cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φοροδιαφυγή και διαφθορά στην Ελλάδα
Η πολιτική διαφθορά αναγνωρίζεται ως σημαντικό πρόβλημα από πολλούς παρατηρητές, αλλά ορισμένοι πιστεύουν ότι το μέγεθος της έχει υπερεκτιμηθεί από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με την έκθεση της Εθνικής Επιτροπής Αξιολόγησης Ακεραιότητας του 2012 της Transparency International-Greece, το πρόβλημα της διαφθοράς στην Ελλάδα είναι η συρροή πολλών παραγόντων, όπως η αδύναμη επιβολή του νόμου, η έλλειψη ελέγχων, η απουσία κωδίκων δεοντολογίας, η αδιαφάνεια των κυβερνητικών δραστηριοτήτων, η αναποτελεσματική γραφειοκρατία, η ατιμωρησία της κυβέρνησης, οι ευρείες διακριτικές εξουσίες, καθώς και η έλλειψη ευαισθητοποίησης του κοινού.
Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Βαρόμετρο Διαφθοράς της Transparency International, το 2013 το 90% των νοικοκυριών που ερωτήθηκαν θεωρούν ότι τα πολιτικά κόμματα είναι διεφθαρμένα ή εξαιρετικά διεφθαρμένα. Επιπλέον, το 39% των ερωτηθέντων νοικοκυριών πιστεύει ότι το επίπεδο της διαφθοράς έχει αυξηθεί πολύ και το 46% των νοικοκυριών που ερευνήθηκαν θεωρούν ότι οι κυβερνητικές προσπάθειες για την καταπολέμηση της διαφθοράς είναι πολύ αναποτελεσματικές.
Οι κυβερνητικές προσπάθειες καταπολέμησης της διαφθοράς δεν έχουν αξιολογηθεί ως αποτελεσματικές, σύμφωνα με διάφορες πηγές, κάτι που έχει αποδοθεί στην χαλαρή επιβολή της νομοθεσίας κατά της διαφθοράς και στην αναποτελεσματικότητα των υπηρεσιών καταπολέμησης της διαφθοράς. Οι υπηρεσίες καταπολέμησης της διαφθοράς παρεμποδίστηκαν από την υπερβολική πολιτική επιρροή και τη συνεχή αντικατάσταση του προσωπικού. Η πρόσφατη συμμετοχή υψηλόβαθμων δημόσιων υπαλλήλων σε υποθέσεις διαφθοράς έχει αναφερθεί στα μέσα ενημέρωσης.
Αναφορές
Κατηγορία:Διαφθορά στην Ελλάδα
Στρεπτομυκίνη
Η στρεπτομυκίνη είναι αντιβιοτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων. Αυτές περιλαμβάνουν τη φυματίωση, το σύμπλεγμα Mycobacterium avium, την ενδοκαρδίτιδα, τη βρουκέλλωση, τη μόλυνση από Burkholderia, την πανούκλα, την τουλαραιμία και τον πυρετό του δαγκώματος των αρουραίων. Για την ενεργή φυματίωση χορηγείται συχνά μαζί με ισονιαζίδη, ριφαμπικίνη και πυραζιναμίδη. Χορηγείται με ένεση σε φλέβα ή μυ.
Η στρεπτομυκίνη απομονώθηκε το 1943 από το βακτήριο Streptomyces griseus, από τον Άλμπερτ Σχατς, μεταπτυχιακό φοιτητή στο εργαστήριο του Σέλμαν Άμπραχαμ Βάκσμαν στο Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς. Η στρεπτομυκίνη ήταν το πρώτο αποτελεσματικό αντυιφυματικό φάρμακο που ανακαλύφθηκε. Ο Σέλμαν Άμπραχαμ Βάκσμαν έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1952 για την ανακάλυψή της. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το χαρακτηρίζει ως εξαιρετικά σημαντικό για την ιατρική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Γουανιδίνες Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Ολιγοσακχαρίτες
Λέσχη Πλωμαρίου Βενιαμίν ο Λέσβιος
thumb|right| Το μοναδικό ενυπόγραφο χειρόγραφο του Βενιαμίν του Λέσβιου thumb|right|Άποψη του εσωτερικού, του κτηρίου της Λέσχης Πλωμαρίου Βενιαμίν ο Λέσβιος thumb|right|Άποψη του εσωτερικού, του κτηρίου της Λέσχης Πλωμαρίου Βενιαμίν ο Λέσβιος thumb|right|Αναμνηστική φωτογραφία του 1912, που απεικονίζει το Κομιτάτο της Απελευθέρωσης της Λέσβου Η Λέσχη Πλωμαρίου Βενιαμίν ο Λέσβιος είναι πολιτιστικό, μη κερδοσκοπικό σωματείο το οποίο ιδρύθηκε το 1878 στο Πλωμάρι της Λέσβου.
Ιστορία της Λέσχης
Το 1878, προκειμένου να συνεχίσουν το έργο του δασκάλου τους Βενιαμίν του Λέσβιου και να ενισχύσουν την πνευματική κίνηση και παροχή μόρφωσης της περιοχής του Πλωμαρίου στο μέχρι τότε τουρκοκρατούμενο νησί της Λέσβου, που γνώριζε την οικονομική άνθηση στον τομέα του εμπορίου, της βιομηχανίας και της ναυτιλίας, τρεις προοδευτικοί νέοι της εποχής, ο Τιμολέων Λαγουμίδης, ο Αριστείδης Αναστασίου και ο Εμμανουήλ Βουλαλάς (γνωστοί Σαπουνοποιοί της περιοχής του Πλωμαρίου) συνεδρίασαν μαζί με άλλους συμπολίτες τους και στις 10 Αυγούστου 1878 αποφάσισαν την ίδρυση του «Αναγνωστηρίου Βενιαμίν».
Η έναρξη των εργασιών έγινε υπό την προσωρινή επωνυμία «Η Λέσβος». Ακολούθησε συνεδρίαση στις 16 Οκτωβρίου, όπου εξελέγησαν ο Μαραγγέλης με 16 ψήφους, ο Λαγουμίδης με 22 ψήφους και ο Βουλαλάς με 13 ψήφους. Επίσης, αναφέρεται η πρόσληψη συμπληρωματικών μελών. Τέλος στις 26 Οκτωβρίου με μυστική ψηφοφορία η «Λέσχη Λέσβος» μετονομάστηκε σε «Αναγνωστήριο Βενιαμίν ο Λέσβιος» τιμώντας τον πατριώτη τους, ο οποίος υπήρξε διευθυντής της Ακαδημίας των Κυδωνιών, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, ήταν Αρμοστής του Αιγαίου και μέλος της Πελοποννησιακής Γερουσίας, ενώ συμμετείχε και στην A' και B' Εθνοσυνέλευση.
Η συνδρομή κανονίστηκε σε τρία μετζίτια τον χρόνο.
Στεγάστηκε, αρχικά, στην Καφεταρία ως το 1882, κτίριο στο οποίο στεγάζεται σήμερα το Λαογραφικό Μουσείο. Την ίδια χρονιά ο Πλωμαρίτης εμποροράπτης στο Αιβαλί, Παναγιώτης Μανωλέλλης, με έξοδά του, έχτισε μία αίθουσα πάνω από το τότε καφενείο των ναυτών, στην κεντρική πλατεία, ιδιοκτησία της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου που παραχώρησε τα δικαιώματα της δωρεάν, ώστε να αποτελέσει αίθουσα του σωματείου. Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1882 έγιναν τα εγκαίνια της αίθουσας και στις 16 Οκτωβρίου εκλέχτηκε το πρώτο προεδρείο, με πρόεδρο τον Ευστράτιο Μαραγγέλη, γραμματέα τον Τιμολή Αγιακάτσικα και ταμία τον Μανώλη Βουλαλά. Τη θέση του ταμία αργότερα κατέλαβε ο Ιωάννης Αθανασιάδης, ένας από τους μεγαλύτερους ευεργέτες του σωματείου. Από εκείνη την εποχή, μάλιστα, διατηρούνταν βιβλιοθήκη με πάνω από 1.000 τόμους. Οι αρωγοί του Σωματείου ήταν πολλοί, όπως ο Θρασύβουλος Γιάνναρος από την Κωνσταντινούπολη και ο Ιωάννης Αντωνόπουλος από την Οδησσό.
Το έργο του σωματείου ήταν πολύπλευρο και η κοινωνική του προσφορά σημαντική. Ίδρυσε νηπιαγωγείο που λειτούργησε για τέσσερα χρόνια και μοίραζε βιβλία σε άπορους μαθητές και λειτούργησε παράλληλα ειδικό τμήμα φιλόπτωχου ταμείου, προσφέροντας φάρμακα και ιατρική περίθαλψη σε άπορους αρρώστους. Διοργάνωνε αγώνες και λεμβοδρομίες σε πανηγυρικό κλίμα. Ενδυνάμωνε κυρίως το εθνικό φρόνημα των υπόδουλων Ελλήνων άλλοτε φέρνοντας εφημερίδες από την ελεύθερη Ελλάδα, παρά την τότε απαγόρευση τους από τους Τούρκους,άλλοτε δίνοντας θεατρικές παραστάσεις και ομιλίες με εθνικό περιεχόμενο. Είχε κυκλοφορήσει ακόμη και δικό του νόμισμα.
Ακόμη, συνέβαλε στη διάδοση του Λαχείου του Εθνικού στόλου που απάλλαξε το νησί από τον τουρκικό ζυγό. Το 1880 ανέλαβε ένα μέρος από τα έξοδα για τη βιογραφία του Βενιαμίν του Λέσβιου που έγραφε ο Αριστείδης Πάππης. Το 1910 πρόφερε στην αγωνιζόμενη Ελλάδα δύο χιλιάδες χρυσές δραχμές, σχεδόν τη μισή του περιουσία και αργότερα, το 1913, άλλες χίλιες. Το 1890, όταν ο Κιαμήλ Πασσάς ήθελε να καταργήσει τα Πατριαρχικά προνόμια της εκκλησίας το σωματείο οργάνωσε διαδήλωση και με ψήφισμα ζήτησε από το Σουλτάνο να μην καταργηθούν τα προνόμια. Επίσης, η ίδρυση του γυμνασίου οφείλεται στις ενέργειες ενός μέλους του σωματείου, του καθηγητή των Φυσικών Επιστημών Μαλλιάκα Ράλλη.
Μετά την απελευθέρωση του νησιού το 1912 και κυρίως μετά το 1915 η Λέσχη αποτέλεσε κέντρο για τη νέα γενιά, ενώ είχε αποκτήσει και πολιτικό χαρακτήρα, γι’ αυτό και ονομάστηκε «Λέσχη Φιλελευθέρων». Το 1928 ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος μίλησε θερμά για τους υποστηρικτές του από το μπαλκόνι του Αναγνωστηρίου.
Αργότερα, στη δεκαετία του 1920 μετονομάσθηκε σε «Λέσχη Πλωμαρίου» και από την ίδρυση της στεγάσθηκε στη σημερινή αίθουσα της, που προήλθε από οικοδομική προσθήκη στα υπάρχοντα ισόγεια «Ρεπάνια κτήρια», τα οποία ήταν ιδιοκτησία του «Αδελφάτου του νοσοκομείου Πλωμαρίου», μετά τη ματαίωση της ίδρυσης του οποίου περιήλθαν στην ιδιοκτησία του Δήμου Πλωμαρίου και της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Οι δαπάνες της ανέγερσής του προήλθαν από το καταπίστευμα Παπαγεωργίου και του ίδιου του σωματείου «Λέσχη Φιλελευθέρων».
Κατά τη δεκαετία του 1960 τα δύο σωματεία συνενώθηκαν με την επωνυμία «Λέσχη Πλωμαρίου Βενιαμίν ο Λέσβιος», οπότε η βιβλιοθήκη του Αναγνωστηρίου που αριθμεί σήμερα περισσότερους από 4.000 τόμους μεταφέρθηκε στη σημερινή αίθουσα.
Ψηφιοποίηση και ανάδειξη πολιτιστικού υλικού
Στα πλαίσια του προγράμματος ψηφιοποίησης και ανάδειξης του πολιτιστικού αποθέματος της Λέσχης Πλωμαρίου Βενιαμίν ο Λέσβιος και με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2007-2013, ψηφιοποιήθηκαν 170.000 σελίδες χειρογράφων, βιβλίων και περιοδικών της λέσχης. Το ψηφιοποιημένο υλικό φιλοξενείται στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη της Λέσχης που είναι διαθέσιμη για το κοινό εδώ Επίσημη Ιστοσελίδα της Λέσχης Πλωμαρίου Βενιαμίν ο Λέσβιος που τελείται υπό την επίβλεψη της Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης Λέσβου.
Η Λέσχη Πλωμαρίου Βενιαμίν ο Λέσβιος ακολουθώντας τα χνάρια της ιστορίας της, συνεχίζει την ανάδειξη των πολιτιστικών και πνευματικών στοιχείων του νησιού φανερώνοντας την αφοσίωση της στα γράμματα και τις τέχνες. Έχει φιλοξενήσει και διοργανώσει κατά καιρούς επιστημονικές διαλέξεις και συμπόσια, εκθέσεις, φεστιβάλ, εκδηλώσεις τιμής και προσφοράς σε ανθρώπους που συνέβαλαν με το έργο τους, παρουσιάσεις βιβλίων, προβολές ταινιών καθώς και πολλών άλλων πολιτιστικών δραστηριοτήτων.
Βιβλιοθήκη
Στην βιβλιοθήκη της Λέσχης υπάρχει μεγάλος αριθμός σπάνιων βιβλίων, εγκυκλοπαιδειών και άλλων εγγράφων, όπως και τόμοι περιοδικών και ημερολογίων από τον 19ο αιώνα και τον 20ο αιώνα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Λέσβο Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο
Το Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο (αγγλικά: Toronto Film Critics Award For Best Screenplay) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο για να τιμήσει έναν σεναριογράφο που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στην κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο
Πετριτόλι
Το Πετριτόλι (ιταλικά: Petritoli) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Ποντσάνο ντι Φέρμο
Το Ποντσάνο ντι Φέρμο (ιταλικά: Ponzano di Fermo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Αντώνιος Λέκκας
Ο Αντώνιος Λέκκας (1921 - 23 Νοεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος του 1967.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1921. Στην κυβέρνηση Παπαδόπουλου ήταν υφυπουργός- περιφερειακός διοικητής Πελοποννήσου και Δυτικής Στερεάς από τις 31 Ιουλίου 1972 ως το 1973.
Στη Δίκη των πρωταιτίων της Χούντας το 1975 καταδικάστηκε σε ισόβια. Τον Απρίλιο του 1981 με απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς παρατάθηκε για άλλους 3 μήνες η κατ' οίκον νοσηλεία του.
Παραπομπές
Λ Λ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί
Πόρτο Σαν Τζόρτζο
Το Πόρτο Σαν Τζόρτζο (ιταλικά: Porto San Giorgio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Πέτρου Μπογκάτου
Ο Πέτρου Μπογκάτου (12 Ιουλίου 1951 – 22 Μαρτίου 2020) ήταν δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας από τη Δημοκρατία της Μολδαβίας, συνδικαλιστής και υπέρ της Δύσης, συντάκτης στην Εθνική Εφημερίδα, καθηγητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας, στη Σχολή Δημοσιογραφίας και Επιστημών της Επικοινωνίας.
Μαζί με έξι άλλους ειδικούς από τη Ρουμανία, την Ολλανδία και τη Δημοκρατία της Μολδαβίας, ο Μπογκάτου ήταν συν-συγγραφέας του βιβλίου ( Επανάσταση του Τουίτερ, Πρώτο Επισόδιο: Δημοκρατία της Μολδαβίας) ("Twitter Revolution, First Episode: Republic of Moldova"), το οποίο είναι μια σύνθεση των αντικομμουνιστικών διαδηλώσεων του Απριλίου 2009 σε δεδομένα, εικόνες και έρευνες. Έγραψε το μυθιστόρημα φαντασίας Το σχοινί πλεγμένο στα τρία, μια παραβολή αστυνομικής ίντριγκας για τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις από τις αρχές της τρίτης χιλιετίας, ιδωμένη από ηθική, τελεολογική και ιστορική προοπτική.
Βιογραφία
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Λαϊκού Μετώπου της Μολδαβίας (1990–1992). Από το 1995 έως το 2000, ο Μπογκάτου ήταν ο πιο δημοφιλής δημοσιογράφος στη Μολδαβία. Αργότερα εργάστηκε για Vocea Basarabiei (2009), Jurnal TV (2009). Αποχώρησε από την Jurnal Trust Media τον Σεπτέμβριο του 2013.
Ο Μπογκάτου ήταν επίσης πολιτικός σχολιαστής και συγγραφέας κειμένων για την εφημερίδα Ziarul Național. Από το 2016 ήταν παραγωγός και παρουσιαστής του τηλεοπτικού προγράμματος "Cronica lui Bogatu" (Χρονικά του Μπογκάτου) στο κανάλι Prime TV.
Πέθανε στις 22 Μαρτίου 2020, στο Κισινάου.
Αμφισβήτηση
Τον Οκτώβριο του 2015, ο Μπογκάτου, ως αρθρογράφος του Ziarul Național, έγραψε σκληρή κριτική για την ομιλία του Βλαντιμίρ Πλαχότνιουκ, δηλώνοντας ότι [ο Πλαχότνιουκ] « σφετερίστηκε τη διοίκηση της κεντρικής χώρας» και «έχει υποτάξει σε αυτόν εισαγγελέα και δικαστές, υποτάσσοντας έτσι τους συνταγματικούς θεσμούς της χώρας. Ως αποτέλεσμα, μετέτρεψε το κράτος σε ιδιωτική εταιρεία και τη δικαιοσύνη σε γκεστάπο εκφοβισμού και ταφής των πολιτικών του αντιπάλων » Τον επόμενο χρόνο ο Μπογκάτου ξεκίνησε τη δουλειά του στην Prime TV, ένα κανάλι, που ανήκει στον Πλαχότνιουκ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μολδαβοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Μολδαβοί συγγραφείς
Θεωρία των δύο άκρων
Κριτική
Η θεωρία των δύο άκρων χαρακτηρίζεται συχνά ως μια υπεραπλούστευση των πολιτικών ιδεολογιών, αγνοώντας θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ τους. Η θεωρία των δύο άκρων δεν χαίρει υποστήριξης από τους ακαδημαϊκούς κύκλους.
Πηγές
Κατηγορία:πολιτικές θεωρίες Κατηγορία:Διχοτομίες
Έλινορ Χέλιν
Η Χέλιν ήταν δραστήρια στην πλανητική επιστήμη και την αστρονομία στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια και στο Jet Propulsion Laboratory της NASA για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, άρχισε την «Επισκόπηση αστεροειδών που διασχίζουν τις τροχιές πλανητών του Πάλομαρ» (Palomar Planet-Crossing Asteroid Survey, PCAS) από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ. Με αυτό το πρόγραμμα ανακαλύφθηκαν χιλιάδες αστεροειδείς όλων των τύπων, από τους οποίους πάνω από 200 σε τροχιές μεγάλων κλίσεων, 20 κομήτες και σχεδόν το 30% των γεωπλήσιων αντικειμένων που ανακαλύπτονταν σε όλο τον κόσμο.
Τη δεκαετία του 1980 η Χέλιν οργάνωσε και συντόνιζε τη Διεθνή Επισκόπηση Γεωπλήσιων Αστεροειδών (International Near-Earth Asteroid Survey, INAS), παρακινώντας και ενθαρρύνοντας το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τους αστεροειδείς. Σε αναγνώριση των επιτευγμάτων της, τιμήθηκε με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Υπηρεσιών της NASA.
Τελειώνοντας το πρόγραμμα φωτογραφικής έρευνας PCAS μετά από σχεδόν 25 χρόνια, η Χέλιν επικεντρώθηκε στο νέο, αναβαθμισμένο πρόγραμμα Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), του οποίου τέθηκε επικεφαλής. Το NEAT ανήκε στο JPL και χρησιμοποιούσε ηλεκτρονικούς αισθητήρες πάνω σε μεγάλο τηλεσκόπιο. Σε λειτουργία από τον Δεκέμβριο του 1995, το NEAT υπήρξε το πρώτο πρόγραμμα αυτόνομων παρατηρήσεων: Δεν υπήρχε κάποιος άνθρωπος στο τηλεσκόπιο, μόνο ο ηλεκτρονικός υπολογιστής Sunspark που διεύθυνε το σύστημα για όλη τη νύχτα και μετέδιδε τα δεδομένα κάθε πρωί στο JPL για επιθεώρηση και επιβεβαίωση από τα μέλη της ομάδας. Περισσότερα από 26.000 ουράνια σώματα ανιχνεύθηκαν από το NEAT, μεταξύ των οποίων 31 γεωπλήσιοι αστεροειδείς, δύο κομήτες μακράς περιόδου και ο μοναδικός 1996 PW, ο αστεροειδής με τη μεγαλύτερη εκκεντρότητα τροχιάς που είναι γνωστή μέχρι σήμερα (e = 0,9901294).
Ο αστεροειδής 3267 Γκλο, που ανακαλύφθηκε το 1981, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της. Επίσης, η διεύθυνση οπτικών αστεροσκοπείων του Καλτέκ διοργάνωσε μία συνάντηση στη μνήμη της στις 28 Σεπτεμβρίου 2010. .
Λοριάν
Το Λοριάν (Γαλλικά: Lorient ή L'Orient, Βρετονικά: An Oriant) είναι πόλη και σημαντικός λιμένας στη βορειοδυτική Γαλλία στο διαμέρισμα (département) Μορμπι(χ)άν (Morbihan) της περιοχής της Βρετάνης. Βρίσκεται σε ένα μεγάλο φυσικό όρμο στον οποίο οι ποταμοί Μπλαβέ (Blavet) και Σκορφ (Scorff) εκβάλλουν στον Ατλαντικό ωκεανό.
Συνοπτική ιστορία
Στην ευρύτερη περιοχή ανευρίσκονται μεγαλιθικά μνημεία της Παλαιολιθικής εποχής και συγκεκριμένα στις περιοχές Kerguelen, Kerroch, Quéven, Gâvres, Riantec και Gruguellic, τα οποία πιστεύεται ότι δημιουργούσαν οι κάτοικοί της για να τιμήσουν τους θεούς τους.
Τον 5ο αιώνα οι Βρετόνοι, κελτικό φύλο, εκδιωγμένοι από τις Βρετανικές νήσους από τους Σάξωνες και τους Νορμανδούς αποβιβάζονται στη χερσόνησο της Αρμορικής και εγκαθίστανται σε αυτήν.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Τα υπόστεγα χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα από το Γαλλικό Ναυτικό, αν και υπάρχει σκέψη πώλησής τους με άγνωστο το μέλλον τους. Η κατεδάφισή τους κρίνεται ασύμφορη.
Οικονομία, μεταφορές
Η πόλη στηρίζει την οικονομία της στο λιμάνι της, σημαντικό για αλιευτικά σκάφη ανοικτής θάλασσας. Το λιμάνι μπορεί επίσης να δεχτεί μεγάλα επιβατηγά και φορτηγά σκάφη. Παλαιότερα αποτελούσε σημαντικό ναύσταθμο του Γαλλικού Ναυτικού, σήμερα οι περισσότερες από τις παλαιές εγκαταστάσεις έχουν εγκαταλειφθεί.
Σημαντικός για την πόλη είναι και ο τουρισμός. Αν και σε ορισμένους ιστοχώρους αναφέρεται ως "καταθλιπτικό λιμάνι" ("A functional, rather depressing port today"), στην πόλη υπάρχουν αρκετές μαρίνες για τον ελλιμενισμό γιωτ ενώ κάθε χρόνο διοργανώνεται εκεί το Διακελτικό Φεστιβάλ (Festival Interceltique de Lorient) που προσελκύει μεγάλο αριθμό επισκεπτών (700.000 άτομα το 2009).
Δυτικά της πόλης βρίσκεται το αεροδρόμιο της πόλης, με το οποίο εξασφαλίζεται αεροπορική σύνδεση με το Παρίσι και τη Λυών. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχουν απευθείας πτήσεις από/προς Ιρλανδία.
Από τον σιδηροδρομικό σταθμό (Gare de Lorient) εξασφαλίζεται σιδηροδρομική σύνδεση του Λοριάν με τις πόλεις Ναντ, Ρεν, Καμπέρ και Παρίσι (απ' όπου απέχει περίπου 4 ώρες με συρμό TGV). Καλύπτονται, επίσης, αρκετοί τοπικοί προορισμοί.
Μάγκνους Β΄ του Μεκλεμβούργου
Ο Μάγκνους Β΄ (γερμ.: Magnus II, 1441 - 20 Νοεμβρίου 1503) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1477-79) και μετά του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1479-1503).
Λοριάν
Οικονομία, μεταφορές
Το σημαντικότερο ίσως αξιοθέατο της πόλης είναι οι οχυρές βάσεις στη χερσόνησο Κερομάν. Προσφέρεται, επίσης, για θαλάσσιο περίπατο η επίσκεψη στο νησί που βρίσκεται στην είσοδο του όρμου, το Γκρουά.
Μάγκνους Β΄ του Μεκλεμβούργου
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Δωροθέας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Βρανδεμβούργου.
Λοριάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βρετάνης
Μάγκνους Β΄ του Μεκλεμβούργου
Βιογραφία
Το 1503 απεβίωσε στο Βίσμαρ σε ηλικία 62 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1478 τη Σοφία, κόρη του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μαρία Παλάσκα
Η Μαρία Παλάσκα (αναφερόμενη και «Παλάσκαινα» ή «χήρα Χρήστου Παλάσκα») ήταν σύζυγος του Χρήστου Παλάσκα, γνωστή για την υποστηριζόμενη από μερίδα συγγραφέων, αποστολή του συζύγου της από τον Ιωάννη Κωλέττη που κατέληξε σε παγίδευση και το θάνατο του άνδρα της, αλλά και για την μετέπειτα σχέση της με τον Κωλέττη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν σύζυγος του Χρήστου Πάλασκα, με τον οποίο διέμεναν προεπαναστατικά στα Ιωάννινα. Μετά την αυτομόληση του συζύγου της στη πλευρά των επαναστατών, διέφυγε από τα Ιωάννινα μαζί με την οικογένειά της.
Στις 25 Μαΐου 1822, ο σύζυγός της, Χρήστος Παλάσκας, σκοτώθηκε από άνδρες του Ανδρούτσου όταν είχε πάει μαζί με τον Αλέξη Νούτσο με εντολές από τη κυβέρνηση να τον αιχμαλωτίσει ή να το σκοτώσει και το σχέδιο αυτό αποκαλύφθηκε. Από μερίδα συγγραφέων υποστηρίζεται με βάση κείμενο του στρατηγού Μακρυγιάννη αλλά και άλλα κείμενα (του Παλαιών Πατρών Γερμανού και του Αναγνώστη Κοντάκη ) ότι ο θάνατος του Παλάσκα - αλλά και του Νούτσου - προκλήθηκε από ενέργειες του Ιωάννη Κωλέττη, ο οποίος θα ήταν ωφελημένος είτε κατάφερναν να εξοντώσουν τον Ανδρούτσο, είτε έχαναν τη ζωή τους οι ίδιοι. Όσον αφορά τη περίπτωση του Παλάσκα, υποστηρίζεται ότι αιτία ήταν η επιθυμία του Κωλέττη να καταστήσει τη γυναίκα του Παλάσκα ερωμένη του, κάτι που πραγματοποιήθηκε μετά το θάνατο του συζύγου της. Μετά το θάνατο του συζύγου της, η Μαρία και η οικογένειά της περιήλθαν υπό την προστασία του Κωλέττη. . Το πρόσωπό της ενέπνευσε το Θανάση Πετσάλη - Διομήδη στο διήγημα "ο Φόνος".
Στις 4 Ιουνίου 1823 η Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας παραχώρησε ισόβια σύνταξη στη Μαρία Παλάσκα ενώ στις 4 Μαΐου 1845 η Βουλή της ενέκρινε νέα τιμητική σύνταξη.
Παιδιά της, από το γάμο της με το Χρήστο Παλάσκα, ήταν ο Λεωνίδας Παλάσκας, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και υπουργός Ναυτικών, και η Ανθούσα Παλάσκα, μετέπειτα Ανθούσα Ρουζού (ή Ρουζιού), σύζυγος του Γάλλου επιχειρηματία και διπλωμάτη Αλεξάνδρου Ρουζιού.
Η σχέση της Μαρίας με τον Κωλέττη
Ο στρατηγός Μακρυγιάννης γράφει «...τον Παλάσκα δια το κέφι μου καλό είναι να χαθή, να κάμω την γυναίκα του μορόζα. Καθώς την έκαμε και την έχει ως την σήμερον μέσα-εις το σπίτι του σαν γυναίκα του» στα Απομνημονεύματά του τα οποία έγραψε μεταξύ του 1829 και του 1851, αλλά δεν υπάρχουν πληροφορίες για το πότε γράφτηκε το συγκεκριμένο τμήμα.
Επιπλέον, η Παλάσκαινα αναφέρεται στο κείμενο του Ιωάννη Φιλήμονα, σχετικά με την αναχώρηση από το Άργος των πολιτικών και επιβίβασή τους σε υδραΐικα πλοία, όταν προήλαυνε ο  Δράμαλης στην περιοχή. Εκεί αναφέρεται συγκεκριμένα ο Κωλέττης «με τας τρεις οθωμανίδας παλλακίδας του και την εταίραν του, γυναίκα του φονευθέντος Παλάσκα τάς οποίας όλας είχε ένδεδυμένας με φορέματα ευρωπαϊκά καί διά τούτο έλάνθανον τούς στρατιώτας».
Ο Κάρπος Παπαδόπουλος, σύντροφος του Οδυσσέα Ανδρούτσου γράφει ότι η σύζυγος του Παλάσκα «είχε προσκολληθεί στον Κωλέττη ως παλλακίς», τον οποίο αναφέρει ως εραστή της
Σε νεώτερες δημοσιεύσεις, αναφέρεται ότι ο Κωλέττης είχε ερωτικές σχέσεις με τη Μαρία Παλάσκα μετά τη δολοφονία του άνδρα της και ότι συζούσαν για αρκετά χρόνια. Ο Κωλέττης προστάτευε τα παιδιά της ως υιοθετημένα, αν και δεν την παντρεύτηκε ποτέ, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις υιοθετείται αυτούσια η άποψη του Μακρυγιάννη
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Πόρτο Σαντ'Ελπίντιο
Το Πόρτο Σαντ'Ελπίντιο (ιταλικά: Porto Sant'Elpidio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Ραπανιάνο
Το Ραπανιάνο (ιταλικά: Rapagnano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Ιερά Μητρόπολις Σταγών και Μετεώρων
Η Ιερά Μητρόπολις Σταγών και Μετεώρων είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Εδρεύει στην Καλαμπάκα και στην περιφέρειά της υπάγεται ο ομώνυμος δήμος. Μητροπολίτης της από το έτος 2017 είναι ο Θεόκλητος (κατά κόσμον Λαμπρινάκος).
Ιστορικά στοιχεία
Η Μητρόπολη δημιουργήθηκε το 1991 με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, αρχικά ως προσωποπαγής, προκειμένου να αποκατασταθεί ο Μητροπολίτης Σεραφείμ (Στεφάνου), ο οποίος είχε κηρυχθεί έκπτωτος αντικανονικά, χωρίς δίκη, το 1974, από την Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών και δικαιώθηκε δικαστικώς το 1990. Ο Σεραφείμ ήταν και ο πρώτος επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως, από την ίδρυσή της το 1991 και εκείνος που συνέβαλε αποφασιστικά στη μονιμοποίησή της, τον Οκτώβριο του 2015, με σχετική απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ο Μητροπολίτης Σεραφείμ απεβίωσε στις 18 Μαρτίου 2017.
Στις 6 Οκτωβρίου 2017 εξελέγη νέος Μητροπολίτης ο Θεόκλητος (Λαμπρινάκος), ο οποίος την επόμενη μέρα χειροτονήθηκε επίσκοπος στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αθηνών. Η ενθρόνισή του έλαβε χώρα στην πόλη της Καλαμπάκας στις 25 Νοεμβρίου 2017.
Μονές των Μετεώρων
Στα Μετέωρα υπήρχαν 24 μοναστήρια, αλλά σήμερα λειτουργούν τα 6, ενώ τα υπόλοιπα 15 είναι ακατοίκητα και ερειπωμένα.
Τα Μοναστήρια τα οποία σήμερα λειτουργούν είναι τα κάτωθι:
Πηγές
Σταγων
Hardwell
Ο Ρόμπερτ φον ντε Κόρπετ (ολλανδικά: Robbert van de Corput ,γεννημένος στις 7 Ιανουαρίου 1988), γνωστός επαγγελματικά ως Hardwell, είναι Ολλανδός DJ, παραγωγός δίσκων και remixer από τη Μπρέντα στη Βόρεια Βραβάντη της Ολλανδίας. Ο Hardwell ψηφίστηκε ως ο νούμερο ένα DJ στο βρετανικό περιοδικό DJ Mag το 2013 και το 2014. Είναι γνωστός για την παρουσία του σε μουσικά φεστιβάλ, όπως τα Ultra Music Festival, Sunburn και Tomorrowland.
Ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία Revealed Recordings το 2010 και μια ραδιοφωνική εκπομπή και podcast Hardwell On Air το 2011. Έχει κυκλοφορήσει οκτώ άλμπουμ συλλογής με τη δισκογραφική αυτή καθώς και μια ταινία ντοκιμαντέρ. Το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ του, United We Are, κυκλοφόρησε το 2015.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, ο Hardwell ανακοίνωσε ότι για προσωπικούς λόγους θα αποχωρούσε από τις περιοδείες και τις live εμφανίσεις.
Καριέρα
Το 2011 υπέγραψε μια συμφωνία με τη γερμανική δισκογραφική εταιρεία Kontor Records.Τον Μάρτιο του 2011 ο Hardwell ξεκίνησε το δικό του podcast "Hardwell On Air", που περιλαμβάνει μια επιλογή τραγουδιών μιας ώρας από διάφορους καλλιτέχνες.
Την ίδια χρονιά, ο Hardwell συνεργάστηκε με τον Tiësto για την παραγωγή του κομματιού "Zero 76". Μαζί εμφανίστηκαν επίσης στο φεστιβάλ Tomorrowland στο Βέλγιο το 2014. Το διάδοχο single Cobra εμφανίστηκε στα ολλανδικά single charts και έφτασε στη θέση 1 των διαγραμμάτων του Beatport. Το "Encoded" ακολούθησε με παρόμοια επιτυχία
Το 2011, ο Hardwell κατατάχθηκε στην κατηγορία των "Top 100 DJs" από το DJ Mag για πρώτη φορά και έφτασε στη θέση 24 ως ο δεύτερος καλύτερος νεοεισερχόμενος πίσω από τον Skrillex. Στα International Dance Music Awards το 2012, κέρδισε το βραβείο Best Break-Through DJ.
Στις 31 Ιουλίου 2012, κυκλοφόρησε το κομμάτι "Spaceman" ,το οποίο έπαιξε εκτενώς σε κλαμπ και φεστιβάλ στη διάρκεια εκείνου του έτους.
Το φθινόπωρο του 2012 ο Hardwell έφτασε στην έκτη θέση στον κατάλογο των Top 100 DJ του DJ Mag.
Στις 29 Ιανουαρίου 2013, ξεκίνησε μια περιοδεία με λεωφορείο ξεκινώντας από τον Καναδά, μαζί με τους συναδέλφους του DJ και καλούς του φίλους ,Dannic και Dyro.
Στις 8 Ιανουαρίου 2016, εμφανίστηκε στο τραγούδι Perfect World της Ολλανδής τραγουδίστριας Maan de Steenwinkel.
Αργότερα το ίδιο έτος στο Ultra Music Festival παρουσίασε τη νέα του δουλειά με το ντουέτο W&W.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, ανακοίνωσε μέσω της σελίδας του στο Instagram ότι θα σταματούσε επ' αόριστον τις περιοδείες για να αφοσιωθεί στην προσωπική του ζωή, αλλά δήλωσε ότι θα συνέχιζε να παράγει μουσική. Η τελευταία του παράσταση ήταν στο Ziggo Dome για το Amsterdam Dance Event στις 18 Οκτωβρίου 2018. Στις 7 Ιουλίου 2019 ο Hardwell έκανε την πρώτη του επιστροφή στη σκηνή ως προσκεκλημένος στο Breda Live Show του Afrojack.
Στούντιο άλμπουμ
2015 – United We Are
Ντόνα Στρίκλαντ
H Ντόνα Στρίκλαντ (Donna Theo Strickland) (27 Μαΐου 1959) είναι Καναδή φυσικός και πρωτοπόρος στον τομέα του παλλόμενου λέιζερ. Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Φυσικής 2018, μαζί με τον Gérard Mourou, για την εφεύρεση της ενισχυμένης παλμικής ενίσχυσης. Είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Γουοτερλού.
Υπηρέτησε ως συνεργάτης, αντιπρόεδρος και πρόεδρος στην The Optical Society και σήμερα είναι πρόεδρος στην επιτροπή συμβούλων. Το 2018, μπήκε στην λίστα του BBC με τις 100 Σημαντικότερες Γυναίκες του 21ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Καναδοί φυσικοί
Αλβέρτος Ζ΄ του Μεκλεμβούργου
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Σοφίας, κόρης του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας.
Το 1547 απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1524 την Άννα των Χόεντσολερν, κόρη του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Γιάννης Παπακώστας
Ο Γιάννης Παπακώστας είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου γεννήθηκε στο Σίδνεϊ στην Αυστραλία στις 10 Δεκεμβρίου 1968 από γονείς μετανάστες. Σε ηλικία 12 ετών επέστρεψε με τους γονείς του στην Ελλάδα. Μεγάλωσε στο Χαϊδάρι όπου έκανε και τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα. Ως παίκτης αγωνίστηκε στην θέση του μπακ στα τέλη της δεκαετίας του '80 και στις αρχές του '90 με την ομάδα του Χαϊδαρίου αλλά σταμάτησε νωρίς το ποδόσφαιρο για να ασχοληθεί αποκλειστικά με την προπονητική που ήταν και η μεγάλη αγάπη του.
Προπονητική καριέρα
Ο Γιάννης Παπακώστας αρχικά δούλεψε σαν συνεργάτης του Γιώργου Πούλου στη Χαλκηδόνα και τον Πανελευσινιακό. Το 2002 ανέλαβε πρώτος προπονητής στο Χαϊδάρι και το 2004 οδήγησε την ομάδα αρχικά στην Γ' Εθνική. Την επόμενη σεζόν πανηγυρίζει μία ακόμα άνοδο στην Β' Εθνική, όπου σταθεροποιεί την ομάδα, ωστόσο τον Ιανουάριο του 2006παραιτείται. Το καλοκαίρι του 2006 ανέλαβε τον Αστέρα Τρίπολης μετά όμως από 14 ματς (12 στο πρωτάθλημα και 2 στο κύπελλο),θα φύγει τον Δεκέμβριο αν και η πορεία της ομάδας είναι ικανοποιητική,, ωστόσο σύντομα θα έχει πρόταση από τον ΠΑΣ Γιάννινα και τον οποίο θα αναλάβει τον Ιανουάριο του 2007 όπου παρέμεινε για συνολικά 22 παιχνίδια (18 στο πρωτάθλημα και 4 στο κύπελλο). Με τον ΠΑΣ Γιάννινα πετυχαίνει τον αποκλεισμό του Ολυμπιακόυ στο κύπελλο ελλάδος, δίνοντας «ρεσιτάλ» προπονητικής.Συνέχισε την καρίερα του στον Πανσερραϊκό με τον οποίο πέτυχε την άνοδο στην στην Σούπερ Λίγκα συνέχισε να κάθεται στον πάγκο της ομάδας την επόμενη σεζόν αλλά τα άσχημα αποτελέσματα τον οδηγούν σε παραίτηση.Αναλαμβάνει την Καβάλα τον Ιανουάριο του 2009 και πετυχαίνει την άνοδο στην Σούπερ Λίγκα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά την επόμενη σεζόν παραμένει στην ομάδα της Καβάλας αν και μία εβδομάδα πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος υπήρχαν σε αυτή μόλις δώδεκα παίκτες την οδηγεί σε μια εντυπωσιακή πορεία έως τον Νοέμβριο που δήλωνει την παραίτησή του ενοχλημένος από τα συνεχή σενάρια αντικατάστασής του.Το δεύτερο μισό της σεζόν αναλαμβλανει την Λάρισα και αν και η ομάδα έχει γενικά μια κακή σεζόν καταφέρνει την παραμονή της στην Σούπερ Λίγκα. Την επόμενη σεζόν ,παρέμεινε στην ομάδα μέχρι τις 29 Νοεμβρίου του 2010 όπου λύνει κοινή συναινέση το συμβόλαιο του λόγω της  φτωχής συγκομιδής βαθμών της θεσσαλικής ομάδας. Τον Μάρτιο του 2011 αναλαμβάνει να οδηγήσει τον Λεβαδειακό ξανά στην Σούπερ Λίγκα. Το καλοκαίρι του 2011 βρέθηκε μπλεγμένος σε υπόθεση στημένων αγώνων λίγο αργότερα όμως απαλλάχθηκε όλων των κατηγοριών. Τον Μάρτιο του 2012 ανέλαβε την Παναχαϊκή. Έλυσε το συμβόλαιο του κοινή συναινέση τον Οκτώβριο του 2012 και αναλαμβάνει την Καλλιθέα τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Στις 07 Φεβρουαρίου 2013 αναλαμβάνει την Κέρκυρα αφού προηγουμένως έλυσε αιφνιδίως τη συνεργασία του με την Καλλιθέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λεβαδειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης
Σάντα Βιττόρια ιν Ματενάνο
Το Σάντα Βιττόρια ιν Ματενάνο (ιταλικά: Santa Vittoria in Matenano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Βουνοπλαγιά Ιωαννίνων
Η Βουνοπλαγιά είναι μεγάλο ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Βουνοπλαγιά βρίσκεται δυτικά της λίμνης Παμβώτιδας, στην κοιλάδα των Ιωαννίνων σε υψόμετρο 520 μέτρα. Βόρεια του χωριού είναι η Ελεούσα (έδρα του δήμου) σε απόσταση μόνο 2 χλμ., νοτιοανατολικά τα Ιωάννινα περίπου 7 χλμ. από το κέντρο τους και δυτικά η Ζωοδόχος. Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στους πρόποδες ενός επιμήκους λόφου που είναι κατάφυτος από πυκνή βλάστηση και πιθανώς από αυτήν προήλθε η παλιά του ονομασία "Ζέλοβα" (σλαβική λέξη 3eJΙbe(ζέλιε)  = λάχανα, δηλ. περιοχή όπου κυριαρχεί η βλάστηση). Αξιοθέατα είναι: στο κέντρο του η ενοριακή μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Δημητρίου (του 1872), η πλατεία με τον μεγάλο πλάτανο και λίγο έξω από το χωριό ο Βυζαντινός ναός της Παναγίας της Φανερωμένης (του 1803).
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου με την ονομασία Ζέλοβα το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 172Α - 21/08/1928 μετονομάστηκε σε Βουνοπλαγιά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ασπρόχωμα και το Μικρό Γαρδίκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Βουνοπαλιάς της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 1.509 κατοίκους ενώ ως οικισμός 1.404.
Φράγμα Ποταμών Αμαρίου
Το φράγμα των Ποταμών είναι ένα τεχνητό φράγμα στο νομό Ρεθύμνου στην περιοχή Ποταμοί στο Αμάρι. Το φράγμα κατασκευάστηκε για να συλλέξει το νερό της κοιλάδας του Αμαρίου ώστε να δημιουργηθεί η Λίμνη Ποταμών .Το νερό χρησιμοποιείται κυρίως για αρδευτικούς λόγους.
Η ιδέα για την κατασκευή του φράγματος χρονολογείται από το 1965. Το έργο εγκαινιάστηκε το 2009 και η λίμνη βρίσκεται στην κοιλάδα του Αμαρίου, 25 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ρεθύμνου.
Τα χαρακτηριστικά του φράγματος είναι: Το παρόν έργο ανέλαβε ο Οργανισμός Ανάπτυξης Κρήτης (Ο.Α.Κ) σε συνεργασία με το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών. Ο προϋπολογισμός του έργου είναι 3.242.481,80 ευρώ. Ο αρχικός σκοπός του έργου ήταν η αξιοποίηση του, για την άρδευση 14.000 στρεμμάτων του κάμπου Ρεθύμνου και περιλάμβανε την κατασκευή του φράγματος στην περιοχή της Λίμνης Ποταμών, την κατασκευή κεντρικού αγωγού μεταφοράς νερού, δίκτυα διανομής και περιμετρικό δρόμο του ταμιευτήρα του φράγματος. Στην συνέχεια υπογράφτηκε σύμβαση μεταξύ του Ο.Α.Κ και της ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ, η οποία είναι η κατασκευαστική εταιρία. Η σύμβαση αυτή αφορούσε την μελέτη, την χρηματοδότηση, την κατασκευή, και την εκμετάλλευση του Υβριδικού σταθμού για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και το 2019 εγκρίθηκαν οι Περιβαλλοντολογικοί Όροι του. Η αξία της επένδυσης ξεπερνά τα 240.000.000 ευρώ και η υλοποίηση του έργου, θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση του ενεργειακού ελλείμματος της Κρήτης, καθώς θα επιφέρει και συνοδευτικά οφέλη στο Ρέθυμνο και στη Κρήτη.
Πηγές
https://oakae.gr/erga-ypodomon/ydravlika-erga/fragma-potamon-amariou-rethymnou/
https://www.terna-energy.com/wp-content/uploads/2020/07/Environmental-Statement-2019.pdf
https://oakae.gr/i-etairia/
https://ypodomes.com/ypegrafi-i-symvasi-gia-to-fragma-potamon-amarioy/
https://deyar.eu/services/fragma/?doing_wp_cron=1638956682.2217400074005126953125
https://www.terna-energy.com/el/
Π Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Ασάμων ο Ηλείος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Σαντ'Ελπίντιο α Μάρε
Το Σαντ'Ελπίντιο α Μάρε (ιταλικά: Sant'Elpidio a Mare) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Νικήτας Φλέσσας
Ο Νικήτας Δικαίος ή Νικήτας Φλέσσας (1774-1846) ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, κατά τη διάρκεια της οποίας έφτασε μέχρι τον βαθμό του στρατηγού. Αδελφός του ήταν ο διακεκριμένος κληρικός και ικανός οπλαρχηγός της επανάστασης, Παπαφλέσσας.
Βιογραφία
Ο Νικήτας Φλέσσας ήταν γιος του Δημητρίου Δικαίου ή Φλέσσα, από τη δεύτερη γυναίκα του, την Κωνσταντίνα Ανδροναίου και αδελφός του Παπαφλέσσα. Γεννήθηκε το 1774 στην Πολιανή Μεσσηνίας, χωριό στην περιοχή της Καλαμάτας. Ο πατέρας του ο Δημήτριος Δικαίος ή Φλέσσας, είχε συνολικά 28 παιδιά.
Στην Πολιανή υπήρχαν δύο συνονόματοι Νικήτες, ο Νικήτας Δικαίος και ο Νικήτας Φλέσσας.
Το επίθετο Δικαίος είναι το πραγματικό της εν λόγω οικογένειας και απαντάται ακόμη και σήμερα στο χωριό του την Πολιανή Μεσσηνίας. «Το δε Φλέσσας ή Φλεσσαίος, εικοτολογείται ως παραφθορά του Εφέσιος ή Εφεσαίος. Τούτου δε ένεκα νομίζουσι τινές ότι οι Φλεσαίοι κατάγονται εκ της Εφέσου». Το κανονικό όνομά του ήταν Νικήτας Δικαίος του Δημητρίου. Ο Νικήτας συμμετείχε από νεαρή ηλικία στην ομάδα των Φλεσσαίων Κλεφτών της Πολιανής. Υπήρξε από τους σημαντικότερους οπλαρχηγούς της Πελοποννήσου και φέρεται ως Φιλικός με βάση στα Αρχεία της Τσαρικής Αστυνομίας. Σύμφωνα με τον Τρύφωνα Ευαγγελίδη: Ο Νικήτας Φλέσσας «γεννηθείς εν  Πολιανή   κατά  το  1774,  υπήρξε  εκ  των γενναιοτάτων Αγωνιστών». Διακρίθηκε σε διάφορες μάχες, όπως στην Τρίπολη, την Κόρινθο και κυρίως κατά τις μάχες στα Δερβενάκια (Μάχη των Δερβενακίων, 26 Ιουλίου 1822) και στο Αγιονόρι (Κάστρο Αγιονόρι, Η μάχη στο Αγινόρι 28 Ιουλίου 1822), κατά την καταστροφή του Δράμαλη. Λάφυρο της μάχης εκείνης εναντίον του Δράμαλη ήταν και η περίφημη γούνα, που έφερε στη συνέχεια ο Παπαφλέσσας, την οποία του την χάρισε ο αδελφός του Νικήτας. Στην συνέχεια αναδείχθηκε σε στρατηγό και κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ Πασά έδειξε απαράμιλλη ανδρεία. H επιτροπή των εκδουλεύσεων τον κράτησε εις τον βαθμό του και τον τίμησε δια του αργυρού αριστείου μετά του παρασήμου του Τάγματος του Σωτήρος. Ήταν ο υπ΄αριθ. 16 μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη των στρατηγών Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και Δημητρίου Πλαπούτα. Ο Νικήτας Φλέσσας απεβίωσε στην Αθήνα, στις αρχές του Οκτωβρίου του 1846.
Η δράση του κατά την Επανάσταση του 1821
Τον Ιανουάριο του 1821 παρευρέθηκε ως συνοδός του Παπαφλέσσα στη σύσκεψη της Βοστίτσας, όπου αντιμετωπίστηκε περιφρονητικά από τον πρόκριτο Σωτήρη Χαραλάμπη.
Παρέλαβε τα πολεμοφόδια από το πλοίο που κυβερνούσε ο Μέξης ή Ποριώτης εις τον Αλμυρόν προ της απελευθυρώσεως της Καλαμάτας.
''«Ο Παπαφλέσσας διευθυνθείς εις Μάνην και πολλάκις μεταμφιεσθείς καθ΄οδόν φθάνει εις Αλμυρόν, παράλιον χωρίον της Μάνης παρά τας Καλάμας και συναντά τον Πετρόμπεη. Κατηχεί αυτόν προσηκόντως, τω υπόσχεται πολλά και τω διαθρύπτει την φιλοδοξίαν παροτρύνων αυτόν να κηρύξη πτώτος αυτός την Επανάστασιν.''
''Ενώ δε συνεζήτουν, καταπλέει εις Αλμυρόν, κατά περιεργοτάτην συγκυρίαν το πλοίο το κομίζον εκ Σμύρνης τα πολεμοφόδια. Το πλοίο τούτο εκυβέρνα ο Μέξης ή Ποριώτης. Τα πολεμοφόδια περἐλαβεν εις Αλμυρόν ο αδελφός του Παπαφλέσσα Νικήτας».''
Στις 23 Μαρτίου συμμετείχε στην απελευθέρωση της Καλαμάτας, ενώ λίγο καιρό αργότερα έλαβε μέρος και στην απελευθέρωση της Αρκαδίας (Κυπαρισσίας). Στις 28 Απριλίου 1821 συμμετείχε στη σύσταση του στρατοπέδου Βαλτετσίου, όπως περιγράφει ο Φωτάκος: «''... έτυχε δε να βρεθεί εις Βαλτέτσι και ο Νικήτας Φλέσσας, πηγαίνων εις Κόρινθο εις τον αδελφό του Αρχιμ. Φλέσσαν''». Το διήμερο της 12ης-13ης Μαΐου του 1821 συμμετείχε στην κρίσιμη μάχη του Βαλτετσίου, ως ένας από τους αρχηγούς των ελληνικών σωμάτων που βρίσκονταν οχυρωμένα στους τέσσερις προμαχώνες που είχαν διαμορφωθεί σε ισάριθμους λόφους κοντά στον οικισμό.
Τον Ιούλιο του 1822 έλαβε μέρος στη μάχη στα Δερβενάκια και στο Αγιονόρι. Για την δράση του Νικήτα Δ. Φλέσσα υπάρχει από τον Κανέλλο Δεληγιάννη, η παρακάτω περιγραφή: «''Στο ΔΕΡΒΕΝΑΚΙ. Α, εκεί πούγινε ή νίλα του Δράμαλη, Τούρκοι κι "Έλληνες είχαν ριφθεί στα χέρια. Και τρώγον ο ένας τον άλλο με τα δόντια. Τότε έφτασε μιντάτι στους "Έλληνες κι ό Υψηλάντης με το δικό του ασκέρι. Τούρκοι κι "Έλληνες γίναν μαλλιά κουβάρια. Οι δεύτεροι σε λίγο πήραν φαλάγγι τους πρώτους, τους σκόρπισαν στα φαράγγια, τους έριξαν στους γκρεμούς, τους κόλλησαν στα βράχια. Και σφάζαν από δαύτους αβέρτα. Τόσο, ώστε κατάντησαν έπειτα να τους φονεύουν με τας πέτρας και με τα ξύλα, καθότι απαύδησαν και δεν ηδύναντο πλέον μήτε τουφέκι να γεμίσουν ούτε ξίφος να σύρουν. Τότε είναι πού ό ατρόμητος καπετάν Νικήτας Φλέσσας (αδερφός του Παπαφλέσσα) μονομάχησε, γιαταγάνι με γιαταγάνι, μ’ ένα πελώριο μπίμπαση (χιλίαρχο) Χαίταλή. Κι αφού σπάσαν τα γιαταγάνια τους πιάστηκαν στα χέρια. "Όχι μόνο κιντύνεψε τότε ό καπετάν Νικήτας, μα και ίδρωσε πολύ να κάνει καλά τον αντίπαλο του. Τον ξέσκισε με τα δόντια του!''».
Ο George Finlay στο βιβλίο του «Ιστορία της Ελληνικής επανάστασης» γράφει:
''Ο Ηλίας Μαυρομιχάλης, επονομαζόμενος Κοζάκος, εισέβαλε στην περιοχή ανάμεσα στις χαμηλότερες κορυφογραμμές του Ταϋγέτου και του Παμίσου.... Αλλά η πρόοδος του πάντα σταματούσε εξαιτίας του Νικήτα, που ήταν καλύτερος στρατιώτης και ο οποίος, πέραν από την ανώτερη ικανότητα του στον ανταρτοπόλεμο, είχε και την υποστήριξη όλου του πληθυσμού....''
Μέσα στο πρώτο κιβώτιο βρέθηκε σπαθί (σχήματος πάλας) αδαμαντοκόλλητο με λεπίδα από πολύτιμο μαύρο μέταλλο, του λεγόμενου, καρά χουρασάν
Εις την μάχη τού Αγιονορίου, καθώς και στα  Δερβενάκια, νικήθηκαν οι Τούρκοι κατά κράτος.
Ο ιστορικός της Επανάστασης Φωτάκος, στον τρίτο τόμο των «Απομνημονευμάτων» του  περιγράφει ως ακολούθως τις στιγμές λίγο πριν από τη μάχη:
Σήμερον η πατρίς περιμένει από ημάς την δόξαν της διά της νίκης ταύτης!".
Στις 30 Απριλίου 1846 υπέγραψε πιστοποιητικό για την πολεμική δράση του πρόκριτου από το Ζευγολατιό Αναστασοπούλου Αλεξίου.
Απονομή υλικών, ηθικών αμοιβών και διακρίσεων
Με απόφαση του βασιλιά Όθωνα στις 7 Μαΐου 1836 στον αντισυνταγματάρχη Νικήτα Δικαίου Φλέσσας εκ Λεονταρίου απονεμήθηκε το παράσημο και ο τίτλος του «Ιππότη τού αργυρού σταυρού του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρας», ενώ το 1839 ως αντισυνταγματάρχης της Φάλαγγας είχε κληροδοτηθεί με εθνική γη. Τέλος το 1858 χορηγήθηκε από το Δημόσιο Ταμείο ισόβια μηνιαία σύνταξη που αναλογεί σε χήρα υποστρατήγου, στη χήρα και τα ορφανά του Ν. Φλέσσα και γαίες διαθέσιμες και καλλιεργήσιμες, συνολικά 250 στρέμματα, προίκα σε καθεμιά από τις άγαμες θυγατέρες του.
Περαιτέρω βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Οικογένεια Δικαίου Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Ιωάννης Αλβέρτος Α΄ του Μεκλεμβούργου
Ο Ιωάννης-Αλβέρτος Α΄ (γερμ.: Johann-Albrecht I, 23 Δεκεμβρίου 1525 - 12 Φεβρουαρίου 1576) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ (1547-56) και μετά του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1556-76).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1576 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 51 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Πεπερόνι
thumb|250px|Συσκευασμένο πεπερόνι Το πεπερόνι είναι αμερικανική ποικιλία πικάντικου σαλαμιού, φτιαγμένο από μείγμα χοιρινού και βοείου κρέατος που έχει καρυκευθεί με πάπρικα ή άλλο πιπέρι τσίλι.
Το πεπερόνι είναι χαρακτηριστικά απαλό, ελαφρώς καπνιστό και έχει έντονο κόκκινο χρώμα. Οι λεπτές φέτες πεπερόνι είναι δημοφιλής προσθήκη στην πίτσα στην αμερικανική πιτσαρία.
Ετυμολογία
Ο όρος «πεπερόνι» είναι ο δάνειο της λέξης peperoni, ο πληθυντικός της peperone, η ιταλική λέξη για την πιπεριά. Η πρώτη χρήση του "πεπερόνι" που αναφέρεται σε λουκάνικο χρονολογείται από το 1919. Στα ιταλικά, η λέξη peperoncino αναφέρεται για καυτές και πικάντικες πιπεριές.
Ιστορία
Το πεπερόνι, μια ιταλο-αμερικανική δημιουργία, είναι αλατισμένο ξηρό λουκάνικο, με ομοιότητες με τα πικάντικα σαλάμια της νότιας Ιταλίας, όπως το salsiccia Napoletana Piccante, ένα πικάντικο ξηρό λουκάνικο από τη Νάπολη, ή το soppressata από την Καλαβρία. Οι κύριες διαφορές είναι ότι το πεπερόνι έχει λεπτότερο κόκκο (παρόμοιο με το μη πικάντικο σαλάμι από το Μιλάνο), είναι συνήθως πιο μαλακό και συνήθως παράγεται με τη χρήση ενός τεχνητού περιβλήματος. Το πεπερόνι παράγεται μαζικά για να καλύψει τη ζήτηση για λουκάνικα.
Παραγωγή
Το πεπερόνι παρασκευάζεται συνήθως από μείγμα χοιρινού κρέατος και βοείου κρέατος. Το κρέας γαλοπούλας χρησιμοποιείται επίσης συνήθως ως υποκατάστατο, αλλά η χρήση πουλερικών σε πεπερόνι πρέπει να επισημαίνεται κατάλληλα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η επεξεργασία με νιτρικά ή νιτρώδη άλατα (συνήθως χρησιμοποιείται σε σύγχρονους παράγοντες επεξεργασίας για την προστασία από αλλαντίαση και άλλες μορφές μικροβιολογικής αποσύνθεσης) συμβάλλει επίσης στο κοκκινωπό χρώμα του πεπερόνι, αντιδρώντας με την αίμη στη μυοσφαιρίνη των πρωτεϊνούχων συστατικών του κρέατος.
Σερβίρισμα
Σύμφωνα με το Convenience Store Decisions, οι Αμερικανοί καταναλώνουν 251,7 εκατομμύρια λίβρες πεπερόνι ετησίως, στο 36% όλων των πιτσών που παράγονται σε εθνικό επίπεδο. Το πεπερόνι έχει την τάση να κυρτώνεται από τις άκρες στη ζέστη ενός φούρνου πίτσας. Μερικά πεπερόνι παράγονται σε παχύτερες φέτες, έτσι ώστε οι άκρες να κυρτώνουν σκόπιμα.
Το πεπερόνι χρησιμοποιείται επίσης ως γέμιση του ρολού πεπερόνι, ένα δημοφιλές τοπικό σνακ στη Δυτική Βιρτζίνια και τις γειτονικές περιοχές.
Στην καναδική επαρχία της Νέας Σκωτίας, το τηγανητό πεπερόνι που σερβίρεται από μόνο του (συνήθως με σάλτσα από μουστάρδα μελιού ) είναι κοινό συνοδευτικό στις παμπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλλαντικά
Εμέρς Φαέ
Ο Εμέρς Φαέ, γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1984 στη Ναντ, είναι πρώην διεθνής Ιβοριανός ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στην θέση του ανασταλτικού μέσου το χρονικό διάστημα από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 έως τις αρχές της δεκαετίας του 2010.
Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ναντ, αγωνίστηκε στη συνέχεια στις Ρέντινγκ ΦΚ και ΟΖΚ Νις. Υποχρεώθηκε να θέσει ένα τέλος στην επαγγελματική του καριέρα την 1η Φεβρουαρίου 2012 έπειτα από αλλεπάλληλες φλεβίτιδες.
Αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Εθνικής Γαλλίας U17, κατέκτησε το 2001 το Παγκόσμιο Κύπελλο U17, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε έξι φορές με την Εθνική Γαλλίας U21. Στη συνέχεια επέλεξε να αγωνιστεί με τα χρώματα της χώρας καταγωγής του, Ακτής Ελεφαντοστού, με την εθνική ομάδα της οποίας μέτρησε συνολικά σαράντα τέσσερις διεθνείς συμμετοχές, έχοντας πετύχει ένα τέρμα. Αναδείχτηκε φιναλίστ του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2006.
Βιογραφία
Ο Εμέρς Φαέ ξεκίνσηε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ΦΚ Τουτ Αιντ, τοπική ομάδα συνοικίας της Ναντ. Το 1995, εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ναντ. Κληθείς στην Εθνική Γαλλίας U21, τελικά επέλεξε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού, όπου συνάντησε εκ νέου τον πρώην συμπαίκτη του στην ΦΚΝΑ, Ζιλ Γιαπί-Γιαπό.
Τον Ιούνιο του 2007, έπειτα από τον υποβιβασμό της ΦΚ Ναντ στην Λιγκ 2, ο Εμέρς Φαέ επέλεξε να αποχωρήσει από την ομάδα η οποία τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά. Μεταγράφηκε στην αγγλική Ρέντινγκ ΦΚ, η οποία είχε ήδη επιχειρήσει να τον αποκτήσει έναν χρόνο νωρίτερα.