cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουδέτερη ζώνη
Η έκταση της ζώνης, το πλάτος, ο υπερκείμενος εναέριος χώρος (ύψος και πλάτος), τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των εμπολέμων, ως προς τον χώρον αυτόν, τα διακριτικά σημεία συνεννόησης, λευκές σημαίες, ή διακριτικά αγγελιαφόρων, τραυματιοφορέων κ.λπ. καθορίζονται από την ίδια τη συμφωνία που ορίζει αυτή. Γενικά στην ουδέτερη ζώνη απαγορεύεται οποιαδήποτε ενέργεια εις βάρος του αντισυμβαλλομένου (π.χ. διέλευση στρατιωτικής μονάδας, προπαγανδιστικές δραστηριότητες, κατασκοπευτικές κινήσεις κ.λπ.). Επίσης καταβάλλεται προσπάθεια στις ζώνες αυτές να μην περιέχονται οικισμοί με άμαχο πληθυσμό. Εάν υπάρξουν όμως αντιδράσεις αμάχων πληθυσμών θα πρέπει να μην εκλαμβάνονται ως πολεμικές ενέργειες, ικανές που να προσβάλλουν τη συμφωνία ανακωχής.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεμος Κατηγορία:Δίκαιο πολέμου Κατηγορία:Διατήρηση Κατηγορία:Διατήρηση του περιβάλλοντος
Σουμσού
Το Σουμσού (ρωσικά: Шумшу, ιαπωνικά: 占守島 Shumushu-tō) είναι ένα ρωσικό νησί και ειδικότερα το έκτο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των Κουρίλων νήσων μετά το Ιτουρούπ, το Παραμουσίρ, το Κουνασίρ, το Ουρούπ και το Ονεκοτάν. Έχει έκταση 388 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο.
Σουμσου
Αναγέννηση Σερρών
Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Τσιτσιλίγκοβον ή Τσουτσλίκοβο ή Τσούτσουλη ή Τσιτσιλή. Τα εγκαίνια του συνοικισμού "Τσιτσιλίκοβο" πραγματοποιήθηκαν την 1 Μαίου του 1925 από ανώτερα στελέχη της επιτροπής επικοισμού. Mετονομάστηκε σε Αναγέννηση το 1928. Κυρίως κατοικείται από Πόντιους πού ήρθαν μετά το 1923 με την ανταλλαγή πληθυσμών, από το χωριό του Καρς (Καύκασος) και συγκεκριμένα, το (Χαραμή Βαρτάν ή Αράμ Βαρτάμ)  ή Καρατσομπάν σήμερα).
Στις αρχές της δεκαετίας του 2010 παρατηρήθηκε ένα κύμα επιστροφής παλαιών κατοίκων του χωριού, οι οποίοι είχαν μετεγκατασταθεί στις πόλεις πίσω σε αυτό.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών
Υπερικόν το ολύμπιον
Το Υπερικόν το ολύμπιον (επιστ. ονομ. Hypericum olympicum), ανήκει στην οικογένεια Hypericaceae (Υπερικίδες) στην οποία περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων το σπαθόχορτο ή βαλσαμόχορτο, γνωστό για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Το Υπερικόν το ολύμπιον αποτελεί είδος ιθαγενές της Βαλκανικής και της Ανατολίας και απαντά σ’ όλη την Ελλάδα εκτός από τις Κυκλάδες και την Κρήτη. Αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά είδη σε κινούμενες και σταθερές αμμοθίνες, αλλά συναντάται επίσης σε μεγαλύτερα υψόμετρα σε ξηρές και πετρώδεις θέσεις. Διακρίνεται  από τα φύλλα με πολυάριθμους διαφανείς αδένες και λίγους μαύρους αδένες κοντά στα κράσπεδα. Τα άνθη είναι μεγάλα, με άνισα ακέραια επικαλυπτόμενα σέπαλα, πέταλα μήκους 15-25 mm και ανθήρες με μαύρους αδένες. Ανθίζει από τα τέλη Μαΐου μέχρι νωρίς τον Σεπτέμβριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Υπερικίδες
Σπεσμίλο
Το σπεσμίλο (εσπεράντο: spesmilo, προφορά: [spesˈmilo], πληθυντικός: spesmiloj [spesˈmiloi̯]) είναι έαπαρχαιωμένο δεκαδικό διεθνές νόμισμα, που προτάθηκε το 1907 από τον Ελβετό εσπεραντιστή και μαθηματικό Ρενέ ντε Σωσέρ (γαλλικά: René de Saussure) και χρησιμοποιήθηκε πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο από μερικές βρετανικές και ελβετικές τράπεζες, κυρίως την Εσπεραντιστική Τράπεζα Επιταγών (εσπεράντο: Ĉekbanko Esperantista).
Το σπεσμίλο ισοδυναμούσε με χίλια σπέσοϊ και άξιζε 0,733 γραμμάρια καθαρού χρυσού (0,8 γραμμάρια χρυσού 22 καρατίων), που εκείνη την εποχή ήταν περίπου το μισό δολάριο ΗΠΑ, δύο σελίνια (ένα δέκατο της λίρας στερλίνας) στη Βρετανία, ένα ρωσικό ρούβλι ή 2 1⁄2 ελβετικά φράγκα. Το 2022, αυτή η ποσότητα χρυσού θα άξιζε περίπου 43,50 δολάρια ΗΠΑ, 38 λίρες στερλίνες, 44 ευρώ, 2692 ρούβλια Ρωσίας, ή 43 ελβετικά φράγκα.
Η βασική μονάδα, το speso (από τα ιταλικά spesa ή γερμανικά Spesen, spesmilo είναι εσπεράντο για "χίλιες πένες/αγγλικά: one thousand pennies"), έγινε σκόπιμα πολύ μικρό για να αποφευχθούν τα κλάσματα.
Σύμβολο
δεξιά|μικρογραφία|Σύμβολο του Σπεσμίλο ₷ Το σύμβολο του σπεσμίλο, που ονομάζεται spesmilsigno (προφορά: [spesmilˈsigno]) στα Εσπεράντο, είναι ένα μονόγραμμα ενός κεφαλαίου "S", από την ουρά του οποίου αναδύεται ένα "m". Το σύμβολο του νομίσματος συχνά στοιχειοθετείται όπως τα ξεχωριστά γράμματα Sm.
Στο Unicode, ο χαρακτήρας αντιστοιχεί στο U+20B7 ₷ SPESMILO SIGN στην έκδοση 5.2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης Κατηγορία:Σύμβολα νομισμάτων
Μνασάλκας (ποιητής)
thumb|Τα επιγράμματα του Μνασάλκα περιέχονται κυρίως στην [[Παλατινή Ανθολογία]] Ο Μνασάλκας ή Μνασάλκης ήταν ποιητής και επιγραμματοποιός από το χωριό Πλαταιές της Σικυώνας στη βόρεια Πελοπόννησο, και έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ., περίπου στο 250 π.Χ.. Ωστόσο υπάρχουν και εκτιμήσεις που τον χρονολογούν στον 4ο ή 2ο αιώνα π.Χ. αντίστοιχα.
Ζωή
Τού αποδίδονται 18 ποιήματα, κυρίως ταφικά και αφιερωματικά, και η πλειοψηφία τους είναι μέρος της Παλατινής Ανθολογίας. Τμήματα του έργου του έχουν ανακαλυφθεί και ένα πάπυρο του 2ου αιώνα π.Χ., δύο εκ των οποίων δεν περιέχονται στην ανθολογία.
Δέχτηκε κριτική για το έργο του από τον σύγχρονο του, Θεοδωρίδα τον Συρακούσιο, ο οποίος τον περιγράφει ως ελεγειοποιό που αντέγραψε απροκάλυπτα τον ελεγειακό ποιητή του 5ου αιώνα π.Χ., Σιμωνίδη τον Κείο. Άλλες επιρροές που διακρίνουν το έργο του είναι αυτές από την Ανύτη και τον Ασκληπιάδη του Σάμιου αντίστοιχα.
Οι ιστοριογραφικές πηγές αναφέρουν πως επίσης πως του είχε απονεμηθεί ο τιμητικός τίτλος του προξένου στον Ωρωπό.
Εργογραφία
Τα παρακάτω επιγράμματα αποτελούν το διασωζόμενο έργο του Μνασάλκα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Αναπαραγωγός αντιδραστήρας
Ο αναπαραγωγός αντιδραστήρας αποτελεί είδος πυρηνικού αντιδραστήρα που παράγει περισσότερα καύσιμα κατά τη λειτουργία του από όσα καταναλώνει.
Ο αντιδραστήρας αυτός δεν διαθέτει επιβραδυντή και χρησιμοποιεί νετρόνια υψηλής ταχύτητας.
Εξ αυτού του γεγονότος ονομάζεται και αντιδραστήρας ταχέων νετρονίων (FBR, δηλαδή Fast Breeder Reactor).
Επειδή το νερό από τη φύση του είναι επιβραδυντής νετρονίων, σε τέτοιους αντιδραστήρες χρησιμοποιούνται πρωτεύοντα ψυκτικά που δεν επιβραδύνουν τα νετρόνια όπως υγρό νάτριο και υγρός μόλυβδος. Τέτοια υλικά έχουν μεγάλες τεχνολογικές προκλήσεις κι έτσι η General Atomics προτείνει τη χρήση ηλίου που είναι χημικά και πυρηνικά αδρανές.
Ο πιο επιτυχής αναπαραγωγός αντιδραστήρας είναι ο ρωσικός BN-600. Πρόκειται για δοκιμαστικό σταθμό που παράγει 600MW και εξάγει 560MW. Στο έργο, με τη Ρωσία συνεργάζονται η Γαλλία, η Ιαπωνία, και το Ηνωμένο Βασίλειο. Λειτουργεί από το 1980 και έχει αποδείξει την τεχνολογία του. Έτσι η Ρωσία αποφάσισε να χτίσει ένα ΒΝ-800 που αναμένεται να λειτουργήσει το 2013 κι ένα ΒΝ1200 μέχρι το 2020. Επίσης, η Κίνα μελετά την πιθανότητα να αγοράσει δύο ΒΝ-800.
Μνασάλκης (κεραμοποιός)
Ο Μνασάλκης ήταν αρχαίος Έλληνας κεραμοποιός και αγγειογράφος από τη Βοιωτία, ο οποίος έζησε στο πρώτο μισό του 6ου αιώνα π.Χ..
Αναπαραγωγός αντιδραστήρας
Ενώ σε ένα τυπικό αντιδραστήρα με θερμικά νετρόνια 1kg ουράνιο αντιστοιχεί με 90 τόνους πετρέλαιο, σε ένα αναπαραγωγό αντιδραστήρα η αντιστοιχία φτάνει τους 5.500 τόνους πετρέλαιο. Έτσι, παράγονται και πολύ λιγότερα ραδιενεργά απόβλητα.
Μνασάλκης (κεραμοποιός)
Του αποδίδονται τρία διασωζόμενα έργα κεραμικής αρυβάλλων στα παρακάτω μουσεία:
Αναπαραγωγός αντιδραστήρας
Κατηγορία:Πυρηνική φυσική Κατηγορία:Ενεργειακή τεχνολογία
Μνασάλκης (κεραμοποιός)
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι
Μνασάλκης
Η ονομασία Μνασάλκης ή Μνασάλκας μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Πυρηνική κατάρρευση
Πυρηνική κατάρρευση ονομάζεται το σοβαρότατο εκείνο πυρηνικό ατύχημα κατά το οποίο λιώνει κυριολεκτικά ο πυρήνας ενός αντιδραστήρα.
Ολική τέτοια κατάρρευση δεν έχει σημειωθεί εκτός από μερική κατάρρευση που σημειώθηκε σε αρκετά τέτοια ατυχήματα κυρίως σε "πυρηνικούς σταθμούς ισχύος".
Καταρρευση Κατηγορία:Πυρηνικά ατυχήματα
Τιβέριος Σεμπρόνιος Γράκχος
Ο Τιβέριος Σεμπρόνιος Γράκχος (λατινική γλώσσα: TI•SEMPRONIVS•TI•F•P•N•GRACCVS, 163 π.Χ. - 133 π.Χ.) ήταν πραίτορας και ύπατος της Αρχαίας Ρώμης. Ήταν αδελφός του Γάιου Σεμπρόνιου Γράκχου. Προέβηκε σε μεταρρυθμίσεις της αγροτικής νομοθεσίας, με τις οποίες μεταφερόταν ο πλούτος από τους πλούσιους, τους πατρίκιους και άλλους, στους φτωχούς, προκαλώντας πολιτικές αναταραχές στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές απειλούσαν τους πλούσιους γαιοκτήμονες στην Ιταλία. Δολοφονήθηκε, μαζί με πολλούς από τους υποστηρικτές του, από τα μέλη της Ρωμαϊκής Συγκλήτου και τους υποστηρικτές της συντηρητικής παράταξης Optimate.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Τιβέριος Σεμπρώνιος Γράκχος (~163-133 π.Χ) ήταν Ρωμαίος πολιτικός ο οποίος εκτέλεσε χρέη δημάρχου το 133 π.Χ. Γεννήθηκε περίπου το 163 π.Χ και ήταν γιος του Τιβέριου Σεμπρώνιου Γράκχου και της Κορνηλίας, κόρης του Σκιπίωνα του Αφρικανού, νικητή του Αννίβα. Αδελφός του ήταν ο Γαίος Σεμπρώνιος Γράκχος. Ο Τιβέριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας αλλά από γενιά πληβείων. Έλαβε ελληνική παιδεία και μεγάλη επιρροή άσκησαν πάνω του οι διδάσκαλοί του Διοφάνης ο Μυτιληναίος και Βλόσσιος ο Κυμαίος που η διδασκαλία τους εμπνεόταν από τις στωικές αντιλήψεις για την κοινωνική ισότητα. Θεωρήθηκε ήρωας πολέμου στην Καρχηδόνα, όπου είχε σκαρφαλώσει πρώτος το εχθρικό τείχος ενώ λέγεται ότι διακρίθηκε αργότερα και στην πολιορκία της Νουμαντίας. Υπήρξε εκφραστής μιας φιλολαϊκής πολιτικής με σκοπό να εισαγάγει νομοθετική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία θα καθοριζόταν η έκταση γης που δικαιούταν να κατέχει ένας Ρωμαίος πολίτης και τη διανομή γαιών στους ακτήμονες αντί μικρού χρηματικού ποσού προς το ρωμαϊκό κράτος, το οποίο πλέον δεν είχε καμία αξίωση στους κλήρους αυτούς. Σκοπός της ρύθμισης αυτής ήταν ο περιορισμός των εκτάσεων που διέθεταν οι πλούσιοι γαιοκτήμονες και κατά συνέπεια να πληγούν και οι ίδιοι.
Το πρόβλημα κατοχής της έγγειας ιδιοκτησίας τον 4ο -2ο αιώνα π.Χ
Ο Τιβέριος καθώς περνούσε από την Ετρουρία προκειμένου να πάει στις λεγεώνες της Ισπανίας, σοκαρίστηκε από την κατάσταση που αντίκρισε στην ύπαιθρο. Οι ντόπιοι μικροϊδιοκτήτες καλλιεργητές που αποτελούσαν και την παραδοσιακή ραχοκοκαλιά της ιταλικής γεωργίας είχαν πλέον εξαφανιστεί και στη θέση τους εργάζονταν ξένοι δούλοι. Σύμφωνα με ένα φυλλάδιο που έγραψε αργότερα ο μικρός του αδερφός, Γαίος Γράκχος και παρατίθεται σε μεταγενέστερη βιογραφία, εκείνη ήταν η στιγμή η οποία αποτέλεσε και αφορμή για να ταχθεί ο Τιβέριος υπέρ της αγροτικής μεταρρύθμισης. Όπως έλεγε αργότερα ο ίδιος στον ρωμαϊκό λαό, πολλοί από τους άντρες που πολέμησαν στους πολέμους της Ρώμης «αποκαλούνται αφέντες του κόσμου αλλά δεν έχουν ένα κομμάτι γης που να το λεν δικό τους» .Μια αγροτική επανάσταση φαινόταν λογική συνέπεια των επεκτατικών πολέμων της Ρώμης, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει μια νέα κοινωνική ανισότητα. Συγκεκριμένα, στη διάρκεια του πολέμου του Αννίβα στα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ οι αντίπαλοι στρατοί είχαν διασχίσει ολόκληρη την ιταλική χερσόνησο και αυτό είχε αρνητικές συνέπειες για τις καλλιεργήσιμες γαίες. Οι ανάγκες στρατολόγησης του ρωμαϊκού στρατού για εκστρατείες έξω από την Ιταλία ήταν τέτοιες που αφαιρούσαν εργατικά χέρια από το αγροτικό δυναμικό. Έτσι λοιπόν, οι μικροκαλλιεργητές ήταν εκτεθειμένοι στην αποτυχία, τη χρεοκοπία ή τις εξαγορές από τους πλουσίους, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τα πλούτη τα οποία είχαν αποκτήσει από τις υπερπόντιες κατακτήσεις με σκοπό να φτιάξουν μεγάλες ιδιοκτησίες. Οι εργαζόμενοι σε αυτές ήταν δούλοι. Εξάλλου, το να έχει ένας Ρωμαίος πολίτης έγγεια ιδιοκτησία ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για τη συμμετοχή του στη δημόσια ζωή και την κοινωνική του θέση. Με βάση την έγγεια ιδιοκτησία γινόταν και η τίμηση (λατινικά: census), δηλαδή η διάκριση και κατάταξη σε κοινωνικές τάξεις. Αυτός ήταν και ο λόγος που από πολύ νωρίς έγιναν αγώνες για τη διανομή της γης οι οποίοι είχαν ως αποτέλεσμα την ψήφιση μιας σειράς από αγροτικούς νόμους. Μάλιστα, το 367 π.Χ ψηφίστηκαν οι Λικίνιοι-Σέξτιοι νόμοι σύμφωνα με τους οποίους θα περιοριζόταν η κατοχή δημόσιας γης. Πολλοί όμως από τους νόμους αυτούς παραβιάστηκαν ενώ η έκταση της δημόσιας γης ολοένα και αυξανόταν είτε λόγω της δήμευσης της γης των πόλεων που βοήθησαν τον Αννίβα είτε από τις κατακτήσεις που έγιναν στο κομμάτι της Γαλατίας που βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή των Άλπεων.
Η δημαρχία και οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες του Τιβέριου
Το 133 π.Χ ο Τιβέριος εκλέχθηκε δήμαρχος του λαού και αποφάσισε να λύσει το ζήτημα της έξωσης των φτωχών από τις καλλιεργήσιμες γαίες τους. Εισήγαγε μια πρόταση στην Πληβειακή Εκκλησία, τον Αγροτικό Νόμο. Μέσω αυτού επεδίωκε να έρθουν και πάλι σε ισχύ οι Λικίνιοι-Σέξτιοι νόμοι, οι οποίοι μέχρι τότε είχαν πέσει σε αχρηστία. Αναλυτικότερα, θα μοιράζονταν στους φτωχούς εκτάσεις της ρωμαϊκής δημόσιας γης η οποία ήταν μέρος των εδαφών που είχαν ιδιοποιηθεί οι Ρωμαίοι κατακτώντας την Ιταλία. Αυτό αφορούσε κυρίως τους πλούσιους Ρωμαίους και Ιταλούς οι οποίοι είχανε αρπάξει μεγάλος μέρος της δημόσιας γης και την είχανε μετατρέψει σε ατομική τους ιδιοκτησία. Πρότεινε επίσης να περιοριστούν τα κτήματα τους σε 1200 στρέμματα (500 iugera) το καθένα, το οποίο ισχυριζόταν ότι ήταν το παλιό νόμιμο όριο ενώ παράλληλα πρότεινε να κατατμηθούν τα υπόλοιπα σε μικρές μονάδες που θα μοιράζονταν στους άκληρους. Ο νόμος ψηφίστηκε από τη συνέλευση αλλά συγχρόνως ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Ένας από τους συνδημάρχους του Τιβέριου, ο Μάρκος Οκτάβιος προσπάθησε επανειλημμένα να ασκήσει βέτο αλλά ο Τιβέριος αγνόησε την ένστασή του και κατάφερε ο λαός να ψηφίσει την απομάκρυνση του Οκτάβιου από το αξίωμα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την υπερψήφιση του νόμου και τη δημιουργία μια επιτροπής η οποία αποτελούνταν από τον ίδιο, τον αδερφό του Γράκχο και τον πεθερό του και αποσκοπούσε στην εκ νέου απόδοση των γαιών. Η Σύγκλητος που τα συμφέροντά της δεν εξυπηρετούνταν ιδιαίτερα μέσω αυτού του νόμου, αρκέστηκε σε μια ασήμαντη χρηματική χορηγία για την υλοποίηση του σχεδίου. Τότε ο Τιβέριος στράφηκε για ακόμα μια φορά στο λαό και τον έπεισε να ψηφίσει ένα νέο σχέδιο με σκοπό τη χρηματοδότηση της επιτροπής. Το 133 π.Χ ο Άτταλος Γ΄, βασιλιάς της Περγάμου, πέθανε και κληροδότησε όλη του την περιουσία και το βασίλειό του στο ρωμαϊκό κράτος. Ο Τιβέριος λοιπόν πρότεινε οι θησαυροί αυτοί να δοθούν στην επιτροπή για να μπορέσει να πραγματοποιήσει το σχέδιο της μέτρησης, κατόπτευσης και επιλογής των νέων νομέων καθώς και τον εφοδιασμό αυτών με τα σύνεργα του γεωργού. Άρχισε όμως να δέχεται απειλές και επιθέσεις αλλά και κατηγορίες ότι φιλοδοξούσε να γίνει βασιλιάς. Τότε αποφάσισε να ξανακατέβει στις εκλογές του επόμενου χρόνου, δηλαδή αυτές που θα γίνονταν το 132 π.Χ. Έτσι, έθεσε υποψηφιότητα για τις εκλογές του 132 π.Χ καθώς επιθυμούσε να κατοχυρώσει τη λειτουργία της επιτροπής που είχε συστήσει ο ίδιος, γεγονός που απαιτούσε να ξαναγίνει δήμαρχος και να μπορέσει να συνεργαστεί με τους υπόλοιπους δημάρχους. Το πρόγραμμά του ήταν ιδιαίτερα ριζοσπαστικό  καθώς πρότεινε μεταξύ άλλων τη μείωση της στρατιωτικής θητείας, τη μεταβολή της σύνθεσης των ορκωτών δικαστηρίων και την παραχώρηση του δικαιώματος του Ρωμαίου πολίτη στους συμμάχους. Πολλοί συγκλητικοί τον κατηγόρησαν ότι προσπαθεί να εγκαθιδρύσει τυραννίδα ενώ οι αριστοκράτες είδαν τα συμφέροντά τους να απειλούνται.
Δολοφονία
μικρογραφία|260x260εσ|Mort de Tiberius Gracchus lors d'émeutes.Gravure tirée de Storia di Roma, dalle origini italiche sino alla caduta dell'Impero d'Occidente, écrit par Francesco Bertolini et illustré par Lodovico Pogliaghi Οι ρωμαϊκές εκλογές έπαιρναν χρόνο και στην Πληβειακή Εκκλησία, που επέλεγε τους δημάρχους, το εκλογικό σώμα συγκεντρωνόταν όλο σε ένα μέρος και οι φυλετικές ομάδες ψήφιζαν κατά σειρά με τον κάθε άντρα να ρίχνει την ψήφο του ατομικά ο ένας μετά τον άλλον. Πολλές φορές χρειαζόταν παραπάνω από μια μέρα για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Το 133 π.Χ οι ψήφοι για τους δημάρχους της επόμενης χρονιάς ρίχνονταν στον Καπιτωλίνο Λόφο όταν ξαφνικά εισέβαλε απόσπασμα και αφού ακολούθησε ένοπλη σύγκρουση, ο Τιβέριος και υποστηρικτές του δολοφονήθηκαν και λέγεται ότι τα πτώματά τους πετάχτηκαν στον ποταμό Τίβερη. Ο άνθρωπος πίσω από όλα αυτά ήταν ο ξάδερφος του Τιβέριου, Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίωνας Νασικάς Σεραπίωνας, πρώην ύπατος και επικεφαλής μιας από τις κύριες ομάδες Ρωμαίων ιερέων, των ποντιφίκων. Η δολοφονία του υπήρξε σαφέστατα μια παράνομη πράξη η οποία όμως δικαιολογήθηκε από τη Σύγκλητο με το πρόσχημα της καταστολής μιας επερχόμενης επανάστασης της οποίας ο Τιβέριος θα ηγούνταν.
Αποτίμηση και συνέχιση του έργου του
Η μεταρρυθμιστική προσπάθεια του Τιβέριου ήταν γενναία και τα μέτρα του τολμηρά. Ωστόσο, με την καθαίρεση του συνδημάρχου του Μάρκου Οκτάβιου έγινε για πρώτη φορά προσβολή της αρχής του απαραβίαστου της δημαρχικής εξουσίας. Υπήρξε όμως και μια άλλη παραβίαση, την οποία και εκμεταλλεύτηκε η Σύγκλητος. Με την απόπειρα επανεκλογής του παραβίασε έναν αυστηρό νόμο, ο οποίος απαγόρευε την επανεκλογή του ίδιου άρχοντα την αμέσως επόμενη χρονιά. Θαρραλέα ήταν και η πρόθεση του Τιβέριου να διαθέσει τους θησαυρούς του Αττάλου Γ΄ για την υλοποίηση του σχεδίου που είχε ως στόχο την παροχή εργαλείων στους ακτήμονες. Ο θάνατος του Τιβέριου δεν σταμάτησε το έργο του αναδασμού της γης. Η προσπάθειά του συνεχίστηκε και μετά τη δολοφονία του έως το 129 π.Χ όμως το μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε μόνο ως έναν βαθμό. Βρέθηκε αντικαταστάτης του στην επιτροπή. Βέβαια υπήρξαν και άλλα θύματα όπως οι υποστηρικτές του Τιβέριου οι οποίοι προσάχθηκαν σε δίκη από ειδικό δικαστήριο το οποίο είχε συγκαλέσει η Σύγκλητος και τουλάχιστον ένας από αυτούς θανατώθηκε. Ο Σκιπίωνας Νασικάς πέθανε ένα χρόνο αργότερα στην Πέργαμο. Παρ’όλα αυτά, η μορφή του Τιβέριου έγινε έμβλημα για τους οπαδούς του οι οποίοι δεν εγκατέλειψαν την ιδέα της αγροτικής μεταρρύθμισης. Άμεσος συνεχιστής του έργου του ήταν ο αδερφός του, Γαίος Σεμπρώνιος Γράκχος.
Βιβλιογραφία
1. Κώστας Καλοκαιρινός, 1982, Ιστορία Ρωμαϊκή και Βυζαντινή, 7η έκδοση, Αθήνα, εκδόσεις Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων
2. Βασίλης Α. Φυντίκογλου και Χρυσάνθη Τσίτσιου-Χελιδόνη, 2015, Lingua Latina, Αθήνα, εκδόσεις ΣΕΑΒ
3. Mary Beard, 2017, S.P.Q.R Ιστορία της Αρχαίας Ρώμης, 1η έκδοση, Αθήνα, εκδόσεις Αλεξάνδρεια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι αξιωματούχοι Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κύπελλο Τουρκίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Τουρκίας (τουρκικά: Türkiye Kupası) είναι ετήσια διοργάνωση κυπέλλου της Τουρκικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, η δεύτερη σε ενδιαφέρον μετά το πρωτάθλημα. Διεξάγεται από το 1962-63.
Στη διοργάνωση μετέχουν οι 54 ομάδες των ανώτερων κατηγοριών του πρωταθλήματος. Στους δύο πρώτους γύρους οι αγώνες είναι νοκ-άουτ και δεν μετέχουν οι σύλλογοι της ανώτερης κατηγορίας. Ο τρίτος γύρος διεξάγεται σε ομίλους, από τους οποίους προκρίνονται οκτώ ομάδες στα προημιτελικά. Στη συνέχεια αγωνίζονται με σύστημα νοκ-άουτ ως τον τελικό.
Τίτλοι ανά σύλλογο
Τους 56 τίτλους έχουν κατακτήσει 15 διαφορετικοί σύλλογοι. Άλλοι επτά έχουν αγωνιστεί στον τελικό χωρίς να κερδίσουν κύπελλο. Πολυνίκης είναι η Γαλατασαράι με 18 κύπελλα. Οι κατακτήσεις ανά σύλλογο είναι (σε παρένθεση οι συνολικές παρουσίες σε τελικούς).
Λογότυπο
Το λογότυπο του κυπέλλου εμπεριέχει και τον κύριο χορηγό. Το 2005 ο θεσμός του κυπέλλου αναφερόταν επίσημα ως «Fortis Türkiye Kupası». Το 2009, η διοργάνωση μετονομάστηκε σε «Ziraat Türkiye Kupası» για εμπορικούς λόγους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Τουρκίας
Ιωακείμ (βασιλιάς)
Ο Ιωακείμ ( -Yəhōyāqîm; Jehoiakim) είναι Βιβλικό πρόσωπο και φερόμενος ως ένας απο τους τελευταίους βασιλείς του Ιούδα και πιο συγκεκριμένα απο το 609 εως το 598 π.Χ. Ήταν ο δεύτερος γιος του βασιλιά Ιωσία και της Ζεβουδά. Το αρχικό του όνομα ήταν Ελιακείμ.
Υπόβαθρο
Η βασιλεία του Ιωακείμ διήρκησε για 11 χρόνια, απο το 609 π.Χ. εώς το 598 π.Χ. όπου τον διαδέχθηκε ο γιος του, Ιεχονίας.
Βασιλεία
Ο Ιωακείμ διορίστηκε βασιλιάς από τον Νεχώ Β', βασιλιά της Αιγύπτου, το 609 π.Χ., μετά την επιστροφή του Νεχώ από τη μάχη στο Χαράν, τρεις μήνες αφότου σκότωσε τον βασιλιά Ιωσία στην Μεγιδδώ. Ο Νεχώ εξόρισε τον μικρότερο αδερφό του Ιωακείμ, Ιωάχαζ, μετά από μια περίοδο τριών μηνών και τον πήγε στην Αίγυπτο, όπου πέθανε. Ο Ιωακείμ κυβέρνησε αρχικά ως υποτελής των Αιγυπτίων, καταβάλλοντας ένα μεγάλο φόρο τιμής. Για να ανεβάσει τα χρήματα «φορολογούσε τη χώρα και απαιτούσε αργυρό και χρυσό από τους ανθρώπους της σύμφωνα με τις εισφορές τους».
Ωστόσο, αφού οι Αιγύπτιοι νικήθηκαν απο τους Βαβυλώνιους στη μάχη της Καρχεμισίας (Battle of Carchemish) το 605 π.Χ., ο Ναβουχοδονόσορ Β' πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ και ο Ιωακείμ άλλαξε την υποταγή του απο τους Αιγύπιους στου Βαβυλώνιους ώστε να αποφευχθεί η καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Τους απέδωσε φόρο τιμής από το θησαυροφυλάκιο της Ιερουσαλήμ, μερικά εκθέματα ναού και παρέδωσε κάποιους από την βασιλική οικογένεια και τους ευγενείς ως ομήρους.
Η ραββινική λογοτεχνία περιγράφει τον Ιωακείμ ως άγριο τύραννο που διέπραττε αμαρτίες και εγκλήματα. Εμφανίζεται ως σε σχέση αιμομιξίας με τη μητέρα του, τη νύφη του και τη μητριά του και πως είχε τη συνήθεια να δολοφονεί ανθρώπους, των οποίων τις συζύγους μετά βίαζε και των οποίων άρπαξε την περιουσία. Περιγράφεται επίσης ότι είχε κάνει τατουάζ στο σώμα του.
Ο Ιερεμίας προφήτευσε ότι θα πεθάνει χωρίς σωστή κηδεία λέγοντας τα εξής λόγια "Αλλοίμονον στον άνδρα, αυτόν! Δεν θα τον θρηνήσουν με κοπετούς λέγοντες, ω αδελφέ! Ούτε θα κλαύσουν δι' αυτόν λέγοντες, αλλοίμονον Κύριε! Θα ενταφιασθεί όπως ο όνος. Θα συρθή και θα ριφθή πέραν από την πύλην της Ιερουσαλήμ.". (Ιερ. 22:18-19)
Ο Ιώσηπος Φλάβιος έγραψε ότι ο Ναβουχοδονόσορ είχε σκοτώσει τον Ιωακείμ μαζί με υψηλόβαθμους αξιωματικούς του και κατόπιν διέταξε το σώμα του Ιωακείμ "να ριχτεί έξω απο τα τείχη, χωρίς καμία ταφή".
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιεχονίας. Μετά από τρεις μήνες, σύμφωνα με τον Ιώσηπο, ο Ναβουχοδονόσορ εξόρισε τον Ιεχονία φοβούμενος ότι θα εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του επαναστατώντας και εγκατέστησε στη θέση του τον βασιλιά Σεδεκία, τον μικρότερο αδερφό του Ιωακείμ. Ο Ιεχονίας και μεγάλο μέρος του πληθυσμού του Ιούδα εξορίστηκαν στη Βαβυλώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Πρόσωπα της Εβραϊκής Βίβλου
Σταματέλος Τουρκολέκας
Ο Σταματέλος Τουρκολέκας († 1816) ήταν Έλληνας κλέφτης και στρατιωτικός που έδρασε κατά την προεπαναστατική περίοδο.
Βιογραφικό
Ο Σταματέλος ήταν αρχηγός μιας ομάδας κλεφτών που δρούσε στην περιοχή του Λεονταριού. Τη δεκαετία του 1800 κατέφυγε στα Επτάνησα όπου υπηρέτησε ως αξιωματικός στα άτακτα σώματα που συγκροτήθηκαν και έδρασαν υπό γαλλική, ρωσική και εν τέλει βρετανική διοίκηση. Μετά τη διάλυση των άτακτων σωμάτων επέστρεψε κατά το 1816 στην Πελοπόννησο. Φτάνοντας στη Μονεμβασιά αναγνωρίστηκε από τους ντόπιους Τούρκους, οι οποίοι τον αιχμαλώτισαν μαζί με τον γιό του Ιωάννη και τον - επίσης αξιωματικό στα Επτάνησα και γιο του Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη - Αναγνώστη Ζαχαρόπουλο και κατόπιν τους αποκεφάλισαν.
Ήταν παντρεμένος με τη Σοφία Καρούτσου, αδερφή της συζύγου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Παιδιά του ήταν ο Νικήτας Σταματελόπουλος (γνωστός ως Νικηταράς) και ο Άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί με τον πατέρα του και τιμάται ως άγιος.
Πηγές
Κατηγορία:Κλέφτες Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί σε στρατούς άλλων κρατών
Μνασάλκας (πεταλούδα)
Με την ονομασία Μνασάλκας περιγράφεται η ταξινομία του γένους των πεταλούδων που ανήκουν στην οικογένεια των Εσπερίδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λεπιδόπτερα
OCaml
Objective Caml (OCaml, προφέρεται «Οκάμελ»), ή Αντικειμενοστρεφής Caml, είναι η κύρια υλοποίηση της γλώσσας προγραμματισμού Caml, η οποία δημιουργήθηκε από τον Ξαβιέ Λερουά, τον Ζερόμ Βουιγιόν, τον Νταμιέν Ντολιγιέ, Ντιντιέ Ρεμύ και άλλους, το 1996. Η OCaml είναι λογισμικό ανοικτού κώδικα, η διαχείριση και διατήρηση του οποίου γίνεται κυρίως από το INRIA.
Η γλώσσα OCaml επεκτείνει τον πυρήνα της γλώσσας Caml με αντικειμενοστρεφή στοιχεία.
Τα εργαλεία προγραμματισμού της OCaml περιλαμβάνουν έναν διαδραστικό (interactive) διερμηνέα, έναν μεταγλωττιστή bytecode και έναν μεταγλωττιστή κώδικα μηχανής. Διαθέτει μεγάλη βιβλιοθήκη που την κάνει χρήσιμη για πολλές από τις ίδιες εφαρμογές όπως η Python ή η Perl, καθώς και ένα εύρωστο σύστημα modules και αντικειμενοστραφείς προγραμματιστικές δομές που την κάνουν χρήσιμη και για μεγάλες εφαρμογές.
Η F# είναι μια διάλεκτος της OCaml (με αρκετές αλλαγές), που εκτελείται στην πλατφόρμα .NET της Microsoft.
Κότσαπαρ
δεξιά|μικρογραφία|261x261εσ| Η [[Διόκλεια (κράτος)|Διόκλεια και οι γειτονικές περιοχές της Σερβίας κατά τον 11ο και 12ο αιώνα]] Ο Κότσαπαρ (Kočapar) ήταν knez (βασιλιάς) ή župan / ζουπάνος της Διόκλειας, ενός σερβικού κράτους, για λίγο το 1102–03 υπό την αιγίδα του Μέγα Πρίγκιπα Βούκαν της Ράσκας. Ήταν ο γιος του Μπράνισλαβ, του πρίγκιπα της Διόκλειας. Μετά τον θάνατο του Μπόντιν το 1108, ο αδελφός του Μποντέν Ντόμπροσλαβ Β΄ τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Διόκλειας. Ο Κότσαπαρ, παιδί του πρώτου ξαδέλφου του Μπόντιν, ταξίδεψε από το Δυρράχιο στη Ράσα, δημιουργώντας συμμαχία με τον Βούκαν. Αυτή η συμμαχία θα αποδειχθεί χρήσιμη με την επιτυχή εισβολή τους στη Διόκλεια το 1102. Η μάχη που ακολούθησε στη Μόραχα οδήγησε στην ανατροπή του Ντόμπροσλαβ Β΄ και στη στέψη του Κότσαπαρ στο θρόνο. Στη συνέχεια, ο Ντόμπροσλαβ εξορίστηκε στη Ρασκία και ένα μεγάλο μέρος της Δαλματίας λεηλατήθηκε στη διαδικασία. Ο Βούκαν έδωσε στον Κότσαπαρ τη Διόκλεια ως φέουδο Οι δύο σύντομα σταματούν, με τον Βούκαν, να στέλνει μια ομάδα στην Διόκλεια, την πόλη, αναγκάζοντας τον Κότσαπαρ να φύγει στη Βοσνία και μετά στη Ζαχλουμία όπου και πέθανε.
Αναφορές
Κατηγορία:Μονάρχες της Διόκλειας Κατηγορία:Δυναστεία των Βογισλάβλιεβιτς
Σώμα (άλγεβρα)
Τα γνωστά παραδείγματα σωμάτων όπως είναι προφανές από τα θεωρήματα του Σώματος είναι το \mathbb{Q} και το \mathbb{R} και το σώμα των μιγαδικών αριθμών \mathbb{C}. Βεβαίως τα + και το * είναι τα γνωστά σύμβολα της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού άρα δεν χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση. Το στοιχείο 0 είναι το ουδέτερο στοιχείο της πρόσθεσης και το 1 είναι το ουδέτερο στοιχείο του πολλαπλασιασμού. Το αντίθετο της πρόσθεσης το συμβολίζουμε με -a έτσι ώστε για κάθε a να υπάρχει -a, τέτοιο ώστε a+(-a)=0, και το αντίστροφο του πολλαπλασιασμού συμβολίζεται με a^{-1}, τέτοιο ώστε, για κάθε a που ανήκει στο F, να υπάρχει a^{-1} τέτοιο ώστε a*a^{-1} =1.
Εκτός από τα γνωστά παραδείγματα σωμάτων υπάρχουν και τα παραδείγματα των σωμάτων που είναι της μορφής a+b*\sqrt{2} και γενικά της μορφής αυτής που το υπόρριζο μπορεί να πάρει τις τιμές 2,3,...,ν.
Ένας δακτύλιος (R,\circ,+) καλείται σώμα αν ισχύουν τα εξής :
Τυπικό παράδειγμα σώματος είναι το σύνολο των πραγματικών αριθμών \mathbb{R}, καθώς είναι μοναδιαίος αντιμεταθετικός δακτύλιος και κάθε μη μηδενικό στοιχείο του έχει αντίστροφο.
Υπόσωμα
Έστω F σώμα. Ένα υποσύνολο του F, έστω Κ, ονομάζεται υπόσωμα του F αν ισχύουν τα εξης: α) το Κ είναι υποδακτύλιος του F β) για κάθε κ που ανήκει στο Κ\(0) υπάρχει κ^(-1) που ανήκει στο Κ
Κατηγορία:Θεωρία σωμάτων Κατηγορία:Αλγεβρικές δομές
1496 Τούρκου
Ο Τούρκου (Turku) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,477. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από την πόλη αυτή.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τούρκου είναι άγνωστα. Ο Τούρκου περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες και 28 λεπτά.
Φίλιππος Γράψας
Ο Φίλιππος Γράψας (Θεσσαλονίκη, 29 Δεκεμβρίου 1942) είναι Έλληνας στιχουργός. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.
Έχει συνεργαστεί με αναγνωρισμένους συνθέτες, όπως ο Γιάννης Σπανός, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Σταύρος Σιόλας, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, ο Γιώργος Σταυριανός, ο Γιάννης Ζουγανέλης και τραγουδιστές, όπως ο Δημήτρης Μητροπάνος, η Κατερίνα Κούκα, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Γιάννης Πάριος, ο Στέλιος Διονυσίου. Ωστόσο, ιδιαίτερη σημασία στην καριέρα του διαδραμάτισε ο συνθέτης Μάριος Τόκας, με τον οποίο συνδημιούργησαν κάποιους από τους περισσότερο εμπορικά επιτυχημένους δίσκους της δεκαετίας του 1990, όπως οι «Η εθνική μας μοναξιά» (1992), «Παρέα με έναν ήλιο» (1994), αμφότεροι με ερμηνευτή τον Δημήτρη Μητροπάνο.
Γεννήθηκε από πατέρα Λευκαδίτη και μητέρα Θεσσαλονικιά. Από μικρός λάτρευε την ποίηση και κρυφά σκάρωνε στιχάκια. Τη δεκαετία του '80, ασχολήθηκε συστηματικά με τον στίχο. Τότε γεννήθηκε ο «στιχουργός» Φίλιππος Γράψας και βγήκαν οι πρώτοι δίσκοι με δικά του τραγούδια. Καθοριστική, για να ξεκινήσει καριέρα στιχουργού, ήταν η συνάντησή του με τον Μάνο Χατζηδάκι, το 1982. Ήταν ο πρώτος που διάβασε το "Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη" και τον ενθάρρυνε να συνεχίσει τη στιχουργία λέγοντάς του "Αυτό που έγραψες είναι σαν να έγραψες τα πάντα!". Έχει συγγράψει στίχους για πάνω από 140 τραγούδια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους συνθέτες και τραγουδιστές που του χάρισαν επιτυχίες και τον βοήθησαν να αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στις καρδιές και στις σκέψεις μας. Ζει πάντα στη Θεσσαλονίκη με την οικογένειά του και εξακολουθεί να προσφέρει στα κοινά της πόλης με την ιδιότητα του αντιπροέδρου του Κρατικού Θεάτρου Βόρειας Ελλάδας.
Δισκογραφία
1984 - «11 επιλογές» Συμμετοχή με το τραγούδι «Καημοί στη ναφθαλίνη» Σύνθεση: Νίκος Κάτσικας. Ερμηνεία: Ειρήνη Κουρδάκη
1986 - «Η νύχτα το απαιτεί» Συμμετοχή με τρία τραγούδια. Σύνθεση: Λάκης Παπαδόπουλος (Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ), Κώστας Χαριτοδιπλωμένος. Ερμηνεία: Χριστιάνα
1989 - «Σ' απόσταση αναπνοής» Συμμετοχή με τέσσερα τραγούδια. Σύνθεση: Λάκης Καραβασιλίδης, Β. Κελαΐδής, Θανάσης Καργίδης. Ερμηνεία: Χριστιάνα
1991 - «Φως» Συμμετοχή με το τραγούδι «Έτσι θέλω» Σύνθεση και ερμηνεία: Δήμητρα Γαλάνη
1991 - «Διακριτικά» Συμμετοχή με το τραγούδι «Αποχαιρετιστήριο πάρτι» Σύνθεση: Παύλος Αζναουρίδης. Ερμηνεία: Αιμιλία Σαρρή
1992 - «Η εθνική μας μοναξιά» Συμμετοχή με τέσσερα τραγούδια («Η εθνική μας μονιαξιά», «Μια στάση εδώ», «Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα», «Πώς μου μιλάς») Σύνθεση: Μάριος Τόκας. Ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος
1992 - «Να 'χα δυο καρδιές να σ' αγαπώ» Συμμετοχή με τρία τραγούδια. Σύνθεση: Χρήστος Νικολόπουλος. Ερμηνεία: Κατερίνα Κούκα
1993 - «Δίδυμα Φεγγάρια» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας Ερμηνεία: Αλέκα Κανελλίδου
1993 - «Είμαι τραγούδι ζωντανό» Συμμετοχή με το τραγούδι «Για να γεμίσω μια ζωή» Σύνθεση: Μανώλης Χρυσοστομίδης Ερμηνεία: Ελίνα Παπανικολάου
1993 - «Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό» Οκτώ τραγούδια («Καζαμπλάνκα», «Εσύ βαρέθηκες νωρίς», «Πες μου το παράπονό σου» κ.α.) Σύνθεση: Γιάννης Σπανός. Ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος
1993 - «Πάντα ερωτευμένος» Συμμετοχή με τέσσερα τραγούδια. Σύνθεση: Μάριος Τόκας. Ερμηνεία: Γιάννης Πάριος
1994 - «Νύχτες που αγάπησα» Συμμετοχή με τρία τραγούδια. Σύνθεση: Γιάννης Ζουγανέλης. Ερμηνεία: Ισιδώρα Σιδέρη
1994 - «Παρέα μ' έναν ήλιο» 11 τραγούδια («Αγάπη μου άξιον εστί», «Άσωτος», «Εδώ», «Πάντα επιστρέφεις», «Λαδάδικα», «Το ζεϊμπέκικο του αρχάγγελου», «Τον Αύγουστο που μου χρωστάς» κ.α.) Σύνθεση: Μάριος Τόκας. Ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος
1995 - «Δεν σκοτώνουν την αγάπη με την πρώτη αφορμή» Επτά τραγούδια («Αν δεν γεννηθείς αστέρι» κ.α.) Σύνθεση: Μάριος Τόκας. Ερμηνεία: Κατερίνα Κούκα.
1995 - «Σώμα υποταγής» Συμμετοχή με το τραγούδι «Παράξενη βροχή» Σύνθεση: Αλέκος Χαραλαμπίδης. Ερμηνεία: Φάνης Μεζίνης
1996 - «Μια στροφή» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση Γιάννης Σπανός. Ερμηνεία: Λίτσα Διαμάντη
1997 - «Για πρώτη φορά» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Στέφανος Κορκολής. Ερμηνεία: Μαρινέλλα
1997 - «Δυνατά» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Παναγιώτης Μαθιέλλης. Ερμηνεία: Κωνσταντίνα
1997 - «Στην εποχή των λύκων» Συμμετοχή με το τραγούδι «Στην εποχή των λύκων» Σύνθεση: Θάνος Βαργιεμτζίδης. Ερμηνεία: Φάνης Μεζίνης
1998 - «Το φιλί και το χαστούκι» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Παύλος Αζναουρίδης. Ερμηνεία: Κρινιώ Νικολάου
1998 - «Βίος Ανθόσπαρτος» Οκτώ τραγούδια. Σύνθεση: Μάριος Τόκας. Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς
2000 - «Που να τελειώνει η θάλασσα» Επτά τραγούδια. Σύνθεση: Γιώργος Σταυριανός. Ερμηνεία: Κώστας Μάντζιος
2001 - «Δεν μοιράζεται η αγάπη» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Κώστας Μακεδόνας, Χρήστος Νικολόπουλος. Ερμηνεία: Λένα Αλκαίου
2003 - «Δημήτρης Μπάσης» Συμμετοχή με το τραγούδι «Η ζωή» Σύνθεση: Θοδωρής Λαχανάς. Ερμηνεία: Δημήτρης Μπάσης
2003 - «Ένα γράμμα στον πατέρα μου» Συμμετοχή με το τραγούδι «Άη Γιώργης». Σύνθεση: Λουδοβίκος των Ανωγείων. Ερμηνεία: Μαριώ
2003 - «Η αγάπη ήρθε από μακριά» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Μάριος Τόκας. Ερμηνεία: Γλυκερία
2004 - «Μπιτ παζάρ» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Λουδοβίκος των Ανωγείων. Ερμηνεία: Μαριώ
2005 - «Tell me the truth» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Chico Freeman. Ερμηνεία: Αθηνά Κωσταβάρα
2005 - «Λίμνη των στεναγμών» Έξι τραγούδια. Σύνθεση: Χρήστος Νικολόπουλος. Ερμηνεία: Μαρία Σπυροπούλου
2006 - «Μ' ένα χαμόγελο» Συμμετοχή με το τραγούδι «Έχει ο Θεός» Σύνθεση: Δημήτρης Λιβανός. Ερμηνεία: Μαριώ
2006 - «Της καρδιάς τα βήματα» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Χρήστος Νικολόπουλος. Ερμηνεία: Μελίνα Κανά
2007 - «Μπορεί να 'ναι αγέρας» Συμμετοχή με δύο τραγούδια. Σύνθεση: Σταύρος Κουγιουμτζής. Ερμηνεία: Μαρία Κουγιουμτζή
2007 - «Του έρωτα ο κύκλος» Συμμετοχή με το τραγούδι «Του έρωτα ο κύκλος». Σύνθεση: Θανάσης Πολυκανδριώτης. Ερμηνεία: Ντίνα Παπαϊωάννου
2015 - «Εν ονόματι του χρόνου» 13 τραγούδια. Σύνθεση: Πηγή Λυκούδη. Ερμηνεία: Μόρφω Τσαϊρέλη, Νίκος Καρακαλπάκης, Σπύρος Κλείσσας, Γεωργία Βεληβασάκη, Ρίτα Αντωνοπούλου, Ανδρέας Σμυρνάκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Διοίκηση Αεροπορικής Εκπαίδευσης
Η Διοίκηση Αεροπορικής Εκπαίδευσης (Δ.Α.Ε.) είναι Διοίκηση του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Είναι υπεύθυνη για την παρεχόμενη εκπαίδευση στο προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας. Έχει έδρα το αεροδρόμιο του Τατοϊου.
Ιστορία
Η (ΔΑΕ) συγκροτήθηκε το 1955 με την ονομασία 31ο Αρχηγείο Αεροπορικής Εκπαίδευσης το οποίο εγκαταστάθηκε αρχικά σε κτίριο στο κέντρο της Αθήνας στην οδό Μάρνη 6, με σκοπό τον σχεδιασμό και την βελτίωση της εκπαίδευσης στο προσωπικό της Π.Α.
Το 1987 μέσα από την αναδιοργάνωση της Π.Α. γίνεται ενοποίηση με την ΔΑΥ και με την κατάργηση της ΔΑΕ αναλαμβάνει τα καθήκοντα και τις δραστηριότητές της, η ΔΑΥ και το ΓΕΑ.
Το 1993 με απόφαση του Ανωτάτου Αεροπορικού Συμβουλίου η ΔΑΕ επαναλειτουργεί δοκιμαστικά για έξι μήνες και με νεώτερη απόφαση του ίδιου Συμβουλίου αποφασίστηκε ότι η λειτουργία της γίνεται μόνιμη.
Αποστολή
Επιμελείται της βασικής στρατιωτικής και τεχνικής κατάρτιση για την Πολεμική Αεροπορία. Μέσα από τις Σχολές που διαθέτει, προσφέρει ακαδημαϊκή, στρατιωτική και αθλητική εκπαίδευση, ενώ διασφαλίζει την προκεχωρημένη εκπαίδευση των Ιπταμένων στην 120 ΠΕΑ.
Στρατολογεί και εκπαιδεύει τα στελέχη της σε υψηλού επιπέδου γνώσεων ώστε μετά την αποφοίτησή τους να στελεχώσουν την Πολεμική Αεροπορία. Παρέχει εκπαίδευση ειδικότητας σε Στρατεύσιμο Προσωπικό και ΕΠΟΠ καθώς και μετεκπαίδευσης σε Μόνιμο προσωπικό (Στρατιωτικό ή Πολιτικό).
Είναι υπεύθυνη για την επιμόρφωση και μετεκπαίδευση του μόνιμου στρατιωτικού και πολιτικού προσωπικού της ΠΑ στις τηλεπικοινωνίες, αεράμυνα, ηλεκτρονικό πόλεμο, τεχνικές γνώσεις αλλά και στην παραγωγή αξιωματικών και υπαξιωματικών που θα στελεχώσουν την Πολεμική Αεροπορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
Το Αμάρτημα του αββά Μουρέ
Το αμάρτημα του αββά Μουρέ (Γαλλικά: La Faute de l'abbé Mouret) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Εμίλ Ζολά που δημοσιεύθηκε το 1875, ο πέμπτος τόμος στον εικοσάτομο μυθιστορηματικό κύκλο Οι Ρουγκόν-Μακάρ. Ακολουθώντας την Κατάκτηση της Πλασσάνς, είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς που ασχολείται με τον Καθολικισμό. Το θέμα είναι η ζωή ενός ιερέα διχασμένου μεταξύ της θρησκευτικής του κλίσης και της αγάπης μιας γυναίκας.
Η υπόθεση
μικρογραφία|350x350εσ|Το Παραντού, Εντουάρ-Ζοζέφ Νταντάν, 1883, Μουσείο Καλών Τεχνών στη [[Γάνδη]] Η πλοκή επικεντρώνεται στον νευρωτικό νεαρό ιερέα Σερζ Μουρέ, που είναι ο γιος του Φρανσουά και της Μαρτ Μουρέ, κύριων χαρακτήρων του προηγούμενου μυθιστορήματος Η κατάκτηση της Πλασσάνς.
Ο Σερζ έγινε κληρικός σε ηλικία είκοσι πέντε ετών και επέλεξε να ασκήσει τη διακονία του σε ένα μικρό χωριό, λίγα χιλιόμετρα από την Πλασσάνς, τη γενέτειρά του (που αντιστοιχεί στα μυθιστορήματα του Ζολά στο Αιξ-αν-Προβάνς). Οι χωρικοί δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον για τη θρησκεία και ο Σερζ απεικονίζεται δίνοντας ενθουσιώδεις λειτουργίες στην εντελώς κενή, σχεδόν εγκαταλελειμμένη εκκλησία του. Ο Σερζ όχι μόνο φαίνεται ότι δεν ενοχλείται από αυτήν την κατάσταση, αλλά δείχνει να επωφελείται γιατί του δίνει χρόνο να στοχαστεί στα θρησκευτικά ζητήματα που τον απασχολούν και να βιώσει πλήρως την ένταση της πίστης του.
Στην επαφή του με τη φύση, ο Σερζ νιώθει το κάλεσμα των αισθήσεων, αίσθημα καταπιεσμένο μέχρι τότε από την εκπαίδευση και τη μαθητεία του στην εκκλησιαστική σχολή. Αυτή η ορμή τροφοδοτήθηκε περισσότερο από την επαφή του με τους αγρότες, κοντά στη φύση, και τις κόρες τους που είχαν αρκετά ελεύθερα ήθη. Αυτή η δύναμη μεταμορφώθηκε σε μυστικιστική αγάπη για την Παναγία, συνοδευόμενη από εκστάσεις και νευρώσεις που κατέληξαν να τον αρρωστήσουν σοβαρά.
Τελικά μετά από μια πλήρη νευρική κατάρρευση πέφτει σχεδόν σε κώμα, οπότε ο μακρινός συγγενής του, ο μη συμβατικός γιατρός Πασκάλ Ρουγκόν (ο κεντρικός χαρακτήρας του τελευταίου μυθιστορήματος της σειράς, Ο γιατρός Πασκάλ του 1893), τον αναθέτει στη φροντίδα του Ζανμπερνά και της ανιψιάς του Αλμπίν, που ζούσαν σε ένα εγκαταλελειμμένο κτήμα, το Παραντού.
Το μυθιστόρημα στη συνέχεια παίρνει μια εντελώς νέα κατεύθυνση τόσο ως προς τον τόνο όσο και το στιλ, καθώς ο Σερζ - που πάσχει από αμνησία και απόλυτη μακροχρόνια απώλεια μνήμης, χωρίς να έχει ιδέα ποιος ή πού είναι πέρα ​​από το όνομά του - γοητεύεται από την Αλμπίν, μια ιδιόμορφη, αθώα και εντελώς αμόρφωτη κοπέλα που μεγαλώνει σχεδόν μόνη ​​στην απέραντη, εκτεταμένη, κατάφυτη έκταση του Παραντού. Οι δυο τους ζουν για αρκετούς μήνες σε μια ειδυλλιακή ευδαιμονία σαν τον Αδάμ και την Εύα, με πολλούς βιβλικούς παραλληλισμούς, και ερωτεύονται βαθιά.
Ωστόσο, τη στιγμή που ολοκληρώνουν τη σχέση τους, ανακαλύπτονται από τον τρομερό πρώην επίσκοπο του Σερζ και η μνήμη του επιστρέφει. Ο Σερζ καταλαμβάνεται από ενοχές για τις απρόσμενες αμαρτίες του, βυθίζεται σε βαθύτερη θρησκευτική ένταση από ποτέ, εγκαταλείπει την Αλμπίν και επιστρέφει στην ενορία του. Όπως και σε πολλά από τα προηγούμενα έργα του Ζολά, το μυθιστόρημα καταλήγει σε μια τραγική κορύφωση, με την Αλμπίν να αυτοκτονεί όταν βλέπει ότι τίποτα δεν μπορεί να φέρει τον εραστή της πίσω.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Εμίλ Ζολά
Κώστας Μανωλάς
Ο Κωνσταντίνος (Κώστας) Μανωλάς (Χώρα Νάξου, 14 Ιουνίου 1991) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην Αλ Σάρτζα, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στην θέση του κεντρικού αμυντικού.
Συλλογική καριέρα
thumb|left|150px|Ο Μανωλάς αγωνιζόμενος με τη φανέλα της [[ΑΕΚ (ποδόσφαιρο)|ΑΕΚ το 2011]]
Ολυμπιακός
Το καλοκαίρι του 2012 αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τον Ολυμπιακό, με τον οποίο στην πρώτη του χρονιά κατέκτησε το νταμπλ, συμμετέχοντας σε 24 αγώνες πρωταθλήματος και πετυχαίνοντας ένα τέρμα (στην εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Ξάνθης).
Την επόμενη χρονιά πολλά δημοσιεύματα ανέφεραν πως σύλλογοι από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης ενδιαφέρονται για την απόκτησή του, κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη και ο ίδιος παρέμεινε στον Ολυμπιακό, όντας πλέον βασικό και σχεδόν αναντικατάστατο μέλος της αμυντικής γραμμής, όπου κατέκτησε το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα, έχοντας 25 συμμετοχές στη διοργάνωση και τρία τέρματα.
Αξιοσημείωτη ήταν και η προσφορά του στους ευρωπαϊκούς αγώνες του Ολυμπιακού για το Τσάμπιονς Λιγκ, όπου στη φάση των ομίλων σημείωσε δύο τέρματα, στις αναμετρήσεις εναντίον της Μπενφίκα (εντός έδρας) και της Παρί Σεν Ζερμέν (εκτός έδρας), βοηθώντας τα μέγιστα στην πρόκριση της ομάδας του στην επόμενη φάση της διοργάνωσης.
Στις 22 Μαρτίου 2014 έγινε γνωστό από τη διοίκηση του συλλόγου πως το συμβόλαιό του ανανεώθηκε για έναν επιπλέον χρόνο, μέχρι το καλοκαίρι του 2017.
Ρόμα
Στις 26 Αυγούστου 2014 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην ιταλική Ρόμα, με την οποία υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο συνεργασίας. Το κόστος της μεταγραφής του έφτασε τα 13 εκατομμύρια ευρώ, τη δεύτερη εκείνη την εποχή ακριβότερη μεταγραφή Έλληνα ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, πίσω από αυτήν του Κώστα Μήτρογλου στη Φούλαμ (έναντι 15,2 εκ. ευρώ) από τον Ιανουάριο του 2014.
Ολυμπιακός
Στις 16 Δεκεμβρίου 2021 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στη Σούπερ Λίγκα για τον Ολυμπιακό Σ.Φ.Π.
Αλ Σάρτζα
Τον Σεπτέμβριο του 2022 ο Μανωλάς έμεινε ελεύθερος από τον Ολυμπιακό και υπέγραψε συμβόλαιο με την Αλ Σάρτζα, η οποία αγωνίζεται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Διεθνής καριέρα
Το 2009 ο Κώστας Μανωλάς αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ελπίδων (Κ-21), στην οποία αριθμεί συνολικά πέντε συμμετοχές.
Τον Φεβρουάριο του 2013 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Ανδρών, στον φιλικό αγώνα εναντίον της Ελβετίας, στο Στάδιο Καραϊσκάκη, ο οποίος έληξε ισόπαλος 0-0. Υπήρξε επίσης μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία, αγωνιζόμενος και τις τέσσερις φορές ως βασικός.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2018 σημείωσε με κεφαλιά το πρώτο του τέρμα με τη φανέλα της Ελλάδας στην εκτός έδρας αναμέτρηση με την Ουγγαρία για τον θεσμό του UEFA Nations League, που έληξε 2-1.
Στατιστικά στοιχεία ανά περίοδο
Μέχρι 27 Αυγούστου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι
Ο περιπετειώδης Σιμπλιτσίσιμος Τόιτς
thumb|[[Προμετωπίδα του εξωφύλλου της πρώτης έκδοσης το (1669).]] Ο περιπετειώδης Σιμπλισίσιμος Τόιτς (γερμ. Der Abentheuerliche Simplicissimus Teutsch) είναι πικαρέσκο επικό μυθιστόρημα, μπαρόκ ύφους, του Χανς Γιάκομπ Κρίστοφερ φον Γκρίμελσχάουζεν που πρωτοεκδόθηκε το 1668, με ημερομηνία 1669. Είναι το πρώτο αυτοβιογραφικό περιπετειώδες μυθιστόρημα σε γερμανική γλώσσα και θεωρείται το σημαντικότερο επικό μυθιστόρημα του 17ου αιώνα. Διαδραματίζεται την πολυτάραχη εποχή του τριακονταετούς πολέμου (1618–1648) και διηγείται τις περιπέτειες ενός μικρού αγοριού που μένει ορφανός σε μικρή ηλικία, μαθαίνει τα πρώτα γράμματα από έναν γέρο ερημίτη στο δάσος, και αναγκάζεται να εγκαταλείψει το δάσος και να τριγυρίσει όλο τον κόσμο φτάνοντας μέχρι και την Ινδία. Στο τέλος μένει ναυαγός σε ένα έρημο νησί.
Εκδόσεις
Στα Ελληνικά εκδόθηκε το 2017 από τις εκδόσεις Εξάντας  σε μετάφραση Κοίλη Γιάννη με τον τίτλο : "ΣΙΜΠΛΙΚΙΟΣ ΣΙΜΠΛΙΚΙΣΙΜΟΣ".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μπαρόκ Κατηγορία:17ος αιώνας
Σικοτάν
Το Σικοτάν (ρωσικά: Шикотан, ιαπωνικά: 色丹島) είναι ένα νησί και ειδικότερα το έβδομο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των Κουρίλων νήσων μετά το Ιτουρούπ, το Παραμουσίρ, το Κουνασίρ, το Ουρούπ, το Ονεκοτάν και το Σουμσού. Έχει έκταση 250 τ.χλμ. και 2.100 κατοίκους.
Το Σικοτάν, μαζί με τα Ιτουρούπ, Κουνασίρ, καθώς και τις νησίδες Χαμπομάι, διεκδικούνται από την Ιαπωνία, γεγονός που έχει οδηγήσει στην διαμάχη των Κουρίλων. Τα τέσσερα αυτά νησιά προσαρτήθηκαν από τον στρατό της τότε Σοβιετικής Ένωσης στο τέλος του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Εδώ και καιρό συζητείται η επιστροφή του Σικοτάν και των Χαμπομάι στην Ιαπωνία, στα πλαίσια μιας συνθήκης ειρήνης μεταξύ Ιαπωνίας και Ρωσίας.
Παραπομπές
Σικοταν Κατηγορία:Αμφισβητούμενα νησιά
TotalEnergies
Η TotalEnergies SE είναι γαλλική πολυεθνική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου και μία από τις έξι "supermajor" εταιρείες πετρελαίου στον κόσμο. Είναι επίσης μια μεγάλης κλίμακας κατασκευάστρια εταιρεία χημικών. Η εταιρεία έχει την έδρα της στη περιοχή Λα Ντεφάνς, δυτικά του κέντρου του Παρισιού.
Η εταιρεία ιδρύθηκε μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο τότε πρωθυπουργός της Γαλλίας Ραϊμόν Πουανκαρέ απέρριψε την ιδέα της δημιουργίας μιας εταιρικής σχέσης με την Royal Dutch Shell υπέρ της δημιουργίας μιας εξ ολοκλήρου γαλλικής εταιρείας πετρελαίου. Με εντολή του Πουανκαρέ, ο συνταγματάρχης Ερνέστ Μερσιέ, με την υποστήριξη ενενήντα τράπεζων και εταιρειών ίδρυσε στις 28 Μαρτίου 1924 τη «Γαλλική Εταιρεία Πετρελαίου» (Compagnie française des pétroles, CFP). το 1991, το όνομα άλλαξε σε Total, όταν μετατράπηκε σε δημόσια εταιρεία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Η γαλλική κυβέρνηση, η οποία χρησιμοποιείται για να ελέγχει περισσότερο από το 30 τοις εκατό των μετοχών της εταιρείας το 1991, μείωσε τη συμμετοχή της στην επιχείρηση για λιγότερο από 1 τοις εκατό μέχρι το 1996. Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1990 και 1994, η ξένη ιδιοκτησία στην εταιρεία αυξήθηκε από 23 τοις εκατό έως 44 τοις εκατό.
Αγία Τριάδα (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Αγια Τριαδα
Αρειανική διαμάχη
Η Αρειανική διαμάχη ήταν μια σειρά χριστιανικών θεολογικών διαφορών που προέκυψαν μεταξύ του Άρειου και του Αθανασίου της Αλεξάνδρειας, δύο χριστιανών θεολόγων από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Οι σημαντικότερες από αυτές τις αντιπαραθέσεις αφορούσαν την ουσιαστική σχέση μεταξύ του Θεού Πατέρα και του Θεού Υιού.
TotalEnergies
Μετά την εξαγορά της Petrofina του Βελγίου το 1999, έγινε γνωστή ως Total Fina. Στη συνέχεια απέκτησε και την Elf Aquitaine. Πρώτο όνομα μετά τη συγχώνευση ηταν TotalFinaElf, το 2000, μετονομάστηκε αργότερα και πάλι σε Total στης 6η Μάιου του 2003.
Τον Δεκέμβριο του 2022, οι ΜΚΟ Friends of the Earth, Survie και τέσσερις ΜΚΟ της Ουγκάντα ​​έστειλαν τον πετρελαϊκό όμιλο Total στο δικαστήριο και τον κατηγόρησαν για παραβίαση του νόμου για το καθήκον επαγρύπνησης μεγάλων γαλλικών εταιρειών όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον..