cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρίγκβε Όλαφσον
Βιογραφία
Ήταν γιος του Όλαφ Χάραλντσον, βασιλιά του Βέστφολντ και του Βίνγκουλμαρκ, και εγγονός του βασιλιά Χάραλντ Α΄ του Καλλίκομου. Σύμφωνα με το έπος (saga) Heimskringla, ο Tρίγκβε πραγματοποίησε αποστολές των Βίκινγκ στην Ιρλανδία και τη Σκωτία. Το 946 ο βασιλιάς Χάακον Α΄ ο Αγαθός της Νορβηγίας πήγε βόρεια και όρισε τον Tρίγκβε να υπερασπιστεί το Βίκεν ενάντια στους εχθρούς του στο νότο. Του έδωσε επίσης ό,τι μπορούσε, ώστε να ξανακατακτήσει γη, στην περιοχή που το προηγούμενο καλοκαίρι ο βασιλιάς Χάακον Α΄ είχε υποβληθεί σε καταβολή φόρων. Ιστορικά οι Δανοί βασιλείς είχαν κυριαρχία στην περιοχή.
Ο βασιλιάς Χάακον Α΄ τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη του Φίτγιαρ σε μία εμπλοκή με τους γιους του Έιρικ Α΄. Μετά το τέλος του Χάακον Α΄, ο Χάραλντ Β΄ ο Φαιοχίτων, τρίτος γιος του Έιρικ Α΄ του Αιματοβαφούς, από κοινού με τα αδέλφια του, έγινε βασιλιάς της Νορβηγίας. Ο Τρίγκβε σκοτώθηκε στη συνέχεια από τον Χάραλντ Β΄ τον Φαιοχίτωνα ως μέρος της προσπάθειας του Χάραλντ Β΄ να εδραιώσει τη δική του κυριαρχία στη Νορβηγία. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Tρίγκβε παρασύρθηκε σε μία παγίδα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Άστριντ Έρικσνταττερ και είχε τέκνο:
Φριτς Χόμελ
Ο Φριτς Χόμελ (Fritz Hommel, 31 Ιουλίου 1854 – 17 Απριλίου 1936) ήταν Γερμανός ανατολιστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Άνσμπαχ και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Υπέβαλε τη διατριβή του «επί υφηγεσία» το 1877 στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου έγινε έκτακτος καθηγητής σημιτικών γλωσσών το 1885. Εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής το 1892 και υπήρξε ο επιβλέπων τη διδακτορική διατριβή του Μουχάμαντ Ικμπάλ, η οποία είχε ως θέμα την «Ανάπτυξη της μεταφυσικής στην Περσία».
Του κινούσαν το ενδιαφέρον τα γλωσσολογικά προβλήματα, ενώ ενδιαφερόταν και για την ιστορία της Μέσης Ανατολής και τη σύνδεσή της με τον πολιτισμό και την πνευματική ζωή. Διακρίθηκε εξαιρετικά σε μελέτες της γραμματείας της σφηνοειδούς γραφής, της αραβικής ποιήσεως, των παλαιοτουρκικών επιγραφών και των αιγυπτιακών κειμένων των πυραμίδων.
Απεβίωσε στο Μόναχο σε ηλικία 81 ετών.
Το έργο του
Από τις πιο καλογραμμένες συνεισφορές του ήταν μια ιστορία της Βαβυλωνίας και της Ασσυριας (Geschichte Babyloniens und Assyriens, 1885), καθώς και ένα πολύ εκτιμώμενο έργο πάνω στη γεωγραφία και την ιστορία της αρχαίας Μέσης Ανατολής, με τίτλο Grundriss der Geographie und Geschichte des Alten Orients (1904). Κάποια άλλα σημαντικά έργα του Χόμελ είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ανατολιστές
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – 4 × 400 μέτρα σκυταλοδρομία ανδρών
Τα 4 x 400 μέτρα σκυταλοδρομία ανδρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 πραγματοποιήθηκαν στο Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου στις
10 και 11 Αυγούστου.
1ος γύρος
Οι 3 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι 2 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στον τελικό.
Τελικός
καθόλου|μικρογραφία|337x337εσ|Το Βέλγιο τερματίζοντας πρώτο στον τελικό.
Τόνι Πόλστερ
Ο Άντον «Τόνι» Πόλστερ (Anton "Toni" Polster, γεννήθηκε 10 Μαρτίου 1964) είναι Αυστριακός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του, με 44 γκολ.
Βιογραφία
Ως ταλαντούχος νέος, ο Πόλστερ ξεκίνησε αγωνιζόμενος με την ομάδα νέων της Αούστρια Βιέννης από την ηλικία των 9 ετών και στα 17 του έγινε διεθνής με την Εθνική ομάδα κάτω των 18 ετών της Αυστρίας. Το 1982 δόθηκε δανεικός για έξι μήνες στην Σιμενρίνγκερ της δεύτερης κατηγορίας, όπου σημείωσε 8 γκολ σε 13 αγώνες. Επανήλθε στην Αούστρια και ξεκίνησε στην κορυφαία κατηγορία της χώρας, όπου χρειάστηκαν τρεις εβδομάδες για να βρει για πρώτη φορά δίχτυα και η συνέχεια ήταν ανάλογη με τη σεζόν 1984–85 να κερδίζει τον πρώτο από τους τρεις συνεχόμενους τίτλους πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος. Το 1985–86 σημείωσε 33 γκολ στο πρωτάθλημα και ήταν τρίτος σκόρερ στην Ευρώπη (χάλκινο παπούτσι), ενώ την επόμενη χρονιά σκόραρε 39 φορές κερδίζοντας τελικά το Χρυσό Παπούτσι του κορυφαίου Ευρωπαίου σκόρερ. Ο σύλλογος βρισκόταν σε περίοδο ακμής κατακτώντας παράλληλα και τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα, με το πρώτο το 1984, ενώ το 1985 έκανε το νταμπλ. Με την ομάδα της Βιέννης σημείωσε συνολικά 245 γκολ σε 286 αγώνες, από τα οποία 167 σε 202 επίσημους.
Το 1987 ακολουθώντας την τότε κίνηση των μεγάλων ποδοσφαιριστών μεταγράφηκε στην Ιταλία και στην Τορίνο, όπου έμεινε για ένα χρόνο φτάνοντας στον τελικό του Κυπέλλου χωρίς επιτυχία. Στη συνέχεια πέρασε τα πέντε επόμενα χρόνια στις ισπανικές ομάδες Σεβίλλη, Λογκρονιές και Ράγιο Βαγιεκάνο, καταλήγοντας με αυτές τις ομάδες στη μέση του βαθμολογικού πίνακα, εκτός από μία χρονιά, το 1989–90, στην οποία η Σεβίλλη τερμάτισε στην έκτη θέση και έπαιξε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν, ενώ ο ίδιος ήταν δεύτερος σκόρερ στο ισπανικό πρωτάθλημα με 33 γκολ σε 35 αγώνες. Το 1993, μετακόμισε στη Γερμανία για να περάσει πέντε χρόνια στην Κολωνία, καταλήγοντας πάλι στη μέση του πίνακα κάθε σεζόν, εκτός από την τελευταία στην οποία γνώρισε τον υποβιβασμό. Ο ίδιος όμως είχε επιτυχημένες εμφανίσεις: το 1996–97 ήταν δεύτερος σκόρερ της Μπουντεσλίγκα με 21 γκολ, ενώ δύο ακόμη φορές ήταν τρίτος. Αυτό τον έκανε να ενταχθεί στην Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ την επόμενη χρονιά, αλλά υποβιβάστηκε επίσης στο τέλος της σεζόν και ο Πόλστερ επέστρεψε στην Αυστρία για να παίξει μία τελευταία σεζόν στην Αούστρια Σάλτσμπουργκ.
Με την εθνική Αυστρίας κάτω των 20 ετών συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1983. Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αυστρίας των ανδρών στις 17 Νοεμβρίου του 1982 με αντίπαλο την Τουρκίας για την προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1984, σημειώνοντας το πρώτο του γκολ (αποτέλεσμα 4–0) και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998. Συμπλήρωσε 95 συμμετοχές, σημειώνοντας 44 γκολ. Ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ τερμάτων, που είχε ο Χανς Κρανκλ, τον Νοέμβριο του 1996, σημειώνοντας το 35ο γκολ του με αντίπαλο τη Λετονία. Η τελευταία του συμμετοχή κατέρριψε και το ρεκόρ διεθνών συμμετοχών-ήταν σε επίσημη αποχαιρετιστήρια συνάντηση την 1η Σεπτεμβρίου του 2000 σε αγώνα με το Ιράν, στον οποίο αντικαταστάθηκε στο 21ο λεπτό (αποτέλεσμα 5–1). Το ρεκόρ εμφανίσεών του ξεπεράστηκε το 2002.
Το 2000 ψηφίστηκε 73ος καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα από την IFFHS και έκτος Αυστριακός. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα για τέσσερα χρόνια (2010–2014) χωρίς επιτυχία.
Τίτλοι και διακρίσεις
Αούστρια Βιέννης
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αούστρια Βιέννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουντεσλίγκα Αυστρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Παπουτσιού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λογρονιές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράγιο Βαγιεκάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ Κατηγορία:Αυστριακοί προπονητές ποδοσφαίρου
Μάρτιν Χάουγκ
Ο Μάρτιν Χάουγκ (γερμανικά: Martin Haug, 30 Ιανουαρίου 1827 – 3 Ιουνίου 1876) ήταν Γερμανός ανατολιστής και ειδικότερα ινδολόγος.
Βιογραφία
Το 1859 αποδέχθηκε μια πρόσκληση να εργασθεί στην Ινδία, όπου έγινε καθηγητής της σανσκριτικής στην Πούνε. Εκεί η γνωριμία του με τη γλώσσα ζεντ και τη γραμματεία της του προσέφερε θαυμάσιες ευκαιρίες να επεκτείνει τις γνώσεις του πάνω στις ινδικές γλώσσες. Επιστρέφοντας στη Γερμανία (Στουτγάρδη) το 1866, μετακλήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου ως καθηγητής της Σανσκριτικής και της Συγκριτικής φιλολογίας το 1868. Απεβίωσε στο Μπαντ Ράγκατς της Ελβετίας σε ηλικία 49 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί ινδολόγοι
Ανατολική Ορθοδοξία ανά χώρα
δεξιά|μικρογραφία|450x450εσ|Κατανομή των Ορθοδόξων Χριστιανών στον κόσμο από χώρα σε χώρα: Σύμφωνα με τον αριθμό των πιστών, η Ορθόδοξη Εκκλησία (επίσης γνωστή ως Ανατολική Ορθοδοξία) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη Χριστιανική εκκλησία στον κόσμο, μετά τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Οι εκτιμήσεις συνήθως θέτουν τον αριθμό των Ορθόδοξων Χριστιανών σε όλο το κόσμο σε περίπου 200 με 260 εκατομμύρια άτομα. Αξίζει να αναφερθεί πως οι Προτεστάντες, ο τρίτος κλάδος του Χριστιανισμού, ανά τον κόσμο ξεπερνούν ως πληθυσμός αυτόν των πιστών της Ορθοδοξίας, αλλά οι προτεσταντικές ομάδες έχουν θεολογικές διαφορές και δεν σχηματίζουν μια ενιαία εκκλησία.
Η Ανατολική Ορθοδοξία είναι η μεγαλύτερη θρησκεία στη μεγαλύτερη όσον αφορά την έκταση χώρα του κόσμου: τη Ρωσία (60% -77% ). Στη Ρωσία ζει περίπου το ήμισυ των Ορθόδοξων Χριστιανών. Πέρα από τη Ρωσία, η Ορθοδοξία είναι η μεγαλύτερη θρησκεία στις εξής χώρες: Ουκρανία (65.4%-77%), η Ρουμανία (82%), τη Λευκορωσία (48% -73% ) Ελλάδα (95%-98%), Σερβία (97%), τη Βουλγαρία (88%), Μολδαβία (93%), Γεωργία (84%), Σκόπια (65%), Κύπρος (89%) και Μαυροβούνιο (74%). Επίσης είναι η θρησκεία της πλειοψηφίας των κατοίκων των παρακάτω μη ή μερικώς αναγνωρισμένων κρατών: Αμπχαζία, Νότια Οσετία και Υπερδνειστερία.
Σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες ζουν σημαντικές μειονότητες ορθοδόξων χριστιανών. Αυτές είναι οι: Βοσνία και Ερζεγοβίνη (31%), Λετονία (18%), Εσθονία (14%), Αλβανία (7%), Λιθουανία (4%), Κροατία (4%), Σλοβενία (2%) και Φινλανδία (1.5%). Στην Ασία, οι σημαντικότερες κοινότητες Ορθοδόξων εντοπίζονται στις δημοκρατίες της πρώην ΕΣΣΔ. Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός είναι η μεγαλύτερη θρησκεία στο βόρειο Καζακστάν, ενώ το ποσοστό των Ορθοδόξων ως προς τον συνολικό πληθυσμό της χώρας είναι 23.9%. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αποτελούν σημαντική μειοψηφία του πληθυσμού στις εξής πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Ασίας: Κιργιζία (17%),Τουρκμενιστάν (5%), Ουζμπεκιστάν (5%), Αζερμπαϊτζάν (2%), και Τατζικιστάν (1%). Στο Λίβανο, το 8% των κατοίκων είναι Ελληνορθόδοξοι. Στη Συρία, πριν τον πόλεμο το 5-8% των κατοίκων της ήταν Ορθόδοξοι. Ένα 0.5% με 2.5% των κατοίκων της Παλαιστίνης είναι Ορθόδοξοι, ενώ το ποσοστό των Ορθοδόξων ξεπερνά το 1% στην Ιορδανία. Λόγω της πρόσφατης μετανάστευσης και του ιεραποστολικού έργου τα ποσοστά των Ορθοδόξων Χριστιανών στην Αυστραλία, την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, τον Καναδά και την Ελβετία φτάνουν περίπου το 2% του πληθυσμού των παραπάνω χωρών.
Το ποσοστό των Χριστιανών στην Τουρκία συρρικνώθηκε από 19% το 1914 σε 2.5% το 1927, λόγω σημαντικών ιστορικών γεγονότων τα οποία επηρέασαν τη σύνθεση του πληθυσμού (Γενοκτονία των Αρμενίων, Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών, μετανάστευση Χριστιανών άλλες χώρες, κυρίως στην Ευρώπη και στην Αμερική). Σήμερα στην Τουρκία ζουν περίπου 160.000-180.000 άτομα τα οποία πιστεύουν σε διάφορες Χριστιανικές ομολογίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή Κατηγορία:Ιστορία της Ανατολικής Ορθοδοξίας Κατηγορία:Ανατολική Ορθοδοξία στην Ευρώπη Κατηγορία:Ανατολική Ορθοδοξία ανά χώρα
Αιθιοπικές γενικές εκλογές 2015
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αιθιοπία στις 24 Μαΐου 2015. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η νίκη του κυβερνώντος κόμματος (Επαναστατικό Δημοκρατικό Μέτωπο του Αιθιοπικού Λαού ή EPRDF) και των προσκείμενων σε αυτό κομμάτων με σαρωτική πλειοψηφία. Η αντιπολίτευση, που, σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα δεν κέρδισε ούτε μία έδρα στις εκλογές, κατήγγειλε νοθεία και καταστολή των διαφωνούντων από την κυβέρνηση. Ήταν οι πρώτες εκλογές μετά το θάνατο, το 2012, του πρωθυπουργού Μέλες Ζενάουι. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώνονται στις 22 Ιουνίου.
Εκλογικό σύστημα
Τα 547 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με τη χρήση του συστήματος "Ο νικητής τα παίρνει όλα" (first-past-the-post).
Πλαίσιο
Συνολικά 1.828 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 547 έδρες, από τους οποίους οι 9 ήσαν ανεξάρτητοι και οι υπόλοιποι εκπροσώπησαν 44 κόμματα. Επί συνόλου 1.828 υποψηφίων, οι 1.527 ήταν άνδρες και οι 801 γυναίκες. Η συμμετοχή στις εκλογές διαμορφώθηκε στο 90%, ενώ οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στους εκλογικούς καταλόγους ήταν 36,8 εκατομμύρια. Οι ΗΠΑ κατήγγειλαν ότι εμποδίστηκαν από το να στείλουν εκλογικούς παρατηρητές. Σύμφωνα με τους εκλογικούς παρατηρητές από την Αφρικανική Ένωση (τους μόνους που επόπτευσαν την εκλογική διαδικασία), η διαδικασία των εκλογών ήταν "ήρεμη και ειρηνική", ενώ οι εκλογές ήταν επιπρόσθετα "αξιόπιστες", με τους χαρακτηρισμούς "ελεύθερες και δίκαιες" να απουσιάζουν από την αξιολόγησή τους. Επιπλέον, έγινε γνωστό ότι 2 παρατηρητές από την αντιπολίτευση σκοτώθηκαν από δυνάμεις προσκείμενες στο κυβερνών κόμμα στα νότια της χώρας.
Αποτελέσματα
Σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα, που ανακοινώθηκαν στα τέλη Μαΐου, το κυβερνών Επαναστατικό Δημοκρατικό Μέτωπο του Αιθιοπικού Λαού (EPRDF) και τα αδελφά του κόμματα κατέλαβαν τις 442 έδρες από τις συνολικά 547 του κοινοβουλίου, με την αντιπολίτευση να μένει εκτός κοινοβουλίου. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 22 Ιουνίου.
Γυναικείος κινηματογράφος
Ο όρος γυναικείος κινηματογράφος μπορεί να νοηματοδοτηθεί με (τουλάχιστον) δυο διαφορετικούς τρόπους.
Κύριος εκπρόσωπος του όρου με την πρώτη έννοια είναι οι ταινίες της σκηνοθέτιδας Μαργκαρέτε φον Τρότα, η οποία μεταξύ άλλων συνεργάστηκε στην ταινία Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ. Άλλες γνωστές σκηνοθέτιδες αυτής της κίνησης ήταν η Helma Sanders-Brahms, η Ula Stöckl και άλλες. Οι ταινίες αυτές προσπάθησαν να καταρρίψουν τη μέχρι εκείνη την εποχή στερεοτυπική παρουσίαση της γυναίκας στις ταινίες ως femme fatale ή σε παραδοσιακούς ρόλους όπως της μητέρας και να τονίσουν σε αντίθεση τις ικανότητες της γυναίκας για ανεξαρτησία και μη ετεροπροσδιοριζόμενη ταυτότητα.Συχνά ασχολήθηκαν με θέματα ειδικά για γυναίκες, όπως η ενδοοικογενειακή βία ή η άμβλωση, αλλά και πιο καθολικά θέματα όπως ο πόλεμος, η πολιτική ή η επαγγελματική ζωή από μια συγκεκριμένη γυναικεία προοπτική.
Ντέλια Γκριγκόρι
Βιογραφία
Η Ντέλια Γκριγκόρι μεγάλωσε κάτω από το ρουμανικό κομμουνιστικό καθεστώς, όταν οι Ρομά δεν αναγνωρίζονταν ως εθνοτική ομάδα, αλλά ως ξένα στοιχεία που έπρεπε να αφομοιωθούν στη ρουμανική κοινωνία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η οικογένειά της έκρυψε την πραγματική της ταυτότητα για να αποφύγει τις διακρίσεις. Μετά τη Ρουμανική Επανάσταση του 1989, μπορούσε να αποκτήσει ξανά την Ρομά εθνικότητά της και να μάθει ξανά τη γλώσσα. Το 1990, ολοκλήρωσε τις δευτεροβάθμιες σπουδές στο λύκειο Zoia Kosmodemianskaia στο Βουκουρέστι, ενώ το 1992 αποφοίτησε από το τμήμα Σανσκριτική γλώσσα και παλιός ινδικός πολιτισμός από το Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Το 1995 απέκτησε πτυχίο στη ρουμανική και αγγλική φιλολογία από τη Σχολή Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Από το 2000, η Ντέλια Γκριγκόρι δημοσίευσε μία σειρά από κείμενα σχετικά με τον πολιτισμό και τη γλώσσα των Ρομά.
Το 2002 απέκτησε διδακτορικό στην ανθρωπολογία του πολιτισμού των Ρομά με τη διδακτορική διατριβή Οικογενειακά έθιμα του παραδοσιακού πολιτισμού της Ρρομάνης με νομαδικό μοτίβο ταυτότητας στη Νοτιοανατολική Ρουμανία. Σήμερα διδάσκει στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών και Λογοτεχνιών του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου. Ασχολήθηκε επίσης με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Ρομά ως πρόεδρος του Συλλόγου ȘATRA / ASTRA - "Amare Rromentza".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρομά Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Άι Γουέι Γουέι
Ο Άι Γουέι Γουέι (28 Αυγούστου 1957, όνομα στα κινέζικα: 艾未未 πινγίν: Ài Wèiwèi) είναι Κινέζος καλλιτέχνης, αντιφρονούντας, ακτιβιστής και δημιουργός ντοκιμαντέρ. Αποτελεί ίσως τον γνωστότερο σύγχρονο καλλιτέχνη της Κίνας, με σημαντικά έργα όπως το Sunflower Seeds και το Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου, γνωστό και ως «η φωλιά του πουλιού». Είναι γνωστός επίσης γνωστός και για την σκληρή κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου (κάποιες άλλες πηγές αναφέρουν 13 ή 18 Μαρτίου) 1957. Ο πατέρας του, Άι Κινγκ, ήταν ένας από τους σημαντικότερους Κινέζους ποιητές του 20ου αιώνα. Το 1958, κατά την διάρκεια της Αντιδεξιάς Εκστρατείας [en], η οικογένειά του διώχθηκε από τις κινεζικές αρχές, επειδή ο πατέρας του θεωρήθηκε «δεξιός». Εξορίστηκαν σε κέντρα καταναγκαστικής εργασίας αρχικά στο Χεϊλονγκτσιάνγκ, στην βορειοανατολική Κίνα, και έπειτα στην απομακρυσμένη δυτική επαρχία της Σιντζιάνγκ. Η οικογένειά του και ο ίδιος αφέθηκαν ελεύθεροι να επιστρέψουν στο Πεκίνο μόνο μετά το τέλος της Πολιτιστικής Επανάστασης, το 1976. Τότε άρχισε να ενδιαφέρεται για την τέχνη, συμμετέχοντας πρώτα-πρώτα του στην Κινηματογραφική Ακαδημία Πεκίνου το 1978. Στην συνέχεια εντάχθηκε στους κύκλους κάποιων αβάν-γκράντ καλλιτεχνών που ονομάζονταν «Xingxing» («Αστέρια»). Το 1981 μετακόμισε στην Αμερική και συγκεκριμένα στην Νέα Υόρκη. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Αμερική, άρχισε να εδριαφέρεται στην ζωγραφική αλλά έπειτα επικεντρώθηκε στην γλυπτική. Σπούδασε για λίγο στο Parsons School of Design [en], ενώ παράλληλα γνώρισε τα έργα των Μαρσέλ Ντυσάν και Άντι Γουόρχολ. Επιπλέον επηρεάστηκε και από τον Γερμανό γλύπτη Γιόζεφ Μπόις. Στην Νέα Υόρκη ασχολήθηκε επίσης με την φωτογραφία.
Τον Απρίλιο του 2011 συνελήφθη στο αεροδρόμιο του Πεκίνου για «οικονομικά εγκλήματα», και συγκεκριμένα, όπως αποκάλυψαν αργότερα οι αρχές, για φοροδιαφυγή. Η κίνηση θεωρήθηκε ως πολιτικά υποκινούμενη, που στόχευε στην φίμωση των επικριτικών φωνών του Πεκίνου. Αφού κρατήθηκε στην φυλακή για 81 ημέρες, αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση. Κινεζικά μέσα ανέφεραν ότι ομολόγησε τα εγκλήματα που είχε διαπράξει. Τα επόμενα χρόνια είχε μία σειρά από δικαστικές διαμάχες, ενώ παράλληλα συνέχισε την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου. Τελικά το 2015 του παραχωρήθηκαν ταξιδιωτικά έγγραφα και του επιτράπηκε να φύγει από την Κίνα. Αφού έφυγε από την Κίνα, έμεινε στο Βερολίνο έως το 2019, όταν μετακόμισε στο Κέιμπριτζ, στην Βρετανία. Σήμερα μένει μόνιμα στην Πορτογαλία, αν και διατηρεί μία βάση στην Βρετανία.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek">
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Κινέζοι ακτιβιστές Κατηγορία:Αντιφρονούντες Κατηγορία:Κινέζοι αρχιτέκτονες
Αχλαδόκαστρο Αιτωλοακαρνανίας
Το Αχλαδόκαστρο είναι μικρό ορεινό χωριό της της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Σημαντικά αξιοθέατα εντός του χωριού είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου και το Δημοτικό σχολείο, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως Λαογραφικό Μουσείο. Εκτός του χωριού, πολύ αξιόλογο είναι το γεφύρι της Αρτοτίβας ή "Καμάρα", το παλαιότερο στον ποταμό Εύηνο, κτισμένο στο στενότερο σημείο του, όπου το 1818 έγινε μάχη μεταξύ του τοπικού οπλαρχηγού Ι. Αγγελάκη με τον Γιουσούφ Αράπη. Το 1995, με το ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ33/39725/1077 ΦΕΚ 798/14-9-1995 χαρακτηρίστηκε, εξ΄ αιτίας της ιστορικής και αρχιτεκτονικής της σημασίας, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Άλλο αξιοθέατο είναι η τοποθεσία "Καστράκι", όπου βρέθηκαν κεραμίδια με επιγραφές, αρχαίο νόμισμα με την επιγραφή «Πρόσχιον» καθώς και τα εξωκλήσσια του Αγίου Γεωργίου, του Προφήτη Ηλία (Αϊ-Λιάς) και της Αγίας Παρασκευής.
Διοικητικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως Αρτοτίβα το 1835 με το ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Προσχίου. Το 1919 με το ΦΕΚ 112Α - 25/05/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Αχλαδόκαστρο. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Ενότητα Αχλαδοκάστρου και ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου του Δήμου Ναυπακτίας. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού και κατοικιών του 2011 που αφορούν το μόνιμο πληθυσμό της χώρας στο Αχλαδόκαστρο απογράφησαν 106 κάτοικοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Κράβαρα
Άγιοι Πάντες Λασιθίου
Οι Άγιοι Πάντες είναι μικρό νησί στον Κόλπο Μιραμπέλου της ανατολικής Κρήτης με έκταση 0,436 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το σχήμα του είναι δίλοβο, με μέγιστο μήκος στη διεύθυνση βορρά-νότου, περίπου 820 μέτρα, και μέγιστο πλάτος περίπου 650 μέτρα. Η υψηλότερη κορυφή του έχει υψόμετρο περί τα 45 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Πολύ κοντά στο βόρειο άκρο του, κάπου 50 μέτρα υπάρχει μια μικρότερη νησίδα, το Μικρονήσι. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου των Αγίων Πάντων είναι 34°11΄51΄΄ Βόρειο πλάτος και 25°43΄49΄΄ Ανατολικό μήκος.
Το νησί στο κοντινότερο σημείο του απέχει μόλις 580 μέτρα από τον λιμενοβραχίονα του λιμανιού του Αγίου Νικολάου, της πρωτεύουσας του Λασιθίου, προστατεύοντας έτσι το λιμάνι από τους ανέμους. Πάνω στο νησί υπάρχουν δύο μικρά εξωκκλήσια: των Αγίων Πάντων στα βόρεια (στην υψηλότερη κορυφή) και του Αγίου Αντωνίου στα νότια. Ολόκληρη η έκταση του νησιού ανηκει στο δημόσιο, που τον 20ό αιώνα και μέχρι σήμερα συγκέντρωσε επάνω στο νησί για την προστασία τους κρι-κρι, τα γνωστά αγριοκάτσικα της Κρήτης (κρητικός αίγαγρος), όπως έγινε και σε άλλα δύο νησιά της βόρειας ακτής της Κρήτης: τους Αγίους Θεοδώρους στα δυτικά και τη Δία (Ντία) στο κέντρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης Κατηγορία:Νομός Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Trikala Basket
Τα Trikala Basket είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα την πόλη των Τρικάλων. Ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2022 από τη συνένωση τεσσάρων προγενέστερων ομάδων της περιοχής με στόχο τη δημιουργία ενός ισχυρού φορέα. Το έμβλημά του απεικονίζει το Κάστρο των Τρικάλων με φόντο μία μπάλα καλαθοσφαίρισης. Ο σύλλογος καλλιεργεί τμήματα τόσο ενηλίκων όσο και νεαρότερων ηλικιακά αθλητών. Νομικά διαθέτει τη μορφή σωματείου ερασιτεχνικής άθλησης. Επίσημη έδρα του ανδρικού τμήματος είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων, χωρητικότητας 2.500 καθήμενων θεατών, ενώ οι ακαδημίες χρησιμοποιούν συμπληρωματικά το Κλειστό Γυμναστήριο του Ε.Α.Κ. Μπάρας.
Προκάτοχοι
Τον Αύγουστο του 2021 ανακοινώθηκε η σύμπραξη των σωματείων Α.Ο. Αίολος Τρικάλων (ίδρυση 1993) και Γ.Σ. Γόμφων (ίδρυση 1988) με στόχο τη δημιουργία ανταγωνιστικής ομάδας που θα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής. Η πράξη φάνηκε να ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση με δεδομένο ότι η ομάδα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 2η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης στον Όμιλό της. Ωστόσο παρέμεινε στην Κατηγορία καθώς βάσει προκήρυξης η απευθείας άνοδος ήταν προνόμιο μόνο των πρωτοπόρων. Στο τέλος Μαΐου του 2022 ανακοινώθηκε πως στο σχήμα θα προσχωρούσε με το ίδιο σκεπτικό η έτερη ομάδα της πόλης που αγωνιζόταν στην ίδια Κατηγορία, οι Ίκαροι Τρικάλων, οι οποίοι είχαν τερματίσει στην 5η θέση. Επιπλέον τον Αύγουστο ανακοινώθηκε ότι το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Α.Ε. Τρικάλων θα ετίθετο υπό την σκέπη νέας τρικαλινής ομάδας με σκοπό να λειτουργήσει ως αναπτυξιακή ομάδα, ως προθάλαμος ταλαντούχων αθλητών ώστε να πάρουν τις πρώτες τους εμπειρίες. Κατόπιν ψηφοφορίας μέσω Διαδικτύου επιλέχθηκε το σήμα του νεοσύστατου σωματείου, καθώς και η ονομασία Trikala Basket.
Αγιομαυρίτης
Το προσωνύμιο «Αγιομαυρίτης» παραπέμπει άμεσα στην παλαιά ονομασία ολόκληρης της νήσου Λευκάδας ως «Αγία Μαύρα» (από τον ομώνυμο ναό και το Κάστρο της Αγίας Μαύρας που εμπεριέχει τον ναό), ωστόσο δεν είναι βέβαιο ότι ο μεταφραστής καταγόταν από εκεί.
Πηγές
Αγιομαυριτης
Ισονιαζίδη
Η ισονιαζίδη (isoniazid) είναι βακτηριοκτόνος παράγων έναντι των εξωκυττάριων και ενδοκυττάριων μυκοβακτηριδίων της φυματίωσης. Για ενεργή φυματίωση χρησιμοποιείται συχνά μαζί με τη ριφαμπικίνη, πυραζιναμίδη και μερικές φορές με την στρεπτομυκίνη ή την εθαμβουτόλη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για ατυπικούς τύπους μυκοβακτηρίων όπως τα M. avium, M. kansasii, και M. xenopi. Ο θεραπευόμενος συνήθως λαμβάνει τη δόση του φαρμάκου με το στόμα αλλά μπορεί να γίνει και με ένεση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδραζίνες Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Αναστολείς ενζύμων Κατηγορία:Πυριδίνες
Όλαφ Χάραλντσον Γκάιρστανταλφ
Ο Όλαφ Χάραλντσον Γκάιρστανταλφ, νορβηγ.: Olaf Haraldssøn Geirstadalf Digerbein (Άντγκερ, περ. 877 - Τένσμπεργκ, περ. 934), ήταν φημισμένος γιος του βασιλιά Χάραλντ Α΄ του Καλλίκομου της Νορβηγίας από τη σύζυγό του Σβάνχιλντ Έιστεϊνσντατερ, κόρη του κόμη (jarl) Έιστεϊν.
Βιογραφία
Το έπος Heimskringla που γράφτηκε στην Ισλανδία τον 13ο αι. από τον ποιητή και ιστορικό Σνόρι Στούρλουσον, δίνει στον Νορβηγό ιδρυτή βασιλιά του 9ου αι. Χάραλντ Α΄ τον Καλλίκομο τρεις γιους από τη Σβάνχιλντ, συμπεριλαμβανομένων των Ράγκναρ Ρύκελ, Μπγιέρν Φάρμαν και Όλαφ Χάραλντσον Γκάιρστανταλφ. Ο Μπγιέρν Φάρμαν έγινε βασιλιάς του Βέστφολντ. Ο Όλαφ Χάραλντσον έγινε βασιλιάς του Βίνγκουλμαρκ από τον πατέρα του και στη συνέχεια κληρονόμησε το Βέστφολντ, αφού ο αδελφός του Μπγιέρν Φέρμαν είχε σκοτωθεί από τον ετεροθαλή αδερφό τους Έρικ Α΄ τον Αιματοβαφή.
Ο Έρικ ήταν ο αγαπημένος γιος του βασιλιά Χάραλντ και ο διορισμένος διάδοχός του, αλλά δεν ήταν πολύ δημοφιλής μεταξύ των ετεροθαλών αδελφών του. Μετά τον τέλος του πατέρα του, ο Όλαφ αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της ανατολικής Νορβηγίας και συμμάχησε εναντίον του Έρικ Α΄ του Αιματοβαφούς με έναν άλλο ετεροθαλή αδελφό, τον Σίγκρεντ Χάραλντσον, βασιλιά του Τρόντχαϊμ. Οι τρεις βασιλείς συναντήθηκαν στη μάχη στο αγρόκτημα Χάουγκαρ έξω από το Tένσμπεργκ, ο Όλαφ και ο Σίγκρεντ νικήθηκαν και έπεσαν και οι δύο εκεί. Και οι δύο εικάζεται ότι έχουν ταφεί στο ίδιο σημείο. Το Χάουγκαρ έγινε η έδρα του Χάουγκατινγκ και το δεύτερο πιο σημαντικό μέρος της Νορβηγίας για την ανακήρυξη των βασιλέων. Σήμερα η τοποθεσία βρίσκεται στο κτήμα Γιάρλσμπεργκ, που βρίσκεται βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης Tένσμπεργκ.
Το έπος Heimskringla δίνει στον Όλαφ από το γάμο του έναν γιο, που ονομάζεται Tρύγκβε Όλαφσον, ο οποίος εκεί λέγεται ότι έγινε βασιλιάς του Ράνρικε και του Βίνγκουλμαρκ και ότι ήταν ο πατέρας του βασιλιά Όλαφ Α΄ της Νορβηγίας. Το Historia Gruffydd ap Cynan, προφανώς επηρεασμένο από τις αξιώσεις του 12ου αι. των Βίκινγκς βασιλέων της Ιρλανδίας για σχέση με τους Σκανδιναβούς ηγεμόνες, περιέχει μία θρυλική ή πλασματική γενεαλογία, που κάνει τον Όλαφ πατέρα του Σιθρίκ Κες, βασιλιά του Δουβλίνου και της Nορθούμβρια, ο οποίος ήταν πρόγονος του βασιλιά Gruffydd ap Cynan του Gwynedd.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε
Αγγελική Πάτση
Η Αγγελική Πάτση το γένος Ζαχαροπούλου, γεννήθηκε στις Σέρρες. Το 1939, παντρεύτηκε τον Θεοχάρη (Χάρη) Πάτση, με τον οποίο απέκτησε δυο θυγατέρες, την Ερμιόνη (Έμμη), το 1940, η οποία παντρεύτηκε τον Henri Garin, και την Τζούλια, το 1946, που παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Θεοδωράκη.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (1940-41), υπηρέτησε ως εθελόντρια στην οικογενειακή "Κλινική Ζαχαροπούλου" στις Σέρρες που επιστρατεύτηκε ως καταφύγιο. Στη συνέχεια, ακολούθησε τον σύζυγό της στην Ήπειρο, όπου ο τελευταίος είχε καταταγεί ως αξιωματικός του 40ου Συντάγματος Ευζώνων στο πλαίσιο των επιχειρήσεων του αλβανικού μετώπου, όπου και τραυματίστηκε. Κατά την παραμονή της στην Ήπειρο, σπούδασε παιδαγωγικά στην "Ζωσιμαία Ακαδημία Ιωαννίνων". Μετά τον πόλεμο, άρχισε να συγγράφει παιδικά αναγνώσματα για διάφορους εκδοτικούς οίκους και δίδαξε στην Σχολή Γουναράκη (πρώην Αττική Σχολή) στην Αθήνα, κατά τα έτη 1950-1956, της οποίας διετέλεσε και διευθύντρια του Δημοτικού. μικρογραφία Γνωρίζοντας τις ανάγκες και τα κενά της ελληνικής εκπαίδευσης, επιδόθηκε παράλληλα και στη συγγραφή σχολικών βιβλίων για την πρώτη βαθμίδα και εκπαιδευτικών βοηθημάτων, τα οποία έτυχαν της έγκρισης του Υπουργείου Παιδείας. Τα βιβλία αυτά εκδόθηκαν με την συνεργασία και συμβολή του συζύγου της, αρχικά από τον εκδοτικό οίκο ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (1950-1964) και παράλληλα και στη συνέχεια από τις εκδόσεις ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ, των οποίων ήταν ιδρυτικό μέλος και τις οποίες διεύθυνε και διαχειρίστηκε μέχρι το τέλος της ζωής της.
Τα έργα, στα οποία συμμετείχε, είναι πάμπολλα, με επιστέγασμα την 36τομη ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ. Σε μια εποχή κατά την οποία η ελληνική γλώσσα παλινδρομούσε ανάμεσα στην καθαρεύουσα και τη δημοτική, πρωτοστάτησε και καθιέρωσε τη δημοτική. Η συνεισφορά της ήταν πρωτότυπη και διαρκής μέχρι το βαθύ γήρας. Συνεργάστηκε με διακεκριμένους παιδαγωγούς, συγγραφείς και καθηγητές Πανεπιστημίου, όπως με την Αντιγόνη Μεταξά, τον Μιχάλη Περάνθη, τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη, τον Μανώλη Ανδρόνικο και δεκάδες άλλους διακεκριμένους επιστήμονες κάθε κλάδου.
Με την εξέλιξη της τεχνολογίας των υπολογιστών και του ηλεκτρονικού βιβλίου, η ανάγκη της εγκυκλοπαίδειας στις κατ' οίκον βιβλιοθήκες εξέλειψε και, με εντολή την οποία κληροδότησε η Αγγελική Πάτση, δωρίθηκαν τα αποθέματα των εκδόσεών της σε σχολεία της περιφέρειας Αττικής, Πελοποννήσου και στις διοικήσεις Σερρών και Πρεβέζης. Το ίδιο είχε πράξει και στο τέλος της δεκαετίας του '50, όταν η έκδοση των σχολικών διδακτικών βιβλίων συμπληρώθηκε από τον δημόσιο οργανισμό που είχε συσταθεί για αυτόν τον σκοπό, και τότε τα αποθέματα σε σχολικά βιβλία δωρήθηκαν στα σχολεία της Κύπρου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Ομογενείς διαφορικές εξισώσεις
Μία  διαφορική εξίσωση ονομάζεται  ομογενής σε κάθε μία από τις παρακάτω δύο περιπτώσεις:
1) εάν η εξίσωση είναι πρώτης τάξης  και οι συντελεστές των διαφορικών  dx και dy είναι  του ίδιου βαθμού ομογενείς συναρτήσεις των μεταβλητών,
και
Γεώργιος Αγιοπολίτης
Ο Γεώργιος Αγιοπολίτης (13ος ή 14ος αιώνας) ήταν Χριστιανός Ορθόδοξος υμνογράφος και ιεροκήρυκας της Εκκλησίας, που τοποθετείται στην υστεροβυζαντινή εποχή.
Ομογενείς διαφορικές εξισώσεις
2) εάν είναι γραμμικές οποιασδήποτε τάξης, αλλά ο σταθερός όρος είναι μηδενικός.
Νταγκ Μπιλιτσί
Το Νταγκ Μπιλιτσί (επίσης, Νταγκμπιλιτσί και Νταγκ-Μπιλιντζί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 696 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Νταγκ Μπιλιτσί και Μουμλού.
Γεώργιος Αγιοπολίτης
Ο Αγιοπολίτης διέπρεψε ως λόγιος και συγγραφέας, ωστόσο έγινε γνωστός κυρίως από έναν ύμνο σε μορφή εγκωμίου για τους αγγέλους. Το επώνυμο «Αγιοπολίτης» το έλαβε επειδή υποτίθεται πως προερχόταν από την «Αγία Πόλη», δηλαδή τα Ιεροσόλυμα, ή ότι είχε εργασθεί εκεί.
Ομογενείς διαφορικές εξισώσεις
Ομογενής Διαφορική εξίσωση πρώτης τάξης
Μία συνηθισμένη διαφορική εξίσωση πρώτης τάξης της μορφής: είναι ομογενής, εάν και οι δύο συναρτήσεις M(x, y) και N(x, y) είναι  ομογενείς συναρτήσεις του ίδιου βαθμού n. Δηλ. πολλαπλασιάζοντας κάθε μεταβλητή με την παράμετρο λ, να ισχύει: Έτσι,
Μέθοδος επίλυσης
Στο κλάσμα , μπορούμε να κάνουμε την αντικατάσταση  t = 1/x ,  ώστε τα κλάσμα να μετατραπεί σε μία συνάρτηση  f του λόγου y/x: Κάνοντας στη συνέχεια την  αλλαγή μεταβλητής  y=ux και παραγωγίζοντας σύμφωνα με τον κανόνα  παραγώγισης γινομένου συναρτήσεων, προκύπτει: Έτσι η αρχική διαφορική εξίσωση μετασχηματίζεται σε διαφορική εξίσωση  χωριζόμενων μεταβλητών   της μορφής: Αυτή η μορφή μπορεί τώρα να ολοκληρωθεί απ' ευθείας  (κοιτάξτε το θέμα συνηθισμένες διαφορικές εξισώσεις).
Γεώργιος Αγιοπολίτης
Πηγές
Αγιοπολιτης, Γεωργιος
Νταγκ Μπιλιτσί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Ομογενείς διαφορικές εξισώσεις
Μέθοδος επίλυσης
Οι εξισώσεις σε αυτήν τη συζήτηση δεν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν σαν τύποι της λύσης. Απλώς επιδεικνύουν τη μέθοδο λύσης.
Ειδική περίπτωση
Μία διαφορική εξίσωση πρώτης τάξης της μορφής  (τα είναι όλα σταθερές): όπου, μπορεί να μετασχηματιστεί σε ομογενή διαφορική εξίσωση του λόγου (t/z) χρησιμοποιώντας τον γραμμικό μετασχηματισμό :
Ομογενείς γραμμικές διαφορικές εξισώσεις
Μία γραμμική διαφορική εξίσωση   μπορεί να παρασταθεί σαν ένας  γραμμικός τελεστής που επενεργεί πάνω στην y(x) όπου συνήθως  x είναι η ανεξάρτητη μεταβλητή και  y είναι η εξαρτημένη μεταβλητή. Έτσι, η γενική μορφή μιας  ομογενούς γραμμικής διαφορικής εξίσωσης  είναι: όπου L είναι ένας  διαφορικός τελεστής, που είναι ένα άθροισμα παραγώγων   (η " 0-παράγωγος" είναι η αρχική συνάρτηση y), και κάθε όρος του αθροίσματος πολλαπλασιάζεται με μία συνάρτηση  f_i  του x: Οι f_i μπορεί να είναι σταθερές, αλλά δεν μπορεί όλες οι   f_i  να είναι μηδενικές.
Για παράδειγμα η παρακάτω διαφορική εξίσωση  είναι ομογενής: ενώ οι παρακάτω δύο, είναι μη-ομογενείς :
Πρέπει να σημειωθεί ότι η ύπαρξη του σταθερού όρου είναι ικανή συνθήκη, ώστε η εξίσωση να είναι μη ομογενής, όπως συμβαίνει στο παραπάνω παράδειγμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαφορικές εξισώσεις
Ζιοχραμλί
Το Ζιοχραμλί (επίσης, Ζοχραμλί και Ζιουγκραμλί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Πιρεμπεντίλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Σιχισμός στην Ελλάδα
δεξιά|μικρογραφία|Ένας ναός των Σιχ στην [[Αθήνα]] Οι Σιχ στην Ελλάδα έχουν παρουσία στην χώρα από το 1942, όταν στρατιώτες από τον ινδικό στρατό ήρθαν στην Ελλάδα για να συμβάλλουν στην εκδίωξη των δυνάμεων του Άξονα.
Σήμερα στην Ελλάδα ζουν περίπου 20.000 Σιχ.
Κατηγορία:Θρησκεία στην Ελλάδα
Φεμινιστική θεωρία
μικρογραφία|Διαμαρτυρία γυναικών στην Ντάκα του Μπαγκλαντές, στις 8 Μαρτίου, [[Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. ]] Η φεμινιστική θεωρία είναι η επέκταση του φεμινισμού σε θεωρητικό, λογοτεχνικό ή φιλοσοφικό λόγο. Στόχος του είναι να κατανοήσει τη φύση της ανισότητας των φύλων. Εξετάζει τους κοινωνικούς ρόλους, τις εμπειρίες, τα ενδιαφέροντα, τις δουλειές και τη φεμινιστική πολιτική των γυναικών και των ανδρών σε διάφορους τομείς, όπως η ανθρωπολογία και η κοινωνιολογία, η επικοινωνία, η θεωρία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, η ψυχανάλυση, η οικολογία, η οικιακή οικονομία, η λογοτεχνία, η εκπαίδευση και η φιλοσοφία.
Η φεμινιστική θεωρία εστιάζει συχνά στην ανάλυση της ανισότητας των φύλων. Τα θέματα που διερευνώνται συχνά στη φεμινιστική θεωρία περιλαμβάνουν διακρίσεις, αντικειμενοποίηση (ειδικά σεξουαλική αντικειμενοποίηση), καταπίεση, πατριαρχία, στερεότυπα, ιστορία τέχνης και σύγχρονη τέχνη,  και αισθητική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνιολογικές θεωρίες Κατηγορία:Φεμινιστική φιλοσοφία Κατηγορία:Φεμινιστική θεωρία
Κάρλο Τζουλιάνι
Ο Κάρλο Τζουλιάνι (Carlo Giuliani, 14 Μαρτίου 1978 - 20 Ιουλίου 2001) ήταν Ιταλός φοιτητής που έγινε γνωστός, όταν πυροβολήθηκε θανάσιμα από έναν αστυνομικό, ο οποίος στη συνέχεια πέρασε πάνω από το σώμα του με το αστυνομικό όχημα. Το περιστατικό έλαβε μέρος κατά τη διάρκεια μιας οδομαχίας στο πλαίσιο των διαδηλώσεων κατά της συνόδου κορυφής των G8 στη Γένοβα το 2001. Κατά τη διάρκεια της έρευνας σχετικά με την εξέλιξη των γεγονότων, υπήρξαν αποκλίσεις μεταξύ της επίσημης παρουσίασης από τις Αρχές και των πραγματικών γεγονότων. Οι ακτιβιστές ανέβασαν φωτογραφίες, βίντεο και αναφορές αυτόπτων μαρτύρων στη διαδικτυακή πλατφόρμα Indymedia, που από τότε έγινε ευρύτερα γνωστή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αναρχικοί Κατηγορία:Ιταλοί θύματα δολοφονικών ενεργειών Κατηγορία:Αστυνομική βία
Πουτάο
Το Πουτάο (Βιρμανικά: ပူတာအိုမြို့) είναι η βορειότερη πόλη της πολιτείας Κατσίν στη Μιανμάρ. Είναι η κύρια πόλη στο δήμο Πουτάο. Οδικά, είναι προσβάσιμη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (για Μιανμαρέζους) αλλά είναι προσβάσιμο όλο το χρόνο από αέρος, εάν υπάρχουν επαρκείς τουριστικές ομάδες για να χρησιμοποιήσουν ένα αεροπλάνο. Η περιοχή γύρω από το Πουτάο είναι διάσημη για την ποικιλία των ενδημικών πουλιών και σπάνιων ορχιδέων, οι οποίες αναπτύσσονται φυσικά. Πολλοί λάτρεις των ορχιδέων προσελκύονται ιδιαίτερα από τη λεγόμενη "Μαύρη Ορχιδέα" που αναπαράγεται στα βουνά ανατολικά και δυτικά του Πουτάο.
Χκάμτι Λονγκ
Το Χκάμτι Λονγκ (επίσης Χάμτι Λονγκ) είναι το πρώην όνομα μιας εκ των απομακρυσμένων Πολιτειών Σαν. Ήταν πριγκιπικό κράτος γύρω από την πόλη το Πουτάο όπου εποίκησαν οι Χκάμτι Σαν. Το όνομά σημαίνει "Μεγάλο Μέρος του Χρυσού" στην γλώσσα Χκάμτι Σαν. Σήμερα, υπάρχουν Ραουάνγκ και Λίσου που θεωρούνται ήδη εθνικότητες Κατσίν. Ο πληθυσμός αυτής της εθνοτικής μειονότητας είναι τόσο μικρός που αντιμετωπίζουν την απειλή εξαφάνισης. Η περιοχή που καλυπτόταν από το Χκάμτι Λονγκ μπορεί να περιλαμβάνονται μέρη των σημερινών πολιτειών Κατσίν (όπου βρίσκεται το Πουτάο) και Σαν.
Κλίμα
Το κλίμα το Πουτάο είναι υγρό υποτροπικό κλίμα που επηρεάζεται από μουσώνες (τύπος Cwa της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) με πολύ υψηλή μέση θερμοκρασία καθ'όλη την εποχή των μουσώνων. Η μέση θερμοκρασία τον Ιανουάριο είναι 13.1 °C ενώ ο Αύγουστος είναι ο θερμότερος μήνας με μέση θερμοκρασία 25.9 °C.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μιανμάρ
Ντήπολντ της Ατσέρα
μικρογραφία|O Nτήπολντ κόμης της Ατσέρα σε μία απεικόνιση από τη "Βίβλο προς τιμήν (της Σικελικής εκστρατείας) του Ερρίκου ΣΤ΄" (Liber ad honorem Augusti) του [[Πέτρος του Έμπολι|Πέτρου του Έμπολι, 1196.]]
Ο Ντήπολντ, γνωστός στα γερμανικά ως Diepold (ή Dietpold) von Schweinspünt, ιταλ.:Diopoldo, (απεβ. μετά το 1221), ήταν Γερμανός ministerialis, που ανατράφηκε στο δουκάτο του Σπολέτο το 1209, Βαυαρικής καταγωγής. Ήταν ο φημισμένος νεότερος γιος του Μπέρτολντ Β΄ του Φόχμπουργκ και της Αδελαΐδας του Μπάλενστεντ. Αρχικά ήταν υποτελής του κόμη του Λέχσγκεμυντ. Η καριέρα του στη Νότια Ιταλία σημαδεύτηκε από συνεχείς επιδρομές και πολιορκίες, μάχες και λεηλασίες, που αφηγείται με εξαντλητικές λεπτομέρειες ο Ριχάρδος του Σαν Τζερμάνo, ένας μοναχός τού αβαείου τού οποίου τα εδάφη επλήγησαν ιδιαίτερα σκληρά.
Πρώιμη καριέρα
Στο διάστημα που μεσολάβησε ο Ντήπολντ δημιούργησε μία βάση εξουσίας στην Καμπανία. Παρέμεινε ως επί το πλείστον στην ηπειρωτική χώρα και έδρασε ως κυβερνήτης του Ερρίκου ΣΤ΄ εκεί. Υποστήριξε σθεναρά τον αντιβασιλιά Μάρκβαρντ φον Άνβαϊλερ, αλλά συνελήφθη από τον κόμη της Καζέρτα. Το 1195 ορίστηκε δικαστικός της Tέρα ντι Λαβόρo. Το 1197 συνέλαβε τον Ριχάρδο της Ατσέρα και τον έριξε στη φυλακή. Αφού τον παρέδωσε στον βασιλιά, του παραχωρήθηκε η κομητεία της Aτσέρα. Ο Ντήπολντ άρχισε να αυξάνει την επιρροή του μέσω συμμαχιών με επιγαμίες: πάντρεψε τον αδελφό του Ζήγκφρηντ με μία κόρη του κόμη του Φόντι το 1199. Πάντρεψε την κόρη του με τον κόμη της Καζέρτα και τον γιο του με μία κόρη του Πέτρου κόμη του Σελάνο.
Η βασιλεία του Φρειδερίκου Α΄
Ο Ντήπολντ πολέμησε εναντίον του Γκωτιέ Γ΄ του Μπριέν, ενός διεκδικητή που αντιτίθετο στον γιο και διάδοχο του Ερρίκου ΣΤ΄, τον Φρειδερίκο Α΄ τότε της Σικελίας (μετέπειτα Β΄ της Γερμανίας). Το 1201 ο Γκωτιέ Γ΄ νίκησε και έτρεψε σε φυγή τον Ντήπολντ στις 10 Ιουνίου στην Κάπουα. Το 1204 πολιόρκησε τον Γκωτιέ Γ΄ στο φρούριο Tερατσίνα, αλλά ο Γκωτιέ Γ΄ διέρρηξε την πολιορκία και έτρεψε τον Ντήπολντ σε φυγή. Τελικά στις 11 Ιουνίου 1205 έστησε ενέδρα και σκότωσε τον Γκωτιέ Γ΄, ενώ ο τελευταίος τον πολιορκούσε στο Σάρνο.
Το 1206 ο Ντήπολντ έπεισε τελικά τον κηδεμόνα του νεαρού Φρειδερίκου, τον Γουλιέλμο του Καπαρόνε, να αφήσει το αγόρι στα χέρια του Βάλτερ της Παλεαρία, καγκελαρίου και συμμάχου των Γερμανών και των Γενουατών. Εν τω μεταξύ ο Καπαρόνε παρέμεινε στο βασιλικό παλάτι, έως ότου ο Ντήπολντ ήρθε στο νησί και τον εκτόπισε. Ωστόσο μέχρι το 1207 ο Βάλτερ δεν εμπιστευόταν τον Ντήπολντ, ο οποίος είχε πρόσφατα ταξιδέψει στη Ρώμη για να απελευθερωθεί από τον αφορισμό από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄. Ο καγκελάριος τον αιχμαλώτισε, αλλά ο Ντήπολντ διέφυγε και κατέφυγε στο Σαλέρνο, όπου ξεκίνησε ανοιχτό πόλεμο με τον Βάλτερ και τον κουνιάδο τού καγκελαρίου, τον Πέτρο του Σελάνο. Νίκησε σκληρά τους άνδρες της Νάπολης, συμμάχους της Παλεαρία, τον Μάιο.
Η πτώση
Σε αντάλλαγμα για την υποστήριξή του, ο βασιλιάς Όθωνας Δ΄ αναβίβασε τον Ντήπολντ, στο αξίωμα του μεγίστου κατεπάνω όλης της Απουλίας και της Γης του Λαμπόρο (magister capitaneus totius Apuliae et Terre Laboris) και τον έκανε δούκα του Σπολέτο μεταξύ 6 και 10 Φεβρουαρίου 1209. Δεν ήταν σε θέση, ωστόσο, να διατηρήσει την εξουσία του στην τεράστια επικράτειά του. Στην Πίζα τον Νοέμβριο, μάλλον ήταν αυτός που έπεισε τον Όθωνα Δ΄ να εισβάλει στη Σικελία.
Ο Ντήπολντ περιέπεσε σε ρήξη με τον Φρειδερίκο Α΄ και τους Γενοβέζους. Το 1218 ο Φρειδερίκος Α΄ έστειλε τον Ιάκωβο του Αβελίνο να τον συλλάβει και τον μετέφεραν πίσω στη Γερμανία. Σύμφωνα με τον Αλπέρικ του Τρουά-Φονταίν, απελευθερώθηκε το 1221 και εντάχθηκε στους Τεύτονες Ιππότες, ζώντας πολλά ακόμη χρόνια. Δεν επέστρεψε στην Ιταλία και δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ στα χρονικά, πιθανότατα απεβίωσε αμέσως μετά.
μικρογραφία| Ο Γκωτιέ Γ΄ του Μπριέν και ο Ντήπολντ του Φόχμπουργκ.
Πηγές
Κατηγορία:Τεύτονες Ιππότες Κατηγορία:Κόμητες της Ιταλίας Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Ο μαγικός κόσμος του Γουίνι
Ο μαγικός κόσμος του Γουίνι είναι παιδική σειρά της σειρά Buena Vista Home Entertainment με πρωταγωνιστές τον Γουίνι, το Γουρουνάκι, τον Γκαρή, το Τίγρη, τον Λαγό και τον Γκόφερ. Η σειρά αποτελούνταν από αυτοτελή επεισόδια που το καθένα περιείχε τέσσερις ιστορίες με διάρκεια δεκαπέντε λεπτά η καθεμία και διαδραματίζεται στο Δάσος των Γαλάζιων Ονείρων. Η παραγωγή, της σειράς, ξεκίνησε το 1988 και τελείωσε το 2006.
Ηθοποιοί
• 2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Ad hoc δίκτυο
Ένα ασύρματο ad hoc δίκτυο (αυτοοργανωμένο δίκτυο ή δίκτυο κατ' απαίτηση) είναι ένας αποκεντρωμένος τύπος ασύρματου δικτύου. Το δίκτυο είναι ad hoc επειδή δε βασίζεται σε κάποια προϋπάρχουσα υποδομή, όπως δρομολογητές στα  ενσύρματα δίκτυα ή ασύρματα  access points στα διαχειριζόμενα  ασύρματα δίκτυα. Αντίθετα, κάθε κόμβος λαμβάνει μέρος στη δρομολόγηση προωθώντας τα δεδομένα προς τους άλλους κόμβους, κι έτσι ο καθορισμός του ποιοι κόμβοι προωθούν δεδομένα γίνεται δυναμικά με βάση τη συνδεσιμότητα του δικτύου. Πέρα από την κλασική δρομολόγηση, τα ad hoc δίκτυα μπορούν να χρησιμοποιήσουν την υπερχείλιση για να προωθήσουν τα δεδομένα.
Τα πρώτα ασύρματα ad hoc δίκτυα ήταν τα PRNETs (δίκτυα "ραδιοφωνικών πακέτων") από τη δεκαετία του '70, υπό την αιγίδα του DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) μετά το ALOHAnet project.
Εφαρμογή
Ο αποκεντρωμένος χαρακτήρας των ασύρματων ad hoc δικτύων τα καθιστά κατάλληλα για ποικίλες εφαρμογές οι οποίες δε μπορούν να βασίζονται σε κεντρικούς κόμβους, και μπορούν να βελτιώσουν την ευελιξία τους σε σχέση με τα διαχειριζόμενα ασύρματα δίκτυα. Ωστόσο, έχουν εντοπιστεί θεωρητικοί και πρακτικοί περιορισμοί στις δυνατότητες των δικτύων αυτών.
Η γρήγορη εγκατάσταση και η ελάχιστη απαιτούμενη διαμόρφωση καθιστά τα ασύρματα ad hoc δίκτυα κατάλληλα για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως φυσικές καταστροφές ή πολεμικές συρράξεις. Η παρουσία δυναμικών και προσαρμοστικών πρωτοκόλλων επιτρέπει στα ad hoc δίκτυα να σχηματίζονται γρήγορα.
Τεχνικές απαιτήσεις
Ένα ασύρματο ad hoc δίκτυο αποτελείται από πολλαπλούς κόμβους, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους μέσω "ζεύξεων" (links).
Οι ζεύξεις επηρεάζονται από τους πόρους του κόμβου (π.χ. ισχύς πομπού, υπολογιστική ισχύς,  μνήμη), από τις ιδιότητες συμπεριφοράς (π.χ. αξιοπιστία), καθώς επίσης και από τις ιδιότητες της ζεύξης (π.χ. μήκος ζεύξης, απώλεια σήματος, παρεμβολές, θόρυβος). Δεδομένου ότι οι ζεύξεις μπορεί να συνδέονται και να αποσυνδέονται ανά πάσα στιγμή, ένα λειτουργικό δίκτυο πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αυτή τη δυναμική αναδιάρθρωση, κατά προτίμηση με τρόπο που να είναι έγκαιρη, αποτελεσματική, αξιόπιστη, δυναμική και επεκτάσιμη.
Το δίκτυο θα πρέπει να επιτρέπει σε οποιουσδήποτε δυο κόμβους να επικοινωνούν, διαβιβάζοντας την πληροφορία μέσω άλλων κόμβων. Η χρήση άλλων κόμβων για διαβιβαστικούς σκοπούς είναι γνωστή ως "Συνεργατική Επικοινωνία".
Ένα "μονοπάτι" (path) είναι μια σειρά από ζεύξεις η οποία συνδέει δυο κόμβους. Ποικίλες μέθοδοι δρομολόγησης χρησιμοποιούν ένα ή δυο μονοπάτια μεταξύ δυο κόμβων. Οι μέθοδοι υπερχείλισης χρησιμοποιούν όλα ή τα περισσότερα διαθέσιμα μονοπάτια.
Έλεγχος πρόσβασης μέσου
Στα περισσότερα ασύρματα ad hoc δίκτυα, οι κόμβοι συναγωνίζονται μεταξύ τους για την πρόσβαση στο κοινόχρηστο ασύρματο μέσο, καταλήγοντας συχνά σε συγκρούσεις (παρεμβολές). Η χρήση συνεργατικών ασύρματων επικοινωνιών βελτιώνει την ανοσία σε παρεμβολές, με τον κόμβο-προορισμό να συνδυάζει την αυτοπαρεμβολή μαζί με τις παρεμβολές άλλων κόμβων, για τη βελτίωση της αποκωδικοποίησης του επιθυμητού σήματος.
Προσομοίωση των ασύρματων ad hoc δικτύων
Ένα βασικό πρόβλημα για τα ασύρματα ad hoc δίκτυα είναι η πρόβλεψη της ποικιλίας των πιθανών καταστάσεων που μπορεί να προκύψουν. Ως αποτέλεσμα, η Μοντελοποίηση και η Προσομοίωση χρησιμοποιώντας εκτεταμένη σάρωση παραμέτρων και ανάλυση περιπτώσεων ("what-if") καθίσταται εξαιρετικά σημαντικό υπόδειγμα για χρήση σε ad hoc δίκτυα. Παραδοσιακά εργαλεία Μοντελοποίησης-Προσομοίωσης περιλαμβάνουν τα NS2, το OPNET και το NetSim. Ωστόσο, τα εργαλεία αυτά επικεντρώνονται κυρίως στην προσομοίωση ολόκληρης της στοίβας πρωτοκόλλων του συστήματος. Άν και αυτό μπορεί να είναι σημαντικό για την απόδειξη της εννοιολογικής υλοποίησης των συστημάτων, δεν παύει να υφίσταται η ανάγκη μιας πιο προηγμένης μεθοδολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
A
Γκύντερ του Σβάρτσμπουργκ
O Γκύντερ, γερμ. Günther von Schwarzburg (1304 - 14 Ιουνίου 1349) από τον Οίκο του Σβάρτσμπουργκ ήταν (διεκδικητής) βασιλιάς της Γερμανίας για πέντε σχεδόν μήνες (30.1.1349-24.5.1349).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Ζ΄ κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ και της Χριστίνας του Γκλάιχεν, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ κόμη του Γκλάιχεν-Τόννα.
Διακρίθηκε ως στρατιωτικός και πρόσφερε καλή υπηρεσία στον Λουδοβίκο Δ΄ των Βίττελσμπαχ βασιλιά της Γερμανίας. Όταν ο Όθων Δ΄ απεβίωσε το 1347, ο θρόνος της Γερμανίας προσφέρθηκε στον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας, που αρνήθηκε, και μετά στον Γκύντερ. Έτσι εκλέχθηκε στη Φρανκφούρτη στις 30 Ιανουαρίου 1349 από τέσσερις εκλέκτορες, οπαδούς του Οίκου του Βίττελσμπαχ και αντιπάλους του Καρόλου Δ΄ κόμη του Λουξεμβούργου, που είχε επίσης εκλεγεί από εκλέκτορες από τις 11 Ιουλίου 1346 και είχε στεφθεί στις 2 Σεπτεμβρίου 1346 στη Βόννη.
Ωστόσο ο Κάρολος νίκησε πολλούς υποστηρικτές του Γκύντερ και τον ίδιο στο Έλτβιλ. Τότε ο Γκύντερ, που ήταν πια σοβαρά ασθενής, αποκήρυξε τη διεκδίκησή του αντί 20.001 μάρκων αργύρου. Απεβίωσε τρεις εβδομάδες μετά στη Φρανκφούρτη και τάφηκε στον καθεδρικό της πόλης. Η επιτύμβιος πλάκα, αριστούργημα γοτθικής τέχνης, τοποθετήθηκε στη μνήμη του το 1352. Ο Κάρολος Δ΄ επανεκλέχθηκε το 1349 και το 1355 στέφθηκε αυτοκράτορας.
Το 1777 ο Ίγκνατς Χόλτσμπαουερ έγραψε το ζίνγκσπηλ (πρόγονο της όπερας) Γκύντερ φον Σβάρτσμπουργκ.
Πηγές
ΚΑτηγορία:Οίκος του Σβάρτσμπουργκ
Ουζουνμπογιάντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Μπαδαχόθ (επαρχία)
Το Μπαδαχόθ είναι επαρχία της δυτικής Ισπανίας που βρίσκεται στην αυτόνομη κοινότητα της Εξτρεμαδούρα. Δημιουργήθηκε το 1833. Συνορεύει με τις επαρχίες του Κάθερες, του Τολέδο, της Θιουδάδ Ρεάλ, της Κόρδοβα, της Σεβίλλης, και της Ουέλβα, και με την Πορτογαλία.
Με την έκταση της των 21.766 τ.χλμ., είναι η μεγαλύτερη επαρχία στην Ισπανία. Η άλλη επαρχία της Εξτρεμαδούρα, το Κάθερες, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη.
Το Μπαδαχόθ έχει πληθυσμό 662.808 (2002). Η πρωτεύουσά του είναι η πόλη του Μπαδαχόθ. Βλέπε επίσης Κατάλογος δήμων στο Μπαδαχόθ.