cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρευγένης
Εκεί, αφού πολιόρκησαν τους Ίωνες κατοίκους της περιοχής που είχαν κλειστεί στην Ελίκη, την κατέλαβαν και μοίρασαν την Αχαΐα σε έξι βασίλεια: ο Πρευγένης πήρε τη δυτική και μεγαλύτερη πλευρά και έγινε ο πρώτος βασιλιάς της περιοχής. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Πατρέας, οικιστής της Πάτρας. Θεωρείται ιδρυτής της γιορτής της Λιμνάτιδος Αρτέμιδας και μαζί με τον Πατρέα τους απέδιδαν θεϊκές τιμές. Ενώ κατά μερικούς θεωρούνται και οι δύο οικιστές της Πάτρας.
Σύμφωνα με την γενεαλογία του Πατρέα που παραθέτει ο Παυσανίας ήταν γιος του Αγήνορος, που ήταν γιος του Αρέως, που ήταν γιος του Άμπυκα, που ήταν γιος του Πελία, που ήταν γιος του Αιγινήτη, που ήταν γιος του Δηρείτη, που ήταν γιος του Αρπάλου, που ήταν γιος του Αμύκλα, που ήταν γιος του Λακεδαίμονα. Αναφέρεται άλλος ένας γιο του ο Αθερίων.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας
Ντέιζι Ρίντλεϊ
Η Ντέιζι Ρίντλεϊ (Daisy Jazz Isobel Ridley, 10 Απριλίου 1992) είναι Αγγλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστή είναι για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της στην ταινία Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 7 - Η Δύναμη Ξυπνά (2015) ως Rey Palpatine, που της χάρισε και τρία βραβεία πρωτοεμφανιζόμενου, ένα από την Florida Film Critics Circle, ένα από το Empire Awards, και ένα από τα Κινηματογραφικά βραβεία MTV, ενώ ήταν υποψήφια και για άλλες διακρίσεις. Ξεκίνησε την καριέρα της υποδυόμενη μικρούς ρόλους στην τηλεόραση.
Μιχαέλα των Αψβούργων
Η Μιχαέλα των Αψβούργων (Michaela von Habsburg, 13 Σεπτεμβρίου 1954 -) είναι η κόρη του Αρχιδούκα Όθωνα της Αυστρίας.
Ντέιζι Ρίντλεϊ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μιχαέλα των Αψβούργων
Βιογραφία
Η Μιχαέλα γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1954 στο Βύρτσμπουργκ και είναι το τρίτο παιδί και κόρη του Όθωνα διαδόχου και μετά τιτουλάριου αυτοκράτορα της Αυστρίας & βασιλιά της Βοημίας και της Ρεγγίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου Γ΄ πρίγκιπα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και η μικρότερη δίδυμη αδελφή της Μόνικας των Αψβούργων.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα στις 14 Ιανουαρίου 1984 τον Έρικ-Άλμπα Τεράν ντ' Αντίν στο Άντον του Παναμά. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Το 1994 η Μιχαέλα και ο σύζυγός της χώρισαν μετά από δέκα χρόνια γάμου. Μετά το διαζύγιό της παντρεύτηκε στις 22 Οκτωβρίου 1994 τον Ουμβέρτο κόμη του Κάγκενεκ, γιο του Φραντς-Γιόζεφ κόμη του Κάγκενεκ και της Ελισάβετ-Μαρίας των Βίττελσμπαχ πριγκίπισσας της Βαυαρίας. Το ζευγάρι μαζί δεν απέκτησε παιδιά και χώρισαν το 1998.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Αναμνηστικό μετάλλιο τάγματος Γεωργίου Α'
Το Αναμνηστικό μετάλλιο τάγματος Γεωργίου Α´ ήταν ελληνικό μετάλλιο. Συστήθηκε με τον Νόμο 613 σε ανάμνηση της ιδρύσεως του Τάγμα του Γεωργίου Α΄. Διαιρείται σε δύο τάξεις: Αργυρό και χαλκό. Η ταινία είναι χρώματος σκούρου κόκκινου. Φοριέται στο αριστερό μέρος του στήθους. Απονέμεται στους αξιωματικούς, οπλίτες κατώτατους υπάλληλους και ιδιώτες.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Ναομί
Η Ναομί ή Νωεμίν ήταν χήρα του Ελιμέλεχ, και είχαν μαζί δύο γιους.
Ρουθ
Μετά τον θάνατο του άντρα της και των γιων της, η Ναομί ήθελε να γυρίσει στην πόλη της Βηθλεέμ. Η Ρουθ, η νύφη της, ήθελε να μείνει μαζί της, ενώ η Όρφα έφυγε για να βρει άλλον σύζηγο. Και ενώ ένας συγγενείς δεν δέχτηκε να παντρευτεί την Ρουθ, ο Βοόζ, ένας άλλος συγγενείς, δέχτηκε. Έτσι, η Ρουθ έγινε μητέρα του Ωβήδ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Αριάρικ
Ο Αριάρικ, Ariaric, γνωστός και ως Ariaricus, ήταν ένας Θερβίγγος Γοτθικός ειδωλολάτρης ηγέτης του 4ου αι. (reiks, kindins)  Τον διαδέχθηκε ο Γεβέρικ. Το 328 ο Κωνσταντίνος Α΄ κατασκεύασε μία γέφυρα στον Δούναβη και έκτισε οχυρώσεις στην επικράτεια της Ολτενίας και της Βλαχίας. Αυτό προκάλεσε μία μετανάστευση των Θερβίγγιων και Tαϊφαλών προς τα δυτικά, σε περιοχές που ελέγχονται από την Tίσα των Σαρματών. Οι Σαρμάτες ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον Κωνσταντίνο Α΄, ο οποίος διόρισε τον γιο του Κωνσταντίνο Β' να εκστρατεύσει κατά των Γότθων στα τέλη του χειμώνα του 332, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν περίπου 100.000 άνθρωποι λόγω των καιρικών συνθηκών και της έλλειψης τροφής. Ο Αριάρικ αναγκάστηκε να υπογράψει συνθήκη (σύμφωνο, foedus) με τον Κωνσταντίνο Α΄ το 332. Ωστόσο, ορισμένοι μελετητές αμφισβητούν ότι αυτή η συνθήκη ήταν ένα foedus, αλλά περισσότερο σαν μία πράξη υποταγής.
Ο γιος του Ariaric, ο Aoric ανατράφηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου στήθηκε άγαλμα στη μνήμη του. Ο Πάτρικ Τζ. Γκήρυ πρότεινε ότι υπό τον Αριάρικ, οι κλάδοι των δυτικών Γότθων ενσωματώθηκαν ολοένα και περισσότερο στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τα συστήματά της, παρέχοντας στρατεύματα για στρατιωτικές εκστρατείες κατά της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Βάλτων
Τηλεκλείδης
Ο Τηλεκλείδης ήταν κωμικός ποιητής του 5ου αιώνα π.Χ. που έδρασε στην Αθήνα. Από τα έργα του σώζονται μόνο αποσπάσματα ενώ διακωμωδεί όλους τους σύγχρονούς του, περιλαμβανομένου και του Περικλή. Χαρακτηριστικό απόσπασμα από τους Αμφικτύονες αυτό που αναφέρει κριθαρένια καρβέλια να φιλονικούν με το σταρένιο ψωμί, για την τιμή να γίνουν τροφή των ανθρώπων, περιγράφοντας μια ουτοπική κοινωνία χωρίς δούλους. Τα έργα του Τηλεκλείδη, που έχουν σωθεί σε αποσπάσματα, είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Μόσκοβας
thumb|right|Ο ποταμός Μόσκοβας στην [[Κολόμνα, λίγο πριν τη συμβολή του με τον Οκά]] Ο Μόσκοβας (ρωσ. Москва-река) είναι ποταμός της δυτικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, παραπόταμος του Οκά. Με μήκος 503 χιλιόμετρα, είναι γνωστός από το ότι διαρρέει την πρωτεύουσα της Ρωσίας, τη Μόσχα.
Ετυμολογία
Στη ρωσική γλώσσα Μοσκβά είναι η λέξη τόσο για τον ποταμό, όσο και για τη Μόσχα. Ο ποταμός έδωσε το όνομά του στην πόλη και όχι το αντίστροφο. Η προέλευση του ονόματος είναι άγνωστη, αν και υπάρχουν αρκετές απόψεις. Μία άποψη είναι ότι πρόκειται για σύνθεση των λέξεων Μος και Γκοβ: Η λέξη Μος ήταν πολύ συνηθισμένη σε τοπωνύμια κατά τον 9ο και τον 10ο αιώνα μ.Χ. (ίσως από γερμανο-νορμανδική επιρροή). Η λέξη Γκοβ ή γκάου (говъ) σήμαινε αρχικώς ένα τμήμα ποταμού στο οποίο αυτός είναι πλωτός, π.χ. Τσέρνιγκοφ.
Υδρολογία
thumb|right|Ο Μόσκοβας στο κέντρο της Μόσχας. Στο βάθος διακρίνεται το [[Κρεμλίνο της Μόσχας.]] Ο Μόσκοβας πηγάζει περίπου 145 χλμ. δυτικά της Μόσχας και ρέει σε γενικές γραμμές προς τα ανατολικά, διασχίζοντας την Περιφέρεια Σμολένσκ και την Περιφέρεια Μόσχας. Αφού περάσει μέσα από τη Μόσχα, περίπου 110 χλμ. νοτιοανατολικά της, στην πόλη Κολόμνα, χύνεται στον ποταμό Οκά, ο οποίος με τη σειρά του είναι παραπόταμος του Βόλγα.
Τα άκρα του ρου του Μόσκοβα έχουν υψομετρική διαφορά μόλις 155 μέτρα. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 17.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το μέγιστο βάθος του πριν τη Μόσχα είναι 3 μέτρα, ενώ μετά την πόλη φθάνει και τα 6 μέτρα. Συνήθως ο Μόσκοβας παγώνει τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο και οι πάγοι αρχίζουν να λιώνουν στα τέλη Μαρτίου. Μέσα στη Μόσχα το ποτάμι παγώνει λιγότερο: κατά τον ασυνήθιστα ήπιο χειμώνα του 2006–2007, ο πάγος άρχισε να λιώνει στις 25 Ιανουαρίου. Η στάθμη του νερού του στο κέντρο της Μόσχας, σε ένα μέσο όρο των καλοκαιριών μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι 120,0 μέτρα πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, ενώ η ιστορικά υψηλότερη στάθμη, 127,25 μέτρα, σημειώθηκε κατά την πλημμύρα του 1908.
Προέλευση των νερών
Οι κυριότεροι παραπόταμοι του Μόσκοβα είναι οι Ρούζα, Ίστρα, Γιαούζα, Παχρά και Σεβέρκα. Το νερό του προέρχεται σύμφωνα με μία εκτίμηση κατά 61% από το λιώσιμο των χιονιών, κατά 12% από τη βροχή και μόλις κατά 27% από πηγές. Από την ολοκλήρωση της Διώρυγας της Μόσχας το 1937 και μετά, ο Μόσκοβας δέχεται και μία ποσότητα νερού από τον άνω ρου του Βόλγα. Η διώρυγα επέτρεψε την αξιόπιστη εμπορική ναυσιπλοΐα, η οποία προγενέστερα διακοπτόταν από θερινές ξηρασίες (παλαιότερα φράγματα, που κατασκευάσθηκαν τα έτη 1785, 1836 και 1878, δεν ήταν αποτελεσματικά). Η μέση παροχή του Μόσκοβα, μαζί με τα νερά του Βόλγα που δέχεται, κυμαίνεται από 38 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο κοντά στο Ζβενίγκοροντ μέχρι 250 στη συμβολή του με τον Οκά. Η ταχύτητα του ρεύματός του εξαρτάται από την εποχή του έτους και κυμαίνεται από 0,1 μέτρο ανά δευτερόλεπτο (χειμώνας, φράγματα κλειστά) μέχρι 1,5 ή 2,0 μέτρα ανά δευτερόλεπτο (Μάιος, φράγματα ανοικτά).
Πόλεις
thumb|right|Σκάφη στον Μόσκοβα κοντά στο Ολυμπιακό Αθλητικό Συγκρότημα της Μόσχας, με τη [[Μονή Νοβοντέβιτσι στα δεξιά]] Εκτός από τη Μόσχα, ο ποταμός ρέει μέσα από τις πόλεις Μοζαΐσκ, Ζβενίγκοροντ, Ζουκόφσκι, Μπρόνιτσι, Βασκρεσένκ και Κολόμνα. Το έτος 2007 υπήρχαν 49 γέφυρες επάνω από τον Μόσκοβα και τα κανάλια που σχηματίζει μέσα στη Μόσχα. Η πρώτη πέτρινη γέφυρα, η Μπαλσόι Καμένι Μοστ (= «Μεγάλη Πέτρινη Γέφυρα»), κτίσθηκε το 1692. Μέσα στη Μόσχα ο ποταμός έχει πλάτος 120 ως 200 μέτρα, με το στενότερο σημείο να βρίσκεται κάτω από τα τείχη του Κρεμλίνου της Μόσχας. Η Μόσχα υδρεύεται από 5 σταθμούς υδροληψίας στον Μόσκοβα, καθώς και από τις λίμνες του άνω Βόλγα.
Νησίδες
Διώρυγες που κατασκευάσθηκαν μέσα στα όρια της πόλεως της Μόσχας έχουν δημιουργήσει μερικές νησίδες, κάποιες ανώνυμες. Οι μεγαλύτερες μόνιμες νησίδες (από τα δυτικά προς τα ανατολικά) είναι οι εξής:
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Εθνών Νοτιανατολικής Ασίας
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Εθνών Νοτιανατολικής Ασίας είναι ένας μικρός οργανισμός της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου για την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας. Ιδρύθηκε το 1984 από τις ομοσπονδίες των χωρών Μπρουνέι, Ινδονησία, Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μαλαισίας, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη και Ταϊλάνδη. Το 1996 εντάχθηκαν σε αυτή και οι Καμπότζη, Λάος, Μιανμάρ και Βιετνάμ. Το 2004 εντάχθηκε η ομοσπονδία Ανατολικού Τιμούρ. Το 2006 η Αυστραλία εντάχθηκε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου και συνδέθηκε με την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Εθνών Νοτιανατολικής Ασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες
Δήμος Φιλώτα
Ο δήμος Φιλώτα ήταν δήμος του νομού Φλώρινας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμυνταίου. Βρισκόταν στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, στα σύνορα με τον νομό Κοζάνης. Αποτελούταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 131,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4532 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν ο Φιλώτας.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Чалджиево (дем)
Διάλεκτος
thumb|right|190px|Η σύγχρονη [[γερμανική γλώσσα προέρχεται από μία τοπική διάλεκτο της Σαξονίας που υιοθετήθηκε από τον Λούθηρο για να μεταφράσει τη «Βίβλο»]] Η διάλεκτος είναι μια παραλλαγή της γλώσσας. Ο όρος μπορεί να αναφέρεται:
Γλώσσες και διάλεκτοι
Γλώσσες, λοιπόν, και όχι διάλεκτοι αποκαλούνται οι γλωσσικές ποικιλίες που για πολιτικούς λόγους έχουν το στάτους μια επίσημης ή εθνικής γλώσσας (ή επιδιώκουν να αποκτήσουν αυτό το στάτους). Από τη σκοπιά τη γραμματικής δομής και, τουλάχιστον πριν αρχίσουν να αναδεικνύονται σε εθνική ή επίσημη γλώσσα, από τη σκοπιά του λεξιλογίου δεν υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στις γλώσσες και τις διαλέκτους. Για τη διαφορά των δύο χαρακτηριστική είναι η φράση του γλωσσολόγου Μαξ Βάινραϊχ (Max Weinreich): Γλώσσα είναι μια διάλεκτος με στρατό και ναυτικό. Παρόλα αυτά οι διάλεκτοι θεωρούνται λιγότερο ποιοτικές, λιγότερο ακριβείς κλπ. και ασκείται πίεση, ιδίως στο σχολείο, για την εγκατάλειψή τους.
Συγγενική γλώσσα ή διάλεκτος;
Ένα πρόβλημα που παρουσιάζεται συχνά στη γλωσσολογία είναι η κατάταξη τοπικών παραλλαγών ως διαλέκτους μιας γλώσσας ή ως ξεχωριστές γλώσσες. Αν για παράδειγμα, μία παραλλαγή έχει συνεννόηση με μια γλώσσα 75%, δεν μπορούμε να αποφανθούμε αν είναι διάλεκτος της γλώσσας ή ξεχωριστή γλώσσα. Πολλές φορές, ο αποφασιστικός παράγοντας σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο εθνικός αυτοπροσδιορισμός.
Διαλεκτολογία
Οι διάλεκτοι μελετώνται από τον γλωσσολογικό κλάδο της κοινωνιογλωσσολογίας -και ειδικότερα από τη διαλεκτολογία. Αποτελούν όμως αντικείμενο και της ιστορικής γλωσσολογίας.
Ναός του Καίσαρα
Ο Ναός του θεϊκού Ιουλίου, δηλ. του Καίσαρα, λατιν. Templum Divi Iulii, που αναφέρεται και ως ναός ή ιερό (delubrum) ή ηρώο του αποθεωμένου Ιουλίου Καίσαρα ή του Κομήτη του Καίσαρα, είναι ένα αρχαίο κτήριο στη Ρωμαϊκή Αγορά, στη Ρώμη της Ιταλίας· στα ανατολικά συνορεύει με τη Ρέγκια και νοτιοανατολικά με τον Ναό της Εστίας.
Ιστρία
Ο ναός ξεκίνησε από τον Αύγουστο το 42 π.Χ., έπειτα από τη θεοποίηση του Ιουλίου Καίσαρα, που έγινε μεταθανάτια. Ο Αύγουστος ήταν ανιψιός και υιοθετημένος γιος του Καίσαρα. Ο ναός έγινε με πρόναο 6 Χ 2 κιόνων· δεν γνωρίζουμε τι ρυθμού ήταν οι κίονες. Ο Αύγουστος τον αφιέρωσε στις 18 Αυγούστου 29 π.Χ., έπειτα από τη ναυμαχία στο Άκτιο. Βρίσκεται στα ανατολικά της Αγοράς και βόρεια συνορεύει με την Αιμιλία Βασιλική, νότια με την Ιερά Οδό, τον Ναό του Κάστορα και του Πολυδεύκη και την Αψίδα του Αυγούστου. Κτίστηκε στη θέση, όπου έγινε η καύση του Ιουλίου· στην τελετή ο Μάρκος Αντώνιος διάβασε δυνατά τη διαθήκη του Καίσαρα.
Ο Καίσαρας ήταν ο πρώτος κάτοικος της Ρώμης, που θεοποιήθηκε και τιμήθηκε με ναό. Εκτός από τους τρεις μεγάλους ιερείς (flamen maior) που υπήρχαν, ένας για κάθε θεό, προστέθηκε και ένας τέταρτος αφιερωμένος σε αυτόν το 44 π.Χ. και ο Μάρκος Αντώνιος ήταν ο πρώτος, που υπηρέτησε ως ιερέας του θεϊκού Ιουλίου (flamen divi Iulii), δηλ. της λατρείας του Καίσαρα.
Η υψηλή κρηπίδα, που επάνω της κτίστηκε ο ναός χρησίμευσε ως ρόστρα (rostra ad divi Iuli), δηλ. βήμα αγόρευσης και όπως και τα ρόστρα της απέναντι, δυτικής μεριάς της Αγοράς, έτσι και εδώ διακοσμήθηκε με τις πλώρες (έμβολα) πλοίων, που καταλήφθηκαν στη ναυμαχία του Ακτίου.
Ο ναός του Καίσαρα ήταν ο μόνος, που ήταν εξ' ολοκλήρου αφιερωμένος στη λατρεία ενός κομήτη (αστέρα). Αυτός εμφανίστηκε λίγο καιρό μετά τη δολοφονία του Καίσαρα το 44 π.Χ. και θεωρήθηκε, ότι ήταν η ψυχή του θεϊκού Ιουλίου και το σύμβολο της "αναγέννησης" του Αυγούστου ως μοναδικού ηγέτη στη Ρώμη και Αυτοκράτορα. Στον Ελληνικό και τον Ρωμαϊκό πολιτισμό η λέξη κομήτης είναι επίθετο και αναφέρεται στην κόμη (ουρά) του αστεριού. Κομήτης αστήρ σημαίνει άστρο με μακριά μαλλιά και αναπαρίσταται σε νομίσματα και μνημεία. Στο παρακάτω απόσπασμα ο Πλίνος, μιλά για τον κομήτη, τον Αύγουστο και τον Καίσαρα που τον υιοθέτησε και την ερμηνεία του κομήτη: "Το μόνο μέρος σε όλο τον κόσμο όπου ο κομήτης είναι αντικείμενο λατρείας είναι ένας ναός στη Ρώμη. Η πρόσφατη Μεγαλειότητα ο Αύγουστος θεωρεί τον κομήτη πολύ φιλικό γι' αυτόν, καθώς εμφανίστηκε όχι αργά μετά τον θάνατο του πατέρα του Καίσαρα. Ο κόσμος πιστεύει, ότι το άστρο αυτό δηλώνει την ψυχή του Καίσαρα, που έγινε δεκτή μεταξύ των πνευμάτων των αθανάτων θεών".
Πηγές
Κατηγορία:Τοπογραφία της Ρώμης
Πιερ Μπουατάρ
Ο Πιέρ Μπουατάρ (γαλλ. Pierre Boitard, 27 Απριλίου 1789 Μασόν, – 1859 Σων-ε-Λουάρ) ήταν Γάλλος βοτανολόγος και γεωλόγος. Είναι γνωστός για την περιγραφή και την ταξινόμηση του διαβόλου της Τασμανίας και το έργο Paris avant les hommes (Το Παρίσι πριν τον Άνθρωπο), που δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο το 1861, στο οποίο περιγράφεται ένας προϊστορικός πιθηκόμορφος πρόγονος του ανθρώπου που ζούσε στην περιοχή του Παρισιού. Έχει γράψει επίσης, μεταξύ άλλων, τα έργα Curiosités d'histoire naturelle et astronomie amusante, Réalités fantastiques και Voyages dans les planètes.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι βοτανολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι γεωλόγοι
Σόλτα
Το Σόλτα, (κροατικά: Šolta) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 58,2 τ.χλμ. και 1.479 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Παραπομπές
Σόλτα
Κλαύδιος Β΄ Γοτθικός
Ο Μάρκος Αυρήλιος Κλαύδιος (λατινικά: Marcus Aurelius Claudius, 10 Μαΐου 213 – Ιούλιος 270), περισσότερο γνωστός ως Κλαύδιος Β΄ Γοτθικός, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 268 έως το 270. Ικανότατος στρατιωτικός και πολιτικός ισχυροποίησε τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία σε πολλά μέτωπα, συνεχίζοντας την εποχή των αυτοκρατόρων - στρατιωτικών για τη Ρώμη. Πέθανε από λοιμώδη ασθένεια και τον διαδέχθηκε ο Κουιντίλλος.
Η ανάρρηση στον θρόνο
Η καταγωγή του Κλαύδιου ήταν από περιώνυμη ιλλυρική οικογένεια της Δαρδανίας. Διακρίθηκε για τις στρατιωτικές του αρετές, όταν υπερασπίστηκε τις Θερμοπύλες κατά των βαρβάρων επί βασιλείας Δέκιου (238). Ως διοικητής της Ιλλυρίας κατά την εποχή των αυτοκρατόρων Βαλεριανού και Γαλλιηνού αντιμετώπισε επιτυχώς τις επί δέκα χρόνια επιδρομές των Γότθων στην περιοχή. Το 268 ανέλαβε αυτοκράτορας με την υποστήριξη των στρατιωτών του, κατόπιν εγκρίσεως της συγκλήτου και αποδεχόμενος τα αυτοκρατορικά εμβλήματα που του παρέδωσε ο Γαλλιηνός λίγο πριν το θάνατο του.
Η βασιλεία
Ο Κλαύδιος Γοτθικός, ως ικανότατος στρατιωτικός και πολιτικός, αποκατέστησε γρήγορα την ισχύ της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε πολλά μέτωπα. Κατ´αρχάς επανέφερε τα εδάφη της Ισπανίας και Ναρβωνησίας συντρίβοντας τους βαρβάρους που πίεζαν ασφυκτικά τα δυτικά σύνορα της αυτοκρατορίας. Αμέσως μετά νίκησε τους Αλαμανούς και τους Γότθους στη Ναϊσσό, (στην περίφημη μάχη της Ναϊσσού) καταστρέφοντας πολυπληθή και σημαντικό στρατό των τελευταίων, γεγονός που του προσέδωσε και τον τίτλο "Γοτθικός". Η επιτυχία του μνημονεύεται ως μία από τις μεγαλύτερες της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κατά των βαρβάρων. Ωστόσο δεν είχε την ίδια επιτυχία στη Γαλατία, ούτε και στην προσπάθεια αποκατάστασης της ειρήνης στην Αίγυπτο. Επίσης δεν μπόρεσε να υποτάξει τη Ζηνοβία, βασίλισσα της Παλμύρας. Στην τελευταία του στρατιωτική του προσπάθεια, την απώθηση βαρβαρικού εχθρού στον Δούναβη, προσβλήθηκε από λοιμώδη νόσο και πέθανε στο Σίρμιο (270).
Η απήχηση του στον Ρωμαϊκό λαό
Κατά τον βιογράφο του Trebellius Pollion ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους Ρωμαίους. Αυτό αποδεικνύεται από την πόλη Κλαυδιούπολη που ιδρύθηκε και ανοικοδομήθηκε από τον Ρωμαίο έπαρχο της Αιγύπτου Πρόβο, στη θέση της Κυρήνης προς τιμήν του. Η μορφή του απεικονίζεται σε νομίσματα της εποχής, τα οποία στην άλλη του πλευρά απεικονίζουν τη Νίκη που του προσφέρει στέφανο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Διάβολος της Τασμανίας
Ο διάβολος της Τασμανίας (Sarcophilus harrisii, Σαρκόφιλος του Χάρις), γνωστός και ως δαίμονας της Τασμανίας και σαρκόφιλος, είναι σαρκοφάγο μαρσιποφόρο που πλέον συναντάται μόνο στη νησιωτική πολιτεία της Αυστραλίας Τασμανία.
Ο διάβολος της Τασμανίας είναι το μόνο επιζών μέλος του γένους Σαρκόφιλος (Sarcophilus). Έχει μέγεθος μικρού σκύλου, αλλά είναι κοντόχοντρο και μυώδες και μετά την εξαφάνιση του θυλακίνου (Thylacinus cynocephalus), το 1936, είναι το μεγαλύτερο σαρκοφάγο μαρσιποφόρο. Χαρακτηρίζεται από τη μαύρη γούνα του, την έντονη οσμή όταν αγχώνεται, την εξαιρετικά δυνατή και ενοχλητική κραυγή του και την αγριότητά του όταν τρώει. Τρέφεται από το κυνήγι αλλά και από θνησιμαία, ενώ, παρόλο που είναι εν γένει μοναχικό ζώο, μερικές φορές τρώει σε ομάδες.
Ο διάβολος της Τασμανίας εξαφανίστηκε από την ηπειρωτική Αυστραλία τουλάχιστον 3.000 χρόνια πριν, πολύ πριν τον ευρωπαϊκό αποικισμό το 1788. Επειδή θεωρούνταν απειλή για την κτηνοτροφία στην Τασμανία, οι διάβολοι κυνηγιόνταν μέχρι το 1941, οπότε και προστατεύθηκαν επίσημα.
Φυλογενετική
Ο διάβολος της Τασμανίας (Sarcophilus harrisii) ανήκει στην οικογένεια των Δασυουριδών (Dasyuridae). Το γένος Sarcophilus περιλαμβάνει ακόμα δύο είδη τα οποία είναι γνωστά μόνο από απολιθώματα του πλειστόκαινου, το S. laniarius και το S. moomaensis. Οι σχέσεις μεταξύ των τριών ειδών δεν είναι ξεκάθαρες. Η φυλογενετική ανάλυση δείχνει ότι έχει στενότερη συγγένεια με τα είδη της οικογένειας Δασύουρος, και πιο μακρινή με τον εξαφανισμένο θυλακίνο (γνωστό και ως τίγρη της Τασμανίας).
Φυσική περιγραφή
left|thumb|Τα μουστάκια του διαβόλου της Τασμανίας τον βοηθούν να εντοπίζει τη λεία του.
Ο διάβολος της Τασμανίας είναι το μεγαλύτερο επιζών σαρκοφάγο μαρσιποφόρο της Αυστραλίας. Έχει στιβαρή κατασκευή με μεγάλο κεφάλι και ουρά με μήκος περίπου το μισό του σώματός του. Τα μπροστινά του πόδια είναι ελαφρώς μακρύτερα από τα πίσω, πράγμα ασυνήθιστο για μαρσιποφόρο. Μπορεί να τρέξει με ταχύτητα 13 χιλιόμετρα την ώρα για κοντινές αποστάσεις. Η γούνα του έχει συνήθως μαύρο χρώμα, ενώ συχνά έχει ακανόνιστα λευκά τμήματα στο στήθος. Τα αρσενικά είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα θηλυκά με μέσο μήκος σώματος, μαζί με το κεφάλι, 652 χιλιοστά, μήκος ουράς 258 χιλιοστά και μέσο βάρος 8 χιλιόγραμμα. Τα θηλυκά έχουν αντίστοιχα μέσο μήκος σώματος, μαζί με το κεφάλι, 570 χιλιοστά, μέσο μήκος ουράς 244 χιλιοστά και μέσο βάρος 6 χιλιόγραμμα. Το μέσο προσδόκιμο ζωής του διαβόλου της Τασμανίας σε άγρια κατάσταση εκτιμάται σε έξι χρόνια, ωστόσο στην αιχμαλωσία μπορεί να ζήσει παραπάνω.
Ο διάβολος της Τασμανίας αποθηκεύει λίπος στην ουρά του. Έτσι, μη υγιή ζώα έχουν συχνά λεπτές ουρές. Ένας πρωκτογεννητικός οσμηγόνος αδένας στη βάση της ουράς του χρησιμοποιείται για να σημαδεύει το έδαφος πίσω του. Όταν ταραχτεί, μπορεί να παραγάγει πολύ έντονη οσμή.
Έχει μακριά μουστάκια στο πρόσωπο και σε προεξοχές στην κορυφή του κεφαλιού του. Αυτά βοηθούν τον διάβολο της Τασμανίας να εντοπίζει τη λεία του όταν κυνηγάει στο σκοτάδι, καθώς και να εντοπίζει άλλους διαβόλους που πλησιάζουν όταν τρώει. Η ακοή είναι η κυρίαρχη αίσθησή του, ενώ έχει και οξεία όσφρηση. Καθώς κυνηγάει τη νύχτα, η όρασή του τείνει να είναι ισχυρότερη σε ασπρόμαυρες συνθήκες. Σε αυτές τις συνθήκες μπορεί να εντοπίσει εύκολα κινούμενα αντικείμενα αλλά δυσκολεύεται να εντοπίσει στάσιμα.
Μια ανάλυση της δύναμης του δαγκώματος των θηλαστικών σε σχέση με το μέγεθος του σώματός τους έδειξε ότι ο διάβολος της Τασμανίας έχει το δυνατότερο δάγκωμα από οποιοδήποτε επιζών είδος θηλαστικών, αποδίδοντας πίεση 35.000 kPa. Η δύναμη των σαγονιών του οφείλεται εν μέρει στο σχετικά μεγάλο κεφάλι του. Ο τασμανικός διάβολος έχει μια ομάδα δοντιών τα οποία μεγαλώνουν αργά καθ' όλη την διάρκεια της ζωής του. Τα δόντια και τα σαγόνια του μοιάζουν με αυτά των υαινών, ένα παράδειγμα εξελικτικής σύγκλισης.
Αναπαραγωγή
thumb|500px|Αναπτυξιακά στάδια της ενηλικίωσης του διαβόλου της Τασμανίας. Οι διαγώνιες γραμμές υποδεικνύουν τη χρονική διάρκεια των μεταβολών. Για παράδειγμα, χρειάζονται περίπου 90 μέρες ώστε να αναπτυχθεί η γούνα σε όλο το σώμα.
Τα θηλυκά αρχίζουν να αναπαράγονται όταν φτάσουν τη σεξουαλική ωριμότητα, τυπικά τον δεύτερο χρόνο της ζωής τους. Σε αυτό το σημείο αρχίζουν να γίνονται γόνιμα μία φορά τον χρόνο, παράγοντας πολλαπλά ωάρια. Το ζευγάρωμα γίνεται τον Μάρτιο σε προφυλαγμένα σημεία κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας. Δεν είναι μονογαμικά ζώα και τα θηλυκά ζευγαρώνουν με αρκετά αρσενικά αν δεν τα επιτηρεί κάποιο μετά το ζευγάρωμα. Η εγκυμοσύνη διαρκεί 21 μέρες και γεννούν 20-30 μικρά, κάθε ένα από τα οποία ζυγίζει περίπου 0,18-0,24 γραμμάρια. Όταν γεννιούνται τα μικρά, ο ανταγωνισμός καθώς μετακινούνται από τον κόλπο στον μάρσιπο είναι έντονος. Ο μάρσιπος του θηλυκού, όπως και αυτός των Βομβατίδων, ανοίγει στην πίσω μεριά, πράγμα που δυσκολεύει το θηλυκό όταν υπάρχουν μέσα μικρά. Παρά το γεγονός ότι γεννάει πολλά μικρά, το θηλυκό έχει μόνο 4 θηλές και έτσι ποτέ δεν θηλάζουν πάνω από τέσσερα μικρά στον μάρσιπο, ενώ όσο μεγαλώνει το ζώο γεννάει μικρότερο αριθμό μικρών. Κατά μέσο όρο επιβιώνουν περισσότερα θηλυκά από ό,τι αρσενικά.
Μέσα στον μάρσιπο τα μικρά αναπτύσσονται γρήγορα. Σε 15 ημέρες τα εξωτερικά μέρη του αυτιού είναι ορατά. Τα βλέφαρα διακρίνονται στις 16 ημέρες, τα μουστάκια στις 17 και τα χείλη στις 20 ημέρες. Η γούνα αρχίζει να αναπτύσσεται στην 49η ημέρα και συνεχίζει μέχρι την 90η ημέρα. Τα μάτια τους ανοίγουν λίγο μετά την ανάπτυξη της γούνας, μεταξύ 87ης και 93ης ημέρας, ενώ το στόμα τους αποδεσμεύεται από την θηλή στην 100ή μέρα. Βγαίνουν από τον μάρσιπο 105 ημέρες μετά την γέννησή τους ζυγίζοντας περίπου 500 γραμμάρια. Εν αντιθέσει με τα μικρά των καγκουρό, οι μικροί διάβολοι δεν επιστρέφουν στον μάρσιπο, αλλά παραμένουν στη φωλιά για άλλους τρεις μήνες, αρχίζοντας να βγαίνουν από αυτήν μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου, πριν γίνουν πλήρως ανεξάρτητα τον Ιανουάριο. Οι θηλυκοί διάβολοι είναι απασχολημένοι με το μεγάλωμα των μικρών καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου εκτός από έξι εβδομάδες.
Οικολογία και συμπεριφορά
thumb|Παρόλο που οι διάβολοι της Τασμανίας είναι νυκτόβια ζώα, αρέσκονται να ξεκουράζονται στον ήλιο. Δίπλα στο αριστερό μάτι αυτού του τασμανικού διάβολου είναι ορατές ουλές από καβγάδες.
Οι διάβολοι της Τασμανίας είναι εξαπλωμένοι σε όλη την Τασμανία, αλλά πεθαίνουν γρήγορα από μεταδοτικό καρκίνο του προσώπου. Βρίσκονται σε όλα τα φυσικά περιβάλλοντα του νησιού, συμπεριλαμβανομένων των περιχώρων αστικών περιοχών, αλλά τους αρέσουν ιδιαίτερα τα ξηρά σκληρόφυλλα δάση και οι παράκτιοι δασότοποι. Ο τασμανιακός διάβολος είναι νυκτόβιος κυνηγός, περνώντας την ημέρα σε πυκνούς θάμνους ή τρύπες. Οι νεαροί διάβολοι είναι ικανοί να σκαρφαλώνουν σε δέντρα, ικανότητα που μειώνεται όσο μεγαλώνουν. Οι διάβολοι μπορούν επίσης να κολυμπούν. Είναι κατά κύριο λόγο μοναχικά ζώα και δεν σχηματίζουν αγέλες. Καταλαμβάνουν περιοχές 8-20 τετραγωνικών χιλιομέτρων, οι οποίες αλληλεπικαλύπτονται σημαντικά με αυτές άλλων ατόμων.
thumb|upright|Ένας διάβολος τρώει καγκουρό.
Οι τασμανιανοί διάβολοι μπορούν να κυνηγήσουν θηράματα μεγέθους μικρού καγκουρό, αλλά στην πράξη είναι οπορτουνιστικά ζώα και τρώνε θνησιμαία πολύ πιο συχνά από ό,τι κυνηγούν. Παρόλο που προτιμά βομβατίδες, τρώει όλα τα μικρά ενδημικά θηλαστικά, οικόσιτα θηλαστικά (συμπεριλαμβανομένων των προβάτων), πουλιά, ψάρια, έντομα, βατράχια και ερπετά. Η δίαιτά τους έχει μεγάλη ποικιλία και εξαρτάται από το τι υπάρχει διαθέσιμο. Κατά μέσο όρο τρώνε το αντίστοιχο του 15% του σωματικού τους βάρους περίπου, κάθε ημέρα, ωστόσο μπορούν να φάνε έως και το 40% του βάρους τους σε 30 λεπτά εάν δοθεί ευκαιρία. Οι τασμανικοί διάβολοι εξαφανίζουν κάθε ίχνος του πτώματος, τρώγοντας εκτός από το κρέας και τα εσωτερικά όργανα, τα οστά και την γούνα. Από αυτή την άποψη, ο διάβολος της Τασμανίας έχει κερδίσει την εκτίμηση των Τασμανών αγροτών, καθώς η ταχύτητα με την οποία καθαρίζει τα πτώματα προλαμβάνει την εξάπλωση εντόμων που σε άλλη περίπτωση θα μπορούσαν να βλάψουν τα ζώα τους.
Παρόλο που κυνηγούν μόνοι τους, η καταβρόχθιση τροφής είναι κοινωνικό γεγονός για τον διάβολο της Τασμανίας. Μεγάλο μέρος των θορύβων που του αποδίδονται είναι αποτέλεσμα της άγριας συλλογικής κατανάλωσης της λείας, κατά την οποία μπορεί να συγκεντρωθούν έως και 12 άτομα, τα οποία μπορούν να ακουστούν σε απόσταση αρκετών χιλιομέτρων. Μία μελέτη των συνηθειών των διαβόλων κατά την διατροφή τους ταυτοποίησε 20 στάσεις του σώματός του, συμπεριλαμβανομένου του χαρακτηριστικού άγριου χασμουρητού τους, και 11 διαφορετικούς ήχους που χρησιμοποιούν οι διάβολοι για να επικοινωνούν όταν τρώνε. Επιβάλλουν την κυριαρχία τους με ήχους και με στάσεις του σώματός τους, ωστόσο μπορεί να εμπλακούν και σε διαμάχη. Τα ενήλικα αρσενικά είναι τα πιο επιθετικά, ενώ είναι σύνηθες να προκαλούνται ουλές από διαμάχες για την τροφή ή το ζευγάρωμα.
Κατάσταση οικολογικής προστασίας
right|thumb|Στο Καταφύγιο Healesville, Βικτώρια.
Για αρκετό καιρό η Τασμανία είναι το τελευταίο καταφύγιο των μεγάλων σαρκοφάγων μαρσιποφόρων. Όλα τα μεγάλα σαρκοφάγα μαρσιποφόρα εξαφανίστηκαν από την ηπειρωτική Αυστραλία λίγο μετά την έλευση των ανθρώπων. Μόνο τα μικρότερα και πιο ευπροσάρμοστα επιβίωσαν. Απολιθωμένα στοιχεία από την δυτική Βικτώρια δείχνουν ότι οι διάβολοι της Τασμανίας υπήρχαν στην ηπειρωτική Αυστραλία μέχρι περίπου πριν 600 χρόνια (περίπου 400 χρόνια πριν τον ευρωπαϊκό αποικισμό). Η εξαφάνισή τους αποδίδεται στη θήρευσή τους από το ντίνγκο και τους ιθαγενείς Αυστραλούς. Στην Τασμανία όπου δεν υπήρχαν ντίνγκο, σαρκοφάγα μαρσιποφόρα υπήρχαν μέχρι την άφιξη των Ευρωπαίων. Η εξαφάνιση της θυλακίνης μετά την άφιξη των Ευρωπαίων είναι αρκετά γνωστή, ωστόσο απειλήθηκαν επίσης και οι διάβολοι της Τασμανίας.
Στην καταγεγραμμένη ιστορία συνέβησαν τουλάχιστον δύο μεγάλες μειώσεις στον πληθυσμό των διαβόλων, πιθανώς λόγω επιδημίας, το 1909 και το 1950. Το Υπουργείο Πρωτογενούς Βιομηχανίας και Νερού της Τασμανίας αναφέρει ότι ο σημερινός πληθυσμός βρίσκεται στο εύρος 10.000 με 100.000 ατόμων, με το πιο πιθανό να είναι μεταξύ 20.000 και 50.000 ενήλικων ατόμων. Ο κύριος επιστήμονας του προγράμματος για την ασθένεια όγκων του προσώπου των διαβόλων (DFTD), Hamish McCallum, δίνει μια πιο συντηρητική εκτίμηση για τον πληθυσμό, μεταξύ τουλάχιστον 25.000 και το πολύ 75.000 άτομα.
Ασθένεια όγκων προσώπου των δαιμόνων
thumb|Η ασθένεια όγκων προσώπου του διάβολου της Τασμανίας προκαλεί τον σχηματισμό όγκων μέσα και γύρω από το στόμα, εμποδίζοντας την διατροφή και προκαλώντας τελικά θάνατο από ασιτία. Η ασθένεια (Devil Facial Tumour Disease, DFTD) εμφανίστηκε πρώτη φορά το 1996 σε διαβόλους στην φύση, ενώ οι εκτιμήσεις για τις επιπτώσεις της κυμαίνονται μεταξύ 20% και 50% μείωση στον πληθυσμό στο 65% της πολιτείας. Οι προσβεβλημένοι πυκνοί πληθυσμοί έχουν θνησιμότητα που φτάνει το 100% σε 12-18 μήνες. Το είδος καταχωρήθηκε ως επικίνδυνο για εξαφάνιση με Τασμανικό (Threatened Species Protection Act 1995) και Αυστραλιανό (Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999) νόμο το 2006 που σημαίνει ότι κινδυνεύει με εξαφάνιση μεσοπρόθεσμα. Η IUCN είχε καταχωρήσει το 1996 τον διάβολο της Τασμανίας ως είδος με ελάχιστο κίνδυνο εξαφάνισης, αλλά το 2009 επανακαταχωρήθηκε ως απειλούμενο είδος.
Οι άγριοι πληθυσμοί διαβόλων παρακολουθούνται ώστε να εντοπιστεί η διάδοση της ασθένειας και να διαπιστωθούν αλλαγές στην εξάπλωσή της. Η παρακολούθηση περιλαμβάνει την παγίδευση των ζώων σε μία καθορισμένη περιοχή, ώστε να ελεγχθεί η παρουσία της ασθένειας και να εξακριβωθεί ο αριθμός των προσβεβλημένων ζώων. Η ίδια περιοχή ελέγχεται συχνά για τον χαρακτηρισμό της εξάπλωσης της ασθένειας με τον χρόνο. Μέχρι τώρα έχει διαπιστωθεί ότι τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα της ασθένειας σε μία περιοχή μπορεί να είναι σοβαρά. Είναι απαραίτητη η μακροπρόθεσμη παρακολούθηση παρόμοιων περιοχών, ώστε να αποτιμηθεί το αν τα αποτελέσματα αυτά παραμένουν ή αν ο πληθυσμός μπορεί να ανακάμψει. Δοκιμάζεται επίσης η αποτελεσματικότητα καταπολέμησης της ασθένειας με την απομάκρυνση των προσβεβλημένων ατόμων. Ελπίζεται ότι η απομάκρυνση των προσβεβλημένων ατόμων από τους άγριους πληθυσμούς θα μειώσει την επικράτηση της ασθένειας και θα επιτρέψει σε περισσότερα άτομα να επιβιώσουν αρκετά ώστε να αναπαραχθούν.
Η ασθένεια είναι ένα παράδειγμα μεταδοτικού καρκίνου. Καθώς δεν υπάρχει θεραπεία, γίνεται προσπάθεια απομάκρυνσης των άρρωστων ζώων και τοποθέτησης σε καραντίνα υγιών ζώων σε περίπτωση που εξαλειφθεί ο άγριος πληθυσμός. Επειδή οι διάβολοι της Τασμανίας έχουν εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα γενετικής ποικιλομορφίας και μία χρωμοσωμική μετάλλαξη μοναδική στα σαρκοβόρα θηλαστικά, είναι πιο ευάλωτα στον μολυσματικό καρκίνο.
Δύο πληθυσμοί «ασφαλείας» υγειών ατόμων έχουν τοποθετηθεί σε εγκαταστάσεις στο προάστιο Χόμπαρντ της Ταροόνα καθώς και στη Νήσο Μαρία στις ακτές της Τασμανίας. Μία άλλη πιθανότητα είναι η αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία σε ζωολογικούς κήπους στην ηπειρωτική Αυστραλία. Η παρακμή στον αριθμό των διαβόλων θεωρείται επίσης οικολογικό πρόβλημα, καθώς η παρουσία του στο οικοσύστημα των τασμανιακών δασών πιστεύεται ότι εμπόδιζε την εγκατάσταση της κόκκινης αλεπούς που εισήχθη παράνομα στην Τασμανία το 2001. Οι αλεπούδες είναι προβληματικό εισβάλλον είδος σε όλες τις άλλες πολιτείες της Αυστραλίας και η εγκαθίδρυσή τους στην Τασμανία θα δυσχεράνει την ανάκαμψη του πληθυσμού των τασμανιανών διαβόλων.
Πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ έδειξε ότι ο μολυσματικός καρκίνος του προσώπου ενδέχεται να εξαπλώνεται εξαιτίας της εξαιρετικά χαμηλής γενετικής ποικιλομορφίας στα ανοσολογικά γονίδια (MHC τάξη I και II), εγείροντας ερωτήματα σχετικά με το πόσο εύκολα μικροί και εν δυνάμει ενδογαμικοί πληθυσμοί ζώων είναι ικανοί να επιβιώσουν.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν σοκαρισμένοι την ύπαρξη εν δυνάμει καρκινογόνων χημικών ουσιών, επιβραδυντών φλόγας, στους διάβολους της Τασμανίας. Προκαταρκτικά αποτελέσματα από πειράματα που παραγγέλθηκαν από την Τασμανιανή κυβέρνηση σε χημικές ουσίες που βρέθηκαν στον λιπώδη ιστό 16 διαβόλων αποκάλυψαν υψηλά επίπεδα 2,2′,4,4′,5,5′-εξαβρωμοδιφαινύλιου (BB153) και σχετικά μεγάλα επίπεδα δεκαβρωμοδιφαινυλαιθέρα (BDE209).
Πολιτισμικές αναφορές
thumb|Τα μάτια του διαβόλου της Τασμανίας γίνονται κόκκινα όταν διεγείρεται. thumb|Ο Tuz, διάβολος της Τασμανίας και μασκότ της έκδοσης 2.6.29 του πυρήνα Linux.
Ο διάβολος της Τασμανίας είναι εμβληματικό ζώο της Αυστραλίας. Είναι το σύμβολο της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων και Άγριας Ζωής της Τασμανίας και ήταν το ένα από τα έξι ενδημικά ζώα που εμφανίστηκαν στα αναμνηστικά κέρματα δύο δολαρίων που εκδόθηκαν μεταξύ 1989 και 1994. Είναι δημοφιλή ζώα για τον τοπικό και διεθνή τουρισμό. Εξαιτίας της μοναδικής προσωπικότητάς τους έχουν γίνει αντικείμενο πολλών ντοκιμαντέρ και παιδικών βιβλίων.
Εξαιτίας των περιορισμών στην εξαγωγή του διαβόλου της Τασμανίας κανονικά μπορεί να βρεθεί σε αιχμαλωσία μόνο στην Αυστραλία. Ο τελευταίος διάβολος εκτός Αυστραλίας πέθανε στον Παιδικό Ζωολογικό Κήπο του Φορτ Γουέιν στην Ιντιάνα των ΗΠΑ το 2004. Ωστόσο η κυβέρνηση της Τασμανίας έστειλε ένα ζευγάρι στον Ζωολογικό Κήπο της Κοπεγχάγης για τη γέννηση του πρώτου γιου του πρίγκιπα Φρέντερικ της Δανίας και της Τασμανής γυναίκας του Μαίρης, τον Οκτώβριο του 2005. Αυτοί είναι οι μόνοι διάβολοι που υπάρχουν σήμερα εκτός Αυστραλίας.
Ο διάβολος της Τασμανίας είναι πιθανώς περισσότερο γνωστός διεθνώς ως η έμπνευση για τον ομώνυμο χαρακτήρα των Looney Tunes γνωστό ως Taz. Ενώ το καρτούν αναπαριστά μια στυλιζαρισμένη εκδοχή διαβόλου της Τασμανίας (εξέχοντες κυνόδοντες, μεγάλο κεφάλι, μικρά πόδια) οι ομοιότητες συμπεριφοράς είναι περιορισμένες, αποτελούμενες κυρίως από την θορυβώδη αλλά ντροπαλή συμπεριφορά και την αδηφάγα όρεξη. Ερευνητές έχουν επίσης ονομάσει ένα γενετικώς μεταλλαγμένο ποντίκι «διάβολο της Τασμανίας». Το μεταλλαγμένο ποντίκι έχει ελαττωματική ανάπτυξη στα αισθητήρια κύτταρα του αυτιού οδηγώντας το σε ανώμαλη συμπεριφορά, κάνοντας κύκλους και στρίβοντας το κεφάλι του, θυμίζοντας περισσότερο το καρτούν «Ταζ» παρά τους πραγματικούς διάβολους της Τασμανίας.
Για την έκδοση 2.6.29 του πυρήνα Linux, ο Λίνους Τόρβαλντς αντικατέστησε προσωρινά τη μασκότ Tux με ένα διάβολο Τασμανίας ονόματι «Tuz». Αυτό έγινε για να υποστηριχθεί η εκστρατεία Save the Tasmanian Devil (Σώστε τον διάβολο της Τασμανίας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δασυουρίδες Κατηγορία:Πανίδα της Αυστραλίας Κατηγορία:Τασμανία Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα
Ιστάνμπουλ Μπασακσεχίρ
thumb|100px|Παλαιό σήμα Η Ιστάνμπουλ Μπασακσεχίρ (τουρκικά: İstanbul Başakşehir, ) είναι από τις πολλές ομάδες που εδρεύουν στην πόλη της Κωνσταντινούπολης. Ιδρύθηκε το 1990 ως τμήμα του αθλητικού συλλόγου Ισταμπούλ Μπουγιούκσεχιρ Μπελεντίγιεσπορ και αγωνίζεται στην Πρώτη Κατηγορία της Τουρκίας (Super Lig). Την σεζόν 2019-2020 κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της το πρωτάθλημα Τουρκίας. Αγωνίζεται στο Στάδιο Φατίχ Τερίμ, χωρητικότητας 17.156 θέσεων, που άνοιξε το 2014.
Αντιπαλότητες
Έχει αντιπαλότητες με σημαντικές ομάδες οι οποίες βρίσκονται στην ίδια πόλη, όπως οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιστανμπούλ Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντίγιεσπορ
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Νέβις (1977)
Στις 18 Αυγούστου 1977 έλαβε χώρα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στο Νέβις. Διοργανώθηκε από το Κόμμα Μεταρρύθμισης του Νέβις και το 99.66% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ. Ωστόσο, το αποτέλεσμα θεωρήθηκε άκυρο από την εθνική κυβέρνηση.
Το σύνταγμα του Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις, το οποίο εκδόθηκε με την ανεξαρτησία της χώρας το 1983, έδινε δικαίωμα ανεξαρτησίας στο Νέβις εφόσον το σχετικό δημοψήφισμα είχε πλειοψηφία δύο τρίτων (άρθρο 113). Το 1998 έγινε δεύτερο δημοψήφισμα όπου το 62% ψήφισε υπέρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις
Ανδρωνιάνοι Εύβοιας
Οι Ανδρωνιάνοι ή Ανδρονιάνοι είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 390 κατοίκους. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 260 μ., στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Κοτυλαίων και νοτιοδυτικά της Κύμης.
Ιστορικά στοιχεία
Σε ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή το 1940, ο Ιωάννης Θρεψιάδης ανάσκαψε θαλαμοειδή τάφο των μυκηναϊκών χρόνων. Στο εσωτερικό του βρέθηκαν δύο ξίφη, μια χάλκινη αιχμή λόγχης και ένα πριόνι. Στα βουνά δυτικά του χωριού βρεθεί όστρακα της κλασσικής και ρωμαϊκής εποχής. Το Μαυροβούνι ήταν αφιερωμένο στη θεά Άρτεμη.
Οι Ανδρωνιάνοι ανήκουν στην περιοχή του Καστροβαλά. Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας, το μικρό φέουδο της περιοχής που περιελάμβανε όλα τα χωριά βόρεια της γέφυρα της Σκοτεινής εκτός της Κύμης δόθηκε στον ιππότη Valois (Βαλουά). Το φέουδο αυτό λεγόταν "guaddam castellum castrum VALLA" και ονομάστηκε από τους ντόπιους «Καστροβαλά» για χάρη συντομίας. Η ενετοκρατία στην περιοχή έληξε το 1470, με την κατάκτηση της Εύβοιας από τους Οθωμανούς.
Μετά την ελληνική επανάσταση του 1821, στους Ανδρονιάνους εγκαταστάθηκαν πολλοί νησιώτες, ιδίως Σαμιώτες και μέχρι το 1840 στο χωριό κατοικούσαν 40 οικογένειες. Το χωριό άκμασε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα χάρις στην καλλιέργεια ελιάς, σύκου και αμπελιού, στη σηροτροφία (εκτροφή μεταξοσκώληκα) και την υλοτομία. Ο πλούτος της περιόδου αντικατοπτρίζεται στα μεγάλα πέτρινα σπίτια της εποχής. Στους Ανδρωνιάνους είχαν την έδρα τους τα συνεργεία μαστόρων της περιοχής. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 1.107 κατοίκους, αλλά από τότε ο πληθυσμός τους μειώνεται.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό διατηρούνται ακόμη πολλά από τα πετρόκτιστα σπίτια του 19ου αιώνα. Ο κεντρικός ναός του χωριού, αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου, χτίστηκε το 1875 από πέτρα Βιτάλων. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται βρύση. Στη θέση Τρίκλινος βρίσκεται ο εγκαταλελειμμένος Μύλος του Σάντα. Στην περιοχή αυτή πέρα από τον νερόμυλο βρίσκονται και δύο πέτρινα τοξωτά γεφύρια των τελών του 19ου αιώνα για την επικοινωνία του μύλου με τα διπλανά χωριά. Έχουν κατασκευαστεί από Ηπειρώτες τεχνίτες.
Στο όρος Εφταός βρίσκεται σπήλαιο το οποίο είναι γνωστό ως Αγία Τριάδα, λόγω της εικόνας που υπάρχει εκεί. Διαθέτει πλούσιο σταλακτιτικό διάκοσμο. Το όρος Εφταός, όπως και τα γειτονικά του καλύπτεται από ελατοδάσος.
Οικονομία
Η οικονομία του χωριού βασίζεται στη γεωργία. Στην περιοχή γύρω από το χωριό καλλιεργούνται σύκα (σύκα Κύμης) και κεράσια. Στο χωριό εξακολουθεί να λειτουργεί παραδοσιακός ξυλοφούρνος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
PepsiCo
Η PepsiCo, Inc. είναι αμερικανική πολυεθνική εταιρεία τροφίμων σνακ και ποτών, η οποία εδρεύει στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, η οποία παράγει, εμπορεύεται και διανέμει σνακ, ποτά και άλλα προϊόντα. Η PepsiCo ιδρύθηκε το 1965 με τη συγχώνευση της Pepsi-Cola Company και της Frito-Lay, Inc. Έκτοτε, η PepsiCo έχει επεκταθεί από το συνονόματό προϊόν της, Pepsi, σε ένα ευρύτερο φάσμα από μάρκες τροφίμων και ποτών, η μεγαλύτερη από τις οποίες περιλαμβάνει την απόκτηση της Tropicana το 1998 και της Quaker Oats το 2001, η οποία πρόσθεσε τη μάρκα Gatorade στο χαρτοφυλάκιό της.
Από τις 26 Ιανουαρίου του 2012, τα 22 από τα εμπορικά σήματα της PepsiCo είχαν πωλήσεις πάνω από 1 δις δολάρια ανά τεμάχιο, ενώ τα προϊόντα της εταιρείας διανεμήθηκαν σε περισσότερες από 200 χώρες, με αποτέλεσμα ετήσια καθαρά κέρδη 43,3 δις δολάρια. Με βάση τα καθαρά κέρδη, η PepsiCo είναι η δεύτερη μεγαλύτερη επιχείρηση τροφίμων και ποτών στον κόσμο. Εντός της Βόρειας Αμερικής, η PepsiCo είναι η μεγαλύτερη επιχείρηση τροφίμων και ποτών με βάση τα καθαρά κέρδη.
Η διανομή ποτών της εταιρείας και η εμφιάλωση γίνεται από την PepsiCo, καθώς και από τις εξουσιοδοτημένες εταιρείες εμφιάλωσης σε ορισμένες περιοχές. Περίπου 274.000 εργαζόμενοι παρήγαγαν 66.415.000.000 δολάρια σε έσοδα το 2013.
Δορυφορικό πιάτο
δεξιά|μικρογραφία|Ένα δορυφορικό πιάτο ζώνης C. δεξιά|μικρογραφία|Ένα κινητό δορυφορικό πιάτο που χρησιμοποιείται από τους  δημοσιογράφους των νέων TVNZ . Το δορυφορικό πιάτο είναι μία παραβολική κεραία σε μορφή πιάτου, σχεδιασμένη να λαμβάνει ή να εκπέμπει πληροφορίες μέσω ραδιοκυμάτων, προς ή από έναν τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο. Ο όρος συνήθως εννοεί το δορυφορικό πιάτο που χρησιμοποιείται από τους καταναλωτές για να λαμβάνουν  δορυφορική τηλεόραση άμεσης μετάδοσης από έναν δορυφόρο απ' ευθείας εκπομπής σε γεωστατική τροχιά. Οι γεωστατικοί δορυφόροι βρίσκονται σε ύψος 36000 χιλιόμετρα και φαίνονται πάντα στην ίδια (σταθερή) θέση από έναν τόπο.
Αρχή λειτουργίας
μικρογραφία|Σχέδια των αρχών ανάκλασης που χρησιμοποιούνται σε παραβολικές κεραίες. Η παραβολική μορφή του πιάτου ανακλά το σήμα που έρχεται από το δορυφόρο και το συγκεντρώνει στο εστιακό σημείο της παραβολής. Στο εστιακό σημείο είναι τοποθετημένη μία κεραία χοάνης. Η κεραία χοάνης βρίσκεται στο άκρο ενός κυματοδηγού, ο οποίος παίρνει το σήμα από το σημείο εστίασης και το κατευθύνει  σε έναν   προς τα κάτω μετατροπέα συχνότητας (Down Converter, δηλ. σε χαμηλότερες συχνότητες από τη συχνότητα λήψης)  χαμηλού θορύβου, το LNB. Το LNB μετατρέπει τα σήματα από  ηλεκτρομαγνητικά ή ραδιοφωνικά κύματα σε ηλεκτρικά σήματα και μετατρέπει και τη συχνότητά τους από τις συχνότητες της ζώνης-C (C-band )και/ή ζώνης-Ku     (Ku-band) στην περιοχή συχνοτήτων της ζώνης-L  (L -band). Τα πιάτα απευθείας δορυφορικής μετάδοσης  χρησιμοποιούν ένα LNBF, το οποίο ενσωματώνει την κεραία χοάνης με το LNB. (Το 2004  ανακοινώθηκε από το Πανεπιστήμιο του Waterloo  μια νέα μορφή πανκατευθυντικής δορυφορικής κεραίας λήψης, η οποία δεν χρησιμοποιεί κατευθυντικό παραβολικό πιάτο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μια κινητή πλατφόρμα, όπως ένα όχημα).
Το θεωρητικό κέρδος (κατευθυντικό κέρδος) ενός πιάτου συγκεκριμένων διαστάσεων, αυξάνεται καθώς αυξάνεται  η συχνότητα. Το πραγματικό κέρδος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως το φινίρισμα της  επιφάνειας, την ακρίβεια του σχήματος, την προσαρμογή της χοάνης τροφοδοσίας (feedhorn) με τον κυματοδηγό. Μια τυπική τιμή κέρδους για ένα καταναλωτικό δορυφορικό πιάτο  διαμέτρου 60 cm στα  11.75 GHz είναι 37,50 dB.
Στις χαμηλότερες συχνότητες, για παράδειγμα τη ζώνη C, οι σχεδιαστές πιάτων  έχουν μια ευρύτερη δυνατότητα επιλογής υλικών. Το μεγάλο μέγεθος των πιάτων, που απαιτείται για χαμηλότερες συχνότητες, οδήγησε στην κατασκευή πιάτων από μεταλλικό πλέγμα στηριγμένο σε ένα μεταλλικό πλαίσιο. Σε υψηλότερες συχνότητες, σχεδιασμοί τύπου πλέγματος είναι πιο σπάνιοι, αν και μερικοί σχεδιασμοί έχουν χρησιμοποιήσει ένα συμπαγές πιάτο με οπές.
Τα σύγχρονα πιάτα που προορίζονται για την λήψη της ζώνης Ku από μία τροχιακή θέση, για  οικιακή τηλεοπτική χρήση, έχουν γενικά διάμετρο από 43 cm έως  80 cm  και είναι ακίνητα σε μία θέση. Πριν από την εμφάνιση των υπηρεσιών  απευθείας δορυφορικής μετάδοσης, οι οικιακοί καταναλωτές είχαν  γενικά ένα κινούμενο  πιάτο της ζώνης C με διάμετρο έως 3m, για τη λήψη καναλιών από διαφορετικούς δορυφόρους. Όμως τα υπερβολικά μικρά πιάτα μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων διαλείψεων λόγω βροχής και παρεμβολές από γειτονικούς δορυφόρους.
Ευρώπη
Στην Ευρώπη, οι συχνότητες που χρησιμοποιούνται από υπηρεσίες  DBS είναι από 10.7–12.75 GHz, σε δύο πολώσεις: Την H -Οριζόντια (Horizontal) και V-Κάθετη (Vertical). Αυτή η περιοχή χωρίζεται στην "χαμηλή ζώνη" ("low band") με συχνότητες από 10.7–11.7 GHz, και την "υψηλή ζώνη" ("high band")  με συχνότητες από 11.7–12.75 GHz. Αυτό οδηγεί σε δύο ζώνες συχνοτήτων, που η κάθε μία έχει  εύρος ζώνης περίπου 1 GHz, και με δύο δυνατές πολώσεις η κάθε μία. Στο LNB γίνεται προς τα κάτω μετατροπή των συχνοτήτων  στην περιοχή από  950-2150 MHz, το οποίο είναι το εύρος συχνοτήτων που διατίθεται για την δορυφορική υπηρεσία στο ομοαξονικό καλώδιο μεταξύ του LNBF και του τηλεοπτικού δέκτη. Οι χαμηλότερες από τις παραπάνω συχνότητες, διατίθενται για την καλωδιακή και επίγεια τηλεόραση, το ραδιόφωνο FM, κ.λ.π. Μόνο μία από αυτές τις τέσσερεις  ζώνες συχνοτήτων χωράει στο ομοαξονικό καλώδιο, έτσι ώστε κάθε μία από αυτές τις ζώνες χρειάζεται ξεχωριστό καλώδιο από το LNBF μέχρι τον πίνακα μεταγωγής (switching  matrix)  ή ο δέκτης πρέπει να επιλέξει κάθε φορά μόνο μία από τις 4 δυνατές επιλογές.
Σχεδιασμός Συστημάτων
Σε μία απλή  οικιακή εγκατάσταση με ένα μόνο δέκτη, υπάρχει μόνο ένα  ομοαξονικό καλώδιο που συνδέει το δέκτη του κτιρίου με το LNB του πιάτου. Η DC τάση  που απαιτείται για τη λειτουργία του LNB παρέχεται μέσα από το ίδιο το ομοαξονικό καλώδιο που μεταφέρει και το σήμα στο δέκτη. Επιπλέον μέσω του καλωδίου,  μεταφέρονται επίσης από το δορυφορικό δέκτη προς το LNB και τα σήματα ελέγχου. Ο δέκτης χρησιμοποιεί διαφορετικές τάσεις  (13 / 18 V) για την επιλογή της   πόλωσης (οριζόντιας ή κάθετης της κεραίας) της κεραίας και πιλοτικούς τόνους (22 kHz) για να καθοδηγήσει το LNB να επιλέξει μία από τις δύο ζώνες συχνοτήτων (χαμηλή ή υψηλή). Σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις κάθε μπάντα και πόλωση χρησιμοποιεί το δικό της καλώδιο, οπότε υπάρχουν 4 καλώδια από το LNB προς το πίνακα μεταγωγής, που δίνει τη δυνατότητα σύνδεσης πολλών δεκτών σε τοπολογία αστέρα χρησιμοποιώντας την ίδια μέθοδο σηματοδότησης όπως και στις εγκαταστάσεις ενός μόνο δέκτη. Για τη στόχευση του δορυφόρου μπορεί να βοηθήσει ένας satellite finder.
Μηχανοκίνητο πιάτο
Το μηχανοκίνητο πιάτο είναι ένα πιάτο που μπορεί να μετακινηθεί από ένα βηματικό κινητήρα ή ένα σερβοκινητήρα  και μπορεί να δείδιάφορες θέσεις δορυφόρων στον ουρανό. Τα μηχανοκίνητη πιάτα είναι δημοφιλή σε χομπίστες. Υπάρχουν τρία ανταγωνιστικά πρότυπα: DiSEqC, USALS, και 36 V positioners. Πολλοί δέκτες υποστηρίζουν όλα τα παραπάνω πρότυπα.
Multi-satellite
Μερικοί σχεδιασμοί επιτρέπουν την ταυτόχρονη λήψη από πολλούς διαφορετικούς δορυφόρους, χωρίς την εκ νέου τοποθέτηση του πιάτου. Ο κάθετος άξονας του πιάτου λειτουργεί ως off-axis κεραία Cassegrain με κοίλο παραβολικό-κοίλο υπερβολικό ανακλαστήρα, ενώ ο οριζόντιος άξονας λειτουργεί σαν μία κοίλη κυρτή  Gregorian, όπως φαίνεται παραπάνω στα σχέδια των αρχών ανάκλασης που χρησιμοποιούνται σε παραβολικές κεραίες.Το σημείο από τον κύριο πιάτο μετακινείται κατά μήκος του δευτερεύοντος, η οποία διορθώνει τον αστιγματισμό με την μεταβαλλόμενη καμπυλότητά του. Το ελλειπτικό άνοιγμα του πρωτεύοντος είναι σχεδιασμένο για να ταιριάζει με το παραμορφωμένο φωτισμό των χοανοκεραιών.