cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δράμας 2018–19
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ Κατηγορία διεξάγεται σε δυο ομίλους των 11 και 10 ομάδων. Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία. Οι δεύτεροι και τρίτοι κάθε ομίλου δίνουν αγώνες κατάταξης όπου θα κριθούν οι θέσεις 3-6 της ενιαίας κατάταξης. Ο τρίτος της ενιαίας αυτής κατάταξης διεκδίκησε την άνοδο σε αγώνα με τον 12ο της Α κατηγορίας.
Πρωταθλήτριες ήταν o Μέγας Αλέξανδρος Αγίου Αθανασίου και o Ακρίτας Κάτω Νευροκοπίου. Υπερπρωταθλητής ανακηρύχθηκε ο Ακρίτας στον αγώνα κατάταξης επικρατώντας 4-0.
Ο Κεραυνός Αρκαδικού κατέλαβε την 3η θέση στην ενιαία κατάταξη. Επικράτησε 1-0 του Άρη Καλαμώνα και κέρδισε την άνοδο στην Α Κατηγορία.
2ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Δράμας: Αρχείο Πρωταθλημάτων
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δράμας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δράμας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Γιανίκ Στοπιρά
Ο Γιανίκ Στοπιρά (Yannick Stopyra, 9 Ιανουαρίου 1961) είναι Γάλλος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Επιπολασμός
Στην επιδημιολογία, ο επιπολασμός είναι η αναλογία ενός συγκεκριμένου πληθυσμού που διαπιστώνεται ότι επηρεάζεται από μια ιατρική κατάσταση (συνήθως μια ασθένεια ή έναν παράγοντα κινδύνου όπως το κάπνισμα ή τη μη χρήση της ζώνης ασφαλείας). Προκύπτει από την διαίρεση του αριθμού των ατόμων που βρέθηκαν να έχουν την κατάσταση προς τον συνολικό αριθμό των ατόμων που μελετήθηκαν. Εκφράζεται συνήθως ως κλάσμα, ως ποσοστό ή ως αριθμός περιπτώσεων ανά 10.000 ή 100.000 άτομα. Είναι ο συνολικός αριθμός περιπτώσεων μιας ιατρικής κατάστασης σε μια συγκεκριμένη περιοχή κατά τη διάρκεια μιας δεδομένης χρονικής περιόδου. Ο σημειακός επιπολασμός είναι η αναλογία ενός πληθυσμού που έχει την κατάσταση σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Ο επιπολασμός περιόδου είναι η αναλογία ενός πληθυσμού που έχει την κατάσταση σε οποιαδήποτε στιγμή μιας δεδομένης περιόδου (π.χ. δωδεκάμηνος επιπολασμός) και περιλαμβάνει τα άτομα που έχουν ήδη την κατάσταση στην αρχή της περιόδου μελέτης, καθώς και εκείνα που την αποκτούν κατά την διάρκεια της περιόδου αυτής. Ο ισόβιος επιπολασμός είναι η αναλογία ενός πληθυσμού που σε κάποια στιγμή της ζωής του (μέχρι την στιγμή της αξιολόγησης) έχει βιώσει την κατάσταση. Η εκτίμηση του επιπολασμού χρησιμοποιείται από επιδημιολόγους, παροχείς υγειονομικής περίθαλψης, κρατικούς φορείς, τοξικολόγους και ασφαλιστές.
Γιανίκ Στοπιρά
Αγωνίστηκε σε συνολικά 455 αγώνες στη Λιγκ 1, σημειώνοντας 130 γκολ, αγωνιζόμενος σε έξι ομάδες, κυρίως στις Σοσό και Τουλούζ, κατά τη διάρκεια της 17ετούς επαγγελματικής σταδιοδρομίας του.
Επιπολασμός
Επιπολασμός περιόδου
Ο επιπολασμός περιόδου είναι το ποσοστό του πληθυσμού που φέρει μια συγκεκριμένη ασθένεια ή κατάσταση σε οποιαδήποτε στιγμή μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αναφέρεται στον αριθμό των ατόμων ενός πληθυσμού που κρυολόγησαν κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου 2006-2007. Εκφράζεται ως ποσοστό του πληθυσμού και αποδίδεται από τον ακόλουθο τύπο:
Η σχέση μεταξύ επίπτωσης (ρυθμός), σημειακού επιπολασμού (αναλογία) και επιπολασμού περιόδου (αναλογία) εξηγείται εύκολα μέσω παραδείγματος με φωτογραφίες. Ο σημειακός επιπολασμός είναι παρόμοιος με μια στιγμιαία φωτογραφία: τι συμβαίνει αν παγώσουμε τον χρόνο αυτή την στιγμή. Ο επιπολασμός περιόδου είναι ανάλογος με φωτογραφία μακράς έκθεσης (δευτερόλεπτα και όχι για μια στιγμή): ο αριθμός των συμβάντων που καταγράφηκαν ενόσω το κλείστρο της κάμερας ήταν ανοιχτό. Σε μια ταινία, κάθε καρέ καταγράφει μια στιγμή (σημειακός επιπολασμός). Βλέποντας διαδοχικά καρέ, μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα νέα συμβάντα (επίπτωση) και μπορεί να αντιστοιχίσει τον αριθμό αυτών των συμβάντων σε μια χρονική περίοδο (επιπολασμός περιόδου).
Γιανίκ Στοπιρά
Συμμετείχε με την Εθνική Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννήθηκε στην Τρουά και είναι πολωνικής καταγωγής. Ο Στοπιρά πέρασε τις 15 από τις 17 σεζόν του ως επαγγελματίας στη Λιγκ 1, όπου αγωνίστηκε στις Σοσό, Σταντ Ρενναί, Τουλούζ, Μπορντό, Κάννες και Μετς. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τη Σοσό σε ηλικία μόλις 17 ετών, βοηθώντας την στην κατάληψη της δεύτερης θέσης στο πρωτάθλημα τη σεζόν 1979-80 και στους ημιτελικούς του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την επόμενη σεζόν.
Επιπολασμός
Σημειακός επιπολασμός
Ο σημειακός επιπολασμός είναι το ποσοστό των ατόμων σε ένα πληθυσμό που φέρουν την νόσο ή την κατάσταση σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή (συνήθως έναν μήνα ή λιγότερο). Είναι σαν ένα στιγμιότυπο της νόσου στον χρόνο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως στατιστικό στοιχείο σχετικά με την εμφάνιση χρόνιων ασθενειών. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον επιπολασμό περιόδου, ο οποίος είναι ένα μέτρο του ποσοστού των ανθρώπων σε έναν πληθυσμό που έχουν μια ασθένεια ή κατάσταση για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, π.χ. μια εποχή ή ένα έτος. Ο σημειακός επιπολασμός μπορεί να αποδοθεί από τον τύπο:
Ισόβιος επιπολασμός
Ο ισόβιος επιπολασμός είναι το ποσοστό των ατόμων σε έναν πληθυσμό που σε κάποιο σημείο της ζωής τους (μέχρι τη στιγμή της αξιολόγησης) έχουν βιώσει την εν λόγω "κατάσταση", π.χ. μια ασθένεια, ένα τραυματικό συμβάν ή μια συμπεριφορά, όπως το κάπνισμα. Συχνά, ο ετήσιος επιπολασμός (ή κάποιο άλλο είδος «επιπολασμού περιόδου») παρέχεται σε συνδυασμό με τον ισόβιο επιπολασμό. Ο ισόβιος κίνδυνος νοσηρότητας είναι το ποσοστό ενός πληθυσμού που μπορεί να προσβληθεί από μια δεδομένη ασθένεια σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του.
Γιανίκ Στοπιρά
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Στοπιρά σταμάτησε το ποδόσφαιρο τον Ιούνιο του 1994 στην ηλικία των 33 ετών, μετά από δύο χρόνια στη Λιγκ 2 με τη Μυλούζ. Αργότερα, επέστρεψε στο Μπορντό, όπου εργάστηκε στις ομάδες νέων.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Στοπιρά κέρδισε την πρώτη του συμμετοχή για την Εθνική Γαλλίας στις 27 Φεβρουαρίου 1980, σε έναν φιλικό αγώνα με την Ελλάδα, όπου σκόραρε για το τελικό 5-1. Εμφανίστηκε σε άλλους 32 αγώνες και σημείωσε 11 γκολ, κατά τη διάρκεια οκτώ ετών.
Επιπολασμός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιδημιολογία Κατηγορία:Έρευνα
Γιανίκ Στοπιρά
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Στοπιρά επιλέχθηκε από τον προπονητή Ανρί Μισέλ, για την ομάδα που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986. Εμφανίστηκε σε όλους τους αγώνες στο Μεξικό, εκτός από έναν, καθώς ο οι Μπλε κατέκτησαν την τρίτη θέση, σκοράροντας εναντίον της Ουγγαρίας στη φάση των ομίλων (3-0) και εναντίον της Ιταλίας στη φάση των 16 (2-0).
Διακρίσεις
Γαλλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι πολωνικής καταγωγής Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Κάννες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μυλούζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Μάινχαρντ Γ΄ του Τυρόλου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λάντσουτ και ήταν ο μόνος γιος του Λουδοβίκου Ε΄ δούκα της Άνω Βαυαρίας και της Μαργαρίτας των Γκορίτσια κόμισσας του Τυρόλου, κόρης του Ερρίκου της Βοημίας.
Απεβίωσε το 1363, 18 ετών στο κάστρο του Τυρόλου, κοντά στο Μεράν(ο). Το Τυρόλο κατέλαβε ο Ροδόλφος Δ΄ των Αψβούργων δούκας της Αυστρίας, ως γιος της Ελισάβετ εξαδέλφης της Μαργαρίτας, αν και το διεκδίκησαν άλλοι δύο. Από τότε η κομητεία έμεινε στους Αψβούργους.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1359 τη Μαργαρίτα των Αψβούργων (1346-1366), κόρη του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Αυστρίας (Στυρίας, Καρινθίας, Καρνιόλης). Δεν απέκτησαν παιδιά. Η μητέρα του αποφάσισε να δώσει το Τυρόλο στους Αψβούργους, έτσι αυτό ενώθηκε με την Αυστρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Εύδης Α΄ του Τρουά
Ο Εύδης, γαλλ. Eudes/Odo I (απεβ. 10 Ιουνίου 871) ήταν κόμης του Τρουά (852-859) και κόμης του Σατωντάν (871).
Βιογραφία
Η καταγωγή του δεν είναι σίγουρη. Το όνομά του είναι σύνηθες στον Οίκο των Ουνταλριχιδών του Εύδη Α΄ κόμη της Ορλεάνης, πεθερού του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού. Οι πιο πρόσφατες μελέτες τον κάνουν γιο του Ροβέρτου Γ΄ κόμη του Βορμς, από τον Οίκο των Ροβερτιδών και της Βάλντραντα, κόρης του Εύδη Α΄. Αν αυτή η θεωρία είναι ορθή, τότε είναι νεότερος αδελφός του Ροβέρτου του Ισχυρού δούκα του Μαιν.
Όπως και οι υπόλοιποι του Οίκου του, ήταν πιστός ακόλουθος του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας. Αν και είχε καλά προικιστεί με ιδιοκτησίες στην Αυστρασία, όπως και ο αδελφός του Ροβέρτος, τις εγκατέλειψε έπειτα από τη συνθήκη του Βερντέν το 843 με σκοπό να ακολουθήσει πάλι τον Κάρολο Β΄. Το 846 του χορηγήθηκαν γαίες στην περιοχή του Σατωντάν, που τον έκαναν κόμη του Ανζού και νυμφεύτηκε τη Βαντιλμόντις.
Ο Εύδης Α΄ ίσως ανέκτησε το Τρουά, όταν το 866 απεβίωσε ο Ροδόλφος, ίσως όχι. Πάντως ο γιος του Εύδης Β΄ ήταν στο Τρουά το 876. Όπως και να έχει, ο Ροβέρτος δήλωσε υποτέλεια και έλαβε τη μαρκιωνία της Νευστρίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 846 τη Βαντιλμόντις και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού
Πιάσκο
Το Πιάσκο (ιταλικά: Piasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Κοσμάς Α΄ Αλεξανδρείας
Ο Κοσμάς ήταν ο πρώτος Χαλκηδόνιος πατριάρχης (Μελχίτης) που εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια μετά τη Μουσουλμανική κατάκτηση της Αιγύπτου το 640. Η επισκοπή είχε παραμείνει κενή από τότε, αλλά ο Κοσμάς διορίστηκε με τη συγκατάθεση τόσο του Ομεϋάδη χαλίφη, όσο και του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο χρονογράφος Θεοφάνης ο Ομολογητής αναφέρει ότι το 742/3 καταδίκασε τον Μονοθελητισμό, το κυρίαρχο δόγμα μεταξύ των Αλεξανδρέων Μελχιτών από τότε που εκδόθηκε από τον Αυτοκράτορα Ηράκλειο. Καθώς ο ίδιος ο Κοσμάς πιθανότατα δεν ήταν Μονοθελητής, το να παουσιαστεί ως Μονοθελητής έχει ερμηνευτεί από τη σύγχρονη έρευνα ως αλλοιωμένη αναφορά στην αναγνώριση της Αλεξάνδρειας ως Χαλκηδόνιας από τα άλλα Χαλκηδόνια πατριαρχεία. (Χαλκηδόνιος, ακριβέστερα προ-Χαλκηδόνιος = αυτός που ακολουθεί τις τρεις πρώτες Οικουμενικές Συνόδους και όχι την Δ΄ Οικουμενική της Χαλκηδόνας που διατύπωσε τις δύο φύσεις του Χριστού, Μονοφυσίτης).
Οδοντικό εμφύτευμα
right|thumb|Ακτινογραφία που απεικονίζει δύο κυλινδικά οδοντικά εμφυτεύματα Το οδοντικό εμφύτευμα αποτελεί εξάρτημα το οποίο τοποθετείται χειρουργικά στο οστό της γνάθου με σκοπό την αντικατάσταση ενός ή περισσοτέρων ελλειπόντων δοντιών.
Εμφυτευματικά υλικά
Τα υλικά από τα οποία αποτελούνται τα οδοντικά εμφυτεύματα ονομάζονται εμφυτευματικά. Τα εμφυτευματικά υλικά είναι βιοαδρανή και βιοσυμβατά. Ήδη από την αρχαιότητα είχε γίνει προσπάθεια αντικατάστασης ελλειπόντων δοντιών με ενσφήνωση στο οστό της γνάθου τεμαχιδίων χρυσού, ξύλου, νεκρού οστού κτλ. Η ουσιαστική ανάπτυξη των εμφυτευματικών υλικών ξεκίνησε την δεκαετία του 1930 με την χρήση κυρίως κραμάτων χρωμίου - κοβαλτίου ή τανταλίου. Κύριος εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας των υλικών αποτέλεσε το vitalium του κατασκευάστηκε από τον Venable το 1937 και είναι κράμα χρωμίου - κοβαλτίου - μολυβδένιου. Αργότερα την δεκαετία του 1970 ως και σήμερα καθιερώθηκε η χρήση του τιτανίου και των κραμάτων του διότι πληροί το μέγιστο τον μηχανοβιολογικών απαιτήσεων ενός εμφυτευματικού υλικού. Την ίδια περίπου εποχή ξεκίνησε και η χρήση κεραμικών εμφυτευματικών υλικών όπως του υδροξυαπατίτη και του φωσφορικού ασβεστίου.
Τύποι οδοντικών εμφυτευμάτων
Η αναφορά των διαφόρων τύπων τον οδοντικών εμφυτευμάτων καταδεικνύουν και την ιστορική τους εξέλιξη.
Οστεοενσωμάτωση
Αποτελεί το βασικό βιολογικό φαινόμενο στο οποίο βασίζονται τα εμφυτεύματα. Η οστεοενσωμάτωση μελετήθηκε για πρώτη φορά από τον Per Invar Branemark την οποία και ανακάλυψε τυχαίως μελετώντας την μεταβολική δραστηριότητα του οστίτη ιστού. Ο ορισμός της οστεοενσωμάτωσης όπως τον έδωσε ο Branemark αναφέρει "ότι αποτελεί την άμεση λειτουργική και δομική σύνδεση μεταξύ του ζώντος οστίτη ιστού και του ξένου υποκατάστατου - εμφυτεύματος". Η οστεοενσωμάτωση ουσιαστικά είναι δημιουργία στενής επαφής μεταξύ οστού και εμφυτεύματος χωρίς την παρεμβολή μαλθακού ιστού, δίνοντας έτσι λειτουργική σταθερότητα στο εμφύτευμα.
Τα σύγχρονα εμφυτεύματα
Τα σύγχρονα εμφυτεύματα αποτελούνται από δύο ή τρία μέρη. Τα εμφυτεύματα που αποτελούνται από δύο μέρη έχουν το κυρίως εμφύτευμα στο οποίο βιδώνεται το προσθετικό δόντι ενώ τα εμφυτεύματα των τριών μερών έχουν το κυρίως εμφύτευμα, το προσθετικό κολόβωμα και την προσθετική στεφάνη. Τα εμφυτεύματα που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι στην πλειονότητά τους ριζόμορφα κοχλιωτά εμφυτεύματα αδρής επιφάνειας κυλινδρικού ή κωνικού σχήματος.
Διαδικασία τοποθέτησης
Αν και υπάρχουν αρκετά πρωτόκολλα τοποθέτησης η βασική αρχή είναι η ίδια. Γίνεται τομή των ούλων στην περιοχή του ελλείποντος δοντιού και αποκαλύπτεται το οστό της γνάθου. Στην συνέχεια με ειδικά τρυπάνια διανοίγεται φρεάτιο μήκους περίπου 10 με 15 mm. Στην συνέχεια το εμφύτευμα κοχλιώνεται μέσα στο οστό. Τα ούλα συρράπτονται και το εμφύτευμα παραμένει ώστε να πραγματοποιηθεί η διαδικασία της οστεοενσωμάτωσης για περίπου 3 με 4 μήνες. Μετά την πάροδο αυτού του χρονικού διαστήματος πραγματοποιείται και παλι τομή στα ούλα πάνω από το σημείο που τοποθετήθηκε το εμφύτεμα ώστε να αποκαλυφθεί. Τοποθετείται στην συνέχεια το διαβλεννογόνιο στοιχείο επούλωσης, που είναι ουσιαστικά ένα κολόβωμα που συγκρατεί τα ούλα ώστε να επουλωθούν και να αποκτήσουν μορφολογία παρόμοια με αυτήν των ούλων που περιβάλλουν ένα φυσικό δόντι. Μετά από δύο εβδομάδες λαμβάνονται αποτυπώματα των γνάθων ώστε να κατασκευαστεί το προσθετικό δόντι το οποίο θα βιδωθεί πάνω στο κυρίως εμφύτευμα.
Κίνδυνοι κατά τη διαδικασία
Η διάνοιξη του φρεατίου πρέπει να είναι τμηματική και να γίνεται βήμα βήμα με διαφορετικά πάχη τρυπανιού. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή και ταυτόχρονη παρακολούθηση των ακτινογραφιών κατά τη διαδικασία για να μην γίνει υπέρβαση των ορίων τρυπανισμού για αποφυγή ενδεχόμενης καταστροφής του οστού κατά τη διάνοιξη. Επιπλέον πρέπει να δοθεί προσοχή στις διαδικασίες της άνω γνάθου ώστε να μην τρυπήσει ο μαλακός ιστός πάνω από το κόκαλο, μέσα στο ιγμόρειο. Πρέπει να σταματά η διάνοιξη αμέσως μόλις δεν υπάρχει πλέον αντίσταση κατά τον τρυπανισμό και να γίνεται τμηματική ανασήκωση του μαλακού ιστού μόνο με πίεση προς τα πάνω και πλάτυνση με πέδιλο χωρίς περιστροφή και με σταδιακή αλλαγή του μεγέθους πέδιλου ώστε να μην τραυματιστεί ο ιστός. Στη συνέχεια ο θόλος, το κενό που δημιουργεί η ανασήκωση του μαλακού ιστού πάνω από το κόκαλο, πρέπει να «τσιμεντώσει» με ειδικό υλικό για να αποφευχθή η αποδυνάμωση του οστού που μεγαλώνει την πιθανότητα θραύσης του και ανόδου του εμφυτεύματος, με ενδεχόμενες σοβαρότατες συνέπειες.
Ενδείξεις για οδοντικά εμφυτεύματα
Τα οδοντικά εμφυτεύματα είναι απαραίτητα για την αποκατάσταση των χαμένων, σοβαρά κατεστραμμένων (αφαιρούμενων) ή εκ γενετής χαμένων δοντιών. Με την απώλεια ενός ή περισσότερων δοντιών, με την πάροδο του χρόνου ο οστικός ιστός σε αυτό το σημείο χάνει την πυκνότητά του λόγω της έλλειψης μασητικού φορτίου, που οδηγεί σε παραμόρφωση του γναθοπροσωπικού συστήματος. Η παρουσία ενός εμφυτεύματος παρέχει επαρκή φόρτιση στο οστό της γνάθου όπως μια φυσική ρίζα δοντιού, επομένως δεν συμβαίνει λέπτυνση του οστικού ιστού. Κάθε άτομο που έχει χάσει ένα ή περισσότερα δόντια ως αποτέλεσμα διαφόρων τραυματισμών, ασθενειών ή τερηδόνας έχουν ενδείξεις για οδοντικά εμφυτεύματα. Στη διαδικασία εμφύτευσης μπορούν να υποβληθούν και οι ηλικιωμένοι, αφού καθοριστικός παράγοντας στην εφαρμογή της είναι η κατάσταση της υγείας και όχι η ηλικία. Το ερώτημα αν είναι δυνατή η οδοντική εμφύτευση αποφασίζεται από ειδικό οδοντίατρο μετά από ενδελεχή ιατρική εξέταση ενός συγκεκριμένου ασθενούς και λεπτομερή εξέταση της κατάστασης των δοντιών του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οδοντιατρική Κατηγορία:Εμφυτεύματα Κατηγορία:Ιατρική τεχνολογία
Πιετραπόρτσιο
Το Πιετραπόρτσιο (ιταλικά: Pietraporzio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ρoυπελμόντε
Το Ρυπελμόντε (ολλανδικά: Rupelmonde), είναι κωμόπολη του Βελγικού δήμου του Κρόιμπεκε, στην επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 1,88 χμ² και πληθυσμό 3.031 κατοίκους (2008).
Το χωριό βρίσκεται στο Σκάλδη, απέναντι από το στόμιο του ποταμού Ρύπελ. Το όνομά του σημαίνει στόμιο του Ρύπελ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Νταβίντ Γκρόσμαν
Ο Νταβίντ Γκρόσμαν (Εβραϊκά:דויד גרוסמן) (γεν.1954) είναι πολυβραβευμένος Ισραηλινός συγγραφέας. Όπως και ο συμπατριώτης του Άμος Οζ, ο Γκρόσμαν έχει ταχθεί υπέρ ενός ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους που θα υφίσταται δίπλα στο κράτος του Ισραήλ.
Βιογραφικό
Ο Γκρόσμαν γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ στις 25 Ιανουαρίου 1954. Ο πατέρας του όταν ήταν παιδί μετανάστευσε στην Παλαιστίνη από την Πολωνία ενώ η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Παλαιστίνη που ήταν υπό Βρετανική εντολή. Από τον πατέρα του, που εργάστηκε και ως βιβλιοθηκάριος, ο Γκρόσμαν πήρε την αγάπη για την λογοτεχνία. Πήρε μέρος στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Σπούδασε φιλοσοφία και θέατρο στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. Αφού τελείωσε τις σπουδές του άρχισε να εργάζεται στο Kol Yisrael, το κρατικό ραδιόφωνο του Ισραήλ. Σήμερα ζει με την οικογένειά του σε ένα προάστιο της Ιερουσαλήμ.
Όταν ξέσπασε ο πόλεμος στον Λίβανο το 2006, ύστερα από την απαγωγή δύο Ισραηλινών στρατιωτών από την Χεζμπολάχ, ο Γκρόσμαν αρχικά υποστήριξε την εισβολή του Ισραηλινού στρατού στα εδάφη του Λιβάνου προβάλλοντας την ανάγκη του Ισραήλ να αμυνθεί. Κατά τη διάρκεια όμως του πολέμου άλλαξε γνώμη και στις 10 Αυγούστου του 2006 μαζί με τους συμπατριώτες του συγγραφείς Άμος Οζ και Αβραάμ Γεοσούα σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν πρόετρεψαν την κυβέρνηση να προχωρήσει σε κατάπαυση του πυρός και να προβεί σε διαπραγματεύσεις που θα οδηγούσαν στο τέλος του πολέμου. Δύο μέρες μετά ο εικοσάχρονος γιος του Ούρι, που ήταν επιλοχίας στα τεθωρακισμένα και συμμετείχε στον πόλεμο, σκοτώθηκε από αντιαρματικό πύραυλο στη διάρκεια μιας επιχείρησης στον νότιο Λίβανο. Μετά το τέλος του πολέμου ο Γκρόσμαν συμμετείχε στη συγκέντρωση την ημέρα της επετείου της δολοφονίας του Γιτζάκ Ράμπιν και στην ομιλία του ενώπιον χιλιάδων Ισραηλινών κατήγγειλε την κυβέρνηση του Εχούντ Ολμέρτ και δήλωσε ότι μόνο η προσέγγιση με τους Παλαιστινίους μπορεί να φέρει πρόοδο στην περιοχή.
Το 2010 ενώ συμμετείχε σε διαδηλώσεις ενάντια στην επέκταση των ισραηλινών οικισμών στη Δυτική Όχθη μαζί με μέλη της οικογένειας του, χτυπήθηκε από την αστυνομία.
Για την επίθεση του ισραηλινού στρατού κατά του στόλου του κινήματος Free Gaza στις 31 Μαΐου του 2010, ο Νταβίντ Γκρόσμαν σε άρθρο του στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica έγραψε μεταξύ άλλων:''Καμιά εξήγηση δεν μπορεί να δικαιολογήσει ή να συγκαλύψει το έγκλημα που διέπραξε το Ισραήλ και τη βλακεία τόσο της κυβέρνησής του όσο και του στρατού του [...] Κι όμως, μια μικρή τουρκική οργάνωση, με ιδεολογία φανατική, θρησκευτική και εχθρική προς το Ισραήλ, στρατολόγησε μερικές εκατοντάδες ακτιβιστές και πέτυχε να παρασύρει το εβραϊκό κράτος σε μια παγίδα, ακριβώς επειδή γνώριζε ότι ήταν καταδικασμένο, σαν μαριονέτα, να αντιδράσει με τον τρόπο που αντέδρασε[...]Πόσο ανασφαλές και φοβισμένο πρέπει να αισθάνεται ένα έθνος για να συμπεριφερθεί όπως συμπεριφέρθηκε το Ισραήλ! Προσφεύγοντας σε υπερβολική χρήση βίας, σκότωσε και τραυμάτισε αμάχους έξω από τα χωρικά του ύδατα, συμπεριφερόμενο σαν συμμορία πειρατών. Είναι σαφές ότι ορισμένοι από τους ακτιβιστές δεν ήταν ειρηνιστές με ανθρωπιστικά κίνητρα. Όπως είναι επίσης σαφές ότι οι απόψεις μερικών από αυτούς σχετικά με την καταστροφή του κράτους του Ισραήλ είναι απαράδεκτες. Αυτή την ώρα, όμως, όλα αυτά είναι άσχετα. Οι απόψεις δεν τιμωρούνται με την ποινή του θανάτου. Η δράση που ανέλαβε το Ισραήλ εναντίον του στολίσκου δεν είναι παρά η συνέχεια του παρατεταμένου και άδικου αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας.(Ελευθεροτυπία-10 Ιουνίου του 2010'')
Το έργο του και η βράβευσή του
Τα βιβλία του Γκρόσμαν έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τα εξής βιβλία του: Στο τέλος της γης, Η μνήμη του δέρματος, Το παιδί ζιγκ-ζαγκ, Το Μέλι του Λιονταριού και η συλλογή δοκιμίων του Γράφοντας μες στο σκοτάδι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί συγγραφείς Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Ουρράκα της Πορτογαλίας
Η Ουρράκα της Πορτογαλίας (πορτογαλικά: Urraca de Portugal, 1151 - 1211 ) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας, κόρη του Αλφόνσου Α΄, πρώτου βασιλιά της Πορτογαλίας και της συζύγου του, Ματθίλδης της Σαβοΐας ήταν βασίλισσα της Λεόν ως σύζυγος του βασιλιά Φερδινάνδου Β΄ του Λεόν και μητέρα του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν.
Η ζωή της
Κόρη του Αλφόνσου Α΄, πρώτου βασιλιά της Πορτογαλίας, και της συζύγου του Ματθίλδης της Σαβοΐας, είχε αρκετά αδέλφια, συμπεριλαμβανομένου του βασιλιά Σάντσο Α΄.
Τον Μάιο ή τον Ιούνιο του 1165 παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄, κι έγινε η πρώτη ινφάντα της Πορτογαλίας που παντρεύτηκε μονάρχη της Λεόν. Ο μόνος γιος αυτού του γάμου, ο Αλφόνσος Θ΄, γεννήθηκε στη Ζαμόρα στις 15 Αυγούστου 1171.
Ωστόσο, ο γάμος του Φερδινάνδου Β΄ και της Ουρράκας ακυρώθηκε το 1171 ή 1172 από τον Πάπα Αλέξανδρο Γ΄ διότι ήταν δεύτερα ξαδέρφια. Η Ουρράκα έγινε τότε μοναχή και αποσύρθηκε για να ζήσει στα κτήματα που είχε δώσει ο πρώην σύζυγός της στη Carta de Arras στη Zamora. Αργότερα, αποσύρθηκε στη Μονή της Santa María de Wamba που ανήκε στην προαναφερθείσα τάξη.
Η βασίλισσα Ουρράκα θάφτηκε στη Μονή της Σάντα Μαρία ντε Βαμμπά σε αυτό που σήμερα είναι η επαρχία Βαγιαδολίδ, που ανήκε στο Τάγμα του Αγίου Ιωάννη. Στο εσωτερικό της εκκλησίας της Σάντα Μαρία, το μοναδικό τμήμα που απομένει από την αρχαία μονή, βρίσκεται στο παρεκκλήσι της βασίλισσας όπου μια πλάκα που τοποθετήθηκε εκεί αναφέρει ότι η βασίλισσα Ουρράκα της Πορτογαλίας είχε γεννηθεί σε αυτήν την εκκλησία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γαλικίας Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Τριοξείδιο του αντιμονίου
Το τριοξείδιο του αντιμονίου (οξείδιο του τρισθενούς αντιμονίου) είναι ανόργανη χημική ένωση των στοιχείων αντιμόνιο και οξυγόνο, με χημικό τύπο Sb2O3. Είναι η σημαντικότερη εμπορικά ένωση του αντιμονίου. Βρίσκεται στη φύση με τη μορφή των ορυκτών βαλεντινίτης (κρυσταλλωμένο στο ορθορομβικό σύστημα) και σεναρμοντίτης (κρυσταλλωμένο στο κυβικό σύστημα).
Παραγωγή και ιδιότητες
Η παγκόσμια παραγωγή του τριοξειδίου του αντιμονίου το 2012 ήταν 130 χιλιάδες τόνοι, αυξημένη σε σχέση με τις 112,6 χιλιάδες τόνους του 2002. Η Κίνα παράγει τη μεγαλύτερη ποσότητα, ακολουθούμενη από τη Βόρειο Αμερική, την Ευρώπη, την Ιαπωνία και τη Ν. Αφρική. Όλες οι υπόλοιπες χώρες μαζί παράγουν μόλις το 2% της παγκόσμιας παραγωγής.
Το τριοξείδιο του αντιμονίου παράγεται από δύο διαφορετικές οδούς: την επεξεργασία των ορυκτών του και την οξείδωση του μεταλλικού αντιμονίου. Η δεύτερη μέθοδος κυριαρχεί στην Ευρώπη. Συνηθισμένα στάδια στην πρώτη διαδικασία είναι η εξόρυξη, η λειοτρίβηση, η επίπλευση και ο διαχωρισμός. Στη δεύτερη μέθοδο, το αντιμόνιο οξειδώνεται σε κλιβάνους. Η αντίδραση είναι εξώθερμη και το οξείδιο εξαχνωνόμενο ανακτάται σε φίλτρα. Το μέγεθος των σωματιδίων που σχηματίζονται μπορεί να ρυθμιστεί από τις συνθήκες στον κλίβανο και από τη ροή του αερίου. Η αντίδραση μπορεί να γραφεί ως:
4 Sb +  3 O2   →   2 Sb2O3
Ιδιότητες
Το τριοξείδιο του αντιμονίου είναι επαμφοτερίζον οξείδιο: διαλύεται σε υδατικό διάλυμα καυστικού νατρίου για να δώσει τον μετα-αντιμονίτη NaSbO2, που μπορεί να απομονωθεί στην ένυδρη μορφή του, αλλά διαλύεται και σε πυκνά διαλύματα ανόργανων οξέων δίνοντας τα αντίστοιχα άλατα. Με επίδραση νιτρικού οξέος οξειδώνεται παραπέρα σε πεντοξείδιο του αντιμονίου.
Θερμαινόμενο με άνθρακα, το οξείδιο ανάγεται σε μεταλλικό αντιμόνιο. Με την επίδραση άλλων αναγωγικών παραγόντων, όπως το βοροϋδρίδιο του νατρίου ή το υδρίδιο λιθίου-αργιλίου, παράγεται το ασταθές και πολύ τοξικό αέριο αντιμονίνη. Θερμαινόμενο με όξινο τρυγικό κάλιο, το τριοξείδιο του αντιμονίου σχηματίζει ένα σύνθετο άλας, το τρυγικό καλιοαντιμόνιο, KSb(OH)2•C4H2O6.
Δομή
Η δομή του Sb2O3 εξαρτάται από τη θερμοκρασία του. Σε πολύ υψηλή θερμοκρασία (1560 °C) το (αέριο πια) τριοξείδιο διμερίζεται σε Sb4O6 Η μορφή α του τριοξειδίου έχει μόρια με τη μορφή κλωβού που κρυσταλλώνονται στο κυβικό σύστημα. Η απόσταση Sb-O είναι 197,7 pm και η γωνία O-Sb-O είναι 95,6°. Αυτή η μορφή υπάρχει στη φύση ως το ορυκτό σεναρμοντίτης. Σε θερμοκρασίες άνω των 570 ως 606 °C, η σταθερότερη μορφή είναι η β, που κρυσταλλώνεται στο ορθορομβικό σύστημα, αποτελούμενη από αλυσίδες ζευγών -Sb-O-Sb-O-, οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους με γέφυρες οξειδίου ανάμεσα στα κέντρα Sb. Αυτή η μορφή υπάρχει στη φύση ως το ορυκτό βαλεντινίτης.
Χρήσεις
Η ετήσια κατανάλωση τριοξειδίου του αντιμονίου στις ΗΠΑ και την Ευρώπη είναι περίπου 10 χιλιάδες και 25 χιλιάδες τόνοι, αντιστοίχως. Η κυριότερη χρήση του είναι ως συνεργικό επιβραδυντικό πυρός σε συνδυασμό με αλογονωμένα υλικά. Ο συνδυασμός αυτός έχει κομβική σημασία για την αντιπυρική δράση τους στα πολυμερή, με εφαρμογές σε ηλεκτρικές συσκευές, υφάσματα, δερμάτινα είδη και επενδύσεις.
Κάποιες άλλες χρήσεις του τριοξειδίου του αντιμονίου είναι:
Ασφάλεια
Το τριοξείδιο του αντιμονίου έχει γίνει αντικείμενο ερευνών για καρκινογόνο επίδραση στον άνθρωπο. Η Τιμή ορίου κατωφλίου του για εισπνοή είναι 0,5 μιλιγκράμ ανά m3 αέρα, όπως και για τις περισσότερες ενώσεις του αντιμονίου. Δεν αναφέρονται άλλοι κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία ή για το περιβάλλον από το οξείδιο αυτό, από την παραγωγή του ή τη χρήση του στην καθημερινή ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενώσεις αντιμονίου Κατηγορία:Οξείδια
Αριστείδης ο Θηβαίος
Ο Αριστείδης ο Θηβαίος ήταν αρχαίος Έλληνας ζωγράφος, χαλκοπλάστης και πιθανόν αρχιτέκτονας του 4ου αιώνα π.Χ. Γεννήθηκε και έζησε στη Θήβα, υπήρξε μαθητής του Πολύκλειτου και θεωρείται ο ιδρυτής της Αττικοθηβαϊκής ζωγραφικής σχολής που έδρασε παράλληλα με τη Σικυωνική. Μέλη και μαθητές της σχολής του υπήρξαν ο γιός του Νικόμαχος, ο Ευφράνωρ και ο Αριστείδης ο νεότερος. Αναφέρεται από τον Πλίνιο ότι τα έργα του ξεχώριζαν για την αναπαράσταση "των ηθών και τα πάθη της ζωής".
Βάρτα Πόζναν
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ| Η Βάρτα Πόζναν το 2011. μικρογραφία|390x390εσ| Ο [[Γκζέγκοζ Ράσιακ, ένας από τους πιο διάσημους παίκτες της Βάρτα Πόζναν. ]] μικρογραφία|376x376εσ| Ο [[Άλεν Νγκαμαγιάμα, ένας εικονικός παίκτης και πρώην αρχηγός του συλλόγου, ο οποίος αγωνίστηκε στην ομάδα για 13 σεζόν, από την ομάδα νέων. ]] Η Βάρτα Πόζναν (πολωνικά:Warta Poznań) είναι πολωνικό πολυ-αθλητικό σωματείο, με έδρα το Πόζναν.
Ιδρύθηκε το 1912 και η ομάδα ποδοσφαίρου έχει κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Πολωνίας, το 1929 και το 1947, αλλά επί του παρόντος συμμετέχει στη δεύτερη κατηγορία, την 1 Λίγκα. Το όνομα Warta σημαίνει Φύλαξη στην πολωνική γλώσσα, καθώς επίσης είναι και το όνομα του ποταμού Βάρτα, ο οποίος βρίσκεται στο Πόζναν.
Η ομάδα αγωνίστηκε στη δεύτερη κατηγορία μεταξύ 1951-1952 (2 σεζόν), 1956-1960 (5 σεζόν), 1970-1971, 1973-1975, 1977-1979, 1991-1993, 1995-1996, 1997-1998 και από το 2007. Τελευταία φορά που αγωνίστηκε στην Εκστρακλάσα, ήταν μεταξύ 1993-1995.
Ο σύλλογος έχει επίσης μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες χόκεϊ επί χόρτου και αντισφαίρισης στη χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πολωνίας Κατηγορία:Βάρτα Πόζναν Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας
Μιχαήλ Α΄ Αλεξανδρείας
Ο Μιχαήλ Α΄  υπηρέτησε ως Έλληνας Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ 860 και 870.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πιομπέζι ντ'Άλμπα
Το Πιομπέζι ντ'Άλμπα (ιταλικά: Piobesi d'Alba) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Αμφιθέα Άρτας
Η Αμφιθέα είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Πέτα, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πέτα, του δήμου Νικολάου Σκουφά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Η Αμφιθέα είναι πεδινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στον κάμπο του ποταμού Αράχθου, πάνω στην παλαιά εθνική οδοό Αντιρρίου-Ιωαννίνων και δίπλα στην Εγνατία Οδό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 55. Απέχει 6 χλμ. περίπου ΝΑ. της Άρτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πέτα του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πέτα και προσαρτήθηκε στον δήμο Νικολάου Σκουφά.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Νικολάου Σκουφά
Μιχαήλ Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Μιχαήλ Β ' υπηρέτησε ως Έλληνας Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 870 και 903.
Διαδέχθηκε τον Μιχαήλ Α΄ το 870. Τον ίδιο το 903 τον διαδέχθηκε ο Χριστόδουλος.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Δυναστείας των Τουλουνιδών Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πιότσο
Το Πιότσο (ιταλικά: Piozzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Εκλογές στο Μονακό
2003
Οι εκλογές του 2003 διεξήχθησαν στις 9 Φεβρουαρίου. '''Εθνικό Συμβούλιο του Μονακό, 9 Φεβρουαρίου 2003 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
2008
Στις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2008, ο κυβερνών συνασπισμός Ένωση για το Μονακό επανεξελέγη στην εξουσία με μικρή διαφορά από το δεύτερο κόμμα.
'''Εθνικό Συμβούλιο του Μονακό, 3 Φεβρουαρίου 2008 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
2013
Στις εκλογές, που διεξήχθησαν στις 10 Φεβρουαρίου 2013, ο συνασπισμός Ορίζοντας κέρδισε σαρωτική νίκη καταλαμβάνοντας τις 20 από τις συνολικά 24 έδρες στο Εθνικό Συμβούλιο.
Παραπομπές
*
Χριστόδουλος Αλεξανδρείας
Ο Χριστόδουλος υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 907 και 932.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Διονύσιος ο Σκυτεύς
O Διονύσιος ο Σκυτεύς ή Σκυτοβραχίων και Μυτιληναίος (2ος-1ος ΠΚΕ αι.) ήταν Λέσβιος στην καταγωγή ποιητής (εποποιός), ρήτορας και μυθογράφος που έζησε στην Αλεξάνδρεια. Έγραψε μυθιστορηματικές εκδοχές των μύθων των Αργοναυτών, των Αμαζόνων και των πολέμων που αναφέρονται στην Ιλιάδα.
Συνέγραψε τα Διονύσου και Αθηνάς στρατεία, Αργοναύται ή Αργοναυτικά σε έξι βιβλία στο Μυθικά προς Παρμένοντα. Ο Διόδωρος Σικελιώτης τον θεωρεί επιμελή ως προς την παράθεση των πηγών του
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μυθογράφοι
Σωφρόνιος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Σωφρόνιος Β΄ υπηρέτησε εν συντομία ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας το 941.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Ζαργιάρ
Το Ζαργιάρ (επίσης, Ζαρ'γιάρ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Τζαλιλαμπάντ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας, κοντά στα σύνορα με το Ιράν.
Συμμετοχή του Αφγανιστάν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019
Το Αφγανιστάν θα συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στη Ντόχα του Κατάρ από τις 27 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου με έναν αθλητή.
Ζαργιάρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ
Συμμετοχή του Αφγανιστάν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019
Παραπομπές
Αφγανιστάν Κατηγορία:Αθλητισμός στο Αφγανιστάν
Θάνατοι τον Αύγουστο του 2022
Παραπομπές
08
Ποκαπάλια
Η Ποκαπάλια (ιταλικά: Pocapaglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ισαάκ Αλεξανδρείας
Ο Ισαάκ υπηρέτησε ως Έλληνας Πατριάρχης Αλεξάνδρειας μεταξύ 941 και 954.
διαδέχθηκε το 941 τον Σωφρόνιο Β΄. Τον Ισαάκ διαδέχθηκε το 954 ο Ιώβ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πολονγκέρα
Η Πολονγκέρα (ιταλικά: Polonghera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ποντεκιανάλε
Το Ποντεκιανάλε (ιταλικά: Pontechianale) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ναβεκμισάλ Χανιμεφέντι
Η Ναβεκμισάλ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:ناوك مثال خانم) (Τούρκικα: Navekmisal Hanımefendi, 1838 - 5 Αυγούστου 1854) ήταν η δέκατη έκτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Beşinci Ikbal Navekmisal Hanım Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Ναβεκμισάλ Χανιμεφέντι γεννήθηκε τo 1838 στον Βόρειο Καύκασο, και ήταν κόρη του Ρουσρέμ Μπέη Μπιμπέρντ και της συζύγου του Φατμά Χανίμ Κιζιλμπέκ. Είχε μια αδελφή την Σουζιντιλάρα Χανίμ.
Η φυματίωση είχε πολλά θύματά τον δέκατο ένατο αιώνα, και η Ναβεκμισάλ ήταν ένα από αυτά. Στάλθηκε στο Παλάτι Σεμσιπασά στο Σκούταρι. Η Ναβεκμισάλ Χανιμεφέντι Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Τρόχαλα Μαγνησίας
Τα Τρόχαλα ή η Τροχάλα είναι πολύ μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, ο οποίος βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου σε υψόμετρο 217 μέτρα. Απέχουν περίπου 57 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και περίπου 17 χλμ. ΝΑ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Δυτικά του είναι η παραλία Βρωμονέρι, νοτιοανατολικά του η παραλία Καστρί και νοτιοδυτικά της Πλατανιάς. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, το 1961 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Προμυρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Προμυρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 5 κάτοικοι.
Πραντλέβες
Το Πραντλέβες (ιταλικά: Pradleves) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Φώτιος (Εμιράτο της Κρήτης)
Ο Φώτιος (δραστηριοποιήθηκε προς το 872/3) ήταν Βυζαντινός αποστάτης και προσήλυτος στο Ισλάμ ο οποίος υπηρέτησε το Εμιράτο της Κρήτης ως ναυτικός διοικητής στην διάρκεια της δεκαετίας του 870.
Ο Φώτιος αναφέρεται εν συντομία στους Συνεχιστές Θεοφάνη τον 10ου αιώνα. Η αναφορά αυτή χρησιμοποιήθηκε αργότερα εκ νέου σχεδόν χωρίς ουδεμία αλλαγή από τον ιστορικό του 11ου αιώνα Ιωάννη Σκυλίτζη. Συμφωνα με τους Βυζαντινούς χρονικογράφους, ο Φώτιος ήταν "ἀνὴρ πολεμιστὴς καὶ δραστήριος", ενώ αναφέρουν πως υπηρέτησε τον Άραβα Εμίρη της Κρήτης, Σουάιμπ ("Σαήτ" στα ελληνικά). Προς το 872 ή το 873, ο Σουάιμπ απέστειλε τον Φώτιο ως επικεφαλής σημαντικής ναυτικής επιδρομής εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία διοικείτο εκείνη την περίοδο από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Α΄ τον Μακεδόνα (867-886). Με στόλο άνω των 50 πλοίων, ο Φώτιος λεηλάτησε τις ακτές του Αιγαίου Πελάγους, φτάνοντας έως την Προκόννησο, πλησίον της Κωνσταντινούπολης - η πρώτη φορά μετά την δεύτερη αραβική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 717-718 που μουσουλμανικός στόλος έφτασε σε τόσο κοντινή απόσταση στην βυζαντινή πρωτεύουσα - προτού συγκρουστεί με και ηττηθεί κατά κράτος από τον Βυζαντινό ναύαρχο Νικήτα Ωορυφά στη Ναυμαχία της Καρδίας.
Ο Φώτιος μαζί με τα κατάλοιπα του στόλου πέτυχε να διαφύγει και να επιστρέψει στην Κρήτη, ενώ λίγο καιρό αργότερα - η ακριβής ημερομηνία είναι άγνωστη, με ορισμένους ερευνητές να την τοποθετούν ακόμα και στο 879 - ξεκίνησε νέα εκστρατεία, λεηλατώντας τα παράλια τις δυτικής Ελλάδας. Ο Ωορύφας εκ νέου απέπλευσε προκειμένου να τον αντιμετωπίσει, και πέτυχε να αιφνιδιάσει και καταστρέψει τον κρητικό στόλο στον Κορινθιακό Κόλπο. Ο Φώτιος σκοτώθηκε, ενώ αριθμός εκ των Σαρακηνών αιχμαλωτίστηκε και βασανίστηκε μέχρις θανάτου.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί αποστάτες Κατηγορία:Εμιράτο της Κρήτης Κατηγορία:Ναύαρχοι του Μεσαίωνα Κατηγορία:Πρόσωπα των Αραβοβυζαντινών Πολέμων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Γουλιέλμος του Μπλουά
Ο Γουλιέλμος, γαλλ. Guillaume (απεβ. 834) από τον Οίκο των Ουνταλριχιδών ήταν μεγιστάνας στη Φραγκία κατά τη βασιλεία του εξαδέλφου του Λουδοβίκου Α΄ του Ευσεβούς. Έγινε κόμης του Μπλουά π. το 830 και, όταν απεβίωσε στη μάχη, ήταν κοντόσταυλος του Λουδοβίκου Α΄. Αδελφός του ήταν ο Όντο Α΄ κόμης της Ορλεάνης, ενώ συγγενής του ήταν ο Βερνάρδος δούκας της Σεπτιμανίας.
Βιογραφία
Το 834 εξεγέρθηκε ο γιος του Λουδοβίκου Α΄, ο Λοθάριος Α΄ με την υποστήριξη του Λαμβέρτος Α΄ κόμη της Νάντης και του Μάτφριντ κόμη της Ορλεάνης. Ο βασιλιάς έστειλε έναν στρατό εναντίον αυτών υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου και του Όντο. Η μάχη συνήφθη στο Τουραίν, όπου οι δύο αδελφοί σκοτώθηκαν, μαζί με άλλους σημαίνοντες, όπως ο κόμης Φούλμπερτ, ο Γκυ κόμης του Μαιν και ο ηγούμενος Θεόδοτος του Σαιν-Μαρτίν, αρχικαγκελάριος του βασιλιά. Ο ιστορικός Αντρεβάλντ του Φλερύ (9ος-10ος αι.) αναφέρεται σε αυτούς ως "οι ηγέτες του πολέμου". Ο Γουλιέλμος αναφέρεται στα ''Χρονικά του Αγ. Μπερτίν και στον Βίο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς'', όχι όμως από τον ιστορικό Νιτάρ (9ος αι.) στην αναφορά του για τη μάχη.
Πηγές
Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Κατάλογος μοναρχών της Σουηδίας
Ακολουθεί κατάλογος των μοναρχών της Σουηδίας που περιλαμβάνει τους βασιλείς, τις βασίλισσες και τους αντιβασιλείς απο την Ένωση του Κάλμαρ μέχρι τη σύγχρονη εποχή:
Η αρχή του βασιλείου της Σουηδίας
thumb|right|250px|Βασιλείς και βασίλισσες της Σουηδίας (1523 - 1907) Η παλιότερη καταγραφή σχετικά με βασιλείς της Σουηδίας εμφανίζεται στο έργο του Τάκιτου για τη Γερμανία με τίτλο "Οι βασιλείς των Σουιώνων". Με βάση τις πρώτες καταγεγραμμένες ιστορικές πηγές για τη Σουηδία του 10ο - 11ο αιώνα οι πρώτοι βασιλείς της Σουηδίας, οι οποίοι είχαν βαπτιστεί χριστιανοί, ήταν ο Έρικ ΣΤ΄ και ο γιος του Όλαφ Σκότκονουνγκ. Υπάρχουν και πολλοί κατάλογοι παλιότερων παγανιστών βασιλέων της Σουηδίας, οι οποίοι δεν έχουν καταγράφει ιστορικά. Οι καταγραφές βασίζονται στον μυθικό Οίκο του Ίνγκλινγκ από τον οποίο, σύμφωνα με τον διάσημο Δανό ιστορικό Σάξωνα τον Γραμματικό, προέρχονται και οι ίδιοι οι Έρικ ΣΤ΄ και Όλαφ. Η δυναστεία προερχόταν από τους μυθικούς αρχηγούς των Βίκινγκ Σίγκουρντ Ρίνγκ και Ράγκναρ Λόθμπροκ. Οι Ισλανδικές πηγές λένε αντίστοιχα ότι η μυθική δυναστεία των Ίνγκλινγκ είχε εξαλειφθεί τον 11ο αιώνα και ότι ο Έρικ ΣΤ΄ ο Νικηφόρος ανήκε στον Οίκο του Μούνσο, την παλιότερη δυναστεία της Σουηδίας.
Αν εξαιρέσουμε τους μυθικούς βασιλείς, οι πρώτοι βεβαιωμένοι ιστορικά είναι οι Έρικ ΣΤ΄ και Κάρολος Ζ΄, που θα έπρεπε θα αριθμηθούν Έρικ Α΄ και Κάρολος Α΄.
Το σύγχρονο βασίλειο
Τον 16ο αι. ο ιστορικός Γιοχάννες Μάγκνους δημιούργησε ένα μυθολογικό γενεαλογικό δέντρο προέλευσης των Σκανδιναβών και των βασιλέων τους, που ξεκινάει από τον γιο του Ιάφεθ, τον Μαγώγ, για να επιβεβαιώσει την αρχαιότητα του Σουηδικού θρόνου. Οι σύγχρονοι βασιλείς της Σουηδίας Ερρίκος ΙΔ΄ της Σουηδίας και Κάρολος Θ΄ της Σουηδίας λάτρευαν τους υψηλούς προγόνους τους, από τους οποίους ισχυρίζονταν ότι κατάγονται, με απόδειξη τα κοινά τους ονόματα. Η Σουηδία κυβερνήθηκε τρεις φορές από γυναίκες: τη Μαργαρίτα Α΄ των Έστριντσεν, τη Χριστίνα των Βάσα και την Ουλρίκα-Ελεονόρα των Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου.
Πρόσθετα με την παρακάτω λίστα, ο Σουηδικός θρόνος διεκδικήθηκε επιπλέον την περίοδο (1599 - 1660) από τους βασιλείς της Πολωνο-Λιθουανικής δυναστείας: τον Σιγισμούνδο Γ΄ της Πολωνίας (1599 - 1632) και στη συνέχεια από τους γιους του Βλαδίσλαο Δ΄ της Πολωνίας και Ιωάννη Β΄ Καζιμίρ της Πολωνίας. Οι Σουηδοί μονάρχες προέρχονται από το 1818 από τον Οίκο των Μπερναντόττε βάσει των κανόνων διαδοχής, οι οποίοι ορίστηκαν το 1810. Το ίδιο καταστατικό όριζε, ότι ο μονάρχης θα διόριζε τον πρωθυπουργό του. Σταδιακά οι εξουσίες του βασιλιά κατά τη διάρκεια του 19ου αι. περνούσαν στον πρωθυπουργό. Το 1917 είχε χάσει τις περισσότερες εξουσίες του, οι οποίες πέρασαν στην εκλεγμένη από τον λαό κυβέρνηση. Με το Σύνταγμα του 1974 το πολίτευμα ορίστηκε ως βασιλευόμενη δημοκρατία, με τον ρόλο του βασιλιά καθαρά διακοσμητικό. Οι κανόνες διαδοχής άλλαξαν χάρη της πριγκίπισσας Βικτωρίας (γεννήθηκε το 1977), έτσι αυτή έγινε διάδοχος.
Πηγές
Σουηδίας Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας
Κορλάρ
Το Κορλάρ είναι ένα χωριό στην επαρχία Τζαλιλαμπάντ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας, κοντά στα σύνορα με το Ιράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ
Ηρώδης Β΄ Φίλιππος
Ο Ηρώδης Β´ Φίλιππος (1ος αιώνας μ.Χ.) από την Ηρωδιανή Δυναστεία, ήταν πρίγκιπας της Ιουδαίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου, βασιλιά της Ιουδαίας και της 3ης συζύγου του Μαριάμης Β΄, κόρης του Σίμωνα Βόηθου, αρχιερέα του Ναού στα Ιεροσόλυμα.
Ετεροθαλή αδέλφια του ήταν ο Ηρώδης Αντίπας τετράρχης της Γαλιλαίας & Περαίας (γιος του Ηρώδη Α΄ και της 4ης συζύγου του Μαλθάκης), ο Φίλιππος ο Τετράρχης (γιος του Ηρώδη Α΄ και της 5ης συζύγου του Κλεοπάτρας), κ.ά. Η σύζυγος του Ηρώδη Φιλίππου ονομαζόταν Ηρωδιάς και κόρη τους ήταν η Σαλώμη. Η Ηρωδιάδα έκανε δεύτερο γάμο με τον εκ πατρός θείο της Ηρώδη Αντίπατρο.
Η Σαλώμη χόρεψε μπροστά στον πατριό της Ηρώδη Αντίπατρο και με την καθοδήγηση της μητέρας της ζήτησε το κεφάλι του Αγ. Ιωάννη του Βαπτιστή.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ηρωδιάδα, κόρη του Αριστόβουλου Δ΄ πρίγκιπα της Γαλιλαίας και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία
Πράτσο
Το Πράτσο (ιταλικά: Prazzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Θηρεσία της Πορτογαλίας, κόμισσα της Φλάνδρας
Η Θηρεσία της Πορτογαλίας (1157 – 6 Μαΐου 1218 ) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας, γνωστή και ως Ματθίλδη της Φλάνδρας, ήταν ινφάντα της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Αλφόνσου Α΄ πρώτου βασιλιά της Πορτογαλίας της Ματθίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου Γ΄ κόμη της Σαβοΐας. Έγινε κόμισσα της Φλάνδρας από τον πρώτο γάμο της με τον Φίλιππο Α΄ του Οίκου της Λωρραίνης κόμη της Φλάνδρας και από τον δεύτερο γάμο της έγινε δούκισσα της Βουργουνδίας από τον γάμο της με τον Εύδη Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας.
Κρόιμπεκε
Ο δήμος περιλαμβάνει αυτή καθαυτή την πόλη και δύο μικρούς πρώην δήμους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Θηρεσία της Πορτογαλίας, κόμισσα της Φλάνδρας
Βιογραφία
Μετά το τέλος του Φιλίππου τον Αύγουστο του 1191, η Θηρεσία παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με τον Εύδη Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας, το 1193. Δεν έκανε παιδιά, με αποτέλεσμα να χωρίσουν.
Η Ματθίλδη απεβίωσε, όταν η άμαξα στην οποία επέβαινε, έπεσε κατά λάθος σε έναν βάλτο κοντά στο Βερν (Veurne) και πνίγηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμησσες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Πριγκίπισσα Βάντα
μικρογραφία| Θάνατος της Πριγκίπισσας Βάντα από τον [[Μαξιμίλιαν Πιοτρόφσκι, 1859]] Η Πριγκίπισσα Βάντα (πολωνικά: Księżniczka Wanda) (φημολογείται πως έζησε στην Πολωνία του 8ου αιώνα) ήταν η κόρη του Κράκου, θρυλικού ιδρυτή της Κρακοβίας. Μετά το θάνατο του πατέρα της, έγινε βασίλισσα των Πολωνών, αλλά αυτοκτόνησε για να αποφύγει έναν ανεπιθύμητο γάμο με έναν Γερμανό.
Ο θρύλος της Βάντα ειπώθηκε για πρώτη φορά από τον Καντουούμπεκ
Η πρώτη γραπτή αναφορά του θρύλου της Βάντα ήταν από τον Πολωνό χρονικογράφο Βιντσέτι Καντουούμπεκ. Σε αυτήν την εκδοχή της ιστορίας, η Βάντα κυβέρνησε την Πολωνία μετά τον θρυλικό Πολωνό βασιλιά Κράκο. Όταν η γη της καταλήφθηκε από έναν «Αλαμαννό τύραννο», ο οποίος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί το θάνατο του προηγούμενου κυβερνήτη, η Βάντα οδήγησε τα στρατεύματά της να τον αντιμετωπίσουν. Βλέποντας την ομορφιά της, τα γερμανικά στρατεύματα αρνήθηκαν να πολεμήσουν και ο αρχηγός τους αυτοκτόνησε. Προς το τέλος της ιστορίας, ο Καντουούμπεκ αναφέρει ότι «ο ποταμός Βάνδαλος ονομάστηκε από εκείνη» και ως εκ τούτου οι άνθρωποι που κυβερνούσε ήταν γνωστοί ως «Βάνδαλοι». Σε αυτήν την εκδοχή, η Βάντα παρέμεινε άγαμη και είχε μακροζωία.
Ιστοριογραφία
Η ιστορία της πριγκίπισσας Βάντα περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον μεσαιωνικό (12ο και 13ο αιώνα) Πολωνό επίσκοπο και ιστορικό, Βιντσέτι Καντουούμπεκ και θεωρείται από τους περισσότερους ιστορικούς ότι εφευρέθηκε από αυτόν, πιθανώς βασισμένος σε σλαβικούς μύθους και θρύλους, αν και ορισμένοι ιστορικοί βλέπουν τον θρύλο να έχει ρίζες στις σκανδιναβικές ή αρχαίες ρωμαϊκές (ή αρχαίες ελληνικές) παραδόσεις. δεξιά|μικρογραφία| [[Προτομή της Βασίλισσας Βάντα στο Παλάτι του Κρασίνσκι, Ουρσίνουφ.]] Η εκδοχή του Καντουούμπεκ έχει τον Γερμανό πρίγκιπα, όχι την πριγκίπισσα Βάντα, να αυτοκτονεί. Σύμφωνα με τον Καντουούμπεκ, η πριγκίπισσα έζησε μια μακρά και ευτυχισμένη ζωή, παραμένοντας για πάντα παρθένα. Ήταν μόνο στο Χρονικό της Μείζονος Πολωνίας του 13-14ου αιώνα που η παραλλαγή με την Βάντα να αυτοκτονεί διαδόθηκε από τον ιστορικό του 15ου αιώνα, Γιαν Ντουούγκος.
Πολιτιστικές επιρροές
Ο Γερμανός ποιητής Ζαχαρίας Βέρνερ έγραψε ένα δράμα με το όνομα Βάντα, το οποίο εκτελέστηκε στη σκηνή το 1809 από τον φίλο του, Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε.
Ο Πολωνός ποιητής Τσίπριαν Νόρβιντ επισκέφτηκε το Λόφο το 1840. Στη συνέχεια συνέθεσε το αφηγηματικό ποίημα Βάντα προς τιμήν της αρχαίας πριγκίπισσας.
Ο Κροάτης δραματουργός Ματίγια Μπαν έκανε τη Βάντα το σύμβολο της Πολωνίας στο έργο του το 1868, Βάντα, η Πολωνή Βασίλισσα.
Ο Αντονίν Ντβόρζακ συνέθεσε την πέμπτη από τις 11 όπερες του, την τραγωδία Vanda, γύρω από αυτό το επεισόδιο στους θρύλους της πολωνικής ιστορίας. Γράφοντας το 1875, έριξε την ιστορία ως αγώνα μεταξύ των ειδωλολατρικών Σλάβων και των Χριστιανών Γερμανών.
Το 1890, ένα άγαλμα που σχεδιάστηκε από τον Πολωνό καλλιτέχνη Γιαν Ματέικο, που απεικονίζει έναν αετό που γυρίζει προς τα δυτικά, τοποθετήθηκε στην κορυφή του λόφου. Στη βάση του αγάλματος, χαράχθηκε η επιγραφή WANDA, μαζί με δύο σπαθιά και μια ηλακάτη.
Οι μελετητές Αλμπίνα Κρουσέφκσα και Μάριον Κόουλμαν περιέγραψαν τη Βασίλισσα Βάντα ως «την καθαρή λευκή αγνότητα της Ελέιν του Άστολατ, την μητρική αφοσίωση της Κορδηλίας και τη σιδερένια βούληση της Βοαδίκειας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρυλικοί Πολωνοί μονάρχες Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες Κατηγορία:Μυθολογικές πριγκίπισσες Κατηγορία:Μυθολογικές βασίλισσες
Αριστίων (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Αριστίων μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:
Πριέρο
Το Πριέρο (ιταλικά: Priero) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ψήφισμα 68/262 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών
[[Αρχείο:Crimean_referendum_resolution_vote.PNG|μικρογραφία|δεξιά|352x352px|