cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1704 τη Σοφία-Καρλόττα, κόρη του Καρόλου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Αγροτική Περιοχή Αρούσα
Οι ασχολίες κλπ. των πρώτων ξένων - Ελλήνων αποίκων
Η περιοχή εκτός των Γερμανών και όταν αυτοί εκδιώχθηκαν το 1916 από τους Άγγλους, άρχισε να εποικίζεται σταδιακά από Ευρωπαίους όλων των εθνικοτήτων.
Σημαντικός άποικος ήταν ένας Αγγλοεβραίος ονόματι Bloom, του οποίου η φυτεία, αριθμούσε πάνω από 1,000,000 δέντρα καφέ, άλλος σημαντικότατος άποικος της περιοχής, ήταν ο "Βασιλεύς" των διαμαντιών Williamson. Στην περιοχή, εισέρρευσε πέραν των Ευρωπαίων και πλήθος Ινδών· και οι οποίοι ασχολήθηκαν κυρίως με το εμπόριο. Ο πρώτος Έλληνας που ξεκίνησε την καλλιέργεια του καφέ, ήταν κάποιος Μιχαήλ Μιχαλάκης (από την Κάτω Παναγιά, Μ. Ασίας), ο οποίος εγκαταστάθηκε στην περιοχή Ντουρούμα (Nduruma) όπου έκτισε και την οικία του.
Παρακάτω, αναφέρονται ορισμένοι από τους Έλληνες οι οποίοι κατοικούσαν στην περιοχή κατά το 1950+: • 3
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Αρούσα
Επαρχία Σαν Λουίς
Το Σαν Λουίς (San Luis, ) είναι επαρχία της Αργεντινής που βρίσκεται κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της χώρας (στον 32° νότιο παράλληλο). Γειτονικές επαρχίες είναι, από τα βόρεια με τη φορά των δεικτών του ρολογιού, η Λα Ριόχα, η Κόρδοβα, η Λα Πάμπα, η Μεντόσα και το Σαν Χουάν. Πρωτεύουσα της είναι η ομώνυμη πόλη, και ο πληθυσμός της επαρχίας, σύμφωνα με την απογραφή του 2022, είναι 540.905 κάτοικοι.
Ιστορία
Η πόλη του Σαν Λουίς ιδρύθηκε το 1594 από τον Λουίς Χουφρέ ντε Λοάισα ι Μενέσες, αλλά στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Επανιδρύθηκε από τον Μαρτίν Γκαρσία Ονιές ντε Λογιόλα το 1596 με το όνομα Σαν Λουίς ντε Λογιόλα.
Οικονομία
Η οικονομία του Σαν Λουίς ήταν, κατά την τελευταία περίοδο, μια από τις πλέον ανεπτυγμένες της Αργεντινής. Η παραγωγή της το 2006, η οποία εκτιμάται σε 3,386 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, απέφερε κατά κεφαλήν εισόδημα 9.203 δολάρια ΗΠΑ (λίγο πάνω από τον εθνικό μέσο όρο).
Πολιτική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε εννέα νομούς (departamentos). μικρογραφία|287x287εσ| Διοικητική διαίρεση (νομοί) του Σαν Λουίς και της πρωτεύουσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Αργεντινής
Mitsubishi Motors
Η Mitsubishi Motors Corporation είναι μια πολυεθνική αυτοκινητοβιομηχανία με έδρα το Μινατό στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Το 2011, η Mitsubishi Motors ήταν η έκτη μεγαλύτερη ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία και η δέκατη έκτη μεγαλύτερη σε όλο τον κόσμο. Από τον Οκτώβριο του 2016, η Mitsubishi πωλήθηκε κατά το ένα τρίτο (34%) στην Nissan και έτσι είναι ένα μέρος της συμμαχίας Renault - Nissan.
Μοντέλα
Η μάρκα έχει πολλά αξιοσημείωτα ιστορικά μοντέλα όπως:
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Ιαπωνίας
Αουρόρα (τηλενουβέλα)
Η Αουρόρα (Ισπανικά: Aurora) είναι μια ισπανικής γλώσσας τηλενουβέλα που παράγεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες με βάση το τηλεοπτικό δίκτυο Telemundo Studios, του Μαϊάμι και του Μεξικού Argos Comunicación, παραγωγής του 2010.
Πρωταγωνιστούν Σάρα Μαλντονάδο, Εουχένιο Σίγιερ και Χόρχε Λουίς Πίλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ισπανόφωνες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
47 Ρονίν
μικρογραφία|Οι ρόνιν εισβάλλουν ξαφνικά στο αρχοντικό του Κίρα, με τους φύλακες απροετοίμαστους να προσπαθούν μάταια να σταματήσουν την επίθεση. Η ιστορία των 47 ρόνιν αναφέρεται στο σχέδιο 47 ρόνιν να εκδικηθούν τον άδικο θάνατο του αφέντη τους, του ντάιμγιο Ασάνο Ναγκανόρι. Η "εκδίκηση των 47 ρόνιν" (四十七士, Shijūshichishi) αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες ιστορίες της Ιαπωνίας οι οποίες υπογραμμίζουν τις ηθικές αξίες και τον κώδικα τιμής, γνωστό ως μπούσιντο, που ακολουθούν οι σαμουράι. Στην συγκεκριμένη ιστορία, η προσήλωση στα ιδανικά τους, οδήγησε 47 πολεμιστές στο να ανταλλάξουν τις ίδιες τους τις ζωές για την τιμή του αφέντη τους.
Στις 17 Απριλίου του έτους 1701 (την χρονική περίοδο - νένγκο - του Γκένροκου (1688-1704) ) ο 34χρονος Ασάνο Ναγκανόρι, ντάιμγιο του Άκο (νοτιοδυτική επαρχία Χιόγκο, δυτικό Χονσού, Ιαπωνία) καταδικάστηκε στο να διαπράξει σεπούκου και να πεθάνει με τιμή, έχοντας διαπράξει το έγκλημα να επιτεθεί στον ανώτερό του Κίρα Γιοσιχίσα. Ακολουθώντας τον θάνατό του, η γη που ανήκε στην οικογένειά του κατασχέθηκε από το Σογκουνάτο και οι 320 σαμουράι που τον υπηρετούσαν έγιναν ρόνιν, σαμουράι που περιπλανιούνται χωρίς αφέντη. Περίπου 47 από τους πολεμιστές αυτούς αποφάσισαν να πάρουν εκδίκηση από τον Κίρα, καθώς τον θεώρησαν υπεύθυνο για την αυτοχειρία του αφέντη τους δεδομένου ότι ο Ασάνο επιτέθηκε στον Κίρα αφότου ο τελευταίος τον προσέβαλε επανειλημμένα. μικρογραφία|Οι 47 ρόνιν πηγαίνουν στον ναό Sengaku-ji όπου είναι ο τάφος του αφέντη τους Ασάνο. Έχοντας σχεδιάσει προσεκτικά την εκδίκησή τους, 46 από τους ρόνιν με επικεφαλής τον Όισι Κουρανόσουκε Γιόσιο εισέβαλαν στο αρχοντικό του Κίρα στις 30 Ιανουαρίου του 1703, ενώ ο 47ος ρόνιν στάλθηκε ως αγγελιαφόρος να μεταφέρει την είδηση της επίθεσης στον Κίρα στον διάδοχο του Ασάνο. Αφού βρήκαν τον Κίρα, πήραν τη ζωή του και έχοντας αποδώσει τις απαραίτητες νεκρικές τιμές τόσο στον αφέντη τους όσο και στον Κίρα, συνελήφθησαν χωρίς αντίσταση από τις αρχές. Παρόλο που τόσο ο λαός όσο και ο ίδιος ο Σόγκουν συμφωνούσαν με την εκδίκηση των ρόνιν, οι αξίες της Ιαπωνίας της περιόδου του Γκένροκου καταδίκαζαν τέτοιες πράξεις που προέρχονται από τα βίαια ιδεώδη του παρελθόντος, με αποτέλεσμα οι ρόνιν να καταδικαστούν σε θάνατο. Όπως και ο Ασάνο, οι ρόνιν καταδικάστηκαν να διαπράξουν σεπούκου. Έτσι, στις 20 Μαρτίου του 1703, 46 ρόνιν πέθαναν με τιμή, έχοντας υπερασπιστεί επιτυχώς την τιμή του αδικοχαμένου αφέντη τους. μικρογραφία|Στιγμιότυπο από την ταινία "47 ρόνιν" του [[Kenji Mizoguchi]] Τα γεγονότα του Άκο αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για πληθώρα θεατρικών έργων Καμπούκι (στα οποία όμως τα ονόματα των σαμουράι αλλάχθηκαν λόγω της απαγόρευσης της απεικόνισης τέτοιων γεγονότων κατά την περίοδο Γκένροκου), πινάκων Ουκιγιο-ε, καθώς και ταινιών, που εισάγουν βέβαια σε μικρό ή μεγάλο βαθμό αρκετά στοιχεία μυθοπλασίας στην αληθινή ιστορία. Το βιβλίο Θρύλοι της Παλιάς Ιαπωνίας του Άλγκερνον Μπέρτραμ Φρίμαν-Μίτφορντ αποτελεί ίσως μία από τις πρώτες ολοκληρωμένες καταγραφές της ιστορίας, ενώ υπάρχουν επιπλέον ιστορικά στοιχεία τα οποία παρέχουν κάποιες αντικειμενικές πληροφορίες για τα αληθινά γεγονότα τα οποία συνέβησαν πριν και μετά την εκδίκηση των ρόνιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας Κατηγορία:Σαμουράι
Εσθονική Αστυνομία
μικρογραφία|Το εθνόσημο της Εσθονικής Αστυνομίας και Συνοριοφυλακής, προηγουμένως χρησιμοποιήθηκε από την Εσθονική Αστυνομία Η Εσθονική Αστυνομία (εσθονικά: Eesti Politsei) είναι η υπηρεσία επιβολής του νόμου της Εσθονίας. Από το 2010, επίσημα ονομάζεται ως Εσθονική Αστυνομία και Επιτροπή Συνοριοφυλακής (εσθονικά: Eesti Politsei- ja Piirivalveamet).
Δομή
Ο ανώτερος αξιωματικός της αστυνομίας κατέχει τον τίτλο του Εθνικού Αστυνομικού Επίτροπου. Η κεντρική υπηρεσία είναι το Εσθονικό Αστυνομικό Συμβούλιο, το οποίο διαχειρίζεται, κατευθύνει και συντονίζει τις δραστηριότητες όλων των αστυνομικών μονάδων υπό την διοίκηση του.
Αστυνομικές μονάδες
Η Αστυνομία της Εσθονίας έχει τρεις εθνικές μονάδες: την Κεντρική Εγκληματική Αστυνομία, την Αστυνομία Επιβολής του Νόμου, και την Ιατροδικαστική Υπηρεσία.
Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ|Ένα Εσθονικό περιπολικό. Η Εσθονική Αστυνομία ιδρύθηκε στις 12 Νοεμβρίου του 1918. Η πρώτη περίοδος ύπαρξής της ήταν μέχρι το καλοκαίρι του 1940, όταν το Εσθονικό Κράτος έχασε την ανεξαρτησία του από την Σοβιετική Ένωση. Η ίδρυση της Εσθονικής Αστυνομίας έγινε σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες για την χώρα, την περίοδο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας.
Η Εσθονική Αστυνομία επανιδρύθηκε υπό την δικαιοδοσία του Υπουργείου Εσωτερικών, τον Μάρτιο του 1991, με τον Νόμο της Αστυνομίας.
Η περίοδος έληξε στις 1 Μαρτίου του 1991, καθώς ήταν η ημέρα αποκατάστασης της Εσθονικής Αστυνομίας. Το 2010, η συνοριοφυλακή καταργήθηκε και το προσωπικό της απορροφήθηκε από την Αστυνομία.
Διάφορα
Στα τέλη του Απριλίου του 2017, ανακοινώθηκε ο εξοπλισμός των περιπολικών της Εσθονικής Αστυνομίας με λούτρινα αρκουδάκια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονία
Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2010
Το Πρωτάθλημα Ένταξης ΚΟΠ 2010 ήταν η 25η έκδοση του Πρωταθλήματος Ένταξης ΣΤΟΚ. Νικήτρια ήταν η ομάδα ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2010 συμμετείχαν 29 ομάδες από τα πρωταθλήματα των αγροτικών ομοσπονδιών μελών της ΣΤΟΚ.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Σε όλους τους γύρους έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερη έδρα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός αγώνας. Εκτός από τον τελικό για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας, πραγματοποιήθηκε αγώνας κατάταξης μεταξύ των δύο ηττημένων των ημιτελικών αγώνων για τις θέσεις 3 και 4. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2010-11.
Συμμετέχουσες ομάδες
Από κάθε αγροτική ομοσπονδία συμμετείχε διαφορετικός αριθμός ομάδων, ανάλογα με το μέγεθος της ομοσπονδίας. Οι ομάδες που συμμετείχαν στον πρωτάθλημα ένταξης από κάθε ομοσπονδία ήταν η πρώτη ή οι πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος κάθε ομοσπονδίας. Η συμμετοχή των ομάδων ήταν προαιρετική. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετέχουσες ομάδες και την ομοσπονδία από την οποία προέρχονταν.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν 26 ομάδες. Τρεις ομάδες (Εληά Λυθροδόντα, Ανόρθωσις Μουτταγιάκας, Ποσειδώνας Γιόλου) πέρασαν στον επόμενο γύρο χωρίς αγώνα. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 3 ομάδες που πέρασε χωρίς αγώνα από τον Α΄ γύρο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η ομάδα ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου και ο Φοίνικας Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς. Ο τελικός διεξήχθη στις 13 Ιουνίου 2010 στο Στάδιο Χαλκάνορα Δημήτρης Χάματσος στο Δάλι. Νικητής ήταν ο ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου με σκορ 2-0.
Θέσεις 3-4
Για την κατάκτηση της 3η θέσης αναμετρήθηκαν οι ομάδες που αποκλείστηκαν στην ημιτελική φάση, Δυναμό Περβολιών και Ένωση Νέων «Ο Κορμακίτης». Η Δυναμό Περβολιών κέρδισε με 2-1 και κατέκτησε την 3η θέση ενώ η Ένωση Νέων «Ο Κορμακίτης» κατέκτησε την 4η θέση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010
Βίκυ Θεοδωροπούλου
Η Βίκυ Θεοδωροπούλου (Αθήνα 1958) είναι Ελληνίδα συγγραφέας. Σπούδασε νεότερη ιστορία στην Αθήνα και στο Παρίσι και εργάζεται ως δημοσιογράφος για μεγάλες ελληνικές εφημερίδες και ως εκφωνήτρια στην ΕΡΤ. Την ίδια περίοδο, έγραψε βιβλία που εκτείνονταν από την ιστορική τεκμηρίωση μέχρι την λογοτεχνία ως είδος για την αποτύπωση των ψυχογεωγραφικών εντυπώσεων. Το πρώτο της μυθιστόρημα
, Γράμμα από το Δουβλίνο (εκδόσεις Εστία, 1997), έλαβε το βραβείο Μαρία Ράλλη στην κατηγορία πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Δελτοειδές εικοσιτετράεδρο
Στη Στερεομετρία, το δελτοειδές εικοσιτετράεδρο είναι κυρτό πολύεδρο, που ανήκει στα καταλανικά στερεά, τα οποία είναι δυϊκά των αρχιμήδειων στερεών. Συγκεκριμένα, το δελτοειδές εικοσιτετράεδρο είναι το δυϊκό του ρομβοκυβοκτάεδρου. Διαθέτει 24 έδρες σχήματος δελτοειδούς (εξού και το όνομα του στερεού).
Γεωμετρικά χαρακτηριστικά
Δεδομένου ότι οι έδρες του στερεού είναι δελτοειδή, αυτό σημαίνει ότι οι ακμές του είναι δύο ειδών. Αν λάβουμε το μήκος της ακμής του δυϊκού ρομβοκυβοκτάεδρου ίσο με τη μονάδα, τότε το μήκος της μικρής ακμής του δελτοειδούς εικοσιτετράεδρου είναι s1 = 2⁄7√10-√2 και το μήκος της μεγάλης ακμής του είναι s2 = √4-2√2.
Τώρα, αν θεωρήσουμε το μήκος της μικρής ακμής (s1) του στερεού ίσο με τη μονάδα, τότε ισχύουν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Πολύεδρα
Γκραν Πρι Αυστραλίας 2022 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Αυστραλίας 2022 είναι ο τρίτος αγώνας στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2022). Διεξάγεται στην πίστα Albert Park Circuit στη Μελβούρνη της Αυστραλίας το τριήμερο 8-10 Απριλίου 2022.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Για το 2022 η Pirelli έχει κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή ελαστικών για όλους τους οδηγούς που θα ειναι ίδια για όλους τους αγώνες.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 8 Απριλίου 2022, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 9 Απριλίου 2022, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές διεξήχθησαν το Σάββατο 9 Απριλίου 2022 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Σαρλ Λεκλέρ με τον Μαξ Φερστάπεν να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης. Ο Αλεξάντερ Άλμπον αποκλείστηκε από τις κατατακτήριες δοκιμές λόγω παρανομίας στα καύσιμα.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2022
Κάρολος Λεοπόλδος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
Ο Κάρολος-Λεοπόλδος, γερμ. Karl-Leopold (26 Νοεμβρίου 1678 - 28 Νοεμβρίου 1747) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1713-1747).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκράμπο και της Χριστίνας-Βιλεμίνης, κόρης του Γουλιέλμου-Χριστοφόρου λαντγκράβου της Έσσης-Χόμπουρκ.
Το 1699 απεβίωσε στο Γκράμπο σε ηλικία 50 ετών και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Χριστιανός-Λουδοβίκος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1709 τη Σοφία-Χέντβιχ, κόρη του Ερρίκου-Καζιμίρ Β΄. Δεν απέκτησαν τέκνα και διαζεύχθηκαν το 1710.
Το 1710 ο Κάρολος-Λεοπόλδος έκανε δεύτερο γάμο με τη Χριστίνα, κόρη του Νικολάου-Φρειδερίκου φον Λέπελ. Δεν απέκτησαν τέκνα και διαζεύχθηκαν το 1711.
Ο Κάρολος-Λεοπόλδος έκανε τρίτο γάμο το 1716 με την Αικατερίνη Ιβάνοβνα των Ρομάνοφ, κόρη του Ιβάν Ε΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κόζεν-τζι
Το Κόζεν-τζι (光前寺) είναι βουδιστικός ναός της αίρεσης Τεντάι. Βρίσκεται στην πόλη Κομαγκάνε, στο Ναγκάνο της Ιαπωνίας. Είναι ένας από τους πέντε μεγάλους βουδιστικούς ναούς στην περιοχή Σιντέτσου της Ιαπωνίας. Η κύρια εικόνα του είναι ένα άγαλμα χιμπούτσου του Φουντό Μιό-ο.
Ιστορία
Ο ναός ισχυρίζεται ότι ιδρύθηκε το 860 μ.Χ. από τον Χόντζο Σόνιν, μαθητή του Έννιν. Ωστόσο, καθώς όλα τα αρχεία του ναού χάθηκαν κατά τη διάρκεια των πολέμων της περιόδου Σενγκόκου μεταξύ Τακέντα Κατσουγιόρι και Όντα Νομπουτάντα, δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, που να υποστηρίζουν αυτόν τον ισχυρισμό. Ο ναός απολάμβανε την υποστήριξη της φυλής Τακέντα, και αργότερα εκείνης του Τογιοτόμι Χιντεγιόσι και έλαβε μια επιδότηση 60 koku για τη συντήρησή του από τον σόγκουν Τοκουγκάβα Ιεμίτσου. Ο ναός μειώθηκε πολύ σε μέγεθος κατά την περίοδο Μεϊτζί, αλλά πολλές από τις σωζόμενες κατασκευές του χρονολογούνται από την περίοδο Έντο:
Ο θρύλος του Χαγιαταρό
Ο ναός είναι μία από τις τοποθεσίες που σχετίζονται με τον θρύλο του Χαγιαταρό (早太郎説話, Hayatarō setsuwa). Η ιστορία έχει πολλές παραλλαγές, αλλά είναι περίπου η εξής: Πριν από περίπου 700 χρόνια, στο ναό του Κόζεν-τζι στα απομακρυσμένα βουνά, ένας άγριος σκύλος του βουνού γέννησε τρία κουτάβια. Ο ιερέας του ναού φρόντιζε τα ζώα και όταν η μητέρα σκυλίτσα αποφάσισε να επιστρέψει στην άγρια φύση, άφησε ένα από τα κουτάβια πίσω από ευγνωμοσύνη, για να είναι ο φύλακας του ναού. Μια μέρα ένα παιδί του χωριού δέχθηκε επίθεση από ένα άγριο ζώο και ο σκύλος έσπευσε να τον βοηθήσει. Ο σκύλος ονομάστηκε τότε "Χαγιαταρό", που σημαίνει χονδρικά "γρήγορος και γενναίος". Εν τω μεταξύ, στο Μιτσούκε στη γειτονική επαρχία Τοτόμι, οι αγρότες υπέφεραν πολύ από τις λεηλασίες κάποιου υπερφυσικού θηρίου στα χωράφια τους. Κάθε χρόνο, ένα λευκό βέλος εκτοξευόταν τυχαία, και το σπίτι που ήταν πιο κοντά στο σημείο που προσγειώθηκε αναγκαζόταν να κάνει μια ανθρωποθυσία ενός παιδιού, για να αποτρέψει αυτή την καταστροφή, τοποθετώντας το παιδί σε ένα λευκό κουτί σε έναν εγκαταλελειμμένο ναό. Το παιδί εξαφανίστηκε τη νύχτα και δεν εθεάθη ποτέ ξανά. Μια μέρα, ένας περιπλανώμενος μοναχός περνούσε από το χωριό και ενοχλήθηκε πολύ από αυτό το έθιμο, καθώς οι θεοί είναι καλοπροαίρετοι και δεν θα έκαναν ποτέ τέτοιο κακό. Κρύφτηκε πίσω από ένα δέντρο τη νύχτα της θυσίας και είδε μερικούς τεράστιους πίθηκους, τόσο μεγάλους, που είχαν γίνει μπακεμόνο (bakemono), να πλησιάζουν το παιδί τραγουδώντας «Ελπίζουμε ότι ο Χαγιαταρό δεν είναι εδώ. Μην ενημερώσετε τον Χαγιαταρό ότι παίρνουμε το παιδί." Ο μοναχός τράπηκε σε φυγή και πέρασε αρκετά χρόνια ψάχνοντας για το "Χαγιαταρό" μέχρι που συνάντησε τον Κόζεν-τζι και τον φύλακα σκύλο του. Στο άκουσμα της ιστορίας, ο ιερέας τον άφησε να δανειστεί τον Χαγιαταρό. Την ώρα της επόμενης θυσίας, ο Χαγιαταρό τοποθετήθηκε στο λευκό κουτί αντί για ένα παιδί. Όταν ήρθαν τα τέρατα, ακολούθησε μεγάλη μάχη. Το επόμενο πρωί, οι χωρικοί βρήκαν τρία νεκρά μπακεμόνο, αλλά όχι τον Χαγιαταρό. Αρκετές μέρες αργότερα, ο Χαγιαταρό επέστρεψε στο Κόζεν-τζι, αλλά ήταν τραυματισμένος πολύ και πέθανε αμέσως μετά την άφιξή του στο σπίτι. Ο ιερέας έφτιαξε έναν ωραίο τάφο για τον ηρωικό σκύλο δίπλα στην κεντρική αίθουσα του ναού, ο οποίος παραμένει μέχρι σήμερα. Οι πιστοί θεώρησαν ότι ο Χαγιαταρό ήταν η ενσάρκωση του Φουντό Μιό-ο, που απαλλάσσει τους ανθρώπους από τα βάσανά τους.
Κήποι του Κόζεν-τζι
Ο ιαπωνικός κήπος δίπλα στην κεντρική αίθουσα του Κόζεν-τζι έχει μια διάταξη επηρεασμένη από τον δάσκαλο του Ζεν Ράνκεϊ Ντόριου. Πιστεύεται ότι χρονολογείται στην περίοδο Καμακούρα. Ο κήπος χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα εθνικά μέρη γραφικής ομορφιάς της Ιαπωνίας το 1967. Ο χαρακτηρισμός περιλαμβάνει την προσέγγιση των κήπων, με τα υπεραιωνόβια δέντρα, που αποτελούν μέρος της γραφικής δομής του κήπου.
Παραπομπές
Κ
Τσερνιαχόφσκ
Το Τσερνιαχόφσκ (ρωσικά: Черняховск) – γνωστό πριν από το 1946 με το γερμανικό του όνομα Ίνστερμπουργκ (γερ.: Insterburg · λιθουανικά: Įsrutis· πολωνικά: Wystruć) – είναι πόλη στο Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ της Ρωσίας, και το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου δήμου. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Ίνστρουτς και Ανγκράπα, που ενώνονται για να γίνουν ο ποταμός Πρεγκόλια κάτωθεν του Τσερνιαχόφσκ. Η πόλη είχε πληθυσμό 36.423 κατοίκων το 2017.
Το Τσερνιαχόφσκ βρίσκεται στο κέντρο του Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ σε υψόμετρο μεταξύ 35 και 25 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, περίπου 90 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης του Καλίνινγκραντ.
Μάχη στον Μυλοπόταμο Κρήτης
Η Μάχη στον Μυλοπόταμο (Κρήτης) διεξήχθη λίγο μετά τα μέσα του Απριλίου του 1822 στην επαρχία του Μυλοποτάμου Κρήτης μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων και είχε ως αποτέλεσμα την επιτυχή εισβολή των Ελλήνων στον Μυλοπόταμο και την παράδοση των Τούρκων.
Υπόβαθρο
Η άφιξη του Γάλλου φιλέλληνα Βαλέστ έφερε άλλη τροπή στην επανάσταση. Ο Βαλέστ αφού διαπίστωσε τις στρατιωτικές αρετές των Κρητικών, θεωρούσε πως πρέπει να αλλάξει η ισχύουσα τακτική πολέμου και να κατακτηθεί ένα φρούριο, γεγονός που θα επέτρεπε την ευκολότερη διοίκηση του νησιού. Προσπάθησε, λοιπόν, να καταλάβει το κάστρο του Ρεθύμνου δίχως όμως επιτυχία καθώς οι Τούρκοι τελικά τον συνέλαβαν και τον αποκεφάλισαν. Τα γεγονότα της ανεπιτυχούς προσπάθειας κατάληψης του κάστρου του Ρεθύμνου, οδήγησαν πολλούς από τους Έλληνες οπλαρχηγούς να στρέψουν την προσοχή τους προς τις επαρχίες του Μυλοποτάμου ή αλλιώς Αυλοποτάμου.
Μάχη
Οι Έλληνες, με διάφορες επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων της υπαίθρου, κατάφεραν να τους κλείσουν στο Ηράκλειο. Έγιναν έτσι κύριοι της περιοχής για πρώτη φορά. Μετά τα μέσα Απριλίου, απέκλεισαν τον Αχμέτ Κιρίμι ο οποίος ήταν ο αγάς της περιοχής του Μυλοποτάμου. Στις 28 του Απρίλη, οι Τούρκοι επιχείρησαν αποτυχημένη έξοδο και εξαναγκάσθηκαν να ξανακλειστούν στον πύργο. Τελικά, ο Κιρίμης αποφάσισε να δεχθεί τον αφοπλισμό τόσο του ιδίου όσο και των ανδρών του καθώς οι ενισχύσεις που περίμενε από τον Λαδάογλου και τους 300 Ηρακλειώτες Τούρκους δεν έφτασαν ποτέ καθώς ο Λαδάογλου ηττήθηκε στον Σκλαβόκαμπο. Μετά την επιτυχία τους αυτή οι αγωνιστές του Μυλοποτάμου, εισέβαλαν και στην επαρχία του Μαλεβιζίου αναγκάζοντας τους Τούρκους να κλεισθούν και εκείνοι στο Ηράκλειο. Η επιτυχία της εισβολής στον Μυλοπόταμο οδήγησε τον Αφεντουλίεφ (Γενικός Έπαρχος Κρήτης ) στο να διατάξει τους Κρητικούς οπλαρχηγούς να εκστρατεύσουν εναντίον των Τουρκοκρητών της περιοχής της Σελίνου και Κισσάμου με ανεπιτυχή όμως αποτελέσματα.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μπαλτίισκ
Το Μπαλτίισκ (ρωσικά: Балти́йск), πριν από το 1946 γνωστό με το γερμανικό του όνομα Πιλλάου (γερ.: Pillau · πολωνικά: Piława· λιθουανικά: Piliava· γίντις: פּילאַווע), είναι πόλη-λιμάνι και το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου δήμου στο Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ της Ρωσίας, ευρισκόμενο στο βόρειο τμήμα της λωρίδας Βιστούλα, στην όχθη του στενού του Μπαλτίισκ που χωρίζει τη λιμνοθάλασσα του Βιστούλα από τον κόλπο του Γκντανσκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει 32.697 κατοίκους.
Φρειδερίκος Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
Ο Φρειδερίκος Β΄, γερμ. Friedrich II (9 Νοεμβρίου 1717 – 21 Απριλίου 1785) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1756-1785).
Βιογραφία
Το 1785 απεβίωσε στο Λούντβιχσλουστ του Σβερίν, σε ηλικία 68 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1746 τη Λουίζα-Φρειδερίκη, κόρη του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου διαδόχου της Βυρτεμβέργης. Απέκτησαν τέσσερα τέκνα, που απεβίωσαν νωρίς.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
15η Συμφωνία (Μότσαρτ)
Δομή και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία γράφτηκε για τα εξής μουσικά όργανα: 2 όμποε, 2 κόρνο, φαγκότο, έγχορδα και πληκτροφόρο continuo.
Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:
Το πρώτο από τα συνολικά τέσσερα της Συμφωνίας είναι αυτό που ξεχωρίζει καθώς θεωρείται καινοτόμο και "τολμηρό" με τις αλλαγές tempo του. Το τέταρτο μέρος έχει χαρακτηριστεί πιο ελαφρό και χιουμοριστικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
15 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ μείζονα
Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας
Η Στατιστική Υπηρεσία είναι η στατιστική υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στοχεύει στην αξιόπιστη και έγκαιρη στατιστική πληροφόρηση για τα δρώμενα στην Κύπρο όλων των ενδιαφερομένων τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.
Ιστορικό
Η Στατιστική Υπηρεσία είναι η αρμόδια αρχή για τον καταρτισμό και δημοσίευση των περισσότερων επίσημων στατιστικών στοιχείων της Κύπρου. Η Στατιστική Υπηρεσία ιδρύθηκε το 1950 ως μια μικρή διοικητική μονάδα, αναβαθμίστηκε μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960 και μέχρι τον Ιανουάριο του 2000 έφερε την ονομασία Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών. Υπάγεται διοικητικά στο Υπουργείο Οικονομικών, διατηρεί όμως την αυτονομία της σε τεχνικά θέματα και έχει την αποκλειστική ευθύνη για την επιλογή της μεθοδολογίας, τεχνικής, ορισμών και διαδικασιών για την υλοποίηση των προγραμμάτων στατιστικών δραστηριοτήτων καθώς και για τη δημοσιοποίηση των στατιστικών δεδομένων που παράγει.
Με την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση το Μάιο του 2004, η συνεχής συμμετοχή σε Επιτροπές και ομάδες εργασίας και σε εκπαιδευτικά προγράμματα καθώς επίσης η συνεργασία με την Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Eurostat) αποτελούν μέρος των βασικών δραστηριοτήτων της Στατιστικής Υπηρεσίας.
Σημαντική αρμοδιότητα της Στατιστικής Υπηρεσίας είναι η απογραφή του πληθυσμού της χώρας.
Κατηγορία:Στατιστική Κατηγορία:Κυπριακές ανεξάρτητες αρχές
Σαβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Η Σαβίνα, γερμ.: Sabina von Brandenburg-Ansbach von Hohenzollern (12 Μαΐου 1529 - 2 Νοεμβρίου 1575) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.
Βιογραφία
Η Σαβίνα ήταν η δεύτερη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Γεωργίου Γεωργίου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1484–1543) από τον δεύτερο γάμο του με τον Χέντβιχ των Ποντιέμπραντυ (1508–1531), κόρης του Καρόλου Α΄ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς. Η πριγκίπισσα ανατράφηκε από τη μητριά της (3η σύζυγο του Γεωργίου) Αιμιλία της Σαξονίας στη λουθηρανική πίστη.
Στις 12 Φεβρουαρίου 1548 η Σαβίνα παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Γεώργιο εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1525–1598) στο Άνσμπαχ. Η πρώτη του σύζυγος Σοφία της Λεγκνίτσα ήταν εξαδέλφη της Σαβίνας. Την ημέρα πριν από την τελετή του γάμου, η Σαβίνα παραιτήθηκε επισήμως από την πιθανή πατρική της κληρονομιά. Η περιοχή, η πόλη και το κάστρο του Πλάουεν της μεταβιβάστηκαν ως ιδιοκτησία χηρείας της (wittum). Δεδομένου ότι το Πλάουεν, όπως και όλες οι περιοχές του Βρανδεμβούργου, δεν ήταν απαλλαγμένο από χρέη, μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις οδήγησαν στο να της δοθούν επιπλέον η περιοχή και το μοναστήρι του Σπάνταου.
Ο σύζυγος της Σαβίνας ήταν διάδοχος του εκλεκτοράτου του Βρανδεμβούργου για 23 χρόνια. Το ζευγάρι πέρασε το διάστημα αυτό σε διάφορα κάστρα στα εδάφη του Βρανδεμβούργου. Η επίσημη κατοικία της οικογένειας ήταν το κάστρο Τσέχλιν στο Ράινσμπεργκ κοντά στο Βίτστοκ. Εδώ η Σαβίνα φρόντιζε τα δικά της παιδιά και επίσης τον προγονό της (γιο της Σοφίας της Λεγκνίτσα) Ιωακείμ-Φρειδερίκο, ο οποίος αργότερα έγινε εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Ο λιτός τρόπος ζωής της Σαβίνας προκάλεσε την ευημερία του Ράινσμπεργκ για ένα διάστημα.
Αφού ο σύζυγος της Σαβίνας έγινε εκλέκτορας το 1571, είχε επιρροή στις θρησκευτικές υποθέσεις και ήταν προστάτης των εκκλησιών και των σχολείων. Υποστήριξε τους ασθενείς και τους ενδεείς και είχε τακτική προσωπική επαφή με τον γιατρό Λέοναρντ Τύρναϋσερ.
Η Σαβίνα απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου 1575 και τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Βερολίνου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1548 τον Ιωάννη-Γεώργιο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
Σταυροσκιάδι Ιωαννίνων
Το Σταυροσκιάδι ή Σταυροσκιάδιο είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – 100 μέτρα γυναικών
Ο δρόμος 100 μέτρων γυναικών ήταν ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018. Πραγματοποιήθηκε στις 6-7 Αυγούστου.
Γύρος 1
Άνεμος:
Σειρά 1: -0.7 μ/δ, Σειρά 2: -0.9 μ/δ, Σειρά 3: -0.2 μ/δ
Ημιτελικοί
μικρογραφία|324x324εσ|Ημιτελικός 3 Οι πρώτοι 2 κάθε σειράς (Q) και οι 2 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στους ημιτελικούς.
Σειρά 1: +0.2 μ/δ, Σειρά 2: +0.1 μ/δ, Σειρά 3: +0.3 μ/δ
Παραπομπές
00100 μετρα γυ Κατηγορία:100 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Περιοχή Μέρου
Η Περιοχή Μέρου (Αγγλικά: Meru District, Σουαχίλι: Wilaya ya Meru), είναι μία από τις έξι επαρχίες στην Περιφέρεια Αρούσα (Arusha Region) της Τανζανίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της περιφέρειας Αρούσα (Arusha Region), το οποίο ανατολικά συνορεύει με την Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region) και νοτίως με την Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region).
Η Επαρχία Μέρου (Meru District) καθώς και η Αγροτική Περιοχή Αρούσα (Arusha Rural District), προήλθαν μετά την Κυβερνητική απόφαση, σύμφωνα με το ΦΕΚ 353 του 2007 και μετά από το διαχωρισμό της Περιοχής Αρουμέρου.
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μέρου (Meru District) ήταν 268.144 άτομα.
Τμήματα
Πριν από τον διαχωρισμό της, η Περιοχή Αρουμέρου (Arumeru District), διαιρείτο διοικητικά σε τριάντα επτά Τμήματα: • 5 Σήμερα, η Περιοχή Μέρου (Meru District), διαιρείται διοικητικά σε: 3 Τομείς, 17 Τμήματα, • 5 71 Χωριά και 281 υπο-χωριά.
Οικονομία
Το 2012, η οικονομία στην Περιοχή Μέρου (Meru District), απειλήθηκε, όταν τοπικοί ακτήμονες κάτοικοι, κατέλαβαν βίαια, μερικές από τις μεγάλες ανθοκομικές φάρμες οι οποίες φέρνουν και τα περισσότερα χρήματα στην περιοχή.
Γεωργία
Οι κύριοι τύποι των αγροτικών προϊόντων που παράγονται είναι καφές, μπανάνες, λαχανικά, ντομάτες, κρεμμύδια, λάχανο, καρότα, αβοκάντο, αναποφλοίωτο ρύζι, κεχρί, μανιόκα, πατάτες Ιρλανδίας, γλυκοπατάτες και φασολάκια. Οι αγρότες εξασκούν το παραδοσιακό σύστημα καλλιέργειας, με την παραδοσιακή χρήση της κοπριάς στους αγρούς των.
Τουρισμός
Εντός της περιοχής υπάρχουν μερικές σημαντικές τουριστικές περιοχές, όπως το Εθνικό Πάρκο Αρούσα (ANAPA), δάσος Καράνγκα (Karanga forest), Λίμνη Ντουλούτι (Lake Duluti) και τα Σαφάρι Καμήλας Μκούρου (Mkuru Camel Safaris) στο Τμήμα Νγκαρενανυούκι (Ngarenanyuki Ward). Τη φιλοξενία των κατοίκων, τον ευνοϊκό καιρό, τα ελκυστικά ξενοδοχεία, πολιτιστικά κέντρα, καταστήματα τουριστικών ειδών, εστιατόρια, κάμπινγκ, καταστήματα και το όμορφο Όρος Μέρου (Mount Meru) στο παρασκήνιο, έχουν ιδιαίτερη επίδραση στους τουρίστες που επισκέπτονται την Ούσα Τάουν (Usa Town). Επιπλέον, η Ούσα Τάουν (Usa Town), είναι πλησίον στο εκπληκτικό Εθνικό Πάρκο Αρούσα και τη Λίμνη Ντουλούτη (Lake Duluti).
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Γκόλντι Στέινμπεργκ
Η Γκόλντι Στέινμπεργκ, το γένος Γκάρφινκελ (Gurfinkel) (αγγλικά: Goldie Steinberg, 30 Οκτωβρίου 1900 - 16 Αυγούστου 2015) ήταν Αμερικανοεβραία, γεννημένη στη Μολδαβία, υπεραιωνόβια, που πέθανε σε ηλικία 114 ετών και 290 ημερών. Ήταν το έκτο γηραιότερο εν ζωή πρόσωπο στον κόσμο και το δεύτερο γηραιότερο εν ζωή πρόσωπο στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά τη Σουζάνα Μούσατ Τζόουνς. Είναι, επίσης, το γηραιότερο πρόσωπο που γεννήθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, καθώς και ο γηραιότερος καταγεγραμμένος Εβραίος στην ιστορία.
Η Στέινμπεργκ γεννήθηκε το 1900 στο Κισίνεφ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σημερινό Κισινάου, Μολδαβία). Ήταν ένα από τα οχτώ παιδιά του Κάζκελ και της Ντβόιρα Γκάρφινκελ. Το 1903 επιβίωσε από το προγκρόμ που έλαβε χώραν στο Κισίνεφ, χωρίς, φυσικά, η ίδια να ανακαλεί μνήμες. Το 1923, αυτή και δύο αδελφές της μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Εκεί γνώρισε τον Φίλιπ Στέινμπεργκ, ο οποίος ήταν κι αυτός από το Κισίνεφ, τον οποίον παντρεύτηκε το 1932, οι δύο τους έζησαν στο διαμέρισμά του, σε περιοχή του Μπρούκλιν, όπου η Γκόλντι, διέμεινε εκεί για 72 χρόνια. Ο σύζυγός της εργαζόταν ως κοσμηματοπώλης στην οδό Φούλτον, και απεβίωσε το 1967. Η Γκόλντι, μετά τον θάνατο του Φίλιπ, δεν παντρεύτηκε ξανά.
Η Στέινμπεργκ, εργαζόταν ως μοδίστρα και συνταξιοδοτήθηκε σε ηλικία 80 ετών. Έως και το τέλος της ζωής της ήταν οικονομικά ανεξάρτητη. Με τον Φίλιπ, απέκτησε δύο παιδιά (έναν γιο, γεννημένο το 1935 και μία κόρη, γεννημένη το 1942), ενώ είχε τέσσερα δισέγγονα και επτά τρισέγγονα. Από την ηλικία των 104, ζούσε στο κέντρο ηλικιωμένων Grandell Rehabilitation and Nursing Center, στο Λονγκ Μπιτς, της Νέας Υόρκης, όπου και απεβίωσε στις 16 Αυγούστου του 2015. Η Στέινμπεργκ είναι ο 49ος καταγεγραμμένος γηραιότερος άνθρωπος. Είναι, επίσης, η 46η καταγεγραμμένη γηραιότερη γυναίκα που έζησε ποτέ, καθώς επίσης και ο 22ος γηραιότερος άνθρωπος που έζησε ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραίοι Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Ζόφια Ρίντετ
Η Ζόφια Ρίντετ (πολωνικά: Zofia Rydet) (5 Μαΐου 1911 - 24 Αυγούστου 1997) ήταν Πολωνή φωτογράφος, γνωστή για το έργο της «Κοινωνιολογικό Αρχείο», που είχε ως στόχο την καταγραφή κάθε νοικοκυριού στην Πολωνία. Άρχισε να εργάζεται στο «Κοινωνιολογικό Αρχείο» το 1978 σε ηλικία 67 ετών και τράβηξε σχεδόν 20.000 φωτογραφίες μέχρι το θάνατό της το 1997. Πολλές από τις εικόνες παραμένουν χωρίς εμφάνιση. Οι φωτογραφίες είναι κυρίως πορτραίτα παιδιών, ανδρών, γυναικών, ζευγαριών, οικογενειών και ηλικιωμένων ανάμεσα στα υπάρχοντά τους. Η Ρίντετ έτεινε να φωτογραφίζει τα θέματα της ευθεία, χρησιμοποιώντας έναν ευρυγώνιο φακό και ένα φλας.
Προσωπική ζωή
Η Ρίντετ γεννήθηκε στο Στανισουάβουφ. Παρακολούθησε την Κεντρική Σχολή Οικονομικών Γυναικών (Główna Szkoła Gospodarcza Żeńska) στο Σνόπκουφ. Ως νεαρή γυναίκα είχε μια σειρά από επαγγέλματα, όπως η εργασία για το πολωνικό ταξιδιωτικό γραφείο Orbis και η λειτουργία ενός χαρτοπωλείου.
Στα μέσα της ζωής της επέστρεψε στο χόμπι της φωτογραφίας. Έγινε μέλος της Φωτογραφικής Εταιρείας του Γκλιβίτσε το 1954 και βελτίωσε τις δεξιότητές της.
Έργο
Το 1965, τα έργα αυτής της έκθεσης συλλέχθηκαν σε ένα βιβλίο που εκδόθηκε από τον Βόιτσεχ Ζαμέτσνικ. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος της Ένωσης Πολωνών Φωτογράφων Τέχνης.
Στο Czas prezemianija (Το πέρασμα του χρόνου, 1963-1977), η Ρίντετ απεικονίζει την αξιοπρέπεια και τη χάρη των γηρατειών σε μια σειρά προσωπικών πορτρέτων. Το 1976, η Ρίντετ έλαβε το βραβείο Excellence de la Fédération Internationale de l´Art Photographique («Αριστεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Φωτογραφικής Τέχνης»).
Το 1978, η Ρίντετ ξεκίνησε το έργο της «Zapis Socjologiczny» («Κοινωνιολογικό Αρχείο»). Το έργο αποτελείται από χιλιάδες καθημερινές ασπρόμαυρες φωτογραφίες που λήφθηκαν σε συνηθισμένα νοικοκυριά σε όλη την Πολωνία.
Η Ρίντετ πέθανε στο Γκλιβίτσε στις 24 Αυγούστου 1997. >
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί φωτογράφοι
Κατερίνα Μισιχρόνη
Η Κατερίνα Μισιχρόνη (1982) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και χορεύτρια.
Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από τη συμμετοχή της στην επιτυχημένη σειρά  Το Νησί .
Πρώιμα χρόνια
Η Κατερίνα Μισιχρόνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αφού ενηλικιώθηκε, σπούδασε Ψυχολογία στο Ρέθυμνο για δύο χρόνια. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη γυμναστική και το μπαλέτο. Έτσι, γράφτηκε στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Στη συνέχεια, δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά με τον κλασικό χορό στο Λονδίνο, το Βερολίνο και τις ΗΠΑ. Σε μία από τις παραστάσεις εκεί καλούνταν να συνδυάσει την υποκριτική με τον χορό, κάτι που αποτέλεσε το έναυσμα της καριέρας της ως ηθοποιός.
Καριέρα
Δύο χρόνια αργότερα, το 2008, έλαβε μέρος στη νεανική κοινωνική σειρά του Alpha  Γ4 . Τη σεζόν 2010-2011, έγινε γνωστή στο τηλεοπτικό κοινό, αφού συμπρωταγωνίστησε στη μεγάλη παραγωγή του Mega  Το Νησί  με τους: Στέλιο Μάινα, Κατερίνα Λέχου, Τάσο Νούσια, Αλέξανδρο Λογοθέτη και Νίκο Ορφανό. Τα επόμενα χρόνια, ακολούθησαν οι σειρές:  Όρκος σιωπής ,  Μη με σκας  και  Προδοσίες . Τη σεζόν 2017-2018, πρωταγωνίστησε στη ρομαντική κομεντί  4xxx4  κι έπαιξε σε ένα επεισόδιο της σειράς  Έγκλημα και πάθος  στον ΑΝΤ1. Το 2019, είχε βασικό ρόλο στην κοινωνική σειρά  Λόγω τιμής .
Στον κινηματογράφο, έχει εμφανιστεί στις ταινίες:  Alter Ego ,  Θετικές ιστορίες ,  Dogs, cats and rats ,  Evergreen ,  The Quiet Nights ,  The Immortalizer ,  Feel Flows ,  Bourek ,  Ο σπόρος ,  Σύκο  και  Chinatown - Τα τρία καταφύγια .
Ακόμα, έχει συμμετάσχει σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις στο διάστημα 2015-2020, συμπεριλαμβανόμενων των:  Λυσιστράτη ,  Μεθυσμένη πολιτεία  και  Έντα Γκάμπλερ .
Τέλος, τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται με την παραγωγή ελαιόλαδου, σε συνεργασία με τον ξάδερφό της, ο οποίος εξειδικεύτηκε στην Ιταλία στη γευσιγνωσία ελαιόλαδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γλώσσα Κασούα
Η γλώσσα Κασούα είναι μία Παπούα γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας. Η γλώσσα μελετήθηκε από τον Τόμι Λόγκαν και γράφεται σε ένα αλφάβητο βασισμένο στο λατινικό αλφάβητο.
Παραπομπές
Κ
Ράινερ Τσίτελμαν
Ο Ράινερ Τσίτελμαν (Reiner Zitelmann) (*14 Ιουνίου 1957, Φρανκφούρτη επί του Μάιν) είναι Γερμανός ιστορικός, κοινωνιολόγος και επιχειρηματίας.
Ζωή
Ο Ράινερ Τσίτελμαν (Reiner Zitelmann) γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας το 1957, και είναι γιος του συγγραφέα και θεολόγου Arnulf Zitelmann. Στα μαθητικά του χρόνια υπήρξε Μαοϊστής. Από το 1978 έως το 1986 σπούδασε Ιστορία και Πολιτική Επιστήμη στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Ντάρμσταντ (όπου έλαβε το πρώτο του κρατικά αναγνωρισμένο πτυχίο “μετ' επαίνου”). Το 1987, απέκτησε τη δεύτερη κρατική αναγνώριση πτυχίου του στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Διδασκαλίας, επίσης “μετ' επαίνου”.
Το 1986, ο Zitelmann αποφοίτησε από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Ντάρμσταντ και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Διδάκτορος (μετά μεγίστου επαίνου) υπό την εποπτεία του καθηγητή Karl Otmar von Aretin. Η διατριβή του εκδόθηκε ως βιβλίο (Γερμανικά: Hitler. Ελληνικά: Ο Εθνικός Σοσιαλισμός του Χίτλερ). Μεταξύ του 1987 και του 1992, ο  Zitelmann εργάστηκε ως Επίκουρος Καθηγητής στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Από το 1992 έως το 1993, διετέλεσε λογοτεχνικός συντάκτης και Μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του εκδοτικού οίκου Ullstein und Propylaen, που τότε ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος εκδοτικός οίκος της Γερμανίας. Έπειτα προσελήφθη στη μεγάλης κυκλοφορίας καθημερινή εφημερίδα της Γερμανίας Die Welt, της οποίας διεύθηνε πολλά τμήματα προτού γίνει αρχισυντάκτης του τμήματος Αγοράς Ακινήτων της εφημερίδας.
Λίλι Άλντριτζ
Η Λίλι Μάουντ Άλντριτζ (αγγλικά: Lily Maud Aldridge, γενν. 15 Νοεμβρίου 1985) είναι Αμερικανίδα μοντέλο, ευρύτερα γνωστή ως άγγελος της Victoria's Secret.
Ράινερ Τσίτελμαν
Ζωή
Το 2000, ίδρυσε την εταιρεία Dr.ZitelmannPB.GmbH, η οποία στη συνέχεια καθιερώθηκε ως η μεγαλύτερη με διαφορά συμβουλευτική εταιρία τοποθέτησης στην αγορά και επικοινωνίας για τον κλάδο των ακινήτων στη Γερμανία. Το 2016, πούλησε την εταιρεία σε μια εξαγορά της από τη διεύθυνσή της.
Ο Zitelmann υπήρξε επιτυχημένος επενδυτής ακινήτων. Αγόρασε ενοικιαζόμενες κατοικίες πολύ φτηνά μεταξύ του 1999 και του 2009 και πούλησε τις περισσότερες από το 2015 και εξής. Χάρις σε αυτές τις επενδύσεις έγινε πλούσιος.
Λίλι Άλντριτζ
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ, και μεγάλωσε σε μια οικογένεια που έχει ιδιαίτερη σχέση με τη μόδα. Είναι κόρη του Άγγλου καλλιτέχνη Άλαν Άλντριτζ και του μοντέλου του Πλέϊμποϊ Λάρα Λάιονς. Διάφοροι άλλοι συγγενείς της έχουν εργαστεί στο χώρο της μόδας. Παρακολούθησε μαθήματα σε λύκειο στο Λονδίνο.
Ράινερ Τσίτελμαν
Ζωή
Το 2016, υπό την εποπτεία του καθηγητή Wolfgang Lauterbach του Τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Πότσνταμ, ο Zitelmann έλαβε το δεύτερο διδακτορικό του για τη διατριβή του πάνω στην ψυχολογία των μεγιστάνων, και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Διδάκτορα (μετά μεγάλου επαίνου). Η μελέτη του εκδόθηκε στα Αγγλικά με τον τίτλο The Wealth Elite (Η Ελίτ του Πλούτου) το 2018.
Ο Zitelmann γράφει για πολυάριθμα ευρωπαϊκά και αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, περιλαμβανομένων εφημερίδων όπως οι Die Welt, FAZ, Focus (Γερμανία), Neue Zurcher Zeitung (Ελβετία), City AM (ΗΒ), Forbes, Washington Examiner, National Interest (ΗΠΑ), Linkiesta (Ιταλία), Le Point (Γαλλία). Η θεματολογία των άρθρων του εστιάζει κυρίως στην υπεράσπιση του καπιταλισμού και στα ζητήματα έρευνας σχετικά με τον πλούτο.
Λίλι Άλντριτζ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα
Ράινερ Τσίτελμαν
Συγγραφέας
Ο Zitelmann έχει γράψει και εκδώσει συνολικά 26 βιβλία.
Ιστορικές Εκδόσεις: Ο Εθνικός Σοσιαλισμός του Χίτλερ
Στην πρώτη του διατριβή, ο Zitelmann αναλύει ένα ευρύ φάσμα πηγών προκειμένου να αναδομήσει τις έννοιες της ιδεολογίας και τους στόχους του Χίτλερ, ιδιαίτερα όσον αφορά την κοινωνική, οικονομική και εσωτερική του πολιτική. Μία ανακάλυψη της έρευνας του Zitelmann υπήρξε πως ο Χίτλερ είχε στοχαστεί περισσότερο πάνω σε ζητήματα κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής, γεγονός που καταδεικνύει πως αντικαπιταλιστικά και σοσιαλιστικά-επαναστατικά κίνητρα έπαιξαν σπουδαιότερο ρόλο στην κοσμοθεωρία του απ' όσο θεωρούνταν ως τότε, και πως ο Χίτλερ θεωρούσε τον εαυτό του επαναστάτη.
Για το βιβλίο γράφτηκαν κριτικές σε πολυάριθμες διεθνείς εφημερίδες. Ο Klemens von Klemperer έγραψε στην Journal of Modern History: “Ο Zitelmann κατόρθωσε να μην προβαίνει σε ηθικές κρίσεις· αλλά η διεξοδική και τεκμηριωμένη του μελέτη τις βροντοφωνάζει. Το βιβλίο του είναι θεμελιώδες για την κατανόησή μας όσον αφορά τον Αδόλφο Χίτλερ.”
Κοινωνιολογικές Εκδόσεις: Στερεότυπα και προκαταλήψεις εναντίον των πλουσίων
Το 2020 εκδόθηκε το βιβλίο του Zitelmann The Rich in Public Opinion (Οι Πλούσιοι σύμφωνα με την Κοινή Γνώμη), στο οποίο ο Zitelmann ασκεί κριτική στο γεγονός πως η ακαδημαϊκή έρευνα για τις προκαταλήψεις έχει ως τώρα παραμελήσει να διερευνήσει την προκατάληψη απέναντι σε μία ιδιαίτερη μειονότητα: στους πλούσιους. Το βιβλίο του βασίζεται σε μια διεθνή ερευνα που διενήργησε το Ινστιτούτο Allensbach και το Ipsos Mori στη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Στη βάση της έρευνας, οι ερωτώμενοι κατατάχθηκαν σε μία από τις ακόλουθες τρεις ομάδες: τους “κοινωνικά φθονερούς”, τους “μη φθονερούς” και τους “αμφίθυμους”. Ο Zitelmann υπολογίζει έναν Συντελεστή Κοινωνικού Φθόνου, που καταδεικνύει τον λόγο των κοινωνικά φθονερών προς τους μη φθονερούς σε κάθε εξεταζόμενη χώρα. Μια τιμή 1,0 θα καταδείκνυε πως ο αριθμός κοινωνικά φθονερών και μη φθονερών είναι ίσος. Μια τιμή μικρότερη του 1,0 κατδεικνύει πως ο αριθμός των μη φθονερών ξεπερνά τον αριθμό των κοινωνικά φθονερών. Έτσι, ο κοινωνικός φθόνος είναι υψηλότερος στη Γαλλία με 1,26, ακολουθούμενος από τη Γερμανία με 0,97. Ο κοινωνικός φθόνος είναι σημαντικά χαμηλότερος στις Ηνωμένες Πολιτείες (0,42) και τη Μεγάλη Βρετανία (0,37). Η ακρίβεια της διάκρισης αυτών των τριών ομάδων μπορεί να ιδωθεί πάνω από όλα στις ξεκάθαρα αποκλίνουσες απαντήσεις που έδωσαν οι κοινωνικά φθονεροί και οι μη φθονεροί σε δεκάδες άλλα πεδία της έρευνας.
Μετά την έκδοση αυτής της μελέτης, ο Zitelmann διεξήγαγε περαιτέρω έρευνες σε άλλες χώρες και δημοσίευσε τα αποτελέσματα το 2021 σε ένα άρθρο για το Economic Affairs με τίτλο “Attitudes to wealth in seven countries: The Social Envy Coefficient and the Rich Sentiment Index” (Στάσεις απέναντι στον πλούτο σε επτά χώρες: Ο Συντελεστής Κοινωνικού Φθόνου και το Ευρετήριο του Αισθήματος για τους Πλούσιους”.
Ιστοσελίδα με λεπτομερές βιογραφικό του Zitelmann
Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί
Βασιλικό Κοιμητήριο Τατοΐου
Το Βασιλικό Κοιμητήριο Τατοΐου είναι νεκροταφείο όπου ετάφησαν μέλη πρώην ελληνικής βασιλικής οικογένειας. Βρίσκεται στον λόφο Παλαιοκάστρου, πλησίον των Βασιλικών Ανακτόρων στο Τατοΐ. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 21 ενταφιασμένοι στο νεκροταφείο, συμπεριλαμβανομένων πέντε βασιλιάδων. Το κοιμητήριο αλλά και η ευρύτερη περιοχή ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο, συγκεκριμένα στο υπουργείο Πολιτισμού.
Ιστορία
Το 1891, η νεαρή κόρη του Γεωργίου Α', η Όλγα συνέλαβε πρώτη την ιδέα για την κατασκευή ενός βασιλικού κοιμητηρίου, μετά τον θάνατο της κόρης της, της Αλεξάνδρας. Έτσι, στις 6 Αυγούστου 1899, με πρωτοβουλία της Βασίλισσας Όλγας, θεμελιώθηκε, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αναστασίου Μεταξά, ο ναός της Αναστάσεως του Κυρίου στον λόφο που φέρει την ονομασία "Παληόκαστρο" και που είχε ενταφιαστεί η πριγκίπισσα Όλγα. Από τότε, όλα τα μέλη της βασιλικής οικογένειας ενταφιάζονται σε εκείνο τον χώρο σε λιτούς μαρμάρινους τάφος. Εξαίρεση αποτελεί το νεκρικό παρεκκλήσι του Κωνσταντίνου και της Σοφίας, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Εμμανουήλ Λαζαρίδη. Στις 1 Σεπτεμβρίου 2020, διαπιστώθηκε βανδαλισμός του ταφικού μνημείου του Παύλου και της Φρειδερίκης.
Αργότερα, και άλλα παιδιά του Γεωργίου Α' ετάφησαν εκεί: ο Νικόλαος,ο πρίγκιπας Ανδρέας, ο πρίγκιπας Χριστόφορος και η Μαρία Γεωργίεβνα.
Στο νεκροταφείο έχουν ταφεί και εκπρόσωποι της ρωσικής αυτοκρατορικής δυναστείας: η βασίλισσα Όλγα, η Μεγάλη Δούκισσα Έλενα Βλαδιμήροβνα και η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Γεωργίεβνα (το 1939 οι στάχτες της μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα από την ΕΣΣΔ).
Ταφές στο νεκροταφείο λαμβάνουν χώρα και μετά την κατάργηση της μοναρχίας στην ελληνική επικράτεια. Το 1981, η βασίλισσα Φρειδερίκη της Ελλάδος, η χήρα του Παύλου Α', ετάφη εκεί, ενώ τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 - δύο Ελληνίδες πριγκίπισσες - η Αικατερίνη, κόρη του Κωνσταντίνου Α', καθώς και η κόρη του Αλέξανδρου Α', η Αλέξανδρα της Ελλάδας και η γυναίκα του, η Ασπασία Μάνου.
Να ταφεί δίπλα στον τάφο του πατέρα του είχε εκφράσει με επιθυμία του ο Κωνσταντίνος Β' της Ελλάδας, η κηδεία του οποίου πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιανουαρίου του 2023.
Ακολουθεί αναλυτικός κατάλογος με όλα τα πρόσωπα που έχουν ενταφιαστεί στο μαυσωλείο:
Συμμετοχή της Μεγάλης Βρετανίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019
Η Μεγάλη Βρετανία και Βόρεια Ιρλανδία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στη Ντόχα του Κατάρ από τις 27 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου με 72 αθλητές. Η χώρα κέρδισε 2 χρυσά και 3 αργυρά μετάλλια, παίρνοντας την έκτη θέση στον πίνακα μεταλλίων. Τα περισσότερα μετάλλια (3) κέρδισε η Ντίνα Άσερ-Σμιθ.
Παραπομπές
Μεγάλη Βρετανία
Έντζιφου της Αγγλίας
Ζωή
Η Έντζιφου ήταν μια από τις τρεις αδελφές της Δυτικής Σαξονίας που παντρεύτηκαν κοντινούς βασιλιάδες. Οι άλλες δύο ήταν: η Έντιθ, η οποία παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η Ίντχιλντ, η οποία παντρεύτηκε τον Ούγο τον Μέγα. Η Έντζιφου έγινε η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Καρόλου Γ΄ της Γαλλίας, τον οποίο παντρεύτηκε το 919, μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του Φρεδερόννης. Η Έντζιφου έγινε η μητέρα του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας.
Το 922 ο Κάρολος Γ΄ έφυγε από την εξουσία και το επόμενο έτος κρατήθηκε αιχμάλωτος από τον κόμη Χέμπερτ του Βερμαντουά, σύμμαχο του τότε βασιλιά. Για να προστατεύσει τον γιο της, η Έντζιφου τον πήγε το 923 στην Αγγλία, στο βασίλειο του αδελφού της, Έθελσταν. Ο Λουδοβίκος έμεινε εκεί μέχρι το 936, όταν τον κάλεσαν πίσω στη Γαλλία για να στεφθεί ως βασιλιάς. Η Έντζιφου τον συνόδεψε. Η Έντζιφου αποσύρθηκε σε ένα μοναστήρι στο Λον. Το 951, ο Χέριμπερτ ο Πρεσβύτερος, κόμης του Ομοά, την απήγαγε και την παντρεύτηκε, προκαλώντας τον μεγάλο θυμό του γιου της. Η ακριβής ημερομηνία του θανάτου της είναι άγνωστη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων