cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκρίζα φώκια
Ενδιαίτημα και γεωγραφική κατανομή
Στον δυτικό Βόρειο Ατλαντικό η γκρίζα φώκια συναντάται συνήθως σε μεγάλους αριθμούς στα παράλια ύδατα του Καναδά και νότια μέχρι τη Ναντουκέτη των ΗΠΑ. Στον Καναδά βρίσκεται συνήθως στον Κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου, τη Νέα Γη και το Κεμπέκ. Η μεγαλύτερη αποικία γκρίζας φώκιας σε όλη τη Γη βρίσκεται στη Νήσο Σαμπλ, στα ανοικτά της Νέας Σκωτίας. Στις ΗΠΑ βρίσκεται όλο το έτος στις ακτές της Νέας Αγγλίας, ιδίως του Μέιν και της Μασαχουσέτης. Αρχαιολογικά ευρύματα βεβαιώνουν την ύπαρξή τους και νοτιότερα πριν από αιώνες, συγκεκριμένα στη Νήσο Μπλοκ, στο Μάρθας Βάινγιαρντ και κοντά στο στόμιο του ποταμού Κουίνιπιακ στο Νιου Χέιβεν (Κονέκτικατ). Ωστόσο σήμερα πλέον έχουν εξακριβωθεί παρατηρήσεις του είδους πολύ πιο νότια, στη Βόρεια Καρολίνα. Πέρα από αυτές τις πολύ μεγάλες αποικίες υπάρχουν και πολλές μικρότερες, κάποιες από τις οποίες είναι γνωστές στους τουρίστες που συγκεντρώνονται για να τις παρατηρήσουν, παρά το μικρό τους μέγεθος, π.χ. στους βράχους Κάρακς της Κορνουάλης.
Ο πληθυσμός του υποείδους της Βαλτικής Θάλασσας θεωρείται ενιαίος και απομονωμένος.
Τον χειμώνα οι γκρίζες φώκιες συναντώνται και «αποτραβηγμένες» πάνω σε βράχους, νησίδες και σκοπέλους κοντά στην ακτή. Την άνοιξη προσφάτως απογαλακτισθέντα «κουτάβια» τους συναντώνται κάποτε απομονωμένα σε ακτές αφότου χωρίστηκαν από τη μητρική ομάδα τους.
Οι γκρίζες φώκιες τρώγονται από τους συνήθεις θηρευτές των πτερυγιόποδων θηλαστικών. Οι μεγάλοι καρχαρίες είναι γνωστό ότι τις τρώνε στις θάλασσες του Καναδά, ιδίως λευκοί καρχαρίες, αλλά με καταγεγραμμένη επίθεση και από καρχαρία της Γροιλανδίας. Στα νερά της Μεγάλης Βρετανίας οι γκρίζες φώκιες αποτελούν αρκετά κοινό είδος διατροφής για την όρκα. Φαίνεται ότι σε σπάνιες περιπτώσεις νεογέννητες γκρίζες φώκιες αρπάζονται ζωντανές από θαλασσαετούς.
Διατροφή
Οι αλίχοιροι τρέφονται με μεγάλη ποικιλία ψαριών, κυρίως ψάρια του βυθού ή της βαθιάς ενδιάμεσης ζώνης, τα οποία συλλαμβάνουν σε βάθη μεγαλύτερα των 70 μέτρων. Σε πολλές περιοχές οι αμμοδύτες (Ammodytes) αποτελούν σημαντικό στοιχείο της δίαιτάς τους. Τοπικές προτιμήσεις είναι επίσης ο μπακαλιάρος του Ατλαντικού και τα συγγενικά του είδη, η γλώσσα και άλλα επίπεδα ψάρια, η ρέγγα, οι λαυρίδες και τα σαλάχια. Ωστόσο είναι βέβαιο ότι η γκρίζα φώκια θα φάει οτιδήποτε είναι διαθέσιμο, ακόμα και χταπόδια και αστακούς. Η μέση ημερήσια ανάγκη για τροφή εκτιμάται στα 5 χιλιόγραμμα, αν και η φώκια δεν τρώει κάθε μέρα, ούτε κατά την εποχή της ανατροφής των μικρών της.
Πιο πρόσφατες παρατηρήσεις και μελέτες από τη Σκωτία, την Ολλανδία και τη Γερμανία υποδεικνύουν ότι στην ανάγκη οι γκρίζες φώκιες θα κυνηγήσουν και μεγάλα θηράματα, όπως οι κοινές φώκιες και οι φώκαινες του λιμανιού. Το 2014 μια αρσενική γκρίζα φώκια στη Βόρεια Θάλασσα καταγράφηκε να σκοτώνει και να τρώει 11 μικρά του δικού της είδους μέσα σε μία εβδομάδα. Παρόμοιες πληγές που ανακαλύπτονται πάνω στα πτώματα μικρών στη Βόρεια Θάλασσα υποδεικνύουν ότι ο κανιβαλισμός και η παιδοκτονία μπορεί να μην είναι σπάνια φαινόμενα στη γκρίζα φώκια.
Αναπαραγωγή
thumb|Θηλυκή (αριστερά) και αρσενική (δεξιά) γκρίζα φώκια ζευγαρώνουν στο Ντόνα Νουκ ([[Λίνκολνσιρ Μεγάλης Βρετανίας)]] Οι αλίχοιροι κυνηγούν και τρώνε περισσότερο από το κανονικό πριν την εποχή ανατροφής, ώστε να αποθηκεύσουν λίπος στο σώμα τους, το οποίο καταναλώνουν όταν αναθρέφουν και θηλάζουν τα μικρά τους, καθώς δεν κυνηγούν για τροφή αυτό το χρονικό διάστημα. Τα θηλυκά γεννούν ένα μόνο μικρό κάθε έτος, με την αναπαραγωγική ηλικία να αρχίζει στο τέταρτο έτος 4 και να φθάνει μέχρι το τριακοστό. Κατά την ανατροφή, όλη η φροντίδα παρέχεται από το θηλυκό. Τα μικρά γεννιούνται με βάρος περί τα 14 κιλά. Γεννιούνται το φθινόπωρο στον ανατολικό Ατλαντικό και τον χειμώνα (Ιανουάριο και Φεβρουάριο) στον δυτικό Ατλαντικό, φέροντας λευκή μαλακή γούνα. Μεγαλώνουν γρήγορα πίνοντας το γάλα των μητέρων τους, που είναι εξαιρετικά πλούσιο σε λιπαρά (περιέχει μέχρι και 60% λίπη). Γίνονται γρήγορα αυτοδύναμα, με τις μητέρες τους να επιστρέφουν στη θάλασσα για να τραφούν, αμέσως μετά τον απογαλακτισμό. Τα νήπια περνούν και εκείνα μια περίοδο νηστείας μετά τον απογαλακτισμό τους, προτού εγκαταλείψουν τη στεριά και μάθουν να κολυμπούν. Μέσα σε έναν μήνα η γούνα τους έχει αποβληθεί και αναπτύσσεται το πυκνό υδατοστεγές ενήλικο τρίχωμα. Τότε φεύγουν για τη θάλασσα.
thumb|Νεογνό λίγες ημέρες μετά τη γέννησή του Οι πιθανότητες να επιβιώσει ένα μικρό γκρίζας φώκιας το πρώτο έτος της ζωής του εκτιμώνται από 85% μέχρι και κάτω από 50%, ανάλογα με την τοποθεσία και τις συνθήκες. Η κυριότερη αιτία θανάτου σε αυτή την ηλικία είναι ο αργός θάνατος από ασιτία.
Κατάσταση
Μετά από μια περίοδο μεγάλης μειώσεως πληθυσμών της γκρίζας φώκιας στις ΗΠΑ εξαιτίας κυνηγιού από τον άνθρωπο για λίπος, κρέας και γούνες, το είδος άρχισε να ανακάμπτει στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Μέχρι το 1945 στο Μέιν και μέχρι το 1962 στη Μασαχουσέτη πλήρωναν ανταμοιβή για κάθε φώκια, επειδή κατέστρεφαν τα δίχτυα των ψαράδων. Το 1973, και ενώ ένα έτος νωρίτερα το αμερικανικό Κογκρέσο είχε περάσει την Πράξη Προστασίας Θαλάσσιων Θηλαστικών, μια επισκόπηση ολόκληρης της ακτογραμμής του Μέιν βρήκε μόνο 30 γκρίζες φώκιες. Αρχικώς οι πληθυσμοί του ζώουν αυξάνονταν με βραδύ ρυθμό, αλλά κατόπιν αναβίωσαν σε νησιά, από τις ακτές του Μέιν μέχρι νοτίως του Ακρωτηρίου Κοντ. Σύμφωνα με μια μελέτη γενετικής, ο νέος πληθυσμός γκρίζας φώκιας των ΗΠΑ προήλθε από «επανεποικισμό» από φώκιες του Καναδά. Το 2011 μετρήθηκαν 15.756 γκρίζες φώκιες μόνο στα παράλια ύδατα της νοτιοανατολικής Μασαχουσέτης. Τώρα πλέον εμφανίζονται όλο και συχνότερα στα νερά της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϊ, και αναμένεται να σχηματίσουν αποικίες και ακόμα νοτιότερα.
Η ηχορύπανση συνεχίζει να επηρεάζει την επικοινωνία των θαλάσσιων ζώων, γεγονός ιδιαιτέρως σημαντικό στην περίπτωση των θαλάσσιων θηλαστικών. Είναι δύσκολο να προστατευθούν οι συμπεριφορές ζώων όπως η γκρίζα φώκια αν δεν είναι γνωστοί όλοι οι λόγοι της κάθε συμπεριφοράς. Π.χ. η πρόσφατη ανακάλυψη της επικοινωνίας με κτύπημα των πτερυγίων αποτελεί έναν ακόμα παράγοντα που πρέπει να ληφθεί υπόψη όταν εξετάζεται η σημασία της μειώσεως των ανθρωπογενών θορύβων στη θάλασσα.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο οι φώκιες γενικώς προστατεύονται από ειδικό νόμο του 1970, ο οποίος όμως δεν ισχύει στις ακτές της Βόρειας Ιρλανδίας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχουν επίσης διαμαρτυρίες από ψαράδες ότι οι ψαριές τους έχουν μειωθεί εξαιτίας της αυξήσεως του πληθυσμού της γκρίζας φώκιες.
Ο πληθυσμός της Βαλτικής Θάλασσας έχει αυξηθεί κατά 8% κάθε έτος μεταξύ του 1990 και του 2005, ενώ από το 2005 παραμένει σταθερός. Από το 2011 το κυνήγι της γκρίζας φώκιας είναι νόμιμο στη Σουηδία και τη Φινλανδία, με το 50% του μέγιστου επιτρεπόμενου αριθμού να καλύπτεται. Υπάρχουν ωστόσο και άλλες αιτίες ανθρωπογενούς θανάτου, όπως ο θάνατος από πνιγμό όταν μπλέκονται σε δίχτυα ψαράδων και άλλα αλιευτικά εργαλεία.
Σε αιχμαλωσία
Η γκρίζα φώκια έχει αποδειχθεί ότι προσαρμόζεται σε ζωή σε αιχμαλωσία και συναντάται συχνά σε ζωολογικούς κήπους κοντά στις περιοχές όπου βρίσκεται στη φύση, ιδίως στην Ευρώπη. Παραδοσιακά αποτελούσαν δημοφιλή ζώα σε τσίρκα και παρουσιάζονται ακόμα να εκτελούν ασκήσεις ισορροπίας και άλλες επιδείξεις. Τουλάχιστον μία γκρίζα φώκια στην ιστορία φαίνεται ότι έχει αποδράσει από την αιχμαλωσία, έχοντας παρατηρηθεί στη Μαύρη Θάλασσα, κοντά στις ακτές της ανατολικής Κριμαίας, δηλαδή καθαρά εκτός της γεωγραφικής κατανομής της. Πολλές φώκιες σε αιχμαλωσία διδάσκονται διάφορες πράγματα, όπως το «χειροκρότημα» με τα εμπρόσθια πτερύγιά τους.
Κοβανούφκο
Το Κοβανούφκο (πολωνικά: Kowanówko, Rundhausen) είναι χωριό του Πόβιατ Ομπορνίκι, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της δυτικοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ομπορνίκι και 31 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Πόζναν.
Το χωριό έχει πληθυσμό 1.358 κατοίκων.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Ένα από τα ιστορικά κτίρια του νοσοκομειακού συγκροτήματος Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του χωριού προέρχεται από το 1356, όταν ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας που διοικούνταν από τους Πιαστ. Το Κοβανούφκο, στο παρελθόν γνωστό και ως Chowanówko (Χοβανούφκο), ήταν ένα βασιλικό χωριό του Πολωνικού Στέμματος, διοικητικά τοποθετημένο στο Πόβιατ Πόζναν, στο Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Το 1857, ο Γιούζεφ Ζελάζκο ίδρυσε ένα ψυχιατρείο στο χωριό.
Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, το χωριό κατελήφθη από τη Γερμανία μέχρι το 1945. Ένα στρατόπεδο διέλευσης για Πολωνούς που εκδιώχθηκαν από το πόβιατ το 1939 λειτουργούσε από τη Γερμανία στο χωριό. Οι απελαθέντες κρατήθηκαν στο στρατόπεδο για αρκετές ημέρες, όπου τους έκλεψαν χρήματα και τιμαλφή, και στη συνέχεια απελάθηκαν με φορτηγά τρένα στο Σοκόουουφ Ποντλάσκι στο Γενικό Κυβερνείο (Κεντρική Πολωνία που κατεχόταν από τη Γερμανία).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Τύλλια η νεότερη
Η Τύλλια η νεώτερη ήταν μια ημι-μυθική μορφή στην Ρωμαϊκή ιστορία για την οποία έγραψαν μεγάλοι συγγραφείς όπως ο Τίτος Λίβιος, ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων και ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, θεωρείται η τελευταία βασίλισσα στο Ρωμαϊκό Βασίλειο. Η Τύλλια η νεότερη ήταν η μικρότερη κόρη του 6ου βασιλιά της Ρώμης Σέρβιου Τύλλιου, σύζυγος της ήταν ο τελευταίος Βασιλιάς της Ρώμης Ταρκύνιος ο Υπερήφανος με τον οποίο ανέτρεψαν και δολοφόνησαν τον πατέρα της. Οι δύο κόρες του Σέρβου Τύλλιου πήραν το όνομα του πατέρα τους και καταγράφηκαν ανάλογα με την ηλικία τους ως "Τύλλια η πρεσβύτερη" και "Τύλλια η νεότερη". Ο Σέρβιος Τύλλιος τακτοποίησε τους γάμους των θυγατέρων του με τους γιους του προκατόχου και πεθερού του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου Λεύκιο Ταρκύνιο και Αρρούν. Ο Τίτος Λίβιος έγραψε ότι η μικρότερη κόρη του η Τύλλια που παντρεύτηκε τον Αρρούν ήταν η δυναμικότερη αλλά ήταν αδύναμος ο σύζυγος της σε σχέση με τον αδελφό του. Η νεότερη Τύλλια και ο Λεύκιος Ταρκύνιος συμφώνησαν μυστικά να δολοφονήσουν τους συντρόφους τους και να παντρευτούν μεταξύ τους. Η Τύλλια η νεότερη πρότεινε κατόπιν στον νέο της σύζυγο να διεκδικήσει τον θρόνο, ο ίδιος αποφάσισε να δωροδοκήσει τους Γερουσιαστές. Όταν εξασφάλισε την πλειοψηφία των Γερουσιαστών ο Ταρκύνιος ο Υπερήφανος ανακηρύχτηκε 7ος βασιλιάς της Ρώμης, ο Σέρβος Τύλλιος δολοφονήθηκε με προτροπή της ίδια της κόρης του Τύλλιας. Η Τύλλια πήγε στην Γερουσία για να χαιρετήσει τον σύζυγο της που ανακηρύχτηκε νέος βασιλιάς, ο ίδιος την διέταξε να επιστρέψει στα ανάκτορα. Στον δρόμο της επιστροφής με κατεύθυνση τον Εσκουιλίνο λόφο, στην κορυφή της Οδού Κυπρίων συνάντησε την σωρό του πατέρα της που πάνω στην βιασύνη της ποδοπάτησε. Ο δρόμος έμεινε από τότε γνωστός στους Ρωμαίους ως "Οδός Κακίας" ή "Οδός των Εγκλημάτων". Η δολοφονία του πατέρα της εξόργισε τους θεούς του Οίκου των Ταρκυνίων που καταράστηκαν την ίδια και τον σύζυγο της. Ο Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος ανέτρεψε την βασιλεία στην Αρχαία Ρώμη, η Τύλλια και ο σύζυγος της εξορίστηκαν και η ίδια έμεινε μισητή στην μνήμη του Ρωμαϊκού λαού χάρη στον φόνο του πατέρα της.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ρώμης
Ναρσίς Μπινιόλες
Ο Ναρσίς Μπινιόλες (διεθνώς: Narcís Vinyoles επίσης Narciso Viñoles, μεταξύ 1442 και 1447 – 1517) ήταν ποιητής, δικηγόρος και πολιτικός από την Βαλένθια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί νομικοί Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί Κατηγορία:Ισπανοί σκακιστές Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Ισπανοί δικηγόροι
Μάλκολμ του Αλεξάνδρου
Ο Μάλκολμ του Αλεξάνδρου (Máel Coluim mac Alaxandair, πριν το 1124 - 1134) μέλος του Οίκου του Ντάνκελντ και διεκδικητής του θρόνου της Σκωτίας ήταν γιος του Αλέξανδρου Α΄ της Σκωτίας. Είναι σκοτεινή ιστορική φυσιογνωμία λόγω της μεγάλης έλλειψης πηγών που χαρακτηρίζει την εποχή προ Δαυίδ Α΄, οι ελάχιστες πηγές που έχουν διασωθεί τον χαρακτηρίζουν "κακοποιό. Όταν πέθανε ο πατέρας του ο θείος του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας σφετερίστηκε τον θρόνο της Σκωτίας με την βοήθεια του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας και των Νορμανδών οπαδών του. Ο Όρντερικ Βιτάλις αναφέρει ότι ο Μάλκολμ του Αλεξάνδρου "πολέμησε σε πολλές μάχες εναντίον του Δαυίδ Α΄ αλλά ο θείος του αρκετά ισχυρότερος σε στρατό και χρήμα ήταν πάντοτε ο νικητής".
Εμφύλιες συγκρούσεις με τον Δαυίδ Α΄
Οι πόλεμοι του Μάλκολμ με τον Δαυίδ Α΄ και του Ερρίκου Α΄ επέφεραν τον θάνατο του μεγαλύτερου γιου του Δαυίδ. Ο Όρντερικ Βιτάλις αναφέρει ότι ο μεγαλύτερος γιος του Δαυίδ Α΄ δολοφονήθηκε από έναν εξοργισμένο ιερέα που ανήκε στον βασιλικό οίκο, ο θάνατος του σχετίζεται με τις ουρές τεσσάρων αλόγων αλλά οι πληροφορίες του Βιτάλις δεν είναι αξιόπιστες. Ο Μάλκολμ του Αλεξάνδρου δραπέτευσε σε περιοχές της Σκωτίας που δεν ανήκαν στον έλεγχο του Δαυίδ Α΄, στα καταφύγια συγκέντρωσε χρήματα και στρατό, σε έξι χρόνια επανήλθε σε πόλεμο εναντίον του θείου του με την βοήθεια του βασιλιά του Μόρεϊ.
Ο Μάλκολμ εμφανίζεται ξανά στις φτωχές πηγές μετά το 1130, συμμάχησε με τον Όνγκους του Μόρεϊ τον ισχυρότερο ευγενή του Δαυίδ Α΄ και διεκδικητή του Σκωτσέζικου θρόνου επειδή ήταν εγγονός του Λούλαχ της Σκωτίας. Οι δυνάμεις του Όνγκους και του Μάλκολμ συναντήθηκαν στο Άνγκους με τις δυνάμεις του Μερκιανού κοντόσταυλου του Δαυίδ Εδουάρδου. Ακολούθησε η μάχη του Στρακάθρο κοντά στο Μπρέχιν, σύμφωνα με τα Χρονικά του Ούλστερ σκοτώθηκαν 1000 από τον στρατό του Εδουάρδου και 4000 από τον στρατό των συμμάχων, ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο ίδιος ο Όνγκους. Μετά τον θρίαμβο σύμφωνα με τον Όρντερικ Βιτάλις ο Εδουάρδος προχώρησε στο Μόρεϊ που είχε μείνει ανυπεράσπιστο και κατέκτησε με μεγάλη ευκολία ολόκληρη την περιοχή. Η μάχη του Στρακάθρο δεν ήταν ωστόσο το τέλος του πολέμου, ο Μάλκολμ δραπέτευσε και επανήλθε ξανά σε τέσσερα χρόνια επαναλαμβάνοντας τις εχθροπραξίες, οι συνεχείς ενοχλήσεις του Μάλκολμ έγιναν για τον Δαυίδ "αγώνας επιβίωσης". Ο Δαυίδ Α΄ είχε αποκτήσει σημαντική στρατιωτική υποστήριξη από τον προστάτη του Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας. Ο Ελρέ του Ριελβώ αναφέρει ότι ένας μεγάλος στόλος και στρατός Νορμανδών ιπποτών μαζί με τον Βάλτερ λ' Εσπέκ έφτασε στο Καρλάιλ για να βοηθήσει τον Δαυίδ να υποτάξει τους εχθρούς του. Ο στόλος αντίστοιχα διέσχισε την Ιρλανδική θάλασσα, τον κόλπο του Κλάιντ και ολόκληρη την ακτή του Άργκιλ στην οποία είχαν συγκεντρωθεί οι οπαδοί του Μάλκολμ, από το 1134 ο Μάλκολμ φυλακίστηκε στο κάστρο του Ρόξμπουρζ. Η μετέπειτα τύχη του Μάλκολμ είναι άγνωστη, πολλοί τον συγχέουν με τον Μάλκολμ μακ Έντ μετέπειτα μορμάρο του Ρος.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Αλβέρτος του Στσέλτσε
Ο Αλβέρτος, πολων. Albert strzelecki (μετά το 1300 - περί τις 25 Σεπτεμβρίου 1375) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Οπόλε (1313-23, με τους αδελφούς του) και δούκας του Στσέλτσε (από το 1323).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μπόλκο Α΄ δούκα του Οπόλε και της Αγνής, ίσως κόρης του Όθωνα Γ΄ των Ασκάνια μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Ήταν ο τελευταίος με το όνομα αυτό στον Οίκο του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1347 την Αγνή (απεβ. 27 Μαΐου 1371), κόρη του Μπούχαρντ Α΄ κόμη του Χάρντεγκ & μπουργκροάβου του Μαγδεβούργου και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Πίτερ Κράουτς
Ο Πίτερ Κράουτς (Peter Crouch, 30 Ιανουαρίου 1981) είναι Άγγλος διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Έχει πραγματοποιήσει 42 εμφανίσεις με την εθνική Αγγλίας από το 2005 μέχρι το 2010, σκοράροντας 22 φορές και έχει συμμετάσχει σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα. Ο Κράουτς είναι ένας από τους 28 παίκτες με πάνω από 100 γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ, και κατέχει το ρεκόρ για τα περισσότερα γκολ με κεφαλιά στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ.
Ο Κράουτς ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Τότεναμ, αλλά δεν εμφανίστηκε με την κύρια ομάδα. Δόθηκε δανεικός στην Ντάλγουιτς Χάμλετ και την Χέσσλεχολμ πριν αποκτηθεί από την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Μετά τον υποβιβασμό της ΚΠΡ τη σεζόν 2000-01, αποκτήθηκε από την Πόρτσμουθ. Πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις, σκοράροντας 19 φορές και αποκτήθηκε το Μάρτιο του 2002 από την Άστον Βίλα. Όμως εκεί δεν πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις και δόθηκε δανεικός στη Νόριτς Σίτι το 2003 και έπειτα αποκτήθηκε από την Σάουθαπτον και τον Ιούλιο του 2005 από τη Λίβερπουλ. Με τη Λίβερπουλ κέρδισε το Κύπελλο Αγγλίας και το FA Community Shield το 2006 και έφτασε μέχρι τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2007.
Αφότου σκόραρε 42 φορές σε τρεις σεζόν στο Άνφιλντ, αποκτήθηκε από την Πόρτσμουθ για 11 εκατομμύρια λίρες, όπου σχήματισε επιθετικό δίδυμο με τον Τζερμαίν Ντεφόε. Την επόμενη χρονιά αποκτήθηκαν και οι δύο από την Τότεναμ. Τη σεζόν 2010-11 σκόραρε εφτά γκολ σε δέκα εμφανίσεις στην Ευρώπη, αλλά οι επιδόσεις στην Πρέμιερ Λιγκ δεν ήταν τόσο καλές. Το 2011 αποκτήθηκε από την Στόουκ Σίτι για 10 εκατομμύρια λίρες, ποσό ρεκόρ για τον σύλλογο. Την πρώτη του χρονιά σκόραρε 14 φορές και κέρδισε το βραβείο του παίκτη της χρονιάς για τον σύλλογο. Ο Κράουτς έμεινε συνολικά 7,5 χρόνια στην Στόουκ, σκοράροντας 62 φορές. Τον Ιανουάριο του 2019 αποκτήθηκε από την Μπέρνλι και αποσύρθηκε τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νόριτς Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στόουκ Σίτι Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρνλι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ιωάννης Σαλβάτορ της Αυστρίας
O Ιωάννης Σαλβάτορ (γερμ. Johann Salvator, 25 Νοεμβρίου 1852 - 1890) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας και πρίγκιπας της Αυστρίας, πρίγκιπας της Ουγγαρίας, Βοημίας και Τοσκάνης. Παραιτήθηκε από τους τίτλους του για να νυμφευτεί μοργανατικά και χρησιμοποιούσε το όνομα Γιόχαν Ορτ. Καθώς έκανε ιστιοπλοΐα με τη σύζυγό του τον Ιούλιο του 1890, εξαφανίστηκε και πιστεύεται ότι το σκάφος ναυάγησε σε καταιγίδα πλησίον του ακρωτηρίου Χορν. Στις 2 Φεβρουαρίου θεωρήθηκε νομικά εκλιπών.
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Νέπομουκ Μαρία Αννουντσιάτα Ιωσήφ Ιωάννης Βαπτιστής Φερδινάνδος Βαλτάσσαρ Λουδοβίκος Γκοντζάγκα Πέτρος Αλεξανδρινός Ζηνόβιος Αντωνίνος ήταν ο τέταρτος γιος του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης και της 2ης συζύγου του Μαρίας Αντωνίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών.
Ακολούθησε σταδιοδρομία στον στρατό της Αυστρίας και ήταν καλός φίλος του αρχιδούκα Ροδόλφου της Αυστρίας, καθώς και οι δύο συμμεριζόταν φιλελεύθερες ιδέες.
Όταν χορηγήθηκε στη Βουλγαρία αυτονομία από την Οθωμανική αυτοκρατορία, ο Ιωάννης Σαλβάτορ ήταν ένας υποψήφιος για τον θρόνο. Τελικά το 1879 εξελέγη ο Αλέξανδρος του Μπάττενμπερκ από τον Οίκο της Έσσης. Κατά την Αυστριακή κατοχή της Οθωμανικής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης το 1878, ο Ιωάννης Σαλβάτορ τέθηκε διοικητής μοίρας ενός κατοχικού στρατού και κέρδισε πολυάριθμες τιμές.
Το 1889 παραιτήθηκε από τη διοίκηση τού στρατού και αποκήρυξε τον τίτλο του και τα προνόμια που απολάμβανε ως μέλος της αυτοκρατορικής Οικογένειας της Αυστρίας. Υιοθέτησε το όνομα Γιόχαν Ορτ· το επώνυμο προέρχεται από το Κάστρο Ορτ πού κατείχε.
Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1889 τη Λουντμίλλα "Μίλλι" Στούμπελ, χορεύτρια όπερας στο Λονδίνο. Το 1890 το σκάφος που επέβαιναν, εξαφανίστηκε κοντά στη Νότιο Αμερική. Στις 2 Φεβρουαρίου 1911 θεωρήθηκε εκλιπών βάσει του νόμου.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Αυτοκράτορας Γκο-Νάρα
Ο Αυτοκράτορας Γκο-Νάρα (後奈良天皇, Go-Nara-tennō, 26 Ιανουαρίου 1495 – 27 Σεπτεμβρίου 1557)  ήταν ο 105ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Βασίλευσε από τις 9 Ιουνίου 1526 ως το τέλος του το 1557, κατά την περίοδο Σενγκόκου. Το προσωπικό του όνομα ήταν Τομοχίτo (知仁).
Γενεαλογία
Ήταν ο δεύτερος γιος τού Αυτοκράτορα Γκο-Κασιβαμπάρα. Η μητέρα του ήταν η Φουτζιβάρα Φουτζίκo (藤原藤子)
Γεγονότα της ζωής του Γκο-Νάρα
Η σορός του Γκο-Νάρα βρίσκεται με άλλων αυτοκρατόρων στον αυτοκρατορικό τάφο, που ονομάζεται Φουκακούσα νο κίτα νο μισασάγκι (深草北陵) στο Φουσίμι-κου του Κιότο.
Σημειώσεις
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό κάμον: ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Μπόλκο Α΄ του Οπόλε
Ο Μπόλκο Α΄, πολων. Bolko I opolski (πριν τις 21 Οκτωβρίου 1258 - 14 Μαΐου 1313) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Οπόλε (με τους αδελφούς του ως το 1284), Νιεμόντλιν και Στσέλτσε Οπόλσκιε.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Βλάντισλαφ δούκα του Οπόλε-Ρατσίμπους, Κάλις, Βιέλουν και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Βλάντισλαφ Οντόνιτς δούκα της Μεγάλης Πολωνίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1280 την Αγνή (απεβ. ως το 1301), αγνώστου καταγωγής. Σύμφωνα με μερικές πηγές, ίσως ήταν κόρη του Όθωνα Β΄ των Ασκάνια μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Είχε τέκνα:
Από την άλλη, ο Κατάλογος τεθνεώντων της εκκλησίας του Αγ. Βίντσεντ στο Βρόκλαφ δείχνει την ύπαρξη κάποιας "Γκσυμισλάβας, δούκισσα του Οπόλε", που τάφηκε εκεί στις 13 Σεπτεμβρίου 1286. Η καταγωγή της είναι επίσης άγνωστη, αλλά το όνομα δηλώνει Ρωσική καταγωγή, μάλλον μέλους των Ρουρικιδών. Ο τίτλος της φανερώνει ότι ίσως ήταν η πρώτη σύζυγος του Μπόλκο Α΄, ή ίσως η σύζυγος του Μιέσκο Α΄ του Τσέσυν (μεγαλύτερου αδελφού του Μπόλκο Α΄) ή ακόμη ένα διαφορετικό πρόσωπο.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Μπολέσλαφ ο Πρεσβύτερος
Ο Μπολέσλαφ ο Πρεσβύτερος, πολων. Bolesław Pierworodny (π. 1293 - π. 21 Μαρτίου 1365) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Βιέλουν (1313-26), δούκας του Νιεμόντλιν (από το 1313) και κυβερνήτης του Προύντνικ (από το 1336).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπόλκο Α΄ δούκα του Οπόλε, Νιεμόντλιν, Στσέλτσε Οπόλσκιε και της Αγνής, ίσως κόρης του Όθωνα Γ΄ των Ασκάνια μαργράβου του Βρανδεμβούργου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1325 την Ευφημία των Πιαστ-Σιλεσίας (π.1312-μετά το 1384), κόρη του Ερρίκου ΣΤ΄ του ΄΄Καλού'', δούκα του Βρότσλαφ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Αγία Σοφία
μικρογραφία|alt=Αναφερθείτε στην λεζάντα|Ολοσέλιδη εικονογράφηση της Sapientia (Σοφίας) του 12ου αιώνα. Η σοφία είναι η κεντρική φιγούρα, ανάμεσα στις μορφές του Χριστού (πάνω), του Ζαχαρία, πατέρα του Ιωάννη του Βαπτιστή και του πατριάρχη Ιακώβ (κάτω), του Δαβίδ και του Αβραάμ, του Μαλαχία και του Βαλαάμ, του Ησαΐα και του Δανιήλ (αριστερά και δεξιά, αντίστοιχα.) Αγία Σοφία ( Sancta Sapientia) είναι μια έννοια στη χριστιανική θεολογία. Η χριστιανική θεολογία έλαβε την προσωποποίηση της Σοφίας στην Παλαιά Διαθήκη (Εβραϊκό Τσοκμάχ) καθώς και την έννοια της Σοφίας από την ελληνική φιλοσοφία, ιδιαίτερα τον πλατωνισμό. Στη Χριστολογία, ο Χριστός ο Λόγος ως Θεός Υιός ταυτίστηκε με τη Θεία Σοφία από τα πρώτα χρόνια. Η ταύτιση της Αγίας Σοφίας με τον Θεό Υιό παραμένει ιδιαίτερα έντονη στην Ανατολική Ορθοδοξία, ενώ το Λατινική δόγμα έχει δώσει μεγαλύτερη έμφαση στην ταύτιση του Θεού Υιού με τον Λόγο.
Υπήρξε επίσης μια μειονοτική άποψη που ταύτιζε τη Σοφία με το Άγιο Πνεύμα. Επιπλέον, στις μυστικιστικές ερμηνείες που διαβιβάστηκαν στη Ρωσική Ορθοδοξία, γνωστές ως Σοφιολογία, η Αγία Σοφία ως θηλυκή αρχή ταυτίστηκε με τη Θεοτόκο παρά με τον ίδιο τον Χριστό. Παρόμοιες ερμηνείες προτάθηκαν στη φεμινιστική θεολογία ως μέρος της συζήτησης «Θεός και Φύλο» τη δεκαετία του 1990.
Κατηγορία:Χριστιανισμός
Φοίβος Βραχίμης
Ο Φοίβος Βραχίμης (18 Μαΐου 1953) είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Βραχίμης πέρασε όλη τη σταδιοδρομία του στην Ανόρθωση Αμμοχώστου, η οποία ξεκίνησε το 1972 και κράτησε μέχρι το 1986, οπότε και αναγκάστηκε να αποσυρθεί λόγω τραυματισμού. Η μεγαλύτερη επιτυχία του με τον σύλλογο ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Κύπρου το 1974-75.
Εθνική ομάδα
Ο Βραχίμης έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Κύπρου στις 30 Ιανουαρίου 1977, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας, ο οποίος τελείωσε με ήττα με 1–2. Συνολικά είχε 18 συμμετοχές, σημειώνοντας 4 γκολ. Η τελευταία του συμμετοχή πραγματοποιήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1982, σε αγώνα προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1984 εναντίον της Σουηδίας, ο οποίος τελείωσε με ήττα με 0–1.
Διακρίσεις
Ανόρθωση Αμμοχώστου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Γκενζελίνγκ
Το Γκενζελίνγκ (Γκαϊνσλίνγκεν) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Γκενκιρσέν
Το Γκενκιρσέν (Γκενκίρχεν, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Γκενγκκέρχιν) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
1246 Σάκα
Ο Σάκα (Chaka) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,756. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του από τον βασιλιά Σάκα των Ζουλού.
Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη εκκεντρότητα του Σάκα, εξαιτίας της οποίας διασχίζει σε κάθε περιφορά του όλη σχεδόν την Κύρια Ζώνη Αστεροειδών.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σάκα εκτιμάται σε 18,12 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,2351. Ο Σάκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του με περίοδο 20 ± 6 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σακα
Γκουντσβιλέρ
Το Γκουντσβιλέρ (Γκουντσβάιλερ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
1247 Μνήμη
Η Μνήμη (Memoria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,576. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τη Γαλλίδα αστρονόμο Μαργκερίτ Λωζιέ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της από τη μνήμη, προς τιμή των καλών αναμνήσεων της Λωζιέ από την παραμονή της στην Υκλ. Η Μνήμη υπήρξε ο πρώτος από τους 21 συνολικά αστεροειδείς που ανεκάλυψε η συγκεκριμένη αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μνήμης εκτιμάται σε 35,97 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι CXF (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0846. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μνήμη γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μνημη
Μελανκόμας
Ο Μελανκόμας ο Κάριος ή Μελαγκόμας (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας πυγμάχος από την Καρία και ολυμπιονίκης στους 207 ούς ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας το 49 μ.Χ. στο άθλημα της πυγμαχίας. Είναι κυρίως γνωστός για την ασυνήθιστη τεχνική του, όπου ενώ απεύφεγε τα χτυπήματα των αντιπάλων του δεν τους χτυπούσε ούτε ο ίδιος, και κέρδιζε απλώς με το να τους εξουθενώνει.
Οι διαθέσιμες πληροφορίες για τον Μελανκόμα παραδίδονται κυρίως μέσω των μαρτυριών του Διώνα του Χρυσόστομου στον 28ο και 29ο λόγο του, όπου ο Δίων τον συγκρίνει με τον ιδανικό αθλητή και άνθρωπο, ενώ παράλληλα εξυμνεί τον αθλητισμό του, τον αυτοέλεγχο του, την αρρενωπότητα του, και τη γενναιότητα του, και αναφέρει πως δεν έχασε ποτέ κανένα αγώνα και πως ποτέ δεν δέχτηκε χτύπημα αντιπάλου. Αναφέρει επίσης πως ο Μελανκόμας διέθετε εξαιρετική αντοχή, και ήταν ικανός να συνεχίζει να αγωνίζεται για μια ολόκληρη μέρα, ενώ κατά την προπόνηση του μπορούσε να κρατήσει τα χέρια του ψηλά για 2 ημέρες χωρίς να τα κατεβάσει. Πέθανε σε νεαρή ηλικία, στη Νεάπολη της Μεγάλης Ελλάδας (σημερινή Νάπολη), ωστόσο ακόμα και λίγο πριν το θάνατο του ρώτησε πόσες μέρες απομένουν μέχρι την επόμενη αθλητική διοργάνωση.
Ο ρήτορας Θεμίστιος του 4ου αιώνα μ.Χ. αναφέρει πως ο Μελανκόμας ήταν εραστής του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τίτου, ενώ έμμεσες αναφορές στον Μελανκόμα κάνει και ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης.
Κάποιες σύγχρονες μελέτες έχουν αμφισβητήσει την ιστορικότητα του Μελανκόμα, ή τα επιτεύγματα του, καθώς υποστηρίζουν πως κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες υπήρχαν αντίμετρα σε περίπτωση όπου κάποιος αθλητής χρονοτριβούσε και απεύφεγε να έρθει σε επαφή με τον αντίπαλο του, ή αμφιβάλλουν για τις εξωπραγματικές επιδόσεις του αθλητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Καρία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
1248 Ιουγούρθη
Η Ιουγούρθη (Jugurtha) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,706. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από τον βασιλιά Ιουγούρθα της Νουμιδίας.
Η πολύ μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς της Ιουγούρθης έχει ως αποτέλεσμα η τροχιά της να είναι σχεδόν κυκλική.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιουγούρθης εκτιμάται σε 38 περίπου χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της δεν είναι γνωστό με ακρίβεια. Η Ιουγούρθη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 55 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιουγουρθη
Μπερνάτ Φενολιά
Ο Μπερνάτ Φενολιά (διεθνώς: Bernat Fenollar ή Mossèn (Bernat de) Fenollar, Βασίλειο της Βαλένθια 1438 – Βαλένθια, 28 Φεβρουαρίου 1516) ήταν ποιητής, κληρικός και σκακιστής.
Σκάκι της Αγάπης
Ο Μπερνάτ Φενολιά ήταν ένας από τους συγγραφείς του ποιήματος Scachs d'amor (Σκάκι της Αγάπης), το οποίο βασίζεται σε μια παρτίδα σκάκι ανάμεσα στον Φράνσι δε Καστέλβι (ως Άρης) και τον Ναρσίς Μπινιόλες (ως Αφροδίτη), ενώ ο ίδιος (ως Ερμής) σχολιάζει την παρτίδα και θέτει τους κανόνες. Είναι η πρώτη παρτίδα που, μέσω του ποιήματος αυτού, επιβεβαιώνεται ότι παίχτηκε με τους σύγχρονους σκακιστικούς κανόνες.
Αντίμαχος ο Δυσπόντιος
Ο Αντίμαχος ο Δυσπόντιος ή Αντίμαχος ο Ήλειος (8ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από τους Δυσπόντιους της Ηλείας, ο οποίος αναφέρεται από τον ιστορικό Ευσέβιο του 3ου αιώνα μ.Χ. ως ο νικητής του αγωνίσματος του σταδίου στους 2ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας το 772 π.Χ., ενώ σημειώνει παράλληλα πως αυτό είναι το έτος όπου γεννήθηκαν ο Ρώμος και Ρωμύλος, θρυλικοί ιδρυτές της Ρώμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (8ος αιώνας π.Χ.)
Οίκος του Νάσσαου
Ο Οίκος του Νάσσαου είναι δυναστικός οίκος της Ευρώπης, που μέλη του έγιναν βασιλείς της Ολλανδίας, πρίγκιπες της Οράγγης, μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου και ένα μέλος του έγινε βασιλιάς της Γερμανίας. Ο οίκος πήρε την ονομασία του από την κυριαρχία που ήταν συνδεδεμένη με το Κάστρο του Νάσσαου που βρίσκεται στο Νάσσαου, Ρηνανία-Παλατινάτο, Γερμανία.
Η εξέλιξη του Οίκου
Ξεκίνησε από το κάστρο του Νάσσαου, στη σημερινή Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας. Οι κόμητες του Νάσσαου μοίραζαν την επικράτεια στους γιους τους, με αποτέλεσμα τη δημιουργία πολλών κλάδων του Οίκου. Η πρώτη διαίρεση έγινε μεταξύ των δύο γιων του Ερρίκου Β΄ κόμη του Νάσσαου: του Βάλραμ Β΄ και του Όθωνα. O γιος του Βάλραμ Β΄, ο Αδόλφος έγινε βασιλιάς της Γερμανίας και απόγονοί του ήταν οι μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου το διάστημα 1815-1912. Μέλη αυτού του πρεσβύτερου κλάδου αναγνωρίστηκαν ως δούκες. Ο νεότερος κλάδος του Όθωνα έδωσε τους πρίγκιπες της Οράγγης, που έγιναν βασιλείς της Ολλανδίας το διάστημα 1815-1890.
Το 1985 απεβίωσε ο τελευταίος άρρην απόγονος των Νάσσαου. Απόγονοι εκ θηλυγονίας είναι ο μεγάλος δούκας του Λουξεμβούργου, ο βασιλιάς της Ολλανδίας, κ.ά.
Οι επιμέρους κλάδοι
Βίσμπαντεν-Ίντσταϊν
Νεότερος κλάδος, του Όθωνα Α΄:
Επτανικό οξύ
Το επτανικό οξύ ή ενανθικό οξύ (αγγλικά: heptanoic acis or enanthic acid) είναι οργανική ένωση με μοριακό τύπο C7H14O2. Πιο συγκεκριμένα, είναι κορεσμένο καρβοξυλικό οξύ με μη διακλαδισμένη ανθρακική αλυσίδα επτά (7) ατόμων. Το χημικά καθαρό επτανικό οξύ, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος είναι ελαιώδες υγρό με δυσάρεστη, ταγκή οσμή. Συνεισφέρει την οσμή του σε κάποια ταγκισμένα έλαια. Είναι ελαφρά μόνο υδατοδιαλυτό, αλλά πολύ ευδιάλυτο στην αιθανόλη και στον διαιθυλαιθέρα.
Παραγωγή
μικρογραφία|Ρικινολεϊκό οξύ Ο μεθυλεστέρας του ρικινολεϊκού οξέος, που λαμβάνεται από το καστορέλαιο, είναι η κύρια εμπορική πρόδρομη ένωση για το επτανικό οξύ. Η πυρόλυση του ρικινολεϊκού μεθυλεστέρα δίνει 10-ενδεκενικό μεθυλεστέρα και επτανάλη. Η τελευταία οξειδώνεται με ατμοσφαιρικό αέρα (περιέχει οξυγόνο), σχηματίζοντας με τη σειρά της επτανικό οξύ. Περίπου 20.000 τόνοι επτανικού οξέος καταναλώθηκαν στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ το 1980.
Εφαρμογές
Το επτανικό οξύ χρησιμοποιείται για την παραγωγή εστέρων του, όπως ο επτανικός αιιθυλεστέρας, που με τη σειρά του χρησιμοποιείται σε αρώματα και σε τεχνητά αρωματικά πρόσθετα.
Χρησιμοποιήθηκε, ακόμη, για την εστεροποίηση στεροειδών για την παραγωγή φαρμάκων, όπως η ενανθική τεστοστερόνη, η ενανθική τρενμπολόνη, ενανθική δροστανολόνη και η ενανθική μεθενολόνη (Primobolan).
Το τριγλυκερίδιο του επτανικού οξέος ονομάζεται τριεπτανοΐνη και χρησιμοποιείται σε ορισμένες κλινικές καταστάσεις ως διαιτητικό πρόσθετο.
Παρατηρήσεις και αναφορές
Κατηγορία:C7 Κατηγορία:Αλκανικά οξέα Κατηγορία:Λιπαρά οξέα
Αμπουντάνζ
Το Αμπουντάνζ (Χαμπουντίνγκεν) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Καντζιλιέρης
Με το ελληνικό επώνυμο Καντζιλιέρης, που έχει την καταγωγή του στην Αρτεμισία και Καλαμάτα Μεσσηνίας, μπορεί να αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Συμμετοχή του Βελγίου στη Eurovision 1956
Το Βέλγιο ήταν μία χώρα που συμμετείχε στον 1ο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 1956 με δύο τραγούδια: το "Messieurs les noyés de la Seine" και το "Le plus beau jour de ma vie", αλλά δεν κατάφεραν να κερδίσουν την 1η θέση.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1956
Γιαρόσουαφ Ζισκόφσκι
Ο Γιαρόσουαφ Ρόμπερτ Ζισκόφσκι (πολωνικά: Jarosław Robert Zyskowski) (γενν. 16 Ιουλίου 1992, Βρότσουαφ) είναι Πολωνός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για την Τρεφλ Σόποτ.
Αγκέν (Μοζέλ)
Το Αγκέν (Φραγκονικά της Λωρραίνης: Χόεν, Χάγκεν) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Γιαρόσουαφ Ζισκόφσκι
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ζισκόφσκι ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με την Σλονσκ Βρότσουαφ, στην οποία αγωνίστηκε από το 2009 έως το 2012. Ακολούθως, αγωνίστηκε στις ΒΚΚ Βρότσουαφ, ΛΚΣ Λοτζ, ΣΚΚ Κοτφίτσα Κοουόμπζεγκ, Ασέκο Γκντίνια, Πόλσκι Τσούκιερ Τόρουν και ΚΚΣ Προ-Μπάσκετ Κούτνο. Τη σεζόν 2013/2014 (στην οποία ήταν παίκτης της Ασέκο Γκντίνια), λόγω σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο, δεν έπαιξε σε κανένα παιχνίδι πρωταθλήματος.
Στις 9 Ιουλίου 2017, εντάχθηκε στην Άνβιλ Βουοτσουάβεκ.
Στις 20 Αυγούστου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα.
Στις 12 Ιουλίου 2021, εντάχθηκε για δεύτερη φορά στη Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα.
Στις 13 Ιουνίου 2022, εντάχθηκε στην Τρεφλ Σόποτ.
Εθνική ομάδα
Ο Ζισκόφσκι εκπροσώπησε την Πολωνία με την ομάδα Κ20 ετών, με την οποία αγωνίστηκε σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Κ20. Το 2016 αγωνίστηκε με την Εθνική Πολωνίας Β. Στη συνέχεια, το 2020, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Εθνική Πολωνίας ανδρών, στους προκριματικούς αγώνες του Ευρωμπάσκετ 2021. Ήταν μέλος της Εθνικής Πολωνίας στο Ευρωμπάσκετ 2022.
Διακρίσεις
Έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2022, με βάση το, εκτός εάν αναφέρεται διαφορετικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σλονσκ Βρότσουαφ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Πολωνίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΛΚΣ Λοτζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΣΚΚ Κοτφίτσα Κοουόμπζεγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ασέκο Γκντίνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τβάρντε Πιερνίκι Τόρουν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚΣ Προ-Μπάσκετ Κούτνο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρόσα Ράντομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚ Βλοτσλάβεκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΣΚ Ράστα Βέχτα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπιλμπάο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεφλ Σόποτ
Παλιάσκια Λάρισας
Τα Παλιάσκια είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Τα Παλιάσκια βρίσκονται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών σε υψόμετρο 280 μέτρα. Απέχουν περίπου 27 χλμ. ΝΔ. από την Ελασσόνα (έδρα του δήμου) και 53 χλμ. ΒΔ. από την Λάρισα ενώ κοντά και νοτιοδυτικά του χωριού είναι τα Αμπέλια. Αναφέρονται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 να απογράφονται στην κοινότητα Βερδικούσσης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Βερδικούσσα, τα Αμπέλια, την Κουτσούφλιανη και τα Παλιάμπελα, αποτελούν την κοινότητα Βερδικούσσης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βερδικούσσης του Δήμου Ελασσόνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 39 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
North Cyprus Airlines
Σύμφωνα με τις τουρκοκυπριακές αρχές, το 60% του συνόλου των μετοχών θα ανήκουν σε ιδιώτες και το 30% θα ανήκει στο δημόσιο τομέα. Σύμφωνα με μια συμφωνία με τον εθνικό αερομεταφορέα της Τουρκίας, τις Τουρκικές Αερογραμμές (ΤΑ), η ΤΑ θα κατέχει το υπόλοιπο 10% των μετοχών της νεοσύστατης North Cyprus Airlines και θα είναι υπεύθυνη για την παροχή νέου στόλου στην αεροπορική εταιρεία της ΤΔΒΚ. Η KKHY θα αρχίσει να λειτουργεί με το αρχικό προϋπολογισμό 15.000.000 δολαρίων και θα γίνει συνδεδεμένο μέλος της Star Alliance.
Οι τακτικές πτήσεις θα πραγματοποιούνται από το διεθνές αεροδρόμιο Ερτσάν και σχεδιάζεται να πετά σε 11 προορισμούς σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων προορισμών στην Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και πολλούς άλλους προορισμούς στη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη. Διευθύνων σύμβουλος ορίστηκε ο Ορχάν Σιβρίκαγια.
Αυτή τη στιγμή η ανάπτυξη και λειτουργία της North Cyprus Airlines έχει παγώσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες
Άνδροκλος ο Μεσσήνιος
Ο Άνδροκλος ο Μεσσήνιος (8ος αιώνας π.Χ.) ή Ανδροκλής, ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από τη Μεσσηνία ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στους 3ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας το 768 π.Χ. στο αγώνισμα του σταδίου. Πιθανώς πρόκειται για το ίδιο άτομο με τον Ανδροκλή ο οποίος ήταν ο ηγεμόνας της Μεσσηνίας κατά τον Α΄ Μεσσηνιακό πόλεμο.
Liga del Fútbol Profesional Boliviano
Η Liga del Fútbol Profesional Boliviano (LFPB) είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για τη διοργάνωση του πρωταθλήματος της Πριμέρα Ντιβισιόν στη Βολιβία, το οποίο αντικατέστησε το Κόπα Σιμόν Μπολίβαρ, που αποτέλεσε την πρώτη διοργάνωση σε εθνικό επίπεδο από το 1960 έως το 1976. Η LFPB ήταν ο τρίτος κατά σειρά φορέας επαγγελματικού ποδοσφαίρου που συστάθηκε, από τη δεκαετία του 50.
Ιστορία
Η Liga del Fútbol Profesional Boliviano (LFPB) ιδρύθηκε στις 16 Αυγούστου του 1977 (αν και η επίσημη τελετή πραγματοποιήθηκε στις 23 Αυγούστου) με 16 ποδοσφαιρικούς συλλόγους από 7 περιφέρειες της Βολιβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Βολιβία
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Κεφαλάς Αποκορώνου)
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Κεφαλάς Αποκορώνου). Ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου βρίσκεται στον οικισμό Κεφαλάς Αποκορώνου. Είναι λαξευτής τοιχοποιίας κτίσμα που φέρει εκφυλισμένα ενετικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Σύμφωνα με την αρχαιολογική υπηρεσία, οι μνημειακοί πυλώνες και ο περίβολός του αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του β' μισού του 19ου αιώνα με στοιχεία από την παράδοση της ενετοκρατίας, όπως πέρασαν στη λαϊκή παράδοση, και το σύγχρονο ρεύμα του νεοκλασικισμού. Το 1987 ο ναός ανακηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κρήτη Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Αρχαιολογικό Μουσείο Πάφου
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πάφου είναι μουσείο στην Πάφο της δυτικής Κύπρου. Τα εκθέματα του μουσείου χρονολογούνται από τη Νεολιθική εποχή έως το 1700 μ.Χ.. Το μουσείο διαθέτει πέντε αίθουσες που παρουσιάζουν εκθέματα που χρονολογούνται από τη Νεολιθική εποχή μέχρι το Μεσαίωνα. Τα περισσότερα εκθέματα βρέθηκαν στην Παλαίπαφο (Κούκλια), τη Νέα Πάφο (Πάφος) και τη Μάριον-Αρσινόη (Πόλις), ενώ εκθέματα προέρχονται και από τις πόλεις Πέγεια, Κισσόνεργα, Λέμπα, Πάνω Αρόδες, Σαλαμιού, Ακουρδάλια, Πωμός, Κιδάσι, Γεροσκήπου και σε άλλα μέρη. Η συλλογή περιλαμβάνει σκελετικά υπολείμματα τα οποία ανακτήθηκαν από 31 τάφους στην ανατολική παραλία της αρχαίας πόλης της Νέας Πάφου το 1980-83.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πάφου Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία στην Κύπρο
Occacaris
μικρογραφία|Καλλιτεχνική αναπαράσταση Το Occacaris oviformis είναι ένα εξαφανισμένο νηκτόν αρπακτικό αρθρόποδο από την Χαμηλή Κάμβρια, στον σχιστόλιθο Μαοτιανσάν. Φέρει μια επιφανειακή ομοιότητα με το αρθρόποδο της Κάμβριας, Canadaspis, όμως, ήταν πολύ μικρότερο, και είχε ένα ζεύγος "μεγάλες αποφύσεις", με τα οποία μπορούσε να αντιληφθεί το θήραμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξαφανισμένα είδη
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (Επισκοπή Κισάμου)
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κρήτη Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Δευτέρα του Πάσχα
thumb|225px|Θρησκευτική τελετή τη Δευτέρα του Πάσχα στην [[Πορτογαλία]] Η Δευτέρα του Πάσχα, γνωστή και ως Δευτέρα της Διακαινησίμου, είναι η ημέρα μετά την Κυριακή του Πάσχα και αποτελεί δημόσια αργία σε αρκετές χώρες, ιδίως σε χώρες όπου επικρατεί ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός, που δίνει ιδιαίτερη σημασία στο Πάσχα ως τη σημαντικότερη εορτή του έτους. Είναι επίσης η δεύτερη ημέρα του Πεντηκοσταρίου και η δεύτερη ημέρα της Διακαινησίμου Εβδομάδος. Στις ρωμαιοκαθολικές χώρες αποκαλείται και Δευτέρα του Αγγέλου «επειδή μνήμην ποιούμεθα της συναντήσεως του αγγέλου με τις μυροφόρες γυναίκες που έφθασαν στον Τάφο του Χριστού (Ματθ. κη΄ 1-15)» (Regina Caeli, 2021).
Στον Ανατολικό Χριστιανισμό
right|thumb|275px|Ευλογία με αγιασμό σε υπαίθρια τελετή της Ορθόδοξης Εκκλησίας τη Δευτέρα του Πάσχα Στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τις ελληνόρυθμες Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες η ημέρα αυτή αποκαλείται και «Δευτέρα της Λαμπρής». Οι ακολουθίες, όπως και κατά την υπόλοιπη Εβδομάδα της Διακαινησίμου, έιναι αρκετά διαφορετικές από αυτές του υπόλοιπου έτους και ακολουθούν το πρότυπο της Ακολουθίας της Αναστάσεως. Στα περισσότερα μέρη περιλαμβάνουν μια υπαίθρια λιτανεία μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας. Τυπικά αυτό προβλέπεται για όλες τις ημέρες της εβδομάδας, στην πράξη γίνεται μόνο τη Δευτέρα του Πάσχα και ίσως δύο ή τρεις ακόμα ημέρες στους ενοριακούς ναούς, ιδίως σε μη Ορθόδοξες χώρες. Επίσης, όταν η ημερομηνία μιας σταθερής εορτής ενός σημαντικού αγίου ή αγίας, όπως του Αγίου Γεωργίου ή του αγίου του συγκεκριμένου ναού, συμπίπτει με κάποια ημέρα της Τεσσαρακοστής ή της Μεγάλης Εβδομάδας, ή ακόμα και με την ίδια την Κυριακή του Πάσχα, τότε αυτή η εορτή αγίου εορτάζεται τη Δευτέρα του Πάσχα.
Αίγυπτος
Στην Αίγυπτο εορτάζεται κατά τη Δευτέρα του Πάσχα από τους Κόπτες η εορτή του Σαμ Ενεσίμ (στην αραβική γλώσσα شم النسيم, κατά λέξη «μύρισμα της αύρας»), οι ρίζες της οποίας ανιχνεύονται στην αρχαία Αίγυπτο (περί το 2700 π.Χ.) και αποτελεί εθνική αργία, σηματοδοτώντας το καλωσόρισμα της άνοιξης. Παραδοσιακές σχετικές δραστηριότητες είναι η βαφή αβγών, τα πικ-νικ και η κατανάλωση φισίχ (κέφαλοι που έχουν υποστεί ζύμωση).
Αυστραλία
Στην Αυστραλία η Δευτέρα του Πάσχα είναι επίσημη δημόσια αργία. Μερικοί συμμετέχουν ή απλώς συγκεντρώνονται σε υπαίθριες σπορ εκδηλώσεις, όπως τους διήμερους ιππικούς αγώνες «Oakbank Easter Racing Carnival» στη Νότια Αυστραλία (η 2η ημέρα τους), στους παραδοσιακούς αγώνες δρόμου «Stawell Gift» στη Βικτόρια , καθώς και σε έναν παραδοσιακό αγώνα αυστραλιανού ποδοσφαίρου μεταξύ των Geelong Cats και των Hawthorn Hawks.
Γερμανία
Στη Γερμανία συνηθίζεται οι άνθρωποι να βγαίνουν στους αγρούς νωρίς το πρωί και να διεξάγουν «αβγοδρομίες» με πασχαλινά αβγά. Για τους Ρωμαιοκαθολικούς της χώρας η συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία και η τήρηση αργίας είναι υποχρεωτικές.
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
right|thumb|255px|Δύο παιδιά απολαμβάνουν κεράσματα στο ετήσιο «[[Κύλισμα του αβγού» στο γρασίδι του Λευκού Οίκου τη Δευτέρα του Πάσχα του 1911]] Στις ΗΠΑ η Δευτέρα του Πάσχα δεν είναι επίσημη αργία και γενικώς περιλαμβάνει λιγοστές παραδόσεις, όπως το κύλισμα του αβγού στον κήπο του Λευκού Οίκου. Σε τοπικό επίπεδο γίνονται ανεπίσημοι εορτασμοί στην πολιτεία Βόρεια Ντακότα και σε μερικές πόλεις στις πολιτείες της Νέας Υόρκης, του Μίσιγκαν και της Ιντιάνα. Στο Τέξας και στο Μέριλαντ πολλά σχολεία έχουν αργία τη Μεγάλη Παρασκευή και τη Δευτέρα του Πάσχα, ενώ σε μερικές πολιτείες και κομητείες δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια είναι κλειστά κατά την ημέρα αυτή, που συχνά «πέφτει» μέσα στις εαρινές διακοπές.
Ηνωμένο Βασίλειο
Οι τρεις από τις 4 χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου διατηρούν τη Δευτέρα του Πάσχα ως δημόσια αργία: η Αγγλία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία. Στο χωριό Χάλατον (Hallaton) του Λέστερσιρ διοργανώνεται ένας αγώνας «κλωτσήματος μπουκαλιού» και μοιράζεται η παραδοσιακή «λαγόπιτα».
Ιρλανδία
Ειδικά στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας η ημέρα αυτή είναι ημέρα μνήμης των ανδρών και γυναικών που σκοτώθηκαν κατά την Εξέγερση του Πάσχα κατά της βρετανικής κυριαρχίας, η οποία ξεκίνησε τη Δευτέρα του Πάσχα του 1916. Μέχρι το 1966 γινόταν παρέλαση βετεράνων αγωνιστών, που περνούσε από το τότε αρχηγείο του IRA στο Γενικό Ταχυδρομικό Γραφείο του Δουβλίνου και διαβαζόταν η Διακήρυξη της Ιρλανδικής Δημοκρατίας.
Ισπανία
thumb|Παραδοσιακή [[μόνα του Πάσχα]] Στην Ισπανία η Δευτέρα του Πάσχα είναι επίσημη δημόσια αργία στις αυτόνομες «κοινότητες» (δηλαδή περιφέρειες) της Καταλονίας, της Βαλένθια, των Βαλεαρίδων Νήσων, της Ναβάρρας, της Χώρας των Βάσκων, της Κανταβρίας, της Καστίλλης-Λα Μάντσα και της Λα Ριόχα. Στην Καταλονία, τη Βαλένθια και την Μούρθια συνηθίζεται να τρώνε ένα γλύκισμα παρόμοιο με τσουρέκι, που λέγεται μόνα του Πάσχα. Αυτό συνήθως δωρίζεται από τους νονούς στα βαφτιστήρια τους. Είναι επίσης παράδοση για οικογένειες και παρέες να συγκεντρώνονται και να πηγαίνουν κάπου, ιδίως στην εξοχή, για να φάνε τη μόνα.
Ιταλία
Στην Ιταλία η Δευτέρα του Πάσχα είναι επίσημη δημόσια αργία και αποκαλείται «Pasquetta». Συνηθίζεται κατά την ημέρα αυτή να γίνονται οικογενειακά πικ-νικ στην εξοχή ή μπάρμπεκιου με φιλική παρέα.