cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σκούλκιλ
Το 1682 ο Γουίλιαμ Πεν επέλεξε την αριστερή όχθη της συμβολής και ίδρυσε εκεί την πόλη της Φιλαδέλφειας, πάνω σε γη που αγόρασε από τη φυλή Ινδιάνων Ντέλαγουερ.
Παραπομπές
Σκουλκιλ
Κάπελη Αχαΐας
Η Κάπελη είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Αγιοβλασίτικων, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας.
Τοποθεσία
Ο οικισμός της Κάπελης βρίσκεται σε πεδινή περιοχή της δυτικής Αχαΐας. Εγγύς του οικισμού βρίσκονται: στα βόρεια η Κάτω Αχαΐα, το στάδιο ποδοσφαίρου της Αχαϊκής και το Κλειστό Γυμναστήριο Κάτω Αχαΐας, στα βορειοανατολικά η Πισωσυκιά και τα Στεναΐτικα, στα ανατολικά τμήμα του οικισμού των Αγιοβλασίτικων (τ. Σπαρτούλα), στα νοτιοδυτικά τα Αγιοβλασίτικα, ο Λεύκος και το κεφαλοχώρι της Άνω Αχαΐας, στα νότια και νοτιοδυτικά η Καρυά (Κασνεσαίικα ή Καρνεσαίικα) και οι υπόλοιποι οικισμοί και συνοικισμοί της Τ.Κ. Πετροχωρίου, στα δυτικά η Εθνική Οδός Πάτρας-Πύργου και η πεδινή περιοχή της δυτικής Αχαΐας, ενώ στα βορειοδυτικά του βρίσκονται οι οικισμοί των Μανεταίικων και των Νιφοραίικων.
Απέχει περίπου 2 χλμ. από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 47-49 μέτρων.
Διοικητική εξέλιξη
Ο οικισμός της Κάπελης αναγνωρίστηκε στις 17/06/1897 (ΦΕΚ 59Β) με την ονομασία Αγιοβλασίτικα, όταν και υπήχθη στoν τότε Δήμο Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη θέσπιση του θεσμού των Κοινοτήτων, προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Άνω Αχαΐας. Με το ΦΕΚ 79Α της 07/05/1927 αποτέλεσε την έδρα της τότε νεοϊδρυθείσας Κοινότητας Αγιοβλασίτικων. Με το ΦΕΚ 186Α της 15/07/1981 μετονομάστηκε σε Κάπελη. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως έδρα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Αγιοβλασίτικων.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Νικόλαος Α΄ Αλεξανδρείας
Ο Νικόλαος Α΄ διετέλεσε Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας την περίοδο των Σταυροφοριών (1210-1243).
Σε αλληλογραφία του με τους Πάπες Ιννοκέντιο Γ΄ και Ονώριο Γ΄ αναφέρεται στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπιζε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας από τους Άραβες. Το 1215 κλήθηκε να συμμετάσχει στη Δ΄ Λατερανή Σύνοδο, τη σημαντικότερη των μεσαιωνικών Συνόδων, στην οποία συμμετείχε ως εκπρόσωπός του ο διάκονός του Γερμανός.
Ήταν ανθενωτικός και δεν υπέκυψε στις προσπάθειες του Βατικανού για Ένωση. Αντίθετα, διατηρούσε σχέσεις με τους Αυτοκράτορες της Νίκαιας και τους εκεί Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως. Πέθανε πάμπτωχος.
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Εθνική Τατζικιστάν (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Τατζικιστάν εκπροσωπεί το Τατζικιστάν στο διεθνές ποδόσφαιρο. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Τατζικιστάν.
Ιστορία
Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το Τατζικιστάν έπαιξε τον πρώτο αγώνα του με το Ουζμπεκιστάν στις 17 Ιουνίου του 1992. Μόλις το 1994 η Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τατζικιστάν έγινε δεκτή στη FIFA.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Τατζικιστάν Τατζικισταν
Διοικητική διαίρεση νομού Φωκίδας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Φωκίδας.
Νομός Φωκίδας  [48.284] thumb|right|300px
-- Δήμος Αμφίσσης --
Ο δήμος Άμφισσας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 9.248 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Γαλαξιδίου --
Ο δήμος Γαλαξιδίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.030 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Γραβιάς --
Ο δήμος Γραβιάς έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.975 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Δελφών --
Ο δήμος Δελφών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.511 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Δεσφίνας --
Ο δήμος Δεσφίνας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.431 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ευπαλίου --
Ο δήμος Ευπαλίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.507 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ιτέας --
Ο δήμος Ιτέας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.072 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Καλλιέων --
Ο δήμος Καλλιέων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.328 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Λιδωρικίου --
Ο δήμος Λιδωρικίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.225 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Παρνασσού --
Ο δήμος Παρνασσού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.668 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Τολοφώνος --
Κατηγορία:Νομός Φωκίδας Φωκιδα
Ατιγιέ Σουλτάνα (κόρη του Μαχμούτ Β')
Η Ατιγιέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:أيه تي آي السلطان) (Τούρκικα: Atiye Sultan, 2 Ιανουαρίου 1824 - 11 Αυγούστου 1850) ήταν κόρη του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ και ετεροθαλής αδελφή των σουλτάνων Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ζωή
Η Ατιγιέ γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1824 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν κόρη του Μαχμούτ Β΄ και της Περβιζφελέκ Καντινεφέντι. Ήταν η αγαπημένη αδελφή του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄.
Στις 8 Αυγούστου 1840, σε ηλικία 16 ετών, παντρεύτηκε τον Αχμέτ Φετχί Πασά. Ο γάμος τους δεν ήταν χαρούμενος. Η Ατιγιέ ζήλευε πάντα την πρώην γυναίκα του συζύγου της. Από αυτό το γάμο απέκτησε δύο κόρες:
Η Ατιγιέ Σουλτάνα πέθανε στις 11 Αυγούστου 1850, σε ηλικία 26 ετών. Μετά το θάνατό της, ο σύζυγός της, ο Αχμέτ, συμφιλιώθηκε με την πρώην σύζυγό του, την Σεμσινούρ.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Γουίλιαμ Πεν
Ο Γουίλιαμ Πεν (William Penn, 14 Οκτωβρίου 1644 – 30 Ιουλίου 1718) ήταν Άγγλος συγγραφέας, ειρηνιστής και θρησκευτικός διανοητής της «Θρησκευτικής Εταιρείας των Φίλων» (Κουάκεροι), ο οποίος ίδρυσε την τότε αγγλική αποικία και σημερινή πολιτεία Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, η οποία φέρει εν μέρει το όνομά του (σημαίνει «δασωμένη γη του Πεν» στα λατινικά). Ο Πεν υπήρξε πρώιμος κήρυκας της δημοκρατίας και της θρησκευτικής ελευθερίας. Υπό την καθοδήγησή του σχεδιάσθηκε και κτίσθηκε η πόλη Φιλαδέλφεια, με τετράγωνη ρυμοτομία. Ο Πεν έδωσε στις οδούς της ονόματα δένδρων και αριθμούς.
Παραπομπές
Πεν, Γουιλιαμ
Νικόλαος Τζαφούρης
μικρογραφία|300x300εσ| [[Τρίπτυχο Καθαίρεση, Θρήνος και Ανάσταση του Νικόλαου Τζαφούρη, Εθνικό Μουσείο, Βαρσοβία, μεταξύ 1489 και 1501. ]] Ο Νικόλαος Τζαφούρης, επίσης γνωστός ως Νικολό, Ζαφούρη ή Ζαφούρης (ενεργός 1487 - 1501), ήταν Έλληνας Αναγεννησιακός ζωγράφος της Κρητικής Σχολής.
Βιογραφικά στοιχεία
Δεν είναι γνωστά πολλά για τη ζωή του Τζαφούρη, εκτός από τα έργα του. Ζωγράφισε κυρίως έργα θρησκευτικών θεμάτων για επιτροπές εκκλησιών. Ο Τζαφούρης είναι γνωστό από έγγραφα πως εργαζόταν στην πόλη της Κάντια (σημερινό Ηράκλειο) στην Κρήτη. Πέντε από τις υπογεγραμμένες αγιογραφίες του επιβιώνουν, οι οποίες εκτελέστηκαν με τη maniera italiana, όπως ασκούσαν οι κρητικοί ζωγράφοι για τις δυτικές επιτροπές. Ένα έργο που εκτελέστηκε από τον Νικόλαο Τζαφούρη, ήταν ένα τρίπτυχο Pietà με τους Άγιους Φραγκίσκους και τη Μαίρη Μαγδαληνή, το οποίο βρίσκεται στο Ασμόλειο Μουσείο. Ένα άλλο παράδειγμα υπογεγραμμένης αγιογραφίας από τον Τζαφούρη, το Χριστό που Φέρει το Σταυρό, είναι στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στη Νέα Υόρκη. μικρογραφία| Αγιογραφία Χριστός που Φέρει το Σταυρό από τον Νικόλαο Τζαφούρη, [[Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη ]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκευτική τέχνη Κατηγορία:Βυζαντινή τέχνη Κατηγορία:Κρητική Σχολή
Οίτη Φθιώτιδας
Η Οίτη είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Οίτη βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια του πρώην νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας. Είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Οίτη σε υψόμετρο 636 μέτρα και σε απόσταση 39 χλμ. Ν. από τη Λαμία (οδηγικά μέσω Αυτοκινητόδρομου 1 - Ελευθεροχωρίου) και 48 χλμ. Β. από την Άμφισσα. Έχει πανοραμική θέα τα βουνά Παρνασσό, Γκιώνα, Βαρδούσια, Καλλίδρομο, Όθρυ καθώς και την πάνω κοιλάδα του Κηφισού, τον κάμπο της Λαμίας μέχρι τον Μαλιακό Κόλπο. Δυτικά του χωριού είναι ο λόφος του «Αετού» με παμπάλαια τείχη και ο οποίος έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος επειδή «σ' αυτόν σώζονται λείψανα οχυρώσεως αρχαίας πόλεως, που ανήκε προφανώς στο κοινό των Οιταίων».
Διοικητικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας με την ονομασία Γαρδικάκι. Έτσι αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ροδοντίων (Οιτών). Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα στην ομώνυμη νεοϊδρυθείσα κοινότητα και το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάστηκε σε Οίτη. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Σκαμνό αποτελούν την τοπική κοινότητα Οίτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γοργοποτάμου του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 222 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 167.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Νεότερα μνημεία Αθηνών
Ιστορικά και νεοκλασσικά κτίρια της Αθήνας που έχουν χαρακτηριστεί ή θεωρούνται ως "Νεότερα μνημεία" στην πόλη της Αθήνας είναι:
Παραπομπές
Μνημ
Κωνσταντίνος Δεστούνης
Ο Κωνσταντίνος Δεστούνης είναι Έλληνας σολίστ. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1991.
Σπούδασε στο τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και ειδικεύεται στο Πιάνο. Έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 2011, με το Χρυσό Μετάλλιο της Unesco, ενω έχει τιμητικές διακρίσεις από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Βιογραφικό
Ως σολίστ έχει συμπράξει με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βρέμης, τη Συμφωνική Ορχήστρα της Καμπέρα, τις Κρατικές και Δημοτικές Ορχήστρες Αθηνών και Θεσσαλονίκης, τη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Θουριγγίας, της Συμφωνική Ορχήστρα της Murcia, την Ορχήστρα Νέων του Ηνωμένου Βασιλείου και με πολλές ακόμα ορχήστρες. Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα περιλαμβάνει εμφανίσεις σε σημαντικά μουσικά κέντρα, όπως το Royal Albert Hall του Λονδίνου, την όπερα La Fenice της Βενετίας, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, την Glocke Saal της Βρέμης, το Llewellyn Hall της Καμπέρα, την Όπερα των Τιράνων κ.ά.
Συμπεριλαμβάνει συχνά στα ρεσιτάλ του έργα Ελλήνων συνθετών, αποσκοπώντας στην προώθηση της ελληνικής μουσικής. Ανάμεσα στη δισκογραφία του ξεχωρίζει η πρώτη παγκόσμια ηχογράφηση των πιανιστικών απάντων του Θόδωρου Αντωνίου. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το συνθέτη, κυκλοφορεί από τη σειρά Grand Piano της Naxos και έχει λάβει εγκωμιαστικές κριτικές από το διεθνή τύπο, συμπεριλαμβανομένου του περιοδικού Gramophone.
Ο Κωνσταντίνος Δεστούνης είναι διδάκτωρ του Royal College of Music του Λονδίνου, με αντικείμενο έρευνας ‘Theodore Antoniou’s solo piano works in the context of Greek contemporary piano repertoire: a performer’s approach’. Αποφοίτησε από το Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στην ειδίκευση πιάνου (με καθηγητή τον Ιγκόρ Πέτριν) και στη συνέχεια απέκτησε Master στο πιάνο από το Πανεπιστήμιο Mozarteum του Salzburg, Post-Master και διδακτορικό από το Royal College of Music του Λονδίνου. Επίσης είναι διπλωματούχος πιάνου του Ελληνικού Ωδείου και της Schola Cantorum του Παρισιού (καθ. Αγάθη Λεϊμονή), καθώς και πτυχιούχος Αρμονίας, Αντίστιξης και Φούγκας του Ελληνικού Ωδείου. Υπήρξε υπότροφος του ιδρύματος Α. Ωνάσης και του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Μουλιφάνουα
Η Μουλιφάνουα (σαμόα: Mulifanua) είναι ένα χωριό των νησιών Σαμόα και πρωτεύουσα της Αϊγκα-ι-λε-Τάι.
Κωνσταντίνος Δεστούνης
Βιογραφικό
Τα ακαδημαϊκά έτη 2017/18 και 2018/19 δίδαξε στο Royal College of Music του Λονδίνου σε επίπεδο Bachelor. Από τον Σεπτέμβριο του 2019 έχει εγκατασταθεί στην Αθήνα, όπου διδάσκει στο Ωδείο Αθηνών. Παράλληλα, παραδίδει σεμινάρια πιάνου στην Ελλάδα και το εξωτερικό και συνεχίζει τις πολυάριθμες σολιστικές εμφανίσεις.
Κονσέρτα
Wolfgang Amadeus Mozart: - No. 12 σε Λα μείζονα, K. 414 - No. 20 σε Ρε ελάσσονα, K. 466 - No. 21 σε Ντο μείζονα, Κ. 467 - No. 23 σε Λα μείζονα, K. 488
Μουλιφάνουα
Γεωγραφία
Η Μουλιφάνουα βρίσκεται βόρεια του νησιού.
Κωνσταντίνος Δεστούνης
Κονσέρτα
Ludwig van Beethoven: - No. 1 σε Ντο μείζονα, Op. 15 - No. 3 σε Ντο ελάσσονα, Op. 37 - No. 5 σε Μι ύφεση μείζονα, Op. 73 - Τριπλό Κοντσέρτο σε Ντο μείζονα, Op. 56
Felix Mendelssohn-Bartholdy: - No. 1 σε Σολ ελάσσονα, Op. 25
Franz Liszt: - No. 1 σε Μι ύφεση μείζονα
Μουλιφάνουα
Μεταφορές
Η Μουλιφάνουα βρίσκεται κοντά σε μια κωμόπολη της Α'άνα, την Φαλεόλο. Εκεί βρίσκεται το Διεθνές Αεροδρόμιο τη Φαλεόλο.
Κωνσταντίνος Δεστούνης
Κονσέρτα
Edward Grieg: - Op. 16 σε Λα ελάσσονα
Pyotr Ilych Tchaikovsky: - No. 1 σε Σι ύφεση ελάσσονα, Op. 23
Sergey Rachmaninov: - No. 2 σε Ντο ελάσσονα, Op. 18
Sergei Prokofiev: - No. 3 σε Ντο μείζονα, Op. 26
John Psahas: - View from Olympus (διπλό κοντσέρτο για πιάνο, κρουστά και ορχήστρα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δεστουνης Κωνσταντινος
Μάρθα Φριντζήλα
Η Μάρθα Φριντζήλα (γενν. 7 Απριλίου 1972, Ελευσίνα) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ελευσίνα. Διετέλεσε καθηγήτρια υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (2006–2012). Είναι ιδιοκτήτρια και υπεύθυνη του χώρου τέχνης και εκπαίδευσης Baumstrasse και ιδρύτρια του Αττικού Σχολείου Αρχαίου Δράματος.
Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως η Μαρία Φαραντούρη, η Χάρις Αλεξίου, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Τάνια Τσανακλίδου, η Λένα Πλάτωνος, οι Mode Plagal, ο Νίκος Ξυδάκης, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, ο Φοίβος Δεληβοριάς, οι Χαΐνηδες και ο Μιχάλης Γρηγορίου.
Καλλιτεχνική πορεία
Ως σκηνοθέτρια συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Θέατρο του Νέου Κόσμου και το Θέατρο Πορεία.
Από το 1993 δουλεύει ως επαγγελματίας ηθοποιός στο Εθνικό Θέατρο αλλά και σε δημοτικά και ιδιωτικά θέατρα ανεβάζοντας παραστάσεις αρχαίου, σύγχρονου δράματος και μουσικού θεάτρου.
Από το 1999 είναι σκηνοθέτρια της ομάδας "Δρόμος με Δέντρα" με την οποία ανέβασε τον Ίωνα του Ευριπίδη, τον Ξένο του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, την Κληρονομιά του Μαριβώ, τον Έρωτα της Λιουντμίλλα Πετρουσέφσκαγια και τον Αίαντα του Σοφοκλή (Κρατήρας 2003-6).
Το καλοκαίρι του 2003 εμφανίστηκε με το συνθέτη Θ. Παπακωνσταντίνου σε συναυλίες στην Ελλάδα και την Κύπρο. To 2007 - 2008 εμφανίστηκε στο ΜΕΤΡΟ με το Κubara Project. To 2009 συνεργάστηκε με την Τάνια Τσανακλιδου στο ΜΕΤΡΟ και με τη Λένα Πλάτωνος.
Το 2010 περιόδευσε μαζί με την Χάρις Αλεξίου στην Ελλάδα και την Κύπρο. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου εμφανίστηκε στο Παλλάς μαζί με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Τάσση Χριστογιαννόπουλο σε τραγούδια του Νίκου Ξυδάκη.
Το 2011 εμφανίστηκε στο Gazarte μαζι με τον Νίκο Ξυδάκη και σε παραστάσεις στο Baumstrasse studio μαζί με τον Παναγιώτη Τσεβά.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον μουσικό και ζωγράφο Βασίλη Μαντζούκη.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μιχαήλ Θεοτόκης
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1880 γεννήθηκε ο Ερρίκος, ο μοναδικός γιος του Μιχαήλ Θεοτόκη και της συζύγου του Σοφίας Παλαιολόγου, ο οποίος σε ηλικία είκοσι ετών σκοτώθηκε υπηρετώντας ως δόκιμος στο ναυτικό της Αυστρίας.
Με την επιστροφή του στο νησί, ο Μιχαήλ Θεοτόκης ενεπλάκη στα τοπικά πολιτικά δρώμενα, θέτοντας υποψηφιότητα για τη θέση του δημάρχου. Εκλέχθηκε δήμαρχος Κερκυραίων το 1887 για πρώτη φορά, επανεξελέγη το 1891 και διατήρησε το αξίωμα μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του 1895. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τον εξωραϊσμό της πόλης ενώ η δεύτερη δημαρχιακή του θητεία συνδέθηκε με την απόφαση για την κατεδάφιση της πύλης Porta Reale, η οποία ήταν κτίσμα του 1578 και αποτελούσε τη βασική πύλη εισόδου στην πόλη για τους κατοίκους της υπαίθρου του νησιού. Η απόφαση είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από σημαντική μερίδα των λογίων της εποχής και η διαμάχη είχε λάβει ταξικά χαρακτηριστικά.
Το 1899 ο Μιχαήλ Θεοτόκης έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας συμμετέχοντας στο κόμμα του αδελφού του Γεωργίου. Στην κεντρική πολιτική σκηνή παρέμεινε μέχρι το 1916 εκλεγόμενος επανειλημμένως βουλευτής Κέρκυρας, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος της Βουλής από τις 22 Ιανουαρίου μέχρι τις 8 Ιουνίου του 1916. Η εκλογή του στο προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων, ενώ ο ίδιος ήταν απών, έγινε τιμητικά ως αναγνώριση των υπηρεσιών προς την πατρίδα του αδελφού του Γεωργίου Θεοτόκη, που  μόλις είχε πεθάνει. Ανέλαβε τα καθήκοντά του τρεις μήνες αργότερα, τον Μάιο του 1916. Ωστόσο, η θητεία του ήταν σύντομη, καθώς ο Μιχαήλ Θεοτόκης ασθένησε από εξανθηματικό τύφο και πέθανε το ίδιο έτος, στις 6 Αυγούστου.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας Κατηγορία:Οικογένεια Θεοτόκη Κατηγορία:Δήμαρχοι Κέρκυρας
Υδροηλεκτρικό φράγμα Κρεμαστών
Το υδροηλεκτρικό φράγμα Κρεμαστών κατασκευάστηκε το 1966 και δημιούργησε την μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στην Ελλάδα. Κατά την δημιουργία της «πνίγηκαν» στα νερά της διάφορα χωριά και οικισμοί, με σημαντικότερη την Επισκοπή Ευρυτανίας στη θέση περίπου της οποίας (και δίπλα από το νέο χωριό) βρίσκεται η ομώνυμη γέφυρα που ενώνει πια τους νομούς Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας.
Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας
Σε αυτό το φράγμα υπάρχουν εγκατεστημένες 4 μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με συνολική ισχύ 440 MW. Στις όχθες του ποταμού, έχει τοποθετηθεί μεγάλη υδροηλεκτρική εγκατάσταση που έχει σήραγγα εκτροπής (για όσο νερό δε χρειάζεται ή απειλεί να πλημμυρίσει την περιοχή) με διάμετρο 12,5 μέτρα και μήκος 808 μέτρα. Το φράγμα στα Κρεμαστά έχει ύψος 153 μέτρα και σχηματίζει τεχνητή λίμνη 30.000 στρεμμάτων που μπορεί να χωρέσει 4,7 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερό. Το φράγμα αυτό είναι το ψηλότερο χωμάτινο φράγμα της Ευρώπης και αποτελεί σπουδαίο επίτευγμα για την Ελλάδα, γιατί έλυσε πολλά προβλήματα του εξηλεκτρισμού της χώρας. Ο υδροηλεκτρικός σταθμός λειτουργεί με υδροστροβίλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πληροφορίες για τη λίμνη Κρεμαστών
Κρεμαστών Κατηγορία:Νομός Αιτωλοακαρνανίας Κρεμαστων
Χριστός που Φέρει το Σταυρό
μικρογραφία| Αγιογραφία Χριστός που φέρει το Σταυρό από τον Νικόλαο Τζαφούρη, [[Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη ]] Ο Χριστός που φέρει το Σταυρό, είναι αγιογραφία που ζωγράφισε ο Νικόλαος Τζαφούρης (ενεργός 1487-1501), Έλληνας αναγεννησιακός ζωγράφος.
Η ελληνική επιγραφή σε αυτή την εικόνα περιγράφει μία βυζαντινού τύπο αγιογραφία, στην οποίο οι στρατιώτες σύρουν το Χριστό στο Γολγοθά. Ωστόσο, η αγιογραφία είναι δυτικού τύπου. Οι στρατιώτες στα δεξιά είναι ντυμένοι με την ιταλική πανοπλία, ενώ οι στρατιώτες στα αριστερά της ζωγραφιάς φορούν βυζαντινή ή κρητική πανοπλία.
Υπάρχουν πέντε αγιογραφίες που υπέγραψε ο ζωγράφος οι οποίες επέζησαν. Ο Χριστός που φέρει το Σταυρό είναι μία από αυτές. Η αγιογραφία βρίσκεται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγιογραφία Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης‎
Μαυροπετρίτης
Ο Μαυροπετρίτης είναι είδος γνήσιου γερακιού (γένος Falco), που απαντά και στον ελληνικό χώρο.
Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Falco eleonorae και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό) αλλά, σύμφωνα με τους περισσότερους ορνιθολόγους, δύο χρωματικές φάσεις (colour phases) (βλ. μορφολογία). Η Ελλάδα φιλοξενεί στις ακτές της το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Ονοματολογία
Η ονομασία του προέρχεται από την Ελεονώρα Ντε Μπας, (Elianora de Bas/Arborea), δικαστίνα της Σαρδηνίας (1347-1404), η οποία έτρεφε μεγάλη αγάπη για τα γεράκια και, ιδιαίτερα στο συγκεκριμένο είδος, που πήρε το όνομά της.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Ιταλό φυσιοδίφη Τ. Τζενέ (Carlo Giuseppe Géné, 1800 – 1847) υπό την σημερινή του ονομασία (Σαρδηνία, 1839).
Γεωγραφική εξάπλωση
Ο μαυροπετρίτης είναι πλήρως μεταναστευτικό είδος του Παλαιού Κόσμου, με εξαιρετικά περιορισμένο και διακεκομμένο φάσμα κατανομής. Έρχεται να αναπαραχθεί στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, από την Κύπρο μέχρι τα Κανάρια και από την Κροατία μέχρι το ΒΔ. Μαρόκο και την Αλγερία, αλλά σε πολύ εξειδικευμένα οικοσυστήματα που περιορίζουν την εξάπλωσή του (βλ. Βιότοπος). Η Ελλάδα αποτελεί από τις σημαντικότερες αναπαραγωγικές επικράτειες του πτηνού, παγκοσμίως (βλ. Κατάσταση στην Ελλάδα).
Διαχειμάζει στην Αφρική πραγματοποιώντας πολύ μεγάλο ταξίδι, για να διαχειμάσει στη Μαδαγασκάρη, τη Μοζαμβίκη και τα Νησιά Μασκαρέν του Ινδικού.
Μεταναστευτική συμπεριφορά
μικρογραφία|Οι περιοχές αναπαραγωγής και οι πιθανές μεταναστευτικές οδοί του μαυροπετρίτη Ο μαυροπετρίτης αναπαράγεται στην Μεσόγειο και την ΒΔ. Αφρική και απουσιάζει από τις θέσεις φωλιάσματος μεταξύ Νοεμβρίου-Μαρτίου. Από όλες τις αποικίες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων στην Ατλαντική ακτή του Μαρόκου, μεταναστεύει προς τα ανατολικά, το φθινόπωρο, μέσω της Μεσογείου και της Ερυθράς Θάλασσας προς την Α. Αφρική και τη Μαδαγασκάρη, ενώ επιστρέφει την άνοιξη ακολουθώντας αντίστροφη διαδρομή. Τα πρώτα άτομα καταγράφονται στην περιοχή της Μεσογείου από τον Μάρτιο, αλλά οι «κανονικές» αφίξεις εκεί, είναι συνήθως κατά το δεύτερο μισό του Απριλίου, για να ακολουθήσει η κορύφωση τον Μάιο μέχρι τις αρχές Ιουνίου. Οι νεοσσοί πτερώνονται στα τέλη Σεπτεμβρίου και στο πρώτο μισό του Οκτωβρίου, με την φθινοπωρινή μετανάστευση να αρχίζει αμέσως μετά. Οι τελευταίες αναχωρήσεις έχουν καταγραφεί στην Κύπρο, συνήθως από τα τέλη Οκτωβρίου έως τις αρχές Νοεμβρίου.
Η διαδρομή της μετανάστευσης έχει πρόσφατα διερευνηθεί και, σε αντίθεση με προηγούμενες υποθέσεις, έχει αποδειχθεί με δορυφορική τηλεμετρία ότι πραγματοποιείται μέσω της αφρικανικής ενδοχώρας και, όχι διά θαλάσσης. Παλαιότερα εικαζόταν ότι η μετανάστευση γινόταν παράκτια, με τα πουλιά να εκτελούν πτήσεις από τη Μεσόγειο προς το Σουέζ, νότια κάτω από την Ερυθρά Θάλασσα και σε όλο το Κέρας της Αφρικής. Ωστόσο, οι πρόσφατες δορυφορικές μετρήσεις που καταγράφονται από Ισπανούς και Γερμανούς ερευνητές, έχουν δείξει ότι ακολουθείται κάποια εσωτερική-ηπειρωτική διαδρομή μέσα από την έρημο της Σαχάρας, τα τροπικά δάση του Ισημερινού μέχρι την Κένυα και τη Μοζαμβίκη. Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από τη Δανία και τη Σουηδία, την Ουγγαρία και το Ηνωμένο Βασίλειο, την Υεμένη και τη Νότια Αφρική.
Στην Ελλάδα, όπως και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ο μαυροπετρίτης είναι πλήρως μεταναστευτικός, ερχόμενος το καλοκαίρι για να φωλιάσει και αναχωρεί το φθινόπωρο για το μακρινό του ταξίδι στην Αφρική. Από την Κρήτη και την Κύπρο αναφέρεται ως καλοκαιρινό αναπαραγόμενο πτηνό (βλ. και Κατάσταση στην Ελλάδα).
Αναπαραγωγική περίοδος
Ο μαυροπετρίτης φωλιάζει δίπλα στη θάλασσα, στις απότομες ορθοπλαγιές νησιών ή παράκτιων ηπειρωτικών περιοχών, καθώς και σε επίπεδες ήσυχες νησίδες, με ασβεστολιθικό ή ηφαιστειακό γεωλογικό υπόβαθρο, με την προϋπόθεση να υπάρχουν σκιερές θέσεις για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Στους μήνες που προηγούνται της αναπαραγωγής, ορισμένοι ενήλικες κουρνιάζουν στα βράχια φωλιάσματος, ενώ άλλοι μένουν μακριά για αρκετές ημέρες.
Μη αναπαραγωγική περίοδος
Σε αντίθεση με τα καλοκαιρινά ενδιαιτήματα, κατά τη διάρκεια του χειμώνα, οι μαυροπετρίτες απαντούν σε ανοικτές δασώδεις περιοχές (Μαδαγασκάρη).
Μορφολογία
μικρογραφία|αριστερά|Ενήλικος μαυροπετρίτης (ανοικτόχρωμη φάση) φωτογραφημένος στις Βαλεαρίδες Ο μαυροπετρίτης είναι ένα εξαιρετικά κομψό αρπακτικό, με μακριές και λεπτές πτέρυγες, μακριά ουρά και αεροδυναμικό κορμό, δομές που ανταποκρίνονται και εξυπηρετούν το σημαντικότερο στοιχείο της φυσιολογίας του, την ταχύτητα. Κάτω από τον οφθαλμό υπάρχει η χαρακτηριστική, σκούρα τριγωνική κηλίδα παρειάς των γερακιών. Το κήρωμα, οι ταρσοί και τα πόδια είναι λεμονοκίτρινα.
Οι μαυροπετρίτες απαντούν σε δύο χρωματικές μορφές ή φάσεις (colour phases), μία σκουρόχρωμη (σε ποσοστό 25%) και μία -συνηθέστερη- ανοιχτόχρωμη (στο χρώμα της σκουριάς). Ωστόσο, υπάρχουν και ενδιάμεσες μορφές μεταξύ αυτών των δύο.
Στην κάτω επιφάνεια του σώματος, είναι ευδιάκριτα τα σκούρα καλυπτήρια των πτερύγων, τα οποία κάνουν έντονη αντίθεση με τα πιο ανοικτόχρωμα ερετικά φτερά.
Το στήθος και η κοιλιά έχουν χρώμα κρεμ έως κοκκινωπό καφέ, με μαύρες ραβδώσεις στην ανοικτόχρωμη φάση, ενώ στην σκούρα φάση είναι πολύ σκούρα καφέ-γκρι, σχεδόν μαύρα. Τα φύλα είναι όμοια σε μοτίβα και χρωματισμούς, αλλά τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά, κατά 16%, περίπου. Επίσης αναφέρεται ότι ο οφθαλμικός δακτύλιος των αρσενικών είναι κίτρινος, ενώ στα θηλυκά είναι κυανόγκριζος. Τα νεαρά άτομα εμφανίζουν, επίσης, δύο φάσεις και είναι πιο σκούρα από τα ενήλικα άτομα των αντίστοιχων φάσεων.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:       )
Τροφή
μικρογραφία|αριστερά|Πορτρέτο μαυροπετρίτη Ο μαυροπετρίτης τρέφεται με μεγάλα έντομα όπως κολεόπτερα, ακρίδες, λιβελούλες, πεταλούδες, τζιτζίκια και ιπτάμενα μυρμήγκια, περιστασιακά με νυχτερίδες και σαύρες ή, τον Απρίλιο / Μάιο με πολύ λίγα πουλιά που μεταναστεύουν κατά μήκος της ακτογραμμής. Τα θηράματα αυτά συλλαμβάνει, είτε με το ράμφος, είτε με τα νύχια και τα καταναλώνει εν πτήσει (συνήθως το σούρουπο). Αλλά με την έναρξη της φθινοπωρινής μετανάστευσης από την Ευρώπη προς την Αφρική, οι μαυροπετρίτες αλλάζουν τη διατροφή τους και συλλαμβάνουν -σχεδόν αποκλειστικά- μικρά αποδημητικά πουλιά που ταξιδεύουν πάνω από τη θάλασσα. Τυπικό βάρος των πτηνών που συλλαμβάνονται είναι από 10-30 γραμμάρια.
Οι περιοχές αναζήτησης τροφής την άνοιξη και το καλοκαίρι μπορεί να είναι πάνω από 20 χλμ. μακριά από τις θέσεις φωλιάσματος. Θα πρέπει να αποτελούνται από γεωργικά, δασικά και υγροτοπικά ενδιαιτήματα ικανά να υποστηρίξουν τον πληθυσμό της αποικίας με έντομα, από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο, καθώς και να προσφέρουν πρόσβαση σε καθαρό νερό και ήσυχες θέσεις (δένδρα) για ομαδικό κούρνιασμα, από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο. Αυτές οι περιοχές αναζήτησης τροφής μπορεί να έχουν έκταση πάνω από 1.000 χμ² για μία (1) και μόνον αποικία.
Κυνηγετικές μέθοδοι
Ο μαυροπετρίτης κυνηγάει περιπολώντας από μεγάλα ύψη –που μπορεί να φτάσουν και τα 1.000 μ. από την επιφάνεια της ξηράς ή του νερού- και εφορμά στο σμήνος χρησιμοποιώντας την εξαιρετική ευελιξία και την πολύ μεγάλη του ταχύτητα. Η σύλληψη πραγματοποιείται αφού συγκρουστεί (sic) με το θήραμα στον αέρα, προκαλώντας του απώλεια προσανατολισμού και στήριξης, οπότε το συλλαμβάνουν με τους ισχυρούς τους γαμψώνυχες. Οι ταχύτητες που αναπτύσσουν κατά την κάθετη εφόρμηση οι μαυροπετρίτες είναι πολύ υψηλές, πάνω από 200-250 χλμ./ώρα, ωστόσο δεν φθάνουν εκείνες του ταχύτερου πτηνού στην υφήλιο, του πετρίτη.
Όταν δεν κυνηγάει, ο μαυροπετρίτης έχει «χαλαρή» πτήση με ήπια, ωστόσο, χαρακτηριστικά φτεροκοπήματα που έχουν παρομοιαστεί με εκείνα του γένους Stercorarius.
Αποικίες
Οι μαυροπετρίτες, συνήθως, αναπαράγονται κατά αποικίες που αριθμούν από 10-300 ζευγάρια. Οι φωλιές βρίσκονται σε απόσταση 20-50 μ. μεταξύ τους, αλλά περιπτώσεις των 2 μ. μεταξύ των φωλιών είναι γνωστές. Οι χαμηλότερες από αυτές βρίσκονται μόλις στα 5 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, δηλαδή, μόλις που να μην παρασύρονται από τα κύματα, ενώ άλλες βρίσκονται στην κορυφή μιας ορθοπλαγιάς, πάνω από 100 μ. από την επιφάνεια του νερού. Οι φωλιές μπορεί να εκτείνονται για αρκετά χιλιόμετρα κατά μήκος της ακτής ή μπορεί να συνωστίζονται σε ακατοίκητες νησίδες 1-100 εκταρίων.
Λιγότερο σημαντικοί τόποι φωλιάσματος για τον μαυροπετρίτη, αποτελούν οι ηπειρωτικοί βραχώδεις σχηματισμοί των νησιών στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι βραχώδεις επιφάνειες των φαραγγιών και οι ορθοπλαγιές. Αυτά τα οικοσυστήματα προσφέρουν απομόνωση, απαραίτητη σε αρκετά είδη ορνιθοπανίδας που ζουν και αναπαράγονται εκεί. Το είδος θεωρείται ότι, παρουσιάζει σταθερή χρήση της θέσης φωλιάσματος και μονογαμικές συνήθειες αλλά, σύμφωνα πάντα με τα υπάρχοντα στοιχεία, παρουσιάζεται το φαινόμενο της διασποράς των νεαρών ατόμων κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Έτσι, περίπου το 90% των νεαρών ατόμων που δεν αναπαράγονται κατά τα πρώτα 2 με 3 χρόνια της ζωής τους, απουσιάζουν από την αποικία καταγωγής τους κατά την περίοδο από Μάιο-Οκτώβριο αλλά εγκαθίστανται σ’ αυτήν τα επόμενα χρόνια.
Φωλιά
Στις περιοχές αναπαραγωγής (βλ. Βιότοπος) η φωλιά βρίσκεται στις άκρες απόκρημνων βράχων, συνήθως προσανατολισμένων προς τους ΒΔ ανέμους (μελτέμια), μέσα σε μια μεγάλη κοιλότητα ή σχισμή του βράχου. Παρόλο που προτιμώνται σκιερές θέσεις, η φωλιά μπορεί να βρίσκεται κάτω από έναν θάμνο (π.χ. Euphorbia sp.) ή, σπανιότερα, να είναι πλήρως εκτεθειμένη στον ήλιο. Δεν χρησιμοποιείται κάποιο ιδιαίτερο υλικό για την κατασκευή της, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα γεράκια.
Γέννα
Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε περίοδο φωλιάσματος. Η γέννα αποτελείται από (1-) 2 έως 3 (-4), ελαφρώς υποελλειπτικά αβγά, διαστάσεων 42,2 Χ 33,1 χιλιοστών. Το μέγεθος των αβγών φαίνεται να συνδέεται με την αφθονία τροφής στην περιοχή και τις κυνηγετικές ικανότητες των γονέων. Η εναπόθεσή τους πραγματοποιείται καθημερινά ή μέρα-παρά-μέρα και η επώαση αρχίζει μετά την εναπόθεση του 1ου ή του 2ου αβγού. Πραγματοποιείται από το θηλυκό, με το αρσενικό να εφοδιάζει την φωλιά με τροφή, και διαρκεί 28-33 ημέρες.
Οι νεοσσοί εκκολάπτονται έναν (1) μήνα αργότερα και, λίγοι, αργότερα μέχρι τις 10-15 Σεπτέμβρη. Είναι φωλεόφιλοι και χρήζουν της άμεσης προστασίας των γονέων. Την αρχική σίτιση αναλαμβάνει το θηλυκό μένοντας μέσα στην φωλιά για 10 ημέρες, περίπου ενώ, κατόπιν, συνεχίζει την σίτιση αλλά έξω από την φωλιά και κοντά σε αυτήν. Όλο αυτό το διάστημα το αρσενικό εφοδιάζει το θηλυκό και τους νεοσσούς (αποκλειστικά με μικρά πουλιά), οι οποίοι πτερώνονται 40 ημέρες αργότερα έτσι, ώστε από τα μέσα Οκτωβρίου σχεδόν όλοι μπορούν να πετάξουν και στις πρώτες μέρες του Νοεμβρίου οι αποικίες ερημώνονται.
Οι απώλειες της ωοτοκίας, κάτω από φυσικές συνθήκες, μπορεί να ανέλθουν έως και 43% (25% θήρευση λόγω των αρουραίων, 10% λόγω υπογονιμότητας, 8% λόγω της ηλιακής ακτινοβολίας σε μια αδιατάρακτη αποικία), ενώ οι απώλειες των ίδιων των νεοσσών φθάνουν το 10%. Το ποσοστό αναπαραγωγικής επιτυχίας που είναι απαραίτητο για τη διατήρηση μιας αποικίας είναι 1,2 νεοσσοί / φωλιά.
Απειλές
Εκτός από τις -αθέλητες- δηλητηριάσεις (βλ. Κατάσταση πληθυσμού), το είδος έχει υποφέρει ιστορικά από την εκμετάλλευση και τις διώξεις που επέφεραν οι κατά τόπους ανθρώπινοι πληθυσμοί. Η λαθροθηρία από «συλλέκτες» αρπακτικών, καθώς και η όχληση που σχετίζεται με την ανάπτυξη του τουρισμού έχει επίσης αποδειχθεί ότι επηρεάζει αρνητικά την επιτυχία αναπαραγωγής των πτηνών. Η θήρευση από αρουραίους είναι επίσης, πιθανόν, σημαντική σε κάποια νησιά αναπαραγωγής. Τέλος, το είδος είναι ευάλωτο στις επιπτώσεις πιθανής ανάπτυξης της αιολικής ενέργειας.
Κατάσταση πληθυσμού
Το φάσμα αναπαραγωγικής κατανομής του είδους συμπίπτει σχεδόν πλήρως με τη λεκάνη της Μεσογείου από τα Κανάρια στα δυτικά μέχρι την Κύπρο στα ανατολικά. Το κέντρο της κατανομής είναι τα νησιά του Αιγαίου και η Κρήτη, όπου αναπαράγεται το 70%, περίπου, του παγκόσμιου πληθυσμού. Καθώς οι περιοχές διαχείμασης είναι στη Μαδαγασκάρη και -για ένα κλάσμα του πληθυσμού κατά πάσα πιθανότητα- στην Τανζανία, τα δεδομένα της μετανάστευσης είναι ελλιπή. Οι πληθυσμικές τάσεις, ιστορικά, δεν είναι διαθέσιμες. Από τις Βαλεαρίδες Νήσους, ετήσια αύξηση της τάξης του 4% έχει καταγραφεί πρόσφατα, στην Ιταλία φαίνεται να καταγράφεται αύξηση της τάξης του 10% σε δέκα χρόνια, αλλά μείωση 15% έχει σημειωθεί στην Κρήτη κατά την τελευταία δεκαετία εκεί. Στη Μαδαγασκάρη, οι διαχειμάζοντες πληθυσμοί φαίνεται να έχουν μειωθεί στο διάστημα 1991-1997. Τη Ν. Γαλλία και την Κορσική, τη Μάλτα, την Αλβανία, την Τουρκία και σε μικρότερο βαθμό την Πορτογαλία και τη Βουλγαρία, επισκέπτεται τακτικά σημαντικό μέρος του πληθυσμού από τον Απρίλιο-Οκτώβριο, αλλά δεν υπάρχουν αποικίες αναπαραγωγής εκεί κοντά.
Παρόλο που, η IUCN εκτιμά τον συνολικό ευρωπαϊκό πληθυσμό του είδους στα 6000 ζευγάρια, περίπου,, αυτός τείνει μειούμενος, ιδιαίτερα στην Κρήτη. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο σε δηλητηρίαση από το εντομοκτόνο μεθομύλη (Methomyl) που χρησιμοποιείται από τους αγρότες για την προστασία των αμπελοκαλλιεργειών. Το δηλητήριο τοποθετείται σε δοχεία με νερό, με στόχο τα τρωκτικά που ευθύνονται για την καταστροφή των σταφυλιών, αλλά τα πουλιά, ιδιαίτερα τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες, είτε πίνουν από αυτά, είτε προσπαθούν να δροσιστούν κάνοντας μπάνιο και δηλητηριάζονται.
Μέτρα διαχείρισης
Το είδος απαιτεί πολύ ήσυχα ή ακατοίκητα νησιά για τους αναπαραγόμενους πληθυσμούς, καθώς οποιαδήποτε άμεση αξιοποίηση και ανάπτυξη, φαίνεται να έχει αρνητικές συνέπειες λόγω της εγγύτητάς με τον άνθρωπο. Αυτό αποδεικνύεται από την ισχυρή ανάκαμψη των πληθυσμών σε εκείνες τις περιοχές όπου εφαρμόστηκαν αποτελεσματικά μέτρα προστασίας.
Κατάσταση στην Ελλάδα
Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο σημερινός αναπαραγωγικός πληθυσμός του μαυροπετρίτη ήταν διαφορετικός από τους ιστορικά καταγραφέντες. Σε κάθε περίπτωση, οι αποικίες φωλιάσματος του Αιγαίου μπορούν να χωριστούν σε 4 γεωγραφικές «ενότητες» (units): 1) Κύθηρα και Κρήτη, 2) Δωδεκάνησα, 3) Κυκλάδες και 4) Β. Σποράδες. Εκτός αυτών των ενοτήτων, τα στοιχεία είναι ελλιπή, όπως και από την περιοχή του Ιονίου Πελάγους. Πάντως, υπάρχουν ελπίδες ότι οι αποικίες έχουν σταθεροποιήσει τους πληθυσμούς τους ή και να έχουν αυξηθεί σε κάποιες από αυτές με τα μέτρα που λαμβάνονται.
Άλλες ονομασίες
Ο Μαυροπετρίτης, απαντά στον ελλαδικό χώρο και με τις ονομασίες: Βαρβάκι, Θαλασσογέρακο (Κρήτη), Κουστογέρακο, Μαυρογέρακας, Φαλκόνι, και Μαυρομμάτης (Κύπρος).
Δημήτριος της Νάπολης
Ο Δημήτριος ήταν Επίσκοπος Νάπολης, κατά την Βυζαντινή κυριαρχία στην περιοχή, άγνωστο από πότε έως το 591.
Το 591 ο Δημήτριος καθαιρέθηκε, εκδιώχτηκε, από τον Πάπα Γρηγόριο Α΄, λόγω ότι έκανε σκανδαλώδης ζωή και πολλά φρικτά εγκλήματα. Ο Γρηγόριος είχε γίνει Πάπας μόλις λίγους μήνες πριν και από τις πρώτες του ενέργειες σαν Πάπας ήταν να καθαιρέσει έξι επισκόπους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Υδροηλεκτρικό φράγμα Καστρακίου
Το υδροηλεκτρικό φράγμα Καστρακίου κατασκευάστηκε το 1969. Είναι το δεύτερο κατά σειρά φράγμα του Αχελώου. Το ύψος του φράγματος είναι 95 μέτρα και το μήκος του 530 μέτρα. Με την κατασκευή του φράγματος δημιουργήθηκε η τεχνητή λίμνη του Καστρακίου.
Καστρακίου Καστρακιου
Kastraki-demningen
Ιστορία της Ρουμανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Το καλοκαίρι του 1940 μια σειρά εδαφικών διαμαχών επιλύθηκαν με αρνητική έκβαση για τη Ρουμανία, καθώς τα περισσότερα εδάφη που κερδήθηκαν σε όλη την πορεία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου χάθηκαν. Αυτό οδήγησε στην κατρακύλα της δημοτικότητα της ρουμανικής κυβέρνησης, ενισχύοντας τη δημοτικότητα των φασιστών και στρατιωτικών φατριών, οι οποίες έκαναν πραξικόπημα κατά της κυβέρνησης της χώρας. Η χώρα έγινε δικτατορία με ηγέτη τον στρατηγό Ιόν Αντονέσκου. Το νέο καθεστώς στράφηκε όλο και περισσότερο προς τον Άξονα, μπαίνοντας επίσημα στις δυνάμεις του Άξονα στις 23 Νοεμβρίου 1940. Ως μέλος του Άξονα, η Ρουμανία συμμετείχε στη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση στις 22 Ιουνίου 1941, εφοδιάζοντας τη Ναζιστική Γερμανία με πετρέλαια και εξοπλισμό. Επίσης η Ρουμανία έστειλε περισσότερα στρατεύματα στο Ανατολικό Μέτωπο απ'όλους τους συμμάχους των Γερμανών μαζί. Οι ρουμανικές δυνάμεις έπαιξαν μεγάλο ρόλο στις μάχες στην Ουκρανία, στη Βεσσαραβία, στο Στάλινγκραντ και αλλού. Τα ρουμανικά στρατεύματα είναι υπεύθυνα για τη δίωξη και σφαγή περίπου 260.000 Εβραίων σε ρουμανοκρατούμενες περιοχές, ωστόσο οι περισσότεροι Ρουμανοεβραίοι επέζησαν του πολέμου και των αντίξοων συνθηκών. Σύμφωνα με τον ιστορικό και συγγραφέα Μαρκ Αξουόρθι, ο δεύτερος αξονικός στρατός στη Ρουμανία ανήκε αναμφισβήτητα στη Ρουμανία, ωστόσο η θέση αυτή αμφισβητείται καθώς άλλη συμφωνούν με τη θέση ότι αυτή η θέση ανήκει στον ιταλικό στρατό.
Καθώς η πλάστιγγα του πολέμου έγερνε προς τους Συμμάχους, η Ρουμανία βομβαρδίστηκε από τους Συμμάχους από το 1943 και έπειτα και μετά, το 1944, εισέβαλαν οι Σοβιετικοί που προέλασαν. Με τη λαϊκή υποστήριξη για τη συμμετοχή της Ρουμανίας στον πόλεμο να παραπαίει και τα γερμανορουμανικά στρατεύματα να δέχονται συνεχώς ήττες, ο βασιλιάς Μιχαήλ της Ρουμανίας ηγήθηκε ενός πραξικοπήματος που έριξε το καθεστώς του Αντονέσκου και ενέταξε τη Ρουμανία στο πλευρό των Συμμάχων για το υπόλοιπο του πολέμου. Ο Αντονέσκου εκτελέστηκε τον Ιούνιο του 1946. Παρά την καθυστέρηση ένταξη στο πλευρό της πλευράς που νίκησε, η Μεγάλη Ρουμανία που οικοδομήθηκε στα τέλη του Α΄ ΠΠ διαλύθηκε σε μεγάλο βαθμό, καθώς η Βουλγαρία και η Σοβιετική Ένωση αλλά ανέκτησε τη Βόρεια Τρανσυλβανία από την Ουγγαρία. Η Ρουμανία έχασε δύο νότιες επαρχίες (Σιλίστρα και Ντόμπριτς) υπέρ της Βουλγαρίας, καθώς και τα εδάφη της σημερινής Μολδαβίας, του Μπουτζάκ (Ουκρανία) και το Τσερνίβτσι με το Χοτίν και τα περίχωρά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Που Γι
Ο Που Γι (Κινεζικά: 溥儀, 7 Φεβρουαρίου 1906 - 17 Οκτωβρίου 1967) ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Κίνας ως ο δωδέκατος και τελευταίος αυτοκράτορας της δυναστείας Τσινγκ, της τελευταίας αυτοκρατορικής δυναστείας της Κίνας. Σε ηλικία δύο ετών, έγινε ο αυτοκράτορας Σουάν-Τονγκ στην Κίνα και ο Χεβτ Γιος (Khevt Yos) Χαν στη Μογγολία από το 1908 μέχρι την αναγκαστική παραίτησή του στις 12 Φεβρουαρίου 1912, μετά την επανάσταση του 1911, αν και θα παρέμενε στο Απαγορευμένο Παλάτι και θα συνέχιζε έναν πλούσιο τρόπο ζωής.
Το 1934, ανακηρύχθηκε ως ο αυτοκράτορας Κάνγκντε (ή αυτοκράτορας Κανγκ-Τε ) του Μαντσούκουο και «κυβέρνησε» μέχρι το τέλος του Δεύτερου Σινο-Ιαπωνικού Πολέμου το 1945. Αυτό το τρίτο διάστημα ως αυτοκράτορας λειτουργούσε ως μαριονέτα της Ιαπωνίας· υπέγραψε τα περισσότερα διατάγματα που του έδωσαν οι Ιάπωνες, συμπεριλαμβανομένου ενός που καθιστά τη δουλεία νόμιμη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ήταν σε μεγάλο βαθμό εγκλωβισμένος στο παλάτι του Φόρου του Αλατιού, όπου διέταζε τακτικά τον ξυλοδαρμό των υπαλλήλων του. Ο εθισμός της πρώτης συζύγου του στο όπιο την κυρίευσε κατά τη διάρκεια αυτών των ετών και ήταν γενικά απόμακροι. Πήρε πολλές παλλακίδες, καθώς και άνδρες εραστές. Με την πτώση της Ιαπωνίας, και επομένως και του Μαντσούκουο, το 1945, ο Που Γι εγκατέλειψε την πρωτεύουσα και τελικά απήχθη από την ΕΣΣΔ· απελάθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας μετά την ίδρυσή της το 1949. Μετά τη σύλληψή του δεν είδε ποτέ ξανά την πρώτη του γυναίκα· πέθανε από πείνα σε κινεζική φυλακή το 1946.
Ονόματα και Tίτλοι
Ο Που Γι χρησιμοποίησε επίσης το αγγλικό όνομα «Χένρι» ("Henry"), το οποίο επέλεξε από μια λίστα αγγλικών βασιλιάδων που του έδωσε ο καθηγητής αγγλικών του, ο Σκωτσέζος Reginald Johnston, όταν ο Που Γι ζήτησε ένα αγγλικό όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες Κατηγορία:Πολιτικοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ηγέτες κρατών μη αναγνωρισμένων διεθνώς Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους πρώην χωρών Κατηγορία:Αυτοκράτορες Κατηγορία:Κίνα
So Far, So Good... So What!
Το So Far, So Good... So What! είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1988 από την "Capitol Records". Στις 27 Ιουλίου 2004, ο δίσκος επανεκδόθηκε με τέσσερα επιπλέον κομμάτια.
Ιστορία του δίσκου
Μετά την τελευταία συναυλία της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Peace Sells... but Who's Buying?", απολύθηκαν από το συγκρότημα ο κιθαρίστας Κρις Πόλαντ και ο ντράμερ Γκαρ Σάμουελσον, λόγω της τάσης που είχε ο Πόλαντ να κλέβει και να πουλάει εξοπλισμό για να αγοράζει ναρκωτικά. Αρχικά, νέος κιθαρίστας του συγκροτήματος έγινε ο Τζέι Ρέινολντς των Malice αλλά αποφασίστηκε ότι δεν πληρούσε τις απαιτήσεις των Megadeth. Οριστικοί αντικαταστάτες έγιναν τελικά ο κιθαρίστας Τζεφ Γιανγκ και ο τεχνικός τυμπάνων του Σάμουελσον, Τσακ Μπέλερ. Στα τέλη του 1987 το συγκρότημα ηχογράφησε το επόμενο άλμπουμ του, το οποίο κυκλοφόρησε στις αρχές της επόμενης χρονιάς, με τίτλο "So Far, So Good... So What!".
Το τραγούδι "In My Darkest Hour" γράφτηκε μετά το θάνατο του μπασίστα των Metallica, Κλιφ Μπάρτον, ενώ το "502" είναι ο κωδικός της αστυνομίας για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και το "Liar" είναι αφιερωμένο στον Κρις Πόλαντ. Στο δίσκο συμπεριλαμβάνεται η διασκευή στο "Anarchy in the U.K." των Sex Pistols, η οποία αποτέλεσε και το πρώτο σινγκλ του δίσκου, ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-20, με τον κιθαρίστα Στιβ Τζόουνς να συμμετέχει ως γκεστ. Ο δίσκος ανέβηκε στο # 18 των βρετανικών τσαρτ, ενώ έγινε χρυσός το Φεβρουάριο του 1990 και πλατινένιος το Μάιο του 1998.
Για την προώθηση του "So Far, So Good... So What!", οι Megadeth ξεκίνησαν τη βορειοαμερικανική περιοδεία τους ανοίγοντας συναυλίες των Dio, ενώ τον Ιούνιο του 1988 περιόδευσαν μαζί με τους Iron Maiden. Στις 20 Αυγούστου 1988 το συγκρότημα εμφανίστηκε στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" μαζί με τους Iron Maiden, τους KISS, τον πρώην τραγουδιστή των Van Halen, Ντέιβιντ Λι Ροθ, τους Guns N' Roses και τους Helloween. Στο πρόγραμμα ήταν οι Megadeth να συμμετάσχουν στην περιοδεία του φεστιβάλ, αλλά μετά από μία εμφάνιση αποσύρθηκαν.
Στα τέλη της χρονιάς, ο Ντέιβ Μαστέιν έκανε την παραγωγή για το δίσκο "Refuge Denied" των Sanctuary.
Τραγούδια
1. Into the Lungs of Hell (Mustaine) - 3:23
2. Set the World Afire (Mustaine) - 5:48
4. Mary Jane (Mustaine, Ellefson) - 4:25
5. 502 (Mustaine) - 3:29
6. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 6:20
7. Liar (Mustaine, Ellefson) - 3:20
8. Hook in Mouth (Mustaine, Ellefson) - 4:49
Βραβεία
'So Far, So Good... So What!' (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "So Far, So Good... So What!" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988
Άλπεις
Οι Άλπεις είναι σύστημα οροσειρών στην Ευρώπη και εκτείνονται από την Αυστρία και τη Σλοβενία στα ανατολικά, μέσω της Ιταλίας, της Ελβετίας, του Λίχτενσταϊν και της Γερμανίας έως τη Γαλλία στα δυτικά. Η λέξη Άλπεις σημαίνει βουνά. Η ψηλότερη κορυφή των Άλπεων είναι το Μον Μπλαν (Mont Blanc) με 4.810 μέτρα στα Γαλλοϊταλικά σύνορα. Το σύστημα δημιουργήθηκε σε δεκάδες εκατομμύρια χρόνια από τη σύγκρουση της Ευρωπαϊκής με την Αφρικανική τεκτονική πλάκα, η οποία δημιούργησε τις Αλπικές πτυχώσεις και οδήγησε στο σχηματισμό του συστήματος./
Γεωγραφία
Οι Άλπεις χωρίζονται γενικά στις Δυτικές Άλπεις και τις Ανατολικές Άλπεις. Ο διαχωρισμός γίνεται κατά μήκος της λίμνης Κόνσταντς κατά μήκος του Ρήνου ως τη λίμνη Κόμο. Οι Δυτικές Άλπεις βρίσκονται στην Ιταλία, Γαλλία και Ελβετία ενώ οι Ανατολικές Άλπεις στις Αυστρία, Γερμανία, Ιταλία, Λίχτενσταϊν, Σλοβενία και Ελβετία. Η υψηλότερη κορυφή των Δυτικών Άλπεων είναι το Μον Μπλαν, στα 4.810 μέτρα και των Ανατολικών Άλπεων το Πιζ Μπερνίνα στα 4.052 μέτρα.
Μια σειρά από χαμηλότερες οροσειρές διατρέχουν παράλληλα την κεντρική αλυσίδα των Άλπεων, συμπεριλαμβανομένων των Γαλλικών Προάλπεων.
Ετυμολογία
Η λέξη Άλπεις, προέρχεται πιθανότατα από την Ίνδοευρωπαική λέξη *albʰos = λευκός, υπόλευκος, αρχ.ελλ.: Άλφός, Alphos, Alfós, λατ.: Albus, λευκό, αρχ.γερ.: albiz, Κύκνος, ίσως επειδή το χρώμα του είναι λευκό, οπότε και στα Όρη δόθηκε αυτή η ονομασία, που σημαίνει ″Λευκά Όρη" (Άλπεις).
Γεωγραφικά όρια
Τα όρια των Άλπεων εξαρτώνται από το νόημα που δίνεται στον όρο Άλπεις αναφερόμενοι στη μεγάλη οροσειρά της κεντρικής Ευρώπης.
Σήμερα, τα όρια των Άλπεων συνήθως βασίζονται σε γεωλογικά κριτήρια, γεγονός που σημαίνει πως οι λόφοι που αναπτύχθηκαν από κοινού με τα υψηλότερα μέρη των Άλπεων συμπεριλαμβάνονται επίσης. Για παράδειγμα, στην Αυστρία το Βιενερβάλντ (Wienerwald), ένα δασώδες ακρωτήριο, θεωρείται συνήθως μέρος των Άλπεων, ενώ οι λόφοι της βόρειας Άνω Αυστρίας και της βορειοδυτικής Κάτω Αυστρίας, που γεωλογικά είναι πολύ παλαιότεροι, δεν περιλαμβάνονται.
Κεντρικές διαβάσεις
Αν και οι Άλπεις σχηματίζουν ένα φυσικό οχυρό, ποτέ δεν αποτέλεσαν αδιάβατο οχυρό. Από παλαιότερες εποχές μέχρι σήμερα, διασχίστηκαν για διάφορους σκοπούς, όπως πολεμικούς και εμπορικούς, και αργότερα από προσκυνητές, φοιτητές και τουρίστες. Τα μέρη που διασχίστηκαν αποκαλούνται περάσματα, και είναι σημεία στα οποία η αλπική αλυσίδα βυθίζεται για να δημιουργήσει κοιλώματα. Σήμερα υπάρχουν αρκετοί δρόμοι και σιδηροδρομικοί δίοδοι.
Ιστορία
Δεν είναι πολλά γνωστά για τους πρώτους κατοίκους των Άλπεων, εκτός από τις λιγοστές αναφορές Ρωμαίων και Ελλήνων ιστορικών και γεωγράφων. Μερικές λεπτομέρειες έχουν φτάσει ως εμάς από την κατάκτηση πολλών Αλπικών φυλών από τον Αύγουστο.
Η διαδοχική μετανάστευση και κατάληψη της Αλπικής περιοχής από διάφορες Τευτονικές φυλές από τον 5ο ως τον 6ο αιώνα είναι επίσης γνωστές μόνο σχηματικά, γιατί σ’αυτούς, όπως και στους Φράγκους βασιλιάδες και αυτοκράτορες, οι Άλπεις πρόσφεραν μία δίοδο από ένα μέρος σε άλλο παρά μόνιμη κατοικία.
Μετά την τελική διάλυση την Καρολίγγεια Αυτοκρατορία στον 10ο και 11ο αιώνα αρχίζει η καταγραφή της τοπικής ιστορίας διαφόρων μερών των Άλπεων.
Χλωρίδα
Πολλοί συγγραφείς θεωρούν την ανάπτυξη καρπών ως το χαρακτηριστικών των ορεινών περιοχών. Ωστόσο υπάρχουν πολλές ποικιλίες καλλιεργούμενων κοινών ειδών με διαφορετικές κλιματολογικές απαιτήσεις.
Ένα φυσικό όριο παρέχεται από την παρουσία βασικών φυλλοβόλων δέντρων όπως η βελανιδιά, η οξιά, η μελία και ο πλάτανος. Αυτά δεν φτάνουν στο ίδιο υψόμετρο και ούτε συναντώνται συχνά να αναπτύσσονται παράλληλα. Ωστόσο, το ανώτατο όριό τους αντιστοιχεί με αρκετή ακρίβεια στην αλλαγή από ένα μέτριο σε ένα ψυχρότερο κλίμα που αποδεικνύεται περαιτέρω από αλλαγή στην άγρια βοτανική βλάστηση. Το όριο βρίσκεται συνήθως μεταξύ των 1.200 μέτρων από τη θάλασσα στη βόρεια πλευρά των Άλπεων, ενώ στις νοτιότερες πλαγιές φτάνει συνήθως τα 1.500 μέτρα, ορισμένες φορές και τα 1.700 μέτρα.