cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περικλής
Ηγετικές ικανότητες
Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, ο Περικλής δεν ακολουθούσε αλλά ηγούνταν του λαού της Αθήνας. Κάποιοι μελετητές του 20ού αιώνα, όπως ο Μάλκολμ Μαγκρέγκορ και ο Τζων Μόρρισον, υποστήριξαν ότι πιθανόν ο Περικλής να ήταν μία χαρισματική και δημοφιλής προσωπικότητα που περισσότερο από ηγέτης υπήρξε μέγας σύμβουλος του λαού του. Σύμφωνα με τον Ντάνιελ Κινγκ, αυξάνοντας ο Περικλής τη δύναμη του Δήμου, έχασε τον έλεγχο της εξουσίας, αφήνοντας τους Αθηναίους χωρίς πραγματικό ηγέτη. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, η ανάγκη του Περικλή να βασιστεί στις ευρύτερες λαϊκές μάζες ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής.
Στρατιωτικές επιτυχίες
Για περισσότερα από είκοσι χρόνια, ο Περικλής ηγήθηκε ενός μεγάλου αριθμού εκστρατειών, πολλών εκ των οποίων ήταν ναυτικές εκστρατείες. Ποτέ δεν έπαιρνε μεγάλα ρίσκα και ήταν πάντοτε πολύ προσεκτικός στην επιλογή των εκστρατειών. Ακολουθώντας τη στρατηγική σκέψη του Θεμιστοκλή, πίστευε ότι η Αθήνα έπρεπε να βασιστεί στη ναυτική της δύναμη, και θεωρούσε τους Πελοποννήσιους σχεδόν ανίκητους στην ξηρά. Ο Περικλής επίσης προσπάθησε να αμβλύνει το πλεονέκτημα που είχε η πολεμική μηχανή της Σπάρτης στην ξηρά, ξαναχτίζοντας τα τείχη της Αθήνας. Σύμφωνα με τον καθηγητή Κλασσικών Σπουδών στο Πρίνστον, Τζοσία Όμπερ, η στρατηγική της επανακατασκευής των τειχών της πόλης του άλλαξε δραστικά τη χρήση της στρατιωτικής δύναμης στις σχέσεις μεταξύ των ελληνικών πόλεων-κρατών. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Τα Μακρά Τείχη που συνέδεαν την Αθήνα με το λιμάνι του Πειραιά και ήταν ο βασικός κορμός της στρατηγικής του Περικλή στην αρχή του πολέμου Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο Περικλής βασίστηκε σε μία μεγαλειώδη αμυντική στρατηγική, που στόχο της είχε την εξασθένηση του αντιπάλου και τη διατήρηση του status quo. Σύμφωνα με τον Πλατιά και τον Κολιόπουλο, η Αθήνα, ως η ισχυρότερη πόλη, δεν επέλεξε να νικήσει τη Σπάρτη με στρατιωτικά μέσα αλλά να καταστρέψει το στρατηγικό σχέδιο της Σπάρτης και των συμμάχων της. Τα δύο βασικά χαρακτηριστικά της στρατηγικής του Περικλή ήταν η αποφυγή αναβολής των οικονομικών κυρώσεων στα Μέγαρα και στην αποφυγή επέκτασης των συγκρούσεων, που δεν θα ήταν σε όφελος της Αθήνας. Σύμφωνα με τον Κέηγκαν, η επιμονή του Περικλή στην απόρριψη μεγάλων εκστρατειών μάλλον οφείλεται στην πικρή ανάμνηση της αποτυχημένης εκστρατείας στην Αίγυπτο, την οποία είχε υποστηρίξει στην αρχή της πολιτικής του σταδιοδρομίας. Για αυτό το λόγο, ο Χανς Ντέλμπρουκ τον αποκάλεσε ως έναν από τους μεγαλύτερους πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες της ιστορίας. Παρόλο που οι συμπολίτες του ενεπλάκησαν σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις αμέσως μετά τον θάνατό του, δεν άλλαξαν τη στρατηγική του μέχρι και την καταστροφική εκστρατεία στη Σικελία. Κατά τον Μπεν ντε Βετ, εάν ο Περικλής ζούσε περισσότερο, η στρατηγική του θα είχε επιτυχία.
Οι διαφωνούντες με τη στρατηγικής του Περικλή δεν είναι λιγότεροι από τους υποστηρικτές της. Μια ευρέως διαδεδομένη άποψη θέλει τον Περικλή καλύτερο ρήτορα από στρατηγό. Ο Ντόναλντ Κέηγκαν υποστηρίζει ότι η στρατηγική του Περικλή εμπεριείχε ευσεβείς πόθους που πρακτικά ήταν δύσκολο να πραγματοποιηθούν και απέτυχε. Ο Μπάρι Στράους και ο Τζοσία Όμπερ, έχουν υποστηρίξει ότι ο Περικλής, ως στρατηγός, ήταν αποτυχημένος, συμβάλλοντας στην ήττα της Αθήνας στον πόλεμο. Ο Βίκτορ Ντέιβις Χάνσον προσθέτει ότι ο Περικλής δεν επεξεργάστηκε επαρκώς την επιθετική στρατηγική της πόλης του, ώστε να αντιμετωπίσει με επιτυχία μία πιθανή εισβολή. Ο Κέηγκαν ασκεί κριτική στη στρατηγική του Περικλή σε τέσσερα σημεία. Κατηγορεί τον Περικλή, καταρχήν, για την άρνησή του να προβεί σε μικρές παραχωρήσεις, οδηγώντας με αυτό τον τρόπο στον πόλεμο. Το δεύτερο σημείο της κριτικής του εστιάζει στην έλλειψη μυστικότητας γύρω από τη στρατηγική του, δίνοντας πλεονέκτημα στον αντίπαλο. Επιπλέον, κατά τον Κέηγκαν, το σχέδιο ήταν αδύνατο να εκμεταλλευτεί πιθανές ευκαιρίες, ενώ παράλληλα βασιζόταν πολύ στον ίδιο τον Περικλή, με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθεί μετά το θάνατό του. Ο Κέηγκαν υπολογίζει ότι ο Περικλής δαπανούσε 2.000 τάλαντα κάθε χρόνο για τις ανάγκες του Πελοποννησιακού πολέμου, και υποστηρίζει ότι ήταν σε θέση να ξοδέψει ένα τέτοιο ποσό μόνο για τρία χρόνια. Θεωρεί κατ' επέκταση πως για αυτό το λόγο, που λογικά ο Περικλής γνώριζε, ήταν προετοιμασμένος για έναν συντομότερο σε διάρκεια πόλεμο. Άλλοι, όπως ο Ντόναλντ Νάιτ, υποστηρίζουν ότι η στρατηγική του ήταν υπερβολικά αμυντική χωρίς καμία πιθανότητα επιτυχίας.
Από την άλλη πλευρά, ο Πλατιάς και ο Κολιόπουλος, θεωρούν ότι οι Αθηναίοι έχασαν τον πόλεμο μόνον όταν εγκατέλειψαν τη μεγαλοφυή στρατηγική του Περικλή. Κατά τον Χάνσον, η στρατηγική του Περικλή δεν ήταν καινοτόμος, ωστόσο μπορούσε να αποδώσει καρπούς. Κάτι που είναι πολύ συνηθισμένο, είναι η πίστη ότι οι πολιτικοί διάδοχοι του Περικλή δεν είχαν ούτε τις ικανότητες, ούτε τον χαρακτήρα του. Κοινή πίστη είναι πως οι πολιτικοί διάδοχοι του Περικλή δε διέθεταν ούτε τις ικανότητες, ούτε το χαρακτήρα του.
Ρητορικές ικανότητες
thumb|Έργο του Βίκτορ Λερού (1682–1740) που απεικονίζει τον Περικλή και την Ασπασία να θαυμάζουν το άγαλμα της Αθηνάς στο εργαστήριο του Φειδία Οι σύγχρονοι μελετητές του Θουκυδίδη προσπαθούν ακόμη να επανασυνδέσουν τους λόγους του Περικλή, ώστε να αποκτήσουμε μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τις ρητορικές ικανότητες του Περικλή, και να διαχωρίσουμε τους λόγους του Περικλή από τα γραπτά του Θουκυδίδη. Επειδή ο Περικλής δεν κατέγραψε ούτε διένειμε τους λόγους του, οι ιστορικοί δεν μπορούν να είναι απολύτως σίγουροι ποιοι λόγοι και ποιες απόψεις ανήκουν στον ίδιο τον Περικλή και ποιοι ανήκουν στον Θουκυδίδη. Ο Θουκυδίδης παραδίδει τρεις από τους λόγους του Περικλή, τους οποίους έγραψε από μνήμης, γεγονός που καθιστά μάλλον απίθανο να μην προσέθεσε προσωπικά στοιχεία στους λόγους του Περικλή για τους οποίους γράφει. Παρόλο που ο Περικλής θεωρείται εξαιρετικός ρήτορας, πολλοί σύγχρονοι μελετητές υποστηρίζουν ότι η ομορφιά των λόγων του Περικλή οφείλεται περισσότερο στις συγγραφικές ικανότητες του Θουκυδίδη παρά στις ρητορικές του Περικλή. Πιθανόν ο Θουκυδίδης να ενσωμάτωσε τις συγγραφικές του ικανότητες στους λόγους του Περικλή, ώστε να δημιουργήσει αυτήν την εικόνα που έχουμε σήμερα.
Ο Ντόναλντ Κέηγκαν υποστηρίζει ότι ο Περικλής είχε έναν εκλεπτυσμένο τύπο λόγου, που δεν ήταν καθόλου χυδαίος, σε αντίθεση με τους περισσότερους δημαγωγούς της εποχής του. Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, θάμπωνε τους συμπολίτες του με τις ικανότητες λόγου που κατείχε. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Περικλής απέφευγε να ξεσηκώνει τα πλήθη όπως ο παθιασμένος ρήτορας Δημοσθένης, αλλά πάντα μιλούσε με έναν πράο και ήρεμο τρόπο. Βεβαίως, ο Πλούταρχος αναφέρει ακόμη ότι οι λόγοι του Περικλή είχαν κάποια δόση υπεροψίας που δεν άρεσε σε πολλούς. Ο Πλούταρχος βασίζει αυτή την πληροφορία σε μαρτυρία του φιλόσοφου Ίωνα από τη Χίο, σύγχρονου του Περικλή. Ο Γοργίας, στον ομώνυμο διάλογο του Πλάτωνα, χρησιμοποιεί τη ρητορική ικανότητα του Περικλή ως παράδειγμα μίας πραγματικά ανώτερης ρητορικής ικανότητας. Παρόλα αυτά, στο διάλογο του Μενέξενου, ο Σωκράτης αναφέρει ότι ο Περικλής είχε εκπαιδευτεί στη ρητορική από την Ασπασία, που είχε εκπαιδεύσει πολλούς ρήτορες, και ήταν σαφώς ανώτερος από έναν ρήτορα που είχε διδαχθεί τη ρητορική από τον Αντίφωντα. Επίσης αποδίδει τον Επιτάφιο Λόγο στην Ασπασία και επιτίθεται στους σύγχρονούς του για τη μυθοποίηση του Περικλή.
Οι Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς αποκαλούσαν τον Περικλή «Ολύμπιο», εκθείασαν τις ικανότητές του, και έγραψαν ότι ο Περικλής κουβαλούσε τα όπλα του Δία όταν έβγαζε τους λόγους του. Σύμφωνα με τον Κουιντιλιάνο, ο Περικλής έκανε μία συγκεκριμένη προετοιμασία πριν βγάλει τους λόγους του, δηλαδή πήγαινε και προσευχόταν στους θεούς ώστε να μην εκστομίσει καμία λέξη κατά λάθος. Ο Σερ Ρίτσαρντ Γουέμπ αναφέρει ότι ο Περικλής ήταν ένας μοναδικός πολιτικός, στρατιωτικός και ρήτορας, επειδή κράτησε τη θέση του Στρατηγού για τόσα πολλά χρόνια, που κανείς πριν και μετά από αυτόν δεν κράτησε, και επειδή κέρδισε το σεβασμό των Αθηναίων, με τις σκέψεις και τις πράξεις του, όσο κανείς άλλος.
Κληρονομιά
thumb|Ο Παρθενώνας συνιστά σπουδαία πολιτιστική κληρονομιά που προέκυψε από την πολιτική δράση του Περικλή Ως μεγαλύτερη κληρονομιά που άφησε ο Περικλής θεωρούνται τα έργα τέχνης του Χρυσού Αιώνα της Αθήνας αλλά και τα λογοτεχνικά έργα της εποχής του, που διασώθηκαν μέχρι σήμερα. Η Ακρόπολη των Αθηνών, παρόλο που σήμερα είναι ερειπωμένη, στέκεται μέχρι σήμερα ως σύμβολο της σύγχρονης Αθήνας. Ο ιστορικός Παπαρρηγόπουλος υποστήριξε ότι αυτά τα έργα τέχνης είναι αρκετά για να κάνουν την Ελλάδα αθάνατη σε όλη την υφήλιο. Σε σχέση με την πολιτική κληρονομιά του Περικλή, ο Βίκτωρ Έρενμπεργκ υποστηρίζει ότι το βασικό στοιχείο της πολιτικής κληρονομιάς του Περικλή ήταν ο Αθηναϊκός ιμπεριαλισμός, ο οποίος δεν δίνει πραγματική δημοκρατία και ελευθερία στους πολίτες του. Υποστηρίζεται ότι η προώθηση ενός τέτοιου ιμπεριαλισμού στο τέλος κατέστρεψε την Αθήνα. Ο Περικλής και οι επεκτατικές πολιτικές του ενάντια στις πιο αδύναμες πόλεις-κράτη, έχουν γίνει αντικείμενο συζητήσεων και διαφωνιών.
Άλλοι αναλυτές επισημαίνουν ότι ο Αθηναϊκός ουμανισμός ήταν το κύριο χαρακτηριστικό του Χρυσού Αιώνα. Η ελευθερία του λόγου θεωρείται η μεγαλύτερη και μακροβιότερη κληρονομιά που μας άφησε ο "Αιώνας του Περικλή". Ο Περικλής θεωρείται ο ιδανικός τύπος ηγέτη στην Αρχαία Ελλάδα και ο Επιτάφιος Λόγος του, ακόμη και σήμερα θεωρείται συνώνυμο της πάλης για τη δημοκρατία και την ελευθερία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου Κατηγορία:Αλκμεωνίδες Κατηγορία:Περσικοί Πόλεμοι
Πλέι-Οφ BAA 1948
Τα πλέι-οφ του 1948 ήταν το τουρνουά που ακολούθησε την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου στη σεζόν 1947-1948 του Basketball Association of America (BAA). Το τουρνουά ολοκληρώθηκε με τους Μπάλτιμορ Μπούλετς να επικρατούν των Φιλαδέλφεια Ουόριορς με 4-2 νίκες στους τελικούς της διοργάνωσης και να κατακτούν το πρωτάθλημα.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο άλλο ζευγάρι των ημιτελικών, αγωνίστηκαν μεταξύ τους οι ομάδες που τερμάτισαν στην πρώτη θέση των δύο κατηγοριών, με την πρόκριση για τους τελικούς του πρωταθλήματος να κρίνεται στις τέσσερις νίκες. Στα τελικά, ο πρωταθλητής αναδείχθηκε επίσης στις τέσσερις νίκες. Αυτό το σύστημα διεξαγωγής των πλέι-οφ χρησιμοποιήθηκε μόνο τις δυο πρώτες σεζόν της διοργάνωσης.
Το πρωτάθλημα κατέκτησαν οι Μπάλτιμορ Μπούλετς επικρατώντας των Φιλαδέλφεια Ουόριορς με 4-2 νίκες στους τελικούς. Αξιοσημείωτο είναι ότι το τουρνουά διεξήχθη το διάστημα 23 Μαρτίου-21 Απριλίου 1948, με τους Μπούλετς να παίζουν 12 και τους Ουόριορς 13 παιχνίδια σε 30 ημέρες, ενώ για τους τελικούς έπαιξαν 6 αγώνες σε 12 ημέρες.
Πρώτος γύρος
(Δ2) Μπάλτιμορ Μπούλετς vs. (Α2) Νιου Γιορκ Νικς:
(Α3) Μπόστον Σέλτικς vs. (Δ3) Σικάγο Σταγκς:
Ημιτελικοί
(Δ1) Σαιντ Λούις Μπόμπερς vs. (Α1) Φιλαδέλφεια Ουόριορς:
(Δ3) Σικάγο Σταγκς vs. (Δ2) Μπάλτιμορ Μπούλετς:
Τελικοί
(Α1) Φιλαδέλφεια Ουόριορς vs. (Δ2) Μπάλτιμορ Μπούλετς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλέι-οφ του BAA Πλει-Οφ
Συμφωνία του Εσκασού
μικρογραφία|373x373εσ|Χάρτης των χωρών της συμφωνίας Εσκασού. Χώρες που υπέγραψαν (με πράσινο), χώρες που δεν υπέγραψαν (με ροζ), χώρες που βρίσκονται σε διαπραγμάτευση, αλλά δεν έχουν υπογράψει (με ανοιχτό πράσινο) και χώρες που υπέγραψαν και την έχουν επικυρώσει (με μπλε). μικρογραφία|280x280εσ|Στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για τη συμφωνία του Εσκασού (27-09-2018). H συμφωνία Εσκασού (ισπανικά: Acuerdo de Escazú) είναι μια περιφερειακή συμφωνία για τα δικαιώματα πρόσβασης σε πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη περιβαλλοντικών αποφάσεων, την περιβαλλοντική δικαιοσύνη και ένα υγιές και βιώσιμο περιβάλλον για τις τρέχουσες και τις μελλοντικές γενιές στη Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική. Υπεγράφη από 24 λατινοαμερικάνικες και καραϊβικές χώρες, ενώ έχει επικυρωθεί από τις δώδεκα από αυτές: Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Αργεντινή, Βολιβία, Ισημερινός, Γουιάνα, Μεξικό, Νικαράγουα, Παναμάς, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις, Αγία Λουκία, και Ουρουγουάη.
Η συμφωνία προήλθε μετά από τη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την αειφόρο ανάπτυξη του 2012 και είναι η μόνη δεσμευτική συνθήκη που πρέπει να υιοθετηθεί ως αποτέλεσμα της διάσκεψης. Η συμφωνία αυτή εκπονήθηκε μεταξύ του 2015 και του 2018 και εγκρίθηκε στο Εσκασού της Κόστα Ρίκα, στις 4 Μαρτίου 2018, με την Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική (ECLAC) να ενεργεί ως η τεχνική γραμματεία της διαδικασίας. Η συμφωνία τελικά υπεγράφη στις 27 Σεπτεμβρίου 2018 και παρέμεινε ανοικτή για υπογραφή έως τις 26 Σεπτεμβρίου 2020 από 33 χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Απαιτήθηκαν 11 επικυρώσεις για την έναρξη ισχύος της συμφωνίας, η οποία επιτεύχθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2021 με την προσχώρηση του Μεξικού και της Αργεντινής. Η συμφωνία τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Σύνδικος πτώχευσης
Ο σύνδικος πτώχευσης είναι το πρόσωπο που διορίζεται από το δικαστήριο σε περίπτωση πτώχευσης οφειλέτη και έχει ως καθήκον να διαχειρισθεί την πτωχευτική διαδικασία. Βασικά του καθήκοντα είναι να καταγράψει την περιουσία του οφειλέτη, να διαπιστώσει τις υποχρεώσεις του και να προχωρήσει στα επόμενα βήματα της διαδικασίας. Αυτά είναι είτε η εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη και η διανομή του προϊόντος της εκποίησης στους πιστωτές, είτε η προσπάθεια επίτευξης ενός συμβιβασμού μεταξύ οφειλέτη και πιστωτών, με σκοπό τη διάσωση της επιχείρησης και την παροχή "δεύτερης ευκαιρίας" στον οφειλέτη. Άλλα καθήκοντα του συνδίκου είναι η διαχείριση της περιουσίας του οφειλέτη, η εκπροσώπηση τούτου σε δίκες, η είσπραξη των απαιτήσεων, η συνέχιση της επιχείρησης "προσωρινά" μέχρι δηλ. να ληφθεί απόφαση για την τύχη της κ.λπ. Ο σύνδικος πρέπει να είναι πρόσωπο με πείρα και γνώσεις στους τομείς του πτωχευτικού δικαίου και της διοίκησης επιχειρήσεων. Ενίοτε στις νομοθεσίες (όπως την ελληνική - άρθρο 63 του Πτωχευτικού Κώδικα του 2007) προβλέπεται ο διορισμός δικηγόρου. Έχει την ευθύνη απέναντι στους πιστωτές και στον οφειλέτη για κακή διαχείριση ή παράβαση του νόμου.
Κατηγορία:Εμπορικό Δίκαιο
Ελάτεια (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ελάτεια αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ινφάντα Ελένα, Δούκισσα του Λούγο
Η Ινφάντα Ελένα, Δούκισσα του Λούγο (Infanta Elena, duquesa de Lugo, 20 Δεκεμβρίου 1963) είναι η μεγαλύτερη κόρη του Βασιλιά Χουάν Κάρλος και της Βασίλισσας Σοφίας της Ισπανίας, και είναι τρίτη στη σειρά διαδοχής του ισπανικού θρόνου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 20 Δεκεμβρίου 1963. Έχει δύο μικρότερα αδέλφια, την Ινφάντα Κριστίνα, και τον Βασιλιά Φίλιππο ΣΤ΄.
Το 1987, η Ινφάντα Ελένα γνώρισε τον μελλοντικό σύζυγό της, ενώ σπούδαζε γαλλική φιλολογία στο Παρίσι. Παντρεύτηκε τον Χάιμε δε Μαριτσαλάρ ι Σάενθ δε Τεχάδα, γιος του Κόμη και της Κόμισσας της Ριπάλδα, στις 18 Μαρτίου 1995 στο καθεδρικό ναό της Σεβίλλης, στην οποία ο πατέρας της, της έδωσε τον τίτλο της Δούκισσας του Λούγο.
Στις 13 Νοεμβρίου 2007, ανακοινώθηκε ότι η Ινφάντα Ελένα χωρίζει από το σύζυγό της. Τα χαρτιά του διαζυγίου τους, υπεγράφησαν στις 25 Νοεμβρίου 2009. Η Δούκισσα και ο δούκας του Λούγο χώρισαν οριστικά τον Δεκέμβριο του 2009. Στις 21 Ιανουαρίου 2010, το διαζύγιο πρωτοκολλήθηκε στο τμήμα αρχείου πληθυσμού της ισπανικής βασιλικής οικογένειας. Στις 9 Φεβρουαρίου 2010 ανακοινώθηκε επίσημα, ότι Χάιμε δε Μαριτσαλάρ δεν επιτρέπεται πλέον να χρησιμοποιεί το δουκικό τίτλο και ότι δεν είναι πλέον επίσημο μέλος της ισπανικής βασιλικής οικογένειας.
Τίτλοι
Ο πλήρης τίτλος της Ινφάντα είναι: Η Βασιλική Υψηλότητα Δόνια Έλενα Μαρία Ελισάβετ Δομινίκη του Σίλος των Βουρβόνων και της Ελλάδας, Ινφάντα της Ισπανίας, Δούκισσα του Λούγο
Τιμητικές διακρίσεις
right|thumb|185px|Το έμβλημα της Ινφάντα Ελένα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Ισπανίδες δούκισσες
Τσρνα (ποταμός)
Ο Εριγώνας (Црна, Λατινικά: Erigonus Εριγκόνους) είναι μεγάλος παραπόταμος του Αξιού και ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της Βόρειας Μακεδονίας. Πηγάζει δυτικά του Κρούσεβου και ρέει αρχικά νότια διαρρέοντας την πεδιάδα του Μοναστηρίου. Κοντά στα ελληνικά σύνορα στρέφεται βορειοανατολικά και διασχίζει μία περιοχή με υψώματα δημιουργώντας ένα μακρύ φαράγγι. Μετά από διαδρομή 207 χιλιομέτρων συμβάλλει στον Αξιό κοντά στην πόλη Γκράτσκο. Λίγο πριν την συμβολή του στον Αξιό τα νερά του συγκεντρώνονται σε μία τεχνητή λίμνη που χρησιμεύει για την άρδευση της κοντινής πεδιάδας και για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Ιστορικά στοιχεία
Ο ποταμός Εριγώνας αναφέρεται από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους γεωγράφους και ιστορικούς. Διέρρεε μία περιοχή που κατοικούσαν γειτονικοί λαοί των Μακεδόνων. Στο τμήμα του που διέρρεε την πεδιάδα του Μοναστηρίου ήταν εγκατεστημένοι οι Πελαγόνες και η πεδινή αυτή περιοχή ονομαζόταν Πελαγονία. Λίγο νοτιότερα στο σημείο που στρέφεται βορειοανατολικά, ήταν εγκατεστημένοι οι Λυγκηστές και ανατολικότερά τους το Ελληνικό φύλο των Δερριόπων ή Δευριόπων. Ανατολικότερα στο σημείο που συμβάλλει με τον Αξιό ήταν εγκατεστημένοι οι Παίονες και στο σημείο αυτό ήταν χτισμένη η κυριότερή πόλη τους, οι Στόβοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Περιφέρεια Πελαγονίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αξιού
Γεώργιος Ευαγγελίδης
Ο Γεώργιος Ευαγγελίδης (, 1821) ήταν Έλληνας μεγαλέμπορος, από τους πρώτους Φιλικούς.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τα Αμπελάκια της Όσσας και δούλευε αρχικά στο εμπορικό συγκρότημα του Σβαρτς. Το 1808 καταδιωκόμενος από όργανα του Αλή Πασά αναγκάστηκε να καταφύγει στη Βιέννη και από εκεί στο Βουκουρέστι όπου και συνέχισε τις εμπορικές του δραστηριότητες. Εμπορεύονταν νήματα και συνεργαζόταν με όλους τους εμπόρους των βαλκανικών περιοχών.
Υπήρξε από τους πρώτους που μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρία και σ΄ αυτόν ανατέθηκε από την Εφορεία της Μολδοβλαχίας η μύηση του Ηγεμόνα των Σέρβων Μιλός Ομπρένοβιτς. Στη πορεία όμως προδόθηκε μαζί με τον συνεργάτη του Αριστείδη Παπά και εξαφανίστηκαν στις αρχές του 1821. Θεωρήθηκε βέβαιο ότι δολοφονήθηκε σε σημείο που κατέφυγε για να κρυφτεί χωρίς τίποτε σχετικό να έχει γίνει γνωστό.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Kawasaki Ki-45
Το Kawasaki Ki-45 Toryu  ήταν ένα διθέσιο, δικινητήριο βαρύ μαχητικό αεροσκάφος που χρησιμοποιήθηκε από την Αεροπορία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού από το 1942 μέχρι το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αξιοποιήθηκε και σαν νυχτερινό μαχητικό. Οι Σύμμαχοι του έδωσαν την ονομασία αναφοράς  Nick . Συνολικά παρήχθησαν 1701 μονάδες όλων των εκδόσεων.
Ανάπτυξη και σχεδίαση
Η Αεροπορία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού παρακολουθούσε στενά τις εξελίξεις στον χώρο της αεροναυτικής στην Ευρώπη. Η ανάπτυξη βαρέων μαχητικών, όπως το γερμανικό Messerschmitt Bf 110, προκάλεσε το ενδιαφέρον της ηγεσίας που ζήτησε το 1937 την δημιουργία ενός αεροσκάφους αυτής της κλάσης, το οποίο θα είχε μεγάλη ακτίνα δράσης και θα ήταν κατάλληλο για επιχειρήσεις πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Η ανάπτυξη του αεροσκάφους ήταν μακρά και επίπονη διαδικασία. Το πρώτο σχέδιο (ονομάστηκε Ki-38 από την κατασκευάστρια) παρουσιάστηκε το 1937 αλλά δεν ικανοποιούσε τις απαιτήσεις. Ακολούθησε ριζικός επανασχεδιασμός και τον Ιανουάριο του 1939 παρουσιάστηκε το αρχικό Ki-45. Αυτό χρησιμοποιούσε δύο κινητήρες Nakajima Ha-20B, που βρίσκονταν ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξης. Οι κινητήρες αποδείχθηκαν προβληματικοί και αντικαταστάθηκαν αργότερα από τους Nakajima Ha-25 και αυτοί με την σειρά τους από τους Mitsubishi Ha-102. Τελικά το Ki-45 εντάχθηκε σε υπηρεσία μόλις τον Σεπτέμβριο του 1941, πέντε χρόνια μετά την έναρξη του προγράμματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ki-45 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Αρμονική αλυσίδα
Γενικά Στοιχεία
Σκοπός μιας αλυσίδας είναι η δημιουργία κίνησης και αρμονικού ενδιαφέροντος. Πολύ συχνά, ο τελευταίος κρίκος τροποποιείται ή διακόπτεται, προκειμένου ο ακροατής:
Για να θεωρηθεί μια αλυσίδα αρμονική προαπαιτείται η ακριβής μεταφορά του Προτύπου με ανιόν ή κατιόν βήμα, αντιγράφοντας πιστά τη σύνδεση των συγχορδιών, τις θέσεις στην κλίμακα, αλλά και την κίνηση της μελωδικής γραμμής. Στην περίπτωση των αρμονικών αλυσίδων επιτρέπεται η καταπάτηση των κλασικών κανόνων αρμονίας, με βασική προϋπόθεση τη διατήρηση συμμετρίας. Σημαντικό είναι να μην υπάρχει σύγχυση μεταξύ της αλυσίδας και της συμπληρωματικής επανάληψης, όπως αυτό συναντάται σε πολλά κομμάτια της κοινής πρακτικής. Σχετικά με τη συμπληρωματική επανάληψη είναι σύνηθες η δεύτερη φράση να είναι μετατοπισμένη ένα βήμα πάνω ή κάτω μελωδικά, ενώ η αρμονία της τη συνδέει με το πρότυπο και συνήθως οδηγεί σε πτώση (π.χ. Mozart: Son. KV 282 – menuetto i). Στη σύνδεση του Προτύπου με την έναρξη της πρώτης επανάληψης δεν θα πρέπει να εντοπίζονται αρμονικά ή μελωδικά λάθη, ( π.χ. ευθεία κίνηση των φωνών, λύση της 7ης, μη επιτρεπόμενες πέμπτες ή όχδοοες παράλληλες κ.λπ.), ωστόσο δεν έχει σημασία η σύνδεση μεταξύ των δύο βαθμίδων.
Λύσεις Θεμάτων
Κατά τη διάρκεια της λύσης αρμονικών αλυσίδων πρέπει να δοθεί προσοχή στα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμονία
Γαλεώδη
Τα Γαλεώδη (Solifugae, Galeodes) είναι γένος αραχνίδιων αρθροπόδων. Περιλαμβάνει περίπου 175 είδη. Απαντώνται στη Μέση Ανατολή και τη Μογγολία, βορειοανατολικά της Κίνας και της Ινδίας, καθώς και στην Αφρική, βόρεια του Ισημερινού. Επίσης, είναι γνωστά στη Βαλκανική χερσόνησο. Είναι νυχτόβια σαρκοφάγα και τρέφονται με άλλα έντομα, και αν επιτρέπει το μέγεθός τους ακόμη και με μικρά τρωκτικά. Στην Ελλάδα το πιο κοινό είδος είναι το Galeodes graecus, η γνωστή μαρμάγκα. Παρά την τρομακτική τους εμφάνιση και τους λαϊκούς μύθους, τα γαλεώδη θεωρούνται ακίνδυνα για τον άνθρωπο, απουσία αδένων δηλητηρίου, αν και το δάγκωμα τους θεωρείται εξαιρετικά δυνατό. Η κοινή ονομασία τους, ανάλογα με την περιοχή, είναι μαρμάγκα, μαρμάγκαλος η μυρμηγκάνα.
Παραπομπές-σημειώσεις
Κατηγορία:Αραχνίδια
Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος
Η Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος (Elisabeth Kübler-Ross) στο δημοφιλέστερο έργο της "On Death and Dying" (ελλ. "Αυτός που πεθαίνει"), το 1969, περιέγραψε πέντε φάσεις, από τις οποίες περνάει ένας ασθενής τελικού σταδίου, έως ότου τελικά οδηγηθεί στον θάνατο. Το εν λόγω μοντέλο έγιναν ευρέως γνωστό ως τα "Τα πέντε στάδια του πένθους" και υιοθετήθηκε από τις κοινωνικές επιστήμες για τη διαχείριση των καταστάσεων πένθους, όχι μόνο του ετοιμοθάνατου αλλά και των οικείων προσώπων.
Ασυνείδητο
Το ασυνείδητο είναι έννοια της ψυχολογίας που, ενώ χρησιμοποιήθηκε από πολλούς στο παρελθόν, την σημερινή της ισχύ την έλαβε από τον Σίγκμουντ Φρόυντ.
Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος
Κριτικές
Η Kübler-Ross εργάστηκε με ασθενείς στο τελικό στάδιο του καρκίνου και επιχείρησε να καταγράψει τα στάδια από τα οποία περνούσαν οι συναισθηματικές τους εκφάνσεις, από τη στιγμή της ανακοίνωσης της ασθένειας τους έως τον θάνατο τους.
Ασυνείδητο
Το ασυνείδητο μπορεί να περιγραφεί ως εκείνο το μέρος του μυαλού το οποίο "γεννάει" πολλές νοητικές διαδικασίες, οι οποίες εκδηλώνονται στο μυαλό του ατόμου χωρίς το άτομο να γνωρίζει την ύπαρξή τους. Αυτές οι διαδικασίες περιλαμβάνουν ασυνείδητα συναισθήματα, ασυνείδητες σκέψεις ή/και ιδέες, ασυνείδητες αντιλήψεις, ασυνείδητες αντιδράσεις, συμπλέγματα, φοβίες και κρυφούς πόθους και επιθυμίες.
Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος
Κριτικές
Παρ' όλα αυτά μέχρι και σήμερα, τα "πέντε στάδια του πένθους" επικρατούν στην κοινή γνώμη και έχουν υιοθετηθεί για καταστάσεις πένθους που αφορούν ζώντα πρόσωπα. Παράλληλα το μοντέλο γενικεύθηκε όσων αφορά και άλλες σημαντικές αλλαγές ή απώλειες όπως η εργασία, ο χωρισμός από τον ερωτικό σύντροφο και άλλα. Για τον λόγο αυτό και η Kübler-Ross δέχθηκε έντονη κριτική  και λίγο πριν το τέλος της ζωής της εξέφρασε την απογοήτευση της για την παρερμήνευση της θεωρίας της, τονίζοντας ότι η εξέλιξη των σταδίων δεν είναι γραμμική και προβλέψιμη. Η Kübler-Ross επισήμανε επίσης, ότι αυτά τα βήματα δεν έρχονται απαραιτήτως στη σειρά που σημειώνεται ανωτέρω, ούτε βιώνονται όλα τα βήματα από όλους τους ασθενείς. Σε κάθε περίπτωση όμως, θα περάσουν τουλάχιστον δύο από αυτά τα στάδια.
Ασυνείδητο
Ο Σίγκμουντ Φρόυντ μιλώντας για τα όνειρα αναφέρει:
Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος
Κριτικές
Επιπλέον, η αλλαγή στις περιστάσεις δεν χρειάζεται πάντα να είναι αρνητική, απλώς αρκετά σημαντική ώστε να προκαλέσει μια αντίδραση θλίψης στην απώλεια. Η αποδοχή μιας καινούργιας θέσης στην εργασία, παραδείγματος χάριν, αναγκάζει κάποιον να χάσει τη ρουτίνα του, τις φιλίες εργασιακών χώρων, τη γνωστή διαδρομή προς την εργασία, ή ακόμα και τις συνήθεις επιλογές του μεσημεριανού γεύματος τους.
Ασυνείδητο
Το ασυνείδητο και οι ασυνείδητες διαδικασίες
Η νευροεπιστήμη αποδέχεται το ασυνείδητο. Για παράδειγμα, ερευνητές στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Κολούμπια βρήκαν πως γρήγορες εικόνες τρομακτικών προσώπων προκαλούν ασυνείδητο άγχος και μπορούν να εντοπιστούν στον εγκέφαλο με μηχανές απεικόνισης του εγκεφάλου.
Το ασυνείδητο στην ψυχανάλυση
Αν και ο Σίγκμουντ Φρόυντ δεν ανακάλυψε για πρώτη φορά το ασυνείδητο, συνέβαλε ουσιαστικά στην μελέτη του. Κατά την περίοδο του 19ου αιώνα η επικρατούσα πεποίθηση ήταν θετικιστικής κατεύθυνσης, υπήρχε δηλαδή η άποψη πως ο άνθρωπος μπορούσε να ελέγξει με τη λογική τη συμπεριφορά του και τη σχέση του με τον κόσμο. Ο Φρόυντ πρότεινε ουσιαστικά πως αυτή η θέση είναι μία αυταπάτη καθώς οι άνθρωποι δρουν συχνά για λόγους που δεν άπτονται των συνειδητών σκέψεων τους, καθώς το ασυνείδητο μπορεί να αποτελεί την πηγή των ανθρώπινων κινήτρων. Ο Φρόυντ προέκτεινε τη θεωρία του μελετώντας συστηματικά τα όνειρα, τα οποία αποκάλεσε και τον «βασιλικό δρόμο προς το ασυνείδητο», θεωρώντας τα ως το καλύτερο δείγμα πεδίου δράσης του ασυνειδήτου. Στη σπουδαιότερη -σύμφωνα με τον ίδιο- εργασία του Η Ερμηνεία των Ονείρων, ανέπτυξε τα επιχειρήματα του περί της ύπαρξης του ασυνειδήτου αλλά και περιέγραψε μια μεθοδολογία για την πρόσβαση του ατόμου σε αυτό, μέσω του προ-συνειδητού.
Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος
Κριτικές
Αυτό το πρότυπο λειτουργεί σε άλλες περιστάσεις που δεν εμπίπτουν απαραιτήτως στην κατηγορία «θλίψης». Αυτό θα μπορούσε να περιλάβει τα γεγονότα όπως π.χ. η απώλεια της ιδιωτικής ζωής, το να μην αποκτηθεί κάτι που σου άξιζε ή ακόμα και η λήψη μίας ντροπιαστικής φωτογραφίας.
Ασυνείδητο
Το ασυνείδητο στην ψυχανάλυση
Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική θεωρία, το ασυνείδητο αποτελεί ένα μεγάλο μέρος του ανθρώπινου ψυχισμού και περιλαμβάνει τις βασικές ορμές της ψυχικής ενέργειας, τα γεγονότα, τις επιθυμίες και τις παρορμήσεις που έχουν απωθηθεί από τη συνείδηση, καθώς και τις εμπειρίες της παιδικής ηλικίας που ο άνθρωπος έχει ξεχάσει, αλλά, παρόλα αυτά, καθορίζουν και κατευθύνουν τη ζωή του.
Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος
Κριτικές
Στο 1974, «το εγχειρίδιο της ψυχιατρικής» καθόρισε τη θλίψη ως «τη φυσιολογική αντίδραση στην απώλεια αγαπημένου από τον θάνατο», και αντίδραση σε άλλα είδη απωλειών, που ονομάστηκε «παθολογικές καταθλιπτικές αντιδράσεις.» Αυτό έχει γίνει ο κυρίαρχος τρόπος για τους συμβούλους και τους επαγγελματίες να προσεγγίσουν τη θλίψη, την απώλεια, την τραγωδία και την τραυματική εμπειρία. Η Kubler-Ross είδε επίσης τα διάφορα στάδια ως εξίσου έγκυρους μηχανισμούς αντιμετώπισης, που επιτρέπουν σε ένα άτομο να εργαστεί μέσω της ασθένειας ή της απώλειας με την πάροδο του χρόνου.
Ασυνείδητο
Το ασυνείδητο στην ψυχανάλυση
Σε αυτή την θεωρία, το ασυνείδητο αναφέρεται στο μέρος της νοητικής διαδικασίας όπου τα αντικείμενα είναι απρόσιτα προς την συνείδηση.
Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος
Έρευνα για τη θεωρία
Σε μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2007 από το πανεπιστήμιο Γέιλ (Yale), σε άτομα που υπέφεραν από θάνατο αγαπημένου, αποκομίστηκαν μερικά συμπεράσματα που ήταν σύμφωνα με τη θεωρία των πέντε σταδίων και άλλα που ήταν ασυμβίβαστα με αυτήν.
Ασυνείδητο
Το συλλογικό ασυνείδητο
Ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ ανέπτυξε περισσότερο την θεωρία. Χώρισε το ασυνείδητο σε δυο μέρη: το προσωπικό ασυνείδητο και το συλλογικό ασυνείδητο. Το προσωπικό ασυνείδητο είναι τα στοιχεία του ατόμου τα οποία έχουν λησμονηθεί ή έχουν απωθηθεί. Το συλλογικό ασυνείδητο είναι ένα μέρος του ασυνείδητου νου, κοινό σε όλους τους ανθρώπους και περιέχει αρχέτυπα, παγκόσμιες νοητικές "προδιαθέσεις" μη βασισμένες στην εμπειρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναλυτική ψυχολογία Κατηγορία:Νευροψυχολογία Κατηγορία:Διανοητικές διαδικασίες Κατηγορία:Κεντρικό νευρικό σύστημα Κατηγορία:Ψυχαναλυτική ορολογία
Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές Κατηγορία:Ψυχολογικές θεωρίες Κατηγορία:Βιβλία ψυχολογίας
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμυνταίου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμυνταίου είναι σιδηροδρομικός σταθμός του Αμυνταίου στην Φλώρινα. Βρίσκεται αστικη περιοχή της πόλης. Εξυπηρετείται από τα τοπικά για την Θεσσαλονίκη και την Φλώρινα. Μέχρι το 2011, υπήρχαν δρομολόγια από το Αμύνταιο στην Κοζάνη. Ο σταθμός άνοιξε το 1894.
Υπηρεσίες
Αμυνταιου Αμυνταίου Αμυνταίου
Τζον Στόουκς
Ο Τζον Στόουκς (John Stokes, γεν. 1943) είναι Βρετανός εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Συνεργάστηκε με τις μεγαλύτερες εκδοτικές εταιρείες εικονογραφημένων (I.P.C., Marvel U.K. κ.α.), σχεδιάζοντας πολλές ιστορίες για τα περιοδικά που εξέδιδαν. Η πλέον αξιομνημόνευτη δουλειά του ήταν για τη σειρά Fishboy. Στην Ελλάδα τον γνωρίσαμε κυρίως από τη συνεισφορά του στις σειρές Ο Ωραίος Εξωγήινος (στο περιοδικό Μπλεκ), Καρχαρίας (Hookjaw) και Σπίνμπωλ (περιοδικό Αγόρι).
Τα πρώτα χρόνια
Μέχρι την ηλικία των 8 ετών ο Τζον ζούσε στην Ινδία, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του, ως αξιωματούχος στη Βρετανική διοίκηση της χώρας. Όταν επέστρεψε στην Αγγλία, περί το 1951, στράφηκε στην εικονογράφηση λόγω της απασχόλησης του αδελφού του Τζωρτζ, ο οποίος ήδη εργαζόταν στην I.P.C. Επηρεασμένος από το έργο των Frank Hampson και Frank Bellamy (εκ των πρωτεργατών του περιοδικού Eagle), ο Στόουκς σύντομα ανέπτυξε τη δική του τεχνοτροπία και ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με την εικονογράφηση στο ξεκίνημα της δεκαετίας του ’60.
Σταδιοδρομία
Για ένα διάστημα 16 ετών ο Στόουκς εργάσθηκε για λογαριασμό των εκδόσεων της I.P.C.. Ειδικά για το περιοδικό Buster, σχεδίασε πολλές σειρές, με πλέον γνωστή το Fishboy, το οποίο εικονογραφούσε επί 360 επεισόδια (1968 – 1975). Άλλα έργα του κατά το χρονικό διάστημα 1964 – 1967 ήταν για την πολεμική σειρά με τίτλο Britain in Chains (στο περιοδικό Lion), η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Battle for Britain και επανεκδόθηκε με διαφορετική κατάληξη στο περιοδικό Smash! (1969 – 1971), όπως και η σειρά Maxwell Hawke (1965 – 1966) αλλά και το The Thirteenth Floor.
Δεκαετίες ’70 έως ‘90
Στο περιοδικό Buster εικονογράφησε τη σειρά Marney the Fox (1974 – 1976) του Scott Goodall. Αργότερα ο Στόουκς απάντησε θετικά σε πρόταση του εκδότη Derek ‘Dez’ Skinn να μετάσχει στην ομάδα συντελεστών του Βρετανικού παραρτήματος της Marvel. Έτσι ο Στόουκς συνεισέφερε στη σειρά The House of Hammer και μετέπειτα στα Black Knight, Doctor Who. Μετά από το τέλος της δεκαετίας του ’70 απασχολήθηκε στα περιοδικά Warrior και 2000AD. Τη δεκαετία του ’90 προσχώρησε στο τιμ συνεργατών της εταιρείας D.C. Comics, γνωστός για τη δουλειά του στο έργο The Invisibles, του Grant Morrison.
Σπορ
Ο Στόουκς ειδικεύτηκε εν μέρει στο σχεδιασμό ποδοσφαιρικών σειρών, όπως Project 917, The Partners, The Amazing Strollers, Cup Final κ.α.
Επιστημονική φαντασία
Μία από τις πλέον αξιόλογες εργασίες του ήταν η μεταφορά σε κόμικς της σειράς επιστημονικής φαντασίας Star Trek, από το 1969 έως το 1973.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί δημιουργοί κόμικς
Λουκάς Αποστολίδης
Ο Λουκάς Αποστολίδης του Θωμά (3 Απριλίου 1951) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής Βοιωτίας με το ΠΑΣΟΚ και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1951 στην Αγία Άννα Βοιωτίας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Δίκαιο Εργασιακών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Paris X Nanterre στη Γαλλία. Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα σχετικά με τις μορφές των λαϊκών κινημάτων στην École Pratique στο Παρίσι. Ενώ σπούδαζε στη Νομική Αθηνών, υπήρξε μέλος της νεολαίας του ΠΑΚ Εσωτερικού και είχε αντιδικτατορική δράση. Συγκεκριμένα την περίοδο της δικτατορίας (1967-74) είχε έντονη αντιδικτατορική δράση με αποκορύφωμα τη συμμετοχή του στην εξέγερση στο Πολυτεχνείο το Νοέμβριου του 1973. Από την εμπειρία του αυτή, εμπνεύστηκε και το πρώτο του βιβλίου που εξέδωσε όντας σε ηλικία 23 ετών: Μαρτυρία από το ματωμένο φοιτητικό κίνημα, 1967-1974, το οποίο σηματοδότησε τη ζωή του.
Το 1974 υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, και διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος, γραμματέας του Τομέα Συνδικαλιστικού και του Τομέα Κοινωνικής Πολιτικής.
Οι μεταπτυχιακές σπουδές του Λ. Αποστολίδη στο Παρίσι σε θέματα εργασιακά και ασφαλιστικά συνέβαλαν στην εξειδίκευση του γραφείου στα ζητήματα αυτά. Από το 1982 – 1989 διετέλεσε Νομικός Σύμβουλος της Γ.Σ.Ε.Ε., σε μια έντονη περίοδο εκδημοκρατισμού και εκσυγχρονισμού του εργατικού κινήματος στη χώρα μας. Ως εμπνευστής και εμψυχωτής του Κέντρου Μελετών Τεκμηρίωσης και Εκπαίδευσης (ΚΕΜΕΤΕ) της ΓΣΕΕ που μετεξελίχθηκε στο σημερινό ΙΝΕ/ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ, ο Λουκάς Αποστολίδης ήταν θεμελιωτής της εργατικής και συνδικαλιστικής εκπαίδευσης και παρευρέθηκε σε εκατοντάδες δίκες για εργασιακά, ασφαλιστικά και διοικητικά θέματα εργαζομένων. Έγραψε πολλά βιβλία και άρθρα για κοινωνικά – εργασιακά και ασφαλιστικά θέματα και τα δικαιώματα του πολίτη.
Εκλέχθηκε βουλευτής Βοιωτίας του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989 (Νοεμβρίου), του 1990, του 1993, του 1996 και του 2000. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων από το 1996 μέχρι το 2000, και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από το 2001 έως το 2004.
Μανόν Λεσκώ (όπερα του Πουτσίνι)
Η Μανόν Λεσκώ (Manon Lescaut) είναι όπερα του Τζάκομο Πουτσίνι, εμπνευσμένη από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Αββά Πρεβώ. Η όπερα έκανε πρεμειέρα το 1893 στο Τεάτρο Ρέτζιο του Τορίνου.
Λουκάς Αποστολίδης
Βιογραφικό
Έχει γράψει και εκδώσει τα εξής βιβλία:
Μανόν Λεσκώ (όπερα του Πουτσίνι)
Η πλοκή εκτυλίσσεται στη Γαλλία και τη Λουιζιάνα στις αρχές του 18ου αιώνα, και κεντρικοί ήρωες είναι ο Ιππότης Des Grieux και η ερωμένη του Manon Lescaut. Ο Des Grieux προέρχεται από πλούσια οικογένεια ευγενών, αλλά απογοητεύει τον πατέρα του και χάνει τα δικαιώματα στην πατρική περιουσία όταν το σκάει με τη Μανόν. Στο Παρίσι οι δυο εραστές ζουν ευτυχισμένα, ενώ ο Des Grieux αγωνίζεται να ικανοποιήσει τα ακριβά γούστα της Μανόν. Δανείζεται χρήματα από τον φίλο του Tiberge και από απατεώνες χαρτοπαίκτες. Πολλές φορές τα χρήματα εξανεμίζονται, και η Μανόν αρχίζει να σκέφτεται να τον εγκαταλείψει για έναν πλουσιότερο άνδρα, καθώς δεν αντέχει τη σκέψη της φτωχής ζωής.
Λουκάς Αποστολίδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Μανόν Λεσκώ (όπερα του Πουτσίνι)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζάκομο Πουτσίνι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Εμπειρία
Εμπειρία είναι η γνώση και η δεξιότητα που στηρίζεται στην παρατήρηση και στην πρακτική εξάσκηση και αποκτάται με την πάροδο του χρόνου. Π.χ. στην εργασία: οι τεχνίτες μαθαίνουν τη δουλειά, βλέποντας, αρχικά, άλλους, που είναι εξειδικευμένοι, ενώ μετά δοκιμάζοντας μόνοι τους. Έτσι με τον καιρό βελτιώνονται, μαθαίνουν καινούρια πράγματα και διδάσκονται πολλές φορές από τα λάθη τους. Στην επιστήμη η εμπειρία έχει στενή σχέση με το πείραμα, το οποίο συμπληρώνει την παρατήρηση. Η δεύτερη έννοια της εμπειρίας είναι το βίωμα μιας κατάστασης, που είναι κομμάτι της συνολικής εμπειρίας (πείρας) του ανθρώπου.
Στη Φιλοσοφία
Στον κλάδο της φιλοσοφίας, εμπειρία είναι η γνώση που αποκτάται με την αισθητηριακή αντίληψη ή με την παρατήρηση. Η γνώση αυτή, σύμφωνα με τους οπαδούς της εμπειριοκρατίας, η μόνη αληθινή μορφή γνώσης που μπορεί να αποκτήσει ο άνθρωπος. Αντίθετα, οι οπαδοί ενός άλλου φιλοσοφικού ρεύματος, της νοησιαρχίας, δεν αποδέχονται την άποψη αυτή και αντιτάσσουν στην εμπειρία την a priori γνώση.
Πηγές
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες Κατηγορία:Φιλοσοφία της επιστήμης Κατηγορία:Παιδαγωγική Κατηγορία:Πηγές γνώσης
Κυκλιζίνη
Η κυκλιζίνη, που πωλείται με διάφορα εμπορικά σήματα, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και την πρόληψη της ναυτίας, του εμέτου και της ζάλης εξαιτίας της κίνησης ή του ιλίγγου. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για ναυτία μετά από γενική αναισθησία ή εκείνη που αναπτύχθηκε από τη χρήση οπιοειδών. Λαμβάνεται από το στόμα, στο ορθό ή εγχύεται σε φλέβα.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν υπνηλία, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα και προβλήματα όρασης. Πιο σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση και κατακράτηση ούρων. Δεν συνιστάται γενικά σε μικρά παιδιά ή σε άτομα με γλαύκωμα. Η κυκλιζίνη φαίνεται να είναι ασφαλής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά δεν έχει μελετηθεί καλά. Είναι στην αντιχολινεργική και αντιισταμινική οικογένεια φαρμάκων.
Η κυκλοζίνη ανακαλύφθηκε το 1947. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες διατίθεται και χωρίς συνταγή. Χρησιμοποιείται περιστασιακά για ψυχαγωγική χρήση λόγω των παραισθήσεων που μπορεί να προκαλέσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Αντιεμετικά Κατηγορία:Πιπεραζίνες Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Αντιισταμινικά
Ελευθερία Μπέλμπα
Η Ελευθερία Μπέλμπα είναι Ελληνίδα συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία. Δημοσιεύσεις: ποιητικές συλλογές, κριτικό δοκίμιο, γλωσσική διδασκαλία για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ποιήματα και δοκίμια σε συγκεντρωτικές εκδόσεις, δοκίμια και μεταφράσεις στον τύπο και στο δiαδίκτυο.
Εργογραφία
▪ Εκδόσεις:
- "Φθινοπωρινές νότες", ποιήματα, Νέα Σύνορα, Αθήνα 1994
- "Δίχτια", ποιήματα, Νέα Σύνορα, Αθήνα 1996
- "Poesis modus", ποιήματα, Νέα Σύνορα, Αθήνα 1996
- "Γλωσσική διδασκαλία για την Α΄ Λυκείου (αρχαία ελληνικά)", Γρηγόρη, 1997
- "Αμόλεχος", ποίηση, Νέα Σύνορα, Αθήνα 1999
- "Έαρος νυχτερινό κατευόδιο", ποιήματα, Νέα Σύνορα, Αθήνα 2000
- "Η κυρία Άλρα", ποιήματα, Ανατολικός, Αθήνα 2002
- "Άσκηση πάνω στα δοκίμια του Αλέκου Βασιλείου", δοκίμια, Αθήνα 2003
- "Η ερμηνεία της ελευθερίας", ποίηση, Κέδρος, Αθήνα 2016
▪ Συμμετοχή σε συλλογικά έργα:
- Ολυμπιακό αφιέρωμα 2004- Ανθολογία της Ε.Ε.Λ.Σ.Π.Η. Γερμανία 2004
- 4η Ανθολογία της Ε.Ε.Λ.Σ.Π.Η. Θεσσαλονίκη: Ζήτη 2009
- 5η Ανθολογία της Ε.Ε.Λ.Σ.Π.Η. Αθήνα: Όστρια 2017
Γόρτυνα Κρήτης
Η Γόρτυνα ή Γόρτυν ή Γόρτυς ή Γορτύνη, (οι κάτοικοι: «Γορτύνιοι»), ήταν αρχαία πόλη και αρχαιολογικός χώρος σήμερα της Κρήτης, 45 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου. Η Γόρτυνα, η οποία αποτέλεσε την πρωτεύουσα της Κρήτης και της Κυρηναϊκής κατά την Ρωμαϊκή εποχή, κατοικήθηκε το 3000 π.Χ. περίπου και γνώρισε άνθηση κατά τη Μινωική περίοδο, μεταξύ του 1600 – 1100 π.Χ..Καταστράφηκε δύο φορές από σεισμούς, την δεύτερη μάλιστα ολοσχερώς. Στα ερείπιά της είναι χτισμένα τα χωριά Άγιοι Δέκα, Μητρόπολη και Αμπελούζος.
Ιστορία
Σύμφωνα με την Αρχαία ελληνική μυθολογία ιδρυτής της πόλης ήταν ο Γόρτυς από την Τεγέα της Αρκαδίας. Υπάρχουν αποδείξεις ανθρώπινης παρουσίας στην αρχαία Γόρτυνα που χρονολογούνται από την Νεολιθική εποχή (7000 π.Χ.). Τα περισσότερα τέχνεργα που αποκάλυψαν οι αρχαιολογικές ανασκαφές χρονολογούνται στη Μινωική εποχή, καθώς και κάποια της Δωρικής (1100 π.Χ.). Η πόλη της Γόρτυνας κατόρθωσε να ξεπεράσει ακόμα και την Φαιστό κατά την πρώτη χιλιετία π.Χ., η οποία ήταν η δεύτερη σημαντικότερη πόλη της Κρήτης κατά την Μινωική εποχή. Η Γόρτυνα αναφέρεται ως πιθανός τόπος καταγωγής του Θαλήτα, δημιουργού του πυρρίχιου χορού. Η Γόρτυνα έφτασε στη μέγιστη ακμή της υπό την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οπότε και έγινε η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας "Κρήτης και Κυρηναϊκής" με πληθυσμό που εκτιμάται σε περισσότερους από 300.000 κατοίκους. Η πόλη επλήγη από ισχυρούς σεισμούς κατά τα έτη 415, 448, 531 και 795, ενώ καταστράφηκε το 828 μ.Χ. από Άραβες εισβολείς. Στη Γόρτυνα οικοδομήθηκε ένας από τους πρώτους χριστιανικούς ναούς, ο καθεδρικός ναός του Αγίου Τίτου, πρώτου επισκόπου της Κρήτης. Η βασιλική ανεγέρθηκε τον 6 αιώνα μ.Χ. και τα ερείπιά της σώζονται μέχρι σήμερα.
Το νόμισμα της αρχαίας Γόρτυνας
thumb|right|150px|Αρχαίο κέρμα της Γόρτυνας. 4ος αι. π.Χ. thumb|right|150px|Αρχαίο κέρμα της Γόρτυνας. 4ος αι. π.Χ. Πολλά κέρματα της αρχαίας Γόρτυνας είναι γνωστά.
Μνημεία της Γόρτυνας
thumb|right|300px|Ακέραιο αντίγραφο των 12 στηλών του δίκαιου της πόλης της Γόρτυνας με επιγραφή [[βουστροφηδόν]] Στην καρδιά της ρωμαϊκής Γόρτυνας βρίσκεται το Πραιτόριο, η έδρα του Ρωμαίου κυβερνήτη της Κρήτης. Το πραιτόριο κατασκευάστηκε τον πρώτο αιώνα μ.Χ., όμως τροποποιήθηκε σημαντικά στη διάρκεια των επόμενων οκτώ αιώνων. Στην ίδια περιοχή βρίσκονται τα ερείπια των ρωμαϊκών λουτρών καθώς και ο ναός του Απόλλωνα και ο ναός των Αιγυπτιακών Θεοτήτων. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών αποκαλύφθηκαν επίσης και άλλα τμήματα του ρωμαϊκού οικισμού, όπως το θέατρο, το οποίο είχε δύο εισόδους και ημικυκλική ορχήστρα, η περίμετρος της οποίας είναι σήμερα ορατή. Πίσω από το ρωμαϊκό θέατρο, χαραγμένες πάνω σε μεγάλες πέτρινες πλάκες, βρίσκονται επιγραφές με τους νόμους της Γόρτυνας, σε δωρική διάλεκτο και σε κοινή θέα μέχρι σήμερα.
Επιγραφή της Γόρτυνας
thumb|right|300px|Τμήμα πλάκας από την Επιγραφή της Γόρτυνας στο Λούβρο Η Επιγραφή της Γόρτυνας ανακαλύφθηκε το 1884 στο σημείο ενός κτίσματος κατασκευασμένου από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τραϊανό, του Ωδείου, το οποίο χρησιμοποίησε σε δεύτερη χρήση πέτρες από ένα τοίχο με επιγραφές, οι οποίες είχαν χρησιμοποιηθεί επίσης στα θεμέλια ενός προγενέστερου κτίσματος της ελληνιστικής εποχής. Αρκετά τμήματα επιγραφών βρίσκονται σε μουσεία σε ολόκληρο τον κόσμο, τα περισσότερα τμήματα όμως είναι εμφανή σε μια σύγχρονη κατασκευή κοντά στα ερείπια του Ωδείου. Ο κώδικας της [Γόρτυνας] ή "βασίλισσα των επιγραφών", είναι το πληρέστερο και αρχαιότερο ελληνικό νομοθέτημα. Το όνομά του το πήρε από την πόλη από και την οποία προέρχεται, την Γόρτυνα της [Κρήτης]. Ανακαλύφθηκε τον 19ον αιώνα. Χρονολογείται περί 480-460 π.Χ και εμπεριέχει τις σημαντικότερες για την εποχή νομικές ρυθμίσεις αναφορικά με την επίλυση ζητημάτων μιας εσωτερικής αγροτικής κοινωνίας.
Σημασία του κώδικα Για τους ιστορικούς η σημασία του κώδικα είναι σημαντική καθώς οριοθετεί το τέλος των πρώιμων χρόνων και και την αρχή ενός δικαιικού συστήματος τεχνικά αρτιότερου.
Περιεχόμενο του κώδικα Οι διατάξεις του κώδικα καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ποινικού, αστικού και δικονομικού δικαίου, με αξιοσημείωτο το γεγονός πως δεν ρυθμίζει την ανθρωποκτονία, πράγμα που ωθεί τους μελετητές να συμπεράνουν που ότι στο θέμα αυτό διατηρήθηκαν παλαιότερες σχετικές διατάξεις. Σε αντίθεση με πολλές σύγχρονες του κώδικα επιγραφές αλλά και προγενέστερες, ο κώδικας δεν περιλαμβάνει μόνο τις νέες διατάξεις, αλλά και γραπτά κείμενα προηγούμενων δικαίων του 7ου αιώνα, όπως επίσης και προφορικές παραδόσεις. Η διεκδίκηση της κυριότητας ενός δούλου ή προσώπου του οποίου αμφισβητείται η ελευθερία έρχεται ανάμεσα στις πρώτες διατάξεις του κώδικα. Επόμενες διατάξεις διαπραγματεύονται αδικήματα κατά των ηθών: μοιχεία, αποπλάνηση, ασέλγεια. Σχετικά με τα αδικήματα του βιασμού ή της μοιχείας ο νομοθέτης του κώδικα εξαρτά την προβλεπόμενη ποινή ανάλογα με την ιδιότητα του θύτη και του θύματος (ελεύθερος, δούλος κλπ.) Έπονται διατάξεις οικογενειακού δικαίου(λύση γάμου λόγω θανάτου, διαζύγιο, έκθεση τέκνων, περιουσιακές σχέσεις)και συνεχίζει με διατάξεις κληρονομικού δικαίου, εμπράγματου ενοχικού κλπ. Ο κώδικας παρουσιάζει ομοιότητες τόσο με κώδικες περιοχών εντός του ελληνικού εδάφους όσο και εκτός, όπως της Μεσοποταμίας. Διατάξεις δικονομικού δικαίου του αττικού κώδικα επηρεάζουν και τον νομοθέτη της Γόρτυνας, ενώ κάποιες από αυτές χρωματίζονται με δωρικά στοιχεία όπως ο θεσμός της πατροώκου, δηλαδή της μοναδικής θυγατέρας κληρονόμου. Ένας κατάλογος ποινών αναφορικά με αδικήματα βιασμού ή μοιχείας με τις ανάλογες χρηματικές ποινές, εμπεριέχεται στον κώδικα της Γόρτυνας, πρακτική που θυμίζει δίκαια τόσο της αρχαίας [Μεσοποταμίας] όσο και της ρωμαϊκής Δωδεκαδέλτου.
Ο Μύθος της Ευρώπης και του Δία
Σύμφωνα με τον μύθο της κλασικής ελληνικής μυθολογίας, στη Γόρτυνα κατέφυγε ο Δίας όταν, μεταμορφωμένος σε ταύρο, απήγαγε την Ευρώπη από τον Λίβανο. Ο Δίας έφτασε στην Γόρτυνα με μορφή ταύρου και την Ευρώπη καβάλα στην πλάτη του και μόνο κάτω από τoν ιερό πλάτανο πήρε ανθρώπινη μορφή εξαιρουμένου ενός μόνο μέλους τους σώματος του. Εκεί έκανε έρωτα στην Ευρώπη επί τρεις ατελείωτες μέρες και νύχτες. Από τη σχέση του Δία με την Ευρώπη γεννήθηκαν τρία παιδιά, τα οποία έγιναν ο βασιλείς των τριών Μινωικών παλατιών της Κρήτης.
Τζούνο
Το Τζούνο (αγγλικά: Juneau) είναι η πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας Αλάσκα και ενοποιημένη πόλη-κομητεία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Τζούνο είχε 31.275 κατοίκους. Η ενοποιημένη πόλη-κομητεία έχει έκταση 8.430,4 χλμ², δηλαδή έχει σχεδόν το ίδιο μέγεθος με την Κρήτη, και είναι μεγαλύτερη από τις πολιτείες Ντελαγουέρ και Ρόουντ Άιλαντ. Η πόλη είναι κτισμένη στο επίπεδο της θάλασσας, σε μια έκταση γης η οποία περιβάλλεται από απότομα βουνά ύψους 1.100-1.200 μέτρων. Τα βουνά αυτά έχουν συνολικά 30 παγετώνες που αποτελούν το πεδίο πάγων του Τζούνο. Απέναντι από το Τζούνο είναι η νήσος Ντάγκλας. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον χρυσοθήρα Τζο Τζούνο.
Ιστορία
Το Τζούνο είναι πρωτεύουσα της Αλάσκας από το 1906, όταν με απόφαση του Αμερικανικού Κογκρέσου το 1900 η πρωτεύουσα μετακινήθηκε από το Σίτκα. Ο δήμος ενοποιήθηκε την 1η Ιουλίου 1970, όταν το Τζούνο συγχωνεύτηκε με το Ντάγκλας και με το ευρύτερο δημοτικό διαμέρισμα του Τζούνο για να δημιουργήσουν το σημερινό αυτοδιοίκητο δήμο. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται τη δεκαετία του 1880 ως καταυλισμός χρυσοθήρων. Το Καπιτώλιο της Αλάσκας ολοκληρώθηκε το 1931, ύστερα από 20 χρόνια κατασκευής. Η πόλη αναπτύχθηκε όταν η Αλάσκα έγινε πολιτεία με την αύξηση του κυβερνητικού προσωπικού. Τη δεκαετία του 1970, το 1984 και το 1996 υπήρξαν προτάσεις για μετακίνηση της πρωτεύουσας αλλά απορρίφθηκαν.
Οικονομία
Σήμερα η οικονομία της πόλης τροφοδοτείται από το κυβέρνηση και ακολουθεί ο εποχιακός τουρισμός. Το Τζούνο δέχεται κάθε χρόνο περίπου ένα εκατομμύριο επισκέπτες που κάνουν κρουαζιέρα. Σημαντική εξακολουθεί να είναι η αλιεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αλάσκας
Αεροπορική Βάση Ιντζιρλίκ
Η Αεροπορική Βάση Ιντζιρλίκ (τουρκικά: İncirlik Hava Üssü, IATA: UAB, ICAO: LTAG) είναι αεροπορική βάση με λίγο περισσότερα από 3320 ac (1335 εκτάρια), στη συνοικία Ιντζιρλίκ της πόλης των Αδάνων, την Τουρκία. Η βάση βρίσκεται μέσα σε μια αστική περιοχή 1,7 εκατομμυρίων ανθρώπων, 10 χιλιόμετρα (6 μίλια) ανατολικά του κέντρου της πόλης και 32 χιλιόμετρα (20 μίλια) εσωτερικά από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών και η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία είναι οι κύριοι χρήστες της αεροπορικής βάσης, αν και χρησιμοποιείται επίσης από τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία και από τη Βασιλική Σαουδική Πολεμική Αεροπορία.