cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χιονόπτωση
Ένταση
Ειδικότερα, όταν η χιονόπτωση συνοδεύεται από ισχυρό άνεμο που μειώνει ακόμα περισσότερο την ορατότητα και παρασέρνει το χιόνι με δύναμη και το στοιβάζει μπροστά σε όποιο αντικείμενο συναντά ως εμπόδιο, τότε το φαινόμενο αναφέρεται ως χιονοθύελλα. Υπάρχει και ένα σπάνιο μετεωρολογικό φαινόμενο, όπου μαζί με τη χιονόπτωση εκδηλώνονται αστραπές και βροντές, το οποίο αναφέρεται επίσημα ως χιονοκαταιγίδα. Ενίοτε, μια έντονη χιονόπτωση σε χιονοκαταιγίδα μπορεί να συνδυαστεί και με ισχυρό άνεμο, άρα υπάρχει και η πιθανότητα συνδυαστικής εκδήλωσης χιονοκαταιγίδας και χιονοθύελλας ταυτόχρονα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Υδρομετέωρα Κατηγορία:Μετεωρολογικά φαινόμενα
Δήμος Μπαξεβανίδης
Ο Δημοσθένης (Δήμος) Μπαξεβανίδης (γένν. 14 Απριλίου 1988, Κομοτηνή) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τον Απόλλωνα Σμύρνης.
Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Αγωνίστηκε στην Skoda Ξάνθη από το έτος 2006 μέχρι το 2008 χωρίς να έχει κάποια επίσημη συμμετοχή και δόθηκε δανεικός το 2007 για να αγωνιστεί στην Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών με την Δόξα Δράμας. Μετά από μια καλή χρονιά πραγματοποιήθηκε η επιστροφή του στην Skoda Ξάνθη, μετά την εισήγηση του Ουζουνίδη.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2020, μετά από εννέα χρόνια στη Ξάνθη, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Απόλλωνα Σμύρνης.
Χίλσμπορο, Όρεγκον
Το Χίλσμπορο είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία Όρεγκον των Η.Π.Α. και είναι η κομητειακή έδρα της Κομητείας Ουάσινγκτον.
Ευρισκόμενο στην Κοιλάδα Τουαλάτιν στην δυτική πλευρά της μητροπολιτικής περιοχής Πόρτλαντ, η πόλη είναι έδρα πολλών εταιρειών υψηλής τεχνολογίας, όπως η Intel, οι οποίες αποτελούν αυτό που έγινε γνωστό ως Silicon Forest. Στην Απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 91.611.
Επί εκατοντάδες έτη πριν την άφιξη των Ευρωπαίων αποίκων, η φυλή των Ατφαλάτι Καλάπουια ζούσε στην Κοιλάδα Τουαλάτιν κοντά στην μεταγενέστερη τοποθεσία του Χίλσμπορο. Το κλίμα, μετριαζόμενο από τη θαλασσινή επίδραση του Ειρηνικού Ωκεανού, βοήθησε να γίνει η περιοχή κατάλληλη για αλιεία, συλλογή τροφής και καλλιέργειες. Οι έποικοι ίδρυσαν μια κοινότητα εκεί το 1842, η οποία αργότερα πήρε το όνομά της από τον Ντέιβιντ Χιλ, έναν πολιτικό του Όρεγκον. Η μεταφορά με ποταμόπλοια στον Ποταμό Τουαλάτιν ήταν μέρος της οικονομίας των εποίκων του Χίλσμπορο. Ο σιδηρόδρομος έφθασε στην περιοχή στις αρχές της δεκαετίας του 1870 και ένας υπεραστικός ηλεκτρικός σιδηρόδρομος περίπου τέσσερις δεκαετίες αργότερα. Αυτοί οι σιδηρόδρομοι, όπως και οι αυτοκινητόδρομοι, βοήθησαν την αργή ανάπτυξη της πόλης σε περίπου 2.000 κατοίκους μέχρι το 1910 και περίπου 5.000 κατά το 1950, πριν την άφιξη των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας την δεκαετία του 1980.
Το Χίλσμπορο έχει κυβέρνηση συμβουλίου-manager η οποία αποτελείται από έναν μάνατζερ της πόλης και ένα σύμβουλο της πόλης με επικεφαλής έναν δήμαρχο. Επιπλέον εκτός της βιομηχανίας υψηλής τεχνολογίας, σημαντικοί τομείς για την οικονομία του Χίλσμπορο είναι η υγειονομική περίθαλψη, οι λιανικές πωλήσεις και η γεωργία, περιλαμβανομένων των σταφυλιών και των οινοποιείων. Η πόλη διατηρεί σε λειτουργία περισσότερα από είκοσι πάρκα και το μεικτής χρήσης Hillsboro Stadium, και εννέα τοποθεσίες στην πόλη κατατάσσονται στο Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Τοποθεσιών (NRHP). Οι τρόποι μεταφοράς περιλαμβάνουν τα ιδιωτικά οχήματα, τα δημόσια λεωφορεία και το τραμ, και τα αεροσκάφη που χρησιμοποιούν το Αεροδρόμιο του Χίλσμπορο. Η πόλη είναι έδρα της Πανεπιστημιούπολης Επαγγελμάτων Υγείας του Πανεπιστημίου του Ειρηνικού, κάτοικοι της οποίας υπήρξαν δύο κυβερνήτες του Όρεγκον.
Ιστορία
Η κοινότητα των Ευρωπαίων Αμερικανών ιδρύθηκε από τον Ντέιβιντ Χιλ, τον Ισάια Κέλσεϋ και τον Ρίτσαρντ Ουίλλιαμς, οι οποίοι έφθασαν στην Κοιλάδα Τουλάτιν το 1841, ακολουθούμενοι από έξι ακόμη πιονέρους το 1842. The locality went by two other names—East Tualatin Plains and Columbia—before it was named "Hillsborough" in February 1850 in honor of Hill, when he sold part of his land claim to the county. Στις 5 Φεβρουαρίου 1850 επίτροποι επιλεγμένοι από το εδαφικό νομοθετικό σώμα επέλεξαν την κοινότητα ως έδρα της κομητειακής κυβέρνησης. Ο Χιλ επρόκειτο να πληρωθεί $200 για την γη του αφότου είχαν πουληθεί οικόπεδα για την τοποθεσία της κωμόπολης, αλλά πέθανε προτού αυτό συμβεί, και η χήρα του Λουσίντα έλαβε το ποσό. Το όνομα της κωμόπολης αργότερα απλοποιήθηκε σε Χίλσμπορο. Μια ξύλινη καμπίνα χτίσθηκε το 1853 για να χρηματίσει πρώτο σχολείο της κοινότητας, το οποίο άνοιξε τον Οκτώβριο 1854. Ποταμόπλοια εκτελούσαν μεταφορές προς το Χίλσμπορο από το 1867 όταν το ατμόπλοιο πλευρικών τροχών Yamhill λειτουργούσε στον Ποταμό Τουαλάτιν. Το 1871 η γραμμή του Oregon and California Railroad επεκτάθηκε στην περιοχή, αλλά περνούσε λίγο νότια της κωμόπολης επειδήη πόλη δεν ήθελε να δώσει στον σιδηρόδρομο γη σε αντάλλαγμα για την σιδηροδρομική σύνδεση. Το Χίλσμπορο ενσωματώθηκε ως Κομόπολη του Χίλσμπορο στις 19 Οκτωβρίου 1876 από το Νομοθετικό Σώμα του Όρεγκον. Ο πρώτος δήμαρχος ήταν ο Α. Λουέλινγκ, ο οποίος ανέλαβε το αξίωμα στις 8 Δεκεμβρίου 1876 και υπηρέτησε μια μονοετή θητεία. Αξιοσημείωτοι μεταγενέστεροι δήμαρχοι περιελάμβαναν το μέλος του Κογκρέσου Τόμας Χ. Τονγκ (1882 και 1886) και τον πολιτειακό γερουσιαστή Ουίλλιαμ Ντ. Χερ (1885). Στις 30 Σεπτεμβρίου 1908 5.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν καθώς ο Oregon Electric Railway άνοιξε μια σύνδεση μεταξύ της πόλης και του Πόρτλαντ με μια γραμμή υπεραστικού ηλεκτρικού σιδηροδρόμου, την πρώτη που έφθασε στην κοινότητα. In 1923, the city altered its charter and adopted a council-manager government with a six-person city council, a part-time mayor who determined major policies, and a city manager who ran day-to-day operations.
Ο πρώτος σταθμός πυροσβεστικής της πόλης ήταν μια εταιρεία με "γάντζους και σκάλες" που οργανώθηκε το 1880 από το συμβoύλιο ελεγκτών (σήμερα συμβούλιο της πόλης). Ένα σύστημα διανομής πόσιμου νερού και ηλεκτρισμού προστεθειμένο το 1892–93 έδωσε στην κωμόπολη πυροσβεστικούς κρουνούς και έναν ελάχιστο οδικό φωτισμό. Το Χίλσμπορο έκτισε το πρώτο αποχευτευτικό του σύστημα το 1911, αλλά διαχείριση λυμάτων δεν προστέθηκε μέχρι το 1936. Το 1913 η πόλη built its own water system, and the first library, Carnegie City Library, opened in December 1914. Από το 1921 μέχρι το 1952, ο δεύτερος ψηλότερος ραδιοφωνικός πύργος του κόσμου βρισκόταν στη νότια πλευρά της πόλης, αλλά το 1952, ο ασύρματος τηλεγραφικός πύργος κατεδαφίστηκε.
Το 1972 το Συμβούλιο της Πόλης του Χίλσμπορο πέρασε μια διάταξη που απαγόρευε τους πλασιέ, αλά κρίθηκε αντισυνταγματική από το Ανώτατο Δικαστήριο του Όρεγκον με μια απόφαση του 1988. Το δικαστήριο αποφάσισε ότι το διάταγμα της πόλης ήταν πολύ ευρύ, σε περίπτωση που θεωρείτο δοκιμαστική περίπτωση για πολλούς παρόμοιους νόμους στην πολιτεία. In 1979, Intel opened its first facility in Hillsboro. The Hawthorn Farm campus and was followed by the Jones Farm campus adjacent to the airport in 1982, and finally by the Ronler Acres campus in 1994. TriMet opened a Metropolitan Area Express (MAX) light rail line into the city in 1998. Ένα πολιτιστικό κέντρο προστέθηκε το 2004 και ένα νέο δημαρχείο ολοκληρώθηκε το 2005. Το 2008 η SolarWorld άνοιξε μια εγκατάσταση παραγωγής ηλιακών wafers, κρυστάλλων και cells, the largest plant of its type in the Western Hemisphere.
Καταγεγραμμένες Ιστορικές Τοποθεσίες
Ιδιοκτησίες που ανήκουν στον κατάλογο National Register of Historic Places (NRHP) μέσα και γύρω από το Χίλσμπορο περιλαμβάνουν την Old Scotch Church, που ολοκληρώθηκε το 1876 βόρεια της πόλης. Κοντά στη γειτονιά του Ορένκο is Imbrie Farm, which includes a house built in 1866 and the Frank Imbrie Barn, both of which McMenamins converted for use as a brewpub. Built in 1935, the Harold Wass Ray House is near Intel’s Hawthorn Farm campus. Historic properties in downtown include the Zula Linklater House (completed 1923), Rice-Gates House (1890), Edward Schulmerich House (c. 1915), and Charles Shorey House (c. 1908). The Richard and Helen Rice House is adjacent to the Sunset Highway on the north side of the city and houses the Rice Northwest Museum of Rocks and Minerals. The Old Washington County Jail previously was at the Washington County Fairgrounds in the city, but was restored and moved to the Washington County Museum outside the city in 2004, and was de-listed from the NRHP in 2008. In 2007, the Manning-Kamna Farm was added to the NRHP and includes 10 buildings, dating to as early as 1883.
Γεωγραφία
Το Χίλσμπορο βρίσκεται στις 45.52306°N, -122.98833°W. Το Γραφείο Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρει ότι η πόλη έχει συνολική έκταση 559 km², που το σύνολο της είναι ξηρά. Το 2012 το ίδιο το Χίλσμπορο ανέφερε μια έκταση 62 km². Η πόλη βρίσκεται στην Κοιλάδα Τουαλάτιν, και ο Ποταμός Τουαλάτιν αποτελεί μέρος των νότιων ορίων της πόλης. Το γήινο ανάγλυφο του είναι σχεδόν επίπεδο, συνάδοντας με το αγροτικό παρελθόν και τις φάρμες που είναι ακόμη σε λειτουργία. Το Χίλσμπορο βρίσκεται περίπου 27 χιλιόμετρα δυτικά του Πόρτλαντ, και λίγο δυτικά του Μπίβερτον, σε υψόμετρο 194 feet (59 m) από το επίπεδο της θάλασσας.
Το οδικό σύστημα του Χίλσμπορο διαφέρει από πολλά άλλα στη χώρα. Οι περισσότερες πόλεις στην Κομητεία Ουάσινγκτον χρησιμοποιούν ένα αριθμητικό σύστημα και cardinal direction orientation βασισμένη σε ένα πλέγμα που αρχίζει στον Ποταμό Ουιλλαμέτ στο κέντρο του Πόρτλαντ, το οποίο ήταν αρχικά μέρος της Κομητείας Ουάσινγκτον. Για παράδειγμα, τα ονόματα των οδών στο Μπίβερτον γενικά περιλαμβάνουν προθέματα Νοτιοδυτικά (SW) επειδή το Μπίβερτον βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τέταρτο του δικτύου του Πόρτλαντ. Στο Χίλσμπορο, μερικά ονόματα κομητειακών δρόμων και διευθύνσεων εντάσσονται στο δίκτυο του Πόρτλαντ αντί του εσωτερικού κεντρικού δικτύου κατευθύνσεων του Χίλσμπορο, Το εσωτερικό πλέγμα στο Χίλσμπορο είναι επικεντρωμένο στην κεντρική διασταύρωση της Main Street,η οποία διατρέχει από ανατολάς προς δυσμάς, και της First Avenue, η οποία διατρέχει από βορρά προς νότο. Οι περισσότερες διευθύνσεις μέσα στην πόλη περιλαμβάνουν ένα πρόθεμα τεταρτημορίου: NW, NE, SW, or SE (ΒΔ, ΒΑ, ΝΔ ή ΝΑ). Η Main Street ορίζεται απλά ως East Main ή West Main, και η First Avenue μόνο ως North First ή South First. Οι διευθύνσεις στη νότια πλευρά των οδών και των ανατολικών πλευρών των λεωφόρων έχουν άρτιους αριθμούς, ενώ οι περιττοί αριθμοί βρίσκονται στην απέναντι πλευρά. Το σύστημα οδών του Χίλσμπορο περιέχει 20 τετράγωνα ανά μίλι (12,5 τετράγωνα ανά χιλιόμετρο).
Οι από βορρά προς νότο δρόμοι ονομάζονται avenues, ενώ οι από δυσμάς προς ανατολάς ονομάζονται streets. Όλα τα αδιέξοδα ονομάζονται είτε places είτε courts. Δρόμοι με καμπυλότητα μπορούν να ονομαστούν drives. Δρόμοι που δεν ανήκουν στην πόλη δεν είναι υποχρεωτικό να συμμορφώνονται με αυτές τις συμβάσεις ονοματολογίας.
Η πόλη διαιρείται σε οκτώ περιοχές σχεδιασμού, έκαστη εκ των οποίων περιέχει αρκετές γειτονιές.
Κλίμα
Τα καλοκαίρια στο Χίλσμπορο είναι γενικά θερμά, αλλά οι θερμοκρασίες όλο τον χρόνο μετριάζονται από την θαλάσσια επιρροή από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Η Κοιλάδα Ουιλλαμέτ στην οποία το Χίλσμπορο βρίσκεται λαμβάνει την πλειονότητα του υετού κατά τους χειμερινούς μήνες, με υγρότερη περίοδο από τον Νοέμβριο μέχρι τον Μάρτιο. Περιστασιακά ο υετός περιλαμβάνει χιονόπτωση. Το Χίλσμπορο λαμβάνει υετό 161 ημέρες ετησίως, κατά μέσον όρο. Ο μέσος ετήσιος υετός μεταξύ 1930 και 1998 ήταν 38 in (970 mm). Ο Αύγουστος είναι ο θερμότερος μήνας με μέση υψηλή θερμοκρασία 81 °F (27 °C), ενώ ο Ιανουάριος είναι ο ψυχρότερος μήνας με μέσο υψηλό 46 °F (8 °C). Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία, 108 °F (42 °C), σημειώθηκε στις 19 Ιουλίου 1956, και η χαμηλότερη, −10 °F (−23 °C), σημειώθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1950.
Δημογραφικά
Ο πληθυσμός του Χίλσμπορο αυξήθηκε από 402 το 1880 σε 2.016 μέχρι το 1910, καθιστώντας το την πολυπληθέστερη πόλη της κομητείας, σύμφωνα με την δεδομένα της απογραφής του 1910. Το 1970 είχε αυξηθεί σε πάνω από 15.000, αν και το γειτονικό Μπίβερτον το είχε υπερβεί ως πολυληθέστερη πόλη της κομητείας. Το 1990 υπήρχαν περισσότεροι από 37.000 κατοίκους, και οι εργαζόμενοι που ζούσαν σε άλλες πόλεις τους αύξαναν σε 110.000 κατά την διάρκεια της ημέρας. Στην Απογραφή του 2010 ο πληθυσμός ήταν 91.611, πέπτος σε κατάταξη μεταξύ των μεγάλων πόλεων της πολιτείας μετά το Πόρτλαντ, το Γιουτζίν, το Σάλεμ και το Γκρέσχαμ και ελαφρώς μπροστά από το Μπίβερτον, το οποίο ήταν έκτο. Αυτά τα στοιχεία έδειχναν αύξηση 30,5 από τους 70.186 κατοίκους του Χίλσμπορο το 2000, η οποάι καθιστούσε το Χίλσμπορο τέταρτη ταχύτερα αναπτυσσόμενη πόλη στην πολιτεία κατά την δεκαετία του 2000, και ταχύτερα αναπτυσσόμενη πόλη στην Κοιλάδα Ουιλλαμέτ την ίδια περίοδο. Το 2007 υπήρχαν 17.126 σπίτια που κατοικούντο από τους ιδιοκτήτες τους, με μέση τιμή σπιτιού στην πόλη ίση με $246.900. Το Bloomberg Businessweek κατέταξε την πόλη ως ταχύτερα αναπτυσσόμενη στο Όρεγκον για την περίοδο μεταξύ 1990 και 2010, for cities with populations over 10,000.
Απογραφή 2010
Κατά την απογραφή του του 2010 υπήρχαν 91.611 κάτοικοι, 33.289 νοικοκυριά και 22.440 οικογένειες που κατοικούσαν στην πόλη. Η πυκνότητα πληθυσμού ήταν 3.833,1 κάτοικοι ανά τετραγωνικό μίλι (1.480,0 /km2). Υπήρχαν 35.487 οικιακές μονάδες με μέση πυκνότητα 1484.8 /sqmi. Η φυλετική σύνθεση της πόλης ήταν 73,3% Λευκοί, 2,0% Αφροαμερικανοί, 1,0% Native American, 8.6% Asian, 0.4% Pacific Islander, 10.0% from other races, and 4.7% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 22.6% of the population.
Η διάμεση ηλικία στην πόλη ήταν 32 έτη. 26,8% των κατοίκων ήταν κάτω της ηλικίας των 18· 9,3% ήταν μεταξύ 18 και 24· 35,2% ήταν από 25 μέχρι 44· 20,8% ήταν από 45 μέχρι 64· και 7,8% ήταν 65 ετών ή περισσότερο. Η σύνθεση της πόλης ανά φύλο ήταν 50,2% αρσενικά και 49,8% θηλυκά.
Απογραφή 2000
Την περίοδο της απογραφής του 2000 υπήρχαν 25.079 νοικοκυριά, από τα οποία το 37,9% είχαν παιδιά κάτω των 18 που ζούσαν μαζί τους, το 54,7% ήταν παντρεμένα ζευγάρια που ζούσαν μαζί, το 9,0% είχε οικοκυρά χωρίς σύζυγο, και το 31,9% ήταν μη οικογένειες. Το 23,4% όλων των νοικοκυριών αποτελούντο από μόνα άτομα και το 5,3% είχε κάποιον άλλο που ζούσε μόνος ο οποίος ήταν 65 ετών ή μεγαλύτερος. Το μέσο μέγεθος νοικοκυριού ήταν 2,8 και το μέσο οικογενειακό μέγεθος ήταν 3,3.
28,3% των κατοίκων της πόλης ήταν κάτω των 18 ετών, 11,4% από 18 μέχρι 24, 37,0% από 25 μέχρι 44, 17,0% από 45 μέχρι 64, και 6,3% οι οποίοι ήταν 65 ετών ή μεγαλύτεροι. Η διάμεση ηλικία ήταν 30 έτη. Για κάθε 100 θηλυκά υπήρχαν 105,6 αρσενικά. Για κάθε 100 θηλυκά ηλικάις 18 και άνω, υπήρχαν 105,8 αρσενικά.
Το διάμεσο εισόδημα νοικοκυριού ήταν $51.737 και το διάμεσο οικογενειακό εισόδημα ήταν $57.379. Οι άνδρες είχαν διάμεσο εισόδημα $41.046 συγκριτικά με $30.172 για τις γυναίκες. Το κατά κεφαλήν εισόδημα για την πόλη ήταν $21.680. Περίπου 6,0% των οικογενειών και 9,2% του πληθυσμού ήταν κάτω από το όριο της φτώχειας, περιλαμβανομένου 10,9% εκείνων κάτω των 18 και 7,2% εκείνων ηλικίας ίσης ή άνω των 65. Το 2007, 28% των ανθρώπων ηλικίας 25 και άνω είχαν τουλάχιστον βασικό πτυχίο, ενώ ένα επιπλέον 11% είχε associate's degree. Those with less than a high school diploma made up 15% of the population, and 22% of residents had more than a high school diploma but less than a college degree.
Οικονομία
Πολλές τεχνολογικές εταιρείες λειτουργούν στο Χίλσμπορο, καθιστώντας το κέντρο του Silicon Forest του Όρεγκον.
Συγκεκριμένα, η μεγαλύτερη εγκατάσταση της Intel είναι στο Χίλσμπορο και περιλαμβάνει τρεις μεγάλες περιοχές: το Ronler Acres, το Jones Farm και το Hawthorn Farm, μαζί με αρκετά μικρότερα σημεία που απασχολούν περίπου 16.000 εργαζομένους. άλλες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας που διατηρούν εγκαταστάσεις στο Χίλσμπορο περιλαμβάνουν τη Yahoo!, Credence Systems, Synopsys, Epson, και την Sun Microsystems High-End Operations. Το Χίλσμπορο είναι η εταιρική έδρα της TriQuint Semiconductor, της Lattice Semiconductor, της RadiSys και της Planar Systems μεταξύ άλλων.
Το 2006 η Genentech ανακοίνωσε σχέδια να δημιουργήσει μια εγκατάσταση συσκευασίας και διανομής σε 100 acre στο Χίλσμπορο. Η αξίας $400 εκατομμυρίων εγκατάσταση άνοιξε το 2010, και οι αξιωματούχοι του Όρεγκον έλπιζαν ότι επίσης θα χρησίμευε για έρευνα και ανάπτυξη για την εταιρεία. Άλλες εταιρείες ιατρικής και βιοτεχνολογίας με έδρα το Χίλσμπορο είναι η FEI Company και η Acumed.
Η πόλη είναι επίσης ένα σημείο γείωσης τριών δικτύων καλωδίων οπτικών ινών ου ενώνουν τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά πλάτους του Ειρηνικού Ωκεανού: του C2C, του Southern Cross Cable και του VSNL Transpacific. Αυτές οι γειώσεις καλωδίων ελαττώνουν τα ενεργειακά κόστη και οι περικοπές φόρων οδήγησαν σε μια έκρηξη δημιουργίας κέντρων δεδομένων αρχίζοντας από το 2010. Τα κέντρα δεδομένων περιλαμβάνουν εκείνα της Adobe, της NetApp, της Umpqua Bank και της Fortune Data Centers.
Το Χίλσμπορο είναι η περιφερειακή έδρα της Rodgers Instruments, της ClearEdge Power, της Soloflex, της Norm Thompson Outfitters, της Eid Passport, και της Parr Lumber, μεταξύ άλλων. Η Fujitsu και η NEC Corporation είχαν παλαιότερα εργοστάσια στο Χίλσμπορο.
Το άλλο μεγάλο εμπορικό κέντρο στην πόλη είναι το The Sunset Esplanade, που βρίσκεται κατά μήκος του Αυτοκινητοδρόμους της Κοιλάδας Τουαλάτιν. Τον Νοέμβριο του 2005 άνοιξε στο Χίλσμπορο το μεγαλύτερο κατάστημα Costco. Το κατάστημα είναι πολύ μεγαλύτερο του μέσου καταστήματος της αλυσίδας.
Τα οινοποιεία κοντά στην πόλη περιλαμβάνουν το Oak Knoll Winery, που ιδρύθηκε το 1970, το παλαιότερο και μεγαλύτερο οινοποιείο στην Κομητεία Ουάσινγκτον. Το Helvetia Winery & Vineyards στα βόρεια του Χίλσμπορο άρχισε την δεκαετία του 1980. Ανάμεσα στα οινοποιεία στα νότια είναι το Gypsy Dancer Estates Winery και το Raptor Ridge. Τοπικά κρασιά είναι το pinot noir, το pinot gris και το chardonnay.
Εκπαίδευση
Τα δημόσια σχολεία στο Χίλσμπορο λειτουργούν υπό την Σχολική Περιφέρεια Χίλσμπορο (1J). Η περιφέρεια είνα μια ενοποιημένη σχολική περιφέρεια με είκοσι τρία δημοτικά σχολεία, τέσσερα μέσα σχολεία και τέσσερα σχολεία μέσης εκπαίδευσης, και τέσσερα σχολεία μέσης εκπαίδευσης. Στη περιφέρεια επίσης λειτουργεί το Miller Education Center, ένα εναλλακτικό σχολείο, το αθλητικό σύμπλεγμα Hare Field και το City View Charter School. Η σχολική περιφέρεια καλύπτει το Χίλσμπορο, το Σολς, την Ρίντβιλ, το Νορθ Πλέινς, το Ουέστ Γιούνιον, και άλλες περιβάλλουσες κοινότητες. Οι συνολικές εγγραφές το 2008 ήταν 20.543 μαθητές, καθιστώντας την τέταρτη μεγαλύτερη περιφέρεια στην πολιτεία. Τα τέσσερα παραδοσιακά σχολεία μέσης εκπαίδευσης (high schools) είναι, κατά σειρά δημιουργίας:
Οι ευκαιρίες ανώτατης εκπαίδευσης περιλαμβάνουν την δυτική πανεπιστημιούπολη του Oregon Health & Science University (OHSU) και η δορυφορική πανεπιστημιούπολη του Portland West του Oregon Institute of Technology. Η τοποθεσία του OHSU ήταν προηγουμένως εκείνη των τμημάτων Oregon Graduate Institute (τώρα OGI School of Science and Engineering) και Oregon National Primate Research Center του OHSU. Τα campus του OHSU και του OIT βρίσκονται στην συνοικία Τάνασμπουρν. Το Pacific University λειτουργεί ένα δορυφορικό Health Professions Campus στο κέντρο της πόλης παρακείμενο στο Tuality Community Hospital. Άλλες εκπαιδευτικές ευκαιρίες είναι διαθέσιμες στο Work Force Training Center (Capital Center) και ένας κλάδος του University of Phoenix, αμφότερα βρίσκονται στο Τάνασμπουρν. Το Χίλσμπορο είναι έδρα ιδιωτικών δημοτικών και δευτεροβάθμιων σχολείων που περιλαμβάνουν το Faith Bible High School, το St. Matthew Catholic School, το Tualatin Valley Academy, το Swallowtail School και το Renaissance Alternative School μεταξύ άλλων.
Μεταφορές
Οι δημόσιες μεταφορές γίνονται με λεωφορεία και τραμ, τα οποία διοικούνται από την περιφερειακή υπηρεσία διαμετακομιδής TriMet. Η πρώτη γραμμή ελαφρού σιδηροδρόμου (τραμ) MAX, τώρα γνωστή ως Blue Line, επεκτάθηκε για να εξυπηρετεί το Χίλσμπορο στις 12 Σεπτεμβρίου 1998. Το δυτικό τέρμα βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Το Ουίλλοου Κρικ και τα κέντρα διαμετακομιδής του Χίλσμπορο (TC) είναι οι κύριοι κόμβοι του συστήματος δημόσιων μεταφορών, αν και επτά άλλοι σταθμοί MAX παρέχουν διάφορες βαθμίδες λεωφορειακής διασύνδεσης. Οι MAX Stations (από δυσμάς προς ανατολάς) είναι το Hatfield Government Center, το Hillsboro Central TC, το Tuality Hospital, το Washington/Southeast 12th Avenue, το Fair Complex / Hillsboro Airport, το Hawthorn Farm, το Orenco, το Quatama και το Willow Creek TC. Δίπλα στον σταθμό Tuality Hospital βρίσκεται το Hillsboro Intermodal Transit Facility, το οποίο άνοιξε και αποπληρώθηκε από κοινού από το νοσοκομείο, το Pacific University και την πόλη. Η εγκατάσταση είναι κυρίως χώρος στάθμευσης, αλλά περιλαμβάνει ερμάρια και ντους για τους δικυκλιστές μαζί με σταθμούς ανεφοδιασμού ηλεκτρικών οχημάτων.
Ο Oregon Route 8, γνωστός τοπικά ως Tualatin Valley Highway (TV Highway), είναι ο βασικός από ανατολάς προς δυσμάς αυτοκινητόδρομος. Ο U.S. Route 26, επίσης γνωστός ως Sunset Highway, διχοτομεί την βορειοανατολική γωνία της πόλης. Άλλοι μεγάλοι east–west roads are Cornell Road and Main Street / Baseline Road. Οι κύριοι δρόμοι από βορρά προς νότο είναι ο Oregon Route 219 / 1st Street, 10th Street / Cornell Road, Cornelius Pass Road και Brookwood. Ο μεγαλύτερος δρόμος από βορρά προς νότο, η 185η Λεωφόρος, συνορεύει με το Μπίβερτον και διατρέχει την απόσταση μεταξύ του Tanasbourne Town Center και του υπόλοιπου Χίλσμπορο. Ο TV Highway συνδέει το Κορνέλιους και το Φόρεστ Γκρόουβ στα δυτικά και το Μπίβερτον στα ανατολικά.
Υγειονομική περίθαλψη
Οι νοσηλευτικές υπηρεσίες παρέχονται από το Tuality Community Hospital στο κέντρο της πόλης. Εγκαινιασμένο το 1918 ως το πρώτο νοσοκομείο της πόλης, η εγκατάσταση των 167 κλινών λειτουργεί υπό το Tuality Healthcare. Άλλες σημαντικές ιατρικές εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν το Kaiser Permanente's Sunset Medical Office και το κέντρο πρώτων βοηθειών του Providence Health & Services, αμφότερα στην περιοχή Τάνασμπουρν. Το Kaiser Permanente έλαβε έγκριση το 2007 να χτίσει ένα νοσοκομείο στο σημείο του υπάρχοντος ιατρικού του γραφείου στο Τάνασμπουρν. Εκτιμώντας ότι θα κοστίσει $242 εκατομμύρια, το Kaiser Westside Medical Center θα αρχίσει με 126 κλίνες με σχεδιασμένη χωρητικότητα 174 κλινών όταν αποπερατωθεί. Το Τμήμα Βετεράνων άνοιξε μια ιατρική κλινική στην πειοχή του Τάνασμπουρν το 2008.
Αξιοσημείωτοι άνθρωποι
Για περισσότερα από 150 έτη, η πόλη συνδέεται με άτομα όπως ο Ντέιβιντ Χιλ, ο ιδρυτής της πόλης, το Tiffeny Milbrett, έναν Ολυμπιονίκη και παγκόσμιο πρωταθλητή ποδοσφαίρου. Δύο κυβερνήτες του Όρεγκον, ο Τζέιμς Ουίτικομπ και ο Πολ Λ. Πάτερσον, αποκαλούν την πόλη σπίτι τους. Άλλοι πολιτικοί είναι τα μέλη του Κογκρέσου Τόμας Χ. Τονγκ και ο Σάμιουελ Θέρστον· οι δήμαρχοι Ουίλλιαμ Ν. Μπάρετ, Μπέντζαμιν Π. Κορνέλιους, και ο Ουίλλιαμ Ντ. Χερ, πατριάρχης της πολιτικής οικογένειας Hare. Οι αθλητές περιλαμβάνουν τους Έρικ Άινγκ, Σκοτ Μπρόσιους, Αντ Ρούτσμαν, Ουές Σούλμεριχ, Ουόλλυ Μπάκμαν, και τους Ολυμπιονίκες Τζον Ίνμαν, Τόμας Γκάρριγκους και Τζιν Σόμπερτ. Το Χίλσμπορο ήταν επίσης σπίτι της Πέγκυ Υ. Φόουλερ, του πρώην κορυφαίου στελέχους της Portland General Electric, του παραγωγού Μπρους Ζάμπελ, της "Μητέρας Βασίλισσας του Όρεγκον" Μέρι Ράμσεϊ Γουντ, του Τόμμυ Όβερστριτ και του επαγγελματία παλαιστή Ρόντυ Πάιπερ.
Αδελφή πόλη
Η μόνη σχέση με αδελφή πόλη είναι με το Φουκουρόι, μια πόλη περίπου 85.000 κατοίκων στο νομό Σιζουόκα στην κεντρική Ιαπωνία. Οι πόλεις, οι οποίες έχουν παρόμοιες οικονομικές βάσεις στην γεωργία και την υψηλή τεχνολογία, άρχισαν τις σχέσεις τους τον Νοέμβριο 1988. Η σχέση περιλαμβάνει ανταλλαγές μαθητών μεταξύ σχολείων σε κάθε πόλη. Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 το Χίλσμπορο ανεπιτυχώς προσπάθησε να βρει μια αδελφή πόλη στο Μεξικό και επίσης παραμέλησε την σχέση του με το Φουκουρόι. Όμως, το 2008 μια ομάδα ενηλίκων από το Φουκουρόι επισκέφθηκε το Χίλσμπορο για να εορτασθεί η 20ή επέτειος της συμφωνίας αδελφοποίησης, και μια ομάδα νέων την επισκέφθηκε το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Όρεγκον
Μίμι Λέντερ
Η Μίριαμ (Μίμι) Λέντερ (Miriam / Mimi Leder, γενν. 26 Ιανουαρίου 1952) είναι Αμερικανίδα σκηνοθέτιδα και παραγωγός του κινηματογράφου, με ταινίες περιπέτειας, όπως η Ολέθρια σύγκρουση (1998) στο ενεργητικό της. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα απόφοιτος της Σχολής του AFI το 1973. Εργάσθηκε πολύ και στην τηλεόραση.
Οικογένεια και μάθηση
Η Λέντερ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Γονείς της ήταν ο σκηνοθέτης, παραγωγός, ηθοποιός και σεναριογράφος Πωλ Λέντερ (1926-1996) και η κλασική πιανίστρια Έτυλ (Etyl) Λέντερ. Η Μίριαμ μεγάλωσε στο Λος Άντζελες. Κατά την παιδική της ηλικία, ο πατέρας της, που ήταν ανεξάρτητος καλλιτέχνης και παραγωγός χαμηλού προϋπολογισμού, γνώρισε σε εκείνη και στα αδέλφια της (ο μεγαλύτερος αδελφός της Ρέουμπεν γεννήθηκε το 1950) τον κόσμο του κινηματογράφου. Η ενασχόληση με τις ταινίες από μικρή ηλικία έδωσε στη Μίμη τις δεξιότητες και την αυτοπεποίθηση για να καταστεί η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή στη Σχολή του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου (AFI). Σπούδασε διεύθυνση φωτογραφίας κινηματογράφου, αλλά απολάμβανε τη συνεργασία με τους ηθοποιούς και την αφήγηση ιστοριών.
Σταδιοδρομία
Η Λέντερ άρχισε τη σταδιοδρομία της ως επόπτρια σεναρίου σε μια σειρά ταινιών όπως οι Spawn of the Slithis (1978), Dummy (1979), The Boy Who Drank Too Much (1980) and A Long Way Home (1980), προτού εργαστεί στην τηλεοπτική αστυνομική σειρά Hill Street Blues (1981). Μετά τη σκηνοθεσία μιας ταινίας μικρού μήκους, της Short Order Dreams, που έγραψε και χρηματοδότησε ο πατέρας της, ο δημιουργός του Hill Street Blues Στήβεν Μπότσκο και ο σκηνοθέτης Γκρέγκορυ Χόμπλιτ της ανέθεσαν να σκηνοθετήσει ένα επεισόδιο της σειράς L.A. Law.
Το 1988 η Λέντερ συνέχισε στην τηλεόραση με επεισόδια των σειρών Crime Story, The Bronx Zoo, Midnight Caller και αρκετά της China Beach (1988–91), για τα οποία πήρε 4 υποψηφιότητες για Βραβείο Emmy. Μετά γύρισε κάποιες τηλεταινίες προτού προσληφθεί ως σκηνοθέτιδα για τη σειρά Στην Εντατική (ER, 1994–2009). Εκεί εφάρμοσε με επιτυχία τις κινηματογραφικές γνώσεις της και την τεχνική της «κάμερας στο χέρι» για να δώσει σκηνές με ένταση, με την κάμερα να τρέχει στους διαδρόμους και στα δωμάτια του νοσοκομείου. Πήρε έτσι τα πρώτα της βραβεία Emmy, για «Καλύτερη Δραματική Σειρά», το 1995 και το 1996. Η φήμη της αυξήθηκε και σύντομα δέχθηκε μία προσφορά από τον Στήβεν Σπήλμπεργκ να σκηνοθετήσει την πρώτη ταινία παραγωγής της νέας εταιρείας του (της DreamWorks) με τίτλο Ο Ειρηνοποιός (1997), μία περιπέτεια που η ίδια ανέφερε ότι βλέπει ως δραματική ταινία. Η Λέντερ έγινε έτσι μία από τις ελάχιστες γυναίκες που είχαν σκηνοθετήσει ταινία περιπέτειας. Πράγματι, το γύρισμα αυτής της ταινίας έδωσε αφορμή να γραφούν πολλά στον τύπο σχετικά με τις ευκαιρίες που είχαν οι γυναίκες σκηνοθέτιδες στο Χόλυγουντ. Προετοιμάστηκε για τη σκηνοθεσία αυτή μελετώντας για τα τρένα και τα οπτικά εφέ και δηλώνει υπερήφανη για το αποτέλεσμα.
Συνεχίζοντας με τη DreamWorks, η Λέντερ σκηνοθέτησε τις ταινίες Ολέθρια σύγκρουση (1998) και Χωρίς αντάλλαγμα (2000), ενώ την ίδια εποχή δημιούργησε μία προσωπική ταινία για τους γονείς της με τίτλο Sentimental Journey (1999). Από τότε η Λέντερ κινείται με εναλλαγές μεταξύ του κινηματογράφου και της τηλεοράσεως, παράγοντας και/ή σκηνοθετώντας τηλεσειρές όπως οι The Beast (2001), Jonny Zero (2005) και Vanished (2006), και ταινίες ή τηλεταινίες όπως οι Εντιμότατοι διαρρήκτες (2009) και Heavenly (2011).
Το 2011 ορίστηκε ως σκηνοθέτιδα για το ρημέικ της ταινίας Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο, ένα σχέδιο που εγκαταλείφθηκε.
Προσωπική ζωή
Η Λέντερ είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Γκάρυ Γουέρντς (Gary Werntz) και έχουν μία κόρη, την ηθοποιό Χάννα Λέντερ (γενν. 1986) που έπαιξε ως παιδί σε ταινίες της μητέρας της. Ο Γκάρυ έχει επίσης παίξει σε ταινίες της συζύγου του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Νεβάδο δε Κάτσι
Το Νεβάδο δε Κάτσι (Nevado de Cachi) είναι το όνομα που δόθηκε σε ένα μεγάλο σύμπλεγμα βουνών που βρίσκεται στην επαρχία Σάλτα, στην Αργεντινή. Το σύμπλεγμα αυτό αριθμεί αρκετές κορυφές, με την υψηλότερη να βρίσκεται στα 6.380μ., η οποία ονομάζεται Κούμπρε Λιμπερταδόρ (Cumbre Libertador). Η κορυφή αυτή αναρριχήθηκε για πρώτη φορά το 1950. Τα βουνά έχουν θέα στο Κάτσι, ένα παραδοσιακό χωριό της βόρειας Αργεντινής.
Η κύρια κορυφή αναρριχάται σπάνια (λιγότερες από 5 αποστολές ετησίως) και οι δευτερεύουσες κορυφές ακόμη λιγότερο. Ορισμένες από αυτές έχουν αναρριχηθεί μόνο μία φορά. Το βουνό μπορεί να αναρριχηθεί, σε ευνοϊκές καιρικές συνθήκες, σε πέντε ημέρες από μια ομάδα πλήρως εγκλιματισμένη σε υψόμετρο 4.000 μέτρων.
Η ποιότητα των βράχων είναι σχεδόν παντού κακή, υπάρχει μόνιμο χιόνι αλλά σχεδόν καθόλου παγετώνες. Το αναρριχητικό ενδιαφέρον είναι μικρό, αλλά η περιοχή είναι εξαιρετικής ομορφιάς. Σχεδόν όλες οι διαδρομές είναι εύκολες αλλά οι πτώσεις βράχων είναι συχνές. Το καλοκαίρι η γραμμή του χιονιού βρίσκεται περίπου στα 5.800μ., ενώ το χειμώνα είναι σημαντικά χαμηλότερα (έως και 3.500μ.), καθιστώντας δυνατές ορισμένες τεχνικές αναρριχήσεις (διαδρομή με πάγο και χιόνι σε περίπου 55 μοίρες). Η περιοχή βιώνει τις ίδιες εποχές με τη Βολιβία, τα καλοκαίρια είναι ξηρά αλλά ο χειμώνας μπορεί να είναι πολύ βροχερός με έντονες χιονοπτώσεις. Ο άνεμος είναι ίσως ο κύριος κίνδυνος και δεν πρέπει να υποτιμάται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Αργεντινής
Γλάρος Λέρου
Για νησίδες με το ίδιο όνομα, δείτε το λήμμα: Γλάρος (αποσαφήνιση)
Ο Γλάρος είναι βραχονησίδα της Λέρου στα Δωδεκάνησα, η οποία  βρίσκεται δυτικά της Λέρου, δυτικά της Καλύμνου και ανατολικά της Αμοργού, ανάμεσα στις νησίδες Κίναρος (ανατολικά) και Λέβιθα (δυτικά). Έχει έκταση 0,177 τ.χλμ. και έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae) και Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικούνται και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγονται στο Δήμο Λέρου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λέρου
Νεχέλ
Η Νεχέλ (αραβικά : نِخِل) είναι πόλη της Αιγύπτου στη χερσόνησο του Σινά και στο Κυβερνείο Βορείου Σινά. Βρίσκεται στο κέντρο της χερσονήσου και στις παρυφές του όρους Ελ Τιχ.
Η πόλη από την αρχαιότητα είχε στρατηγική σημασία, και είναι γνωστή για το κάστρο το οποίο έχει προστεθεί στον ενδεικτικό κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς.
Κλεμάν Ζιγκλάρ
Ο Κλεμάν Ζιγκλάρ (Clément Juglar, 15 Οκτωβρίου 1819 - 28 Φεβρουαρίου 1905), ήταν Γάλλος γιατρός και στατιστικολόγος. Έγινε περισσότερο γνωστός για την πρώτη επιστημονική επεξεργασία του οικονομικού κύκλου και την ανάπτυξη των σχετικών θεωριών.
Το έργο του άσκησε επιρροή στους μεταγενέστερους και ιδιαίτερα στον Γιόζεφ Σουμπέτερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι οικονομολόγοι
Ευαγόρας Αυγόρου
Ο Ευαγόρας Αυγόρου είναι μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Αυγόρου της επαρχίας Αμμοχώστου.
Ιστορία
Το σωματείο Ευαγόρας Αυγόρου ιδρύθηκε το 1938. Πήρε την ονομασία του από τον αρχαίο βασιλιά της Σαλαμίνας, Ευαγόρα.
Η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου αρχικά εντάχθηκε στην Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αμμοχώστου (ΕΠΟΑ). Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 η ΕΠΟΑ διαλύθηκε. Το 1975 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδία Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου (ΠΟΕΠΑ). Κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΠΟΕΠΑ εννέα φορές ενώ κατέκτησε και οκτώ φορές το κύπελλο ΠΟΕΠΑ. Έως το 1990 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ομοσπονδίας αυτής.
Το 1990 εξασφάλισε μέσα από το πρωτάθλημα ένταξης τη συμμετοχή του στη Δ΄ κατηγορία 1990-91. Συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα.
Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΠΑ μέχρι που αυτή ανέστειλε τη λειτουργία της το 2015. Από το 2015 συμμετέχει στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αμμοχώστου-Λάρνακας (ΠΟΑΛ).
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ευαγόρας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1938 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αυγόρου
2244 Τέσλα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τέσλα είναι C (ανθρακούχος). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Αμβρόσιος Δαμαλάς
Ο Αμβρόσιος Δαμαλάς (2 Ιουνίου 1808-29 Ιουλίου 1869) ήταν έμπορος και δήμαρχος Ερμουπόλεως.
Βίος και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Χίο το 1808 και καταγόταν από ενετικής καταγωγής αρχοντική οικογένεια που εμφανίζεται στη Χίο από το 17ο αιώνα. Ο πατέρας του, Ιωάννης Ζαννή Δαμαλάς, ήταν πρόκριτος της Χίου και εκτελέστηκε το 1822 στη σφαγή της Χίου. Η μητέρα του γόνος της εγκύρου οικογενείας των Πετροκοκκίνων, η αδελφή του Αγγαιρού και ο ίδιος, πουλήθηκαν το 1822 στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Ο Αμβρόσιος ήταν 13 ετών όταν αιχμαλωτίστηκε και σύρθηκε στο σκλαβοπάζαρο της Κωνσταντινούπολης μαζί με άλλους Χιώτες συνομήλικούς του, όπως ο Γεώργιος Σουρίας με τον οποίο ήταν σύντροφοι στην αιχμαλωσία για τρία χρόνια και δέθηκαν με παντοτινή φιλία. Στα τρία χρόνια, μαζί με άλλα παιδιά Ελλήνων απέδρασαν, επιβιβάστηκαν σε Ρωσικό πλοίο και εγκαταλείφθηκαν από το πλοίαρχο στις ακτές του Ευξείνου Πόντου. Μετά από πολλές περιπέτειες έφθασε σε πόλη κοντά στην Οδησσό. Εκεί εργάστηκε με προθυμία και εργατικότητα σαν υπηρέτης σε μαγαζί Ελληνα, ο οποίος εκτίμησε την εντιμότητα και την ευγένειά του και μετά από τις εργασίες στο μαγαζί του μάθαινε γράμματα. Στη Ρωσία συνάντησε τον εξάδελφο της μητέρας του Δημήτριο Μαυρογορδάτο που τον πήρε υπό την προστασία του και τον έστειλε σε συγγενείς στη Νάξο. Εκεί έμεινε δύο χρόνια και μετά ακολούθησε τους συγγενείς του στη Σύρο, όπου ξανάσμιξε με την αδελφή του που είχε δραπέτευσει από το χαρέμι. Ο Μαυρογορδάτος περιέσωσε μικρό μέρος της περιουσίας του Ιωάννη Δαμαλά, που μαζί με τα χρήματα που κληρονόμησαν τα αδέλφια από τον ετεροθαλή αδελφό τους που απεβίωσε στη Μασσαλία, αποτέλεσαν τη βάση για μία λαμπρή σταδιοδρομία στο εμπόριο. Ο Αμβρόσιος εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο εμπορικό παράγοντα της ακμάζουσας Σύρου και απέκτησε πολύ πλούτο. Τα υλικά αγαθά που απέκτησε τα χρησιμοποίησε για να βοηθήσει τους συνανθρώπους του.
Το 1845 παντρεύτηκε την Καλλιόπη Ράλλη, θυγατέρα του Λουκά Ράλλη και της Δέσποινας Ροδακανάκη.
Το 1851 εκλέχτηκε Δημοτικός Πάρεδρος και το 1853 εκλέχτηκε Δήμαρχος Ερμουπόλεως. Διετέλεσε Δήμαρχος δύο περιόδους, από το 1853 έως το 1862. Η περίοδος της Δημαρχίας του Δαμαλά είναι η λαμπρότερη περίοδος της πόλεως. Επί της Δημαρχίας του έγινε η διάνοιξης οδών όπως αυτής που οδηγούσε στην Ποσειδωνία και το Μάννα, διαμορφώθηκε η οδός των Ταλάντων, διαμορφώθηκε η πλατεία Όθωνος, πλακοστρώθηκαν οδοί, κατασκευάστηκε δεξαμενή στο Νησάκι και ανεγέρθηκε η Ιερατική Σχολή στον Άγιο Γεώργιο κ.ά. Μεγάλη επιτυχία αυτής της περιόδου ήταν η ίδρυση στην Ερμούπολη της "Ελληνικής Ατμοπλοϊας" στην οποία πρωτοστάτησε ο ίδιος ο Δαμαλάς. Το 1855 με πρωτοβουλία του ιδρύθηκε το Δημοτικόν Ορφανοτροφείο Αρρένων Ερμουπόλεως. Στη δεύτερη τετραετία του επεκτάθηκε η Ερμούπολη μέχρι τα Βαπόρια, κτίστηκε στο Νησάκι δημοτικό καφενείο και παραχώρησε τμήμα της ιδιοκτησίας του για την επέκταση της πλατείας Όθωνος. Καταλυτική ήταν η επιρροή του Γεωργιου Σουρία στα θέματα της εκπαίδευσης. Ιδρύθηκε και τρίτο Εκπαιδευτήριο και Οικοτροφείο. Στο Γυμνάσιο και το Ελληνικό σχολείο κάθε χρόνο φοιτούσαν 400 μαθητές πολλοί δε από το εξωτερικό.
Ο Δαμαλάς κατάφερε να αντιμετωπίσει με επιτυχία τις κρίσεις που προέκυψαν στη Σύρο λόγω του Κριμαϊκού πολέμου. Με δική του πρωτοβουλία οι εύποροι έμποροι προσέφεραν χρήματα για την αγορά σιταριού το εμπόριο του οποίου θα απειλούταν με τον αποκλεισμό των ρωσικών λιμανιών. Προνόησε ακόμα και για την περίθαλψη των προσφύγων από την Οθωμανική αυτοκρατορία μετά την επιδείνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Όταν τέλος χολέρα μεταδόθηκε στη Σύρο τον Ιούνιο του 1854 από τα γαλλικά στρατεύματα η στάση του Δαμαλά και των δημοτικών αρχών που χαρακτηρίστηκε από αυταπάρνηση απέτρεψε την επιδείνωση της κατάστασης.
Η κρίση που αντιμετώπισε ο Δαμαλάς και που είχε ως αποτέλεσμα το τέλος της πολιτικής του καριέρας ήταν η αντιοθωνική εξέγερση της Ερμούπολης το 1862 και τα Κυθνιακά. Ο Νικόλαος Λεωτζάκος διοικητής του τμήματος πεζικού στη Σύρο στασίασε εναντίον της κυβέρνησης στις 28 Φεβρουαρίου και όπλισε τον πληθυσμό της Ερμούπολης που συμμετείχε στην εξέγερση. Ο νομάρχης Σύρου και οι δημόσιες αρχές έμειναν πιστές στο βασιλιά και εγκατέλειψαν την πόλη. Ο Δαμαλάς και το δημοτικό συμβούλιο αποδέχτηκαν τους στόχους της εξέγερσης και ενίσχυσαν τους στασιαστές. Οι στασιαστές την επόμενη μέρα έπλευσαν στην Κύθνο για να απελευθερώσουν τους κρατούμενους που βρίσκονταν εκεί και στη συνέχεια να κινηθούν προς τη Χαλκίδα και από εκεί στην πρωτεύουσα. Οι κυβερνητικές δυνάμεις όμως που καταφθάνουν με τον ατμοδρόμωνα "Αμαλία" κατάφεραν να νικήσουν και να συλλάβουν τους στασιαστές. Στις 2 Μαρτίου έφτασαν στη Σύρο και κάλεσαν τους στασιαστές να παραδοθούν. Την επόμενη μέρα αποβιβάστηκαν στο νησί οι κυβερνητικές δυνάμεις και το Δημοτικό Συμβούλιο αποκήρυξε τα ψηφίσματά του υπέρ της εξέγερσης και επανέφερε ψήφισμα της 4ης Φεβρουαρίου που καταδίκαζε τα Ναυπλιακά. Η ταλαντευόμενη στάση του Δαμαλά και των δημοτικών αρχών κατά τη διάρκεια της στάσης οφειλόταν στο φόβο που είχε ο Δαμαλάς και οι ανώτερες τάξεις της πόλης στη ζημιά που μπορούσε να προκληθεί στο εμπόριο της πόλης και στον κίνδυνο κοινωνικών αναταραχών. Εξαιτίας αυτής της στάσης ο Όθωνας απέλυσε το Δαμαλά και διέλυσε το δημοτικό συμβούλιο. Στις επόμενες εκλογές την ίδια χρονιά εξελέγη πάλι Δήμαρχος όμως παραιτήθηκε. Λίγο καιρό αργότερα εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Μασσαλία. Και από το εξωτερικό ο Δαμαλάς βοηθούσε όποτε είχε ευκαιρία στις εθνικές υποθέσεις, όπως στην Κρητική Επανάσταση.
.Το 1869 του απονεμήθηκε από τους πολίτες της Ερμούπολης χρυσό αδαμαντοκόλλητο μετάλλιο. Στις 28 Δεκεμβρίου 1869 απεβίωσε στη Μασσαλία. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Ερμούπολη και ετάφη στο νεκροταφείο του Αγίου Γεωργίου.
Απέκτησε τέσσερα παιδιά.Τον Ιωάννη, Κατερίνα, Παύλο και Αριστείδη.
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Ερμουπόλεως
Ράφα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ράφα είναι γνωστά τα παρακάτω :
Αχαάβ
Ο Αχαάβ υπό την επίδραση της συζύγου του υποστήριξε την ειδωλολατρία και καταδίωξε τους λίγους εναπομείναντες στην "πάτρια θρησκεία" του Ισραήλ, μεταξύ των οποίων και εκείνον τον προφήτη Ηλία. Ως νέα θρησκεία του κράτους του επανέφερε τη λατρεία του Βαάλ. Ανεξάρτητα αυτών ο Αχαάβ εξωράισε την νέα πρωτεύουσα του κράτους του, που ίδρυσε ο πατέρας του, την Σαμάρεια καθώς επίσης ίδρυσε και νέες πόλεις επιχειρώντας νικηφόρους πολέμους κατά του Μπεναντάντ (γιου του Άδερ). Αργότερα συμμάχησε με τους Ασσυρίους αλλά ηττήθηκε στη θέση Καρκάρ από τον Σαλμανασέρ Γ΄. Αργότερα συμμαχώντας με τον Βασιλέα του Ιούδα Ιωσαφάτ επεχείρησε νέα εκστρατεία κατά της Συρίας όπου και έπεσε μαχόμενος στη "Ραμώδ Γαλαάδ".
Αναφορές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Αλεξάντερ Ζούκ
Σκίτσα
Ο Αλεξάντερ Ζούκ είχε σχεδιάσει τα εμβλήματα των πάρακατω βραβείων:
Διακρίσεις
Ο Αλεξάντερ Ζούκ είχε βραβευτεί με το Βραβείο της Φιλίας.
Κατηγορία:Σοβιετικοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Ρομπέρτα Ουίλιαμς
Η Ρομπέρτα Ουίλιαμς (αγγλικά: Roberta Williams) (γεννημένη στις 16 Φεβρουαρίου του 1953) είναι Αμερικάνα σχεδιάστρια βιντεοπαιχνιδιών, συγγραφέας, και συνιδρυτής του Sierra On-Line (αργότερα Sierra Entertainment). Ανέπτυξε το πρώτο της παιχνίδι όσο ζούσε στο Simi Valley, στην Καλιφόρνια. Διάσημη έγινε λόγω της δουλειάς της στα γραφικά παιχνίδια περιπέτειας, με τίτλους όπως το "Mistery House", τη σειρά "King's Quest", & το Phantasmagoria. Παντρεύτηκε τον Κεν Ουίλιαμς και αποσύρθηκε από τη δουλειά της το 1999. Η Ρομπέρτα είναι μια από τους σχεδιαστές παιχνιδιών υπολογιστή με τη μεγαλύτερη επιρροή της δεκαετίας του 80' και 90'. και έχει αναφερθεί ως δημιουργός του είδους των γραφικών παιχνιδιών περιπέτειας.
Καριέρα
Τις δεκαετίες των 80' και 90', η Ρομπέρτα και ο άντρας της ήταν σημαντικές μορφές στην ανάπτυξη των γραφικών παιχνιδιών περιπέτειας. Το 1980 ίδρυσαν την εταιρία On-Line Systems, που αργότερα έγινε Sierra On-Line. Το πρώτο παιχνίδι των Ουίλιαμς και ταυτόχρονα το πρώτο γραφικό παιχνίδι περιπέτειας ήταν το Mystery House (1980). Το δεύτερο, "Wizard and the Princess",(1980), πρόσθεσε χρώμα. Όμως η πρώτη πραγματική επιτυχία ήταν η σειρά "King's Quest", στην οποία υπήρχε ένας μεγάλος πλούσιος κόσμος, που μπορούσε να εξερευνηθεί από τους παίκτες. Μετά από αυτό, η Ρομπέρτα Ουίλιαμς σχεδίασε τίτλους όπως το "Mixed-Up Mother Goose"(1987), το "The Colonel's Bequest" (1989), και το "Phantasmagoria" (1995), που ήταν το πρώτο στη διάρκεια της καριέρας της το οποίο είχε αναπτυχθεί με τεχνολογία βίντεο πλήρους κίνησης. Το "''Phantasmagoria" περιλάμβανε ακραίες σκηνές βίας και βιασμού. Οι κριτικές για αυτό είναι μεικτές.'' Η Ρομπέρτα πόζαρε για το εξώφυλλο του παιχνιδιού του Τσάκ Μπέντον "Softporn Adventure", δημοσιευμένο από την On-Line Systems. Επίσης πόζαρε, πολύ αργότερα μαζί με τα παιδιά της σαν Mother Goose για τη φωτογραφία εξωφύλλου του Mixed up Mother Goose. Στο τέλος του Leisure Suit Larry 3 υπάρχει σαν χαρακτήρας μέσα στο παιχνίδι. Επίσης υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον χαρακτήρα της Κάμερον στην τηλεοπτική σειρά του AMC "Halt and Catch Fire".
H Ars Technica δήλωσε ότι η Ρομπέρτα Ουίλιαμς ήταν "μία από τις πιο σημαντικές και παραδειγματικές φιγούρες στο adventure gaming". Το GameSpot την έβαλε στο #10 στη λίστα του με τους ανθρώπους με την περισσότερη επιρροή στο computer gaming όλων των εποχών επειδή "πίεσε τον φάκελο" των γραφικών περιπετειών και η συνεισφορά της στη δημιουργία παιχνιδιών από την οπτική γωνία της γυναίκας ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Επίσης πολλοί ήταν οι τίτλοι της που απευθύνονται στη mainstream αγορά, ενσωματώνοντας ταυτόχρονα τις πιο σύγχρονες τεχνολογίες σε γραφικά και ήχο όπου ήταν δυνατό." Το 1997, το Computer Gaming World την κατέταξε ώς #10 στη λίστα της με τους ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον σχεδιασμό παιχνιδιών περιπέτειας. Το 2009, το IGN έβαλε την Ουίλιαμς στην 23η θέση στη λίστα με τους καλύτερους δημιουργούς βιντεοπαιχνιδιών όλων των εποχών, εκφράζοντας την ελπίδα ότι μια μέρα θα επανέλθει στη δουλειά.
Από τότε που αποσύρθηκε, το 1999 (δηλώνοντας τότε ότι είναι σε Σαββατική ), αποφεύγει τη δημοσιότητα και σπάνια δίνει συνεντεύξεις για να μιλήσει για το παρελθόν της στη Sierra On-Line. Όμως, το 2006 σε μία συνέντευξη, έχει παραδεχθεί ότι το αγαπημένο της από τα παιχνίδια που δημιούργησε ήταν το Phantasmagoria και όχι το King's Quest: "Αν μπορούσα να διαλέξω μόνο ένα παιχνίδι, θα διάλεγα το Phantasmagoria, αφού διασκέδασα πολύ κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του, η οποία ήταν μια πρόκληση. (Και μ'αρέσουν οι προκλήσεις!) Παρόλα αυτά, πάντα θα έχω στην καρδιά μου τη σειρά King's Quest, και ειδικά το King's Quest I, αφού ήταν αυτό που πραγματικά δημιούργησε τη Sierra On-Line."
Γκρέιτ Αμπάκο
Το Γκρέιτ Αμπάκο (Αγγλικά: Great Abaco Island) είναι νησί στο αρχιπέλαγος Λουκάγιαν, το οποίο ανήκει στις Μπαχάμες. Με έκταση 1.144 τ.χλμ. είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί των Μπαχαμών, μετά το Βόρειο Άντρος, το Γκρέιτ Ινάγκουα, το Νότιο Άντρος και το Γκραντ Μπαχάμα και έχει πληθυσμό 16.692 κατοίκους (2000). Κύριος οικισμός του νησιού είναι το Μαρς Χάρμπουρ με 6.283 κατοίκους.
Ρομπέρτα Ουίλιαμς
Καριέρα
Σε μια συνέντευξη του 2006, η Ουίλιαμς είπε ότι ο σχεδιασμός παιχνιδιών υπολογιστών ήταν για αυτή στο παρελθόν τότε, και πως προσπαθούσε να γράψει μια ιστορική νουβέλα. Παρόλα αυτά, μία ιστοσελίδα βιντεοπαιχνιδιών, το Gamezebo, ανέφερε ότι η Ρομπέρτα Ουίλιαμς άρχισε να δουλεύει σε ένα παιχνίδι κοινωνικής δικτύωσης με το όνομα Odd Manor.
Γκρέιτ Αμπάκο
Γκρειτ Αμπακο
Ρομπέρτα Ουίλιαμς
Προσωπική ζωή
Σαν ένα μικρό, ντροπαλό μοναχοπαίδι, η Ρομπέρτα ήταν γνωστό ότι είχε μεγάλη φαντασία. Σε αντίθεση με τα περισσότερα παιδιά, έφτιαχνε λεπτομερείς ιστορίες, τις οποίες ονόμαζε "ταινίες" και τις χρησιμοποιούσε για να ψυχαγωγήσει τους γονείς της. Αργότερα, στο λύκειο, γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο, Κεν Ουίλιαμς, στην ηλικία των 17. Στη βιογραφία του Πίτερ Χόλμπεργκ αναφέρεται η ιστορία της γνωριμίας του ζευγαριού. Ο Πίτερ λέει, "Έβγαινε με έναν φίλο του και 2 μήνες μετά από ένα διπλό ραντεβού στο οποίο είχαν γνωριστεί, ο Κεν την πήρε τηλέφωνο και την κάλεσε σε ραντεβού. Η Ρομπέρτα δεν ενθουσιάστηκε μαζί του στην αρχή. Ήταν ντροπαλός και ανασφαλής, σαν αυτή, αλλά και πιεστικός πολλές φορές. Της πήρε λίγο χρόνο, αλλά τελικά κατάλαβε ότι ήταν πολύ έξυπνος και αρκετά διαφορετικός από άλλα αγόρια με τα οποία είχε βγει στο παρελθόν. Ο Κεν ήθελε να έχουν μόνιμη δέσμευση, και παντρεύτηκαν όταν η Ρομπέρτα ήταν μόνο 19 ετών," στις 4 Νοεμβρίου του 1972. Έκαναν 2 παιδιά, τον Ντι Τζει (γεννημένος το 1973) και τον Κρις (γεννημένος το 1979). Η οικογένεια Ουίλιαμς έχει σπίτια στο Σιάτλ, στη Γαλλία και το Μεξικό, και περνάει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της ταξιδεύοντας με το ιδιωτικό της γιοτ.
Φράσεις που έχει πει
Το 1999 σε μια συνέντευξη, η Ουίλιαμς δήλωσε ότι τα πρώτα παιχνίδια της στόχευαν σε ένα πιο εύπορο και μορφωμένο κοινό από τα επόμενα παιχνίδια της: "Όταν ξεκινούσα, που ακούγεται σαν αρχαία ιστορία, η δημογραφία των ανθρώπων που έπαιζαν παιχνίδια υπολογιστών ήταν τελείως διαφορετική, κατά τη γνώμη μου, από τώρα. Τότε, οι υπολογιστές ήταν πιο ακριβοί, πράγμα που τους έκανε προσιτούς αποκλειστικά για ανθρώπους με πολύ καλή οικονομική κατάσταση ή με συγκεκριμένο μορφωτικό επίπεδο. Οπότε οι άνθρωποι που παίζανε παιχνίδια υπολογιστή πριν από 15 χρόνια ήταν οι άνθρωποι αυτής της κατηγορίας. Πιθανών να μην παρακολουθούσαν τηλεόραση τόσο, και η εποχή της στιγμιαίας ευχαρίστησης δεν είχε αναπτυχθεί τόσο όσο τώρα. Νομίζω πως τα τελευταία 5 - 6 χρόνια η δημογραφία έχει αλλάξει, αλλά αυτή είναι μόνο η γνώμη μου, γιατί οι υπολογιστές τώρα είναι πιο προσιτοί και περισσότεροι κοινοί άνθρωποι τώρα θέλουν να αποκτήσουν έναν."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεναριογράφοι βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών
Αντερτέικερ (παλαιστής)
Ο Μαρκ Γουίλιαμ Κάλαγουεϊ (γέννηση: 24 Μαρτίου 1965, περισσότερο γνωστός με το επαγγελματικό του όνομα ως νεκροθάφτης) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας παλαιστής από το 1984 ως το 2020, ενώ θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους παλαιστές στην ιστορία. Ο Κάλαγουεϊ ξεκίνησε την καριέρα στην εταιρεία Word Class Championship Wrestling (WCCW) το 1984. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από το World Championship Wrestling (WCW) με το όνομα "Μιν" Μαρκ Κάλους από το 1989 έως το 1990, υπέγραψε συμβόλαιο με το World Wrestling Federation (WWF, τώρα WWE) το 1990.
Σαν Αντερτέικερ, ο Κάλαγουεϊ είναι χαρακτήρας τρομακτικός και μακάβριος που χρησιμοποιεί τακτικές προκειμένου να προκαλέσει τρόμο στον αντίπαλό του και έχει συνδέσεις με το υπερφυσικό. Ο χαρακτήρας αναδημιουργήθηκε σαν αναβάτης μηχανής νωρίς το 2000. Στο σενάριο του WWE ο Αντερτέικερ είναι αδερφός του επίσης παλαιστή του WWE, Κέιν, τον οποίο έχει αντιμετωπίσει αλλά και συνεργαστεί και η ομάδα τους είχε την ονομασία "The Brothers of Destruction". Από τη στιγμή που αποκαθήλωσε τον Χαλκ Χόγκαν από πρωταθλητή WWF, ο Αντερτέικερ έχει πάρει μέρος σε σημαντικές ιστορίες στην ιστορία του WWE.