cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Ε. Ηρακλής Λάρισας
Ιστορία
Την περίοδο 2017-2018 έχασε το πρωτάθλημα και την άνοδο στη Γ΄ Εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία του, την τελευταία αγωνιστική των αγώνων κατάταξης (Play off), τα κατάφερε όμως τη σεζόν 2018-2019. Κατέκτησε το 3ο του πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λάρισας και προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία που πλέον, μετά την αναδιάρθρωση του 2019, αποτελούσε την τέταρτη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Η περίοδος 2021-2022 θεωρείται ως η πιο πετυχημένη καθώς η ομάδα του Ηρακλή Λάρισας τερμάτισε στην 1η θέση του 3ου ομίλου και προάχθηκε στα μπαράζ ανόδου στα οποία παρότι είχε μια απογοητευτική πορεία κατακτώντας μόνο 1 βαθμό, εν τέλει ανέβηκε στην Σούπερ Λιγκ 2 λόγω κενών θέσεων που προέκυψαν.
Στην παρθενική του παρουσία στην δεύτερη τη τάξει κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου ο Ηρακλής Λάρισας ξεκίνησε έχοντας στις πρώτες 7 αγωνιστικές μόνο ήττες. Από τις αρχές του νέου έτους και για έναν ολόκληρο γύρο έκανε μια μέτρια έως κακή πορεία και εν τέλει υποβιβάστηκε μαθηματικά την προτελευταία αγωνιστική, πληρώνοντας το κακό ξεκίνημα, Εν τάχει ο Ηρακλής την σεζόν 2022-23 συγκέντρωσε 26 βαθμούς (7 νίκες, 5 ισοπαλίες, 16 ήττες).
Αξιομνημόνευτοι ποδοσφαιριστές
Από τον Ηρακλή Λάρισας ξεκίνησαν την καριέρα τους οι εξής αξιομνημόνευτοι ποδοσφαιριστές:
Υποστηρικτές​
Η βάση των φιλάθλων του συλλόγου βρίσκεται κυρίως στη συνοικία της Νεάπολης και είναι η τρίτη Λαρισινή ομάδα σε ακολούθους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά την Α.Ε. Λάρισας και τον Α.Ο. Απόλλωνα Λάρισας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1982
Ρεντίνα Θεσσαλονίκης
thumb|left|250px|Το [[Κάστρο της Ρεντίνας που περιβάλλει τον βυζαντινό οικισμό.]] thumb|right|250px|Το Λάβαρο των Μακεδόνων στη [[Μάχη της Ρεντίνας το 1821.]] Η Ρεντίνα είναι χωριό της Μακεδονίας, βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του νομού Θεσσαλονίκης και διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Βόλβης. Αποτελεί οικισμό της τοπικής κοινότητας Βόλβης με έδρα τη Μικρή Βόλβη.
Tabloid Junkie
Το Tabloid Junkie είναι ποπ τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον. Το τραγούδι εμφανίζεται ως το ενδέκατο κομμάτι του ένατου άλμπουμ του Τζάκσον, ονόματι HIStory: Past, Present and Future, Book I, που κυκλοφόρησε το 1995 με δύο δίσκους. Το τραγούδι γράφτηκε και παράχθηκε από τους Μάικλ Τζάκσον, Τζίμμι Τζάμ (Τζέιμς Χάρρις Γ') και Τέρρι Λέβις.
Ρεντίνα Θεσσαλονίκης
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 504 κατοίκους.
Tabloid Junkie
Το τραγούδι έλαβε γενικά θετικές γνώμες από μουσικούς κριτικούς. Το Tabloid Junkie είναι ποπ-ροκ τραγούδι, με στίχους να αφορούν την προκατάληψη των ΜΜΕ και την αρνητική κάλυψη των φήμων για τον Τζάκσον και την προσωπική του ζωή, όπως και τα προηγούμενα κομμάτια του Τζάκσον. Το Tabloid Junkie είναι το έβδομο κομμάτι του HIStory: Past, Present And Future, Book I που αφορά τα ΜΜΕ. Το κομμάτι δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως single.
Ρεντίνα Θεσσαλονίκης
Η Ρεντίνα με τα στενά της αποτελεί πέρασμα από την κεντρική, στην ανατολική Μακεδονία. Στο νότιο τμήμα των στενών δεσπόζει το ομώνυμο βυζαντινό Κάστρο της Ρεντίνας. Στα Στενά της Ρεντίνας, στις 15 Ιουνίου 1821, έλαβε χώρα μεταξύ των Μακεδόνων Επαναστατών και του Οθωμανικού Στρατού, η Μάχη της Ρεντίνας.
Tabloid Junkie
Προϊστορία
Όπως και το Leave Me Alone (1987) και κομμάτια του άλμπουμ HIStory: Past, Present and Future, Book I, όπως τα They Don't Care About Us, Scream και This Time Around, και άλλα πολλά, το Tabloid Junkie, το οποίο συγγράφηκε από τον Τζάκσον, δείχνει την δυσαρέσκεια του Τζάκσον με τα ΜΜΕ, και ειδικότερα με τα tabloids, λόγω της προκατάληψης και της αρνητικής κάλυψης των ψευδών φημών και της δίκης κατά του καλλιτέχνη το 1993, λόγω κατηγοριών για παιδική σεξουαλική κακοποίηση. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Τζάκσον και ο τύπος δεν είχαν καλές σχέσεις. Το 1986, τα tabloids κυκλοφόρησαν μια φήμη ισχυριζόμενα ότι ο Τζάκσον κοιμόταν σε υπερβαρικό θάλαμο οξυγόνου για να καθυστερήσει την γήρανση, έχοντας κυκλοφορήσει και μια ανάλογη φωτογραφία - ο Τζάκσον δήλωσε ότι η ιστορία είναι ψευδής. Όταν ο Τζάκσον αγόρασε ένα χιμπατζή, ονόματι Μπαμπλς, τα ΜΜΕ το είδαν ως απόδειξη της απομάκρυνσης του Τζάκσον από την πραγματικότητα.
Αναφέρθηκε ότι ο Τζάκσον πρόσφερε χρήματα για να αγοράσει τα οστά του Τζόσεφ Μέρρικ, γνωστού ως «Άνθρωπος Ελέφαντας». Ο Τζάκσον δήλωσε πως και αυτή η ιστορία δεν ήταν πραγματική. Αυτές οι ιστορίες προώθησαν τα ΜΜΕ να του δώσουν το ψευδώνυμο «Τρελός Τζάκο» (Wacko Jacko), το οποίο έλαβε ο Τζάκσον το επόμενο έτος. Ο Τζάκσον σταμάτησε να διαρρέει ψευδείς ιστορίες στον τύπο, και τότε τα ΜΜΕ άρχισαν να φτιάχνουν τις δικές τους ιστορίες. Το 1989, ο Τζάκσον κυκλοφόρησε το τραγούδι και το μουσικό βίντεο Leave Me Alone, ένα τραγούδι για τη θυματοποίηση του στα χέρια του τύπου. Το βίντεο δείχνει τον Τζάκσον να διασκεδάζει με τον τύπο και τον εαυτό του. Στο βίντεο, φαίνονται εφημερίδες με παράξενα πρωτοσέλιδα, ο Τζάκσον να χορεύει με τα οστά του «Άνθρωπου Ελέφαντα», και μια κινούμενη μύτη, την οποία κυνηγά ένα νυστέρι.
Ρεντίνα Θεσσαλονίκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Tabloid Junkie
Προϊστορία
Τον Αύγουστο του 1993, η σχέση μεταξύ του Τζάκσον και του τύπου χάλασαν τελείως όταν κατηγορήθηκε για παιδική σεξουαλική κακοποίηση. Αν και δεν θεωρήθηκε ποτέ ένοχος, ο Τζάκσον υποβλήθηκε σε εξονυχιστικό έλεγχο από τον τύπο, κατά τη διάρκεια της δικαστικής έρευνας. Τα παράπονα για την κάλυψη και τα μέσα συμπεριλαμβάνουν: χρήση πηχυαίων τίτλων για να επηρεαστούν οι θεατές και οι αναγνώστες με θέμα άσχετο προς τον τίτλο, αποδοχή των ιστοριών για υποτιθέμενη εγκληματική δραστηριότητα του Τζάκσον με αντάλλαγμα τα χρήματα, έλλειψη αντικειμενικότητας, και χρήση κεφαλίδων που υποστηρίζουν την ενοχή του Τζάκσον. Το 1994, ο Τζάκσον δήλωσε για τη κάλυψη των ΜΜΕ, «Θα πω ότι είμαι θυμωμένος για τη κάλυψη του υλικού από τα μέσα. Με κάθε ευκαιρία, τα μέσα έχουν διαχωρίσει και επηρεάσει αυτούς τους ισχυρισμούς για να φθάσουν σε δικά τους συμπεράσματα». Ο Τζάκσον άρχισε να παίρνει αναλγητικά, Valium, Xanax και Avitan για να αντιμετωπίσει το άγχος. Όταν ο Τζάκσον έφυγε από τις ΗΠΑ για αποκατάσταση, τα μέσα έδειξαν στον Τζάκσον λίγη συμπάθεια.
Σύνθεση
Το Tabloid Junkie θεωρείται ως ποπ-funk τραγούδι, παρόμοιο με το είδος του New Jack Swing. Κατά τη διάρκεια του τραγουδιού, ο Τζάκσον τραγουδά γρήγορα, με μερικούς κριτικούς να αναφέρουν ότι ο Τζάκσον «δεν τραγουδά». Είναι παράκληση στο κοινό να μην πιστεύουν τα όσα γράφουν τα tabloids - και οι στίχοι αφορούν την προκατάληψη των ΜΜΕ και την συγκλονιστική δημοσιογραφία για τον Τζάκσον. Αυτό μπορεί να ακουστεί στους στίχους Just because you read it in the magazine or see it on the TV screen don't make it factual. Ο Τζάκσον χρησιμοποιεί το τραγούδι για να κριτικάρει τους δημοσιογράφους, σχολιάζοντας ότι «με την πένα σας βασανίζετε ανθρώπους», περιγράφοντας πως επηρεάστηκε ο ίδιος από την κάλυψη των γεγονότων από τα ΜΜΕ, και «κάνετε εικασίες για να σπάσετε αυτόν που μισείτε», περιγράφοντας πως οι δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν συγκλονιστική συγγραφή για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους και να δημιουργήσουν μια αρνητική άποψη για το άτομο. Το Tabloid Junkie παίζεται στην κλείδα του μεγάλου Gb. Έχει βαριούς ήχους κατά τη διάρκεια του beatboxing του Τζάκσον. Τα φωνητικά του Τζάκσον κυμαίνονται μεταξύ Cb4 και Bb7. Το τέμπο του τραγουδιού είναι μέσο και έχει ως μέτρο 111 χτύπους το λεπτό.
Κριτική
Το Tabloid Junkie έλαβε γενικά θετικές κριτικές. Ο Τζέιμς Χάντερ, του Rolling Stone, περιέγραψε το Tabloid Junkie και το Scream, άλλο κομμάτι του άλμπουμ, ως «δύο τολμηρά κομμάτια των Τζαμ και Λέβις που δουλεύουν απόλυτα - η ολισθηρή φωνή του Τζάκσον αλιεύεται στις τεράστιες κατασκευές της funk-rock». Ο Χάντερ σημείωσε ότι «το ρεφρέν του Τabloid Junkie προειδοποιεί για τις αδυναμίες της αλήθειας των ΜΜΕ». Ο Ρόμπερτ Κριστγκάου, κριτικός μουσικής και κινηματογράφου, δήλωσε ότι το Tabloid Junkie ήταν ένα από τα δύο καλύτερα τραγούδια του άλμπουμ. Ο Τζιμ Φάρμπερ, της New York Daily News, σχολίασε ότι το Tabloid Junkie ακούγεται «σαν εικονική σάτιρα του ύφους που επινόησαν οι Τζαμ και Λέβις στην δεκαετία του 1980».
Ο Ντέιβιντ Μπράουν, της Entertainment Weekly, σημείωσε ότι το Tabloid Junkie, έρχεται «πιο κοντά στην υπέρβαση από ότι άλλο κομμάτι του άλμπουμ» και περιγράφει το ρεφρέν, Just because you read it in the magazine or see it on the TV screen don't make it factual, ως το «πιο grabby ρεφρέν του Τζάκσον κατά τα έτη». Παρά το γεγονός ότι ο Μπράουν επαίνεσε το τραγούδι, σχολίασε, «το υπόλοιπο κομμάτι, ωστόσο, είναι γεμάτο με ψεύτικα tabloid-TV snippets για την ζωή του, και οι στίχοι του είναι λακωνικοί και σχεδόν σβηστοί - έχοντας τη χρυσή ευκαιρία, αυτός την πετά μακριά - αλλά δεν είναι η πρώτη φορά». Η Ντίπικα Ριντ, της The Daily Collegian, περιέγραψε τη «σκουριά σε κομμάτια» όπως το Tabloid Junkie ως «πρώτη πτυχή» την οποία «δεν έχει προσεγγίσει μετά το Billie Jean». Ο Πάτρικ Μακντόναλντ, της The Seattle Times, σημείωσε ότι το Tabloid Junkie ήταν «μια ανειλικρινής επίθεση στις εντυπωσιακές ειδήσεις», παρατηρώντας ότι αυτές οι ιστορίες δημιουργήθηκαν κυρίως από τον Τζάκσον.
Περαιτέρω διάβασμα
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1995
Λύμπεκ
Το Λύμπεκ (γερμανικά Lübeck, παλαιότερη εξελληνισμένη ονομασία Λυβέκκη) παραμένει σήμερα μία από τις σπουδαιότερες μεσαιωνικές πόλεις της Γερμανίας και ο μεγαλύτερος λιμένας της Βαλτικής. Βρίσκεται στο κρατίδιο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (Schleswig-Holstein) στα βόρεια της χώρας, ΒΑ. του Αμβούργου, του οποίου και αποτελεί τη δεύτερη σε πληθυσμό πόλη, κτισμένη ανάμεσα στους παραπόταμους του Τράβε. Ήταν για πολλούς αιώνες η πρωτεύουσα της πανίσχυρης Χανσεατικής Ένωσης.
Το Λύμπεκ ήταν σπουδαίος εμπορικός κόμβος κατά τον Μεσαίωνα με μεγάλη ναυτική ιστορία και παράδοση, ιδιαίτερα την εποχή των μεγάλων ναυτικών ανακαλύψεων. Από τον λιμένα του Λύμπεκ γίνονταν η διακίνηση όλου του εμπορίου της Βαλτικής θάλασσας, ιδιαίτερα σε μπαχαρικά, υφάσματα και αλιεύματα. Από την εποχή εκείνη μέχρι και σήμερα διατηρούνται οι μεγάλες αποθήκες του "λευκού χρυσού" όπως χαρακτηριζόταν το αλάτι.
Ιστορία
Το Λύμπεκ φέρεται να ιδρύθηκε περί το 1000 ως σλαβικός οικισμός με το όνομα Λιούμπιτσε (= όμορφη). Σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα είναι:
Αξιοθέατα
thumb|left|260px|Η Πύλη Χόλστεντορ, μία από τις δύο ιστορικές πύλες της πόλης που έχουν διασωθεί, από τις αρχικές τέσσερις Τα πιο χαρακτηριστικά αξιοθέατα της πόλης είναι η Πύλη Χόλστεντορ, κοντά στις αποθήκες του αλατιού, μία μεσαιωνική πύλη του 1478, που αποτελεί τμήμα της μεσαιωνικής οχύρωσης του 15ου αιώνα, καθώς και το σύμβολο της πόλης (απεικονιζόταν και στο χαρτονόμισμα των 50 γερμανικών μάρκων). Επίσης η Πύλη Μπούργκντορ, το Δημαρχείο με τους υπέροχους πυργίσκους του, όπου συνεδρίαζαν οι συντεχνίες των εμπόρων, οι εκκλησίες των Αιγιδών, της Παναγίας και του Αγίου Ιακώβου, η Μονή του Κάστρου, η Οικία των Μπούντενμπρουκς, κ.ά.
Χαρακτηριστική είναι η επιγραφή που φέρεται στη πρόσοψη του μεσαιωνικού κτιρίου της Ένωσης Ναυτικών όπου συγκεντρωνόταν άλλοτε η αδελφότητά τους (σε ελληνική μετάφραση):
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της πόλης είναι 213.983 κάτοικοι (στοιχεία Δεκεμβρίου 2005). Η πόλη φημίζεται επίσης σε όλη τη χώρα για τα μπισκότα από μάρτσιπαν που παρασκευάζονται εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Κατηγορία:Λιμένες της Βαλτικής Θάλασσας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία
Τελικός Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 ήταν ο τελικός αγώνας ποδοσφαίρου για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018. Ήταν ο 21ος τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA, που πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια και στον οποίο συμμετέχουν οι εθνικές ομάδες των ανδρών όλων των μελών της FIFA. Ο τελικός διεξήχθη στο στάδιο Λουζνικί στη Μόσχα στις 15 Ιουλίου 2018 και αγωνίστηκαν οι δύο νικητές που προέκυψαν από τους ημιτελικούς, συγκεκριμένα η Γαλλία και η Κροατία.
Νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου αναδείχθηκε η Γαλλία και προκρίθηκε αυτόματα στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2021.
Στάδιο
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο στάδιο Λουζνικί της Μόσχας, που βρίσκεται στην περιοχή Καμοβνίκι του κεντρικού διοικητικού διαμερίσματος. Το στάδιο επιβεβαιώθηκε ως τελικός χώρος στις 14 Δεκεμβρίου 2012, μετά από συνάντηση από την εκτελεστική επιτροπή της FIFA που πραγματοποιήθηκε στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Στο στάδιο φιλοξενήθηκαν και άλλοι έξι αγώνες, όπως ο εναρκτήριος αγώνας στις 14 Ιουνίου αλλά και ο δεύτερος ημιτελικός αγώνας στις 11 Ιουλίου.
Το Στάδιο Λουζνικί, παλαιότερα γνωστό ως Grand Arena του Κεντρικού Σταδίου Λένιν μέχρι το 1992, αρχικά άνοιξε το 1956 ως μέρος του Ολυμπιακού Συγκροτήματος Λουζνικί. Το γήπεδο έχει υπηρετήσει ως εθνικό στάδιο της χώρας, φιλοξενώντας πολλούς από τους αγώνες της εθνικής ομάδας της Ρωσίας και προηγουμένως της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης. Στο παρελθόν, το γήπεδο έχει χρησιμοποιηθεί ως έδρα σε διάφορες χρονικές περιόδους για τη ΤΣΣΚΑ Μόσχας, την Τορπέντο Μόσχας και τη Σπάρτακ Μόσχας. Ωστόσο, επί του παρόντος δεν υπάρχουν σήμερα σύλλογοι με έδρα αυτό το γήπεδο.
Το στάδιο φιλοξένησε πολυάριθμα διεθνή αθλητικά γεγονότα. Το γήπεδο ήταν ο κύριος χώρος για τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, που φιλοξένησε τις τελετές έναρξης και λήξης, άλλα αθλητικά γεγονότα,το ποδόσφαιρο, καθώς και αγώνες Ιππασίας. Το γήπεδο φιλοξένησε τον τελικό του κυπέλλου UEFA του 1999, καθώς και τον τελικό του UEFA Τσάμπιονς Λιγκ του 2008. Άλλες διοργανώσεις περιελαμβάνουν τη Σπαρτακιάδα, τον τελικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Χόκεϊ επί πάγου του 1957, τους θερινούς Πανεπιστημιακούς του 1973, τους Αγώνες Φιλίας το 1984, τους Αγώνες Καλής Θέλησης του 1986 και τους Παγκόσμιους Αγώνες Νέων του 1998. Το 2013, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι των Επτά και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου. Το γήπεδο έχει επίσης χρησιμεύσει ως χώρος συναυλίας για καλλιτέχνες όπως οι Μάικλ Τζάκσον, The Rolling Stones, Madonna, Metallica, U2 και Red Hot Chili Peppers. Το Φεστιβάλ Μουσικής Ειρήνης της Μόσχας πραγματοποιήθηκε επίσης στο γήπεδο τον Αύγουστο του 1989.
thumb |Ο Αντουάν Γκριεζμάν με το τρόπαιο. Ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης του τελικού. Το στάδιο Λουζνικί είναι κατηγορίας UEFA 4 και είναι το μεγαλύτερο στάδιο της Ρωσίας, με μέγιστη χωρητικότητα 81.006 θεατών. Αυτό καθιστά το γήπεδο το μεγαλύτερο στην Ανατολική Ευρώπη και το όγδοο μεγαλύτερο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στο πλαίσιο της ανάληψης του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 από τη Ρωσία, το γήπεδο ανακαινίσθηκε και διευρύνθηκε, με το έργο να έχει ξεκινήσει τον Αύγουστο του 2013. Το αυτοστηριζόμενο στέγαστρο διατηρήθηκε μαζί με την ιστορική πρόσοψη του σταδίου λόγω της αρχιτεκτονικής του αξίας. Το έργο ανακατασκευής του σταδίου ολοκληρώθηκε το 2017, με κόστος 350 εκατ. ευρώ.
Λεπτομέρειες
<section begin=Lineups />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τελικός 2018
Νέα Τάξη Πραγμάτων (συγκρότημα)
Οι Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι ελληνικό underground hip hop / rap συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1998 στη Σύρο από τον Χρήστο "Λάγνη ΝΤΠ" Πανοηλία (γεννημένο το 1982 στο Χαμμ της Γερμανίας) και τον Ιωσήφ Πρίντεζη (γεννημένο το 1981 στην Ερμούπολη της Σύρου). Σύμφωνα με τους ιδίους, είναι το μακροβιότερο hip hop συγκρότημα της ελληνικής επαρχίας, ενώ μέσα σε αυτά τα έτη το γκρουπ έχει δισκογραφήσει εκτενώς καθώς πέρα από τα 2 album που κυκλοφόρησαν "Ήρθε η Στιγμή να Επιβληθεί" (Ηχοτρον 2004), και "Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν" (Sony Music 2009), τα μέλη του συγκροτήματος έχουν συμμετάσχει και σε αρκετές συλλογές και άλμπουμ διαφόρων καλλιτεχνών της hip hop σκηνής. Παράλληλα συναυλιακά έχει κινηθεί με αμέτρητες συναυλίες σε Αθήνα και επαρχία.
Πορεία του συγκροτήματος
Το 1998, μετά από συναυλία των Active Member στο νησί της Τήνου, ο Χρήστος Πανοηλίας και ο Ιωσήφ ξεμένουν στις 02:00 το πρωί, 10 και πλέον χιλιόμετρα μακριά από το ξενοδοχείο τους και ξεκινούν με τα πόδια μια βόλτα για το δωμάτιο τους, η οποία έμελλε να αποτελέσει την απαρχή του συγκροτήματος. Σύντομα ηχογραφούν το πρώτο τους demo με τίτλο Η έβδομη μέρα και αρχίζουν σιγά σιγά να διαδίδουν τη μουσική τους, μοιράζοντας κασσέτες. Εκείνη την εποχή έγινε καταμερισμός της καλλιτεχνικής εργασίας και ο Ιωσήφ Πρίντεζης καταπιάνεται με την μουσική παραγωγή, ενώ ο Χρήστος Πανοηλίας με τη συγγραφή των στίχων, για τη δημιουργία τραγουδιών που θα ερμηνεύουν και οι δύο. Τον Ιούνιο του 2001, όντες και οι δυο φοιτητές στην Αθήνα ξεκινούν τη συναυλιακή του δραστηριότητα η οποία μέσα στο πέρασμα των ετών ξεπέρασε κατά πολλού τις 170 ζωντανές εμφανίσεις έχοντας μοιραστεί τη σκηνή με όλα τα γνωστά ονόματα της ελληνικής rap σκηνής όπως Stavento, Pro Sinnerz, Αρτέμης Ευθύμη, FFC, Razastar, Stereo Mike,  Εισβολέας, Ζωντανοί Νεκροί κτλ.
Πίσω στο 2002, όπου οι ΝΤΠ. ξεκινούν τη δισκογραφική τους πορεία με συμμετοχή στην συλλογή της r Plus Rec με τίτλο Έχουμε το soundtrack, βάζεις την ταινία ενώ μετά από δύο χρόνια κυκλοφορεί η πρώτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά με τίτλο Ήρθε η Στιγμή να Επιβληθεί από το Ηχοτρον, 2004. Το άλμπουμ αυτό απέσπασε ιδιαίτερα θετικές κριτικές από τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο ενώ παράλληλα εμπεριείχε το τραγούδι Η Απουσία το οποίο αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το νεανικό κοινό και ξεπέρασε τις 1.200.000 θεάσεις στο youtube. Το 2006 υπάρχει μια προσωρινή παύση των καλλιτεχνικών και λοιπών εργασιών του γκρουπ καθώς ο Ιωσήφ Πρίντεζης κλήθηκε στο στρατό, ενώ τον Ιούνιο του 2007 οι ΝΤΠ. ξαναμπαίνουν στο στούντιο Ηχοτρον, αυτή τη φορά για να ηχογραφήσουν το νέο τους δίσκο " Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν " ο οποίος κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2009 από τη Sony Music. Παράλληλα, λίγο πριν την κυκλοφορία του δίσκου τους, ο Χρήστος Λάγνης ΝΤΠ Πανοηλίας προχώρησε στην κυκλοφορία ενός διαδικτυακού mixtape με τίτλο Ο Χρήστος στη γη της Απαγγελίας, το οποίο περιείχε συνεργασίες του καλλιτέχνη με σημαίνοντα πρόσωπα της ελληνικής hip hop / rap σκηνής όπως Λόγο Απειλή, Stereo Mike, Μοίχο 24, Νεκρική Σιγή, Anser (Flowjob), Πύρινη Λαίλαπα, ΚΑΠΙΟΙ, TUS, Stereo Mike, Ominus & DJ “S”, Phase3, BnW, Sinis, Goat και άλλους.
Η μουσική και οι στιχουργική θεματολογία των ΝΤΠ.
Όπως οι ίδιοι δηλώνουν στις συνεντεύξεις τους, η μουσική των Νέα Τάξη Πραγμάτων στηρίζεται στις hip hop φορμες , αλλά έχει έντονες επιρροές από Funk, Blues,Rock ακόμα και έντεχνη ελληνική μουσική. Στα τραγούδια τους είναι έντονη η παρουσία ηλεκτρικής και ηλεκτρακουστικής κιθάρας, καθώς και βιολιού, ενώ δεν λείπουν τα κρουστά και το φλερτάρισμα με το trip hop. Αποκλειστικός μουσικός παραγωγός του μουσικού σχήματος είναι ο Ιωσήφ Πρίντεζης, ενώ δεν λείπουν οι συνεργασίες με session μουσικούς.
Στιχουργικά καταπιάνονται με θέματα κυρίως κοινωνικοπολιτικής υφής, διατηρώντας ένα έντονα ποιητικό ύφος, ενώ ιδιαίτερη απήχηση έχουν τα τραγούδια τους τα οποία μιλάνε για χαμένες αγάπες και ατελέσφορους έρωτες. Δεν λείπουν όμως και τα πιο χιουμοριστικά κομμάτια, τα οποία διασπούν την ενιαία εικόνα του γκρουπ ως αυστηρά σοβαρό καθώς οι ίδιοι δεν διστάζουν να σατιρίσουν πρόσωπα και καταστάσεις αλλά και να σαρκάσουν τους εαυτούς τους και την τέχνη τους. Κύριος στιχουργός του συγκροτήματος είναι ο Χρήστος Πανοηλίας.
Κριτική για το έργο των ΝΤΠ.
Το μουσικό έργο του συγκροτήματος ΝΤΠ. έχει δεχτεί τόσο θετικές όσο και αρνητικές κριτικές. Οι θετικές κριτικές αφορούν την ποιητικότητα και αμεσότητα του στίχου, την ανάμειξη hip hop μουσικής με άλλα είδη (έντεχνο, ροκ) καθώς και την ενεργή χιουμοριστική αλληλεπίδραση των ερμηνευτών με το κοινό στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Οι αρνητικές κριτικές αφορούν κυρίως 3 άξονες. Ο πρώτος είναι η άποψη ότι η ανάμειξη της hip hop μουσικής φόρμας με φυσικά όργανα και τραγούδι, ουσιαστικά καταργεί την αυστηρή hip hop καταγωγή του συγκροτήματος και καταλύει τους μουσικούς κανόνες του είδους. Ο δεύτερος άξονας είναι η άποψη πως το συγκρότημα δεν διατηρεί μια συγκεκριμένη σταθερή εικόνα προς τα έξω, καθώς τα τραγούδια του είναι αλλοτε ερωτικές μπαλάντες και άλλοτε χιουμοριστικές ιστορίες. Οι επικριτές υποστηρίζουν διαφοροποίηση των κομματιών δημιουργεί μια νοηματική και θεματική ασυνέπεια. Ο τρίτος άξονας έχει να κάνει με την ίδια την ονομασία του γκρουπ ""Νέα Τάξη Πραγμάτων"". Στα διάφορα διαδικτυακά forums, χρήστες και ακροατές κατηγορούν το συγκρότημα πως εμπλέκεται σε συνομωσιολογικά σενάρια (σιωνισμό, τεκτονισμό κτλ) και κρυφές αδελφότητες. Στις επικρίσεις αυτές, οι καλλιτέχνες απαντούν μέσα από τις συνεντεύξεις και αναφέρονται στις πρώτες δύο μομφές λέγοντας πως κάνουν τη μουσική που επιθυμούν, όπως έπιθυμούν χωρίς να περιορίζονται από ταμπέλες, μουσικές και θεματολογικές καθώς δεν ενδιαφέρονται να διατηρήσουν μια σταθερή εικόνα προς τα έξω. Υποστηρίζουν πως σαν άνθρωποι, περνούν από όλες τις φάσεις και δεν βρίσκουν αιτία για να περιχαρακωθούν πίσω από ένα συγκεκριμένο σταθερό καλλιτεχνικό προσωπείο. Στην κατηγορία για την επιλογή ονόματος και τη δισημεία του, το γκρουπ έχει υποστηρίξει πως οι κατηγορίες βασίζονται σε σενάρια επιστημονικής φαντασίας και πως το όνομα επιλέχθηκε με εννοιολογικά κριτήρια, σημαδοτώντας το τέλος μια μουσικής εποχής και την απαρχή μιας νέας.
Singles / VideoClips
Ο Ιωσήφ Πρίντεζης και ο Χρήστος Πανοηλίας, είτε ως συγκρότημα, είτε μεμονωμένα ως καλλιτέχνες έχουν κυκλοφορήσει τα παρακάτω οπτικοποιημένα τραγούδια, τα οποία διατίθονται στις διάφορες διαδικτυακές πλατφόρμες προς θέαση.
Δισκογραφία
Ο Ιωσήφ Πρίντεζης και ο Χρήστος Πανοηλίας, είτε ως συγκρότημα, είτε μεμονωμένα ως καλλιτέχνες έχουν συμμετάσχει στις εξής δισκογραφημένες δουλειές.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά hip hop συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Πήτερ Διαμαντής
right|thumb|225px|Ο Δρ. Ντιαμάντης το 2013 Ο '''Πήτερ Χ. Διαμαντής' (Peter H. Diamandis, γενν. 20 Μαΐου 1961) είναι Ελληνοαμερικανός μηχανικός, ιατρός και επιχειρηματίας, γνωστότερος ως ο ιδρυτής και πρόεδρος του ιδρύματος X Prize Foundation, ως συνιδρυτής του Singularity University στη Σίλικον Βάλεϊ και ως ένας από τους συγγραφείς των πολύ πετυχημένων σε πωλήσεις βιβλίων Abundance: The Future Is Better Than You Think και BOLD: How to Go Big, Create Wealth, and Impact the World''. Συνίδρυσε επίσης και διεύθυνε τις εταιρείες Zero Gravity Corporation και Space Adventures, ενώ υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Διεθνούς Πανεπιστημίου Διαστήματος (International Space University) και της εταιρείας Planetary Resources για την εκμετάλλευση των αστεροειδών.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Ο Διαμαντής γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης. Οι γονείς του ήταν μετανάστες από την Ελλάδα, αμφότεροι απασχολούμενοι στον ιατρικό κλάδο, με τον πατέρα να είναι μαιευτήρας-γυναικολόγος. Από πολύ μικρή ηλικία ο Πήτερ εξεδήλωσε ένα έντονο ενδιαφέρον για την εξερεύνηση του διαστήματος. Σε ηλικία 8 ετών άρχισε να δίνει διαλέξεις για το διάστημα στα μέλη της οικογένειάς του και σε φίλους του, ενώ στα 12 κέρδισε το πρώτο βραβείο στον Διαγωνισμό Σχεδιασμού Πυραύλων Estes για την κατασκευή ενός συστήματος εκτοξεύσεων ικανού να εκτοξεύει τρεις πυραύλους ταυτοχρόνως.
Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο το 1979, ο Διαμαντής σπούδασε για ένα έτος στο Κολέγιο Χάμιλτον της Ν. Υόρκης και μετά μετεγγράφηκε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) για να σπουδάσει φυσική και βιολογία. Δευτεροετής ήδη στο ΜΙΤ, το 1980, ίδρυσε μαζί με συμφοιτητές του τον διεθνή οργανισμό Students for the Exploration and Development of Space («Φοιτητές για την Εξερεύνηση και Ανάπτυξη του Διαστήματος»).
Ο Διαμαντής αποφοίτησε από το MIT το 1983 με πτυχίο στην αεροδιαστημική μηχανική. Στη συνέχεια εισάχθηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ για το δίπλωμα της ιατρικής (που στις ΗΠΑ αποτελεί μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών). Το 1986 ωστόσο διέκοψε τις σπουδές του στην ιατρική και επέστρεψε στο MIT για ένα Master στην αεροναυτική και αστροναυτική, διεξάγοντας έρευνα στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA, στο Εργαστήριο Επανδρωμένων Σκαφών του MIT και στο Βιοϊατρικό Ινστιτούτο Whitehead του ΜΙΤ. Μετά την ολοκλήρωση του Master στο MIT, ο Διαμαντής επέστρεψε στο Χάρβαρντ και ολοκλήρωσε και τις σπουδές του της ιατρικής. Στο τελευταίο έτος σπουδών της ιατρικής, το 1989, δρούσε ως managing director του Διεθνούς Πανεπιστημίου Διαστήματος και μέλος του Δ.Σ. της International Micro Space, μιας εταιρείας εκτοξεύσεως μικροδορυφόρων.
Διεθνές Πανεπιστήμιο Διαστήματος
Το 1987, κατά το τρίτο έτος των ιατρικών σπουδών του, ο Διαμαντής μαζί με τους Τοντ Μπ. Χώλεϋ και Ρόμπερτ Ντ. Ρίτσαρντς ίδρυσαν το Διεθνές Πανεπιστήμιο Διαστήματος, που σήμερα προσφέρει ένα πρόγραμμα διαστημικών σπουδών και δύο διπλώματα Master. Η έδρα του βρίσκεται κοντά στο Στρασβούργο.
Constellation Communications
Το 1991 ο Διαμαντής ίδρυσε την Constellation Communications, Inc., με σκοπό την ανάπτυξη ενός δακτυλίου 10 δορυφόρων πάνω από τον ισημερινό της Γης για την παροχή τηλεπικοινωνιών κυρίως στη Βραζιλία και στην Ινδονησία. Η εταιρεία πωλήθηκε στην E-Systems and Orbital και ο Ντιαμάντις παρέμεινε ως διευθυντής μέχρι το 1993.
Το Ίδρυμα X PRIZE
Το 1994 ο Διαμαντής ίδρυσε το Ίδρυμα X PRIZE μετά την αποτυχία της International MicroSpace, Inc., εμπνευσμένος από την ανάγνωση του βιβλίου του Τσαρλς Λίντμπεργκ The Spirit of St. Louis. Εξακολουθεί να είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ιδρύματος, το οποίο έχει σκοπό τη χρηματοδότηση διαγωνισμών για την ανάπτυξη μιας νέας γενιάς ιδιωτικών επιβατηγών διαστημοπλοίων. Το αντίστοιχο βραβείο, που προκηρύχθηκε στις 18 Μαΐου 1996, χρηματοδοτήθηκε από το ζεύγος Ανσαρί και μετονομάσθηκε σε «Ansari X PRIZE» προς τιμή τους.
Ο πρώτος διαγωνισμός, με έπαθλο 10 εκατομμύρια δολάρια, προσέλκυσε 26 ομάδες από 7 διαφορετικές χώρες και κερδήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2004 από τη «Mojave Aerospace Ventures» του σχεδιαστή Μπαρτ Ρούταν, η οποία χρηματοδοτήθηκε από τον συνιδρυτή της Microsoft Πωλ Άλεν. Το νικητήριο σκάφος SpaceShipOne πέταξε σε ελεγχόμενη πτήση σε ύψη μεγαλύτερα των 100 χιλιομέτρων δύο φορές μέσα σε δύο εβδομάδες για να εκπληρώσει τους όρους του διαγωνισμού, καθιστάμενο έτσι το πρώτο στην ιστορία ιδιωτικό επανδρωμένο διαστημικό σκάφος που πέταξε στο διάστημα.
Στη συνέχεια, το 2005, το ίδρυμα επεξέτεινε τη δράση του σε 4 διακριτές περιοχές: Την εξερεύνηση ωκεανών και διαστήματος, τις βιοεπιστήμες, θέματα ενέργειας και περιβάλλοντος, και θέματα εκπαιδεύσεως και παγκόσμιας αναπτύξεως.
Το Ίδρυμα X PRIZE απασχολεί προσωπικό περίπου 50 ανθρώπων και έχει την έδρα του στην Πλάγια Βίστα της Καλιφόρνια. Ανάμεσα στα μέλη του διοικητικού του συμβουλίου υπάρχουν προσωπικότητες με σημαντική επιρροή όπως οι Λάρρυ Πέιτζ, Ίλον Μασκ, Τζέιμς Κάμερον, Ντην Κάμεν, Ρατάν Τάτα, Ρέι Κέρτζβαϊ, Τζιμ Γιανόπουλος, Αριάνα Χάφινγκτον, Γουίλ Ράιτ και Κραιγκ Βέντερ.
Η Zero Gravity Corporation
Το 1994 ο Διαμαντής μαζί με τους Μπάυρον Λίχτενμπεργκ και Ρέι Κρόνιζ ίδρυσαν την ZERO-G. Αυτή η εταιρεία «διαστημικής ψυχαγωγίας» προσφέρει εμπειρίες μηδενικής βαρύτητας στο αεροσκάφος της τύπου Boeing 727 και παρέχει παρόμοιες υπηρεσίες στη NASA για έρευνα και εκπαίδευση. Η εταιρεία έχει εξυπηρετήσει περισσότερους από 10 χιλιάδες πελάτες. Το 2007 ο ανάπηρος φυσικός Στήβεν Χώκινγκ είχε την εμπειρία της ελλείψεως βάρους σε μία τέτοια πτήση της ZERO-G. Ο Διαμαντής σχολίασε ότι η επιτυχία της πτήσεως συνιστούσε απόδειξη ότι «ο καθένας μπορεί να συμμετάσχει σε αυτή την εμπειρία». .
Η Angel Technologies Corporation
Ανάμεσα στο 1995 και το 1999 ο Διαμαντής ήταν πρόεδρος της Angel Technologies Corporation, μιας εταιρείας εμπορικών τηλεπικοινωνιών που αναπτύσσει ασύρματα ευρυζωνικά δίκτυα επικοινωνιών.
Η Space Adventures
Η Space Adventures, που ιδρύθηκε το 1998, είναι μία εταιρεία διαστημικού τουρισμού που έχει στείλει 8 μέχρι στιγμής ιδιώτες πελάτες σε αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό αρχίζοντας από το 2001. . Ο Διαμαντής είναι συνιδρυτής και αντιπρόεδρος της.
Το Singularity University
Το 2008, από κοινού με τον Αμερικανό συγγραφέα, εφευρέτη και μελλοντολόγο Ρέι Κέρτζβαϊ, ο Διαμαντής ίδρυσε το Singularity University στη Σίλικον Βάλεϊ, στο οποίο σήμερα ασκεί καθήκοντα προέδρου. Το ίδρυμα αυτό είναι ένα αμάλγαμα πανεπιστημίου και δεξαμενής σκέψεως, με σκοπό τη συγκέντρωση, εκπαίδευση και έμπνευση ενός συνόλου ηγετικών προσωπικοτήτων που θα κατανοήσουν και θα διευκολύνουν την ανάπτυξη τεχνολογιών που θα προοδεύουν εκθετικά για να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες προκλήσεις της ανθρωπότητας. Το SU έχει την έδρα του στο Ερευνητικό Κέντρο Έιμς της NASA και υποστηρίζεται από εταιρείες όπως η Google, η Autodesk, η Cisco και η Nokia. Προσφέρει ένα πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών διάρκειας 10 εβδομάδων, ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα διοικήσεως και διοργανώνει ένα πενθήμερο συνέδριο «Εκθετικής Ιατρικής» (Exponential Medicine).
Η Planetary Resources Inc.
Τον Απρίλιο του 2012 ο Διαμαντής συμμετέσχε στην ίδρυση του οργανισμού Planetary Resources Inc., αφιερωμένου στην ανεύρεση και εκμετάλλευση αστεροειδών που πλησιάζουν τη Γη Δισεκατομμυριούχοι έχουν επενδύσει σε αυτή την εταιρεία, όπως οι Έρικ Σμιντ και Λάρρυ Πέιτζ της Google, όπως και οι Χ. Ρος Περό and Τσαρλς Σιμόνυ. Οι σύμβουλοί της περιλαμβάνουν αρκετούς φημισμένους επιστήμονες.
Η Human Longevity Inc.
Τον Μάρτιο του 2014 οι Διαμαντής, Κραιγκ Βέντερ και Ρόμπερτ Χαρίρι ίδρυσαν τη Human Longevity Inc. (HLI), μία διαγνωστική και θεραπευτική εταιρεία βασιζόμενη στη γενετική και στην κυτταρική θεραπεία, που εστιάζει στην επέκταση της υγιούς διάρκειας της ανθρώπινης ζωής.
Και άλλες εταιρείες και ιδρύματα
Ο Πήτερ Διαμαντής επίσης υπήρξε:
Ο Διαμαντής επίσης υπήρξε θέμα του ντοκιμαντέρ του 2007 Orphans of Apollo
Συγγραφική δραστηριότητα
Το 2012 ο Στήβεν Κότλερ (Steven Kotler) και ο Διαμαντής έγραψαν το Abundance: The Future Is Better Than You Think (= «Αφθονία: Το μέλλον είναι καλύτερο από όσο νομίζετε»). Το βιβλίο αυτό αναφέρεται στο δυναμικό για εκθετική ανάπτυξη της τεχνολογίας και τριών άλλων νεοφανών δυνάμεων της αγοράς, ώστε να ανυψώσουν σημαντικά το παγκόσμιο επίπεδο διαβιώσεως μέσα στα επόμενα 25 χρόνια.
Το βιβλίο αυτό σημείωσε εμπορική εκδοτική επιτυχία, όντας νο. 2 στον κατάλογο μπεστ σέλερ των Τάιμς της Νέας Υόρκης και συνολική παραμονή σε αυτόν επί 9 εβδομάδες. Επίσης, ήταν νο. 1 στον αντίστοιχο κατάλογο μη-μυθοπλασίας της Amazon και των Barnes and Noble.
Στην εκδήλωση «Clinton Global Initiative» του 2014 ο πρώην Πρόεδρος Κλίντον συνέστησε το Abundance ως αντίδοτο στις αρνητικές ειδήσεις.
Το 2015 οι ίδιοι συγγραφείς έγραψαν ένα άλλο μπεστ σέλερ βιβλίο, το Bold: How to Go Big, Create Wealth, and Impact the World (= «Τόλμη: Πώς να γίνετε μεγάλος, να δημιουργήσετε πλούτο και να επιδράσετε παγκόσμια»). Αυτό το βιβλίο παρέχει αναλύσεις και οδηγίες για επιχειρηματίες που ενδιαφέρονται να μάθουν για τις νέες τεχνολογίες.
Διαλέξεις
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί
Γιεβγκένι Σαβτσένκο
μικρογραφία|255x255εσ| Ο Σαβτσένκο στις 13 Ιουλίου 2010 Ο Γιεβγκένι Στεπάνοβιτς Σαβτσένκο (ρωσικά: Евгений Степанович Савченко, γεννήθηκε το 1950) είναι Ρώσος πολιτικός. Από το 1993, έχει υπηρετήσει ως κυβερνήτης της Περιφέρειας Μπέλγκοροντ της Νότιας Ρωσίας. Ο Σαβτσένκο είναι μέλος της Ενωμένης Ρωσίας.
Ο Σαβτσένκο είναι υποστηρικτής του Προέδρου Πούτιν και κέρδισε με σαφή πλειοψηφία εναντίον του κομμουνιστικού αντιπάλου του, του Βασίλι Αλτούχοφ το 2003, λαμβάνοντας το 61% των ψήφων. Προηγουμένως είχε εκλεγεί το 1999, όταν κέρδισε εναντίον του Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι. Ξεκίνησε μια εκστρατεία κατά της ορκωμοσίας στην περιοχή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Δουλεία στις ΗΠΑ
Ο θεσμός της δουλείας ίσχυσε στις ΗΠΑ από την ίδρυσή τους έως το 1865, καθώς αυτός προ-υπήρχε στις περιοχές υπό Βρετανική, Γαλλική ή Ισπανική διοίκηση. Περί τα τέλη του 18ου αιώνα και έως τη δεκαετία του 1840 η δουλεία είχε πρακτικά παύσει στις βόρειες Πολιτείες αλλά συνέχισε να ισχύει στις νότιες έως το 1865.
Κρυφά σχολεία δούλων
Μέσα στα πλαίσια του μειωμένων δικαιωμάτων των δούλων, απαγορευόταν και η εκπαίδευσή τους. Ωστόσο υπήρξαν προσπάθειες για μυστική εκπαίδευση. Απελεύθεροι δούλοι αλλά και λευκοί ακτιβιστές, συνήθως ιερωμένοι, οργάνωναν κρυφά σχολεία για δούλους στις Νότιες Πολιτείες. Εκεί ίσχυαν νόμοι που προέβλεπαν ποινές γία όσους διδάσκουν και διδάσκονται σε τέτοια σχολεία. Για παράδειγμα, νόμος του 1740 (προ ιδρύσεως Η.Π.Α.) στην Νότια Καρολίνα προέβλεπε πρόστιμο 100 στερλινών σε όποιον δίδασκε γραφή σε δούλους. Αλλά και σε περιοχές όπου ελευθερώθηκαν οι πρώην δούλοι, πάλι δεν ήταν δυνατό τα μαύρα παιδιά να παρακολουθούν τα δημόσια σχολεία λόγω φυλετικών διακρίσεων. Το 1853, η δασκάλα Margaret Douglass στο Norfolk, Virginia, τιμωρήθηκε με φυλάκιση ενός μηνός επειδή δίδασκε σε ελεύθερα παιδιά αφρο-αμερικανών.
Κρυφά σχολεία αναφέρονται επίσης στις Πολιτείες Kentucky και Georgia. Στην τελευταία αναφέρεται η περίπτωση του μαύρου ιερέα Edwin Purdy ο οποίος παρέδιδε κρυφά μαθήματα σε ένα μικρό δωμάτιο του σπιτιού του εν μέσω του Εμφυλίου. Όταν ανακαλύφθηκε του επιβλήθηκε πρόστιμο 50 δολλάρια, ποινή εξήντα μαστιγώσεων και φυλάκιση. Χάρη σε τέτοια κρυφά σχολεία, όταν καταργήθηκε η δουλεία και λευκοί ιεραπόστολοι πλησίασαν κοινότητες μαύρων διαπίστωσαν με έκπληξη ότι μεγάλο ποσοστό παιδιών ήξεραν να γράφουν και να διαβάζουν ενώ είχαν ακόμα και γνώσεις αριθμητικής και γεωγραφίας
Αναφορές
Κατηγορία:Δουλεία Κατηγορία:Κοινωνία των Ηνωμένων Πολιτειών
Αρέθουσα Αραβίας
Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία. Ωστόσο ο ερευνητής William Tarn, την τοποθετούσε στα δυτικά του ποταμού Ευφράτη μεταξύ των πόλεων του σημερινού Ιράκ Μπάσρα και Νασιρίγιας. Πράγματι στα μέρη αυτά υπάρχει σήμερα η πόλη Al Haritha του Ιράκ που δεν αποκλείεται να είναι παραφθορά του ελληνιστικού Αρέθουσα.
Πηγές
Κατηγορία:Αραβία
Γορτύνιος
Το επίθετο Γορτύνιος ήταν αρχαία ελληνική θρησκευτική επίκληση δύο θεών:
Γορτυνιο
Δορίσκος Έβρου
Ο Δορίσκος είναι αρχαία πόλη και πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου  γνωστός παλαιότερα με το όνομα Ρουμετζίκ, ο οποίος απέχει από τις Φέρες 5 χλμ. νοτιοδυτικά και από την Αλεξανδρούπολη 22 χλμ. ανατολικά. Επίσημα αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1924 γραμμένος Δωρίσκος στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην κοινότητα Λουτρού. Το 1927 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Δορίσκος.
Ο αρχαίος Δορίσκος
Ο αρχαίος Δορίσκος βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο που κατηφορίζει απότομα για να ενωθεί με την εύφορη κοιλάδα του ποταμού Έβρου. . Τον κατοίκησαν πανάρχαιοι Θράκες οι οποίοι δημιούργησαν έναν οικισμό που σιγά – σιγά εξελίχθηκε σε πλούσια πόλη, την οποία προστάτευε μεγάλο πανίσχυρο τείχος. Στην εξέλιξη της περιοχής συνέβαλε το ήπιο κλίμα, ο άφθονος φυσικός πλούτος και η εύκολη μετακίνηση με τα πλωτά μέσα που υπήρχαν. Αναπτύχθηκε η οικονομία, το εμπόριο και ο πολιτισμός, όπως αποδεικνύεται από την εύρεση νομισμάτων της Αίνου, της Σαμοθράκης, της Μαρώνειας, του Φιλίππου Β΄, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Λυσίμαχου. Ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος, κατά την εκστρατεία του στη Σκυθία (513 π.Χ.) έκτισε δυνατό κάστρο στο οποίο εγκατέστησε περσική φρουρά. Σύμφωνα με τον Πλίνιο μπορούσε να χωρέσει μέχρι 10.000 άντρες. Το 480 π.Χ. το χρησιμοποίησε ο Ξέρξης για να μετρήσει τα στρατεύματα του στις παρακείμενες πεδιάδες. Μετά την αποχώρηση των Περσών, ο Δορίσκος έγινε βάση των Αθηναίων και αργότερα των Μακεδόνων του Φιλίππου Β΄ (346 π.Χ) και του Μεγάλου Αλέξανδρου. Για λόγους ασφαλείας από τους πειρατές οι κάτοικοί του, τον εγκατέλειψαν κι εγκαταστάθηκαν λίγα χιλιόμετρα προς το εσωτερικό. Οι Τούρκοι του έδωσαν το όνομα Ρωμτζήκ, δηλαδή “Μικρός Ρωμαίος, Ρωμιόπουλο”.
Πιθανολογείται ότι ο Δορίσκος έκοψε δικό του νόμισμα. Η εύρεση πολυάριθμων χειροποίητων αγγείων τοποθετεί χρονολογικά την ύπαρξη του αρχαίου Δορίσκου πριν τον κεραμικό τροχό. Εξάγεται λοιπόν το συμπέρασμα ότι ο αρχαίος Δορίσκος προϋπήρχε και δεν δημιουργήθηκε από τον Δαρείο. Ο Δαρείος πέρασε από τον Δορίσκο όπως και ο Ξέρξης, ο οποίος έσυρε τα καράβια του στην παραλία του Δορίσκου και καθώς τα επισκεύαζε μέτρησε και τον στρατό του. Ο Δορίσκος υπήρξε στρατηγικός κόμβος για τις στρατιές του Δαρείου, του Ξέρξη, του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου, ενώνοντας την Ασία με την υπόλοιπη Ελλάδα. Στο πέρασμά του ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε να διοικεί στην πόλη του Δορίσκου τον Βασιλιά Λυσίμαχο. Ο Δορίσκος αναφέρεται μέχρι και τα πρώτα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μ.Χ., από εκεί και πέρα χάνεται. Πιθανόν ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Τραϊανός λεηλατώντας, τον κατάστρεψε για να δημιουργήσει την Τραϊανούπολη.
Στην τοποθεσία "Σαράγκα του Ξέρξη" στο ύψωμα του Δορίσκου υπάρχουν κατάλοιπα από το αρχαίο τείχος, τύμβοι, συλημένοι τάφοι ενώ βρίσκονται συχνά όστρακα αγγείων και αρχαία νομίσματα και από το 1964 έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος.
Νέος Δορίσκος
Αρκετά χρόνια μετά την καταστροφή του αρχαίου Δορίσκου, εμφανίζεται ένας νέος οικισμός, ο οικισμός του παλαιού Δορίσκου στην αρχή μιας μικρής κοιλάδας. Την κοιλάδα αυτή διασχίζει ένα ρέμα που ονομάζεται σήμερα, "ρέμα της εκκλησίας". Σύμφωνα με μαρτυρίες γερόντων, ο οικισμός είχε 800 σπίτια με τσαγκάρικο, ραφείο, σιδεράδικο, εργαστήριο χρυσού και ασημιού. Από τον οικισμό αυτό σώζονται σήμερα τα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου που χρονολογείται στο 1500 με 1600, το καμπαναριό που είναι ακόμη σε καλή κατάσταση, ένα μέρος λιθόστρωτου δρόμου και τα θεμέλια του τείχους γύρο από την εκκλησία. Από το χωριό καταγόταν ο Μητροπολίτης Μαρώνειας Ιωαννίκιος ή αλλιώς "φιλικός" καθώς είχε διατελέσει μέλος της Φιλικής εταιρείας στην επανάσταση κατά των Τούρκων το 1821 και ο οποίος το 1838 ετάφη στην αυλή της εκκλησίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Μοναστηράκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Δορίσκου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φερών του δήμου Αλεξανδρούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 520 κατοίκους ενώ ως οικισμός 276.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Αλεξανδρούπολης
Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου
Η Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου (1921 - 24 Ιουλίου 2008) ήταν ιδρύτρια του Μουσείου Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του Δημήτριου Λόντου, βουλευτή και υπουργού, και της Μελπομένης Σκαμπαβία. Από την πλευρά του πατέρα της καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν δισέγγονη του Ανδρέα Χ. Λόντου καθώς και ανιψιά του Στέφανου Στρέιτ και του Δημήτριου Μάξιμου, ενώ από την πλευρά της μητέρας της καταγόταν από τη Σύρο και ήταν μικρανιψιά του ευεργέτη Ιωάννη Βαρδάκα (ήταν αδερφός της γιαγιάς της). Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου συμμετείχε ως εθελόντρια αδερφή, υπηρεσία για την οποία τιμήθηκε με πολεμικό μετάλλιο από το Υπουργείο Στρατιωτικών. Το 1972, μαζί με τον σύζυγό της Παύλο Κανελλόπουλο, δώρισαν στο ελληνικό κράτος τη συλλογή αρχαίων που είχαν δημιουργήσει, ιδρύοντας παράλληλα το μουσείο "Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου" στην Πλάκα. Αργότερα, το 1999, η Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου ίδρυσε το ομώνυμο ίδρυμα, στο οποίο έχει διατελέσει πρόεδρος.
Επίσης χρημάτισε αντιπρόεδρος του Μουσικού Σωματείου «Τζίνα Μπαχάουερ», ενώ τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο από την Ακαδημία Αθηνών για τις ενέργειές της στην επέκταση του μουσείου και για τις δωρεές της προς το ελληνικό κράτος. Κατοικούσε στην Αθήνα σε διαμέρισμα επί της οδού Ηρώδου Αττικού.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 2008 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένη με τον Παύλο Κανελλόπουλο και δεν είχε παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλεξανδρα Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Γκάρι Τρούσντεϊλ
Ο Γκάρι Τρούσντεϊλ (αγγλικά: Gary Trousdale, 8 Ιουνίου 1960 - ) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης κυρίως κινουμένων σχεδίων. Οι πιο γνωστές σκηνοθετικές του δουλειές είναι στο Η Πεντάμορφη και το Τέρας, το Η Παναγία των Παρισίων και το Η Χαμένη Ατλαντίδα. Σε πολλές περιπτώσεις συνεργάστηκε με τους Κερκ Γουάις και Ντον Χαν. To 1985 προσλήφθηκε από την Walt Disney Animation Studios. Κατά την παραμονή του εκεί υπήρξε υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθεσίας, για την πρώτη από τις προαναφερθείσες ταινίες, χωρίς να το κερδίζει, αλλά, τελικά, για την ίδια κέρδισε ένα βραβείο LFCA. Αργότερα, το 2003, εντάχθηκε στην DreamWorks Animation.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Φίλιππος Δάρλας
Ο Φίλιππος Δάρλας (Αγρίνιο, 23 Οκτωβρίου 1983) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1999 από τον Παναιτωλικό και το 2001 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό. Λόγω του νεαρού της ηλικίας του δόθηκε δανεικός αρχικά στην Καλλιθέα και στη συνέχεια στο Γ.Σ. Μαρκό και στον Απόλλωνα Αθηνών.
Το καλοκαίρι του 2005 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2008. Στη συνέχεια δόθηκε εκ νέου δανεικός, αυτήν τη φορά στον ΠΑΟΚ για έναν χρόνο, ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Χρήστου Μελίσση. Το 2010 αποχώρησε ως ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό για να συνεχίσει την καριέρα του στο γαλλικό πρωτάθλημα με τα χρώματα της Μπρεστ. Το 2011 παραχωρήθηκε ως δανεικός από τη γαλλική ομάδα για έξι μήνες στον Ατρόμητο Αθηνών για να συνεχίσει, όντας πλέον ελεύθερος, το 2012 στον Εργοτέλη.
Τη διετία 2012-2014 επέστρεψε στην ομάδα που έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τον Παναιτωλικό, αποχωρώντας το καλοκαίρι του 2014. Τον Δεκέμβριο του 2014 συμφώνησε αρχικά με τον Άρη Θεσσαλονίκης, όμως οι διοικητικές αλλαγές που ακολούθησαν στον σύλλογο ματαίωσαν τελικά τη μεταγραφή. Μερικές ημέρες αργότερα ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Κισσαμικό.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Φίλιππος Δάρλας έχει διατελέσει διεθνής με την εθνική Ελπίδων (14 συμμετοχές, 1 γκολ) την περίοδο 2003-2005, ενώ έχει αγωνιστεί και μία φορά με την εθνική ανδρών, το 2006.
Εισαγωγή δεδομένων
Η είσοδος δεδομένων ή εισαγωγή δεδομένων (data entry) είναι όρος που υποδηλώνει νέα δεδομένα ή μεταβολές υπαρχόντων δεδομένων που εισέρχονται σε ένα σύστημα για να ενεργοποιήσουν ή να αλλάξουν μια διαδικασία. Είναι μια αφηρημένη έννοια, που χρησιμοποιείται για την μοντελοποίηση ενός συστήματος (-ων) ή το σχεδιασμός του συστήματος (ων) διαχείρισης δεδομένων. Συνδέεται συνήθως με άλλους όρους, π.χ., τμήμα εισόδου, μεταβλητή εισόδου, παράμετρος εισόδου, τιμή εισόδου, σήμα εισόδου, θύρα εισόδου, συσκευή εισόδου και αρχείο εισόδου. Η εισαγωγή δεδομένων είναι συνήθως μέρος της επεξεργασίας δεδομένων (data processing).
Η εισαγωγή δεδομένων γίνεται συνήθως από κάποιο υπάλληλο εισαγωγής δεδομένων(data entry clerk).
Κατηγορία:Διαχείριση δεδομένων
894 Έρντα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Έρντα εκτιμάται σε 36,54 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,230. Η `Ερντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 41 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερντα
Λευκίμμη Έβρου
Η Λευκίμμη είναι οικισμός του νομού Έβρου, 52 χλμ. ΒΑ της Αλεξανδρούπολης. Ανήκει στο δήμο Σουφλίου.
Ιστορία
Χωριό που κατείχε σημαντική θέση κάποτε στην οικονομία της περιοχής και αξιόλογη αρχιτεκτονική με σημαντικούς μάστορες πέτρας. Στην πλατεία του χωριού μισογκρεμισμένο το αρχοντικό Κιρμιζή, μια επιβλητική μορφή από τις αρχές του αιώνα με τα προσεκτικά λαξευμένα λίθινα της στοιχεία, τις κομψά αποτετμημένες γωνιές και την όλη της διάρθρωση, ζωντανεύει την ευγένεια και την υψηλή αισθητική μιας εποχής, όχι τόσο μακρινής.
Ονομαζόταν πριν από το 1921 Καβατζίκ, όταν και μετονομάστηκε σε Λευκίμη με την Υπουργική Απόφαση 103.298 του 1920 (Φεκ 18-9-1921), αλλά ήδη από το 1924 καταγράφεται επίσημα ως Λευκίμμη.
Μνημεία
Στο χωριό υπάρχουν δύο μεταβυζαντινοί ναοί. Ο νεότερος, μεγαλοπρεπής ναός του Γενεθλίου της Θεοτόκου. Ένας ναός που επιβάλλεται με την ταπεινότητα ως προς την αρχιτεκτονική. Η διακόσμηση είναι ιδιαίτερα λιτή στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό, το ξυλόγλυπτο τέμπλο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον με την συμμετρική σύνθεση δύο σκαλιστών αντωπών δρακόντων από τα στόματα των οποίων ξεπηδούν οι Ευαγγελιστές εν μέσω φλογών. Το τέμπλο συνδυάζει τοπικά «αρχαία» στοιχεία με νεωτεριστικές μπαρόκ επιδράσεις ενταγμένων σε μία ευκρινή βάση τους μορφή όπως ανιχνεύονται στη μεταβυζαντινή ζωγραφική των βαλκανικών χωρών. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εικόνες του 1834 και του 1850. Οι εικόνες του Αϊ Γιώργη είναι δίγλωσσες σε Ελληνική και Κυριλλική γραφή. Το στυλ των εικόνων της Παναγιάς της βρεφοκρατούσας, του Χριστού και του Αγ. Προδρόμου, παραπέμπουν σε Ρωσικά αντίστοιχα. Από την άλλη ο ταπεινός και χαμηλός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, πιθανότατα από τις αρχές του 18ου αιώνα προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την εκκλησιαστική αρχιτεκτονική κατά την εποχή και κοσμείται με θαυμάσιες φορητές εικόνες του 18ου και 19ου αιώνα, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι παλιές ρώσικες δεσποτικές εικόνες, που σήμερα βρίσκονται στον πρόναο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Γεράρδος Α΄ του Ντυρμπουί
Ο Γεράρδος Α΄, γαλλ. Gérard, γερμ. Gerhard I (1223 - μετά το 1298) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόμης του Ντυρμπουί (Durbuy), περιοχής της Βελγικής (1247-98).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Βάλεραν Γ΄, κόμη του Λίμπουργκ και της Ερμεσίνδης των Ναμύρ, κόρης και κληρονόμου του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Λουξεμβούργου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μεχτχίλντε της Κλέβης, κόρη του Ντίτριχ (Dietrich primogenitus), κυρίου του Βέζελ και του Ντίνσλακεν και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Λίμπουργκ
Μ λογισμός
Ο μ-λογισμός (ή τροπικός μ λογισμός) είναι μια επέκταση της προτασιακής τροπικής λογικής με έναν τελεστή μ ελάχιστου σταθερού σημείου (fixpoint). Χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις ιδιότητες των συστημάτων μεταβάσεων με ετικέτες και να τις επαληθεύσει.
Ο (προτασιακός) μ-λογισμός εφευρέθηκε από τον Ντέινα Σκοτ και τον Τζάκο ντε Μπέκερ, και στη συνέχεια αναπτύχθηκε από τον Ντέξτερ Κόζεν για να φτάσει στην έκδοση που χρησιμοποιείται σήμερα.
Πολλές χρονικές λογικές μπορούν να κωδικοποιηθούν στο μ-λογισμό, όπως η LTL, η CTL και η CTL*.
Αναφορές
Κατηγορία:Τυπικές μέθοδοι
Θεοφάνης ο Βυζάντιος
Ο Θεοφάνης ο Βυζάντιος (fl. 6ος αιώνας) ήταν Βυζαντινός ιστορικός.
Έγραψε σε δέκα βιβλία την ιστορία της Ανατολικής Αυτοκρατορίας κατά την περίοδο του πολέμου με την Περσία, 572-591 υπό τον Ιουστίνο Β', αρχίζοντας από το δεύτερο χρόνο της βασιλείας του (567), όταν και έσπασε η ανακωχή που είχε γίνει μεταξύ των Ιουστινιανού Α΄ και του Χοσρόη Α΄, και συνεχίζοντας μέχρι το τέλος του πολέμου. Το έργο του δεν διασώθηκε, αλλά ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄ δίνει μια αναφορά στο έργο του Θεοφάνη και επαναλαμβάνει τη θέση του συγγραφέα ότι, εκτός που είχε προσθέσει και άλλα βιβλία στα αρχικά δέκα, είχε γράψει και ένα άλλο έργο για την ιστορία του Ιουστινιανού. Ανάμεσα σε αυτά που ο Φώτιος διαφύλαξε από το έργο του Θεοφάνη, είναι η ανακάλυψη κατά τη βασιλεία του Ιουστινιανού ότι το μετάξι ήταν προϊόν ενός σκώληκα, κάτι που δεν ήταν πριν γνωστό στον κόσμο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ένας κάποιος Πέρσης, μας αναφέρει, ερχόμενος από Σιρική έφερε μαζί του στην Κωνσταντινούπολη "το σπόρο" (δηλαδή τα αβγά) του μεταξοσκώληκα και αυτοί οι "σπόροι", έχοντας εκκολαφτεί την άνοιξη και τα σκουλήκια έχοντας τραφεί με φύλλα μουριάς, έδωσαν το μετάξι τους και μεταμορφώθηκαν.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα