cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν
Οικογένεια
Την ερωμένη του Μπιάνκα Λάντσια νυμφεύτηκε σύμφωνα με τον Ματθαίο των Παρισίων στην επιθανάτιο κλίνη του σαν τέταρτη σύζυγο, αλλά χωρίς να αναγνωρίσει η εκκλησία τον γάμο τους. Ωστόσο ο Φρειδερίκος Β΄ αναγνώρισε τα παιδιά που έκανε μαζί της σαν νόμιμα. Με τη Μπιάνκα απέκτησε:
Από μη νόμιμες σχέσεις του φυσικά τέκνα ήταν:
Με μία Σικελή κόμισσα αγνώστου ονόματος είχε: Με την Αδελαΐδα του Ούρσλινγκεν, μάλλον κόρη του Κορράδου του Ούρσλινγκεν, Κόμη της Ασσίζης και δούκα του Σπολέτο, είχε: Από τη Ματθίλδη/Μαρία από την Αντιόχεια είχε: Από άγνωστο μέλος της οικογένειας Λάντσια:
Από τη Μάννα, ανιψιά του Βεράρδου της Καστάνια, επισκόπου του Παλέρμο:
Από την Αναΐδα της Μπριέν, ξαδέλφη της Ισαβέλλας Β΄ της Ιερουσαλήμ:
Από τη Ριχίνα του Βολφσέντεν:
Από άγνωστη ερωμένη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν Κατηγορία:Γερμανοί Σταυροφόροι Κατηγορία:Βασιλείς της Βουργουνδίας Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας Κατηγορία:Βασιλείς της Θεσσαλονίκης
Αγάπη Τήνου
Η Αγάπη (το Αγάπη ή του Αγαπίου για τους ντόπιους) είναι χωριό της Τήνου. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Εξωμβούργου (παλαιότερα δήμος Εξωμβούργου), του δήμου Τήνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κυκλάδων, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τήνου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Η Αγάπη είναι ηπειρωτικό χωριό στην ανατολικοκεντρική Τήνο. Βρίσκεται σε θέση που βλέπει προς τη βόρεια πλευρά του νησιού (Κάτω Μέρη), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει 15 χλμ. περίπου Β. της πρωτεύουσας.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αγάπης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός με έκταση 11,925 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Σκλαβοχώρι.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Γενικά στοιχεία
Κατά τον Μεσαίωνα το χωριό λεγόταν Πέρασμα, γιατί περνούσε από εκεί ο δρόμος που οδηγούσε στην πρωτεύουσα του νησιού. Είναι παραδοσιακό χωριό, από τα παλαιότερα της Τήνου, με αξιόλογα στοιχεία αρχιτεκτονικής, περιστερεώνες, πετρόκτιστα σπίτια, πλακόστρωτους δρόμους και περίτεχνες καμάρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Τήνου
Ιωάννα Στεφανόπολι
Η Ιωάννα Στεφανόπολι (20 Οκτωβρίου 1875, Αθήνα - 27 Μαρτίου 1961, Αθήνα) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος. Ήταν η πρώτη γυναίκα φοιτήτρια ελληνικού πανεπιστημίου.
Βιογραφικό
Η Στεφανόπολι ήταν κόρη του δημοσιογράφου Αντώνιου Στεφανόπολι, εκδότη της γαλλόφωνης εφημερίδας Messager d' Athènes (Μεσαζέ ντ' Ατέν μετάφραση:Ο αγγελιοφόρος της Αθήνας) γεννημένου στην Κορσική από οικογένεια με καταγωγή από τη Μάνη που είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα. Ο πατέρας της, αν και δεν απαρνήθηκε ποτέ τη γαλλική του υπηκοότητα, ήταν θερμός εθνικιστής και χρησιμοποιούσε την εφημερίδα του ως όχημα για να περάσει η επίσημη ελληνική άποψη σε ένα διεθνές κοινό. Οπαδός της Μεγάλης Ιδέας, μεγάλωσε με ανάλογα ιδανικά την κόρη του.
Τα πρώτα γράμματα τα διδάχθηκε κατ'οίκον από τη θεία της, κα Σμόλτσε, μετέπειτα διευθύντρια του Παρθεναγωγείου της Παλλάδος στην Κωνσταντινούπολη. Σε ηλικία 10 ετών εισήχθη στο Ελληνικό Παρθεναγωγείο της Αικατερίνης Λασκαρίδη, όπου διακρίθηκε συστηματικά. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της επιθυμούσε να φοιτήσει σε γυμνάσιο όμως εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν Θηλέων. Ύστερα από διαβήματα της δώθηκε η άδεια να παρακολουθήσει στο σπίτι της μαθήματα του Γυμνασίου με αναγνωρισμένους καθηγητές οι οποίοι αργότερα κατέθεσαν σε ειρηνοδικείο πως είχαν διδάξει τα καθορισμένα από τον νόμο μαθήματα και της αναγνωρίστηκε απολυτήριο Γυμνασίου. Τον Ιούνιο του 1889 συμμετείχε επίσης σε απολυτήριες εξετάσεις του Γυμνασίου όπου διακρίθηκε και πήρε τον υψηλότερο βαθμό ανάμεσα σε 60 μαθητές.
Φοίτηση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Τον Σεπτέμβριο του 1890, σε ηλικία 15 ετών, ήταν μια από τρεις γυναίκες, μαζί με τις Φλωρεντία Φουντουκλή και Ελένη Ρούσσου, που έκαναν αίτηση για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα μέχρι τότε ανάλογα αιτήματα γυναικών, που είχαν ξεκινήσει από το 1879, είχαν απορριφθεί με το αιτιολογικό πως τα δευτεροβάθμια σχολεία Θηλέων στα οποία είχαν φοιτήσει δεν ήταν κανονικά Γυμνάσια και αντιστοιχούσαν στον κατώτερο κύκλο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και όχι τον ανώτερο.
Οι αιτήσεις των άλλων δύο απορρίφθηκαν αλλά το αίτημα της Στεφανόπολι παραπέμφθηκε από τη σύγκλητο του πανεπιστημίου στη Νομική Σχολή, η οποία απεφάνθη πως δεν υπήρχε νομικό κώλυμα για την αποδοχή της αίτησης της. Η σύγκλητος όμως ήταν διχασμένη με τη Θεολογική Σχολή, σύμφωνα με αφήγηση της Στεφανόπολι, να θεωρεί το να διαβεί μια γυναίκα το κατώφλι του πανεπιστημίου ανοσιούργημα ανάλογο με το να διαβεί το κατώφλι του ιερού της εκκλησίας. Τελικά παρέπεμψε το θέμα στο Υπουργείο Παιδείας, το οποίο, κατόπιν συζητήσεων, αποφάσισε να επιτρέψει στην Στεφανόπολι να εγγραφεί στη Φιλοσοφική Σχολή.
Η Στεφανόπολι φοίτησε ως επισκέπτρια για μερικούς μήνες και συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι.
Τεγουσιγάλπα
Η Τεγουσιγάλπα (Tegucigalpa) (ισπ. προφορά ΔΦΑ : [teɣusiˈɣalpa]), είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ονδούρας. Η πόλη μαζί με τα προάστια έχει πληθυσμό σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2005 1.250.000 άτομα. Η Τεγουσιγάλπα βρίσκεται στο νότια της χώρας σε μια οροσειρά και σε υψόμετρο 990 μ.
Ιωάννα Στεφανόπολι
Δημοσιογραφική καριέρα
Η Στεφανόπολι ήδη κατά τη διάρκεια των σπουδών της εργαζόταν στη Messager. Ήταν από τις πρώτες που έφεραν ενώπιον της διεθνούς γνώμης το ζήτημα της ιταλικής κατοχής των Δωδεκανήσων. Κατ'εντολή του Υπουργείου Εξωτερικών, με το οποίο συνεργαζόταν η Messager d' Athénes, έγραψε μια σειρά άρθρων στα γαλλικά για το καθεστώς των νησιών τα οποία αναδημοσιεύτηκαν σε αρκετές εφημερίδες καθώς και ένα βιβλίο επίσης στα γαλλικά με τίτλο Τα νησιά του Αιγαίου και τα προνόμιά τους, ενώ συνετέλεσε στο να καθιερωθεί διεθνώς για το νησιωτικό σύμπλεγμα η ονομασία Δωδεκάνησα αντί για Ανατολικές Σποράδες που ήταν το μέχρι τότε πιο διαδεδομένο.
Τεγουσιγάλπα
Ιστορία
Η Τεγουσιγάλπα ιδρύθηκε από Ισπανούς αποίκους στις 29 Σεπτεμβρίου 1578. Πριν και μετά την ανεξαρτησία της, η πόλη ήταν κέντρο εξόρυξης χρυσού και αργύρου. Η πρωτεύουσα της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Ονδούρας μεταφέρθηκε αρκετές φορές από την Τεγουσιγάλπα στην διπλανή πόλη Κομαγιάγουα μέχρι την μόνιμη εγκατάσταση στην Τεγουσιγάλπα το 1880. Η Τεγουσιγάλπα παρέμεινε σχετικά μικρή πόλη μέχρι την δεκαετία του '70, όταν άρχισε η εσωτερική μετανάστευση από τις αγροτικές περιοχές. Στις 30 Οκτωβρίου 1998 η πόλη χτυπήθηκε από τον τυφώνα Μίτς, που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης και άφησε πίσω 10.000 νεκρούς σε ολόκληρη την χώρα.
Ιωάννα Στεφανόπολι
Δημοσιογραφική καριέρα
Μετά τον θάνατο του πατέρα της το 1913 της ανατέθηκε η διεύθυνση του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων(ΑΠΕ) από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Λάμπρο Κορομηλά. Μέσα από την Messager, την οποία μετέτρεψε σε ημερήσια το 1915, και το ΑΠΕ υποστήριξε την πολιτική του Βενιζέλου για προσέγγιση με την Αντάντ. Ενώ ήταν διευθύντρια του ΑΠΕ φέρεται να την προσέγγισε ο βαρόνος Σεγκ, επικεφαλής της γερμανικής προπαγάνδας στην Ελλάδα, προσφέροντάς της χρήματα για να δημοσιεύει τις γερμανικές θέσεις, πρόταση που η Στεφανόπολι αρνήθηκε κάθετα. Κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού μετέβη στη Θεσσαλονίκη για να βρίσκεται δίπλα στην Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης και εκεί ο Υπουργός Εξωτερικών Νικόλαος Πολίτης της ανάθεσε να μεταβεί στο Παρίσι για να πληροφορήσει τους εκεί πολιτικούς για τα γεγονότα της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη σύνταξη της συνθήκης των Σεβρών εξετέλεσε πολλές αποστολές για την κυβέρνηση Βενιζέλου, ο οποίος λέγεται πως την επαίνεσε λέγοντας πως η Ελλάδα θα είχε πολλά οφέλη αν διέθετε μερικούς άντρες σαν αυτή τη γυναίκα.
Ύστερα από την ήττα της βενιζελικής παράταξης στις εκλογές του 1920 η Στεφανόπολι διέκοψε την κυκλοφορία της Messager αλλά την επανεξέδωσε το 1923 μέχρι το 1941, όταν και υποχρεώθηκε από τις κατοχικές δυνάμεις να τη διακόψει εκ νέου, λίγο μετά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα. Η Messager επανήλθε στην κυκλοφορία το 1945 υπό άλλη ιδιοκτησία, με την Στεφανόπολι να συμμετέχει ως απλή συνεργάτρια. Συνέχισε να συνεργάζεται με το Υπουργείο Εξωτερικών κατά καιρούς και την περίοδο της υπόθεσης Μπελογιάννη συμμετείχε στη συγγραφή φυλλαδίου στα γαλλικά με τίτλο Le procès d'Espionnage en Grèce 15 Février-1 Mars 1951 (μετάφραση: Η δίκη κατασκοπίας στην Ελλάδα της 15 Φεβρουαρίου - 1η Μαρτίου 1951) το οποίο μετέφερε τις απόψεις της ελληνικής κυβέρνησης εν όψει της διεθνούς κατακραυγής.
Τεγουσιγάλπα
Αξιοθέατα
Μερικά απο τα τουριστικά αξιοθέατα στην Τεγουσιγάλπα είναι:
Ιωάννα Στεφανόπολι
Δημοσιογραφική καριέρα
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της δώρισε όλη την περιουσία της στη Χριστιανική Αδελφότητα Νέων. Το αρχείο της βρίσκεται στο Μουσείο Μπενάκη.
Διακρίσεις
Τιμήθηκε με το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής από τη Γαλλική κυβέρνηση το 1951.
Ραούλ Ντιάνιε
Ο Ραούλ Ντιάνιε (Raoul Diagne) (10 Νοεμβρίου 1910 – 12 Νοεμβρίου 2002), γνωστός ως «Μαύρη Αράχνη» ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής, που έπαιξε ως αμυντικός και έκανε καριέρα ως προπονητής μετά την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. Υπήρξε αθλητής της Ρασίνγκ Παρί με την οποία κέρδισε το μοναδικό της πρωτάθλημα το 1936 και τρία Κύπελα Γαλλίας. Έπαιξε επίσης στην Τουλούζ και την Ανσί ΦΚ, γαλλική ομάδα που ιδρύθηκε το 1927. Στην Ανσί έκλεισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία στη Γαλλία παίζοντας στις περιόδους 1944-46. Τελευταία ομάδα του ως ποδοσφαιριστής ήταν η «Αθλητική Ένωση Γκορέ», στη Σενεγάλη.
Γεννημένος στη Γαλλική Γουιάνα, ο Ντιάνιε ήταν γιος του πολιτικού Μπλεζ Ντιάνιε και υπήρξε ο πρώτος μαύρος παίκτης της εθνικής όμάδας της Γαλλίας. Σενεγαλικής καταγωγής έγινε ο πρώτος προπονητής της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Σενεγάλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Σενεγάλης
1545 Τέρνοε
Ο Τέρνοε (Thernöe) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,682. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Δανού αστρονόμου Καρλ Άουγκουστ Όσκαρ Τέρνοε (Karl August Oscar Thernöe).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τέρνοε εκτιμάται σε 18,71 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι K, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0962 ± 0,013. Ο Τέρνοε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 17 ώρες και 12 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τερνοε
Έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στην Ελλάδα
Σύντομο Ιστορικό
Το ιστορικό ερευνών για έρευνα και αξιοποίηση υδρογονανθράκων στον ελλαδικό χώρο μπορεί να συστηματοποιηθεί σε διάφορες χρονικές περιόδους, με βάση κυρίως την εξέλιξη και τον εμπλουτισμό των ερευνών αλλά και την επικαιροποίηση του σχετικού θεσμικού πλαισίου. Οι σημαντικότερες περίοδοι για έρευνα και αξιοποίηση υδρογονανθράκων στον ελλαδικό χώρο δίνονται συνοπτικά ως ακολούθως:
A´ Περίοδος
Η πρώτη περίοδος ξεκινά από τις αρχές του 20ού αιώνα και τελειώνει στα μέσα της δεκαετίας του 70. Το 1903 για πρώτη φορά εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από την αγγλική εταιρεία London Oil Developments, για έρευνες στη Ζάκυνθο, τη ΒΔ Πελοπόννησο και τον Έβρο. Μέχρι το 1957 συνεχίστηκαν οι έρευνες και από άλλες εταιρείες χωρίς αποτελέσματα. Το 1959 εκδόθηκε ο πρώτος νόμος που ρύθμιζε θέματα αναζήτησης και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Από της αρχές της δεκαετίας του 1960 έγιναν εκτεταμένες έρευνες σε πολλές περιοχές της χερσαίας Ελλάδας από Έλληνες και ξένους ιδιώτες ερευνητές και από το Δημόσιο, οι οποίες υπήρξαν ανεπιτυχείς. Οι έρευνες επεκτάθηκαν και στον θαλάσσιο χώρο από ξένες εταιρείες, που υπήρξαν σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχείς με εξαίρεση τις έρευνες που πραγματοποίησε την περίοδο 1971-1974 η εταιρεία OCEANIC και οδήγησαν στην ανακάλυψη του κοιτάσματος πετρελαίου του Πρίνου στη θαλάσσια περιοχή της Θάσου και εκείνου του φυσικού αερίου Ν. Καβάλας.
Β´ Περίοδος
Η δεύτερη περίοδος αρχίζει το 1975 έως αρχές δεκαετίας του 2000. Κατά την περίοδο αυτή, ιδρύθηκε ο πρώτος Φορέας διαχείρισης των δικαιωμάτων του Ελληνικού Δημοσίου στην αναζήτηση, έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων: η Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου (ΔΕΠ Α.Ε.).Η ΔΕΠ, που αργότερα μετεξελίχθηκε σε ΕΛΠΕ και η θυγατρική τους ΔΕΠ-ΕΚΥ ανέπτυξαν σημαντική ερευνητική δράση και πραγματοποίησαν έρευνες και γεωτρήσεις σε όλη την επικράτεια, από τις οποίες δημιουργήθηκε βάση δεδομένων και συγκροτήθηκε ένα αξιόλογο στελεχικό δυναμικό. Στις ΔΕΠ & ΔΕΠ-ΕΚΥ παραχωρήθηκαν από το Ελληνικό Δημόσιο 24 ερευνητικές άδειες σε περιοχές στην ξηρά και τη θάλασσα χωρίς πλειοδοτικό διαγωνισμό. Εκτελέστηκαν 73.000 χιλιόμετρα σεισμικών 2D και 2.500 τ. χιλ. σεισμικών 3D, καθώς και 73 ερευνητικές γεωτρήσεις βασισμένες στις υπάρχουσες σεισμικές έρευνες. Αποτέλεσμα της ερευνητικής δραστηριότητας της περιόδου αυτής ήταν η ανακάλυψη του κοιτάσματος πετρελαίου στην περιοχή του Κατάκολου (Δυτική Πελοπόννησος) καθώς και  του κοιτάσματος φυσικού αερίου στην Επανομή Θεσσαλονίκης. Το 1995 ψηφίστηκε ο ν. 2289/95, ο οποίος αναμόρφωσε το αδειoδοτικό καθεστώς ενσωματώνοντας τη σχετική κοινοτική οδηγία 94/22/ΕC. Το 1996, πραγματοποιήθηκε ο πρώτος διεθνής γύρος παραχωρήσεων για 6 περιοχές, μετά το πέρας του οποίου παραχωρήθηκαν 4 περιοχές στη Δ. Ελλάδα: ΒΔ Πελοπόννησος & Αιτωλοακαρνανία στην εταιρεία Τriton και Ιωάννινα & Δ. Πατραϊκός κόλπος στη εταιρεία Enterprise Oil. Οι έρευνες που ακολούθησαν δεν απέδωσαν εντυπωσιακά αποτελέσματα, αλλά και οι γεωτρήσεις δεν έφθασαν στο προβλεπόμενο βάθος των αρχικών συμφωνιών.Οι εταιρίες αποχώρησαν το 2000-2001.
Γ´ Περίοδος
Η τρίτη περίοδος, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 έως 2015 και εντεύθεν, άρχισε τυπικά το 2007 με την ψήφιση του [https://web.archive.org/web/20140701053520/http://nomoi.info/%CE%A6%CE%95%CE%9A-%CE%91-152-2007-%CF%83%CE%B5%CE%BB-1.html Ν. 3587/2007] με τον οποίο το Ελληνικό Δημόσιο ανακάλεσε όλες τις παραχωρήσεις στις ΔΕΠ/ΔΕΠ-ΕΚΥ/ΕΛΠΕ, τους αφαίρεσε την σχετική αρμοδιότητα και τη μετέφερε στο Δημόσιο. Το νομικό πλαίσιο (ν. 2289/95), εκσυγχρονίστηκε με την ψήφιση του ν. 4001/2011 (Κεφάλαιο Β) και θεσπίστηκε ένα σχετικά ελκυστικό επιχειρηματικό περιβάλλον.Στο πλαίσιο αυτό, το Υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας (τότε ΥΠΕΚΑ) προέβη στη διαδικασία Διεθνούς Δημόσιας Πρόσκλησης για συμμετοχή σε σεισμικές ερευνητικές εργασίες απόκτησης δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης εντός της θαλάσσιας ζώνης στη Δυτική και Νότια Ελλάδα. Η έρευνα ολοκληρώθηκε και προκηρύχθηκε διεθνής διαγωνισμός για παραχώρηση είκοσι (20) θαλάσσιων οικοπέδων στη ∆υτική Ελλάδα (Ιόνιο) και νοτίως της Κρήτης. Επίσης το ΥΠΕΚΑ προχώρησε στη άμεση παραχώρηση εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου των δικαιωμάτων του για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων με τη διαδικασία της «ανοικτής πρόσκλησης» (open door) σε τρεις περιοχές για τις οποίες καταρτίστηκαν τελικά συμβάσεις παραχώρησης: Πατραϊκός κόλπος, Ιωάννινα και Δυτικό Κατάκολο. Επιπλέον, το Υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας (τότε ΥΠΕΚΑ) εντός του 2014 προέβη σε προκήρυξη ∆ιεθνούς ∆ιαγωνισµού  (μετά από αίτηση) για τις χερσαίες περιοχές «Άρτα - Πρέβεζα», «Αιτωλοακαρνανία» και «Βορειοδυτική Πελοπόννησος». Στο Ν. 4001/2011 (Κεφάλαιο Β) προβλέπεται η σύσταση της «Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρίας Υδρογονανθράκων ΑΕ (ΕΔΕΥ ΑΕ)» η οποία και ιδρύθηκε με το Προεδρικό Διάταγμα 14 (ΦΕΚ Α΄ 21/13.02.2012).
Στοιχεία Παραγωγής/Εκμετάλλευσης
Η μοναδική παραγωγή της χώρας (Πρίνος, Βόρειος Πρίνος) για το 2016 σε αργό πετρέλαιο και φυσικό αέριο από την Energean Oil & Gas, στην οποία ανήκει η ΚΑΒΑΛΑ OIL, αυξήθηκε σημαντικά σε σχέση με το 2015 και, συγκεκριμένα, στα 3.490 βαρέλια ημερησίως από τα 1.464 έναν χρόνο πριν, ενώ το κοίτασμα φυσικού αερίου στη Νότια Καβάλα είναι σχεδόν εξαντλημένο και παράγει πλέον μόνο περιοδικά. Η συγκεκριμένη εταιρεία, μοναδική εταιρία εξόρυξης υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, έχει προγραμματίσει σημαντικές επενδύσεις γεωτρήσεων με σκοπό την περαιτέρω αύξηση της παραγωγής από το υφιστάμενο κοίτασμα του Πρίνου και του Βόρειου Πρίνου, καθώς και για την ανάπτυξη του Πεδίου Έψιλον. Τα βεβαιωμένα (2P) από ανεξάρτητο εκτιμητή αποθέματα στον Κόλπο της Καβάλας, ανέρχονται στα 37 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. .
Οι άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας για την παραγωγή κι εκμετάλλευση υδρογονανθράκων (downstream) εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 33 του ν.3982/2011, από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες Κατηγορία:Ελληνική οικονομία Κατηγορία:Έρευνα στην Ελλάδα Κατηγορία:Γεωλογία της Ελλάδας
Κρήμνη Χαλκιδικής
Η Κρήμνη είναι οικισμός και σήμερα ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Πολυγύρου, στο νομό Χαλκιδικής. Βρίσκεται στον κάμπο της Βόρειας Χαλκιδικής .Ο πληθυσμός του οικισμού ήταν 543 κάτοικοι το 2001, με βάση την αντίστοιχη πληθυσμιακή απογραφή. Κύριες ασχολίες είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Αξιοθέατο αποτελεί το δασύλλιο της Αγίας Παρασκευής .Οι κάτοικοι της Κρήμνης συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Ιωάννης Φώτη και ο αδελφός του Αθανάσιος. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο (στην παλιά Κρήμνη).
Ο πολιτιστικός σύλλογος που λέγεται "Μ.Ε.Α.Σ ΔΟΞΑ ΚΡΗΜΝΗΣ" διοργανώνει εκδηλώσεις όλο το χρόνο.
Τα παιδιά από την Κρήμνη πηγαίνουν στο Δημοτικό Σχολείο Ζερβοχωρίων, το οποίο εδρεύει στην Παλαιόχωρα.
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα Δόξα Κρήμνης έχει αγωνιστεί στην Α, Β και Γ ερασιτεχνική κατηγορία του πρωταθλήματος της ΕΠΣ Χαλκιδικής. Ενώ από το 2019 λόγω διοικητικών προβλημάτων απέχει από το πρωτάθλημα.
Επίσης κατέχει και μία αξιόλογη αιμοδοσία που ιδρύθηκε το 2000 και μέχρι σήμερα κατέχει μεγάλο αριθμό εθελοντών και σε αναλογία με το πληθυσμό του οικισμού, κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις σε συμμετοχή στην Ελλάδα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου Κρημνη Κρημνη
Stadium Arcadium
Το Stadium Arcadium είναι το ένατο άλμπουμ του αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος Red Hot Chili Peppers.Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 6 Μαΐου 2006 από την Warner Bros. Records. Το άλμπουμ περιείχε 5 σινγκλ: "Dani California", "Tell Me Baby", "Snow (Hey Oh)", "Desecration Smile", και"Hump de Bump". θεωρείται από τα πιο πετυχημένα τους άλμπουμ αφού στα βραβεία Γκράμι 2007 κέρδισε σε 5 από τις 7 υποψηφιότητες.Παραγωγός ήταν ο Ρικ Ρούμπιν. Επειδή το συγκρότημα είχε μαζέψει πολύ υλικό αποφασίστηκε το άλμπουμ να είναι διπλό,με συνολική διάρκεια 122 λεπτά. Ο ένας δίσκος θα ονομαζόταν Jupiter (Δίας) και ο άλλος Mars (Άρης). Επίσης τα b-side των singles ονομάστηκαν Venus (Αφροδίτη). Η ηχογράφηση έγινε,όπως και στο Blood Sugar Sex Magik,στην έπαυλη που είχε αγοράσει ο Ρικ Ρούμπιν,την περίφημη The Mansion.Ήταν το τελευταίο άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers με κιθαρίστα τον John Frusciante που έφυγε ειρηνικά από το συγκρότημα το 2009.
Τραγούδια
Jupiter
Mars
Venus (b-sides)
Θέσεις στα τσαρτς
Επίσημη κυκλοφορία: 6 Μαΐου 2006
Σούπερ Μπόουλ
Το Σούπερ Μπόουλ (αγγλικά: Super Bowl) είναι ο σημαντικότερος και δημοφιλέστερος ετήσιος αγώνας του αθλήματος του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Το Σούπερ Μπόουλ είναι πρώτο σε τηλεθέαση κάθε χρόνο στις ΗΠΑ και δεύτερο παγκοσμίως σε ετήσια αθλητικά γεγονότα πίσω από τον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Στο 45ο Σούπερ Μπόουλ, που διεξήχθη στις 6 Φεβρουαρίου 2011 στο Ντάλας, Τέξας οι Γκριν Μπέι Πάκερς νίκησαν με 31-25 τους Πίτσμπουργκ Στίλερς, κατακτώντας το τρόπαιο. . Στο 48ο Σούπερ Μπόουλ που έγινε στις 2 Φεβρουαρίου 2014 στην Νέα Υόρκη, οι Σιάτλ Σίχοκς επικράτησαν των Ντένβερ Μπρόνκος με 43-8 και κέρδισαν το τρόπαιο. Στο "χρυσό" 50ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στο Σαν Φραντσίσκο, έγινε στις 7 Φεβρουαρίου 2016 και τον τίτλο κέρδισαν για 3η φορά στην ιστορία τους οι Ντένβερ Μπρόνκος επικρατώντας των Καρολίνα Πάνθερς με 24-10 στο τελευταίο ματς της θρυλικής καριέρας του Πέϊτον Μάνινγκ.
Στο 51ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στις 5 Φεβρουαρίου 2017 στο Χιούστον, Τέξας οι Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς κέρδισαν 34-28 τους Ατλάντα Φάλκονς κατακτώντας το τρόπαιο κάνοντας την μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του θεσμού καθώς έχαναν με διαφορά 25 πόντων. Επίσης, ήταν η πρώτη φορά που το Σούπερ Μπόουλ πήγε στην παράταση. Το 2018 ο τίτλος κατακτήθηκε από τους Φιλαδέλφεια Ιγκλς και το 2019 από τους Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς.
Στο 54ο Σούπερ Μπόουλ που σηματοδότησε το φινάλε της 100ης σεζόν του NFL, διεξήχθη στις 2 Φεβρουαρίου 2020 στο Μαϊάμι, Φλόριντα με τους Κάνσας Σίτι Τσίφς να επικρατούν επί των Σαν Φραντσίσκο 49ερς με 31-20. Μάλιστα οι Τσιφς επέστρεψαν και κατέκτησαν τον τίτλο μετά από 50 χρόνια.
Στο 55ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στις 7 Φεβρουαρίου 2021 στην Τάμπα, Φλόριντα οι Τάμπα Μπέι Μπακανίερς με σκορ 31-9 εκθρόνισαν τους Τσιφς και κατέκτησαν τον τίτλο για 2η φορά στην ιστορία τους. Επίσης, οι Μπακανίερς έγιναν η πρώτη ομάδα που έπαιξε Σούπερ Μπόουλ μέσα στην έδρα της. Λόγω της πανδημίας COVID-19 το Σούπερ Μπόουλ εκείνης της χρονιάς είχε τους λιγότερους θεατές (ο αριθμός περιορίστηκε σε 25.000) στην ιστορία του.
Στο 56ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στις 14 Φεβρουαρίου 2022 στο Λος Άντζελες, οι Λος Άντζελες Ραμς επιβλήθηκαν με σκορ 23-20 των Σινσινάτι Μπένγκαλς. Έτσι αυτό που δεν είχε γίνει ποτέ πριν στα 54 πρώτα Σούπερ Μπόουλ, έγινε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Οι Ραμς έγιναν η δεύτερη ομάδα μετά τους Μπακανίερς, η οποία έπαιξε και κέρδισε το Σούπερ Μπόουλ στην έδρα της.
Οι νικητές σε όλα τα Σούπερ Μπόουλ του αμερικανικού ποδοσφαίρου (Πρωταθλητές AFL-NFL)
Με σομόν χρώμα οι πρωταθλητές της American Football League (AFL 1966-69), μετέπειτα 	American Football Conference (AFC) από το 1970 και με μπλε της National Football League (NFL 1966-69), 	National Football Conference (NFC από το 1970)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικό ποδόσφαιρο
Μετάλλιο Τιμής του IEEE
Το Μετάλλιο Τιμής του IEEE (IEEE Medal of Honor) είναι η μεγαλύτερη αναγνώριση επιστημόνων και μηχανικών από το Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών. Απονέμεται από το 1917 με πρώτο βραβευθέντα τον Έντουιν Χάουαρντ Άρμστρονγκ. Δίνεται σε σημαντικά επιτεύγματα στα πεδία της ΙΕΕΕ. Το βραβείο αποτελείται από χρυσό μετάλλιο, χάλκινο αντίγραφο και αμοιβή. Το βραβείο μπορεί να απονεμηθεί μόνο σε έναν άνθρωπο.
Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις
Εκλογές στην Ακτή Ελεφαντοστού
Στην Ακτή Ελεφαντοστού διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Η χώρα είναι αντιπροσωπευτική Προεδρική Δημοκρατία.
2010
Στις 31 Οκτωβρίου 2010 οι πολίτες της χώρας προσήλθαν στις κάλπες για τις ιστορικές προεδρικές εκλογές. Ήταν οι πρώτες έπειτα από 5 χρόνια. Τα πρώτα αποτελέσματα από τους εκλογείς του εξωτερικού έδωσαν προβάδισμα στον Αλασάν Ουαταρά, πρώην πρωθυπουργό, έναντι του προέδρου, Λοράν Γκμπαγκμπό. Η συμμετοχή στις εκλογές για πρόεδρο ήταν σχεδόν 80%. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έκανε λόγο για 3 Νοεμβρίου για «μικρές ανωμαλίες», οι οποίες όμως δεν επηρέασαν πραγματικά τις εκλογές. Εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην αφρικανική χώρα τόνισε το "ειρηνικό περιβάλλον" στα πλαίσια του οποίου διεξήχθη η εκλογική διαδικασία. . Νωρίτερα, οι παρατηρητές της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχαν επισημάνει προβλήματα διαφάνειας, καθώς δεν τους επιτράπηκε η είσοδος σε όλες τις περιοχές. Στις 4 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε ότι στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών κέρδισε ο Γκμπαγκμπό με 38,3% των ψήφων, έναντι 32,08% που έλαβε ο Ουαταρά. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 28 Νοεμβρίου, όταν σε βίαια επεισόδια είχαν ήδη σκοτωθεί 4 άνθρωποι πριν την ημέρα της ψηφοφορίας, ενώ άλλοι 2 σκοτώθηκαν στην Νταλόα ανήμερα των εκλογών. Στις 2 Δεκεμβρίου 2010, η ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή (CEI) έδωσε στη δημοσιότητα τα πρώτα αποτελέσματα, που έδειχναν ότι νικητής των εκλογών ήταν ο Ουαταρά με ποσοστό 54% των ψήφων. Ωστόσο ο πρόεδρος του Συνταγματικού Συμβουλίου αμέσως ακύρωσε τα αποτελέσματα και την επόμενη ημέρα, το Συνταγματικό Συμβούλιο ανακήρυξε νικητή τον Γκμπαγκμπό. Αμφότεροι οι Γκμπαγκμπό και Ουαταρά κήρυξαν εαυτούς νικητές των εκλογών και ορκίστηκαν πρόεδροι σε ξεχωριστές τελετές ορκωμοσίας. Τα γεγονότα που ακολούθησαν οδήγησαν στην πολιτική κρίση του 2010. Τελικά, ο Αλασάν Ουαταρά ορκίστηκε πρόεδρος στις 21 Μαΐου 2011.
'''Πρόεδρος, 31 Οκτωβρίου και 28 Νοεμβρίου 2010}} !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top rowspan="2"|Υποψήφιοι !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top rowspan="2"|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right colspan="2"|1ος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right colspan="2"|2ος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2015
Στις προεδρικές εκλογές, που διενεργήθηκαν στις 25 Οκτωβρίου 2015, επανεξελέγη ο πρόεδρος Αλασάν Ουαταρά με ποσοστό 83,6% των ψήφων.
Βουλευτικές εκλογές
Η Εθνοσυνέλευση (Assemblée Nationale) αποτελείται από 225 μέλη, τα οποία εκλέγονται για θητεία 5 ετών σε μονοεδρικές περιφέρειες. Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2021.
Δημοψηφίσματα
Το πιο πρόσφατο δημοψήφισμα στη χώρα διενεργήθηκε το 2016.
2016
Στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2016 οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν για ένα προτεινόμενο νέο σύνταγμα. Με το νέο σύνταγμα συστάθηκε Γερουσία, αφαιρέθηκε η ρήτρα ιθαγένειας από τα απαιτούμενα κριτήρια υποψηφιότητας για το προεδρικό αξίωμα και θεσμοθετήθηκε η θέση του Αντιπροέδρου. Το σύνταγμα εγκρίθηκε με ποσοστό 93,42% με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 42,42%.
Ρόμπερτ Σων Λέοναρντ
Ο Ρόμπερτ Σων Λέοναρντ (αγγλικά: Robert Lawrence Leonard, 28 Φεβρουαρίου 1969) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης, βραβευμένος με βραβείο Τόνυ το 2001.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννημένος ως Ρόμπερτ Λώρενς Λέοναρντ στις 28 Φεβρουαρίου 1969, στο Γουέστγουντ του Νιου Τζέρσεϊ, μεγάλωσε στο Ρίτζγουντ, όπου και φοίτησε στο σχολείο. Αν και δεν έχει σταματήσει να εμφανίζεται στον κινηματογράφο από το ντεμπούτο του το 1988, οι διασημότεροι ως τώρα σταθμοί της καριέρας του παραμένουν οι ηλεκτρισμένες ερμηνείες των νεανικών του χρόνων, με σημαντικότερη την εμφάνισή του στην ταινία του 1989 Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών. Κατόπιν το 1993 πρωταγωνίστησε πλάι στον Κρίστιαν Μπέιλ στo Τα Παιδιά του Σουίνγκ, ενώ την ίδια χρονιά έκανε ένα πέρασμα στην ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε Στα Χρόνια της Αθωότητας. Σήμερα εμφανίζεται στην ιδιαιτέρως επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του δικτύου FOX, με τίτλο House M.D. (ελληνικός τίτλος Ιατρικές Υποθέσεις) στο ρόλο του Δρ. Τζέιμς Ουίλσον.
Για τις εμφανίσεις του στο θέατρο έχει λάβει τρεις φορές υποψηφιότητα στα Βραβεία Τόνυ, το 1993, το 2001 και το 2003. Τη δεύτερη φορά το κέρδισε για την ερμηνεία του ως Α.Ε. Χάουσμαν στο έργο του Τομ Στόπαρντ με τίτλο The Invention of Love.
Είναι αρραβωνιασμένος με την Γκαμπριέλα Σάλικ, μια διεθνή show jumper και λόγια, την οποία και γνώρισε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Διατηρεί στενή φιλία με τον συμπρωταγωνιστή του στο House M.D. Χιου Λώρι, όπως και με τον παιδικό του φίλο και συνεργάτη του στις ταινίες Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών, Tape και Chelsea Walls, Ίθαν Χωκ.
Βραβεύσεις
Ο Ρόμπερτ Σων Λέοναρντ έχει παραλάβει Βραβείο Τόνυ το 2001 για την ερμηνεία του ως Α.Ε. Χάουσμαν στο έργο του Τομ Στόπαρντ με τίτλο The Invention of Love. Ήταν υποψήφιος για το ίδιο βραβείο το 1993 για το έργο Candida του Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω και το 2003 για το έργο Το μακρύ ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα (Long Days Journey into Night)'' το οποίο έχει γράψει ο Ευγένιος Ο'Νηλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Martin Garrix
Ο Μαρτάιν Χάριτσεν (ολλανδ. Martijn Gerard Garritsen, γεννημένος στις 14 Μαΐου 1996), γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Martin Garrix, είναι Ολλανδός DJ.
Μουσική Καριέρα
Ο Garrix έγινε ιδιαιτέρως γνωστός χάρη στην προσωπική του δουλειά με τον τίτλο "Animals" η οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Ιουνίου 2013 από την δισκογραφική εταιρεία 541 / N.E.W.S., γινόμενη hit σε μεγάλο αριθμό από τα charts της Ευρώπης. Το συγκεκριμένο κομμάτι αποτελεί, επίσης, μέρος του δίσκου του Hardwell με τίτλο Hardwell presents 'Revealed Volume 4'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί DJs Κατηγορία:Ολλανδοί dance μουσικοί
Ερμαίοι λόφοι
Γενικά
Η λατρεία αυτή σχετίζεται με τον Ελληνικό θεό Ερμή, μιας κι απ' τις παλαιότερες ιδιότητες που φέρεται να είχε είναι αυτή του προστάτη και σωτήρα των οδοιπόρων και των ταξιδιωτών. Πολλά δε αγάλματα του θεού ήταν ανεγειρόμενα παρά τις οδούς, και συμβόλιζαν αυτήν του την ιδιότητα. Αργότερα, η σχέση των λίθων αυτών με αρχέγονα προγονικά μνημεία, τα οποία οριοθετούν περιοχές διαφορετικών φρατριών, οδήγησε στην ανάδυση ενός πρώιμου οδικού δικτύου, το οποίο ουσιαστικά ταυτιζόταν με τις οριογραμμές των εκτάσεων των φρατριών και κάτι τέτοιο εξηγεί την μεταγενέστερη αντίληψη που θεωρεί τον Ερμή ως τον προστάτη των οδών, αλλά και την τοποθέτηση ειδικών δεικτών, υπό την αιγίδα του, σε διάφορα σημεία στις πλευρές των οδών. Η παράδοση αυτή διατηρείται και κατά την Ελληνορωμαϊκή περίοδο, κατά την διάρκεια της οποίας οι οδοδείκτες αποκαλούνται «Ερμαίοι λόφοι».
Στα σημεία αυτά επίσης, κάποιες φορές τοποθετούσαν οι άνθρωποι προσφορές για τους ταξιδιώτες, κυρίως ξηρά σύκα, που αποτελούσαν κι αυτά θυσία προς τον Ερμή τα οποία ορίζονταν ως «έρμαια». Η λέξη «έρμαιον» στην αρχαία Ελληνική αποδίδεται ως ένα ανέλπιστο κέρδος ή εύρημα που βρίσκει κάποιος, πράγμα που επιβεβαιώνει και την σημερινή χρήση της λέξεως αυτής. Πολλές φορές το συναντάμε και ως όρο που προσδιορίζει ένα αντικείμενο που αφήνεται για τον Ερμή.
Αναφορά απ' τον Όμηρο
Ο Έλληνας επικός ποιητής, Όμηρος, στο έπος «Οδύσσεια» στη Ραψωδία Π/ στ.471, προσδιορίζει συγκεκριμένο χώρο με τον όρο «Έρμαιος Λόφος» κι αναφέρει χαρακτηριστικά: «Τὸ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοίσιν· ἤδη ὑπὲρ πόλιος ὄθι θ’ Ἕρμαιος λόφος ἔστιν».
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Γιατράδες Έβρου
Οι Γιατράδες ή Ιατράδες, είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 150 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Γιατράδες βρίσκονται νότια του Ερυθροποτάμου και προς τη μεθοριακή γραμμή με τη Βουλγαρία. Απέχουν 21,5 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Διδυμότειχο και 33,5 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Ορεστιάδα. Μέχρι την απελευθέρωση οι κάτοικοί του ήταν Τούρκοι και αναφερόταν με το όνομα "Χικιμλί" που σημαίνει "Γιατροχώρι". Με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την περιοχής της Μακράς Γέφυρας της Ανατολικής Θράκης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 με το όνομα Ιατράδες να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βρυσικών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Ασπρονέρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ασπρονερίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεταξάδων του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 72 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Πιστοποιητικό ταυτότητας πρόσφυγα
Το Πιστοποιητικό Ταυτότητας Πρόσφυγα είναι ένα έγγραφο που χρησιμοποιούν οι πρόσφυγες ως απόδειξη της ταυτότητάς τους. Εκδίδεται είτε από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες είτε από το κράτος ασύλου. Σε πολλές χώρες οι πρόσφυγες είναι υποχρεωμένοι να έχουν πάντα μαζί τους το δελτίο πρόσφυγα. Σε ορισμένους καταυλισμούς προσφύγων, η κάρτα τροφίμων του WFP χρησιμοποιείται επίσης ως μορφή ταυτότητας.
Τα κράτη που έχουν υπογράψει τη Σύμβαση του 1951 για τους πρόσφυγες οφείλουν να παρέχουν στους πρόσφυγες πρόσβαση σε πιστοποιητικά ταυτότητας, τα οποία μπορεί να είναι είτε ταξιδιωτικό έγγραφο πρόσφυγα, σύμφωνα με το άρθρο 28 της Σύμβασης, είτε άλλη μορφή εγγράφων ταυτότητας, σύμφωνα με το άρθρο 27.
Γερμανία
Από τις 28 Ιανουαρίου 2016 οι πρόσφυγες στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας λαμβάνουν αποδεικτικό άφιξης. Εάν έχουν υποβάλει αίτηση ασύλου, λαμβάνουν επίσης άδεια διαμονής. Εάν αναγνωριστεί ότι δικαιούνται άσυλο, τους χορηγείται το καθεστώς του πρόσφυγα και λαμβάνουν ταξιδιωτικό έγγραφο για πρόσφυγες και τίτλο διαμονής.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εκατομμύρια Γερμανοί εκδιώχθηκαν από την πατρίδα τους. Οι επιζώντες βρήκαν καταφύγιο στη σημερινή Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (η οποία εκείνη την εποχή ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ζώνες κατοχής) ή σε άλλες χώρες.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η ΛΔΓ ιδρύθηκαν το 1949, αλλά η κυριαρχία τους παρέμενε για μεγάλο χρονικό διάστημα περιορισμένη (βλ. νομικό καθεστώς της Γερμανίας μετά το 1945).
Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δημιουργήθηκε ένα διαβατήριο για εκτοπισμένους και πρόσφυγες και το αντίστοιχο καθεστώς κάθε ατόμου τεκμηριώθηκε σε μια διαδικασία εισδοχής κατά την άφιξη. Αυτά εκδίδονταν στο στρατόπεδο προσφύγων Friedland - για τους πρόσφυγες της σοβιετικής ζώνης που ήρθαν μέσω του Δυτικού Βερολίνου, σε ένα στρατόπεδο στο Berlin-Marienfelde.
Δεν αναγνωρίστηκαν όλοι οι αιτούντες από τη σοβιετική ζώνη κατοχής ως πρόσφυγες, αλλά ήταν ανεκτοί στη Δύση. Το δελτίο ταυτότητας πρόσφυγα επιβεβαίωνε την "αναγνώρισή τους ως πρόσφυγες" και παρείχε πρόσβαση σε διάφορες μορφές βοήθειας για τα άτομα αυτά (για παράδειγμα, το δικαίωμα μετακίνησης, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα- το επίδομα διαβίωσης που μπορεί να περιλαμβάνει αποζημίωση για τον νόμο περί εξισορρόπησης των βαρών και δάνεια που χορηγούνταν βάσει του νόμου για την αγορά ακινήτων).
Ο προσδιορισμός του καθεστώτος ενός ατόμου, το οποίο μπορεί να είναι εκτοπισμένο από την πατρίδα του (Heimatvertriebene) ή πρόσφυγας από τη σοβιετική ζώνη κατοχής, πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο περί εκτοπισμένων του 1953. Τα δελτία ταυτότητας Α και Β προορίζονταν για εκτοπισμένους και πρόσφυγες από τα πρώην ανατολικά εδάφη της Γερμανίας. Οι πρόσφυγες της σοβιετικής ζώνης κατοχής (Sowjetzone) έλαβαν το δελτίο ταυτότητας C.
Το δελτίο ταυτότητας Α ήταν για άτομα που ζούσαν ήδη στα γερμανικά ανατολικά εδάφη πριν από το 1938, ενώ το Β για όσους είχαν μόλις μετακομίσει εκεί το 1938. Επιπλέον, οι δήμοι της Κάτω Σαξονίας εξέδωσαν επίσης την ταυτότητα Β σε κατοίκους που είχαν μετακομίσει εκεί μετά τους βομβαρδισμούς.
Κεντρικός Σιδηροδρομικός Σταθμός Βιέννης
Ο Κεντρικός Σιδηροδρομικός Σταθμός Βιέννης  (Γερμανικά: Wien Hauptbahnhof,   σύντμηση: Wien Hbf) βρίσκεται στην περιοχή Φαβορίτεν (10ο διαμέρισμα) της Βιέννης Αυστρίας. Είναι πλήρως λειτουργικός από το Δεκέμβριο του 2015, συνδέοντας τις μεγάλες σιδηροδρομικές γραμμές ερχόμενες από τα βόρεια, ανατολικά, νότια και δυτικά, και αντικαθιστώντας τον παλαιό Νότιο Σιδηροδρομικό Σταθμό (Wien Südbahnhof).
Παρελθόν
Κατά τη δεκαετία του 1990 υπήρχε αυξημένο ενδιαφέρον για την αναβάθμιση των Βιεννέζικων σιδηροδρομικών σταθμών, ιδιαίτερα του Νότιου (Südbahnhof) και του Ανατολικού Σταθμού (Ostbahnhof), που βρίσκονταν σε ορθή γωνία μεταξύ τους. Τότε τέθηκε επί τάπητος η ιδέα ενός νέου ολοκληρωμένου σταθμού που να εξυπηρετεί τα δρομολόγια βορρά–νότου και ανατολής–δύσης, με συμπεριλαμβανόμενους τρεις διαδρόμους των διευρωπαϊκών δικτύων, για να αντικαταστήσει τους δύο υφιστάμενους σταθμούς. Εκείνη την περίοδο, οι Αρχιτέκτονες και Σχεδιαστές του Τέο Χοτζ στη Ζυρίχη κέρδισαν μία αρχική σύμβαση για την ανάπτυξη ενός σχεδίου σταθμού. Τα σχέδια τους υλοποιήθηκαν μερικά μόνο, και επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό το σχεδιασμό για την κύρια αίθουσα και τις πλατφόρμες.
Ο νέος Κεντρικός Σιδοροδρομικός Σταθμός έχει σχεδιαστεί ως μια ενιαία δομή μέσω πλατφόρμων, και επιτρέπει την διέλευση περισσότερων τρένων ημερήσια σε λιγότερο χώρο από τους πρόδρομούς του. Έχει απευθείας συνδέσεις με το κέντρο της Βιέννης μέσω του υπόγειου σιδηροδρομικού δικτύου U-Bahn, ενώ το ÖBB δήλωσε ότι οι άλλοι βασικοί σταθμοί της πόλης είναι προσβάσιμοι σε διάστημα 30 λεπτών. Ο νέος Σταθμός διαθέτει, επίσης, εκτεταμένους χώρους για λιανοπωλητές, όπως ένα εμπορικό κέντρο 20.000 τ.μ. που βρίσκεται υπό του επιπέδου των σιδηρογραμμών και φιλοξενεί περίπου 100 καταστήματα και εστιατόρια, καθώς και υπόγειο χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων με θέσεις για έως και 600 αυτοκίνητα και 1.110 ποδήλατα.
Ένα σημαντικό πλεονέκτημα του προγράμματος ήταν η απελευθέρωση της γης στο κέντρο της πόλης που καταλάμβαναν οι δύο προηγούμενοι σταθμοί. Τα σχέδια για την επαναχρησιμοποίησή της ήταν ενσωματωμένα στην ανάπτυξη του νέου σταθμού, και στα πλαίσια της αστικής ανάπτυξης είναι κατάλληλη για εγκαταστάσεις επαγγελματικές, λιανικού εμπορίου και εκπαιδευτικές. Έχει προσελκύσει πληθώρα επενδυτών, ήδη αποτελεί τη νέα έδρα του Τραπεζικού ομίλου Erste AG και εταιρική έδρα της ÖBB, μαζί με το νέα συνοικία Σόνβεντβίρτελ με 5.000 κεντρικά στην πόλη διαμερίσματα, χωρητικότητας έως 13.000 ανθρώπων.
Την 15 Δεκεμβρίου 2006, το δημοτικό συμβούλιο της Βιέννης ενέκρινε την κατασκευή ενός νέου σταθμού στην πόλη, με εκτιμώμενο κόστος έργου ~850 εκατ. ευρώ. Το επόμενο έτος ξεκίνησε μια περιβαλλοντική μελέτη για τη σιδηροδρομική υποδομή, που θα περιλάμβανε ~ 100 χλμ. νέων σιδηροδρομικών γραμμών και ~300 διακόπτες αλλαγής τροχιάς και διασταυρώσεις. Ο σχεδιασμός του σταθμού περιλάμβανε μέτρα για ενεργειακή αποτελεσματικότητα και φιλικότητα προς το περιβάλλον, με ενσωμάτωση ολοκληρωμένου CO2-ελεγχόμενου εξαερισμού, συστημάτων γεωθερμικής ενέργειας, και ηχομόνωσης στα παράθυρα και τους τοίχους.
Κατασκευή
Τον Ιούνιο 2007 ξεκίνησε επίσημα το έργο κατασκευής, πρώτα από τις προκαταρκτικές εργασίες, όπως την αναδιαμόρφωση του υπάρχοντος σταθμού S-Bahn στην Πλατεία Νότιου Τυρόλο. Το 2008, οι σταθμοί S-Bahn και U-Bahn της Πλατείας Νότιου Τυρόλο συνδέθηκαν μεταξύ τους, ενώ μέχρι το 2010 είχαν περατωθεί οι εργασίες κατεδάφισης του Νότιου Σιδηροδρομικού Σταθμού (Südbahnhof).
Το 2009 η ÖBB-Κατασκευαστική ανέθεσε με σύμβαση ύψους 220 εκατ. ευρώ την κατασκευή του σταθμού σε μία κοινοπραξία της Strabag, βάσει της οποίας η πρώτη φάση του έργου έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2013 και το συνολικό έργο έπρεπε να έχει περατωθεί μέχρι το 2015. Η σιδηροδρομική υποδομή του έργου υλοποιήθηκε κύρια από την κοινοπραξία μεταξύ της Arge Östu-Stettin και της HOCKTIEF Κατασκευαστικής, ενώ η στέγη σε σχήμα διαμαντιού του σταθμού είναι έργο της UNGER Χαλυβουργικής. Το συνολικό κόστος της κατασκευής του νέου σταθμού ανήλθε στα 987 εκατ. ευρώ, και χρηματοδοτήθηκε από την ÖBB, τις δημοτικές αρχές, την Ευρωπαϊκή Ένωση, και από ευκαιρίες ανάπτυξης ακινήτων.
Αναφορές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de) Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί ανά χώρα
Συμμετοχή της Ιταλίας στη Eurovision 2021
Η Ιταλία συμμετείχε στον. Ο Ιταλικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός RAI ανακοίνωσε τον Οκτώβριο του 2020 ότι ο νικητής ερμηνευτής του Φεστιβάλ του Σανρέμο 2021, που αργότερα αποδείχθηκαν οι Måneskin με το "Zitti e buoni", θα κέρδιζε το δικαίωμα να εκπροσωπήσει το έθνος στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Οι Måneskin έγιναν τελικά οι εξηκοστοί όγδοοι νικητές του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision και η πρώτη ιταλική συμμετοχή που κέρδισε το διαγωνισμό μετά από 31 χρόνια. Η Ιταλία έλαβε συνολικά 524 βαθμούς, κερδίζοντας την ψηφοφορία του κοινού (televoting) με 318 πόντους και έφτασε στην τέταρτη θέση στην ψηφοφορία των επιτροπών με 206 πόντους.
Ιστορικό
Πριν από τον Διαγωνισμό του 2021, η Ιταλία είχε συμμετάσχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision σαράντα τέσσερις φορές από την πρώτη της συμμετοχή κατά τη διάρκεια του εναρκτήριου διαγωνισμού το. Έκτοτε, η Ιταλία έχει κερδίσει το διαγωνισμό σε δύο περιπτώσεις: το με το τραγούδι "Non ho l'età" που ερμήνευσε η Τζιλιόλα Τσινκουέτι και το  με το τραγούδι "Insieme: 1992" από τον Τότο Κουτούνιο. Η Ιταλία αποχώρησε από τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision αρκετές φορές με την πιο πρόσφατη απουσία τους από το 1998 έως το 2010. Η επιστροφή τους το με το τραγούδι "Madness of Love", ερμηνευμένο από τον Ραφαέλ Γκουαλάτσι, κατέλαβε τη δεύτερη θέση - το υψηλότερο αποτέλεσμα σε αυτό από τη νίκη τους το 1990. Το, οι Ερμάλ Μέτα και Φαμπρίτσιο Μόρο εκπροσώπησαν την Ιταλία με το τραγούδι "Non mi avete fatto niente", τερματίζοντας στην πέμπτη θέση με 308 βαθμούς. Στην έκδοση του, ο Μαχμούντ εκπροσώπησε την Ιταλία με το τραγούδι "Soldi", τερματίζοντας στη δεύτερη θέση με 472 βαθμούς. Το, ο Ντιοντάτο ήταν έτοιμος να εκπροσωπήσει το έθνος με το τραγούδι "Fai rumore" πριν από την ακύρωση του διαγωνισμού.
Μεταξύ 2011 και 2013, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας χρησιμοποίησε το Φεστιβάλ Μουσικής του Σαν Ρέμο ως ομάδα επιλογής καλλιτεχνών, όπου μια ειδική επιτροπή θα επέλεγε έναν από τους διαγωνιζόμενους καλλιτέχνες, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα του διαγωνισμού, ως συμμετέχων στην Eurovision. Ο επιλεγμένος συμμετέχων ήταν τότε υπεύθυνος για την επιλογή του τραγουδιού με το οποίο θα διαγωνιζόταν. Για το 2014, το RAI χρησιμοποίησε τη σειρά καλλιτεχνών του Sanremo και επέλεξε εσωτερικά την συμμετοχή του. Από το 2015, ο νικητής καλλιτέχνης του Φεστιβάλ Μουσικής του Σαν Ρέμο ανταμείβεται με την ευκαιρία να εκπροσωπήσει την Ιταλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, αν και το 2016 ο νικητής αρνήθηκε και ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας διόρισε τον επιλαχόντα ως τον Ιταλό συμμετέχοντα.
Επιλογή καλλιτέχνη
Ο Ιταλικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός RAI επιβεβαίωσε ότι ο ερμηνευτής που θα εκπροσωπούσε την Ιταλία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 θα επιλεγόταν από τις διαγωνιστικές συμμετοχές του Φεστιβάλ Μουσικής του Σαν Ρέμο 2021. Σύμφωνα με τους κανόνες του Sanremo 2021, ο νικητής του φεστιβάλ κερδίζει το δικαίωμα να εκπροσωπεί την Ιταλία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, αλλά σε περίπτωση που ο καλλιτέχνης δεν είναι διαθέσιμος ή απορρίψει την προσφορά, οι διοργανωτές της εκδήλωσης διατηρούν το δικαίωμα να επιλέξουν άλλο συμμετέχοντα με τα δικά τους κριτήρια. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2 και 6 Μαρτίου 2021 με τον νικητή να επιλέγεται την τελευταία ημέρα του φεστιβάλ.
Είκοσι έξι καλλιτέχνες διαγωνίστηκαν στο Σαν Ρέμο 2021. Μεταξύ των διαγωνιζόμενων καλλιτεχνών ήταν οι πρώην συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, Φραντσέσκα Μικιελίν και Ερμάλ Μέτα, οι οποίοι εκπροσώπησαν την Ιταλία το και το  αντίστοιχα. Επιπλέον, τα τραγούδια της Νοέμι και των Φραντσέσκα Μικιελίν & Fedez συν-γράφτηκαν από τον Μαχμούντ, ο οποίος εκπροσώπησε την Ιταλία το 2019. Οι ερμηνευτές ήταν:
Τελικός
Οι 26 Μεγάλοι Καλλιτέχνες ερμήνευσαν τη συμμετοχή τους ξανά για τελευταία φορά στις 6 Μαρτίου 2021. Ένας συνδυασμός ψηφοφορίας του κοινού (25%), ψηφοφορίας επιτροπών του τύπου (25%), ψηφοφορίας δημοσκοπήσεων κριτικής επιτροπής (25%) και ορχήστρας του Σαν Ρέμο (25%) επέλεξε τους τρεις πρώτους για να αντιμετωπίσουν μια τελική ψηφοφορία, και στη συνέχεια ο νικητής του Σαν Ρέμο 2021 αποφασίστηκε με συνδυασμό ψηφοφορίας του κοινού (34%), ψηφοφορίας δημοσκοπήσεων κριτικής επιτροπής (33%) και ψηφοφορίας κριτών τύπου (33%). Οι Måneskin ανακηρύχθηκαν νικητές του διαγωνισμού με το τραγούδι "Zitti e buoni".
Στην Eurovision
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2021 πραγματοποιήθηκε στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και αποτελούταν από δύο ημιτελικούς που πραγματοποιήθηκαν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Οι πρώτες δέκα χώρες από κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον μεγάλο τελικό. Ως μέλος των "Μεγάλων Πέντε", η Ιταλία προκρίθηκε αυτόματα στον τελικό. Επιπροσθέτως στην συμμετοχή της στον τελικό, η Ιταλία έπρεπε να εκπέμψει και να ψηφίσει σε έναν από τους δύο ημιτελικούς.
Η Ιταλία εμφανίστηκε 24η στον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021, μετά την Ολλανδία και πριν από τη Σουηδία. Για να συμμορφωθούν με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) που διέπουν τη χρήση ρητής γλώσσας, έγιναν αρκετές αλλαγές στους στίχους του "Zitti e buoni", όπως ερμήνευσαν οι Måneskin στο Φεστιβάλ Μουσικής του Σαν Ρέμο νωρίτερα μέσα στο έτος. Ωστόσο, όταν το συγκρότημα επανέλαβε το τραγούδι ως νικητές στο τέλος του διαγωνισμού, αυτές οι αλλαγές αντιστράφηκαν.
Ψηφοφορία
Η ψηφοφορία κατά τη διάρκεια των τριών εκδηλώσεων αφορούσε κάθε χώρα που απονέμει δύο ομάδες από 1-8, 10 και 12 βαθμούς: μία από την επαγγελματική τους κριτική επιτροπή και η άλλη από την τηλεψηφοφορία. Η κριτική επιτροπή κάθε έθνους απαρτίζεται από πέντε επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας που είναι πολίτες της χώρας που εκπροσωπούν, με τα ονόματά τους να δημοσιεύονται πριν από τον διαγωνισμό για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια. Αυτή η κριτική επιτροπή έκρινε κάθε εγγραφή με βάση: φωνητική ικανότητα, την απόδοση στη σκηνή, τη σύνθεση και την πρωτοτυπία του τραγουδιού και τη συνολική εντύπωση από την πράξη. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται σε κανένα μέλος εθνικής κριτικής επιτροπής να συνδέεται κατά κανένα τρόπο με κάποια από τις ανταγωνιστικές πράξεις κατά τρόπον ώστε να μην μπορούν να ψηφίσουν με αμεροληψία και ανεξαρτησία. Οι ατομικές κατατάξεις κάθε μέλους της κριτικής επιτροπής καθώς και τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας του έθνους γίνονται γνωστά λίγο μετά τον μεγάλο τελικό.
Αναλυτικά αποτελέσματα ψηφοφορίας
Τα ακόλουθα μέλη αποτελούσαν την Ιταλική κριτική επιτροπή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετοχές χωρών στην Eurovision Κατηγορία:Μουσική στην Ιταλία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Γουόλτερ Χάουζερ Μπράταιην
Ο Γουόλτερ Χάουζερ Μπράταιην (10 Φεβρουαρίου 1902 - 13 Οκτωβρίου 1987) ήταν Αμερικανός φυσικός στα Bell Labs ο οποίος μαζί με τους Τζον Μπαρντίν και Γουίλλιαμ Μπράντφορντ Σόκλεϋ εφηύρε το τρανζίστορ. Για αυτή τη συνεισφορά τους μοιράστηκαν το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1956.