cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοικητική διαίρεση επαρχίας Ερμιονίδος 1833
Με τη διοικητική διαίρεση του 1833 η επαρχία Ερμιονίδας χωρίστηκε σε τέσσερις δήμους, στους δήμους Ερμιόνης, Μάσητος (Κρανιδίου), Διδύμων, και Τιπαρήνου (Σπετσών). Πρωτεύουσά της ήταν οι Σπέτσες (Τιπάρηνος). Στον κατάλογο που ακολουθεί αναφέρονται οι δήμοι και οι οικισμοί της επαρχίας Ερμιονίδας όπως διαμορφώθηκαν με την διοικητική διαίρεση του 1833.
Δήμος Τιπαρήνου
Ο δήμος Τιπάρηνου είχε πληθυσμό	6.800 κατοίκους
Δήμος Μάσητος
Ο δήμος Μάσητος είχε συνολικό πληθυσμό	4.316 κατοίκους
Δήμος Ερμιόνης
Ο δήμος Ερμιόνης είχε συνολικό πληθυσμό	1.079 κατοίκους
Δήμος Διδύμων
Ο δήμος Διδύμων είχε συνολικό πληθυσμό 	911 κατοίκους
Πηγές
Ερμιονίδα
Togg
Η Togg είναι τουρκική αυτοκινητοβιομηχανία που ιδρύθηκε το 2018 ως κοινή επιχείρηση.
Ο κατασκευαστής Togg Car της Τουρκίας δημιουργήθηκε σε συνεργασία με Anadolu Όμιλο (19%), BMC (19%), Kök Όμιλο (19%), Turkcell (19%), Zorlu Holding (19%) και TOBB (5%) στις 25 Ιουνίου 2018.
Η εταιρεία έχει ανακοινώσει ότι τα πρώτα αυτοκίνητα θα είναι έτοιμα για μαζική παραγωγή μέχρι το τέλος του 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Τουρκίας
Θέατρο Μουσείο Νταλί
thumb|Η κατακόμβη του Νταλί Το Θέατρο-Μουσείο του Νταλί (ισπ.: Teatro-Museo Dalí) είναι μουσείο αποκλειστικά για τα έργα του Σαλβαδόρ Νταλί. Βρίσκεται στην πόλη Φιγέρες της Ισπανίας, όπου γεννήθηκε. Στους χώρους του βρίσκεται και μία κατακόμβη με τον τάφο του Νταλί.
Ιστορία
Το σημερινό κτίριο κατά τα παιδικά χρόνια του Νταλί ήταν το θέατρο της πόλης. Εκεί είχε κάνει την πρώτη του έκθεση ζωγραφικής. Είναι χτισμένο στα ερείπια ενός παλαιότερου κτιρίου, που είχε καταστραφεί στον Ισπανικό εμφύλιο και είχε ανοικοδομηθεί το 1960 από τον δήμαρχο της πόλης και με τη βοήθεια του Νταλί, για να γίνει μουσείο. Το μουσείο εγκαινιάστηκε και άνοιξε τις πόρτες του το 1974. Διευρύνθηκε τη δεκαετία του 1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Ισπανία
Ιουστίνος της Μοισίας
Ο Ιουστίνος (Ἰουστίνος) (πέθανε το 528) ήταν στρατηγός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που δραστηριοποιήτω στην αρχή της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565) ως διοικητής των παραδουνάβιων περιοχών στην Μοισία Σεκούντα.
Βιογραφία
Ο Ιουστίνος αναφέρεται το 528 ως "στρατηλάτης της Μοισίας". Μάλλον κράτησε τον τίτλο του δούξ της Μοισίας Σεκούντα και το βαθμό του στρατηλάτη (magister militum). Ένωσε τις δυνάμεις του με τον Βαδουάριο, δούξ της Μικράς Σκυθίας, σε μάχη ενάντια σε μια δύναμη ξένων εισβολέων, τους οποίους ο Ιωάννης Μαλάλας χαρακτηρίζει ως «Ούννους», ενώ ο Θεοφάνης ο Ομολογητής ως Βούλγαρους. Ο Ιουστίνος σκοτώθηκε σε εκείνη τη μάχη και τον διαδέχθηκε στην τη θέση του ο Κωνσταντίολος.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
2923 Σούιλερ
Ο Σούιλερ (Schuyler) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,6. Ανακαλύφθηκε το 1977 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ και πήρε το όνομά του προς τιμή της Κάθριν Σούιλερ, διοικητικής υπαλλήλου στο Κέντρο Ελασσόνων Πλανητών (MPC) της IAU.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σούιλερ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σουιλερ
Η Νοσταλγία του Απείρου
Η Νοσταλγία του Απείρου είναι πίνακας με ελαιοχρώματα του Ιταλού μεταφυσικού ζωγράφου, Τζόρτζιο ντε Κίρικο.
Ιστορικό
Αν και το έργο χρονολογείται το 1911, η ημερομηνία αυτή τίθεται υπό αμφισβήτηση. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης υπολογίζει ότι δημιουργήθηκε μεταξύ των ετών 1912 με 1913, ενώ η σχολή Annenberg School for Communication προτείνει τα έτη 1013 με 1914. Σύμφωνα με τον ιστορικό τέχνης, Robert Hughes, ο πίνακας παίρνει έμπνευση από το κτήριο Mole Antonelliana στο Τορίνο της Ιταλίας.
Περιγραφή
Το θέμα του πίνακα είναι ένας μεγάλος πύργος. Η σκηνή φωτίζεται από ένα χαμηλό, γωνιώδες απογευματινό φως. Στο έδαφος κάτω από τον πύργο βρίσκονται δύο μικρές σκιώδεις φιγούρες, παρεμφερείς με αυτές στα μελλοντικά έργα του Σαλβαδόρ Νταλί. Αυτός ο πίνακας είναι ο πιο γνωστός με το θέμα πύργου από αυτούς που εμφανίζονται στα έργα του Κίρικο.
Επιρροή
Ο πίνακας αυτός, ανάμεσα σε άλλες δουλειές του Κίρικο, επηρέασε τον Φουμίτο Ουέντα στη δημιουργία του εξωφύλλου του παιχνιδιού Ico, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την κυκλοφορία του παιχνιδιού στην Ιαπωνία και την Ευρώπη.
Πηγές
Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης (Νέα Υόρκη) Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Τζόρτζιο ντε Κίρικο Κατηγορία:Ιταλικοί πίνακες Κατηγορία:Πίνακες αρχιτεκτονικής
Ηρακλείδης ο Ταραντίνος
Ο Ηρακλείδης ο Ταραντίνος ήταν περίφημος αρχαίος Έλληνας στρατιωτικός ιατρός, που άκμασε τον 1ο αιώνα π.Χ., μαθητής του Μαντίου. Υπήρξε από τους πλέον σημαντικούς εκπροσώπους της ιατρικής σχολής των εμπειρικών γι’ αυτό και ο Γαληνός τον αποκαλεί Ἡρακλείδης ὁ ἐμπειρικός. Περί των δογμάτων της εμπειρικής αυτής ιατρικής συνέγραψε 7 βιβλία. Ως στρατιωτικός ιατρός εργάσθηκε επιμελώς στην ανατομία προβαίνοντας ο ίδιος σε νεκροτομές ανθρωπίνων πτωμάτων. Συνέγραψε πολλά έργα στη Φαρμακολογία και τη θεραπευτική, στα οποία όμως «παραμελούσε» φαίνεται να συμπεριλάβει τα προερχόμενα από το φυτικό βασίλειο φάρμακα, όπως του καταλογίζει ο Διοσκορίδης ο Αναζαρβέας: «Ιόλας μεν γαρ ο Βιθυνός και Ηρακλείδης ο Ταραντίνος επ΄ ολίγον ήψαντο της αυτής πραγματείας την βοτανικήν παντελώς εάσαντες...» αναφέροντας ακόμη κατά τον Γαληνό μόνο όσα η πείρα του απέδειξε ως δραστικά: «τα δια της πείρας αυτώ κεκριμένα».
Ο Ηρακλείδης εργάσθηκε επίσης στη διαιτητική, στη παθολογία, στην οφθαλμολογία και κυρίως στη χειρουργική. Από το πλούσιο συγγραφικό του έργο γνωστοί τίτλοι είναι:
Απ΄ όλα τα παραπάνω σώζονται μόνο αποσπάσματα ή γνώμες αυτού στα έργα του Γαληνού, του Αέτιου του Αμιδηνού, του Πλίνιου, του Καιλίου Αυριλιανού που αφορούν τον ειλεό, τον τέτανο, τη φρενίτιδα, την οποία μάλιστα διέκρινε κατά προέλευση σε φλεγμονώδη, γαστρική ή εγκεφαλική, τα εξαρθρώματα και την ανάταξη αυτών, την εγχειρητική θεραπεία ακτινοβλαφάρου, την εκτομή πολυπόδων του αυτιού, καταπλάσματα επί των οφθαλμών, θεραπεία αιμορροΐδων και χρόνιας αλωπεκίας.
Ο Ηρακλείδης ο Ταραντίνος χρησιμοποιούσε ιδιαίτερα το όπιο, όχι μόνο ως ηρεμιστικό αλλά και ως διαφορητικό, επίσης το πιπέρι και το ωτοβάλσαμο, και φέρεται να πειραματίσθηκε σε παρασκευή δηληριωδών φυτικών αντίδοτων (κωνείου, υοσκυάμου κλπ.). Παρέκκλιση από τις αρχές της Εμπειρικής Σχολής παρουσιάζει η ανατομική του. Ως γνωστό, οι εμπειρικοί περιφονούσαν την ανατομική θεωρώντας την άχρηστη στην Ιατρική.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Αρχαίοι Ταραντίνοι
Λαοκόων
Ο Λαοκόων ήταν πρόσωπο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, ένας από τους Τρώες ιερείς του Θυμβραίου Απόλλωνα. Ο Λαοκόων ήταν γιος του Κάπυος ή του Αντήνορα ή του Πριάμου ή του Ακοίτη, αδελφός του Αγχίση και σύζυγος της Αντιόπης.
Ο μικρός του ρόλος στο τέλος του Τρωικού Πολέμου ήταν ότι προειδοποίησε τους Τρώες (μάταια) να μη δεχθούν τον Δούρειο Ίππο (= ξύλινο άλογο) ως δώρο από τους Έλληνες: «Μια θανάσιμη απάτη είναι τούτη», είπε, «σκαρωμένη απ' τους Αχαιούς αρχηγούς!»
Η ασέβεια του Λαοκόωντα
Ο Λαοκόων κατά την παράδοση ασέβησε προς τον θεό του, είτε επειδή παντρεύτηκε και έγινε πατέρας, είτε επειδή είχε έρθει σε σωματική επαφή με τη σύζυγό του μπροστά στο είδωλο του θεού στον ναό.
Μετά την αποβίβαση των Ελλήνων στην Τροία, οι Τρώες είχαν λιθοβολήσει τον ιερέα τους, του Ποσειδώνα, γιατί δεν απέτρεψε με θυσίες την εισβολή.
«Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας»
Στην Αινειάδα, ο Βιργίλιος βάζει τον Λαοκόωντα να λέει: Equo ne credite, Teucri / Quidquid id est, timeo Danaos et dona ferentes, δηλαδή «Μην εμπιστεύεστε το άλογο, Τρώες. / Οτιδήποτε κι αν είναι, φοβάμαι τους Δαναούς ακόμα κι όταν φέρνουν δώρα». Από αυτούς τους στίχους έχει γίνει διάσημη και παροιμιώδης η φράση "timeo Danaos et dona ferentes", και στα ελληνικά: «Φοβοῦ τοὺς Δαναοὺς καὶ δῶρα φέροντας».
Ο θάνατος του Λαοκόωντα
Οι Τρώες όμως αψήφησαν τη συμβουλή του Λαοκόωντα, ξεγελασμένοι από τον Σίνωνα. Οργισμένος τότε ο Λαοκόων πέταξε το ακόντιό του στο ξύλινο άλογο. Εκείνη την ώρα ο θεός Ποσειδώνας, επειδή υποστήριζε τους Έλληνες, έστειλε δύο θαλάσσια φίδια και έπνιξαν τον Λαοκόωντα και τους γιούς του, Αντίφα (ή Αντιφάντη) και Θυμβραίο, είτε όρμησαν εναντίον των γιων του και ο Λαοκόων τρέχοντας να τους βοηθήσει σκοτώθηκε και αυτός. Νομίζοντας τώρα ότι οι Έλληνες είχαν φύγει, οι Τρώες αποφάσισαν να θυσιάσουν στον θεό της θάλασσας για να καταστρέψει τα πλοία τους. Μη διαθέτοντας πια ιερέα του Ποσειδώνα, ανέθεσαν στον Λαοκόοντα, ιερέα ενός άλλου θεού, να θυσιάσει στον Ποσειδώνα. Αυτό προσέθεσε στην ασέβεια προς τον Απόλλωνα, η οποία αναφέρθηκε στην αρχή του άρθρου. Στην πραγματικότητα επομένως, ο Λαοκόων τιμωρήθηκε μάλλον από τον Απόλλωνα και για άλλους λόγους.
Κατά τον βυζαντινό ανθολόγο Ιωάννη Τζέτζη, η θανάτωση του Λαοκόωντα και των γιων του έγινε μέσα στον ναό του Θυμβραίου Απόλλωνος, ενώ σύμφωνα με λιγότερο αποδεκτή παράδοση, ο πατέρας διασώθηκε και θρήνησε τα παιδιά του. Τα φίδια στη συνέχεια μπήκαν στον ναό της ακρόπολης της Τροίας και κουλουριάστηκαν στα πόδια του αγάλματος της Αθηνάς. Η παράδοση μνημονεύει ακόμη και τα ονόματα των δύο φιδιών: λέγονταν Όρκις (ή Πόρκις) και Χαρίβοια, και ήρθαν στην Τροία κολυμπώντας από τις Καλυδνές νήσους.
Η άτυχη χρονική συγκυρία προκάλεσε την παρερμηνεία του θανάτου του από τους Τρώες ως τιμωρία επειδή είχε κτυπήσει τον Δούρειο Ίππο, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ιερό το ξύλινο άλογο και να μεταφερθεί στην πόλη, με καταστροφικές συνέπειες.
«Ο Λαοκόων, θυσιάζοντας φαινομενικά ένα ταύρο για λογαριασμό της Τροίας, γίνεται ο ίδιος το θύμα θυσίας... ...Κατά μία έννοια, ο θάνατός του πρέπει να συμβολίζει τον θάνατο της ίδιας της πόλεως».
Μετέπειτα παράδοση
Το επεισόδιο του θανάτου του Λαοκόωντος απετέλεσε το θέμα της χαμένης τραγωδίας του Σοφοκλέους Λαοκόων.
Ακόμα, από τον Λαοκόωντα πήρε το όνομά του ο αστεροειδής 3240 Λαοκόων (3240 Laocoon), μέλος της Τρωικής Ομάδας, που ανακαλύφθηκε το 1978.
Στρατός της Βυρτεμβέργης
thumb|150px|Στρατιώτης του πεζικού της Βυρτεμβέργης Ο Στρατός της Βυρτεμβέργης (Württembergische Armee) ήταν ο στρατός του γερμανικού κρατιδίου της Βυρτεμβέργης μέχρι το 1918.
Ο στρατός της Βυρτεμβέργης αποτέλεσε διαδοχικά τμήμα των στρατευμάτων του Σουαβικού Κύκλου της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της Συνομοσπονδίας του Ρήνου, της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και τελικά του Αυτοκρατορικού Γερμανικού Στρατού. Επίσης, κυρίως κατά τον 18ο αιώνα, υπήρχαν συντάγματα τα οποία υπηρετούσαν με άλλους ηγεμόνες ή ξένες δυνάμεις. Η πρακτική αυτή επικρινόταν συχνά ως «εμπόριο στρατιωτών» ή "Soldatenhandel". Η πρακτική αυτή αποτελούσε μια μορφή μισθοφόρων.
Ο στρατός της Βυρτεμβέργης συγχωνεύθηκε με τον υπόλοιπο Αυτοκρατορικό Γερμανικό Στρατό το 1871 και μετονομάστηκε σε 13ο Βασιλικό Σώμα της Βυρτεμβέργης έως το 1918 που διαλύθηκε. Περιελάμβανε την 26η και την 27η μεραρχία πεζικού και το 26ο σύνταγμα δραγόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Γερμανίας
Koenigsegg
Η Koenigsegg Automotive AB είναι σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία πολυτελών σπορ υπεραυτοκινήτων, η οποία έχει ως έδρα το Άνγκελχολμ της Σουηδίας. Ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρείας είναι ο Κρίστιαν Φον Κόενιγκσεγκ (Christian von Koenigsegg), που ξεκίνησε την εταιρεία του το 1994, σε ηλικία μόλις 22 ετών.
Το πρώτο εμπορικό μοντέλο της εταιρείας βγήκε στην αγορά το 2002 και ήταν το Koenigsegg CC8S, από το οποίο κατασκευάστηκαν συνολικά έξι αυτοκίνητα. Η Koenigsegg είναι ένας απο τους πρωτοπόρος στον τομέα της τεχνολογίας, έχοντας στραφεί στα εναλλακτικά καύσιμα είδη από το 2007, με την κατασκευή της ειδικής έκδοσης Koenigsegg CCXR, η οποία έκτος των συμβατικών καυσίμων μπορούσε να κινηθεί και με βιοκαύσιμα.
Όλα τα αυτοκίνητα της εταιρείας είναι χειροποίητα και φτιαγμένα από ανθρακόνημα, με τον μέγιστο χρόνο κατασκευής τους να φτάνει τους 12 μήνες. Στα επιτεύγματα της εταιρείας, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνονται πλήθος από ρεκόρ Γκίνες, αλλά και πολλές διεθνείς διακρίσεις.
Ιστορία της εταιρείας
Έχοντας φτιάξει ο ίδιος τα πρώτα σχέδια για το αυτοκίνητο που ήθελε να κατασκευάσει, ο ιδρυτής της εταιρείας συνάντησε προβλήματα όταν έφτασε η ώρα για την κατασκευή του πρώτου πρωτότυπου οχήματος. Μην έχοντας την οικονομική άνεση, ήταν κυριολεκτικά ανέφικτο να κατασκευαστεί πρωτότυπο όχημα, γι’ αυτό και ο Κρίστιαν Φον Κόενιγκσεγκ έκανε κάτι αντισυμβατικό: στράφηκε στο Διαδίκτυο, βρίσκοντας προμηθευτές και μηχανικούς οι οποίοι ήταν πρόθυμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, τις γνώσεις τους και τα προϊόντα τους, είτε δωρεάν, είτε με πολύ χαμηλό κόστος.
Έτσι, το 1996 το Koenigsegg CC, το πρώτο πρωτότυπο της εταιρείας, είχε μετατραπεί από σχέδιο σε πραγματικό αυτοκίνητο. Η πρώτη εμφάνιση του πρωτότυπου οχήματος έγινε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1997, όπου και απέσπασε ιδιαίτερα θετικές κριτικές, δίνοντας έτσι το πράσινο φως στην εταιρεία για την περαιτέρω εξέλιξη του αυτοκινήτου, προκειμένου αυτό να βγει τελικώς στην παραγωγή.
Το 1998, η εταιρεία αγόρασε καινούριες εγκαταστάσεις κοντά στο Άνγκελχολμ και ξεκίνησε την κατασκευή της γραμμής παραγωγής, προκειμένου όλα να είναι έτοιμα όταν η μαζική παραγωγή του αυτοκινήτου θα ξεκινήσει. Στο μεταξύ, εξειδικευμένοι μηχανικοί από μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως η SAAB, η Bentley και η Bugatti, εργάζονταν προκειμένου να τελειοποιηθεί το σχέδιο του αυτοκινήτου.
To 2002, παραδίδεται το πρώτο αυτοκίνητο, ένα CC8S, στον ιδιοκτήτη του και η εταιρεία κάνει την παρουσία της και στην Ασία μέσα από τη Διεθνή έκθεση αυτοκινήτου της Σεούλ.
Το επόμενο έτος, 2003, η εταιρεία συνεργάζεται με τον Loris Bicocchi προκειμένου να πραγματοποιήσουν βελτιώσεις στην ανάρτηση του αυτοκινήτου, ενώ μια πυρκαγιά στις εγκαταστάσεις παραλίγο να καταστρέψει ολοκληρωτικά το μέλλον της εταιρείας. Για καλή της τύχη, αρκετά μέλη του προσωπικού διέμεναν κοντά στις εγκαταστάσεις της εταιρείας, καλώντας έγκαιρα την πυροσβεστική και προλαβαίνοντας να σώσουν μεγάλο μέρος από την «προίκα» της εταιρείας.
Αρχικά εξετάζεται το σχέδιο να κατασκευαστούν από την αρχή οι εγκαταστάσεις, αλλά γρήγορα εγκαταλείπεται και η Koenigsegg μετακομίζει στις εγκαταλειμμένες εγκαταστάσεις του κοντινού πολεμικού αεροδρομίου, το οποίο μετά από μερικές τροποποιήσεις αποδείχτηκε ιδανικός χώρος για την εταιρεία, που θα μπορούσε να χρησιμοποιεί και τον αεροδιάδρομο για τις δοκιμές της. Την ίδια χρονιά, το βρετανικό Top Gear ονομάζει το CC8S ως το ταχύτερο αυτοκίνητο που έχουν δοκιμάσει ποτέ και ταυτόχρονα κατακτάται και το ρεκόρ Γκίνες για το πιο δυνατό αυτοκίνητο παραγωγής.
Την επόμενη χρονιά, 2004, παρουσιάστηκε στην Έκθεση Αυτοκινήτου της Γενεύης το νέο αυτοκίνητο της εταιρείας, το Koenigsegg CCR, που απέδιδε 806 ίππους. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2005 το CCR παίρνει τον τίτλο του ταχύτερου αυτοκινήτου παραγωγής στον κόσμο στην πίστα του Nardo με τελική ταχύτητα 387,866 χλμ/ώρα και μπαίνει στο βιβλίο Γκίνες. Προηγουμένως, τον τίτλο αυτό κατείχε η McLaren F1 για επτά συνεχόμενα έτη.
Το 2006, η εταιρεία παρουσιάζει το CCX, την τρίτη γενιά Koenigsegg, η οποία όπως και οι προηγούμενες αποσπά εξαιρετικά σχόλια. Το Koenigsegg CCX ήταν και το πρώτο παγκόσμιο αυτοκίνητο της εταιρείας, ενώ το επόμενο έτος μια βελτιωμένη «πράσινη» έκδοσή του βρίσκει το δρόμο για την αγορά. Η βελτιωμένη αυτή έκδοση ονομάστηκε Koenigsegg CCXR και ήταν το πρώτο αυτοκίνητο υπερυψηλών επιδόσεων που μπορούσε να κινηθεί και με βιοκαύσιμα αποδίδοντας 1.018 ίππους. thumb|[[Koenigsegg Quant]]
Το 2008, το Koenigsegg CCX σπάει το ρεκόρ στην κατηγορία 0-300-0 χλμ/ώρα με μόλις 29 δευτερόλεπτα και μπαίνει στο βιβλίο Γκίνες, ενώ είναι και η χρονιά που το πρώτο αυτοκίνητο της εταιρείας παραδίδεται στην Αμερική. Το 2009 η Koenigsegg παρουσιάζει το Quant ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο το οποίο κατασκευάστηκε ειδικά για έναν πελάτη, ενώ το 2010 η εταιρεία γιορτάζει 15 χρόνια από την ίδρυσή της και παρουσιάζει το Koenigsegg Agera. Το πρωτότυπο Agera κέρδισε το βραβείο υπεραυτόκινητο της χρονιάς από το περιοδικό Top Gear για το 2010, ενώ το 2011 παρουσιάζεται και επίσημα πλέον το Koenigsegg Agera και το Koenigsegg Agera R στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, με το δεύτερο να κερδίζει και πάλι τον τίτλο του υπεραυτοκινήτου της χρονιάς, από το περιοδικό Top Gear Ινδίας. Την ίδια χρονιά, το Agera μπαίνει στο βιβλίο Γκίνες σπάζοντας το ρεκόρ στην κατηγορία 0-300-0 χλμ/ώρα με χρόνο 21,19 δευτερόλεπτα.
== Τα μοντέλα της εταιρείας ==
Ρεκόρ
==Βραβεία-Διακρίσεις ==
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Σουηδίας
Ανέλι Γιαατενμάκι
Η Ανελι Γιαατενμάκι (11 Φεβρουαρίου 1955), είναι Φινλανδή πολιτικός και η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στη Φινλανδία, από τις 17 Απριλίου 2003 έως τις 24 Ιουνίου 2003. Ενώ από το 2004 έως και το 2019 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου από τη Φινλανδία.
Πρώιμη ζωή
Η Γιαατενμάκι γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1955 στην Οστροβοθνία της Φινλανδίας. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της το 1979. Ενώ το 1984 αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο με το πτυχίο της Νομικής.
Πολιτική
Η Γιαατενμάκι εργάστηκε ως νομική σύμβουλος του κόμματός της από το 1984 μέχρι και το 1987, όταν και εκλέχθηκε στο Φινλανδικό Κοινοβούλιο (Eduskunda). Παρέμεινε απλή βουλευτής μέχρι το 1994, αφού ανέλαβε το υπουργείο δικαιοσύνης. Στις 18 Ιουνίου 2000 εκλέχθηκε πρόεδρος του Κόμματος της, παρέμεινε σε αυτή τη θέση ως τις 5 Οκτωβρίου 2003. Τη διαδέχθηκε στην αρχηγία του κόμματος ο Μάτι Βάνχανεν.
Πρωθυπουργός
Μετά από οκτώ χρόνια στην αντιπολίτευση, η ίδια οδήγησε το Κόμμα του Κέντρου της Φινλανδίας σε μια νίκη έναντι του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, στις βουλευτικές εκλογές όπου διενεργήθηκαν. Σύμφωνα με το νέο σύνταγμα, το κόμμα της ηγήθηκε του κυβερνητικού συνασπισμού. Ανέλαβε καθήκοντά στις 17 Απριλίου 2003, έτσι έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της Φινλανδίας. Ενώ η ίδια διαδέχθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο τον Πάαβο Λίπονεν. Στη σύντομη θητείας συνέχισε το έργο της προηγούμενης κυβέρνησης, τόνωση της οικονομίας μέσω (κρατικών επενδύσεων, αύξηση των εισοδημάτων και μείωση των φορολογικών βαρών). Κατά τη θητεία της η χώρα της ήταν η μοναδική όπου τα ηνία τα κρατούσαν δύο γυναίκες. Ενώ η θητεία της είναι η δεύτερη βραχύβια μετά την κυβέρνηση του Γιούχο Βεννόλα του οποίου η θητεία ήταν 17 ημέρες.
Παραίτηση
Στις 18 Ιουνίου 2003 ανακοίνωσε την παραίτησή της, υπό την πίεση καταγγελιών ότι χρησιμοποίησε εμπιστευτικά έγγραφα του Υπουργείου Εξωτερικών κατά την περίοδο της προεκλογικής εκστρατείας με σκοπό την εδραίωση του κόμματος της στις εκλογές. Στις 22 Ιουνίου 2003 μετά από εσωκομματικές πιέσεις υπέβαλλε την παραίτησή της στην πρόεδρο Τάρια Χάλονεν. Η παραίτησή της έγινε αποδεκτή στις 24 Ιουνίου 2003, ενώ στην πρωθυπουργία τη διαδέχθηκε ο Μάτι Βάνχανεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Φινλανδίας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Ροζαλίντα
Η Ροζαλίντα (Ισπανικά: Rosalinda, προφορά είναι Ροσαλίντα: ισπανική προφορά ΔΦΑ rosaˈlinda) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1999. Το τραγούδι των τίτλων ερμηνεύει η Ταλία και περιλαμβάνεται στο άλμπουμ "Arrasando".
Η σειρά προβλήθηκε σε πάνω από 120 χώρες στον κόσμο, μεταξύ των οποιών η Ελλάδα και η Κύπρος. Έκτοτε έχει ξαναπροβληθεί πολλές φορές σε επανάληψη και από διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς. Στην Ελλάδα τα δικαιώματα της σειράς αγόρασε ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha TV.
Χαρακτηριστικό της σειράς αποτελεί το γεγονός ότι πριν ακόμα αρχίσουν τα γυρίσματα, τα δικαιώματα προβολής της σειράς είχαν πουληθεί σε εκατοντάδες κανάλια και τηλεοπτικούς σταθμούς ανά τον κόσμο. Ο πρόεδρος μάλιστα της Televisa, της εταιρίας παραγωγής, είχε δηλώσει πως "η Ροζαλίντα είναι η πιο γρήγορα εξαγώγιμη σειρά που έχει παραγάγει ο όμιλος" και πως "οι τηλεοπτικοί σταθμοί αναμένουν σίγουρη επιτυχία της σειράς λόγω της πρωταγωνίστριας που αποτελεί εγγύηση τηλεθεάσεων".
Εντέλει, αν και η σειρά έφτασε στις πρώτες θέσεις της τηλεθέασης σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και της Ασίας, είχε αμφιθυμικά σχόλια και κριτικές στις λατινόφωνες χώρες σε αντίθεση με τις προηγούμενες σειρές στις οποίες πρωταγωνίστησε η Ταλία. Πολλοί μάλιστα κατηγόρησαν τη σειρά πως δημιουργήθηκε με μοναδικό σκοπό να προβάλλει την πρωταγωνίστρια και ότι ήταν φτωχή σεναριακά.
Το 2010 γυρίστηκε ριμέικ της σειράς στις Φιλιππίνες (χώρα στην οποία η Ροζαλίντα βρίσκεται στην 5η θέση της κατάταξης με τις πιο επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές όλων των εποχών) το οποίο κατάφερε πολύ υψηλές τηλεθεάσεις.
Υπόθεση
Η Ροζαλίντα είναι μια εικοσάχρονη όμορφη κοπέλα που πουλάει λουλούδια και αναλαμβάνει στολισμούς καλών εστιατορίων. Μια μέρα, η Ροζαλίντα συναντάει τον Φερνάντο Χοσέ, έναν πλούσιο άντρα της καλής κοινωνίας που παίζει πιάνο στο εστιατόριο που στολίζει αυτή. Ερωτεύονται με την πρώτη ματιά, παντρεύονται και κάνουν ένα παιδί, αλλά η μητριά του Φερνάντο Χοσέ, Βαλέρια, δεν συμπαθεί καθόλου τη Ροζαλίντα εξαιτίας του κοινωνικού της επιπέδου και επειδή είναι φτωχή και προσπαθεί να χωρίσει το ζευγάρι. Μετά από καιρό ο Φερνάντο Χοσέ εγκαταλείπει την Ροζαλίντα, εξαιτίας μιας σκευωρίας της Βαλέρια και η τελευταία απαγάγει την κόρη της Ροζαλίντα. Τότε, η Ροζαλίντα παθαίνει κατάθλιψη και χάνει τη μνήμη της περιπλανώμενη στους δρόμους μέχρι που κάποιος θα τη βοηθήσει και τελικά, μέσα από συμπτώσεις θα ξαναειδωθεί με τον Φερνάντο Χοσέ που την θεωρούσε νεκρή.
Ερίκ Μπωτεάκ
Ο Ερίκ Μπωτεάκ, γεννημένος στις 24 Αυγούστου 1987 στο Μπανιόλ-συρ-Σεζ, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για λογαριασμό της Ομόνοια Λευκωσίας.
Βιογραφία
Ο Ερίκ Μπωτεάκ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ΑΣ Οράνζ, όπου εντοπίστηκε από τους ανθρώπους της ΑΣ Σαιντ-Ετιέν. Εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής των Stéphanois το 2000 και αγωνίστηκε μετά το 2006, σε 33 αναμετρήσεις, πετυχαίνοντας επτά τέρματα με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου. Η ομάδα δεν του προσέφερε, τελικά, επαγγελματικό συμβόλαιο και έπειτα από δοκιμαστικά στις Σταντ Μπρεστουά και ΑΚ Αρλ, εντάχθηκε στην ΑΣ Κάννες, ομάδα της Νασιονάλ τον Οκτώβριο του 2007.
Ντιζόν ΦΚΟ (2010-2012)
Έχοντας πραγματοποιήσει δύο πολύ καλές σεζόν το διάστημα μεταξύ 2008 και 2010, ο Μπωτεάκ κατάφερε να τραβήξει το ενδιαφέρον ορισμένων ομάδων της Λιγκ 2, και μεταγράφηκε στην Ντιζόν ΦΚΟ ενόψει της σεζόν 2010-2011, μαζί με τον συμπαίκτη του στις Κάννες, Στεβέν Πωλ. Στη διάρκεια αυτής της σεζόν, η ομάδα τερμάτισε στην 3η θέση του πρωταθλήματος, παίρνοντας, έτσι, την άνοδο στην Λιγκ 1, για πρώτη φορά στην ιστορία της, στη διάρκεια της σεζόν 2011-2012.
Ο Μπωτεάκ κατάφερε, σε σύντομο διάστημα, να ξεχωρίσει χάρη στην ταχύτητά του, την τεχνική του κατάρτιση και κυρίως την μαχητικότητά του. Μαζί με τους Μπενζαμάν Κορνιέ και Μπρις Ζοβιάλ, πέτυχε 3 τέρματα στο πρωτάθλημα, ωστόσο, η ομάδα του υποβιβάστηκε με το πέρας της σεζόν.
ΟΖΚ Νις (2012-...)
Την Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας τριών σεζόν με την ΟΖΚ Νις.
Στις 5 Μαΐου 2013, ο Μπωτεάκ πέτυχε ένα τέρμα απέναντι στην Ρεν, με την Νις να παίρνει τη νίκη στη συγκεκριμένη αναμέτρηση με σκορ 3-0, με το Τσβίτανιτς να πετυχαίνει δύο τέρματα.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2013, ήταν ο πρώτος Γάλλος παίκτης που να πετυχαίνει τέρμα στη νεόκτιστη Allianz Riviera και ο πρώτος παίκτης που να πετυχαίνει τέρμα στο συγκεκριμένο γήπεδο με μη-στημένη φάση.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Κάννες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιζόν ΦΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Αρχαιολογικό Μουσείο Κύθνου
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Κύθνου είναι μουσείο που βρίσκεται στη Χώρα της Κύθνου.
Ιστορικό
Η ιδέα για τη δημιουργία μουσείου ξεκίνησε το 1994, όταν οι αρχαιολόγοι Λίνα Μενδώνη και Αλέξανδρος Μαζαράκης-Αινιάν διοργάνωσαν ένα επιστημονικό συνέδριο με θέμα την Κέα και την Κύθνο. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από το Περιφερειακό Πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2014-2021 της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου με προϋπολογισμό 1.600.000 ευρώ.
Το μουσείο στεγάζεται στο νεοκλασικό κτίριο του παλιού μονοτάξιου Δημοτικού Σχολείου της Χώρας. Το κτίριο σχεδιάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα από τον πολιτικό μηχανικό Δημήτριο Καλλία σύμφωνα με το τότε κρατικό πρόγραμμα κατασκευής σχολείων. Αργότερα λειτούργησε ως δημαρχείο και το 2000 παραχωρήθηκε από τον Δήμο Κύθνου στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού για το σκοπό της στέγασης του μουσείου.
Στο πλαίσιο μετατροπής του παλιού κτιρίου σε μουσείο πραγματοποιήθηκαν διάφορες εργασίες επισκευών και συντήρησης του χώρου και των εκθεμάτων. Στην ολοκλήρωση του έργου συνέβαλαν το Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, η Αρχαιολογική Υπηρεσία και η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Τα εγκαίνια του Αρχαιολογικού Μουσείου Κύθνου πραγματοποιήθηκαν στις 15 Μαΐου 2023 με την παρουσία της υπουργού πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, του αρχαιολόγου Αλέξανδρου Μαζαράκη-Αινιάν και σημαντικών πολιτικών προσώπων των Κυκλάδων.
Περιγραφή
Το νεοκλασικό κτίριο είναι χτισμένο σε δύο επίπεδα με υψομετρική διαφορά 3 μέτρων μεταξύ τους. Η μελέτη προέβλεπε επέκταση του αρχικού κτιρίου. Έτσι, πλέον το πρώτο επίπεδο, δηλαδή το ισόγειο, έχει έκταση εμβαδού 172,23 τ.μ.. Η αρχαιολογική έκθεση φιλοξενείται στο πρώτο επίπεδο που περιλαμβάνει ακόμα αυλή και άλλα βοηθητικά κτίσματα (αποθήκη και χώρους υγιεινής). Το δεύτερο επίπεδο είναι υπόγειο και έχει έκταση 152,43 τ.μ. Το μουσείο διαθέτει σύγχρονο και προσβάσιμο από άτομα με αναπηρίες υλικό (οπτικοακουστικές προβολές, ψηφιακές εφαρμογές, ενημερωτικά φυλλάδια κλπ.).
Εκθέματα
Τα εκθέματα αφορούν ευρήματα από ανασκαφές σε σημαντικές θέσεις της Κύθνου, όπως το Βρυόκαστρο και ο Μεσολιθικός οικισμός Μαρουλάς που υλοποιήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες απο τον αρχαιολόγο Αλέξανδρο Μαζαράκη-Αινιάν. Επίσης, άλλα εκθέματα προέκυψαν από έρευνες στην ύπαιθρο (από αγροικία στα Μαϊστράλια και εξωαστικό ιερό στην Αγία Μαρίνα) και από ανακαλύψεις διάσπαρτων ευρημάτων σε διάφορες θέσεις του νησιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύθνος Κύθνος
Τρισδιάστατος χώρος
Στη φυσική και τα μαθηματικά, μια ακολουθία ν πραγματικών αριθμών μπορεί να θεωρηθεί ως ένα σημείο σε χώρο ν-διαστάσεων. Όταν το ν = 3, το σύνολο όλης αυτής της περιοχής ονομάζεται χώρος 3-διαστάσεων ή τρισδιάστατος χώρος, και σχεδόν πάντα θεωρείται ως ευκλείδειος χώρος (τρισδιάστατος ευκλείδειος χώρος).
Παριστάνεται κοινώς από το σύμβολο. Αυτός ο χώρος είναι μόνο ένα παράδειγμα από μια μεγάλη ποικιλία χώρων τριων διαστάσεων που διεθνώς ονομάζονται 3-manifolds.
Πολύτοπα
Σε τρεις διαστάσεις, υπάρχουν εννέα κανονικά πολύτοπα, τα οποία είναι τα πέντε κυρτά Πλατωνικά στερεά και τα τέσσερα μη κυρτά Κέπλερ-Πουανσό πολύεδρα.
Υπερσφαίρα
200px|μικρογραφία|δεξιά|Προβολή μιας σφαίρας σε δύο διαστάσεις
Η υπερσφαίρα σε τρεις διαστάσεις είναι μια σφαίρα. Επίσης, ονομάζεται και 2-σφαίρα (S2) διότι η επιφάνειά της είναι δισδιάστατη. Η σφαίρα αυτή αποτελείται από το σύνολο όλων των σημείων του τρισδιάστατου χώρου σε μια σταθερή απόσταση r από ένα κεντρικό σημείο P. Ο όγκος που περικλείεται από αυτήν την επιφάνεια είναι:
Μια άλλη υπερσφαίρα, που έχει μια τρισδιάστατη επιφάνεια είναι η 3-σφαίρα που σημειώνεται σε ίση απόσταση και έχει προέλευση από τον ευκλείδειο χώρο με απόσταση ένα. Ένα σημείο της 3-σφαίρας χαρακτηρίζεται από τη σχέση:
όπου οποιαδήποτε θέση είναι P=(x,y,z,t).
Συστήματα συντεταγμένων σε τρισδιάστατους χώρους
Αν και υπάρχει ένας άπειρος αριθμός δυνατών μεθόδων, τα πιο γνωστά συστήματα συντεταγμένων σε τρεις διαστάσεις είναι το Καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων, το Κυλινδρικό σύστημα συντεταγμένων και το Σφαιρικό σύστημα συντεταγμένων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναλυτική γεωμετρία Κατηγορία:Στερεομετρία Κατηγορία:Πολυδιάστατη γεωμετρία
Λεμουρία
thumb|Φανταστική θέση της Λεμουρίας Η Λεμουρία είναι ένας φανταστικός ισθμός, που υποτίθεται ότι βρισκόταν μεταξύ της σημερινής Ινδίας και της Μαδαγασκάρης. Το όνομα της το έδωσε το 1864 ο γεωλόγος Φίλιπ Σκλάτερ. Προγενέστεροι επιστήμονες, όπως ο βιολόγος Ερνστ Χέκελ, ο γεωλόγος Μέλχιορ Νόιμαϊρ και άλλοι είχαν διατυπώσει την υπόθεση ότι παλαιότερα ένα μέρος ξηράς μεταξύ Νότιας Αφρικής και Ινδίας θα ένωνε τις δύο αυτές ηπείρους. Η θεωρία αυτή εξηγούσε τη διάδοση των Λεμούριων, οι οποίοι ζούσαν μόνο στην Ινδία και τη Μαδαγασκάρη. Η θεωρία αυτή σήμερα δεν ισχύει, αφού οι γεωτεκτονικές πλάκες, όπως γνωρίζουμε σήμερα, μετακινούνται.
Ιστορικές αναδρομές
Σχεδόν κάθε μύθος έχει τις ρίζες του στην αμάθεια και στην άγνοια του ανθρώπου ως προς το περιβάλλον και τους νόμους του. Θα μπορούσε ο μύθος της Λεμούριας να ξεφύγει από αυτό το βασικό μοτίβο, όταν οι Ευρωπαίοι εξερευνητές εισήλθαν για πρώτη φορά στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό περίμεναν να βρουν μια μεγάλη ήπειρο, κάπου στα δυτικά της Νότιας Αμερικής. Αν και η εν λόγω ανακάλυψη καθυστερούσε, η πεποίθηση για την ύπαρξη της άγνωστης ηπείρου ήταν τόσο θεμελιωμένη, με αποτέλεσμα αρκετοί χαρτογράφοι να τοποθετούν στους παγκόσμιους χάρτες μια ακαθόριστων διαστάσεων ήπειρο στη μέση του Ειρηνικού, την οποία ονόμασαν Terra Australis Incognita ή αλλιώς « η μεγάλη άγνωστη ήπειρος του Νότου ».
Η πρώτη αναφορά για τη νέα ήπειρο εμφανίστηκε αρχικά στις εργασίες του Αουγκούστους Λε Πλονζόν, ο οποίος σε έρευνες που διεξήγαγε για τους Μάγια του Γιουκατάν, ανήγγειλε ότι είχε μεταφράσει τις αρχαίες γραφές των Μάγια, οι οποίες σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του έδειχναν ότι οι Μάγια του Γιουκατάν ήταν ο πιο αρχαίος πολιτισμός της Ατλαντίδος και της Αιγύπτου και έλεγαν επιπρόσθετα την ιστορία μιας ακόμα γηραιάς ηπείρου, της Μου (Mu), της οποίας οι επιζώντες ίδρυσαν τον πολιτισμό των Μάγια. Αργότερα οι μελετητές των αρχαίων γραφών των Μάγια υποστηρίζουν ότι οι μεταφράσεις του Λε Πλονζόν βασίστηκαν περισσότερο στη ζωηρή φαντασία του.
Ο όρος ήπειρος της Λεμούριας προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Άγγλο ζωολόγο και γεωλόγο Φίλιπ Σλέιτερ το 1864, ο οποίος προσπαθούσε να βρει απάντηση στο ερώτημα πώς είναι δυνατόν το ίδιο είδος του λεμούριου να συναντάται στη νήσο Μαδαγασκάρη, αλλά και στην Αφρική, στην Ινδία και στην Ινδονησία, αφού οι λεμούριοι δεν μπορούν να πετάξουν, ούτε να κολυμπήσουν ενώ τους χωρίζουν τεράστιες εκτάσεις νερού. Η μόνη λογική απάντηση είναι να περπατήσουν πάνω από χερσαίες εκτάσεις, που στη συνέχεια εξαφανίστηκαν. Έτσι, πρότεινε την ύπαρξη μιας μεγάλης ηπείρου, μέρη της οποίας αποτελούσαν η Μαδαγασκάρη, η Ινδονησία και η Αφρική. Την ήπειρο αυτή την ονόμασε Λεμούρια από τα ζώα.
Ακόμα πιο πέρα προχώρησε ο Γερμανός βιολόγος Ερνστ Χένρικ Χέκελ, ο οποίος πρότεινε ότι η Λεμούρια είναι η κοιτίδα του ανθρώπινου είδους.
Αρκετοί μυθολόγοι και αποκρυφιστές ενσωμάτωσαν τη Λεμούρια μέσα στα έργα τους. Ένας εξ αυτών, ο Σκωτσέζος Λιούις Σπενς, στην προσπάθεια του να στηρίξει την ύπαρξη της Λεμούριας έκανε έκκληση στη κοινή λογική δηλώνοντας ότι τα νησιωτικά συγκροτήματα της Ωκεανίας δηλώνουν εμμέσως πλην σαφής την ύπαρξη μιας μεγάλης χερσαίας έκτασης στην τεράστια αυτή περιοχή.
Ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ υποστήριξε ότι η Λεμουρία ήταν μια ήπειρος πολύ εκτενής. Οι Λεμούριοι εκφυλίστηκαν και έπειτα είχαν παρόμοια πρόσωπα με τα πουλιά. Για αυτό οι άγριοι, σύμφωνα με την παράδοση, στολίζονταν με πούπουλα στο κεφάλι.
Τοποθεσία
Η ήπειρος της Λεμούριας λέγεται ότι εκτεινόταν σε ολόκληρο το νότιο Ημισφαίριο. Μετά την καταστροφή της πιθανότητας από έκρηξη ηφαιστείου, το μεγαλύτερο τμήμα της βυθίστηκε, ενώ άλλα τμήματα παρέμειναν και είναι η σημερινή Μαδαγασκάρη, Αυστραλία και η νήσος του Πάσχα.
Το 1926 ο Αμερικανός αγγλοσαξονικής καταγωγής ταγματάρχης Τζέιμς Τσέρτσγουορντ, αυτοαποκαλούμενος ερευνητής, δημοσίευσε το πρώτο από μια σειρά βιβλίων για τη θρυλική Μυ, τα οποία είχαν εξαιρετική απήχηση κατά τις δεκαετίες του 1920 και 1930. Ανάμεσα στα άλλα ισχυρίστηκε ότι κατείχε στοιχεία που αποδείκνυαν την ύπαρξη κατά το παρελθόν μιας χαμένης ηπείρου, της Μου, η οποία βρισκόταν στον Ειρηνικό Ωκεανό με επίκεντρο νότια του Ισημερινού, ενώ είχε μήκος 6.000 μίλια από την Ανατολή ως τη Δύση και 3.000 μίλια από τον Βορρά προς τον Νότο, είχε 64.000.000 κατοίκους και ο πολιτισμός τους άνθισε 50.000 χρόνια πριν. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι κατάφερε να διαβάσει μια αρχαία νεκρή γλώσσα ( η οποία ομιλείται από τρία άτομα στον κόσμο ) γραμμένη σε λίθινες πλάκες στην Ινδία, τις οποίες είχε δείξει εμπιστευτικά ένας Ινδός ιερέας.
Κατά τον ίδιο, σ’ αυτήν τη πανέμορφη ήπειρο ζούσε ένας λαός που αποίκισε τον πλανήτη και στη συνέχεια φοβεροί σεισμοί αφάνισαν την ήπειρο, που βυθίστηκε πριν 12.000 χρόνια μέσα σε μια λαίλαπα φωτιάς και νερού. Οι κάτοικοι της Λεμούριας αποίκησαν όλο τον πλανήτη και ανάμεσα στις αποικίες τους ήταν οι μεγάλοι πολιτισμοί των Ελλήνων, των Χαλδαίων, των Αιγυπτίων, των Βαβυλώνιων και των Περσών, ενώ αποικία θεωρείται η χαμένη Ατλαντίδα.
Πολλοί θεωρούν ότι το νησί του Πάσχα ήταν μέρος της Λεμούριας. Οι εκατοντάδες κολοσσιαίων αγαλμάτων και της γραπτής γλώσσας δείχνουν έναν προηγμένο πολιτισμό. Οι μύθοι του Πάσχα μιλούν για τη Χίβα, που βυθίστηκε κάτω από τα κύματα και οι άνθρωποι της τράπηκαν σε φυγή. Οι κάτοικοι της Σαμόα αποκαλούν μια παρόμοια θέση Μπουλουτού. Στην Μπουλουτού οι άνθρωποι μπορούσαν να περπατήσουν μέσα από τα δέντρα, τα σπίτια και από αλλά φυσικά αντικείμενα χωρίς οποιαδήποτε αντίσταση. Οι Μαορί της Νέας Ζηλανδίας μιλούν ακόμα για το ότι είχαν φτάσει εκεί πριν από πολύ καιρό από ένα βυθισμένο νησί αποκαλούμενο Χαβαϊκί σε μια απέραντη ορεινή ξηρά στην άλλη πλευρά του Ωκεανού.
Η Λεμούρια πιστεύεται επίσης ότι δεν είναι άλλη από τον κήπο της Εδέμ, η οποία είχε μια περίπλοκη κυβέρνηση, έναν μεγάλο πολιτισμό και προηγμένη τεχνολογία. Οι ψυχικές δυνατότητές τους αναπτύχθηκαν ιδιαίτερα. Η τηλεπάθεια, τα αστρικά ταξίδια και η τηλεμεταφορά αντικατέστησαν τις παραδοσιακές συσκευές επικοινωνίας. Τα ιερά σύμβολα της Μου μιλούν για την απόκρυφη προέλευση των αρχαίων και σύγχρονων θρησκειών. Όλες οι θρησκείες έχουν μια κοινή προέλευση στις ιερές εμπνευσμένες γραφές της Μου. Οι υπερήλικες σοφοί της Λεμούριας, γνωστοί ως δέκατο τρίτο σχολείο, μετακίνησαν την έδρα τους πριν τον κατακλυσμό προς το ακατοίκητο οροπέδιο της κεντρικής Ασίας, το Θιβέτ. Εδώ καθιέρωσαν σύμφωνα με τους διάφορους ισχυρισμούς μια βιβλιοθήκη και σχολή γνωστή ως μεγάλη λευκή αδελφότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθολογικές τοποθεσίες Κατηγορία:Θεωρητικές ήπειροι
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1935-1936
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1935-36 διεξήχθη ως εθνική κατηγορία (14 αγωνιστικές), στην οποία μετείχαν οκτώ ομάδες από τις τρεις ιδρυτικές Ενώσεις της ΕΠΟ: Αθήνας (3), Πειραιά (2) και Μακεδονίας (3), χωρίς οι ομάδες αυτές να μετάσχουν στα τοπικά πρωταθλήματα. Δηλαδή από τις 10 ομάδες που είχαν μετάσχει στους δύο ομίλους του πανελλήνιου πρωταθλήματος 1934-35 αποκλείστηκαν οι δύο που είχαν τερματίσει τελευταίες: το Π.Σ. Γουδί από το Νότιο όμιλο και ο Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης από το Βόρειο. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 26 Οκτωβρίου 1935 και ολοκληρώθηκε στις 14 Ιουνίου 1936. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος είχε μόνο μια ήττα με 1-4 από τον Παναθηναϊκό, για να επικρατήσει πάντως 6-1 στο β' γύρο.
Πρωταθλητής
Ολυμπιακός
Βαθμολογία
1. 24x24εσ|630px seven vertical stripes HEX-ED1C24 and White Ολυμπιακός          23  31-15 2. 24x24εσ|Παναθηναϊκός Παναθηναϊκός        18  35-19 3. 24x24εσ|Απόλλων Αθηνών Απόλλων Αθηνών      17  30-23 4. 24x24εσ|Άρης Άρης                13  18-22 5. 24x24εσ|ΑΕΚ ΑΕΚ                 12  17-22 6. 23x23εσ|600px Blu e Bianco Strisce Εθνικός Πειραιώς    11  21-25 7. 24x24εσ|ΠΑΟΚ ΠΑΟΚ                11  24-32 8. 24x24εσ|Ηρακλής Ηρακλής              6  15-33
Αποτελέσματα
ΟΣΦΠ ΠΑΟ Απόλλων Άρης ΑΕΚ Εθνικός ΠΑΟΚ Ηρακλής ΟΣΦΠ      Χ   6-1   3-0   2-0  2-0   2-1    4-3  2-0 ΠΑΟ      4-1   Χ    6-2   3-1  3-0   6-1    6-1  4-1 Απόλλων  2-3  3-1    Χ    5-2  1-1   3-0    3-3  3-0 Άρης     0-0  1-0   0-0    Χ   2-2   2-3    3-0  0-0 ΑΕΚ      0-0  1-1   0-0   2-4   Χ    1-1    2-0  3-1 Εθνικός  1-2  0-1   1-4   0-1  1-0    Χ     5-2  6-0 ΠΑΟΚ     2-2  0-1   1-2   0-0  4-1   1-1     Χ   1-0 Ηρακλής  1-2  2-1   1-2   3-3  2-3   0-0    2-3   Χ
Τα ντέρμπι Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού
thumb|300px|Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 4-1, οι παίκτες των δυο ομάδων Στο πρωτάθλημα εκείνης της περιόδου σημειώθηκαν δυο από τις μεγαλύτερες σε έκταση νίκες του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού καθώς και τα περισσότερα γκολ ανάμεσα στις δυο ομάδες σε ένα πρωτάθλημα.
Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 4-1
Στον πρώτο αγώνα ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 4-1 επί του Ολυμπιακού, ο οποίος προηγήθηκε και έως το 65ο λεπτό κρατούσε τη νίκη.
Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός 6-1
Ο αγώνας, που έγινε στις 16 Φεβρουαρίου 1936, παραλίγο να μη διεξαχθεί, διότι την προηγούμενη Κυριακή είχαν γίνει επεισόδια στον αγώνα των Μικτών Ομάδων ΕΠΣ Αθήνας - ΕΠΣ Πειραιώς (5-2) και οι του Παναθηναϊκού αρνήθηκαν αρχικά να κατέβουν ξανά στο Νέο Φάληρο. Στον αγώνα αυτό, που ήταν για το β΄ γύρο οι διαφαινόμενοι πρωταθλητές του Ολυμπιακού επιζητούσαν τη ρεβάνς της ήττας τους με 1-4 στον α΄ γύρο, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν 6-1. Από την ομάδα που είχε συντριβεί το 1930 μόνο ο τερματοφύλακας Αχιλλέας Γραμματικόπουλος συμμετείχε σε αυτόν τον αγώνα, ενώ ο τότε παίκτης Νίκος Πανόπουλος ήταν τώρα προπονητής. Επιβίωνε ακόμα ως βετεράνος αναπληρωματικός, που δεν αγωνίστηκε, ο Φίλιππος Κουράντης. Από τον Παναθηναϊκό, παρών και στον πρώτο αγώνα ήταν ο αρχηγός του Μπαλτάσης ενώ είναι χαρακτηριστικό πως είχε τον ίδιο προπονητή, τον Ούγγρο Γιόζεφ Κίνσλερ. Το συνοπτικό χρονικό του αγώνα έχει ως εξής:
Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα αποτελεί την ευρύτερη νίκη του Ολυμπιακού σε επίσημο ή φιλικό επίπεδο εις βάρος του "αιωνίου" αντιπάλου του, παράλληλα με ένα ίδιο εκτός έδρας τρία χρόνια και τρεις μήνες νωρίτερα (13 Νοεμβρίου 1932) για τα προημιτελικά του δεύτερου κυπέλλου Ελλάδας στην ιστορία. Το ρεκόρ βέβαια εξακολουθούσε (και εξακολουθεί) να κατέχει ο Παναθηναϊκός με το 8-2 του 1930 (κατά τον πρώτο μεταξύ τους αγώνα σε επίσημη διοργάνωση), ο συνδυασμός όμως των δύο 6-1 θεωρήθηκε ως μία "απάντηση" στην προγενέστερη συντριβή. Ευθύς αμέσως το δεύτερο θρίαμβο οι φανατικοί οπαδοί του πειραϊκού συλλόγου, οι αποκαλούμενοι τότε "Βαρκάρηδες" ή "κόκκινη πρόγκα" (από το προγκάω ή προγκίζω: αποδοκιμάζω μεγαλόφωνα χλευάζοντας), εμπνεύστηκαν συνθήματα όπως
για να απαντήσουν στα αντίστοιχα (περισσότερο κόσμια πάντως) που από τα μέσα του 1930 τους απηύθυναν οι "Αριστοκράτες" ή "Φρουφρούδες" της "πράσινης πρόγκας", με αφορμή το 8-2.
Χαρακτηριστικό της μεγάλης διαφοράς ανάμεσα στην παραγωγικότητα εκείνου του ποδοσφαίρου και του μεταγενέστερου (με αποκορύφωμα το σύγχρονο), αποτελεί ότι ενώ σε λιγότερο από 6ετία οι φίλαθλοι της εποχής είχαν απολαύσει 3 επίσημα ντέρμπι "αιωνίων" με 7 ή περισσότερα τέρματα, στη συνέχεια έπρεπε να περάσουν 27 χρόνια ώστε το γεγονός να επαναληφθεί για πρώτη φορά (ΠΑΟ-ΟΣΦΠ 3-5 το 1963 στο Κύπελλο) και άλλα τόσα για δεύτερη και τελευταία (ΟΣΦΠ-ΠΑΟ 3-4 το 1990 στο Πρωτάθλημα). Ακόμη όμως και στις φιλικές συναντήσεις, όπου ανέκαθεν η σκοπιμότητα του αποτελέσματος είναι περιορισμένη, σημειώθηκαν 5 ντέρμπι υψηλής "παραγωγικότητας" έως και την πρώτη μεταπολεμική περίοδο, για να ακολουθήσει μόνο ένα και τελευταίο το 1973.
Δήμος Διδύμων Αργολίδας
Ο Δήμος Διδύμων ήταν διευρυμένος δήμος που δημιουργήθηκε με τη διοικητική διαίρεση του 1833. Αποτελούσε έναν από τους τέσσερεις αρχικούς δήμους στους οποίους διαιρέθηκε η επαρχία Ερμιονίδας. Ο δήμος καταλάμβανε το βόρειο τμήμα της επαρχίας και απλωνόταν γύρω από τον ορεινό όγκο του όρους Δίδυμο. Συνόρευε στα νότια με τους άλλους δήμους της Επαρχίας Ερμιονίδας (Μάσητος και Ερμιόνης) στα ανατολικά με τον δήμο Δρυόπης της επαρχίας Τροιζηνίας και στα βόρεια με τον δήμο Ασίνης της επαρχίας Ναυπλίας. Δυτικά βρεχόταν από τον Αργολικό κόλπο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1935-1936
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1935-1936 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Δήμος Διδύμων Αργολίδας
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε έξι οικισμούς και μία μονή. Κατά την απογραφή του 1834 ο δήμος Διδύμων είχε συνολικό πληθυσμό 911 κατοίκους. Αναλυτικά οι οικισμοί που αποτέλεσαν τον δήμο και ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την απογραφή του 1834
Δήμαρχοι
Την δεύτερη περίοδο δημιουργίας του δήμου (περίοδος 1866 - 1912) διετέλεσαν δήμαρχοι οι:
Πηγές
Δίδυμα Δ
Μιχάλης Σαρρής
Ο Μιχάλης Σαρρής είναι Ελληνοκύπριος οικονομολόγος και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μιχάλης Σαρρής γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1946 στη Λευκωσία. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική, την ισπανική και την πορτογαλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο οικονομικών από την Οικονομική Σχολή του Λονδίνου και διδακτορικό στα οικονομικά, με εξειδίκευση στη νομισματική και δημοσιονομική θεωρία και πολιτική, από το Πανεπιστήμιο Γουέιν Στέιτ.
Το 1973 εργοδοτήθηκε στο Τμήμα Ερευνών της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Το 1974 εργοδοτήθηκε στην Τράπεζα Κύπρου, έχοντας την ευθύνη για τη δημιουργία μηχανισμού και διαδικασίας αξιολόγησης της οικονομικής και χρηματοοικονομικής βιωσιμότητας των μεγάλων δανειοδοτικών δραστηριοτήτων της τράπεζας.
Την περίοδο 1975-2004 εργοδοτήθηκε στην Παγκόσμια Τράπεζα. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Λαϊκής Τράπεζας.
Πολιτική διαδρομή
Στις 31 Αυγούστου 2005 διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 28 Φεβρουαρίου 2008.
Στις 2 Μαρτίου 2013 διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Λίγες μέρες μετά τον διορισμό του κορυφώθηκε η πολιτική κρίση λόγω των οικονομικών προβλήματων που αντιμετώπιζε η Κύπρο, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί στις 2 Απριλίου 2013.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1993-94
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1993-94 ήταν η 55η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Απόλλων για 2η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1993-94 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1994-95. Η ενδέκατη ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με τη δεύτερη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1993-94, με τη νικήτρια να συνεχίζει στην Α΄ κατηγορίας 1994-95 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορίας 1994-95.
Λόγω της χαμηλής βαθμολογικής συγκομιδής των κυπριακών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τα προηγούμενα χρόνια, η πρωταθλήτρια ομάδα της περιόδου 1993-94 δεν εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1994-95 αλλά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1994-1995. Στην ίδια διοργάνωση συμμετείχε και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1992-93, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1993-94 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1992-93 Ομόνοια Αραδίππου και ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Άρης Λεμεσού και ο ΑΠΟΠ Πάφου που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1993-94.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Μπαράζ
Ο Ολυμπιακός Λευκωσίας έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 2η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας 1993-94, ΑΠΟΠ Πάφου. Το πρώτο παιχνίδι έγινε στο Παφιακό Στάδιο με τον Ολυμπιακό να κερδίζει με 2-3. Ο επαναληπτικός έγινε στο παλιό Γ.Σ.Π. με το γηπεδούχο Ολυμπιακό να κερδίζει με 2-0 και να παραμένει στην Α΄ κατηγορία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1993-1994
Διαλύτης
Ο διαλύτης είναι ουσία, πολική ή μη πολική, η οποία διαλύει άλλη ουσία (ονομαζόμενη διαλυόμενη), χημικώς διαφορετικό υγρό, στερεό ή αέριο, με αποτέλεσμα να παράγεται ένα διάλυμα. Ο διαλύτης στις περισσότερες περιπτώσεις είναι υγρό, αλλά μπορεί να είναι επίσης στερεό ή αέριο. Η μέγιστη ποσότητα διαλυμένης ουσίας που μπορεί να διαλυθεί σε συγκεκριμένο όγκο του διαλύτη ποικίλει τόσο με τη θερμοκρασία όσο με την ικανότητα του εν λόγω διαλύτη. Ο κυριότερος κοινός διαλύτης είναι το νερό. Συνηθισμένες χρήσεις για οργανικούς διαλύτες είναι στον ξηρό καθαρισμό (π.χ., τετραχλωροαιθένιο), ως αραιωτικά χρωμάτων (π.χ., τολουόλιο, νέφτι), ως αφαιρετικά βερνικιών νυχιών και διαλύτες κόλλας (ακετόνη ή προπανόνη, αιθανικός μεθυλεστέρας, αιθανικός αιθυλεστέρας), σε αφαίρεση λεκέδων (π.χ., εξάνιο, πετρελαϊκός αιθέρας), σε απορρυπαντικά (κιτρικά τερπένια) και σε αρώματα (αιθανόλης).
Οι διαλύτες βρίσκουν ποικίλες εφαρμογές σε βιομηχανίες χημικών, φαρμακευτικών, τροφίμων, ελαίων και αερίων, ξύλου και επίπλου, χρωμάτων, συμπεριλαμβανόμενων των διεργασιών χημικών συνθέσεων και καθαρισμού.
Η παγκόσμια αγορά διαλυτών αναμένεται να να αποφέρει έσοδα περίπου US$33 δισεκατομμυρίων το 2019. Η δυναμική οικονομική ανάπτυξη σε αναδυόμενες αγορές όπως Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, ή Ρωσία θα συνεχίσει να αυξάνει την απαίτηση για διαλύτες. Οι ειδικοί αναμένουν ότι η παγκόσμια κατανάλωση διαλυτών θα αυξάνεται με ετήσιο ρυθμό 2,5% για τα επόμενα χρόνια. Συνεπώς, ο αριθμός ανάπτυξης που προβλεπόταν κατά τα τελευταία οκτώ χρόνια θα ξεπεραστεί.
Διαλύματα και επιδιαλύτωση
Όταν μια ουσία διαλύεται σε μια άλλη, σχηματίζεται ένα διάλυμα. Αυτό είναι αντίθετο από την περίπτωση που οι ενώσεις είναι αδιάλυτες όπως άμμος και νερό. Σε ένα διάλυμα, όλα τα συστατικά κατανέμονται ομοιόμορφα σε μοριακό επίπεδο και δεν παραμένει καθόλου ίζημα. Το μείγμα αποτελείται από μια μοναδική φάση με όλα τα μόρια διαλυμένης ουσίας να εμφανίζονται ως επιδιαλυτωμένα (διαλύτης-διαλυμένη ουσία σύμπλοκα), αντίθετα με τις διακριτές συνεχείς φάσεις όπως στα αιωρήματα, γαλακτώματα ή άλλους τύπους μειγμάτων. Η ανάμειξη αναφέρεται ως αναμιξιμότητα, ενώ η ικανότητα διάλυσης μιας ένωσης σε μια άλλη είναι γνωστή ως διαλυτότητα.