cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εγκάρσια μυελίτιδα
Πώς γίνεται η διάγνωση
Η διάγνωση της εγκάρσιας μυελίτιδας γίνεται με συνδυασμό των εξής: Στην οξεία φάση διαγνωστικά μπορούν να χρησιμοποιούν τα σωματοαισθητικά προκλητά δυναμικά τα οποία πέραν του ότι διαγιγνώσκουν το πρόβλημα δείχνουν και σε πιο ύψος του νωτιαίου μυελού είναι η ανωμαλία. Τα σωματοαισθητικά προκλητά δυναμικά πιστοποιούν και την βελτίωση εφόσον πετύχει η θεραπεία. Η Μαγνητική Τομογραφία βοηθάει αρκετά στην απεικόνιση της βλάβης, την έκταση αυτής και τον εντοπισμό της περιοχής της.
Πρόγνωση
Η ανάρρωση από την Εγκάρσια μυελίτιδα διακυμαίνεται ανάμεσα στούς ασθενείς, και επίσης εξαρτάται από το υποκείμενο αίτιο. Ορισμένοι ασθενείς αρχίζουν να επανέρχονται μεταξύ της 2ης και 12ης εβδομάδος από την έναρξη των συμπτωμάτων, και η βελτίωση μπορεί να συνεχισθεί μέχρι και πάνω από 2 χρόνια. Δυστυχώς μερικοί ασθενείς δεν δείχνουν ποτέ σημάδια βελτίωσης. Οι ασθενείς αυτοί (περίπου 30% του συνόλου) καθηλώνονται σε αναπηρικό αμαξίδιο (wheelchair-bound)ή καθηλώνονται κλινήρεις (bedridden)με εκσεσημασμένη αναπηρία βασικών λειτουργικών αυτοεξυπηρέτησης. Όμως η έγκαιρη θεραπεία είναι πολύ σημαντική. Η πείρα δείχνει ότι σε έγκαιρη θεραπεία η αποκατάσταση των ασθενών είτε είναι πλήρης ή σχεδόν πλήρης. Η εκάστοτε θεραπεία εξαρτάται και από το υποκείμενο αίτιο. Οταν τό αίτιο της Εγκάρσιας μυελίτιδας είναι άγνωστο, αναγκαστικά η νόσος "βαφτίζεται" Ιδιοπαθής Εγκάρσια μυελίτιδα και η θεραπεία της είναι Κορτιζόνες + Πλασμαφαίρεση. . Σε ασθενείς με εγκάρσια μυελίτιδα, η παρουσία αλλοιώσεων της λευκής ουσίας στην MRI εγκεφάλου αποτελεί ισχυρό προγνωστικό παράγοντα για τη μελλοντική ανάπτυξη πολλαπλής σκλήρυνσης [multiple sclerosis: MS]. Η ιδιοπαθής Εγκάρσια μυελίτιδα αποτελεί διάγνωση αποκλεισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Live at Leeds
Live at Leeds είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Who, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1970 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Track Records" στην Βρετανία και της "Decca" στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο δίσκος έγινε δεκτός με διθυραμβικές κριτικές, αφού χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα καλύτερα ζωντανά άλμπουμ όλων των εποχών. Έχει τοποθετηθεί στην κορυφή της λίστας με τα καλύτερα ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ όλων των εποχών από την "The Daily Telegraph", την "The Independent", το "BBC", το περιοδικό "Q και το "Rolling Stone", το οποίο το τοποθέτησε 170ο στην λίστα με τα "500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών".
Το "Live at Leeds" σκαρφάλωσε στο Top-10 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και χρυσό στην Μεγάλη Βρετανία. Επίσης, επιτυχία γνώρισε και το σινγκλ "Summertime Blues", το οποίο έφθασε στο # 8 στον Καναδά και το Top-40 σε Βρετανία και Ηνωμένες Πολιτείες.
Αρχική έκδοση
1. Young Man Blues (Allison) - 4:46
2. Substitute (Townshend) - 2:10
3. Summertime Blues (Capehart, Cochran) - 3:22
4. Shakin' All Over (Johnny Kidd) - 4:20
5. My Generation (Townshend) - 14:45
6. Magic Bus (Townshend) - 7:57
Επανέκδοση του 1995
1. Heaven and Hell (Entwistle) - 5:08
2. I Can't Explain (Townshend) - 2:26
3. Fortune Teller (Neville) - 2:35
4. Tattoo (Townshend) - 3:01
5. Young Man Blues (Allison) - 5:52
6. Substitute (Townshend) - 3:04
7. Happy Jack (Townshend) - 2:14
8. I'm a Boy (Townshend) - 2:46
9. A Quick One, While He's Away (Townshend) - 8:41
10. Amazing Journey/Sparks (Townshend) - 7:40
11. Summertime Blues (Capehart, Cochran) - 3:22
12. Shakin' All Over (Johnny Kidd) - 4:34
13. My Generation (Townshend) - 15:25
14. Magic Bus (Townshend) - 7:57
Βραβεία
Live at Leeds (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος
Τα μέλη των The Who
Το "Live at Leeds" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των The Who Κατηγορία:Άλμπουμ του 1970
Γιάννης Μιχαηλίδης (ποδοσφαιριστής)
Για τον συνδικαλιστή, δείτε: Γιάννης Μιχαηλίδης.
Ο Γιάννης Μιχαηλίδης (γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 2000) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός ή αριστερός πλάγιος αμυντικός για τον ΠΑΟΚ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μιχαηλίδης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την Αθλητική Ακαδημία Γιαννιτσών, πριν ενταχθεί στην ακαδημία του ΠΑΟΚ το 2016.
Έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του ΠΑΟΚ στις 15 Ιανουαρίου 2020, στον δεύτερο αγώνα του γύρου των 16 του Κυπέλλου Ελλάδας, στη νίκη με 4-1 εναντίον του ΟΦΗ. Την επόμενη σεζόν (2020-2021), κέρδισε την εμπιστοσύνη του προπονητή του ΠΑΟΚ, Πάμπλο Γκαρσία, όπου τον ξεκινούσε βασικό σε αρκετά παιχνίδια, τόσο για το πρωτάθλημα όσο και για το θεσμό του κυπέλλου και των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Στο φινάλε της χρονιάς, στέφθηκε κυπελλούχος Ελλάδας για πρώτη φορά με την φανέλα του ΠΑΟΚ. Στον τελικό της 22 Μαΐου, ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε τον ΟΣΦΠ, με τον Δικέφαλο του Βορρά να επικρατεί με σκορ 2-1.
Εθνική Ελλάδας
Ο Μιχαηλίδης έχει αγωνιστεί στις εθνικές Ελλάδας U17, U18, U19 και U21.
Ο Μιχαηλίδης κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας για τους αγώνες του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ 2020-21 εναντίον της Σλοβενίας και του Κοσόβου στις 3 και 6 Σεπτεμβρίου 2020, αντίστοιχα. Σε αυτά τα δύο ματς, δεν αγωνίστηκε. Ωστόσο, το ντεμπούτο του με τα γαλανόλευκα ήρθε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, όπου ξεκίνησε βασικός στον φιλικό αγώνα κόντρα στην Αυστρία.
== Τίτλοι ==
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Έλληνες Καππαδόκες
Οι Έλληνες Καππαδόκες (τουρκικά: Kapadokyalı Rumlar ) είναι κοινότητα Μικρασιατών με καταγωγή από την γεωγραφική περιοχή της Καππαδοκίας στην κεντρο-ανατολική Μικρά Ασία, περίπου η σημερινή Επαρχία Νεβσεχίρ και οι γύρω επαρχίες της σύγχρονης Τουρκίας. Στην περιοχή της Καππαδοκίας υπήρχε συνεχής ελληνική παρουσία ήδη από την ελληνιστική περίοδο. Μετά την ελληνοτουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών, τη δεκαετία του 1920, η πλειοψηφία των Ελλήνων Καππαδοκών εγκαταστάθηκε στην επικράτεια της σύγχρονης Ελλάδας. Σήμερα οι απόγονοί τους βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα και την ελληνική διασπορά σε όλον τον κόσμο.
Προϊστορική και κλασική περίοδος
thumb|right|Το όρος Άκτεπε κοντά στο [[Γκιόρεμε και τις Βραχώδεις Περιοχές της Καππαδοκίας (Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO)]] Πριν την άφιξη πρώτα των Περσών και, στη συνέχεια, των Ελλήνων στην λεγόμενη Ανατολία, την περιοχή έλεγχαν οι Χετταίοι. Στους αρχαίους Πέρσες ήταν γνωστή ως Katpatuka, το οποίο όνομα οι Έλληνες τροποποίησαν σε Καππαδοκία. Ο Ηρόδοτος αποκαλεί τους κατοίκους της χώρας «Σύριους», αν και συμπληρώνει ότι οι Πέρσες τους αποκαλούν «Καππαδόκες». Κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου ενατίον της Περσικής Αυτοκρατορίας, και μετά τη μάχη του Γρανικού το 334 π.Χ. ο Αλέξανδρος διόρισε δικό του σατράπη για την Καππαδοκία. Όμως η χώρα παρέμεινε κέντρο αντίστασης κατά των Μακεδόνων και εφαλτήριο για την προσπάθεια ανάκτησης της δυτικής Μικράς Ασίας από τους Πέρσες. Πριν την άφιξη του Μ. Αλεξάνδρου στην Μεσοποταμία, ο Πέρσης βασιλιάς, Δαρείος, στρατολόγησε Καππαδόκες ιππείς υπό τη διοίκηση του σατράπη Αριάκη ή Αριαράθη. Κατά τη μάχη των Γαυγαμήλων το 331 π.Χ., αυτοί οι ιππείς πολέμησαν στο δεξιό άκρο της περσικής παράταξης. Ο ίδιος ο Αριαράθης συνέχισε να πολεμά εναντίον των Μακεδόνων, μέχρι τον θάνατό του, σε ηλικία 82 ετών.
Κατά την ελληνιστική περίοδο, η οποία ακολούθησε την κατάκτηση της Ανατολίας από τον Μέγα Αλέξανδρο, στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, δημιουργήθηκε σειρά από αποικίες κατά μήκος της περσικής βασιλικής οδού που οδηγούσε από τις Σάρδεις της Λυδίας στην Κιλικία. Πέραν όμως αυτών των αποικιών, οι ορεινές περιοχές είτε δεν είχαν κατακτηθεί είτε ελέγχονταν από γηγενή πελατειακά βασίλεια. Έτσι, μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Ευμένης ο Καρδιανός, ένας από τους Διαδόχους, διορίστηκε σατράπης της Καππαδοκίας, όπου ίδρυσε ελληνικούς οικισμούς και μοίρασε πόλεις στους συνεργάτες του. Ο Ευμένης άφησε πίσω διοικητές, δικαστές και επιλεγμένους διοικητές φρουράς στην Καππαδοκία. Κατά τους επόμενους αιώνες οι Έλληνες Σελευκίδες βασιλιάδες ίδρυσαν πολλούς ελληνικούς οικισμούς στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, και αυτή η περιοχή θα γινόταν δημοφιλής για τη στρατολόγηση στρατιωτών. Αντίθετα από τις άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας όπου οι Έλληνες θα εγκαθίστανται σε πόλεις, οι περισσότεροι ελληνικοί οικισμοί στην Καππαδοκία και στις περιοχές στο εσωτερικό της Ανατολίας ήταν χωριά. Οι βασιλιάδες της ελληνιστικής περιόδου θα δημιουργούσαν νέους οικισμούς στην Καππαδοκία και τις γύρω περιοχές, προκειμένου να διασφαλίσουν τον έλεγχο αυτής ασταθούς περιοχής, και κατά την διάρκεια της εξουσίας τους θα αυξάνονταν οι ελληνικοί οικισμοί στο εσωτερικό της Ανατολίας.
thumb|upright|right|Ο [[Απολλώνιος ο Τυανέας (1ος αιώνας μ.Χ.), Έλληνας νεοπυθαγόρειος φιλόσοφος από τα Τύανα της Καππαδοκίας|εναλλ.=]] Στους αιώνες που ακολούθησαν τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο έλεγχος της Καππαδοκίας πέρασε από έναν Πέρση σατράπη στον γιο του, Αριαράθη, ο οποίος με την σειρά του τον άφησε σε μια σειρά διαδόχων του, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν το όνομα του ιδρυτή της δυναστείας. Αυτοί οι βασιλιάδες άρχισαν να παντρεύονται από τα γειτονικά ελληνικά βασίλεια της ελληνιστικής περιόδου, όπως οι Σελευκίδες. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας τους αρχίζουν να εμφανίζονται ελληνικές πόλεις στης νότιες περιοχές της Καππαδοκίας. Ο Αριαράθης Ε΄ ο οποίος βασίλεψε από το 163 ως το 130 π.Χ. θεωρείται ότι ήταν ο μεγαλύτερος βασιλιάς της Καππαδοκίας. Ήταν κυρίως ελληνικής καταγωγής, ο πατέρας του Αριαράθης Δ΄ ήταν μισός Μακεδόνας και Πέρσης, και η μητέρα του ήταν η Αντιοχίς, κόρη του Αντίοχου Γ΄. Μέχρι τον 1ο αι. π.Χ., περιοχές της Καππαδοκίας είχαν δεχτεί επιδρομές από τον βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη, ο οποίος είχε μεταφέρει μεγάλο αριθμό Ελλήνων της Καππαδοκίας και της Κιλικίας στη Μεσοποταμία.
Ρωμαϊκή περίοδος
thumb|right|[[Γρηγόριος Ναζιανζηνός (περ. 330-περ.389 μ.Χ.)]] Μέχρι το τέλος της Ύστερης Αρχαιότητας οι Καππαδόκες Έλληνες είχαν, κατά το μεγαλύτερο μέρος, μεταστραφεί στον Χριστιανισμό. Ήταν τόσο προσηλωμένοι στον Χριστιανισμό που, μέχρι τον πρώτο αιώνα μ.Χ., η περιοχή της Καππαδοκίας αποτέλεσε προπύργιο του χριστιανικού μοναχισμού και υπήρξε περιοχή ιδιαίτερης σημαντικότητας στην ιστορία του πρώιμου Χριστιανισμού. Κατά τους πρώτους αιώνες μ.Χ., η Καππαδοκία έδωσε τρεις εξέχουσες πατριαρχικές μορφές, γνωστές ως οι Τρεις Ιεράρχες : ο Μέγας Βασίλειος (περ. 330-379), Επίσκοπος Κασαρείας, ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός (περ.330-περ.389) Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, και ο Γρηγόριος Νύσσης (θάνατος περ. 394). Αυτοί οι Καππαδόκες Έλληνες πατέρες του 4ου αιώνα σέβονταν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και αρετή, μελετώντας ακόμα και Όμηρο και Ησίοδο, και “στάθηκαν σταθερά στην παράδοση του ελληνικού πολιτισμού”.
Βυζαντινή περίοδος
Μέχρι τον πέμπτο αιώνα οι τελευταίες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες της Ανατολίας έπαψαν να ομιλούνται, και αντικαταστάθηκαν από την Ελληνιστική Κοινή. Ταυτόχρονα, οι ελληνικές κοινότητες της κεντρικής Ανατολίας άρχισαν να εμπλέκονται ενεργά στις υποθέσεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και κάποιοι Έλληνες Καππαδόκες, όπως ο Μαυρίκιος (βασ. 582-602), θα γίνονταν αυτοκράτορες.
Οθωμανική Καππαδοκία
thumb|right|Ο Βασίλειος Γιαρούπης, Καππαδόκης Έλληνας φεουδάρχης του 13ου αιώνα, ο οποίος κατείχε τον τίτλο στρατηγός (amir arzi) στο στρατό του [[Μεσούντ Β΄, Σουλτάνου του Σουλτανάτου του Ρουμ.]] Το 1071 μ.Χ. η Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπέστη σημαντική ήττα στη Μάχη του Ματζικέρτ, στην Αρμενία. Αυτή η ήττα θα άφηνε ανοιχτή την Ανατολία σε εισβολές από Σελτζούκους Τούρκους, οι οποίοι θα καταλάμβαναν το μεγαλύτερο μέρος της Βυζαντινής Μικράς Ασίας. Έτσι άρχισε η μεταστροφή της Μικράς Ασίας, από χριστιανική και σε τεράστιο ποσοστό κατοικούμενη από Έλληνες, σε μουσουλμανική και τουρκικό κέντρο. Πολλές αρμενικές βασιλικές οικογένειες, εκπρόσωποι των οποίων ήταν οι Γκαγκίκ Β΄, Αντόμ, και Αμπού Σαχλ από το Βασπουρακάν, θέλησαν να πάρουν εκδίκηση από τον ντόπιο ελληνορθόδοξο πληθυσμό μετά τις διώξεις των Αρμενίων και των Σύριων Μονοφυσιτών από τους Βυζαντινούς. Εκμεταλλεύτηκαν αυτήν την ευκαιρία που έδωσε η κατάκτηση από τους Σελτζούκους για να στοχοποιήσουν Έλληνες, βασάνισαν και σκότωσαν τον Ορθόδοξο μητροπολίτη της Καισάρειας και λεηλάτησαν κτήματα που ανήκαν σε πλούσιους Έλληνες. Τελικά οι Έλληνες κτηματίες σκότωσαν τον βασιλικής καταγωγής Αρμένιο, Γκαγκίκ.
Μέχρι τον 12ο αιώνα, όλη η Ανατολία κατακτήθηκε από νομαδικές τουρκμενικές φυλές της Κεντρικής Ασίας, οι οποίοι εκκαθάρισαν πολλές περιοχές της Ανατολίας από τους Έλληνες. Υπό την τουρκική εξουσία, ο ελληνικός πληθυσμός της Ανατολίας μειώθηκε δραστικά, λόγω μαζικής μεταστροφής στο Ισλάμ, σφαγών, ή εξορίας σε ελληνικές περιοχές στην Ευρώπη. Ενώ πριν την τουρκική εισβολή στην Ανατολία, οι Έλληνες, όπως και μικρότερος αριθμός Αρμενίων, Συρίων και Γεωργιανών, ήταν όλοι Χριστιανοί, ως τον 15ο αιώνα περισσότερο από το 90% των κατοίκων της Ανατολίας έγιναν Μουσουλμάνοι, σύμφωνα με κάποιους ερευνητές, κυρίως λόγω μεταστροφής Χριστιανών στο Ισλάμ. Πολλοί Βυζαντινοί Έλληνες ηγέτες επίσης μπήκαν στον πειρασμό να μεταστραφούν στο Ισλάμ, για να μπούν στην οθωμανική αριστοκρατία, αν και στις αρχές του 20ου αιώνα η αναλογία Χριστιανών στην Ανατολία ήταν πάνω από 20%. Κατά τους αιώνες της τουρκικής εξουσίας στη Μικρά Ασία, πολλοί Έλληνες και άλλοι λαοί της Ανατολίας όπως οι Αρμένιοι και οι Κούρδοι, υιοθέτησαν την τουρκική γλώσσα, μεταστράφηκαν στο Ισλάμ, και κατέληξαν να αναγνωρίζονται ως Τούρκοι. Παρά την αναταραχή στην Ανατολία, ως τον 13ο αιώνα οι Έλληνες της Καππαδοκίας, Λυκαονίας και Παμφυλίας παρέμειναν σε μεγάλους αριθμούς, παρά τις πιέσεις από τους Τουρκμένους νομάδες, και σε κάποια αστικά κέντρα πιθανόν ακόμα και απαρτίζοντας την πλειοψηφία του πληθυσμού. Κατά τη διάρκεια αυτής της χαώδους περιόδου υπάρχουν ενδείξεις ότι μερικοί ντόπιοι Καππαδόκες Έλληνες ενώθηκαν με τους Τούρκους νομάδες εισβολείς. Κάποιοι κατάφεραν ακόμα και ανέλθουν σε ανώτερες θέσεις στο Σελτζουκικό Σουλτανάτο του Ρουμ, όπως ο Βασίλειος Γιαρούπης, πλούσιος Καππαδόκης Έλληνας φεουδάρχης ισχυρής ελληνικής επαρχίας, ο οποίος κατείχε τον τίτλο της αυλής του στρατηγού (amir arzi) στο στρατό του Σελτζούκου Σουλτάνου του Ικονίου Μεσούντ Β΄. Αφιέρωσε μια εκκλησία που βρίσκεται στην κοιλάδα του Περιστρέμματος (Μπελισιρμά), όπου σώζεται μέχρι σήμερα η τοιχογραφία με το πορτρέτο του που ζωγραφίστηκε εν ζωή.
Κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, οι Οθωμανοί Τούρκοι κατέκτησαν την Καππαδοκία, η οποία παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό κατοικούμενη από Έλληνες, με έναν μικρότερο αριθμό Αρμενίων. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Οθωμανού σουλτάνου Μουράτ Γ΄ (1574 με 1595), η περιοχή της Καππαδοκίας τουρκοποιήθηκε σε κουλτούρα και γλώσσα μέσω μιας σταδιακής διαδικασίας αφομοίωσης, ως αποτέλεσμα ότι πολλοί Έλληνες είχαν αποδεχτεί την τουρκική καθομιλουμένη και αργότερα κάποιοι έγιναν γνωστοί ως Καραμανλήδες. Το όνομα αυτό προέρχεται από την πόλη που οι Τούρκοι ονόμαζαν Καραμάν, προς τιμήν του Τούρκου πολέμαρχου Καραμάνογλου, αν και οι Καππαδόκες Έλληνες συνέχισαν να αποκαλούν την περιοχή Λάραντα, δηλαδή με το αρχαίο ελληνικό της όνομα. Αυτοί οι τουρκόφωνοι Έλληνες ζούσαν κυρίως στην περιοχή της Καραμανίας, αν και υπήρχαν σημαντικές κοινότητες στην Κωνσταντινούπολη και την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Οι Καππαδόκες Έλληνες που ζούσαν σε απόμακρα, λιγότερο προσβάσιμα, χωριά παρέμειναν ελληνόφωνοι και Χριστιανοί, καθώς ήταν απομονωμένοι και επηρεάστηκαν λιγότερο από την γρήγορη μεταστροφή των περιοχών που γειτνίαζαν με το Ισλάμ και την τουρκική γλώσσα. Οι ελληνικοί πληθυσμοί διατήρησαν τα αρχικά ελληνικά ονόματα πολλών περιοχών της Καππαδοκίας τα οποία είχαν μετονομαστεί σε τουρκικά κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής εποχής, όπως την πόλη γνωστή κατά το Μεσαίωνα ως Άγιος Προκόπιος, η οποία μετονομάστηκε σε Ιργκίπ (Urgup) από τους Τούρκους και ακόμα αποκαλούνταν ως Προκόπιον από τους ντόπιους Έλληνες των αρχών του 20ου αιώνα.
Αν και οι Καραμανλήδες εγκατέλειψαν την ελληνική γλώσσα όταν έμαθαν τα τουρκικά, παρέμειναν Ορθόδοξοι Χριστιανοί, και συνέχισαν να χρησιμοποιούν το ελληνικό αλφάβητο. Τύπωσαν χειρόγραφα έργα στην τουρκική γλώσσα, με το ελληνικό αλφάβητο, χρήση η οποία έγινε γνωστή Καραμανλήδικα. Αυτό το φαινόμενο δεν περιορίστηκε στους Καππαδόκες Έλληνες Καραμανλήδες, καθώς πολλοί Αρμένιοι που ζούσαν στην Καππαδοκία είχαν επίσης γίνει τουρκόφωνοι, αν και παρέμειναν Αρμένιοι Αποστολικοί (Ορθόδοξοι) Χριστιανοί, μιλούσαν και έγραφαν στην τουρκική, αλλά χρησιμοποιώντας το αρμενικό αλφάβητο. Κάποιοι Εβραίοι κάτοικοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν επίσης γίνει τουρκόφωνοι διατηρώντας τη θρησκεία τους, και επίσης έγραφαν στην τουρκική, χρησιμοποιώντας το εβραϊκό αλφάβητο. Οι καππαδοκικές ελληνικές, αρμενικές και εβραϊκές μειονότητες ανέπτυξαν ελληνοτουρκικές, αρμενό-τουρκικές και ιουδαϊκό-τουρκικές λογοτεχνίες, αναπτύσσοντας η κάθε μία τη δικιά της παράδοση γραφής. Παρά το γεγονός ότι είχαν χάσει την γνώση των γλωσσών τους και είχαν τουρκοποιηθεί, οι πλειοψηφία των Καραμανλήδων και πολλοί τουρκόφωνοι Αρμένιοι τελικά ανέκτησαν τις αρχικές μητρικές τους γλώσσες. Ενώ όμως οι περισσότεροι Καππαδόκες Έλληνες είχαν παραμείνει Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ένας σημαντικός αριθμός μεταστράφηκε στο Ισλάμ. Όπως και με άλλες ελληνικές κοινότητες, αυτοί οι προσήλυτοι στο Ισλάμ θεωρούνταν «Τούρκοι», καθώς το να είναι κανείς Μουσουλμάνος για τους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν συνώνυμο με το να είναι Τούρκος. Οι Έλληνες συγγραφείς περιέγραφαν τους Έλληνες προσήλυτους στο Ισλάμ ως ότι «τουρκεύουν», δηλαδή γίνονται Τούρκοι. Ευρωπαίοι επισκέπτες στα βασίλεια του Σουλτάνου, επίσης θα χαρακτήριζαν υποκειμενικά κάθε Μουσουλμάνο ως Τούρκο, ανεξάρτητα από την οποία μητρική του γλώσσα. Οι Έλληνες πίστευαν ότι, με τη μεταστροφή στο Ισλάμ, το άτομο απομακρυνόταν επίσης και από την ελληνική εθνική κοινότητα.
Κατά την περίοδο της οθωμανικής εξουσίας, συνέβησαν πολλές μετακινήσεις πληθυσμών στην κεντρική Ανατολία. Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Κύπρου, του 1571, ο Σουλτάνος Σελίμ Α΄ αποφάσισε να μεταφέρει Έλληνες από την Καππαδοκία, ειδικά από την περιοχή της Καισαρείας, στην Κύπρο. Σε αυτό το διάστημα ο αρχιτέκτονας Μιμάρ Σινάν, ελληνικής καταγωγής και ντόπιος από την Καππαδοκία, έγραψε μια επιστολή στον Σουλτάνο, ζητώντας να εξαιρεθεί η οικογένειά του από την μεταφορά. Κατά την Οθωμανική περίοδο, οι Έλληνες της Καππαδοκίας μετανάστευαν στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες μεγάλες πόλεις για δουλειές. Μέχρι τον 18ο αιώνα πολλοί ήταν πλούσιοι, μορφωμένοι και δυτικοποιημένοι. Πλούσιοι Καππαδόκες έχτισαν μεγάλες πέτρινες επαύλεις σε περιοχές της Καππαδοκίας όπως η Καρβάλη (το σύγχρονο Γκιουζέλγιουρτ), πολλές από τις οποίες μπορεί να δει κανείς μέχρι σήμερα. Καππαδόκες Έλληνες έγραψαν τα πρώτα μυθιστορήματα που εκδόθηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τον 19ο αιώνα, χρησιμοποιώντας καραμανλήδικα Καππαδόκες Έλληνες από διάφορες περιοχές θα ειδικεύονταν σε κάποιο συγκεκριμένο επάγγελμα, όπως για παράδειγμα το εμπόριο του χαβιαριού. Ο συγγραφέας Demetrius Charles Boulger θα περιγράψει αργότερα τον χαρακτήρα των εργασιών τους: «Κάθε χωριό είναι συνδεδεμένο με κάποια συγκεκριμένη συντεχνία στην Κωνσταντινούπολη. Ένα προμηθεύει μπακάληδες, άλλο τους πωλητές κρασιού και ποτών, άλλο αυτούς που αποξηραίνουν ψάρια, άλλο τους κατασκευαστές χαβιαριού, άλλος τους αχθοφόρους, και ούτω καθ’ εξής.». Αρκετοί Καππαδόκες συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση (1821) υπηρετώντας στην εκτελεστική δύναμη του Υπουργείου Πολέμου, του Δημήτρη Πλαπούτα κ.ά. οπλαρχηγών και αξιωματικών.
Σύγχρονη Καππαδοκία
thumb|right|Γάμος στα Κέρμιρα (Germir), [[Καισάρεια (Καππαδοκία)|Καισάρεια, Καππαδοκία, 1902]] thumb|Ένα πέρασμα προς την υπόγεια πόλη της Μαλακοπής Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι ελληνικοί οικισμοί ήταν ακόμα πολλοί και διασκορπισμένοι στο μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας και της σημερινής Τουρκίας. Οι επαρχίες της Καππαδοκίας και της Λυκαονίας είχαν μεγάλο αριθμό οικισμών και σημαντικούς πληθυσμούς στα αστικά κέντρα, όπως η Κασάρεια, η Νίγδη και το Ικόνιο. Οι Καππαδόκες Έλληνες του 19ου και του 20ου αιώνα ήταν φημισμένοι για τον πλούτο των λαϊκών αφηγήσεων και τη διατήρηση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.
Η υπόγεια πόλη της Μαλακοπής (σημ. Ντερίνκουγιου) συνέχισε να χρησιμοποιείται από πρόσφυγες ως καταφύγια για προστασία από τους Μουσουλμάνους Τούρκους, και ως και τα τέλη του 20ου αιώνα ήταν ακόμα σε χρήση από τους ντόπιους για να γλυτώνουν από επιδρομές των Οθωμανών. Ο Dawkins, ένας γλωσσολόγος του Κέιμπριτζ, που πραγματοποίησε έρευνα στους γηγενείς Καππαδόκες Έλληνες στην περιοχή από το 1909-1911, κατέγραψε ότι, το 1909, «όταν έφτασαν τα νέα για τις πρόσφατες σφαγές στα Άδανα, μεγάλος μέρος του πληθυσμού στην Αξό κατέφυγαν σε αυτές τις υπόγειες αίθουσες, και για κάποιες νύχτες δεν επιχείρησαν να κοιμηθούν πάνω από το έδαφος».
Οι μελετηρές που περνούσαν από την Καππαδοκία κατά τον 19ο αιώνα περιγράφουν τους Καππαδόκες Έλληνες και τα έθιμά τους. Το 1838 ο Βρετανός μελετητής Robert Ainsworth έγραψε ότι "Οι Καππαδόκες Έλληνες είναι, γενικά, ευχάριστοι και ανοιχτοί στους τρόπους τους, και η συνομιλία τους υποδηλώνει μεγάλο βαθμό ευφυΐας και πολιτισμού, εκεί που υπάρχουν τόσα λίγα βιβλία και τόσο λίγη εκπαίδευση, και συνεπώς μάθηση." . Ο Demetrius Charles Boulger περιέγραψε αργότερα τον χαρακτήρα τους:
"Οι Καππαδόκες Έλληνες έχουν τη φήμη σε όλη τη Μικρά Ασία για την ενέργεια και την εμπορική τους δραστηριότητα. Υπάρχουν λίγες μόνο πόλεις στις οποίες δεν βρίσκει κανείς έναν έμπορο από την Καισάρεια, και η βραχώδη φύση της χώρας ωθεί ακόμα και τις φτωχότερες τάξεις να αναζητήσουν τα προς το ζειν αλλού. Ίσως το πιο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό στο χαρακτήρα αυτών των Ελλήνων είναι η μεγάλη τους αγάπη για την πατρίδα τους. Η μεγάλη φιλοδοξία κάθε άντρα είναι να κερδίσει αρκετά χρήματα για να χτίσει ένα σπίτι και να εγκατασταθεί στην αγαπημένη του Καππαδοκία. Οι νέοι φεύγουν στην Κωνσταντινούπολη για κάποια χρόνια και μετά επιστρέφουν για να παντρευτούν και να χτίσουν ένα σπίτι. Σε ένα-δύο χρόνια παντρεμένοι βλέπουν τις οικονομίες τους να τελειώνουν, και χρειάζεται να ξαναγυρίσουν στην Πόλη, κάποιες φορές παραμένοντας δέκα ή δεκαπέντε χρόνια για να κερδίσουν αρκετά για να συντηρηθούν αυτοί και οι γυναίκες τους για το υπόλοιπο της ζωής τους…Ο κόσμος δεν έχει συγκεκριμένες πολιτικές προσδοκίες όπως αυτές που κυριαρχούν μεταξύ των Ελλήνων της δυτικής ακτής. Ονειρεύονται, αυτό είναι αλήθεια, μια νέα Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αλλά ό, τι συμπάθεια περισσεύει από την αγάπη του χρήματος και του κέρδους, πηγαίνει στη Ρωσία. Η νότια περιοχή της Καππαδοκίας, όπου κάποτε διακόνησε ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, δείχνει πολλά σημάδια αυξανόμενης ευμάρειας. Το χτίσιμο συνεχίζεται, και οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τα υπόγεια χωριά, στα οποία χρωστάνε τη διατήρηση της πίστης και της γλώσσας τους, για σπίτια πάνω από το έδαφος. Τα υπόγεια αυτά χωριά είναι γνωστά με ελληνικά, όσο και με τούρκικα ονόματα. Σε κάποια μιλιούνται τα ελληνικά από Μουσουλμάνους και Χριστιανούς, και σε άλλα μια ελληνοτουρκική διάλεκτος, και σε άλλα μόνο τούρκικα. Και αυτός ο συνδυασμός υπάρχει ακόμα και στις εκκλησίες, όπου τα περιγραφικά γράμματα στις ιερές εικόνες είναι συχνά στα τούρκικα, γραμμένα με ελληνικούς χαρακτήρες."
Διώξεις και ανταλλαγή πληθυσμών
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1900, η περιοχή της Καππαδοκίας κατοικούνταν ακόμα από Χριστιανούς Καππαδόκες Έλληνες, όπως και από Μουσουλμάνους Τούρκους, και από κοινότητες Αρμενίων και Κούρδων. Μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, το καθεστώς των Νεοτούρκων προχώρησε στη γενοκτονία περίπου 750.000 Ελλήνων της Μικράς Ασίας ενώ περίπου 750.000 εξορίστηκαν. Οι Έλληνες στοχοποιήθηκαν πριν από και μαζί με τους Αρμενίους και τους Ασσυρίους. Βάσει στοιχείων, οι θάνατοι των Ελλήνων της Ιωνίας και της Καππαδοκίας έφτασαν τους 397.000 ενώ των Ποντίων τους 353.000. Ο Τούρκος αξιωματούχος Ραφέτ Μπέι, ο οποίος έπαιξε ενεργό ρόλο στην Γενοκτονία των Ελλήνων στο εσωτερικό της Ανατολίας, τον Νοέμβριο του 1916 δήλωσε, "Πρέπει να αποτελειώσουμε τους Έλληνες όπως κάναμε με τους Αρμενίους…σήμερα έστειλα αποσπάσματα στο εσωτερικό για να σκοτώσουν κάθε Έλληνα επί τόπου…". Κατά τη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου (1919–1922), αμέτρητος αριθμός Ελλήνων εκτοπίστηκαν από τους Τούρκους στην έρημο της Μεσοποταμίας. Στις 31 Ιανουαρίου 1917 ο Καγκελάριος της Γερμανίας, Μπέτμαν Χόλβεγκ, δήλωσε:
"Οι ενδείξεις είναι ότι οι Τούρκοι σχεδιάζουν να εξαλείψουν τους Έλληνες ως εχθρούς του κράτους, όπως έκαναν νωρίτερα με τους Αρμενίους. Η τακτική που εφαρμόζεται από τους Τούρκους είναι να εκτοπίζουν τους ανθρώπους στο εσωτερικό χωρίς να παίρνουν μέτρα για την επιβίωσή τους, με το να τους εκθέτουν στο θάνατο, την πείνα και την αρρώστια. Τα εγκαταλελειμμένα σπίτια κατόπιν λεηλατούνταν και καίγονταν ή καταστρέφονταν. Ό, τι έγινε με τους Αρμένιους επαναλαμβάνεται με τους Έλληνες."
Το 1922, μετά από παραμονή αιώνων στην Καππαδοκία, όταν οι εναπομείναντες Καππαδόκες Έλληνες μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα, ως μέρος της οριζόμενης από τη Συνθήκη της Λωζάνης ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Οι απόγονοι των Καππαδοκών Ελλήνων που είχαν μεταστραφεί στο Ισλάμ δεν περιλήφθηκαν στην ανταλλαγή και παρέμειναν στην Καππαδοκία, κάποιοι μάλιστα μιλώντας ακόμα την καππαδοκική ελληνική γλώσσα. Κάποιες πόλεις επηρεάστηκαν πολύ από την αποχώρηση των Ελλήνων, μεταξύ των οποίων η Σινασός, το Ουργκούρ, το Γκιουζελιούρτ, και το Νεβσεχίρ, καθώς αυτοί αποτελούσαν σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού αυτών των πόλεων. Οι Καππαδόκες Έλληνες μεταφέρθηκαν στην παράκτια πόλη της Μερσίνης προκειμένου να σταλούν στην Ελλάδα. Πολλοί θα έχαναν όλα τα υπάρχοντά τους εξ’ αιτίας διεφθαρμένων αξιωματούχων και λεηλασιών. Οι Καππαδόκες Έλληνες που μετανάστευαν στην Ελλάδα αντικαταστάθηκαν με Μουσουλμάνους που έρχονταν από την ηπειρωτική Ελλάδα, κυρίως από τη Θράκη. Κάποιοι από αυτούς του Μουσουλμάνους μάλιστα ήταν Έλληνες (βλ. Έλληνες Μουσουλμάνοι), αν και οι περισσότεροι ήταν σλαβικής, τουρκικής, ή τσιγγάνικης καταγωγής. Πολλές από τις καππαδοκικές ελληνικές εκκλησίες μετατράπηκαν σε τζαμιά μετά την αποχώρηση των Ελλήνων. Σε αυτές περιλαμβάνεται η Εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου σήμερα γνωστή ως "Buyuk Kilise Camii (δηλ. Τζαμί Μεγάλης Εκκλησιάς)". thumb|right|Η καππαδοκική ελληνική ομάδα της σχολής "Αργαίος", στην Καισάρεια (1907). Η ομάδα πήρε το όνομά της από τον [[Αργαίος (Τουρκία)|Αργαίο, φημισμένο ηφαίστειο στην Καππαδοκία.]] Μετά την ανταλλαγή υπήρχε ακόμα σημαντική κοινότητα Καππαδόκων Ελλήνων που ζούσε στην Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη, οι κάτοικοι της οποίας εξεραίθηκαν από την ανταλλαγή πληθυσμών, η πλειοψηφία των οποίων όμως μετανάστευσαν στην Ελλάδα μετά τα Σεπτεμβριανά του 1955. Με την άφιξή τους στην Ελλάδα εγκαταστάθηκαν σε χωριά παρόμοια με τα αρχικά καππαδοκικά χωριά. Οι νέοι κάτοικοι έδωσαν στα χωριά τα ονόματα των παλιών, με την προσθήκη το Νέος / Νέα. Για παράδειγμα, Καππαδόκες Έλληνες της Σινασού που εγκαταστάθηκαν στη βόρεια Εύβοια ονόμασαν το χωριό τους Νέα Σινασός. Άλλα παραδείγματα περιλαμβάνουν τη Νέα Καρβάλη στη βόρεια Ελλάδα και το Νέο Προκόπι στην κεντρική Ελλάδα. Οι περιοχές της Ελλάδας με σημαντικούς Καππαδοκικούς οικισμούς περιλαμβάνουν τις πόλεις Καρίτσα, Βόλο, Κιλκίς, Λάρισα, Χαλκιδική, Καβάλα, Αλεξανδρούπολη, και Θεσσαλονίκη. Σήμερα απόγονοι των Καππαδοκών Ελλήνων μπορεί να βρεθούν σε όλη την Ελλάδα, καθώς και στον υπόλοιπο κόσμο, ιδιαίτερα στη Δυτική Ευρώπη, Βόρεια Αμερική και Αυστραλία, ως μέρος του Απόδημου Ελληνισμού.
Η σύγχρονη περιοχή της Καππαδοκίας είναι φημισμένη για τις λαξευμένες στο βράχο εκκλησίες στην κοιλάδα του Γκιόρεμε και του Σαγανλί, και στους τουρίστες , πολλοί από τους οποίους επισκέπτονται τις εγκαταλελειμμένες υπόγειες πόλεις, σπίτια και ελληνικές εκκλησίες, λαξευμένες και διακοσμημένες από Καππαδόκες Έλληνες, αιώνες πριν. Η πρώην ελληνική πόλη Γκιουζελγιούρτ (Καρβάλη) έχει γίνει δημοφιλής στους τουρίστες που επισκέπτονται τις εγκαταλελειμμένες πετρόκτιστες επαύλεις πλούσιων Καππαδοκών Ελλήνων επιχειρηματιών. Σήμερα μπορεί να δει κανείς πάνω από 700 ελληνικές ορθόδοξες εκκλησίες και πάνω από τριάντα βραχόκτιστα παρεκκλήσια, πολλές με διατηρημένες αγιογραφίες, ελληνικές επιγραφές και τοιχογραφίες, κάποιες από τις οποίες χρονολογούνται από τον 6ο αιώνα και την εικονοκλαστική περίοδο μέχρι και τον 13ο αιώνα. Το 1985, αυτές οι βραχόκτιστες εκκλησίες χαρακτηρίστηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Γλώσσα
"...'οι άγριες διώξεις των Μουσουλμάνων αφεντάδων ήταν η αιτία της σημερινής τους κατάστασης άγνοιας, ακόμα και όσον αφορά στην μητρική τους γλώσσα. Γιατί υπήρχαν καιροί που οι Τούρκοι αφεντάδες απαγόρευαν αυστηρά στους Έλληνες της Μικράς Ασίας ακόμα και να μιλάνε την ελληνική γλώσσα μεταξύ τους, και σε άλλους έκοβαν τη γλώσσα, άλλους τους τιμωρούσαν με θάνατο, όσους τολμούσαν να παρακούσουν αυτή την βάρβαρη εντολή. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η γλώσσα των καταπιεστών τους είχε από καιρό επικρατήσει καθολικά, και ότι σε μεγάλο μέρος της Ανατολίας ακόμα και η δημόσια λατρεία των Ελλήνων τελείται στα τουρκικά. Τα παρακάτω έργα στην τουρκική γλώσσα αλλά με ελληνικούς χαρακτήρες, παρέχουν παραπέρα απόδειξη σ’ αυτό που μόλις διατύπωσα...” (Τζον Πίνκερτον, 1817)."
Τη δεκαετία του 1920, όταν οι Καππαδόκες Έλληνες έφτασαν στην Ελλάδα, τα καππαδοκικά ελληνικά που μιλούσαν ήταν με τα βίας κατανοητά από τη Δημοτική που χρησιμοποιούνταν στην ηπειρωτική Ελλάδα, ως γλώσσα που είχε αποκοπεί για αιώνες από τον υπόλοιπο ελληνόφωνο κόσμο. Ο Καππαδόκες Έλληνες ήταν πιο εκτουρκισμένοι γλωσσικά από τους Έλληνες του Πόντου και των περιοχών των δυτικών ακτών της Τουρκίας. Μόλις όμως βρέθηκαν στην Ελλάδα, άρχισαν να χρησιμοποιούν τη νέα ελληνική γλώσσα, με αποτέλεσμα η προγονική τους γλώσσα, τα καππαδοκικά ελληνικά, σχεδόν να εκλείψουν. Θεωρήθηκαν εξαλειφθείσα γλώσσα από κάποιους μελετητές για χρόνια. Δηλώθηκαν ξανά ως ζωντανή γλώσσα το 2005, όταν βρέθηκαν απόγονοι Καππαδοκών Ελλήνων που μιλούσαν άπταιστα τη γλώσσα στην κεντρική και βόρεια Ελλάδα. Σήμερα, ακόμα μιλιούνται κυρίως από λίγους γεροντότερους Καππαδόκες Έλληνες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας μεταξύ των οποίων η Καρδίτσα, Βόλος, Κιλκίς, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Καβάλα και Αλεξανδρούπολη. Κάποιοι Καππαδόκες Έλληνες που μεταστράφηκαν στο Ισλάμ και οι οποίοι δεν ανταλλάχθηκαν το 1923 παραμένοντας στην Τουρκία, ακόμα μιλούν τη γλώσσα, και μάλιστα στον φυσικό της χώρο.
Πολιτισμός
Οι Καππαδόκες Έλληνες ήταν απομονωμένοι από τον υπόλοιπο ελληνόφωνο κόσμο για αιώνες, κάτι που έκανε τον τρόπο ζωής και τον εν γένει πολιτισμό τους κάπως πιο ιδιαίτερο. Η κουλτούρα τους έχει δεχθεί ισχυρές επιρροές από την τοπογραφία των διαφορετικών περιοχών. Στις εμπορικές πόλεις όπως η Καισάρεια και η Μαλακοπή η ανώτατη εκπαίδευση και οι τέχνες άνθισαν υπό την προστασία της κοσμοπολίτικης μέσης τάξης. Η οικονομία της Καππαδοκίας ήταν βασισμένη στο μεγαλύτερο μέρος στη γεωργία και την μεταλλευτική, και τα αγροτικά κέντρα που βρίσκονταν στις πεδιάδες και τα οροπέδια. Οι Καππαδόκες Έλληνες έχουν ιδιαίτερα παραδοσιακά τραγούδια και χορούς τα οποία εκτελούνται ακόμα στην Ελλάδα.
Πρώιμη Καππαδοκική Ελληνική λογοτεχνία
thumb|right|Παιδιά Καππαδόκες Έλληνες με τις παραδοσιακές φορεσιές τους στην Ελλάδα.
Ο Πέρσης ποιητής Ρουμί (1207-1273), του οποίου το όνομα σημαίνει "Ρωμανός", (Ρουμ-ιός>Ρωμιός, από το Σουλτανάτο του Ρουμ, Rum>Rumi) αναφερόμενο στο ότι ζούσε ανάμεσα "Ρωμιούς" Ελληνόφωνους της Καππαδοκίας, έγραψε κάποια ποιήματα στα καππαδοκικά ελληνικά. Αυτοί οι στίχοι είναι μία από τις πρώτες λογοτεχνικές μαρτυρίες τις προφορικής καππαδοκικής καθομιλουμένης.
Σύγχρονη λογοτεχνία
Ο Καππαδόκης Ελληνοαμερικανός μετανάστης και φημισμένος σκηνοθέτης του Χόλιγουντ, Ηλία Καζάν, έγραψε το βιβλίο "Αμέρικα, Αμέρικα" για τον θείο του, που μεγάλωσε στην Καππαδοκία σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων διώξεων. Σταλμένος με τα πόδια από τον πατέρα του όταν ήταν έφηβος στην Κωνσταντινούπολη, ο θείος του Καζάν επρόκειτο να ξεκινήσει εκεί μια καινούρια ζωή, και τελικά να φέρει και την υπόλοιπη οικογένειά του στην Πόλη. Στο τέλος, ο θείος του Καζάν ταξίδεψε πολύ πιο μακριά, στην Αμερική, εκπληρώνοντας αργότερα και το καθήκον του φέρνοντας και την οικογένειά του. Ο Καζάν βάσισε στο βιβλίο αυτό τη βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του, Αμέρικα, Αμέρικα, το 1963.
Κουζίνα
Οι Καππαδόκες Έλληνες συνέχισαν μια σειρά από μαγειρικές παραδόσεις προερχόμενες από τα βυζαντινά χρόνια.
Σε αυτές περιλαμβάνεται ο παστουρμάς , μια λιχουδιά που κατά τα βυζαντινά χρόνια λεγόταν "παστόν"  , μαζί με τη χρήση του πανταχού παρόντος στην Κεντρική Ανατολία μαντιμάκ, χορταρικού που μοιάζει με το σπανάκι, για φαγητά όπως η σπανακόπιτα.
Αξιόλογοι Καππαδόκες
thumb|right|Δώδεκα αξιόλογοι Καππαδόκες Έλληνες: (πάνω σειρά) [[Ελία Καζάν, Βασίλειος Στεφανίδης, Παντελής Γεωργιάδης, Ευγένιος της Καισαρείας, Δημοσθένης Δανιηλίδης, Κωνσταντίνος Βαγιάννης (κάτω σειρά) Ιωάννης Πεσμαζόγλου, Παύλος Καρολίδης, Σοφοκλής Αβραάμ Χουδαβερδόγλους-Θεόδοτος, Δημήτριος Μαυροφρύδης, Ιωακείμ Βαλαβάνης, Γεώργιος Γεωργιάδης.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Τουρκία Κατηγορία:Τούρκοι ελληνικής καταγωγής Ελληνες
Έμβλημα Κόκκινου Κρυστάλλου
[[Image:Flag of the Red Crystal.svg|right|thumb|To έμβλημα του Κόκκινου Κρυστάλλου υιοθετήθηκε από τους Συλλόγους του
Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου.]]
Επιπλέον ανάγνωση
Κοκκινος Κρυσταλλος
Cruz Roja
Θήρας
Ο Θήρας καταγόταν από τη γενιά του Κάδμου και ήταν γιος του Αυτεσίωνα. Η αδελφή του, η Αργεία, είχε παντρευτεί τον Αριστόδημο, ο οποίος κατά την κάθοδο των Δωριέων στην Πελοπόννησο κατέλαβε τη Λακωνία. Αλλά ο Αριστόδημος πέθανε όταν τα παιδιά του, ο Προκλής και ο Ευρυσθένης, ήταν ακόμα πολύ μικρά και ο Θήρας έγινε επίτροπος των ανηλίκων. Μόλις τα παιδιά ενηλικιώθηκαν, βοήθησαν τον θείο τους που ηγήθηκε αποικιστών στη νήσο Καλλίστη, στην οποία έδωσε το όνομά του. Στην επιλογή του βάρυνε το ότι εκεί είχαν πάει άποικοι των Φοινίκων, των παλαιών συντρόφων του γενάρχη Κάδμου. Τον Θήρα συνόδευσαν στο νησί μερικοί Μινύες, απόγονοι των Αργοναυτών, οι οποίοι είχαν καταλήξει στη Λακωνία αφού είχαν εξοριστεί από τη Λήμνο.
Πηγές
Θηρας
Immortal (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)
thumb|right|200px|Εναλλακτικό εξώφυλλο του άλμπουμ
Το Immortal είναι remix απάνθισμα του Μάικλ Τζάκσον, με τραγούδια των Τζάκσον 5, το οποίο κυκλοφόρησε από τις 18 μέχρι τις 25 Νοεμβρίου 2011. Το απάνθισμα είναι σάουντρακ του σόου του Cirque du Soleil, Michael Jackson: The Immortal World Tour, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στις 2 Οκτωβρίου 2011, στο Μοντρεάλ, ενώ το μόνιμο σόου θα διεξάγεται στο Λας Βέγκας.
Προϊστορία και κυκλοφορία
Στις 3 Οκτωβρίου 2011, η Sony Music Entertainment ανακοίνωσε ότι 40 τραγούδια του Τζάκσον ξανασχεδιάστηκαν από τον παραγωγό της Ριάννα και του Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, Κέβιν Άντουνς, κατά τη διάρκεια ενός έτους. Το Immortal αναμένεται να είναι παρόμοιο με τα προηγούμενα σόου του Cirque du Soleil: Love (2006), με remixes των τραγουδιών των The Beatles, και το Viva Elvis με τραγούδια του Έλβις Πρίσλεϊ.
Έχοντας κυκλοφόρησει από την Epic Records σε συνδυασμό με το κτήμα του Μάικλ Τζάκσον, το Immortal περιέχει μια εναλλακτική εκδοχή του ABC των Τζάκσον 5, καθώς και μια σειρά από remixes όπως μια νέα εκδοχή του They Don't Care About Us. Παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν, το άλμπουμ θα γίνει διαθέσιμο ως ένα άλμπουμ 20 κομματιών ή ένα 27 κομματιών.
Το Immortal θα είναι το όγδοο άλμπουμ, και το τρίτο set από remixes της μουσικής του Τζάκσον που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του τραγουδιστή, ακολουθώντας τα The Stripped Mixes και The Remix Suite.
Οδός 25ης Αυγούστου (Ηράκλειο)
Η οδός 25ης Αυγούστου (πλήρες όνομα: Μαρτύρων της 25ης Αυγούστου 1898) είναι κεντρικός δρόμος στο Ηράκλειο.
Immortal (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)
Προώθηση
Το Immortal Megamix έγινε το πρώτο κομμάτι από το άλμπουμ, το οποίο είχε συνθεθεί από τέσσερα μεγάλα τραγούδια του Τζάκσον - τα Can You Feel It, Don't Stop 'til You Get Enough, Billie Jean και Black or White. Μια edited version εμφανίστηκε στο AolMusic στις 31 Οκτωβρίου 2011. Μετά την πρεμιέρα στο AOL, το τραγούδι έγινε διαθέσιμο στο www.MichaelJackson.com και στην σελίδα του Τζάκσον στο Facebook. Στις 1 Νοεμβρίου 2011, ολόκληρο το κομμάτι έγινε διαθέσιμο ως digital single στα iTunes και στο amazon.com.
Οδός 25ης Αυγούστου (Ηράκλειο)
Στα ενετικά χρόνια ξεκινούσε από την πύλη του Μόλου, το περιτείχισμα στο λιμάνι, και κατέληγε στην πύλη Voltone. 'Ηταν ο πιο κεντρικός δρόμος του ενετικού Χάνδακα, στον οποίο βρισκόταν η κεντρική αγορά, ο ναός του Αγίου Μάρκου, το ανάκτορο του δούκα, το ανάκτορο του Καπιτάνο και του γενικού προβλεπτή, και η Λότζια, η λέσχη των ενετών ευγενών.
Στον ίδιο δρόμο συνέβησαν τα γεγονότα της σφαγής του Ηρακλείου, στις 25 Αυγούστου του 1898.
Immortal (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)
Προώθηση
Την εβδομάδα πριν την κυκλοφορία του, αρκετά κομμάτια εμφανίστηκαν στο SoundCloud και στο Billboard.com:
Οδός 25ης Αυγούστου (Ηράκλειο)
Σήμερα ξεκινάει από την Λότζια,σημερινό δημαρχείο, και φτάνει μέχρι το λιμάνι ,την πλατεία 18 'Αγγλων. Είναι γεμάτη με πανέμορφα νεοκλασσικά κτίρια, τα οποία χτίστηκαν μετά την καταστροφή ολοκληρωτικά του δρόμου στις 25-8-1898. Σήμερα στεγάζονται σε αυτά τράπεζες, καταστήματα εστίασης, γραφεία και διάφορα άλλα καταστήματα. Eπίσης βρίσκεται και ο Ναός του Αγίου Τίτου (Ηράκλειο) με τα ξεχωριστής ομορφιάς βιτρώ του.
Immortal (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)
Προώθηση
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
Ολόκληρο το άλμπουμ παρουσιάστηκε στο NPR στις 18 Νοεμβρίου 2011.
Οδός 25ης Αυγούστου (Ηράκλειο)
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικοί δρόμοι Κατηγορία:Ηράκλειο
Immortal (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)
Κριτικές
Το πρώτο τραγούδι, Immortal Megamix, έλαβε ανάμεικτες κριτικές. Ο Σκοτ Σχέτλερ, της Popcrash, είπε ότι τα αρχικά τραγούδια «έμειναν ανέπαφα σε αυτό το remix με λίγους ελαφριούς μουσικούς καλλωπισμούς, όπως το ''Michael! Michael! στο Billie Jean, και παρά το γεγονός ότι τα άλλα mixes όπως το HIStory Megamix'', που εμφανίστηκε μετά το διπλό άλμπουμ του 1995, ήταν καλύτερα, με τον θρύλο του (Μάικλ Τζάκσον) μουσικού χρυσού, ήταν κάπως αδύνατο να δημιουργήσει ένα κακό mix». Ο Μπιλ Λάμπ, του About.com, είπε, «όλα τα τέσσερα κομμάτια του megamix ακούγονται εκπληκτικά πρόσφατα και σύγχρονα».
Κώστας Λαγός
Ο Κώστας Λαγός είναι παλαίμαχος Έλληνας επιθετικός ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε τη δεκαετία 1970-1980 σε περισσότερα από 160 ματς Α΄ Εθνικής με τον Πανιώνιο πετυχαίνοντας ορισμένα καθοριστικά γκολ. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Νέων το 1971.
Immortal (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)
Κριτικές
Το άλμπουμ έλαβε ανάμεικτες κριτικές. Η Άνν Πάουερς, της NPR, είπε ότι αυτό το σάουντρακ «προσθέτει μια άλλη διάσταση στην καριέρα του Τζάκσον», και «παρουσιάζει μια νέα εκδοχή της ζωής του Τζάκσον δια μέσω των remixes των μεγαλύτερων hits του καλλιτέχνη και μερικών ασάφειων, καθώς και των αγαπημένων κομματιών του τραγουδιστή». Ο Κέβιν Άντουνς, ο μουσικός σχεδιαστής για το Immortal, είπε, «Υπάρχουν κοσμήματα σε ολόκληρο το CD .. μπήκαν εκεί ώστε να εκτιμήσετε πραγματικά τη μουσικότητα του Μάικλ», και «Σας ανυψώνει, αμφισβητεί και σας κάνει να αισθάνεστε. Ως σούπερ-θαυμαστής, έχοντας την ικανότητα να εργαστώ σε αυτή την μουσική είναι μια πραγματική τιμή». Η Ράνταλ Ρόμπερτς, του latimes.com, έδωσε στο άλμπουμ 2.5 αστέρια από τα 4, λέγοντας ότι «το σάουντρακ ανήκει στην ιστορία Cirque/Immortal και άρα δεν πρέπει να θεωρείται ως χορευτική παραγωγή αλλά ως παραγωγή στο ύφος του Λας Βέγκας».
Κώστας Λαγός
Βιογραφικό
Ο Κώστας Λαγός ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Αήττητο Σπάτων και το καλοκαίρι του 1970 μεταγράφηκε στον Πανιώνιο. Ήταν μέλος στην ομάδα της Ν. Σμύρνης τη σεζόν 1970-71 που υπήρξε η καλύτερη στην ποδοσφαιρική ιστορία του συλλόγου, όπου με προπονητή τον Άγγλο Τζο Μάλετ τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος αφήνοντας πίσω του και εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων τον φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Παναθηναϊκό. Η συμβολή του Λαγού στην επιτυχημένη εκείνη πορεία ήταν καθοριστική αφού αγωνίστηκε σε 21 ματς, από τα οποία στα 19 ξεκίνησε ως βασικός και πέτυχε 5 γκολ, μεταξύ των οποίων δύο στο 3-1 εντός έδρας με τον ΠΑΟΚ.
Την επόμενη σεζόν 1971-72, στην πρώτη συμμετοχή του συλλόγου στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, πέτυχε το γκολ στην ήττα με 1-2 από την Αθλέτικο Μαδρίτης στο Βισέντε Καλντερόν, το οποίο αποδείχθηκε καθοριστικό, αφού στη ρεβάνς ο Πανιώνιος νίκησε 1-0 πετυχαίνοντας μια ιστορική πρόκριση. Την ίδια σεζόν κατέκτησε με τον Πανιώνιο το Βαλκανικό Κύπελλο 1971, αν και δεν έπαιξε στο διπλό τελικό με την αλβανική ΚΣ Μπέσα Καβάγια.
Immortal (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)
Κριτικές
Η Κίλλιαν Φοξ, της The Observer, είπε ότι «έχοντας λίγα καινούργια τραγούδια», «το άλμπουμ προσπαθεί να δικαιολογήσει την ογκώδη ύπραξη του», «αλλά πρόσθεσαν λίγα σε ένα κατάλογο μουσικής, ο οποίος έχει ήδη παραχθεί τέλεια». Η Άρβα Χάιντερ, της metro.co.uk, είπε, «τα αρχικά τραγούδι είναι φανταστικά», αλλά «χωρίς τους ακροβατικούς του Cirque du Soleil, αυτά τα ελαφρώς τρομακτικά μίγματα δεν προσθέτουν πολύ στο κανόνι του».
Κώστας Λαγός
Βιογραφικό
Ο Λαγός αγωνίστηκε στον Πανιώνιο μέχρι τη σεζόν 1977-78, αποτελώντας βασικό στέλεχος στην επίθεση της ομάδας, η οποία έχασε τότε με μεταγραφές τους διεθνείς επιθετικούς Γιώργο Δέδε και Θωμά Μαύρο. Την περίοδο αυτή ο σύλλογος δεν γνώρισε άλλες διακρίσεις αλλά αποτελούσε ένα αξιόμαχο σύνολο.
Συνολικά αγωνίστηκε σε περισσότερα από 160 ματς στην Α΄ Εθνική.
Immortal (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον
Κώστας Λαγός
Στην Εθνική Νέων
Το Μάιο του 1971 μετείχε με την Εθνική Νέων στην προημιτελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που διεξήχθη στην Τσεχοσλοβακία. Αγωνίστηκε και στα τρία ματς του ομίλου και πέτυχε τα 4 από τα 6 γκολ της ομάδας: με Ανατολική Γερμανία (1-5, πέτυχε το μοναδικό γκολ), με Δυτική Γερμανία (4-2, πέτυχε χατ-τρικ) και με Τσεχοσλοβακία (1-3).
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 λ
Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος
Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος (κατά κόσμον Δημήτριος Συνετός, Ζάκυνθος, 1939) είναι  Έλληνας Τιτουλάριος Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδας, με τίτλο Μητροπολίτης Δωδώνης από το 2011 και πρώην Μητροπολίτης Ζακύνθου (1994-2011).
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1959 μετέβη στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά, όπου εκάρη μοναχός. Το 1961 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1962 πρεσβύτερος και τοποθετήθηκε στο Μετόχι της Ιεράς Μονής στη Ζάκυνθο, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1972. Το 1972 τοποθετήθηκε στο Μετόχι της Ιεράς Μονής Σινά στα Ιωάννινα. Την ίδια χρονιά αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή Αθηνών του ΕΚΠΑ, λαμβάνοντας πτυχίο το 1972 και στη συνέχεια, σπούδασε στην Νομική Σχολή του ιδίου Πανεπιστημίου, παρακολουθώντας μαθήματα έως και το 1974.
Το 1974 εξελέγη Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πεντέλης, θέση την οποία υπηρέτησε είκοσι χρόνια (1974-1994). Το 1976 χειροτονήθηκε Τιτουλάριος Επίσκοπος Δωδώνης από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος και το 1991, προήχθη σε Τιτουλάριο Μητροπολίτη, φέροντας τον ίδιο τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Μητροπόλεως Δωδώνης.
Το 1993 του ανατέθηκε η διακονία του εκπροσώπου τύπου του τότε Αρχιεπισκόπου Αθηνών Σεραφείμ. Το ίδιο έτος ανέλαβε, με εντολή του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, Τοποτηρητής Μητροπολίτης της Μητρόπολης Αττικής και, μετέπειτα, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της ίδιας Μητρόπολης.
Στις 25 Μαΐου 1994 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητρόπολης Ζακύνθου ενώ από το 2009 προΐσταται της Διοικούσας Επιτροπής του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων (Θρησκευτικού Τουρισμού).
Στις 18 Αυγούστου 2011, και με τη συμπλήρωση των 72 ακριβώς ηλικιακών ετών, παραιτήθηκε από Μητροπολίτης Ζακύνθου, όπως ήδη είχε προαναγγείλλει έξι χρόνια νωρίτερα, αμφισβητώντας με συνέπεια λόγων και πράξεων, το ισόβιο του αξιώματος αυτού, εκφράζοντας την άποψη ότι ο επικεφαλής κάθε Μητρόπολης πρέπει να ασκεί τα καθήκοντά του όρθιος και υγιής και όχι άρρωστος σε βαθιά γεράματα.
Κατά την διάρκεια της διακονίας του στην Ιερά Μητρόπολη Ζακύνθου ολοκληρώθηκε η νέα πτέρυγα της ιεράς μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου ενώ ανακαινίστηκαν εκ θεμελίων τα μοναστήρια του Αγίου Γεωργίου των Γκρεμνών, της Υ.Θ. Σπηλαιωτίσσης και του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Λαγγάδα. Σε οικόπεδα που δώρισε η τοπική Εκκλησία, επί των ημερών του, κατασκευάσθηκαν: το νέο Νοσοκομείο Ζακύνθου, οι νέες εργατικές κατοικίες, σχολεία και γήπεδα, Τμήμα του Ιόνιου Πανεπιστημίου κ.α.. Υπήρξε Πρόεδρος του ΟΔΑΖ, του Κέντρου Πρόληψης ΣΤΟΡΓΗ και στυλοβάτης της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού του Νοσοκομείου Ζακύνθου ενώ η μεγαλύτερη προσφορά του στην τοπική κοινωνία υπήρξε ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα υποτροφιών, στo πλαίσιo του οποίου διατέθηκαν πάνω από 2.000.000 euro για την στήριξη 607 ζακυνθινών φοιτητών, προερχόμενων από άπορες ή φτωχές οικογένειας της τοπικής κοινωνίας.
Στις 13 Οκτωβρίου 2011 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος του απέδωσε και πάλι τον τίτλο του Μητροπολίτη της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Μητροπόλεως Δωδώνης.
Παραμένει επίτιμος πρόεδρος των Κοινωφελών Ιδρυμάτων και Κληροδοτημάτων Ζακύνθου καθώς και πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής των ιερών μονών Αγίου Γεωργίου των Γκρεμνών και Υπεραγίας Θεοτόκου Αναφωνητρίας της Ιεράς Μητρόπολης Ζακύνθου.
Σε δηλώσεις του στις 2 Σεπτεμβρίου 2022, αναφερόμενος στις αμβλώσεις είπε πως δεν μπορεί να υπάρξει σύλληψη από βιασμό και πως «δεν κάθεται μια γυναίκα να βιάζεται χωρίς να το θέλει''». Η δήλωσή του επικρίθηκε και από πολιτικούς, ενώ ο ίδιος την ίδια ημέρα σε ανακοίνωση που εξέδωσε, ζήτησε συγγνώμη «από οποιαδήποτε ανθρώπινη ύπαρξη ένιωσε αδικημένη από τις δηλώσεις μου και σε κάθε γυναίκα ή άνδρα που έχει πέσει θύμα βιασμού».''
Τάγματα Εθνοφυλακής Αμύνης
Τα Τάγματα Εθνοφυλακής Αμύνης (ΤΕΑ), τα οποία λανθασμένα αναφέρονται πολλές φορές ως Τάγματα Εθνικής Ασφαλείας, ήταν ένα ειδικό παραστρατιωτικό σώμα που συγκροτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1948, κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου με απόφαση του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ). Τα ΤΕΑ ήταν η συνέχεια των  Μονάδων Ασφαλείας Υπαίθρου (ΜΑΥ) και των Μικτών Αποσπασμάτων Διώξεως (ΜΑΔ), που είχαν στελεχωθεί από άντρες δωσιλογικών και ακροδεξιών οργανώσεων, με δράση ήδη από την εποχή της Κατοχής.