cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιορκία της Βουδαπέστης
Δεύτερη γερμανική προσπάθεια απελευθέρωσης
Τα γερμανικά στρατεύματα δεν μπορούσαν πλέον να κρατήσουν το έδαφος τους. Αναγκάστηκαν να αποσυρθούν στις 28 Ιανουαρίου 1945 και να εγκαταλείψουν μεγάλο μέρος του κατεχόμενου εδάφους με την αξιοσημείωτη εξαίρεση της πόλης Σεκεσφεχερβάρ. Η μοίρα των υπερασπιστών της Βουδαπέστης είχε σφραγιστεί.
Η μάχη για τη Βούδα
Σε αντίθεση με τη Πέστη, η οποία είναι χτισμένη σε επίπεδο έδαφος, η Βούδα είναι χτισμένη σε λόφους. Αυτό επέτρεψε στους υπερασπιστές να τοποθετήσουν πυροβολικό και οχυρώσεις επιβραδύνοντας σημαντικά τη σοβιετική πρόοδο. Την κύρια ακρόπολη, (Λόφος του Γκέλερτ), υπερασπίστηκαν τα στρατεύματα των Waffen-SS που απέκρουσαν με επιτυχία αρκετές σοβιετικές επιθέσεις. Σε κοντινή απόσταση, οι σοβιετικές και οι γερμανικές δυνάμεις πολεμούσαν για το νεκροταφείο της πόλης ανάμεσα σε τάφους ανοιγμένους από οβίδες. Αυτή η μάχη διήρκησε αρκετές μέρες.
Οι μάχες στο νησί της Μαργαρίτας, στη μέση του Δούναβη, ήταν ιδιαίτερα ανελέητες. Το νησί ήταν ακόμη συνδεδεμένο με την υπόλοιπη πόλη μέσω της υπόλοιπης μισής γέφυρας της Μαργαρίτας και χρησιμοποιήθηκε ως ζώνη πτώσης αλεξιπτωτιστών, καθώς και για την κάλυψη αυτοσχέδιων διαδρόμων προσγείωσης που δημιουργήθηκαν στο κέντρο της πόλης. Το 25ο τμήμα φρουρών τουφεκιοφόρων από τη σοβιετική πλευρά τέθηκε στον αγώνα για την κατάκτηση του νησιού.
Παρά την έλλειψη προμηθειών, τα στρατεύματα του Άξονα αρνήθηκαν να παραδοθούν και υπερασπίστηκαν κάθε δρόμο και σπίτι. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ορισμένοι Ούγγροι στρατιώτες που είχαν συλληφθεί αποστασιοποιήθηκαν και πολέμησαν για τη σοβιετική πλευρά. Ήταν γνωστοί συλλογικά ως «Εθελοντικό Σύνταγμα της Βούδας».
Αφού κατέλαβαν το νότιο σιδηροδρομικό σταθμό κατά τη διάρκεια δύο αιματηρών ημερών, τα σοβιετικά στρατεύματα προχώρησαν στο λόφο του Κάστρου. Στις 10 Φεβρουαρίου, μετά από μια βίαιη επίθεση, οι Σοβιετικοί πεζοναύτες εγκαθίδρυσαν ένα προγεφύρωμα στο λόφο του Κάστρου, ενώ απόκοψαν σχεδόν τις υπόλοιπες φρουρές στο μισό.
Ξεμπλοκάρισμα και παράδοση
Ο Χίτλερ εξακολουθούσε να απαγορεύει στον Γερμανό διοικητή Βίλντενμπρουχ να εγκαταλείψει τη Βουδαπέστη ή να επιχειρήσει ξεμπλοκάρισμα. Αλλά οι πτήσεις με ανεμόπτερα (DFS 230) που έφεραν προμήθειες είχαν τελειώσει λίγες ημέρες νωρίτερα και οι πτώσεις με αλεξίπτωτα είχαν επίσης διακοπεί.
Σε απόγνωση, ο Βίλντενμπρουχ αποφάσισε να οδηγήσει τα απομεινάρια των στρατευμάτων του έξω από τη Βουδαπέστη. Ο Γερμανός διοικητής συνήθως δεν συμβουλευόταν τον Ούγγρο διοικητή της πόλης. Ωστόσο, συμπεριέλαβε τώρα χαρακτηριστικά τον στρατηγό Iván Hindy σε αυτήν την τελευταία απεγνωσμένη απόπειρα ξεμπλοκαρίσματος.
Το βράδυ της 11ης Φεβρουαρίου, περίπου 28.000 γερμανικά και ουγγρικά στρατεύματα άρχισαν να μετακινούνται βορειοδυτικά από το λόφο του κάστρου. Κινήθηκαν σε τρία κύματα. Χιλιάδες πολίτες ήταν με κάθε κύμα. Ολόκληρες οικογένειες, ωθώντας καροτσάκια, περνούσαν από το χιόνι και τον πάγο. Δυστυχώς για τους επίδοξους δραπέτες, οι Σοβιετικοί τους περίμεναν σε προετοιμασμένες θέσεις γύρω από την περιοχή Széll Kálmán tér.
Επακόλουθα
Οι σοβιετικές δυνάμεις είχαν 100.000 έως 160.000 θύματα. Οι Σοβιετικοί ισχυρίστηκαν ότι είχαν παγιδεύσει 180.000 Γερμανούς και Ούγγρους «μαχητές», και δήλωσαν ότι είχαν συλλάβει 110.000 από αυτούς τους στρατιώτες. Ωστόσο, αμέσως μετά την πολιορκία, συγκέντρωσαν χιλιάδες Ούγγρους πολίτες και τους πρόσθεσαν στον αριθμό των αιχμαλώτων πολέμου, επιτρέποντας τους Σοβιετικούς να επικυρώσουν τα προηγούμενα διογκωμένα στοιχεία τους.
Η Βουδαπέστη βρισκόταν σε ερείπια, με πάνω από το 80 τοις εκατό των κτιρίων να έχουν καταστραφεί ή να έχουν υποστεί ζημιές, με ιστορικά κτίρια όπως το Ουγγρικό Κοινοβούλιο και το Κάστρο. Και οι επτά γέφυρες που εκτείνονταν στον Δούναβη καταστράφηκαν.
Τον Ιανουάριο του 1945, 32.000 Γερμανοί από την Ουγγαρία συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στη Σοβιετική Ένωση ως καταναγκαστικοί εργάτες. Σε ορισμένα χωριά, ολόκληρος ο ενήλικος πληθυσμός μεταφέρθηκε σε στρατόπεδα εργασίας στη περιοχή του Ντονέτσκ. Πολλοί πέθαναν εκεί λόγω κακουχίας και κακομεταχείρισης. Συνολικά, περισσότεροι από 500.000 Ούγγροι μεταφέρθηκαν στη Σοβιετική Ένωση (συμπεριλαμβανομένων 100.000 και 170.000 Ούγγρων εθνοτικών Γερμανών).
Με εξαίρεση την Επιχείρηση Ξύπνημα της Άνοιξης, η οποία ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1945, η πολιορκία της Βουδαπέστης ήταν η τελευταία μεγάλη επιχείρηση στο νότιο μέτωπο για τους Γερμανούς. Η πολιορκία εξάντλησε περαιτέρω τη Βέρμαχτ και ειδικά τα Waffen-SS. Για τα σοβιετικά στρατεύματα, η Πολιορκία της Βουδαπέστης ήταν μια τελευταία πρόβα πριν από τη Μάχη του Βερολίνου. Επίσης επέτρεψε στους Σοβιετικούς να ξεκινήσουν την επίθεση κατά της Βιέννης. Στις 13 Απριλίου 1945, ακριβώς δύο μήνες μετά την παράδοση της Βουδαπέστης, η Βιέννη έπεσε.
Ο Ραούλ Βάλενμπεργκ, ειδικός απεσταλμένος της Σουηδίας στη Βουδαπέστη από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο του 1944, είχε εκδώσει προστατευτικά διαβατήρια και διέθεσε τους Εβραίους σε κτίρια που χαρακτηρίστηκαν υπό σουηδική επικράτεια, σώζοντας δεκάδες χιλιάδες ζωές. Στις 17 Ιανουαρίου 1945, ο Βάλενμπεργκ, ο οποίος φέρεται να είχε δεσμούς με βρετανικές, αμερικανικές και σουηδικές υπηρεσίες συλλογής πληροφοριών, συνελήφθη από τις σοβιετικές αρχές και μεταφέρθηκε στη Μόσχα με τον ουγγρικό οδηγό του, Vilmos Langfelder. Στη συνέχεια εξαφανίστηκε στην ΕΣΣΔ και η τύχη του παραμένει ακόμα άγνωστη.
Μετά την παράδοση της πόλης, τα στρατεύματα κατοχής στρατολόγησαν βίαια όλους τους ικανούς άνδρες και νέους της Ουγγαρίας για να χτίσουν γέφυρες στο λιμάνι του Δούναβη. Για εβδομάδες μετά, ειδικά μετά τη άνοιξη, φουσκωμένα σώματα συσσωρεύονταν γύρω από τους πυλώνες αυτών των γεφυρών.
Επιπτώσεις στους πολίτες
Σύμφωνα με τον ερευνητή και συγγραφέα Krisztián Ungváry, περίπου 38.000 πολίτες πέθαναν κατά τη διάρκεια της πολιορκίας: περίπου 13.000 από στρατιωτική δράση και 25.000 από πείνα, ασθένειες και άλλες αιτίες. Αν και το σοβιετικό προσωπικό έδωσε εντολές που απαγόρευαν την κακομεταχείριση κρατουμένων πολέμου και αμάχων σχεδόν σε κάθε μονάδα και έλαβε σκληρά μέτρα εναντίον των παραβατών, μετά το τέλος των εχθροπραξιών η Βουδαπέστη πλημμύρισε από σοβιετικούς λιποτάκτες που ζούσαν με τη λεηλασία και πολεμούσαν κατά της σοβιετικής υπηρεσίας ασφαλείας και της αστυνομίας. Λεηλασίες και μαζικοί βιασμοί πραγματοποιήθηκαν από Σοβιετικούς και από Ούγγρους εγκληματίες. Παρά το γεγονός ότι οι Σοβιετικοί συχνά έπαιρναν παιδιά και ολόκληρες οικογένειες υπό την προστασία τους και θεωρούσαν ταμπού το να βλάψουν τα παιδιά, ένας μεγάλος αριθμός γυναικών και κοριτσιών βιάστηκε, και οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 5.000 έως 200.000. Ο καθηγητής Andrea Pető προειδοποιεί ότι «αβέβαιες, άγριες εκτιμήσεις» χρησιμοποιήθηκαν για πολιτικούς σκοπούς στην Ουγγαρία για να αποσπάσουν την προσοχή του κοινού από τα εγκλήματα που διέπραξε η ίδια η χώρα, συμπεριλαμβανομένων των βιασμών που διαπράχθηκαν κατά των σοβιετικών γυναικών από τους Ούγγρους στο Ανατολικό μέτωπο. Ουγγρικά κορίτσια απήχθησαν και μεταφέρθηκαν στις εγκαταστάσεις του Κόκκινου Στρατού, όπου φυλακίστηκαν, βιάστηκαν επανειλημμένα και μερικές φορές δολοφονήθηκαν.
Απομνημονεύματα και ημερολόγια
Τα γεγονότα στις γειτονιές Naphegy και Krisztinaváros της Βουδαπέστης αναφέρονται σε μερικά ημερολόγια και απομνημονεύματα επιζώντων. Ο Charles Farkas (Farkas Karoly) γεννήθηκε το 1926 και περιλαμβάνει την εμπειρία του κατά τη διάρκεια της πολιορκίας στο βιβλίο του Vanished by the Danube: Peace, War, Revolution και Flight to the West. Ο László Dezső, ένα 15χρονο αγόρι το 1944, έζησε στην οδό Mézzros 32 με την οικογένειά του. Ο Ντεζ κράτησε ημερολόγιο σε όλη την πολιορκία. Τα απομνημονεύματα του András Németh περιγράφουν επίσης την πολιορκία και τον βομβαρδισμό των κενών σχολικών κτιρίων που χρησιμοποίησε αυτός και οι συμπατριώτες του ως παρατηρητήριο.
Τα απομνημονεύματα του Heinz Landau, Goodbye Transylvania, παρουσιάζουν μια άποψη ενός Γερμανού στρατιώτη για τη μάχη.
Το Pinball Games: Arts of Survival in Nazi and Communist Era, που γράφτηκε από τον George F. Eber, είναι ένας πλούσιος λεπτομερής απολογισμός ενός 20χρονου Ούγγρου και της οικογένειάς του που ζούσε στην πολιορκία και δημοσιεύθηκε μετά το θάνατο του το 2010. Περιγράφει τις έξυπνες στρατηγικές που χρησιμοποιήθηκαν για την επιβίωση και την πλήξη και τον τρόμο μιας οικογένειας που παγιδεύτηκε, αλλά δεν θα παραδινόταν. Ο Έμπερ, ο οποίος είχε γίνει διεθνώς γνωστός αρχιτέκτονας, περιέλαβε σκίτσα μαζί με τα απομνημονεύματα του. Ένα από αυτά απεικονίζει έναν Ρώσο στρατιώτη που σκιαγραφείται σε ένα τείχος της Βουδαπέστης την πρώτη νύχτα που οι Γερμανοί εκδιώχθηκαν από τη γειτονιά του. Το υπόμνημα περιλαμβάνει επίσης μια περιγραφή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τη μεταπολεμική μετάβαση της χώρας σε κομμουνιστικό καθεστώς.
Τα απομνημονεύματα του 14χρονου δρομέα αποστολής, Ervin Y. Galantay, δίνουν μια εικόνα για τη μάχη και την αστική μάχη. Το ημερολόγιο του νεαρού δρομέα περιγράφει την καθημερινή ζωή και την επιβίωση πολιτών και στρατιωτών. Δημοσιεύθηκε στα αγγλικά από τον Τύπο Militaria στη Βουδαπέστη το 2005, με τον τίτλο Boy Soldier.
Ο Joseph Szentkiralyi, ο οποίος είχε εργαστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε απελαθεί στην Ουγγαρία ως ξένος εχθρός μετά την έναρξη του πολέμου. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, αυτός και η οικογένειά του βίωναν συνεχείς βομβαρδισμούς του πυροβολικού και τις μάχες από δρόμο σε δρόμο μεταξύ των Γερμανών, των υπολειμμάτων του Βασιλικού Στρατού της Ουγγαρίας και των επιτιθέμενων Ρουμάνων και Σοβιετικών δυνάμεων. Ο Szentkiralyi, καταζητούμενος για ανάκριση από τους Ούγγρους αξιωματικούς του στρατού, κρυβότανε στους επάνω ορόφους των κτιρίων κατά τη διάρκεια βομβιστικών επιδρομών για να αποφύγει τη σύλληψη. Για να αποφευχθεί η πείνα και να διατηρηθεί ζωντανή η οικογένειά του, ο Szentkiralyi και άλλοι διακινδύνευαν τη ζωή τους για να αφήσουν τα καταφύγια τους τη νύχτα και έσφαζαν παγωμένα άλογα που έβρισκαν στους δρόμους. Στο τέλος, η καθημερινή σίτιση αποτελούνταν από λιωμένο χιόνι, κρέας αλόγου και 150 γραμμάρια ψωμιού. Ο Szentkiralyi εργάστηκε για τους Συμμάχους μετά το τέλος του πολέμου. Μαθαίνοντας ότι αντιμετώπισε επικείμενη σύλληψη, έφυγε στην Ελβετία για να αποφύγει την κράτηση και την πιθανή εκτέλεση από τους Σοβιετικούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουδαπέστη Κατηγορία:Ιστορία της Ουγγαρίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Δημοτικό Στάδιο Βύρωνα
Το Δημοτικό Στάδιο Βύρωνα, (πρώην Εθνικό Στάδιο), βρίσκεται στα ανατολικά προάστια της Αθήνας, στους πρόποδες του Υμηττού μόλις 3 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Το στάδιο βρίσκεται δίπλα από τα κοιμητήρια, στις άκρες του Βύρωνα.
Ιστορικό
Το στάδιο κατασκευάστηκε πάνω σε παλιό λατομείο. Για αυτό το λόγο είναι γνωστό και ως «νταμάρια», το οποίο σημαίνει λατομείο. Χτίστηκε το 1990 και ανήκει στο Δήμο Βύρωνα. Αποτελεί έδρα του Αθηναϊκού και της Δόξας Βύρωνα.
Το ρεκόρ προσέλευσης είναι 5.803 θεατές σε αγώνα μεταξύ Αθηναϊκού και Παναθηναϊκού το 1991. Η σημερινή χωρητικότητα ανέρχεται σε 3.700 θεατές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Βυρωνα Δημοτικο Σταδιο
Βομβάρδα (κανόνι)
thumb|Βομβάρδα του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, Ρόδος, 1480–1500. Η βομβάρδα είναι ιστορικό είδος εμπροσθόγεμου κανονιού για τη βολή στης πέτρινες σφαίρες μεγάλου διαμετρήματος. Χρησιμοποιήθηκε στις πολιορκίες τον καιρό του Μεσαίωνα. Η αρχαιότερη γραπτή αναφορά γίνεται σε ένα γαλλικό κείμενο του 1380. Το όνομά του προέρχεται από το ελληνικό βόμβος, ενώ ο όρος βομβαρδισμός επικράτησε μέχρι σήμερα από το όπλο αυτό.
Περιγραφή
Είχε σχετικά μικρό μήκος και μεγάλο διάτρημα. Το γέμισμα γινόταν από μπροστά, ενώ τα βλήματα ήταν σφαιρικά, λίθινα, ή μεταλλικά, γεμάτα εύφλεκτο ή φλεγόμενο υλικό, ή υγρό πυρ. Μεγάλη βομβάρδα είναι το κανόνι Mons Meg, που κατασκευάστηκε το 1449 από τον βασιλιά Ιάκωβο Β΄ της Σκωτίας, και χρησιμοποιήθηκε για την καταστροφή οχυρών κάστρων. Μια άλλη περίφημη βομβάρδα ήταν το οθωμανικό Κανόνι των Δαρδανελίων, κατασκευής του 1464.
Βιβλιογραφία
Βομβαρδα Κατηγορία:Πυροβολικό
Δημήτριος Κιουσόπουλος
Ο Δημήτριος Κιουσόπουλος ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός και εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για δώδεκα χρόνια (1950 - 1962). Διετέλεσε πρωθυπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης της Ελλάδας το 1958.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα του νομού Ηλείας το 1892. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1916 εισήλθε στον δικαστικό κλάδο ως έμμισθος πάρεδρος. Αφού διήλθε όλη την ιεραρχία, διορίστηκε αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου το 1939. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου διορίσθηκε το 1950, όπου και παρέμεινε έως το 1962.
Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών. Την περίοδο 1973-74 χρημάτισε πρόεδρος της Αθηναϊκής Λέσχης.
Το 1945 εκπροσώπησε την Ελλάδα, ως βοηθός κατήγορος, στη Δίκη της Νυρεμβέργης, με κατηγορούμενους τους ναζιστές εγκληματίες πολέμου. Το 1951 συμμετείχε ως υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου (εκλογές 9ης Σεπτεμβρίου 1951) και τον Οκτώβριο του 1952 έγινε Πρωθυπουργός και σχημάτισε υπηρεσιακή κυβέρνηση για τη διενέργεια των εκλογών της 16ης Νοεμβρίου, που έφεραν στην εξουσία τον «Συναγερμό» του Αλέξανδρου Παπάγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου
Μαίρη Φιλντς
Η Μαίρη Φιλντς, επίσης γνωστή ως Στέιτζ-κόουτς Μαίρη και Μαύρη Μαίρη (περίπου 1832–1914), ήταν η πρώτη Αφρο-αμερικανή υπάλληλος ταχυδρόμος στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η δεύτερη γυναίκα που εργάστηκε στην Ταχυδρομική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Φιλντς είχε ύψος 183 εκατ. και ζύγιζε 90 κιλά, της άρεσε να καπνίζει τσιγάρα και είχε λεχθεί πως «ήταν τόσο μαύρη όσο τα καμμένα στο λιβάδι». Συνήθως είχε ένα πιστόλι κρυμμένο κάτω από την ποδιά της και μια μποτίλια ουίσκι στο πλάι της.
Βιογραφία
Η Φιλντς γεννήθηκε σκλάβα στην Κομητεία Χίκμαν του Τενεσί, περίπου το 1832 και απελευθερώθηκε όταν απαγορεύθηκε η σκλαβιά το 1865. Στη συνέχεια εργάστηκε στο σπίτι του δικαστή Έντμοντ Ντούν. Όταν η γυναίκα του Ντούν Ζοζεφίν πέθανε το 1883 στο Σαν Αντόνιο, της Φλόριντα, η Φιλντς πήρε τα πέντε παιδιά της οικογένειας στη θεία τους, Μητέρα Μαρία Αμαντέους, την ηγουμένη ενός μοναστηριού Ουρσουλινών στο Τολέδο, του Οχάιο. Το 1884, η Μητέρα Αμαντέους στάλθηκε στην επικράτεια της Μοντάνα για να δημιουργήσει ένα σχολείο για ιθαγενή κορίτσια στην αποστολή του Αγίου Πέτρου, δυτικά της Κασκέιντ. Μαθαίνοντας ότι η Αμαντέους έπαθε πνευμονία, η Φιλντς έσπευσε στη Μοντάνα για να την περιθάλψει. Η Αμαντέους ανάρρωσε και η Φιλντς έμεινε να μεταφέρει εμπορεύματα στη μονή του Αγίου Πέτρου, να κάνει τη μπουγάδα, να καλλιεργεί λαχανικά, να φροντίζει τα κοτόπουλα, να επισκευάζει κτίρια και τελικά έγινε επιστάτρια.
Οι ιθαγενείς της Αμερικής ονόμαζαν την Φίλντς "Λευκό Κοράκι" γιατί «δρούσε σαν μια λευκή γυναίκα, αλλά έχει μαύρο δέρμα.» Οι ντόπιοι λευκοί δεν ήξεραν τι να κάνουν με αυτήν. Μια μαθήτρια έγραψε μια έκθεση λέγοντας: «πίνει ουίσκι, και ορκίζεται και είναι Ρεπουμπλικάνα, το οποίο την καθιστά ένα χαμηλό, αχρείο πλάσμα.» Το 1894, μετά από πολλές καταγγελίες και ένα περιστατικό με έναν θυμωμένο υφιστάμενο άντρα με πιστολίδι, ο επίσκοπος την διέταξε να φύγει από το μοναστήρι.
Η Μητέρα Αμαντεύους την βοήθησε να ανοίξει ένα εστιατόριο σε κοντινή απόσταση στην Κασκέιντ. Η Φιλντς σέρβιρε φαγητό σε όλους, άσχετα με το αν θα μπορούσαν να πληρώσουν ή όχι και το εστιατόριο χρεοκόπησε σε περίπου δέκα μήνες.
Το 1895, αν και ήταν περίπου 60 ετών, η Φιλντς έπιασε δουλειά ως ταχυδρόμος επειδή ήταν η ταχύτερη υποψήφια που έδεσε μια ομάδα έξι αλόγων. Αυτό την έκανε τη δεύτερη γυναίκα και την πρώτη Αφρο-αμερικανίδα που εργάστηκε για την Ταχυδρομική Υπηρεσία των ΗΠΑ. Έκανε τη διαδρομή με άλογα και ένα μουλάρι που ονομαζόταν Μωυσής. Ποτέ δεν έχασε μια ημέρα δουλειάς και λόγω της αξιοπιστίας της, της έδωσαν το παρατσούκλι «Stagecoach». Όταν το χιόνι ήταν πάρα πολύ βαθύ για τα άλογά της, η Φιλντς παρέδιδε την αλληλογραφία με χιονοπέδιλα και μετέφερε τους σάκους στους ώμους της.
Η Φιλντς ήταν ένα σεβαστό δημόσιο πρόσωπο στο Κασκέιντ και την ημέρα των γενεθλίων της, κάθε χρόνο, η πόλη έκλεινε τα σχολεία για να γιορτάσει. Όταν η Μοντάνα ψήφισε το νόμο που απαγόρευε στις γυναίκες να εισέλθουν στα σαλούνς, ο δήμαρχος της Κασκέιντ έκανε μια εξαίρεση για το πρόσωπό της.
Μετά το κλείσιμο της διαδρομής του ταχυδρομείου το 1901, η 69χρονη Φιλντς είχε δικό της μαγαζί πλυντήριο και της ανήκε και λειτουργούσε το δικό της εστιατόριο με τη βοήθεια της Μητέρας Αμαντέους.
Θάνατος και κληρονομιά
Η Φιλντς πέθανε το 1914 στο Νοσοκομείο Κολόμπους στο Γκρέιτ Φολς, αλλά θάφτηκε έξω από την Κασκέιντ. Το 1959, ο ηθοποιός και ντόπιος της Μοντάνα Γκάρι Κούπερ έγραψε ένα άρθρο για το περιοδικό Ebony στο οποίο έλεγε: «Γεννημένη σκλάβα κάπου στο Τενεσί, η Μαίρη έζησε για να γίνει μία από τις πιο ελεύθερες ψυχές που ανέπνευσαν ποτέ.».
Στο 1976 στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ «Νότια από Βορειοδυτικά, "καταπατητές"», την Φιλντς ενσάρκωνε η Έσθερ Ρολ, στην τηλεοπτική ταινία του 1996 «Το Cherokee Kid», η Ντον Λιούις έπαιζε το ρόλο της Φιλντς και στην τηλεοπτική ταινία του 2012 «Ο νόμος της Χάνα» παίχθηκε από την Κίμπερλι Ελίς. Στο σύντομο ουέστερν, «Πεθαίνουν την Αυγή» (2013), το ρόλο της Φιλντς ερμήνευε η Erykah Badu.
Η Φιλντς υπήρξε το θέμα του τραγουδιού του Μάικλ Χέρστ «Stagecoach Μαίρη», ως μέρος του έργου του «Εκπληκτικοί άνθρωποι».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γυναίκες του 19ου αιώνα
Πέντσιχ Σιλάτ
Το μεγαλύτερο αρχιπέλαγος της γης εκτείνεται από τη Μαλαισία μέχρι τη Νέα Γουινέα, αποτελείται από πάνω από 13000 νησιά και εκεί αναπτύχθηκε η μαχητική τέχνη Πέντσιχ Σιλάτ (Pentjak Silat). Σε αυτό τον γεωγραφικό χώρο μέσα από πολέμους, εμπόριο, μεταναστεύσεις πληθυσμών και πρόσμιξη πολιτισμικών στοιχείων αναπτύχθηκε και μεταλλάχθηκε η τέχνη Πέντσιχ Σιλάτ από τον 4ο μέχρι τον 20ο αιώνα μ.Χ. Οι επιρροές είναι έντονες από διάφορα μαχητικά συστήματα και προέρχονται από Κίνα, Ινδία, Νεπάλ, Αραβία και Φιλιππίνες.
Pentjak σημαίνει σωματική κίνηση και Silat σημαίνει μάχη. Η έκφραση έχει την έννοια της μάχης χρησιμοποιώντας τεχνικές αυτοάμυνας.
Είδη και τομείς
Υπάρχουν εκατοντάδες στυλ της τέχνης σε Ινδονησία, Μαλαισία, Σουμάτρα, Μπαλί και Ιάβα: ως πιο διαδεδομένα θεωρούνται το Maphilindo Silat, Kuntao Silat, Bukti Negara, Mande Muda, Bersilat και Serak.
Το Πέντσιχ Σιλάτ έχει 3 μαχητικούς τομείς:
Πρώτος τομέας
Στον πρώτο τομέα ο ασκούμενος μαθαίνει:
Οι στάσεις σώματος και οι κινήσεις διαθέτουν ροή, αρμονία, εκρηκτικότητα και οι κινήσεις μιμούνται διάφορα ζώα: Μαϊμού, Πίθηκος, Τίγρη, Πάνθηρας, Κόμπρα, Πύθωνας και Ερωδιός.
Δεύτερος τομέας
Στον δεύτερο τομέα ο ασκούμενος μαθαίνει:
Λαμβάνεται πάντοτε υπόψη ότι μία επίθεση μπορεί να είναι μαζική, γι' αυτό ο ασκούμενος μαθαίνει να παλεύει και να μάχεται πολλούς επιτιθέμενους με γρήγορη αποδέσμευση.
Τρίτος τομέας
Στον τρίτο τομέα ο ασκούμενος μαθαίνει τη χρησιμοποίηση διάφορων όπλων, όπως μαχαίρι, σπαθί, τρίαινα, ραβδί, κοντάρι, εγχειρίδιο, ύφασμα, σχοινί κ.α. Ο ασκούμενος μαθαίνει να χρησιμοποιεί διάφορα αντικείμενα από το γύρω περιβάλλον ως όπλα σε καταστάσεις αυτοάμυνας. Στο Πέντσιχ Σιλάτ πρώτα ο ασκούμενος μαθαίνει άοπλη μάχη και μετά όπλα, σε αντίθεση με τα Φιλιππινέζικα μαχητικά συστήματα, όπου συνήθως πρώτα μαθαίνει όπλα και μετά άοπλη μάχη.
Στυλ
Αν και κάθε στυλ διαφέρει από άλλα παρόμοια στυλ σε ορολογία, τεχνοτροπία και φόρμες, όλα τα στυλ αυτής της πολεμικής τέχνης διαθέτουν τα εξής κοινά σημεία και αρχές:
Αγωνιστικός τομέας
Εκτός από τη μαχητική πλευρά του Πέντσιχ Σιλάτ, που ονομάζεται Μπέλα Ντίρι (αυτοάμυνα), υπάρχει και η αγωνιστική πλευρά της τέχνης, που ονομάζεται Ολάχ Ράγκα. Πρόκειται για τη διοργάνωση πρωταθλημάτων επίδειξης δεξιοτήτων και μαχητικών αγώνων.
Οι προπονήσεις διεξάγονται συνήθως με παραδοσιακά ενδύματα και υπό τον ήχο παραδοσιακής μουσικής Gamelan Gendang για σεβασμό και συνέχιση της παράδοσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Λουίτζι Λάντσι
Ο Λουίτζι Λάντσι (Luigi Lanzi) (Τρέια, 14 Ιουνίου 1732 - Φλωρεντία, 31 Μαρτίου 1810) ήταν αρχαιολόγος και ιστορικός της τέχνης.
Βιογραφικό
μικρογραφία|Το ταφικό μνημείο του Λάντσι στη [[Σάντα Κρότσε, Φλωρεντία.]] Γεννημένος στην Τρέια, ο Λάντσι εκπαιδεύτηκε αρχικά για να γίνει ιερέας. Έκανε τις πρώτες σπουδές στο Κολέγιο των Ιησουιτών του Φέρμο και εισήλθε στην Εταιρεία του Ιησού στις 23 Οκτωβρίου 1749 στη Ρώμη. Εκεί σπούδασε ρητορική με τον Raimondo Cunich, διάσημο ελληνιστή, μεταξύ 1751 και 1752, και αποφοίτησε στη φιλοσοφία και στη θεολογία από το Ρωμαϊκό Κολλέγιο (1763). Στις 28 Οκτωβρίου 1761 χειροτονήθηκε ιερέας. Μετά την διάλυση της Εταιρείας του Ιησού, το 1775, κλήθηκε από τον Μεγάλο Δούκα Pietro Leopoldo στην Πινακοθήκη Ουφίτσι στη Φλωρεντία ως αναπληρωτής διευθυντής και αρχαιοδίφης.
Ο Λάντσι αφιερώθηκε κυρίως στη μελέτη της ιταλικής ζωγραφικής και της ιστορίας και της ετρουσκικής γλώσσας. Στο πρώτο πεδίο ο καρπός της δουλειάς του εκπροσωπείται από τη μνημειώδη Storia pittorica dell'Italia (ιστορία της ιταλικής ζωγραφικής).Το πρώτο μέρος του έργου, το οποίο ασχολείται με τη σχολή της Φλωρεντίας, της Σιένα, της Ρώμης και της Νάπολης, εμφανίστηκε το 1792, ενώ το υπόλοιπο το 1796. Η Storia pittorica dell'Italia έγινε τεράστια επιτυχία και μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες ,καθιστώντας τον Λάντσι ως πατέρας της νεότερης ιταλικής καλλιτεχνικής ιστοριογραφίας
Στον τομέα της ετρουσκολογίας το κύριο έργο του ήταν το Saggio di lingua etrusca e di altre antiche d'Italia (1789). Σημαντικό είναι επίσης το Dei vasi antichi dipinti volgarmente chiamati Etruschi (1806), στο οποίο ο Λάντσι απέδειξε ότι η ετρουσκική τέχνη προέρχεται από την ελληνική.
Στόχος του Saggio di lingua etrusca είναι να καταδείξει ότι η Ετρουσκική σχετίζεται με τις γλώσσες των γειτονικών λαών: Ρωμαίων, Όσκων και Ελλήνων. Στο έργο του ο Λάντσι πραγματοποιεί μια ευρεία ανάλυση σχετικά με την κουλτούρα, την τέχνη και τον πολιτισμό των Ετρούσκων και των αρχαίων λαών της κεντρικής και νότιας Ιταλίας. Οι εκτιμήσεις του για τα διάφορα στυλ της αρχαίας γλυπτικής που δημοσιεύονται σε ένα παράρτημα του Saggio di lingua Etrusca, προέρχονται από μια σχολαστική μελέτη της συλλογής των Μεδίκων, που μεταφέρθηκε εκείνη την περίοδο από τη Villa Medici της Ρώμης στη Φλωρεντία. Τα πλεονεκτήματα του Lanzi στον τομέα της φιλολογίας και της ετρουσκικής αρχαιολογίας τον έχουν καταστήσει έναν από τους ιδρυτές της νεότερης ετρουσκολογίας
Μεταξύ των άλλων έργων του υπάρχει μια κριτική έκδοση του Έργα και Ημέραι του Ησίοδου. Το έργο ξεκίνησε το 1785, αλλά η έκδοση του ολοκληρώθηκε και δημοσιεύθηκε το 1808.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Ιστορικοί της τέχνης
Αστρονομικό Κέντρο της Αραγωνίας
μικρογραφία|250x250εσ|Ηλιοβασίλεμα στο Τεχνολογικό Πάρκο της Walqa Το Αστρονομικό Κέντρο της Αραγωνίας είναι ένα πλανητάριο και αστεροσκοπείο της περιοχής της Αραγωνίας στην Ισπανία, που επιδιώκει την μελέτη του Σύμπαντος και των ουράνιων σωμάτων. Βρίσκεται κοντά στην πόλη Ουέσκα, στο Τεχνολογικό Πάρκο της Walqa.
Το Αστρονομικό Κέντρο της Αραγωνίας ιδρύθηκε το 2012 με σκοπό την διάδοση της γνώσης για την επιστήμη και την αστρονομία και να αποτελέσει ταυτόχρονα μια εναλλακτική πολιτιστικής αναψυχής.
Αποτελεί επίσης έδρα του Αστρονομικού Συλλόγου της Ουέσκας και του Δικτύου των Οργανισμών της Αραγωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστεροσκοπεία Κατηγορία:Πλανητάρια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αραγωνία Κατηγορία:Αραγωνία
Παροιμία
Παροιμία ονομάζεται ένα σύντομο απόφθεγμα που εκφράζει -τις περισσότερες φορές με αλληγορικό τρόπο- ισχυρισμούς που αποτελούν το απόσταγμα μακράς πείρας πολλών ανθρώπων. Έτσι, οι παροιμίες προσλαμβάνουν πολλές φορές έναν διδακτικό χαρακτήρα.
Συχνά είναι σύντομος έμμετρος ή πεζός λόγος, που διατυπώνει παραστατικά μια σοφή γνώμη, διαπίστωση ή συμβουλή, που επαναλαμβάνεται στον καθημερινό λόγο, ως επιχείρημα ή παράδειγμα.
Περιγραφή
Διακρίνονται από ζωηρή και πλούσια σε εικόνες φαντασία, ενώ τις περισσότερες φορές έχουν τη μορφή κάποιου δίστιχου. Οι πηγές παραγωγής των παροιμιών ποικίλουν: Μία παροιμία μπορεί να προέρχεται από κάποιο λαϊκό μύθο ή από κάποια φράση ενός ιστορικού ή όχι προσώπου, να σχετίζεται με κάποιο ιστορικό γεγονός, να αντλείται από τους στίχους ενός λαϊκού τραγουδιού κ.α.
Αν και οι παροιμίες έχουν περάσει στο συνείδηση του κόσμου σαν λαϊκή σοφία, δεν παύουν ωστόσο να αποτελούν και αυτές με τη σειρά τους ένα είδος λογικής πλάνης όπως η πλάνη της προσφυγής στην πλειοψηφία. Έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι διάφορες ισχυρές πεποιθήσεις μεγάλου μέρους των ανθρώπων έχουν αποδειχτεί εκ των υστέρων λάθος, όχι μόνο σε επίπεδο λαϊκής σοφίας αλλά ακόμα και σε επιστημονικά θέματα όπως η περιστροφή των ουρανών γύρω από τη Γη. Ο καλλίτερος τρόπος να αποδοθεί η πλάνη που μπορεί να κρύβεται πίσω από «λαϊκές σοφίες» είναι οι αντικρουόμενες παροιμίες: η ισπανική λαϊκή σοφία λέει «Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία» και η τούρκικη λαϊκή σοφία λέει «Η ελπίδα είναι το ψωμί των φτωχών».
Όπως και να έχει οι παροιμίες αποτελούν συσσωρευμένη εμπειρία χιλιάδων ανθρώπων και μπορούν σίγουρα να εμπλουτίσουν τις γνώσεις του καθενός και ενίοτε να λειτουργήσουν συμβουλευτικά, αλλά θα πρέπει να περνάνε και από περαιτέρω προσωπική ανάλυση, όπως και οτιδήποτε άλλο που βρίσκει «αληθοφάνεια» είτε σαν γνώμη των πολλών είτε σαν άποψη της αυθεντίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Προφορική παράδοση
Δενδροκούναβο
Το Δενδροκούναβο, γνωστό και ως καθαροκούναβο (Μάρτης η μάρτης - Martes martes) είναι είδος αρπακτικών ζώων που ανήκει στην οικογένεια Ικτίδες της τάξης των σαρκοφάγων. Διαδεδομένο στην κεντρική Ασία και στην Ευρώπη, δεν συναντάται στις Σκανδιναβικές χώρες εκτός της Νορβηγίας, στις Βρετανικές νήσους και στη Σαρδηνία. Στην Ελλάδα ζει κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα μέχρι Θεσσαλία και Ήπειρο. Ο άνθρωπος το κυνηγά για το πολύτιμο δέρμα του. Τα ωραιότερα δέρματα κουναβιού προέρχονται από τη Νορβηγία και από τη Σκωτία.
Χαρακτηριστικά
Το σώμα του είναι επίμηκες με κοντά πόδια. Έχει μήκος περίπου 55 εκ., ενώ η φουντωτή ουρά του φτάνει τα 30 εκ., μυτερό κεφάλι με μικρά τριγωνικά αφτιά και ζωηρά μάτια. Στη ράχη έχει χρώμα σκούρο καφέ, στο ρύγχος ξανθό, στην κοιλιά και στις πλευρές κιτρινωπό και στα πόδια καφέ-μαύρο. Το χειμώνα έχει σκουρότερα χρώματα από το καλοκαίρι. Στο πάνω χείλος φέρει τέσσερις σειρές μουστάκια. Η οδοντοστοιχία του είναι πλήρης (38 δόντια) με πολύ ανεπτυγμένους κυνόδοντες Τα κοντά του πόδια καταλήγουν σε πέντε δάχτυλα, εφοδιασμένα με ισχυρά νύχια.
Ενδιαίτημα
Είναι ζώο δενδρόβιο και αναρριχάται με μεγάλη επιδεξιότητα. Φωλιάζει στις κουφάλες των δέντρων ή σε εγκαταλειμμένες φωλιές αρπακτικών πτηνών και σκίουρων.Είναι πονηρό και αδηφάγο ζώο, την ημέρα κρύβεται σε δασώδεις περιοχές και, αν η περιοχή είναι κατοικημένη, εγκαθίσταται σε σιτοβολώνες και θημωνιές και βγαίνει τη νύχτα για να επιτεθεί σε κοτέτσια, περιστερώνες και κονικλοτροφεία. Τρέφεται κυρίως με ζώα, όπως μικρά ελάφια, ζαρκάδια, λαγούς, ποντίκια ακόμη και κότες που βρίσκονται σε ορνιθώνες. Τρώει επίσης το μέλι από τις κυψέλες. Τρέφεται όμως και με καρπούς, όπως αχλάδια, δαμάσκηνα, κεράσια κτλ.
Αναπαραγωγή
Το θηλυκό, μετά από κυοφορία εννέα μηνών, γεννά το Μάρτιο ή αρχές Απριλίου 3-4 μικρά, τα αποθέτει σε μια κοιλότητα δέντρου που γεμίζει με βρύα και τα φροντίζει πολύ. Ύστερα από λίγες εβδομάδες ακολουθούν τη μητέρα τους στις αναρριχήσεις και στο κυνήγι.
Γενικές εκλογές της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας (2020)
Οι γενικές εκλογές στην Επικράτεια της Πρωτεύουσας της Αυστραλίας του 2020 πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 28 Σεπτεμβρίου και 17 Οκτωβρίου 2020 για την εκλογή και των 25 μελών της μονοθάλαμης νομοθετικής συνέλευσης της Επικράτειας.
Οι εκλογές διεξήχθησαν από την εκλογική επιτροπή της επικράτειας, χρησιμοποιώντας το αναλογικό σύστημα Hare-Clark. Στο προκαταρκτικό κλείσιμο των καλπών, συμμετείχαν 302.630 άτομα για να ψηφίσουν, αντιπροσωπεύοντας αύξηση 6% στις εκλογές του 2016. Οι νομοθετικές αλλαγές στην Επικράτεια της Αυστραλιανής Πρωτεύουσας επέτρεψαν στους ανθρώπους να εγγραφούν έως τις 17 Οκτωβρίου, με 3.370 ακόμη ψηφοφόρους να εγγράφονται πριν την ημέρα των εκλογών.
Παραπομπές
2020 αυστ
Βλητική
thumb|300x300px|Βαλλιστικές τροχιές τριών αντικειμένων που έχουν εκτοξευτεί υπό την ίδια γωνία (70°). Το μαύρο αντικείμενο κινείται χωρίς την επίδραση καμίας μορφής οπισθέλκουσας, διαγράφοντας παραβολική τροχιά. Το μπλε αντικείμενο διαγράφει τροχιά υπό την επίδραση [[Drag (physics)#Very low Reynolds numbers .E2.80.94 Stokes.27 drag|οπισθέλκουσας Stokes, ενώ το πράσινο αντικείμενο υπό την επίδραση οπισθέλκουσας Newton.]]
Η βλητική ή βαλλιστική (ballistics) είναι η επιστήμη και η τέχνη, η οποία έχει ως αντικείμενο έρευνας και μελέτης την εκτόξευση/βολή, την κίνηση, τη συμπεριφορά και τα αποτελέσματα επί των στόχων, διαφόρων τύπων βλημάτων, όπως για παράδειγμα σφαιρών, βλημάτων πυροβολικού, βομβών, ρουκετών, πυραύλων και τορπιλών. Ουσιαστικά, η βλητική αποτελεί εφαρμοσμένη φυσική που αντλεί γνωστικά αντικείμενα κυρίως από τη μηχανική, θερμοδυναμική και μηχανική των ρευστών (αεροδυναμική-υδροδυναμική).
Διακρίνεται σε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτική τεχνολογία Κατηγορία:Κλασική μηχανική Κατηγορία:Πυροβολικό
Τουσκιανός (κόμης)
O Τουσκιανός (λατινικά] : Tuscianus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του 4ου αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της εώας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Σεργούλα Φωκίδας
Η Σεργούλα είναι ημιορεινό χωριό του Δήμου Δωρίδος που μαζί με τους οικισμούς Παραλία Σεργούλας και Παλαιοχώρι αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Σεργούλας της Δημοτικής Ενότητας Ευπαλίου.
Πληθυσμός και υψόμετρο
Το κυρίως χωριό Σεργούλα, με πληθυσμό 50 κατοίκους (απογραφή 2011), βρίσκεται στην πλαγιά του όρους Τρίκορφο, στη δεξιά όχθη του Σεργουλοπόταμου και σε υψόμετρο 480 μέτρων. Η Παραλία Σεργούλας, με πληθυσμό 315 κατοίκους, διαθέτει παραλία και αποτελεί παραθεριστικό κέντρο. Ο οικισμός Παλαιοχώρι, αποτελούμενος από ελάχιστα σπίτια και με πληθυσμό μόλις 2 κατοίκους, βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρα. Καταλαμβάνει έκταση 20.400 στρεμμάτων και απέχει από το Ευπάλιο, την έδρα του Δήμου, 19,5 χιλιόμετρα και 27,5 χλμ. από τη Ναύπακτο.
Οι απογραφές πληθυσμού είναι:
Αξιοθέατα
Ο ναός της ορεινής Σεργούλας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο που γιορτάζει στις 29 Αυγούστου και στον οποίο, σύμφωνα με την παράδοση, υπήρχε Κρυφό Σχολειό κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Ο ναός της Παραλίας Σεργούλας είναι αφιερωμένος στην Αγία Σοφία (17 Σεπτεμβρίου) και του Παλαιοχωρίου στην Κοίμηση της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) καθώς και το εξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων.
Δυο χιλιόμετρα βόρεια της Σεργούλας, στη θέση «Ρόγκια» υπάρχουν ερείπια αρχαίου φρουρίου, ενώ στη θέση «Περιστερά» ανατολικά του Παλαιοχωρίου βρίσκεται σπήλαιο, το οποίο όμως παραμένει ανεξερεύνητο λόγω του δύσβατου της περιοχής.
Στο χωριό διατηρείται το ένα από τα δύο «αρχοντικά» του Κ. Λιδωρίκη, υπουργού των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου. Η οικογένεια Λιδωρίκη είναι διάδοχος των οικογενειών Παπαπολίτη (προεστού της περιοχής) και της οικογένειας του ήρωα Δυοβουνιώτη.
Το φαράγγι της Σεργούλας κατά μήκος του χειμάρρου Πολυσταύρι αποτελεί σημαντικό φυσικό μνημείο και είναι πόλος έλξης πολλών περιπατητών, περιηγητών και φυσιολατρικών συλλόγων. Στην αρχή της διαδρομής βρίσκεται το νεώτερο μνημείο του «υδρόμυλου του Βενέτη» που κτίστηκε τον 18ο αιώνα στην Παραλία Σεργούλας. Ο υδραύλακας μαζί με τον μύλο έχουν χαρακτηριστεί από την αρχαιολογία ως μνημεία ιδιαιτέρας αρχιτεκτονικής αξίας, διατηρητέα και ίσως το μοναδικά στο είδος τους.
Ιστορία
Το χωριό Σεργούλα δημιουργήθηκε πριν από το 1800. Αγωνιστής του 1821 υπήρξε ο Παπαγιώργης Πολίτης με τον γιό του Χαράλαμπο, που χρημάτισε γερουσιαστής κατά την διακήρυξη της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, στις 15 Ιανουαρίου 1822. Η Σεργούλα στην Επανάσταση του '21 διέθεσε πολεμικό πλοίο. Την 18η Απριλίου 1825 οι Τούρκοι πυρπόλησαν τη Σεργούλα και πήραν αιχμαλώτους τους τρεις εγγονούς του Παναγιώτη Πολίτη.
Το Παλαιοχώρι είναι συνοικισμός, ο οποίος κτίσθηκε επί Τουρκοκρατίας από κατοίκους του χωριού «Παλιχώρια», κεφαλοχώρι της περιοχής, που κάηκε από τους Τούρκους. Ήταν ένα μικρό χωριό με τριάντα περίπου οικογένειες. Μετά το 1945 άρχισε η μείωση των κατοίκων. Οι τελευταίοι που ξεχειμώνιαζαν στο χωριό το εγκατέλειψαν περί το 1977.
Η Παραλία Σεργούλας, επί Τουρκοκρατίας είχε την ονομασία «Μύλοι» λόγω των πολλών νερόμυλων που υπήρχαν στην περιοχή. Μετά την έξοδο του Μεσολογγίου στο μύλο – σπίτι του Παπαπολίτη - φιλοξενήθηκε ο Κασομούλης, αγωνιστής και ιστοριογράφος, μαζί με άλλους πολεμιστές που είχαν διαφύγει με καΐκι προς τον Κορινθιακό κόλπο. Πριν μερικές δεκαετίες ονομάσθηκε «Κάμπος» και το οφείλει στο γεγονός ότι είναι κτισμένο σε μια μικρή πεδιάδα που την διασχίζει το ποτάμι «Πολισταύρι». Στην δεκαετία του 1930 λειτούργησε για πρώτη φορά το Δημοτικό Σχολείο και η λειτουργία του σταμάτησε το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Σάτια Ναντέλα
Ο Σάτια Ναραγιάνα Ναντέλα (सत्य नडेला, 19 Αυγούστου 1967) είναι Ινδός διευθύνων σύμβουλος της Microsoft. Τη θέση πήρε τη 4η Φεβρουαρίου του 2014, διαδεχόμενος τον Steve Ballmer. Παλιότερα, είχε διατελέσει εκτελεστικός αντιπρόεδρος στο τμήμα Cloud & Enterprise της Microsoft. Του αρέσει το κρίκετ. Μεγαλώνοντας είχε πάθος με το άθλημα, έπαιζε στη σχολική ομάδα και έμαθε ομαδικότητα και ηγετικές ικανότητες από το κρίκετ. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στην Ινδία πριν τελικά πάει στις ΗΠΑ για τη μελέτη της επιστήμης των υπολογιστών.
Καριέρα
Ο Ναντέλα ξεκίνησε τη καριέρα του στην Sun Microsystems πριν πάει στη Microsoft το 1992. Όταν άρχισε την δουλειά στην αμερικάνικη εταιρία δούλευε για τις online υπηρεσίες της εταιρίας και κατά περιόδους στα τμημάτα των Office και Bing. Ο μισθός του το 2013 έφτανε τα $700,000 τον χρόνο, ενώ στη θέση σαν διευθύνων σύμβουλος της Micosoft έχει μισθό $1.2 εκατομμυρίων και θα λάβει επίσης ένα bonus έως και 3.6 εκατομμυρίων δολαρίων ανάλογα με το πόσο καλά θα τα πάει. Ο Ναντέλα είναι ο τρίτος διευθύνων σύμβουλος στην ιστορία της Microsoft.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Ινδοί επιστήμονες
Μεγάλη Λέσχη Καβάλας
Από το 1944 ως το 1956 χρησιμοποιείται και ως Στρατιωτική Λέσχη, από το ’56 ως Λέσχη Συγκέντρωσης Πολιτών και και από το 1983 έως το 2003 φιλοξένησε τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας. Από το 2003 έως το 2014 φιλοξενούσε τη Στέγη Κοινωνικής Φροντίδας, και τον Σκακιστικό Όμιλο Καβάλας.
Από το 2014 το κτίσμα βρίσκεται σε ανάπλαση. Το κτίριο αποτελεί ένα από τα εξαίρετα δείγματα αυστριακού μπαρόκ και οι μελί αυτοκρατορικές αποχρώσεις παραπέμπουν σε μέρος του Μεγάρου Μουσικής της Βιέννης, επίσης διαθέτει ιωνικά χαρακτηριστικά όπως ψευδοκίονες, κιονόκρανα και διαζώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καβάλα
Μολυβδοφυλλίτης
Με τη διεθνή ονομασία μολυβδοφυλλίτης αναφέρεται ένα ένυδρο πυριτικό ορυκτό του μολύβδου και του μαγνησίου με γενικό χημικό τύπο (Pb,Mg)2SiO4 H2O
Ο Μολυβδοφυλλίτης απαντάται σε διάφορους χρωματισμούς ως λευκό (άχρωμο), ή γκρί, ή ανοικτό πράσινο. Παρουσιάζει λάμψη μαργαριτώδη, με πυκνότητα 4,652 g / cm3 και σκληρότητα (Mohs):3 έως 4. Γενικά ως ορυκτό ανήκει στην ομάδα των πυριτικών του μολύβδου. Κρυσταλλώνεται στο μονοκλινές εξαγωνικό σύστημα. Βασικά στοιχεία του ορυκτού είναι ο άνθρακας, το υδρογόνο, το οξυγόνο, το πυρίτιο, ο μόλυβδος και το μαγνήσιο, ενώ άλλα στοιχεία που μπορεί ν΄ αποτελέσουν διάφορες προσμίξεις του είναι κυρίως το νάτριο το κάλιο και το αργίλιο.
Ο μολυβδοφυλλίτης ανακαλύφθηκε το 1901. Εντοπίσθηκε και εξάγεται από ορυχεία της Σουηδίας, της Αγγλίας (στην Ευρώπη) και της Ναμίμπιας στην Αφρική.
Πηγές
Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Σάνι Μπετσίροβιτς
Ο Σάνι Μπετσίροβιτς (σλοβενικά: Sani Bečirovič, Μαριμπόρ, 19 Μαΐου 1981) είναι Σλοβένος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν τεχνικός διευθυντής. Με ύψος 1,95μ. αγωνιζόταν στη θέση σούτιγκ γκαρντ. Κατά την διάρκεια της εικοσαετούς καριέρας του (1995-2015) αγωνίστηκε σε χώρες όπως η Σλοβενία, η Ιταλία και η Ελλάδα. Από το 2023 αποτελεί αθλητικό διευθυντή στον Παναθηναϊκό.
Σταδιοδρομία
Τη σεζόν 2006-2007 αγωνίστηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού και ήταν ένας από τους πολυτιμότερους παίκτες της ομάδας με προτεραιότητα το σκοράρισμα και την οργάνωση του παιχνιδιού. Το 2007 κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδος καθώς και το Πρωτάθλημα. Στο φάιναλ φορ της Αθήνας το 2007 ο Σάνι Μπετσίροβιτς με 15 πόντους στον ημιτελικό ήταν ο πρωταγωνιστής της πρόκρισης στον τελικό όπου σκόραρε άλλους 6 πόντους και ανακηρύχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης με την ομάδα του Παναθηναϊκού. Τη σεζόν 2006-07 στην Ευρωλίγκα σε 22 λεπτά ανά αγώνα συνεισέφερε στην ομάδα του 10.1 πόντους με 39,7% στα τρίποντα και 81,3% στις βολές, καθώς και 2 ασίστ. Την επόμενη σεζόν, μετά και την έλευση του Σαρούνας Γιασικέβιτσιους, ο χρόνος συμμετοχής του μειώθηκε αισθητά κάτι που τον οδήγησε στην έξοδο. Σε 18 ματς στην Ευρωλίγκα είχε 6.8 πόντους, 1.7 ριμπάουντ και 1.3 ασίστ σε 17 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο.
Στις 4 Ιουλίου 2008, μεταγράφηκε στην ομάδα της Βίρτους Ρόμα όπου έγινε ο ηγέτης της ομάδας.
Ολοκλήρωσε την αθλητική του πορεία το 2015 μετά από είκοσι χρόνια στα παρκέ.
Εθνική Σλοβενίας
Στο Πανευρωπαϊκό Παίδων του 1997 ο Μπετσίροβιτς σημείωσε 23.6 πόντους, 5 ριμπάουντ και 2.5 ασίστ ανά αγώνα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων του 1998 ολοκλήρωσε τη διοργάνωση με 28 πόντους και 3.8 ασίστ μέσο όρο κερδίζοντας τον τίτλο του «Πολυτιμότερου Παίκτη» της διοργάνωσης.
Το καλοκαίρι του 1999 ο Σάνι Μπετσίροβιτς αγωνίστηκε στα 18 του στο Ευρωμπάσκετ ανδρών στα γήπεδα της Γαλλίας. Είχε μέσο όρο 7.5 πόντους και 3 ασίστ.
Το καλοκαίρι του 2000 είχε ηγηθεί της Σλοβένικης εθνικής ομάδας, στην πορεία της για το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20, κερδίζοντας και τον τίτλο του πρώτου πασέρ της διοργάνωσης με 3.3 ανά αγώνα.
Το 2001, ήταν μέλος του σλοβένικου εθνικού συγκροτήματος στο Ευρωμπάσκετ της Τουρκίας, έχοντας μέσο όρο 11.3 πόντους, 5.3 ριμπάουντ και 4 ασίστ.
Στο Ευρωμπάσκετ του Βελιγραδίου, ο Μπετσίροβιτς ήταν ο ηγέτης των Σλοβένων με 10.8 πόντους, 3.2 ριμπάουντ, 2.5 ασίστ, και 2.3 κλεψίματα, Η ομάδα με τους Μπετσίροβιτς, Λάκοβιτς, Νάχμπαρ, Νεστέροβιτς τερμάτισε στην έκτη θέση της διοργάνωσης και πήρε το εισιτήριο για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ιαπωνίας.
Αγωνίστηκε επίσης στα Μουντομπάσκετ 2006 και 2010.
Προπονητής
Το 2015 αποχώρησε από την ενεργό δράση και ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή στον Παναθηναϊκό δίπλα στον Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς.
Αθλητικός/Τεχνικός Διευθυντής
Στις 13 Ιουνίου 2019, προσελήφθη ως αθλητικός διευθυντής της Τσεντεβίτα Ολίμπια. Παρέμεινε στην ομάδα μέχρι τον Ιούνιο του 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1999 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010
Ζαγκουάν
right|thumb|260px|Η Ζαγκουάν (δεξιά) και το όρος Τζεμπέλ Ζαγκουάν (αριστερά). Η Ζαγκουάν είναι πόλη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο ΒΑ. τμήμα της χώρας και είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου Κυβερνείου Ζαγκουάν. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 16.037 κατοίκους, καλούμενοι Ζαγκουανοί.
Η πόλη είναι κτισμένη στους πρόποδες του όρους Τζεμπέλ Τζαγκουάν απ΄ όπου έλαβε και το όνομα και είναι περισσότερο γνωστή, σχεδόν σ΄ όλο τον αραβικό κόσμο, από τις θερμές ιαματικές πηγές που υπάρχουν στη περιοχή, με πιο ονομαστά τα Χαμάμ Ζρίμπα, που βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης. Ιστορικό αξιοθέατο στη περιοχή είναι το υδραγωγείο του Αδριανού δια του οποίου υδροδοτούνταν η Καρχηδόνα σε απόσταση 90 χλμ. Αγάλματα και άλλα ευρήματα από τον αρχαίο ναό που είχε ανεγερθεί κοντά στο υδραγωγείο, προς τιμή του αυτοκράτορα σήμερα εκτίθενται στο εθνικό μουσείο της Τυνησίας, στη Τύνιδα, το επιλεγόμενο «Εθνικό Μουσείο Μπαρντό», πρώην Μουσείο Αλάουϊ.
Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας
Άκρινγκτον Στάνλεϊ
Η Άκρινγκτον Στάνλει (αγγλικά: Accrington Stanley) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Άκρινγκτον της Αγγλίας. Τα χρώματα της φανέλας της είναι το κοκκινο και το λευκό. Ο σύλλογος αγωνίζεται στης κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Η ομάδα διεξάγει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Κράουν Γκράουντ, χωρητικότητας 5.057 θεατών, ρων των οποίων 2.000 καθήμενοι.
Ιστορία
Η Άκρινγκτον Στάνλει ιδρύθηκε το 1968. Δημιουργήθηκε μετά την διάλυση της πρώτης Άκρινγκτον Στάνλει το 1966. Η πρώτη Άκρινγκτον Στάνλει ήταν απο τα 12 ιδρυτικά μέλη της δημιουργίας της Φούτμπολ Λιγκ το Σεπτέμβριο του 1888.
Adobe Acrobat
Το Adobe Acrobat DC είναι μία οικογένεια προγραμμάτων και υπηρεσιών Web που αναπτύχθηκε από την Adobe Inc. για να προβάλονται, να δημιουργούνται, να χειρίζονται, να εκτυπώνονται και να διαχειρίζονται αρχεία σε μορφή Portable Document Format (PDF).
Άκρινγκτον Στάνλεϊ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
Adobe Acrobat
Η οικογένεια περιλαμβάνει το Acrobat Reader (πρώην Reader), το Acrobat (πρώην Exchange) και το Acrobat.com. Το Acrobat Reader είναι διαθέσιμο για διάφορες πλατφόρμες για υπολογιστές και κινητά και είναι δωρεάν λογισμικό. Υποστηρίζει προβολή και εκτύπωση αρχείων PDF. Επιπλέον, οι υπηρεσίες "Premium" είναι διαθέσιμες για τον αναγνώστη με συνδρομητική πληρωμή. Το εμπορικό ιδιόκτητο Acrobat, διαθέσιμο μόνο για Microsoft Windows και MacOS, μπορεί να δημιουργεί, να επεξεργάζεται, να μετατρέπει, να υπογράφει ψηφιακά, να κρυπτογραφεί, να εξάγει και να δημοσιεύει αρχεία PDF. Το Acrobat.com συμπληρώνει την οικογένεια με μια ποικιλία διαχείρισης εταιρικού περιεχομένου και υπηρεσίες φιλοξενίας αρχείων.
Γλώσσες
Το Adobe Reader είναι διαθέσιμο στις ακόλουθες γλώσσες: Αραβικά, Κινέζικα Απλοποιημένα, Κινέζικα Παραδοσιακά, Τσέχικα, Δανικά, Ολλανδικά, Αγγλικά, Φινλανδικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Εβραϊκά, Ουγγρικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά, Κορεάτικα, Ρωσικά, Ισπανικά, Σουηδικά, Τουρκικά και Ουκρανικά. Μέχρι την έκδοση 10.1.4 το Adobe Acrobat Reader ήταν διαθέσιμο στα ελληνικά. Από την έκδοση 11 η ελληνική γλώσσα δεν είναι διαθέσιμη. καθόλου|μικρογραφία|300x300εσ|Το Adobe Reader 8 στα [[Windows XP]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστότοπος του Adobe Acrobat DC
Κατηγορία:Λογισμικό Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Adobe
Αλαά
Η Αλαά, ή Αλ Αλά, ή Ελ Αλά, είναι κωμόπολη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο Βόρειο κεντρικό τμήμα της χώρας και διοικητικά υπάγεται στο Κυβερνείο Καϊρουάν. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 2.657 κατοίκους, καλούμενοι Αλανοί ή Αλαανοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας
Γερμανοί του Βοσπόρου
Ως Γερμανοί του Βοσπόρου (γερμανικά: Bosporus-Deutsche) είναι γνωστοί οι απόγονοι των Γερμανών οι οποίοι εγκαταστάθηκαν, στις περισσότερες εκ των περιπτώσεων, με σημείο εκκίνησης το πρώτο ήμισυ του 19ου αιώνα, εντός της μητροπολιτικής περιοχής της Κωνσταντινούπολης. Το 2016, ο πληθυσμός του ήταν, περίπου, της τάξεως των 25.000.
Ιστορία
Γενικά, οι ευρωπαϊκής καταγωγής αλλοδαποί οι οποίοι κατοικούσαν στην Κωνσταντινούπολη, επί παραδείγματι οι Ιταλοί έμποροι, καθώς και οι υπόλοιποι χριστιανικοί πληθυσμοί (Έλληνες, Αρμένιοι) οι οποίοι, σήμερα, έχουν σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί, αντιπροσώπευαν σημαντικό μέρος του πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ενώ ήσαν γνωστοί ως «Λεβαντίνοι». Ορισμένες συνοικίες της Κωνσταντινούπολης, όπως το Μπέγιογλου (Πέραν), χαρακτηρίζονται, έως σήμερα, από την αρ νουβώ αρχιτεκτονική, η οποία ήταν ιδιαιτέρως διαδεδομένη κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου.
Οι πρώτοι Γερμανοί μετανάστες κατέφθασαν στην Κωνσταντινούπολη ως τεχνίτες και επιχειρηματίες. Αργότερα, ορισμένοι κατέφθασαν, επίσης, ως σύμβουλοι στις γερμανικές στρατιωτικές αποστολές, με στόχο την αναδιοργάνωση του Οθωμανικού Στρατού, όπως οι Κόλμαρ φον ντερ Γκολτς και Λίμαν φον Ζάντερς. Χρονικογράφος εκείνης της περιόδου, ο Γερμανός δημοσιογράφος Φρίντριχ Σράντερ, ο οποίος έζησε και εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη από το 1891 έως το 1918, περιέγραψε εντός του βιβλίου του υπό τον τίτλο A Refugee Tour through the Ukraine την τύχη της γερμανικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολη, έπειτα από την ήττα του 1918. Σχεδόν το σύνολο των Γερμανών και Αυστριακών φυλακίστηκαν και, στη συνέχεια, εκδιώχθηκαν από τους Συμμάχους, με εξαίρεση των μελών της Οθωμανικής Αυλής, όπως ο κάπελμαϊστερ Πάουλ Λάνγκε, πατέρας του Αμερικανού διευθυντή ορχήστρας, Χανς Λάνγκε.
Το 1852, ιδρύθηκε γερμανικό νοσομομείο στην Κωνσταντινούπολη, ενώ, το 1868, γερμανικό δευτεροβάθμιο εκπαιδευτικό ίδρυμα, το οποίο είναι σήμερα γνωστό ως Γερμανικό Ιδιωτικό Λύκειο (τουρκικά: Özel Alman Lisesi), καθώς και, αργότερα, το Λύκειο της Ιστανμπούλ.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου του εθνικοσοσιαλισμού, αριθμός επιστημόνων και καλλιτεχνών οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από τη Γερμανία, βρήκαν καταφύγιο στην Τουρκία, μεταξύ άλλων ο γλύπτης Ρούντολφ Μπέλινγκ, ο αρχιτέκτονας Μπρούνο Τάουτ, καθώς και ο συνθέτης Πάουλ Χίντεμιτ.