cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντέιβιντ Κάμερον
Βιογραφικά στοιχεία
Έπειτα από το δημοψήφισμα στο οποίο οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση για έξοδο από την ΕΕ, ο Κάμερον εξήγγειλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία. Διάδοχός του, τον Ιούλιο του 2016, έγινε η Τερέζα Μέι. Ως ηγετική προσωπικότητα του Συντηρητικού Κόμματος, η Τερέζα Μέι αντικατέστησε τον Ντέιβιντ Κάμερον στις 13 Ιουλίου 2016 στη θέση της πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ
Αγωνίστηκε στα 20 χιλιόμετρα βάδην στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, όπου και τερμάτισε στην 15η θέση με χρόνο 1:21:12, με εθνικό ρεκόρ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, ήταν επίσης 22ος στα 50 χλμ. βάδην, πετυχαίνοντας ένα ακόμη πανελλήνιο ρεκόρ.
Το επόμενο έτος, πήρε τη 16η θέση (20 χλμ.) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Μόσχα, ενώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2014 στη Ζυρίχη, ήταν 13ος (50 χλμ.).
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, που διεξήχθησαν το 2021, συμμετείχε μόνο στο αγώνισμα των 50 χλμ (αν και είχε πάρει το εισητήριο και για τα 20 χλμ) και έλαβε την τιμητική 36η θέση. Να σημειωθεί ότι ήταν η τελευταία φορά που πραγματοποιήθηκε η εν λόγω απόσταση σε Ολυμπιάδα, αφού αντικαταστάθηκε από την απόσταση των 35 χλμ.
Το έτος 2022, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, που πραγματοποιήθηκε στο Γιουτζίν των ΗΠΑ, έλαβε την 29η θέση στο αγώνισμα των 35 χλμ. βάδην, καταρρίπτοντας το πανελλήνιο ρεκόρ με επίδοση 2:34:48.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Lsjbot
Το Lsjbot είναι αυτοματοποιημένο πρόγραμμα δημιουργίας λημμάτων στη Βικιπαίδεια, ή iδιαδικτυακό ρομπότ, που αναπτύχθηκε από τον Σβέρκερ Γιόχανσον για την σουηδική Βικιπαίδεια. Το ρομπότ κυρίως εστιάζεται και επικεντρώνεται σε άρθρα για ζωντανούς οργανισμούς και γεωγραφικές οντότητες (όπως ποτάμια, φράγματα και βουνά).
Σύμφωνα με τη σελίδα του ρομπότ στη Σουηδική Βικιπαίδεια, το Lsjbot ήταν ενεργό στις Βικιπαίδειες στα Σουηδικά, Σεμπουάνο και Γουαρέι, έχοντας δημιουργήσει τα περισσότερα άρθρα στις τρεις αυτές Βικιπαίδειες (μεταξύ 80 % και το 99 % του συνόλου ). Στην Σουηδική Βικιπαίδεια υπάρχει και η δυνατότητα επιλογής τυχαίου άρθρου εξαιρουμένων αυτών από ρομπότ. Από το 2017, πάνω από 400.000 λήμματα που έχουν δημιουργηθεί από το ρομπότ στη Σουηδική Βικιπαίδεια έχουν διαγραφεί, λόγω έλλειψης επαρκούς τεκμηρίωσης ή λόγω άλλων αιτιών, και αρκετές εκατοντάδες χιλιάδων λημμάτων πρόκειται να διαγραφούν στο μέλλον.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Σβέρκερ Γιόχανσον, ο δημιουργός του Lsjbot. Το πρόγραμμα είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία 2.700.000 λημμάτων (έως τον Ιούλιο του 2014), τα δύο τρίτα των οποίων εμφανίζονται στη Βικιπαίδεια στα Σεμπουάνο και Γουαρέι-Γουαρέι (τα Σεμπουάνο είναι η μητρική γλώσσα της συζύγου του Γιόχανσον, Σμάιλι), το υπόλοιπο ένα τρίτο εμφανίζονται στη σουηδική Βικιπαίδεια. Το ρομπότ μπορεί να παραγάγει έως και 10.000 άρθρα ανά ημέρα.
Στις 15 Ιουνίου 2013, η Σουηδική Βικιπαίδεια έφτασε το 1 εκατομμύριο λήμματα, και έγινε η 8η Βικιπαίδεια που έφτασε εφταψήφιο αριθμό λημμάτων. Το εκατομμυριοστό άρθρο δημιουργήθηκε από τον Lsjbot – το οποίο σε εκείνο το σημείο είχε δημιουργήσει 454.000 άρθρα, σχεδόν τα μισά άρθρα της Σουηδικής Βικιπαίδειας. Το Lsjbot βοήθησε την Σουηδική Βικιπαίδεια να γίνει η δεύτερη Βικιπαίδεια που έφτασε τα 2 εκατομμύρια λήμματα, μετά την Αγγλική Βικιπαίδεια.
Εμφάνιση στον Τύπο
Η λειτουργία του έχει δημιουργήσει κάποια κριτική, από αυτούς που προτείνουν ότι τα μικρά άρθρα δεν έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο και ανθρώπινη επαφή. Η Sydney Morning Herald συνέκρινε το ρομπότ με τον Φιλ Πάρκερ, ο οποίος σύμφωνα με ισχυρισμούς είναι ο πιο πολυγραφότατος συγγραφέας στην ιστορία, έχοντας δημοσιεύσει πάνω από 85.000 βιβλία, καθένα από τα οποία ολοκληρώνεται σε λιγότερο από μία ώρα, χρησιμοποιώντας υπολογιστές. Το Popular Science, τον Ιούλιο του 2014, συνέκρινε το ρομπότ με το σχέδιο του Associated Press να χρησιμοποιήσει ρομπότ για να γράφει άρθρα. Ο Γιόχανσον έχει αντιμετωπίσει επιθέσεις για τις μεθόδους του, σημειώνοντας ότι αν το ρομπότ δεν γράφει άρθρα, "διαφορετικά γράφονται κυρίως από νέους, λευκούς, αρσενικούς σπασίκλες και αντανακλούν τα αρσενικά συμφέροντα."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδεια
Φιανκέτο (σκάκι)
Στο σκάκι το φιανκέτο (ιταλικά: fianchetto, «μικρό τείχος») είναι ένα μοντέλο ανάπτυξης όπου ένας αξιωματικός έχει αναπτυχθεί στο αρχικό τετράγωνο ακριβώς του πιονιού του παρακείμενού του ίππου ενώ το πιόνι του ίππου έχει μετακινηθεί ένα ή δύο τετράγωνα προς τα εμπρός.
Τακτική
Ένα από τα σημαντικότερα οφέλη του φιανκέτου είναι ότι συχνά επιτρέπει στον αξιωματικό να γίνει πιο ενεργός. Επειδή ο αξιωματικός τοποθετείται σε μία από τις δύο μεγάλες διαγωνίους, την θ1-α8 ή την α1-θ8, ελέγχει πολλά τετράγωνα και μπορεί να γίνει ένα ισχυρό επιθετικό όπλο. Ωστόσο, μια διάταξη με φιανκέτο παρουσιάζει επίσης κάποιες ευκαιρίες στον αντίπαλο παίκτη, όταν ο αξιωματικός στο φιανκέτο ανταλλαχθεί με κάποιο κομμάτι, τότε τα τετράγωνα που προηγουμένως ήταν υπό την προστασία του αξιωματικού γίνονται πλέον αδύναμα και μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για μια επίθεση (ιδιαίτερα εάν το φιανκέτο που διεξήχθηκε ήταν στην πλευρά του βασιλιά). Ως εκ τούτου, η ανταλλαγή των αξιωματικών σε φιανκέτο δεν πρέπει να γίνεται ελαφρά τη καρδία, ειδικά όταν ο εχθρικός αξιωματικός του ίδιου χρώματος βρίσκεται ακόμα στη σκακιέρα.
Τέσσερις αξιωματικοί σε φιανκέτο
Το 1925, σε μια παρτίδα μεταξύ των γκρανμαίτρ Ακίμπα Ρουμπινστάιν με τα λευκά και Άρον Νίμζοβιτς με τα μαύρα, η διάταξη κατά την όγδοη κίνηση των λευκών παρουσίαζε τέσσερις αξιωματικούς σε φιανκέτο. Η συμμετρία, επίσης, όλων των κομματιών στην σκακιέρα ήταν εκπληκτική, καθώς μόνο ένα πιόνι των λευκών, στο τετράγωνο β3, και ένα πιόνι των μαύρων, στο τετράγωνο δ7, ήταν μη συμμετρικά κατά τη στιγμή εκείνη.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ορολογία σκακιού
Μπόμποβα
Η Μπόμποβα (σερβικά κυριλλικά: Бобова) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του εδάφους της Πόλεως του Βάλιεβο, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Κόλουμπαρα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 324 κατοίκους.
Η Μπόμποβα ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Κόλουμπαρα.
Ιστορία
Ο πρίγκιπας Γιόβαν Σίμιτς Μπόμποβατς (σερβικά κυριλλικά: Јован Симић Бобовац) καταγόταν από την Μπόμποβα. Συγκεκριμένα, γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1775 στην αγροτική έπαυλη της Μπόμποβα, ενώ απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 1832 στη Μπόμποβα. Κρατικός αξιωματούχος και πρίγκιπας/κνιάζ ευρισκόμενος από τις διαταγές του εξουσιάζοντα πρίγκιπα και ηγεμόνα της Σερβίας, Μίλος Α΄ Ομπρένοβιτς από το 1815 έως το 1832. Διετέλεσε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Σερβίας από το 1823 έως το 1828, καθώς και κνιάζ του νομού της περιοχής του Βάλιεβο από το 1815 έως το 1832. Πολιτικός και εξέχων και δραστήριο μέλος του κινήματος εξέγερσης εναντίον των Οθωμανών στη Σερβία κατά την διάρκεια της πρώτης (1804) και της δεύτερης σερβικής εξέγερσης (1815). Ο Μπόμποβατς ήταν ιδιαιτέρως στενός συνεργάτης του πρίγκιπα Μίλος Α΄ Ομπρένοβιτς της Σερβίας, ενώ, επίσης, συμμετείχε ενεργά στην εγκαθίδρυση της αυτονομίας η οποία είχε παραχωρηθεί στο Πριγκιπάτο της Σερβίας το 1830 και το 1832 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθώς και την διεθνή κοινότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Βάλιεβο
Κωνσταντίνος Α΄ (αποσαφήνιση)
Ο Κωνσταντίνος Α΄ ο Μέγας (272-337) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας.
Επίσης το όνομα μπορεί να αναφέρεται στους:
Κοκκύτης
Ο κοκκύτης, επίσης γνωστός ως κοκκύτη ή βήχας 100 - ημερών, είναι μία εξαιρετικά μεταδοτική βακτηριακή νόσος. Αρχικά, τα συμπτώματα είναι συνήθως παρόμοια με εκείνα του κοινού κρυολογήματος με ρινική καταρροή, πυρετό, και ήπιο βήχα. Αυτό στη συνέχεια ακολουθείται από εβδομάδες σοβαρών σπασμών βήχα. Μετά από μια παύση του βήχα, μπορεί να εμφανιστεί ένας υψίσυχνος ήχος σαν κραυγή ή λαχάνιασμα καθώς το άτομο αναπνέει. Ο βήχας μπορεί να διαρκέσει για 10 ή περισσότερες εβδομάδες, εξ ου και η φράση «βήχας των 100 ημερών». Ένα άτομο μπορεί να βήχει τόσο σκληρά ώστε να κάνει εμετό, να σπάσει ένα πλευρό ή να κουραστεί πολύ από την προσπάθεια. Τα παιδιά κάτω του ενός έτους μπορεί να έχουν λίγο ή καθόλου βήχα και αντί αυτού να έχουν περιόδους κατά τις οποίες δεν αναπνέουν. Η χρονική περίοδος μεταξύ μόλυνσης και έναρξης των συμπτωμάτων είναι συνήθως επτά έως δέκα ημέρες. Η ασθένεια μπορεί να εμφανιστεί σε εκείνους που έχουν εμβολιαστεί, αλλά τα συμπτώματα είναι τυπικά ηπιότερα.
Η πρόληψη γίνεται κυρίως από τον εμβολιασμό με το εμβόλιο κοκκύτη. Τα αντιβιοτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη της νόσου σε άτομα που έχουν εκτεθεί και είναι σε κίνδυνο σοβαρής ασθένειας. Σε αυτούς με την ασθένεια, τα αντιβιοτικά είναι χρήσιμα αν ξεκινήσουν να χορηγούνται εντός τριών εβδομάδων από την αρχική εκδήλωση των συμπτωμάτων, αλλά κατά τα άλλα έχουν μικρή επίδραση στους περισσότερους ανθρώπους. Σε παιδιά ηλικίας μικρότερης του ενός έτους και μεταξύ εκείνων των γυναικών που είναι έγκυες, συνίσταται να χορηγούνται εντός έξι εβδομάδων από την έναρξη των συμπτωμάτων. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν ερυθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη ή τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη. Τα στοιχεία που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων για το βήχα είναι ανεπαρκή. Πολλά παιδιά μικρότερα του ενός έτους απαιτούν νοσηλεία.
Συμπτώματα του κοκκύτη
Τα πρώτα συμπτώματα δίνουν την εντύπωση ότι το παιδί περνά ένα απλό κρυολόγημα. Παρουσιάζει δηλαδή, βήχα, ελαφρό πυρετό, τρέχουν τα μάτια του και η μύτη του. Τα πιο πάνω συμπτώματα διαρκούν 1-2 βδομάδες και στην συνέχεια ο βήχας αρχίζει να γίνεται πιο έντονος και πιο συχνός. Επίσης ο βήχας αρχίζει να γίνεται παροξυσμικός. Ο παροξυσμικός βήχας χαρακτηρίζεται από απότομη εισπνοή αέρα που ακολουθείται με 5-10 προσπάθειες για βήχα. Αυτές οι απανωτές προσπάθειες για βήχα διακόπτονται με απότομη εισπνοή κατά την οποία ακούγεται και ένας χαρακτηριστικός θόρυβος (εισπνευστικός συριγμός).
Παραπομπές
Paidiatros.com: Κοκκύτης
Κατηγορία:Παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος Κατηγορία:Βακτηριακές νόσοι Κατηγορία:Παιδιατρική
Ρουντ Γκούλιτ
Ο Ρουντ Γκούλιτ (Ruud Gullit, προφορά στα ολλανδικά: Ρούουντ Χούλιτ, γεννήθηκε 1 Σεπτεμβρίου 1962) είναι Ολλανδός πρώην ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής ποδοσφαίρου. Από τους κορυφαίους του αθλήματος στη δεκαετία του 1980 και του 1990 και όλων των εποχών, ψηφίστηκε 18ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ με καταγωγή του πατέρα του από το Σουρινάμ. Ήταν ο αρχηγός της Εθνικής ομάδας της Ολλανδίας που ήταν νικήτρια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1988 και ήταν επίσης μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1990. Ονομάστηκε Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς κερδίζοντας τη Χρυσή Μπάλα το 1987. Το περιοδικό World Soccer τον συμπεριέλαβε στους 100 καλύτερους ποδοσφαιριστές του 20ού αιώνα. Ήταν ευέλικτος παίκτης, που αγωνίστηκε σε πολλές θέσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Έγινε παγκόσμια γνωστός στο φίλαθλο κοινό με το προσωνύμιο "μαύρη τουλίπα" ("μαύρη πλεξούδα" και "Σίμπα" συνθέτουν τα τρία πιο χαρακτηριστικά παρατσούκλια του).
Χάρλεμ
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Χάρλεμ όπου έμεινε τρία χρόνια. Στην πρώτη του σεζόν γεύτηκε το πικρό ποτήρι του υποβιβασμού αλλά ο σύλλογος έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά και ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στα μεγάλα σαλόνια με τον ίδιο να αναδεικνύεται καλύτερος νέος παίκτης. Με το σύλλογο κέρδισε την έξοδό στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την αγωνιστική περίοδο 1981–82. Το 1982 οι μεγάλοι σύλλογοι διέκριναν το ταλέντο του, το συνδυασμό του υψηλού αναστήματος με τις εξαιρετικές τεχνικές του ικανότητες και είχαν ήδη αρχίσει να τον προσεγγίζουν. Τελικά βρέθηκε στη Φέγενορντ με ένα σημαντικό ποσό και έπειτα από μεγάλη περιπέτεια. Ο Ολλανδός νεαρός τότε κεντρικός επιθετικός, είχε προταθεί και σε αγγλικές ομάδες. Η Άρσεναλ και η Ίπσουιτς Τάουν ήταν αυτές που έδειχναν να ενδιαφέρονται περισσότερο. αλλά θεώρησαν τις οικονομικές απαιτήσεις υψηλές και έτσι ο νεαρός Γκούλιτ μεταγράφηκε στη Φέγενορντ.
Φέγενορντ
Με τη φανέλα της Φέγενορντ το ξεκίνημα δεν είναι και το καλύτερο δυνατό. Ήταν σχετικά μέτριος και η ομάδα του μένει μακριά από τίτλους. Το 1984 θα κατακτήσει το πρώτο του Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, ενώ την ίδια χρονιά θα κατακτήσει και το Κύπελλο, πετυχαίνοντας το νταμπλ με τη Φέγενορντ. Ο Γκούλιτ ανακηρύχθηκε Ολλανδός ποδοσφαιριστής της χρονιάς. Πλέον αγωνίζεται πιο μπροστά στη μεσαία γραμμή, έχοντας παίξει κατά κύριο λόγο ως λίμπερο στο Χάρλεμ. Λίγο αργότερα έγινε το επίκεντρο της οργής του τότε προπονητή Τάις Λίμπρεχτς να αναφέρεται στον Γκούλιτ ως Blackie και να τον επικρίνει ως τεμπέλη, αν και Λίμπρεχτς υπερασπίστηκε τον ισχυρισμό του λέγοντας ότι ήταν απλώς ένα ψευδώνυμο.
Αϊντχόφεν
Να πάρει μεταγραφή ένας παίκτης από τη Φέγενορντ στην ΠΣΦ Αϊντχόφεν δεν είναι και ότι πιο συνηθισμένο στην Ολλανδία. Στα 23 του χρόνια, ο Γκούλιτ μετακόμισε στην Αϊντχόφεν που θα πληρώσει ένα πολύ μεγάλο ποσό εκείνη την εποχή, ώστε να τον αποκτήσει από τη Φέγενορντ. Το 1986 θα αναδειχθεί για δεύτερη φορά στην καριέρα του καλύτερος Ολλανδός ποδοσφαιριστής. Κατέκτησε δύο φορές Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, το 1986 και το 1987, ενώ το 1986 πετυχαίνοντας 24 γκολ θα βγει δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος. Το 1987 ψηφίζεται ως αθλητής της χρονιάς στην Ολλανδία, ενώ επίσης θα κατακτήσει άλλο ένα βραβείο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, τη Χρυσή Μπάλα.
Μίλαν
Το καλοκαίρι του 1987 ο Γκούλιτ θα βγει για πρώτη φορά εκτός Ολλανδίας και θα πάρει μεταγραφή στη Μίλαν. Η μεταγραφή του αποτελεί ρεκόρ για την εποχή και ο Ολλανδός γίνεται ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους παίκτες του πλανήτη. Μαζί του φθάνουν στο Μιλάνο και δύο ακόμη σπουδαίοι Ολλανδοί. Ο Φρανκ Ράικαρτ και ο Μάρκο φαν Μπάστεν, σε μία ομάδα που υπάρχουν ήδη καλοί ποδοσφαιριστές όπως οι Φράνκο Μπαρέζι, Πάολο Μαλντίνι και άλλους ικανούς ποδοσφαιριστές δημιουργώντας ένα πανίσχυρο σύνολο. Ο Αρίγκο Σάκι για να χωρέσει όλους τους παίκτες στην ενδεκάδα, χρησιμοποιεί τον Γκούλιτ στα δεξιά, όμως μετά τον τραυματισμό του Μάρκο φαν Μπάστεν θα βρεθεί και πάλι στην κορυφή της επίθεσης αποτελώντας το κυριότερο επιθετικό όπλο της ομάδας εκείνη τη χρονιά.
Κατά πολλούς η Μίλαν του Αρίγκο Σάκι θύμιζε μία άψογη ορχήστρα η οποία είχε έναν μαέστρο: τον Ρουντ Γκούλιτ. Άποψη που είχε μεγάλη βάση αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Ολλανδός δεν είχε καμία σχέση με όλους τους άλλους: μπορούσε να καλύψει σχεδόν όλες τις θέσεις στο γήπεδο (εκτός από αυτή του τερματοφύλακα ή των ακραίων αμυντικών), διέθετε άριστη φυσική κατάσταση, τεχνική κατάρτιση, ιδιαίτερη δύναμη, ταχύτητα, εξυπνάδα και αίσθηση του γηπέδου, ενώ παράλληλα είχε πολλούς τρόπους να στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα: με το αριστερό ή με το δεξί, μέσα και έξω από την περιοχή και φυσικά με το μεγάλο του όπλο, τις κεφαλιές-δυναμίτη. Η Μίλαν θα κατακτήσει μετά από 9 χρόνια το πρωτάθλημα στην Ιταλία. Την επόμενη σεζόν ο Γκούλιτ φτάνει με τη Μίλαν στην κορυφή της Ευρώπης κατακτώντας το Κύπελλο Πρωταθλητριών 1988–89 με τον Γκούλιτ να πετυχαίνει δύο γκολ στον τελικό με αντίπαλο τη Στεάουα Βουκουρεστίου. Και την αμέσως επόμενη χρονιά η Μίλαν επαναλαμβάνει το κατόρθωμα της, κατακτώντας και το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1989–90. Το 1992 και το 1993 κατακτά ξανά το πρωτάθλημα στην Ιταλία με τη Μίλαν, τα οποία έμελλε να είναι και τα τελευταία του. Η Μίλαν φτάνει το 1993 ξανά στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1992–93 αλλά χάνει το κύπελλο από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Ήδη από το 1989 ο Γκούλιτ άρχισε να ταλαιπωρειται από τραυματισμούς και μέχρι το 1992 υποβλήθηκε σε πέντε συνολικά επεμβάσεις στο γόνατο και τη σεζόν 1989–90 έμεινε ουσιαστικά εκτός γηπέδων μετρώντας μόλις δύο παρουσίες. Ο κύκλος στο Μιλάνο είχε αρχίσει να κλείνει και το πιο «πλούσιο» ίσως κομμάτι της καριέρας του, έφθανε στο τέλος του έχοντας σημειώσει 56 τέρματα σε 171 επίσημους αγώνες. Ο Γκούλιτ φεύγει το καλοκαίρι του 1993 από το Μιλάνο.
Σαμπντόρια
Η Σαμπντόρια ζητάει δανεικό τον Γκούλιτ από τη Μίλαν και τον αποκτά καθώς οι θέσεις των ξένων ήταν περιορισμένες (δεν υπήρχε ακόμα τότε ο "νόμος Μπόσμαν") και ο Ολλανδός δεν χωρούσε στο ρόστερ της ομάδας. Με τη Σαμπντόρια ο Γκούλιτ πανηγύρισε την κατάκτηση του Κυπέλλου Ιταλίας την αγωνιστική περίοδο 1993–94 αγωνιζόμενος ως επιθετικός. Επέστρεψε για λίγο στη Μίλαν το 1994 αλλά γρήγορα ξαναπήγε στη Σαμπντόρια όπου έμεινε ως το τέλος της σεζόν.
Τσέλσι
Τον Ιούλιο του 1995, ο Γκούλιτ υπέγραψε στην Τσέλσι. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως λίμπερο από τον προπονητή Γκλεν Χοντλ με ελάχιστη επιτυχία και μεταφέρθηκε ξανά στον πιο οικείο ρόλο του στη μεσαία γραμμή, όπου σημείωσε έξι γκολ. Ένα χρόνο και μερικούς μήνες αργότερα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία των «μπλε» συνεχίζοντας παράλληλα με την ιδιότητα του ποδοσφαιριστή. Με τους Λονδρέζους πανηγύρισε ένα Κύπελλο Αγγλίας, το 1997, πριν τερματίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1998.
Διεθνής καριέρα
Με την Εθνική ομάδα της Ολλανδίας αγωνίστηκε πρώτη φορά το 1981 σε ηλικία 19 ετών ως αλλαγή σε ένα παιχνίδι με την Ελβετία και από τότε έγινε μόνιμο στέλεχος, ο Γκούλιτ έφθασε μέχρι και την κορυφή της Ευρώπης με τους "Οράνιε". Νωρίτερα είχαν προηγηθεί απογοητεύσεις μεγάλων διοργανώσεων, όπως η αποτυχίες πρόκρισης στα Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 και του 1986, ενώ ανάλογη τύχη υπήρξε και στο ενδιάμεσο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1988 η Ολλανδία στον τελικό του κερδίζει 2–0 τη Ρωσία και ο Γκούλιτ ήταν ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της διοργάνωσης. Ήταν αρχηγός της ομάδας και σημείωσε το πρώτο τέρμα του τελικού με κεφαλιά. Είναι η καλύτερη στιγμή του με την Εθνική Ολλανδίας, με τη φανέλα της οποίας πέτυχε συνολικά 17 γκολ σε 66 αγώνες. Το 1988 κατέλαβε τη δεύτερη θέση σου διαγωνισμό της Χρυσής Μπάλας, μένοντας πίσω από το συμπαίκτη του στη Μίλαν και στην εθνική Ολλανδίας, Μάρκο Φαν Μπάστεν.
thumb|280px|Η εθνική Ολλανδίας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1988 που κέρδισε τον τίτλο
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 η εθνική Ολλανδίας έφτασε με περιπετειώδη αλλαγή προπονητή στην οποία μεταξύ αυτών που πρωτοστάτησαν ήταν και ο Γκούλιτ, και το γεγονός αυτό χάλασε την ψυχολογία της ομάδας η οποία δεν είχε σημαντικές διαφορές από αυτή που ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης δύο χρόνια νωρίτερα. Μετά από μέτριες εμφανίσεις πέρασε στη δεύτερη φάση, όπου αποκλείστηκε από τη Δυτική Γερμανία.
Τσέλσι
Η προπονητική του καριέρα ξεκίνησε το 1996 όταν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Τσέλσι ΦΚ παράλληλα με την ιδιότητα του ποδοσφαιριστή. Με την Τσέλσι πανηγύρισε ένα Κύπελλο Αγγλίας, το 1997. Ο Γκούλιτ έγινε έτσι ο πρώτος προπονητής εκτός Βρετανίας που κατέκτησε ένα κορυφαίο τίτλο στο Αγγλικό ποδόσφαιρο. Η ομάδα επίσης τελείωσε στην έκτη θέση στην Πρέμιερ Λιγκ. Tην επόμενη σεζόν, με την Τσέλσι τερματίζει στη δεύτερη θέση στην Πρέμιερ Λιγκ και προχωρώντας στους προημιτελικούς στο κύπελλο, απολύθηκε, για διαφωνία του με το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου.
Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ
Το 1998 ανέλαβε τη Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ μετά από μια καλή σεζόν που η Νιουκάστλ έφτασε ως τον τελικό στο Κύπελλο Αγγλίας. Την επόμενη σεζόν, οι οπαδοί άρχισαν να στρέφονται εναντίον του, μετά από μια κακή σειρά αποτελεσμάτων και αρκετά κακές σχέσεις του με το μεγάλο αστέρι την ομάδας Άλαν Σίρερ και το αρχηγό Ρόμπερτ Λη αλλά και η ήττα στο τοπικό ντέρμπι με τη Σάντερλαντ τον οδήγησαν στην παραίτηση μετά από μόλις 5 αγώνες τη σεζόν 1999-2000.
Φέγενορντ
Πριν από την έναρξη της σεζόν 2004-2005 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Φέγενορντ, παραιτήθηκε στο τέλος της σεζόν χωρίς να κερδίσει οποιαδήποτε τρόπαιο για να αντικατασταθεί από τον Έρβιν Κούμαν. Η Φέγενορντ κατέλαβε την απογοητευτική 4η θέση στο Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, πίσω από τον ΑΦΚ Άγιαξ, την ΠΣΦ Αϊντχόφεν και την ΑΖ Άλκμααρ.
Λος Άντζελες Γκάλαξι
Στις 8 Νοεμβρίου 2007, ανέλαβε την ομάδα των Η.Π.Α. Λος Άντζελες Γκάλαξι, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο. Τα 2.000.000 δολάρια μισθός ανά έτος ήταν η υψηλότερη που έχει ποτέ δοθεί σε έναν προπονητή ομάδας στην MLS. Ο Γκούλιτ ήρθε στην ομάδα που απέτυχε να μπει στα πλέι-οφ το 2007. Τον Αυγούστου του 2008, παραιτήθηκε από προπονητής επικαλούμενος προσωπικούς λόγους.
Τέρεκ Γκρόζνι
Στις 18 Ιανουαρίου του 2011 ανέλαβε την τσετσενική ομάδα που αγωνιζόταν στο Πρωτάθλημα Ρωσίας, την Τέρεκ Γκρόζνι. Στις πρώτες του δηλώσεις είπε :"Θα ήθελα να πιστεύω ότι μπορεί να φέρει χαρά στη ζωή του λαού της Τσετσενίας μέσω του ποδοσφαίρου. Φυσικά, εγώ δεν θα αρνηθώ ότι παίρνω πολλά χρήματα από την Τέρεκ". Απολύθηκε από τον σύλλογο στις 14 Ιουνίου 2011, έχοντας προπονήσει σε τρία μόλις παιχνίδια την ομάδα.
Τίτλοι
Φέγενορντ Αϊντχόφεν Μίλαν Σαμπντόρια Ολλανδία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τέρεκ Γκρόζνι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λος Άντζελες Γκάλαξι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΧΦΚ Χάαρλεμ Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ολλανδοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές της Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Ολλανδοί με καταγωγή από το Σουρινάμ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Έρεντιβιζι
Animals (άλμπουμ)
Ιστορία του δίσκου
Η στιχουργική του "Animals" βασίστηκε ως ένα σημείο στο βιβλίο "Η Φάρμα των Ζώων" του Τζωρτζ Όργουελ, με το άλμπουμ να κατακρίνει τον καπιταλισμό σε αντίθεση με την εναντίωση του Όργουελ στον σταλινισμό. Η μουσική κατεύθυνση του δίσκου προς progressive rock μονοπάτια, ήταν η αντίδραση των Pink Floyd στο ολοένα και πιο δυνατό κίνημα της πανκ μουσικής.
left|thumb|190px|Το εργοστάσιο ηλεκτρισμού του Μπάτερσι στο Λονδίνο, το οποίο αποτέλεσε το εξώφυλλο του άλμπουμ To "Animals" ηχογραφήθηκε στο στούντιο του συγκροτήματος, "Britannia Row", από τον Απρίλιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1976. Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος των Pink Floyd στον οποίο δεν συνέγραψε κανένα από τα κομμάτια ο κιμπορντίστας Ρίτσαρντ Ράιτ, ενώ βασικός συνθέτης ήταν ο Ρότζερ Γουώτερς, με εξαίρεση το 17λεπτο "Dogs" όπου στη σύνθεση συμμετείχε και ο Ντέιβιντ Γκίλμορ.
Το εξώφυλλο του δίσκου ήταν, για άλλη μια φορά, δουλειά της εταιρείας "Hipgnosis", η οποία πρότεινε τρεις διαφορετικές ιδέες στους Pink Floyd. Η μία εξ αυτών, παρουσίαζε ένα παιδί το οποίο έμπαινε στο υπνοδωμάτιο των γονιών του και τους έβλεπε να κάνουν σεξ. Η τελική απόφαση πάρθηκε μετά από πρόταση του Γουώτερς, να φωτογραφίσουν το εργοστάσιο ηλεκτροδότησης του Μπάτερσι. Η γερμανική εταιρεία "Ballon Fabrik" και ο Αυστραλός σχεδιαστής Τζέφρι Σο δημιούργησαν το μπαλόνι ενός γουρουνιού εννέα μέτρων, γνωστό ως "Algie". Οι φωτογραφίες για το εξώφυλλο τραβήχτηκαν από τις 2 μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου, αφού λόγω προβλημάτων καιρού δεν κατάφεραν να βάλουν το μπαλόνι στην θέση που ήθελαν.
Το "Animals" κυκλοφόρησε στις 23 Ιανουαρίου 1977 στην Ευρώπη και είκοσι ημέρες αργότερα στην Βόρεια Αμερική. Σκαρφάλωσε στο # 2 στην Μεγάλη Βρετανία και το # 3 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ έφθασε στην κορυφή των ολλανδικών, γερμανικών, γαλλικών και νεοζηλανδικών τσαρτ. Οι κριτικές για τον δίσκο ήταν ανάμεικτες με το "Allmusic" να του δίνει 4 / 5 αστέρια, το "Pitchfork Media" 10 / 10, το "PopMatters" 9 / 10, αλλά το "Rolling Stone" του έδωσε μόλις 2 / 5, χαρακτηρίζοντας το συγκρότημα "πικρόχολο και μελαγχολικό".
Ανάλυση τραγουδιών
thumb|220px|Το μπαλόνι του εξωφύλλου, σε συναυλία του Ρότζερ Γουώτερς στην Ολλανδία το 2006 Ο δίσκος ξεκινάει και τελειώνει με το "Pigs on the Wing", ένα κομμάτι χωρισμένο σε δύο μέρη. Αυτό είναι παρόμοιο με την δομή του "Wish You Were Here" το οποίο ξεκινούσε και ολοκληρωνόταν με το "Shine On You Crazy Diamond". Μετά την διάλυση του συγκροτήματος, ο Ρότζερ Γουώτερς ένωνε, στις ζωντανές του εμφανίσεις, τα δύο μέρη του κομματιού, με ένα σόλο κιθάρας του Σνόουι Γουάιτ. Το κομμάτι ήταν αφιερωμένο από τον Γουώτερς στην σύζυγο του, Κάρολιν Κρίστι.
Το ενδεκάλεπτο "Pigs (Three Different Ones)" γράφτηκε για την βρετανίδα Μαίρη Γουάιτχαουζ, η οποία αγωνίστηκε ενάντια στην προβολή σεξουαλικών σκηνών στην τηλεόραση. Σύμφωνα με τον Γουώτερς, άνθρωποι σαν την Γουάιτχαουζ, οι οποίοι πίστευαν ότι είναι προστάτες της ηθικής, αντιπροσωπεύονται στο μυθιστόρημα του Όργουελ με τα γουρούνια.
Κατάλογος κομματιών
1. Pigs on the Wing 1 (Waters) – 1:25
2. Dogs (Gilmour, Waters) – 17:03
3. Pigs (Three Different Ones) (Waters) – 11:25
4. Sheep (Waters) – 10:25
5. Pigs on the Wing 2 (Waters) – 1:23
Θέσεις τσαρτ
Animals (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 23 Ιανουαρίου 1977
Βραβεύσεις
Animals (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 4 φορές πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Γερμανία (BVMI Certification): Πλατινένιος
Αυστρία (IFPI Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): 2 φορές πλατινένιος
Γαλλία (SNEP Certification): Πλατινένιος
Μουσικοί
Το "Animals" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
Χέρμπερτ Χούνγκερ
Ο Χέρμπερτ Χούνγκερ (γερμ. Herbert Hunger, 1914-2000) ήταν Αυστριακός βυζαντινολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βίος
Ο Χέρμπερτ Χούνγκερ γεννήθηκε το 1914 στη Βιέννη. Σπούδασε κλασική φιλολογία και γερμανική φιλολογία στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς του και το 1936 αναγορεύθηκε διδάκτωρ του ίδιου πανεπιστημίου με θέμα τον ρεαλισμό στις τραγωδίες του Ευριπίδη. Από το 1937 μέχρι το 1939  υπηρέτησε στη μέση εκπαίδευση και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος (1947-1956) και ύστερα ως διευθυντής επιμελητής της συλλογής παπύρων και κωδίκων της Εθνικής Αυστριακής Βιβλιοθήκης. Το 1954 αναγορεύθηκε σε υφηγητή των Βυζαντινών Σπουδών και το 1962 καθηγητής στη νεοϊδρυμένη έδρα Βυζαντινής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης, μέχρι το 1987 οπότε έγινε ομότιμος καθηγητής. Από το 1959 ήταν μέλος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, αντιπρόεδρός της το 1970 και πρόεδρός της από το 1973 μέχρι το 1982. Το χειμερινό εξάμηνο του 1968/1969 υπήρξε επισκέπτης καθηγητής στο Dumbarton Oaks του Χάρβαρντ. Το 1970-1971 κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Από το 1976 μέχρι το 1986 διετέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών. Το 1975 η Ακαδημία Αθηνών τον συμπεριέλαβε στους ξένους εταίρους της στην Τάξη Γραμμάτων και Καλών Τεχνών, ενώ είναι μέλος και άλλων δεκαεπτά επιστημονικών ακαδημιών. Τρία ελληνικά πανεπιστήμια τον ανακήρυξαν επίτιμο διδάκτορα, της Θεσσαλονίκης (1972), των Αθηνών (1988), των Ιωαννίνων (1996). Επίσης έχει λάβει και το ελληνικό παράσημο του Ανώτατου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος. Πέθανε στις 10 Ιουλίου του 2000.
Eρευνητικό έργο
Tα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εκτείνονται από τη φιλολογία την παλαιογραφία και τη διπλωματική μέχρι την ιστορία της τέχνης και του πολιτισμού. Έχει εκδώσει κείμενα (ποιήματα και ελάσσονα έργα  του Ιωάννη Χορτασμένου, την Καταμυομαχία του Θεόδωρου Πρόδρομου), μελέτησε κείμενα της βυζαντινής ρητορικής και το ζήτημα της διγλωσσίας (αττικισμός-κοινή απλή) φιλολογική μίμηση της κλασικής αρχαιότητας).
Συγγραφικό έργο
Υπήρξε εισηγητής και διευθυντής της σειράς εκδόσεων ιστοριογραφικών πηγών "Corpus Historiae Byzantinae" και των σειρών μονογραφιών "Wienner Byzantinische Studien" και "Byzantina Vindobonensia", της ιστορικογεωγραφικής σειράς "Tabula Imperia Byzantini" (Τράπεζα-Άτλας Βυζαντινής Αυτοκρατορίας), του "Prosopographisches Lexicon der Palaiologenzeit" (Προσωπογραφικού Λεξικού της Παλαιολόγειας περιόδου), της σειράς για τα βυζαντινά μολυβδόβουλλα της Αυστρίας (Corpus der Byzantinischen Bleisiegel in Österreich), της σειράς εικονογραφημένων χειρογράφων (Corpus der Byzantinischen Miniaturen-Handschriften). Επίσης διευθυντής των βυζαντινολογικών περιοδικών "Byzantinische Zeitschrift" και "Jahrbuch der österreichischen Byzantinistik" (Επετηρίς αυστριακής βυζαντινολογίας). Υπήρξε συντάκτης λημμάτων σε εγκυκλοπαίδειες και λεξικά: Lexicon Für Theologie und Kirche, Reallexikon zur Byzantinischen Kunst, New Catholic Encyclopaedia.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Αυστριακοί πανεπιστημιακοί
Σταμάτης Σταματίου
Ο Σταμάτης Σταματίου (Ναύπακτος, 1881 – Θεσσαλονίκη, 9 Ιουλίου 1946) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας, σκιτσογράφος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως νομάρχης. Ως δημοσιογράφος και συγγραφέας είναι περισσότερο γνωστός με τα αρχικά «'''Σταμ. Σταμ.'''», όπως υπέγραφε στα έργα του. Διατέλεσε νομάρχης σε νομούς της Μακεδονίας και της Κρήτης.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στη Ναύπακτο το 1881. Γονείς του ήταν ο Γεώργιος και Βασιλική Σταματίου, το γένος Ανδρεοπούλου. Μικρότερος αδελφός του ήταν ο επίσης δημοσιογράφος και λογοτέχνης Χάρης Σταματίου (1890–1951).
Πολύ νέος ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, πρώτα μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Η Διάπλασις των Παίδων και κατόπιν εργαζόμενος στην Ακρόπολη του Βλάση Γαβριηλίδη. Αποφοίτησε από το Λεόντειο Λύκειο της Αθήνας, για να σπουδάσει μετά στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων ο Σταματίου υπηρετούσε στον Στρατό ενώ παράλληλα δημοσιογραφούσε και έγραφε στρατιωτικές ιστορίες. Σε μία ηρωική πράξη, όταν υπηρετούσε ως έφεδρος δεκανέας, στη Μάχη της Στρώμνιτσας τον Ιούλιο του 1913, άρπαξε μια κόκκινη σημαία πολεμώντας σώμα με σώμα με τους Βούλγαρους. Για την πράξη του εκείνη προήχθη τιμητικά σε λοχία.
Νομάρχης
Ο Σταματίου ήταν βενιζελικός. Τη δεκαετία του 1910 υπηρέτησε ως υποδιοικητής στο Σιδηρόκαστρο, στη συνέχεια στην Καστοριά και έλαβε μέρος στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας. Διετέλεσε Νομάρχης Φλωρίνης από το 1917 ως το 1918, στη συνέχεια Πέλλας από το 1918 ως το 1920 και ξανά από το 1922 ως το 1924, Νομάρχης Δράμας από το 1924 ως το 1925 και Νομάρχης Ρεθύμνης από το 1929 ως το 1933.
Ευθυμογράφος και σκιτσογράφος
210px|μικρογραφία|αριστερά|Σκίτσο του Σταμ. Σταμ. με τον «Μήτρο», χαρακτηριστικό τύπο Ρουμελιώτη χωρικού (περίπου 1930). Ο Σταματίου έγραψε πολλά ευθυμογραφήματα σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά (Ακρόπολις, Έθνος, Μπουκέτο, κ.ά.). Τα κείμενά του, γραμμένα σε ρουμελιώτικο ιδίωμα και με σκίτσα του ίδιου, τα υπέγραφε με το ακρώνυμο «Σταμ. Σταμ.» και έφεραν τον γενικό τίτλο Ιστορίες του χωριού. Με το ίδιο όνομα, ορισμένα από τα ευθυμογραφήματά του κυκλοφόρησαν και σε βιβλίο το 1946. Το 1974 κυκλοφόρησε ένας ακόμα τόμος με ευθυμογραφήματα του Σταματίου με τίτλο Εύθυμα και σατιρικά.
Πυλώνας ηλεκτρικού ρεύματος
Στα ηλεκτρικά δίκτυα γενικά χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ρεύματος υψηλής τάσης που μεταφέρουν ηλεκτρική ενέργεια από σταθμούς παραγωγής σε ηλεκτρικούς υποσταθμούς. Οι πόλοι χρησιμότητας χρησιμοποιούνται για να στηρίξουν την υπομετάδοση χαμηλότερης τάσης και τις γραμμές διανομές που μεταφέρουν ρεύμα από υποσταθμούς προς τους πελάτες. Το σύνηθες ύψος τους είναι από 15 με 55 μέτρα, αν και ο υψηλότερος πυλώνας έχει ύψος 380 μέτρων και βρίσκεται μεταξύ των νησιών Τσιντάνγκ και Τσεσί της Κίνας. Η μεγαλύτερη έκταση υδροηλεκτρικής διέλευσης έχει μήκος 5.376 μέτρων και βρίσκεται στο φιόρδ Αμεραλίκ. Εκτός από τον χάλυβα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα υλικά, συμπεριλαμβανομένου του σκυροδέματος και του ξύλου.
Σταμάτης Σταματίου
Τελευταία χρόνια και θάνατος
Την περίοδο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου (1940-1941) ακολούθησε τον Ελληνικό Στρατό ως πολεμικός ανταποκριτής μέχρι το Πόγραδετς. Κατά την περίοδο της Κατοχής, η υγεία του κλονίστηκε. Απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 9 Ιουλίου 1946.
Ο Σταματίου για την προσφορά του στο ελληνικό έθνος τιμήθηκε με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος. Του απονεμήθηκε επίσης ο τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής από την κυβέρνηση της Γαλλίας το 1918.
Πυλώνας ηλεκτρικού ρεύματος
Υπάρχουν τέσσερις μεγάλες κατηγορίες των πυλώνων. Κάποιοι πυλώνες συνδυάζουν αυτές τις βασικές λειτουργίες. Συχνά οι πυλώνες με τα καλώδια μετάδοσης θεωρούνται μορφή οπτικής ρύπανσης. Μια από τις μεθόδους για τη μείωση της οπτικής επίδρασης τους είναι η υπογειοποίησή τους.
Σταμάτης Σταματίου
Τελευταία χρόνια και θάνατος
Το 1922 νυμφεύθηκε την Εδεσσαία Θεανώ Δώδου. Έτσι τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στην πόλη της συζύγου του.
Πυλώνας ηλεκτρικού ρεύματος
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρισμός
Σταμάτης Σταματίου
Τελευταία χρόνια και θάνατος
Η Εταιρεία Ναυπακτιακών Μελετών τίμησε τον ίδιο και τον αδελφό του Χάρη με φιλολογικό συνέδριο το 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκιτσογράφοι Κατηγορία:Νομάρχες Δράμας Κατηγορία:Νομάρχες Πέλλας Κατηγορία:Νομάρχες Ρεθύμνου Κατηγορία:Νομάρχες Φλώρινας
Βυζαντινο-Βουλγαρική συνθήκη του 815
Η Συνθήκη του 815 (βουλγαρ.: Договор от 815) ήταν μία 30ετής συμφωνία ειρήνης, που υπογράφτηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄ του Αρμενίου και του Ομουρτάγ χάνου των Βουλγάρων.
Υπόβαθρο
Με τη διαδοχή του χάνου Κρούμου στην ηγεμονία των Βουλγάρων το 803, ξεκίνησε το τελευταίο και αποφασιστικό μέρος των παρατεταμένων διαδοχικών Βυζαντινο-Βουλγαρικών συγκρούσεων, που ξεκίνησαν το 756. Για λίγο περισσότερο από μία δεκαετία, ως το τέλος του το 814, ο Κρούμος επέτυχε σημαντικές επιτυχίες στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καταλαμβάνοντας τη σημαντική πόλη της Σερδικής το 809 και νικώντας αποφασιστικό τους Ρωμαϊκούς στρατούς στο πέρασμα της Βαρβίτσας και στη Βερσινίκια. Ο γιος του και διάδοχός του Ομουρτάγ προσπάθησε να συνεχίσει την επιθετική πολιτική του Κρούμου, αλλά η εκστρατεία του το 814 σταμάτησε από τους Ρωμαίους. Καθώς οι δύο χώρες είχαν εξαντληθεί από τη συνεχή στρατιωτική προσπάθεια, ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις ειρήνης.
Υπογραφή της συνθήκης
Στις αρχές του 815 ο Ομουρτάγ έστειλε απεσταλμένους στην Κωνσταντινούπολη για να διαπραγματευθεί την ειρήνη. Η τελετή υπογραφής ήταν μία επίσημη εκδήλωση και πραγματοποιήθηκε παρουσία πολλών ανθρώπων. Η συμφωνία προέβλεπε ότι ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας πρέπει να ορκιστεί σύμφωνα με τα ειδωλολατρικά βουλγαρικά έθιμα και οι εκπρόσωποι του Ομουρτάγ σύμφωνα με τους Χριστιανικούς νόμους. Οι Ρωμαίοι ιστορικοί ήταν εξοργισμένοι από τις ενέργειες του Αυτοκράτορα. Κατέγραψαν ότι ο "πιο Χριστιανός" ηγεμόνας έπρεπε να ρίξει νερό στο έδαφος από ένα κύπελο, να γυρίσει αντίστροφα σέλλες αλόγων, να αγγίξει τριπλό χαλινάρι και να σηκώσει γρασίδι ψηλά επάνω από το έδαφος. Ένας άλλος ιστορικός προσθέτει ότι ο Λέων Ε΄ έπρεπε να κόψει ακόμη και σκύλους ως μάρτυρες του όρκου του.
Όροι
Οι Ρωμαϊκές καταγραφές για τις συνθήκες της συνθήκης δεν έχουν διατηρηθεί, αλλά τα πρώτα δύο -από το τέσσερα- άρθρα επέζησαν στα Ελληνικά.
Συνέπειες
Αν και η συνθήκη ήταν υπέρ της Βουλγαρίας, ήταν μια ευπρόσδεκτη ανάπαυλα από τους Ρωμαίους, οι οποίοι έπρεπε να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους μετά από διαδοχικές ήττες και που αντιμετώπιζαν έναν άλλο γύρο εσωτερικής αναταραχής, λόγω της αναβίωσης της Εικονομαχίας. Από την άλλη πλευρά, η Βουλγαρία αντιμετώπιζε επίσης θρησκευτικά προβλήματα, καθώς ο αυξανόμενος αριθμός χριστιανών ενοχλούσε τον Ομουρτάγ: ο χάνος άρχισε αντι-χριστιανικές διώξεις, στις οποίες έπεσε θύμα και ο μεγαλύτερος γιος του Ενραβότα. Οι Βούλγαροι έπρεπε επίσης να αποκαταστήσουν την οικονομία τους μετά τις αιματηρές συγκρούσεις της πρώτης δεκαετίας του αιώνα, ενώ η πρωτεύουσά τους Πλίσκα εξακολουθούσε να βρίσκεται σε ερείπια.
Η ειρηνευτική συνθήκη επαναβεβαιώθηκε το 820, όταν ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Β΄ κατέλαβε τον Ρωμαϊκό θρόνο. Ο Ομουρτάγ και ο Μιχαήλ Β΄ συμφώνησαν επίσης να παρέχουν βοήθεια ο ένας στον άλλο σε περίπτωση κινδύνου. Πιστός στον λόγο του, το 823 ο Ομουρτάγ ανακούφισε την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από την εξέγερση του Θωμά του Σλάβου και νίκησε τον στρατό εκείνου.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Συνθήκες της Βουλγαρίας
Απόρριψη μοσχεύματος
Η απόρριψη μοσχεύματος συμβαίνει όταν ο μεταμοσχευμένος ιστός απορρίπτεται από το ανοσοποιητικό σύστημα του λήπτη, το οποίο καταστρέφει τον μεταμοσχευμένο ιστό. Η απόρριψη μοσχεύματος μπορεί να μειωθεί προσδιορίζοντας τη μοριακή ομοιότητα μεταξύ του δότη και του λήπτη και με τη χρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων μετά τη μεταμόσχευση.
Πρόληψη απόρριψης πριν από τη μεταμόσχευση
Η πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση οργάνων, που πραγματοποιήθηκε το 1954 από τον Joseph Murray, περιελάμβανε πανομοιότυπα δίδυμα και έτσι δεν παρατηρήθηκε απόρριψη. Σε άλλες περιπτώσεις, ο αριθμός των μη ταιριασμένων παραλλαγών γονιδίων, δηλαδή αλληλόμορφα, κωδικοποιούμενα μόρια επιφανείας κυττάρων που ονομάζονται μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας (MHC), τάξεις Ι και II, συσχετίζονται με την ταχύτητα και τη σοβαρότητα της απόρριψης μοσχεύματος. Στους ανθρώπους το MHC ονομάζεται επίσης ανθρώπινο αντιγόνο λευκοκυττάρων (HLA).
Αν και ο προσδιορισμός κυτταροτοξικής διασταυρούμενης αντιστοίχισης μπορεί να προβλέψει απόρριψη που προκαλείται από κυτταρική ανοσία, οι δοκιμές γενετικής έκφρασης ειδικές για τον τύπο οργάνου που πρόκειται να μεταμοσχευθούν, για παράδειγμα AlloMap Molecular Expression Testing, έχουν υψηλή αρνητική προγνωστική τιμή. Η μεταμόσχευση μόνο συμβατών μοσχευμάτων ABO (αντιστοίχιση ομάδων αίματος μεταξύ δότη και λήπτη) βοηθά στην πρόληψη της απόρριψης που προκαλείται από χυμική ανοσία.
Κλοδία (σύζυγος του Μέτελλου)
Η Kλοδία, λατιν.: Clodia, (γενν. ως Κλαυδία Τέταρτη, λατιν.: Claudia Quarta, π. το 95 ή 94 π.Χ.), με τα παρωνύμια Quadrantaria ("Τέταρτο" [25 λεπτά], από το quadrantarius, το αντίτιμο μίας επίσκεψης στα δημόσια λουτρά), Nola ("Απρόθυμη", από το ρήμα nolo, σαρκαστική αναφορά στην υποτιθέμενη αδημονία της), Μedea Palatina ("Μήδεια του Παλατίνου" από τον Κικέρωνα, βλ. παρακάτω) και περιστασιακά αναφέρεται ως Clodia Metelli (Κλοδία, σύζυγος του Μέτελλου), ήταν μία από τις τρεις γνωστές κόρες τού Ρωμαίου πατρίκιου Αππίου Κλαύδιου Πούλχερ.
Όπως πολλές άλλες γυναίκες της ρωμαϊκής ελίτ, η Κλοδία ήταν πολύ καλά μορφωμένη στα Ελληνικά και στη Φιλοσοφία, με ιδιαίτερο ταλέντο στη συγγραφή ποίησης. Η ζωή της, που χαρακτηρίζεται ένα αέναο σκάνδαλο, απαθανατίζεται στα γραπτά τού Μάρκου Τύλιου Κικέρωνα και, γενικά πιστεύεται, στα ποιήματα τού Γάιου Βαλέριου Κάτουλλου.
Πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε στο αρχαία ρωμαϊκό γένος των Κλαυδίων. Αυτό ήταν μία καθιερωμένη, αριστοκρατική οικογένεια, της οποίας η ιστορία εκτείνεται στους θρύλους της Αρχαίας Ρώμης και η οποία δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική οικοδόμηση της Πόλης, με τα μέλη της να υπηρετούν ως ύπατοι και συγκλητικοί από τον 3ο αι. π.Χ. Γεννήθηκε περί το 97 π.Χ. ως κόρη τού Αππίου Κλαύδιου Πούλχερ, αλλά η μητέρα της είναι άγνωστη. Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι ήταν η Καικιλία Μετέλλα, πιθανώς η Καικιλία Μετέλλα Βαλεαρική, ή η εξαδέλφη της, Καικιλία Μετέλλα, κόρη τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου Διαδημάτου. Μία άλλη θεωρία είναι ότι ήταν η Σερβιλία Καιπιόνη. Η Κλοδία είχε τρεις αδελφούς: τον Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ (ύπατο το 54 π.Χ.), τον Γάιο Κλαύδιο Πούλχερ (πραίτορα το 56 π.Χ.) και τον Πόπλιο Κλόδιο Πούλχερ (τριβούνο των πληβείων το 58 π.Χ.) και τέσσερις αδελφές Κλαυδίες: οι δύο ήταν παντρεμένες με τους Κόιντο Μέτελλο Ρεξ και Λ. Λ. Λούκουλλο αντίστοιχα. Δεν είναι σίγουρο αν η Κλοδία ήταν η μεγαλύτερη ή η μεσαία κόρη, είναι γνωστό μόνο ότι δεν ήταν η μικρότερη αδελφή. Μαζί με τον αδελφό της Κλόδιο άλλαξε το πατρίκιο όνομά της από Κλαυδία σε Κλοδία, υπονοώντας πληβεία καταγωγή.
Η Οικογενειακή Ιστορία των Κλαυδίων
Αντιπαραθέσεις
Ως χήρα, η Κλοδία έγινε γνωστή, επειδή είχε πολλούς εραστές, συμπεριλαμβανομένου τού Mάρκου Καίλιου Ρούφου, φίλου τού Κάτουλου. Η συγκεκριμένη υπόθεση προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο. Μετά τη λήξη της σχέσης με τον Μ. Καίλιο το 56 π.Χ., η Κλοδία τον κατηγόρησε δημόσια για απόπειρα δηλητηρίασης. Η κατηγορία οδήγησε σε κατηγορία για φόνο και δίκη. Συνήγορος υπεράσπισης τού Καίλιου ήταν ο Κικέρων, ο οποίος υιοθέτησε μία σκληρή προσέγγιση εναντίον της, όπως καταγράφηκε στην ομιλία του Υπέρ τού Καίλιου (Pro Caelio). Ο Κικέρων είχε προσωπικό ενδιαφέρον για την υπόθεση, καθώς ο αδελφός της Κλοδίας, Κλόδιος, ήταν ο πιο σκληρός πολιτικός εχθρός τού Κικέρωνα. Ο Κικέρων κατηγόρησε την Κλοδία ότι ήταν προκλητικά σαγηνευτική και μεθούσε στη Ρώμη και στις Βαίες και αναφέρθηκε στις επίμονες φήμες για αιμομικτική σχέση με τον Κλόδιο. Ο Κικέρων δήλωσε ότι «θα [μπορούσα να επιτεθώ στους κατηγόρους τού Καίλιου] ακόμη πιο σθεναρά, αν δεν είχα διένεξη με τον σύζυγο [της Κλοδίας] αυτής της γυναίκας: τον αδελφό, ήθελα να πω· πάντα κάνω αυτό το λάθος. Προς το παρόν θα προχωρήσω με μέτρο... διότι ποτέ δεν θεώρησα καθήκον μου να εμπλακώ σε έριδες με κάποια γυναίκα, ειδικά με μία που όλοι οι άνδρες θεωρούσαν πάντα φίλη όλων, παρά εχθρό κανενός." Την κήρυξε ντροπή για την οικογένειά της και της έδωσε το παρωνύμιο Κλοδία "η Μήδεια τού Παλατίνου". Ο Καίλιος κρίθηκε αθώος.
Ο Πλούταρχος ισχυρίζεται ότι ο γάμος τού ίδιου τού Κικέρωνα με την Τερεντία υπέφερε από τις επίμονες υποψίες της Τερεντίας, ότι ο Κικέρων διατηρούσε παράνομη σχέση με την Κλοδία.
Το τέλος της
Μετά τη δίκη δεν ακούγεται καμία συγκεκριμένη αναφορά για την Κλοδία και η ημερομηνία τού θανάτου της είναι άγνωστη. Ο Κικέρων αναφέρεται σε μία Κλοδία το 44 π.Χ., αλλά η έλλειψη γυναικείων προσωπικών ονομάτων (praenomina) στα λατινικά καθιστά δύσκολο να προσδιοριστεί, εάν αυτό αναφέρεται στη διαβόητη Κλοδία ή σε μία αδελφή της.
Ταύτιση με τη Λεσβία
μικρογραφία|Η Λεσβία και το σπουργίτι της από τον σερ Έντουαρντ-Τζον Πόιντερ.
Ο ποιητής Κάτουλλος έγραψε πολλά ερωτικά ποιήματα για μια συχνά άπιστη γυναίκα, που ονόμαζε Λεσβία, που προσδιορίστηκε στα μέσα τού 2ου αι. μ.Χ. από τον συγγραφέα Aπουλήιο (Απολογία 10) ως "Κλοδία". Αυτή η πρακτική της αντικατάστασης των πραγματικών ονομάτων με αυτά ίδιας μετρικής αξίας ήταν συχνή στη λατινική ποίηση εκείνης της εποχής. Στη σύγχρονη εποχή, η προκύπτουσα ταύτιση της Λεσβίας με την Κλοδία τού Μέτελλου, βασισμένη σε μεγάλο βαθμό στην ερμηνεία της από τον Κικέρωνα, αντιμετωπίζεται συνήθως ως αποδεκτό γεγονός, παρά τις περιστασιακές αμφισβητήσεις.
Η κυρίαρχη άποψη, ωστόσο, ταυτίζει την Κλοδία με τη Λεσβία κυρίως με βάση το εξής (Κάτουλλος 79.1-2):
Το " pulcher", η λατινική λέξη για το "όμορφο" (βλ. γραμμή 1 παραπάνω), είναι επίσης το επίθετο (cognomen) τού αδελφού της Κλοδίας, Πόπλιου Κλοδίου Πούλχερ. Αυτό είναι το μόνο από τα ποιήματα τού Κάτουλλου, στο οποίο εμφανίζεται ένας χαρακτήρας με το όνομα "Lesbius", η αρσενική μορφή τού ονόματος, και η Lesbia είναι παρούσα σε κοντινή απόσταση. Κατηγορίες για αιμομιξία (όπως εδώ) κατά τού αδελφού και της αδελφής εμφανίζονται και στον Κικέρωνα. Η ανάγνωση τού Πόπλιου Κλόδιου Πούλχερ για το "Lesbius" κάνει ένα στοιχείο τού ποιήματος λογοπαίγνιο για το όνομά του και ένα άλλο μία υπενθύμιση μίας από τις πολιτικές επιθέσεις τού Κικέρωνα, που στόχευσε στον Πόπλιο Κλόδιο Πούλχερ.
Υστήρια
Τα Υστήρια ήταν αρχαία ελληνική θρησκευτική τοπική εορτή.
Λάμβανε χώρα στο Άργος της Πελοποννήσου κάθε χρόνο προς τιμή της θεάς της ομορφιάς και του έρωτα, της Αφροδίτης. Θεωρείται τοπική αργείτικη ονομασία των Αφροδισίων εορτών προς τιμήν της θεάς, που γίνονταν σε όλο τον ελλαδικό χώρο.
Αναφορές υπάρχουν για την τέλεσή τους και στην Κύπρο, πρακτική που ήρθε από την Κόρινθο . Κατά τον Ιωάννη Λυδό, πραγματοποιούνταν την δεύτερη μέρα του Απριλίου και θυσίαζαν αγρόχοιρους ως εκδίκηση για τον θάνατο του Άδωνι. Η θυσία χοίρων φέρει διχογνωμία μεταξύ των αρχαίων συγγραφέων, αφενός επειδή παλαιότερα οι θυσίες στην Αφροδίτη ήταν αναίμακτες, αφετέρου γιατί η θεότητα απεχθανόταν τους χοίρους λόγω ακαθαρσίας και του θανάτου του Άδωνι. Ωστόσο, αργότερα θυσίαζαν αρσενικά ζώα για τελετουργικούς σκοπούς.
Ετυμολογία
Ετυμολογικά, το όνομα των Υστηρίων προήλθε από τους χοίρους, που θυσιάζονταν κατά τη διάρκεια της γιορτής αυτής, καθώς υς στην αρχαία ελληνική γλώσσα σημαίνει «χοίρος».
Πηγή
Υστηρια Υστηρια
Μερντσαβάν
Το Μερντσαβάν ή Μερντζαβάν (αρμενικά: Մերձավան) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε 3,387 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2015)
thumb|right|200px|Ο Λιούις Χάμιλτον υπερασπίστηκε επιτυχώς τον τίτλο του μετά τη νίκη του στο Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτείων Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2015 είναι το 66ο που διοργάνωσε η FIA. Ξεκίνησε την 25η Μαρτίου στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και ολοκληρώθηκε την 28η Νοεμβρίου στο Άμπου Ντάμπι. Αρχικά είχαν προγραμματιστεί να γίνουν 20 γκραν πρι, αλλά στις 20 Μαρτίου ανακοινώθηκε πως το Γκραν Πρι της Γερμανίας ματαιώνεται επειδή δεν μπορεί να το φιλοξενήσει η πίστα στη Νυρεμβέργη, στην οποία θα γινόταν βάσει συμφωνίας αντί της πίστας στο Χοκενχάιμ που αντιμετώπιζε οικονομικά παροβλήματα, λόγω των επίσης πολύ σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Όπως είπε ο διευθυντής της πίστας στις 17 Μαρτίου, δεν είναι σε θέση να φιλοξενήσει τον αγώνα επί δυο συνεχόμμενες χρονιές. Έτσι τα γκραν πρι που έγιναν ήταν 19, όπως ακριβώς και τις δυο προηγούμενες χρονιές.
Ο Λιούις Χάμιλτον ξεκίνησε την σαιζόν προσπαθώντας να υπερασπιστεί τον τίτλο του, ενώ η ομάδα της Mercedes ήταν αυτή που υπερασπίστηκε τον τίτλο των κατασκευαστών.
Ομάδες και Οδηγοί
Οι ακόλουθες ομάδες δήλωσαν συμμετοχή για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2015.
‡ - Ο Γουίλ Στίβενς και ο Ρομπέρτο Μέρχι είχαν εγγραφεί για τον πρώτο γύρο στην Αυστραλία και τόσο οι ίδιοι όσο και η Marussia έδωσαν παρόν αλλά δεν αγωνίστηκαν, διότι η ομάδα δεν ήταν σε θέση να ολοκληρώσει εγκαίρως τα μονοθέσιά τους για τον αγώνα.
Αλλαγές στις Ομάδες
200px|μικρογραφία|δεξιά|McLaren MP4-30 (Honda RA615H Hybrid)
Ήρθαν στην Φόρμουλα 1
200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Μαξ Φερστάπεν γίνεται ο νεότερος οδηγός στην ιστορία της Φόρμουλα 1
Πρόγραμμα
Τα 19 Γκραν Πρι που προγραμματίστηκαν να διεξαχθούν το 2015 ήταν τα ακόλουθα: