cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κράνα Ηλείας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Κράνα βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Μίνθη. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τις Αμυγδαλιές, τον Προφήτη Ηλία, το Κεραμίδι, την Κάτω Αμυγδαλιές και το Παλαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμυγδαλέων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αλιφείρας του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 141 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
Βούκινο
μικρογραφία|Βούκινο Το βούκινο (λατ. buccina ή būcina) ήταν αρχαίο ρωμαϊκό χάλκινο πνευστό μουσικό όργανο, το οποίο ήλκε την καταγωγή του από το κέρας. Χρησιμοποιούνταν ευρέως στον ρωμαϊκό στρατό, με τον σαλπιγκτή να λαμβάνει τον τίτλο aeneator (χαλκούχος, από το aes που σημαίνει χαλκός) και ειδικότερα αυτόν του buccinator.
Το βούκινο αποτελούνταν από έναν στενό σωλήνα μήκους περίπου 3,5 μ. ο οποίος ήταν κυρτός σε σχήμα C, με την καμπάνα να περιέρχεται πάνω από το κεφάλι του εκτελεστή. Διέθετε επιστόμιο παρόμοιο μ' αυτό της σύγχρονης τούμπας, ενώ για λόγους στήριξης έφερε και μια μεταλική βέργα στο μέσον περίπου του οργάνου, απ' όπου ο σαλπιγκτής το κρατούσε.
Η κύρια χρήση του ήταν ανάλογη μ' αυτή των νεότερων στρατιωτικών σημάνσεων, αγγέλοντας εγερτήρια, σιωπητήρια και άλλες παρόμοιες σημάνσεις της στρατιωτικής καθημερινότητας. Σταδιακά αντικαταστάθηκε από τη σάλπιγγα και το τρομπόνι, ενώ αξιοσημείωτο είναι πως η γερμανική λέξη για το τρομπόνι (Posaune) έχει ως ετυμολογική ρίζα το βούκινο.
Το βούκινο αναβίωσε κατά τη Γαλλική Επανάσταση μαζί με το κέρας, επί τη ευκαιρία μιας παράστασης στις 11 Ιουλίου 1791, σε μουσική του Φρανσουά Ζοζέφ Γκοσέκ.
Στη νεότερη εποχή, ο Ιταλός συνθέτης Οτορίνο Ρεσπίγκι σημειώνει στην παρτιτούρα του έργου Τα πεύκα της Ρώμης (1924) την ένδειξη «Buccine», ως ένδειξη για έξι χάλκινα πνευστά διαφορετικής έκτασης. Εντούτοις, ο συνθέτης δεν κυριολεκτεί, αλλά κινείται στο γενικότερο κλίμα του νεοκλασικισμού που χαρακτηρίζει μεγάλο μέρος της μουσικής του· στην εκτελεστική πρακτική μιας συμφωνικής ορχήστρας τον ρόλο των buccine αναλαμβάνει συνήθως μια μικρή ομάδα από κόρνα και φλικόρνα.
Λαογραφία
Στη νεότερη ελληνική γλώσσα απαντάται η φράση «θα σε κάνω βούκινο» ή «το έβγαλε βούκινο», εννοώντας τη δημοσιοποίηση εκμυστηρεύσεων και προσωπικών δεδομένων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία μουσικά όργανα
Καταρίνα Πέιτερς
Η Καταρίνα Πέιτερς (φλαμανδικά: Catharina Peeters, Αμβέρσα, 16 Αυγούστου 1615 - Αμβέρσα, 1676) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος, αδελφή των επίσης ζωγράφων Μποναβεντούρα Πέιτερς Ι, Γιαν Πέιτερς του πρεβύτερου και Χίλλις Πέιτερς του πρεβύτερου.
Ελάχιστες λεπτομέρειες είναι γνωστές για τη ζωή της. Όπως αναφέρει το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης, Δάσκαλοί της στη ζωγραφική ήταν οι αδελφοί της. Αναφέρεται από τον Κορνέλις ντε Μπι στο βιβλίο του για ζωγράφους Het Gulden Cabinet ως μια από τις αξιοσημείωτες γυναίκες ζωγράφους. Ο Φαν ντερ Άα την αναφέρει ως ζωγράφο καρπών, πιθανότατα το ίδιο πρόσωπο με την Κλάρα Πέιτερς, αλλά δεν είναι γνωστό αν οι δύο γυναίκες είχαν κάποια σχέση μεταξύ τους ή επρόκειτο για απλή συνεπωνυμία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Φλαμανδές ζωγράφοι
Ταπητουργία
Η Ταπητουργία αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της υφαντουργίας από επίπεδο οικοτεχνίας και βιοτεχνίας μέχρι και σύγχρονης βιομηχανίας.
Αντικείμενο του κλάδου αυτού είναι η κατασκευή - ύφανση ταπήτων (κοινώς χαλιών) τόσο για επιστρώσεις δαπέδων όσο και για κάλυψη τοίχων για διακοσμητικούς ή ηχομονωτικούς λόγους. Η κατασκευή χαλιών με πέλος για επιδάφια στρώση αναπτύχθηκε από την αρχαιότητα. Οι Αρχαίοι Έλληνες καθώς και άλλοι λαοί της Μεσογείου θεωρούσαν τους τάπητες ως είδος εξαιρετικής πολυτέλειας. Η δε Μίλητος υπήρξε για αρκετούς αιώνες το σημαντικότερο κέντρο ταπητουργίας της αρχαιότητας.
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους ελάχιστη ήταν η χρήση ταπήτων. Η τέχνη αυτή διαδόθηκε στη Δύση από τους Σταυροφόρους. Από τότε άρχισε και η διάκριση μεταξύ των ταπήτων και των υφαντών πετασμάτων καλούμενα ταπισερί. Χαρακτηριστικοί υπήρξαν οι λεγόμενοι "Σαρακηνοί τάπητες" που έφεραν εμβλήματα και άνθη σε οριζόντιο στιμόνι, ενώ "χνουδωτοί" λέγονταν οι οθωμανικοί τάπητες που έφεραν όρθιο στιμόνι όπως το κιλίμι ή το σουμάκ, που άρχισαν να αναπτύσσονται περί τον 12ο αιώνα.
Ιδιαίτεροι επίσης τάπητες ήταν εκείνοι της Ανατολής κυρίως της Περσίας που υφαίνονταν από νομάδες επίσης με όρθιο στιμόνι και κόμβους.
Πηγές
Κατηγορία:Βιοτεχνολογία
Νταβίντ ντε Χέα
Ατλέτικο Μαδρίτης
Ο Ντε Χέα γεννήθηκε στη Μαδρίτη και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τις ακαδημίες της Ατλέτικο Μαδρίτης. Τη σεζόν 2008-2009 αγωνίστηκε με την Ατλέτικο Β΄. Καθώς όμως το 2009 ο Ρομπέρτο, ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας της Μαδρίτης, τραυματίστηκε στο 27ο λεπτό της αναμέτρησης Πόρτο-Ατλέτικο Μαδρίτης, στα πλαίσια για το Τσάμπιονς Λιγκ 2009-10, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα. Δέχτηκε όμως 2 γκολ στο τέλος του αγώνα. Τρεις μέρες αργότερα ο Ισπανός τερματοφύλακας έκανε το ντεμπούτο του στη Πριμέρα Ντιβιζιόν ενάντια στη Σαραγόσα.
Τη σεζόν 2009-2010 ο Ντε Χέα έγινε βασικός στην εντεκάδα. Πήρε δύο φορές τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη, με αντίπαλο τον Άρη Θεσσαλονίκης που η Ατλέτικο έχασε με 1-0 και στην revans 2-3 αυτές ήταν αναμετρήσεις για το Europa league επίσης με την Βαλένθια ΚΦ και στην Αθλέτικ Μπιλμπάο. Επίσης ήταν βασικός στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ 2009-10 με αντίπαλο τη Φούλαμ.
Την επόμενη σεζόν, βοήθησε την ομάδα του να κατακτήσει το Σούπερ Καπ έναντι της Ίντερ με 2-0 επειδή απέκρουσε πέναλτι του Ντιέγο Μιλίτο στην εκπνοή του αγώνα. Έτσι έγινε αναντικατάστατος κάτω από τα δοκάρια της Ατλέτικο Μαδρίτης. Συνολικά στην Ατλέτικο Β΄ αγωνίστηκε σε 35 ματς, ενώ με την πρώτη ομάδα σε 57 ματς.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήθελε πολύ να αποκτήσει τον Ντε Χέα, λόγω του ότι ο βασικός τερματοφύλακας της αγγλικής ομάδας Έντβιν Φαν Ντερ Σαρ αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο. Στις 27 Ιουνίου 2011 ο Ντε Χέα συμφώνησε με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έναντι 20.000.000 ευρώ περίπου.
Τη σεζόν 2011-2012 ο Ντε Χέα πραγματοποιούσε εξαιρετικές εμφανίσεις με αποκρούσεις πέναλτι ή με καταπληκτικές επεμβάσεις. Όμως μετά την ήττα από την Μπλάκμπερν, ο Ντε Χέα κατηγορήθηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αγγλίας και αντικαταστάθηκε από τον Αντρές Λιντεγκαρντ. Ωστόσο ο Λιντεγκαρντ τραυματίστηκε και δόθηκε η ευκαιρία στον Ντε Χέα να ξαναγίνει βασικός στην εντεκάδα.
Εθνική Ομάδα
Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ισπανίας U15, U17, U19, U20, U21 και U23. Με την πρώτη ομάδα έχει αγωνιστεί ως βασικός στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016 και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, ενώ συμμετείχε και στην ομάδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 και του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2020. Έχει κατακτήσει με την Εθνική Ισπανίας U17 ένα Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Παίδων το 2007 και με την Εθνική Ισπανίας U21 ένα Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελπίδων το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20 Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Εθνική Αυστρίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αυστρίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα κάτω των 17 ετών της Αυστρίας. Ελέγχεται από την Αυστριακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-17 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-17.
Δείτε ακόμη
Κατηγορία:Εθνική Αυστρίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-17 Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Αμπντελχαμίντ Ελ Καουταρί
Ο Αμπντελχαμίντ Ελ Καουταρί (γεννημένος στις 17 Μαρτίου 1990) είναι ένας Μαροκινός ποδοσφαιριστής. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται με την γαλλική Μονπελιέ της Λιγκ 1, με την οποία κατέκτησε το γαλλικό πρωτάθλημα για τη σεζόν 2011-12.
Ποδοσφαιρική Καριέρα
Ο Ελ Καουταρί γεννήθηκε στο Μονπελιέ και αγωνίζεται με την ομάδα της γενέτειράς του από παιδική ηλικία πηγαίνοντας εκεί ως νεαρός παίκτης. Ενώ βρισκόταν στις ακαδημίες της Μονπελιέ, που είναι γνωστές ως Centre de Formation de La Paillade (Προπονητικό Κέντρο της Λα Παγιάντ(?)), βοήθησε την ομάδα U-19 της Μονπελιέ να κατακτήσει την σεζόν 2008–09 το Κύπελλο Γκαμπαρντελά. Μετά το επιτυχιμένο πέρασμα από την La Paillade, ο Ελ Καουταρί είδε να του επιτρέπεται να προπονηθεί με την ανδρική ομάδα μαζί με τον συμπαίκτη και φίλο του από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου του γαλλικού νότου Μικαέλ Νελσόν. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 12 Μαΐου 2008 σε έναν αγώνα στα πλαίσια της Λιγκ 2 απέναντι στην Γκενιόν. Ο Ελ Καουταρί μπήκε ως αλλαγή στον αγώνα στο 65ο λεπτό. Η Μονπελιέ κέρδισε τον αγώνα με 2–1.
Για την σεζόν 2008–09, ο Ελ Καουταρί αγωνίστηκε ως βασικός στο Κύπελλο Γκαμπαρντελά και το Κύπελλο Γαλλίας. Ξεκίνησε βασικός στις δύο νίκες της Μονπελιέ για το Κύπελλο Γαλλίας απέναντι στην ερασιτεχνική ομάδα της Σαιν-Φλουρ και την ομάδα της τρίτης κατηγορίας Κάννες. Και οι δύο αγώνες πήγαν στην διαδικασία της παράτασης. Ο Ελ Καουταρί αγωνίστηκε επίσης σε τέσσερεις αγώνες πρωταθλήματος, στους οποίους περιλαμβάνονταν τρεις δύσκολοι αγώνες προς το τέλος της σεζόν, κι ενώ η Μονπελιέ πάλευε για την άνοδό της στην Λιγκ 1. Η Μονπελιέ, πράγματι, κατάφερε να ανέβει στην Λιγκ 1. Ο Ελ Καουταρί απέκτησε μεγαλύτερο ρόλο στην ομάδα για την σεζόν 2009–10. Ξεκινώντας την σεζόν ως αναπληρωματικός, μέχρι τον Νοέμβριο, ο Ελ Καουταρί είχε γίνει αναντικατάστατο μέλος της βασικής ενδεκάδας του συλλόγου, ξεκινώντας τις περισσότερες φορές στη θέση του αριστερού μπακ.
Διεθνής Καριέρα
Ο Ελ Καουταρί έχει, στο παρελθόν, αγωνιστεί με την Εθνική Γαλλίας U-19. Συμμετείχε με την ομάδα και έκανε το ντεμπούτο του στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U-19 του 2009. Ο Ελ Καουταρί αργότερα επιλέχτηκε να λάβει μέρος στην γαλλική αποστολή για την διοργάνωση και αγωνίστηκε και στους τέσσερεις αγώνες που έδωσε η Γαλλία γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στα ημιτελικά του θεσμού από την Αγγλία με μια ήττα με 3–1.
Στις αρχές της σεζόν 2010-2011, επιλέγει την εθνική ομάδα του Μαρόκου παρά την Εθνική Γαλλίας με την FIFA να δίνει την έγκρισή της.
Ο Αμπντελχαμίντ πραγματοποιεί το ντεμπούτο του με το Μαρόκο το Σάββατο 4 Ιουνίου απέναντι στην Αλγερία (νίκη του Μαρόκου με 4-0). Στις 4 Σεπτεμβρίου 2011, καλείται για μια ακόμη φορά για τον αγώνα με αντίπαλο την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, αγώνα που λήγει με μια ισσοπαλία 0-0.
Στις 29 Δεκεμβρίου 2011, ο Έρικ Γκέρετς τον καλεί για να αποτελέσει μέρος της αποστολής που θα λάβει μέρος στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2012 που λαμβάνει χώρα στην Γκαμπόν και στην Ισημερινή Γουϊνέα.
Στις 15 Μαΐου 2012, καλείται από τον Πιμ Φέρμπεκ για να λάβει μέρος στο Τουρνουά της Τουλόν, από τις 23 Μαΐου μέχρι και την 1η Ιουνίου, με την Εθνική Ελπίδων του Μαρόκου ως προετοιμασία ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 στο Λονδίνο που θα λάβουν χώρα το καλοκαίρι. Στους Ολυμπιακούς αγώνες 2012 συμμετείχε στα 2 από τα 3 παιχνίδια της Ολυμπιακής Ομάδας του Μαρόκου.
The Daily Sangram
Η Daily Sangram, επίσης γνωστή ως Dainik Sangram (βεγγαλικά:দৈনিক সংগ্রাম, Doinik Shônggram, μετάφραση: "Καθημερινή Πάλη") είναι Βεγγαλική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται από τη Ντάκα του Μπαγκλαντές. Ο εκδότης είναι ο Αμπούλ Ασάντ, ο οποίος είναι επίσης συγγραφέας της δημοφιλής σειράς φαντασίας, της Σειράς Σαϊμούμ. Η εφημερίδα δημοσιεύει εγχώριες και διεθνείς ειδήσεις, καθώς και τις τοπικές και περιφερειακές προοπτικές. Παρέχει επίσης ειδήσεις για τη ψυχαγωγία, τις επιχειρήσεις, την επιστήμη, την τεχνολογία, τα αθλητικά, ταινίες, τα ταξίδια, την εργασία, την εκπαίδευση, την υγεία, το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα και πολλά άλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Ποιος Θέλει Να Γίνει Εκατομμυριούχος
Το Ποιος Θέλει να Γίνει Εκατομμυριούχος είναι τηλεπαιχνίδι γνώσεων, αντίγραφο στο βρετανικό Who Wants to be a Millionaire, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1999 στο Mega Channel. Το 2010, ο Εκατομμυριούχος επιλέχθηκε ως το πιο αγαπημένο τηλεπαιχνίδι στα 20 χρόνια του Mega. Από το 1999 ως το 2006, το παιχνίδι γυριζόταν στα studios Καραμάνου, στους Αγίους Αναργύρους, ενώ από το 2022 γυρίζεται στα Kapa Studios στα Σπάτα. Το τηλεπαιχνίδι έχει επιστρέψει στις τηλεοπτικές οθόνες μετά από 16 χρόνια απουσίας, τον Απρίλιο του 2022 μέσα από την συχνότητα του ΑΝΤ1 στο καθημερινό πρόγραμμα. Το μέγιστο έπαθλο είναι 100.000 €.
Προβολή
Το τηλεπαιχνίδι ξεκίνησε να προβάλλεται, για πρώτη φορά στα ελληνικά δεδομένα, τον Οκτώβριο του 1999 από την συχνότητα του MEGA, όπου γνώρισε τεράστια επιτυχία, και προβαλλόταν, αρχικά κάθε απόγευμα στις 18:50, μέχρι το καλοκαίρι του 2002. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους, τα δικαιώματα προβολής του τηλεπαιχνιδιού, τα πήρε η ΕΡΤ, όπου προβλήθηκε το τηλεπαιχνίδι στο δεύτερο κρατικό κανάλι, την ΝΕΤ, ως το 2004. Επανήλθε τον Απρίλιο του 2006, από την συχνότητα του ALPHA, με παρουσιαστή τον ηθοποιό Θοδωρή Αθερίδη, καινούργια ποσά και μια καινούργια βοήθεια. Η προβολή του διήρκεσε από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο του 2006. Από τις 30 Ιουλίου 2006 ως τις 29 Σεπτεμβρίου 2006, προβάλλονταν σε επανάληψη επεισόδια της σεζόν 2006, πάλι από τον Alpha. Το τηλεπαιχνίδι όλα τα χρόνια προβολής του, μεταδιδόταν καθημερινά στην απογευματινή ζώνη, συνήθως πριν από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του εκάστοτε καναλιού. Την περίοδο 2000-2002 προβλήθηκαν κατά καιρούς από το Mega και κάποια σπέσιαλ επεισόδια με διάσημους παίκτες που έπαιζαν για φιλανθρωπικό σκοπό, στην prime time ζώνη του καναλιού. Το 2022, μετά από 16 χρόνια απουσίας, προβάλλεται καθημερινά στις 20:00 στον ANT1, αμέσως μετά το κεντρικό δελτίο ειδήσεων, με παρουσιαστή τον Γρηγόρη Αρναούτογλου. Κατά την διάρκεια του Μουντιάλ 2022, τα επεισόδια προβάλλονται στις 19:45 αντί για 20:00. To 2ο μέρος της 8ης σεζόν αρχικά ήταν προγραμματισμένο να κάνει πρεμιέρα στις 21 Νοεμβρίου, όμως αναβλήθηκε για τις 29 του μήνα λόγω της μετάδοσης αγώνων του Μουντιάλ στις 18:00 οι οποίοι ήταν προγραμματισμένοι να προβληθούν από την πλατφόρμα ANT1+ επειδή όμως κατέρρευσε το δελτίο ειδήσεων μετακινήθηκε στην ζώνη 20:00-21:00. Κατά το διάστημα μεταξύ 28 Ιανουαρίου και 9 Απριλίου 2023 το τηλεπαιχνίδι μεταδιδόταν τα Σαββατοκύριακα αντί για τις καθημερινές λόγω της καθημερινής προβολής του Ράδιο Αρβύλα στις 20:00. Από τις 10 Απριλίου 2023 επέστρεψε στο καθημερινό πρόγραμμα του σταθμού.
Στην Κύπρο τα επεισόδια προβάλλονται από τον ANT1 Κύπρου καθημερινά στις 21:15.
Προκριματικός γύρος-Δοκιμασία ταχύτητας (Σεζόν 1-6)
Στις σεζόν 1-6, σε κάθε επεισόδιο υπήρχαν 10 υποψήφιοι παίκτες. Ο παρουσιαστής εκφωνούσε μία ερώτηση όπου οι παίκτες έπρεπε να ταξινομήσουν 4 επιλογές στην σωστή σειρά όσο πιο γρήγορα μπορούσαν. Όποιος από τους 10 κατάφερνε να δώσει την σωστή απάντηση γρηγορότερα, καθόταν απέναντι στον παρουσιαστή προκειμένου να παίξει στο κύριο μέρος του παιχνιδιού. Από την 7η σεζόν αυτό καταργήθηκε και ο κάθε παίκτης καλείται απευθείας στο στούντιο από τον παρουσιαστή για να παίξει στο κύριο μέρος του παιχνιδιού.
Κύριο παιχνίδι-15 Ερωτήσεις
Ο παίκτης πρέπει να απαντήσει σωστά σε 15 ερωτήσεις για να κερδίσει 50.000.000 Δρχ. μέχρι το 2001, €150.000 μέχρι το 2004 ,€250.000 το 2006 και €100.000 το 2022. Για κάθε ερώτηση, υπάρχουν τέσσερις πιθανές απαντήσεις, με μία μόνο σωστή. Ο παίκτης, για να κερδίσει το χρηματικό ποσό, έχει στην διάθεσή του τρεις βοήθειες:
50-50
Με αυτή την βοήθεια, απομακρύνονται οι δύο από τις 3 λάθος απαντήσεις, αφήνοντας την σωστή και μία λάθος απάντηση.
Τηλέφωνο
Με αυτή την βοήθεια, ο παίκτης μπορεί να καλέσει κάποιον για να ζητήσει την βοήθειά του πάνω στην ερώτηση. Ο καλούμενος έχει 30 (από το 2022 45) δευτερόλεπτα για να απαντήσει στην ερώτηση. Μέχρι το 2006 ο παίκτης μπορούσε να τηλεφωνήσει ελέυθερα σε οποιονδήποτε φίλο, γνωστό ή συγγενή του οποίου τον τηλεφωνικό αριθμό είχε καταχωρήσει στην παραγωγή από την αρχή του παιχνιδιού, ενώ από το 2022 η βοήθεια του τηλεφώνου πρέπει να προέρχεται υποχρεωτικά από άτομο που συνοδεύει τον παίκτη στο στούντιο την ημέρα του γυρίσματος και κατά την διάρκεια του παιχνιδιού βρίσκεται απομονωμένο σε ειδικό χώρο χωρίς καμμία πρόσβαση σε τεχνολογικά μέσα.
Κοινό
Κατά την μαγνητοσκόπηση, υπάρχει ζωντανό κοινό στο στούντιο, και κάθε μέλος του κοινού έχει ένα μικρό χειριστήριο. Ο παίκτης μπορεί να ζητήσει την άποψη του κοινού, και τα μέλη του κοινού πατούν το ανάλογο κουμπί στο χειριστήριό τους (Α, Β, Γ, Δ για τις τέσσερις επιλογές αντιστοίχως).
Αλλαγή ερώτησης
(Μόνο τη σεζόν 2006 στον Alpha TV) Επέτρεπε στον παίκτη να αλλάξει την ερώτηση με μία άλλη, αλλά θα έπρεπε να θυσιάσει μία από τις άλλες του βοήθειες. Μπορούσε να αποκτήσει αυτήν την βοήθεια αφότου είχε απαντήσει σωστά στην 5η ερώτηση. Αν ο παίκτης είχε ξοδέψει όλες τις βοήθειες μέχρι την 5η ερώτηση, η βοήθεια αυτή δεν του ήταν διαθέσιμη, γιατί δεν είχε βοήθεια να θυσιάσει. Επίσης, αν χρησιμοποιούσε τις τρεις βοήθειες και ενώ είχε τη δυνατότητα αλλαγής ερώτησης, δε θα μπορούσε πάλι να χρησιμοποίησει αυτή τη βοήθεια, γιατί δεν είχε βοήθεια να θυσιάσει.
Ποσά
Τα παρακάτω ποσά δεν είναι αθροιστικά. Π.χ. αν ο παίκτης απαντούσε σωστά στην δεύτερη ερώτηση, είχε κερδίσει συνολικά 200€ και όχι 100€+200€. Επίσης, αν δεν απαντούσε σωστά έως την 5η ερώτηση, έφευγε χωρίς να κερδίσει χρήματα.
Αν ο παίκτης απαντούσε σωστά στην 5η ερώτηση, το ποσό αυτό θα το κέρδιζε σίγουρα, το λεγόμενο Μικρό μαξιλάρι. Το ίδιο συμβαίνει και με την 10η ερώτηση, το λεγόμενο Μεγάλο μαξιλάρι (π.χ. αν απαντούσε λάθος στην 12η ερώτηση, θα κέρδιζε το ποσό της 10ης ερώτησης). Τα ποσά διαφοροποιήθηκαν κατά τις παρακάτω χρονολογίες, λόγω της κατάργησης της δραχμής, και του νέου καναλιού μετάδοσης (Από την ΝΕΤ στον Alpha και από τον Alpha στον Ant1), ως εξής:
Οκτώβριος 1999 (Πρώτη εβδομάδα προβολής)
Μόνο για την πρώτη εβδομάδα προβολής του τηλεπαιχνιδιού ίσχυσαν τα παρακάτω ποσά (Τα νούμερα στην παρένθεση είναι τα ανάλογα ποσά σε ευρώ) Μετάδοση: Mega Channel Παρουσιαστής: Σπύρος Παπαδόπουλος
'''Ερώτηση 15η 50.000.000₯χ. (146.735€) '''Ερώτηση 14η 25.000.000₯χ. (73.367€) Ερώτηση 13η 12.000.000₯χ. (35.216€) Ερώτηση 12η 6.000.000₯χ. (17.608€) Ερώτηση 11η 3.000.000₯χ. (8804€) '''Ερώτηση 10η 2.000.000₯χ. (5869€) (Μαξιλαράκι) '''Ερώτηση 9η  1.000.000₯χ. (2934€) Ερώτηση 8η    600.000₯χ. (1760€) Ερώτηση 7η    300.000₯χ. (880€) Ερώτηση 6η    150.000₯χ. (44€) '''Ερώτηση 5η    100.000₯χ. (293€) (Μαξιλαράκι) '''Ερώτηση 4η    70.000₯χ. (205€) Ερώτηση 3η    40.000₯χ. (117€) Ερώτηση 2η    30.000₯χ. (88€) Ερώτηση 1η    20.000₯χ. (58€)
1999-2002
(Τα νούμερα στην παρένθεση είναι τα ανάλογα ποσά σε ευρώ) Μετάδοση: Mega Channel Παρουσιαστής: Σπύρος Παπαδόπουλος
'''Ερώτηση 15η 50.000.000₯χ. (146.735€) '''Ερώτηση 14η 24.000.000₯χ. (70.432€) Ερώτηση 13η 12.000.000₯χ. (35.216€) Ερώτηση 12η 6.000.000₯χ. (17.608€) Ερώτηση 11η 3.000.000₯χ. (8804€) '''Ερώτηση 10η 2.000.000₯χ. (5869€) (Μαξιλαράκι) '''Ερώτηση 9η  1.600.000₯χ. (4695€) Ερώτηση 8η    800.000₯χ. (2347€) Ερώτηση 7η    600.000₯χ. (1760€) Ερώτηση 6η    400.000₯χ. (1173€) '''Ερώτηση 5η    200.000₯χ. (586€) (Μαξιλαράκι) '''Ερώτηση 4η    150.000₯χ. (440€) Ερώτηση 3η    100.000₯χ. (293€) Ερώτηση 2η     75.000₯χ. (220€) Ερώτηση 1η     50.000₯χ. (146€)
2002-2004
Μετάδοση: Από τον Ιανουάριο του 2002 στο Mega Channel, και από το φθινόπωρο του 2002 στην ΕΡΤ. Παρουσιαστής: Σπύρος Παπαδόπουλος
Ερώτηση 15η 150.000€ Ερώτηση 14η 80.000€ Ερώτηση 13η  40.000€ Ερώτηση 12η  20.000€ Ερώτηση 11η  10.000€ Ερώτηση 10η   5000€ (Μαξιλαράκι) Ερώτηση  9η   4000€ Ερώτηση  8η   2000€ Ερώτηση  7η   1500€ Ερώτηση  6η   1000€ Ερώτηση  5η     500€ (Μαξιλαράκι) Ερώτηση  4η     400€ Ερώτηση  3η     300€ Ερώτηση  2η     200€ Ερώτηση  1η     100€
2006
Μετάδοση: Alpha TV Παρουσιαστής: Θοδωρής Αθερίδης
2022
Μετάδοση: ΑΝΤ1 TV Παρουσιαστής: Γρηγόρης Αρναούτογλου
Ο παίκτης, αν δεν γνωρίζει την απάντηση στην ερώτηση που του έτυχε, έχει τη δυνατότητα να σταματήσει, κερδίζοντας το ποσό που έχει συγκεντρώσει ως εκείνη την στιγμή.
Λήξη παιχνιδιού
Το παιχνίδι για τον κάθε παίκτη μπορεί τελειώσει με 3 πιθανούς τρόπους:
α) Εάν δώσει μία λανθασμένη απάντηση οπότε είτε φέυγει με άδεια χέρια (αν έχει χάσει σε μία από τις πρώτες 5 ερωτήσεις) είτε κερδίζει το μικρό ή το μεγάλο μαξιλαράκι (αν έχει καταφέρει προηγουμένως να απαντήσει σωστά στην 5η ή 10η ερώτηση αντίστοιχα)
β) Εάν αποφασίσει να σταματήσει οπότε κερδίζει το ποσό της τελευταίας ερώτησης που απάντησε σωστά
γ) Εάν καταφέρει να απαντήσει σωστά σε όλες τις ερωτήσεις οπότε κερδίζει το μέγιστο χρηματικό έπαθλο
Αν ο χρόνος του επεισοδίου τελειώσει πριν ο παίκτης προλάβει να ολοκληρώσει το παιχνίδι του, τότε συνεχίζει και στο επόμενο επεισόδιο.
Περιοδικό Τηλεθεατής
Από το 1999 ως το 2002, κάθε Παρασκευή έβγαινε, μαζί με το περιοδικό Τηλεθεατής, μια κάρτα του τηλεπαιχνιδιού, που έγραφε Παίξτε και κερδίστε!. Όσοι αγόραζαν την κάρτα μαζί με το περιοδικό είχαν την δυνατότητα να κερδίσουν λεφτά. Ενδεικτικά, όσοι πήραν τις κάρτες, έβρισκαν 15 ποσά, όπου στο καθένα αντιστοιχούσε σε μια σειρά από νούμερα, από το 101 ως το 235. Σε κάθε επεισόδιο (Δευτέρα-Παρασκευή), εμφανίζονταν 14 νούμερα από όλα αυτά (κάθε φορά και διαφορετικά νούμερα). 14 (τα νούμερα) επί 5 (οι μέρες της εβδομάδας) έχουμε συνολικά 70 νούμερα ανά εβδομάδα. Εάν κάποιο από τα νούμερα που έδειχνε ο παρουσιαστής, αντιστοιχούσε στην κάρτα, τότε ο άνθρωπος που είχε την κάρτα το σημείωνε. Εάν στο τέλος των πέντε ημερών (δηλαδή και στο τέλος του επεισοδίου της Παρασκευής), είχε κάποιος συμπληρώσει όλους τους αριθμούς που αντιστοιχούσαν σε κάποιο ποσό της κάρτας, τότε κέρδιζε το συγκεκριμένο ποσό.
Hot Seat
Το Hot Seat ήταν τηλεπαιχνίδι γνώσεων, βασισμένο στο ίδιο βρετανικό Who Wants to be a Millionaire, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 2014 έως και το 2016 στον ΣΚΑΪ, με παρουσιαστή, τον ηθοποιό Γιάννη Ζουγανέλη.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά τηλεπαιχνίδια
Καλλιρρόη Τρικάλων
Η Καλλιρρόη είναι οικισμός στην Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Η Καλλιρόη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.040 μέτρων στις πλαγιές του όρους Κέδρος της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Η Καλλιρρόη ανήκει στην Κοινότητα Ασπροποτάμου και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 42 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 150.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Κοινότητα Ασπροποτάμου Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Κορνέντο αλλ'Ιζάρκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Γιαχία Αντιόχειας
Ο Γιάχια της Αντιόχειας, πλήρες όνομα Γιάχια ιμπν Σαΐντ αλ-Αντάκι (Yaḥya ibn Saʿīd al-Anṭākī', αραβικά: يحيى بن سعيد الأنطاكي), ήταν Μελχίτης Χριστιανός γιατρός και ιστορικός του ενδέκατου αιώνα.
Η Ιστορία του εκδόθηκε και επιμελήθηκε στα γαλλικά στον Τόμο 18 του έργου Patrologia Orientalis το 1928, και επίσης στην ιταλική γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί ιατροί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Ελ Άλτο
Το Ελ Άλτο (El Alto) είναι πόλη στη Βολιβία, τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής της Λα Πας. Είναι κτισμένο στα Αλτιπλάνος, σε υψόμετρο 4.150 μέτρων και είναι η ψηλότερη μεγάλη πόλη στον κόσμο. Το Ελ Άλτο είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις της χώρας και έχει πληθυσμό 974.754 (2011).
Το ξηρό οροπέδιο πάνω από τη Λα Πας ήταν ακατοίκητο μέχρι το 1903, όταν οι σιδηροδρομικές γραμμές από τη λίμνη Τιτικάκα και την Αρίκα έφτασαν στο χείλος του φαραγγιού, μέσα στο οποίο βρίσκεται η Λα Πας, και κατασκευάστηκαν ο σιδηροδρομικό σταθμός της Λα Πας, μαζί με τις κατοικίες των εργατών. Το 1925 κατασκευάστηκε ένας αεροδιάδρομος ως βάση για την αεροπορία της Βολιβίας. Το 1939 άνοιξε το πρώτο σχολείο στο Ελ Άλτο. Το Ελ Άλτο άρχισε να αναπτύσσεται ταχύτατα όταν συνδέθηκε με το υδρευτικό δίκτυο της Λα Πας, ενώ η γη μέσα στο φαράγγι έγινε ακριβότερη. Με διοικητική απόφαση, το 1985 το Ελ Άλτο διαχωρίστηκε πολιτικά από τη Λα Πας και το 1987 αναγνωρίστηκε ως πόλη. Το 1994 έγινε έδρα της ρωμαϊκής επισκοπής του Ελ Άλτο.
Στη πόλη βρίσκεται το διεθνές αεροδρόμιο του Ελ Άλτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Βολιβίας
Τόμι Σμιθ
Ο Τόμι Σμιθ (Tommie Smith, γεννήθηκε 6 Ιουνίου 1944) είναι Αμερικανός πρώην αθλητής στίβου σε αγώνες ταχύτητας, χρυσός Ολυμπιονίκης και ακτιβιστής. Κατά τη διάρκεια της απονομής του χρυσού μεταλλίου στην Ολυμπιάδα του 1968 στην Πόλη του Μεξικού, συγκλόνισε την διεθνή κοινή γνώμη με την πράξη του να σταθεί σκυφτός και αμίλητος, υψώνοντας στον αέρα το δεξί του χέρι σε σφιγμένη γροθιά, όπου φορούσε ένα μαύρο γάντι το οποίο συμβόλισε τον αγώνα των μαύρων ενάντια στο ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις.
Ολυμπιακός λόφος άλματος του Λε Μοντ
Ο Ολυμπιακός λόφος άλματος του Λε Μοντ (Le Tremplin Olympique du Mont) είναι αθλητική εγκατάσταση του άλματος με σκι, που κατασκευάστηκε για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 στο Σαμονί της Γαλλίας.
Τόμι Σμιθ
Βιογραφία
Ο Σμιθ γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου του 1944 στο Κλάρκσβιλ του Τέξας και είναι το έβδομο από τα 12 παιδιά μιας οικογένειας αφροαμερικανών. Κατά την παιδική του ηλικία υπέφερε από πνευμονία. Δούλεψε σε φυτείες καλαμποκιού και πήγε σχολείο στη Νότια Καλιφόρνια όπου οι μαύροι παρακολουθούσαν μαθήματα χωριστά από τους λευκούς ενώ κατάφερε να εισέλθει στο κολεγίο του Σαν Χοσέ χάρη σε υποτροφία.
Εντάχθηκε στο κίνημα των Μαύρων Πάνθηρων από νωρίς. Στις 24 Ιουλίου του 1966, μαζί με τους Ρόμπερτ Φρέι, Λι Έβανς και Θέρον Λιούις, κατέρριψαν στο Λος Άντζελες το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4x400 μέτρα σκυταλοδρομία κι έγινε η πρώτη ομάδα που κατέβηκε τα 3 λεπτά (2.59,6). Στις 20 Μαΐου του 1967, στο Σαν Χοσέ (Καλιφόρνια), κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μ. . Την ίδια χρονιά, κατέκτησε στην Πανεπιστημιάδα ένα χρυσό και ένα αργυρό μετάλλια στους δρόμους των 200 και 100 μ. αντίστοιχα.
Ολυμπιακός λόφος άλματος του Λε Μοντ
Γενικές πληροφορίες
Η εγκατάσταση χτίστηκε το 1905. Ο άλτης ξεκινούσε την προσπάθειά του από ύψος 1.189,8 μέτρων και διένυε μία απόσταση 79,4 μέτρων πριν βρεθεί στο σημείο απογείωσης, το οποίο βρισκόταν στα 1.152,8 μέτρα ύψος.
Τόμι Σμιθ
Βιογραφία
Στις 16 Οκτωβρίου του 1968, στους Ολυμπιακούς Αγώνες που διεξήχθησαν στην Πόλη του Μεξικού, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον τελικό των 200 μέτρων ανδρών καταρρίπτοντας και το παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 19,83 δευτερόλεπτα. Κατά την απονομή, ο Σμιθ, μαζί με το συμπατριώτη του Τζον Κάρλος που κατετάγη τρίτος, προέβησαν σε κίνηση διαμαρτυρίας κατά του ρατσισμού εναντίον των μαύρων στις Η.Π.Α., υψώνοντας στον αέρα το δεξί και αριστερό χέρι αντίστοιχα με σφιγμένες γροθιές, στα οποία φορούσαν ένα μαύρο γάντι. Ο πρόεδρος της ΔΟΕ Έιβερι Μπράντατζ έκρινε ότι ήταν μια εγχώρια πολιτική εκδήλωση ακατάλληλη για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και απέκλεισε τους δύο αθλητές από τη συνέχεια των αγώνων. Ο δεύτερος Ολυμπιονίκης Αυστραλός Πίτερ Nόρμαν ανέβηκε στο βάθρο με την κονκάρδα της Ολυμπιακής Καμπάνιας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που ήδη φορούσαν οι συναθλητές του. Ο Νόρμαν, όχι μόνο ήταν ενήμερος για τη διαμαρτυρία των συναθλητών του, αλλά ήταν αυτός που έδωσε τη λύση, όταν ο Κάρλος διαπίστωσε ότι είχε ξεχάσει τα γάντια του, στο ολυμπιακό χωριό. Ο Αυστραλός προέτρεψε τον Αμερικανό, να φορέσει το αριστερό γάντι του Σμιθ, κάτι που έγινε και έτσι ο Κάρλος σήκωσε το αριστερό του χέρι, που ήταν αντίθετος με τον παραδοσιακό χαιρετισμό της “Μαύρης δύναμης". Η στάση του αυτή είχε αρνητικές συνέπειες και για τη δική του καριέρα, αλλά οι δύο Αμερικανοί ήταν ανάμεσα σε αυτούς που μετέφεραν το φέρετρο του το 2006 στην κηδεία του.
Ολυμπιακός λόφος άλματος του Λε Μοντ
Γενικές πληροφορίες
Κατά τη διάρκεια των Αγώνων, η εγκατάσταση χρησιμοποιήθηκε τόσο για το αγώνισμα του άλματος με σκι, όσο και για το τμήμα του άλματος με σκι στο βόρειο σύνθετο.
Τόμι Σμιθ
Βιογραφία
thumb|250px|Ο Τόμι Σμιθ στη μέση στην τελετή απονομής των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ολυμπιακός λόφος άλματος του Λε Μοντ
Γενικές πληροφορίες
Μετά το τέλος των Αγώνων χρησιμοποιήθηκε ως εγκατάσταση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος χιονοδρομίας το 1937 και της Χειμερινής Πανεπιστημιάδας του 1960, ενώ ανακαινίστηκε το 1998.
Τόμι Σμιθ
Βιογραφία
Οι δύο αθλητές αντιμετώπισαν πολλά προβλήματα κατά την επιστροφή τους στην Αμερική, όπου μέρος των συμπατριωτών τους τους αποδοκίμασε, ενώ έγιναν ήρωες για τους ακτιβιστές και τις κοινότητες των μαύρων. Για χρόνια, και οι δύο δυσκολεύοταν να βρουν καλές δουλειές. Οι γάμοι τους αντιμετώπισαν προβλήματα, ενώ και τα παιδιά τους εκφοβίστηκαν στο σχολείο. Οι εργοδότες τους απέφευγαν. Ο Σμιθ και ο Κάρλος αποκλείστηκαν ισόβια από τη συμμετοχή στιν Ολυμπιάδες. Ωστόσο, ο Σμιθ συνεχίζει έως και σήμερα τον αγώνα του, μετέχοντας σε ομιλίες ή δίνοντας διαλέξεις. Ένα χρόνο μετά τη νίκη του στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Σμιθ πήρε το πτυχίο του στις Κοινωνικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Σαν Χοσέ και συνέχισε με μεταπτυχιακό στην Κοινωνική Αλλαγή στο Κολέγιο Γκόνταρντ. Εκτός από τον στίβο, ο Σμιθ ασχολήθηκε και με το αμερικανικό ποδόσφαιρο. Η αναγνώριση άργησε δεκαετίες όταν έγινε καθηγητής και αθλητικός διευθυντής στο Oberlin College και στη συνέχεια καθηγητής σε ένα κολέγιο κοντά στο Λος Άντζελες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Πυρκαγιές στην Αυστραλία το 2019-2020
μικρογραφία|Εικόνες από τον δορυφόρο Aqua της NASA. Οι κόκκινες φωτεινές ενδείξεις είναι πυρκαγιές, ενώ σημειώνονται και πόλεις Από τον Ιούνιο του 2019 μέχρι και σήμερα η Αυστραλία βιώνει το μεγαλύτερο κύμα πυρκαγιών στην ιστορία της χώρας. Οι καταστροφές που έχουν προκληθεί είναι τεράστιες, αφού οι πυρκαγιές έχουν ήδη κάψει έκταση περίπου 26 εκατομμυρίων στρεμμάτων, κατέστρεψαν περισσότερα από 2.500 κτίρια (συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 1.300 κατοικιών), προκάλεσαν τον θάνατο 28 ανθρώπων και περισσότερων από 1,1 δισεκατομμυρίων ζώων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλία Κατηγορία:Πυρκαγιές
Χαϊνάν
Η Χαϊνάν (Κινέζικα: 海南岛) είναι το μεγαλύτερο νησί που διοικείται από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας με έκταση 33.210 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, απέναντι από την επαρχία Γκουανγκντόνγκ και αποτελεί την ομώνυμη επαρχία. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Χαϊκόου με 2.046.189 κατοίκους (2010).
Είναι το μεγαλύτερο νησί της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Είναι υπό τον έλεγχο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας από το 1950.
Gulfstream G500
Τα Gulfstream G500 και G550 είναι επιχειρηματικά αεροσκάφη, κατασκευασμένα από την Gulfstream Aerospace και αποτελούν εκδόσεις του Gulfstream V.
Gulfstream G500
Το Gulfstream G500 είναι έκδοση του Gulfstream V η οποία παρουσιάστηκε το 2002 και πιστοποιήθηκε από την FAA το 2003. Εισήχθη σε υπηρεσία το 2004. Έχει μικρότερη χωρητικότητα καυσίμου από το G550 και εμβέλεια 10,742 χιλιομέτρων, την ίδια εξωτερική εμφάνιση και πιλοτήριο, δίχως το σύστημα ενίσχυσης της όρασης (Enhanced Vision System), το οποίο όμως μπορεί να τοποθετηθεί κατόπιν παραγγελίας.
Gulfstream G550
Το Gulfstream G550 παρουσιάστηκε στην αγορά το 2003 και είχε αυξημένες επιδόσεις, με την εμβέλεια να έχει αυξηθεί στα 12,501 χιλιόμετρα, καθιστώντας το επιχειρηματικό αεροσκάφος με την μεγαλύτερη ταχύτητα στον κόσμο. Το πιλοτήριο είναι εξοπλισμένο με τέσσερις οθόνες πολλαπλών χρήσεων και σύστημα ενίσχυσης της όρασης (Enhanced Vision System), για μεγαλύτερη ασφάλεια σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας.
Κύριοι ανταγωνιστές του Gulfstream 550 είναι τα Airbus Corporate Jet, Boeing Business Jet και Bombardier Global Express.
Χρήστες
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιεί 2 Gulfstream G500 για μεταφορά σημαντικών προσώπων (VIP transport) και κυρίως μεταφορά κυβερνητικών αξιωματούχων. Τα αεροσκάφη είναι εξοπλισμένα με συστήματα αντιπυραυλικής προστασίας.
Η πολεμική αεροπορία της Σιγκαπούρης παρήγγειλε 4 Gulfstream G550 για χρήση σε αποστολές Έγκαιρης Προειδοποίησης (AEW). Το πρώτο αναμένεται να παραδοθεί το 2008 και αναμένεται να καταστούν επιχειρησιακά μέχρι το 2010.
Πηγές
Αυτό το άρθρο αντλεί πληροφορίες από μία ιστοσελίδα της Αμερικανικής Κυβέρνησης (This article contains information that came from a US Government website, in the public domain). USAF Website FAA G550 ownership registry by state
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Επιχειρηματικά αεροσκάφη G500
Γιώργος Σκαλενάκης
Ο Γιώργος Σκαλενάκης (Πορτ Σάιντ, Αίγυπτος, 17 Μαΐου 1926 - Αθήνα, 14 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και ηθοποιός.
Ο Σκαλενάκης αποφοίτησε από την Ακαδημία Κινηματογράφου της Πράγας, όπου υπήρξε συμμαθητής του φίλου του Μίλος Φόρμαν. Επιλέχθηκε από τη σπουδαία Κατίνα Παξινού για να σκηνοθετήσει τη μοναδική ταινία στην οποία η διάσημη Ελληνίδα καλλιτέχνης πρωταγωνίστησε μιλώντας τη μητρική της γλώσσα ("Το Νησί της Αφροδίτης"). Γνωστότερες ταινίες του Γ. Σκαλενάκη είναι: "Διπλοπενιές" (1966) με συμμετοχή στο Φεστιβάλ Σαν Σεμπάστιαν 1966,     "Αχ αυτή η γυναίκα μου" (1967), "Ντάμα Σπαθί" (1966) με επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Σικάγου 1969, "Χορεύοντας Σιρτάκι" (1967), "Επιχείρησις Απόλλων" (1968), "Βυζαντινή Ραψωδία" (1968) κ.α. Ο Σκαλενάκης εργάσθηκε και στην ελληνική τηλεόραση, ενώ δίδαξε επί σειρά ετών σκηνοθεσία στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργος Σταυράκος και για 26 χρόνια στην Ανώτερη Δραματική Σχολή Βεάκη.
Απεβίωσε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2014.
Πηγή
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γουσταύος Γ΄ της Σουηδίας
Ο Γουσταύος Γ’ (Σουηδικά: Gustav III) (24 Ιανουαρίου ή 13 Ιανουαρίου του 1746 - 29 Μαρτίου του 1792), ήταν ο βασιλιάς της Σουηδίας, την περίοδο,  από το 1771 έως το 1792, από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αδόλφου Φρειδερίκου και της Βασίλισσα Λουίζας Ουλρίκας (αδελφή του βασιλιά Φρειδερίκου Β’ του Μέγας της Πρωσίας), και πρώτος ξάδερφος της αυτοκράτειρας Μεγάλης Αικατερίνης της Ρωσίας μέσω της κοινής τους καταγωγής από τον Χριστιανό Αύγουστο, Πρίγκιπα του Οϊτίν και τη σύζυγο του Αλμπερτίνα Φρειδερίκη του Μπάντεν-Ντούρλαχ.
Ο Γουσταύος δεν δίστασε να εκφράσει την αντίθεση του για την κατάχρηση πολιτικών προνομίων από τους ευγενείς από την εποχή του Βασιλιά Κάρολου ΙΒ΄. Κατέλαβε την εξουσία το 1772 κατά τη Σουηδική Επανάσταση (η οποία τερμάτισε την Εποχή της Ελευθερίας), ξεκινώντας μια εκστρατεία για την αποκατάσταση ενός μέτρου Βασιλικής Απολυταρχίας. Αυτό το μέτρο ολοκληρώθηκε με τον Νόμο της Ένωσης και της Ασφάλειας του έτους 1789, και εξάλειψε τις περισσότερες από τις εξουσίες που άσκησε το Σουηδικό Κοινοβούλιο, αλλά ταυτόχρονα άνοιξε την κυβέρνηση για όλους τους πολίτες.
Ως προπύργιο του διαφωτισμένου δεσποτισμού, ο Γουσταύος ξόδεψε σημαντικά δημόσια κεφάλαια σε πολιτιστικά εγχειρήματα, τα οποία ήταν αμφιλεγόμενα μεταξύ των επικριτών του, καθώς και στρατιωτικές προσπάθειες για να καταλάβει τη Νορβηγία με τη βοήθεια της Ρωσίας. Προσπάθησε να ανακτήσει ξανά τις σουηδικές βαλτικές κυριαρχίες που χάθηκαν στον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο μέσω του αποτυχημένου Σουηδο-Ρωσικού πολέμου. Παρ' όλα αυτά, η επιτυχημένη ηγεσία του στη Μάχη του Σβένσκουντ απέτρεψε την πλήρη στρατιωτική ήττα και σήμανε ότι η σουηδική στρατιωτική δύναμη θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί.
Μετά την εξέγερση εναντίον της γαλλικής μοναρχίας το 1789, ο Γουσταύος επιδίωξε μια συμμαχία πριγκίπων με στόχο τη πάταξη της εξέγερσης εναντίον του Γάλλου ομολόγου του, Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ’, προσφέροντας σουηδική στρατιωτική βοήθεια καθώς και την ηγεσία του. Το 1792 τραυματίστηκε από ένα πυροβολισμό στο κάτω μέρος της πλάτης κατά τη διάρκεια ενός χορού μεταμφιεσμένων, ως μέρος μιας προσπάθειας κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, αλλά κατάφερε να αναλάβει τη διοίκηση και να καταστρέψει την εξέγερση πριν αποβιώσει από σήψη 13 ημέρες αργότερα, μια περίοδο κατά την οποία έλαβε συγνώμη από πολλούς από τους πολιτικούς του εχθρούς. Οι τεράστιες δυνάμεις του Γουσταύου τέθηκαν στα χέρια μιας αντιβασιλείας κάτω από τον αδελφό του, πρίγκιπα Κάρολο, αλλά και από τον Γουσταύο Αδόλφο Ρέϊτερχολμ, έως ότου ο γιος του Γουσταύος Δ’ Αδόλφος αναλάβει το θρόνο κατά την ενηλικίωση του το 1796. Έτσι, η μοναρχία του Γουσταύου Γ’ επέζησε μέχρι το 1809, όταν ο γιος του εκδιώχθηκε σε άλλο πραξικόπημα, που καθιέρωσε οριστικά το κοινοβούλιο ως την κυρίαρχη πολιτική δύναμη.
Ως προστάτης και ευεργέτης των τεχνών και της λογοτεχνίας, ο Γουσταύος ίδρυσε τη Σουηδική Ακαδημία, δημιούργησε μια εθνική φορεσιά και έχτισε τη Βασιλική Σουηδική Όπερα. Το 1772 ίδρυσε το Βασιλικό Τάγμα της Βάσας για να αναγνωρίσει και να επιβραβεύσει τους Σουηδούς που είχαν συμβάλει στην πρόοδο της γεωργίας, της εξόρυξης και του εμπορίου.
Το 1777, ο Γουσταύος Γ’ ήταν ο πρώτος τυπικά ουδέτερος αρχηγός κράτους στον κόσμο που αναγνώρισε τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του πολέμου για ανεξαρτησία από τη Μεγάλη Βρετανία. Μέσω της απόκτησης του νησιού Άγιος Βαρθολομαίος το 1784, ο Γουσταύος διευκόλυνε την αποκατάσταση των σουηδικών υπερπόντιων αποικιών στην Αμερική, καθώς έφερε μεγάλα προσωπικά κέρδη από το διατλαντικό εμπόριο σκλάβων.
Βασιλικός τίτλος
Ο Γουσταύος ήταν γνωστός στη Σουηδία και στο εξωτερικό με τους βασιλικούς τίτλους:
Παιδικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο Γουσταύος γεννήθηκε στη Στοκχόλμη. Τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής του βρισκόταν κάτω από τη διδασκαλία και τη φροντίδα της γκουβερνάντας του, Χέντβιγκ Ελισάβετ Στρόμφελτ, ενώ στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε από τον Κάρολο Γουσταύο Τέσσιν και τον Κάρολο Φρειδερίκο Σέφερ (οι οποίοι ήταν από τους πιο επιφανείς Σουηδούς πολιτικούς της εποχής). Παρ 'όλα αυτά, το μεγαλύτερο μέρος της διαμόρφωσης της πρώιμης εκπαίδευσης του, ίσως οφειλόταν στον ποιητή και ιστορικό Όλοφ φον Νταλίν.
Η κρατική παρέμβαση στην παιδεία του ως μικρό παιδί προκάλεσε σημαντικές πολιτικές αναταραχές στη βασιλική οικογένεια. Οι γονείς του Γουσταύου τον δίδαξαν να περιφρονεί τους κυβερνήτες που του επιβλήθηκαν από το Κοινοβούλιο, και η ατμόσφαιρα της ίντριγκας και της υποκρισίας στην οποία μεγάλωσε τον έκαναν έμπειρο στην τέχνη της απάτης.
Ακόμη και οι πιο εχθρικοί δάσκαλοι του εξεπλάγησαν από τον συνδυασμό των φυσικών του δώρων.
Γάμος και παιδιά
Ο Γουσταύος παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Σοφία Μαγδαληνή, κόρη του βασιλιά Φρειδερίκου Ε’ της Δανίας, δια αντιπροσώπου στο Ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ της Κοπεγχάγης, την 1η Οκτωβρίου του 1766, ενώ ο επίσημος γάμος τους έγινε στη Στοκχόλμη στις 4 Νοεμβρίου 1766. Ο Γουσταύος αρχικά εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της Σοφίας Μαγδαληνής, αλλά απογοητεύτηκε στην πορεία από τον υπερβολικά ήπιων τόνων χαρακτήρα της. Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος, εν μέρει λόγω ασυμβατότητας της ιδιοσυγκρασίας τους, αλλά ακόμη περισσότερο λόγω της παρέμβασης της ζηλότυπης μητέρας του Γουσταύου, της Βασίλισσας Λουΐζας Ούλρικας.
Παρόλα αυτά απέκτησαν δύο παιδιά: τον Πρίγκιπα του Στέμματος Γουσταύο Αδόλφο (1778–1837) και τον Πρίγκιπα Κάρολο Γουσταύο, Δούκα της Σμόλαντ (1782–1783). Για την ολοκλήρωση του γάμου τους, ο βασιλιάς και η βασίλισσα ζήτησαν βοήθεια από τον Κόμη Αδόλφου Φρειδερίκου Μούνκ, σύμφωνα με πληροφορίες λόγω ανατομικών προβλημάτων και των δύο συζύγων. Μάλιστα οι κακές γλώσσες έλεγαν ότι η βασίλισσα έμεινε έγκυος από τον Μούνκ, με αποτέλεσμα να είναι εκείνος ο αληθινός πατέρας του πρίγκιπα Γουσταύου Αδόλφου. Αυτές τις διαδόσεις τις ασπάστηκε και η μητέρα του Γουσταύου Γ’, με αποτέλεσμα να χαλάσουν οι σχέσεις τους. Φημολογήθηκε επίσης εκείνη την εποχή ότι ο Βασιλιάς ήταν ομοφυλόφιλος, μια πιθανότητα που ισχυρίστηκαν ορισμένοι συγγραφείς. Κάποιοι ως απόδειξη αυτής της υπόνοιας θεωρούσαν ότι ήταν οι στενές προσωπικές σχέσεις που είχε ο Βασιλιάς με δύο από τους αυλικούς του, τον Κόμη Άξελ φον Φέρσεν και τον Βαρόνο Γουσταύο Άρμφελτ. Η νύφη του, η Καρλόττα αναφέρθηκε έμμεσα στο θέμα αυτό μέσα από το διάσημο ημερολόγιο της.
Μολαταύτα, ο καθηγητής Ερρίκος Λοννρόθ της Σουηδικής Ακαδημίας, ο οποίος περιέγραψε τη βοήθεια που παρείχε ο Μούνκ στο βασιλικό ζεύγος, δήλωσε ότι δεν υπάρχει πραγματική βάση που να τεκμηριώνει ότι ο Γουσταύος Γ’ ήταν ομοφυλόφιλος. Όταν γεννήθηκε ο δεύτερος γιος του, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ως προς τη νομιμότητα του και το αγόρι ήταν δυνατό και υγιές. Ο Βασιλιάς το αγαπούσε πολύ και υπέστη σοβαρές ψυχικές και σωματικές αντιδράσεις κατά την ασθένεια και το θάνατο του μωρού. Η άνοιξη του 1783 έχει θεωρηθεί σημείο καμπής στην προσωπικότητα του βασιλιά. Μετά τον αμφιλεγόμενο θάνατο της μητέρας του το 1782, βρήκε παρηγοριά στη γέννηση του Δούκα της Σμόλαντ, αλλά ακολούθησε μεγάλη θλίψη όταν το παιδί πέθανε τον επόμενο χρόνο.
Η πολιτική ενός φυσικού κληρονόμου
Ο Γουσταύος παρενέβη για πρώτη φορά στην πολιτική κατά τη διάρκεια της κρίσης του Δεκεμβρίου του 1768, όταν ανάγκασε την κυρίαρχη φατρία του κόμματος «Cap» (η οποία αντιπροσώπευε κυρίως τα συμφέροντα των αγροτών και των κλήρων), να συγκαλέσει Συνέλευση, από την οποία ήλπιζε ότι θα γινόταν μεταρρύθμιση του συντάγματος για να μεγαλώσει η δύναμη του Στέμματος. Εντούτοις, το νικηφόρο κόμμα «Hat» (το οποίο εκπροσωπούσε κυρίως τα συμφέροντα της αριστοκρατίας και του στρατιωτικού κατεστημένου), αρνήθηκε να εξαργυρώσει τις υποσχέσεις που είχε δώσει πριν από τις προηγούμενες εκλογές. «Το ότι χάσαμε τη συνταγματική μας μάχη δεν με ενοχλεί τόσο πολύ», έγραψε με πικρία ο Βασιλιάς, «αλλά αυτό που με απογοητεύει είναι το να βλέπω το φτωχό μου έθνος τόσο βυθισμένο στην εξαχρείωση και την απόλυτη αναρχία.»
Κατά την επιστροφή του στην πατρίδα του, ο Γουσταύος πραγματοποίησε μια σύντομη επίσκεψη στον θείο του, τον Μέγα Φρειδερίκο, στο Πότσνταμ. Εκείνος ενημέρωσε ευθέως τον ανιψιό του ότι, είχε εγγυηθεί την ακεραιότητα του υφιστάμενου σουηδικού συντάγματος, σε συνεργασία με τη Ρωσία και τη Δανία. Συμβούλεψε τον νεαρό μονάρχη να διαδραματίσει το ρόλο του μεσολαβητή και να απέχει από τη βία.
Επανάσταση
Τη στιγμή της ένταξης του, το Σουηδικό Κοινοβούλιο κατείχε περισσότερη εξουσία από τη μοναρχία. Εντούτοις, στη συνέχεια διχάστηκε ανάμεσα στα αντίπαλα κόμματα, «Hat» και «Cap». Κατά την επιστροφή του στη Σουηδία, ο Γουσταύος Γ’ προσπάθησε ανεπιτυχώς να μεσολαβήσει στο να υπάρξει σύμπνοια μεταξύ των διαιρεμένων τμημάτων. Μάλιστα στις 21 Ιουνίου 1771, άνοιξε την πρώτη του Συνέλευση με μια ομιλία που προκάλεσε ισχυρά συναισθήματα. Δίχως άλλο, ήταν η πρώτη φορά σε περισσότερο από έναν αιώνα που ένας Σουηδός βασιλιάς είχε απευθυνθεί στο Κοινοβούλιο στη μητρική του γλώσσα. Τόνισε την ανάγκη όλα τα κόμματα να θυσιάσουν τις εχθρότητες τους για το κοινό καλό. Μάλιστα δήλωσε ότι ως «ο πρώτος πολίτης ενός ελεύθερου λαού», θα μεσολαβούσε στο να τα βρουν μεταξύ τους οι αντιμαχόμενες φατρίες. Αν και δημιουργήθηκε μια επιτροπή καλής θέλησης με αυτές τις προϋποθέσεις, πολύ σύντομα κυριάρχησε η πολιτική παράταξη των «Caps»
Κάτω από την κυριαρχία τους, η Σουηδία κινδύνευε να πέσει θύμα των πολιτικών φιλοδοξιών της Ρωσίας. Μέχρι στιγμής, όλα έδειχναν ότι το κράτος επρόκειτο να απορροφηθεί από τη Βόρεια Συμφωνία που ζητήθηκε από τον Ρώσο αντιπρόεδρο, Κόμη Νικήτα Πανίν. Γι' αυτό το λόγο πολλοί πίστευαν ότι μόνο ένα γρήγορο και ξαφνικό πραξικόπημα μπορούσε να διατηρήσει την ανεξαρτησία της Σουηδίας.
Ο Γουσταύος Γ΄ πλησίασε τον Τζέικομπ Μάγκους Σπρένγκπορντεν, ένας Φινλανδός ευγενής, ο οποίος είχε υποστεί την εχθρότητα του κόμματος «Cap», με την προοπτική να πυροδοτήσουν την Επανάσταση. Εκείνος δεσμεύτηκε ότι θα πολιορκούσε το φρούριο του Σβίαμποργκ στη Φινλανδία με πραξικόπημα. Όταν Τζέικομπ Μάγκους ένιωσε ασφαλής, επιδίωξε να πλεύσει για τη Σουηδία, για να ενωθεί με τον βασιλιά και τους συμμάχους του κοντά στη Στοκχόλμη και να αναγκάσει τις παρατάξεις να αποδεχθούν το νέο σύνταγμα που υπαγόρευε ο βασιλιάς.
Ολόκληρη η επαναστατική επιχείρηση καλύφθηκε με δάνεια που προήλθαν από τον Γάλλο χρηματοδότη Νικολά Μπουζόν, και οργανώθηκαν από τον Σουηδό πρέσβη στη Γαλλία, Κόμη Κρούτς.
Στις 6 Αυγούστου 1772, ο Τολλ κατάφερε μπλοφάροντας να κερδίσει το φρούριο του Κρίστιανσταντ, ενώ στις 16 Αυγούστου, ο Σπρένγκπορντεν κατάφερε να αιφνιδιάσει το Σβίαμποργκ, αλλά αντίθετοι άνεμοι τον εμπόδισαν να περάσει στη Στοκχόλμη. Σύντομα όμως, συνέβησαν γεγονότα που καθιστούσαν περιττή την παρουσία του.
Στις 16 Αυγούστου, ο αρχηγός της παράταξης «Cap», Τούρε Ράντμπακ, έφτασε στη Στοκχόλμη με νέα για την εξέγερση στο νότο και ο Γουσταύος βρέθηκε απομονωμένος ανάμεσα σε εχθρούς. Ο Σπρένγκπορντεν βρισκόταν στη Φινλανδία με τρομερή κακοκαιρία. Εν τω μεταξύ, ο Τολλ ήταν 800 χιλιόμετρα μακριά, ενώ οι ηγέτες της παράταξης «Hat» ήταν κρυμμένοι. Ο Γουσταύος αποφάσισε τότε να κάνει το αποφασιστικό χτύπημα χωρίς να περιμένει την άφιξη του Σπρένγκπορντεν.
Ενήργησε αμέσως. Το απόγευμα της 18ης Αυγούστου, όλοι οι αξιωματικοί που πίστευε ότι μπορούσε να εμπιστευτεί έλαβαν μυστικές οδηγίες για να συγκεντρωθούν στη μεγάλη πλατεία με θέα στο οπλοστάσιο το επόμενο πρωί. Στις 19 Αυγούστου και 10 η ώρα, ο Βασιλιάς ανέβηκε στο άλογο του και κατευθύνθηκε προς το οπλοστάσιο. Στο δρόμο, οι οπαδοί του τον συνόδευσαν σε μικρά γκρουπ, έτσι ώστε όταν έφτασε στον προορισμό του είχε περίπου 200 αξιωματικούς στη διάθεση του.
Μπήκαν στο δωμάτιο της φρουράς στη βορειοδυτική πτέρυγα του ανακτόρου, στο οποίο βρισκόταν το Φρούριο της τιμής (Δηλαδή το αρχηγείο του Βασιλιά), και ο Γουσταύος άνοιξε τα χαρτιά με τα σχέδια του αναφέροντας στους συγκεντρωμένους αξιωματικούς του:
«Αν με ακολουθήσετε, όπως οι πρόγονοι σας ακολούθησαν τον Γουσταύο Βάσα και τον Γουσταύο Β’ Αδόλφο, τότε θα διακινδυνεύσω τη ζωή και το αίμα μου για σας και τη σωτηρία της πατρίδας!»
Εκείνοι απάντησαν: «Είμαστε πρόθυμοι να θυσιάσουμε τόσο αίμα όσο και ζωή μας στην υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότης!» Ο Γουσταύος έπειτα υπαγόρευσε έναν νέο όρκο πιστότητας και όλοι τον υπέγραψαν χωρίς δισταγμό. «Αυτό τους απάλλασσε από την πίστη τους στις παρατάξεις και τους δέσμευε αποκλειστικά να υπακούνε στον «νόμιμο βασιλιά τους, τον Γουσταύο Γ΄».