Διακυβέρνηση_στην_αρχαία_Μακεδονία
Ο Φίλιππος Β' και ο Μέγας Αλέξανδρος
Το επίλεκτο πεζικό των υπασπιστών, αποτελούμενο από επιλεγμένους άνδρες από τις τάξεις των πεζεταίρων και ίσως συνώνυμο των προγενέστερων δωρυφόρων, σχηματίστηκε κατά τη βασιλεία του Φιλίππου Β' και γνώρισε συνεχή χρήση κατά τη βασιλεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Φίλιππος Β' ήταν επίσης υπεύθυνος για την ίδρυση των βασιλικών σωματοφυλάκων και των βασιλικών πληρωτών. Ο Φίλιππος Β' ήταν επίσης σε θέση να εκτοπίσει τοξότες, συμπεριλαμβανομένων μισθοφόρων Κρητών τοξότων και ίσως μερικών γηγενών Μακεδόνων. Δεν είναι σαφές εάν οι Θράκες, οι Παίονες και οι Ιλλυριοί που πολεμούσαν ως ακοντιστές, σφενδονιστές και τοξότες που υπηρετούσαν στο μακεδονικό στρατό από τη βασιλεία του Φιλίππου Β' και μετά, επιστρατεύτηκαν ως σύμμαχοι μέσω συνθήκης ή απλώς προσελήφθησαν ως μισθοφόροι. Ο Φίλιππος Β' προσέλαβε μηχανικούς όπως ο Πολύιδος ο Θεσσαλός και ο Διάδης από την Πέλλα, οι οποίοι ήταν ικανοί να κατασκευάσουν πολιορκητικές μηχανές τελευταίας τεχνολογίας και πυροβολικό να εκτοξεύσουν μεγάλα μπουλόνια. Μετά την απόκτηση των κερδοφόρων ορυχείων στις Κρηνίδες (μετονομάστηκε σε Φιλίππους), το βασιλικό θησαυροφυλάκιο είχε την οικονομική δυνατότητα να δημιουργήσει έναν μόνιμο, επαγγελματικό μόνιμο στρατό. Η αύξηση των κρατικών εσόδων επέτρεψε στους Μακεδόνες να κατασκευάσουν για πρώτη φορά ένα μικρό ναυτικό που περιλάμβανε τριήρεις. Αν και δεν πέτυχε σε κάθε μάχη, ο στρατός του Φιλίππου Β' μπόρεσε να υιοθετήσει με επιτυχία τις στρατιωτικές τακτικές των εχθρών του, όπως ο σχηματισμός εμβολισμού (δηλαδή «ιπτάμενη σφήνα») των Σκυθών. Αυτό προσέφερε στο ιππικό πολύ μεγαλύτερη ευελιξία και ένα πλεονέκτημα στη μάχη που προηγουμένως δεν υπήρχε στον κλασικό ελληνικό κόσμο. κέντρο|μικρογραφία|450x450εσ|Αρχαία τοιχογραφία [[Αρχαίοι Μακεδόνες|Μακεδόνων στρατιωτών από τον τάφο του Αγίου Αθανασίου Θεσσαλονίκης, 4ος αιώνας π.Χ]] μικρογραφία| Τοιχογραφία ενός αρχαίου Μακεδόνα στρατιώτη ([[Θωρακίται|θορακίτης) που φοράει πανοπλία με αλυσίδα και φέρει ασπίδα θουρέως, 3ος αιώνας π.Χ., Αρχαιολογικά Μουσεία Κωνσταντινούπολης]] Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι μόνες μακεδονικές μονάδες ιππικού που δοκιμάστηκαν στη μάχη ήταν το ιππικό. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του στην Ασία κατά της Περσικής Αυτοκρατορίας σχημάτισε μια ιππαρχία (δηλαδή μονάδα μερικών εκατοντάδων ιππέων) εταίρων ιππικού αποτελούμενη εξ ολοκλήρου από Πέρσες. Όταν μετακίνησε τις δυνάμεις του στην Ασία, ο Αλέξανδρος έφερε 1.800 ιππείς από τη Μακεδονία, 1.800 ιππείς από τη Θεσσαλία, 600 ιππείς από την υπόλοιπη Ελλάδα και 900 πρόδρομους ιππείς από τη Θράκη. Ο Αντίπατρος μπόρεσε γρήγορα να ενσωματώσει 600 ντόπιους Μακεδόνες ιππείς για να πολεμήσουν στον Λαμιακό πόλεμο όταν ξεκίνησε το 323 π.Χ. Για το πεζικό του, τα πιο εκλεκτά μέλη των υπασπιστών του ορίστηκαν ως αγήματα, ωστόσο ένας νέος όρος για τους υπασπιστές εμφανίστηκε μετά τη Μάχη των Γαυγαμήλων το 331 π.Χ.: οι αργυρασπίδες («ασημένιες ασπίδες»). Οι τελευταίοι συνέχισαν να υπηρετούν και μετά τη βασιλεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μπορεί να ήταν ασιατικής καταγωγής. Συνολικά, το πεζικό αριθμούσε περίπου 12.000 άνδρες, 3.000 εκ των οποίων ήταν επίλεκτοι υπασπιστές και 9.000 πεζεταίροι. Ο Μέγας Αλέξανδρος συνέχισε τη χρήση των Κρητών τοξότων, ωστόσο γύρω από αυτή την εποχή γίνεται σαφής αναφορά στη χρήση των γηγενών Μακεδόνων τοξότων. Μετά τη Μάχη των Γαυγαμήλων, οι τοξότες από τη Δυτική Ασία οργανώθηκαν σε χιλίαρχους.