cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας
Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής διαφέρει από τα υπόλοιπα σημεία της Ελλάδας λόγω του υψομέτρου των βουνών και της μορφολογίας του εδάφους με συχνά λεκανοπέδια. Το κλίμα της περιοχής χαρακτηρίζεται εύκρατο, με βαρείς χειμώνες και ήπια καλοκαίρια, σε αντίθεση με το μεσογειακό κλίμα παραθαλάσσιων περιοχών της χώρας. Επειδή τα οροπέδια της έχουν κατεύθυνση νοτιοανατολική και δεν παρεμβάλλονται βουνά μεταξύ αυτών, οι βόρειοι άνεμοι που επικρατούν, κρατούν χαμηλά την θερμοκρασία και δημιουργούν τις προϋποθέσεις για αρκετές χιονοπτώσεις τους χειμερινούς μήνες. Παρόλο που η περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας ανήκει στο ανατολικό ηπειρωτικό τμήμα της χώρας που χαρακτηρίζεται από λιγότερες βροχοπτώσεις σε σχέση με το αντίστοιχο δυτικό, το κλίμα χαρακτηρίζεται πιο υγρό γεγονός που οφείλονται στο συνδυασμό του ορεινού της τοπίου και των λιμνών.
Περιβάλλον
Η δυτική Μακεδονία, όπως άλλωστε και ολόκληρη η Βαλκανική χερσόνησος, βρίσκονταν αρχικά στο βυθό μιας τεράστιας προϊστορικής θάλασσας, που οι επιστήμονες της έχουν δώσει το συμβολικό όνομα Τηθύς. Η "ανάδειξή" της σε ξηρά άρχισε περίπου πριν από 30.000.000 χρόνια, στην αρχή της γεωλογικής περιόδου που ονομάζεται Μειόκαινο.
Οι βασικές γεωλογικές ζώνες στην περιοχή είναι οι εξής:
Ενδιαφέρον γεωλογικό στοιχείο της περιοχής είναι τα λιγνιτοφόρα κοιτάσματα στις λεκάνες Κοζάνης-Πτολεμαΐδας, Βεγόρων, κ.α., από τα οποία τροφοδοτούνται αρκετά θερμοηλεκτρικά εργοστάσια.
Οι δασώδεις εκτάσεις της περιφέρειας καλύπτουν κυρίως τα όρη στα δυτικά και νότια τμήματα της περιφέρειας, καθώς και στα δυτικά όρια της με τα όρη του Βόρα και του Βερμίου. Στα δάση της κυριαρχούν φυλλοβόλα δένδρα όπως καστανιές, οξυές και δρύες, ενώ από τα αειθαλή συναντούμε κυρίως πεύκα και έλατα.
Οικονομία
Η δυτική Μακεδονία ως τον 20ό αι. βάσισε την ευημερία των κατοίκων της στο εμπόριο, τις μεταφορές και τη βιοτεχνία. Σήμερα είναι ανερχόμενη δύναμη στον χειμερινό τουρισμό, ενώ παράλληλα αποτελεί και την "κινητήρια δύναμη" της Ελλάδας, αφού παράγει το μεγαλύτερο ποσοστό ηλεκτρικής ενέργειας.
Διοικητική διαίρεση
Η περιφέρεια διαιρείται σε τέσσερις περιφερειακές ενότητες, οι οποίες ταυτίζονται απολύτως με τους αντίστοιχους νομούς και στις οποίες υπάγονται δώδεκα πρωτοβάθμιοι δήμοι:
2019
Ο Γιώργος Κασαπίδης εξελέγη περιφερειάρχης στον 1ο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών τον Ιούνιο του 2019, με ποσοστό 52,13% των ψήφων.
2014
Ο Θεόδωρος Καρυπίδης κέρδισε στις περιφερειακές εκλογές τον απερχόμενο Γεώργιο Δακή με 59% έναντι 41% για τον αντίπαλό του.
2010
Οι πρώτες περιφερειακές εκλογές διεξήχθησαν στις 7/14 Νοεμβρίου 2010. Βασικοί διεκδικητές ήταν δύο αιρετοί της υπό κατάργηση Νομαρχίας Κοζάνης, ο νομάρχης Γεώργιος Δακής και ο σύμβουλος Ιωάννης Παπαϊορδανίδης. Τα αναλυτικά αποτελέσματα είχαν ως εξής:
Εγγεγραμμένοι: 355.876 Α' γύρος: Ψήφισαν 209.951 (59,00%). Επ' αυτών έγκυρα 192.831 (91,85%), άκυρα 10.523 (5,01%), λευκά 6.597 (3,14%) Β' γύρος: Ψήφισαν 167.247 (47,00%). Επ'αυτών έγκυρα 152.891 (91,42%), άκυρα 6.651 (3,98%), λευκά 7.705 (4,61%)
Παλαιότερες μορφές
Η σημερινή διοικητική μορφή και διαίρεση της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας καθιερώθηκε το 2011, κατ' εφαρμογή των σχετικών διατάξεων του προγράμματος Καλλικράτης.
Για την παλαιότερη διοικητική διαίρεση που είχε καθιερωθεί με το σχέδιο Καποδίστριας, βλ. τα εξής άρθρα:
Πέτρος Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Όλντενμπουργκ
Ο Πέτρος Φρειδερίκος Γουλιέλμος, γερμ. Peter Friedrich Wilhelm (3 Ιανουαρίου 1754 - 2 Ιουλίου 1823) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Όλντενμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Αύγουστου Α΄, δούκα του Όλντενμπουργκ και της Ουλρίκας Φρειδερίκης Βιλελμίνης, κόρης του Μαξιμιλιανού, πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ.
Γεννήθηκε στο Οϊτίν (Eutin) και διαδέθηκε τον πατέρα του , όταν αυτός απεβίωσε το 1785. Λόγω της διανοητικής του ασθένειας, ο εξάδελφός του Πέτρος Α΄, επίσκοπος της Λυβέκης ανέλαβε τη διακυβέρνηση. Ο Πέτρος Φρειδερίκος Γουλιέλμος ήταν μόνο κατ' όνομα δούκας. Το 1815 το Συνέδριο της Βιέννης αναβίβασε τους δούκες σε μεγάλους δούκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Δούκες του Όλντενμπουργκ
443 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Συνθήκη των Τεμπών
Η Συνθήκη των Τεμπών σηματοδότησε το τέλος του Δεύτερου Μακεδονικού Πολέμου (200 π.Χ. - 196 π.Χ.) ανάμεσα στους Ρωμαίους και τους Μακεδόνες του Φίλιππου Ε'.
Μετά τη Μάχη των Κυνός Κεφαλών το 197 π.Χ. και τη νίκη των Ρωμαίων, οι αντιμαχόμενοι συνήλθαν στη διάσκεψη των Τεμπών. Εκεί οι Ρωμαίοι επέβαλαν τους εξής όρους: Ο Φίλιππος θα αναγκαζόταν να εγκαταλείψει όλες τις πόλεις της νότιας Ελλάδας που είχε κατακτήσει, θα παρέδιδε όλο του το στόλο, θα πλήρωνε πολεμική αποζημίωση και θα έστελνε τον γιο του Δημήτριο στη Ρώμη ως όμηρο. Παρά το τέλος του πολέμου, το 192 π.Χ. άρχισε ο Ρωμαιο - Συριακός Πόλεμος.
Τεμπων Κατηγορία:Μακεδονικοί πόλεμοι Τεμπων Τεμπων Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Θεσσαλίας
Παραδουνάβια Οκρούγκ
Η Παραδουνάβια περιφέρεια ή και Περιφέρεια Δούναβη (σερβικά: Подунавски управни округ) είναι διοικητική περιφέρεια της Δημοκρατίας της Σερβίας. Βρίσκεται στην κεντρική Σερβία με έκταση 1.248 τετραγωνικά χλμ και 198.184 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Διοικητικό κέντρο είναι η πόλη Σμεντέρεβο.
Ιστορία
Η περιφέρεια δημιουργήθηκε με την Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας το 1836 και συνεχίστηκε στο Βασίλειο της Σερβίας. Στα πλαίσια της Δημοκρατίας της Σερβίας δημιουργήθηκε με νόμο το 1992.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας Οκρουγκ Παραδουναβια Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Σερβίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
2277 Μορώ
Ο Μορώ (Moreau) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,879. Ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου Φερνάν Μορώ (Fernand Moreau).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μορώ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μορω
Εθνική Οδός 12 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 12 (ΕΟ12) είναι εθνική οδός στην Κεντρική Μακεδονία. Συνδέει την Θεσσαλονίκη με την Καβάλα, μέσω Σερρών και Δράμας. Πλέον το μεγαλύτερο μήκος της έχει αντικατασταθεί από τον Αυτοκινητόδρομο 25 και τον υπόλοιπο πρόκειται να αντικατασταθεί με τον Αυτοκινητόδρομο 22.
Επίσης, εξυπηρετεί την κίνηση προς βορρά στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Το τμήμα μεταξύ Θεσσαλονίκης και Σερρών είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού Ε79.
Η Εθνική Οδός 12 κινείται βόρεια από το κέντρο της Θεσσαλονίκης ως μια αστική οδική αρτηρία, την Οδό Λαγκαδά. Αυτό το τμήμα είναι κοινό με την Εθνική Οδό 2. Κοντά στην Ευκαρπία συναντά τον Αυτοκινητόδρομο 2 και τον ακολουθεί βορειοδυτικά μέχρι την Λητή. Συνεχίζει βορειοανατολικά, λίγο πολύ παράλληλα με τον Αυτοκινητόδρομο 25. Περνά από τον Λαχανά και διασχίζει τον ποταμό Στρυμόνα στο Στρυμωνικό. Παρακάμπτει τις Σέρρες και συνεχίζει ανατολικά προς τη Νέα Ζίχνη και τη Δράμα. Εκεί στρίβει νοτιοανατολικά. Η οδός καταλήγει στην Καβάλα.
Ιστορικό
Η Εθνική Οδός ασφαλτοστρώθηκε για πρώτη φορά τις δεκαετία του 1920 και 1930, αν και δεν ήταν πλήρως ασφαλτοστρωμένη μέχρι τη δεκαετία του 1950. Μεταξύ της δεκαετίας του 1990 και του 2004, το νότιο και το βόρειο τμήμα της εθνικής οδού μετατράπηκαν σε αυτοκινητόδρομο, ενώ ολόκληρη η οδός αναμενόταν να έχει προδιαγραφές αυτοκινητοδρόμου μέχρι το 2012.
Δείτε επίσης
12
Αμπντελμαλέκ Μπενχαμπιλές
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλγερίας
Μεγάλο Μοναστήρι Λάρισας
Το Μεγάλο Μοναστήρι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Μεγάλου Μοναστηρίου, της Δημοτικής Ενότητας Αρμενίου και υπάγεται στο Δήμο Κιλελέρ.
Νύσσα (κόρη Μιθριδάτη ΣΤ΄)
Η Νύσσα (... - 63 π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα του Πόντου που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Υπήρξε κόρη του διαβόητου βασιλιά και πολεμίου της Ρώμης, Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα.
Μεγάλο Μοναστήρι Λάρισας
Γεωγραφικές πληροφορίες
Το Μεγάλο Μοναστήρι Λάρισας είναι κτισμένο σε υψόμετρο 120 μέτρων και έχει 537 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1911 ονομαζόταν Σαρασλάρ.
Νύσσα (κόρη Μιθριδάτη ΣΤ΄)
Βιογραφικά στοιχεία
Η μοναδική αναφορά στο πρόσωπό της παρέχεται από τον ιστορικό Αππιανό, ο οποίος παρέχει πολύτιμο ιστορικό υλικό αναφορικά με τους πολέμους που διεξήγαγε ο πατέρας της εναντίον των Ρωμαίων. Σε κάποια χρονική στιγμή που παραμένει μυστήριο για τους σύγχρονους μελετητές η Νύσσα και η αδερφή της, η Μιθριδάτις, αρραβωνιάστηκαν με τη διαμεσολάβηση του πατέρα τους δύο από τους διεκδικητές του θρόνου της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου: ο ένας τελικά βασίλεψε με το όνομα Πτολεμαίος ΙΒ΄ Αυλητής (πατέρας της διάσημης Κλεοπάτρας), ενώ ο δεύτερος, επίσης Πτολεμαίος, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Κύπρου πριν την κατάκτησή της από τους Ρωμαίους. Η αφήγηση του Αππιανού δεν διευκρινίζει ποια κοπέλα αρραβωνιάστηκε ποιον βασιλιά.
Εντούτοις ο γάμος αυτός δεν είχε πραγματοποιηθεί την περίοδο που ο Μιθριδάτης αποκλείστηκε στο Παντικάπαιον, δίχως ελπίδα διάσωσης του ατόμου του από τους Ρωμαίους. Τα δύο κορίτσια εξακολουθούσαν να διαμένουν μαζί του. Όταν τους ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αυτοκτονήσει με δηλητήριο (63 π.Χ.), εκείνα επέμειναν έντονα να μοιραστούν την τραγική του μοίρα και δεν τον άφησαν να δοκιμάσει προτού πάρουν οι ίδιες μία δόση. Τα αποτελέσματα υπήρξαν άμεσα επάνω τους, ωστόσο ο Μιθριδάτης κατέφυγε στο θάνατο με σπαθί όταν το δηλητήριο απέτυχε να τον σκοτώσει. Αξιοσημείωτα ο Δίων Κάσσιος αποδίδει το θάνατο του βασιλιά σε δολοφονία, αφού ωστόσο είχε προλάβει να θανατώσει τα κοντινά του πρόσωπα με δηλητήριο.
Μεγάλο Μοναστήρι Λάρισας
Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή γύρω από το Μεγάλο Μοναστήρι εντοπίστηκε σε διάφορες θέσεις αριθμός παλαιολιθικών λίθινων εργαλείων και απολεπίσματα, τα οποία δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια κατασκευής των εργαλείων. Τα ευρήματα χρονολογήθηκαν ότι φτιάχτηκαν 200.000 με 400.000 χρόνια πριν. Πιθανόν στην περιοχή να υπήρχε εργαστήριο παραγωγής τέτοιων εργαλείων.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.533174" longitude="22.600937" zoom="11" width="1000" height="430" align="center" /> Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Νύσσα (κόρη Μιθριδάτη ΣΤ΄)
Βιβλιογραφία
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:1; -webkit-column-count:1; column-count:1;">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:1; -webkit-column-count:1; column-count:1;">
Νυσσα 03 Νυσσα 03 Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Ριάντ
Το Ριάντ (στην αραβική γλώσσα الرياض, ar-Riyāḍ, αραβική προφορά ΔΦΑ : [rɪˈjaːðˤ], Ριάδ) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Σαουδικής Αραβίας. Είναι επίσης πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας (Αρ Ριγιάντ). Το Ριάντ βρίσκεται στην ιστορική περιοχή Νετζντ, στο κέντρο της αραβικής χερσονήσου, πάνω σε ένα μεγάλο υψίπεδο. Ο πληθυσμός του Ριάντ ανέρχεται κατά την τελευταία απογραφή σε πάνω από 4.260.000 κατοίκους (4,9 εκατομμύρια κατ' εκτίμηση του 2009), περί το 20% του πληθυσμού της χώρας.
Η πόλη κείται στον «κεντρικό διάδρομο» της ανάπτυξης της Σαουδικής Αραβίας, μαζί με το Μπουραϊντά στον βορρά και το Αλ Χαρτζ στον νότο. Οι άλλες περιοχές συγκεντρώσεως του πληθυσμού είναι οι δύο παραλιακές, γύρω από τη Τζέντα και τη Μέκκα στην Ερυθρά Θάλασσα, και γύρω από το Τζουμπάι και τη Νταμάμ στον Περσικό Κόλπο. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του Ριάντ είναι 24° 42΄ 42΄΄ βόρειο πλάτος και 46° 43΄ 27΄΄ ανατολικό μήκος.
Η πόλη υποδιαιρείται σε 15 «δημοτικούς κλάδους» υπό τον έλεγχο του Δήμου του Ριάντ και της Αναπτυξιακής Αρχής του Ριάντ, με πρόεδρο τον κυβερνήτη της επαρχίας Ριάντ, πρίγκηπα Σαλμάν μπιν Αμπντουλαζίζ. Δήμαρχος της πόλεως είναι ο Αμπντουλαζίζ ιμπν Αγιάφ αλ Μιγκρίν. Η έκταση του δήμου είναι 1000 τ.χλμ., επομένως η πυκνότητα πληθυσμού είναι 4878 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
Η ώρα του Ριάντ είναι 1 ώρα μπροστά από την ώρα Ελλάδας τον χειμώνα και 0 το καλοκαίρι, αφού δεν εφαρμόζεται εκεί η θερινή ώρα.
Ετυμολογία
Το όνομα Ριάντ προέρχεται από τον πληθυντικό της αραβικής λέξεως rawdha, που σημαίνει τόπος με κήπους και δέντρα. Με πολλά ουάντι (ξερές κοίτες ποταμών που γεμίζουν μόνο όταν βρέξει) να συμβάλλουν κοντά του (με κυριότερο το Ουάντι Χανιφά), το Ριάντ υπήρξε για πάνω από 1500 χρόνια μία γόνιμη περιοχή στην καρδιά της Αραβίας. Πριν την εμφάνιση του Ισλάμ, ο οικισμός που υπήρχε στην τοποθεσία αυτή ονομαζόταν Χατζάρ. Ο οικισμός ήταν περίφημος για τις χουρμαδιές του και τους κήπους του. Η σημερινή ονομασία χαρακτήρισε αρχικώς μόνο ορισμένα τμήματα του οικισμού, όπου κυριαρχούσαν οι κήποι. Βαθμιαία, το όνομα άρχισε να χρησιμοποιείται για ολόκληρο τον οικισμό.
Ιστορία
Περί το 1800, το Ριάντ έγινε μέρος του πρώτου σαουδικού βασιλείου, που είχε τότε πρωτεύουσα το Ντιριγιά. Μετά την καταστροφή του Ντιριγιά το 1818 από τους Τούρκους, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Ριάντ.
Κάποτε μια απλή κωμόπολη με τείχος, το Ριάντ εξελίχθηκε σε μια δυναμική μητρόπολη. Η πρώτη μεγάλη ώθηση ήρθε με την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1950, όταν πολλά κτήρια κατεδαφίσθηκαν κάνοντας χώρο για εμπορική ανάπτυξη. Σήμερα το Ριάντ εξακολουθεί να είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στον κόσμο. Επίσης, είναι η πλουσιότερη πόλη στη Σαουδική Αραβία, με κατά κεφαλή μέσο ετήσιο εισόδημα 47.700 δολάρια ΗΠΑ.
Πληθυσμός
* κατ' εκτίμηση
Ανάμεσα στο 1974 και το 1992 ο πληθυσμός αυξανόταν 8,2% ετησίως κατά μέσο όρο.
Διαμερίσματα
Το Ριάντ υποδιαιρείται σε 15 «δημοτικούς κλάδους» ή διαμερίσματα, και τη Διπλωματική Περιοχή, ενώ στα βορειοδυτικά του προάστια βρίσκονται τα ερείπια της πρώην σαουδικής πρωτεύουσας Ντιριγιά. Το κάθε διαμέρισμα συνεισφέρει με τον δικό του τρόπο στον χαρακτήρα της πόλεως.
Το πολύβουο Διαμέρισμα Ολάγια είναι η εμπορική καρδιά του Ριάντ, που επιπλέον έχει πολλές κατοικίες, κέντρα ψυχαγωγίας, εστιατόρια και καταστήματα. Το Κέντρο Αλ Φαϊσαλιγιά, το Κέντρο του Βασιλείου και η οδός Αλ-Τάχλια αποτελούν τα κυριότερα ορόσημα της περιοχής.
Στη Διπλωματική Περιοχή (Diplomatic Quarter ή DQ), βρίσκονται συγκεντρωμένες όλες οι πρεσβείες ξένων κρατών, οι αντιπροσωπείες των διεθνών οργανισμών, αλλά και κτήρια κατοικίας με εμπορικά κέντρα. Είναι μία από τις πιο πράσινες περιοχές στην πόλη, με πλούσιους κήπους και αρκετά αθλητικά κέντρα. Ειδικότερα είναι γνωστή για την εξαιρετική της αρχιτεκτονική, χάρη στην οποία θεωρείται μοντέλο για ισλαμικές πόλεις σε όλο τον κόσμο. Παρά τον χαρακτήρα της και το όνομά της, η Διπλωματική Περιοχή δεν έχει ειδικό νομικό καθεστώς ή προνόμια: όλοι οι νόμοι της Σαουδικής Αραβίας ισχύουν εκεί με πλήρη ισχύ, και γίνονται περιπολίες και από τους Μουταβίν, τη σαουδική θρησκευτική αστυνομία.
Το κέντρο του Ριάντ, το Αλ Μπαθάα και το Αλ Ντιρά, είναι και το παλαιότερο τμήμα. Στην καρδιά του βρίσκεται το φρούριο Μασμάκ του 19ου αιώνα, ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα στην πόλη. Στα δυτικά είναι το Μουσείο Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Ριάντ και το Ανάκτορο Μουραμπά, παλαιά κατοικία του πρώτου Σαουδάραβα βασιλιά, του Ιμπν Σαούντ, και σήμερα μουσείο. Το Κασρ Αλ-Χουκμ (= Ανάκτορο της Δικαιοσύνης) βρίσκεται επίσης κοντά. Εδώ ο Κυβερνήτης της Επαρχίας του Ριάντ συναντά τους πολίτες, ακούει τα παράπονα και τα προβλήματά τους και παραμένει δίπλα σε όλες τις πτυχές της ζωής στην πόλη. Στο Αλ Ντιρά υπάρχουν επίσης αγορές και παραδοσιακά κτίσματα, όπως το παζάρι Αλ-Μου'εικιλία και το Μέγα Τέμενος της πόλεως.
Ποιότητα ζωής
Το Ριάντ έχει καταταχθεί ότι προσφέρει τη δεύτερη υψηλότερη ποιότητα ζωής στη Σαουδική Αραβία μετά τη Τζέντα. Επίσης, διαθέτει τις καλύτερες υπηρεσίες υγείας στη χώρα (εδώ η Τζέντα έρχεται δεύτερη).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
Φρειδερίκος Αδόλφος της Σουηδίας
Ο Φρειδερίκος-Αδόλφος, δανικά Frederick-Adolf (18 Ιουλίου 1750 - 12 Δεκεμβρίου 1803) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Έστεργκετλαντ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντρόττινγκχολμ και ήταν ο τρίτος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου της Σουηδίας και της Λουίζας-Ουλρίκας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας.
Έγινε δούκας του Έστεργκετλαντ. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Γουσταύος Γ΄ και ο Κάρολος ΙΓ΄ βασιλείς της Σουηδίας.
Απεβίωσε το 1803 στο Μονπελλιέ της Γαλίας σε ηλικία 53 ετών, άγαμος.
Πηγές
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς
Γκεργκάνα
Η Γκεργκάνα Γκεοργκίεβα Κατσάρσκα (Βουλγαρικά: Gergana Georgieva Katsarska, Κυριλλικά: Гергана Георгиева Кацарска, 30 Νοεμβρίου 1984) είναι Βουλγάρα ποπ-λαϊκή τραγουδίστρια, που συχνά αναφέρεται ως «η Barbie της Ποπ-λαϊκής». Η πρώιμη καριέρα της (2003-2004) σηματοδοτήθηκε από την επιτυχία του ντεμπούτου single της "Gubya te bavno" και ακολούθησε το ντεμπούτο του με τις καλύτερες πωλήσεις.
Σφίγγα (μυθολογία)
μικρογραφία|Σφίγγειο ή Φίκιο όρος ή Φαγάς, [[Βάγια Βοιωτίας|Βάγια Βοιωτίας.]] Η Σφίγγα είναι φανταστικό πλάσμα της ελληνικής μυθολογίας, στενά συνδεδεμένο με τον μύθο των Λαβδακιδών και συγκεκριμένα με εκείνον του Οιδίποδα. Παριστάνεται με σώμα γυναίκας από τη μέση και πάνω, και φτερωτού λιονταριού από τη μέση και κάτω.
Γκεργκάνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλγάρες τραγουδίστριες
Σφίγγα (μυθολογία)
Οι Έλληνες ονόμαζαν «σφίγγες» και παρόμοιες απεικονίσεις που ήταν διαδεδομένες στην Αίγυπτο, αλλά οι αιγυπτιακές σφίγγες είναι μορφές των Φαραώ, και δεν έχουν σχέση με τον ελληνικό μύθο, ενώ δεν εικονίζονται με φτερά. Ίσως υπάρχει μια συγγένεια μεταξύ Σειρηνός και Σφιγγός, τις Σειρήνες τις αναγνωρίζουμε από το σώμα πουλιού, το ανθρώπινο κεφάλι, τα πόδια και τα νύχια που είναι δυνατά και χοντρά και μπορούν να παρομοιαστούν σαν του λιονταριού.
Η προέλευση της λέξης σφίγξ είναι αβέβαιη. Κάποιοι υπέθεσαν ότι προέρχεται από το αιγυπτιακό επίθετο šsp ‘nḫ που σημαίνει «ζώσα εικόνα», αναφερόμενο κυρίως σε θεούς και βασιλείς. Αυτή η ετυμολόγηση δεν γίνεται απ' όλους αποδεκτή, επειδή αυτή η αιγυπτιακή λέξη χρησιμοποιείται και για άλλου τύπου αγάλματα, και όχι μόνο για τις σφίγγες. Ως ελληνική προέλευση έχουν εξεταστεί οι λέξεις σφίγγω, και φίκις (οπίσθια), σε συνδυασμό με ερωτικές και ψυχαναλυτικές ερμηνείες του αινίγματος της Σφίγγας προς τον Οιδίποδα.
Η Σφίγγα, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, κατοικούσε στο όρος Φίκιον ή Φίνιον ή Φαγά, που δεσπόζει στον κάμπο του χωριού Βάγια, δυτικά της Θήβας. Η προέλευση της ονομασίας του οικισμού είναι άγνωστη. Η περιοχή φέρει έντονη την ανάμνηση του Οιδίποδα, αφού εκεί μάλλον, σε κάποιο σταυροδρόμι του δρόμου που περνά κάτω από το Φαγά, στεκόταν η μυθική Σφίγγα, η οποία σκότωνε τους διαβάτες που δεν μπορούσαν να λύσουν τους γρίφους της. Ο Οιδίποδας όχι μόνο κατάφερε να απαντήσει, αλλά και εκμεταλλεύτηκε το σάστισμά της για να τη σκοτώσει και να απαλλάξει τους Θηβαίους μια και καλή από αυτήν.
Σύμφωνα με τον Ησίοδο ήταν κόρη της Χίμαιρας και του Όρθρου ή κατά άλλους του Τυφώνος και της Έχιδνας. Η Έχιδνα είχε γεννήσει επίσης τον Κέρβερο, τον Όρθρο (φύλακας των κοπαδιών του Γηρυόνη), το Λιοντάρι της Νεμέας, τη Λερναία Ύδρα και τη Φαία της Κρομμυώνας. Της αποδίδουν επίσης τη Χίμαιρα, το δράκοντα της Κολχίδας, το φύλακα του χρυσόμαλλου δέρατος, το δράκοντα που φυλούσε τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων και τον αετό του Προμηθέα. Στην ελληνική μυθολογία έχει τα χαρακτηριστικά ενός δαίμονα του θανάτου.
Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή για τη Σφίγγα την οποία παρουσιάζει ο Παυσανίας. Σύμφωνα λοιπόν με τον Παυσανία η Σφίγγα ήταν νόθα κόρη του Λάιου. Ο Λάιος εμπιστεύθηκε μόνο σε αυτή τον χρησμό που πήρε από την Πυθία και της ανέφερε πως αφορούσε μόνο την Ιοκάστη και τους καρπούς της. Αυτό γιατί ο Λάιος είχε παιδιά και από παλλακίδες, αφού απέφευγε τη συνεύρεση του με την Ιοκάστη. Όμως σε ένα από τα μεθύσια του κοιμήθηκε με τη γυναίκα του και γεννήθηκε ο Οιδίποδας. Έτσι, παρότι εγκατέλειψε τον Οιδίποδα στον Κιθαιρώνα, διατηρώντας τις επιφυλάξεις του, όταν κάποιος από τους γιους διεκδικούσε τον θρόνο τον έστελνε στην Σφίγγα. Αυτή με τον γρίφο της εξέταζε αν αυτοί ήταν γνήσια παιδιά του Λάιου. Επειδή τη γνώση του χρησμού την είχαν μόνο αυτοί που κατάγονταν από τη βασιλική γενιά, όσοι δεν μπορούσαν να απαντήσουν στον γρίφο της θανατώνονταν.
Ο Οιδίποδας πριν συναντήσει τη Σφίγγα είχε μάθει για τον γρίφο στον ύπνο του. Έτσι μπόρεσε να τον λύσει.
Εύανδρος (αποσαφήνιση)
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Εύανδρος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Σφίγγα (μυθολογία)
Το Αίνιγμα
thumb|Ειδώλιο μαρμάρινης Σφίγγας του 540 π.Χ. στο [[Μουσείο της Ακρόπολης.]] Η θεά Ήρα και ο θεός Άρης την έστειλαν από την πατρίδα της, στο όρος Φίκιο ή Σφίγγειο (Φαγάς για τους ντόπιους) κοντά στην Αρχαία Θήβα στα σημερινά Βάγια. Εκεί στεκόταν και ρωτούσε τους περαστικούς «Ποιο ον στην αρχή στέκεται στα τέσσερα, έπειτα στα δύο και προς το τέλος της ζωής του στα τρία;» (αρχαία ελληνικά: «Τί ἐστιν ὅ μίαν ἔχον φωνὴν τετράπουν καὶ δίπουν καὶ τρίπουν γίνεται;»). Όποιον δεν μπορούσε να λύσει τον γρίφο, η Σφίγγα τον έσφιγγε, μέχρι να πεθάνει. Ο Οιδίπους έλυσε τον γρίφο απαντώντας ότι το ον αυτό είναι ο άνθρωπος, αφού όταν είναι βρέφος περπατάει στα τέσσερα, μετά σηκώνεται στα δύο του πόδια και στα γηρατειά περπατάει όρθιος αλλά χρησιμοποιεί σαν τρίτο πόδι ένα μπαστούνι. Μόλις λύθηκε το αίνιγμά της η Σφίγγα γκρεμίστηκε από τον βράχο που στεκόταν και σκοτώθηκε. Ωστόσο, ο ακριβής γρίφος που έδινε η Σφίγγα δεν είναι γνωστός από αρχαίες πηγές, αλλά από μεταγενέστερα κείμενα.
Εύανδρος (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Σφίγγα (μυθολογία)
Το Αίνιγμα
• Παλαίφατου (μαθητού του Αριστοτέλη), Περί απίστων • Απολλόδωρου, Βιβλιοθήκη Γ΄ 5,8 • Πλάτωνος • Βοιωτική Διαδικτυακή Πολιτισμική Εγκυκλοπαίδεια
== Το σπήλαιο της Σφίγγας == Το έτος 1980 στην Αθηναϊκή εφημερίδα Το Βήμα δημοσιεύτηκε ένα ρεπορτάζ με θέμα «Σπήλαιο με παλαιοντολογικά ευρήματα στη Βοιωτία». Το άρθρο αναφέρει σπήλαιο μεγάλης παλαιοντολογικής αξίας που χρησιμοποιήθηκε σαν κατοικία ανθρώπων κατά την παλαιοντολογική εποχή στο όρος Φαγάς (Φίκιο ή Σφίγγειο όρος) βρέθηκε από ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Νίκο Ευαγγελάτο και την αρχαιολόγο Μαρία Κελάτη.
Η είσοδος του σπηλαίου που βρέθηκε κατά την διάρκεια αναγνωριστικής έρευνας στην περιοχή ήταν σχεδόν κλειστή από διολισθήσεις βράχων και θάμνους.
Στη δεύτερη αίθουσα του σπηλαίου βρέθηκαν και αναγνωρίστηκαν απολιθώματα από οστά ζώων και λίθινα εργαλεία.
Τα τελευταία, κατασκευασμένα από τον προϊστορικό άνθρωπο είναι από πυριτόλιθο και κερατόλιθο.
Τα οστά των ζώων ανήκουν σε ελάφια, αρκούδες, ρινόκερους κ.λπ..
Από την μελέτη των οστών αυτών οι ερευνητές συμπέραναν πως το σπήλαιο κατοικήθηκε από προϊστορικούς ανθρώπους κατά την διάρκεια της 3ης μεσοπαγετώδους και τελευταίας παγετώδους περιόδου.
Τα σημαντικότερα ευρήματα της έρευνας είναι τμήμα της αριστερής γνάθου με τον πρώτο και δεύτερο γομφίο αρκούδας από είδος που πρώτη φορά παρουσιάζεται στη Βοιωτία.
Επίσης γομφίος κάτω αριστερής σιαγόνας ρινόκερου.
Το τελευταίο εύρημα θεωρείται πολύ σημαντικό γιατί βρέθηκε σε ένα από τα κατώτερα σημεία που βρέθηκαν λείψανα του είδους αυτού.
Το σπήλαιο βρίσκεται σε υψόμετρο 472 μέτρων, στη βορειοανατολική πλευρά του βουνού που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Βαγίων του Δήμου Θηβαίων.
Βιβλία
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακά σύμβολα Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Γιουσέιν Μπολτ
Ο Γιουσέιν Μπολτ (Usain Bolt, γεννήθηκε 21 Αυγούστου 1986) είναι Τζαμαϊκανός πρώην αθλητής στίβου στους δρόμους ταχύτητας. Είναι κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στο αγώνισμα των 100 μέτρων, των 200 μέτρων και στη σκυταλοδρομία των 4 × 100 μέτρων. Με βάση τα επιτεύγματά του θεωρείται ως ο κορυφαίος σπρίντερ όλων των εποχών και από τους μεγαλύτερους όλων των αθλημάτων της σύγχρονης εποχής. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή τον περιγράφει ως «έχοντα πρωταρχική θέση στην επιλογή του κορυφαίου αθλητή όλων των εποχών».
Ασυνήθιστα ψηλός για τα αγωνίσματα που τον έκαναν παγκόσμιο αθλητικό είδωλο (1,95 μέτρα), αψήφησε τη συμβατική σοφία ότι οι πολύ ψηλοί δρομείς ταχύτητας είναι σε μειονεκτική θέση, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008, έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έτρεξε τα εκατό μέτρα σε χρόνο κάτω των 9,70 δευτερολέπτων, ενώ στην ίδια διοργάνωση έγινε ο πρώτος (και ο μόνος μέχρι σήμερα) αθλητής που κατέχει ταυτόχρονα τα παγκόσμια ρεκόρ στα 100, στα 200 μέτρα και στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρων. Το 2009 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Βερολίνου, κατάφερε και πάλι να βελτιώσει το παγκόσμιο ρεκόρ, τόσο στα 100 μέτρα με επίδοση 9,58 δευτερόλεπτα, όσο και στα 200 μέτρα με επίδοση 19,19 δευτερόλεπτα. Το ίδιο έτος, ψηφίστηκε ως ο καλύτερος αθλητής της χρονιάς από την Διεθνή Ένωση Αθλητικών Συντακτών, διάκριση που κέρδισε άλλες τέσσερις φορές στην καριέρα του. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012, κατέκτησε άλλα τρία χρυσά μετάλλια (σε 100 μ., 200 μ. και στην 4 × 100 μ. σκυταλοδρομία), επίτευγμα που επανέλαβε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016, φτάνοντας τα εννέα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια στο σύνολο. Έγινε έτσι και παραμένει ο μόνος αθλητής στα ατομικά δρομικά αγωνίσματα του κλασικού αθλητισμού με τρεις ολυμπιακούς τίτλους. Έντεκα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, κέρδισε διαδοχικά τις διοργανώσεις στα 100 μέτρα, 200 μέτρα και 4 × 100 μέτρα χρυσά μετάλλια από το 2009 έως το 2015, με εξαίρεση τα 100 μέτρα λόγω άκυρης εκκίνησης το 2011. Είναι ο πιο επιτυχημένος αθλητής του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος: είναι ο πρώτος που κέρδισε τέσσερις τίτλους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 200 μέτρα και ο πιο επιτυχημένος από κοινού στα 100 μέτρα με τρεις τίτλους. Η Διεθνής Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF) τον επέλεξε έξι φορές για αθλητή της χρονιάς, το 2008, 2009, 2011, 2012, 2013 και 2016, περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο αθλητή. Προπονητής του ήταν ο Γκλεν Μιλς.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Τρελόνι της Τζαμάικα (αγροτική περιοχή στα βορειοδυτικά της χώρας), στις 21 Αυγούστου του 1986 από γονείς παντοπώλες. Είναι o πρωτότοκος του Γουέλσλι και της Τζένιφερ, οι οποίοι απέκτησαν και την Σερίν, με τον Γιουσέιν να έχει έναν ακόμη αδελφό, 8 μήνες νεότερο από άλλη μητέρα. Ως παιδί παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο Βαλντέσια, όπου άρχισε να δείχνει τις δυνατότητές του στους αγώνες ταχύτητας, όταν έτρεξε στην ετήσια εθνική συγκέντρωση του δημοτικού σχολείου της ενορίας του. Μέχρι την ηλικία των δώδεκα ετών, είχε γίνει ο ταχύτερος δρομέας στα 100 μέτρα. Παρ' όλα αυτά, ξεκίνησε τον αθλητισμό στα προεφηβικά του χρόνια παίζοντας κρίκετ και στο ποδόσφαιρο, όντας οπαδός του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Γουίλιαμ Nιμπ το οποίο είχε ιστορία επιτυχίας στον στίβο με προηγούμενους μαθητές, συμπεριλαμβανομένου του σπρίντερ Μάικλ Γκριν. Ο Μπολτ κέρδισε το πρώτο του μετάλλιο πρωταθλημάτων γυμνασίου το 2001: πήρε το ασημένιο στα 200 μέτρα με χρόνο 22,04 δευτερόλεπτα. Βλέποντας την πορεία του, ο προπονητής του κρίκετ τον προέτρεψε να δοκιμάσει σοβαρά στον στίβο, ενώ πρόσωπα - «κλειδιά» για την μετέπειτα πορεία του «ανθρώπου αστραπή», αποδεικνύονται τελικά ο Πάμπλο ΜακΝιλ, πρώην ολυμπιονίκης σπρίντερ και ο Ντουέιν Τζάρετ, οι οποίοι τον καθοδηγούσαν προκειμένου να βελτιώσει τις ικανότητές του.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην παγκόσμια σκηνή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων της IAAF το 2001 στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας. Τρέχοντας στον αγώνα των 200 μέτρων, δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό, αλλά βελτίωσε το χρόνο του στα 21,73 δευτερόλεπτα. Ωστόσο, δεν έπαιρνε τον αθλητισμό ακόμα στα πολύ σοβαρά. Στους αγώνες του Πρωταθλήματος Νέων Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής του 2003 κατέκτησε τέσσερα χρυσά μετάλλια, σημείωσε ρεκόρ πρωταθλήματος στα 200 και τα 400 μέτρα με χρόνους 21,12 δευτερόλεπτα και 47,33 δευτερόλεπτα, αντίστοιχα, κερδίζοντας και τον τίτλο του καλύτερου αθλητή των αγώνων. Συνέχισε να σημειώνει ρεκόρ με 20,61 δευτερόλεπτα και 47,12 δευτερόλεπτα στο Πρωτάθλημα της Κεντρικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων που διεξήχθη το 2002 στη Τζαμάικα μπροστά σε 36.000 θεατές, σε ηλικία 15 ετών και 332 ημερών, έγινε ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία των 200 μέτρων σε χρόνο 20,61 δευτερόλεπτα.
Ο Μπολτ είναι ένας από τους εννέα αθλητές (μαζί με τους Γελένα Ισινμπάγιεβα, Βάλερι Άνταμς, Βερόνικα Καμπελ-Μπράουν, Ζακ Φράιταγκ, Γιάννα Πίτμαν, Ντάνι Σάμιουελς, Ντέιβιντ Στορλ και Κιράμι Τζέιμς), που κέρδισε παγκόσμια πρωταθλήματα σε επίπεδο νέων, κατώτερου και ανώτερου επιπέδου ενός αθλητικού αγωνίσματος. Σε ηλικία 15 ετών κέρδισε ένα χρυσό και δύο ασημένια μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2002 στην πατρίδα του, στο Κίνγκστον. Το όνομά του αλλά και οι επιδόσεις του έκαναν τα ΜΜΕ να του αποδώσουν τα προσωνύμια The Lightning Bolt, (στα ελληνικά αποδόθηκε ως «το αστροπελέκι» ) και «ο ταχύτερος άνθρωπος στον κόσμο». Ο ίδιος καθιέρωσε μία εμβληματική στάση μετά τις νίκες του, με τα χέρια τεντωμένα σαν τοξότης που πυροβολεί για τα αστέρια. Σταθερό σημείο στην αγωνιστική του παρουσία και ο σταύρος που κάνει ως Καθολικός κατά την τοποθέτησή του στους βατήρες εκκίνησης. Είχε επίσης εντυπωσιάσει την ιεραρχία του αθλητισμού και έλαβε το βραβείο IAAF Rising Star για το 2002 έχοντας κερδίσει και τους 12 αγώνες 200 μέτρων που είχε συμμετάσχει όπως και τους 7 των 400 μέτρων. Το 2003 κατέκτησε ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο στα 200 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων με χρόνο 20,40 δευτερόλεπτα παρά τον αντίθετο άνεμο. Στις 21 Ιουλίου 2003 ισοφάρισε το παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων στα 200 μέτρα με χρόνο 20,13 δευτερόλεπτα στο Πρωτάθλημα Εφήβων της Αμερικανικής Ηπείρου κατακτώντας και το χρυσό μετάλλιο. Ο Μπολτ ήλπιζε να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Παρίσι το 2003. Ωστόσο, υπέστη σοβαρή επιπεφυκίτιδα πριν από τους αγώνες συμβάν, και αυτό κατέστρεψε το πρόγραμμα προπόνησής του. Συνειδητοποιώντας ότι δεν θα ήταν σε κατάλληλη κατάσταση, η Ομοσπονδία της Τζαμάικα δεν του επέτρεψε τη συμμετοχή.
Στις 11 Απριλίου 2004 ο νεαρός αθλητής πέτυχε χρόνο 19,93 δευτερόλεπτα στα 200 μέτρα στους αγώνες CARIFTA που διοργανώθηκαν στη Βερμούδα και έγινε ο πρώτος έφηβος που κατέρριψε το φράγμα των 20 δευτερολέπτων, με προηγούμενο ρεκόρ αυτό του Λορέντσο Ντάνιελ στους εφήβους. Κέρδισε για δεύτερη συνεχή χρονιά τον τίτλο του καλύτερου αθλητή των αγώνων. Το ρεκόρ αυτό διατηρήθηκε για 17 χρόνια. Ένας τραυματισμός στους οπίσθιους μηριαίους το Μάιο εξαφάνισε τις πιθανότητες του Μπολτ να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2004, αλλά εξακολουθούσε να επιλέγεται για την ολυμπιακή ομάδα της Τζαμάικας. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 σε ηλικία 18 ετών με αρκετή αυτοπεποίθηση και ένα νέο ρεκόρ μαζί του. Ωστόσο, δυσκολεύτηκε από έναν τραυματισμό στο πόδι και αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο των 200 μέτρων με τον απογοητευτικό χρόνο 21,05 δευτερόλεπτα. Μετά τους Αγώνες του 2004, θα συμφωνήσει με τον αρχιπροπονητή στο σύλλογο Racers Track Club Γκλεν Μιλς να τον αναλάβει. Τα αμερικανικά κολέγια του πρόσφεραν υποτροφίες στον για εκπαίδευση στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ συνέχιζε να εκπροσωπεί την Τζαμάικα στη διεθνή σκηνή, αλλά ο ταλαντούχος έφηβος  τους αρνήθηκε όλους, δηλώνοντας ότι ήταν ικανοποιημένος με το να μείνει στην πατρίδα του, την Τζαμάικα. Επέλεξε αντί αυτών το περιβάλλον του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Τζαμάικα, ως το επαγγελματικό του προπονητικό έδαφος, μένοντας με τον στίβο και την αίθουσα βαρών του Πανεπιστημίου που τον είχαν εξυπηρετήσει ικανοποιητικό στα πρώτα του χρόνια. Το 2005 κατέγραψε τη δεύτερη επίδοση στην καριέρα του κάτω από 20 δευτερόλεπτα τερματίζοντας σε 19,99 για να πάρει τη δεύτερη θέση στο Γκραν Πρι του Λονδίνου. Ωστόσο, ο νεαρός Τζαμαϊκανός δεν μπόρεσε να εμφανιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Ελσίνκι και μετά βίας έφτασε στον τελικό, όπου τραυματίστηκε και τερμάτισε στην όγδοη θέση στον αγώνα. Το 2006 επελέγη να εκπροσωπήσει την ήπειρο της Αμερικής στο Παγκόσμιο Παγκόσμιο Κύπελλο της IAAF στην Αθήνα και κατατάσσεται δεύτερος στα 200 μέτρα με χρόνο 19,96 δευτερόλεπτα.
Πορεία προς την επιτυχία - Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2008
thumb|Από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008
Στη συνάντηση στίβου Τσικλητήρεια της Αθήνας, στις 13 Ιουνίου 2008, ο Τζαμαϊκανός πρωταθλητής πέτυχε εθνικό ρεκόρ καθώς και ρεκόρ Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής στα 200 μέτρα με 19,67 δευτερόλεπτα, που ήταν επίσης η κορυφαία επίδοση στον κόσμο για εκείνη τη χρονιά. Η επίδοση αυτή καταρρίφθηκε από τον ίδιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο στις 20 Αυγούστου του 2008, με χρόνο 19,30 δεύτερα (και ρεκόρ Ολυμπιακών Αγώνων), βελτιώνοντας- μετά από 12 χρόνια- το παγκόσμιο ρεκόρ του Μάικλ Τζόνσον κατά 0,02 δευτερόλεπτα. Η επίδοση του Τζόνσον είχε θεωρηθεί από τα πλέον δύσκολα ρεκόρ να καταρριφθούν και ο αγώνας του Τζαμαϊκανού στα 100 μέτρα, οδήγησε στην πρόβλεψη για ένα σχεδόν δεδομένο χρυσό μετάλλιο και στα 200 μέτρα, με το ερώτημα μίας νέας επιτυχούς προσπάθειας κατάρριψης του παγκοσμίου ρεκόρ να είναι στην προσμονή όλων. Τα προηγούμενα χρόνια ο πιο γρήγορος χρόνος που είχε επιτευχθεί ήταν 19,62 δευτερόλεπτα, αρκετά μακριά από την επίδοση του Τζόνσον. Ο Τζαμαϊκανός έκανε το καλύτερο δυνατό πέφτοντας στο νοητό νήμα με τη μέγιστη των προσπαθειών του και ο φωτεινός πίνακας σταμάτησε στο 19,31 αρχικά, χρόνος που ήταν όμως παγκόσμιο ρεκόρ (σε λίγο ο επίσημος ανακοινώθηκε στα 19,30 δευτερόλεπτα). Ο αέρας ήταν αντίθετος (−0,9 μ/δ) και οι επόμενοι του βάθρου ήταν ο Αμερικανός Σον Κρόφορντ με 19,96 δευτερόλεπτα και ο συμπατριώτης του Ντιξ με 19,98. Η διαφορά του πρώτου με το δεύτερο ήταν η μεγαλύτερη που έχει σημειωθεί στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων στο συγκεκριμένο αγώνισμα. Ο Μπολτ έγινε επίσης ο πρώτος άνδρας αθλητής που κατέχει και τα δύο παγκόσμια ρεκόρ των 100 μέτρων και των 200 μέτρων ταυτόχρονα, από τη στιγμή που οι χρόνοι επικυρώθηκαν μόνο στο εκατοστό του δευτερολέπτου στην ηλεκτρονική χρονομέτρηση (1976).
Στις 22 Αυγούστου του 2008 ο Μπολτ κατέκτησε και τρίτο χρυσό μετάλλιο με την εθνική ομάδα της χώρας του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου με χρόνο 37,10 δευτερόλεπτα (παγκόσμιο ρεκόρ) στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρα. Την προηγούμενη παγκόσμια επίδοση κρατούσαν οι Αμερικανοί από το 1992 με 37,40. Έγινε ο πρώτος αθλητής δρόμων ταχύτητας στην ιστορία που κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια καταρρίπτοντας και τα τρία παγκόσμια ρεκόρ. Στις 25 Ιανουαρίου 2017 αφαιρέθηκε το χρυσό μετάλλιο από την ομάδα της Τζαμάικα γιατί ο σκυταλοδρόμος Νέστα Κάρτερ βρέθηκε να έχει κάνει χρήση απαγορευμένης ουσίας.
Η αγωνιστική παρουσία του Μπολτ στην κινέζικη πρωτεύουσα επισκιάσε τα ιστορικά οκτώ χρυσά μετάλλια του μεγάλου κολυμβητή, Μάικλ Φελπς. Τα ρεκόρ του προκάλεσαν τους σχολιαστές και ειδικούς του στίβου όχι μόνο να επαινέσουν τα επιτεύγματά του αλλά και να εικάσουν για το ενδεχόμενο να γίνει ένας από τους πιο επιτυχημένους δρομείς αγώνων ταχύτητας στην ιστορία, μάλιστα αρκετά διαφορετικός και ίσως μοναδικός στα αγωνίσματά του. Οι κριτικοί χαιρέτησαν την ολυμπιακή επιτυχία του ως μία νέα αρχή για ένα άθλημα που είχε υποφέρει από καιρό μέσω υψηλού προφίλ σκάνδαλων αναβολικών. Τα προηγούμενα έξι χρόνια είδε το φως της δημοσιότητας το σκάνδαλο BALCO, από τους Αμερικανικούς Τιμ Μοντγκόμερι και ο Τζάστιν Γκάτλιν αφαιρέθηκαν τα παγκόσμια ρεκόρ των 100 μέτρων, ενώ η Μάριον Τζόουνς επέστρεψε τρία χρυσά ολυμπιακά μετάλλια. Και οι τρεις σπρίντερ αποκλείστηκαν από την αθλητική δραστηριότητα μετά από δοκιμασίες φαρμάκων που ανίχνευσαν απαγορευμένες ουσίες στον οργανισμό τους. Τρεις από τους πέντε τελευταίους Ολυμπιονίκες των 100 μέτρων βρέθηκαν θετικοί σε απαγορευμένες ουσίες και δύο από τους τέσσερις προηγούμενους κατόχους παγκόσμιων ρεκόρ βρέθηκαν στην ίδια κατάσταση.
Στο τέλος της χρονιάς του στίβου του 2008, ο Μπολτ αγωνίστηκε στο Γκόλντεν Λιγκ, ξεκινώντας από τη Ζυρίχη στις 29 Αυγούστου. Παρά το γεγονός ότι είχε την πιο αργή εκκίνηση μεταξύ των ανταγωνιστών του στον αγώνα των 100 μέτρων, πέρασε τη γραμμή του τερματισμού πρώτος σε 9,83 δευτερόλεπτα. Στον τελικό του Σούπερ Γκραν Πρι στις 2 Σεπτεμβρίου στη Λωζάνη, ο Μπολτ έτρεξε το δεύτερο ταχύτερο διακοσάρι με χρόνο 19,63 δευτ., ισοφαρίζοντας το ρεκόρ αγώνα. Το τελευταίο αθλητικό γεγονός του Μπολτ της σεζόν ήρθε τρεις μέρες αργότερα στον τελικό του Γκόλντεν Λιγκ στις Βρυξέλλες. Αυτός ήταν ο πρώτος αγώνας 100 μέτρων με τον Μπολτ και τον Πάουελ από τον τελικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Και οι δύο Τζαμαϊκανοί κατέρριψαν το ρεκόρ σταδίου, αλλά ο χρυσός Ολυμπιονίκης βγήκε πρώτος με χρόνο 9,77 δευτ., νικώντας τον Πάουελ με 0,06 δευτ. διαφορά χρόνου. Στις 23 Νοεμβρίου του 2008 ανακηρύχθηκε από την IAAF ως ο κορυφαίος αθλητής της χρονιάς εκείνης. Το Δεκέμβριο του 2008 ανακηρύχθηκε επίσης από τη γαλλική εφημερίδα L'Équipe ως ο «πρωταθλητής των πρωταθλητών» (γαλλικά: Champion des champions de L'Équipe) για το έτος 2008, τίτλος που απονέμεται στον κορυφαίο αθλητή όλων των αθλημάτων.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2009
Ο Μπολτ επέστρεψε στις πίστες του στίβου το 2009 στις 21 Απριλίου στο Κίνγκστον, επιλέγοντας να αγωνιστεί στα 400 μέτρα για να βελτιώσει την τελική του ταχύτητα. Κέρδισε τους δύο αγώνες του σε 46,35 και 45,54 δευτερόλεπτα. Στις 17 Μαΐου αγωνίστηκε σε έναν εκθεσιακό αγώνα στα 150 μέτρα ευθείας στους δρόμους του Μάντσεστερ. Σημείωσε χρόνο 14,35 δευτερόλεπτα, η καλύτερη επίδοση που επιτεύχθηκε ποτέ στην απόσταση. Στις 17 Ιουνίου του 2009 στο Γκόλντεν Σπάικ της Οστράβας έτρεξε τα 100 μέτρα σε 9,77 δεύτερα με ευνοϊκό άνεμο. Στο πρωτάθλημα στίβου της Τζαμάικα, στις 28 Ιουνίου του 2009, και στο ίδιο αγώνισμα, πέτυχε νέο ρεκόρ για εκείνη τη χρονιά, με 9,86 δευτερόλεπτα.
Ο τρόπος που κέρδισε ο Τζαμαϊκανός τα 100 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, οδήγησε στην παρατήρηση ότι θα μπορούσε ο ίδιος να καταρρίψει το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ. Το 2009 (ξανά στις 16 Αυγούστου) στο τελικό των 100 μέτρων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Βερολίνο, ο Μπoλτ πέτυχε νέα παγκόσμια επίδοση με 9,58 δευτερόλεπτα, στα 100 μέτρα (με άνεμο +0,9 μ/δ). Σύμφωνα με μετρήσεις η μέγιστη ταχύτητα που ανέπτυξε έφτασε στα 44,72 χλμ/ώρα (μεταξύ 60 και 80 μέτρων), ενώ η μέση ταχύτητα του ήταν 37,58 χλμ/ώρα. Η ταχύτητα αυτή είναι η υψηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ από άνθρωπο. Ωστόσο, αν αφαιρεθεί ο χρόνος αντίδρασής του στα 0,148 δευτερόλεπτα, ο χρόνος του ήταν 9,44 δευτερόλεπτα, με αποτέλεσμα η μέση ταχύτητά του να είναι 38,18 χλμ/ώρα. Πήρε τον έλεγχο του αγώνα περίπου 30 μέτρα μετά την εκκίνηση και συνέχισε να διασχίζει το στίβο σε ρυθμό που ούτε καν οι πιο παθιασμένοι φίλαθλοι δεν θα φαντάζονταν πριν από αυτό το απόγευμα. Ήταν μία σειρά παρόμοια με την εμφατική νίκη του στο Πεκίνο πριν από ένα χρόνο, με την δύο ευδιάκριτη διαφορά ότι αυτή τη φορά έτρεξε στο μέγιστο δυνατό μέχρι τη γραμμή τερματισμού. Ο Μπολτ κατέβασε το ρεκόρ περισσότερο από ένα δέκατο του δευτερολέπτου από την προηγούμενη καλύτερη επίδοση του, και αυτό ήταν η μεγαλύτερη βελτίωση που έγινε ποτέ στο παγκόσμιο ρεκόρ των 100 μέτρων από την αρχή της ηλεκτρονικής χρονομέτρησης. Κατέβασε μόνος του μέσα σε δύο χρόνια το παγκόσμιο ρεκόρ κατά 16 εκατοστά του δευτερολέπτου, ένα χρόνο που είχε βελτιωθεί μόλις 21 εκατοστά από το θρυλικό 9,95 του Τζιμ Χάινς στο υψόμετρο του Μεξικού το 1968, φθάνοντας ίσως κοντά στα όρια της ανθρώπινης ταχύτητας, σύμφωνα με τον διεθνούς φήμης μαθηματικό Ρεζά Νουμπάρι του Πανεπιστημίου Μπλούμσμπεργκ στην Πενσιλβάνια. Ο Νουμπάρι υπολόγιζε το 2008 ότι ο καλύτερος δυνατός χρόνος στα 100 μέτρα ήταν 9,44 δευτερόλεπτα. Ο χρόνος αντίδρασής του στην εκκίνηση (reaction time) ήταν μόλις ο 6ος καλύτερος από τους 8 του τελικού, γεγονός που αποδεδειγμένα σχετίζεται με το μέγεθος του κορμιού του. Ξεκίνησε τη διοργάνωση προκρινόμενος εύκολα στον τελικό των 100 μέτρων, αφού κέρδισε τους δύο πρώτους γύρους και πέτυχε τον ταχύτερο χρόνο στους ημιτελικούς σε 9,89 δευτ. Έγινε ο πρώτος σπρίντερ στην ιστορία που κατέρριψε τρεις συνεχόμενες φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα. Η επίδοση θεωρήθηκε εξωπραγματική και χαρακτηριστικά η εμβληματική γαλλική αθλητική εφημερίδα L'Équipe βρήκε εξήγηση στην παραψυχολογία: «Πιο γρήγορος κι απ΄ τον χρόνο! Μια τρελή κούρσα, σαν παραίσθηση. Στον πολυαναμενόμενο αγώνα ο Τάισον Γκέι και ο Ασάφα Πάουελ ξεπέρασαν τον εαυτό τους, ωστόσο δεν ήταν αρκετό για να τερματίσουν μπροστά από τον εξωγήινο Μπολτ».
thumb|300px|Αμέσως μετά τον τελικό των 100 μέτρων στο Βερολίνο και το 9,58
Στις 20 Αυγούστου του 2009 σημείωσε νέο ρεκόρ κόσμου στα 200 μέτρα, με χρόνο 19,19 δευτερολέπτων. Κέρδισε τον αγώνα με τη μεγαλύτερη διαφορά στην ιστορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος (0,62 δευτ. ), παρόλο που ο τελικός είχε τρεις άλλους αθλητές να τρέχουν κάτω από 19,90 δευτερόλεπτα, ο μεγαλύτερος αριθμός που είχε συμβεί ποτέ στο αγώνισμα, και πέντε κάτω από τα 20 δευτερόλεπτα. Η βελτίωση των χρόνων του αποδίδεται στον παράγοντα εκκίνησή του στους αγώνες του 2009 σε σχέση με το 2008: οι χρόνοι αντίδρασης του στα 100 μέτρα (0,146) και 200 ​μέτρα (0,133) ήταν σημαντικά γρηγορότεροι από αυτά που είχε παραγάγει στα παγκόσμια ρεκόρ του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2011
Στις αρχές της σεζόν του 2010, ο Μπολτ έτρεξε σε 19,56 δευτερόλεπτα στα 200 μέτρα στο Κίνγκστον της Τζαμάικα επιτυγχάνοτας την τέταρτη ταχύτερη επίδοση όλων των εποχών. Η χρονιά συνεχίστηκε με σειρά εντυπωσιακών νικών σε συναντήσεις στίβου (9,82 δευτ. στη Λωζάννη, 9,84 δευτ. στο Παρίσι) αλλά και την πρώτη του ήττα στα 100 μέτρα μετά από δύο χρόνια, στη Στοκχόλμη από τον Τάισον Γκέι. Στο ίδιο στάδιο είχε υποστεί και την τελευταία του ήττα από τον συμπατριώτη του Πάουελ.
Ο Μπολτ αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2011 που διεξήχθη στη Νταεγού της Νότιας Κορέας. Μέχρι τη διοργάνωση ήταν αήττητος στους αγώνες του τόσο στα 100, όσο και στα 200 μέτρα. Στις 28 Αυγούστου στον τελικό των 100 μέτρων ακυρώθηκε λόγω πρόωρης εκκίνησης: αποκλείστηκε σπάζοντας «γελοία νωρίς», (σύμφωνα με τον εκκινητή σε συνέντευξη του) και έλαβε ποινή αποκλεισμού. Αυτό αποδείχθηκε ότι ήταν ο ταχύτερος αποκλεισμός για λανθασμένη εκκίνηση, καθώς η IAAF άλλαξε τους κανόνες που στο παρελθόν επέτρεπαν μία εσφαλμένη εκκίνηση ανά αγώνα. Ο αποκλεισμός προκάλεσε ορισμένους να αμφισβητήσουν τον νέο κανόνα, με τον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή Κιμ Κόλινς να δηλώνει ότι ήταν «μια θλιβερή βραδιά για τον αθλητισμό». Στα 200 μέτρα, στις 3 Σεπτεμβρίου, θριάμβευσε με χρόνο 19,40, πετυχαίνοντας την τέταρτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, με τον Αμερικανό Ντιξ να βλέπει από μακριά την πλάτη του με 19,70 δευτερόλεπτα. Την επομένη μέρα κατέκτησε και άλλο χρυσό μετάλλιο, αυτή τη φορά με την ομάδα της Τζαμάικα στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρα με χρόνο 37,04, επίδοση που ήταν το μοναδικό παγκόσμιο ρεκόρ του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος εκείνης της χρονιάς.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2012
Ξεκίνησε τη σεζόν του 2012 με κορυφαίο χρόνο στα 100 μέτρα 9,82 δευτερόλεπτα τον Μάιο. Νίκησε τον Πάουελ με χρόνους 9,76 δευτερολέπτων στη Ρώμη και 9,79 στο Όσλο. Στο Πρωτάθλημα της Τζαμάικα του 2012, έχασε από τον Γιόχαν Μπλέικ, πρώτα στα 200 μέτρα και μετά στα 100 μέτρα, γεγονός που αύξησε το ενδιαφέρον για τους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Με τη νίκη του 2012, ο Μπολτ έγινε ο πρώτος δρομέας που υπερασπίστηκε επιτυχώς τον τίτλο των 100 μέτρων μετά από τον Καρλ Λιούις το 1988. Ακολούθησε μια επιτυχημένη  επανάληψη του ολυμπιακού του τίτλου των 200 μέτρων με χρόνο 19,32 δευτερολέπτων, ακολουθούμενος και πάλι από τον Μπλέικ με 19,44 και τον επίσης Τζαμαϊκανό Ουόρεν Γουάιρ στα 19,84 για να ολοκληρωθεί η τριπλή νίκη για την Τζαμάικα. Με αυτό, ο Μπολτ έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που υπερασπίστηκε τους τίτλους στον αγώνα ταχύτητας τόσο των 100 μέτρων, όσο και των 200 ​​μέτρων. Ήταν εντυπωσιακός στη δεύτερη αυτή τη νίκη: στα τελευταία μέτρα του αγώνα των 200 μέτρων, έβαλε τα δάχτυλά του στα χείλη του, ζητώντας ησυχία και αφού πέρασε τη γραμμή ολοκλήρωσε πέντε push-ups - ένα για κάθε ένα από τα ολυμπιακά του χρυσά μετάλλια. Η στόχευση που είχε εκφράσει στο παρελθόν να γίνει θρύλος όπως ο Πελέ και ο Μοχάμεντ Άλι είχε πραγματοποιηθεί κατά δήλωσή του μετά τον αγώνα. Ο πρόεδρος της ΔΟΕ Ζακ Ρογκ αναγνώρισε το Μπολτ ως θρύλο και ως τον κορυφαίο σπρίντερ όλων των εποχών.
Την τελευταία ημέρα των Ολυμπιακών, ο Μπολτ συμμετείχε στην ομάδα σκυταλοδρομίας 4 × 100 μέτρων που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο της Τζαμάικα μαζί με τους Κάρτερ, Φρέιτερ και Μπλέικ. Με χρόνο 36,84 δευτερολέπτων, κατέβασαν κατά δύο δέκατα του δευτερολέπτου από το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ τους από το 2011. Η αμερικανική ομάδα κατετάγη δεύτερη ισοφαριζοντας τιο προηγούμενη επίδοση των Τζαμαικανών. Στη μνήμη πολλών από τα εκατοντάδες εκατομμύρια θεατών της τηλεόρασης έμειναν οι στιγμές μετά τον τερματισμό της σκυταλοδρομίας με τον Μπολτ να αρνείται να παραδώσει τη σκυτάλη στους κριτές θέλοντας να την κρατήσει για ενθύμιο, κάτι που τελικά δεν πέτυχε καθώς δεν επιτρέπεται από τους κανονισμούς. Η χρονιά έκλεισε με τον τίτλο του άνδρα αθλητή της χρονιάς από την IAAF για τέταρτη φορά, ο μόνος που κατάφερε κάτι τέτοιο.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2013
thumb|left|280px|2013
Το 2013 δεν ξεκίνησε καλά για τον Μπολτ με τον Τζάστιν Γκάτλιν να τον νικά τον Ιούνιο στη Ρώμη με χρόνο 9,94, με ένα εκατοστό του δευτερολέπτου διαφορά. Ο Μπολτ αρνήθηκε ότι η ήττα οφειλόταν σε πρόβλημα με τους μηριαίους του που είχε στις αρχές εκείνης της χρονιάς και ο Αμερικανός διευκρίνησε: «Δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι έχουν νικήσει τον Μπολτ, αλλά είναι τιμή».
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2013 στη Μόσχα, η ομάδα της Τζαμάικα βρέθηκε στο στόχαστρο αιφνιδιαστικού ελέγχου ντόπινγκ από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Αντιντόπινγκ (WADA) λόγω των πρόσφατων θετικών κρουσμάτων. Συνέβη λίγες μέρες πριν την έναρξη των αγώνων στη ρωσική πρωτεύουσα. Δεν είχε γίνει κάτι ανάλογο στο παρελθόν. Στις 11 Αυγούστου ο Μπολτ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα και ανέκτησε τον τίτλο του ταχύτερου ανθρώπου στον κόσμο με χρόνο 9,77 δεύτερα (−0,3 μ/δ άνεμος) αφήνοντας το Γκάτλιν δεύτερο με 9,85. Οι πέντε πρώτοι κατέβηκαν τα 10 δευτερόλεπτα, παρά το βρεγμένο ταρτάν που ουδόλως φάνηκε να επηρεάζει τον Τζαμαϊκανό πρωταθλητή. Στις 17 Αυγούστου κέρδισε και στα 200 μέτρα με χρόνο 19,66 δευτερόλεπτα, που ήταν ο όγδοος ταχύτερο χρόνος όλων των εποχών. Ακολούθησε ένα τρίτο μετάλλιο, και πάλι χρυσό, στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρα με χρόνο 37,36 δευτερόλεπτα, με το οποίο ο Μπολτ έγινε ο πιο επιτυχημένος αθλητής στην 30χρονη ιστορία του παγκοσμίου πρωταθλήματος.
Έχοντας κερδίσει τους 10 από τους 11 αγώνες του στα 100 μέτρα μένοντας αήττητος στους πέντε αγώνες του πάνω από τα 200 μέτρα, το Νοέμβριο του 2013, στο γκαλά του στίβου στο Μονακό ανακηρύχθηκε κορυφαίος αθλητής του στίβου για το 2013, για 5η φορά στην καριέρα του.
thumb|300px|Ο τερματισμός των 100 μέτρων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με τον Μπολτ αριστερά στην εικόνα