cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τάσος Κωστής
Τηλεόραση
Στην τηλεόραση, τέσσερις από τους ρόλους που τον έκαναν γνωστό ήταν το 1987 και το 1988 που συμπρωταγωνίστησε με τον Κώστα Τσάκωνα στα Κλασική Περίπτωση Βλάβης και Η Μεγάλη Απόφραξη, όπου υποδύθηκε τον υδραυλικό αλλά και στη σειρά του Mega Το Ρετιρέ, όπου υποδύθηκε τον καφετζή Φοίβο, και στη σειρά Εκείνες κι Εγώ του ANT1 με τον Γιάννη Μπέζο, όπου υποδύθηκε τον Δημήτρη Μαρίκο, φίλο του Ζάχου Δόγκανου. Και τέλος υποδύθηκε τον Ταξίαρχο Τζαζλέα στη σειρά του Γιάννη Μπέζου Της Ελλάδος Τα Παιδιά στον ΑΝΤ1.
Έχει επίσης ασχοληθεί με την μεταγλώττιση κινουμένων σχεδίων και αποκάλυψε πως ήταν δική του ιδέα να έχει ο Αστυνόμος Σαΐνης τη χαρακτηριστική χροιά της φωνής του, αλλά και πως εκείνος τον βάφτισε "Σαΐνη", έχοντας πάρει και διάκριση από την Disney για την συνολική δουλειά του (με τον τίτλο του First Class Actor). Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές:
Φιλμογραφία
Ακολουθεί η φιλμογραφία του Τάσου Κωστή. Οι χρονολογίες των μεταγλωττισμένων ταινιών αναφέρονται στο έτος μεταγλώττισης.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος από το 1978. Με τη σύζυγο του μένουν στον Πειραιά και έχουν αποκτήσει ένα γιο και δυο εγγόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Λευκόνοικο
Τοποθεσία
Ο Δήμος Λευκονοίκου στα ανατολικά συνορεύει με τη Γύψου, στα βόρεια με το Πλατάνι, στα βορειοδυτικά με το Άρτεμη Αμμοχώστου, στα δυτικά με τις Γούφες, στα νοτιοδυτικά με τα Γέναγρα και στα νοτιοανατολικά με την Πηγή, την Περιστερώνα και τον Σανταλάρη.
Ονομασία
Η ονομασία Λευκόνοικο στα αρχαία ελληνικά σημαίνει άσπρο σπίτι. Σύμφωνα με ερευνητές, το πρώτο σπίτι που κτίστηκε στο χωριό ήταν άσπρο, οι άνθρωποι συνήθιζαν να λένε «Πηγαίνω στον Λευκόν οίκο».
Ιστορία
Κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι το Λευκόνοικο κατοικήθηκε τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, πριν τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Μερικοί ερευνητές θεωρούν ότι στην περιοχή εγκαταστάθηκαν κάτοικοι από τον γειτονικό οικισμό Αγία Κινούσα.
Την περίοδο της Φραγκοκρατίας το Λευκόνοικο αποτελούσε τόπος διαμονής επίσημων φιλοξενουμένων του βασιλιά της Κύπρου. Επιπλέον, αποτέλεσε το επίκεντρο της επανάστασης των χωρικών εναντίων των φεουδαρχών το 1427, υπό την αρχηγία του Ρε Αλέξη.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας πραγματοποιήθηκε κοντά στο Λευκόνοικο επανάσταση των χωρικών εναντίων των Οθωμανών με επικεφαλής τον Καλόγερο Ιωαννίκιο. Επιπλέον, στις αρχές του 19ου αιώνα, το Λευκόνοικο παρουσιάζεται ως το μεγαλύτερο σε πληθυσμό χωριό της Κύπρου.
Στις 14 Αυγούστου 1974 το Λευκόνοικο καταλήφθηκε από τον τουρκικό στρατό κατά την τουρκική εισβολή του 1974. Από τότε ο Δήμος Λευκονοίκου εδρεύει στην Αγλατζιά.
Ιστορία του δήμου
Το 1882, επί Αγγλοκρατίας, θεσπίστηκε νόμος σύμφωνα με τον οποίο ο αρμοστής είχε την εξουσία να ιδρύει ή να καταργεί δήμους μετά από αίτηση των κατοίκων μιας περιοχής. Οι Λευκονοικιάτες ζήτησαν την ανακήρυξη του χωριού τους σε δήμο το 1926, αλλά ο Άγγλος κυβερνήτης απέρριψε το αίτημα του. Τελικά, το Λευκόνοικο ανακηρύχθηκε σε δήμο το 1939 με απόφαση του Άγγλου κυβερνήτη Χέρμπερτ Ρίτσμοντ Πάλμερ. Το πρώτο δημοτικό συμβούλιο διορίστηκε από τον κυβερνήτη. Πρώτος δήμαρχος αποτέλεσε γιατρός Χρίστος Μιχαλόπουλος.
Η θητεία του πρώτου δημοτικού συμβουλίου διήρκεσε έως το 1943. Στα χρόνια αυτά ιδρύθηκε αγροτικό νοσοκομείο για τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής, τοποθετήθηκε οδικός φωτισμός με λάμπες πετρελαίου, καθαρίστηκαν οι γειτονιές και προσφερόταν βοήθεια σε απόρους.
Στις 21 Μαρτίου 1943 πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες δημοτικές εκλογές, στις οποίες δήμαρχος ανακηρύχθηκε ο Λουκάς Γρηγορίου. Το δεύτερο δημοτικό συμβούλιο επέκτεινε τους δρόμους του δήμου, επέκτεινε την υδατοπρομήθεια και τον οδικό φωτισμό και επέβαλε αυστηρότερους κανονισμούς για την καθαριότητα. Επιπλέον, ίδρυσε στη δημοτική αγορά πρατήριο διανομής ειδών πρώτης ανάγκης για να αντιμετωπιστεί η έλλειψη αγαθών λόγω Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τρίτος δήμαρχος Λευκονοίκου εκλέχτηκε ο Αναστάσης Χαραλάμπους το 1946. Ακολούθησε το 1949 ο Λουκάς Γρηγορίου, ο οποίος επανεκλέχθηκε το 1959.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Λευκόνοικου, έως το 1974, αποτελείτο από Ελληνοκύπριους. Στην πορεία των χρόνων υπήρχαν και ορισμένοι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι, έως το 1960. Το 1958, λόγω δικοινοτικών συγκρούσεων, οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του Λευκονοίκου εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και εγκαταστάθηκαν σε χωριά κοντά στη Λευκωσία. Μόνο μία οικογένεια συνέχισε να κατοικεί στο χωριό.
Κατά την τουρκική εισβολή του 1974 οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του Λευκονοίκου διέφυγαν στο νότιο τμήμα της Κύπρου. Στο Λευκόνοικο εγκαταστάθηκαν Τουρκοκύπριοι πρόσφυγες από την Κοφίνου και Τουρκοκύπριοι από το εγκαταλελειμμένο χωριό Άρτεμη.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του δήμου σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στον δήμο από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Δήμου Λευκονοίκου διετέλεσαν κατά σειρά οι:
Ιεροί ναοί
Στο Λευκόνοικο υπάρχουν οι εξής ιεροί ναοί:
Πρόσωπα
Σημαντικά πρόσωπα με καταγωγή από το Λευκόνοικο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας Αμμοχώστου
Οξύ
thumb|Ο [[ψευδάργυρος, ένα τυπικό μέταλλο, ενώ αντιδρά με υδροχλωρικό οξύ, ένα τυπικό οξύ.]]Τα οξέα (από την λατινική λέξη acidus, που σημαίνει «ξινό» ) είναι ένα σύνολο χημικών ουσιών που εμφανίζει ένα σύνολο κοινών ιδιοτήτων, γνωστών ως «όξινος χαρακτήρας» ή «όξινη αντίδραση». Οι πιο χαρακτηριστικές από αυτές είναι η όξινη γεύση, η ικανότητα να αλλάζουν το χρώμα οξεοβασικών δεικτών, όπως το βάμμα ηλιοτροπίου, που αλλάζει χρώμα από μπλε σε κόκκινο, παρουσία οξέων. Επίσης, τα οξέα έχουν την ικανότητα να αντιδρούν με βάσεις, ανθρακικά άλατα και ορισμένα μέταλλα, όπως το ασβέστιο, σχηματίζοντας άλατα. Τα υδατικά διαλύματα των οξέων έχουν pH < 7. Ένα χαμηλότερο pH, σημαίνει μια υψηλότερη οξύτητα, και έτσι μια υψηλότερη συγκέντρωση υδρογονοκατιόντων στο διάλυμα. Οι χημικές ουσίες που έχουν «όξινο χαρακτήρα», δηλαδή ιδιότητες οξέων, λέγονται «όξινες».
Συνηθισμένα παραδείγματα οξέων περιλαμβάνουν το υδροχλωρικό οξύ, ένα διάλυμα υδροχλωρίου, το οποίο βρίσκεται στο γαστρικό οξύ, που βρίσκεται στο στομάχι και ενεργοποιεί ορισμένα πεπτικά ένζυμα, το αιθανικό οξύ, με το γνωστό ξίδι να αποτελεί αραιό διάλυμα αυτού του υγρού, το θειικό οξύ, που χρησιμοποιήθηκε σε ηλεκτρικούς συσσωρευτές αυτοκινήτων, και το τρυγικό οξύ, ένα στερεό οξύ που χρησιμοποιείται στην παραγωγή αρτοσκευασμάτων και στη ζαχαροπλαστική. Αυτά τα παραδείγματα δείχνουν ότι τα οξέα μπορούν να είναι διαλύματα ή και καθαρές χημικές ουσίες, που μπορεί να είναι σε αέρια, υγρή ή στερεά κατάσταση. Τα ισχυρά οξέα και κάποια πυκνά ασθενή οξέα είναι διαβρωτικά, αλλά υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις, όπως τα καρβοράνια και το βορικό οξύ.
Ορισμοί και έννοιες
Οι σύγχρονοι ορισμοί για τα οξέα ασχολούνται με τις θεμελιώδεις χημικές αντιδράσεις που είναι κοινές για όλα τα οξέα.
Τα περισσότερα οξέα που συναντώνται στην καθημερινή ζωή είναι υδατικά διαλύματα, ή μπορούν να διαλυθούν στο νερό, για τα οποία οι ορισμοί του Αρρένιους και των Μπρόνστεντ - Λόουρυ είναι πιο σχετικοί. Ιδιαίτερα ο ορισμός των Μπρόνστεντ - Λόουρυ είναι ο ευρύτερα χρησιμοποιούμενος ορισμός, ή αλλιώς, οι οξεοβασικές αντιδράσεις θεωρούνται ότι περιλαμβάνουν τη μεταφορά ενός (τουλάχιστον) πρωτονίου από ένα οξύ σε μια βάση.
Τα ιόντα υδροξωνίου (H3O+) είναι οξέα σύμφωνα και με τους τρεις (3) ορισμούς. Επιπρόσθετα, παρόλο που οι αλκοόλες και οι αμίνες είναι οξέα σύμφωνα με τον ορισμό κατά Μπρόνστεντ - Λόουρυ, μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως βάσεις, με βάση τον ορισμό κατά Λιούις, γιατί τα άτομα οξυγόνου και αζώτου που διαθέτουν, έχουν μονήρη ζεύγη ηλεκτρονίων για να δώσουν.
Οξέα κατ' Αρρένιους
thumb|150px|Σβάντε Αρρένιους
Ο Σουηδός χημικός Σβάντε Αρρένιους (Svante Arrhenius) απέδωσε τις ιδιότητες της οξύτητας στα υδρογονοκατιόντα ή πρωτόνια (H+) το 1884. Ένα οξύ κατ' Αρρένιους είναι μια χημική ουσία, που όταν προστίθεται σε νερό, αυξάνει τη συγκέντρωση των υδρογονοκατιόντων σε αυτό. Σημειώστε ότι οι χημικοί συχνά γράφουν H+(aq) για να αναφερθούν στα υδροονοκατιόντα όταν περιγράφουν οξεοβασικές αντιδράσεις, αλλά ξέρουν ότι στην πραγματικότητα ελεύθερα, δηλαδή γυμνά πρωτόνια, δεν υπάρχουν στο νερό, αλλά σχηματίζουν ιόντα υδροξωνίου (H3O+). Έτσι, ένα οξύ κατ' Αρρένιους μπορεί επίσης να περιγραφεί ως μια χημική ουσία, αυξάνει τη συγκέντρωση των υδροξωνίων, όταν προστίθεται σε νερό. Αυτός ο ορισμός πηγάζει από τη χημική ισορροπία διάστασης του νερού σε ιόντα υδροξωνίου και υδροξυλίου (OH-) :
Στο καθαρό νερό η πλειοψηφία των μορίων του νερού βρίσκονται στη μορφή των ουδέτερων μορίων H2O, αλλά ένα μικρό κλάσμα αυτών, σε αναλογία περίπου 1:107, σταθερά και συνεχόμενα διίστανται, και ταυτόχρονα ένα ζευγάρι ιόντων υδροξωνίου και υδροξυλίου επανενώνονται. Επειδή στο καθαρό νερό οι αριθμοί των ιόντων υδροξωνίου και υδροξυλίου είναι ίσοι, το καθαρό νερό είναι ουδέτερο, δηλαδή ούτε όξινο, ούτε βασικό.
Μια βάση, κατ' Αρρένιου, από την άλλη, είναι μια ουσία που αυξάνει τη συγκέντρωση ιόντων υδροξυλίου, όταν διαλύεται στο νερό, οπότε ταυτόχρονα μειώνεται η συγκέντρωση των ιόντων υδροξωνίου.
Η συνεχής διάσταση και αποδιάσταση των μορίων του νερού σχηματίζει μια χημική ισορροπία στην οποία κάθε αύξηση της συγκέντρωσης ιόντων υδροξωνίου συνοδεύεται από αντίστοιχη μείωση στη συγκέντρωση των ιόντων υδροξυλίου, έτσι ώστε ένα οξύ κατ' Αρρένιους μπορεί να πει κανείς ότι επίσης μειώνει τη συγκέντρωση των ιόντων υδροξυλίου, την οποία αυξάνει μια βάση κατ' Αρρένιους.
Ο λόγος για τον οποίο τα pH των οξέων είναι μικρότερα από 7 είναι ότι έχουν συγκέντρωση ιόντων υδροξωνίου μεγαλύτερη από 10-7 moles/lit, εφόσον το pH ορίζεται ως ο αντίθετος αριθμός από το δεκαδικό λογάριθμο της συγκέντρωσης των ιόντων υδροξωνίου.
Σημειώστε ότι στο νερό, εκτός από το υδροξώνιο σχηματίζονται και άλλες εφυδατωμένες μορφές του υδρογονοκατιόντος, με τύπους Η5Ο2+, Η7Ο3+, Η9Ο4+, κ.τ.λ..
Παραδείγματα οξέων κατ' Αρρένιους:
1. Το υδροχλωρικό οξύ (HCl):
2. Το νιτρικό οξύ (ΗΝΟ3):
3. Το αιθανικό οξύ (CH3COOH):
4. Το θειικό οξύ (H2SO4):
Οξέα κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ
thumb|right|150px|Γιοχάνες Νίκολαους Μπρόνστεντ thumb|right|150px|Τόμας Μάρτιν Λόρυ thumb|350px|alt=Acetic acid, CH3COOH, is composed of a methyl group, CH3, bound chemically to a carboxylate group, COOH. The carboxylate group can lose a proton and donate it to a water molecule, H20, leaving behind an acetate anion CH3COO- and creating a hydronium cation H3Oundefined. This is an equilibrium reaction, so the reverse process can also take place.|Το αιθανικό οξύ, ένα ασθενές οξύ, δίνει ένα πρωτόνιο (υδρογονοκατιόν που επισημαίνεται με πράσινο) και νερό σε μια αμφίδρομη χημική αντίδραση που δίνει αιθανικό ανιόν και ιόν υδροξώνιου. Κόκκινο: οξυγόνο, μαύρο: άνθρακας, λευκό: υδρογόνο.
right|thumb|350px| 1η αντίδραση : CH3COOH + H2Ο ⇄ CH3COO- + H3O+ 2η αντίδραση : CH3COOH + NH3 ⇄ CH3COO- + NH4+
Και οι δυο θεωρίες εύκολα περιγράφουν την πρώτη αντίδραση. Το αιθανικό οξύ δρα ως ένα οξύ κατ' Αρρένιους, γιατί δρα ως πηγή υδροξωνίου όταν διαλυθεί σε νερό, αλλά και ως οξύ κατά Μπρόνστεντ - Λόρυ, γιατί δίνει ένα πρωτόνιο στο νερό. Στη δεύτερη αντίδραση, όμως, το αιθανικό οξύ και πάλι δίνει ένα πρωτόνιο, αυτήν τη φορά στην αμμωνία (NH3), οπότε είναι οξύ κατά Μπρόνστεντ - Λόρυ, αλλά δεν παράγει υδροξώνιο, οπότε δεν είναι οξύ κατ' Αρρένιους.
Η θεωρία κατά Μπρόνστεντ - Λόρυ μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για να περιγράψει μοριακές χημικές ενώσεις, ενώ τα οξέα κατ' Αρρένιους πρέπει να είναι ιονικές ενώσεις. Το υδροχλώριο (HCl) και η αμμωνία (NH3) μπορούν να συνδυαστούν κάτω από πολλές διαφορετικές συνθήκες και να σχηματίσουν χλωριούχο αμμώνιο (NH4Cl). Το υδατικό διάλυμα υδροχλωρίου, δηλαδή το υδροχλωρικό οξύ, υπάρχει ως ιόντα υδροξωνίου και ανιόντα χλωρίου. Οι ακόλουθες αντιδράσεις απεικονίζουν τους περιορισμούς του ορισμού κατ' Αρρένιους:
Όπως και στην αντίδραση με το αιθανικό οξύ, και οι δυο ορισμοί λειτουργούν στο πρώτο παράδειγμα, όπου το νερό (aq) είναι διαλύτης και το ιόν υδροξωνίου σχηματίζεται από τη διάσταση του υδροχλωρίου. Οι δυο επόμενες αντιδράσεις, όμως, δεν περιλαμβάνουν το σχηματισμό ιόντων, αλλά και πάλι επιτρέπουν τη μεταφορά πρωτονίου. Στη δεύτερη αντίδραση, το υδροχλώριο και η αμμωνία διαλύονται σε βενζόλιο (PhH) και αντιδρούν παράγοντας στερεό (s) χλωριούχο αμμώνιο. Στην τρίτη αντίδραση, το υδροχλώριο και η αμμωνία αντιδρούν στην αέρια (g) κατάσταση και παράγουν και πάλι στερεό χλωριούχο αμμώνιο.
Τα δυο ζευγάρια χημικών ειδών, αυτό των χημικών ειδών που αντέδρασαν και αυτό των χημικό ειδών που προέκυψε, μιας οξεοβασική αντίδραση κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ ονομάζονται «συζυγή οξεοβασικά ζεύγη».
Άλλα παραδείγματα:
1. Στην αντίδραση διάλυσης σε νερό, και μετά διάστασης, έχουμε:
Εδώ το υδροχλώριο δρα σαν οξύ και κατ' Αρρένιους, αφού παράγει υδροξώνιο, και κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ, αφού δίνει πρωτόνιο στο νερό. Εδώ τα συζυγή ζεύγη της αντίδρασης είναι το υδροχλώριο και το νερό, που αντέδρασαν, και το υδροξώνιο και ανιόν χλωρίου, που παράχθηκαν.
2. Στην αντίδραση διάλυσης σε νερό και μετά πρώτης διάστασης του θειικού οξέος, έχουμε:
Εδώ το θειικό οξύ δρα σαν οξύ και κατ' Αρρένιους, αφού παράγει υδροξώνιο, και κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ, αφού δίνει πρωτόνιο στο νερό. Εδώ τα συζυγή ζεύγη της αντίδρασης είναι το θειικό οξύ και το νερό, που αντέδρασαν, και το υδροξώνιο και το όξινο θειικό ανιόν, που παράχθηκαν.
3. Στην αντίδραση διάστασης του νερού, έχουμε:
Εδώ το νερό δρα σαν οξύ κατ' Αρρένιους, αφού παράγει υδροξώνιο, αλλά ταυτόχρονα ως οξύ και ως βάση κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ, αφού δίνει και δέχεται πρωτόνιο. Εδώ τα συζυγή ζεύγη της αντίδρασης είναι το νερό και το νερό, που αντέδρασαν, και το υδροξώνιο και το ανιόν υδροξυλίου, που παράχθηκαν.
4. Στη διάσταση του όξινου ανιόντος θείου, το οποίο μπορεί να προέλθει από το πρώτο στάδιο διάστασης του υδρόθειου ή από τη διάσταση ενός όξινου θειούχου άλατος, όπως το όξινο θειούχο νάτριο (NaHS), έχουμε:
Εδώ το όξινο ανιόν θείου δρα σαν οξύ κατ' Αρρένιους, αφού παράγει υδροξώνιο, αλλά ταυτόχρονα και ως οξύ κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ, αφού δίνει πρωτόνιο. Εδώ τα συζυγή ζεύγη της αντίδρασης είναι το όξινο ανιόν θείου και το νερό, που αντέδρασαν, και το υδροξώνιο και το διανιόν θείου, που παράχθηκαν.
Είναι προφανές, από τα παραπάνω, ότι κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ, είναι δυνατό το ίδιο χημικό είδος να μπορεί να δρα άλλοτε ως οξύ και άλλοτε ως βάση ανάλογα με ποια ουσία αντιδρά κάθε φορά.
Έτσι, το Η2Ο, στο παράδειγμα #3, δρα και ως οξύ αλλά και ως βάση. Τέτοια χημικά είδη με διπλή δράση λέγονται αμφολύτες ή επαμφοτερίζοντα σώματα.
Οξέα κατά Λιούις
thumb|right|300px| :NH3 + H+ → NH4+
Ένας τρίτος κανόνας προτάθηκε το 1923 από τον Γκίλμπερτ Λιούις (Gilbert N. Lewis), ο οποίος συμπεριλαμβάνει αντιδράσεις με οξεοβασικά χαρακτηριστικά που δεν περιλαμβάνουν μεταφορά ενός πρωτονίου. Ένα οξύ κατά Λιούις είναι ένα χημικό είδος που δέχεται ένα ζευγάρι ηλεκτρονίων από ένα άλλο χημικό είδος. Με άλλα λόγια, ένα οξύ κατά Λιούις είναι ένας «δέκτης ηλεκτρονίων». Οι οξεοβασικές αντιδράσεις κατά Μπρόνστεντ - Λόρυ είναι αντιδράσεις μεταφοράς ενός πρωτονίου, ενώ οι οξεοβασικές αντιδράσεις κατά Λιούις είναι αντιδράσεις μεταφοράς ενός ζεύγους ηλεκτρονίων. Όλα τα οξέα κατά Μπρόνστεντ - Λόρυ είναι και οξέα κατά Λιούις, αλλά το αντίστροφο δεν ισχύει. Δηλαδή τα οξέα κατά Λιούις δεν είναι πάντα και οξέα κατά Μπρόνστεντ - Λόρυ. Κατ' επέκταση, οι ακόλουθες χημικές αντιδράσεις μπορούν να περιγραφούν με όρους οξεοβασικής χημείας κατά Λιούις: 374px
Στην πρώτη αντίδραση, ένα ανιόν φθορίου (F-, δίνει ένα ζεύγος ηλεκτρονίων στο τριφθοριούχο βόριο, σχηματίζοντας ως προϊόν τετραφθοροβοριούχο ανιόν. Το ανιόν φθορίου «χάνει» ένα ζεύγος ηλεκτρονίων σθένους, γιατί το «μοιράζεται» στο δεσμό B - F, που βρίσκεται στην περιοχή ανάμεσα στους δυο ατομικούς πυρήνες (του φθορίου και του βορίου), και γι' αυτό βρίσκεται μακρύτερα από ότι στον πυρήνα του φθορίου όταν αποτελούσε ένα μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων του ανιόντος φθορίου. Το τριφθοριούχο βόριο είναι ένα οξύ κατά Λιούις γιατί δέχεται το ηλεκτρονικό ζεύγος του ανιόντος φθορίου. Αυτή η αντίδραση δεν μπορεί να περιγραφεί με όρους της θεωρίας κατά Μπρόνστεντ - Λόρυ, γιατί δεν υπάρχει μεταφορά κανενός πρωτονίου. Η δεύτερη αντίδραση μπορεί να περιγραφεί και με τις δυο θεωρίες: Ένα πρωτόνιο μεταφέρεται από ένα αδιευκρίνιστο χημικό είδος στην αμμωνία, μια βάση κατά Μπρόνστεντ - Λόρυ. Εναλλακτικά, η αμμωνία δρα και ως βάση κατά Λιούις, μεταφέροντας το μονήρες ζεύγος αζώτου της στο υδρογονακατιόν του αδιευκρίνιστου χημικού είδους. Το αδιευκρίνιστο χημικό είδος που έλαβε το μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων του αζώτου της αμμωνίας είναι το οξύ κατά Λιούις, σε αυτήν τη χημική αντίδραση. Σύμφωνα με ένα άλλο παράδειγμα, το άτομο οξυγόνου του υδροξωνίου (H3O+) κερδίζει ένα ζεύγος ηλεκτρονίων όταν ένας χημικός δεσμός H-Ο διασπάται και τα ηλεκτρόνια του δεσμού που μοιράζονταν στο χημικό δεσμό τοπικοποιούνται στο άτομο του οξυγόνου, που μετείχε στον πρώην χημικό δεσμό H-O. Εξαρτάται από τα συμφραζόμενα, αλλά ένα οξύ κατά Λιούις μπορεί επίσης να περιγραφεί ως ένα οξειδωτικό ή ως ένα ηλεκτρονιόφιλο.
Παραδείγματα:
thumb|right|400px| Οξύ (F3B) και βάση (NH3) κατά Λιούις
Σημειώστε επίσης τα ακόλουθα:
Ο ορισμός αυτός είναι γενικότερος και των δύο άλλων αφού δέχεται ως οξέα όχι μόνο τις ενώσεις του τύπου ΗxA αλλά και τα κανονικά οξείδια των αμετάλλων (όπως είναι τα SO3, N2O5 κ.ά.). Ακόμα, ο ορισμός του Λιούις αναφέρεται και σε αντιδράσεις που πραγματοποιούνται σε διαλύτες διαφορετικούς από το νερό ή και κατά την απόλυτη απουσία διαλύτη.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και το γεγονός ότι, σε μιά αντίδραση, μιά ουσία θεωρείται οξύ κατά Λιούις αν αντιδρά με άλλη ουσία που είναι ασθενέστερο οξύ από την πρώτη, οπότε η δεύτερη θεωρείται αυτομάτως βάση. Έτσι, η ισχύς οξέων-βάσεων εξαρτάται από τη βάση σύγκρισης. Με απλούστερα λόγια θα λέγαμε ότι οξύ κατά Λιούις είναι μια χημική ουσία δέκτης ζεύγους ηλεκτρονίων, ενώ βάση κατά Λιούις είναι μια χημική ουσία δότης ζεύγους ηλεκτρονίων. Στις δύο άλλες θεωρίες, η σχετική σειρά ισχύος των οξέων και βάσεων είναι η ίδια, ανεξάρτητα από τη βάση σύγκρισης.
Ταξινόμηση των οξέων
thumb|right|150px| Στερεοχημικό μοντέλο νιτρικού οξέος thumb|right|150px| Συντακτικός τύπος θειικού οξέος
Τα οξέα ταξινομούνται σε πολλές κατηγορίες και με διάφορα κριτήρια :
Όξινος χαρακτήρας
Τα οξέα όταν βρεθούν σε υδατικό διάλυμα παρουσιάζουν ένα σύνολο κοινών ιδιοτήτων που λέγεται όξινος χαρακτήρας ή όξινη αντίδραση : Ένα μέσο με πολύ μεγάλη οξύτητα, γενικά μεγαλύτερη απ' αυτήν του θειικού οξέος περιεκτικότητας 100 % w/w, ονομάζεται "σουπερ-οξύ". Η συνηθέστερη μέθοδος παρασκευής σουπερ-οξέων είναι με διάλυση ενός ισχυρού οξέος κατά Lewis όπως είναι π.χ. το πενταφθοριούχο αντιμόνιο, SbF5, σε κατάλληλο οξύ κατά Μπρόνστεντ-Λόουρυ όπως είναι το υδροφθορικό οξύ (HF).
Ονοματολογία ανόργανων οξέων
Όταν τα ανόργανα οξέα είναι ενώσεις του υδρογόνου με τα μη οξυγονούχα ανιόντα F-, Cl-, Br-, I-, S2-, CN-, η ονομασία τους είναι γενικά "υδρο-ανιόν", ενώ όταν είναι ενώσεις του υδρογόνου με αρνητικά πολυατομικά ιόντα (εκτός του ΟΗ-) ονομάζονται με το γενικό σχήμα "όνομα ανιόντος οξύ" π.χ. HCl υδροχλώριο, Η2S υδρόθειο, HCN υδροκυάνιο, ΗΝΟ3 νιτρικό οξύ, Η2SO4 θειικό οξύ, H3PO4 φωσφορικό οξύ κ.ά.
Ορισμένα γνωστά ανόργανα μη οξυγονούχα οξέα : (όταν είναι υδατικά διαλύματα λέγονται υδρο-xxxx-ικό οξύ με εξαίρεση το υδρόθειο)
υδροχλώριο HCl (υδροχλωρικό οξύ), υδροφθόριο HF (υδροφθορικό οξύ), υδροϊώδιο HI (υδροϊωδικό οξύ), υυδροβρώμιο HBr (υδροβρωμικό οξύ) υδρόθειο H2S, υδροκυάνιο HCN (υδροκυανικό οξύ).
Ορισμένα γνωστά ανόργανα οξυγονούχα οξέα είναι:
φωσφορικό οξύ H3PO4, θειικό οξύ H2SO4, θειώδες οξύ H2SO3. νιτρικό οξύ HNO3, νιτρώδες οξύ HNO2.
Τα ορθο-, πυρο- και μετα-οξέα ονομάζονται με τα αντίστοιχα προθέματα μπροστά από το όνομα του κανονικού οξέος π.χ. H4SnO4 ορθοκασσιτερικό οξύ, H2S2O7 πυροθειικό οξύ, HPO3 μετα-φωσφορικό κ.ά.
Ονοματολογία οργανικών οξέων
thumb|right|150px|Συντακτικός τύπος της ασπιρίνηςΟι οργανικές ενώσεις με όξινο χαρακτήρα ανήκουν στις τάξεις των καρβοξυλικών οξέων, των φαινολών, των αλκοολών και των αλκινίων με τριπλό δεσμό C-C σε θέση-1. Αρκετά οργανικά οξέα έχουν εμπειρικά ονόματα π.χ. γαλακτικό, μυρμηκικό, οξικό, οξαλικό, κ.ά.). Η συστηματική όμως ονοματολογία τους ακολουθεί τους κανόνες της I.U.P.A.C.. Ορισμένα γνωστά οργανικά οξέα : μεθανικό ή μυρμηκικό οξύ HCOOH, αιθανικό ή οξικό οξύ CH3COOH, οξαλικό οξύ C2H2O4, ασκορβικό οξύ ή βιταμίνη C C6H8O6, ακετυλοσαλικυλικό οξύ C9H8O4(ασπιρίνη) κ.ά.
Γενικές μέθοδοι παρασκευής ανόργανων οξέων
Τα οξέα του τύπου ΗΧ που λέγονται και υδραλογόνα παρασκευάζονται :
α) Με απευθείας σύνθεση από τα στοιχεία τους κατά το σχήμα "υδρογόνο + αλογόνο → υδραλογόνο" π.χ. H2 + Cl2 → 2HCl. Έτσι παρασκευάζεται και το H2S : H2 + S → H2S.
β) Με απλή αντικατάσταση του αμετάλλου κατά τη σειρά F2→Cl2→Br2→I2→S. Κάθε αμέταλλο αντικαθιστά τα επόμενά του στις ενώσεις του κατά το σχήμα "Αμέταλλο + ένωση → υδραλογόνο + αμέταλλο" π.χ. F2 + 2HI → 2HF + I2, Cl2 + H2S → 2HCl + S.
γ) Από αλογονίδια με επίδραση νερού κατά το σχήμα "αλογονίδιο + νερό → οξυγονούχο οξύ + υδραλογόνο" π.χ. PCl5 + 4H2Ο → H3PO4 + 5HCl.
Τα οξυγονούχα οξέα μπορούν να παρασκευαστούν :
α) Με αντίδραση του τύπου "ανυδρίτης οξέος + νερό → οξύ" π.χ. P2O5 + H2Ο → H3PO4
β) Με επίδραση πυκνού ΗΝΟ3 σε αμέταλλο κατά το γενικό σχήμα "αμέταλλο + ΗΝΟ3 → οξύ + ΝΟ2 + Η2Ο" π.χ. P + 5HNO3 → H3PO4 + 5NO2 + H2O
Όλα τα οξέα (οξυγονούχα και μη) μπορούν να παρασκευαστούν :
α) Από αντίδραση του τύπου "άλας + οξύ → νέο άλας + νέο οξύ". Η αντίδραση είναι πραγματοποιήσιμη εφόσον το "νέο οξύ" μπορεί να απομονωθεί από τα άλλα προϊόντα της αντίδρασης π.χ. CaF2 + H2SO4 → CaSO4↘ + 2HF↗
Δείτε επίσης
*
1450
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1450 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λόκι
Ο Λόκι Λαουφέιγιαρσον (Loki Laufeyjarson) είναι ο κατεργάρης θεός της Σκανδιναβικής μυθολογίας, γιος του Φαρμπάουτι και της Λάουφει. Θεωρείται ο δημιουργός κάθε απάτης. Ο Λόκι είναι κατά κάποιο τρόπο και θεός αλλά και Γιότουν (Jotun) (κάτι παρόμοιο με τους Τιτάνες και τους Γίγαντες της Ελληνικής μυθολογίας). Για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Λόκι κατοικούσε στο Άσγκαρντ μαζί με τους θεούς και είχε γίνει αδερφοποιτός με τον Οντίν.
Αν υπήρξε ένας θεός που θα μπορούσε να νικήσει τον Θωρ, θα ήταν ο Λόκι. Σωματικά είναι υποδεέστερος του Θωρ, αλλά το εξισορροπεί όντας μουλωχτός και δαιμόνιος. Ο Οντίν και ο Λόκι είναι αδελφοί αίματος και αντιλαμβάνονται και οι δύο το τέλος. Υπό την προστασία του Οντίν, ο Λόκι μένει ατιμώρητος για πράξεις που ο Πατέρας των Θεών δε θα επέτρεπε
Έχει σύμβολό του το φίδι και έχει την δυνατότητα να αλλάζει μορφές, που πολλές φορές χρησιμοποιεί για να πετυχαίνει τους στόχους του δόλια.
Για τους άλλους θεούς είναι απρόβλεπτος, άλλοτε δρώντας ως ζωηρός γελωτοποιός, άλλοτε ως ψυχρός πολιτικός, που πάντα δουλεύει για το συμφέρον του. Η αλλαγή συμμάχων είναι μέρος του πονηρού χαρακτήρα του. Κατά καιρούς εξυπηρετεί τους Εσίρ, μόνο για να τους μαχαιρώσει πισώπλατα λίγο αργότερα.
Supporters' Shield
Το Supporters' Shield (προφορά: Σαπόρτερς Σιλντ, σε ελεύθερη μετάφραση: Ασπίδα των Υποστηρικτών) αποτελεί ετήσιο βραβείο το οποίο απονέμεται στην ομάδα του πρωταθλήματος της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS) με την καλύτερη επίδοση στην κανονική περίοδο. Η πρώτη βράβευση πραγματοποιήθηκε το 1999 και έχει αναγνωριστεί ως ένα σημαντικό τρόπαιο του πρωταθλήματος.
Λόκι
Για παράδειγμα, είναι αυτός που ευθύνεται για την εξαφάνιση, αλλά και την ανάκτηση των Μήλων της Νιότης, χωρίς τα οποία οι Εσίρ θα γεράσουν.
Supporters' Shield
Απηχεί την πρακτική πολλών άλλων ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων σε όλο τον κόσμο, στα οποία η ομάδα με την καλύτερη επίδοση στην κανονική διάρκεια, στέφεται πρωταθλήτρια. Από το 2006, η εκάστοτε κάτοχος του βραβείου κερδίζει μία θέση στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ της ανάλογης περιόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουπόρτερς Σιλντ
Λόκι
Η δύναμή του καθρεφτίζεται και στα τρία παιδιά του - τον αδάμαστο λύκο Φενρίρ, το Ερπετό της Μέσης Γης και τη Θεά του Θανάτου και Βασίλισσα του Κάτω Κόσμου, Χελ. Συχνά χρησιμοποιεί τις ικανότητες των παιδιών του για δικές του ανάγκες. Επίσης, κατά ένα διάστημα που ήταν μεταμορφομένος σε φοράδα ζευγάρωσε με ένα άλογο και γέννησε τον Σλέιπνιρ, το άλογο με τα οκτώ πόδια που καβαλάει ο Όντιν.
Ο συνθέτης Ρίχαρντ Βάγκνερ παρουσίασε τον Λόκι με το γερμανοποιημένο όνομα Loge στις όπερες του Ο Χρυσός του Ρήνου και Βαλκυρία.
Σκανδιναβική Μυθολογία
Η προσωπικότητα που ξέρουμε ως Λόκι επιβίωσε μέχρι την σημερινή εποχή μέσω της Σκανδιναβικής μυθολογίας και μυθοπλασίας. Στη Δανία, ο Λόκι αναφέρεται ως "Λοκ" (Lokke). Συγκεκριμένα στη Γιουτλάνδη, οι φράσεις "Lokke slår sin havre" ("Ο Λοκ θερίζει τη βρώμη του") και "Lokkemand driver sine geder" ("O Lomant [Lokkemand] οδηγεί τις κατσίκες του") φαίνονται να χρησιμοποιούνται γραπτώς από τις αρχές του 20ου αιώνα. Στη Σέλαν το όνομα "Lokke lejemand" ("Λοκ ο άντρας που παίζει παιχνίδια") χρησιμοποιούνταν. Στην έρευνά του επάνω στις εμφανίσεις του Λόκι (όσον αφορά τη Σκανδιναβική μυθολογία της μοντέρνας εποχής), ο Δανός ειδικός Άξελ Όλρικ αναφέρει πολλαπλά παραδείγματα φυσικών φαινομένων τα οποία εξηγούνται μέσω επέμβασης αυτής της θεότητας, όπως εκείνα που ακολουθούν την αύξηση της θερμοκρασίας.
Ένα παράδειγμα από το 1811 αναφέρει"'... when you look at the horizon in clear weather and sunshine, and the air seems to move in shimmering waves, or like a sheet of water which seems to rise and sink in waves.'"Δηλαδή"'...όταν κοιτάξεις το ορίζοντα με καθαρό ουρανό και ηλιοφάνεια, και ο άνεμος φαίνεται να κινείται σε λαμπυρίζοντα κύματα, ή σαν ένα λεπτό φύλλο νερού που φαίνεται να ανεβοκατεβαίνει όπως η θάλασσα.'"Ο Όλρικ επιπλέον δίνει έναν αριθμό φυτών με ονόματα αφιερωμένα στον Λόκι. Ο ειδικός εντοπίζει τρία βασικά θέματα στις αναφορές του Λόκι στη μυθολογία: ο Λόκι παρουσιάζεται σαν "φαινόμενο του αέρα", συνδεδεμένος με την "οικιστική εστία" και χρωματισμένος ως ένα "πειραχτήριο πλάσμα της νύστας".
Το Loka Táttur ή Lokka Táttur (Faroese "tale—or þáttr—of Loki") είναι μία φεροϊκή μπαλάντα από τον μεσαίωνα στην οποία εμφανίζεται ο Λόκι, ο Όντιν, και ο Χένιρ ( Hœnir ) ενώ βοηθούν έναν αγρότη και ένα αγόρι να γλιτώσουν από την οργή ενός Γιότουν που του αρέσει να νικά στοιχήματα. Ο Λόκι αναφέρεται ως μία καλοσυνάτη θεότητα σε αυτό το παραμύθι, αν και η μηχανορραφία του είναι και αυτή εμφανής όπως πάντα.
Μύθοι με τον Λόκι
Ο Λόκι εμφανίζεται σε έναν αριθμό μύθων της Σκανδιναβικής μυθολογίας. Είναι πάντα μηχανορράφος, κάτι που άλλοτε χρησιμοποιεί υπέρ των υπόλοιπων θεών και άλλοτε κατά ή άλλες φορές απλά υπέρ του ίδιου του του εαυτού. Ο Λόκι γενικά αναφέρεται ως ένας πολύ όμορφος θεός, μισός γίγαντας που όμως κατοικεί στο Άζγκαρντ μαζί με τους θεούς Εσίρ (Aesir) όπως ο Όντιν, ο Θορ και ο Χάιμνταλ.
Οι θησαυροί των θεών
Η θεά Σιφ, γυναίκα του Θωρ, είχε τα πιο όμορφα χρυσαφένια μαλλιά σε κάθε κόσμο. Μία μέρα όμως, όταν ξύπνησε, συνειδητοποίησε ότι είχαν όλα εξαφανιστεί. Ο Θωρ απευθείας υποψιάστηκε τον Λόκι και θύμωσε. Ο θεός-πειραχτήρι ήταν όντως εκείνος που προκάλεσε τέτοιο κακό. Καθώς όμως το ξυρισμένο κεφάλι ήταν σημάδι ατίμωσης, ο Θωρ απείλησε τον Λόκι και τον ανάγκασε να διορθώσει το λάθος του βρίσκοντας έναν τρόπο να επαναφέρει τα μαλλιά της Σιφ.
Ο Λόκι γνώριζε πως ο ίδιος ήταν αδύνατο να κάνει κάτι τέτοιο. Πήγε λοιπόν στο Σβάρταλχαϊμ, ή αλλιώς γνωστό ως Νινταβελίρ, δηλαδή στην χώρα των Νάνων. Οι Νάνοι ήταν μαέστροι στην σφυρηλασία, και μπορούσαν να φτιάξουν σχεδόν οτιδήποτε. Ο Λόκι πήγε πρώτα στο εργαστήρι των τριών Νάνων γνωστοί ως γιοι του Ιβάλντι.
"Χαίρετε γιοι του Ιβάλντι", τους είπε, "άκουσα ότι τα αδέρφια Μπροκ και Ίτρι κοκορεύονταν ότι μπορούν να σφυρηλατήσουν τα πιο σπάνια αντικείμενα, αξεπέραστα σε αξία και μαγεία. Και να κοροϊδεύουν ότι τα αγαθά που φτιάχνουν οι γιοι του Ιβάλντι δεν μπορούν καν να συγκριθούν με τα δικά τους, τόσο άτεχνα που είναι"
"Μα όχι", του απάντησαν, "αυτοί οι άχρηστοι δεν πιάνουν μία μπροστά στην τέχνη μας"
"Οι Θεοί αποφάσισαν να κρίνουν με έναν διαγωνισμό.", είπε ξανά ο Λόκι, "θα φτιάξετε τρία δώρα που θα παρουσιάσετε στους θεούς. Ένα από αυτά πρέπει να είναι μία κόμη χρυσαφένια μαλλιά, τόσο αληθοφανής και μεταξένια όταν φορεθεί που θα ριζώνει στην κεφαλή και θα μοιάζει σαν αληθινή"
"Ναι, και βέβαια μπορούμε να το κάνουμε αυτό και όλα τα άλλα"
Πήγε μετά ο Λόκι στο βουνό όπου βρισκόταν το εργαστήρι των Μπροκ και Ίτρι.
"Οι γιοι του Ιβάλντι σας αποκάλεσαν άχρηστους στη δουλειά σας. Οι Θεοί θα κρίνουν την αλήθεια με έναν διαγωνισμό. Θα πρέπει να φτιάξετε τρία δώρα που να μπορούν να επισκιάσουν την ομορφιά του Άσγκαρντ", είπε και σε αυτούς.
Ο Ίτρι, που σφυρηλατούσε, ήταν έτοιμος να συμφωνήσει αλλά ο αδερφός του, ο Μπροκ που κρατούσε τη φωτιά δυνατή, μυρίστηκε δόλο.
"Δεν σε εμπιστεύομαι Λοκι", του είπε, "Θα συμφωνήσω στο στοίχημά σου αν και μόνο αν δείξεις ότι κι εσύ θα χάσεις από αυτό, και άρα δε θα θέλεις απλά να μας κοροιδέψεις. Αν λοιπόν κερδίσουμε εμείς, θέλω το κεφάλι σου"
Ο Λόκι συμφώνησε, γνωρίζοντας ότι το μόνο που είχε να κάνει ήταν να σιγουρευτεί ότι δε θα κερδίσουν τα δύο αδέρφια. Έκανε λοιπόν πως φεύγει, αλλά μεταμορφώθηκε σε μύγα και γύρισε στο εργαστήρι.
"Να κρατάς τη φωτιά σταθερή", είπε ο Ίτρι στον αδερφό του, " Αλλιώς όλος ο κόπος μου θα χαθεί και το δώρο θα καταστραφεί"
Πήγε λοιπόν ο Ίτρι να σφυρηλατήσει το πρώτο δώρο και ο Μπροκ να κρατά τη φωτιά σταθερή. Ο Λόκι, με μορφή μύγας, κάθισε στο χέρι του τελευταίου και άρχισε να δαγκώνει΄τίποτα όμως. Ο Ίτρι γύρισε με το πρώτο δώρο. Για το δεύτερο δώρο ο Λόκι κάθισε στον λαιμό του Μπροκ και πάλι άρχισε να δαγκώνει μέχρι που τράβηξε αίμα. Πάλι απέτυχε. Στο τρίτο δώρο, το πιο δύσκολο απ' όλα όπως είπε ο Ίτρι, ο Λόκι κάθισε στο βλέφαρο του Μπροκ. Δάγκωσε και δάγκωσε μέχρι που αίμα έτρεξε μέσα στα μάτια του Μπροκ και αναγκάστηκε να αφήσει το χέρι του απο τη φυσούνα που ζωντάνευε τη φωτιά. Γύρισε ο Ίτρι, μερικώς απογοητευμένος, και είπε
"Παραλίγο να πάει στράφι, αλλά το έφτιαξα. Δεν είναι τέλειο, αλλά θα πρέπει να αρκεί"
Έπειτα, ήρθε η σειρά των Μπροκ και του Ίτρι. Αυτοί έδωσαν πρώτα τα δώρα τους στον Όντιν και στον Φρέι
Μέχρι εκείνη τη στιγμή οι θεοί ήταν αρκετά εντυπωσιασμένοι και απ' τις δύο ομάδες. Μετά όμως ήρθε το δώρο του Θωρ:
"Το λένε Mjöllnir", είπε ο Ίτρι παρουσιάζοντας το σφυρί, " Είναι φτιαγμένο απ' το ισχυρότερο μέταλλο και έτσι ποτέ δεν θα σπάσει, ότι και να χτυπήσεις με αυτό. Επιπλέον, όσο μακριά και να το πετάξεις, πάντα θα γυρίζει στο χέρι σου"
Ο Θωρ χαμογέλασε γνωρίζοντας ότι είχε σπάσει πολλά όπλα χτυπώντας τα, και είχε χάσει άλλα τόσα πετώντας τα στους αντιπάλους του.
"Όπως βλέπετε όμως", συνέχισε ο Ίτρι, " το χερούλι είναι λίγο μικρό. Δεν μπόρεσα να το φτιάξω όπως έπρεπε στο εργαστήριο, και έτσι θα πρέπει να το κρατάς με ένα χέρι"
"Δεν έχει σημασία", είπε ο Θωρ, "Αυτό είναι το πιο υπέροχο δώρο που έχω δει ποτέ"
Και οι υπόλοιποι Θεοί συμφώνησαν και ανακήρυξαν τον Ίτρι και τον Μπροκ νικητές.
Ο Λόκι ήταν γρήγορος στη σκέψη και στις δικαιολογίες, "Ναι, υποσχέθηκα ότι μπορείς να κόψεις το κεφάλι μου", του είπε, "Ποτέ όμως δεν συμφώνησα ότι μπορείς να κόψεις τον λαιμό μου"
Ο Όντιν συμφώνησε ότι όντως ο Λόκι είχε δίκιο.
"Μα δεν μπορώ να κόψω το κεφάλι σου αλλιώς", είπε ο Μπροκ.
Μετά από λίγη σκέψη ψιθύρισε κάτι στον Όντιν. "Ναι αυτό θα ήταν δίκαιο", του είπε εκείνος
Ο Μπροκ πήρε τα εργαλεία του αδερφού του και έραψε το στόμα του ζαβολιάρη θεού ώστε να μην ξανακούσει τις δικαιολογίες και τις μηχανορραφίες του.
Μετά από λίγο καιρό, ο Λόκι ελευθέρωσε τα χείλη του και ετοίμασε την εκδίκησή του. Έτσι όμως, οι Θεοί είχαν ήδη αποκτήσει τους θησαυρούς τους, χωρίς τη θέληση του αλλά και πάλι χάρει στον Λόκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός Κατηγορία:Θεότητες της απάτης και της πονηριάς
World's Most Dangerous Roads
Το World's Most Dangerous Roads (Ελληνικά: Οι πιο επικίνδυνοι δρόμοι του κόσμου) είναι ένα ντοκιμαντέρ Βρετανικής παραγωγής, στο οποίο σε κάθε επεισόδιο δύο διασημότητες παίρνουν ένα όχημα 4x4 για να οδηγήσουν στους πιο επικίνδυνους δρόμους του κόσμου. Ο πρώτος κύκλος μεταδώθηκε από το BBC Two το 2011. Το ντοκιμαντέρ αφηγήται από τον ηθοποιό Adrian Dunbar.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές ντοκιμαντέρ
Μπαρόκ εκκλησίες των Φιλιππίνων
Ως Μπαρόκ εκκλησίες των Φιλιππίνων είναι γνωστές τέσσερις εκκλησίες μπαρόκ αρχιτεκτονικής, της εποχής της Ισπανικής Αποικιοκρατίας, που βρίσκονται στις βόρειες και κεντρικές Φιλιππίνες. Πρόκειται για: τον Ναό του Αγίου Αυγουστίνου στην Μανίλα, τον Ναό της Παναγίας, στη Σάντα Μαρία, στην επαρχία Ilocos Sur, τον Ναό του Paoay και τον Ναό του Miagao.
Το 1993 οι τέσσερις εκκλησίες εντάχθηκαν στο Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ ενώ έχουν ενταχθεί και στον κατάλογο με τους εθνικούς πολιτιστικούς θησαυρούς των Φιλιππίνων.
Garda Síochána
Ορολογία
Η δύναμη ονομάστηκε αρχικά «Πολιτοφυλακή» (Civic Guard), αλλά το 1923 μετονομάστηκε σε An Garda Síochána και στα αγγλικά και στα ιρλανδικά. Αυτό συνήθως μεταφράζεται ως «Ο Φύλακας της Ειρήνης». Ως Garda Síochána na hÉireann («της Ιρλανδίας», ) εμφανίζεται το λογότυπο της, αλλά σπάνια χρησιμοποιείται αλλού.
Ο πλήρης επίσημος τίτλος της σπάνια χρησιμοποιείται. Ο τρόπος με τον οποίο αναφέρεται εξαρτάται από τον ομιλητή. Είναι γνωστή και με το An Garda Síochána ή Garda Síochána ή Garda ή Gardaí (πληθυντικός) και ευρέως αποκαλείται ως «οι Φύλακες». Στον ενικό είναι Garda, ενώ χρησιμοποιείται και ως συλλογικό ουσιαστικό, όπως αστυνομία.
Ένας αστυνομικός ονομάζεται garda (πληθυντικός gardaí), ή ανεπίσημα guard. Ένα αστυνομικό τμήμα ονομάζεται garda station. Garda είναι επίσης το όνομα του χαμηλότερου βαθμού της υπηρεσίας (ανάλογος με τον βρετανικό όρο constable «χωροφύλακας»). Guard είναι η πιο κοινή μορφή που χρησιμοποιείται από τα μέλη της δημοσίως. Η γυναίκα αστυνομικός αναφερόταν επίσημα ως bangharda (, πληθυντικός banghardaí). Ο όρος αυτός καταργήθηκε το 1990, αλλά εξακολουθεί να χρησιμοποιείται κοινώς στη θέση του Garda όσον αφορά το φύλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδία Κατηγορία:Αστυνομία ανά χώρα
Τσογαμάργκ
Το Τσογαμάργκ (αρμενικά: Ցողամարգ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 566 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Ο Καταδότης
Η ταινία Ο Καταδότης (Αγγλ. The Informer), είναι δράμα παραγωγής 1935, σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Βίκτορ ΜακΛάγκλεν, Χέδερ Έιντζελ, Πρέστον Φόστερ, Μάργκο Γκράχαμ και Γουάλας Φορντ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Λίαμ Ο'Φλάχερτι, το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη ο Ντάντλεϊ Νίκολς. Πρόκειται για τη δεύτερη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος, το οποίο είχε μεταφερθεί στον κινηματογράφο το 1929. Η ταινία πραγματεύεται τον αγώνα των Ιρλανδών για την ανεξαρτησία τους από τους Βρετανούς. Η ταινία προτάθηκε 6 βραβεία Όσκαρ και χάρισε στον Τζον Φορντ το πρώτο από τα τέσσερα του Όσκαρ Σκηνοθεσίας και στον Βίκτορ ΜακΛάνγκλεν το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.
Υπόθεση
Στο Δουβλίνο της δεκαετίας του '20, ο Γκίπο Νόουλαν (Βίκτορ ΜακΛάγκλεν), ένας δυνατός αλλά όχι ιδιαίτερα έξυπνος άνδρας εξοστρακίζεται από το επαναστατικό κίνημα των Ιρλανδών, επειδή αρνήθηκε να εκτελέσει μέλος του αντίπαλου στρατού που είχε σκοτώσει μέλος του ΙΡΑ. Όντας περιθωριοποιημένος από τους πάντες, ο Νόουλαν φτάνει στα όρια της πείνας, ενώ παράλληλα εξοργίζεται όταν μαθαίνει ότι η επίσης πάμφτωχη κοπέλα του, Κέιτι Μάντεν (Μάργκο Γκράχαμ) έχει γίνει πόρνη για να τα βγάλει χρήματα προκειμένου να φύγει για την Αμερική. Ο Γκίπο αργότερα συναντά έναν φίλο του και σύντροφο από την οργάνωση του ΙΡΑ, τον Φράνκι ΜακΦίλιπ (Γουάλας Φορντ), ο οποίος κρύβεται καθώς οι Άγγλοι τον έχουν επικηρύξει για 20 λίρες. Ο Φράνκι έχει βαρεθεί να κρύβεται και βρίσκεται καθ' οδόν για να συναντήσει τη μητέρα (Ουνα Ο' Κόνορ) και την αδελφή του Μαίρη (Χέδερ Έιντζελ). Τότε ο Γκίπο αποφασίζει να τον καταδώσει στον αντίπαλο και οι Βρετανοί βρίσκουν τον Φράνκι σπίτι του και τον σκοτώνουν. Ο Γκίπο λαμβάνει την ανταμοιβή του κι έπειτα πηγαίνει να βρει την Κέιτι λέγοντάς της ότι βρήκε τα χρήματα έχοντας ξυλοκοπήσει έναν Αμερικανό ναύτη, έπειτα πηγαίνει στην κηδεία του Φράνκι όπου συμπεριφέρεται αλλόκοτα όταν μερικά από τα χρήματα πέφτουν από την τσέπη του. Οι πρώην σύντροφοι του αναρωτιούνται ποιος ήταν ο υπαίτιος για το θάνατο του Φράνκι. Παράλληλα ο Γκίπο σπαταλώντας την ανταμοιβή του ενισχύει τις υποψίες των πρώην συντρόφων του.
Υποδοχή
Η ταινία ήταν δημοφιλής στο Box Office όπου απέφερε κέρδη της τάξης των 325.000 δολαρίων.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για έξι βραβεία Όσκαρ κερδίζοντας 4. Έχασε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας από την ταινία του 1935 Ναυτική Ανταρσία (Mutiny on the Bounty) του Φρανκ Λόιντ καθώς και το όσκαρ για το μοντάζ. Ο Βίκτορ ΜακΛάγκλεν υπερίσχυσε των Κλαρκ Γκέιμπλ, Τσαρλς Λότον και Φράντσο Τόουν οι οποίοι ήταν υποψήφιοι για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Ναυτική Ανταρσία (Mutiny on the Bounty). Ο Τζον Φορντ που δεν ήταν παρών στην τελετή έλαβε το πρώτο του Όσκαρ Σκηνοθεσίας (επρόκειτο να κερδίσει άλλα τρία). Ο Ντάνλεϊ Νίκολς κέρδισε το Όσκαρ Σεναρίου αλλά αναγκάστηκε να μη το δεχτεί λόγω διαφωνιών που είχε με το συνδικάτο των σεναριογράφων. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού που νικητής απέρριπτε το βραβείο του.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Άλλα Βραβεία: National Board of Review
Άλλα Βραβεία: Βραβείο Κριτικών Νέας Υόρκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1935 Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής RKO Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ζαννής Στεφάνοβικ Σκυλίτσης
Ο Ζαννής Στεφάνοβικ Σκυλίτσης (Χίος 1806 - Κωνσταντινούπολη 1886) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και εθνικός ευεργέτης του 19ου αιώνα.
Αριστόνους
Ο Αριστόνους (γιος του Πεισαίου, 4ος αιώνας π.Χ.) καταγόταν από την Πέλλα και ήταν ένας από τους σωματοφύλακες του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ζαννής Στεφάνοβικ Σκυλίτσης
Ο Ζαννής Στεφάνοβικ Σκυλίτζης, μέλος της Χιώτικης διασποράς υπήρξε ο ιδρυτής του εμπορικού οίκου Στεφάνοβικ Σκυλίτζη στην Κωνσταντινούπολη. Η οικογενειακή αυτή επιχείρηση αναδείχθηκε σε μία από τις κραταιότερες στον χώρο της ανατολικής Ευρώπης με δράση από το Λονδίνο μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Ο Ζαννής παντρεύθηκε την Ελένη Μαχαίρα και απέκτησαν οκτώ παιδιά από τα οποία τρεις μόνο γιοί επιβίωσαν και τον διαδέχθηκαν. Ο Δημήτριος (1839-1893), ο Ιωάννης (1840-1908) και ο Παύλος (1842-1901). Μαζί με τα αδέλφια του χρηματοδότησε την δημιουργία του Σκυλίτσειου νοσοκομείου της Χίου. Μεταξύ των άλλων ευεργεσιών του, κατάθεσε γενναίο ποσό για την διάδοση των ελληνικών γραμμάτων στη Μακεδονία.
Αριστόνους
Διακρίθηκε ιδιαίτερα κατά την εκστρατεία στην Ινδία, και μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ. ήταν από τους πρώτους που υποστήριξαν τον Περδίκκα για την αρχηγία. Μετέπειτα, έγινε κυβερνήτης της Αμφίπολης στη Μακεδονία και σύμμαχος της Ολυμπιάδας, μητέρας του Αλεξάνδρου, κατά την εμπόλεμη διαμάχη της με τον Κάσσανδρο. Με τον θάνατο της Ολυμπιάδας στην Πύδνα το 316 π.Χ., ο Αριστόνους αντιστάθηκε εναντίον των δυνάμεων του Κασσάνδρου ο οποίος είχε στείλει τον Κρατεύα εναντίον του τον οποίο και νίκησε. Κατά την πολιορκία της Αμφίπολης όμως το 315 π.Χ. από τον Κάσσανδρο, τελικά συνθηκολόγησε μαζί του αφού προηγουμένως ο Κάσσανδρος του εγγυήθηκε την ασφάλεια του με αντάλλαγμα την παράδοση της Αμφίπολης, όμως όταν έγινε αυτό ο Κάσσανδρος αθέτησε την συμφωνία του και τον εκτέλεσε.
Ζαννής Στεφάνοβικ Σκυλίτσης
Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη στις 2 Μαρτίου του 1886.
Αριστόνους
Η καταγωγή του Αριστόνου διαφέρει ανάλογα με την εξιστόρηση, καθώς σύμφωνα με την Αλεξάνδρου Ανάβαση του Αρριανού περιγράφεται πως ήταν από την Πέλλα, ενώ στα Ινδικά επίσης του Αρριανού περιγράφεται πως ήταν από την Εορδαία, που μπορεί να σημαίνει πως ήταν από την Εορδαία αλλά μεγάλωσε στην Πέλλα, ή το αντίστροφο. Επίσης, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, κατά την διάρκεια της διένεξης του Αλεξάνδρου με τον Κλείτο τον Μέλα στη Σαμαρκάνδη, κάποιος σωματοφύλακας με το όνομα Αριστοφάνης πήρε το ξίφος του Αλεξάνδρου ώστε να αποφευχθεί κάποιο ατύχημα κατά τη διάρκεια της αψιμαχίας, αλλά φαίνεται πως ο Πλούταρχος πιθανώς μπέρδεψε το όνομα με αυτό του Αριστόνου, μια και δεν υπάρχει σωματοφύλακας του Αλεξάνδρου με το όνομα Αριστοφάνης.
Ζαννής Στεφάνοβικ Σκυλίτσης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Αριστόνους
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες Κατηγορία:Πόλεμοι των Διαδόχων Κατηγορία:Τριήραρχοι του στόλου του Νεάρχου
Γιόου Σιε
Ο Γιόου Σιέ (謝盛友, γεν. 1 Οκτωβρίου 1958 στη Χαϊνάν της Κίνας) είναι γερμανός πολιτικός και υποψήφιος των ευρωεκλογών 2019, δημοσιογράφος και συγγραφέας, Κινεζικής καταγωγής.
Βιογραφία
Όταν ο Σιε γεννήθηκε υπήρχε πείνα στην Κίνα. Μεγάλωσε κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης και ως εκ τούτου δεν κατάφερε να παρακολουθήσει το σχολείο αλλά έπρεπε να εργαστεί στην ύπαιθρο. Από το 1979 έως το 1983 σπούδασε γερμανική και αγγλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο Σουν Γιατ-σεν στην Κουανγκτσόου. Μετά την αποφοίτηση του εργάστηκε ως διερμηνέας για την Volkswagen στη Σαγκάη.
Το 1988, πήγε να σπουδάσει γερμανική γλώσσα και λογοτεχνία, δημοσιογραφία και Ευρωπαϊκή εθνολογία στο πανεπιστήμιο Ότο-Φρίντριχ στο Μπάμπεργκ της Γερμανίας. Το 1993 αποφοίτησε με μια διατριβή για τις πολιτικές στον τύπο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Από το 1993 έως το 1996 σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Φρίντριχ-Αλεξάντερ στο Ερλάνγκεν-Νυρεμβέργη.
Από το 1989 και έπειτα ο Σιε ήταν Πρόεδρος του Συλλόγου Κινέζων φοιτητών και επιστημόνων στη Γερμανία. Το 1999 ίδρυσε το κινεζόφωνο περιοδικό "European Chinese News" το οποίο έκλεισε το 2011. Από το 2006 ο Σιε είναι αρχισυντάκτης του περιοδικού "Πανεπιστημιούπολη του εξωτερικού". Το 2010 ο Σιε συμπεριλήφθη στον κατάλογο των "100 κορυφαίων κινέζων δημόσιων διανοουμένων" σύμφωνα με την κινέζικη εφημερίδα Southern Weekly. Στις 20 Απριλίου 2013 τα μέλη της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) στο Μπάμπεργκ εξέλεξαν τον Σιε στο κομητειακό συμβούλιο. Κέρδισε τις 141 από τις 220 ψήφους, το καλύτερο αποτέλεσμα απ'όλα τα μέλη του κομητειακού συμβουλίου. Το 2014, ο Σιε ήταν ο δημοφιλέστερος ως προς τις ψήφους υποψήφιους της Χριστιανοκοινωνικής ένωσης.
Ο Σιε είναι Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Συγγραφέων στα Κινεζικά στην Ευρώπη. Ζει στο Μπάμπεργκ και είναι νυμφευμένος με την Σενχουά Σιε Τσανγκ. Διευθύνει ένα σνακ μπαρ. Είναι γερμανός πολίτης από το 2010.
Η ζωή του Σιε έχει περιγραφεί σε διάφορα μέσα ενημέρωσης: στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung (2001), στην εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung (2009), στο βιβλίο Βαυαρία - γη στο κέντρο της Ευρώπης (2015), στο βιβλίο Μπάμπεργκ – Πορτραίτο της πόλης (Gmeiner-Verlag, 2017) και στην εφημερίδα The Huffington Post (2018, στα γερμανικά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Επαρχία της Πιατσέντσα
Η επαρχία της Πιατσέντσα (ιταλικά: Provincia di Piacenza) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.589 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 282.879 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Πλακεντία (Piacenza). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 48 δήμους.
Συνορεύει βορειοδυτικά με τη Λομβαρδία (επαρχίες του Λόντι, της Κρεμόνα και της Παβίας), δυτικά με το Πεδεμόντιο (επαρχία της Αλεξάνδρειας), ανατολικά με την επαρχία της Πάρμας και νότια με τη Λιγουρία (επαρχία της Γένοβας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πιατσεντσα
Τράλλεις
Με το όνομα Τράλλεις είναι γνωστά:
Σύγχρονες αναφορές
Η Νέα Σμύρνη κατοικήθηκε από Έλληνες πρόσφυγες της Σμύρνης της Τουρκίας που διώχθηκαν το 1922. Στον ελλαδικό χώρο υπάρχουν πολλές γειτονιές, τοπωνύμια ή πόλεις ή χωριά, με αμιγώς  προσφυγικό πληθυσμό και   με πρώτη προβολή στην ονομασία το επίθετο νέος, νέα, νέο. Επιπλέον τοπωνυμίες: Νέα  Φιλαδέλφεια,  Νέα  Χαλκηδόνα, Νέα Μουδανιά, Νέα Ερυθραία, Νέα Ιωνία,  Νεοκαισάρεια κ.α..
1451
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1451 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λούις Σάλλιβαν
Ο Λούις Χένρι Σάλλιβαν (Louis Henry Sullivan, 3 Σεπτεμβρίου 1856 – 14 Απριλίου 1924) ήταν Αμερικανός αρχιτέκτονας. Θεωρείται από πολλούς ο δημιουργός των μοντέρνων ουρανοξυστών.
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της φοίτησης του στο γυμνάσιο γνώρισε τον καθηγητή Μόζις Γούλσον, από τον οποίο και επηρεάστηκε βαθύτατα. Κατά το δεύτερο έτος του γυμνασίου αποφάσισε να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, στο οποίο και εισήχθη. Ένα χρόνο μετά το εγκατέλειψε μετακομίζοντας στη Φιλαδέλφεια, όπου εργάστηκε στο γραφείο των Χιούιττ και Φέρνες (Hewitt & Furness) μόλις για μισό χρόνο, όταν αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει. Τότε, επισκέφτηκε το Σικάγο για άλλους έξι μήνες πριν ταξιδέψει στο Παρίσι για να εισαχθεί επιτυχώς στη Σχολή Καλών Τεχνών. Παρ' όλα αυτά, δεν βρήκε εκεί αυτό που αναζητούσε. Έτσι, επέστρεψε στην Αμερική, στο Σικάγο. Εκεί, τον προσέλαβε ο Ντάνκμαρ Άντλερ και ένα χρόνο αργότερα έγινε συνεργάτης της εταιρίας του. Αυτή είναι και η απαρχή των παραγωγικών του χρόνων. thumb|left|250px|Το Ωδείο του Σικάγο ήταν ένα από τα πρώτα έργα του Σάλλιβαν Ένα από τα πρώτα του έργα είναι το Ωδείο του Σικάγο (Chicago Auditorium). Χτίστηκε το 1889 σε συνεργασία με τον Ντάνκμαρ Άντλερ. Περιελάμβανε θέατρο 4.200 θέσεων, ξενοδοχείο καθώς και γραφεία. Συνάντησαν πολλές δυσκολίες καθώς οι καινούργιες ανακαλύψεις ήταν δύσκολο να ενταχθούν στα σχέδια, όμως ο νεαρός αρχιτέκτονας ξεπέρασε επιτυχώς τις δυσκολίες.