cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρόδρομος Πάρου
Ο Πρόδρομος Πάρου είναι μεσόγειο χωριό της νήσου Πάρου επί της ανατολικής πλευράς, κτισμένο σε υψόμετρο 30 μ.. Από την Παροικιά απέχει περίπου 16 χλμ. Παλαιότερα, διοικητικά, υπαγόταν στις Λεύκες Πάρου. Το 1971 είχε 271 κατοίκους, το 1981 είχε 209. Στη τελευταία απογραφή (2001) αριθμούσε 311 κατοίκους. Σήμερα υπάγεται στο δημοτικό διαμέρισμα Αρχιλόχου του Δήμου Πάρου, όπου υπάγονται τα Μάρμαρα Πάρου, και ο παραλιακός οικισμός Μώλος Πάρου, που αποτελεί και το επίνειο των προηγουμένων.
Η περιοχή του Προδρόμου, όπως και των Μαρμάρων Πάρου που βρίσκεται ανατολικότερα και πολύ κοντά, είναι αγροτική με πολλά περιβόλια, δικά τους νερά και πλούσια γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή με εκτροφή πολλών αγελάδων. Ιδιαίτερο αξιοθέατο της περιοχής είναι το βυζαντινό μονοπάτι που συνέδεε το χωριό Μάρπησσα με τις Λεύκες και που περνά μέσα από τον Πρόδρομο. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα.
Πηγές
Προδρομος
Συμμετοχή της Βουλγαρίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023
Η Βουλγαρία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023, που διεξήχθη στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, με 3 αθλητές, 2 άνδρες και 1 γυναίκα.
Παραπομπές
Βουλγαρία
Γκιρίγια Πρασάντ Κοϊράλα
thumb|Σκίτσο του Γκιρίγια Πρασάντ Κοϊράλα Ο Γκιρίγια Πρασάντ Κοϊράλα (Girija Prasad Koirala, िरिजा प्रसाद कोइराला, 1924 - 20 Μαρτίου 2010) ήταν πολιτικός από το Νεπάλ, προσωρινός αρχηγός κράτους από το 2007 και πρωθυπουργός από το 2006 ως το 2008.
Γεννήθηκε το 1924 στο Μπιχάρ της Ινδίας. Διετέλεσε Πρωθυπουργός του Νεπάλ τέσσερις φορές έως σήμερα και υπηρέτησε σε αυτό το το αξίωμα εκ νέου από τις 30 Απριλίου του 2006 ως τον Ιούνιο του 2008, οπότε και παραιτήθηκε.
Πρωθυπουργίες
Νωρίτερα, υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της ασιατικής χώρας κατά τις περιόδους 1991-94, 1998-99 και 2000-01. Υπήρξε πρόεδρος του κόμματος Κογκρέσου του Νεπάλ και αρχηγός του Επτακομματικού Συνασπισμού (SPA). Ξεκίνησε την καριέρα του ως εργάτης στους μύλους της πατρίδας του, Μπιρατναγκάρ. Το 1991 έγινε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός του Νεπάλ από το 1959, όταν ο αδερφός του κέρδισε σαρωτική νίκη στις εκλογές.
Προσωρινός Αρχηγός Κράτους
Το Δεκέμβριο του 2006, με την προώθηση συνταγματικών αλλαγών ανέλαβε και Αρχηγός Κράτους, παραμερίζοντας το ρόλο του Βασιλιά. Συγκεκριμένα, ανέλαβε προσωρινά Αρχηγός Κράτους στις 15 Ιανουαρίου του 2007. Τον Απρίλιο του 2008 διεξήχθησαν εκλογές για Συντακτική Συνέλευση, η οποία κατήργησε τη 240χρονη Μοναρχία στις 28 Μαΐου του 2008. Ο τελευταίος Μονάρχης του Νεπάλ, Γκιανέντρα διατάχθηκε να αποχωρήσει από το Βασιλικό Παλάτι εντός 15 ημερών.
Παραίτηση
Ο Κοϊράλα παραιτήθηκε στις 26 Ιουνίου του 2008, έπειτα από κριτική που δέχτηκε ότι αρνούνταν να παραδώσει την εξουσία στους Μαοϊστές, που ανεδείχθησαν νικητές στις πρόσφατες εκλογές. Ο πολιτικός υπέβαλε την παραίτησή του στον νεοεκλεγέντα πρόεδρο, Ραμ Μπαράν Γιαντάβ, στις 23 Ιουλίου του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Νεπάλ Κατηγορία:Πρόεδροι του Νεπάλ
Αναστάσιος Μιχαήλ
Ο Αναστάσιος Μιχαήλ γνωστός και ως Αναστάσιος ο Μακεδών ήταν Έλληνας λόγιος από τη Μακεδονία. Γεννήθηκε στη Νάουσα περίπου το 1675. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην πατρίδα του και στα Ιωάννινα, ενώ στις αρχές του 18ου αιώνα αποδήμησε στη Γερμανία για να τελειοποιήσει την μόρφωσή του. Περιήλθε διάφορα μέρη της Ευρώπης. Αναγορεύτηκε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Βραδεμβούργου (Βερολίνου) το 1709. Ήταν ο πρώτος Έλληνας που έγινε μέλος της. Είναι γνωστός από τον λόγο του «Περί Ελληνισμού» ο οποίος σώθηκε ελλιπής σε ένα μόνο αντίτυπο. Πρόκειται για λόγο που απευθυνόταν προς την Ακαδημία του Βερολίνου (Βραδεμβούργου) με σκοπό να δείξει στους τότε ανθελληνικούς κύκλους της Γερμανίας ότι υπήρχε συνέχεια της ελληνικής γλώσσας από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες του.
Πηγές
Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι Κατηγορία:Μακεδόνες
Ελέα Θεσπρωτίας
Στο χωριό Χρυσαυγή Παραμυθιάς, σώζεται η αρχαία Ακρόπολη της Eλέας.
Σώζεται το μεγαλύτερο μέρος του πανύψηλου τοίχους όπως και αρκετά ερείπια δημοσίων κτιρίων και ιδιωτικών κατοικιών.
Πρόκειται για το σημαντικότερο ορεινό οικισμό στην αρχαία Ελεάτιδα, την περιοχή δηλαδή μεταξύ του Νεκρομαντείου Πρέβεζας (στο χωριό Μεσοπόταμος) και της Παραμυθιάς, όπου κατοικούσε το φύλο των Ελεατών Θεσπρωτών. Άλλες σημαντικές αρχαίες πόλεις στο Νομό Θεσπρωτίας ήταν και είναι σήμερα επισκέψιμες:
thumb|Αρχαία Ελέα Θεσπρωτίας, Νότια τείχη, Ύψος 6-7m|300px|right thumb| Αρχαία Ελέα Θεσπρωτίας, Δυτική Πύλη|300px|right thumb|Πανοπλία με χρυσές πόρπες και ασημένιο κράνος Θεσπρωτού ευγενούς. Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας|300px|right thumb|Πήλινος λουτήρας Ελέας, Νιπτήρας προσώπου και Αμφορείς, Μουσείο Ηγουμενίτσας|300px|right
Ιστορία
Η ακρόπολη της Ελέας ιδρύθηκε περίπου το 350 π.Χ. Υπήρξε πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας και έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών. Στον 4ο αι. π.Χ. τοποθετείται και η ίδρυση των πρώτων οικισμών μεγέθους μιας πραγματικής πόλης. Γύρω στο 350 π.Χ. χρονολογούνται τα χάλκινα νομίσματα που άρχισαν να εκδίδουν οι Ελεαίοι ή Ελεάτες, το θεσπρωτικό φύλο που με κέντρο την Ελέα κατείχε τις εύφορες κοιλάδες του Αχέροντα και του Κωκυτού μέχρι το Νεκρομαντείο και τον όρμο της Αμμουδιάς (ο «Ελέας λιμήν» των αρχαίων συγγραφέων και γεωγράφων). Την εποχή της απουσίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην εκστρατεία στην Ασία, η Ελέα ενετάχθη στο Κοινό των Ηπειρωτών (ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ).
Η περιοχή κατελήφθη από τους Ρωμαίους το 168 π.Χ. Μετά τη Ναυμαχία του Ακτίου, οι κάτοικοι της περιοχής υποχρεώθηκαν να μετοικήσουν στην Αρχαία Νικόπολη Πρέβεζας.
Κατά την αυτοκρατορική περίοδο, μαρτυρείται (από επιγραφές) η ύπαρξη εδώ ρωμαϊκού οικισμού, ο οποίος υπαγόταν διοικητικά στην κοντινή ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής. Ο οικισμός έφερε πιθανώς την ονομασία Velia, που είναι ο λατινικός τύπος του ελληνικού τοπωνυμίου Ελέα. Αυτό συμπεραίνεται από το παλιότερο όνομα της Χρυσαυγής που ήταν Βέλιανη και το οποίο φαίνεται πως είχε διασώσει την αρχαία ονομασία Velia [= Ελέα] ( από το Βέλι -ανη = τόπος [θέση] της Velia - Ελέας).
Περιγραφή ακρόπολης Ελέας
Η αρχαία Ελέα έχει ταυτιστεί από παλιά με τον οχυρωμένο οικισμό στα ανατολικά του χωριού Χρυσαυγή, 5 χιλ. ΝΑ της Παραμυθιάς.
Σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση έχει διατηρηθεί η οχύρωση της ΒΑ και Α πλευράς του αρχαίου οικισμού, όπου το πάχος της ξεπερνά τα 3,5 μ. ενώ το σωζόμενο μέγιστο ύψος της τα 7 μέτρα.
Η κατασκευή του τείχους και της πύλης στις πλευρές αυτές είναι μνημειακή. Στο εσωτερικό διατηρούνται λείψανα ιδιωτικών οικιών, δημοσίων οικοδομημάτων, στοών, αγοράς και θεάτρου. Βρίσκεται σε ανηφορικό και ευρύχωρο επίπεδο, εμβαδού 105 στρεμμάτων, στην κορυφή ενός πρόβουνου του όρους Κορίλα, σε υψόμετρο 460-525 μ. Ο πληθυσμός του εντός των τειχών οικισμού ανερχόταν σε 3.000 κατοίκους. Ο συνολικός πληθυσμός εντός και εκτός των τειχών υπολογίζεται σε 10.000 άτομα τουλάχιστον. Η κατασκευή του πολυγωνικού τείχους με «κλειδώματα» και της πύλης στη ΒΑ/Α πλευρά είναι μνημειακή. Το πάχος του ξεπερνά τα 4,5 μ και το ύψος του τα 6 μ ακόμα και σήμερα. Ο οικισμός διασχίζεται από ΒΑ προς ΝΔ από κεντρική οδική αρτηρία που πιθανόν κατέληγε στις δύο κύριες πύλες, την ανατολική και τη νοτιοδυτική.
Εντός των τειχών που διατηρούνται ακόμη, βρίσκονται οι οικίες των ευγενών, το ωδείο και άλλες δημόσιες, εκπαιδευτικές υπηρεσίες. Αριστερά και δεξιά βρισκόταν ορθογώνια οικοδομικά συγκροτήματα. Στα νότια της κεντρικής αρτηρίας ευρύτερος ορθογώνιος χώρος, πλαισιωμένος από την ανασκαφείσα στοά, το θέατρο και κάποια άλλα κτίρια, χρησίμευε ως πολιτική αγορά. Από το θέατρο διατηρούνται στη θέση τους λίγα εδώλια και λείψανα τοίχων της σκηνής. Η μεγάλη διάμετρος του κοίλου ήταν 45-50 μ, το ύψος του 8-9 μ, και η χωρητικότητά του 3-4.000 θεατές.
Ανασκαφική έρευνα
Η ακρόπολη της Ελέας έχει βασικά τρία επίπεδα δόμησης, το άνω δυτικό, το μέσο και το κάτω ανατολικό. Η ανασκαφική έρευνα αποκάλυψε σημαντικότατα κινητά ευρήματα. Τα κινητά αυτά ευρήματα εκτίθενται στο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας. Στην περιοχή βρέθηκαν νομίσματα και επιγραφές που χρονολογούνται από τον 4ο π.Χ. αιώνα. Κοντά στην Ελαία, στο χωριό Προκόπι είχαν βρεθεί σε τάφο ολόκληρος Οπλισμός Ευγενούς (Βασιλιάς ή Πρίγκηπας) με το μοναδικό ασημένιο κράνος του Πλανήτη, μπρούτζινο θώρακα με χρυσές πόρπες και ξίφος. Τα ευρήματα αυτά εκτίθοντο στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κερκύρας, αλλά από το έτος 2010 μεταφέρθηκαν και εκτίθενται στο Μουσείο Ηγουμενίτσας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσπρωτίας
Μάννα Σύρου
Το Μάννα είναι οικισμός που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Σύρου και σε κοντινή απόσταση από την πρωτεύουσα Ερμούπολη και το αεροδρόμιο του νησιού. Είναι γνωστό και ως Κάτω Μάννα ώστε να μη συγχέεται με τον οικισμό Άνω Μάννα.
Στην περιοχή λειτουργούν σήμερα διάφορες επιχειρήσεις, ενώ εκεί βρίσκεται και το κτηριακό συγκρότημα όπου στεγάζονται τα λύκεια του νησιού (Γενικό, ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ). Επίσης, ο καθολικός ναός Μεταστάσεως της Θεοτόκου αλλά και οι εγκαταστάσεις του Ιππικού Ομίλου Κυκλάδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σύρου
Λίνος (αποσαφήνιση)
Στην ελληνική μυθολογία, ο Λίνος μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα πρόσωπα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ζοζεφίν Μπόρνεμπους
Η Λεϊλά Τζέρι Ζοζεφίν Μπόρνεμπους (Leyla Jerrie Josephine Bornebusch, 12 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Σουηδή ηθοποιός.
Προσωπική ζωή
Τον Ιούλιο του 2014, η Μπόρνεμπους αποκάλυψε ότι ήταν έγκυος με το πρώτο της παιδί. Στα τέλη Αυγούστου του ίδιου έτους, γέννησε έναν γιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Γκιανέντρα
Ο Γκιανέντρα Μπιρ Μπικράμ Σαχ Ντεβ (ज्ञानेन्द्र शाह, 7 Ιουλίου 1947) ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του Νεπάλ, κατά θέση Μαχαραγιά. Το Δεκέμβριο του 2007 το Νεπάλ κινήθηκε προς την κατάργηση της 240χρονης μοναρχίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1947 και ήταν γιος του δεύτερου γιου του Μαχαραγιά Μαχέντρα. Ως νήπιο ανακηρύχθηκε Βασιλιάς (1950–1951, μη διεθνώς αναγνωρισμένος) όταν η υπόλοιπη οικογένεια ήταν στην εξορία. Το 1951 κατέλαβε την εξουσία η οικογένεια των Ράνα.
Πενήντα περίπου χρόνια μετά, τον Ιούνιο του 2001, όταν ο ανεψιός του πρίγκηπας διάδοχος Ντιπέντρα εκτέλεσε όλη σχεδόν την οικογένειά του, γονείς και αδέλφια του, ανάμεσά τους και τον Βασιλιά Μπιρέντρα, και στη συνέχεια του περίεργου θανάτου του, ο Γκιανέντρα ανέλαβε Βασιλιάς.
Την 1η Φεβρουαρίου του 2005, διέλυσε το Κοινοβούλιο και ανέλαβε δικτατορικές εξουσίες, κατηγορώντας την κυβέρνηση του Σερ Μπαχαντούρ Ντέουμπα για ανικανότητα στο να εξασφαλίσει την ειρήνη (καθώς μαινόταν ο εμφύλιος με τους Μαοϊστές αντάρτες). Το 2006, έπειτα από διαδηλώσεις, που προκάλεσαν 23 νεκρούς, υποχρεώθηκε να επαναφέρει το Κοινοβούλιο και να διορίσει Πρωθυπουργό τον γηραιό Γκιρίγια Πρασάντ Κοϊράλα. Ο ίδιος υποχρεώθηκε να παραδώσει τα καθήκοντά του στο Κοινοβούλιο και να παραμείνει ως εθιμοτυπικός βασιλιάς, μέχρι την κατάργηση της 240χρονης μοναρχίας, στις 28 Μαΐου του 2008. Η χώρα μεταβλήθηκε σε ομοσπονδιακή δημοκρατία.
Ο έκπτωτος βασιλιάς, εγκαταλείποντας το παλάτι, στις 11 Ιουνίου του 2008 σε τηλεοπτικό του διάγγελμά του προς το λαό δήλωσε ότι σέβεται την απόφαση του λαού να καταργηθεί η βασιλεία και να ανακηρυχθεί η χώρα σε αβασίλευτη δημοκρατία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονάρχες του Νεπάλ
Μανασσής Ηλιάδης
Ο Μανασσής Ηλιάδης (1730 - 1805) ήταν Έλληνας λόγιος από τη Μακεδονία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μελενίκο, όπου και πήγε σχολείο. Αποδήμησε στην Ιταλία όπου σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας και της Βονωνίας. Αφού αποφοίτησε πήγε και εγκαταστάθηκε στη Βλαχία, εξασκώντας το επάγγελμα του Ασκληπιού, και διδάσκοντας παράλληλα φιλοσοφία στο Λύκειο του Βουκουρεστίου. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης τον έστειλε στην Ιταλία και τη Γερμανία για να τελειοποιήσει την κατάρτισή του στην φυσικομαθηματική, και του αγόρασε τα απαραίτητα επιστημονικά όργανα. Επέστρεψε στη Δακία όπου και δίδαξε έως το θάνατό του το 1805. Άφησε μεγάλο αριθμό συγγραμμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το Άλμα εις Τριπλούν, ανδρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στις 3 και 5 Αυγούστου 2021 στο Νέο Εθνικό Στάδιο της Ιαπωνίας, στο Τόκιο. Αναμένεται να αγωνιστούν περίπου 32 αθλητές, από 25 διαφορετικά έθνη. Ο ακριβής αριθμός θα εξαρτηθεί από το πόσες εθνικές επιτροπές θα επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητας. Φέτος θα είναι η 29η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς.
Ολυμπιακή Πρόκριση
Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) είχε την δυνατότητα να δηλώσει μέχρι 3 αθλητές σε αυτό το αγώνισμα. Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να ξεπεράσουν οι άλτες για να κερδίσουν μια θέση στους Αγώνες, ήταν τα 17,14 μέτρα. Το όριο καθορίστηκε από την World Athletics. Επιπλέον, αθλητές που δεν ξεπέρασαν το όριο, είχαν τη δυνατότητα να προκριθούν μέσω της θέσης τους στην παγκόσμια κατάταξη. Αυτοί που βρίσκονταν υψηλότερα στην λίστα, κέρδισαν μια από τις διαθέσιμες θέσεις, έως ότου να συμπληρωθεί ο αριθμός των 32 συμμετεχόντων.
Η περίοδος πρόκρισης ήταν αρχικά από την 1η Μαΐου 2019 έως τις 29 Ιουνίου 2020. Λόγω της πανδημίας COVID-19, η περίοδος τέθηκε σε αναστολή από τις 6 Απριλίου 2020 έως τις 30 Νοεμβρίου 2020, και αργότερα παρατάθηκε μέχρι τις 29 Ιουνίου 2021. Η περίοδος καθορισμού της παγκόσμιας κατάταξης ήταν από την 1η Μαΐου 2019 μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020. Οι αθλητές είχαν την δυνατότητα να ξεπεράσουν το όριο, σε όλες τις επίσημες διοργανώσεις του ανοιχτού και του κλειστού στίβου.
Οι ΕΟΕ μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητάς, σύμφωνα με τον οποίο μπορούν να συμμετέχουν στο αγώνισμα αθλητές που δεν πληρούν τα κριτήρια πρόκρισης, εάν προέρχονται από χώρες που δεν εκπροσωπούνται καθόλου από άνδρες σε κανένα αγώνισμα του στίβου. Οι ΕΟΕ μπορούν να δηλώσουν τους αθλητές στο αγώνισμα οποιαδήποτε στιγμή. 2 έθνη χρησιμοποίησαν αυτήν τη δυνατότητα σε αυτό το αγώνισμα.
Μορφή Αγωνίσματος
Το αγώνισμα θα πραγματοποιηθεί σε δύο γύρους: Έναν προκριματικό και τον τελικό. Στον προκριματικό γύρο, κάθε αθλητής έχει στη διάθεσή του 3 άλματα στα οποία πρέπει να ξεπεράσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκειμένου να περάσει στον τελικό. Το όριο θα οριστεί λίγο πριν τους αγώνες (το 2016 ήταν τα 16,95 μέτρα). Υπάρχουν 12 διαθέσιμες θέσεις στον τελικό. Αν λιγότεροι από 12 άλτες ξεπεράσουν το όριο, οι διαθέσιμες θέσεις δίνονται στους αθλητές με τις επόμενες καλύτερες επιδόσεις. Στον τελικό, κάθε άλτης έχει πάλι στην διάθεσή του 3 άλματα. Οι 8 άλτες με την καλύτερη επίδοση, κερδίζουν ακόμα 3 άλματα (σύνολο 6). Στο τέλος του αγώνα, από τις 6 προσπάθειες μετράει η καλύτερη του κάθε αθλητή και νικητής είναι αυτός με το μεγαλύτερο άλμα.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC + 9 )
Το αγώνισμα θα διεξαχθεί τις παρακάτω μέρες και ώρες:
Προκριματικά
Πρόκριση: 17,05 (Q) ή οι 12 πρώτοι αθλητές (q) προκρίνονται στον τελικό.
Παραπομπές
Αλμα εις τριπλουν Α
Ιβάν Μίλκοβιτς
Ο Ιβάν Μίλκοβιτς (Иван Миљковић, 13 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Σέρβος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 206εκ και έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Σερβίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας.
Καριέρα
Ο Ιβάν Μίλκοβιτς γεννήθηκε στη Νις και έκανε τα πρώτα του βήματα από την τοπική Νις, ομάδα της Σερβίας. Το 1997 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Παρτιζάν Βελιγραδίου, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια.
Το 2000 ταξίδεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Μάρτσε Μασεράτα. Στη Μασεράτα παρέμεινε για 7 χρόνια κατακτώντας το Πρωτάθλημα Ιταλίας του 2006.
Την περίοδο 2007-08 αγωνίστηκε με την επίσης ιταλική Ρόμα Βόλλευ.
Το καλοκαίρι του 2008 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας δύο Πρωταθλήματα Ελλάδας (2009, 2010) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (2009).
Το 2010 μετεγγράφη στην τουρκική Φενέρμπαχτσε.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ιβάν Μίλκοβιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει σε ολυμπιακούς αγώνες (2000), σε παγκόσμια πρωταθλήματα (2002, 2003, 2004, 2005, 2008, 2009) και σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1999, 2001 , 2005, 2007, 2011).
Διακρίσεις
Παίκτης με σημαντικές διεθνείς διακρίσεις τιμήθηκε ως ο «Καλύτερος Πετοσφαιριστής στην Ιστορία» από το volleyball-movies.net.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ιταλοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Σλόμπονταν Μπόσκαν
Ο Σλόμπονταν Μπόσκαν (γεννημένος στις 18 Αυγούστου 1975) είναι Σέρβος προπονητής πετοσφαίρισης και εργάζεται για τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Έχει ύψος 197 εκ και έχει αγωνιστεί σαν πετοσφαιριστής στα πρωταθλήματα της Σερβίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας, της Γαλλίας, της Τουρκίας και του Μαυροβουνίου. Υπήρξε και διεθνής με την εθνική ομάδα της Σερβίας.
Καριέρα
Ο Σλόμπονταν Μπόσκαν έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στο χώρο του βόλεϊ στη σερβική Βοΐβοντίνα, στην οποία παρέμεινε από το 1994 μέχρι το 1999. Με τη Βοΐβοντίνα κατέκτησε 5 Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας (1995, 1996, 1997, 1998, 1999) και 4 Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας (1995, 1996, 1998, 1999).
Τη διετία 2000-02 αγωνίστηκε στην Τρεντίνο, ομάδα της Ιταλίας. Με την ιταλική ομάδα δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 2003 επέστρεψε στη σερβική Βοΐβοντίνα, ενώ ένα χρόνο αργότερα μετεγγράφη στην Τουρ Βόλλευμπολ, ομάδα της Γαλλίας. Στη γαλλική ομάδα παρέμεινε για τέσσερα χρόνια κατακτώντας 2 Κύπελλα Γαλλίας (2005, 2006), ένα Σούπερ Καπ Γαλλίας (2005) και ένα Τσάμπιονς Λιγκ (2005).
Το 2008 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από την Τουρκική Χαλκμπαν Σπορ, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στην Μπουντβάνσκα Ριβιέρα, του Μαυροβουνίου.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Σλόμπονταν Μπόσκαν έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Παλαιά Ανάκτορα
Τα Παλαιά Ανάκτορα είναι, από το 1935 μέχρι σήμερα, η έδρα της Βουλής των Ελλήνων. Πρόκειται για νεοκλασικό κτίριο, σχεδιασμένο από τον Βαυαρό αρχιτέκτονα της Βασιλικής Αυλής της Βαυαρίας, Φρειδερίκο φον Γκέρτνερ και βρίσκεται στην Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1836 και ολοκληρώθηκε το 1847. Χρησιμοποιήθηκε ως βασιλικό ανάκτορο πρώτα από τον Βασιλιά της Ελλάδος Όθωνα και στη συνέχεια από τον Βασιλιά των Ελλήνων Γεώργιο τον Α΄ μέχρι το 1910 οπότε ο Γεώργιος Α' εγκαταστάθηκε σε νέα ανάκτορα, επί της οδού Ηρώδου Αττικού, το σημερινό Προεδρικό Μέγαρο.
Στη δυτική πλευρά του κτιρίου διαμορφώθηκε ο χώρος σε Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, ενώ οι εξωτερικοί χώροι τόσο της ανατολικής όσο και της νότιας πλευράς διαμορφώθηκαν σε μεγάλο ενιαίο εθνικό κήπο, που υφίσταται μέχρι σήμερα.
Σήμερα το κτίριο στεγάζει την αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων καθώς και τις αίθουσες των Επιτροπών της, τα γραφεία του Προέδρου της Βουλής και των Αντιπροέδρων, την αίθουσα συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου, μέρος του Αρχείου της Βουλής (το υπόλοιπο βρίσκεται στο Καπνεργοστάσιο επί της οδού Λένορμαν), γραφεία των κοινοβουλευτικών ομάδων των κομμάτων, το τηλεοπτικό κανάλι της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και διοικητικές υπηρεσίες.
Η ανέγερση
Ειδικότερα, η περιοχή ανέγερσης που πρότεινε ο Γκέρτνερ ήταν η συνέχεια της διασταύρωσης των οδών Σταδίου, (περιφερειακής οδού τότε), και Ερμού επί μικρού και ομαλού λόφου που εκτός του πλέον υγιεινού κλίματος που παρουσίαζε, δέσποζε και της τότε Αθήνας στο ανατολικότερο άκρο της. Έτσι, δόθηκε εντολή στον Γκέρτνερ να εκπονήσει τα σχέδια του κτιρίου, έργο που πραγματοποιήθηκε σε ελάχιστο διάστημα κατά τον μικρό χρόνο παραμονής του στην Αθήνα, (από τον Δεκέμβριο του 1835 μέχρι τον Μάρτιο του 1836), και αποτέλεσε κατόρθωμα που μόνο η μεγάλη συγκέντρωση των ικανοτήτων του μπορούσε να φέρει σε πέρας.
Βασικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στην ανέγερση του κτιρίου ήταν πέτρα, μάρμαρο και ξύλα τα οποία προέρχονταν η μέν πέτρα κυρίως από τον Υμηττό, τον Λυκαβηττό και από την περιοχή «Πινακωτά», περιοχή της Αθήνας κοντά στο λόφο Στρέφη, τα δε μάρμαρα προέρχονταν κυρίως από την Πεντέλη, λίγα από τον Υμηττό, επίσης λίγα από την Τήνο, την Πάρο και τη Νάξο και κάποια ελάχιστα από την Καρράρα και τη Γένοβα της Ιταλίας. Τέλος, τα ξύλα προέρχονταν από την Εύβοια. Συγκινητική υπήρξε η προσέλευση πολλών κατοίκων και ιδίως νησιωτών που ζητούσαν να εργαστούν αφιλοκερδώς στην ανέγερση των ανακτόρων όπως Τήνιοι, Σιφναίοι, Παριανοί, Ναξιώτες κ.ά. Τελικά μόλις ολοκληρώθηκαν τα κτίσματα των τοίχων τον Νοέμβριο του 1840 ο Γκέρτνερ επέστρεψε στην Αθήνα για να επιβλέψει τη συνέχεια της οικοδόμησης καθώς και τη ζωγραφική διακόσμηση των εσωτερικών χώρων φέρνοντας επί τούτου μαζί του τους περίφημους ζωγράφους ιστορικών παραστάσεων της εποχής, Γιόχαν Σράουντολφ, Ούλριχ Χαλμπρέιτερ και Ιωσήφ Κραντσμπούργερ οι οποίοι και ανέλαβαν τις μεγάλες τοιχογραφίες με παραστάσεις από την ελληνική μυθολογία, και την ελληνική επανάσταση του 1821, ειδικά στην αίθουσα των τροπαίων. Μετά από τρίμηνη παραμονή ο Γκέρτνερ επέστρεψε και πάλι στο Μόναχο αφήνοντας αυτή τη φορά στη θέση του τον μηχανικό Ριέντελ ο οποίος και αποπεράτωσε το κτίριο με επιτυχία, το 1847.
Περιγραφή κτιρίου
Τα Παλαιά Ανάκτορα σύμφωνα με τα σχέδια του Γκέρτνερ αποτελεί τεράστιο ορθογώνιο τριώροφο οικοδόμημα, μετά του ισογείου, με δύο άξονες συμμετρίας από τους οποίους ο κύριος άξονας Ανατολής – Δύσης ταυτίζεται με τον άξονα της οδού Ερμού, της μεγαλύτερης σε μήκος της τότε Αθήνας, ενώ ο δευτερεύων άξονας κάθετος στο κέντρο του προηγουμένου κατά Βορρά – Νότο ταυτίζεται με τη διεύθυνση δυτικής πλαγιάς του Λυκαβηττού με στύλους του Ολυμπίου Διός. Το κτίριο φέρει τέσσερις πτέρυγες (μία ανά πλευρά) και μία εσωτερική κεντρική κατά τον κύριο άξονα εκατέρωθεν της οποίας φέρονται δύο εσωτερικά αίθρια (αυλές). Η κεντρική πτέρυγα που έφερε δίκλινη κεραμοσκεπή επεκτείνονταν των προσόψεων, ανατολική και δυτική, κατά 0,58 εκατοστά του μέτρου δημιουργώντας στις άκρες δύο αετώματα. Τα κεντρικά τμήματα της βορινής και νότιας (μεσημβρινής) πτέρυγας δημιουργούν εσοχή περίπου 3,80 μέτρα από τις άκρες της ανατολικής και δυτικής πρόσοψης. Οι εξοχές της κεντρικής πτέρυγας και οι παραπάνω εσοχές των πλευρικών πτερύγων δημιουργούν μια ιδιαίτερη πλαστικότητα σε βαρύ κλασικό τόνο που κάνει το κτίριο να ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική του μοναδικότητα. Η ανατολική και δυτική πρόσοψη έχουν μήκος έκαστη περίπου 90 μέτρα, ενώ οι δύο άλλες προσόψεις περίπου 80 μ. έκαστη.
Όλο το κτίριο φέρεται υπερυψωμένο κατά 1,5 μέτρο από τον περιβάλλοντα χώρο. Όλες οι εξωτερικές πτέρυγες έχουν ισόγειο και δύο υπερκείμενους ορόφους. Το ύψος του ισογείου είναι 7,16 μέτρα (μικτό), του πρώτου ορόφου 7,11 μέτρα (μικτό), και του δεύτερου ορόφου έχει ύψος 5,5 μ. Αντίθετα η μεσαία πτέρυγα είχε υπόγειο, ισόγειο με ύψος το αυτό των άλλων πτερύγων και μόνο ένα υπερκείμενο όροφο με ύψος 14,20 μ. (μεγαλύτερο δηλαδή από τα ύψη των 1ου και 2ου ορόφων μαζί, των άλλων πτερύγων). Στον χώρο αυτό ήταν οι επίσημες αίθουσες υποδοχής, η αίθουσα «δεξιώσεων – χορού – παιγνίων» και της μεγάλης τραπεζαρίας. Ήταν ο πλουσιότερα διακοσμημένος χώρος των ανακτόρων σε τοιχογραφίες, ζωγραφικούς πίνακες, χάρτες, αλλά και σε επίπλωση και άλλες διακοσμήσεις.
Εξωτερικές όψεις
Για τις εξωτερικές όψεις των πτερύγων του κτιρίου ο Γκέρτνερ είχε εκπονήσει πολλά σχέδια με πλούσιες διακοσμήσεις εκ των οποίων τα περισσότερα αφορούσαν τη δυτική όψη της αντίστοιχης πτέρυγας που ήταν και η επισημότερη. Υποβάλλοντας τα σχέδια προς επιλογή στον Βασιλιά Λουδοβίκο, που ήταν και ο χρηματοδότης του κτιρίου, για λόγους οικονομίας αφενός και λόγους εκτροπής της κλασικής λιτότητας σε αναγεννησιακό ρυθμό δεν τα ενέκρινε. Στο σημείο δε αυτό όπως αναφέρει και ο Όσβαλντ Χέντερερ (Oswald Hederer) στο βιβλίο του Friedrich von Gaertner: "«...όταν ο Βασιλιάς Λουδοβίκος (της Βαυαρίας) διέγραψε με κόκκινο μολύβι όλα τα εξωτερικά διακοσμητικά στοιχεία των όψεων φέρεται ο Γκέρτνερ να είπε με κάποια αγανάκτηση 'ε! τώρα Μεγαλειότατε απομένει ένας στρατώνας!'»"Παρά τη λιτότητα όμως που του επεβλήθη, ο Γκέρτνερ κατάφερε, με κάποια λίγα σχετικά στοιχεία, πλην όμως σωστά επιλεγμένα, που χρησιμοποίησε, να δώσει στο ογκώδες κτίριο μια επιβλητική και γαλήνια εμφάνιση. Με δύο ταινίες ως νημάτια ένωσε τις ποδιές όλων των παραθύρων περιμετρικά ανά όροφο σπάζοντας έτσι τη μονοτονία των μεγάλων εξωτερικών επιφανειών των πτερύγων, ενώ με τα διάφορα δωρικά πρόπυλα των εισόδων του κτιρίου εκτός της μεσημβρινής πλευράς που είναι ιωνικά, τόνισε ακόμα περισσότερο το αρχιτεκτονικό νεοκλασικό ύφος αυτού.
Λειτουργία
thumb|250px|Άποψη του εσωτερικού της Βουλής των Ελλήνων Τα Παλαιά Ανάκτορα σταμάτησαν να χρησιμοποιούνται ως ανάκτορα και παράλληλα επίσημη κατοικία της βασιλικής οικογένειας το 1910, αφού είχαν υποστεί και αρκετές ζημιές από πυρκαγιά το 1909. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1922, χρησιμοποιήθηκαν σαν κέντρο υποδοχής και περίθαλψης των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής. Το 1929 έγιναν έδρα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που προηγουμένως στεγαζόταν στο Βουλευτήριο της οδού Σταδίου (σήμερα γνωστό σαν Παλαιά Βουλή), και της Γερουσίας. Η μετατροπή του κτιρίου σε Κοινοβούλιο έγινε από τον αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή. Στις 25 Μαρτίου 1932 έγιναν και τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη, που άρχισε να κατασκευάζεται το 1929.
Σήμερα είναι έδρα του ελληνικού κοινοβουλίου, της Βουλής των Ελλήνων. Άλλα κτίρια της Βουλής των Ελλήνων είναι το Καπνεργοστάσιο (Βιβλιοθήκη και Αρχείο της Βουλής), το κτίριο της Λεωφόρου Αμαλίας (διοικητικές υπηρεσίες), τα κτίρια της οδού Βουλής 4 και Μητροπόλεως 2 όπου βρίσκονται τα γραφεία των Βουλευτών επαρχίας και το Εκθετήριο του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων, μέρος του Μεγάρου Αρβανίτη (διοικητικές υπηρεσίες) και το κτίριο επί της οδού Σέκερη 1Α (διοικητικές υπηρεσίες).
Αυτοκινητόδρομος 581 (Ελλάδα)
thumb|right|275px|Μερική άποψη της συνοικίας [[Κρύα Ιτεών Πάτρας από τον ανισόπεδο κόμβο του Αυτοκινητόδρομου 581 στο δέλτα του Γλαύκου.]] thumb|150px|Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 581 Ο Αυτοκινητόδρομος 581 (Α581) ή Οδός Γλαύκου είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Πελοπόννησο και πιο συγκεκριμένα στην Πάτρα. Συνδέει τον ΚΑΔ "Γλαύκος" της Περιμετρικής Οδού Πατρών, που αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 55, με την συνοικία Κρύα Ιτεών και από εκεί με αερογέφυρα με το Νέο Λιμένα Πάτρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωγραφία της Πάτρας
Κλεμάν Τυρπέν
Ο Κλεμάν Τυρπέν (γαλλικά: Clément Turpin, γαλλική προφορά:, γεν. στις 16 Μαΐου 1982) είναι Γάλλος διαιτητής ποδοσφαίρου. Από το 2010 είναι διαιτητής της FIFA και από το 2012 διαιτητής Elite της UEFA.
Σταδιοδρομία
Ο Τυρπέν έγινε διαιτητής της FIFA το 2010. Έχει διατελέσει διαιτητής στους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018.
Το Μάιο του 2016, ο Τυρπέν ονομάστηκε ο καλύτερος Γάλλος διαιτητής από τη Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Την ίδια χρονιά ήταν στο κατάλογο των διαιτητών για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2016 στη Γαλλία και ήταν ένας από τους πέντε διαιτητές της UEFA για το ποδοσφαιρικό τουρνουά ανδρών των Ολυμπιακών Αγώνων 2016 στη Βραζιλία. Την επόμενη χρονιά, ο Τυρπέν διαιτήτευσε στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2017 στην Ινδία.
Στις 29 Μαρτίου 2018, η FIFA ανακοίνωσε ότι ο Τυρπέν θα διαιτήτευε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία, με τους Σιρίλ Γκρανγκόρ και Νικολά Ντανός ως βοηθούς διαιτητές. Τελικά, διαιτήτευσε σε δύο αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 Κατηγορία:Διαιτητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κωττουνιανό Ελληνομουσείο
Το Κωττουνιανό Ελληνομουσείο ήταν ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Ιταλία του 17ου αιώνα. Ιδρύθηκε με πρωτοβουλία και κληροδότημα του Μακεδόνα λόγιου Ιωάννη Κωττούνιου, προς όφελος των Ελλήνων παίδων. Το ινστιτούτο αυτό διέθετε υποτροφία σε οκτώ Έλληνες σπουδαστές του Πανεπιστημίου της Πάδουας. Λειτούργησε μέχρι της κατάλυσης της Ενετικής Δημοκρατίας από τον Ναπολέοντα. Στο Κωττουνιανό Ελληνομουσείο δίδαξαν οι εξής:
Το 1797 το Ελληνομουσείο έπαψε να λειτουργεί. Το 1904 έγινε μια προσπάθεια επαναλειτουργίας με ανανέωση του Κωττουνιανού κληροδοτήματος, αλλά οι φοιτητικές παροχές ήταν ανεπαρκείς προς σπουδή στην Πάδουα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαίδευση και έρευνα στη Πάντοβα
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία στην Ιταλία
Αλεξέι Πετρόβιτς
Ο Αλεξέι Πέτροβιτς (Алексей Петрович Романов, 28 Φεβρουαρίου 1690 - 7 Ιουλίου 1718) ήταν γιος του Πέτρου Α΄ της Ρωσίας από την πρώτη σύζυγό του.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Αλεξέι Πέτροβιτς γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1690 (19 Φεβρουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο). Πατέρας του ήταν ο Πέτρος Α΄ της Ρωσίας και μητέρα του η Ευδοξία Λοπουχίνα. Βαπτίστηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1690. Νονοί του ήταν Πατριάρχης Ιωακείμ και η μεγάλη του θεία Tsarevna Τατιάνα Mikhailovna. Μεγάλωσε κυρίως με τη μητέρα του, επειδή ο αυτοκράτορας πατέρας του ήταν αφοσιωμένος με τη διακυβέρνηση της Ρωσικής αυτοκρατορίας. Η μητέρα του διακρινόταν για τη θρησκοληψία της. Αλλά και τα υπόλοιπα πρόσωπα που τον περιέβαλαν στο Κρεμλίνο όπου ζούσε, διάκειντο εχθρικώς προς τις μεταρρυθμίσεις και τις καινοτομίες του Τσάρου.
Μέχρι την ηλικία των εννέα ετών δεν διακρινόταν για την ευφυΐα του, ούτε και για το ενδιαφέρον του για τη διαδοχή και διακυβέρνηση της χώρας του. Όταν σε ηλικία εννέα ετών η μητέρα του κλείστηκε από τον πατέρα του σε μοναστήρι, ανέλαβε την ανατροφή του η θεία του, από την πλευρά του πατέρα του, Ελένη. Ο πατέρας του είχε αναθέσει τη μόρφωσή του σε διάφορους παιδαγωγούς, οι οποίοι όμως αποστελλόταν συχνά στο εξωτερικό για διπλωματικές αποστολές. Αυτό είχε σαν συνέπεια να έχει η εκπαίδευσή του αποσπασματικό χαρακτήρα. Στα 1703 και σε ηλικία 13 ετών ο πατέρας του τον κατέταξε ως απλό στρατιώτη στο πυροβολικό, με σκοπό να αποκτήσει παιδιόθεν ενδιαφέρον για τον στρατό. Προκειμένου επίσης να του εμφυσήσει το ενδιαφέρον για τις αυτοκρατορικές υποθέσεις, του ανέθεσε τη διεκπεραίωση κυβερνητικών υποθέσεων. Όμως ούτε στα στρατιωτικά, ούτε στα διοικητικά επέδειξε κάποιο ενδιαφέρον. Το 1709, στάλθηκε να σπουδάσει στη Δρέσδη, όπου στράφηκε περισσότερο στο διάβασμα, συγκροτώντας μια μεγάλη βιβλιοθήκη από εκκλησιαστικά βιβλία και βιβλία αστικού δικαίου, αλλά και έργα της λογοτεχνίας. Αγαπημένοι τίτλοι του ήταν για τη θρησκεία, το μυστικισμό και την παγκόσμια ιστορία. Οι συνήθειές του επικεντρώνονταν κατά κύριο λόγο στις γυναίκες και στο πιοτό. Ο πατέρας του συνειδητοποιούσε σταδιακά πως δεν θα είχε ένα άξιο διάδοχο. Έτσι θέλησε να τον παντρέψει με την πριγκίπισσα Σοφία-Καρλόττα Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπάτελ, με σκοπό να του αλλάξει τρόπο ζωής μια γυναίκα μορφωμένη και κοσμοπολίτισσα. Δεν τη συγχώρεσε όμως που δεν άλλαξε τη λουθηρανική πίστη της με την ορθοδοξία.
Ο γάμος η διαδοχή και η διαμάχη με τον πατέρα του
Στη συνέχεια όμως εκείνος ερωτεύθηκε μια Φινλανδή υπηρέτρια και την εγκατέστησε στο παλάτι. Στις 11 Οκτωβρίου απέκτησε από τη Σοφία ένα γιο και λίγες ημέρες αργότερα η γυναίκα του πέθανε. Ο Πέτρος Α΄ της Ρωσίας είδε στον εγγονό του τον μελλοντικό του διάδοχο, αλλά μόνο προσωρινά, καθώς επιθυμούσε να ορίσει ως τέτοιον τον γιο που ήλπιζε να αποκτήσει από τη δεύτερη γυναίκα του Αικατερίνη. Μετά την κηδεία της Σοφίας, ο Πέτρος έστειλε επιστολή στον γιο του φέρνοντάς τον ενώπιον των ευθυνών του ως διαδόχου του θρόνου ή να παραιτηθεί. Την ίδια στιγμή το περιβάλλον του Αλεξέι τον προέτρεψε να παραιτηθεί για να αποφύγει τις πατρικές πιέσεις και μετά να τον επαναφέρει ο ρωσικός λαός και ο ίδιος να διεκδικήσει το θρόνο ως νόμιμος πρωτότοκος υιός. Ο Πέτρος, για να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο, τού πρότεινε να αποσυρθεί σε μοναστήρι. Ο πατέρας του τού απηύθυνε εκ νέου πρόσκληση να αναλάβει τις ευθύνες του και τον κάλεσε να τον συναντήσει στην Κοπεγχάγη.
Η συνωμοσία και η επιστροφή στη Ρωσία
Ο Αλεξέι όμως, αφού ζήτησε χρηματική ενίσχυση από το Κρατικό Ταμείο, ταξίδεψε, στα 1716, με την ερωμένη του και με μια πολυπληθή συνοδεία προς τη Βιέννη και τον Κάρολο ΣΤ'. Εκεί ζήτησε βοήθεια από τον Αυστριακό ηγεμόνα και εκείνος τον φυγάδευσε με στρατιωτική συνοδεία στη Νεάπολη και στο φρούριο Σαντ Έλμο. Ο Πέτρος ανέθεσε σε δύο έμπιστά του πρόσωπα, τον πρώην πρεσβευτή της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη Τολστόι και στον στρατηγό Ρουμνιάτσωφ, να εντοπίσουν τον γιο του. Αφού εντοπίστηκε, ζητήθηκε από τον Κάρολο ΣΤ' να τους επιτραπεί να τον επισκεφθούν. Εκεί τον συνάντησαν και του πρότειναν να επιστρέψει στην Πετρούπολη, με την υπόσχεση να μην τιμωρηθεί από τον πατέρα του, αλλά και να παντρευτεί την ερωμένη του. Έτσι στα μέσα του Ιανουαρίου 1717 ο Αλεξέι Πέτροβιτς επέστρεψε στη Ρωσία.
Ο πατέρας του τον κάλεσε να αποκαλύψει όλους όσοι κρυβόταν πίσω από τη συνωμοσία εναντίον του και ώθησαν τον γιο του να δραπετεύσει στο εξωτερικό και αφού το κάνει -αποκάλυψε πως ήταν κληρικοί και λαϊκοί, αλλά και η ίδια του η μητέρα- να ορκιστεί ενώπιον της Ιεράς Συνόδου και άλλων αξιωματούχων πως παραιτείται του θρόνου. Όταν έφτασε και η ερωμένη του από τη Νεάπολη, ανακρίθηκε και αποκάλυψε πως ο Αλέξιος ήταν αυτός που είχε ζητήσει από τον Κάρολο ΣΤ' να του δώσει στρατό με σκοπό να τον βοηθήσει να καταλάβει την εξουσία στη Ρωσία. Στις 14 Ιουνίου συνελήφθη και κλείσθηκε στο φρούριο των Αγίων Πέτρου και Παύλου του νησιού Πετροπαυλόβσκ. Στις 19 Ιουνίου 1718, μετά από εξέταση από το Ανώτατο δικαστήριο, καταδικάσθηκε σε 25 μαστιγώματα με κνούτο. Τα βασανιστήρια και οι μαστιγώσεις επαναλήφθηκαν με την παρουσία και του Τσάρου πατέρα του.
Το τέλος
Τελικά πέθανε κάτω από άγνωστες συνθήκες στις 7 Ιουλίου του 1718 (26 Ιουνίου με το π.η.). Ξένοι διπλωμάτες ανέφεραν πως ο Αλέξιος αποκεφαλίσθηκε ή ότι του έκοψαν τις αρτηρίες, αλλά αμέσως απελάθηκαν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1711 την Καλόττα-Χριστίνα των Γουέλφων, κόρη του Λουδοίκου-Ροδόλφου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας
Η Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας (πορτογαλικά: Botafogo de Futebol e Regatas), γνωστή απλά ως Μποταφόγκο και με τον χαρακτηρισμό «Μοναχικό Άστρο» (Estrela Solitária), είναι βραζιλιάνικος αθλητικός σύλλογος με έδρα το Μποταφόγκο, μιας γειτονιάς του Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, περισσότερο γνωστή για το ποδοσφαιρικό της τμήμα. Αγωνίζεται στο στάδιο Νίλτον Σάντος του Ρίο.
Στοιχεία
Αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του εθνικού Πρωταθλήματος της Βραζιλίας, αλλά και στο πρωτάθλημα της πολιτείας του Ρίο Ντε Τζανέιρο. Η Μποταφόγκο έχει ιδρυθεί επίσημα 1904 (ανεπίσημα το 1894) από 13 άλλους συλλόγους που την συνέθεσαν.
Η Μποταφόγκο κατέχει το ρεκόρ αγώνων χωρίς ήττα (52) μεταξύ 1977-1978. Έχει προσφέρει τον μεγαλύτερο αριθμό παικτών στην εθνική Βραζιλίας σε παγκόσμια κύπελλα.
Το 2000 σε ψηφοφορία των συνδρομητών του μαγκαζίνου της ΦΙΦΑ για την μεγαλύτερη ομάδα του 20ου αιώνα, η Μποταφόγκο βγήκε 12η ανάμεσα σε πολλές ομάδες παγκοσμίως.
Γήπεδο
αριστερά|μικρογραφία|222x222px|Εστάντιο Νίλτον Σάντος, γνωστό και ως Ενζενιάο. Με χωρητικότητα 46.931 το Εστάντιο Νίλτον Σάντος χρησιμοποιείται από τη Μποταφόγκο για τους εντός έδρας αγώνες της.
Το όνομα φέρει τιμή σε έναν από τους μεγαλύτερους αμυντικούς στην ιστορία του ποδοσφαίρου ο οποίος αγωνίστηκε σε όλη του την ποδοσφαιρική καριέρα στην Μποταφόγκο (1948-1964). Το γήπεδο είχε επίσης χρησιμοποιηθεί για τους Παναμερικανικούς αγώνες του 2007 όπως και για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016. Το γήπεδο έχει χρησιμοποιηθεί επίσης και από τις άλλες 3 μεγάλες του Ρίο, τις Φλαμένγκο, Βάσκο ντα Γκάμα, Φλουμινένσε.
Διάσημοι ποδοσφαιριστές
Είναι περισσότερο γνωστή, Παγκοσμίως, λόγω της ανάδειξης του θρύλου Γκαρίντσα, ενός από τους καλύτερους Βραζιλιάνους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών και τον Ζαϊρζίνιο. Το 2012 είχε στις τάξεις της τον πασίγνωστο τρεις φορές νικητή του Τσάμπιονς Λιγκ, Κλάρενς Ζέεντορφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1894
Κέισι ΛαΜπο
Η Σαμάνθα Κέισι ΛαΜπο (Samantha Casey Labow, 14 Αυγούστου 1986) είναι Αμερικανίδα παραγωγός ταινιών και ηθοποιός γνωστή για τον ρόλο της ως Κέιτ Ντενάλι στη Χαραυγή - Μέρος 1 και Χαραυγή - Μέρος 2.
Πρόωρη ζωή
Η ΛαΜπο μετακόμισε από τη Νέα Υόρκη στο Λος Άντζελες σε ηλικία 16 ετών με τη μητέρα και την αδελφή της, και μέχρι την ηλικία των 18 ετών, είχε περάσει από ακρόαση και έγινε δεκτή στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια. Πέρασε πέντε φορές κάστινγκ για το ρόλο της KΚέιτ Ντενάλι για τη Χαραυγή - Μέρος 1 πριν τελικά παίξει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Δευκαλίων ο Κρης
Στην ελληνική μυθολογία, ο Δευκαλίων της Κρήτης είναι γιος του βασιλιά της Κρήτης Μίνωα και της Πασιφάης, πατέρας του Ορεσθέα, βασιλιά των Οζολών Λοκρών ή του Ιδομενέα που οδήγησε τα στρατεύματα του βασιλείου στην Τροία, και του Μόλου. Συμμετείχε στην Αργοναυτική Εκστρατεία και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Στην Οδύσσεια του Ομήρου ο Οδυσσέας, όντας μεταμορφωμένος από την Αθηνά σε ζητιάνο, εμφανίζεται στην Πηνελόπη με το όνομα "Αίθων", που υποτίθεται ότι ήταν το όνομα ενός γιου του Δευκαλίωνα.
Παραπομπή
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Δευκαλίων της Κρήτης
Κλαρκ Ενσικουλού
Ο Κλαρκ Ενσικουλού (Clarck N'Sikulu, γεννημένος στις 10 Ιουλίου 1992 στη Λιλ) είναι Κονγκολέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός. Επίσης, έχει τη γαλλική υπηκοότητα.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Τον Ιανουάριο του 2012 εντάχθηκε στην Εβιάν με ελεύθερη μεταγραφή από τη Λιλ. Έκανε το ντεμπούτο του στη Λιγκ 1 κατά τη διάρκεια της σεζόν 2012–13. Στην πρώτη του σεζόν με την Εβιάν σημείωσε 1 γκολ σε 6 αγώνες. Στις 4 Δεκεμβρίου 2013 σημείωσε το πρώτο γκολ στην εντός έδρας νίκη με 2–0 επί της Παρί Σεν Ζερμέν.
Τη σεζόν 2016–17 αγωνίστηκε στη γαλλική Σταντ Λαβαλουά στη Λιγκ 2, σημειώνοντας 1 γκολ και δίνοντας 1 ασίστ σε 28 αγώνες πρωταθλήματος.
Η σεζόν 2017–18 τον βρήκε για πρώτη φορά εκτός Γαλλίας, καθώς μετακινήθηκε στον Πλατανιά και στη Σούπερλιγκ, σημειώνοντας 5 γκολ και δίνοντας 2 ασίστ σε 29 αγώνες πρωταθλήματος. Στο τέλος της σεζόν αποδεσμεύτηκε, καθώς ο σύλλογος υποβιβάστηκε στη Φούτμπολ Λιγκ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Εκπροσώπησε την Εθνική Κ-20 του Κονγκό στο Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου της Τουλόν του 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Λαβαλουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Γάλλοι με καταγωγή από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Κωνσταντίνος Τζεχάνης
Ο Κωνσταντίνος Τζεχάνης ήταν Μακεδόνας λόγιος. Γεννήθηκε στη Μοσχόπολη και διδάχτηκε γράμματα και ποίηση υπό τον Θεόδωρο Καβαλιώτη. Αποδήμησε στην Ουγγαρία για χάρη του εμπορίου, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε το εμπόριο για να συνεχίσει την μόρφωσή του στο Γυμνάσιο Μόδορ, αργότερα στο Γκαίτιγγεν, Παρίσι και Λονδίνο, τελικά στην Ολλανδία. Έγραψε μαθηματικά βιβλία και πολλά ποιήματα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Αρμάνοι συγγραφείς
Κάρελ Ζέμαν
Ο Κάρελ Ζέμαν (τσεχικά: Karel Zeman, 3 Νοεμβρίου 1910 - 5 Απριλίου 1989) ήταν Τσέχος σκηνοθέτης, σχεδιαστής παραγωγής, καλλιτέχνης και animator. Είναι περισσότερο γνωστός ως δημιουργός ταινιών φαντασίας που συνδύαζαν live-action (ζωντανή δράση) και animation, για αυτό και συχνά αναφέρεται ως ο «Τσέχος Μελιές».
Πρώιμα χρόνια, σπουδές, animation και εργασία στον τομέα της διαφήμισης
Ο Κάρελ Ζέμαν γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου του 1910 στο Οστρόμερ, το οποίο τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία. Μετά από επιμονή των γονιών του, σπούδασε επιχειρήσεις, σε λύκειο του Κολίν. Τη δεκαετία του 1920 σπούδασε σε ένα γαλλικό σχολείο με θέμα τη διαφήμιση και αργότερα εργάστηκε σε διαφημιστικό στούντιο στη Μασσαλία, έως το 1936. Στη Γαλλία δούλεψε για πρώτη φορά με animation για τους σκοπούς μιας διαφήμισης ενός σαπουνιού. Μετά από επισκέψεις του στη Γιουγκοσλαβία, την Αίγυπτο και την Ελλάδα, επέστρεψε στην πατρίδα του (τότε Τσεχοσλοβακία). Εν συνεχεία, εξακολούθησε να εργάζεται στο χώρο της διαφήμισης, κυρίως για τις τσεχικές εταιρείες Bata Shoes και Tatra. Το 1939, προσπάθησε να επισκεφτεί και να μείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Καζαμπλάνκα, αλλά κάτι τέτοιο ήταν δύσκολο εξ αιτίας του Προτεκτοράτου Βοημίας και Μοραβίας, το οποίο δημιουργήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία. Ο Ζέμαν δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει τα απαραίτητα έγγραφα, κι έτσι αναγκάστηκε να παραμείνει στην πατρίδα του κατά τη Γερμανική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία.
Συνάντηση με τον Κλος και πρώτη μικρού μήκους ταινία (αρχή των πειραματισμών)
Στο σχολείο της Bata, που αφορούσε βιτρίνες, και όπου ο ίδιος δίδασκε, γνώρισε τον animator Έλμαρ Κλος, και του έδειξε μέρος της δουλειάς του. Έτσι, ο Κλος πρόσφερε στον Ζέμαν εργασία, στα Zlín's animation studio. Κατόπιν σκέψεως (οι γυναίκα του και τα παιδιά του είχαν εγκατασταθεί ήδη στο Μπρνο), δέχθηκε τη δουλειά που του προσφέρθηκε το 1943. Εκεί εργάσθηκε ως βοηθός της πρωτοπόρου Τσέχας animator Χερμίνα Τύρλοβα και το 1945 έγινε σκηνοθέτης σε γκρουπ παραγωγής stop-motion animation. Την ίδια χρονιά, σε συνεργασία με τον αδελφό του Μποζιβόι Ζέμαν, δημιούργησε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, ονόματι Vánoční sen. Το έργο αυτό συνδύαζε κινούμενες μαριονέτες και ζωντανή δράση, σηματοδοτώντας την αρχή των πειραματισμών του Ζέμαν με νέες τεχνικές και είδη.
Τα γνωστότερα έργα του: 1955 - 1971
Αρχής γενομένης το 1955, ο Ζέμαν ξεκίνησε να δουλεύει για τα μάλλον πιο γνωστά του έργα. Σε αυτά ανήκουν έξι μεγάλου μήκους ταινίες που συνδυάζουν ζωντανή δράση και animation : Cesta do pravěku (1955), Vynález zkázy (1958), Baron Prášil (1961), Bláznova kronika (1964), Ukradená vzducholod (1966) και Na kometě (1971).
Το 1961, υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής του 2ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας, πόστο που του ανατέθηκε εκ νέου στο 7ο Φεστιβάλ Μόσχας, το 1971. Το 1970 τιμήθηκε από την Τσεχοσλοβακική Κυβέρνηση με τον τίτλο «Εθνικός Καλλιτέχνης».
Ύστερη περίοδος
Αφού ολοκλήρωσε ορισμένες τανίες ζωντανής δράσης, ο Ζέμαν πειραματίστηκε με πιο κλασικές φόρμες του animation, ξεκινώντας με τα επτά μικρού μήκους κινούμενα σχέδια, σχετικά με τον Σεβάχ, τα οποία, εν τέλει, έγιναν η ταινία μεγάλου μήκους Pohádky tisíce a jedné noci (1974). Οι τελευταίες του ταινίες ήταν το Čarodějův učeň, το 1977, η οποία βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Ότφριντ Προύσλερ και το Pohádka o Honzíkovi a Mařence, το 1980. Στις 3 Νοεμβρίου του 1980, στον εορτασμό των εβδομήντα χρόνων του, ο Πρόεδρος Γκουστάβ Χουσάκ, τον τίμησε με το Τάγμα της Δημοκρατίας.
Στις 5 Απριλίου του 1989, ο Ζέμεν απεβίωσε στο Γκότβαλντοβ (σημερινό Ζλιν), μερικούς μήνες πριν τη Βελούδινη επανάσταση.
Υστεροφημία
Η δουλειά του Ζέμαν επηρέασε αρκετούς animator και σκηνοθέτες, τόσο σε τοπικό επίπεδο, όσο και διεθνώς. Για παράδειγμα, ο Τσέχος animator Γιαν Σβάνκμαϊερ επηρεάστηκε αρκετά από τη δουλειά του Ζέμαν, όπως και Αμερικανός σκηνοθέτης Τέρι Γκίλιαμ, ο οποίος είπε για τον Ζέμαν: «Έκανε (ο Ζέμαν) ότι ακόμα εγώ προσπαθώ να κάνω, το οποίο είναι να συνδυάσω live-action με animation. Οι εικόνες στο βάθος στο στυλ του Ντορέ ήταν υπέροχες». Ο Αμερικανός σκηνοθέτης Τιμ Μπάρτον, περιέγραψε τον Ζέμαν ως «εξαιρετική έμπνευση», σχολιάζοντας ειδικότερα: «όσον αφορά το stop motion και μία αίσθηση 'χειροποίητης' ποιότητας, ο Ζέμαν το έκανε απίστευτα». Ο Ρέι Χάριχαουζεν, μιλώντας σε συνέντευξη, δήλωσε πόσο θαυμάζει τον Ζέμαν, συμπληρώνοντας ότι και ο Αμερικανός σκηνοθέτης Γουές Άντερσον, έχει συμπεριλάβει στις ταινίες του στοιχεία που αποτελούν φόρο τιμής στον Ζέμαν.
Ο ιστορικός κινηματογράφου Ζωρζ Σαντούλ, είπε για τον Ζέμαν ότι «άνοιξε διάπλατα του ορίζοντες για την όγδοη τέχνη, το animation». Με αφορμή μία έκθεση animation το 2010, επιμελητές του Barbican Centre, είπαν για τον Ζέμαν: «Αν και η επιρροή του είναι πολύ μεγαλύτερη από την παγκόσμια φήμη του, σίγουρα θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους animator όλων των εποχών».
Το 2012, στην Πράγα, άνοιξε μουσείο αφιερωμένο στον Ζέμαν και το έργο του, με το όνομα Muzeum Karla Zemana, το οποίο βρίσκεται κοντά στη Γέφυρα του Καρόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Animators Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Τσέχοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Άγγελος Σιλέσιος
Ο Άγγελος Σιλέσιος (γερμανικά: Angelus Silesius, 1624 − 9 Ιουλίου 1677) ήταν Γερμανός ιερέας, ιατρός και μυστικιστής ποιητής. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιόχαν Σέφλερ (Johann Scheffler). Ο Σέφλερ έγραψε μεταξύ των άλλων και το έργο «Ο Χερουβικός προσκυνητής».
Γεννήθηκε στο Μπρεσλάου, το σημερινό Βρότσουαφ της Σιλεσίας, ως το πρωτότοκο από τρία τέκνα. Η ημερομηνία γεννήσεώς του είναι άγνωστη, αλλά αναφέρεται ότι βαπτίσθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1624. Γεννημένος και αναθρεμμένος ως Λουθηρανός, υιοθέτησε το όνομά του από την ελληνική λέξη ἄγγελος και το επώνυμό του από τη λατινική λέξη για τον κάτοικο της Σιλεσίας όταν έγινε Ρωμαιοκαθολικός το 1653. Αρχικά σπούδασε για ένα έτος (1643) ιατρική και φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, στην Αλσατία. Μετά πήγε για σπουδές στην Ολλανδία, όπου άρχισε να διαβάζει τα έργα μυστικιστών του Μεσαίωνα και έτσι γνώρισε τα έργα του Γερμανού μυστικιστή Ιακώβου Μπέμε (Jacob Böhme) μέσα από τον φίλο του τελευταίου, τον Αβραάμ φον Φράνκενμπεργκ. Στις 3 Νοεμβρίου 1649 ο Σέφλερ διορίσθηκε ιατρός της αυλής του δούκα της Βιτεμβέργης Σιλβίου Α΄ Νεμρώδ. Οι μυστικιστικές απόψεις του νέου γιατρού ωστόσο προκάλεσαν εντάσεις στις σχέσεις του με τους Λουθηρανούς και οδήγησαν τελικώς στην παραίτησή του από αυτή τη θέση το 1652 και στην απόφασή του να προσχωρήσει στο Ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος από τους Φραγκισκανούς και ιερέας το 1661. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1671, αποσύρθηκε σε ένα οίκο των Ιησουιτών, όπου και έμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του.