cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σχέδιο Επιχειρησιακής Συνέχειας
Ανάλυση απειλών και κινδύνων (Threat and risk analysis - TRA)
• Τυφώνας ή άλλη μεγάλη καταιγίδα
• Διακοπή ρεύματος
• Διακοπή τηλεπικοινωνιών
• Διακοπή συστημάτων πληροφορικής
• Πόλεμος/αστική διαταραχή
• Κλοπή (εκ των έσω ή από εξωτερική απειλή, κλοπή ζωτικής σημασίας πληροφορίες ή υλικό)
• Τυχαία αποτυχία των κρίσιμων για την αποστολή της εταιρείας συστημάτων
• Εξάρτηση ενός σημείου
• Αποτυχία προμηθευτή
Οι παραπάνω περιοχές μπορούν να καταρρεύσουν διαδοχικά: Οι προκαθορισμένοι ανταποκριτές μπορούν να σκοντάψουν. Οι προμήθειες ενδέχεται να εξαντληθούν. Κατά τη διάρκεια της επιδημίας του SARS το 2002-2003, ορισμένοι οργανισμοί μοίρασαν τους εργαζομένους σε ομάδες και τους οργάνωσαν να λειτουργούν εκ περιτροπής σύμφωνα με την περίοδο επώασης της ασθένειας. Επίσης, απαγόρευσαν την προσωπική επαφή κατά τη διάρκεια τόσο των εργάσιμων όσο και των μη εργάσιμων ωρών. Με τον τρόπο αυτό αυξήθηκε η Ανθεκτικότητα ενάντια στην απειλή.
Σενάρια επιπτώσεων
Σενάρια επιπτώσεων είναι προσδιορισμένες και τεκμηριωμένες καταστάσεις, ως:
Αυτά θα πρέπει να αντανακλούν την ευρύτερη δυνατή ζημιά.
Βαθμίδες Ετοιμότητας
Τα επτά Επίπεδα Ετοιμότητας ανάκτησης από καταστροφή που εξέδωσε το SHARE το 1992, ενημερώθηκαν το 2012 από την IBM ως μοντέλο των οκτώ Επιπέδων Ετοιμότητας:
Σχεδιασμός Λύσης
Δύο βασικές απαιτήσεις που προκύπτουν από το στάδιο της ανάλυσης των επιπτώσεων είναι:
Η φάση αυτή και η φάση ανάκαμψης από καταστροφή αλληλοκαλύπτονται σε κάποια σημεία.
Η φάση του σχεδιασμού προσδιορίζει:
Βρετανικά πρότυπα
Το Βρετανικό Ίδρυμα Τυποποίησης (BSI) εξέδωσε μια σειρά προτύπων:
Το ITIL έχει ορίσει μερικούς από αυτούς τους όρους.
Νόμος για τις Αστικές Υποθέσεις
Το 2004, έπειτα από κρίσεις των προηγουμένων ετών, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ψήφισε το 2004 τον Civil Contingencies Act of 2004:
Οι επιχειρήσεις πρέπει να έχουν μέτρα σχεδιασμού επιχειρησιακής συνέχειας για να επιβιώσουν και να συνεχίσουν να ευδοκιμούν ενώ ταυτόχρονα εργάζονται για να κρατήσουν τον αντίκτυπο του περιστατικού στον ελάχιστο.
Ο νόμος χωρίστηκε σε δύο μέρη:
Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία
Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Αυστραλία έχουν ενσωματώσει την ανθεκτικότητα στον προγραμματισμό της επιχειρηματικής συνέχειας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ανθεκτικότητα υλοποιείται τοπικά από το Local Resilience Forum.
Στη Νέα Ζηλανδία, το πρόγραμμα Ανθεκτικών Οργανισμών του Canberbury University ανέπτυξε ένα εργαλείο αξιολόγησης για τη συγκριτική αξιολόγηση της ανθεκτικότητας των οργανισμών. Καλύπτει 11 κατηγορίες, με 5 έως 7 ερωτήσεις. Ένας Δείκτης Ανθεκτικότητας συνοψίζει αυτή την αξιολόγηση.
Υλοποίηση και έλεγχος
Η φάση της υλοποίησης περιλαμβάνει αλλαγές πολιτικών, απόκητησh υλικών, στελέχωση και δοκιμές.
Έλεγχος και αποδοχή της οργανωτικής δομής
Το βιβλίο του 2008 Exercising for Excellence («Άσκηση για Αριστεία»), που δημοσιεύτηκε από το The British Standards Institution, αναγνώρισε τρεις τύπους ασκήσεων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τη δοκιμή των σχεδίων επιχειρηματικής συνέχειας.
Ενώ οι χρόνοι εκκίνησης και τερματισμού έχουν συμφωνηθεί εκ των προτέρων, η πραγματική διάρκεια ενδέχεται να είναι άγνωστη εάν στα περιστατικά επιτρέπεται να εξελιχθούν.
Συντήρηση
Ο διετής ή ετήσιος κύκλος συντήρησης ενός εγχειριδίου Σχεδίασης Επιχειρηματικής Συνέχειας (BCP) αναλύεται σε τρεις περιοδικές δραστηριότητες.
Τα ζητήματα που εντοπίζονται κατά τη φάση των δοκιμών συχνά πρέπει να επανεισαχθούν στη φάση ανάλυσης.
Πληροφορίες/στόχοι
Το εγχειρίδιο του Σχεδίου Επιχειρησιακής Συνέχειας πρέπει να ακολουθεί την εξέλιξη του οργανισμού και να διατηρεί την πληροφορία σχετικά με το ποιος πρέπει να γνωρίζει τι.
Τεχνικοί πόροι
Πρέπει να διατηρηθούν εξειδικευμένοι τεχνικοί πόροι. Οι έλεγχοι περιλαμβάνουν:
Έλεγχος και επαλήθευση των διαδικασιών ανάκτησης
Οι αλλαγές του λογισμικού και των διαδικασιών εργασίας πρέπει να (τεκμηριώνονται) και να επικυρώνονται, συμπεριλαμβανομένης της επαλήθευσης ότι οι τεκμηριωμένες εργασίες ανάκτησης των διαδικασιών εργασίας, και οι υποστηρικτικές υποδομές αποκατάστασης από καταστροφές επιτρέπουν στο προσωπικό να πραγματοποιήσει την ανάκαμψη  εντός του προκαθορισμένου στόχου χρόνου αποκατάστασης.
Δείτε Επίσης
• Διαχείριση Κρίσης
• Ανθεκτικότητα σε Κυβερνοεπιθέσεις (Cyber resilience)
• Ψηφιακή Συνέχεια
• Καταστροφή
• Ανάκαμψη από Καταστροφή
• Έλεγχος αποκατάστασης μετά από καταστροφή και έλεγχος συνέχισης εργασιών
• Ανθρωπογενείς κίνδυνοι
• Διαχείριση Κινδύνων
• Σχεδιασμός σεναρίων
• Μηχανική Συστημάτων
Γκουϊνάν Χαΐρι
Αναφορές
Κατηγορία:Μπασκίροι συγγραφείς
Σχέδιο Επιχειρησιακής Συνέχειας
Δείτε Επίσης
• Κύκλος Ζωής Συστημάτων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συστημική θεωρία Κατηγορία:Επιχειρηματικότητα Κατηγορία:Διαχείριση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης Κατηγορία:Τεχνολογία πληροφοριών
Εμμανουήλ Πορταλιός
O Εμμανουήλ Νικολάου Πορτάλιος (1833-1909) ήταν Κρητικός επαναστάτης και μετέπειτα βουλευτής της Κρητικής Πολιτείας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Παντάνασσα Αμαρίου το 1833.
Πούλησε τη μισή του περιουσία για τον απελευθερωτικό αγώνα κατά των Τούρκων. Πολέμησε γενναία στις διάφορες κρητικές επαναστάσεις. Κατά το ένοπλον κίνημα του Μαυρογένη το 1858 εξελέγη πληρεξούσιος της επαρχίας του. Κατά την πολιορκία του Αρκαδίου πολέμησε με τον Κορωναίο και τους συνεπαρχιώτες του κατά του υπερόπλου εχθρού. Μετά τον θάνατο του Διογένους Μοσχοβίτου εξελέγη παμψηφεί Γενικός αρχηγός Αμαρίου και με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε και στις ακόλουθες επαναστάσεις το 1878, το 1889, το 1896 και το 1897.
Πλην της πολεμικής του δράσεως, επέδειξε αξιόλογη δράση και κατά περιόδους ειρήνης.
Μετά την επανάσταση του 1866 εξελέγη στην επαρχία του διοικητικός σύμβουλος. Επίσης διετέλεσε μέλος της δημογεροντίας Ρεθύμνης. Το 1885 εξελέγη πληρεξούσιος Αμαρίου στην Κρητική Συνέλευση.
Στην Αθήνα, κατά τους εορτασμούς ενηλικίωσης του Διαδόχου Κωνσταντίνου, ο Πορτάλιος και ο εξ Ανωγείων Μυλοποτάμου Ιωάννης Σκουλάς παρέστησαν ως αντιπρόσωποι του τμήματος Ρεθύμνης, οπότε του απονεμήθηκε ο αργυρός Σταυρός του Σωτήρος.
Επι της Κρητικής Πολιτείας διορίστηκε το 1902 από τον Πρίγκιπα Γεώργιο, Ύπατο Αρμοστής των Δυνάμεων στην Κρήτη, ως ένας από τους 10 βουλευτές της Κρητικής Βουλής.
Πέθανε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 1909.
Οικογένεια
Ο Εμμανουήλ Πορτάλιος ήταν πρωτοεξάδελφος του εκ Πηγής Ρεθύμνου Γεωργίου Πορτάλιου, γραμματέα στην Επαναστατικής Επιτροπή του Αρκαδίου (1866), ο οποίος και σκοτώθηκε εκεί.
Παιδιά του ήταν οι Ιωάννης, Στυλιανός, Νικόλαος και Γεώργιος που επίσης διέπρεψαν σε εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βουλευτές της Κρητικής Πολιτείας Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
Βερκουράγκο
Το Βερκουράγκο (ιταλικά: Vercurago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Η Αφήγηση του Άρθουρ Γκόρντον Πυμ από το Ναντάκιτ
Η Αφήγηση του Άρθουρ Γκόρντον Πυμ από το Ναντάκιτ (πρωτότυπος τίτλος: The Narrative of Arthur Gordon Pym) είναι το μοναδικό μυθιστόρημα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Σε αυτό το έργο του, ο αμερικανός ποιητής και συγγραφέας επιχειρεί να διερευνήσει ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά μυστήρια της εποχής του, την φύση του Νοτίου Πόλου της Γης, αλλά και να θίξει ευαίσθητα ζητήματα και συνθήκες σχετικά με τη ναυσιπλοΐα στις θάλασσες του Νότου.
Έκδοση και πηγές
Το μυθιστόρημα εκδόθηκε από τον οίκο «Harper’s» και κυκλοφόρησε ταυτόχρονα στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, τον Ιούλιο του 1838. Προηγούμενα (Ιανουάριος – Φεβρουάριος του 1837) είχαν δημοσιευθεί σε συνέχειες τα τρία πρώτα του κεφάλαια, στον «Φιλολογικό Αγγελιοφόρο του Νότου», μια εφημερίδα που έδρευε στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια, στην οποία ο Πόε εργαζόταν ως αρχισυντάκτης.
Προκειμένου να παρουσιάσει την ιστορία ως αυθεντική εξερεύνηση, ο Πόε χρησιμοποίησε μια σειρά πραγματικών ταξιδιών που έγιναν κατά την περίοδο συγγραφής του μυθιστορήματος. Η σημαντικότερη πηγή του ήταν ο εξερευνητής Τζερεμάια Ν. Ρέυνολντς, το έργο του οποίου Address on the Subject of a Surveying and Exploring Expedition to the Pacific Ocean and the South Seas έτυχε ευνοϊκής κριτικής από τον Πόε τον Ιανουάριο του 1837. Ο Πόε χρησιμοποίησε περίπου 700 λέξεις της αφήγησης του Ρέυνολντς σχεδόν στο μισό της συνολικής έκτασης του κεφαλαίου XVI. Το 1843 ο Πόε σχεδόν εξύμνησε τον Ρέυνολντς στην κριτική A Brief Account of the Discoveries and Results of the United States' Exploring Expedition στο Graham's Magazine. Δεν είναι σαφές αν ο Πόε και ο Ρέυνολντς συναντήθηκαν ποτέ, αλλά σύμφωνα με τον θρύλο, λίγο πριν από τον θάνατό του, σε κατάσταση παραληρήματος ο Πόε καλούσε το όνομα "Ρέυνολντς". Αν και το περιστατικό είναι πιθανώς φανταστικό, σύμφωνα με μία θεωρία ο Πόε εννοούσε τον Τζερεμάια Ρέυνολντς, γεγονός που υποδεικνύει το μέγεθος της επίδρασης που άσκησε ο εξερευνητής στον ποιητή
Υποδοχή από το αναγνωστικό κοινό
Στον αντίποδα ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες, που παραδέχτηκε ότι ο Πόε άσκησε σημαντική επίδραση πάνω του, θεώρησε πως το συγκεκριμένο μυθιστόρημα ήταν "το μεγαλύτερο έργο του Πόε".
Η αναγνώριση του έργου
Μερικά χρόνια αργότερα, το 1854, η «Αφήγηση» μεταφράσθηκε στα γαλλικά από τον Σαρλ Μποντλέρ, που πρώτος διέκρινε και ανέδειξε τη λογοτεχνική του αξία. Τον «ονειρικό» μάλιστα χαρακτήρα του έργου εντόπισε πρώτη η ψυχαναλύτρια Μαρί Μποναπάρτ στον 20ό αιώνα, ανοίγοντας έτσι έκτοτε σε άλλους μελετητές το πεδίο για μια πολύπλευρη προσέγγισή του. Το βιβλίο γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία στην Αγγλία από ότι στις ΗΠΑ, καθώς ανατυπώθηκε δύο φορές (1841 και 1861), αφού η διήγηση εκλήφθηκε απ' τους αναγνώστες ως αυθεντική και όχι ως προϊόν μυθοπλασίας του Ποε, κάτι που βέβαια ήταν αλήθεια.
Υπόθεση και χαρακτήρας του έργου
Ένας ναυαγός του Νότιου Πόλου ονόματι Άρθουρ Γκόρντον Πυμ (το Πυμ θεωρήθηκε μια επινόηση του Πόε, αποτελώντας σύνθεση μεταξύ του επώνυμου του συγγραφέα και του αντίστοιχου, επίσης μονοσύλλαβου επώνυμου του Τζον Κλιβς Συμς, ο οποίος είχε αναπτύξει μια ακραία θεωρία για τη φύση της γήινης σφαίρας) διασώζεται ύστερα από πάμπολλες δραματικές περιπέτειες και μεταδίδει ο ίδιος την εμπειρία του, υπό μορφή διήγησης. Ακριβώς για το λόγο ότι τα περιστατικά που διηγείται αγγίζουν το όριο του υπερφυσικού ή του απίθανου να συμβούν υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο Πόε επιθυμούσε να μείνει στο περιθώριο της συγγραφής, επινοώντας μάλιστα ένα αναπάντεχο τέλος με τον απότομο θάνατο του δήθεν αφηγητή του, που αφήνει έτσι το μυθιστόρημα ανολοκλήρωτο. Πέντε κεφάλαια (κύριες ενότητες) αποτελούν το έργο, με τέσσερα αλλεπάλληλα ταξίδια με κάθε είδος πλεούμενο, κατά σειρά με ιστιοφόρο, με μπρίκι, με μια σκούνα και στο τέλος, με ένα μονόξυλο. Ο Πόε έχει την ευκαιρία να αναφερθεί σε κρίσιμα θέματα της εποχής του, αλλά και να επισημάνει ηθικά ή άλλου είδους διλήμματα, όπως είναι οι φυλετικές προκαταλήψεις, η δουλεία και η χειραφέτηση των σκλάβων, ο κανιβαλισμός, το ναυτικό δίκαιο κ.α. Με βάση το απρόοπτο τέλος του πονήματος του Πόε ο Ιούλιος Βερν θέλησε να αποδώσει μια συνέχεια, ολοκληρώνοντάς το και έτσι εμπνεύσθηκε το μυθιστόρημα «Η Σφίγγα των Πάγων» (1897) στο οποίο δίνει τη δική του εξήγηση πάνω στο φαινόμενο της πολικότητας του Νότου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έντγκαρ Άλλαν Πόε Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας
Βερντέριο
Το Βερντέριο (ιταλικά: Verderio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Satellite (τραγούδι)
Το "Satellite" είναι τραγούδι το οποίο γράφτηκε από την αμερικανίδα Τζούλια Φροστ, και τον δανό Τζον Γκόρντον. Είναι γνωστότερο ως το νικητήριο τραγούδι του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision 2010, το οποίο τραγουδήθηκε από τη Λένα Μάιερ-Λάντρουτ, η οποία εκπροσώπησε τη Γερμανία.
Το τραγούδι επελέγη να εκπροσωπήσει τη Γερμανία στον διαγωνισμό μέσω τηλεψηφοφορίας στον εθνικό τελικό Unser Star für Oslo (Το αστέρι μας για το Όσλο) και κυκλοφόρησε στις 12 Μαρτίου 2010. Έγινε διαθέσιμο για ψηφιακή λήψη την επόμενη ημέρα. Έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 1 στο γερμανικό τσαρτ των σινγκλ και έχει πιστοποιηθεί ως διπλό πλατινένιο. Στις 29 Μαΐου 2010, κέρδισε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2010 με 246 πόντους. Το τραγούδι έγινε επιτυχία σε όλη την Ευρώπη, φτάνοντας στην κορυφή των τσαρτ σε έξι χώρες και πιστοποιήθηκε ως χρυσό και πλατινένιο αρκετές φορές.
Μια έκδοση από την Τζένιφερ Μπράουν, φιναλίστ του Unser Star für Oslo, κυκλοφόρησε ως σινγκλ και έφτασε στα τσαρτς της Γερμανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2010 Κατηγορία:Νικητήρια τραγούδια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision
Κόμμα Ελευθερίας της Αλβανίας
Το Κόμμα Ελευθερίας (Partia e Lirisë së Shqipërisë, PL) είναι σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στην Αλβανία. Το PL συστάθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004 όταν ο Ιλίρ Μέτα, πρώην πρωθυπουργός της Αλβανίας, απομακρύνθηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας. Μέσω της χρήσης του όρου «κίνημα», το PL επιχειρεί να δώσει το μήνυμα ότι είναι ανοιχτό και χωρίς αποκλεισμούς. Ο άλλος λόγος για τη χρήση αυτού του όρου είναι η πρόθεσή του να διαφοροποιηθεί από τα άλλα κόμματα. Το PL χρησιμοποίησε το σύστημα ψηφοφορίας «ένα μέλος, μία ψήφος» τον Μάρτιο του 2005 για να εκλέξει τον ηγέτη του, Ιλίρ Μέτα.
Εκλογές
Στις βουλευτικές εκλογές του 2005 το κόμμα κέρδισε πέντε έδρες στο αλβανικό κοινοβούλιο με το 8,4% των ψήφων. Το κόμμα υποστηρίχθηκε κυρίως από την αλβανική νεολαία σε αυτές τις εκλογές. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2009 κέρδισε τέσσερις έδρες με το 4,8% των ψήφων. Το κόμμα μαζί με το Σοσιαλιστικό Κόμμα έγιναν οι κυρίαρχες δυνάμεις συνεργασίας για τον σχηματισμό του κυβερνητικού συνασπισμού. Τον Ιούνιο του 2009, το PL συμμάχησε με το κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας (PD) για να σχηματίσει κυβερνητικό συνασπισμό.
Το PL αύξησε με επιτυχία το ποσοστό του στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2013, κερδίζοντας 16 έδρες με το 10,4% των ψήφων.
Ηγέτης του κόμματος
Ο Ιλίρ Μέτα ίδρυσε το κόμμα και παρέμεινε ηγέτης του μέχρι τις 30 Απριλίου 2017. Στις 28 Απριλίου 2017 εξελέγη 7ος Πρόεδρος της Αλβανίας και παραιτήθηκε από το κόμμα. Ο Πετρίτ Βασίλι, εξέχουσα προσωπικότητα του κόμματος, υπήρξε ηγέτης του PL μέχρι τις 29 Ιουνίου, και παραιτήθηκε μετά τα αποτελέσματα των εκλογών. Η Μόνικα Κρυεμάντι, σύζυγος του Ιλίρ Μέτα αν και σύζυγος του προέδρου, αρνήθηκε να λάβει την τιμητική θέση της Πρώτης Κυρίας της Αλβανίας, παραχωρώντας τη θέση στη μεγαλύτερη κόρη της. Διατέλεσε πρόεδρος του κόμματος από το 2017 μέχρι το 2022. Διάδοχος της κρίθηκε ο σύζυγος της Ιλίρ Μέτα.
Γκονσάλο Γκέδες
Ο Γκονσάλο Γκέδες (Gonçalo Guedes, 29 Νοεμβρίου 1996) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος επιθετικός ή ως δεύτερος επιθετικός, για τη Βαλένθια και την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας.
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Μπενφίκα, όπου πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κύρια ομάδα το 2014. Με τη Μπενφίκα συμμετείχε σε 63 αγώνες σκοράροντας 11 φορές και κέρδισε πέντε τρόπαια. Τον Ιανουάριο του 2017 πήρε μεταγραφή για την Παρί Σεν Ζερμέν για 30 εκατομμύρια ευρώ. Έπαιξε σε 13 αγώνες με την ΠΣΖ πριν δοθεί δανεικός στη Βαλένθια, η οποία τον απέκτησε για 40 εκατομμύρια ευρώ τον Αύγουστο του 2018.
Ο Γκέδες πραγματοποίησε το ντεμπούτο με την εθνική ομάδα αντρών της Πορτογαλίας το Νοέμβριο του 2015 και ήταν μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ 2018. Σκόραρε το νικητήριο τέρμα στον τελικό του κυπέλλου Εθνών ΟΥΕΦΑ το 2019.
Τουρί-Φερότ
Το Τουρί-Φερότ (γαλλικά: Thoury-Férottes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φεροτουά (γαλλικά: Ferrotois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βιγκανό
Το Βιγκανό (ιταλικά: Viganò) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Τιζώ
Το Τιζώ (γαλλικά: Tigeaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Μαρία Ιωσηφίνα της Αυστρίας (1687-1703)
Η Μαρία Ιωσηφίνα της Αυστρίας (Maria Josephe von Österreich, 6 Μαρτίου 1687 - 14 Απριλίου 1703) ήταν κόρη του Λεοπόλδου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Ιωσηφίνα Κολέττη Αντωνία γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1687 στο Ανάκτορο Χόφμπουργκ της Βιέννης, και ήταν το όγδοο παιδί και η πέμπτη κόρη του Λεοπόλδου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της τρίτης συζύγου του Ελεονώρας Μαγδαληνής του Παλατινάτου.
Πέθανε από ευλογία στις 14 Απριλίου 1703 στη Βιέννη σε ηλικία 16 ετών. Το σώμα της είναι θαμμένο στην Αυτοκρατορική Κρύπτη στη Βιέννη και η καρδιά της είναι θαμμένη στην Εκκλησία των Αυγουστίνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Αυστριακοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Ακγιάρ (Επαρχία Χαϊμπουλίνσκι, δημοκρατία του Μπασκορτοστάν)
Το Ακγιάρ (Акъяр) είναι μια αγροτική τοποθεσία (σέλο) και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Χαϊμπουλίνσκι της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία, και βρίσκεται στο ποτάμι Ταναλύκ. Βρίσκεται στο νότιο μέρος του Μπασκορτοστάν. Πληθυσμός: 6,941 (απογραφή 2010), 5.549 κάτοικοι (απογραφή 2002), 4.278 κάτοικοι (απογραφή 1989).
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Ταλάτ Τζαφέρι
Ο Ταλάτ Τζαφέρι (αλβανικά: Talat Xhaferi, γεννημένος στις 15 Απριλίου 1962) είναι Αλβανός πολιτικός και νυν Πρόεδρος της Συνέλευσης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας από το 2017. Ήταν επίσης πρώην υπουργός Άμυνας από το 2013 έως το 2014.
Η εκλογή του ως Πρόεδρος της Βουλής ήταν ο λόγος που εθνικιστές διαδηλωτές της τότε πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας εισέβαλαν στο κτίριο της Βουλής, τραυματίζοντας δεκάδες ανθρώπους, μεταξύ των οποίων και πολλούς βουλευτές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί Κατηγορία:Βορειομακεδόνες πολιτικοί
Φιοντορόβκα (Επαρχία Φιοντορόβσκι, δημοκρατία του Μπασκορτοστάν)
Η Φιόντοροφκα (Фёдоровка) είναι αγροτική τοποθεσία (σέλο) και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Φιόντοροφσκι στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος του Μπασκορτοστάν. Πληθυσμός: 4,306 (απογραφή 2010).
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Like Humans Do
Το «Like Humans Do» είναι το τέταρτο κομμάτι από το άλμπουμ του Ντέιβιντ Μπερν Look into the Eyeball, έτους 2001, και κυκλοφόρησε επίσης ως single τότε. Η ραδιοφωνική βερσιόν του τραγουδιού (που παραλείπει τον στίχο που αναφέρεται στην κάνναβη) επιλέχθηκε από την Microsoft ως δείγμα μουσική για το Windows XP, ως μέσο επίδειξης του νέου Windows Media Player. Περιλήφθηκε επίσης ως δείγμα στον media player Rio Karma.
Το τραγούδι επίσης περιλήφθηκε στο λάιβ άλμπουμ Live from Austin, Texas και στο Live at Union Chapel. Στην τελευταία ταινία, ο Μπερν εξηγεί ότι αυτό το τραγούδι αφορά την αγάπη προς τους ανθρώπους παρά τις αποτυχίες τους, καθώς η ανθρωπότητα προσεγγίζεται μέσω «προοπτικής Αρειανού» και γίνονται αποδεκτοί για αυτό που είναι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Singles του 2001 Κατηγορία:Τραγούδια του 2001
Λα Τομπ
Το Λα Τομπ (γαλλικά: La Tombe) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τομπιέ (γαλλικά: Tombiers).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ροβέρτος του Ναμύρ (1323-1391)
Ο Ροβέρτος, γαλλ. Robert (1323 - Απρίλιος 1391) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν ιππότης της Περικνημίδος από το 1369.
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ναμύρ και της Μαρίας κυρίας του Μερόντ, κόρης του Φιλίππου κόμη του Αρτουά.
Νέος συμμετείχε σε Σταυροφορίες στην Πρωσία και στην Παλαιστίνη. Ο θείος του Ροβέρτος Γ΄, που είχε συμπάθεια με τους Άγγλους, του ζήτησε το 1346 να ταξιδέψει στο Καλαί για να συναντήσει τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας, ο οποίος πολιορκούσε την πόλη. Ο Ροβέρτος έκανε καλή εντύπωση στον βασιλιά.
Το 1350 ο Ροβέρτος και ο Ερρίκος δούκας του Λάνκαστερ διοίκησαν τη ναυαρχίδα "Σαλλ ντυ Ρουά" στη νικηφόρα ναυμαχία του Γουίντσελση εναντίον των Ισπανών. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα, αδελφή της Φιλίππας, συζύγου του Εδουάρδου Γ΄. Το 1363 ο Ροβέρτος κατέλαβε το κάστρο Εσανάφλ (Escanaffles). Έφερε τον Ζαν Φρουασάρ στην Αγγλία και τον παρουσίασε στη βασίλισσα Φιλίππα. Το 1369 υπεράσπισε το Αγγλικό στρατόπεδο στο Τούρνχεχεμ ενάντια σε Γαλλική επίθεση και το ίδιο έτος, όταν απεβίωσε ο Ροβέρτος ντ'Ουφόρ κόμης του Σάφφλοκ, έγινε ιππότης της Περικνημίδος.
Ζήτησε από τον Ζαν Φρουασάρ το 1370 να γράψει ένα χρονικό της πρόσφατης ιστορίας της Αγγλίας. Το επόμενο έτος πολέμησε υπέρ του Βεγκεσλάου Α΄ δούκα του Λουξεμβούργου, διοικώντας 2.000 άνδρες στη μάχη του Μπέσβαϊλερ. Ηττήθηκε και μετά από την καταβολή λύτρων, ελευθερώθηκε. Το 1373 ο Ζαν Φρουασάρ τελείωσε το 1ο βιβλίο των Χρονικών του και το αφιέρωσε στον Ροβέρτο.
Οικογένεια
Το 1361 απεβίωσε η Ισαβέλλα και ο Ροβέρτος το 1380 έκανε δεύτερο γάμο με την Ιζαμπώ ντε Μελύν. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του. Λέγεται ότι είχε εννέα νόθα τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Τορσί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Τορσί (γαλλικά: Torcy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Τουκέν
Το Τουκέν (γαλλικά: Touquin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Τουρνάν-αν-Μπρι
Το Τουρνάν-αν-Μπρι (γαλλικά: Tournan-en-Brie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουρναναί (γαλλικά: Tournanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ιστίο
thumb|Ιστιοφόρο σκάφος Το ιστίο ή πανί είναι μια υπό τάση κατασκευή από ύφασμα ή άλλα μεμβρανώδη υλικά που χρησιμοποιεί την αιολική ενέργεια για να παραγάγει έργο. Χρησιμοποιείται σε ιστιοπλοϊκά σκάφη, συμπεριλαμβανομένων ιστιοφόρων πλοίων, ιστιοσανίδων, ακόμη και χερσαίων οχημάτων που κινούνται από τον άνεμο, και σε ανεμόμυλους. Τα πανιά μπορεί να είναι κατασκευασμένα από συνδυασμό υφαντών υλικών - συμπεριλαμβανομένου υφάσματος από καμβά ή πολυεστέρα, πλαστικοποιημένες μεμβράνες ή κολλημένα νήματα - και έχουν συνήθως τρεις ή τέσσερις πλευρές. Σκάφος που χρησιμοποιεί ιστία για την κίνησή του ονομάζεται ιστιοφόρο.
Ένα ιστίο παρέχει προωθητική δύναμη μέσω ενός συνδυασμού ανύψωσης και έλξης, ανάλογα με τη γωνία πρόπτωσής του —τη γωνία του σε σχέση με τον φαινόμενο άνεμο. Ο φαινόμενος άνεμος είναι η ταχύτητα του αέρα που παρατηρείται στο κινούμενο σκάφος και είναι η συνδυασμένη επίδραση της πραγματικής ταχύτητας του ανέμου με την ταχύτητα του ιστιοπλοϊκού σκάφους. Η γωνία πρόσπτωσης συχνά περιορίζεται από τον προσανατολισμό του ιστιοπλοϊκού σκάφους στον άνεμο ή το σημείο του πανιού. Σε σημεία του πανιού όπου είναι δυνατή η ευθυγράμμιση της πρόσθιας ακμής του πανιού με τον φαινόμενο άνεμο, το πανί μπορεί να λειτουργήσει ως αεροτομή, δημιουργώντας προωθητική δύναμη καθώς ο αέρας διέρχεται κατά μήκος της επιφάνειάς του—όπως ακριβώς το φτερό του αεροπλάνου δημιουργεί ανύψωση —η οποία υπερισχύει της αεροδυναμικής οπισθέλκουσας επιβράδυνσης της κίνησης προς τα εμπρός. Όσο περισσότερο η γωνία πρόσπτωσης αποκλίνει από τον φαινόμενο άνεμο καθώς ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος στρέφεται προς τον άνεμο, τόσο περισσότερο αυξάνεται η οπισθέλκουσα και μειώνεται η ανύψωση ως δύναμη προώθησης, μέχρις ότου αρχίζουν να επικρατούν οι οπισθέλκουσες δυνάμεις. Τα πανιά δεν μπορούν να παράγουν προωθητική δύναμη εάν είναι ευθυγραμμισμένα πολύ κοντά στον άνεμο.
Τα πανιά μπορεί να είναι προσαρτημένα σε κατάρτι ή άλλο στύλο ή μπορεί να συνδέονται σε σύρμα που αναρτάται από έναν ιστό. Κατά τη χρήση, μπορούν να σχεδιαστούν έτσι ώστε να είναι κυρτά και προς τις δύο κατευθύνσεις κατά μήκος της επιφάνειάς τους, συχνά ως αποτέλεσμα των καμπυλωτών άκρων τους. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τραβέρσες για να επεκτείνουν το πίσω άκρο ενός πανιού πέρα από τη γραμμή των σημείων πρόσδεσής του.
Ιστορία
μικρογραφία| Αιγυπτιακό ιστιοφόρο, περ. 1422–1411 π.Χ. Οι αρχαιολογικές μελέτες της κεραμικής του πολιτισμού Κουκουτένι δείχνουν χρήση ιστιοπλοϊκών σκαφών από την έκτη χιλιετία π.Χ. και μετά. Οι ανασκαφές της περιόδου Ουμπαΐντ (περίπου 6000–4300 π.Χ.) στη Μεσοποταμία παρέχουν άμεσα στοιχεία για ιστιοπλοϊκά σκάφη.
Τετράγωνα πανιά
Ιστία από την αρχαία Αίγυπτο απεικονίζονται γύρω στο 3200 π.Χ., όπου βάρκες από καλάμια έπλεαν ενάντια στο ρεύμα του ποταμού Νείλου. Οι αρχαίοι Σουμέριοι χρησιμοποιούσαν τετράγωνα ιστία σε σκάφη περίπου την ίδια εποχή, και πιστεύεται ότι δημιούργησαν θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους μέχρι την κοιλάδα του Ινδού. Οι Έλληνες και οι Φοίνικες άρχισαν το εμπόριο με πλοία γύρω στο 1200 π.Χ.
Πανιά σε σχήμα δαγκάνας
μικρογραφία| Ιστιοφόρο σκάφος από τα [[Φίτζι ]] Τα πρώτα θαλασσοπόρα ιστιοφόρα αναπτύχθηκαν από τους Αυστρονησιακούς λαούς από τη σημερινή Νότια Κίνα και την Ταϊβάν. Η εφεύρεση των καταμαράν, των πλωτήρων και των εξαιρετικά αποδοτικών τριγωνικών πανιών με σχήμα δαγκάνας με δύο δοκούς επέτρεψαν στα πλοία τους να πλέουν τεράστιες αποστάσεις στον ωκεανό και άρχισαν την επέκτασή τους γύρω στο 3000 με 1500 π.Χ.. Από την Ταϊβάν, εγκαταστάθηκαν γρήγορα τα νησιά της Νοτιοανατολικής Ασίας, και στη συνέχεια έπλευσαν στη Μικρονησία, τη Μελανησία, την Πολυνησία και τη Μαδαγασκάρη, εποικίζοντας μια περιοχή που εκτείνεται στη μισή υφήλιο. Τα αυστρονησιακά σκάφη ήταν χαρακτηριστικά ως προς το ότι είχαν δοκάρια που στηρίζουν τόσο την άνω όσο και την κάτω ακμή των πανιών (και μερικές φορές ενδιάμεσα), σε αντίθεση με τα δυτικά σκάφη που είχαν μόνο ένα δοκάρι στην επάνω άκρη. Τα πανιά κατασκευάζονταν επίσης από υφαντά φύλλα ανθεκτικά στο αλάτι.
Στα δυτικά νησιά της Νοτιοανατολικής Ασίας, τα μεταγενέστερα τετράγωνα πανιά εξελίχθηκαν επίσης από το πανί σχήματος δαγκάνας και διατηρούσαν το αυστρονησιακό χαρακτηριστικό ότι είχαν περισσότερα από ένα δοκάρια που υποστηρίζουν το πανί.
Τέτοια σκάφη υιοθετήθηκαν αργότερα από την Κινεζική Δυναστεία Σονγκ τον 10ο αιώνα ΚΕ, ύστερα από επαφές με τους Σρινιτζάγιαν.
Λατίνια
μικρογραφία| Ένα παραδοσιακό μπάγκλαχ από τις [[Μαλδίβες με λατίνια εμπρός και πίσω]] Στη Μεσόγειο, τα τριγωνικά ιστία γνωστά ως λατίνια εμφανίστηκαν γύρω στον 2ο αιώνα μ.Χ. Αν και η προέλευσή του παραμένει αμφιλεγόμενη, πιστεύεται ότι αναπτύχθηκε μετά τις πρώτες επαφές με εμπορικά πλοία των Αυστρονήσιων της Νοτιοανατολικής Ασίας στον Ινδικό Ωκεανό.
Τα λατίνια εμφανίστηκαν αρχικά στη Μεσόγειο: το γενικά ήπιο κλίμα έκανε πρακτική τη χρήση της και στην Ιταλία λίγους αιώνες πριν από την Αναγέννηση άρχισε να αντικαθιστά τα τετράγωνα ιστία που κυριαρχούσαν σε όλη την Ευρώπη. Οι Βορειοευρωπαίοι αντιστάθηκαν στην υιοθέτηση των λατίνιων, παρά το γεγονός ότι τα είχαν δει κατά τη διάρκεια του εμπορίου και κατά στις Σταυροφορίες. Η Αναγέννηση το άλλαξε: αρχής γενομένης από το 1475, η χρήση τους αυξήθηκε και μέσα σε εκατό χρόνια τα λατίνια χρησιμοποιούνταν για ταξίδια σε ποτάμια και στις εκβολές ποταμών στη Βρετανία, τη Βόρεια Γαλλία και τις Κάτω Χώρες, αν και το τετράγωνο ιστίο παρέμεινε να χρησιμοποιείται για τις σκληρότερες συνθήκες της ανοιχτής Βόρειας Θάλασσας καθώς και για τα υπερατλαντικά ταξίδια, αν και οι καραβέλες με λατίνια χρησιμοποιήθηκαν για αυτά τα ταξίδια. Το λατίνι αποδείχθηκε ότι είχε καλύτερη απόδοση κατά τον άνεμο για μικρότερα σκάφη.
Κατά τη διάρκεια του 16ου-19ου αιώνα αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη άλλα είδη ιστίων, όπως οι αρτέμονες (στερεωμένα ανάμεσα σε ένα προβολό και ένα κατάρτι), τα ωτοειδή ιστία και οι επίδρομοι ή ημιμόλια (με τραπεζοειδές σχήμα), βελτιώνοντας την ικανότητα ιστιοπλοΐας κόντρα στον άνεμο των ευρωπαϊκών σκαφών.
Αεροδυναμικές δυνάμεις
δεξιά|μικρογραφία| Αεροδυναμικές δυνάμεις για δύο σημεία πανιού. Αριστερό σκάφος : Καθοδικός άνεμος—η κυρίαρχη οπισθέλκουσα ωθεί το σκάφος με μικρή κλίση. Δεξιό σκάφος : Ανοδικός άνεμος—η κυρίαρχη ανύψωση προωθεί το σκάφος. Οι αεροδυναμικές δυνάμεις στα πανιά εξαρτώνται από την ταχύτητα και την κατεύθυνση του ανέμου και την ταχύτητα και την κατεύθυνση του σκάφους. Η ταχύτητα του σκάφους σε σχέση με τον άνεμο πραγματικό άνεμο συμβάλλει στον φαινόμενο άνεμο (VA)—την ταχύτητα και την κατεύθυνση του ανέμου όπως μετράται στο κινούμενο σκάφος. Ο φαινόμενος άνεμος στο πανί δημιουργεί μια συνολική αεροδυναμική δύναμη, η οποία μπορεί να αναλυθεί σε οπισθέλκουσα —τη συνιστώσα δύναμης προς την κατεύθυνση του φαινομενικού ανέμου— και ανύψωση —τη συνιστώσα δύναμης κάθετη (90°) προς τον φαινόμενο άνεμο. Ανάλογα με την ευθυγράμμιση του ιστίου με τον φαινόμενο άνεμο, η ανύψωση ή η οπισθέλκουσα μπορεί να είναι το κυρίαρχο προωθητικό στοιχείο. Η συνολική αεροδυναμική δύναμη αναλύεται επίσης σε μια πρόσθια, προωθητική, κινητήρια δύναμη—στην οποία αντιστέκεται το μέσο μέσα ή πάνω στο οποίο κινείται το σκάφος (π.χ. μέσα από νερό, αέρα ή πάνω από πάγο, άμμο)—και μια πλευρική δύναμη, που αντιστέκεται από τα υποβρύχια πτερύγια, παγοπέδιλα ή τροχούς του ιστιοπλοϊκού σκάφους.
Για γωνίες φαινόμενου ανέμου ευθυγραμμισμένες με το σημείο εισόδου του πανιού, το πανί λειτουργεί ως αεροτομή και η ανύψωση είναι το κυρίαρχο στοιχείο της πρόωσης. Για γωνίες φαινόμενου ανέμου πίσω από το πανί, η ανύψωση μειώνεται και η οπισθέλκουσα αυξάνεται ως το κυρίαρχο στοιχείο της πρόωσης. Για μια δεδομένη ταχύτητα πραγματικού ανέμου στην επιφάνεια, ένα ιστίο μπορεί να ωθήσει ένα σκάφος σε υψηλότερη ταχύτητα όταν το σημείο εισόδου του πανιού είναι ευθυγραμμισμένο με τον φαινόμενο άνεμο, παρά με το σημείο εισόδου που δεν είναι ευθυγραμμισμένο, επειδή ενός συνδυασμού της μειωμένης δύναμης από τη ροή αέρα γύρω από το πανί και του μειωμένου φαινόμενου ανέμου από την ταχύτητα του σκάφους. Λόγω των περιορισμών στην ταχύτητα μέσω του νερού, τα ιστιοφόρα γενικά αντλούν ισχύ από πανιά που παράγουν ανύψωση σε σημεία πανιού σε γωνίες περίπου 40° έως 135° από τον άνεμο. Λόγω της χαμηλής τριβής στην επιφάνεια και των υψηλών ταχυτήτων πάνω από τον πάγο που δημιουργούν υψηλές ταχύτητες φαινόμενου ανέμου, τα παγόπλοια μπορούν να αντλήσουν ισχύ από την ανύψωση πιο μακριά από τον άνεμο από τα σκάφη εκτόπισης.
Υλικό
μικρογραφία| Πλαστικοποιημένο πανί με [[κέβλαρ και ανθρακονήματα.]] Τα χαρακτηριστικά των ιστίων προέρχονται, εν μέρει, από το σχέδιο, την κατασκευή και τις ιδιότητες των ινών, οι οποίες υφαίνονται μεταξύ τους για να φτιάξουν το πανί του ιστίο. Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες για την αξιολόγηση της καταλληλότητας μιας ίνας στην ύφανση ενός πανιού: μέτρο ελαστικότητας, αντοχή στη θραύση, ερπυσμός και αντοχή στην κάμψη. Τόσο το αρχικό κόστος όσο και η ανθεκτικότητα του υλικού καθορίζουν τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας σε βάθος χρόνου.
Παραδοσιακά, τα ιστία κατασκευάζονταν από λινάρι ή βαμβακερό καμβά. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται στα πανιά, όσον αφορά τον 21ο αιώνα, περιλαμβάνουν το νάιλον—όπου εκτιμάται το μικρό βάρος και η ελαστική αντοχή στο φορτίο κρουσμάτων—και μια σειρά από ίνες που χρησιμοποιούνται για τριγωνικά πανιά, που περιλαμβάνει ίνες Dacron, αραμιδικές ίνες, συμπεριλαμβανομένου του κέβλαρ, και άλλων ινών πολυμερούς υγρών κρυστάλλων, συμπεριλαμβανομένου του Vectran. Πλεκτά υλικά, όπως το Dacron, μπορούν να προσδιορίζονται ως υψηλής ή χαμηλής αντοχής, όπως υποδεικνύεται, εν μέρει από τον αριθμό ντενιέ τους (μονάδα μέτρησης για τη γραμμική πυκνότητα μάζας των ινών).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τεχνολογία Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα
Λα Τρετουάρ
Το Λα Τρετουάρ (γαλλικά: La Trétoire) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρετοριέν (γαλλικά: Trétoriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μερτ-ε-Μοζέλ
Η Μερτ-ε-Μοζέλ (γαλλικά: Meurthe-et-Moselle) είναι γαλλικός νομός που βρίσκεται στο κέντρο της Λωρραίνης. Είναι τμήμα της διοικητικής περιοχής Γκραντ Εστ. Πρωτεύουσα του νομού είναι το Νανσύ.
Τρεζί-Λεβελαί
Το Τρεζί-Λεβελαί (γαλλικά: Treuzy-Levelay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Μερτ-ε-Μοζέλ
Το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 54.
Τρεζί-Λεβελαί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βελιτρεζιέν (γαλλικά: Velytreuziens).
Μερτ-ε-Μοζέλ
Οι κάτοικοι του νομού αναφέρονται ως Μερτουά (ζ) ή Μερτ-ε-Μοζελάν.
Τρεζί-Λεβελαί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μερτ-ε-Μοζέλ
Γεωγραφικά στοιχεία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|320x320εσ|Ο ποταμός [[Μοζέλλας (ποταμός)|Μοζέλ στο Ποντ-α-Μουσόν]] αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η [[πλατεία Στανισλάς στο Νανσύ]] μικρογραφία|370x370εσ|Θέση του νομού Μερτ-ε-Μοζέλ στην περιοχή [[Γκραντ Εστ|Γκραντ-Εστ]] Ο νομός Μερτ-ε-Μοζέλ είναι τμήμα της διοικητικής περιοχής Γκραντ-Εστ. Έχει έκταση 5.246 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Διοικητικά αποτελείται από 4 διαμερίσματα και περιλαμβάνει 591 κοινότητες. Ο πληθυσμός του νομού είναι 733.821 κάτοικοι (στην απογραφή του 2016).
Ο νομός Μερτ-ε-Μοζέλ βρίσκεται στο κέντρο της Λωρραίνης. Περιβάλλεται από τους νομούς Μεζ, Βοζ, Κάτω Ρήνο και Μοζέλ και στα βόρεια σύνορά του συνορεύει με το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο.
Ο νομός, που δημιουργήθηκε μετά τον γαλλο-πρωσικό πόλεμο του 1871, έχει ασυνήθιστο σχήμα: οι διαστάσεις του είναι 130 χιλιόμετρα από το βορρά έως το νότο και μεταξύ 7 και 103 χιλιομέτρων από ανατολικά προς δυτικά. Το σχήμα του, του οποίου το βόρειο τμήμα αντιστοιχεί σε ένα μακρόστενο διάδρομο, μερικές φορές συγκρίνεται με το σχήμα της χήνας. Μια άλλη ιδιαιτερότητα  αυτού του νομού είναι ότι μια από τις κοινότητες του, η Οτ, περικλείεται στο νομό Μεζ.
Το δάσος καλύπτει το 32% του νομού. Το δάσος του Αι, παλιά ιδιοκτησία των δουκών στο Νανσύ, έχει διαμορφωθεί σε πάρκο. Η πρωτεύουσα του νομού είναι το Νανσύ. Άλλα σημαντικά αστικά κέντρα περιλαμβάνουν τις κοινότητες Βαλ-ντε-Μπριγιέ, Λονβί, Λυνεβίλ, Ποντ-α-Μουσόν, Τουλ και Βιλράπτ.
Προεδρία του Μπιλ Κλίντον
Η Προεδρία του Ουίλιαμ Τζέφερσον Κλίντον (αγγλικά: The Presidency of William Jefferson "Bill" Clinton), διήρκησε από τις 20 Ιανουαρίου 1993 έως τις 20 Ιανουαρίου 2001. Ο Μπιλ Κλίντον, υπηρέτησε ως 42ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, και υπηρέτησε για δύο συνεχόμενες θητείες.
Μερτ-ε-Μοζέλ
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο νομός έλαβε το όνομά του από τους δύο κύριους ποταμούς που τον διασχίζουν: Μοζέλ και Μερτ. Μεταξύ των άλλων ποταμών: Σιέρ, Ορν, Σέιγ, Μαντόν, Μορτάνι και Βεζούζ. Το ανάγλυφο διαμορφώνεται από τις τεράστιες πεδιάδες που έχουν σκάψει αυτά τα ποτάμια στο οροπέδιο της Λωρραίνης, που στα νοτιοανατολικά προσεγγίζουν τα όρη των Βοσγίων.
Προεδρία του Μπιλ Κλίντον
Ο Μπιλ Κλίντον, είναι Δημοκρατικός πολιτικός και δικηγόρος από την πολιτεία του Αρκάνσας. Πριν αναλάβει την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, υπηρέτησε ως 40ος και 42ος Κυβερνήτης του Αρκάνσας, από το 1983 έως το το 1992 και από το 1979 έως το 1981. Εξελέγη 42ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, στις προεδρικές εκλογές του 1992, νικώντας τον Ρεπουμπλικανό εν ενεργεία Πρόεδρο Τζορτζ Χ.Ο. Μπους. Συνυποψήφιός του Μπιλ Κλίντον και υποψήφιος για την αντιπροεδρία, ήταν ο τότε Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών από την πολιτεία του Τενεσί, Αλ Γκορ.
Μερτ-ε-Μοζέλ
Γεωγραφικά στοιχεία
Το υψηλότερο σημείο είναι στα 731 μέτρα και το χαμηλότερο στην Αρναβίλ στα 171 μέτρα. Ένα άλλο ιστορικά σημαντικό ύψωμα είναι ο λόφος του Σιόν. Χάρτης του νομού.
Προεδρία του Μπιλ Κλίντον
Προεδρικές εκλογές του 1992
αριστερά|μικρογραφία|229x229εσ|Τα αποτελέσματα του [[Εκλεκτορικό Κολέγιο (ΗΠΑ)|Εκλεκτορικού Κολλεγίου (1992)]] Στις προεδρικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1992, ο τότε Κυβερνήτης του Αρκάνσας και υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία, Μπιλ Κλίντον, νίκησε τον εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό πρόεδρο Τζορτζ Χ.Ο. Μπους, λαμβάνοντας 44.909.889 ψήφους και 370 εκλεκτορικές ψήφους, έναντι 39.104.550 ψήφων και 168 εκλεκτορικών ψήφων του Μπους.
Εξαιτίας της συμμετοχής του ανεξάρτητου υποψηφίου και επιχειρηματία από το Τέξας, Ρος Περό, ο οποίος έλαβε το 18.9% των ψήφων (19.743.821), κανένας από τους δύο υποψηφίους των μεγάλων κομμάτων, δεν συγκέντρωσε το 50% των ψήφων. Ο Μπιλ Κλίντον έλαβε το 43.0% και ο Τζορτζ Χ.Ο. Μπους, μόλις το 37.5% των ψήφων.
Μερτ-ε-Μοζέλ
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Τα σύνορα μετά τον [[Γαλλοπρωσικός Πόλεμος|Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1871]] μικρογραφία|Μνημείο πεσόντων στην [[Τουλ]] Ο νομός Μερτ-ε-Μοζέλ δημιουργήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1871, από εδάφη του παλαιού νομού Μερτ και του νομού Μοζέλ, που με τη Συνθήκη της Φρανκφούρτης παρέμειναν στη Γαλλία, ενώ τα μεγαλύτερα τμήματά τους, καθώς και η Αλσατία προσαρτήθηκαν από τη Γερμανική αυτοκρατορία μέχρι το 1919.
Προεδρία του Μπιλ Κλίντον
Προεδρικές εκλογές του 1996
μικρογραφία|229x229εσ|Τα αποτελέσματα του [[Εκλεκτορικό Κολέγιο (ΗΠΑ)|Εκλεκτορικού Κολλεγίου (1996)]]
Μερτ-ε-Μοζέλ
Ιστορία
Τα σημερινά σύνορα μεταξύ των νομών Μοζέλ και Μερτ-ε-Μοζέλ ήταν από το 1871 έως το 1919 τα σύνορα μεταξύ Γερμανίας (Γερμανική αυτοκρατορία) και Γαλλίας (Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία). Όταν η Γερμανία επέστρεψε τα προσαρτημένα εδάφη στη Γαλλία, ως αποτέλεσμα της ήττας της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο το 1919 με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, το γαλλικό κράτος διατήρησε τα σύνορα του 1871 μεταξύ των νομών.
Προεδρία του Μπιλ Κλίντον
Προεδρικές εκλογές του 1996
Στις προεδρικές εκλογές της 5ης Νοεμβρίου 1996, ο εν ενεργεία πρόεδρος Μπιλ Κλίντον, κατάφερε να επανεκλεγεί στο αξίωμά του, κερδίζοντας δεύτερη θητεία, λαμβάνοντας 47.401.185 ψήφους (49.2%) και 379 εκλεκτορικές ψήφους, έναντι 39.197.469 ψήφους (40.7%) και 159 εκλεκτορικές ψήφους, του υποψηφίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Μπομπ Ντόουλ.
Μερτ-ε-Μοζέλ
Ιστορία
Τα σύνορα αυτά επανήλθαν ως γαλλο-γερμανικό σύνορο μετά την de facto προσάρτηση των νομών Μοζέλ, Κάτω Ρήνου και Άνω Ρήνου από το ναζιστικό καθεστώς μεταξύ 1940 και 1944.
Προεδρία του Μπιλ Κλίντον
Προεδρικές εκλογές του 1996
Στις εκλογές του 1996, συμμετείχε ξάνα ο Ρος Περό, ως υποψήφιος του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος, λαμβάνοντας 8.085.294 ψήφους (8.4%), αρκετά λιγότερες ψήφους, από το 1992.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Προεδρία του Μπιλ Κλίντον __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Μερτ-ε-Μοζέλ
Ιστορία
Η περιοχή, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, βρέθηκε επανειλημμένα στην πρώτη γραμμή του πολέμου, στην στην «κύρια γραμμή αντίστασης». Πολλοί τόποι μνήμης και μνημεία τιμούν τους πεσόντες. Η γραμμή Μαζινό διέσχιζε το νομό.
Από το 1960 έως το 2015, ο νομός ήταν μέρος της διοικητικής περιοχής της Λωρραίνης, η οποία μαζί με τις πρώην περιοχές Καμπανία-Αρδέννες και Αλσατία από την 1 Ιανουαρίου 2016 συγκροτούν τη νέα περιοχή Γκραντ Εστ, ως αποτέλεσμα του νόμου σχετικά με την τροποποίηση των περιοχών που ψηφίστηκε το 2014.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|340x340εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα του νομού Μερτ-ε-Μοζέλ Ο νομός Μερτ-ε-Μοζέλ χωρίζεται σε 4 διοικητικά διαμερίσματα, 23 καντόνια και 591 κοινότητες:
Πόλεις
μικρογραφία|370x370εσ|Χάρτης της περιοχής [[Γκραντ Εστ|Γκραντ-Εστ με τις κυριότερες πόλεις. Ο νομός Μερτ-ε-Μοζέλ στο κέντρο]] Οι κυριότερες πόλεις του νομού:
Οικονομία
Βόρεια του Μπριγιέ, η περιοχή επλήγη ιδιαίτερα από αυτή την κρίση. Σήμερα, το ποσοστό ανεργίας είναι υψηλό και η διασυνοριακή απασχόληση του βορρά του νομού στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη. Για παράδειγμα, το 50% του ενεργού πληθυσμού της πρώην χαλυβουργικής πόλης Λονβί εργάζεται στο Λουξεμβούργο. Η περιοχή της Λυνεβίλ, στο νότο, είναι επίσης μια περιοχή σε αναδιάρθρωση.
Στα νότια του νομού, η περιοχή Σαιντουά έχει παραμείνει αγροτική. Στα νοτιοανατολικά, στην περιοχή της Τουλ υπάρχουν αμπελώνες και παράγουν εκλεκτά κρασιά.
Ο φωτοβολταϊκός σταθμός ηλεκτροπαραγωγής στην Τουλ-Ροζιέρ, ο οποίος λειτουργεί από το 2012, είναι ο μεγαλύτερος στη Γαλλία.
Βομβαρδισμός της Δρέσδης
thumb|300px|right|Η κατεστραμμένη Δρέσδη Ο Βομβαρδισμός της Δρέσδης ήταν βομβιστική επιδρομή των Συμμάχων από τις 13 ως τις 15 Φεβρουαρίου του 1945. Αποτέλεσε το αποκορύφωμά της εκτεταμένης αεροπορικής επίθεσης των Συμμάχων, που είχε ξεκινήσει από το 1944. Οι επιθέσεις είχαν στρατηγική σημασία, αλλά το μέγεθος της καταστροφής της σαξωνικής πόλης, προκάλεσε αντιδράσεις ακόμη και στη Βρετανία. Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται έκτοτε η επιχειρησιακή σκοπιμότητα, η αποτελεσματικότητα γενικευμένων βομβαρδισμών και το ερώτημα αν πρόκειται για έγκλημα πολέμου.
Στα τέλη του πολέμου
Ήδη από τον Μάρτιο του 1944 οι Σύμμαχοι έλεγχαν σε μεγάλο βαθμό τον εναέριο χώρο της Γερμανίας και εκμεταλλεύτηκαν την υπεροχή αυτή ώστε να δώσουν τη χαριστική βολή στη Ναζιστική Γερμανία. Έτσι, βομβάρδισαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις, βιομηχανικές μονάδες και συγκοινωνιακούς κόμβους. Τα ανώτατα κλιμάκια της RAF προετοίμαζαν ήδη από το καλοκαίρι του 1944 το τελειωτικό αεροπορικό χτύπημα, το ονομαζόμενο Operation Thunderclap. Σκοπός ήταν να σπάσει το ηθικό του γερμανικού πληθυσμού και να απομονωθεί η εγκληματική ηγεσία του, σύμφωνα με προγενέστερη οδηγία του βρετανικού και αμερικανικού στρατιωτικού επιτελείου, στη Διάσκεψη της Καζαμπλάνκας. Μάλιστα οι βομβαρδισμοί που τελικά πραγματοποιήθηκαν δεν ήταν τόσο μαζικοί όσο προβλέπονταν από το αρχικό σχέδιο.
Με υπόδειξη του Τσώρτσιλ, παραμονές της διάσκεψης στη Γιάλτα, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των πιθανών αεροπορικών στόχων και η Δρέσδη. Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο θα γινόταν επίδειξη της στρατιωτικής ισχύος των Συμμάχων αλλά και θα απέκλειε το ενδεχόμενο μεταφοράς της έδρας της ναζιστικής κυβέρνησης από το απειλούμενο Βερολίνο στη Δρέσδη, η οποία μέχρι τότε είχε βρεθεί εκτός του πεδίου των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Επιπλέον ικανοποιούνταν το πάγιο αίτημα του Στάλιν για στρατηγικό χτύπημα στα μετόπισθεν της Βέρμαχτ ώστε να διευκολυνθεί η προέλαση των δυνάμεών του στο Ανατολικό Μέτωπο. Ένας Βρετανός διερμηνέας αργότερα ισχυρίστηκε ότι ο Αντόνοφ και ο Στάλιν ζήτησαν τον βομβαρδισμό της Δρέσδης, αλλά δεν υπάρχει καμία τέτοιου είδους αναφορά στα πρακτικά της διάσκεψης και πλέον ο ισχυρισμός θεωρείται προπαγάνδα του Ψυχρού Πολέμου. Αν το επέτρεπαν οι καιρικές συνθήκες η Δρέσδη θα είχε βομβαρδιστεί, είτε πριν, είτε κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης της Γιάλτας, προκειμένου να βελτιωθεί το κλίμα των συζητήσεων, όπως ήλπιζε ο Τσώρτσιλ. Άλλωστε η Λουφτβάφε αδυνατούσε να αντισταθεί: πολλά από τα αεροπλάνα της είχαν καταρριφθεί από τα αμερικανικά το 1944 ενώ ακόμη περισσότερα είχαν ακινητοποιηθεί από την έλλειψη καυσίμων. Ο βομβαρδισμός θεωρείται ότι δεν είχε καμία στρατηγική σημασία και μάλιστα θεωρείται ως ένα από τα εγκλήματα των ΗΠΑ και της Βρετανίας στον Β' ΠΠ. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα εργοστάσια της ναζιστικής Γερμανίας, στα οποία οι ΗΠΑ είχαν επενδύσει προηγουμένως, δεν υπέστησαν ζημιές.
Οι επιθέσεις
thumb|right|Το βρετανικό βομβαρδιστικό Avro Lancaster, που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στις επιθέσεις Τη νύχτα της 13 προς 14 Φεβρουαρίου 1945, 805 βομβαρδιστικά αεροπλάνα επιτέθηκαν δυο φορές στην πόλη, παρά το νέφος που υπήρχε αρχικά από πάνω της. Την επόμενη μέρα, πραγματοποιήθηκαν με το φως της ημέρας δύο μικρότερες επιθέσεις από αμερικανικά αεροσκάφη.
Υπολογίζεται ότι χρησιμοποιήθηκαν περίπου 3.500 εμπρηστικές βόμβες και νάρκες αέρος υψηλής περιεκτικότητας. Αμερικανικές πηγές αναφέρουν πως ρίχτηκαν 2.659,3 τόνοι από τα βρετανικά και 4.441,2 τόνοι από τα αμερικανικά αεροπλάνα.
Υλικές καταστροφές
Ο μαζικός βομβαρδισμός προκάλεσε τεράστιες υλικές ζημιές. Το ένα τρίτο των σπιτιών της πόλης τυλίχτηκε στις φλόγες, όπως και το 90% του ιστορικού κέντρου της πόλης. Συνολικά καταστράφηκαν πάνω από 6.480.000 τετραγωνικά μέτρα. Τα απαράμιλλα μπαρόκ και αναγεννησιακά μνημεία της Δρέσδης, όπως η όπερα Semperoper και το παλάτι Τσβίνγκερ, καταστράφηκαν. Στις 15 Φεβρουαρίου κατέρρευσε και το σύμβολο της πόλης, ο περίφημος καθεδρικός Ναός της Παναγίας (Frauenkirche).
Ανθρώπινα θύματα
thumb|200x200px|Σωρός πτωμάτων έτοιμα για δημόσια αποτέφρωση Σύμφωνα με την ημερήσια γερμανική αναφορά Tagesbefehl υπ' αριθμόν 47, τα ανθρώπινα θύματα που είχαν αποκαλυφθεί μέχρι τις 22 Μαρτίου έφτασαν τα 20.204, ανάμεσα στα οποία και 6.865 νεκροί που αποτεφρώθηκαν στην κεντρική πλατεία Άλτμαρκτ, ώστε να αποφευχθεί επιδημία. Η ίδια γερμανική πηγή αναφέρει πως οι τότε προβλέψεις έκαναν λόγο για 25.000 νεκρούς. Τα περισσότερα θύματα απανθρακώθηκαν ή σκοτώθηκαν από ασφυξία, λόγω του μονοξειδίου του άνθρακα και των υψηλών θερμοκρασιών των βομβών. Τα προϋπάρχοντα καταφύγια σε περίπτωση αεροπορικής επιδρομής ήταν λιγοστά και το μεγαλύτερο από αυτά μπορούσε να φιλοξενήσει μόλις 6.000 άτομα. Η αναφορά της 3 Απριλίου, γράφει πως τα πτώματα ήταν 22.096. Κατά την ανοικοδόμηση της Δρέσδης (από το τέλος του πολέμου ως το 1966), βρέθηκαν ακόμη 1.858 πτώματα.