cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νοττ
Στην Σκανδιναβική μυθολογία η Νοττ (Nótt)είναι η προσωποποίηση της νύχτας.
Με τον τελευταίο της σύζυγο, τον Ντέλινγκ, απέκτησε τον Νταγκρ (ημέρα). Ο Οντίν έδωσε στη μάνα και στον γιο από ένα άλογο και ένα άρμα στον καθένα με τα οποία διασχίζουν τον κόσμο κάθε 24 ώρες. Κάθε πρωί το άλογο της Νοττ, που λέγεται Χριμφάξι, δροσίζει τη γη με τον αφρό που πέφτει από το χαλινάρι του. Το άλογο του Νταγκρ λέγεται Σκινφάξι και η χαίτη του φωτίζει όλο τον ουρανό και τη γη.
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Τι 30... Τι 40... Τι 50...
Πλοκή
Ένας επιχειρηματίας παλαιών αρχών, ο Ζάχος Φωκιανός, αντιπαθεί καθετί νέο. Η νεαρή γραμματέας του, η Τέτα, τον έχει ερωτευτεί αλλά φοβούμενη την αντίδρασή του, διστάζει να του ομολογήσει τα συναισθήματά της. Όταν όμως ο Ζάχος αντιληφθεί τι συμβαίνει (κι αφού ξεπεράσει το αρχικό σοκ), αλλάζει γνώμη και συνειδητοποιεί ότι κι αυτός τρέφει αισθήματα για τη νεαρή κοπέλα.
Παραγωγή
Στους τίτλους αναφέρεται ο Γιώργος Νέζος, ο οποίος όμως δεν παίζει στην ταινία.
Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 1972, κόβοντας 139.487 εισιτήρια, ερχόμενη 10η σε σύνολο 64 ταινιών. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ασημάκη Γιαλαμά Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Ιννοκέντιος της Αλάσκας
Ο Ιννοκέντιος της Αλάσκας ο ισαπόστολος (κατά κόσμον Ιβάν Ευσέγιεβιτς Ποπώφ – Βενιαμίνωφ, 26 Αυγούστου 1797 – 31 Μαρτίου 1879), ήταν Ρώσος ιερέας, επίσκοπος, αρχιεπίσκοπος και μητροπολίτης της Μόσχας και Πασών των Ρωσιών. Είναι γνωστός για το ιεραποστολικό του έργο στην Αλάσκα και τη ρωσική Άπω Ανατολή κατά το 1800, καθώς επίσης καθώς και για τον μεγάλο ζήλο που επέδειξε στο έργο του. Ως λόγιος επέδειξε σημαντικές ικανότητες κατανόησης των γηγενών γλωσσών και των τοπικών ιδιωμάτων στις περιοχές που επισκέφθηκε. Έγινε επίσκοπος και αρχιεπίσκοπος της Αλάσκας και της ρωσικής Άπω Ανατολής. Στη διάρκεια του βίου του έμαθε αρκετές από τις γηγενείς γλώσσες και ιδιώματα και υπήρξε συγγραφέας πολλών πρώιμων δοκιμίων για τους γηγενείς και τις γλώσσες τους, όπως επίσης και πολλών λεξικών και θρησκευτικών έργων σε αυτές τις γλώσσες. Μετέφρασε επίσης τμήματα της Βίβλου σε αρκετές γηγενείς γλώσσες. Πέθανε στις 31 Μαρτίου 1879, σε ηλικία 82 ετών, και ετάφη στην Λαύρα της Τρόιτσε-Σεργκίγεβα.
Στις 6 Οκτωβρίου 1977 η Ρωσική Εκκλησία ενεργώντας εκ μέρους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής ανακήρυξε τον Ιννοκέντιο άγιο. Η μνήμη του εορτάζεται στις 31 Μαρτίου.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Ρώσοι άγιοι Κατηγορία:Μητροπολίτες Μόσχας
Racing Point F1
H Racing Point F1 ήταν Βρετανική ομάδα της Φόρμουλα 1.
Σύντομο ιστορικό σημείωμα
Η ομάδα προήλθε από την εξαγορά της Ινδικής ομάδας Force India, η οποία είχε αρκετά μεγάλα χρέη. Ανήκει στην εταιρεία της οποίας προΐσταται ο Καναδός μεγαλοεπιχειρηματίας Λόρενς Στρολ και επικεφαλής της είναι ο Ρουμάνος Ότμαρ Σαφνάουερ. Ο ένας απ' τους οδηγούς της είναι ο Λανς Στρολ γιος του ιδιοκτήτη της και ο άλλος ο Μεξικανός Σέρχιο Πέρες. Στο Γκραν Πρι της Τουρκίας του 2020 ο Λανς Στρολ εκκίνησε για 1η φορά στην καριέρα του από την Pole Position όμως δεν μπόρεσε να κερδίσει τον αγώνα. Στο Γκραν Πρι του Σακίρ του ίδιου έτους ο Σέρχιο Πέρες κέρδισε τον αγώνα μετά απ' τα φοβερά λάθη τα οποία έκανε η Mercedes τα οποία χαντάκωσαν και τους 2 οδηγούς της. Πρέπει να σημειωθεί εδώ πως αυτή ήταν η 1η νίκη του συγκεκριμένου οδηγού.
Τον Ιανουάριο του 2020 ανακοινώθηκε ότι ο Λόρενς Στρολ είχε επενδύσει στην Aston Martin, αυτό σήμαινε ότι η ομάδα θα τρέχει ως Aston Martin F1 Team από το 2021 και μετά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομάδες Φόρμουλα 1
Γάιος Ιούλιος Βάσσος
Ο Γάιος Ιούλιος Βάσσος (λατινικά: Caius Iulius Bassus, 2ος/3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Μίλητο ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα των κηρύκων κατά τους 239ους (177 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες κήρυκες‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
ΦΚ Φόλενταμ
Τα πρόσφατα χρόνια
Την 1η Ιουνίου 1977, χωρίστηκε σε επαγγελματικό ποδοσφαιρικό τμήμα (ΦΚ Φόλενταμ) και σε ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό τμήμα (RKSV). Το 1987 βγήκε πρώτη στην Εέρστε Ντιβίζιε και προβιβάστηκε στην πρώτη κατηγορία, όπου έμεινε για 11 χρόνια, μέχρι το 1998, όπου κατέλαβε την τελευταία θέση του πρωταθλήματος. Το 2003 ξαναπροβιβάστηκε στην Ερεντιβίζιε μέσω των Play Offs, αλλά με τον ίδιο τρόπο την επόμενη σεζόν υποβιβάστηκε. Το 2008 κατέκτησε την πρώτη θέση και ξαναπροβιβάστηκε στην πρώτη κατηγορία, αλλά κατέλαβε την τελευταία θέση. Σήμερα αγωνίζεται στην Εέρστε Ντιβίζιε και στη σεζόν 2012-13 κατέκτησε την 2η θέση.
Μαρία Λαζάρου
Η Μαρία Λαζάρου (30 Σεπτεμβρίου 1972, Σέρρες) είναι Ελληνίδα πρώην ποδοσφαιρίστρια.
Θεώρημα Μπεζού (πολυώνυμα)
Στην άλγεβρα, το θεώρημα Μπεζού για τα πολυώνυμα είναι μία ειδική περίπτωση του θεωρήματος διαίρεσης για τα πολυώνυμα, όπου ο διαιρέτης είναι πολυώνυμο πρώτου βαθμού.
Μαρία Λαζάρου
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Αγωνίστηκε σε πολλούς συλλόγους στην Α' Εθνική. Έκανε, επίσης, και ένα πέρασμα από τη γερμανική Μπούντεσλιγκα, αγωνιζόμενη για τη Ρούμελν-Καλντενχάουζεν.
Θεώρημα Μπεζού (πολυώνυμα)
Παράδειγμα 1ο
Έστω το πολυώνυμο και. Το θεώρημα Μπεζού λέει ότι το υπόλοιπο της διαίρεσης του P με το Q είναι P(3) = 4.
Μαρία Λαζάρου
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει 111 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων έξι συμμετοχών στους προκριματικούς γύρους του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών του 2003. Επίσης, αγωνίστηκε με την Ελλάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα.
Θεώρημα Μπεζού (πολυώνυμα)
Παράδειγμα 1ο
Από τον αλγόριθμο της διαίρεσης, παίρνουμε ότι που επιβεβαιώνει ότι το υπόλοιπο είναι ίσο με P(3) = 4.
Παράδειγμα 2ο
Έστω το πολυώνυμο και. Το θεώρημα Μπεζού λέει ότι το υπόλοιπο της διαίρεσης του P με το Q είναι P(2) = 7.
Από τον αλγόριθμο της διαίρεσης, παίρνουμε ότι που επιβεβαιώνει ότι το υπόλοιπο είναι ίσο με P(2) = 7.
Παράδειγμα 3ο
Έστω το πολυώνυμο. Τότε, από τις ιδιότητες της παραγοντοποίησης έχουμε ότι και έπεται ότι το υπόλοιπο με την διαίρεση με το είναι μηδέν (που είναι ίσο με P(y) = 0).
Με Θεώρημα διαίρεσης πολυωνύμων
Το θεώρημα διαίρεσης πολυωνύμων λέει ότι για τα πολυώνυμα P(x) και Q(x) υπάρχουν μοναδικά πολυώνυμα \Pi(x) και R(x) με, τέτοια ώστε
Επομένως, όταν το, τότε έχουμε ότι Για x = r, λαμβάνουμε ότι P(r) = R.
Με ταυτότητα διαφοράς δυνάμεων
Θα χρησιμοποιήσουμε την ταυτότητα για κάθε x, y \in \R και r \in \N, και θα γράψουμε. Επομένως, Επομένως, που επιβεβαιώνει ότι το υπόλοιπο είναι P(r).
Συνέπειες
Το παρακάτω πόρισμα προκύπτει από το γεγονός ότι P(r) = 0 ανν το r είναι ρίζα.
Παραπομπές
Μπεζου θεωρημα
Μαρία Λαζάρου
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:FIFA Century Club
Δολάριο Χαβάης
thumb|right|320px|[[Χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων της Χαβάης]]
Το δολάριο ή Ντάλα ήταν το νόμισμα της Χαβάης από το 1847 έως και το 1898. Η ισοτιμία του με το δολάριο ΗΠΑ ήταν 1/1 και είχε ως υποδιαίρεση το σεντ)  ή keneta.  (1 δολάριο=100 σεντ)
Μόνο σποραδικές εκδόσεις του νομίσματος αυτού έγιναν αφού  κυκλοφορούσε παράλληλα με το δολάριο των ΗΠΑ.
Ιστορικό
Το 1883 κόπηκαν αργυρά νομίσματα με ονομαστικές αξίες του 1/10 του δολαρίου 1/4, μισού  και ενός δολαρίου.
Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των νομισμάτων κόπηκαν από το νομισματοκοπείο του Σαν Φρανσίσκο με τις ίδιες προδιαγραφές που είχαν τα αντίστοιχα νομίσματα των ΗΠΑ. Μια μικρή ποσότητα (26 από κάθε ονομαστική αξία) κόπηκαν από το νομισματοκοπείο της Φιλαδέλφειας για λόγους παρουσίασης. Το δολάριο της Χαβάης συνέχισε να κυκλοφορεί για αρκετά χρόνια μετά την προσάρτηση της χώρας από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1898. Τελικά το 1903 με απόφαση του Κογκρέσου έπαψε να είναι νόμιμο χρήμα και τα περισσότερα νομίσματα αποσύρθηκαν για να τηχθούν.
Χαρτονομίσματα
Το 1899, το Υπουργείο Οικονομικών της Χαβάης εξέδωσε την πρώτη σειρά χαρτονομισμάτων του δολαρίου της Χαβάης αξίας 10, 20, 50 και 100 δολαρίων. Ωστόσο, αυτά τα χαρτονομίσματα εκδόθηκαν σε μικρές ποσότητες και ουσιαστικά τα χαρτονομίσματα των ΗΠΑ ήταν αυτά που ήταν σε ευρεία χρήση. Από το 1884, μόνο τα χρυσά νομίσματα ΗΠΑ ήταν νόμιμο νόμισμα για ποσά άνω των $ 10.
Το 1895, η νεοσυσταθείσα Δημοκρατία της Χαβάης εξέδωσε πιστοποιητικά καταθέσεων χρυσών και αργυρών νομισμάτων αξίας 5, 10, 20, 50 και 100 δολαρίων. Αυτά ήταν τα τελευταία χαρτονομίσματα της Χαβάης και όλα είναι εξαιρετικά σπάνια σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα κατηγορία:Χαβάη
Αισύμη (αρχαία πόλη)
Η Αισύμη ή Οισύμη ήταν πόλη της αρχαίας Θράκης, στην Ηδωνίδα (δηλαδή στη σημερινή Ανατολική Μακεδονία) και πιο συγκεκριμένα στις εκβολές του ποταμού Στρυμόνα.
Ο Όμηρος αναφέρει την Αισύμη στην Ιλιάδα ως τον τόπο καταγωγής της Καστιανείρας, μιας από τις συζύγους του βασιλιά της Τροίας Πριάμου, μητέρας του Γοργυθίωνα.
Ο Στέφανος ο Βυζάντιος είναι εκείνος που ταυτίζει την ομηρική Αισύμη με την Οισύμη, η οποία αναφέρεται από τον Θουκυδίδη ως αποικία των Θασίων στην Πιερίδα της αρχαίας Θράκης. Ο Θουκυδίδης γράφει ότι η Οισύμη/Αισύμη μαζί με δύο άλλες πόλεις της Ηδωνίδας, τη Γαληψό (επίσης αποικία των Θασίων) και τη Μύρκινο, προσεχώρησε κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, το 424 π.Χ., στον στρατηγό των Λακεδαιμονίων Βρασίδα.
Δραγωτινά Κέρκυρας
Τα Δραγωτινά είναι οικισμός με υψόμετρο 50 μ. του νομού Κέρκυρας. Δοιηκητικά ανοίκει στον Δήμο Λευκιμμαίων και εχει 274 κατοίκους.
Ιστορία
Στο χωριό πριν την τραγωδία του 1537 υπήρχαν 36 οικογένειες, από τις οποίες διασώθηκαν μόνο δύο οι οικογένειες Θεριανού και Καστρινού. Κατα τη δεκαετία του 1720 η οικογένεια Θεριανού μετακόμισε στο Νεοχώρι. Ολοκληρωτικά εξαλείφτηκαν οι οικογένειες Αγουρίδη, Ζενεμπίση, Μαντση, Μιχαηλίτση, Μαμαλούκα καθώς και άλλες.
Το χωριό δεν βρισκόταν εκεί όπου είναι σήμερα αλλά στους πρόποδες της γλώσσας του λόγγου των Ταξιαρχών που κατευθύνεται προς τα κάτω κλείσματα και στα ανατόλικα της Δάφνης. Το χωριό αυτό καταστράφηκε το 1710 από κάποια πειρατική επιδρομή, οπότε οι εναπομείναντες κάτοικοι του υποχρεώθηκαν να μετακομίσουν εκεί που είναι το χωριό σήμερα. Η επιδρομή έγινε απο τον πασίγνωστο Μπαρμπαρόσα. Η εκκλησία του Ταξιάρχη υπάρχει πρίν το έτος 1536.
Εκκλησίες του χωριού
Η εκκλησία του Αϊ Λιά υπάρχει από το 1536 με το ξακουστό πανυγύρι της. Κάποτε λειτουργούσε ως μοναστήρι με δυο κτίρια που στο ένα κατοικούσαν μοναχοί και το άλλο λειτουργούσε σαν ελαιοτριβείο. Σήμερα ωστόσο έχουν ερημωθεί.
Έθιμο το χωριού είναι να μην ψήνουν τον παραδοσιακό οβελία την ημέρα του Πάσχα, άλλα την επομένη, τη Δευτέρα του Πάσχα.
Ακόμα υπάρχει ο Αϊ Χαράλαμπος μεγάλος μάρτυρας. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 10 Φεβρουάριου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Τελεστώ (δορυφόρος)
Η Τελεστώ (αγγλικά: Telesto) είναι ένας μικρός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Πήρε το όνομα του από την τιτανίδα Τελεστώ της ελληνικής μυθολογίας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Κρόνος XIII (Saturn XIII) ενώ η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1980 S 13.
Η Τελεστώ είναι συντροχιακή με την Τηθύς, και βρίσκεται στο σημείο Λαγκράνζ (L4).
Το Κασσίνι-Χόιχενς έκανε ένα κοντινό πέρασμα από αυτήν, στις 11 Οκτωβρίου 2005. Οι εικόνες που λήφθηκαν δείχνουν ότι η επιφάνειά της είναι εκπληκτικά ομαλή, χωρίς μικρούς κρατήρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Παφλαγόνες
Οι Παφλαγόνες ήταν λαός που έδωσε το όνομά του στην περιοχή της Παφλαγονίας.
Το όνομά τους οφείλουν στον Μυθικό γιο του Φινέα τον Παφλαγόνα. Οι Χετταίοι τούς καλούσαν Πάλα ή Πάφλα. Η γλώσσα τους ονομαζόταν Παλαουμνιλι και ανήκε στην ομάδα των Ινδο-Ευρωπαϊκών γλωσσών της Ανατολίας, έχοντας παράλληλα ένα γλωσσικό υπόστρωμα συγγενικό της μη Ινδο-Ευρωπαϊκής γλώσσας Χαττίλι. Η ονομασία Παφλαγονία στην ουσία είναι η ίδια ρίζα με την Πελαγονία (όπου φ είναι το παλαιό δίγαμμα). Τόσο οι Παφλαγόνες, όσο και οι Πελαγόνες της Μακεδονίας ανήκαν στα θρακοπελασγικά φύλα. Παφλαγών καλείτο και ο Βασιλεύς του λαού αυτού.
Το έθνος των Παφλαγόνων οι αρχαίοι Έλληνες το περιφρονούσαν θεωρώντας τους ως έθνος απολίτιστο και έθνος αργυρώνητων δούλων. Στις παροιμίες και φράσεις τους η λέξη παφλαγών σήμαινε φλύαρος.
(Παφλαγών > Φαφλαγών > φαφλατών > φαφλατάς)
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Παφλαγονία Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας
2832 Λάντα
Η Λάντα (Lada) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,6. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την υποθετική ομώνυμη σλαβική θεά της χαράς, της αρμονίας, της νεότητας, του έρωτα και της ομορφιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λαντα
Αίσυμνος ο Μεγαρεύς
Μετά τον φόνο, από τον Σανδίονα, του τελευταίου βασιλιά των Μεγαρέων Υπερίονα (ημιμυθικό πρόσωπο, γιος του Αγαμέμνονα), τα Μέγαρα διοικούνταν από εκλεγμένους άρχοντες. Αυτοί απέστειλαν τον Αίσυμνο, ως τον πλέον σημαίνοντα και διακεκριμένο κάτοικο των Μεγάρων, στο Μαντείο των Δελφών να ρωτήσει με ποιον τρόπο θα ευτυχήσουν τα Μέγαρα. Η Πυθία έδωσε στον Αίσυμνο τον χρησμό ότι θα αποκτούσαν ευδαιμονία «ην μετά των πλειόνων βουλεύσωνται», δηλαδή αν θα έπαιρναν τις αποφάσεις τους «μαζί με τους περισσότερους». Οι Μεγαρείς, γνωρίζοντας τις περιέργες σημασίες αυτών των χρησμών, σκέφθηκαν ότι με το επίθετο «περισσότεροι» η Πυθία εννοούσε τους πεθαμένους, αφού οι πεθαμένοι είναι πάντοτε περισσότεροι από τους ζωντανούς. Πήγαν λοιπόν και έκτισαν το βουλευτήριον (τη συνέλευση όπου έπαιρναν τις αποφάσεις για την πόλη) μέσα στον περίβολο-νεκροταφείο, όπου βρίσκονταν οι τάφοι των ηρώων των Περσικών Πολέμων. Στον περίβολο αυτόν, όπως γράφει ο Παυσανίας, βρισκόταν και το Αισύμνιον ή Αισυμνιομνήμα, που ήταν και αυτό τάφος ηρώων, ονομασμένο προς τιμή του Αισύμνου.
Πηγές
Αισυμνος
Εθνική Τσεχοσλοβακίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Τσεχοσλοβακίας ήταν η επίσημη εθνική ομάδα της Τσεχοσλοβακίας από το 1920 μέχρι το 1993, όταν σημειώθηκε και η διάλυση της Τσεχοσλοβακίας. Ο πρώτος επίσημος αγώνας της πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο του 1920 με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία, επικρατώντας με σκορ 7-0 στην Αμβέρσα του Βελγίου. Το 1934 και το 1962 έφτασε στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου που διεξήχθησαν στο Μεξικό και στη Χιλή αντίστοιχα. Στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο κατέλαβε δύο φορές την 3η θέση, ενώ το 1976 κατέκτησε το κύπελλο στη διοργάνωση που έλαβε χώρα στη Γιουγκοσλαβία. Συμμετείχε δύο φορές στους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1964 (Τόκιο) και το 1980 (Μόσχα), κατακτώντας το χάλκινο και το χρυσό μετάλλιο αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1920 Κατηγορία:Εθνική Τσεχοσλοβακίας (ποδόσφαιρο)
Χένρι Τζέιμς
Ο Χένρυ Τζέημς (Henry James, 15 Απριλίου 1843 – 28 Φεβρουαρίου 1916) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς του 19ου αιώνα, από τους κύριους εκπροσώπους του ρεαλισμού στη λογοτεχνία, και Μέλος του Τάγματος της Αξίας. Ο Τζέημς πειραματίστηκε με το αφηγηματικό ύφος του μυθιστορήματος και διείσδυσε σε θέματα που έχουν να κάνουν με τη συνείδηση και την αντίληψη του ατόμου. Οι χαρακτήρες των μυθιστορημάτων του εξωτερικεύονται και παραθέτουν τη δική τους εκδοχή για τη σειρά των πραγμάτων. Ήταν επίσης ένας από τους θεμελιωτές της κριτικής των λογοτεχνικών έργων και παρότρυνε τους υπόλοιπους συγγραφείς, να παρουσιάζουν την άποψή τους για τον κόσμο μέσα από τα έργα τους. Έζησε σαράντα χρόνια στην Αγγλία και τα μυθιστορήματά του αναφέρονται συχνά σε Αμερικανούς και στις σχέσεις τους με την Ευρώπη και τους Ευρωπαίους. Βιογράφοι και κριτικοί έχουν εντοπίσει ότι σημαντικές επιρροές για το έργο του αποτέλεσαν οι Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Χένρικ Ίψεν, Ναθάνιελ Χώθορν και Ιβάν Τουργκένιεφ.
Βιογραφία
Ο Τζέημς γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1843 και ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας διανοούμενων. Ο πατέρας του, ο Χένρυ Τζέημς ο πρεσβύτερος, θεολόγος και φιλόσοφος, ήταν ένας από τους σημαντικότερους λόγιους στην Αμερική του 19ου αιώνα. Τα αδέλφια του ήταν ο ψυχολόγος και φιλόσοφος Ουίλλιαμ Τζέημς και η συγγραφέας Άλις Τζέημς. Ο Τζέημς ταξίδεψε στην Ευρώπη σε πολύ μικρή ηλικία και μαθήτευσε πλάι σε φημισμένους εκπαιδευτικούς της εποχής. Στα 19 του γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ, αλλά προτίμησε λογοτεχνία από το νόμο. Το 1864 δημοσίευσε το πρώτο του διήγημα, A Tragedy of Error κι από τη στιγμή εκείνη αφοσιώθηκε στη συγγραφή διηγημάτων. Στα χρόνια που ακολούθησαν συνεργάστηκε με τις εφημερίδες The Nation στο και Atlantic Monthly.
Το πρώτο του μυθιστόρημα Watch and Ward, 1871, γράφτηκε μεταξύ Βενετίας και το Παρισιού. Έζησε στο Παρίσι για κάποια περίοδο όπου εργάστηκε ως ανταποκριτής της New York Tribune και το 1876 μετακόμισε στην Αγγλία, όπου έζησε αρχικά στο Λονδίνο και έπειτα στο Λαμπ Χάους στο Ράυ του Σάσσεξ. Τα πρώτα χρόνια του στην Ευρώπη, ο Τζέημς έγραψε νουβέλες με κεντρικούς χαρακτήρες Αμερικανούς που ζούσαν, όπως και εκείνος, στο εξωτερικό. Το 1905, εικοσιπέντε χρόνια μετά την αναχώρησή του ο Τζέημς επέστρεψε στην Αμερική, όπου έγραψε το Jolly Corner. Από το 1905 μέχρι και το 1915, οι επισκέψεις του στην Αμερική έγιναν πιο συχνές, αλλά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου τον ανάγκασε να διακόψει τα υπερατλαντικά του ταξίδια και να παραμείνει στην Αγγλία. Την ίδια χρονιά έλαβε την αγγλική υπηκοότητα για να τιμήσει τη χώρα που τον φιλοξενούσε και για να ασκήσει κριτική στην αμερικανική κυβέρνηση που δε θέλησε να λάβει μέρος στον πόλεμο. Τον Δεκέμβριο του 1915 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και πέθανε στο Λονδίνο τρεις μήνες αργότερα. Το σώμα του αποτεφρώθηκε στο κρεματόριο Golders Green και η τέφρα του μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ και τάφηκε στο οικογενειακό κοιμητήριο στο Κέιμπριτζ.
Έργο
Ο Τζέημς αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές της διατλαντικής λογοτεχνίας. Στα έργα του συχνά αντιπαραβάλει χαρακτήρες από τον Παλαιό Κόσμο (Ευρώπη), που είναι γοητευτικός, αλλά και διεφθαρμένος και από τον Νέο Κόσμο (Ηνωμένες Πολιτείες) που είναι μεν πιο ανέμελος, αλλά συνάμα και πιο συντηρητικός. Με αυτόν τον τρόπο εξερευνά τη διαφορά ανάμεσα σε προσωπικότητες και πολιτισμούς. Ηρωίδες του ήταν συχνά νεαρές Αμερικανές γυναίκες που είχαν πέσει θύματα καταπίεσης ή κακοποίησης.
Οι μελετητές χωρίζουν συχνά το έργο του σε τρεις περιόδους. Η πρώτη περίοδος χαρακτηρίζεται ως τα χρόνια μαθητείας του, προς το τέλος των οποίων έγραψε το αριστουργηματικό Πορτρέτο μιας κυρίας. Το ύφος του είναι απλό και άμεσο καθώς πειραματίστηκε σε μεγάλο βαθμό με τις αφηγηματικές μεθόδους, εξιστορώντας τα γεγονότα με συμβατικό τρόπο. Οι υποθέσεις των έργων της πρώτης περιόδου αναφέρονται κυρίως σε ειδύλλια, με εξαίρεση τα τρία σημαντικότερα μυθιστορήματα, μέσω των οποίων ασκεί κοινωνική κριτική. Στη δεύτερη περίοδο, εγκατέλειψε το μυθιστόρημα και από το 1890 έως περίπου και το 1897, έγραψε διηγήματα και θεατρικά έργα. Τέλος, στην τρίτη και τελευταία του περίοδο, επέστρεψε στο μυθιστόρημα. Προς το τέλος της δεύτερης περιόδου, εγκατέλειψε τις άμεση εξιστόρηση των γεγονότων και άρχισε να περιγράφει με λεπτομερή τρόπο τον τόπο και το χώρο, δίνοντας έτσι στον αναγνώστη μια σειρά από εικόνες. Μεγάλες αλλαγές παρατηρούνται τόσο στη μορφή του κειμένου όσο και στη σύνταξη των προτάσεων. Εστιάζοντας με το έργο του, την προσοχή του αναγνώστη στην συνείδηση και τις σκέψεις των σημαντικότερών του χαρακτήρων, ο Τζέημς προμηνύει την εξέλιξη της μυθοπλασίας κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Βέβαια το ύφος των έργων του κατά την τρίτη περίοδο είναι δυσκολότερο σε σχέση με εκείνο των άλλων δυο. Αναφορά στα σημαντικότερα μυθιστορήματα του Τζέημς, με βάση τη διαχρονικότητά τους και την υποδοχή τους από τους κριτικούς.
Το Ρόντερικ Χάντσον (Roderick Hudson, 1875), πραγματεύεται τη ζωή και την καλλιτεχνική εξέλιξη ενός γλύπτη, ενώ το μυθιστόρημα του 1877 Ο Αμερικανός, εξιστορεί τις περιπέτειες ενός Αμερικανού επιχειρηματία στο πρώτο του ταξίδι στην Ευρώπη. Στην Πλατεία Ουάσινγκτον του 1880, ο Χένρυ Τζέημς περιγράφει τη σχέση μεταξύ μιας γλυκιάς, στοργικής αλλά χαζής κόρης με τον αυταρχικό της πατέρα, μια σχέση που πρόκειται να υποστεί μεγάλο πλήγμα, αφότου η κόρη πέσει στα δίχτυα ενός προικοθήρα. Αυτό το έργο του συγγραφέα παρομοιάστηκε με εκείνα της Τζέην Ώστεν, λόγω του τρόπου με τον οποίο περιέγραψε τις σχέσεις μεταξύ των μελών μιας οικογένειας. Ο Τζέημς δεν είχε καμιά συμπάθεια στο έργο της Ώστεν και η σύγκριση τον εκνεύρισε. Το Πορτρέτο μιας κυρίας είναι το πιο δημοφιλές του μυθιστόρημα και το έγραψε στο τέλος της πρώτης του περιόδου. Μια Αμερικανίδα που κληρονομεί μια τεράστια περιουσία ταξιδεύει στην Ευρώπη για να βρει την τύχη της, εκεί πέφτει στην παγίδα που της στήνουν δυο δολοπλόκοι Αμερικανοί. Το μυθιστόρημα Οι Βοστονέζοι του 1886, που αποτελεί το τελευταίο της πρώτης περιόδου, πραγματεύεται την ιστορία ενός συντηρητικού Αμερικανού πολιτικού από το Μισσισσιππή. Πρώτο μυθιστόρημα της δεύτερης περιόδου είναι το Πριγκίπισσα Καζαμάσιμα του 1886, όπου ένας φτωχός νέος γνωρίζει μια κακομαθημένη αριστοκράτισσα και την αφήνει να τον παρασύρει σ' έναν κόσμο χλιδής και ομορφιάς. Τα Φτερά της Περιστέρας του 1902 είναι το πρώτο μυθιστόρημα της τρίτης περιόδου κι εξιστορεί την επιρροή που έχει στη ζωή μιας πλούσιας Αμερικανίδας κληρονόμου μια σοβαρή ασθένεια. Έπειτα έγραψε το μυθιστόρημα κωμικού ύφους Οι Πρεσβευτές, όπου ένας Αμερικανός ταξιδεύει στην Ευρώπη για να συναντήσει το δύστροπο γιο της μνηστής του και στη συνέχεια έγραψε το πιο ώριμό του μυθιστόρημα Το Χρυσό Κύπελλο το οποίο αποτελεί μια πολύπλοκη και βαθιά μελέτη στο θέμα του γάμου και της απιστίας.
Τα γνωστότερα διηγήματα του Χένρυ Τζέημς είναι η Ντέιζυ Μίλλερ του 1878 και Το στρίψιμο της βίδας του 1898. Το πρώτο αφηγείται την ιστορία μιας Αμερικανίδας που απορρίπτει το φλερτ ενός πονηρού άνδρα και το δεύτερο είναι μια ιστορία φαντασμάτων με αμφιλεγόμενο χαρακτήρα και ιδιαίτερη δυναμικότητα στην αφήγηση, που έχει να κάνει με τη γκουβερνάντα δυο ανήλικων ορφανών που αρχίζει να έχει οράματα για τα οποία δεν είναι σίγουρο αν είναι αληθινά ή προϊόντα της φαντασίας της.
Γκούρα (πτηνό)
Τα Γκούρα είναι περιστερόμορφα πτηνά της οικογενείας των Περιστεριδών, που απαντούν αποκλειστικά στη Νέα Γουινέα και τα γύρω νησιά. Η επιστημονική ονομασία του γένους είναι Goura και περιλαμβάνει 3 είδη.
Ονοματολογία
Η γενική αγγλική ονομασία για τα 3 μέλη του γένους είναι Crowned pigeons «Εστεμμένα περιστέρια», με σαφή αναφορά στο κυριότερο χαρακτηριστικό αυτών των πτηνών, το ιδιόμορφο βενταλωτό λοφίο τους.
Συστηματική Ταξινομική
Το γένος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Άγγλο φυσιοδίφη και εντομολόγο Τζέιμς Στέφενς (James Francis Stephens, 1792-1852), το 1819. Τα 3 μέλη (είδη) του γένους, είναι παρόμοια σε εμφάνιση και αντικαθιστούν βιογεωγραφικά, το ένα το άλλο, δηλαδή καταλαμβάνουν συγκεκριμένους οικολογικούς θώκους, στις περιοχές όπου απαντούν.
Η φυλογένεσή τους δεν είναι καλά μελετημένη και επιλυμένη. Αρκετές μοριακές αναλύσεις έχουν πραγματοποιηθεί, με μία (1) να υποστηρίζει ότι, το γένος Goura, μαζί με τα είδη Caloenas nicobarica και Didunculus strigirostris ανήκουν σε μια «ομάδα» που συγγενεύει με τα εξαφανισμένα Raphus cucullatus (Ντόντο) και Pezophaps solitaria. Η ιδιαίτερη φυλογενετική τους εξέλιξη, τα τοποθετεί σε δική τους υποοικογένεια, εντός των Περιστεριδών, την Gourinae. Το παρακάτω κλαδόγραμμα δείχνει την φυλογενετική συγγένεια εντός της οικογενείας των Περιστεριδών, έναν κλάδο που που αποτελείται από ενδημικά νησιωτικά είδη που, λίγο-πολύ, αναζητούν την τροφή τους στο έδαφος.
Γενικά στοιχεία
Τα γκούρα είναι ενδημικά περιστέρια της Νέας Γουινέας και των λίγων, περιφερικών νησιών. Έχουν πολύ ιδιαίτερα μορφολογικά και ηθολογικά στοιχεία, όπως όλα τα πτηνά που ζουν στα απομονωμένα δάση της Νέας Γουινέας. Αναζητούν την τροφή τους κατά ομάδες στον δασικό υποόροφο, κυρίως φρούτα, σπέρματα και σαλιγκάρια. Τα αρσενικά και τα θηλυκά είναι σχεδόν όμοια σε εμφάνιση, η οποία είναι εντυπωσιακή, με το χαρακτηριστικό -σαν βεντάλια- λοφίο, που έδωσε τη λαϊκή ονομασία στο γένος. Κατά τη διάρκεια της ερωτοτροπίας το αρσενικό αρθρώνει ιδιαίτερα, χαρακτηριστικά φωνήματα για να προσελκύσει το θηλυκό. Και οι δύο γονείς επωάζουν ένα (1) μόνον αβγό για 28 έως 30 ημέρες και η πτέρωση (fledging) του νεοσσού πραγματοποιείται σε 30 ημέρες, περίπου. Η διάρκεια ζωής των γκούρα μπορεί να είναι πάνω από 20 χρόνια.
Κατάσταση πληθυσμού
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τα γκούρα είναι το κυνήγι που, ακόμη και σήμερα, απειλεί σε σημαντικό βαθμό για τα πτηνά. Γίνεται κυρίως από τους ντόπιους ιθαγενείς, για τα φτερά του λοφίου τους -που θεωρούνται περιζήτητα «τρόπαια»- αλλά και για το κρέας τους. Άλλη σημαντική απειλή είναι η υποβάθμιση και η απώλεια των δασικών ενδιαιτημάτων τους.
Για τους προαναφερθέντες λόγους και, ανάλογα με το κάθε είδος ξεχωριστά, η IUCN ταξινομεί τα γκούρα, στα Σχεδόν Απειλούμενα (NT) ή Τρωτά (VU) (βλ. αντίστοιχα λήμματα).
Σημειώσεις
i. Παρόλο που, τυπικά, το δυτικό τμήμα του νησιού ανήκει στην Ινδονησία, η βιογεωγραφική/οικογεωγραφική ζώνη αναφοράς είναι η νήσος της Νέας Γουινέας εν συνόλω, επειδή τα taxa που απαντούν εκεί, είναι ιδιαίτερα από κάθε άποψη.
2448 Σόλοχοφ
Ο Σόλοχοφ (Sholokhov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,40. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού συγγραφέα Μιχαήλ Σόλοχοφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σόλοχοφ εκτιμάται σε 30,24 ± 2,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι L, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,134 ± 0,030. Ο Σόλοχοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ως 13 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σολοχοφ
Νεοχώρι Κέρκυρας
Το Νεοχώρι Κερκυρας είναι χωριό στη νότια άκρη της Κέρκυρας, δίπλα στο Παλαιοχώρι στη Λευκίμμη, σε υψόμετρο 30 μέτρων.
Ιστορία
Απαντά πριν από το 1350 ως Ενεοχώρι. Για να διακρίνεται από το Παλαιοχώρι ονομάστηκε Νεοχώρι. Στις αρχές του 16ου αιώνα αναφέρεται ως Αγνερό, Γνιοχώρι, Εγνιοχώρι και Βουνιοχώρι. Σε νοταριακή πράξη του 1589 ονομάζεται Νεοχώρι. Η ονομασία προήλθε με την αποκοπή των αρχικών γραμμάτων από τα Εγ-Νιοχώρι και Βου-Νιοχώρι. Λέγεται ότι το παλαιό χωριό βρισκόταν στους πρόποδες του Πρωτοκάραβου και έφτανε μέχρι την τοποθεσία Πεζούλια. Επώνυμα κατοίκων του χωριού τον 17ο αιώνα είναι Βέργης, Ρικάς, Φαντόπουλος, Γαρδικιώτης, Κάνιτας, Κουντούτζικος, Μηνάς, Μοναστηριώτης, Μπασιάς, Μπάστας. Το 1583 είχε 292 κατοίκους, το 1766 είχε 84, το 1866 είχε 99 και το 2001 αριθμούσε 232 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Νταγκρ
Στην Σκανδιναβική μυθολογία, ο Νταγκρ (Dagr, Dag στις σύγχρονες Σκανδιναβικές γλώσσες ή Dagur στα Ισλανδικά) ήταν ο θεός της ημέρας, γιος του Ντέλινγκ (θεός της αυγής) και της Νοττ (θεά της νύχτας).
Ο Νταγκρ, ο Φωτεινός και ο Καθαρός, διασχίζει τον ουρανό με το άρμα του κάθε μέρα, το οποίο σέρνει το άλογο Σκινφάξι. Η χαίτη του Σκινφάξι φωτίζει τη γη και τον ουρανό.
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Βίτιαζ (ιστιοφόρο)
Το Βίτιαζ (αργότερα μετονομάστηκε σε Skobelev), ήταν ατμοκίνητη κορβέτα του στόλου της Βαλτικής του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Ναυτικού. Το Vityaz πέρασε μεγάλο μέρος της υπηρεσίας του ως ωκεανογραφικό ερευνητικό σκάφος, ολοκληρώνοντας δύο φορές τον γύρο του κόσμου με αυτή την ιδιότητα.
Κατά τη διάρκεια της κατασκευής του Ωκεανογραφικού Μουσείου του Μονακό, ο Πρίγκιπας Αλβέρτος Α' προσωπικά επέλεξε το Βίτιαζ μαζί με άλλα 19 σημαντικά ωκεανογραφικά ερευνητικά σκάφη για να αναγραφούν στη ζωφόρο του νέου κτιρίου.
Γενικά
Το πλοίο αυτό, που το όνομά του σημαίνει «Γενναίος», ήταν ιστιοφόρο - ατμοκίνητο, με τρεις ιστούς (κατάρτια) και μία ενδιάμεση καπνοδόχο και φέρεται να ναυπηγήθηκε το 1862. Στις 8 Οκτωβρίου του 1870 αποπλέοντας από τον λιμένα της Κροστάνδης υπό τον πλοίαρχο Νασίμοφ ξεκίνησε πολύμηνες εξερευνητικές και υδρογραφικές αποστολές αρχικά στον Ειρηνικό. Ήταν αυτό το πλοίο που μετέφερε τον Ρώσο εξερευνητή Νικόλαο Μικλούκο στη Νέα Γουινέα.
Το 1882 μετονομάστηκε σε Σκομπέλεφ συνεχίζοντας τα ταξίδια του, ολοκληρώνοντας τον περίπλου της Γης μέχρι το 1889, ενώ μετά από λίγα χρόνια παροπλίστηκε.
Οι υδρογραφικές μετρήσεις που έγιναν από το πλοίο αυτό υπήρξαν σημαντικές για τη γενικότερη χαρτογράφηση της εποχής του.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστιοφόρα Κατηγορία:Ιστορικά πλοία Κατηγορία:Ρωσικά πολεμικά πλοία
Παφλαγονία
thumb|350px|right|Ιστορικός χάρτης της Μ. Ασίας Η Παφλαγονία ήταν χώρα της Μικράς Ασίας (αρχαιότερα η βόρεια Φρυγία) παρά το Βόρειο και κεντρικό τμήμα αυτής μεταξύ του Πόντου (Μικρά Καππαδοκία) προς Ανατολικά, της Βιθυνίας Δυτικά, του Ευξείνου πόντου προς Βορρά και της Φρυγίας προς Νότο που από τον 3ο αιώνα π.Χ. μετονομάστηκε σε Γαλατία από τους Γαλάτες που εγκαταστάθηκαν εκεί.
Διαρρέεται από τον Άλυ ποταμό (σημ. Kızılırmak) που αποτελεί και το φυσικό ανατολικό όριο της χώρας. Η Παφλαγονία είναι, στο μεγαλύτερο μέρος της, τραχιά ορεινή χώρα αλλά διαθέτει και εύφορες κοιλάδες με σημαντική παραγωγή φουντουκιών και φρούτων. Ήταν γνωστή από τους αρχαίους χρόνους για τα άλογα και τα μουλάρια της αλλά και για τη σιδηρουργία της, ενώ σημαντικές ελληνικές αποικίες είχαν ιδρυθεί στα παράλιά της, όπως η Σινώπη και η Άμαστρις.
Ιστορία
Πρώτη μνεία για τη χώρα αυτή έχουμε από τον Όμηρο (Ιλ.Β' 851 κ.ε) κατά τον οποίο ο βασιλιάς της, Πυλαιμένης ο εξ Ενετών, σύμμαχος των Τρώων, οδήγησε στην Τροία το στρατό των εξής πόλεων της χώρας: Κυτώρου, Κρώμνης, Σησάμου, Αιγιαλού και Εριθύνων. Τον Πυλαιμένη τελικά σκότωσε ο Μενέλαος. Ο αρχαίος ιστορικός Στράβωνας αναφέρει ότι οι Παφλαγόνες, μετά την άλωση της Τροίας, δεν επανήλθαν στη χώρα τους αλλά μέσω Θράκης, κινούμενοι δυτικά, έφθασαν στο Αδριατικό πέλαγος όπου έκτισαν την Ενετία (Στράβων, 543). Αυτή η παράδοση ίσως να πλάστηκε ως δικαιολογία για την εξαφάνιση του ονόματος της πόλης των Ενετών.
Στη συνέχεια, η Παφλαγονία κατακτήθηκε από τους Κιμμέριους (~620 π.Χ.), οι οποίοι εισέβαλαν και στη Σινώπη, η οποία αργότερα έγινε μητρόπολη νέων ελληνικών αποικιών. Μετά η Παφλαγονία κατακτήθηκε από τους Λυδούς και τελικά από τους Πέρσες, οπότε και αποτέλεσε την 3η Σατραπεία του Περσικού κράτους.
Οι Παφλαγόνες συμμετείχαν στην εκστρατεία του Ξέρξη εναντίον της Ελλάδας. Αργότερα έγιναν ανεξάρτητοι, με δικό τους ηγεμόνα. Κατά την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου στη Μικρά Ασία (333 π.Χ.) οι Παφλαγόνες δήλωσαν υποτέλεια, με τον όρο να μη διέλθουν τα μακεδονικά στρατεύματα από τη χώρα τους. Τότε η Παφλαγονία ήταν ενωμένη με τον Πόντο (Βλ. Καππαδοκία – Ιστορία) με ηγεμόνα τον Μιθριδάτη το γιο του Αριοβαρζάνου. Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου η περιοχή δόθηκε στον Ευμένη. Μετά τη μάχη στην Ιψό, περιήλθε από τον Αντίγονο στον βασιλιά της Θράκης Λυσίμαχο και από αυτόν στον Σέλευκο Α΄. Κατά το 2ο αιώνα π.Χ. οι ηγεμόνες της Παφλαγονίας φέρουν το όνομα του μυθικού βασιλιά τους Πυλαιμένη και είναι ανεξάρτητοι των Σελευκιδών.
Ο τελευταίος της Δυναστείας των Πυλαιμενιδών κληροδότησε, το 121 π.Χ., το βασίλειό του στον βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη Ε', αλλά αντ΄ αυτού οι Ρωμαίοι εγκατέστησαν το γιο του φίλου και συμμάχου τους βασιλιά της Βιθυνίας Νικομήδη, Φιλήμονα, ο οποίος κατέστησε κληρονόμους του τους Ρωμαίους. Ο Μιθριδάτης Στ' Ευπάτωρ, στη συνέχεια, καθυπόταξε την Παφλαγονία και Καππαδοκία, όταν μετά τον πόλεμο με τους Ρωμαίους κατέστη κύριος της κεντρικής και βόρειας Μικράς Ασίας με έδρα την Πέργαμο (88 π.Χ.).
Μετά τη λήξη του Γ΄ Μιθριδατικού πολέμου υπέρ των Ρωμαίων (64 π.Χ.), ο νικητής Πομπήιος προσάρτησε την παραλιακή χώρα της Παφλαγονίας στη ρωμαϊκή επαρχία Πόντου – Βιθυνίας. Οι κάτοικοι του εσωτερικού της χώρας διατήρησαν τη ανεξαρτησία τους μέχρι το 7 π.Χ. Κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ., η Παφλαγονία, της οποίας το νότιο τμήμα είχε προσαρτηθεί το 7 μ.Χ. στη Γαλατία, οργανώθηκε ως ιδιαίτερη επαρχία της διοίκησης του Πόντου με πρωτεύουσα τη Γάγγρα. Αργότερα αποτέλεσε το Θέμα Παφλαγονίας ή Παφλαγόνων.
Από την Παφλαγονία καταγόταν ο βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Δ', η αυτοκράτειρα Θεοδώρα (σύζυγος του Θεόφιλου) και ο ποιητής, υμνογράφος και συγγραφέας Ιωάννης Μαυρόπους.
Πόλεις
Ο Όμηρος μνημονεύει τις εξής πόλεις: : Κύτωρος (ο ή η), Κρώμνη, Σήσαμος, Αιγιαλός, Εριθύνους και Ενετούς από τις οποίες η τελευταία εξαφανίστηκε νωρίς. Αργότερα οι Μιλήσιοι ίδρυσαν τη Σινώπη. Άλλες πόλεις ήταν οι: Άμαστρις, Τιμολάϊον, Αβώνου τείχος (η μεταγενέστερη Ιωνόπολις), πατρίδα του ψευδομάντη Αλέξανδρου του Παφλαγόνα, Κίνωλις, Αντικίνωλις, Στεφάνη, Αρμώνη, Ζαγορά, όλες στα παράλια του Ευξείνου.
Στο εσωτερικό της χώρας, υπήρχε το φρούριο της Γάγγρας (μετέπειτα Γερμανικούπολη), η Κιμίατα, οχυρό όπου και τα ιερά καθιδρύματα των Παφλαγόνων, οι Πιμώλισοι, Ανδραπία ή Νεοκλαυδιούπολη, Πομπηϊούπολη και η Σεβαστή (άγνωστη η θέση της). Κατά τους Βυζαντινούς γίνεται λόγος και για τη Δοκέα και Κασταμονή πατρίδα της βυζαντινής αυτοκρατορικής οικογένειας των Κομνηνών.
Στις περισσότερες από τις παραπάνω θέσεις έχουν βρεθεί νομίσματα με ελληνικές επιγραφές με σημαντικότερη εκείνα με την επιγραφή «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΠΥΛΑΙΜΕΝΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ», αποδιδόμενα στο γιο του Βασιλέως της Βιθυνίας Νικομήδους Β΄ του Φιλήμονος.
Θεσσαλός ο Κορίνθιος
Ο Θεσσαλός ο Κορίνθιος (γιος του Πτοιόδωρου, 6ος/5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Κόρινθο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του διαύλου κατά τους 69ους (504 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται επίσης ως νικητής στον δίαυλο και το στάδιο στα Πύθια, καθώς και νικητής του οπλίτη δρόμου στα Παναθήναια.
Αντώνης Ρεπάνης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933 και άρχισε να τραγουδάει το 1958. Πέθανε στις 30 Μαΐου 2019, σε ηλικία 86 ετών.
Τραγούδια
Είχε συνθέσει και ερμηνεύσει πρώτη φορά πολλά τραγούδια, μεταξύ των οποίων τα πιο γνωστά είναι  :
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Κουαρτέτο Λασάλ
Το Κουαρτέτο Λασάλ υπήρξε περίφημο μουσικό συγκρότημα κλασικής μουσικής. Ιδρύθηκε το 1946 από τον Βάλτερ Λεβίν και υφίσταντο μέχρι το 1987. Ερμήνευσε και έκανε γνωστά τα έργα των Σένμπεργκ, Μπεργκ, Βέμπερν, καθώς και σύγχρονων μουσουργών κλασικής μουσικής. Για τις αποδώσεις τους διακρίθηκαν με μουσικά βραβεία.
Κατηγορία:Αμερικανικά μουσικά συγκροτήματα
2833 Ραντίστσεφ
Ο Ραντίστσεφ (Radishchev) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ και τον σύζυγό της, αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσαν από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου συγγραφέα Αλεξάνδρου Ραντίστσεφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ραντίστσεφ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ραντιστσεφ
Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργαζομένων της Ισπανίας
Το  Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργαζομένων της Ισπανίας (ισπ. Partido Comunista de los Trabajadores de España) είναι ένα κομμουνιστικό και μαρξιστικό-λενινιστικό πολιτικό κόμμα της Ισπανίας. Το Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργαζομένων της Ισπανίας ιδρύθηκε στις 3 Μαρτίου 2019 ύστερα από διάσπαση του Κομμουνιστικού Κόμματος των Λαών της Ισπανίας. Η οργάνωση νεολαίας του κόμματος είναι οι Συλλογικότητες Κομμουνιστικών Νεολαιών.
Στις εκλογές του Νοεμβρίου 2019, το κόμμα συμμετείχε στις εκλογές σε 37 εκλογικές περιφέρειες έναντι των 27 στις προηγούμενες εκλογές, λαμβάνοντας 13.828 ψήφους που αντιστοιχούν στο 0,06% επί του συνολικού αριθμών ψήφων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ισπανία
Handful of Rain
Το Handful of Rain είναι το όγδοο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Savatage, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1994 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records" σε συνεργασία με την "Warner Music Group". Επανεκδόθηκε το 1997 από την "Edel Music" με επιπλέον κομμάτι την ακουστική εκτέλεση του "Somewhere in Time/Alone You Breathe", στις 25 Νοεμβρίου 2002 από την "SPV/Steamhammer" με τη ακουστική εκτέλεση του "Alone You Breathe" και την ραδιοφωνική εκδοχή του "Chance" και στις 13 Δεκεμβρίου 2011 από την "Ear Music" με τις ακουστικές εκτελέσεις του "Summer's Rain" και του "Believe".
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στα "Morrisound Studios" της Τάμπα, στην Φλόριντα και ένα βίντεο κλιπ γυρίστηκε για το ομώνυμο κομμάτι.
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος μετά τον θάνατο του Κρις Όλιβα και την επιστροφή του Τζον Όλιβα στο συγκρότημα. Η σκοτεινότητα της μουσικής και των στίχων αντικατοπτρίζει το αίσθημα της απώλειας του Κρις Όλιβα. Ο Στιβ Γουόχολζ δεν έπαιξε στο άλμπουμ και κατά την περιοδεία για την προώθηση του τα τύμπανα ανέλαβε ο Τζεφ Πλέιτ. Ο Τζόνι Λι Μίντλτον συμμετείχε στην περιοδεία αλλά όχι στον δίσκο.
Τραγούδια
1. Taunting Cobras (J.Oliva) - 3:21
2. Handful of Rain (J.Oliva) - 5:01
3. Chance (J.Oliva, O'Neill) - 7:50
4. Stare Into the Sun (J.Oliva, O'Neill) - 4:43
5. Castles Burning (J.Oliva) - 4:39
6. Visions (J.Oliva, C.Oliva) - 1:25
7. Watching You Fall (J.Oliva) - 5:20
10. Alone You Breathe (J.Oliva, O'Neill) - 7:30
Θέσεις τσαρτ
Handful of Rain (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 16 Αυγούστου 1994
Τα μέλη του συγκροτήματος
Στο booklet του "Handful of Rain" αναφερόταν ότι το άλμπουμ ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Ουσιαστικά ο δίσκος ηχογραφήθηκε με τον Ζακ Στίβενς στα φωνητικά, τον Άλεξ Σκόλνικ στην κιθάρα και τον Τζον Όλιβα να παίζει κιθάρα, μπάσο, πιάνο, τύμπανα, πλήκτρα και να κάνει δεύτερα φωνητικά.
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Savatage Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994
2449 Κένος
Ο Κένος (Kenos) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,26. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον αστρονόμο Γουίλιαμ Λίλερ, που παρατηρούσε από το Διαμερικανικό Αστεροσκοπείο Σέρο Τολόλο (CTIO), και πήρε το όνομά του από ένα πρόσωπο της μυθολογίας των ιθαγενών της Γης του Πυρός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κενος
Εύβουλος (ολυμπιονίκης)
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20452-432%20BC,%20Olympia.%2082-87th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 82ης (452 π.Χ.) και 87ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Εύβουλος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του δίαυλου κατά τους 82ους (452 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, ενώ η πόλη καταγωγής του δεν είναι γνωστή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δίαυλου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Μάχος Ηλείας
Ο Μάχος είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας  σε υψόμετρο 43 μέτρα. Βρίσκεται σε μία αγροτική πεδιάδα σε απόσταση 2 χλμ. βορειοδυτικά του Βαρθολομιού, 2 χλμ. δυτικά της Δήμητρας και 3 χλμ. νοτιοδυτικά του Νεοχωρίου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1835 να απογράφεται στον τότε δήμο Κυλληνίας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μάχου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 378 κατοίκους.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Βυθός
Ο όρος βυθός ή πυθμένας (κοινώς πάτος) χαρακτηρίζει την γήινη στερεή επιφάνεια στο κατώτερο μέρος της θάλασσας, λίμνης ή ποταμού. Συνηθέστερα αναφέρεται για τη θάλασσα (αγλ.: seabed, seafloor, sea floor, ocean floor). Το είδος του βυθού λαμβάνεται ιδιαίτερα υπ' όψη κατά την αγκυροβολία των πλοίων.
Διακρίσεις
Επίσης άλλες διακρίσεις του βυθού είναι
Όλες οι παραπάνω διακρίσεις βυθών περιλαμβάνονται στους ναυτικούς χάρτες και σε Πλοηγούς παράλληλα με σχετικούς χρωματισμούς, ενδείξεις, κλίμακες, υπομνήματα και οι οποίοι συνεχώς ενημερώνονται.
Μεγαλύτερα βάθη
Βυθοί με το μεγαλύτερο βάθος θαλάσσης είναι του Ειρηνικού 10.870 μέτρα (m). (Νοτιοανατολικά της Ιαπωνίας, στη λεγόμενη Τάφρο των Μαριανών), του Ατλαντικού 9.214 m (Β. του Πόρτο Ρίκο) και του Ινδικού Ωκεανού 7.000 m (Ν. της Ιάβας). Το βαθύτερο σημείο στη Μεσόγειο Θάλασσα βρίσκεται στα 35 περίπου μίλια ΝΔ. από το Ακρωτήριο Ταίναρο, στα διεθνή ύδατα, το γνωστό ως Φρέαρ των Οινουσσών (δηλαδή της συστάδας Σαπιέντζες).
Το φημολογούμενο ότι στη Σαντορίνη δεν είναι γνωστό το βάθος δεν ευσταθεί, αφού μετά τον σεισμό τον Οκτώβριο του 1925 γενόμενες βυθομετρήσεις μέσα στην καλδέρα της νήσου βρέθηκε το μεγαλύτερο βάθος να είναι 388 μέτρα, βόρεια της νησίδας Καμένη.
Παλαιοχώρι Κέρκυρας
μικρογραφία|Εκκλησάκι Αϊ Γόρδη Νότου Κέρκυρας Το Παλαιοχώρι Κέρκυρας είναι χωριό στην περιοχή Νεοχώρι, στη νότια άκρη της Κέρκυρας, σε υψόμετρο 30 μέτρα. Από το Παλαιοχώρι, ακολουθώντας τον κεντρικό οδικό άξονα, μπορείτε να οδηγηθείτε στην παραλία  του Άη Γόρδη του Νότου, της Κάνουλας και στη Μεγάλη Λάκκα. Είναι παραλίες με πεντακάθαρα νερά,  που εκτείνονται σε μήκος πολλών χιλιομέτρων, στην δυτική πλευρά του νησιού και δεν τις έχει ακουμπήσει ακόμα η σύγχρονη και πολύβουη τουριστική ανάπτυξη.
Στο Παλαιοχώρι διατηρείται ανόθευτος ο χαρακτήρας της ελληνικής υπαίθρου. Οι κάτοικοί του, όπως και των γειτονικών οικισμών Νεοχώρι  και Μπαστάτικα, ασχολούνται κυρίως με τις αγροτικές καλλιέργειες, καθώς οι οικισμοί αυτοί εκτείνονται σε μια πολύ εύφορη πεδιάδα.
Ιστορία
Πήρε την ονομασία αυτή για να ξεχωρίζει από νεώτερα γειτονικά χωριά, όπως το Νεοχώρι, που υπήρχε ήδη από το 1350. Προφανώς είναι πολύ παλαιότερο. Πρώτη έγγραφη μνεία γίνεται το 1334, οπότε ήταν φέουδο της οικογένειας Καβάσιλα. Ενδεχομένως να πρόκειται για τη δεκαρχία Palei της ανδηγαυικής εποχής. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, το χωριό είχε δεχτεί επιδρομή πειρατών, οι οποίοι εμποδίστηκαν από τον Άγιο Μαρκιανό, εικόνα του οποίου βρισκόταν στον τοίχο ομώνυμης εκκλησίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας
Άισυ Μπέυ
thumb|right|285px|Ο Άισυ Μπέυ με την εκβολή ενός εκ των παγετώνων O Άισυ Μπέυ (Icy Bay, δηλαδή «Παγωμένος όρμος») είναι σώμα νερού στη Νοτιοανατολική Αλάσκα, στον μυχό του Κόλπου της Αλάσκας, που σχηματίσθηκε βαθμιαία από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα εξαιτίας της ταχείας υποχωρήσεως τριών παγετώνων: των Γκιγιό (Guyot), Γιάτσε (Yahtse) και Τύντωλ (Tyndall). Η είσοδος του όρμου ή κόλπου βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 59°56′ Βόρειο και μήκος 141°32′ Δυτικό. Αποτελεί μέρος της Φυσικής Περιοχής Βράνγκελ-Σαιν Ελάιας, μέρους του Εθνικού Πάρκου Βράνγκελ-Σαιν Ελάιας, του μεγαλύτερου σε έκταση Εθνικού Πάρκου των ΗΠΑ.
Στις αρχές του 20ού αιώνα η είσοδος του όρμου ήταν μονίμως φραγμένη από μια τεράστιου πλάτους πρόσοψη (εκβολή) παγετώνα, της ενώσεως των τριών παραπάνω, από τον οποίο αποκόπτονταν παγόβουνα απευθείας στον Κόλπο της Αλάσκας. Τη δεκαετία του 1960 ο σημερινός όρμος χαρακτηριζόταν ως «πορθμός», καθώς είχε ανοίξει μία στενή θαλάσσια δίοδος προς το εσωτερικό της ξηράς, μήκους 19,2 χιλιομέτρων. Μετά όμως από μία συνολικώς εκατονταετή υποχώρηση των παγετώνων, έχει πλέον δημιουργηθεί ένας βαθύς όρμος, ο μυχός του οποίου έχει 4 βραχίονες, που στην ουσία είναι μικρά φιόρδ. Στον ανατολικότερο βραχίονα, που είναι και ο πιο μακρύς, το μέτωπο του πάγου βρίσκεται πια σε απόσταση 34 περίπου χιλιομέτρων από την είσοδο του όρμου.
Στη δυτική είσοδο του όρμου υπάρχει μικρό ομώνυμο ιδιωτικό αεροδρόμιο (Icy Bay Airport), με διάδρομο μήκους ενός μιλίου (1,6 χιλιόμετρο), που εξυπηρετεί κυρίως μισθωμένες πτήσεις αεροταξί από το χωριό Γιακουτάκ στα ανατολικά (απόσταση περίπου 120 χιλιόμετρα). Ο όρμος αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τους λάτρεις του θαλάσσιου καγιάκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κατηγορία:Φιόρδ Κατηγορία:Γεωγραφία της Αλάσκας
Άσγκαρντ
Ως Άσγκαρντ, επίσης Ασγάρδη  (Asgård στα δανέζικα (Άσγκο) και τα νορβηγικά, Åsgard (Άσγκορ) στα σουηδικά, ή Ásgarðr (Άσγαρδρ) στα αρχαία σκανδιναβικά) είναι η κατοικία των θεών, των Εσίρ, στη Σκανδιναβική μυθολογία. Είναι χωριστό από τον τόπο κατοικίας των θνητών, τη Μιδγάρδη, αλλά και τον τόπο όπου κατοικούν οι Γίγαντες (Ουδγάρδη ή Γιοτουνχέιμ). το Άσγκαρντ είναι ένας από τους Εννέα Κόσμους και σπίτι των Εσίρ, του κυριότερου κλάδου θεοτήτων της σκανδιναβικής μυθολογίας.
Σύμφωνα με το ισλανδικό έπος Gylfaginning, το οποίο πραγματεύεται τη δημιουργία και την καταστροφή του κόσμου των σκανδιναβικών θεών και πολλές άλλες πτυχές της σκανδιναβικής μυθολογίας, το Άσγκαρντ περιβάλλεται από ένα ημιτελές τείχος, που κατασκευάστηκε από έναν από τους Γίγαντες της φυλής Hrimthurs, ο οποίος ζήτησε ως πληρωμή τη θεά Φρέγια ως σύζυγο, τον ήλιο και το φεγγάρι. Η συμφωνία προϋπέθετε πως το χτίσιμο θα ολοκληρωνόταν σε έξι μήνες. Λίγο πριν τελειώσει η δουλειά, ο Λόκι, προκειμένου ν' αποφευχθεί η οδυνηρη πληρωμή, μεταμορφώθηκε σε φοράδα και παρέσυρε μακριά το μαγικό άλογο του γίγαντα, το Σβάδιλφαρι (Svaðilfari). Ο γίγαντας δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει μόνος του την κατασκευή και έτσι η συμφωνία διαλύθηκε.
Στο Άσγκαρντ κυβερνούν ο θεός Όντιν και η σύζυγός του, Φριγκ. Ένα από τα πιο γνωστά μέρη της Ασγάρδης είναι η Βαλχάλλα.
Το Άσγκαρντ φυλάσσεται από τον θεό Χέιμνταλ στη γέφυρα του ουράνιου τόξου που την ενώνει με το Μίντγκαρντ.
Παραπομπές-σημειώσεις
Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Ανδρόνικος Καντακουζηνός (δουξ)
Ο Ανδρόνικος Καντακουζηνός, άγνωστο αν καταγόταν από την Οικογένεια Καντακουζηνών, ήταν βυζαντινός στρατηγός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας του 12ου αιώνα.
Ο Ανδρόνικος Καντακουζηνός ήταν δουξ κι απογραφέας του Θέματος Μυλάσσης και Μελανουδίου, πανσέβαστος και σεβαστός. Το 1189 στάλθηκε με τον Ιωάννη Δούκα Καματηρό σε διπλωματική αποστολή, να υποδεχτούν στη Θράκη τον στρατό του Φρειδερίκου Μπαρμπαρόσα. Ο Νικήτας Χωνιάτης όμως τους κατηγόρησε για έλειψη διπλωματικότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Μυλάσσης και Μελανουδίου Κατηγορία:Σεβαστοί Ανδρονικος Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες
Σφαιρικός μηνίσκος
250px|μικρογραφία|δεξιά|Οι δύο μεγάλοι κύκλοι εμφανίζονται ως λεπτές μαύρες γραμμές, ενώ ο σφαιρικός μηνίσκος (εμφανίζεται με πράσινο χρώμα) περιγράφεται με παχιές μαύρες γραμμές. Στη γεωμετρία ορίζονται και μηνίσκοι με μεγαλύτερες γωνίες: {2}π-θ και {2}2π-θ.