cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντανιέλ-Ροπς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Χριστιανοί συγγραφείς Κατηγορία:Χριστιανοί λόγιοι Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί
Τόρα! Τόρα! Τόρα!
Το 'Τόρα! Τόρα! Τόρα! (Ιαπωνικά: ト ラ ト ラ ト ラ ) ,(Αγγλικά Tora! Tora! Tora!), γνωστό επίσης και ως Η Εποποιία του Περλ Χάρμπορ, είναι μια επική πολεμική ταινία του 1970 σε συμπαραγωγη των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Γνωστή ως η πιο αξιόπιστη κινηματογραφική ταινία της επίθεσης του ιαπωνικού στόλου στο Περλ Χάρμπορ στις 7 Δεκεμβρίου 1941 και τα γεγονότα που προηγήθηκαν. Η ταινία είναι σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Φλάισερ και σενάριο των Λάντισλας Φαράγκο και Λάρι Φόρεστερ. Πρωταγωνιστούν οι Μάρτιν Μπάλσαμ και ο Τζέισον Ρόμπαρντς.
Το όνομα της ταινίας είναι ένα υπό όρους σήμα που μεταδόθηκε κατά τη στιγμή που άρχισε η επίθεση και ανέφερε ότι επιτεύχθηκε η πλήρης έκπληξη της επίθεσης, την οποία οι Ιάπωνες βασίζονταν. Η μετάφραση από την ιαπωνική φράση σημαίνει "Tiger! Tiger! Tiger! ", Ωστόσο, μπορεί επίσης να ερμηνευτεί ως μια φράση κώδικα που σχηματίζεται από "totsugeki (突 撃) - raigeki (雷 撃)" ("επίθεση-τορπιλικό επίθεση").
Η ταινία ήταν υποψήφια για πέντε Βραβεία Όσκαρ και κέρδισε ένα (Καλύτερων Οπτικών Εφέ).
Πλοκή
Οι Ηνωμένες Πολιτείες σταματούν την προμήθεια πετρελαίου στην Ιαπωνία και η κυβέρνησή της αποφασίζει να ξεκινήσει έναν πόλεμο. Ο ναύαρχος Γιαμαμότο, ο οποίος μόλις ανέλαβε τη θέση του διοικητή του αυτοκρατορικού στόλου, συμμετέχει στην ανάπτυξη ενός σχεδίου επίθεσης. Ο επιτελάρχης του, ο αντιναύαρχος Γκέντα, αναπτύσσει τις λεπτομέρειες του σχεδίου επίθεσης. Ο Γιαμαμότο και ο Γκέντα αποφασίζουν να πραγματοποιήσουν μια προληπτική αεροπορική επίθεση στην αμερικανική ναυτική βάση του Περλ Χάρμπορ στη Χαβάη, για να προκαλέσουν τις μεγαλύτερες στρατηγικές ζημίες το συντομότερο δυνατό και να στερήσουν στο ναυτικό των ΗΠΑ τη δυνατότητα να έχει μια στρατηγική ναυτική βάση στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Για την αμερικανική στρατιωτική υπηρσία πληροφοριών, τα σχέδια της Ιαπωνίας για την έναρξη μιας επίθεσης γίνονται εμφανή, μόνο οι στόχοι και ο συγχρονισμός είναι άγνωστοι. Οι αναλυτές στην Ουάσινγκτον μελετούν την ιαπωνική κρυπτογράφηση. Μία αρκετά περίπλοκη γραφειοκρατική διαδικασία καταρτίζεται για να ειδοποιεί μόνο ένα στενό κύκλο ανθρώπων που θα λαμβάνει τις πληροφορίες, οι οποίες, σύμφωνα με το Πεντάγωνο, θα πρέπει να διασφαλίζουν την μυστικότητα των αποκωδικοποιητών μηνυμάτων.
Στο Περλ Χάρμπορ, οι διοικητές των μονάδων ενημερώνονται από το Πεντάγωνο και προσπαθούν να οργανώσουν επειγόντως μια άμυνα. Ωστόσο, αντιμετωπίζουν απρόβλεπτες δυσκολίες, για παράδειγμα, η Εθνική Υπηρεσία Προστασίας της Φύσης εμποδίζει την τοποθέτηση ραντάρ στην επικράτεια του νησιού Oahu Nature Reserve. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ιαπωνίας και Ηνωμένων Πολιτειών οξύνονται. Ο Ιάπωνας πρεσβευτής, χωρίς μεγάλη επιτυχία, προσπαθεί να καθυστερήσει την έναρξη του πολέμου με διαπραγματεύσεις. Τελικά, οι Ιάπωνες στείλουν μια σειρά από 14 τηλεγραφήματα στις 6 Δεκεμβρίου, στο τέλος των οποίων ανακοινώνουν την αποτυχία των ειρηνευτικών συνομιλιών, και το τελευταίο τηλεγράφημα, το οποίο είναι στην πραγματικότητα κήρυξη πολέμου, θα πρέπει να φθάσει στις 13:00 στις 7 Δεκεμβρίου.
Οι διοικητές των αμερικανικών μονάδων δεν είναι σε θέση να μεταδώσουν εγκαίρως τα μηνύματα συναγερμού από τις στρατιωτικές πληροφορίες, καθώς η 7η Δεκεμβρίου είναι μια ημέρα ελεύθερη. Αφού κατάφερε να ενημερώσει τον επικεφαλής ναυτικών επιχειρήσεων, ο Σταρκ για την επικείμενη επίθεση, δίστασε να αναφέρει οτιδήποτε στη Χαβάη, χωρίς πρώτα να συμβουλευτεί τον πρόεδρο.
Τα θωρηκτά πλοία του Περλ Χάρμπορ δεχονται επίθεση από βομβαρδισμούς. Το θωρηκτό Αριζόνα καταστρέφεται άμεσα, ενώ το Οκλαχόμα βουλιάζει. Το Νεβάδα προσπαθεί να εγκαταλείψει τη βάση, αλλα οι Ιάπωνες πιλότοι προσπαθούν να καταστρέψουν το πλοίο στην έξοδο από τον κόλπο για να μπλοκάρουν τη βάση. Οι ναυτικοί πηδούν στα νερά του κόλπου, αναμειγνύονται με καμένο πετρέλαιο. Μέσα από την επίθεση, οι Αμερικανοί διοικητές λαμβάνουν τελικά προειδοποιητικά τηλεγραφήματα από την Ουάσινγκτον για την επικείμενη ιαπωνική επίθεση. Ο ναύαρχος Γιαμαμότο μαθαίνει ότι η ιαπωνική πρεσβεία δεν μπόρεσε να παραδώσει εγκαίρως τη δήλωση του πολέμου στην Ουάσινγκτον, με αποτέλεσμα μια ύπουλη επίθεση και λέγοντας: «Φοβάμαι ότι μόνο ξύπνησα τον ύπνο γίγαντα και ενσταλάξαμε την τρομερή αποφασιστικότητα σε αυτό».
Διανομή ρόλων
Η ταινία δημιουργήθηκε σκόπιμα με ηθοποιούς που δεν ήταν μεγαλα αστερια στο box-office, συμπεριλαμβανομένων πολλών Ιαπώνων ερασιτεχνών, για να δώσουν έμφαση στην ιστορία και όχι στους ηθοποιούς που ήταν μέσα σε αυτήν.
Πολίτες
Αρκετά μέλη του καστ είχαν υπηρετήσει στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο:
Παραγωγή
Η ταινία δημιουργήθηκε σε δύο ξεχωριστές παραγωγές, μία με έδρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Φλέισερ και μία με έδρα την Ιαπωνία. Η ιαπωνική πλευρά ήταν αρχικά να διευθύνεται από τον Ακίρα Κουροσάβα, ο οποίος εργάστηκε για στην ανάπτυξη σεναρίου και την προπαραγωγήτης ταινιας για δύο χρόνια. Αλλά μετά από δύο εβδομάδες γυρίσματα, αντικαταστάθηκε από τον Toshio Masuda και τον Kinji Fukasaku, οι οποίοι σκηνοθέτησαν τα ιαπωνικά μέρη.
Ο Ρίτσαρντ Φλέισερ δήλωσε για το ρόλο του Ακίρα Κουροσάβα στη ταινία:
Οι κινηματογραφιστές ενημερώθηκαν από βετεράνους πολέμου και από τις δύο πλευρές, συμπεριλαμβανομένου του Minoru Genda, του άνθρωπου που σχεδίαζε και οδήγησε σε μεγάλο βαθμό την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, ο οποιος ήταν ένας ανεξάρτητος τεχνικός σύμβουλος για την ταινία.
box office
Η ταινία με προϋπολογισμό παραγωγής 25.5 εκατομμύρια δολάρια την στιγμή της αρχικής κυκλοφοριας της, θεωρήθηκε ότι ηταν μια απογοήτευση του box office στη Βόρεια Αμερική, αν και το εγχώριο box office της, αξίας $29.548.291, κατέστησε την ένατη υψηλότερη ταινία του 1970 Ήταν μια μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία και με την πάροδο των ετών, οι εγχώριες κυκλοφορίες έδωσαν ένα μεγαλύτερο συνολικό κέρδος.
Κριτικές
Ο Ρότζερ Ίμπερτ θεώρησε ότι το Τόρα! Τόρα! Τόρα! ήταν "μια απο τις πιο νεκρές πολεμικές ταινιες που έγιναν ποτέ" και υπέφεραν από το να μην έχουν "μερικούς χαρακτήρες να ταυτιστούν". Επιπλέον, επέκρινε την ταινία για φτωχή δράση και ειδικά εφέ στην αναθεώρησή του το 1970. Ο Vincent Canby, κριτικός για τους The New York Times. ήταν ομοίως επικριτικός, σημειώνοντας ότι η ταινία δεν ήταν "τίποτα λιγότερο από 25 εκατομμύρια δολάρια άνευ σημασίας". Το Variety βρήκε επίσης την ταινία βαρετή. Ωστόσο, το περιοδικό επαίνεσε τις ακολουθίες δράσης της ταινίας και τις αξίες παραγωγής. Ο James Berardinelli, ωστόσο, δήλωσε ότι ήταν «σπάνιο για μια ταινία μεγάλου μήκους να επιτύχει το τρίπτυχο της διασκέδασης, ενημέρωσης και εκπαίδευσης». Ο Charles Champlin, στην επανεξέτασή του για τους Los Angeles Times στις 23 Σεπτεμβρίου 1970, θεωρούσε τις κύριες αρετές της ταινίας ως "θεαματική" και την προσεκτική αναπαλαίωση ενός ιστορικού γεγονότος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Φλάισερ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χονολουλού Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία
Βίρτζιλ Άμπλοου
Ο Virgil Abloh ( ? Γεννήθηκε 30 Σεπτεμβρίου, 1980- 28  Νοεμβρίου 2021) ήταν ένας Αμερικανός σχεδιαστής μόδας, επιχειρηματίας, και DJ ο οποίος ήταν ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Louis Vuitton της αντρικής συλλογής από το Μάρτη του 2018. Ο Abloh είναι επίσης ο διευθύνων σύμβουλος της ετικέτας Off-White με βάση το Μιλάνο, ενός οίκου μόδας που ίδρυσε το 2012.
Ένας εκπαιδευμένος αρχιτέκτονας, ο Abloh, ο οποίος εργάστηκε επίσης στο fashion street του Σικάγου, μπήκε στον κόσμο της διεθνούς μόδας με πρακτική άσκηση στο Fendi το 2009 μαζί με τον ράπερ Kanye West. Στη συνέχεια, οι δύο τους ξεκίνησαν μια καλλιτεχνική συνεργασία που θα ξεκινούσε την καριέρα του Abloh στην ίδρυση του Off-White. Ο πρώτος Αμερικανός αφρικανικής καταγωγής που ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής σε ένα γαλλικό πολυτελές σπίτι μόδας, ονομάστηκε από το περιοδικό Times ως ένας από τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους στον κόσμο το 2018. Είναι γνωστός για τη γεφύρωση των κόσμων του hip hop και της υψηλής μόδας με τη διεπιστημονική του πρακτικήΤο 2019, ο Abloh διαγνώστηκε με καρδιακό αγγειοσάρκωμα, αν και επέλεξε να κρατήσει τη διάγνωση μυστική. Πέθανε από καρκίνο στο Σικάγο στις 28 Νοεμβρίου 2021, σε ηλικία 41 ετών.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Virgil Abloh γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1980, στο Rockford του Ιλλινόις, από Γκάνέζους μετανάστες γονείς. Η μητέρα του ήταν μοδίστρα και ο πατέρας του διαχειριζόταν μια εταιρεία βαφής. Ο Abloh μεγάλωσε στο Ρόκφορντ, όπου παρακολούθησε το Καθολικό Λύκειο Boylan, αποφοιτώντας το 1998. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν-Μάντισον το 2002 με πτυχίο Bachelor of Science στην πολιτική μηχανική. Έλαβε το Master of Architecture στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Ιλινόις (IIT) το 2006. Όταν ο Abloh φοιτούσε στο IIT, υπήρχε ένα κτίριο στην πανεπιστημιούπολη υπό κατασκευή, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Rem Koolhaas, το οποίο βοήθησε να προκαλέσει τα ενδιαφέροντά του για τη μόδα. Μελετώντας την αρχιτεκτονική, σχεδίασε μπλουζάκια και έγραψε για τη μόδα και το σχεδιασμό για ένα γνωστό blog, The Brilliance. Ο Abloh γνώρισε για πρώτη φορά τον δημοφιλή μουσικό Kanye West ενώ εργαζόταν στα σχέδιά του σε ένα τυπωμένο κατάστημα στο Σικάγο.
2013–2017
Ο Abloh ίδρυσε τον πρώτο του οίκο μόδας και τη δεύτερη επιχείρησή του συνολικά το 2013 με την κορυφαία μάρκα streetwear Off-White, σχεδιάζοντας ένα λογότυπο εμπνευσμένο από τον Ben Kelly. Με έδρα το Μιλάνο της Ιταλίας, η εταιρεία περιγράφηκε από τον Abloh ως «η γκρίζα περιοχή μεταξύ ασπρόμαυρου ως χρώματος υπόλευκου » σε επενδυτές και επικριτές της μόδας. Κατά τη διάρκεια της κυκλοφορίας της μάρκας του, έλαβε βοήθεια από το New Guards Group, ο οποίος βοήθησε επίσης πολλούς άλλους σχεδιαστές και οίκους μόδας, όπως οι Palm Angels, Heron Preston και Marcelo Burlon. Η μάρκα του Abloh οδηγεί σε μια ευρεία αύξηση της προσοχής για τα ρούχα του που ξεκινούν στο Παρίσι, και στη συνέχεια επεκτείνονται στην Κίνα, το Τόκιο, την Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η γραμμή ενδυμάτων μπορεί να αναγνωριστεί μέσω της χρήσης εισαγωγικών, φερμουάρ, κεφαλαίων γραμμάτων και ταινιών οδοφράγματος. Ξεκίνησε τη γραμμή γυναικείας ένδυσης της εταιρείας το 2014 και έδειξε τις συλλογές στην Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού. Η σειρά του επιλέχθηκε ως φιναλίστ για το βραβείο LVMH, ένα βραβείο βιομηχανίας, αλλά έχασε από τους Marques'Almeida και Jacquemus. Ο Abloh ξεκίνησε το πρώτο του θεματικό κατάστημα για το Off-White στο Τόκιο της Ιαπωνίας, όπου ξεκίνησε τον βραχίονα επίπλων της εταιρείας, την περιοχή Gray Area. Το 2017, του ζητήθηκε να σχεδιάσει μια νέα συλλογή σε συνδυασμό με τη Nike με τίτλο "The Ten" όπου σχεδίασε εκ νέου μια ποικιλία από τα καλύτερα παπούτσια της εταιρείας. Μέσω του ανασχεδιασμού του Abloh, ασκούσε τον αυτοδημιούργητό του κανόνα να επεξεργάζεται μόνο τα παπούτσια 3% του τρόπου, επειδή τον ενθουσίαζε διατηρώντας το αρχικό σχέδιο του παπουτσιού.
2018 – σήμερα: Louis Vuitton
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Ο Abloh ενσωμάτωσε το λογότυπο LV στην πρώτη του συλλογή ανδρικών ενδυμάτων για τη μάρκα.
Τέχνη
Ο Virgil Abloh συνεργάζεται με τον Ιάπωνα καλλιτέχνη Takashi Murakami. Στον Abloh δόθηκε σόλο καλλιτεχνική παράσταση στην γκαλερί τέχνης Kaikai Kiki του Murakami στο Τόκιο της Ιαπωνίας Σε πολλές περιπτώσεις παρουσιάστηκε το έργο τους μαζί, όπως το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Σικάγο και το κατάστημα του Mukarkami Oz Zingaro στο Τόκιο. Το 2018, Abloh και Murakami συνεργάστηκαν επίσης σε μια σειρά εκθέσεων στην Gagosian Gallery φυλάκια «s στο Λονδίνο, στο Παρίσι και το Μπέβερλι Χιλς.
Παστουράνα
Η Παστουράνα (ιταλικά: Pasturana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Βίρτζιλ Άμπλοου
Τέχνη
Η πρώτη σόλο έκθεση τέχνης του μουσείου του Abloh πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Σικάγο το 2019. Μετά το Σικάγο, ο Virgil Abloh: Φιγούρες ομιλίας ταξιδεύει στο Υψηλό Μουσείο Τέχνης, στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης / Βοστώνη και στο Μουσείο του Μπρούκλιν. Η έκθεση προσφέρει μια αναδρομή στο μέσο της καριέρας των προσπαθειών του Abloh στην τέχνη, το σχεδιασμό και τη μουσική.
Παστουράνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Βίρτζιλ Άμπλοου
ΜΟΥΣΙΚΗ
Το ενδιαφέρον του Abloh για τη μουσική τον οδήγησε στον DJing ξεκινώντας από την εφηβεία του. Έκανε τον DJ σε πάρτι σε όλο το γυμνάσιο και το κολέγιο. Οι επιρροές του περιελάμβαναν τους DJ's A-Trak, Benji B και Gilles Peterson. Με τα χρόνια, ο Abloh κέρδισε την αναγνώριση ως DJ και άρχισε να παίζει σόου διεθνώς. Έχει παίξει στο Hi Ibiza και έχει επίσης κάνει κράτηση για την έκδοση του Tomorrowland 2019. Ο Abloh κυκλοφόρησε το πρώτο του single "Orvnge" με τον Γερμανό DJ / παραγωγό Boys Noize τον Ιανουάριο του 2018. Τον Ιούνιο του 2019, ο Abloh πήρε το όνομά του σε μια κατοικία DJ στο XS Nightclub του Wynn Las Vegas, με την Wynn να συμφωνεί επίσης να ανοίξει ένα κατάστημα υπόλευκων.
Τον Μάιο του 2019, η Pioneer, κατασκευαστής κονσόλων DJ, ανακοίνωσε τη συνεργασία της με την Abloh στο σχεδιασμό των διαφανών μοντέλων CDJ-2000NXS2 και DJM-900NXS2. Οι κονσόλες εκτέθηκαν στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σικάγου στην έκθεση Figures of Speech
Τον Ιούνιο του 2020, ο Abloh σχεδίασε το αρχικό εξώφυλλο για το άλμπουμ Pop Smoke , Shoot for the Stars, Aim for the Moon. Το αρχικό εξώφυλλο δέχθηκε έντονη κριτική από τους θαυμαστές. Στις 2 Ιουλίου, αποκαλύφθηκε ένα νέο εξώφυλλο μαζί με την κυκλοφορία του άλμπουμ. Το νέο εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον Ryder Ripps.
Προσωπική ζωή
Ο Abloh συνάντησε τη σύζυγό του, Shannon Sundberg, στο γυμνάσιο. Παντρεύτηκαν το 2009. Ζει στο Σικάγο με τη σύζυγό του και δύο παιδιά. Η Abloh είναι από την εθνικότητα των προβατίνων της περιοχής Βόλτα στη Γκάνα.
Το 2020, η Abloh ίδρυσε το Ταμείο Υποτροφιών «Post-Modern» Virgil Abloh ™ ️. Ο Abloh συγκέντρωσε 1 εκατομμύριο δολάρια για τις υποτροφίες που θα διαχειρίζεται το Ταμείο Υποτροφιών Μόδας για να βοηθήσει τους Μαύρους φοιτητές.
Βραβεία και τιμές
Ο Abloh έλαβε το πρώτο μεγάλο βραβείο το 2011, όταν το έργο του σχεδίασε το εξώφυλλο για το άλμπουμ Jay-Z / Kanye West 2011 Watch the Throne, προτάθηκε για ένα βραβείο Grammy για το καλύτερο πακέτο ηχογράφησης. Το 2015 ο Abloh για το Off-White ℅ Ο Virgil Abloh ήταν ένας από τους φιναλίστ για το βραβείο LVMH. Ο Abloh ήταν ο μόνος Αμερικανός σχεδιαστής που διορίστηκε για το βραβείο. Ο Τσάρλι Χέμπντο του Αμπλό έμπνευση «Ο πόλεμος δεν τελείωσε!» Τα tees καθώς και τα κορυφαία του από τη γυναικεία συλλογή του φθινοπώρου του 2015 τον κέρδισαν την πιο ελκυστική. Έλαβε το βραβείο Urban Luxe στα βραβεία British Fashion Awards 2017. Κέρδισε επίσης τον Διεθνή σχεδιαστή της Χρονιάς στα βραβεία GQ ανδρών της χρονιάς το 2017. Προέρχεται κυρίως από το ρόλο του ως δημιουργικός σκηνοθέτης για το εμπορικό σήμα Off-White, καθώς και από συνεργασίες με τη Nike. Η συνεργασία του Abloh Off-White Air Jordan “the Ten” κέρδισε το Shoe of the Year του 2017, έλαβε νεύματα για το Accessory Designer of the Year Ο Abloh κατατάχθηκε ως ένας από τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους του περιοδικού Time το 2018, ένας από τους δύο σχεδιαστές που ονομάστηκαν εκείνη τη χρονιά. Στο τεύχος Time, ο Ιάπωνας καλλιτέχνης Takashi Murakami έγραψε ότι τα εντυπωσιακά επιτεύγματα του Abloh οδηγούν στην καταχώρισή του. Τον Δεκέμβριο του 2018, η Abloh τιμήθηκε ως κορυφαίος καινοτόμος από την Ebony Power 100 παράλληλα με το SHAVONE. Ο Abloh ήταν επίσης υποψήφιος για το 2019 Menswear Designer of the Year.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλλιτεχνικοί διευθυντές Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δομιτία (θεία της Μεσσαλίνας)
Η Δομιτία Λεπίδα η Πρεσβύτερη, λατιν.: Domitia Major (περίπου 8 π.Χ.-Ιούνιος 59) ήταν το μεγαλύτερο παιδί της Aντωνίας της Πρεσβύτερης και του Λεύκιου Δομήτιου Αηνόβαρβου, και η μεγαλύτερη εγγονή (μέσω της μητέρας της) του Mάρκου Αντώνιου (ενός της Τριανδρίας) από τη σύζυγό του Oκταβία τη Νεότερη. Ήταν μικρανιψιά του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου (από την αδελφή του Οκταβία τη Νεότερη), 2η εξαδέλφη του Αυτοκράτορα Καλιγούλα (ο πατέρας του Γερμανικός ήταν γιος της Αντωνίας της Νεότερης, αδελφής της Πρεσβύτερης), εξαδέλφη του Αυτοκράτορα Κλαύδιου (γιου της Αντωνίας της Νεότερης, αδελφής της Πρεσβύτερης), εκ μητρός θεία της αυτοκράτειρας Βαλερίας Μεσσαλίνας και εκ πατρός θεία του Αυτοκράτορα Νέρωνα.
Το Λεπίδα προέρχεται από την εκ πατρός γιαγιά της Αιμιλία Λεπίδα.
Πρώιμη ζωή
Είχε δύο μικρότερα αδέλφια: τη Δομιτία Λεπίδα τη Νεότερη (μητέρα της Βαλερίας Μεσσαλίνας) και τον Γναία Δομήντιο Αηνόβαρβο ύπατο το 32 (πατέρα του Αυτοκράτορα Νέρωνα και κουνιάδο του Καλιγούλα). Η ημερομηνία γέννησής της δεν έχει καταγραφεί και μπορεί να υπολογιστεί μόνο ως το αργότερο το 7 π.Χ., αλλά πιθανώς έως και 10 χρόνια νωρίτερα, αν κάποιος επιτρέψει μια μεγάλη καθυστέρηση μεταξύ της γέννησής της και των δύο αδελφών της.
Οικογένεια
Η Δομιτία ήταν πιθανώς πρώτα παντρεμένη με έναν εξάδελφο του Σηιανού ονόματι Κόιντο Ιούνιο Βλαίσο, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο με το όνομα:
Σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τον ύπατο Δέκιμο Χατέριο Αγρίππα, ο οποίος απεβίωσε το 32 ως θύμα της βασιλείας του τρόμου του Τιβέριου. Η Δομιτία γέννησε στον Αγρίππα έναν γιο, τον:
Το 33 η Δομιτία παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο τον πνευματώδη, πλούσιο και ισχυρό Γάιο Σαλλούστιο Πασιηνό Κρίσπο. Ο Γ. Σ. Κρίσπος ήταν ο υιοθετημένος εγγονός και βιολογικός μικρανιψιός του ιστορικού Σαλούστιου. Μετά τον Ιανουάριο του 41, ο Σ. Κρίσπος χώρισε από τη Δομιτία, ώστε να νυμφευτεί την πρώην κουνιάδα της Δομίτιας, Αγριππίνα τη Νεότερη, η οποία είχε πρόσφατα επιστρέψει από την εξορία. Με αυτόν τον τρόπο, ο Κρίσπος έγινε πατριός του γιου της Αγριππίνας, Λεύκιου Δομίτιου Αηνόβαρβου (Νέρωνα), ο οποίος ήταν ανιψιός της Δομιτίας. Ο Κρίσπος απεβίωσε σύντομα μυστηριωδώς, αφήνοντας μια περιουσία στην Αγριππίνα και τον γιο της Νέρωνα.
Μετέπειτα ζωή
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καλιγούλα, του Κλαυδίου και του Νέρωνα, η Δομιτία ήταν ισχυρή αντίπαλος της Αγριππίνας. Τον Ιούνιο του 59 απεβίωσε, ενώ ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι με σοβαρή δυσκοιλιότητα. Ο Νέρωνας την επισκεπτόταν εκείνη την ώρα και εκείνη σχολίασε, ότι όταν ξύρισε τα γένια του (μια ρωμαϊκή συμβολική πράξη, που συνήθως εκτελείται σε μια τελετή σε ηλικία είκοσι ενός ετών), θα πέθαινε ευχαρίστως ειρηνικά. Ο Νέρων γύρισε σε όσους ήταν μαζί του και αστειεύτηκε: «Θα το κάνω αμέσως». Σύμφωνα με μια φήμη, στη συνέχεια διέταξε τους γιατρούς να χορηγήσουν μια θανατηφόρα δόση καθαρτικού στη θεία του και άρπαξε την περιουσία της, ενώ εκείνη πέθαινε. Οι σύγχρονοι μελετητές όπως η Mίριαμ Τ. Γκρίφιν δεν εμπιστεύονται τον ισχυρισμό, ότι ο Νέρων τη δηλητηρίασε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Γεώργιος Παπαρρήτωρ
Ο Γεώργιος Παπαρρήτωρ ήταν Έλληνας σοσιαλιστής σκακιστής και συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων από την Πάτρα.
Ο Παπαρρήτωρ ήταν μέλος γνωστής οικογένειας της πόλης με μέλη της στο Λονδίνο με δραστηριότητα στις θαλάσσιες μεταφορές. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού συλλόγου το 1876 στην Πάτρα, ο πρώτος σύλλογος με αναρχικές ιδέες στην Ελλάδα. Από το 1885 συμμετείχε στην Αθήνα στην ίδρυση σοσιαλιστικού κύκλου μαζί με τους Σταύρο Καλλέργη, Ρόκκο Χοϊδά, Γεώργιο Χαιρέτη και Ηρακλή Γιαρμά υπό την ηγεσία του Πλάτωνα Δρακούλη, ταυτόχρονα έγραφε στην εφημερίδα "Άρδην" του Δρακούλη.
Ο Παπαρρήτωρ ήταν σκακιστής και συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων μέλος του Κύκλου των σκακιστών της Πάτρας. Είχε δημοσιεύσει πολλά σκακιστικά προβλήματα στα τότε γνωστά σκακιστικά περιοδικά. Το πρώτο του σκακιστικό πρόβλημα το δημοσίευσε το 1883 στον 2ο διαγωνισμό του περιοδικού British Chess Magazine.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές Κατηγορία:Έλληνες αναρχικοί Κατηγορία:Έλληνες σοσιαλιστές
Βλαντιμίρ Βετρόφ
Ο Βλαντιμίρ Ιππολίτοβιτς Βετρόφ (Ρωσικά: Владимир Ипполитович Ветров, 10 Οκτωβρίου 1932 - 23 Ιανουαρίου 1985) ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος της KGB που κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου διοχέτευσε πολύτιμες πληροφορίες στη Γαλλία και το ΝΑΤΟ σχετικά με κρυφό πρόγραμμα της Σοβιετικής Ένωσης που στόχευε στην απόκτηση πληροφοριών προηγμένης επιστήμης και τεχνολογίας από τη Δύση.
Η Γαλλική Υπηρεσία Πληροφοριών DST, με την οποία συνεργάστηκε, του έδωσε το κωδικό όνομα Farewell, με το οποίο ήταν γνωστός σε όλες τις υπηρεσίες πληροφοριών του ΝΑΤΟ. Ως κωδικό όνομα επιλέχθηκε αγγλική λέξη, έτσι ώστε η KGB, εάν το μάθαινε, να υποθέσει ότι εργάζονταν για τη CIA.
Η ιστορία του προσαρμόστηκε μυθιστορηματικά στη γαλλική ταινία Υπόθεση Farewell (2009), με πρωταγωνιστές τους Γκιγιώμ Κανέ και Εμίρ Κουστουρίτσα.
Το Μίσος
Το Μίσος (γαλλικά: La Haine, αγγλικά: Hate) είναι μια γαλλική ασπρόμαυρη ταινία παραγωγής 1995. Σεναριογράφος και σκηνοθέτης είναι ο Ματιέ Κασσοβίτς και στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Βενσάν Κασέλ, Ουμπέρ Κουντέ και Σαΐντ Ταγκμαουί. Πρόκειται για τρεις νέους φίλους και τον αγώνα τους να ζήσουν στα λαϊκά προάστια του Παρισιού. Ο τίτλος προέρχεται από μια γραμμή που ομιλείται από έναν από αυτούς, τον Ουμπέρτ: "La Haine attise la haine!", "το Μίσος γεννάει μίσος."
Βλαντιμίρ Βετρόφ
Βιογραφία
Ο Βλαντιμίρ Βετρόφ γεννήθηκε το 1932 και μεγάλωσε στη Σοβιετική Ένωση. Σπούδασε ηλεκτρονική μηχανική και μετά τις σπουδές του στρατολογήθηκε από την KGB.
Το Μίσος
Πλοκή
Η ταινία εστιάζει σε μια μόνο καθημερινή μέρα ζωής τριών φίλων, όλοι τους αλλοδαποί που ζουν σε μια φτωχή περιοχή των προαστίων του Παρισιού.
Βλαντιμίρ Βετρόφ
Βιογραφία
Έζησε στη Γαλλία για πέντε χρόνια, από το 1965 όταν τοποθετήθηκε στην Πρεσβεία της Σοβιετικής Ένωσης στο Παρίσι, στο τμήμα ανάπτυξης του σοβιετικού εμπορίου με τη Γαλλία. Στρατολόγησε πράκτορες που του παρείχαν πληροφορίες προηγμένης επιστήμης και τεχνολογίας που χρειαζόταν η Σοβιετική Ένωση και είχε επαφές με Γάλλους μηχανικούς για να αποκτήσει, επ' αμοιβή, εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας που απαγορεύονταν η εξαγωγή τους. Στη Γαλλία, γνωρίστηκε με τον Ζακ Πρεβό, μηχανικό που εργάζονταν στην εταιρεία Thomson-CSF. Ο Βετρόφ επέστρεψε στη Μόσχα στο τέλος της υπηρεσίας του, με ενδιάμεση θέση στο Μόντρεαλ, αν και από εκεί ανακλήθηκε πρόωρα για λόγους που είναι ασαφείς.
Το Μίσος
Πλοκή
Ο Βινς (Βενσάν Κασέλ) είναι Εβραίος και είναι γεμάτος οργή. Βλέπει τον εαυτό του σαν ένα γκάνγκστερ έτοιμο να κερδίσει τον σεβασμό σκοτώνοντας ένα αστυνομικό και παίζει τον ρόλο του Τρέιβις Μπίκλ από την ταινία Ο Ταξιτζής στον καθρέφτη του κρυφά. Η στάση του προς την αστυνομία, για παράδειγμα, είναι μια απλοποιημένη, στυλιζαρισμένη γενική καταδίκη, ακόμη και σε μεμονωμένους αστυνομικούς που κάνουν μια προσπάθεια να κατευθύνουν το τρίο μακριά από προβληματικές καταστάσεις. Ο Ουμπέρτ (Ουμπέρτ Κουντέ) είναι ένας αφρικανικής καταγωγής μποξέρ και κατά καιρούς έμπορος ναρκωτικών, ο πιο ήρεμος και ο πιο σκεπτικός από τους τρεις, του οποίου το γυμναστήριο κάηκε στα επεισόδια. Ο πιο ήσυχος, πιο στοχαστικός και σοφότερος των τριών σκέπτεται για το εικονικό γκέτο που υπάρχει ενάντια των μεταναστών. Εκφράζει την επιθυμία απλά να φύγει από αυτόν τον κόσμο της βίας και του μίσους πίσω του, αλλά δεν ξέρει πώς αφού δεν διαθέτει τα μέσα να το πράξει. Ο Σαΐντ (Σαΐντ Ταγκμαουί) βρίσκεται στο κέντρο των απόψεων των δυο φίλων του σε σχέση με την παρούσα ζωή τους.
Βλαντιμίρ Βετρόφ
Βιογραφία
Ανέβηκε στην ιεραρχία, επιθεωρώντας την τελική αξιολόγηση των πληροφοριών που συλλέγονταν από πράκτορες της Γραμμής Χ (το πρόγραμμα της KGB για υποκλοπή τεχνολογικών πληροφοριών) σε όλο τον κόσμο, και διαβίβαζε τις πληροφορίες στους επιστήμονες εντός της Σοβιετικής Ένωσης. Απογοητευμένος όλο και περισσότερο από το κομμουνιστικό σύστημα, αποφάσισε να διαρρεύσει σημαντικά κρατικά μυστικά στη Δύση για καθαρά ιδεολογικούς λόγους, αν και τελικά κάποτε απρόθυμα δέχτηκε 25.500 ρούβλια (περίπου ισοδύναμα με 4 χρόνια του μισθού του). Στα τέλη του 1980 ή στις αρχές του 1981, επικοινώνησε με τον Ζακ Πρεβό, που τότε εργαζόταν στη Ρωσία, ο οποίος λειτούργησε ως σύνδεσμος με τη Γαλλική Υπηρεσία Πληροφοριών DST, και πρόσφερε τις υπηρεσίες του στη Δύση. Δεν ζήτησε καμία αμοιβή και δεν ήθελε να αυτομολήσει στη Δύση, τα κίνητρά του ήταν η απογοήτευση από το σοβιετικό σύστημα και μια προσωπική μνησικακία εναντίον των ανωτέρων του. «Αυτή η ολοκληρωτική τάξη συνθλίβει τα άτομα και προωθεί τη διαφωνία μεταξύ των ανθρώπων», έγραψε ο Βετρόφ.
Το Μίσος
Πλοκή
Ένας φίλος τους, με το όνομα Αμπντέλ Ιμπάχα, είχε πρόσφατα κακοποιηθεί σε μια συμπλοκή από τους αστυνομικούς και βρίσκεται σε κώμα. Σε εκείνη τη συμπλοκή ο Βινς βρήκε ένα αστυνομικό περίστροφο και χάθηκε εκμεταλλευόμενος την ταραχή. Ορκίζεται πως αν ο φίλος του πεθάνει θα σκοτώσει με αυτό έναν αστυνομικό και όταν ο φίλος του τελικά πεθαίνει αρχίζει να σχεδιάζει την εκδίκησή του.
Βλαντιμίρ Βετρόφ
Βιογραφία
Μεταξύ της άνοιξης του 1981 και των αρχών του 1982, ο Βετρόφ, με το κωδικό όνομα Farewell, έδωσε στο DST σχεδόν 4.000 μυστικά έγγραφα, στα οποία περιλαμβάνονταν η πλήρης επίσημη λίστα 250 αξιωματούχων της Γραμμής Χ που ήταν τοποθετημένοι ως ακόλουθοι σε πρεσβείες σε όλο τον κόσμο, προκαλώντας κατάρρευση της σοβιετικής κατασκοπείας και της προσπάθειας απόκτησης επιστημονικών, βιομηχανικών και τεχνολογικών πληροφοριών από τη Δύση. Μία έκθεση αναφέρει ότι οι πληροφορίες που παρείχε ο Βετρόφ «εξουδετέρωσαν 422 αξιωματικούς της KGB και 54 δυτικούς πράκτορες (σοβιετικοί διπλοί πράκτορες) που εργάζονταν για την KGB και το μπλοκ της ΕΣΣΔ».
Οι πληροφορίες που έλαβε η DST επέτρεψαν στη Γαλλία να απελάσει 47 πράκτορες της KGB από τη Γαλλία στις 5 Απριλίου 1983.
Σύλληψη και εκτέλεση
Τον Φεβρουάριο του 1982, σε μια περίοδο απομάκρυνσης που επιβλήθηκε από τους Γάλλους, οι οποίοι φοβήθηκαν την ανακάλυψή του λόγω υπερβολικών επαφών, μετά από μεγάλη κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών, ο Βετρόφ προσπάθησε να μαχαιρώσει την ερωμένη του κατά τη διάρκεια διαφωνίας στο αυτοκίνητό του. Όταν ένας άντρας χτύπησε το παράθυρο του αυτοκινήτου, ο Βετρόφ πίστεψε ότι είχε ανακαλυφθεί η κατασκοπεία του, οπότε τον μαχαίρωσε και τον σκότωσε. Ο Βετρόφ συνελήφθη, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 12 ετών το φθινόπωρο του 1982.
Το Μίσος
Πλοκή
Το πρωί της επόμενης μέρας οι τρεις επιστρέφουν στο προάστιο του και χωρίζουν για τα ξεχωριστά σπίτια τους, και ο Βινς δίνει το όπλο του στον Ουμπέρτ. Ωστόσο, ο Βινς και ο Σαΐντ συναντούν έναν αστυνομικό με πολιτική περιβολή, τον οποίο ο Βινς είχε προσβάλει νωρίτερα μέσα στην ημέρα, ενώ ήταν με τους φίλους του σε μία τοπική ταράτσα. Ο αστυνομικός αρπάζει και απειλεί τον Βινς, κάνοντας αναφορά στο προηγούμενο περιστατικό στην ταράτσα. Ο Ουμπέρτ σπεύδει προς βοήθειά τους, αλλά ο αστυνομικός που κρατά τον Βινς τον προκαλεί με ένα γεμάτο όπλο που στοχεύει στο κεφάλι του, το οποίο κατά λάθος όπλο πυροδοτείται, σκοτώνοντας τον Βινς αμέσως. Ο Ουμπέρτ και ο αστυνομικός αργά και σκόπιμα στοχεύουν τα όπλα τους ο ένας στον άλλο, και καθώς η ταινία δείχνει τον Σαΐντ να κλείνει τα μάτια του, ένας πυροβολισμός ακούγεται στο soundtrack, με καμία ένδειξη για το ποιος πυροβόλησε ή ποιος μπορεί να έχει πληγεί. Η αντιπαράθεση υπογραμμίζεται από μια ελαφρώς τροποποιημένη φωνή του Ουμπέρτ από την αρχή της ταινίας ("Πρόκειται για μια κοινωνία σε ελεύθερη πτώση..."), υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι, όπως λένε οι γραμμές, jusqu'ici tout va bien (ως εδώ, όλα καλά), δηλαδή όλα φαίνεται να πηγαίνουν σχετικά καλά, μέχρι που ο Βινς σκοτώνεται, και από εκεί και μετά κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί, ένας μικρόκοσμος της καθόδου της γαλλικής κοινωνίας σε άσκοπη βία, μέσω της εχθρότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μισος Μισος Μισος Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Gramercy Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής PolyGram Filmed Entertainment Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ματιέ Κασσοβίτς
Βλαντιμίρ Βετρόφ
Εξάρθρωση του κατασκοπευτικού δικτύου
Οι πληροφορίες που παρείχε ο Βετρόφ επέτρεψαν στις δυτικές χώρες να εκδιώξουν περίπου 150 σοβιετικούς τεχνολογικούς κατασκόπους σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των 47 που αναφέρθηκαν παραπάνω, οι περισσότεροι από τους οποίους προέρχονταν από τη Γραμμή Χ. Αυτό προκάλεσε την κατάρρευση του προγράμματος υποκλοπής τεχνολογικών πληροφοριών των Σοβιετικών σε μια εποχή που ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη. Οι Αμερικανοί άρχισαν μια επιχείρηση εξαπάτησης, τροφοδοτώντας τους Σοβιετικούς με εσφαλμένα ή παραπλανητικά δεδομένα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποβιώσαντες υπό κράτηση Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος
Πετσέττο ντι Βαλέντσα
Το Πετσέττο ντι Βαλέντσα (ιταλικά: Pecetto di Valenza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Πιέτρα Μαράτσι
Η Πιέτρα Μαράτσι (ιταλικά: Pietra Marazzi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Πολύστρατος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία ο Πολύστρατος ήταν ένας όμορφος νέος, φίλος του Ηρακλή. Είναι γνωστός αποκλειστικά από ένα επίγραμμα που ανακαλύφθηκε στη Δύμη της Αχαΐας και αποδίδεται στον Αλκαίο τον Μεσσήνιο. Σύμφωνα με αυτό, ο Πολύστρατος συνόδευσε τον Ηρακλή στην εκστρατεία του εναντίον των Μολιόνων και σκοτώθηκε στη μάχη, όπως και ο αδελφός του Ηρακλή, ο Ιφικλής. Τότε ο Ηρακλής έκοψε τα μαλλιά του στην κορυφή της κεφαλής του ως ένδειξη πένθους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αχαΐας Κατηγορία:Ηρακλής
Ηλεκτροπαραγωγός Σταθμός Δεκέλειας
Ο Ηλεκτροπαραγωγός Σταθμός Δεκέλειας ανήκει στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου. Η παρούσα δυναμικότητα του φτάνει τα 460 MW.
Τα έργα ανέγερσης του ξεκίνησαν το 1950, ενώ η Αρχή ιδρύθηκε το 1952. Πρόκειται, δηλαδή, για τον πρώτο της σταθμό με την πρώτη φάση του να λειτουργεί στις αρχές του 1953. Όταν ολοκληρώθηκε, αποτελείτο από δύο ατμοστρόβιλους των 7 MW και πέντε των 14 MW (σύνολο 84 MW). Οι λέβητες έκαιγαν μαζούτ.
Το 1980, η Αρχή προχώρησε με την ανέγερση έξι νέων ατμοστροβίλων ισχύος 60 MW ο καθένας. Το 1982 και 1983 τέθηκαν σε λειτουργία οι πρώτοι δύο κατασκευής Siemens, το 1989 οι επόμενοι δύο κατασκευής Toshiba με γεννήτριες Alstom, και τέλος το 1992 και 1993 οι τελευταίοι δύο κατασκευής Bharat Heavy Electricals. Και οι έξι λέβητες κατασκευάστηκαν από την Waagner-Biro. Και σ' αυτή την περίπτωση, οι λέβητες καίνε μαζούτ.
Στο μεταξύ, η παλαιά ανάπτυξη σταμάτησε να χρησιμοποιείται, αλλά πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι την κατεδάφισή της. Στον χώρο που καταλάμβαναν οι δεξαμενές της, ανεγέρθηκαν δύο νέες μονάδες παραγωγής, η κάθε μία ισχύος 50 MW και αποτελούμενη από τρεις μηχανές με έμβολα. Οι πρώτες τρεις κατασκευάστηκαν από την Mitsui και λειτούργησαν το 2009, ενώ οι άλλες τρεις από την Wärtsilä και λειτούργησαν το 2010. Και οι έξι ακολουθούν το θερμοδυναμικό κύκλο του Diesel καίοντας μαζούτ, αλλά οι πρώτες τρεις έχουν δίχρονη αρχιτεκτονική και οι άλλες τρεις τετράχρονη.
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας Κατηγορία:Ενέργεια στην Κύπρο
Πομάρο Μονφερράτο
Το Πομάρο Μονφερράτο (ιταλικά: Pomaro Monferrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Ταξιδιωτική λογοτεχνία
Με τον όρο «ταξιδιωτική λογοτεχνία»  χαρακτηρίζουμε συνήθως το πεζογραφικό είδος, στο οποίο οι συγγραφείς αναπλάθουν λιγότερο ή περισσότερο φαντασιακά έναν τόπο που έτυχε να επισκεφτούν κάποια στιγμή στο παρελθόν. Αυτά τα έργα μεταφέρουν τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις των συγγραφέων, αλλά πολλές φορές απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Είναι γραμμένα με ένα ιδιαίτερο ύφος και τεχνική, ενώ έχουν έντονο το προσωπικό και υποκειμενικό στοιχείο, πράγμα που τους δίνει λογοτεχνική αξία και τα κάνει να ξεχωρίζουν.
Η ταξιδιωτική λογοτεχνία γεννήθηκε μέσα από το κλίμα του περιηγητισμού, που επικράτησε στην Ευρώπη από τα τέλη του 18ου αιώνα και μετά. Αποφασιστικό ρόλο σ' αυτή την εξέλιξη έπαιξε το κίνημα του ρομαντισμού, που έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μακρινούς και άγνωστους τόπους και πολιτισμούς, καθώς και την τάση του για περιπέτεια και φυγή. Όλη αυτή η τάση ενισχύθηκε, άλλωστε, και απ' το πνεύμα του κοσμοπολιτισμού, το οποίο επικράτησε από τα μέσα του 19ου αιώνα και μετά σε όλο το δυτικό κόσμο.
Ελλάδα
Σε ό,τι αφορά τη νεοελληνική λογοτεχνία, η ακμή του συγκεκριμένου είδους συνδέεται κυρίως με συγγραφείς που δραστηριοποιούνται στα χρόνια του μεσοπολέμου, οπότε το κλίμα του κοσμοπολιτισμού φτάνει πολύ έντονο και στη χώρα μας. Τα ταξιδιωτικά κείμενα των πρώτων Ελλήνων ταξιδιογράφων παρουσιάζουν αποκλίσεις και διακυμάνσεις. Ενδεικτικά, μπορούμε να αναφέρουμε συγγραφείς όπως το Νίκο Καζαντζάκη, τον Κώστα Ουράνη, τον Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο, τον Πέτρο Χάρη κ.ά. Ειδικά οι δύο πρώτοι έγραψαν πλήθος ταξιδιωτικών κειμένων. Για παράδειγμα, ο Καζαντζάκης εξέδωσε τις ταξιδιωτικές του εντυπώσεις απ' όλα σχεδόν τα μέρη που επισκέφθηκε, με το γενικό τίτλο Ταξιδεύοντας: για την Ισπανία, την Ιταλία και την Αίγυπτο (1927), για την Ισπανία και πάλι στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου (1937), για την Ιαπωνία και την Κίνα (1937), για την Αγγλία (1941)· μετά το θάνατό του κυκλοφόρησαν και οι εντυπώσεις του από τη Ρωσία, την Ιερουσαλήμ, την Κύπρο και την Πελοπόννησο. Από την πλευρά του, ο Ουράνης έγραψε κείμενα όπως το «Sol y sombra» για την Ισπανία και το «Γλαυκοί δρόμοι» για τη Μεσόγειο, τα οποία διακρίνονται για το γλαφυρό τους ύφος και το έντονο κοσμοπολίτικο πνεύμα τους.
Είναι πάντως γεγονός ότι, εκτός του Καζαντζάκη, εκείνοι που συνδέονται με τη συγκεκριμένη πεζογραφική ενασχόληση λόγω του πλούσιου έργου και της μακρόχρονης παρουσίας τους στον χώρο είναι οι Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, Κώστας Ουράνης και Πέτρος Χάρης. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο παρατηρείται επίσης μια έξαρση ταξιδιογραφικής παραγωγής με τις καταθέσεις καταξιωμένων συγγραφέων.
Περιηγητικά βιβλία
Περιηγητικά βιβλία αποτελούν τα κείμενα που έχουν γραφεί από τους περιηγητές, τους ταξιδιώτες  που από τα πανάρχαια χρόνια έφευγαν από το οικείο περιβάλλον τους για να επισκεφθούν άλλους, μακρινούς τόπους ταξιδεύοντας μόνοι ή, με ελάχιστους συνοδούς. Τα περιηγητικά βιβλία περιλαμβάνουν τις περιγραφές των ταξιδιών των περιηγητών καταγεγραμμένες ως σημειώσεις, επιστολές, ημερολόγια, ταξιδιωτικά απομνημονεύματα. Μετά τον αιώνα 13ο μ.Χ., τα περιηγητικά κείμενα συνοδεύονται από  χάρτες.
«Η Ελλάδος Περιήγησις» του Παυσανία (2ος αιώνας μ.Χ.) καθώς και τα «Ιστορικά υπομνήματα» και τα «Γεωγραφικά» του Στράβωνα (1ος αιώνας μ.Χ.) συγκαταλέγονται στα πρώτα σημαντικά περιηγητικά βιβλία με τα οποία διασώθηκαν πολύτιμες ιστορικές, πολιτιστικές, κοινωνιολογικές και ανθρωπολογικές πληροφορίες για την αρχαία εποχή και τον τότε γνωστό κόσμο.
Οι κατοπινοί περιηγητές αξιοποίησαν τις γραπτές πηγές των αρχαίων Ελλήνων περιηγητών και γεωγράφων.
Σύγχρονες μορφές περιηγητικών βιβλίων αποτελούν οι ταξιδιωτικοί οδηγοί και άλλα κείμενα που αποτυπώνουν το πανάρχαιο και διαχρονικό φαινόμενο του περιηγητισμού.
Η Ελληνική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Ωνάση καθώς και η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη κατέχουν σπάνια και πλούσια συλλογή περιηγητικών βιβλίων. Επίσης, το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη στην ιστοσελίδα Travelogues παρουσιάζει, μετά από έρευνα στα περιηγητικά έργα, σημαντικό αριθμό εκδόσεων με εικονογράφηση από τον 15ο έως τις αρχές του 19ου αιώνα, και ενδεικτικά εκδόσεις από τον 19ο και έως τις αρχές του 20ού αιώνα.
Μαρσέλο Τεμπόνε
Ο Μαρτσέλο Τεμπόνε (Marcelo Javier Tempone, γενν. 6 Σεπτεμβρίου 1962, Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός σκακιστής. Του απονεμήθηκε ο σκακιστικός τίτλος του Διεθνούς Μαιτρ το 1980. Την υψηλότερη βαθμολογία ΕΛΟ του πέτυχε τον Ιανουάριο του 1991 με 2460 βαθμούς.
Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής
Ο Μ. Τεμπόνε συμμετείχε επανειλημμένα στο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής. Παρακάτω παρουσιάζονται ορισμένα από τα καλύτερα αποτελέσματά του:
Αποτελέσματα Παναμερικανικών Ομαδικών Σκακιστικών Πρωταθλημάτων
Ο Μ. Τεμπόνε εκπροσώπησε την Αργεντινή σε δύο Παναμερικανικά Ομαδικά Σκακιστικά Πρωταθλήματα. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικότερα στον παρακάτω πίνακα: Ο Μ. Τεμπόνε έχει αποσπάσει πλήθος βραβείων από τις συμμετοχές του στις παραπάνω διοργανώσεις. Πιο συγκεκριμένα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Panzer IV
thumb|right|350px| Το Panzerkampfwagen IV (Pz.Kpfw. IV) γνωστό ως Panzer IV ήταν ένα μέσο τάνκ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αρχικά είχε δημιουργηθεί για την υποστήριξη του πεζικού. Το άρμα αυτό αποτέλεσε την βάση γι' άλλα τεθωρακισμένα (Strumgeschuz IV,Brummbar, Jagdpanzer IV, Wirbelwind). Ανθεκτικό και αξιόπιστο συμμετείχε σε όλα τα θέατρα των επιχειρήσεων. Είναι επίσης το μόνο ναζιστικό άρμα μάχης που παρέμεινε στην παραγωγή σε όλη τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, με παραγωγή περίπου 9.000 κομματιών. Αποτέλεσε πρότυπο για την παραγωγή άλλων αρμάτων. Κατά τούς τελευταίους μήνες του πολέμου η παραγωγή του απλοποιήθηκε (συγκεκριμένα,το σύστημα οπισθοδρόμησης) λόγω της ανάγκης της Wermacht για ταχεία αντικατάσταση των απωλειών. Μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τα περισσότερα επιταγμένα κομμάτια χρησιμοποιήθηκαν από άλλες χώρες. Το panzer IV ήταν πνευματικό τέκνο του Γερμανού στρατηγού Χάιντς Γκουντέριαν. Ο κύριος οπλισμός του panzer IV ήταν το βραχύκαννο πυροβόλο των 7.5cm. Η πρώτη ονομασία του ήταν Begleitwagen (που σημαίνει όχημα συνοδείας) γιατί η Γερμανία δεσμεύονταν, θεωρητικά, από την Συνθήκη των Βερσαλλιών. Έγινε ένας διαγωνισμός για το αν υλοποιήσει τα σχέδια η MAN ή η Krupp η ή Rheimmental. Τελικά επιλέχθηκε η Krupp. Το πλήρωμα του πρωτότυπου απαιτούσε 5 άτομα. Ο κινητήρας ήταν τοποθετημένος στο πίσω μέρος του κύτους. Η παραγωγή άρχισε το 1936 στο εργοστάσιο της Krupp στο Μαγδεβούργο με την ονομασία Vs.Kfz.622.
Κατηγορία:Άρματα μάχης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γερμανικά άρματα μάχης
Κονίαμα
Είδη κονιαμάτων
Τα κονιάματα χωρίζονται σε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά Κατηγορία:Μίγματα Κατηγορία:Τοιχοποιία
Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της Σλοβενίας
Η Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη (σλοβενικά: Narodna in univerzitetna knjižnica, NUK), που ιδρύθηκε το 1774, είναι ένα από τα σημαντικότερα εθνικά εκπαιδευτικά και πολιτιστικά ιδρύματα της Σλοβενίας. Βρίσκεται στο κέντρο της Λιουμπλιάνα, ανάμεσα στην οδό Άουεσπεργκ (Τουργιάσκα Ουλίτσα), την οδό Γκέντρι (Γκοσπόσκα Ουλίτσα) και την οδό Βέγκα (Βεγκόβα Ουλίτσα), σε ένα κτίριο που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Γιόζε Πλέτσνικ κατά τα έτη 1930-1931 και κατασκευάστηκε μεταξύ 1936-1941. Το κτίριο θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Πλέτσνικ. Σύμφωνα με τον Νόμο περί Υποχρεωτικών Αντιγράφων των Εκδόσεων, οι εκδότες υποχρεούνται να υποβάλλουν αντίγραφο κάθε βιβλίου που δημοσιεύουν στην Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη.
Ιστορικά στοιχεία
Γύρω στο 1774, μετά τη διάλυση των Ιησουιτών, η βιβλιοθήκη τους μεταφέρθηκε στη λεγόμενη Λυκειακή Βιβλιοθήκη του Λάιμπαχ και σε αρκετές βιβλιοθήκες μοναστηριών. Η Λυκειακή Βιβλιοθήκη του Λάιμπαχ ιδρύθηκε με διάταγμα της Αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων. Η υποβολή των νόμιμων αντιγράφων βιβλίων στη Λυκειακή Βιβλιοθήκη έγινε υποχρεωτική με ένα διάταγμα που δημοσιεύθηκε από την αυτοκρατορική κυβέρνηση το 1807, το οποίο αφορούσε αρχικά μόνο την περιοχή Καρνιόλα. Το 1919, η Λυκειακή Βιβλιοθήκη ονομάστηκε Κρατική Βιβλιοθήκη Αναφοράς και άρχισε να συλλέγει νόμιμα αντίγραφα βιβλίων από ολόκληρη τη Σλοβενία της εποχής. Την ίδια χρονιά, ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα (το πρώτο σλοβενικό πανεπιστήμιο) και η βιβλιοθήκη χρησιμοποιήθηκε για την εξυπηρέτηση των αναγκών του. Το 1921, άρχισε να αποκτά νόμιμα αντίγραφα βιβλίων από ολόκληρη τη Γιουγκοσλαβία. Ονομάστηκε Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη το 1938.
Από το 1987 έχει προγραμματιστεί η κατασκευή νέου κτιρίου της Εθνικής και Πανεπιστημιακής Βιβλιοθήκης, με την ονομασία «NUK II».
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Σλοβενία
Βασίλης Μπασδέκης
μικρογραφία|Μπασδέκης Βασίλης - Ολυμπιακός|385x385εσ αριστερά|μικρογραφία|384x384εσ|Μπασδέκης Βασίλης - Ολυμπιακός Ο Βασίλης Μπασδέκης (Αθήνα, 7 Αυγούστου 1988) είναι Έλληνας αθλητής του στίβου στο αγώνισμα του δεκάθλου, καθηγητής φυσικής αγωγής και αθλητισμού, με ειδίκευση προπονητή στίβου και προπονητή καλαθοσφαίρισης, καθώς και επιχειρηματίας. Ως αθλητής είναι μέλος του συλλόγου Ολυμπιακού.
Έχει αναδειχθεί 3ος Πανελληνιονίκης στο 28ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών, που διοργανώθηκε στις 8 και 9 Φεβρουαρίου 2014 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο έπταθλο και 2ος καλύτερος Έλληνας για το 2014 στα σύνθετα αγωνίσματα στον κλειστό στίβο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου
Άλμπερτ Βίκτορ Αλεξάντερ
Ο Άλμπερτ Βίκτορ Αλεξάντερ, 1ος κόμης Αλεξάντερ του Χίλσμπορω (Albert Victor Alexander, 1st Earl Alexander of Hillsborough, 1 Μαΐου 1885 – 11 Ιανουαρίου 1965) ήταν Βρετανός πολιτικός του Εργατικού Κόμματος. Μετά από τρεις θητείες ως Πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου (αξίωμα αντίστοιχο του Υπουργού Πολεμικού Ναυτικού, που καταργήθηκε το 1964), συμπεριλαμβανομένων των ετών του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, έγινε μεταπολεμικώς Υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση του Κλέμεντ Άττλη, από τις 20 Δεκεμβρίου 1946 έως τις 28 Φεβρουαρίου 1950. Επίσης είχε διατελέσει βουλευτής επί αρκετές θητείες, τα έτη 1922-1931 και 1935-1950.
Ο Ά.Β. Αλεξάντερ γεννήθηκε στο Γουέστον-σούπερ-Μάρε και ήταν ένα από τα τέσσερα τέκνα του Άλμπερτ Αλεξάντερ, σιδηρουργού και μετέπειτα μηχανικού, και της Ελίζα Τζέιν Θάτσερ (Eliza Jane Thatcher), κόρη αστυνομικού. Ο Α.Β. (όπως ήταν γνωστός από νεαρή ηλικία) έχασε σε ηλικία 15 μηνών τον πατέρα του, οπότε η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στο κοντινό Μπρίστολ. Η μητέρα του εργαζόταν ως ράφτρια προκειμένου να αναθρέψει τα παιδιά της.
Ο Α.Β. άρχισε να εργάζεται από 13 ετών, αρχικώς σε έναν δερματέμπορο και μετά ως υπάλληλος στην τοπική διοίκηση σχολείων. Υπηρέτησε επί δύο έτη στον στρατό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, προαχθείς σε λοχαγό τον Νοέμβριο του 1918. Κατόπιν ανέπτυξε μεγάλη συνεταιριστική δράση, που του απέφερε την εκλογή του ως μέλους της Βουλής των Κοινοτήτων το 1922.
Στη δεύτερη κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος ο Αλεξάντερ έγινε Πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου από τις 7 Ιουνίου 1929, με τη θητεία του να λήγει το 1931. Στην πολεμική Κυβέρνηση Συνασπισμού του Ουίνστον Τσώρτσιλ ο Α.Β. ήταν και πάλι Πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου, διαδεχόμενος στη θέση αυτή τον ίδιο τον Τσώρτσιλ, από τις 11 Μαΐου 1940 έως τις 25 Μαΐου 1945, δηλαδή ουσιαστικά σε όλη την εμπόλεμη περίοδο, οπότε και διακρίθηκε ως πολιτικός «εγκέφαλος» στην περιοχή ευθύνης του.
Προσωπική ζωή
Ο Άλμπερτ Βίκτορ Αλεξάντερ νυμφεύθηκε στις 6 Ιουνίου 1908 τη δασκάλα Έστερ Έλεν Τσαπλ (Esther Ellen Chapple). Απέκτησαν μία κόρη, την Μπέατριξ, το 1909, και έναν γιο, τον Ρόναλντ, το 1911, ο Ρόναλντ όμως απεβίωσε το 1912. Εξαιτίας του γάμου του ο Αλεξάντερ άλλαξε το θρησκευτικό δόγμα του από Αγγλικανός στους Βαπτιστές.
Ο Αλεξάντερ έπαιζε καλό ποδόσφαιρο ως νεαρός και μέχρι την ημέρα του θανάτου του ήταν αντιπρόεδρος του ποδοσφαιρικού συλλόγου Τσέλσι ΦΚ. Απεβίωσε στο Λονδίνο σε ηλικία 79 ετών, δύο μόλις εβδομάδες πριν από τον θάνατο του Τσώρτσιλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλεξαντερ, Αλμπερτ Βικτορ
Πασαλίκι του Βερατίου
Το πασαλίκι του Βερατίου ήταν αυτόνομο έδαφος εντός της επικράτειας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που δημιουργήθηκε στην περιοχή της μετέπειτα κεντρικής Αλβανίας από τον Αχμέτ Κουρτ Πασά το 1774 και καταλύθηκε όταν ο εν συνεχεία σύμμαχος του Αχμέτ, Ιμπραήμ Πασάς του Βερατίου νικήθηκε από τον Αλή Πασά το 1809, ενσωματώνοντας έτσι το πασαλίκι του Βερατίου στο πασαλίκι των Ιωαννίνων.
Δημιουργία και διακυβέρνηση του Αχμέτ Πασά
Το πασαλίκι του Βερατίου δημιουργήθηκε έπειτα από τη συνωμοσία του Αχμέτ Κουρτ Πασά με την Υψηλή Πύλη εναντίον του Μεχμέτ Πασά Μπουσάτι το 1774. Για να το εξυπηρετήσει, ο σουλτάνος ​​του έδωσε εδάφη στη μετέπειτα κεντρική Αλβανία. Κατάφερε να επεκτείνει το πασαλίκι του μέχρι το θάνατό του το 1787, ενσωματώνοντας εδάφη της μετέπειτα κεντρικής Αλβανίας, τα οποία συνόρευαν στα βόρεια με το πασαλίκι της Σκόδρας και προς τα νότια με το πασαλίκι των Ιωαννίνων. Ο Αχμέτ Κουρτ Πασάς ήταν παππούς του Αλή Πασά και πατέρας της μητέρας του Αλή, Χάμκως.
Κατάκτηση από τον Αλή Πασά
thumb|Η διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1795 Μετά το θάνατο του Αχμέτ Κουρτ Πασά, το έδαφος του πασαλικίου κυβερνήθηκε από έναν στενό σύμμαχό του, τον Ιμπραήμ Πασά του Βερατίου. Έπειτα, ο Αλή Πασάς ξεκίνησε πόλεμο με το πασαλίκι του Βερατίου. Μετά από κάποιες άκαρπες διαπραγματεύσεις, ο Ιμπραήμ Πασάς έστειλε εκστρατευτικό σώμα υπό τη διοίκηση του αδελφού του Σεφίρ, μπέη της Αυλώνας. Αντιμέτωπος με αυτή την κατάσταση, ο Αλή κάλεσε τους αρματολούς της Θεσσαλίας και αφού κάηκαν χωριά, ληστεύθηκαν και κρεμάστηκαν χωρικοί και μεταφέρθηκαν κοπάδια και από τις δύο πλευρές, επήλθε ειρήνη. Ο Ιμπραήμ έδωσε την κόρη του σε γάμο με τον Μουχτάρ, τον μεγαλύτερο γιο του Αλή, και το διαφιλονικούμενο έδαφος ως προίκα. Δεδομένου ότι ο Σεφίρ Μπέης είχε παρουσιάσει ικανότητες που θα μπορούσαν να αποδειχτούν εντυπωσιακές στη συνέχεια, ο Αλή έβαλε γιατρό να τον δηλητηριάσει. Ο Αλή Πασάς εξέφρασε την επιθυμία να κυριαρχήσει επί του πασά του Βερατίου, να γίνει βεζίρης της Ηπείρου, να αγωνιστεί με τον σουλτάνο και να πάει στην Κωνσταντινούπολη. Το 1808, ο Αλή Πασάς νίκησε τον Ιμπραήμ Πασά, ενσωματώνοντας την επικράτειά του στο πασαλίκι των Ιωαννίνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκοκρατία Κατηγορία:Οθωμανική Αλβανία
Ποντεκουρόνε
Το Ποντεκουρόνε (ιταλικά: Pontecurone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Μαργαρίτα της Σαξονίας (1469-1528)
H Μαργαρίτα, γερμ. Margaret von Sachsen von Wettin (4 Αυγούστου 1469 - 7 Δεκεμβρίου 1528) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του εκλέκτορα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1487 τον Ερρίκο Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Πόπλιος Κουινκτίλιος Βάρος
Ο Πόπλιος Κουνκτίλιος Βάρος, λατιν.: Publius Quinctilius Varus, (Κρεμόνα, 46 π.Χ. - Τευτοβούργιος δρυμός, 9 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός υπό τον πρώτο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αύγουστο. Ο Βάρος έμεινε γνωστός, από το ότι έχασε τρεις ρωμαϊκές λεγεώνες, όταν έπεσε σε ενέδρα από γερμανικές φυλές με επικεφαλής τους τον Αρμίνιο στη μάχη του Τευτοβούργιου δρυμού, οπότε αυτοκτόνησε.