cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
KIC 8462852
Ένα σύννεφο από αποσυντεθειμένους κομήτες
μικρογραφία|Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός σμήνους από θραύσματα κομητών σε τροχιά γύρω από ένα άστρο Μία προτεινόμενη εξήγηση για την μείωση του φωτός είναι ότι οφείλεται σε ένα σύννεφο αποσυντεθειμένων κομητών σε ελλειπτική τροχιά γύρω από το άστρο. Αυτό το σενάριο υποθέτει ότι το πλανητικό σύστημα του KIC 8462852 είναι παρόμοιο με το νέφος του Όορτ και ότι η βαρύτητα από ένα κοντινό άστρο οδήγησε κομήτες από το νέφος αυτό να πλησιάσουν προς το σύστημα, εμποδίζοντας έτσι το φως από το KIC 8462852. Στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτή την υπόθεση περιλαμβάνουν έναν M-τύπου ερυθρό νάνο, εντός 132 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από το KIC 8462852. Ωστόσο, η ιδέα ότι κομήτες από ένα τέτοιο νέφος θα μπορούσαν να υπάρχουν σε αρκετά υψηλά νούμερα ώστε να εμποδίσουν το 22% της παρατηρούμενης φωτεινότητας του αστέρα, έχει αμφισβητηθεί.
Περαιτέρω παρατηρήσεις για αναζήτηση πιο απομακρυσμένης παγωμένης σκόνης σε μια ζώνη αστεροειδών παρόμοια με αυτή του Ήλιου, δείχνουν ότι η υπόθεση μιας μακρινής "καταστροφικής" πλανητικής αναστάτωσης είναι απίθανη. Η πιθανότητα μια διαταραγμένη ζώνη αστεροειδών να 'στέλνει' κομήτες στο εσωτερικό του συστήματος μένει ακόμα να προσδιοριστεί.
Μια τεχνητή υπερκατασκευή
αριστερά|μικρογραφία|Καλλιτεχνική απεικόνιση μιας σφαίρας Ντάισον Οι αστρονόμοι έχουν υποθέσει ότι τα αντικείμενα που επισκιάζουν το KIC 8462852 θα μπορούσαν να είναι κομμάτια μιας υπερκατασκευής από έναν εξωγήινο πολιτισμό, όπως μία σφαίρα Ντάισον,    δηλαδή μια υποθετική δομή που ένας προηγμένος πολιτισμός θα μπορούσε να χτίσει γύρω από ένα άστρο ώστε να υποκλέψει ορισμένο από το φως του για τις ενεργειακές του ανάγκες. Σύμφωνα με τον Steinn Sigurðsson, η υπόθεση μιας τέτοιας υπερκατασκευής είναι απίθανη, απορριπτέα λόγω του ξυραφιού του Όκαμ, και επιπλέον δεν εξηγεί επαρκώς την εξασθένηση. Ωστόσο, υποστηρίζει ότι παραμένει ένα έγκυρο θέμα για επιστημονική έρευνα, καθώς αποτελεί μια δυνητικά διαψεύσιμη υπόθεση. Λόγω εκτεταμένης κάλυψης από τα μέσα ενημέρωσης αυτού του θέματος, το KIC 8462852 έχει συγκριθεί από τον Στιβ Χάουελ με το KIC 4150611, ένα άλλο άστρο με μια περίεργη καμπύλη φωτός (το οποίο αποδείχθηκε, μετά από χρόνια έρευνας, ότι αποτελεί μέρος ενός συστήματος πέντε άστρων). Η πιθανότητα εξωγήινη νοημοσύνη να είναι η αιτία της εξασθένισης του φωτός είναι πολύ χαμηλή. Ωστόσο, ο αστέρας παραμένει ένας βασικός στόχος του SETI, επειδή οι φυσικές υποθέσεις δεν μπορούν ακόμη να εξηγήσουν πλήρως το φαινόμενο της εξασθένισης.
'Κατανάλωση' ενός πλανήτη
Τον Δεκέμβριο του 2016, μια ομάδα ερευνητών πρότεινε ότι ο KIC 8462852 'κατάπιε' έναν πλανήτη, προκαλώντας μια προσωρινή και απαρατήρητη αύξηση της φωτεινότητας λόγω της απελευθέρωσης βαρυτικής ενέργειας. Πλανητικά συντρίμμια που παραμένουν ακόμη σε τροχιά γύρω από το άστρο θα μπορούσαν έπειτα να εξηγήσουν τις παρατηρούμενες πτώσεις της φωτεινότητάς του.
Μεγάλος πλανήτης με δακτύλιο που ακολουθείται από Τρωικά σμήνη
Έχει προταθεί ένα μεγάλος πλανήτης με δακτυλίους που ακολουθείται από ένα σμήνος Τρωικών αστεροειδών  στο L5 σημείο Λαγκράνζ του, και εκτιμάται μια τροχιά που προβλέπει ένα ακόμη συμβάν στις αρχές του 2021,αλλά και μία ακόμα διέλευση του υποτιθέμενου πλανήτη το 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου F Κατηγορία:Κύκνος (αστερισμός) Κατηγορία:Αντικείμενα 2MASS
DUR
Η DUR ήταν η πρώτη από τις μεγάλες βιομηχανίες ένδυσης στην Ελλάδα που διαφοροποιήθηκε με τη δημιουργία δικού της επώνυμου προϊόντος (brand name) στις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
MV Agusta
Η MV Agusta (πλήρες όνομα: MV AGUSTA Motor S.p.A.· αρχική ονομασία: Meccanica Verghera Agusta) είναι ιταλική εταιρεία κατασκευής μοτοσικλετών υψηλής ποιότητας, η οποία ιδρύθηκε, ως παράρτημα της εταιρείας αεροσκαφών Agusta, από τον κόμη Ντομένικο Αγκούστα στις 19 Ιανουαρίου 1945 στην Κάσκινα Κόστα της Λομβαρδίας, κοντά στο Μιλάνο. Η έδρα της και οι σύγχρονες κύριες εγκαταστάσεις παραγωγής βρίσκονται στο Βαρέζε της Λομβαρδίας, στις όχθες της ομώνυμης λίμνης.
Η εταιρεία είναι επίσης γνωστή για τις συμμετοχές της σε πρωταθλήματα μοτοσυκλετισμού. Ο Τζάκομο Αγκοστίνι, ο οποίος έχει αγωνιστεί για την ομάδα, έχει κατακτήσει δεκαπέντε παγκόσμια πρωταθλήματα.
Παραπομπές
MV Agusta
Κάμερον (Δυτική Βιρτζίνια)
Το Κάμερον (αγγλικά: Cameron) είναι αμερικανική πόλη στην Κομητεία του Μάρσαλ, στη Δυτική Βιρτζίνια.
<mapframe zoom=11 latitude =39.826667 longitude =-80.566111 align=left width=200 height=200 text="Διαδραστικός χάρτης του Κάμερον."> { "type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q515200", "properties": { "fill": "#D9FFB2", "stroke": "#004000" } }
Κατά την απογραφή του 2010, αριθμούσε 946 κατοίκους. Ο δήμος εκτείνεται επί έκτασης της τάξεως των 2,25 χμ².
Η πόλη ιδρύθηκε το 1846 από τον Ντέιβιντ ΜακΚόναχι, ο οποίος και της έδωσε την ονομασία Κάμερον, προς τιμήν του φίλου του, Σάμιουελ Κάμερον, μέλους της Baltimore & Ohio Railroad.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Δυτικής Βιρτζίνια
Δημοτικές εκλογές Κύπρου 2001
Οι Δημοτικές εκλογές Κύπρου 2001 ήταν οι τέταρτες Δημοτικές εκλογές της Κύπρου. Διεξήχθησαν στις 16 Δεκεμβρίου 2001 για την εκλογή δημάρχων και δημοτικών συμβουλίων των Δήμων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι εκλογές διεξήχθησαν με βάση τον περί Δήμων Νόμο αρ. 111 του 1985.
Εκλογικό σύστημα
Κάθε ψηφοφόρος είχε το δικαίωμα να ψηφίσει δήμαρχο και δημοτικούς συμβούλους σε ξεχωριστές ψηφοφορίες. Η ψηφοφορία για την εκλογή δημάρχων έγινε με το σύστημα της απλής πλειοψηφίας (όποιος υποψήφιος συγκέντρωνε τους περισσότερους ψήφους εκλεγόταν δήμαρχος). Η ψηφοφορία για την εκλογή δημοτικών συμβούλων έγινε με το σύστημα της απλής αναλογικής. Για κάθε δήμο εκλεγόταν αριθμός δημοτικών συμβούλων σε αναλογία με τον πληθυσμό του. Κάθε ψηφοφόρος επέλεγε είτε ένα κομματικό συνδυασμό είτε έναν ανεξάρτητο υποψήφιο. Αν επέλεγε κομματικό συνδυασμό, μπορούσε να ψηφίσει επιπρόσθετα δημοτικούς συμβούλους του συνδυασμού αυτού. Για κάθε δήμο οι σταυροί προτίμησης που εδικαιούτο κάθε ψηφοφόρος ήταν διαφορετικός:
Τις 33 θέσεις δημάρχων διεκδίκησαν 82 υποψήφιοι. Τις 386 θέσεις των δημοτικών συμβούλων διεκδίκησαν 1686 υποψήφιοι. Το σύνολο των ψηφοφόρων και στους 33 δήμους ήταν 354159. Συνολικά ψήφισαν 290923 για δημάρχους και 307326 για δημοτικούς συμβούλους. Οι εκτοπισμένοι ψηφοφόροι ψήφισαν στους δήμους που είχαν τη διαμονή τους ενώ είχαν δικαίωμα να ψηφίσουν και για το δήμο καταγωγής τους σε περίπτωση που η νέα διαμονή τους βρίσκεται σε άλλο δήμο. Στις εκλογές του 2001 αυτό ίσχυσε για τους εκτοπισμένους των κατεχομένων δήμων αλλά και του Δήμου Λευκωσίας, του Δήμου Αγίου Δομετίου και του Δήμου Δερύνειας, των οποίων μέρος είναι κατεχόμενο.
Η ψηφοφορία ήταν υποχρεωτική.
Δήμαρχος
Στον Δήμο Λευκωσίας υποψήφιοι ήταν ο Μιχαλάκης Ζαμπέλας, ο Κύπρος Χρυσοστομίδης και ο Σταύρος Γρηγοριάδης. Δήμαρχος εξελέγη ο Μιχαλάκης Ζαμπέλας.
Στον Δήμο Αγίου Δομετίου υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Χατζηλοΐζου, o Ανδρέας Καττής, o Μιχαλάκης Κωνσταντινίδης και ο Χάρης Αργυρού. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Κλεάνθους.
Στον Δήμο Αγλαντζιάς υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Πέτρου και ο Χριστάκης Καραγιώργης. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Πέτρου.
Στον Δήμο Έγκωμης υποψήφιοι ήταν ο Νίκος Παυλίδης, ο Αιμίλιος Μίτσιγγας και ο Ιωάννης Καλλής. Δήμαρχος εξελέγη ο Νίκος Παυλίδης.
Στον Δήμο Ιδαλίου υποψήφιοι ήταν ο Νικόλαος Νικολάου, ο Ανδρέας Βασιλείου και ο Θεοφάνης Λαγός. Δήμαρχος εξελέγη ο Νικόλαος Νικολάου.
Στον Δήμο Κυθρέας υποψήφιοι ήταν ο Μιχαλάκης Σάββα και ο Κυριάκος Έλληνας. Δήμαρχος εξελέγη ο Μιχαλάκης Σάββα.
Στον Δήμο Λακατάμιας υποψήφιοι ήταν ο Χριστάκης Βιολάρης και ο Νίκος Σπανός. Δήμαρχος εξελέγη ο Χριστάκης Βιολάρης.
Στον Δήμο Λατσιών υποψήφιοι ήταν ο Κωστής Ευσταθίου, ο Ανδρέας Γρηγορίου και ο Σταύρος Βασιλείου. Δήμαρχος εξελέγη ο Χριστάκης Χριστοφίδης.
Στον Δήμο Στροβόλου υποψήφιοι ήταν ο Σάββας Ηλιοφώτου και ο Αντρέας Μαϊμάρης. Δήμαρχος εξελέγη ο Σάββας Ηλιοφώτου.
Στον Δήμο Λεμεσού υποψήφιοι ήταν ο Δημήτρης Κοντίδης, o Γεώργιος Μικελλίδης, o Ευθύμιος Ευθυμίου και ο Ιωάννης Χατζησταύρου. Δήμαρχος εξελέγη ο Αντώνης Χατζηπαύλου.
Στον Δήμο Αγίου Αθανασίου υποψήφιοι ήταν ο Κυριάκος Χατζηττοφής και ο Νίκος Παπαγρηγορίου. Δήμαρχος εξελέγη ο Κυριάκος Χατζηττοφής.
Στον Δήμο Γερμασόγειας υποψήφιοι ήταν ο Πανίκος Λουρουτζιάτης και ο Γεώργιος Τσάνος. Δήμαρχος εξελέγη ο Πανίκος Λουρουτζιάτης.
Στον Δήμο Κάτω Πολεμιδιών υποψήφιοι ήταν ο Γιώργος Γεωργίου και ο Ανδρέας Καρλεττίδης. Δήμαρχος εξελέγη ο Γιώργος Γεωργίου.
Στον Δήμο Μέσα Γειτονιάς υποψήφιοι ήταν ο Χρίστος Μέσης και ο Στέλιος Μαρκίδης. Δήμαρχος εξελέγη ο Χρίστος Μέσης.
Στον Δήμο Αμμοχώστου υποψήφιοι ήταν ο Κυριάκος Καζαμίας και η Σοφία Ιωάννου Φοιτίδου. Δήμαρχος εξελέγη ο Κυριάκος Καζαμίας.
Στον Δήμο Αγίας Νάπας υποψήφιοι ήταν η Βαρβάρα Νικολάου Περικλέους και ο Αντώνιος Τσόκκος. Δήμαρχος εξελέγη η Βαρβάρα Νικολάου Περικλέους.
Στον Δήμο Ακανθού υποψήφιοι ήταν ο Κυριάκος Χατζησάββας και ο Σάββας Σαββίδης. Δήμαρχος εξελέγη ο Κυριάκος Χατζησάββας.
Στον Δήμο Δερύνειας υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Σωτηρίου-Σιαπανής και ο Ανδρέας Ζαχαρία. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Σωτηρίου-Σιαπανής.
Στον Δήμο Λευκονοίκου εκλέχθηκε δήμαρχος ο Μιχάλης Πήλικου άνευ ανθυποψηφίου.
Δημοτικό Συμβούλιο
Δεν διεξήχθησαν εκλογές καθώς υπήρχαν μόνο 8 υποψήφιοι, όσες και οι θέσεις.
Δήμαρχος
Στον Δήμο Λύσης δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Ττοφιά.
Στον Δήμο Παραλιμνίου υποψήφιοι ήταν ο Νίκος Βλίττη και ο Γιαννάκης Γιαννάκη. Δήμαρχος εξελέγη ο Νίκος Βλίττη.
Στον Δήμο Λάρνακας υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Μωυσέως, ο Νίκος Θεμιστοκλέους και ο Βασίλειος Ζαννέττος. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Μωυσέως.
Στον Δήμο Αθηένου υποψήφιοι ήταν ο Γαβριήλ Καζάζης, ο Παναγιώτης Λύτρας, o Χρίστος Ιωσηφίδης και ο Σταύρος Μεστάνας. Δήμαρχος εξελέγη ο Παναγιώτης Κουμή.
Στον Δήμο Αραδίππου υποψήφιος ήταν ο Χριστάκης Λιπέρης, ο Δημήτριος Παγώνης και ο Ανδρέας Ξιούρουππας. Δήμαρχος εξελέγη ο Χριστάκης Λιπέρης.
Στον Δήμο Πάνω Λευκάρων υποψήφιος ήταν ο Σοφοκλής Σοφοκλέους και ο Χριστάκης Κωνσταντίνου. Δήμαρχος εξελέγη ο Χριστάκης Λιπέρης.
Στον Δήμο Πάφου εκλέχθηκε δήμαρχος ο Φειδίας Σαρίκας άνευ ανθυποψηφίου.
Στον Δήμο Γεροσκήπου υποψήφιοι ήταν ο Τάσος Κούζουπου, ο Ανδρέας Λεωνίδου και ο Παναγιώτης Σεκκέ. Δήμαρχος εξελέγη ο Τάσος Κούζουπου.
Στον Δήμο Πέγειας υποψήφιοι ήταν ο Δημήτρης Καππετζής, ο Γεώργιος Αράπης και ο Ισίδωρος Παναγιωτόπουλος. Δήμαρχος εξελέγη ο Δημήτρης Καππετζής.
Στον Δήμο Πόλης Χρυσοχούς υποψήφιοι ήταν ο Αγαθάγγελος Γεωργίου, ο Μιχάλης Στυλιανού (Κόρακας), ο Γεώργιος Κυπριανίδης και ο Ηλίας Μίτσιγγας. Δήμαρχος εξελέγη ο Αγαθάγγελος Γεωργίου.
Στον Δήμο Κερύνειας υποψήφιοι ήταν ο Κωνσταντίνος Ωρολογάς και ο Πέτρος Βράχας. Δήμαρχος εξελέγη ο Κωνσταντίνος Ωρολογάς.
Στον Δήμο Λαπήθου υποψήφιοι ήταν ο Μυριανθέας Ελευθερίου και ο Νίκος Ευαγγέλου. Δήμαρχος εξελέγη ο Μυριανθέας Ελευθερίου.
Πηγές
Κατηγορία:Δημοτικές εκλογές Κύπρου
C9H10O
Ο μοριακός τύπος C9H10O, με μοριακή μάζα 134,17 amu (ακριβέστερη μοριακή μάζα 134,1751 amu), μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς οξυγονούχες οργανικές ενώσεις με βαθμό ακορεστότητας 5, και πιο συγκεκριμένα (μεταξύ άλλων και) στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
Νησομυΐδες
Περιγραφή
Οι νησομυΐδες είναι μικρού έως μέσου μεγέθους τρωκτικά, με τα μεγαλύτερα είδη να έχουν το μέγεθος ενός αρουραίου. Μορφολογικώς μοιάζουν με ποντίκια, αρουραίους ή και χάμστερ, αναλόγως του είδους και της υποοικογένειας. Οι διατροφικές τους προτιμήσεις ποικίλλουν, από αρκετά αυστηρή φυτοφαγία μέχρι σχεδόν αποκλειστική εντομοφαγία. Ο τρόπος ζωής τους επίσης διαφέρει σημαντικά από τη μία υποοικογένεια στην άλλη, με κάποια είδη να σκαρφαλώνουν σε δέντρα, ενώ άλλα να σκάβουν λαγούμια στο έδαφος και να ζουν στο εσωτερικό τους. Γεννούν μέχρι τέσσερα μικρά, μετά από κύηση περίπου ενάμισυ μήνα.
Ταξινομική
Πολλά από τα ζώα αυτά θεωρούνταν κάποτε ενταγμένα σε άλλες ομάδες της υπεροικογένειας του ποντικού, αλλά αυτός ο αφρικανικός κλάδος έχει προταθεί και επιβεβαιωθεί ως ξεχωριστός με γενετικές μοριακές μελέτες. Αλλά όλα τα μέλη των  νησομυϊδών συνεχίζουν να τοποθετούνται από κάποιους επιστήμονες στην οικογένεια του πραγματικού ποντικού, τις μυΐδες (Muridae), όπως και άλλα μέλη των μυοειδών.
Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη
Πρώτη Κυκλοφορία
Πρώτη φορά ηχογραφήθηκε το 1955 και κυκλοφόρησε σε δισκάκι βινυλίου 45 στροφών, από την Ελληνική δισκογραφική εταιρεία ‘His Master’s Voice’.
Στην πρώτη αυτή εκτέλεση, η ερμηνεία ήταν της Ελληνίδας τραγουδίστριας Καίτης Ντένις.
Οι Στίχοι
Στη δισκογραφία, ως επί το πλείστον, αναφέρεται ως στιχουργός ο Γιάννης Φερμάνογλου. Αλλού αναφέρονται ως στιχουργοί, μαζί, η Δανάη Στρατηγοπούλου και ο Γιάννης Φερμάνογλου. Στην πραγματικότητα όμως οι στίχοι είναι της Δανάης Στρατηγοπούλου. Σύμφωνα με δημόσια δήλωσή της, στην εκπομπή ‘Ιχνηλάτες’ της ΕΡΤ το 2003 (συγκεκριμένα στο 36:55’ του σχετικού βίντεο), η Στρατηγοπούλου δώρισε τους στίχους στον Φερμάνογλου, ο οποίος ήταν δημοσιογράφος και της έκανε μικρές εξυπηρετήσεις στην εφημερίδα που εργαζόταν, με αντάλλαγμα τα τραγούδια της. Το συγκεκριμένο, ήταν το 31ο τραγούδι που είχε δώσει στον Φερμάνογλου η λογοτέχνης.
Η Στρατηγοπούλου εισάγει στο τραγούδι τη δίστιχη στροφή:
που έχει 'αντιγράψει', όπως η ίδια λέει στην τηλεοπτική συνέντευξή της στην ΕΡΤ, από το ποίημα ‘Οι Μοιραίοι’ του Κώστα Βάρναλη, ο οποίος υπήρξε φίλος του πατέρα της.
Μεταφράσεις
Το τραγούδι έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και ενδεικτικά:
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά_τραγούδια Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Τραγούδια του 1955 Κατηγορία:Singles_του_1955 Κατηγορία:Singles_(ντεμπούτο)
Μπίτομ
Το Μπίτομ (πολωνικά: Bytom, σιλεσικά: Bytom, Bytōń, γερμανικά: Beuthen O.S.) είναι πόλη με δικαιώματα ποβιάτ στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας στη νότια Πολωνία.
Μετά τον πόλεμο, οι δεκαετίες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας χαρακτηρίστηκαν από μια συνεχή έμφαση στην ανάπτυξη της βαριάς βιομηχανίας, η οποία μόλυνε σημαντικά και υποβάθμισε το Μπίτομ. Μετά το 1989, η πόλη γνώρισε κοινωνικοοικονομική παρακμή. Ο πληθυσμός μειώθηκε ραγδαία από το 1999, οδηγώντας σε ορισμένους ντόπιους να περιγράφουν την πόλη ως πόλη-φάντασμα. Η φτώχεια παραμένει έντονη στο Μπίτομ. Ωστόσο, είναι ένα σημαντικό μέρος στον πολιτιστικό, ψυχαγωγικό και βιομηχανικό χάρτη της περιοχής.
Γεωλογία
Το υπόστρωμα του υψίπεδου του Μιεχοβίτσε αποτελείται κυρίως από ψαμμίτες και πλάκες. Τα πετρώματα είναι διάτρητα με άφθονους φυσικούς πόρους άνθρακα και σιδηρομεταλλεύματος από την ανθρακούχο περίοδο. Στο βόρειο τμήμα της ορεινής περιοχής, στη λεκάνη Μπίτομ βρίσκεται το ευρύ φάσμα των τριασικών πετρωμάτων, από ψαμμίτη έως ασβεστόλιθους, με πλούσια αποθέματα μεταλλεύματος, ψευδαργύρου και μολύβδου. Το ανώτερο στρώμα αποτελείται από πηλό, άμμο και χαλίκι.
Οικόσημο
Το ήμισυ του οικόσημου Μπίτομ απεικονίζει ένα ανθρακωρυχείο εξόρυξης άνθρακα, ενώ το άλλο μισό παρουσιάζει έναν κίτρινο αετό στο μπλε πεδίο - το σύμβολο της Άνω Σιλεσίας.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Η Πλατεία [[Ταντέους Κοστσιούσκο|Κοστσιούσκο τη δεκαετία του 1890.]] Το Μπίτομ είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις της Άνω Σιλεσίας, που αρχικά καταγράφηκε ως Bitom το 1136, όταν ήταν μέρος του Μεσαιωνικού Βασιλείου της Πολωνίας. Αρχαιολογικές ανακαλύψεις έδειξαν ότι υπήρχε οχυρωμένος οικισμός (γκορντ) εδώ, που πιθανώς ιδρύθηκε από τον Πολωνό Βασιλιά Μπολέσλαφ Α΄ τον Γενναίο στις αρχές του 11ου αιώνα.
Μετά τον κατακερματισμό της Πολωνίας το 1138, το Μπίτομ έγινε μέρος της επαρχίας Σενιοράτε, καθώς θεωρήθηκε ακόμη μέρος της ιστορικής Ελάσσονος Πολωνίας. Το 1177 έγινε μέρος της σιλεσικής επαρχίας της Πολωνίας και έκτοτε παρέμεινε στην ιστορική Σιλεσία. Το Μπίτομ έλαβε προνόμια πόλης από τον Πρίγκιπα Βλαντίσλαφ του Σάλτσμπουργκ το 1254 με την πρώτη κεντρική πλατεία της αγοράς. Η πόλη του Μπίτομ επωφελήθηκε οικονομικά από τη θέση της σε μια εμπορική διαδρομή που συνέδεε την Κρακοβία με τη Σιλεσία από ανατολικά προς δυτικά, και την Ουγγαρία με τη Μοραβία και την Μείζων Πολωνία από βορρά προς νότο. Η πρώτη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της Παναγίας χτίστηκε το 1231. Το 1259, το Μπίτομ δέχθηκε επιδρομές από τους Μογγόλους. Το Δουκάτο του Οπόλε χωρίστηκε και το 1281 το Μπίτομ έγινε ξεχωριστό δουκάτο, από το 1289 υπό την κυριαρχία και τη διοίκηση του Βασιλείου της Βοημίας. Υπήρχε μέχρι το 1498, όταν επανενσωματώθηκε με το Δουκάτο του Οπόλε υπό την κυριαρχία των Πιάστ. Λόγω του ότι οι Γερμανοί έποικοι έφτασαν στην περιοχή, η πόλη γερμανοποιήθηκε.
Ήταν υπό τον έλεγχο της Μοναρχίας των Αψβούργων το 1526, η οποία αύξησε την επιρροή της γερμανικής γλώσσας. Το 1683, ο Πολωνός Βασιλιάς Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι και η σύζυγός του, Βασίλισσα Μαρία Καζιμίρα, επισκέφτηκαν την πόλη, καλωσορίστηκαν από τους κατοίκους της πόλης και τους κληρικούς, στο δρόμο του βασιλιά προς τη Μάχη της Βιέννης. Η πόλη έγινε μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας το 1742 κατά τη διάρκεια των Σιλεσιανών Πολέμων και μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας το 1871. Τον 19ο και το πρώτο μέρος του 20ού αιώνα, η πόλη αναπτύχθηκε και βιομηχανοποιήθηκε γρήγορα. αριστερά|μικρογραφία|190x190εσ| Πολωνικό Γυμνάσιο στο Μπίτομ τη δεκαετία του 1930. μικρογραφία| Ο [[Κοιμώμενος Λέων (Μπίτομ)|Κοιμώμενος Λέων στην Πλατεία Αγοράς του Μπίτομ.]] Το Μπίτομ ήταν ένα από τα κύρια κέντρα της πολωνικής αντίστασης κατά της γερμανοποίηση στην Άνω Σιλεσία τον 19ο αιώνα, μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα. Εδώ δημιουργήθηκαν και λειτούργησαν πολωνικοί κοινωνικοί, πολιτικοί και πολιτιστικοί οργανισμοί. Από το 1848, εδώ δημοσιεύθηκε η εφημερίδα Dziennik Górnośląski. Οι Πολωνοί μετέφεραν λαθραία μεγάλες ποσότητες πυρίτιδας μέσω της πόλης στη Ρωσική Διχοτόμηση της Πολωνίας κατά τη διάρκεια της Ιανουαριανής Εξέγερσης το 1863. Σύμφωνα με την πρωσική απογραφή του 1905, η πόλη του Μπόιτεν (γερμανικά: Beuthen) είχε πληθυσμό 60.273 κατοίκων, εκ των οποίων το 59% μιλούσε γερμανικά, το 38% μιλούσε πολωνικά και το 3% ήταν δίγλωσσο. Το 1895, ιδρύθηκε η Πολωνική Γυμναστική Εταιρεία «Σόκουου» και, κατά τη διάρκεια των Σιλεσικών εξεγέρσεων, το 1919-1920, ιδρύθηκαν οι πολωνικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι Πονιατόφσκι Σομπιέρκι και Πολόνια Μπίτομ, οι οποίοι αργότερα, στην Πολωνία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κέρδισαν και οι δύο το εθνικό πρωτάθλημα. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο δημοψήφισμα της Άνω Σιλεσίας του 1921, το 74,7% των ψήφων στην πόλη Μπόιτεν ήταν για τη Γερμανία και το 25,3% για την Πολωνία, λόγω της οποίας παρέμεινε στη Γερμανία, ως τμήμα της επαρχίας της Άνω Σιλεσίας. Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, το Μπίτομ ήταν μία από τις δύο πόλεις (παράλληλα με το Κφίτζιν) στη Γερμανία, όπου επιτράπηκε να λειτουργήσει ένα πολωνικό γυμνάσιο. Το 1923, ιδρύθηκε ένα παράρτημα της Ένωσης Πολωνών στη Γερμανία στο Μπίτομ. Υπήρχε επίσης ένας πολωνικός παιδικός σταθμός, δύο στρατεύματα προσκόπων και μια πολωνική τράπεζα. Σε μια μυστική έκθεση της Sicherheitsdienst από το 1934, το Μπίτομ ανακηρύχθηκε ένα από τα κύρια κέντρα του πολωνικού κινήματος στη δυτική Άνω Σιλεσία. Πολωνοί ακτιβιστές ξεκίνησαν να διώκονται από το 1937. Η Συναγωγή του Μπίτομ κάηκε από Ναζιστές στρατιώτες της Σούτσσταφφελ και της Sturmabteilung κατά τη διάρκεια της Νύχτα των Κρυστάλλων στις 9-10 Νοεμβρίου 1938. Πριν από το 1939, η πόλη, μαζί με τον Γκλάιβιτς (τώρα Γκλιβίτσε), βρισκόταν στο νοτιοανατολικό άκρο της γερμανικής Σιλεσίας.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και μεταπολεμική περίοδος
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία πυροδότησε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις ντόπιων Πολωνών. Την 1η Σεπτεμβρίου 1939, την ημέρα του ξεσπάσματος του πολέμου, ο Άνταμ Μπόζεκ, πρόεδρος της περιοχής της Άνω Σιλεσίας της Ένωσης Πολωνών στη Γερμανία, συνελήφθη στο Μπίτομ και στη συνέχεια απελάθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου. Οι Γερμανοί πραγματοποίησαν αναθεωρήσεις στο γυμνάσιο της Πολωνίας και στο τοπικό κέντρο της Πολωνίας, 20 Πολωνοί ακτιβιστές συνελήφθησαν στις 4 Σεπτεμβρίου 1939, στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι και συνελήφθησαν πάλι λίγες μέρες αργότερα για να απελαθούν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ. Επίσης συνελήφθησαν τρεις Πολωνοί δάσκαλοι, οι οποίοι δεν είχαν φύγει ακόμη, ενώ τα περιουσιακά στοιχεία της πολωνικής τράπεζας κατασχέθηκαν. Το Einsatzgruppe I εισήλθε στην πόλη στις 6 Σεπτεμβρίου 1939, για να διαπράξει κτηνωδίες εναντίον των Πολωνών. Πολλοί Πολωνοί στρατολογήθηκαν στη Βέρμαχτ και πέθαναν σε διάφορα μέτωπα πολέμου, συμπεριλαμβανομένων 92 πρώην μαθητών του πολωνικού γυμνασίου. Η εβραϊκή κοινότητα του Μπόιτεν εκκαθαρίστηκε μέσω της πρώτης μεταφοράς του Ολοκαυτώματος, όπου εξοντώθηκαν στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου.
Οι Γερμανοί λειτούργησαν ναζιστική φυλακή στην πόλη με ένα υποστρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας στη σημερινή συνοικία Καρμπ. Υπήρχαν επίσης πολλαπλά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας εντός των σημερινών ορίων της πόλης, συμπεριλαμβανομένων έξι υποστρατοπέδων του στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου Stalag VIII-B/344.
Το 1945, η πόλη μεταφέρθηκε στην Πολωνία ως αποτέλεσμα της Διάσκεψης του Πότσαδαμ. Ο γερμανικός του πληθυσμός εκδιώχθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Σοβιετικό Στρατό και οι υπόλοιποι αυτόχθονες Πολωνοί κάτοικοι ενώθηκαν κυρίως με τους Πολωνούς που επαναπατρίστηκαν από τις ανατολικές επαρχίες που προσαρτήθηκαν από τους Σοβιετικούς.
Οικονομία
μικρογραφία| Εμπορικό κέντρο Agora στο Μπίτομ.. Το εμπόριο είναι ένας από τους κύριους πυλώνες της οικονομίας του Μπίτομ. Όντας μια πόλη με μακρές παραδόσεις εμπορικού εμπορίου, το Μπίτομ εκπληρώνει τον νέο μεταβιομηχανικό ρόλο. Στο κέντρο του Μπίτομ, και κυρίως γύρω από την Οδό Σταθμού και την Πλατεία Αγοράς, βρίσκεται η μεγαλύτερη συγκέντρωση εγγεγραμμένων εμπόρων στο νομό.
Το 2007, το Μπίτομ και οι συνοικίες του δημιούργησαν την Μητροπολιτική Ένωση Άνω Σιλεσίας, το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Πολωνίας.
Αθλητισμός
Το Μπίτομ είναι το σπίτι της Πολόνια Μπίτομ, η οποία έχει ομάδα ποδοσφαίρου και χόκεϊ επί πάγου (ΤΜΧ Πολόνια Μπίτομ). Η ομάδα ποδοσφαίρου της έπαιξε στην Εκστρακλάσα από το 2007 έως το 2011, κερδίζοντας το πρωτάθλημα δύο φορές, το 1954 και το 1962. Η συνοικία Σομπιέρκι φιλοξενεί μία άλλα πρώην πρωταθλήτρια Πολωνίας, τη Σομπιέρκι Μπίτομ, η οποία κέρδισε τον τίτλο το 1980 και είναι ένας από τους παλαιότερους συλλόγους της περιοχής.
Εκπαίδευση
μικρογραφία| Οδός Κρασέφσκι στο Μπίτομ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Σιλεσίας Κατηγορία:Πόλεις πόβιατ της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Γκουλούσα
Ο Γκουλούσα ήταν ο δεύτερος νόμιμος γιος του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων της Νουμιδίας Μασσανάσση, αδελφοί του και συμβασιλείς ήταν οι Μικίψα και Μασταναμπάλ. Ο υπέργηρος πατέρας του λίγο πριν τον θάνατο του όρισε τον Σκιπίωνα Αφρικανό να ρυθμίσει την κληρονομιά ανάμεσα στους γιους του (148 π.Χ.). Ο Σκιπίων την μοίρασε στα τρία, ο Μικίψα ανέλαβε το στέμμα και τον τίτλο του βασιλιά, ο Γκουλούσα την στρατιωτική διοίκηση και ο Μασταναμπάλ την δικαιοσύνη. Ο Γκουλούσα είχε ήδη μεγάλη στρατιωτική εμπειρία και αυτό αποδείχθηκε στον πόλεμο που ακολούθησε με την Αρχαία Καρχηδόνα. Την άνοιξη του 150 π.Χ. ο Γκουλούσα και ο μεγαλύτερος αδελφός του Μικίψα ηγήθηκαν σε αντιπροσωπεία στην αυλή της Καρχηδόνας αλλά αρνήθηκαν να τους δεχτούν. Στον δρόμο της επιστροφής οι Καρχηδόνιοι τους παγίδευσαν και σκότωσαν πολλούς άνδρες της συνοδείας, οι Νουμίδιοι απάντησαν με την λεηλασία της Καρχηδονιακής πόλης Οροσκόπα. Τα γεγονότα αυτά προκάλεσαν επέμβαση από την Ρωμαϊκή δημοκρατία με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο Γ΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος (148 π.Χ.). Δεν υπάρχουν από τότε πληροφορίες για τον ίδιο και τον μικρότερο αδελφό του Μασταναμπάλ, πιθανότατα πέθαναν αμέσως μετά αλλά δεν έχουν καταγραφεί οι ακριβείς ημερομηνίες. Η αφιέρωση στον ναό του Μασσανάσση στην Ντούγκα (139 π.Χ.) εμφανίζει τον μεγαλύτερο αδελφό του Μικίψα ως μοναδικό βασιλιά.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Δημήτριος Λουκόπουλος
Ο '''Δημήτρης Νικ. Λουκόπουλος''' (1874, Αρτοτίνα Δωρίδας – 1943, Κεφαλόβρυσο Αιτωλοακαρνανίας, σημερινό Θέρμο) ήταν πρωτοπόρος λαογράφος και συγγραφέας.
Βιογραφία
Ο Δημήτρης Λουκόπουλος γεννήθηκε στην Αρτοτίνα Δωρίδας, στις 30 Αυγούστου 1874, όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα. Ήταν το πρώτο, απ' τα εφτά παιδιά, του Αρτοτινού εμπόρου και κτηματία Νικολάκη Λουκόπουλου και της Φροσύνης, το γένος Κότταρη από το Δάφνο, την παλιά Βοστινίτσα.
Αφού συμπλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στα Σάλωνα (Άμφισσα), γράφτηκε το 1889, σε ηλικία δέκα πέντε χρονών στο Διδασκαλείο της Αθήνας. Στα 1892 βγήκε δάσκαλος και διορίστηκε στη Σαλαμίνα, την ίδια δε χρονιά, πήρε μετάθεση για το Θέρμο (Κεφαλόβρυσο) Τριχωνίδας όπου και υπηρέτησε για 33 χρόνια μέχρι το 1925, με μια ενδιάμεση διακοπή ενός χρόνου που υπηρέτησε στα Γρεβενά σαν Επιθεωρητής Δημοτικών Σχολείων.
Το 1925 αποσπάστηκε στην Αθήνα, στο Ιστορικό Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών. Την επόμενη χρονιά τοποθετήθηκε στο Λαογραφικό Αρχείο. Μέχρι τον θάνατο του υπήρξε γραμματέας της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρίας. Συνεργάστηκε στενά με την Μέλπω Μερλιέ, την οποία γνώρισε μέσω του Μανόλη Τριανταφυλλίδη, από το 1930 στα πρώτα στάδια της συλλογής του υλικού του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών.
Στο πλαίσιο της έρευνας του Κέντρου ασχολήθηκε ειδικότερα με τα Φάρασα της Καππαδοκίας και άφησε ολόκληρη σειρά χειρόγραφων για τον σημαντικό αυτό οικισμό του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Από τα χειρόγραφα αυτά εκδόθηκαν δύο βιβλία, Η λαϊκή λατρεία των Φαράσων (1949) σε συνεργασία με τον Δ. Πετρόπουλο και Παροιμίες των Φαράσων (1951) σε συνεργασία με τον Δ. Λουκάτο.
Την περίοδο της Κατοχής, επέστρεψε στο Θέρμο. Το Μάη του 1943 αρρώστησε ξαφνικά και στις 30 Ιουνίου 1943 πέθανε σε ηλικία 69 χρονών.
Παντρεύτηκε τη Μαρία Βασιλοπούλου και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Μεταξύ αυτών ο λογοτέχνης Νίκος Δ. Λουκόπουλος και ο γλύπτης Κλέαρχος Δ. Λουκόπουλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαογραφία στην Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Αλέκος Τάτσης
Ο Αλέκος (Αλέξανδρος) Τάτσης γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1979 στα Ιωάννινα και είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν επιθετικός και νυν προπονητής.
Αγωνίστηκε κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του '90 μέχρι το 2010. Το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική το πραγματοποίησε στις 24 Σεπτεμβρίου 2000, με τη φανέλα του ΠΑΣ Γιάννινα. Διακρίθηκε περισσότερο με την Προοδευτική, με την οποία συνέδεσε περισσότερο το όνομά του.
Συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ηπειρωτικό Μαρμάρων, την ομάδα του τόπου όπου μεγάλωσε, τα Μάρμαρα Ιωαννίνων. Ακολούθως, μεταπήδησε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, αγωνιζόμενος αρχικά στους ερασιτέχνες, ενώ το 1996 υπέγραψε συμβόλαιο με την επαγγελματική ομάδα, κάνοντας ντεμπούτο την 6η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Β΄ Εθνικής της σεζόν 1996-97, στον Βόλο με αντίπαλο τη Νίκη Βόλου. Με τη φανέλα του Π.Α.Σ. Γιάννινα αγωνίστηκε επί δυόμησι συνεχόμενες χρονιές, από τη σεζόν 1996-97 εώς και τα μέσα της σεζόν 1998-99, σημειώνοντας συνολικά 30 συμμετοχές και 1 τέρμα, ενώ πανηγύρισε και την κατάκτηση του πρωταθλήματος του Βορείου ομίλου Γ΄ Εθνικής τη σεζόν 1997-98.
Ακολούθως αγωνίστηκε ως δανεικός στον Παναργειακό και στην Πασσαρώνα Ροδοτοπίου. Το 2000 επέστρεψε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για μια χρονιά στην Α΄ Εθνική, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία στις 24 Σεπτεμβρίου 2000 με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ, ενώ σημείωσε 5 συμμετοχές συνολικά.
Το 2001 μετακόμισε στον Πειραιά για την Προοδευτική. Με τους «βυσσινί» αγωνίστηκε δύο συνεχόμενες χρονιές, πραγματοποιώντας σπουδαίες εμφανίσεις. Αρχικά στην Β' Εθνική, από την οποία κατάφερε και προβιβάστηκε και στην συνέχεια στην Α΄ Εθνική. Την πρώτη χρονιά μάλιστα, σημείωσε 10 τέρματα συνολικά και αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος της Β΄ Εθνικής.
Το 2003 μετακόμισε στον Ολυμπιακό μαζί με τον συμπαίκτη του από την Προοδευτική Τάσο Πάντο. Με τους «ερυθρόλευκους» αγωνίστηκε προσωρινά για ένα χρόνο, με σύνολο 6 μόλις συμμετοχές σε αγώνες για το πρωτάθλημα και 1 τέρμα. Το καλοκαίρι του 2004 έμεινε ελεύθερος από τον Ολυμπιακό και για λίγο διάστημα παρέμεινε εκτός από την ενεργό δράση.
Στην συνέχεια είχε ένα σύντομο πέρασμα ξανά από την Προοδευτική και επίσης από τους Παναχαϊκή και Εθνικό Πειραιώς. Το 2007 πήγε στα Μέγαρα για τον Βύζαντα Μεγάρων, με την φανέλα του οποίου αγωνίστηκε προσωρινά για ένα χρόνο, όταν το καλοκαίρι του 2008 έμεινε ελεύθερος.
Τον Αύγουστο του 2008 επέστρεψε για μία τελευταία θητεία ξανά στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε προσωρινά ένα χρόνο στην Δ΄ Εθνική.
Το καλοκαίρι του 2009 αποκτήθηκε από την Δόξα Κρανούλας, στην οποία έκλεισε την καριέρα του.
Προπονητική καριέρα
Ένα χρόνο μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, το 2011 ξεκίνησε την προπονητική από τον Περαμαϊκό, τον οποίο ανέλαβε για ένα χρόνο. Το 2012 ανέλαβε τον Ερμή Κορυδαλλού επίσης για ένα χρόνο. Το Δεκέμβριο του 2013 ανέλαβε τον Κένταυρο Μουσιωτίτσας, στον οποίο εκτέλεσε χρέη προπονητή μέχρι τον Φεβρουάριο του 2017. Ακολούθως διετέλεσε προπονητής του Θρίαμβου Σερβιανών από τον Ιούνιο του 2017 έως τον Οκτώβριο του 2018. Τον Φεβρουάριο του 2019 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Αγροτικού Αστέρα Άνω Καλαμά, στον οποίο εργάστηκε έως τον Μάιο του 2020. Στη συνέχεια διετέλεσε προπονητής στην γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου Γιάννενα WFC, από τον Σεπτέμβριο του 2020 έως τον Μάρτιο του 2021 και ακολούθως ανέλαβε τον Α.Ο. Ανατολής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Χαργιεντόλεν
To Χαργιεντόλεν (Härjedalen, προφορά: [ˈhæ̂rjɛˌdɑːlɛn]) είναι ιστορική επαρχία στο κέντρο της Σουηδίας.
Συνορεύει με τη νορβηγική Κομητεία Τρόντελαγκ, καθώς και τις επαρχίες Νταλάρνα, Χέλσινγκλαντ, Μίεντελπαντ και Γιέμτλαντ. Η επαρχία αρχικά ανήκε στη Νορβηγία, αλλά παραχωρήθηκε στη Σουηδία με τη Δεύτερη Συνθήκη του Μπράμσεμπρο το 1645.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουηδίας
Σουσάνα Ντίαθ
Η Σουσάνα Ντίαθ Πατσέκο (Susana Díaz Pacheco) είναι Ισπανίδα πολιτικός μέλος του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος και τέως πρόεδρος της Ανδαλουσίας μεταξύ 2013 και 2019.
Πορεία στην πολιτική
Εντάχθηκε στην ηλικία των δεκαεπτά στη νεολαία του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης (από το οποίο αποφοίτησε δέκα χρόνια αργότερα). Υπήρξε δημοτική σύμβουλος στο δημαρχείο της Σεβίλλης το 1999, βουλευτής στο Ισπανικό Κοινοβούλιο μεταξύ 2004 και 2008, γερουσιαστής μεταξύ 2011 και 2012 και συνεργάτης του τέως Ανδαλουσιανού προέδρου Χοσέ Αντόνιο Γκρινιάν. Τον Σεπτέμβριο του 2013 εκλέχθηκε πρόεδρος της Ανδαλουσίας με την υποστήριξη της Ενωμένης Αριστεράς και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ανδαλουσίας. Επανεκλέχθηκε πρόεδρος της Ανδαλουσίας στις περιφερειακές εκλογές του 2015, με την υποστήριξη αυτή τη φορά του Κόμματος των Πολιτών. Έχει κατηγορηθεί από τους τέως συνεργάτες της ότι υιοθετεί και εκφράζει θέσεις του ισπανικού εθνικισμού και ότι κυβερνάει απολυταρχικά.
Στις εσωκομματικές εκλογές της 22ης Μαΐου 2017 ηττήθηκε από τον Σάντσεθ, λαμβάνοντας το 40% των ψήφων έναντι του 50% του νυν γενικού γραμματέα και 10% του Πάτσι Λόπεθ.
Μετά τις περιφερειακές εκλογές της Ανδαλουσίας τον Δεκέμβριο του 2018, το Σοσιαλιστικό Κόμμα απέτυχε να λάβει ικανοποιητικό αριθμό εδρών (έλαβε 33 έδρες έναντι 47 της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης) παρότι αναδείχθηκε πρώτο κόμμα. Ως αποτέλεσμα, νέος πρόεδρος της περιφέρειας ψηφίστηκε από το ανδαλουσιανικό κοινοβούλιο με τις ψήφους του φιλελεύθερου Πολίτες και του ακροδεξιού Vox ο Χουαν Μανουέλ Μορένο, μέλος του Λαϊκού Κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Κατηγορία:Πρόεδροι της Ανδαλουσίας Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Συνθήκη του Γιαβόρουφ
Η Συνθήκη του Γιαβόρουφ ήταν μυστική συνθήκη που υπογράφηκε στις 11 Ιουνίου 1675 μεταξύ του Πολωνού Βασιλιά Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι και του Βασιλείου της Γαλλίας στο Γιαβόρουφ της Πολωνίας (σήμερα Γιαβορίβ, Ουκρανία). Στη συνθήκη, η Πολωνία υποσχέθηκε να βοηθήσει τη Γαλλία κατά του Βραωδεμβούργου-Πρωσίας, με αντάλλαγμα γαλλικές νομισματικές επιδοτήσεις και υποστήριξη για τις πολωνικές διεκδικήσεις επί του Δουκάτου της Πρωσίας.
Οι Γάλλοι υποσχέθηκαν να μεσολαβήσουν μεταξύ της Πολωνίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ώστε οι πολωνικές δυνάμεις να εκτραπούν από τα νότια σύνορα.
Η συνθήκη, ωστόσο, δεν είχε μεγάλη επίδραση στην ευρωπαϊκή πολιτική, καθώς η γαλλική διπλωματία δεν κατάφερε να βελτιώσει τις σχέσεις μεταξύ Οθωμανών και Πολωνίας. Η Εκεχειρία του Ζουράβνο του 1676 ήταν δυσμενής για την Πολωνία. Η Γαλλία συνήψε τελικά τη Συνθήκη του Ναϊμέχεν (1679) με το Μαργραβινάτο του Βραδεμβούργου, το οποίο ψύχρανε τις σχέσεις της με την Πολωνία, καθώς ο Σομπιέσκι εγκατέλειψε τη φιλογαλλική του στάση. Η Πολωνο-Γαλλική συμμαχία είχε καταρρεύσει μέχρι το 1683, όταν ορισμένα από τα φιλογαλλικά μέλη της φατρίας κατηγορήθηκαν ότι σχεδίαζαν την καθαίρεση του Σομπιέσκι και ο Γάλλος πρέσβης Νικολά-Λουί ντε λ΄Οσπιτάλ, Επίσκοπος του Μπωβαί και Μαρκήσιος του Βιτρύ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το χώρα.
Η αυξανόμενη πίεση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία ανέβαλε τα σχέδια για τον πόλεμο του Σομπιέσκι με το Βρανδεμβούργο, και τελικά οδήγησε στη δημιουργία του Ιερού Συνασπισμού το 1684, στον οποίο η Πολωνία και η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (η οποία περιλάμβανε το Βρανδεμβούργο-Πρωσία) έπρεπε να συμμαχήσουν εναντίον των Οθωμανών (ως μέρος του Μεγάλου Τουρκικού Πολέμου, μια σύγκρουση της οποίας το πολωνικό μέτωπο ήταν γνωστό ως Πολωνικός-Οθωμανικός Πόλεμος (1683-1699)).
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Συνθήκες του Βασιλείου της Γαλλίας
Μανουήλ Καρατζάς
Ο Μανουήλ Καρατζάς (- 1799) από τον Οίκο των Καρατζά ήταν μεγάλος διερμηνέας (dragoman) της Υψηλής Πύλης (1788-90).
Η οικογένειά του ήταν από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Ήταν γιος του Αντιόχου ποστελνίκου Βλαχίας και της Σμαράγδας Ρωμανού. Δεύτερα εξαδέλφια του ήταν ο Γεώργιος Καρατζάς, διερμηνέας της Πύλης, και ο Νικόλαος Καρατζάς, διερμηνέας της Πύλης και πρίγκιπας της Βλαχίας.
Το 1788 διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Ράλλη ως διερμηνέας της Πύλης. Έμεινε ως το 1790, οπότε τον διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος Μουρούζης.
Είχε δύο κόρες: τη Σμαράγδα (1798-1874) που παντρεύτηκε τον Σπυρίδωνα Μαυρογένη και τη Μαρία.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Καρατζά
Λουί-Σεμπαστιάν Λενορμάν
Ο Λουί-Σεμπαστιάν Λενορμάν (Louis-Sébastien Lenormand, 25 Μαΐου 1757 – 4 Απριλίου 1837 ) ήταν Γάλλος χημικός, φυσικός, εφευρέτης και ο πρώτος πρωτοπόρος των σύγχρονων αλεξιπτώτων στον κόσμο.
Θεωρείται ο άνθρωπος που πραγματοποίησε την πρώτη καταγεγραμμένη κατάβαση με αλεξίπτωτο ενώ ακόμη του πιστώνεται την επινόηση του όρου parachute (ελλ. αλεξίπτωτο), από το Λατινικό πρόθεμα para που σημαίνει «ενάντια» και την Γαλλική λέξη chute που σημαίνει «πτώση». Ως εκ τούτου η λέξη "parachute" κυριολεκτικά εννοεί μια αεροναυτική συσκευή «κατά της πτώσης». Μετά την πραγματοποίηση άλματος από δέντρο με την βοήθεια ενός ζεύγους τροποποιημένων ομπρελών, ο Λενορμάν βελτίωσε στην συσκευή του και στις 26 Δεκεμβρίου 1783 πήδηξε από τον πύργο του αστεροσκοπείου του Μονπελιέ μπροστά σε συγκεντρωμένο πλήθος στο οποίο βρισκόταν και ο Ζοζέφ Μονγκολφιέ, χρησιμοποιώντας αλεξίπτωτο 4,26 μέτρων (14 πόδια) με άκαμπτο ξύλινο πλαίσιο. Η προορισμένη χρήση για το αλεξίπτωτο ήταν να βοηθήσει εγκλωβισμένους ανθρώπους σε κτίρια που είχαν πιάσει φωτιά. Τον Λενορμάν διαδέχθηκε ο Αντρέ-Ζακ Γκαρνερέν ο οποίος πραγματοποίησε την πρώτη κατάβαση με αλεξίπτωτο από μεγάλο υψόμετρο χρησιμοποιώντας αποσπόμενη από αερόστατο λέμβο, με την βοήθεια ενός μη άκαμπτου ή ανασυρόμενου αλεξιπτώτου στις 22 Οκτωβρίου 1797, και τη συζυγό του Ζαν Ζενεβιέβ Λαμπρός που πραγματοποίησε παρόμοια κατάβαση δύο χρόνια αργότερα.
Πρώτα χρόνια
Ο Λενορμάν γεννήθηκε στο Μονπελιέ στις 25 Μαΐου 1757 και ήταν γιός κατασκευαστή ρολογιών. Μεταξύ 1775 και 1780, σπούδασε φυσική και χημεία με τους Λαβουαζιέ και Μπερτολέ στο Παρίσι, όπου ενεπλάκη ακόμη με την διαχείριση του νιτρικού καλίου. Στη θέση αυτή απέκτησε ακόμη επιστημονικές και μαθηματικές γνώσεις για την παραγωγή της πυρίτιδας. Αφού επέστρεψε στην γενέτειρα πόλη του, εργάστηκε στο κατάστημα ρολογιών του πατέρα του ενώ εμβυθίστηκε στην κοινότητα των διανοούμενων και άρχισε να πειραματίζεται με τον αλεξιπτωτισμό, εμπνευσμένος από την παράσταση ενός Ταϊλανδού ισορροπιστή που χρησιμοποίησε ένα αλεξήλιο για να ισορροπήσει. Πριν την πραγματοποίηση δημόσιων αλμάτων από τον πύργο του αστεροσκοπείου, ο Λενορμάν δοκίμασε τα αλεξίπτωτά του σε ζώα.
Σταδιοδρομία ως «καθηγητής τεχνολογίας»
Μετά την δημόσια επίδειξη ο Λενορμάν αφιερώθηκε στην εγκαθίδρυση της επιστήμης της «καθαρής τεχνολογίας». Για το σκοπό αυτό, έγινε αρχικά Καρθουσιανός μοναχός, μιας και η μονή του Σαΐξ κοντά στη πόλη Καστρ του επέτρεψε να συνεχίσει τις «βλάσφημες» σπουδές του. Όταν κατά την Γαλλική Επανάσταση έπρεπε να απαρνηθεί την ιερωσύνη του και να νυμφευτεί, μετακόμισε στο Αλμπί για να διδάξει τεχνολογία στο νεοϊδρυθέν κολλέγιο του πεθερού του. Το 1803 μετακόμισε στο Παρίσι όπου εργάστηκε στη διεύθυνση έμμεσης φορολογίας, τμήμα του υπουργείου οικονομικών. Όσο βρισκόταν εκεί, ο Λενορμάν ξεκίνησε να δημοσιεύει σε τεχνολογικά περιοδικά και απέκτησε διπλώματα ευρυσιτεχνίας για μια βάρκα με κουπιά, ένα ρολόι που τοποθετήθηκε επιτυχώς στην Οπερά Γκαρνιέ καθώς και σύστημα δημοσίου φωτισμού. Όταν απομακρύνθηκε από την εργασία του το 1815, ο Λενορμάν ασχολήθηκε ακόμη περισσότερο με τις εκδόσεις, αρχικά εξέδωσε το Annales de l’industrie nationale et étrangère (Χρονικά της Εθνικής και Ξένης Βιομηχανίας) και το Mercure technologique (Τεχνολογικός Ερμής), και, ξεκινώντας το 1822 και συνεχίζοντας μέχρι τον θάνατό του το 1837, είκοσι τόμους του Dictionnaire technologique (Τεχνολογικό Λεξικό). Την περίοδο αυτή, εξέδωσε ακόμη εγχειρίδια για ποικίλα θέματα όπως για τα τρόφιμα και την βιβλιοδεσία.
Το 1830, ο Λενορμάν επέστρεψε στο Καστρ, μετά την απομάκρυνση από την σύζυγο του και την οικογένεια της, απαρνήθηκε τον γάμο του και συνέχισε την θρησκευτική ζωή του ως «Αδελφός Χρυσόστομος». Απεβίωσε εκεί στις 4 Απριλίου 1837 σε ηλικία 79 ετών. Στο πιστοποιητικό θανάτου του, το επάγγελμα που του αποδόθηκε ήταν «καθηγητής θεολογίας» μιας και ο όρος τεχνολογία ήταν ακόμη πολύ νέος την εποχή αυτή.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Aerion
Η Aerion Corporation είναι αμερικάνικη εταιρεία κατασκευής αεροσκαφών με έδρα το Ρίνο στη Νεβάδα των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε από τον Αμερικάνο δισεκατομμυριούχο Ρόμπερτ Μπας.
Ιστορία
Η Aerion Corporation ιδρύθηκε το 2003 από έναν δισεκατομμυριούχο από το Τέξας, ονόματι Ρόμπερτ Μπας, ως «στάρταπ» δηλαδή μια νεοσύστατη εταιρεία, με στόχο την εμπορευματοποίηση της υπερηχητικής αεροπορικής τεχνολογίας. Η εταιρεία ξεκίνησε να αναπτύσσει υπερηχητικά ιδιωτικά αεροσκάφη το 2004. Η αυξημένη ζήτηση από διάφορους κατασκευαστές αεροσκαφών για την τεχνογνωσία της Aerion στον τομέα της φυσικής στρωτής ροής (αγγλ. NLF, Natural Laminar Flow), οδήγησε την εταιρεία στην ίδρυση της Aerion Technologies Corporation (ελεύθερη μετάφραση: Εταιρεία Τεχνολογιών Aerion), μιας ιδιόκτητης θυγατρικής της, τον Μάιο του 2011. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 10 ετών, η Aerion έχει αναπτύξει εκτεταμένα δεδομένα από δοκιμές στον τομέα της φυσικής στρωτής ροής (NLF) και μεθόδους για τη βελτιστοποίηση της εφαρμογής της τεχνολογίας αυτής στο σχεδιασμό αεροσκαφών. Η τεχνολογία NLF της Aerion Technologies μπορεί να διευκολύνει τους κατασκευαστές αεροσκαφών να αυξήσουν τα όρια ταχύτητας και αποδοτικότητας για τα πολιτικά και στρατιωτικά αεροσκάφη της επόμενης γενιάς.
Τον Μάιο του 2015, ο Έρνεστ (Έρνι) Έντουαρντς, πρώην πρόεδρος της «Embraer Executive Jets», διορίστηκε διευθύνων σύμβουλος της Aerion, ενώ ο πρώην επικεφαλής μηχανικός Gulfstream G650, Μάικ Χίντερμπεργκερ προήχθη σε ανώτερο αντιπρόεδρο για την ανάπτυξη αεροσκαφών.
Τον Μάρτιο του 2018, ο Τομ Βάις, πρώην πρόεδρος της κλάδου Αεροδιαστημικών Συστημάτων της «Northrop Grumman», διορίστηκε Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος Επιχειρήσεων (COO). Στις 5 Φεβρουαρίου 2019, ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου Ρόμπερτ Μπας αντικαταστάθηκε από τον Τομ Βάις, ο οποίος πήρε τη θέση του Προέδρου μετά την ανακοίνωση της συνεργασίας μεταξύ της Boeing και της Aerion.
Τον Απρίλιο του 2020, η εταιρεία ανακοίνωσε την κατασκευή μιας μονάδας παραγωγής, κόστους 300 εκατομμυρίων δολαρίων, κοντά στο Ορλάντο της Φλόριντα και τη μετεγκατάσταση των κεντρικών της γραφείων στην πανεπιστημιούπολη του Aerion Park. Ξεκίνησε την ανάπτυξη δυνατοτήτων ουδέτερων ισοζυγίων άνθρακα (αγγλ. carbon-neutral) για το τζετ «AS2» μέσω της τεχνολογίας άμεσης δέσμευσης αέρα (αγγλ. direct air capture) σε μια συμφωνία το 2020 με την Carbon Engineering. Τον Ιούλιο του 2020, η Aerion συνεργάστηκε με την Jetex για τη καθιέρωση ταξιδιωτικών διακανονισμών για επιβάτες του «AS2».
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες των ΗΠΑ Κατηγορία:Εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών
Γκάρι (Δυτική Βιρτζίνια)
Το Γκάρι (αγγλικά: Gary) είναι αμερικανική πόλη στην Κομητεία του ΜακΝτόουελ, στη Δυτική Βιρτζίνια. Η πόλη οφείλει την ονομασία της στον Έλμπερτ Χένρι Γκάρι, εκ των ιδρυτών της U.S. Steel, ο οποίος και ήταν ιδιοκτήτης σημαντικού εργοστασίου στη συγκεκριμένη τοποθεσία.
Κατά την απογραφή του 2010, αριθμούσε 968 κατοίκους. Ο δήμος εκτείνεται επί έκτασης της τάξεως των 2,25 χμ², εκ των οποίων 2,18 χμ² είναι εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Δυτικής Βιρτζίνια
Κίστοουν (Δυτική Βιρτζίνια)
Το Κίστοουν (αγγλικά: Keystone) είναι αμερικανική πόλη στην Κομητεία του ΜακΝτόουελ, στην Πολιτεία της Δυτικής Βιρτζίνια. Κατά την απογραφή του 2010, αριθμούσε 282 κατοίκους.
Η πόλη οφείλει την ονομασία της στην εξορυκτική εταιρεία Keystone Coal & Coke Company.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Δυτικής Βιρτζίνια
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1994-1995
Το πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 1994–95 ήταν το 6ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 13ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του χάντμπολ (μαζί με τα δυο πρωταθλήματα που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ). Πρωταθλητής αναδείχθηκε για όγδοη φορά στην ιστορία του θεσμού ο Φίλιππος Βέροιας, ο οποίος επικράτησε στον τελικό των πλέι-οφ του Αρχέλαου Κατερίνης. Ο Φίλιππος έφτασε και στον τελικό του Κυπέλλου, όπου ηττήθηκε από τον ΑΣ Σχολών ΞΥΝΗ.
Πηγές
1994 1995 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1994 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1995
Ιωάννης Ν. Καρατζάς
Ο '''Ιωάννης Ν. Καρατζάς''' (1770-1829), από τον Οίκο Καρατζά, ήταν μεγάλος διερμηνέας (dragoman) της Υψηλής Πύλης (1808). Η οικογένειά του καταγόταν από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Ήταν γιος του Νικολάου Καρατζά, διερμηνέα της Πύλης, και πρίγκιπα της Βλαχίας, και της Ταρίτσας Μιχαλοπούλου. Τρίτος εξάδελφός του ήταν ο Ιωάννης Γ. Καρατζάς επίσης διερμηνέας της Πύλης και πρίγκιπας της Βλαχίας.
Το 1808 διαδέχθηκε τον Αλέξανδρο Μ. Σούτσο. Κατά το ίδιο έτος τον διαδέχθηκε ο Δημήτριος Μουρούζης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Ροδομάνη και απέκτησαν τέσσερα τέκνα, τα οποία ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Καρατζά
Σαλιμζάν Νακπάγιεφ
Ο Σαλιμζάν  Ζουμασούλι Νακπάγιεφ (καζακικά: Сәлімжан Жұмашұлы Нақпаев, προφέρεται sælɪmˈʒɑn ʒʊmɑʃʊˈlɯ nɑqˈpɑjəf, ρωσικά: Салимжан Жумашевич Накпаев, προφέρεται səlʲɪmˈʐan ʐʊˈmaʂɪvʲɪtɕ nɐˈkpaɪf), είναι Καζάκος πολιτικός. Γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου του 1966, στο Μιγιάλι, στην επαρχία Κιζιλκόγκα, στην περιφέρεια Ατιράου της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν (το σημερινό Καζακστάν). Από τον Οκτώβριο του 2006 έως τον Δεκέμβριο του 2009 υπηρέτησε ως δήμαρχος του Ατιράου, το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Ατιράου στο Καζακστάν
Εκπαίδευση και καριέρα
Μετά την αποφοίτησή από το Ίδρυμα Εθνικής Οικονομίας του Αλμάτι με πτυχίο στα οικονομικά. Ο Νακπάγιεφ, ξεκίνησε να δουλεύει ως μηχανικός το 1983, στην Επαρχία Μακάτ. Μετά τη θητεία του στο Σοβιετικό Στρατό, επέστρεψε στην προηγούμενη δουλειά του, όπου δούλεψε για πάνω από τέσσερα χρόνια.
Από το 1989 έως το 1992, ο Νακπάγιεφ δούλεψε ως οικονομολόγος στην τοπική επιτροπή σχεδιασμού. Μετά, εργάστηκε ως πρόεδρος της μικρής επιχείρησης Μακσάτ. Μετά, εργάστηκε ως βοηθός του επικεφαλής της διοίκησης της επαρχίας Μακάτ, και ως πρόεδρος της οικονομικής επιτροπής. Από το 2000 έως το 2003, ο Νακπάγιεφ ήταν ο ακίμ της επαρχίας Μακάτ. Από το Μάρτιο του 2003, ο Νακπάγιεφ ήταν ο διοικητής της εκτελεστικής διοίκησης του ακίμ τηςπεριφέρειας Ατιράου. Από τον Ιανουάριο του 2005, ήταν ο ακίμ της επαρχίας Ζιλγιόι, στην περιφέρεια Ατιράου. Τον Φεβρουάριο του 2006, έγινε ο βοηθός του ακίμ της περιφέρειας Ατιράου, και οχτώ μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, έγινε ο δήμαρχος της πόλης του Ατιράου. Επίσης, έχει βραβευτεί με το Τάγμα Κουρμέτ (καζακικά: Құрмет), και με το Μετάλλιο για την 10η επέτειο ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας του Καζακστάν (καζακικά: Қазақстан Республикасының тәуелсіздігіне 10 жыл).
Προσωπική ζωή
Ο Νακπάγιεφ έχει αποκτήσει ένα παιδί, τον Ζανγκιρχάν (γεννηθείς το 1994). Η σύζυγός του είναι η Λιαζάτ Τλεγκένοβνα Ερζάνοβα, και είναι μουσουλμάνος.
Χαμοκέρασο
Το χαμοκέρασο (αρχ.: χαμαικέρασος) (Fragaria vesca, Χαμαικέρασος η λεπτή) κοινώς ονομάζεται αγριοφράουλα και είναι ένα φυτό των δασικών εκτάσεων που αναπτύσσεται σε όλο το Βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη. Γνωστότερο άγριο είδος είναι το Fragaria vesca, ιθαγενές της Ευρώπης, της Ασίας και της Βόρειας Αμερικής. Το φυτό αυτό γνωστό και ως αγριοφράουλα, συναντάται αυτοφυές σε ορεινές, δασώδεις περιοχές. Οι καρποί του είναι μικρές και πολύ εύγεστες φράουλες. Πρόκειται για το πρώτο είδος φραουλιάς που άρχισε να καλλιεργείται στην Ευρώπη μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα, οπότε αντικαταστάθηκε από το υβρίδιο Fragaria × ananassa.