cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άντριεν Μπράουβερ
Βίος
Παρά τον αναφερόμενο ως άσωτο τρόπο ζωής του και την προτίμησή του σε θέματα καθημερινότητας των κοινωνικά κατώτερων τάξεων, ο Μπράουβερ απολάμβανε του υψηλού σεβασμού των συναδέλφων του, όπως καταδεικνύει το γεγονός ότι ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς είχε στην ιδιοκτησία του δεκαεπτά πίνακες του Μπράουβερ κατά την εποχή του θανάτου του καλλιτέχνη, από τους οποίους έναν τουλάχιστον είχε αγοράσει πριν γνωρίσει τον Μπράουβερ προσωπικά. Ο Ρέμπραντ διέθετε επίσης πίνακες του Μπράουβερ στη συλλογή του. Το 1635 ο Μπράουβερ ανέλαβε τον Ζαν-Μπατίστ Νταντουά (Jan-Baptist Dandoy, δραστηριοποιήθηκε στην περίοδο 1631-1638) ως τον μόνο επίσημα καταγεγραμμένο μαθητή του. Τον Ιανουάριο του 1638 απεβίωσε στην Αμβέρσα. Μερικοί από τους πρώιμους βιογράφους του απέδωσαν τον πρόωρο θάνάτό του στον τρόπο ζωής του και την κατάχρηση οινοπνευματωδών. Ο Χαουμπράκεν, όμως, αποδίδει τον θάνατό του σε πανώλη. Σε αυτό συνηγορεί το γεγονός ότι αρχικά το σώμα του τάφηκε σε ομαδικό τάφο. Έναν μόνο μήνα μετά τον θάνατό του, το σώμα του επανατάφηκε στην εκκλησία των Καρμηλιτών της Αμβέρσας (1η Φεβρουαρίου 1638) μετά από επίσημη τελετή την οποία οργάνωσαν και πλήρωσαν οι συνάδελφοί του καλλιτέχνες.
Γενικά έργα
Ο Μπράουβερ κατέλιπε πενιχρό, σχετικά, έργο, που απαριθμεί περίπου 60 πίνακες. Μόνο λίγα από τα έργα του φέρουν υπογραφή, ενώ κανένα δεν είναι χρονολογημένο. Καθώς αντιγράφηκε ευρέως, βρήκε μιμητές και μαθητές στην εποχή του, η απόδοση έργων σε αυτόν ορισμένες φορές είναι αβέβαιη και αμφισβητούμενη. Για παράδειγμα, Ο καπνιστής (σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου), στον οποίο απεικονίζεται ένας άνδρας να ξεφυσά καπνό, κρατώντας ένα μπουκάλι ποτό, είχε επί μακρόν αποδοθεί στον Μπράουβερ, αλλά σήμερα αποδίδεται στον φίλο και πιθανό μαθητή του Γιόος φαν Κρέσμπεϊκ.
Το κύριο θέμα των πινάκων του Μπράουβερ είναι σκηνές καθημερινότητας με χωρικούς, στρατιώτες και άλλα «κατώτερης τάξης» άτομα, που καπνίζουν, πίνουν, παίζουν χαρτιά ή ζάρια, τσακώνονται κτλ., συχνά σε ταβέρνες ή αγροτικά ενδιαιτήματα. Ο Μπράουβερ συνέβαλε, επίσης, στο είδος προσωπογραφιών που αποκλήθηκε "tronies". Δημιούργησε, επίσης μερικά τοπία στα τελευταία χρόνια της σταδιοδρομίας του. Οι συνθέσεις του έχουν, συνήθως, μικρό μέγεθος. Ο Μπράουβερ επηρεάστηκε από τον Ντιρκ Χαλς, ζωγράφο καθημερινών σκηνών που δραστηριοποιήθηκε στο Χάαρλεμ. Η εξέλιξη του ύφους του δεν μπορεί να διακριβωθεί με βεβαιότητα. Πίνακες με λαμπερά, φυσικά χρώματα πιστεύεται ότι δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του 1620. Γύρω στα 1630 ξεκινά να μεταβάλει την παλέτα του προς τις αποχρώσεις του καφέ, του γκρίζου και του πράσινου. Ο καλλιτέχνης είχε ελεύθερο, σχεδιαστικό τύπο ζωγραφικής και οι στρώσεις των χρωμάτων του είναι λεπτές.
Σκηνές καθημερινότητας
Προαναφέρθηκε τι απεικόνιζε στις σκηνές καθημερινότητας. Βασικό σκοπός των συνθέσεων αυτών συχνά είναι η αποτύπωση της αίσθησης του «ελαττώματος» που απεικονίζει. Αποτελεί ακόμη αντικείμενο διαφωνιών αν είχε πρόθεση να περάσει κάποιο ηθικό μήνυμα. Βαθμιαία φαίνεται να επικεντρώνεται περισσότερο στις εκφράσεις των θεμάτων του, περνώντας από τα αισθήματα του πόνου, του θυμού, της αηδίας και της χαράς. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές σε πολλούς πίνακες που απεικονίζουν καυγάδες σε ταβέρνες, όπως στους Καυγάς χωρικών και Καυγάς μεταξύ χαρτοπαικτών (και οι δύο στην Παλαιά Πινακοθήκη (Alte Pinakothek) του Μονάχου). Στις συνθέσεις αυτές απεικονίζεται πώς η οργή, στα διάφορα στάδια και βαθμούς της, ανακλάται στις εκφράσεις των προσώπων που φιλονικούν. Δεν μοιάζει να αποδοκιμάζει τα ξεσπάσματα αυτά του θυμού ως χριστιανικό αμάρτημα, αλλά περισσότερο ως έκφραση έλλειψης αυτοελέγχου. Η άποψη αυτή πιθανόν βασίζεται στις ηθικές αντιλήψεις του Σενέκα, τις οποίες ανεκάλυψε εκ νέου και ενσωμάτωσε στον Νεοστωικισμό ο Φλαμανδός φιλόλογος και ανθρωπιστής Γιούστους Λίψιους (Justus Lipsius). Οι νέες αυτές ιδέες γίνονταν εν γένει αποδεκτές στους ανθρωπιστικούς κύκλους της Αμβέρσας, στους οποίους συμμετείχε ο Μπράουβερ.
Πορτρέτα και tronies
Η ζωγραφική της καθημερινότητας συχνά επέστρεφε στο παλαιότερο θέμα της αλληγορίας των πέντε αισθήσεων και δημιούργησε σειρές από tronies στις οποίες απεικονίζονται οι πέντε αισθήσεις ή τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Και ο Μπράουβερ δημιούργησε μια σειρά tronies που απεικονίζουν τις πέντε αισθήσεις ή τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Παράδειγμά τους, ο πίνακάς του Χονδρός άνδρας ή Λαγνεία (luxuria) (σήμερα στο Mauritshuis), που πιστεύεται ότι είναι πορτρέτο του Πάουλους Πόντιους καθώς και απεικόνιση του θανάσιμου αμαρτήματος της λαγνείας.
Επιδράσεις
Ο Μπράουβερ επηρέασε μεγάλον αριθμό Φλαμανδών και Ολλανδών καλλιτεχνών, όπως οι Κορνέλις Σαφτλέφεν, Ντάβιντ Τένιερς τον νεότερο, Ματτέους φαν Χέλμοντ (Mattheus van Helmont), Χέντρικ Μάρτενσον Σοργκ (Hendrik Martenszoon Sorgh), Χοράτιους Μπολλονγκιέρ (Horatius Bollongier), Τζάκομο Φραντσέσκο Κίππερ (Giacomo Francesco Cipper), Ντάνιελ Μπουν (Daniël Boone) και Γιόζεφ Ντανχόυζερ (Joseph Danhauser).
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μαλί (νομαρχία)
Το Μαλί (γαλλ: Mali) είναι μία από τις πέντε νομαρχίες της περιφέρειας Λαμπέ στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι το Μαλί.
Γεωγραφία
Το Μαλί βρίσκεται βορειοδυτικά της Γουινέας και βόρεια του Λαμπέ. Συνορεύει στα νότια με τα Λελουμά, Κουμπιά και Λαμπέ, στα δυτικά με το Γκαουάλ, στα βορειοδυτικά με την Κουνταρά, στα βόρεια με τη Σενεγάλη και στα ανατολικά με το Μαλί (χώρα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ
Εθνική επέτειος της Αστυνομίας (Αίγυπτος)
Ο τότε Αιγύπτιος υπουργός Εσωτερικών Φουάτ Εντίν ζήτησε από τους αστυνομικούς να επιδείξουν τον πατριωτισμό τους και να μη παραδοθούν. Συνέπεια αυτού ήταν στις 25 Ιανουαρίου του 1952 να αναμετρηθούν με βρετανικά τεθωρακισμένα οχήματα που περικύκλωσαν τα αστυνομικά τμήματα τα οποία έβαλαν εναντίον τους. Κατά τη μάχη που ακολούθησε επί τρίωρο φέρονταν να σκοτώθηκαν μόνο τρεις Βρετανοί στρατιώτες ενώ περισσότεροι από 40 ήταν οι Αιγύπτιοι νεκροί και μεγάλος ο αριθμός των τραυματιών. Περίπου 800 τότε Αιγύπτιοι αστυνομικοί αναγκάσθηκαν να παραδοθούν.
Το 2009 ο πρόεδρος της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ σε αναγνώριση της θυσίας εκείνης αλλά και των προσπαθειών που καταβάλει η αιγυπτιακή αστυνομία για τη διατήρηση της ασφάλειας και της πολιτικής σταθερότητας στη χώρα καθιέρωσε την "25η Ιανουαρίου" ημέρα μνήμης – τιμής, και επίσημη αργία.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Επίσημες αργίες Αιγύπτου
Altay (άρμα μάχης)
Το Altay είναι τουρκικό τεθωρακισμένο όχημα, παραλλαγή του κορεατικού K2 Black Panther το οποίο αναπτύχθηκε από την νοτιοκορεάτικη Hyundai Rotem. Ονομάστηκε προς τιμήν του τούρκου στρατηγού Φαχρετίν Αλτάι ο οποίος διοίκησε το 5ο σώμα ιππικού στην τελευταία φάση του Τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας. Είναι ένα από τα πιο ακριβά τεθωρακισμένα με κόστος 13.75 εκατομμυρίων δολαρίων την μονάδα. Υπάρχει μια διαμάχη αν το τεθωρακισμένο είναι εντελώς τουρκικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άρματα μάχης
El Sueño de Morfeo
Οι El Sueño de Morfeo (Ελληνικά: Το Όνειρο του Μορφέα) είναι ένα ισπανικό συγκρότημα από τις Αστούριες. Το μουσικό τους στυλ είναι ποπ ροκ συνηγμένο με κελτικά, λαϊκά ροκ και indie pop στοιχεία. Εκπροσώπησαν την Ισπανία στο με το τραγούδι "Contigo hasta el final" (Μαζί σου μέχρι το τέλος).
2002: Αρχές ως Xemá
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε αρχικά το 2002 με το όνομα Xemá, με σαφή επιρροή της αστουριανής λαϊκής μουσικής. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους, Del interior, κυκλοφόρησε το ίδιο έτος, αλλά απέτυχε να δημιουργήσει εμπορική επιτυχία. Αυτό το άλμπουμ ηχογραφήθηκε ενώ ο Νταβίδ Φέιτο, ο οποίος είναι από τις Αστούριες, και η Ρακέλ ντελ Ροσάριο από τα Κανάρια Νησιά, βρισκόταν στο Colegio Internacional Meres στο Siero της Αστούριας, μαζί με τους δασκάλους Αντρές Αλόνσο (πλήκτρα και ακορντεόν) και Αντόν Φερνάντεθ (μπάσο και κιθάρα). Μετά την κυκλοφορία αυτού του πρώτου άλμπουμ, το συγκρότημα έπρεπε να αποφασίσει αν θα συνεχίσει ως Xemá ή θα δημιουργήσει ένα νέο έργο, επιλέγοντας το τελευταίο.
2003-2006: "1+1 son 7" και El Sueño de Morfeo
Το 2004, η Ρακέλ έκανε ακρόαση για την ισπανική τηλεοπτική σειρά Los Serrano και έδωσε μια επίδειξη των τραγουδιών τους. Η εταιρεία παραγωγής Globomedia τους ζήτησε να καλύψουν το θεματικό τραγούδι της σειράς, "1+1 son 7", μαζί με τον Φραν Περέα σε ένα επεισόδιο που θα κυκλοφορούσε στις 30 Ιουλίου 2004. Η ομάδα έλαβε σημαντική ώθηση στην καριέρα τους από αυτήν την εμφάνιση. Έλαβαν μια συμφωνία ηχογράφησης από το μουσικό κλάδο της εταιρείας παραγωγής, Globomedia Música.
Το πρώτο τους άλμπουμ ως El Sueño de Morfeo, ένα επώνυμο άλμπουμ, κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2005, σε παραγωγή του Μάνελ Σαντιστέμπαν. Το πρώτο τους σινγκλ "Nunca volverá" κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2005, και έγινε άμεση επιτυχία στην Ισπανία. Κατατάχθηκε τρίτο στο single chart στο τέλος του έτους. Τα ακόλουθα single τους, "Ojos de cielo", "Okupa de tu corazón" και "Esta soy yo" ενίσχυσαν τη δημοτικότητά τους. Έκαναν περιοδείες στην Ισπανία με περισσότερες από 100 συναυλίες και έκαναν μια περιοδεία promo στη Λατινική Αμερική. Την ίδια χρονιά συμμετείχαν σε ένα άλμπουμ αφιέρωμα στον Duncan Dhu, όπου διασκεύασαν το "Una calle de París".
Το 2006, ηχογράφησαν μια διασκευή του "I Will Survive" για ένα σποτ του Cruzcampo, με τίτλο "Tómate la vida". Η Ρακέλ ηχογράφησε ένα ντουέτο με τον Ντιέγο Μαρτίν, το "Déjame verte" και οι El Sueño de Morfeo ηχογράφησαν την ισπανική έκδοση των "Our Town" και "Reencontrar", για την ισπανική έκδοση του σάουντρακ της ταινίας κινουμένων σχεδίων, Cars. Η εκστρατεία έναρξης του τηλεοπτικού καναλιού La Sexta τους χαρακτήρισε επίσης, με το τραγούδι τους "Sonrisa especial".
2007-2008: Nos vemos en el camino
Το τρίτο στούντιο άλμπουμ, δεύτερο ως El Sueño de Morfeo, Nos vemos en el camino, ηχογραφήθηκε το 2006 και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2007. Ένα από τα κομμάτια του άλμπουμ, "Un tunel entre tú yo", παρουσιάστηκε σε μια περαιτέρω εμφάνιση στο Los Serrano. Το πρώτο single από αυτό το άλμπουμ ήταν το "Para toda la vida", ακολουθούμενο από το "Demasiado tarde".
Τα δύο παρακάτω single ήταν συνεργασίες με τον Nek: "Para ti sería" και "Chocar". Το άλμπουμ επανεκδόθηκε με ένα DVD και περιλαμβάνει νέα κομμάτια και τις συνεργασίες με τον Nek. Το συγκρότημα περιόδευσε στην Ισπανία το 2007 και έκανε μια μίνι περιοδεία το 2008 επίσης.
2009-2010: Cosas que nos hacen sentir bien
Στις αρχές του 2009, ηχογράφησαν ένα νέο άλμπουμ στο Λος Άντζελες. Το πρώτο single, "Si no estás" κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2009 και το άλμπουμ, Cosas que nos hacen sentir bien, τον Μάιο του 2009. Το πρώτο single ακολούθησαν τα "No sé dónde voy" και "Gente". Το συγκρότημα περιόδευσε στην Ισπανία το 2009 και το 2010. Το 2010, συνεργάστηκαν με τους Cómplices, ηχογραφώντας ενός από τα πιο δημοφιλή τραγούδια τους, το "Es por ti", για το άλμπουμ των 20 χρόνων.
2011-2012: Buscamos sonrisas
Στις αρχές του 2011, συνεργάστηκαν με το La Musicalité σε ένα νέο τραγούδι, "Cuatro elementos", το οποίο ήταν το νούμερο 9 στα τσάρτ των Ισπανικών Singles. Τον Φεβρουάριο του 2011, η Ρακέλ συμμετείχε μαζί με τη Luca Barbarossa στο Φεστιβάλ Μουσικής Sanremo 2011, όπου τερμάτισαν στην 8η θέση με τη σύνθεση του "Fino in fondo".
Το 4ο άλμπουμ τους ως El Sueño de Morfeo, με τίτλο Buscamos sonrisas ηχογραφήθηκε στο Λος Άντζελες, σε παραγωγή του Thom Russo. Κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2012, με το πρώτο single "Depende de ti" να κυκλοφορεί εκ των προτέρων στα μέσα Νοεμβρίου 2011. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, το συγκρότημα ξεκίνησε μια περιοδεία ακουστικών συναυλιών μέσω της Ισπανίας σε θέατρα και αμφιθέατρα.
2013: Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision και Todos tenemos un sueño
Στις 17 Δεκεμβρίου 2012, αποκαλύφθηκε ότι το συγκρότημα είχε επιλεγεί εσωτερικά από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό RTVE για να εκπροσωπήσει την Ισπανία στον που θα διεξαγόταν στο Μάλμε της Σουηδίας, όπου διαγωνίστηκαν ως ESDM, το αρκτικόλεξο τους. Η μπάντα παρουσίασε τέσσερα υποψήφια τραγούδια για το διαγωνισμό. Η συμμετοχή τους στην Eurovision επιλέχθηκε μέσω ειδικής τηλεοπτικής εκπομπής που προβλήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου. Το "Contigo hasta el final" επιλέχθηκε από την κριτική επιτροπή (που είχε το 50% του τελικού αποτελέσματος) και την τηλεοπτική ψηφοφορία (που είχε το υπόλοιπο 50%). Τελικά, στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που φιλοξενήθηκε στο Μάλμε της Σουηδίας, το τραγούδι ψηφίστηκε μόνο από 2 χώρες (Αλβανία και Ιταλία) και κατέλαβε την 25η θέση από τις 26 συμμετοχές που συμμετείχαν.
Το "Contigo hasta el final" και τα άλλα τρία υποψήφια τραγούδια για το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision συμπεριλήφθηκαν σε ένα νέο άλμπουμ με τίτλο Todos tenemos un sueño, το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Μαΐου 2013. Αυτό το άλμπουμ αποτελείται κυρίως από συνεργασίες με διάσημους καλλιτέχνες όπως η Παστόρα Σολέρ, Άλεξ Ουμπάγο, Λάουρα Παουσίνι, La Musicalité και Giorgina που διασκεύασαν τα πιο δημοφιλή τραγούδια των El Sueño de Morfeo.
Επιπλέον
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Μπέλα του Μακσό
Ο Μπέλα Ροστισλάβιτς, ρωσ. Бела Ростиславич (μετά το 1243 - Νοέμβριος 1272) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν δούκας τού Μακσό (1262-72) και της Βοσνίας (1266/71-72), νοτίων περιοχών της Ουγγαρίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ροστισλάβ πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ, της Γαλικίας και τού Τσέρνιγκοβ και της Άννας των Άρπαντ, κόρης τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας.
Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1262, οι γαίες του διαιρέθηκαν μεταξύ των δύο γιών του: ο Μπέλα έλαβε το μπανάτο τού Μακσό (που περιλάμβανε το Βελιγράδι και την επαρχία Μπρανίτσεβο) και ο αδελφός του Μιχαήλ το δουκάτο της Βοσνίας. Ο Μπέλα Δ΄ είχε διάδοχο τον Στέφανο Ε΄, αλλά έδωσε και στον μικρότερο γιο του Μπέλα τη Σλαβονία, Δαλματία, Κροατία.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Delirious?
Οι Delirious? ήταν αγγλικό Χριστιανικό ροκ και λατρευτικό μουσικό συγκρότημα. Αποτελούταν από τους Μάρτιν Σμιθ στα φωνητικά και στην κιθάρα, Στούαρτ Γκάραρντ (επίσης γνωστό ως Στου Τζι) στη κιθάρα και στα δεύτερα φωνητικά, Τζον Θάτσερ στο μπάσο, Τιμ Τζαπ στα πλήκτρα και στο πιάνο, και Στιού Σμιθ στα τύμπανα και στα κρουστά.
Οι Delirious? είναι από τα λίγα Χριστιανικά συγκροτήματα που έχουν μπει στο τοπ-20 των Βρετανικών τσαρτς, αρχικά με το τραγούδι Deeper. Το τραγούδι τους I Could Sing Of Your Love Forever, που κλυκλοφόρησε το 1995, χαρακτηρίζεται ως "κλασσικό σύγχρονο λατρευτικό" και είναι το πιο γνωστό τραγούδι τους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επίσης μια σειρά από τραγούδια των Delirious? χρησιμοποιούνται στη λατρεία διάφορων εκκλησιών.
Στις 14 Αυγούστου 2004 οι Delirious? έπαιξαν σε ανοιχτή συναυλία στην Αθήνα μπροστά σε 2.000 άτομα
Son de Sol
Οι Son de Sol (στα Ελληνικά ως Ήχος του Ήλιου) είναι ένα ισπανικό συγκρότημα της flamenco-pop, που αποτελείται από τρεις αδελφές (Σόλε, Εσπεράνθα και Λόλα) από την Έθιχα της Σεβίλλης, Ανδαλουσία. Το τρίο επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει την Ισπανία στον, που θα διεξαγόταν στο Κίεβο, αν και απέκτησαν μόνο την 21η θέση.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Στον εθνικό διαγωνισμό προεπιλογής, που μεταδόθηκε από την Televisión Española στις 4 και 5 Μαρτίου 2005, το τραγούδι της ομάδας "Brujería" (Μαγγανεία) εξασφάλισε το 24,2% των ψήφων, τοποθετώντας τους μπροστά από το μεγάλο φαβορί Las Supremas de Móstoles κατά περιθώριο μόλις 2,4%. Το τραγούδι δημιουργήθηκε από τον Μάνουελ Ρούιθ (γνωστός και ως Queco), ο οποίος ήταν επίσης υπεύθυνος για το "The Ketchup Song (Aserejé)" από τις Las Ketchup, μια τεράστια διεθνή επιτυχία.
Οι Son de Sol ήταν μία από τις δεκατέσσερις συμμετοχές που προκρίθηκαν απευθείας στον μεγάλο τελικό του Κιέβου στις 21 Μαΐου, στον οποίο αγωνίστηκαν επίσης με δέκα προκριθέντες από τον ημιτελικό.
Μουσική καριέρα
Οι Son de Sol δεν είχαν εμπορική επιτυχία στην Ισπανία. Το πρώτο τους άλμπουμ, το De fiesta por sevillanas κατατάχθηκε στο #3569 στα εθνικά διαγράμματα άλμπουμ, έχοντας πουλήσει λιγότερα από 100 αντίγραφα. Με το Callejuela ανέβηκαν στο #1025. Μετά από αυτό το δεύτερο ανεπιτυχές αποτέλεσμα του chart, η δισκογραφική τους εταιρεία αποφάσισε να τις αφήσει. Το 2005, η ομάδα αποφάσισε να κυκλοφορήσει το 3ο άλμπουμ τους με τίτλο Brujería με την RTVE Records, με το οποίο η νέα τους εταιρεία θα τους έστελνε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Πέτυχαν μόνο μια απογοητευτική 21η θέση, η οποία οδήγησε την RTVE να απομακρύνει την ομάδα, απρόθυμη να κυκλοφορήσει ένα δεύτερο single. Το 2008, οι Son de Sol κυκλοφόρησαν το 4ο άλμπουμ τους με τίτλο Directo a ti με την Pias Records, χωρίς πολύ απήχηση.
Επιπλέον
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Πτήση 2933 της LaMia Airlines
Η Πτήση 2933 της LaMia Airlines ήταν επιβατική πτήση, η οποία απογειώθηκε από το Διεθνές Αεροδρόμιο «Βίρου Βίρου» στη Σάντα Κρουζ ντε λα Σιέρα της Βολιβίας με προορισμό το Διεθνές Αεροδρόμιο «Χοσέ Μαρία Κόρδοβα» στην Μπογκοτά της Κολομβίας. Η πτήση, που μετέφερε την αποστολή της βραζιλιάνικης ομάδας Σαπεκοένσε, συνετρίβη στις 28 Νοεμβρίου 2016, στην τοποθεσία Σέρο Γκόρντο, κοντά στην Λα Ουνιόν. Το ναυλωμένο αεροσκάφος μετέφερε 81 άτομα, εκ των οποίων τα 72 ήταν οι επιβάτες και τα 9 τα μέλη του πληρώματος. Πηγές αναφέρουν πως ο πιλότος του αεροσκάφους, πήγαινε προς τον προορισμό της πτήσης, με την μέγιστη ταχύτητα που απέδιδε το αεροπλάνο ενώ το δυστύχημα έγινε πολύ κοντά στο αεροδρόμιο Jose Maria Cordova στην Κολομβία, παραπέμπτοντας έτσι ως ύποπτη αιτία την έλλειψη λόγω της γρήγορης κατανάλωσης, καυσίμου.
Αεροσκάφος
Το αεροσκάφος ήταν ένα Avro RJ85, με αριθμό ταξινόμησης CP-2933 και σειριακό αριθμό E.2348. Η πρώτη πτήση του πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου 1999. Αφού είχε αποκτηθεί από άλλες εταιρείες, όπως η Mesaba Airlines και η CityJet, και έπειτα από μια περίοδο ακινησίας, μεταξύ του 2010 και του 2013, αγοράστηκε από την αεροπορική εταιρεία Βενεζουέλας-Βολιβίας LaMia Airlines. Την ημέρα του δυστυχήματος το CP-2933 ήταν το μόνο από τα τρία αεροσκάφη RJ85 της LaMia που ήταν σε λειτουργική ικανότητα, καθώς τα άλλα δύο βρίσκονταν σε κατάσταση επισκευής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα στην Κολομβία
Γουλιέλμος Γ΄ του Μακόν
Ο Γουλιέλμος Γ΄, γαλλ. Guillaume III (1088-1156) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν κόμης του Μακόν (1102-56), Ωξόν (1127-56) και Βιεν (1148-56).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Στεφάνου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας, Μακόν, Βιεν και της Βεατρίκης, κόρης του Γεράρδου Δ΄ δούκα της Λωρραίνης.
Το 1148 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρενώ Γ΄ κόμης της Βουργουνδίας και τον διαδέχθηκε η κόρη αυτού Βεατρίκη. Επειδή αυτή ήταν 5 ετών, ο Γουλιέλμος Γ΄ ανέλαβε τη διακυβέρνηση. Συμμετείχε στην Β΄ Σταυροφορία (1147-49), αλλά το 1156 απεβίωσε στους Αγ. Τόπους. Τη Βεατρίκη τη νυμφεύτηκε ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας, ο οποίος έτσι έγινε κύριος της κομητείας της Βουργουνδίας.
Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, ο Στέφανος Β΄ στο Ωξόν και ο Ζερώ Α΄ στο Μακόν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα/Αλίκη, κληρονόμο του Θεοβάλδου κυρίου του Τράβες και κοντόσταυλου στη Βουργουνδία και είχε τέκνα:
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας
New York City Boy
"New York City Boy" είναι ένα single των Pet Shop Boys
UK quad vinyl: Parlophone
Κατηγορία:Τραγούδια των Pet Shop Boys Κατηγορία:Τραγούδια του 1999 Κατηγορία:Singles του 1999 Κατηγορία:Singles της Parlophone
Δένδρο Καταγωγής Ελληνικού Πάνθεου
''
{{familytree | |!| | | |!| |}|.| |,|-|v|-|-|'| |!| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | }}
{{familytree | | | | | | | | |!| | | |!| | | |!| | | |!| | | |:| |!| | | |!| |}|.| | | | | }}
* * Κατηγορία:Κατάλογοι αρχαίας Ελλάδας
Χάραξη πορείας
Χάραξη πορείας (pricking) καλείται αφενός η διαδικασία της χάραξης της πορείας (προβλεπόμενης πλεύσης που θα πρέπει ν΄ ακολουθήσει ένα πλοίο ή αεροπλάνο) στο ναυτικό χάρτη, αφετέρου και η συνεχής παρακολούθηση των διαδοχικών στιγμάτων που υποτυπώνονται σ΄ αυτόν και που θα πρέπει να συμπίπτουν επ΄ αυτής, που γίνεται με τη βοήθεια των ναυτιλιακών οργάνων και των ακολουθουμένων μεθόδων εκτέλεσης. Επίσης η χάραξη πορείας μπορεί ν΄ αναφέρεται σε υποτύπωση της πορείας που ακολουθεί ένας κινούμενος στόχος π.χ. άλλο πλοίο, πύραυλος κ.ά.
Η Χάραξη πορείας αποτελεί ένα από τα κύρια και βασικά καθήκοντα του Πλοιάρχου ή του Κυβερνήτη ενός πλοίου, και αρχική βασική διαδικασία οποιουδήποτε πλου. Βέβαια στις πολύ περιορισμένες πλεύσεις επαναλαμβανόμενης ακτοπλοΐας, π.χ. αλιεία, διαπόρθμευση κ.λπ. λόγω συνεχούς επανάληψης ακολουθείται η εμπειρική πλέον εφαρμογή.
Σήμερα με την εξέλιξη των ηλεκτρονικών οργάνων η χάραξη πορείας δίδεται και αυτόματα από συσκευές ραντάρ και τα γνωστά GPS
Εκφράσεις
Ο κυρίως ναυτιλιακός αυτός όρος έχει περάσει στις δημώδεις εκφράσεις που λέγεται σε προσδιορισμό προβλεπόμενης σειράς ενεργειών, ή τακτικής, ή επιλογής συγκεκριμένων στόχων και που αφορά κυρίως επιθυμητή εξέλιξη. Χαρακτηριστικός και ο στίχος λαϊκού τραγουδιού:
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα Κατηγορία:Εκφράσεις
Τζιτζιφιά Χανίων
Η Τζιτζιφιά είναι οικισμός της κοινότητας Βάθης της δημοτικής ενότητας Ιναχωρίου του δήμου Κισάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Το 2011 είχε 2 κατοίκους. Είναι από τα παλαιότερα χωριά των εννέα χωριών. Η ονομασία θεωρείται ότι προέρχεται από το δέντρο ζίζυφος και για τον λόγο αυτό θα έπρεπε να γράφεται με υ το δεύτερο και όχι ι όπως έχει καθιερωθεί.
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό υπάρχουν ιστορημένες εκκλησίες της Παναγίας, της Αγίας Φωτεινής και της Αγίας Παρασκευής αλλά οι τοιχογραφίες είναι καταστραμμένες (βλ. Gerola-Λασιθιωτάκη, τοιχογραφημένες εκκλησίες της Κρήτης, σ.29). Σήμερα δεν σώζεται καμιά από τις εκκλησίες αυτές. Στη θέση που έχει ανεγερθεί στις αρχές του περασμένου αιώνα η σημερινή εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου υπήρχε παλαιότερη εκκλησία που γκρεμίστηκε, σίγουρα κάποια από τις ιστορούμενες, στην οποία ανήκε και το καμπαναριό που υπάρχει μέχρι σήμερα.
Νζερεκορέ (νομαρχία)
Το Νζερεκορέ (γαλλ: Nzérékoré) είναι μία από τις έξι νομαρχίες της περιφέρειας Νζερεκορέ στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι το Νζερεκορέ.
Γεωγραφία
Το Νζερεκορέ βρίσκεται νότια της Γουινέας και του Νζερεκορέ. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Μασεντά, στα βορειοανατολικά με την Μπεϋλά, στα ανατολικά με τη Λολά, στα νοτιοδυτικά με το Γιομού και στα νότια με τη Λιβερία.
Ταντέους Πάιπερ
Ο Ταντέους Πάιπερ (Tadeusz Peiper) (3 Μαΐου 1891, Κρακοβία – 10 Νοεμβρίου 1969, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός ποιητής, κριτικός τέχνης, θεωρητικός της λογοτεχνίας και ένας από τους προδρόμους του κινήματος της αβάν-γκαρντ στην πολωνική ποίηση. Γεννημένος σε εβραϊκή οικογένεια, ο Πάιπερ ασπάστηκε τον Καθολικισμό ως νέος και πέρασε αρκετά χρόνια στην Ισπανία. Ήταν συνιδρυτής της ομάδας συγγραφέων Awangarda Krakowska («Αβάν-γκαρντ της Κρακοβίας»).
Το 1921, στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, ίδρυσε το μηνιαίο περιοδικό Zwrotnica («Σιδηροδρομικός διακόπτης»), αφιερωμένο κυρίως σε πρωτοποριακά κινήματα στη σύγχρονη ποίηση. Αν και βραχύβιο, το περιοδικό (εκδόθηκε μέχρι το 1923 και στη συνέχεια επανενεργοποιήθηκε για λίγο μεταξύ 1926 και 1927), άνοιξε το δρόμο για νέους ποιητές της ομάδας Awangarda krakowska, μεταξύ των οποίων οι Γιούλιαν Πσίμπος, Γιαν Μπζενκόφσκι και Γιάλου Κούρεκ. Ο Πάιπερ δημοσίευσε επίσης τρεις αξιόλογες συλλογές ποιημάτων, οι οποίες ήταν από τα πιο αξιοσημείωτα κομμάτια της κονστρουκτιβιστικής πολωνικής ποίησης. Ως καλλιτέχνης, ο Πάιπερ πίστευε ότι ένας συγγραφέας πρέπει να μοιάζει με έναν επιδέξιο τεχνίτη, ικανό να σχεδιάζει προσεκτικά τα λόγια του. Επινόησε το σύνθημα «3 x M» Miasto, Masa, Maszyna («Πόλη, Μάζα, Μηχανή»), ένα από τα μιμίδια της πολωνικής ποίησης της δεκαετίας του 1920. Λίγο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έγραψε για το περιοδικό Tygodnik Powszechny σχετικά με τον Άνταμ Μιτσκιέβιτς. Μέχρι τη συνταξιοδότησή του, ο Πάιπερ εργάστηκε για τον Γέζι Μπορέισα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Τζούλιαν Μπρημ
Ο Τζούλιαν Αλεξάντερ Μπρημ (Julian Alexander Bream, 15 Ιουλίου 1933 – 14 Αυγούστου 2020) ήταν Βρετανός βιρτουόζος κλασικός κιθαριστής και λαουτίστας. Ως ένας από τους πλέον διακεκριμένους κλασικούς κιθαρίστες του 20ού αιώνα, διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο να βελτιωθεί η δημόσια εικόνα της κλασικής κιθάρας ως αξιοσέβαστου μουσικού οργάνου. Επίσης, σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, δηλαδή επί περισσότερο από μισό αιώνα, βοήθησε στην αναγνώριση και την αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος για το λαούτο.
Απαρχές και σταδιοδρομία
Ο Μπρημ γεννήθηκε στο Μπάτερση του Λονδίνου και μεγάλωσε στο νοτιοδυτικό προάστιο Χάμπτον. Γονείς του ήταν οι Χένρυ και Βάιολετ Μπρημ και είχε μουσικά ακούσματα στο σπίτι, καθώς ο πατέρας του ήταν ερασιτέχνης κιθαρίστας της τζαζ, που μπορούσε να παίζει πολλά κομμάτια χωρίς να γνωρίζει να διαβάζει νότες. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο Τζούλιαν ήταν 14 ετών. Η γιαγιά του διατηρούσε μια παμπ στο Μπάτερση και ο νεαρός Τζούλιαν περνούσε πολύ καιρό εκεί. Τον είχε εντυπωσιάσει το παίξιμο του Τζάνγκο Ράινχαρντ.
Ο Τζούλιαν ενδιαφερόταν από μικρός για την κιθάρα του πατέρα του και επεχείρησε να μάθει από βιβλία, οπότε ο πατέρας του τον δίδαξε τα βασικά. Ο πρόεδρος της «Φιλαρμονικής Εταιρείας Κιθαριστών» Μπόρις Πέροτ του έδωσε επιπλέον μαθήματα, ενώ ο Χένρυ Μπρημ έγινε ο βιβλιοθηκάριος της εταιρείας, δίνοντας στον γιο του πρόσβαση σε μια μεγάλη συλλογή σπάνιας μουσικής.
Ο Τζούλιαν καταπιάστηκε και με το πιάνο, και 12 ετών κέρδισε έναν παιδικό διαγωνισμό πιάνου, γεγονός που του επέτρεψε να σπουδάσει πιάνο και σύνθεση στο Βασιλικό Κολλέγιο Μουσικής. Στα 13 του έδωσε το πρώτο του ρεσιτάλ κιθάρας, στο Τσέλτεναμ, και τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1951, έκανε το ντεμπούτο του στο αξιοσέβαστο Γουίγκμορ Χωλ του Λονδίνου.
Αποφοιτώντας από το Κολέγιο το 1952, ο Μπρημ κατατάχθηκε στον στρατό, όπου μετά από ένα εξάμηνο κατόρθωσε να εισαχθεί στην Μπάντα του Πυροβολικού. Συνολικά παρέμεινε στον στρατό δύο χρόνια. Κατόπιν ασχολήθηκε ως μουσικός σε διάφορα μέρη και θέσεις. Η εμπειρία του στο BBC υπήρξε σημαντική για αυτόν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Το 1960 ο Μπρημ σχημάτισε το «Julian Bream Consort», ένα σύνολο μουσικής με όργανα εποχής, όπου έπαιζε το λαούτο. Το σύνολο αυτό ήταν στην εμπροσθοφυλακή της ανανεώσεως του ενδιαφέροντος για τη μουσική της ελισαβετιανής εποχής (16ος αιώνας).
Ο Μπρημ άρχισε επίσης από ενωρίς να διδάσκει μουσική: εκτός από master classes, δίδασκε στο θερινό μουσικό σχολείο του Ντάρτινγκτον.
Η κυρίως σταδιοδρομία του περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό ηχογραφήσεων με τις εταιρείες RCA Victor και EMI Classics, που του απέφεραν συνολικά 4 Βραβεία Γκράμι. Πολλοί δίσκοι του της πρώτης εταιρείας ήταν εξαντλημένοι για αρκετά χρόνια. Το 2011 η RCA κυκλοφόρησε έτσι τη συλλογή My Favorite Albums, ένα σετ από 10 άλμπουμ σε ισάριθμα CD επιλεγμένα από τον ίδιο τον Μπρημ. Το 2013 η εταιρεία κυκλοφόρησε και την πλήρη συλλογή Julian Bream: The Complete RCA Album Collection, με 40 CD και έξτρα δύο DVD με ντοκιμαντέρ. Ως προς τα τελευταία, ο Μπρημ δεν περιφρόνησε την τηλεόραση και τα νέα τεχνολογικά μέσα: ήδη από το 1976 το βιογραφικό A Life in the Country προβλήθηκε από την τηλεόραση του BBC. Σε αυτό ο αφηγητής και ο Μπρημ συζητούν τις απαρχές του και τη ζωή του ως κιθαριστή των ρεσιτάλ. Ο Μπρημ παρουσίασε επίσης τέσσερα μαθήματα για κιθαριστές στην τηλεόραση του BBC. Το 1984 κινηματογράφησε οκτώ τμήματα ταινίας στην Ισπανία για λογαριασμό του Channel 4 με τον γενικό τίτλο «¡Guitarra! A Musical Journey Through Spain» και θέμα ιστορικές όψεις της ισπανικής μουσικής για κιθάρα. Το 2003 το DVD Julian Bream: My Life in Music περιείχε τρεις ώρες τηλεοπτικών συνεντεύξεων και ερμηνειών. Ο Γκρέιαμ Γουέιντ το χαρακτήρισε ως «την καλύτερη οπτική συνεισφορά όλων των εποχών στην κλασική κιθάρα» και ανακηρύχθηκε «DVD του έτους» από το Gramophone.
right|thumb|275px|Ο Μπρημ (δεξιά) διδάσκει στο [[Λίχτενσταϊν το 1985, ένα σχεδόν έτος μετά τον σοβαρό τραυματισμό του στο δεξί χέρι.]]
Η ύστερη σταδιοδρομία
Το 1984 ο Μπρημ τραυματίσθηκε σοβαρά στο δεξί του χέρι, στο ύψος του αγκώνα, σε τροχαίο ατύχημα. Ζήτησε ωστόσο η επανορθωτική χειρουργική να το βελτιστοποιήσει για τη γωνία παιξίματος της κιθάρας και λιγότερο από ένα έτος αργότερα συνέχισε τη σταδιοδρομία του. Σημαντικός σταθμός υπήρξε η συμμετοχή του στα The Proms στο Άλμπερτ Χoλ το 1991, όπου ερμήνευσε το κοντσέρτο για κιθάρα του Μάλκολμ Άρνολντ. Μετά τα εξηκοστά γενέθλιά του, τα οποία εόρτασε με ένα κοντσέρτο στο Γουίγκμορ Χωλ, περιόδευσε και πάλι στην Άπω Ανατολή (1993). Το 1995 έπαιξε για τη μουσική της ταινίας Δον Ζουάν Ντε Μάρκο. Τον Νοέμβριο του 2001 έδωσε ακόμα μια επετειακή συναυλία στο Γουίγκμορ Χωλ για τα 50 χρόνια από το ντεμπούτο του εκεί. Η τελευταία συναυλία που έδωσε ποτέ ήταν στο Maddermarket Theatre του Νόριτς, στις 6 Μαΐου 2002.
Προσωπική ζωή
Ο Τζούλιαν Μπρημ είχε τρία μικρότερα αδέλφια: την Τζάνις (γενν. 1936), τον Άντονυ (γενν. 1943), ο οποίος έγινε επαγγελματίας ζωγράφος, και τον Πωλ Χένρυ (γενν. 1946).
Ο Μπρημ έζησε για περισσότερο από σαράντα χρόνια σε μια γεωργιανή αγροικία στο χωριό Σέμλεϋ του Γουίλτσερ, μέχρι το 2009 που μετακόμισε σε μικρότερο σπίτι στο χωριό Ντόνχεντ Σαιν Άντριου (επίσης στην Κομητεία Γουίλτσερ), όπου και απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών.
Αναγνώριση
Πολλοί συνθέτες έγραψαν μουσικά κομμάτια ειδικά για τον Μπρημ, όπως οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Λαουτίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Ντίμα Φιλίποφ
Ο Ντμιτρό (Ντίμα) Φιλίποφ (γεννημένος στο Λουχάνσκ στις 4 Δεκεμβρίου 1990) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής με καταγωγή από την Ουκρανία. Έχει ύψος 1,98 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση του πασαδόρου.
Καριέρα
Ο Ντίμα Φιλίποφ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2010 με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, σε ηλικία 20 ετών.
Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2013, καταφέρνοντας μάλιστα να κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ελλάδας (2011, 2013), δύο Κύπελλα Ελλάδας (2011, 2013) και ένα Λιγκ Καπ Ελλάδας (2013).
Το καλοκαίρι του 2013 ταξίδεψε στην Πολωνία για λογαριασμό της Γιαστρέμπσκι.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κασσίτερος
Ο κασσίτερος (λατινικά: stannum, αγγλικά: tin) είναι το χημικό στοιχείο με χημικό σύμβολο Sn, ατομικό αριθμό 50 και ατομική μάζα 118,69 amu. Ανήκει στην ομάδα 14 (πρώην IVA) του περιοδικού συστήματος. Η χημική του συμπεριφορά είναι παρόμοια με την αντίστοιχη και των δυο γειτονικών του στοιχείων της ίδιας ομάδας του πίνακα, δηλαδή του γερμανίου (Ge) και του μολύβδου (Pb). Έτσι, ο κασσίτερος έχει δυο πιθανούς και σταθερούς αριθμούς οξείδωσης, +2 και +4, από τους οποίους λίγο σταθερότερος είναι ο αριθμός οξείδωσης +4. Ο κασσίτερος είναι το 49ο χημικό στοιχείο σε αφθονία. Με συνολικά 10 σταθερά ισότοπα, είναι το χημικό στοιχείο με το μεγαλύτερο αριθμό σταθερών ισοτόπων στο περιοδικό σύστημα. Ο χημικά καθαρός κασσίτερος, στις συνηθισμένες συνθήκες, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι αργυρόλευκο ελατό μεταλλικό στερεό, που δεν οξειδώνεται εύκολα από τον αέρα (ή και από το νερό) και λαμβάνεται κυρίως από ορυκτό κασσιτερίτη, που περιέχει διοξείδιο του κασσιτέρου (SnO2). Η παγκόσμια παραγωγή φτάνει τους 300.000 τόνους ετησίως. Κύριες χώρες παραγωγής είναι η Κίνα, η Ινδονησία, το Περού, η Βολιβία και η Βραζιλία.
Το πρώτο κράμα, που χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλη κλίμακα από το 3.000 π.Χ., με αναφορές για χρήση του από το 3.500 π.Χ., ήταν ο μπρούτζος, που είναι κράμα κασσιτέρου και χαλκού (Cu). Ο καθαρός μεταλλικός κασσίτερος άρχισε να παράγεται μετά από το 600 π.Χ.. Το πηούτερ (pewter) είναι ένα κράμα από κασσίτερο (85-90%) και το υπόλοιπο αποτελείται από χαλκό, αντιμόνιο (Sb), βισμούθιο (Bi), μόλυβδο (Pb), μερικές φορές και άργυρο (Ag), και χρησιμοποιούνταν συνήθως για επίπεδα σκεύη (πιατικά και δίσκους σερβιρίσματος) από την Εποχή του Ορείχαλκου ως τον 20ό αιώνα. Στη σύγχρονη εποχή ο κασσίτερος χρησιμοποιείται σε πολλά κράματά του, με πιο αξιοσημείωτο ένα κράμα κασσιτέρου (60% και πάνω) - μολύβδου, που χρησιμοποιείται για «μαλακές συγκολλήσεις». Μια άλλη μεγάλη εφαρμογή του κασσιτέρου, εξαιτίας της σχετικής αντίστασής του στη διάβρωση, είναι η επιμετάλλωση (επικασσιτερίωση ) του χάλυβα. Εξαιτίας της σχετικά χαμηλής τοξικότητάς του, επικασσιτερωμένα μέταλλα, συνήθως χάλυβας, χρησιμοποιούνται συχνά για την κονσερβοποίηση τροφίμων. Άλλες χρήσεις του είναι σε εύτηκτα κράματα και σε οργανοκασσιτερικές ενώσεις, όπως σταθεροποιητικά πρόσθετα πολυμερών.
Ιστορία
Η εξόρυξη και η χρήση κασσιτέρου χρονολογείται από την αρχή της Εποχής του Ορείχαλκου, γύρω στο 3.000 π.Χ, όταν παρατηρήθηκε ότι χάλκινα αντικείμενα που κατασκευάζονταν από πολυμεταλλικά ορυκτά, με διαφορετική αναλογία μεταλλικών συστατικών, έχουν διαφορετικές φυσικές ιδιότητες. Τα πρωιμότερα μπρούτζινα αντικείμενα περιείχαν κασσίτερο ή αρσενικό (As) σε περιεκτικότητα λιγότερο από 2% και γι' αυτό πιστεύεται ότι αυτό συνέβαινε με τη μη σκόπιμη δημιουργία κραμάτων, από κοιτάσματα ορυκτών χαλκού, που απλά περιείχαν τα άλλα μέταλλα ως προσμείξεις. Η προσθήκη ενός δεύτερου μετάλλου στο χαλκό, αύξανε τη σκληρότητά του, ταπείνωνε τη θερμοκρασία τήξης του, και βελτίωνε διεργασία χύτευσης παράγοντας ένα πιο ρευστοποιημένο τήγμα, και τελικά, μετά την ψύξη του, παρήγαγε ένα πιο πυκνό και λιγότερο σπογγώδες μέταλλο. Η κατανόηση ότι αυτό είναι δυνατό να γίνει με επίτηδες προσθήκη άλλου μετάλλου αποτέλεσε μια σημαντική εφεύρεση για την Εποχή του Ορείχαλκου που επέτρεψε την παραγωγή πολλών και πολυπλοκότερων σχημάτων χυτών προϊόντων από κλειστές συντεχνίες της εποχής. Τα αντικείμενα από αρσενιούχο μπρούτζο εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην Εγγύς Ανατολή, όπου συνήθως το αρσενικό συνήθως συνυπάρχει σε κοιτάσματα με τα ορυκτά χαλκού, αλλά τα προβλήματα υγείας που εμφανίζονται με τη χρήση του δηλητηριώδους μεταλλοειδούς έγιναν σύντομα γνωστά με αποτέλεσμα να αναζητηθούν, από την πολύ πρώιμη Εποχή του Ορείχαλκου, πηγές προσμείξεων χαλκού με τον πολύ λιγότερο επικίνδυνο κασσίτερο. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία ζήτησης του σπάνιου και συνεπώς επικερδούς εμπορίου από τις σχετικά μακρινές πηγές εξόρυξής του (Ιταλία, Πορτογαλία, Βορειοδυτική Γαλλία, Βρετανία και Βορειοανατολική Γερμανία) στις (τότε) ανεπτυγμένες οικονομικά και πολιτιστικά αγορές (της Αιγύπτου, της Μεσοποταμίας, των Ανατολικών ακτών της Μεσογείου, της Ανατολίας και της Ελλάδας).το αρχαιότερο εύρημα κασσιτέρου στόν κόσμο,βρέθηκε σε ναυάγιο αρχαίου πλοίου στά παράλια της Σμύρνης.
Ο κασσιτερίτης, δηλαδή το διοξείδιο του κασσιτέρου (SnO2), ήταν πιθανότατα και κατά την Αρχαιότητα η κύρια πηγή κασσιτέρου. Άλλες μορφές ορυκτών κασσιτέρου, δηλαδή σουλφίδια όπως ο σταννίτης, είναι λιγότερο άφθονες και απαιτούν πιο πολύπλοκη διεργασία εξόρυξης. Ο κασσιτερίτης συχνά συσσωρεύεται σε αλλουβιανά κανάλια, εξαιτίας του γεγονότος ότι είναι σκληρότερα, βαρύτερα και με μεγαλύτερη χημική αντίσταση από τον γρανίτη μέσα στον οποίο τυπικά σχηματίζεται. Αυτά τα κοιτάσματα μπορούν εύκολα να βρεθούν σε όχθες ποταμών, όπου ο κασσιτερίτης είναι συνήθως μαύρος, μωβ ή έχει άλλο σκοτεινό χρώμα, γνωρίσματα που έψαχναν οι μεταλλωρύχοι της πρώιμης Εποχής του Ορείχαλκου. Είναι πιθανό τα πρώιμα αυτά κοιτάσματα να ήταν αλλουβιανά στη φύση, και ίσως να εξορύσσονταν με τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιούνταν για την εξόρυξη χρυσού (Au) από παρόμοια κοιτάσματα.
Μεταλλουργία
Ο κασσιτερίτης (SnO2) είναι το κύριο μετάλλευμα από το οποίο εξάγεται ο μεταλλικός κασσίτερος. Αφότου το μετάλλευμα καθαριστεί, ανάγεται με άνθρακα μέσα σε κάμινο.
SnO2 (s) + 2C (s) –Δ-> Sn (l) + 2CO (g)
Χημική συμπεριφορά και ενώσεις
Στη μεγάλη τους πλειοψηφία οι χημικές ενώσεις του κασσιτέρου, το μέταλλο βρίσκεται στις οξειδωτικές βαθμίδες +2 και +4.
Ο κασσίτερος, σε αντίθεση με τα μέταλλα των ομάδων Ι, ΙΙ και ΙΙΙΑ, αντιδρά πολύ αργά με αραιό υδροχλωρικό και θειικό οξύ. Σε θερμά πυκνά οξέα, ο κασσίτερος αντιδρά ταχύτερα και παράγεται ιόν του κασσιτέρου (ΙΙ) και υδρογόνο. Σε αντιδράσεις όπου το ιόν του κασσιτέρου δρα ως αναγωγικό μέσο, αυτό οξειδώνεται στη μορφή του κασσιτέρου (ΙV). Διαλύεται αργά σε αραιό νιτρικό οξύ, ενώ με πυκνό-θερμό αντιδρά ταχύτατα μετατρεπόμενος σε λευκό δυσδιάλυτο ίζημα μετακασσιτερικού οξέος (H2SnO3). Διαλύεται επίσης σε βασιλικό νερό. Σε διαλύματα ισχυρών βάσεων, ο κασσίτερος διαλύεται και σχηματίζει κασσιτερώδη ανιόντα, [Sn(OH)4]2-.
Οι ενώσεις κασσίτερου (ΙΙ) ονομάζονταν παλιότερα κασσιτερώδεις ενώσεις και οι ενώσεις κασσίτερου (IV) ονομάζονταν κασσιτερικές. Για παράδειγμα, ο διχλωριούχος κασσίτερος (SnCl2) μπορεί να αναφέρεται ως «κασσιτερώδες χλώριδιο». Τα άλατα Sn(II) είναι αρκετά ισχυρά αναγωγικά μέσα και έχουν ετεροπολικό χαρακτήρα.
Στις ενώσεις του κασσίτερου (IV) υπάγεται ο κασσιτερίτης, το διοξείδιο του κασσίτερου (SnO2), το οποίο είναι η (κύρια ορυκτή) πηγή του κασσίτερου, και ο τετραχλωροκασσίτερος (SnCl4), ο οποίος είναι υγρό που πήζει στους -33°C, γεγονός που δείχνει ότι πρόκειται για μοριακή ένωση. Επίσης, είναι ήπια οξειδωτικά μέσα.
Ο Κασσίτερος στον οργανισμό - Τοξικότητα - Προφυλάξεις
Η συγκέντρωση κασσίτερου στον οργανισμό διαφέρει ανά περιοχή, ανάλογα με την παρουσία πηγής κασσίτερου. Η περιεκτικότητα σε φρούτα και λαχανικά εξαρτάται άμεσα από την συγκέντρωση κασσίτερου στο έδαφος. Ο κασσίτερος δεν έχει καμία επιβεβαιωμένη βιολογική σημασία. Έχει προταθεί ότι μπορεί να συμβάλλει στη δομή των μακρομορίων και στα ενεργά κέντρα των μεταλλοπρωτεϊνών. Πειράματα τεχνητής στέρησης κασσίτερου σε ζώα δεν έχουν δείξει σαφή αποτελέσματα. Η προσθήκη κασσίτερου σε τροφές έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει την απορρόφηση του ψευδαργύρου, του σεληνίου και του χαλκού. Η απορρόφηση του κασσίτερου από το πεπτικό σύστημα είναι μικρή και αποβάλλεται με τα κόπρανα σε ποσοστό 95%-99% και το υπόλοιπο με τα ούρα. Τα όργανα με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση κασσίτερου είναι τα οστά, οι λεμφαδένες, το ήπαρ, οι πνεύμονες, οι ωοθήκες, οι όρχεις και οι νεφροί. Θεωρείται ως μη απαραίτητο ιχνοστοιχείο.
Οι περιπτώσεις δηλητηρίασης από κασσίτερο είναι σχεδόν άγνωστες, ενώ έχει καταγραφεί μόνο μια μη επιβεβαιωμένη περίπτωση, όμως διάφορες οργανικές ενώσεις του κασσίτερου είναι σχεδόν τόσο τοξικές όσο το κυάνιο. Το τριαιθύλιο του κασσίτερου θεωρείται η πιο τοξική ένωση κασσίτερου για τον άνθρωπο. Ο κασσίτερος και οι ενώσεις του μπορούν να εισέλθουν στον οργανισμό μέσω της αναπνοής, της κατάποσης και μέσω του δέρματος. Στα τρόφιμα έχει επιβληθεί ανώτατο όριο περιεκτικότητας κασσίτερου στο Ηνωμένο Βασίλειο 200 mg/kg. Όταν η συγκέντρωση ξεπεράσει αυτό το όριο έχουν παρατηρηθεί προβλήματα γαστρεντερικής φύσεως όπως πόνοι στο στομάχι, ναυτία, διάρροια και εμετός σε κάποιους ανθρώπους, αλλά η ανάρρωση είναι ταχεία, συνήθως μία με δύο μέρες. Πιστεύεται ότι οι διαταραχές οφείλονται στην ερεθιστική δράση των διαλυτών ανόργανων ενώσεων του κασσίτερου.
Ο κασσίτερος που επενδύει τις κονσέρβες μπορεί να μεταφερθεί στα τρόφιμα, αυξάνοντας την περιεκτικότητά τους σε αυτό το μέταλλο. Όμως, η δηλητηρίαση από τρόφιμα είναι πολύ σπάνια. Έχει καταγραφεί μόνο μια πιθανή περίπτωση· τα μέλη της αποστολής Φρακλίνος στο Βόρειο Πόλο στα μέσα του 19ου αιώνα, τα οποία είχαν καταναλώσει όξινα τρόφιμα που βρίσκονταν μέσα σε κονσέρβες. Το οξύ είχε διαλύσει το κάλυμμα της κονσέρβας με αποτέλεσμα η συγκέντρωση κασσίτερου στα τρόφιμα να είχε φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Χρήσεις
Δεν οξειδώνεται όταν παραμένει ελεύθερος στην ατμόσφαιρα και δεν προσβάλλεται εύκολα από χημικές ουσίες. Γι' αυτό χρησιμοποιείται για την επικάλυψη διάφορων μετάλλων, για να προφυλάσσονται αυτά από την οξείδωση και την καταστροφή. Η επεξεργασία αυτή των μετάλλων με τον κασσίτερο ονομάζεται επικασσιτέρωση ή γάνωμα. Ειδικά η λαμαρίνα (δηλ. το μικρού πάχους μεταλλικό επίπεδο έλασμα) από σίδηρο ή χάλυβα με λεπτή επικάλυψη από κασσίτερο ονομάζεται λευκοσίδηρος, το οποίο είναι πολύ διαδεδομένο υλικό για την κατασκευή μεταλλικών δοχείων συσκευασίας τροφίμων (κονσέρβες), και παλιότερα χρησιμοποιούταν ευρέως για την κατασκευή μαγειρικών και άλλων οικιακών σκευών. Ο επικασσιτερωμένος χάλυβας είναι επίσης γνωστός και ως τενεκές, αν και πολλές φορές με τον όρο τενεκές εννοείται η φτηνή (ελαφριά) ή κακής ποιότητας μεταλλική λαμαρίνα αγνώστου (από τον χρήστη του όρου) κράματος και σύστασης. Επίσης επικασσιτερώνονται τα χάλκινα μαγειρικά σκεύη, για να αποφεύγονται οι δηλητηριάσεις, καθώς ο χαλκός αν έρθει σε επαφή με όξινα υλικά με ph κάτω από 6.5, που μπορεί να χρησιμοποιούνται στο μαγείρεμα, μπορεί να διαβρωθεί και να μολύνει τις μαγειρεμένες τροφές με τοξικές ουσίες. Ο κασσίτερος αποτελεί το κύριο συστατικό πολλών κραμάτων, όπως είναι ο μπρούντζος (κράμα κασσίτερου-χαλκού), το συγκολλητικό κράμα ή καλάι (κασσίτερος-μόλυβδος, από την Αλταϊκή λέξη kalay (κασσίτερος), πιθανόν αρχικά λέξη Τελούγκου ), κράμα των τυπογραφικών στοιχείων, κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέταλλα
Άννα της Πρωσίας (1836-1918)
Η Άννα της Πρωσίας (Anna von Preußen, 17 Μαΐου 1836 - 12 Ιουνίου 1918) ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Πρωσίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Φρειδερίκη γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1736 στο Βερολίνο, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Κάρολου της Πρωσίας και της Μαρίας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Η ωραιότητα της νεαρής Πριγκίπισσας έγινε αντικείμενο της προσοχής στην πρωσική Αυλή. Τον χειμώνα του 1852 ο νεαρός αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας τη συνάντησε στο Βερολίνο, την ερωτεύτηκε και ήθελε να της κάνει πρόταση γάμου.
Ωστόσο, η Άννα ήταν ήδη αρραβωνιασμένη εκείνη την εποχή, και ένα πρόσθετο πρόβλημα θα εντεινόταν, καθώς υπήρχαν έντονες αντιδράσεις για συμμαχία μεταξύ Αυστριακών και Πρώσων πολιτικών.
Στις 26 Μαΐου 1853 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄ της Έσσης, στο Παλάτι Σαρλόττενμπουργκ. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
Απεβίωσε στις 12 Ιουνίου 1918 στη Φραγκφούρτη σε ηλικία 82 ετών. Ετάφη στον Καθεδρικό της Φούλντα στην Έσση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης
Ōkami
Το Ōkami (ιαπωνικά: 大神) είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας για το PlayStation 2, το PlayStation 3 και το Wii, το οποίο αναπτύχθηκε από την Clover Studio και εκδόθηκε από την Capcom και πρωτοκυκλοφόρησε το 2006. Το παιχνίδι διαδραματίζεται στην κλασσική Ιαπωνική περίοδο και ακολουθεί την ιστορία μίας λευκής λύκαινας, με το όνομα Amaterasu, και του πιστού συντρόφου της, Isunn. Η Amaterasu που σύντομα μαθαίνει είναι μια από τους 13 θεούς της Ουράνιας βούρτσας και έτσι ταξιδεύει με το φίλο της σε όλη την Ιαπωνία, όπου συναντούν εχθρούς, φίλους, αγνώστους. Το παιχνίδι συνδυάζει πολλούς διαφορετικούς ιαπωνικούς μύθους και παραδόσεις. To 2005 έλαβε το βραβείο από το 1UP.com ως το καλύτερο παιχνίδι για το PS2 στην Ε3 του 2005. .
Οι ουράνιοι θεοί
Καθώς το παιχνίδι προχωράει θα συναντάει τους Ουράνιους θεούς που της δίνουν μια καινούρια δύναμη για την Ουράνια βούρτσα της. Αυτοί είναι οι εξής: Yomigami (ο οποίος αναπαριστά το δράκο στο κινέζικο ωροσκόπιο), Tachigami, Hanagami, Bakugami, Yumigami, Nuregami, Kazegami, Moegami, Kasugami, Kabegami, Gekigami, Itegami.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2006 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τέχνης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Capcom Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με cel-shaded γραφικά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Νικητές BAFTA (βιντεοπαιχνίδια)
Οικία Γκαλβάνι
Η Οικία Γκαλβάνι (Galvani House) είναι εξέχον αρχιτεκτονικό δείγμα του 21ου αιώνα στο Παρίσι. Βρίσκεται στην οδό Γκαλβάνι (Rue Galvani. Metro: Porte de Champerret) στα βορειοδυτικά περίχωρα της γαλλικής πρωτεύουσας (Νεϊγί συρ Σεν Neilly-sur-Seine). Χαρακτηριστικό στοιχείο της κατασκευής είναι η διατήρηση του παραδοσιακού ύφους της παρισινής συνοικίας.
Ιστορικό και αρχιτεκτονική του κτηρίου
Η Οικία Γκαλβάνι, όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, αποτελεί την προέκταση της πρώην κατοικίας της ερωμένης του Ιταλού φυσικού και εφευρέτη της βολταϊκής στήλης Λουίτζι Γκαλβάνι (Luigi Galvani, 1737 - 1798). Είναι κτισμένη σε ένα στενό κομμάτι γης πλάτους 8 μέτρων στο Παρίσι, και συγκεκριμένα σε μια περιοχή όπου κυριαρχούν παλιά νεοκλασικά κτήρια.
Η οικοδομή στη σημερινή της μορφή αποτελεί δείγμα ορθολογικής τυπολογίας σύγχρονης κατασκευής, με μεγάλες επιρροές από τους κώδικες της αρχιτεκτονικής λειτουργικότητας (φονξιοναλισμού) του Ελβετού αρχιτέκτονα Λε Κορμπυζιέ (Le Corbusier, 1887 - 1965), όπως αναλύεται στο πρωτοποριακό έργο του "Προς μία αρχιτεκτονική" (Vers une Architecture, 1923), σε αντίθεση με την ιστορική αρχιτεκτονική των γειτονικών νεοκλασικών οικοδομημάτων.
Γενικά χαρακτηριστικά του κτηρίου
Σύμφωνα με τις κατασκευαστικές προδιαγραφές της περιοχής, ο σχεδιασμός έπρεπε να διατηρεί τους χώρους και τις θέες της αρχικής κατοικίας. Απαγορευόταν το κτίσιμο κτηρίων πάνω από ισόγειο και ένα όροφο και την οπισθοχώρηση της όψης έως 5,4 μέτρα από τα όπια του δρόμου. Η επέκταση καταλαμβάνει 140 τετραγωνικά μέτρα, 40 τμ. η είσοδος με την κλειστή χειμερινή αυλή, 160 τμ. ταράτσες και 160 τμ. το υπάρχον παλαιό κτήριο.
Βασικό στοιχείο του σχεδιασμού της επέκτασης ήταν η διατήρηση της αυλής-κήπου στο επίπεδο του δρόμου. Για το λόγο αυτό δημιουργείται μια κυματοειδής επιφάνεια, η οποία ενώνει το παλιό με το νέο κτίριο, ενώ παράλληλα δημιουργείται υπόγειος χώρος, ο οποίος φωτίζεται από έναν φωταγωγό. Με αυτό το τρόπο, διατηρείται η θέα προς το παλαιότερο κτίσμα, ενώ παράλληλα ένας χώρος στάθμευσης και μια είσοδος τοποθετήθηκαν στο όριο με το δρόμο.
Χαρακτηριστικό στοιχείο της επέκτασης είναι τα περίεργα κλιμακοστάσια, τα οποία μοιάζουν με μεγάλες ξύλινες καμινάδες που δεν ακουμπούν όμως στο πάτωμα, όπως επίσης η μεγάλη παλιά λεμονιά, η οποία διαπερνά το κτίριο ξεκινώντας από το υπόγειο και φτάνοντας μέχρι το ψηλότερο σημείο του. Ακόμη, ο ξενώνας (37τμ) που βρίσκεται στον όροφο είναι απομονωμένος από την υπόλοιπη κατοικία για περισσότερη ιδιωτικότητα τόσο για τους φιλοξενούμενους όσο και για τους μόνιμους ενοίκους της κατοικίας. Στο επίπεδο του δρόμου υπάρχει μια κεκλιμένη επιφάνεια που καμουφλάρει την είσοδο σε ένα υπόγειο γκαράζ.
Μελέτη τομής κτηρίου
Η κατοικία τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά προκαλεί έντονο ενδιαφέρον. Εξωτερικά οι λιτές και καθαρές γραμμές φαίνονται να δένουν αρμονικά με την καμπυλόμορφη επιφάνεια που χαρακτηρίζει την είσοδο και το χώρο στάθμευσης.