cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νιτρομεθάνιο
Εκρηκτικές ιδιότητες
Αν είναι επιθυμητό να ευασθητοποιηθεί, ως εκρηκτικό, αυτό είναι δυνατό με την προσθήκη μιας βάσης, ώστε να αυξηθεί το pH. Ακόμη, μπορεί να προσθεθεί νιτρικό αμμώνιο, το οποίο χρησιμοποιείται ως οξειδωτικό, για να δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μίγμα γνωστό ως ANNM (Ammonium Nitate NitroMethane). Ένα παράδειγμα τέτοιας χρήσης έγινε κατά τη βομβιστική επίθεση της Οκλαχόμα Σίτι. Είναι επίσης δυνατή η ανάμιξη νιτρομεθανίου με πυκνό νιτρικό οξύ, σχηματίζοντας ένα εκρηκτικό μίγμα με παρόμοια ισχύ κα ευαισθησία με τη νιτρογλυκερίνη.
Πηγές
Κατηγορία:Νιτροαλκάνια Κατηγορία:Καύσιμα Κατηγορία:Υγρά εκρηκτικά Κατηγορία:C1
Εμίλια-Ρομάνια
Η Εμίλια-Ρομάνια ή Αιμιλία-Ρωμανία, (ιταλικά: Emilia-Romagna) είναι περιφέρεια της Ιταλίας.
Γεωγραφία
Συνορεύει βόρεια με Βένετο και Λομβαρδία, δυτικά με Πεδεμόντιο και Λιγουρία, και νότια με Τοσκάνη, Μάρκε, και με το ανεξάρτητο κρατίδιο του Σαν Μαρίνο. Η συνολική έκταση της περιφέρειας είναι 22.124 τ.χλμ., 	και ο πληθυσμός 4.323.830. Κυριότερη πόλη και πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η Μπολόνια, με 374.425 κατοίκους.
Όλο το νότιο τμήμα της Εμίλια-Ρομάνια, προς την Τοσκάνη και της Μάρκε, διασχίζεται από τα βουνά Απέννινα, με υψηλότερο σημείο το Μόντε Τσιμόνε (2.165 μ). Το βόρειο τμήμα, προς Βένετο και Λομβαρδία, χαρακτηρίζεται από την πεδιάδα του Πάδου, το μεγαλύτερο ποτάμι της Ιταλίας.
Μεγάλες πόλεις της περιφέρειας είναι η Μπολόνια, η Πιατσέντσα, η Μόντενα, η Φεράρα, η Κάρπι, η Φορλί, η Τσεζένα, η Σαντ Απολινάρε, η Ίμολα, η Φαέντσα, η Ραβένα, το Ρέτζο νελλ'Εμίλια, το Ρίμινι, το Ριτσόνε, κι άλλες μικρότερες. Την περιφέρεια διασχίζουν πολλά ποτάμια τα περισσότερα παραπόταμοι του Πάδου.
Οικονομία
Είναι από τις πλουσιότερες περιφέρειες της Ιταλίας, με ΑΕΠ 128 δις. ευρώ το 2006. Η οικονομία της Εμίλια-Ρομάνια βασίζεται στις βιομηχανίες της Μόντενα και της Μπολόνια (Φερράρι, Ντουκάτι, Μπαρίλα), και στον τουρισμό, προπαντός όσον αφορά την Ραβέννα και το Ρίμινι. Ο αγροτικός κλάδος είναι από τους πιο αναπτυγμένους της Ιταλίας, χάρη και στις πεδιάδες του Πάδου. Επίσης, παίζει σημαντικό ρόλο στις μεταφορές εφόσον διασχίζεται από τους κεντρικούς σιδηροδρομικούς και οδικούς άξονες προς Μιλάνο, Ανκόνα, και Ρώμη.
Ιστορία
Η Εμίλια-Ρομάνια κατοικήθηκε από Κέλτες, Ετρούσκους, Ρωμαίους, ενώ αργότερα η Ραβέννα εντάχθηκε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Στα μεσαιωνικά χρόνια, η Μπολόνια και το νοτιότερο τμήμα της περιφέρειας (η Ρομάνια), ήταν μέρος του Παπικού Κράτους.
Διοικητική διαίρεση
Διοικητικά η περιφέρεια χωρίζεται σε εννέα (9) επαρχίες :
Πολιτική
Πρόεδρος από τις 24 Νοεμβρίου 2014 είναι ο Στέφανο Μπονατσίνι από το Δημοκρατικό Κόμμα. Στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές, στις 26 Ιανουαρίου 2020, επανεξελέγη ο κεντροαριστερός συνασπισμός με τον Μπονατσίνι, με ποσοστό άνω του 51% των ψήφων.
Κινηματογράφος
Η Εμίλια-Ρομάνια είναι το κύριο σκηνικό του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι  στην επική ταινία 1900. Το Ρίμινι είναι η γενέτειρα του Φεντερίκο Φελίνι και η Φεράρρα του Μικελάντζελο Αντονιόνι.
Μουσική
Στην Εμίλια-Ρομάνια γεννήθηκε ένας από τους πιο σημαντικούς συνθέτες στην ιστορία της μουσικής, ο Τζουζέπε Βέρντι, καθώς και ο Αρτούρο Τοσκανίνι, ένας από τους πιο διάσημους μαέστρους του 20ου αιώνα, και ο παγκοσμίου φήμης τενόρος όπερας Λουτσιάνο Παβαρότι.
Η περιοχή είναι γνωστή στην Ιταλία για τους δημοφιλείς ροκ και παραδοσιακούς μουσικούς, όπως ο Σαμουέλε Μπερσάνι, ο Λουτσιάνο Λιγκάμπουε, ο Βάσκο Ρόσσι και ο Τζουκτσέρο. Το "Romagna mia" ("Ρομάνια μου"), ένα τραγούδι γραμμένο το 1954 από τον Σεκόντο Κασαντέι, θεωρείται από πολλούς ως ο ανεπίσημος ύμνος της Ρομάνια.
Ποδόσφαιρο
Το πιο δημοφιλές άθλημα στην Εμίλια-Ρομάνια είναι μέχρι τώρα το ποδόσφαιρο. Πολλοί διάσημοι όμιλοι υψηλού επιπέδου από την Εμίλια-Ρομάνια ανταγωνίζονται σε εθνικό επίπεδο. Μπολόνια, Κάρπι και Σασσουόλο ανταγωνίζονται στην κορυφή του ιταλικού ποδοσφαίρου – στη Σέριε Α. Οι δύο μεγαλύτεροι όμιλοι της περιοχής είναι οι μόνοι δύο που κερδίζουν σημαντικές τιμητικές διακρίσεις: Μπολόνια, που έχει κερδίσει επτά σκουντέττι και δύο Coppa Italia τρόπαια (Κύπελλο ιταλίας) , και Πάρμα στην τρέχουσα Σέριε Δ , νικητές από τέσσερα Ευρωπαϊκά κύπελλα (δύο  Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης και ένα Σούπερ καπ) και τρία Κόππε Ιτάλια. Οι ομάδες Τσεζένα και Μόντενα ανταγωνίζονται και οι δύο στην Σέριε Β.
Περιλαμβάνονται στον παρακάτω πίνακα όλοι οι όμιλοι στην κορυφή των τριών βαθμίδων από το ιταλικό ποδόσφαιρο (Σέριε Α, Σέριε Β και Λέγκα Προ, καθώς και ομίλους που έχουν αποσπάσει σημαντικές τιμητικές διακρίσεις.
Άλλα αθλήματα
Η περιοχή έχει μια πολύ ισχυρή παράδοση στο βόλεϊ με τρεις ομάδες που είναι από τις πιο παλιές, κερδίζοντας και ομάδες κύρους στην Ιταλία και στην Ευρώπη: Παλλάβολο Πάρμα, Παλλάβολο Μόντενα και  Πόρτο Ραβέννα Βόλεϊ. Μέσα από τις πιο σημαντικές νίκες αυτών των τριών ομάδων, τα αποτελέσματα είναι 9 CEV Champions League (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βόλεϊ), 4 κέρδισε η όμαδα Μόντενα, 3 η ομάδα Ραβέννα και 2 η ομάδα Πάρμα. Δεν υπάρχει άλλη περιοχή στην Ευρώπη με τόση μεγάλη παρουσία επιτυχημένων ομίλων βόλεϊ. Ένας άλλος σημαντικός όμιλος βόλεϊ που έχει επιτύχει σημαντικά αποτελέσματα τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ευρώπη κατά τα τελευταία 15 χρόνια είναι Κόπρα Βόλεϊ από την Πιατσέντσα.
Οι Πάρμα Πάνθηρες είναι μία απο τις τέσσερις ομάδες αμερικανικού ποδοσφαίρου που έχει πάρει μέρος σε κάθε Κύπελλο Ιταλίας.
Η ομάδα Τζέμπρε ανταγωνίζονται επαγγελματικά στο Guinness Pro12, το πρωτάθλημα ράγκμπι της ένωσης Ιρλανδ ίας, Ιταλίας, Σκωτίας και Ουαλίας. Η έδρα του ομίλου είναι το στάδιο Σέρτζιο Λανφράντσι, που βρίσκεται στην Πάρμα.
Περιλαμβάνονται στον παρακάτω πίνακα όλοι οι όμιλοι στις πρώτες δύο βαθμίδες του ιταλικού ράγκμπι.
Μπιλ Ουόλτον
Ο Ουίλιαμ Θίοντορ «Μπιλ» Ουόλτον (William Theodore "Bill" Walton III, γεννήθηκε 5 Νοεμβρίου 1952) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Στην κολεγιακή πορεία του κέρδισε τρία συνεχόμενα βραβεία εθνικού παίκτη της χρονιάς (1972–74), ενώ οδήγησε το UCLA στα πρωταθλήματα του NCAA το 1972 και το 1973. Ήταν η πρώτη συνολική επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ του 1974, οδήγησε τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς στο πρωτάθλημα του ΝΒΑ το 1977, κερδίζοντας το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών του ΝΒΑ εκείνη τη σεζόν. Το 1978 αναδείχθηκε στον πιο πολύτιμο παίκτη της κανονικής περιόδου (MVP). Ωστόσο, η επαγγελματική του καριέρα παρεμποδίστηκε σημαντικά από πολλαπλούς τραυματισμούς στο πόδι που απαιτούσαν χειρουργικές επεμβάσεις. Κέρδισε έναν άλλο τίτλο πρωταθλήματος με τους Μπόστον Σέλτικς το 1986. Εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 1993 και συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 50 χρόνων του ΝΒΑ το 1996. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Σέντερ
657 Γκούνλεντ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γκούνλεντ εκτιμάται σε 42,52 χιλιόμετρα. Το άλβεδό της είναι 0,0415 (από δεδομένα του IRAS). Η Γκούνλοντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 42 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκουνλεντ
Μπουνόβιτσι
Το Μπουνόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: Буновићи) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Allochiria
Ιστορία
Το 2010 κυκλοφόρησε το ομώνυμο 20λεπτο EP τους «Allochiria» σε ανεξάρτητη παραγωγή. Ηχογραφήθηκε στο In The Core Media Studio και περιείχε 3 συνθέσεις.
Το 2014 κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ με τον τίτλο «Omonoia» σε ανεξάρτητητη παραγωγή. Ηχογραφήθηκε στα Universe Studios και περιείχε 7 συνθέσεις.
Το 2017 κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Art of Propaganda το δεύτερο άλμπουμ τους «Throes» και περιείχε 7 συνθέσεις. Ηχογραφήθηκε στα Illusion Studios και Universe Studios, η μίξη έγινε στα Universe Studios και το mastering έγινε στα Sweetspot Studios. Είχαν παρουσιάσει ζωντανά το άλμπουμ σε live streaming ένα χρόνο πριν αλλά το επίσημο release show έγινε στις 17 Μαρτίου 2017 στο An Club.
Ζωντανές Εμφανίσεις
Έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως: Deafheaven, Year of No Light, Altar of Plagues, Harakiri for the Sky, Toundra, Minsk κ.α. Τον Αύγουστο του 2014 εμφανίστηκαν στο Rockstadt Extreme Fest, στο Ράσνοβ της Ρουμανίας και το Μάρτιο του 2015 έκαναν την πρώτη ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Τον Οκτώβρη του 2017 έπαιξαν στο Desertfest Athens Festival Volume II και τον Μάιο του 2018 έκαναν τη δεύτερη ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Τον Αύγουστο του 2018 εμφανίστηκαν για δεύτερη φορά στο Rockstadt Extreme Fest.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά heavy metal συγκροτήματα
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Το Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (Frente Nacional de Libertação de Angola, συντομογραφία FNLA) είναι πολιτικό κόμμα και πρώην οργάνωση που αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία της Ανγκόλας από την Πορτογαλία στον πόλεμο της ανεξαρτησίας, υπό την ηγεσία του Χόλντεν Ρομπέρτο.
Ιδρύθηκε το 1954 ως αντάρτικο κίνημα με την ονομασία União dos Povos do Norte de Angola (Ένωση του Λαού της Βόρειας Ανγκόλας), ήταν γνωστό μετά το 1959 ως αντάρτικο κίνημα União dos Povos de Angola (UPA, Ένωση του Λαού της Ανγκόλας) και από το 1961 ως αντάρτικο κίνημα FNLA.
Πριν από τις πρώτες πολυκομματικές εκλογές το 1992, το FNLA αναδιοργανώθηκε ως πολιτικό κόμμα. Το FNLA έλαβε το 2,4% των ψήφων και εξέλεξε πέντε βουλευτές. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2008, το FNLA έλαβε το 1,11% των ψήφων, λαμβάνοντας τρεις από τις 220 έδρες.
Στεαρικό οξύ
To στεαρικό οξύ (αγγλ. stearic acid), ορισμένες φορές αποκαλούμενο και στεατικό οξύ, είναι κεκορεσμένο λιπαρό οξύ με αλυσίδα 18 ατόμων άνθρακα, το οποίο κατά IUPAC έχει την ονομασία δεκαοκτανοϊκό οξύ. Πρόκειται για ένα κηρώδες στερεό και ο μοριακός του τύπος είναι CH3(CH2)16CO2H. Το όνομα του προέρχεται από την ελληνική λέξη στέαρ, που σημαίνει λίπος. Το στεαρικό οξύ είναι το πιο συνηθισμένο στη φύση λιπαρό οξύ, μαζί με το παλμιτικό οξύ.
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Προέλευση
Το 1954, ο Ενωμένος Λαός της Βόρειας Ανγκόλας (UPNA) σχηματίστηκε ως αυτονομιστικό κίνημα της φυλής Μπακόνγκο που ήθελε να αποκαταστήσει το φεουδαρχικό βασίλειο του 16ου αιώνα, αλλά ήταν επίσης ένα κίνημα διαμαρτυρίας ενάντια στην καταναγκαστική εργασία. Ο Χόλντεν Ρομπέρτο επρόκειτο να είναι ο βασιλιάς αυτής της χώρας. Μέχρι το 1958, το όνομα της οργάνωσης άλλαξε σε "União das Populações de Angola" (UPA) υπό την ηγεσία του Χόλντεν Ρομπέρτο ο οποίος καταγόταν από το Σάο Σαλβαδόρ Μπακόνγκο της Βόρειας Ανγκόλας με τη νέα οργάνωση να περιγράφεται ως εθνοτικό πολιτικό κίνημα. Τον Μάρτιο του 1961, το UPA ξεκίνησε μια εξέγερση στο βορρά σφαγιάζοντας χιλιάδες λευκούς εποίκους και υπηρέτες, οι περισσότεροι από τη νότια εθνικότητα των Μπαϊλούντο, "assimilados", Αφρικανοί καθολικοί και μέλη φυλών εκτός από τη φυλή Μπακόνγκο, άνδρες γυναίκες και παιδιά. Η πορτογαλική κυβέρνηση απάντησε στέλνοντας στρατιώτες στην Ανγκόλα και περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν μέχρι το τέλος του 1961. Λέγεται ότι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες έφυγαν από τη βόρεια Ανγκόλα για το Ζαΐρ. Σε μια προσπάθεια να γίνει ένα εθνικό πολιτικό κίνημα, συγχωνεύτηκε με το "Partido Democratico de Angola" (PDA, Δημοκρατικό Κόμμα της Ανγκόλας) για να σχηματίσει το "Frente Nacional de Libertação de Angola" (FNLA, Εθνικό Μέτωπο Ανεξαρτησίας της Ανγκόλας). Μέχρι τον Φεβρουάριο του 1962, το FNLA είχε συγχωνευθεί σε οργάνωση που ονομάστηκε Εξόριστη Επαναστατική Κυβέρνηση της Ανγκόλας (GRAE) με πρόεδρο τον Ρομπέρτο και υπουργό Εξωτερικών τον Τζόνας Σαβίμπι, με έδρα την Κινσάσα. Το κίνημα αναγνωρίστηκε από τον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας (OAU) ως το μοναδικό κίνημα ελευθερίας της Ανγκόλας μέχρι το 1971. Ο πυρήνας των μελών προερχόταν από πρόσφυγες και ομογενείς της Ανγκόλας στο Ζαΐρ.
Στεαρικό οξύ
Παραγωγή
Παρασκευάζεται με επεξεργασία αυτών των λιπών και ελαίων με νερό σε υψηλή πίεση και θερμοκρασία (πάνω από 200°C), που οδηγεί στην υδρόλυση των τριγλυκεριδίων. Το παραγόμενο μίγμα στη συνέχεια αποστάζεται. Εμπορικά, το στεαρικό οξύ είναι συχνά ένα μίγμα στεαρικού οξέος και παλμιτικού οξέος, ενώ παράλληλα διατίθεται και στην καθαρή του μορφή.
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Ξένη βοήθεια
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών άρχισε να βοηθά το FNLA το 1961 κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Κένεντι και επαναπροώθησε το ένα τρίτο της επίσημης βοήθειάς της προς στο Ζαΐρ στους οργανισμούς FNLA και UNITA. Κατά τη διάρκεια πολλών ετών, οι κυβερνήσεις της Αλγερίας, της Τυνησίας, της Δυτικής Γερμανίας, της Γκάνας, του Ισραήλ, της Γαλλίας, της Ρουμανίας, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, της Νότιας Αφρικής, των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ζαΐρ και της Λιβερίας υποστήριξαν ενεργά το FNLA. Η γαλλική κυβέρνηση προμήθευσε άνδρες και δάνεισε ένα εκατομμύριο λίρες χωρίς τόκους. Η ισραηλινή κυβέρνηση έδωσε βοήθεια στο FNLA μεταξύ 1963 και 1969. Ο Χόλντεν Ρομπέρτο επισκέφτηκε το Ισραήλ κατά τη δεκαετία του 1960 και τα μέλη του FNLA στάλθηκαν στο Ισραήλ για εκπαίδευση. Κατά τη δεκαετία του 1970 η ισραηλινή κυβέρνηση έστειλε όπλα στο FNLA μέσω του Ζαΐρ. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας άρχισε να προμηθεύει το FNLA με όπλα το 1964. Έδωσε στο FNLA στρατιωτικό εξοπλισμό και τουλάχιστον 112 στρατιωτικούς συμβούλους.
Στεαρικό οξύ
Χρήσεις
Γενικά, οι εφαρμογές του σχετίζονται με το διλειτουργικό χαρακτήρα του, με μία πολική κεφαλή η οποία μπορεί να προσαρτηθεί σε κατιόντα μετάλλων και μία μη πολική ουρά, η οποία παρέχει διαλυτότητα σε οργανικούς διαλύτες. Ο συνδυασμός οδηγεί στη χρήση του στεαρικού οξέος ως επιφανειοδραστικό και μαλακτικό μέσο. Το στεαρικό οξύ υπόκειται τις τυπικές αντιδράσεις των κεκορεσμένων καρβοξυλικών οξέων, ιδιαίτερα την αναγωγή του στην αντίστοιχη αλκοόλη και στην εστεροποίηση με μια σειρά αλκοολών.
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Διαλυση του GRAE
Μέχρι τον Ιούλιο του 1964 η αναγνώριση του GRAE ως το μοναδικό κίνημα απελευθέρωσης αμφισβητήθηκε με την παραίτηση του πρωθυπουργού του Κονγκό Σιρίλ Αντουλά, υποστηρικτή τους, και την αποχώρηση του Τζόνας Σαβίμπι, ο οποίος σχημάτισε το απελευθερωτικό κίνημα UNITA λόγω των δικτατορικών πρακτικών του Ρομπέρτο, της απροθυμίας αποδοχής μη δυτικής υποστήριξης και της έλλειψης πολιτικού προγράμματος. Ο Ρομπέρτο απέφυγε «πραξικόπημα» τον Ιούνιο του 1965 από τον υπουργό Άμυνας του και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο κουνιάδος του, Μομπούτου Σέσε Σέκο ανέλαβε τον έλεγχο του Ζαΐρ με ένα πραξικόπημα. Αλλά μέχρι το 1968, η ενότητα του GRAE είχε αρχίσει να διαλύεται.
Στεαρικό οξύ
Σάπωνες, καλλυντικά, απορρυπαντικά
Χρησιμοποιείται κυρίως στην παραγωγή απορρυπαντικών, σαπώνων και καλλυντικών, όπως τα προϊόντα σαμπουάν και οι αφροί ξυρίσματος. Οι σάπωνες δεν παρασκευάζονται απευθείας από στεαρικό οξύ, αλλά έμμεσα, μέσω της σαπωνοποίησης των τριγλυκεριδίων που αποτελούνται από εστέρες του στεαρικού οξέος. Οι εστέρες του στεατικού οξέος με αιθυλενογλυκόλη χρησιμοποιούνται για να προσδώσουν μια μαργαριταρώδη υφή στα σαμπουάν, σαπούνια και άλλα καλλυντικά προϊόντα. Προστίθενται στο προϊόν σε τηγμένη μορφή και αφήνονται να κρυσταλλοποιηθούν υπό ελεγχόμενες συνθήκες.
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Η πολιτική του Νίξον στην Ανγκόλα
Με την ανάληψη της θητείας του Προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον το 1969, διέταξε αναθεώρηση της πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στην Ανγκόλα καθώς και στη Νότια Αφρική και στη Ροδεσία. Τον Ιανουάριο του 1970, εγκρίθηκε το υπόμνημα μελέτης αρ. 39 του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, το οποίο αναγνώριζε ότι τα λευκά καθεστώτα σε αυτές τις χώρες δεν πρέπει να είναι απομονωμένα πολιτικά και οικονομικά και ότι η συμμετοχή τους ήταν το καλύτερο μέσο για την επίτευξη αλλαγών στα συστήματά τους. Το γεγονός αυτό σήμανε τη μείωση της βοήθειας προς το FNLA.
Στεαρικό οξύ
Λιπαντικά και μαλακυντικά μέσα
Εξαιτίας της μαλακής υφής του άλατος νατρίου του στεαρικού οξέος, που είναι το κύριο συστατικό των σαπώνων, και άλλα άλατα είναι χρήσιμα για τις λιπαντικές τους ιδιότητες. Το στεατικό λίθιο είναι σημαντικό συστατικό του γράσου. Τα στεατικά άλατα του ψευδαργύρου, του ασβεστίου, του καδμίου και του μολύβδου χρησιμοποιούνται για τη μαλάκυνση του PVC. Το στεαρικό οξύ χρησιμοποιείται μαζί με καστορέλαιο για την παρασκευή μαλακτικών μέσων στο κολλάρισμα των υφασμάτων. Θερμαίνονται με καυστική ποτάσα ή καυστική σόδα.
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Πραξικόπημα στην Πορτογαλία
Στα τέλη του 1972, το FNLA υπέγραψε κατάπαυση του πυρός με το MPLA, το οποίο δέχτηκε επίθεση από τους πρώτους στη βορειοδυτική Ανγκόλα και από τους Πορτογάλους στα βορειοανατολικά. Αιτία της κατάπαυσης του πυρός ήταν πως χρειαζόταν περισσότερα όπλα καθώς δεν είχε καμία αμερικανική βοήθεια εκτός από τον προσωπικό σύμβουλο εκ μέρους της CIA του Ρομπέρτο και ο Νέτο μίλησε στους Τανζανούς που μεσολάβησαν στην κινεζική κυβέρνηση. Αφότου όλες οι ομάδες συνάντησαν τους Κινέζους, το FNLA έλαβε στρατιωτική βοήθεια και εκπαίδευση από τις αρχές του 1973 έως το φθινόπωρο του 1974, και στη συνέχεια μόνο διπλωματική βοήθεια. Τον Απρίλιο του 1974, πραγματοποιήθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα στην Πορτογαλία με μια μετέπειτα ανακοίνωση της μελλοντικής ανεξαρτησίας των αποικιών της, η οποία ξεκίνησε τη διαδικασία από το FNLA, το MPLA και την UNITA στην προσπάθεια να ενισχύσουν την εμβέλεια τους σε όλη την Ανγκόλα και κατέληξε σε σύγκρουση μεταξύ τους. Η ρουμανική κυβέρνηση παρέδωσε όπλα στο FNLA τον Αύγουστο του 1974. Τον Αύγουστο του 1974, η πορτογαλική κυβέρνηση της Ανγκόλας είχε προτείνει ένα διετές σχέδιο ανεξαρτησίας με τις τρεις ομάδες και τους λευκούς εποίκους να σχηματίζουν κυβέρνηση συνασπισμού, αλλά αυτό απορρίφθηκε οριστικά. Προκειμένου να τερματιστεί η σύγκρουση μεταξύ των ομάδων, οργανώθηκαν ατομικές εκεχειρίες μεταξύ των ομάδων και του Πορτογαλικού Στρατιωτικού Συμβουλίου της Ανγκόλας, με την υπογραφή του FNLA στις 15 Οκτωβρίου 1974 που επέτρεψε σε αυτήν και στα άλλα τρία απελευθερωτικά κόμματα να ιδρύσουν πολιτικά γραφεία στη Λουάντα. Μέχρι τις 25 Νοεμβρίου 1974, είχε ολοκληρωθεί κατάπαυση του πυρός μεταξύ του FNLA και της UNITA και με το MPLA στις 18 Δεκεμβρίου.
Στεαρικό οξύ
Εξειδικευμένες χρήσεις
Έχει πολλές εξειδικευμένες χρήσεις. Ως λιπαρό οξύ, αποτελεί ένα κλασικό συστατικό στην κηροποιία.
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Η πολιτική του Φορντ στην Ανγκόλα
Όταν ο Τζέραλντ Φορντ ανέλαβε την προεδρία τον Αύγουστο του 1974, η νέα εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ απομακρύνθηκε από το υπόμνημα αρ. 39 του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας σε μια υποστήριξη για τη μαύρη κυριαρχία στην Ανγκόλα καθώς και την παθητική υποστήριξη για τη διακυβέρνηση λευκών και έτσι η ελάχιστη βοήθεια επιστράφηκε στο FNLA. Αλλά μέχρι τον Νοέμβριο του 1974, οι ΗΠΑ αποφάσισαν ότι δεν ήθελαν μια μελλοντική κυβέρνηση να κυριαρχείται από το φιλοσοβιετικό MPLA, οπότε η CIA χρηματοδότησε το FNLA με $300.000 για να το βοηθήσει στην επίτευξη του στόχου.
Στεαρικό οξύ
Εξειδικευμένες χρήσεις
Το στεαρικό οξύ χρησιμοποιείται με κοινή ζάχαρη ή σιρόπι καλαμποκιού ως σκληρυντής σε γλυκίσματα.
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Η προσπάθεια της Αφρικής να διαμεσολαβήσει
Η αυξανόμενη βία θα είχε ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωση του FNLA και των άλλων δύο κομμάτων στη Μομπάσα της Κένυας, από τις 3 έως τις 5 Ιανουαρίου 1975, με πρόσκληση του Προέδρου Τζόμο Κενυάτα. Σκοπός της συνάντησης ήταν να ενώσουν τα κόμματα και να βρουν κοινό έδαφος πριν από τις συνομιλίες για την ανεξαρτησία με την Πορτογαλία αργότερα τον ίδιο μήνα. Ο Ρομπέρτο μιλώντας εξ ονόματος όλων, δήλωσε ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία και ότι όλα τα κόμματα έχουν ξεπεράσει τις διαφορές τους και συμφώνησαν καταρχήν σε μια δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία χωρίς εθνοτικές διακρίσεις, συμφωνώντας σε μια μεταβατική κυβέρνηση, στις ένοπλες δυνάμεις και στη δημόσια υπηρεσία και τέλος να συνεργαστούν στον αποαποικισμό και την άμυνα της χώρας. Το FNLA και τα άλλα κόμματα συναντήθηκαν στο Πορτιμάο της Πορτογαλίας στις 10 Ιανουαρίου 1975 και κατέληξαν στο σχηματισμό της Συμφωνίας Αλβόρ, η οποία υπογράφηκε στις 15 Ιανουαρίου 1975, και η οποία παραχωρούσε στην Ανγκόλα ανεξαρτησία από την Πορτογαλία στις 11 Νοεμβρίου, τερματίζοντας τον πόλεμο ανεξαρτησίας. Το σχέδιο προέβλεπε επίσης κυβέρνηση συνασπισμού και ενωμένο στρατό.
Στεαρικό οξύ
Εξειδικευμένες χρήσεις
Επίσης, χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα διατροφής.
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Η αποτυχία της μεταβατικής κυβέρνησης
Μέσα σε 24 ώρες από τη Συμφωνία Αλβόρ, ξέσπασαν μάχες στη Λουάντα μεταξύ του FNLA και του MPLA με περαιτέρω βία στις 23 Μαρτίου, όταν έγινε απόπειρα δολοφονίας έναντι του Λόπο ντε Νασιμέντο του MPLA από το FNLA. Η αποτυχία της μεταβατικής κυβέρνησης να λειτουργήσει ήταν επίσης αποτέλεσμα της έλλειψης ενδιαφέροντος από την πορτογαλική κυβέρνηση στην Ανγκόλα καθώς αντιμετώπισε ένα αποτυχημένο αντιπραξικόπημα στη Λισαβόνα από τον στρατηγό Σπινόλα και την έλλειψη βούλησης των πορτογαλικών στρατευμάτων να υπηρετήσουν στην Ανγκόλα και να τερματιστεί η βία μεταξύ του MPLA και του FNLA. Η σταγόνα η οποία ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η απόλυση τον Αύγουστο του Πορτογάλου Ύπατου Αρμοστή Αντόνιο ντα Σίλβα Καρντόσο, του οποίου η προσπάθεια να κυριαρχήσει στο MPLA είχε την υποστήριξη του FNLA. Η μοναδική εναλλακτική του FNLA ήταν στρατιωτική αφού είχε εξοριστεί από τη Λουάντα. Στις 29 Αυγούστου 1975, η Συμφωνία του Αλβόρ ανεστάλη από την Πορτογαλία εκτός από το ζήτημα της ανεξαρτησίας τον Νοέμβριο και η αποχώρηση των στρατευμάτων της σήμανε την κλιμάκωση της βίας για τον έλεγχο της Ανγκόλας.
Στεαρικό οξύ
Εξειδικευμένες χρήσεις
Στα πυροτεχνήματα, το στεατικό οξύ χρησιμοποιείται για να επικαλύψει σκόνες μετάλλων, όπως το αλουμίνιο και ο σίδηρος. Αυτό αποτρέπει την οξείδωση, επιτρέποντας έτσι την αποθήκευση των πυροτεχνημάτων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Τέλος, το στεατικό οξύ αποτελεί ένα συνηθισμένο λιπαντικό κατά τη διάρκεια της χύτευσης με έγχυση και συμπίεσης σκονών κεραμικών
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Η κρυφή βοήθεια των ΗΠΑ στο FNLA αυξάνεται
Η αμερικανική κυβέρνηση δεν πίστευε ότι το πορτογαλικό σχέδιο θα λειτουργούσε και το MPLA θα επιχειρούσε να καταλάβει την εξουσία εγκαθιστώντας ένα σοβιετικού τύπου καθεστώς. Στα τέλη Ιανουαρίου 1975, η Επιτροπή 40, μέρος της εκτελεστικής εξουσίας της αμερικανικής κυβέρνησης, συναντήθηκε και εξέτασε μια πρόταση της CIA για χρηματοδότηση του FNLA με $300.000 και της UNITA με $100.000. Η επιτροπή ενέκρινε τη χρηματοδότηση για το FNLA αλλά όχι για την UNITA. Τα χρήματα επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν από το FNLA για την αγορά εφημερίδων και ραδιοφωνικών σταθμών. Εκτός από τα χρήματα, οι ΗΠΑ παρείχαν όπλα στο Ζαΐρ, το οποίο με τη σειρά του το παρέδωσε στο FNLA και προμήθευσε επίσης αρκετές χιλιάδες στρατιώτες. Με αυτή τη χρηματοδότηση, ο Ρομπέρτο πίστευε ότι κάθε μελλοντικός συνασπισμός θα μπορούσε να εγκαταλειφθεί και με αυτόν τον τρόπο οι Σοβιετικοί θα αρχίσουν να αυξάνουν τη βοήθειά τους στο MPLA. Μέχρι τον Ιούνιο του 1975, η CIA ζήτησε συνάντηση με την Επιτροπή 40 όπου πρότεινε αυξημένη βοήθεια για το FNLA. Η απόφαση δεν ελήφθη για ένα μήνα καθώς το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (NSC) και το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ήθελαν να εξετάσουν την πρόταση. Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Ναθάνιελ Ντέιβις προέβαλε αντίρρηση για περαιτέρω βοήθεια καθώς πίστευε ότι δεν θα βοηθούσε το FNLA να γίνει τόσο στρατιωτικά ισχυρό όσο το MPLA παρά μόνο με τεράστια χρηματικά ποσά. Θα προκαλούσε κλιμάκωση της σοβιετικής και κουβανικής εμπλοκής και φοβόταν ότι θα επέμβει η Νότια Αφρική και αυτό θα είχε διπλωματικές επιπτώσεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Αφρική, οπότε η μόνη επιλογή ήταν μια διπλωματική λύση. Ο Χένρυ Κίσινγκερ εξασφάλισε ότι επικρατεί η άποψη της NSC και ότι η βοήθεια και όχι η διπλωματία θα μπορούσε να εμποδίσει τη νίκη του MPLA, οπότε η βοήθεια ύψους 14 εκατομμυρίων δολαρίων εγκρίθηκε για το FNLA και την UNITA τον Ιούλιο και αυξήθηκε στα 25 εκατομμύρια δολάρια τον Αύγουστο και έφτασε τα 32 εκατομμύρια δολάρια τον Σεπτέμβριο. Η βοήθεια έγινε γνωστή ως Επιχείρηση IA Feature. Το μυστικό σχέδιο της CIA ξεκίνησε την αποστολή προμηθειών στο FNLA μέσω Ζαΐρ και Ζάμπια και μέχρι τον Νοέμβριο του 1975 ήταν σε θέση να προμηθεύσει 12 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού, 50 πυραύλους εδάφους-αέρος, 1000 όλμους, 50.000 τουφέκια και πολυβόλα, 100.000 χειροβομβίδες, 25 εκατομμύρια πυρομαχικά, 60 φορτηγά, ρυμουλκούμενα, σκάφη, ασυρμάτους, ανταλλακτικά, φάρμακα και τρόφιμα με εκπαίδευση από απόστρατους στρατιωτικούς συμβούλους των ΗΠΑ και πέντε αεροσκάφη spotter καθώς και μισθοφόρους. Η CIA όρισε τον Τζον Στόκγουελ διαχειριστή της ομάδας εργασίας της Ανγκόλας, αλλά διαπίστωσε ότι πολλά μέλη της CIA αμφισβητούσαν την ικανότητα του FNLA να νικήσει το MPLA και αυτό επιβεβαιώθηκε όταν επισκέφτηκε την Ανγκόλα και ανακάλυψε την έλλειψη πολιτικής υποστήριξης για την οργάνωση και φοβόταν επίσης κάθε είσοδος των δυνάμεων της Νότιας Αφρικής στην Αγκόλα θα υπονόμευε διπλωματικά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Αφρική.
Στεαρικό οξύ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιπαρά οξέα
Εθνικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας
Οι Νοτιοαφρικανοί εισέρχονται στον εμφύλιο πόλεμο
Με το πρόσχημα των επιθέσεων γύρω από την υδροηλεκτρική εγκατάσταση Καλουέκε, ο στρατός της Νότιας Αφρικής θα εισερχόταν στην Ανγκόλα για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του στην εγκατάσταση η οποία εξελίχθηκε στην επιχείρηση Σαβάνα για να βοηθήσει το FNLA και την UNITA να αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο έλεγχο στη νότια και κεντρική Ανγκόλα πριν από τη μέρα της ανεξαρτησίας τον Νοέμβριο. Οι ΗΠΑ φάνηκαν να δίνουν το πράσινο φως για τη μυστική εισβολή των Νοτιοαφρικανών, αλλά αυτό σύντομα θα αλλάξει καθώς η εμπλοκή τους έγινε δημόσια γνωστή, οι ΗΠΑ απομακρύνθηκαν. Οι Νοτιοαφρικανοί έφτασαν κοντά στη Λουάντα από το νότο, ενώ μια μικρή δύναμη νοτιοαφρικανικού πυροβολικού και συμβούλων θα υποστήριζαν το FNLA στο βορρά.
Το FNLA επιτίθεται στη Λουάντα
Χωρίς τον έλεγχο της Λουάντα την ημέρα της ανεξαρτησίας, ο Ρομπέρτο συνειδητοποίησε πως η διεθνής νομιμότητα του FNLA θα ήταν υπό αμφισβήτηση. Η μόνη «κατάλληλη» επίθεση στη Λουάντα ήταν από το βορρά μέσω του Κουιφανγκόντο. Οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από το FNLA στις 5 και 8 Νοεμβρίου 1975 αλλά αποκρούστηκαν κάθε φορά από το MPLA. Με την ημέρα της ανεξαρτησίας να πλησιάζει στις 11 Νοεμβρίου 1975, ο Ρομπέρτο έδωσε την τελική εντολή να επιτεθεί στο Κουιφανγκόντο στις 10 Νοεμβρίου αγνοώντας ότι οι Κουβανοί είχαν ενισχύσει τις θέσεις τους με στρατεύματα και νέο σοβιετικό εξοπλισμό. Ο Ρομπέρτο θα ισχυριζόταν ότι οι Νοτιοαφρικανοί έστειλαν άνδρες να τον βοηθήσουν ενώ οι Νοτιοαφρικανοί ισχυρίστηκαν ότι προειδοποίησαν για μετωπική επίθεση, αλλά όποια και αν ήταν η πραγματική ιστορία, η τελική επίθεση του FNLA στη λεγόμενη Μάχη του Κουιφανγκόντο απέτυχε καταστροφικά. Το MPLA διατήρησε τη Λουάντα και η Ανγκόλα απέκτησε ανεξαρτησία από τον Πορτογάλο Ύπατο Αρμοστή με τον Νέτο να ανακηρύσσει τη Λαϊκή Δημοκρατία της Ανγκόλας. Το FNLA θα συνέχιζε τον αγώνα του στην Ανγκόλα για άλλους τέσσερις μήνες.
Η βοήθεια των ΗΠΑ σταματά
Στις 6 Νοεμβρίου 1975, ο διευθυντής της CIA Γουίλιαμ Κόλμπι εμφανίστηκε ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας και τους ενημέρωσε ότι η οργάνωσή του δεν είχε ενημερώσει πλήρως την επιτροπή για τις δραστηριότητές της στην Ανγκόλα και την επόμενη μέρα, οι New York Times δημοσίευσαν τη μαρτυρία. Μέχρι τις 26 Νοεμβρίου, η Νιγηρία, παρά τις επιθυμίες των ΗΠΑ, είχε αναγνωρίσει την κυβέρνηση του MPLA και σύντομα έπεισε είκοσι δύο άλλα αφρικανικά έθνη να την αναγνωρίσουν επίσης. Μέχρι τον Δεκέμβριο, ο Πρόεδρος Φορντ και ο Κίσινγκερ αποφασίζουν ότι η βοήθεια προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί και η CIA διατάχθηκε να εκπονήσει περαιτέρω σχέδια βοήθειας που θα χρειάζονταν την έγκριση της Γερουσίας, αλλά εν τω μεταξύ, η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας συνέταξε την τροπολογία Κλαρκ, η οποία έλαβε το όνομά της από τον γερουσιαστή Ντικ Κλαρκ, μετά την επίσκεψή του στην Ανγκόλα. Κατέληξε ότι ο Λευκός Οίκος και η CIA είπαν ψέματα για τη συμμετοχή τους και ότι η προσπάθεια των ΗΠΑ ήταν υπεύθυνη για την παρακίνηση των Κουβανών και των Νοτιοαφρικανών στη σύγκρουση της χώρας. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και η CIA, αδυνατώντας να παραμείνουν στον στόχο τους, δεν μπόρεσαν να πείσουν τη Βουλή ή τη Γερουσία και στις 19 Δεκεμβρίου 1975, η τροπολογία του Κλαρκ πέρασε από τη Γερουσία και η μυστική αμερικανική βοήθεια στην Ανγκόλα έληξε με τη Βουλή μετά από αγωγή στις 27 Ιανουαρίου 1976.
Το FNLA αποχωρεί από την Ανγκόλα
Το MPLA και οι Κουβανοί διατήρησαν την πρωτοβουλία στη Βόρεια Ανγκόλα μετά την ήττα του FNLA στο Κουιφανγκόντο με τις προόδους στο Κασίτο και τις αεροπορικές βάσεις του τελευταίου στο Καμαμπατέλα και στο Νεγκάγκε. Το Κασίτο έπεσε στις 27 Δεκεμβρίου 1975 και η κύρια αεροπορική βάση του FNLA στην Καμαμπατέλα καταλήφθηκε την 1η Ιανουαρίου και στη Νεγκάγκε στις 3 Ιανουαρίου, ενώ η έδρα τους στην Καρμόνα έπεσε στις 4 Ιανουαρίου και έτσι η αποχώρηση του FNLA ξεκίνησε σοβαρά. Στις αρχές του 1976, ηττημένο από το MPLA, το FNLA άρχισε να υποχωρεί, λεηλατώντας χωριά στη βόρεια Ανγκόλα, καθώς κατευθύνονταν προς τα σύνορα του Ζαΐρ. Στις 11 Ιανουαρίου 1976, η FAPLA και οι Κουβανοί κατέλαβαν το Αμπρίζ και το Αμπριζέτε από το FNLA και στη συνέχεια προχώρησαν στην έδρα τους στο Σάο Σαλβαδόρ με τη διαδρομή να ελέγχεται από ξένους μισθοφόρους υπό τον συνταγματάρχη Καλάν και στοιχεία του FNLA. Με τον συνταγματάρχη Καλάν να διαπράττει θηριωδίες στις μάχες, συμπεριλαμβανομένων των δικών του ανθρώπων, θα αφαιρεθεί από τη διοίκηση του FNLA και έτσι η μισθοφορική υποστήριξη που είχε ξεκινήσει τον προηγούμενο Δεκέμβριο τελείωσε και το Σάο Σαλβαδόρ κατελήφθη στις 15 Φεβρουαρίου 1976. Οι Νοτιοαφρικανοί αποσύρθηκαν από την Ανγκόλα στις 27 Μαρτίου 1976 αφού έλαβαν εγγυήσεις από την Ανγκόλα και τα Ηνωμένα Έθνη σχετικά με την ασφάλεια των εγκαταστάσεων στις υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις του Καλουέκε τερματίζοντας έτσι την επιχείρηση Σαβάνα. Στοιχεία του FNLA που είχαν λάβει μέρος ως Ομάδα Κρούσης Ζουλού της Νότιας Αφρικής, μετατράπηκαν στο 32ο Τάγμα.
Στρατιωτική πτώση του FNLA
Στις 29 Φεβρουαρίου 1976, ο πρόεδρος της Ανγκόλας Αγκοστίνιο Νέτο και ο πρόεδρος του Ζαΐρ Μομπούτο Σεσέ Σέκο συναντήθηκαν στη Μπραζαβίλ για να υπογράψουν ένα σύμφωνο μη-επιθετικότητας, το οποίο έμελλε να λήξει την υποστήριξη της Ανγκόλας στους αντάρτες Κατανγκέσε στη χώρα τους, ενώ οι Ζαϊριανοί υποσχέθηκαν να εκδιώξουν και τόσο το FNLA όσο και την UNITA από βάσεις στο Ζαΐρ αλλά η συμφωνία δεν κράτησε και η εισβολή του Σάμπα I έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 1977. Η εισβολή Σάμπα II στην επαρχία Σάμπα του Ζαΐρ τον Μάιο του 1978, από αυτονομιστές με έδρα την ανατολική Ανγκόλα, ήταν η αρχή του τέλους για το FNLA που έδρευε στο Ζαΐρ. Ο πρόεδρος της Ανγκόλας Νέτο και ο πρόεδρος του Ζαΐρ Μόμπουτο Σέσε Σέκο συναντήθηκαν ξανά στη Μπραζαβίλ τον Ιούνιο του 1978 όπου υπεγράφη σύμφωνο συμφιλίωσης μεταξύ των δύο χωρών. Το αποτέλεσμα αυτού του συμφώνου είχε ως αποτέλεσμα την εξορία του Χόλντεν Ρομπέρτο στη Γκαμπόν από τον Πρόεδρο του Ζαΐρ τον Νοέμβριο του 1979 ενώ βρισκόταν στη Γαλλία για ιατρική περίθαλψη. Στοιχεία του FNLA θα συνέχιζαν τον αγώνα μετά την αποχώρηση του Ρομπέρτο, με την ονομασία FNLA-COMIRA (Επιτροπή Στρατιωτικής Αντίστασης της Ανγκόλας) αλλά έπαψε να υπάρχει μέχρι το 1983.
Νιγκέλα Λόσον
Η Ναϊτζέλλα Λούση Λώσον (Nigella Lucy Lawson) (6 Ιανουαρίου 1960) είναι Αγγλίδα δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, τηλεοπτική προσωπικότητα και συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής. Είναι η κόρη του Νάιτζελ Λώσον, πρώην υπουργός Οικονομικών, και της Βανέσα Λώσον, της οποίας η οικογένεια ήταν ιδιοκτήτρια της επιχείρησης J. Lyons and Co.
Παρακολούθησε το σχολείο Godolphin and Latymer School στο Λονδίνο. Μετά την αποφοίτησή της από το Lady Margaret Hall του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η Λώσον άρχισε να εργάζεται ως αναθεωρητής βιβλίων και κριτικός εστιατορίων. Αργότερα, το 1986, θα γίνει αναπληρωτής λογοτεχνικός συντάκτης στην εφημερίδα The Sunday Times. Στη συνέχεια ξεκίνησε μια καριέρα ως ανεξάρτητος δημοσιογράφος, γράφοντας για αρκετές εφημερίδες και περιοδικά. Το 1998 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο μαγειρικής, με τίτλο How To Eat, και πούλησε 300.000 αντίτυπα με αποτέλεσμα να γίνει best-seller. Το 2000, εκδόθηκε το δεύτερο βιβλίο της, με τίτλο How to Be a Domestic Goddess, κερδίζοντας έτσι το Βρετανικό Βραβείο Βιβλίου για τον Συγγραφέα της Χρονίας.
Το 1999 φιλοξένησε τη δική της σειρά μαγειρικής, με τίτλο Nigella Bites, στο Channel 4, συνοδευόμενη από ένα ακόμα best-seller βιβλίο μαγειρικής. Η Λώσον, με τη τηλεοπτική εκπομπή Nigella Bites, κέρδισε το Guild of Food Writers Award. Το 2005 η πρωινή τηλεοπτική της εκπομπή, με τίτλο Nigella, που φιλοξενούσε το κανάλι ITV, ήρθε αντιμέτωπη με αρνητική κριτική και ακυρώθηκε αφού σημείωσε χαμηλή βαθμολογία. Το 2006 φιλοξένησε την εκπομπή Nigella Feasts, στο Food Network, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακολούθησε η τριμερής σειρά, Nigella's Christmas Kitchen, στο BBC Two, στο Ηνωμένο Βασίλειο, που οδήγησε, το 2007, στην ανάθεση της εκπομπής Nigella Express στο BBC Two. Η δικιά της σειρά μαγειρικών σκευών, Living Kitchen, έχει αξία 7 εκατομμυρίων λιρών στερλίνας, και έχει πουλήσει περισσότερα από 3 εκατομμύρια βιβλία μαγειρικής παγκοσμίως μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι δημοσιογράφοι
Αρταβάζ Καραμιάν
Ο Αρταβάζ ή Αρτιόμ Καραμιάν (αρμενικά: Արտավազդ Քարամյան, 14 Νοεμβρίου 1979) είναι Αρμένιος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σε όλες τις θέσεις της αριστερής πλευράς, ξεκινώντας ως επιθετικός για να καταλήξει στο αριστερό άκρο της άμυνας. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε κυρίως στα πρωταθλήματα της Αρμενίας και της Ρουμανίας, ενώ πραγματοποίησε σύντομα περάσματα από το ελληνικό και το ουκρανικό πρωτάθλημα. Είναι δίδυμος αδελφός του επίσης παλαίμαχου διεθνή ποδοσφαιριστή, Αρμάν, τον οποίο είχε συμπαίκτη σε αρκετούς από τους συλλόγους που αγωνίστηκε.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου του 1979 στο Γερεβάν της Αρμενίας (τότε έδαφος της ΣΣΔ Αρμενίας της Σοβιετικής Ένωσης). Ο πρώτος του σύλλογος σε επίπεδο ανδρών ήταν η Αραμπκίρ Γερεβάν στην οποία αγωνίστηκε το 1997 σημειώνοντας 3 τέρματα σε 7 αναμετρήσεις στα πλαίσια της Α΄ Κατηγορίας του αρμενικού πρωταθλήματος. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο μεταπήδησε στην Πιουνίκ όπου σε δύο σεζόν είχε συνολικά 10 συμμετοχές και ένα γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Κιλικία Γερεβάν με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε για δύο χρόνια, συγκροτώντας από κοινού με τον αδελφό του, Αρμάν, ένα ιδιαίτερα πετυχημένο επιθετικό δίδυμο. Μάλιστα, το 2000 ο Καραμιάν αναδείχτηκε δεύτερος σκόρερ της ομάδας (πίσω από τον αδελφό του) και έκτος του πρωταθλήματος, με 13 γκολ σε 27 συμμετοχές. Κατόπιν επέστρεψε στην Πιουνίκ, με την οποία πανηγύρισε την επόμενη διετία ισάριθμα πρωταθλήματα Αρμενίας, καθώς και ένα κύπελλο. Παράλληλα, το 2002 ήταν τέταρτος σκόρερ του πρωταθλήματος έχοντας 14 γκολ στο ενεργητικό του, ενώ την ίδια χρόνια σκόραρε και στον τελικό του κυπέλλου απέναντι στη Ζβαρτνότς Γερεβάν, όπου η Πιουνίκ επικράτησε με 2-0.
Τον Ιανουάριο του 2003 πραγματοποίησε το πρώτο του βήμα εκτός συνόρων υπογράφοντας μαζί με τον αδελφό του στην Παναχαϊκή, η οποία τότε ήταν ουραγός στον βαθμολογικό πίνακα της Α΄ Εθνικής. Με την ομάδα της Πάτρας ο Καραμιάν αγωνίστηκε σε 15 αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας ένα τέρμα, το οποίο σημείωσε στην εκτός έδρας ισοπαλία με 1-1 απέναντι στον Ηρακλή για τη 17η αγωνιστική. Εν τέλει η Παναχαϊκή δεν απέφυγε τον υποβιβασμό με αποτέλεσμα ο Καραμιάν να μείνει ελεύθερος. Στη συνέχεια ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από την Άρσεναλ Κιέβου (11 συμμετοχές/1 γκολ).
ΟΣ Ορλεάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΟΣ Ορλεάν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920
Αρταβάζ Καραμιάν
Καριέρα
Το καλοκαίρι του 2004 υπέγραψε στη ρουμανική Ραπίντ Βουκουρεστίου όπου αγωνίστηκε για τρία χρόνια, στα οποία κατέκτησε δύο κύπελλα Ρουμανίας (2006 και 2007) και έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ του 2006. Στη συνέχεια πέρασε από τις Πολιτέκνικα Τιμισοάρα, Στεάουα και Ουνίρεα, ενώ τα τελευταία χρόνια της καριέρας του φόρεσε τις φανέλες των CS Buftea και FC Academica Clinceni στη Β΄ Κατηγορία της Ρουμανίας.
Σε επίπεδο εθνικών ομάδων ο Καραμιάν πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Αρμενίας το 2000, σε φιλική αναμέτρηση με τη Γουατεμάλα και την τελευταία το 2010 σε φιλικό με τη Λευκορωσία. Συνολικά μέτρησε 50 ή 51 συμμετοχές με το εθνόσημο πετυχαίνοντας δύο τέρματα, αμφότερα σε φιλικές αναμετρήσεις που διεξήχθησαν τον Φεβρουάριο του 2004 κόντρα στο Καζακστάν (3-3) και τη Γεωργία (νίκη με 2-0).
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Καραμιάν και ο αδελφός του παρέμειναν στη Ρουμανία, όπου δραστηριοποιούνται ως επιχειρηματίες, έχοντας αμφότεροι αποκτήσει ρουμανική υπηκοότητα από τα τέλη του 2014.
Πουλάτα Κεφαλονιάς
== Ιστορία == Υπάρχουν στοιχεία που μαρτυρούν ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή των Πουλάτων από την παλαιολιθική εποχή, καθώς το 1959 εντοπίστηκαν από τον σπηλαιολόγο Γιάννη Πετρόπουλο επιφανειακά λίθινα εργαλεία τα οποία εκτίθενται σήμερα στο αρχαιολογικό μουσείο Αργοστολίου. Μάλιστα, λόγω της έντονης παλαιολιθικής παρουσίας που έχει καταγραφεί στην περιοχή και της ύπαρξης εξαιρετικής ποιότητας άμορφου πυριτόλιθου, εκτιμάται ότι η περιοχή υπήρξε κέντρο παραγωγής λίθινων εργαλειακών συνόλων.
Μεγάλη πνευματική πρόοδος στο χωριό και την ευρύτερη περιοχή υπήρξε και κατά τη Βενετική κυριαρχία, ενώ δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη της εκκλησιαστικής τέχνης και της ξυλογλυπτικής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της είναι ο Ι.Ν. του Αγίου Σπυρίδωνα με το υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο του.
Αναμφίβολα, κομβικό σημείο στη νεότερη ιστορία των Πουλάτων αλλά και ολόκληρης της Κεφαλλονιάς αποτέλεσαν οι καταστροφικοί σεισμοί του 1953. Η μανία του εγκέλαδου σηματοδότησε για το χωριό το τέλος μιας ολόκληρης εποχής, ενώ επέφερε αλλαγές στις κοινωνικές και οικονομικές του δομές, αλλά και την αρχή ενός μεγάλου κύματος εσωτερικής κυρίως μετανάστευσης. Ταυτόχρονα όμως σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας δημιουργικής περιόδου και το πέρασμα στη σύγχρονη εποχή.
Το όνομα του χωρίου
Ακριβείς ενδείξεις αναφορικά με το πότε ακριβώς συναντάται για πρώτη φορά η ονομασία Πουλάτα δεν υπάρχουν. Εκτιμάται ωστόσο ότι συνέβη μεταξύ του 1264, έτος που εντοπίζονται πρώτη φορά τοπωνύμια με την κατάληξη –άτα και του 1583 όπου βάσει απογραφικού χειρόγραφου που φυλάσσεται σήμερα στη Μαρκιανή βιβλιοθήκη της Βενετίας, τα Πουλάτα αναφέρονται ως ένας από τους 172 οικισμούς της εποχής. Μάλιστα, κατά τον ιστορικό και πανεπιστημιακό Γεώργιο Μοσχόπουλο τα Πουλάτα είναι ένας από τους  92 οικισμούς του νησιού που διατηρούν μέχρι και σήμερα την ίδια ακριβώς ονομασία που είχαν και προ του 17ου αιώνα, στα χρόνια της ενετοκρατίας. Βάσει δε προφορικών παραδόσεων, τα Πουλάτα υφίστανται ως οργανωμένος οικισμός από την εποχή της Παλατινής Ηγεμονίας των Τόκων η οποία ξεκίνησε το 1357 και τερματίστηκε το 1479 με πρώτο σημείο χωροθέτησης, περιοχή κοντά στη σημερινή Ιερά Μονή Θεμάτων.
Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν δυο εκδοχές. Η πρώτη εκδοχή συνδέει τα Πουλάτα με την παρουσία μεγάλων πληθυσμών πουλιών που συναντούσε κανείς στα υψώματα, τα σπήλαια και τα βάραθρα της περιοχής. Πρόκειται δηλαδή για παραφθορά της λέξης πουλί (pullus στα λατινικά) με τη λατινική κατάληξη –ata (πληθυντικός ουδέτερου γένους) η οποία προστιθέμενη σε ουσιαστικό υποδηλώνει μια παθητική ιδιότητα ή κατάσταση. Την εκδοχή αυτή ενισχύει το γεγονός ότι η ευρύτερη περιοχή θεωρείται ακόμη και σήμερα από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία ως Σ.Π.Π. δηλαδή Σημαντική Περιοχή Πουλιών.
Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, τα Πουλάτα οφείλουν το όνομα τους στον πρώτο τους οικιστή, τον Αντζουλάτο Πούλο ο οποίος φερεται να ίδρυσε το χωριό περίπου το 1550, στα χρόνια δηλαδή της Ενετοκρατίας. Μάλιστα, όπως αναφέρουν νοταριακά (Ενετικά) έγγραφα, στην Κεφαλλονιά υπήρχε σημαντικός αριθμός οικογενειακών ονομάτων που βεβαιωμένα έχουν αφετηρία τον 13ο αιώνα και είναι είτε Βυζαντινής, είτε δυτικής προέλευσης. Μεταξύ αυτών και το επίθετο Πούλος το οποίο ωστόσο δε συναντάται σήμερα στα Πουλάτα ή την ευρύτερη περιοχή.
Δημογραφία
Δυο χρόνια μετά την ένωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα το 1866 μέχρι και το 1912, τα Πουλάτα υπάγονταν διοικητικά στον Δήμο Σάμης. Με βάση Διάταγμα του 1912 ο Δήμος Σάμης διαλύθηκε και τα Πουλάτα αποτέλεσαν έδρα και μοναδικό οικισμό της Κοινότητας Πουλάτων, καθεστώς που διατηρήθηκε μέχρι και το 1997 όπου με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, εντάχθηκαν και πάλι στον επανασυσταθέντα Δήμο Σάμης. Από το 2011 με τη διοικητική μεταρρύθμιση, γνωστή και ως σχέδιο Καλλικράτης, ο Δήμος Σάμης καταργήθηκε και τα Πουλάτα αποτέλεσαν Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Σάμης του ενιαίου πλέον Δήμου Κεφαλλονιάς. Τον Σεπτέμβριο του 2019 ο Δήμος Κεφαλλονιάς κατατμήθηκε στους Δήμους Αργοστολίου, Ληξουρίου και Σάμης με τα Πουλάτα, ως Κοινότητα πλέον, να εντάσσονται εκ νέου στο Δήμο Σάμης που περιλαμβάνει διοικητικά τις Δημοτικές Ενότητες Σάμης, Πυλάρου και Ερίσου. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της απογραφής του 2021, οι μόνιμοι κάτοικοι των Πουλάτων ανέρχονται σε 174 έναντι 142 κατά την απογραφή του 2011.
Σπηλαιοβάραθρο Αγγαλάκι
Το σπηλαιοβάραθρο Αγγαλάκι βρίσκεται 2 χλμ ανατολικά του χωριού και ανήκει σε ένα σύστημα περίπου 17 σπηλαίων (Αγία Ελεούσα, Άγιοι Θεόδωροι, Βρούσπα, Ζερβάτη, Σωτήρα, Φυτίδι, Χιριδόνι κ.α.) πολύ κοντινών μεταξύ τους, τα περισσότερα των οποίων σχηματίζουν στο εσωτερικό τους υπόγειες λίμνες με γλυκό ή υφάλμυρο νερό. Τα ύδατα των σπηλαίων εκτιμάται ότι επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω στενών υπόγειων περασμάτων. Το Αγγαλάκι είναι το μεγαλύτερο και εντυπωσιακότερο εξ αυτών και είναι πλαισιωμένο από ελαιόδεντρα και θάμνους. Η είσοδος του έχει κυκλικό άνοιγμα με διάμετρο 30 μέτρα, ενώ το βάθος του φτάνει τα 49 μέτρα. Η ηλικία του σπηλαίου έχει υπολογιστεί ότι είναι ίσως και παλαιότερη της Πλειστοκαίνου περιόδου (2.000.000 – 12.000 π.Χ.).
Σύμφωνα με την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία η διεύθυνση ανάπτυξης του σπηλαίου είναι βορειοδυτική και γίνεται πάνω σε 2 άξονες στα άκρα των οποίων αναπτύσσεται και από μια φυσική λίμνη, στη δε προέκταση τους υπάρχουν 2 δρόμοι επικοινωνίας. Ο δρόμος της ανατολικής λίμνης είναι κάτω από τη στάθμη του νερού και τη συνδέει με άλλη μη προσβάσιμη ωστόσο λίμνη στην οποία διαβιούν τυφλά χέλια, κάτι που μαρτυρά επικοινωνία του σπηλαίου με τη θάλασσα. Ο δεύτερος δρόμος, αυτός της δυτικής λίμνης, είναι πάνω από τη στάθμη του νερού και έχουν εντοπιστεί πληθυσμοί νυχτερίδων. Στο Β.Δ. άκρο του σπηλαίου υπάρχει και τρίτος δρόμος επικοινωνίας ο οποίος λειτουργεί ως διέξοδος διαφυγής του νερού.
Στις λίμνες του σπηλαίου καθρεπτίζονται οι εντυπωσιακοί σταλακτίτες της οροφής, ενώ στους πυθμένες υπάρχει λιμναία βλάστηση. Μάλιστα το Αγγαλάκι εντάχθηκε το 2007 από τη W.W.F. στο πρόγραμμα «Προστασία των υγροτόπων των νησιών της Ελλάδας» έχοντας χαρακτηρισθεί ως ένας από τους 803 υγροτόπους της νησιωτικής χώρας και ένας από τους 21 της Κεφαλλονιάς.
Ναός Αγίου Σπυρίδωνα
Η εξωτερική όψη της εκκλησίας έχει αναγεννησιακά χαρακτηριστικά, ενώ τα διακοσμητικά του στοιχεία όπως τα γείσα, τα αετώματα, οι παραστάδες, οι ημικίονες και τα επίκρανα, είναι αποδείξεις δυτικότροπης ναοδομίας η οποία ενισχύεται από τις πολλές φορητές εικόνες που διέθετε όπως αυτή της Ανάστασης. Στο πλάι του Ναού υπάρχει εντυπωσιακό αναγεννησιακό, φράγκικου τύπου, κωδωνοστάσιο με παχύ και διάτρητο τοίχωμα που αποτελεί συνέχεια της όψης του.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι κτητορικός  Ναός παλαιάς οικογένειας του χωριού (οικογένεια Άννινου) και μαζί με το κωδωνοστάσιο του έχει χαρακτηριστεί από το 1970 ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Εκδηλώσεις
Κάθε χρόνο στις 27 Ιουλίου, ανήμερα της γιορτής του πολιούχου του χωριού Αγίου Παντελεήμονα, στην κεντρική πλατεία των Πουλάτων διοργανώνεται ένα από τα μεγαλύτερα παραδοσιακά πανηγύρια της Κεφαλλονιάς με το γλέντι να κρατάει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ τον Αύγουστο του 2016 οργανώνεται η "Γιορτή Παλιού Χωριού" στα ερείπια των προσεισμικών Πουλάτων. Μια υπέροχη εκδήλωση μνήμης αλλά και αισιοδοξίας με ζωντανή μουσική και χορό, που έχει γίνει πλέον θεσμός στα πολιτιστικά δρώμενα του χωριού και της ευρύτερης περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Κεφαλονιάς Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Στήλη του Κωνσταντίνου Ζ´
Η στήλη του Κωνσταντίνου Ζ´ ή ο κτιστός οβελίσκος, βρίσκεται κοντά στην στήλη του Τρικάρηνου Όφι στη νότια πλευρά του Ιπποδρόμου στην Κωνσταντινούπολη. Είναι άγνωστο το πότε χτίστηκε αρχικά, ωστόσο πήρε την ονομασία της από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ´ τον Πορφυρογέννητο ο οποίος παρήγγειλε την επιδιόρθωση της κατά τον 10 αιώνα.
Ιστορία
Κατά την Οθωμανική περίοδο συνηθιζόταν οι νεαροί Γενίτσαροι να σκαρφαλώνουν επί της στήλης χρησιμοποιώντας τα κενά ανάμεσα στις πέτρες ως δείγμα της τόλμης και των ικανοτήτων τους, κάτι όμως που οδήγησε σε περαιτέρω φθορά του μνημείου.
Το μνημείο αναπαραστήθηκε στο πίσω μέρος του χαρτονομίσματος των 500 λιρών της Τουρκίας την περίοδο 1953–1976.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μνημειακές στήλες στην Κωνσταντινούπολη
Audi R8
Το Audi R8 είναι ένα σπορ υπεραυτοκίνητο (supercar) που παρουσιάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi στις 30 Σεπτεμβρίου 2006 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού. Το R8 πρώτης γενιάς είχε εξελιχθεί από την quattro GmbH και βασίστηκε στη Lamborghini Gallardo. Το πρώτο R8 αρχικά ήταν διαθέσιμο μόνο με τον V8 κινητήρα 4.2 FSI μέχρι το 2009, όταν και προστέθηκε ο V10 κινητήρας 5.2 FSI (όλοι βενζίνης). Οι αποδόσεις είναι του 4.2 στους 425 hp και του 5.2 στους 525 hp. Το μοντέλο παραγωγής βασίστηκε στο πρωτότυπο Le Mans Quattro που παρουσιάστηκε μέσα στο 2003.
Η πρώτη γενιά του R8 παρήχθη μεταξύ του 2006 και του 2015, ενώ τον Μάρτιο του 2015 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης η δεύτερη γενιά του, που βασίστηκε στη Lamborghini Huracán, και μπήκε στην παραγωγή τον Μάιο του ίδιου έτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
R8 Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ
thumb|230px| Τα ταξίδια του Τουρνεφόρ στην ΕυρώπηΟ Ζοζέφ Πιττόν ντε Τουρνεφόρ (Joseph Pitton de Tournefort, 5 Ιουνίου 1656 - 28 Δεκεμβρίου 1708) ήταν γάλλος γιατρός, βοτανολόγος και ταξιδιώτης. Υπήρξε ο πρώτος που έδωσε έναν σαφή ορισμό του όρου "γένος" (genus) στα φυτά, διακρίνοντας το γένος από το είδος. Ο Τουρνεφόρ περιέγραψε μεταξύ άλλων τους μύκητες και ταξινόμησε τις λειχήνες σε αυτόνομη ομάδα. Επίσης, διέκρινε μεταξύ δέντρων και βοτάνων, ενώ ασχολήθηκε και με την κατηγοριοποίηση των ανθών.Ο επιφανής σουηδός βοτανολόγος Κάρολος Λινναίος, δημιουργός της διωνυμικής ονοματοδοσίας, ταξινόμησε πολλά είδη της χλωρίδας με βάση την κατηγοριοποίηση του Τουρνεφόρ.
Βιογραφία
Ο Τουρνεφόρ γεννήθηκε στο Αιξ-αν-Προβάνς στις 5 Ιουνίου του 1656. Σπούδασε σε κολλέγιο Ιησουιτών και σκόπευε αρχικά να γίνει κληρικός. Μετά τον θάνατο του πατέρα του στράφηκε στη βοτανική. Το 1663, έχοντας ολοκληρώσει σπουδές ιατρικής στο Μονπελιέ, διορίστηκε καθηγητής βοτανικής στον Jardin des Plantes στο Παρίσι. Στα χρόνια 1688-1691 πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στη Δυτική Ευρώπη και ιδιαίτερα στα Πυρηναία, όπου συνέλεξε πολλά είδη φυτών. Το 1691 έγινε δεκτός στην Ακαδημία των Επιστημών στο Παρίσι. Λίγο αργότερα, το 1694, η δημοσίευση του έργου του Éléments de botanique θεμελίωσε τη φήμη του ως εξέχοντος βοτανολόγου.