cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάστρο Τρεμουλά
Παραπομπές
Τρεμουλα Τρεμουλα Κατηγορία:Καλάβρυτα Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων Κατηγορία:Βαρωνία των Καλαβρύτων
Λουίς Καμπράλ
Ο Λουίς Καμπράλ (Luís de Almeida Cabral, 11 Απριλίου 1931 - 30 Μαΐου 2009) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της αφρικανικής χώρας, από το 1973 έως την ανατροπή του από στρατιωτικό πραξικόπημα, τον Νοέμβριο του 1980.
Βιογραφία και καριέρα
Γεννήθηκε στις 11 Απριλίου του 1931 και ήρθε στην εξουσία μετά από τη δολοφονία του δίδυμου αδερφού του, Αμίλκαρ Καμπράλ, στο Κόνακρι το 1973. Ο τελευταίος μάλιστα ήταν και ιδρυτής του κόμματος PAIGC. Στη συνέχεια, την προεδρία του εν λόγω κόμματος ανέλαβε ο μετέπειτα πρόεδρος του Πρασίνου Ακρωτηρίου, Αριστίντες Περέιρα. Ωστόσο, η πτέρυγα της Γουινέας-Μπισσάου ακολούθησε τον Λουίς Καμπράλ.
Ανεξαρτησία και προεδρία
Έπειτα από την Επανάσταση των Γαριφάλων στην Πορτογαλία, το 1974, η χώρα κέρδισε την ανεξαρτησία της, η οποία αναγνωρίστηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους. Ωστόσο, η ανακήρυξη είχε γίνει από την ίδια τη χώρα ένα χρόνο νωρίτερα, οπότε και ανέλαβε πρόεδρος ο Καμπράλ.
Ακολούθησε πρόγραμμα ανασυγκρότησης του κράτους με σκοπό την ανάπτυξη. Έχοντας την υποστήριξη της Σοβιετικής Ένωσης, της Κίνας και σκανδιναβικών χωρών, εγκαθίδρυσε σοσιαλιστικό καθεστώς.
Ανατροπή σε πραξικόπημα
Η αμφισβήτηση και η αστάθεια που επικρατούσαν μετά τη δολοφονία του Αμίλκαρ Καμπράλ επέφεραν τη συνακόλουθη πτώση του Λουίς Καμπράλ. Ορισμένες πτέρυγες του κόμματός του κατηγόρησαν τον Καμπράλ και άλλα στελέχη με καταγωγή από Πράσινο Ακρωτήριο ότι κυριαρχούσαν στο κόμμα. Με τον ισχυρισμό αυτό, ο πρωθυπουργός και πρώην αρχηγός του Στρατού Ζοάο Μπερνάρντο Βιέιρα οργάνωσε την ανατροπή του Καμπράλ, με επιτυχημένο πραξικόπημα στις 14 Νοεμβρίου του 1980. Στη συνέχεια ο πρώτος πρόεδρος της Γουινέας-Μπισσάου συνελήφθη και τέθηκε υπό κράτηση για 13 μήνες. Έπειτα εξορίστηκε στην Κούβα και το 1984 στην Πορτογαλία.
Λίγο μετά τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου, ο νέος πρωθυπουργός Φρανσίσκο Φαντούλ ζήτησε από τον Καμπράλ να επιστρέψει από την εξορία του, τον Δεκέμβριο του 1998. Ο ίδιος, σε δήλωσή του, είπε ότι όσο ήταν στην εξουσία ο Βιέιρα δεν θα επέστρεφε στη χώρα, επικαλούμενος λόγους για την ασφάλειά του. Εξάλλου, ο Βιέιρα αρνήθηκε να δώσει εγγυήσεις για την ασφάλεια του Καμπράλ, αν ο τελευταίος επέστρεφε Στις 22 Οκτωβρίου του 1999, έπειτα από την ανατροπή του Βιέιρα, ο πραξικοπηματίας Ανσουμάνε Μανέ κάλεσε τον Καμπράλ να επιστρέψει, δίνοντάς του και διαβατήριο. Επέστρεψε στην Μπισσάου στα μέσα Νοεμβρίου του 1999, κάνοντας τη δήλωση ότι δεν ήθελε να ασχοληθεί ξανά με την πολιτική ή να γίνει ξανά μέλος του PAIGC.
Θάνατος
Ο Καμπράλ πέθανε στις 30 Μαΐου του 2009 στο Τόρες Μπέντρας, στην Πορτογαλία, έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια.
Παραπομπές
Καμπραλ Λουι
Αυτοκράτορας Πινγκ των Χαν
Πηγές
Πινγκ Κατηγορία:Θάνατοι από δηλητηρίαση
Συντελεστής
Στα μαθηματικά, συντελεστής ονομάζεται ένας αριθμός, πραγματικός ή μιγαδικός, που πολλαπλασιάζεται με κάποια άλλη μαθηματική έκφραση που περιέχει μεταβλητές. Για παράδειγμα στις παρακάτω μαθηματικές εκφράσεις, στις οποίες το x είναι μεταβλητή, τα a και b είναι συντελεστές του πολλαπλασιαστικού όρου που συνοδεύουν: Δηλαδή, στην πρώτη έκφραση, το a είναι συντελεστής του όρου x^2 και το b του x, στη δεύτερη το a είναι συντελεστής του sin(x) και το b του cos(x), ενώ στην τελευταία έκφραση το a είναι συντελεστής του ex και το b του e-x.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολυώνυμα Κατηγορία:Μαθηματική ορολογία Κατηγορία:Άλγεβρα Κατηγορία:Αριθμοί Κατηγορία:Μεταβλητές
Σπαρτάκ Τιράνων
Η Σπαρτάκ Τιράνων είναι μια αλβανική, ποδοσφαιρική ομάδα από τα Τίρανα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1950 αλλά διαλύθηκε το 1959. Επανιδρύθηκε το 2012. Έχει κερδίσει 2 φορές την πρώτη κατηγορία Αλβανίας (1953, 1956). Έδρα της ομάδας είναι το National Sports Centre.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1946
1080p
Το 1080p (γνωστό και ως Full HD ή FHD και BT.709) είναι ένα σύνολο μεθόδων προβολής βίντεο υψηλής ευκρίνειας HDTV που χαρακτηρίζονται από 1080 οριζόντιες γραμμές κατακόρυφης ανάλυσης και προοδευτική σάρωση, σε αντίθεση με την πεπλεγμένη προβολή που αποτελεί αντικείμενο του προτύπου 1080i. Με τον όρο 1080p συνήθως υπονοείται και λόγος διαστάσεων 16:9, από τον οποίο προκύπτει ανάλυση 1920x1080 εικονοστοιχείων (2,1 megapixel), η οποία στο εμπόριο αναφέρεται συχνά ως Full HD.
Blu-ray Disc
Οι δίσκοι Blu-ray είναι σε θέση να κρατούν περιεχόμενο HD 1080p και οι περισσότερες ταινίες HD κυκλοφορούν σε Blu-ray Disc. Οι προδιαγραφές του δίσκου Blu-ray video επιτρέπουν τις κωδικοποιήσεις 1080p23.976, 1080p24, 1080i50 και 1080i59.94. Γενικά αυτό το είδος βίντεο τρέχει σε 30 με 40 megabit ανά δευτερόλεπτο, σε σύγκριση με τα 3,5 megabit ανά δευτερόλεπτο για συμβατικό πρότυπο μετάδοσης.
Smartphones
Τα smartphones με οθόνη 1080p FullHD έχουν διατεθεί στην αγορά από το 2012. Από το 2014 στα smartphones έχουν ενσωματωθεί ακόμα υψηλότερες αναλύσεις.
Περιεχόμενο στο διαδίκτυο
Αρκετές ιστοσελίδες, συμπεριλαμβανομένου του YouTube, επιτρέπουν τα βίντεο να φορτωθούν σε μορφή 1080p. Το YouTube έχει περιεχόμενο 1080p σε περίπου 4 megabit ανά δευτερόλεπτο σε σύγκριση με τα 30-40 megabit ανά δευτερόλεπτο των Blu-ray. Οι ψηφιακές υπηρεσίες διανομής προσφέρουν επίσης περιεχόμενο 1080p, όπως ταινίες σε Blu-ray Disc ή και από πηγές εκπομπής. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει υπηρεσίες διανομής όπως ιστοσελίδες peer-to-peer και δημόσια ή ιδιωτικά δίκτυα παρακολούθησης.
Το Netflix προσφέρει περιεχόμενο UHD στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες μέσω της επιλογής των παροχών υπηρεσιών Διαδικτύου από το 2013.
Τηλεοράσεις και προβολείς των καταναλωτών
Από το 2012, οι περισσότερες τηλεοράσεις των καταναλωτών που πωλούνται παρέχουν εισόδους 1080p, κυρίως μέσω HDMI, και υποστηρίζουν την πλήρη ανάλυση υψηλής ευκρίνειας. Η ανάλυση 1080p είναι διαθέσιμη σε όλους τους τύπους της τηλεόρασης, συμπεριλαμβανομένης της τεχνολογίας πλάσματος, LCD και DLP.
Βιντεοκάμερες και φωτογραφικές μηχανές
Πολλές επαγγελματικές βιντεοκάμερες, φωτογραφικές μηχανές DSLR και τα καινούρια smartphones μπορούν να καταγράψουν ανάλυση βίντεο 1080p24, 1080p25 ή 1080p30.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας Κατηγορία:Πρότυπα διαμόρφωσης εικόνας
Νικόλαος Μπουγιουκλής
Ο Νικόλαος Μπουγιουκλής ήταν βιβλιογράφος του 18ου αιώνα.
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Φέρει το όνομα γνωστής επί Τουρκοκρατίας Αθηναϊκής οικογένειας. Έμμετρες επιστολές του Σπύρου Μπουγιουκλή δημοσίευσε ο Ν. Βλαχογιάννης στα Αθηναϊκά Αρχεία και αλλού. Ο δε Δημήτριος Καμπούρογλου δημοσίευσε συμβόλαιο προικοπαράδοσης νεόνυμφης Ελαίνης ψυχοπαίδας του Μαστρονικολού Μπουγιουκλή.
Έργα του
Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην βιβλιοθήκη της Δημητσάνας με αύξοντα αριθμό 7. Ο κώδικας αποτελείται από 442 φύλλα χαρτιού και περιέχει τα εξής έργα:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Μπέγιογλουσπορ
Ο Αθλητικός Σύλλογος Πέραν ή Πέρα Κλουμπ ή Μπέγιογλουσπορ (τουρκικά: Beyoğluspor) εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη και αποτελεί έναν από τους δύο εναπομείναντες αθλητικούς συλλόγους της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία. Σήμερα διατηρεί τμήματα πετοσφαίρισης, καλαθοσφαίρισης και ποδοσφαίρου σε ερασιτεχνικό επίπεδο.
Σύντηξη
Με τον όρο σύντηξη χαρακτηρίζεται η τήξη διαφόρων ουσιών που βρίσκονται σε ανάμειξη. Στην Χημεία η σύντηξη αποβλέπει στην εκτέλεση αντιδράσεων μεταξύ των συντηκομένων ουσιών και στη παραγωγή ευδιάλυτου στο ύδωρ, ή άλλου ανόργανου, διαλύτη τήγματος.
Μπέγιογλουσπορ
Ιστορία
thumb|left|150px|Πέρα Κλουμπ - 1922 Από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης ίδρυσαν μια σειρά από αθλητικούς συλλόγους και διοργάνωναν αθλητικές δραστηριότητες, όπως οι Πανκωνσταντινουπόλειοι Αγώνες. Το 1877 ιδρύθηκε ο Αθλητικός Σύλλογος Ερμής (ο αρχαιότερος αθλητικός σύλλογος στη σημερινή τουρκική επικράτεια) στο Πέραν με σημαντική δραστηριότητα μέχρι το 1922, που αναγκάσθηκε να διακόψει τη λειτουργία του από τις τουρκικές αρχές.
Ο Αθλητικός Σύλλογος Πέραν ιδρύθηκε το 1914, με το όνομα "Ελληνική Ομάδα Ποδοσφαίρου" και σύντομα ανέπτυξε σημαντική δραστηριότητα. Ανάμεσα στους ιδρυτές ήταν και ο ποδοσφαιριστής Κώστας Νεγρεπόντης. Με την εγκαθίδρυση της κεμαλικής Τουρκίας το 1922, αναγκάστηκε να αλλάξει την επίσημη ονομασία του σε Πέρα Σπορ Κουλουμπού (Pera Spor Kulübü) και αργότερα σε Μπέγιογλουσπορ (Beyoğluspor). Η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου δίνει ως έτος ίδρυσης το 1886, συνδέοντας τον με τον Ερμή, από τον οποίο αναφέρει ότι προήλθε κατόπιν μετονομασίας το 1914.
Ο σύλλογος συντηρούσε αρχικά δύο τμήματα, ποδοσφαίρου και γυμναστικής. Αργότερα δημιουργήθηκαν τμήματα πάλης και πυγμαχίας, ενώ από το 1926 και έπειτα οργανώθηκαν τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης. Μέχρι τη χρονιά αυτή οι αθλητές του Συλλόγου χρησιμοποιούσαν το εγκαταλελειμμένο γυμναστήριο του Ερμή, όμως αργότερα ο Α.Σ. Πέραν μεταφέρθηκε στο κτίριο της Φιλόπτωχου Αδελφότητας Κυριών του Πέραν.
Κατά τη διάρκεια της ιστορία του, πολλά από τα τμήματα του Συλλόγου κατάφεραν να διακριθούν σε διάφορες διοργανώσεις. Το τμήμα πετοσφαίρισης υπήρξε από τα κορυφαία στην Τουρκία τις δεκαετίες του 1940 και 1950, ενώ κέρδισε και το τουρκικό πρωτάθλημα κάποια έτη. Το τμήμα ποδοσφαίρου κατέλαβε την 5η θέση στο τοπικό πρωτάθλημα της Κωνσταντινούπολης το 1945, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1960 αγωνιζόταν στην τουρκική Σούπερ Λίγκα. Καίριες υπήρξαν και οι προσπάθειες των προέδρων του, όπως οι: Γ. Χαλκούσης, Στρ. Κανάκης, Γ. Μουζάκης, Α. Τρίπος. Επίσης πολλοί αθλητές διακρίθηκαν σε ελληνικό και διεθνές επίπεδο, όπως ο παγκόσμιος πρωταθλητής στην Άρση Βαρών και τεχνικός της ελληνικής ολυμπιακής ομάδας, Χρήστος Ιακώβου.
Δημοτικότητα
Η πλειονότητα των φιλάθλων του Συλλόγου ήταν Έλληνες κάτοικοι της Πόλης. Όμως ο Α.Σ. Πέραν έχασε προσωρινά μεγάλο μέρος τους λόγω της Φενερμπαχτσέ, την περίοδο που έπαιζε σε αυτήν ο Λευτέρης Αντωνιάδης, ελληνικής καταγωγής ποδοσφαιριστής και από τους καλύτερους παίκτες στην Τουρκία τις δεκαετίες 1950 και 1960.
Σημερινή κατάσταση
Σήμερα ο Αθλητικός Σύλλογος Πέραν είναι ένας από τους δύο εναπομείναντες ελληνικούς αθλητικούς συλλόγους της Πόλης (ο άλλος είναι ο Α.Σ. Ταταούλων), με τμήματα πετοσφαίρισης, καλαθοσφαίρισης και ποδοσφαίρου σε ερασιτεχνικό επίπεδο.
Παράλληλα λειτουργεί με την ίδια ονομασία αθλητικός σύλλογος και στην Ελλάδα, που ιδρύθηκε από Έλληνες που κατάγονται από την Κωνσταντινούπολη.
Τμήμα Ποδοσφαίρου
"" ""
Διακεκριμένοι αθλητές
Χρήστος Ιακώβου, άρση βαρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1914 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Αθλητικός Σύλλογος Πέραν Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι διασποράς
Ενιαία Δημοκρατική Οργάνωση Νεολαίας
Η Ενιαία Δημοκρατική Οργάνωση Νεολαίας (ΕΔΟΝ), (αγγλικά: United Democratic Youth Organisation   ή Unified Democratic Youth Organisation), είναι αυτοτελής δημοκρατική, μαζική, πολιτική και πολιτιστική οργάνωση της νεολαίας της Κύπρου. Η ΕΔΟΝ αποτελεί συστατικό μέρος του κινήματος της Αριστεράς στην Κύπρο και διατηρεί στενές σχέσεις μ΄ αυτό. Χαρακτηρίζεται επίσης ως η οργάνωση νεολαίας του ΑΚΕΛ. Η ΕΔΟΝ, η οποία ιδρύθηκε στις 12 Απριλίου του 1959, εμφορείται, σύμφωνα με τις καταστατικές της αρχές, από τα ιδανικά του σοσιαλισμού, της ειρήνης, της δημοκρατίας, της κοινωνικής προόδου, της κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας, του ανθρωπισμού και του διεθνισμού. Επιδιώκει, επίσης, μια Κύπρο ανεξάρτητη, ομόσπονδη και αποστρατικοποιημένη.
Η ΕΔΟΝ είναι επίσης μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ), η οποία ιδρύθηκε το 1945. Η ΕΔΟΝ λειτουργεί τέσσερα τμήματα. Το τμήμα νέων εργαζομένων, το φοιτητικό τμήμα όπου είναι η φοιτητική οργάνωση Προοδευτική Κίνηση Φοιτητών, το μαθητικό τμήμα όπου είναι η ΠΕΟΜ, και το τμήμα των ΕΔΟΝοπουλων.
Γενικός Γραμματέας της ΕΔΟΝ, από το 2020, είναι ο Σεβήρος Κούλας.
Ιστορία
Η «Ενιαία Δημοκρατική Οργάνωση Νεολαίας» (ΕΔΟΝ), η οποία σήμερα είναι μέλος του Συμβουλίου Νεολαίας Κύπρου, αποτελεί συνέχεια των οργανώσεων του Προοδευτικού Κινήματος Νεολαίας της Κύπρου της δεκαετίας του 1920, αρχικά με την «Κομμουνιστική Νεολαία Κύπρου» (ΚΝΚ) και στη συνέχεια την «Ανορθωτική Οργάνωση Νεολαίας» (ΑΟΝ), η οποία ιδρύθηκε το 1944. Λίγους μήνες μετά την έναρξη του ένοπλου αγώνα της ΕΟΚΑ, που ξεκίνησε την 1η Απριλίου 1955 και ένα μόλις μήνα, από τις 3 Οκτωβρίου 1955, όταν και είχε τοποθετηθεί ως Κυβερνήτης της Κύπρου ο Τζον Χάρτινγκ (1896-1989), με διάταγμά του ο ίδιος, στις 14 Δεκεμβρίου 1955, κήρυξε το ΑΚΕΛ και τις οργανώσεις του (ανάμεσά τους και η ΑΟΝ) εκτός νόμου, απαγόρευσε την έκδοση και κυκλοφορία των εφημερίδων «Νέος Δημοκράτης» και «Ινκιλαμπσί» και συνέλαβε 135 στελέχη του κόμματος, συμπεριλαμβανομένου του γενικού γραμματέα Εζεκία Παπαϊωάννου, οι οποίοι κλείστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ως πολιτικοί κρατούμενοι. Ο Χάρντιγκ αποφάσισε επίσης και άλλα αυστηρά μέτρα ασφαλείας κατά του κυπριακού πληθυσμού, όπως απαγορεύσεις κυκλοφορίας, κλείσιμο σχολείων, δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, αύξηση του χρόνου κράτησης φυλακισμένων και υπόπτων χωρίς δίκη, επιβολή θανατικής ποινής για μια σειρά από παραβάσεις, όπως η οπλοφορία κ.α. Αν και προσπάθησε να διαπραγματευτεί με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, οι διαπραγματεύσεις αυτές απέτυχαν και ο Χάρτινγκ στις 9 Μαρτίου 1956 απέλασε-εξόρισε τον Μακάριο μαζί με τον Μητροπολίτη Κυρηνείας Κυπριανού, τον ιερέα Φανερωμένης Παπασταύρου Παπαγαθαγγέλου και τον δημοσιογράφο Πολύκανδρο Ιωαννίδη στις Σεϋχέλλες, οι οποίες ήταν τότε, όπως και η Κύπρος, αγγλική αποικία, όπου και παρέμειναν εξόριστοι ως τις 28 Μαρτίου 1957. Ο ίδιος ο Χάρντιγνκ από καθαρή τύχη κατάφερε να επιβιώσει από μια δολοφονική απόπειρα εναντίον του, από μέλος της ΕΟΚΑ που τοποθέτησε ωρολογιακή βόμβα κάτω από το κρεβάτι του. Τελικά, λόγω της κριτικής για την αδυναμία του να εξοντώσει την ΕΟΚΑ και επίσης για τα σκληρά μέτρα που είχε πάρει, ο Χάρντιγκ εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση στις 22 Οκτωβρίου 1957. Ο διωγμός, όμως εναντίον των μελών του ΑΚΕΛ και της ΑΟΝ, έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα, καθώς σύντομα στελέχη και μέλη της οργάνωσης της ΑΟΝ συνέβαλαν καθοριστικά, μόλις από το 1955, στην ίδρυση της μαθητικής οργάνωσης «Παγκύπρια Ενιαία Οργάνωση Μαθητών» (ΠΕΟΜ) και από το 1959 στην ίδρυση της ΕΔΟΝ. Η ανάπτυξη της ΕΔΟΝ, με αφετηρία το 1959, έτος ίδρυσής της, αρχίζει να εμφανίζεται με γοργούς ρυθμούς και σύντομα η οργάνωση, μέσα στη δεκαετία του 1960, βλέπει τα μέλη της να πολλαπλασιάζονται. Η οργανωτική συγκρότηση της ΕΔΟΝ είναι εμφανής μέσα και από τα ντοκουμέντα και την αλληλογραφία που είχε η ΕΔΟΝ με τη «Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη» (ΔΝΛ) την τριετία 1964-1966. Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα και τις εκτιμήσεις της Οργάνωσης, μεταξύ 1967-1968, η ΕΔΟΝ είχε ήδη περί τις 26.000 μέλη, δηλαδή περί το 1/6, από το ευρύτερο γενικό σύνολο των 135.000 νέων της Κύπρου, ηλικίας μεταξύ 15-29 ετών.
Συνέδρια Κομμουνιστικής Νεολαίας Κύπρου (ΚΝΚ)
Το προοδευτικό κίνημα νεολαίας της Κύπρου, όπως αυτό εκφράζεται σήμερα μέσω της ΕΔΟΝ, στηρίζεται πάνω σε ρίζες, οι οποίες έχουν ως αφετηρία την εμφάνιση της Κομμουνιστικής Νεολαίας Κύπρου (ΚΝΚ), ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα, η οποία παρά τις δυσκολίες της εποχής κατά την οποία έδρασε και παρά τις τότε διώξεις των κομμουνιστών κατάφερε να διοργανώσει τρία συνέδρια από το 1926 μέχρι το 1929, σε συνθήκες ημιπαρανομίας.
Συνέδρια Ανορθωτικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΑΟΝ)
Με τη δημιουργία της Ανορθωτικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΑΟΝ), το 1944, αρχίζει μια νέα σελίδα στην ιστορία του νεολαιίστικου κινήματος του τόπου. Το πρώτο συνέδριο της ΑΟΝ συνήλθε στη Λευκωσία στις 14-15 Ιουλίου 1945. Στο συνέδριο εκπροσωπήθηκαν συνολικά 3.500 χιλιάδες νέοι, μέσα από 147 αντιπρόσωπους από 98 πόλεις και χωριά της Κύπρου. Η ΑΟΝ πραγματοποίησε τέσσερα ακόμα συνέδρια μέχρι τον Δεκέμβριο του 1955, όταν οι αποικιακές αρχές την έθεσαν εκτός νόμου μαζί με το ΑΚΕΛ και άλλες οργανώσεις του λαϊκού κινήματος της Κύπρου.
Τα Παγκύπρια Συνέδρια της ΕΔΟΝ
Η κήρυξη της ΑΟΝ το 1955, από τις βρετανικές αρχές, σε καθεστώς παρανομίας, οδήγησε τελικά στην ίδρυση της ΕΔΟΝ. Έτσι, τον Απρίλιο του 1959 έγινε το 1ο ιδρυτικό συνέδριο της Οργάνωσης. Έκτοτε η ΕΔΟΝ πραγματοποίησε ως σήμερα και άλλα συνέδρια, εκ των οποίων το καθένα άφησε το δικό του στίγμα στην πορεία της Οργάνωσης αυτής:
right|thumb|250px|Στιγμιότυπο από το 9ο Συνέδριο της ΕΔΟΝ (Λευκωσία, 24-26 Φεβρουαρίου 1984).
Διοικητική διαχείριση της ΕΔΟΝ
Η «Ενιαία Δημοκρατική Οργάνωση Νεολαίας» έχει παγκύπρια κεντρική, επαρχιακή και τοπική οργανωτική συγκρότηση και δομή και τη διοικητική της διαχείριση ασκούν τα εξής όργανα:
Τα Φεστιβάλ Νεολαίας & Φοιτητών της ΕΔΟΝ
Από τον Ιούλιο του 1959, η ακόμα νεοϊδρυθείσα, τότε, ΕΔΟΝ προχωρά στη διοργάνωση τριήμερου Φεστιβάλ με την ονομασία «Παγκύπριο Φεστιβάλ Νεολαίας & Φοιτητών» (ΠΦΝΦ), το οποίο σταδιακά εξελίχθηκε σε καθιερωμένο πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό και από το 2012 σε σταθερό ετήσιο γεγονός των καλοκαιριών των επόμενων χρόνων ως σήμερα, με δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες κατά την διάρκεια του. Τα Φεστιβάλ αυτά της ΕΔΟΝ διεξάγονται αρχικά σε διάφορες πόλεις, ενώ τα τελευταία χρόνια γίνονται κυρίως στην Τάφρο Πύλης Αμμοχώστου. Τα πρώτα Φεστιβάλ αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες και εμπόδια, αρχικά από το Αγγλικό μεταβατικό καθεστώς, στη συνέχεια από τις εξελισσόμενες δικοινοτικές ταραχές και τελικά από την τουρκική κατοχή σε εδάφη της Κύπρου. Από το 1959 τα Φεστιβάλ της ΕΔΟΝ πέρασαν από τις πόλεις της Λεμεσού και της Αμμοχώστου, ως το 1982 (9ο Φεστιβάλ), όταν για πρώτη φορά διοργανώθηκε στην πρωτεύουσα Λευκωσία. Έκτοτε, με εξαίρεση το 1992, που έγινε στη Λεμεσό, το Φεστιβάλ πραγματοποιείται στη Λευκωσία. Τα Φεστιβάλ, έγιναν σταδιακά βήμα διεθνισμού, φιλίας και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Στα Φεστιβάλ πριν το 1974 συμμετείχε πλήθος Τουρκοκύπριων νέων στους επιμέρους τομείς, θεατές, καλλιτέχνες ή και αθλητές. Οι απαγορεύσεις του κατοχικού καθεστώτος όμως αργότερα, καθιστούσαν αδύνατη τη συμμετοχή και παρουσία τους. Σύμφωνα με τις διακηρύξεις της ίδιας της ΕΔΟΝ «''Το Παγκύπριο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών έχει ως σκοπό να προωθεί και να παράγει πολιτισμό, ενώ ταυτόχρονα προβληματίζει τη νεολαία για όλες τις αδικίες της εποχής. Μέσα από την δύναμη της τέχνης, προσπαθεί να κινητοποιήσει και να αφυπνίσει την νεολαία να αντιστέκεται για όλες τις αδικίες.''»
Μέσα επικοινωνίας της ΕΔΟΝ
Η Οργάνωση της ΕΔΟΝ χρησιμοποιεί διάφορα μέσα επικοινωνίας προκειμένου να επικοινωνεί με τα μέλη της και τη νεολαία της Κύπρου. Διαθέτει ενημερωτική ιστοσελίδα στο διαδίκτυο και εκδίδει επίσης μηνιαία εφημερίδα και ενημερωτικό δελτίο, ενώ κατά καιρούς, από την εποχή της ίδρυσης της ως και σήμερα, ενημερώνει με διάφορα έντυπα,αφίσες, βιβλία και λοιπές εκδόσεις, όπως παρακάτω:
Εφημερίδα «Νεολαία»
Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Νεολαίας» εξεδόθη στις 23 Απριλίου 1960, ένα περίπου χρόνο μετά την ίδρυση της ΕΔΟΝ. Η εφημερίδα της οργάνωσης μέχρι το Μάιο του 1966 κυκλοφορούσε ως εβδομαδιαία εφημερίδα, ενώ από τον Ιούνιο του 1966 ως μηνιαίο περιοδικό. Τον Δεκέμβριο του 1968, με τη συμπλήρωση μόλις 31 τευχών το περιοδικό έκλεισε για περίπου 8 χρόνια, ως τον Απρίλιο του 1976, όταν η «Νεολαία» ως εβδομαδιαία πλέον εφημερίδα επανεκδίδεται με κύριο στόχο τον αντικατοχικό και αντιιμπεριαλιστικό αγώνα. Την απρόσκοπτη λειτουργία της την δεκαετία του 1980 διαδέχθηκε η αρνητική, για το έντυπο, δεκαετία του 1990, που μαζί με διάφορα οργανωτικά προβλήματα οδήγησαν την Οργάνωση στην απόφαση για αναστολή της αυτόνομης έκδοσης της εφημερίδας. Έτσι από τον Οκτώβριο του 1997 μέχρι και τον Απρίλιο του 1999 η «Νεολαία» συνέχισε να εκδίδεται κυρίως ως ένθετο της κυριακάτικης εφημερίδας «Χαραυγής». Από τον Οκτώβριο του 1999 έως τον Μάιο του 2001, που ανεστάλη η έκδοσή της η «Νεολαία» κυκλοφόρησε και πάλι με τη μορφή περιοδικού. Από τον Ιανουάριο του 2003 έως σήμερα η «Νεολαία», ως μηνιαία εφημερίδα, κυκλοφορεί τόσο μέσω της εφημερίδας «Χαραυγής», όσο και στους διάφορους χώρους, όπου δραστηριοποιείται η ΕΔΟΝ.
Εκδόσεις-βιβλία-έντυπα της ΕΔΟΝ
Ειδικές εκδόσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεολαίες πολιτικών κομμάτων στην Κύπρο
Ψαμμύθης της Αιγύπτου
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 29ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ρίκα Διαλυνά
Η Ειρήνη "Ρίκα" Διαλυνά (Ηράκλειο Κρήτης, 8 Αυγούστου 1934) είναι ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Τελειώνοντας το γυμνάσιο, ήρθε στην Αθήνα για να μπει στο Πολυτεχνείο και να δώσει εξετάσεις στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου πέρασε με επιτυχία. Άρχισε μαθήματα ζωγραφικής με δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη και συγχρόνως γράφτηκε και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Δάσκαλοί της ήταν οι Δημήτρης Ροντήρης, Κατίνα Παξινού, Αλέξης Σολομός και Σπύρος Μελάς.
Το 1954 έλαβε μέρος στα καλλιστεία της εποχής και εκλέχθηκε Σταρ Ελλάς, ενώ στη συνέχεια πήγε στις ΗΠΑ για το διαγωνισμό της Μις Υφήλιος, όπου κέρδισε την πέμπτη θέση. Παρέμεινε αρκετά εκεί γιατί παντρεύτηκε και παράλληλα σπούδασε αγγλικά στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ενώ έκανε και ιδιωτικά μαθήματα υποκριτικής από την Judith Elliot.
Συνεργάστηκε με το θίασο Λεμού και έπαιξε στο Νυφιάτικο τραγούδι του Νότη Περγιάλη, στο Ούτε γάτα ούτε ζημιά του Σακελλάριου και στο Ζητείται μπαμπάς. Στη συνέχεια γνώρισε τον Ηλία Καζάν, που την παρότρυνε να σπουδάσει στη σχολή του Γουίν Χάντμαν, ενός απ’ τους καλύτερους δασκάλους της Νέας Υόρκης και πολύ επιλεκτικού. Έγινε αποδεκτή από τον αυστηρό δάσκαλο και άρχισε τις σπουδές.
Στο μεταξύ συνέχισε τα μαθήματα ζωγραφικής και έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις αλλά και στην 6η ετήσια έκθεση διαγωνισμού της Benedictine Art Awards, όπου ανάμεσα σε 2.000 καλλιτέχνες που έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό επιλέχθηκαν μόνο 40 ζωγράφοι για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους στη γνωστή γκαλερί της Park Avenue. Ανάμεσά τους ήταν και η ίδια.
Μετά από λίγο έφυγε για το Hollywood και έλαβε μέρος στο σίριαλ The Rat Patrol με τον Christopher George, και σε διάφορες άλλες εκπομπές, όπως το Σόου του Μέρφι Γκρίφιν, του Τζόνι Κάρσον κ.ά.
Στη συνέχεια πήγε στην Ιταλία και πήρε μέρος στην πρώτη της ταινία Δύο γοητευτικά τέρατα, με τον Βιτόριο Γκάσμαν, σε σκηνοθεσία Ντίνο Ρίζι. Ακολούθησαν και άλλες ταινίες, δίπλα στους: Μπόρις Καρλόφ, Μισέλ Μερσιέ, Βάλτερ Κιάρι, Φεντερίκο Φελίνι και Μπλατζέτι. Ακολούθησε η Γερμανία, όπου πήρε μέρος στην ταινία Πράκτωρ 09 εναντίον δρος Χ, με τον Πίτερ Βαν Άικ.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στην ταινία Οι εραστές του καλοκαιριού με την Ντάριλ Χάνα και στην ταινία Ορφέας και Ευρυδίκη με τον Όλιβερ Ριντ (ως αφηγητή), έγινε περιζήτητη από τους Έλληνες παραγωγούς και άρχισε τα γυρίσματα μιας σειράς ταινιών στην Ελλάδα.
Έπαιξε δίπλα σε κορυφαίους ηθοποιούς όπως: Αλίκη Βουγιουκλάκη, Ντίνο Ηλιόπουλο, Τζένη Καρέζη, Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Κώστα Βουτσά,  Άννα Καλουτά, Μίμη Φωτόπουλο, Βασίλη Αυλωνίτη, Ορέστη Μακρή, Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Χρήστο Ευθυμίου, Γιάννη Γκιωνάκη, Κούλη Στολίγκα, Ρένα Ντορ κ.ά.
Δεν παραμέλησε όμως τη ζωγραφική: συνέχισε να φτιάχνει έργα και παράλληλα έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση στη γκαλερί Παπαγεωργίου του Χίλτον, όπου σημείωσε μεγάλη επιτυχία.
Έχει γράψει τους στίχους Λόγια αγάπης στο δίσκο του Β. Φώτου καθώς και την αυτοβιογραφία της, που εκδόθηκε το 1991. Το 2000 ασχολήθηκε και πάλι με τη συγγραφή και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη το πρώτο της μυθιστόρημα.
Προσωπική ζωή
Η Ρίκα Διαλυνά παντρεύτηκε δύο φορές. Πρώτα το 1954, με τον Ελληνοαμερικανό χρηματιστή Νίκ Παπαδάκο (1919-1988) με τον οποίο απέκτησε την επόμενη χρονιά την κόρη της, Ντέμυ. Ο γάμος κράτησε δέκα χρόνια. Δεύτερος σύζυγός της από το 1983 ήταν ο εφοπλιστής Νίκος Χρυσικόπουλος (1918-2017).
Θεατρικές Παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Πόλεμος της Πείνας
Πλαίσιο
Μετά τον Πολωνικό-Λιθουανικό-Τευτονικό Πόλεμο της περιόδου 1410–1411, δεν είχαν διευθετηθεί όλες οι διαφορές που υφίσταντο μεταξύ του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και των Τευτόνων Ιπποτών. Σημαντικότερη των αδικιών αυτών ήταν η συνοριογραμμή μεταξύ των περιοχών της Σαμογιτίας και της Πρωσίας. Ο Μέγας Δούκας της Λιθουανίας, Βιτάουτας ο Μέγας απαίτησε ολόκληρη τη δεξιά όχθη του Ποταμού Νέμαν συμπεριλαμβανομένης της πόλης του Μέμελ (Κλαϊπέντα). Οι Ιππότες απαίτησαν, από την πλευρά τους, μετά τον θάνατο των Βιτάουτας και Γιογκάιλα, Βασιλιά της Πολωνίας, η Σαμογιτία να περάσει στην κυριότητά τους. Ο Σιγισμόνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας συμφώνησε να μεσολαβήσει στην αντιπαράθεση και όρισε τον Μπένεντικτ Μάκρα να λάβει γνώση της επιχειρηματολογίας των δύο πλευρών. Στις 3 Μαΐου 1413, ο Μπένεντικτ έλαβε την απόφαση και αναγνώρισε την παραχώρηση της δεξιάς όχθης του ποταμού Νέμαν, συμπεριλαμβανομένου του Μέμελ, στη Λιθουανία. Οι Ιππότες αρνήθηκαν να αποδεχτούν την απόφαση αυτή και ο Μέγας Μάγιστρος των Τευτόνων, Χάινριχ φον Πλάουεν, διέταξε τα τευτονικά στρατεύματα να εισβάλουν στη Βόρεια Πολωνία. Ο στρατός, υπό την ηγεσία του Μίχαελ Κούχμαϊστερ φον Στέρνμπεργκ, επέστρεψε στην Πρωσία έπειτα από μόλις 16 ημέρες εκστρατείας. Οι ιππότες δεν πίστευαν ότι το Τάγμα, ακόμη προσπαθώντας να συνέλθει από την ήττα του στη Μάχη του Γκρούνβαλντ το 1410, βρισκόταν σε θέση για έναν ακόμη πόλεμο με την Πολωνία. Ο Κούχμαϊστερ καθαίρεσε τον φον Πλάουεν κι έγινε ο ίδιος Μεγάλος Μάγιστρος. Επιχείρησε να εκκινήσει εκ νέου τις διαπραγματεύσεις με την Πολωνία τον Μάιο του 1414. Καθώς ο Βασιλιάς Γιογκάιλα απαίτησε την επαναφορά του φον Πλάουεν στην ηγεσία του Τάγματος και απέρριψε οποιαδήποτε προσπάθεια συμβιβασμού, οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν.
Ο πόλεμος
Τα στρατεύματα του Βασιλιά Γιογκάιλα και του Μέγα Δούκα Βιτάουτας εισέβαλαν στην Πρωσία, την οποία και κυβερνούσε το μοναστικό κράτος το καλοκαίρι του 1414. Διέσχισαν το Όστεροντε (Οστρόντα) φτάνοντας μέχρι τη Βάρμια, λεηλατώντας τα χωριά και καίγοντας τις καλλιέργειες. Οι Τεύτονες Ιππότες προτίμησαν να επικεντρώσουν τη γραμμή άμυνάς τους στην περιοχή της Κουλμερλάνδης (Τσέλμνο). Οι Ιππότες παρέμειναν στα κάστρα τους, αρνούμενοι να δώσουν μάχη σε ανοιχτό χώρο, καθώς αντελήφθησαν την ανωτερότητα των Πολωνών και των Λιθουανών σε μάχες σε ανοιχτό πεδίο. Ο Κούχμαϊστερ ακολούθησε τακτικές καμμένης γης ελπίζοντας να στερήσει από τα στρατεύματα των εισβολέων τρόφιμα και προμήθειες. Αυτού του είδους οι τακτικές αργότερα οδήγησαν σε λιμό και πανώλη στην περιοχή. Οι εισβολείς ήταν ανίκανοι ή δεν επιθυμούσαν να πετύχουν μια καίριας σημασίας στρατηγική νίκη μέσω της μακροχρόνιας πολιορκίας των κάστρων των Τευτόνων. Ο Παπικός λεγάτος, Γουλιέλμος της Λωζάνης, πρότεινε την επίλυση της σύγκρουσης μέσω της διπλωματικής οδού και μία διετής εκεχειρία υπεγράφη στο Στράσμπουργκ (σημερινή Μπρόντνιτσα) τον Οκτώβριο. Ο Γιογκάιλα και ο Βιτάουτας συμφώνησαν μεταξύ τους να θέσουν το ζήτημα ενώπιον της Συνόδου της Κωνσταντίας. Ωστόσο, οι εδαφικές αμφισβητήσεις δεν επιλύθηκαν παρά μόνο με το Σύμφωνο του Μέλνο το 1422.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Τευτονικό Τάγμα Κατηγορία:Μάχες του Μεσαίωνα
Άλαν Γουντς
Ο Άλαν Γουντς (γεννημένος στις 23 Οκτωβρίου 1944) είναι ένας Βρετανός Τροτσκιστής πολιτικός θεωρητικός και συγγραφέας. Είναι ένα από τα ηγετικά μέλη της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης (ΔΜΤ) όπως επίσης και του βρετανικού της τμήματος Σοσιαλιστική Έκκληση (Socialist Appeal). Είναι πολιτικός συντάκτης της ιστοσελίδας της ΔΜΤ In Defence of Marxism. Ο Γουντς ήταν ηγετικό μέλος της τάσης του Μαχητή (Militant Tendency) στο εσωτερικό του Εργατικού Κόμματος και της διεθνούς οργάνωσης στην οποία άνηκε, την Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή (ΕΕΔ), μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Μια σειρά από διαφωνίες στην τακτική και τη θεωρία οδήγησαν τον Γουντς και τον Τεντ Γκραντ στο να αποχωρήσουν από την ΕΕΔ, για να σχηματίσουν την Επιτροπή για μια Μαρξιστική Διεθνή (σύντομα μετονομάστηκε σε Διεθνής Μαρξιστική Τάση) το 1992. Συνέχισαν με την πολιτική του εισοδισμού στο Εργατικό Κόμμα. Ο Γουντς εξέφρασε ισχυρή υποστήριξη για την Μπολιβαριανή Επανάσταση στη Βενεζουέλα, και συναντήθηκε πολλές φορές με τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβεζ (κυβέρνησε την περίοδο 1999-2013), κάτι που έκανε πολλούς να πιστεύουν ότι ήταν κοντινός σύμβουλος του προέδρου.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γουντς γεννήθηκε σε μια εργατική οικογένεια στο Σουόνσι της Νότιας Ουαλίας και μεγάλωσε στις γειτονιές του Τάουνχιλ και Πένλας της πόλης αυτής. Στην ηλικία των 16 ετών εντάχθηκε στους Νέους Σοσιαλιστές και έγινε Μαρξιστής, γίνοντας παράλληλα μέλος της Τροτσκιστικής τάσης του Μαχητή στο εσωτερικό του Εργατικού Κόμματος. Σπούδασε ρωσική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ και αργότερα στη Σόφια της Βουλγαρίας και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας (MGU). Η δουλειά του Γουντς στο Μπράιτον για την τάση του Μαχητή εγκαθίδρυσε μια σημαντική βάση υποστήριξης στο πανεπιστήμιο και την πόλη. Αργότερα επέστρεψε στη νότια Ουαλία, και έγινε ο πρώτος περιφερειακός επαγγελματίας για την οργάνωση. Αυτός, η σύζυγός του, και οι δύο μικρές του κόρες μετακόμισαν στην Ισπανία στις αρχές της δεκαετίας του 1970 όπου η γνωστή του πολιτική στάση τον έφεραν ανάμεσα σε αυτούς που πάλευαν ενάντια στη δικτατορία του Φράνκο στην Ισπανία, όπου δούλεψε για την ίδρυση του ισπανικού τμήματος της Επιτροπής για μια Εργατική Διεθνή (ΕΕΔ). Ο Γουντς ομιλεί πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των ιταλικών, αγγλικών, ισπανικών, γαλλικών, γερμανικών και ρωσικών.
Διάσπαση στην τάση του Μαχητή (Militant)
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Γουντς και ο μέντοράς του, Τεντ Γκραντ, αποχώρησαν από την τάση του Μαχητή (Militant) και τη διεθνή οργάνωση, την Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή, διότι θεωρούσαν ότι αυτή η οργάνωση είχε πάρει μια αριστερίστικη στροφή όταν αποφάσισε να διασπαστεί από το Εργατικό Κόμμα. Η μειοψηφική ομάδα, η οποία καθοδηγούταν από τον Τεντ Γκραντ, υποστήριζε επίσης ότι η μείωση της έμφασης στην πολιτική εκπαίδευση, μαζί με την ανάπτυξη μιας γραφειοκρατικής κλίκας γύρω από τον Πίτερ Ταφ κατέστρεφε το Militant. Ο Γκραντ, ο Γουντς και οι υποστηρικτές τους διεθνώς σχημάτισαν την Επιτροπή για μια Μαρξιστική Διεθνή το 1992, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως Διεθνής Μαρξιστική Τάση (ΔΜΤ), και παρέμειναν ενεργοί μέσα στο Εργατικό Κόμμα. Το βρετανικό τμήμα της ΔΜΤ είναι γνωστό ως Σοσιαλιστική Έκκληση (Socialist Appeal).
Πρόσφατες δραστηριότητες
Ο Γουντς για μερικά χρόνια ήταν ο εκδότης του Μαρξιστικού περιοδικού Σοσιαλιστική Έκκληση (Socialist Appeal), που εκδίδεται μέχρι σήμερα (με τη μορφή δεκαπενθήμερης εφημερίδας) στο Λονδίνο. Σήμερα είναι βασικός θεωρητικός της ΔΜΤ και εκδότης της ιστοσελίδας της In Defence of Marxism. Γράφει για την τρέχουσα πολιτική κατάσταση στη Βενεζουέλα και τα καθήκοντα που πρέπει να ολοκληρωθούν από τους επαναστάτες σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Ο Γουντς συναντήθηκε αρκετές φορές με τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβεζ, και υποστηρίζει την ιδέα ότι η Μπολιβαριανή Επανάσταση αποτελεί το σπέρμα της παγκόσμιας επανάστασης. Ο Γουντς ταξιδεύει και υποστηρίζει επίσης άλλες επαναστατικές διαδικασίες στο Πακιστάν, τη Βολιβία, τη Μέση Ανατολή και την Κούβα. Είναι κοντινός φίλος του εγγονού του Τρότσκι, Βσιέβολοντ Πλατόνοβιτς "Εστεμπάν" Βολκώφ, που θεωρεί τη δουλειά του Γουντς ως την πλησιέστερη στις θεωρίες του Τρότσκι. Ο Πρόεδρος Τσάβεζ δήλωσε δημόσια σε μια τηλεοπτική εκπομπή ότι διάβαζε το βιβλίο του Γουντς με τίτλο Ρεφορμισμός ή Επανάσταση "πολύ λεπτομερώς", κάτι το οποίο δημιούργησε υποψίες ότι ο Γουντς ήταν σύμβουλος του Προέδρου.
Το 2010, ο Γουντς δέχθηκε σκληρή κριτική, αρχικά από κάποιες εφημερίδες της Βενεζουέλας και αντιπολιτευόμενα στον Τσάβεζ πολιτικά κόμματα, όπως η Πρώτα Δικαιοσύνη (Primerio Justicia), έπειτα από διεθνή συντηρητικά μέσα μαζικής ενημέρωσης,  για ένα άρθρο (Που βαδίζει η βενεζουελάνικη επανάσταση;) που έγραψε στην ιστοσελίδα της ΔΜΤ. Το έγραψε μετά από τις βενεζουελάνικες γενικές εκλογές του 2010 υποστηρίζοντας την περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση της Μπολιβαριανής Επανάστασης στην κατεύθυνση της "απαλλοτρίωσης των βασικών μοχλών της οικονομίας". Η απάντησή του σε αυτές τις επιθέσεις έλαβε την ευρεία προσοχή των βενεζουελάνικων μέσων ενημέρωσης.
Τον Νοέμβριο του 2012, ο Γουντς έκανε περιοδεία με σειρά ομιλιών σε ΗΠΑ και Καναδά.
Τον Νοέμβριο του 2015, ο Γουντς εντόπισε "εμβρυακά σπέρματα επαναστατικών εξελίξεων" με την εκλογή του Τζέρεμι Κόρμπιν στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος.
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 2000
Τη σεζόν 1999–00 η τελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών διεξήχθη στο κολυμβητήριο της Νίκαιας στις 2 και 3 Μαρτίου 2000. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Εθνικός Πειραιώς για 11η φορά στην ιστορία του.
Προημιτελικοί
1ος αγώνας
2ος αγώνας
=== Ημιτελικοί ===
ΤΕΛΙΚΟΣ
ΕΘΝΙΚΟΣ (Γιώργος Μορφέσης): Πολίτης, Κόχειλας Νικ., Σχίζας 3, Κοκκινάκης 1, Μπλάνης, Στελάτος 1, Χάμπερτ 3, Καλακόνας 1, Κεχαγιάς Χ. 2, Κόχειλας Γ., Στεργιόπουλος 1, Μπούφεσης Χρ., Θεοδοσίου
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Νίκολα Στάμενιτς): Βολτυράκης, Βλοντάκης Αντ., Γιάγκος 1, Χατζηθεοδώρου 4, Ψύχος 1, Κραβαρίτης Δ. 5, Θωμάκος, Λαγωνικάκης, Πλατανίτης, Σιμάκος, Ευαγγελός, Κώνστας, Οικονομίδης
Πηγές
2000 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2000
Κοκκοράς Αρκαδίας
Ο Κοκκοράς βρίσκεται στον Δήμο Γορτυνίας (πρώην Δήμος Ηραίας), στη Δημοτική Ενότητα Ηραίας του Νομού Αρκαδίας. Μαζί με τον οικισμό Μπαρδάκι (παλαιότερα γνωστόν και ως «Μπαρδάτσι») συνιστά το Δημοτικό Διαμέρισμα Κοκκορά της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας. Στην κορυφή του λόφου του χωριού δεσπόζει ο Ιερός ναός του Προφήτη Ηλία, ο οποίος χρονολογείται από τα τέλη του 1800. Τα σπίτια του χωριού είναι πέτρινα, χτισμένα στον παραδοσιακό Γορτυνιακό ρυθμό. Ξεχωρίζει επίσης το πετρόκτιστο κτίριο του σχολείου και ο ωραίος διαμορφωμένος χώρος του σε συνδυασμό με την ωραία θέα αυτού του σημείου. Το χωρίο διαθέτει πολλά τρεχούμενα νερά και αρκετή βλάστηση στην επικράτεια του καθώς αποτελεί και εξαίσια επιλογή για φυσιολατρικούς περιπάτους.
Τρίγωνο Ξάνθης
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Κοκκοράς Αρκαδίας
Ιστορικά στοιχεία
Στα όρια του χωριού, σύμφωνα με ιστορικούς, βρίσκονται ερείπια από την περίοδο του Βυζαντίου ενώ εικάζεται ότι στην ίδια περιοχή πιθανόν βρισκόταν η αρχαία πόλη Μελαινές που άκμασε ταυτόχρονα με την Ηραία και μετά εξεφανίστηκε τελείως.
Στον Κοκκορά γεννήθηκε ο Κωσταντής Τσάκαλης, ο οποίος σύμφωνα με τον Φωτάκο, βιογράφο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, υπήρξε ένας εκ των επικεφαλής της σωματοφυλακής του Γέρου του Μωριά και πολέμησε στο πλευρό του σε όλες τις μάχες για την απελευθέρωση της Ελλάδας.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο Κοκκοράς παλαιότερα υπήρξε μεγάλο κεφαλοχώρι με πολλές οικογένειες και ακμαίο πλυθισμό. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε 62 μόνιμους κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την η απογραφή του 2001 το χωριό είχε 102 μόνιμους κατοίκους. Οι λίγοι πια κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία αλλά και με την κτηνοτροφία σε μικρότερο όμως βαθμό.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο οικισμός συνδέεται οδικά με δρόμο 3,5 χιλιομέτρων με την Αγάλω, με δρόμο 2 χιλιομέτρων με τα Κακουραίικα, με δρόμο 4 χιλιομέτρων με το Μπαρδάκι και με δρόμο 5,5 χιλιομέτρων με την κάτω Ριζοσπηλιά. Το χωριό απέχει 25 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα, 30 χιλιόμετρα από τα Λαγκάδια και 75 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κοκκορας
Ιωάννης Σολδάκιος
Ο Ιωάννης Σολδάκιος ή Σολδάκης ήταν βιβλιογράφος του 18ου αιώνα. Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε χειρόγραφο συμπλήρωμα της έντυπης Λογικής του Ευγένιου Βούλγαρη. Φυλάγεται στην βιβλιοθήκη της Δημητσάνας με αύξοντα αριθμό 91.
Τζον Ρόμπαξ
Ο Τζον Ρόμπαξ (Αγγλικά: John D. Rockerduck) είναι χαρακτήρας των κόμικς της Disney. Είναι μεγάλος αντίπαλος του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1961 δια χειρός Καρλ Μπαρκς στην ιστορία Boat Buster και παρ' ότι χρησιμοποιήθηκε μία φορά στο έργο του μεγάλου δασκάλου, έγινε γνωστός από ιστορίες που έγραψαν Ιταλοί δημιουργοί, ως ο νούμερο ένα αντίπαλος του Σκρουτζ. Είναι γνωστός ως το Τρίτο Πιο Πλούσιο Παπί του Κόσμου, μετά τον Σκρουτζ και τον Σκληρόκαρδο Χρυσοκούκη, όμως δεν είναι οικονόμος σαν αυτούς, αλλά σπάταλος. Ο Ντον Ρόσα, στον Βίο και την Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ, μας εμφανίζει τον μικρό κακομαθημένο Ρόμπαξ και μας γνωρίζει τον πατέρα του, τον Χάουαρντ Ρόμπαξ, έναν ζάπλουτο Αμερικάνο. Χαρακτηριστικό του Ρόμπαξ είναι πώς συχνά τρώει το καπέλο του όταν τον νικά ο Σκρουτζ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς) Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων)
Ιωάννης Σολδάκιος
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Θέων Σπανούδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1915 στη Σμύρνη. Ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια και άρχισε τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή. Νέος ακόμα πήγε στη Βιέννη όπου σπούδασε ψυχανάλυση με τους Όττο Φλέισμαν και Άουγκουστ Άιχχορν. Το 1950 πήγε στο Σάο Πάολο, όπου γράφτηκε στο Σύλλογο Ψυχανάλυσης Βραζιλίας (SBPSP) και εγκαταστάθηκε μονίμως στη Βραζιλία. Έπειτα από εφτά χρόνια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την άσκηση της ψυχανάλυσης λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού.
Φανατικός για τέχνες, αγόραζε συστηματικά έργα βραζιλιάνων ζωγράφων, τότε άγνωστων, όπως του Αλφρέντο Βόλπι και Ζοζέ Αντόνιο ντα Σίλβα. Εξασφάλισε τα προς το ζην με την εμπορία έργων τέχνης και μπόρεσε να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική και λογοτεχνία. Ύστερα από ενάμιση χρόνο διαμονής στο Σαλβαντόρ, πήγε στο Ρίο ντε Τζανέιρο όπου υπέγραψε το Νεοσυγκεκριμένο Μανιφέστο μαζί με διάσημους βραζιλιάνους καλλιτέχνες, και πήρε μέρος στην πρώτη έκθεση νεοσυγκεκριμένης τέχνης.
Ξανά στο Σαο Πάουλο έγραψε πολλά δοκίμια και άρθρα ως κριτικός τέχνης. Υπήρξε σκηνοθέτης και δίδαξε σύγχρονη ζωγραφική. Άρχισε επίσης να γράφει ποιήματα, στα πορτογαλικά, ελληνικά και γερμανικά. Το πρώτο ποιητικό βιβλίο του, Ύμνοι, δημοσιεύθηκε το 1963 στο Σάο Πάολο. Και τα πρώτα πεζά, Τα χώματα, δημοσιεύθηκαν στην Αθήνα το 1967. Αν και στην ποίησή του χειρίστηκε τις τρεις γλώσσες που κατείχε, στα πεζά χρησιμοποίησε αποκλειστικά τα ελληνικά.
Το 1979 δημοσίευσε την πρώτη μετάφραση και παρουσίαση ποιημάτων του Κωνσταντίνου Καβάφη στη Βραζιλία, έργο που το θεώρησε ένα είδος ποιητικού αποχαιρετισμού. Τον ίδιο χρόνο δώρισε τα 453 έργα της συλλογής του στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Πανεπιστημίου του Σάο Πάουλο (MASP-USP). Τα έργα που απέκτησε μετά το 1979, τα άφησε κληρονομιά στο ίδιο μουσείο όταν πέθανε το 1986.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Πίσω Συκέα Αχαΐας
Η Πίσω Συκεά (εναλλακτικά: Πίσω Συκιά ή απλά Συκιά) είναι πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, ευρισκόμενος στα δυτικό τμήμα του καθώς και σε μικρή απόσταση από τον οικισμό της κωμόπολης της Κάτω Αχαΐας, ανήκοντας διοικητικά στην ομώνυμη Δημοτική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Δύμης του Δήμου Δυτικής Αχαΐας.
Κατά την απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει μόνιμο πληθυσμό μόλις 9 κατοίκους, ενώ κατά την προηγούμενη απογραφή αυτήν του 2001 είχε 142 κατοίκους.
Τοποθεσία
Βρίσκεται σε μια πεδινή τοποθεσία της δυτικής Αχαΐας σε υψόμετρο περίπου 15 μέτρων καθώς και στην ανατολική απόληξη του χαμηλού λόφου της Αχαγιάς σε παράπλευρη θέση δυτικά του ποταμό Πείρου, λίγο πριν τις εκβολές του. Εγγύς, γύρω του οικισμού βρίσκονται: Η Κάτω Αχαΐα, ο Άνω και Κάτω Αλισσός και τα Στεναΐτικα.
Η Πίσω Συκέα απέχει περί τα 22 χιλιόμετρα από την πόλη της Πάτρας, καθώς και 1,5 χιλιόμετρο από το κέντρο της Κάτω Αχαΐας, ευρισκόμενη μόλις μισό χιλιόμετρο (500 μέτρα) από τον οικισμό της.
Ιστορικά στοιχεία
Δημιουργήθηκε κατά τα τέλη του τέλη του 19ου αιώνα από κάτοικους του χωριού Συκιές Νεζερών της ορεινής Αχαΐας. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 16/05/1928 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κάτω Αχαΐας, ανήκοντας σε αυτήν αποτελώντας μέρος της σε όλες τις διοικητικές μεταβολές που ακολούθησαν (σήμερα Δημοτική Κοινότητα). Αρχικά ονομαζόταν "Συκιά", ενώ μετέπειτα και συγκεκριμένα στις 16/10/1940 η ονομασία άλλαξε σε "Πίσω Συκέα".
Συγκοινωνίες
Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω του παρακείμενου τερματικού σταθμού «Κάτω Αχαΐα / Kato Achaia».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Δύμης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Ο όρος μέσα κοινωνικής δικτύωσης (ή αλλιώς social media) αναφέρεται στα μέσα αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας ομάδων ανθρώπων μέσω διαδικτυακών κοινοτήτων. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίζονται σε διάφορες μορφές όπως π.χ. το Facebook, το Twitter, το TikTok, κ.α. Τα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν την κοινωνική διάδραση μεταξύ ανθρώπων που δημιουργούν, μοιράζονται ή ανταλλάσσουν πληροφορίες και ιδέες μέσα σε εικονικές κοινότητες και δίκτυα. Τα κοινωνικά δίκτυα σήμερα θεωρείται ότι αποτελούν κυρίαρχο κομμάτι της καθημερινότητας των σύγχρονων ανθρώπων.
Κοινωνική Δικτύωση: Έννοια και χαρακτηριστικά
Κοινωνική δικτύωση είναι η συγκέντρωση ή συμμετοχή των ατόμων σε συγκεκριμένες ομάδες. Τα κοινωνικά δίκτυα ορίζονται σαν ένα σύνολο από παράγοντες (άνθρωποι, οργανισμοί ή άλλες κοινωνικές ομάδες) και ένα σύνολο από τις σχέσεις (φιλίες, δεσμοί, χρηματικές συναλλαγές κ.α.) τους – ή την έλλειψη αυτών – ανάμεσα στους actors (Brass, Butterfield & Skaggs, 1998). Κοινωνικά δίκτυα δηλαδή συναντώνται παντού και πάντα από τους πρώτους χριστιανούς έως στο παγκόσμιο ιστό (Barabasi, 2002) και έχουν μελετηθεί ενδελεχώς από τους κοινωνιολόγους (Faust & Wasserman, 1994).
Ορισμένα από τα χαρακτηριστικά των κοινωνικών δικτύων είναι ότι απλοποιούν, βελτιώνουν την ταχύτητα και το εύρος της διάδοσης των πληροφοριών, καθώς γίνεται εφικτή η επικοινωνία από σημείο προς σημείο (Shannon and Weaver, 1948), αλλά και από σημείο προς πολυσημείο, δηλαδή παρατηρείται μεγάλη εμβέλεια και μαζικότητα. (Norbert Wiener, 1970). Ακόμη, υπάρχει πρόσβαση σε αυτά από πληθώρα ηλεκτρονικών συσκευών, παραδειγματικά από κινητά (έξυπνα τηλέφωνα), ταμπλέτες, ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Τα διαδικτυακά κοινωνικά δίκτυα ορίζονται ως βασισμένες στο διαδίκτυο (διαδικτυακές) υπηρεσίες που επιτρέπουν τα άτομα (1) να δημιουργήσουν ένα δημόσιο ή ημι-δημόσιο προφίλ μέσα σε ένα οριοθετημένο σύστημα, (2) να επικοινωνήσουν με μια λίστα από άλλους χρήστες με τους οποίους μοιράζονται μια μορφή σύνδεσης και (3) να δουν και να διανείμουν την δικιά τους λίστα των συνδέσεων και αυτών που φτιάχτηκαν από άλλους μέσα στο σύστημα (Boyd & Ellison, 2008). Οι όροι “μέσα κοινωνικής δικτύωσης” και “κοινωνικό δίκτυο” συχνά ταυτίζονται κάτω από τον όρο «κοινωνική δικτύωση». Ωστόσο, υπάρχει μια σημαντική διαφοροποίηση: ο όρος “μέσο κοινωνικής δικτύωσης” αναφέρεται στα μέσα (εργαλεία) διαμοιρασμού της πληροφορίας, των δεδομένων και της επικοινωνίας στο κοινό, ενώ ο όρος “κοινωνική δικτύωση” αναφέρεται στη δημιουργία και την αξιοποίηση των κοινοτήτων για τη διασύνδεση ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα. Θα μπορούσε να ειπωθεί δηλαδή ότι ο όρος “μέσα κοινωνικής δικτύωσης” αναφέρεται στα εργαλεία- μέσα ενημέρωσης κοινωνικής δικτύωσης, ενώ ο όρος “κοινωνική δικτύωση” στη διαδικασία της κοινωνικής δικτύωσης.
Τα κοινωνικά δίκτυα διαθέτουν τα παρακάτω χαρακτηριστικά:
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιπρόσθετα, στέκονται ικανά να συντελέσουν στην προβολή αφενός της κοινής γνώμης, καθώς καθιστούν τους χρήστες δέκτες αλλά και εκδότες  περιεχομένου μέσω της ανατροφοδότησης, ενώ παρέχουν κοινωνική και συναισθηματική υποστήριξη ( Evans, 2008). Αφετέρου, τα ΜΚΔ αποτελούν εξαιρετικό σύμμαχο στην προώθηση συγκεκριμένων ιδεών, αξιών, ακόμη και προϊόντων (Μάρκετινγκ), ώστε επιχειρήσεις, πολιτικοί, ομάδες συμφερόντων κ.α. ‘μάχονται’ για την αλλοίωσή της, στο σκληρό πλαίσιο του ανταγωνισμού.
Προς επίρρωση των παραπάνω, δεν εκλείπουν φαινόμενα τρολλαρίσματος, επεξηγηματικά: η αθέμιτη χρήση των μέσων για συναισθηματική κακοποίηση, που επιτυγχάνεται με δημοσίευση δυσμενών σχολίων που στοχεύουν στην πρόκληση θυμού ή λύπης. Επιπλέον, συχνό φαινόμενο αποτελεί η μετάδοση επιλεγμένων πληροφοριών με σκοπό τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και ο βομβαρδισμός διαφημιστικών μηνυμάτων, με στοχοθεσία των αποπροσανατολισμό ( Marcon κ.α., 2011).
Διαφορές από τις υπόλοιπες διαδικτυακές υπηρεσίες
Αυτό που κάνει τα διαδικτυακά κοινωνικά δίκτυα να ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες διαδικτυακές υπηρεσίες είναι: (1) Τα εξελιγμένα εργαλεία που επιτρέπουν στους χρήστες να διαμοιράζονται ψηφιακά αρχεία (π.χ. κείμενο, εικόνες και άλλα) και (2) τα εξελιγμένα εργαλεία για την επικοινωνία και την κοινωνικοποίηση των χρηστών (Cachia, Compañó & Costa, 2007). Οι ίδιοι συγγραφείς μάλιστα ομαδοποίησαν τα διαδικτυακά κοινωνικά δίκτυα ανάλογα με την αλληλεπίδραση και την κοινωνικοποίηση που προσφέρει η κάθε ιστοσελίδα.
Από μία εναλλακτική κατηγοριοποίηση προκύπτουν οι παρακάτω επτά τύποι κοινωνικών δικτύων:
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συμβάλουν επαναστατικά στην ενημέρωση για τα τρέχοντα ζητήματα, την απρόσκοπτη έκφραση απόψεων και ιδεών, ενθαρρύνοντας τη συζήτηση, την έννοια του πλουραλισμού και τη διαλογικότητα. Ακόμη, λειτουργούν επικουρικά στη σύναψη κοινωνικών δεσμών, όπως φιλικοί. Ως αποτέλεσμα της Θεωρίας Χρήσεων και Ηθικών Ικανοποιήσεων (U and G Theory), που αναλύει τους λόγους επιλογής των μέσων από τους χρήστες, οι κινητήριες δυνάμεις είναι η ενημέρωση, η ψυχαγωγία, η κοινωνική αλληλεπίδραση και η δημιουργία προσωπικής ταυτότητας ( Mc Quail, 1994). Το πόρισμα καταδεικνύει την άποψη ότι τα μέσα συμβάλουν στην ενίσχυση της επικοινωνίας μεταξύ ατόμων σε οικουμενικό ( universal) επίπεδο, ενώ μέχρι πρότινος αυτό αποτελούσε προνόμιο λίγων, που ανήκαν σε συγκεκριμένη κοινωνική τάξη (Boyd and Ellison, 2008 ).
Συμπερασματικά, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναπτύσσονται με ταχύτατους ρυθμούς, ενώ κατέχουν τη δύναμη της σχηματοποίησης και της διαστρέβλωσης της κοινής γνώμης. Επομένως, μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης, προσέγγισης ενός θέματος και να επιφέρουν ευρύτερες κοινωνικές ανακατατάξεις, που ποτέ δεν είχαμε φανταστεί ( Joison, 2008).