cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 5248
Ο NGC 5248 ή Caldwell 45 είναι ενδιάμεσος σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 59 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Βοώτης. Ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 5248, που ονομάστηκε πήρε το όνομά της από αυτόν. Οι εκτιμήσεις όσον αφορά την απόστασή του από την Γη κυμαίνονται ανάμεσα στα 41,4 και τα 74 εκατομμύρια έτη φωτός, με μέση τιμή στα 58,7 εκατομμύρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
5248 045 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Βοώτης (αστερισμός)
Καρλόττα Σοφία της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ
Η Καρλόττα Σοφία, (γερμ. Charlotte Sophie, 24 Σεπτεμβρίου 1731 - 2 Αυγούστου 1810) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου-Ιωσία δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και της Άννας-Σοφίας, κόρης του Λουδοβίκου-Φρειδερίκου Α΄ πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ.
Νίκολα Ραντίτσεβιτς
Ο Νίκολα Ραντίτσεβιτς (Nikola Radičević, σερβικά κυριλλικά: Никола Радичевић) (25 Απριλίου 1994, Τσάτσακ) είναι Σέρβος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Το 2012, ο Ραντίτσεβιτς εντάχθηκε στην Μπαλονθέστο Σεβίγια της Liga ACB, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. Προπονήθηκε με την πρώτη ομάδα του συλλόγου, ενώ έπαιζε επίσης με την ομάδα νέων του συλλόγου στην Liga EBA (4η κατηγορία), καθώς και με την πρώτη ομάδα του συλλόγου. Τη σεζόν 2014–15, τελικά εξασφάλισε μία μόνιμη θέση στην πρώτη ομάδα.
Στις 25 Ιουνίου 2015, ο Ραντίτσεβιτς επιλέχθηκε στην 57η συνολική επιλογή του NBA Ντραφτ 2015, από τους Ντένβερ Νάγκετς. Έπαιξε για τους Νάγκετς στο NBA Σάμερ Λιγκ 2017.
Την 1η Αυγούστου 2017, ο Ραντίτσεβιτς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Ερυθρό Αστέρα. Στις 22 Ιανουαρίου 2018, αποχώρησε από τον Ερυθρό Αστέρα και υπέγραψε με την Γκραν Κανάρια.
Στις 8 Αυγούστου 2018, ο Ραντίτσεβιτς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ιταλική Άκουιλα Μπάσκετ Τρέντο.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2020, υπέγραψε με την Μούρθια της Liga ACB, με την οποία σε δύο αγώνες είχε μέσο όρο δύο πόντους ανά αγώνα. Στις 10 Οκτωβρίου, υπέγραψε με τον Προμηθέα Πατρών.
Εθνική ομάδα
Έχοντας κατά μέσο όρο 12,4 πόντους, 2,9 ριμπάουντ και 5,1 ασίστ ανά αγώνα, ο Ραντίτσεβιτς ονομάστηκε στην Ομάδα της Διοργάνωσης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U18 του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ακουίλα Τρέντο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μούρθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Windows NT 3.5
Τα Windows NT 3.5 (με κωδικό όνομα Daytona) είναι ένα λειτουργικό σύστημα που δημιουργήθηκε από τη Microsoft και κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 1994. Είναι η δεύτερη έκδοση των Windows NT και ο διάδοχος των Windows NT 3.1. Τα Windows NT 3.5 έρχονται σε δύο εκδόσεις: NT Workstation and NT Server, οι οποίες αντικαθιστούν τις εκδόσεις NT και NT Advanced Server των Windows NT 3.1. Η έκδοση Workstation επιτρέπει μόνο 10 ταυτόχρονους πελάτες στην πρόσβαση του διακομιστή αρχείων, και δεν επιτρέπει πελάτες Mac. Τα Windows NT 3.5 διαδέχτηκαν τα Windows NT 3.51.
Ένας από τους στόχους των Windows NT 3.5 ήταν η βελτίωση της συμπεριφοράς του λειτουργικού συστήματος, για αυτό και το κωδικό του όνομα ήταν Daytona, κάνοντας παραπομπή στην Daytona International Speedway. Τον Ιούλιο του 1995, τα Windows NT 3.5 με Service Pack 3 αξιολογήθηκαν από την Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας με το κριτήριο C2 Trusted Computer System Evaluation Criteria.
Χαρακτηριστικά
Τα Windows NT 3.5 υποστηρίζουν τα Winsock και TCP/IP. Οι στοίβες των TCP/IP και IPX/SPX έχουν ξαναγραφεί. Η υποστήριξη του NetBIOS επί του TCP/IP ως επίπεδο συμβατότητας για TCP/IP παρουσιάστηκε και ως Microsoft DHCP και πελάτες WINS και servers DHCP και WINS.
Τα Windows NT 3.5 μπορούν να μοιράσουν αρχεία μέσω FTP και εκτυπωτές μέσω LPR. Μπορεί να δράσει ως ένας server Gopher, HTTP, και WAIS και περιέχει το Remote Access Service για πρόσβαση από απομακρυσμένα μόντεμ dial-up σε service LAN με τη χρήση SLIP ή PPP. Τα Windows NT 3.5 υποστηρίζουν επίσης την δυνατότητα χρήσης ονομάτων πάνω από 255 χαρακτήρες για αρχεία, Object Linking and Embedding και υποστήριξη για θύρες ολοκλήρωσης I/O. Το περιβάλλον του είναι παρόμοιο με αυτό των Windows for Workgroups 3, και περιέχει βελτιώσεις συμπεριφοράς του συστήματος και απαιτεί λιγότερη μνήμη από τα Windows NT 3.1.
Τα Windows NT 3.5 δεν έχουν μηχανήματα για αντάπτορες κάρτας PCMCIA, κάνοντας το έτσι ακατάλληλο για χρήση σε λάπτοπ. Τα Windows NT 3.5 αρνούνται επίσης να εγκατασταθούν σε έναν επεξεργαστή νεότερο από το πρωτότυπο Intel Pentium, κάτι το οποίο διόρθωσαν τα Windows NT 3.51.
Παραπομπές
Κατηγορία:Windows NT
Λάμνα
Η λάμνα ή λάμια (επιστημονική ονομασία Lamna nasus - Λάμνα η μύτη) είναι ένα είδος καρχαρία που ανήκει στην οικογένεια λαμνίδες, που βρίσκεται στα εύκρατα και ψυχρά νερά του Βόρειου Ατλαντικού και του Νότιου Ημισφαιρίου. Στον βόρειο Ειρηνικό αντίστοιχο ρόλο έχει αναλάβει η λάμνα του Ειρηνικού, η οποία είναι συγγενικό είδος. Η λάμνα κατά μέσο όρο φτάνει σε μήκος τα 2,5 μέτρα και βάρος τα 135 κιλά, με μέγιστο μήκος τα 3,7 μέτρα. Οι καρχαρίες του βόρειου Ατλαντικού είναι μεγαλύτεροι από αυτούς του νοτίου ημισφαιρίου και διαφέρουν σε διάφορες πλευρές της ζωής τους. Έχουν μεγάλα θωρακικά και πρώτα ραχιαία πτερύγια και μικρά δευτερεύοντα. Ένα χαρακτηριστικό του είδους είναι μια λευκή κηλίδα στο πίσω μέρος της βάσης του πρώτου ραχιαίου πτερυγίου.
Επειδή τρέφεται με οστεϊχθύς και κεφαλόποδα, η λάμνα είναι ευκαιριακός θηρευτής κινούμενη πάνω-κάτω στο νέρο, κυνηγώντας λεία τόσο στο βύθο όσο και σε μεσαία βάθη. Βρίσκεται συνήθως πάνω από πλούσια ψαροτόπια στις υφαλοκρηπίδες, αλλά μετακινείται επίσης κοντά στην ακτή ή μέσα στον ωκεανό μέχρι σε βάθος 1.360 μέτρων. Πραγματοποιεί επίσης μεγάλες εποχιακές μεταναστεύσεις, γενικά μετακινούμενη μεταξύ ρηχών και βαθιών νερών. Η λάμνα είναι γρήγορη και πολύ δραστήρια, με φυσιολογικές προσαρμογές που της επιτρέπουν να διατηρεί υψηλότερη θερμοκρασία στο σώμα της από το περιβάλλον νερό. Μπορεί να είναι μοναχική ή κοινωνική και γνωστή για φαινομενικά παιχνιδιάρικη συμπεριφορά. Είναι ωοζωοτόκος, που σημαίνει ότι τα αναπτυσσόμενα έμβρυα διατηρούνται μέσα στη μήτρα της μητέρας και εξακολουθούν να υφίστανται σαν μη βιώσιμα αυγά. Τα θηλυκά γεννούν συνήθως τέσσερα νεογνά κάθε χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαμνόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Μάκης Μπελεβώνης
Ο Γεράσιμος (Μάκης) Μπελεβώνης (Καλύβια Αιτωλοακαρνανίας, 19 Δεκεμβρίου 1975), είναι Έλληνας μεσοαμυντικός ποδοσφαιριστής με μακροχρόνια καριέρα σε ομάδες όλων των εθνικών κατηγοριών. Στο τέλος της σεζόν 2011-12 είχε αγωνιστεί σε περισσότερους απο 430 αγώνες εθνικών πρωταθλημάτων, χωρίς να υπολογίζονται οι αγώνες στο Κύπελλο Ελλάδας στους οποίους αγωνίστηκε σε περισσότερους από 60. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΠΑΟ Καλυβίων σε ηλικία 14 ετών, μεταγράφηκε στον Παναιτωλικό και έπαιξε το 1ο επαγγελματικό του παιχνίδι σε ηλικία 16 ετών με αντίπαλο την Καβάλα στο Αγρίνιο. Το 1997 πήρε μεταγραφή για την Καλαμάτα, στην οποία αγωνίστηκε ως το 2001 έχοντας με τη φανέλα της «Μαύρης Θυελλας» περισσότερα από 100 παιχνίδια. Στη συνέχεια ακολούθησε η εξαετία στον ΟΦΗ (2001-2007) όπου σε 128 συμμετοχές πέτυχε 3 γκολ και έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στους φίλους της κρητικής ομάδας. Μετά το 2007 ακολούθησε η επιστροφή του στον Παναιτωλικό, ομάδα από την οποία άρχισε την επαγγελματική του καριέρα,η οποία συνοδεύτηκε από 2 ανόδους από την Γ Εθνική στην Β και από την Β στην Α Εθνική μετά από 34 χρόνια τον Μάη του 2011. Κρεμώντας τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια το καλοκαίρι του 2012 ανέλαβε χρέη Γενικού Αρχηγού, θέση από την οποία συνεχίζει να προσφέρει μέχρι σήμερα στην ομάδα του Αγρινίου.
Καριέρα
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Θάλασσα Τσούκτσι
Γεωγραφία
Η έκτασή της είναι περίπου 595.000 τ.χλμ. και είναι πλωτή μόνο περίπου τέσσερις μήνες το χρόνο. Είναι σχετικώς αβαθής θάλασσα, με το 56% της συνολικής της έκτασης να έχει βάθος μικρότερο από 50 μέτρα. Η Θάλασσα Τσούκτσι έχει πολύ λίγα νησιά σε σύγκριση με άλλες θάλασσες της Αρκτικής. Η νήσος Βράνγκελ βρίσκεται στο βορειοδυτικό όριο της θάλασσας, η νήσος Χέραλντ κοντά στο βόρειο όριό της και μερικά μικρά νησιά βρίσκονται κατά μήκος των ακτών της Σιβηρίας και της Αλάσκας. Η θάλασσα πήρε το όνομά της από το νομαδικό αυτόχθων λαό των Τσούκτσι, που κατοικεί στις ακτές της, στη χερσόνησο Τσουκότκα η οποία αποτελεί τμήμα του αυτόνομου θύλακα Τσουκότκα. Οι Τσούκτσι που ζουν στις ακτές της παραδοσιακά ασχολούνται με την αλιεία, τη φαλαινοθηρία και το κυνήγι του θαλάσσιου ίππου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσουκτσι Κατηγορία:Αρκτικός Ωκεανός Τσουκτσι Τσουκτσι
Μπέρνχαρντ Ρουστ
Ο Μπέρνχαρντ Ρουστ (Bernhard Rust, 30 Σεπτεμβρίου 1883 - 8 Μαΐου 1945) διετέλεσε Υπουργός Παιδείας στη Ναζιστική Γερμανία.
Τα πρώτα χρόνια
Υπηρέτησε στον Γερμανικό Στρατό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο τραυματίσθηκε και τιμήθηκε με τον Σιδηρό Σταυρό. Ο τραυματισμός του αυτός φαίνεται ότι συνέβαλε κατά πολύ στην πνευματική του αστάθεια, που εμφάνιζε στην υπόλοιπη ζωή του.
Σταδιοδρομία ως Υπουργός του Ράιχ
Ο Ρουστ έγινε μέλος του NSDAP το 1922 και το 1930, ύστερα από την απόλυσή του, εκλέχτηκε μέλος του Ράιχσταγκ. Το 1933 έγινε Υπουργός Παιδείας στην Πρωσία ενώ το 1934, ίσως και λόγω της προσωπικής φιλίας που τον συνέδεε με τον Χίτλερ, διορίσθηκε Υπουργός Επιστημών, Παιδείας και Πολιτισμού του Ράιχ (Reichsminister für Wissenschaft, Erziehung und Volksbildung), ο πρώτος στη Γερμανία. Μέχρι τότε, η Παιδεία αποτελούσε μέριμνα των τοπικών Κυβερνήσεων και δεν υπήρχε αντίστοιχο κεντρικό Υπουργείο. Η ναζιστική Κυβέρνηση δημιούργησε το Υπουργείο Παιδείας με τον σαφή στόχο να θεσπίσει κεντρικό πρόγραμμα εκπαίδευσης, βασισμένο στα εθνικοσοσιαλιστικά ιδεώδη, όχι μόνο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αλλά και, κυρίως, για την τριτοβάθμια. Έτσι, ο Ρουστ έγινε το όργανο παρέμβασης των Ναζί αρχικά στο διδακτικό προσωπικό των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αποπέμποντας, λόγω της Εβραϊκής καταγωγής τους, της αντιναζιστικής ή της αριστερής τους ιδεολογίας, καθηγητές όπως τους Άλμπερτ Αϊνστάιν και Φριτς Χάμπερ (κατόχους ήδη βραβείου Νόμπελ), μαζί με περίπου ακόμη 1.000 άτομα. Ο Ρουστ δήλωσε τότε ότι "οφείλουμε να αναπτύξουμε άρεια εκπαίδευση, αλλιώς θα χάσουμε το μέλλον". Το διδακτικό προσωπικό υποχρεώθηκε να εγγραφεί στο Κόμμα, προκειμένου να συνεχίσει να εργάζεται (γι' αυτό και ο εκπαιδευτικός κλάδος είχε τα περισσότερα εγγεγραμμένα στο Κόμμα μέλη από οποιονδήποτε άλλον, ποσοστό 32%). Το 1934 εξέδωσε την πρώτη του διαταγή: Μαθητές και καθηγητές όφειλαν να χαιρετούν μόνο με τον ναζιστικό χαιρετισμό, ο οποίος "αποτελεί το σύμβολο της νέας Γερμανίας". Ο Ρουστ συνέχισε τη ναζιστικοποίηση της Εκπαίδευσης επιβάλλοντας αναλυτικά προγράμματα διαπνεόμενα από εθνικοσοσιαλιστικά ιδεώδη, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν περιοδικά όπως "Γερμανικά Μαθηματικά" (Deutshe Mathematik) και διακεκριμένοι πανεπιστημιακοί ενθαρρύνονταν στον διαχωρισμό σε εβραϊκή και άρεια επιστήμη. Όλες αυτές οι ενέργειες οδήγησαν, όπως ήταν φυσικό, στην κατάρρευση της Γερμανικής Σχολής της Φυσικής, την οποία είχαν δημιουργήσει επιστήμονες όπως οι Αϊνστάιν, Μαξ Πλανκ, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, Έρβιν Σρέντιγκερ κ.ά.
Σημαντική ήταν, επίσης, και η παραποίηση της ιστορικής αλήθειας στα διδακτικά εγχειρίδια που εξέδιδε, πλέον, το ίδιο το Υπουργείο. Όλες οι ενέργειες του Ρουστ στην Εκπαίδευση συνοψίζονται στη δήλωσή του: "Ο σκοπός της Εκπαίδευσης πρέπει να είναι η δημιουργία εθνικοσοσιαλιστών".
Ο Ρουστ αυτοκτόνησε στις 8 Μαΐου του 1945, ύστερα από την υπογραφή παράδοσης της Γερμανίας στους Συμμάχους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουστ Μπερνχαρντ Ρουστ Μπερνχαρντ Κατηγορία:Αυτουργοί του Ολοκαυτώματος στη Γερμανία
Δημήτρης Κατσιφλώρος
Ο Δημήτρης (Τάκης) Κατσιφλώρος (γενν. Λαμία, 19 Ιουνίου 1957) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Σταδιοδρομία στο ποδόσφαιρο
Ξεκίνησε το άθλημα σε ηλικία 12 ετών με τον ΑΣ Λαμία. Στα 17 στελέχωσε την ανδρική ομάδα και επί 6 χρόνια μετείχε στη Β΄ Εθνική. Μετά τον υποβιβασμό του συλλόγου το 1980, παραχωρήθηκε με υποσχετική (δανεισμό) ενός χρόνου στον Αχαρναϊκό, όπου για τα πλαίσια της ίδιας κατηγορίας αναδείχθηκε τρίτος κορυφαίος τερματοφύλακας και απέκρουσε 5 εκτελέσεις πέναλτι στις 7. Ακολούθησε η επιστροφή στη Λαμία για τρεις αγωνιστικές περιόδους, τις δύο τελευταίες στη νεοσύστατη τότε Γ΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 1984 εντάχθηκε στον Αστέρα Ιτέας των τοπικών πρωταθλημάτων, ενώ μία διετία αργότερα αποσύρθηκε από την ενεργό δράση με τη συμπλήρωση των 29 του χρόνων.
Το 2010 διατελούσε επί δεκαετία προπονητής στη Φωκίδα 2000, σωματείο με δραστηριοποίηση στις νεαρές ηλικίες.
Προσωπικά στοιχεία
Κατέχει πτυχίο καθηγητή Φυσικής Αγωγής από τα ΤΕΦΑΑ, είναι παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν
Η '''1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν' (γερμανικά: 1. FC Kaiserslautern'') είναι επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη του Καϊζερσλάουτερν, στη Γερμανία. Η Καϊζερσλάουτερν ιδρύθηκε το 1900 και είναι μία από τις πιο ιστορικές ομάδες του γερμανικού ποδοσφαίρου. Ο σύλλογος έχει 15.000 μέλη.
Έδρα του ποδοσφαιρικού τμήματος της ομάδας είναι το Fritz-Walter-Stadion, ονομασία που πήρε από τον ιστορικό αρχηγό της εθνικής ομάδας της Γερμανίας, νικήτριας του Μουντιάλ 1954.
Μετά απο μια τριετή περιπλάνηση στην τρίτη κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, το 2022 επανήλθε στην 2η κατηγορία.
Οι τίτλοι
Η Καϊζερσλάουτερν έχει στην κατοχή της επτά εγχώριους τίτλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1900 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1900 Κατηγορία:1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν
Ρόλαντ Ράτζενμπεργκερ
Ο Ρόλαντ Ράτζενμπεργκερ (γερμανικά: Roland Ratzenberger, 4 Ιουλίου 1960 – 30 Απριλίου 1994) ήταν Αυστριακός οδηγός της Φόρμουλα 1, ο οποίος αγωνίστηκε μόλις σε τρεις αγώνες με την ομάδα της MTV Simtek Ford την σεζόν του 1994. Στον 3ο αγώνα του, στην πίστα της Ίμολα και στα προκριματικά του Σαββάτου 30 Απριλίου 1994, ο Ράτζενμπεργκερ είχε σοβαρό ατύχημα, κατά το οποίο ο άτυχος 34χρονος οδηγός πέθανε ακαριαία στην πίστα. Επρόκειτο για ένα μαύρο Σαββατοκύριακο, αφού την επομένη ημέρα, στις 1 Μαΐου 1994, κατά τη διάρκεια του αγώνα, έχασε τη ζωή του και ο Άιρτον Σένα. thumb|right|Η στροφή Villeneuve στην οποία έχασε τη ζωή του ο Ράτζενμπεργκερ
Οι συνθήκες του ατυχήματος
Στο γύρο που προηγήθηκε του ατυχήματος, η Σίμτεκ Φορντ του Ράτζενμπεργκερ είχε υποστεί ζημιά στην εμπρός αεροδυναμική πτέρυγα. Στον επόμενο γύρο η πτέρυγα δεν άντεξε τις αεροδυναμικές πιέσεις που αναπτύχθηκαν και έσπασε, με αποτέλεσμα να σφηνωθεί κάτω από το πάτωμα του αυτοκινήτου. Αυτό οδήγησε σε απώλεια ελέγχου της κατεύθυνσης και έξοδο από την πίστα. Η πρόσκρουση με τα προστατευτικά τοιχώματα έγινε με ταχύτητα 314,9 χλμ/ώρα. Ο θάνατος του οδηγού ήταν ακαριαίος, ως αποτέλεσμα κατάγματος στην βάση του κρανίου, καθώς το κεφάλι του συνέχισε να κινείται προς τα μπρος, ενώ το σώμα του ήταν δεμένο στο κάθισμα. Ο θάνατός του οδήγησε στην υιοθέτηση της συσκευής HANS για τους οδηγούς, που σταθεροποιεί το κεφάλι σε περίπτωση σύγκρουσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Υπόθεση Ταιμπάουτ
Η θεωρία προτείνει λύση στην αδυναμία της κλασικής οικονομικής θεωρίας να εξηγήσει τη ζήτηση του καταναλωτή όσον αφορά τα δημόσια αγαθά/υπηρεσίες που προσφέρουν οι τοπικές κοινωνίες.
Περίληψη μοντέλου
Το μοντέλο προτείνει μια κατακερματισμένη μητρόπολη στην οποία μέσα από πολλαπλές δικαιοδοσίες θα προσφέρονται διαφορετικά τοπικά φορολογικά καθεστώτα και διαφορετικά πακέτα δημόσιων αγαθών σε μελλοντικούς κατοίκους, οι οποίοι θα επιλέγουν το συνδυασμό φόρων και υπηρεσιών που ταιριάζει στις προσωπικές τους ανάγκες και προτιμήσεις. Αυτό που προσδοκούσε ο Ταιμπάουτ ήταν να αποκαλύψει τις προτιμήσεις των καταναλωτών έτσι ώστε αυτές να μπορούν να ικανοποιηθούν, όπως στα ιδιωτικά αγαθά και να φορολογηθούν ανάλογα. Η κρίσιμη ιδέα στο μοντέλο είναι ότι η κινητικότητα των κατοίκων δημιουργεί ανταγωνισμό μεταξύ των κοινοτήτων.
Παραδοχές μοντέλου
Όπως όλες οι θεωρίες, έτσι και ο Ταιμπάουτ βασίζει την υπόθεσή του σε κάποιες βασικές παραδοχές. Αυτές είναι :
Ισορροπία μοντέλου
Υπό τις παραπάνω παραδοχές κάθε άτομο ψάχνει σαν ανταγωνιστικός αγοραστής το μεγαλύτερο επίπεδο αδιαφορίας στις δεδομένες τιμές και φόρους, οδηγούμενος στη λύση της βέλτιστης κοινωνικής θέσης. Ως εκ τούτου, κάθε καταναλωτής-ψηφοφόρος μεγιστοποιεί τη χρησιμότητά του και επιλέγει την περιοχή που προτιμά.
Επιπρόσθετα, όταν τα δημόσια αγαθά είναι τοπικά, ο ανταγωνισμός μεταξύ των δικαιοδοσιών, επιλύει το πρόβλημα των τζαμπατζήδων (free riding problem) υπό την έννοια ότι υπάρχει ισορροπία και είναι πάντοτε αποδοτική.
Κριτική
Εκτός αυτού, πολλοί υποστηρίζουν ότι η ικανοποίηση των καταναλωτών-ψηφοφόρων δεν εξαρτάται πολύ από τη δομή διακυβέρνησης και οι πολυκεντρικές κυβερνήσεις μπορεί να δημιουργήσουν πρόβλημα κατακερματισμού των προτιμήσεων των πολιτών.
Αναφορές
Κατηγορία:Θεωρίες πολιτικής επιστήμης
Τόνος Αλοννήσου
Ο τόνος Αλοννήσου, γνωστός και ως "τονάκι Αλοννήσου", είναι προϊόν τόνου (που ανήκει στο είδος του λευκού τόνου) συσκευασμένο σε γυάλινα βάζα. Ο ερυθρός τόνος (Thunnus thynnus) υπόκειται σε πολυετές σχέδιο αποκατάστασης του πληθυσμού του και η αλιεία του δεν είναι εύκολη, μιας και διέπεται από ειδικές διατάξεις.
Συλλογή και τυποποίηση
Ο τόνος αλιεύεται, συνήθως με παραγάδια και εν συνεχεία, όσο είναι φρέσκος, γίνεται η επεξεργασία του.
Το ψάρι καθαρίζεται προσεκτικά και βράζεται ελαφρά με θαλασσινό αλάτι. Το 50% περίπου που απομένει συσκευάζεται σε αποστειρωμένα γυάλινα βάζα μαζί με αραβοσιτέλαιο, ελαιόλαδο ή νερό. Ο τόνος Αλοννήσου θεωρείται εκλεκτό προϊόν, παγκοσμίως γνωστό για τη γεύση του. Χρησιμοποιείται σε πολλές συνταγές, όπως σε μακαρονάδες με τόνο ή με θαλασσινά, πίτσες, σαλάτες κ.ά. Επίσης μπορεί να καταναλωθεί και σκέτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα_με_βάση_θαλασσινά Κατηγορία:Αλιεύματα Κατηγορία:Αλόννησος
Χριστόφορος Εμποροκωμήτης
Ο Χριστόφορος Εμποροκωμήτης ήταν Έλληνας ιερομόναχος του 17ου-18ου αιώνα, διδάσκαλος και συγγραφέας. Θεωρείτο από μαθητές του ως λογιώτατος και πνευματοφόρος κήρυξ του ευαγγελίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα και είχε φήμη για την ευρύτητα της παιδείας και για την ενάρετη διαγωγή του. Από το 1699 μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα δίδαξε στην Κέρκυρα. Συνέγραψε και το 1728 εξέδωσε, πιθανότατα στο Βουκουρέστι, μελέτη γύρω από το ζήμημα της εκπόρευσης του Αγίου Πνεύματος. Ο λόγος του Εμποροκωμήτη έχει χαρακτηριστεί ήρεμος και πράος, αλλά ταυτόχρονα «ακαταμάχητος» και «ισχυρός», ως η «φωνή της αληθείας» της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας απέναντι σε εκείνους που είχαν αποσκιρτήσει και είχαν μετατραπεί σε σφοδρούς πολέμιούς της, όπως ο Νικόλαος Κομνηνός Παπαδόπουλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων είναι ένα μουσείο το οποίο βρίσκεται στο σύγχρονο οικισμό των Αβδήρων στο Νομό Ξάνθης. Η ανέγερση του μουσείου ξεκίνησε το 1976 και οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν το 1989 και ολοκληρώθηκαν το 1992. Το διάστημα 1995-1998 στο μουσείο μεταφέρθηκαν αρχαιολογικά εκθέματα από τα αντίστοιχα μουσεία της Καβάλας και της Κομοτηνής. Το μουσείο εγκαινιάστηκε στις 20 Ιανουαρίου 2000.
Στο μουσείο εκτίθενται αντικείμενα που βρέθηκαν στην αρχαία πόλη και στα αρχαία νεκροταφεία των Αδβήρων (7ος αιώνας π.Χ. έως 13ος αιώνας μ.Χ. ). Τα εκθέματα χωρίζονται σε τρεις θεματικές ενότητες: δημόσιος βίος, ιδιωτικός βίος και ταφικά έθιμα. Τα εκθέματα που αφορούν τον δημόσιο βίο αποτελούνται από επιγραφές, ειδώλια, λατρευτικά σκεύη, ανάγλυφα, νομίσματα, κρατικά μέτρα, στάθμια και σφραγίσματα. Τα εκθέματα που αφορούν τον ιδιωτικό βίο αποτελούν τα εργαλεία αλιείας, ιατρικής και κτηνοτροφίας όπως και εκθέματα που δηλώνουν την ύπαρξη εργαστηρίων και βιοτεχνιών. Τα εκθέματα που αφορούν τα ταφικά έθιμα αποτελούν τα στεφάνια, οι επιτύμβιες στήλες και οι σαρκοφάγοι.
Παραπομπές
Αβδηρα Αβδηρων
Οίακας
Στην ελληνική μυθολογία ο Οίακας (Οίαξ) ήταν ο ένας από τους τρεις γιους του Ναυπλίου και της θυγατέρας του Κατρέως Κλυμένης, αδελφός του Παλαμήδη και του Ναυσιμέδοντα. Ο Οίακας, μετά από πίεση του Ναυπλίου, που είχε ορκισθεί να εκδικηθεί τους αρχηγούς της Τρωικής Εκστρατείας για τη θανάτωση του Παλαμήδη με λιθοβολισμό, έπεισε τη σύζυγο του Αγαμέμνονα, την Κλυταιμνήστρα, να δολοφονήσει τον άντρα της μόλις αυτός θα επέστρεφε από την Τροία.
Πηγές
Οιακα
Άγιος Μηνάς της Ψαμάθειας
Ο Άγιος Μηνάς της Ψαμάθειας (στα τουρκικά η εκκλησία είναι γνωστή ως Ayios Minas Kilisesi) είναι μία ελληνική ορθόδοξη εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη η οποία σήμερα λειτουργεί ως θρησκευτικός χώρος.
Η εκκλησία που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την ακτή της Θάλασσας του Μαρμαρά, χτίστηκε το 1833 σε κοντινή απόσταση από μία πρωτοχριστιανική μονή του 5ου αιώνα μ.Χ. με την ονομασία "Μονὴ τῶν ἁγιων Κάρπου κάι Παπὺλου" αλλά και σε μια αρχαία εκκλησία που ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Πολύκαρπο. Ο σύγχρονος ναός χτίστηκε δίπλα σε μια πηγή νερού (Αγίασμα). Tο 1878 τέσσερις αρχαίοι τάφοι βρέθηκαν κάτω από την εκκλησία.
Η εκκλησία υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια των Σεπτεμβριανών, οργανωμένο πογκρόμ της νύκτας της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, αλλά από τότε έχει ανεγερθεί κι αποκατασταθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Κωνσταντινούπολη Μηνας Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
Φήμιος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Φήμιος αναφέρονται 4 διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:
Φημιος
Άρβιντας Σαμπόνις
Από το 1981 που ξεκίνησε την καριέρα του μέχρι το 2005, αγωνίστηκε σε συλλόγους της πατρίδας του, της Ισπανίας και στο NBA. Κέρδισε έξι φορές το βραβείο Euroscar, δύο το βραβείο Mr. Europa και μία τον τίτλο του MVP του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Είναι μέλος των Hall of Fame της FIBA και του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Με την Εθνική ΕΣΣΔ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ (1988). Με την Εθνική Λιθουανίας κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης (1992) και της Ατλάντας (1996), ενώ συνολικά κέρδισε δέκα μετάλλια στις διεθνείς διοργανώσεις.
Βιογραφία
Ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στην ηλικία των 9 ετών στο σχολείο. Σύμφωνα με τις αναμνήσεις του παίκτη, δύο χρόνια μετά την έναρξη της προπόνησης, αποφάσισε να εγκαταλείψει το άθλημα - το γυμναστήριο ήταν μακριά από το σπίτι και μετά την προπόνηση, επέστρεφε συχνά πολύ αργά. Επιπλέον το ύψος του δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλο, μόλις τρίτος σε ύψος στην τάξη του και του άρεσε η μουσική ασχολούμενος με το ακορντεόν. Ωστόσο, υπέκυψε στην πειθώ του προπονητή και επέστρεψε στις προπονήσεις, ενώ το 1979, στα 15 του, το ύφος του ήταν ήδη 1,98 μέτρα και οι ικανότητες ενασχόλησης με την καλαθοσφαίριση εμφανείς. Το 1979 κλήθηκε στην εφηβική εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1981, ως μέλος της ομάδας μαθητών της Λιθουανίας, ο Σαμπόνις ήταν πρωταθλητής με τη σχολική ομάδα στη μαθητική Ολυμπιάδα που διοργανώθηκε στην Ελλάδα.
Καριέρα σε συλλόγους
Ζάλγκιρις Κάουνας
Το παιχνίδι του Σαμπόνις ήταν συχνά με την πλάτη στο καλάθι, με το γιγάντιο ανάστημά του να μην τον εμπόδιζε να έχει την κινητικότητα, τον συντονισμό και την ταχύτητα των κινήσεων. Έκανε τα πάντα καλά: ριμπάουντ, κοψίματα, ασίστ, εξαιρετικό σουτ στα 4 μέτρα και όχι λιγότερο ενδιαφέρον σουτ ακόμα και από τη γραμμή των τριών πόντων. Από το 1985 η κυριαρχία πέρασε στα χέρια της Ζαλγκίρις με την ενδυνάμωση του Σαμπόνις, που κέρδισε τρεις διαδοχικούς τίτλους της Σοβιετικού πρωταθλήματος και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της FIBA (FIBA Intercontinental Cup) το 1986. Στον τελικό του Μπουένος Άιρες με αντίπαλο τη Φέρρο Καρρίλ Οέστε σημείωσε 26 πόντους οδηγώντας τη σοβιετική ομάδα στη νίκη με 84–78. Το 1986, η Ζάλγκιρις, ως πρωταθλήτρια της ΕΣΣΔ, εκπροσώπησε τη χώρα στην Ευρωλίγκα και έφτασε στον τελικό, όπου έπρεπε να αντιμετωπίσει την Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, που υπεράσπιζε τον τίτλο. Το παιχνίδι διεξήχθη στη Βουδαπέστη στις 3 Απριλίου και δεν τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο για το Σαμπόνις. Η ομάδα του έχασε 94–82, αφού οι διαιτητές Φιορίτο και Ρήγας τον απέβαλαν για αντιαθλητική συμπεριφορά, έχοντας μέχρι εκείνο το σημείο 27 πόντους και 14 ριμπάουντ. Η επιθετική του παραγωγικότητα έφθασε σε ρεκόρ καριέρας σε αγώνα με την Ντιναμό Μόσχας πετυχαίνοντας 57 πόντους. Ο τραυματισμός του το 1986 (συχνά αναφέρεται σε αγώνα με την Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ) τον οδήγησε να χάσει τον πρώτο τελικό αγώνα του πρωταθλήματος εναντίον της ΤΣΣΚΑ στον οποίο ο Λιθουανικός σύλλογος έχασε. Μετά από αυτό, ο Σαμπόνις επανήλθε (δεχόμενος ισχυρή εξωτερική πίεση), η Ζαλγκίρις νίκησε την ομάδα της Μόσχας δύο φορές στη σειρά και έγινε ξανά πρωταθλήτρια της χώρας. Αλλά δύο μήνες αργότερα, ο παίκτης είχε υποτροπή- ρήξη Αχίλλειου τένοντα. Ακολούθησε νέα υποτροπή κατά τη διάρκεια προπόνησης στις αρχές του 1988. Χρειάστηκε χρονικό διάστημα ενάμιση χρόνου συνολικά για να ανακάμψει.
Το 1989, η Σοβιετική Ομοσπονδία μετά την κατάκτηση του χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου, επέτρεψε στους παίκτες της εθνικής ομάδας να αγωνιστούν στο εξωτερικό και ο Σαμπόνις υπέγραψε με την ισπανική Βαγιαδολίδ της ACB Λίγκας. Εκεί παρέμεινε για τρία χρόνια επιβεβαιώνοντας την ανάκαμψή του, παρά το γεγονός ότι η ταχύτητά του δεν ήταν αυτή του παρελθόντος και η αυτοπεποίθηση του περιορισμένη. Ο μεσολαβητής των διαπραγματεύσεων μεταξύ του ισπανικού συλλόγου και της σοβιετικής πλευράς ήταν ο Γκομέλσκι, ο κύριος πρωταγωνιστής στην αλλαγή στάσης της πολιτικής ηγεσίας στα ζητήματα μεταγραφών των παικτών. Στις 7 Νοεμβρίου 1989 σημείωσε ρεκόρ καριέρας στην Ισπανία με 44 πόντους απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης έχοντας 17 στις 23 προσπάθειες και ακόμα 12 ριμπάουντ. Με τη μικρή ισπανική ομάδα κατάφερε να φτάσει στα πλέι-οφ του πρωταθλήματος και τις τρεις χρονιές, ενώ έφτασε και στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς.
Ρεάλ Μαδρίτης
Το 1992, μετά τη Βαγιαδολίδ, εντάχθηκε στην ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης, μαζί με την οποία κέρδισε δύο τίτλους Ισπανικού πρωταθλήματος και τον τίτλο της Ευρωλίγκας το 1995 με νίκη στον τελικό επί του  Ολυμπιακού με 73–61. Ήταν πρώτος σκόρερ της συνάντησης με 23 πόντους και πολυτιμότερος παίκτης των τελικών. Ο τεχνικός των «ερυθρόλευκων» Γιάννης Ιωαννίδης δήλωσε τότε ότι «πέντε ημέρες να παίζαμε τον τελικό, όσο ήταν ο Σαμπόνις στο γήπεδο δεν κερδίζαμε ποτέ». Κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου 1994–95 με τη Ρεάλ, οι μέσοι όροι ήταν 22,8 πόντοι, 13,2 ριμπάουντ, 2,6 κοψίματα και 2,4 ασίστ ανά παιχνίδι. Με τη Ρεάλ έφτασε σε τρεις τελικούς του πρωταθλήματος κερδίζοντας τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη και τις τρεις φορές. Στις 31 Μαρτίου 1995 και το εκτός έδρας παιχνίδι της Ρεάλ Μαδρίτης με την Ορένσε για την 36η αγωνιστική της Ισπανικής Λίγκας ο Λιθουανός σέντερ είχε συγκεντρώσει 66 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης, επίδοση που παραμένει ρεκόρ μέχρι και σήμερα. Συγκεκριμένα είχε τελειώσει τον αγώνα έχοντας 32 πόντους με 10/15 δίποντα, 2/2 τρίποντα, 6/6 βολές, 27 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 5 κλεψίματα, 5 κοψίματα και 6 λάθη σε 40 λεπτά. Στα 31 του χρόνια, έφυγε από το Ισπανικό Πρωτάθλημα μετά από 235 αγώνες και με μέσο όρο 20,3 πόντους, 12,4 ριμπάουντ και 2,0 ασίστ σε 33 λεπτά αγωνιστικής παρουσίας. Παρά το συγκριτικά μικρό χρονικό διάστημα παραμονής στη Ισπανία είναι 6ος ριμπάουντερ στην ιστορία του ισπανικού πρωταθλήματος έχοντας τον υψηλότερο μέσο όρο.
Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς
Μετά την περίοδο 1994–95, Σαμπόνις και Πόρτλαντ επικοινώνησαν για την πιθανή μετακίνηση στο NBA. Πριν υπογράψει τον Σαμπόνις, ο γενικός διευθυντής των Μπλέιζερς, ζήτησε από τον ιατρό της ομάδας να εξετάσει τις ακτινογραφίες του Λιθουανού σέντερ. Ανεξάρτητα από τον αντίκτυπο των πολυάριθμων τραυματισμών του Σαμπόνις, ο Μπομπ Γουίτσιτ γενικός διευθυντής στους Μπλέιζερς εκείνη την εποχή υπενθύμισε σε συνέντευξη του 2011 ότι όταν ο γιατρός ανέφερε τα αποτελέσματα, «δήλωσε ότι ο Άρβιντας θα μπορούσε να είναι κατάλληλος για μια θέση στάθμευσης στη θέση ανθρώπων με ειδικές ανάγκες, με βάση μόνο την ακτινογραφία». Οι Μπλέιζερς τελικά συμφώνησαν με τον αθλητή. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1995, ο 31χρονος Λιθουανός υπέγραψε με τους Μπλέιζερς και στις 3 Νοεμβρίου έκανε το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ με αντίπαλο τους Βανκούβερ Γκρίζλις με 10 πόντους και 7 ριμπάουντ. Είχε μία επιτυχημένη πρώτη χρονιά με μέσο όρο 14,5 πόντους, με 55 % ποσοστό ευστοχίας και 8,1 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, ενώ έπαιζε λιγότερο από 24 λεπτά ανά παιχνίδι. Ο Σαμπόνις επιλέχθηκε στην πρώτη ομάδα All-Rookie και ήταν επιλαχόντας και για τον τίτλο του καλύτερου ρούκι και του έκτου παίκτη της χρονιάς. Οι μέσοι όροι έφτασαν τους 23,6 πόντους και 10,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, στην πρώτη σειρά πλέι-οφ της καριέρας του ΝΒΑ αλλά το Πόρτλαντ έχασε από τη Γιούτα, σε πέντε παιχνίδια. Κατά μέσο όρο έφτασε τους 16,0 πόντους, 10,0 ριμπάουντ και 3,0 ασίστ ανά παιχνίδι, το 1997–98, όλα τα υψηλότερα του στη σταδιοδρομία του στο ΝΒΑ. Τον Ιανουάριο του 1997 πέτυχε και το ρεκόρ καριέρας στο NBA με 33 πόντους απέναντι στους Ντάλας Μάβερικς. Κατά τη διάρκεια της πρώτης παρουσίας του στο Πόρτλαντ, οι Μπλέιζερς έφταναν πάντοτε τα πλέι-οφ, ενώ μεταξύ του 1998 και του 1999 η ομάδα του Όρεγκον άλλαζε μεγάλα τμήματα του ρόστερ της, προκειμένου να ανταγωνιστεί για το πρωτάθλημα NBA, με τον Σαμπόνις να παραμένει ο μόνος παίκτης στις αρχικές πέντε σεζόν. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του στο NBA κέρδισε τρεις φορές τον τίτλο Euroscar του καλύτερου Ευρωπαίου καλαθοσφαιριστή, μετά από τους τρεις πρώτους που είχε κατακτήσει τη δεκαετία του 1980. Ο αριθμός τίτλων εξακολουθεί να παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ.
thumb|280px|Από τον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του 1988 με το Σαμπόνις με το νούμερο 11
Τα σωματικά προσόντα με τις τέλειες αναλογίες και η τεχνική του Σαμπόνις ήταν απαράμιλλα γι' αυτό και ονομάστηκε «θαύμα της φύσης». Ήταν εξαιρετικός στις τελικές πάσες (ασίστ-συχνά με περίτεχνο τρόπο), σούταρε από την περιφέρεια με επιτυχία (προσπάθειες τρίποντων δεν ήταν τόσο σπάνιες) και ήταν ανίκητος –όπως είναι φυσικό– στη ρακέτα. Η νοημοσύνη που έδειχνε με τον τρόπο παιχνιδιού του ήταν ιδιαίτερα υψηλή, στοιχείο που του επέτρεψε να αγωνιστεί με επιτυχία και σε μεγάλη ηλικία, παρά τα προβλήματα τραυματισμών, που εκτός του Αχίλλειου τένοντα περιελάμβαναν μικρότερους στα γόνατα και τους αστραγάλους. Η έφεσή του στα ριμπάουντ με το ογκώδες, δυνατό σώμα των 2,20 μέτρων και των 127–132 κιλών (στην περίοδο μετά τον τραυματισμό του), αλλά και η μαεστρία με την οποία έστηνε τα σκριν για τους συμπαίκτες του, τον μετέτρεψαν σε κορυφαία απειλή για κάθε άμυνα. Το ερώτημα που συχνά περιβάλλει την καριέρα του στο ΝΒΑ, περιστρέφεται γύρω από το πόσο καλός θα μπορούσε να ήταν, αν έπαιζε στο NBA κατά τη διάρκεια της ακμής του. Ο Σαμπόνις ήταν σχεδόν 31 ετών όταν μπήκε στους Μπλέιζερς, οπότε και είχε ήδη κερδίσει πολλούς τίτλους και χρυσά μετάλλια, υπέφερε από πολλούς τραυματισμούς και είχε χάσει μέρος της κινητικότητας και του αθλητισμού του. Στο «Βιβλίο του Μπάσκετ l» του Bill Simmons, ο Σαμπόνις, ως διεθνής παίκτης είναι εξιδανικευμένος, ενώ ο Άρβιντας Σαμπόνις των Μπλέιζερς, περιγράφεται ως «ξυλεμένος πάνω και κάτω από το γήπεδο». Στην άποψη του Ντέιβιντ Θορπ του ESPN, θα ήταν ο καλύτερος ψηλός στην ιστορία του NBA και ενδεχόμενα ένας κορυφαίος πάουερ φόργουορντ, αν είχε παίξει ολόκληρη τη σταδιοδρομία του εκεί. Ο Μπομπ Γουίτσιτ -ανέλαβε την αναμόρφωση των Μπλέιζερς το 1994- έχει δηλώσει ότι εάν πήγαινε στο Πόρτλαντ χωρίς προβλήματα θα είχε επίδραση στο άθλημα ανάλογη με αυτή του Μάικλ Τζόρνταν. Σύμφωνα με την άποψη του Κλάιντ Ντρέξλερ, εάν ο Σαμπόνις ήταν σε θέση να περάσει την ακμή του στο Πόρτλαντ, δίπλα στην πληθώρα σπουδαίων παικτών της ομάδας, «οι Μπλέιζερς θα είχαν πέντε ή έξι τίτλους ΝΒΑ».
Τελευταία χρόνια
Μετά τη σεζόν 2000–01, ο Σαμπόνις αρνήθηκε να υπογράψει επέκταση συμβολαίου με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς και αποσύρθηκε από το NBA. Με τα δικά του λόγια, «ήταν κουρασμένος ψυχικά και σωματικά». Αντί αυτού, επέστρεψε στην Ευρώπη, όπου υπέγραψε μονοετή συμφωνία με τη Ζαλγκίρις Κάουνας, αναμένοντας να συμμετάσχει στην ομάδα για τα πιο σημαντικά παιχνίδια της σεζόν. Εντούτοις, κατέληξε να λείπει όλη τη σεζόν, να ξεκουράζεται και να αναρρώνει από τους τραυματισμούς. Ο Σαμπόνις επέστρεψε στην ομάδα του Πόρτλαντ για μία τελευταία περίοδο, το 2002–03, όπου αγωνίστηκε κατά μέσο όρο για 15,5 λεπτά. Συνολικά στο ΝΒΑ μέτρησε 5.629 πόντους, 3.436 ριμπάουντ και 964 ασίστ.
Ο τελευταίος σταθμός της μακρόχρονη καριέρα του ήταν η Ζάλγκιρις για να παίξει μία ακόμη σεζόν, το 2003–04. Αγωνιζόταν για περίπου 30 λεπτά και το βάρος του είχε ανέβει στα 140 κιλά. Ο ίδιος οδήγησε την ομάδα στο τοπ-16 της Ευρωλίγκας εκείνο το έτος και ονομάστηκε MVP της κανονικής περιόδου και του τοπ-16 στην ηλικία των 39 ετών. Ο τελευταίος του αγώνας σε διεθνή διασυλλογική διοργάνωση ήταν με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ (107–99), όπου σημείωσε 29 πόντους σε 30 λεπτά και ως είθισται, στις μεγάλες συναντήσεις είτε με την εθνική Λιθουανίας ή με τη Ζαλγκίρις, αποβλήθηκε με 5 φάουλ. Έγινε επίσης πρόεδρος της ομάδας και μέτοχος ενισχύοντας το σύλλογο που βρισκόταν σε οικονομικό αδιέξοδο. Αποχώρησε επίσημα από το επαγγελματικό μπάσκετ το 2005 στα 41 του χρόνια.
thumb|Η φανέλα του με τη Ζάλγκριρις
Διεθνής καριέρα
Παρά την αρχική του αποφυγή, έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ στο  Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1982, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο με νίκη επί της  εθνικής ομάδας των ΗΠΑ με σκορ 95–94 στον τελικό. Στον τελευταίο αγώνα, καθώς και σε άλλους σημαντικούς αγώνες της διοργάνωσης, ο Γκομέλσκι δεν τον χρησιμοποίησε αρκετά επικαλούμενος την έλλειψη εμπειρίας. Ο μέσος όρος του ήταν 9,6 πόντοι. Την ίδια χρονιά είχε συμμετάσχει σε περιοδεία της εθνικής στις ΗΠΑ και είχε εντυπωσίασε με το Μπόμπι Νάιτ να τον θεωρεί τον καλύτερο νέο παίκτη του κόσμου. Η καθιέρωση στην εθνική ομάδα ήρθε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1983 στη Γαλλία, όπου ήταν πρώτος σκόρερ της Σοβιετικής ομάδας με μέσο όρο 17,7 πόντους, καλύτερη εμφάνιση με 28 πόντους με αντίπαλο την Ολλανδία, επίδοση ρεκόρ για παίκτη κάτω των 20 ετών που παραμένει, ενώ στο χαμένο ημιτελικό με την Ισπανία (95–94) 26 πόντους. Τότε το ύψος του είχε ανέβει στα 2,16 μέτρα. Το 1985 η εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας έγινε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Ο Σαμπόνις ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας με μέσο όρο 20,1 πόντους, σημείωσε 34 πόντους στο ντέρμπι του πρώτου γύρου με τη Γιουγκοσλαβία (105–97) και 36 πόντους στον ημιτελικό με την Ιταλία (112–96). Στον τελικό, η ΕΣΣΔ νίκησε την εθνική ομάδα της Τσεχοσλοβακίας με μεγάλη διαφορά (120–89), ο Σαμπόνις σημείωσε 23 πόντους και είχε 15 ριμπάουντ, ψηφίστηκε καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης και έτσι καθιερώθηκε ως ο καλύτερος παίκτης στην ευρωπαϊκή ήπειρο στα 21 του χρόνια κερδίζοντας για δεύτερη συνεχή χρονιά τον τίτλο Euroscar που απονέμεται ετήσια στον κορυφαίο Ευρωπαίο παίκτη από την ιταλική εφημερίδα Gazzetta dello Sport. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 ήταν πρωταγωνιστής του ημιτελικού με τη Γιουγκοσλαβία (91–90) σημειώνοντας 25 πόντους και ένα τρίποντο, που επέστρεψε στους Σοβιετικούς να ανέτρεψαν διαφορά εννέα πόντων (85–76) στα τελευταία 47 δευτερόλεπτα κερδίζοντας το εισιτήριο του τελικού στην παράταση, με το Σαμπόνις να έχει και τις δύο τελευταίες προσπάθειες επιτυχημένες στον επιπλέον χρόνο. Στον τελικό όμως η Αμερικανοί επικράτησαν με 87–85.
Μετά τον τραυματισμό του έκανε την εμφάνισή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ σε αγώνα με αντίπαλο την εθνική Γιουγκοσλαβίας. Οι γιατροί του Πόρτλαντ προσπάθησαν να ασκήσουν έφεση κατά της απόφασης να αγωνιστεί, θεωρώντας επισφαλή την επιστροφή του ποσού στην ενεργό δράση αλλά η απόφαση του ιδίου ήταν να αγωνιστεί. Η εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ έχασε καθαρά (79–92), με το Λιθουανό να αγωνίζεται σχεδόν σε ολόκληρο τον αγώνα, ουσιαστικά χωρίς αντικαταστάσεις. Οι άλλοι αγώνες της διοργάνωσης ήταν νικηφόροι για την ΕΣΣΔ. Ο Γκομέλσκι έδωσε στον Σαμπόνις αυτοπεποίθηση και του είχε περάσει το μήνυμα της συνετής αγωνιστικής παρουσίας, κάτι που δεν ήταν χαρακτηριστικό του σε αρκετούς αγώνες πριν τον τραυματισμό του. Στους ημιτελικούς, η ομάδα της ΕΣΣΔ ξεπέρασε την εθνική ομάδα των ΗΠΑ με σκορ 82–76, έχοντας πρωταγωνιστή το Σαμπόνις. Σημείωσε 13 πόντους και είχε ισάριθμα ριμπάουντ, εξουδετέρωσε τον Ντέιβιντ Ρόμπινσον, καλύτερο Αμερικανό παίκτη με σπουδαία καριέρα μετέπειτα στο NBA και με μακρινές πάσες έδωσε την ευκαιρία σε συμπαίκτες του να σημειώσουν εύκολα καλάθια σε αιφνιδιασμούς. Ο αγώνας της 28ης Σεπτεμβρίου 1988 ονομάστηκε τότε «ο αγώνας του αιώνα» και ίσως ήταν η σημαντικότερη αιτία για την απόφαση της FIBA ένα χρόνο αργότερα στο συνέδριο του Ελσίνκι να επιτρέψει τη συμμετοχή και επαγγελματιών στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κάτι που ξεκίνησε στην αμέσως επόμενη διοργάνωση. Στον τελικό, η εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ πήρε τη ρεβάνς από τη Γιουγκοσλαβία νικώντας 76–63 (με 20 πόντους και 15 ριμπάουντ του Λιθουανού παρά την παρουσία των σπουδαίων αντιπάλων Βλάντε Ντίβατς, Στόγιαν Βράνκοβιτς και Ντίνο Ράτζα, οι οποίοι αποδείχθηκαν αδύναμοι να τον αντιμετωπίσουν), η οποία επέτρεψε στους σοβιετικούς παίκτες να κερδίσουν το χρυσό μετάλλιο του Ολυμπιακού τουρνουά για δεύτερη φορά στην ιστορία τους μετά το 1972.
thumb|300px|Ο Άρβιντας Σαμπόνις στη μέση μετά την απονομή του χρυσού μεταλλίου στην Ολυμπιάδα της Σεούλ Το 1992, ο Σαμπόνις αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Λιθουανίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, οι Λιθουανοί έχασαν δύο φορές, για πρώτη φορά στο προκαταρκτικό στάδιο η εθνική ομάδα της Λιθουανίας έχασε από την Ενωμένη ομάδα της πρώην ΕΣΣΔ (80–92) και στους ημιτελικούς με σκορ 76–127 από την εθνική ομάδα των ΗΠΑ με το Ρόμπινσον να παίρνει τη ρεβάνς από το Σαμπόνις, αν και σημείωσαν ίδιο αριθμό πόντων. Στον αγώνα για το χάλκινο μετάλλιο, η Λιθουανία κατάφερε να νικήσει την ομάδα από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες με 82–77. Ο Σαμπόνις σημείωσε 27 πόντους και μάζεψε 16 ριμπάουντ στη συνάντηση, ενώ οι μέσοι όροι της διοργάνωσης ήταν 25,3 πόντοι και 13,2 ριμπάουντ. Αυτός ο αγώνας του χάλκινου μεταλλίου ήταν ιδιαίτερα σημαντικός δεδομένης της αμφισβητούμενης ιστορίας μεταξύ των δύο ομάδων τόσο σε πολιτικό όσο και σε αθλητικό επίπεδο. Ο Σαμπόνις είπε χαρακτηριστικά: «Το μετάλλιο στη Σεούλ (το 1988 με την ΕΣΣΔ) ήταν χρυσό, αλλά αυτό το χάλκινο είναι η ψυχή μας» αφιερώνοντας τη νίκη στο λαό της πατρίδας του. Η τρίτη θέση - μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κροατία - ανέβασε τους παίκτες στην κατάταξη των εθνικών ηρώων, οι οποίοι στη Λιθουανία, πιθανά η πιο μπασκετική χώρα στην Ευρώπη με το άθλημα πρώτο σε δημοτικότητα, έτυχαν υποδοχής σαν να είχαν επιστρέψει μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αποστολής στον Άρη στο ιστορία της ανθρωπότητας. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Αθήνας το 1995 είχε πολύ καλές εμφανίσεις, ήταν πρώτος ριμπάουντερ της διοργάνωσης με μέσο όρο 15,3 ανά αγώνα, 22,0 πόντους (δεύτερος σκόρερ) και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο μετά από μεγάλη μονομαχία στον τελικό με τη Γιουγκοσλαβία. Το 1996, η εθνική ομάδα της Λιθουανίας με επικεφαλής το Σαμπόνις, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα επανέλαβε την επιτυχία κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο όπως πριν από τέσσερα χρόνια έχοντας μέσους όρους 16,8 πόντους και 10,1 ριμπάουντ στο τουρνουά. Οι βασικότεροι παίκτες της ομάδας ήταν ακόμα οι πρωταθλητές της Σεούλ του 1988. Ο Σαμπόνις ψηφίστηκε καλύτερος Λιθουανός αθλητής της χρονιάς για τέταρτη φορά στην καριέρα του.
Μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση
Μετά την αποχώρησή του από το άθλημα ίδρυσε σχολή μπάσκετ στη χώρα του. Το 2008 συμπεριλήφθηκε από την Ευρωλίγκα στους 50 σπουδαιότερους συνεισφέροντες στην ιστορία της διοργάνωσης. Στις 24 Οκτωβρίου 2011, ψηφίστηκε ως ο επόμενος Πρόεδρος της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Μπάσκετ, αντικαθιστώντας τον Βλάδας Γκαράστας, ο οποίος είχε τη θέση στην LBF από το 1991. Αποχώρησε από τη θέση στις 2 Οκτωβρίου 2013, αλλά επέστρεψε σε αυτήν στις 10 Οκτωβρίου 2013. Στις 6 Ιουνίου 2016, επανεκλέχθηκε πρόεδρος της Ομοσπονδίας για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Τον Ιούνιο του 2020, ανακοινώθηκε η παραμονή του στη θέση για ακόμα ένα χρόνο.
Στατιστικά καριέρας
Πηγή: Basketball Reference
Σημείωση: Τα στατιστικά στοιχεία στο NBA αφορούν την κανονική περίοδο - δεν συμπεριλαμβάνονται τα πλέι-οφ
Ατομικοί
Πηγές : Арвидас Сабонис, ARVYDAS SABONIS
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Λιθουανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1982 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1983 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1985 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1999 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Δία (δορυφόρος)
Η Δία (αγγλικά: Dia) ή Δίας LIII είναι ο εξώτατος ακανόνιστος φυσικός δορυφόρος του Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης, με αρχηγό τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2000. Πήρε το όνομά της στις 7 Μαρτίου του 2015 από τη Δία, κόρη του Δηίονα (ή Δηιονέα) και γυναίκα του Ιξίωνα, βασιλιά της Θεσσαλίας σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, καθώς η Δία υπήρξε μία από τις ερωμένες του Δία. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2000 J 11. Η Δία έχει διάμετρο περίπου 4 χλμ., και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 12.100.000 χιλιομέτρων σε 274 ημέρες και με κλίση 28,2 μοιρών προς τον ισημερινό του Δία, με εκκεντρότητα 0,210.
Ο δορυφόρος αυτός, είχε αρχικά συμπεριληφθεί στην Ομάδα της Ιμαλίας. Ωστόσο, για τη τροχιά του δεν έχουμε στοιχεία με επαρκή ακρίβεια και τα μέσα τροχιακά στοιχεία δεν έχουν υπολογιστεί.
Εξαφάνιση
Η Δία είχε, για ένα διαστημα λίγων ετών, εξαφανιστεί και μια θεωρία ήταν πως συγκρούστηκε με την Ιμαλία και δημιούργησαν ένα λεπτό δακτύλιο. Γι´αυτό δεν θεωρούταν, για εκείνο το διάστημα ως δορυφόρος. Είναι πολύ πιθανό οι δορυφόροι του Δία να αυξάνονται ή να μειώνονται λόγω συγκρούσεων. Τελικά, ξαναεντοπίστηκε κατά τη διάρκεια παρατηρήσεων που πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο 2010-11.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Σταύρος Πλακίδης
Ο '''Σταύρος Μ. Πλακίδης''' (1893 – 1990) ήταν Έλληνας αστρονόμος και μαθηματικός του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σταύρος Πλακίδης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Απεφοίτησε με άριστα από τη Μεγάλη του Γένους Σχολή εκεί, και μετά σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, από όπου πήρε το πτυχίο του το 1915. Το 1920 διορίσθηκε βοηθός αστρονόμος στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, ενώ από το 1928 ανέλαβε επιμελητής του εργαστηρίου Αστρονομίας του Πανεπιστημίου. Με τη βοήθεια του Κοργιαλενείου Κληροδοτήματος, ο Πλακίδης στάλθηκε στη Δυτική Ευρώπη, όπου επισκέφθηκε και εργάσθηκε διαδοχικώς επί δύο χρόνια σε πολλά αστεροσκοπεία και Α.Ε.Ι. της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας, ενώ διετέλεσε και βοηθός του «πατέρα της Αστροφυσικής» Άρθουρ Στάνλεϋ Έντινγκτον. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα αναγορεύθηκε διδάκτορας (1931) υπό την επίβλεψη του καθηγητή Δ. Αιγινήτη. Η διατριβή του είχε τίτλο "Επί των ανωμαλιών της περιόδου των μακράς περιόδου μεταβλητών αστέρων". Το 1935, μετά το θάνατο του Δ. Αιγινήτη, εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής της Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθυντής του Αστρονομικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Στη συνέχεια έγινε μέλος της «Γεωδαιτικής και Γεωφυσικής Επιτροπής του Κράτους», οπότε επεδίωξε και πέτυχε με δική του πρωτοβουλία να ιδρυθεί, το 1937, ο «Αστρονομικός Σταθμός Πεντέλης» στην κορυφή του λόφου «Κουφού» στην Πεντέλη, το γνωστό σήμερα ανεπίσημα και ως «αστεροσκοπείο Πεντέλης». Τα επόμενα δύσκολα χρόνια υπήρξε ο κυριότερος οργανωτής του νέου αυτού ερευνητικού αποκτήματος. Το 1952 ταξίδεψε ως αρχηγός ελληνικής αστρονομικής αποστολής στο Σουδάν για την παρατήρηση και μελέτη της ολικής εκλείψεως Ηλίου στις 25 Φεβρουαρίου της χρονιάς εκείνης.
Ο Σταύρος Πλακίδης υπήρξε κυρίως παρατηρησιακός αστρονόμος. Παρετήρησε τις διαβάσεις του πλανήτη Ερμή το 1924 και το 1927, τους άλλους πλανήτες (ιδίως τον Δία, τον Κρόνο και τον Άρη), όλους (πάνω από 50) τους κομήτες που εμφανίσθηκαν από το έτος 1920 μέχρι τον θάνατό του, πολλούς αστεροειδείς και βροχές διαττόντων, αλλά και πλήθος μεταβλητών αστέρων μακράς περιόδου, πάνω στους οποίους εξετέλεσε σειρές χιλιάδων παρατηρήσεων, για τις οποίες τιμήθηκε με μετάλλιο από τη γαλλική κυβέρνηση. Η θεωρητική μελέτη αυτών των αστέρων απετέλεσε και το θέμα διατριβής του και συνεργασίας με τον Έντινγκτον.
Ως συγγραφέας, ο Πλακίδης έγραψε σειρά αστρονομικών μελετών πάνω στις έρευνές του, καθώς και τα συγγράμματα «Πρακτική Αστρονομία», «Μαθηματική Αστρονομία» και «Φυσική Αστρονομία», προοριζόμενα για φοιτητές και σπουδαστές. Για το γενικό κοινό συνέγραψε τις μελέτες «Η Αστρονομία και το Βυζάντιον», «Ο αστήρ της Βηθλεέμ», «Λαϊκή Αστρονομία» και εκατοντάδες εκλαϊκευτικά άρθρα, που βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορα ελληνικά περιοδικά, ιδίως στην επιθεώρηση «Ήλιος» και το «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» (ουσιαστικά εγκυκλοπαίδεια), των οποίων διετέλεσε τακτικός συνεργάτης. Μετά τον θάνατό του, οι συνεργάτες του εξέδωσαν, από χειρόγραφα που βρέθηκαν στο γραφείο του, το ογκώδες έργο Η μυθολογία, η ονοματολογία και τα αξιοπαρατήρητα των αστερισμών, με 976 σελίδες (Εκδόσεις: «Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων», Αθήνα 1992). Αυτό το έργο αποτελεί ελεύθερη απόδοση του κλασικού Star-Names and Their Meanings του Richard Hinckley Allen (έκδ. G.E. Stechert, 1899).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα