cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ομογενοποίηση (χημεία)
μικρογραφία|350x350εσ|Βαλβίδα ομογενοποίησης. Μέθοδος ομογενοποίησης με χρήση υψηλής πίεσης. Ομογενοποίηση αποκαλείται οποιαδήποτε διεργασία χρησιμοποιείται για την δημιουργία  ενός ομοιογενούς μείγματος, που προκύπτει από την πρόσμειξη δύο αδιάλυτων μεταξύ τους υγρών. Η σύσταση και η δομή του τελικού προϊόντος μείξης, θα πρέπει να είναι ίδια σε κάθε σημείο του όγκου του. Αυτό επιτυγχάνεται τροποποιώντας το ένα από τα δύο υγρά με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποτελείται από εξαιρετικά μικρά σωματίδια, τα οποία, μετά την μείξη, να είναι σε θέση να κατανεμηθούν ομοιόμορφα σε όλο τον όγκο του άλλου υγρού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ομογενοποίηση του γάλακτος, του οποίου τα σφαιρίδια λίπους διασπώνται, για να μειωθούν σε μέγεθος και κατανέμονται ομοιόμορφα στην υπόλοιπη ποσότητα γάλακτος.
Ορισμός
Ομογενοποίηση είναι η διαδικασία μετατροπής δύο μη αναμίξιμων υγρών (δηλ. υγρών που δεν είναι διαλυτά το ένα στο άλλο, δεδομένης οποιασδήποτε αναλογίας) σε γαλάκτωμα (δηλ. μείγμα δύο ή περισσότερων υγρών που είναι γενικά μη αναμίξιμα). Μερικές φορές διακρίνονται δύο τύποι ομογενοποίησης: α) Η πρωτογενής ομογενοποίηση, όταν το γαλάκτωμα δημιουργείται απευθείας από δύο ή περισσότερα ξεχωριστά υγρά και β) η δευτερογενής ομογενοποίηση, όταν το γαλάκτωμα δημιουργείται από τη μείωση του μεγέθους των σταγονιδίων σε ένα υπάρχον γαλάκτωμα. Η ομογενοποίηση επιτυγχάνεται με μια μηχανική συσκευή που ονομάζεται ομογενοποιητής.
Εφαρμογές
Μία από τις παλαιότερες εφαρμογές της ομογενοποίησης είναι η επεξεργασία του γάλακτος. Συνήθως προηγείται η "τυποποίηση" (δηλ. η ανάμειξη γάλακτος από πολλά διαφορετικά κοπάδια ή γαλακτοκομεία για να παραχθεί ένα πιο συνεπές νωπό γάλα πριν από την επεξεργασία). Το πρόβλημα που υπάρχει είναι, ότι το λίπος του γάλακτος συνήθως διαχωρίζεται από το περιεχόμενο νερό και συγκεντρώνεται στην επιφάνεια. Η ομογενοποίηση διασπάει το λίπος σε μικρότερα κομμάτια και έτσι δεν διαχωρίζεται πλέον από το υπόλοιπο υγρό, επιτρέποντας την πώληση αυτού του μη διαχωρισμένου γάλακτος, σε οποιαδήποτε προδιαγραφή λίπους (πχ με χαμηλά λιπαρά 2% ή πλήρες).
Μέθοδοι
Η ομογενοποίηση του γάλακτος επιτυγχάνεται με την ανάμειξη μεγάλων ποσοτήτων νωπού συλλεγμένου γάλακτος, το οποίο στην συνέχεια διοχετεύεται με υψηλή πίεση μέσα από μικρές τρύπες. Η ομογενοποίηση του γάλακτος είναι απαραίτητο εργαλείο στη βιομηχανία γαλακτοκομικών προιόντων, μιας και αποτρέπει την δημιουργία διαφορετικών επιπέδων γεύσεων και συγκέντρωσης λίπους. Με άλλα λόγια, στην βιομηχανία χρειάζεται συνέπεια, έτσι ώστε να παρέχεται στον τελικό καταναλωτή ένα προιόν, που να έχει πάντα τις ίδιες ιδιότητες (γεύση, ποσοστό λιπαρών κτλ).
Μία άλλη εφαρμογή της ομογενοποίησης είναι στα αναψυκτικά, όπως για παράδειγμα είναι τα προϊόντα κόλα (cola). Σε αυτήν την περίπτωση, το υπό επεξεργασία μείγμα, υποβάλλεται σε έντονη ομογενοποίηση, με πίεση έως και 35.000 psi, το οποίο αποτρέπει τον διαχωρισμό των διάφορων συστατικών του, κατά την αποθήκευση ή τη διανομή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εργαστηριακές τεχνικές Κατηγορία:Επιστήμη τροφίμων Κατηγορία:Φυσικές διεργασίες
Παλαί ντε Τοκιό
Το Παλαί ντε Τοκιό (Γαλλικά: Palais de Tokyo) είναι ένα κτήριο αφιερωμένο στη μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη. Βρίσκεται στο Παρίσι, στη λεωφόρο του Προέδρου Ουίλσον 11, στο 16ο διαμέρισμα.
Το παλαί ντε Τοκιό αποτελείται από δύο πτέρυγες, εκ των οποίων η ανατολική ανήκει στην Πόλη του Παρισιού και στεγάζει το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Παρισιού. Η δυτική πτέρυγα ανήκει στο γαλλικό κράτος και από το 2002 στεγάζει το ομώνυμο Παλαί ντε Τοκιό - Κέντρο σύγχρονης τέχνης, το μεγαλύτερο πολιτιστικό κέντρο στη Γαλλία που παρουσιάζει προσωρινές εκθέσεις σύγχρονης τέχνης. Η εξωτερική επιφάνεια του νεοκλασικού αυτού κτηρίου είναι πλήρως καλυμμένη με μάρμαρο. Ο εκθεσιακός χώρος είναι ένας από τους μεγαλύτερους για τη σύγχρονη τέχνη σε διεθνές επίπεδο.
Η λεωφόρος που εκτείνεται στην όχθη του ποταμού Σηκουάνα στην περιοχή ονομάζεται λεωφόρος της Νέας Υόρκης, με παλαιότερη ονομασία λεωφόρος του Τόκιο (από το 1918 έως το 1945). Το όνομα Παλαί ντε Τοκιό προήλθε από το όνομα αυτής της προκυμαίας.
Η περιοχή εξυπηρετείται από τους σταθμούς του μετρό Αλμά-Μαρσώ και Ιενά.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Το Παλαί ντε Τοκιό στη δεξιά όχθη του [[Σηκουάνας|Σηκουάνα]] Το Παλαί ντε Τοκιό είναι ένα από τα τρία κτήρια που ανεγέρθηκαν για τη Διεθνή έκθεση Τεχνών και Τεχνολογίας του 1937 και είχε ως στόχο, σύμφωνα με τα σχέδια του 1934, να αντικαταστήσει το Μουσείο του Λουξεμβούργου. Εγκαινιάστηκε το 1937 με αρχικό όνομα Παλάτι των Μουσείων Σύγχρονης Τέχνης και αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να παρουσιάσει μια αναδρομική έκθεση της γαλλικής τέχνης από τον Μεσαίωνα.
Τα πραγματικά εγκαίνια του μουσείου χρονολογούνται από το 1947, όταν επανατοποθετήθηκαν οι καλλιτεχνικές συλλογές που είχαν αφαιρεθεί κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου.
Για σειρά ετών, το κτήριο στέγασε αρκετές εγκαταστάσεις, έργα και δημιουργικούς χώρους. Το σημερινό Κέντρο σύγχρονης τέχνης άνοιξε στο κοινό μετά την ανακαίνιση του κτηρίου τον Μάρτιο του 2002 με το νέο όνομα Χώρος σύγχρονης δημιουργίας και ειδικεύεται στη γαλλική και διεθνή σκηνή τέχνης.
Με δημοτικό διάταγμα του 1997, ο χώρος στάθμευσης που βρίσκεται μπροστά από το κτήριο, στη λεωφόρο του Προέδρου Ουίλσον, ονομάστηκε πλατεία του Τόκιο.
Περιγραφή
Από το 2002 έως το 2017, φιλοξένησε μια κατοικία καλλιτεχνών και δημιουργικό εργαστήριο συμβάλλοντας ενεργά στην επιρροή της γαλλικής σκηνής στο εξωτερικό, μέσω του σχεδιασμού, κάθε χρόνο, αρκετών εκθέσεων που εμφανίζονταν σε μεγάλες διεθνείς εκδηλώσεις τέχνης.
Το Παλαί ντε Τοκιό αναπτύσσει επίσης ένα πολιτιστικό πρόγραμμα συνδυασμού κίνησης, ήχου και λόγου και το 2015 ξεκίνησε ένα ετήσιο φεστιβάλ, DO DISTURB.
Από το φθινόπωρο του 2017 υποστηρίζεται το πρόγραμμα Manutention, μια μορφή που ενθαρρύνει την εξερεύνηση και τον πειραματισμό, παρέχοντας στους καλλιτέχνες την ευκαιρία να αναπτύξουν την πρακτική τους και να παρουσιάσουν το έργο τους κατά τη διάρκεια τεσσάρων βραδιών παραστάσεων σε ένα μήνα, επιτρέποντας στο κοινό να ανακαλύψει ένα έργο και να ακολουθήσει την εξέλιξή του.
Το Παλαί ντε Τοκιό είναι ένας χώρος 22.000 μ² και τεσσάρων ορόφων. Περιλαμβάνει δύο εστιατόρια, δύο κήπους και ένα βιβλιοπωλείο.
Ο χώρος καινοτομεί με ασυνήθιστες ώρες λειτουργίας για έναν πολιτιστικό χώρο: είναι ανοιχτό από Δευτέρα έως Κυριακή (εκτός Τρίτης), από το μεσημέρι έως τα μεσάνυχτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία
Γλώσσα Άμρι
Η γλώσσα Άμρι (ISO 639-3: ajz, Ethnologue: ajz, Glottolog: amri1238 ) είναι σινοθιβετιανή γλώσσα η οποία χρησιμοποιείται από τον λαό των Κάρμπι στις περιοχές του Άσαμ και της Μεγκαλάγια στην βορειοανατολική Ινδία. Χρησιμοποιείται από 125.000 ομιλητές, και για την γραφή της χρησιμοποιείται η λατινική γραφή και η ασσαμεζική γραφή. Οι ομιλητές της την θεωρούν ως διάλεκτο της γλώσσας Κάρμπι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Αυτόχθη
Στην ελληνική μυθολογία, η Αυτόχθη (αρχαία ελληνικά: Αὐτόχθη) ήταν Μυκηναϊκή πριγκίπισσα.
Βιογραφία
Η Αυτόχθη ήταν κόρη του Περσέα και της Ανδρομέδας. Η αδερφή της ήταν η Γοργοφόνη, ενώ τα αδέρφια της ήταν ο Πέρσης, ο Αλκαίος, ο Έλειος, ο Μέστορ, ο Σθένελος, ο Ηλεκτρύωνας και ο Κύνουρος. Η Αυτόχθη παντρεύτηκε τον Αιγέα και δεν απέκτησαν γιους, αλλά μόνο κόρες. Κάποιες παραδόσεις υποστήριζαν ότι ήταν η μόνη σύζυγος του Αιγέα, αλλά σύμφωνα με άλλες αναφορές, ο Αιγέας είχε παντρευτεί πολλές γυναίκες καθώς δεν του έφερναν αρσενικούς απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Οικία Στρίγκου (Γιάννης Τσαρούχης)
thumb|Οικία Στρίγκου, [[ακουαρέλα]] Η Οικία Στρίγκου είναι έργο του Γιάννη Τσαρούχη. Ζωγράφος, σκηνογράφος και διανοητής ο Γιάννης Τσαρούχης, μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας Αρμός θεωρείται αφενός εκφραστής του ελληνοκεντρικού μοντερνισμού, αφετέρου μεταμοντερνιστής στη δεκαετία του 1970. Το έργο του Οικία Στρίγκου ανήκει σε ένα σύνολο έργων («Νεοκλασικά του Πειραιά»), που αποτυπώνουν μια ιδανική εικόνα για τον Πειραιά, στον οποίο έζησε και σχεδίασε ο καλλιτέχνης επί σειρά ετών και αντανακλά έναν χαρακτηριστικό κλασικισμό και ρομαντισμό του καλλιτέχνη που εξιδανικεύει το αστικό τοπίο. Αν και τα παραπάνω πιθανώς φαίνονται αντιφατικά, είναι στην πραγματικότητα αντιπροσωπευτικά του γεγονότος ότι ο Γιάννης Τσαρούχης «είναι γέννημα θρέμμα του τόπου του», όπως παρατηρεί ο Α. Λεβίδης και εν προκειμένω της γενέτειράς πόλης του. Η οικία Στρίγκου φιλοξένησε επί σειρά ετών το Γαλλικό Ινστιτούτο, παράρτημα Πειραιώς και είναι σήμερα ιδιοκτησία του ιδρύματος «Αικατερίνη Λασκαρίδη».
Το «φως του Πειραιά», βιωματική εμπειρία του καλλιτέχνη που θεωρεί ότι έμαθε πολλά αντικρίζοντας μικρό παιδί το φως της γενέτειράς του, αποτυπώνεται στο νεοκλασικό κτίριο και τον ορίζοντα και τονίζεται με λιτές παρεμβάσεις φωτοσκίασης στα παράθυρα, στην είσοδο του προαύλιου χώρου, στην κεντρική είσοδο της οικίας και στα στόρια του κτιρίου της εισόδου. Το λευκό στους πυργίσκους του περιβόλου προβάλλει μέσα από το πράσινο ενός ειδυλλιακού ρομαντικού κήπου, που παραπέμπει με τον εντυπωσιακό φοίνικα σε τοπία της ανατολής, ανακατεμένα με το γηγενές τοπίο της δενδροφύτευσης του πεζοδρομίου. Οι ελληνικές σημαίες στον εξώστη της εισόδου και σε πλευρικό σημείο του κτιρίου προσδίδουν την ταυτότητα του ελληνοκεντρισμού στην τέχνη που υπηρέτησε ο καλλιτέχνης, παρά τις διεθνείς τάσεις του μοντερνισμού που διδάχθηκε στο Παρίσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιάννης Τσαρούχης Κατηγορία:Πειραιάς
Αγουστίν Αλμοδόβαρ
Ο Αγουστίν Αλμοδόβαρ Καμπαγέρο (Agustín Almodóvar Caballero, 1955) είναι παραγωγός ταινιών και ο μικρότερος αδελφός του σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ. Γεννήθηκε στην Καλσάντα ντε Καλατράβα και έλαβε πτυχίο στη χημεία από το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης. Ξεκίνησε την καριέρα του στην παραγωγή ταινιών στην ταινία Sé infiel y no mires con quién του Φερνάντο Τρουέμπα. Το 1986, εκείνος και ο Πέδρο ίδρυσαν τη δική τους εταιρεία παραγωγής, την El Deseo. Μέσω της εταιρείας αυτής, έχει παραγάγει από το 1986 όλες τις ταινίες του αδελφού του, καθώς και αρκετές γαλλικές συμπαραγωγές. Είναι μέλος της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών της Ισπανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί παραγωγοί ταινιών
Τιριδάτης Β΄ της Παρθίας
Ο Τιριδάτης Β΄ της Παρθίας συστάθηκε από τους Πάρθους εναντίον του Φραάτη Δ΄ περίπου το 32 π.Χ., αλλά εκδιώχθηκε, όταν ο Φραάτης Δ΄ επέστρεψε με τη βοήθεια των Σκυθών. Ο Τιριδάτης Β΄ κατέφυγε στη Συρία, όπου ο Αύγουστος τού επέτρεψε να μείνει, αλλά αρνήθηκε να τον υποστηρίξει.
Τα επόμενα χρόνια ο Τιριδάτης Β΄ εισέβαλε ξανά στην Παρθία. Μερικά νομίσματα, που χρονολογούνται από τον Μάρτιο και τον Μάιο του 26 π.Χ., με το όνομα ενός βασιλιά «Αρσάκη Φιλορωμαίου», τού ανήκουν· στο πίσω μέρος δείχνουν τον βασιλιά να κάθεται στον θρόνο, με την Τύχη να απλώνει ένα κλαδί φοίνικα προς το μέρος του. Σύντομα εκδιώχθηκε ξανά και έφερε έναν νεαρό γιο του Φραάτη Δ΄ στην Ισπανία στον Αύγουστο. Ο Αύγουστος έδωσε το αγόρι πίσω στον πατέρα του, αλλά αρνήθηκε να παραδώσει «τον δραπέτη σκλάβο Τιριδάτη».
Πηγές
Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Πιερικός (πετοσφαίριση ανδρών)
Ιστορία
Ο Πιερικός από την ίδρυση του μέχρι σήμερα μετράει συνολικά 5 παρουσίες σε εθνικές κατηγορίες εκ των οποίων οι 4 ήταν στην Α2 Εθνική Πετοσφαίρισης Ελλάδας Ανδρών και η 1 στην Pre League πετοσφαίρισης ανδρών.
Εγκαταστάσεις
Ο Πιερικός από το 2007 έως το 2017 χρησιμοποιούσε ως έδρα το Β ΔΑΚ Κατερίνης.
Από το 2018 η ανδρική ομάδα χρησιμοποιεί το κλειστό γήπεδο του Σταθμού Πιερίας Τ9 (χωρητικότητα:800).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πιερικός Σ.Φ.Κ. Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Μάρα Θρασυβουλίδου
Η Μάρα Θρασυβουλίδου είναι Κυπρία ηθοποιός του Λυρικού θεάτρου (μονωδός, υψίφωνος και πρωταγωνίστρια οπερέτας ), του σινεμά, της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης. Γεννημένη στη Λευκωσία και απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας, πραγματοποίησε σπουδές κλασσικής μουσικής, μοντέρνου χορού και πιάνου στο Ωδείο Αθηνών και θεατρικής τέχνης στη Δραματική Σχολή του ίδιου ιδρύματος. Πήρε μέρος σε πολλές παραστάσεις και συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έδωσε ρεσιτάλ και δίδαξε φωνητική. Η Μάρα Θρασυβουλίδου προέρχεται από οικογένεια καλλιτεχνών, όπως και οι γονείς της, καθώς και θείος της ήταν ο ηθοποιός Βασίλης Αυλωνίτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Πρόσωπα από τη Λευκωσία Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Λεύκιος Αντώνιος Σατουρνίνος
Ο Λεύκιος Αντώνιος Σατουρνίνος ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βεσπασιανού και των γιων του. Ενώ ο κυβερνήτης της επαρχίας κάλεσε σε εξέγερση την Άνω Γερμανία, υποκινούμενος από μία προσωπική μνησικακία εναντίον τού Αυτοκράτορα Δομιτιανού, προκάλεσε μία στάση γνωστή ως Εξέγερση τού Σατουρνίνου, στην οποία συμμετείχαν οι λεγεώνες XIV Gemina και XXI Rapax, που στρατοπέδευσαν στο Mογοντιάκον (Mάιντς).
Βιογραφία
Λόγω του γεγονότος ότι ο Σατουρνίνος υποβλήθηκε σε καταδίκη της μνήμης του μετά την ήττα και το τέλος του, είναι δύσκολο να ανακατασκευαστεί η ζωή του πριν από την εξέγερσή του. Ο Ρόναλντ Σάυμ έχει προσφέρει μία πιθανή σειρά αξιωμάτων (cursus honorun) για τον Κρόνο, με βάση επιγραφές με σβησίματα των σχετικών ημερομηνιών. Το παλαιότερο είναι μία ανθυπατεία στη Μακεδονία, που χρονολογείται περί το 76, και στη συνέχεια πιθανώς κυβερνήτης στην Ιουδαία από ίσως το 78 έως το 81. Η διακυβέρνηση της Ιουδαίας συνδυάστηκε με τη διοίκηση της Λεγεώνας X Fretensis. Πρώτα προτάθηκε από τον Μπαρτολομέο Μποργκέζι, αλλά αργότερα έγινε αποδεκτό από τον Σάυμ και άλλους, είχε ένα διάστημα (nundinium) ως αντικαταστάτης ύπατος το 82 ή το 83. Το 87 ήταν κυβερνήτης της Άνω Γερμανίας.
Εξέγερση του Σατουρνίνου
Τον Ιανουάριο του 89, ο Σατουρνίνος έκανε μία εξέγερση. Περίμενε οι Γερμανοί σύμμαχοί του να περάσουν τον Ρήνο για να τον υποστηρίξουν, αλλά αυτούς τους εμπόδισε ένα ξαφνικό λιώσιμο των πάγων της επιφάνειας τού ποταμού και η εξέγερση καταπνίγηκε γρήγορα από τους στρατηγούς τού Δομιτιανού Λεύκιο Άππιο Μάξιμο Νορβανό και τον (μελλοντικό Αυτοκράτορα) Τραϊανό. Στη συνέχεια, ο Noρβανός έκαψε τις επιστολές τού Σατουρνίνου, σε μία προσπάθεια να αποφύγει να εμπλέξει άλλους. Ωστόσο, ο Δομιτιανός εκτέλεσε πολλούς άλλους μαζί με τον Σατουρνίνο, εκθέτοντας τα κεφάλια τους στα ρόστρα της Ρώμης. Η Λεγεώνα XXI στάλθηκε στην Παννονία και ο Δομιτιανός ψήφισε νόμο, που απαγόρευε δύο λεγεώνες να μοιράζονται το ίδιο στρατόπεδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Τιαρέτ
Το Τιαρέτ (تاهرت / تيارت. βερβερικές γλώσσες: Ταχέρτ ή Τιχέρτ, δηλαδή «λέαινα») είναι σημαντική πόλη στην κεντρική Αλγερία, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Τόσο η πόλη όσο και η επαρχία βρίσκονται νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας της χώρας, του Αλγερίου στη δυτική περιοχή των Ωτ Πλαιν, στα όρη Τελ του Άτλαντα και περίπου 150 χλμ. από την ακτή της Μεσογείου. Εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Αμπντελχαφίντ Μπουσύφ Μπου Σεκίφ.
Ετυμολογία
Το όνομα της πόλης σημαίνει «λέαινα» στη βερβερική γλώσσα, και αποτελεί αναφορά στα βερβερικά λιοντάρια που διαβιούσαν σε αυτήν την περιοχή. Τοπωνύμια του Μαγκρέμπ όπως τα Οράν (Ουχράν) που σημαίνει «λιοντάρι», και Σουκ Αχράς που σημαίνει «Αγορά των Λιονταριών» έχουν την ίδια ετυμολογική πηγή.
Πληθυσμός
Η πόλη είχε πληθυσμό 178.915 κατοίκων το 2008 από 148.850 το 1998, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 1,89%.
Πολιτική
Η επαρχία υπέστη σφαγές (η μεγαλύτερη ήταν η σφαγή του Σιντ Ελ-Αντρί το 1997), δολοφονίες και βομβιστικές επιθέσεις κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου της Αλγερίας, αν και λιγότερο από τις περιοχές κοντά στο Αλγέρι. Το Africa Institute ανέφερε σε μονογραφία τον Μάιο του 2004 ότι η «άγονη και ορεινή τοποθεσία έχει διευκολύνει τις τρομοκρατικές δραστηριότητες». Η Βάση Γνώσεων για την Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας (MIPT) αναφέρει ότι το Τιαρέτ «αποτελεί συχνή περιοχή επιθέσεων της ομάδας Αλ Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ.
Ιστορία
Η επαρχία έχει κατοικηθεί από την αρχαιότητα και υπάρχουν πολυάριθμα μεγαλιθικά μνημεία. Χρησίμευσε ως ρωμαϊκός σταθμός και φρούριο, την Τινγκαρτία. Κοντά στο Τιαρέτ είναι τα Τζένταρς, τα οποία είναι αρχαία μαυσωλεία. Τα κτίρια καταδεικνύουν ότι η περιοχή κατοικήθηκε κατά την Ύστερη αρχαιότητα από μια φυλή Βερβέρων, η οποία μπορούσε να κατασκευάζει κτίσματα με πέτρες.
Το Τιαρέτ αναπτύχθηκε ως τόπος υπό την κυριαρχία μικρών φυλετικών βερβερικών βασιλείων. Το πρώτο εξ αυτών ήταν η Ρουσταμιδική δυναστεία μεταξύ 761 και 909 όταν το Τιαρέτ ήταν πρωτεύουσα της περιοχής. Ωστόσο, αυτή η πρωτεύουσα ενδεχομένως να βρισκόταν 10 χλμ. δυτικά της σημερινής τοποθεσίας. Ιδρύθηκε αρχικά από τον Αμπντ αλ-Ραχμάν Ρουσταμίντ, Ιμπάντι θεολόγο από το Ευρύτερο Ιράν. Το Τιαρέτ λέγεται ότι ήταν σχετικά προοδευτικό και δημοκρατικό, αποτελώντας ένα κέντρο για λογίους που επέτρεψε ένα ευρύ φάσμα αιρέσεων και κινήσεων, κυρίως του Μουτάζιλα. Υπήρχαν πολλοί Εβραίοι οι οποίοι ζούσαν στην περιοχή μέχρι τουλάχιστον τον 10ο αιώνα, συμπεριλαμβανομένου του λόγιου και ιατρού Τζούντα ιμπν Κουραΐς ο οποίος έγινε ο ιατρός του Εμίρη του Φεζ.
Το Τιαρέτ καταλαμβάνει ένα στρατηγικό ορεινό πέρασμα στα 1.083 μέτρα και έτσι ήταν το κλειδί για την κυριαρχία στο κεντρικό Μαγκρέμπ. Αργότερα, από τις αρχές του 8ου αιώνα, ήταν το βασικό βόρειο άκρο του κλάδου της Δυτικής Αφρικής του δουλεμπορίου. Ως εκ τούτου, πρόσφερε ένα επικερδή εισόδημα από τους φόρους επί του εμπορίου.
Από το έτος 911 το Τιαρέτ έγινε αντικείμενο διαμάχης από διάφορες φυλές. Καταλήφθηκε αρχικά από τον Μασάλα ιμπν Χάμπους των Μικνάσα το έτος 911, σε συμμαχία με το Χαλιφάτο των Φατιμιδών. Τέλος, το 933, πέρασε στα χέρια των Φατιμιδών. Μετά το 933 το Τιαρέτ έπαψε να είναι πρωτεύουσα ενός χωριστού κράτους. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού εξορίστηκε στην Ουάργκλα και στη συνέχεια διέφυγε στην αφιλόξενη κοιλάδα του Μ'Ζαμπ. Από το 933, το Τιαρέτ προσέλκυσε πολλούς Χαριζίτες μουσουλμάνους αποίκους από το Ιράκ.
Από το 933 διοικούνταν ως τμήμα του Βασιλείου του Τλεμσέν και τον 16ο αιώνα πέρασε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1843 πέρασε στους Γάλλους αφού νίκησαν τον Εμίρη Αμπντελκάντερ Ελ Ντζεζαΐρι.
Η σύγχρονη πόλη του Τιαρέτ είναι χτισμένη γύρω από ένα γαλλικό οχυρό του 1845. Η νέα πόλη προσέλκυσε πολλούς εποίκους από τη Γαλλία και η περιοχή άκμασε. Σιδηροδρομική γραμμή μήκους 200 χλμ. έφτασε το 1889, συνδέοντας την πόλη με το Μοσταγκανέμ.
Fidget spinner
To fidget spinner είναι ένα παιχνίδι που αποτελείται από ένα ρουλεμάν στο κέντρο του παιχνιδιού το οποίο κατασκευάζεται από μέταλλα ή κράμα μετάλλων (αλουμίνιο, χαλκό, ψευδάργυρο), από πλαστικό και από ξύλο. Έχει σχεδιαστεί για να στριφογυρνάει κυκλικά γύρω από τον άξονα του με ελάχιστη προσπάθεια και ενέργεια.
Τιαρέτ
Κλίμα
Στο Τιαρέτ υπάρχει μεσογειακό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa). Το χειμώνα υπάρχουν περισσότερες βροχοπτώσεις από ότι το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 14,7 °C. Περίπου 529 χιλιοστά βροχόπτωσης πέφτουν ετησίως.
Fidget spinner
Τα παιχνίδια fidget spinners έγιναν δημοφιλή το 2017, αν και παρόμοια παιχνίδια είχαν ήδη εφευρεθεί από το 1993. Όταν το παιχνίδι έγινε αρκετά δημοφιλές στα σχολεία στην Αμερική, και κάθε μαθητής είχε από ένα, ορισμένα σχολεία αποφάσισαν να το απαγορεύσουν ενώ άλλα απλώς ζητούσαν από τους μαθητές να το χρησιμοποιούν διακριτικά.
Τιαρέτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Fidget spinner
Κατηγορία:Παιχνίδια
Κατάλογος αστέρων του Λυγκός
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Λυγκός παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Λύγκα κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Λ *
Γέλιος Μάξιμος
Ο Γέλιος Μάξιμος (λατιν.: Gellius Maximus) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής, ο οποίος το 219 μ.Χ. επαναστάτησε εναντίον τού Αυτοκράτορα Ελαγάβαλου. Η εξέγερσή του καταπνίγηκε γρήγορα και ο ίδιος εκτελέστηκε.
Ιστορία
Ο Γέλιος Μάξιμος ήταν γιος τού Λεύκιου Γέλιου Μάξιμου, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως ιατρός στον ιατρό τού Αυτοκράτορα Καρακάλλα. Για τις υπηρεσίες του, ο Λεύκιος Γέλιος έλαβε τον βαθμό του επαρχιακού επιμελητή (procurator), καθιστώντας τον επικεφαλής οικονομικού λειτουργού της επαρχίας του. Ο ίδιος δεν πέτυχε τον βαθμό τού συγκλητικού, αλλά μόνο τον βαθμό της τάξης των ιππέων, αυτόν του επιμελητή.
Το έτος της εξέγερσης τού Γέλιου Μαξίμου, το 219 μ.Χ., εμφανίστηκαν και αρκετοί άλλοι σφετεριστές, χρησιμοποιώντας ποικίλες δικαιολογίες για τη νομιμοποίησή τους. Μεταξύ αυτών ήταν ο Σείος Κάρος, λόγω της αριστοκρατικής κληρονομιάς, ο Aλεξιανός και ο Καστίνος, λόγω της σχέσης τους (ή της σχέσης που ισχυρίζονται) με μία αυτοκρατορική οικογένεια, και ο Βέρος, λόγω της στρατιωτικής του δύναμης. Ο Γέλιος Μάξιμος χρησιμοποίησε επίσης τη στρατιωτική του δύναμη ως δικαιολογία για την αυτοκρατορική νομιμότητα.
Εξεγέρθηκε στην Κοίλη Συρία, το 219 μ.Χ. Η εξέγερσή του καταπνίγηκε γρήγορα, λόγω της αποφασιστικής δράσης τού λεγάτου της Λεγεώνας XVI Flavia Firma, η οποία σταύθμευε στην κοντινή πόλη Σαμόσατα, και του οποίου το όνομα διατηρείται μόνο εν μέρει, με το τέλος του ονόματός του να καταγράφεται ως "-atus". Στη συνέχεια, ο Γέλιος Μάξιμος εκτελέστηκε από τον Ελαγάβαλο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Καμιά συμπάθεια για τον διάβολο
Το Καμιά Συμπάθεια Για Τον Διάβολο είναι ελληνική ταινία του 1997, σε σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή του Δημήτρη Αθανίτη. Ένας ταμίας σε σούπερ μάρκετ, (Κώστας Καζανάς), βρίσκει τον έρωτα στο πρόσωπο μιας γκαρσόνας, (Λένα Κιτσοπούλου), που μόλις αποφυλακίστηκε. Όταν την χάσει, θα ταξιδέψει μέχρι την κόλαση για να την φέρει πίσω. Μια σύγχρονη διασκευή του μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης, τοποθετημένη σε μια δυστοπική Αθήνα του μέλλοντος.
Σποτ
Το Καμιά Συμπάθεια Για Τον Διάβολο έκανε σταρ την Λένα Κιτσοπούλου και δημιούργησε μια μυθολογία μέσα στον χρόνο. Το 2017, στην επέτειο των 20 χρόνων, έκανε πάλι πρεμιέρα σαν Καμιά Συμπάθεια Για Τον Διάβολο final cut 2017, στο επετειακό 30ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού ΚΙνηματογράφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1997 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αθανίτη Κατηγορία:Καλτ ταινίες
Τιριδάτης Γ΄ της Παρθίας
Ο Τιριδάτης Γ΄ της Παρθίας, κυβέρνησε την Παρθική Αυτοκρατορία για λίγο το 35–36. Ήταν εγγονός του Φραάτη Δ΄. Στάλθηκε στη Ρώμη ως όμηρος και εκπαιδεύτηκε εκεί.
Περίπου το 36, όταν οι Πάρθοι ευγενείς επαναστάτησαν εναντίον τού Αρτάβανου Β΄ της Παρθίας, ζήτησαν από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Τιβέριο έναν βασιλιά της γενιάς τού Φραάτη. Ο Τιβέριος έστειλε τον Τιριδάτη στα ανατολικά και διέταξε τον Λεύκιο Βιτέλλιο (τον πατέρα τού Αυτοκράτορα Βιτέλλιου) να αποκαταστήσει εκεί τη ρωμαϊκή εξουσία. Με πολύ επιδέξιες στρατιωτικές και διπλωματικές επιχειρήσεις, ο Βιτέλλιος επέτυχε πλήρως. Ο Αρτάβανος Β΄ εγκαταλείφθηκε από τους οπαδούς του και τράπηκε σε φυγή.
Ωστόσο, ο Τιριδάτης Γ΄, που ανακηρύχθηκε βασιλιάς, δεν μπορούσε να διατηρηθεί, γιατί εμφανιζόταν ως υποτελής των Ρωμαίων. Ο Αρτάβανος Β΄ επέστρεψε σύντομα από την Υρκανία με ισχυρό στρατό από βοηθούς Σκύθες (Νταχάν) και αναγνωρίστηκε ξανά από τους Πάρθους. Ο Τιριδάτης Γ΄ εγκατέλειψε τη Σελεύκεια και κατέφυγε στη Συρία.
Ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος γράφει ότι ο παρθικός αξιωματούχος της αυλής Aβδαγαίσης, ο οποίος άσκησε πολιτικό έλεγχο στον Τιριδάτη Γ΄, γλίτωσε τον Τιριδάτη Γ΄ από τον κίνδυνο εμποδίζοντάς τον να επισκεφτεί τις Παρθικές φυλές. Αυτή η πολιτική εμπόδισε τις δύσπιστες φυλές να ενωθούν ενάντια στον Τιριδάτη Γ΄ στο μεταξύ. Ωστόσο, όταν η κατάσταση έγινε απαράδεκτη, ήταν ο Αβδαγαίσης, που συμβούλεψε τον Τιριδάτη να υποχωρήσει δυτικά στη Μεσοποταμία, όπου ήταν κατάλληλες στρατηγικές αμυντικές τοποθεσίες. Αυτή η κίνηση θεωρήθηκε ως πράξη δειλίας από τις Παρθικές φυλές, η οποία οδήγησε στην εκδίωξη τού Τιριδάτη Γ΄ από τον θρόνο της εξουσίας του.
Πηγές
Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Χορσέντ Αλάμ
Ο Χορσέντ Αλάμ ήταν ο πέμπτος Κυβερνήτης της Τράπεζας του Μπανγκλαντές, της κεντρικής τράπεζας του Μπαγκλαντές. Υπηρέτησε από τις 20 Δεκεμβρίου 1992 έως τις 21 Νοεμβρίου 1996. Ο Χορσέντ Αλάμ έχει υπηρετήσει ως Πρόεδρος του Διοικητικού συμβουλίου του Πανεπιστημίου Ασίας και Ειρηνικού. Σήμερα, είναι μέλος του ιδρύματος του πανεπιστημίου και γεννήθηκε στο Ραμναγκάρ του Ναρσίνγκντι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομολόγοι από το Μπανγκλαντές
Φάντων ο Φλιάσιος
Ο Φάντων ο Φλιάσιος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν πυθαγόρειος φιλόσοφος με καταγωγή από την πόλη Φλειούς την βορειοανατολικής Πελοποννήσου. Ήταν από τους τελευταίους εναπομείνοντες φιλοσόφους της σχολής, πριν την αναγέννηση της με τους νεοπυθαγορείους μερικούς αιώνες μετά κατά την ρωμαϊκή περίοδο. Υπήρξε μαθητής του Φιλολάου και του Ευρύτου, και πιθανώς σε μεγάλη ηλικία σύγχρονος του Αριστόξενου του Ταραντίνου ο οποίος ήταν περιπατητικός φιλόσοφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Μιχαήλ Δερμοκαΐτης
Ο Μιχαήλ Δερμοκαΐτης ήταν ένας υποστράτηγος του Ρωμαϊκού στρατού τον 11ο αι. από την πόλη Δίβρη (κοντά στα Σκόπια). Ήταν μέλος της ευγενούς οικογένειας των Δερμοκαΐτη. Εκτόπισε τον στρατηγό του Βασίλειο, όμως με τη σειρά του εκτοπίστηκε και ο ίδιος από τους στρατιώτες του.
Βιογραφία
Το 1040 εξεγέρθηκε ο Πέτρος Δελεάνος στο Βελιγράδι και προωθήθκε ως τα Σκόπια. Τότε ο στρατηγός του Δυρραχίου Βασίλειος Συναδηνός μάζεψε στρατό για να βαδίσει εναντίον του, όμως ο υφιστάμενός του Μιχαήλ Δερμοκαΐτης τον κατηγόρησε στον Αυτοκράτορα για απείθεια και τον συνέλαβε. Ο Μιχαήλ ανέλαβε την αρχηγία του στρατού, όμως οι στρατιώτες, που ήθελαν να εκλέξουν τον αρχηγό τους, δεν τον υποστήριξαν και επέλεξαν τον Τιχομίρ.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Rapcore
Το rapcore είναι μείγμα (mixture) από ραπ και χάρντκορ πανκ, μερικές φόρες και μέταλ. Παράδειγμα από μπάντες είναι Papa Roach, Linkin Park, KORN, E-Town Concrete, Insolence , Soulfly , Sepultura, RATM. Το συγκρότημα LIking park βρίσκεται στην πιο ήπια πλευρά του rapcore. Αντιθέτως, το συγκρότημα KORN είναι στην πιο χάρντκορ πλευρά του rapcore. Είναι μείγμα χιπ χοπ και πανκ ροκ ή χάρντκορ ροκ. Οι Beastie Boys, συγκρότημα χάρντκορ πανκ, είχε αρχίσει να εργάζεται στο χιπ χοπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1956
Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 1956 ήταν το 4ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Εθνικός για 4η συνεχόμενη φορά.
Σε αυτήν την διοργάνωση του κυπέλλου δεν υπήρξαν ημιτελικοί και τελικός αλλά τελική φάση με τη συμμετοχή τεσσάρων ομάδων που αναμετρήθηκαν μεταξύ τους από μια φορά, με την ομάδα που θα συγκέντρωνε τους περισσότερους βαθμούς να ανακηρύσσεται κυπελλούχος, αν και ο τελευταίος αγώνας μεταξύ Εθνικού και Πάτρας είχε το χαρακτηρισμό του άτυπου τελικού αφού οι δύο ομάδες είχαν κερδίσει τους δύο αγώνες τους κόντρα σε Π. Φάληρο και Άρη επιβεβαιώνοντας τον τίτλο του φαβορί. Ο Άρης αν και ομάδα Β' κατηγορίας για δεύτερη σερί χρονιά κατάφερε να βρεθεί στην τελική φάση (ήταν φιναλίστ το 1955) κατακτώντας μάλιστα την τρίτη θέση νικώντας το Παλαιό Φάληρο (ομάδα Α' κατηγορίας) ενώ έχασε δύσκολα από τον ισχυρό Ν.Ο. Πατρών. Στον τελικό ο φουνταριστός Ανδρέας Γαρύφαλλος του Εθνικού πέτυχε όλα τα τέρματα της ομάδας του, όπως και το 1953 με αντίπαλο τον Ολυμπιακό, (το ένα με το πόδι) δίνοντας στην ομάδα του το τρόπαιο.
Αγώνες τελικής φάσης
21–8–1956
23–8–1956
24–8–1956
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών
Λέων Ραβδούχος
Ο Λέων Ραβδούχος (άκμασε το 917) ήταν ευγενής της Ρωμανίας και διπλωμάτης την εποχή του Κωνσταντίνου Ζ΄.
Βιογραφία
Ο Λέων ήταν προφανώς μέλος της δυναστείας των Μακεδόνων και κουνιάδος του περίφημου διπλωμάτη Λέοντα Χοιροσφάκτη. Το 917 έγινε κυβερνήτης (στρατηγός) του θέματος του Δυρραχίου και εστάλη στον Πέταρ πρίγκιπα τη Ράσκια/Σερβίας (κυβ. 892-917). Εκεί προσπάθησε να τον πείσει να επιτεθεί στον Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας (κυβ. 893-927), με τον οποίο οι Ρωμαίοι ήταν σε πόλεμο. Ο Λέων ήταν επιτυχής στην αποστολή του, αλλά η Σερβική επίθεση απέτυχε και ο Πέταρ αιχμαλωτίστηκε. Από το έργο Περί θεμάτων του Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου (βασ. 913-959) είναι επίσης γνωστό ότι ο Λέων αργότερα προωθήθηκε από τον βαθμό του πρωτοσπαθαρίου σε αυτόν του μαγίστρου και έγινε Λογοθέτης του Δρόμου (υπουργός Εξωτερικών).
Πηγές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Δυρραχίου Κατηγορία:Λογοθέτες του δρόμου Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι Κατηγορία:Μάγιστροι
Καβυλία
Η Καβυλία (Kabylie, βερβερικές γλώσσες: ⵜⴰⵎⵓⵔⵜ ⵏ ⵍⴻⵇⴱⴰⵢⴻⵍ) είναι πολιτιστική, φυσική και ιστορική περιοχή στη βόρεια Αλγερία. Είναι μέρος της οροσειράς του Άτλαντα Τελλ και βρίσκεται στην ακτή της Μεσογείου.
Η Καβυλία καλύπτει αρκετές επαρχίες της Αλγερίας: Τιζί Ουζού και Μπετζάγια, μικρότερο τμήμα της Μπουίρα και τμήματα των επαρχιών Μπουμερντές, Τζιτζέλ, Σετίφ και Μπορτζ Μπου Αρερίτζ. Το Εθνικό Πάρκο Γκουραγιά και το Εθνικό Πάρκο Τζουρτζουρά βρίσκονται επίσης στην Καβυλία.
Ιστορία
μικρογραφία|Τοπογραφικός χάρτης της Καβυλίας.
Αρχαιότητα
Η Καβυλία ήταν μέρος του Βασιλείου της Νουμιδίας (202 π.Χ. – 46 π.Χ.).
Μεσαίωνας
Η δυναστεία των Φατιμιδών του 10ου αιώνα προέρχεται από την Κάτω Καβυλία, όπου ένας Ισμαηλίτης ιεραπόστολος (dā'ī) βρήκε ένα δεκτικό ακροατήριο για το χιλιαστικό του κήρυγμα, και τελικά οδήγησε τη φυλή των Κουτάμα να γίνει δεκτή ως εθελοντικός φοροσυλλέκτης στην Ιφρικίγια. Αφού δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει χρήματα και ελπίδα υποστήριξης, η φυλή/οικογένεια Κουτάμα έφυγε για την Αίγυπτο. Μια οικογένεια Βερβέρων πρόβαλε ως τρομερός ηγέτης στη μοναδική βερβερική μορφή διακυβέρνησης μέσω εκλεγμένων αντιπροσώπων (μέσω οικονομικής συμβολής και επομένως επιρροής), των Ζιρίδων. Πέρα από την άμεση ζιριδική τους επικράτεια τους (άαρχ/συγκέντρωση), ένα άλλο άαρχ και η οικογένεια των Χαμαδιδών και οι ακόλουθοί τους εμφανίστηκαν στην Καβυλία με επιρροή που κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Αλγερίας, ενώ το έδαφος των Ζιρίδων επεκτάθηκε ανατολικά για να καλύψει την περιοχή της σύγχρονης Τυνησίας.
Εγιαλέτι του Αλγερίου
Κατά τη διάρκεια του Εγιαλετίου του Αλγέρι, το μεγαλύτερο μέρος της Καβυλίας ήταν ανεξάρτητο. Η Καβυλία χωρίστηκε σε δύο βασικά βασίλεια, το βασίλειο του Κούκου στο σύγχρονο Τιζί Ουζού, και το βασίλειο του Αΐτ Αμπάς στη σύγχρονη Μπετζάγια.
Γαλλικός αποικισμός και αντίσταση
μικρογραφία|Η πρώτη λειτουργία στην Καβυλία κατά τη [[γαλλική κατάκτηση της Αλγερίας, 1837]] Αν και η περιοχή ήταν το τελευταίο προπύργιο ενάντια στον γαλλικό αποικισμό, η περιοχή σταδιακά κατακτήθηκε από τους Γάλλους μετά το 1830, παρά την έντονη αντίσταση από τον τοπικό πληθυσμό με επικεφαλής ηγέτες όπως ο Φαντμά ν'Σουμέρ, μέχρις ότου η μάχη του Ισεριντέν το 1857 σηματοδότησε μια αποφασιστική γαλλική νίκη, με σποραδικές εκρήξεις βίας να συνεχίζονται μέχρι την εξέγερση του Μοκρανί το 1871. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κατασχέθηκε μεγάλο μέρος της γης από τις πιο μη συνεργάσιμες φυλές και παραδόθηκε σε Γάλλους πιε-νουάρ. Πολλές συλλήψεις και απελάσεις πραγματοποιήθηκαν από τους Γάλλους ως απάντηση στις εξεγέρσεις, κυρίως στη Νέα Καληδονία (εξ ου και η προέλευση των Αλγερινών του Ειρηνικού.) Ο αποικισμός είχε επίσης ως αποτέλεσμα την επιτάχυνση της μετανάστευσης σε άλλες περιοχές της χώρας και εκτός αυτής.
Οι αλγερινοί μετανάστες που εργαζόταν στη Γαλλία οργάνωσαν το πρώτο κόμμα που προωθούσε την ανεξαρτησία τη δεκαετία του 1920. Ο Μεσαλί Χατζ, ο Ιμάς Αμάρ, ο Σι Τζιλανί και ο Μπελκασέμ Ρατζέφ συγκέντρωσαν γρήγορα πληθώρα ακολούθων σε ολόκληρη τη Γαλλία και την Αλγερία τη δεκαετία του 1930 και εκπαίδευσαν ενεργά μαχητές που έγιναν βασικοί παίκτες κατά τη διάρκεια του αγώνα για ανεξαρτησία και στην οικοδόμηση ενός ανεξάρτητου κράτους της Αλγερίας.
Στον Πόλεμο της Αλγερίας
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας (1954–1962), η αναδιοργάνωση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου και του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού δημιούργησε, για πρώτη φορά, μία ενοποιημένη διοικητική επικράτεια στην Καβυλία, τη βιλάγια III, που ήταν το επίκεντρο του αντι-αποικιακού αγώνα. Ως εκ τούτου, μαζί με την περιοχή των Ωρές, ήταν μια από τις πλέον πληγείσες περιοχές λόγω της σημασίας των μακί (με τη βοήθεια του ορεινού εδάφους) και των υψηλών επιπέδων υποστήριξης και συνεργασίας των κατοίκων τους για τον εθνικό σκοπό. Αρκετοί ιστορικοί ηγέτες του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου καταγόταν από αυτήν την περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των Χοσίν Αΐτ Αχμέντ, Αμπάν Ραμντάν και Κριμ Μπελκασέμ. Επίσης στην Καβυλία έλαβε χώρα η Σύσκεψη Σουμάμ το 1956, η πρώτη του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου. Η άλλη πλευρά για την οποία αυτή η περιοχή θεωρούνταν κρίσιμη για το κίνημα της ανεξαρτησίας ήταν πως θεωρούνταν ένας από τους κύριους στόχους των γαλλικών επιχειρήσεων κατά της εξέγερσης.
Μετά την ανεξαρτησία
Από τη στιγμή της ανεξαρτησίας, εντάσεις είχαν ήδη αναπτυχθεί μεταξύ των ηγετών της Καβυλίας και της κεντρικής κυβέρνησης, με το κόμμα του Μετώπου Σοσιαλιστικών Δυνάμεων του Χοσίν Αΐτ Αχμέντ, το οποίο είχε σημαντική ισχύ στις βιλάγιες III και IV (Καβυλία και Αλγέρι), εναντίον του πολιτικού γραφείου του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου σχετικά με το πρόσωπο του Αχμέντ Μπεν Μπελά, ο οποίος με τη σειρά του βασίστηκε στις δυνάμεις της μεθοριακής ομάδας του στρατού εντός του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού που διοικούνταν από τον Χουαρί Μπουμεντιέν. Ήδη από το 1963, το Μέτωπο Σοσιαλιστικών Δυνάμεων αμφισβήτησε την εξουσία του μονοκομματικού συστήματος, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα δύο χρόνια ένοπλης αντιπαράθεσης στην περιοχή, αφήνοντας περισσότερους από τετρακόσιους νεκρούς. Οι περισσότεροι από τους ηγέτες του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου από την Καβυλία και τις ανατολικές επαρχίες είτε εκτελέστηκαν ή εξαναγκάστηκαν σε εξορία. μικρογραφία|Διαδήλωση από κατοίκους της Καβυλίας το 2014 Τον Απρίλιο του 1980, μετά την απαγόρευση ενός συνεδρίου του συγγραφέα Μουλούντ Μαμερί για την παραδοσιακή ποίηση της Καβυλίας, ξέσπασαν ταραχές και απεργίες στο Τιζί Ουζού, με αρκετούς μήνες διαδηλώσεων σε πανεπιστημιουπόλεις στην Καβυλία και στο Αλγέρι να ακολουθούν. Τα συμβάντα αυτά έμειναν γνωστά ως Βερβερική Άνοιξη, απαιτώντας επισημοποίηση και αναγνώριση της γλώσσας Ταμαζίγκτ. Τα γεγονότα είχαν ως αποτέλεσμα την εξώδικη φυλάκιση χιλιάδων διανοούμενων της Καβυλίας, μαζί με άλλες συγκρούσεις στο Τιζί Ουζού και στο Αλγέρι το 1984 και το 1985. Με την εγκαθίδρυση του πολυκομματικού συστήματος το 1989, το κόμμα Αγώνας για τον Πολιτισμό και τη Δημοκρατία δημιουργήθηκε από τον Σαΐντ Σαντί, ταυτόχρονα με την πολιτική υπέρ της ταυτότητας και την πολιτιστική αφύπνιση των Καβύλων η οποία εντάθηκε ως αντίδραση στην ολοένα και πιο σκληρή αραβοκρατία. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, υπήρξε μαζική πολιτική ανυπακοή που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1994 και διήρκεσε ολόκληρο το σχολικό έτος έως τα μέσα του 1995, όπου ο πληθυσμός της Καβυλίας πραγματοποίησε συνολικό μποϊκοτάζ στο σχολείο, γνωστό ως «απεργία του σχολικού σακιδίου». Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1998, ο πληθυσμός της περιοχής εξερράγη ξανά μετά τη δολοφονία του πολιτικού ακτιβιστή Λουνές Ματούμπ, την ίδια στιγμή που τέθηκε σε ισχύ ένας νόμος που απαιτούσε τη χρήση των αραβικών σε όλους τους τομείς της εκπαίδευσης, επιδεινώνοντας περαιτέρω την ένταση.
Μετά τον θάνατο του Μασινισά Γκουερμά, ενός νεαρού μαθητή γυμνασίου, τον Απρίλιο του 2001, υπό αστυνομική κράτηση, έγιναν μεγάλες διαδηλώσεις, γνωστές ως η Μαύρη Άνοιξη, στην οποία 123 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και περίπου δύο χιλιάδες τραυματίστηκαν ως αποτέλεσμα της βίαιης καταστολής από τις αρχές. Τελικά, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να διαπραγματευτεί με την Αρούς, μια συνομοσπονδία προγονικών τοπικών συμβουλίων, για την κατάσταση, παράλληλα με ευρύτερα ζητήματα όπως η κοινωνική δικαιοσύνη και η οικονομία, τα οποία θεωρήθηκαν από την κυβέρνηση ως «περιφερειακά» και επικίνδυνα για την εθνική ενότητα και συνοχή. Ωστόσο, η Ταμαζίγκτ αναγνωρίστηκε το 2002 ως εθνική γλώσσα της Αλγερίας και από τις 7 Φεβρουαρίου 2016, επίσημη γλώσσα του κράτους παράλληλα με τα αραβικά.
Το Κίνημα για την Αυτονομία της Καβυλίας (MAK), που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2001, ζήτησε την αυτοδιοίκηση για την περιοχή από το 2011. Το MAK μετονομάστηκε σε « Mouvement pour l'Autodétermination de la Kabylie » (Κίνημα για την αυτοδιάθεση της Καβυλίας) επιδιώκοντας την ανεξαρτησία από την Αλγερία.
Γεωγραφία
μικρογραφία| Τοπίο κοντά στο [[Αζαζγκά]] Κύρια χαρακτηριστικά:
Τρεις μεγάλες οροσειρές καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής:
Οικολογία
Υπάρχει πληθώρα χλωρίδας και πανίδας που σχετίζεται με αυτήν την περιοχή. Αξιοσημείωτος είναι ο πληθυσμός του απειλούμενου πρωτεύοντος, Μακάκου της Μπαρμπαριάς, ή Macaca sylvanus, του οποίου η προϊστορική κατανομή κάλυπτε πολύ μεγαλύτερο εύρος από τους σημερινούς περιορισμένους πληθυσμούς στην Αλγερία, το Μαρόκο και το Γιβραλτάρ.
Οικονομία
Η παραδοσιακή οικονομία της περιοχής βασίζεται στη δενδροκομία (οπωρώνες, ελιές) και στη βιοτεχνία (ταπητουργία ή κεραμική). Η γεωργία των βουνών και των λόφων σταδιακά προς όφελος της τοπικής βιομηχανίας (κλωστοϋφαντουργία και αγροδιατροφικά).
Σήμερα η Καβυλία είναι ένα μία από τις πιο βιομηχανοποιημένες περιοχές της Αλγερίας. Η Καβυλία παράγει λιγότερο από το 15% του ΑΕΠ της Αλγερίας (εξαιρουμένου του πετρελαίου και του φυσικού αερίου).
Το λιμάνι της Μπετζάγια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στην Αλγερία μετά το Αλγέρι και το 6ο μεγαλύτερο στη Μεσόγειο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αλγερίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές
Ειρήνη Κονιτοπούλου-Λεγάκη
Η Ειρήνη Κονιτοπούλου-Λεγάκη (Κεραμωτή Νάξου, 15 Δεκεμβρίου 1931 - Αθήνα, 28 Μαρτίου 2022) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια του νησιώτικου τραγουδιού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κεραμωτή της Νάξου στις 15 Δεκεμβρίου 1931. Το 1951 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ενώ έγινε ιδιαίτερα γνωστή από τη συνεργασία της Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) με προϊστάμενο τον Σίμωνα Καρά.
Ήταν κόρη του μεγάλου βιολιστή Μιχάλη Κονιτόπουλου και της Μαρίας Φυρογένη. Από τα 11 παιδιά της οικογένειας, επέζησαν τα πέντε : η Ειρήνη, ο Γιώργος, ο Κώστας, η Αγγελική και ο Βαγγέλης.
Το 1955 παντρεύτηκε τον Στέλιο Λεγάκη και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Μαζί με τον αδελφό της Γιώργο Κονιτόπουλο και την κόρη της Ελένη Λεγάκη χάραξαν μια σημαντική πορεία στον χώρο του παραδοσιακού και του κυκλαδίτικου τραγουδιού.
Απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 2022,
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Αλκαλική διατροφή
Ο όρος αλκαλική διατροφή ή αλκαλική δίαιτα περιγράφει ένα σύνολο χαλαρά συνδεόμενων διατροφών που βασίζονται στη λανθασμένη αντίληψη ότι ορισμένα είδη τροφών μπορούν να επηρεάσουν το pH του σώματος. Προέκυψε από την υπόθεση της όξινης τέφρας, η οποία συνδέεται κατά κύριο λόγο με την έρευνα της οστεοπόρωσης. Οι υποστηρικτές της αλκαλικής διατροφής πιστεύουν ότι ορισμένες τροφές μπορούν να επηρεάσουν την οξύτητα (pH) του σώματος και ότι η αλλαγή στο pH μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να θεραπεύσει ή να προλάβει ασθένειες. Αξιόπιστα εργαστήρια έχουν πραγματοποιήσει εκτεταμένες έρευνες πάνω στο θέμα και έχουν αποδείξει ότι η θεωρία αυτή είναι ψευδής, μη υποστηρίζοντας έτσι τον υποτιθέμενο τρόπο λειτουργίας της διατροφής αυτής. Εξαιτίας αυτών των αδιάσειστων στοιχείων, η διατροφή δε συνίσταται από διαιτολόγους και άλλους επαγγελματίες του τομέα υγείας, αν και ορισμένοι έχουν παρατηρήσει ότι η βρώση μη επεξεργασμένων τροφών, όπως συνίσταται κατά την αλκαλική διατροφή, μπορεί να έχει παρεμπίπτοντα οφέλη στην υγεία, άσχετα με το σωματικό pH.
Ενώ οι δίαιτες στις οποίες αποφεύγεται η κατανάλωση κρέατος, πουλερικών, τυριού και σιτηρών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν τα ούρα περισσότερο βασικά (να έχουν υψηλότερο pH), η δυσκολία αποτελεσματικής πρόβλεψης της επίδρασής τους έχει οδηγήσει στο να είναι η χορήγηση φαρμάκων, αντί της διατροφικής αλλαγής, η προτιμώμενη μέθοδος αλλαγής του pH των ούρων. Η υπόθεση της "όξινης τέφρας" λαμβανόταν παλαιότερα υπόψη ως παράγων κινδύνου για την εκδήλωση οστεοπόρωσης, αλλά ο κύριος όγκος των επιστημονικών στοιχείων δεν υποστηρίζει επί του παρόντος αυτήν την υπόθεση.
Πευκόφυτο Καρδίτσας
Το Πευκόφυτο ή η Νεβροβουνίσια είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας. Το Πευκόφυτο οροθετείται ανατολικά με την κοινότητα Κρυοπηγής νότια με την κοινότητα Ανθοχωρίου, δυτικά με τις κοινότητες Οξυάς και Δρακότρυπας και βόρια με την κοινότητα Πορτής.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Πευκόφυτο βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Καζάρμα των Βορείων Αγράφων, σε υψόμετρο 730 μέτρα σε περιοχή με πολλά νερά (4 χείμαρροι και οι 4 πηγές) και δάση (πεύκα, έλατα, βελανιδιές, καστανιές). Απέχει περίπου 36 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα και 11 χλμ. ΝΔ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου).
Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλία ς, με την παλιά του ονομασία Νεβροβούνιστα, το 1833 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Γόμφων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Νεβρούνιστα. Το 1957 με το ΦΕΚ 119Α - 03/07/1957 μετονομάστηκε σε Πευκόφυτον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πάδη, τα Νησιά και την Χαραυγή αποτελούν την κοινότητα Πευκοφύτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 120 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Η πρώτη συμμετοχή ελληνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης σε διεθνή διοργάνωση είναι του Πανελληνίου Γ.Σ. το 1958 στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών (η σημερινή Ευρωλίγκα). Η πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας επετεύχθη από την Α.Ε.Κ., την περίοδο 1963-64, επί της Γαλατασαράι (73-66) καθώς και η πρώτη επιτυχημένη πορεία κατά την περίοδο 1965-66, φτάνοντας στο Final-4 του θεσμού. Το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο που κέρδισε ελληνική ομάδα σε οποιοδήποτε άθλημα, είναι το Κύπελλο Κυπελλούχων (μετέπειτα Κύπελλο Σαπόρτα). Στις 4 Απριλίου 1968 η ΑΕΚ επικράτησε με 89-82 της Σλάβια Πράγας, στο κατάμεστο από περίπου 80.000 θεατές Παναθηναϊκό Στάδιο, προσέλευση που μέχρι σήμερα αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ για αγώνα καλαθοσφαίρισης εκτός NBA (το ρεκόρ καταρρίφθηκε το 2010 στο NBA All Star Game εκείνης της χρονιάς, που συγκέντρωσε 108.713 θεατές ).
Από το 1968 και ένθεν 8 ομάδες (7 ανδρών και 1 γυναικών) έχουν φτάσει σε 32 ευρωπαϊκούς τελικούς, κατακτώντας τους 19. Επίσης, το γυναικείο τμήμα του Αθηναϊκού ως Κυπελλούχος Ευρώπης διεκδίκησε και έχασε το Σούπερ Καπ Ευρώπης του 2010, από την Πρωταθλήτρια Ευρώπης, Σπαρτάκ Περιφέρειας Μόσχας. Ακόμα, 3 ομάδες διεκδίκησαν και κατέκτησαν τον Διηπειρωτικό τίτλο και μία φορά ο Ολυμπιακός διεκδίκησε το McDonald's Championship όπου έχασε από τους Σικάγο Μπουλς, του Μάικλ Τζόρνταν. Στο σύνολο 38 παρουσιών σε τελικούς διεθνών διοργανώσεων, οι 22 εξ αυτών στέφθηκαν με επιτυχία. Τους περισσότερους ευρωπαϊκούς τίτλους έχει η ομάδα του Παναθηναϊκού με 6 τρόπαια, ενώ τις περισσότερες συμμετοχές σε τελικούς ο Ολυμπιακός (9).
Ανδρών
1η Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών / Ευρωλίγκα (1957/58-σήμερα)
2η EuroCup 7days (2002/03-σήμερα)
2η Basketball Champions League (2016/17-σήμερα)
Αλεξάνδρα Ταβουλάρη
Η Αλεξάνδρα Ταβουλάρη (Αθήνα, 28 Ιανουαρίου 1987) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1987 και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην Ηλιούπολη Αττικής. Το 2007 έλαβε μέρος στον Διαγωνισμό Ομορφιάς του ANT1 φτάνοντας μέχρι τη τελική φάση χωρίς ωστόσο να λάβει κάποιον τίτλο. Το 2008 ξεκίνησε τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου αποφοίτησε το 2012. Μετά το πέρας των σπουδών της ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός, αρχικά στο θέατρο.
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Ανδρών
*2η Κύπελλο Κυπελλούχων / Σαπόρτα (1966/67-2001/02)
Αλεξάνδρα Ταβουλάρη
Θεατρικές δουλειές
Τη θεατρική σεζόν 2013-2014 έλαβε μέρος σε δύο θεατρικές δουλειές. Αρχικά συμμετείχε στην παράσταση «Ένα καπέλο γεμάτο βροχή» ενώ μετά την ολοκλήρωση του έλαβε μέρος στο έργο «Πρόβα Νυφικού» σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη στο Εθνικό Θέατρο. Ακολούθησε η θεατρική συμμετοχή στο «Τρίτο κύμα» στο θέατρο Χώρα. Μία ακόμη δημοφιλής συμμετοχή στο θέατρο έγινε τη σεζόν 2018-2019 όταν άνηκε στο καστ της παράστασης «Χτυποκάρδια στα θρανία» σε σκηνοθεσία Λάκη Λαζόπουλου.
Τηλεοπτικές συμμετοχές
Το 2015, ύστερα από casting, πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ρομαντική comedy «Κάνε το Βήμα» της Μυρτώς Κοντοβά. Εκεί πρωταγωνίστησε μαζί με τον Σταύρο Σβήγκο και τον Χρήστο Κοντογεώργη ενώ η τηλεταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Τη σεζόν 2016-2017 έκανε κάποιες έκτακτες εμφανίσεις στον τρίτο κύκλο της κωμικής σειράς «Οι Συμμαθητές» σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου. Η συνεργασία με τον σκηνοθέτη συνεχίστηκε και την επόμενη σεζόν όταν της προτάθηκε ένας από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά «Κάτι χωρισμένα παλικάρια».
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Ανδρών
*3η 'Κύπελλο Κόρατς (1972/73-2001/02)''
Αλεξάνδρα Ταβουλάρη
Τηλεοπτικές συμμετοχές
Το 2018 ανήκε στο πρωταγωνιστικό καστ της καθημερινής δραματικής σειράς του ANT1, «Γυναίκα Χωρίς Όνομα» στο ρόλο της Έλλης Μακρή. Στη σειρά συμπρωταγωνιστούσε με τους Μαριάννα Τουμασάτου, Ντόρα Μακρυγιάννη και Κώστα Καζανά ενώ η σειρά είχε ανανεωθεί για δεύτερη σεζόν. Φέτος συμπρωταγωνιστεί στην σειρά Ήλιος του ΑΝΤ1 στο ρόλο της Διώνης Μακρίδη
Προσωπική ζωή
Στις 24 Απριλίου 2020 παντρεύτηκε τον Στράτο Διακάκη, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, τη Μάιρα (γενν. 7 Μαΐου 2020).
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Ανδρών
*3η EuroChallenge (2003/04-2014/15)
Αλεξάνδρα Ταβουλάρη
Προσωπική ζωή
Έχει μια αδελφή, τη σεφ Νικολέττα Ταβουλάρη, η οποία έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στο MasterChef Greece.
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Γυναικών
1η Ευρωλίγκα (1958/59-σήμερα)
Αλεξάνδρα Ταβουλάρη
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Γυναικών
2η EuroCup (2002/03-σήμερα)
*2η Κύπελλο Λιλιάνα Ρονκέτι (1971/72-2001/02)
Διηπειρωτικό Κύπελλο
Η FIBA έχει διοργανώσει 27 επίσημα τουρνουά ή τελικούς για τον Διηπειρωτικό τίτλο (1966 - 2019), 12 υπό την μορφή πρωταθλήματος χωρίς τελικό αλλά σύμφωνα με την τελική βαθμολογική κατάταξη, 9 διοργανώσεις Final-4, 3 φορές σε διπλούς τελικούς, 2 φορές σε έναν αγώνα και 1 φορά στις 2 νίκες.