cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Ο.Κ. Κέρκυρα
Ιστορία
Την περίοδο 2020-21 η διοίκηση της ομάδας δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Football League έτσι ώστε να συμμετάσχει σε εκείνο της Γ΄ Εθνικής ενώ αναμένεται να πάρει την επωνυμία Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση (Π.Α.Ε) Κέρκυρα. Τις τελευταίες αγωνιστικές συμμετείχε ως Α.Ο. ΚΑΣΣΙΟΠΗΣ και τελικώς υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα, στο οποίο δεν δήλωσε συμμετοχή και εν τέλει διαλύθηκε.
Έμβλημα
Η «Απήδαλος Ναυς» αποτελούσε το έμβλημα του συλλόγου.
Χρώματα
Χρώματα της ομάδας ήταν ο κόκκινο και το μπλε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κέρκυρας
Μπεγκοβό Πόλε
Το Μπεγκοβό Πόλε (Бегово Поле) (που σημαίνει το πεδίο του Μπέη) είναι ένα καρστικό πεδίο στο όρος Γιακούπιτσα, στη βόρεια πλευρά της κορυφής της Σολούνσκα Γκλάβα, που βρίσκεται στην κεντρική Βόρεια Μακεδονία.
Το πεδίο έχει μήκος 1,5 χλμ. και πλάτος 500 έως 1000 μ. και είναι ελαφρώς κεκλιμένο προς τα δυτικά. Υπάρχει ένα μικρό ρεύμα που ρέει μέσα από αυτό σχηματίζοντας λίγες καρστικές λίμνες και στη συνέχεια χάνεται. Το νερό που χάνεται στο Μπεγκοβό Πόλε εμφανίζεται στις πηγές του ποταμού Μπαμπούνα στην άλλη πλευρά της Σολούνσκα Γκλάβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Μακεδονίας
Δημοτικό Στάδιο Βέροιας
Το Δημοτικό Στάδιο Βέροιας, παλαιότερα Εθνικό Στάδιο Βέροιας, είναι γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στη Βέροια, που κυρίως χρησιμοποιείται για αγώνες ποδοσφαίρου, και είναι η έδρα του Π.Σ. Βέροιας. Βρίσκεται στην ιδιοκτησία του Δήμου Βέροιας.
Iστορία
Το γήπεδο χτίστηκε και εγκαινιάστηκε το 1925, από μέλη του μουσικού και γυμναστικού συλλόγου «Μέγας Αλέξανδρος». Βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Βέροιας, στο δρόμο προς Νάουσα και Έδεσσα. Στην περιοχή μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχαν τα Οθωμανικά νεκροταφεία. Μεταπολεμικά, ο συνοικισμός γύρω από το Εθνικό Στάδιο είχε έντονο το λαϊκό και εργατικό στοιχείο.
Από το 1925 μέχρι σήμερα υπήρξαν πολλές μεταβολές και βελτιώσεις στη δομή του γηπέδου (η τελευταία έγινε το 2007), με προσθήκες σκέπαστρου στη δυτική κερκίδα, ηλεκτρονικού πίνακα, καινούριων καθισμάτων, προβολέων, νέου νότιου πέταλου κτλ. Με τις διάφορες ανακαινίσεις στην πορεία των χρόνων, σταδιακά μειώθηκε ο χώρος για τις λωρίδες του στίβου που υπήρχαν στο γήπεδο. Πριν από την ανακαίνιση του 2005, το γήπεδο διέθεται διαδρόμους στίβου, οι οποίοι αφαιρέθηκαν έκτοτε.
Η χωρητικότητα του γηπέδου σήμερα είναι 6.350 άτομα. Οι περισσότεροι θεατές που παρακολούθησαν ποδοσφαιρικό αγώνα στην ιστορία του Δημοτικού Σταδίου Βέροιας είναι 10.304 με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό το 1971.
Ανακαινίσεις
Το 1997 η ΠΑΕ Βέροια σε συνεργασία με τον Δήμο Βέροιας εγκατέστησαν σκέπαστρο στη δυτική κερκίδα, ενώ το 1998, τοποθετήθηκε ηλεκτρονικός πίνακας. Το 2005 τοποθετήθηκαν προβολείς και η χωρητικότητα του γηπέδου μειώθηκε στις 5.300 θέσεις λόγω της εγκατάστασης καθισμάτων. Όμως, το 2007 η διοίκηση της ομάδας και ο Δήμος Βέροιας αποφάσισαν την κατασκευή της βόρειας και της νότιας κερκίδας, κάτι που αύξησε την χωρητικότητα σε 7.000 θέσεις. Κατά την επιστροφή της ομάδας στην Superleague το 2012, η ομάδα προχώρησε σε ορισμένες βελτιώσεις, ούτως ώστε το γήπεδο να ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις για αγώνες πρωταθλήματος. Το 2013, η ΠΑΕ Βέροια ανακοίνωσε νέα ανακαίνιση στο στάδιο. Από την έναρξη της περιόδου για λόγους ασφαλείας οι κερκίδες αναβαθμίστηκαν με κάγκελα ασφαλείας. Επίσης, λόγω του κατεστραμμένου ποτιστικού συστήματος και του σχεδόν κατεστραμμένου χλοοτάπητα, στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 η ομάδα ανακοίνωσε την αντικατάσταση του ποτιστικού συστήματος και την εγκατάσταση νέου χλοοτάπητα. Η αντικατάσταση αναμενόταν να είχε ολοκληρωθεί στις 20 Οκτωβρίου 2013, όταν η ομάδα θα αντιμετώπιζε τον Άρη στην έδρα της. Επίσης, υπάρχουν σχέδια για ακόμη μια επέκταση στο κοντινό μέλλον ενώ σύντομα θα είναι διαθέσιμο και το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Στις 18 Οκτωβρίου 2013, η Βασίλισσα του Βορρά ανακοίνωσε πως οι εργασίες ανακαίνισης είχαν ολοκληρωθεί και το στάδιο ήταν έτοιμο να φιλοξενήσει ξανά αναμετρήσεις της ομάδας για το πρωτάθλημα. Πέρα από την αντικατάσταση του χλοοτάπητα το στάδιο βάφτηκε στα χρώματα της ομάδας (μπλε και βυσσινί) ενώ εγκαταστάθηκαν και νέες εστίες. Επίσης, τα αποδυτήρια και η είσοδος του σταδίου βελτιώθηκαν, και έτσι αυτό μπορεί να φιλοξενεί πλέον διεθνείς αγώνες.
Εκδηλώσεις
Το καλοκαίρι του 2015, η Βέροια και το στάδιο της φιλοξένησαν μαζί με την Κατερίνη και τη Λάρισα, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου για ηλικίες κάτω των 19. Επίσης κάθε χρόνο, κατά την θερινή περίοδο, πραγματοποιείται πληθώρα μουσικών συναυλιών. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2014, το Δημοτικό Στάδιο Βέροιας φιλοξένησε τη πρώτη του διεθνή αναμέτρηση μεταξύ της Ελλάδας και της Αλβανίας για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Γυναικών 2015. Το Νοέμβριο του 2014, διεξήχθη στο γήπεδο διεθνές φιλικό τουρνουά.
843 Νικολάια
Η Νικολάια (Nicolaia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,605. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Δανο-αμερικανό αστρονόμο Χόλγκερ Τίλε, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά της από το δεύτερο όνομα του Δανού αστρονόμου και μαθηματικού Θόρβαλντ Νικολάι Τίλε, που ήταν ο πατέρας του Χόλγκερ Τίλε.
Μετά την ανακάλυψή της η Νικολάια χάθηκε, καθώς η τροχιά της δεν είχε προσδιορισθεί με κάποια ακρίβεια, και ταυτοποιήθηκε και πάλι 65 χρόνια αργότερα, το 1981, από το Ινστιτούτο Αστρονομικών Υπολογισμών της Χαϊδελβέργης ως το αντικείμενο 1978 RS5.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νικολαια
Ζαγκλιβέρι
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό υπήρχε και στα βυζαντινά χρόνια και πρώτα αναφορά στις πηγές γίνεται το 1445 σε οθωμανική απογραφή. Σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας ήταν μικτό χωριό και ανήκε διοικητικά στο ναχιγιέ του Παζαργκιάχ .Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Στεριανός Αθανασίου. Η κωμόπολη αποτέλεσε τόπο εγκατάστασης για 60 οικογένειες Ελλήνων Θρακιωτών προσφύγων από τη Μανδρίτσα της Βόρειας Θράκης (Ανατολικής Ρωμυλίας) το 1914. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 εγκαταστάθηκαν στο Ζαγκλιβέρι Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες από το Παπαζλί της Μαγνησίας της Μικράς Ασίας. Κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, το χωριό ήταν στην κυριολεξία χαμένο μέσα σε δέντρα, σε βαθμό που το χωριό να μην φαίνεται. Η σημερινή εικόνα του χωριού είναι τελείως διαφορετική με μόνο ένα μεγάλο γέρικο πλάτανο στην πλατεία του χωριού να θυμίζει εκείνες τις εποχές.
Ντεμπάρσα
Η Ντεμπάρσα (Дебарца) είναι μια ιστορική περιοχή στη δυτική Βόρεια Μακεδονία, βόρεια της Οχρίδας και νοτιοδυτικά του Κίτσεβο. Η επικράτεια της είναι τώρα διαιρεμένη ανάμεσα στον Δήμο Ντεμπάρτσα και στον Δήμο Κίτσεβο.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Δήμος Ντεμπάρτσα Κατηγορία:Δήμος Κίτσεβο
Λιμνοχώρι Φλώρινας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λιμνοχώρι (αποσαφήνιση)
Το Λιμνοχώρι είναι ορεινό χωριό της Φλώρινας σε υψόμετρο 610 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λιμνοχώρι βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του οροπεδίου Πτολεμαΐδας - Αμυνταίου, στις ανατολικές όχθες της μικρής λίμνης Ζάζαρης και βορειοδυτικά της λίμνης Χειμαδίτιδας. Είναι κτισμένο πάνω σε μία χαμηλή ράχη που χωρίζει τις δύο λίμνες, ανάμεσα σε καταπράσινο περιβάλλον και κοντά στην επαρχιακή οδό Αμυνταίου - Καστοριάς. Απέχει 15 χλμ. ΝΔ. από το Αμύνταιο και 42 χλμ. ΝΑ. από την Φλώρινα. μικρογραφία|240x240εσ|Μνημείο Εποικισμού (Βρύση) Την περίοδο της Τουρκοκρατίας κατοικείτο από Οθωμανούς, υπήρχε μάλιστα τζαμί στο κέντρο του χωριού μέχρι τη δεκαετία του '50. Μετά την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμού (1922) εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τον Πόντο. Στο κέντρο του οικισμού δίπλα στη λίμνη, υπάρχει το Μνημείο του Εποικισμού που οι κάτοικοι το λένε Βρύση, το οποίο κατασκευάστηκε το 1925, όταν έφτασαν οι πρώτοι πρόσφυγες από τον Πόντο.
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στο Λιμνοχώρι δραστηριοποιείται ο Εκπολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Λιμνοχωρίου, ο οποίος διοργανώνει πολλές εκδηλώσεις με γνωστότερη αυτή της Πρωτομαγιάς στις όχθες της λίμνης.
Αξιοθέατα
Η γύρω από το χωριό περιοχή, η οποία εκτείνεται κυρίως γύρω από τις λίμνες Ζάζαρη και Χειμαδίτιδα, είναι χαρακτηρισμένη ως Natura 2000. Θεωρείται σημαντικός βιότοπος για τα πουλιά και γαλήνιο τοπίο με ορεινό δασικό τοπίο από τη δυτική πλευρά, έλη, καλαμιώνες και γόνιμη πεδιάδα από τα ανατολικά.
Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1918 και με το όνομα Άγιοι Θεόδωροι στο ΦΕΚ 259Α-29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητας Ζελενιτσίου. Μετονομάστηκε σε Λιμνοχώρι το 1926. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λιμνοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αετού του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 257 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Αμυνταίου
Μάκρη Φθιώτιδας
Η Μάκρη είναι χωριό του Δήμου Μακρακώμης της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 307 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Μάκρη βρίσκεται 28 χιλιόμετρα δυτικά της Λαμίας και 2 χλμ ανατολικά της Μακρακώμης, επί της Εθνικής Οδού Λαμίας-Καρπενησίου-Αγρινίου. Παλαιότερα το χωριό ήταν γνωστό ως Μάκρυσι, ενώ έλαβε τη σημερινή του ονομασία το 1927. Αποτέλεσε μέρος του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, ενώ μερικά χρόνια αργότερα (τον Φεβρουάριο του 1836) το χωριό λεηλατήθηκε από περίπου 150 λησταντάρτες που εισέβαλαν στην περιοχή από την τότε ελληνοτουρκική μεθόριο.
Αλέξανδρος Βουρνάζος
Ο Αλέξανδρος Βουρνάζος (Αθήνα, 1877 – 3 Μαρτίου 1954) ήταν Έλληνας ακαδημαϊκός και τακτικός καθηγητής της χημείας στο ΕΜΠ.
Μάκρη Φθιώτιδας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Σε κοντινή απόσταση συναντάται το πλατανόδασος του Σπερχειού ποταμού. Στη Μάκρη δραστηριοποιείται ο μοναδικός Φιλοζωικός Σταθμός στη Φθιώτιδα, με κύρια δράση τη διάσωση και περίθαλψη τραυματισμένων ζώων και πτηνών, λειτουργώντας υπό την αιγίδα της Μη Κυβερνητικής-Μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης ΣΟΛΩΝ, ιδρυθείσα επίσης στο ίδιο χωριό.
Στη Μάκρη καλλιεργείται ευρέως, από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, το κελυφωτό φιστίκι (pistachio).
Αλέξανδρος Βουρνάζος
Το 1932 ανέλαβε πρόεδρος της Ακαδημίας. Μεταξύ άλλων ήταν μέλος του Ανώτατου Υγειονομικού Συμβουλίου του ελληνικού κράτους.
Πορτραίτο του Αλέξανδρου Βουρνάζου κοσμεί την Αίθουσα Συνεδρίων της ΑΣΚΤ και είναι έργο του ζωγράφου Απόστολου Λευκάδιου, το οποίο του ανατέθηκε κατόπιν διαγωνισμού.
Πέθανε από ανακοπή καρδιάς τον Μάρτιο του 1954.
Λαμάχη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λαμάχη είναι γνωστή μία ηρωίδα της Λήμνου, η οποία γέννησε τον Λευκοφάνη από τον Αργοναύτη Εύφημο, γιο του θεού Ποσειδώνα και της Μηκιονίκης. Αυτό έγινε όταν ο Εύφημος πέρασε μαζί με τους άλλους Αργοναύτες από τη Λήμνο στη διάρκεια της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Νόμιμη σύζυγος του Ευφήμου ήταν (κατά μία εκδοχή) η Λαονόμη, κόρη του Αμφιτρύωνα και της Αλκμήνης, δηλαδή ετεροθαλής αδελφή του Ηρακλή.
Λάβα (Τσέλιε)
Η Λάβα (σλοβενικά: Lava, Mestna četrt Lava) είναι τοπική κοινότητα του δήμου Τσέλιε της Σλοβενίας. Βρίσκεται στη αριστερή όχθη του ποταμού Κοπρίβνιτσα.
Η Λάβα έγινε τοπική κοινότητα σε δημοψήφισμα στις 5 Φεβρουαρίου 1978, με το οποίο η προγενέστερη μεγαλύτερη τοπική κοινότητα Οστρόζνο χωρίστηκε σε δύο μέρη.
Αρχικά αποτελούσε συγκρότημα κατοικιών, το οποίο άρχισε να αναπτύσσεται στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Λαβα
Μελάντιοι Δονούσας
Οι Μελάντιοι ή Χτένια είναι τρεις μικρές ακατοίκητες βραχονησίδες του νησιωτικού συμπλέγματος των Κυκλάδων, που βρίσκονται βορειοανατολικά της Δονούσας.
Διοικητικά, ανήκουν στη Δημοτική Ενότητα Δονούσης, η οποία υπάγεται στον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπάγονταν στην Κοινότητα Δονούσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Δονούσας Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Τμήμα Γεωπονίας Α.Π.Θ.
Προσωπικό
Τον Ιούλιο του 2012 το προσωπικό περιελάμβανε 94 μέλη Δ.Ε.Π., 10 Ε.Τ.Ε.Π., 24 Ε.Ε.Δι.Π ΙΙ, 14 Μόνιμους Διοικητικούς Υπαλλήλους, 17 Υπαλλήλους Αορίστου Χρόνου, 3 Φυτοκόμους και 2 Ζωοκόμους.
Πρόεδρος του Τμήματος είναι ο καθηγητής Χρήστος Δόρδας.
Σπουδές
Το Τμήμα Γεωπονίας περιλαμβάνει εφτά τομείς. Οι 7 τομείς με τα γνωστικά τους αντικείμενα είναι οι εξής:
Φυτά Μεγάλης Καλλιέργειας και Οικολογία (ΦΜΚ)
Προσφέρει εκπαίδευση στην παραγωγή φυτών μεγάλης καλλιέργειας και ειδικότερα σε περιοχές όπως είναι η οικολογία, οικοφυσιολογία, φυσιολογία φυτών, γεωργική χημεία, βιοχημεία, ζιζανιολογία, ολοκληρωμένη διαχείριση των φυτών μεγάλης καλλιέργειας, γενετική βελτίωση φυτών και κυτογενετική, εφαρμογή βιοτεχνολογίας στη βελτίωση των φυτών, βιομετρία, προστασία περιβάλλοντος κα υγρότοποι.
Οπωροκηπευτικών και Αμπέλου (ΟΠ)
Παρέχει θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση στην παραγωγή καρπών, λαχανικών και ανθέων, και στο σχεδιασμό και εγκατάσταση πάρκων και κήπων. Δίδει τη δυνατότητα για εξειδίκευση σε αντικείμενα όπως η αμπελουργία, μελισσοκομία και σηροτροφία, δενδροκομία, λαχανοκομία, ανθοκομία και αρχιτεκτονική τοπίου.
Φυτοπροστασία (ΦΥ)
Προσφέρει εκπαίδευση στην οικολογία και διαχείριση εχθρών και ασθενειών των φυτών με έμφαση στις ολοκληρωμένες μεθόδους φυτοπροστασίας (ΙΡΜ) και την ορθή χρήση φυτοπροστατευτικών ουσιών. Παρέχει τη δυνατότητα εξειδίκευσης στα αντικείμενα της εντομολογίας, φυτοπαθολογίας, ιολογίας, χημείας και οικολογίας φυτοπροστατευτικών ουσιών καθώς και σε μεθόδους ολοκληρωμένης διαχείρισης της φυτικής παραγωγής.
Αγροτική Οικονομία (ΑΟ)
Προσφέρει εκπαίδευση στην οικονομική της αγροτικής παραγωγής, την ανάπτυξη, τον προγραμματισμό τύπων γεωργικών εκμεταλλεύσεων και περιοχών, το μάρκετινγκ, την πολιτική, τους συνεταιρισμούς, την κοινωνιολογία, τις γεωργικές εφαρμογές, τη γεωργική εκπαίδευση, τη διαχείριση περιβάλλοντος, τις ποσοτικές μεθόδους και την εφαρμοσμένη πληροφορική.
Έγγειες Βελτιώσεις, Εδαφολογία και Γεωργική Μηχανική (ΕΒ)
Προσφέρει εκπαίδευση στη γενική και εφαρμοσμένη υδραυλική, εδαφολογία, γεωργική μηχανολογία, τηλεπισκόπηση και γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών, γεωργικές κατασκευές, εναλλακτικούς ενεργειακούς πόρους στη γεωργία. Παρέχει εξειδίκευση σε αρδεύσεις-στραγγίσεις, υδρολογία και ρύπανση υδάτων, υπολογιστική υδραυλική, φυσικά συστήματα επεξεργασίας λυμάτων, μελέτες γεωτεχνικές και περιβαλλοντικών επιπτώσεων, χημεία-φυσική-γονιμότητα εδάφους, εφαρμοσμένη εδαφολογία, ρύπανση και υποβάθμιση εδαφών, εκμηχάνιση καλλιεργειών, θερμοκήπια, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, διαχείριση υδατικών και εδαφικών πόρων.
Εγκαταστάσεις
Τα κτίρια και οι εγκαταστάσεις του Τμήματος Γεωπονίας βρίσκονται στην Πανεπιστημιούπολη και στο Αγρόκτημα του Α.Π.Θ. Στο κτίριο της Πανεπιστημιούπολης, όπου στεγαζόταν και η πρώην Γεωπονοδασολογική Σχολή, πέρα από τα αμφιθέατρα και τις αίθουσες διδασκαλίας στεγάζονται πολλές εργαστηριακές αίθουσες καθώς η δανειστική βιβλιοθήκη του Τμήματος. Το Αγρόκτημα του Α.Π.Θ. βρίσκεται στην ανατολική έξοδο της πόλης και περιλαμβάνει περί τα 2.200 στρέμματα, όπου πραγματοποιείται το μεγαλύτερο μέρος πρακτικής άσκησης των φοιτητών γεωπονίας. Τα τελευταία χρόνια χτίζονται νέες κτιριακές εγκαταστάσεις στο χώρο του Αγροκτήματος του Α.Π.Θ. με σκοπό την μετεγκατάσταση του Τμήματος σε αυτές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Γεωπονία
Ντεμίρ Χισάρ (περιοχή)
Η Ντεμίρ Χισάρ (Демир Хисар), είναι μια περιοχή που απλώνεται από το νοτιοδυτικό μέρος της Βόρεια Μακεδονία έως το βορειοδυτικό μέρος της πεδιάδας της Πελαγονίας, γύρω από τον Μαύρο Ποταμό.
Τα μεγαλύτερα τμήματα της γύρω περιοχής του Ντεμίρ Χισάρ είναι μικρότεροι λόφοι και βουνά, ενώ ένα μικρό μέρος που απλώνεται γύρω από τον αναφερθέντα ποταμό είναι χαμηλά εδάφη. Υπογραφή της περιοχής αυτής είναι τα βουνά Βίγκλα, Ιλίνσκα και Πλακένσκα, στην οποία βρίσκεται η υψηλότερη κορυφή που φθάνει τα 2000 μ., που χωρίζει την περιοχή της Ντεμίρ Χισάρ από τις λίμνες της Πρέσπας και της Οχρίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Μακεδονίας
Γεώργιος Ζηνόπουλος
Ο Γεώργιος Ζηνόπουλος (1836 - 1886) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ευρυτανία το 1836. Αρχικά διορίστηκε υπάλληλος στην Αστυνομία. Με την ίδρυση της κυβερνήσεως του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου προσελήφθη ως ιδιαίτερος γραμματέας αυτού. Μετά την ένωση των Επτανησίων με την Ελλάδα απεστάλη μαζί με τον Θρασύβουλο Ζαΐμη, ως Γενικός Γραμματέας αυτού, προς εγκατάσταση των νέων αρχών.
Ως ανώτερος υπάλληλος άρχισε μαζί με τον Θεόδωρο Δεληγιάννη την έκδοση της Ελληνικής Νομοθεσίας.
Διορίστηκε Νομάρχης Κυκλάδων, και πήγε το 1878 με αποστολή στην Πρέβεζα για να διαπραγματευτεί με τους Τούρκους.
Εκλέχτηκε βουλευτής Ευρυτανίας.
Πέθανε απρόοπτα στις 11 Μαΐου 1886.
Πηγές
Κατηγορία:Νομάρχες Κυκλάδων Κατηγορία:Βουλευτές Ευρυτανίας
Μάθιου Φίσερ
Ο Μάθιου Φίσερ (Matthew Charles Fisher, 7 Μαρτίου 1946) είναι Άγγλος μουσικός και τραγουδοποιός της ψυχεδελικής ροκ και προοδευτικής ροκ σκηνής. Υπήρξε μέλος του συγκροτήματος Procol Harum και τα τραγούδια του- κυρίως μπαλάντες- έκαναν επιτυχία σε πολλές χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, τη δεκαετία του ' 80.
Βιογραφία
Ο Μάθιου Τσαρλς Φίσερ, όπως είναι το πλήρες όνομά του (Matthew Charles Fisher) γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1946 στο Αντισκόουμπ του Κρόιντον, στην κομητεία του Σάρεϊ στην Αγγλία. Σήμερα εργάζεται ως προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών, στη γενέτειρά του.
Καλλιτεχνική πορεία
Ο Φίσερ είχε ενεργή παρουσία στους Procol Harum και μάλιστα είναι ο άνθρωπος που φρόντισε για τον οργανικό ήχο στο τραγούδι του 1967 «A Whiter Shade of Pale», το οποίο έκανε το συγκρότημα πιο δημοφιλές και έγινε πολλές φορές πλατινένιο.
Έπειτα από την αποχώρησή του από το συγκρότημα, το 1969, είχε πετυχημένη ατομική καριέρα. Μάλιστα, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ελλάδα τη δεκαετία του ' 80. . Το τραγούδι του «Why did I have to fall in love with you» έκανε μεγάλη επιτυχία και ήταν πρώτο σε ελληνικούς μουσικούς καταλόγους επιτυχιών τα έτη 1986 και 1987. Το τραγούδι αυτό προέρχεται από το άλμπουμ με το ονοματεπώνυμο του καλλιτέχνη, το οποίο κυκλοφόρησε το 1980 αλλά έκανε επιτυχία στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του ' 80.
Δύο από τις δισκογραφικές δουλειές που επιμελήθηκε για το Ρόμπιν Τράουερ, το Bridge of Sighs (1974) και το For Earth Below (1975), έγιναν χρυσά.
Το παίξιμο εκκλησιαστικού οργάνου (Hammond organ) στην εκδοχή σε πιάνο για το "A Whiter Shade of Pale" το 1988 στη δισκογραφική δουλειά με τίτλο Cristofori's Dream, βοήθησε το album αυτό να γίνει επίσης χρυσό.
Ο Φίσερ ήταν συμπαραγωγός ενός άλμπουμ από το συγκρότημα Prairie Madness το 1972, στο οποίο ο ίδιος έπαιξε εκκλησιαστικό όργανο και πιάνο κλαβενσίνο. Με το συγκρότημα αυτό δεν έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία.
Η αποχώρησή του από τους Procol Harum έγινε μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ τους A Salty Dog, του οποίου υπήρξε επίσης παραγωγός. Το 1991 επέστρεψε στο συγκρότημα για το άλμπουμ The Prodigal Stranger και κυκλοφόρησε δύο ακόμα δισκογραφικές δουλειές με αυτούς, τις One More Time - Live in Utrecht 1992 και The Well's on Fire. Εκτός αυτού εμφανίστηκε σε δύο DVD με ζωντανή ηχογράφηση, στα "Live in Copenhagen" και "Live at the Union Chapel". Αποχώρησε οριστικά από το συγκρότημα το 2004.
Το 2005, ο τραγουδιστής έκανε μήνυση εναντίον του πιανίστα, τραγουδιστή και ιδρυτή των Procol Harum, Γκάρι Μπρούκερ και διεκδίκησε τα πνευματικά δικαιώματα της σύνθεσης του τραγουδιού "A Whiter Shade of Pale." Στις 20 Δεκεμβρίου 2006, ο Φίσερ κέρδισε τη δίκη. . Η εν λόγω απόφαση θα πρέπει να επικυρωθεί και από το Ανώτατο Δικαστήριο, κάτι που θα γίνει μέσα στο 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές
Τζόζεφ Νήνταμ
Ο Νόελ Τζόζεφ Τέρενς Μοντγκόμερυ Νήνταμ (αγγλικά: Noel Joseph Terence Montgomery Needham· 9 Δεκεμβρίου 1900 –- 24 Μαρτίου 1995) ήταν Βρετανός βιοχημικός, ιστορικός και σινολόγος. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την έρευνα και τα γραπτά του γύρω από την ιστορία της κινεζικής επιστήμης και της τεχνολογίας. Διετέλεσε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society, το αντίστοιχο της Ακαδημίας Επιστημών άλλων χωρών) από το 1941 και μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας (The British Academy) από το 1971. Το 1992 η βασίλισσα Ελισάβετ τον έχρισε μέλος του Τάγματος των Εταίρων της Τιμής (Order of the Companions of Honour) και έτσι ο Νήνταμ κατέστη τότε, όπως επισημάνθηκε από τη Βασιλική Εταιρεία, το μόνο εν ζωή πρόσωπο που κατείχε ταυτόχρονα και τις τρεις διακρίσεις που προαναφέρθηκαν.
Πηγές
Κατηγορία:Βρετανοί ιστορικοί Κατηγορία:Βρετανοί βιοχημικοί
Αθαμάνες
Οι Αθαμάνες ήταν αρχαία ελληνική φυλή που κατοικούσε στη νοτιοανατολική Αρχαία Ήπειρο και τη Δυτική Θεσσαλία. Αν και οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονταν ως Έλληνες, ο Στράβων και ο Εκαταίος ο Μιλήσιος τους θεωρούσαν βαρβάρους. Η ύπαρξη του μύθου του Αθάμαντα και της Ινούς στη Φθιώτιδα δείχνει ότι οι Αθαμάνες εγκαταστάθηκαν εκεί πριν από το 1600 π.Χ. Σύμφωνα με τον Διόδωρο Σικελιώτη, το 395 και το 355 π.Χ. οι Αθαμάνες ήταν ανεξάρτητη ημιβάρβαρη φυλή ) και περιστασιακά συμμαχούσαν με τους Αιτωλούς.
Ως βασιλείς της Αθαμανίας αναφέρονται οι Θεόδορος Αθαμανίας, Αμύνανδρος και Σέλιπος.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα Κατηγορία:Αρχαίοι Ηπειρώτες Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Βοστάνι Σέρμπιγε
Το Βοστάνι Σέρμπιγε (σερβικά : Востани Сербије, "Σήκω Σερβία") είναι γνωστό πατριωτικό τραγούδι της Σερβίας. Ήταν ο εθνικός ύμνος της Ηγεμονίας της Σερβίας και γράφτηκε από τον Ντοσιντέι Ομπράντοβιτς. Έχει τρεις μουσικές εκδόσεις γραμμένες από τους Βαρτκές Μπαρονίαν, Ζλάταν Βάουντα και τον Λιούμπα Μανασίεβι.
Στίχοι
Востани Сербие! Востани царице!
И дај чедом твојим видет твоје лице.
Обрати серца их и очеса на се,
И дај њима чути слатке твоје гласе.
Востани Сербие!
Давно си заспала,
У мраку лежала
Сада се пробуди
И Сербље возбуди!
Да те опет позна и земља и море.
Покажи Европи твоје красно лице,
Светло и весело, како вид Данице.
Босна Сестра твоја на тебе гледа
Ко тебе ненавиди, не боји се Бога
Oд којег теби иде помоћ многа.
Херцегова земља и Чернаја Гора
Далеке државе и острови мора -
сви теби помоћ небесну желе,
Све добре душе теби се веселе.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγεμονία της Σερβίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Πρώτη Σερβική εξέγερση
844 Λεοντίνη
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Λεοντίνης είναι X. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεοντινη
Λαμέδοντας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λαμέδοντας (Λαμέδων) είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Σικυώνας, στη βόρεια Πελοπόννησο. Ο Λαμέδοντας ήταν ο νεότερος γιος του Κορώνου (και επομένως εγγονός του θεού Απόλλωνα και της Χρυσόρθης), σύζυγος της Φηνούς και πατέρας της Ζευξίππης, η οποία παντρεύτηκε τον Σικυώνα κατά τον Παυσανία (Β΄ 6,5). Αδελφός του Λαμέδοντα ήταν ο Κόρακας.
Πηγή
Λαμεδοντας
Κάρμεν Λουβάνα
Η Κάρμεν Λουβάνα (Carmen Luvana, 23 Αυγούστου 1981) είναι Αμερικανίδα πορνογραφική ηθοποιός.
Βιογραφία-Καριέρα
Η μικροσκοπική Κάρμεν αν και γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη μεγάλωσε στο Πουέρτο Ρίκο. Σε ηλικία 18 ετών μετακόμισε στο Μαϊάμι της Φλόριντα και άρχισε να εργάζεται σαν χορεύτρια σε strip clubs του South Beach. Στο χώρο του πορνό εμφανίστηκε το 2001. Έχει ύψος μόλις 1,52 μ. καστανά μάτια και καστανά μαλιά (βαμμένα ξανθά). Ζυγίζει 42 κιλά και έχει καθαρά χαρακτηριστικά Λατίνας. Όπως και η πλειονότητα των συναδέλφων της, έχει κάνει προσθετική στήθους.
Η πρώτη της εμφάνιση έγινε στην ταινία "More Dirty Debutantes #211". Πρόσφατα υπέγραψε συμβόλαιο αποκλειστικής συνεργασίας με την εταιρεία Adam & Eve. Είναι κυρίως γνωστή για τις σκηνές στοματικού έρωτα στις οποίες χρησιμοποιεί μια ιδιαίτερη τεχνική. Το 2005 γύρισε την πρώτη της σκηνή πρωκτικού σεξ στην ταινία "The Perfect Secretary". Ο μεγαλύτερος μέχρι στιγμής ρόλος της ήταν στην ταινία Pirates όπου υποδύθηκε την Izabella.
Στις 15 Ιουνίου 2006 η Κάρμεν κέρδισε τον "διαγωνισμό ομορφιάς πορνοστάρ" που διοργάνωσε ο αμφιλεγόμενος ραδιοφωνικός παραγωγός Χάουαρντ Στερν στην εκπομπή του.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Χάσκοβο
Το Χάσκοβο (βουλγαρικά: Хасково) είναι πόλη της νότιας Βουλγαρίας και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα και την Τουρκία. Το πολεοδομικό συγκρότημα του Χάσκοβο είναι το έβδομο μεγαλύτερο στη Βουλγαρία και έχει πληθυσμό 184.731 κατοίκους. Η πόλη έχει πληθυσμό 75.336 κατοίκους (2012) και είναι η δωδέκατη πολυπληθέστερη πόλη της χώρας.
Ο πρώτος οικισμός που βρέθηκε στο Χάσκοβο είναι από το 5.000 π.Χ. περίπου. Το Χάσκοβο γιόρτασε τα χιλιοστά του γενέθλια ως πόλης το 1985. Για να τιμηθεί η επέτειος ανεγέρθηκε ένας νέος πύργος ρολογιού στο κέντρο της πόλης.
Ιστορία
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους η περιοχή του Χάσκοβο κατοικήθηκε αρχικά πριν από επτά χιλιάδες χρόνια. Μέσα και γύρω από το Χάσκοβο σώζονται στοιχεία που επιβεβαιώνουν τη μακραίωνη ιστορία του κατά την προϊστορική, τη Θρακική, την Ελληνική, τη Ρωμαϊκή και τη Βυζαντινή περίοδο. Τον 9ο αιώνα, κατά την Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία χτίστηκε στο Χάσκοβο ένα κάστρο, που γρήγορα μετασχηματίστηκε σε πόλη. Η πόλη βρισκόταν στο κέντρο μιας αρκετά μεγάλης περιοχής ανάμεσα στα ποτάμια Κλοκότνιτσα, Χαρμάνλισκα και Έβρο. Τη Μεσαιωνική περίοδο ήταν γνωστή για το γειτονικό της παζάρι του Ουζούτζοβο, ξακουστό σε όλη τη Βουλγαρία.
Μετά την απελευθέρωση από την Οθωμανική κυριαρχία το 1878 η περιοχή του Χάσκοβο έγινε γνωστή για την παραγωγή υψηλής ποιότητας καπνού. Σήμερα όμως δεν υπάρχει στην περιοχή παραγωγή τσιγάρων, καθώς η κάποτε μεγάλη καπνοβιομηχανία "Χάσκοβο-ΒΤ" έκλεισε το 2005. Σήμερα οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις παράγουν τρόφιμα, μηχανήματα και υφάσματα.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Χάσκοβο ήταν 14.191 το 1887. Από τότε άρχισε να αυξάνει, κυρίως λόγω μεταναστών από τις αγροτικές περιοχές και τις γύρω μικρότερες πόλεις. Έφτασε στο μέγιστό του την περίοδο 1987-1991, όταν ξεπέρασε τις 90.000. Τον Ιανουάριο του 2012 ο πληθυσμός του Χάσκοβο ήταν 75.641 μέσα στα όρια της πόλης. Ο Δήμος του Χάσκοβο, με τα υπαγόμενα σε αυτόν παρακείμενα χωριά, είχε πληθυσμό 93.305 κατοίκων.
Εθνική και θρησκευτική σύνθεση
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της απογραφής του 2011, τα άτομα, που δήλωσαν την εθνική τους ταυτότητα, κατανέμονταν ως εξής : ενώ 7.221 δεν δήλωσαν καμία εθνική ταυτότητα.
Στο Δήμο του Χάσκοβο 63.963 δηλώθηκαν ως Βούλγαροι, 16.890 ως Τούρκοι, 3.859 ως Ρομά και 8.984 δεν δήλωσαν τη εθνικότητά τους. Οι περισσότεροι από τους 28.444 Τούρκους (12,5 %) της Επαρχίας του Χάσκοβο είναι συγκεντρωμένοι στην πόλη και στο δήμο, ενώ οι Βούλγαροι είναι αναλογικά περισσότεροι στην επαρχία παρά στην πόλη.
Πολιτισμός
Τα σημαντικότερα πολιτιστικά αξιοθέατα στο Χάσκοβο είναι το πρόσφατα ανακαινισμένο θέατρο Ιβάν Ντίμοφ, το Ιστορικό Μουσείο και μια πινακοθήκη. Το 1395 χτίστηκε το Εσκί Τζαμί (Παλιό Τζαμί), ένα από τα πρώτα στα Βαλκάνια. Ενδιαφέρον έχει ο μιναρές του, που είναι ελαφρά κεκλιμένος.Στο γειτονικό πάρκο Κενάνα γίνεται το ετήσιο Πολύχρωμο φολκλορικό φεστιβάλ Θρακικού Τραγουδιού και Χορού. Το Χάσκοβο έχει πρόσφατα επενδύσει στην ανακαίνιση του κέντρου της πόλης, με την κατασκευή διάφορων γλυπτών και σιντριβανιών.
Μνημείο της Αγίας Θεομήτορος
Το μνημείο είναι αφιερωμένο στην Παναγία και τα αποκαλυπτήρια του έγιναν το 2003. Με συνολικό ύψος 32 μέτρων (από τα οποια το άγαλμα 14 μέτρα) το μνημείο έχει πιστοποιηθεί από το Βιβλίο Γκίνες ως το ψηλότερο άγαλμα της Παναγίας με το Βρέφος Ιησού στον κόσμο.
Η Παναγία είναι η παραδοσιακή πολιούχος του Χάσκοβο. Η Εκκλησία της Αγίας Θεομήτορος, της εποχής της Εθνικής Βουλγαρικής Αναγέννησης, που ανεγέρθηκε μεταξύ 1832 και 1837, ήταν ο πρώτος καθεδρικός του Χάσκοβο τη νεότερη εποχή. Η γιορτή της Γέννησης της Θεοτόκου στις 8 Σεπτεμβρίου είναι η σημαντικότερη της πόλης. Η πρώτη καταγραφή οργανωμένου εορτασμού χρονολογείται από το 1896 και η γιορτή ανακηρύχθηκε επίσημα Ημέρα του Χάσκοβο το 1993.
Η κατασκευή του Μνημείου της Αγίας Θεομήτορος ξεκίνησε από την ιδέα του δήμαρχου Γκεόργκι Ιβάνοφ και η πρότασή του εγκρίθηκε ομόφωνα από το δημοτικό συμβούλιο του Χάσκοβο το Σεπτέμβριο του 2002. Το απαιτούμενο ποσό των 300.000 λέβα (€150,000) εξασφαλίσθηκε απο δωρεές πολιτών του Χάσκοβο. Τυπώθηκαν 10.000 καρτ ποστάλ με την εικόνα του μελλοντικού μνημείου και πωλήθηκαν προς 5 λέβα (€2.50) και όλο το ποσό που συγκεντρώθηκε διατέθηκε για την κατασκευή. Ως χώρος κατασκευής επιλέχθηκε ο λόφος Γιαμάτσα νοτιοδυτικά της πόλης, έτσι ώστε το μνημείο να είναι ορατό από όλη την πόλη ακόμη και τη νύχτα.
Το άγαλμα της Παναγίας, που εγκαταστάθηκε στο μνημείο ήταν έργο αρκετών γλυπτών, μεταξύ αυτών του Πέτιο Αλεξάντροφ και Νικόλα Στογιάνοφ, και το υλικό του πολυμερικό σκυρόδεμα. Όλο το μνημείο ζυγίζει 80 τόνους, ενώ το άγαλμα 20. Το βάθρο του μνημείου περιέχει το μικρό Βουλγαρικό Ορθόδοξο Παρεκκλήσι της Γέννησης της Θεοτόκου, το εσωτερικό του οποίου μοιάζει με αρχαία εκκλησία και διαθέτει πέτρινη αγία τράπεζα. Ένας μεγάλος ανάγλυφος σταυρός στην μπροστινή πλευρά του βάθρου δείχνει την είσοδο του παρεκκλησιού.
Τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου της Αγίας Θεομήτορος στις 8 Σεπτεμβρίου 2003 και εγκαινιάστηκε από τον Αρσένιο, Μητροπολίτη της Φιλιππούπολης. Η αίτηση του μνημείου στο βιβλίο Γκίνες έγινε δεκτή και περιλήφθηκε στην έκδοσή του του 2004, καθώς και στις επόμενες. Γρήγορα το μνημείο έγινε ένα από τα σύμβολα του Χάσκοβο μαζί με το μεσαιωνικό κλειδί στο θυρεό του. Από το 2009 έχει επίσης συμπεριληφθεί ως Νο 72 στα 100 Τουριστικά Αξιοθέατα της Βουλγαρίας.
Το 2010 δίπλα στο Άγαλμα της Παναγίας κατασκευάστηκε ένα καμπαναριό. Με ύψος σχεδόν 30 μέτρων, είναι ένα από τα ψηλότερα στα Βαλκάνια. Το κοσμούν 8 καμπάνες διαφόρων μεγεθών. Είναι ανοιχτό για τους τουρίστες και το ψηλότερο σημείο του προσφέρει μαγευτική θέα της πόλης.
Τάφος του Αλεξάντροβο
Ο Τάφος του Αλεξάντροβο ανακαλύφθηκε το 2000, κατά τη διάρκεια ανασκαφής του Θρακικού ταφικού τύμβου "Ροσάβα Τσούκα", που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του χωριού Αλεξάντροβο, 20 χιλιόμετρα από την πόλη του Χάσκοβο. Ο Θρακικός τάφος είναι μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις που έγιναν ποτέ στη Βουλγαρία.
Κατασκευάσθηκε το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. ως τελευταία κατοικία ενός πλούσιου Θράκα ηγεμόνα, του οποίου δε γνωρίζουμε το όνομα.
Πιστεύεται ότι ο τάφος είχε δύο περιόδους χρήσης, καθώς υπάρχουν δύο επίπεδα δαπέδου στον κυκλικό θάλαμο, το ένα από ογκόλιθους και το άλλο από συμπιεσμένο πηλό.
Ο Τάφος του Αλεξάντροβο είναι ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα του είδους του και οι μοναδικές τοιχογραφίες του με ποικιλία θεμάτων καλύπτουν όλο τον τάφο, από το διάδρομο μέχρι τους δύο ταφικούς θαλάμους.
Το 2009 άνοιξε, πολύ κοντά στον τάφο, το Μουσείο Θρακικής Τέχνης της Ανατολικής Ροδόπης με την οικονομική βοήθεια της Ιαπωνικής κυβέρνησης. Στα εγκαίνια του μουσειακού συγκροτήματος ήταν παρόντες ο Πρίγκιπας Ακισίνο της Ιαπωνίας και ο Πρόεδρος της Βουλγαρίας Γκεόργκι Παρβάνοφ. Στο μουσείο υπάρχει ακριβές αντίγραφο του Τάφου του Αλεξάντροβο, το οποίο, σε αντίθεση με τον αυθεντικό τάφο, είναι εύκολα προσπελάσιμο στο κοινό.
Εκκλησία της Ανάληψης
Η Εκκλησία της Ανάληψης βρίσκεται στο χωρίο Ουζούντζοβο του Δήμου του Χάσκοβο, 10 περίπου χιλιόμετρα από την πόλη. Χτισμένη ως τζαμί κατά την Οθωμανική εποχή, ανακατασκευάστηκε ως εκκλησία το 1906.
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση οι Οθωμανοί κατακτητές κατέστρεψαν το προϋπάρχον χωριό και την εκκλησία του. Κατ' εντολή του Σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ χτίστηκε τότε ένα καραβανσεράι για ταξιδεύοντες εμπόρους, γύρω από το οποίο δημιουργήθηκε ένας Τουρκικός οικισμός, ονόματι Ουζούντσα Οβα (Ουζούντζοβο). Ο πασίγνωστος Οθωμανός περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή επισκέφθηκε το Ουζούντζοβο στο τέλος του 17ου αιώνα και έγραψε τα ακόλουθα :
"Αργότερα περάσαμε την πόλη του Χαρμανλί και μετά από 5 ώρες φτάσαμε στην πόλη Ουζούντσα Οβα, στο μέσο μιας μεγάλης πεδιάδας στην εδαφική περιφέρεια του Τσιρμέν. Εκεί υπήρχε ένα μεγάλο καραβανσεράι σαν φρούριο, που όμοιό του μπορεί να θεωρηθεί μόνο το σεράι στο Τατάρ Πάζαρτζικ, χτισμένο από το Μακτούλ Ιμπραήμ πασά. Με βάση την αντοχή του αυτό το συγκεκριμένο κτίριο είναι ίσως ισχυρότερο από εκείνο στο Πάζαρτζικ. Υπάρχουν 80 κατοικίες, άνετες εσωτερικά και εξωτερικά, με μία μεγάλη αυλή - είναι ένα επιβλητικό καραβανσεράι. Η πόλη έχει ένα τζαμί, μερικά μικρά πανδοχεία, μία πολύβουη αγορά με δύο σιδερένιες πύλες, που μοιάζουν με πύλες φρουρίου, καθώς καλύπτονται με γαλαζωπό μόλυβδο. Υπάρχουν επίσης εκατό χαμόσπιτα, αλλά όχι νερό".
Έρευνα του Ιμπραχίμ Ταταρλί σε Οθωμανικά θρησκευτικά κτίρια και επιγραφές δείχνουν ότι το τζαμί σχεδίασε ο περίφημος Οθωμανός αρχιτέκτονας Μιμάρ Σινάν. Ο Αυστριακός ιστορικός Χάμερ επιβεβαιώνει αυτό τον ισχυρισμό με έγγραφα που δείχνουν ότι ο Σινάν είχε εξασφαλίσει το 1593 30.000 γρόσια για την κατασκευή τζαμιού, καραβανσεράι, ιμαρέτ και λουτρών στο μετέπειτα Ουντζούνοβο. Βούλγαροι μελετητές, όπως ο Ιβάν Μπογκντάνοφ αμφισβητούν την ανάμειξη του Σινάν, καθώς το Ουντζούνοβο είχε καθιερωθεί ως έδρα θρησκευτικού δικαστή (κατή) από το 1566.
Μετά την Απελευθέρωση της Βουλγαρίας το 1878 ο Τουρκικός πληθυσμός του Ουντζούνοβο μετεγκαταστάθηκε. Το καραβανσεράι και τα άλλα δημόσια κτίρια κατεδαφίστηκαν, εκτός μόνο από το τζαμί και μία από τις πύλες του καραβανσεράι. Το τζαμί αφέθηκε στην τύχη του, μέχρι που κατέρρευσε η εκκλησία του χωριού του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή. Μην έχοντας χρήματα για νέο κτίριο το εκκλησιαστικό συμβούλιο του Ουντζούνοβο αποφάσισε να μετατρέψει το τζαμί σε εκκλησία. Για το σκοπό αυτό η Βουλγαρική Εθνοσυνέλευση παραχώρησε στην ενορία το τζαμί για χρήση ως εκκλησιαστική περιουσία. Οι κάτοικοι του Ουντζούνοβο όμως διαφώνησαν με την ιδέα και αποφάσισαν να κατεδαφιστεί το τζαμί και να χρησιμοποιηθούν τα δομικά του υλικά για τη νέα εκκλησία. Μετά από τρίχρονη δημόσια συζήτηση επικράτησε η ιδέα ότι το τζαμί έπρεπε να διατηρηθεί για τις επόμενες γενιές και εν μέρει να ανακατασκευαστεί. Το 1906 εγκαινιάσθηκε επίσημα ως εκκλησία. Αφού η εκκλησία υπέστη μετασκευή έναν αιώνα αργότερα, ο Μητροπολίτης Νικολάι της Φιλιππούπολης την εγκαινίασε εκ νέου στις 9 Σεπτεμβρίου 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας
Εθνική Ανγκόλας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Ανγκόλας, η οποία συγκεντρώνει τους καλύτερους καλαθοσφαιριστές ανγκολέζικης εθνικότητας, αντιπροσωπεύει την Ανγκόλα στις διεθνείς διοργανώσεις ανδρικής καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ανγκολέζικης Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Federaçao Angolana de Basquetebol).
Αποτελεί την κορυφαία σε επιδόσεις αφρικανική ομάδα, έχοντας πανηγυρίσει την κατάκτηση δεκαπέντε μεταλλιών σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα.
Πηγές
Αγκολα Ανδρων
Βρεταννικός (Ρακίνας)
Βρεταννικός (τίτλος στα γαλλικά: Britannicus) είναι έμμετρη τραγωδία σε πέντε πράξεις του Ρακίνα και το πρώτο του έργο του που διαδραματίζεται στην αρχαία Ρώμη. Παρουσιάσθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1669 στο θέατρο του Μεγάρου της Βουργουνδίας στο Παρίσι και εκδόθηκε το 1670.
Το έργο αποτελείται από 1768 στίχους και είναι εμπνευσμένο από τα Χρονικά του Τάκιτου. Ο Νέρων, αυτοκράτορας της Ρώμης, αποφασίζει να αιχμαλωτίσει την Ιουνία, μνηστή του θετού αδελφού του Βρεταννικού, αλλά την ερωτεύεται και αποφασίζει να κάνει τα πάντα για να την κατακτήσει, φτάνοντας στο έγκλημα.
Το έργο
Ο Βρεταννικός είναι η τέταρτη μεγάλη τραγωδία του Ρακίνα και σημαντικό έργο της γαλλικής λογοτεχνίας του 17ου αιώνα. Για πρώτη φορά, ο συγγραφέας αντλεί το θέμα του από τη ρωμαϊκή ιστορία. Η υπόθεση έχει ως θέμα τον Βρεταννικό, τον γιο του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κλαύδιου από τον γάμο του με τη Μεσσαλίνα και διάδοχο του αυτοκρατορικού θρόνου. Το 49 μ.Χ., ο Κλαύδιος παντρεύτηκε την Αγριππίνα και υιοθέτησε τον Νέρωνα, γιο της από προηγούμενο γάμο της, ο οποίος διαδέχθηκε τον Κλαύδιο το 54 μ.Χ.. Καθώς αρχίζει η τραγωδία, ο Νέρων κυβερνά τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με σύνεση. Ο Ρακίνας αφηγείται την ακριβή στιγμή που αποκαλύπτεται η αληθινή φύση του: το ξαφνικό πάθος του για την Ιουνία, μνηστή του Βρεταννικού, τον ωθεί να απελευθερωθεί από την κυριαρχία της Αγριππίνας και να δολοφονήσει τον ίδιο του τον θετό αδελφό.
Όπως συμβαίνει γενικά στα έργα του Ρακίνα, που αντίθετα με τον Πιέρ Κορνέιγ δεν ενδιαφερόταν για ηρωικές πράξεις αλλά για το ψυχολογικό βάθος των χαρακτήρων του, ο Νέρων οδηγείται στο έγκλημα όχι από τον φόβο της ανατροπής του από τον Βρεταννικό, αλλά από ερωτικό ανταγωνισμό. Ο έρωτάς του για την Ιουνία χαρακτηρίζεται από σαδισμό προς τη νεαρή γυναίκα και προς όλα όσα αγαπά. Η Αγριππίνα είναι μια φιλόδοξη και διψασμένη για εξουσία μητέρα που δεν ανέχεται την απώλεια του ελέγχου του γιου της και της αυτοκρατορίας. Όσο για τον Βρεταννικό, δίνει μεν το όνομά του στο έργο αλλά είναι δευτερεύων χαρακτήρας σε σχέση με την Αγριππίνα και τον Νέρωνα.
Για το έργο, ο Ρακίνας βασίστηκε στα Χρονικά του ιστορικού Τάκιτου. Σεβάστηκε σε γενικές γραμμές τα ιστορικά γεγονότα αλλά έκανε κάποιες προσαρμογές για να δημιουργήσει ένα πιο τραγικό πλαίσιο.
Ο Βρεταννικός είναι το δεύτερο έργο του Ρακίνα, μετά την Ανδρομάχη, που ανεβαίνει πιο συχνά στη σκηνή, ιδιαίτερα στην Κομεντί Φρανσαίζ, και έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Γαλλία.
Υπόθεση
μικρογραφία|314x314εσ|Ο ηθοποιός Ταλμά ως Νέρων, [[Ευγένιος Ντελακρουά (1852)]] Η ιστορία διαδραματίζεται το 55 μ.Χ. στην αρχαία Ρώμη. Τα ξημερώματα, η Αγριππίνα περιμένει μπροστά στα διαμερίσματα του γιου της και αυτοκράτορα της Ρώμης Νέρωνα να την δεχθεί. Έχει πληροφορηθεί ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας, χωρίς να της το πει, απήγαγε την Ιουνία, την αγαπημένη του Βρεταννικού. μικρογραφία|Η [[Σαρά Μπερνάρ|Σάρα Μπερνάρ ως Ιουνία (1860)]] Η Αγριππίνα, η οποία ευνόησε την άνοδο στην εξουσία του Νέρωνα εις βάρος του Βρεταννικού, νόμιμου διαδόχου του θρόνου του αποθανόντος πατέρα του (του αυτοκράτορα Κλαύδιου), ανησυχεί μήπως ο γιος της, που τον ανέβασε στον θρόνο μόνο για να βασιλέψει ουσιαστικά η ίδια, αποφάσισε να αποτινάξει τον ζυγό και να κυβερνήσει μόνος του. Ο δάσκαλος και σύμβουλος του Νέρωνα Βούρος έρχεται να της ανακοινώσει ότι ο γιος της δεν θα τη δεχθεί, υπερασπιζόμενος το δικαίωμα του αυτοκράτορα να κυβερνά μόνος του χωρίς τη μητέρα του, επιβεβαιώνοντας τις ανησυχίες της. Καθώς ο Βρεταννικός εμφανίζεται αναζητώντας την αγαπημένη του, η Αγριππίνα τον συναντά και προσφέρεται να τον βοηθήσει.
Στην αρχή της δεύτερης πράξης, ο Νάρκισσος, δάσκαλος του Βρεταννικού αλλά που τον κατασκοπεύει για λογαριασμό του Νέρωνα, μαθαίνει από τον αυτοκράτορα ότι έχει ερωτευτεί την Ιουνία.
Ο Νέρων αποφασίζει να της δηλώσει την αγάπη του, αλλά όταν εκείνη αρνείται τις προτάσεις του, απειλεί να σκοτώσει τον εραστή της αν δεν του ανακοινώσει κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης ότι δεν τον αγαπά πια. Η Ιουνία συμμορφώνεται, αλλά λέει τόσο άσχημα ψέματα που ο Νέρων, από τη ζήλια του, αποφασίζει τον θάνατο του Βρεταννικού.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Βούρος ανησυχεί για τις υπερβολές του Νέρωνα και το αποκαλύπτει στην Αγριππίνα, αλλά όταν εκείνη του λέει ότι είναι έτοιμη να υποστηρίξει την άνοδο του Βρεταννικού στην εξουσία, εκείνος διστάζει και υπερασπίζεται τον Νέρωνα. Η Αγριππίνα αισθάνεται την επιρροή της να χάνεται, αλλά όταν ο Βρεταννικός της λέει ότι έχει κερδίσει την υποστήριξη σημαντικών μελών της Γερουσίας εναντίον του Νέρωνα, αισιοδοξεί. μικρογραφία|Η Μαρί Ντουμενίλ ως Αγριππίνα (1754) Στο τέλος της τρίτης πράξης, η Ιουνία ενημερώνει τον Βρεταννικό για τους λόγους της ψυχρότητάς της κατά τη διάρκεια της πρόσφατης συνάντησής τους. Ο Νέρων, που έχει ακούσει τα πάντα, τους αιφνιδιάζει και μετά από μια βίαιη λογομαχία, συλλαμβάνει τον Βρεταννικό.
Στην τέταρτη πράξη, η Αγριππίνα τελικά έρχεται αντιμέτωπη με τον Νέρωνα: του υπενθυμίζει όλα όσα έχει κάνει γι' αυτόν και τον κατηγορεί για αχαριστία. Ο Νέρων προσπαθεί να δικαιολογηθεί κατηγορώντας τη μητέρα του για τη δολοπλοκία που σχεδιάζει με τον Βρεταννικό. Ωστόσο, η Αγριππίνα αρνείται οποιαδήποτε συμμαχία με τον Βρεταννικό και καταφέρνει να τον πείσει και μάλιστα τον βάζει να υποσχεθεί ότι θα συμφιλιωθεί με τον αδελφό του. Αλλά μόλις απομακρύνεται, ο Νέρων, δείχνοντας τη δυσαρέσκεια του, δηλώνει στον σύμβουλό του ότι είναι αποφασισμένος, υπό το πρόσχημα της συμφιλίωσης, να δολοφονήσει τον Βρεταννικό.
Ο Βούρος τον παρακαλεί να επανεξετάσει αυτή την τρομερή απόφαση. Καταφέρνει να κάμψει τον Νέρωνα με την ευγλωττία του, αλλά ο Νάρκισσος πείθει τον αυτοκράτορα ότι είναι πολύ αργά και η εντολή να δηλητηριασθεί ο αντίζηλός του έχει δοθεί. Παρά τους φόβους που εξέφρασε η Ιουνία και ενθαρρυμένος από τις διαβεβαιώσεις που του έδωσε η Αγριππίνα, ο Βρεταννικός πηγαίνει στη γιορτή που διοργάνωσε ο αυτοκράτορας για να επισφραγίσει τη συμφιλίωση.
Κατά τη διάρκεια της πέμπτης πράξης, η Αγριππίνα μένει για λίγες στιγμές με την Ιουνία, ο Βούρος εμφανίζεται και τις ενημερώνει για το θάνατο του Βρεταννικού, πέθανε δηλητηριασμένος από τον Νάρκισσο. Η Αγριππίνα προβλέπει τραγικό τέλος για εκείνη αλλά και για τον γιο της.
Η Ιουνία φεύγει μακριά και δίνει όρκο να γίνει ιέρεια. Ο Νάρκισσος προσπαθώντας να τη συλλάβει, σκοτώνεται από το πλήθος που αρνείται τη σύλληψη μιας γυναίκας που έχει γίνει ιερή.
Τα πρόσωπα
Οι χαρακτήρες έχουν σκιαγραφηθεί με εκπληκτική τελειότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Ρακίνα
Κουβέλης
Το ελληνικό επώνυμο Κουβέλης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Περικλής Α. Μαυρομιχάλης
Ο Περικλής Μαυρομιχάλης (1830 - 1886) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του νεώτερου των αδελφών του Πετρόμπεη, του υποστράτηγου Αντωνίου. Γεννήθηκε με την λήξη της επανάστασης τον Ιούνιο ή Ιούλιο του 1830. Κατατάχτηκε το 1848 στο ιππικό ως απλός στρατιώτης, και προάχτηκε μέχρι το 1854 σε ανθυπασπιστή.
Από το 1864 ο Περικλής Μαυρομιχάλης έλαβε ενεργό μέρος στην πολιτική, διατελώντας από το έτος αυτό μέχρι το 1878 βουλευτής Καλαμών. Το 1878 παραιτήθηκε του βουλευτικού αξιώματος και ξανακατέλαβε την στρατιωτική του θέση για να πολεμήσει υπέρ της πατρίδας. Από τότε παρέμεινε στον στρατό και προήχθη τελικά σε διοικητή του Α' Συντάγματος του ιππικού.
Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 1886.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Πρέσπα (αποσαφήνιση)
Η Πρέσπα είναι μια περιοχή μεταξύ Ελλάδας, Αλβανίας και Βόρειας Μακεδονίας.
Η ονομασία Πρέσπα μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
Ηχώ (αποσαφήνιση)
Ο όρος Ηχώ μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Λίμνη Ήρι
Η λίμνη Ήρι βρίσκεται στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, μεταξύ των ΗΠΑ και του Καναδά. Μαζί και με άλλες μεγάλες λίμνες (Σουπήριορ, Μίσιγκαν, Χιούρον και Οντάριο) περιέχουν το 50% του γλυκού νερού του πλανήτη. Στην αρχή το περιβάλλον τους ήταν άγριο, αλλά αργότερα συγκέντρωσαν γύρω τους μεγάλο πληθυσμό, από την στιγμή που έφτασαν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική. Τα ανθρώπινα έργα περιόρισαν τα μεγάλα δάση, ενώ στην περιοχή δημιουργήθηκαν διάφορες πόλεις.
Γύρω στο 1815, το μεγαλύτερο πρόβλημα της περιοχής ήταν οι μεταφορές των προϊόντων. Τότε δεν υπήρχαν οι σημερινοί δρόμοι και οι γνωστές άμαξες και έτσι χρειάζονταν πολλές εβδομάδες για να μεταφέρουν τα φορτία τους έως τα λιμάνια του Ατλαντικού από όπου έφευγαν για την Ευρώπη. Έτσι οι κάτοικοι αποφάσισαν να ανοίξουν ένα μεγάλο κανάλι από την λίμνη Ήρι ως τον ποταμό Χάντσον ώστε να μεταφέρουν πιο εύκολα και γρήγορα τα προϊόντα τους.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Λίμνη Ήρι (42,2 ° Β, 81.2 ° W) έχει μέσο υψόμετρο 571 πόδια (174 μ.) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Έχει έκταση 9.940 τετραγωνικά μίλια (25.745 τ.χλμ.), με μήκος 241 μίλια (388 χλμ.) και το πλάτος 57 μιλίων (92 χλμ.) στην ευρύτερη μεριά της.
Είναι η ρηχότερη των Μεγάλων Λιμνών της Βορείου Αμερικής, με μέσο βάθος 62 πόδια (19 μ.) και με μέγιστο βάθος 210 πόδια (64 μ.). Για λόγους σύγκρισης, η Λίμνη Σουπίριορ έχει μέσο βάθος 483 πόδια (147 μ.), όγκο 2.900 κυβικά μίλια (12.100 κ.χλμ.) και οι ακτογραμμές της φτάνουν τα 2726 μίλια (4385 χλμ.). Επειδή είναι η ρηχότερη, είναι επίσης και η θερμότερη των Μεγάλων Λιμνών της Βορείου Αμερικής.
Το Εθνικό Πάρκο Point Pelee, το νοτιότερο σημείο του Καναδά, βρίσκεται σε μια χερσόνησο στη λίμνη. Πολλά νησιά απαντώνται στο δυτικό άκρο της λίμνης. Αυτά ανήκουν στο Οχάιο εκτός από το νησί Pelee και 8 γειτονικά νησιά, τα οποία ανήκουν στο Οντάριο. Οι πόλεις του Μπαφφαλο (Ν. Υόρκη), Ήρι (Πενσιλβάνια), Τολέντο (Οχάιο), Πορτ Στάνλεϊ (Οντάριο), Μονρόε (Μίσιγκαν) και Κλήβελαντ (Οχάιο) βρίσκονται στις όχθες της λίμνης Ήρι.
Υδρολογία της λίμνης
Η λίμνη Ήρι έχει χρόνο κατακράτησης 2,6 χρόνια, τον συντομότερο όλων των Μεγάλων Λιμνών.
Στην λίμνη Ήρι το επίπεδο του νερού κυμαίνεται ανάλογα με τις εποχές όπως και στις υπόλοιπες Μεγάλες Λίμνες. Τα χαμηλότερα επίπεδα είναι τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, και τα υψηλότερα τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο. Το μέσο ετήσιο επίπεδο ποικίλλει ανάλογα με τις μακροχρόνιες καθιζήσεις. Βραχυπρόθεσμες αλλαγές στο επίπεδο της στάθμης του νερού προκαλούνται συχνά από κυματαναπάλσεις όταν είναι ιδιαίτερα υψηλοί οι νοτιοδυτικοί άνεμοι σε όλο το μήκος της λίμνης κατά τη διάρκεια καταιγίδων. Οι κυματαναπάλσεις οδηγούν μεγάλο μέρος του νερού να συσσωρευτεί στο ανατολικό άκρο της λίμνης. Λόγω των κυματαναπάλσεων μπορεί να προκληθούν σοβαρές βλάβες στην ξηρά. Κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας το Νοέμβριο του 2003, η στάθμη του νερού στο Μπάφαλο αυξήθηκε κατά 7 πόδια (2,1 μ.), με κύματα ύψους 10-15 ποδιών (3-4,5 m) για την αύξηση των 22. Εν τω μεταξύ, στη δυτική άκρη της λίμνης, στο Τολέδο, είχε επέλθει ανάλογη πτώση της στάθμης των υδάτων.
Ιστορικά Υψηλότερα Επίπεδα Νερού
Η λίμνη παρουσιάζει διακυμάνσεις από μήνα σε μήνα με τα υψηλότερα επίπεδα στην λίμνη τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Η κανονική αναμενόμενη υψηλή στάθμη είναι 2,00 πόδια (0,61 μ.) πάνω από το δεδομένο (569,2 ft ή 173,5 μέτρα). Το καλοκαίρι του 1986, η λίμνη Ήρι έφθασε στο υψηλότερο επίπεδό της κατά 5,08 πόδια (1,55 μ.) πάνω από το δεδομένο. Η υψηλή στάθμη του νερού διήρκεσε από το 1986 (Απρίλιος) έως τον Ιανουάριο του 1987. Τα επίπεδα διακυμάνθηκαν από 4,33 πόδια (1,32 μ.) με 5,08 πόδια (1,55 μ.) πάνω από το δεδομένο.
Γεωλογία
thumb|Βραχώδεις ακτές κοντά στην Πενσυλβάνια.