cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Europa Universalis IV
Λεπτομέρειες
Το παιχνίδι δεν έχει στόχο, και έτσι κατά κάποιο τρόπο θεωρείται "αμμοδοχείο". Ο παίκτης μπορεί να μετατρέψει το κράτος του σε μια αυτοκρατορία, σε μια αποικιακή υπερδύναμη, σε μια διπλωματική υπερδύναμη ή να κρατήσει τα σύνορα του όπως έχουν και να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στην Ευρώπη που βασίζονται σε ιστορικό χαρακτήρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2013 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής πραγματικού χρόνου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 16ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 17ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 18ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 19ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Linux Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Paradox Interactive Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Πολπενάτσε ντελ Γκάρντα
Το Πολπενάτσε ντελ Γκάρντα (ιταλικά: Polpenazze del Garda) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Πονκαράλε
Το Πονκαράλε (ιταλικά: Poncarale) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Πολαβένο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Πομπιάνο
Το Πομπιάνο (ιταλικά: Pompiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Φρούριο του Γκόρι
Το Φρούριο του Γκόρι ( გორის ციხე) είναι μια μεσαιωνική ακρόπολη που είναι χτισμένη σε ένα βραχώδη λόφο στο κέντρο της ομώνυμης πόλης, στο δήμο Γκόρι του μχάρε Σίντα Κάρτλι στη Γεωργία. Πρόκειται για στρατηγικά πλεονεκτική θέση στη συμβολή 3 ποταμών, των Λιάχβι, Μετζούντα και Κύρος.
Ιστορία
Το φρούριο αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε αρχεία του 7ου αιώνα, αλλά οι αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι ο συγκεκριμένος λόφος είναι οχυρωμένος από τους τελευταίους αιώνες π.Χ. Το φρούριο έλεγχε στρατηγικά και οικονομικά σημαντικές διαδρομές και στέγαζε μια μεγάλη φρουρά. Η πόλη που αναπτύχθηκε γύρω από το φρούριο ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα.
Στα τέλη του 13ου αιώνα το φρούριο βρισκόταν στα χέρια των Οσσετιανών. Εκδιώχθηκαν κατά τη δεκαετία του 1320 από τον Βασιλιά Γεώργιο Ε' της Γεώργιας μετά από τριετή πολιορκία.
Περί το 1474 το φρούριο του Γκόρι καταλήφθηκε από τον Ουζούν Χασάν, Σάχη των Ακ Κογιουνλού (Τουρκομάνοι Άσπρων Προβάτων). Το 1479 ο Κωνσταντίνος Β' της Γεωργίας ανακατέλαβε το φρούριο.
Φρίξα Ηλείας
Η Φρίξα, έως το 1916 γνωστή ως Ανεμοχωράκιον, είναι χωριό της δημοτικής ενότητας Σκιλλούντος στην Ηλεία. Το 2011, ο πληθυσμός του χωριού ήταν 200 άτομα και της κοινότητας 309 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του χωριού Ανεμοχωράκι. Η Φρίξα βρίσκεται σε ένα λόφο κοντά στην αριστερή όχθη του ποταμού Αλφειού, 2 χλμ. βορειοανατολικά της Σκιλλουντίας, 7 χλμ. νοτιοανατολικά της Ολυμπίας και 8 χλμ. βορειοανατολικά των Κρεστένων.
Φρούριο του Γκόρι
Ιστορία
Στα μέσα του 16ου αιώνα η Γεωργία κατακτήθηκε αρκετές φορές από τον Σαφαβίδη Σάχη Ταχμάσπ Α'. Εν τούτοις, οι πρώτες 3 απόπειρές του να καταλάβει το φρούριο ήταν ανεπιτυχείς. Στην 4η επιδρομή πήρε το κάστρο, αλλά το κράτησε για λίγο καιρό μόνο προτού περάσει στα χέρια των Οθωμανών που το κατέλαβαν στο δρόμο τους για την Τιφλίδα. Την περίοδο 1578-1590 ο Σίμων Α' του Κάρτλι, ο οποίος απελευθερώθηκε από την αιχμαλωσία των Σαφαβιδών στο Ιράν για να πολεμήσει ενάντια στους Οθωμανούς, προσπάθησε μάταια να ανακτήσει το κάστρο αρκετές φορές. Το 1599 πολιόρκησε για άλλη μια φορά το φρούριο του Γκόρι. Η πολιορκία διήρκεσε 9 μήνες και κατέληξε σε επιτυχία με τέχνασμα: ο στρατός του χαλάρωσε προσποιούμενος ανάπαυση για τον εορτασμό της Σαρακοστής, και με μια αιφνιδιαστική επίθεση κατά τη διάρκεια της νύχτας ανέκτησαν την ακρόπολη.
Φρίξα Ηλείας
Ιστορία
Η Φρίξα ήταν μία λοφώδης πόλη στην αρχαία γη της Πίσας. Η πόλη ήταν ήδη κατεστραμμένη την εποχή του Παυσανία (2ος αιώνας π.Χ.). Είχε ναό της Κυδωνικής Αθηνάς. Λέγεται ότι ο ναός ιδρύθηκε από τον Κλύμενο της Κυδωνίας στην Κρήτη, απόγονο του Ηρακλή της Ίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Φρούριο του Γκόρι
Ιστορία
Κατά τον 17ο αιώνα το φρούριο συνέχισε να αλλάζει χέρια μεταξύ των Γεωργιανών και των Σαφαβιδών. Στις αρχές του αιώνα καταλήφθηκε για λίγο καιρό από τον Σάχη Αμπάς Α' της Περσίας και υπέστη σοβαρές ζημιές. Σύντομα μετά, κατά τη δεκαετία του 1630, το φρούριο ανακατασκευάστηκε από τον Βασιλιά Ρόστομ του Κάρτλι.
Στις αρχές του 18ου αιώνα το Φρούριο του Γκόρι θεωρείτο ακόμα ως ισχυρό και το επισκεπτόταν συχνά ο Βασιλιάς Βαχτάνγκ ΣΤ' του Κάρτλι. Όταν αυτός μετακόμισε στη Ρωσία οι Οθωμανοί κυβερνούσαν την περιοχή. Ο πρίγκιπας Γκίβι Αμιλαχβάρι κατέλαβε το φρούριο για λίγο καιρό. Σύντομα κατακτήθηκε, κατά την επανάσταση ενάντια στην Αυτοκρατορία των Σαφαβιδών το 1742-45, από τον Περσικό στρατό του Νάντερ Σαχ, διοικούμενο από τους Τεϊμουράζ Β' του Καχετί και τον γιό του, τον Ηράκλειο Β', που πήγαν με το μέρος του.
Το 1801, μετά την προσάρτηση της Γεωργίας στη Ρωσική αυτοκρατορία, το φρούριο του Γκόρι φυλασσόταν από ένα ρωσικό τάγμα γρεναδιέρων. Αργότερα τον ίδιο αιώνα έχασε την στρατηγική του σημασία. Το 1845 η Βρετανική Encyclopædia Metropolitana περιέγραψε το φρούριο ως ερειπωμένο.
Το 1920, το φρούριο υπέστη σοβαρές ζημιές από έναν σεισμό.
Επί του παρόντος το ερειπωμένο φρούριο είναι ελεύθερα προσβάσιμο. Στην περιοχή γίνονται αρχαιολογικές ανασκαφές που φαίνεται πως έχουν φέρει αρκετά ευρήματα στην επιφάνεια.
Περιγραφή
Το φρούριο είναι κατασκευασμένο από στρογγυλές, ακανόνιστου σχήματος και λαξευμένες πέτρες. Στα νότια υπάρχει μία ημικυκλική πύλη.
Στο νοτιοανατολικό μέρος του φρουρίου υπάρχει μία ερειπωμένη μικρή εκκλησία, από την οποία έχει διασωθεί μόνο ο δυτικός τοίχος και χρονολογείται του 10ου-11ου αιώνα. Λέγεται ότι η εκκλησία κάποτε είχε ένα μυστικό πέρασμα που οδηγούσε κατευθείαν στην πόλη, αλλά αυτό δεν έχει βρεθεί ακόμα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Σίντα Κάρτλι Κατηγορία:Κάστρα στη Γεωργία Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Χάβα Ρόζενφαρπ
Η Χάβα Ρόζενφαρπ (Chava Rosenfarb, γίντις:חוה ראָזענפֿאַרב) (9 Φεβρουαρίου 1923 – 30 Ιανουαρίου 2011) ήταν επιζώσα του Ολοκαυτώματος και Πολωνοεβραία-Καναδή συγγραφέας γίντις ποίησης και μυθιστορημάτων, σημαντική συνεισφέρουσα στη γίντις λογοτεχνία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πρώιμη ζωή
Η Ρόζενφαρπ άρχισε να γράφει ποίηση σε ηλικία 8 ετών. Αφού επέζησε από το Γκέτο του Λοτζ κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας από τη ναζιστική Γερμανία, η Ρόζενφαρπ απελάθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς και στη συνέχεια στάλθηκε με άλλες γυναίκες σε ένα στρατόπεδο εργασίας στο Σάσελ (υποστρατόπεδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης Νόιενγκαμμε), όπου έχτισε σπίτια για τους βομβαρδισμένους Γερμανούς του Αμβούργου. Προς το τέλος του πολέμου την έστειλαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν, όπου αρρώστησε από σχεδόν θανατηφόρο πυρετό τύφου τον Απρίλιο του 1945. Μετά το τέλος του πολέμου, ενώ βρισκόταν ακόμη στην Ευρώπη, η Ρόζενφαρπ παντρεύτηκε τον μελλοντικό εθνικά διάσημο Καναδό ακτιβιστή για τις αμβλώσεις, Δρ. Χένρι Μόργκενταλερ (οι δυο τους χώρισαν το 1975). Το 1950, αυτή και ο Μόργκενταλερ μετανάστευσαν στον Καναδά. Ο Μόργκενταλερ και η Ρόζενφαρπ, έγκυος στην Γκόλντι, την κόρη τους, μετανάστευσαν από την Ευρώπη στον Καναδά και προσγειώθηκαν στο Μόντρεαλ τον χειμώνα του 1950, όπου τους υποδέχτηκαν συγγραφείς γίντις στο Σταθμό Γουίντσορ.
Καριέρα
Η Ρόζενφαρπ συνέχισε να γράφει στα γίντις. Εξέδωσε τρεις τόμους ποίησης μεταξύ 1947 και 1965. Το 1972, δημοσίευσε αυτό που θεωρείται το αριστούργημά της, Der boim fun lebn (דער בוים פֿון לעבן), ένα τρίτομο μυθιστόρημα που περιγράφει λεπτομερώς τις εμπειρίες της στο Γκέτο του Λοτζ, το οποίο εμφανίστηκε στην αγγλική μετάφραση ως The Tree of Life (Το δέντρο της ζωής). Τα άλλα μυθιστορήματά της είναι το Botshani (באָטשאַני), ένα πρίκουελ του The Tree of Life, το οποίο κυκλοφόρησε στα αγγλικά ως δύο τόμοι, Bociany (που σημαίνει Πελαργοί) και Of Lodz and Love και Briv tsu Abrashen (בריוו צו אַבראַשען), ή Γράμματα στον Άμπρασα (δεν έχει ακόμη μεταφραστεί).
Το αναγνωστικό κοινό της Ρόζενφαρπ μειώθηκε καθώς η κοσμική κουλτούρα των γίντις στην Αμερική άρχισε να διαβρώνεται και να αφομοιώνεται και έτσι στράφηκε στη μετάφραση. Ήταν τακτική συνεργάτης στο λογοτεχνικό γίντις περιοδικό Di Goldene Keyt (די גאָלדענע קייט) – σημαίνει, χονδρικά μεταφρασμένο, «Η Χρυσή Αλυσίδα (των Γενεών)»– όπου επιμελήθηκε στο Τελ Αβίβ ο ποιητής και επιζών του Γκέτο της Βίλνα, Άμπραχαμ Σούτσκεβερ, μέχρι να κλείσει. Μια συλλογή με τις ιστορίες της σε αγγλική μετάφραση, Survivors: Seven Short Stories (Επιζώντες: Επτά μικρές ιστορίες), εκδόθηκε το 2004. Ένα έργο, The Bird of the Ghetto (Το πουλί του γκέτο), παίχτηκε σε εβραϊκή μετάφραση στο Ισραήλ από το εθνικό θέατρο του Ισραήλ το 1966 και σε αγγλική μετάφραση στο Τορόντο από το Θέατρο Threshold το 2012. Μια επιλογή από την ποίησή της δημοσιεύτηκε στα αγγλικά το 2013 ως Exile at Last. Τα περισσότερα από τα ποιήματα μεταφράστηκαν από την ίδια τη Ρόζενφαρπ.
Θάνατος
Πέθανε στις 30 Ιανουαρίου 2011 στο Λέθμπριτζ της Αλμπέρτα. Η κόρη της, Γκόλντι Μόργκενταλερ, είναι καθηγήτρια αγγλικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Λέθμπριτζ, καθώς και εξέχουσα λογοτεχνική μεταφράστρια στα αγγλικά του έργου της μητέρας της. Ο γιος της, Αβραάμ, είναι γιατρός στη Βοστώνη και συγγραφέας πολλών βιβλίων για την ουρολογία και την υγεία των ανδρών.
Τιμές και βραβεία
Η Ρόζενφαρπ ήταν αποδέκτης πολλών διεθνών λογοτεχνικών βραβείων, συμπεριλαμβανομένου του Βραβείου Ίτζικ Μάνγκερ, του υψηλότερου βραβείου του Ισραήλ για τη λογοτεχνία γίντις, καθώς και ενός Καναδικού Βραβείου Εβραϊκού Βιβλίου και του Βραβείου Μετάφρασης Τζον Γκλάσκο για τη λογοτεχνική μετάφραση. Της απονεμήθηκε τιμητικό πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Λέθμπριτζ το 2006.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές Κατηγορία:Καναδές ποιήτριες Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίες συγγραφείς Κατηγορία:Καναδές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Εβραίοι μεταφραστές Κατηγορία:Καναδοί μεταφραστές Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Έγκλειστοι στο Γκέτο του Λοτζ Κατηγορία:Επιζώντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς Κατηγορία:Επιζώντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Νόιενγκαμμε Κατηγορία:Επιζώντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Μπέργκεν-Μπέλζεν Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στον Καναδά
Tus Airways
Ιστορία
Η Tus Airways ιδρύθηκε το 2015 και υποστηρίζεται από επενδυτές από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αεροπορική εταιρεία άρχισε να λειτουργεί στις 14 Φεβρουαρίου 2016, με ένα Saab 340Β λειτουργεί από τη Λάρνακα προς το Τελ Αβίβ και τη Χάιφα στο Ισραήλ. Τον Ιούλιο του 2016, η αεροπορική εταιρεία έλαβε ένα Saab 2000 να αυξηθεί η χωρητικότητα στα δρομολόγιά της. Από το 2017 η αεροπορική εταιρία Tus Airways χρησιμοποιεί αποκλειστικά Fokker 70 και Fokker 100. Στις 23 Μαρτίου 2020, η Tus Airways σταμάτησε προσωρινά να λειτουργεί λόγω SARS-Cov-2.
Προορισμοί
Tus Airways πραγματοποιεί πτήσεις προς τους εξής προορισμούς:
Στόλος
Ο στόλος της αεροπορικής εταιρίας Tus Airways αποτελείται από πέντε A320-200.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακές αεροπορικές εταιρείες
Όρος Θαβώρ
Το όρος Θαβώρ (Εβραϊκή γλώσσα הר תבור, σύγχρονη προφορά Har Tavor, τιβεριανή προφορά Har Tāḇôr) είναι χαμηλό βουνό της Κάτω Γαλιλαίας, στο Ισραήλ. Βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της κοιλάδας Γιεζρεέλ, 18 χιλιόμετρα δυτικά από τη Λίμνη της Τιβεριάδας. Το υψόμετρο της κορυφής του είναι 575 μέτρα.
Στην Παλαιά Διαθήκη (Ιησούς του Ναυή, Κριταί), το όρος Θαβώρ αναφέρεται ως ο τόπος της ομώνυμης μάχης μεταξύ του στρατού των Ισραηλιτών υπό τον Βαράκ και του στρατού του Ιαβίν, βασιλιά των Χαναναίων, υπό την αρχηγία του Σισάρα.
Ονομασία
Η εβραϊκή ονομασία tabor έχει συνδεθεί από μακρού με τη λέξη για τον αφαλό (ṭabbur), αλλά το γεγονός αποτελεί μάλλον μια λαϊκή ετυμολόγηση.
Η ονομασία Ιταβύριον (Itabyrium) από τον Ιώσηπο είναι μία συντακτική εικασία με βάση παραλλαγές ευρισκόμενες σε χειρόγραφα, και ίσως δεν έχει ιστορικές ρίζες.
Από την παράδοση της Μεταμορφώσεως του Χριστού προέρχεται ο θεολογικός όρος «Φῶς του Θαβώρ», η ονομασία της αιρέσεως των Θαβωριτών της Βοημίας, καθώς και η ονομασία αρκετών οικισμών και ιδρυμάτων, στην ελληνική συχνά με το επίθετο θαβώριος.
Στην αραβική γλώσσα το Θαβώρ ονομάζεται جبل طابور (Jabal aṭ-Ṭābūr).
Μορφολογία και θέση
Το όρος Θαβώρ έχει σχήμα σχεδόν ημισφαιρικό και βρίσκεται απομονωμένο σε πεδινή περιοχή με υψόμετρο 450 μέτρα μικρότερο εκείνου της κορυφής του (575 μέτρα). Στη βάση του υπάρχει η κωμόπολη Κφαρ Ταβόρ και τρία αραβικά χωριά, ενώ στην κορυφή του είναι κτισμένα δύο χριστιανικά μοναστήρια, το ένα ελληνορθόδοξo (στην βορειοανατολική πλευρά) και το άλλο ρωμαιοκαθολικό (στη νοτιονατολική πλευρά). Ο ρωμαιοκαθολικός ναός στην κορυφή διακρίνεται εύκολα από μακριά. Η κορυφή είναι προσβάσιμη με δρόμο από το αραβικό χωριό Σίμπλι. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι πλάτος 32°41′14″ Β και μήκος 35°23′25″ Α.
Στην Παλαιά Διαθήκη
Το όρος Θαβώρ αναφέρεται για πρώτη φορά στην Παλαιά Διαθήκη, στο 19ο κεφάλαιο του βιβλίου Ιησούς του Ναυή (στίχος 34), ως το σύνορο μεταξύ τριών φυλών: Ζαβουλών, Ισσάχαρ και Νεφθαλί. Η σημασία του Θαβώρ προερχόταν από τη στρατηγική θέση του στη διασταύρωση της οδού βορρά-νότου (Via Maris) με την οδό ανατολής-δύσεως της κοιλάδας Γιεζρεέλ.
Κατά το Βιβλίο των Κριτών, η Ασώρ ήταν η έδρα του Ιαβίν, βασιλιά των Χαναναίων, του οποίου ο στρατιωτικός διοικητής Σισάρα οδήγησε στρατό Χαναναίων κατά των Ισραηλιτών. Η Δεββώρα, η Εβραία προφήτιδα, κάλεσε τον Βαράκ της Φυλής του Νεφθαλί και του διεβίβασε την εντολή του Θεού: «...ἀπελεύσῃ εἰς ὄρος Θαβὼρ καὶ λήψῃ μετὰ σεαυτοῦ δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλὶ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Ζαβουλών» (Κριτ. δ΄ 6). Στη συνέχεια, κατεβαίνοντας ορμητικά από το βουνό, οι Ισραηλίτες επιτέθηκαν και κατενίκησαν τον Σισάρα και τους Χαναναίους.
Κατά την περίοδο του Δεύτερου Ναού (περ. 516 π.Χ. - 70 μ.Χ.) το Θαβώρ ήταν μια από τις βουνοκορφές στις οποίες συνηθιζόταν να ανάβονται φωτιές για να πληροφορούν τα βόρεια χωριά για τις εβραϊκές εορτές και για την έναρξη του νέου μήνα.
Ρωμαϊκή περίοδος
Το 55 π.Χ., κατά τη διάρκεια μιας εξεγέρσεως εναντίον του Ρωμαίου ανθύπατου της Συρίας Αύλου Γαβίνιου, ο Αλέξανδρος της Ιουδαίας και ο στρατός του των 30.000 Εβραίων νικήθηκαν σε μάχη στο όρος Θαβώρ. Περί τους δέκα χιλιάδες Εβραίους πολεμιστές σκοτώθηκαν στη μάχη και ο Αλέξανδρος υποχρεώθηκε να καταφύγει στη Συρία.
Το 66 μ.Χ., κατά τον Α΄ Ιουδαϊκό Πόλεμο, οι Ιουδαίοι της Γαλιλαίας οχυρώθηκαν στο Θαβώρ υπό την αρχηγία του Ιώσηπου (του μετέπειτα ιστορικού) και απέκρουσαν την αρχική ρωμαϊκή επίθεση. Το Ιταβύριον, όπως αποκαλεί το βουνό ο Ιώσηπος, ήταν μία από τις 19 θέσεις που οχύρωσαν οι επαναστάτες στη Γαλιλαία υπό τις διαταγές του. Σύμφωνα με το έργο του Ιωσήπου Περί τού Ιουδαϊκού πολέμου, ο Βεσπασιανός έστειλε απόσπασμα 600 ιππέων, υπό τις διαταγές του Πλακίδου, για να αντιμετωπίσει τους επαναστάτες. Ο Πλάκιδος κατάλαβε πως δεν θα μπορούσε να φθάσει στην κορυφή του Θαβώρ με τις δυνάμεις του και κάλεσε τους Εβραίους σε διαπραγματεύσεις. Μία ομάδα των επαναστατών κατέβηκε πράγματι από το βουνό, αλλά του επιτέθηκαν. Οι ρωμαϊκές δυνάμεις αρχικώς υπεχώρησαν, αλλά φθάνοντας σε πεδινό έδαφος γύρισαν προς τα πίσω σε αντεπίθεση και σκότωσαν πολλούς Εβραίους, φράζοντας ταυτοχρόνως τη δίοδο προς την κορυφή του Θαβώρ για τους κατελθόντες. Πολλοί Εβραίοι μαχητές εγκατέλειψαν έτσι το βουνό και επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ. Οι υπόλοιποι που παρέμειναν στην κορυφή παραδόθηκαν μετά την εξάντληση των αποθεμάτων νερού.
Άντρες με τα όλα τους
Το Άντρες με τα όλα τους (Αγγλικά: The Full Monty) είναι μια βρετανική κωμωδία του 1997 σε σκηνοθεσία Πίτερ Κατάνεο, με πρωταγωνιστές τους Ρόμπερτ Καρλάιλ, Μαρκ Άντι, Γουίλιαμ Σνέιπ, Στιβ Χουίζον, Τομ Γουίλκινσον, Πολ Μπάρμπερ και Χιούγκο Σπιρ. Το σενάριο έγραψε ο Σάιμον Μποφόι. Η ταινία διαδραματίζεται στο Σέφιλντ της Βόρειας Αγγλίας κατά τη δεκαετία του 1990 και αφηγείται την ιστορία έξι ανέργων, τέσσερις από τους οποίους πρώην εργάτες χάλυβα, που αποφασίζουν να δημιουργήσουν ένα ανδρικό στριπτίζ για να βγάλουν χρήματα. Με αυτόν τον τρόπο, ο κεντρικός χαρακτήρας, ο Γκαζ, θα μπορέσει να βλέπει τον γιο του. Ο Γκαζ δηλώνει ότι το σόου τους θα είναι πολύ καλύτερο από τους διάσημους χορευτές Chippendales, επειδή θα κάνουν στριπτίζ μέχρι τέλους, βγάζοντας όλα τους τα ρούχα.
Όρος Θαβώρ
Στην Καινή Διαθήκη
Οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης (1ος αι. μ.Χ.) διηγούνται ότι ο Ιησούς Χριστός πήρε τους μαθητές του Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη σε ένα απομονωμένο ψηλό βουνό και μεταμορφώθηκε μπροστά τους εκεί. Τα κείμενά τους ωστόσο δεν προσδιορίζουν το όνομα του βουνού. Η πρώτη χρονικά αναφορά του όρους της Μεταμορφώσεως ως το Θαβώρ είναι αυτή του Ωριγένη τον 3ο αιώνα, η οποία αναπαράχθηκε από τους Κύριλλο Α΄ των Ιεροσολύμων και Ιερώνυμο τον 4ο αιώνα.
Άντρες με τα όλα τους
Παρά το γεγονός ότι η ταινία είναι κωμωδία, αγγίζει και σοβαρά θέματα όπως ανεργία, τα πατρικά δικαιώματα, η κατάθλιψη, η ανικανότητα, η ομοφυλοφιλία, η εικόνα του σώματος, η κουλτούρα της εργατικής τάξης και η αυτοκτονία Το Άντρες με τα όλα τους έκανε μεγάλη επιτυχία κατά την κυκλοφορία και είχε διεθνή εμπορική επιτυχία, με εισπράξεις άνω των 250 εκατομμυρίων δολαρίων με προϋπολογισμό μόλις 3,5 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι που ξεπεράστηκε σε πωλήσεις από τον Τιτανικό. Κέρδισε το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας και το Ευρωπαϊκό Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, ενώ προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου και Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής, κερδίζοντας το τελευταίο.
Το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε το Άντρες με τα όλα τους στην 25η θέση των καλύτερων βρετανικών ταινιών του 20ού αιώνα. Η ταινία διασκευάστηκε σε μιούζικαλ το 2000, θεατρική παράσταση το 2013 και αναμένεται να γίνει τηλεοπτική σειρά.
Πλοκή
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, τα κάποτε επιτυχημένα χαλυβουργεία του Σέφιλντ, στο Νότιο Γιόρκσιρ, έκλεισαν και το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού απολύθηκε. Οι πρώην χαλυβουργοί Γκάρι Σόφιλντ (Γκαζ) και Ντέιβ Χόρσφολ πάνε να κλέψουν παλιοσίδερα από τα εγκαταλειμμένα εργοστάσια για να τα πουλήσουν για να βγάλουν χρήματα, παίρνοντας μαζί τους τον γιο του Γκαζ, Νέιθαν, για βοήθεια, αλλά ένας φύλακας τους αιφνιδιάζει και να τους κλειδώνει μέσα στο χαλυβουργείο.
Ο Γκαζ αντιμετωπίζει προβλήματα από την πρώην σύζυγό του Μάντι και τον φίλο της Μπάρι σχετικά με τις πληρωμές για τη διατροφή του Νέιθαν που δεν είναι σε θέση να πληρώσει από τότε που έχασε τη δουλειά του. Ο Νέιθαν ζει με τη Μάντι και τον Μπάρι, αλλά ο Γκαζ έχει κοινή επιμέλεια του παιδιού μαζί με τη Μάντι. Ο Νέιθαν θα ήθελε να μπορεί να κάνει πιο «κανονικά πράγματα» με τον πατέρα του, Γκαζ. Η Μάντι προσπαθεί να πάρει την αποκλειστική επιμέλεια του Νέιθαν, τον οποίο ο Γκαζ υπεραγαπά. Ο Γκαζ ψάχνει απελπισμένα να βρει χρήματα και να κερδίσει την αγάπη του Νέιθαν.
Όρος Θαβώρ
Άραβες, Σταυροφόροι και Μαμελούκοι
Τον 8ο αιώνα υπήρχαν 4 χριστιανικοί ναοί και μία μονή πάνω στο Θαβώρ. Κατά τη μουσουλμανική κατάκτηση της Ανατολής, το 947, διεξάχθηκε μια μάχη στο όρος ανάμεσα σε διαφορετικές μουσουλμανικές φατρίες για τον έλεγχο της γης του Ισραήλ από το Χαλιφάτο των Αββασιδών.
Άντρες με τα όλα τους
Πλοκή
Μια μέρα, ο Γκαζ εντοπίζει ένα πλήθος γυναικών που κάνουν ουρά έξω από ένα τοπικό κλαμπ για να δουν ανδρικό στριπτίζ και εμπνέεται να δημιουργήσει τη δική του ομάδα στριπτίζ χρησιμοποιώντας ντόπιους άνδρες, ελπίζοντας να βγάλει αρκετά χρήματα για να πληρώσει τις υποχρεώσεις του για τη διατροφή του Νέιθαν. Ο πρώτος που μπαίνει στην ομάδα είναι ο Λόμπερ, ένας φύλακας στο χαλυβουργείο όπου εργάζονταν κάποτε ο Ντέιβ και ο Γκαζ, του οποίου οι δυο τους διακόπτουν την απόπειρα αυτοκτονίας. Στη συνέχεια, στρατολογούν τον Τζέραλντ Κούπερ, τον πρώην επιστάτη τους, ο οποίος κρύβει την ανεργία του από τη γυναίκα του. Ο Γκαζ και ο Ντέιβ βλέπουν τον Τζέραλντ και τη σύζυγό του, Λίντα, να κάνουν μάθημα χορού και τον στρατολογούν για να τους διδάξει χορευτικές κινήσεις.
Όρος Θαβώρ
Άραβες, Σταυροφόροι και Μαμελούκοι
thumb|Το Θαβώρ σε χρωμολιθογραφική κάρτα της Χέλγκα φον Κραμ, περ. 1870-1880 Κατά την περίοδο των Σταυροφοριών το Θαβώρ άλλαξε πολλές φορές κυρίαρχο μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών. Το 1099 οι Σταυροφόροι οχύρωσαν την περιοχή της μονής στην κορυφή του, ώστε να προστατεύονται οι προσκυνητές από τις μουσουλμανικές επιθέσεις. Το 1101 Βενεδικτίνοι μοναχοί ξανάχτισαν μια κατεστραμμένη βασιλική και ανέγειραν ένα αββαείο με οχύρωση. Το 1212 το Θαβώρ καταλήφθηκε από τον Αγιουβίδη σουλτάνο Αλ-Αντίλ Α΄, ο οποίος έκτισε μεγάλο φρούριο στην κορυφή του. Το φρούριο αυτό άνθεξε στην πολιορκία των δυνάμεων της Ε΄ Σταυροφορίας το 1217, αλλά το 1229 καταλήφθηκε από τους Σταυροφόρους. Το 1263 ο αρχηγός των Μαμελούκων Μπαϊμπάρς κατέλαβε το φρούριο και κατέστρεψε τα κτίσματα στο βουνό.
Άντρες με τα όλα τους
Πλοκή
Αναζητώντας περισσότερους εθελοντές, οι τέσσερις άντρες πραγματοποιούν ανοιχτή ακρόαση και επιλέγουν τον Χορς, έναν ηλικιωμένο που είναι ωστόσο καλός χορευτής και τον Γκάι, που δεν ξέρει καθόλου να χορεύει, αλλά αποδεικνύεται ασυνήθιστα προικισμένος σωματικά. Οι έξι άνδρες αρχίζουν να εξασκούνται. Στη συνέχεια, ο Γκαζ μαθαίνει ότι πρέπει να πληρώσει προκαταβολή 100 λιρών για να εξασφαλίσει το κλαμπ για τη νύχτα. Δεν μπορεί να το αντέξει οικονομικά, αλλά ο Νέιθαν παίρνει τις καταθέσεις του από την τράπεζα, λέγοντας ότι εμπιστεύεται τον Γκαζ, ο οποίος θα τον ξεπληρώσει. Όταν δύο ντόπιες γυναίκες του βλέπουν να κολλάνε αφίσες για το σόου, ο Γκαζ καυχιέται ότι είναι καλύτεροι από πραγματικούς στρίπερ επειδή θα τα βγάλουν όλα. Ο Ντέιβ, που δεν του αρέσει η εικόνα του σώματός του, τα παρατάει και βρίσκει δουλειά ως φύλακας σε σουπερμάρκετ. Οι άλλοι κάνουν δημόσια πρόβες στο εργοστάσιο μπροστά σε κάποιες συγγενείς του Χορς, αλλά ένας διερχόμενος αστυνομικός τους πιάνει στη μέση της παράστασης και ο Γκαζ, ο Τζέραλντ και ο Χορς συλλαμβάνονται για προσβολή δημόσιας αιδούς, γεγονός που κάνει τον Γκαζ να χάσει το δικαίωμα να βλέπει τον Νέιθαν. Ο Λόμπερ και ο Γκάι καταφέρνουν να δραπετεύσουν και καταλήγουν στο σπίτι του Λόμπερ, όπου κοιτάζονται ερωτικά και αρχίζουν μια σχέση.
Όρος Θαβώρ
Οθωμανική περίοδος
Το 1799, κατά τη συριακή εκστρατεία του Ναπολέοντα, στην κοιλάδα μεταξύ του Θαβώρ και του λόφου Άμωρα, έλαβε χώρα η Μάχη του Όρους Θαβώρ. Σε αυτή, μια γαλλική δύναμη περίπου 3.000 στρατιωτών υπό τη διοίκηση του Ναπολέοντα και του στρατηγού Ζαν-Μπατίστ Κλεμπέρ νίκησε μια δύναμη περίπου 35.000 στρατιωτών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Άντρες με τα όλα τους
Πλοκή
Η Λίντα πετά έξω από το σπίτι τον Τζέραλντ όταν οι δικαστικοί επιμελητές φτάνουν στο σπίτι τους και τους κατάσχουν τα υπάρχοντά τους για να πληρώσουν τα χρέη του Τζέραλντ, με αποτέλεσμα να πρέπει να μείνει με τον Γκαζ. Αργότερα ο Γκαζ πηγαίνει στο σουπερμάρκετ και ζητά από τον Ντέιβ να «δανειστεί» ένα σακάκι για την κηδεία της μητέρας του Λόμπερ. Ο Ντέιβ συμφωνεί και αποφασίζει να εγκαταλείψει τη δουλειά του ως φύλακας. Οι δυο τους κλέβουν δύο κοστούμια και πηγαίνουν μαζί στην κηδεία.
Όρος Θαβώρ
Οθωμανική περίοδος
Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα εγκαταστάθηκε στο όρος Θαβώρ η ισχυρή φυλή Βεδουίνων Αλ Σαμπεχί.
Άντρες με τα όλα τους
Πλοκή
Στο μεταξύ, η σύλληψη των μελών της ομάδας την έχει κάνει δημοφιλή. Συμφωνούν να παραιτηθούν από το σχέδιο, ώσπου ο Γκαζ μαθαίνει ότι το σόου έχει ξεπουλήσει. Πείθει τους άλλους να το κάνουν μόνο για ένα βράδυ. Ο Τζέραλντ δεν είναι σίγουρος, καθώς βρήκε πλέον μια δουλειά την οποία ο Γκαζ και ο Ντέιβ είχαν προσπαθήσει να σαμποτάρουν, αλλά συμφωνεί να το κάνει μόνο μία φορά. Αρχικά ο Ντέιβ εξακολουθεί να αρνείται, αλλά ανακτά την αυτοπεποίθησή του μετά από ενθάρρυνση της συζύγου του, Τζιν, και εντάσσεται στο υπόλοιπο γκρουπ λίγα λεπτά πριν βγουν στη σκηνή. Ο Νέιθαν έρχεται κρυφά με τον Ντέιβ και λέει στον Γκαζ ότι είναι εκεί και η Μάντι, αλλά χωρίς τον Μπάρι.
Όρος Θαβώρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά του Ισραήλ Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Κάστρα και οχυρώσεις των Οσπιταλίων Ιπποτών Κατηγορία:Ιερά βουνά
Άντρες με τα όλα τους
Πλοκή
Ο Γκαζ αρνείται να κάνει το νούμερο επειδή υπάρχουν άνδρες στο κοινό (μεταξύ των οποίων και οι αστυνομικοί που παρακολούθησαν το βίντεο της κάμερας ασφαλείας που τους είχε καταγράψει), παρόλο που οι αφίσες έγραφαν ότι το σόου ήταν μόνο για γυναίκες. Οι άλλοι πέντε ξεκινούν το νούμερο και ο Νέιθαν διατάζει τον πατέρα του να βγει στη σκηνή. Ο Γκαζ, περήφανος για τον γιο του, βγαίνει μαζί με τους άλλους και εμφανίζεται μπροστά στο κοινό και τη Μάντι φαίνεται να τον βλέπει διαφορετικά. Η ταινία τελειώνει με την ομάδα να εκτελεί το νούμερο μπροστά σε ένα γεμάτο ενθουσιασμό κοινό, ενώ παίζει το "You Can Leave Your Hat On" σε εκτέλεση του Τομ Τζόουνς. Το τελευταίο ρούχο που πετούν είναι τα καπέλα τους.
Παραγωγή
Η διάσημη σκηνή με το τραγούδι " Hot Stuff ", στην οποία οι χαρακτήρες χορεύουν στην ουρά του ταμείου ανεργίας, επρόκειτο αρχικά να κοπεί στο μοντάζ καθώς θεωρήθηκε "μη ρεαλιστική".
Λέγεται ότι οι ηθοποιοί συμφώνησαν ότι και οι έξι θα έβγαζαν πραγματικά όλα τους τα ρούχα στο τέλος μπροστά σε 50 κομπάρσους, υπό την προϋπόθεση ότι έκαναν μία μόνο λήψη.
Τοποθεσίες
Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου μέσα και γύρω από το Σέφιλντ τον Απρίλιο του 1996, εκτός από μερικές τοποθεσίες στο Σάιρμπρουκ του Ντέρμπισιρ.
Γλώσσα
Στην ταινία γίνεται συχνή χρήση της βρετανικής αργκό, και ειδικότερα της διαλέκτου του Σέφιλντ.
Κριτικές
Η ταινία εξέπληξε τους κριτικούς όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, κερδίζοντας σχεδόν καθολική αναγνώριση και στη συνέχεια ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Γράφοντας στο περιοδικό Time Out New York αναφορικά με την ταινία, ο Άντριου Τζόνστον δήλωσε: «Το Άντρες με τα όλα τους είναι πολύ λιγότερο ακραίο από όσο ακούγεται. Οι πιο αστείες στιγμές είναι συχνά οι πιο υπαινικτικές, όπως όταν οι πέντε στρίπερ που στέκονται στην ουρά του ταμείου ανεργίας χορεύουν ασυναίσθητα όταν το ραδιόφωνο παίζει το "Hot Stuff" της Ντόνα Σάμερ».
Εισπράξεις
Όταν η ταινία κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο, έμεινε στην κορυφή του box office για δεκατρείς εβδομάδες και έγινε η βρετανική ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις όλων των εποχών μετά από εννέα εβδομάδες, ξεπερνώντας το Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία. Έφτασε επίσης στο νούμερο ένα στην Αυστραλία όπου παρέμεινε για πέντε εβδομάδες. Στη Γαλλία, βγήκε στις αίθουσες ταυτόχρονα με το Ο Χαμένος Κόσμος: Jurassic Park και βρέθηκε στην τρίτη θέση ανάμεσα στις ταινίες της εβδομάδας. Στις 27 Ιανουαρίου 1997 ξεπέρασε Jurassic Park και έγινε η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Διακρίσεις και αναγνώριση
Το Άντρες με τα όλα τους κέρδισε Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας το 1997, ξεπερνώντας τους πρωτοπόρους Τιτανικό και Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό και ο Καρλάιλ κέρδισε Βραβείο BAFTA καλύτερου ηθοποιού σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία ήταν υποψήφια για τέσσερα συνολικά Όσκαρ: Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής και Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου.
Το 1997, το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής χωρίστηκε σε δύο κατηγορίες: Δραματική και Μιούζικαλ ή Κωμωδία. Υπό το πρίσμα του μεγάλου νικητή του 1997, του Τιτανικού, η ταινία κέρδισε μόνο το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Μιούζικαλ ή Κωμωδίας της Αν Ντάντλεϊ, ενώ τα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας απέσπασε ο Τιτανικός και ο σκηνοθέτης του Τζέιμς Κάμερον και το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου οι Μπεν Άφλεκ και Ματ Ντέιμον για την ταινία Ο ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ.
Το 1999, η ταινία κατατάχθηκε στο #25 μεταξύ των 100 κορυφαίων βρετανικών ταινιών του BFI. Το 2000, οι αναγνώστες του περιοδικού Total Film ψήφισαν το Άντρες με τα όλα τους ως την 49η καλύτερη κωμωδία όλων των εποχών. Μέχρι εκείνη τη χρονιά είχε κερδίσει περίπου 194 εκατομμύρια λίρες στο box office παγκοσμίως.
Σάουντρακ
Το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής της Αν Ντάντλεϊ ήταν μια έκπληξη και ορισμένοι κριτικοί ένιωσαν ότι δεν το άξιζε, καθώς το βραβείο δίνεται για πρωτότυπη μουσική, ενώ οι χαρακτηριστικότερες στιγμές της ταινίας συνοδεύτηκαν από παλιά, αγαπημένα κομμάτια. Η Ντάντλι συνέθεσε "περίπου 20 λεπτών μουσική" για την ταινία. Ο Μπομπ Στράους αποκάλεσε το Όσκαρ «άξιο», ενώ η Πολίν Ρέι ένιωσε ότι η Ντάντλι συμπλήρωνε τις γνωστές επιτυχίες.
Το άλμπουμ The Full Monty: Music from the Motion Picture Soundtrack περιλαμβάνει δύο πρωτότυπα κομμάτια της Ντάντλεϊ συν τις ποπ επιτυχίες, μεταξύ των οποίων τη διασκευή του "You Can Leave Your Hat On" από τον Τομ Τζόουνς σε παραγωγή της Ντάντλεϊ, η οποία είχε συνεργαστεί με τον Τζόουνς το 1988 στη διασκευή του κομματιού "Kiss" του Prince.
Προσαρμογές
Το 1998 η ταινία έγινε βιβλίο από τη Βρετανίδα συγγραφέα Γουέντι Χόλντεν.
Η ταινία διασκευάστηκε σε μιούζικαλ στο Μπρόντγουεϊ του 2000 με τον ίδιο τίτλο, ενώ οι χαρακτήρες και το σκηνικό αμερικανοποιήθηκαν. Το μιούζικαλ προβλήθηκε στο West End στην αίθουσα Prince of Wales Theatre το 2002.
Στην Ελλάδα, το Άντρες με τα όλα τους έκανες πρεμιέρα στις 4 Νοεμβρίου 2022 στο θέατρο Βέμπο, στην Αθήνα. Η σκηνοθεσία ήταν της Θέμιδας Μαρσέλλου και πρωταγωνιστούσαν οι Αντώνης Λουδάρος, Σωτήρης Καλυβάτσης, Γιώργος Γαλίτης, Ησαΐας Ματιάμπα, Θανάσης Πατριαρχέας και Ντάνιελ Νούρκα. Σε άλλους ρόλους εμφανίζονταν οι Ελένη Καρακάση, Παρθένα Χοροζίδου, Ιζαμπέλα Φούλοπ, Κατερίνα Στικούδη και Ζέτα Μαστροδούκα. Τα σκηνικά ήταν της Μαίρης Τσαγκάρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Fox Searchlight Pictures Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1997
GLD
Η συστάδα λατινικών χαρακτήρων GLD μπορεί να αναφέρεται σε:
Βίσεντς Μαρτίνεθ
Ο Βίσεντς Μαρτίνεθ (12 Ιανουαρίου 1925 - 2 Οκτωβρίου 2018) ήταν καταλανικής καταγωγής ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν για την Μπαρτσελόνα στην δεκαετία του 1940. Αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Βαρκελώνη της Καταλωνίας. Ο Μαρτίνεθ ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας για την τοπική ομάδα Πένια Αξιό Κατόλικα, στο Λ'Οσπιταλέτ. Αργότερα εντάχθηκε στην Ρασίνγκ ντε Σαντς πριν υπογράψει για την Μπαρτσελόνα. Στις 19 Οκτωβρίου 1941, στην ηλικία των 16 ετών, 10 μηνών και 5 ημερών, ο Μαρτίνεθ έγινε ο νεότερος παίκτης της Μπαρτσελόνας, παίζοντας σε ένα Ελ Κλάσικο στο εστάδιο Τσαμαρτίν της Ρεάλ Μαδρίτης όπου η ομάδα του ηττήθηκε με 4-3. Ο Μαρτίνεθ έκανε έξι ακόμη εμφανίσεις για την Λα Λίγα 1941-42, πριν φύγει ως δανεικός για την Σαβαδέλ το 1942 για δύο χρόνια. Μετά την επιστροφή του στην Μπαρτσελόνα, ο προπονητής Ζοζέπ Σαμιτιέρ απέρριψε μια πρόταση από την Μπαρτσελόνα για τον Μαρτίνεθ. Λίγο αργότερα τραυματίστηκε στο μηνίσκο και έτσι τελείωσε απροσδόκητα η σταδιοδρομία του στην Μπαρτσελόνα.
Το 1945, ο Μαρτίνεθ υπέγραψε με την Ζιμνάστικ, κάνοντας 38 εμφανίσεις σε τέσσερις σεζόν. Το 1949 υπέγραψε με την Λινένσε της νότιας Ανδαλουσίας. Ο Μαρτίνεθ έμεινε στο σύλλογο για μια σεζόν κάνοντας 26 εμφανίσεις. Το 1950, ο Μαρτίνεθ επέστρεψε στην Καταλονία και εντάχθηκε στην Ιγουαλάδα, και το 1951 υπέγραψε με την Σαντ Ανδρέου. Το 1952 επέστρεψε στην Ζιμνάστικ, ενώ το 1953 αποχώρησε οριστικά λόγω τραυματισμού.
Προσωπική ζωή
Λόγω των γλωσσικών πολιτικών της Ισπανίας του Φράνκο, ο Μαρτίνεθ αναφερόταν με το καταλανικό όνομα Βίσεντς και το ισπανικό Βιθέντε. Στις 2 Οκτωβρίου 2018 απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών, έχοντας αποκτήσει δύο γιους, τους Βίσεντς και Λουίς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ιωάννης Ραφαήλ
Ο Ιωάννης Ραφαήλ ήταν βυζαντινός στρατιωτικός Κατεπάνω της Ιταλίας την περίοδο Σεπτέμβρης-Δεκέμβρης του 1046 μ.Χ.. Αντικατέστησε τον Ευστάθιο Παλατινό. Έφτασε στην βυζαντινή Ιταλία και στο Μπάρι με έναν στρατό από Βαράγγους.
Πηγές
Κατηγορία:Κατεπάνω της Ιταλίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατάλογος έργων του Kunstmuseum της Βέρνης
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Kunstmuseum (Μουσείου Τέχνης) της Βέρνης.
Ζωγράφοι άλλων χωρών
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Τραμπολίνο 2019
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Τραμπολίνο 2019 ήταν η 22η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Τραμπολίνο, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο «Γεώργιος Γαλανόπουλος», στο Λουτράκι από το Σάββατο 11 έως και την Κυριακή 12 Μαΐου του 2019. Συμμετείχαν 105 αθλητές από 23 συλλόγους.
Κάτοχοι μεταλλίων
2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Τραμπολίνο Κατηγορία:Γυμναστική το 2019 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κορινθία
Αλάνις Μορισέτ
Καριέρα
Η καριέρα της ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '90. Το 1995 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Jagged Little Pill, το οποίο αποτελεί μέχρι σήμερα την πιο επιτυχημένη της δουλειά. Έχει κερδίσει επτά βραβεία Γκράμι και έχει λάβει υποψηφιότητα άλλες επτά φορές. Επίσης, έχει κερδίσει το βραβείο BRIT καλύτερου διεθνούς καλλιτέχνη με εντυπωσιακή εξέλιξη (Best Breakthrough Act), καθώς και δεκατρία βραβεία Juno. Έχει λάβει δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού, το 1999 για το τραγούδι "Uninvited" και το 2006 για το "Wunderkind". To 2015 εισήχθη στο Canadian Music Hall Of Fame.
Επίσης, ασχολείται με την υποκριτική από τη δεκαετία του '80, με εμφανίσεις στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση (Sex and the City, Nip/Tuck κ.ά.) και στο θέατρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Καναδοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Καναδοί φεμινιστές Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Μάξιμος Μητσόπουλος
Ο Μάξιμος Μητσόπουλος (1897 - 27 Σεπτεμβρίου 1968) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, καθηγητής Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και της Γεωλογίας και Ορυκτολογίας στο ΕΜΠ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Μητσόπουλου, φυσιοδίφη και καθηγητή. Σπούδασε Φυσική στα πανεπιστήμια της Αθήνας, του Βερολίνου και του Μονάχου. Το 1921 ανέλαβε επιμελητής του Γεωλογικού και Παλαιοντολογικού Μουσείου. Το 1955 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Από το 1950 ως το 1951 και από το 1960 ως το 1961 διετέλεσε κοσμήτορας του ΕΚΠΑ. Ήταν επίσης πρόεδρος της Ακαδημίας το 1967. Για τις έρευνές του στη Δυτική Θράκη και τις μελέτες του στην Ηλεία και στην Ακαρνανία τιμήθηκε από την Ακαδημία (1931 και 1938). Απεβίωσε τον επόμενο χρόνο, ενώ ήταν πρόεδρος της Ελληνικής Γεωλογικής Εταιρείας, σε ηλικία 71 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γεωλόγοι Κατηγορία:Παλαιοντολόγοι Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Εξοχή Αργολίδας
Το χωριό υπήρξε για ένα μικρό διάστημα απο το 1867 μέχρι και το 1889 πρωτεύουσα του δήμου Αλέας.
Πληθυσμός
Η Εξοχή γνώρισε μικρή πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1896 ενώ έκτοτε ο πληθυσμός της έχει μειωθεί σημαντικά (με εξαίρεση το 1928 και 2001) εξαιτίας της αστυφιλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Η Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (κορεατικά: 대한축구협회, αγγλικά: Korea Football Association, KFA) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Δημοκρατία της Κορέας. Εδρεύει στη Σεούλ και είναι μέλος της AFC. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Νότιας Κορέας.
Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανόνωνται από την K League υπό την εποπτεία της Κορεατιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Ιστορία
Το 1921 πραγματοποιήθηκε η πρώτη Ποδοσφαιρική Διοργάνωση Παν Τζόσον και το 1933 ιδρύθηκε η Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (μετά τη σύσταση της Ένωσης Διαιτητών Τζόσεον το 1928), με σκοπό τη διάδοση και την ανάπτυξη του αθλήματος. Ο Παρκ Σέουνγκ-μπιν ήταν ο πρώτος πρόεδρος της ομοσπονδίας, επιφορτισμένος με το έργο της προώθησης και της διάδοσης του οργανωμένου ποδοσφαίρου στην Κορέα.
Η Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αποκαταστάθηκε το 1948, μετά την ίδρυση της Δημοκρατίας της Κορέας. Η ομοσπονδία έγινε μέλος της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA) το ίδιο έτος. Έπειτα, το 1954 εντάχθηκε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC).
Λογότυπο
Το σήμα της Κορεατιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδία έχει υποστεί διάφορες αλλαγές στο πέρασμα του χρόνου. Το 2001 παρουσιάστηκε ένα νέο σήμα το οποίο αναπαριστούσε μια τίγρη. Στις 5 Φεβρουαρίου του 2020, δημοσιεύθηκε από την ομοσπονδία ένα νέο, πιο απλοϊκό σήμα. Το σήμα διατήρησε την τίγρη, αν και σε πιο μινιμαλιστικό σχέδιο, κλεισμένο σε ορθογώνιο πλαίσιο. Τα παραδοσιακά χρώματα της Νότιας Κορέας, το κόκκινο, το μπλε και το λευκό, διατηρήθηκαν στο νέο σήμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νοτια Κορεα Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Νότια Κορέα
Λεβ Αννίνσκι
Ο Λεβ Αλεξάντροβιτς Αννίνσκι (Лев Александрович Аннинский, 7 Απριλίου 1934 – 6 Νοεμβρίου 2019) ήταν Σοβιετικός και Ρώσος κριτικός λογοτεχνίας, ιστορικός, δημοσιολόγος, δοκιμιογράφος και συγγραφέας περισσότερων από 30 βιβλίων. Ήταν επίσης σεναριογράφος, και ως εκ τούτου τρεις φορές βραβευμένος με TEFI (1996 και 2004, δύο φορές).
Βιογραφία
Το 1956, ακόμη φοιτητής στη φιλολογική σχολή του Πανεπιστημίου της Μόσχας, ο Αννίνσκι έκανε το ντεμπούτο του ως κριτικός λογοτεχνίας με την ανάλυση του μυθιστορήματος του Βλαντιμίρ Ντουντίντσεφ Όχι μόνο από το ψωμί. Μετά την αποφοίτησή του επρόκειτο να ενταχθεί στα μεταπτυχιακά, αλλά αυτό συνέπεσε με τα γεγονότα στην Ουγγαρία. Δεδομένου ότι η εξέγερση εκεί υποκινήθηκε από τη λογοτεχνική ελίτ αυτής της χώρας, το ΚΚΣΕ αποφάσισε να «ξεκαθαρίσει την ιδεολογία» στους σοβιετικούς ακαδημαϊκούς κύκλους και ο Αννίνσκι ανακάλυψε ότι για να επανενταχθεί στο Πανεπιστήμιο θα πρέπει πρώτα να κάνει κάποια πρακτική δουλειά. Πέρασε μισό χρόνο στο περιοδικό Sovetsky Soyuz, απολύθηκε, εντάχθηκε στη Literaturnaya Gazeta (1957-1960), στη συνέχεια στο περιοδικό Znamya (1960-1967). Το 1965 The Nut's Core κυκλοφόρησε η πρώτη του μεγάλη συλλογή κριτικών δοκιμίων.
Με την υπογραφή μιας επιστολής, που υποστηρίζει τον αντιφρονούντα Αντρέι Σινιάβσκι, τον πρώην καθηγητή του στο πανεπιστήμιο, εκδιώχθηκε από τη Znamya. Το 1968-1972 ο Αννίνσκι εργάστηκε στο Ινστιτούτο Κοινωνιολογικής Έρευνας στην Ρωσική Ακαδημία Επιστημών και στη συνέχεια εντάχθηκε στο περιοδικό Druzhba Narodov (1972-1991), ξεκινώντας μια καριέρα ελεύθερου επαγγελματία που του έφερε τη φήμη ενός διορατικού και πρωτότυπου συγγραφέα του οποίου τα δοκίμια ήταν ευπρόσδεκτα τόσο στο Oktyabr όσο και στο Novy mir, τα δύο περιοδικά που ανήκουν στις ανταγωνιστικές («πατριώτες»/«φιλελεύθεροι») φατρίες. Ο Αννίνσκι δεν έχει ενταχθεί ποτέ στο Σοβιετικό Κομμουνιστικό Κόμμα.
Στη δεκαετία του 1970 κυκλοφόρησαν πολλά βιβλία του Αννίνσκι, μεταξύ των οποίων το Μνηστευμένος με την Ιδέα (στο έργο του Νικολά Οστρόφσκι How the Steel was Tempered, 1971) και του Βασίλη Σούσκιν (1976). Τα βιβλία του Αννίνσκι της δεκαετίας του 1980 περιελάμβαναν Οι Κυνηγοί του Λέο ( Ο Λέων Τολστόι στον κινηματογράφο), 1980, 1989; Leskovian Necklace (1982, 1885), Επαφές (1982), Κλαδιά γεμάτα Φως (μελέτη για τη λιθουανική φωτογραφία, 1984), Νικολάι Γκουμπένκο (1986) και Οι Τρεις Αιρετικοί (1988), μια τριλογία με θέμα την αντικομφορμιστική ρωσική λογοτεχνία του 19ου αιώνα: Πισέμσκι, Μέλνικοφ-Πετσέρσκι και Νικολάι Λέσκοφ.
Το 1990-1992, ο Αννίνσκι εργάστηκε στο Literaturnoye obozrenye (Κριτική Λογοτεχνίας), στη συνέχεια εντάχθηκε στο νεοσύστατο περιοδικό Rodina και το 1998 έγινε ο συντάκτης του βραχύβιου έργου Vremya i my (Χρόνος και Εμείς). Ανάμεσα στα έργα του εκείνης της εποχής ήταν το «Ιπτάμενο παραπέτασμα » (Δοκίμια για τη γεωργιανή λογοτεχνία, 1990), «Άνθρωποι της δεκαετίας του εξήντα και οι καιροί μας» (υπότιτλος: «Ο Κινηματογράφος, που έγραψε Ιστορία και εκείνος που ποτέ δεν έγραψε», 1991), Οι Βάρδοι (1999). ). Το βιβλίο του το 1997 Το Ασημί και Το Μαύρο (με υπότιτλο: "Η Ρωσική, η Σοβιετική, η Σλαβική και η Παγκόσμια ποίηση της Αργυρής Εποχής"), για τους 12 ποιητές των αρχών του 20ου αιώνα, αποτέλεσε τη βάση για την τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ του τον ίδιο τίτλο. Σκηνοθετήθηκε από τον Βιτάλι Μαξίμοφ και έκανε πρεμιέρα στο Kultura TV το 2004, και ο Αννίνσκι κέρδισε δύο TEFI (στις κατηγορίες "The Best Script" και "The Best TV Documentary"). Το 2010, ο Λεβ Αννίνσκι έλαβε το βραβείο "Λευκός Ελέφαντας" (Слон), της Ρωσικής Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου . Από το 2003, ο Αννίνσκι ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του λογοτεχνικού βραβείου Γιάσναγια Πολιάνα.
Ο Αννίνσκι πέθανε στις 6 Νοεμβρίου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι Κατηγορία:Ρώσοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι κριτικοί Κατηγορία:Πρόσωπα από το Ροστόφ επί Ντον
Βάλγκα
Η Βάλγκα (εσθονικά: Valga) είναι πόλη στη νότια Εσθονία και η πρωτεύουσα της επαρχίας Βάλγκα. Πριν το διαχωρισμό τους το 1920, η Βάλγκα και η πόλη Βάλκα στη βόρεια Λετονία ήταν μία πόλη. Τώρα είναι δίδυμες πόλεις. Η έκταση της Βάλγκα(ς) είναι 16,5 τ.χλμ. και της Βάλκα(ς) είναι 14,2 τ.χλμ. Οι πληθυσμοί τους είναι αντίστοιχα 12.261 και 6.164. Στις 21 Δεκεμβρίου 2007 αφαιρέθηκαν όλα τα συνοριακά σημεία διέλευσης και ανοίχτηκαν δρόμοι και περιφράξεις μεταξύ των δύο χωρών με τις δύο χώρες να συμμετέχουν στη Συμφωνία του Σένγκεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Εσθονίας Κατηγορία:Δήμοι της Εσθονίας
Γλώσσα Νανάι
Η γλώσσα Νανάι (επίσης ονομάζεται Γκολντ, Γκολντί, ή Χεζέν) ομιλείται από τους Νανάι στη Σιβηρία, και σε πολύ μικρότερο βαθμό στην κινεζική επαρχία Χεϊλονγκτσιάνγκ όπου είναι γνωστό ως Χεζέ. Η γλώσσα έχει περίπου 1.400 ομιλητές από 17.000 εθνοτικούς Νανάι, αλλά οι περισσότεροι (ειδικά οι νεότερες γενιές) ομιλούν επίσης άπταιστα ρωσικά ή Κινέζικα, και ως επί το πλείστον χρησιμοποιούν μία από αυτές τις γλώσσες για επικοινωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες απειλούμενες με εξαφάνιση Κατηγορία:Τουνγκουζικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Χρήστος Καραγεώργος
Ο Χρήστος Καραγεώργος (γενν. 3 Μαϊου 1953, Αγρίνιο) είναι Έλληνας πρώην αθλητής του βάδην (εντός και εκτός στίβου), ο οποίος αγωνίστηκε με τον Παναθηναϊκό. Κατέρριψε πολλά πανελλήνια ρεκόρ και συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, όπου και κατέλαβε την 12η θέση στα 50 χλμ. βάδην, με χρόνο 4:33:31.
Βιογραφία
Ο Καραγεώργος γεννήθηκε στις 3 Μαΐου του 1953 στο Αγρίνιο και μεγάλωσε στη Μεσοκώμη και στο Αγρίνιο. Είναι το δεύτερο παιδί του Νίκου Καραγεώργου και της Γκόλφως Μπριάνη. Δυο χρόνια πριν (το 1951) είχε γεννηθεί ο αδελφός του Άρης και το 1958 γεννήθηκε ο αδελφός του Θανάσης. Το 1965 μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα.
Το 1965 ξεκίνησε τον αθλητισμό στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, καταλήγοντας στον πρωταθλητισμό, ενώ από το 1968 έγινε μέλος της Εθνικής Ομάδας. Κέρδισε αρχικά πρωταθλήματα παίδων και στη συνέχεια εφήβων. Η πορεία του συμβάδιζε πάντα με αυτή του αδελφού του Άρη και έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς για το ελληνικό βάδην. Κατέκτησε 10άδες πανελλήνιες νίκες, τις περισσότερες τερματίζοντας στην πρώτη θέση μαζί με τον αδελφό του. Κατέρριψε πολλές φορές το πανελλήνιο ρεκόρ στα 20 χλμ. βάδην, κατεβάζοντάς το σταδιακά από 1:37:16 στο 1:23:08 (1980). Ήταν ο πρώτος Έλληνας βαδιστής που τερμάτισε τα 50 χλμ σε λιγότερο από τις 4 ώρες, με χρόνο 3:59:47 το 1989. Στους Βαλκανικούς Αγώνες κέρδισε αρκετά μετάλλια. Παράλληλα, το 1979 κέρδισε χρυσό μετάλλιο μαζί με τον αδερφό του στους Βαλκανικούς Αγώνες, την μοναδική φορά που δύο αδέλφια έχουν πάρει από κοινού χρυσό μετάλλιο. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα, τερματίζοντας 12ος στα 50 χλμ βάδην. Στην ίδια διοργάνωση, ο αδερφός του, Άρης, συμμετείχε στην απόσταση των 20 χλμ βάδην, καταλαμβάνοντας την 15η θέση. Το 1982 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Μιλάνο, όπου κατέλαβε την 6η θέση στα 5.000 μ. βάδην. Επίσης, την ίδια χρονιά κατέλαβε την 9η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου της Αθήνας, στα 50 χλμ βάδην. Από το 1988 κατέχει το πανελλήνιο ρεκόρ στα 50.000 μ. βάδην, το οποίο ταυτόχρονα αποτελεί και βαλκανικό ρεκόρ, ενώ το 1990 στη Αθήνα, έσπασε το φράγμα των 20 λεπτών στα 5.000 μ. βάδην, με επίδοση 19:53,72.
Αργότερα, ασχολήθηκε στο βάδην ως προπονητής, βοηθώντας πολλούς νέους αθλητές να αναδειχθούν. Τώρα είναι συνταξιούχος των Ελληνικών Ταχυδρομείων, στα οποία είχε εργαστεί για 35 χρόνια. Ως εργαζόμενος των Ταχυδρομείων ήταν πρωτοπόρος των αγώνων βάδην ταχυδρομικών υπαλλήλων (μαζί με τον αδελφό του, ο οποίος επίσης ήταν εργαζόμενος στα ταχυδρομεία). Διοργάνωσαν και συμμετείχαν στα ετήσια πανελλήνια πρωταθλήματα. Επίσης, πέτυχαν νίκες σε Βαλκανικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο. Να σημειωθεί, ότι ο Χρήστος Καραγεώργος έχει κατακτήσει Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βετεράνων στα 20 χλμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του βάδην Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Ντραμκόντρα (Δουβλίνο)
Το Ντραμκόντρα (Drumcondra, ιρλανδικά: Droim Conrach, μτφ: ράχη του Κορράδου) είναι οικιστική περιοχή και εσωτερικό προάστιο στη βόρεια πλευρά του Δουβλίνου, στην Ιρλανδία. Διοικείται από το Συμβούλιο της Πόλης του Δουβλίνου. Ο ποταμός Τόλκα και η Βασιλική Διώρυγα διαρρέουν την περιοχή.
Ιστορικά στοιχεία
Οι οικισμός του Ντραμκόντρα ήταν η κεντρική περιοχή της ενορίας του Κλόνταρκ, και οι δύο ονομασίες χρησιμοποιούνταν εξίσου για τις θρησκευτικές και αστικές ενορίες, αλλά η νέα προαστιακή περιοχή του Ντραμκόντρα περικλείει την παλαιά ενορία της Αγίας Μαίρης.
Η παμπ Cat and Cage στην οδό Ντραμκόντρα ήταν η τοποθεσία όπου στεγαζόταν το παλαιό ταχυδρομείο και ο χώρος στον οποίο οι εξεγερμένοι, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1798, κατέλαβαν ένα ταχυδρομικό κάρο ώστε να παροτρύνουν τους υπόλοιπους κατοίκους στα βόρεια της Κομητείας του Δουβλίνου να εξεγερθούν.
Τοπική αυτοδιοίκηση και υποδιαιρέσεις
Το νομοσχέδιο των Δήμων των Ντραμκόντρα, Κλόνλιφ και Γκλάσνεβιν του 1878 ήταν νομοσχέδιο τοπικής αυτοδιοίκησης του Κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου το οποίο υποστηρίχθηκε από επιχειρηματίες του Ντραμκόντρα για τη δημιουργία ενός δήμου, ο οποίος θα περιελάμβανε το Ντραμκόντρα και τις γειτονικές περιοχές των Κλόνλιφ και Γκλάσνεβιν και θα διοικούνταν από αστικούς επιτρόπους. Το τμήμα της εκλογικής περιφέρειας του Ντραμκόντρα έξω από το δήμο ονομάστηκε Αγροτική Περιοχή του Ντραμκόντρα. Το Νομοσχέδιο περί Ορίων του Δουβλίνου το 1900 ενσωμάτωσε το δήμο στον κομητειακό δήμο του Δουβλίνου όπως και τις ενορίες του Ντραμκόντρα και του Γκλάσνεβιν. Τμήμα της εκλογικής περιφέρειας της Αγροτικής Περιοχής του Ντραμκόντρα μεταφέρθηκε στην πόλη το 1930. Το υπόλοιπο τμήμα διαχωρίστηκε σε Αγροτική Περιοχή 1 και Αγροτική Περιοχή 2 του Ντραμκόντρα το 1971.
Μεταφορές
thumb|Οδός στη περιοχή του Ντραμκόντρα