cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιόνας Κάουφμαν
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Κάουφμαν γεννήθηκε στο Μόναχο. Ο πατέρας του εργαζόταν για μια ασφαλιστική εταιρεία, η μητέρα του ήταν δασκάλα σε νηπιαγωγείο ενώ είχε και μια μεγαλύτερη αδελφή. Ξεκίνησε να σπουδάζει πιάνο όταν ήταν οκτώ χρονών ενώ παράλληλα τραγουδούσε στην χορωδία του δημοτικού του σχολείου. Αν και μελετούσε για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα μαθηματικά, το καλοκαίρι του 1989 ξεκίνησε φωνητικές σπουδές στην Ανώτατη Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου του Μονάχου. Κατά την διάρκεια των σπουδών του, τραγούδησε κάποιους μικρούς ρόλους στην Βαυαρική Κρατική Όπερα. Αποφοίτησε από την σχολή το 1994, επιτυγχάνοντας διακρίσεις τόσο σε όπερες όσο και σε συναυλίες.
Το 1995, μετά από μια φωνητική κρίση, ο Κάουφμαν έλαβε βοήθεια από τον Αμερικανό βαρύτονο Michael Rhodes, που τον δίδαξε ένα «νέο τρόπο απόδοσης τραγουδιού» και πως να γίνει «πιο άνετος με την φωνή του και τον εαυτό του». Στο βιβλίο του Κάουφμαν «Meinen die wirklich mich?» αναφέρει, «Το να βρεις έναν Michael Rhodes ο οποίος μπορεί πραγματικά να σε βοηθήσει και να σε φέρει στην επιτυχία, είναι πολύ μεγάλη τύχη."
Καριέρα
μικρογραφία|Η [[Emily Magee, ως Αριάδνη και ο Κάουφμαν ως Βάκχος στην Αριάδνη στη Νάξο του Ρίχαρντ Στράους, στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ το 2012]] Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο Κρατικό Θέατρο του Σααρμπρύκεν το 1994 και σύντομα προσκλήθηκε να κάνει το ντεμπούτο του σε γερμανικά θέατρα όπως στην Όπερα της Στουτγκάρδης και στην Κρατική Όπερα του Αμβούργου, καθώς και το διεθνές ντεμπούτο του στη Λυρική Όπερα του Σικάγο, στην Εθνική Όπερα του Παρισιού και στην Σκάλα του Μιλάνου. Έκανε το ντεμπούτο του στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ το 1999, σε μια νέα παραγωγή του Δόκτωρ Φάουστ του Μπουσόνι και επέστρεψε πάλι το 2003 ως Μπελμόντε στην Απαγωγή από το Σεράι του Μότσαρτ και για κονσέρτα της Ενάτης Συμφωνίας του Μπετόβεν με την Φιλαρμονική του Βερολίνου.
Το 2006-2007 ερμήνευσε στο Covent Garden του Λονδίνου τον ρόλο του Δον Χοσέ στην Carmen του Μπιζέ αποσπώντας κριτικούς επαίνους. Έκανε το ντεμπούτο του στην Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης το 2006, ως Αλφρέδος στην Τραβιάτα του Βέρντι  μαζί με την Άντζελα Γκεοργκίου αποσπώντας μεγάλους κριτικούς επαίνους ενώ επίσης ερμήνευσε τον ίδιο ρόλο το 2007 και το 2008 στο The Met και το 2008 στο Covent Garden του Λονδίνου. Τον Μάιο του 2008, ο Κάουφμαν έκανε το ντεμπούτο στον ρόλο ως Καβαραντόσι στην Τόσκα του Πουτσίνι στο Covent Garden, πάλι με κριτικούς επαίνους.
Το 2008-2009, ερμήνευσε στο Μανόν του Μανσέ στο Σικάγο, απέναντι στην Natalie Dessay και τον κύριο ρόλο μιας νέας παραγωγής του  Λόενγκριν του Βάγκνερ στην Βαυαρική Κρατική Όπερα. Ερμήνευσε επίσης τον Λόενγκριν στο Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ στην πρεμιέρα της σεζόν του 2010. Η παραγωγή ήταν σε σκηνοθεσία του Hans Neuenfels και σε διεύθυνση του Andris Nelsons.
Ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις με την Decca, κυκλοφορώντας τις Ρομαντικές Άριες τον Ιανουάριο του 2008. Επίσης ηχογράφησε ένα κύκλο κομματιών του Σούμπερτ με την ίδια δισκογραφική εταιρία και τον ρόλο του Πίνκερτον στην Μαντάμα Μπατερφλάι του Πουτσίνι για την EMI.
Τον Ιανουάριο του 2010, ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Werther του Μασνέ στην Όπερα της Βαστίλης. Η παράσταση ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε DVD τον Νοέμβριο του 2010.
Τον Απρίλιο του 2011, επέστρεψε στην Μετροπόλιταν Όπερα ως Ζίγκμουντ στη νέα παραγωγή του σκηνοθέτη Robert Lepage της Βαλκυρίας του Βάγκνερ, που ήταν προγραμματισμένη να την παρουσιάσει στο σύνολό της κατά τη διάρκεια της σεζόν 2011-2012. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2011 υποβλήθηκε σε εγχείρηση για αφαίρεση λεμφαδένων από το στήθος του. Τον Δεκέμβριο επέστρεψε ερμηνεύοντας τον ομώνυμο ρόλο στον Φάουστ του Γκουνώ.
Στις 15 Νοεμβρίου του 2013, ο Κάουφμαν έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον ομώνυμο ρόλο στον Πάρσιφαλ του Βάγκνερ στην Μετροπόλιταν Όπερα. Η εκτέλεση του έλαβε διθυραμβικές κριτικές από τους κριτικούς. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους διορίσθηκε ως Kammersänger της Βαυαρικής Κρατικής Όπερας από το Βαυαρικό Υπουργείο Πολιτισμού. Τον Δεκέμβριο ερμήνευσε το ρόλο του Δον Άλβαρο, στη Δύναμη του πεπρωμένου του Βέρντι με την Κρατική Όπερα.
Τον Φεβρουάριο του 2014 ο Κάουφμαν ερμήνευσε τον ομώνυμο ρόλο στον Werther του Μασνέ στην Μετροπόλιταν Όπερα. Ακολούθησε μια περιοδεία του κύκλου τραγουδιών Χειμωνιάτικο ταξίδι του Σούμπερτ  με τον Helmut Deutsch. Τον Ιούνιο του 2014 έκανε το ντεμπούτο του στο ρόλο του Ντε Γκριέ στην Μανόν Λεσκώ του Πουτσίνι στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου. Τον επόμενο Νοέμβριο τραγούδησε τον ίδιο ρόλο σε μια νέα παραγωγή της Μανόν Λεσκώ στην Βαυαρική Κρατική Όπερα.
Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2015, ο Κάουφμαν έγινε ο πρώτος Γερμανός που εκτέλεσε τον Βρετανικό ναυτικό ύμνο Rule Britannia στο φεστιβάλ The Proms.
Στις 23 Φεβρουαρίου του 2016, κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ «Γιόνας Κάουφμαν: Μια Βραδιά με τον Πουτσίνι»  σε επιλεγμένες αίθουσες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ταινία επικεντρώνεται γύρω από την ερμηνεία του Κάουφμαν το 2015 στη Σκάλα του Μιλάνου και περιέχει σπάνιο αρχειακό υλικό.
Προσωπική ζωή
Η νέα του σύντροφος είναι η διευθύντρια όπερας Κριστιάνε Λούτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τενόροι Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές όπερας
Invaders Must Die
Το Invaders Must Die είναι ο πέμπτος δίσκος του αγγλικού συγκροτήματος ηλεκτρονικής μουσικής, The Prodigy. Κυκλοφόρησε στις 23 Φεβρουαρίου του 2009 από τη νέα δισκογραφική εταιρία της μπάντας, Take me to the Hospital, και διανεμήθηκε από την Cooking Vinyl. Το άλμπουμ έγινε εμπορική επιτυχία, τα πήγε καλύτερα από το Always Outnumbered, Never Outgunned. Σε αντίθεση με την εμπορική αυτή επιτυχία, υπήρχαν ανάμεικτες αντιδράσεις από τους κριτικούς. Έχει βγάλει τέσσερα singles: το ομώνυμο, και τα "Take me to the hospital", "Warrior's dance" και "Omen".
Ηχογράφηση
Η ηχογράφηση ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 2006, σύντομα μετά την κυκλοφορία του προηγούμενου Their Law: The Singles 1990-2005, και ολοκληρώθηκε το Νοέμβρη του 2008. Μερικά από τα κομμάτια του άλμπουμ, είχαν ήδη γραφτεί πριν ακόμα από την κυκλοφορία του τέταρτου δίσκου τους, ενώ ακόμη πρώιμες versions κάποιων κομματιών έπαιξαν στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Ο Liam Howlett θεώρησε το δίσκο ως μία μείξη (mashup) των προηγούμενων. Αυτό το άλμπουμ θα έβγαινε το καλοκαίρι του 2007, αλλά όταν αναβλήθηκε για "το πρώτο τέταρτο της επόμενης χρονιάς [2008]", η μπάντα είχε περισσότερες από 25 ιδέες καθώς ολοκλήρωνε την παραγωγή συγκεκριμένων κομματιών και στίχων.
Δείγματα
Το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου είναι το πρώτο στη λίστα, και περιλαμβάνει το όνομα της μπάντας στο στίχο "We are The Prodigy". Το τραγούδι παίζει σε πολλά τρέιλερ ταινιών και βιντεοπαιχνιδιών, μεταξύ των οποίων και της ταινίας Scott Pilgrim vs. the World και το τρέιλερ του videogame Duke Nukem Forever.
Το Omen έχει παρόμοιο ρυθμό και ύφος με το προηγούμενο.
Το Thunder περιέχει στίχους από το κομμάτι "Ethiopian peace song" (1975) του Al Tascith Joe.
Το Colours είναι από τα πρώτα κομμάτια που έγραψε η μπάντα.
Το μουσικό βίντεο του Take me to the hospital ήταν το πρώτο των Prodigy που κυκλοφόρησε στην εφαρμογή VidZone. Το πρόμο φιλμ ήταν σε μορφή VHS (βιντεοκασέτα) και όχι σε ψηφιακή μορφή, με σκοπό να δοθεί η όψη παλιάς σχολής των 90s. Το κομμάτι παίρνει ηχητικό sample από το "Salami fever" (2003) του Pepe Deluxé, και το "Ragamuffin duo take charge" των Asher D και Daddy Freddy, ενώ ο τίτλος προέρχεται από το όνομα της εταιρίας των ίδιων των Prodigy.
Το Warrior's dance έχει στίχους από το "Take me away" (1989) των True Faith και Bridgett Grace.
Διόνυσος με πάνθηρα και Σάτυρο
Ο Διόνυσος με πάνθηρα και Σάτυρο είναι Ρωμαϊκό έργο γλυπτικής που φιλοξενείται στο Palazzo Altemps του Εθνικού Μουσείου Ρώμης. Το έτος κατασκευής του ανέρχεται στον 2ο αι. π.Χ.. Παριστάνει τον θεό Διόνυσο σε αναπαυτική στάση, εμπνευσμένη από το επίσης εξαίσιο γλυπτό Απόλλων Λύκειος. Ο κισσοστεφανωμένος Διόνυσος συνοδεύεται από έναν Σάτυρο μικρότερου μεγέθους, ενώ στην δεξιά του θεού ένας πάνθηρας που συμβολίζει την δύναμη, παίζει. Το άγαλμα έχει εν μέρει επιδιορθωθεί, με προσθήκη των χειρών του Σάτυρου, καθώς και τα πόδια και την βάση του αγάλματος.
Invaders Must Die
Δείγματα
Το Run with the wolves, έχει sample ηλεκτρικής κιθάρας του "So refined" (2009) του Senser. Έπαιξε στην ταινία Hall pass (2011).
Διόνυσος με πάνθηρα και Σάτυρο
Βρέθηκε τον 16ο αιώνα στον λόφο Κυρινάλε κατά την διάρκεια οικοδομικών ανασκαφών προς ανέγερση του Παλατιού Ματτέι. Το άγαλμα αγοράστηκε και προστέθηκε στην Συλλογή Λουντοβίσι, η οποία διακοσμούσε την πρόσοψη του Παλάτσο Γκράντε, το μεγαλύτερο κτίριο της Έπαυλης Λουντοβίσι. Το 1641 μεταφέρθηκε στην αίθουσα εκθέσεως γλυπτών στο Καζίνο Καπόνι, για να μεταφερθεί και πάλι το 1885 στο νέο Palazzo del Principe di Piombino κοντά στην Βία Βένετο.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Ρωμαϊκή τέχνη
Invaders Must Die
Δείγματα
Ακολουθεί το Omen reprise.
Το World's on fire παίρνει στίχους και ηχητικό sample του "I just wanna get along" (1993) των The Breeders και το "Vamp" (1991) του Outlander.
Το Piranha παίρνει το riff της ηλεκτρικής κιθάρας από το "Troubled mind" (2002) των Buff Medways και το "Sara Zamana" (1981) του Kishore Kumar.
Το Stand up, το μόνο ορχηστρικό κομμάτι του άλμπουμ, παίρνει sample του "One way glass" (1969) από τους Βρετανούς Manfred Mann Chapter Three. Αυτό το κομμάτι, μαζί με το Omen, παίζουν στην ταινία Kick-Ass (2010).
Κυκλοφορία και υποδοχή
Το Invaders Must Die κυκλοφόρησε ως CD, CD/DVD, βινύλιο, ψηφιακό download και ένα συλλεκτικό κουτί με πέντε βινύλια 7 ιντσών, CD/DVD, ένα μπόνους CD, αφίσα, αυτοκόλλητα και στένσιλ. Για να συμπέσει με την κυκλοφορία του άλμπουμ, η μπάντα ξεκίνησε περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Όπως και με το Always Outnumbered, Never Outgunned, οι αρχικές εντυπώσεις των κριτικών για το δίσκο, ήταν ανάμεικτες. Ωστόσο έγινε εμπορική επιτυχία, ιδίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου πούλησε 97.254 αντίγραφα μέχρι τη 1 Μαρτίου του 2009, και βρέθηκε για τέταρτη συνεχόμενη φορά στην πρώτη θέση του UK Albums Chart. Παγκοσμίως πούλησε πάνω από 1.029.000 αντίγραφα μέχρι τις 7 Νοεμβρίου του 2009, ενώ βρέθηκε στο top five της Πολωνίας, της Ιρλανδίας, της Ολλανδίας, της Αυστραλίας, της Γερμανίας, του Βελγίου και του Καναδά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009 Κατηγορία:Άλμπουμ των Prodigy
Μπουρ-λα-Ρεν
Το Μπουρ-λα-Ρεν (γαλλικά: Bourg-la-Reine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ω-ντε-Σεν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρεγκιναμπυρζιέν (γαλλικά: Réginaburgiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ω-ντε-Σεν
Σεσού (Ωτ-Βιέν)
Το Σεσού (γαλλικά: Cheissoux, οξιτανικά: Chaisson la Chapèla) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεσουνώ (γαλλικά: Cheissounauds).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Σερονάκ
Το Σερονάκ (γαλλικά: Chéronnac, οξιτανικά: Charennac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σερονακαί (γαλλικά: Chéronnacais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Κωνσταντίνος (γιος του Βασιλείου Α΄)
Ο Κωνσταντίνος (γεννήθηκε μεταξύ 855 και 865, πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 879) ήταν βυζαντινός συν-αυτοκράτορας, μαζί με τον Βασίλειο Α΄ ως ανώτερο αυτοκράτορα, από τον Ιανουάριο του 868 έως τις 3 Σεπτεμβρίου 879.
Οι γονείς του είναι θέμα συζήτησης, αλλά οι ιστορικοί γενικά υποθέτουν ότι είναι γιος του αυτοκράτορα Βασιλείου Α' (867–886) και της πρώτης του συζύγου Μαρίας ή της δεύτερης, Ευδοκίας Ιγγκερίνας. Άλλες θεωρίες τον αναφέρουν ως γιο του αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ' (842–867) και της Ευδοκίας. Ο Κωνσταντίνος έγινε συναυτοκράτορας από τον Βασίλειο περί τον Ι ανουάριο του 868. Αρραβωνιάστηκε την Ερμενγκάρδη της Ιταλίας, κόρη του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Β' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το 870/871, αλλά δεν είναι γνωστό αν τελικά την παντρεύτηκε. Μερικές πηγές ισχυρίζονται ότι το έκανε, ενώ άλλες υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία.
Ο Κωνσταντίνος ήταν ο επιδιωκόμενος κληρονόμος του Βασιλείου και ως εκ τούτου έλαβε μεγάλη φροντίδα από αυτόν και τον συνόδευσε σε στρατιωτικές εκστρατείες, συμπεριλαμβανομένης μιας στη Συρία, για την οποία μοιράστηκε έναν θρίαμβο. Συγκριτικά, ο μικρότερος αδερφός του, Λέων (886–912), έγινε συναυτοκράτορας απλώς για να εξασφαλίσει την αυτοκρατορική συνέχεια και να ενισχύσει τη νομιμότητα. Ωστόσο, ο Κωνσταντίνος πέθανε από πυρετό στις 3 Σεπτεμβρίου 879, πριν από τον πατέρα του. Μετά τον θάνατό του, ο Λέων έγινε ο κύριος κληρονόμος και ο τρίτος τους αδελφός, ο Αλέξανδρος (912–913), αναδείχθηκε συναυτοκράτορας.
Κατηγορία:Δυναστεία των Μακεδόνων
Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε
Το Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε (Palazzo del Quirinale: το Ανάκτορο του Κυρίνιου ή του Κυρινάλιου) χτίστηκε το 1583 από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄ σαν θερινή παπική κατοικία. Ο Πάπας ήθελε να βρει μια θέση μακριά από την υγρασία και τις αναθυμιάσεις του Τίβερη και τις ανθυγιεινές συνθήκες του Ανακτόρου του Λατερανού, έτσι ο Κυρίνιος ή Κυρινάλιος Λόφος ήταν ένα από τα καταλληλότερα μέρη στη Ρώμη. Υπήρξε παπική κατοικία και στέγασε τις κεντρικές υπηρεσίες της πολιτικής κυβέρνησης των Παπικών Κρατών μέχρι το 1870. Το Σεπτέμβριο του 1870 ό,τι είχε απομείνει από τις Παπικές Κτήσεις καταλύθηκε. Πέντε μήνες περίπου αργότερα, το 1871, η Ρώμη έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιταλίας. Το ανάκτορο έγινε η επίσημη βασιλική κατοικία, αν και μερικοί μονάρχες, κυρίως ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ (βασίλευσε 1900 – 1946), στην πραγματικότητα ζούσαν σε ιδιωτική κατοικία κάπου αλλού και το Κυρινάλιο χρησιμοποιούνταν ως γραφείο και για κρατικές εκδηλώσεις. Η μοναρχία καταργήθηκε το 1946 και το ανάκτορο έγινε η επίσημη κατοικία και γραφείο των προέδρων της Ιταλικής Δημοκρατίας. To Κυρινάλιο είναι η σημερινή επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας. Έχει στεγάσει τριάντα πάπες, τέσσερις βασιλείς και έντεκα προέδρους της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Τα μέρη τού ανακτόρου
Ανατολική πτέρυγα, επί της οδού ντελ Κουιρινάλε: μεγάλη αίθουσα των θωρακοφόρων (salone dei corazzieri), όπισθεν αυτής η πρώτη αίθουσα των αντιπροσώπων (prima sala di rappresentanza), παρεκκλήσιο τού Αγ. Παύλου (capella Paolina), όπισθεν αυτής οι τέσσερις αίθουσες: των αρετών (delle virtù), της πλημμύρας (del diluvio), των στοών (delle logge) και των πυξίδων (dei bussolati). Νότια πτέρυγα, επί της πλατείας ντελ Κουιρινάλε: αίθ. τού εξώστη (del balcone), σαλονάκι τού Αγ. Ιωάννη (salottino San Giovanni), η κίτρινη αίθ. (sala gialla), τού Αυγούστου (di Augusto), των πρέσβεων (degli ambasciatori), τού Ηρακλή (d' Ercole), των ερμαρίων (degli scrigni). Δυτική πτέρυγα: κλίμακα τού προσωπείου (del mascarino), στοά των τιμών (loggia d' onore), αίθ. των μελισσών (delle api), τού Ζωδιακού (dello Zodiaco). Βόρεια πτέρυγα: αίθ. τού εργαστηρίου (των οικοδομικών σχεδίων) τού Παύλου Ε΄ (delle fabbriche di Paolo V), των ταπισερί (degli arazzi), τού Ευαγγελισμού (dell' Annunciata), των καθρεπτών (degli specchi), των εορτών/χορών (delle feste) και τέλος η κλίμακα των τιμών.
Παραπομπές
Κουιρινάλε Κατηγορία:Παλάτια στην Ιταλία Κατηγορία:Παλάτια στη Ρώμη
Φιλίπ Κουστώ
Ο Φιλίπ Κουστώ (γαλλικά:Philippe-Pierre Cousteau) (30 Δεκεμβρίου 1940 - 28 Ιουνίου 1979) ήταν ο δεύτερος γιος του Ζακ-Υβ Κουστώ και της Σιμόν Κουστώ, δύτης, ναύτης, πιλότος, φωτογράφος,συγγραφέας, σκηνοθέτης και κινηματογραφιστής που ειδικεύταν σε περιβαντολλοντικά θέματα, με φόντο την ωκεανογραφία.
Ο Φιλίπ Κουστώ ήταν εξαιρετικός στην κινηματογράφιση από αέρος, του εδάφους και  του νερού. Ήταν ο επικεφαλής διευθυντής φωτογραφίας για τις περισσότερες από τις ταινίες του πατέρα του κατά τη διάρκεια της ζωής του. Επίσης είχε αρκετές υποψηφιότητες για το έργο του σε διάφορα φεστιβάλ και κέρδισε πολλά βραβεία.
Βιογραφία
Ο Φιλίπ Κουστώ γεννήθηκε στη Τουλόν το 1940. Καταδύθηκε πρώτα με ένα υδροπνεύμονα το 1945, όταν ήταν μόλις 4 ετών. Ο πατέρας του έφερε στο σπίτι μια μικροσκοπική έκδοση του υδροπνεύμονα είχε εφευρέσει μαζί με τον Εμίλ Γκανιάν λίγα χρόνια πριν. Αν και ο Φιλίπ δεν είχε ακόμα μάθει να κολυμπάει, ακολούθησε τον  πατέρα του μέσα στο νερό. Μεγαλώνοντας, περνούσε τις διακοπές από το σχολείο στο θρυλικό πλοίο του πατέρα του, το Καλυψώ.
Ως έφηβος, άρχισε να δείχνει το ενδιαφέρον του για τις εξερευνήσεις. Αν και ο πατέρας του είχε αρχίσει να κάνει την καριέρα του στη θάλασσα, ο Φιλίπ επιδίωξε να διεύρηνει τους ορίζοντες του στην αεροπλοία και άρχισε να μελετά την αεροδυναμική στην ηλικία των 16, που θα τον φέρουν πρώτα ως αλεξίπτωτιστή, και στη συνέχεια, παίρνοντας άδεια χειριστή αεροπλάνου σε νεαρή ηλικία.
Καριέρα
Ο Φιλίπ Κουστώ πέρασε δύο χρόνια στο γαλλικό Ναυτικό κατά τον πόλεμο της Αλγερίας ως χειριστής σόναρ και μέλος του πληρώματος του πλοίου Νορμανδία, αργότερα θα πάρει το πτυχίο του στην επιστήμη και πέρασε άλλη μια χρονιά στο MIT, και στη συνέχεια πήγε στο Παρίσι για να εκπαιδεύτει στην κινηματογράφιση.
Ο Φιλίπ θα πάρει μέρος ως ωκεανοναύτης το 1965 στο πείραμα Κονσέλφ 3 και το οποίο αφορούσε την υποβρύχια διαμονή σε βάθος 325 ποδιών. Εκτός από τα καθήκοντά του ως Ωκεανοναύτης, ήταν και υποβρύχιος φωτογράφος και έκανε όλες τις υποβρύχιες κινηματογράφησεις, οι οποίες έγιναν μετά ένα ντοκιμαντέρ του National Geographic, που προβλήθηκε το 1966.
Τον Φεβρουάριο του 1967 ο Φιλίπ Κουστώ συνόδευσε τον πατέρα του στο Καλυψώ σε μια αποστολή για να κινηματογραφήσουν τους καρχαρίες στην  Ερυθρά Θάλασσα και τον Ινδικό Ωκεανό. Εκτός του ότι ήταν ο κύριος φωτογράφος για την αποστολή, ο Κουστώ εξιστορεί και την εμπειρία του στο βιβλίο "Shark: Splendid Savage of the Sea" το 1970.
Προσωπική ζωή
Ο Φιλίπ Κουστώ γνώρισε την Τζάνις Σάλιβαν σε μια κατάμεστη αίθουσα χορού σε ένα ξενοδοχείο στη Νέα Υόρκη, τον Φεβρουάριο του 1966. Ήταν ένα μοντέλο με καταγωγή από το Λος Άντζελες και η οποία εργάζονταν στη Νέα Υόρκη. Στις 10 Φεβρουαρίου 1967 θα παντρεύτουν στο Παρίσι, Η Σάλιβαν ακολούθησε τον Φιλίπ στις περισσότερες από τις αποστολές του πατέρα του (20 από τις 26 αποστολές γυρισμάτων που διήρκεσαν 13 χρόνια). Είχαν δύο παιδιά, την Αλεξάνδρα Κουστώ και τον Φιλίπ Κουστώ τον Νεότερο.
Θάνατος
Ο Φιλίπ Κουστώ πεθάνε σε ηλικία 38 ετών το 1979, όταν το υδροπλάνο στο οποίο ήταν πιλότος ο ίδιος, συνετρίβη στις όχθες του ποταμού Τάγου της Λισαβώνας, πεφτόντας με την μύτη με υψηλή ταχύτητα.
Το υδροπλάνο συνετρίβη εξαιτίας της παράλειψης ελέγχου για τυχόν διαρροές πριν την απογειώση του. Ο έλικας κόπηκε από τον κινητήρα και ο Κουστώ σκοτώθηκε αμέσως. Όλοι οι άλλοι επιβαίνοντες του σκάφους επέζησαν. Ο γιος του Φιλίπ Κουστώ Τζούνιορ γεννήθηκε έξι μήνες αργότερα.
Σατεναί-Μαλαμπρί
Το Σατεναί-Μαλαμπρί (γαλλικά: Châtenay-Malabry) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ω-ντε-Σεν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ω-ντε-Σεν
Θεμιστοκλής Κετσέας
Ο Θεμιστοκλής Κετσέας (1820 - 1910) ήταν δικαστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Μάνης. Ήταν δικαστής στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
Στην κυβέρνηση Νικολάου Δηλιγιάννη (1895) διετέλεσε υπουργός Οικονομικών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Σατιγιόν (Ω-ντε-Σεν)
Το Σατιγιόν (γαλλικά: Châtillon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ω-ντε-Σεν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σατιγιοναί (γαλλικά: Châtillonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ω-ντε-Σεν
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 400 μέτρα με εμπόδια γυναικών
Τα 400 μέτρα με εμπόδια γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξήχθησαν στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα από τις 1 Οκτωβρίου έως τις 4 Οκτωβρίου.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+3)
Σειρές
Πρόκριση: Οι 4 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι 4 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q).
Ημιτελικοί
Πρόκριση: Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι δύο επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q).
Παραπομπές
000400μΕ Γυ
Σιέ (Ωτ-Βιέν)
Το Σιέ (γαλλικά: Cieux, οξιτανικά: Síus) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σιελουά (γαλλικά: Ciellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Ferrovie dello Stato Italiane
Ferrovie dello Stato Italiane (Σιδηρόδρομοι του Ιταλικού Κράτους) είναι η ονομασία της ιταλικής κρατικής σιδηροδρομικής εταιρείας συμμετοχών και ο χειριστής του ιταλικού σιδηροδρομικού δικτύου. Διαχειρίζεται μεταφορές, υποδομές, υπηρεσίες ακινήτων και άλλες υπηρεσίες στην Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ιδρύθηκε στις 22 Απριλίου 1905.
Στις 12 Αυγούστου 1992, με απόφαση του ιταλικού Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, η εταιρεία μετατράπηκε σε Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης.
Το ιταλικό σιδηροδρομικό δίκτυο περιλαμβάνει 16.178 χιλιόμετρα γραμμών με εύρος 1.435 χιλιοστά, εκ των οποίων τα 10.688 χιλιόμετρα ηλεκτροδοτούνται με συνεχές ρεύμα (3 κιλοβάτ).
Κονιάκ-λα-Φορέ
Το Κονιάκ-λα-Φορέ (γαλλικά: Cognac-la-Forêt, οξιτανικά: Conhac la Forest) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Ferrovie dello Stato Italiane
Μια από τις θυγατρικές της εταιρείας περιλαμβάνουν την Hellenic Train, τον μοναδικό φορέα εκμετάλλευσης των επιβατικών και εμπορευματικών υπηρεσιών στην Ελλάδα, η οποία βρίσκεται υπό τη διαχείριση της εταιρείας από το 2017.
Κονιάκ-λα-Φορέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κονιασαί (γαλλικά: Cognaçais).
Ferrovie dello Stato Italiane
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα
Κονιάκ-λα-Φορέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Άγιος Πέτρος Άνδρου
Ο Άγιος Πέτρος είναι οικισμός της Άνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Γαυρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Υδρούσας, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Πέτρος είναι ημιορεινός οικισμός της ΒΔ. Άνδρου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες της κορυφής «Μεγάλη Πέτρα» (577 μ.), κοντά στο Γαύριο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 280. Απέχει περίπου 47 χλμ. ΒΔ. της Χώρας Άνδρου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Γαυρίου της Άνδρου. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Γαυρίου και και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαυρίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γαυρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Υδρούσας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Υδρούσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Χρήστος Ιντζίδης
Ο Χρήστος Ιντζίδης (γεννημένος στις 9 Ιανουαρίου 1993 στην Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για τον Απόλλωνα Πόντου της Super League 2.
Καριέρα
Ο Ιντζίδης ξεκίνησε να παίζει από τις ακαδημίες της Ηλιούπολης και μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ σε ηλικία εννέα ετών. Παρέμεινε στα τμήματα υποδομής του "δικεφάλου" μέχρι το 2012, όταν αποφασίστηκε να συνεχίσει στην ανδρική ομάδα του συλλόγου. Αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες πρωταθλήματος, ενώ έκανε το ντεμπούτο του στον ευρωπαϊκό αγώνα κατά της Μπνέι Γεχούντα, αντικαθιστώντας τον Γιώργο Κατσικά.
Το καλοκαίρι του 2013, δόθηκε δανεικός στην ομάδα του Πλατανιά, όπου παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2014 όταν δόθηκε εκ νέου δανεικός στην ομάδα του Λεβαδειακού.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, συμφώνησε με την ομάδα του Απόλλωνα Λεμεσού, όπου παρέμεινε μέχρι τις αρχές του 2015, χωρίς να συμμετάσχει σε αγώνα πρωταθλήματος. Συνέχισε στον Ολυμπιακό Βόλου, αγωνιζόμενος σε επτά παιχνίδια της Football League.
Το καλοκαίρι του 2015, συμφώνησε με την ομάδα της Παναχαϊκής, αλλά πριν συμμετάσχει σε κάποιο αγώνα, μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Στα τέλη Ιουλίου του 2016, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους "κίτρινους" για δύο ακόμη χρόνια. Τον Μάρτιο του 2017 αποχώρησε από τον Άρη ενώ το καλοκαίρι του 2017 υπέγραψε στον Παναιγιάλειο. Τον Νοέμβριο του 2017 όμως, αποχώρησε και από τον Παναιγιάλειο.
Πιάτσα Ναβόνα
Η Πιάτσα Ναβόνα είναι πλατεία στη Ρώμη, βρίσκεται στη θέση του Ιπποδρόμου του Δομιτιανού, που είχε κατασκευαστεί τον 1ο αιώνα μ.Χ., και τα κτίριά της δείχνουν την περίμετρό του. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι ερχόταν εδώ να παρακολουθήσουν τους αγώνες και ο Ιππόδορμος ήταν γνωστός ως "Τσίρκους Αγκονάλις". Πιστεύεται ότι με τον καιρό το όνομα άλλαξε σε "ιν αγκόνε", μετά σε "ναβόνε" και τελικά σε "ναβόνα".
Στο κέντρο της πλατείας υψώνεται η περίφημη Κρήνη των Τεσσάρων Ποταμών (Fontana dei Quattro Fiumi, 1651) του Μπερνίνι. Στο βόρειο άκρο της βρίσκεται η Κρήνη του Ποσειδώνα (Fontana del Nettuno) και στο νότιο η Κρήνη του Μαυριτανού (Fontana del Moro) με γλυπτό του Μπερνίνι. Απέναντι από την κεντρική κρήνη βρίσκεται η εκκλησία Σάντα Ανιέζε ιν Άγκονε και δίπλα της το προαναφερθέν Παλάτσο Παμφίλι, σήμερα πρεσβεία της Βραζιλίας.
Κατηγορία:Πλατείες της Ρώμης
Tár
To Tár είναι ταινία ψυχολογικού δράματος του 2022, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τοντ Φιλντ. Πρωταγωνιστεί η Κέιτ Μπλάνσετ ως Lydia Tár, μια διάσημη μαέστρος που κατηγορείται για σεξουαλική παρενόχληση. Στο δευτερέυον καστ περιλαμβάνονται οι Νίνα Χος, Νοεμί Μερλάν, Σόφι Κάουερ, Τζούλιαν Γκλόβερ, Άλαν Κορντζούνερ και Μαρκ Στρονγκ. Το Tár έκανε πρεμιέρα στο 79ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας τον Σεπτέμβριο του 2022, όπου η Μπλάνσετ κέρδισε το Κύπελλο Βόλπι Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας. Η ταινία, ξεκινώντας από τις 7 Οκτωβρίου 2022, είχε περιορισμένη κινηματογραφική διανομή στις ΗΠΑ, ενώ η ευρύτερη διανομή της ξεκίνησε στις 28 Οκτωβρίου, από τη Focus Features.
Τo Tár είναι η τέταρτη ταινία όλων των εποχών που ανακηρύχθηκε η καλύτερη της χρονιάς από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες, την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λονδίνου και το Εθνικό Σωματείο Κριτικών Κινηματογράφου. Ανακηρύχθηκε από τους περισσότερους κριτικούς ως η καλύτερη ταινία της χρονιάς σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ταινία που κυκλοφόρησε το 2022. Στα 95α Βραβεία Όσκαρ, το Tár ήταν υποψήφιο για έξι βραβεία, μεταξύ των οποίων τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας. Για την ερμηνεία της, η Μπλάνσετ κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στα Βραβεία Κινηματογράφου της Βρετανικής Ακαδημίας BAFTA, τις Χρυσές Σφαίρες και τα Κινηματογραφικά Βραβεία Επιλογής Κριτικών, ενώ ήταν επίσης υποψήφια στα Βραβεία Όσκαρ και τα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Focus Features Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2022
Χιλέλ Φούρστενμπεργκ
Βιογραφία
Ο Φούρστενμπεργκ γεννήθηκε από οικογένεια Γερμανοεβραίων στη ναζιστική Γερμανία, το 1935 (αρχικά ονομαζόταν "Fürstenberg"). Το 1939, λίγο μετά τη Νύχτα των Κρυστάλλων, η οικογένειά του διέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες και εγκαταστάθηκε στη γειτονιά Γουάσινγκτον Χάιτς της Νέας Υόρκης, για να σωθεί από το Ολοκαύτωμα. φοίτησε στην Ταλμουδική Ακαδημία Marsha Stern και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Γιεσίβα, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε ηλικία 20 ετών, το 1955. Ο Φούρστενμπεργκ δημοσίευσε αρκετές εργασίες ως προπτυχιακός φοιτητής, μεταξύ των οποίων "Σημείωση για έναν τύπο απροσδιόριστης μορφής" (1953) και "Για το άπειρο των πρώτων αριθμών" (1955). Και τα δύο δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό American Mathematical Monthly, το τελευταίο παρείχε μια τοπολογική απόδειξη του διάσημου θεωρήματος του Ευκλείδη ότι υπάρχουν άπειροι πρώτοι αριθμοί.
Πανεπιστημιακή σταδιοδρομία
Ο Φούρστενμπεργκ έκανε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον υπό την επίβλεψη του Σάλομον Μπόχνερ. Το 1958 έλαβε το διδακτορικό του πτυχίο για τη διατριβή του με τίτλο Prediction Theory.
Από το 1959-1960, ο Φούρστενμπεργκ υπηρέτησε ως καθηγητής του C. L. E. Moore στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης.
Το 2003, το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Μπεν Γκουριόν διοργάνωσαν κοινό συνέδριο για τον εορτασμό της συνταξιοδότησης του Φούρστενμπεργκ. Το τετραήμερο συνέδριο για τις Πιθανότητες στα Μαθηματικά είχε τον υπότιτλο Furstenfest 2003 και περιελάμβανε τέσσερις ημέρες διαλέξεων.
Το 1993, ο Φούρστενμπεργκ κέρδισε το Βραβείο του Ισραήλ και το 2007 το Βραβείο Βολφ στα μαθηματικά. Είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Ισραήλ (εκλεγμένος το 1974), της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών (διεθνές επίτιμο μέλος από το 1995) και της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (εκλεγμένος το 1989).
Νιξταμαλοποίηση
Νιξταμαλοποίηση (στα αγγλικά: nixtamalization) είναι μια παραδοσιακή μέθοδος που χρησιμοποιείται στο Μεξικό και την Κεντρική Αμερική για την επεξεργασία των κόκκων καλαμποκιού, η οποία περιλαμβάνει το μούλιασμα του καλαμποκιού σε αλκαλικό διάλυμα, συνήθως ασβεστόνερο (υδροξείδιο του ασβεστίου), πριν το μαγείρεμα. Οι μυκοτοξίνες έτσι μειώνονται δραματικά σε ένα ποσοστό 97% έως 100%. Ο όρος αυτός είναι αμιγώς Αζτεκικής προέλευσης.
Διαδικασία
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της νιξταμαλοποίησης, το αλκαλικό διάλυμα βοηθά στη διάσπαση της σκληρής εξωτερικής γάστρας του καλαμποκιού, καθιστώντας ευκολότερο το άλεσμα των πυρήνων σε masa, μια ουσία που μοιάζει με ζύμη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή τορτίγιων, ταμάλε και άλλων παραδοσιακών πιάτων. Η διαδικασία αυξάνει επίσης τη θρεπτική αξία του καλαμποκιού κάνοντας τα θρεπτικά συστατικά του πιο διαθέσιμα για πέψη.
Μέρος από το αραβοσιτέλαιο διασπάται σε γαλακτωματοποιητές (μονογλυκερίδια και διγλυκερίδια), ενώ διευκολύνεται επίσης η σύνδεση των πρωτεϊνών αραβοσίτου μεταξύ τους. Το δισθενές ασβέστιο στον ασβέστη δρα ως παράγοντας διασύνδεσης για τις όξινες πλευρικές αλυσίδες πρωτεϊνών και πολυσακχαριτών.
Ασφάλεια
Είναι επίσης γνωστό ότι κάνει το καλαμπόκι πιο ασφαλές για κατανάλωση, μειώνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης από μυκοτοξίνες. Οι μυκοτοξίνες είναι τοξικές ενώσεις που παράγονται από ορισμένους τύπους μυκήτων που μπορούν να αναπτυχθούν στο καλαμπόκι και σε άλλες καλλιέργειες. Αυτές οι τοξίνες μπορούν να προκαλέσουν μια σειρά από προβλήματα υγείας σε ανθρώπους και ζώα, όπως ηπατική βλάβη, καρκίνο και νευρολογικές διαταραχές. Δύναται ακόμα να μειώσει τη μόλυνση από μυκοτοξίνες στο καλαμπόκι έως και 90% αλλάζοντας το pH των πυρήνων και δυσκολεύοντας την ανάπτυξη των μυκήτων. Επιπλέον, η διαδικασία μπορεί επίσης να βοηθήσει στην απομάκρυνση άλλων επιβλαβών ουσιών όπως π.χ. τα βαρέα μέταλλα και τα φυτοφάρμακα που μπορεί να υπάρχουν στο καλαμπόκι. Ως αποτέλεσμα, τα προϊόντα καλαμποκιού με νιξταμαλοποίηση θεωρούνται ασφαλέστερα και πιο υγιεινά για κατανάλωση από τα αντίστοιχα μη κατεργασμένα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημητριακά
Χιλέλ Φούρστενμπεργκ
Πανεπιστημιακή σταδιοδρομία
Ο Φούστενμπεργκ δίδαξε γενιές και γενιές φοιτητών, συμπεριλαμβανομένων των Αλεξάντερ Λουμπότσκι, Γιουβάλ Πέρες, Ταμάρ Ζίγκλερ, Σαχάρ Μόζες και Βιτάλι Μπέργκελσον.
Έρευνες
Ο Φούρστενμπεργκ κέρδισε την προσοχή σε πρώιμο στάδιο της καριέρας του για την παραγωγή μιας καινοτόμου τοπολογικής απόδειξης του απείρου των πρώτων αριθμών το 1955.
Σε μια σειρά άρθρων που ξεκίνησαν το 1963 με το A Poisson Formula for Semi-Simple Lie Groups, εξακολούθησε να θεωρείται πρωτοποριακός στοχαστής. Το έργο του που έδειξε ότι η συμπεριφορά των τυχαίων περιπάτων σε μια ομάδα σχετίζεται στενά με τη δομή της ομάδας - το οποίο οδήγησε σε αυτό που σήμερα ονομάζεται όριο Φούρστενμπεργκ - είχε τεράστια επιρροή στη μελέτη των πλεγμάτων και των ομάδων Lie[4].
Στην εργασία του του 1967, Disjointness in ergodic theory, minimal sets, and a problem in Diophantine approximation (Διαχωρισμός στην εργοδική θεωρία, ελάχιστα σύνολα και διοφαντικό πρόβλημα προσέγγισης), ο Φούρστενμπεργκ εισήγαγε την έννοια "disjointness", μια έννοια στα εργοδικά συστήματα που είναι ανάλογη με την coprimality στους ακέραιους αριθμούς. Η έννοια αποδείχθηκε ότι έχει εφαρμογές σε τομείς όπως η θεωρία αριθμών, τα φράκταλ, η επεξεργασία σήματος και η ηλεκτρονική μηχανική.
Στην εργασία του 1977, με τίτλο Εργοδική συμπεριφορά διαγώνιων μέτρων και ένα θεώρημα του Σέμερεντι για τις αριθμητικές προόδους, ο Φούρστενμπεργκ χρησιμοποίησε μεθόδους από την εργοδική θεωρία για να αποδείξει ένα διάσημο αποτέλεσμα Έντρε Σέμερεντι, το οποίο δηλώνει ότι κάθε υποσύνολο ακεραίων με θετική άνω πυκνότητα περιέχει αυθαίρετα μεγάλες αριθμητικές προόδους. Οι γνώσεις του οδήγησαν σε σημαντικά αποτελέσματα, όπως η απόδειξη των Μπεν Γκριν και Τέρενς Τάο ότι η ακολουθία των πρώτων αριθμών περιλαμβάνει αυθαίρετα μεγάλες αριθμητικές προόδους.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 απέδειξε τη μοναδική εργοδικότητα των ροών ορόκυκλων σε συμπαγείς υπερβολικές επιφάνειες Ρίμαν. Το 1977, έδωσε μια εργοδική θεωρητική αναδιατύπωση, και στη συνέχεια απόδειξη, του θεωρήματος του Σέμερεντι. Το όριο Φούρστενμπεργκ και η συμπύκνωση Φούρστενμπεργκ ενός τοπικά συμμετρικού χώρου έχουν πάρει το όνομά του, όπως και το θεώρημα Φούρστενμπεργκ-Σάρközy στη θεωρία προσθετικών αριθμών.
Απολλινάριος Αλεξανδρείας
O Απολλινάριος Αλεξανδρείας (551-569 ) ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Αλεξάνδρεια κατά τον 6ο αιώνα.
Διορισμένος από τον Ιουστινιανό Α´, άσκησε την εξουσία του με αγριότητα συσπειρώνοντας εναντίον του τους Κόπτες. Το 553 συμμετείχε στην Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Αντώνιος Μομφεράτος
Ο Αντώνιος Μομφεράτος (1852 - 1924) ήταν Έλληνας πολιτικός και καθηγητής Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο αλλά καταγόταν από την Κεφαλονιά. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ, και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο εξωτερικό. Το 1911 εξελέγη καθηγητής του Αστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από το οποίο απολύθηκε για πολιτικούς λόγους το 1917 για να επιστρέψει, για δεύτερη φορά, την περίοδο 1921 - 1923.
Εξελέγη βουλευτής Κραναίας Κεφαλληνίας για πρώτη φορά στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1905, και ως βουλευτής Κεφαλληνίας στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και του 1920.
Διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης στις κυβερνήσεις Αλέξανδρου Ζαΐμη (του 1897 και του 1916) καθώς και υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαίδευσης στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη (1901).
Απεβίωσε στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Κεφαλληνίας Κατηγορία:Βουλευτές Κραναίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Αύρα Κοζάνης
Η Αύρα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ιμέρων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σερβίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κοζάνης του νομού Κοζάνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Η Αύρα είναι χωριό στο Α. ΝΑ. τμήμα του νομού Κοζάνης, στην περιοχή του Βελβεντού, στις βόρειες όχθες της τεχνητής λίμνης Αλιάκμονα (Πολυφύτου) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Το χωριό απέχει 29 χλμ. περίπου Α. της Κοζάνης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ιμέρων του νομού Κοζάνης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ιμέρων και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σερβίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων-Βελβεντού. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Σερβίων-Βελβεντού και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Σερβίων
Συνθήκη του Μισηνού
Του υποσχέθηκαν επίσης μελλοντικά το αξίωμα του οιωνοσκόπου (augur) και του υπάτου (consul) για το 33 π.Χ. Σε αντάλλαγμα, ο Σέξτος συμφώνησε να τερματίσει τον αποκλεισμό της Ιταλίας, να προμηθεύσει τη Ρώμη με σιτηρά και να σταματήσει την πειρατεία του.
H συνφωνία αργότερα κατέρρευσε, όταν ένας από την Τριανδρία, ο Mάρκος Αντώνιος, αρνήθηκε να παραχωρήσει τον έλεγχο της Αχαΐας. Στη συνέχεια, ο Σεξτος ξανάρχισε τις εχθροπραξίες εναντίον της Ρώμης, προτού ηττηθεί το 36 π.Χ. στη ναυμαχία στη Ναύλοχο από τον Δημοκρατικό στρατηγό Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα.
Σεμίνα Διγενή
Η Σεμίνα Διγενή είναι Ελληνίδα πολιτικός, δημοσιογράφος, συγγραφέας και δημιουργός-παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών. Είναι βουλευτής στη Βουλή των Ελλήνων, εκλεγμένη με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στις εκλογές του Μαΐου 2023 και του Ιουνίου 2023 στην Β3΄ Εκλογική περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών.
Βιογραφία
Η Σεμίνα Διγενή γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Σιένα και Ηλεκτρονική Δημοσιογραφία στη Ρώμη. Υπήρξε μέλος της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών Ιταλίας STAMPA ESTERA. Εργάστηκε ως ελεύθερη ρεπόρτερ και αρθρογράφος στις εφημερίδες «Ελευθεροτυπία», «Αυγή», «Εξόρμηση», «Απογευματινή», «Έθνος της Κυριακής», «Αδέσμευτος Τύπος », «Real News», στην ιταλική «ΑVANTI», στα ραδιόφωνα του ΣΚΑΪ, του ΑΝΤ1, του Δεύτερου Προγράμματος της ΕΡΤ, στον Real FM και σε πολλά περιοδικά. Υπήρξε αρχισυντάκτρια, project manager, σκηνοθέτις, εμπνεύστρια πολλών τηλεοπτικών projects που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και παρουσιάστρια δεκάδων εκπομπών στη δημόσια και ιδιωτική τηλεόραση από το 1982 μέχρι το 2009. Ανάμεσά τους οι εκπομπές «Τρεις στον αέρα», «Εδώ και σήμερα», «Μade in Greece», «Ιστορίες γι’ αγρίους», «Μηχανή του χρόνου», «Πες το στη Σεμίνα», «Άνθρωποι», «Ώρα Ελλάδος», «Αταίριαστοι», «Εντιμότατοι φίλοι», «Κοίτα τι έκανες», «Τοp Stories» κ.ά. Διετέλεσε, επίσης, Διευθύντρια Προγράμματος του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA, Σύμβουλος Προγράμματος στην ΕΡΤ, Σύμβουλος Πολιτισμού του Δημάρχου Πατρέων και παραγωγός ντοκιμαντέρ σε Αμερική, Κούβα, Γαλλία, Μεγ. Βρετανία, Κίνα, Μογγολία, Ν. Αφρική, Σρι Λάνκα, Γερμανία κ.α. Έχει βραβευτεί με 19 βραβεία για το έργο της στην ελληνική τηλεόραση και δημοσιογραφία. Έχει εκδόσει πέντε βιβλίά. Το "Κίτρινο Υποβρύχιο" των Εκδόσεων Πατάκη, τους "Απείθαρχους" των Εκδόσεων Κάκτος, το "Felicità" της Κάππα Εκδοτικής και τις "Αποδελτιώσεις" Ι και ΙΙ των Εκδόσεων Σύγχρονη Εποχή. Έχει ιδρύσει την εταιρεία επικοινωνίας Brainco S.A. το site onlytheater.gr και διατηρεί στο youtube το κανάλι #SeminaDigeniOfficial. Αρθρογραφεί στη Lifo, στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη, και δημιουργεί podcasts στον Real fm και σε όλες τις πλατφόρμες.
Πολιτική
Στις ευρωεκλογές και τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2019 υπήρξε υποψήφια ευρωβουλευτής και βουλευτής, αντίστοιχα, με το συνδυασμό του ΚΚΕ. Εξελέγη με περισσότερες από 37.000 ψήφους στις ευρωεκλογές, αλλά παραιτήθηκε για να θέσει υποψηφιότητα ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Πειραιώς. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 εξελέγη πρώτη σε ψήφους μέλος της Βουλής των Ελλήνων στην Β3΄ εκλογική περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Βουλευτές Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών
Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2015–16
Το Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2015–16 διοργανώθηκε από την Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Π.Ο.ΕΠ.Α) με τη συμμετοχή 10 ομάδων. Διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι οφ. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε το Α.Σ. Πολεμίδια, το οποίο ανέβηκε στην Α΄ Κατηγορία μαζί με την δευτεραθλήτρια ομάδα της Α.Σ. Ανατολής Λατσιών. Στη Γ΄ Κατηγορία υποβιβάστηκε ο Α.Ο.Σ. Τράπεζας Κύπρου και ο Α.Σ. Αρίων Εργατών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2015 Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2016
Ναυμαχία της Ναυλόχου
Η ναυμαχία στη Ναύλοχο, λατιν.: proelium navale in Navlochos, έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου 36 π.Χ. μεταξύ των στόλων του Σέξτου Πομπήιου και του Mάρκου Βιψάνιου Αγρίππα, στα ανοιχτά της Nαυλόχου στη Σικελία. Η νίκη του Αγρίππα, ναυάρχου του Οκταβιανού, σήμανε το τέλος της αντίστασης του Πομπήιου στη Δεύτερη Τριανδρία.
Ιστορικό
Μετά την ενδυνάμωση του δεσμού μεταξύ του Οκταβιανού και του Μάρκου Αντώνιου με το Σύμφωνο του Βρινδισίου, οι δύο της Τριανδρίας έπρεπε να διαχειριστούν την απειλή του Σέξτου Πομπήιου, γιου του Πομπήιου. Ο Σέξτος είχε καταλάβει την επαρχία της Σικελίας, η οποία παρείχε μεγάλο μέρος της προμήθειας σιτηρών της Ρώμης. Όταν ο Σέξτος κατάφερε να επέλθει πείνα στη Ρώμη, το 39 π.Χ., ο Οκταβιανός και ο Αντώνιος αναζήτησαν συμμαχία μαζί του, διορίζοντάς τον κυβερνήτη της Σικελίας, της Σαρδηνίας και της Πελοποννήσου για πέντε χρόνια (συνθήκη του Mισηνού). Η συμμαχία ήταν βραχύβια και ο Σέξτος διέκοψε την προσφορά σιτηρών στη Ρώμη. Ο Οκταβιανός προσπάθησε να εισβάλει στη Σικελία το 38 π.Χ., αλλά τα πλοία του αναγκάστηκαν να επιστρέψουν λόγω κακοκαιρίας.
Ο Αγρίππας διέκοψε μέρος της Via Ercolana και έσκαψε ένα κανάλι, για να συνδέσει τη λίμνη Lucrinus με τη θάλασσα για να τη μετατρέψει σε λιμάνι. Επιπλέον, ο Αγρίππας έσκαψε ένα δεύτερο, μακρύτερο κανάλι στη βόρεια πλευρά της λίμνης Lucrinus, για να το συνδέσει με τη λίμνη Avernus, μια ελώδη λίμνη πιο μέσα στην ενδοχώρα, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο λιμενικό συγκρότημα, που δεν ήταν ορατό από τον εξωτερικό κόλπο, όπου τα πλοία του Σέξτου περιπολούσαν τακτικά. Ο Αγρίππας ονόμασε αυτό το λιμάνι Port Julius, ή Iulius, από το όνομα του δολοφονηθέντος θείου του Οκταβιανού, δικτάτορα Γ. Ιούλιου Καίσαρα. Το νέο λιμάνι χρησιμοποιήθηκε για να εξοπλίσει ειδικά πλοία και να εκπαιδεύσει κρυφά άνδρες για ναυμαχίες. Κατασκευάστηκε ένας νέος στόλος με 20.000 κωπηλάτες, που συγκεντρώθηκαν απελευθερώνοντας σκλάβους. Τα νέα πλοία κατασκευάστηκαν πολύ μεγαλύτερα, προκειμένου να μεταφέρουν πολλές περισσότερες ναυτικές μονάδες πεζικού. Επιπλέον, ο Αντώνιος δάνεισε στον Οκταβιανό 120 πλοία υπό τη διοίκηση του Τίτου Στατίλιου Ταύρου, για τα οποία ο Οκταβιανός επρόκειτο να του δώσει 20.000 πεζούς, για να στρατολογηθούν από τη βόρεια Ιταλία. Ενώ ο Αντώνιος κράτησε το κομμάτι της αγοράς, ο Οκταβιανός δεν το έκανε. Τον Ιούλιο του 36 π.Χ. οι δύο στόλοι απέπλευσαν από την Ιταλία, και ένας άλλος στόλος, που προμήθευε ο τρίτος της τριανδρίας, ο Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος, απέπλευσε από την Αφρική, για να επιτεθεί στο προπύργιο του Σέξτου στη Σικελία. Τον Αύγουστο, ο Αγρίππας κατάφερε να νικήσει τον Σέξτο σε μια ναυμαχία κοντά στις Μύλες (σύγχρονο Mιλάτσο). Τον ίδιο μήνα, ο Οκταβιανός ηττήθηκε και τραυματίστηκε σοβαρά σε μια μάχη κοντά στο Ταυρομένιο (Ταορμίνα).
Η μάχη
Μπροστά στο ακρωτήριο της Ναυλόχου, ο Αγρίππας συνάντησε τον στόλο του Σέξτου. Και οι δύο στόλοι αποτελούντο από 300 πλοία, όλα με πυροβόλα, αλλά ο Αγρίππας διοικούσε βαρύτερες μονάδες, οπλισμένες με την αρπάγη (harpax), μια νεότερη εκδοχή του ράμφους (corvus), που εφευρέθηκε από τον ίδιο τον Αγρίππα. Ο Αγρίππας χρησιμοποίησε το νέο του όπλο με μεγάλη επιτυχία, καταφέρνοντας να μπλοκάρει τα πιο ευέλικτα πλοία του Σέξτου και, μετά από μια μακρά και αιματηρή μάχη, να νικήσει τον εχθρό του. Ο Αγρίππας έχασε τρία πλοία, ενώ 28 πλοία του Σέξτου βυθίστηκαν, 17 τράπηκαν σε φυγή και τα άλλα κάηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν.
Συνέπεια
Μετά από επτά χρόνια, η Σικελία αποσύρθηκε τελικά από τον έλεγχο του πολυμήχανου Σέξτου, του οποίου το μεγάλο ναυτικό είχε δημιουργήσει πολλά προβλήματα στη Δεύτερη Τριανδρία. Ο Σέξτος έφτασε στη Μεσσήνη με επτά πλοία και μετακόμισε στη Μυτιλήνη και από εκεί στα ανατολικά, όπου ηττήθηκε το 35 π.Χ. από τον Αντώνιο. Ο Οκταβιανός και ο Λέπιδος νίκησαν την τελευταία αντίσταση της Πομπηίας στη Σικελία. Αργότερα, μετά από πολλές δολοπλοκίες, ο Οκταβιανός κατάφερε να αφαιρέσει από τον Λέπιδο την πολιτική και στρατιωτική του εξουσία και να γίνει ο μοναδικός κυρίαρχος της Δύσης.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μάχες ρωμαϊκού στρατού
Λασάμπρ
Το Λασάμπρ (Κάμερν  ) είναι μία κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Λαφραμπόλ
Το Λαφραμπόλ (Λάσενμπορν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Οικία Φενόλιο-Λαφλέρ
μικρογραφία|Οικία Φενόλιο-Λαφλέρ (Casa Fenoglio-Lafleur) Η οικία Φενόλιο-Λαφλέρ (Casa Fenoglio-Lafleur), βρίσκεται στη διασταύρωση του Corso Francia και της Via Principi d'Acaja 11, στην περιοχή του San Donato στο Τορίνο της Ιταλίας και θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του στυλ Liberty (Ιταλικό Αρ Νουβό) στην Ιταλία. Το κτήριο κατασκευάστηκε το 1902-1903 από τον αρχιτέκτονα Πιέτρο Φενόλιο (Pietro Fenoglio) ως ιδιωτική του κατοικία, ο οποίος έζησε εδώ για λίγα χρόνια και στη συνέχεια το πούλησε στον Γάλλο επιχειρηματία Lafleur που έζησε εκεί μέχρι τον θάνατό του. Σήμερα, στεγάζει γραφεία καθώς και ιδιωτικά διαμερίσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τορίνο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία Κατηγορία:Αρ Νουβό αρχιτεκτονική
Σιγισμούνδος Β΄ του Άνχαλτ-Ντέσαου
Βιογραφία
Ήταν γιος του Σιγισμούνδου Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Ιουδήθ, κόρης του Γκέμπχαρντ ΙΑ΄, κόμη του Κβέρφουρτ.
Το 1405 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τα μεγαλύτερα αδέλφια του Βάλντεμαρ Δ΄, Γεώργιο Α΄ και τον μικρότερο αδελφό του Αλβέρτο Ε΄, καθότι ο νόμος του Οίκου των Ασκάνια δεν επέτρεπε διαίρεση του πριγκιπάτου.
Το 1417 απεβίωσε ο Βάλντεμαρ Δ΄ άγαμος και το 1452 απεβίωσε ο Σιγισμούνδος Β΄ άτεκνος, έτσι έμειναν μόνο ο Γεώργιος Α΄ και ο Αλβέρτος Ε΄ πρίγκιπες του Άνχαλτ-Ντέσαου.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Λουίζα της Οράγγης-Νάσσαου
Η Λουίζα της Οράγγης-Νάσσαου (Louise von Orange-Nassau, 5 Αυγούστου 1828 - 30 Μαρτίου 1871) ήταν η σύζυγος του Καρόλου ΙΕ΄ της Σουηδίας και της Νορβηγίας.
Ήταν η πρώτη βασίλισσα της Ηνωμένου Βασιλείου της Σουηδίας-Νορβηγίας που στέφθηκε τόσο στη Σουηδία όσο και στη Νορβηγία, καθώς η Νορβηγία αρνήθηκε να στέψει τους δύο προκατόχους της επειδή ήταν καθολικοί.