cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεωγραφία της Λετονίας
Γεωγραφικά χαρακτηριστικά
Η Λετονία αποτελεί μια επέκταση της Ανατολικοευρωπαϊκής Πεδιάδας. Το επίπεδο έδαφός της διαφέρει λίγο από αυτά των γειτονικών χωρών. Η γεωμορφολογία όλων διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια της Τεταρτογενούς περιόδου και ιδίως κατά την εποχή των παγετών της πλειστοκαίνου, όταν το έδαφος ωθήθηκε από τους παγετώνες και συγκεντρώθηκε σε σωρούς και λοφίσκους. Οι πεδιάδες καλύπτουν το 75% της εκτάσεως της χώρας, ενώ το υπόλοιπο 25% καλύπτεται από χαμηλούς λόφους. Η κεντρική πεδιάδα Zemgale νότια της Ρίγας είναι η πλέον εύφορη και αποδοτική. Οι τρεις βασικές λοφώδεις περιοχές, στις επαρχίες Κουρλάνδη (δυτικά), Βίντζεμε (κεντρικά) και Λατγαλία (ανατολικά), χαρίζουν ένα γραφικό τοπίο αγρών ανάμεσα σε δάση και πολλές μικρές λιμνούλες και μικρά ποτάμια. Σε αυτή την έκταση, οι εκτεταμένες παγετωνικές μοραίνες, έσκερ και ντράμλιν περιορίζουν το επικερδές της γεωργίας, κατακερματίζοντας τα πεδία και επάγοντας σοβαρά προβλήματα διαβρώσεως.
Περίπου το ένα δέκατο του εδάφους της χώρας καταλαμβάνουν τυρφώνες, βάλτοι, κάποιοι από τους οποίους καλύπτονται από δασική βλάστηση. Τα δάση αποτελούν το εξέχον χαρακτηριστικό της Λετονίας. Κατά τα τελευταία 100 έτη η δασοκάλυψη της Λετονίας διπλασιάστηκε, και συνεχίζει να αυξάνεται. Οι δασικές εκτάσεις επεκτείνονται με φυσικό τρόπο, αλλά και από ηθελημένη δάσωση γης που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καλλιέργεια. Τα πεύκα (Pinus sylvestris) καλύπτουν το 34% των δασικών εκτάσεων, οι σημύδες το 30%, και τα νορβηγικά έλατα 18%.
Σχεδόν όλα τα δάση της Λετονίας είναι προσβάσιμα στον καθένα και για αυτό από τις συνηθέστερες ασχολίες του ελεύθερου χρόνου του πληθυσμού είναι η συλλογή μούρων, μανιταριών και άλλων φυσικών προϊόντων.
Η δασική νομοθεσία της Λετονίας είναι ανάμεσα στις αυστηρότερες στην Ευρώπη, ρυθμίζοντας στενά την υλοτόμηση. Κάθε χρόνο τα δάση της χώρας δίνουν 25 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ξυλείας. Η Λετονία διαθέτει μια καλά ανεπτυγμένη βιομηχανία ξύλου, τα προϊόντα της οποίας είναι μεταξύ των σημαντικότερων εξαγωγικών της χώρας.
Η μετεγκατάσταση αγροτικών πληθυσμών στις πόλεις έχει διευκολύνει τη διατήρηση αλλά και την εμφάνιση νέας βιοποικιλότητας στα λετονικά δάση, τα οποία φιλοξενούν είδη ζώων και πουλιών που έχουν εξαφανισθεί ή είναι πολύ σπάνια σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Σύμφωνα με μελέτη του WWF το 1992, η Λετονία έχει πληθυσμούς μαυροπελαργών, ενυδρίδων, καστόρων, λυγκών και λύκων. Υπάρχουν επίσης μεγάλες συγκεντρώσεις ελαφιών (Κόκκινο ελάφι και ζαρκάδι, συνολικά 86.000 άτομα), αγριόχοιρων (32.000) και αλεπούδων (13.000).
Η ποικιλόμορφη και ταχέως μεταβαλλόμενη φυσιογραφία των μοραινών και των χαμηλών πεδιάδων έχει επιτρέψει σε χλωρίδα εύκρατων περιοχών, όπως βελανιδιές, να αναπτύσσεται σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων από χλωρίδα βορειότερων ή αλπικών περιοχών, όπως το ποώδες φυτό Rubus chamaemorus.
Το σοβιετικό σύστημα άφησε πίσω του ένα ακόμα δώρο για τους φυσιολάτρες. Οι δυτικές θαλάσσιες ακτές της Λετονίας ήταν προσεκτικά φρουρούμενη συνοριακή περιοχή, οπότε όλα σχεδόν τα παραθαλάσσια σπίτια εκκενώθηκαν και πολλά κατεδαφίστηκαν. Ως αποτέλεσμα, σε περίπου 300 χιλιόμετρα αναξιοποίητης ακτής τα δάση πεύκου και ερυθρελάτης φθάνουν μέχρι το κύμα, εκτός από περιοχές με αμμόλοφους (επίσης οικολογικά μοναδικές). Ωστόσο, ο πειρασμός για γρήγορο κέρδος ίσως να υποθάλψει την παραβίαση νόμων που απαγορεύουν ρητά κάθε οικοδόμημα ή άλλη κατασκευή σε απόσταση έως 1 χιλιομέτρου από τη θάλασσα. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξάλειψη μιας από τις τελευταίες έρημες ακτογραμμές στην Ευρώπη.
Η Λετονία έχει ένα πυκνό δίκτυο ποταμών, που συμβάλλει στην ομορφιά και στην οικονομία της χώρας. Ο μεγαλύτερος ποταμός είναι ο Νταουγκάβα, σημαντική εμπορική οδός επί χιλιάδες χρόνια. Εκτός από τους ντόπιους, χρησιμοποιήθηκε από τους Βίκινγκς, τους Ρώσους και άλλους Ευρωπαίους για εμπόριο, πόλεμο και κατάκτηση. Με ολικό μήκος 1020 χλμ., ο Νταουγκάβα πηγάζει στη Ρωσία, ελίσσεται στη βόρεια Λευκορωσία και καταλήγει στη Λετονία, την οποία διασχίζει επί 370 χλμ. προτού εκβάλει στον κόλπο της Ρίγας. Εισερχόμενος στη Λετονία, έχει ήδη μήκος περί τα 200 μέτρα, που αυξάνονται στα 650 ως 750 μέτρα στη Ρίγα και 1,5 χλμ. στην εκβολή του.
Ο πρώτος υδροηλεκτρικός σταθμός της χώρας, αυτός του Ķegums, κατασκευάσθηκε στον Νταουγκάβα πριν την προσάρτησή της από τη Σοβιετική Ένωση, το 1936-1940, ενώ κατά τη σοβιετική περίοδο κατασκευάσθηκαν άλλοι δύο, και αυτοί επί του Νταουγκάβα, ο Πλάβινας (1959-1965) και ο Υδροηλεκτρικός Σταθμός της Ρίγας (δεκαετία του 1970).
thumb|right|255px|Ο ποταμός [[Λιέλουπε εκβάλλει στη Βαλτική στον Κόλπο της Ρίγας, ενώ ο κλάδος Buļļupe ρέει προς τον Νταουγκάβα στα δυτικά.]] Οι άλλοι ποταμοί έχουν πολύ μικρότερες παροχές. Ο Λιέλουπε, στην κεντρική Λετονία έχει μέση ετήσια παροχή 5,8 φορές μικρότερη από τον Νταουγκάβα ή 3,6 κυβικά χιλιόμετρα. Ο Βέντα στα δυτικά έχει παροχή 2,9 κυβ. χιλιόμετρα, ο Γκάουγια στα βορειοανατολικά 2,5 και ο Άιβιεκστε στα ανατολικά 2,1 κυβ. χιλιόμετρα. Παράγουν ωστόσο μικρή ποσότητα υδροηλεκτρικής ενέργειας. Ο Γκάουγια είναι ένας από τους ελκυστικότερους και καθαρότερους ποταμούς της Λετονίας, και έχει τον μεγάλο ομώνυμο εθνικό δρυμό κατά μήκος του, ενώ τα ψυχρά νερά του προσελκύουν πέστροφες και σολομούς.
Περισσότερο από το 60% του υδάτινου όγκου των 6 μεγαλύτερων ποταμών της Λετονίας προέρχεται από γειτονικά κράτη, κυρίως από τη Λευκορωσία και τη Λιθουανία. Δημιουργούν έτσι προφανείς ανάγκες για συνεργασία, ιδίως στον έλεγχο της ρυπάνσεως. Οι κίνδυνοι από έλλειψη συνεργασίας φάνηκαν τον Νοέμβριο του 1990, όταν ένα εργοστάσιο πετροχημικών στο Ναβαπόλατσκ της Λευκορωσίας έχυσε από ατύχημα 128 τόνους παραγώγων του κυανίου στον Νταουγκάβα χωρίς να ειδοποιήσει τους Λετονούς. Μόνο η παρουσία πολλών νεκρών ψαριών τούς συνέγειρε.
Κλίμα
Το λετονικό κλίμα γίνεται ηπιότερο από την επίδραση των θαλασσίων ρευμάτων της Βαλτικής. Οι μέσες θερμοκρασίες τον Ιανουάριο κυμαίνονται από -2,8 °C στη Λιέπαγια, στη δυτική ακτή, μέχρι -6,6 °C στη νοτιοανατολική κωμόπολη Ντάουγκαβπιλς. Οι μέσες θερμοκρασίες τον Ιούλιο κυμαίνονται από 16,7 °C στη Λιέπαγια μέχρι 17,6 °C στη Ντάουγκαβπιλς. Η εγγύτητα στη θάλασσα ενισχύει την υγρασία και τις βροχές, με μέση ετήσια βροχόπτωση 633 χιλιοστών στη Ρίγα. Εκεί βρέχει κατά μέσο όρο τις 180 ημέρες του έτους, ενώ 44 ημέρες έχουν ομίχλη και μόνο 72 είναι ηλιόλουστες (δηλαδή δεν καταγράφεται ούτε ένα λεπτό συννεφιάς). Η συνεχής χιονοκάλυψη κάθε χειμώνα διαρκεί 82 ημέρες κατά μέσο όρο, με 177 ημέρες ελεύθερες παγετού.
Φυσικοί πόροι
Η Λετονία δεν έχει πολύτιμους φυσικούς πόρους. Ωστόσο, η αφθονία υλικών όπως ο ασβεστόλιθος για την παραγωγή τσιμέντου (6 κυβικά χιλιόμετρα), ο γύψος (165 εκατομμύρια κυβικά μέτρα), ο υψηλής ποιότητας πηλός (375 εκατομμύρια κυβ. μέτρα), ο δολομίτης (615 εκατομμύρια κυβ. μέτρα), η τύρφη (480 εκατομ. τόνοι) και άδρανή υλικά όπως το χαλίκι και η άμμος, που είναι αρκετά για τις ανάγκες της χώρας. Τα ψάρια που αλιεύονται στη Βαλτική είναι ένας ακόμα πόρος με εξαγωγικό δυναμικό. Το γνωστό από την αρχαιότητα ήλεκτρο (κεχριμπάρι) της Βαλτικής, απολιθωμένα τεμάχια ρετσινιού πεύκου, βρίσκεται και σήμερα συχνά στις ακτές, και έχει μεγάλη ζήτηση για κοσμήματα, ενώ αποτελούσε και σύμβολο της χώρας, η οποία συχνά Dzintarzeme («χώρα του κεχριμπαριού»).
Αριθμητικά και άλλα δεδομένα
Έκταση:
Ολική: 64.589 km²
Ξηρά: 62.249 km²
Ζίγκμαρινγκεν
To Ζίγκμαρινγκεν (γερμανικά: Sigmaringen) είναι πόλη στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, στη νότια Γερμανία. Το 2020 είχε 16.916 κατοίκους. Η πόλη είναι έδρα του Κράιζ Ζίγκμαρινγκεν. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Δούναβη.
Γεωγραφία της Λετονίας
Αριθμητικά και άλλα δεδομένα
Εσωτερικά ύδατα: 2.340 km²
Ζίγκμαρινγκεν
Η παλαιότερη μνεία στην πόλη χρονολογείται από το 1077, όταν ο Ροδόλφος του Ράινφελντεν προσπάθησε ανεπιτυχώς να κατακτήσει το κάστρο του. Η πόλη ιδρύθηκε επισήμως το 1250. Οι Χοεντσόλερν εγκαταστάθηκαν στο κάστρο του Ζίγκμαρινγκεν το 1535. Ήταν έδρα του πριγκιπάτου Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν μέχρι το 1850, οπότε και έγινε τμήμα της Πρωσίας. Στην πόλη μεταφέρθηκε το 1944 η φιλοναζιστική κυβέρνηση της Γαλλίας του Βισύ και το κάστρο έγινε επισήμως γαλλικός θύλακας από τον Σεπτέμβριο του 1944 μέχρι τον Απρίλιο του 1945.
Γεωγραφία της Λετονίας
Αριθμητικά και άλλα δεδομένα
Συγκριτική έκταση: Περίπου το μισό της εκτάσεως της Ελλάδας, αλλά μεγαλύτερη από αυτή αρκετών σημερινών ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Αλβανία, το Βέλγιο, η Κροατία, η Δανία, η Εσθονία, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Ελβετία.
Ζίγκμαρινγκεν
Το κύριο αξιοθέατο της πόλης είναι το κάστρο του Ζίγκμαρινγκεν, πρώην κατοικία των Χοεντσόλερν, το οποίο είναι κτισμένο πάνω σε βράχο δίπλα στον Δούναβη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Παραδουνάβιες πόλεις
Γεωγραφία της Λετονίας
Αριθμητικά και άλλα δεδομένα
Ολικό μήκος: 1.382 km
Συνορεύουσες χώρες και μήκος συνόρων: Λιθουανία 576 km, Εσθονία 333 km, Ρωσία 292 km, Λευκορωσία 171 km
Μήκος ακτογραμμής: 498 km
Χωρικά ύδατα: 12 ναυτικά μίλια (22,2 km)
Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη: 200 ναυτικά μίλια
Ακραία σημεία:
Υψηλότερο σημείο: Γκάιζινκαλνς, 312 m
Χρήσεις γης:
Αρόσιμη γη: 17,96%
Μόνιμες καλλιέργειες: 0,11%
Υπόλοιπο: 81.93% (2011)
Αρδευόμενη έκταση: 8,3 km²
Σημείωση: Το έδαφος στη Λετονία είναι συχνά υπερβολικά υγρό και χρειάζεται αποστράγγιση, και όχι άρδευση. Το 85% της αγροτικής γης έχει βελτιωθεί με αποστραγγιστικά έργα (2007)
Περιβαλλοντικές ανησυχίες
Περιβάλλον - τρέχοντες ανησυχίες: Το περιβάλλον της Λετονίας έχει επωφεληθεί από τη μετάβαση στον τομέα των υπηρεσιών μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της χώρας. Οι κύριες περιβαλλοντικές προτεραιότητες είναι η βελτίωση της ποιότητας του πόσιμου νερού και του συστήματος αποχέτευσης, η διαχείριση οικιακών και επικίνδυνων αποβλήτων, καθώς και η μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Το 2001, η Λετονία έκλεισε το κεφάλαιο διαπραγματεύσεων για το περιβάλλον για την ένταξη στην ΕΕ, δεσμεύοντας την πλήρη εφαρμογή των περιβαλλοντικών οδηγιών της ΕΕ έως το 2010
Περιβάλλον - διεθνείς συμφωνίες:
συμβαλλόμενο μέρος σε: ατμοσφαιρική ρύπανση, ατμοσφαιρική ρύπανση, βιοποικιλότητα, κλιματική αλλαγή, κλιματική αλλαγή-πρωτόκολλο του Κιότο, είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, επικίνδυνα απόβλητα, δίκαιο της θάλασσας, προστασία του όζοντος, ρύπανση από πλοία, υγρότοποι
υπέγραψε αλλά δεν επικύρωσε: καμία από τις επιλεγμένες συμφωνίες
Αγία Ειρήνη Κερύνειας
Η Αγία Ειρήνη είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Η Αγία Ειρήνη ήταν μεικτό χωριό, δηλαδή ζούσαν σε αυτό και Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Στις αρχές της Αγγλοκρατίας ο πληθυσμός των δύο κοινοτήτων ήταν περίπου ο ίδιος. Στη συνέχεια ο πληθυσμός των Τουρκοκυπρίων αυξήθηκε με μεγαλύτερο ρυθμό από τον πληθυσμό των Ελληνοκυπρίων. Το 1973 οι Τουρκοκύπριοι ήταν 556 και οι Ελληνοκύπριοι 126.
Κατά την τουρκική εισβολή του 1974 οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του αναγκάστηκαν να μετακινηθούν στο νότιο μέρος της Κύπρου. Εξαίρεση αποτέλεσαν πέντε Ελληνοκύπριοι κάτοικοι οι οποίοι παρέμειναν στο χωριό έως τον Νοέμβριο του 1976.
Στην Αγία Ειρήνη παρέμειναν οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του χωριού. Τα τελευταία χρόνια κατοίκησαν στην περιοχή και Τουρκοκύπριοι από άλλες περιοχές.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Αρχαιότητες
μικρογραφία|Πήλινα ειδώλια που ανακαλύφθηκαν στην Αγία Ειρήνη. Στην Αγία Ειρήνη ανακαλύφθηκαν αρχαιολογικά ευρήματα το 1929 από τις ανασκαφές μιας σουηδικής αποστολής. Η αποστολή αυτή ανάσκαψε αρχαϊκό ιερό στο οποίο ανακαλύφθηκαν περίπου 2000 πήλινα ειδώλια. Τα ειδώλια αυτά εκτίθενται στο Μουσείο του Παγκόσμιου Πολιτισμού στη Στοκχόλμη και στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λευκωσίας.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Μεγακλής ο Αθηναίος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20452-432%20BC,%20Olympia.%2082-87th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 82ης (452 π.Χ.) και 87ης (432 π.Χ.) διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Μεγακλής ο Αθηναίος (5ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αθήνα ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 86ους (436 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Είναι πιθανό πως σύμφωνα με τον 7ο Πυθιόνικο του Πινδάρου γίνεται αναφορά στον πατέρα του Μεγακλή ο οποίος υπήρξε Πυθιονίκης και ονομαζόταν επίσης Μεγακλής, και πως ήταν απόγονος του ολυμπιονίκη Αλκμαίωνα.
Πίνδαρος, Ἐπίνικοι,Πυθιόνικοι
Πίνδαρος - ΕΒΔΟΜΟΣ ΠΥΘΙΟΝΙΚΟΣ
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2016 ήταν η 61η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διεξήχθη στη Στοκχόλμη της Σουηδίας μετά τη νίκη της χώρας στο με το τραγούδι "Heroes" από τον Μονς Σέλμερλεβ. Υπό την διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) και του οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικού φορέα Sveriges Television (SVT), ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στο Ericsson Globe Arena και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 10 και 12 Μαΐου και έναν τελικό στις 14 Μαΐου 2016. Οι τρεις ζωντανές εκπομπές παρουσιάστηκαν από την Πέτρα Μέντε και τον νικητή της προηγούμενης χρονιάς Μονς Σέλμερλεβ. Ήταν η τρίτη φορά που ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Στοκχόλμη, έπειτα από το 1975 και το 2000.
Σαράντα δύο χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Η, η , η και η  επέστρεψαν μετά από απουσίες από πρόσφατους διαγωνισμούς, ενώ η  επέστρεψε επίσης μετά το ντεμπούτο της ως ειδική καλεσμένη το 2015. Η δεν συμμετείχε, σε μεγάλο βαθμό λόγω της ανεπαρκούς προώθησης των μέσων που βασίζονται στη μουσική από τον εθνικό τους ραδιοτηλεοπτικό φορέα, ενώ η  είχε προγραμματίσει να συμμετάσχει, αλλά αποκλείστηκε λόγω επανειλημμένης μη πληρωμής των χρεών της από τον εθνικό της ραδιοτηλεοπτικό φορέα προς την EBU.
Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η με το τραγούδι "1944", ερμηνευμένοκαι γραμμένο από τη Τζαμάλα. Η, η , η και η διοργανώτρια χώρα  ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα. Αυτή ήταν η πρώτη φορά από την εισαγωγή της ψηφοφορίας της επαγγελματικής κριτικής επιτροπής το που ο γενικός νικητής δεν κέρδισε ούτε την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής, την οποία κέρδισε η Αυστραλία, ούτε την τηλεψηφοφορία, την οποία κέρδισε η Ρωσία, με την Ουκρανία να βρίσκεται δεύτερη και στις δύο. Το "1944" είναι το πρώτο τραγούδι που περιέχει στίχους στα Κριμαϊκά Ταταρικά που κέρδισε τον διαγωνισμό.
Η κατάφερε να προκριθεί στον τελικό για πρώτη φορά σε πέντε προσπάθειες από το ντεμπούτο της το, ενώ τόσο η  όσο και η  δεν κατάφεραν να προκριθούν από τους ημιτελικούς για πρώτη φορά, με την τελευταία να απουσιάζει από τον τελικό για πρώτη φορά από το. Στον τελικό, η δεύτερη θέση της Αυστραλίας ήταν μια βελτίωση σε σχέση με την πέμπτη θέση της το 2015, ενώ η Βουλγαρία τερμάτισε τέταρτη, το καλύτερο της αποτέλεσμα από το ντεμπούτο της και την πρώτη της συμμετοχή σε τελικό από το 2007.
Ο διαγωνισμός ήταν ο πρώτος που εφάρμοσε μια αλλαγή στο σύστημα ψηφοφορίας από το 1975: οι βαθμοί επαγγελματικής κριτικής επιτροπής κάθε χώρας ανακοινώθηκαν σε μεγάλο βαθμό όπως πριν, ενώ τα αποτελέσματα κάθε εθνικής τηλεψηφοφορίας συνδυάστηκαν και ανακοινώθηκαν με αντίστροφη σειρά. Ήταν επίσης ο πρώτος διαγωνισμός που μεταδόθηκε σε ζωντανή τηλεόραση στις Ηνωμένες Πολιτείες και η EBU κατέγραψε ρεκόρ 204 εκατομμυρίων τηλεθεατών σε όλο τον κόσμο για τον διαγωνισμό, ξεπερνώντας τα νούμερα τηλεθέασης του 2015 κατά πάνω από 5 εκατομμύρια.
Χώρος φιλοξενίας
Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Ericsson Globe στη Στοκχόλμη, μετά τη νίκη της Σουηδίας στο διαγωνισμό του 2015 στη Βιέννη με το τραγούδι "Heroes" του Μονς Σέλμερλεβ. Η Ericsson Globe έχει χωρητικότητα περίπου 16.000 συμμετεχόντων και αυτή ήταν η δεύτερη φορά που ο διαγωνισμός διοργανώθηκε στο χώρο μετά τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2000.
Διαδικασία επιλογής χώρου διεξαγωγής
Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας Sveriges Television (SVT) ανακοίνωσε στις 24 Μαΐου, μια μέρα μετά τη νίκη στο διαγωνισμό του 2015, ότι η Tele2 Arena στη Στοκχόλμη ήταν ο πρώτος τόπος επιλογής τους. Ωστόσο, άλλες πόλεις και αρένες κλήθηκαν να υποβάλουν αίτηση και όσοι υπέβαλαν προσφορά είχαν περίπου τρεις εβδομάδες για να υποβάλουν την προσφορά τους στην SVT.
Η SVT ανακοίνωσε την 1η Ιουνίου τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι πόλεις και οι χώροι θα μπορούσαν να ανακοινώσουν το ενδιαφέρον τους για τη διοργάνωση του διαγωνισμού:
Μια ανακοίνωση σχετικά με το χώρο αναμενόταν από την SVT από το καλοκαίρι, με την Ericsson Globe να ανακοινώνεται ως ο τόπος φιλοξενίας στις 8 Ιουλίου.
Μορφή
Οι προκαταρκτικές ημερομηνίες για τον διαγωνισμό ανακοινώθηκαν στις 16 Μαρτίου 2015 σε συνεδρίαση των Αρχηγών των Αποστολών στη Βιέννη, με τους ημιτελικούς να διεξάγονται στις 10 και 12 Μαΐου και τον τελικό στις 14 Μαΐου 2016. Αυτά υποβλήθηκαν σε αλλαγές ανάλογα με την SVT, αλλά επιβεβαιώθηκαν αργότερα όταν η Στοκχόλμη είχε ανακοινωθεί ως διοργανώτρια πόλη.
Πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις το 2014 μεταξύ της EBU και της Ένωσης Ραδιοφωνίας Ασίας-Ειρηνικού (ABU) σχετικά με τη συμπερίληψη μιας guest παράστασης από το Φεστιβάλ Τραγουδιού ABU TV στο διαγωνισμό. Η EBU επιβεβαίωσε στις 16 Ιουλίου 2015 ότι εξετάζει τη δυνατότητα της πρότασης, η οποία συζητήθηκε στη Γενική Συνέλευση της ABU το 2014.
Η EBU ανακοίνωσε στις 23 Σεπτεμβρίου ότι αντί να χρησιμοποιεί κλιπ από τα αντίστοιχα μουσικά τους βίντεο, εκτεταμένα κλιπ από τις πρόβες τζενεράλε των έξι συμμετεχόντων που προκρίθηκαν απευθείας στον τελικό (τις "Μεγάλες Πέντε" και η διοργανώτρια χώρα Σουηδία) θα προβληθούν ως προεπισκόπηση κατά τη διάρκεια του ημιτελικού στον οποίο κατανεμήθηκαν να ψηφίσουν.
Η κεντρική ομάδα του διαγωνισμού ανακοινώθηκε από την SVT και την EBU στις 26 Οκτωβρίου. Ο Γιόχαν Μπέρνχαγκεν (Johan Bernhagen) και ο Μάρτιν Έστερνταλ (Martin Österdahl) ήταν εκτελεστικοί παραγωγοί, ενώ ο Τομπάιας Όμπεργκ (Tobias Åberg) ήταν επικεφαλής της παραγωγής. Τις τρεις ζωντανές παραστάσεις σκηνοθέτησε ο Σβεν Στογιάνοβιτς (Sven Stojanović) και ο διαγωνισμός ήταν μια παραγωγή του Κρίστερ Μπιόρκμαν (Christer Björkman).
Νέο σύστημα ψηφοφορίας
Η EBU ανακοίνωσε στις 18 Φεβρουαρίου 2016 ότι ένα νέο σύστημα ψηφοφορίας θα εφαρμοστεί στο διαγωνισμό για πρώτη φορά από το 1975. Το νέο σύστημα, εμπνευσμένο από το σύστημα ψηφοφορίας του Melodifestivalen, περιλαμβάνει κάθε χώρα που τώρα απονέμει δύο ομάδες βαθμών από 1-8, 10 και 12: μία από την επαγγελματική τους κριτική επιτροπή και η άλλη από την τηλεψηφοφορία. Οι τηλεψηφοφορίες από όλες τις χώρες συγκεντρώνονται όλες μαζί. Αφού οι θεατές καταθέσουν τις ψήφους τους, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα κάθε επαγγελματικής κριτικής επιτροπής, με τις χώρες που λαμβάνουν 1-8 και 10 πόντους να εμφανίζονται στην οθόνη αντί για 1-7, κάτι που συνέβη από το και ο εθνικός εκπρόσωπος βαθμών αναγγέλλει μόνο τη χώρα στην οποία απονέμουν 12 βαθμούς. Μετά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων των επαγγελματικών επιτροπών, οι βαθμοί της τηλεψηφοφορίας από όλες τις συμμετέχουσες χώρες συνδυάζονται, παρέχοντας ένα σκορ για κάθε τραγούδι. Τα αποτελέσματα των χωρών που τερμάτισαν μεταξύ του 11ης και του 26ης θέσης στην κοινή ψηφοφορία προστίθενται αυτόματα στον πίνακα αποτελεσμάτων, με μόνο τα αποτελέσματα των δέκα πρώτων χωρών να ανακοινώνονται από τους παρουσιαστές. Το νέο σύστημα ψηφοφορίας χρησιμοποιείται επίσης για τον καθορισμό των προκρινόμενων χωρών από κάθε ημιτελικό, αλλά όπως και πριν οι προκρινόμενοι ανακοινώνονται με τυχαία σειρά.
Καθώς το νέο σύστημα ψηφοφορίας αποδίδει ίσο βάρος στα αποτελέσματα της κριτικής επιτροπής και της τηλεψηφοφορίας, ένα εθνικό αποτέλεσμα της κριτικής επιτροπής δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εφεδρικό αποτέλεσμα για την τηλεψηφοφορία ή αντίστροφα. Επομένως, εάν μια χώρα δεν μπορεί να παραδώσει ένα έγκυρο αποτέλεσμα τηλεψηφοφορίας/επιτροπής, ένα αποτέλεσμα υποκατάστατο υπολογίζεται από το αποτέλεσμα της κριτικής επιτροπής μιας προεπιλεγμένης ομάδας χωρών που έχει εγκριθεί από την Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού. Ο γενικός διευθυντής της Radiotelevisione della Repubblica di San Marino (SMRTV), Κάρλο Ρόμεο, δήλωσε στις 23 Φεβρουαρίου ότι η χρήση ενός υποκατάστατου τηλεοπτικού αποτελέσματος δημιουργεί διακρίσεις σε μικροκράτη όπως ο Άγιος Μαρίνος, ο οποίος χρησιμοποιούσε μόνο κριτική επιτροπή λόγω της χρήσης της ιταλικής τηλεψηφοφορίας και, ως εκ τούτου, θα έχει μειωθεί η εκπροσώπηση ψήφου στο πλαίσιο του νέου συστήματος και επέκρινε την EBU για να μην επικοινωνήσει με τα μέλη της προτού λάβει την απόφαση.
Άλλα μέρη
Η EBU ανακοίνωσε στις 14 Μαρτίου 2016 ότι η Tele2 Arena στη Στοκχόλμη θα φιλοξενήσει ένα ζωντανό γεγονός που θα διεξαχθεί παράλληλα με τον τελικό του διαγωνισμού στις 14 Μαΐου. Το Eurovision The Party (Ελληνικά: Eurovision Το Πάρτι), το οποίο παρουσίασε η Σάνα Νίλσεν, επέτρεψε στους οπαδούς να παρακολουθήσουν τον τελικό σε μεγάλη οθόνη και να δούνε παρασκήνια από την Ericsson Globe, όπως τη Νίλσεν που πραγματοποίησε αποκλειστικές συνεντεύξεις και εμφανίστηκε με τους παρουσιαστές Πέτρα Μέντε και Μονς Σέλμερλεβ. Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της σουηδικής κριτικής επιτροπής ανακοινώθηκαν επίσης ζωντανά από την εκδήλωση από την Τζίνα Ντιράουι. Επίσης, πραγματοποιήθηκε μια εκδήλωση πριν και μετά το πάρτι και παρουσιάστηκαν παραστάσεις από πρώην νικητές του διαγωνισμού, όπως η Καρόλα και η Λορίν καθώς και από τους Ντάνι Σαουσέντο, Panetoz και DJ Tim Henri. Ο εκτελεστικός παραγωγός του διαγωνισμού Γιόχαν Μπέρνχαγκεν δήλωσε ότι η εκδήλωση συμπληρώνει τις υπάρχουσες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στο Eurovision Village και στο EuroClub και ελπίζεται ότι το Eurovision The Party θα γίνει ετήσιο γεγονός στην διοργανώτρια πόλη του διαγωνισμού.
Παρουσιαστές
Οι συνεντεύξεις Τύπου παρουσιάστηκαν από τους Γιόβαν Ραντομίρ και Καταρίνα Ρόλφσντοτερ-Γιάνσον, οι οποίοι επίσης έδωσαν σχόλια από την Εκδήλωση του Κόκκινου Χαλιού μπροστά από το Παλάτι της Στοκχόλμης, πριν από την επίσημη δεξίωση στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης στις 8 Μαΐου 2016.
Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς
Οι τριάντα επτά ημι-φιναλίστ κατανεμήθηκαν σε έξι δοχεία, τα οποία δημοσιεύθηκαν από την EBU στις 21 Ιανουαρίου, με βάση ιστορικά πρότυπα ψηφοφορίας όπως υπολογίστηκαν από τον επίσημο τηλεοπτικό εταίρο Digame. Η κλήρωση από διαφορετικά δοχεία βοηθά στη μείωση της πιθανότητας της λεγόμενης ψηφοφορίας των γειτόνων και στην αύξηση του σασπένς στους ημιτελικούς. Η και η  προ-εκχωρήθηκαν για να ψηφίσουν και να εκτελέσουν στον πρώτο και στον δεύτερο ημιτελικό, αντίστοιχα, λόγω αιτήσεων των αντίστοιχων ραδιοτηλεοπτικών φορέων, οι οποίες εγκρίθηκαν από την EBU.
Παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού
Η EBU ανακοίνωσε την 1η Μαΐου 2016 ότι η εναρκτήρια πράξη (opening act) του πρώτου ημιτελικού θα ήταν μια παράσταση του "Heroes" από τον Μονς Σέλμερλεβ, ενώ η εναρκτήρια πράξη του δεύτερου ημιτελικού θα ήταν ένα μουσικό θεατρικό τραγούδι κωμωδίας με τίτλο "That's Eurovision", σε σύνθεση του Μάθεσον Μπέιλι (Matheson Bayley), γραμμένο από τους Μπέιλι, Έντουαρντ αφ Σιλέν (Edward af Sillén) και Ντάνιελ Ρεν (Daniel Réhn), και ερμηνευμένο από τους Σέλμερλεβ και Μέντε. Η εναρκτήρια πράξη του τελικού ήταν μια παρέλαση σημαιών παρόμοια με τις τελετές έναρξης από το 2013, με θέμα ως φόρο τιμής στο σουηδικό σχέδιο μόδας και τη χορευτική μουσική με καλλιτέχνες να υποδέχονται στη σκηνή σε μια επίδειξη μόδας σε πασαρέλα με σημαίες να προβάλλονται σε 26 φορέματα σχεδιασμένα από τη Μπέα Σένφελντ (Bea Szenfeld).
Οι ενδιάμεσες πράξεις (interval act) και των δύο ημιτελικών ήταν σκετσάκια σε χορογραφία του Φρέντρικ Ρίντμαν (Fredrik Rydman): "The Grey People" ("Οι Γκρίζοι Άνθρωποι") στον πρώτο ημιτελικό και "Man vs Machine" ("Άνθρωπος εναντίον Μηχανήματος") στον δεύτερο ημιτελικό αντίστοιχα. Η EBU ανακοίνωσε στις 9 Μαΐου ότι μια από τις ενδιάμεσες πράξεις του τελικού θα ήταν μια ζωντανή παράσταση παγκόσμιας πρεμιέρας των "Can't Stop the Feeling!" και "Rock Your Body" του Τζάστιν Τίμπερλεικ. Ήταν ο πρώτος "παγκόσμιος megastar" στην 61χρονη ιστορία του διαγωνισμού που ερμήνευσε κατά την ενδιάμεση πράξη. Άλλες ενδιάμεσες πράξεις στον τελικό περιελάμβαναν ένα σκετς που ονομαζόταν "Love Love Peace Peace", μία μίξη από προηγούμενες συμμετοχές που περιείχε εμφανίσεις από τους Lordi και τον Αλεξάντερ Ρίμπακ, νικητές του διαγωνισμού το και  αντίστοιχα και ερμηνεύτηκαν από τους Σέλμερλεβ και Μέντε, ένα σκετσάκι με πρωταγωνίστρια τη Lynda Woodruff, σε ερμηνεία της Σάρα Ντον Φάινερ, και μια παράσταση των τραγουδιών "Fire in the Rain" και "Heroes" του Σέλμερλεβ, από τα άλμπουμ του, Chameleon και Perfectly Damaged αντίστοιχα.
Κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης του τελικού στο Logo TV στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ερμηνεία του Τίμπερλεικ αντικαταστάθηκε από μια επανάληψη του "The Grey People" από τον πρώτο ημιτελικό, ενώ η επίσημη κυκλοφορία του DVD την αφαίρεσε εντελώς. Σε συνέντευξή του στη The Guardian, ο Εκτελεστικός Διευθυντής του διαγωνισμού, Γιον Όλα Σαντ, αποκάλυψε ότι αυτό οφείλεται στους περιορισμούς των δικαιωμάτων.
Συμμετέχουσες χώρες
Οι συμμετέχουσες χώρες είχαν μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 2015 να υποβάλουν τις αιτήσεις συμμετοχής τους στο διαγωνισμό και μέχρι τις 10 Οκτωβρίου να αποσύρουν τις αιτήσεις τους χωρίς οικονομικές κυρώσεις. Η EBU είχε αρχικά ανακοινώσει στις 26 Νοεμβρίου ότι 43 χώρες θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό, ισομερώνοντας τον αριθμό ρεκόρ συμμετεχόντων που ορίστηκε το 2008 και το 2011. Ωστόσο, η Ρουμανία αποκλείστηκε από τη συμμετοχή στις 22 Απριλίου 2016, μειώνοντας στη συνέχεια τον αριθμό των συμμετεχόντων χωρών σε 42.
Τέσσερις χώρες επέστρεψαν μετά από απουσίες από πρόσφατους διαγωνισμούς: η Βοσνία και Ερζεγοβίνη μετά το, οι Βουλγαρία και Κροατία μετά το και η Ουκρανία μετά το. Η Αυστραλία επέστρεψε και μετά το ντεμπούτο της ως ειδική προσκεκλημένη το 2015, αλλά μετά από πρόσκληση της EBU λόγω της ιδιότητας μέλους της Special Broadcasting Service. Ωστόσο, αντί να προκριθεί αυτόματα στον τελικό και να ψηφίσει και στις τρεις ζωντανές εμφανίσεις, όπως συνέβη το 2015, η Αυστραλία μπήκε στον δεύτερο ημιτελικό και ψήφισε μόνο σε αυτόν τον ημιτελικό και τον τελικό. Η Πορτογαλία αποσύρθηκε, κυρίως λόγω της ανεπαρκούς προώθησης των μέσων που βασίζονται στη μουσική τους, καθώς και λόγω μιας ανεπαρκώς διαρθρωμένης διαδικασίας επιλογής, ενώ η Ρουμανία αποκλείστηκε από τη συμμετοχή στις 22 Απριλίου 2016 λόγω της επανειλημμένης μη καταβολής των χρεών τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα τους στην EBU.
Καλλιτέχνες που επιστρέφουν
Επτά καλλιτέχνες επέστρεψαν έχοντας συμμετέχει στο παρελθόν στο διαγωνισμό. Ο Ντίν επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη το, τερματίζοντας ένατος στον τελικό με το τραγούδι "In The Disco".
Η Καλιόπι επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει την ΠΓΔΜ το, τερματίζοντας 13η στον τελικό με το τραγούδι "Crno i belo". Επιλέχθηκε επίσης, να εκπροσωπήσει την ΠΓΔΜ το με το "Samo ti", αλλά απέτυχε να προκριθεί από τον μη τηλεοπτικό προκριματικό γύρο.
Η Πόλι Γκένοβα επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Βουλγαρία το, τερματίζοντας 12η στον ημιτελικό με το τραγούδι "Na inat".
Η Μπογιάν Γιόβοβιτς επέστρεψε για το Μαυροβούνιο ως μέλος του γκούπ Highway έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Σερβία και Μαυροβούνιο το ως μέλος του γκρουπ No Name, τερματίζοντας 7οι στον τελικό με το τραγούδι "Zauvijek moja".
Η Ίρα Λόσκο επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Μάλτα το, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση με το τραγούδι "7th Wonder".
Ο Ντόνι Μοντέλλ επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Λιθουανία το, τερματίζοντας 14ος στον τελικό με το τραγούδι "Love Is Blind".
Η Γκρέτα Σαλόμε επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει την Ισλανδία το με τον Γιόνσι, τερματίζοντας 20οι στον τελικό με το τραγούδι "Never Forget".
Η Αρμένισα τραγουδίστρια φωνητικών Monica εκπροσώπησε στο παρελθόν την Αρμενία στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2008.
Η Σαχλένε, η οποία εκπροσώπησε την στον, επέστρεψε ως τραγουδίστρια φωνητικών για την Αυστραλία.
Η Μαρτίνα Μάγερλε, η οποία εκπροσώπησε τη το  και έκανε πολλά δεύτερα φωνητικά (για την  το, το  το  και το  και τη  το , το  και το ), επέστρεψε ως δευτερεύουσα τραγουδίστρια για την Κροατία.
1ος Ημιτελικός
Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό. Η, η και η  ψήφισαν σε αυτόν τον ημιτελικό. Οι χώρες που επισημάνθηκαν προκρίθηκαν στον τελικό. {{Legend|navajowhite|Πρικριθέντες}}
2ος Ημιτελικός
Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό. Η, η και το  ψήφισαν σε αυτόν τον ημιτελικό. Η ήταν να εμφανιστεί στη 12η θέση του συγκεκριμένου ημιτελικού, αλλά αποκλείστηκε λόγω των επαναλαμβανόμενων μη πληρωμών των χρεών στην EBU, με αποτέλεσμα οι χώρες που ήταν να εμφανιστούν από 13η θέση και έπειτα να εμφανιστούν μια θέση πριν. Οι χώρες που επισημάνθηκαν προκρίθηκαν στον τελικό.
{{Legend|navajowhite|Πρικριθέντες}}
Τελικός
26 χώρες συμμετείχαν στον τελικό, με όλες τις 42 χώρες να έχουν τη δυνατότητα να ψηφίσουν. Η σειρά εμφάνισης του τελικού ανακοινώθηκε αμέσως μετά τη συνέντευξη τύπου των φιναλίστ του δεύτερου ημιτελικού στις 13 Μαΐου. {{Legend|gold|Νικητής}}
Πρώτος ημιτελικός
{{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
12 βαθμοί
Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον πρώτο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.
Δεύτερος ημιτελικός
{{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
12 βαθμοί
Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον δεύτερο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.
Τελικός
{{Legend|gold|Νικητής}}
12 βαθμοί
Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και την τηλεψηφοφορία στον τελικό. Οι χώρες με έντονη γραφή έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.
Εκπρόσωποι βαθμών
Οι εκπρόσωποι βαθμών ανακοίνωσαν τους 12 βαθμούς της αντίστοιχης χώρας με την εξής σειρά εμφάνισης:
Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές
Οι περισσότερες χώρες έστειλαν σχολιαστές στη Στοκχόλμη ή σχολίασαν από τη χώρα τους, προκειμένου να προσθέσουν πληροφορίες στους συμμετέχοντες και, εάν είναι απαραίτητο, την παροχή πληροφοριών ψηφοφορίας.
Αναφέρθηκε από την EBU ότι ο διαγωνισμός προβλήθηκε από ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό κοινό με πάνω από 200 εκατομμύρια θεατές, ξεπερνώντας το ρεκόρ του 2015 που προβλήθηκε από 197 εκατομμύρια.
Διεθνής μετάδοση νοηματικής γλώσσας
Η SVT ανακοίνωσε στις 22 Απριλίου 2016 ότι θα προσφέρει διεθνείς μεταδόσεις νοηματικής γλώσσας και των τριών ζωντανών εκπομπών για άτομα με προβλήματα ακοής. Και οι τρεις εκπομπές έγιναν από την Τζούλια Κάνκονεν (Julia Kankkonen). Οι παραστάσεις των διαγωνιζόμενων συμμετοχών ερμηνεύτηκαν από δέκα ερμηνευτές νοηματικής γλώσσας και ο διάλογος των οικοδεσποτών ερμηνεύτηκε από τρεις ερμηνευτές νοηματικής γλώσσας:
Οι διεθνείς μεταδόσεις νοηματικής γλώσσας μεταδόθηκαν διαδικτυακά μαζί με τις τρεις ζωντανές εκπομπές, με τις ακόλουθες χώρες να τις μεταδίδουν:
Αποβολή της Ρουμανίας
Η συμμετοχή της Ρουμανίας αναφέρθηκε ότι βρισκόταν σε κίνδυνο στις 19 Απριλίου 2016 λόγω επανειλημμένης μη πληρωμής χρεών από την Televiziunea Română (TVR) προς την EBU, συνολικού ύψους 16 εκατομμυρίων CHF (14,56 εκατομμύρια ευρώ) που χρονολογούνται από τον Ιανουάριο του 2007. Η EBU είχε ζητήσει από τη ρουμανική κυβέρνηση να αποπληρώσει το χρέος πριν από τις 20 Απριλίου, διαφορετικά θα αντιμετωπίσει τον αποκλεισμό από τον διαγωνισμό. Η EBU ανακοίνωσε στις 22 Απριλίου ότι αφού η ρουμανική κυβέρνηση απέτυχε να αποπληρώσει το χρέος εντός της προθεσμίας, η TVR αποβλήθηκε από την EBU, αποκλείοντας κατά συνέπεια τη Ρουμανία από τον διαγωνισμό. Η Γενική Διευθύντρια της EBU, Ίνγκριντ Ντελτένρε (Ingrid Deltenre), είπε ότι ενώ "είναι λυπηρό που αναγκαζόμαστε να προβούμε σε αυτή τη δράση […] Η συνεχιζόμενη οφειλή της TVR θέτει σε κίνδυνο την οικονομική σταθερότητα της ίδιας της EBU".
Ωστόσο, επειδή το επίσημο άλμπουμ του διαγωνισμού είχε παραχθεί πριν από τον αποκλεισμό, η προγραμματισμένη συμμετοχή της Ρουμανίας, "Moment of Silence", που ερμήνευσε ο Οβίντιου Αντόν, θα παρέμενε τόσο σε ψηφιακά όσο και σε φυσικά αντίγραφα του άλμπουμ. Το τραγούδι είχε γραφτεί μετά την πυρκαγιά στο νυχτερινό κέντρο Colectiv τον Οκτώβριο του 2015.
Αντικατάσταση Γερμανού καλλιτέχνη
Η Norddeutscher Rundfunk (NDR) ανακοίνωσε στις 19 Νοεμβρίου 2015 ότι ο Ξαβιέ Ναϊντού θα εκπροσωπούσε τη Γερμανία στον διαγωνισμό. Ωστόσο, η επιλογή του επικρίθηκε λόγω της ιστορίας του στην έκφραση ακροδεξιών πολιτικών απόψεων στις πράξεις και στους στίχους του, συμπεριλαμβανομένης μιας ομιλίας που έγινε σε μια διαμαρτυρία το 2014 που υποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι το Γερμανικό Ράιχ συνεχίζει να υπάρχει εντός των συνόρων του πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η διάδοση των θεωριών συνωμοσίας του σχετικά με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και την οικονομική κρίση του 2008, και ένα τραγούδι στο οποίο αναφερόταν στον βαρόνο Ρότσιλντ ως "Βαρόνος Νεκρός" και ως "schmuck" (Ελληνικά: βλάκας), καθώς και μια συνεργασία με τον Κουλ Σάβας με τίτλο "Wo sind sie jetzt?", το οποίο περιείχε ομοφοβικούς στίχους που ερμηνεύτηκαν ότι συσχετίζουν την ομοφυλοφιλία με την παιδεραστία. Στους επικριτές της επιλογής του περιλαμβάνονταν ο Γιοχάνες Καρς, ο οποίος χαρακτήρισε την απόφαση "ανείπωτη και ντροπιαστική", το Ίδρυμα Amadeu Antonio και η Bild.
Λόγω της αρνητικής απάντησης και της ανάγκης να αποφασιστεί γρήγορα μια νέα διαδικασία επιλογής, η NDR απέσυρε την πρότασή της να στείλει τον Ναϊντού στις 21 Νοεμβρίου. Ο συντονιστής του ARD Τόμας Σρέιμπερ (Thomas Schreiber) δήλωσε ότι "Ο Ξαβιέ Ναϊντού είναι ένας λαμπρός τραγουδιστής που, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι ούτε ρατσιστής ούτε ομοφοβικός. Ήταν σαφές ότι η υποψηφιότητά του θα πόλωνε τις απόψεις, αλλά ήμασταν έκπληκτοι για την αρνητική απάντηση. Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision είναι μια διασκεδαστική εκδήλωση, στην οποία η μουσική και η κατανόηση μεταξύ των Ευρωπαίων θα πρέπει να είναι το επίκεντρο. Αυτό το χαρακτηριστικό πρέπει να διατηρηθεί πάση θυσία."
Βαθμοί της ρωσικής κριτικής επιτροπής
Η EBU ανακοίνωσε στις 10 Μαΐου 2016 ότι διερευνούσε αναφορές για πιθανές παραβιάσεις κανόνων, αφού το μέλος της Ρωσικής κριτικής επιτροπής, Αναστασίγια Στότσκαγια (Anastasia Stotskaya) μετέδωσε σε βίντεο μια συζήτηση της ρωσικής κριτικής επιτροπής κατά τη διάρκεια της πρόβας του πρώτου ημιτελικού στις 9 Μαΐου στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης ζωντανής ροής, Periscope. Το βίντεο έδειξε ένα μέλος της κριτικής επιτροπής να μην δίνει σημασία στην ολλανδική ερμηνεία, ενώ ένα άλλο μέλος της κριτικής επιτροπής κινηματογραφήθηκε κατά τη διάρκεια της αρμενικής παράστασης δηλώνοντας ότι θα υποστηρίξει την Αρμενία "επειδή ο σύζυγός της είναι Αρμένιος". Το βίντεο δείχνει επίσης τα μέλη της κριτικής επιτροπής στα τηλέφωνά τους κατά τη διάρκεια άλλων παραστάσεων, καθώς και μια γεύση από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας της Στότσκαγια, το οποίο περιελάμβανε επίσης σημειώσεις για την αξιολόγηση των παραστάσεων. Οι κανόνες του διαγωνισμού ορίζουν ότι όλα τα μέλη της κριτικής επιτροπής πρέπει να αξιολογούν τις παραστάσεις μεμονωμένα, χωρίς να συζητούν τα αποτελέσματα με άλλα μέλη της κριτικής επιτροπής, όρος που παραβιάστηκε σαφώς από τη ρωσική κριτική επιτροπή.
Η EBU δημοσίευσε μια δήλωση αργότερα στις 10 Μαΐου, δηλώνοντας ότι μετά από συνομιλίες με το Russia-1, τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα πρότεινε την απόσυρση της Στότσκαγια, κηρύσσοντας τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της ως άκυρα και να παράσχει έναν αντικαταστάτη κριτή για τον τελικό στις 14 Μαΐου. Η δήλωση διευκρίνισε επίσης ότι τα άλλα τέσσερα μέλη της κριτικής επιτροπής υπέβαλαν έγκυρη ψήφο κριτικής επιτροπής. Η EBU δήλωσε επίσης ότι ενώ η ροή ενός βίντεο στο διαδίκτυο από τη συζήτηση της κριτικής επιτροπής δεν θεωρείται παραβίαση των κανόνων του διαγωνισμού, εφόσον οι ατομικές βαθμολογίες, οι συνδυασμένες βαθμολογίες ή οι βαθμοί κριτικής επιτροπής παραμένουν εμπιστευτικές μέχρι μετά τον τελικό, αφορά την Στότσκαγια ενέργειες "ως μη σύμφωνες με το πνεύμα του διαγωνισμού και δυνητικά επιζήμιες, καθώς ενέχουν πιθανό κίνδυνο τυχαίας αποκάλυψης αποτελεσμάτων".
Διαμαρτυρίες για την επίσημη πολιτική των σημαιών
Για να διασφαλίσει τον απολιτικό χαρακτήρα του διαγωνισμού και την ασφάλεια των συμμετεχόντων, η EBU δημοσίευσε μια επίσημη πολιτική σημαιών στις 29 Απριλίου 2016, η οποία περιλάμβανε μια λίστα με σημαίες που θα απαγορευόταν από τις τρεις ζωντανές εκπομπές. Ο Πρόεδρος της Χώρας των Βάσκων, Ίνιγο Ουρκούγιου, και ο Ισπανός Υπουργός Εξωτερικών και Συνεργασίας, Χοσέ Μανουέλ Γκαρσία-Μαργάλο, διαμαρτυρήθηκαν για τη συγκεκριμένη προσθήκη της σημαίας της Χώρας των Βάσκων μαζί με άλλες σημαίες, όπως αυτές ορισμένων μη αναγνωρισμένων εθνών και του Ισλαμικού Κράτους, και κάλεσε τους διοργανωτές του διαγωνισμού να διορθώσουν το ζήτημα. Η Radiotelevisión Española (RTVE) εξέφρασε επίσης την ανησυχία της στην EBU και ζήτησε διόρθωση, με την EBU να απαντά, λέγοντας ότι ενώ η σημαία της Χώρας των Βάσκων δεν απαγορεύεται ρητά, αποτελεί παράδειγμα απαγορευμένης σημαίας, προσθέτοντας ότι επιτρέπονταν μόνο "επίσημες εθνικές σημαίες των 42 συμμετεχουσών χωρών ή από μία από τις χώρες που συμμετείχαν πρόσφατα", "επίσημες εθνικές σημαίες οποιουδήποτε από τα άλλα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών", η σημαία της Ευρώπης και η σημαία του ουράνιου τόξου. Μερικές από τις απαγορευμένες σημαίες: Χώρα των Βάσκων, Κριμαία, Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ, Κόσοβο, Ναγκόρνο-Καραμπάχ, Βόρεια Κύπρος, Παλαιστίνη, Σκωτία, Υπερδνειστερία. Η απαγόρευση της σημαίας της Παλαιστίνης προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
Η EBU εξέδωσε δήλωση αργότερα στις 29 Απριλίου, διευκρινίζοντας ότι δεν ήταν πρόθεσή τους να δημοσιεύσουν ένα τέτοιο έγγραφο, ενώ αναγνώρισε ότι η απόφαση να δημοσιεύσει μια επιλογή από σημαίες οργανισμών και περιοχών, καθεμία από τις οποίες ήταν "πολύ διαφορετικής φύσης", ήταν αναίσθητο και ζήτησε συγγνώμη για οποιαδήποτε προσβολή που προκλήθηκε από τη δημοσίευση της αρχικής πολιτικής των σημαιών. Η EBU κάλεσε επίσης τόσο την Ericsson Globe Arena όσο και τον επίσημο συνεργάτη έκδοσης εισιτηρίων του διαγωνισμού AXS να δημοσιεύσουν μια ενημερωμένη πολιτική σημαιών που δεν περιλαμβάνει παραδείγματα απαγορευμένων σημαιών.
Η EBU δημοσίευσε μια άλλη δήλωση στις 6 Μαΐου, δηλώνοντας ότι μετά από συζήτηση του θέματος με πολλές συμμετέχουσες αντιπροσωπείες, οι διοργανωτές του διαγωνισμού "συμφώνησαν να χαλαρώσουν την πολιτική σημαιών και να επιτρέψουν εθνικές, περιφερειακές και τοπικές σημαίες των συμμετεχόντων", όπως την ουαλική σημαία (αφού ο Τζο Γούλφορντ, που εκπροσωπεί το Ηνωμένο Βασίλειο ως μέρος των Τζο και Τζέικ είναι Ουαλός) και τη σημαία των Σαάμι (αφού η Αγκνέτε, που εκπροσωπεί τη Νορβηγία, έχει καταγωγή από τους Σαάμι), καθώς και οι σημαίες όλων των κρατών μελών του ΟΗΕ, η σημαία της ΕΕ και η σημαία του ουράνιου τόξου, όπως αναφέρεται στην αρχική πολιτική σημαίας. Η EBU πρότεινε επίσης μια πιο ανεκτική προσέγγιση για άλλες σημαίες, εφόσον οι συμμετέχοντες σέβονται τον απολιτικό χαρακτήρα του διαγωνισμού και δεν επιχειρούν να εμποδίσουν σκόπιμα τις προβολές της κάμερας. Μια τέτοια πρόταση εγκρίθηκε από την Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού.
Η ισπανική πρεσβεία στη Στοκχόλμη υπέβαλε επίσημη καταγγελία στη σουηδική αστυνομία στις 15 Μαΐου, μετά την κατάσχεση της σημαίας ενός Ισπανού πολίτη που έφερε τη σημαία της Χώρας των Βάσκων από το προσωπικό ασφαλείας και κλήθηκε μαζί με δύο συμπατριώτες του να εγκαταλείψουν τον χώρο. Μετά από επείγουσα παρέμβαση του Ισπανού Προξένου, που ήταν παρών στην αρένα, η σημαία επιστράφηκε στους παρευρισκόμενους και τους επετράπη να επιστρέψουν στον χώρο.
Διαμάχη για τη σημαία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Παρά την επίσημη πολιτική σημαίας που δημοσιεύτηκε από την EBU, η οποία επιτρέπει μόνο "εθνικές, περιφερειακές και τοπικές σημαίες των συμμετεχόντων" και απαγορεύει τη σημαία της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, κατά την πρώτη ανακεφαλαίωση της ψηφοφορίας του πρώτου ημιτελικού στις 10 Μαΐου, η Αρμένισα εκπρόσωπος Ιβέτα Μουκουτσιάν κινηματογραφήθηκε στο πράσινο δωμάτιο κρατώντας τη σημαία της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, προκαλώντας καταδίκη από τον Τύπο του Αζερμπαϊτζάν. Η κατάσταση κλιμακώθηκε περαιτέρω κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου των φιναλίστ του πρώτου ημιτελικού, όπου ένα μέλος του Τύπου του Αζερμπαϊτζάν επέκρινε την αρμενική αντιπροσωπεία και την EBU επειδή επέτρεψαν να προβληθεί η σημαία κατά τη διάρκεια της παράστασης. Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το περιστατικό ενός δημοσιογράφου από το Aftonbladet, η Μουκουτσιάν δήλωσε: "Οι σκέψεις μου είναι με την πατρίδα μου. Θέλω ειρήνη παντού." Σχολιάζοντας την κατάσταση, η εκπρόσωπος του Αζερμπαϊτζάν Σάμρα δήλωσε ότι "η Eurovision είναι ένας διαγωνισμός τραγουδιού και όλα έχουν να κάνουν με τη μουσική".
Η EBU και η Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού εξέδωσαν κοινή δήλωση στις 11 Μαΐου, καταδικάζοντας έντονα τις ενέργειες της Μουκουτσιάν κατά την πρώτη ανακεφαλαίωση της ψηφοφορίας του πρώτου ημιτελικού και θεωρώντας ότι είναι "επιβλαβές" για τη συνολική εικόνα του διαγωνισμού. Κατά συνέπεια, η Ομάδα Αναφοράς επέβαλε κυρώσεις στη Δημόσια Τηλεοπτική Εταιρία της Αρμενίας (AMPTV), επικαλούμενη παραβίαση του κανόνα που δηλώνει ότι "δεν επιτρέπονται μηνύματα που προωθούν οποιονδήποτε οργανισμό, θεσμό, πολιτικό σκοπό ή άλλες αιτίες στις εκπομπές". Επιπλέον, η Ομάδα Αναφοράς έχει επισημάνει ότι μια περαιτέρω παραβίαση των κανόνων του διαγωνισμού θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποκλεισμό από τον διαγωνισμό ή μελλοντικούς διαγωνισμούς. Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν, Χικμέτ Χατζίγεφ, χαρακτήρισε τις ενέργειες της Μουκουτσιάν "προκλητικές» και απαράδεκτες", υποστηρίζοντας ότι "η αρμενική πλευρά σκόπιμα καταφεύγει σε τέτοια βήματα για να ενθαρρύνει και να προωθήσει τον παράνομο σχηματισμό που δημιουργήθηκε στα κατεχόμενα εδάφη του Αζερμπαϊτζάν".
Αποτέλεσμα κριτικής επιτροπής της Δανίας
Η ταμπλόιντ B.T. αποκάλυψε στις 15 Μαΐου 2016 ότι η Δανή επαγγελματίας μέλος της κριτικής επιτροπής Χίλντα Χάικ (Hilda Heick), σύζυγος του Κελντ Χάικ (Keld Heick) που συνέγραψε οκτώ Δανέζικες συμμετοχές, είχε υποβάλει την κατάταξή της για τον τελικό και τον δεύτερο ημιτελικό με λάθος τρόπο, κατατάσσοντας την αγαπημένη της συμμετοχή στην 26η θέση ενώ κατέταξε πρώτη την λιγότερο αγαπημένη της συμμετοχή, σε ευθεία αντίθεση με αυτό που είχε σκοπό να κάνει. Ως αποτέλεσμα του λάθους της Χάικ, οι βαθμοί της κριτικής επιτροπής της Δανίας θα ήταν διαφορετικοί: Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ουκρανία θα είχαν αποτύχει να λάβουν βαθμούς από την κριτική επιτροπή της Δανίας. Αν και το συνολικό αποτέλεσμα δεν επηρεάστηκε, το περιθώριο μεταξύ της δεύτερης Αυστραλίας και της πρώτης Ουκρανίας θα είχε μειωθεί από 23 βαθμούς σε 9 βαθμούς.
Διαμαρτυρίες κατά του νικητή
Το νικητήριο τραγούδι της Ουκρανίας, "1944" από την Τζαμάλα, είναι για την απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας το 1944 και ιδιαίτερα για την προγιαγιά της τραγουδίστριας, η οποία έχασε την κόρη της ενώ εκτοπιζόταν στην Κεντρική Ασία. Το τραγούδι της Τζαμάλα θεωρήθηκε από τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης και τους νομοθέτες ως επικριτικό για τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 και τον πόλεμο στο Ντονμπάς.
Μια αναφορά ξεκίνησε στο Change.org στις 15 Μαΐου 2016, η οποία καλούσε την EBU να ακυρώσει τα τελικά αποτελέσματα, δεδομένου ότι ο γενικός νικητής κατετάγη μόνο δεύτερος τόσο στην κριτική επιτροπή όσο και στην τηλεψηφοφορία. Η EBU απάντησε ότι η Ουκρανία "είναι και θα παραμείνει η νικήτρια" του διαγωνισμού και ότι το αποτέλεσμα ήταν "έγκυρο σύμφωνα με τους κανόνες".