cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1992
Επισκόπηση διαγωνισμού
Μετά δύο διαδοχικές δεύτερες θέσεις και σημειώνοντας κάποια απογοητευτικά αποτελέσματα, το Ηνωμένο Βασίλειο έστειλε τον Michael Ball με τη σύγχρονη ποπ μπαλάντα "One Step Out Of Time". Ωστόσο, οι Ιρλανδοί έστειλαν τη Linda Martin, η οποία είχε την προηγούμενη εμπειρία να έρθει στην 2η θέση στο διαγωνισμό του, αλλά και να ξαναζεί με τον Johnny Logan, ο οποίος κέρδισε το διαγωνισμό δύο φορές νωρίτερα. Στο τέλος, η Ιρλανδία κέρδισε το διαγωνισμό με 16 μάρκες πάνω από το Ηνωμένο Βασίλειο, ξεκινώντας την αλυσίδα των κερδών της Ιρλανδίας στη δεκαετία του 1990. Η Μάλτα με το "Little Child", η οποία εκτελείται από τη Mary Spiteri, σημείωσε επίσης πολύ καλή απόδοση στην 3η θέση με 123 πόντους. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που τα τρία υψηλότερα τοποθετημένα τραγούδια ήταν όλα στα αγγλικά. Η Σουηδία, η χώρα που φιλοξενούσε το διαγωνισμό, τερμάτισε προτελευταία.
Η Ελβετία έπρεπε να αντικαταστήσει την αρχική επιλογή συμμετοχής της, "Soleil, soleil", η οποία επρόκειτο να εκτελεστεί από την Géraldine Olivier. Το τραγούδι δεν ήταν σύμφωνο με ορισμένους κανόνες του εθνικού διαγωνισμού επιλογής και έτσι, παρά το γεγονός ότι κέρδισε, δεν πήγε στο Μάλμε.
Μαέστροι
Η κάθε ερμηνεία συνοδευόταν από έναν διευθυντή ορχήστρας.
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1992
NGC 191
Ο NGC 191 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 28 Νοεμβρίου 1785.
Αναφορές
00191 02331 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Αμφίπλευρα
Τα αμφίπλευρα είναι τα ζώα με αμφίπλευρη συμμετρία, που σημαίνει ότι έχουν εμπρόσθιο και οπίσθιο άκρο, καθώς και άνω και κάτω και ως εκ τούτου, αριστερό και δεξιό. Αντίθετα, τα ακτινωτής συμμετρίας ζώα όπως οι μέδουσες έχουν επάνω μέρος και κάτω μέρος, αλλά όχι εμπρόσθιο και οπίσθιο.
Πλην ελαχίστων συνομοταξιών (δηλαδή οι πλατυέλμινθες και τα γναθοστοματυλίδια), τα αμφίπλευρα διαθέτουν ολοκληρωμένους πεπτικούς σωλήνες με διαχωρισμένο στόμα και πρωκτό. Κάποια αμφίπλευρα δεν έχουν σωματικές κοιλοτήτες (δηλαδή οι Πλατυέλμινθες, τα Γαστρότριχα και τα Γναθοστοματυλίδια), ενώ άλλα εμφανίζουν πρωτογενείς σωματικές κοιλότητες.
<!--
Εξέλιξη
thumb|left|Απεικόνιση των διαφόρων τύπων [[συμμετρίας στις μορφές ζωής (Μουσείο Φηλντ, Σικάγο). Οι αμφίπλευρες μορφές μπορούν να έχουν κεφαλή. Οι μορφές ζωής με άλλους τύπους συμμετρίας έχουν αντίστοιχα όργανα, αν όχι κεφαλή.]]
The first evidence of bilateria in the fossil record comes from trace fossils in Ediacaran sediments, and the first bona fide bilaterian fossil is Kimberella, dating to. Earlier fossils are controversial; the fossil Vernanimalcula may be the earliest known bilaterian, but may also represent an infilled bubble. Fossil embryos are known from around the time of Vernanimalcula, but none of these have bilaterian affinities. Burrows believed to have been created by bilaterian life forms have been found in the Tacuarí Formation of Uruguay, and are believed to be at least 585 million years old.
Phylogeny
There are two main superphyla (main lineages) of Bilateria. The deuterostomes include the echinoderms, hemichordates, chordates, and possibly a few smaller phyla. The protostomes include most of the rest, such as arthropods, annelids, mollusks, flatworms, and so forth. There are a number of differences, most notably in how the embryo develops. In particular, the first opening of the embryo becomes the mouth in protostomes, and the anus in deuterostomes. Many taxonomists now recognize at least two more superphyla among the protostomes, Ecdysozoa (molting animals) and Lophotrochozoa (also referred to as Spiralia). Within the latter, some researchers also recognize another superphylum, Platyzoa, while others reject the Platyzoa monophyly. The arrow worms (Chaetognatha) have proven particularly difficult to classify, with some taxonomists placing them among the deuterostomes and others placing them among the protostomes. The two most recent studies to address the question of chaetognath origins support protostome affinities.
A modern (2011) consensus phylogeny for bilateria is shown below, although the position of certain clades are still controversial and the tree has changed considerably between 2000 and 2010. Nodes marked with * have received broad consensus. A prominent alternative tree is championed by Nielsen (2001).
See also
-->
Οικία του Βασιλέα (Πον-Σαιντ-Εσπρί)
Η Οικία του Βασιλέα (γαλλικά: Maison du Roi) είναι οικία ευρισκόμενη στο Πον-Σαιντ-Εσπρί, εντός του νομού του Γκαρ, στη Γαλλία και η οποία κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1946.
Ιστορία
Η οικία φιλοξένησε συνολικά δώδεκα βασιλείς της Γαλλίας. Επίσης, αποτέλεσε, συνολικά έξι φορές, τόπο συνεδριάσεων των Γενικών Τάξεων του Λανγκντόκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Γκαρ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1946 Κατηγορία:Οικίες στο Γκαρ Κατηγορία:Οικίες ιστορικά μνημεία (Γαλλία)
Λουίτζι Μορέτι (ιστορικός)
Ο Λουίτζι Μορέτι (ιταλικά: Luigi Moretti, 1922 - 1991) ήταν Ιταλός ιστορικός και επιγραφολόγος, ο οποίος ασχολήθηκε εκτεταμένα με τη μελέτη των αρχαίων ελληνικών επιγραφών της Κάτω Ιταλίας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν ο 2ος από τα 3 αγόρια της οικογένειας. Φοίτησε στο πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης όπου αποφοίτησε το 1944 με εξειδίκευση στην αρχαία ελληνική ιστορία και την διατριβή του να αφορά την αρχαία Μεσσηνία με τίτλο Messene e Lacedemone sino alla fine della guerra messenica (Μεσσήνη και Λακεδαιμόνα έως το τέλος του Μεσσηνιακού πολέμου). Μετά το τέλος των σπουδών του προσλήφθηκε στο πανεπιστήμιο και μετέπειτα έγινε και καθηγητής αρχαιοελληνικής ιστορίας το 1953.
Κατόπιν εργάστηκε σε διάφορα ακαδημαϊκά ιδρύματα στο Παλέρμο, Νάπολη, και Μπάρι ασχολούμενος με την μελέτη των ελληνικών επιγραφών της Μεγάλης Ελλάδας, ενώ παράλληλα υπήρξε συντάκτης σε λεξικά της Ιταλικής γλώσσας και αρθρογράφος σε αρχαιολογικά περιοδικά. Από το 1990 ήταν καθηγητής και στην Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών.
Πέθανε στη Ρώμη στις 8 Αυγούστου του 1991. Είχε 3 παιδιά, εκ των οποίων ο ένας ο σκηνοθέτης Νάνι Μορέτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2012-13
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 2012-13 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2013-14. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2011-12
Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 2012-13
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 2011-12
Ομάδες που προήχθησαν μέσω του πρωταθλήματος ένταξης ΚΟΠ 2012
2 : Η ομάδα Λειβαδιακός/Σαλαμίνα Λειβαδιών έχει προαχθεί από τα αγροτικά πρωταθλήματα στο πρωτάθλημα της περιόδου 2011-12. Ωστόσο, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου αποφάσισε ότι η ομάδα δεν ικανοποιούσε βασικές προϋποθέσεις εγγραφής της στο μητρώο μελών της ομοσπονδίας. Μετά από έκτακτη γενική συνέλευση αποφασίστηκε ότι μπορεί να ενταχθεί στην ΚΟΠ. Επειδή όμως το πρωτάθλημα της Δ΄κατηγορίας 2011-12 είχε ήδη ξεκινήσει, αποφασίστηκε όπως παραχωρηθεί στην ομάδα θέση στο επόμενο πρωτάθλημα, δηλαδή της Δ΄ κατηγορία 2012-13.
Στο πρωτάθλημα θα συμμετείχε και ο ΑΠΟΠ Κινύρας/Πέγειας. Αρχικά, υποβιβάστηκε από τη Β΄ κατηγορία 2011-12 στη Γ΄ κατηγορία 2012-13. Ακολούθως, υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία 2012-13 μετά από απόφαση της FIFA. Ωστόσο, στη συνέχεια ανακοινώθηκε ότι αποχωρεί από την ΚΟΠ και εν συνεχεία η ομάδα διαλύθηκε.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή: Αποτελέσματα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013
Περιφέρεια Τζαμπίλ
μικρογραφία|Θέση στο χάρτη του Καζακστάν Η περιφέρεια Τζαμπίλ (καζακικά: Жамбыл облысы, Jambyl oblysy, جامبىل وبلىسى) είναι μια περιφέρεια του Καζακστάν. Πρωτεύουσά του είναι το Ταράζ. Ο πληθυσμός της περιφέρειας ανέρχεται στα 1.000.000 άτομα, με τους 335.000 να κατοικούν στην πρωτεύουσα. Η περιφέρεια συνορεύει με τη Κιργιζία, και φτάνει πολύ κοντά στο Ουζμπεκιστάν (στο νότο). Συνορεύει επίσης με άλλες τρεις περιέρειες: Περιφέρεια Καραγκάντα (βόρεια), Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν (δυτικά) και Περιφέρεια Αλμάτι (ανατολικά). Η συνολική έκταση είναι 144.200 τ.χλμ. Η περιφέρεια συνορεύει με τη Λίμνη Μπαλκάς προς τα βορειοανατολικά. Η περιφέρεια (και η πρωτεύουσά της, κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής) πήρε το όνομά της από τον Καζάκο ακίν (λαϊκό τραγουδιστή) Τζαμπίλ Τζαμπάγιεφ.
Ιστορία
Βλέπε το λήμμα Ταράζ για μια λεπτομερή περιγραφή της ιστορίας της περιφερειακής πρωτεύουσας.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η επαρχία διαιρείται διοικητικά σε δέκα επαρχία και την πόλη του Ταράζ.
Το Τζανατάς, το Καρατάου, το Σου και το Ταράζ έχουν το διοικητικό καθεστώς της πόλης.
Οικονομία
Στις σημαντικές βιομηχανίες περιλαμβάνουν την εξόρυξη φωσφορικού βράχου (γύρω από το Καρατάου). Η κοιλάδα του ποταμού Τσου είναι μια από τις σημαντικές περιοχές της αρδευόμενης γεωργίας στο Καζακστάν.
Ο πυρήνας του σιδηροδρομικού δικτύου στην περιφέρεια βασίζεται στη σιδηροδρομική γραμμή Turksib με κατεύθυνση ανατολή προς δύση, η οποία περνά μέσα από το Ταράζ και το Τσου προς το Αλμάτι, και τη γραμμή Τρανσκαζακστάν με γραμμή βορρά προς νότο, η οποία κατευθύνεται βόρεια από το Τσου προς την Αστανά. Ο Αυτοκινητόδρομς των ΚΑΚ M39 (όπου σε αυτή τη περιφέρεια αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής οδού E40) έρχεται από την Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν και πηγαίνει προς το Σιμκέντ (πρωτεύουσα της γειτονικής περιφέρειας του Νότιου Καζακστάν) και μετά πηγαίνει στο Μπισκέκ του Κιργιστάν μέσω της περιφερειακής πρωτεύουσας Ταράζ. Ύστερα, μπαίνει και πάλι στην περιφέρεια Τζαμπίλ μέσω της συνοριακής διέλευσης Κορντάι και συνεχίζει ανατολικά προς Αλμάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζαμπiλ
Spiritual Beggars
Οι Spiritual Beggars είναι hard rock/stoner metal συγκρότημα από το Χάλμσταντ της Σουηδίας, το οποίο σχηματίστηκε από τον Μάικλ Άμοτ, γνωστό από τους Arch Enemy, τους Carcass και Carnage.
Βιογραφία
Οι Spiritual Beggars δημιουργήθηκαν το 1993 από τον Μάικλ Άμοτ σαν προσωπικό του πρότζεκτ, όταν άφησε το Ηνωμένο Βασίλειο και το death metal συγκρότημα Carcass. Το συγκρότημα έκανε το ντεμπούτο του με το άλμπουμ "Spiritual Beggars" το 1994 και από τότε κυκλοφορούν άλμπουμ όταν το πρόγραμμα του Άμοτ το επιτρέπει καθώς είναι παράλληλα ιδρυτής και μέλος του συγκροτήματος Arch Enemy.
Το δεύτερο τους άλμπουμ, "Another Way To Shine" (1996) ήταν υποψήφιο για σουηδικό Grammy.
left|thumb|150px|Ο Μάικλ Άμοτ Στο τρίτο αλμπουμ, "Mantra III" έκανε ντεμπούτο ο Περ Γουίμπεργκ στα πλήκτρα. Οι οπαδοί του συγκροτήματος αυξήθηκαν όταν έκανε ευρωπαϊκή περιοδεία μαζί με τους Fu Manchu καθώς και εμφανίσεις σε διεθνή φεστιβάλ.
Το τέταρτο άλμπουμ, "Ad Astra", κυκλοφόρησε το 2000 και ήταν πολύ επιτυχημένο τόσο από πλευράς κριτικής όσο και σε πωλήσεις στην Ευρώπη και την Ιαπωνία. Στη συνέχεια, ακολούθησε η περιοδεία με τίτλο "Chasing The Stars" ως support σε συγκροτήματα όπως οι Iron Maiden, Monster Magnet, Queens Of The Stone Age, καθώς επίσης και σε φεστιβάλ αλλά και ως πρώτα ονόματα σε περιοδείες στην Ευρώπη και την Ιαπωνία.
Το 2002, κυκλοφόρησε το πέμπτο τους άλμπουμ, "On Fire", στο οποίο η δομή του συγκροτήματος ήταν διαφορετική αφού είχε ήδη αποχωρήσει ο αρχικός τραγουδιστής Κρίστιαν Σιέστραντ και είχε αντικατασταθεί από τον Τζάνε "JB" Κριστόφερσον που είχε προταθεί στον Άμοτ από έναν κοινό φίλο. Το άλμπουμ αυτό ήταν κατά γενική ομολογία πιο μελωδικό και θύμιζε τη χαρντ ροκ σκηνή της δεκαετίας του '70. Το 2003, έκαναν ευρωπαϊκή περιοδεία με τίτλο "Monstergroove" μαζί με τους Clutch, Spiritu και Dozer και περιόδευσαν και στην Ιαπωνία, με τους Clutch.
Ένας νέος δίσκος, το "Demons" κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία τον Μάρτιο του 2005 και στην Ευρώπη τον Ιούνιο. Το "Demons" κυκλοφόρησε σε δύο μορφές, σε μονό και διπλό άλμπουμ που περιελάμβανε ζωντανές ηχογραφήσεις από την περιοδεία του 2003, στην Ιαπωνία. Η περιοδεία γι' αυτή τους τη δουλειά ήταν περιορισμένη σε τρεις μέρες στις Ιαπωνία με τους Dio και μία εμφάνιση στο Λονδίνο.
Στις 15 Απριλίου 2013 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Earth Blues" μέσω της εταιρείας "InsideOut Music", με έντονες επιρροές από τους Deep Purple. Ακολούθησε το "Sunrise to Sundown" στις 18 Μαρτίου του 2016, με παραγωγό τον Στάφαν Κάρλσον.
Δισκογραφία
Στούντιο δίσκοι
Σινγκλ
Ζωντανά άλμπουμ / Επανακυκλοφορίες
Εμφανίσεις σε συλλογές
Μέλη
Τρέχοντα
Πρώην
Έκτακτες συμμετοχές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Stoner rock συγκροτήματα
Όουεν Χάργκριβς
Ο Όουεν Λι Χάργκριβς (Owen Lee Hargreaves, γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1981) είναι πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που έπαιξε ως μέσος. Ήταν γνωστός ως "ένας σκληρά εργαζόμενος και συμπαγής αμυντικός μέσος που έτρεχε και πίεζε ακούραστα για να κερδίσει την μπάλα και να δώσει στους συμπαίκτες του την κατοχή".
Στα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο ως νεαρός έπαιξε στην Καναδική Κάλγκαρι Φούτχιλς ΦΚ πριν ξεκινήσει την επαγγελματική ποδοσφαιρική του καριέρα στη Γερμανία με την Μπάγερν Μονάχου. Στα 7 χρόνια που αγωνίστηκε εκεί, κατέκτησε τέσσερις Μπούντεσλιγκες και το 2000-01 UEFA Champions League. Ο Χάργκριβς πήρε μεταγραφή για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 2007, όπου κατέκτησε την Πρέμιερ Λιγκ και το UEFA Champions League στην πρώτη του σεζόν. Ωστόσο, ο χρόνος του στον σύλλογο περιορίστηκε σημαντικά από τους πολλούς τραυματισμούς που αντιμετώπισε και στο τέλος του συμβολαίου του τον Ιούνιο του 2011 αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το κλαμπ. Ο Χάργκριβς λίγο καιρό αργότερα ανέβαζε βίντεο στο YouTube με τις ικανότητες του προκειμένου να πείσει συλλόγους ανά τον κόσμο για την καλή φυσική του κατάσταση, και τελικά τον Αύγουστο του 2011, η Μάντσεστερ Σίτι του προσέφερε μονοετή συμβόλαιο το οποίο φυσικά αποδέχθηκε.
Ως Καναδός πολίτης με Ουαλή μητέρα και Άγγλο πατέρα, ο Χάργκριβς είχε τη δυνατότητα να εκπροσωπήσει είτε τον Καναδά, είτε την Ουαλία ή την Αγγλία. Ο Χάργκριβς έπαιξε αρχικά για την Ουαλία τρεις φορές με την ομάδα κάτω των 19 (Κ19), αλλά στη συνέχεια επέλεξε να παίξει για την Αγγλία κάτω των 21 ετών (Κ21) το 2000 και το 2001 κλήθηκε για πρώτη φορά στην πρώτη ομάδα. Είναι ο πρώτος παίκτης που έχει παίξει για την Εθνική Αγγλίας χωρίς να έχει ζήσει προηγουμένως στο Ηνωμένο Βασίλειο, και μόλις ο δεύτερος, μετά τον Τζο Μπέικερ που το έχει κάνει χωρίς να έχει παίξει ποτέ σε εγχώριο πρωτάθλημα του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Πρώιμα χρόνια
Ο Όουεν Χάργκριβς γεννήθηκε στο Κάλγκαρι της Αλμπέρτα, ως το μικρότερο από τα τρία παιδιά της Μάργκαρετ και του Κόλιν Χάργκριβς, που είχαν μεταναστεύσει από το Ηνωμένο Βασίλειο στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ο πατέρας του έπαιζε ποδόσφαιρο για τη νεανική ομάδα της Μπόλτον Γουόντερερς στην Αγγλία και αργότερα στην Κάλγκαρι Κίκερς ΦΚ στον Καναδά. Είναι το μόνο μέλος της οικογένειάς του που γεννήθηκε στον Καναδά. Ο αδερφός του Ντάρεν και η μητέρα του γεννήθηκαν και οι δύο στην Ουαλία. Ο άλλος αδερφός του Νιλ και ο πατέρας του γεννήθηκαν στην Αγγλία.
Ως ένας έφηβος που ζει στη Βόρεια Αμερική, μεγάλωσε παρακολουθώντας και παίζοντας αθλήματα όπως μπάσκετ, χόκεϊ επί πάγου και αμερικανικό ποδόσφαιρο. Τα αθλητικά ινδάλματά του ήταν ο θρύλος του μπάσκετ Μάικλ Τζόρνταν και ο Αμερικανός ποδοσφαιριστής Ντέιον Σάντερς. Δεν άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο σοβαρά μέχρι την ηλικία των 15 ετών.
Μπάγερν Μονάχου
Ο Χάργκριβς, σε ηλικία 16 ετών πήρε μεταγραφή από τους Κάλγκαρι Φούτχιλς για τη Μπάγερν Μονάχου την 1η Ιουλίου 1997. Έπαιξε στην Κ-19 για δυόμισι χρόνια πριν περάσει εννέα μήνες στην ερασιτεχνική ομάδα. Με την Κ-19 έφτασε στον τελικό του Γερμανικού πρωταθλήματος το 1998, ωστόσο η ομάδα του ηττήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι από την Μπορούσια Ντόρτμουντ στο στάδιο Ρότε Έρντε.
Στις 12 Αυγούστου 2000, έπαιξε τον πρώτο του αγώνα στην Μπούντεσλιγκα εναντίον της Χέρτα Βερολίνου, ερχόμενος από τον πάγκο στη θέση του Κάρστεν Γιάνκερ στο 83ο λεπτό. Ξεκίνησε για πρώτη φορά στη βασική εντεκάδα εναντίον της ΣπΦγγ Ουντερχάχινγκ στις 16 Σεπτεμβρίου 2000. Εκείνη τη σεζόν ο σύλλογος κατέκτησε το πρωτάθλημα της Μπούντεσλιγκα και επίσης το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2000-01, με τον Χάργκριβς να ξεκινάει βασικός στη μεσαία γραμμή στον τελικό. Ο Χάργκριβς είναι μόλις ο δεύτερος Άγγλος παίκτης που έχει κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ με μη αγγλικό σύλλογο, μαζί με τον δύο φορές νικητή Στιβ Μακμάναμαν (ο οποίος κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ με τη Ρεάλ Μαδρίτης τις σεζόν 1999–2000 και 2001–2002 ).
Τη σεζόν 2001-02 καθιερώθηκε στην πρώτη εντεκάδα. Έκανε συνολικά 46 εμφανίσεις, με τον σύλλογο να τερματίζει τρίτος στην Μπούντεσλιγκα, να φτάνει στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ και να ηττάται στο DFB-Pokal από τη Σάλκε. Ο σύλλογος ανέκτησε τον τίτλο της Μπούντεσλιγκα τη σεζόν 2002–03, μαζί με το DFB-Pokal. Στις 26 Ιανουαρίου 2003, ο Χάργκριβς σημείωσε το πρώτο του γκολ στην Μπούντεσλιγκα στο παιχνίδι εναντίον της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ.
Η σεζόν 2002–03 είδε τον Χάργκριβς να τραυματίζεται τρεις φορές. Έχασε πάνω από 3 εβδομάδες και συνολικά έκανε 25 εμφανίσεις στην Μπούντεσλιγκα, τέσσερις σε αγώνες κυπέλλου και τρεις στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Η σεζόν 2003–04 ήταν η πρώτη <<άτιτλη>> του Χάργκριβς. Αφού κατέκτησε το νταμπλ την προηγούμενη σεζόν, η βαυαρική ομάδα τερμάτισε δεύτερη στη Μπούντεσλιγκα και αποκλείστηκε από το Ρεάλ Μαδρίτης στο Champions League. Ο Χάργκριβς έκανε συνολικά 38 εμφανίσεις για τον σύλλογο αυτή τη σεζόν.
Τη σεζόν 2004–05 ο Χάργκριβς πήρε ένα άλλο γερμανικό πρωτάθλημα και το DFB-Pokal. Έκανε 27 εμφανίσεις στη Μπούντεσλιγκα (σημειώνοντας ένα γκολ), έπαιξε σε τρία παιχνίδια DFB-Pokal (με δύο γκολ) και σε οκτώ παιχνίδια Τσάμπιονς Λιγκ. Τη σεζόν 2005-06, προσέθεσε έναν ακόμη τίτλο Μπούντεσλιγκα και DFB-Pokal. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στο νέο Αλιάνζ Αρένα σε έναν ανταγωνιστικό αγώνα στις 5 Αυγούστου 2005, εναντίον της Μενχενγκλάντμπαχ. Συνολικά, έκανε 15 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα (ένα γκολ), τέσσερις εμφανίσεις στο κύπελλο (δύο γκολ) και τρεις εμφανίσεις στην ευρώπη . Τον Οκτώβριο του 2005, ανανέωσε με την ομάδα για άλλα τέσσερα χρόνια.
Στη σεζόν 2006-07, έσπασε το πόδι του, γεγονός που τον κράτησε έξω από το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν της Μπάγερν εκείνη τη σεζόν. Ανάρρωσε εγκαίρως για να συμμετάσχει στη νίκη της Μπάγερν απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης στο Τσάμπιονς Λιγκ 2006-07 και την πρόκριση των Γερμανών με συνολικό σκορ 4-4 χάρη στα δύο εκτός έδρας γκολ στην ήττα 3-2 στο πρώτο σκέλος του αγώνα στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου της Μαδρίτης. Στη συνέχεια όμως αποκλείστηκαν από την Μίλαν στην επόμενη φάση. Τερμάτισαν 4οι στην Μπούντεσλιγκα και έμειναν εκτός Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά μετά το 1996. Έκανε συνολικά 145 εμφανίσεις για την Μπάγερν.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
δεξιά|μικρογραφία| Ο Χάργκριβς (πίσω) σε ένα [[Ντέρμπι του Μάντσεστερ|ντέρμπι του Μάντσεστερ του 2008 στο Όλντ Τράφορντ]] Στις 31 Μαΐου 2007, ανακοινώθηκε ότι ο Χάργκριβς θα ενταχθεί στο δυναμικό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ την 1η Ιουλίου 2007, μετά από σχεδόν ένα χρόνο διαπραγματεύσεων μεταξύ της Μπάγερν Μονάχου και της Γιουνάιτεντ. Ο παίκτης κόστισε 17 εκατομμύρια λίρες. Παρουσιάστηκε τελικά ως παίκτης της Γιουνάιτεντ την 1η Ιουλίου, και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον σύλλογο. Μίλησε στον τύπο στις 9 Ιουλίου μαζί με τον επίσης νεοφερμένο Νάνι. Του δόθηκε το νούμερο 4.
Έκανε το ντεμπούτο του σε ένα φιλικό με την Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ στις 4 Αυγούστου, ερχόμενος ως αλλαγή στη νίκη της Γιουνάιτεντ με 3-1. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην Πρέμιερ Λιγκ στο τρίτο παιχνίδι της σεζόν της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, στο ντέρμπι με τη Μάντσεστερ Σίτι στην ήττα των << μπέμπηδων >> με 1-0. Ο Χάργκριβς σημείωσε το πρώτο του γκολ με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ εναντίον της Φούλαμ την 1η Μαρτίου με φάουλ λίγο έξω από τη μεγάλη περιοχή. Σημείωσε το δεύτερο γκολ του στο πρωτάθλημα στις 13 Απριλίου, ξανά με φάουλ, σε ένα γκολ νίκης εναντίον της Άρσεναλ. Στην πρώτη του σεζόν με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κέρδισε τους τίτλους της Πρέμιερ Λιγκ και του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ 2008, ο Χάργκριβς έπαιξε και τα 120 λεπτά, ξεκινώντας στα δεξιά της μεσαίας γραμμής, σκοράροντας το 4ο πέναλτι της Γιουνάιτεντ στη νίκη επί της Τσέλσι με 6-5 στην διαδικασία των πέναλτι. Στις 22 Μαΐου 2011, ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον επιβεβαίωσε ότι ο σύλλογος δεν θα προσέφερε στον Χάργκριβς νέο συμβόλαιο. Το συμβόλαιό του έληξε στο τέλος της σεζόν 2010–11 και έφυγε από το κλαμπ, παρόλο που ζήτησε να παίξει τη σεζόν 2011–12 ακόμη και δωρεάν. Ο Χάργκριβς αργότερα δημοσίευε βίντεο στο YouTube προκειμένου να αποδείξει την ικανότητά του σε πιθανούς συλλόγους που θα τον έβλεπαν. Ο Ρίτσαρντ Στέντμαν, χειρούργος του Χάργκριβς ισχυρίστηκε αστειευόμενος ότι μετά από τόσες περιπέτειες τραυματισμών, πλέον τα γόνατα του θα μπορούσαν να αντέξουν ακόμη και πτώση από τον Πύργο του Άιφελ. Μια σειρά από συλλόγους, συμπεριλαμβανομένων των Μπόλτον, Άστον Βίλα, Τότεναμ, Λέστερ, Γουέστ Μπρομ, QPR, Ρέιντζερς και αρκετοί σύλλογοι του MLS, ενδιαφέρθηκαν για την περίπτωσή του. Ο Φέργκιουσον σε ένα ντοκιμαντέρ της αυτοβιογραφίας του το 2013, χαρακτήρισε τον Χάργκριβς ως μια από τις χειρότερες μεταγραφές που έκανε ποτέ ενώ το Αμερικανικό ESPN τον κατέταξε ως η 27η χειρότερη μεταγραφή στην ιστορία του Αγγλικού πρωταθλήματος.
Μάντσεστερ Σίτι
δεξιά|μικρογραφία| Ο Χάργκριβς (στο κέντρο) στον γύρο του θριάμβου της [[Μάντσεστερ Σίτι για την κατάκτηση του πρωταθλήματος Πρέμιερ Λιγκ, το 2012]] Στις 30 Αυγούστου 2011, ο Χάργκριβς φέρεται να είχε περάσει ιατρικά τεστ με τον γιατρό της Μάντσεστερ Σίτι Φίλιπ Μπάττι προκειμένου να ενσωματωθεί στο κλαμπ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ιατρική ομάδα της Σίτυ, εντυπωσιάστηκε τόσο από την κατάσταση του σώματος του όσο και από το ποδοσφαιρικό μυαλό του. Έψαχνε έναν αντικαταστάτη για τον Πάτρικ Βιέιρα που αποσύρθηκε την προηγούμενη σεζόν και έναν επιπλέον μέσο λόγω της αναμενόμενης απουσίας της Yaya Touré τον Ιανουάριο του 2012 λόγω του Κύπελλο Εθνών του Αφρικής το 2012. Είχαν φτάσει πολύ κοντά σε μια συμφωνία με τους Ντανιέλε Ντε Ρόσι, τον Φερνάντο Γκάγκο και τον Μαρκ Φαν Μπόμελ, αλλά όταν αυτές τελικά κατέληξαν σε αδιέξοδο και η Σίτι στράφηκε στον Χάργκριβς.
Στις 31 Αυγούστου 2011, η Μάντσεστερ Σίτι επιβεβαίωσε τη συμφωνία με τον Χάργκριβς διάρκειας ενός έτους. Η μετακίνηση του στη Μάντσεστερ Σίτι προκάλεσε έκπληξη στο ποδοσφαιρικό κοινό, καθώς τότε ήταν δεδομένη η μεταγραφή του στη Γουέστ Μπρομ. Ο Χάργκριβς είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί ξανά στο Τσάμπιονς Λιγκ με τη μισητή αντίπαλο της προηγούμενης του ομάδας, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ωστόσο τελικά δεν συμπεριλήφθη στη λίστα της Σίτι για την κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Έκανε το ντεμπούτο του απέναντι στην Μπέρμιγχαμ στο Λιγκ Καπ, και μάλιστα άνοιξε το σκορ σε μια νίκη 2-0 με ένα γκολ στο 17ο λεπτό. Στις 27 Απριλίου 2012 ωστόσο, η Σίτι ανακοίνωσε ότι θα αφήσει ελεύθερο τον Χάργκριβς μετά από 4 μόλις συμμετοχές σε όλη τη σεζόν. Εκείνη τη χρονιά η Σίτι κατέκτησε την Πρέμιερ Λιγκ, κερδίζοντας τον πρώτο τους εγχώριο τίτλο μετά από 44 χρόνια, στο τελευταίο ματς της χρονιάς σε μια δραματική αναμέτρηση με την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Ο Χάργκριβς συμμετείχε στη γιορτή της κατάκτησης του πρωταθλήματος αλλά δεν πήρε το μετάλλιο του νικητή καθώς συμμετείχε μόνο σε ένα ματς πρωταθλήματος.
Αργότερα προπονήθηκε με τους Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς αλλά δεν του προσφέρθηκε ποτέ συμβόλαιο.
Διεθνής καριέρα
Γεννημένος στον Καναδά από Ουαλή μητέρα και Άγγλο πατέρα, ο Χάργκριβς είχε τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε τρεις εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου. Την Αγγλία, την Ουαλία ή τον Καναδά. Έτσι, προκάλεσε το μίσος των Καναδών οπαδών αφού επέλεξε την Εθνική Αγγλίας. Μάλιστα, μια μερίδα οπαδών είχε καταβάλει κάθε προσπάθεια για να πείσει τις 3 μεγάλες ομάδες του Καναδά στο MLS ( Μόντρεαλ Ίμπακτ, Τορόντο ΦΚ, Βανκούβερ Γουάιτκαπς ) να μην επιτρέψουν ποτέ στον Χάργκριβς να παίξει για αυτές, μετά την προσέγγιση των Βανκούβερ Γουάιτκαπς προκειμένου να υπογράψουν τον παίκτη το 2010.
Ουαλία
Εκπροσώπησε την Ουαλία το 1998 στο Μιλκ Καπ όπου η Ουαλία τερμάτισε στην τρίτη θέση πίσω από την Τουρκία και τη Βόρεια Ιρλανδία, αλλά τερμάτισε πάνω από τη Ρωσία. Ήταν έτοιμος να κάνει το ντεμπούτο του για την ομάδα της Ουαλίας Κ21 εναντίον της Λευκορωσίας Κ21 τον Σεπτέμβριο του 2000, αλλά αποχώρησε από την ομάδα αφού τον πλησίασε η Εθνική Αγγλίας.
Αγγλία
Στις 31 Αυγούστου 2000, ο τότε προπονητής της Αγγλίας κάτω των 21 ετών, Χάουαρντ Γουίλκινσον, κάλεσε τον 19χρονο Χάργκριβς στην ομάδα του για τον αγώνα εναντίον της Γεωργίας Κ21. Το παιχνίδι, που παίχτηκε στο Ρίβερσαιντ Στέϊντιουμ, στο Μίντλεσμπρο, έληξε με νίκη 6-1 για τη γηπεδούχο ομάδα. Περαιτέρω εμφανίσεις με την ομάδα κάτω των 21 ετών ακολούθησαν σε φιλικά εναντίον της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Ο Χάργκριβς έπαιξε το πρώτο του 90λεπτο διεθνές παιχνίδι στις 15 Αυγούστου 2001 εναντίον της Εθνικής Ολλανδίας στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν, κάνοντας τον, τον πρώτο διεθνή παίκτη της Εθνικής Αγγλίας που δεν είχε ζήσει ποτέ πριν στην Αγγλία. Ήταν επίσης ο δεύτερος παίκτης (μετά τον Τζο Μπέικερ ) που έπαιξε για την Αγγλία χωρίς να έχει παίξει στο αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και ο πρώτος που έπαιξε για την Αγγλία χωρίς να έχει παίξει ποτέ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στη δεύτερη του συμμετοχή, ήρθε ως αλλαγή από τον πάγκο στη διάσημη νίκη με 1-5 της Αγγλίας απέναντι στη Γερμανία στο Ολυμπιακό στάδιο του Μονάχου. Επιλέχτηκε επίσης στην αποστολή της ομάδας για το Μουντιάλ της Αγγλίας το 2002. Ο Χάργκριβς τραυματίστηκε μετά από μόλις δεκαπέντε λεπτά στον δεύτερο αγώνα της Αγγλίας απέναντι στην Αργεντινή και έπρεπε να αντικατασταθεί.
Αν και δεν ήταν συνήθως μέλος της πρώτης ομάδας, επιλέχθηκε από την Αγγλία στο Euro 2004 στην Πορτογαλία και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 στη Γερμανία παρά την έντονη κριτική που δέχτηκε από τους οπαδούς και τον τύπο. Η κακή εικόνα που δημιούργησε στους Άγγλους επιδεινώθηκε από την Καναδική προφορά του και την ευχέρεια του στη γερμανική γλώσσα. Πολλοί Άγγλοι τον χαρακτήριζαν << Γερμανό >>, ενώ περιορίστηκε σε τρεις εμφανίσεις ως αλλαγή στο Euro 2004. Αντίθετα, στο παγκόσμιο κύπελλο 2006 συμμετείχε ως βασικός σε 3 ματς της Αγγλίας, σε μια χρονιά που η ομάδα υποτιμήθηκε πολύ από τον κόσμο, αλλά έκανε μια από τις καλύτερες πορείες στην ιστορία της, σε διεθνής διοργανώσεις. Ο Χάργκριβς ψηφίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης του αγώνα στον προημιτελικό της Αγγλίας με την Πορτογαλία, στην ήττα των πρώτων στα πέναλτι, με τον Χάργκριβς να πετυχαίνει το μόνο εύστοχο πέναλτι της ομάδας του. Το 2006 ψηφίστηκε ο καλύτερος παίκτης της χρονιάς στην Αγγλία, ο καλύτερος Άγγλος στο παγκόσμιο κύπελλο 2006 και έγινε ο πρώτος παίκτης που κατέκτησε και τα δύο βραβεία την ίδια χρονιά στην ιστορία.
Ο Χάργκριβς πήρε το βραβείο του καλύτερου παίκτη στη νίκη της Αγγλίας με 4-0 απέναντι στην Ελλάδα στις 16 Αυγούστου 2006. Στις 30 Ιανουαρίου 2007 ψηφίστηκε ως Παίκτης της Χρονιάς της Αγγλίας 2006, από τους επισκέπτες της σελίδας της Αγγλικής Ομοσπονδίας ποδοσφαίρου.
Τον Ιούνιο του 2007, η FIFA ανακοίνωσε ότι οι Χάργκριβς και Φίλιπ Λαμ θα επισκεφθούν τη Νότια Αφρική για τοΠαγκόσμιο Κύπελλο της FIFA 2010. Μετά τη μεταγραφή του στη Μάντσεστερ Σίτι το 2011, ο προπονητής της Αγγλίας Φάμπιο Καπέλο ήλπιζε ότι ο Χάργκριβς θα ανακτήσει την καλή φυσική του κατάσταση λέγοντας "Νομίζω ότι θα είναι πολύ καλός βραχυπρόθεσμα για τη Μάντσεστερ Σίτι και την Αγγλία."
Διεθνής συμμετοχές
Τα στατιστικά αυτά αφορούν την περίοδο μέχρι το ματς της 28ης Μαΐου 2008.
Προβλήματα με τραυματισμούς
Η καριέρα του Χάργκριβς επηρεάστηκε βαθύτατα από τραυματισμούς, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων ήταν το 2006, τη χρονιά δηλαδή που κέρδισε το βραβείο για τον καλύτερο παίκτη της Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Ο Χάργκριβς δήλωσε ότι το μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων τραυματισμού του ήταν το 2007, όταν επέστρεψε από τραυματισμό αφού έσπασε το πόδι του. Ένιωσε ότι ο μυς του στο πόδι του ήταν πιο αδύναμος από ότι πριν σπάσει το πόδι του του και αρχικά ο Χάργκριβς αγνόησε τον πόνο και έπαιξε.
Το 2008 διαγνώστηκε με πρόβλημα στον τένοντα της επιγονατίδας, συγκεκριμένα τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα. Ο χειρουργός Ρίτσαρντ Στέντμαν δήλωσε ότι τα γόνατα του Χάργκριβς βρίσκονταν στη χειρότερη κατάσταση που έχει δει ποτέ σε ασθενή, στα 35 χρόνια καριέρας του. Μετά από πολλές επεμβάσεις και στα δύο γόνατά του, ο Στέντμαν είπε τον Σεπτέμβριο του 2010 ότι τα προβλήματα του Χάργκριβς με τα γόνατά του είχαν τελειώσει, αλλά ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον δεν πείστηκε. Τον Νοέμβριο του 2010, ο Χάργκριβς ξεκίνησε ως βασικός με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μετά από 777 ημέρες, αλλά τραυματίστηκε ξανά μετά από έξι λεπτά.
Το 2011, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν ανανέωσε το συμβόλαιό του λόγω των συνεχόμενων προβλημάτων τραυματισμού που εμφάνιζε. Τότε όλα έδειξαν ότι η καριέρα του Χάργκριβς είχε τελειώσει. Ωστόσο ο ίδιος ο παίκτης θέλησε να αποδείξει στον εαυτό του ότι δεν έχει τελειώσει ποδοσφαιρικά ακόμη, ανεβάζοντας βιντεάκια στο Youtube με τις ικανότητες του και την καλή φυσική κατάσταση που βρίσκονταν. Η αποφασιστικότητα του να συνεχίσει, παρά τους χρόνιους τραυματισμούς, κέρδισε πολλούς θαυμαστές.
Μετά τη μεταγραφή του στη Μάντσεστερ Σίτι, ο Χάργκριβς δήλωσε ότι όσο βρίσκονταν στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ένιωθε σαν << πειραματόζωο >> αφού οι επαναστατικές θεραπείες που έκανε στο θεραπευτικό κέντρο της ομάδας, τον ανάγκαζαν να δέχεται πολύ συχνά ενέσεις στα πόδια για να ξεπεράσει τους τραυματισμούς του. Όταν ερωτήθηκε ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον για αυτό το θέμα, απέρριψε τους ισχυρισμούς του Χάργκριβς.
Τίτλοι και διακρίσεις
Μπάγερν Μονάχου
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Ατομικές Διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Β Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ουαλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καναδοί ποδοσφαιριστές
Δυναστεία του Ηρακλείου
Η Δυναστεία του Ηρακλείου αποτέλεσε αυτοκρατορική βυζαντινή Οίκο-Δυναστεία (610-717), με διάρκεια 107 έτη.
Ιδρυτής και γενάρχης αυτής ήταν ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος.
Μέλη της Δυναστείας
Αυτοκράτορες του Βυζαντίου εξ αυτής της Δυναστείας ήταν:
Γεγονότα
Τα σημαντικότερα γεγονότα επί της Δυναστείας αυτής ήταν:
Δείτε επίσης
Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων
Βυζαντινές Δυναστείες Ηρακλειου
Φρανσουά Πουκεβίλ
Ο Φρανσουά Σαρλ Υγκ Λοράν Πουκβίλ, που καθιερώθηκε ως Πουκεβίλ (γαλλ.: François Charles Hugues Laurent Pouqueville) (1770-1838), ήταν Γάλλος ιατρός, περιηγητής, διπλωμάτης, ιστορικός συγγραφέας, ακαδημαϊκός καθώς και σημαντικός φιλέλληνας. Ωστόσο, κατά τον νομικό και κοινωνιολόγο Δ. Μαυρογιάννη δεν θεωρείται φιλέλληνας ούτε συνηγορούσε υπέρ της Επανάστασης των Ελλήνων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1770 στο Λε Μερλερώ (Le Merlerault) του νομού Ορν της Νορμανδίας. Αρχικά ήταν ιερέας στη Μονμαρσέ (Montmarcé) και αργότερα βοηθός του Δημάρχου παραιτούμενος από τον κλήρο. Σπούδασε ιατρική στο Παρίσι υπό τον Αντουάν Ντυμπουά υπό τον οποίο συμμετείχε, ως χειρουργός, σε επιστημονική αποστολή συνοδεύοντας τον Μεγάλο Ναπολέοντα στην εκστρατεία του στην Αίγυπτο. Τότε συνέγραψε την πρώτη του μελέτη για την πανώλη, στηριζόμενος σε δικές του παρατηρήσεις. Λόγω όμως σοβαρής ασθενείας έλαβε αναρρωτική άδεια. Επιστρέφοντας στη Γαλλία με το εμπορικό σκάφος «Παναγία του Μαυροβουνίου» τούτο καταλήφθηκε από Αλγερινούς πειρατές στη περιοχή της Καλαβρίας απ' όπου και μεταφέρθηκε σιδηροδέσμιος μέσω του Ναυαρίνου στην Τριπολιτσά, όπου και κρατήθηκε αιχμάλωτος δέκα περίπου μήνες, λόγω του τότε Γαλλοτουρκικού πολέμου.
Σύλληψη και περίοδος της αιχμαλωσίας
Στο διάστημα αυτό παρείχε εξαίρετες ιατρικές υπηρεσίες στον Βαλή του Μωρέα Μουσταφά πασά, ο οποίος όμως το 1798 τον έστειλε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και ρίχτηκε στη φυλακή του Γεντί Κουλέ. Εκεί παρέμεινε έγκλειστος για δύο χρόνια και απελευθερώθηκε το 1801, μετά την παρέμβαση του Γάλλου πρέσβη. Κατά το διάστημα της κάθειρξής του ο Πουκεβίλ προσπάθησε να μάθει την ελληνική γλώσσα, στην οποία και συνέθεσε στίχους εμπνευσμένος από την αγάπη του για την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, συγγράφοντας αναμνήσεις και εντυπώσεις από την Πελοπόννησο και μεταφράζοντας ακόμη και αρχαίους Έλληνες συγγραφείς.
Πρόξενος στην Πάτρα
Το 1814 ο Φ. Πουκεβίλ διορίστηκε πρόξενος στην Πάτρα, όπου βρισκόταν ο αδελφός του Ούγος (Hugues). Το 1816 επέστρεψε στη Γαλλία όπου και παρέμεινε μόνιμα, ενώ στη θέση του προξένου τον αντικατέστησε ο αδελφός του, ο οποίος πρόσφερε ιδιαίτερες υπηρεσίες κατά την Επανάσταση του 1821, προσφέροντας και την οικία του ως καταφύγιο για πολλούς κατατρεγμένους Έλληνες. Στη Γαλλία ο Φρανσουά συγγράφει το δεύτερο πολύκροτο πεντάτομο έργο του «Ταξίδιον εις Ελλάδα» περιγράφοντας την άλλοτε χώρα και αυτή τη σύγχρονη με τα ήθη και έθιμα των κατοίκων με το οποίο και συνέδεσε πλέον το όνομά του με την περίοδο αυτή της ελληνικής ιστορίας. Το 1824 εκδίδει την τετράτομη «Ιστορία της αναγεννήσεως της Ελλάδος» με αφήγηση γεγονότων της περιόδου 1740 μέχρι 1824. Τις πληροφορίες άντλησε από εκθέσεις και επιστολές, κανονικές και κρυπτογραφημένες, που λάβαινε από τον αδελφό του Ούγο. Ο τελευταίος έμενε στην Πάτρα μέχρι το 1822. Μέσω του λαμπρού αυτού έργου του άνοιξαν για τον Φ. Πουκεβίλ οι πύλες της Γαλλικής Ακαδημίας. Το 1835 ακολούθησε η έκδοση νέου ιστορικού συγγράμματος με τον τίτλο «Ιστορία και περιγραφή της Ελλάδος», εξίσου σπουδαίου έργου.
Στον Πουκεβίλ αποδίδονται επίσης και δύο ανώνυμα δημοσιεύματα, το «Υπόμνημα περί της ζωής και της δυνάμεως του Αλή Πασά» που εκδόθηκε το 1820 και «Σημείωμα περί του τραγικού τέλους του Αλή του Τεπελενλή», που δημοσιεύτηκε το 1822. Πέρα όμως αυτών ο Πουκεβίλ εξέδωσε και πολλά άλλα πολιτικά άρθρα μελετώντας τα υπέρ των Ελλήνων και της Ελλάδας γεγονότα.
Τιμές από τον Όθωνα
Ο Πουκεβίλ τιμήθηκε από τον βασιλιά Όθωνα με το παράσημο του Τάγματος του Σωτήρος. Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 68 ετών στις 20 Δεκεμβρίου του 1838. Επί του τάφου του που βρίσκεται στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς (Παρίσι) έχει χαραχθεί το ακόλουθο δίγλωσσο επίγραμμα (στην ελληνική και γαλλική):
Βιβλιογραφία
Ειδικά για τα έργα του Πουκεβίλ, αλλά και για τα έργα πολλών άλλων ταξιδιωτών που επισκέφθηκαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία βλ. τη βιβλιογραφία της Julia Chatzipanagioti-Sangmeister: Griechenland, Zypern, Balkan und Levante. Eine kommentierte Bibliographie der Reiseliteratur des 18. Jahrhunderts. 2 τόμ. Eutin: Lumpeter & Lasel, 2006.
Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί Κατηγορία:Γάλλοι περιηγητές Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος
NGC 190
Ο NGC 190 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 22 Οκτωβρίου.
Αναφορές
00190 00397 02324 Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός) Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Γιαννωτά Λάρισας
Τα Γιαννωτά είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 261 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 550 μέτρων. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Ιστορικά στοιχεία
Στο παρελθόν στα Γιαννωτά είχαν εγκατασταθεί Σλάβοι και Βούλγαροι. Κατά τη διάρκεια των Οθωμανικών χρόνων το χωριό ήταν έδρα κλεφτών και αρματολών και αργότερα ληστών. Στο χωριό γεννήθηκε το 1779 ο αγωνιστής Νικοτσάρας. Τα Γιαννωτά προσαρτήθηκαν το 1919 στην κοινότητα Βουβάλας, αλλά ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1920. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρανταπόρου με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου. Έξω από το χωριό βρίσκεται η μονή της Αγίας Τριάδας. Σύμφωνα με την παράδοση η μονή ιδρύθηκε το 1155 από τον αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνό και ήταν πατριαρχική και σταυροπηγιακή μονή. Το σωζόμενο μοναστικό συγκρότημα χρονολογείται στις αρχές του 19ού αιώνα. Το καθολικό της μονής ανήκει σε παραλλαγή του μονόκλιτου σταυροειδούς εγγεγραμμένου τύπου και η στέγη του καλύπτεται με σχιστολιθικές πλάκες. Το εσωτερικό του ναού είναι κατάγραφο. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Στο χωριό διοργανώνεται πανηγύρι στη γιορτή της Αγίας Τριάδας.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Στελί Ικαρίας
Γεωγραφικά Γνωρίσματα
Το Στελί βρίσκεται σε υψόμετρο 299 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Το γεωγραφικό πλάτος του είναι 37,5912959967, ενώ το  γεωγραφικό μήκος 26,1552343044. . Συγκεκριμένα, είναι αγροτικό χωριό. Είναι ένα χωριό με 48 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή 2011. Διαθέτει ένα καταπράσινο περιβάλλον με κυπαρίσσια, ελιές και πλατάνια.
Πληροφορίες
αριστερά|μικρογραφία|Ναός Ζωοδότη Χριστού στο Στελί Στην όμορφη πλατεία του χωριού υπάρχει και μια εκκλησία, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Γίνονται δύο πανηγύρια στο χωριό στις 29 Ιουνίου και 10 Αυγούστου. Αξιοθέατο είναι ο κοιμητηριακός ναός Ζωοδότη Χριστού που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Στο Στελί και γενικότερα, στην Ικαρία, τα πανηγύρια ευεργετούν την κοινότητα. Μέσω των εισπράξεων χρηματοδοτούνται έργα προς όφελος του χωριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Καμάλ Τζουμπλάτ
Ο Καμάλ Φουάντ Τζουμπλάτ (αραβικά: كمال جنبلاط, Kamāl Ǧunbalāṭ, 6 Δεκεμβρίου 1917 - 16 Μαρτίου 1977) ήταν σημαντικός πολιτικός του Λιβάνου. Ήταν ο κύριος ηγέτης των αντικυβερνητικών δυνάμεων που αντιτίθονταν στην κυβέρνηση Άσαντ στον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου και μεγάλος σύμμαχος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, μέχρι τη δολοφονία του το 1977. Είναι ο πατέρας του ηγέτη των Δρούζων του Λιβάνου, Ουαλίντ Τζουμπλάτ.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Καμάλ Τζουμπλάτ γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1917, στην Ντέιρ ελ Καμάρ. Γόνος της αριστοκρατικής οικογένειας των Κούρδων Τζουμπλάτ, που ήταν οι παραδοσιακοί ηγέτες της κοινότητας των Δρούζων του Λιβάνου. Ο πατέρας του, ο ισχυρός Δρούζος οπλαρχηγός Φουάντ Τζουμπλάτ, διευθυντής της Περιφέρειας Σουφ, δολοφονήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1921. Ο Καμάλ ήταν μόλις τεσσάρων ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε. Μετά το θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του Ναζιρά έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο στην κοινότητα των Δρούζων για πάνω από το ένα τέταρτο του αιώνα.
Το 1926, ο Καμάλ Τζουμπλάτ εισήχθη στο Ινστιτούτο Πατέρων του Λαζάρου στην Αϊντουρά, όπου και ολοκλήρωσε τις στοιχειώδεις σπουδές του το 1928. Πήρε το δίπλωμα γυμνασίου, αφού μελέτησε γαλλικά, αραβικά, επιστήμη και λογοτεχνία, το 1936, και πτυχίο φιλοσοφίας το 1937.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Εμφύλιος Πόλεμος του Λιβάνου
Πολεμαετός
Ο Πολεμαετός είναι ημερόβιο αρπακτικό πτηνό της οικογενείας των Αετιδών, ένας από τους μεγάλους αετούς του Παλαιού Κόσμου. Απαντάται αποκλειστικά στην αφρικανική ήπειρο, η επιστημονική του ονομασία είναι Polemaetus bellicosus και δεν περιλαμβάνει υποείδη.
Ο πολεμαετός είναι ο μεγαλύτερος αετός της Αφρικής και ο 5ος σε διαστάσεις στον κόσμο (βλ. Βιομετρικά στοιχεία). Οι θηρευτικές του ικανότητες τον τοποθετούν στις κορυφαίες -αν όχι στην κορυφαία- θέσεις των ιπτάμενων θηρευτών, διότι έχει καταγραφεί να κυνηγάει τα βαρύτερα πτηνά και θηλαστικά που είναι δυνατόν να θηρεύονται από ένα πτηνό (βλ. Τροφή, Κυνήγι).
Ονοματολογία
Το ίδιο ισχύει και για την επιστημονική ονομασία του είδους, bellicosus «αυτός που αρέσκεται να πολεμά, που αγαπάει να μάχεται», που λειτουργεί ως επιτατικό της ονομασίας του γένους. Άλλωστε, η λαϊκή αγγλική ονομασία του, Martial Eagle, έχει ακριβώς την ίδια σημασία.
Συστηματική Ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Φρανσουά Δοδίν (François Marie Daudin, 1776-1803) ως Falco bellicosus (Νότια Αφρική, 1800). Ο πολεμαετός αποτελεί μονοτυπικό γένος (Polemaetus) και είδος (bellicosus), εντός της οικογενείας των Αετιδών (Accipitridae), δηλαδή δεν περιλαμβάνει περαιτέρω είδη και υποείδη, σε κάθε αντίστοιχη ταξινομική μονάδα.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|right|300px|Γεωγραφική εξάπλωση του είδους Polemaetus bellicosus (σημ. ο χάρτης είναι ανακριβής σε κάποιες πυκνοδασωμένες περιοχές της Κ. και Δ. Αφρικής, όπου το είδος δεν απαντάται) Ο πολεμαετός απαντάται αποκλειστικά στην Αφρική, ως επιδημητικό των περιοχών όπου κατανέμεται. Η εξάπλωσή του περιλαμβάνει πολλές περιοχές στην υποσαχάρια Αφρική -κάτω από τις 15 μοίρες γεωγραφικό πλάτος-, όπου η τροφή είναι άφθονη και το περιβάλλον ευνοϊκό. Εξαπλώνεται από τη Σενεγάλη και την Γκάμπια στα δυτικά, μέχρι ανατολικά στην Αιθιοπία και ΒΔ. Σομαλία και νότια προς τη Ναμίμπια, τη Μποτσουάνα και τη Νότια Αφρική. Σε γενικές γραμμές, είναι σπάνιο ή μη κοινό είδος, αλλά είναι αρκετά κοινό σε ορισμένες περιοχές, ειδικά στη Ζιμπάμπουε. Πιθανότατα, οι πληθυσμοί του έχουν μειωθεί στο μεγαλύτερο μέρος της επικρατείας του, ειδικά στη Δ. Αφρική, τη Ναμίμπια, τη Νιγηρία, την Κένυα και τη Νότια Αφρική.
Σε γενικές γραμμές, αυτά τα πουλιά είναι πιο πολυπληθή σε προστατευόμενες περιοχές όπως τα Εθνικά Πάρκα Κρούγκερ (Kruger) και Γκαλαγκάντι (Kgalagadi) στη Νότια Αφρική, ή το Εθνικό Πάρκο Ετόσα (Etosha) στη Ναμίμπια.
Βιότοπος
Ο πολεμαετός είναι είδος που προτιμάει τα αραιά δάση και τις δασικές άκρες, τη δασική σαβάνα και τους εκτεταμένους θαμνότοπους, από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 3.000 μέτρα, περίπου, αλλά συνήθως βρίσκεται κάτω από τα 1.500 μέτρα. Δεν βρίσκεται σε πυκνά τροπικά δάση, όπως τα δάση της Γουινέας και του Κονγκό, αλλά χρειάζεται τα δέντρα για να φωλιάζει και να τα χρησιμοποιεί για προφύλαξη ενώ κυνηγάει. Στη Νότια Αφρική, οι εκεί πληθυσμοί έχουν προσαρμοστεί σε πιο ανοιχτά ενδιαιτήματα, όπως τις ημιερημικές περιοχές και την ανοικτή σαβάνα με διάσπαρτα δέντρα, δασώδη υψώματα και, ως πρόσφατη προσαρμογή, γύρω από πυλώνες ηλεκτρικού ρεύματος. Συνήθως φαίνεται να προτιμούν απομονωμένες ή/και προστατευόμενες περιοχές. Ο ζωτικός χώρος μπορεί να ποικίλλει ευρέως σε έκταση, από περιοχές όπου οι φωλιές κατασκευάζονται κάθε 10 χιλιόμετρα -ή και λιγότερο- μεταξύ τους, μέχρι επιφάνεια μεγαλύτερη των 1.000 χμ². Αυτή η διακύμανση οφείλεται σε διαφορές στην διαθεσιμότητα τροφής.
Βιομετρικά στοιχεία
Πηγές: (Kemp, Ferguson-Lees &Christie)
Τροφή
Η διατροφή του πολεμαετού ποικίλλει σε πολύ μεγάλο βαθμό, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα και υπαγορεύεται σε μεγάλο βαθμό από την συγκυρία (opportunist hunter). Είναι από τους σαρκοφάγους θηρευτές με ευρύτατη γκάμα χερσαίων ζώων και, παρόλο που υστερεί σε επιθετικότητα από τον στεφαναετό, καταγράφεται να κυνηγάει τα βαρύτερα θηράματα, για πτηνό. Μια μελέτη στο Εθνικό Πάρκο Κρούγκερ, έδειξε ότι το 45% της διατροφής του αποτελείται από πτηνά. Βέβαια, συμπεριλαμβάνονται και ερπετά, ειδικά οι μεγάλες σαύρες της Οικογένειας Varanidae (monitor lizzards) και φίδια -τα περισσότερα από αυτά πολύ δηλητηριώδη-, όπως η κόμπρα του Ακρωτηρίου (Naja nivea), το μπούμσλανγκ (Dispholidus typus), διάφορες οχιές, τα πράσινα και τα μικρά μαύρα μάμπας (Dendroaspis spp. ) και οι αφρικανικοί πύθωνες των βράχων (Python sebae), που στο σύνολό τους, φθάνουν το 38% της διατροφής. Το υπόλοιπο 17% αποτελείται από θηλαστικά.
Μεταξύ των πτηνών, οι πολεμαετοί επιλέγουν συχνά τα μεσαίου μεγέθους είδη που τριγυρίζουν στο έδαφος, όπως οι φραγκολίνοι, οι φραγκόκοτες ή οι ωτίδες. Ωστόσο, μπορεί να επιτίθενται και στα νεαρά άτομα πολύ μεγαλύτερων ειδών, όπως είναι η στρουθοκάμηλος, διάφοροι πελαργοί, ερωδιοί και υδρόβια πουλιά. Ακόμη, στα θηράματα περιλαμβάνονται βούκεροι, κελέες και αιγυπτιακές χήνες. Σε μία (1) αετοφωλιά, βρέθηκαν τα λείψανα από 6 αφρικανικούς μπούφους (Bubo africanus).
Μεταξύ των θηλαστικών, λαγοί, ύρακες, μανγκούστες, σκίουροι, αρουραίοι, γενέτες, αλεπούδες, μπαμπουίνοι και άλλοι πίθηκοι, φακόχοιροι, ιμπάλας και άλλες μικρές αντιλόπες, αποτελούν κύρια θηράματα. Ακόμη και επίγειοι δεινοί θηρευτές, όπως το καρακάλ, το σερβάλ και το αφρικανικό τσακάλι, έχουν πέσει θύματα του πολεμαετού.
Κυνήγι
Ο πολεμαετός είναι από ισχυρότερα ημερόβια αρπακτικά πτηνά και το δεύτερο σε ισχύ μεταξύ των αφρικανικών, μετά τον στεφαναετό. Φυσικά βρίσκεται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας των ενδιαιτημάτων του και, πρακτικά, τα υγιή ενήλικα άτομα δεν έχουν φυσικούς θηρευτές. Παρά το γεγονός ότι οι επικράτειες των πολεμαετών και των στεφαναετών περιστασιακά συμπίπτουν μεταξύ τους, τα δύο είδη έχουν διαφορετικές προτιμήσεις ενδιαιτημάτων, με τους στεφαναετούς να συχνάζουν σε πυκνότερα σημεία του δάσους, σε αντίθεση με την δασική σαβάνα που προτιμάται από τους πολεμαετούς, οπότε δεν βρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό.