cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νικόλαος Δημητρακόπουλος
Κρίσεις - Σχόλια
Ο Νικόλαος Δημητρακόπουλος ξεχώρισε για τη ρητορική του δεινότητα και για το πλουσιότατο νομοθετικό του έργο κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Με δικές του ενέργειες ιδρύθηκε το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, επίσης αύξησε τους δικαστικούς μισθούς για να ενισχύσει την αμεροληψία των λειτουργών της Θέμιδος, καθιέρωσε τη μονιμότητα των δικαστών, έδωσε έμφαση στους νόμους περί προστασίας των εκλογών κ.ά. Παρόλο που δεν ήταν καθηγητής νομικής, αν και του είχε προταθεί η θέση, το επιστημονικό του έργο υπήρξε σημαντικό, με κυριότερο το Νομικαί Ενασχολήσεις (4 τόμοι), στο οποίο αναφέρονται όλες οι αγορεύσεις του στη Βουλή από την περίοδο 1915-1916 και αφορούν θέματα αστικού, ποινικού και δημοσίου δικαίου. Εκτός από το επιστημονικά έργα έγραψε και διάφορα άλλα όπως: Πολεμικά Απομνημονεύματα (1898), Θεοκρισία παρά τοις Έλλησιν, Πολιτικά κ.ά.
Συγγραφικό έργο
Στο συγγραφικό έργο του Ν. Δημητρακόπουλου περιλαμβάνονται:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2001
Το 16ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2001 διοργανώθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στις 24 & 25 Φεβρουαρίου μαζί με το αντίστοιχο των γυναικών, ενώ τα πρωταθλήματα εφήβων και νεανίδων έγιναν ξεχωριστά. Στο ίδιο στάδιο είχε προγραμματιστεί το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων για τις 17 & 18 Φεβρουαρίου. Πρωταθλητής σύλλογος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ..
Πηγές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2001 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Βύρων Καραπαναγιώτης
Ο Βύρων Καραπαναγιώτης (1894 - 1968) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, επί σειρά ετών βουλευτής Λέσβου με το κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου και υπουργός της κυβέρνησης Τσουδερού στο Κάιρο της Αιγύπτου.
Γόνος γνωστής οικογένειας της Μυτιλήνης και ειδικότερα του χωριού Μόρια της Λέσβου, που βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη της Μυτιλήνης, γεννήθηκε το 1894. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Ελευθέριου Βενιζέλου και χρημάτισε βουλευτής Λέσβου και υπουργός των κυβερνήσεων Ελ. Βενιζέλου, ενώ συμμετείχε επίσης και στο κίνημα Νικολάου Πλαστήρα.
Στις εκλογές του 1928 εκλέχτηκε βουλευτής με το κόμμα του Βενιζέλου, καταλαβάνοντας την πρώτη θέση σε σταυρούς στη Λέσβο με 15.570, με δεύτερο το Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Καραπαναγιώτης ανέλαβε το Υπουργείο Δημοσίων Έργων.
Ο γιος του ο Λέων Καραπαναγιώτης γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα, όπου εργάστηκε στην ενήλικη ζωή του σε διευθυντικές θέσεις στο δημοσιογραφικό οργανισμό Λαμπράκη.
To 1941 με την κατάληψη της Αθήνας ο Βύρων κατέφυγε με την οικογένειά του στην Αίγυπτο, στο Κάιρο, όπου συνδέθηκε με το Δημήτρη Λαμπράκη με στενή φιλία. Στις 23/25 Μαρτίου 1943 ανέλαβε Υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού. Παρατήθηκε απ' αυτή στις 14 Απριλίου 1944.
Το 1964 στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου διορίστηκε από τον Υπουργό Προεδρίας Ανδρέα Παπανδρέου στη διοίκηση του ΟΤΕ.
Απεβίωσε το 1968 σε ηλικία 74 ετών.
Εγγονή του είναι η Τατιάνα Καραπαναγιώτη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στρατοδίκες Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Βενιζελισμός Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Μιχαήλ Ζωγράφος
Ο Μιχαήλ Ζωγράφος ήταν Έλληνας δικαστικός.
Ήταν γιος του Λεωνίδα Ζωγράφου. Σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα το 1911. Κατά τη διάρκεια της δικαστικής σταδιοδρομίας του διετέλεσε πρόεδρος πρωτοδικών και εφέτης Θεσσαλονίκης ενώ αργότερα, το 1915, εντάχθηκε στο σώμα της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης. Την περίοδο 1920-1922 παύθηκε για πολιτικούς λόγους. Με την ιδιότητα του στρατιωτικού δικαστικού συμβούλου α΄ τάξεως έλαβε μέρος ως αναπληρωματικό μέλος στο έκτακτο στρατοδικείο της δίκης των έξι ενώ διετέλεσε και μέλος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου. Αποστρατεύθηκε αρχικά το 1935 αλλά επανήλθε στην ενεργό δράση το 1943 και προήχθη στην ισόβια θέση του προέδρου του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου για να αποστρατευθεί τελικώς το 1945.
Το 1924 συμμετείχε ως πληρεξούσιος στην Δ΄ Συντακτική Συνέλευση.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Βενιζελισμός
Υστάσπης της Περσίας
Ο Βιστάσπα της Περσίας ή σε ελληνική μετάφραση Υστάσπης της Περσίας ήταν Πέρσης πρίγκηπας από τον βασιλικό Οίκο των Αχαιμενιδών, γιος του Αρσάμη, ξάδελφος του Κύρου του Μέγα και πατέρας του κορυφαίου Πέρση βασιλιά Δαρείου του Μέγα. Γεννήθηκε το 570 π.Χ. και πέθανε το 495 π.Χ. Τοποθετήθηκε σατράπης στην Παρθία από τον ξάδελφό του Κύρο τον Μέγα, τον οποίο συνόδευσε σε πόλεμο εναντίον των Μασσαγετών και συνέχισε να είναι σατράπης με τον γιο του Καμβύση Β΄. Το 495 π.Χ., ενώ ο γιος του Δαρείος ο Μέγας βασίλευε ήδη για 26 χρόνια στον Περσικό θρόνο, πέθανε σε ηλικία 75 ετών, έχοντας ζήσει στην αυλή του γιου του. Το όνομά του αναγράφεται σε πολλές επιγραφές στην Περσέπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Νικόστρατος ο Αιγεύς
Ο Νικόστρατος ο Αιγεύς (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τις Αιγές της Κιλικίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στα αγωνίσματα της πάλης και του παγκράτιου κατά τους 204ους (37 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ήταν διάσημος για τη δύναμη του, και η πραγματική καταγωγή του ήταν από την Πρυμησσό της Φρυγίας καθώς είχε απαχθεί από εκεί όταν ήταν βρέφος και πουληθεί στις Αιγές.
Βεατρίκη της Σικελίας, μαρκησία του Σαλούτσο
Η Βεατρίκη της Σικελίας (Beatrice di Sicilia, Παλέρμο, 1260 - Μαρκιωνία του Σαλούτσο, 1307) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν Σικελή πριγκίπισσα.
Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη τού Μανφρέδου της Σικελίας από τη δεύτερη σύζυγό του Ελένη Αγγελίνα, κόρη τού Μιχαήλ Β΄ δεσπότη της Ηπείρου. Μετά την μάχη στο Μπενεβέντο που σκοτώθηκε ο πατέρας της (26 Φεβρουαρίου 1266), ο Κάρολος ο Ανδεγαυός τη φυλάκισε μαζί με την μητέρα της και όλα τα αδέλφια της στο Καστέλ ντελ Μόντε σε άθλιες συνθήκες. Η Βεατρίκη, σε αντίθεση με τους αδελφούς της που παρέμειναν και απεβίωσαν στην φυλακή, ελευθερώθηκε με την παρέμβαση του Αραγωνέζου ναυάρχου Ρουτζέρο ντι Λαούρια μετά τη νίκη του σε ναυμαχία στην Νάπολη (1284). Μετά την απελευθέρωσή της ευχαρίστησε τον επ' αδελφή γαμπρό της Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας, που είχε νυμφευτεί τη μεγαλύτερη ετεροθαλή αδελφή της Κωνσταντία Χοενστάουφεν της Σικελίας.
Οικογένεια
Η Βεατρίκη το 1286 παντρεύτηκε τον Μαμφρέδο Δ΄ μαρκήσιο τού Σαλούτσο, μέλος του Οίκου των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο, γιο του Θωμά Α΄ μαρκησίου του Σαλούτσο. Με τον θάνατο του πεθερού της (1296) έγινε μαρκησία του Σαλούτσο. Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σικελίας Κατηγορία:Μαρκησίες
Ξενοδοχείο Mont Parnes
Το ξενοδοχείο Mont Parnes (Μον Παρνές) είναι κτίριο στην Πάρνηθα το οποίο σήμερα στεγάζει το καζίνο Πάρνηθας ή Regency Casino Mont Parnes. Το κτίριο κτίστηκε την περίοδο 1958-1961 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Παύλου Μυλωνά ως πολυτελές ξενοδοχείο, το οποίο όμως δεν γνώρισε μεγάλη απήχηση. Το 1971 δόθηκε άδεια λειτουργίας καζίνο στις εγκαταστάσεις του, η πρώτη στην Αττική, και το 1972 κατασκευάστηκε τελεφερίκ το οποίο ανέβαινε στο ξενοδοχείο. Το ξενοδοχείο σταμάτησε να λειτουργεί το 1974. Το 1984 Μον Παρνές πέρασε στην ιδιοκτησία του ΕΟΤ, το οποίο ιδιωτικοποιήθηκε ξανά το 2003. Βρίσκεται στη θέση Μαυροβούνι, σε υψόμετρο 1.078 μέτρων.
Κατασκευή και λειτουργία ως ξενοδοχείο
Μετά την επανίδρυση του ΕΟΤ το 1951, σχεδιάστηκε μια σειρά ξενοδοχείων σε όλη την Ελλάδα για να καλύψουν τις αυξανόμενες τουριστικές ροές στη χώρα, με τη συμμετοχή αξιόλογων Ελλήνων αρχιτεκτόνων. Το 1958 αποφασίστηκε η κατασκευή πολυτελούς ξενοδοχείου στην Πάρνηθα, μαζί με άλλες εγκαταστάσεις, όπως μπανγκαλόου, εστιατόρια, μικρό υπαίθριο θέατρο και αθλητικές εγκαταστάσεις απλωμένες σε έκταση 800 στρεμμάτων. Το πρόγραμμα είχε την υποστήριξη του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος πρότεινε και την ονομασία Mont Parnes.
Η σχεδίαση του ξενοδοχείου ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Παύλο Μυλωνά, ο οποίος είχε σχεδιάσει το 1936 το καταφύγιο Μπάφι. Την κατασκευή ανέλαβε ο εργολάβος και πολιτικός μηχανικός Αριστείδης Αλαφούζος. Ο αρχικός προϋπολογισμός του κτιρίου ήταν 35-40 εκατομμύρια δραχμές, όμως το τελικό κόστος ανήλθε σε 150 εκατομμύρια, προκαλώντας αντιδράσεις στον τύπο. Το ξενοδοχείο εγκαινιάστηκε στις 17 Ιουνίου 1961, παρουσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το ξενοδοχείο όμως δεν γνώρισε την αναμενόμενη προσέλευση. Την περίοδο 1962-63 η διοίκησή του δόθηκε στην εταιρεία Chaire Rhore Hotels Greece S.A. και άρχισε να λειτουργεί στους χώρους του ελβετική ξενοδοχειακή σχολή. Τη χειμερινή σαιζόν 1963-64 το ξενοδοχείο δεν λειτούργησε, με αποτέλεσμα πάλι να γίνει πάλι αντικείμενο σφοδρής κριτικής.
Λειτουργία του καζίνο
Το 1969 αποφασίστηκε η λειτουργία καζίνο στους χώρους του ξενοδοχείου - μέχρι τότε καζίνο στην Ελλάδα λειτουργούσαν μόνο στην Κέρκυρα και στη Ρόδο. Τη λειτουργία του καζίνο ανέλαβε ο Κύπριος επιχειρηματίας Φρίξος Δημητρίου. Το καζίνο εγκαινιάστηκε τον Φεβρουάριο του 1971. Για τις ανάγκες του κατασκευάστηκε ένα νέο κτίριο. Το 1972 κατασκευάστηκε τελεφερίκ από την ελβετική εταιρεία Haberger, το οποίο παρέκαμπτε τις στροφές του δρόμου που ανέβαινε στο ξενοδοχείο. Το ξενοδοχείο Mon Parnes σταμάτησε τη λειτουργία του το 1974, και συνέχισε μόνο η λειτουργία του καζίνο. Το 1984 το κτίριο πέρασε στην κατοχή του Ε.Ο.Τ.
Το ξενοδοχείο υπέστη ζημιές από τον σεισμό της Πάρνηθας το 1999. Ο σεισμός προκάλεσε ρωγμές στο κτίριο, η βορειοδυτική πτέρυγα παρουσίασε απόκλιση από την κάθετο και το νυκτερινό κέντρο κατέρρευσε. Οι ζημιές από το σεισμό συνδυάστηκαν από κλοπές και την εγκατάλειψη του ξενοδοχείου. Υπήρξε πρόταση το συγκρότημα να κατεδαφιστεί το 2010, ενέργεια που δεν πραγματοποιήθηκε. Το 2001 πραγματοποιήθηκε διαγωνισμός για την ιδιωτικοποίηση του συγκροτήματος. Η πρόσκληση ενδιαφέροντος έγινε τον Αύγουστο του 2001 και μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους είχαν κατατεθεί δύο προτάσεις, από τις κοινοπραξίες «Καζίνο Αττικής» και «Ηyatt-Ελληνική Τεχνοδομική». Η δημοπρασία έγινε τον Μάιο του 2002 και πλειοδότησε η κοινοπραξία Ηyatt-Ελληνική Τεχνοδομική, με τίμημα 92,1 εκατομμύρια ευρώ. Ο διαγωνισμός κατακυρώθηκε τον Αύγουστο του 2002 στην Ηyatt-Ελληνική Τεχνοδομική, με τελικό κόστος 120 εκατομμύρια ευρώ. Η σύμβαση πώλησης κατοχυρώθηκε στη Βουλή τον Μάρτιο του 2003 για το 49% του καζίνο και της διαχείρισής του. Η κοινοπραξία «Καζίνο Αττικής» κατήγγειλε δικαστικώς τον διαγωνισμό.
To 2003-04 ξεκίνησε η ανακαίνιση του ξενοδοχείου και το 2005 κατεδαφίστηκε ο παλιός σταθμός του τελεφερίκ και αντικαταστάθηκε από καινούργιο και υπήρχαν σχέδια για την αντικατάσταση του κτιρίου με νέο. Το 2008 οι τρεις από τις προσόψεις του ξενοδοχείου κρίθηκαν διατηρητέες από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού.
Το 2021 η μετοχική σύνθεση της εταιρείας «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε.» περιελάμβανε το δημόσιο (ΕΤΑΔ), με 49%, και την Athens Resort Casino, με 51%. Η Athens Resort Casino ελέγχεται κατά 70% από την Regency Entertainment, η οποία έχει αναλάβει την διαχείριση, και κατά 30% από την Karenia Enterprises. Ο τζίρος του καζίνο το 2009 ήταν 75 εκατομμύρια ευρώ.
Παραπομπές
κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αττική Κατηγορία:Ξενοδοχεία στην Ελλάδα
Σον-ε-Λουάρ
Η Σον-ε-Λουάρ (γαλλικά: Saône-et-Loire) είναι γαλλικός νομός στη διοικητική περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ. Το όνομά του προέρχεται από τους ποταμούς Σον και Λίγηρα, μεταξύ των οποίων βρίσκεται. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Μακόν. Η INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 71.
Ντανιέλα Ρουά
Η Ντανιέλα Σοφία Κορν Ρουά (2 Δεκεμβρίου 1983) είναι αμερικανίδα ηθοποιός, πορτογαλικής καταγωγής, περισσότερο γνωστή για τον ρόλο της ως η ειδικός πράκτορας Kensi Blye στην αστυνομική σειρά του CBS NCIS: Los Angeles.
Σον-ε-Λουάρ
Είναι ο πιο πολυπληθής νομός της περιοχής με πληθυσμό να ανέρχεται σε 555.023 κατοίκους κατά την απογραφή του 2016. Έχει έκταση 8.575 τετραγωνικά χιλιόμετρα και διοικητικά αποτελείται από 5 διαμερίσματα.
Ντανιέλα Ρουά
Βιογραφία
Η Ρουά γεννήθηκε στην Βοστώνη, όπου ο πατέρας της ήταν χειρούργος και η μητέρας της ωρυλάς. Όταν η Ρουά ήταν 5 ετών, η οικογένεια μετακόμισε στην Πορτογαλία, όπου η ίδια φοίτησε σε αγγλικό σχολείο και στα 16, ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός σε σαπουνόπερες. Κέρδισε έναν τηλεοπτικό διαγωνισμό χορού στην Πορτογαλία.
Σον-ε-Λουάρ
Οι κάτοικοι του νομού ονομάζονται Σον-ε-Λουαριάν.
Ντανιέλα Ρουά
Βιογραφία
Σε ηλικία 18 ετών μετακόμισε στην Αγγλία και έλαβε πτυχίο στις εφαρμοσμένες τέχνες από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (London Metropolitan University). Γύρισε στην Πορτογαλία όπου συνέχισε την υποκριτική της καριέρα και το 2007 μετακόμισε στην Νέα Υόρκη για να σπουδάσει στο Lee Strasberg Theatre and Film Institute.
Σον-ε-Λουάρ
Γεωγραφία
Ο Σον-ε-Λουάρ είναι μέρος της διοικητικής περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ. Συνορεύει στο βορρά με το νομό Κοτ-ντ'Ορ, στα ανατολικά με το νομό Ζυρά, στα νοτιοανατολικά με το νομό Αιν, στα νότια με τους νομούς Ρον και Λουάρ, στα δυτικά με το νομό Αλιέ και στα βορειοδυτικά με το νομό Νιέβρ.
Με έκταση 8.575 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι ο έβδομος μεγαλύτερος νομός της Γαλλίας.
Ντανιέλα Ρουά
Βιογραφία
Η θρησκεία της είναι ο ιουδαϊσμός. Ο πατέρας κατάγεται από πορτογαλο-μαροκινούς Ιουδαίους και η οικογένεια της μητέρας της ήταν ρωσο-ουκρανοί Ιουδαίοι που μετακόμισαν στη Πορτογαλία.
Σον-ε-Λουάρ
Γεωγραφία
Ο νομός έχει περιοχές με χαμηλά όρη: δυτικά στην περιοχή γύρω από το Ωτάν, στα νοτιοδυτικά γύρω από το Σαρόλ και νότια, γύρω στο Μακόν.
Διαρρέεται από δύο κύριους ποταμούς, ανάμεσα στους οποίους βρίσκεται και προέρχεται η ονομασία του, πολλούς παραπόταμους, κανάλια και διώρυγες. Οι κυριότεροι ποταμοί είναι:
Ντανιέλα Ρουά
Καριέρα
Στα 18, μετακόμισε στο Λονδίνο για να σπουδάσει στο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, όπου έλαβε πτυχίο στις εφαρμοσμένες τέχνες. Επέστρεψε στην Πορτογαλία για να κυνηγήσει μια καριέρα ηθοποιού. Ήταν η νικήτρια του διαγωνισμού χορού Dança Comigo (η πορτογαλέζικη εκδοχή του Dancing with the Stars) και έλαβε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές, ταινίες μικρού μήκους και θεατρικές παραστάσεις. Το 2007 μετακόμισε στην Νέα Υόρκη να σπουδάσει στο Lee Strasberg Theatre and Film Institute.
Σον-ε-Λουάρ
Γεωγραφία
Η διώρυγα του Κέντρου συνδέει τον Σον με τον Λίγηρα μεταξύ Σαλόν-συρ-Σον και Ντιγκουάν, συνδέοντας έτσι τη Μεσόγειο με τον Ατλαντικό Ωκεανό. Στα ανατολικά, ο νομός καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα της πεδιάδας της Μπρες. Στα δυτικά, το βιομηχανικό της κέντρο βρίσκεται στο Λε Κρεζό και στο Μονσώ-λε-Μιν, περιοχές γνωστές από παλιά για τα ανθρακωρυχεία και τη μεταλλουργία.
Ντανιέλα Ρουά
Καριέρα
Η Ρουά πρωταγωνιστεί ως ο ειδικός πράκτορας Kensi Blye στο NCIS: Los Angeles, το οποίο ξεκίνησε να προβάλλεται στις 22 Σεπτεμβρίου 2009. Το 2011 ενσάρκωσε τον χαρακτήρα αυτό σε μια γκεστ εμφάνιση στην σειρά Χαβάη Πέντε-0.
Σον-ε-Λουάρ
Ιστορία
μικρογραφία|Βίβρακτα|εναλλ.=|260x260εσ μικρογραφία|Το αβαείο Κλυνύ|εναλλ.=|260x260εσ
Προϊστορία
Από την προϊστορική εποχή, οι κοιλάδες του Σον και του Λίγηρα είχαν κατοικηθεί και χρησίμευαν ως διάδρομοι μετακίνησης. Υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα που μαρτυρούν ανθρώπινη παρουσία από τη Νεολιθική εποχή, όπως στην περιοχή του Σαλόν-συρ-Σον.
Ντανιέλα Ρουά
Καριέρα
Το 2013, η Ρουά εμφανίστηκε στην δραματική παράσταση του David Auburn Proof στο Los Angeles' Hayworth Theatre.
Σον-ε-Λουάρ
Ρωμαϊκή εποχή
Οι Αιδούοι, ένας σημαντικός γαλατικός λαός, σύμμαχος των Ρωμαίων, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω στο 500 π.Χ. και είχαν την πρώτη τους πρωτεύουσα, τα Βίβρακτα, στα βορειοανατολικά του σημερινού νομού και τη δεύτερη, το Αυγουστόδουνο, στο σημερινό Ωτάν. Η παρουσία τους στο χώρο έφθανε πέρα ​​από τον νομό Σον-ε-Λουάρ και περιλάμβανε τμήματα των σημερινών νομών Κοτ-ντ'Ορ, Νιέβρ, Ιόν και Αιν, καταλαμβάνοντας έκταση περίπου 10.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα Βίβρακτα έγιναν πρωτεύουσα γύρω στο 150-120 π.Χ. Το 52 π.Χ., όπως αναφέρει ο Ιούλιος Καίσαρ στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, οι Αιδούοι έλαβαν μέρος στην εξέγερση των Γαλατών υπό τον Βερκιγγετόριξ κατά των Ρωμαίων.
Η δημιουργία του Αυγουστόδουνου (Augustodunumt: ο λόφος του Αυγούστου), κατ' επιθυμίαν του αυτοκράτορα Αυγούστου διότι τα Βίβρακτα συμβόλιζαν την εξέγερση των Γαλατών, χρονολογείται από το 16 π.Χ. περίπου. Από την αρχή, η πόλη ήταν περιτριγυρισμένη από τείχη μήκους 6 χιλιομέτρων, ενισχυμένα από 54 κυκλικούς πύργους.
Ντανιέλα Ρουά
Καριέρα
Στις 8 Ιανουαρίου 2018 επιβεβαιώθηκε ότι η Ρουά θα συμπαρουσιάσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2018 στην Λισαβόνα της Πορτογαλίας μαζί με τις Καταρίνα Φουρτάντο, Σίλβια Αλμπέρτο και Φιλομένα Καουτέλα.
Σον-ε-Λουάρ
Ρωμαϊκή εποχή
Ο Χριστιανισμός άρχισε να διαδίδεται στην περιοχή από τον 3ο αιώνα. Ο παλαιότερος γνωστός επίσκοπος του Ωτάν είναι ο Reticius, που ήταν παρών στο Συμβούλιο της Ρώμης το 313.
Ντανιέλα Ρουά
Προσωπική ζωή
Η Ρουά έχει ένα εκ γενετής σημάδι στο δεξί της μάτι, το οποίο ονομάζεται the nevus of Ota.
Σον-ε-Λουάρ
Μεσαίωνας
Τον Μεσαίωνα, η περιοχή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο ως σταυροδρόμι μεταξύ του βορρά και του νότου του Βασιλείου της Γαλλίας και των συνόρων με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορίας. Πολλοί θρησκευτικοί και λαϊκοί άρχοντες μοιράζονταν εδάφη και δικαιώματα, όπως το αβαείο του Κλυνύ, έδρα του θρησκευτικού τάγματος των Βενεδικτίνων που εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη, ο επίσκοπος του Ωτάν και η περιφέρειά του, ο κόμης του Σαλόν, ο κόμης του Μπρανσιόν και οι δούκες της Βουργουνδίας, καθώς ο νομός αποτελούσε τμήμα του δουκάτου της Βουργουνδίας.
Ντανιέλα Ρουά
Προσωπική ζωή
Στις 30 Δεκεμβρίου 2013 η Ρουά και ο τότε αρραβωνιαστικός της David Paul Olsen, ο μεγαλύτερος αδερφός του συμπρωταγωνιστή της στο NCIS: Los Angeles Eric Christian Olsen, απέκτησαν έναν γιο, τον River Isaac Ruah Olsen. Έξι μήνες αργότερα, στις 17 Ιουνίου 2014, η Ρουά και ο Όλσεν παντρεύτηκαν στην Πορτογαλία. Ο Όλσεν είναι λουθηρανός. Η Ρουά και ο Όλσεν απέκτησαν ένα δεύτερο παιδί, την κόρη Sierra Esther Ruah Olsen, στις 4 Σεπτεμβρίου 2016.
Σον-ε-Λουάρ
Σύγχρονη εποχή
Ο νομός κατελήφθη δύο φορές από τα αυστριακά στρατεύματα: από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάρτιο του 1814 και από τον Ιούνιο του 1815 μέχρι τον Νοέμβριο του 1818.
Ντανιέλα Ρουά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ηθοποιοί Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σον-ε-Λουάρ
Σύγχρονη εποχή
Στα μέσα του 19ου αιώνα, ο Λαμαρτίνος ήταν ο πιο διάσημος από τους κατοίκους του Σον-ε-Λουάρ: ποιητής, επικεφαλής της Προσωρινής Κυβέρνησης τον Φεβρουάριο του 1848, υπουργός Εξωτερικών και κεντρική μορφή της πολιτικής σκηνής πριν εγκαταλείψει την πολιτική την εποχή της Δεύτερης Αυτοκρατορίας (1852-1870).
Ο νομός Σον-ε-Λουάρ δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, από τμήματα της επαρχίας της Βουργουνδίας, περίπου εντός των παλαιών ορίων των περιοχών των πόλεων Ωτάν, Σαλόν, Σαρόλ και Μακόν.
Από το 1960 έως το 2015, ήταν μέρος της περιοχής της Βουργουνδίας. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, η περιοχή της Βουργουνδίας, συνενώθηκε με την όμορη περιοχή Φρανς-Κοντέ και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ.
Διοικητική διαίρεση
εναλλ.=|μικρογραφία|360x360εσ|Τα διαμερίσματα του νομού Σον-ε-Λουάρ Ο νομός Σον-ε-Λουάρ χωρίζεται σε 5 διοικητικά διαμερίσματα, 29 καντόνια και 565 κοινότητες.
Οικονομία
μικρογραφία|280x280εσ|Οι αμπελώνες της Βουργουνδίας Οινοπαραγωγή
Η Βουργουνδία είναι διάσημη για την παραγωγή οίνου από την αρχαιότητα. Στο νομό Σον-ε-Λουάρ, κατά μήκος του ποταμού Σον υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας.
Ο νομός είχε μια εξαιρετική βιομηχανική ανάπτυξη από τον 19ο αιώνα, ειδικότερα, στην περιοχή του Λε Κρεζό και την περιοχή εξόρυξης Μονσώ-λε-Μιν. Υψηλά εκβιομηχανισμένη περιοχή είναι επίσης ο άξονας Σαλόν-Μακόν με μεγάλες βιομηχανικές μονάδες και εταιρείες διεθνούς κύρους.
Τουρισμός
Ο τουρισμός επίσης είναι ανεπτυγμένος στην περιοχή, κυρίως πράσινος τουρισμός, με μεγάλο ποδηλατικό δίκτυο πάνω από 120 χιλιόμετρα από το Σαλόν έως το Μακόν, ένα μέσο για να ανακαλύψει ο ταξιδιώτης τα όμορφα βουκολικά τοπία και τα αξιοθέατα, όπως τα παλιά αβαεία, τους πύργους και τα κάστρα που είναι διάσπαρτα στην περιοχή.
Πολιτιστικά μνημεία
Με αιώνες παρουσίας στο ιστορικό προσκήνιο, ο νομός Σον-ε-Λουάρ έχει πολλά και αξιόλογα μνημεία, μερικά από τα οποία είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
BBC Sessions (άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ)
BBC Sessions είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή CD τον Ιούνιο του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA Records". Οι ηχογραφήσεις που περιέχονται στο συγκεκριμένο άλμπουμ προέρχονται από εμφανίσεις των Experience στις εκπομπές "Saturday Club" και "Top Gear" του BBC καθ' όλη την διάρκεια του 1967 και στις 4 Ιανουαρίου 1969.
Το άλμπουμ ανέβηκε στο Top-50 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και βραβεύθηκε ως χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες και ασημένιο στην Μεγάλη Βρετανία.
Επανακυκλοφόρησε το 2010 από την "Experience Hendrix" και την "Legacy Recordings", με επιπλέον κομμάτι την εκτέλεση του "Burning of the Midnight Lamp" από τις 24 Αυγούστου 1967.
Θέσεις τσαρτ
BBC Sessions (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 2 Ιουνίου 1998
Βραβεία
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Τα μέλη των Experience
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "BBC Sessions" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Γαβριήλ Θεσσαλονίκης
Ο Γαβριήλ Θεσσαλονίκης (β΄μισό 14ου-1416;) διαδέχτηκε στη μητροπολιτική έδρα της Θεσσαλονίκης τον Ισίδωρο Γλαβά σε χαλεπούς καιρούς γιατί στο μεταξύ είχε καταληφθεί από τους Τούρκους ( 1387).
Βίος
Ανήκε σε οικογένεια κληρικών της Θεσσαλονίκης και μαθήτευσε κοντά στον ιερομόναχο Μακάριο Χούμνο. Το 1383 εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη και διακρίθηκε στους εκκλησιαστικού κύκλους με αποτέλεσμα να γίνει ηγούμενος της Μονής της Χώρας και επόπτης όλων των μοναστικών ιδρυμάτων της βυζαντινής πρωτεύουσας. Το 1389 εξελέγη Μητροπολίτης Χαλκηδόνος και απέκτησε την εύνοια του αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου ως ικανός και συνετός ιεράρχης. Γύρω στο 1395 επέστρεψε στη γενέτειρά του και χάρη στο ήθος και το κύρος του επιβλήθηκε στους κατακτητές και πέτυχε έτσι την παροχή προνομίων στους Θεσσαλονικείς. Πρωτοστάτησε επίσης στις διαπραγματεύσεις για την εκκένωση της πόλης από τα τουρκικά στρατεύματα (1402) της Θεσσαλονίκης το 1391.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μητροπολίτες Χαλκηδόνος
Tus (ράπερ)
Ο Χρήστος Τούσης (Πάργα, 23 Ιουλίου 1986), γνωστός ως TUS, είναι Έλληνας ράπερ.
Βιογραφία και έργο
Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1986 στην Ελλάδα, όπου και μεγάλωσε. Από μικρή ηλικία, του άρεσε να δημιουργεί δικές του ρίμες και γενικότερα ασχολούνταν με τη ραπ μουσική. Τα πρώτα βήματα του Tus ξεκίνησαν το 2000, όσο ήταν ακόμα στην Πάργα. Τα πρώτα του κομμάτια ανέβαιναν δωρεάν στο διαδίκτυο, μέσω της ιστοσελίδας που είχε δημιουργήσει ωστόσο λίγα χρόνια αργότερα το συγκρότημά του, έγινε πιο δημοφιλές και έτσι αγόρασε μεγαλύτερη ιστοσελίδα. Ο πρώτος του δίσκος, ως Necropolis, ήταν το "1o LP VIRUS" όπου δεν υπάρχουν επιζώντα κομμάτια, ενώ σώζονται αρκετά, από τον δεύτερο δίσκο, που επανακυκλοφόρησε αρκετά χρόνια μετά, με τίτλο "Missing Memories 2000". Το 2005, ακολουθεί ο δίσκος "Έχω την πένα με εμένα", σε στίχους, Tus, Οπλιστή και Μέλλοντα και παραγωγή, Οπλιστή και το 2006 ο δίσκος "Εξ'απλώνωντας την Ηχορύπανση" σε παραγωγή, Υπογειοκτήτορα.
Το 2007, οι Necropolis, διαλύονται και ο Tus κατεβαίνει στην Αθήνα. Μέσα του 2007 κυκλοφορεί και ο καινούριος δίσκος του Tus που απογειώνει την καριέρα του, με τίτλο "Μάνα Εξ Ουρανού 1" σε παραγωγή, του τότε ανερχόμενου Cenobite. Το 2008, κυκλοφορεί, επίσης, και το "0%" ένας εξ ολοκλήρου hiphop/punk δίσκος, σε παραγωγή Trendy Hooliguns και στίχους, Tus με Σέξπυρ και λίγο αργότερα, ο δίσκος "The Thurd" από το Πλοκάμι του Καρχαρία, όπου συμμετέχει ο Tus αλλά και αρκετοί ακόμα, καλλιτέχνες. Η επόμενη και σημαντική δισκογραφική του δουλειά, έγινε το 2009. Ο δίσκος είχε τίτλο "LOONEY TUS" και κυκλοφόρησε από την δισκογραφική εταιρεία "Lyra". Στον δίσκο περιέχονται τραγούδια αλλά και συνεργασίες με άλλους ράπερς όπως τον Μιθριδάτη, τον Υποχθόνιο, τον Θύτη και τον Καταχθόνιο, ενώ την παραγωγή είχε υπογράψει ο Dj Smartie. Το 2011, κυκλοφόρησε τον δίσκο "Μάνα Χ Ουρανού 2" ενώ την ίδια χρονιά, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Φοίβο και κυκλοφόρησε το κομμάτι "Μη ρωτάς πως περνάω", στο οποίο συμμετείχε και ο Ρέμης Ξάντος. Στην ουσία το κομμάτι αυτό, αποτελεί ένα remake του πρώτου αλλά ανεπίσημου ομώνυμου τραγουδιού του Ρέμη Ξάντου. Το τραγούδι γνώρισε τεράστια επιτυχία, ξεπερνώντας τις 18 εκατομμύρια προβολές στο YouTube. Στο διάστημα 2011-2015 έκανε πολλές μεγάλες συνεργασίες με λαϊκούς και ραπ καλλιτέχνες όπως ο Λευτέρης Πανταζής, ο Άκης Δείξιμος και άλλοι. Το 2014 κάνει άλλη μια τεράστια επιτυχία σε συνεργασία με τον λαϊκό τραγουδιστή Ντέμη Αναστασιάδη (Demis) και τον Decibel με τίτλο "Υποβρύχιες Καταστροφές" ξεπερνώντας τις 5.000.000 προβολές πριν βγει καν το βίντεο κλιπ και μέσα σε ένα χρόνο να χτυπάει πάνω από 11.000.000 προβολές.
Τον Απρίλιο του 2015, κυκλοφορεί το τραγούδι Y.O.L.Ο σε συνεργασία με τον Ντέμη Αναστασιάδη (Demis) που γίνεται με τη σειρά του μεγάλη επιτυχία ενώ τον Οκτώβριο του 2015, κυκλοφόρησε το CD "Φιλάκια ", το οποίο περιείχε τραγούδια - συνεργασίες με πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες όπως τον Τάσο Μπουγά, τον Βασίλη Τερλέγκα και τον Τριαντάφυλλο. Το 2016, δημοσίευσε πολλά τραγούδια όπως το hit "Όμορφη Σαλονικιά", σε συνεργασία με τον Κύπριο τραγουδιστή, Μαρίνο και το τραγούδι "Σεξουαλική παρενόχληση" σε συνεργασία με τον Γιάννη Μποζίδη. Διαχειρίζεται το κανάλι του στο Youtube που είναι το πρώτο κανάλι μουσικού καλλιτέχνη στην Ελλάδα το οποίο, μέχρι τον Ιούλιο του 2020, ξεπερνούσε τους 490.000 συνδρομητές.
Το 2017, κυκλοφόρησε αρκετά τραγούδια, με πιο γνωστά τα "Shqiptare" και "Αχ Ντάνο" ενώ το 2018, κυκλοφόρησε μεταξύ άλλων τις επιτυχίες "Zemra", "Έτσι γουστάρω" και "Μου 'ρθε μάνα το χαρτί". Το 2019, τα τραγούδια του που ξεχώρισαν ήταν τα "20k", "Best rapper alive", "Πρώτος στα trends" και "Τα Σπάω".
Τα τραγούδια από τα οποία έγινε αναγνωρίσιμος από τον περισσότερο κόσμο με πολύ μεγάλη απήχηση είναι τα: Μη ρωτάς πως περνάω και Υποβρύχιες καταστροφές.
Συνολικά έχει συνεργαστεί με τους: Βασίλη Τερλέγκα, Φοίβο, Γωγώ Τσαμπά, Ελισάβετ Σπανού, Τριαντάφυλλο, Τάσο Μπουγά, Πωλίνα, Μιθριδάτη, Χαρμάνη, Καταχθόνιο, Λευτέρη Πανταζή, Κώστα Μπίγαλη, Χάρη Κωστόπουλο, Άντζελα Δημητρίου, Θάνο Καλλίρη, Γιώργο Τσαλίκη, Χαρά Βέρρα, Έφη Θώδη, Μικρό Νικόλα, Πάνο Καλίδη, Γιάννη Θάνο, Ανδρέα Λάμπρου, Ρέμη Ξάντο, Σέξπυρ, Άκη Δείξιμο, Μαρίνο, Ελεάννα Αζούκη, Γιάννη Κρητικό, Υποχθόνιο, Ντέμη Αναστασιάδη, Δημήτρη Γιώτη, Stoic, Γιάννη Φουστέρη, Σώτη Βολάνη,  Μάριο Τσιτσόπουλο, Μαρία Γιαννίκου, Βέτα Μπετίνη, Λευτέρη Βαζαίο, Άννα Ηρακλέους, Dj Smartie, Νίκο Σουλιώτη, Κώστα Λαϊνά, Ματθαίο Γιαννούλη, Σάκη Βέρρο, Constantine Cullen, So Tiri, Αντώνη Γαμπιεράκη, Χάρη Ακριτίδη, Cenobite, Διονυσία, Νάντια Αγγελέτου, Trendy Hooliguns, Cenobite, BETass, Λίτσα Γιαγκούση, Άρχοντα, Νικόλα Γιαννακόπουλο, Drunko, Angie, Juice, Plaza, Αθλέτικ Καταλόνια, 2J και Cage.
Κατηγορίες
Το τραγούδι του με τίτλο «Βουλγάρες» προκάλεσε έντονες αντιδράσεις ότι ψάλλει τον ύμνο του τράφικινγκ με πρόσχημα. Ελάχιστες ώρες μετά τις πρώτες κατηγορίες, ανέβηκε στον επίσημο λογαριασμό του TUS στο Instagram, βίντεο με τον ίδιο σε μορφή ιστορίας να ξεκαθαρίζει ότι η μουσική που εκπροσωπεί δεν θέλει σε καμία περίπτωση να προωθήσει την διακίνηση και την σωματεμπορία , ούτε να δείξει ότι είναι κάτι το σωστό και φυσιολογικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Γυμνό πάρτι
δεξιά|μικρογραφία| Δύο γυμνές γυναίκες διασκεδάζουν σε ένα πάρτι Ένα γυμνό πάρτι είναι ένα πάρτι όπου οι συμμετέχοντες πρέπει να είναι γυμνοί. Τα γυμνά πάρτι έχουν συσχετιστεί με πανεπιστημιουπόλεις και με άτομα ηλικίας κολεγίου. Κέρδισαν εξέχουσα θέση μετά την οργάνωση γυμνών πάρτι στο Πανεπιστήμιο Μπράουν και στο Πανεπιστήμιο Γέιλ. Αν και οι ρίζες των γυμνών πάρτι προέρχονται από τα κινήματα γυμνιστών και τις επιδειξιομανίες πανεπιστημιουπόλεων, το σύγχρονο κίνημα «γυμνού πάρτι» φαίνεται να έχει τις ρίζες του στο Πανεπιστήμιο Μπράουν στη δεκαετία του 1980. Οι παρευρισκόμενοι γυμνών πάρτι συχνά αναφέρουν ότι σταματούν να αισθάνονται αμήχανα μετά από λίγα λεπτά, αφού όλοι έχουν ξεντυθεί πριν μπουν στο πάρτι και επειδή το γυμνό όλων είναι αποδεκτό, ανεξάρτητα από τον τύπο του σώματος. Σύμφωνα με αναφορές, τα περισσότερα γυμνά πάρτι κολεγίου είναι χωρίς σεξ. Στο Πανεπιστήμιο Μπράουν, η γύμνια είναι «περισσότερο ένα πείραμα στην κοινωνική αλληλεπίδραση παρά μια σεξουαλική εμπειρία».
Η διάδοση γυμνών πάρτι προκάλεσε διεθνείς αντιπαραθέσεις. Σε μερικούς φοιτητές δεν αρέσει η ιδέα να συνδέονται οι σχολές τους μαζί τους. Αυτές οι ανησυχίες έχουν συζητηθεί σε διάφορα λογοτεχνικά έργα, όπως το I Am Charlotte Simmons του Τομ Γουλφ και το Chloe Does Yale της Νάταλι Κρίνσκι. Θρησκευτικές ομάδες προσπάθησαν να απαγορεύσουν τα γυμνά πάρτι σε ορισμένους δήμους. Μια στήλη στο Christianity Today με τίτλο «Τι να πω σε ένα γυμνό πάρτι» αναφέρεται σε ανησυχίες σχετικά με τη σεξουαλική επίθεση και την αντικειμενική ηθική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερωτικά πάρτι παρτι
Μίροσουαφ Οκόνσκι
Ο Μίροσλαβ Μάριαν Οκόνσκι (πολωνικά : Mirosław Marian Okoński, Κοσάλιν, 8 Δεκεμβρίου 1958) είναι Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος. Έχει κατακτήσει τίτλους στην Πολωνία και στην Ελλάδα, ενώ ήταν και πρώτος σκόρερ στο Πολωνικό πρωτάθλημα το 1983. Φόρεσε 29 φορές τη φανέλα της εθνικής του ομάδας.
Καριέρα σε συλλόγους
Το 1986 ο Οκόνσκι πήρε μεταγραφή για περίπου 700,000 Μάρκα στο Αμβούργο και τη Μπουντεσλίγκα. Αγωνίστηκε εκεί τα επόμενα δύο χρόνια έχοντας 62 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και πετυχαίνοντας 15 γκολ. Μαζί με την ομάδα του κέρδισε το κύπελο Γερμανίας το 1987 και την ίδια χρονία τερμάτισαν δεύτεροι στο πρωτάθλημα και έπαιξαν στο γερμανικό Σούπερκαπ.
Η επόμενη μεταγραφή του Οκόνσκι ήταν για το ελληνικό πρωτάθλημα Α' Εθνικής και την ΑΕΚ. Με τον κιτρινόμαυρο σύλλογο έπαιξε συνολικά 77 φορές στο πρωτάθλημα σημειώνοντας 29 γκολ. Την πρώτη του σεζόν με τα 11 γκολ που σημείωσε βοήθησε καθοριστικά την ομάδα του να κατακτήσει το πρώτο της επαγγελματικό πρωτάθλημα και πρώτο μετά από δέκα χρόνια. Αξιομνημόνευτο ήταν το γκολ, που πέτυχε με απευθείας εκτέλεση φάουλ απέναντι στον ΠΑΟ και χάρισε τη νίκη στην ομάδα του στο εκτός έδρας ντέρμπι. Τις επόμενες χρονιές η ΑΕΚ τερμάτισε δεύτερη και τρίτη με τη συνεισφορά του Οκόνσκι να μειώνεται. Το 1991 πήρε μεταγραφή για την Κόρινθο, που είχε μόλις ανέβει στην πρώτη κατηγορία και έπαιξε μαζί της 18 φορές σημειώνοντας 4 γκολ.
Το 1992, στη δύση της καριέρας του, επέστρεψε στην πατρίδα του παίζοντας λίγα παιχνίδια αρχικά με τη Λεχ Πόζναν, μετέπειτα πρωταθλήτρια και τελειώνοντας τη σεζόν με την Ολύμπια Πόζναν (Olympia Poznan). Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στη Γερμανία και έπαιξε με την Κονκόρντια Αμβούργου, ενώ το 1994 με τη Ράσπο Έλμσχορν (Raspo Elmshorn) στην 5η κατηγορία του γερμανικού Πρωταθλήματος. Επέστρεψε στην χώρα του το 1995 και εντάχθηκε στην Λίπνο Στέσεβ κι ένα χρόνο μετά στην πρώτη του ομάδα Γκβάρντια Κοσάλιν. Τα τελευταία χρόνια της καριέρας του φαίνεται να είχε προβλήματα με το αλκοόλ και το τζόγο.
Διεθνής Καριέρα
Ο Οκόνσκι έπαιξε 29 φορές με την Εθνική Πολωνίας και σημείωσε δύο γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέγκια Βαρσοβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεχ Πόζναν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Κορίνθου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Θρασύβουλος ο Συρακούσιος
Ο Θρασύβουλος (5ος αιώνας π.Χ.) από τη Δυναστεία των Δεινομενιδών ήταν Τύραννος των Συρακουσών για 11 μήνες (466 π.Χ. - 465 π.Χ.).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Δεινομένη. Αδέλφια του ήταν ο Γέλων και ο Ιέρων Α΄, προηγούμενοι τύραννοι των Συρακουσών. Ο Θρασύβουλος έπεισε τον γιο τού Γέλωνα να παραιτηθεί από τη διεκδίκηση της ηγεσίας των Συρακουσών και έγινε εκείνος τύραννος. Όμως λίγους μήνες μετά μέλη τού Οίκου των Δεινομενιδών τον έδιωξαν. Αλλά και η οικογένεια των Δεινομενιδών εκδιώχθηκε έπειτα από την ηγεσία και εγκαθιδρύθηκε η δημοκρατία στην πόλη.
Γιάννης Πατάκης
Ο Γιάννης Πατάκης του Δημητρίου (Νίκαια Λάρισας, 1940 - Λάρισα, 10 Απριλίου 2009) ήταν Έλληνας αγροτοσυνδικαλιστής. Υπηρέτησε ως βουλευτής και ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ και ήταν ο πρώτος αγρότης που εξελέγη σε αυτές τις θέσεις. Το όνομά του συνδέθηκε με τις δυναμικές κινητοποιήσεις των αγροτών στην εθνική οδό, πρώτα στον κόμβο της "Βιοκαρπέτ" και έπειτα στα Τέμπη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νίκαια της Λάρισας και ξεκίνησε να ασχολείται με τον αγροτοσυνδικαλισμό προδικτατορικά. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Κοινότητας Νίκαιας για αρκετές θητείες, κερδίζοντας τις εκλογές των ετών 1982, 1986 και 1990.
Διετέλεσε πρόεδρος επί μακρόν της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας, μέχρι το 2006, οπότε παραιτήθηκε προκειμένου να αφήσει χώρο στους νεότερους συναδέλφους. Ήταν επίσης μέλος της Πανθεσσαλικής Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα, μέλος του Δ.Σ. του Συνεταιρισμού Νίκαιας και νομαρχιακός σύμβουλος Λάρισας.
Εξελέγη βουλευτής Λαρίσης στις εκλογές του 2000 με το ΚΚΕ. Μετά την παραίτηση του ευρωβουλευτή Γιάννη Θεωνά παραιτήθηκε από βουλευτής την 1η Φεβρουαρίου 2001 και έγινε ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ. Την έδρα του στο Κοινοβούλιο κατέλαβε ο Δημήτρης Τσιόγκας.
Ήταν παντρεμένος με τη Μιμίκα Πατάκη και είχε έναν γιο, το Δημήτρη. Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 69 ετών και κηδεύτηκε στη γενέτειρά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αγροτοσυνδικαλιστές Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Κατηγορία:Αγρότες
Μπαμπούτος
Τα όρη ή ορεινός όγκος Μπαμπούτος είναι ομάδα ηφαιστείων στο Καμερούν, που βρίσκεται στο Δυτικό υψηλό οροπέδιο του Καμερούν, συγχωνεύονται στο βορρά με το Ηφαιστειακό πεδίο Οκού.
Εκτείνεται σε κατεύθυνση Βόρειοανατολικά-Νότιοδυτικά για πάνω από 50 χλμ, με τις υψηλότερες κορυφές σε άνοδο έως 2.679 μέτρα γύρω από το χείλος της καλντέρας με διάμετρο 10 χιλιομέτρων. Η λάβα που χρονολογείται δίνει ηλικίες από 23 έως 6.000.000 χρόνια πριν, με χαμηλότερή βασαλτική σειρά και μία ανώτερη σειρά από τραχίτες, τραχυφωνολίτες και Φωνόλιθους.
Το άνω μέρος του ορεινού όγκου άνω των 2.000 μέτρων έχει δροσερό και θολό κλίμα με 2.510 χιλιοστά βροχής ετησίως. Τα εδάφη είναι όξινα ,ε χαμηλή περιεκτικότητα σε φωσφορικά και σχετικά άγονο. Λόγω της πίεσης του πληθυσμού, η γεωργία πραγματοποιείται στις απότομες πλαγιές, με αποτέλεσμα τη διάβρωση και την περαιτέρω απώλεια της γονιμότητας Cattle are also grazed on the upper slopes where foodcrop cultivation is uneconomical. τα βοοειδή βοσκούν στις ανώτερες πλαγιές όπου η καλλιέργεια είναι αντιοικονομική.
Δεινομένης ο Συρακούσιος
Ο Δεινομένης (6ος αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Δεινομενιδών ήταν ο γενάρχης τού Οίκου του.
Βιογραφία
Ο Ηρόδοτος αναφέρει, ότι οι πρόγονοί του καταγόταν από την Τήλο (νήσο μεταξύ Κω και Ρόδου) και ήταν οι ιδρυτές της πόλης Γέλας στη νότιο Σικελία.
Ο Δεινομένης συμβουλεύτηκε ένα μαντείο για τη μοίρα των τέκνων του και τού ειπώθηκε, ότι ο Γέλων, ο Ιέρων και ο Θρασύβουλος προοριζόταν να γίνουν τύραννοι.
Οικογένεια
Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Διεθνές Συμβούλιο Αραβικής Γλώσσας
Το Διεθνές Συμβούλιο Αραβικής Γλώσσας (αραβικά: المجلس الدولي للغة العربية, αγγλικά: Arabic Language International Council)  συστάθηκε με πρωτοβουλία της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, στο πλαίσιο του Διεθνούς Έτους Γλωσσών, σε μία προσπάθεια για την προώθηση της ενότητας στην πολυμορφία, καθώς και την υπενθύμηση του ότι τα Ηνωμένα Έθνη επιδιώκουν την πολυγλωσσία ως μέσο για την προώθηση, την προστασία και τη διατήρηση της ποικιλίας των γλωσσών και πολιτισμών σε παγκόσμιο επίπεδο, τονίζοντας έτσι την ύψιστη σημασία της διατήρησης της ποιότητας των έξι επίσημων γλωσσών του Οργανισμού (αραβικά, κινεζικά, αγγλικά, γαλλικά, ρωσικά και ισπανικά). Με βάση τα παραπάνω, στο συγκεκριμένο συμβούλιο εντάχθηκαν αρκετά αραβικά πανεπιστήμια, με την παρουσία περισσότερων από 160 πρυτάνεων των πανεπιστημίων και προέδρων, κατά την 41η διάσκεψή τους που πραγματοποιήθηκε στο Ριάντ στις 14 με 16 Απριλίου του 2008.
Παράλληλα, το συμβούλιο υποστηρίζεται και ενθαρρύνεται από υπουργούς εκπαίδευσης στις περισσότερες από τις αραβικές χώρες, τους γενικούς γραμματείς του Αραβικού Συνδέσμου, την Οργάνωση της Ισλαμικής Διάσκεψης, τον Παγκόσμιο Μουσουλμανικό Σύνδεσμο, το Συμβούλιο Συνεργασίας Αραβικών Κρατών του Κόλπου, την Ένωση του Αραβικού Μαγκρέμπ, και το Οικονομικό Συμβούλιο Αραβικής Ενότητας. Αυτοί οι οργανισμοί συμμετέχουν επιπρόσθετα με την υποστήριξη και την έγκριση των Γενικών Διευθυντών της UNESCO,  της ISESCO, της ALECSO και του Γραφείου Αραβικής Παιδείας για τα Κράτη του Κόλπου. Επίσης ισχυρή υποστήριξη προήλθε από πρυτάνεις πανεπιστημίων, προέδρους και των γενικών γραμματέων των συνδέσμων αραβικών κολεγίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Aραβικη Κατηγορία:Αραβική γλώσσα
Η Μεγάλη Κλοπή (ταινία)
Πλοκή
Ο Υπολοχαγός του Στρατού Ντιούκ Χαλιντέι (Ρόμπερτ Μίτσαμ) ληστεύεται από τον Τζιμ Φισκ (Πάτρικ Νόουλς), κλεβόντας του την μισθοδοσία 300.000 δολαρίων. Όταν ο ανώτερος του Χαλιντέι, Λοχαγός Βίνσεντ Μπλέικ (Γουίλιαμ Μπεντίξ), τον υποπτεύεται ότι έχει λάβει μέρος στην κλοπή, ο Χαλιντέι δεν έχει άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει τον Φισκ στο Μεξικό. Ψαχνόντας τον Φισκ θα πέσει πάνω στην φιλενάδα του Τζόαν Γκράχαμ (Τζέιν Γκριρ), η οποία του είχε δανείσει 2000 δολάρια και μαζί θα αρχίσουν να κηνηγούν τον Φισκ από την μια πόλη στην άλλη στο Μεξικό.
Την ίδια στιγμή θα εμφανιστεί και ο Λοχαγός Μπλέικ με τον Χαλιντέι να συνειδητοποιεί ότι ο Λοχαγός του ήταν τελικά ο συνεργός του Φισκ στην κλοπή της μισθοδοσίας του στρατού.
Μετά από εναν καβγά του Μπλέικ με τον Φισκ για τα λεφτά, ο Μπλέικ θα τον πυροβολήσει και θα τον σκοτώσει. Μέσα στην αναταραχή η Γκράχαμ θα καταφέρει να ξεφύγει από την προσοχή του Μπλέικ και θα πάρει ένα πιστόλι και θα τον πυροβολήσει θανάσιμα. Στο τέλος ο Χαλιντέι και η Γκράχαμ θα πάρουν τα λεφτά και θα επιστρέψουν στις ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες του 1949 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντον Σίγκελ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Ιωάννης Πωλιουδάκης (βουλευτής)
Ο Ιωάννης Πωλιουδάκης (Πόμπια Ηρακλείου, 1919 - 20 Σεπτεμβρίου 2005 ) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Νομάρχες Πειραιά Κατηγορία:Νομάρχες Κορινθίας
Εμπορικό πλοίο
Ως εμπορικό πλοίο (merchant ship ή vessel) χαρακτηρίζεται, σε αντιδιαστολή των πολεμικών πλοίων, οποιοδήποτε πλοίο δια του οποίου πραγματοποιείται εμπορική πράξη, μεταφέροντας πάσης φύσεως εμπορεύματα (ξηρά, χύμα, υγρά), ή επιβάτες, ή οχήματα, ή ζώα, ή εκτελεί βοηθητικές εργασίες ή και υπηρεσίες επ΄ ωφελεία οικονομικού κέρδους. Σημαντική διάκριση ενός πλοίου από ένα πλωτό ναυπήγημα γίνεται με βάση την χωρητικότητα. Στη ναυτιλία για να θεωρηθεί ένα πλεούμενο ως πλοίο πρέπει να είναι χωρητικότητας άνω των 10 κόρων, όπου κόρος είναι μονάδα μετρησης της χωρητικότητας και 1 κόρος = 2.83 κ.μ. = 100 κυβικά πόδια.
Συνεπώς ως εμπορικά πλοία δεν χαρακτηρίζονται τα πολεμικά πλοία, τα πλοία των διωκτικών Αρχών, τα ιδιωτικά θαλαμηγά, τα σκάφη ερασιτεχνικής αλιείας, τα εκπαιδευτικά πλοία, τα επιστημονικής έρευνας, όπως και εκείνα του ναυταθλητισμού.
Ένα σύνολο εμπορικών πλοίων συγκροτούμενο, είτε κατά "τύπο πλοίου", είτε κατά σημαία που φέρουν, απαρτίζει εμπορικό στόλο. Ειδικότερα όμως, όταν το σύνολο αυτό έχει ως κοινό σημείο αναφοράς τη σημαία των πλοίων τότε λέγεται και εθνικός εμπορικός στόλος ή εμπορικός στόλος Χώρας.
Συντομογραφίες
Τα ονόματα των εμπορικών πλοίων είναι προκαθορισμένα από το είδος στο οποίο ανήκουν :
Πλοία ξηρού φορτίου
Ένα πλοίο ξηρού φορτίου είναι ένα οποιοδήποτε είδος πλοίου ή σκάφους που μεταφέρει φορτίο, αγαθά και υλικά από το ένα λιμάνι στο άλλο. Χιλιάδες φορτωτές κυκλοφορούν στις θάλασσες και στους ωκεανούς παγκοσμίως κάθε χρόνο. Χειρίζονται το μεγαλύτερο μέρος του διεθνούς εμπορίου. Τα πλοία μεταφορά ξηρού φορτίου είναι συνήθως ειδικά σχεδιασμένα για το έργο αυτό και είναι συχνά εξοπλισμένα με γερανούς και άλλους μηχανισμούς για φόρτωση και εκφόρτωση και έρχονται σε όλα τα μεγέθη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Λουδοβίκος Β΄ του Ανζού
Ο Λουδοβίκος Β' του Ανζού (Louis II d'Anjou, 5 Οκτωβρίου 1377 - 29 Απριλίου 1417) από τον Οίκο των Βαλουά-Ανζού ήταν Βασιλιάς της Νεαπόλεως (1389 - 1399), Δούκας του Ανζού και Κόμης της Προβηγκίας (1384 - 1417). Ήταν αντίπαλος του Λαδίσλαου ως βασιλιάς της Νάπολης. Υιός και διάδοχος του Λουδοβίκου Α΄ του Ανζού, βασιλιά της Νάπολης, πήρε μέρος στην Ανδεγαυική κληρονομιά περιλαμβάνοντας την Προβηγκία (1384), με τον Κάρολο του Δυρραχίου, πατέρα του Λαδίσλαου, να έχει στην κατοχή του την Νάπολη.
Βιογραφία
Το 1409 ελευθέρωσε την Ρώμη από την κατοχή του Λαδίσλαου σαν σύμμαχος του αντίπαπα Ιωάννη ΚΓ΄, επιτέθηκε στον Λαδίσλαο και τον νίκησε στην Ροκασέκα (1411). Έχασε την υποστήριξη του λαού της Νάπολης και αποσύρθηκε δίνοντας τα δικαιώματα του στον μεγαλύτερο γιο του, Λουδοβίκο Γ΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τη Γιολάντα (1384 - 1443) από τον Οίκο της Βαρκελώνης, κόρη του Ιωάννη Α΄ της Αραγωνίας στην Αρλ (1400), η οποία του έδωσε τα δικαιώματά της στον θρόνο της Αραγωνίας. Παιδιά τους ήταν:
Πρόγονοι
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Μονάρχες της Νεαπόλεως Κατηγορία:Κόμητες της Προβηγκίας Κατηγορία:Δούκες της Καλαβρίας Κατηγορία:Δούκες του Ανζού Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ
Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας
Η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας εορτάζεται στις 8 Μαρτιου κάθε χρόνο ως ημέρα μνήμης των αγώνων του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών.
Ιστορία
Η πρώτη τήρηση της "Ημέρας της Γυναίκας", ονομαζόταν «Εθνική Ημέρα της Γυναίκας» και πραγματοποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1909 στη Νέα Υόρκη, όπου διοργανώθηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αμερικής κατόπιν εισήγησης της Τερέζα Μαλκίελ. Αν και υπήρξαν ισχυρισμοί ότι η μέρα γιόρταζε τη διαμαρτυρία των εργατριών στην κατασκευή ενδυμάτων στη Νέα Υόρκη στις 8 Μαρτίου του 1857, οι ερευνητές τους καταρρίπτουν ως μύθο.
Στις 19 Αυγούστου 1910 διοργανώθηκε Διεθνής Διάσκεψη Γυναικών ως πρόδρομος της γενικής συνάντησής της Δεύτερης Διεθνούς Σοσιαλιστικής Κοινότητας στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Εμπνευσμένη εν μέρει από τους Αμερικανούς σοσιαλιστές, η Γερμανίδα Σοσιαλίστρια Λουίζε Τσιτς πρότεινε την καθιέρωση μιας ετήσιας Διεθνούς Ημέρας της Γυναίκας και υποστηρίχθηκε από τη συνάδελφο σοσιαλίστρια και αργότερα κομμουνίστρια ηγέτιδα Κλάρα Τσέτκιν, υποστηριζόμενη από την Κέιτ Ντούκε χωρίς όμως να καθοριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία. Οι αντιπρόσωποι (100 γυναίκες από 17 χώρες) συμφώνησαν με την ιδέα ως μέσο προώθησης των ίσων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του εκλέγειν για τις γυναίκες. Το επόμενο έτος, στις 19 Μαρτίου 1911, η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας σηματοδοτήθηκε για πρώτη φορά με τη συμμετοχή πάνω από ένός εκατομμυρίου ανθρώπων στην Αυστρία, τη Δανία, τη Γερμανία και την Ελβετία. Μόνο στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία υπήρξαν 300 διαδηλώσεις. Στη Βιέννη, οι γυναίκες παρέλασαν στη Ρίνγκστρασσε και σήκωσαν πανό για να τιμούν τους μάρτυρες της Κομμούνας των Παρισίων. Οι γυναίκες ζήτησαν να τους δοθεί το δικαίωμα του εκλέγειν και της κατοχής δημοσίων αξιωμάτων. Διαμαρτυρήθηκαν επίσης κατά της διάκρισης λόγω φύλου στην εργασία. Οι Αμερικανοί συνέχισαν να γιορτάζουν την Εθνική Ημέρα της Γυναίκας την τελευταία Κυριακή του Φεβρουαρίου.
Το 1913 οι Ρωσίδες όρισαν την πρώτη τους Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας το τελευταίο Σάββατο του Φεβρουαρίου (σύμφωνα με το ιουλιανό ημερολόγιο που στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε στη Ρωσία). Παρόλο που υπήρξαν κάποιες απεργίες, πορείες και άλλες διαμαρτυρίες από γυναίκες κατά τα έτη που προηγήθηκαν μέχρι το 1914, καμία από αυτές δεν συνέβη στις 8 Μαρτίου. Το 1914 έλαβε χώρα η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου, πιθανόν επειδή η ημέρα αυτή ήταν Κυριακή και έκτοτε πραγματοποιείται πάντα αυτήν την ημερομηνία σε όλες τις χώρες. Η τήρηση της Ημέρας στη Γερμανία το 1914 ήταν αφιερωμένη στο δικαίωμα ψήφου των γυναικών, το οποίο οι Γερμανίδες απέκτησαν τελικά το 1918.
Στις 8 Μαρτίου του 1917 (σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο), στην πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Πετρούπολη, οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας διαδήλωσαν γεμίζοντας τους δρόμους όλης την πόλη. Αυτό σηματοδότησε την αρχή της ρωσικής επανάστασης. Οι γυναίκες στην Αγία Πετρούπολη έκαναν απεργία εκείνη την ημέρα για το "Ψωμί και την Ειρήνη" - απαιτώντας το τέλος του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου, τον τερματισμό των ελλείψεων τροφίμων και το τέλος του τσαρισμού. Ο Λέων Τρότσκι έγραψε ότι "η 23η Φεβρουαρίου (8 Μαρτίου) ήταν η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας και υπήρξαν συναντήσεις και δρώμενα. Όμως δεν φανταζόμασταν ότι αυτή η «Ημέρα της Γυναίκας» θα κήρυττε την έναρξη της επανάστασης. Έγιναν επαναστατικές ενέργειες αλλά χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία. Το πρωινό, παρά τις διαταγές που είχαν λάβει, οι εργάτριες των κλωστοϋφαντουργίων εγκατέλειψαν τη δουλειά τους στα διάφορα εργοστάσια και έστειλαν αντιπροσώπους για να ζητήσουν υποστήριξη για την απεργία ... που οδήγησε σε μαζική απεργία ... όλοι βγήκαν στους δρόμους". Επτά ημέρες αργότερα, ο αυτοκράτορας της Ρωσίας, ο Νικόλαος Β παραιτήθηκε και η προσωρινή κυβέρνηση χορήγησε στις γυναίκες δικαίωμα ψήφου.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Μπολσεβίκικη Αλεξάνδρα Κολλοντάι και ο Βλαντιμίρ Λένιν όρισαν την 23η Φεβρουαρίου (8 Μαρτίου) ως επίσημη αργία στη Σοβιετική Ένωση, αλλά συνέχισε να είναι εργάσιμη μέρα μέχρι το 1965. Στις 8 Μαΐου 1965 με το διάταγμα του ΕΣΣΔ Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ, η Διεθνής Ημέρας της Γυναίκας κηρύχθηκε ως μη εργάσιμη ημέρα στην ΕΣΣΔ "για τον εορτασμό των εξαιρετικών προτερημάτων των σοβιετικών γυναικών στην κομμουνιστική οικοδόμηση, στην υπεράσπιση της πατρίδας τους κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, στον ηρωισμό και την ανιδιοτέλεια στο μέτωπο και στα μετόπισθεν και επίσης σηματοδοτώντας τη μεγάλη συμβολή των γυναικών στην ενίσχυση της φιλίας μεταξύ των λαών και τον αγώνα για την ειρήνη. Έτσι η ημέρα των γυναικών πρέπει να γιορτάζεται όπως και οι άλλες αργίες". ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ