cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάσταυρα (Λυκία)
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Λυκία Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
11th Song
Το 11th Song είναι το πρώτο άλμπουμ των Deep Blue Something. Κυκλοφόρησε από την Doberman Records το 1993.
Λεπτομέρειες
Ο ιδιοκτήτης της δισκογραφικής Louis Bickel, Jr. γνώρισε την μπάντα το 1992 όταν τους αποκαλούσαν ακόμα "Leper Messiah". Αφού τους προσέγγισε φιλικά, έμαθε ότι προσπαθούσαν να βγάλουν το πρώτο τους CD αλλά δεν είχαν αρκετά χρήματα. Στα τέλη του 1992, ο Bickel τους έδωσε τουλάχιστον 3,000 δολάρια για να το ηχογραφήσουν. Αρχικά το CD έκανε μέτριες πωλήσεις αλλά αυξήθηκαν με τον καιρό. Το άλμπουμ περιέχει την πρώτη εκδοχή της μεγάλης τους επιτυχίας, "Breakfast at Tiffany's".
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Ολυμπία Οδός Α.Ε.
μικρογραφία|150x150εσ|Το λογότυπο της Ολυμπίας Οδού Α.Ε. Η Ολυμπία Οδός Α.Ε. είναι εταιρεία δημοσίων έργων. Έχει αναλάβει την κατασκευή και την συντήρηση του ομώνυμου αυτοκινητοδρόμου «Ολυμπία Οδός» καθώς και της Περιμετρικής Οδού Πατρών που αποτελεί τμήμα της Ιονίας Οδού. Η κατασκευή των παραπάνω έργων έχουν ολοκληρωθεί το 2017, ενώ σήμερα εκτελούνται έργα συντήρησης.
Μέτοχοι
Μέτοχοι της Ολυμπίας Οδού Α.Ε. είναι οι εξής εταιρείες:
Φωτογραφίες
καθόλου|μικρογραφία|Έργο της Ολυμπίας Οδού καθόλου|μικρογραφία|Η Περιμετρική Οδός Πατρών
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις
Έριχ Λούντεντορφ
Ο Έριχ Φρίντριχ Βίλχελμ Λούντεντορφ (γερμανικά: Erich Friedrich Wilhelm Ludendorff) γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1865 στην Κρουσέβνια (Kruszewnia) του Σβερσέντς (Swarzędz, Schwersenz) της Πρωσίας, που σήμερα βρίσκεται στην Πολωνία, και πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου 1937 στο Τούτσινγκ (Tutzing) της Βαυαρίας. Ήταν Γερμανός στρατηγός και πολιτικός.
Έλαβε μέρος στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αρχικά ως επιτελάρχης του Χίντενμπουργκ, μαζί με τον οποίο κατέστη εθνικός ήρωας μετά τηπ Μάχη του Τάννενμπεργκ το 1914. Από τον Αύγουστο του 1916 ως το τέλος του Πολέμου ανέλαβε υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου (Erster Generalquartiermeister) υπό τον Χίντενμπουργκ, και υπήρξε ουσιαστικά ο ιθύνων νους της λεγόμενης «Τρίτης Στρατιωτικής Ηγεσίας» (3. Oberste Heeresleitung), η οποία και ουσιαστικά κυβέρνησε τη Γερμανία κατά τρόπο σχεδόν δικτατορικό, παραμερίζοντας πλήρως τον Κάιζερ, μέχρι την έκρηξη της Γερμανικής Επανάστασης το Νοέμβριο του 1918.
Την εποχή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης έλαβε ενεργό μέρος στο λαϊκιστικό κίνημα και το 1923 πήρε μέρος στο πραξικόπημα του Χίτλερ. Ήταν βουλευτής με το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελευθερίας (γερμ., Nationalsozialistische Freiheitspartei, NSFP) και ιδρυτικό μέλος της ακροδεξιάς ομάδας Τάννενμπεργκ (Tannenbergbund).
Ως στρατιωτικός, θεωρείται πατέρας της ιδέας του «ολοκληρωτικού πολέμου», που απαιτεί την πλήρη κινητοποίηση όλων των ανθρώπινων και υλικών πόρων ενός έθνους για τον πόλεμο, και που βρήκε έκφραση στο βιβλίο του Der Totale Krieg, που εκδόθηκε το 1935.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2004-2005
Α1 Γυναικών 2004-2005
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 17 Οκτωβρίου 2004 έως τις 23 Ιανουαρίου 2005. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 30 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 8 Μαΐου 2005. Πρωταθλήτρια της χρονιάς αναδείχτηκε η ομάδα του Παναθηναϊκού για τρίτη φορά στην ιστορία της.
ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ 2004-2005 : Μαρίνος Νίκος - Κουτσούμπας Χρήστος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2004 2005 Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2004 2005
Φραντσίσκα Αρνσταϊνόβα
Η Φραντσίσκα Χάνα Αρνσταϊνόβα (πολωνικά: Franciszka Hanna Arnsztajnowa) (19 Φεβρουαρίου 1865 – Αύγουστος 1942) ήταν Πολωνή ποιήτρια, θεατρική συγγραφέας και μεταφράστρια, εβραϊκής καταγωγής. Μεγάλο μέρος του δημιουργικού της έργου εμπίπτει στην περίοδο της Νέας Πολωνίας, περιλαμβάνοντας στυλιστικά το λυκόφως του νεορομαντισμού. Την αποκαλούν «ο θρύλος του Λούμπλιν».
Θάνατος
Οι δημοσιευμένες πηγές διαφέρουν ως προς τις συνθήκες του θανάτου της, αλλά υπάρχει συναίνεση ότι δεν πέθανε στο Λούμπλιν, καθώς όλες οι πηγές αναφέρουν το Γκέτο της Βαρσοβίας — ένα μέρος όπου είχε πάει περήφανα και με τη θέλησή της, «για να είναι με όλους» — είτε ως τόπος θανάτου είτε ως τόπος απέλασής της αμέσως πριν από το θάνατό της. Σε ορισμένες μαρτυρίες θα είχε πεθάνει στο Γκέτο της Βαρσοβίας από μολυσματική ασθένεια (τύφος). Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες θα είχε δολοφονηθεί βίαια εκεί από τους Ναζί ή θα είχε πάρει δηλητήριο από απελπισία αφού είδε την κόρη της, Στεφάνια (που σε όλους τους λογαριασμούς τη συνόδευε στο Γκέτο της Βαρσοβίας), να έχει πυροβοληθεί από τους Ναζί. Σε ορισμένες πηγές θα είχε δολοφονηθεί αφού είχε απελαθεί από το γκέτο της Βαρσοβίας στο στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα (η πιο συνηθισμένη αφήγηση, αλλά όχι με μεγαλύτερη αποδεικτική αξιοπιστία από τις άλλες εκδοχές). Οι περισσότερες αρχές συμφωνούν ότι πέθανε το 1942, σε ηλικία χρόνων 77, ωστόσο μια κατά τα άλλα καλά ενημερωμένη συγγραφέας αναφέρει το 1943 ως το έτος του θανάτου της. Σε αυτή που είναι ίσως η πιο αξιόπιστη αναφορά αυτόπτη μάρτυρα, αυτή της ποιήτριας Χάνα Μορτκόβιτς-Ολτσακόβα (1905 – 1968), τη στιγμή του θανάτου της — κατά τη μαζική δολοφονία ασθενών σε ένα νοσοκομείο κοντά στην Εκκλησία των Αγίων Πάντων στη Βαρσοβία όπου βρισκόταν ασθενής — η Αρνσταϊνόβα είχε μαζί της δύο βιβλία, τη Θεία Κωμωδία του Δάντη και τη δική της ποιητική συλλογή που δημοσιεύτηκε το 1932, Odloty («Πετώντας μακριά»), σχετικά με την ποιητική της αναχώρησης.
Το πρώτο βιβλίο της Αρνσταϊνόβα, Poezye (1895), που εκδόθηκε όταν ήταν 30 ετών, περιέχει αυτή την αναφορά στον Δάντη Αλιγκέρι: I ja byłem w piekle… we śnie, czy na jawie Niewiem… lecz, zaprawdę, Danta piekieł kręgi Mąk takich nie mieszczą, nie szarpią tak krwawie… ___________________________
Στο διάολο έχω πάει και… σε ονειρεμένες ή ξύπνιες ώρες Δεν μπορώ να πω… αλλά, ειλικρινά, οι κολάσιμοι κύκλοι του Δάντη Περιέχουν τέτοιο μαρτύριο όπως οι αιματηρές εξουσίες…
Αναγνώριση
Η Φραντσίσκα Αρνσταϊνόβα παρασημοφορήθηκε από την κυβέρνηση της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας με τον Σταυρό της Ανδρείας (Krzyż Walecznych), τον Σταυρό της Ανεξαρτησίας (Krzyż Niepodległości), καθώς και τον Σταυρό του Ιππότη (Krzyż Kawalerski) του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας, τις υψηλότερες τιμές της χώρας. Ήταν αποδέκτρια της Αργυρής Δάφνης της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας το 1936. Έχει μια οδό με το όνομά της στο Λούμπλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Εβραίοι μεταφραστές Κατηγορία:Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί φεμινιστές Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές Κατηγορία:Σουφραζέτες Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Πολωνοεβραίοι που πέθαναν στο Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Πολωνοί πολίτες που σκοτώθηκαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Μεταφραστές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανδρείας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας (Πολωνία) Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Μεσοχώρι Φλώρινας
Το Μεσοχώρι είναι ελληνικό χωριό της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας που ανήκει στην δημοτική ενότητα Κάτω Κλεινών του δήμου Φλώρινας, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Κατά την απογραφή του 2011, είχε πληθυσμό 358 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Κάτω Κλεινών Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Μάχη της Μεσσίν
Η μάχη της Μεσσίν ήταν πολεμική συμπλοκή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Έλαβε χώρα στο δυτικό μέτωπο, διήρκεσε 17 ημέρες και διεξάχθηκε με την χρήση βαρέος πυροβολικού και πεζικού. Τελικά οι Γερμανοί οπισθοχώρησαν μετά από σοβαρές απώλειες.
Η κατάσταση του πολέμου το έτος 1917
Στις αρχές του 1917 είχε επέλθει κάποια ησυχία στο ανατολικό μέτωπο, αφού οι κεντρικές δυνάμεις εκεί είχαν καταλάβει σχεδόν ολόκληρη την επικράτεια της Αυτοκρατορίας της Ρουμανίας. Στο μεταξύ η συνεχόμενη εξασθένηση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και οι επαναστατικές τάσεις τις οποίες υποκινούσε και η Γερμανία ήταν πηγή ανησυχίας για την Αντάντ. Στο δυτικό μέτωπο οι Γερμανοί είχαν πάρει θέση στα χαρακώματα της Γραμμής Χίντενμπουργκ, ευθυγραμμίζοντας την πρώτη γραμμή για λόγους εξοικονόμησης δυνάμεων. Οι δυτικοί σύμμαχοι συνέχισαν τις σφοδρές επιθέσεις, χωρίς όμως αξιόλογο αποτέλεσμα. Οι Γάλλοι παράλληλα προσπαθούσαν να διασπάσουν το μέτωπο στον ποταμό Αιν (Aisne) και στην Καμπανία. Οι φοβερές απώλειες που υπέστησαν οδήγησαν σε κρίση και ανταρσία των Γάλλων στρατιωτών, και φοβερά ανασταλτικά μέτρα της Γαλλικής ηγεσίας. Η Γερμανία κήρυξε τον υποβρυχιακό πόλεμο εναντίον της Αγγλίας, και η Αμερική τον πόλεμο εναντίον της Γερμανίας.
Το πολεμικό σχέδιο της μάχης
Ο Βρετανός στρατηγός Ντάγκλας Χέιγκ σχεδίαζε μια καινούργια επίθεση εναντίον των Γερμανών στην περιοχή της Φλάνδρας. Σκοπός των επιχειρήσεων ήταν η κατάληψη των Γερμανικών βάσεων υποβρυχίων στην Οστένδη και την Ζεμρπρύζ. Προυπόθεση της καταστροφής των βάσεων αυτών ήταν η κατάληψη των θέσεων στις βουνοπλαγιές του Wytschaete, από όπου οι Γερμανοί έλεγχαν τις Βρετανικές θέσεις νότια της Υπρ.
Η προετοιμασία της μάχης
thumb|right|300px|Πυροδότηση υπόγειας νάρκης (εδώ από τη [[Μάχη του Σομμ στις 1 Ιουλίου 1916)]] Πριν τη μάχη οι Βρετανοί, Καναδοί, Νεοζηλανδοί και Αυστραλοί κατασκεύασαν υπόγειες σήραγγες συνολικού μήκους οκτώ χιλιομέτρων 15 με 30 μέτρα κάτω από το χώμα και μέχρι τα χαρακώματα των Γερμανών. Σε 22 νευραλγικά σημεία τοποθέτησαν μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών, τις λεγόμενες νάρκες, μάζας από 21 και μέχρι 42 τόνων της εκρηκτικής ύλης Αμμονάλ για κάθε νάρκη. Οι εργασίες αυτές διήρκησαν δώδεκα μήνες.
Η διεξαγωγή και έκβαση της μάχης
Τα χαράματα της 21ης Μαΐου 1917 οι Βρετανοί υπό τις διαταγές του στρατηγού Χέρμπερτ Πλάμμερ άνοιξαν πυρά με 2.250 κανόνια και πυροδοτούσαν ακατάπαυστα μέχρι τις 7 Ιουνίου, ώρα 2:50' το πρωί. Τα περισσότερα χαρακώματα των Γερμανών καταστράφηκαν. Μετά από τον βομβαρδισμό ακολούθησε η επίθεση στις 3:10' το πρωί, η οποία συνοδεύτηκε από την πυροδότηση δεκαεννέα, από τις συνολικά 22, υπόγειων ναρκών. Στην επίθεση έλαβαν μέρος εννέα συμμαχικές μεραρχίες του Β' Βρετανικού στρατού και 72 τανκς, ενώ έγινε χρήση ασφυξιογόνων. Δέκα χιλιάδες Γερμανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν, ενώ η Γ' Βαυαρική μεραρχία διαλύθηκε σχεδόν εντελώς και η άμυνα των Γερμανών κατέρρευσε. Το μέτωπο έπεσε μέσα σε τρεις ώρες. 7.500 Γερμανοί παραδόθηκαν και συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Όλες οι Γερμανικές αντεπιθέσεις απέτυχαν.
Αποτέλεσμα της μάχης
Η μάχη της Μεσσίν ήταν η πιο επιτυχημένη πολεμική επιχείρηση επίθεσης των συμμαχικών δυνάμεων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η νικηφόρα έκβαση της μάχης ενίσχυσε το ηθικό των συμμαχικών δυνάμεων. Ο Πλάμμερ πρότεινε να συνεχιστεί η επίθεση, αλλά ο Χέιγκ την απέρριψε, λόγω των γενικότερων προετοιμασιών για την τρίτη μάχη της Φλάνδρας.
Κατάλοιπα του πολέμου
Για πολλά χρόνια δεν ήταν γνωστό τι απέγιναν οι νάρκες και αν κάποιες από αυτές υπάρχουν ακόμα. Νεότερες έρευνες έφεραν στο φως έγγραφα από τις προετοιμασίες της μάχης, τα οποία καταγράφουν τις υπόγειες τοποθεσίες τους. Μερικές από αυτές έμειναν ως εφεδρικές και δεν χρησιμοποιήθηκαν, είτε λόγω βλάβης, είτε επειδή το μέτωπο είχε στο μεταξύ μετακινηθεί. Υπολογίζεται ότι η κατοικημένη σήμερα περιοχή είναι ναρκοθετημένη σε τέσσερα δύσβατα σημεία, από τα οποία μερικά είναι πλημμυρισμένα από υπόγεια ύδατα, και οι σήραγγες έχουν καταρρεύσει. Μια από τις νάρκες βρίσκεται ακριβώς κάτω από ένα σπίτι. Στις 17 Ιουνίου 1955 ένας κεραυνός που έπεσε βραχυκύκλωσε τον μηχανισμό έκρηξης μιας από τις ξεχασμένες νάρκες, με αποτέλεσμα να γίνει σφοδρή έκρηξη που άφησε κρατήρα διαμέτρου 60 και βάθους 20 μέτρων. Ως εκ θαύματος κανείς άνθρωπος στα γύρω σπίτια δεν έπαθε τίποτα. Μόνο μια αγελάδα σκοτώθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Χαβιέρ Ανδόρρα
Ο Χαβιέρ Ανδόρρα είναι ένας είναι ένας διεθνής ποδοσφαιριστής από την Ανδόρρα που αγωνίζεται στον ισπανικό σύλλογο FC Andorra, στη θέση του επιθετικού.
Καριέρα
Ο Χαβιέρ Ανδόρρα ξεκίνησε την καριέρα του το 2004 από την FC Andorra. Στη συνέχεια έπαιξε στις, CD Benicarló, Gimnástico Alcázar και CD Binéfar. Ξεκίνησε τη διεθνή του καριέρα το 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ανδόρρας Κατηγορία:Ανδορρανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανδόρρα
December's Children (And Everybody's)
Το December's Children (And Everybody's) είναι είναι το πέμπτο αμερικάνικο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 4 Δεκεμβρίου του 1965 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "London", αποκλειστικά στην Βόρεια Αμερική. .
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία γνώρισε μεγάλη επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση του Billboard, για να βραβευθεί ως χρυσός δίσκος. Στο άλμπουμ συμπεριλήφθηκε το κομμάτι "Get off of My Cloud", του οποίου το σινγκλ σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ενώ το "As Tears Go By" τους έδωσε άλλη μία Top-10 επιτυχία.
Ο τίτλος του δίσκου ήταν ιδέα του μάνατζερ και παραγωγού του συγκροτήματος, Άντριου Λουγκ Όλνταμ, ο οποίος θεώρησε ότι ήταν ποιητική φράση.
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, ο Mark Prindle με 8 / 10 και το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,6 / 5.
Μέλη των Rolling Stones
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "December's Children (And Everybody's)" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rolling Stones Κατηγορία:Άλμπουμ του 1965
Κυβέρνηση Δαμασκηνού 1945
Η Κυβέρνηση Δαμασκηνού 1945 (Οκτώβριος – Νοέμβριος 1945) σχηματίστηκε σαν προσωρινή, λύση ανάγκης την 17η Οκτωβρίου 1945, για να αντιμετωπίσει την πολυήμερη ακυβερνησία που είχε επιφέρει η παραίτηση της προηγούμενης κυβέρνησης Βούλγαρη, στις 9 Οκτωβρίου 1945. .
Ο Αντιβασιλέας Δαμασκηνός, όταν δέχτηκε την υποβληθείσα παραίτηση, έδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον αρχηγό του κόμματος των Φιλελευθέρων, Θεμιστοκλή Σοφούλη. Ο Σοφούλης, άρχισε κύκλους συνομιλιών με όλα τα κόμματα για τη δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού που προσέκρουσε στην άρνηση του Λαϊκού κόμματος, να συμμετάσχει ή να εγκρίνει οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση εκτός από αυστηρά υπηρεσιακή. Όταν την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης ανέλαβε το Λαϊκό Κόμμα - το οποίο τότε διοικούταν από τριμελή επιτροπή - την κατέθεσε πάραυτα, εμμένοντας στις απόψεις του.
Ο Δαμασκηνός σε μια προσπάθεια σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης, ανέθεσε την εντολή στον Ανάργυρο Δημητρακόπουλο, με σκοπό να έρθει σε επαφές με πρόσωπα της ανώτατης υπαλληλικής ιεραρχίας. Όμως, σε λίγες ώρες, ο Δημητρακόπουλος κατέθεσε την εντολή, άπρακτος.
Στο ίδιο κενό έπεσε και η προσπάθεια του Εμμανουήλ Τσουδερού να σχηματίσει κυβέρνηση από πολιτικές προσωπικότητες.
Αναφορές
1945 10 1945 10 Κατηγορία:1945
Τοπάρχης (Βυζάντιο)
Ο Τοπάρχης ήταν υπεύθυνος κυρίως για τα οικονομικά μίας Τοπαρχίας, διοικητική μονάδα στην Βυζαντινή Αίγυπτο. Το αξίωμα δημιουργήθηκε περίπου τον 3ο αιώνα, και όταν καταργήθηκαν οι Τοπαρχίες το 307, αντικαταστάθηκε από τον Πάγαρχο διοικητή των νέων διοικητικων μονάδων που ονομάζονταν Παγαρχίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Γραμμική οξυγραφία
thumb|200px|Ο στρατιώτης και η γυναίκα του (Γραμμική οξυγραφία του [[Ντάνιελ Χόπφερ ο οποίος θεωρείται ως ο πρώτος που εφάρμοσε αυτή την τεχνική στην χαρακτική (1504).]]
Η γραμμική οξυγραφία είναι ειδική μέθοδος χαρακτικής σε μέταλλο με τη βοήθεια οξέος· ο όρος αποτελεί απόδοση στην ελληνική αντιστοίχων ξενικών (ιταλ. acquaforte, γαλλ. eau-forte). Ονομάζεται επίσης έτσι και το έργο που έχει εκτελεστεί με τη μέθοδο αυτή. Με την απαρχή της οξυγραφίας την περίοδο 1515-19 συνδέεται το όνομα του μεγαλύτερου Γερμανού ζωγράφου και χαράκτη Άλμπρεχτ Ντύρερ, ο οποίος χάραξε επτά οξυγραφίες σε πλάκες σιδήρου.
'Ελληνες χαράκτες
thumb|left|225px|[[Χαλκογραφία (οξυγραφία) του Λυκούργου Κογεβίνα]] Από τους Έλληνες χαράκτες ο Δημήτριος Γαλάνης γνώρισε διεθνή φήμη. Εργάστηκε στο Παρίσι και αναγνωρίζεται ως ο αναμορφωτής της χαρακτικής του 20ου αι. Αξιόλογα επίσης έργα με οξυγραφίες δημιούργησαν ο Άγγελος Θεοδωρόπουλος ο οποίος διακρίθηκε κυρίως ως ξυλογράφος κι ο Γιάννης Κεφαλληνός.
Πηγές
Γραμμικη οξυγρ
Μεσιέ 77
Ο γαλαξίας Μεσσιέ 77 (Μ 77) ή και Κήτος Α είναι ενεργός γαλαξίας Σίφερτ τύπου 2 στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 47 εκατομμύρια έτη φωτός. Αποτελεί τον πρότυπο ενεργό γαλαξία. Η διάμετρός του είναι περίπου 170.000 έτη φωτός κάνοντάς τον ένα από τα μεγαλύτερα αντικείμενα του Μεσιέ. Έχει λαμπρό πυρήνα, εμφανείς σπείρες και εκπέμπει υπέρυθρη ακτινοβολία και ακτίνες Χ. Είναι ο μεγαλύτερος μίας ομάδας γαλαξιών που περιλαμβάνει επίσης τον NGC 1055 και τον NGC 1073.
Ιστορικό
Ο Μ77 ανακαλύφθηκε τις 11 Οκτωβρίου 1780 από τον Πιέρ Μεσαίν και ο Τσάρλς Μεσσιέ τον συμπεριέλαβε στον κατάλογό του ως 77ο αντικείμενο, αλλά λανθασμένα ως νεφελώδες σμήνος αστέρων και όχι ως νεφέλωμα. Ήταν από τους πρώτους γαλαξίες που αναγνωρίστηκαν ως σπειροειδείς από τον Κόμη Ρος το 1850.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ 77 1068 Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) Κατηγορία:Γαλαξίες Arp
Πορεία της Ανόρθωσης στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Η Ανόρθωση Αμμοχώστου είναι η πρώτη κυπριακή ομάδα που συμμετείχε σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης και συγκεκριμένα στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2008-09. Επιπλέον, έχει ακόμα μία συμμετοχή στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2021-22.
Ιστορική επισκόπηση και σημαντικότερα γεγονότα
Η Ανόρθωση Αμμοχώστου ήταν η πρώτη κυπριακή ομάδα που συμμετείχε σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης και συγκεκριμένα στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2008-09. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση την περίοδο 1963-64, στο Κύπελλο Πρωταθλητριών 1963-64. Μετά από 7 αποτυχημένες προσπάθειες, η πρώτη πρόκριση ήλθε την περίοδο 1994-95 όπου απέκλεισε την ΠΦΚ Σούμεν 2010 στα πλαίσια του Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1994-1995. Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2002-2003 απέκλεισε για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή ιστορία της δύο αντιπάλους.
Στο Τσάμπιονς Λιγκ 2005-06 έφτασε μέχρι τον γ' προκριματικό γύρο, διεκδικώντας την πρόκριση στους ομίλους της διοργάνωσης. Ωστόσο, αποκλείστηκε με δύο ήττες από τη Ρέιντζερς Γλασκώβης. Στον β΄ προκριματικό γύρο είχε αντιμετωπίσει την τουρκική Τραμπζονσπόρ, την οποία και απέκλεισε. Ήταν η πρώτη φορά που τέθηκαν αντιμέτωπες μια κυπριακή και μια τουρκική ομάδα (το 1986 ο ΑΠΟΕΛ κληρώθηκε με την Μπεσίκτας αλλά αρνήθηκε να αγωνιστεί). Δεδομένου της τουρκικής κατοχής της Κύπρου και του γεγονότος ότι η Ανόρθωση ήταν προσφυγική ομάδα, το παιχνίδι απέκτησε και εθνικό χαρακτήρα για τους Ελληνοκύπριους. Η Ανόρθωση κέρδισε 3-1 εντός έδρας. Στον επαναληπτικό έχασε με 1-0 εξασφαλίζοντας όμως την πρόκριση. Το γεγονός αυτός πανηγυρίστηκε έντονα στην ελεύθερη Κύπρο από όλους τους κατοίκους, ανεξαρτήτως ομάδας.
Η πιο πετυχημένη ευρωπαϊκή πορεία της ομάδας ήταν η πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ 2008-09. Ξεκινώντας από τον πρώτο προκριματικός και αφού απέκλεισε δύο ομάδες, διεκδίκησε την είσοδο της στους ομίλους της διοργάνωσης. Αντίπαλος ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Η Ανόρθωση κέρδισε με 3-0 εντός έδρας και στη συνέχεια έχασε με 1-0 στο στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης, εξασφαλίζοντας την πρόκριση στους ομίλους της διοργάνωσης. Ήταν η πρώτη φορά που κυπριακή ομάδα προκρινόταν σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Αντίπαλοι της ήταν οι Βέρντερ Βρέμης, Παναθηναϊκός και Ίντερ. Η Ανόρθωση τερμάτισε στην 4η θέση με 6 βαθμούς, διεκδικώντας την πρόκριση στην επόμενη φάση μέχρι και τον τελευταίο αγώνα. Κέρδισε εντός έδρας τον Παναθηναϊκό με 3-1, ενώ έφερε ισοπαλία 2-2 με τη Βέρντερ Βρέμης και 1-1 με την Ίντερ. Επίσης, έφερε ισοπαλία 0-0 εκτός έδρας με τη Βέρντερ.
Η επόμενη συμμετοχή της σε ομίλους ήρθε στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2021-22. Αντιμετώπισε την ΚΑΑ Γάνδη, την Παρτιζάν Βελιγραδίου και την Φλόρα Τάλιν. Τερμάτισε στην τρίτη θέση και αποκλείστηκε.
Αναλυτική ευρωπαϊκή πορεία
1: Και τα δύο παιχνίδια έγιναν στην Τσεχοσλοβακία.
2: Και τα δύο παιχνίδια έγιναν στο Βέλγιο.
Στατιστικά
Έως και την περίοδο 2021-22.
Συνολικές συμμετοχές
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Στατιστικά ανά χώρα
Η Ανόρθωση έχει αντιμετωπίσει αντιπάλους από 32 διαφορετικές χώρες.
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Στατιστικά ανά αντίπαλο
Η Ανόρθωση έχει αντιμετωπίσει συνολικά 54 διαφορετικούς αντιπάλους.
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανόρθωση Κατηγορία:Ανόρθωση Αμμοχώστου (ποδόσφαιρο)
Παρμιτζανίνο
Τα πρώτα χρόνια
Ο Παρμιτζανίνο ήταν το όγδοο τέκνο του ζωγράφου Φιλίππο Ματσόλα και της Ντονατέλλα Αμπάτι. Ο πατέρας του απεβίωσε από πανώλη δύο χρόνια μετά τη γέννηση του Παρμιτζανίνο και τα παιδιά ανέλαβαν οι θείοι τους Μικέλε και Πιέτρο Ιλάριο, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Τζόρτζιο Βαζάρι ήταν ελάσσονες καλλιτέχνες. Οι θείοι του τον έμαθαν να ζωγραφίζει από μικρή ηλικία. Συνεργάστηκε μαζί τους και μερικές φορές ολοκλήρωνε έργα που οι θείοι του είχαν αφήσει ημιτελή. Το 1515 οι θείοι του ανέλαβαν την παραγγελία της διακόσμησης ενός παρεκκλησίου στον ναό του Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστή (San Giovanni Evangelista) της Πάρμα, εργασία την οποία ολοκλήρωσε ο Παρμιτζανίνο. Σε ηλικία 18 ετών, το 1521, είχε ήδη ολοκληρώσει ένα από τα πλέον σημαντικά έργα του, το ρετάμπλ με τον "μυστικό γάμο της Αγίας Αικατερίνης", που έχει γίνει γνωστό ως "ρετάμπλ Bardi".
Οδοκαθαριστής
μικρογραφία|Μηχανικός οδοκαθαριστής στη [[Πόλη του Μεξικού]] δεξιά|μικρογραφία|Οδοκαθαριστής στην [[Πασέο ντε λα Ρεφόρμα, στην Πόλη του Μεξικού]] Ο οδοκαθαριστής μπορεί να αναφέρεται στο επάγγελμα ενός ατόμου ή σε μια μηχανή που καθαρίζει τους δρόμους. Ο οδοκαθαριστής καθαρίζει τους δρόμους συνήθως σε αστική περιοχή.
Παρμιτζανίνο
Τα πρώτα χρόνια
Το 1521 μετέβη στην κωμόπολη Βιαντάνα της Λομβαρδίας, μαζί με τον ζωγράφο και συνεργάτη του Τζιρόλαμο Μπεντόλι, ο οποίος θα νυμφευόταν την εξαδέλφη του Παρμιτζανίνο. Ο λόγος της μετακίνησης ήταν μάλλον για να ξεφύγουν από τις πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ Γάλλων, αυτοκρατορικών και παπικών στρατευμάτων. Στη Βιαντάνα ζωγράφισε δύο πάνελ με τέμπερα: Στο ένα απεικονίζεται ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης, για λογαριασμό της εκκλησίας Frati de' Zoccoli και στο άλλο ο "μυστικός γάμος της Αγίας Αικατερίνης" για λογαριασμό της εκκλησίας του Αγίου Πέτρου. Επιστρέφοντας στην Πάρμα, κατά το διάστημα 1522-23 ζωγράφισε δύο σειρές τοιχογραφιών: Η μία σειρά, στο πλαϊνό παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή στην Πάρμα, εκτελέστηκε ενώ ο θεωρούμενος κορυφαίος ζωγράφος της Πάρμα, ο Κορρέτζο ζωγράφιζε τον τρούλο και τα τόξα του ίδιου ναού. Οι εργασίες του Κορρέτζο, τον οποίο θαύμαζε, φαίνεται ότι επηρέασαν και τις δικές του εργασίες.
Οδοκαθαριστής
Οι μηχανές δημιουργήθηκαν τον 19ο αιώνα για να κάνουν την εργασία πιο αποτελεσματικά. Σήμερα, οι σύγχρονοι οδοκαθαριστές είναι τοποθετημένοι σε σωμάτια φορτηγών και μπορούν να σκουπίσουν απορρίμματα που συσσωρεύονται στους δρόμους.
Παρμιτζανίνο
Εργασίες στο Φοντανελλάτο και ταξίδι στη Ρώμη
Το 1524 αποφάσισε να μεταβεί στη Ρώμη, για να αναζητήσει την υποστήριξη του Πάπα Κλήμεντος Ζ΄ που προερχόταν από την οικογένεια των Μεδίκων. Μαζί του είχε πέντε (κατ' άλλους τρεις) μικρούς πίνακες, μεταξύ αυτών την περίφημη "Αυτοπροσωπογραφία σε κυρτό κάτοπτρο" (Autoritratto entro uno specchio convesso), μια κυκλική εικόνα που απεικονίζει τον καλλιτέχνη σε ηλικία περίπου 20 ετών, ως αγγελική μορφή, που είναι αξιοθαύμαστη για την πιστή απεικόνιση των ανακλάσεων που δίνει ο κυρτός καθρέφτης. Είχε, επίσης μαζί του, τους πίνακες με την "Περιτομή του Ιησού". Ο Βαζάρι αναφέρει στο βιβλίο του ότι στη Ρώμη έγινε δεκτός ως "η αναβίωση του Ραφαήλ" και είναι αλήθεια ότι έδειχνε αφοσιωμένος στο έργο τόσο του Ραφαήλ όσο και του Μιχαήλ Αγγέλου.
Οδοκαθαριστής
Κατηγορία:Επαγγέλματα Κατηγορία:Καθαρισμός Κατηγορία:Κουλτούρα του δρόμου
Παρμιτζανίνο
Εργασίες στο Φοντανελλάτο και ταξίδι στη Ρώμη
Τον Ιανουάριο του 1526 ο Παρμιτζανίνο και ο θείος του, Πιέτρο Ιλάριο, συμφώνησαν με την Μαρία Μπουφαλίνα (Maria Bufalina) από την Τσιττά ντι Καστέλλο (Città di Castello) να διακοσμήσουν την εκκλησία του San Salvatore in Lauro με το ρετάμπλ "Το όραμα του Αγίου Ιερώνυμου" (1526 - 27, σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου). Το έργο αυτό δείχνει την επιρροή του Μιχαήλ Αγγέλου στον Παρμιτζανίνο, αν και το ιδεώδες του κάλλους που διέπει το έργο του προέρχεται από τον Ραφαήλ. Ένα περίπου χρόνο αργότερα, και ενώ ζωγράφιζε τον πίνακα που του είχε ανατεθεί, η λεηλασία της Ρώμης από τα στρατεύματα του Καρόλου Ε΄ που είχαν στασιάσει, ανάγκασε τον Παρμιτζανίνο, όπως και πολλούς άλλους καλλιτέχνες, να απομακρυνθούν.
Στη Μπολόνια και επάνοδος στην Πάρμα
Ο Παρμιτζανίνο κατέφυγε στη Μπολόνια, όπου διέμεινε επί σχεδόν μια τριετία. Περίπου το 1528 δημιούργησε τον πίνακα "Παναγία Βρεφοκρατούσα με Αγίους" (σήμερα στην πινακοθήκη της Μπολόνια) και αργότερα τον πίνακα "Η Παναγία με το Ρόδο (Madonna con la Rosa, σήμερα στην Πινακοθήκη της Δρέσδης) και την "Παναγία με τον Άγιο Ζαχαρία" (σήμερα στην πινακοθήκη Ουφίτσι). Το 1530 επέστρεψε στην Πάρμα.
Το 1534 αποφασίστηκε το έργο του «Παναγία με τον Μακρύ Λαιμό» (Madonna dal collo lungo) να αναρτηθεί στο παρεκκλήσιο της οικογένειας της Έλενα Μπαϊάρντι (Elena Baiardi). Το έργο, που σήμερα βρίσκεται στην πινακοθήκη Ουφίτσι, ονομάστηκε έτσι λόγω του μακρού λαιμού - αλλά και της λεπτής μορφής - της Παναγίας. Ο Παρμιτζανίνο ήταν καλλιτέχνης που διέθετε εκλεπτυσμένο ύφος, σκόπευε να "σπάσει τις συμβατικότητες" αλλά παρόλ' αυτά διέθετε αριστουργηματική τεχνική. Λέγεται ότι ήταν από τους ζωγράφους που αποτόλμησαν, στην εποχή τους, να θέσουν τις βάσεις αυτής που, αιώνες αργότερα, θα ονομαζόταν "μοντέρνα τέχνη".
Ο Παρμιτζανίνο προφανώς ανέμενε ότι θα διαδεχόταν τον Κορρέτζο στην εύνοια της Εκκλησίας. Όμως, τον Απρίλιο του 1583 η εκκλησιαστική διοίκηση ανέθεσε αρχικά στον Τζόρτζο Γκαντίνι ντελ Γκράνο και στη συνέχεια στον Τζιρόλαμο Ματσόλα Μπεντόλι να διακοσμήσουν την αψίδα του χοροστασίου του Καθεδρικού ναού της Πάρμα.
Πιστεύεται ότι εκείνη περίπου την εποχή αφοσιώθηκε στην αλχημεία. Ο Βαζάρι υποθέτει ότι αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι τον συνάρπασε η μαγεία. Ωστόσο, οι σύγχρονοι ιστορικοί τέχνης συμφωνούν ότι αυτή η στροφή οφειλόταν στη μανία του να προσπαθεί να βρει νέα μέσα για τη δημιουργία των χαρακτικών του. Ωστόσο, οι τοιχογραφίες στην εκκλησία της Santa Maria della Steccata αποτελούσαν τμήμα μόνο ενός μεγαλύτερου έργου και ο Παρμιτζανίνο αποδείχτηκε εξαιρετικά οκνός στην εκτέλεσή του, καθώς ήταν απασχολημένος με τις αλχημικές του μελέτες. Έτσι, φυλακίστηκε για δύο μήνες επειδή παραβίασε το συμβόλαιό του και τις τοιχογραφίες ανέλαβαν να εκτελέσουν αρχικά ο Τζούλιο Ρομάνο (Giulio Romano), ο οποίος σύντομα αποσύρθηκε από το συμβόλαιο εκτέλεσης, και στη συνέχεια ο Μικελάντζελο Ανσέλμι (Michelangelo Anselmi).
Ανάμεσα σε αυτούς που επηρεάστηκαν άμεσα από την τέχνη του Παρμιτζανίνο ήταν ο εξάδελφός του Τζιρόλαμο Ματσουόλι (Girolamo Mazzuoli) και ο γιος του Αλεσσάντρο Ματσουόλι (Alessandro Mazzuoli), ο Πομπονέο Αμιντάνο, (Pomponeo Amidano), ο Τζάκομο Μπερτόια (Giacomo Bertoia) και ο Φραντσέσκο Μποργκάνι (Francesco Borgani).
Έργα
Εκτός από ζωγράφος, ο Παρμιτζανίνο ήταν και από τους πρώιμους Ιταλούς χαράκτες, θιασώτης της τεχνικής που εισήγαγε στην Ιταλία ο Μαρκαντόνιο Ραϊμόντι. Αν και η τεχνική της αποτύπωσης στις χάλκινες πλάκες απαιτεί ιδιαίτερες ικανότητες, η ευκολία με την οποία το οξύ, όταν αντικαθιστά το μελάνι, μπορεί να αναπαραγάγει τον αυθορμητισμό του χεριού του καλλιτέχνη, προσέλκυσε στον Παρμιτζανίνο, ο οποίος ήταν «δάσκαλος στην κομψή αποτύπωση των μορφών». Ο Παρμιτζανίνο δημιούργησε, επίσης, ξυλογραφίες με την τεχνική του κιαροσκούρο και, μολονότι η παραγωγικότητά του στον τομέα δεν ήταν μεγάλη, επηρέασε σημαντικά την ιταλική χαρακτική, ενώ τα χαρακτικά του θεωρούνται από τα καλύτερα στην Ιταλία. Μερικά από τα χαρακτικά του έγιναν σε συνεργασία με τον Τζοβάννι Τζάκοπο Καράλιο (Giovanni Jacopo Caraglio).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιταλοί χαράκτες Κατηγορία:Μανιεριστές ζωγράφοι
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Συντακτικής συνέλευσης 1879
Οι Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές για τη Συντακτική συνέλευση έγιναν μεταξύ 1 και 30 Ιανουαρίου 1879. Ήταν οι πρώτες εκλογές που διεξάγονταν στη Βουλγαρία μετά τη απελευθέρωση της χώρας από τη Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εξελέγησαν μέσω των εκλογών τα 117 από τα 231 μέλη της Συνέλευσης.
Μετά την απελευθέρωση της χώρας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα κόμματα, το Συντηρητικό κόμμα και το Φιλελεύθερο κόμμα. Η συνέλευση άνοιξε στις 10 Φεβρουαρίου, και συγκλήθηκε στο Βέλικο Τάρνοβο για να επικυρώσουν το πρώτο σύνταγμα της χώρας, γνωστό ως το Σύνταγμα του Τάρνοβο, στις 16 Απριλίου. Η Βουλή μεταφέρθηκε αργότερα στην Σόφια, η οποία έγινε η πρωτεύουσα της χώρας.
Μετά από συζητήσεις μεταξύ των Συντηρητικών όπου ήταν υπέρ των δύο σωμάτων του κοινοβουλίου, και οι Φιλελεύθεροι οι οποίοι υποστήριζαν ένα σύστημα ενός νομοθετικού σώματος, το νέο σύνταγμα προέβλεπε ένα νομοθετικό σώμα την Εθνική Συνέλευση, για την οποία προκηρύχθηκαν εκλογές στο τέλος του έτους.
Ιωάννης Κίνιας
Σταδιοδρομία
Μετά τις νομικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, ειδικεύτηκε στην ποινικολογία. Στην αρχή εργάστηκε στη Βοιωτία και έπειτα στην Αθήνα.
Εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας και Αττικής το 1920 και το 1926 με το Λαϊκόν Κόμμα, καθώς και το 1946 με το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος του Ναπολέοντα Ζέρβα λαμβάνοντας 1.882 ψήφους. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1947 προσχώρησε στο Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα.
Η τελευταία του βουλευτική θητεία ξεκίνησε στις 15 Αυγούστου του 1957 με το Κόμμα Φιλελευθέρων μετά τον θάνατο του Λουκά Κουτσοπέταλου, καθώς τον διαδέχθηκε στην χηρεύουσα έδρα και ολοκληρώθηκε το 1958. Ήταν επίσης γερουσιαστής Αττικής και Βοιωτίας (1929, 1932) και αντιπρόεδρος της Γερουσίας από τις 4 Νοεμβρίου 1932 ως τις 30 Ιανουαρίου 1934. Η θητεία του στη Γερουσία διήρκεσε από τις 21 Απριλίου 1929 ως την 1η Απριλίου 1935.
Τον Μάρτιο του 1922 πρωταγωνίστησε σε λογομαχία εντός του κοινοβουλίου, όταν απευθυνόμενος προς τους βενιζελικούς βουλευτές της Θράκης, που επεσήμαναν την απειλή σφαγής των Ελλήνων της Τουρκίας από τον Μουσταφά Κεμάλ, απάντησε: «Καλλίτερα να σας σφάξη εσάς ο Κεμάλ παρά να σφάξη εμάς ο Γύπαρης», αναφερόμενος στη δράση των βενιζελικών παρακρατικών κατά τα προηγούμενα χρόνια, που είχαν ως αποτέλεσμα την απρόκλητη εκτέλεση του βασιλικού βουλευτή Ίωνα Δραγούμη.
Πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1963 σε ηλικία 82 ετών και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων, στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με την Κρυσταλλία Κίνια. Ο γιος του, Δημοσθένης Κίνιας, που τον διαδέχτηκε στην πολιτική, εκλέχτηκε, επίσης, βουλευτής Βοιωτίας, με την Ένωση Κέντρου, το 1961, 1963 και το 1964, ο δε εγγονός του Γιάννης Δημοσθ. Κίνιας, πολιτεύθηκε με το Κόμμα της Πολιτικής Άνοιξης στην Α΄ Αθηνών, κατά τις εκλογές του 1993 και 1996, και διετέλεσε Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (Ε.Ε.Σ.), από τον Σεπτέμβριο 2014 έως τον Φεβρουάριο 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποινικολόγοι Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Χριστόδουλος Δουλγερίδης
Ο Χριστόδουλος Δουλγερίδης του Νικολάου και της Συμέλας (6 Ιανουαρίου 1926 - 17 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Σεβαστειανά του Νομού Πέλλας στις 06-01-1926 από προσφυγική οικογένεια (Τραπεζούντα Πόντου) που ασχολούνταν με αγροτοκτηνοτροφικές εργασίες. Παρά τον πόλεμο και τις εξορίες που υπέστη στα νεανικά του χρόνια κατάφερε να σπουδάσει και να αποφοιτήσει από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Το 1974-1977 εκλέχτηκε βουλευτής του Ν.Πέλλας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μετά από προσωπική πρόταση του κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Παντρεύτηκε την Δέσποινα Δασκαλάκη με καταγωγή από την Ελούντα της Κρήτης με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, την Μαριάννα και τον Νικόλαο. Υπήρξε πολύ επιτυχημένος μάχιμος δικηγόρος εξαιρετικά νομομαθής-γνώστης του επιστημονικού του αντικειμένου, επί σαράντα και πλέον έτη, με έδρα την πόλη της Έδεσσας.
Απεβίωσε 17-09-2017 σε ηλικία 91 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας
Άγιος Στέφανος Αττικής
Ο Άγιος Στέφανος (παλαιότερα γνωστός ως  Νέο Μπογιάτι) είναι Βόρειο προάστιο της Αθήνας στον δήμο Διονύσου στην βορειοανατολική Αττική. Ο οικισμός έχει πληθυσμό 9.892 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, καταλαμβάνει έκταση 7,9 τ.χμ. και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο 380 μ. Είναι μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών, απέχει από την Κηφισιά 15 χιλιόμετρα, από το Καπανδρίτι 5 χιλιόμετρα και από τον Μαραθώνα 8 χιλιόμετρα
Η Δημοτική Κοινότητα Αγίου Στεφάνου περιλαμβάνει τον οικισμό Πευκόφυτο, με πληθυσμό 123 μόνιμους κατοίκους. Ο συνολικός πληθυσμός της δημοτικής ενότητας ανέρχεται σε 10.015 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,887 χμ² (2011).
Ιστορικό
Τον Μάιο του 1924, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, 70 οικογένειες από την ευρύτερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης (τον Άγιο Στέφανο, το Φανάρι, τις Νύμφες, το Αβάσσο, το Τσιφούτ Μπουζάς κ.α.), όπως επίσης και 36 οικογένειες από τη Μικρά Ασία (το Ικόνιο, το Πέρραν, το Προκόπι, τη Μάκρη κ.α.) έφθασαν σε αυτό τον τόπο ως ανταλλάξιμος πληθυσμός, σύμφωνα με την ελληνοτουρκική σύμβαση της 30ης Ιανουαρίου του 1923. Πρώτη στάση των προσφύγων υπήρξε η Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης, όπου κάποιοι αποφάσισαν να εγκατασταθούν μόνιμα. Στους υπόλοιπους προτάθηκαν από την Κυβέρνηση δύο περιοχές: τα Κάτω Πατήσια και το Οίον (Οίον το Δεκελεικόν, το συναντούμε στον Όμηρο και σημαίνει δασώδη περιοχή) ή Μπογιάτι. Η επιτροπή των προσφύγων επέλεξε το δεύτερο.
thumb|250px|right|Το δημοτικό σχολείο του Αγίου Στεφάνου σε ένα υγιεινό περιβάλλον.
Το μόνο που υπήρχε τότε στην περιοχή ήταν ο σιδηροδρομικός σταθμός με την επωνυμία «Οίον» (η κατασκευή του σταθμού έγινε το 1904). Σε απόσταση δύο χιλιομέτρων υπήρχαν οι γηγενείς κάτοικοι του (Παλιού) Μπογιατίου, της σημερινής δηλαδή Άνοιξης, οι οποίοι έβλεπαν με εχθρότητα και μίσος την εγκατάσταση των προσφύγων που τους αποκαλούσαν ΠΡΟΣ «ΣΦΙΓΓΕΣ».Οι πρόσφυγες δημιούργησαν αμέσως το Νέο Μπογιάτι. Στην περιοχή ανατολικά των σιδηροδρομικών γραμμών εγκαταστάθηκαν οι Κωνσταντινουπολίτες και στην περιοχή δυτικά των γραμμών οι Μικρασιάτες. Με αντίσκηνα που τους δόθηκαν από το κράτος άρχισαν να φτιάχνουν δυναμικά τα νοικοκυριά τους. Στη συνέχεια τους δόθηκε κτηματικός κλήρος (σε αντάλλαγμα της περιουσίας που άφησαν στις χαμένες πατρίδες ) πληρώνοντας όμως 45.000 δραχμές για τον εποικισμό στην Κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου. Άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών στην πλειοψηφία τους και από εύπορες οικογένειες, οι πρόσφυγες ξεκίνησαν μια καινούργια ζωή χωρίς τις προηγούμενες ανέσεις τους, χωρίς Σχολεία και χωρίς Εκκλησία.
Άρχισαν να στήνουν τα πρώτα αντίσκηνα βγάζοντας τα σχοίνα και τα πουρνάρια με τα χέρια τους. Έμεναν ήδη για δύο χρόνια μέσα στις σκηνές όταν το 1926 χτίστηκαν τα πρώτα προσφυγικά σπίτια αποτελούμενα από δύο δωμάτια. Τα σπίτια αυτά ήταν στο κέντρο του χωριού, γύρω από τον σιδηροδρομικό σταθμό και σε ακτίνα 200μ. προς τα ανατολικά και δυτικά.
Τα μυστήρια (γάμοι, κηδείες κλπ.) γίνονταν μέσα στις σκηνές, έως ότου χτιστεί η πρώτη παράγκα - εκκλησία, ακριβώς απέναντι από το Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, δηλαδή στην πλατεία Μαρίνου Αντύπα. Λίγο πριν από την Κατοχή ξεκίνησε η ανέγερση της Εκκλησίας στη σημερινή της θέση, με τις οικονομίες των κατοίκων. Οι Γερμανοί κατακτητές όμως σκέπασαν την Εκκλησία με σακίδια και πισσόχαρτο και την χρησιμοποιούσαν σαν αποθήκη για ζωοτροφές. Η Εκκλησία αποπερατώθηκε μετά την απελευθέρωση με εκκλησιαστικό επίτροπο το Νικόλαο Κουρεμένο και εργολάβο το Μιχάλη Βλασιάδη. Δύο χρόνια αργότερα έπεσε η κεραμοσκεπή, ευτυχώς χωρίς θύματα. thumb|right|250px|Τα καταστήματα σέβονται τον παραδοσιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό του οικισμούΣτα επόμενα χρόνια, με δωρεές νέων και παλιών κατοίκων, έγινε η μετέπειτα κατασκευή της Εκκλησίας. Το αριστερό κωδωνοστάσιο έφτιαξε με προσωπική του δαπάνη ο Γρηγόρης Κανιάς ενώ το δεξί με το ρολόι ο Θεόδωρος Νικολαϊδης. Η κολυμπήθρα και το λιβανιστήρι είναι δωρεά του Λάζαρου Νικολαϊδη και χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα.
Τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Αβασσιώτισας, με την παράσταση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, έφερε στην Ελλάδα με κίνδυνο της ζωής του ο Κωνσταντινουπολίτης Αβασσιώτης Λάζαρος Χαβιαρόπουλος. Η εικόνα αυτή λέγεται ότι είναι μία εκ των τεσσάρων του Ευαγελιστή Λουκά, και μάλιστα η πιο θαυματουργή. Για αυτό όταν βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη, προσπάθησαν κάποιοι να την πάρουν μαζί και με άλλα εκκλησιαστικά σκεύη. Την αρπαγή της εικόνας και των κειμηλίων εμπόδισε ένας θαρραλέος υπάλληλος του Μουσείου Θεσσαλονίκης, ο Παύλος Αγκιναρτζής, ο οποίος εξεδίωξε τους δράστες. Η θαυματουργή εικόνα διασώζεται έως σήμερα και μπορούν οι πιστοί να την προσκυνήσουν στον κεντρικό ναό του Αγίου Στεφάνου, ο οποίος είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στον Άγιο Στέφανο.
thumb|left|250px|Τον Άγιο Στέφανο επιλέγουν συχνά επιχειρήσεις του τριτογενούς τομέα για τη δραστηριοποίησή τους
Ο σημερινός Άγιος Στέφανος, πριν αποτελέσει μία οργανωμένη πόλη με δρόμους, πλατείες, σχολεία, τράπεζες και όλες γενικά τις σύγχρονες ανέσεις, κυριολεκτικά χτίστηκε από το μηδέν (αφού τα μόνα που υπήρχαν ήταν τσακάλια και λύκοι, πουρνάρια και σχίνοι) από εκείνους τους ανθρώπους που, ενώ είχαν τα πάντα, εκδιώχθηκαν με ελάχιστα υπάρχοντα από τις πατρογονικές τους εστίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η λεωφόρος Μαραθώνος, με κατεύθυνση προς το φράγμα της Λίμνης, στρώθηκε με χαλίκια από πρόσφυγες που δούλευαν από νύχτα σε νύχτα, μέσα στο κρύο και τη λάσπη, με μεροκάματο 10 δραχμές οι άνδρες και 6 δραχμές οι γυναίκες.
Αμέσως μετά την εγκατάστασή τους δημιούργησαν την Κοινότητα Μπογιατίου, που προήλθε μετά από διαχωρισμό από τον Δήμο Μαραθώνα καθώς και προσχώρηση του παλιού Μπογιατίου. Το 1953 δημιουργήθηκαν δύο ξεχωριστές Κοινότητες, γνωστές ως Κοινότητα Αγίου Στεφάνου (Νέο Μπογιάτι) και Κοινότητα Άνοιξης (Παλιό Μπογιάτι). Ο Άγιος Στέφανος έγινε Δήμος το 1995.
Ονομασία
Το όνομα του οικισμού οφείλεται στην συνοικία Άγιος Στέφανος της Κωνσταντινούπολης, από όπου προέρχονταν πολλοί από τους πρώτους πρόσφυγες κατοίκους της περιοχής.
Διοικητική και πληθυσμιακή εξέλιξη
Στην Απογραφή του 1928 για πρώτη φορά εμφανίζονται οι συνοικισμοί Άγιος Στέφανος (334 κατ.) και Νέα Ζώργιανη (303 κατ.), οι οποίοι καταγράφονται χωριστά από το Μπουγιάτι (147 κατ.) και ανήκουν στην Κοινότητα Αφιδνών. Στις 24-4-1937 δημοσιεύεται το ΒΔ «Περί εγκρίσεως ρυμοτομίας και οριστικής διανομής του Συνοικισμού Νέας Ζώργιανης (Αττικής)» και στις 8-8-1937 το ΒΔ «Περί εγκρίσεως ρυμοτομίας και οριστικής διανομής του Συνοικισμού Άγιος Στέφανος Αττικής», τα οποία προσυπογράφονται από τον Υπουργό Γεωργίας. Οι δύο αυτοί συνοικισμοί μαζί με το Μπογιάτι αποτέλεσαν την «Κοινότητα Οίου».
thumb|left|250px|Ο γραφικός σταθμός "Οίον" στον Άγιο Στέφανο Η πρώτη φορά που εμφανίζεται οικισμός σε χάρτη, με την ονομασία «Μπογιάτι», στη θέση που συμπίπτει με τη σημερινή θέση του Αγ. Στεφάνου, είναι στο χάρτη της ΓΥΣ του 1928 στο φύλλο Σταμάτα, κλίμακας 1:20000. Ο Προσφυγικός Συνοικισμός Αγ. Στεφάνου και η Νέα Ζώργιανη προήλθαν από διανομές στο αγρόκτημα Μπογιατίου. Για τον λόγο αυτό άλλωστε χαρακτηρίζονται ως «διανομές Μπογιατίου». Την αρχική διανομή του 1926 ακολούθησε η διανομή του 1929, που συμπληρώθηκε το 1936. Από την αρχική διανομή δημιουργήθηκαν ο Προσφυγικός Οικισμός Αγίου Στεφάνου και η Νέα Ζώργιανη.
Στον άτλαντα της Γενικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδας που αποτυπώνει τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας κατά την 31-12-1948, εμφανίζονται σε διαφορετικές θέσεις ο `Αγ. Στέφανος και το Παλαιό Μπογιάτιο, το οποίο ανήκει διοικητικά στην Κοινότητα Αγ. Στεφάνου.
thumb|250px|right|Γειτονιά στον Άγιο Στέφανο
thumb|250px|left|Αρχιτεκτονική του οικισμού
Στις απογραφές δεν απογράφεται οικισμός Αγίου Στεφάνου, ενώ δεν υπάρχουν ούτε απόφαση χαρακτηρισμού του οικισμού ως προϋφιστάμενου του 1923, ούτε άλλα στοιχεία που να αποδεικνύουν την ύπαρξή του, ενώ αντιθέτως υπάρχει εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο του οικισμού από το 1937. Ωστόσο στην πρώτη απογραφή που έγινε στα χρόνια του Όθωνα (1834-35), συναντούμε τη περιοχή Σπατατζίκι υπό το Δήμο Μαραθώνος, με 101 κατοίκους και 23 οικογένειες.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Συγκοινωνίες
Ο Δήμος Διονύσου συνδέεται οδικώς με το κέντρο της Αθήνας μέσω της Λεωφόρου Μαραθώνος, η οποία περνάει μέσα από τα γύρω προάστια, ενώ συνδέεται και με την Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Ακόμη, οι γραμμές του ΟΑΣΑ 509: Ζηρίνειο - Κρυονέρι (Διερχόμενη) και 535: Ζηρίνειο - Εύξεινος Πόντος (Κυκλική) εξυπηρετούν το δήμο. Σιδηροδρομική εξυπηρέτηση επιτυγχάνεται με τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο, μέσω του ομώνυμου σταθμού.
Τέλος, η μελέτη επέκτασης της Γραμμής 1 (Ηλεκτρικός) του Μετρό προβλέπει εκεί το νέο τερματικό της σταθμό.
Σχολεία
Στον Άγιο Στέφανο λειτουργούν 2 παιδικοί σταθμοί, 3 νηπιαγωγεία, τρία Δημοτικά σχολεία (1ο ,2ο Αγίου Στεφάνου και 4ο Διονύσου), ένα Γυμνάσιο και 1 Γενικό Λύκειο, τα οποία συστεγάζονται. Το σχ. έτος 2019-2020  ιδρύθηκε το 4ο Δημοτικό Σχολείο Διονύσου, το οποίο εδρεύει στον Άγιο Στέφανο.
Αθλητισμός
Ο «Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Ολυμπιακός Αγίου Στεφάνου» ιδρύθηκε το 1950 και από τότε καλλιεργεί το ποδόσφαιρο στον Άγιο Στέφανο και την ευρύτερη περιοχή. Το 1968 αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αθηνών, για να μεταπηδήσει αργότερα στην Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Διονύσου Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής
Άρτεμις Κυπαρίσση
Η Άρτεμις Κυπαρίσση (1886 - 6 Δεκεμβρίου 1968) ήταν Ελληνίδα υψίφωνος, μία από τις διαπρεπέστερες καλλιτέχνιδες του λυρικού τραγουδιού στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1886 και ήταν θυγατέρα του ηθοποιού και θιασάρχη Ευάγγελου Παντόπουλου.Αρχικά ασχολήθηκε με το θέατρο πρόζας παρότι διέθετε «ασύγκριτη σε ομορφιά φωνή λυρικής σοπράνο» και «έξοχη μουσικότητα». Στις αρχές του αιώνα φοίτησε στο Ωδείο Αθηνών (μαθήτρια του Barbe και τον Νάζου) απ΄όπου αποφοίτησε με διάκριση. Το 1904 παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Κυπαρίσση, μαέστρο του ελληνικού μελοδράματος. Συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι. Το 1909 έγινε δεκτή στον θίασο Ελληνικό Μελόδραμα από τον Διονύσιο Λαυράγκα. Τραγούδησε Ριγκολέττο (Τζίλντα) στο Θέατρο Διονύσια. Ακολούθησε επιτυχημένη περιοδεία στην Κέρκυρα, όπου τραγούδησε στην Μireill του Γκουνώ. Κατόπιν έδωσε παραστάσεις και στη Σύρο. Το 1910 τραγούδησε Φάουστ (Μαργαρίτα) στη Ζάκυνθο. Μετά το 1911 έλαβε μέρος στην μεγάλη περιοδεία του θιάσου Λαυράγκα σε Ρωσία, Ρουμανία, Κων/πολη, Αίγυπτο. Το φθινόπωρο του 1913 τραγούδησε με το Ελληνικό Μελόδραμα στη Ρουμανία. Διακρίθηκε στον Ριγκολέττο]]'' (Τζίλντα). Επίσης εμφανίσθηκε στην Οδησσό το 1914. Τον Μάρτιο του 1916 πρωταγωνίστησε στην παράσταση της όπερας Πρωτομάστορας του Μανώλη Καλομοίρη. Ήταν μέλος του Ελληνικού Μουσικού Θιάσου του θεατρικού επιχειρηματία Αποστόλου Κονταράτου, ο οποίος απολάμβανε οικονομική ενίσχυση από τα ανάκτορα. Το 1916 έλαβε μέρος στην παράσταση της όπερας Μάρτυς του Σπυρίδωνος Σαμάρα στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών. Το 1919 τραγούδησε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον ρόλο τίτλου της Μαντάμα Μπατερφλάι. Τον Μάιο του 1920 τραγούδησε για πρώτη φορά στην Ελλάδα Αλιείς μαργαριταριών (Λεϊλά) του Μπιζέ. Έπειτα έφυγε για ανώτερες σπουδές στην Ιταλία όπου και σταδιοδρόμησε κατά τα επόμενα χρόνια.
Το 1924 ακολούθησε τον θίασο του Απ. Κονταράτου στην περιοδεία του στις Η.Π.Α. Πιθανώς εκεί ηχογράφησε δίσκους με αποσπάσματα από γνωστές όπερες, δραστηριότητες για τις οποίες δεν είναι ακόμα πολλά γνωστά. Το 1925 έγινε συνθιασάρχης στην Θεσσαλονίκη. Μετά το 1935 δίδαξε μονωδία στο Εθνικό Ωδείο της Αθήνας.
Πέθανε στις 6 Δεκεμβρίου 1968 στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Basket League 2017-2018
Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Basket League 2017-2018 αποτέλεσε την 78η διοργάνωση του ελληνικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών και την 26η διοργάνωση σε επαγγελματικό επίπεδο υπό τον ΕΣΑΚΕ. Η έναρξη των αγώνων του πρωταθλήματος ορίστηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός, για 36η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας του Ολυμπιακού στους τελικούς του πρωταθλήματος με σκορ 3-2 νίκες.
Άνοδος και Υποβιβασμός
Ο Απόλλων Πατρών και η Δόξα Λευκάδας υποβιβάστηκαν μετά το πρωτάθλημα 2016-17 στην Α2. Ο Πανιώνιος Βίκος Cola και ο Γυμναστικός Λάρισας Φάρος προβιβάστηκαν από το πρωτάθλημα 2016-17 της Α2.
Playoffs
Στα playoffs συμμετέχουν οι ομάδες που τερματίζουν στις θέσεις 1-8 της κανονικής περιόδου.