cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Ωραία Κοιμωμένη
Πρώτο μέρος
Ο Βασιλιάς διατάζει να καταστραφεί κάθε αδράχτι και αργαλειός στο βασίλειο, προσπαθώντας να σώσει την κόρη του από την τρομερή κατάρα. Δεκαπέντε ή δεκαέξι χρόνια περνούν, και μια μέρα, όταν ο βασιλιάς και η βασίλισσα λείπουν, η Πριγκίπισσα περιφέρεται στα δωμάτια του παλατιού και πέφτει πάνω σε μια ηλικιωμένη γυναίκα, που γνέθει με το αδράχτι της. Η πριγκίπισσα, που δεν έχει δει ποτέ κανέναν να γνέθει, ρωτάει την ηλικιωμένη γυναίκα αν μπορεί να χρησιμοποιήσει και η ίδια τον αργαλειό. Η κατάρα εκπληρώνεται, μιας και η πριγκίπισσα τρυπάει το δάκτυλό της στο αδράχτι και πέφτει κατευθείαν σε βαθύ ύπνο. Η ηλικιωμένη γυναίκα κραυγάζει για βοήθεια και προσπαθεί να επαναφέρει την πριγκίπισσα. Ο βασιλιάς το αποδίδει στη μοίρα και μεταφέρει την Πριγκίπισσα στο καλύτερο δωμάτιο του παλατιού, τοποθετημένη πάνω σε ένα κρεβάτι από χρυσάφι και ασημένιο κεντημένο ύφασμα. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα αποχαιρετούν την κόρη τους με ένα φιλί και ανακοινώνουν την είσοδο ως απαγορευμένη. Η καλή νεράιδα που άλλαξε την κακή προφητεία καλείται. Έχοντας μεγάλες δυνάμεις ενόρασης, η νεράιδα βλέπει ότι η Πριγκίπισσα θα ξυπνήσει από στενοχώρια όταν ανακαλύψει ότι βρίσκεται μόνη της, οπότε η νεράιδα βάζει όλους του ανθρώπους στο κάστρο να κοιμηθούν. Επίσης καλεί ένα δάσος από δέντρα, βατομουριές και αγκάθια να ξεφυτρώνουν γύρω από το κάστρο, προστατεύοντάς το από τον έξω κόσμο και εμποδίζοντας τον καθένα να ενοχλεί την Πριγκίπισσα.
Μετά από εκατό χρόνια, ένας πρίγκιπας από άλλη οικογένεια κατασκοπεύει το κρυμμένο κάστρο κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού. Οι ακόλουθοί του του λένε διάφορες ιστορίες σχετικές με το κάστρο μέχρι που ένας ηλικιωμένος άνδρας λέει τα λόγια του πατέρα του: μέσα στο κάστρο κείτεται μια όμορφη πριγκίπισσα που καταδικάστηκε σε ύπνο για εκατό χρόνια μέχρι ο γιος ενός βασιλιά να έρθει και να την ξυπνήσει. Τότε ο πρίγκιπας αντιμετωπίζει τα ψηλά δέντρα, τις βατομουριές, τα αγκάθια τα οποία εμποδίζουν το μονοπάτι που πρέπει να διασχίσει, και εισέρχεται στο κάστρο. Διασχίζει ανάμεσα στους κοιμισμένους ανθρώπους και πηγαίνει προς την κάμαρα όπου κείτεται η Πριγκίπισσα. Έκπληκτος από την ακτινοβόλα ομορφιά μπροστά του, πέφτει στα γόνατά του μπροστά της. Το ξόρκι λαμβάνει τέλος από το φιλί του στην πριγκίπισσα, που ξυπνάει και συζητάει με τον πρίγκιπα για πολλές ώρες. Εν τω μεταξύ, το υπόλοιπο κάστρο ξυπνά και ο καθένας ασχολείται με τη δουλειά του. Αργότερα, ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα παντρεύονται από τον ιερέα στο παρεκκλήσι του κάστρου.
Δεύτερο μέρος
Μετά το μυστικό γάμο της Πριγκίπισσας, ο Πρίγκιπας εξακολουθεί να την επισκέπτεται και εκείνη του χαρίζει δύο παιδιά, την Aurore (Αυγή) και την Jour (Ημέρα), εν αγνοία της μητέρας του, που έχει καταγωγή από δράκους. Όταν έρχεται ο καιρός για τον Πρίγκιπα να ανέβει στο θρόνο, φέρνει τη γυναίκα του και τα παιδιά του.
Η Δράκαινα Βασίλισσα Μητέρα στέλνει τη νεαρή Βασίλισσα και τα παιδιά σε ένα ερημικό σπίτι στο δάσος και την καθοδηγεί τον μάγειρα να προετοιμάσει το αγόρι με σάλτσα Ρωμπέρ για δείπνο. Ο καλόκαρδος μάγειρας αντικαθιστά το αγόρι με αμνό, κάτι που ικανοποιεί την Βασίλισσα Μητέρα. Έπειτα διατάζει το κορίτσι, και ο μάγειρας αυτή τη φορά αντικαθιστά με μια νεαρή κατσίκα, που και πάλι ικανοποιεί την Βασίλισσα Μητέρα. Όταν η Δράκαινα διατάζει να σερβιριστεί η νεαρή Βασίλισσα, η τελευταία προσφέρεται να της κόψει το λαιμό ούτως ώστε να συνοδεύσει τα παιδιά τα οποία φαντάζεται ότι είναι νεκρά. Ενώ η Βασίλισσα Μητέρα ικανοποιείται με ένα κόκκινο ελάφι που ετοιμάστηκε με σάλτσα Ρωμπέρ στη θέση της νεαρής Βασίλισσας, υπάρχει μια μυστική συγκινητική επανασύνδεση της Βασίλισσας και των παιδιών της. Παρόλα αυτά, η Βασίλισσα Μητέρα ανακαλύπτει το κόλπο το μάγειρα και προετοιμάζει μια μπανιέρα στην αυλή γεμάτη με οχιές και άλλα βλαβερά πλάσματα. Την τελευταία στιγμή επιστρέφει ο Πρίγκιπας και η Δράκαινα, η αληθινή της φύση εκτίθεται, πέφτει μέσα στην μπανιέρα και κυριεύεται πλήρως από το περιεχόμενο. Έπειτα ο Βασιλιάς, η νεαρή Βασίλισσα, και τα παιδιά έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Μεταφορές
Το παραμύθι έχει μεταφερθεί στην σκηνή και στον μουσικό κόσμο από τον Τσαϊκόφσκι και άλλους διάσημους συνθέτες, καθώς και στον κινηματογράφο με πιο διάσημη την κινηματογραφική διασκευή του Γουόλτ Ντίσνεϊ, με χαρακτήρες όπως η Αυγή, ο Πρίγκιπας Φίλιππος, η Μαγκούφισσα (Εναλλακτικά ονόματα: Κακίστρω, Δράκαινα, Μαλέφισεντ), τις νεράιδες, το κοράκι, τα τέρατα, τον βασιλιά και την βασίλισσα.
Αναφορές
Κατηγορία:Παραμύθια των Αδελφών Γκριμ Κατηγορία:Παραμύθια του Σαρλ Περώ Κατηγορία:Μεσαιωνικοί θρύλοι
Βουλή των Πεντακοσίων
Η Βουλή των Πεντακοσίων αποτέλεσε νομοθετικό σώμα της Αρχαίας Αθήνας, και άλλων αρχαιοελληνικών πόλεων, που απαρτιζόταν από πεντακόσιους βουλευτές/πολίτες που διορίζονταν για να διευθύνουν τις καθημερινές υποθέσεις της πόλης. Αρχικά, ήταν συμβουλευτικό συμβούλιο του εκάστοτε βασιλέως αποτελούμενο από ευγενείς. Στις περιόδους ολιγαρχίας, οι θέσεις των βουλευτών μπορεί να ήταν κληρονομικές, ενώ κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., επιλέγονταν συνήθως με κλήρωση με θητεία ενός έτους.
Αρμοδιότητες
Η Βουλή των Τετρακοσίων, κατά την περίοδο του Σόλωνος, λειτουργούσε ως δικαστήριο. Πολίτες των κατώτερων τάξεων δεν υπηρετούσαν σε θέσεις της Βουλής καθώς προορίζονταν για πολίτες των δύο ανωτάτων εισοδηματικών ομάδων.
Μετά την εξέγερση του 508 π.Χ., ο Κλεισθένης ξεκίνησε το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων που έθεσαν τα θεμέλια για την εγκαθίδρυση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Για την ενίσχυση της κοινής αθηναϊκής ταυτότητας, ο Κλεισθένης επινόησε μια πολιτική διαίρεση της Αθήνας σε δέκα φυλές. Κάθε φυλή θα περιλαμβάνει τοπικούς δήμους από τρεις διαφορετικούς τύπους περιοχών, ονομαζόμενες ως τριττύες. Η "περί το άστυ τριττύα", "παράλια τριττύα" και η "μεσόγεια τριττύα". Ο θεσμός της Βουλής αναμορφώθηκε ανάλογα και ο αριθμός των βουλευτών αυξήθηκε από τετρακόσιους σε πεντακόσιους. Επιλέγονταν πενήντα άνδρες από κάθε φυλή. Επί Κλεισθένη ο Βουλής απέκτησε σημαντικές πολιτικές εξουσίες ως υπεύθυνη για τις ημερήσιες διατάξεις Εκκλησίας του Δήμου καθώς και για την επίσημη εκτέλεση των πολιτικών αποφάσεων που λαμβάνονται στην Εκκλησία. Ήταν υπεύθυνη για τα μισά περίπου διατάγματα που επικυρώνονταν από την Εκκλησία. Οι εργασίες της Βουλής πραγματοποιούνταν κάθε μέρα εκτός από τις μέρες των εορτών. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, ο Κλεισθένης εισήγαγε τον Βουλευτικό Όρκο. Μόνο οι επιλέξιμοι πολίτες, άνδρες πολίτες ηλικίας 30 ετών και άνω και χωρίς προηγούμενες ποινικές διώξεις, κύριες ποινικές διώξεις αποτελούσαν:Η Δίκη, η Γραφή και η Εισαγγελία. Η ιδιότητα μέλους περιοριζόταν αυτήν τη στιγμή στους πεντακοσιομέδιμνους, τους ιππείς και τους ζευγίτες αλλά όχι στους θήτες.
Η Βουλή διέθετε μια σειρά από αρχές διασφάλισης που εξασφάλιζαν τη λογοδοσία των μελών της στο ευρύτερο κοινό. Τρεις από τους κύριους μηχανισμούς που ίσχυαν ήταν: παρακολούθηση από άλλους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένης της Εκκλησίας και των δικαστηρίων, την απαιτούμενη απόδοση πλήρους απολογισμού του έργου κατά την αποχώρηση, αλλά και κατά τη Δοκιμασία, που θεσμός που προέβλεπε να ελέγχεται ο καθένας που διεκδικούσε δημόσιο αξίωμα, ενώπιον της βουλής. Τα μέλη της βουλής θήτευαν αποκλειστικά για έναν χρόνο. Η ηγεσία της βουλής (η πρυτανεία) εναλλάσσονταν μεταξύ των αντιπροσωπειών της φυλής και μια νέα «πρυτάνια» επιλέγονταν κάθε μήνα με κλήρωση. Ο υπεύθυνος της πρυτανείας αντικαθιστόταν καθημερινά από τα 50 μέλη που επιλέγονταν πάλι με κλήρωση.
Μετά τις μεταρρυθμίσεις του Εφιάλτη και του Περικλή στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ., η βουλή ανέλαβε πολλές από τις διοικητικές και δικαστικές λειτουργίες του Αρείου Πάγου, ο οποίος διατήρησε το παραδοσιακό του δικαίωμα να εκδικάζει υποθέσεις ανθρωποκτονιών. Επόπτευε τα οικονομικά του κράτους, το ναυτικό, το ιππικό, τα θρησκευτικά θέματα, τα οικοδομικά και ναυτιλιακά θέματα και τη φροντίδα αναπήρων και ορφανών, των αδυνάτων. Ανέλαβε την εξέταση των δημοσίων υπαλλήλων τόσο πριν όσο και μετά την αποχώρηση των καθηκόντων του για να εξασφαλίσει έντιμη λογιστική και πίστη στο κράτος. Εξέταζε ορισμένες περιπτώσεις παραπομπής δημοσίων λειτουργών για υψηλά εγκλήματα και κακοδιαχείριση ή παράβαση καθήκοντος. Κατά το 450 π.Χ., καθιερώθηκε η αμοιβή για όσους υπηρετούσαν στη Βουλή. Η βουλή θεωρούνταν ο ακρογωνιαίος λίθος του δημοκρατικού συντάγματος, παρέχοντας έναν τόπο για τις καθημερινές δραστηριότητες και συγκρατώντας τις πολλές διαφορετικές διοικητικές λειτουργίες της κυβέρνησης. Λόγω της εναλλαγής των μελών, θεωρήθηκε ότι η βουλή ήταν απαλλαγμένη από την κυριαρχία των φατριών οποιουδήποτε είδους, αν και υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι πλουσιότεροι πολίτες υπηρέτησαν δυσανάλογα με τους φτωχότερους πολίτες. Αυτό μπορεί να οφείλεται στη μεγάλη επένδυση χρόνου που απαιτείται, χρόνο που οι φτωχότεροι πολίτες δεν εδύναντο να αφιερώσουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθηναϊκή Δημοκρατία Κατηγορία:Πολιτική της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Καστάνιτσα Αρκαδίας
Η Καστάνιτσα (τσακωνικά: Γαστένιτσα, παλαιότερη ονομασία: Καστανίτσα) είναι ορεινό χωριό της Αρκαδίας, χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 840 μέτρων. Ανήκει στα Τσακωνοχώρια, στα χωριά δηλαδή που ιδρύθηκαν από Τσάκωνες. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα των νομών Αρκαδίας και Λακωνίας. Απέχει 72 χλμ από την Τρίπολη και 65 χλμ από την Σπάρτη. Κοντινότερα χωριά σε αυτή είναι η Σίταινα που βρίσκεται βορειότερα της σε απόσταση 6 χλμ και ο Πραστός που βρίσκεται ανατολικότερα σε απόσταση 7 χλμ. Ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται σε 175 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το χωριό διατηρεί αναλλοίωτα στοιχεία της Τσακώνικης παράδοσης και έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.
Ιστορικά στοιχεία
Η Καστάνιτσα ιδρύθηκε από Τσάκωνες οι οποίοι κατέφυγαν στα ορεινά του Πάρνωνα κατά τη διάρκεια των Σλαβικών επιδρομών στην Πελοπόννησο στα τέλη του 6ου αιώνα μ.Χ. Αναφέρεται για πρώτη φορά σε Χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου το 1293 μ.Χ, με την ονομασία Κωστάντζα και είναι το πρώτο Τσακωνοχώρι για το οποίο υπάρχει γραπτή αναφορά. Η Καστάνιτσα ήταν χτισμένη πάνω σε πέρασμα στρατηγικής σημασίας, για τη φύλαξη του οποίου είχε χτιστεί κάστρο στην κορυφή του λόφου, πάνω από τον οικισμό, ερείπια του οποίου διατηρούνται μέχρι σήμερα. Αναφορές για το χωριό συνεχίζουν να υπάρχουν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Το χωριό έδωσε το παρόν στην επανάσταση του 1821. Οι Καστανιτσιώτες αντιστάθηκαν σθεναρά στα στρατεύματα του Ιμπραήμ, που εισέβαλαν στην περιοχή το 1826, σώζοντας το χωριό από την καταστροφή.
Μετά την απελευθέρωση αποτέλεσε αρχικά έδρα του δήμου Σιταίνης, ο οποίος καταργήθηκε μετά από λίγα χρόνια λειτουργίας και εντάχθηκε στον δήμο Βρασιών. Στο διάστημα 1912-1998 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα ενώ από το 1999 ανήκει διοικητικά στον δήμο Βόρειας Κυνουρίας.
Ο οικισμός αποτελεί τόπο καταγωγής του λογοτέχνη Γεωργίου Στρατήγη (1860-1938). μικρογραφία|upright=0.75|Γειτονιά στην Καστάνιτσα μικρογραφία|upright=0.75|Άποψη της Καστάνιτσας
Ο οικισμός
μικρογραφία|κέντρο|500px|Γενική άποψη της Καστάνιτσας Το χωριό είναι σκαρφαλωμένο σε μία πλαγιά του Πάρνωνα, σε υψόμετρο 840 μέτρων. Είναι χτισμένο κατά μήκος του αυχένα που συνδέει δύο υψώματα. Διατηρεί αναλλοίωτη την παραδοσιακή τσακώνικη αρχιτεκτονική με τα χαρακτηριστικά πυργόσπιτα με τις στέγες από τοπικό σχιστόλιθο. Στην κορυφή του βόρειου υψώματος πάνω από τον οικισμό, διατηρούνται ερείπια του παλιού πύργου, που χτίστηκε από Βυζαντινούς του Δεσποτάτου του Μυστρά, τον 14ο αιώνα με σκοπό την οχύρωση της περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Θετή οικογένεια
Ως θετή οικογένεια ερμηνεύεται ο τύπος οικογενείας όπου τουλάχιστον ένας γονέας δεν έχει βιολογική συγγένεια με τουλάχιστον ένα από τα τέκνα. Είτε ο γονέας είτε και οι δύο μπορεί να έχουν παιδιά από προηγούμενες σχέσεις ή γάμους ή να έχουν υιοθετήσει παιδί. Τα παιδιά σε μια θετή οικογένεια μπορεί να ζουν με έναν βιολογικό ή θετό γονέα ή μπορεί να ζουν με κάθε βιολογικό ή θετό γονέα για ένα χρονικό διάστημα. Ο θετός πατέρας ονομάζεται πατρυιός, η θετή μητέρα μητριά και τα αδέλφια ονομάζονται ετεροθαλή, αδελφός και αδελφή αντιστοίχως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια
Νονάν
Το Νονάν (γαλλικά: Nonant) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νονανταί (γαλλικά: Nonantais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σοκότριοι
thumb|Σοκότριοι άνδρες Οι Σοκότριοι είναι σημιτική εθνοτική ομάδα γηγενής της νήσου Σοκότρα στον Κόλπο του Άντεν. Κατοικούν κυρίως στο Αρχιπέλαγος της Σοκότρας, στο νησί Σοκότρα και στα διαμερίσματα Αμπντ αλ Κούρι, Ντάρσα και Σάμχα του κυβερνείου Αμανάτ Αλ Ασίμα της Υεμένης. Σύμφωνα με το Ethnologue, υπολογίζεται ότι υπάρχουν 71.400 Σοκότριοι. Από την τελευταία απογραφή της Σοκότρας του 1990, αριθμούσαν περίπου 57.000 άτομα.
Οι περισσότεροι Σοκότριοι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Ιστορικά, οι Σοκότριοι ήταν Νεστοριανοί Χριστιανοί, από τον εκχριστιανισμό του νησιού μέχρι τον 15ο αιώνα, όταν το νησί καταλήφθηκε από το Σουλτανάτο Μάχρα το 1480. Αυτό οδήγησε στον αργό εξισλαμισμό των Σοκότρων.
Ομιλούν τη σοκοτρική γλώσσα, μια σημιτική γλώσσα της αφροασιατικής οικογένειας. Η Σοκοτρική (επίσης γνωστή ως σοκότρι, σακάτρι και σουκούτρι), ανήκει στις σύγχρονες νοτιοαραβικές γλώσσες που είναι πιο κοντά στις αιθιοπικές σημιτικές γλώσσες παρά στα αραβικά (κεντρικές σημιτικές γλώσσες). Παρά τις ιστορικές επαφές με την αραβική γλώσσα, δεν υπάρχει αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των φυσικών ομιλητών των σύγχρονων νοτιοαραβικών γλωσσών και των φυσικών ομιλητών της αραβικής γλώσσας. Επιπλέον, δεν υπάρχει αμοιβαία κατανόηση αναμεταξύ των ίδιων των ομιλητών των σύγχρονων νοτιοαραβικών γλωσσών, και η σοκοτρική γλώσσα ομιλείται μόνο στο νησί της Σοκότρας.
thumb|Έκταση των σύγχρονων νοτιοαραβικών γλωσσών, με τα σοκοτρικά σε κόκκινο χρώμα Τα σοκοτρικά συχνά χαρακτηρίζονται λανθασμένα ως αραβικά, αλλά ταξινομούνται επίσημα ως αφροασιατική, σημιτική, νοτιοσημιτική και νοτιοαραβική γλώσσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Μέση Ανατολή
Αλερίνγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Νορόλ
Το Νορόλ (γαλλικά: Norolles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νορολαί (γαλλικά: Norollais).
Ουεζί
Το Ουεζί (γαλλικά: Ouézy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Παρασκευή της Διακαινησίμου
250px|μικρογραφία|Εικόνα της Ζωοδόχου Στην Ορθόδοξη Εκκλησία και στις Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες που ακολουθούν το Βυζαντινό Τελετουργικό, η ημέρα αυτή αναφέρεται ως Παρασκευή της Διακαινησίμου ή Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής. Όλες οι ακολουθίες για το Πάσχα επαναλαμβάνονται κάθε μέρα της Διακαινησίμου, εκτός από τους ύμνους από την Παρακλητική. Συνήθως πραγματοποιείται Αγιασμός των Υδάτων.
Επειδή η ημερομηνία του Πάσχα είναι κινητή, η Παρασκευή της Διακαινησίμου είναι μέρος του κύκλου του Πάσχα και αλλάζει από έτος σε έτος. Έτσι, η Παρασκευή της Διακαινησίμου πέφτει την αμέσως απόμενη Παρασκευή μετά από την Κυριακή του Πάσχα.
Κατηγορία:Περίοδος του ΠάσχαΚατηγορία:Έθιμα Απριλίου
Κατάλογος έργων του Liechtenstein Museum της Βιέννης
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Liechtenstein Museum της Βιέννης.
Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Συμμετοχή του Νότιου Σουδάν στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το Νότιο Σουδάν μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 2016.
Γενικές πληροφορίες
Έως τον Ιούλιο του 2011, όταν και επισημοποιήθηκε η ανεξαρτησία του, οι αθλητές από την περιοχή εκπροσωπούσαν το Σουδάν. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, ο μαραθωνοδρόμος Γκουόρ Μαριάλ αγωνίστηκε ως Ανεξάρτητος Αθλητής υπό την Ολυμπιακή σημαία, καθώς το Νότιο Σουδάν δεν είχε γίνει ακόμη μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της νέας χώρας ιδρύθηκε τελικά στις 8 Ιουνίου 2015 και αναγνωρίστηκε επίσημα από τη ΔΟΕ στις 2 Αυγούστου 2015, σε σύνοδο στην Κουάλα Λουμπούρ. Η πρώτη εμφάνιση σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο με 3 αθλητές και ακολούθησε η συμμετοχή στους Αγώνες του 2020 με 2 αθλητές.
Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Συμμετέχοντες
thumb|200px|Με τη συμμετοχή της στο αγώνισμα των 200 μέτρων του [[στίβος|στίβου το 2016, η Μάργκρετ Χασάν έγινε η πρώτη γυναίκα από το Νότιο Σουδάν που έλαβε μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νοτιο Σουδαν Κατηγορία:Αθλητισμός στο Νότιο Σουδάν
Αλστρόφ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Νορέ-αν-Ωζ
Το Νορέ-αν-Ωζ (γαλλικά: Norrey-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2015-16
Το  είναι το 85ο πρωτάθλημα της Ισπανικής λίγκας. Ξεκίνησε στις 15 Αυγούστου 2015 και ολοκληρώθηκε στις 15 Μαΐου 2016 με πρωταθλήτρια την Μπαρτσελόνα για 24η φορά στην ιστορία της.
Ομάδες
20 συνολικά ομάδες συμμετέχουν στο πρωτάθλημα, 17 εκ των οποίων προέρχονται από το πρωτάθλημα της περιόδου 2014-15, όπου και εξασφάλισαν την παραμονή τους στην κατηγορία.
Χρουσικόβκα
300px|μικρογραφία|Χρουσικόβκα 250px|μικρογραφία|Στη Φιλιππούπολη Χρουσικόβκα (ρωσικά: Хрущёвка, τρ. Hruščjovka) είναι ανεπίσημη ονομασία για έναν τύπο πολυκατοικίας τριών έως πέντε ορόφων, με επένδυση από σκυρόδεμα ή τούβλο, χαμηλού κόστους, η οποία αναπτύχθηκε στη Σοβιετική Ένωση και σε ολόκληρο το ανατολικό μπλοκ από το 1956 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Μερικές φορές συγκρίνονται με τα ιαπωνικά danchi, παρεμφερή στεγαστικά έργα της ίδιας περιόδου, τα οποία, σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, είναι εμπνευσμένα από αυτά. Κατά τις δεκαετίες '70 και του '80 τα διαμερίσματα μεγάλωσαν, οι τουαλέτες έπαψαν να είναι κοινόχρηστες ενώ εγκαταστάθηκαν συστήματα κεντρικής θέρμανσης, ανελκυστήρες και σύστημα αποκομιδής απορριμμάτων. Στη συνέχεια ακολούθησε αυτό που είναι γνωστό ανεπίσημα ως "Novostroiki", ψηλότερα και ανταποκρινόμενα στις απαιτήσεις του 21ου αιώνος. Ωστόσο, αυτά δεν κατασκευάζονται από την κυβέρνηση, αντιθέτως κατασκευάζονται από ιδιώτες εργολάβους για λογαριασμό των τοπικών αρχών. 300px|μικρογραφία|Αναπαράσταση ενός διαμερίσματος 300px|μικρογραφία|Κλιμακοστάσιο
Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2015-16
Ομάδες
3 ομάδες προβιβάστηκαν από την Σεγούντα Ντιβιζιόν 2014-15: η Ρεάλ Μπέτις, η Σπόρτινγκ Χιχόν και η Λας Πάλμας.
Χρουσικόβκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Ρωσία Κατηγορία:Οικονομία της Σοβιετικής Ένωσης
Βίγια Μερσέδες (Σαν Λουίς)
Η Βίγια Μερσέντες (Villa Mercedes) είναι πόλη στην επαρχία Σαν Λουίς της Αργεντινής. Βρίσκεται στα κεντροανατολικά της επαρχίας, στις αριστερές όχθες του ποταμού Κουίντο, 32 χλμ. από τα σύνορα με την Κόρδοβα, στην Εθνική Οδό 148, και κοντά στη διασταύρωση των Εθνικών Οδών 8 και 7. Η Εθνική Οδός 7 συνδέει την πόλη με την πρωτεύουσα της επαρχίας Σαν Λουίς, 90 χλμ. στα βορειοδυτικά. Είχε 111.391 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Η πόλη ιδρύθηκε από τον Κυβερνήτη Χούστο Νταράκτ την ή γύρω στην 1η Δεκεμβρίου 1856, ως Fortín Constitucional, ένα μικτό πολιτικό-στρατιωτικό οχυρό, για να προστατεύσει την περιοχή από επιθέσεις από τις αυτόχθονες φυλές Ρανκέλ. Το αρχικό όνομα άλλαξε το 1861 σε Βίγια Μερσέντες με απόφαση των κατοίκων, οι οποίοι είχαν υιοθετήσει την Παναγία την Ελεούσα (Virgen de las Mercedes) ως προστάτιδά τους.
Η Βίγια Μερσέντες αναπτύχθηκε γρήγορα αφού μια σιδηροδρομική γραμμή από τη Βίγια Μαρία στην κεντρική γραμμή της Αργεντινής μεταξύ Ροσάριο και Κόρδοβα, έφτασε στην πόλη το 1875. Η γραμμή κατασκευάστηκε από την κρατική εταιρεία Ferrocarril Andino, και επεκτάθηκε στο Σαν Χουάν το 1885 μέσω Σαν Λουίς και Μεντόσα. Η γραμμή από τη Βίγια Μερσέντες στη Μεντόσα θα γινόταν το μεσαίο τμήμα της διαδρομής από το Μπουένος Άιρες και αγοράστηκε από τον Μεγάλο Δυτικό Σιδηρόδρομο της Αργεντινής το 1887 και αργότερα έγινε μέρος του σιδηροδρομικού δικτύου του Μπουένος Άιρες και του Ειρηνικού.
Η Βίγια Μερσέντες ανακηρύχθηκε επίσημα πόλη το 1896. Τώρα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μετά το Σαν Λουίς και βιομηχανικό και εκπαιδευτικό κέντρο, που φιλοξενεί παράρτημα του Εθνικού Πανεπιστημίου του Σαν Λουίς.
Κλίμα
Η Βίγια Μερσέντες έχει ξηρό, χειμερινό υγρό υποτροπικό κλίμα (Köppen Cwa), χαρακτηριστικό στο γεωγραφικό κέντρο της Αργεντινής. Το καλοκαίρι είναι ζεστό έως καυτό με συχνές καταιγίδες, ενώ ο χειμώνας είναι ξηρός και επιρρεπής σε έντονους παγετούς. Η χιονόπτωση είναι ασυνήθιστη, αλλά εξακολουθεί να είναι πιο συχνή από ό,τι στην Ανατολική Αργεντινή, και περιστασιακά το χιόνι μπορεί να παραμείνει στο έδαφος για μερικές ημέρες, όπως συνέβη το 2007 όταν η θερμοκρασία έφτασε τους -16,8 °C, η χαμηλότερη που έχει καταγραφεί στην πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2015-16
Ομάδες
Η Αλμερία, η Κόρδοβα και η Έλτσε υποβιβάστηκαν στην Σεγούντα Ντιβιζιόν 2015-16.
Κορυφαίοι σκόρερ
Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν πετύχει τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα.
Κορυφαίοι στις ασίστ
Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν δώσει τις περισσότερες ασίστ στο πρωτάθλημα.
Ρεάλ Μαδρίτης Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2015 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2016
Βεατρίκη της Νάπολης
H Βεατρίκη, ιταλ. Beatrice (16 Νοεμβρίου 1457 - 23 Σεπτεμβρίου 1508) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Νάπολης και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Ουγγαρίας και μετά βασίλισσα της Ουγγαρίας & Βοημίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης και της πρώτης συζύγου του Ισαβέλλας του Κλερμόν, κόρης του Τριστάν ντε Κλερμόν κόμη του Κοπερτίνο.
Οικογένεια
Το 1491 η Βεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο με τον Βλαδίσλαο Β΄ των Γιαγκελλόνων βασιλιά της Ουγγαρίας & Βοημίας. Για αύτόν ήταν ο 2ος γάμος του. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους της και η Βεατρίκη απεβίωσε το 1508 και ο Βλαδίσλαος Β΄ έκανε τρίτο γάμο με την Άννα των Φουά-Καντάλ.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας
HACCP
Το HACCP (αγγ: Hazard Analysis and Critical Control Points, μεταφρ: ανάλυση κινδύνου και κρίσιμα σημεία ελέγχου) είναι ένα απλό και αποτελεσματικό σύστημα που έχει ως σκοπό τη διασφάλιση της υγιεινής των τροφίμων, ειδικότερα του τελικού προϊόντος.
Με το σύστημα HACCP μπορούμε να προβλέψουμε τους κινδύνους και την πιθανότητα εμφάνισής τους σε κάθε στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας ενός τρόφιμου, και να αποφύγουμε έτσι την πρόκληση ζημιάς στην υγεία του καταναλωτή. Ουσιαστικά το σύστημα HACCP κάθε μονάδας παραγωγής είναι ένα σύνολο γραπτών διαδοχικών οδηγιών εργασίας και αποτελεσμάτων ή συζητήσεων μοναδικό για κάθε βιομηχανία, βιοτεχνία ή εγκατάσταση παραγωγής.
== Haccp και συσχετισμός με ISO 22000 == Το πρότυπο ISO 22000:2018 ενσωματώνει τις αρχές του HACCP συνδυάζοντάς τες με τα προαπαιτούμενα προγράμματα και τις γενικές αρχές των συστημάτων διαχείρισης. Έχοντας εγκαταστήσει ένα σύστημα HACCP, η επιχείρηση είναι εύκολα πιστοποιήσιμη κατά ISO 22000. Τα σημαντικότερα οφέλη πιστοποίησης κατά ISO 22000:2018 είναι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην αγορά και τις απαιτήσεις των πελάτων.
Παραπομπές
HACCP HACCP Κατηγορία:Ασφάλεια τροφίμων Κατηγορία:Διαχείριση διεργασιών
Aframomum corrorima
Το φυτό Aframomum corrorima είναι ένα είδος στην οικογένεια των Ζιγγιβερίδων (Zingiberaceae) όπου ανήκει και η πιπερόριζα. Το μπαχαρικό, γνωστό ως korarima, Αιθιοπικό κάρδαμο ή ψευδοκάρδαμο, προέρχεται από τους σπόρους του φυτού (συνήθως αποξηραμένους) και χρησιμοποιείται εκτενώς στις κουζίνες της Αιθιοπίας και Ερυθραίας.
Είναι ένα συστατικό στο μπερμπερέ (berberē), μιτμίτα (mitmita), awaze και άλλα μείγματα μπαχαρικών και χρησιμοποιείται επίσης για τη βελτίωση της γεύσης του καφέ.
Στην Αιθιοπική βοτανική ιατρική, οι σπόροι χρησιμοποιούνται ως τονωτικό, ως διαλύων τα αέρια του στομάχου και ως καθαρτικό.
Το φυτό είναι εγγενές στην Τανζανία, δυτική Αιθιοπία (στην περιοχή: της Λίμνης Τάνα και του Gelemso), νοτιοδυτικό Σουδάν, δυτική Ουγκάντα.
Καλλιεργείται τόσο στην Αιθιοπία όσο και στην Ερυθραία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζιγγιβεροειδή Κατηγορία:Φυτά που χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή αφρικανική ιατρική Κατηγορία:Χλωρίδα της Αιθιοπίας Κατηγορία:Χλωρίδα του Νοτίου Σουδάν Κατηγορία:Χλωρίδα της Τανζανίας Κατηγορία:Χλωρίδα της Ουγκάντα Κατηγορία:Καλλιέργειες που προέρχονται από την Αιθιοπία Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Αιθιοπική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα Ερυθραίας
SoundCloud
Το SoundCloud είναι μια διαδικτυακή υπηρεσία που ιδρύθηκε στο Βερολίνο στη Γερμανία.
Ιστορία
Το SoundCloud ιδρύθηκε στο Βερολίνο τον Αύγουστο του 2007 από τον Σουηδικό σχεδιαστή ήχου Αλεξάντερ Λιούνγκ και τον Σουηδό καλλιτέχνη Έρικ Βάλφορς και η ιστοσελίδα ξεκίνησε στα τέλη του 2008. Αρχικά είχε ως στόχο να επιτρέψει στους μουσικούς να συνεργαστούν διευκολύνοντας την ανταλλαγή και συζήτηση των ηχογραφήσεων, αλλά μετατράπηκε αργότερα σε ένα εργαλείο δημοσίευσης για διανομή μουσικής. Σύμφωνα με το περιοδικό Wired, αμέσως μετά την έναρξή του, το SoundCloud άρχισε να ανταγωνίζεται την κυριαρχία του Myspace ως πλατφόρμα για τους μουσικούς να διανέμουν τη μουσική τους.
Τον Απρίλιο του 2009, η SoundCloud έλαβε χρηματοδότηση αξίας 2.5 εκατομμυρίων ευρώ από την Doughty Hanson Technology Ventures. Τον Μάιο του 2010, το SoundCloud ανακοίνωσε ότι έχει 1 εκατομμύριο χρήστες. Τον Ιανουάριο του 2011, αναφέρθηκε ότι η SoundCloud είχε αντλήσει χρηματικά ποσά ύψους 10 εκατομμυρίων δολαρίων από τη Union Square Ventures και Index Ventures. Στις 15 Ιουνίου 2011, το SoundCloud ανέφερε πέντε εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες και επενδύσεις από τον Άστον Κούτσερ και το Guy Oseary's A-Grade Fund και στις 23 Ιανουαρίου 2012 ανέφερε 10 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες. Τον Μάιο του 2012, ανακοινώθηκε ότι το SoundCloud είχε 15 εκατομμύρια χρήστες και η χρήση του ιστότοπου αυξανόταν κατά 1.5 εκατομμύρια χρήστες το μήνα.
Ένα νέο API κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2012, το οποίο βελτίωσε την υποστήριξη των κινητών συσκευών και πρόσθεσε χαρακτηριστικά όπως ταυτόχρονη ακρόαση και πλοήγηση στην ιστοσελίδα και δυνατότητα δημιουργίας προσωπικών συλλογών. Η απάντηση από τους χρήστες ήταν ανάμικτη, και πολλοί εξέφρασαν δυσαρέσκεια με την αλλαγή. Αυτή τη στιγμή, το SoundCloud αναφέρθηκε ότι "έφτανε τα 180 εκατομμύρια άτομα το μήνα", και μεταφορτωνόταν 10 ώρες περιεχομένου ανά λεπτό.
Τον Μάρτιο του 2013, το Twitter ανακοίνωσε ότι θα συνεργαστεί με το SoundCloud στην ανάπτυξη της πρώτης ολοκληρωμένης εφαρμογής μουσικής. Ωστόσο, το έργο δεν υλοποιήθηκε, διότι το SoundCloud δεν μπόρεσε να φιλοξενήσει μουσική με άδεια χρήσης λόγω έλλειψης απαραίτητων ρυθμίσεων με ετικέτες μουσικής. Τον Ιούλιο του 2013, το SoundCloud είχε 40 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες και η ακροάσεις αυξανόταν με ρυθμό 20 εκατομμυρίων τον μήνα.
Το SoundCloud ανήγγειλε τον Ιανουάριο του 2014 ότι είχε αρχίσει διαπραγματεύσεις αδειοδότησης με μεγάλες εταιρείες μουσικής για να αντιμετωπίσει το θέμα του μη εξουσιοδοτημένου υλικού που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα, εμφανιζόμενο τακτικά στην πλατφόρμα. Η ανακοίνωση ακολούθησε ένα γύρο χρηματοδότησης στο οποίο συγκεντρώθηκαν 60 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με αποτέλεσμα αποτίμηση αξίας 700 εκατομμυρίων δολαρίων. Σύμφωνα με πηγές των μέσων ενημέρωσης, οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν σε μια προσπάθεια αποφυγής παρόμοιων προβλημάτων που αντιμετώπισε η Google, η οποία αναγκάστηκε να χειριστεί ένα μεγάλο αριθμό σημειώσεων κατάργησης στην πλατφόρμα κοινοποίησης βίντεο YouTube.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2016, το Spotify ανακοίνωσε ότι ήταν σε συνομιλίες για να αγοράσει το SoundCloud, αλλά στις 8 Δεκεμβρίου 2016, αναφέρθηκε ότι το Spotify εγκατέλειψε τα σχέδια εξαγοράς του.
Τον Ιούλιο του 2017, το SoundCloud ανακοίνωσε ότι θα κλείσει τα γραφεία της στο Σαν Φρανσίσκο και στο Λονδίνο και θα απολύσει 173 από τους 420 υπαλλήλους σε μια προσπάθεια να γίνει κερδοφόρα, με το υπόλοιπο προσωπικό να λειτουργεί εκτός γραφείων στο Βερολίνο και τη Νέα Υόρκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικές ιστοσελίδες Κατηγορία:Διαδικτυακές υπηρεσίες
Σιδηροδρομικός σταθμός Λοτζ Φαμπρίτσνα
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Λοτζ Φαμπρίτσνα (πολωνικά: Łódź Fabryczna) είναι ο μεγαλύτερος και πιο σύγχρονος σιδηροδρομικός σταθμός στο Λοτζ της Πολωνίας. Κατασκευάστηκε αρχικά με πρωτοβουλία του βιομήχανου Καρλ Βίλχελμ Σάιμπλερ το 1865. Στην παλιά πολωνική ταξινόμηση σταθμών ανήκε στην κατηγορία Β.
Ο σταθμός βρίσκεται στο κέντρο του Λοτζ. Τα τρένα αναχωρούν συχνά μέσω Κολούσκι προς Βαρσοβία, Κρακοβία, Τσενστοχόβα και Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι. Έκλεισε στις 16 Οκτωβρίου 2011 ως μέρος ενός μεγάλου έργου ανάπλασης για την κατασκευή ενός νέου σιδηροδρομικού σταθμού και κόμβου μεταφορών και άνοιξε ξανά στις 11 Δεκεμβρίου 2016.
Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Τσεχοσλοβακίας
Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Τσεχοσλοβακίας ή η Διακήρυξη της Ουάσινγκτον ( Washingtonská deklarace   . Washingtonská deklarácia    ) Συντάχθηκε στην Ουάσιγκτον, DC και δημοσιεύτηκε στοΠαρίσι, όπου ειχε έδρα η Προσωρινή Κυβέρνηση, στις 18 Οκτωβρίου 1918. Η δημιουργία του εγγράφου, επισήμως τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Τσεχοσλοβακικού Έθνους από την Προσωρινή Κυβέρνησή του ( Prohlášení nezávislosti československého národa zatímní vládou československou ), προκλήθηκε από την επικείμενη κατάρρευση της Αυστριακής Ουγγρικής Αυτοκρατορίας των Αψβούργων, της οποίας τα τσέχικα και σλοβακικά εδάφη αποτελούσαν μέρος σχεδόν 400 χρόνων πριν τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ιστορικό
Το φθινόπωρο του 1918, η αυστρο-ουγγρική μοναρχία κατέρρευσε. Ως ένα από τα δεκατέσσερα σημεία του, ο Woodrow Wilson, ζήτησε από τις εθνότητες της αυτοκρατορίας να έχουν την «ελεύθερη ευκαιρία για αυτόνομη ανάπτυξη». Στις 14 Οκτωβρίου 1918, ο υπουργός Εξωτερικών Baron István Burián von Rajecz ζήτησε μια ανακωχή με βάση τα δεκατέσσερα σημεία. Σε μια προφανή προσπάθεια να αποδείξει την καλή πίστη του, ο αυτοκράτορας Κάρολος Α εκδόθηκε μια διακήρυξη δύο ημέρες αργότερα που θα άλλαζε σημαντικά τη δομή του Αυστριακού μισού της μοναρχίας. Η αυτοκρατορική Αυστρία επρόκειτο να μετατραπεί σε ομοσπονδιακή ένωση αποτελούμενη από τέσσερα μέρη: Γερμανικά, Τσεχικά, Νότιας Σλαβικά και Ουκρανικά (η Γαλικία θα μπορούσε να αποχωρήσει). Ο καθένας έπρεπε να διοικείται από ένα εθνικό συμβούλιο που θα διαπραγματεύεται το μέλλον της αυτοκρατορίας με τη Βιέννη και η Τεργέστη έπρεπε να λάβει ειδικό καθεστώς.
Ωστόσο, την ίδια ημέρα, μια προσωρινή κυβέρνηση Τσεχοσλοβακίας προσχώρησε στους Συμμάχους. Η προσωρινή κυβέρνηση είχε αρχίσει να συντάσσει δήλωση ανεξαρτησίας στις 13 Οκτωβρίου και ολοκλήρωσε την αποστολή της στις 16 Οκτωβρίου. Το έγγραφο συντάχθηκε από τον Τόμας Μάζαρικ και της Αμερικής γλύπτη Gutzon Borglum (Borglum φιλοξενείται μέλλον στρατιώτες του στρατού Czecho-Σλοβακίας στο αγρόκτημά του στο Stamford, Κοννέκτικατ . ) Στις 17 Οκτωβρίου, ο Masaryk το παρουσίασε στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και στον Wilson. Δημοσιεύθηκε στο Παρίσι στις 18 Οκτωβρίου 1918, με τον συγγραφέα να αποδίδεται στον Masaryk.
Την ίδια ημέρα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρόμπερτ Λάνσινγκ απάντησε ότι οι Σύμμαχοι είχαν πλέον δεσμευτεί για τις απαιτησεις των Τσέχων, των Σλοβάκων και των Νότων Σλάβων. Ως εκ τούτου, είπε ότι η αυτονομία των εθνικοτήτων, το δέκατο των δεκατεσσάρων σημείων, δεν ήταν πλέον αρκετή και οι ΗΠΑ δεν μπορούσαν πλέον να ασχοληθούν με βάση τα δεκατέσσερα σημεία. Το σημείωμα της Lansing ήταν στην πραγματικότητα η θανατική ποινή της Αυστρίας-Ουγγαρίας. Τα εθνικά συμβούλια είχαν ήδη αρχίσει να ενεργήσει, περισσότερο ή λιγότερο, όπως προσωρινές κυβερνήσεις των ανεξάρτητων χωρών. Με την ήττα του πολέμου μετά την ιταλική επίθεση στη μάχη του Vittorio Veneto στις 24 Οκτωβρίου, οι Τσεχικοί πολιτικοί ανέλαβαν ειρηνικά την εντολή στην Πράγα στις 28 Οκτωβρίου, η οποία αργότερα κήρυξε τα γενέθλια της Τσεχοσλοβακίας και ακολούθησε σε άλλες μεγάλες πόλεις τις επόμενες λίγες μέρες. Στις 30 Οκτωβρίου, οι Σλοβάκοι ακολούθησαν με τη Διακήρυξη Μάρτιν και το αυστριακό ουγγρικό κράτος διαλύθηκε την επόμενη μέρα.
Περιεχόμενα
Μεγάλο μέρος της διακηρυξης καταγράφει μια περιφρόνηση εναντίον των Αψβούργων. Το τελευταίο τμήμα του εγγράφου δηλώνει Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, με ελευθερία θρησκείας, ομιλία, Τύπο και δικαίωμα συγκέντρωσης και αναφοράς, διαχωρισμό εκκλησίας από το κράτος, καθολική ψηφοφορία και ίσα δικαιώματα για τις γυναίκες. Η δήλωση απαιτεί ένα κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα που θα σέβεται τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων και τα ίσα δικαιώματα. Ανακοινώνεται η κοινωνική, οικονομική και αγροτική μεταρρύθμιση, καθώς και η ακύρωση αριστοκρατικών προνομίων. Η διακήρυξη χρησιμοποιεί τον όρο "Τσεχοσλοβακικό έθνος" ( národ československý ), η οποία αποκλίνει από τη διατύπωση των Συμφωνιών του Κλίβελαντ και του Πίτσμπουργκ, η οποία όριζε δύο ξεχωριστά τσεχικά και σλοβακικά έθνη. Η δήλωση υπογράφει ο Masaryk (πρωθυπουργός και υπουργός οικονομικών),ο  Μίλαν Rastislav Štefánik (ως υπουργός Εθνικής Άμυνας) και ο Edvard Beneš (ως Υπουργός Εξωτερικών και Εσωτερικών).
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:1918 στην πολιτική Κατηγορία:Διάλυση της Αυστροουγγαρίας Κατηγορία:Διακηρύξεις ανεξαρτησίας
Κορεατική μυθολογία
Κορεατική μυθολογία (Korean Han'guk sinhwa) είναι η ομάδα μύθων που αφηγούνται ιστορικοί και σύγχρονοι Κορεάτες. Υπάρχουν δύο τύποι: η γραπτή, λογοτεχνική μυθολογία στις παραδοσιακές ιστορίες, κυρίως για τους μονάρχες που ίδρυσαν τα διάφορα ιστορικά βασίλεια, και η πολύ μεγαλύτερη και πιο ποικιλόμορφη προφορική μυθολογία, κυρίως αφηγήσεις που τραγουδιούνται από σαμάνους ή ιέρειες (mansin) σε τελετουργίες επικαλούμενες τους θεούς και που θεωρούνται ακόμη και σήμερα ιερές.
Οι ιστορικοποιημένοι μύθοι της ίδρυσης των κρατών που αντιπροσωπεύουν το κύριο μέρος της λογοτεχνικής μυθολογίας, διατηρούνται σε έργα Κλασικής κινεζικής γλώσσας όπως το Σεμκούκ Σέτζαϊ και το Σεμκούκ Γιουσά. Ο μύθος της ίδρυσης του κράτους Τέν'γκον, έχει καταλήξει να θεωρείται ως ο ιδρυτικός μύθος ολόκληρου του Κορεατικού έθνους. Οι μύθοι της ίδρυσης των κρατών χωρίζονται περαιτέρω σε βόρειους, όπως αυτός του βασιλείου του Κούκοϊρο και του ιδρυτή του, Τσαμόουν, όπου ο ιδρυτής είναι ο γιος μιας θείας ανδρικής φιγούρας και μιας γήινης γυναικείας μορφής, και σε νότιους, όπως αυτός του βασιλείου του Σιλλά και του ιδρυτή του, Χαϊγιουκεόσε, όπου ο ιδρυτής ξεκινά ως αντικείμενο που κατέβηκε από τους ουρανούς και παντρεύεται μια γήινη γυναίκα. Άλλοι λογοτεχνικοί μύθοι περιλαμβάνουν τους μύθους της καταγωγής των οικογενειακών καταγωγών, που καταγράφονται σε γενεαλογίες.
Οι αφηγήσεις του κορεατικού σαμανισμού, η θρησκεία των ιθαγενών της χώρας, διαθέτουν μια ποικιλόμορφη συτοιχία θεών και ανθρώπων. Απαγγέλλονται σε πλαίσια ιεροτελεστίας, τόσο για την ευχαρίστηση των θεών όσο και για την ψυχαγώγηση των πιστών. Ως προφορική λογοτεχνία, η σαμανική αφήγηση αναθεωρείται τακτικά με κάθε παράσταση, αν και απαιτείται κάποιος βαθμός αλληλουχίας: έχουν υπάρξει και νέες αφηγήσεις από τη δεκαετία του 1960. Συχνά βρισκόταν σε αντίθεση με τις επίσημες ιδεολογίες της κορεατικής κοινωνίας και η μυθολογία της συχνά χαρακτηρίζεται ως ανατρεπτική των παραδοσιακών προτύπων, όπως η πατριαρχία.
Η σαμανική μυθολογία χωρίζεται σε πέντε τοπικές παραδόσεις, με κάθε περιοχή να έχει πρωτότυπες αφηγήσεις, καθώς και ξεχωριστές εκδοχές παν-κορεατικών αφηγήσεων. Η μυθολογική παράδοση του νότιου νησιού Τζέτζου είναι ιδιαίτερα αποκλίνουσα. Οι δύο αφηγήσεις όλες κι όλες, που βρέθηκαν αντίστοιχα σε μία μόνο περιοχή, είναι η Τσέσεοκ πόν-πουρί, η υπόθεση της οποίας περιστρέφεται γύρω από ένα κορίτσι που στις περισσότερες εκδοχές κυοφορεί το παιδί ενός υπερφυσικά ισχυρού Μπίκου —ο οποίος πιθανότατα αρχικά ήταν ένας ουράνειος θεός— και γεννά τρίδυμα, τα οποία με τη σειρά τους γίνονται τα ίδια θεοί: και η Πριγκίπισσα Μπάρι, η υπόθεση της οποίας περιστρέφεται γύρω από μια πριγκίπισσα που εγκαταλείπεται από τον πατέρα της επειδή είναι κορίτσι και η οποία αργότερα ανασταίνει τους νεκρούς γονείς της με το λουλούδι της ζωής.
Εισαγωγή
Η κορεατική μυθολογία περιλαμβάνει δύο ξεχωριστά σώματα λογοτεχνίας. Το πρώτο είναι η λογοτεχνική μυθολογία (κορεατικά: 문헌신화/文獻神話, munheon sinhwa) που καταγράφηκε στις παραδοσιακές κορεατικές ιστορίες, όπως το έργο του δεκάτου τρίτου αιώνα Σεμκούκ Γιουσά. Οι μύθοι που περιέχονται σε αυτούς τους τόμους είναι έντονα ιστορικοποιημένοι, σε σημείο που είναι συχνά δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ ιστορικού γεγονότος και μυθολογίας. Οι πρωταρχικοί λογοτεχνικοί μύθοι είναι οι μύθοι ίδρυσης των κρατών (건국신화/建國神話, geon'guk sinhwa), οι οποίοι αφηγούνται την ιστορία της ίδρυσης ενός συγκεκριμένου βασιλείου ή δυναστείας. Η κατηγορία περιλαμβάνει κι άλλες υπερφυσικές ιστορίες οι οποίες βρέθηκαν στα χρονικά της ιστορίας καθώς και τους μύθους της προέλευσης των μη-βασιλικών καταγωγών. εναλλ.=Asian man facing front, in suit and tie.|μικρογραφία| Ο ιστορικός Ι-Πιόνγκ-Του το 1955 Το δεύτερο σώμα είναι η σύγχρονη προφορική μυθολογία (구비신화/口碑神話, gubi sinhwa), η οποία είναι «ασύγκριτα» πλουσιότερη από τη λογοτεχνική παράδοση, τόσο σε καθαρή ποσότητα υλικού, όσο και σε ποικιλία θεμάτων και περιεχομένου. Η προφορική μυθολογία αποτελείται κυρίως από τις σαμανικές αφηγήσεις (서사무가/徐事巫歌, seosa muga) που τραγουδιούνται από Κορεάτες σαμάνους κατά τη διάρκεια των Gut, θρησκευτικών τελετών στις οποίες οι σαμάνοι επικαλούνται τους θεούς. Αν και είναι μυθολογικές σε περιεχόμενο, αυτές οι αφηγήσεις είναι πολύ διαφορετικές ως προς τη λειτουργία και το περιεχόμενο από τους λογοτεχνικούς μύθους. Οι μύθοι της ίδρυσης των κρατών διατηρούνται μόνο γραπτώς, στερούνται το αρχικό τελετουργικό τους πλαίσιο και υπάρχουν σε γραπτή μορφή εδώ και αιώνες. Αντίθετα, οι σαμανικές αφηγήσεις είναι προφορική λογοτεχνία η οποία είναι «ζωντανή μυθολογία», ιερή θρησκευτική αλήθεια για τους συμμετέχοντες στο gut. Άρχισαν να εκδίδονται μόλις το 1930, αιώνες μετά την πρώτη πιστοποίηση των λογοτεχνικών μύθων. Σε αντίθεση με τις ιστορικοποιημένες αφηγήσεις των λογοτεχνικών μύθων, τα τραγούδια των σαμάνων διαθέτουν στοιχεία όπως η αρχέγονη ιστορία του κόσμου, η άνοδος των ανθρώπινων όντων στη θεία φύση και η θεία τιμωρία στους ασεβείς θνητούς.
Η ακαδημαϊκή μελέτη της κορεατικής μυθολογίας ξεκίνησε με τους λογοτεχνικούς μύθους, με ιστορικούς όπως ο Τσο Νεμ-σιάν (1890-1957) και οΓι Πιόνγκ-Ντο (1896-1989) να πρωτοστατούν στις πρώτες μελέτες για τους ιδρυτικούς μύθους των κρατών. Αλλά η έρευνα για το -κατά πολύ- πλουσιότερο προφορικό σώμα ήταν ελάχιστη μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν η μελέτη των σαμανικών αφηγήσεων πρωτοστάτησε από μελετητές όπως ο Κιμ Γιόλ-Τσαϊό (1932-2013), ο οποίος εφάρμοσε στρουκτουραλιστικές,συγκριτικές και μύθο-τελετουργικές προσεγγίσεις στα τραγούδια, o Χιαν Γιον-Τσουν (1931-2016), ο οποίος δημοσίευσε μια τεράστια εγκυκλοπαίδεια για την τελετουργία και τη μυθολογία της νήσου Τζέτζου, και ο Σαο Ντισιάκ (γενν. 1942), ο οποίος καθιέρωσε τη λογοτεχνική μελέτη των σαμανικών αφηγήσεων και του οποίου η περιεκτική εργασία πάνω στην αφήγηση του Τσέσεοκ πον-πουρί, αποδείχθηκε πρότυπο για τους μελλοντικούς ερευνητές. Οι πρόσφατες τάσεις στη μελέτη της κορεατικής μυθολογίας από τη δεκαετία του 1990, εστιάζουν περισσότερο σε συγκρίσεις με γειτονικές μυθολογίες και σε νέα έρευνα στους μέχρι σήμερα παραμελημένους μύθους χωριών-ιερών (당신화/堂神話, dang sinhwa), οι οποίοι περιλαμβάνουν τον προστάτη θεό ενός συγκεκριμένου χωριού και φεμινιστικές ερμηνείες.
Η προφορική μυθολογία είναι πάντα θρησκευτική και πρέπει να ξεχωρίζεται από το ευρύτερο σώμα της κορεατικής λαογραφίας, η οποία μπορεί να είναι λαϊκή. Για παράδειγμα, το Γουόντσαν'γκαν-πον-πουρί, μια σαμανική αφήγηση των Τζέτζου για ένα κορίτσι που αναζητά τους γονείς της και γίνεται θεά, είτε κατάγεται από είτε είναι πρόγονος ενός πολύ παρόμοιου λαϊκού παραμυθιού της ηπειρωτικής Κορέας που ονομάζεται Η Αναζήτηση της Τύχης. Όμως, επειδή η σαμανική αφήγηση Γουόντσαν'γκαν-πον-πουρί είναι μια ιερή ιστορία για μια θεά, σε αντίθεση με το παραμύθι Η Αναζήτηση της Τύχης, το πρώτο είναι μύθος, ενώ το δεύτερο όχι. Μερικοί κορεατικοί μύθοι είναι μυθοποιημένα λαϊκά παραμύθια, ενώ πολλά κορεατικά λαϊκά παραμύθια, είναι απο-ιεροποιημένοι μύθοι.
Μύθοι ίδρυσης των Κρατών
εναλλ.=A large, tall stone.|μικρογραφία|356x356εσ| Gwanggaeto Stele Οι μύθοι ίδρυσης των κρατών αφηγούνται τη ζωή του πρώτου ηγεμόνα ενός νέου κορεατικού βασιλείου ή δυναστείας. Περιλαμβάνουν την υπερφυσική γέννηση του ιδρυτή, την ιστορία του πώς ο ιδρυτής έφτασε να δημιουργήσει το βασίλειό του και τον θαυματουργό θάνατο ή αναχώρησή του. Συχνά ερμηνεύονται ως ευημερισμένες αφηγήσεις πραγματικών γεγονότων που συνέβησαν κατά την ίδρυση του βασιλείου.
Οι παλαιότερες σωζόμενες αφηγήσεις των ιδρυτικών μύθων των αρχαίων κορεατικών βασιλείων —όπως τα Κούτσοσεον, Κούκοϊρο καιΣιλλά— μεταγράφονται στην κλασική κινεζικη γλώσσα σε κορεατικά κείμενα που συντάχθηκαν κατά τη διάρκεια ή μετά το τέλος του δωδέκατου αιώνα. Τέτοια κείμενα περιλαμβάνουν τα Σεμκούκ Σέτζαϊ, Σεμκούκ Γιουσά, Τζιγουάνγκ Αντζί, Γιούντς Σιτζού και Ντόνγκακ τόνγκαμ. Αυτά τα κείμενα συντάχθηκαν με βάση προηγούμενες πηγές που τώρα έχουν χαθεί. Αρκετά αρχαία κινεζικά κείμενα είναι επίσης σημαντικές σύγχρονες πηγές για μύθους. Αυτές περιλαμβάνουν όχι μόνο τις επίσημες ιστορίες δυναστειών όπως τα Αρχεία των Τριών Βασιλείων του τρίτου αιώνα και το Βιβλίο του Γουέι του έκτου αιώνα, αλλά και πιο γενικά κείμενα όπως το Λούνεϊν, που γράφτηκε το 80 Κ.Χ. Στην περίπτωση του Καγκιαριέο, υπάρχουν επίσης πέντε στήλες κινεζικής γλώσσας που αφηγούνται τον μύθο της ίδρυσης του βασιλείου από την οπτική γωνία των ίδιων του λαού Καγκιαριέο. Η παλαιότερη από τις πέντε είναι η στήλη Γκουανγκάετο, που χτίστηκε το 414 CE.
Ο μύθος της ίδρυσης της δυναστείας Κουρίιο, η οποία κυβέρνησε την Κορέα από τον δέκατο έως τον δέκατο τέταρτο αιώνα, καταγράφεται στο Κουρίιο-σα, την επίσημη ιστορία της δυναστείας, η οποία δημοσιεύτηκε τον δέκατο πέμπτο αιώνα. Το Γιουνμπιτσιαν'γκα, ένα ποίημα που δημοσιεύτηκε από τη διάδοχη δυναστεία Τσουσάν, περίπου την ίδια εποχή με το Κουρίιο-σα, θεωρείται μερικές φορές ως ο μύθος της ίδρυσης της δυναστείας Τσουσάν. Ωστόσο, συζητείται εάν το Γιουνμπιτσιαν'γκα πρέπει να θεωρηθεί ως αφηγηματικό. Καθώς η Τσουσάν ήταν η τελευταία κορεατική δυναστεία, δεν υπάρχουν νεότεροι ιδρυτικοί μύθοι.
Κάποτε, η αφήγηση των μύθων της ίδρυσης των κρατών γινόταν και προφορικά, ίσως από σαμάνους. Ο ποιητής Ι-Τσιου-πο (1168-1241) αναφέρει ότι τόσο οι γραπτές όσο και οι προφορικές μορφές του μύθου της ίδρυσης της δυναστείας Κούκοϊρο, ήταν γνωστές κατά τη διάρκεια της ζωής του, παρόλο που το ίδιο το βασίλειο είχε χαθεί περισσότερο από πέντε αιώνες νωρίτερα. Η σύγχρονη σαμανική αφήγηση του Τσέσεο-πον-πουρί έχει πολλά κοινά δομικά στοιχεία με τον μύθο του Κούκοϊρο και ίσως να είναι άμεσος απόγονος του αρχαίου αυτού παραμυθιού.
Οι αρχαίοι (προ-Κούκοϊρο) μύθοι της ίδρυσης των διαφόρων κρατών, ταξινομούνται σε δύο βασικούς τύπους, τους βόρειους και τους νότιους, αν και αμφότεροι μοιράζονται το κεντρικό μοτίβο ενός βασιλιά που σχετίζεται με τους ουρανούς. Στα βόρεια βασίλεια των Κούτσοσεον, Μπούγιο και Κούκοϊρο, ο ιδρυτής-μονάρχης γεννιέται από τη σύζευξη μιας ουράνιας ανδρικής μορφής και μιας γήινης γυναίκας. Στα νότια βασίλεια της Σίλλα και της Γκεούμγκουαν Γκαϊά, ο βασιλιάς δημιουργείται από ένα φυσικό αντικείμενο που κατεβαίνει από τον ουρανό και στη συνέχεια παντρεύεται ο ίδιος μια γήινη γυναίκα. Στους βόρειους μύθους, ο ημίθεος βασιλιάς διαδέχεται τον ουράνιο πατέρα του ή δημιουργεί ο ίδιος ένα νέο βασίλειο. Στο νότο, το ουράνιο ον στέφεται με την κοινή συναίνεση των τοπικών οπλαρχηγών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Κορέας Κατηγορία:Ιστορία της Βορειοανατολικής Ασίας
Οκαβάνγκο (ποταμός)
thumb|right|350px|Η λεκάνη απορροής του Οκαβάνγκο Ο Οκαβάνγκο είναι ένας ποταμός στη νοτιοδυτική Αφρική. Είναι το τέταρτο μεγαλύτερο ποτάμιο σύστημα στη νότια Αφρική, και εκτείνεται νοτιοανατολικά για 1.600 χλμ. Ξεκινάει από την Ανγκόλα, όπου είναι γνωστό με την πορτογαλική ονομασία Ρίο Κουμπάνγκο. Συνεχίζει νότια, αποτελεί μέρος των συνόρων μεταξύ της Ανγκόλας και της Ναμίμπιας, και στη συνέχεια ρέει στη Μποτσουάνα, καταλήγοντας στο Καταφύγιο Θηραμάτων Μορέμι. Προτού εισέλθει στη Μποτσουάνα, ο ποταμός με μια σειρά από μικρούς καταρράκτες γνωστοί ως καταρράκτες Πόπα, πέφτει γύρω στα 4 μ. Οι μικροί αυτοί καταρράκτες είναι ορατοί μόνο όταν ο ποταμός είναι χαμηλός, όπως κατά τη διάρκεια της ξηράς περιόδου. Ο Οκαβάνγκο δεν καταλήγει στη θάλασσα αλλά εκβάλλει σε μια κλειστή λεκάνη απορροής. Εκβάλλει σε ένα βάλτο στην έρημο Καλαχάρι, γνωστό ως το Δέλτα του Οκαβάνγκο. Επίσης μέρος της ροής του ποταμού γεμίζει τη λίμνη Νγκάμι. Ο Οκαβάνγκο είναι γνωστός για την άγρια ​​ζωή του, το Καταφύγιο Θηραμάτων Μορέμι της Μποτσουάνα βρίσκεται στην περιοχή του Οκαβάνγκο.
Κατά τη διάρκεια ψυχρότερων περιόδων στην ιστορία της Γης, ένα μέρος της ερήμου Καλαχάρι ήταν μια τεράστια λίμνη, γνωστή ως λίμνη Μακγκαντικγκάντι. Σε αυτό το διάστημα, ο Οκαβάνγκο θα ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί Κατηγορία:Ποταμοί της Ανγκόλας Κατηγορία:Ποταμοί της Μποτσουάνας Κατηγορία:Ποταμοί της Ναμίμπιας
Πάουλ Μον
Ο Πάουλ Έρικ Άλφρεντ Μον (Paul Erik Alfred Mohn, 24 Μαΐου 1898 - 18 Φεβρουαρίου 1957) ήταν Σουηδός διπλωμάτης που διετέλεσε Πρόεδρος της Επιτροπής Βοήθειας στην Ελλάδα του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού κατά την περίοδο Σεπτεμβρίου 1942 - Μαρτίου 1943.
Οι αναμνήσεις του από την θητεία του στην Ελλάδα εκδόθηκαν υπό τον τίτλο "Η αποστολή μου στην κατεχόμενη Ελλάδα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί διπλωμάτες
Λιθαρός Αρκαδίας
Ο Λιθαρός είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Ηραίας του Δημοτικού Διαμερίσματος Λουτρών του πρώην Δήμου Ηραίας και του τέως Δήμου Γορτυνίας της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας και ανήκει στο Νομό Αρκαδίας.
Είναι μικρός οικισμός χτισμένος στους πρόποδες των τελευταίων ορεινών όγκων του Μαινάλου στα όρια της Αρχαίας Ηραίας, σε μια καταπράσινη και πλούσια σε θαμνώδη βλάστηση περιοχή δίπλα στην κοιλάδα του ποταμού Αλφειού. Το χωριό έχει αρκετές πηγες με τρεχόυμενα νερά και ωραία σημεία με νεροπλάτανους.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο Λιθαρός από παλιά θερούταν συνοικισμός και δεν κατοικούταν από πολλές οικογένειες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο αριθμός των μόνιμων κατοίκων του οικισμού ανερχόταν στους 16 ενώ με την παλαιά απογραφή του 2001 οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού ήταν 25.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο οικισμός χωρίζεται σε κάτω και άνω Λιθαρό αν και το χωριό παραμένει ιδιο και οι κάτοικοι του ενεργούν ολοι μαζί. Το άνω μέρος του χωριού είναι αναμφισβήτητα μεγαλύτερο από το κάτω που αποτελείται από 3 σπίτια. Το κάτω μέρος του χωριού βρίσκεται πάνω στον επαρχιακό δρόμο Δημητσάνας - Γέφυρας Μπερτσιάς και συνδέται απευθείας με τον Άνω Παπαδά με δρόμο 5,5 χιλιομέτρων, με τα Λουτρά με δρόμο 1 χιλιομέτρου και με τον Λώτη με χωματόδρομο 2 χιλιομέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου