cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πτολεμαίος Ευπάτωρ
Για μία σύντομη περίοδο το 152 π.Χ. υπήρξε συμβασιλέας του πατέρα του και μελλοντικός διάδοχος και είχε, επιπροσθέτως, ανακηρυχθεί ανώτατος διοικητής της Κύπρου. Την ίδια χρονιά ενσωματώθηκε στην οικογενειακή λατρεία ως Θεός Ευπάτωρ. Πέθανε όμως στο νησί λίγο καιρό μετά, ίσως και την ίδια χρονιά, από μεταδοτική ασθένεια. Πληροφορίες γι’ αυτόν αντλούμε από επιγραφές σε μνημεία, αν και όταν ανακαλύφθηκε η ύπαρξή του από τους σύγχρονους ερευνητές, υπήρχαν αντιγνωμίες σχετικά με την τοποθέτησή του στο οικογενειακό δέντρο και κατά πόσο ήταν ο Πτολεμαίος που εστάλη στην Κύπρο. Σύμφωνα με κάποιες επιγραφές ο θάνατός του συνέπεσε με μια έκλειψη σελήνης.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Smack My Bitch Up
To Smack My Bitch Up είναι τραγούδι του βρετανικού rave συγκροτήματος The Prodigy, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τρίτο δίσκο τους The Fat of the Land, το 1997. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single από τον εν λόγω δίσκο, το οποίο ήταν το τρίτο και το τελευταίο από αυτόν. Το single έφτασε στο νούμερο 1 των ισπανικών και των φινλανδικών charts. Ενώ στα αμερικανικά Billboard Hot 100, έφτασε στο νούμερο 89 και στα βρετανικά charts έφτασε στο νούμερο 8.
Το τραγούδι προκάλεσε συζήτηση λόγω του τίτλου του, ενώ και το video clip που κυκλοφόρησε είχε βίαιες απεικονίσεις και σεξουαλικό περιεχόμενο. Παρ’ όλα αυτά πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του συγκροτήματος, το οποίο, όμως, δεν συνάντησε τόση δημοτικότητα όση και τα προηγούμενα τους, ωστόσο απέκτησε cult following. Ενδεικτικό της δημοτικότητας του είναι ότι οι αναγνώστες του περιοδικού Mixmag, το ψήφισαν ως το τρίτο σπουδαιότερο dance κομμάτι όλων των εποχών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1997 Κατηγορία:Singles του 1997 Κατηγορία:Τραγούδια των Prodigy Κατηγορία:Singles της XL Recordings Κατηγορία:Singles της Maverick Records
Βίων ο Βορυσθενίτης
Ο Βίων ο Βορυσθενίτης ήταν αρχαίος Έλληνας κυνικός φιλόσοφος, που έζησε τον 4ο ή 3ο αιώνα π.Χ. και καταγόταν από τη λεγόμενη κατά την κλασική αρχαιότητα πόλη Ολβία Ποντική, περιοχή στις εκβολές του ποταμού Βορυσθένη (εξ ου "Βορυσθενίτης"), ο οποίος ταυτίζεται με τον Δνείπερο (Ουκρανία).
Ο Βίων έζησε κυρίως στην Αθήνα, όπου υπήρξε μαθητής του Κράτητος και ανάμεσα σε άλλους φιλοσόφους άκουσε και τον Θεόφραστο. Παρότι κυνικός, η φιλοσοφία του εμπεριέχει και κάποιες ηδονιστικές τάσεις. Ο Βίων διακρίθηκε πάντως περισσότερο ως σατιρικός συγγραφέας και λιγότερο ως φιλόσοφος. Διακωμώδησε γραμματικούς, μουσικούς και όλους τους σημαντικούς φιλοσόφους σε έργα πεζά και έμμετρα. Το έργο του «Διατριβαί» έχει δηκτικό οίστρο και το ζήλεψε και το μιμήθηκε ο κορυφαίος Ρωμαίος λυρικός ποιητής Οράτιος. Εξαιτίας της ευστροφίας του στη διακωμώδηση, έχει συγκριθεί με τον Τίμωνα τον σιλλογράφο και με τον Βολταίρο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Κυνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Σκύθες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σκλάβοι
Πέτρος Καπαγέρωφ
Ο Πέτρος Καπαγέρωφ (Πειραιάς, 12 Φεβρουαρίου 1941 - Πειραιάς, 6 Δεκεμβρίου 2002) ήταν Έλληνας αθλητικός παράγοντας στον χώρο της καλαθοσφαίρισης.
Γεννήθηκε το 1941 και τελείωσε το Α' Γυμνάσιο Πειραιά (Ιωνίδειος). Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου τελείωσε τη Μαθηματική Σχολή. Στα φοιτητικά του χρόνια ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση κατά του δικτατορικού καθεστώτος. Συνελήφθη και φυλακίστηκε για 4,5 χρόνια, αρνούμενος την οποιαδήποτε παραχώρηση στις αξίες, τις αρχές και τις θέσεις που πιστά υπηρετούσε. Υπήρξε τακτικό μέλος του ιστορικού σωματείου του Πειραϊκού Συνδέσμου, επιδεικνύοντας σημαντική δραστηριότητα αρχικά ως αθλητής στην ομάδα μπάσκετ του Πειραϊκού Συνδέσμου (ήταν συναθλητής με τον Γιώργο Βασιλακόπουλο, τον Κώστα Δήμου και τον Βασίλη Μουζακιώτη) και εν συνεχεία (το 1966) ως διοικητικός παράγοντας της ομάδας.
Το 1975 εκλέγεται μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Στη συνέχεια, αναλαμβάνει την θέση του Προέδρου της Επιτροπής Ορισμού Διαιτησίας. Η πολύ μεγάλη προσφορά του και οι αναμφισβήτητες ικανότητές του τον φέρνουν στην θέση του Προέδρου Επιτροπής Εθνικών Ομάδων, που οδήγησε μαζί με τον Κώστα Πολίτη και τον Ευθύμη Κιουμουρτζόγλου στον θρίαμβο της κατάκτησης της πρώτης θέσης στο 25ο ΕΥΡΟΜΠΑΣΚΕΤ ΑΝΔΡΩΝ το 1987, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Ως υπεύθυνος των Εθνικών ομάδων, υπήρξε ο θεμελιωτής του Αναπτυξιακού Προγράμματος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, που δημιούργησε σωρεία ταλέντων στο Ελληνικό μπάσκετ.
Το 1995 εκλέγεται Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (διαδεχόμενος τον Γιώργο Βασιλακόπουλο, που ανέλαβε την θέση του Προέδρου της Ομοσπονδίας).
Το 1995 ιδρύει την Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής (Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.), ενώ τον Ιούνιο του 2002, μετά την εκλογή του Γιώργου Βασιλακόπουλου ως Προέδρου της FIBA EUROPE, ο Πέτρος Καπαγέρωφ αναλαμβάνει την θέση του Προέδρου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
Έφυγε από την ζωή τον Δεκέμβριο του 2002 στο Τζάννειο Νοσοκομείο του Πειραιά λόγω πνευμονικού οιδήματος.
Το Εθνικό Κλειστό Κολυμβητήριο Πειραιά (γνωστό και ως Παπαστράτειο Κολυμβητήριο Πειραιά) φέρει το όνομά του.
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Ντουντπάκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γκουτζαρατική κουζίνα
Χρυσή Μπάλα του 1960
Η Χρυσή Μπάλα του 1960, δόθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης, όπως κρίθηκε από μια ομάδα αθλητικών δημοσιογράφων από χώρες μέλη της UEFA, Λουίς Σουάρες στις 13 Δεκεμβρίου 1960.
Κατάταξη
{| class="wikitable" !Θέση !Όνομα !Ομάδα/ες !Εθνικότητα !Πόντοι Ρεάλ Μαδρίτης Ρεάλ Μαδρίτης {|
Σημειώσεις
α.Παρόλο που γεννήθηκε στην Αργεντινή,ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο απέκτησε ισπανική υπηκοότητα το 1956 και θα έπαιζε για την εθνική ομάδα της Ισπανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1960
Βίων ο Σμυρναίος
Ο Βίων ο Σμυρναίος ήταν αρχαίος Έλληνας βουκολικός ποιητής, που έζησε στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. και μιμείται τον κυριότερο βουκολικό ποιητή, τον Θεόκριτο, όντας νεότερός του.
Από τα ποιήματα του Βίωνος σώζονται 17 αποσπάσματα. Το εκτενέστερο ποίημά του είναι ο «Επιτάφιος Αδώνιδος». Ο ποιητικός του λόγος ενέχει αρμονία, συγκινεί και φανερώνει αληθινό ποιητή. Σε μερικά αποσπάσματά του υπάρχει διαλογικός στίχος βουκόλων που συνομιλούν μεταξύ τους. Μερικά πάλι δεν έχουν καθόλου βουκολικό χαρακτήρα, αλλά μιλούν για τον έρωτα, με περισσότερη όμως λογοτεχνική αβρότητα και λιγότερο πάθος. Ο Βίων είναι ασφαλώς κατώτερος από τον Θεόκριτο, θεωρείται όμως ανώτερος από τον Μόσχο.
Νήσος Μεγαρίδα
Η Νήσος Μεγαρίδα (ιταλικά: Isolotto di Megaride) είναι ένα μικρό νησί στο λιμάνι της Νάπολης, στην Τυρρηνική θάλασσα εκεί που σήμερα βρίσκεται το Καστέλ ντελ Όβο.
Σήμερα συνδέεται με την ξηρά με μικρές προσχώσεις στη θάλασσα, αν και αρχικά το νησί απείχε μερικά μέτρα από την αρχαία Νεάπολις (τη σημερινή Νάπολη). Σύμφωνα με τον Στράβωνα, το ίδιο το νησί αποτελούσε την αρχική αποικία από ορισμένους Ροδίτες μεταξύ του 9ου και 8ου αι. π.Χ. από όπου προήλθε και η Νεάπολις, το οποίο μάλιστα υπήρξε και σημαντικό εμπορικό κέντρο.
Σήμερα, το νησί και το κάστρο που είναι χτισμένο πάνω σε αυτό, είναι γεμάτο από πολυάριθμες ταβέρνες και εστιατόρια.
Στο νησί λατρευόταν η Σειρήνα Παρθενόπη ανάμεσα σε άλλες λατρείες, τις οποίες έφεραν οι πρώτοι αποίκοι του νησιού από την Ελλάδα.
Τρίγωνο του Πασκάλ
right|thumb|250px|Οι πρώτες έξι σειρές του τριγώνου του Πασκάλ
Στα μαθηματικά, το τρίγωνο του Πασκάλ είναι μία τριγωνική γεωμετρική διάταξη των δυωνυμικών συντελεστών. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του μαθηματικού Μπλεζ Πασκάλ στο μεγαλύτερο μέρος του δυτικού κόσμου, παρόλο που άλλοι μαθηματικοί το είχαν μελετήσει αιώνες πριν στην Ινδία, την Περσία, την Κίνα και την Ιταλία.
Οι σειρές στο τρίγωνο του Πασκάλ αριθμούνται ξεκινώντας από την γραμμή 0, και οι αριθμοί κάθε σειράς είναι συνήθως σχετικοί με τις διπλανές τους. Μια απλή κατασκευή του τριγώνου γίνεται με τον ακόλουθο τρόπο. Στην σειρά 0 γράφεται μόνο ο αριθμός 1. Μετά, για την κατασκευή των στοιχείων των ακόλουθων σειρών προστίθεται ο αριθμός που βρίσκεται αμέσως από πάνω και αριστερά με τον αριθμό αμέσως από πάνω και δεξιά. Αν οποιοσδήποτε από τους αριθμούς δεξιά ή αριστερά δεν υπάρχει, υποκαθίσταται με μηδέν. Για παράδειγμα, ο πρώτος αριθμός της πρώτης γραμμής είναι 0 + 1 = 1, ενώ οι αριθμοί 1 και 3 της τρίτης σειράς προστίθενται ώστε να δώσουν τον αριθμό 4 της τέταρτης σειράς.
τότε
για οποιοδήποτε μη αρνητικό ακέραιο n και οποιονδήποτε ακέραιο k μεταξύ 0 και n.
Το τρίγωνο του Πασκάλ γενικεύεται και σε περισσότερες διαστάσεις. Η τρισδιάστατη εκδοχή αποκαλείται Πυραμίδα του Πασκάλ ή Τετράεδρο του Πασκάλ, ενώ η γενική εκδοχή αποκαλείται Simplex του Πασκάλ.
Παραπομπές
Πασκαλ Κατηγορία:Διακριτά μαθηματικά
Δαβίδ ο Αρμένιος
Ο Δαυίδ ο Αρμένιος ή Δαβίδ ο Ανίκητος ήταν νεοπλατωνικός φιλόσοφος και γραμματικός της ύστερης αρχαιότητας από την Αρμενία, που άκμασε τον 5ο αιώνα μ.Χ.. Υπήρξε μαθητής του Ολυμπιοδώρου του Νεότερου. Κατά την Αναγέννηση ήταν γνωστός μόνο ως ερμηνευτής της φιλοσοφίας των Περιπατητικών και ως σχολιαστής του Αριστοτέλη. Ωστόσο το έτος 1823 ανακαλύφθηκαν αξιόλογα φιλοσοφικά και φιλολογικά έργα του, γραμμένα τόσο στην ελληνική, όσο και στην αρμενική γλώσσα.
Παραπομπές
Δαβιδ Δαβιδ
Γιάννης Ε. Διακογιάννης
Ο Γιάννης Διακογιάννης του Ελευθερίου (3 Ιανουαρίου 1957 - 16 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Δάσκαλός του στη δημοσιογραφία ήταν ο Γιάννης Καψής. Ξεκίνησε το 1980 απ' την εφημερίδα «Το Βήμα». Στη συνέχεια απ' το Νοέμβριο του 1981 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1987 διατέλεσε υπεύθυνος του Γραφείου της εφημερίδας «Τα Νέα» στη Δυτική Ελλάδα με έδρα την Πάτρα. Το 1987 επέστρεψε στην Αθήνα και πέρασε διαδοχικά απ' το ελεύθερο, το κοινοβουλευτικό και το πολιτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Τα Νέα».
Για τις ανταποκρίσεις του και τα καθημερινά του ρεπορτάζ, τιμήθηκε πολλές διακρίσεις, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγονται και τα βραβεία του Ιδρύματος Μπότση, του Ιδρύματος Ελένη Βλάχου, της ΕΣΗΕΑ και της Πανελλήνιας Ένωσης Ημερησίων Εφημερίδων Επαρχιακού Τύπου. Διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στο ξεκίνημα του φεστιβάλ της Πάτρας το 1986 και υπήρξε ο εμπνευστής και ο δημιουργός από το 1995 μέχρι το 2002 του φεστιβάλ της Σύμης, γενέτειρα του πατέρα του.
Έφυγε από τη ζωή στις 16 Δεκεμβρίου 2006, σε ηλικία 49 ετών.
Συγγραφικό έργο
Ακολούθησε το 1987 το «Μετά τον Τσε και τον Αλλιέντε», βιβλίο στο οποίο αναφέρεται στα ταξίδια του στη Νότια Αμερική, όπου αναζήτησε την κοινή μοίρα που συνδέει τις χώρες αυτές με την Κύπρο και την Ελλάδα, εξαιτίας των διαρκών παρεμβάσεων των ΗΠΑ.
Τέλος, επιμελήθηκε της έκδοσης του βιβλίου «Οι ανυπότακτοι της Σύμης», που έγραψε ο πατέρας του Ελευθέριος Γ. Διακογιάννης, ένας από τους μαχητές του αγώνα για την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων από την ιταλική κατοχή και την αγγλική επικυριαρχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας
Η εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, η οποία περιλαμβάνει το νομό Αιτωλοακαρνανίας. Στην εκλογική περιφέρεια αντιστοιχούν σήμερα 7 έδρες. Σήμερα, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην εκλογική περιφέρεια ανέρχονται σε περίπου 240.000.
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην Αιτωλοακαρνανία. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας 1974-σήμερα
Ακολουθούν οι βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας της περίοδου 1974-2015
Επιστήμη, Τεχνολογία, Μηχανική και Μαθηματικά
Επιστήμη, Τεχνολογία, Μηχανική και Μαθηματικά (αγγλικά: science, technology, engineering and mathematics με ακρωνύμιο STEM, και παλιότερα SMET) είναι ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο που χρησιμοποιείται παγκοσμίως. Το ακρωνύμιο αναφέρεται στους ακαδημαϊκούς κλάδους της επιστήμης, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών. Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως όταν αναφερόμαστε στην πολιτική της εκπαίδευσης  και στα πρόγραμματα σπουδών στα σχολεία για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογικής ανάπτυξης. Έχει επίδραση στην ανάπτυξη του εργατικού δυναμικού, στα θέματα εθνικής ασφάλειας και της μεταναστευτικής πολιτικής. Το αρκτικόλεξο προέκυψε αμέσως μετά από μια συνάντηση, σχετικά με την επιστήμη της εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ υπό την προεδρία της τότε NSF διευθύντριας Rita Colwell. Ένας διευθυντής από το γραφείο Επιστημών Ανάπτυξης Εργατικού Δυναμικού για Εκπαιδευτικούς και Επιστήμονες, ο Δρ Peter Faletra, πρότεινε την αλλαγή από το παλαιότερο SMET ακρωνύμιο σε STEM. Η Δρ. Colwell, εκφράζοντας κάποια αντιπάθεια για το παλαιότερο ακρωνύμιο, απάντησε θετικά προτείνοντας στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ να αποδεκτεί την αλλαγή. Ένα από τα πρώτα έργα του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών των ΗΠΑ που χρησιμοποίησε το αρκτικόλεξο ήταν το STEMTEC (Science, Technology, Engineering and Math Teacher Education Collaborative) στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Άμχερστ, το οποίο χρηματοδοτήθηκε το 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση ανά θέμα Κατηγορία:Διδακτική των φυσικών επιστημών
Πεθερικά της συμφοράς
Πλοκή
Δύο χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, ο Γκέιλορντ Φόκερ (Γκρεγκ) και η αρραβωνιαστικιά του Παμ Μπερνς αποφασίζουν να συστήσουν τους γονείς τους μεταξύ τους. Αρχικά πηγαίνουν στο Όιστερ Μπέι της Νέας Υόρκης για να πάρουν τον πατέρα της Παμ, τον συνταξιούχο πράκτορα της CIA, Τζακ Μπερνς, τη μητέρα της Ντάινα και τον ενός έτους ανιψιό της Παμ, Τζακ Μπανκς (γιο του Μπομπ και της Ντέμπι Μπανκς). Αντί να πάει στο αεροδρόμιο όπως είχε προγραμματιστεί, ο Τζακ αποφασίζει να πάνε οικογενειακώς με το νέο του αυτοκινούμενο όχημα στο Μαϊάμι για να γνωρίσει τους γονείς του Γκρεγκ.
Μόλις φτάνουν ο Γκρεγκ, η Παμ και οι γονείες της στο Μαϊάμι, τους υποδέχεται ο εκκεντρικός αλλά διασκεδαστικός και φιλικός πατέρας του Γκρεγκ, ο Μπέρνι Φόκερ, πρώην δικηγόρος και η μητέρα του Γκρεγκ, η Ροζ, η οποία είναι σεξοθεραπεύτρια για ηλικιωμένα ζευγάρια. Ενώ η Ντάινα δένεται με τους Φόκερ, αρχίζουν να δημιουργούνται μικρές τριβές μεταξύ του Τζακ και των Φόκερ, λόγω των αλληλοσυγκρουόμενων προσωπικοτήτων τους. Η συγκέντρωση ξεκινά άσχημα όταν σε ένα κυνηγητό μεταξύ του σκύλου των Φόκερ, Μόουζες, και της γάτας των Μπερς, Τζινξ, ο Τζινξ ρίχνει τον Μόουζες στην τουαλέτα του αυτοκινούμενου, αναγκάζοντας τον Μπέρνι να την καταστρέψει για να σώσει τον Μόουζες. Αργότερα, ο Μπέρνι τραυματίζει κατά λάθος την πλάτη του Τζακ στη διάρκεια ενός παιχνιδιού.
Η Παμ ενημερώνει τον Γκρεγκ ότι είναι έγκυος και οι δυο τους αποφασίζουν να το κρατήσουν μυστικό μέχρι να παντρευτούν. Ο Τζακ γίνεται ξανά καχύποπτος για τον χαρακτήρα του Γκρεγκ όταν τους συστήνουν την πρώην οικονόμο των Φόκερ, Ιζαμπέλ Βιλαλόμπος. Ο Μπέρνι αποκαλύπτει ότι ο Γκρεγκ έχασε την παρθενιά του από την Ιζαμπέλ 15 χρόνια νωρίτερα. Ο 15χρονος γιος της Ιζαμπέλ, Χόρχε, ο οποίος δεν έχει γνωρίσει ποτέ τον πατέρα του και μοιάζει εκπληκτικά με τον Γκρεγκ, τραβάει την προσοχή του Τζακ. Εντωμεταξύ, οι Ροζ, Μπέρνι και η Ντάινα μαθαίνουν ότι η Παμ είναι έγκυος, αλλά υπόσχονται να μην το πουν στον Τζακ.
Ο Γκρεγκ μένει μόνος του για να κρατάει τον μικρό Τζακ, τον οποίο ο Τζακ μεγαλώνει με τη μέθοδο Φέρμπερ. Παρά τις αυστηρές οδηγίες του Τζακ να μην αντιδρά στα κλάματα του μικρού, ο Γκρεγκ δεν αντέχει να ακούει τις φωνές του και προσπαθεί να του φτιάξει το κέφι αγκαλιάζοντάς τον και κάνοντας αστεία, αλλά του διδάσκει άθελά του τη λέξη «μαλάκας». Ο Γκρεγκ απαντά σε ένα τηλεφώνημα από τη Ροζ, και ο μωρό βρίσκει ευκαιρία και βγαίνει από το παρκοκρέβατο και κολλάει τα χέρια του σε ένα μπουκάλι ρούμι. Ο Τζακ συνεχίζει να κατασκοπεύει τον Γκρεγκ και στέλνει δείγματα μαλλιών του Γκρεγκ και του Χόρχε για τεστ DNA, ενώ προσκαλεί τον Χόρχε στο πάρτι αρραβώνων του Γκρεγκ και της Παμ με την ελπίδα να κάνει τον Γκρεγκ να παραδεχτεί ότι είναι ο πατέρας του Χόρχε. Στο πάρτι των αρραβώνων, ο Τζακ, ο οποίος υποθέτει ότι ο Γκρεγκ γνωρίζει για τον Χόρχε και σκόπιμα τον κρατούσε μυστικό από την Παμ, τον συστήνει στον Χόρχε. Αργότερα, όταν ο Γκρεγκ αρνείται ότι γνωρίζει οτιδήποτε για τον Χόρχε, ο Τζακ εξακολουθεί να μην τον πιστεύει και τον ναρκώνει με μια δόση ορού αλήθειας. Ενώ κάνει πρόποση, ο Γκρεγκ αποκαλύπτει ότι η Παμ είναι έγκυος και ότι ο Χόρχε είναι ο γιος του. Στη συνέχεια, λιποθυμά.
Το επόμενο πρωί, η Παμ ρωτά τον Γκρεγκ για τον Χόρχε και ο Γκρεγκ υπόσχεται ότι δεν ήξερε τίποτα πριν από το προηγούμενο απόγευμα. Η Παμ τον πιστεύει και είναι πρόθυμη να λύσει το θέμα μαζί του. Ο Τζακ έχει φτάσει σε οριακό σημείο και απαιτεί από την Παμ και την Ντάινα να φύγουν μαζί του. Η Ντάινα αρνείται και αποκαλύπτει ότι ο Τζακ είχε ναρκώσει τον Γκρεγκ. Όλοι στρέφονται εναντίον του Τζακ και τον ενημερώνουν ότι όλοι γνώριζαν την εγκυμοσύνη της Παμ. Συγκλονισμένος και πληγωμένος, ο Τζακ φεύγει με τον εγγονό του.
Ο Μπέρνι και ο Γκρεγκ κυνηγούν τον Τζακ, αλλά στην πορεία συλλαμβάνονται για υπερβολική ταχύτητα και αντίσταση κατά της αρχής. Εντωμεταξύ, ο Τζακ λαμβάνει τα αποτελέσματα του τεστ DNA που καθορίζει ότι ο πατέρας του Χόρχε είναι ένας παίκτης του μπέιζμπολ που μοιάζει στον Γκρεγκ. Όταν ο Τζακ βλέπει την αστυνομία να σταματά τον Μπέρνι και τον Γκρεγκ, επιχειρεί να τους υπερασπιστεί, αλλά συλλαμβάνεται και αυτός μαζί τους. Ο Γκρεγκ, ο Τζακ και ο Μπέρνι απαλλάσσονται από τον δικαστή Άιρα, πελάτη της Ροζ. Πριν φύγουν, ο Γκρεγκ ζητά από τον Τζακ και τον Μπέρνι να σταματήσουν τη διαμάχη τους. Ο Τζακ παραδέχεται ότι έκανε λάθος με τον Χόρχε και εξηγεί στον Μπέρνι ότι είναι πρώην πράκτορας της CIA ζητώντας συγγνώμη για τις πράξεις του. Ο Γκρεγκ και η Παμ παντρεύονται το ίδιο Σαββατοκύριακο.
Εισπράξεις
Η ταινία γνώρισε εμπορική επιτυχία και έγινε η δεύτερη ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις με πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Η ταινία απέσπασε 46.120.980 δολάρια το Σαββατοκύριακο της πρεμιέρας της στη Βόρεια Αμερική (5.000 αίθουσες, κατά μέσο όρο 9.224 δολάρια ανά αίθουσα). Μέχρι το τέλος των 149 ημερών κυκλοφορίας της ταινίας, έκανε συνολικά εισπράξεις 279.261.160 δολαρίων στη Βόρεια Αμερική και 243.396.776 δολαρίων σε άλλες περιοχές, με συνολικές παγκόσμιες εισπράξεις 522.657.936 δολαρίων. Ο προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 80 εκατομμύρια δολάρια.
Σίκουελ
Ένα σίκουελ της ταινίας, με τίτλο Γονείς της συμφοράς, κυκλοφόρησε στις 22 Δεκεμβρίου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Μαϊάμι Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Labelflash
LabelFlash είναι μια τεχνολογία που επιτρέπει στους χρήστες να σχεδιάζουν εικόνες πάνω στο cd καίγοντάς το. Παρουσιάστηκε από την NEC το Δεκέμβριο του 2005. Αυτό είναι παρόμοιο με την τεχνολογία LightScribe που επινοήθηκε νωρίτερα από την Hewlett Packard.
Το Nero 7.0.2.8 και οι νεότερες εκδόσεις υποστηρίζουν αυτήν την τεχνολογία. Για λόγους που δεν είναι εξ ολοκλήρου σαφείς, οι βορειοαμερικανοί αγοραστές Nero 7 (ultra edition) δεν έχουν την δυνατότητα LabelFlash ακόμα κι αν είναι το ακριβές λογισμικό που πωλείται στους ευρωπαϊκούς πελάτες Nero 7 Premium.
Συμβατότητα Λογισμικού
και το FujiFilm/Yamaha επίσης παρέχει την τεχνική LabelFlash που ονομάζετε LabelFlashtm Index Maker
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης Κατηγορία:Συσκευές
Αχίλλεια η παράλιος
Η αχίλλεια η παράλιος (Achillea maritima) ή Ώτανθος ο παράλιος (Otanthus maritimus), με κοινή ονομασία βαμβατσίδα, ανήκει στην οικογένεια Asteraceae (Αστεροειδή) που χαρακτηρίζεται από το ότι τα άνθη είναι τοποθετημένα σε χαρακτηριστικές ταξιανθίες, που ονομάζονται κεφάλια, όπου κάθε κεφάλιο αποτελείται από πολλά μικρά ανθίδια. Ο Ώτανθος ο παράλιος αποτελεί χαρακτηριστικό είδος των αμμοθινών των ακτών της Μεσογείου και του Ατλαντικού μέχρι την ΒΔ. Ιρλανδία, το οποίο κατανέμεται επίσης σε όλες τις αμμώδεις ακτές στην Ελλάδα. Τα είδη των αμμοθινών είναι πολύ καλά προσαρμοσμένα στις δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν στους αμμόλοφους. Συνήθως, είναι φυτά ανθεκτικά στην έλλειψη υγρασίας, ειδικά κατά το θέρος και έχουν πολύ εκτεταμένες και βαθιές ρίζες ώστε να συγκρατούν το έδαφος και να  φθάνουν στο επίπεδο του υδροφόρου ορίζοντα. Δυστυχώς όμως, τα σημεία που αναπτύσσονται, αποτελούν και τα σημεία που επισκέπτονται και δραστηριοποιούνται οι λουόμενοι το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να απειλούνται όλο και περισσότερο. To O. maritimus, είναι φυτό αρωματικό που χαρακτηρίζεται από τα εναλλασσόμενα, επιφυή, πυκνά καλυμμένα με λευκό βαμβακώδες έριο φύλλα. Τα ανθίδια είναι όλα σωληνοειδή και κίτρινα και ανθίζει από τα μέσα Ιουνίου μέχρι νωρίς τον Αύγουστο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Αστεροειδή
Αντάντ
thumb|Ο εγκάρδιος χορός της Entente thumb|right|250px|Οι κύριοι συνασπισμοί κρατών όπως δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη τις παραμονές του Ά Παγκοσμίου Πολέμου (1914). Αντάντ (ορθότερα βάσει προφοράς Ατάτ) ή "Εγκάρδια Συνεννόηση" (Entente Cordiale) ονομάζεται η συμμαχία Γαλλίας και Μεγάλης Βρετανίας, η οποία έθεσε τέλος σε 8 αιώνες αγγλογαλλικού ανταγωνισμού και έθεσε τις βάσεις για την αγγλογαλλική συνεργασία κατά τον 20ό αιώνα. Ταυτόχρονα σήμανε και το τέλος της αγγλικής πολιτικής της "Λαμπρής Απομονώσεως" και την απευθείας ανάμιξή της στα ευρωπαϊκά θέματα.
Η προσέγγιση Βρετανίας-Γαλλίας εμφανίστηκε ως αποτέλεσμα της σταδιακής σύγκλισης των συμφερόντων των δύο χωρών και της αμοιβαίας απειλής που ένιωθαν από την επεκτατική πολιτική της αυτοκρατορικής Γερμανίας κατά τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα. Η ιδέα προωθήθηκε έντονα από τον βασιλιά Εδουάρδο Ζ' της Μ. Βρετανίας, και κατέληξε στην αμοιβαία συμφωνία της 8η Απριλίου 1904. Με αυτή την συμφωνία ρυθμίζονταν οι εκκρεμότητες μεταξύ των δύο εθνών, που αφορούσαν θέματα όπως την παραίτηση της Γαλλίας από προνόμια που είχε με την συνθήκη της Ουτρέχτης και το μοίρασμα αποικιακών εδαφών και σφαιρών επιρροής. Η αγγλογαλλική συνεργασία ενισχύθηκε το επόμενο έτος μετά την πρώτη Κρίση του Μαρόκου, και επεκτάθηκε δια της ξεχωριστής Αγγλορωσικής Συνεννόησης το 1907, μετασχηματιζόμενη στην λεγόμενη "Τριπλή Αντάντ", που στρεφόταν εναντίον της συμμαχίας των Κεντρικών Δυνάμεων, όπου πρωτοστατούσε η Γερμανία.
Μετά την έκρηξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η συμμαχία μετατράπηκε στην Τριπλή Αντάντ, με την εισδοχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (καθώς και της Σερβίας και του Βελγίου). Αργότερα συνασπίστηκαν μαζί τους η Ιαπωνία (1914), η Ιταλία (1915), η Ρουμανία (1916), οι Η.Π.Α. (1917), και η Ελλάδα (Ιούνιος 1917, οπότε έληξε, φαινομενικά, ο Εθνικός Διχασμός). Υπό αυτή την έννοια ο όρος "Αντάντ" χρησιμοποιείται για να δηλώσει το νικηφόρο συμμαχικό μπλοκ κατά τον πόλεμο αυτό.
Η νίκη της Αντάντ στον Μεγάλο Πόλεμο οδήγησε στην πλήρη επικράτηση της αγγλογαλλικής συμμαχίας στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως. Κατά τη δεκαετία του 1920 η αγγλογαλλική συνεργασία παρέμεινε στενή, με πρώτιστο μέλημά της την αποτροπή της επανάκαμψης της γερμανικής ισχύος. Για αυτό το σκοπό, με γαλλική παρότρυνση σχηματίστηκε και η Μικρή Αντάντ από τα νέα κράτη της Αν. Ευρώπης. Κατά την δεκαετία του 1930, η συμμαχία ατόνησε, εξαιτίας διαφορών στην εξωτερική πολιτική και των σοβαρών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν τα δύο κράτη. Έτσι, η συμμαχία στάθηκε ανίκανη και τα κράτη - μέλη εμφανίστηκαν απρόθυμα να αποτρέψουν την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία και την σταδιακή ενδυνάμωσή του, με αποτέλεσμα την συντριπτική ήττα και κατοχή της Γαλλίας το 1940 από τις γερμανικές δυνάμεις.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η αγγλογαλλική συνεργασία συνεχίστηκε και συνεχίζεται στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ.
Πηγές
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Νεότερη ιστορία Κατηγορία:Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Αντώνιος-Γρηγόριος Βουτσίνος
Ο Αντώνιος-Γρηγόριος Βουτσίνος (1891 – 1968) ήταν Έλληνας καθολικός ιερέας και αρχιεπίσκοπος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επίσκοποι Σύρου Κατηγορία:Έλληνες Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Δήμος Άεροντρομ
Ο Δήμος Άεροντρομ (Аеродром ) είναι ένας από τους δέκα δήμους που αποτελούν την πόλη των Σκοπίων στη Βόρεια Μακεδονία.
Ανδραίμονας ο Αιτωλός
Ο Ανδραίμονας αυτός υπήρξε σύζυγος της Γόργης, κόρης του βασιλιά της Καλυδώνας, του Οινέα, τον οποίο ο Ανδραίμονας αντικατέστησε στον θρόνο με τη βοήθεια του Διομήδη. Ο Ανδραίμονας, με τη βοήθεια των Αργείων, συνέτριψε τους Κουρήτες και ένωσε τα δύο βασίλεια σε ένα. Επίσης, υπήρξε οικιστής της Άμφισσας, στην οποία αναφέρεται ότι είχε στηθεί ανδριάντας του, ενώ ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην πόλη υπήρχε τάφος, όπου είχε ταφεί μαζί του και η γυναίκα του Γόργη. Γιος τους ήταν ο ήρωας του Τρωικού Πολέμου Θόας.
Δήμος Άεροντρομ
Γεωγραφία
Ο Δήμος Άεροντρομ συνορεύει με:
Οίκος των Αβίς
thumb|200px|right|Ο Σταυρός του Τάγματος των Αβίς Ο Οίκος των Αβίζ ή Δυναστεία των Ιωαννίνων είναι βασιλική δυναστεία Πορτογαλικής καταγωγής, κυριάρχησε στην Αναγέννηση και την εποχή των μεγάλων ναυτικών ανακαλύψεων με τις οποίες οι Πορτογάλοι δοξάστηκαν παγκόσμια. Ο γενάρχης του οίκου ήταν ο Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας, αρχηγός του Τάγματος των Αβίς και νόθος γιος του βασιλιά της Πορτογαλίας Πέτρου του Ωμού, κυριάρχησε μετά τον εμφύλιο που ξέσπασε την τριετία 1383 - 1385 που έμεινε γνωστή ως "Πορτογαλικό κενό". Οι μονάχες του Οίκου των Αβίς κυβέρνησαν στην Εποχή των Ανακαλύψεων, έφτασε η Πορτογαλική δόξα στο αποκορύφωμα της και δημιουργήθηκε η Αυτοκρατορία της Πορτογαλίας. Ο Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ διαίρεσε τις ανακαλύψεις ανάμεσα στην Ισπανία και την Πορτογαλία με την Αλεξανδρινή γραμμή. Ο Οίκος των Αβίς έβγαλε τεράστιες ηγετικές μορφές που κυριάρχησαν σε ολόκληρη την Ευρώπη όπως ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος, ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και η αυτοκράτειρα Ισαβέλλα της Πορτογαλίας. Πολλά μέλη του Οίκου των Αβίς διεκδίκησαν θρόνους σε ολόκληρη την Ευρώπη όπως ο Πέτρος Ε΄ της Αραγωνίας και ο Ιωάννης, πρίγκιπας της Αντιόχειας. Ο Οίκος των Αβίς κυβέρνησε την Πορτογαλία την περίοδο 1385 - 1580, μετά την κρίση διαδοχής που ξέσπασε για τον θρόνο της Πορτογαλίας (1580) τους διαδέχτηκε ο Οίκος των Αψβούργων. Ο ιδρυτής του Οίκου Ιωάννης ο Μέγας ήταν νόθος γιος του βασιλιά της Πορτογαλίας Πέτρου του Ωμού που ανήκε στον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας με την Τερέζα Λοουρένσο, κόρη ενός εμπόρου από τη Λισαβώνα. Σε ηλικία 7 ετών (1364) έγινε αρχηγός του Τάγματος των Αβίς, από τότε έμεινε γνωστός σαν "Ιωάννης των Αβίς".
Δήμος Άεροντρομ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Δήμοι των Σκοπίων
Ανδραίμονας ο Αιτωλός
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Καλυδώνας
Οίκος των Αβίς
Άνοδος του Οίκου
thumb|300px|right|Η [[Μάχη της Αλζουμπαρότα (1385)]] Ο Οίκος των Αβίς ανέβηκε στον θρόνο της Πορτογαλίας με την κρίση που ξέσπασε με τον θάνατο του βασιλιά Φερδινάνδου Α΄. Η χήρα του Ελεονώρα Τέλες δε Μενέσες ήταν μισητή τόσο στην αριστοκρατία όσο και στον κοινό λαό επειδή εγκατέλειψε τον πρώτο σύζυγο της για να γίνει βασίλισσα. Η κόρη τους Βεατρίκη της Πορτογαλίας παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ της Καστίλης που διεκδίκησε τον θρόνο στο όνομα της συζύγου του. Ακολούθησε η "Συνθήκη της Σαλβατέρρα" με την οποία η μισητή Ελεονώρα θα παρέμενε αντιβασίλισσα μέχρι την εποχή που ο γιος του Ιωάννη και της Βεατρίκης φτάσει σε ηλικία 14 ετών. Τα Κορτές της Κοΐμπρα συγκλήθηκαν τον Απρίλιο του 1385, ο Ιωάννης του Τάγματος των Αβίς ανακηρύχτηκε βασιλιάς σαν Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας, θα μείνει γνωστός ως "Ιωάννης ο Μέγας". Ο Ιωάννης των Αβίς ήταν ετεροθαλής αδελφός του Φερδινάνδου Α΄ και φυσικός γιος του προκατόχου του Πέτρου Α΄. Ο λαός της Λισαβώνας υποστήριζε τον Ιωάννη, η αριστοκρατία ήταν μοιρασμένη με την πλειοψηφία να υποστηρίζει τη νόμιμη διάδοχο Βεατρίκη. Τα στρατεύματα των Αβίς υπό τον Νούνο Άλβαρες Περέιρα νίκησαν έναν μικρό στρατό Καστιλιανών, ο Ιωάννης αναγκάστηκε να δραπετεύσει επειδή θέρισε η πανώλη τον στρατό του, από την επιδημία βρήκε τον θάνατο η σύζυγος του. Ακολούθησε δεύτερη μεγαλύτερη εισβολή από στρατεύματα της Καστίλης και Πορτογάλους που παρέμεναν πιστοί στον Ιωάννη της Καστίλης.
Ο Ιωάννης των Αβίς νίκησε τον Ιωάννη της Καστίλης στη Μάχη της Αλζουμπαρότα (14 Αυγούστου 1385) και ορκίστηκε επίσημα βασιλιάς της Πορτογαλίας, οι δύο βασιλείς υπέγραψαν συνθήκη που διατηρήθηκε μέχρι το 1411. Για να γιορτάσει τη μεγάλη νίκη ο Ιωάννης ίδρυσε το "μοναστήρι της Σάντα Μαρία ντα Βιττόρια" που έγινε ο τόπος ταφής των πριγκίπων του Οίκου των Αβίς, ο τίτλος του Μεγάλου Μάγιστρου του Τάγματος των Αβίς ανήκε στον βασιλιά μέχρι το τέλος της δυναστείας (1511). Ο Οίκος των Αψβούργων κυβέρνησε την Πορτογαλία μέχρι την εποχή που έπεσε από την Ισπανία των Αψβούργων, ο δούκας της Άλμπα κατέλαβε τη χώρα με τη βία. Την εποχή που κυβέρνησαν η Πορτογαλία έγινε κορυφαία Ευρωπαϊκή και παγκόσμια δύναμη, η Θέουτα ήταν η πρώτη αποικιακή κατάκτηση. Ακολούθησαν τεράστιες εξερευνητικές αποστολές στην Αφρική, την Ασία και τη Βραζιλία που έφεραν τεράστια έσοδα και εμπορικές δραστηριότητες. Το αποκορύφωμα της Πορτογαλικής δόξας έφτασε την εποχή του Εμμανουήλ Α΄, με τον γιο του Ιωάννη Γ΄ ξεκίνησε η παρακμή.
Πτώση των Αβίς
thumb|250px|right|Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας, γενάρχης του Οίκου των Αβίς Τον Ιωάννη Γ΄ διαδέχθηκε ο εγγονός του Σεβαστιανός της Πορτογαλίας (1557) που έπεσε άτεκνος στη "μάχη του Ξαρ ελ-Κεμπίρ" σε ηλικία 24 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μεγαλοθείος του Καρδινάλιος Ερρίκος της Πορτογαλίας σε ηλικία 66 ετών, πέθανε 2 χρόνια αργότερα επίσης άτεκνος με αποτέλεσμα να ξεσπάσει μεγάλη κρίση διαδοχής. Τον θρόνο διεκδίκησαν ο Αντώνιος της Πορτογαλίας, ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας και η Αικατερίνη, δούκισσα της Μπραγκάνσα. Ο Αντώνιος, πρίγκιπας του Κράτο ανακηρύχτηκε βασιλιάς σε πολλές πόλεις της Πορτογαλικής ενδοχώρας (1580) αλλά η βασιλεία του κράτησε μόνο 20 μέρες, ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας εισέβαλε στην Πορτογαλία και νίκησε τον Αντώνιο στη "μάχη του Αλκαντέρα". Ο Αντώνης εξακολουθούσε να είναι διεκδικητής βασιλιάς μέχρι το 1583 αναγνωρισμένος μόνο στις Αζόρες, οι ιστορικοί ωστόσο αμφισβητούν ακόμα και τις 20 μέρες, λίγοι τις αναγνωρίζουν. Οι Πορτογάλοι δεν τον θεωρούν σαν εθνικό βασιλιά, περισσότερο αναφέρεται σαν εθνικός ήρωας της Πορτογαλίας που αντιστάθηκε στην κατάκτηση των Αψβούργων. Ο Σεράο κατέγραψε τον Αντώνιο σαν βασιλιά (1956), τοποθέτησε το τέλος της δυναστείας τη διετία 1581-1582. Τα "Κορτές του Τομάρ" ανακήρυξαν νέο βασιλιά τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας ως Φίλιππος Α΄ της Πορτογαλίας (1581), κατόπιν οι δυνάμεις του Αντώνιου συνετρίβησαν από τον Αλβάρο ντε Μπαζάν στο Πόντε Ντελγάδα, βρισκόταν στις νότιες ακτές του νησιού Σάο Μιγκέλ στις Αζόρες (26 Ιουλίου 1582). Ο Αντώνιος οπισθοχώρησε στην Τερσέιρα, κατόπιν δραπέτευσε στη Γαλλία να πείσει τους Γάλλους να τον βοηθήσουν με περισσότερα πλοία, τα 800 από αυτά έφτασαν τον Ιούνιο του 1583. Ο Φίλιππος Β΄ έστειλε μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη από τη Λισαβώνα, τη "Σάντα Κρουζ (23 Ιουνίου 1583), έφτασε στο Σάο Μιγκέλ (7 Ιουλίου 1583) και ανάγκασε τις Αζόρες να δηλώσουν την υποταγή τους.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Πορτογαλίας
Μπορούσια Νοϊνκίρχεν
Η Μπορούσια Νοϊνκίρχεν (γερμανικά: Borussia Neunkirchen) είναι γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα από το Νοϊνκίρχεν. Ιδρύθηκε το 1907 από την ενοποίηση των ΦΚ 1905 Μπορούσια και ΣΚ Νοϊνκίρχεν. Έδρα της ομάδας είναι το Έλενφελντσταντιον, χωρητικότητας 23.000 θεατών. Παλαιότερα έχει συμμετάσχει στην Μπούντεσλιγκα 2 φορές.
Μη μου λες αντίο
Το Μη μου λες αντίο ήταν ερωτική - δραματική σειρά του τηλεοπτικού σταθμού ANT1. Προβλήθηκε την τηλεοπτική περίοδο 2004-2005. Η σειρά ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη και πολλές φορές η τηλεθέαση ξεπερνούσε το 45%, ενώ στο τελευταίο επεισόδιο, στις 24 Ιουνίου 2005, έφτασε στο εντυπωσιακό 62,4%. Σκηνοθέτης ήταν ο Μανούσος Μανουσάκης, ενώ το σενάριο υπέγραφε ο Βασίλης Σπηλιόπουλος. Ο Χρήστος Νικολόπουλος ντύνει με την μουσική του τη σειρά, ενώ ο Κώστας Μακεδόνας είναι ο ερμηνευτής των τραγουδιών που ακούγονται στη σειρά.
Μπορούσια Νοϊνκίρχεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905
Μη μου λες αντίο
Στη σειρά έπαιξαν οι Θάλεια Ματίκα, Μέμος Μπεγνής, Γιάννης Τσιμιτσέλης, Άννα Τσουκαλά, Νίκος Γαλανός, Μπάμπης Αλατζάς, Θανάσης Ζέρβας, Μέλπω Κωστή, Ελπίδα Μπραουδάκη, Νταίζη Σεμπεκοπούλου, Ζαφείρης Κατραμάδας, Κωνσταντίνα Ανδριοπούλου, Ηλίας Πετροπουλέας, Γιώργος Σουξές, Σοφία Φαραζή, Αλέξανδρος Μούκανος, Χριστίνα Πομόνη, Ζαχαρούλα Βαλαβάνη, Ανδρέας Χαραλάμπους, Μάνος Παπαγιάννης, Λούμυ Σάββα, Γιώργος Ασπετάκης, Θάνος Χρόνης, Τάσος Παπαναστασίου, Αγάπη Δέσμη, Λαέρτης Βασιλείου, Πατρίκιος Κωστής, Βάνα Αλή.
Υπόθεση
Ο Μανούσος Μανουσάκης μας ξεναγεί σε έναν άγνωστο, διαφορετικό και γοητευτικό κόσμο, μέσα από τη σειρά "Μη μου λες αντίο", βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Αναστασίας Καλλιοντζή.
Μια κοπέλα από συνοικία της Αθήνας, ζει την καλύτερη περίοδο της ζωής της: Πετυχαίνει στο Πανεπιστήμιο της Κομοτηνής και είναι ταυτόχρονα ερωτευμένη, με ένα γοητευτικό φοιτητή Ιατρικής (Γιάννης Τσιμιτσέλης), που την λατρεύει. Στην άλλη άκρη του χάρτη, στην Κομοτηνή, ένας πιστός Μουσουλμάνος, εκπληρώνοντας το όνειρο μιας ζωής, διορίζεται δάσκαλος σε μειονοτικό σχολείο και κάνει σχέδια για το μέλλον του. Και πρώτα - πρώτα να παντρευτεί την κοπέλα που αγαπά από μικρός, να κάνει παιδιά μαζί της και να ζήσει σαν πιστός μουσουλμάνος. Ο Μουράτ (Μέμος Μπεγνής) και η Χριστίνα (Θάλεια Ματίκα) είναι δύο άνθρωποι από διαφορετικούς κόσμους, ικανοποιημένοι από την ζωή τους, σίγουροι για τις επιλογές τους, ώσπου ένα βράδυ η μοίρα ανατρέπει τα πάντα. Μια αγάπη δίχως αύριο γεννιέται και μαζί της ένα μεγάλο ψέμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1 Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Τσιτσέκα (όνομα)
Ετυμολογία του ονόματος
Όνομα τουρκικής αρχής, από τη λέξη çiçek «άνθος». Σημασιολογικά παρεμφερές με τα ονόματα Ανθή, Ανθούσα, Λουλούδα, Πουλουδιά, Φιορέλλα, Φκιουρού (ιταλικά: fiore «άνθος»), Φλώρα, Τσβιάτα (βουλγαρικά: Цвете «άνθος») κτλ.
Διάδοση του ονόματος
Ασυνήθιστο σήμερα όνομα των ελληνόφωνων της Μικράς Ασίας. Κατά τον Ιωακείμ Βαλαβάνη, «Τσιτσέκα (τουρκιστί Ανθή)», στο Αραβάνι Καππαδοκίας. Σύμφωνα με τον Σίμο Μενάρδο, Κικεκού, στην Κύπρο, από το κικέκιν «τσιτστέκι», από τα ονόματα που διάλεγαν οι «λινοβάμπακοι», οι Κύπριοι που φοβούμενοι να δηλώσουν χριστιανοί έφεραν δημοσίως τουρκικό όνομα. Ο Μπούτουρας το συμπεριλαμβάνει στα «Ονόματα εκ παρομοιώσεων προς φυτά».
Το ένδυμα που φορούσε η πριγκίπισσα κατά την ενθρόνισή της έκανε τόση εντύπωση στο Βυζάντιο, που έγινε η αιτία να καθιερωθεί ένα νέο είδος χιτώνα αντρικού, το τζιτζάκιον.
Το όνομα σε άλλες γλώσσες
Τουρκικά: Çiçek
Επώνυμο
Σύμφωνα με τον Τομπαΐδη, το οικογενειακό Τσιτσεκλής από το τουρκικό çiçekli «ανθισμένος», και το Τσιτσεκίδης από το τουρκικό çiçek «άνθος». Πρβ. και Τριανταφυλλίδη, «από το τσιτσέκ μπορεί το οικογενειακό Τσιτσεκλής». Επίσης, Τσιτσέκας, ίσως μητρωνυμικό οικογενειακό.
Επίσης από το çiçek
τσουτσέκι: (μειωτικά) για άνθρωπο ασήμαντο, άξιο περιφρόνησης, συνήθως νεαρό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα από τον φυτικό κόσμο Κατηγορία:Ονόματα από τη λαϊκή παράδοση Κατηγορία:Τουρκικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα τουρκικής προέλευσης
Αλαδινό Άνδρου
Το Αλαδινό είναι χωριό της Άνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Μεσαριάς, της δημοτικής ενότητας και δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Το Αλαδινό είναι ηπειρωτικός οικισμός της Άνδρου. Βρίσκεται στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νησιού, στις νότιες απολήξεις του Πετάλου, σε μικρό ποταμό και πάνω στον κύριο επαρχιακό δρόμο Χώρας-Γαυρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει περίπου 6 χλμ. ΝΔ. της Χώρας Άνδρου και 26 χλμ. περίπου ΝΑ. του Γαυρίου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Άνδρου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεσαριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μεσαριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου.
Σπήλαιο Αλαδινού (Φόρος)
Νότια του οικισμού βρίσκεται το σπήλαιο Φόρος στη θέση «Χάος», το οποίο εξερευνήθηκε από τους πιονιέρους σπηλαιολόγους Άννα Πετροχείλου και Στέργιο Διακογιάννη. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 500 τ.μ. και είναι από τα πρώτα ανακαλυφθέντα σπήλαια της Ελλάδος (αριθμός 15 στον σχετικό κατάλογο της Ε.Σ.Ε.) Η ονομασία του προέρχεται από την πεποίθηση των παλαιοτέρων κατοίκων του χωριού ότι, όσα ζώα έπεφταν μέσα σ’ αυτό και σκοτώνονταν, πλήρωναν «φόρο» στα κακά πνεύματα και, έτσι, απαλλάσσονταν οι ίδιοι από κάθε κακό. Μετά από κατακόρυφη κάθοδο 10,5 μ., περίπου, διανοίγεται το κυρίως τμήμα του σπηλαίου, με διαδοχικούς θαλάμους και διαδρόμους, τους οποίους στολίζουν όμορφες κολώνες, σταλακτίτες και σταλαγμίτες σε διάφορα σχήματα και χρώματα. Οι διάδρομοι που είχαν ανοιχτεί για το κοινό έφθαναν τα 180 μ. σε μήκος.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Λέοναρντ Λίτζιο
Ο Λέοναρντ Λίτζιο (Leonard P. Liggio, 5 Ιουλίου 1933 - 14 Οκτωβρίου 2014) ήταν ένας κλασικός φιλελεύθερος συγγραφέας, ερευνητής, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο George Mason, και εκτελεστικός αντιπρόεδρος του Δικτύου Άτλας της Ουάσινγκτον.
Καριέρα
Το 1965 ο Λίτζιο έδινε διαλέξεις με τον Russel Stetler σχετικά με το θέμα «Ιμπεριαλισμός και αντι-Ιμπεριαλισμός: Η ιδεολογική ερώτηση στο Βιετνάμ» για το νεο-ιδρυθέν Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Ο Λίτζιο καθοδηγούσε τη σύνταξη του επιστημονικού περιοδικού Literature of Liberty: A Review of Contemporary Liberal Thought, που αρχικά εξέδιδε το Ινστιτούτο Cato κατά τα έτη 1978-1979 και εν συνεχεία το Institute for Humane Studies από το 1980-1982.
Διεθνείς Δραστηριότητες
Ο Λέοναρντ Λίτζιο είχε διεθνή επιρροή. Το 1958, παρακολούθησε την πρώτη συνάντηση του Mont Pelerin Society στις ΗΠΑ, που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Έγινε μέλος της Επιτροπής Προγράμματος για την συνεδρίαση του Mont Pelerin στις Κάννες της Γαλλίας το 1992. Το 1996, έγινε ο ταμίας του (μέχρι το 2000), καθώς και μέλος του προγράμματός της και της Επιτροπή Σχεδιασμού για τη συνάντηση του 1998 στην Ουάσιγκτον, και του Διοικητικού Συμβουλίου αυτής (μέχρι το 2006). Έγινε ο Πρόεδρος της Επιτροπής του Προγράμματος για τη σύνοδο του 2002 στο Λονδίνο. Ήταν τότε Αντιπρόεδρος του Mont Pelerin Society από το 2000 έως το 2002, και Πρόεδρος του από το 2002 έως το 2004. Έχει διατελέσει Ανώτερος Αντιπρόεδρος από το 2004 μέχρι την αποχώρησή του το 2006.
Ο Λίτζιο ήταν ένας από τους διαχειριστές στο Competitive Enterprise Institute από το 1994 και στο Ινστιτούτο Οικονομικών Μελετών Ευρώπης στο Αιξ-αν-Προβάνς της Γαλλίας από το 1999. Από το 1988 έως το 1998 διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Philadelphia Society, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το 1992-1993, και από το 1994 έως το 1995. Ο ίδιος υπήρξε επίσης διαχειριστής στο Institute for Humane Studies-Europe στο Παρίσι, από το 1989 έως το 1999, και του Acton Institute for the Study of Religion and Liberty από το 1990 έως το 1999. Μετείχε επίσης στα διοικητικά συμβούλια μιας σειράς φιλελεύθερων δεξαμενών σκέψης:
Ήταν επίσης μέλος του κύκλου των Αντικρατιστών Φιλελεύθερων υπό την καθοδήγηση του Μάρεϊ Ρόθμπαρντ κατά την δεκαετία του '50, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του σύγχρονης φιλελεύθερης φιλοσοφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν επίσης μέλος της Philadelphia Society.
Συντακτική Δραστηριότητα
Ο Λίτζιο ήταν μέλος του Συντακτικού Συμβουλίου του Cato Journal από το 1981, του American Journal of Jurisprudence της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Notre Dame από το 1995 και του επιστημονικού περιοδικού Markets & Morality από το 2000.
Ήταν επίσης αρχισυντάκτης του Literature of Liberty: A Review of Contemporary Liberal Thought από το 1978 έως το 1982.
Το 1965, μαζί με τους Μάρεϊ Ρόθμπαρντ και Τζωρτζ Ρες, ο Λίτζιο ίδρυσε το επιστημονικό περιοδικό Left and Right: A Journal of Libertarian Thought, μία έκδοση που έδινε έμφαση στους «κοινούς φιλοσοφικούς δεσμούς που ενώνουν τον αναρχισμό και απομονωτισμό της Παλαιάς Δεξιάς και τον ενστικτώδη φιλειρηνικό αναρχισμό που χαρακτήριζε την Ανανεωτική Αριστερά στα μέσα της δεκαετίας του 1960 ».
Θάνατος
Ο Λίτζιο πέθανε στις 14 Οκτωβρίου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Οικονομία της Ιαπωνίας
μικρογραφία|Άποψη του [[Σιντζούκου, περιοχής του Τόκιου, πρωτεύουσας και οικονομικού κέντρου της Ιαπωνίας.]]Η οικονομία της Ιαπωνίας είναι μια ιδιαίτερα αναπτυγμένη οικονομία της ελεύθερης αγοράς. Έχει το τρίτο μεγαλύτερο ονομαστικό ΑΕΠ του κόσμου και το τέταρτο μεγαλύτερο ΑΕΠ του κόσμου όσον αφορά την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ανεπτυγμένη οικονομία του κόσμου. Η Ιαπωνία είναι μέλος της Ομάδας των 7 και της Ομάδας των 20. Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το 2016 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης ήταν 38.937 δολάρια. Λόγω μιας πτωτικής συναλλαγματικής ισοτιμίας, το ΑΕΠ της Ιαπωνίας όπως μετράται σε δολάρια μεταβάλλεται αισθητά. Υπολογίζοντας αυτές τις διακυμάνσεις σύμφωνα με την μέθοδο Άτλας, το εκτιμώμενο κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ιαπωνίας ανέρχεται σε 38.490 δολάρια. Οι προβλέψεις για την ιαπωνική οικονομία εκπονούνται με βάση τη Τριμηνιαία έρευνα του επιχειρηματικού κλίματος Τανκάν, την οποία διεξάγει η Τράπεζα της Ιαπωνίας. Ο δείκτης Nikkei 225 παρουσιάζει μια μηνιαία έκθεση των κορυφαίων επικερδών μετοχών στο Japan Exchange Group, το χρηματιστήριο με τη τρίτη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση αγοράς στον κόσμο. Το 2018, η Ιαπωνία ήταν ο τέταρτος μεγαλύτερος εισαγωγέας και ο τέταρτος μεγαλύτερος εξαγωγέας του κόσμου. Έχει το δεύτερο μεγαλύτερο απόθεμα σε ξένο συνάλλαγμα στο κόσμο ύψους 1.3 τρισεκατομμυρίων. Κατατάσσεται 29η στον Δείκτη Ευκολίας του Επιχειρείν και 5η στην Παγκόσμια Έκθεση για την Ανταγωνιστικότητα. Κατέχει την πρώτη θέση στον κόσμο στο Δείκτη Οικονομικής Πολυπλοκότητας. Η Ιαπωνία έχει τη τρίτη μεγαλύτερη καταναλωτική αγορά.
Η Ιαπωνία έχει τη τρίτη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο. Έχει τη μεγαλύτερη βιομηχανία ηλεκτρονικών εξοπλισμών στον κόσμο και μια από τις πιο καινοτόμες οικονομίες σε όλο το κόσμο με μερικά από τα καλύτερα μέτρα καταχώρησης πατεντών στο κόσμο. Αντιμετωπίζει αυξανόμενο ανταγωνισμό από δύο ταχέως αναπτυσσόμενες γειτονικές χώρες, την Κίνα και τη Νότια Κορέα. Η βιομηχανική παραγωγή στην Ιαπωνία επικεντρώνεται κυρίως σε αγαθά υψηλής τεχνολογίας και υψηλού κόστους (π.χ. οπτικά όργανα, υβριδικά οχήματα, και ρομποτική). Εκτός από τη περιοχή του Καντό,   στην περιοχή Κανσάι εδρεύουν μερικούς από τους κορυφαίους βιομηχανικούς ομίλους και κατασκευαστικά κέντρα για την οικονομία της χώρας. Το μέγεθος και η βιομηχανική δομή των πόλεων στην Ιαπωνία διατηρεί αυστηρά την κανονικότητά του παρά το γεγονός ότι ο πληθυσμός των πόλεων αλλάζει ανάλογα με την περίοδος της ημέρας. Η Ιαπωνία είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής του κόσμου. Γενικά η Ιαπωνία έχει κάθε χρόνο και ένα σημαντικό καθαρό διεθνές επενδυτικό πλεόνασμα. Το 2010, η Ιαπωνία κατείχε το 13.7% των παγκόσμιων ιδιωτικών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων (το τρίτο μεγαλύτερο ποσοστό στον κόσμο) με αξία περίπου 15.3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Το 2017 51 επιχειρήσεις του καταλόγου Fortune Global 500 εδρεύουν στην Ιαπωνία, ενώ το 2013 ο αριθμός αυτών των επιχειρήσεων ήταν 62. Η χώρα έχει τον τρίτο μεγαλύτερο συνολικό πλούτο του κόσμου.
Κίνημα Εθνικής Αμύνης
Το Κίνημα Εθνικής Αμύνης ήταν στρατιωτικό-πολιτικό κίνημα που εκδηλώθηκε στη Μακεδονία, στα νησιά του Αιγαίου και στην Κρήτη, στις 16/29 Αυγούστου 1916. Αρχηγός του κινήματος ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος και είχε την υποστήριξη της Αντάντ. Το κίνημα επικράτησε και σχημάτισε την λεγόμενη Προσωρινή Κυβέρνηση Θεσσαλονίκης στην Θεσσαλονίκη.
Η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Τον Αύγουστο του 1914, ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Ελληνική Κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ελευθέριο Βενιζέλο, προσπάθησε να διαπραγματευθεί την είσοδό της στον πόλεμο ώστε σε περίπτωση νίκης να έχει το μέγιστο δυνατό εδαφικό όφελος.
Η δημιουργία της Επιτροπής Εθνικής Αμύνης
Μία ομάδα πολιτών της Μακεδονίας και αξιωματικών, βλέποντας τον κίνδυνο να δώσουν οι σύμμαχοι τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία στο Βασίλειο της Σερβίας, αλλά και πιστεύοντας στις ωφέλειες για την Ελλάδα από πιθανή νίκη των δυτικών συμμάχων, σκέφθηκε την κήρυξη επανάστασης για την είσοδο της Ελλάδας στον πόλεμο. Η ομάδα αυτή ονομάσθηκε «Επιτροπή Εθνικής Αμύνης» και την αποτελούσαν οι Δημήτριος Δίγκας, Περικλής Αργυρόπουλος, Αλέξανδρος Ζάννας, Κωνσταντίνος Αγγελάκης, Νικόλαος Μάνος, Δημήτριος Πάζης, δικηγόρος Παναγιώτης Γραικός (εκπρόσωπος Φλώρινας), βουλευτής Γεώργιος Ζερβός (εκπρόσωπος Δράμας), Εμμανουήλ Χ. Ζυμβρακάκης, Νικόλαος Πλαστήρας, Θαλής Κουτούπης κ.ά. Η αρχηγία δόθηκε στον ηθικό αυτουργό του κινήματος τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος όμως για να την αναλάβει έθεσε ως όρο τη συμμετοχή στρατιωτικών μονάδων στο κίνημα, το οποίο επιθυμούσε πανελληνίως και όχι μόνο στη Μακεδονία.
Είσοδος στον πόλεμο
Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1915, ο Ελευθέριος Βενιζέλος κάλεσε τις συμμαχικές δυνάμεις της Αντάντ στην Θεσσαλονίκη χωρίς έγκριση από τον Βασιλιά και την Βουλή, παραβαίνοντας έτσι την επίσημη Ελληνική ουδετερότητα. Οι Αγγλογάλλοι προχώρησαν στην κατάληψη της Θεσσαλονίκης σύμφωνα με τα σχέδια τους για το Μακεδονικό μέτωπο και κατόπιν αδείας του πρωθυπουργού Βενιζέλου, η οποία δόθηκε χωρίς την συγκατάθεση της Ελληνικής Βουλής. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, ο ιταλικός και ο γαλλικός στρατός, κατέλαβε την Κέρκυρα εγκαθιστώντας εκεί την εξόριστη Σέρβικη κυβέρνηση, καθώς και τα υπολείμματα του Σέρβικου στρατού. Με το τέλος του 1915, είχε γίνει πια φανερό ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να επιβάλλει την ουδετερότητά της.
Παράδοση ανατολικής Μακεδονίας στους Βούλγαρους από τη φιλοβασιλική κυβέρνηση
Τον Μάρτιο του 1916, ο γερμανικός και ο βουλγαρικός στρατός με τη σειρά τους, άρχισαν να καταλαμβάνουν ελληνικά εδάφη στην ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη.
Η φιλοβασιλική Κυβέρνηση Σκουλούδη για να δημιουργήσει τετελεσμένο γεγονός υπέρ των Γερμανών αποφάσισε την παράδοση της ανατολικής Μακεδονίας στους Βούλγαρους, συμμάχους των Γερμανών. Ειδικότερα, ο πρωθυπουργός Σκουλούδης, ο υπουργός Στρατιωτικών Γιαννακίτσας, ο τότε αναπληρωτής του επιτελάρχη του Στρατού Ιωάννης Μεταξάς (ο μετέπειτα δικτάτορας), με τη σύμφωνη γνώμη του βασιλιά Κωνσταντίνου, αποφάσισαν την αμαχητί παράδοση του οχυρού Ρούπελ στους Γερμανοβουλγάρους, στις 26 Μαΐου 1916. Ο ιστορικός Γ. Βεντήρης, που έζησε τα γεγονότα, έγραψε πως η παράδοση στους γερμανοβούλγαρους αποτέλεσε «αίσχος εις τας ημέρας του ελληνισμού». . Στη συνέχεια έγινε η παράδοση της Καβάλας στις Γερμανοβουλγαρικές δυνάμεις και η παράδοση του ελληνικόυ Δ' Σώματος Στρατού, με περισσότερους από 7.000 αξιωματικούς και στρατιώτες που κατέληξαν αιχμάλωτοι στο γερμανικό στρατόπεδο του Γκέρλιτς στα γερμανοπολωνικά σύνορα. Ακολούθησε η πολύνεκρη για τον Ελληνισμό Β΄ Βουλγαρική Κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας (1916-1918). Στη διάρκεια της Β' Βουλγαρικής Κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας ο ελληνικός πληθυσμός στις πόλεις και τα χωριά υπέστη διώξεις, λιμοκτονία, ομηρίες καθώς και συλλήψεις, φυλακίσεις, βιαιοπραγίες και βασανισμούς από τη μυστική βουλγαρική αστυνομία και τον κατοχικό βουλγαρικό στρατό. Ως αποτέλεσμα χιλιάδες Έλληνες έχασαν τη ζωή τους. Οι Βούλγαροι προσπάθησαν με αυτόν τον τρόπο να αφελληνίσουν την ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη.