cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μένων ο Θετταλός
Βιογραφία
Η προσωπικότητά του μας είναι γνωστή από το έργο του Ξενοφώντα «Κύρου Ανάβασις». Ο Ξενοφών περιγράφει τον Μένωνα ως φίλαρχο, φιλάργυρο, συκοφάντη και γενικά ως άνθρωπο φαύλο. Ο Πλάτων στο διαλογό του δεν του αποδίδει τέτοια ελαττώματα. Ο μόνος υπαινιγμός τον οποίον κάνει είναι ότι τον αποκαλεί «πατρικό φίλο» του βασιλιά των Περσών. Συμμετείχε στη μάχη στα Κούναξα. Μετά τη μάχη αυτή ο ανταγωνισμός του με τον Κλέαρχο οδηγησε άμεσα στη σύλληψη των αρχηγών των Ελλήνων με δόλιο τρόπο από τον Πέρση σατράπη Τισσαφέρνη και τον θάνατο του Κλεάρχου. Στάλθηκε αιχμάλωτος στην Περσική αυλή, όπου εκτελέστηκε ύστερα από κράτηση ενός έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοφιστές
Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας
Απαρχή
Το Νοέμβριο του 1976 ιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό) από την πλειοψηφία των μελών και των στελεχών της Οργάνωση Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδας. Μέσα σε λίγα χρόνια το Κ.Κ.Ε. (μ-λ) καταφέρνει να συγκινήσει εκατοντάδες Έλληνες, φτάνοντας τα 3.000 μέλη. Όμως, δεν κατάφερε να κάνει μια ανάλυση της νέας φάσης της γενικής κρίσης στην οποία εισήλθε ο καπιταλισμός, ούτε συνεπώς να αναλύσει και να απαντήσει πολιτικά στο «φαινόμενο ΠΑΣΟΚ» στην Ελλάδα και να ερμηνεύσει την παλινόρθωση του καπιταλισμού στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Έτσι ήρθε η αργή διάλυσή του ή (διάσπαση του κατά άλλους πολιτικούς φορείς), από το 2ο συνέδριο του ΚΚΕ (μ-λ) (1981) έως τα μέσα του 1982.
Πολιτική και εκδοτική ομάδα Α/συνέχεια
Το 1982 μετά την διάσπαση του ΚΚΕ (μ-λ), 20 περίπου μέλη και στελέχη του ιδρύουν την πολιτική και εκδοτική ομάδα Α/συνέχεια. Πολιτικός και ιδεολογικός καθοδηγητής της Α/συνέχεια γίνεται, όταν αργότερα προσχώρησε σε αυτή, μέχρι και τον θάνατό του το 1994, ο Γιάννης Χοντζέας, επονίτης, μέλος του Κ.Κ.Ε. από τα 14 του, κατά τιμητική εξαίρεση, μακρονησιώτης που δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας, αργότερα συνεκδότης της Αναγέννησης, συνιδρυτής της ΣΠΑΚ και μέλος του Κ.Κ.Ε. (μ-λ) ως το 1982.
Η Α/συνέχεια παρεμβαίνει από το 1982 στους φοιτητικούς χώρους μέσα από τις ΑΣΦ-Σ (Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών-Σπουδαστών) μέχρι το 1989, οπότε και δημιουργεί τα Αριστερά Σχήματα. Η Α/συνέχεια επίσης κυκλοφορεί το ομώνυμο πολιτικό δελτίο της, και το περιοδικό ΜΗ ΠΩΣ, που από το 1989 γίνεται μηνιαίο, ενώ το Φλεβάρη του 1996 κυκλοφορεί τη μηνιαία εφημερίδα «Αριστερά!».
Στις δημοτικές εκλογές του 1998, οι εκπρόσωποί της σε κάποιες μεγάλες πόλεις και νομούς, αποσπούν κατά μ.ό. το 4% των ψήφων. Στις ευρωεκλογές του 1999, μετά την άρνηση των υπόλοιπων οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, η Α/συνέχεια συμμετέχει στις εκλογές με την επωνυμία "Αριστερά!" και αποσπά 9.693 ψήφους (0.15%). Η αριστεροποίηση της ελληνικής κοινωνίας εκείνη τη χρονιά ωθεί την Α/συνέχεια να απευθύνει εκ νέου κάλεσμα στις οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, για ένα πρόγραμμα με συγκεκριμένες πολιτικές προτεραιότητες, όμως μόνο το Μ-Λ Κ.Κ.Ε. απαντά θετικά. Στις εθνικές εκλογές του 2000, στην πρώτη συμμετοχή της Α/συνέχεια σε βουλευτικές εκλογές, το ενωτικό ψηφοδέλτιο Αριστερά!-Μ-Λ ΚΚΕ αποσπά μόλις 5.866 ψήφους. Το Μάη του 2000, η Α/συνέχεια, συνεχίζοντας την ποσοτική και ποιοτική της αλλαγή, μετατρέπει την εφημερίδα της "Αριστερά!" σε 15ήμερη.
Από την ίδρυση της Κ.Ο.Ε. μέχρι σήμερα
Μετά από μια συνεχή διαδικασία ποσοτικών και ποιοτικών αλλαγών της πολιτικής ομάδας Α/συνέχεια, τον Ιανουάριο του 2003 ιδρύεται η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας. Την ίδια χρονιά προσχωρεί στο Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, πρωτοστατώντας στη δημιουργία του «Αντιιμπεριαλιστικού Χώρου» από 81 οργανώσεις και κινήματα (κυρίως από την Ευρώπη, τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή) στο 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, που έλαβε χώρα στην Αθήνα τον Μάιο 2006. Στις εθνικές εκλογές του 2004 προέτρεψε τα μέλη και τους φίλους της να ψηφίσουν το Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.), αν και δεν συμμετείχε στους εκλογικούς συνδυασμούς του σχήματος. Στις δημοτικές εκλογές του 2006, η οργάνωση εκλέγει αρκετούς δημοτικούς και δύο περιφερειακούς συμβούλους. Η Κ.Ο.Ε. ανακοινώνει τη συμμετοχή της στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. το καλοκαίρι του 2007.
2ο Συνέδριο ΚΟΕ
Το 2ο Συνέδριο της ΚΟΕ πραγματοποιήθηκε στις 22, 23 και 24 Ιουνίου του 2007, με κεντρικά συνθήματα «Με τη Διεθνή Κοινότητα των Λαών, για την ενότητα της Αριστεράς, στο δρόμο της Κομμουνιστικής Αριστεράς!».
2008-2011
Τον Ιούνιο του 2008 πολυμελής αποστολή της ΚΟΕ έφτασε στο Νεπάλ για επιτόπια μελέτη της πολιτικής του ΚΚ Νεπάλ (Μαοϊκού), το οποίο μετά από 12ετή ένοπλο αγώνα βγήκε πρώτο στις εκλογές του Απρίλη του 2008, με ποσοστό 38,5%. Είχε προηγηθεί αντίστοιχη επίσκεψη αντιπροσωπείας της ΚΟΕ στην Αργεντινή με αφορμή τα 40 χρόνια από την ίδρυση του Επαναστατικού Κ.Κ. (PCR).
Από το φθινόπωρο του 2008 η ΚΟΕ πήρε την πρωτοβουλία για τη δημιουργία πλατιών επιτροπών ενάντια στην ακρίβεια, Ακρίβεια-STOP, οι οποίες προβαίνουν σε μια σειρά ακτιβισμών και παρεμβάσεων, με πιο γνωστή το άνοιγμα πολλών σταθμών διοδίων σε όλη τη χώρα.
Συμμετείχε ενεργά στον ξεσηκωμό της νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008, με αφορμή την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκέμβρη του 2008.
Στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009, η Ελένη Σωτηρίου, ιδρυτικό μέλος της ΚΟΕ, τοποθετήθηκε στη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ, όμως απέτυχε να εκλεγεί.
Στις 15 Ιανουαρίου 2010 διακόπτει την κυκλοφορία της εφημερίδας «Αριστερά!» για να κυκλοφορήσει μαζί με την ΚΕΔΑ την εβδομαδιαία εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς από τις 20 Φλεβάρη του 2010, σε ένα πρωτότυπο πείραμα για την ελληνική Αριστερά. Στις περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοέμβρη 2010 εκλέγει 2 περιφερειακούς συμβούλους σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα, 3 δημοτικούς συμβούλους στο Ίλιον, 1 στη Νίκαια κ.α. Από το Μάιο του 2011, προτείνει την Πολιτική, Οικονομική και Κοινωνική Διέξοδο της Χώρας την οποία θα φέρει μια Μεταπολίτευση του Λαού.
Η ΚΟΕ συμμετείχε ενεργά από την πρώτη ημέρα (25 Μαΐου 2011) στο κίνημα των Πλατειών εκτιμώντας ότι "ο λαός εισβάλει ορμητικά στο προσκήνιο και κάνει τα πρώτα βήματα ενός μεγάλου κοινωνικού, δημοκρατικού και εθνικού ξεσηκωμού".
Αποχώρηση στελεχών και μελών της ΚΟΕ
Αρκετά στελέχη και μέλη της ΚΟΕ διαφώνησαν με τις πολιτικές επιλογές της οργάνωσης το 2012 και αποχώρησαν. Συγκρότησαν την πολιτική οργάνωση Παρέμβαση.
3ο Συνέδριο ΚΟΕ
Το 3ο συνέδριο της ΚΟΕ πραγματοποιήθηκε στις 16-18 Μάρτη 2012 με κεντρικά συνθήματα "Πολιτικός Αγώνας για να γκρεμίσουμε την Τρόικα και το Μνημονιακό Μέτωπο-Ανεξαρτησία-Δημοκρατία-Χειραφέτηση".
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου 2012 η ΚΟΕ συμμετείχε δραστήρια μέσα από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και εξέλεξε 4 και 5 βουλευτές αντίστοιχα.
Από το Δεκέμβρη του 2012, δεδομένης της εμβάθυνσης της ερήμωσης της οικονομίας, της ανθρωπιστικής κρίσης, της εξάρτησης από τον ιμπεριαλισμό, και της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σε αξιωματική αντιπολίτευση, η ΚΟΕ συμπληρώνει την πρότασή της για Πολιτική, Οικονομική και Κοινωνική Διέξοδο της Χώρας με την πρόταση για δημιουργία όχι απλώς ενός "ενιαίου φορέα"-κόμματος, αλλά ενός Αριστερού Πολιτικού Ρεύματος Διεξόδου, που θα απαντά σε πιο στρατηγικά ζητήματα για τη χώρα.
Με ανακοίνωσή της στις 5 Ιουλίου 2013, σε μια προσπάθεια συμβολής της στην ενιαία έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει του 1ου (ιδρυτικού) του συνεδρίου, η ΚΟΕ ανακοίνωσε την "αναστολή της αυτοτελούς δημόσιας παρουσίας της", διατηρώντας παράλληλα την οργανωτική, πολιτική και ιδεολογική της αυτονομία, η οποία ωστόσο συρρικνώθηκε.
Αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ
Λίγο μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 και τη μη υλοποίηση του αποτελέσματός του από την κυβέρνηση Τσίπρα τα μέλη της ΚΟΕ ήταν τα πρώτα που αποχώρησαν από την κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. Η ΚΟΕ δεν συμμετείχε στις εκλογές που ακολούθησαν τον Σεπτέμβριο 2015, εκτιμώντας ότι "δεν πρόκειται να προκύψει κάποιο θετικό για τους απλούς ανθρώπους μέσα από την εκλογική διαδικασία".
Πανελλαδικές Συναντήσεις 2017-2021
Το Μάρτιο του 2017 η ΚΟΕ πραγματοποίησε ανοιχτό πανελλαδικό σώμα και αποφάσισε την αλλαγή των θέσεων της και την μετεξέλιξή της από οργάνωση σε "πολιτικό οργανισμό αναζήτησης και συμβολής" με βασικό πολιτικό της βήμα την εφημερίδα Δρόμος. Νέες πανελλαδικές συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν το 2018 με θέμα "Απειλή πολέμου, τουρκική επιθετικότητα - Οι επιλογές μας σε μια ταραγμένη εποχή", το 2019 με θέματα "1. Η επικαιρότητα των εθνικών θεμάτων και απειλών, 2. Η κατάσταση του υποκειμενικού παράγοντα στην Ελλάδα, 3. Η πολιτική συγκυρία" και το 2021 με 4 θεματικές ενότητες.
Το 2019 η ΚΟΕ εξέφρασε την αντίθεσή της στη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ για το Μακεδονικό και μετέπειτα στην κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 υποστήριξε ότι "η ψήφιση του «Κανένα» είναι επιλογή ουσίας" θεωρώντας ότι "χρειαζόμαστε δρόμους για τη διέξοδο της χώρας και όχι «καταγραφές», «φωνές στη Βουλή»".
4ο Συνέδριο ΚΟΕ
Στα μέσα Ιανουαρίου 2023 η ΚΟΕ ανακοίνωσε ότι "αποφάσισε να μπει σε μια πολύπλευρη διαδικασία πολιτικής προετοιμασίας και κινητοποίησης των δυνάμεών της ώστε να προχωρήσει στη σύγκληση του 4ου Συνεδρίου της, μέσα στην ερχόμενη άνοιξη". Το σχέδιο θέσεων για το 4ο Συνέδριο δημοσιεύθηκε σε ένθετο στην εφημερίδα Δρόμος (φύλλο 622).
Εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς»
Στις αρχές του 2010, η ΚΟΕ από κοινού με την ΚΕΔΑ αποφάσισαν να σταματήσουν την έκδοση των εφημερίδων τους (Αριστερά! και Ενότητα αντίστοιχα) προκειμένου να εκδώσουν μια νέα εφημερίδα της Αριστεράς, η οποία θα εκφράζει όλο το χώρο της Αριστεράς. Το νέο εγχείρημα, που έκανε την εμφάνισή του το Φλεβάρη του 2010, ονομάστηκε Δρόμος της Αριστεράς και κυκλοφορεί κάθε Σάββατο.
Η συντακτική επιτροπή της εφημερίδας αρχικά αποτελούνταν από ανένταχτους αριστερούς, καθώς και μέλη των δύο οργανώσεων. Ο πιο γνωστός συνεργάτης εξωτερικού της εφημερίδας είναι ο Μουμία Αμπού Τζαμάλ, δημοσιογράφος, ακτιβιστής και μέλος των Μαύρων Πανθήρων, πολιτικός κρατούμενος στις ΗΠΑ. Επίσης συνεργάτης της εφημερίδας είναι ο Βραζιλιάνος σκιτσογράφος και ακτιβιστής Κάρλος Λατούφ, τα σκίτσα του οποίου (ιδιαίτερα αυτά για την Παλαιστίνη και τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού) είναι γνωστά σε όλο τον κόσμο.
Μετωπικά σχήματα
Η ΚΟΕ παρενέβαινε στους εργασιακούς χώρους μέσα από την «Ένωση Εργαζομένων». Η φοιτητική νεολαία της παρενέβαινε στα Πανεπιστήμια της χώρας, αρχικά μέσα από τα Αριστερά Σχήματα, ενώ από το 2007 συμμετείχε μέσα από την Αριστερή Ενότητα, που ήταν συσπείρωση αριστερών παρατάξεων, από την οποία αποχώρησε το 2015. Από το 2007 μέχρι τον Ιούλιο του 2015, η ΚΟΕ ήταν συνιστώσα του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ). Παράλληλα, το 2010 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης, από το οποίο αποχώρησε τον Μάρτιο του 2012. Το 2011 και μέχρι τις εκλογές του 2012, η ΚΟΕ παρακολουθούσε και πιο πλατιά σχήματα όπως το Μέτωπο του ΟΧΙ καθώς και την ΕΛΑΔΑ, χωρίς να είναι μέλος των συντονιστικών τους οργάνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομμουνιστικά_κόμματα_στην_Ελλάδα Κατηγορία:Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Ο Γάμος (Τσέχωφ)
μικρογραφία|δεξιά|Ο συγγραφέας το 1886 «Ο Γάμος» (Свадьба) είναι θεατρικό έργο - κωμωδία μιάς πράξεως - του Αντόν Τσέχωφ, γραμμένη το 1889.
Σε αυτό το έργο - και με αφορμή μια δεξιώση γάμου - ο Τσέχωφ με έναν εύθυμο και ανάλαφρο τρόπο - σατιρίζει τον μέσο Ρώσο και την δίψα του για αξιώματα και τιμές. Το έργο πρωτοπαίχτηκε στη Μόσχα στις 28 Νοεμβρίου του 1900. Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε από το Εθνικό θέατρο, από τη σκηνή Α' Άρμα Θέσπιδος σε περιοδεία του στην Κόρινθο στις 15 Σεπτέμβρη του 1939, σε σκηνοθεσία του Πέλου Κατσέλη.
Η υπόθεση
Βρισκόμαστε σε μια σάλα του εστιατορίου Αντρόνωφ, κάποιο βράδυ του 1889 όπου ο ΓΕΒΝΤΑΚΙΜ ΖΑΧΑΡΟΒΙΤΣ ΖΙΓΚΑΛΩΦ, γραμματέας Κολλεγίου και η γυναίκα του ΑΝΑΣΤΑΖΙΑ ΤΙΜΟΦΕΓΕΒΝΑ, δίνουν την επομένη του γάμου της κόρης τους ΝΤΑΣΣΕΓΚΑ, με τον ΕΠΑΜΕΙΝΟΝΤ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΑΜΠΛΟΜΠΩΦ, την καθιερωμένη δεξίωση σε φίλους και γνωστούς.
Η ατμόσφαιρα είναι γιορτινή, η ορχήστρα παίζει χαρούμενους χορευτικούς σκοπούς και τα ζευγάρια χορεύουν.
Ο γαμπρός παραπονιέται στην πεθερά του ότι τον εξαπάτησαν. Οι ομολογίες που του είχαν τάξει – εκτός από την προίκα της κόρης τους – ήταν υποθηκευμένες. Αλλά – και το σημαντικότερο – ενώ του είχαν υποσχεθεί την παρουσία ενός στρατηγού στο γάμο (κάτι που θα έδινε κύρος και στα πεθερικά και στο γαμπρό), στρατηγός δεν φαίνεται πουθενά.
Και η ίδια η πεθερά είναι αναστατωμένη από την απουσία στρατηγού, πολύ περισσότερο που έδωσε στον γνωστό της, ΑΝΤΡΈΙ ΑΝΤΕΓΕΒΙΤΣ ΝΙΟΥΝΙΝ, το ποσό των 25 ρουβλίων με σκοπό, στην ανάγκη να νοικιάσει έναν στρατηγό. Ο Νιούνιν όμως είναι εξαφανισμένος.
Πολλές εύθυμες και σατιρικές στιχομυθίες λαμβάνουν χώρα στην δεξίωση, όπου καλεσμένοι είναι η ΑΝΝΑ ΜΑΡΤΙΝΟΒΝΑ ΣΜΕΓΙΟΥΚΙΝΑ, μαμή στο επάγγελμα αλλά και εξαίρετη τραγουδίστρια, ο ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΓΙΑΤ, τηλεγραφητής, ο Έλληνας ζαχαροπλάστης ΧΑΡΑΛΑΜΠΗ ΣΠΥΡΙΝΤΟΝΟΒΙΤΣ ΝΤΗΜΠΑΣ, ο ναύτης ΝΤΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΠΑΝΟΒΙΤΣ ΜΟΖΓΟΒΌΙ, ο ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ (που δεν κατονομάζεται), ενώ συχνά περνούν από την σκηνή Υπηρέτες, Σερβιτόροι, Λακέδες, Χορευτές.
Τελικά ο Νιούνιν παρουσιάζει τον πολυπόθητο στρατηγό. Πρόκειται για τον αξιότιμο ΦΙΟΝΤΟΡ ΓΙΑΚΟΒΛΕΒΙΤΣ ΡΕΒΟΥΝΩΦ-ΚΑΡΑΟΥΛΩΦ. Ο «Στρατηγός» βέβαια, στην πραγματικότητα είναι συνταξιούχος δεύτερος καπετάνιος του Ναυτικού, -υπέργηρος, ξεμωραμένος και κουφός- αλλά ο Νιούνιν προκειμένου να κρατήσει για τον εαυτό του το ποσό, δε δίνει σημασία σε αυτές τις λεπτομέρειες. Ο «στρατηγός», ένας γείτονας του Νιούνιν – ευχαριστημένος που βρήκε παρέα και συμμετέχει σε μια γιορτή – δίνει τον καλύτερο εαυτό του αλλά κάποια στιγμή η αληθινή ταυτότητά του αποκαλύπτεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Αντόν Τσέχωφ
Sting in the Tail
Το "Sting in the Tail" είναι άλμπουμ των Scorpions. Κυκλοφόρησε στις 19 Μαρτίου 2010 στην Ευρώπη (14 Μαρτίου στην Ελλάδα) και 23 Μαρτίου στη Νότια Αμερική.
Παγκόσμια Έκδοση
Japanese Edition
Premium Edition
CD
DVD
Προσωπικό
Klaus Meine
Rudolf Schenker
Mathias Jabs
ˈpavɛw mɔ̃t͡ɕiˈvɔda (Paweł Mąciwoda)
James Kottak
Κατηγορία:Δισκογραφία των Scorpions
Τέλλος Άγρας
Κατηγορία:Ψευδώνυμα
Νεοχώρι Εμμανουήλ Παππά Σερρών
Το Νεοχώρι του Δήμου Εμμανουήλ Παππά είναι ένα από τα δεκαέξι διαμερίσματα του Δήμου με πληθυσμό 1.300 περίπου κατοίκους. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης των Σερρών και σε απόσταση 5 χιλιομέτρων.
Σοβιετική εισβολή στη Μαντζουρία
μικρογραφία|Χάρτης της Μαντζουριανής Επιχείρησης (στα ισπανικά) Η Σοβιετική εισβολή στην Μαντζουρία (επίσημη ονομασία: Επιχείρηση Στρατηγικής Επίθεσης στην Μαντζουρία, Манчжурская стратегическая наступательная операция, Μαντσζούρσκαγια στρατεγκιτσέσκαγια ναστουπατέλναγια ιπεράτσιγια) ή απλά Μαντζουριανή Επιχείρηση (Маньчжурская операция) ξεκίνησε στις 9 Αυγούστου του 1945 με τη Σοβιετική εισβολή στο Μαντσούκουο, ένα κράτος μαριονέτα της Ιαπωνίας. Ήταν η μεγαλύτερη εκστρατεία του σοβιετοϊαπωνικού πολέμου του 1945, η οποία ήταν η πρώτη σύγκρουση Σοβιετικών και Ιαπώνων μετά από σχεδόν έξι χρόνια ειρήνης. Από το 1983 είναι γνωστή ανεπίσημα και με την ονομασία Επιχείρηση Αυγουστιάτικη Καταιγίδα, αφού ο ιστορικός του αμερικανικού στρατού Ντέιβιντ Γκλαντς χρησιμοποίησε τον τίτλο για ένα έγγραφο πάνω στο θέμα.
Νεοχώρι Εμμανουήλ Παππά Σερρών
Οι κάτοικοί του είναι ντόπιοι και πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και συγκεκριμένα από τις περιοχές Ζαλούφι της Αδριανούπολης και Σιλτζίκιοι της περιοχής Ραιδεστού. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή αυτή, η οποία ήταν μετόχι της Μονής Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους, το χειμώνα του 1922 μετά το δεύτερο διωγμό.
Σοβιετική εισβολή στη Μαντζουρία
Τα σοβιετικά κέρδη στην ήπειρο ήταν το Μαντσούκουο, το Μενγκτσιάνγκ (Εσωτερική Μογγολία) και η βόρεια Κορέα. Η σοβιετική είσοδος στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας και η ήττα του στρατού της Κουαντούνγκ ίσως είναι παράγοντας στην απόφαση να παραδοθεί άνευ όρων, καθώς έγινε εμφανές ότι η Σοβιετική Ένωση δεν είχε την πρόθεση να δράσει ως τρίτο μέρος στην διαπραγμάτευση για το τέλος των εχθροτήτων υπό όρους. Ενώ το ραδιοφωνικό διάγγελμα του Χιροχίτο για την παράδοση της Ιαπωνίας, γνωστή ως Μετάδοση της Φωνής του Κοσμήματος, δεν έγινε αναφορά στην σοβιετική εισβολή ή στην διακήρυξη πολέμου στην Ιαπωνία από τους Σοβιετικούς, στο διάγγελμα έκανε λόγο ότι οι λόγοι παράδοσης της Ιαπωνίας είναι η ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.
Περίληψη
Όπως συμφωνήθηκε με τους Συμμάχους στην Διάσκεψη της Τεχεράνης τον Νοέμβριο του 1943 και στην διάσκεψη της Γιάλτας τον Φεβρουάριο του 1945, η Σοβιετική Ένωση εισήχθη στο Θέατρο του Ειρηνικού του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σε διάστημα εντός τριών μηνών από το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη. Η εισβολή ξεκίνησε στις 9 Αυγούστου 1945, ακριβώς τρεις μήνες μετά την παράδοση των Γερμανών στις 8 Μαΐου (στις 0:43 ώρα Μόσχας στις 9 Μαΐου).
Νεοχώρι Εμμανουήλ Παππά Σερρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών
Ανατολικό Κοζάνης (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σοβιετική εισβολή στη Μαντζουρία
Περίληψη
Παρόλο που η αρχή της επίθεσης συνέβη δύο μέρες μετά τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα από τους Αμερικανούς στις 6 Αυγούστου και λίγες ώρες πριν τον βομβαρδισμό του Ναγκασάκι στις 9 Αυγούστου, η επέμβαση είχε ήδη προγραμματιστεί αρκετά καλά και είχε οριστεί από τον προγραμματισμό στις συμφωνίες της Τεχεράνης και της Γιάλτας, την μακροπρόθεσμη εγκατάσταση των Σοβιετικών δυνάμεων στην Άπω Ανατολή από την Τεχεράνη, και την παράδοση των Γερμανών τρεις μήνες νωρίτερα. Στις 3 Αυγούστου, ο στρατηγός Βασιλιέφσκι ανέφερε στον πρωθυπουργό Ιωσήφ Στάλιν ότι αν είναι απαραίτητο μπορεί να ξεκινήσει την εισβολή το πρωί της 5ης Αυγούστου.
Στις 11 μ.μ. ώρα Υπερβαϊκάλης (UTC+10) της 8ης Αυγούστου 1945, ο Σοβιετικός υπουργός εξωτερικών Βιάτσεσλαφ Μόλοτοφ ενημέρωσε τον ιάπωνα πρέσβη Ναοτάκε Σατόου ότι η Σοβιετική Ένωση είχε κηρύξει πόλεμο στην Ιαπωνία και ότι από τις 9 Αυγούστου η Σοβιετική Ένωση θα θεωρούσε ότι βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ιαπωνία. Ένα λεπτό πριν τα μεσάνυχτα (ώρα Υπερβαϊκάλης) στις 9 Αυγούστου 1945 οι Σοβιετικοί ξεκίνησαν την εισβολή τους από τρία μέτωπα στην ανατολική, βόρεια και δυτική Μαντζουρία ταυτόχρονα:
Παρόλο που οι πολεμικές αναμετρήσεις έλαβαν χώρα και σε περιοχές που δεν είναι μέρος της παραδοσιακής Μαντζουρίας—δηλαδή, τις παραδοσιακές περιοχές των Μαντσού—η συγχρονισμένη και ολοκληρωμένη επίθεση των βόρειων εδαφών της Ιαπωνίας είναι γνωστή και ως μάχη της Μαντζουρίας. Είναι γνωστή και ως Επιχείρηση Στρατηγικής Επίθεσης στην Μαντζουρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στον Ειρηνικό Ωκεανό Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Μαντζουρίας
Πλάτανος της Κνωσού
Ο Πλάτανος της Κνωσού ήταν μυθικό ιερό δέντρο στην Κρήτη αφιερωμένο στον Δία και την Ήρα.
Ο Μύθος
Ο Πλάτανος αυτός φύτρωνε στην Κνωσό, κοντά στον ποταμό Θήρη. Σύμφωνα με την μυθολογία, στο σημείο αυτό τελέσθηκε ο γάμος του Δία με την Ήρα. Στο σημείο αυτό οι κάτοικοι της Κρήτης πραγματοποιούσαν κάθε χρόνο γιορτή εις τιμή του Δία και της Ήρας.
Πηγές
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Μαχμούτ Β΄ (Σελτζούκος σουλτάνος)
Ο Μαχμούτ Β΄ (περί το 1105 - 1131), Σουλτάνος των Σελτζούκων της Βαγδάτης (1118 - 1131) ήταν γιος και διάδοχος του Μουχάμαντ Α΄ των Μεγάλων Σελτζούκων. Την εποχή που ο Μαχμούτ Β΄ έγινε στην ουσία κυβερνήτης στο Ιράκ και την Περσία ήταν μόλις 14 ετών. Η βασιλεία του Μαχμούτ Β΄ σημαδεύτηκε από αυξανόμενη αναρχία, πολυάριθμοι τοπικοί εμίρηδες που είχαν καταπιεστεί από τον πατέρα του στο παρελθόν αγωνίζονταν να ξανακερδίσουν την ανεξαρτησία των περιοχών τους.
Σύγκρουση με τον θείο του Αχμέτ Σαντζάρ
Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Μαχμούτ Β΄ ο υποτελής Κακουγίδης βασιλιάς της Περσίας Γκαρσάσπ Β΄ που ήταν ευνοούμενος του πατέρα του Μουχάμαντ Α΄ έπεσε σε δυσμένεια. Η δυσφήμηση στο πρόσωπο του μεγάλωσε σταδιακά σε τόσο μεγάλο βαθμό που ο Μαχμούτ Β΄ διέταξε μία στρατιωτική δύναμη να πάει στο Γιαζντ να τον συλλάβει, ο Γκαρσάσπ Β΄ φυλακίστηκε στο Τζιμπάλ, το Γιαζντ παραχωρήθηκε σε έναν βασιλικό οινοχόο. Ο Γκαρσάσπ Β΄ δραπέτευσε ωστόσο, επέστρεψε στο Γιαζντ και ζήτησε προστασία από τον θείο αντίπαλο του Μαχμούτ Αχμέτ Σαντζάρ, η σύζυγος του Γκαρσάσπ ήταν αδελφή του Αχμέτ.
Η εξέγερση του αδελφού του Μεσούντ
Ο μικρότερος αδελφός του Μεσούντ επαναστάτησε εναντίον του (1120), ο εμφύλιος που ακολούθησε τελείωσε τον επόμενο χρόνο χάρη στη μεσολάβηση του Ατάμπεη της Μοσούλης Ακ Σονκόρ Μπουρσουκί, ο Μεσούντ έλαβε χάρη. Ο Μαχμούτ Β΄ αναγνώρισε επίσημα την εξουσία του Ιμαντεντίν Ζενγκί στην Συρία και το βόρειο Ιράκ μετά την υποστήριξή του δεύτερου στην καταστολή της εξέγερσης του αλ-Μουσταρσίντ Χαλίφη της Βαγδάτης. Η εξέγερση ήταν στην ουσία ξεσηκωμός των Αράβων υπηκόων εναντίον της Τουρκικής Σελτζουκικής ελίτ που τους εξουσίαζε. Ο Μαχμούτ πέθανε πρόωρα σε ηλικία 26 ετών (1131). Το θάνατό του ακολούθησε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του γιου του Δαυίδ, του ανιψιού του Μεσούντ και του μπέη Τογρούλ Β΄, ο άλλος του γιος Αλπ Αρσλάν ιμπν Μαχμούτ έγινε κυβερνήτης της Μοσούλης στο πλευρό του Ατάμπεη Ζενγκί.
Πηγές
Κατηγορία:Σελτζούκοι Σουλτάνοι
Μπορίς Γκοντουνόφ
Ο Μπορίς Φιόντοροβιτς Γκοντουνόφ (Бори́с Фёдорович Годуно́в) προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [bɐˈrʲis ˈfʲɵdərəvʲɪt͡ɕ ɡədʊˈnof] υπήρξε ο πρώτος μη ρουρικίδης τσάρος του Ρωσικού Βασιλείου. Έζησε από το 1552 έως το 1605. Η περίοδος της βασιλείας του (1598 έως το θάνατό του) χαρακτηρίζεται από την είσοδο της χώρας στην Εποχή των Αναστατώσεων. Η ζωή του ενέπνευσε τον εθνικό ποιητή της Ρωσίας Αλ. Πούσκιν να συνθέσει το έμμετρο δράμα «Μπορίς Γκοντουνόφ».
Τα πρώτα χρόνια (1552 - 1584)
Η οικογένεια των Γκοντουνόφ καταγόταν από τατάρους ευγενείς, οι οποίοι στις αρχές του 14ου αι. εγκατέλειψαν τη Χρυσή Ορδή και έλαβαν γη από τους μοσχοβίτες στην Κοστρομά, ανατολικά της Μόσχας. Όντας ο επιφανέστερος απόγονος της οικογένειας, ο Μπορίς ξεκίνησε την καριέρα του ως έφηβος στην Αυλή του Ιβάν του Τρομερού.
Το 1571 εντάχθηκε στους Οπρίτσνικους, μια αδίστακτη παραστρατιωτική ομάδα που συγκρότησε ο ίδιος ο Ιβάν για να εξολοθρεύσει τους βογιάρους που αντιδρούσαν στο συγκεντρωτισμό του. Την ίδια χρονιά παντρεύθηκε τη Μαρία Σκουράτοβα, κόρη ενός ηγέτη των Οπρίτσνικων, ισχυροποιώντας τη θέση του κοντά στο θρόνο. Σύντομα ο Ιβάν ανέπτυξε στενή σχέση με το Γκοντουνόφ, πράγμα που αποδείχθηκε με την επιλογή της αδελφής του Ιρίνα ως συζύγου του διαδόχου Φιοντόρ το 1580, καθώς και την απονομή στον ίδιο του αξιώματος του «βογιάρου».
Η περίοδος της de facto αντιβασιλείας (1584 - 1597)
Λίγες ώρες πριν εκπνεύσει, ο Ιβάν ο Τρομερός κάλεσε τους πέντε πλέον έμπιστους βογιάρους (μεταξύ των οποίων και το Γκοντουνόφ) και τους ανέθεσε να σταθούν δίπλα στο διανοητικά καθυστερημένο Φιοντόρ που αναλάμβανε τις τύχες του βασιλείου. Με την ενθρόνιση του τελευταίου (31 Μαΐου 1584) ο Γκοντουνόφ έλαβε τιμές και πλούτη, ως μέλος της πενταμελούς επιτροπής αντιβασιλείας. Από άποψη ισχύος ήταν ο δεύτερος της επιτροπής. Πήρε όμως τα άτυπα πρωτεία τον Αύγουστο του ιδίου έτους, όταν πέθανε ο Νικίτα Ρομανόβιτς, θείος του Φιόντορ από τη μεριά της μητέρας του.
Η ανέλιξη του Μπορίς Γκοντουνόφ στη θέση του πραγματικού κυβερνήτη της Ρωσίας ενόχλησε διάφορους άλλους βογιάρους, οι οποίοι προσπάθησαν να χωρίσουν τον τσάρο από την αδελφή του. Ο Μπορίς απάντησε άμεσα με εκτόπιση ή «ξύρισμα» (ισοδυναμούσε με έκπτωση από τα αξιώματα) των διαφωνούντων. Από εκείνη τη στιγμή ήταν πια παντοδύναμος. Αντιμέτωπος με τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που σώρευσε η διακυβέρνηση του Ιβάν, πέρασε το 1587 μια μεταρρύθμιση που περιόριζε την κινητικότητα των αγροτών. Σκοπός των μέτρων ήταν να αναζωογονήσει την αγροτική παραγωγή, τελικά όμως οδήγησαν στην εγκαθίδρυση της πιο σκληρής δουλοπαροικίας.
Επιχειρώντας μια γενική αποτίμηση, η διακυβέρνησή του χαρακτηρίσθηκε από σύνεση, μετριοπάθεια και εξωστρέφεια. Κάλεσε Άγγλους εμπόρους να αναπτύξουν δραστηριότητα στη Ρωσία, απαλλάσσοντάς τους από δασμούς. Αναβάθμισε την Αρχιεπισκοπή Μόσχας σε Πατριαρχείο - μια κίνηση με μεγάλη πολιτική σημασία, αφού το νέο πατριαρχείο ήταν «ελεύθερο» εν αντιθέσει με τα υπόλοιπα που βρίσκονταν υπό την κατοχή των Οθωμανών. Σταθεροποίησε το ρωσικό έλεγχο στα ΒΑ και ΝΑ εδάφη, ιδρύοντας μια σειρά φρουρίων και πόλεων (Σαμάρα, Σαράτοφ, Βορόνεζ, Τσαρίτσιν) για να ελέγξει τα απείθαρχα φιννικά και ταταρικά φύλα.
250px|right|thumb|Ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στα περίχωρα της Μόσχας, ιδιοκτησίας του Γκοντουνόφ. Σε διεθνές επίπεδο, ανέκτησε με πόλεμο (1590 - 1595) τις πόλεις της ΒΔ Ρωσίας που είχε απολέσει ο Ιβάν από τους Σουηδούς μετά την αποτυχημένη εισβολή στη Λιβονία. Απέναντι στην Υψηλή Πύλη ακολούθησε πολιτική λελογισμένου ανταγωνισμού, υποστηρίζοντας τα αντιτουρκικά στοιχεία στο (παραδοσιακά τουρκόφιλο) Χανάτο της Κριμαίας. Ξανάρχισε επίσης την προσπάθεια κατάκτησης της Σιβηρίας που είχε ατονήσει και έβαλε τις βάσεις για νέους οικισμούς πέραν των Ουραλίων.
Η άνοδος και η πρώτη τριετία στο θρόνο (1598 - 1601)
Είναι λογικό πως ο Γκοντουνόφ είχε βλέψεις στο θρόνο, από τη στιγμή που όλες οι κυβερνητικές αρμοδιότητες είχαν συγκεντρωθεί στα χέρια του. Λέγεται μάλιστα ότι είχε φροντίσει από νωρίς να εξασφαλίσει ότι δε θα υπάρχει ρουρικίδας διάδοχος, διατάζοντας τη δολοφονία (1591) του δεκαετή Δημητρίου, γιου του Ιβάν από τον έβδομο γάμο του. Τυπικά ο Δημήτριος δεν ήταν ενταγμένος στη σειρά διαδοχής, αφού ως νόμιμα αναγνωρίζονταν μόνο τα τέκνα των τριών πρώτων γάμων, κανείς όμως δεν ξέρει ποια συμφέροντα θα επενδύονταν επάνω του στην κρίση που θα προέκυπτε με το θάνατο του Φιοντόρ. Πάντως η επιτροπή που τον εξέτασε, υπό το βογιάρο (και αργότερα τσάρο) Βασίλειο Σούισκι, απεφάνθη ότι ο μικρός πέθανε κατά τη διάρκεια επιληπτικής κρίσης και δε δολοφονήθηκε.
Πέραν της φιλοδοξίας του, η διεκδίκηση του θρόνου αποτελούσε για το Γκοντουνόφ το μοναδικό τρόπο αυτοπροστασίας! Ήταν βέβαιο ότι οποιοσδήποτε άλλος εκλεγόταν τσάρος, δε θα ανεχόταν την παρουσία ενός τόσο ισχυρού άνδρα στα δημόσια πράγματα. Το μέλλον του σε αυτήν την περίπτωση θα ήταν προδιαγεγραμμένο - δολοφονία ή (στο πιο αισιόδοξο σενάριο) ισόβιος εγκλεισμός σε μοναστήρι.
Το Φεβρουάριο συνεκλήθη η Σύνοδος των Επαρχιών για να επιλέξει το νέο τσάρο. Το αποτέλεσμα ήταν γνωστό από πριν, αφότου ο Πατριάρχης Ιώβ είχε προτείνει το Γκοντουνόφ, αλλά ο τελευταίος επιθυμούσε η εκλογή του να γίνει από ένα όσο το δυνατόν ευρύτερο σώμα. Όπως αναμενόταν η πρόταση του Ιώβ συγκέντρωσε ομόφωνη αποδοχή και το Σεπτέμβριο του ιδίου έτους ο Γκοντουνόφ ενθρονίστηκε ως «Τσάρος Μπορίς Α' πασών των Ρωσιών».
Αντιλαμβανόμενος το βαθμό καθυστέρησης της χώρας του σε σύγκριση με τη Δύση, υλοποίησε σημαντικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Ήταν ο πρώτος τσάρος που μετακάλεσε δυτικούς καθηγητές να διδάξουν στη Ρωσία και ενθάρρυνε Ρώσους νέους να σπουδάσουν σε δυτικά πανεπιστήμια. Συνέχισε επίσης τις προσπάθειες για ενδυνάμωση των εμπορικών δεσμών που είχε ξεκινήσει ο ίδιος επί Φιοντόρ. Καλλιέργησε φιλικές σχέσεις με την παραδοσιακή αντίπαλο Σουηδία και προσπάθησε (έστω και ανεπιτυχώς) να αποκτήσει έξοδο στη Βαλτική με ειρηνικά μέσα.
Η διάλυση και ο θάνατος (1601 - 1605)
Παρ' όλα όμως τα χαρίσματα και τη διορατικότητά του, ο Μπορίς διέθετε ένα ελάττωμα που επισκίαζε τα πάντα: την καχυποψία. Η εμμονή πως όλοι ήταν εν δυνάμει συνωμότες, έκανε αδύνατη τη συνεννόηση ακόμα και με στενούς συνεργάτες του. Έφθασε σε σημείο να απαγορεύσει σε βογιάρους να παντρευτούν, γιατί φοβόταν ότι ο γάμος θα ένωνε με δεσμούς αίματος τις αριστοκρατικές οικογένειες και θα απειλούσαν το θρόνο. Πολλοί αθώοι υπέφεραν διωγμούς εξ αιτίας συγκεχυμένων ή αβάσιμων πληροφοριών που του διοχέτευε ένα μεγάλο προσωπικό δίκτυο πληροφοριοδοτών. Όλα αυτά ο Μπαρίς τα πλήρωσε λίγο αργότερα, όταν ξεκίνησε η κρίση και πια δεν είχε συμμάχους.
Τα καλοκαίρια του 1601 και του 1602 ήταν πολύ ψυχρά. Ο παγετός κατέστρεψε τις σοδειές δημητριακών και ξέσπασε λιμός. Οι αγροτικές περιοχές υπέφεραν από την πείνα και την πανώλη και οι κάτοικοί τους συνέρρεαν στη Μόσχα, όπου γινόταν διανομή τροφίμων. Εκμεταλλευόμενοι την ερήμωση της επαρχίας, ληστές και κοζάκοι άρχισαν να λεηλατούν ό,τι είχε απομείνει.
Το 1603 εμφανίσθηκε στην Πολωνία κάποιος που υποστήριζε ότι είναι ο Δημήτριος, ο γιος του Ιβάν για τον οποίο έγινε λόγος παραπάνω, και δήλωνε ότι θα επιστρέψει για να πάρει πίσω το θρόνο που σφετερίστηκε ο Μπαρίς. Σε ομαλές συνθήκες μια τέτοια δήλωση θα προκαλούσε γέλιο, υπό το κράτος όμως της εξαθλίωσης μεγάλο μέρος των μαζών διείδε στο πρόσωπό του την ελπίδα για έξοδο από την κρίση. Με την υποστήριξη των Πολωνών και την ανοχή τμήματος της ρωσικής αριστοκρατίας που είχε απηυδήσει με την κατάσταση, ο «Ψευδοδημήτριος» πέρασε τα σύνορα επικεφαλής ενός μικρού στρατού μισθοφόρων, Κοζάκων και Ρώσων εξόριστων, ο οποίος στην πορεία γιγαντώθηκε στρατολογώντας κάθε μορφής απελπισμένους από τα μέρη που περνούσε.
Η κατάσταση είχε πια εκτραχυνθεί και ο Μπορίς Γκοντουνόφ ήταν παντελώς μόνος. Τα δύο τελευταία χρόνια της βασιλείας του αναλώθηκε στην απόπειρα διαχείρισης μιας πραγματικότητας που απλά ήταν αδύνατο να ελεγχθεί. Τελικά βρήκε το θάνατο από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 23 Απριλίου 1605. Τον διαδέχθηκε ο δεκαεξάχρονος γιος του Φιοντόρ Μπορίσοβιτς, αλλά η βασιλεία του διήρκεσε μόνο δυόμισι μήνες - τον Ιούνιο του 1605, με εντολή του Ψευδοδημήτριου που ήταν έτοιμος να μπει στη Μόσχα, συνελήφθη από βογιάρους και στραγγαλίστηκε μαζί με τη μητέρα του. Η κόρη του Μπορίς, ονόματι Ξένια, έγινε μοναχή και πέθανε αργότερα από φυσικά αίτια (1622).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας
Τουοσρέτ
Η Τουοσρέτ, αιγυπτ. Twosret, Tawosret, Tausret (απεβ. 1189 π.Χ. [συμβατική χρονολογία]) ήταν η τελευταία γνωστή φαραώ της 19ης δυναστείας της αιγύπτου.
Διαμέρισμα της Μπας-Τερ
Το Διαμέρισμα Μπας-Τερ (γαλλικά: Basse-Terre) είναι ένα από τα δύο διαμρίσματα της υπερπόντιας περιοχής της Γουαδελούπης. Πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα Μπας-Τερ. Η Μπας-Τερ έχει έκταση 854 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Γουαδελούπης. Έχει πληθυσμό 175.691 κατοίκων (1999). Είναι σε πληθυσμό το μικρότερο διαμέρισμα της Γουαδελούπης. Η αριθμητική πυκνότητα είναι 205,8 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Είναι σε πυκνότητα το μικρότερο διαμέρισμα της Γουαδελούπης.
Τουοσρέτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαραώ της 19ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Διαμέρισμα της Μπας-Τερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γουαδελούπη
Ανατολικό (αποσαφήνιση)
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κάμπος Βουρλιωτών Σάμου
Ο Κάμπος Βουρλιωτών είναι οικισμός της Σάμου στο Βορειοανατολικό Αιγαίο Πέλαγος.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Κάμπος βρίσκεται προς το κεντρικό τμήμα του νησιού και τα βόρεια παράλιά του, σε υψόμετρο 10 μέτρα. Απέχει περίπου 19 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την πόλη της Σάμου και 4 χλμ. Β.-ΒΔ. από τους Βουρλιώτες. Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Σάμου - Καρλόβασι ενώ είναι ανάμεσα στους παραθαλάσσιους οικισμούς Άγιο Κωνσταντίνο (Δ.-ΒΔ.) και Αυλάκια (Α.). Σε κοντινή απόσταση (λιγότερο από 1 χιλιόμετρο) στα βόρεια είναι η ακτή Κάμπου Βουρλιωτών (μήκους 680 μέτρων, μέσου πλάτους 15) που αποτελεί τμήμα ενός ανοιχτού κόλπου, μήκους 1.900 μέτρων. Η παραλία της όπως και ο πυθμένας της αποτελούνται από βότσαλο και βράχια. Αξιόλογο θρησκευτικό αξιοθέατο είναι το εξωκλήσι της Οσίας Ματρώνας της Χιοπολίτιδας στα νοτιοανατολικά του χωριού.
Η ευρύτερη περιοχή έχει κατοικηθεί από τους παλαιοχριστιανικούς και μεσοβυζαντινούς χρόνους και υπάρχουν αρκετά ευρήματα της εποχής όπως: το Κάστρο τού Προφήτη Ηλία (Σουβάλα ή Σβάλα, ανατολικά τού Κάμπου), ο οχυρωμένος οικισμός τού Λαζάρου (νότια των Βουρλιωτών και τού Κάμπου)  καθώς και αυτός τής Λουλούδας (νοτιοανατολικά τού Κάμπου και ανατολικά τού Λαζάρου).
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Βουρλιωτών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους Βουρλιώτες, τα Αυλάκια και τη Μονή Βροντά αποτελούν την κοινότητα Βουρλιωτών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βαθέος του Δήμου Ανατολικής Σάμου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 91 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού του χωριού είναι:
Σημείωση
Στο νησί και τον Δήμο Δυτικής Σάμου υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί Κάμπος Μαραθόκαμπου και Κάμπος Σκουραίικων.
Φωτεινή Οικονομίδου
Η Φωτεινή Οικονομίδου (1855 - 1883) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1855 και απεβίωσε το 1883. Αν και πολυγραφότατη ποιήτρια, από μετριοφροσύνη και μόνο ποτέ δεν εκδόθηκαν τα έργα της. Τα ποιήματά της δημοσιεύθηκαν σε πολλά καλλιτεχνικά και λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής της. Οι στίχοι της πνέουν μελαγχολία και αγγίζουν την καρδιά. Είναι πρωτότυποι και διακρίνονται για την ωραία εικόνα, την ευστοχία και την τρυφερότητά τους. Τα χειρόγραφά της, τα οποία θα μπορούσαν να κάνουν ογκώδες τόμο φυλάχτηκαν μετά τον θάνατό της από την οικογένειά της.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Mrs. Robinson
To Mrs. Robinson είναι τραγούδι του αμερικανικού ντουέτου Simon & Garfunkel, το οποίο κυκλοφόρησε στον δίσκο Bookends, το 1968. Το τραγούδι γράφτηκε από τον Πολ Σάιμον και η παραγωγή έγινε και από τους δύο μαζί με τον Ρόι Χάλι. Το τραγούδι έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές, καθώς συμπεριλήφθηκε στην ταινία του 1967, Ο πρωτάρης.
Το κομμάτι έγινε η δεύτερη μεγάλη επιτυχία του ντουέτου, φτάνοντας κι αυτό στο νούμερο 1 των Billboard Hot 100, μπαίνοντας και σε άλλες δεκάδες chart σε όλο τον κόσμο, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ισπανία και στην Ιρλανδία, μεταξύ άλλων. Το 1969, έγινε το πρώτο Rock τραγούδι που κερδίζει Grammy, στην κατηγορία Record of the Year. Το κομμάτι έχει υποστεί αρκετές διασκευές, μεταξύ των πιο γνωστών να είναι αυτές των Φρανκ Σινάτρα, των The Lemonheads, αλλά και των Bon Jovi. Το 2004, τερμάτισε 6ο, στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, AFI's 100 Years...100 Songs.
Ρόμπερτ Πάρις
Ο Ρόμπερτ Λι Πάρις (αγγλικά: Robert Lee Parish, γεννήθηκε 30 Αυγούστου 1953), είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του NBA. Συμμετείχε σε 1.611 αγώνες του πρωταθλήματος (ρεκόρ στην ιστορία του NBA που παραμένει), κυρίως με τους Μπόστον Σέλτικς σε συνολικά 21 σεζόν (επίδοση ρεκόρ στην εποχή του) εγκαταλείποντας την ενεργό δράση σε ηλικία 44 ετών. Αποτελεί μέλος του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame από το 2003.
Βιογραφία
Έπαιξε στο κολέγιο Σεντέναρι στη γενέτειρά του στη Λουιζιάνα. Επιλέχθηκε στον πρώτο γύρο του 1976 Ντραφτ του ΝΒΑ από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς μετά από τέσσερα χρόνια στο κολέγιο με μέσο όρο 21,6 πόντους και 16,9 ριμπάουντ.
Υπέγραψε ως ελεύθερος παίκτης με τους Σάρλοτ Χόρνετς το 1994, προσφέροντας εμπειρία σε μία νεανική ομάδα σε ανοδική πορεία. Έπαιξε δύο σεζόν με τους Χόρνετς, περνώντας τον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ και έγινε ο κορυφαίος όλων των εποχών στο πρωτάθλημα σε παιχνίδια που παίκτηκαν στις 6 Απριλίου 1996 στο Κλίβελαντ με αντίπαλο τους Καβαλίερς. Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους στα 43 του, υπέγραψε με τους πρωταθλητές Σικάγο Μπουλς και κέρδισε το τέταρτο πρωτάθλημα της καριέρας του στην τελευταία του χρονιά. Τη στιγμή της αποχώρησής του ήταν στην 13η θέση στο NBA σκοράροντας 23.334 πόντους, έκτος στα ριμπάουντ με 14.715 και έκτος σε κοψίματα με 2.361 και μέσο όρο 14,5 πόντους και 9,1 ριμπάουντ ανά αγώνα. Συμμετείχε επίσης σε 184 αγώνες πλέι οφ. Το 1998 οι Σέλτικς απέσυραν τη φανέλα του με το χαρακτηριστικό διπλό 0. Εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 2003. Το 1996 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 50 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 50 χρόνων ιστορίας του, ενώ το ίδιο επαναλήφθηκε και στην αντίστοιχη επέτειο των 75 χρόνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σικάγο Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Σιπτά
Δεν ήταν ο διάδοχος, αλλά μετά το τέλος τού Σέτι Β΄ τον διαδέχθηκε ανήλικος. Αυτό έγινε την 1η εποχή της εμφάνισης (peret), ημέρα 2 (περί τον Δεκέμβριο).
Τέλλος Άγρας (ποιητής)
Ο Τέλλος Άγρας (ψευδώνυμο του Ευάγγελου Ιωάννου, Καλαμπάκα, 17 Ιουνίου 1899 – Αθήνα 12 Νοεμβρίου 1944 ) ήταν Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής και κριτικός λογοτεχνίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 1938, ο Τέλλος Άγρας μετακόμισε μαζί με τη μητέρα του στην Αθήνα και πιο συγκεκριμένα στην οδό Αγαθουπόλεως, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Στη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, χειροτέρεψε η ευαίσθητη κατάσταση της υγείας του. Στις 11 Οκτωβρίου 1944, τραυματίσθηκε από αδέσποτη σφαίρα των αλληλοσυγκρουόμενων Ταγμάτων Ασφαλείας και του ΕΑΜ στον αστράγαλο, μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου τελικά κατέληξε τον Νοέμβριο από σηψαιμία.
Συγγραφική δραστηριότητα
Η συγγραφική δραστηριότητα του Τέλλου Άγρα ξεκίνησε το 1907 όταν αλληλογραφούσε ως συνδρομητής του περιοδικού Η Διάπλασις των Παίδων ενώ από το 1911 άρχισε να γράφει τακτικά πλέον στη στήλη συνεργασίας συνδρομητών του περιοδικού με το ψευδώνυμο Τέλλος Άγρας. Τον Μάιο του 1923, όταν δηλαδή τέλειωσε τη Νομική, έγραψε στη Διάπλαση των Παίδων το πεζογράφημα «Αποχαιρετισμός». Συνεργάστηκε και με άλλα περιοδικά, όπως με τη Λύρα, τον Βωμό, τους Νέους κ.ά.
Το 1918 βραβεύθηκε στον Σεβαστοπούλειο Διαγωνισμό και κέρδισε και βραβείο στον διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού Εσπερία στο Λονδίνο. Το 1921 έδωσε διάλεξη για τον Καβάφη στην αίθουσα του Ελληνικού Ωδείου. Την ίδια χρονιά μετέφρασε τις Στροφές του γαλλόφωνου Έλληνα ποιητή Ζαν Μορεάς (Jean Moreas).
Το 1934 κυκλοφόρησαν Τα βουκολικά και τα εγκώμια, η πρώτη ποιητική του συλλογή και το 1939 η δεύτερη με τίτλο Καθημερινές, που τιμήθηκε το 1940 με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης.
Ποιήματά του μελοποιήθηκαν από την Νένα Βενετσάνου, τον Ορφέα Περίδη, τον Νότη Μαυρουδή και τον Γιάννη Σπανό.
Απόψεις για το έργο του
«Ο Τέλλος Άγρας τοποθετείται στους Έλληνες ποιητές του μεσοπολέμου, τους λεγόμενους νεορομαντικούς ή παρακμιακούς. […] ''Το ποιητικό του έργο είναι αποτέλεσμα δημιουργικής αφομοίωσης του πνεύματος του γαλλικού συμβολισμού και αισθητισμού (Moreas, Laforgue, Verlain, Mallarme, Baudelaire κ.ά.), αλλά και της ελληνικής ποιητικής παράδοσης από το δημοτικό τραγούδι ως τον Ιωάννη Πολέμη, τον Κωστή Παλαμά, τον Μιλτιάδη Μαλακάση και τον Κωνσταντίνο Καβάφη. Κινήθηκε στα πλαίσια της εσωτερικότητας, της μελαγχολίας, της νοσηρότητας και της απαισιοδοξίας των συγχρόνων του, υιοθέτησε την ειδυλλιακή ενατένιση του παρελθόντος, ωστόσο παράλληλα χάρη στη βαθιά πνευματική του καλλιέργεια αρνήθηκε να παραδοθεί στην απελπισία και αγωνίστηκε να κρατηθεί από την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.'' […]
»Πρέπει τέλος να σημειωθεί η αξία του κριτικού του έργου που χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη οξυδέρκεια, ευαισθησία, βαθιά γνώση της φιλοσοφίας και επαρκή ενημέρωση για τις σύγχρονές του ευρωπαϊκές θεωρίες της λογοτεχνίας και τον τοποθετεί στην πρωτοπορία της νεοελληνικής κριτικής σκέψης».
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Γενιά του ’20
Δήμος Πέτρας Λέσβου
Ο Δήμος Πέτρας λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του  νομού Λέσβου από το 1999 έως το 2010 με έδρα την Πέτρα.
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Λέσβου της  Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Οι κάτοικοι ασχολούντo κυρίως με τη γεωργία (ελαιοπαραγωγοί), την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα) και τον τουρισμό. Παραλίες υπάρχουν στην Πέτρα, την Άναξο, τα Αμπέλια και τη Τσιχράντα. Στην Πέτρα υπάρχει Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο. Στο χωριό δεσπόζει ο Βράχος της Παναγιάς με τα 114 σκαλοπάτια του. Αξιοθέατα αποτελούν ο Ναός του Αγίου Νικολάου και το αρχοντικό της Βαλερτζίδαινας. thumb|right|Η Πέτρα Λέσβου.
Πηγές
Αποκεντρωμένη διοίκηση Αιγαίου.
Νικόλαος Παπαγιαννόπουλος
Ο Νικόλαος Παπαγιαννόπουλος (1859-1926) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δόλιανη Ζαγορίου της Ηπείρου το 1859. Φοίτησε στη Ριζάρειο Σχολή και σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Την περίοδο 1881-1883 συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία όπου έμαθε εβραϊκά και επέστρεψε στην Ελλάδα.
Διορίστηκε καθηγητής γυμνασίου και το 1894 στη Ριζάρειο Σχολή. Στη συνέχεια το 1907 διορίστηκε επίτιμος και το 1910 τακτικός καθηγητής της εβραϊκής γλώσσας και της ερμηνευτικής της Παλαιάς Διαθήκης στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδαξε μέχρι το θάνατό του. Διετέλεσε τέσσερις φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1907-1908, 1913-1914, 1919-1920 και 1923-1924.
Απεβίωσε στις 27 Μαΐου 1926 στην Αθήνα.
Εργογραφία
Έγραψε βιβλία θεολογικού περιεχομένου καθώς και εγχειρίδια μέσης εκπαίδευσης. Μεταξύ αυτών :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Αντιπτέριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η αντιπτέριση ή μπάντμιντον, όπως είναι γνωστό διεθνώς το άθλημα, αποτελεί ολυμπιακό άθλημα από το 1992, τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες
Αξιοσημείωτα
Το μπάντμιντον υπήρξε άθλημα επίδειξης το 1972 στο Μόναχο και το 1988 στη Σεούλ.
Το 1992, που μπήκε στο επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιάδων, διεξήχθησαν τέσσερα αγωνίσματα. Από το 1996 έγιναν πέντε με την προσθήκη του μικτού.
Πίνακας μεταλλίων
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αντιπτέριση
Κοντράλτο
Κοντράλτο (contralto) ονομάζεται η ερμηνεύτρια του λυρικού θεάτρου, της οποίας η φωνή καλύπτει τις χαμηλότερες νότες. Στη σύγχρονη όπερα, η κοντράλτο είναι η βαθύτερη αποδεκτή γυναικεία φωνή.
Η κοντράλτο τραγουδίστρια ερμηνεύει υποστηρικτικούς ρόλους, αφού οι πρωταγωνιστικοί έχουν γραφτεί για υψιφώνους (σοπράνο) ή μεσοφώνους (μέτσο-σοπράνο). Συχνά μπορεί να της ανατεθεί και κάποιος ρόλος γραμμένος για μέτσο-σοπράνο, ιδίως όταν ο σκηνοθέτης θέλει να δώσει έναν πιο «θερμό» τόνο, ποτέ όμως πρωταγωνιστικός (με εξαίρεση μόνο μία όπερα, τη Σταχτοπούτα του Ροσσίνι).
Γενικά, για τις κοντράλτο ισχύει το ευφυολόγημα που χρησιμοποιούν και για τις μεσοφώνους, ότι τους αναθέτουν συνέχεια ρόλους witches, bitches, and britches: μάγισσες (witches), πόρνες (bitches), ή ανδρικούς ρόλους (britches) όταν δεν υπάρχει διαθέσιμος κοντρα-τενόρος.
Κατηγορία:Τύποι φωνών στην όπερα
Αμάλγαμα
220px|right|thumb|Δόντι με έμφραξη από αμάλγαμα. Το αμάλγαμα είναι κράμα με βασικό συστατικό τον υδράργυρο. Στην πραγματικότητα, τα αμαλγάματα αποτελούν οικογένεια κραμάτων με ενδιαφέρουσες ιδιότητες και πολλές εφαρμογές, όπως στην οδοντιατρική, στην εξαγωγή χρυσού και αργύρου (αμαλγάμωση) από μεταλλεύματα, κ.ά. Τα τελευταία χρόνια, γίνεται προσπάθεια τα αμαλγάματα να αντικατασταθούν από άλλα υλικά, εξαιτίας του φόβου για την τοξικότητα του περιεχομένου υδραργύρου.
Οδοντιατρικά αμαλγάματα
Τα οδοντιατρικά αμαλγάματα είναι συνήθως κράματα υδραργύρου με άργυρο, κασσίτερο και χαλκό. Αν και η χρήση αμαλγαμάτων για την έμφραξη δοντιών ήταν γνωστή από τα χρόνια της Αναγέννησης, εντούτοις η συστηματική χρήση αμαλγάματος αργύρου για οδοντιατρικούς σκοπούς ξεκίνησε στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αι. πρώτα στη Γαλλία και κατόπιν στη Βρετανία. Περί το 1900, έκαναν την εμφάνισή τους το αμαλγάματα αργύρου–κασσίτερου–χαλκού και αργύρου–κασσίτερου–χαλκού–ψευδαργύρου, που ήταν πιο ανθεκτικά στην οξείδωση από τα πρώτα αμαλγάματα αργύρου.
Σύνθεση και ιδιότητες
Ως προς τη μικροδομή τους, τα οδοντιατρικά αμαλγάματα αποτελούνται από κόκκους του οδοντιατρικού κράματος διάσπαρτους μέσα σε λεπτοκρυσταλλική μάζα υδραργυρούχων φάσεων. Σε οδοντιατρικά αμαλγάματα χαμηλής περιεκτικότητας σε χαλκό (< 6% κ.β.), παρατηρούνται δύο διαμεταλλικές φάσεις, η γ1-Ag2Hg3 και η γ2-Sn7–8Hg: γ-Ag3Sn + Hg → γ1-Ag2Hg3 + γ2-Sn7–8Hg3 + γ-Ag3Sn.
Σε οδοντιατρικά αμαλγάματα υψηλής περιεκτικότητας σε χαλκό (> 11% κ.β.), εμφανίζεται η φάση η΄-Cu6Sn5 γύρω από τους κόκκους του αρχικού κράματος και έτσι αποφεύγεται ο σχηματισμός της φάσης γ2-Sn7–8Hg, που είναι λιγότερο ανθεκτική. Πάντως στα οδοντιατρικά αμαλγάματα δεν υπάρχει ελεύθερος υδράργυρος.
Η παρουσία του κασσίτερου στο αμάλγαμα βοηθά στη μείωση της διαστολής που θα παρουσίαζε εάν περιείχε μόνον άργυρο. Ο χαλκός προσδίδει μεγαλύτερη μηχανική αντοχή και σκληρότητα στο αμάλγαμα, ενώ ο ψευδάργυρος βοηθά τόσο στην αύξηση της αντοχής του αμαλγάματος όσο και στη μείωση της διάβρωσης. Όταν όμως, η περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο είναι πολύ υψηλή, τότε το αμάλγαμα μπορεί να παρουσιάσει δευτερογενή διαστολή.
Από κλινική άποψη, οι πλέον σημαντικές ιδιότητες του αμαλγάματος είναι η μεταβολή των διαστάσεων (συνήθως συστολή) μετά την πήξη, η μηχανική αντοχή και ο ερπυσμός (πλαστική παραμόρφωση). Η μηχανική αντοχή και ο ερπυσμός του αμαλγάματος έχουν μεγάλη σημασία για το πόσο θα αντέξει η έμφραξη (σφράγισμα) στο δόντι. Η αμαύρωση του αμαλγάματος συνήθως οφείλεται στη χημική προσβολή της επιφάνειάς του από το οξυγόνο ή άλλες ουσίες, χωρίς αυτό ωστόσο να σημαίνει απαραιτήτως και φθορά της έμφραξης. Όταν το αμάλγαμα έρχεται σε επαφή με οδοντικές αποκαταστάσεις από διαφορετικό υλικό (π.χ. χρυσός), με το σάλιο, με υπολείμματα τροφών κ.λπ., τότε το αμάλγαμα παθαίνει ηλεκτροχημική διάβρωση. Η ηλεκτροχημικής φύσεως διάβρωση προκαλεί διαστολή και ερπυσμό στο αμάλγαμα, με συνέπεια την καταστροφή τής έμφραξης.
Η τοξικότητα των οδοντιατρικών αμαλγαμάτων
Είναι γεγονός ότι ο υδράργυρος, όταν βρεθεί στην αέρια κατάσταση (Hg°(g)), σε μορφή ιόντος (Hg+, Hg2+) ή στη μορφή οργανικής ρίζας, είναι ένα από τα πλέον τοξικά στοιχεία. Κάποιοι επιστήμονες έχουν συνδέσει και τα οδοντιατρικά αμαλγάματα με πολλές ασθένειες του ανθρώπου. Πάντως, κατά πολλούς επιστημονικούς οργανισμούς (Αμερικανικός Οδοντιατρικός Σύλλογος, Υπηρεσία Ελέγχου Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ , Συμβούλιο Ευρωπαίων Οδοντιάτρων , κ.ά.), η τοξική επίδραση των οδοντιατρικών αμαλγαμάτων δεν έχει ακόμα αποδειχθεί.