cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέρα Πεδί
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται στο γεγονός ότι είναι κτισμένο σε ένα ίσιωμα (πεδίον), αν και βρίσκεται σε ορεινή περιοχή. Συνεπώς πρόκειται για οικισμό που βρισκόταν πέρα (αντίπερα) Πεδίον. Η ονομασία του χωριού (Πεδίον - Πεδί) φανερώνει την αρχαιότητα του τοπωνυμίου, που θα πρέπει να τοποθετηθεί χρονικά στα Βυζαντινά χρόνια. Θεωρείται ότι ο οικισμός υπήρχε και πριν την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Ο Στέφανος Λουζινιάνος (16ος αιώνας) γνώριζε την ύπαρξη του χωριού και το αναφέρει ως τόπο καταγωγής της Αγίας Μαύρης και του συζύγου της Τιμόθεου.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού γνώρισε αρκετές αυξομειώσεις. Έφτασε στο αποκορύφωμα του το 1946. Στη συνέχεια ο πληθυσμός του χωριού μειώθηκε λόγω αστυφιλίας. Τα τελευταία χρόνια λόγω της βελτίωσης του οδικού δικτύου και της παροχής κινήτρων, ανεγέρθηκαν νέες κατοικίες γεγονός που οδήγησε σε αύξηση του πληθυσμού.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Πέρα Πεδίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εκκλησίες
Στο χωριό υπάρχουν 2 εκκλησίες και 2 παρεκκλήσια:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού
Υπόθεση Νταούτ Χότζα (1940)
Η υπόθεση της δολοφονίας του αμφιλεγόμενου Αλβανού Νταούτ Χότζα (Camil Mulla Mulla Νταούτ Κεμάλ, Ήπειρος, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1895 – Αλβανία, 14 Ιουνίου 1940) αποτέλεσε, ως πρόσχημα, μία από τις αφορμές για την Ιταλική επίθεση εναντίον της Ελλάδας. Έως και τώρα οι συνθήκες του θανάτου του δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένες.
Ποιος ήταν ο Νταούτ Χότζα
Σύμφωνα με την κρατούσα εκδοχή, ο Χότζα ήταν ένας φυγόδικος επικίνδυνος κακοποιός τον οποίον η ελληνική κυβέρνηση είχε επικηρύξει, αφού ήταν καταζητούμενος για φόνους και ληστείες που διέπραξε κυρίως στην περιοχή της Ηπείρου, επί 20 συνεχή έτη.
Η δολοφονία του Χότζα
Στις 14 Ιουνίου 1940, ο Χότζα, ο οποίος φέρεται να συνεργαζόταν ως πληροφοριοδότης με τις Ιταλικές αρχές κατοχής στην Αλβανία, μετέβη μαζί με τον σωματοφύλακά του σε ένα βοσκότοπο του οποίου είχε την ευθύνη της φύλαξης (ήταν δασοφύλακας), πιθανότατα κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Εκεί συνάντησε δύο νεαρούς Αλβανούς τσοπάνους που φύλαγαν τα μαντριά των ζώων, τον 24χρονο Ηλία Φότο και τον ανήλικο (17 ετών) Πίλο Κότσο, που κατάγονταν από το χωριό Μούρσι. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες ο Χότζα καυγάδισε με τους δύο νεαρούς, οι οποίοι εν-συνεχεία, τον σκότωσαν χτυπώντας τον, ενώ εκείνος κοιμόταν, με μπαλτάδες. Οι δύο δράστες, μετά την πράξη τους, κατέφυγαν μέσω θαλάσσης στην Κέρκυρα, όπου παραδόθηκαν στις ελληνικές αρχές. Κατά την ανάκριση ομολόγησαν το έγκλημά τους και η Ελλάδα ενημέρωσε, άμεσα, τις Ιταλικές αρχές της Αλβανίας, ενώ οι δολοφόνοι παραδόθηκαν σε αυτές μαζί με τα στοιχεία της δικογραφίας τους, κατόπιν σχετικού αιτήματος έκδοσης που υπέβαλε το Αλβανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Προπαγάνδα από την Ιταλική πλευρά
Σχεδόν δύο μήνες μετά το περιστατικό, στις 10 Αυγούστου 1940, η Αλβανία ανακοίνωσε με λιτό τρόπο την είδηση, όμως την επόμενη μέρα ξεκίνησε η εκμετάλλευση της δολοφονίας από τα προπαγανδιστικά όργανα των Ιταλικών αρχών, μέσω πρωτοσέλιδων δημοσιευμάτων των Ιταλικών εφημερίδων. Σε αυτά, αναφερόταν ότι ο Νταούτ Χότζα, ένας «μεγάλος Αλβανός πατριώτης» (ουσιαστικά περιγραφόταν ως διωκόμενος πολιτικός πρόσφυγας) που αγωνιζόταν για την απελευθέρωση της Τσαμουριάς, είχε δολοφονηθεί μέσα σε Αλβανικό έδαφος και πλησίον της μεθορίου από δύο πράκτορες της Ελλάδας. Μάλιστα, στα άρθρα περιγράφονταν η διαπόμπευση του κομμένου κεφαλιού του νεκρού στα χωριά της Ηπείρου. Επίσης, στα δημοσιεύματα περιέχονταν απειλές κατά της Ελλάδας, με παραπομπή στα γεγονότα της Κέρκυρας (1923) μετά τη δολοφονία του μέλους της επιτροπής χάραξης Ελληνο-Αλβανικών συνόρων, Ιταλού αξιωματικού Ενρίκο Τελίνι και μελών της συνοδείας του. Στις 14 Αυγούστου το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων απάντησε στα Ιταλικά δημοσιεύματα με μακροσκελή ανακοίνωση, στην οποία αναφερόταν ότι η Ελλάδα δεν είχε σχέση με τη δολοφονία, ενώ δημοσιεύονταν το βεβαρυμένο ποινικό μητρώο του θύματος που αποτελούνταν από επτά συνολικά, καταδίκες του για φόνους και άλλα εγκλήματα. Καθώς οι Ιταλοί δημοσιογράφοι του πρακτορείου «Στέφανι» άφηναν σαφείς αιχμές για καταπάτηση των δικαιωμάτων των μειονοτικών Αλβανικών πληθυσμών της περιοχής της Ηπείρου, η Ελλάδα απάντησε ότι σεβόταν τις συμφωνίες που είχαν υπογραφεί περί καθορισμού των συνόρων της με την Αλβανία και επισήμαινε επιπλέον ότι οι μουσουλμάνοι της Ηπείρου είχαν, για ανθρωπιστικούς λόγους, εξαιρεθεί από τη συμφωνία ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας.
Παραπομπές
Χοτζα Νταουτ Υποθεση 1940 Χοτζα Νταουτ Υποθεση 1940 Χοτζα Νταουτ Υποθεση 1940
Google Keep
μικρογραφία|Το εικονίδιο του Google Keep Το Google Keep είναι υπηρεσία λήψης σημειώσεων που αναπτύχθηκε από την Google. Είναι διαθέσιμο στον ιστό από τις 20 Μαρτίου 2013 και διατίθενται εφαρμογές για κινητά με λειτουργικό σύστημα Android και iOS. Προσφέρει ποικιλία εργαλείων για τη λήψη σημειώσεων με τη μορφή κειμένου, καταλόγου, εικόνων και ήχου. Οι χρήστες μπορούν να ορίσουν υπενθυμίσεις που ενσωματώνονται στο Google Now. Το κείμενο από τις εικόνες μπορεί να εξαχθεί χρησιμοποιώντας οπτική αναγνώριση χαρακτήρων ενώ και οι φωνητικές εγγραφές μπορούν επίσης να μετατραπούν σε κείμενο. Η διεπαφή επιτρέπει μια προβολή μιας στήλης ή μια προβολή πολλαπλών στηλών. Οι σημειώσεις μπορούν να κωδικοποιηθούν με χρώμα και οι υπάρχει η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν ετικέτες για την οργάνωση τω σημειώσεων. Σε μεταγενέστερες ενημερώσεις έχει προστεθεί η δυνατότητα διαμοιρασμού και συνεργασίας των σημειώσεις και με άλλους χρήστες Google Keep σε πραγματικό χρόνο.
Το Google Keep έχει δεχτεί τόσο θετικές όσο και αρνητικές κριτικές. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του το 2013 δέχθηκε θετικές κριτικές λόγω της ταχύτητάς του, της ποιότητας των φωνητικών σημειώσεων, το συγχρονισμό και το widget που έδινε τη δυνατότητα να τοποθετηθεί στην αρχική οθόνη του Android. Οι αναθεωρήσεις το 2016 έχουν επικριθεί για την έλλειψη επιλογών μορφοποίησης, την αδυναμία αναίρεσης των αλλαγών και για τη διεπαφή που προσφέρει μόνο δύο τρόπους προβολής, και για το δύσκολο χειρισμό των μακρών σημειώσεων. Ωστόσο, διατηρήσατε τον έπαινο για λειτουργίες που περιλαμβάνουν πρόσβαση καθολικής συσκευής, εγγενή ενοποίηση με άλλες υπηρεσίες Google και την επιλογή να μετατρέπετε τις φωτογραφίες σε κείμενο μέσω της οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων.
Χαρακτηριστικά
Το Google Keep επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργούν διαφορετικά είδη σημειώσεων, όπως κείμενο, λίστες, εικόνες και ήχο [3]. Οι χρήστες μπορούν να ορίσουν υπενθυμίσεις που ενσωματώνονται στο Google Now με επιλογές για χρόνο ή τοποθεσία. Το κείμενο από εικόνες μπορεί να εξαχθεί χρησιμοποιώντας οπτική τεχνολογία αναγνώρισης χαρακτήρων. Οι φωνητικές εγγραφές που δημιουργούνται μέσω του Keep κρατούνται αυτόματα. Κρατήστε μπορεί να μετατρέψει σημειώσεις κειμένου σε λίστες ελέγχου. Οι χρήστες μπορούν να επιλέξουν μεταξύ προβολής μιας στήλης και προβολής πολλών στηλών. Οι σημειώσεις μπορούν να είναι έγχρωμες, με επιλογές για το άσπρο, το κόκκινο, το πορτοκαλί, το κίτρινο, το πράσινο, το πράσινο, το μπλε ή το γκρι. Οι χρήστες μπορούν να πατήσουν ένα κουμπί "Αντιγραφή σε Έγγραφο Google", το οποίο αντιγράφει αυτόματα όλο το κείμενο σε ένα νέο έγγραφο των Εγγράφων Google. Οι χρήστες μπορούν να δημιουργούν σημειώσεις και λίστες με φωνή. Οι σημειώσεις μπορούν να κατηγοριοποιηθούν χρησιμοποιώντας ετικέτες, με μια λίστα με ετικέτες στη γραμμή πλοήγησης της εφαρμογής.μικρογραφία|136x136px|Το παλιό εικονίδιο του Google Keep
Ενημερώσεις
Τον Νοέμβριο του 2014, η Google εισήγαγε ένα χαρακτηριστικό συνεργασίας σημείωσης σε πραγματικό χρόνο μεταξύ διαφόρων χρηστών Keep, καθώς και μια λειτουργία αναζήτησης που καθορίζεται από χαρακτηριστικά όπως το χρώμα, η κατάσταση της κοινής χρήσης ή το είδος του περιεχομένου στη σημείωση. Τον Οκτώβριο του 2016, η Google πρόσθεσε στους χρήστες τη δυνατότητα να τοποθετούν σημειώσεις. Τον Φεβρουάριο του 2017, η Google ενσωμάτωσε το Google Keep με Έγγραφα Google, παρέχοντας πρόσβαση σε σημειώσεις κατά τη χρήση των Εγγράφων στον Ιστό. Ο Βοηθός Google μπορούσε να διατηρήσει μια λίστα αγορών στο Google Keep. Αυτή η λειτουργία μεταφέρθηκε στο Google Express τον Απρίλιο του 2017, με αποτέλεσμα τη σοβαρή απώλεια λειτουργικότητας. Τον Ιούλιο του 2017, η Google ενημέρωσε το Keep on Android με τη δυνατότητα των χρηστών να αναιρέσουν και να επαναλάβουν τις αλλαγές.
Πλατφόρμες
Το Google Keep κυκλοφόρησε στις 20 Μαρτίου 2013 για το λειτουργικό σύστημα Android και στον ιστό. Η εφαρμογή Android είναι συμβατή με το Android Wear. Οι χρήστες μπορούν να δημιουργήσουν νέες σημειώσεις χρησιμοποιώντας τη φωνητική είσοδο, να προσθέσουν και να χτυπήσουν στοιχεία σε λίστες και να δουν υπενθυμίσεις.
Η εφαρμογή για το λειτουργικό σύστημα iOS κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου 2013. αριστερά|χωρίς-πλαίσιο|100x100px
Κατηγορία:Google (υπηρεσίες)
Σώμα Μεταφορών Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος
Το Σώμα Μεταφορών του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος (Nationalsozialistisches Kraftfahrkorps (NSKK)) ήταν κομματικός κλάδος (Gliederung) του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος. Άρχισε να οργανώνεται ήδη από το 1931 με στόχο την διασφάλιση ευχερών μετακινήσεων των ανδρών των SA. Το 1933, ύστερα από την «πτώση» των SA το έργο του μετατράπηκε σε εκπαιδευτικό, ώστε να αποκτήσουν σχετικές δεξιότητες οι άνδρες του Κόμματος για μελλοντική χρήση τους από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ταυτόχρονα, τα εκπαιδευμένα μέλη παρείχαν τις υπηρεσίες τους για τις μεταφορές συνεργείων και υλικών άλλων οργανώσεων, όπως η Οργάνωση Τοτ.
Ως κλάδος του Κόμματος το NSKK διέθετε τις δικές του, τοπικές οργανώσεις, που αποκαλούνταν «Motorobergruppen» για μια ευρύτερη περιοχή και «Motorgruppen» σε απόλυτα τοπικό επίπεδο. Η υπαγωγή σε κάποια τοπική οργάνωση ήταν απόλυτα εθελοντική.
Με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι σκοποί της οργάνωσης μεταβλήθηκαν και πάλι:
Πηγές, Αναφορές
Technical Manual: Handbook on German military Forces, U.S War Department, TM-E 30-451
Κατηγορία:Ναζιστική Γερμανία
Σαρλ Αζναβούρ
μικρογραφία|260x260εσ|Με την [[Κατερίνα Βαλέντε το 1961]] μικρογραφία|347x347εσ|Με την κόρη του, Κάτια Αζναβούρ, το 2014 στη [[Βαρσοβία]] Ο Σαρλ Αζναβούρ (Charles Aznavour, πλήρες όνομα Σαχνούρ Βαγκινάγκ Αζναβουριάν, αρμενικά: Շահնուր Վաղինակ Ազնավուրեան, Παρίσι 22 Μαΐου 1924 – Παρίσι 1 Οκτωβρίου 2018) ήταν Γάλλος, αρμενικής καταγωγής, τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ηθοποιός, ακτιβιστής, διπλωμάτης και Ιππότης Ταγμάτων. Είναι γνωστός για τη μοναδική φωνή τενόρου που διαθέτει: καθαρή και δυνατή στις ψηλές νότες, χάλκινη και βαθιά στις χαμηλές νότες. Με μια καριέρα που ξεπερνά τα 70 χρόνια, ηχογράφησε περισσότερα από 1.200 τραγούδια τα οποία έχουν ερμηνευθεί σε οκτώ γλώσσες. Τόσο για τον εαυτό του όσο και για άλλους καλλιτέχνες, έγραψε ή συνέγραψε τους στίχους σε περισσότερα από 1.000 τραγούδια. Ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές της Γαλλίας, με συνεχή παρουσία και παραγωγή στη μουσική βιομηχανία.
Πούλησε 180 εκατομμύρια δίσκους καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του   και θεωρήθηκε ο Φρανκ Σινάτρα της Γαλλίας. Ο κριτικός μουσικής Στίβεν Χόλντεν περιέγραψε τον Αζναβούρ ως τη "θεότητα της γαλλικής ποπ μουσικής". Θεωρήθηκε και ο πιο δημοφιλής Αρμένιος της εποχής του. Το 1998, ο Αζναβούρ έλαβε τον τίτλο Ψυχαγωγός της Χρονιάς από το κανάλι CNN και από τους χρήστες του Time Online παγκοσμίως. Αναγνωρίστηκε ως ο καλύτερος ερμηνευτής του αιώνα, λαμβάνοντας σχεδόν το 18% των ψήφων, μαζί με τους Έλβις Πρίσλεϊ και Μπομπ Ντίλαν.
Ο Αζναβούρ τραγούδησε για προέδρους, πάπες και τη βασιλική οικογένεια αλλά και για εκδηλώσεις με ανθρωπιστικό χαρακτήρα. Ως απάντηση στον σεισμό που έπληξε την Αρμενία το 1988, ίδρυσε τον φιλανθρωπικό οργανισμό Aznavour for Armenia ("Ο Αζναβούρ για την Αρμενία") μαζί με τον επιστήθιο φίλο του Λεβόν Σαγιάν. Πραγματοποίησε την πιο πρόσφατη περιοδεία του το 2014.
Στις 24 Αυγούστου 2017 βραβεύτηκε με το 2.618ό αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλυγουντ. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2018, η τελευταία συναυλία του πραγματοποιήθηκε στο NHK Hall στην Οσάκα.
Την 1η Οκτωβρίου 2018 ανακοινώθηκε ο θάνατός του, σε ηλικία 94 ετών.
Ήταν ο μοναδικός στον κόσμο καλλιτέχνης που προς τιμή του έχει ανεγερθεί μνημείο, στο οποίο φέρεται ο ανδριάντας του.
Βιογραφία
Το πλήρες όνομά του ήταν Σαχνούρ Βαγινάκ Αζναβουριάν. Γεννήθηκε στο Παρίσι, και ήταν γιος των Αρμένιων μεταναστών Μικαέλ Αζναβουριάν, βαρύτονου από την Τιφλίδα της Γεωργίας, και της Κναρ Μπαγντασαριάν, ηθοποιού από τη Σμύρνη της σημερινής Τουρκίας. Ο πατέρας του τραγουδούσε σε εστιατόρια στη Γαλλία προτού φτιάξει το δικό του εστιατόριο, που είχε το όνομα Le Caucase. Οι γονείς του Αζναβούρ τον εισήγαγαν από μικρή ηλικία στον κόσμο της μουσικής. Από την ηλικία των μόλις πέντε ετών συμμετείχε σε παραστάσεις βαριετέ, στις οποίες συνόδευε με την κιθάρα τον πατέρα του και σε ηλικία εννέα ετών εγκατέλειψε το σχολείο, παρά την αντίδραση των γονιών του, προκειμένου να συνεχίσει τις καλλιτεχνικές του παραστάσεις ως τραγουδιστής με το καλλιτεχνικό όνομα "Αζναβούρ". Η αναγνωρισιμότητα ήρθε το 1946, σε μία από εκείνες τις παραστάσεις, όταν η τραγουδίστρια Εντίθ Πιάφ τον άκουσε να τραγουδά και κανόνισε να τον πάρει μαζί της, ως μέλος στην καλλιτεχνική της ομάδα, κατά τις περιοδείες της στις ΗΠΑ και στη Γαλλία.
Μουσική
Από τότε η καλλιτεχνική του εξέλιξη υπήρξε αλματώδης. Από νωρίς γνώρισε τις δημιουργίες του Αρμένιου Σαγιάτ-Νοβά του 18ου αιώνα καθώς και του Ομάρ Καγιάμ πάνω στις οποίες ξεκίνησε να γράφει τραγούδια, από το ύφος των οποίων χαρακτηρίστηκαν «θλιμμένα τραγούδια» (tristesse chansons). Σημαντικότερα εξ αυτών ήταν μια διασκευή του Σαγιάτ Νοβά με τον τίτλο «», το "Ο νε σε ζαμαί", "Κομ ντες ετραζέ", και το "Σε ζουρ ταν αναντύ". Ιδιαίτερη όμως παγκόσμια επιτυχία που σημάδεψε τη δεκαετία του 1960 ήταν το "Λα Μαμά" (1963).
Τον Ιανουάριο του 1961, ο Σαρλ Αζναβούρ στις δόξες του έφθασε στην Αθήνα για να εμφανιστεί σε κοσμικό κέντρο. Αναχωρώντας ο Γάλλος τραγουδιστής συναντήθηκε στο αεροδρόμιο με τη Νάνα Μούσχουρη, η οποία ταξίδευε στο Παρίσι.
Ο Σαρλ Αζναβούρ έχει ερμηνεύσει περισσότερα από 1.000 τραγούδια, επί το πλείστον στη γαλλική καθώς και πολλά στην αγγλική, ισπανική, ιταλική και γερμανική γλώσσα. Έχει κάνει πολλές περιοδείες εντός αλλά και εκτός Γαλλίας, όπως στις μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης, της Λατινικής Αμερικής, ΗΠΑ και Καναδά, Αρμενία, Αίγυπτο, καθώς και στην Άπω Ανατολή. Παράλληλα έχει λάβει μέρος σε περίπου 60 κινηματογραφικές ταινίες ενώ υποστηρίζεται ότι έχουν πουληθεί περίπου 100.000.000 δίσκοι του. Μεταξύ των πολλών σπουδαίων τραγουδιστών που έχει συνεργαστεί κατά καιρούς συμπεριλαμβάνεται και η Ελληνίδα τραγουδίστρια Νάνα Μούσχουρη.
Κινηματογράφος
Ο Αζναβούρ είχε μια μεγάλη και πολυποίκιλη καριέρα ως ηθοποιός και εμφανίστηκε σε περισσότερες από 80 ταινίες στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Το 1960 ο Αζναβούρ πρωταγωνίστησε στην ταινία Πυροβολήστε τον πιανίστα του Φρανσουά Τρυφώ, όπου έπαιξε έναν χαρακτήρα με το όνομα Εντουάρ Σαρογιάν. Έλαβε εξαιρετικές κριτικές για την εμφάνισή του στην ταινία Δέκα μικροί νέγροι (1974). Είχε έναν σημαντικό δευτερεύοντα ρόλο στην ταινία Το ταμπούρλο (1979), που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1980. Πρωταγωνίστησε στην ταινία Τα φαντάσματα του καπελά (1982) του Κλοντ Σαμπρόλ. Στη γαλλική έκδοση της ταινίας Η νυχτερίδα (1984), εμφανίστηκε ως καλεσμένος του πρίγκιπα Ορλόφσκι. Σε αυτήν την ταινία πρωταγωνιστούσε η Κίρι Τε Κανάουα, σε σκηνοθεσία του Πλάθιντο Ντομίνγκο στη Βασιλική Όπερα στο Κόβεντ Γκάρντεν. Πρωταγωνίστησε στην ταινία Αραράτ (2002), στην οποία ενσάρκωσε τον Εντουάρ Σαρογιάν, έναν σκηνοθέτη του κινηματογράφου.
Αρμενία και εξωτερικό
Το 2011 το Μουσείο Σαρλ Αζναβούρ άνοιξε στο Γερεβάν της Αρμενίας. Υπάρχουν δυο κύριες πλατείες που φέρουν το όνομα Πλατεία Σαρλ Αζναβούρ στην Αρμενία, μια στο Γκιουμρί και μια στην πρωτεύουσα της χώρας Γερεβάν.
Τον Απρίλιο του 2016, ο Αζναβούρ επισκέφτηκε την Αρμενία προκειμένου να συμμετάσχει στην τελετή απονομής των βραβείων Aurora. Στις 24 Απριλίου 2016, μαζί με τον Σερζ Σαργκσιάν, την Καθολική Εκκλησία της Αρμενίας, την Αυτού Εξοχότητας Γκαρεγκίν Β΄ και τον ηθοποιό Τζορτζ Κλούνεϊ, ο Αζναβούρ τοποθέτησε λουλούδια στο μνημείο που έχει στηθεί εις ανάμνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
Πολιτισμός
Ο Μπομπ Ντίλαν ανέφερε χαρακτηριστικά: "Μου αρέσει πάρα πολύ ο Σαρλ Αζναβούρ. Τον παρακολούθησα τη δεκαετία του 1960 στο Κάρνεγκι Χολ και απλά εντυπωσιάστηκα".
Τον Αύγουστο του 2017 έλαβε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλυγουντ. Τον Απρίλιο του 2018 μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Αγίας Πετρούπολης με κάταγμα στη μέση, το οποίο έπαθε κατά τη διάρκεια μιας πρόβας που έκανε πριν πραγματοποιήσει μια συναυλία στην πόλη. Η συναυλία αναβλήθηκε μέχρι την επόμενη σεζόν. Στις 5 Μαΐου 2018 ήταν καλεσμένος στην εκπομπή του BBC Radio 2 Graham Norton Show.
Προσωπική ζωή
Ο Αζναβούρ παντρεύτηκε τρεις φορές: με τη Μισελίν Ριζέλ (1946), την Εβελίν Πλεσίς (1956) και την τελευταία σύζυγό του Ούλα Θόρσελ (1967). Έξι παιδιά απέκτησε από αυτούς τους γάμους: Σέντα, Σαρλ, Πάτρικ, Κάτια, Μίσα και Νικολάς. Το 1990 έδωσε πληροφορίες για τη ζωή του στον συγγραφέα-σκηνοθέτη Μίκαελ Φίνεϊ Κάλαν για χάρη της σειράς My Riviera, τα γυρίσματα της οποίας πραγματοποιήθηκαν στο εσωτερικό και στη γύρω περιοχή από το σπίτι του Αζναβούρ στο Πορτ Γκριμόντ στη νότια Γαλλία. Κατοικούσε στην περιοχή Σεντ Σιλπίς στο Βω της Ελβετίας.
Την 1η Οκτωβρίου 2018 ανακοινώθηκε ότι ο Αζναβούρ πέθανε στο σπίτι του, στο χωριό Μούριες, στη νότια Γαλλία.
Πολιτική
Ο Αζναβούρ συμμετείχε ενεργά στη γαλλική, αρμενική και διεθνή πολιτική καθώς η καριέρα του απογειωνόταν. Κατά τη διάρκεια των γαλλικών προεδρικών εκλογών του 2002, όταν ο συντηρητικός εθνικιστής Ζαν-Μαρί Λε Πεν του Εθνικού Μετώπου πέρασε στον επόμενο γύρο των εκλογών απέναντι στον τότε Γάλλο πρόεδρο Ζακ Σιράκ, ο Αζναβούρ υπέγραψε το υπόμνημα "Vive la France" και κάλεσε όλους τους Γάλλους να "τραγουδήσουν τη Μασσαλιώτιδα σε ένδειξη διαμαρτυρίας . Ο Σιράκ, προσωπικός φίλος του Αζναβούρ, κέρδισε τελικά τις εκλογές του 2002 με απόλυτη πλειοψηφία, λαμβάνοντας πάνω από το 82% του συνόλου των ψήφων.
Συχνά συμμετείχε σε εκστρατείες αναφορικά με τη μεταρρύθμιση του διεθνούς νόμου περί πνευματικών δικαιωμάτων. Το Νοέμβριο του 2005 συναντήθηκε με τον τότε πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και συζήτησαν το θέμα της αναθεώρησης του όρου για την προστασία των ερμηνευτών και των παραγωγών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στα πλαίσια της συζήτησης τάχθηκε υπέρ της πιθανότητας επέκτασης του όρου αυτού από τα 50 χρόνια που ισχύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση στα 95 χρόνια που ισχύει στον αντίστοιχο νόμο στις ΗΠΑ, δηλώνοντας ότι "όσον αφορά τον νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων, οι καλλιτέχνες και οι δισκογραφικές εταιρείες έχουν την ίδια ακριβώς άποψη. Η επέκταση του όρου περί προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων θα ήταν κάτι καλό για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, θετικό για την ευρωπαϊκή οικονομία και θα έβαζε ένα τέλος στη διάκριση που υφίσταται σήμερα με τις ΗΠΑ". Επιπλέον αντάλλαξε πυρά με τη Γαλλίδα πολιτικό Κριστίν Μπουτέν πάνω στην άποψή της για μια "παγκόσμια άδεια" που θα έδινε εξουσιοδότηση κάθε φορά που θα γινόταν μια κοινή χρήση αρχείων, που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα, μέσω του διαδικτύου. Ο Αζναβούρ ισχυρίστηκε ότι αυτή η "άδεια" θα περιόριζε τη δημιουργικότητα. Τον Μάιο του 2009 η γαλλική γερουσία ενέκρινε ένα από τα σκληρότερα νομοσχέδια που δημιουργήθηκαν ποτέ πάνω στη διαδικτυακή καταπολέμηση της πειρατείας μετά από μια ψηφοφορία 189 υπέρ και 14 κατά. Ο Αζναβούρ ήταν θερμός υποστηρικτής αυτού του μέτρου και το θεώρησε σημαντική νίκη:"Εάν η νεολαία δεν μπορεί να βγάλει τα προς το ζην μέσω της δημιουργικής εργασίας, τότε θα βρουν άλλο τρόπο για να το καταφέρει και έτσι ο καλλιτεχνικός κόσμος θα υποστεί ένα σοβαρό χτύπημα. Δεν θα γράφονται νέα τραγούδια, δεν θα γράφονται νέα βιβλία, δεν θα παράγεται τίποτα απολύτως. Επομένως, έπρεπε να πολεμήσουμε."Παράλληλα με τον τιμητικό τίτλο του Γάλλου πρέσβη στην Αρμενία, ο Αζναβούρ δέχτηκε τη θέση του πρέσβη της Αρμενίας στην Ελβετία στις 12 Φεβρουαρίου 2009:"Στην αρχή δίστασα καθώς αυτή η θέση δεν είναι μια εύκολη δουλειά, Μετά σκέφτηκα πως ό,τι είναι σημαντικό για την Αρμενία, είναι σημαντικό και για εμάς. Δέχτηκα την πρόταση με αγάπη, χαρά και ένα αίσθημα βαθιάς αξιοπρέπειας."
Βραβεία και αναγνώριση
Έλαβε πλείστα βραβεία και τιμητικές διακρίσεις μεταξύ των οποίων τον Χρυσό Λέοντα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, το βραβείο Βικτουάρ της Γαλλίας, το Βραβεία Σεζάρ, το βραβείο του 30ου Φεστιβάλ κινηματογράφου Αιγύπτου. Έχει επίσης λάβει το μετάλλιο της Γαλλικής Ακαδημίας, του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, Ιππότη Τάγματος του Καναδά, Ιππότη Τάγματος της Αρμενίας, παράσημο της Δημοκρατίας Ναγκόρνο Καραμπάχ καθώς και χωρών της Λατινικής Αμερικής.
Πρωτοστάστησε στην αποστολή βοήθειας στην Αρμενία και στην Αϊτή όταν επλήγησαν από σεισμούς. Διατηρούσε διπλωματικό διαβατήριο Γαλλίας και Αρμενίας και ήταν πρέσβης καλής θέλησης της Αρμενίας στην UNESCO. Επιπλέον ήταν μόνιμος αντιπρόσωπος της Αρμενίας στον ΟΗΕ.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Γάλλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αρμένιοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Αρμένιοι διπλωμάτες Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος του Καναδά
Εύη Χριστοφιλοπούλου
Η Εύη (Παρασκευή) Χριστοφιλοπούλου (γενν. 14 Απριλίου 1956) είναι Ελληνίδα πανεπιστημιακός, βουλευτής στην Εκλογική περιφέρεια Αττικής, εκλεγμένη με το ΠΑΣΟΚ από το 2004 - 2019.
Διετέλεσε Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Γεωργίου Α. Παπανδρέου και την κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου.
Μετά τις Εκλογές του 2012 ανέλαβε Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του κόμματος μαζί με τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, μέχρι τις 25 Ιουνίου 2013, οπότε και ανέλαβε Υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.
Προσωπική ζωή
Η Εύη Χριστοφιλοπούλου γεννήθηκε το 1956 στην Αθήνα. Είναι παντρεμένη με τον καθηγητή της Νομικής Σχολής Δημήτρη Χριστοφιλόπουλο και έχουν δύο παιδιά.
Σπουδές
Απεφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετά την αποφοίτησή της εισήχθη στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου, όπου ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στις Πολιτικές επιστήμες, καθώς και το διδακτορικό της στο αντικείμενο της Δημόσιας Διοίκησης και Δημόσιας Πολιτικής. Γνωρίζει πολύ καλά αγγλικά και γαλλικά.
Σταδιοδρομία
Η Εύη Χριστοφιλοπούλου από το 1986 έως το 1991 ήταν υπεύθυνη του Τομέα Ανάπτυξης Στελεχών Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ). Από το 1992 μέχρι το 1997 συνεργάστηκε με της Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και με επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα στη διαχείριση Ανθρώπινων Πόρων. Υπήρξε παράλληλα σύμβουλος του Γεωργίου Γεννηματά κατά τη θητεία του στο Υπουργείο Οικονομικών. Από το 1997 έως το 2002 της ανέλαβε υψηλόβαθμη θέση ως Γενική Γραμματέας στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο αντικείμενο της Διαχείρισης Κοινοτικών Πόρων.
Ακαδημαϊκή πορεία
Υπήρξε εντεταλμένη επίκουρος καθηγήτρια στο τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης του Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας και στο τμήμα Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Διετέλεσε καθηγήτρια στα μεταπτυχιακά προγράμματα στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Διατηρεί τη θέση του επίκουρου καθηγητή στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Πατρών.
Πολιτική
Η Εύη Χριστοφιλοπούλου υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ από το 1999, όταν διατηρούσε τη θέση του Γενικού Γραμματέα στο Υπουργείο Εργασίας. Το 2004 εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής στην περιφέρεια Αττικής, ενώ επανεκλέγεται το 2007 και το 2009. Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής της θητείας συμμετέχει σε κοινοβουλικές επιτροπές, στα όργανα του κινήματος και αντιπροσωπεύει το ΠΑΣΟΚ σε συνέδρια του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Από το 2009, με την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου, συμμετείχε στην κυβέρνηση του ως υψυπουργός Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, καθώς και στην επόμενη μεταβατική κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου στην ίδια θέση.
Επανεκλέχθηκε στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012. Τη χρονική περίοδο από τις 27 Ιουνίου 2012 έως τις 25 Ιουνίου 2013, διετέλεσε κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Στη δικομματική κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, ανέλαβε υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στις 25 Ιουνίου 2013.
Επίσης εξελέγη βουλευτής Αττικής στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2015, τον Ιανουάριο με το ΠΑΣΟΚ και τον Σεπτέμβριο με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου
Kiske/Somerville
Οι Kiske/Somervillle είναι ένα χάρντ ροκ / heavy metal ντουέτο project το οποίο δημιουργήθηκε το 2010 από τον διευθυντή της δισκογραφικής εταιρίας Frontiers Records. Οι Kiske/Somervillle αποτελούνται από τον Μίκαελ Κίσκε (Helloween, Unisonic, Place Vendome), την Αμάντα Σόμερβιλλε (Aina, Trillium), τον Μάτ Σίννερ (Sinner, Primal Fear) και τον Μάγνο Κάρλσεν (Primal Fear).
To πρότζεκτ έχει κυκλοφορήσει τα άλμπουμ  Kiske/Somerville το 2010 και City of Heroes το 2015.
Βιογραφία
Στο το τελος του 2009, ο διευθυντή της δισκογραφικής εταιρίας Frontiers Records Σεραφίνο Περουτζίνο, προσέλαβε τον Μάτ Σίννερ και τον Μάγνο Κάρλσεν για να συνθέσουν τα τραγούδια και να αναλάβουν την παραγωγή ενός project ντουέτων μετάξι του Γερμανού τραγουδιστή Μίκαελ Κίσκε και της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Αμάντα Σόμερβιλλε.
Το πρότζεκτ ονομάστηκε Kiske/Somervillle και συμπεριλάμβανε τους Κίσκε και Σόμερβιλλε στα φωνητικά, τον Μάτ Σίννερ στο μπάσο, τον Μάγνο Κάρλσεν στην κιθάρα, τον Σάντερ Γκόμμανς (After Forever) στην κιθάρα, τον Τζίμι Κρέσικ (Voodoo Circle) στα πλήκτρα και τον Μάρτιν Σμιντ στα τύμπανα.
Οι Kiske/Somerville κυκλοφορήσαν ένα ομότιτλο άλμπουμ στις 24 Σεπτεμβρίου του 2010 και δυο μουσικά βίντεο για τα τραγούδια "If I Had A Wish" και "Silence". Την πλειοψηφία των τραγουδιών έγραψαν οι Σίννερ και Κάρλσεν με μικρότερη συνεισφορά από τους Σόμερβιλλε και Γκόμμανς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Γερμανικά hard rock συγκροτήματα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2016
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2016, διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου (απόσταση ανδρών 10000μ.). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Δήμος Μαγγίνας του Παναθηναϊκού ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για 27η φορά στην ιστορία του.
Έντι Τζόρνταν
Ο Έντι Τζόρνταν(Δουβλίνο, Ιρλανδία, 30 Μαρτίου 1948 - ...) είναι Ιρλανδός πρώην ιδιοκτήτης ομάδας Φόρμουλα 1, έμπορος, επιχειρηματίας, μουσικός και σύβουλος. Συγκεκριμένα ίδρυσε και διηύθυνε την ομώνυμη ομάδα από το 1981 μέχρι τις αρχές του 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παράγοντες της Φόρμουλα 1
Διεθνής Ένωση Βιβλιοθηκών και Μουσείων Παραστατικών Τεχνών
Η Διεθνής Ένωση Βιβλιοθηκών και Μουσείων Παραστατικών Τεχνών (αγγλ.: International Association of Libraries and Museums of the Performing Arts - SIBMAS) ιδρύθηκε το 1954 ως τμήμα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων Βιβλιοθηκών (International Federation of Library Associations and Institutions - IFLA) και το 1976 έγινε μια αυτόνομη ένωση και η έδρα της βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας (γαλ.(Bibliothèque nationale de France). Το σύνολο των μελών της αποτελείται από μεμονωμένα άτομα και ιδρύματα που ασχολούνται και ειδικεύονται στις παραστατικές τέχνες.
Σκοπός
Η δράση της SIBMAS εστιάζει στην προώθηση και ενίσχυση του έργου των βιβλιοθηκών και των μουσείων των παραστατικών τεχνών καθώς και την υπεράσπιση των συμφερόντων εργαζόμενων σε αυτά. Οι αναλυτικοί στόχοι που έχει θέσει η SIBMAS, προκειμένου να εκπληρώσει το βασικό σκοπό της, όπως δηλώνονται στην επίσημη ιστοσελίδα της, είναι:
Μέλη
Τα μέλη της SIBMAS περιλαμβάνουν Μεμονωμένα άτομα ως μέλη (Personal member) και Ιδρύματα (Institutional Member) που σχετίζονται με το έργο της τεκμηρίωσης στον τομέα των παραστατικών τεχνών. Τα μέλη που καταβάλλουν πλήρη συνδρομή, έχουν δικαίωμα ψήφου, το οποίο μπορεί να ασκηθεί είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου για τα ιδρύματα και μέσω κάποιου άλλου μέλους για τα μεμονωμένα άτομα για μια μόνο φορά. Κατά τη συμμετοχή τους στο έργο της SIBMAS δίνεται η δυνατότητα στα μέλη της να αναπτύξουν συνεργατικές σχέσεις με επαγγελματίες και οργανισμούς του κλάδου και κατ’ επέκταση να προωθήσουν το έργο τους.
Δράση
Η SIBMAS μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της επιδιώκει να συμβάλλει στην ενίσχυση του έργου όσων δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στο χώρο των παραστατικών τεχνών. Συγκεκριμένα, διοργανώνει συνέδρια όπου τα μέλη της μπορούν να έρθουν σε επαφή με συναδέλφους τους, να συζητήσουν για υπάρχοντα και αναδυόμενα θέματα του χώρου των παραστατικών τεχνών, καθώς και να ενημερωθούν για εξελίξεις του χώρου. Παράλληλα, αναπτύσσει συνεργατικές σχέσεις με συναφείς οργανισμούς και συμμετέχει στη διεξαγωγή διεθνών προγραμμάτων. Έχει αναπτύξει και διατηρεί τον ηλεκτρονικό κατάλογο «SIBMAS International Directory of Performing Arts Collections and Institutions», στον οποίο καταγράφονται ιδρύματα που σχετίζονται με τις παραστατικές τέχνες. Μια ακόμη, καινοτομία της SIBMAS αποτελεί η Επιτροπή Καταλογογράφησης και Βιβλιογραφικού Ελέγχου (Cataloguing and Bibliographic Control Commission), η οποία παρακολουθεί τα συνέδρια που πραγματεύονται θέματα καταλογογράφησης και βιβλιογραφικού ελέγχου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενώσεις βιβλιοθηκών
Ελληνόπολις
Η Ελληνόπολις ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Μικρά Ασία, πιθανότατα στα σύνορα της Μυσίας με τη Βιθυνία.
Ιστορικά στοιχεία
Την πόλη αναφέρει το Μέγα ετυμολογικόν (Etymologicum magnum), ως πληροφορία από τον Απολλόδωρο (συγγραφέα του 2ου-1ου αιώνα π.Χ.) και ο Στέφανος ο Βυζάντιος, στα τέλη του 5ου αιώνα (6-7 αιώνες αργότερα). Κατά τον Nτρόυζεν πρόκειται για αναφορές στην ίδια πόλη, ενώ παράλληλα θεωρεί ότι και η «Έλλα» του Στεφάνου ταυτίζεται με αυτήν. Ωστόσο, σύμφωνα με άλλους μελετητές, μεταξύ των οποίων ο Γκετζέλ Κοέν (Getzel M. Cohen), δεν είναι βέβαιο ότι οι αναφερόμενες από τους Απολλόδωρο και Στέφανο πόλεις ταυτίζονται, ενώ αγνοείται και η ακριβής θέση τους, που πιθανότατα -αν πρόκειται για την ίδια πόλη- θα βρισκόταν μεταξύ Μυσίας και Βιθυνίας.
Ο Απολλόδωρος ισχυριζόταν ότι είχε κτιστεί, σύμφωνα με την έκφραση του Cohen, από «τον Άτταλο, συνοικίζοντας σε αυτήν ένα πλήθος από ελληνικές πόλεις», χωρίς εντούτοις να μπορεί να προσδιοριστεί από ποιόν Άτταλο. Η γνώμη της Esther V. Hansen είναι ότι πρόκειται για τον Άτταλο Β΄ της Περγάμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Βιθυνίας
United Abominations
Το United Abominations είναι το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε το Μάιο του 2007 μέσω της "Roadrunner Records".
Ιστορία του δίσκου
Το Μάρτιο του 2006 κυκλοφόρησε το διπλό DVD "Arsenal of Megadeth", περιλαμβάνοντας βίντεο από όλη την καριέρα του συγκροτήματος. Την ίδια περίοδο, ο Τζέιμς Λομέντζο, πρώην μέλος των Black Label Society, ανέλαβε το μπάσο και το συγκρότημα εμφανίστηκε σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Dubai Desert Rock" στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς, οι Megadeth ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις στα "SARM Hook End Studios" του Λονδίνου, ενώ λίγο αργότερα υπέγραψαν συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία "Roadrunner Records".
left|thumb|180px|Ο Ντέιβ Μαστέιν στο "Gods of Metal" το 2007 Τον Ιούλιο του 2006, οι Megadeth εμφανίστηκαν ζωντανά στο φεστιβάλ "Metalway" της Ισπανίας και ένα μήνα αργότερα κυκλοφόρησαν σε μορφή διπλού CD και διπλού DVD οι ηχογραφήσεις από την περιοδεία "Gigantour" του 2005. Η ίδια περιοδεία ξεκίνησε στις 7 Σεπτεμβρίου του 2006 όπου εκτός των Megadeth συμμετείχαν και οι Dream Theater, Fear Factory, Anthrax, Nevermore, Life of Agony, Symphony X, Dry Kill Logic και Bobaflex. Η περιοδεία διήρκεσε μέχρι τις 8 Οκτωβρίου, με το συγκρότημα να συνεχίζει στην Ιαπωνία και στη συνέχεια την "Gigantour" στην Αυστραλία μαζί με τους Soulfly, Arch Enemy και Caliban.
Στα τέλη του 2006 και τις αρχές του 2007 ο Ντέιβ Μαστέιν ανακοίνωσε τη διακοπή της συνεργασίας του με τις κιθάρες "ESP" και την έναρξη αυτής με την "Dean Guitars". Τον Απρίλιο και το Μάιο του 2007, οι Megadeth εμφανιζόταν σαν support συγκρότημα στους Heaven and Hell, ενώ κυκλοφόρησαν και το DVD της ηχογράφησης του "That One Night: Live in Buenos Aires".
Τον Μάιο του 2007, κυκλοφόρησε το "United Abominations" ανεβαίνοντας στο # 8 στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο # 5 στον Καναδά και το # 2 στη Φινλανδία. Τα σινγκλ του δίσκου ήταν η επανεκτέλεση του "A Tout Le Monde", με τη συμμετοχή της τραγουδίστριας των Lacuna Coil, Κριστίνα Σκάμπια, όπως και το "Never Walk Alone". Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 αστέρια και το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,5.
Τον Ιούνιο του 2007, οι Megadeth πραγματοποίησαν την περιοδεία "Tour of Duty" στην Ευρώπη, συνεχίζοντας τον Σεπτέμβριο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τον Οκτώβριο του 2007, κυκλοφόρησε το πακέτο τεσσάρων CD και ενός DVD με τίτλο "Warchest" και ένα μήνα αργότερα το συγκρότημα εμφανιζόταν σαν πρώτο όνομα της περιοδείας "Gigantour" μαζί με τους Static X, Devildriver, Lacuna Coil και Bring Me the Horizon. Στις ζωντανές τους εμφανίσεις, οι Megadeth συμπεριελάμβαναν από το νέο τους δίσκο τα τραγούδια "Sleepwalker", "Gears of War" και "Washington Is Next!".
Τραγούδια
1. Sleepwalker (Mustaine) - 5:53
3. '''Never Walk Alone... A Call to Arms' (Mustaine, G.Drover)'' - 3:54
4. United Abominations (Mustaine) - 5:35
5. Gears of War (Mustaine) - 4:26
6. Blessed Are the Dead (Mustaine) - 4:02
7. Play for Blood (Mustaine) - 3:49
8. À Tout le Monde (Set Me Free) (Mustaine) - 4:11
9. Amerikhastan (Mustaine) - 3:43
10. You're Dead (Mustaine) - 3:18
Θέσεις τσαρτ
United Abominations (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 15 Μαΐου 2007
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "United Abominations" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Σπύρος Βάλλας
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου του 1981 στην Ελασσόνα και κατάγεται από τη Συκέα Λάρισας. Αρχικά αγωνίστηκε σε σωματεία της γενέτειράς του όπως ο Π.Ο. Ελασσόνας και οι Κύδωνες Ελασσόνας και το καλοκαίρι του 1999 εντάχθηκε στη Skoda Ξάνθη. Τον ίδιο Αύγουστο μετείχε στο κύπελλο Ελλάδας κατά την εντός έδρας νίκη με 5-0 επί του Εδεσσαϊκού, ενώ στις 28 Μαΐου 2000 συμμετείχε για πρώτη φορά σε αναμέτρηση του πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής (Ιωνικός Νίκαιας-Ξάνθη 2-1 την τελευταία αγωνιστική). Οι εμφανίσεις του τον ανέδειξαν ως κορυφαίο νεαρό ποδοσφαιριστή της περιόδου 2001-02 και παράλληλα προκάλεσαν το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού Πειραιώς, ο οποίος τον απέκτησε το καλοκαίρι του 2003.
Την πρώτη του χρονιά στους «ερυθρόλευκους» συμμετείχε σε 15 αγώνες πρωταθλήματος σημειώνοντας τρία τέρματα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην πρεμιέρα της σεζόν 2003-04, στην εκτός έδρας νικηφόρα αναμέτρηση κόντρα στον ΠΑΟΚ με 2-0, ενώ τον Φεβρουάριο του 2004 πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα στην εκτός έδρας νίκη με 2-1 επί της Καλλιθέας. Παρά την αρχική ελπιδοφόρα παρουσία του, η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη: τη σεζόν 2004-05 αγωνίστηκε ελάχιστα χωρίς να έχει υψηλή απόδοση ούτε ως κεντρικός αμυντικός ούτε ως λίμπερο, ενώ την επόμενη χρονιά πήρε χρόνο συμμετοχής σε μόλις ένα παιχνίδι πρωταθλήματος. Κατόπιν παραχωρήθηκε ως δανεικός στην ΑΕ Λάρισας, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο της σεζόν 2006-07.
Μετά το τέλος της σεζόν αποχώρησε από τον Ολυμπιακό και επέστρεψε στην Ξάνθη όπου παρέμεινε μέχρι το 2014, όταν σε ηλικία 33 ετών αποφάσισε να εγκαταλείψει την ενεργό δράση.
Στις εθνικές ομάδες
Αγωνίστηκε δύο φορές με την Εθνική Ελλάδας το 2003 υπό τις οδηγίες του Ότο Ρεχάγκελ, ενώ εκπροσώπησε επίσης τη χώρα κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, ως μέλος της ολυμπιακής ομάδας με συμμετοχή και στους τρεις της αγώνες. Παράλληλα υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων, της οποίας διετέλεσε αρχηγός.
Τίτλοι
Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς
Με την ΑΕ Λάρισας
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κωνστάντιος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως
Ο Κωνστάντιος Β΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1834-1835.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περί το 1764. Περί το 1812 εξελέγη Μητροπολίτης Κεστεντηλίου και στις 25 Ιανουαρίου 1827 Τορνόβου. Δεν είχε ιδιαίτερη παιδεία, ούτε διοικητικές ικανότητες.
Εξελέγη Πατριάρχης στις 18 Ιουλίου 1834. Η εκλογή του θεωρείται αποτέλεσμα της ρωσοφοβίας του υπουργού εξωτερικών Περτέβ Πασά, αλλά και αντεκδικήσεων μεταξύ των Ρωμιών της Πόλης και της προσπάθειας προβολής του προκρίτου Παναγιωτάκη Αγγελόπουλου. Ως Πατριάρχης, ο Κωνστάντιος Β΄ έλαβε μέτρα κατά των προτεσταντών μισιοναρίων, διατάσσοντας το κλείσιμο όσων σχολείων ίδρυσαν ή διεύθυναν, καθώς και την απαγόρευση κυκλοφορίας των εντύπων τους.
Την επόμενη χρονιά, στις 26 Σεπτεμβρίου 1835, αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Αποσύρθηκε στο Μέγα Ρεύμα του Βοσπόρου, όπου και πέθανε σε βαθιά γεράματα στις 17 Ιουνίου 1859. Ετάφη στο προαύλιο του Ιερού Ναού των Ασωμάτων (Παμμεγίστων Ταξιαρχών) στο Μέγα Ρεύμα.
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Κωνσταντιος Β Κατηγορία:Μητροπολίτες Τυρνόβου Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Μάρμπουργκ
Το Μάρμπουργκ ή Μαρβούργο (γερμ. Marburg) είναι μια πόλη στο κρατίδιο της Έσσης στη Γερμανία. Η γεωγραφική θέση της είναι 50°48'36"Β, 8°46'15"Α. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 79.240 κατοίκους.
Το Μάρμπουργκ είναι διάσημο για τις μεσαιωνικές εκκλησίες του, ειδικά για την Ελιζαμπετκίρχε (Elisabethkirche), μια από τις δύο ή τρεις πρώτες καθαρώς γοτθικές εκκλησίες βόρεια των Άλπεων εκτός Γαλλίας, καθώς επίσης και για το κάστρο του Μάρμπουργκ (Marburger Schloss) στην κορυφή του βουνού δυτικά της πόλης. Η πόλη δεν είναι ένα «χωριό μουσείο» ή EuroDisney, αλλά μια ζωντανή πανεπιστημιακή πόλη.
Ίδρυση και πρόωρη ιστορία
Όπως πολλοί οικισμοί, το Μάρμπουργκ αναπτύχθηκε στα σταυροδρόμια δύο σημαντικών μεσαιωνικών οδών: Ανατολής-Δύσης (Κολωνία - Πράγα) και Βορρά-Νότου (από τη Βόρεια Θάλασσα στις Άλπεις και προς την Ιταλία). Ο οικισμός προστατευόταν από ένα μικρό κάστρο που χτίστηκε τον 9ο ή 10ο αιώνα από τη δυναστεία των Γκίζο. Το Μάρμπουργκ ανακηρύχθηκε πόλη το 1140, όπως αποδεικνύεται από τα νομίσματα της. Από τους Γκίζο, έπεσε εκείνη την περίοδο στους κόμητες της Θουριγγίας, που κατοικούσαν στο Βάρτμπουργκ πάνω από το Άιζεναχ.
Αγία Ελισάβετ
Το 1228 η χηρευάμενη κόμισσα (Landgräfin) της Θουριγγίας, Ελισάβετ, επέλεξε το Μάρμπουργκ ως έδρα της, δεδομένο ότι δεν είχε καλές σχέσεις με το γαμπρό της, τον νέο κόμη. Η κόμισσα αφιέρωσε τη ζωή της στους αρρώστους και θα γινόταν μετά από τον θάνατό της το 1231, ηλικίας 24, μια από τις πιο γνωστές Αγίες της Καθολικής Εκκλησίας, η Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας. Αγιοποιήθηκε το 1235. thumb|208px|right|Ναός Αγίας Ελισάβετ
Ιός Μάρμπουργκ
Το όνομα της πόλης συνδέεται επίσης με ένα φιλοϊό, τον ιό Μάρμπουργκ, ο οποίος παρατηρήθηκε αρχικά και περιγράφηκε κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας στην πόλη στους εργαζομένους στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της πόλης Bering-Werke, οι οποίες ιδρύθηκαν από τον πολίτη του Μάρμπουργκ και το πρώτο Νόμπελιστα στην ιατρική, Έμιλ φον Μπέρινγκ. Κατά τη διάρκεια της επιδημίας, δεκαεννέα άνθρωποι μολύνθηκαν και πέντε από αυτούς πέθαναν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας Κατηγορία:Πόλεις της Έσσης
Σπύρος Σώκαρης
thumb|250px|right|Ξεσηκωμός Πινακοθήκη Πανεπιστημίου Πατρών Ο Σπύρος Σώκαρης (1924 - 1982) ήταν Έλληνας ζωγράφος.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1924 στην Πάτρα και ήταν γιος του Κεφαλονίτη Γρηγορίου Σώκαρη και της Λουίζας Μεταξά. Ο πατέρας του ήταν έμπορος σταφίδας και είχε γεννηθεί στη Ρουμανία. Εκεί ίσως να του δόθηκε και το δεύτερο επώνυμό του, το Φόρσης. Η μητέρα του ήταν και αυτή Κεφαλονίτικης καταγωγής.
Το δημοτικό το τελείωσε στις Καλόγριες και το Γυμνάσιο στο Λύκειο "Άγιος Ανδρέας". Το Λύκειο ήταν έργο του Τσίλλερ, ένα αρχοντικό στη γωνία Μαιζώνος και Καλαβρύτων. Δεκατεσσάρων χρονών εκθέτει τα πρώτα έργα του σε ένα ομπρελάδικο.
Στο στρατό υπηρέτησε για τέσσερα χρόνια (1947-1950) ως υπαξιωματικός στις "διαβιβάσεις". Στη συνέχεια εργάστηκε ως υπάλληλος στο Ραδιοφωνικό σταθμό Πατρών.
Ήταν παντρεμένος με την Ολύβια Ιγγλέση-Σώκαρη, επανιδρύτρια του Λυκείου Ελληνίδων Πατρών.
Τα πρώτα του έργα και η σύλληψη του
Η πρώτη του έκθεση έγινε στο κτήριο του Συλλόγου Εισαγωγικού Εμπορίου. Στη συνέχεια ακολουθούν πολλές εκθέσεις. Τον Οκτώβριο του 1966 πηγαίνει στις ΗΠΑ. Εκεί εκθέτει σε δύο ομαδικές εκθέσεις στην Γκαλερί "Internazionale" και οργανώνει και ατομικές εκθέσεις. Στο Μαϊάμι το μουσείο σύγχρονης τέχνης αγοράζει έργα του. Έξι μήνες αργότερα επιστρέφει στην Ελλάδα και ετοιμάζεται να ταξιδέψει στο Παρίσι για να εκθέσει έργα του. Την παραμονή όμως της αναχώρησής του συλλαμβάνεται από τη Χούντα των Συνταγματαρχών με την κατηγορία "Στάσις και απείθεια κατά της αρχής". Για ένα μήνα κρατείται σε αυστηρή απομόνωση και στη συνέχεια μεταφέρεται στις φυλακές Τριπόλεως. Αποφυλακίζεται με την αμνηστία του 1968. Αυτή του η εμπειρία στη φυλακή έγινε αφορμή για να ζωγραφίσει θέματα αντιδικτατορικά. Το Νοέμβριο του 1968 παντρεύεται με την Ολύβια Ιγγλέση.
Το 1976 οι εκδόσεις της Γκαλερί "Ζυγός" εκδίδουν το βιβλίο του Φ. Φραντζισκάκη " Ένας Ζωγράφος μια Πολιτεία, Ο Σπύρος Σώκαρης και η Πάτρα".
Το ύφος και η τεχνοτροπία των έργων του
Αντί κριτικής παραθέτουμε τα δικά του λόγια για τη ζωγραφική του:
Ατομικές Εκθέσεις
1939 Πάτρα, 1953 Πάτρα, 1955 Πύργος, 1957 Πάτρα, 1961 Αθήνα γκαλερί Ζυγός, 1962 Πάτρα, 1966 Νέα Υόρκη Γκαλερί "Internasionale", 1967 ALBANY στην αίθουσα εκθέσεων του πανεπιστημίου, 1967 ALBANY στην αίθουσα SAVINGS, 1967 LENOX Μασσαχουσέτης, 1967 ALLFINTOWN στην αίθουσα του Κολεγίου, 1967 CONNECTICUT Μουσείο σύγχρονης Τέχνης, 1967 MIAMI, 1975 Πάτρα,1978 αίθουσα ΤΕΧΝΗ Πάτρα.
Διακρίσεις
Διακρίσεις: Το 1966 στον πανελλήνιο διαγωνισμό του Δήμου Πατρέων παίρνει το Α' Βραβείο. Το 1970 στην παγκόσμια έκθεση της Νέας Υόρκης και στο διαγωνισμό NYIAS για το παγκόσμιο βραβείο Λεονάρδο ντα Βίντσι παίρνει τιμητική διάκριση. Το 1972 στο Παρίσι, σε έκθεση που διοργανώνει η LIGOA DUNKAN της Ν.Υ. με την RAYMOND DUNKAN του Παρισιού παίρνει το πρώτο βραβείο. Μια αίθουσα του Μεγάρου Λόγου και Τέχνης στην Πάτρα έχει το όνομα του. Ο πίνακάς του "ξεσηκωμός" φιλοξενείται στην πινακοθήκη του πανεπιστημίου Πατρών.
Το τέλος
Μέχρι το θάνατό του ζει στο νεοκλασικό σπίτι στη γωνία Κορίνθου και Παπαφλέσσα, στην αυλή του οποίου είχε το εργαστήριό του και τη σχολή ελεύθερης ζωγραφικής. Απεβίωσε στην Πάτρα το 1982. Δεν είχε δικά του παιδιά και γι' αυτό συμπεριφερόταν σαν πατέρας σε όλους τους μαθητές του και στον ανιψιό του Γιάγκο Ιγγλέση.
Αντετοκούνμπο
Το επώνυμο Αντετοκούνμπο μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Παναθηναϊκός (ξιφασκία)
Ίδρυση
Το τμήμα ξιφασκίας του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε ως οπλομαχίας το 1912 από τον Τζον Σίριλ Κάμπελ, Άγγλο παίκτη-προπονητή ποδοσφαίρου του σωματείου (ακόμα τότε επονομαζόμενου Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος). Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πρωτοπόρα του αθλήματος για τη χώρα, μαζί δε με της πυγμαχίας που επίσης δημιούργησε ο Κάμπελ, αποτέλεσαν χρονικά τα αμέσως επόμενα του ποδοσφαιρικού τμήματος και μήτρας του συλλόγου.
Το 1960 επανασυστάθηκε υπό τον Ξενοφώντα Χατζησαράντο και πριν πετύχει σημαντικές ατομικές και ομαδικές διακρίσεις με την καθοδήγησή του, υπήρξε ένα των 7 ιδρυτικών μελών της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας (ΕΟΞ), όταν το 1963 η οπλομαχία ανεξαρτητοποιήθηκε από το Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ).
1960 - 1986: κυρίαρχος του αθλήματος
Από το 1964 έως το 1974 ο Παναθηναϊκός καταλάμβανε επί 11 συνεχή έτη την κορυφή στην άτυπη γενική κατάταξη της ΕΟΞ, την επιμέρους βαθμολογία ανδρών και συχνότατα την αντίστοιχη εφήβων, ενώ μέχρι και το 1980 πρωταγωνιστούσε έστω μόνο σε ατομικό επίπεδο στις δύο ηλικιακές αυτές κατηγορίες. Τα 1964, 1965, 1966 οι Γιάννης Μερκατάτης και Γιάννης Ιωαννίδης κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο ατομικού στη σπάθη (σαμπρ) για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Ο Γιάννης Χατζησαράντος ανακηρυσσόταν νικητής του ξίφους μονομαχίας (επέ) για 7 διαδοχικές χρονιές με τελευταία το 1972, αρχική δε το 1966 όπου πρώτευσε στα ξίφη ασκήσεως (φλερέ), μονομαχίας και τη σπάθη, σημειώνοντας το τρεμπλ επί όλων των ατομικών αγωνισμάτων (πιθανότατα, μετείχε και στην ομάδα για το χρυσό του επέ). Στη συνέχεια ο Ανδρέας Βγενόπουλος κατακτούσε το πρωτάθλημα από το 1973 έως το 1981 εκτός του 1979.
Με τα εθνικά χρώματα στους Μεσογειακούς αγώνες του 1971 στη Σμύρνη, ο Βγενόπουλος κατέλαβε την ε' θέση και ο Γ. Χατζησαράντος την δ' στο φλερέ. Το 1972 και το 1973 αμφότεροι απέσπασαν αργυρά μετάλλια στους Βαλκανικούς Αγώνες. Οι αθλητές του Παναθηναϊκού συγκέντρωσαν 46 μετάλλια στους Βαλκανικούς αγώνες από το 1969 έως το 1986, με τους Βγενόπουλο και Γ. Χατζησαράντο να έχουν κατακτήσει από 10. Ενδεικτικό είναι ότι σε καταγραφή του 1970 με τους 6 κορυφαίους της εποχής σε εγχώριο επίπεδο, οι 5 –τουλάχιστον– αγωνίζονταν για το σύλλογο.
1986 - 2009: περίοδος παρακμής
Από το 1983 άρχισαν να σημειώνονται σημαντικές αποχωρήσεις στο τμήμα με συνέπεια να αποδυναμωθεί και να εκλείψουν οι επιτυχίες. Τη δεκαετία του '90 δεν καρποφόρησαν οι προσπάθειες για δημιουργία φυτωρίου με σκοπό την ανάδειξη νέων ταλέντων και το τμήμα λειτουργούσε μόνο τυπικά.