cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοπερνίκεια επανάσταση (μεταφορά)
Κοπερνίκεια επανάσταση του Καντ και ανθρωποκεντρισμός
Φυσικά η διττή φύση των ανθρώπων ως υποκειμένων και αντικειμένων και η θεώρηση των αντικειμένων στο εννοιολογικό πλαίσιο της αντικειμενικής πραγματικότητας προκάλεσε και μία από τις πλέον κυρίαρχες θεωρίες της ηθικής στην ιστορία της φιλοσοφίας, την οποία παρουσίασε ο Καντ στην Κριτική του πρακτικού λόγου. Ο Καντ υποστήριξε ότι ηθικές απαιτήσεις είναι βασισμένες σε πρότυπα της ορθολογιστικής ικανότητας, την οποία προσδιόρισε ως «κατηγορική προστακτική». Η ανηθικότητα συνιστά ουσιαστικά παραβίαση αυτής της κατηγορικής προστακτικής και είναι συνεπώς μη ορθολογική. Η ηθική του Καντ σχετίζεται άμεσα με την εκδοχή της διττής ανθρώπινης φύσης. Αυτή η εκδοχή απαιτεί να «μεταχειρίζεται κανείς την ανθρώπινη φύση, στον εαυτό του ή σε κάποιον άλλο, όχι απλά ως μέσο, αλλά την ίδια στιγμή πάντα ως σκοπό». Μπορεί να μεταχειριστεί κανείς ένα αντικείμενο απλά ως μέσο για κάποιον σκοπό. Ο άνθρωπος, όμως, διακρίνεται για την υποκειμενικότητά του και για το γεγονός ότι, έχοντας υποκειμενική άποψη, έχει επίσης και ηθικό στάτους σύμφωνα με τον Καντ. Κάθε άτομο πρέπει να θεωρείται ως σκοπός, γιατί κατέχει εγγενή αξία. Φαίνεται, λοιπόν, ότι αυτή η εγγενής αξία ενός ατόμου εξαρτάται ουσιαστικά από το γεγονός ότι το άτομο έχει υποκειμενική συνειδητή ζωή, εκτός από την αντικειμενική του ύπαρξη. Αυτή η ηθική στη φύση της διάκριση αναδεικνύει και μια πτυχή του όρου «αντικείμενο» ως απλού αντικείμενου, σε αντίθεση με την υποκειμενικότητα του ατόμου. Βέβαια, εδώ χρειάζεται να σημειώσουμε ότι παρά τη γενική συμφωνία πως το άτομο με την υποκειμενική του άποψη έχει ένα ιδιαίτερο ηθικό status, υπάρχει μια γενική δυσκολία στο να εξηγήσουμε εάν αυτό το υποτιθέμενο γεγονός, όπως όλα τα υποτιθέμενα ηθικά γεγονότα, είναι αντικειμενικό γεγονός υπό οιανδήποτε έννοια. Είναι, επίσης, δύσκολο να εξηγηθεί πώς μπορεί να γνωρίζει κανείς αν είναι πράγματι αντικειμενικές οι ηθικές αλήθειες.
Οι επιδράσεις στη σύγχρονη φιλοσοφία
Σε μια γενική μελέτη του για τη φιλοσοφία ο Μπερνστάιν (R. Bernstein) εξετάζει τη σχέση μεταξύ των κύριων φιλοσοφικών ρευμάτων του εικοστού αιώνα, στα οποία περιλαμβάνει τον πραγματισμό, την αναλυτική φιλοσοφία κ.ά. Παρόλο που για τον ίδιο δικαιολογημένα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον μαρξισμό και τις μεταμοντέρνες θεωρήσεις, δεν λαμβάνει σχεδόν καθόλου υπόψιν του το καντιανό υπόβαθρο της σύγχρονης φιλοσοφίας. Αυτό το υπόβαθρο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, αν θέλει κανείς να κατανοήσει τις νέες θέσεις που προβάλλουν. Αυτές οι νέες θέσεις δεν ξεπετάγονται από το πουθενά, αλλά μάλλον αναδύονται ως αντίδραση σε άλλες καταγεγραμμένες θέσεις. Η επίδραση του Καντ στο συγκεκριμένο θέμα παραμένει αφενός μείζων, αφετέρου μας επιτρέπει να αξιολογήσουμε συγκριτικά την επιτυχία των πρόσφατων φιλοσοφικών τάσεων, μεταφέροντας ουσιαστικά τη συζήτηση πέρα από σημείο στο οποίο την άφησε ο Καντ.
Στη σύγχρονη φιλοσοφική συζήτηση ο Καντ κατέχει έναν κεντρικό ρόλο. Η κριτική φιλοσοφία του φέρνει στο προσκήνιο τη ζωτική ιδέα της αποκαλούμενης κοπερνίκειας στροφής. Φυσικά δε στρέφεται η φιλοσοφία -συνολικά θεωρούμενη- στο γνωσιολογικό πρόβλημα. Αλλά όταν στρέφεται, τότε θεμέλιο και κριτήριο πιθανώς του διαχωρισμού οποιασδήποτε φιλοσοφικής συζήτησης σε προκαντιανό και μετακαντιανό εννοιολογικό πλαίσιο είναι η κοπερνίκεια επανάσταση του Καντ. Η ορθή εκτίμηση και ανάλυση αυτής της στροφής -στην οποία δεν έχει δοθεί μάλλον η δέουσα προσοχή- στη φιλοσοφική σκέψη είναι πιθανώς σημαντική όχι μόνο για την κατανόηση της φιλοσοφίας του Καντ, αλλά και για την κατανόηση της συζήτησης και της αλληλεπίδρασης των φιλοσοφικών ρευμάτων της αποκαλούμενης σύγχρονης ή νεότερης φιλοσοφίας.
Αν και η νεότερη φιλοσοφία πριν τον Καντ είναι για μας κατανοητή καλύτερα ως διαμάχη μεταξύ εμπειριστών και ορθολογιστών, ο χάρτης της μετακαντιανής εποχής, ο χάρτης μετά τη στροφή δηλαδή, είναι μάλλον περίπλοκος. Η ηπειρωτική παράδοση απλώθηκε σε αρκετά σημαντικά κύρια ρεύματα, τα οποία άρχισαν να αλληλοεπικαλύπτονται, για να ανακατευτούν τελικά με τις αγγλοαμερικανικές σχολές της αναλυτικής φιλοσοφίας, που ως διάδοχοι του βρετανικού εμπειρισμού ήγειραν τις δικές τους αντιρρήσεις στις απόψεις του Καντ. Οπωσδήποτε κάθε θέση παράγει μία αντίθεση, ιδιαίτερα στον κόσμο των ιδεών και των διανοητικών ρευμάτων. Ο Καντ επιχείρησε -αντίθετα από άλλους φιλόσοφους της εποχής του, προγενέστερους και μεταγενέστερους- τη σύνθεση.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες Κατηγορία:Νικόλαος Κοπέρνικος
Μαρία Ράιχε
Παρόλο που το έργο της απέκτησε περιορισμένη αναγνώριση, η Ράιχε κατάφερε να αποσπάσει την διεθνή προσοχή στις γραμμές της Νάσκα οι οποίες το 1994 κηρύχθηκαν μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO. Μετά τον θάνατό της, το σπίτι της στην Νάσκα μετατράπηκε σε μουσείο, με το όνομα μουσείο Μαρία Ράιχε (Museo Maria Reiche). προς τιμήν της το αεροδρόμιο της Νάσκα έλαβε το όνομά της, όπως επίσης περίπου πενήντα σχολεία και άλλοι οργανισμοί στο Περού. Η επέτειος των 115 ετών από την γέννησή της εορτάστηκαν με ένα Google Doodle τον Μάιο του 2018.
Βιογραφία
Η Μαρία Ράιχε γεννήθηκε στην Δρέσδη στις 15 Μαΐου 1903. Σπούδασε μαθηματικά, αστρονομία, γεωγραφία και ξένες γλώσσες στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης. Μιλούσε πέντε γλώσσες.
Το 1932, ξεκίνησε να εργάζεται ως νταντά και καθηγήτρια στα παιδιά του γερμανικού προξενείου στο Κούσκο του Περού. Το 1934, ενώ βρισκόταν ακόμα στο Κούσκο, τρύπησε το χέρι της καταλάθος με έναν κάκτο και έχασε ένα δάχτυλο από γάγγραινα. Το 1939, προσλήφθηκε ως καθηγήτρια στην Λίμα και άρχισε να εργάζεται μεταφράζοντας επιστημονικά κείμενα. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, εκείνη την ίδια χρονιά, η Μαρία Ράιχε παρέμεινε στο Περού και ανακάλυψε τις γραμμές της Νάσκα ενώ πετούσε πάνω από την έρημο της Νάσκα.
Προσωπική ζωή
Η σύντροφος της Reiche ήταν η Amy Meredith, η οποία την βοήθησε στο έργο της.
Η υγεία της Reiche επιδεινώθηκε καθώς μεγάλωνε. Χρησιμοποιούσε ένα αναπηρικό καρότσι, υπέφερε από δερματικές παθήσεις και έχασε την όρασή της. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της, υπέφερε και από την νόσο του Πάρκινσον. Στην ηλικία των 90 ετών δημοσίευσε το βιβλίο  Contributions to Geometry and Astronomy in Ancient Peru  . Η Maria Reiche πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών στις 8 Ιουνίου 1998, σε ένα νοσοκομείο στην Λίμα. Η Reiche τάφηκε μαζί με την αδερφή της κοντά στην Nazca με επίσημες τιμές.
Blur
Οι Blur είναι αγγλικό ροκ συγκρότημα από το Λονδίνο. Αποτελείται από τους Ντέιμον Άλμπαρν (φωνητικά), Γκρέιαμ Κόξον (κιθάρα), Άλεξ Τζέιμς (ηλεκτρικό μπάσο) και Ντέιβ Ρόουντρι (ντραμς). Είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα της δεκαετίας του 1990, ενώ ήταν γνωστή και η "έχθρα" με το συγκρότημα Oasis, σχετικά με τις θέσεις τους στα τσαρτς το 1995, κάτι που έγινε γνωστό ως "Battle of Britpop".
Ιστορία
Οι Μπλερ δημιουργήθηκαν το 1989 στο Λονδίνο υπό την ονομασία "Seymour" (Σέιμουρ). Το συγκρότημα υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με την Food Records τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, ωστόσο το όνομα του συγκροτήματος δεν άρεσε στους ιθύνοντες της δισκογραφικής εταιρίας και έτσι αποφάσισαν να το αλλάξουν σε Blur (Μπλερ), το οποίο σημαίνει στα αγγλικά "θολούρα". Μεταξύ Μαρτίου και Ιουλίου 1990, το συγκρότημα περιόδευε με το Αμερικάνικο συγκρότημα The Cramps. Το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος βγήκε τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς και λεγόταν "She's So High" και έφτασε στο #48 των βρετανικών τσαρτς. Προκειμένου να καλύψουν το χρέος που είχαν στις αρχές του 1992, οι Μπλερ περιόδευσαν στις ΗΠΑ, ωστόσο η περιοδεία αυτή οδήγησε το συγκρότημα ένα βήμα πριν τη διάλυση. Ο πρώτος επιτυχημένος δίσκος του συγκροτήματος λεγόταν "Parklife", ενώ περιείχε και το τραγούδι "Girls and Boys" που έγινε μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στο #5 των βρετανικών τσαρτς και στο #4 των αμερικάνικων. Η λεγόμενη "Μάχη του Μπρίτποπ" μεταξύ των Blur και των Oasis ξεκίνησε το 1995, όταν οι πρώτοι έβγαλαν τον δίσκο "The Great Escape". Οι δεύτεροι, ωστόσο, απάντησαν με τον δίσκο "(What's the Story) Morning Glory?", ο οποίος έγινε 14 φορές πλατινένιος στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και 4 φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ. Το 1997, οι Μπλερ έβγαλαν τον 5ο, ομώνυμο δίσκο, ο οποίος περιείχε την τεράστια επιτυχία "Song 2", όπου έφτασε στο #2 του Ηνωμένου Βασιλείου και στο #5 των Ροκ τσαρτς των ΗΠΑ. Η τελευταία επιτυχία τους πριν τη διάλυση το 2003 ήταν το "Coffee and TV" που έφτασε στο #11 της Μεγάλης Βρετανίας. Ύστερα από την διάλυση του συγκροτήματος, ο Ντέιμον Άλμπαρν δημιούργησε το εικονικό συγκρότημα Gorillaz. Οι Μπλερ επανενώθηκαν το 2009, ενώ έβγαλαν και το τελευταίο τους σινγκλ στις 17 Απριλίου 2010 με τίτλο "Fool's Day".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Britpop συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Νικητές NME Awards Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Γεγονότα Ιουνίου 2008
Γεγονοτα 06
2001 Mars Odyssey
thumb|right|325px|Αναπαράσταση του σκάφους 2001 Mars Odyssey σε ανάπτυξη τροχιάς γύρω από τον Άρη To 2001 Mars Odyssey («Οδύσσεια του Άρη» ή «Αρειανή Οδύσσεια») είναι ένα μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο της NASA, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη Άρη. Αποστολή του ήταν να χρησιμοποιήσει φασματόμετρα και μία θερμογραφική κάμερα για να ανιχνεύσει ενδείξεις για την ύπαρξη νερού και να μελετήσει τη γεωλογία και το περιβάλλον ακτινοβολίας του πλανήτη. Τα δεδομένα αυτά μελετώνται σε συνάρτηση με το ζήτημα της υπάρξεως ζωής στον Άρη και της εκτιμήσεως του κινδύνου από ακτινοβολίες για μελλοντικούς αστροναύτες στον πλανήτη. Ακόμα, το σκάφος δρα ως αναμεταδότης τηλεπικοινωνιών ανάμεσα στη Γη και στα ρομποτικά οχήματα που υπάρχουν στον Άρη (παλαιότερα και στην Αποστολή Φοίνιξ). Η αποστολή ονομάσθηκε ως φόρος τιμής στον Άρθουρ Κλαρκ και την ταινία 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος.
Το σκάφος εκτοξεύθηκε στις 7 Απριλίου 2001 από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ με πύραυλο Delta II και τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Άρη στις 24 Οκτωβρίου 2001 (23 Οκτωβρίου σε ώρα ΗΠΑ).
Στις 15 Δεκεμβρίου 2010 το 2001 Mars Odyssey κατέρριψε το ρεκόρ του πλέον μακρόβιου σε συνεχή λειτουργία διαστημόπλοιου στον Άρη, με 3.340 γήινες ημέρες σε λειτουργία. Σήμερα βρίσκεται σε πολική τροχιά γύρω από τον Άρη με μεγάλο ημιάξονα περίπου 3.800 χιλιομέτρων. Διαθέτει αρκετό προωθητικό για να λειτουργεί μέχρι το 2025. Η αποστολή είχε και το δικό της μουσικό θέμα, τη Μυθωδία του Έλληνα συνθέτη Vangelis.
Ονομασία
Συγκεκριμένα, τον Αύγουστο του 2000 η NASA κάλεσε για υποψήφιες ονομασίες για την αποστολή. Από τις 200 ονομασίες που υποβλήθηκαν, η επιτροπή διάλεξε την Astrobiological Reconnaissance and Elemental Surveyor («Αστροβιολογικός Αναγνωριστικός και Στοιχειακός Επόπτης»), που έχει τα αρχικά ARES, μια αναφορά στον αρχαιοελληνικό θεό του πολέμου Άρη. Μετά ωστόσο από επικρίσεις ότι το όνομα δεν ήταν πολύ συναρπαστικό, ενώ το αρκτικόλεξο ήταν υπερβολικά επιθετικό (!), η επιτροπή ονοματοδοσίας συνεδρίασε και πάλι. Το υποψήφιο όνομα 2001 Mars Odyssey είχε απορριφθεί στην πρώτη φάση εξαιτίας ανησυχιών για τα πνευματικά δικαιώματα. Αλλά όταν η NASA έστειλε ένα e-mail στον Κλαρκ στη Σρι Λάνκα, εκείνος απάντησε ότι μετά χαράς δεχόταν η αποστολή να πάρει το όνομα του βιβλίου του και δεν είχε καμιά αντίρρηση. Τότε η αρμόδια υποδιοικήτρια της NASA Peggy Wilhide ενέκρινε την αλλαγή της ονομασίας.
Επιστημονικός εξοπλισμός
Το σκάφος φέρει τρία βασικά επιστημονικά όργανα, τα εξής:
Η αποστολή
255px|thumb|right|Η εξέλιξη της τροχιάς του 2001 Mars Odyssey από τις 24 Οκτωβρίου 2001 μέχρι τις 24 Οκτωβρίου 2002 · thumb|right|250px|Το Mars Odyssey απεικονισμένο από το ισχυρό τηλεσκόπιο του σκάφους [[Mars Global Surveyor]] Το σκάφος χρειάστηκε περίπου 200 ημέρες για να ταξιδέψει από τη Γη στον Άρη. Κατά την άφιξή του στην περιοχή του Άρη, ο βασικός κινητήρας του σκάφους το επιβράδυνε και έτσι μπόρεσε να τεθεί σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Στη συνέχεια, το Odyssey πέρασε σχεδόν τρεις μήνες φρενάροντας με τη βοήθεια της αρειανής ατμόσφαιρας, ώστε η τροχιά του να γίνει σιγά-σιγά μικρότερη και σχεδόν κυκλική. Μόλις τελείωσε και αυτή η φάση, τον Ιανουάριο του 2002, άρχισε η επιστημονική χαρτογραφική εργασία, στις 19 Φεβρουαρίου 2002. Η αρχική, ονομαστική διάρκεια της αποστολής ήταν μέχρι τον Αύγουστο του 2004, αλλά επαναλαμβανόμενες παρατάσεις της κράτησαν το σκάφος δραστήριο μέχρι σήμερα.
Περί το 85% των εικόνων και άλλων δεδομένων από τα δίδυμα ρομποτικά οχήματα της NASA Spirit και Opportunity έχουν φθάσει στη Γη μέσω αναμεταδόσεως από το 2001 Mars Odyssey. Επιπλέον, το τροχιακό αυτό σκάφος βοήθησε στην επιλογή τόπων για την προσεδάφιση των οχημάτων αυτών και αργότερα του Φοίνιξ. Το 2001 Mars Odyssey βοήθησε και το Mars Reconnaissance Orbiter, που έφθασε στον Άρη τον Μάρτιο του 2006, παρακολουθώντας τις ατμοσφαιρικές συνθήκες κατά τους μήνες που το δεύτερο σκάφος φρέναρε με τη βοήθεια της αρειανής ατμόσφαιρας για να τροποποιήσει την τροχιά του.
Το 2001 Mars Odyssey κινείται σε ηλιοσύγχρονη τροχιά, η οποία εξασφαλίζει συνεχή φωτισμό από το ηλιακό φως για τις εικόνες του. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2008 τροποποίησε την τροχιά του ώστε να αποκτήσει μεγαλύτερη ευαισθησία για την υπέρυθρη χαρτογράφηση των αρειανών ορυκτών. Η καινούργια τροχιά όμως αποτρέπει τη χρήση του ανιχνευτή ακτίνων γ εξαιτίας της δυνητικής υπερθερμάνσεώς του.
thumb|Η συσκευή του πειράματος MARIE Το πείραμα MARIE σταμάτησε να εκτελεί μετρήσεις μετά από μία μεγάλη ηλιακή έκρηξη που έπληξε το σκάφος με έναν καταρράκτη σωματιδίων στις 28 Οκτωβρίου 2003. Οι τεχνικοί πιστεύουν ότι η πιθανότερη αιτία της βλάβης ήταν η φθορά ενός ηλεκτρονικού κυκλώματος από ένα ηλιακό σωματίδιο που κτύπησε τον υπολογιστή του MARIE.
Ο προσανατολισμός του σκάφους ελέγχεται από τρεις γυροσκοπικούς σφόνδυλους (reaction wheels), με την προσθήκη ενός εφεδρικού: όταν απέτυχε ένας από αυτούς τον Ιούνιο του 2012, τέθηκε σε περιστροφή ο εφεδρικός και λειτούργησε με επιτυχία.
Κύκλος Καρνό
Η διεργασία αυτή αποτελείται από δύο ισόθερμες και δύο αδιαβατικές μεταβολές. Αναλυτικότερα:
2001 Mars Odyssey
Νερό στον Άρη
Μέχρι το 2008 το Mars Odyssey είχε χαρτογραφήσει τη χονδρική κατανομή του νερού κάτω από την αρειανή επιφάνεια. Ως επιστέγασμα, στις 31 Ιουλίου 2008 η NASA ανεκοίνωσε ότι το Φοίνιξ είχε επιβεβαιώσει την παρουσία νερού στον Άρη, όπως είχε προβλεφθεί από το 2002 με βάση δεδομένα του Mars Odyssey.
Κύκλος Καρνό
Ισόθερμη εκτόνωση σε θερμοκρασία Τh. Αδιαβατική εκτόνωση από θερμοκρασία Τh σε θερμοκρασία Tc. Ισόθερμη συμπίεση σε θερμοκρασία Tc. Αδιαβατική συμπίεση από θερμοκρασία Tc σε θερμοκρασία Τh.
2001 Mars Odyssey
Νερό στον Άρη
Η αποστολή ανεκάλυψε επίσης μεγάλα αποθέματα νερού λίγο κάτω από την επιφάνεια στις τροπικές περιοχές, από μορφολογικά και χημικά δεδομένα στον σχηματισμό Medusae Fossae και στα όρη Θαρσίδος.
Κύκλος Καρνό
Κατά τη ισόθερμη εκτόνωση, το αέριο βρίσκεται σε επαφή με τη θερμή δεξαμενή σε θερμοκρασία Th, απορροφώντας θερμότητα Qh.
Κατά την αδιαβατική εκτόνωση, το αέριο είναι θερμικά μονωμένο και εκτονώνεται μέχρι η θερμοκρασία του να πάρει την τιμή Τc.
Κατά την ισόθερμη συμπίεση, το αέριο βρίσκεται σε επαφή με τη δεξαμενή χαμηλής θερμοκρασίας Τc , συμπιέζεται αποβάλλοντας θερμότητα Qc.
Κατά την αδιαβατική συμπίεση, το αέριο είναι θερμικά μονωμένο και συμπιέζεται ώστε να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση.
RNS (συγκρότημα)
Οι RNS (Roll 'N' Stoned) είναι ελληνικό hip-hop συγκρότημα από την Αθήνα. Ιδρύθηκε από τον Supreme το 1999 (με το όνομα "Υπόγειες Δονήσεις" τότε) και τα πρώτα singles του group κυκλοφόρησαν το 2003 στο hiphop.gr. Στην σημερινή σύνθεση του αποτελείται από τους Supreme, Κανών και DJ Cutbrawl.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά hip hop συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Πυραμίδα του Μυκερίνου
260px|right|thumb|Η πυραμίδα του Μυκερίνου, με το κενό στην βόρεια πλευρά, αποτέλεσμα της [[Πυραμίδα του Μυκερίνου#Απόπειρα κατεδάφισης|απόπειρας κατεδάφισής της από τον Al-Aziz Uthman]] Η Πυραμίδα του Μυκερίνου βρίσκεται στο οροπέδια της Γκίζας στα νότιο-δυτικά προάστια του Καΐρου, Αίγυπτος, και είναι η μικρότερη από τις τρεις Πυραμίδες της Γκίζας. Χτίστηκε ως τάφος του Φαραώ της Τέταρτης Αιγυπτιακής Δυναστείας Μυκερίνου.
Μέγεθος και κατασκευή
Η Πυραμίδα του Μυκερίνου είχε αρχικό ύψος 65,5 μέτρα (215 πόδια), και ήταν η μικρότερη από τις τρεις μεγάλες Πυραμίδας της Νεκρόπολης της Γκίζας. Τώρα έχει 61 μέτρα ύψος (204 πόδια) και βάση 108,5 μέτρα. Η γωνία κλίσης είναι περίπου 51°20′25″. Είναι κατασκευασμένη από ασβεστόλιθο και γρανίτη. Τα πρώτα 16 στρώματα στις εξωτερικές πλευρές είναι από γρανίτη, και το πάνω μέρος από ασβεστόλιθο από την Τούρα. Μέρος του γρανίτη είναι ακατέργαστο. Παρόμοια μέρη που έχουν μείνει ημιτελή, βοηθούν τους αρχαιολόγους να κατανοήσουν τις μεθόδους με τις οποίες έχουν χτιστεί πυραμίδες και ναοί. Νότια της πυραμίδας υπήρχαν τρεις μικρότερες πυραμίδες "δορυφόροι", καμία από τις οποίες δεν είχε ολοκληρωθεί. Η μεγαλύτερη από αυτές ήταν κατασκευασμένη από γρανίτη. Η κατασκευή των άλλων δύο δεν προχώρησε πέρα από τον εσωτερικό πυρήνα της πυραμίδας.
Η ιστόρηση του Ηρόδοτου
Σύμφωνα με τις αφηγήσεις, ο Μυκερίνος ξεπερνούσε σε αγαθοεργία τους προκατόχους του. Βάσει μύθων που ήταν γνωστοί στον Ηρόδοτο, έγραψε τα παρακατω:
"Αυτός ο πρίγκιπας (Μυκερίνος) δεν συμφωνούσε με τη συμπεριφορά του πατέρα του, και ξανάνοιξε τους ναούς, επιτρέποντας στο λαό του που βρισκόταν στο χαμηλότερο επίπεδο εξαθλίωσης, να επιστρέψουν στις ασχολίες τους και να συνεχίσουν τις θυσίες. Η δικαιοσύνη του στις αποφάσεις τους ήταν πέρα από όλους τους προηγούμενους βασιλιάδες. Οι Αιγύπτιοι τον εξυμνούσαν σ' αυτό το θέμα περισσότερο από κάθε άλλον μονάρχη, λέγοντας ότι όχι μόνο οι κρίσεις του ήταν δίκαιες, αλλά και αν κάποιος δεν ήταν ευχαριστημένος με την απόφαση, τον αποζημίωνε με δικά του έξοδα, εξαλείφοντας έτσι τον θυμό του".
Όμως οι Θεοί είχαν ορίσει ότι η Αίγυπτος θα υπέφερε από τυραννικούς ηγεμόνες για 150 χρόνια, και όσον αφορά σ' αυτόν τον μύθο ο Ηρόδοτος συνεχίζει:
"Έφτασε σ' αυτόν μια απόφανση του μαντείου από την πόλη Βούτως, που έλεγε "μόνο έξι χρόνια θα ζήσεις πάνω σ' αυτήν την Γη, και το έβδομο οι μέρες σου θα τελειώσουν". Ο Μυκερίνος αγανακτισμένος έστειλε ένα οργισμένο μήνυμα στο μαντείο, επικρίνοντας τον θεό για την αδικία του- "Ο πατέρας και ο θείος μου", είπε, "παρόλο που έκλεισαν τους ναούς, δεν υπολόγιζαν τους θεούς και κατέστρεψαν πάρα πολλούς ανθρώπους, είχαν μακροζωία. Εγώ, που είμαι ευσεβής, μου είναι γραφτό να πεθάνω σύντομα!". Ήρθε τότε ένα δεύτερο μήνυμα σαν απάντηση από το μαντείο, "γι' αυτό ακριβώς το λόγο η ζωή σου θα είναι σύντομη-εσύ δεν έπραξες όπως σου αρμόζει. Η μοίρα της Αιγύπτου ήταν να υποφέρει για 150 χρόνια-η δύο βασιλιάδες που προηγήθηκαν από ΄σένα το είχαν καταλάβει-εσύ όμως δεν το έχεις καταλάβει". Ο Μυκερίνος όταν πήρε την απάντηση θεώρησε ότι το τέλος του ήταν ορισμένο, ετοίμασε φανάρια που άναβε κάθε μέρα το απόγευμα, και διασκέδαζε μέρα νύχτα, αλλάζοντας διαμονή μετακινούμενος σε ελώδης περιοχές και δάση σε μέρη που άκουγε ότι ήταν βιώσιμα. Με αυτόν τον τρόπο ήθελε να αποδείξει λάθος το μαντείο, κάνοντας τις νύχτες μέρες, ώστε να ζήσει 12 χρόνια στο διάστημα έξι χρόνων".
Συγκρότημα του Ναού
Στο ταφικό ναό τα θεμέλια και ο εσωτερικός πυρήνας είναι κατασκευασμένα από ασβεστόλιθο. Το πάτωμα άρχισε να κατασκευάζεται από γρανίτη, όπως και γρανίτης τοποθετήθηκε σε κάποιους από τους τοίχους. Τα θεμέλια στο ναό του Μυκερίνου στην κοιλάδα είναι φτιαγμένα από πέτρα. Όμως και οι δύο ναοί έχουν ολοκληρωθεί με ακατέργαστα τούβλα. Ο Reiser εκτιμά ότι κάποιες κομμάτια πέτρας στο τοίχο του ταφικού ναού ζυγίζουν μέχρι και 220 τόνους, ενώ τα βαρύτερα κομμάτια του γρανίτη, που προερχόταν από το Ασσουάν, ζύγιζαν πάνω από 30 τόνους. Δεν ήταν ασύνηθες ο γιος ή διάδοχος να ολοκληρώνει το ναό αν πέθαινε ο Φαραώ, οπότε είναι λογικό να υποθέτουμε ότι ο Shepseskaf (ο διάδοχος Φαραώ και γιος του Μυκερίνου), ολοκλήρωσε το ναό με ακατέργαστα τούβλα. Στον ταφικό ναό υπήρχε επιγραφή, "τον έφτιαξε (τον ναό) σαν μνημείο για τον πατέρα του, Φαραώ της Άνω και Κάτω Αιγύπτου". Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών ο Reisner έφερε στο φως πολλά αγάλματα, κυρίως του Μυκερίνου, μόνου ή μέρους συμπλέγματος αγαλμάτων. Όλα ήταν φτιαγμένα στο ρεαλιστικό, νατουραλιστικό στιλ του παλιού βασιλείου, με πολύ λεπτομέρεια.
Χρονολογία και τοποθεσία
Η χρονολογία κατασκευής της Πυραμίδας είναι άγνωστη, γιατί η βασιλεία του Μυκερίνου δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια, αλλά πιθανόν ολοκληρώθηκε το 2.600 Π.Χ. Βρίσκεται λίγες εκατοντάδες μέτρα στα νότιο-δυτικά των μεγαλύτερων Πυραμίδων του Χεφρήνου και του Χέοπα.
Φέρετρο και σαρκοφάγος
Ο Richard William Howard Vyse, που επισκέφτηκε την Αίγυπτο το 1835, ανακάλυψε στον ανώτερο προθάλαμο τα υπολείμματα ενός ξύλινου φέρετρου σε σχήμα ανθρώπου που είχε γραμμένο απάνω του το όνομα του Μυκερίνου και περιείχε ανθρώπινα οστά. Σήμερα αυτό θεωρείται ότι είναι υποκατάστατο από την Σαϊτική περίοδο του αρχικού φέρετρου. Η χρονολόγηση με άνθρακα των οστών έδειξε ότι δεν ήταν παλιότερα από 2.000 χρόνια, υποδηλώνοντας είτε ότι μεταφέρθηκαν πρόχειρα από άλλη τοποθεσία, είτε ότι η Πυραμίδα είχε παραβιαστεί κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους. Πιο βαθιά στην Πυραμίδα, ο Vyse ανακάλυψε μια πανέμορφη σαρκοφάγο από βασάλτη, με λεπτομερή διάκοσμο και με έντονο γείσο που προεξείχε. Δυστυχώς, η σαρκοφάγος "αναπαύεται" στο βυθό της Μεσογείου, καθώς βυθίστηκε με το πλοίο Beatrice στις 13 Οκτωβρίου του 1838, ανάμεσα στην Καρθαγένη και τη Μάλτα, πηγαίνοντας για την Αγγλία. Είναι από τις λίγες σωζόμενες σαρκοφάγους της περιόδου του Παλιού Βασιλείου. Το φέρετρο, που μεταφερόταν με διαφορετικό πλοίο, διασώθηκε και μπορεί κανείς να το δει σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο.
Απόπειρα κατεδάφισης
Στο τέλος του 12ού αιώνα ο Al-Aziz Uthman, γιος και διάδοχος του Σαλαντίν, αποπειράθηκε να κατεδαφίσει τις πυραμίδες, αρχίζοντας από αυτήν του Μυκερίνου. Έγινε φανερό ότι η κατεδάφιση κόστιζε σχεδόν όσο και το χτίσιμο. Συνέχισαν τις εργασίες για οχτώ μήνες. Μπορούσαν να μετακινήσουν μία, το πολύ δύο ογκόλιθους την ημέρα, εξαντλώντας όλες τους τις δυνάμεις στην προσπάθεια. Κάποιοι χρησιμοποιούσαν σφήνες και μοχλούς για να μετακινήσουν τις πέτρες, και άλλοι σκοινιά για τις τραβάνε κάτω. Όταν έπεφτε η πέτρα στην άμμο, απαιτούνταν τεράστια προσπάθεια να την βγάλουνε από κει. Σπάζανε τις πέτρες σε μικρότερα κομμάτια, και με κάρα τις μεταφέρανε στην άκρη του γκρεμού, όπου και τις άφηναν. Μακράν από το να καταφέρουν το σκοπό τους, το μόνον που κάνανε ήταν αφήσουν ένα μεγάλο κάθετο κενό στην βόρεια πλευρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μυκερινου
Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής
Το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής (Ordo Hermeticus Aurorae Aureae, αγγλικά: Hermetic Order of the Golden Dawn, ή περισσότερο κοινά, Η Χρυσή Αυγή) ήταν οργάνωση αφιερωμένη στην μελέτη και πρακτική του αποκρυφισμού, της μεταφυσικής και παραφυσικές δραστηριότητες κατά τον ύστερο 19ο και πρώιμο 20ο αιώνα. Γνωστό ως μαγικό τάγμα το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής ήταν ενεργό στη Μεγάλη Βρετανία και εστίαζε τις πρακτικές του στην θεουργία και την πνευματική ανάπτυξη. Πολλές σύγχρονες έννοιες τελετουργίας και μαγείας που είναι στο κέντρο σύγχρονων παραδόσεων όπως της Γουίκα,   και του Θελήματος, έχουν εμπνευστεί από την Χρυσή Αυγή, που έγινε μια από τις μεγαλύτερες επιρροές στον Δυτικό αποκρυφισμό του 20ού αιώνα.
Οι τρεις ιδρυτές, Ουίλιαμ Ρόμπερτ Γούντμαν, Ουίλιαμ Γουίν Ουέστκοτ, και Σάμιουελ Λίντελ ΜακΓκρέγκορ Μάδερς, ήταν Τέκτονες και μέλη των Ροδόσταυρων στην Αγγλία. Ο Ουέστκοτ φαίνεται να ήταν η αρχική κινητήρια δύναμη πίσω από την ίδρυση της Χρυσής Αυγής.
Επιρροές
Οι επιρροές στις έννοιες και πρακτικές της Χρυσής Αυγής περιλαμβάνουν:Τεκτονισμός, Illuminati, , Ροδόσταυροι, Θεοσοφία, Χριστιανικός μυστικισμός, Καμπάλα, Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία, Θεουργία,, Αλχημεία, Αστρολογία, Ενωχιανή μαγεία , Αναγέννηση, Γριμόριο, Μεγάλη  Λευκή Αδελφότητα, θεωρίες των φυλετικών διακρίσεων καθώς και Ελιφάς Λεβί, Άλμπερτ Πάικ,  Ελένα Μπλαβάτσκυ, Ζεράρ Ανκώς, Τζον Ντη, Έντουαρτ Κέλλυ,  Άννα Κίνγκσφορντ και Φρέντερικ Χόκλεϋ. .
Ο Άρθρουρ Γουέιτ (Arthur Edward Waite) στο βιβλίο του, 1898, Book of Black Magic and of Pacts, υπονόησε την ύπαρξη μιας μυστικής ομάδας μυημένων οι οποίοι διασπείρουν αλήθεια και σοφία σε αυτούς που είναι άξιοι. Νέος ο Άλιστερ Κρόουλι (Aleister Crowley) έγραψε στο βιβλίο του "Goetia", ότι κατευθύνθηκε από αυτήν να διαβάσει το βιβλίο του Karl von Eckartshausen. Η αναζήτηση του Κρόουλι για αυτή τη μυστική γνώση της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας τελικά τον οδήγησε να μυηθεί στο Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής, το οποίο έθετε τον εαυτό του στο ορατό και γήινο τάγμα της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας. Μέσα στην ίδια Χρυσή Αυγή οι διδασκαλίες της υποτίθεται ότι προέρχονταν από το ίδιο σώμα μυημένων οι οποίοι στα πλαίσια αυτής της παράδοσης ονομάζονται Μυστικοί Αρχηγοί. Το Τάγμα της Χρυσής Αυγής αποτελούσε τον εκλεκτό πυρήνα της Εταιρείας της Θούλης. Το 1871 στο μυθιστόρημα του Edward Bulwer-Lytton, "The Coming Race" αναφέρει μια ενεργειακή μορφή που ονομάζεται "Vril". Βασισμένος στο βιβλίο αυτό το 1960 ο Λουις Παουελς και ο Ζακ Μπερζιέ στο βιβλίο τους: «Το πρωινό των μάγων»  υποστήριξαν ότι η ονομασία Vril προέρχεται στην πραγματικότητα από μια μυστική εταιρεία, με αυτό το όνομα, η οποία υπήρξε ο πρόδρομος της Εταιρείας της Θούλης και του Ναζιστικού Κόμματος. Ήταν μια μυστική ομάδα αποκρυφιστών, που είχε σχέση και με το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής, στο οποίο μυήθηκε ο ίδιος ο Αδόλφος Χίτλερ από όπου διδάχτηκε και ολόκληρη την ιδεολογία του. Η Εταιρεία της Θούλης και το Τάγμα της Χρυσής Αυγής υπήρξαν ο πυρήνας του Τρίτου Ράιχ. Τα μέλη της εταιρείας Άντον Ντρέξλερ και Καρλ Χάρερ ίδρυσαν τον Ιανουάριο του 1919 το Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (DAP, το κατοπινό NSDAP). Μέσω του νέου αυτού κόμματος η εταιρεία είχε σκοπό να βρει οπαδούς και μεταξύ των Γερμανών εργατών. Τον Σεπτέμβριο του 1919 ο Αδόλφος Χίτλερ πήγε για πρώτη φορά σε συνεδρίαση του μικρού ακόμη κόμματος, στο οποίο προσχώρησε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Τον Ιούλιο του 1921 έγινε πρόεδρος του -στο μεταξύ μετονομασμένου σε NSDAP- κόμματος. Η ιδρυτική ιστορία του DAP και το γεγονός ότι προεξάρχοντα μέλη της Εταιρείας της Θούλης εμφανίστηκαν αργότερα και στο NSDAP δείχνει με ποιον τρόπο πέρασαν βασικά ιδεολογικά στοιχεία της Εταιρείας στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα. Τα μέλη αυτά ήταν μεταξύ άλλων οι Ντίτριχ Έκαρτ, Ρούντολφ Ες, Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, Γιούλιους Στράιχερ και Χανς Φρανκ. Επίσης ο ιδρυτής του Κόμματος των Γερμανών Εργατών (DAP), Άντον Ντρέξλερ, ήταν αυτός που έπεισε τον Χίτλερ να χρησιμοποιήσει τον αγκυλωτό σταυρό (σβάστικα) ως έμβλημα του NSDAP. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσωτερισμός
Ηρακλείδης ο Λύκιος
Ο Ηρακλείδης ο Λύκιος ήταν αρχαίος Έλληνας σοφιστής καταγόμενος από τη Λυκία και που άκμασε στην Αθήνα περί το τέλος του 2ου αιώνα (μ.Χ.). Λεγόταν ότι υπήρξε μαθητής του Ηρώδη και του Αριστοκλή. Φέρεται όμως να επαινείται ιδιαίτερα από τον Φιλόστρατο για το "απέρριτον" του λόγου του. Αφού και διατέλεσε στην Αθήνα καθηγητής της ρητορικής περί το τέλος του βίου του μετέβη στη Σμύρνη [2]. όπου και πέθανε σε ηλικία 80 ετών. Ο Ηρακλείδης αυτός θεωρήθηκε επίσης πολύ μελετηρός και εργατικός. Θεωρείται ο συγγραφέας του έργου "Πόνου εγκώμιο" που ο Φιλόστρατος το χαρακτήρισε ως "φρόντισμα ουκ αηδές".
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Λυκία
Σεργκέι Λουκιανένκο
Ο Σεργκέι Λουκιανένκο (ρωσικά: Серге́й Васи́льевич Лукья́ненко), γεννημένος στις 11 Απριλίου 1968 στο Καρατάου του Καζακστάν, είναι ένας από τους δημοφιλέστερους σύγχρονους Ρώσους συγγραφείς έργων επιστημονικής φαντασίας.
Βιβλιογραφία
Ο Λουκιανένκο γεννήθηκε στο Καρατάου του Καζακστάν, τότε κομμάτι της Σοβιετικής Ένωσης, από Ρώσο-Ουκρανό πατέρα και μητέρα τατάρικης καταγωγής. Αφού αποφοίτησε από το σχολείο, μετακόμισε στην Άλμα Άτα, όπου και σπούδασε ψυχολογία και ψυχοθεραπεία στο Κρατικό Ινστιτούτο Ιατρικής. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του εργάστηκε σε νοσοκομείο της πόλης με ειδίκευση στην παιδική ψυχιατρική, ωστόσο εγκατέλειψε πρόωρα το επάγγελμά του για βιοποριστικούς λόγους.
Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια άρχισε να ασχολείται με τη συγγραφή. Το μυθιστόρημα με το οποίο αναδύθηκε από το περιθώριο της επιστημονικής φαντασίας στη λογοτεχνική επιφάνεια και στη συνείδηση του κοινού ήταν «Οι Φύλακες της Νύχτας», ένα βιβλίο-σταθμός στη συγγραφική πορεία του Λουκιανένκο το οποίο μάλιστα μεταφέρθηκε και στη μεγάλη οθόνη, φέρνοντας τον παραγκωνισμένο ρωσικό κινηματογράφο και πάλι στο προσκήνιο.
Ο συγγραφέας έχει λάβει πολλά βραβεία - ανάμεσα στα οποία τα επιφανή Strannik και Interpresscon. Αποτελεί το νεότερο συγγραφέα του οποίου το έργο έχει αναγνωριστεί με το Βραβείο Αελίτα για τη «μεγάλη του συνεισφορά στη ρωσική επιστημονική φαντασία και λογοτεχνία του φανταστικού».
Από το 1996 ο Λουκιανένκο διαμένει μόνιμα στη Μόσχα με τη σύζυγό του, Σόνια, και τα δυο παιδιά τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Διαμοριακές δυνάμεις
Οι διαμοριακές δυνάμεις μπορούν να ταξινομηθούν στις παρακάτω κατηγορίες:
1. Δυνάμεις ιόντος- διπόλου.
2. Δυνάμεις διπόλου- διπόλου.
3. Δυνάμεις διπόλου– διπόλου εξ επαγωγής.
Λουίζα Σοφία του Ντένεσκιολντ-Σάμσε
Η Λουίζα Σοφία (δανικά: Louise Sophie af Danneskiold-Samsøe, 22 Σεπτεμβρίου 1796 - 11 Μαρτίου 1867) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ-Γκίλντενλεβε ήταν κόρη του Κόμη του Ντένεσκιολντ-Σάμσε και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ.
Διαμοριακές δυνάμεις
4. Δυνάμεις στιγμιαίου διπόλου -στιγμιαίου διπόλου ή δυνάμεις διασποράς
Λουίζα Σοφία του Ντένεσκιολντ-Σάμσε
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Χριστιανού Κορράδου του Ντένεσκιολντ-Σάμσε και της Γιοχάννε Χενριέττε Βαλεντίνε Κάας, κόρης του ναυάρχου Φρέντερικ Κρίστιαν Κάας.
Διαμοριακές δυνάμεις
5. Δεσμός υδρογόνου, ο οποίος θεωρείται ως ειδική περίπτωση δυνάμεων διπόλου - διπόλου.
Λουίζα Σοφία του Ντένεσκιολντ-Σάμσε
Βιογραφία
Ο πατέρας της ήταν γιος του Φρειδερίκου Χριστιανού, Κόμη του Ντένεσκιολντ-Σάμσε, γιου του Χριστιανού του Ντένεσκιολντ-Σάμσε, γιου του Χριστιανού Γκίλντενλεβε, Κόμη του Σάμσε, νόθου γιου του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1820 τον Χριστιανό Αύγουστο Β΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ
Canadair CL-415
Το Bombardier (πρώην Canadair) CL-415 (SuperScooper) είναι Καναδικό αμφίβιο αεροσκάφος, ειδικά σχεδιασμένο για ρόλους αεροπυρόσβεσης. Είναι το μόνο αεροσκάφος σχεδιασμένο και κατασκευασμένο αποκλειστικά για αυτόν τον ρόλο και βασίζεται στο CL-215 της ίδιας εταιρίας.
Περιγραφή
thumb|left|250px|Αεροσκάφος CL-415 κατά τη διάρκεια υδροληψίας Το CL-415 έκανε την πρώτη του πτήση το Δεκέμβριο του 1993 και οι πρώτες παραδόσεις άρχισαν τον Νοέμβριο του 1994. Εφοδιάζεται από δύο νέους τουρμποπρόπ κινητήρες Pratt & Whitney Canada PW123AF, αντικαθιστώντας τους εμβολοφόρους κινητήρες του CL-215, ενώ έχει και αναβαθμισμένο κόκπιτ υγρών κρυστάλλων. Επίσης έγιναν πολλές αεροδυναμικές βελτιώσεις με την προσθήκη πτερυγίων και τον επανασχεδιασμό μερών της ατράκτου.
Το CL-415 έχει ικανότητα υδροληψίας μέχρι 6.140 λίτρων νερού από υδάτινες επιφάνειες (θάλασσες, λίμνες) που βρίσκονται κοντά στην περιοχή της πυρκαγιάς, το οποίο μπορεί να εμπλουτίσει με επιβραδυντικό αφρό και να το επιρρίψει στη φωτιά, επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία χωρίς να χρειάζεται να επιστρέψει στην βάση του για ανεφοδιασμό. Επίσης .σχεδιάστηκε έτσι ώστε να μπορεί να ρίχνει μεγάλες ποσότητες επιβραδυντικού υγρού, στα πρώτα στάδια της φωτιάς, αποτρέποντας την από το να βγει εκτός ελέγχου. Παράλληλα έγινε διαθέσιμη και μία έκδοση πολλαπλών ρόλων του CL-415 (CL-415MP) για χρήση ως αεροσκάφος έρευνας και διάσωσης ή ελαφρύ μεταγωγικό.
Προωθητικό σύστημα. Το προωθητικό σύστημα αποτελείται από δυο ελικοστροβιλοκινητήρες τύπου P&W 123 AF, μεγιστη ισχύος 4766 h.p. Ο κινητήρας κινεί μια τετράφυλλη έλικα της Hamilton Standard, την 14SF, σταθερής ταχύτητας, διαμέτρου 3,79 m κατασκευασμένη από συνθετικά υλικά. Τύπος PW 123 AF: Μήκος 2,133 m; Διάμετρος 0,660 m; Ύψος 0,838 m; “ξηρό” βάρος 450 kg.
Τα καύσιμα του αεροσκάφους περιέχονται σε δεξαμενές στην πτέρυγα με συνολικό βάρος 4650 kg.
Viking Air CL-515
Η παραγωγή του CL-415 από την Bombardier σταμάτησε το 2015. Το 2016 η Viking Air απέκτησε τα δικαιώματα των CL-215, CL-215T και CL-415 και το 2018 άρχισε να δουλεύει πάνω στον διάδοχο τους, το Viking Air CL-515.
Το 2019 ανακοινώθηκε ότι το υπουργείο Άμυνας της Ινδονησίας παρήγγειλε τα πρώτα 6 CL-515.
Χρήστες
thumb|250px|Αεροσκάφος CL-415 κατά τη διάρκεια ρίψης νερού στην Πάρνηθα.
Ατυχήματα
thumb|250px|Το 2055 (CL-415MP) της [[Ελληνική Πολεμική Αεροπορία|Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας που συνετρίβη κατά την διάρκεια πυρόσβεσης στις 23 Ιουλίου 2007 στα Στύρα Ευβοίας.]]
Από τα 95 που έχουν κατασκευαστεί έως σήμερα έχουν χαθεί τα 11 λόγω ατυχημάτων:
Ατυχήματα CL-415 παγκοσμίως --> https://aviation-safety.net/database/types/Canadair-CL-415/database
Το CL-415 σε Ελληνική υπηρεσία
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία άρχισε να παραλαμβάνει τα πρώτα CL-415 τον Ιανουάριο του 1999. Τα αεροσκάφη αρχικά εντάχθηκαν στην 383 Μοίρα Ειδικών Επιχειρήσεων και Αεροπυρόσβεσης που είχε ως έδρα την 112 Πτέρυγα Μάχης, στην αεροπορική βάση της Ελευσίνας, και το 2006 η Μοίρα μετεγκαταστάθηκε στην 113 Πτέρυγα Μάχης που εδρεύει στο Αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης. Τα Ελληνικά CL-415 επιχειρούν αποστολές αεροπυρόσβεσης και έρευνας και διάσωσης, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Αμφίβια αεροσκάφη Κατηγορία:Πυροσβεστικά αεροσκάφη CL-415
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Συντακτικής συνέλευσης 1881
Οι εκλογές για τη συνταγματική συνέλευση διεξήχθησαν στη Βουλγαρία τον Ιούνιο του 1881, το σώμα έμεινε γνωστό ως "μεγάλη Εθνοσυνέλευση" και συγκλήθηκε για δεύτερη φορά στο Σβίσχτοβ προκειμένου να εξετάσει τις τροποποιήσεις του συντάγματος που πρότεινε ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Α΄. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις ήταν μια ηχώ από τα αιτήματα των Συντηρητικών κατά τις πρώτες εκλογές της συνταγματικής συνέλευσης το 1879. Οι τροποποιήσεις που προτείνονται περιλάμβαναν τον περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών και τη μείωση του μεγέθους της εθνικής συνέλευσης. Αυτές οι τροποποιήσεις στην πραγματικότητα αναστέλλουν το σύνταγμα και μετέτρεπαν τη Βουλγαρία σε μια αυταρχική δικτατορία.
Εκλογές και Αποτέλεσμα
Αρχικά το Φιλελεύθερο κόμμα δεν εναντιώθηκε στις τροποποιήσεις πιστεύοντας ότι θα κερδίσει τις εκλογές. Για την διεξαγωγή των εκλογών στάλθηκαν Ρώσοι στρατιώτες στα εκλογικά τμήματα για να "βοηθήσουν τους αναλφάβητους" να ψηφίσουν και να "διατηρήσουν τη τάξη".
Αντίδραση Στιλ
Η αντίδραση Stille ή αντίδραση Kosugi-Migita-Stille είναι οργανική αντίδραση στην οποία μια οργανοκασσιτερική ένωση αντιδρά με αλογονίδιο. Ο καταλύτης είναι μεταλλικό Pd προσροφημένο πάνω σε άνθρακα. Μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί ως καταλύτης και το σύμπλοκο τρισ(διβενζυλιδενοακετο)διπαλλάδιο(0), Pd2(dba)3 : center|490px
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Δηιδάμεια Α΄ της Ηπείρου
Η Δηιδάμεια (πέθανε το 300 π.Χ.) ήταν μια πριγκίπισσα της ελληνιστικής εποχής, κόρη του Αιακίδη, βασιλιά των Μολοσσών στην Ήπειρο και της Φθίας Β΄. Αδελφός της ήταν ο διάσημος Πύρρος της Ηπείρου. Μετέπειτα έγινε βασίλισσα της Μακεδονίας, στο πλευρό του Δημητρίου του Πολιορκητή.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την εξόντωση του Αλεξάνδρου και της οικογένειάς του από τον Κάσσανδρο, η Δηιδάμεια παντρεύτηκε στις γιορτές της Ήρας το Δημήτριο τον Πολιορκητή στο Άργος. Την περίοδο αυτή ο τελευταίος αγωνιζόταν να εδραιώσει την κυριαρχία του στο βασίλειο της Μακεδονίας και την Ελλάδα, και με τον τρόπο αυτό η Δηιδάμεια έγινε συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε εκείνον και τον Πύρρο. Μετά το θάνατό της αυτή η συμμαχία διαλύθηκε.
Όταν ο Δημήτριος μετέβη στην Ασία για να βοηθήσει τον πατέρα του, Αντίγονο το Μονόφθαλμο, ενάντια στους άλλους επιγόνους του Αλέξάνδρου του Μέγα, η Δηιδάμεια παρέμεινε στην Αθήνα. Μετά το καταστροφικό αποτέλεσμα στη Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ. οι Αθηναίοι την απομάκρυναν από την πόλη τους με προορισμό τα Μέγαρα. Εντούτοις συνέχισαν να τις αποδίδουν βασιλικές τιμές.
Σύντομα έφυγε για την Κιλικία, όπου ο Δημήτριος πάντρεψε την κόρη του από προγενέστερο γάμο, Στρατονίκη, με το Σέλευκο, σε μια προσπάθεια δημιουργίας συμμαχίας ανάμεσα στους πρώην αντιπάλους. Δεν πέρασε πολύς καιρός που η Δηιδάμεια ταξίδεψε κοντά στον άνδρα της, όταν αρρώστησε και πέθανε το 300 π.Χ. Με το Δημήτριο είχε αποκτήσει ένα γιο, τον Αλέξανδρο, ο οποίος σύμφωνα με τον Πλούταρχο πέρασε τη ζωή του στην Αίγυπτο, πιθανώς σε κατάσταση τιμητικής αιχμαλωσίας.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αιακιδών Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Ηπείρου Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Γιάννης Ζαραδούκας
Ο Γιάννης Ζαραδούκας (Αθήνα, 12 Δεκεμβρίου 1985) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός ακραίος αμυντικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, συνέχισε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου χωρίς όμως να έχει κάποια επίσημη συμμετοχή και δόθηκε δανεικός διαδοχικά σε Μαρκό, Κορωπί, Πανσερραϊκό όπου κέρδισε την άνοδο στη Σούπερ Λιγκ και στον Εθνικό Πειραιώς. Το 2009 έμεινε ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό και συνέχισε στην ομάδα του Ολυμπιακού Βόλου όπου είχε καλές παρουσίες ιδιαίτερα την περίοδο 2010-11 αγωνιζόμενος στο αριστερό άκρο της άμυνας.
Το 2011 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, παραχωρήθηκε όμως ως δανεικός στον ΠΑΣ Γιάννινα. Επέστρεψε στον Ολυμπιακό το 2012 όμως τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο της ίδιας χρονιάς παραχωρήθηκε ξανά ως δανεικός, αυτήν τη φορά στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης.
Το καλοκαίρι του 2013 αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τον Αστέρα Τρίπολης, από τον οποίο αποχώρησε τον Ιανουάριο του 2014 για να συνεχίσει την καριέρα του στον Πλατανιά. Τον Ιούλιο του 2015 ήρθε σε συμφωνία με την Ξάνθη και έναν χρόνο αργότερα εντάχθηκε στο δυναμικό της Κέρκυρας. Το καλοκαίρι του 2017 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Λεβαδειακό.
Στην εθνική Ελλάδας
Οι καλές εμφανίσεις του με τον Ολυμπιακό Βόλου τον έφεραν το 2011 στην εθνική Ελλάδας όπου πραγματοποίησε τέσσερις συνολικά συμμετοχές, εκ των οποίων ως βασικός σε τρεις διαδοχικούς επίσημους αγώνες με Ισραήλ, Λετονία και Κροατία, όντας ο πρώτος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Βόλου που φόρεσε ποτέ τη φανέλα της.
Διακρίσεις
Β' Εθνική: 2007
Στάνλεϊ Χόφμαν
Ο Στάνλεϊ Χόφμαν (Stanley Hoffmann, 27 Νοεμβρίου 1928 – 13 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Γάλλος ιστορικός, πολιτικός επιστήμονας και διανοούμενος, ομότιμος καθηγητής "Paul and Catherine Buttenwieser University Professor" στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου δίδαξε για περισσότερα από 50 χρόνια. Ο Γάλλος ιστορικός Φρανσουά Φυρέ (François Furet, 1927 - 1997) είχε πει για τον Χόφμαν ότι είναι «ένας από τους σπουδαιότερους καθηγητές του εικοστού αιώνα». Υπήρξε μαθητής του φιλοσόφου Ρεϊμόν Αρόν και αφιέρωσε την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία μελετώντας τις διεθνείς σχέσεις και την εξωτερική πολιτική.
Βιογραφικό
Ο Χόφμαν γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1928 στη Βιέννη από πατέρα Αμερικανό και μητέρα Αυστριακή εβραϊκής καταγωγής. Το 1929 μετακόμισε με τη μητέρα του στη Γαλλία, διαμένοντας την επόμενη δεκαετία αρχικά στο Παρίσι και στη συνέχεια στη Νίκαια, όπου εγκαταστάθηκε η οικογένεια με την κατάληψη του Παρισιού από τα χιτλερικά στρατεύματα (1940). Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Χόφμαν ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Το 1947 έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα και το 1948, αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού (Sciences Po). Το ίδιο έτος έλαβε άδεια άσκησης δικηγορικού επαγγέλματος, ενώ το 1950 έλαβε δίπλωμα από το École des hautes études en sciences sociales και το 1953 έλαβε διδακτορικό στη νομική επιστήμη. Επιπλέον, έλαβε Μ.Α. από το τμήμα Διακυβέρνησης ("Government") στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1952. Έγινε βοηθός γραμματέας στο "French Association of Political Science" κατά την περίοδο 1952-53 και ξανά το 1955. Το ίδιο έτος ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία στο Χάρβαρντ ως "εκπαιδευτής" (instructor). Ήταν η απαρχή μιας λαμπρής καθηγητικής σταδιοδρομίας: Το 1963 έγινε καθηγητής στο τμήμα Διακυβέρνησης και το 1969 δημιούργησε, στο ίδιο πανεπιστήμιο, το Κέντρο Ευρωπαϊκών μελετών, στο οποίο διετέλεσε πρόεδρος από ιδρύσεώς του ως το 1995. Το 1980 έλαβε επίσης την έδρα "Douglas Dillon" για τον γαλλικό πολιτισμό, ενώ έλαβε πρόσκληση για την ανάληψη της έδρας του αμερικανικού πολιτισμού στο École des hautes études en sciences sociales του Παρισιού (1983-1984).
Στο Χάρβαρντ δίδαξε ιστορία της γαλλικής διανόησης και πολιτική ιστορία, αμερικανική εξωτερική πολιτική, μεταπολεμική ευρωπαϊκή ιστορία, κοινωνιολογία του πολέμου, διεθνή πολιτική, ηθική στις διακρατικές σχέσεις, σύγχρονες πολιτικές ιδεολογίες και εξέλιξη του σύγχρονου κράτους.
Ο Χόφμαν απεβίωσε ύστερα από μακρά ασθένεια στο Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης, όπου διέμενε.
Μετάφραση στα ελληνικά
«Χάος και βία: Η παγκοσμιοποίηση, τα καταρρέοντα κράτη, η τρομοκρατία και η αμερικανική εξωτερική πολιτική», 2006. Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2011
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Γαλλοεβραίοι
2655 Κουανγκσί
Ο Κουανγκσί (Guangxi) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,166. Ανακαλύφθηκε το 1974 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική αυτόνομη περιφέρεια Κουανγκσί.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κουανγκσί είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κουανγκσι
Χημική εξίσωση
right|thumb|300px|Η πρώτη διαγραμματική αναπαράσταση χημικής αντίδρασης από τον Ζαν Μπεγκέν (1615) Με τον όρο Χημική εξίσωση αναφέρεται η συμβολική αναπαράσταση μιας χημικής αντίδρασης. Στην εξίσωση αναγράφονται στο αριστερό μέλος τα αντιδρώντα σώματα και στο δεξιό μέλος τα προϊόντα. Η πρώτη συμβολική παράσταση χημικής εξίσωσης υπό μορφή διαγράμματος εμφανίστηκε στην έκδοση του 1615 του συγγράμματος Tyrocinium Chymicum του Ζαν Μπεγκέν (Jean Beguin).
Πριν από κάθε χημικό τύπο εισάγονται αριθμητικοί συντελεστές, καλούμενοι στοιχειομετρικοί συντελεστές, προκειμένου η μάζα των αντιδρώντων σωμάτων να είναι ίση με την μάζα των προϊόντων. Συντελεστές ίσοι με την μονάδα παραλείπονται. Τα σύμβολα που συνδέουν τα δύο μέλη της χημικής εξίσωσης είναι:
= στοιχειομετρική εξίσωση
→ αντίδραση με σαφή φορά από τα αντιδρώντα στα προϊόντα
⇆ αντίδραση η οποία μπορεί να λάβει χώρα και προς τις δύο κατευθύνσεις (αμφίδρομη)
⇋ χημική ισορροπία
Κάθε παράσταση χημικής εξίσωσης οφείλει να είναι ισορροπημένη που σημαίνει ότι και τα δύο μέλη της (αντιδρώντα - προϊόντα) θα πρέπει να απεικονίζουν ίσο αριθμό ατόμων από κάθε χημικό στοιχείο.
Σε πολλές χημικές αντιδράσεις χρησιμοποιείται, επίσης, συμβολισμός για την φυσική κατάσταση αντιδρώντων και προϊόντων, ειδικά αν πρόκειται περί ιοντικών αντιδράσεων. Τα χρησιμοποιούμενα διεθνώς σύμβολα είναι:
(s): Στερεό
(l): Υγρό
(g): Αέριο
(aq): Υδατικό διάλυμα
Αν για την πραγματοποίηση μιας αντίδρασης απαιτείται ενέργεια, αυτό καταδεικνύεται με το σύμβολο (Δ) επάνω από το βέλος της αντίδρασης. Σε περίπτωση που η αντίδραση απαιτεί ενέργεια υπό μορφή φωτός, χρησιμοποιείται ο συμβολισμός hν.
Με απλό υπολογισμό
Λαμβάνοντας ως παράδειγμα την τέλεια καύση μεθανίου όπως πιο πάνω, χωρίς υπολογισμό των συντελεστών θα είχαμε:
Καθώς και στα δύο μέλη της εξίσωσης ο αριθμός ατόμων άνθρακα είναι ίδιος, δεν χρειάζεται να παρέμβουμε (υπενθυμίζεται ότι ο συντελεστής (1) παραλείπεται. Αναγράφεται εδώ σε παρένθεση προκειμένου να γίνει καλύτερα αντιληπτή η διαδικασία).
Εξετάζοντας τα άτομα του υδρογόνου, στο δεξιό μέλος της εξίσωσης βρίσκουμε δύο άτομα, ενώ στο αριστερό μέλος βρίσκουμε τέσσερα. Για να ισοσταθμίσουμε τον αριθμό των ατόμων, βάζουμε τον συντελεστή 2 μπροστά στο νερό (H2O) οπότε η αντίδραση γίνεται:
Εξετάζοντας το τελευταίο είδος ατόμων που πρέπει να ισοσταθμιστεί (οξυγόνο), από την εξίσωση παρατηρούμε ότι στο αριστερό μέλος υπάρχουν δύο άτομα, ενώ στο δεξιό υπάρχουν τέσσερα (δύο στο μόριο του CO2 και δύο στα δύο μόρια νερού). Για τη σωστή λοιπόν ισοστάθμιση του αριθμού των ατόμων και στα δύο μέλη αρκεί να βάλουμε συντελεστή το 2 μπροστά από το μόριο οξυγόνου στο αριστερό μέλος, οπότε θα έχουμε:
Όπως προαναφέρθηκε, συντελεστής ίσος με τη μονάδα παραλείπεται.
Με σύστημα εξισώσεων
Η πιο πάνω διαδικασία είναι η απλούστερη δυνατή (απλός υπολογισμός ή "δοκιμή και σφάλμα" (trial and error)). Για περισσότερο σύνθετες αντιδράσεις, όπου ο απλός υπολογισμός είναι πολύ περισσότερο δυσχερής, χρησιμοποιείται η αλγεβρική μέθοδος με χρήση συστήματος εξισώσεων: Σύμφωνα με το νόμο διατήρησης της μάζας, πρέπει να ισχύουν οι σχέσεις: C: x = z Η: 4x = 2ω O: 2y = 2z + ω Καθώς έχουμε λιγότερες εξισώσεις απ' ό,τι αγνώστους, δίνουμε την αρχική τιμή σε μια από τις μεταβλητές: οπότε για τις υπόλοιπες θα έχουμε: και η αντίδραση πλέον γράφεται:
Παραπομπές
Κατηγορία:Στοιχειομετρία Κατηγορία:Εξισώσεις
Το τραγούδι της γης
Προέλευση
Επειδή είχε ήδη ολοκληρώσει την όγδοη συμφωνία του, ο Μάλερ ανησυχούσε ότι μια ένατη θα ήταν μοιραία για τη ζωή του, γι' αυτό και ονόμασε το νέο έργο του «Το τραγούδι της γης», ενώ συμπλήρωσε τον τίτλο με τις λέξεις Μια συμφωνία για Τενόρο, Κοντράλτο και μεγάλη ορχήστρα αφήνοντας το έργο χωρίς αύξοντα αριθμό.
Η σύνθεσή του ολοκληρώθηκε το 1908. Το Τραγούδι της γης είναι η πρώτη εργασία του είδους της, η πρώτη πλήρης ολοκλήρωση ενός κύκλου τραγουδιών και συμφωνικής μουσικής, μια μορφή που λήφθηκε ως πρότυπο αργότερα από άλλους συνθέτες (ειδικότερα τους Σοστακόβιτς και φον Τσεμλίνσκυ. Θεωρείται επίσης ως μια από τις πιο προσωπικές συνθέσεις του Μάλερ.
Εκτελέστηκε για πρώτη φορά στις 20 Νοεμβρίου 1911, στο Μόναχο, υπό την διεύθυνση του Μπρούνο Βάλτερ.
Δομή του έργου
Τέσσερα από τα κινεζικά ποιήματα που χρησιμοποίησε ο Μάλερ (Das Trinklied vom Jammer der Erde, Von der Jugend, Von der Schönheit και Der Trunkene im Frühling) είναι του Li Tai-Po, ενός διάσημου πλανόδιου ποιητή της δυναστείας Tang. Το γερμανικό κείμενο είναι προσαρμογή της μετάφρασης του Χανς Μπέτγκε «Die chinesische Flöte». Το Der Einsame im Herbst είναι του Chang Tsi, ενώ το Der Abschied είναι συνδυασμός στίχων του Mong Kao-Yen, του Wang Wei και του ίδιου του Μάλερ.
Ο κύκλος αποτελείται από τα έξι μέρη: