cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγής Τσαλδάρης
Γενικά
Ο Τσαλδάρης υπεράσπιζε τις ισορροπημένες σχέσεις κεφαλαίου και εργασίας και για αυτό υποστήριζε τις κοινωνικές ασφαλίσεις και τις συλλογικές συμβάσεις. Ο ίδιος μάλιστα διαφοροποιούταν από τη γενικότερη τάση των βουλευτών του Λαϊκού Κόμματος να αρνούνται την ύπαρξη τάξεων. Το 1920 συμμετείχε ως Υπουργός Εσωτερικών στην πεντακομματική Οικουμενική Κυβέρνηση (πλην Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας). Προσπαθούσε να ακολουθήσει συγκρατημένη γραμμή, δείχνοντας κατανόηση για τις διαμαρτυρίες και υποστηρίζοντας τις κοινωνικές παροχές. Αλλά παράλληλα στήριζε την πολιτική των εκτοπίσεων, τη διάλυση των εργατικών οργανώσεων και των αριστερών συνδικαλιστών. Η γενικότερη μετριοπαθής στάση του στην Οικουμενική και τα λογικά αιτήματα που έθετε, τα οποία γίνονταν αποδεκτά από τα άλλα κόμματα ενίσχυσαν τη μετριοπαθή πτέρυγα στο Κόμμα. Απέρριπτε τη θεσμοθέτηση γερουσίας στη συζήτηση για το νέο Σύνταγμα. Αντίθετα, υποστήριξε να ενταχθούν στο σύνταγμα στοιχεία άμεσης δημοκρατίας. Επίσης, θεωρούσε πρώτιστο ζήτημα τη θεσμοθετημένη προστασία της ιδιοκτησίας. Αυτό τον έφερνε όμως σε σύγκρουση με την πολιτική των απαλλοτριώσεων και ως εκ τούτου με την αγροτική πολιτική και τα αγροτικά στρώματα που επεδίωκε να εκφράσει. Τελικά, το Λαϊκόν Κόμμα θα συναινέσει στο νέο σύνταγμα, αλλά θα αποχωρήσει από την Οικουμενική, διαφωνώντας με τους Φιλελευθέρους στη δημοσιονομική πολιτική.
Ο Τσαλδάρης και το Λαϊκόν Κόμμα διαφωνούσαν κάθετα με την καθιέρωση της Δημοτικής. Υπήρξε συνεπής υποστηρικτής της ισοπολιτείας Ελλήνων και Εβραίων Ελλήνων πολιτών διαφωνώντας με τη θέση του Ελευθέριου Βενιζέλου ότι η ισοπολιτεία αποτελούσε δικαίωμα μόνο των «εξελληνισμένων» της Ισραηλίτικης Κοινότητας της Θεσσαλονίκης και ότι θα έπρεπε να περάσει αρκετός χρόνος μέχρι οι Έλληνες να πεισθούν ότι οι Εβραίοι έχουν ειλικρινή πρόθεση να ενσωματωθούν. Γι' αυτό κατηγόρησε την κυβέρνηση Βενιζέλου στα 1928 ότι εμπόδιζε την αφομοίωσή τους.
Αντέδρασε έντονα στην πολιτική προσέγγισης με την Τουρκία που ακολούθησε ο Βενιζέλος, υποστηρίζοντας πως η Ελλάδα προέβη σε παραχωρήσεις προς την Τουρκία χωρίς κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα. Επίσης υποστήριξε πως η συμφωνία του 1930 δεν εξασφάλιζε τα δικαιώματα της Ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία και πως η ρύθμιση του ζητήματος των περιουσιών ήταν εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων.
Το 1932 το Κόμμα κέρδισε τις εκλογές. Για να αποτραπεί ένα πραξικόπημα από Φιλελεύθερους στρατιωτικούς που φοβούνταν για τη Δημοκρατία, ο Τσαλδάρης έδωσε γραπτή δήλωση ότι το Κόμμα αναγνώριζε το Δημοκρατικό Καθεστώς ανακουφίζοντας τη φιλελεύθερη κοινή γνώμη. Στη συνέχεια, σχημάτισε Κυβέρνηση Συνεργασίας του Κόμματος του, του Εθνικού Ριζοσπαστικού Κόμματος και του Κόμματος Ελευθεροφρόνων. Πολύ σύντομα όμως τα πράγματα θα οδηγηθούν σε νέες εκλογές και σε μια καθαρή νίκη της Ηνωμένης Αντιπολίτευσης. Η νίκη αυτή οδήγησε σε ένα αποτυχημένο πραξικόπημα του Νικολάου Πλαστήρα, οξύνοντας τις σχέσεις μεταξύ των δύο κομμάτων και ανοίγοντας το δρόμο για εξωκοινοβουλευτικές παρεμβάσεις.
Το Μάρτιο του 1933 ο Τσαλδάρης σχημάτισε Νέα Κυβέρνηση με τον Γεώργιο Κονδύλη υπό τη δική του Προεδρία. Σημαντικό μέλημα της νέας Κυβέρνησης ήταν η αναζήτηση των πρωταίτιων του πραξικοπήματος. Μέσα σε αυτό το κλίμα έλαβε χώρα και η απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου. Τελικά, ο Τσαλδάρης θα επιδείξει ακόμη μια φορά συναινετικός παραχωρώντας αμνηστία και προκαλώντας εσωτερική κρίση στο Κόμμα με αποχωρήσεις σημαντικών στελεχών του. Ο Τσαλδάρης και το Λαϊκό Κόμμα θα αρνηθούν όμως αμνηστία στους διωκόμενους Κομμουνιστές και θα εντείνουν τις διώξεις εναντίον τους. thumb|Φωτογραφία κατά τη διάρκεια της κηδείας του Ο αντικομμουνισμός εξάλλου αποτελούσε θεμελιώδες τμήμα του ιδεολογικού πλαισίου και του λόγου των Λαϊκών. Στις εξωκοινοβουλευτικές δικτατορικές λύσεις που υποστήριζαν ολοένα και περισσότερο οι ακραίοι του Κόμματος, η μετριοπαθής ηγεσία των Λαϊκών υπό τον Τσαλδάρη θα λάβει σαφή αρνητική θέση. Στη συνέχεια το Λαϊκόν Κόμμα υπό το φόβο νέου πραξικοπήματος που σχεδίαζε ο Βενιζέλος, κατάργησε κοινοβουλευτικά άρθρα του συντάγματος που περιόριζαν τις ελευθερίες και προώθησε νέο δημοψήφισμα για το πολιτειακό. Ο ίδιος ο Τσαλδάρης θα αρνηθεί αρχικά την τελευταία αυτή προοπτική, αλλά στη συνέχεια θα υποκύψει πιεζόμενος από τα φιλοβασιλικά στοιχεία της Αντιβενιζελικής Παράταξης, παραμένοντας όμως διστακτικός. Το 1935 ανετράπη από στρατιωτικό πραξικόπημα υπό τους αντιστράτηγους Αλέξανδρο Παπάγο και Ρέππα, εξαιτίας ακριβώς της διστακτικής στάσης του. Γενικά, το Λαϊκόν Κόμμα θα στηρίξει τους πραξικοπηματίες που θα επιβάλλουν το δημοψήφισμα και την επάνοδο της Βασιλείας. Η μετριοπαθής και σχετικά φιλοδημοκρατική στάση του Τσαλδάρη ηττήθηκε ολοκληρωτικά οδηγώντας σε όξυνση του Εθνικού Διχασμού.
Απεβίωσε τα ξημερώματα της 17ης Μάη του 1936, την ώρα που κοιμόταν, από ανακοπή καρδιάς. Η κηδεία του έγινε με τιμές πρωθυπουργού εν ενεργεία και τελέστηκε στις 19 Μάη στο Α΄ Νεκροταφείο. Ήταν παντρεμένος με τη Λίνα Λάμπρου και δεν είχε παιδιά. Ανιψιός του ήταν ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Οικογένεια Τσαλδάρη Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Κουντούρ-Μαντούκ
Ο Κουντούρ-Μαντούκ ήταν ένας από τους βασιλείς της Σουμεριακής πόλης-κράτους Λάρσα (1770 π.Χ. - 1754 π.Χ.), στην πραγματικότητα ήταη η δύναμη εξουσίας πίσω από τον θρόνο την εποχή που ήταν βασιλείς οι γιοι του, Γουαράντ-Σιν και Ριμ-Σιν Α΄. Η κόρη του Εναντεντού έγινε υψηλή ιέρεια στον ναό του Νανά της Ουρ.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λάρσα
Γουαράντ-Σιν
Ο Γουαράντ-Σιν ήταν βασιλιάς της Σουμεριακής πόλης Λάρσα, σύμφωνα με το Νέο Χρονολόγιο την περίοδο (1770 π.Χ. - 1758 π.Χ.), γιου του Κουντούρ-Μαντούκ που αποτελούσε την πραγματική δύναμη εξουσίας πίσω από τον θρόνο. Η αδελφή του Ενανεντού έγινε υψηλή ιέρεια του ναού του Νανά στην Ουρ. Τα Χρονικά του αποδίδουν 12 έτη βασιλείας, από αυτά καταγράφεται μόνο το δεύτερο έτος στο οποίο κατέλαβε πόλεις και κατέστρεψε τα τείχη της. Τον Γουαράντ-Σιν διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός γιος του Ριμ-Σιν Α΄, ο τελευταίος βασιλιάς της Λάρσας πριν κατακτηθεί από τον Χαμουραμπί. Ο Γουαράντ-Σιν αν και θεωρείται σφετεριστής πιθανότατα Σημιτικής καταγωγής κράτησε ακέραια τα Σουμεριακά έθιμα όπως οι υπόλοιποι βασιλείς.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λάρσα
Μπράνκο Μίλιους
Ο Μπράνκο Μίλιους (κροατικά: Branko Miljuš, γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1960) στο Κνιν, πρώην Γιουγκοσλαβία, νυν Κροατία) είναι Γιουγκοσλάβος (Κροάτης) πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Συλλογικό επίπεδο
Ως παίκτης της Χάιντουκ Σπλιτ, κατέκτησε, συνολικά, δύο φορές το Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας. Παράλληλα, πάντοτε, ως παίκτης της τελευταίας, συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, καθώς και στο Κύπελλο Κυπελλούχων.
Ισφέτ
Αρχές και ιδεολογία
Το ισφέτ θεωρούνταν ότι ήταν το αντίθετο του όρου μάατ, που δημαίνει τάξη (του κόσμου), ή αρμονία. Σύμφωνα με τις αρχαίες αιγυπτιακές πεποιθήσεις, το ισφέτ και η μάατ έκαναν μαζί ένα συμπληρωματικό και επίσης παράδοξο δυϊσμό: το ένα δεν μπορούσε να υπάρχει χωρίς το άλλο. Ισφέτ και μάατ εξισορροπούσαν το ένα το άλλο. Η μάατ έπρεπε να επικρατήσει το ισφέτ, «αυτό που είναι δύσκολο», «κακό», «δυσαρμονικό», «προβληματικό», και το ισφέτ έπρεπε να υπερκεραστεί από το καλό και να αντικαταστήσει την δυσαρμονία με την ενότητα και την αταξία με την τάξη. Ο αιγύπτιος βασιλιάς (φαραώ) έπρεπε να επιτύχει τη μάατ, που σημαίνει να προφυλάξει τη τάξη και την αρμονία από το καταστροφικό ισφέτ. Μια υπεύθυνη βασιλεία σήμαινε ότι η Αίγυπτος μπορούσε να διατηρήσει την ευημερία της και την ειρήνη που πρόσφερε η Μάατ. Όμως, αν το ισφέτ επικρατούσε, η ανθρωπότητα θα παρήκμαζε και θα γύριζε στην αρχέγονη κατάσταση. Το σύμπαν ήταν ένας κύκλος, που σημαίνει ότι είχε επαναλαμβανόμενες ακολουθίες: ο ήλιος ανέτειλε και έδυε κάθε μέρα, οι εποχές διαδέχονταν η μία την άλλη, και κάθε χρόνο ερχόταν η πλημμύρα του Νείλου. Από την άλλη, αν η Μάατ ήταν απούσα, η πλημμύρα του Νείλου δεν θα ήταν ικανοποιητική θα επακολουθούσε στη χώρα λιμός. Η αντίθετες αρχές της Μάατ και του Ισφέτ φαίνονται σε ένα αγαπητό παραμύθι της εποχής του Μέσου Βασιλείου που ονομάζεται «ο θρήνος του Βεδουίνου»:
Μπράνκο Μίλιους
Συλλογικό επίπεδο
Ως παίκτης της Ρεάλ Βαγιαδολίδ, πραγματοποίησε, συνολικά, 26 συμμετοχές στο ισπανικό πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας, συνολικά, ένα τέρμα. Τέλος, ως παίκτης της Βιτόρια Σετούμπαλ, πραγματοποίησε, συνολικά, 44 συμμετοχές στα πορτογαλικά επαγγελματικά πρωταθλήματα, πετυχαίνοντας, συνολικά, 6 τέρματα.
Ισφέτ
Αρχές και ιδεολογία
Στα μάτια των αρχαίων Αιγυπτίων ο κόσμος ήταν πάντα αμφίβολος. Οι πράξεις και οι κρίσεις του βασιλιά πιστευόταν ότι απλοποιούσαν αυτές τις αρχές προκειμένου να διατηρήσουν τη Μάατ ξεχωρίζοντας την τάξη από το χάος και το καλό από το κακό. Τα Κείμενα των Πυραμίδων στη γραμμή 335a τονίζει την αναγκαιότητα για τους νεκρούς να καθαριστούν από το Ισφέτ προκειμένου να εισέλθουν στο Ντουάτ.
Μπράνκο Μίλιους
Εθνικό επίπεδο
Ως διεθνής με την Εθνικής Γιουγκοσλαβίας, πραγματοποίησε, συνολικά, 14 διεθνείς συμμετοχές, πετυχαίνοντας, συνολικά, ένα τέρμα, μεταξύ του 1984 και του 1988.
Πραγματοποίησε την πρώτη διεθνή συμμετοχή του με την εθνική ομάδα της χώρας του στις 2 Ιουνίου 1984, κατά τη διάρκεια φιλικής αναμέτρησης με αντίπαλο την Πορτογαλία, ενώ πραγματοποίησε την τελευταία διεθνή συμμετοχή του στις 27 Απριλίου 1988, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο την Ιρλανδία, επίσης φιλικού χαρακτήρα.
Ισφέτ
Αρχές και ιδεολογία
Το ισφέτ πιστευόταν ότι ήταν το αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης του ατόμου παρά μια αρχέγονη κατάσταση του χάους. Στη μυθολογία, αυτό το τελευταίο αντιπροσωπεύεται από τον Απέπ που γεννήθηκε από τον ομφάλιο λώρο του Ρα σχετικά αργά κατά τη δημιουργία.
Μπράνκο Μίλιους
Εθνικό επίπεδο
Ήταν μεταξύ των κληθέντων ποδοσφαιριστών ενόψει του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1984. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης διοργάνωσης, η οποία διεξήχθη στη Γαλλία, ο ίδιος αγωνίστηκε, συνολικά, σε δύο αναμετρήσεις, εκ των οποίων η μία διεξήχθη στη Λιόν, ενώ η δεύτερη διεξήχθη στο Σαιντ-Ετιέν.
Ισφέτ
Αρχές και ιδεολογία
Τη Μάατ προσωποποιούσε η ομώνυμη θεά, ενώ πιστευόταν ότι η φυσική αναπαράσταση του Ισφέτ ήταν μέσω του θεού Σετ.
Μπράνκο Μίλιους
Εθνικό επίπεδο
Παράλληλα, συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, οι οποίοι διεξήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια του ολυμπιακού τουρνουά, ο ίδιος αγωνίστηκε, συνολικά, σε 5 αναμετρήσεις. Τελικώς, η γιουγκοσλαβική εθνική ομάδα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, επικρατώντας της Ιταλίας.
Ισφέτ
Ρόλος του βασιλιά
Όταν ο βασιλιάς έκανε δημόσιες εμφανίσεις, τον περιβάλανε εικόνες ξένων που τόνιζαν το ρόλο του ως προστάτη της Μάατ και εχθρού του Ισφέτ που αντιπροσωπεύονταν στους ξένους εχθρούς της Αιγύπτου. Ως τέτοιος, ο βασιλιάς απλά απεικονιζόταν στις εικόνες αυτές να συντρίβει τους ξένους για να διατηρήσει τη Μάατ.
Μπράνκο Μίλιους
Εθνικό επίπεδο
Τέλος, πραγματοποίησε ακόμη δύο διεθνείς συμμετοχές, κατά τη διάρκεια αναμετρήσεων με αντιπάλους το Λουξεμβούργο και τη Γαλλία, στο πλαίσιο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986.
Ισφέτ
Ρόλος του βασιλιά
Ο βασιλιάς επίσης διατηρούσε τη λατρεία των ναών για να αποτρέψει το ισφέτ από το να εξαπλωθεί με το να εξασφαλίζει ότι πραγματοποιούνταν τα κατάλληλα τελετουργικά προκειμένου να διατηρηθεί η ισορροπία της Μάατ από τις απειλητικές δυνάμεις του Ισφέτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία
Μπράνκο Μίλιους
Διακρίσεις
{|border="0" cellpadding="2"
Βαγγέλης Μεϊμαράκης
Ο Ευάγγελος - Βασίλειος Μεϊμαράκης (Αθήνα, 14 Δεκεμβρίου 1953) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Στο παρελθόν έχει διατελέσει πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Υφυπουργός Πολιτισμού και Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Ιωάννη Μεϊμαράκη (1911-1992), βουλευτή Ηρακλείου με την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), και μικρανιψιός του Βασίλειου Μεϊμαράκη, βουλευτή Ηρακλείου με το Λαϊκό Κόμμα. Επίσης είναι εγγονός του Ευαγγέλου Μεϊμαράκη (πέθανε το 1967), ο οποίος είχε μελετήσει τη σιδηροδρομική σύνδεση Ηρακλείου με τη Μεσσαρά το 1903.
Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, με εξειδίκευση στα φορολογικά και διατριβή στα εκλογικά συστήματα.
Είναι παντρεμένος με την Ιωάννα Κολοκοτά, κόρη της ηθοποιού Νίτσας Μαρούδα, και έχει δυο κόρες. Επίσης, είχε μία αδελφή, τη Βάσω η οποία απεβίωσε από καρκίνο στις 26 Δεκεμβρίου του 2015.
Πολιτική σταδιοδρομία
Διετέλεσε Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ (1985 -1987). Στο Β΄ Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη (1986), ως Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, εξελέγη πρώτος σε ψήφους στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος.
Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία το 1989 και επανεξελέγη το 1990, 1993, 1996, 2000, 2004, 2007, 2009, 2012 και 2015. Από το 1991 και για ένα χρόνο διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Στο Ε΄ Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας (2001) εξελέγη Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος και επανεξελέγη στο ΣΤ΄ Συνέδριο (2004), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το Φεβρουάριο του 2006.
Διετέλεσε Υφυπουργός Πολιτισμού υπεύθυνος για θέματα Αθλητισμού στο διάστημα 1992-1993. Στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, θέση την οποία διατήρησε έως τον Οκτώβριο του 2009, οπότε και πραγματοποιήθηκαν εθνικές εκλογές και τη διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ.
Από το 2009 έως το 2012, ήταν τακτικό μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, συμμετέχοντας στην Πολιτική Επιτροπή (ως τακτικό μέλος), στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων και Ανάπτυξης (ως αναπληρωματικό μέλος) και στην Επιτροπή Μετανάστευσης, Προσφύγων και Πληθυσμού (ως αναπληρωματικό μέλος).
Από την 1 Σεπτεμβρίου 2010 μέχρι τις 29 Ιουνίου 2012 διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Μετά τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου 2012, την νίκη της ΝΔ και τη συγκρότηση κυβέρνησης με κεντρικό κορμό τη Νέα Δημοκρατία, ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης προτάθηκε για πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Στις 29 Ιουνίου 2012, κατά τη διάρκεια της πρώτης συνεδρίασης της Ολομέλειας, ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης εξελέγη Πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, συγκεντρώνοντας 223 ψήφους.
Στις 5 Ιουλίου 2015 ορίστηκε προσωρινός αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας μετά από παραίτηση του Αντώνη Σαμαρά.
Το 2016 διεκδίκησε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί Πρόεδρος της.
Στις ευρωεκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής και στις 25 Απριλίου 2019 παραιτήθηκε από το αξίωμα του βουλευτή. Τελικά εκλέχτηκε ευρωβουλευτής, δεύτερος σε ψήφους. Στις 5 Ιουνίου, ανέλαβε καθήκοντα αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος λόγω της μεγάλης αύξησης της δύναμης της Νέας Δημοκρατίας.
Υποψηφιότητα για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας
Τον Σεπτέμβριο του 2015, έβαλε υποψηφιότητα για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας, παραμένοντας προσωρινός της πρόεδρος.
Στις 23 Νοεμβρίου 2015, μια ημέρα μετά την αναβολή του Α΄ Γύρου των εσωκομματικών εκλογών, παραιτήθηκε από την προσωρινή ηγεσία της ΝΔ, διορίζοντας προσωρινό πρόεδρο τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, Γιάννη Πλακιωτάκη.
Στον επαναληπτικό Α΄ Γύρο που διεξήχθη στις 15 Δεκεμβρίου 2015, βγήκε πρώτος σε ψήφους, με ποσοστό 39,80% που μεταφράζεται σε 160.823 ψήφους και κατάφερε να περάσει στον Β΄ Γύρο.
Τελικά στον Β΄ Γύρο, βγήκε δεύτερος σε ψήφους, πίσω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με ποσοστό 47,57% που μεταφράζεται σε 157.224 ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Αθλητισμού Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2019-2024 Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ
Ντέιβιντ «Μπόι» Μάρτιν
Ο Ντέιβιντ Κίρκερ Μάρτιν (αγγλικά: David Kirker Martin, 1 Φεβρουαρίου 1914 – 10 Ιανουαρίου 1991), γνωστός ως Ντέιβ «Μπόι» Μάρτιν ή Μπόι Μάρτιν (Boy Martin), ήταν Βορειοιρλανδός  επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως κεντρικός επιθετικός. Έκανε καριέρα σε ομάδες της Αγγλίας και της πατρίδας του αναδεικνυόμενος σε ιδιαίτερα παραγωγικό σκόρερ.
Βιογραφία
Ο Μάρτιν πέρασε την παιδική του ηλικία σε ορφανοτροφείο προτού ενταχθεί ως ντράμερ στο σύνταγμα των Βασιλικών Τουφεκίων του Ούλστερ και από εκεί απέκτησε το προσωνύμιο «Μπόι». Ξεκίνησε την καριέρα του από ομάδες της χώρας του και η εξαιρετική ευχέρειά του στο σκοράρισμα έκαναν ομάδες της Αγγλίας να ενδιαφερθούν και έτσι το 1934 μεταγραφή στη Γουλβς. Την πρώτη του χρονιά σημείωσε 31 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις. Είχε γίνει γνωστός από αγώνα για το πρωτάθλημα Βρετανικών Νήσων το 1933, όταν σημείωσε και τα δύο γκολ της Εθνικής Βόρειας Ιρλανδίας επί της Σκωτίας στη νίκη με 2–1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλίφτονβιλ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκλεντόραν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Νίκος Ντούγιας
Ο Νίκος Ντούγιας είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, συγγραφέας και επιχειρηματίας.
Παιδική Ηλικία
Ο Νίκος Ντούγιας γεννήθηκε στην Κολονία (Γερμανίας) από Έλληνες γονείς. Μεγάλωσε στην Άνω Λαψίστα Ιωαννίνων όπου είχε την πρώτη του επαφή με την πορτοκαλή μπάλα. Σύντομα έδειξε ιδιαίτερη αγάπη και έφεση στο Μπάσκετ όπου τον οδήγησε σε κλίση στην Εθνική παίδων, Εφήβων.
Καριέρα
Σε ηλικία 17 ετών ταξιδεύει στην Αμερική (Ντάλας ΤΧ) με υποτροφία για να σπουδάσει και να παίξει Μπάσκετ παράλληλα (cedar valley college), όπου το 2001 κερδίζει το κολεγιακό πρωτάθλημα ( Πρώτος Έλληνας που καταφέρνει κάτι τέτοιο).
Τον επόμενο χρόνο αφήνει την Αμερική για χάρη της Ρωσικής Ούραλ Γκρέιτ. Το Σεπτέμβριο του 2002 υπογράφει συμβόλαιο με την Τουρκική ομάδα της Σμύρνης Γκιόζτεπε (που αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία του επαγγελματικού πρωταθλήματος της Τουρκίας) γίνοντας παράλληλα ο πρώτος Έλληνας που έπαιξε ποτέ σε επαγγελματικό πρωτάθλημα της Τουρκίας.
Άλλες χώρες που αγωνίστηκε είναι η Ισπανία, Γερμανία, Ιρλανδία.
Το Επόμενο Βήμα
Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας, ξεκίνησε στην πόλη καταγωγής του (Ιωάννινα) την πρώτη ιδιωτική σχολή Καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα καταφέρνοντας σε μερικά χρόνια να γίνει από τις κορυφαίες ακαδημίες της πόλης περνώντας από αυτήν εκατοντάδες παιδιά. Το 2014 δημιούργησε το NTOYGIAS BASKETBALL CAMP ένα από καλύτερα καμπ της Ελλάδος όπου οι καλεσμένοι ήταν καταξιωμένοι Αμερικανοί προπονητές που έχουν δουλέψει με παίκτες του ΝΒΑ και του NCAA. Παράλληλα το 2018 ανοίγει ένα από τα μεγαλύτερα Κέντρα δημιουργικής απασχόλησης στα Ιωάννινα ( Το Σπιτάκι του Γίγαντα) προσφέροντας άριστες υπηρεσίες στα παιδιά της πόλης.
Συγγραφέας
Το 2021 ξεκινάει την Συγγραφική του καριέρα εκδίδοντας από τις εκδόσεις υδροπλάνο το παραμύθι για παιδιά " Η ομορφιά της Ψυχής ενός Γίγαντα" όπου οι κριτικές είναι εξαιρετικές.
Μαλχίων πρεσβύτερος Αντιοχείας
Ο Μαλχίων ήταν πρεσβύτερος στην Εκκλησία της Αντιόχειας και έζησε στα μέσα του 3ου αιώνα μετά Χριστόν.
Συγγραφικό έργο
Η σύνοδος που συγκροτήθηκε το 268 στην Αντιόχεια με σκοπό την αντιμετώπιση της διδασκαλίας του Παύλου του Σαμοσατέα τήρησε πρακτικά των εργασιών της που με εγκύκλιο επιστολή κοινοποιήθηκε σε όλες τις επισκοπικές επαρχίες. Αυτή η εγκύκλιος επιστολή συντάχθηκε από τον Μαλχίωνα σύμφωνα με τον Ιερώνυμο. Το κείμενο σώζεται αποσπασματικά από τον Ευσέβιο Καισαρείας.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες
Σάλτχολμ
thumb|right|250px|Η θέση του νησιού στα στενά του Έρεσουντ. thumb|right|250px|Δίπλα στο νησί διακρίνεται το νησί Πέμπερχολμ και η γέφυρα του Έρεσουντ. thumb|right|250px|Ανάμεσα στην Κοπεγχάγη (Δανία) και το Μάλμε (Σουηδία).
Η νήσος Σάλτχολμ (δανικά: Saltholm) βρίσκεται στο στενό του Έρεσουντ της Βαλτικής θάλασσας μεταξύ της νήσου Άμεγια, όπου βρίσκεται η Κοπεγχάγη και του Μάλμε της Σουηδίας. Ανήκει στη Δανία, έχει 7 χλμ. μήκος και 3 χλμ. πλάτος και είναι το 21ο μεγαλύτερο νησί της χώρας, με επιφάνεια 16 τ.χλμ.. Είναι πολύ επίπεδο με το υψηλότερο σημείο να βρίσκεται μόλις 2 μέτρα (6 πόδια) πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Ο πληθυσμός είναι 5 κάτοικοι (2008) και ο οικισμός ονομάζεται Holmegård.
Στα νότια του βρίσκεται το γειτονικό τεχνητό νησί Πέμπερχολμ, που είναι μέρος της γέφυρας Έρεσουντ.
Κατηγορία:Νησιά της Δανίας
Ίκκος ο Ταραντίνος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20452-432%20BC,%20Olympia.%2082-87th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 82ης (452 π.Χ.) και 87ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Ίκκος ο Ταραντίνος (γιος του Νικολαΐδα, 5ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ιατρός και φιλόσοφος με καταγωγή από την πόλη του Τάραντα στη Μεγάλη Ελλάδα, καθώς και ολυμπιονίκης ο οποίος υπήρξε νικητής στο αγώνισμα του πεντάθλου κατά τους 84ους (444 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, ενώ σε παλαιότερες πηγές του 19ου αιώνα αναφέρεται πως ήταν ολυμπιονίκης στους 77ους αγώνες το 470 π.Χ. . Έγινε επίσης ιδιαίτερα γνωστός ως αθλίατρος και γυμναστής και δίδασκε την εγκράτεια ως αρετή στους αθλητές. Αναφορές σε αυτόν υπάρχουν επίσης και από τον Πλάτωνα ο οποίος τον εξυμνεί και τον αναφέρει ως έναν από τους σοφιστές, ενώ ο Ιάμβλιχος αναφέρεται στον Ίκκο ως πυθαγόρειο φιλόσοφο. Θεωρείται πως υπήρξε ο πατέρας της αθλητικής διαιτολογίας, διδάσκοντας την αρμονία μεταξύ νου και σώματος, την εγκράτεια στη διατροφή, και τον αυτοέλεγχο, ενώ υπήρχε και σκεύασμα με το όνομα του το οποίο οι αθλητές συνήθιζαν να παίρνουν πριν αγωνιστούν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Σοφιστές Κατηγορία:Αρχαίοι Ταραντίνοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του πεντάθλου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 400 μέτρα ελεύθερο ανδρών
Το αγώνισμα των 400 μέτρων με ελεύθερο ανδρών στα πλαίσια της κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου από τις 24 έως τις 25 Ιουλίου 2021.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι σε Ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)
Σειρές
Οι 8 καλύτεροι χρόνοι προκρίνονται στον τελικό.
Παραπομπές
400ελ Α
Χατζηκυριαζής Αναγνώστου
Ο Χατζηκυριαζής Αναγνώστου, αναφέρεται και Αναγνώστης Χατζή Κυριαζής, ( Κανάλια Μαγνησίας - 1823 Σκόπελος), ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός της επανάστασης του 1821 από το Κανάλια Μαγνησίας.
Συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης Θεσσαλίας και Αγράφων, νωρίτερα είχε συμμετάσχει στη Συνέλευση των Σαλώνων. Από την Εθνοσυνέλευση εκλέχτηκε το 1822 μέλος του Βουλευτικού. Το 1823 διορίσθηκε Έπαρχος Πραστού και το ίδιο έτος πέθανε στη Σκόπελο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες έπαρχοι
Ραψωδία τον Αύγουστο
Το Ραψωδία τον Αύγουστο (ιαπωνικά: 八月の狂詩曲, προφέρεται Χατσιγκάτσου νο κιοσικιόκου) είναι ιαπωνική ταινία του 1991 σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα, βασισμένη στο μυθιστόρημα Νάμπε νο νάκα της Κιγιόκο Μουράτα. Το κεντρικό θέμα της ταινίας είναι μια ηλικιωμένη χιμπακούσα, η οποία έχασε τον άνδρα της στη ρίψη της ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι το 1945 και η οποία φροντίζει τα τέσσερα εγγόνια της το καλοκαίρι. Η γυναίκα μαθαίνει ότι ο χαμένος της αδελφός, ο Σουζουγίρο, μένει στη Χαβάη και θέλει να την επισκεφθεί πριν πεθάνει. Στον ρόλο του γιου του Σουζουγίρο, του Κλαρκ, εμφανίζεται ο Αμερικανός ηθοποιός Ρίτσαρντ Γκιρ. Η ταινία επιλέχθηκε ως η ιαπωνική υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στην τελετή των 64ων βραβείων, αλλά τελικά η υποψηφιότητα δεν έγινε δεκτή.
Πλοκή
Το Ραψωδία τον Αύγουστο είναι μια ιστορία τριών γενεών σε μια ιαπωνική οικογένεια μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τις αντιδράσεις της στη ρίψη ατομικών βομβών στην Ιαπωνία. Η Κέιν είναι μια ηλικιωμένη γυναίκα, που τώρα υποφέρει από τα προβλήματα της ηλικίας και της αδύνατης μνήμης της, της οποίας ο σύζυγος σκοτώθηκε στον βομβαρδισμό του Ναγκασάκι. Η Κέιν έχει δύο παιδιά που είναι παντρεμένα και έχουν μεγαλώσει στη μεταπολεμική Ιαπωνία. Έχει επίσης έναν αδελφό που ζει τώρα στη Χαβάη, ο γιος του οποίου, ο Κλαρκ, έχει μεγαλώσει στην Αμερική. Τέλος, υπάρχουν και τα τέσσερα εγγόνια της Κέιν, που γεννήθηκαν μετά το ιαπωνικό οικονομικό θαύμα και ήρθαν να την επισκεφθούν στο εξοχικό της οικογένειας στο Κιούσου, κοντά στο Ναγκασάκι. μικρογραφία| Ως πιστός βουδιστής, ο [[Ρίτσαρντ Γκιρ|Γκιρ έπαιξε τον ρόλο του Κλαρκ στην ταινία του Κουροσάβα το 1991.]]
Τα εγγόνια της Κέιν την επισκέπτονται στο σπίτι της στο Κιούσου, ενώ οι γονείς τους επισκέπτονται τον αδερφό της Κέιν στη Χαβάη. Τα εγγόνια έχουν επιφορτιστεί από τους γονείς τους με το καθήκον να πείσουν τη γιαγιά τους να επισκεφθεί και αυτή τον αδελφό της. Τα εγγόνια πηγαίνουν μια μέρα να επισκεφθούν την πόλη του Ναγκασάκι. Επισκέπτονται το σημείο όπου σκοτώθηκε ο παππούς τους το 1945 και αντιλαμβάνονται, σε προσωπικό επίπεδο, μερικές από τις συναισθηματικές συνέπειες του ατομικού βομβαρδισμού για πρώτη φορά στη ζωή τους. Σιγά-σιγά αρχίζουν να σέβονται περισσότερο τη γιαγιά τους και επίσης αμφισβητούν την ηθική των Ηνωμένων Πολιτειών που αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν ατομικά όπλα εναντίον της Ιαπωνίας.
Στο μεταξύ, λαμβάνουν ένα τηλεγράφημα από τα ξαδέλφια τους στην Αμερική, τα οποία έχουν πολλά χρήματα και προσφέρουν στους γονείς τους δουλειά για να διαχειρίζονται τις φυτείες τους με ανανά στη Χαβάη. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν η Κέιν γράφει στους Αμερικανούς συγγενείς της για το θάνατο του συζύγου της στο Ναγκασάκι. Τα δικά της δύο παιδιά, που έχουν επιστρέψει τώρα από τη Χαβάη στη μητέρα τους, αισθάνονται ότι αυτό θα γίνει πηγή προστριβών με τους αμερικανοποιημένους πλέον συγγενείς τους. Ο Κλαρκ, που είναι ανιψιός της Κέιν, ταξιδεύει στη συνέχεια στην Ιαπωνία για το μνημόσυνο του θανάτου του συζύγου της Κέιν στο Ναγκασάκι. Η Κέιν συμφιλιώνεται με τον Κλαρκ για τον βομβαρδισμό.
Ο Κλαρκ συγκινείται πολύ από όσα βλέπει στην κοινότητα του Ναγκασάκι την ώρα των μνημοσύνων προς τιμήν των νεκρών από τον βομβαρδισμό του Ναγκασάκι. Ιδιαίτερα σημαντική για τον Κλαρκ είναι η παρακολούθηση μιας βουδιστικής τελετής κατά την οποία η τοπική κοινότητα του Ναγκασάκι τιμά τους νεκρούς από τον βομβαρδισμό. Ξαφνικά, ο Κλαρκ λαμβάνει ένα τηλεγράφημα που του λέει ότι πέθανε ο πατέρας του, ο αδερφός του Κέιν, και αναγκάζεται να επιστρέψει στη Χαβάη για την κηδεία του.
Η ψυχική υγεία και η μνήμη της Κέιν αρχίζουν να καταρρέουν. Αρχίζει να δείχνει σημάδια παράξενης συμπεριφοράς όταν απλώνει τα παλιά ρούχα του συζύγου της σαν να πρόκειται εμφανιστεί ξανά ξαφνικά και να ζητήσει να τα φορέσει. Όταν πλησιάζει μια καταιγίδα, φαίνεται να την μπερδεύει με αεροπορική επιδρομή και προσπαθεί να προστατεύσει τα εγγόνια της με λαϊκά γιατροσόφια, που μπερδεύουν τα παιδιά της και ακόμα περισσότερο τα εγγόνια της. Καθώς αργότερα η καταιγίδα εντείνεται, η Κέιν αποπροσανατολίζεται περισσότερο και αποφασίζει ότι πρέπει να σώσει τον άντρα της, που ζει ακόμα στη μνήμη της, από αυτό που η ίδια θεωρεί επικείμενη ατομική έκρηξη. Με όση δύναμη της έχει απομείνει, παίρνει τη μικρή της ομπρέλα και βγαίνει στην καταιγίδα με τα πόδια, για να προειδοποιήσει τον σύζυγό της στο Ναγκασάκι για τη θανάσιμη απειλή που είναι ακόμα νωπή στο μυαλό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1991
Πόρτα Καπένα
μικρογραφία|Η θέση της πύλης. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Ο Ο οβελίσκος του Αξούμ στη Ρώμη. Φωτογραφία του 2002.
Η Πύλη Καπένα, λατιν.: Porta Capena, ήταν μία πύλη στο νότιο μέρος των Σερβίων Τειχών της Ρώμης, στην οδό προς την πόλη Κάπουα της νότιας Ιταλίας. Η πύλη βρισκόταν στην περιοχή Πιάτσα ντι Πόρτα Καπένα, όπου συναντώνται οι λόφοι Καίλιος, Παλατίνος και Aβεντίνος. Πιθανώς η ακριβής θέση της βρισκόταν μεταξύ της εισόδου της Βία ντι Βάλε ντελε Καμένε και της αρχής της Βία ντελε Τέρμε ντι Καρακάλα (περιοχή γνωστή ως «Αρχαιολογικός Περίπατος»), απέναντι από την κυρτή πλευρά του Μεγίστου Ιπποδρόμου.
Ιστορία
Η κοιλάδα γύρω από τη σημερινή λεωφόρο των Λουτρών του Καρακάλλα ήταν στην αρχαιότητα καλυμμένη με δάση, σπηλιές και πηγές νερού. Σε αυτή την περιοχή (που ονομαζόταν κοιλάδα των νυμφών Camenae), που εθεωρείτο ιερή και μυστηριώδης, λέγεται (και ο Λίβιος αναφέρει με ακρίβεια) ότι ο ειρηνικός βασιλιάς Νουμάς Πομπίλιος, ο πρώτος διάδοχος του Ρωμύλου, είχε τις νυκτερινές του συναντήσεις με τη νύμφη Ηγερία, η οποία σε εκείνες τις περιπτώσεις του παρείχε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη θεσμοθέτηση των τελετουργιών, που ήταν πιο ευάρεστες σε κάθε θεότητα, καθώς και τις σχετικές ιερατικές λειτουργίες. Είτε το έκανε με καλή πίστη, είτε όχι, με αυτό το τέχνασμα ο βασιλιάς κατάφερε να κρατήσει ήρεμο για αρκετά χρόνια έναν τραχύ και αδαή λαό, που δεν μπορούσε να αφήσει τον ορυμαγδό του πολέμου. Επομένως αυτή η περιοχή μπορεί να θεωρηθεί το λίκνο της θρησκείας της αρχαίας Ρώμης.
Η θέση της και ορισμένες μαρτυρίες υποδηλώνουν, ότι η πύλη ονομαζόταν αρχικά Camena και ότι η κατασκευή της μπορεί να είναι ακόμη και προγενέστερη από αυτή των Σερβίων Τειχών. Η πρώτη ιστορική-μυθική αναφορά χρονολογείται από την εποχή του βασιλιά Τύλλου Οστίλιου (μέσα του 7ου αι. π.Χ.): αναφέρεται στο γεγονός ότι το ταφικό μνημείο της Καμίλλης –της αδελφής των Ορατίων, που σκοτώθηκε επειδή ήταν ένοχη για το ότι θρηνούσε για τον θάνατο του αρραβωνιαστικού της Κουριατίου, εχθρού της Ρώμης– ανεγέρθηκε κοντά στην πύλη.
Το 489 π.Χ. ήταν από την Πόρτα Καπένα, που ένα πλήθος νεαρών Βολσκίων (Volsci) εκδιώχθηκαν από τη Ρώμη, ενώ περίμεναν τους αγώνες, σύμφωνα με το σχέδιο του Γ. Μ. Κοριολανού για να υποδαυλιστεί η εχθρότητά τους προς τη Ρώμης και να προετοιμαστούν για τον επόμενο πόλεμο.
Το 312 π.Χ. φτιάχτηκε η Αππία Οδός, ξεκινώντας από την Πύλη και έχοντας ως σημείο άφιξης την πόλη Κάπουα: για τον λόγο αυτό το όνομα της πύλης άλλαξε σε Καπένα και ολόκληρη η περιοχή, ήδη σημαντική για διάφορους λόγους, απέκτησε έναν πολύ καίριο ρόλο ως κύριο σημείο διέλευσης και επαφής με τη Nάπολη και τη νότια Ιταλία.
Σε γραπτές πηγές η πύλη αναφέρεται επίσης για ένα άλλο σημαντικό γεγονός, που σημάδεψε βαθιά την ιστορία της Ρώμης: όπως αναφέρει ο Λίβιος, μετά την καταστροφική μάχη των Καννών, η Σύγκλητος συνεδρίασε για να αξιολογήσει την κατάσταση στην πόρτα Καπένα (ad portam Capenam), η οποία ήταν ένας από τους τρεις τόπους συνάντησης της συνέλευσης.
Η πομπή που εισήγαγε για πρώτη φορά στη Ρώμη τη θεά Κυβέλη (τη Magna Mater), που η λατρείας της ήταν μία από τις πρώτες εκπροσώπους ξένων λατρειών και τελετουργιών, πέρασε επίσης από την Πόρτα Καπένα.
Παρακμή και καταστροφή
Σύμφωνα με τον Ιουβενάλη, τον 1ο αι. μ.Χ. η περιοχή της Πόρτα Καπένα είχε χάσει την ιστορική και θρυλική της σημασία και είχε γίνει τόπος συνάντησης ζητιάνων, ιδιαίτερα εκείνων της εβραϊκής θρησκείας. Η τελευταία χρήση της πύλης ήταν ως τόξο στήριξης για το πέρασμα του υδραγωγείου Άκουα Μάρκια.
Η Πόρτα Καπένα καταστράφηκε και ολόκληρη η περιοχή αναδιαρθρώθηκε από τον Αυτοκράτορα Καρακάλλα. Η πρόσβαση στη Ρώμη μεταφέρθηκε αργότερα λίγο πιο πέρα, μέσω της νέας Πόρτα Άππια στα Αυρηλιανά Τείχη. Τα απομεινάρια της ωστόσο δεν είναι πλέον ορατά σήμερα· εντοπίστηκαν κατά τις ανασκαφές, που έγιναν το 1867.
Μπενού
Το Μπενού είναι αρχαία αιγυπτιακή θεότητα που συνδέεται με τον ήλιο, τη δημιουργία και την αναγέννηση. Μπορεί να αποτέλεσε την έμπνευση για το φοίνικα της ελληνικής μυθολογίας.
Ρόλοι
Κάποιοι από τους τίτλους του Μπενού ήταν «Αυτός που ήρθε στην ύπαρξη αφ’ εαυτού του», και «Κύριος των Ιωβηλαίων». Αυτός ο τελευταίος τίτλος αναφερόταν στην πίστη ότι το Μπενού ανανεωνόταν περιοδικά όπως ο ήλιος. Το όνομά τους σχετίζεται με το αρχαίο αιγυπτιακό ρήμα wbn, ουεμπέν, που σημαίνει «ανατέλλω με λαμπρότητα» ή «λάμπω».
Απεικόνιση
Τα Κείμενα των Πυραμίδων αναφέρονται στη κιτρινοσουσουράδα ως σύμβολο του Ατούμ, και αυτή μπορεί να ήταν η αρχική μορφή του πουλιού Μπενού. Απεικονίσεις από το Νέο Βασίλειο δείχνουν το Μπενού σαν γκρι ερωδιό με μακρύ ράμφος και λοφίο με δύο φτερά, που κάποιες φορές είναι απάνω σε πέτρα μπενμπέν (που αντιπροσωπεύει το Ρα) ή πάνω σε δέντρο ιτιά (που αντιπροσωπεύε τον Όσιρι). Λόγω της συσχέτισής του με τον Όσιρι, κάποιες φορές φοράει το Στέμμα Ατέφ. Ένα μεγαλόσωμο είδος ερωδιού που σήμερα έχει εκλείψει, ζούσε στην Αραβική Χερσόνησο. Μπορεί αυτή να ήταν η έμπνευση αυτής της μετέπειτα απεικόνισης του μπενού ως ερωδιού.
Σύνδεση με το φοίνικα
Ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος, γράφοντας για την Αίγυπτο τον 5ο αιώνα π.Χ., έγραψε ότι οι άνθρωποι στην Ηλιούπολι του περιέγραψαν το πουλί φοίνικα. Είπαν ότι ζούσε για 500 χρόνια πριν πεθάνει, αναγεννώμενο κατόπιν έχοντας φτιάξει ένα αβγό από μύρο μέσα στο οποίο έθαβε το σώμα του πατέρα του, και μεταφέροντάς του στο Ναό του Ήλιου στην Ηλιούπολι Η περιγραφή του φοίνικα μοιάζει με ένα είδος αϊτού με κόκκινο και χρυσαφί φτέρωμα, που μοιάζει με τον ήλιο. Το μοτίβο με την φωτιά και την νεκρική πυρά μέσα από την οποία αναγεννιέται ο φοίνικας από τις στάχτες του αναπτύχθηκε πολύ μετά την εποχή του Ηρόδοτου. Το όνομα του φοίνικα μπορεί να προέρχεται από το "Μπενού", και η αναγέννηση και η σύνδεσή με τον ήλιο μοιάζουν με αυτές του Μπενού, αν και οι αιγυπτιακές πηγές δεν αναφέρουν κάτι για το θάνατο του Μπενού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθολογικά ζώα Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία
Σπύρος Μαγκουνής
Ο Σπύρος Μαγκουνής, γεννημένος στις 10 Δεκεμβρίου 1985 στο Αιγάλεω, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτει ύψος 2,00 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση του σμολ φόργουορντ.
Προσωπικά
Ο πατέρας του Σπύρου Μαγκουνή, Κώστας Μαγκουνής, αγωνίστηκε με τα χρώματα του Αιγάλεω τις δεκαετίες του 1970 και 1980 και αφού αποσύρθηκε έγινε προπονητής. Ήταν εκείνος που ενέπνευσε το γιο του να ακολουθήσει τα ίδια βήματα. Με το μπάσκετ ασχολήθηκε επίσης ο αδερφός του, Νίκος, ο οποίος στο παρελθόν υπήρξε παίκτης και σήμερα παραμένει στο χώρο ως διαιτητής.
Ο αθλητής είναι νυμφευμένος κι έχει ένα γιο που γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 2012.
Καριέρα
Ο Μαγκουνής έκανε τα πρώτα του βήματα στο μπάσκετ ως μέλος της νεανικής ομάδας του Θεμιστοκλή Αιγάλεω. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία το 2003 αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΑΕΚ Την απόκτησή του, αρχικά στη νεανική ομάδα και κατόπιν στην ανδρική, εισηγήθηκαν οι τότε βοηθοί του Ντούσαν Ίβκοβιτς στην ΑΕΚ, Φώτης Κατσικάρης και Θανάσης Σκουρτόπουλος. Με την αθηναϊκή ομάδα είχε την ευκαιρία να διαγωνιστεί επί τρία συναπτά έτη στην EuroLeague (2003-2006) και δύο στο ULEB Cup (2003-04 και 2006-07). Την άνοιξη του 2007 αποχώρησε από το σύλλογο, διεκδικώντας δικαστικά οφειλές προς το πρόσωπό του.
Ο καλαθοσφαιριστής ακολούθως υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα του Αιγάλεω, η οποία αγωνιζόταν τότε στην Α1 Εθνική. Στην ομάδα των δυτικών προαστίων έμεινε για δύο χρονιές (2007-2009). Ακολούθησε μια διετία (2009-2011) στην ομάδα του Ρεθύμνου στο πλαίσιο της Α2 Εθνικής, με τις προσπάθειες της ομάδας κατά τη δεύτερη χρονιά να ανταμοίβονται με άνοδο στην Α1 Εθνική. Ωστόσο, ο παίκτης αποφάσισε να παραμείνει στην ίδια κατηγορία για λογαριασμό του Πανελευσινιακού, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α2 την περίοδο 2011-12. Ο Μαγκουνής παραμένει μέχρι σήμερα στην ομάδα της Ελευσίνας που πλέον λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της κορυφαίας εθνικής κατηγορίας. Το Μάιο του 2013, αφότου ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις του με τον Πανελευσινιακό, ο αθλητής ήρθε σε συμφωνία με την σικελική Basket Barcellona, ώστε να την ενισχύσει στα Play-Offs της δεύτερης τη τάξει κατηγορίας της Ιταλίας. Εντούτοις ο σύλλογος αποκλείστηκε προτού ο αθλητής προλάβει να πραγματοποιήσει την πρώτη του εμφάνιση στα ιταλικά γήπεδα.
Εθνική Ομάδα
Φορώντας τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος, ο Μαγκουνής συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων του 2001 στη Ρίγα και στο Πανευρωπαϊκό Νέων Ανδρών το 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Σ. Καρδίτσας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Χανιώτης χορός
μικρογραφία|377x377px|Χορεύοντας Χανιώτη σε εκδήλωση - Κρητικό γλέντι''
Ένας ευρέως γνωστός κρητικός χορός ειναι ο Χανιώτης ,αλλιώς γνωστός και ως  χανιώτικος συρτός ή ακόμη και  ως συρτός της Κρήτης
Ιστορία του χορού
Η ονομασία Συρτός συμβόλιζει τα βήματά του, τα οποία είναι σεμνά και συρτά στο έδαφος, ενώ Χανιώτης καθώς πρωτοχορεύτηκε επίσημα στα Χανιά. Ειδικότερα, στην Κίσσαμο του νομού Χανίων πραγματοποιήθηκε ένα κρητικό γλέντι με βιολάντορα τον Στέφανο Τριανταφυλλάκη (ή Κιώρο). Έπειτα απο παραγγελιά, ο Κιώρος έπαιξε με το βιολί του τις μελωδίες του Συρτού και ορισμένοι συμμετέχοντες άρχισαν να χορεύουν αυτοσχεδιαστικά τον κυκλικό χορό της Κρήτης. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος χορός που φαίνεται να μην απουσιάζει απο κανένα κρητικό γλέντι, θρυλείται πως έχει ρίζες από την περίοδο της άλωσης της Κωσταντινουπόλης, οπου ομάδες Κρητών ταξίδεψαν από την Ενετική Κρήτη και πολέμησαν στην Κωνσταντινούπολη. Έτσι, υπό πολιορκία και στην προσπάθεια τους να ξεχαστούν απο τις συνθήκες αυτές, δημιούργησαν τις πρώτες μελωδίες του Χανιώτη. Έπειτα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης γύρισαν στην Ενετική Κρήτη, μαζί με τη μελωδία του συρτού. Έπειτα, με την πάροδο τον χρόνων, ο χορός επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Κρήτη κατά την δεκαετία του 1920, παρουσιάζοντας εντούτοις διαφοροποιήσεις απο τόπο σε τόπο. Πράγματι, αλλιώς χορεύουν το συρτό στο Ηράκλειο, αλλιώς στην Κίσσαμο, αλλιώς στη Σητεία, και αλλιώς στο Ρέθυμνο.
Πώς χορεύεται;
Ο Χανιώτης έχει δώδεκα κινήσεις παρόλου που συνηθίζεται να μετράμε ένδεκα βήματα. Μάλιστα, χορεύεται κυκλικά, με τα χέρια πιασμένα σε σχήμα του λατινικού γράμματος W,έχοντας λυγισμένους αγκώνες.Ο συρτός πάντοτε ξεκινά να χορεύεται ανά οικογένεια ή ανά παρέα, ενώ τον χορό τον αρχίζε  ο άρχοντας του σπιτιού,μετά έπιανε η υπόλοιπη οικογένεια και στο τέλος  ήταν πάλι άντρας.
Ο μπροστινός έχει την ελευθερία κίνησης και τη δυνατότητα αυτοσχεδιασμού και αυθορμητισμου κάνοντας παραλλαγές στα βασικά βήματα του χορού,χρησιμοποιώντας στροφές και τσακίσματα ,με τα ταλίμια όμως να περιορίζονται στο ελάχιστο.Εν συνεχεία, ο πρωτοχορευτής καλούσε με μαντήλι την αρχόντισσα του σπιτιού.Τότε η γυναίκα στο χανιώτικο συρτό κάνει την εμφάνιση της δυναμική ενώ συνάμα διακρίνεται απο σεμνότητα και μεγαλοπρέπεια ,δίνοντας βάρος στην χορευτική της έκφραση.
Πηγές
Κατηγορία:Χοροί της Κρήτης
1682 Κάρελ
Ο Κάρελ (Karel) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (μέχρι και τα εσώτατα όρια) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,648. Ανακαλύφθηκε το 1949 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το βαφτιστικό όνομα του γιου των Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρελ
Διονύσιος Σουρμελής
Βιογραφικό - εκπαίδευση
Ο Διονύσιος Σουρμελής για τον οποίο δεν υπάρχουν, προς το παρόν, πολλά ιστορικά στοιχεία, γεννήθηκε πιθανώς στην Αθήνα, προς τα τέλη του 18ου αιώνα, και απεβίωσε επίσης στην Αθήνα, σε χρονολογία, ίσως μετά το 1862. Ήταν λόγιος και ιστορικός συγγραφέας, ο οποίος μορφώθηκε στην Αθήνα και στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη. Από το 1835, σύμφωνα με τη βασιλική απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου (7 Μαρτίου) του 1835 ο Διονύσιος Σουρμελής διορίστηκε ως συμβολαιογράφος Αθηνών. Το 1857 αναφέρεται ότι ήταν ιδιοκτήτης ιδιωτικού σχολείου στην Αθήνα. Διατέλεσε επίσης μέλος της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Εργογραφία
Ο Διονύσιος Σουρμελής, σύμφωνα με τον Τριαντάφυλλο Ε. Σκλαβενίτη, γράφει την «ιστορία πού έζησε με διάθεση ερευνητική», όπως φαίνεται και στο έργο του «Ιστορία των Αθηνών κατά τον υπέρ Ελευθερίας αγώνα» (1834 και 1853), ενώ σύμφωνα με τον ιστορικό Διονύσιο Ζακυθηνό, ήταν ανάμεσα στους λόγιους διανοητές της εποχής, οι οποίοι έσπευσαν να απαντήσουν με διάφορους τρόπους, στις απόψεις του Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράυερ (Jakob Philipp Fallmerayer, 1790–1861), μετά τη δημοσίευση των δύο τόμων του έργου του "Geschichte der Halbinsel Morea wärend des Mittelalters", στη Στουτγκάρδη και την Τυβίγγη, κατά τα έτη 1830 και 1836, με θέσεις οι οποίες έρριψαν «βαρείαν σκιάν επί του αιθρίου ουρανού του νεοπαγούς Κράτους». Ο Διονύσιος Σουρμελής ασχολήθηκε ειδικότερα με την Ιστορία των Αθηνών και με το έργο του: «Κατάστασις συνοπτική της πόλεως Αθηνών από της πτώσεως αυτής υπό των Ρωμαίων μέχρι τέλους της Τουρκοκρατίας», (1842).
Επίσης σε σχέση με το έργο του Διονυσίου Σουρμελή «Αττικά: ή περί δήμων Αττικής εν οις και περί τινων μερών του Άστεως» (1854), αλλά και άλλων ερευνητών της εποχής του 19ου αιώνα, αν και η συμβολή τους δεν υποτιμάται, σύμφωνα με νεώτερους αρχαιολόγους και ερευνητές: «Η κατά τους περασμένους αιώνες προσπάθεια ορισμένων μελετητών να τοποθετηθούν αρχαίοι δήμοι στη θέση νεότερων οι οποίοι μετονομάστηκαν, κάθε άλλο παρά βοήθησε την έρευνα και τη γνώση μας, καθώς έγινε με μεγάλη ευκολία και επιπολαιότητα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Διονυσίου Σουρμελή ο οποίος στα μέσα του 19ου αιώνα επιχείρησε να ταυτίσει αρχαίους δήμους με δήμους της εποχής του, με κριτήρια ετυμολογικά και τοπογραφικά. Αποτέλεσμα είναι ονόματα αρχαίων δήμων να "κοσμούν" περιοχές με τις οποίες ουδεμία ιστορική, γεωγραφική ή άλλη σχέση είχαν κατά την αρχαιότητα». Οι διάφορες εκδόσεις των έργων του Δ. Σουρμελή έχουν ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Ελένη Δήμου
Η Ελένη Δήμου (πραγματικό όνομα: Ελένη Γκικοδήμου, 27 Δεκεμβρίου 1957-) είναι Ελληνίδα δημοφιλής τραγουδίστρια της ελαφράς, της λαϊκής και της νεο-ελαφράς μουσικής, με καλλιτεχνική ακμή κατά τη δεκαετία του 1980 και του 1990. Από το 2014 ανέλαβε Β' Αντιπρόεδρος του ΕΚΚΕ. Σήμερα ζει στην Παλλήνη. Είναι παντρεμένη με τον Άκη Γκολφίδη και έχουν έναν γιο.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Δεκεμβρίου 1957, με καταγωγή από την Βόρεια Ήπειρο από την πλευρά του πατέρα της, ενώ η μητέρα ήταν από την Μικρά Ασία. Η οικογένειά της ήταν φτωχή και λαϊκή, όμως αγαπούσαν το τραγούδι και τη μουσική. Ξεκίνησε την καριέρα της από το Ωδείο Αθηνών και έπειτα από μεσολάβηση του οικογενειακού φίλου Δημήτρη Χορν γνωρίστηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι και έλαβε μέρος σε εκδήλωση του Τρίτου Προγράμματος στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, όπου τραγούδησε ανέκδοτα τραγούδια του Δημήτρη Λέκκα.
Πορεία προς την επιτυχία
Ακολούθησε η υπογραφή συμβολαίου στη δισκογραφική εταιρεία MINOS. Το 1981 πήρε το Α΄ βραβείο του 20ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι της Σάσας Μανέτα "Μια αγάπη σαν κι αυτή".
Έχει στο ενεργητικό της πλήθος επιτυχημένων τηλεοπτικών και λοιπών εμφανίσεων. Ο δίσκος της "Προσωπικά" του 1987, με τραγούδια του Γ. Σπανού, καθώς και το τραγούδι "Δεν Πιστεύω" σε στίχους και μουσική Μιχάλη Ρακιντζή, ξεπέρασε τις 100.000 αντίτυπα και έγινε "πλατινένιος", όπως και ο δίσκος με τραγούδια του Λάκη Παπαδόπουλου "Κατά βάθος αλεπού" (1986), που ξεπέρασε σε πωλήσεις τα 80.000 αντίτυπα, ενώ οι δίσκοι της "Αντιθέσεις" (1989), "Κανείς δεν είναι κανενός" (1990), "Μια ζωή δεν φτάνει" (1991) και "Η ζωή είναι γυναίκα" (1993) έγιναν χρυσοί. Ξεχωριστή είναι η συνεργασία της με το συνθέτη Τάκη Μπουγά (Ετοιμάζω ταξίδι, Ήσυχα κι ωραία, Φεύγεις κι έρχεσαι, Μίλα μου απλά) στους δίσκους: Μίλα μου απλά (1982), Α' και Β' Προβολή (1984), Αντιθέσεις (1989) και Απόψε όλα θα σ' τα πω (2009).
Άλλοι δίσκοι της: "Έχω φίλους" (1982), "Δεν πιστεύω" (1987), "Ο Μενούσης/Το χιόνι" (1989, maxi-single), "Πάθη" (1990, εκκλ. μουσική σε διασκευή Δ. Παπαποστόλου), "Φώτα παρακαλώ" (1990, τηλεοπτική μουσική), "Everybody needs a friend/You 're on" (1990, maxi-single με μουσική Τέρυ Σιγανού), "Η Ελένη των φεγγαριών" (1994), «Αθώες ενοχές» (1994), "Υπόθεση Καρδιάς" (1995, σε στίχους Τασούλας Θωμαΐδου), «Κι εγώ είμαι η Ελένη-26 Χρυσές επιτυχίες» (1995), «Άκου λοιπόν» (1996, ο 15ος δίσκος της, περιέχει τραγούδια του Γ. Σπανού) κ.λπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
1683 Κασταφιόρε
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κασταφιόρε εκτιμάται σε 16 χιλιόμετρα περίπου. Ο Κασταφιόρε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ως 18 ώρες περίπου.
Ιωάννα Γαϊτάνη
Η Ιωάννα (Γιάννα) Γαϊτάνη (γεν. 1959) είναι Ελληνίδα έμπορος και πολιτικός. Είναι ιδρυτικό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο διετέλεσε βουλευτής από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Αύγουστο του 2015. Στις 21 Αυγούστου 2015, μαζί με άλλους 24 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, συνίδρυσε την Κ.Ο. της Λαϊκής Ενότητας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης
Μεγάλα Μάτια
Μεγάλα Μάτια (αγγλικά: Big Eyes) είναι αμερικανική βιογραφική, δραματική ταινία παραγωγής 2014. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τιμ Μπάρτον και το σενάριο έγραψαν οι Σκοτ Αλεξάντερ και Λάρι Καρασέφσκι. Η ταινία εστιάζει στην Αμερικανίδα καλλιτέχνη Μάργκαρετ Κιν, το έργο της οποίας με δόλο διεκδίκησε ο τότε σύζυγός της Γουόλτερ Κιν, και ερευνά το έντονο διαζύγιό τους που κατέληξε στα δικαστήρια, με τη Μάργκαρετ να κατηγορεί τον Γουόλτερ ότι έκλεψε τους πίνακές της. Πρωταγωνιστούν οι Έιμι Άνταμς και Κρίστοφ Βαλτς ως Μάργκαρετ και Γουόλτερ Κιν αντίστοιχα. Επίσης συμμετέχουν οι Ντάνι Χιούστον, Τζον Πολίτο, Κρίστεν Ρίτερ, Τζέισον Σουόρτσμαν και Τέρενς Σταμπ.
Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 15 Δεκεμβρίου 2014 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 25 Δεκεμβρίου 2014. Έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε τρεις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα κερδίζοντας μία στην κατηγορία Α' Γυναικείου Ρόλου - Κωμωδία/Μιούζικαλ για την ερμηνεία της Άνταμς.