cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμανυέλ Αλγκάν
Ο Εμανυέλ Αλγκάν (Emmanuel Halgan, 31 Δεκεμβρίου 1771 - 20 Απριλίου 1852) ήταν Γάλλος αποικιακός κυβερνήτης, βουλευτής και ναύαρχος του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού. Διετέλεσε διοικητής της γαλλικής Μοίρας Αιγαίου κατά την Ελληνική Επανάσταση.
Θέκλα των Φρυγών
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορφυρογέννητες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Εμανυέλ Αλγκάν
Ο Αλγκάν γεννήθηκε στην κωμόπολη Donges, στον σημερινό Νομό Λουάρ-Ατλαντίκ, και ο πατέρας του ήταν δικαστικός κλητήρας. Ο Αλγκάν κατατάχθηκε στο Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό σε ηλικία 16 ετών. Για ένα διάστημα το άφησε και υπηρέτησε ως αξιωματικός του εμπορικού ναυτικού. Επανήλθε όμως στο Πολεμικό Ναυτικό στα δύσκολα χρόνια της Γαλλικής Επαναστάσεως, και τότε υπηρέτησε στο μπρίκι «Curieux», που καταλήφθηκε από μια βρετανική φρεγάτα το 1793. Ο Αλγκάν αιχμαλωτίσθηκε από τους Βρετανούς και μετά την επιστροφή του στη Γαλλία, υπηρέτησε στο πλοίο «Terrible» και άλλα πολεμικά.
Το 1798 ανέλαβε τη διοίκηση της νεότευκτης κορβέτας «Αρέθουσα». Αλλά και πάλι το επόμενο έτος η «Αρέθουσα» καταδιώχθηκε και αιχμαλωτίσθηκε από το βρετανικό «Excellent», στα ανοικτά της Πορτογαλίας. Το βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό μετονόμασε την «Αρέθουσα» σε «Raven» και την ενέταξε στη δύναμη του.
Μετά την απελευθέρωσή του, ο Αλγκάν υπηρέτησε στη φρεγάτα «Clorinde» και μετά ανέλαβε τη διοίκηση του «Épervier» (μπρίκι, 1803). Σε εκείνο το πλοίο έτυχε να έχει υπό τις διαταγές του τον μικρότερο αδελφό του Μεγάλου Ναπολέοντα, τον Ιερώνυμο Βοναπάρτη, τότε 19χρονο σημαιοφόρο. Επισκέφθηκαν τη Μαρτινίκα, αλλά γρήγορα επέστρεψαν στη Γαλλία και από εκεί στάλθηκαν στον Ινδικό Ωκεανό με την κορβέτα «Berceau» για να προειδοποιήσουν τις εκεί γαλλικές αποικίες για το ξέσπασμα του Πολέμου του Γ΄ Συνασπισμού. Στον Μαυρίκιο ενώθηκε με τη μοίρα του Λινουά και καταπιάστηκε με επιδρομές κατά εμπορικών πλοίων. Το «Berceau» αιχμαλώτισε το 1500 τόνων βρετανικό εμπορικό «Κόμισσα του Σάδερλαντ» και μαζί με τη φρεγάτα «Sémillante» κατέστρεψαν προκεχωρημένα φυλάκια των Βρετανών στον όρμο Πούλο, κάπου οκτώ μίλια από τον εμπορικό σταθμό Μπενκούλεν στη Σουμάτρα (3 Δεκεμβρίου 1803).
Ο Αλγκάν έπεισε τον Λινουά να περάσει από τον Πορθμό Γκασπάρ, του οποίου είχε μελετήσει πρόσφατους χάρτες. Η γαλλική δύναμη συνάντησε μία νηοπομπή 26 πλοίων της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, συνάντηση που προκάλεσε τη «σχεδόν» Ναυμαχία του Πούλο Άουρα.
Στη συνέχεια ο Αλγκάν προάχθηκε σε capitaine de frégate και ανακλήθηκε στη Γαλλία, όπου ανέλαβε τη διοίκηση της φρεγάτας «Κυβέλη», αλλά γρήγορα διατάχθηκε να υπηρετήσει στο πλοίο «Βετεράνος» (Vétéran), όπου πάλι συνάντησε τον Ιερώνυμο Βοναπάρτη, αυτή τη φορά ως πρίγκιπα και διοικητή του.
thumb|right|275px|Η καταναυμάχηση του γαλλικού στόλου στο Ιλ ντ' Αιξ (αγγλ. Basques Road), σε πίνακα του Τόμας Χουίτκομπ (1817) Το 1809 ο Αλγκάν ήταν κυβερνήτης του «Heureuse» κατά τη Ναυμαχία του Ιλ ντ' Αιξ και το πλοίο του ήταν ένα από αυτά που σώθηκαν.
Τον Δεκέμβριο του 1813, με κλάσμα μόνο των πληρωμάτων των πλοίων του, ο Αλγκάν υπερασπίσθηκε το φρούριο Χέλεβουτ-σλας της Ολλανδίας από τις επιθέσεις αρκετών χιλιάδων εξεγερμένων. Αργότερα τα φρούρια που κατείχαν εκεί οι Γάλλοι διατάχθηκε να εγκαταλειφθούν εξαιτίας της προελάσεως των Συμμάχων. Ο Αλγκάν υπεχώρησε στην Αμβέρσα και όταν αυτή βομβαρδίσθηκε, υπερασπίσθηκε το λιμάνι και βοήθησε να σωθούν τα πλοία και οι ναυτικές εγκαταστάσεις.
Ακολουθώντας τη γραμμή ουδετερότητας της χώρας του στην ελληνοτουρκική διένεξη, ο Αλγκάν δεν εκδηλώθηκε ενεργά για τον αγώνα των Ελλήνων. Διακρίθηκε όμως για τα φιλάνθρωπα αισθήματά του, όπως και για τη διορατικότητά του σε σχέση με την εξέλιξη της Επαναστάσεως. Οι εκθέσεις του προς τη γαλλική κυβέρνηση φανερώνουν την οξύνοιά του. Σε μία από αυτές τις εκθέσεις έγραφε:
"«Η ευρωπαϊκή Ελλάς δεν είναι δυνατόν πλέον να επανέλθη εις την προτέραν αυτής κατάστασιν... Επί ματαίω η Υψηλή Πύλη προσπαθεί δι' επιεικών επαγγελιων να εξαπατήση τους Έλληνας... ...Οι Μουσουλμάνοι έλαβαν τα όπλα και προτού να τα αποθέσουν, το ελληνικόν έθνος, εάν επέπρωτο να καθυποβληθή εις υπακοήν, ήθελεν εξαλειφθή από προσώπου της γης... ...Μετά την διαφωτίσασαν τους Έλληνας αυγήν του πολιτισμού, δεν απομένει εις τούτους ειμή καταστροφή ή ελευθερία. Δεν επηρεάζομαι υπό των αναμνήσεων του παρελθόντος. Κρίνω τους Έλληνας άνευ προκαταλήψεως. Γνωρίζω τον βαθμόν της ηθικής εκπτώσεως εις την οποίαν περιέστησαν, ουδ' αμφιβάλλω ότι θα εχρειάζετο ενταύθα μακρός χρόνος εννόμου τάξεως, ίνα ασφαλίση την δικαιοσύνην... Αλλά όσον δήποτε σπουδαίαι και αν είναι αι σκέψεις αυταί, δύνανται άραγε να παρακωλύσουν την πορείαν και τα ακατάσχετα αποτελέσματα του χρόνου; Θάττον ή βράδιον ανάγκη να ελευθερωθή η Ελλάς. Ταύτα έχουσα υπ' όψιν η Ευρώπη ας πράξη τα δέοντα.» — E. Αλγκάν, 18 Σεπτεμβρίου (ν.η.) 1821"
Ο Αλγκάν επέστρεψε στο γραφείο του στο Υπουργείο το 1824, έχοντας παραδώσει τη Μοίρα του Αιγαίου στον ναύαρχο ντε Βιελά. Ο Αλγκάν υπηρέτησε επίσης στο Συμβούλιο του κράτους (Conseil d'État). Το 1830 προήδρευσε της Επιτροπής Ναυτικών Σημάτων, ενώ το 1837 διορίσθηκε γενικός επιθεωρητής των Λιμένων του Ωκεανού. Το 1840 διορίσθηκε κυβερνήτης της Μαρτινίκας.
Πηγές
Κατηγορία:Ναύαρχοι της Γαλλίας
Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο (ταινία)
Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο (The Spy Who Came In from the Cold) είναι βρετανική κατασκοπική ταινία του Ψυχρού Πολέμου του 1965 βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 1963 του Τζον Λε Καρρέ. Η σκηνοθεσία είναι του Μάρτιν Ριτ και το σενάριο έγραψαν οι Πολ Ντεν και Γκάι Τρόσπερ. Πρωταγωνιστούν οι Ρίτσαρντ Μπάρτον, Κλερ Μπλουμ, Όσκαρ Βέρνερ.
Η ταινία απεικονίζει την αποστολή του Βρετανού πράκτορα της MI6 Άλεκ Λήμας ως ψεύτικο αποστάτη στον οποίο ανατίθεται το καθήκον να διαδόσει καταστροφική παραπληροφόρηση για έναν ισχυρό αξιωματικό των μυστικών υπηρεσιών της Ανατολικής Γερμανίας. Ως μέρος αυτού του σχεδιου, ο Λήμας απολύεται από τη βρετανική μυστική υπηρεσία πληροφοριών και γίνεται ένας πικραμένος αλκοολικός. Σύντομα τον προσεγγίζουν ανατολικογερμανοί πράκτορες στη Βρετανία και αφήνει τον εαυτό του να στρατολογηθεί και να μεταφερθεί στην ηπειρωτική Ευρώπη για να πουλήσει τα μυστικά του έναντι χρημάτων. Ακριβώς όταν φαίνεται ότι έχει δυσφημήσει επιτυχώς τον στόχο του, ο Λήμας αποκαλύπτεται ότι είναι ένας ενεργός πράκτορας των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών που διαδίδει ψευδείς πληροφορίες. Προς μεγάλη του έκπληξη, αυτή η αποκάλυψη επιτυγχάνει τους πραγματικούς και μέχρι τώρα κρυμμένους στόχους της αποστολής.
Η ταινία σημείωσε επιτυχία στο box office, λαμβάνοντας θετικές κριτικές και πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων βραβείων BAFTA. Για την ερμηνεία του, ο Ρίτσαρντ Μπάρτον έλαβε το Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερου Ξένου Ηθοποιού, το Βραβείο Χρυσής Δάφνης και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Η ταινία ονομάστηκε μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες του 1966 από το Εθνικό Συμβούλιο Αναθεώρησης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πλοκή
Το γραφείο της MI6 στο Δυτικό Βερολίνο, υπό τον επικεφαλής του σταθμού Άλεκ Λήμας, έχει υποφέρει από μειωμένη αποτελεσματικότητα. Ανακαλείται στο Λονδίνο λίγο μετά το θάνατο ενός από τους πράκτορες του και φαινομενικά απολύεται από το πρακτορείο. Στην πραγματικότητα όμως, μια προσεκτικά σκηνοθετημένη μεταμόρφωση του Λήμας έχει κανονιστεί από τον επικεφαλής του πρακτορείου.
Για την εκτέλεση του σχεδίου, ο Λήμας μετατίθεται στο λογιστήριο της υπηρεσίας του, το ρίχνει στο ποτό και διώχνεται λόγω φημών για υπεξαίρεση χρημάτων. Κατόπιν βρίσκει δουλειά σε μια βιβλιοθήκη και δημιουργεί σχέση με την νεαρή κομμουνίστρια βιβλιοθηκάριο Λιζ Γκολντ. Μετά από επεισόδιο με έναν παντοπώλη, καταδικάζεται για επίθεση και φυλακίζεται για τρεις μήνες. Σε όλο αυτό το διάστημα, παρακολουθείται από κατασκόπους της Ανατολικής Γερμανίας, οι οποίοι τελικά τον προσεγγίζουν για να τον εξαγοράσουν, όπου και ο Λήμας εκφράζει την προθυμία του να πουλήσει βρετανικά μυστικά για χρήματα.
Τελικά πετάει στην Ολλανδία για να συναντήσει έναν πράκτορα που ονομάζεται Πίτερς, ο οποίος αποφασίζει ότι οι πληροφορίες του είναι αρκετά σημαντικές για να τον στείλουν στην Ανατολική Γερμανία. Σε ένα γερμανικό εξοχικό, ο Λήμας συστήνεται στον Φίντλερ, ο οποίος γίνεται ο κύριος ανακριτής του. Στη συνέχεια, ο Λήμας αρχίζει να εκτελεί τη μυστική του αποστολή, η οποία είναι να μοιράζεται πληροφορίες που υποδηλώνουν ότι ένας υψηλόβαθμος αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών της Ανατολικής Γερμανίας ονόματι Μουντ είναι διπλός κατάσκοπος. Τα στοιχεία είναι περιστασιακά, και παρόλο που φαίνεται να εμπλέκουν τον Μουντ, ο Λήμας διαψεύδει επανειλημμένα αυτό το συμπέρασμα, υποστηρίζοντας ότι ένας σημαντικός αξιωματούχος της Ανατολικής Γερμανίας δεν θα μπορούσε να ήταν Βρετανός πράκτορας χωρίς να το γνωρίζει.
Όμως ο Μουντ επεμβαίνει, συλλαμβάνει και βασανίζει τον Λήμας και τον Φίντλερ. Ο Φίντλερ ωστόσο έχει στείλει προηγουμένως εντολή σύλληψης του Μουντ και έτσι και οι τρεις (Λήμας, Φίντλερ και Μουντ) οδηγούνται σε δίκη κεκλεισμένων των θυρών. Στο δικαστήριο που διεξάγεται ο Μουντ κατηγορείται για κατασκοπεία, με τον Λήμας να υποχρεώνεται να καταθέσει. Ο Φίντλερ παρουσιάζει ενδείξεις ότι ο Μουντ είναι διπλός πράκτορας επί πληρωμή. Ωστόσο, ο δικηγόρος του Μουντ αποκαλύπτει αρκετές ασυμφωνίες στη μεταμόρφωση του Λήμας σε πληροφοριοδότη, υποδηλώνοντας ότι ο Λήμας είναι ψεύτικος αποστάτης. Η αξιοπιστία του Λήμας καταρρέει όταν η Ναν, η οποία μεταφέρθηκε στην Ανατολική Γερμανία για μια πολιτιστική ανταλλαγή, αναγκάζεται να καταθέσει στο δικαστήριο και άθελά της αποκαλύπτει ότι λάμβανε πληρωμές από έναν Βρετανό αξιωματικό των μυστικών υπηρεσιών όπως είχε κανονίσει ο Λήμας. Μπροστά σε αυτή τη μαρτυρία, ο Λήμας παραδέχεται απρόθυμα ότι είναι πράγματι Βρετανός πράκτορας. Ο Μουντ δικαιώνεται και ο Φίντλερ συλλαμβάνεται ως συνένοχος σε απάτη.
Ο Λήμας και η Ναν φτάνουν στο Τείχος του Βερολίνου και τους δίνονται οδηγίες να περάσουν στη Δυτική Γερμανία από μια σκάλα έκτακτης ανάγκης, ενώ ένας προβολέας στρέφεται εσκεμμένα μακριά. Ο Λήμας βρίσκεται στην κορυφή του τοίχου και τραβάει τη Ναν πίσω του όταν ο προβολέας πέφτει ξαφνικά πάνω τους, οι συναγερμοί χτυπούν και η Ναν πυροβολείται από τους πράκτορες του Μουντ. Ο Λήμας παθαίνει σοκ, και οι πράκτορες και των δύο πλευρών τον προτρέπουν να επιστρέψει στη Δύση. Αντίθετα, αρχίζει να κατεβαίνει προς το πτώμα της Ναν στην ανατολική πλευρά του τείχους και επίσης πυροβολείται και σκοτώνεται.
Κριτικές
Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times έγραψε: "Μετά από όλες τις ταινίες κατασκοπείας και μυστηρίου ρομαντικής και απίθανης φύσης που έχουμε δει, είναι υπέροχο να βλέπουμε μια ως ρεαλιστική και επίσης πιστευτή, όπως ο κατάσκοπος που γυρισε από το κρύο." Το περιοδικό Variety ονόμασε την ταινία "ένα εξαιρετικό σύγχρονο κατασκοπευτικό δράμα του Ψυχρού Πολέμου που επιτυγχάνει σταθερό αντίκτυπο μέσω της έμφασης στις ανθρώπινες αξίες". Ο Μπρένταν Τζιλ του περιοδικού New Yorker το αποκάλεσε "από κάθε άποψη μια αξιοθαύμαστη κινηματογραφική μεταφορά του φανταστικά δημοφιλούς θρίλερ του Τζον Λε Καρρέ.
Ο ιστότοπος συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, δίνει βαθμολογία (Ιανουάριος 2022) θετικής έγκρισης 86% βασισμένες σε 14 κριτικές με μέσο όρο 7.70/10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1965 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάρτιν Ριτ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιρλανδία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Τζάβα
Η Τζάβα (γεωργιανά: ჯავა) είναι κωμόπολη περίπου 1.500 κατοίκων στη Νότια Οσσετία της Γεωργίας. Σύμφωνα με την τρέχουσα επίσημη διοικητική διαίρεση της Γεωργίας, η Τζάβα αποτελεί κύρια πόλη του δήμου Τζάβα στα βόρεια της περιοχής Σίντα Κάρτλι. Σύμφωνα με την πλευρά της Νότιας Οσσετίας, το Ντζάου, όπως αποκαλείται στα οσσετικά, είναι το διοικητικό κέντρο του δήμου Ντζάου. Η πόλη βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του Μεγάλου Καυκάσου, μέσα στο Φαράγγι του Μεγάλου Λιάχβι, 1.040 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Η Τζάβα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος αστικός οικισμός στην περιοχή της Νότιας Οσσετίας, μετά το Τσχινβάλι. Βρίσκεται έξω από τα σύνορα της ζώνης σύγκρουσης Γεωργίας-Οσσετίας που όρισε ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη - μια περιοχή σε ακτίνα 15 χιλιομέτρων από το Τσχινβάλι.
Η κωμόπολη διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον πόλεμο της Νότιας Οσσετίας το 2008, με τις περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις της Νότιας Οσσετίας να βρίσκονται εκεί τη στιγμή της επίθεσης της Γεωργίας. Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Τσχινβάλι, η κυβέρνηση της Νότιας Οσσετίας εγκαταστάθηκε στην Τζάβα.
Η Γεωργία είχε κατηγορήσει τον ρωσικό στρατό ότι έχτισε μια μεγάλη στρατιωτική βάση στην Τζάβα πριν από τον πόλεμο. Αυτές οι ανησυχίες τέθηκαν από τον Πρόεδρο της Γεωργίας, Μιχαήλ Σαακασβίλι, υπόψη της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 26 Σεπτεμβρίου 2007. Μετά τον πόλεμο, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι κατασκεύαζε στρατιωτικές βάσεις στην Τζάβα και το Τσχινβάλι, οι οποίες θα ήταν έτοιμες το 2010.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Ήρως
Η λέξη Ήρως μπορεί να αναφέρεται σε:
Κόλπος Αλγκόα
thumb|295px|Χάρτης του Κόλπου Αλγκόα από τα τέλη του 17ου αιώνα Ο Κόλπος Αλγκόα (Algoa Bay) είναι κόλπος ή όρμος στην Επαρχία Ανατολικού Ακρωτηρίου της Νότιας Αφρικής. Βρίσκεται 369 ναυτικά μίλια (683 χιλιόμετρα) ανατολικά του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδος, θεωρούμενος ως κόλπος του Ινδικού Ωκεανού.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Πορτογάλος εξερευνητής Βαρθολομαίος Ντιάζ ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που έφθασε στον κόλπο, το 1488. Του έδωσε το όνομα «Κόλπος του Βράχου» ή «της Λιμνοθάλασσας» (Bahia de Lagoa, που με αναγραμματισμό έδωσε το σημερινό όνομα «Αλγκόα») και σε ένα μικρό νησί φύτεψε έναν ξύλινο Σταυρό. Είναι το σημερινό Σαιν Κρουά (St Croix ή Santa Cruz, σε ελεύθερη απόδοση «Τίμιος Σταυρός»). Ο Τζόσουα Σλόκαμ τα γράφει κάπως διαφορετικά στο βιβλίο του Sailing Alone Around the World (1900):
...εκεί το πλήρωμα στασίασε σε ανταρσία. Αποβιβάστηκαν σε ένα μικρό νησί, που τώρα το λένε Σάντα Κρουζ, όπου ευσεβέστατα έστησαν έναν Σταυρό και ορκίστηκαν ότι θα έκοβαν το λαρύγγι του καπετάνιου αν επιχειρούσε να πλεύσει παραπέρα. Πέρα από εκεί πίστευαν πως ήταν η άκρη του κόσμου, τον οποίο θεωρούσαν επίπεδο και φοβόντουσαν ότι το πλοίο τους θα ξεπερνούσε το χείλος του και θα έπεφτε «κάτω». Υποχρέωσαν τον Ντίας να αλλάξει τη ρότα του, όντας όλοι αρκετά ευχαριστημένοι που θα επέστρεφαν στα σπίτια τους. Ένα χρόνο αργότερα ... ο Βάσκο ντα Γκάμα συνέχισε παραπέρα, στο Νατάλ ... από αυτό το σημείο και πέρα ο δρόμος ως την Ινδία ήταν εύκολος, με τη βοήθεια Αράβων και Ινδών ψαράδων.
thumb|285px|Βρετανοί έποικοι αποβιβάζονται στον Κόλπο Αλγκόα το 1820. Πίνακας του [[Τόμας Μπέινς, 1853.]] Αιώνες αργότερα, περί το 1820, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Βρετανοί έποικοι.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπλα χημικού πολέμου απορρίφθηκαν στον κόλπο, καθώς στον πόλεμο το Γκεμπέχα ήταν τόπος έρευνας, κατασκευής και αποθηκεύσεως αερίου μουστάρδας για λογαριασμό του βρετανικού Υπουργείου Αεροπορίας. Η ρύπανση από τα απόβλητα είναι τόση, ώστε ναυτικοί χάρτες του Κόλπου Αλγκόα προειδοποιούν τους ναυτιλλόμενους: «Βλήματα και πολύ διαβρωμένα δοχεία αερίου μουστάρδας έχουν βρεθεί στην περιοχή ανάμεσα στο Ακρωτήριο του Αγίου Φραγκίσκου και το νησί Μπερντ, μέχρι βάθους 400 m. Οι ανεμότρατες θα πρέπει να προσέχουν πολύ.»
Γεωγραφία
Ο Μητροπολιτικός Δήμος Κόλπου Νέλσον Μαντέλα, που περιλαμβάνει και το Γκεμπέχα, βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Κόλπου Αλγκόα. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κόλπου δίνονται ως πλάτος 33°50΄ Νότιο και μήκος 25°50΄ Ανατολικό.
Νησιά
Ο Κόλπος Αλγκόα περιέχει 6 μικρά νησιά, σε δύο συστάδες των τριών, που κατά την παγκόσμια οργάνωση BirdLife International «έχουν μεγάλη σημασία, καθώς είναι τα μοναδικά νησιά σε μια ακτογραμμή 1.777 χιλιομέτρων, από το Ακρωτήριο Αγκούλας μέχρι τη νήσο Inhaca στη Μοζαμβίκη». Η συνολική έκταση και των 6 νησιών αναφέρεται ως μόλις 400 στρέμματα (0,4 τετραγωνικό χιλιόμετρο). Το μεγαλύτερο νησί σε όλη τη Νότια Αφρική άλλωστε, η Νήσος Ρόμπεν, έχει έκταση μόλις 5080 στρέμματα.
Πιο κοντά στην ηπειρωτική ακτή, προς την πλευρά του Γκεμπέχα, βρίσκεται η συστάδα του Σαιν Κρουά, αποτελούμενη από το ομώνυμο νησί και δύο νησίδες, τη Jahleel και τη Brenton. Η δεύτερη συστάδα αποτελείται από τις νήσους Μπερντ, Σηλ και Σταγκ. Και τα 6 νησιά με τα περιβάλλοντα νερά έχουν ανακηρυχθεί προστατευόμενες φυσικές περιοχές και αποτελούν τμήμα του Εθνικού Πάρκου Ελεφάντων Άντο, ενώ απαγορεύονται οι επισκέψεις για το γενικό κοινό.
Αξιοσημείωτος ως εμπόδιο στη ναυσιπλοΐα είναι ο σκόπέλος Ντεσπάτς Ροκ, ακριβώς 2,4 χιλιόμετρα ανατολικά από το προάστιο Σάμερστραντ του Γκεμπέχα. Ο βράχος, που είναι βυθισμένος κατά την πλημμυρίδα, σημειώνεται με φανάρι. Νοτιότερα, περίπου 1 χιλιόμετρο νοτιοδυτικά του Ακρωτηρίου Ρέσιφε, υπάρχει ο ύφαλος Θάντερμπολτ. Αν και έξω από τα τυπικά ακριβή όρια του Κόλπου Αλγκόα, έχει βυθίσει αρκετά πλοία που μπαίνουν ή βγαίνουν απρόσεκτα από αυτόν. Κατά την ακραία άμπωτη και μόνο (της πανσελήνου και της νέας σελήνης) τα υψηλότερα σημεία του εξέχουν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ συχνότερα ο αφρός των κυμάτων που σπάνε πάνω του είναι ορατός από την ηπειρωτική ακτή.
Παραπομπές
Κολπος Αλγκοα Αλγκοα Αλγκοα
Μάρκος Φρέρης
Αποφοίτησε με «άριστα» από το τότε Λύκειο Αρρένων Σύρου το 1967 και την ίδια χρονιά πέτυχε πρώτος στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τελείωσε πάλι πρώτος και αριστούχος τη Νομική Σχολή τον Απρίλη του 1973. Δικηγόρος Αθηνών το 1974. Το καλοκαίρι του 1976 εντάχθηκε στο Επιστημονικό Διδακτικό Προσωπικό της Νομικής Σχολής Αθηνών (έδρα Ιστορίας του Ελληνικού και Ρωμαϊκού Δικαίου), όπου παρέμεινε ως το τέλος του 1982 και το Νοέμβρη του 1982 εγκαταστάθηκε στη Σύρο.
Επαγγελματικό έργο
Την περίοδο 1981-1982 διετέλεσε παράλληλα και γραμματέας του Δ.Σ. της ΔΕΠ Α.Ε. Υπήρξε νομικός Σύμβουλος του Νεωρίου από το Δεκέμβρη του 1982 μέχρι το Μάρτη του 1993 και από τον Οκτώβρη του 1993 μέχρι τον Οκτώβρη του 1994.
Από το Νοέμβρη του 1994 ήταν νομικός σύμβουλος της «Νεώριον Νέα Ανώνυμη Εταιρεία Ναυπηγείων Σύρου». Εκλέχθηκε τέσσερις φορές (1982, 1986, 1994 και 2000) δημοτικός σύμβουλος της Ερμούπολης και στην περίοδο 1983-1990 διετέλεσε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης. Παραιτήθηκε από την θέση αυτή τον Απρίλιο του 1990. Υπήρξε μέλος της πρώτης Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Αιγαίου (1985-1986) και μέλος της επιτροπής μεταγλώττισης του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας στη δημοτική, υπό την προεδρία του προέδρου του Αρείου Πάγου Στέφανου Ματθία, καθώς και Γεν. Γραμματέας του «Επιστημονικού και Μορφωτικού Ιδρύματος Κυκλάδων» (ΕΜΙΚ), που εδρεύει στην Ερμούπολη της Σύρου, ιδρύθηκε από την ΤΕΔΚ Κυκλάδων και από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και, κάθε καλοκαίρι, από το 1985 οργανώνει, υπό την επιστημονική εποπτεία και το συντονισμό του ιστορικού Βασίλη Παναγιωτόπουλου (τ. Δ/ντή του ΚΝΕ/ΕΙΕ) τα διεθνούς πλέον κύρους, «Σεμινάρια της Ερμούπολης». Διετέλεσε επίσης μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Σύρου (1993-1996) και Γενικός Γραμματέας του (1996-1999).
Συγγραφικό έργο
Δημοσίευσε εξήντα περίπου νομικές μελέτες και σχόλια στα περιοδικά «Δίκη» και «Νομικό Βήμα». Πολιτιστικά, λογοτεχνικά και πολιτικά κείμενα του έχουν δημοσιευτεί στα «Νέα», στην «Ελευθεροτυπία», στην «Καθημερινή», στα περιοδικά «Δέντρο», «Διαβάζω», «Οδός Πάνος», «Καθρέφτης», «Συριανά» και «Συριανά Γράμματα» και στις τοπικές εφημερίδες «Θάρρος», «Παρατηρητής», «Λαϊκός Αγώνας», «Σύρα». Σύμβουλος έκδοσης και αρθρογράφος στην «Άποψη» από το πρώτο φύλλο της (Δεκέμβριος 1995) μέχρι το προηγούμενο φύλλο. Το 1999, με ένα διάλειμμα στην περίοδο Απριλίου - Δεκεμβρίου 1990, ήταν συνεχώς μέλος του Δ.Σ. του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ερμούπολης. Αντιπρόεδρος του Πνευματικού αυτού Κέντρου στις περιόδους 1983 - Απρίλιος 1990 και 1995 - Ιανουάριος 1999. Μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Συριανών Αθήνας (1997-1980), πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου Ξενιτεμένων Απανωσυριανών «Ο Φερεκύδης», μέλος του Μουσικού Ομίλου Σύρου, του Συνδέσμου Κυπροσυριανής Φιλίας, του Συλλόγου Προστασίας Καταναλωτών Σύρου, του Συλλόγου Φίλων Κέντρου Μελέτης Τεχνικού Πολιτισμού (Βιομηχανικού Μουσείου) της Ερμούπολης, της Ένωσης Ελλήνων Δικονομολόγων, της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, της Εταιρείας Μελέτης Νέου Ελληνισμού.
Λοιπό έργο
Μέλος από το 1985, αντιπρόεδρος από το 1996 και πρόεδρος στη διετία 1998-2000 του θεατρικού Πολιτιστικού Ομίλου Σύρου «Απόλλων» όπου επιμελήθηκε πλήθους πολιτιστικών εκδηλώσεων. Από το 1986 μέχρι το 2000 επιμελήθηκε το περιεχόμενο των προγραμμάτων όλων των παραστάσεων. Ήταν επίσης διευθυντής παραγωγής του φεστιβάλ «Συριανές Μουσικές μνήμες» (1999). Έδωσε σειρά διαλέξεων στην Αθήνα και στη Σύρα για θέματα και μορφές του συριανού πολιτισμού και της τέχνης γενικότερα(Φερεκύδης, Ροΐδης, Σολωμός, Βικέλας, Μπαστιάς, Γιώργος Χειμώνας, Χρ. Ευαγγελίδης, Μάνος Ελευθερίου, Ευαγ. Βογαζιανός, Λουκρητία Δούναβη, Κ. Κριτσίνης κ.λ.π.). Έχει προλογίσει τα βιβλία: Μάνου Ελευθερίου, Το θέατρο στην Ερμούπολη, τόμοι Α' και Δ' του ίδιου, Νεοκλασσική Ερμούπολη, συμμετείχε στο συμπόσιο «Η Μαρίκα Κοτοπούλη και το θέατρο στην Ερμούπολη» (Σύρα 1994) με θέμα «Το φαινόμενο της μεγάλης πρωταγωνίστριας. Συνέχεια και διαδοχή στο ελληνικό θέατρο» και υπήρξε παραγωγός πολλών, κυρίως πολιτιστικών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών ιδιαίτερα στους δημοτικούς σταθμούς Κόσμος 90 στην Ερμούπολη και Αιγαίο στην Άνω Σύρο.
Ο Mάρκος Φρέρης πέθανε στις 15 Ιανουαρίου 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Το σόι σου (5ος κύκλος)
Η ελληνική τηλεοπτική κωμική σειρά του Alpha Το σόι σου ανανεώθηκε για πέμπτο κύκλο επεισοδίων τον Μάιο του 2018, με τα γυρίσματα να ξεκινούν στις 30 Αυγούστου 2018. Έκανε πρεμιέρα την 1η Οκτωβρίου 2018 και προβαλλόταν κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00.
Τη σκηνοθεσία ανέλαβε και πάλι ο Αντώνης Αγγελόπουλος, ενώ το σενάριο υπογράφουν οι Νίκος Μήτσας, Δήμητρα Τσόλκα, Γιώργος Κόκουβας και Ζωή Κοΐβαρη. Επίσης, η ηθοποιός Γωγώ Καρτσάνα επέστρεψε στο βασικό καστ της σειράς, μετά την αποχώρησή της στο τέλος του δεύτερου κύκλου.
Μετά τα οκτώ πρώτα επεισόδια της σειράς ο Αγγελόπουλος αποχώρησε από τη σκηνοθεσία αναλαμβάνοντας άλλο πρότζεκτ του ίδιου σταθμού. Τη σκηνοθεσία στα επόμενα επεισόδια ανέλαβε ο Σταμάτης Πατρώνης.
Ο πέμπτος κύκλος ολοκληρώθηκε στις 25 Ιουνίου 2019, ολοκληρώνοντας συγχρόνως και τη σειρά έπειτα από συνολικά 307 επεισόδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Το σόι σου
Γλώσσα Γιόμπα
Η Γλώσσα Γιόμπα είναι μία εξαφανισμένη Αυστρονησιακή γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας. Ομιλείται στην Κεντρική Περιφέρεια, και είχε 2 μη μητρικούς ομιλητές το 1981.
Παραπομπές
Γ
Πριόνια Γρεβενών
Τα Πριόνια (Αρομανικά: Bozovo) είναι χωριό του δήμου Γρεβενών στην Ελλάδα. Πριν από την εισαγωγή του σχεδίου Καλλικράτης, ήταν μέρος του Δήμου Γόργιανης. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 64 κατοίκους. Τα Πριόνια είναι οικισμός της κοινότητας της Καλλιθέας.
Ιστορία
Αλεξανδρινοί Χρόνοι:
Το χωριό επί Βασιλέως της Μακεδονίας Μεγάλου Αλαξάνδρου ονομαζόταν ΚΑΛΠΟΥΣ και ανήκε διοικητικά στην επαρχεία Ελημίας.
Ήταν κτισμένο στην περιοχή του Αγίου Νικολάου και Παναγίας, έφθανε μέχρι την περιοχή του Καταφυγίου ή Πέτρα.
Βυζαντινοί Χρόνοι:
Το Καλπούς κατά του Βυζαντινούς χρόνους αριθμούσε περίπου χίλια σπίτια όπως μαρτυρούν τα ερείπια που υπάρχουν μέχρι σήμερα.
Η γεωγραφική του θέση βοήθησε στην ανάπτυξη του εμπορίου και στο αποκορύφωμα του χριστιανισμού απαριθμούσε τουλάχιστον δώδεκα εκκλησίες από τις οποίες κάποιες σώζονται μέχρι και σήμερα :
Αγίας Τριάδος (νέα κατασκευή στην περιοχή της Καλλιθέας)
Προφήτη Ηλία (Αναστηλωμένος Ναός)
Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Αναστηλωμένος Ναός)
Με την άλωση της Πόλης, το Καλπούς περιήλθε στην κατοχή των Τούρκων και οι κάτοικοι του διασκορπίστηκαν στις γύρω περιοχές και μερικοί από αυτούς εγκατασταθήκαν περί το 1710 στη θέση που σήμερα είναι κτισμένο το χωριό Πριόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Ριχάρδις της Σουαβίας
Η Ριχάρδις της Σουαβίας ή Αγία Ριχάρδις, (Γαλλική γλώσσα : Richarde de Souabe, Αλσατία, περί το 840 - 18 Σεπτεμβρίου 895) μέλος του Οίκου των Αχαλολφίνγκερ ήταν κόρη του κόμη του Νόρντγκαου, με τον γάμο της έγινε βασίλισσα των Φράγκων & των Λομβαρδών, της Ανατολικής Φραγκίας & Ακουιτανίας και της Δυτικής Φραγκίας & Αλαμανίας. Παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Κάρολο τον Παχύ από την Δυναστεία των Καρολιδών (862), ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Η στέψη της έγινε στην Ρώμη από τον πάπα Ιωάννη Η΄ (881). Η Ριχάρδις έμεινε γνωστή για την ευσέβεια της, ήταν η πρώτη ηγουμένη του Αντλό.
Μετά το διαζύγιο της έγινε πρότυπο χριστιανικής λατρείας και δίκαιης διακυβέρνησης, το 1049 αναγνωρίστηκε ως Αγία. Την εποχή της βασιλείας του Καρόλου του Φαλακρού παρατηρήθηκαν εμφύλιες συγκρούσεις και επιδρομές των Βίκινγκ. Οι επιδρομείς δεν μπόρεσαν να λεηλατήσουν την ακτογραμμή, κατέστρεψαν πόλεις και χωριά κατά μήκος των ποταμών. Οι Καρολίδες στάθηκαν σε γενικές γραμμές ανίκανοι να τους αντιμετωπίσουν. Ο Κάρολος ο Παχύς φαίνεται ότι έπαθε κρίση τρέλας (887), η Ριχαρδίς προσπάθησε να κυβερνήσει η ίδια στο πλευρό του συζύγου της χωρίς να τα καταφέρει. Ο παρανοϊκός Κάρολος την κατηγόρησε για μοιχεία με τον καγκελάριο του Λιούτβαρντ και ζήτησε διαζύγιο, δικάστηκε με φωτιά και αποδείχτηκε η αθωότητα της. Μετά το περιστατικό η Ριχαρδίς αποσύρθηκε στο "Αβαείο του Αντλό" που είχε ιδρύσει η ίδια στα πατρικά της εδάφη (880) και ήταν ηγουμένη η ανεψιά της. Παρέμεινε στο μοναστήρι μέχρι τον θάνατο της (18 Σεπτεμβρίου 895) και τάφηκε εκεί.
Θρύλοι
Μετά τον θάνατο της περιγράφονται πολλοί θρύλοι για την Ριχάρδις, σύμφωνα με τον πιο γνωστό παρά το γεγονός ότι ήταν υπόδειγμα ηθικής ο σύζυγος της την κατηγορούσε μία δεκαετία για ανηθικότητα. Ο Κάρολος την υπέβαλε στην δοκιμασία της φωτιάς, παρά το ότι προχωρούσε ξυπόλητη και φορούσε μια ρόμπα αλειμμένη με κερί δεν την άγγιζε η φωτιά. Η Ριχαρδίς έντονα δυσαρεστημένη με την συμπεριφορά του Καρόλου εγκατέλειψε τα αυτοκρατορικά ανάκτορα και δραπέτευσε στο δάσος. Ένας άγγελος σε όραμα της ζήτησε να ακολουθήσει μια αρκούδα και να οικοδομήσει ένα μοναστήρι εκεί που θα σταματήσει η αρκούδα, η αρκούδα σταμάτησε στις όχθες ενός ποταμού και άρχισε να σκάβει, εκεί ίδρυσε το "Αβαείο του Αντλό". Ένας εναλλακτικός μύθος αναφέρει ότι στο δάσος είδε μια γυναίκα να κλαίει το νεκρό παιδί της, η Ριχαρδίς το πήρε στα χέρια της και αναστήθηκε, από τότε η γυναίκα την λάτρευε σαν Αγία σε όλη της την ζωή.
Το Αβαείο ιδρύθηκε ωστόσο περίπου δέκα χρόνια μετά το διαζύγιο της με τον Κάρολο τον Παχύ, η θέση δεν σχετίζεται με την αρκούδα. Οι μοναχές του αβαείου διατήρησαν ωστόσο τον μύθο, έφεραν μέσα σε αυτό μια ζωντανή αρκούδα και επέτρεψαν στις υπόλοιπες να περνάνε ελεύθερα, την εικόνα της Αγίας συνόδευε πάντοτε μία αρκούδα. Η Ριχαρδίς αγιοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 1049 από τον πάπα Λέων Θ΄, τα οστά της μεταφέρθηκαν σε έναν εντυπωσιακό νέο τάφο που χρονολογείται από το 1350. Θεωρείται η πολιούχος του Αντλό και η προστάτης του από φωτιές, στις εικονογραφίες παριστάνεται σαν αυτοκράτειρα, σαν μοναχή και την δοκιμασία της από φωτιά.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Λομβαρδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας
Σύνοδος κλιματικής δράσης του ΟΗΕ (2019)
Η σύνοδος κλιματικής δράσης του ΟΗΕ για το 2019 θα λάβει χώρα στην έδρα των ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη στις 23 Σεπτεμβρίου 2019. Οι εργασίες της ξεκίνησαν στις 21 Σεπτεμβρίου 2019, όπου συμμετείχαν νέοι και διάφοροι απεσταλμένοι κυβερνήσεων ανά τον κόσμο.
Προοίμιο
Στις 14 Αυγούστου 2019 η Γκρέτα Τούνμπεργκ και ο πατέρας της Σβάντε απέπλευσαν από τη πόλη Πλίμουθ και διέσχισαν με ιστιοφόρο τον Ατλαντικό Ωκεανό με κατεύθυνση την Αμερική. Εκεί η Τούνμπεργκ θα συμμετάσχει στην σύνοδο για τη κλιματική δράση στη Νέα Υόρκη και τον Δεκέμβριο θα συμμετάσχει στην ετήσια σύνοδο για το κλίμα στη Χιλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Ασφοδελίνη η κίτρινη
μικρογραφία|Η κίτρινη Ασφοδελίνη (Asphodeline lutea),  [[Παγγαίο όρος|Όρος Παγγαίο, Καβάλα 11-4-2009]] Η Ασφοδελίνη η κίτρινη (Asphodeline lutea), με κοινή ονομασία περιδρομόχορτο, ανήκει στην οικογένεια Λιλιίδες (LILIACEAE) και το γένος Asphodeline περιλαμβάνει 4 ευρωπαϊκά είδη, τα οποία απαντούν όλα στην Ελλάδα. Αναφορικά με το Asphodeline lutea, κατανέμεται σ’ όλη την περιοχή της Ανατολικής και Κεντρικής Μεσογείου, καθώς και σ’ όλη την Ελλάδα, σε ξηρές και πετρώδεις τοποθεσίες, από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1800 μ. Ο βλαστός του είναι εύρωστος, έμφυλλος μέχρι την ταξιανθία, σε αντίθεση με την ασφοδελίνη την λιβουρνική (Asphodeline liburnica), που έχει βλαστό λεπτότερο και χωρίς φύλλα στο ανώτερο τμήμα. Τα τέπαλα του άνθους είναι κίτρινα με εμφανή καστανωπή μεσαία νεύρωση. Ανθίζει από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι τον Ιούνιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Ασφοδελοειδή
Πεπτιδογλυκάνη
Η πεπτιδογλυκάνη ή μουρεΐνη (από το murus = «τείχος») είναι δομικό στοιχείο στο κυτταρικό τοίχωμα των περισσότερων βακτηρίων, που συντίθεται από δύο παράγωγα σακχάρων και μια μικρή ομάδα αμινοξέων. Σχηματίζει μια άκαμπτη στιβάδα στο κυτταρικό τοίχωμα των βακτηρίων με κύρια προστατευτικό ρόλο.
Η πεπτιδογλυκάνη αλλά και το γενετικό υπόβαθρο για τη βιοσύνθεσή της δεν βρίσκεται σε όλα τα βακτήρια. Συγκεκριμένα απουσιάζει από τα γένη Mycoplasma και Planctomyces, καθώς και τον αιτιακό παράγοντα του τύφου Orientia (Rickettsia) tsutsugamushi. Δεν έχει ανιχνευθεί ποτέ στο γένος Chlamidiae αν και υπάρχουν τα περισσότερα βιοσυνθετικά γονίδια. Πεπτιδογλυκάνη επίσης έχει βρεθεί σε φωτοσυνθετικά οργανίδια («κυανέλλες») των γλαυκοκυστοφυτών. Γενικότερα, στην ετερογενή ομάδα των φυκών, πεπτιδογλυκάνη απαντάται κατά κύριο λόγο στο κυτταρικό τοίχωμα των Κυανοβακτήρια, καθώς επίσης και στα πλαστίδια των ευκαρυωτικών φυκών που προέκυψαν άμεσα από πρωτογενή ενδοσυμβίωση χωρίς να υποστούν δευτερογενή απώλεια του κυτταρικού τοιχώματος. Ακόμη, ορισμένα βιοσυνθετικά γονίδια πεπτιδογλυκάνης έχουν εντοπιστεί στο φυτό Arabidopsis thaliana (πέντε γονίδια) και στο βρύο Physcomitrella patens (εννέα γονίδια), η παρουσία των οποίων θα μπορούσε να συσχετίζεται με τη διαίρεση χλωροπλαστών.
Λειτουργία
Η κύρια λειτουργία της πεπτιδογλυκάνης είναι η διατήρηση της ακεραιότητας των κυττάρων. Το περιβάλλον του κυτταροπλάσματος των βακτηρίων είναι συνήθως υπερτονικό, γι’ αυτό αν δεν υπήρχε ένα ισχυρό κυτταρικό τοίχωμα θα ερχόταν λύση λόγω ωσμωτικής πίεσης. Η σημασία της πεπτιδογλυκάνης στην προστασία από την ωσμωτική λύση επιβεβαιώνεται από το ότι αναστολή της βιοσύνθεσής της είτε από μετάλλαξη είτε λόγω χρήσης αντιβιοτικού, ή η ειδική αποικοδόμησή της (π.χ. από λυσοζύμη) κατά τη διάρκεια της κυτταρικής ανάπτυξης έχει ως αποτέλεσμα την κυτταρική λύση. Επίσης, έχει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση του κυτταρικού σχήματος, ενώ διαδραματίζει και ρόλο ικριώματος για την αγκυροβόληση διάφορων συστατικών του κυτταρικού περιβλήματος όπως πρωτεΐνες και τειχικά οξέα. Συμμετέχει στενά στις διαδικασίες της κυτταρικής ανάπτυξης και της κυτταρικής διαίρεσης.
Χημική δομή
Η πεπτιδογλυκάνη είναι ένα τεράστιο πολυμερές το οποίο αποτελείται από πλευρικά διασυνδεόμενες αλυσίδες σακχάρων. Κάθε αλυσίδα γλυκάνης συνιστά ένα πολυμερές του επαναλαμβανόμενου εν σειρά δισακχαρίτη, Ν-ακετυλογλυκοζαμίνη και Ν-ακετυλομουραμικό οξύ, που συνδέονται μέσω β-1,4-γλυκοσιδικού δεσμού (Εικ. 1). Ένα τέτρα- ή πενταπεπτίδιο γλυκάνης προσαρτάται σε κάθε κατάλοιπο Ν-ακετυλομουραμικού οξέος. Η πεπτιδική αλυσίδα στα περισσότερα αρνητικά κατά Gram βακτήρια αποτελείται από τα αμινοξέα: L-αλανίνη, D-αλανίνη, D-γλουταμινικό οξύ και διαμινοπιμελικό οξύ. Στα περισσότερα θετικά κατά Gram βακτήρια, το διαμινοπιμελικό οξύ αντικαθίσταται από μια λυσίνη. μικρογραφία|Εικόνα 1: μόριο πεπτιδογλυκάνης. NAG: Ν-ακετυλογλυκοζαμίνη, NAM: Ν-ακετυλομουραμικό οξύ
Η βασική δομή της πεπτιδογλυκάνης είναι μια πτυχωτή επιφάνεια, όπου οι αλυσίδες γλυκάνης που σχηματίζονται από τα σάκχαρα, συνδέονται μεταξύ τους με πεπτιδικές διασυνδέσεις που σχηματίζονται από τα αμινοξέα (Εικ. 2). Οι γλυκοζιτικοί δεσμοί στις αλυσίδες γλυκάνης είναι ισχυροί, αλλά δεν αρκούν για να παράσχουν την επιθυμητή ακαμψία. Η ακαμψία αυτή επιτυγχάνεται με τη βοήθεια των πεπτιδικών διασυνδέσεων, οι οποίες όμως διαφέρουν ανάλογα με την ομάδα Βακτηρίων. μικρογραφία|Εικόνα 2: δομή πλέγματος πεπτιδογλυκάνης.
Το στρώμα της πεπτιδογλυκάνης στα αρνητικά κατά Gram βακτήρια είναι μια μονή στιβάδα περίπου 5 nm που βρίσκεται ανάμεσα από εσωτερικές και εξωτερικές μεμβράνες. Αποτελεί περίπου το 10% του κυτταρικού τοιχώματος. Αντίθετα, στα θετικά κατά Gram βακτήρια, καθώς δεν υπάρχει εξωτερική μεμβράνη, η πεπτιδογλυκάνη συνιστά το εξωτερικό του κυττάρου και αντιπροσωπεύοντας έως και το 90% του κυτταρικού τοιχώματος. Είναι πολύ παχύτερη, 20-50 nm, και επειδή εκτίθεται στο περιβάλλον καθιστά τους θετικούς κατά Gram οργανισμούς πιο ευαίσθητους στα αντιβιοτικά που στοχεύουν τη βιοσύνθεση της πεπτιδογλυκάνης.
H χημική δομή της πεπτιδογλυκάνης μπορεί να παρουσιάζει διαφοροποίησεις όσον αφορά το πεπτιδικό στέλεχος, είτε στη θέση σύνδεσης με τους κλώνους γλυκάνης είτε σύσταση της διαπεπτιδιακής γέφυρας. Αυτές οι διαφοροποιήσεις που είναι χαρακτηριστικές ανάλογα με το είδος του οργανισμού έχουν ταξινομηθεί στην εργασία των Schleifer & Kandler (1972), οι οποίοι ίδρυσαν το τρι-ψηφιακό σύστημα ταξινόμησης πεπτιδογλυκάνης που χρησιμοποιείται παγκοσμίως. Ωστόσο, παρόμοιες δομικές διαφορές μπορούν να υπάρχουν και ανάμεσα στο ίδιο είδος ανάλογα με τις συνθηκες ανάπτυξης.
Σύνθεση της πεπτιδογλυκάνης και κυτταρική διαίρεση
Όταν γίνεται διχοτόμηση των βακτηρίων, προκειμένου να αυξηθεί το μέγεθός τους, είναι απαραίτητο οι δεσμοί στην πεπτιδογλυκάνη να σπάσουν, να εισαχθούν νέα μονομερή πεπτιδογλυκάνης και οι πεπτιδικές διασυνδέσεις  να δημιουργηθούν εκ νέου. Η σύνθεση γίνεται με βάση συγκεκριμένη ακολουθία γεγονότων.
Τα αμινοξέα που ενώνονται με τις πεπτιδικές διασυνδέσεις διαφέρουν ανάλογα με το είδος του κυτταρικού τοιχώματος. Στα  αρνητικά κατά Gram βακτήρια, συνήθως οι διασυνδέσεις δημιουργούνται μεταξύ του διαμινοπιμελικού οξέος ενός πεπτιδίου, με τη D-αλανίνη του παρακείμενου. Όταν δημιουργηθεί το πρόδρομο μόριο πεπτιδογλυκάνης υπάρχουν δύο κατάλοιπα D-αλανίνης, αλλά κατά την αντίδραση τρανσπεπτιδίωσης γίνεται απομάκρυνση της μίας ομάδας ώστε να παραχθεί η απαραίτητη ενέργεια για την επόμενη αντίδραση. Στα θετικά κατά Gram βακτήρια υπάρχει συνήθως γεφύρωση γλυκίνης και οι διασυνδέσεις αναπτύσσονται εγκάρσια προς αυτήν, από τη L-λυσίνη του ενός πεπτιδίου με τη D-αλανίνη του επόμενου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιοφυσική Κατηγορία:Βιοχημεία Κατηγορία:Φυσικά προϊόντα
Mercedes Benz (τραγούδι)
Το κομμάτι ηχογραφήθηκε με ένα μόνο take στην 1 Οκτωβρίου του 1970, και συμπεριλήφθηκε στον δίσκο της Pearl, του 1971. Το κομμάτι έχει διασκευαστεί από αρκετούς καλλιτέχνες μέσα στους οποίους ο Έλτον Τζον, ο Μπομπ Ρίβερς και η Pink, μεταξύ άλλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1970 Κατηγορία:Τραγούδια της Τζάνις Τζόπλιν
Σκούπα Άρτας
Η Σκούπα είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Αρταίων με 48 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), στα ορεινά της Άρτας και απέχει από την πόλη περίπου 30 χιλιόμετρα.
Διοικητικές μεταβολές
Ο σύσταση της κοινότητας έγινε το 1919 και υπαγόταν στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης. Το 1963 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Καρυδέα και το 1974 αποσπάσθηκε από την επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης και εντάχθηκε στην επαρχία Άρτας του νομού Άρτας. Το 1978 η Καρευδέα μετονομάστηκε εκ νέου σε Σκούπα και το 1997 εντάχθηκε στο δήμο Ξηροβουνίου και τελικά το 2010 στο Δήμο Αρταίων.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Η Σκούπα γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Σκούπας και το Σουμέσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Γυναίκες στην επιστήμη
μικρογραφία|256x256εσ| Η Laura Bassi, η πρώτη γυναίκα που έγινε καθηγήτρια φυσικής σε πανεπιστήμιο της Ευρώπης Η παρουσία των γυναικών στην επιστήμη ήταν ήδη αισθητή με σημαντικές συμβολές στους πρώτους χρόνους της ιστορίας της επιστήμης. Οι ιστορικοί που ασχολούνται με την σχέση μεταξύ φύλου και επιστήμης έχουν ερευνήσει τις επιστημονικές προσπάθειες και τα επιτεύγματα των γυναικών, τα εμπόδια που έχουν αντιμετωπίσει και τις στρατηγικές που εφαρμόζονται για να αξιολογηθεί και να γίνει αποδεκτή η εργασία τους σε μεγάλα επιστημονικά περιοδικά και άλλες δημοσιεύσεις. Η ιστορική, πολιτική και κοινωνιολογική μελέτη αυτών των θεμάτων αποτελεί πλεόν ξεχωριστή ειδικότητα στον χώρο των επιστημών.
μικρογραφία|256x256εσ| Η Marie Curie, η πρώτη γυναίκα που πήρε βραβείο Νόμπελ (φυσικής και χημείας) Οι γυναίκες συμμετείχαν στην άσκηση της ιατρικής ήδη σε πολλούς πρώιμους δυτικούς πολιτισμούς και η μελέτη της φυσικής φιλοσοφίας στην αρχαία Ελλάδα ήταν ανοιχτή στις γυναίκες. Οι γυναίκες συνέβαλαν επίσης στην εξέλιξη της πρωτοεπιστήμης της αλχημείας τον πρώτο ή το δεύτερο αιώνα μ.Χ. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, τα μοναστήρια ήταν ένας σημαντικός τόπος εκπαίδευσης για τις γυναίκες και ορισμένες από αυτές τις κοινότητες παρείχαν ευκαιρίες στις γυναίκες να συνεισφέρουν στην επιστημονική έρευνα. Ο 11ος αιώνας είδε την εμφάνιση των πρώτων πανεπιστημίων. Οι γυναίκες ωστόσο αποκλείστηκαν επί το πλείστον από την πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Η βοτανική ήταν η επιστήμη που επωφελήθηκε περισσότερο από τις συνεισφορές των γυναικών στις αρχές της σύγχρονης εποχής, καθότι δεν αποτελούσε επίσημο κλάδο στα πανεπιστήμια. Η στάση απέναντι στην εκπαίδευση των γυναικών σε ιατρικούς τομείς φαίνεται να ήταν πιο φιλελεύθερη στην Ιταλία από ό, τι σε άλλα μέρη. Η πρώτη γνωστή γυναίκα που δίδαξε σε πανεπιστήμιο ήταν η ιταλίδα Λάουρα Μπάσι τον 18ο αιώνα.
Τον δέκατο όγδοο αιώνα οι γυναίκες σημείωσαν πιο ενεργή συμμετοχή στην εξέλιξη της επιστήμης, αποκλείστηκαν αποκλείστηκαν ωστόσο ξανά κατά μεγάλο μέρος από την επίσημη επιστημονική εκπαίδευση τον 19ο αιώνα. Προς το τέλος ωστόσο του αιώνα άρχισαν να γίνονται δεκτές στις ακαδημαϊκές κοινότητες, κατά μέρος επειδή ιδρύθηκαν γυναικεία κολλέγια, τα οποία παρείχαν θέσεις εργασίας σε γυναίκες επιστήμονες και ευκαιρίες για εκπαίδευση.
Γεννημένη στη Βαρσοβία της Πολωνίας, η Μαρί Κιουρί άνοιξε το δρόμο για την επιστήμη να μελετήσει τη ραδιενεργή διάσπαση και ανακάλυψε τα στοιχεία ράδιο και πολώνιο. Δουλεύοντας ως φυσικός και χημικός, πραγματοποίησε πρωτοποριακή έρευνα για τη ραδιενεργή διάσπαση, ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε το βραβείο Νόμπελ στη Φυσική καθώς και το πρώτο άτομο που έλαβε δεύτερο βραβείο Νόμπελ, αυτήν τη φορά στη Χημεία. Με τον τρόπο αυτόν βοήθησε στην αποδοχή των γωναικών στον επιστημονικό χώρο. Μεταξύ 1901 και 2010 σαράντα γυναίκες έχουν γίνει αποδέκτες του βραβείου Νόμπελ, δεκαεπτά από αυτές στον χώρο των φυσικών επιστημών (φυσική, χημεία, φυσιολογία και ιατρική).
Piece of My Heart
Το 2004 η εκτέλεση των Big Brother and the Holding Company συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο του Rolling Stone με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, καταλήγοντας στη θέση 353. Το τραγούδι, εισήχθη και στο Rock and Roll Hall of Fame's Songs That Shaped Rock and Roll.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1967 Κατηγορία:Singles του 1968 Κατηγορία:Τραγούδια της Τζάνις Τζόπλιν Κατηγορία:Singles του 1982 Κατηγορία:Singles του 1994 Κατηγορία:Singles του 2005 Κατηγορία:Singles του 2006 Κατηγορία:Singles του 1967 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records Κατηγορία:Singles της Columbia Records Κατηγορία:Singles της Parlophone
Rackelhahn
δεξιά|μικρογραφία|270x270εσ|Rackelhahn Το Rackelhahn είναι ένα υβρίδιο που δημιουργείται από τη διασταύρωση του αγριόκουρκου και του λυροπετεινού.
Υπάρχουν δύο τύποι:
Επιστημονικές ονομασίες
Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης
Ντεντοπλίστσκαρο
Το Ντεντοπλίστσκαρο (γεωργιανά: დედოფლისწყარო, κυριολεκτικά: Πηγές της Βασίλισσας) είναι κωμόπολη στην Καχετία της Γεωργίας, με πληθυσμό 5.940 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2014. Η κωμόπολη βρίσκεται στην Πεδιάδα Σιράκι της ανατολικής Γεωργίας, και λειτουργεί ως δήμος του ομώνυμου διαμερίσματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Κίραν Τρίπιερ
Ο Κίραν Τζον Τρίπιερ (Kieran Trippier, 19 Σεπτεμβρίου 1990) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξής αμυντικός στην Ατλέτικο Μαδρίτης και την εθνική ομάδα της Αγγλίας.
Ο Τρίπιερ ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Μάντσεστερ Σίτι, αλλά δεν κατάφερε να ενσωματωθεί στην πρώτη ομάδα και δόθηκε δύο φορές δανεικός στην Μπάρνσλεϊ. Το 2011 δόθηκε δανεικός στην Μπέρνλι και τον Ιανουάριο του 2012 αποκτήθηκε μόνιμα για άγνωστο ποσό. Με τις καλές του επιδόσεις τοποθετήθηκε δύο συνεχόμενες στην καλύτερη ομάδα της Τσάμπσιονσιπ (2012-13 και 2013-14 ). Το 2014 κατάφερε να πάρει την άνοδο με την Μπέρνλι στην Πρέμιερ Λιγκ και τον επόμενο χρόνο αποκτήθηκε από την Τότεναμ για 3,5 εκατομμύρια λίρες. Το 2019 αποκτήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης για 20 εκατομμύρια λίρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρνσλεϊ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρνλι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Θεόδωρος Νάτσινας
Ο Θεόδωρος Νάτσινας (8 Ιουλίου 1872 - 2 Φεβρουαρίου 1949) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός. Γεννήθηκε στη Σιάτιστα, που τότε ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Σταδιοδρομία
Σπούδασε Φυσική και Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου και έλαβε το πτυχίο του. Με την ολοκλήρωση των σπουδών του, το 1898, δίδαξε σε σχολεία στο Άργος και τις Σπέτσες. Το 1899, το Πανεπιστήμιο Αθηνών πρότεινε στην Ελληνική Κυβέρνηση πως θα έπρεπε να τοποθετηθεί ως δάσκαλος στην Καισάρεια της Τουρκίας, ως μέρος μιας «εθνικής» αποστολής για την υποστήριξη των ντόπιων ελληνικών πληθυσμών. Από το 1903 έως το 1907 δίδασκε στην Κωνσταντινούπολη.
μικρογραφία|Τιμητική διάκριση από τον [[Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως|Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, 1905]] Το 1907 εργάστηκε ως διευθυντής σε σχολείο της Σιάτιστας και έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα. Συνελήφθη από τις Οθωμανικές αρχές και μεταφέρθηκε στην κοντινή πόλη Λάψιστα (σήμερα Νεάπολη) του νομού Κοζάνης. Απελευθερώθηκε μετά από παρέμβαση του Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης.
Κατά το Μεσοπόλεμο, και αφού η Δυτική Μακεδονία προσαρτήθηκε στον Ελληνικό κορμό, δίδαξε στην Κοζάνη. Εκεί ίδρυσε τον πρώτο Αγροτικό Συνεταιρισμό και βοήθησε στην εγκαθίδρυση των προσκόπων στη Δυτική Μακεδονία.
Ίδρυση σχολείου στη Θεσσαλονίκη
μικρογραφία|Το Μαράσλειο Κτίριο, στη Θεσσαλονίκη, όπου ιδρύθηκε η σχολή του Θεόδωρου Νάτσινα. Μετά από το 1921, εργάστηκε στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά, μαζί με το συνέταιρο του Γ. Καραντάνη, ανέλαβαν τη διεύθυνση ενός σχολείου που ιδρύθηκε από τον Στέφανο Νούκα (Μαράσλειος Σχολή). Το σχολείο αυτό ήταν αρχικά γνωστό ως Σχολή Νάτσινα-Καραντάνη, αλλά, στη συνέχεια, αφού έπαυσαν να είναι συνέταιροι, η σχολή μετονομάστηκε σε Σχολή Θεόδωρου Νάτσινα.
Επίσης, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Προσωπική ζωή
Είχε μια κόρη και τρεις γιούς: τη Σουλτάνα Νάτσινα, τον αντιστράτηγο Αλέξανδρο Νάτσινα, ιδρυτή και πρώτο διοικητή (1953–1963) της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, τον πολιτικό Στέφανο Νάτσινα, και το Λέανδρο Νάτσινα ο οποίος σπούδασε πολιτικός μηχανικός στη Γάνδη του Βελγίου.
Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Οι Μακεδόνες πραμματευτάδες εις τας χώρας Αυστρίας και Ουγγαρίας» (πρώτη έκδοση, Θεσσαλονίκη, 1939).
μικρογραφία|Δάσκαλοι και απόφοιτοι της Σχολής Θεόδωρου Νάτσινα, στη Θεσσαλονίκη. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης τον έχει τιμήσει δίνοντας το όνομα του σε μια οδό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι/Πηγές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Μακεδόνες
Ροντρίγκο ντε λα Σέρνα
Ο Ροντρίγκο ντε λα Σέρνα (ισπ.: Rodrigo de la Serna, ) γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1976 στο Μπουένος Άιρες και είναι Αργεντινός ηθοποιός. Είναι γνωστός από τον ρόλο του ως Παλέρμο, στον τρίτο κύκλο της ισπανικής σειράς La casa de papel (ελληνικά: Η τέλεια ληστεία).
Το 2004, κέρδισε το Silver Condor για τον καλύτερο ηθοποιό και το Ανεξάρτητα Βραβεία Spirit για την "Best Debut Performance" για την ταινία Ημερολόγια Μοτοσικλέτας, για την οποία ήταν υποψήφιος το βραβείο BAFTA Καλύτερου Β' Ανδρικού ρόλου. Έπαιξε τον ρόλο του Αλμπέρτο Γρανάδο, του συνταξιδιώτη του Τσε Γκεβάρα κατά τη διάρκεια των 8 μηνών του ταξιδιού τους στη Νότια Αμερική.
Έχει πάρει μέρος σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές στην Αργεντινή όπως οι Okupas, Sol Negro και Hermanos y Detectives.
Ο Ντε λα Σέρνα συμμετείχε στην παραγωγή της ταινίας San Martín: El Cruce de los Andes, η οποία έκανε πρεμιέρα το 2010. Είναι πρωταγωνιστής της ταινίας, παίζοντας Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί
Οδός Γκάμπριελ Ναρουτόβιτς (Λοτζ)
Ιστορία
Το 1821, ο Ράιμουντ Ρεμπιελίνσκι - ο Πρόεδρος της Επιτροπής του Βοεβοδάτου Μασοβίας - ξεκίνησε δραστηριότητες με στόχο τη ρύθμιση (δημιουργία) ενός εργοστασιακού οικισμού. Ο νέος οικισμός, που ονομάζεται Nowe Miasto (Νέα Πόλη), ιδρύθηκε τα έτη 1821–1823 και βρισκόταν νότια του «παλαιού» αγροτικού Λοτζ, δηλαδή της γης της Παλιάς Πόλης. Το 1823 αποφασίστηκε η διεύρυνση της περιοχής για τη βιοτεχνία. Ως εκ τούτου, στα έτη 1824–1828, νότια της Νέας Πόλης (σε δημοτικές και κυβερνητικές περιοχές), ιδρύθηκε ένας άλλος βιομηχανικός οικισμός, που προοριζόταν κυρίως για την εγκατάσταση υφαντουργιών λινού και βαμβακιού, ο οποίος ονομαζόταν Γούντκα (Łódka). Μαζί με την κατανομή της γης και τη ρύθμιση της οδού Πιοτρκόφσκα, ορίστηκαν επτά από τα τετράγωνά της. Ένα από αυτά που ορίστηκαν εκείνη την εποχή ήταν η σύγχρονη οδός Ναρουτόβιτς.
Τουλάχιστον από το 1830 ο δρόμος ονομαζόταν Dzielna. Αφορμή για να δοθεί ένα τέτοιο όνομα ήταν ο «χωρισμός» της Νέας Πόλης από τον οικισμό για υφαντουργία (Łódki) που βρίσκεται νοτιότερα. Κατά τα έτη 1915–1918 χρησιμοποιήθηκε επίσης το γερμανικό όνομα Bahnstrasse και από το 1918 χρησιμοποιήθηκε το όνομα Dzielna. Το 1924, ο δρόμος πήρε το όνομά του από τον Πρόεδρο Γκάμπριελ Ναρουτόβιτς. Μεταξύ 1940 και 1945, ο δρόμος ονομάστηκε Schlageterstrasse. Μετά τον πόλεμο, το όνομα του Γκάμπριελ Ναρουτόβιτς επαναφέρθηκε για το δρόμο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οδοί στο Λοτζ