cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συνθήκη του Νύσταντ
Η Συνθήκη του Νύσταντ (Ништадтский мир, Uudenkaupungin rauha, Freden i Nystad, Uusikaupunki rahu) ήταν η τελευταία συνθήκη ειρήνης του Μεγάλου Βορείου Πολέμου που διήρκεσε στα έτη 1700–1721. Υπογράφηκε από το Βασίλειο της Ρωσίας και τη Σουηδική Αυτοκρατορία στις 10 Σεπτεμβρίου (Π.Η. 30 Αυγούστου) 1721 στη σουηδική πόλη Νύσταντ (Uusikaupunki, στη νοτιοδυτική σημερινή Φινλανδία). Η Σουηδία είχε συμφωνήσει με τα άλλα μέρη στη Στοκχόλμη (1719 και 1720) και το Φρεντερίκσμποργκ (1720).
Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Πέτρος Α΄ της Ρωσίας κατέλαβε όλες τις σουηδικές κτήσεις στην ανατολική Βαλτική ακτή: τη σουηδική Ινγκρία (όπου άρχισε να χτίζει τη μελλοντική ρωσική πρωτεύουσα, την Αγία Πετρούπολη το 1703), τη Σουηδική Εσθονία και τη Σουηδική Λιβονία (η οποία παραδόθηκε το 1710), και τη Φινλανδία.
Στο Νύσταντ, ο Βασιλιάς Φρειδερίκος της Σουηδίας αναγνώρισε επίσημα την μεταφορά της Εσθονίας, της Λιβονίας, της Ινγκρίας και της Νοτιοανατολικής Φινλανδίας (Κεξχολμσλάν και μέρος της Καρελίας) προς τη Ρωσία σε αντάλλαγμα για δύο εκατομμύρια ασημένια ρίξνταλερ, ενώ η Ρωσία επέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της Φινλανδίας με το σουηδικό κράτος.
Η Συνθήκη κατοχύρωσε τα δικαιώματα της Γερμανικής Βαλτικής αριστοκρατίας στην Εσθονία και τη Λιβονία για να διατηρήσει το χρηματοοικονομικό σύστημα, τα υφιστάμενα σύνορα των τελωνείων, την αυτοδιοίκηση, τη Λουθηρανική θρησκεία, και τη γερμανική γλώσσα. Αυτή η ειδική θέση στη ρωσική Αυτοκρατορία επιβεβαιώθηκε από κάθε Ρώσο τσάρο από τον Μεγάλο Πέτρο (βασίλεψε το 1682-1725) μέχρι τον Αλέξανδρο Β΄ (βασίλεψε το 1855-1881).
Το Νύσταντ εκδήλωσε τη αποφασιστική στροφή στην Ευρωπαϊκή ισορροπία ισχύος που ο επέφερε ο πόλεμος: η Σουηδική αυτοκρατορική εποχή τελείωσε, η Σουηδία εισήλθε στην Εποχή της Ελευθερίας, ενώ η Ρωσία αναδείχθηκε ως μια νέα αυτοκρατορία.
Κληρονομιά
Στην Αγία Πετρούπολη προ του 1917, στην επαρχία Βιμπόργκσκι (σχετικά πλησιέστερη στα ρωσοφινλανδικά σύνορα) μία από τις αρτηρίες (η σημερινή Λεσνόι πρόσπεκτ) ονομάστηκε προς τιμήν της συνθήκης (Οδός Νύσταντ, ρωσικά: Ништадтская улица). Η περιοχή στεγάζει επίσης μια εκκλησία για τον εορτασμό της πρώτης ρωσικής νίκης στο Μεγάλο Βόρειο πόλεμο, τη Μάχη της Πολτάβα – τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Σαμπσονίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νυσταντ
BMW
Η BMW (, γερμανικά: Bayerische Motoren Werke ) είναι γερμανική μάρκα αυτοκινήτων πολυτελείας και μοτοσυκλετών. Οι κυριότεροι ανταγωνιστές της, είναι οι Mercedes-Benz, Audi, Volvo, Jaguar και Lexus, ενώ ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, στη Μέση Ανατολή και στην Κίνα, είναι επιπρόσθετα και οι Cadillac και Lincoln.
Τα πρώτα χρόνια
Το 1919 σχεδίασε την πρώτη μηχανή μοτοσικλετών της, που χρησιμοποιήθηκε σε ένα μοντέλο αποκαλούμενο Βικτώρια, που κατασκευαζόταν από μια επιχείρηση στην Νυρεμβέργη.
Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η BMW κατασκεύαζε δίκυκλα υψηλής αντοχής και επιδόσεων, που χρησιμοποιήθηκαν από το Γερμανικό στρατό κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, όπως στην Βόρεια Αφρική, μερικά από τα οποία επιβιώνουν μέχρι σήμερα σε χώρες που ήταν υπό γερμανική κατοχή. Η BMW κατασκεύαζε επίσης κινητήρες αεροπλάνων, τόσο για ελικοφόρα, όσο και για τα πρώτα τζετ της εποχής.
Μεταπολεμικά
thumb|left|Μια ιστορική μοτοσικλέτα BMW R27 στην [[Αθήνα.]]
Τα εργοστάσια παραγωγής της BMW υπέστησαν τεράστιες καταστροφές από τους βομβαρδισμούς προς το τέλος του πολέμου, με αποτέλεσμα η παραγωγή να εκμηδενιστεί. Μετά το τέλος του Β' Π.Π. απαγορεύτηκε στην BMW, από τις Συμμαχικές δυνάμεις, κάθε βιομηχανική παραγωγή για 3 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της 3-ετούς απαγόρευσης, η BMW χρησιμοποιούσε εναπομείναντα ανταλλακτικά για να κατασκευάζει ποδήλατα και είδη κουζίνας.
Τελικώς, μόλις το 1948, κατασκεύασε το πρώτο μεταπολεμικό μοτοποδήλατο R 24, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ακόμα και στις εξαγωγές. Ήδη από το 1950, το 18% των πωλήσεών της κατέληγαν στο εξωτερικό.
Το 1952, άρχισε να παράγει το πρώτο επιβατικό αυτοκίνητό της μετά τον πόλεμο, αλλά οι προσπάθειές της δεν ήταν εμπορικά επιτυχείς - μοντέλα όπως το BMW 507 και το 503 ήταν πάρα πολύ ακριβά για να είναι επικερδή. Κατά την δεκαετία του 1950, κατασκεύαζε κυρίως μικρά αυτοκίνητα, με μικρότερο όλων το BMW Isetta.
Η Νταίμλερ-Μπενζ (σημερινή Mercedes-Benz) προσφέρθηκε να εξαγοράσει την BMW το 1959. Οι μέτοχοι και εργαζόμενοί της, όμως, αρνήθηκαν. Με κρατικές ενισχύσεις και υπό την διοίκηση του Χέρμπερτ Κβαντ, η BMW κατάφερε να ξανασταθεί στα πόδια της. Το 1972, με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου, η εταιρεία μετακόμισε στα νέα κεντρικά της στο «Vierzylinder» (τετρακύλινδρο).
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|right|330px|BMW M760Li xDrive V12 στο Σαλόνι της [[Φρανκφούρτης το 2017, η σημερινή ναυαρχίδα της εταιρείας.]]
Σύντομα εξελίχθηκε σε μάρκα πολυτελείας, με εξαιρετικά υψηλό ίματζ και πολύ καλή φήμη, ιδίως στους τομείς της οδικής συμπεριφοράς, άνεσης, επιδόσεων, καθώς και ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας. Η 1η γενιά της Σειράς 7, η BMW E23, εισήγαγε Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) το 1979 και έξτρα αερόσακο οδηγού τον Απρίλιο του 1985 (στάνταρ στην κορυφαία έκδοση L7). Η γενιά Ε32 της Σειράς 7 άρχισε να προσφέρει και έξτρα αερόσακο συνοδηγού τον Ιανουάριο του 1990 και Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system) το 1991, ενώ το ίδιο έτος εμφανίστηκαν προαιρετικά φώτα Xenon στους προβολείς της κορυφαίας έκδοσης 750i/750iL. Στα τέλη του 1995 εμφανίστηκε Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP) στην Σειρά 7 Ε38 και σύντομα έγινε στάνταρ σε όλα τα μοντέλα της.
Στα τέλη του 1997, η Σειρά 7 E38, ταυτόχρονα και με την Σειρά 5 E39, εφοδιάστηκαν με πλευρικούς αερόσακους κεφαλής σωληνωτού σχήματος (tubular side airbags), γνωστοί με το όνομα «Σύστημα Προστασίας Κεφαλής System / Head Protection System (HPS)» ως στάνταρ εξοπλισμός. Αυτή ήταν η πρώτη παγκοσμίως πατέντα για προστασία της κεφαλής κατά τις πλευρικές συγκρούσεις. Οι ίδιοι αερόσακοι είχαν εξ' αρχής την ιδιότητα να διατηρούνται επίσης φουσκωμένοι για έως και 7 δευτερόλεπτα για προστασία σε τυχόν ανατροπή.
Πάντως στα μεταγενέστερα μοντέλα, τόσο της BMW, όσο και των άλλων εταιρειών, αυτός ο σωληνωτού σχήματος αερόσακος αντικαταστάθηκε από τον αερόσακο που δημιουργεί ένα φουσκωτό «παραπέτασμα» για ακόμα καλύτερη προστασία και είναι γνωστός ως πλευρικός αερόσακος τύπου κουρτίνας (side curtain airbag), ο οποίος «ξεδιπλώνεται και κατεβαίνει» από την οροφή.
Επίσης, το 2000 η BMW παρουσίασε το πρωτοποριακό στον τομέα της ασφάλειας μηχανάκι BMW C1.
Άλλες καινοτομίες
Παράλληλα, έχει κατά καιρούς διακριθεί και για άλλες καινοτομίες. Το 1991, εισήγαγε το πρώτο παγκοσμίως 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, ενώ το 2001 εισήγαγε το πρώτο παγκοσμίως 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο στην Σειρά 7 Ε65/Ε66. Η ίδια σειρά εισήγαγε ταυτόχρονα και το πρώτο στην ιστορία ηλεκτρικό χειρόφρενο, καθώς και το πρωτοποριακό σύστημα iDrive, για έλεγχο όλων των λειτουργιών από τον οδηγό μέσω ενός κεντρικού διακόπτη. Οι δύο προηγούμενες πατέντες έχουν καθιερωθεί πλέον και σε άλλα μοντέλα της εταιρείας.
Επιπλέον, η γενιά Ε65/Ε66 της Σειράς 7, διατέθηκε και σε έκδοση υδρογόνου (γνωστή ως BMW Hydrogen 7 E68), η οποία ήταν το πρώτο παγκοσμίως αυτοκίνητο παραγωγής με κυψέλες καυσίμου για την παραγωγή ενέργειας με βάση το υδρογόνο, που κάνει «καθαρή» καύση (όταν καίγεται με οξυγόνο παράγει μόνο νερό και θερμότητα). Το μοντέλο ήταν υβριδικό, καθώς μπορούσε να καταναλώνει βενζίνη ή υγρό υδρογόνο, αν και κυκλοφόρησε σε περιορισμένα αντίτυπα.
Το 2009, η BMW έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή και δεύτερη παγκοσμίως (μετά την Lexus) εταιρεία που προσέφερε 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο και συγκεκριμένα το ZF 8HP, ως στάνταρ στις εκδόσεις 760i, 760Li και Active Hybrid 7 της Σειράς 7 F01/F02. Το κιβώτιο αυτό έχει πλέον εμφανιστεί και σε πιο μεσαία μοντέλα της BMW.
Φόρμουλα 1
200px|μικρογραφία|δεξιά|BMW 328 200px|μικρογραφία|δεξιά|BMW Williams FW22 200px|μικρογραφία|δεξιά|BMW Sauber F1.06
Τα πρώτα χρόνια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Οδηγών της Φόρμουλα 1 κατέβηκαν στους αγώνες κάποια ιδιωτικά αυτοκίνητα BMW, με αμάξωμα της προπολεμικής BMW 328, τα οποία αγωνίστηκαν το 1952 και το 1953 στο γερμανικό γκραν-πρι.
Η εταιρεία τροφοδότησε με κινητήρες αρκετές ομάδες της Φόρμουλα 1. Την περίοδο 1982–1988 έκλεισε συμφωνίες για τον κινητήρα Μ12/13 με τις Brabham, ATS, Arrows, Benetton και Ligier. Για το 1989, οι τεχνικοί κανονισμοί άλλαξαν με την απαγόρευση στους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες, όπως ο κινητήρας Μ12/13. Κατά τη διάρκεια της περιόδου χρήσης του στην Φόρμουλα 1, ο κινητήρας είχε κερδίσει εννέα αγώνες και το Πρωτάθλημα Οδηγών το 1983. Επιπλέον, σημείωσε 14 pole positions και 13 ταχύτερους γύρους.
Μετά από δεκαετή απουσία, η BMW επιστρέφει για την περίοδο 2000–2005, κλείνοντας συμφωνία με την Williams Grand Prix Engineering. Το 2006 η εταιρεία απέκτησε το κύριο πακέτο μετοχών της Team Sauber Petronas και αγωνίστηκε στο παγκόσμιο πρωτάθλήμα Φόρμουλα 1 μετονομάζοντας την ομάδα σε BMW Sauber F1 Team. Αυτή ήταν και η μοναδική ομάδα που κατέβασε η BMW στη Φόρμουλα 1.
Τα μοντέλα που παρουσίασε στη δεκαετία του 2000 ήταν τα εξής:
Το 2010 η BMW πούλησε την ομάδα της στον Πέτερ Ζάουμπερ και αποχώρησε από τη Φόρμουλα 1, μολονότι το όνομα της ομάδας παρέμεινε για ένα χρόνο ως BMW Sauber F1 Team, καθώς έτσι είχε δηλωθεί για τη σεζόν, αν και πλέον εμφανίζεται στο πρωτάθλημα με κινητήρα της Φερράρι. Μετά το 2010 η BMW δεν συμμετέχει στο πρωτάθλημα, ούτε ως προμηθευτής κινητήρων.
Η BMW στην Ελλάδα
Στο παρελθόν ήταν γνωστή ιδιαίτερα για τις μοτοσικλέτες της. Η εταιρεία Intercar S.A. (Ιντερκάρ A.E.) είχε την αντιπροσωπεία και προώθησε τις πωλήσεις των αυτοκινήτων και την δημιουργία δικτύου αντιπροσώπων σε όλη την Ελλάδα. Αργότερα περιορίστηκε στην χονδρική πώληση σε εμπόρους και στην διοργάνωση της διανομής τον αυτοκινήτων. Όταν οι πωλήσεις είχαν πλέον φτάσει σε υψηλά επίπεδα, η BMW αποφάσισε να διακόψει την συνεργασία της με την Intercar και την ευθύνη της απευθείας διάθεσης των προϊόντων BMW (και αργότερα και των Mini) στην Ελλάδα ανέλαβε η θυγατρική του BMW Group, «BMW Hellas». Η εταιρεία ξεκίνησε την λειτουργία της τον Οκτώβριο του 2003, με Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο τον Σταύρο Γιαλουρίδη, στην οδό Σενέκα 24, στη Ν. Κηφισιά.
Λογότυπο
Το κυκλικό γαλάζιο και λευκό λογότυπο της BMW εξελίχθηκε από το κυκλικό λογότυπο της εταιρείας Rapp Motorenwerke, από την οποία εξελίχθηκε η εταιρεία BMW, σε συνδυασμό με τα μπλε και λευκά χρώματα της σημαίας της Βαυαρίας. Η τρέχουσα μορφή του λογότυπου εισήχθη το 2020, αφαιρώντας τα τρισδιάστατα εφέ που είχαν χρησιμοποιηθεί στις απεικονίσεις του λογότυπου, αλλά και την αφαίρεση του μαύρου περιγράμματος που περιβάλλει το άσπρο και μπλε σχέδιο. Το λογότυπο θα χρησιμοποιείται στη μάρκα BMW, αλλά δεν θα χρησιμοποιείται σε οχήματα.
Η προέλευση του λογότυπου συχνά θεωρείται ότι προέρχεται από την απεικόνιση της κίνησης μιας έλικας του αεροσκάφους με τις λευκές λεπίδες να κόβουν έναν γαλάζιο ουρανό. Ωστόσο, αυτή η απεικόνιση χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε μια διαφήμιση BMW το 1929 - δώδεκα χρόνια μετά τη δημιουργία του λογότυπου - για αυτό δεν είναι η προέλευση του ίδιου του λογοτύπου.
Άλλες ονομασίες
Χρησιμοποιείται και ο όρος «μπέμπα» ή «μπίμερ» στην καθομιλουμένη για ένα αυτοκίνητο μάρκας BMW.
Η οικογένεια Quandt
Συχνά ταυτίζεται η BMW με την οικογένεια που μέλη τις έχουν μεγάλο ποσοστό και έπαιξαν έναν καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της εταιρείας. Μέσα στο κοινωνικό έργο της οικογένειας, είναι και το ίδρυμα Johanna-Quandt-Stiftung που δίνει το Herbert Quandt Medien-Preis. Το 2011 δόθηκε το βραβείο στην εφημερίδα Bild-Zeitung της Axel Springer AG σχετικά με με τα δημοσιεύματα της για την κρίση της Ελλάδος και του ευρώ. Η εφημερίδα είχε αποκαλέσει τους Έλληνες με αρνητικές εκφράσεις, όπως π.χ. ως Χρεοκοπημένο-Έλληνες ("Pleite-Griechen").
Όμιλος BMW - Παραγωγή
Στον Όμιλο BMW ανήκουν επίσης οι αυτοκινητοβιομηχανίες Mini και Rolls-Royce, με την παραγωγή τους να παραμένει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Συνολικά, η BMW διατηρεί βιομηχανικές εγκαταστάσεις στα εξής κράτη:
Πωλήσεις της BMW
thumb|right|350px|[[BMW F01|BMW F02 760Li V12, η τότε ναυαρχίδα της εταιρείας, σε φωτογραφία κάτω από τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στο Μόναχο, στις 22 Ιουλίου 2009.]]
Παρακάτω παρουσιάζονται οι συνολικές παγκόσμιες πωλήσεις της BMW τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τις επίσημες ετήσιες αναφορές της εταιρείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες Κατηγορία:Βαυαρία Κατηγορία:Μόναχο  BMW Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα
Δήμος Ευδήλου
Ο Δήμος Ευδήλου λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του  νομού Σάμου από το 1999 έως το 2010 με έδρα τoν Εύδηλο.
Ήταν από τους τρεις δήμους, στους οποίους διαιρείτο διοικητικά η Ικαρία και ένας από τους οκτώ του νομού Σάμου. Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νησιού. Ο Δήμος Ευδήλου περιελάμβανε έξι δημοτικά διαμερίσματα, είχε συνολικό πληθυσμό 2.831 κατοίκους και έκταση 78,8 τ. χλμ..
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Ικαρίας της  Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:δήμοι του νομού Σάμου
Εμβόλιο της ερυθράς
Το  εμβόλιο της ερυθράς είναι ένα εμβόλιο που χρησιμοποιείται για την πρόληψη της ερυθράς. Η αποτελεσματικότητα ξεκινά περίπου δύο εβδομάδες μετά από μία εφάπαξ δόση, ενώ ανοσία αποκτά περίπου το 95% των ατόμων. Σε χώρες με υψηλά ποσοστά ανοσοποίησης δεν εμφανίζονται πλέον περιπτώσεις ερυθράς ή σύνδρομο συγγενούς ερυθράς. Όταν το επίπεδο της παιδικής ανοσοποίησης σε έναν πληθυσμό είναι χαμηλό, τα ποσοστά συγγενούς ερυθράς ενδέχεται να αυξηθούν, καθώς οι περισσότερες γυναίκες φτάνουν στην αναπαραγωγική ηλικία χωρίς να έχουν εμβολιαστεί ή να έχουν εκτεθεί στην ασθένεια. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να εμβολιάζεται ποσοστό μεγαλύτερο από το 80% του πληθυσμού.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι γενικά ήπιες. Σε αυτές μπορεί να περιλαμβάνεται πυρετός, εξανθήματα, πόνος και ερυθρότητα στο σημείο της ένεσης. Μία έως τρεις εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό γυναικών, ενδέχεται να αναφερθεί πόνος στις αρθρώσεις. Σπάνια εκδηλώνονται σοβαρές αλλεργίες. Το εμβόλιο της ερυθράς είναι διαθέσιμο είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό με άλλα εμβόλια. Στους συνδυασμούς περιλαμβάνονται τα εμβόλια ιλαράς και παρωτίτιδας καθώς και το εμβόλιο ιλαράς, παρωτίτιδας και ανεμοβλογιάς.
Το εμβόλιο της ερυθράς κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1969. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο με τις πιο σημαντικές φαρμακευτικές ουσίες που είναι απαραίτητες σε ένα σύστημα υγείας. Από το 2009 περισσότερες από 130 χώρες το έχουν εντάξει στους εμβολιασμούς ρουτίνας. Το 2014 το κόστος χονδρικής για το εμβόλιο MMR ανερχόταν σε 0,24 δολάρια ανά δόση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το κόστος κυμαίνεται μεταξύ 50 και 100 δολαρίων.
References
Ερυθρα
479
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 479 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Οινόη Βοιωτίας
Η Οινόη είναι χωριό που ανήκει στο Δήμο Τανάγρας του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται ανάμεσα στο Σχηματάρι και στα Οινόφυτα, στην περιοχή της βιομηχανικής ζώνης της νότιας Βοιωτίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 442 κατοίκους. Κεντρικός ναός είναι εκείνος της Αναλήψεως του Κυρίου, απέναντι από την πίσω πλευρά του σιδηροδρομικού σταθμού.
Μεταφορές
Στην Οινόη υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός της γραμμής Αθήνας - Θεσσαλονίκης, ο οποίος εξυπηρετεί και την γύρω περιοχή, διαθέτοντας επίσης σύνδεση με τον Προαστιακό Αθήνας προς Πειραιά, Αθήνα και Χαλκίδα. Επίσης, ο Αυτοκινητόδρομος ΑΘΕ περνά βόρεια του χωριού συνδέοντας την Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Δήμος Τανάγρας Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
Ρονσέκκο
To Ρονσέκκο (ιταλικά: Ronsecco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Συνορεύει με τους εξής δήμους: Λινιάνα, Μπιαντσέ, Κρόβα, Τροντσάνο Βερτσελλέζε, Τριτσέρρο, Ντεζάνα και Τρίνο.
Όροι (λεξικό)
Με την ονομασία Όροι (πολυτονικό:Ὅροι, λατινικά: Definitiones ) είναι γνωστό το αρχαίο λεξικό του 4ου αιώνα π.Χ. το οποίο περιέχει 185 φιλοσοφικούς όρους και μια σύντομη ερμηνεία τους. Ως έργο συμπεριλαμβάνεται στο κύριο σώμα των έργων του Πλάτωνα, ωστόσο θεωρείται πιθανότερο πως ο πραγματικός συγγραφέας ήταν ο Σπεύσιππος ο οποίος ήταν μαθητής του.
Δείγματα
Κάποιες από τις καταχωρήσεις όπως παρακάτω:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλατωνισμός Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα
Ο Σημαδεμένος (αποσαφήνιση)
Ο Σημαδεμένος ήταν το παρατσούκλι του γκάνγκστερ Αλ Καπόνε.
Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
Πελυκόσαυροι
Οι πελυκόσαυροι ήταν πρωτόγονα Συναψιδωτά του ύστερου παλαιοζωϊκού αιώνα. Εμφανίστηκαν στην ύστερη Λιθανθρακοφόρο και έφτασαν στην ακμή τους στην αρχή της Πέρμιας περιόδου, παραμένοντας τα κυρίαρχα χερσαία ζώα για περίπου 40 εκατομμύρια χρόνια. Από αυτούς εξελίχθηκαν τα Θηριαψιδωτά, οι πρόγονοι των Θηλαστικών.
Χαρακτηριστικά
Οι πελυκόσαυροι είχαν ερπετόμορφα χαρακτηριστικά: το σώμα τους ήταν συνήθως μακρύ με ουρά και περπατούσαν με τα πόδια στραμμένα προς τα έξω και την κοιλιά κοντά στο έδαφος. Δεν είχαν φολίδες. Τα απολιθώματα δείχνουν πως μέρος του σώματώς τους ήταν γυμνό όμως η κοιλιά καλυπτόταν από κερατοειδής φολίδες όπως αυτές που έχουν οι κροκοδείλοι αλλά και τα πουλιά στα πόδια. Κάποια από τα μεγαλύτερα είδη όπως ο διμετρόδοντας και ο εδαφόσαυρος είχαν στην πλάτη ψηλό "ιστίο" που βοηθούσε ίσως στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματός.
Οι πελυκόσαυροι φαίνεται να είναι μία ομάδα συναψιδωτών που έχει άμεση προγονική σχέση με τα θηλάστικά καθώς εξέλιξαν σχετική εξειδίκευση δοντιών και οστέινη υπερώα.
Συστηματική
μικρογραφία|150x150εσ|[[Οφιακόδων|Οφιακόδοντας]]
Παραδοσιακή ταξινόμηση
Τα πελικοσαύρια (Pelycosauria) είναι παραφυλετικός κλάδος καθώς δεν περιλαμβάνει τα θηριαψιδωτά και έτσι δεν χρησιμοποιείται πια. Στα ευπελυκοσαύρια, πρωην υποκατηγορία των πελυκοσαυρίων, ανήκουν οι περισσότεροι πελυκόσαυροι όπως και τα θηριαψιδωτά μαζί με τα θηλαστικά. Είναι μία μονοφυλετική ομάδα. Τα κασεασαύρια δεν έχουν αφήσει απογόνους. Στην παραδοσιακή ταξινόμηση, η οποία δεν φυλογενετική, η τάξη "πελυκοσαύρια" αναλύεται ως εξής:
Φυλογενετική ταξινόμηση
Φυλογενετικά δεν υπάρχει τάξο "Πελικοσαύρια", οι πελικόσαυροι είναι απλά μια ομάδα πρώιμων συναψιδωτών που οδήγησαν στα θηριαψιδωτά. Το παρακάτω κλαδόγραμμα δείχνει την εξελικτική τους πορεία:
Κατηγορία:Συναψιδωτά
Συμβολοσειρά
Συμβολοσειρά, (string), στην επιστήμη υπολογιστών καλούμε μια σειρά διαδοχικών συμβόλων τα οποία σύμβολα είναι στοιχεία ενός πεπερασμένου σύνολου ή αλλιώς αλφάβητου. Ανάλογα με τα στοιχεία που διαθέτει το αλφάβητο, διαφοροποιείται και το περιεχόμενο της συμβολοσειράς.
Στην περίπτωση που το αλφάβητο περιορίζεται σε γράμματα και αριθμούς, η συμβολοσειρά λέγεται και αλφαριθμητικό.
Συνένωση (ή παράθεση)
Έστω μια συμβολοσειρά u και μια συμβολοσειρά v ενός αλφαβήτου Σ. Η συνένωση (concatenation) της u με τη v συμβολίζεται uv και είναι μια καινούργια συμβολοσειρά που προκύπτει από τη u ακολουθούμενη από τη v. Για παράδειγμα:
Έστω και έστω ,
τότε.
Για κάθε συμβολοσειρά w ισχύει wε = εw = w, όπου ε η κενή συμβολοσειρά.
Τύπος δεδομένων
Οι γλώσσες προγραμματισμού επιτρέπουν τον ορισμό και την διαχείριση σειρών χαρακτήρων.
Οι χαρακτήρες είναι γράμματα (όπως a b c α β γ ...), αριθμοί (όπως 0 1 2 3 ...), τελεστές πράξεων (όπως * + / - ...), σημεία στίξης (όπως κόμμα, δίστιγμο, παρένθεση, ...), σύμβολα σχεδίασης (όπως ╚ ╤ ╧ ...), σύμβολα ελέγχου (όπως ESCape, LineFeed, ACKnowledgement, CarriageReturn, ...), οι οποίοι ανήκουν σε κάποιον προκαθορισμένο κώδικα (όπως ASCII, Ebcdic, Fieldata, Unicode, ISO 8859, UTF-16, κλπ).
Ανάλογα με την γλώσσα προγραμματισμού κάποιοι χαρακτήρες μπορεί να έχουν ειδικό ρόλο, οπότε περιορίζεται η χρήση τους. Μερικοί χαρακτήρες είναι εκτυπώσιμοι και μερικοί δεν είναι.
αβγ
ααββγγ
αυτοειναισειραχαρακτηρων
Οι σειρές χαρακτήρων στις γλώσσες προγραμματισμού συνήθως περικλείονται με διπλά ή μονά εισαγωγικά (αγγλ. quote) : "αυτή η σειρά χαρακτήρων έχει διπλά εισαγωγικά στα άκρα της" 'βάζοντας στα άκρα μονά εισαγωγικά, περικλείουμε το διπλό " χωρίς πρόβλημα'
Υπάρχουν γλώσσες προγραμματισμού που αντιμετωπίζουν όλα τα προς επεξεργασία στοιχεία τους, (αριθμούς, ημερομηνίες, κείμενα προγραμμάτων, κλπ.), ως σειρές χαρακτήρων, όπως υπάρχουν και λειτουργικά συστήματα που αντιμετωπίζουν τα πάντα (συσκευές, αρχεία, διεργασίες, εντολές) ως στοιχειοσειρές.
Εσωτερική παράσταση σειράς χαρακτήρων
Οι σειρές χαρακτήρων στις διάφορες γλώσσες είχαν διάφορους τρόπους αποθήκευσης στην μνήμη του υπολογιστή.
Στοιχειοσειρές σε τυπικές γλώσσες
Όπως αναφέρεται αναλυτικά στο λήμμα Τυπική γραμματική, το είδος των τερματικών στοιχείων που περιέχει το αλφάβητο, και οι κανόνες σχηματισμού που δίνονται, καθορίζουν την μορφή και το περιεχόμενο κάθε συμβολοσειράς που θα ανήκει στην Τυπική γλώσσα. (Παραδείγματα υπάρχουν στα αναφερθέντα λήμματα, καθώς και άλλες πράξεις με στοιχειοσειρές).
Ελληνική ορολογία
Για την απόδοση του όρου string of characters έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν οι όροι ακολουθία χαρακτήρων και νήμα χαρακτήρων. Ο Ελληνικός Οργανισμός Προτυποποίησης (ΕΛΟΤ) έχει καθορίσει την παρακάτω ορολογία:
Πακέτα πληροφοριών
Μια άλλη μέθοδος αποστολής μηνύματος είναι να προηγείται σε μια ακολουθία κανονικών χαρακτήρων ένας χαρακτήρας διαφυγής, (αγγλ. escape sequence), για να σχηματιστεί η εντολή επικοινωνίας. Αυτός ο τρόπος χρησιμοποιήθηκε πολύ στην επικοινωνία λογισμικού με εκτυπωτές και άλλα περιφερειακά.
Κατηγορία:Κωδικοποίηση χαρακτήρων Κατηγορία:Τυπικές γλώσσες Κατηγορία:Δομές δεδομένων
Γκύντερ Κόρτεν
Ο Γκύντερ Κόρτεν (γερμανικά: Günther Korten) ήταν αξιωματικός της γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας (Luftwaffe), ο οποίος είναι πιο γνωστός ως ένα από τα θύματα της απόπειρας κατά της ζωής του Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944.
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Γκύντερ Κόρτεν γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1898 στην Κολωνία, γιος του μηχανικού Χούγκο Κόρτεν (1855-1931) και της Μαρί Κόρτεν (1866-1942). Στις 2 Σεπτεμβρίου 1914, λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου κλήθηκε να υπηρετήσει στο στρατό (Ράιχσχερ). Εξαιτίας του επαγγέλματος του πατέρα του, κατετάγη στο 34ο Σύνταγμα Πυροβολικού. Στις αρχές Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς μετατέθηκε στο 8ο Τάγμα Μηχανικού ως δόκιμος αξιωματικός και προήχθη σε ανθυπολοχαγό (Leutnant) στις 18 Οκτωβρίου 1915, παραμένοντας στο ίδιο τάγμα μέχρι το τέλος του πολέμου το 1918 (κατά τη διάρκεια του οποίου τιμήθηκε και με τις δύο τάξεις – 2η και 1η – του Σιδηρού Σταυρού) υπηρετώντας σε διάφορες θέσεις.
Μεσοπόλεμος
Μετά την οικτρή ήττα και τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας το Νοέμβριο του 1918, ο Κόρτεν προτίμησε να παραμείνει στη Ράιχσβερ, τον δραματικά μειωμένο (~100.000 ανδρών) στρατό της Γερμανίας. Υπηρέτησε αρχικά στο 10ο Τάγμα Μηχανκού της Ράιχσβερ, κατόπιν στο 6ο (Πρωσικό) Τάγμα Μηχανικού, όπου την άνοιξη του 1924 ανέλαβε την διοίκηση του 2ου Λόχου. Την 1η Απριλίου 1925 προήχθη σε υπολοχαγό (Oberleutnant) και υπασπιστή. Την άνοιξη του 1928 υπηρετούσε στο τμήμα κατασκευής γεφυρών.
Αν και η επαχθής Συνθήκη των Βερσαλλιών όριζε ρητά πως ο νέος Γερμανικός Στρατός δεν μπορούσε να διαθέτει βαρύ πυροβολικό, τεθωρακισμένα και αεροσκάφη. Ωστόσο, η ανώτερη στρατιωτική ηγεσία εκμεταλλεύθηκε την αδυναμία των νικητών του πολέμου να το επιβάλλουν δυναμικά. Στον τομέα της αεροπορίας, ο Κόρτεν ήταν από αυτούς που επιλέχθηκαν για να συμμετάσχουν στο απόρρητο πρόγραμμα εκπαίδευσης πιλότων στη Σοβιετική Ένωση, με την οποία η Γερμανία θα διατηρούσε μια καιροσκοπική λυκοφιλία μέχρι το 1941.
Με τη λήξη του προγράμματος, ο Κόρτεν επέστρεψε στο Μηχανικό. Την άνοιξη του 1930 υπηρετούσε στον 1ο Λόχο του 4ου (Πρωσικού) Τάγματος Μηχανικού. Την 1η Οκτωβρίου του 1931 έλαβε προαγωγή σε λοχαγό (Hauptmann) και μετάθεση στο επιτελείο της 1ης Μεραρχίας της Ράιχσβερ.
Το 1933, ο Αδόλφος Χίτλερ ανήλθε στην εξουσία. Αποφασισμένος να επεκτείνει την κυριαρχία του Γ' Ράιχ στον ευρωπαϊκό (για αρχή) χώρο, αγνόησε επιδεικτικά τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και διέταξε τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας, στον οποίο ο στρατός επιδόθηκε με φρενήρεις ρυθμούς. Το 1933, ο Κόρτεν εισήλθε επίσημα στην αναγεννημένη Αεροπορία (Luftwaffe). Την 1η Δεκεμβρίου προήχθη σε Επισμηναγό. Εισήλθε στο επιτελείο του Υπουργείου Αεροπορίας (Reichsluftfahrtministerium) προωθούμενος από τον Γραμματέα του Κράτους (Staatssekretär) Έρχαρντ Μιλχ.
Σύντομα, εισήλθε για εκπαίδευση στη Στρατιωτική Ακαδημία, απ' όπου αποφοίτησε μετά από ένα χρόνο, την 1η Οκτωβρίου 1935. Έναν ακριβώς χρόνο αργότερα, ανέλαβε χρέη διοικητή της 121ης Ομάδας Αναγνώρισης και ταυτόχρονα της αεροπορικής βάσης στο Πρεντσλάου. Επέστρεψε στο Υπουργείο Αεροπορίας το καλοκαίρι του 1937 με το βαθμό του Αντισμηναγού, ενώ την άνοιξη του 1938 ανέλαβε χρέη διοικητή της Αεροπορίας της Αυστρίας (η οποία είχε ενσωματωθεί στο Ράιχ λίγο νωρίτερα) και αργότερα διετέλεσε διοικητής του Επιτελείου του 4ου Αεροπορικού Στόλου (Luftflotte 4). Την 1η Απριλίου 1939, λίγους μήνες πριν από την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, προήχθη σε Σμήναρχο.
Πολωνία, Αγγλία και Βαλκάνια
350px|thumb|right|Η σορός του Κόρτεν μεταφέρεται στον κεντρικό χώρο για απότιση τιμών πριν από την τελετή ταφής Υπαγόμενος στον 4ο Αεροπορικό Στόλο, ο Κόρτεν συμμετείχε στην Πολωνική Εκστρατεία. Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς διορίστηκε Αρχηγός Επιτελείου του II Αεροπορικού Σώματος, τον Ιούνιο του 1940 του 3ου Αεροπορικού Στόλου, στον οποίο είχε μετατεθεί το Φεβρουάριο του 1940.
Στις 19 Ιουλίου 1940 προήχθη σε Υποπτέραρχο. Ασχολήθηκε με την προετοιμασία και ενορχήστρωση του αεροπορικού πολέμου εναντίον της Αγγλίας. Με την προσοχή του Χίτλερ να έχει πλέον στραφεί στη Σοβιετική Ένωση, το φιλόδοξο σχέδιο κατάληψης της Αγγλίας εγκαταλείφθηκε, καθώς ο Χίτλερ είχε την κοντόφθαλμη πεποίθηση πως η Αγγλία θα συνθηκολογούσε με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Το πρώτο βήμα ήταν η εξασφάλιση του νοτίου πλευρού των γερμανικών στρατιών εισβολής, με την κατάληψη των Βαλκανίων. Στις αρχές του 1941 ανέλαβε χρέη διοικητή του Επιτελείου του 4ου Αεροπορικού Στόλου. Στις 3 Μαΐου του απονεμήθηκε ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού, το δεύτερο υψηλότερο παράσημο της Ναζιστικής Γερμανίας, για τις ενέργειές του κατά την εκστρατεία στη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα (η Luftwaffe αναλώθηκε κυρίως σε βομβαρδισμούς κατοικημένων περιοχών, ένας από τους λόγους για τους οποίους ο ιθύνοντας, διοικητής του 4ου Αεροπορικού Στόλου Πτέραρχος Αλεξάντερ Λερ θα εκτελείτο από τους Γιουγκοσλάβους το 1947).
Σοβιετική Ένωση
Λόγω ωστόσο της δεινής θέσης της οποίας περιερχόταν σταδιακά η Luftwaffe, οι σχέσεις του Κόρτεν με τον Στρατάρχη του Ράιχ Γκέρινγκ επιδεινώνονταν συνεχώς, με αποκορύφωμα τις λεκτικές προσβολές του Γκέρινγκ προς τον Κόρτεν στα τέλη του 1943, πράγμα που έκανε τον Κόρτεν να εξομολογηθεί στον Στρατάρχη Μιλχ πως σκόπευε να παραιτηθεί σύντομα, το αργότερο τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου. 320px|thumb|left|Ο Στρατάρχης του Ράιχ και Αρχηγός της Αεροπορίας Γκέρινγκ αποτίει τιμή στην κηδεία του Κόρτεν στο Τάννενμπερκ. Διακρίνονται οι στρατιώτες που φέρουν καρφιτσωμένα πάνω σε μαξιλάρια τα παράσημα του εκλιπόντος, μπροστά από το φέρετρό του, το οποίο καλύπτεται από την πολεμική γερμανική σημαία της περιόδου.
Θάνατος
Ο Κόρτεν είχε την ατυχία να βρίσκεται σε απόσταση μόλις λίγων μέτρων από την βόμβα. Ενώ ο Χίτλερ βγήκε από την έκρηξη σχεδόν αλώβητος, ο Κόρτεν, όπως και άλλοι τρεις που βρίσκονταν δίπλα του (ο στενογράφος Χάινριχ Μπέργκερ, ο Συνταγματάρχης Χάιντς Μπραντ και ο Αντιστράτηγος Ρούντολφ Σμουντ) δεν είχαν την ίδια τύχη και τραυματίστηκαν θανάσιμα. Συγκεκριμένα, μετά την έκρηξη της βόμβας, ένα μεγάλο κομμάτι θραύματος από το δρύινο τραπέζι καρφώθηκε στο σώμα του και τον διαπέρασε. Άλλες πηγές υποστηρίζουν πως τον έλιωσε μια ξύλινη κολώνα που βρισκόταν στην αίθουσα.
Ο Γκύντερ Κόρτεν υπέκυψε στα τραύματά του δύο μέρες αργότερα, στις 22 Ιουλίου 1944, τέσσερις ημέρες πριν τα 45α γενέθλιά του, στο νοσοκομείο του αρχηγείου. Η σορός του μεταφέρθηκε με τρένο στο Τάννενμπεργκ, όπου κηδεύθηκε με πλήρεις στρατιωτικές τιμές στις 3 Αυγούστου 1944. Στην κηδεία του ήσαν παρόντες πολλοί ανώτατοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων, μεταξύ των οποίων ο Αρχιστράτηγος της Αεροπορίας και Στρατάρχης του Ράιχ Χέρμαν Γκέρινγκ, ο οποίος συλλυπήθηκε προσωπικά τους συγγενείς του εκλιπόντος, ενώ εκφώνησε και τον επικήδειο λόγο, και ο Ναύαρχος Καρλ Ντένιτς. Μέρος της κηδείας του Κόρτεν μεταδόθηκε στα γερμανικά Επίκαιρα της εποχής (τη Deutsche Wochenschau). Ο ίδιος έλαβε μετά θάνατον - μεταξύ άλλων - τη χρυσή Κονκάρδα Τραυματισμού και προβιβάστηκε σε Πτέραρχο (Generaloberst).
Η κηδεία του Κόρτεν έτυχε μεγάλης δημοσιογραφικής κάλυψης, καθώς ο άτυχος πτέραρχος παρουσιάστηκε ως ένα είδος μάρτυρα, έχοντας πέσει θύμα των συνωμοτών που "επιβουλεύτηκαν" τη ζωή του Φύρερ.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού Κατηγορία:Κολωνία
Παμβοιώτια
Τα Παμβοιώτια ήταν αρχαία ελληνική ιερή ετήσια εορτή που λάμβανε χώρα στην αρχαία Βοιωτία προς τιμή της θεάς Αθηνάς της Ιτωνίας και είχε θεσπιστεί πολύ πριν η Θήβα αναδειχθεί σημαντική πόλη της Αρχαίας Ελλάδας.
Η σημαντικότητα της εορτής αυτής διαφαίνεται από το γεγονός ότι γιορταζόταν κατά τον ομώνυμο μήνα, τον Παμβοιώτιο στον οποίο είχε δώσει το όνομά της. Ο Παμβοιώτιος αντιστοιχούσε με τον Βοηδρομιώνα, δηλαδή από τα μέσα του Σεπτεμβρίου μέχρι τα μέσα του Οκτωβρίου. Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος την χαρακτηρίζει ως "...θρησκευτική μάλλον ή πολιτική σύνοδο" στην οποία δεν υπήρχαν ατομικά αγωνίσματα και μουσικοί αγώνες.
Κατά την διάρκεια της εορτής αυτής όλες οι αρχαίες πόλεις της Βοιωτίας κήρυσσαν μεταξύ τους εκεχειρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Βοιωτία Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
477
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 477 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Τάγμα του Αγίου Γεωργίου (Ουγγαρία)
Το Τάγμα του Αγίου Γεωργίου (ουγγρικά: Szent György-lovagrend, λατινικά: Societas militae Sancti Georgii) ήταν το πρώτο στην Ευρώπη κοσμικό Ιπποτικό Τάγμα. Ιδρύθηκε από τον βασιλιά Κάρολο Α' της Ουγγαρίας το 1326 και διατηρήθηκε για μικρό μόνο χρονικό διάστημα.
Το τάγμα συγκροτήθηκε από 50 ιππότες. Για την εισδοχή κάθε νέου μέλους απαιτούταν η ομοφωνία των άλλων μελών. Τα νέα μέλη όφειλαν να ορκιστούν πίστη στο μονάρχη. Τα μέλη φορούσαν ένα μαύρο μανδύα με κουκούλα και λατινική επιγραφή.
Πηγές
Γεωργιου Κατηγορία:Μεσαιωνική Ουγγαρία Κατηγορία:Βασίλειο της Ουγγαρίας
Ένωσις (ατμόπλοιο)
Το ατμόπλοιο Ένωσις (πρώην Owl, «Κουκουβάγια») ήταν μικρό τροχήλατο που μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητα 16 κόμβων και αγοράστηκε στην Αγγλία τον Ιούλιο του 1867 για την κάλυψη των αναγκών της Κρητικής Επανάστασης του 1866. Ήταν αδελφό πλοίο με τα Κρήτη, Αρκάδι και Πανελλήνιον.
Ιστορία
Ναυπηγήθηκε στην Αγγλία το 1860 με το όνομα «Owl» ως ταχυδρομικό πλοίο (ποστάλ). Αγοράστηκε στις ΗΠΑ όπως και τα ατμόπλοια «Κρήτη» και «Αρκάδι» κατά την έναρξη της Κρητικής εξέγερσης του 1866, υπό της "Κεντρικής Υπέρ Κρητών Επιτροπής", με χρήματα που προσέφεραν οι Έλληνες του Λονδίνου.
Κρητική επανάσταση 1866
Μετά την πυρπόλυση του ταχυδρομικού «Αρκάδι» στις 7 Αυγούστου 1867 από τον κυβερνήτη του Αναστάσιο Κουρέντη στα νοτιοδυτικά της Κρήτης για να αποφύγει τη σύλληψη, το κύριο βάρος της μεταφοράς των εφοδίων και των εθελοντών στην Κρήτη ανέλαβε τόσο το πλοίο «Κρήτη» με 10 ταξίδια, όσο επί το πλείστον το πλοίο «Ένωσις» υπό τον έμπειρο κυβερνήτη του Πλοίαρχο Νικόλαο Σουρμελή που έκανε 46 ταξίδια προσφέροντας ανεκτίμητες υπηρεσίες στην κρητικό επαναστατικό αγώνα, ενώ το όνομά του κατέστη κυριολεκτικά θρύλος σε όλο το πανελλήνιο.
Πήρε το όνομα «Ένωσις» διότι η ένωση με την Ελλάδα ήταν ο απώτερος στόχος των εξεγερμένων Κρητών. Παρόλο που το σκάφος παρέμεινε επίσημα εμπορικό, το 120-μελές πλήρωμά του αποτελούταν από τμήμα πυροβολητών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και τμήμα σκαπανέων για τις συρράξεις. Έφθασε έγκαιρα στην Ελλάδα και χρησιμοποιήθηκε αμέσως για τη μεταφορά εφοδίων και εθελοντών προς την επαναστατημένη Κρήτη, υπό την κυβένηση σπουδαίων εμποροπλοιάρχων της εποχής, όπως ο Ν. Σουρμελής, ο Γ. Παυλίδης και ο Β. Ορλώφ, βοηθούμενοι από πεπειραμένους κρήτες πλοηγούς, όπως ο Γ. Χατζηγρηγορακάκης και ο Π. Τσαρδής, τροφοδότησαν επί ενός και πλέον έτους την κρητική επανάσταση, εκτελώντας πλείστους επιτυχημένους πλόες παρά τον στενό αποκλεισμό των κρητικών ακτών από τα πολυάριθμα τουρκικά πλοία. Τον πρώτο πλου εξετέλεσε στις 12–14 Οκτωβρίου 1867 και τον τελευταίο κατά τον Νοέμβριο του 1868, όταν μετέφερε στην Κρήτη το εκ χιλίων εκλεκτών μανιατών σώμα του παλαιμάχου αγωνιστή του 1821 Δημητρίου Πετροπουλάκη, ο οποίος μετέβη εκεί για δεύτερη φορά ως γενικός αρχηγός της επανάστασης.
Ο αποκλεισμός της Σύρου
200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο υποναύαρχος Χόβαρτ Πασάς
Οι συνεχείς επιτυχίες του πλοίου «Ένωσις» έκαναν τους Τούρκους να το θεωρήσουν ως μια ταπείνωση για τον στόλο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έτσι ο Σουλτάνος έθεσε το θέμα της σύλληψής του πλοίου. Κλήθηκε να υπηρετήσει στο οθωμανικό ναυτικό ο ικανός Βρετανός κυβερνήτης Άυγουστος Κάρολος Χόβαρτ (γνωστός μετ' έπειτα ως Χόβαρτ Πασάς) τον οποίο ο Σουλτάνος προήγαγε σε υποναύαρχο και του ανέθεσε αμέσως την οργάνωση του οθωμανικού στόλου. Στη συνεχεία, του έδωσε ως κύρια αποστολή να συλλάβει το πλοίο «Ένωσις» και να το βυθίσει με οποιοδήποτε κόστος. Για το σκοπό αυτό, δόθηκε στον Χόβαρτ η ναυαρχίδα του οθωμανικού ναυτικού «Χουδαβενδικιάρ», μια φρεγάτα εξοπλισμένη με 50 πυροβόλα όπλα. Ο Χόβαρτ, γνωρίζοντας πως το ελληνικό ποστάλι θα επέστρεφε από την αποστολή του στην Κρήτη στο λιμάνι της Σύρου και εκτιμώντας ορθώς ότι έχει πολύ μικρή πιθανότητα να κυνηγήσει ένα ταχύτερο πλοίο σαν κι αυτό, στρατολόγησε το ακόμα ταχύτερο καταδρομικό ατμόπλοιο «Ιτζεδδίν» και έστησε ενέδρα στα ανοιχτά, κοντά στο ελληνικό νησί, με τη φρεγάτα του και ένα ακόμα συνοδευτικό πολεμικό πλοίο, δίνοντας εντολή στο «Ιτζεδδίν» να καταδιώξει το πλοίο «Ένωσις» και να το παρασύρει προς τον τόπο της ενέδρας.
Στις 2 Δεκεμβρίου 1867, το ατμόπλοιο «Ένωσις» επιστρέφοντας από την Κρήτη πέφτει στην παγίδα του Χόβαρτ όπου παρασύρθηκε από το «Ιτζεδδίν» και συναντάει τα άλλα δύο πλοία βάλλοντα εναντίον του, με τον Χόβαρτ να επιβαίνει στο «Χουδαβενδικιάρ» και να διευθύνει ο ίδιος την επίθεση αυτή. Ο κυβερνήτης του πλοίου «Ένωσις» Νικόλαος Σουρμελής αναλαμβάνει δράση και αντιπυροβολεί. Με την πρώτη βολή συντίβει τον αριστερό τροχό του «Ιτζεδδίν», με μια δεύτερη βολή θερίζει το κατάστωμα της ναυαρχίδος σαστίζοντας το πλήρωμα και με μία ακόμα βολή συντρίβει δύο από τις λέμβους της φρεγάτας. Στη συνέχεια, το ελληνικό πλοίο εκμεταλλευόμενο την αταξία που επήλθε στα τουρκικά πλοία διέρχεται δια μέσου αυτών και σώο εισέρχεται θριαμβευτικά στο λιμάνι της Σύρου υπό τις φρενητιώδεις επευφημίες του πλήθους. Τότε ο Χόβαρτ απέκλεισε το λιμάνι της Σύρου ζητώντας την παράδοση του "κλέφτικου πλοίου" απειλώντας ότι διαφορετικά θα το βυθίσει στα νερά του λιμανιού. Όλοι οι παρόντες ναυτικοί, ακόμα και οι ψαράδες εξεγέρθηκαν, κατέλαβαν τον μόλο και ετοίμαζαν πυρπολικά για να χτυπήσουν την τουρκική ναυαρχίδα, αρνούμενοι να παραδόσουν το ελληνικό πλοίο στον Χόβαρτ. Η είδηση γρήγορα φτάνει και στην Αθήνα όπου ο λαός επαναστατεί και ζητά από την Ελληνική Κυβέρνηση να προστατέψει το λιμάνι της Σύρου. Έτσι πλέει προς το νησί η ελληνική ξύλινη φρεγάτα «Έλλάς», η μοναδική του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού εκείνη την εποχή, με τον κατάπλου της οποίας στο λιμάνι του νησιού, τα πλήθη ηρεμούν και επιστρέφουν το μόλο στις αρχές της τοπικής διοίκησης. Ο αποκλεισμός της Σύρου παρατάθηκε για ακόμα 40 ημέρες, ενώ οι εχθροπραξίες επεκτάθηκαν έως τις 9 Ιανουαρίου 1869, όταν η Κυβέρνηση Βούλγαρη με την επέμβση των Μεγάλων Δυνάμεων επέτυχαν τον τερματισμό της επαναστάσεως. Έκτοτε το ατμόπλοιο «Ένωσις» έγινε μέλος του ελληνικού στόλου και χρησιμοποιήθηκε ως βοηθητικό πλοιό έως ότου με τον χρόνο αχρηστεύθηκε και εγκαταλείφθηκε στις λάσπες του Πόρου από όπου και εκποιήθηκε αργότερα ως σίδηρος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869) Κατηγορία:Ελληνικά ατμόπλοια
Καζακική γαμήλια τελετή
Το πάντρεμα στη καζακική γλώσσα λέγεται Ουιλένου τογί ενώ ο γάμος λέγεται Όι μπολού.
Το θρησκευτικό μέρος της καζακικής γαμήλιας τελετής ονομάζεται Νεκέ κιγιού (Неке қию). Η γαμήλια διαδικασία μπορεί να διαρκέσει πολλές εβδομάδες ή ακόμα και μήνες για να ολοκληρωθεί. Αυτό συμβαίνει επειδή ένας καζακικός γάμος, όπως γίνεται και στις περισσότερες Μουσουλμανικές κοινωνίες, περιλαμβάνει μια σύμβαση μεταξύ των οικογενειών που απαιτεί διαπραγμάτευση. Το Νεκέ κιγιού είναι μικρό μέρος ολόκληρης της εκδήλωσης, και συνήθως διαρκεί περίπου μισή ώρα για να ολοκληρωθεί.
Το Νεκέ κιγιού λαμβάνει χώρα σνυήθως το βράδυ την ημέρα που η νύφη αποκαλύπτεται στην οικογένεια του γαμπρού. Αυτή η εορταστική τελετή ονομάζεται μπετασάρ (Беташар) ή "αποκάλυψη του προσώπου". Μετά δείχνει σεβασμό προς την οικογένεια του γαμπρού, το πέπλο ανυψώνεται και η νύφη δέχεται ένα φιλί από τη πεθερά. Στη συνέχεια, η πεθερά, θέτει ένα λευκό μαντήλι στο κεφάλι της για να συμβολίζουν την οικογενειακή της κατάσταση και στη συνέχεια τη καλωσορίζει στην οικογένεια του γαμπρού.
Μετά από αρκετές ώρες γλεντιού, φτάνει ένας μουλάς. Ο μουλάς είναι δάσκαλος του Ισλάμ, που ξέρει πώς να απαγγείλει το Κοράνι. Εκτελεί το Νεκέ κιγιού. Παρόλο που το μπετασάρ γίνεται έξω στον κήπο με την παρουσία πολλών συγγενών και φίλων, το Νεκέ κιγιού διεξάγεται μέσα σε στενό οικογενειακό κύκλο. Ο μουλάς και το ζευγάρι κάθονται απέναντι ο ένας από τον άλλο. Συντόμως απαγγέλλει κάποιους στίχους από το Κοράνι και ζητά από το ζευγάρι να ομολογήσει την πίστη του Ισλάμ. Όταν ολοκληρωθεί η τελετή, το ζευγάρι πρέπει να πάει να καταχωρήσετε το γάμο τους στο κρατικό γραφείο εγγραφών, μια πρακτική που καθιερώθηκε στη Σοβιετική περίοδο.
Η σύντομη τελετή θα παρουσιαστεί στο γραφείο εγγραφής, το οποίο ονομάζεται Αχάζ (Азаматтық Халық Актілерін Жазу (АХАЖ), ЗАГС). Ο γάμος διαθέτει επίσης μια πομπή αυτοκινήτων διακοσμημένα με κορδέλες, τα οποία σταματούν να τραβήξουν φωτογραφίες κατά μήκος του δρόμου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν
Σαλάσκο
To Σαλάσκο (ιταλικά: Salasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Συνορεύει με τους εξής δήμους: Λινιάνα, Κρόβα, Σάλι Βερτσελλέζε, Σαν Τζερμάνο Βερτσελλέζε και Βερτσέλλι.
Στο Σαλάσκο ανήκει και ο οικισμός (frazione) Σέλβε, στον οποίο βρίσκεται μία τεράστια έκταση παραγωγής ρυζιού, όπου παράγεται η μεγαλύτερη ποσότητα ρυζιού σε ολόκληρη την Ιταλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Μέγας Βασίλειος
thumb|Ο Μέγας Βασίλειος Ο Μέγας Βασίλειος (Καισάρεια Καππαδοκίας 330 – Καισάρεια Καππαδοκίας 1 Ιανουαρίου 379), γνωστός και ως Βασίλειος Καισαρείας ή απλώς Άγιος Βασίλειος, ήταν Καππαδόκης, επίσκοπος της Καισάρειας στην Καππαδοκία της χερσονήσου της Μικράς Ασίας, και Εκκλησιαστικός Πατέρας. Υποστήριξε το Σύμβολο της Πίστεως και αντιτάχθηκε στις αιρέσεις των πρωτοχριστιανικών χρόνων, μεταξύ των οποίων και του Αρειανισμού (Αρειανική διαμάχη). Είναι ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, που θεωρούνται προστάτες της παιδείας, μαζί με τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε από αγίους Έλληνες Καππαδόκες γονείς το 330 μ.Χ. στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Ο πατέρας του, Βασίλειος, ασκούσε το επάγγελμα του καθηγητή ρητορικής στην Καισάρεια της Καππαδοκίας και η μητέρα του, Αγία Εμμέλεια, ήταν απόγονος οικογένειας Ρωμαίων αξιωματούχων (ο πατέρας της είχε πεθάνει ως Χριστιανός μάρτυρας). Στην οικογένεια εκτός από τον Βασίλειο υπήρχαν άλλα οκτώ ή εννέα παιδιά. Μεταξύ αυτών, ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο άγιος Ναυκράτιος που έγινε ασκητής, η Οσία Μακρίνα και ο Άγιος Πέτρος, επίσκοπος Σεβαστείας, ενώ κάποιο φαίνεται να πέθανε σε βρεφική ηλικία.
Ο Βασίλειος μεταφέρθηκε από τη γιαγιά του Μακρίνα στο κτήμα των Αννήσων κοντά στον ποταμό Ίρι της Μικράς Ασίας, όπου ανατράφηκε από αυτή μέχρι τον θάνατό της και μετέπειτα από την πρωτότοκη αδερφή του Μακρίνα, η οποία επηρέασε καθοριστικά τον μικρό Βασίλειο να στραφεί στη Χριστιανική πίστη. Την εγκύκλια παιδεία έλαβε από τον πατέρα του, ενώ μετά την εκδημία του (γύρω στα 345) μετέβη στην Καισάρεια. Κατόπιν η ανάγκη του για περαιτέρω μόρφωση τον έφερε στην Κωνσταντινούπολη, όπου φοίτησε κοντά στον γνωστό δάσκαλο της εποχής Λιβάνιο και επακόλουθα στην Αθήνα (352).
Στην Αθήνα γνωρίστηκε με τον Γρηγόριο από την Καππαδοκία, αναπτύσσοντας μία μεγάλη φιλία, εγγράφηκε στη σχολή του Χριστιανού φιλοσόφου Προαιρεσίου και παρακολούθησε τη διδασκαλία του, καθώς και τη διδασκαλία άλλων φιλοσόφων, όπως ο.
Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στην πατρίδα του, την Καισάρεια, το καλοκαίρι του 356. Εκεί, συνεχίζοντας την παράδοση του πατέρα του, έγινε καθηγητής της ρητορικής. Το 358, επηρεασμένος από τον θάνατο του αδελφού του μοναχού Ναυκρατίου, βαπτίζεται Χριστιανός, πιθανόν από τον επίσκοπο Διάνιο, και αποφασίζει να αφιερώσει τον εαυτό του στην ασκητική πολιτεία. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους ξεκινά ένα οδοιπορικό σε γνωστά κέντρα ασκητισμού της Ανατολής, επιθυμώντας την ανεύρεση κατάλληλου τόπου διαμονής. Το έτος 359 για μικρό χρονικό διάστημα διέμεινε στην Αριανζό της Μικράς Ασίας, κοντά στον φίλο του Γρηγόριο.
Τον Ιανουάριο του 360 φαίνεται να συμμετείχε, ως παρατηρητής εντεταλμένος από τον επίσκοπο Διάνιο, στην αρειανική Σύνοδο, που συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη, για την έριδα μεταξύ Ομοουσιανών και Ομοιανών. Μετά την υπογραφή, από μέρους του Διανίου, του συμβόλου των Ομοιανών, ο Βασίλειος απογοητευμένος αποσύρθηκε στο ησυχαστήριο της αδελφής του, εγκαινιάζοντας τη μνημειώδη αλληλογραφία του με τον Γρηγόριο.
Πρεσβύτερος και επίσκοπος
Το καλοκαίρι του 364 ο Ευσέβιος Καισαρείας τον χειροτόνησε πρεσβύτερο. Η μεγάλη δραστηριότητα και η μόρφωση του Βασιλείου προκάλεσαν τα ζηλόφθονα αισθήματα του Ευσεβίου, γεγονός που οδήγησε τον πρώτο, για ακόμα μία φορά, να επιστρέψει στην πατρίδα του. Η μεσολάβηση όμως του Γρηγορίου επιφέρει εξομάλυνση των σχέσεων και την επιστροφή του Βασιλείου στην Καισάρεια. Μετά τον θάνατο του Ευσεβίου, με τη συνδρομή του Ευσεβίου επισκόπου Σαμοσάτων και του Γρηγορίου επισκόπου Ναζιανζού, εκλέγεται διάδοχός του στην επισκοπική έδρα της Καισάρειας.
Στον εκκλησιαστικό τομέα, ως επίσκοπος πλέον, ο Βασίλειος αντιμετώπισε την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ουάλη να επιβάλει τον Ομοιανισμό (ρεύμα του Αρειανισμού), όντας σε επιστολική επικοινωνία με τον Μέγα Αθανάσιο, Πατριάρχη Αλεξανδρείας και τον Πάπα Ρώμης Δάμασο. Στην περιφέρεια της ποιμαντικής του ευθύνης είχε να αντιμετωπίσει την έντονη παρουσία του αρειανικού στοιχείου και άλλων χριστιανικών, μη ορθόδοξων, ομολογιών. Σε αυτόν τον τομέα έδρασε και ως επίσκοπος, δηλαδή οργανωτικά, αλλά και με την αντιρρητική του γραμματεία. Μέσα από τις επιστολές του φαίνονται οι προσπάθειες που κατέβαλε για την ανάδειξη άξιων κληρικών στο ιερατείο, την καταπολέμηση της σιμωνίας των επισκόπων, την πιστή εφαρμογή των ιερών κανόνων από τους πιστούς, καθώς και η ποιμαντική μέριμνα, που επέδειξε έναντι των αποκομμένων και περιθωριοποιημένων μελών της Εκκλησίας. Η όλη του δραστηριότητα επιφέρει τη βαθμιαία αναγνώρισή του ως κοινού εξάρχου ολόκληρου του ασιατικού θέματος της Αυτοκρατορίας.
Στην οικουμενική Εκκλησία ο Βασίλειος αναλαμβάνει τα πνευματικά ηνία από τον Μέγα Αθανάσιο, ο οποίος βαθμιαία αποσύρεται από την ενεργό δράση λόγω γήρατος. Εργάζεται για την επικράτηση των ορθόδοξων χριστιανικών αρχών και υπερασπίζεται τον δογματικό προσανατολισμό της Οικουμενικής Συνόδου της Νικαίας. Προσπαθεί να βρίσκεται σε αλληλενέργεια με τα ορθόδοξα πατριαρχεία και ουσιαστικά υποκαθιστά και αντικαθιστά την αρειανίζουσα ιεραρχία του πολιτικού κέντρου της Αυτοκρατορίας. Σε αυτή την προσπάθεια συναντά την αδιάφορη ή προκατειλημμένη στάση των άλλων πατριαρχείων, γεγονός, που παρά την απογοήτευση που του επιφέρει δεν τον καταβάλλει στη συνέχιση του αγώνα του.
Το φιλανθρωπικό έργο και η «Βασιλειάδα»
Έργο ζωής και σημαντικό σταθμό στην πορεία του, αποτελεί η ίδρυση και λειτουργία ενός κοινωνικού φιλανθρωπικού συστήματος, του Πτωχοκομείου ή «Βασιλειάδας». Εκεί διοχετεύει όλη την ποιμαντική του ευαισθησία, καθιστώντας την πρότυπο κέντρου περίθαλψης και φροντίδας των ασθενέστερων κοινωνικά ανθρώπων. Ουσιαστικά η Βασιλειάδα υπήρξε ένας πρότυπος οίκος για τη φροντίδα των ξένων, την ιατρική περίθαλψη των φτωχών άρρωστων και την επαγγελματική κατάρτιση των ανειδίκευτων. Καθίσταται η μήτρα ομοειδών οργανισμών που δημιουργήθηκαν σε άλλες επισκοπές και στάθηκε η σταθερή υπενθύμιση στους πλουσίους του προνομίου τους να διαθέτουν τον πλούτο τους με έναν αληθινά χριστιανικό τρόπο.
Κοίμηση
Καταπονημένος από την ευρεία δράση που ανέπτυξε σε πολλούς τομείς της χριστιανικής μαρτυρίας, καθώς και την ασκητική ζωή, την οποία ακολουθούσε, ο Βασίλειος πεθαίνει την 1 Ιανουαρίου του 379, σε ηλικία 49 ετών. Ο θάνατός του βυθίζει στο πένθος όχι μόνο το ποίμνιό του αλλά και όλο τον χριστιανικό κόσμο της Ανατολής. Στην κηδεία του συμμετέχουν Ιουδαίοι, πιστοί της εθνικής θρησκείας και ένα πλήθος ανομοιογενούς θρησκευτικής και εθνικής απόχρωσης. Η παρακαταθήκη του υπήρξε το τεράστιο σε μέγεθος και σημασία θεολογικό-δογματικό του έργο, μαζί με τη συμβολή του στη λειτουργική και την πρωτότυπη ανθρωπιστική του δράση.
Εορτή
thumb|Ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας Η μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την 1η Ιανουαρίου, ενώ από το 1081 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως - Νέας Ρώμης Ιωάννης Μαυρόπους (ο από Ευχαΐτων) θέσπισε έναν κοινό εορτασμό των Τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Ιωάννη Χρυσοστόμου και Γρηγορίου του Θεολόγου, στις 30 Ιανουαρίου ως προστατών των γραμμάτων και της παιδείας. Η Αγγλικανική και η Καθολική εκκλησία τιμούν τη μνήμη του στις 2 Ιανουαρίου, ενώ η Λουθηρανική και η Επισκοπαλιανή στις 14 Ιουνίου. Το έθιμο της βασιλόπιτας (γλυκό φούρνου που μέσα τοποθετείται ένα νόμισμα) συνδέεται με τον Άγιο Βασίλειο. Σερβίρεται στο γιορτινό τραπέζι της Πρωτοχρονιάς, δηλαδή την ημέρα που τιμάται η μνήμη του. Σύμφωνα με την παράδοση μπήκαν κάποτε εχθροί στην Καισάρεια και έκλεψαν όλα τα χρυσαφικά. Με ένα θαυματουργό τρόπο βρέθηκαν τα κοσμήματα και ο επίσκοπος Άγιος Βασίλειος σκέφτηκε να κάνει μια τεράστια πίτα, όπου μέσα έβαλε τα κοσμήματα. Καθένας που έπαιρνε ένα κομμάτι αποκτούσε και το κόσμημα που περιείχε το κομμάτι του. Έτσι όλοι ήταν ευχαριστημένοι που είχαν πάλι χρυσά κοσμήματα.
To έργο του Μεγάλου Βασιλείου
thumb|right|200px|Η Λειτουργία του Αγίου Βασιλείου (Subleyras Pierre, [[1743, Μουσείο Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη)]] Ο Μέγας Βασίλειος είναι ένας από τους σημαντικότερους δογματικούς θεολόγους του Ορθοδόξου Χριστιανισμού, με σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη του Τριαδικού δόγματος. Διεκήρυξε την ενότητα της Αγίας Τριάδας ως μιας ουσίας και προχώρησε στον προσδιορισμό του υποστατικού διαχωρισμού των Προσώπων της. Κάθε υπόσταση διακρίνεται από ορισμένους τρόπους ύπαρξης και μεμονωμένα χαρακτηριστικά (ιδιώματα): ο Πατέρας είναι αγέννητος, ο Υιός γεννηθείς αχρόνως και το Άγιο Πνεύμα εκπορευτό διά του Πατρός. Η μόνη προτεραιότητα του Πατέρα είναι λογική, μη χρονική και δεν ενέχει καμία ανωτερότητα.