cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λόρενς Άλογουεϊ
Πρώιμη σταδιοδρομία και Independent Group
Η θεωρία του Άλογουεϊ για την τέχνη που αντανακλά τα συγκεκριμένα υλικά της σύγχρονης ζωής έδωσε τη θέση της στο ενδιαφέρον για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον καταναλωτισμό. Ο Άλογουεϊ εντάχθηκε στο Independent Group το 1952 και έδωσε διαλέξεις σχετικά με τη θεωρία του για την κυκλική σύνδεση μεταξύ της λαϊκής πολιτιστικής «χαμηλής τέχνης» και της «υψηλής τέχνης». Από το 1955 έως το 1960 ήταν βοηθός διευθυντή του Ινστιτούτου Σύγχρονων Τεχνών στο Λονδίνο. Οργάνωσε την έκθεση Collages and Objects (Κολάζ και αντικείμενα, 1954). Το 1956 ο Άλογουεϊ συνέβαλε στη διοργάνωση της έκθεσης This Is Tomorrow (Αυτό είναι το αύριο). Όταν σε ένα άρθρο του 1958 έκανε κριτική για την έκθεση αυτή και για άλλα έργα που είχε δει σε ένα ταξίδι του στις ΗΠΑ, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο «μαζική λαϊκή τέχνη».
Σταδιοδρομία στις ΗΠΑ
Το 1966, ο Άλογουεϊ επιμελήθηκε την επιδραστική έκθεση Systemic Painting (Συστημική τέχνη) που παρουσίασε τη γεωμετρική αφαίρεση στην αμερικανική τέχνη μέσω της μινιμαλιστικής τέχνης, του διαμορφωμένου καμβά και της σκληρής ζωγραφικής. Ο ίδιος επινόησε τον όρο Συστημική Τέχνη για να «περιγράψει έναν τύπο αφηρημένης τέχνης που χαρακτηρίζεται από τη χρήση πολύ απλών τυποποιημένων μορφών, συνήθως γεωμετρικού χαρακτήρα, είτε σε μια ενιαία συγκεντρωμένη εικόνα είτε επαναλαμβανόμενη σε ένα σύστημα που είναι τοποθετημένο σύμφωνα με μια σαφώς ορατή αρχή οργάνωσης». Ο Άλογουεϊ ήταν επίσης ένθερμος υποστηρικτής του αφηρημένου εξπρεσιονισμού και των Αμερικανών καλλιτεχνών της ποπ, όπως ο Ρόι Λίχτενσταϊν, ο Κλάες Όλντενμπουργκ και ο Άντι Γουόρχολ. Παραιτήθηκε από το Γκούγκενχαϊμ, αφού ο Τόμας Μ. Μέσερ, διευθυντής του μουσείου, απέρριψε τις επιλογές του Άλογουεϊ -που αποτελούνταν κυρίως από γλυπτά- για την επερχόμενη Μπιενάλε της Βενετίας.
Το 1966-67, ο Άλογουεϊ διορίστηκε επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Καρμποντέιλ του Νότιου Ιλινόις, όπου εργάζονταν επίσης ο Τζον ΜακΧέιλ και ο Μπάκμινστερ Φούλερ.
Στη δεκαετία του 1970, ο Άλογουεϊ έγραψε για το The Nation και το Artforum και έδωσε διαλέξεις στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο Στόνι Μπρουκ, όπου διορίστηκε καθηγητής ιστορίας της τέχνης. Εκεί συνίδρυσε το περιοδικό Art Criticism με τον κριτικό Ντόναλντ Κούσπιτ. Με την άνοδο του φεμινιστικού κινήματος για την τέχνη, ο Άλογουεϊ υπερασπίστηκε το έργο των γυναικών- παρατήρησε, για παράδειγμα, «ένα πλεονέκτημα 3 προς 1» των ανδρών έναντι των γυναικών στην Ετήσια Έκθεση του Γουίτνι το 1977.
Προέλευση του όρου Pop Art
Όσον αφορά την προέλευση του όρου Ποπ αρτ, ο Άλογουεϊ δήλωσε: «Ο όρος, προέρχεται από εμένα στην Αγγλία, ως περιγραφή των μαζικών επικοινωνιών, ειδικά, αλλά όχι αποκλειστικά, των οπτικών». Σε μια υποσημείωση στο δοκίμιό του Pop Art the words, αναφέρει επίσης: «Η πρώτη δημοσιευμένη εμφάνιση των όρων που γνωρίζω είναι στο: Lawrence Alloway, 'The Arts and the Mass Media', Architectural Design, Φεβρουάριος 1958, Λονδίνο. Οι ιδέες για την ποπ αρτ συζητήθηκαν από τους Ρέινερ Μπάνχαμ, Θίο Κρόσμπι, Φρανκ Κόρντελ, Τόνι ντελ Ρέντζιο, Ρίτσαρντ Χάμιλτον, Νάιτζελ Χέντερσον, Τζον ΜακΧέιλ, Εντουάρντο Παολότσι, Άλισον και Πίτερ Σμίθσον, τον γλύπτη Γουίλιαμ Τέρνμπουλ και εμένα».
Ωστόσο, υπάρχουν αντικρουόμενες αναφορές σχετικά με την προέλευση του όρου: σύμφωνα με τον γιο του Τζον ΜακΧέιλ, ο πατέρας του επινόησε για πρώτη φορά τον όρο το 1954 σε συνομιλία με τον Φρανκ Κόρντελ και ο όρος χρησιμοποιήθηκε στις συζητήσεις του Independent Group από τα μέσα του 1955. Ο Άλογουεϊ χρησιμοποίησε τον όρο «μαζική λαϊκή τέχνη» στο συχνά αναφερόμενο άρθρο του το 1958, αλλά δεν χρησιμοποίησε τον συγκεκριμένο όρο "Pop Art" στο κομμάτι αυτό.
Θάνατος
Ο Άλογουεϊ έπασχε από νευρολογική διαταραχή και πέθανε από καρδιακή ανακοπή στις 2 Ιανουαρίου 1990, σε ηλικία 63 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι κριτικοί Κατηγορία:Βρετανοί απόδημοι στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ποπ Αρτ
Ρότζερ Μόρτιμερ του Τσιρκ
Ο Ρότζερ Μόρτιμερ του Τσιρκ (1356 - 3 Αυγούστου 1326) ισχυρός ευγενής και γαιοκτήμονας των συνόρων της Μαρς τον 14ο αιώνα ήταν τρίτος γιος του Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ου βαρόνου του Μόρτιμερ και της Ματθίλδης του Μπράουζ. Ο Ρότζερ έμεινε γνωστός για τη σκληρή αντίδραση εναντίον του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας όταν ξέσπασε ο "Πόλεμος των Ντεσπένσερ". Η οικογένεια του ήταν στη δεύτερη σειρά ιεραρχίας των ευγενών και ανέβηκε λόγω της πίστης που έδειξε στους Πλανταγενέτες αλλά όπως ακούγεται ήταν άνθρωπος επιπόλαιος και βίαιος.
Ο Ρότζερ παντρεύτηκε τη Λουκύ ντε Γουάβρ, τρίτη κόρη του Σερ Ρόμπερτ λα Γουάβρ λόρδου του Χάμπτον Γουάφερ στο Χερεφορντσάιρ και απέκτησε έναν γιο που λεγόταν επίσης Ρότζερ. Ο γάμος τους έγινε όταν ο Ρότζερ Μόρτιμερ παρουσιάστηκε στο Τέντστον Γουάφερ (8 Ιουνίου 1286). Ο λόρδος των βόρειων Ποουίς πέθανε αφήνοντας δυο ανήλικους γιους (1277), ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας παραχώρησε στον Ρότζερ Μόρτιμερ την κηδεμονία τους. Σε τέσσερα χρόνια τα δυο αδέλφια βρέθηκαν πνιγμένα στον ποταμό Ντι και ο Ρότζερ κατηγορήθηκε για τη δολοφονίες του, ο βασιλιάς όμως παρά τις υποψίες του παραχώρησε τα εδάφη τους, αυτό του επέτρεψε να γίνει κηδεμόνας του ανιψιού του Ρότζερ Μόρτιμερ.
Υπηρεσίες στην Ουαλία
Το 1282 ξέσπασε πόλεμος με τους Ουαλούς και ο Μόρτιμερ σαν σκληρός στρατιώτης έγινε Καπετάνιος του βασιλικού στρατού. Από το 1296 ξεκίνησε την κατασκευή του κάστρου του Τσιρκ με σχέδια του Τζέιμς του Σαιν Τζωρτζ αρχιτέκτονα του κάστρου του Μπωμαρί αλλά δεν ολοκληρώθηκε όταν πέθανε.
Ο Μόρτιμερ πολέμησε στη μάχη του Φόλκερκ (1298) που ο Γουίλιαμ Γουάλας συνετρίβη, ο βασιλιάς δημιούργησε την ηγεμονία του Τσιρκ. Οι Μόρτιμερ έμειναν πιστοί στη βασιλική πολιτική στην Ουαλία και στη Μαρς, ο Τσιρκ έμεινε πιστός και στον Εδουάρδο Β΄ της Αγγλίας και βρέθηκε μαζί του όταν έκλεισε τον γάμο με την Ισαβέλλα της Γαλλίας. Έφτασαν στο Ντόβερ (19 Ιανουαρίου 1308) και ο Μόρτιμερ άφησε τον Εδουάρδο Β΄ να διασχίσει το κανάλι. Ο Τσιρκ στέφθηκε ιππότης στο Ουεστμίνστερ και ο τίτλος τον ανέβασε σε συνοδό του βασιλιά. Ο Τσιρκ απέκτησε μεγάλες εκτάσεις και Κοντοσταυλίες στη βόρεια Ουαλία, η δύναμη του ήταν ισοδύναμη με του αναπληρωτή πρίγκιπα της Ουαλίας. Προβλέποντας τη σύγκρουση των ευγενών με τον Πιρς Γκάβεστον απέτυχε να συγκρουστεί ο ίδιος όταν διορίστηκε από τον Εδουάρδο Β΄ αντιβασιλιάς και αναπληρωτής του στην περίοδο απουσίας του.
Ο Μόρτιμερ αποφάσισε να επιτεθεί στον Γκρίφιθ ντε λα Πολ απόγονο του Γκρίφιθ απ Ογουάν, κυβερνήτη του Ποουίς τον 13ο αιώνα. Ο διάδοχος του πέθανε σαν βασιλικός φύλακας αφήνοντας μόνο μια κόρη την Αουίς που παντρεύτηκε τον Τόμας του Τσάρλτον. Ο Γκρίφιθ ήταν θείος της αλλά σύμφωνα με τον πανάρχαιο Σαλικό νόμο ήταν διάδοχος, επιτέθηκε στον Τζων του Τσάρλτον στο κάστρο του Γουέλσπουλ για να ανακτήσει την περιουσία του ενώ ο βασιλιάς αγνόησε τη νομική επίλυση του ζητήματος. Ο Γκρίφιθ είχε ελπίδες να αποκτήσει τη βοήθεια του Τόμας, 2ου κόμη του Λάνκαστερ που είχε παντρευτεί τη διάδοχο του Λίνκολν Αλίκη. Ο Τσιρκ πήρε εντολή να σπάσει την πολιορκία αλλά ο ντε λα Πολ αρνήθηκε τη βασιλική διαιτησία, ο βασιλικός Στιούαρτ Τζων Κρόμγουελ πήγε να κλείσει ειρήνη αλλά και πάλι ο Γκρίφιθ αρνήθηκε κάθε βοήθεια. Όταν τον εγκατέλειψε ο Λάνκαστερ ο Γκρίφιθ απέκτησε οπαδό τον κόμη του Αρουντέλ αλλά η πράξη αυτή ήταν προδοσία. Ο Τσιρκ έσπασε την αντίσταση του κάστρου και πήρε τον Γκρίφιθ αιχμάλωτο, ο Λάνκαστερ βλέποντας την ελάττωση των συμμάχων στη Σύσκεψη του Ουέστμινστερ συγκρούστηκε σκληρά με τον Τσιρκ. Ο Λάνκαστερ ορκίστηκε πόλεμο με τους Μόρτιμερ που οδήγησε τελικά στην καταστροφή και των δυο, ο θάνατος του Γκάβεστον λίγους μήνες αργότερα άφησε τους Μόρτιμερ ανυπεράσπιστους από τους Λάνκαστερ.
Η ήττα του Μπάνοκμπερν
thumb|right|250px|Τα σύμβολα του Ρότζερ Μόρτιμερ του Τσιρκ Τον Μάρτιο του 1314 ο βασιλιάς διέταξε τον Τσιρκ με 3.000 Ουαλούς να προχωρήσει σε εκστρατεία στη Σκωτία, αναχώρησαν από τη Μαρς στις 27 Μαίου και προχώρησαν βόρεια. Ο στρατός είχε σκοπό να ενισχύσει το κάστρο του Στέρλινγκ που πολιορκούσε ο Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας, αναχώρησε από το Μπέργουικ στις 17 Ιουνίου και έφτασε σε τρεις μέρες στο Εδιμβούργο, από εκεί βάδισε για το Στέρλινγκ. Ο Ροβέρτος με 5.500 - 6.500 ακοντιστές ετοιμάστηκε να αποτρέψει τον στρατό του Εδουάρδου να φτάσει στο Στέρλινγκ. Η μάχη άρχισε στις 23 Ιουνίου καθώς ο Αγγλικός στρατός προσπάθησε να περάσει μέσα από τα οροπέδια του Μπάνοκμπερν που περιβάλλονταν από έλη. Οι αψιμαχίες ξέσπασαν ανάμεσα στις δυο πλευρές με πρώτη σημαντική απώλεια τον θάνατο του Ερρίκου του Μποχάν που ο Ροβέρτος σκότωσε σε προσωπική μονομαχία. Ο Εδουάρδος συνέχισε την επόμενη μέρα την επέλαση του, ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά του χωρίς να το περιμένει ο κύριος όγκος των Σκωτσέζων μέσα από τα δάση του Νιού Παρκ. Η καταστροφική μάχη ξεκίνησε στις 24 Ιουνίου και ο Τσιρκ βρισκόταν στους σωματοφύλακες του Εδουάρδου Β΄, συγκεντρώθηκαν γύρω από τον βασιλιά περίπου 500 ιππότες αλλά η μάχη φαινόταν χαμένη. Ο Τσιρκ ήταν στη βασιλική οπισθοφυλακή υπό την ηγεσία του κόμη του Πέρμπροκ καθώς ο βασιλιάς δραπέτευσε από το κάστρο, σχετίζεται επίσης με τους βασιλικούς σωματοφύλακες στην πολιορκία του Καρλάβεροκ (1300). Ο ιστορικός Ίαν Μόρτιμερ (γεν.το 1967) σημειώνει ότι ο 54χρονος Τσιρκ πιθανότατα ήταν σύμβουλος στους Ουαλούς τοξότες.
Οι Μόρτιμερ και οι οπαδοί τους βρέθηκαν στη βασιλική αυλή και η παρουσία τους επιβεβαιώθηκε από το Κοινοβούλιο στη Γιορκ τον Νοέμβριο του 1314, συμμάχησε με τους κόμητες του Πέρμπροκ και του Αρουντέλ και δημιούργησαν ένα κόμμα με ρόλο αντιπολίτευσης στους Ντεσπένσερ. Ο Τζων Τσάρλτον έγινε Καγκελάριος και αρχιεπίσκοπος της Υόρκης και ο Γουίλιαμ Μέλτον φύλακας της γκαρνταρόμπας. Οι Μόρτιμερ έγιναν θανάσιμοι εχθροί για τον νεαρό Ντεσπένσερ που ήθελε να εκδικηθεί τη θανάτωση του παππού του από τον πατέρα του Τσιρκ στη μάχη του Ίβσαμ (1265).
Σύγκρουση με τους Ντεσπένσερ
thumb|right|250px|Το κάστρο του Τσιρκ Ο σερίφης του Γκλάμοργκαν και οι άντρες του που υπεράσπιζαν τα τείχη στο κάστρο του Κέρφιλι δέχτηκαν επίθεση από μια Ουαλική φρουρά υπό τη διοίκηση του Λιουέλιν Μπρεν (28 Ιανουαρίου 1316), οι Ουαλοί ήθελαν να εκδικηθούν την κακοδιοίκηση του νέου βασιλικού απεσταλμένου Παίν ντε Τουρμπέρβιλ. Τα πολλά χρόνια πείνας και η ψηλή φορολογία ανάγκασαν τον Λιουέλιν να πάρει σκληρά μέτρα για να υποστηρίξει τον λαό του. Ο κόμης του Χέρεφορντ και οι Μόρτιμερ πήραν εντολή να καταπνίξουν την εξέγερση, ένας βασιλικός στρατός 2.150 ανδρών βάδισε από το Μπρίστολ για το Κέρφιλι και ο Λιουέλιν βρέθηκε στην κοιλάδα. Ο Κλίρκ λίγο από το γεγονός αυτό βρέθηκε στον γάμο του μικρανεψιού του Έντμοντ Μόρτιμερ με την Ελισάβετ του Μπάντλσμιρ. Είναι πολύ πιθανό να συμμετείχε στην πολιορκία του Μπρίστολ (26 Ιουλίου 1316). Ο Λάνκαστερ απομάκρυναν τον Τσιρκ από το αξίωμα του λόγω των ταραχών που ξέσπασαν στην Ουαλία τον Ιανουάριο του 1315, αλλά όταν επανήλθε η ειρήνη τον Οκτώβριο του 1316 διορίστηκε ξανά δικαστής στη βόρεια Ουαλία τον Οκτώβριο του 1316. Στα μέσα της δεκαετίας του 1320 ο Τσιρκ ήρθε σε σκληρή σύγκρουση με τους Ντεσπένσερ μια οικογένεια αντίπαλων λόρδων που εκπροσωπούσαν ο Ούγος Ντεσπένσερ ο Πρεσβύτερος και ο γιος του Ούγος Ντεσπένσερ ο νεώτερος, ερωμένος του βασιλιά Εδουάρδου Β΄. Πολιόρκησαν την ηγεμονία του Γκόουερ και πολλές άλλες περιοχές σε έναν σκληρό πόλεμο που ξέσπασε.
Ήττα και αιμαλωσία
Μετά την εξορία των Ντεσπένσερ η Ισαβέλλα της Γαλλίας υποστήριξε τον σύζυγο της, οδήγησε έναν στρατό με τον κόμη του Αρουντέλ με στόχο να πολιορκήσει τον βαρόνο του Μπάντλσμιρ έναν οπαδό του Λάνκαστερ στο κάστρο του Ληντς στο Κεντ. Η πολιορκία ολοκληρώθηκε με την παράδοση του Μπλάντλσιμ τον Οκτώβριο. Ο βασιλιάς μετακινήθηκε από το Γκλόστερ στην κοιλάδα του ποταμού Σέβερν, έφτασε στο Κίρενκεστερ (8 Δεκεμβρίου 1321) και ενώθηκε με τους εξόριστους Ντεσπένσερ. Οι Μόρτιμερ διέσχισαν τον ποταμό στο Σρούσμπερυ αλλά βλέποντας ότι δεν έχουν ελπίδες παραδόθηκαν τον Ιανουάριο του 1322 ενώ άλλοι όπως ο Ρότζερ Ντόμερι ενώθηκαν με τον Λάνκαστερ. Ο Τσιρκ και ο ανιψιός του Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ος κόμης του Μαρς μεταφέρθηκαν στον Πύργο του Λονδίνου και οι υπόλοιποι άντρες στο κάστρο του Γουόλινγκφορντ. Ο Ίαν Μόρτιμερ διαφωνεί με τον συγγραφέα Πολ Ντόχερτι (γεν. το 1946) ότι ο Τσιρκ τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη λαμβάνοντας υπόψιν ότι έζησε άλλα τρία χρόνια.
O Τσιρκ και ο ανιψιός του Ρότζερ Μόρτιμερ ο μετέπειτα ερωμένος της Ισαβέλλας της Γαλλίας διαπραγματεύτηκαν σκληρά πριν παραδοθούν και απέφυγαν την εκτέλεση, μεταφέρθηκαν στον Πύργο του Λονδίνου σε άθλιες συνθήκες και ο Τσιρκ πέθανε τρία χρόνια αργότερα (3 Αυγούστου 1326). Τάφηκε στην Αυγουστιανινή μονή του Μπρίστολ. Ο ανιψιός του Ρότζερ Μόρτιμερ αργότερα δραπέτευσε στη Γαλλία και ενώθηκε με την Ισαβέλλα εναντίον του Εδουάρδου Β΄. Ο ανιψιός του κατάφερε να ολοκληρώσει το κάστρο του Τσιρκ που ήταν η μεγάλη του επιθυμία πριν την εκτέλεση του (1330).
Τέχνη
Ο Ρότζερ Μόρτιμερ του Τσιρκ ήταν πρωταγωνιστής στο μυθιστόρημα "η λύκαινα της Γαλλίας" που ήταν τμήμα της μεγάλης σειράς των έργων του Μωρίς Ντρουόν "Οι καταραμένοι βασιλείς", στη Γαλλική τηλεοπτική παραγωγή (1972) παριστάνεται απ΄τον ηθοποιό Σάμσον Φαίνσμπιλλερ.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μόρτιμερ
Χρήστος Αρμάντο Γκέζος
Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος (γεννημένος το 1988) είναι Έλληνας συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε από Έλληνες γονείς, στην Χιμάρα της Αλβανίας, και μεγάλωσε στην Σκάλα Λακωνίας, στην Ελλάδα. Για την ποιητική του συλλογή με τίτλο Ανεκπλήρωτοι Φόβοι, έλαβε το 2014 το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα. Έχει, επίσης, δημοσιεύσει ένα μυθιστόρημα, υπό τον τίτλο Η λάσπη.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Γκέζος γεννήθηκε το 1988, στην Χιμάρα, στη Βόρεια Ήπειρο. Το 1991, και έπειτα από το άνοιγμα των ελληνοαλβανικών συνόρων που ακολούθησε της κατάρρευσης του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία, η οικογένειά του μετανάστευσε στην Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα στην Σκάλα Λακωνίας. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο της Αθήνας ως Τοπογράφος Μηχανικός. Αυτό τον καιρό ζει στην Αθήνα.
Εργογραφία
Ο Γκέζος ξεκίνησε την συγγραφή ποιημάτων και ιστοριών σε ηλικία 19 ετών. Το 2012 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο, μια ποιητική συλλογή με τίτλο Ανεκπλήρωτοι φόβοι, για την οποία και βραβεύτηκε στα Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία της Ελλάδας το 2014 ως ο "Καλύτερος Πρωτοεμφανιζόμενος Συγγραφέας" της χρονιάς. Το 2014, εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Η λάσπη, το οποίο συμπεριλήφθηκε μεταξύ των υποψηφιοτήτων του Αθηναϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας, για το καλύτερο ελληνικό μυθιστόρημα του 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Άμπραχαμ Στερν (εφευρέτης)
δεξιά|μικρογραφία| Ο Άμπραχαμ Στερν επιδεικνύει μια από τις υπολογιστικές του μηχανές στη [[Βαρσοβία]] Ο Άμπραχαμ Γιάκομπ Στερν (γίντις: אברהם יעקב שטערן) (1762 ή 1769 – 3 Φεβρουαρίου 1842) ήταν Πολωνοεβραίος μασκίλ, εφευρέτης, παιδαγωγός και ποιητής. Είναι περισσότερο γνωστός για τις μηχανικές αριθμομηχανές του.
Βιογραφία
Ο Στερν γεννήθηκε στο Χρουμπιέσουφ από φτωχή εβραϊκή οικογένεια. Οι γονείς του ήταν οι Μίριαμ Λίμπα (το γένος Χάλπερν) και Μένχαεμ Μέντελ Στερν (το γένος Μόργκενστερν). Έλαβε παραδοσιακή εβραϊκή εκπαίδευση και εκπαιδεύτηκε ως ωρολογοποιός. Η φυσική του ικανότητα στη μελέτη της φιλοσοφίας, των γλωσσών και των μαθηματικών ανακαλύφθηκε από τον μεταρρυθμιστή Στανίσουαφ Στάσιτς, ο οποίος τον κάλεσε στη Βαρσοβία για να συνεχίσει τις σπουδές του.
Η πρώτη του σημαντική εφεύρεση ήταν μια μηχανική αριθμομηχανή, την οποία τελειοποίησε το 1817, η οποία μπορούσε να υπολογίσει τις τετραγωνικές ρίζες των αριθμών. Αυτό τράβηξε μεγάλη προσοχή και οδήγησε στην εκλογή του το 1817 ως το πρώτο Εβραίο μέλος της Εταιρείας Φίλων Μάθησης της Βαρσοβίας. Το 1816, και ξανά το 1818, παρουσιάστηκε στον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄ της Ρωσίας, ο οποίος του χορήγησε ετήσια σύνταξη 350 ρουβλίων από το κρατικό ταμείο, υποσχόμενος, σε περίπτωση θανάτου του, να πληρώσει το μισό από αυτό το ποσό στη χήρα του. Ενθαρρυμένος από τους φίλους του, ο Στερν ανέπτυξε ένα τοπογραφικό βαγόνι για τη μέτρηση των επιφανειών, μια εφεύρεση μεγάλης αξίας τόσο για τους πολιτικούς όσο και για στρατιωτικούς μηχανικούς. Η επιτροπή που ορίστηκε από την ακαδημία για να εξετάσει αυτή την εφεύρεση, αξιολόγησε πολύ ευνοϊκά για αυτήν. Ο Στερν πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στη γεωργία με τις βελτιώσεις του στην κατασκευή αλωνιστικών μηχανών και συγκομιδής, καθώς και με την εφεύρεση μιας νέας μορφής δρεπανιού.
Ο Στερν παρέμεινε πάντα Ορθόδοξος Εβραίος, φορούσε ένα κίπα παρουσία των επιφανών φίλων του και όταν έμενε στο κάστρο του Άνταμ Γέζι Τσαρτορίσκι ένας Εβραίος μάγειρας ετοίμαζε τα γεύματά του. Ήταν επίσης γνωστός αντίπαλος του Χασιδικού Ιουδαϊσμού. Ο Στερν έδειξε ενεργό ενδιαφέρον για τις εκπαιδευτικές υποθέσεις και αποδέχτηκε τη θέση του επιθεωρητή των εβραϊκών σχολείων και του λογοκριτή των εβραϊκών κειμένων. Η ραβινική σχολή στη Βαρσοβία οργανώθηκε σύμφωνα με το σχέδιο που πρότεινε ο ίδιος ενώ ήταν μέλος του Komitet Starozakonnych (Εβραϊκό Συμβουλευτικό Συμβούλιο στην Επιτροπή για τις Εβραϊκές Υποθέσεις).
Τα επίσημα καθήκοντά του, ωστόσο, δεν τον εμπόδισαν να συνεισφέρει στην εβραϊκή λογοτεχνία. Έγραψε μια ωδή προς τιμήν της στέψης του Νικολάου Α΄, η οποία εμφανίστηκε στα εβραϊκά με τον τίτλο "Rinnah u-tefillah" («Τραγούδι και προσευχή», 1925) και μεταφράστηκε στα πολωνικά από τον Γ. Γκλούεγκενμπεργκ (Βαρσοβία, 1829). Έγραψε επίσης το "Shirim" («Ποιήματα»), το οποίο εμφανίστηκε στη συλλογή Shire musar haskel (Βαρσοβία, 1835).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί εφευρέτες Κατηγορία:Εβραίοι εφευρέτες Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί μαθηματικοί Κατηγορία:Εβραίοι μαθηματικοί Κατηγορία:Πολωνοί μηχανικοί Κατηγορία:Εβραίοι μηχανικοί Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Κοντόβε
Το Κοντόβε (ιταλικά: Condove) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Κοντολιάνικα Κυθήρων
Τα Κοντολιάνικα είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 45 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Τζον Ξέρον
Ο Τζον Ξέρον ή Γιάννης Ξηρόκωστας (1890–1967) ήταν Ελληνοαμερικανός ζωγράφος. Θεωρείται πρωτοπόρος της αφηρημένης τέχνης στις ΗΠΑ και έγινε γνωστός στο εξωτερικό με το όνομα Jean Xceron.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στον Ίσαρη Αρκαδίας, όπου τέλειωσε το δημοτικό και το Σχολαρχείο. Από μικρός έδειξε το πάθος του για τη ζωγραφική. Στους τοίχους του σπιτιού του συνήθιζε να ζωγραφίζει ήρωες του '21. Ο συμμαθητής του Γρ. Καραλής θυμόταν πως όταν ήταν μικρό παιδάκι έλιωνε μούρα που μάζευε στους αγρούς για να τα χρησιμοποιεί ως χρώματα ζωγραφικής. μικρογραφία | αριστερά|Αναμνηστική πινακίδα στην είσοδο του σπιτιού του Γιάννη Ξηρόκωστα στον Ίσαρη Αρκαδίας
Εργασία και σπουδές στις ΗΠΑ
Το 1904 μετανάστευσε στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ για βιοποριστικούς λόγους. Η σκληρή δουλειά του βιοπαλαιστή μετανάστη δεν μείωσε το πάθος του για την τέχνη. Αφού εργάστηκε 6 χρόνια στο Πίτσμπουργκ, την Ινδιανάπολη και τη Νέα Υόρκη ως λούστρος, πωλητής και καθαριστής, μετακόμισε στην Ουάσιγκτον, όπου άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών Κόρκοραν. Τα μαθήματα αυτά, όπως είναι φυσικό για την εποχή εκείνη, επικεντρώνονταν στην παραδοσιακή ακαδημαϊκή τέχνη. Η πρώτη του επαφή με την μοντέρνα τέχνη θα έρθει λίγα χρόνια αργότερα, το 1916, σε μια έκθεση που οργανώθηκε από συμφοιτητές του. Τα επίπεδα χρώματα των έργων και η εκφραστική τους παραμόρφωση έκαναν μεγάλη εντύπωση στον Ξέρον. Το 1920 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έγινε φίλος με άλλους καλλιτέχνες του μοντέρνου ρεύματος όπως ο Αβραάμ Γουόλκοβιτς και ο Γιοακίν Τόρες-Γκαρσία. Μελέτησε, όσο μπορούσε, τις νέες τάσεις και συμμετείχε σε συλλογικές εκθέσεις το 1921 και το 1922.
Καλλιτεχνική διαμόρφωση στο Παρίσι
Το 1927 μετακομίζει στο Παρίσι και βρίσκεται πλέον στην καρδιά της πρωτοπορίας στην τέχνη. Στέλνει ανταποκρίσεις ως κριτικός τέχνης σε διάφορα αμερικανικά έντυπα. Τα άρθρα του φανερώνουν την βαθιά κατανόηση της μοντέρνας τέχνης, τα δε έργα του της ίδιας περιόδου αποκαλύπτουν τη μετάβαση από την κλασική φόρμα, που τα πρώτα του χρόνια ακολουθούσε, σε νέες, πρωτοποριακές εκφράσεις του ταλέντου του. Το 1931 κάνει την πρώτη του ατομική έκθεση στη «Galèrie de France» με έργα επηρεασμένα από τον κυβισμό και την αφηρημένη τέχνη.
Αναγνώριση στην Πατρίδα
Το καλοκαίρι του 1966 διοργανώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας και το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ μια έκθεσή του στο Ζάππειο και δυο από τα έργα του αγοράστηκαν από την Εθνική Πινακοθήκη. Το Ελληνικό κράτος τον τίμησε με ανώτατο παράσημο για την προσφορά του στην τέχνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί
Κόριο
Το Κόριο (ιταλικά: Corio) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Συμφιλίωση (θεολογία)
δεξιά|μικρογραφία|299x299εσ| Γολγοθάς, του [[Πάολο Βερονέζε .]] Στη χριστιανική θεολογία, συμφιλίωση είναι ένα στοιχείο της σωτηρίας που αναφέρεται στα αποτελέσματα της εξιλέωσης. Η συμφιλίωση είναι το τέλος της αποξένωσης, που προκαλείται από το προπατορικό αμάρτημα, μεταξύ Θεού και ανθρωπότητας. Ο Καλβίνος περιγράφει τη συμφιλίωση ως την ειρήνη μεταξύ της ανθρωπότητας και του Θεού που προκύπτει από την εξιλέωση της θρησκευτικής αμαρτίας και την εξιλέωση της οργής του Θεού. Ο θεολόγος Φίλιπ Ράικεν θεωρεί ότι η συμφιλίωση «είναι μέρος του μηνύματος της Σωτηρίας που μας φέρνει εκ νέου στην αγκαλιά του Θεού... Ο Θεός είναι ο ποιητής, ο Χριστός είναι ο εντολοδόχος και εμείς οι πρεσβευτές της συμφιλίωσης (Β' Κορινθίους 5).» Αναφέρεται μόνο πέντε φορές στις Επιστολές του Παύλου (Ρωμαίους 5:10-11, 11:15, 2 Κορινθίους 5:18-20, Εφεσίους 2:14-17 και Κολοσσαείς 1:19-22). Ο Ραλφ Μάρτιν στο βιβλίο του, «Λεξικό του Παύλου και των Επιστολών του», υποστηρίζει ότι η συμφιλίωση βρίσκεται στο κέντρο τοθ Παυλικού Χριστιανισμού. Ο Στάνλεϊ Πόρτερ υποστηρίζει ότι υπάρχει μια εννοιολογική σύνδεση μεταξύ της ελληνικής λέξης καταλλαγή και της εβραϊκής λέξης σαλόμ ( שָׁלוֹם ), που μεταφράζονται σαν «ειρήνη».
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Χριστιανική σωτηριολογία
Κοσσάνο Καναβέζε
Το Κοσσάνο Καναβέζε (ιταλικά: Cossano Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Κουτσέλιο
Το Κουτσέλιο (ιταλικά: Cuceglio) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Westlife
Οι Westlife (σύντμηση: W ή WL) είναι ιρλανδικό ποπ συγκρότημα τραγουδιστών, που σχηματίστηκε το 1998 στο Σλίγκο, διαλύθηκαν το 2012 και επανασυνδέθηκαν το 2018. Υπέγραψαν πρώτα με τον Σάιμον Κάουελ στο Ηνωμένο Βασίλειο, τον Κλάιβ Ντέιβις στις ΗΠΑ και είχαν για μάνατζερ τους Λούις Γουολς και Σόνι Ταχάρ. Τώρα, το συγκρότημα αποτελείται από τους Σέιν Φίλαν, Μαρκ Φίχιλι, Κίαν Έγκαν και Νίκι Μπάιρν.
Είναι οι κάτοχοι των ακόλουθων παγκόσμιων ρεκόρ Γκίνες: πρώτα ότι επέτυχαν 7 διαδοχικές φορές την 1η θέση στα σινγκλ του Ηνωμένου Βασιλείου, τις περισσότερες δημόσιες εμφανίσεις ποπ συγκροτήματος σε 36 ώρες, τα περισσότερα σιγνκλ που έκαναν ντεμπούτο στο Νο. 1 του Βρετανικού πίνακα, και είναι το συγκρότημα που πραγματοποίησε τις περισσότερες πωλήσεις δίσκων στο Ηνωμένο Βασίλειο τον 21ο αιώνα.
Σύμφωνα με την Βρετανική φωνογραφική βιομηχανία (BPI), οι Westlife έχουν πιστοποιηθεί για 12 εκατομμύρια άλμπουμ και 8,4 εκατομμύρια σινγκλ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επί του παρόντος, κατατάσσονται στην 24η θέση ως προς τα περισσότερα νούμερο ένα άλμπουμ όλων των εποχών. Η ομάδα έχει κυκλοφορήσει 14 νούμερο ένα σινγκλ ως αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. 16 κορυφώθηκαν εντός των 2 πρώτων θέσεων, 19 στις τρεις, 22 στις πέντε, 25 στις δέκα, 26 στις είκοσι, 27 στις 30, 28 στις 40 και 29 στις 75, και επίσης 7 δίσκοι τους έφτασαν στην 1η θέση και συνολικά 11 κορυφώθηκαν στις 4 πρώτες θέσεις, καθιστώντας τους πιο παραγωγικούς καλλιτέχνες στην κορυφή του Ιρλανδικού Πίνακα. Το 2012, η Official Charts Company κατέταξε τους Westlife στην 34η θέση των καλλιτεχνών με τις περισσότερες πωλήσεις σινγκλ, στην 16η θέση των συγκροτημάτων με τις περισσότερες πωλήσεις, και στην 14η θέση των αγορίστικων ποπ συγκροτημάτων με τις περισσότερες επιτυχίες στο τοπ 10, στην ιστορία της βρετανικής μουσικής.
Οι Westlife είναι λοιπόν ένα από τα πιο επιτυχημένα μουσικά συγκροτήματα όλων των εποχών και ένα από τα λίγα αγορίστικα συγκροτήματα που η επιτυχία τους συνεχίστηκε για πολύ καιρό μετά την κορύφωσή. Στις κατατάξεις των αγορίστικων συγκροτημάτων με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών, βρίσκονται στην όγδοη θέση παγκοσμίως, στην πρώτη θέση των συγκροτημάτων από την Ιρλανδία παγκοσμίως, στην πρώτη θέση των μη Αμερικανικών συγκροτημάτων μετά τους Bay City Rollers το '70, και είναι οι μοναδικοί που δεν έκαναν θραύση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι Westlife δεν έχουν μπει δυνατά στην αμερικανική αγορά μέχρι στιγμής, με μόνο ένα επιτυχημένο σινγκλ το 2000, το "Swear It Again". Εντούτοις, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατατάχθηκαν στις πέντε πρώτες θέσεις ως προς τον αριθμό των προβολών, με συνολικά άνω των 30 εκατομμυρίων ετήσια, στο επίσημο κανάλι τους στο YouTube, όπου πολλά βίντεο μεταφορτώθηκαν από τον Ιούνιο του 2018.
Η Αρχή: Μπάιρν, Έγκαν, Φίχιλι, Φίλαν και Μακφάντεν
Ο Κίαν Έγκαν, ο Μαρκ Φίχιλι και ο Σέιν Φίλαν ήταν συμμαθητές στο Κολέγιο Σάμερχιλ στο Σλίγκο Ιρλανδίας. Και οι τρεις συμμετείχαν σε μία σχολική παραγωγή του Grease, μαζί με άλλους συντελεστές από το Σλίγκο, ονομαστικά τους Ντέρεκ Λέισι, Γκράχαμ Κεϊρόν και Μάικλ Γκάρετ. Αυτή θεωρείται ως η αρχή της σταδιοδρομίας των Westlife. Οι έξι προαναφερθέντες καλλιτέχνες σχημάτισαν ένα ποπ συγκρότημα τραγουδιστών που ονομάστηκε Έξι ως Ένα (Six as One) το 1997. Αργότερα άλλαξαν το όνομα του συγκροτήματος σε IOYOU. Πριν από αυτό, ο Έγκαν ήταν μέλος σε ένα πανκ-ροκ συγκρότημα που ονομαζόταν Skrod (Σκροντ). Το συγκρότημα, με μάνατζερ τη χορογράφο Μαίρη ΜακΝτόνα και άλλα δύο ανεπίσημα πρόσωπα, κυκλοφόρησαν ένα σινγκλ με τίτλο "Together Girl Forever" (Μαζί Κοπέλα Για Πάντα) με την δισκογραφική Sound Records, το οποίο ήταν γραμμένο από τους Φίχιλι και Φίλαν, μαζί με τους Ιρλανδούς συναδέλφους τους από τα συγκροτήματα Those Nervous Animals (Αυτά τα Νευρικά Ζώα) και The Strong are Lonely (Οι Δυνατοί είναι Μόνοι), τους Πάντραιγκ Μίχαν και Ντάραχ Κόνολι. Το τραγούδι "Everlasting Love" (Παντοτινή Αγάπη) που συμπεριλήφθηκε στο σινγκλ ήταν γραμμένο από τους Φίχιλι, Κεϊρόν, Μίχαν και Κόνολι. Υπάρχει επίσης ένα τραγούδι που δεν κυκλοφόρησε και έχει τίτλο "Good Thing" (Καλό Πράγμα). Η ΜακΝτόνα συνάντησε για πρώτη φορά τον Έγκαν όταν ήταν μαθητής 6 χρονών στα εβδομαδιαία μαθήματα χορού της, και γνώρισε τους Φίλαν και Φίχιλι στις αρχές της εφηβείας τους, όταν πρωταγωνίστησαν στις παραστάσεις Olvier και Godspell για την Sligo Fun Company. δεξιά|μικρογραφία|171x171εσ|Ο Λουίς Γουολς, ο μάνατζερ των Westlife δεξιά|μικρογραφία|138x138εσ|Οι Westlife υπέγραψαν πρώτα με τον [[Σάιμον Κάουελ .]] Ο Λούις Γουολς, ο μάνατζερ του Ιρλανδικού αγορίστικου συγκροτήματος Boyzone, γνωρίστηκε με το συγκρότημα κατόπιν σύστασης από την μητέρα του Φίλαν, τη Μάε Φίλαν, αλλά δεν κατάφεραν να κλείσουν συμφωνία με τον Σάιμον Κάουελ της δισκογραφικής BMG. Ο Κάουελ είπε στον Γουολς: «Θα πρέπει να απολύσετε τουλάχιστον τρεις από αυτούς. Έχουν πολύ καλές φωνές, αλλά είναι το πιο άσχημο συγκρότημα που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.» Τα τρία μέλη του συγκροτήματος (Λέισι, Καϊρόν και Γκάρετ) βγήκαν εκτός της νέας ομάδας, και κατόπιν ακροάσεων που πραγματοποιήθηκαν στο Δουβλίνο προσλήφθηκαν οι Νίκι Μπάιρν και Μπράιαν Μακφάντεν. Πριν από αυτό ο Μακφάντεν ήταν μέλος του R&B συγκροτήματος Καρτέλ.
Το νέο συγκρότημα, που σχηματίστηκε την 3η Ιουλίου 1998, μετονομάστηκε σε Westside, αλλά ήδη ένα άλλο συγκρότημα χρησιμοποιούσε αυτό το όνομα, οπότε τελικά το άλλαξαν σε Westlife. Φαίνεται πως ο Γουολς ήδη τους αποκαλούσε Westlife προτού παρουσιαστεί το όνομα Westside. Στο αυτοβιογραφικό βιβλίο Westlife - Our Story, ο Μπάιρν αποκάλυψε ότι, αντίθετα με τους υπόλοιπους στην ομάδα, ήθελε να αλλάξει το όνομα σε West High. Ο Μακφάντεν άλλαξε ελαφρά την ορθογραφία του ονόματός του από Brian (Μπράιαν) σε Bryan (Μπρίαν) για να υπογράφει αυτόγραφα γρηγορότερα. Ο τραγουδιστής των Boyzone, ο Ρόναν Κίτιν, ανέλαβε την θέση του μάνατζερ μαζί με τον Γουολς. Προσπάθησαν μια δεύτερη φορά και κατάφεραν να υπογράψουν συμβόλαιο με την BMG. Έχουν υπογράψει συμβόλαιο τεσσάρων εκατομμυρίων λιρών με την RCA Records. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία των Westlife ήταν το 1998 όταν άνοιξαν τις συναυλίες των Boyzone και Backstreet Boys στο Δουβλίνο. Αργότερα, κέρδισαν ένα ιδιαίτερο βραβείο Smash Hits Roadshow στο Smash Hits Poll Winners Party του ίδιου έτους. Η πρώτη τους ζωντανή τηλεοπτική εμφάνιση στην Ιρλανδία και παγκοσμίως ήταν στην Ιρλανδική τηλεοπτική σειρά The Late Late Show την 13η Νοεμβρίου 1998, όπου τραγούδησαν το "Flying Without Wings" (Πετώντας Χωρίς Φτερά). Μετά κυκλοφόρησαν έναν EP δίσκο (45 στροφών) με τίτλο " Swear It Again" (Ορκίσου Το Ξανά). Και τα δύο τραγούδια που ηχογράφησαν ως Westside ήταν παραγωγής του Στηβ Μακ και γραμμένα από τους Μακ και Γουέιν Έκτορ. Τα EP και σινγκλ του ντεμπούτου ήταν επιλογές του Κάουελ με την καθοδήγηση του πατέρα του, Έρικ Κάουελ. Ο πατέρας του δήλωσε στη συνέχεια: «Πιστεύω ότι θα γίνουν μεγάλοι».
Διεθνής επιτυχία, Πρώτος δίσκος, Coast to Coast, World of Our Own και σούπερ σταρ (1999-2002)
Τον Απρίλιο του 1999 οι Westlife κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σιγνκλ, "Swear It Again", που αμέσως κορυφώθηκε στις κατατάξεις της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου για δύο εβδομάδες. Έγινε το σινγκλ με τις περισσότερες πωλήσεις σε μια εβδομάδα από πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες. Την εβδομάδα που κυκλοφόρησε και ανακοινώθηκε η επιτυχία τους, ο πατέρας του Κάουελ πέθανε. Το δεύτερο σιγνκλ με τίτλο "If I Let You Go" (Αν Σε Αφήσω Να Φύγεις) κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1999, και τους καθιέρωσε ως το πρώτο αγορίστικο συγκρότημα που έφτασε στο Νο.1 με τα πρώτα δύο σινγκλ. Επίσης τραγούδησαν για δισεκατομμύρια στην τελετή για την ανάδειξη της Μις Κόσμος. Το τρίτο σινγκλ ήταν το φημισμένο "Flying Without Wings" (το τρίτο τους No.1) και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο. Το "Flying Without Wings" συμπεριλήφθηκε στα σάουντρακ της ταινίας της Warner Brothers με τίτλο Pokémon: The Movie 2000 (Πόκεμον: Η Ταινία 2000). Το πρώτο τους άλμπουμ, με τον τίτλο Westlife, κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1999 και έφτασε στο Νο 2 του Ηνωμένου Βασιλείου και στο πρώτο τους Νο. 1 στην Ιρλανδία. Ήταν ο πιο επιδεικτικός δίσκος στο τοπ 40 της Βρετανικής μουσικής ιστορίας, όταν την 58η εβδομάδα του στον Πίνακα Κατατάξεων ανέβηκε από το Νο 79 στο Νο 3 προτού πέσει στο Νο. 37 την επόμενη εβδομάδα. Παρά την ιστορία του, ο δίσκος πέτυχε να φτάσει στο Νο. 1 της Σκωτίας το 2001 με πρώτη εμφάνιση στο Νο 6 των Σκωτσέζικων Κατατάξεων το 1999.
Τον Δεκέμβριο του 1999 κυκλοφόρησαν το τέταρτο σινγκλ που ήταν διπλό, με τα κομμάτια "I Have A Dream"/"Seasons in the Sun" (Έχω Ένα Όνειρο/Εποχές στον Ήλιο). Έριξε το "The Millennium Prayer" (Η Προσευχή της Χιλιετίας) του Κλιφ Ρίτσαρντ από την κορυφή και έγινε το Νο. 1 Χριστουγεννιάτικο σινγκλ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ήταν επίσης το τέταρτο νούμερο ένα του συγκροτήματος. Ήταν η πρώτη επίσημη μουσική εμφάνιση του 21ου αιώνα στον Βρετανικό Πίνακα και επίσης το τελευταίο νούμερο ένα του 20ου αιώνα. Είναι επίσης το μοναδικό που είχε 4 νούμερο ένα στο Βρετανικό Πίνακα σε ένα χρόνο μόνο. Το πέμπτο και τελευταίο σινγκλ του δίσκου, με τίτλο "Fool Again" (Τρελός Ξανά), κορυφώθηκε στο Νο. 1. Με αυτό, έσπασαν τα ρεκόρ του μοναδικού αντρικού συγκροτήματος του οποίου όλα τα σινγκλ ενός άλμπουμ έφτασαν στο νούμερο 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο, και του μοναδικού αντρικού συγκροτήματος με τα περισσότερα πρωτότυπα τραγούδια σε ένα άλμπουμ που ανέβηκε κατ 'ευθείαν στο νούμερο 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο με πολλά και / ή με 4 πρωτότυπα σινγκλ. Στη συνέχεια, οι Westlife υπέγραψαν με την δισκογραφική Arista Records για τη Βορειοαμερικανική χώρα, κατόπιν ακρόασης από τον ιδρυτή της, Κλάιβ Ντέιβις. Μετά ξεκίνησαν μια προωθητική περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες για το σινγκλ "Swear It Again" και έφτασε στη θέση No 20 του Billboard Hot 100. Ακολούθησε μία περιοδεία στην Ασία για την υποστήριξη του πρώτου δίσκου τους προτού κυκλοφορήσουν το δεύτερο άλμπουμ. Την 1η Ιουλίου 2000, τιμήθηκαν ως Ελεύθεροι Πολίτες του δήμου Σλίγκο.
Ο δεύτερος δίσκος τους με τίτλο Coast to Coast (Από Ακτή σε Ακτή) κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα και ήταν το πρώτο τους Βρετανικό Νο. 1, που ξεπέρασε το Forever των Spice Girls με μεγάλη διαφορά, και έλαβε μεγάλη δημοσιότητα από τα Βρετανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το 2000 ήταν το 4ο της χώρας ως προς τον αριθμό πωλήσεων. Αυτό το δεύτερο άλμπουμ τους έφτασε το Νο.2 στην Ιρλανδία. Του άλμπουμ προηγήθηκε ένα ντουέτο με τη Μαράια Κάρεϊ στο τραγούδι "Against All Odds (Take a Look at Me Now)" (Ενάντια στις Πιθανότητες (Κοίταξέ Με Τώρα) και το πρωτότυπο τραγούδι "My Love" (Αγάπη Μου). Και τα δύο έφτασαν το Νο. 1 στις Κατατάξεις του Ηνωμένου Βασιλείου, και ήταν το 6ο και το 7ο νούμερο ένα του συγκροτήματος αντίστοιχα. Με αυτά οι Westlife κατέρριψαν το απροσδόκητο ρεκόρ των περισσότερων διαδοχικών σινγκλ στο Νο 1 του Ηνωμένου Βασιλείου, και ήταν το ταχύτερο νούμερο ένα που ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ του Έλβις Πρίσλεϊ των τριών ετών, με 23 μήνες. Ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 2000, το όγδοο και αποκλειστικό για την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο σινγκλ με τίτλο "What Makes a Man" (Τι Κάνει Τον Άντρα) έφτασε μόνο μέχρι τη δεύτερη θέση. Το σινγκλ "My Love" κατά τρόπο αμφιλεγόμενο χρησιμοποιήθηκε από την CIA ως μέρος ενός προγράμματος βασανιστηρίων στο Αφγανιστάν. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών, «η μουσική κοπάνιζε διαρκώς ως μέρος ενός σχεδίου που επιτίθεται στις αισθήσεις των κρατουμένων». Επέζησαν τον μεγάλο σεισμό του Μεξικού το 2000 και τους κεραυνούς. Εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, κέρδισαν επιτυχία στις κατατάξεις με τα "I Lay My Love on You" (Αποθέτω την Αγάπη Μου σε Εσένα) και "When You're Looking Like That" (Ενώ Δείχνεις Έτσι). Και αυτή τη φορά, μπήκαν στο τοπ 10 στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία και πωλήθηκαν πάνω από 2,5 εκατομμύρια αντίτυπα στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Επίσης, αυτήν την χρονιά ξεκίνησαν την πρώτη τους παγκόσμια περιοδεία, με τίτλο "Where Dreams Come True Tour" (Περιοδεία Όπου τα Όνειρα Πραγματοποιούνται). Τη 19η Νοεμβρίου 2001 κυκλοφόρησε μια ηχογράφηση από τη ζωντανή συναυλία στο Δουβλίνο. Επίσης τον ίδιο μήνα οι Westlife κυκλοφόρησαν το τρίτο άλμπουμ τους με τίτλο World of Our Own (Ένας Κόσμος Δικός Μας), που ήταν το δεύτερο που έγινε Νο. 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο και το τρίτο Νο. 1 στην Ιρλανδία.
Τα "Uptown Girl" (Κοπέλα των Προαστίων), "Queen of My Heart" (Βασίλισσα της Καρδιάς Μου) και " World of Our Own" κυκλοφόρησαν ως σινγκλ που κορυφώθηκαν στο No. 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν τα 8ο, 9ο και 10ο νούμερο ένα τους, αντίστοιχα. Το " Bop Bop Baby " κυκλοφόρησε ως σινγκλ και έφτασε μέχρι το No. 5 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2002, οι Westlife ξεκίνησαν τη δεύτερη παγκόσμια περιοδεία τους, το World of Our Own Tour (In the Round). Συνολικά το 2002, η IRMA απένειμε την πλακέτα συγκροτήματος για τις πωλήσεις 1 εκατομμύριου αντίτυπων στην Ιρλανδία και κατατάχθηκαν στην έβδομη θέση των Ιρλανδών εκατομμυριούχων ηλικίαw κάτω των 30 ετών, με συνολική περιουσία 18 εκατομμύρια ευρώ των πέντε μελών. Για κάθε εμφάνιση έκαστο μέλος του συγκροτήματος κέρδιζε 228.000 ευρώ, που σημαίνει ότι οι 68 εμφανίσεις απέδωσαν 1,55 εκατομμύρια ευρώ μέχρι τον Ιούνιο του 2002. Υπήρχε μεγάλη ροή χρήματος από τις πωλήσεις των εμπορευμάτων τους, ενώ για μια διαφήμιση της Adidas η αμοιβή τους ανήλθε σε 488.000 ευρώ για έκαστο μέλος, με συνολικό εισόδημα 3,33 εκατομμύρια ευρώ έκαστου μέλους στο τέλος της εν λόγω περιοδείας.
Unbreakable, Turnaround και η αποχώρηση του Μπρίαν (2002-2004)
δεξιά|μικρογραφία|173x173εσ|Ο Μπράιαν Μακφάντεν άφησε τους Westlife για την οικογένειά του και αργότερα κυκλοφόρησε τη σόλο μουσική του. Οι Westlife πραγματοποίησαν πάνω από 12 εκατομμύρια πωλήσεις σε διάστημα τριών ετών. Το 2002 κυκλοφόρησαν το 11ο σινγκλ που έγινε Νο. 1 στο Η.Β., το "Unbreakable" (Ακατάλυτη). Εν μέσω φημολογίας για ρήξη, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ-συλλογή με τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, το Νοέμβριο, με τίτλο Unbreakable - The Greatest Hits Vol. 1, που ανέβηκε στην 1η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία. Ήταν το 3ο νούμερο ένα τους στο Η.Β. και το 4ο στην Ιρλανδία. Την ίδια περίοδο το συγκρότημα πέτυχε το παγκόσμιο ρεκόρ Guinness για τις περισσότερες δημόσιες εμφανίσεις ποπ συγκροτήματος σε χρονικό διάστημα 36 ωρών. Έκαναν στάσεις σε πέντε διαφορετικές πόλεις (Δουβλίνο, Μπέλφαστ, Εδιμβούργο, Λονδίνο και Μάντσεστερ ) για να προωθήσουν το καινούργιο άλμπουμ τους. Ακολούθησε η κυκλοφορία του διπλού σινγκλ "Tonight / Miss You Nights" (Απόψε / Νύχτες που Μου Λείπεις), που έκανε ντεμπούτο στο No.3 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο Νο. 1 στην Ιρλανδία. Τότε, η Because Films Inspire έκανε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο "Wild Westlife", σε σκηνοθεσία Ίαν ΜακΝτόναλντ και πρωταγωνιστές τα μέλη του συγκροτήματος, που παρουσίασαν την καθημερινότητά τους ως μουσικοί και τις εμπειρίες τους από τις περιοδείες. Προβλήθηκε στο BBC Choice. Το 2003, οι Westlife ξεκίνησαν την τρίτη παγκόσμια περιοδεία τους με τίτλο The Greatest Hits Tour (Περιοδεία: Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες) και προσκλήθηκαν να παίξουν στην ετήσια Παρέλαση Τυμπανοκρουστών του Εδιμβούργου, αγνοώντας τις φήμες για χώρισμα, όπως κάνουν τα περισσότερα συγκροτήματα της ποπ μετά από ένα δίσκο μεγαλύτερων επιτυχιών και μία περιοδεία. Τον Νοέμβριο του 2003 κυκλοφόρησε η ζωντανή ηχογράφηση μιας συναυλίας από την περιοδεία.
Την 9η Μαρτίου 2004, τρεις εβδομάδες πριν αναχωρήσουν για την τέταρτη παγκόσμια περιοδεία τους, ο Μακφάντεν άφησε το συγκρότημα για να περάσει περισσότερο χρόνο με την οικογένειά του, και έξι μήνες αργότερα κυκλοφόρησε σόλο κομμάτια του. Εκείνη την ημέρα, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη Τύπου όπου παρευρέθησαν όλα τα μέλη της ομάδας, και έκαστο έδωσε τη δική του προσωπική συναισθηματική ομιλία. Η τελευταία δημόσια εμφάνιση του Μακφάντεν ως μέλος των Westlife ήταν στο νυχτερινό κέντρο Powerhouse (μετάφραση: Σταθμός Παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας) του Νιούκασλ, την 27 Φεβρουαρίου 2004. Ο Μακφάντεν παρακολούθησε την πρώτη ημέρα της περιοδείας του συγκροτήματος ως μέρος του κοινού. Η τελευταία φορά που οι πέντε συναντήθηκαν μαζί δημόσια, ήταν όταν ο Μακφάντεν για την Ιρλανδική τηλεοπτική εκπομπή Anonymous, μεταμφιέστηκε ως θαυμαστής των Westlife και πήγε σε μία εκδήλωση υπογραφής δίσκων τον Νοέμβριο του 2005, και η εκπομπή προβλήθηκε τον Ιανουάριο του 2006. Στη συνέχεια, ξεκίνησε μια καριέρα σόλο και επανέφερε την ορθογραφία του ονόματος του στο αρχικό. Κυκλοφόρησε το πρώτο του σόλο σινγκλ με τίτλο "Real To Me" (Αληθινό Για Εμένα), που έκανε ντεμπούτο στο Νο. 1 του Ηνωμένου Βασιλείου, και λίγο αργότερα κυκλοφόρησε το πρώτο του σόλο άλμπουμ με τίτλο Irish Son (Ιρλανδός Γιος) με την Sony Music. Αργότερα ο Μακφάντεν κυκλοφόρησε και άλλα άλμπουμ και σινγκλ, που όμως γνώρισαν μέτρια μόνο επιτυχία.
Λιγότερο από ένα μήνα μετά την αποχώρηση του Μακφάντεν, το συγκρότημα ξεκίνησε την περιοδεία "Turnaround Tour". Μια ζωντανή έκδοση του "Flying Without Wings " από την εν λόγω περιοδεία κυκλοφόρησε επίσημα για ψηφιακή λήψη στο Ηνωμένο Βασίλειο, και κέρδισε το Νο. 1 στις Βρετανικές ψηφιακές λήψεις. Τον Νοέμβριο του 2003 κυκλοφόρησε η ζωντανή ηχογράφηση μιας συναυλίας στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, από την περιοδεία Turnaround.
Face to Face, Back Home και άλμπουμ διασκευών (2004-2008)
Τον Σεπτέμβριο του 2004, τραγούδησαν στην εκδήλωση για τα Παγκόσμια Μουσικά Βραβεία, όπου αναγνωρίστηκαν ως οι καλύτεροι Ιρλανδοί Καλλιτέχνες της χρονιάς. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησαν το 5ο άλμπουμ τους, που ήταν εμπνευσμένο από το Rat Pack, με τίτλο "...Allow Us to Be Frank" (Ας Είμαστε Ειλικρινείς), που κορυφώθηκε στο Νο. 3. Κανένα σινγκλ δεν κυκλοφόρησε από αυτό το άλμπουμ στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά το τραγούδι "Ain't That a Kick in the Head?" (Δεν Είναι Αυτή Έκπληξη;) και το μουσικό του βίντεο, κυκλοφόρησε για ψηφιακή λήψη στο Ηνωμένο Βασίλειο και κορυφώθηκε στο Νο 4, και ως φυσικό σινγκλ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τα κομμάτια "Smile" και "Fly Me to the Moon", με τα μουσικά τους βίντεο, κυκλοφόρησαν μόνο ως ψηφιακές λήψεις.
Πριν από την κυκλοφορία του άλμπουμ ...Allow Us to Be Frank οι Westlife αναζήτησαν τον «ιδανικό θαυμαστή» για να βοηθήσει στην προώθηση του άλμπουμ τους. Μετά από ακροάσεις του στυλ X Factor, βρήκαν την Τζόαν Χίντλεϊ μαζί με την οποία ηχογράφησαν το "The Way You Look Tonight" (Ο Τρόπος Που Δείχνεις Απόψε). Για να σηματοδοτηθεί αυτή η ιδιαίτερη συνεργασία, μεταδόθηκε ένα ειδικό πρόγραμμα, στο οποίο παρουσιάζονταν οντισιόν και ζωντανές εμφανίσεις, με τίτλο She's The One (Εκείνη Η Μία), με παρουσιάστρια την Κέιτ Θόρντον. Παρουσιάστηκε επίσης μια ζωντανή παράσταση από τους πατεράδες τους στη δική τους εκδοχή του "That's Life" (Αυτή Είναι Ζωή). Οι Westlife συνέχισαν την περιοδεία στην Ευρώπη ως μέρος του "The Number Ones Tour" (Περιοδεία: Τα Νούμερο Ένα) που ξεκίνησε στις αρχές του 2005. Η περιοδεία κατατάχθηκε στο Νο. 84 παγκοσμίως με 191.361 πωλήσεις εισιτηρίων για τις συναυλίες. Τον Νοέμβριο του 2005 κυκλοφόρησε μια ζωντανή ηχογράφηση από μία συναυλία της περιοδείας στο Σέφιλντ.
Μέχρι το 2004, είχαν ήδη πάνω από 30 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων, το μεγαλύτερο live act στο Ηνωμένο Βασίλειο, και εισόδημα περίπου £4 εκατομ. έκαστος, όπως αναφέρθηκε το 2005. Τον Οκτώβριο του 2005, οι Westlife επέστρεψαν με το σινγκλ επανόδου τους, με τίτλο "You Raise Me Up" (Με Ανεβάζεις), που πήραν από το έκτο άλμπουμ τους με τίτλο Face to Face (Πρόσωπο με Πρόσωπο), που ήταν και το 13ο τους Νο.1. Την 5 Νοεμβρίου 2005 και τα δύο τους, το άλμπουμ και το σινγκλ, βρίσκονταν ταυτόχρονα στο No.1 του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ ήταν η 2η εβδομάδα του σινγκλ. Ήταν η πρώτη φορά που δείχθηκε τέτοια υπεροχή στις Ιρλανδικές μουσικές κατατάξεις. Ήταν το πέμπτο Νο. 1 τους στο Ηνωμένο Βασίλειο και το έκτο στην Ιρλανδία. Το "You Raise Me Up" ήταν το τέταρτο κομμάτι τους που βραβεύτηκε ως Record of the Year στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Δεκέμβριο κυκλοφόρησαν για 2ο σινγκλ το "When You Tell Me That You Love Me" (Όταν Μου Λες Ότι Με Αγαπάς), ένα ντουέτο με τη Νταϊάνα Ρος, και έκανε ντεμπούτο στο Νο. 2. Αυτό το σιγνκλ σηματοδότησε το 14ο έτος από την αρχική εκδοχή της Νταϊάνα Ρος, που όταν κυκλοφόρησε το 1991 έκανε ντεμπούτο στο Νο. 2, στην ίδια θέση. Στη συνέχεια, οι Westlife κυκλοφόρησαν για τρίτο σινγκλ το "Amazing" (Φοβεροί), που έκανε ντεμπούτο στο No. 4. Μετά από αυτό, οι Westlife αναχώρησαν για την περιοδεία " Face to Face Tour ", ταξιδεύοντας εκτενώς στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, την Αυστραλία και την Ασία. Αυτή η περιοδεία σηματοδότησε την πρώτη φορά που οι Westlife ταξίδεψαν στην ηπειρωτική Κίνα για μια συναυλία. Η περιοδεία κατατάχθηκε στην έκτη θέση της χρονιάς με 32 συναυλίες και 238.718 θεατές. Τον Νοέμβριο του 2006 κυκλοφόρησε η ζωντανή ηχογράφηση μιας από τις συναυλίες της περιοδείας στο Wembley Arena. Το συγκρότημα είχε το 45% της Βρετανικής αγοράς δίσκων αντρικών συγκροτημάτων. Μέχρι τότε, είχαν ήδη πουλήσει πάνω από 36 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.
Στα τέλη του 2006, οι Westlife υπέγραψαν μια ολοκαίνουργια συμφωνία για πέντε άλμπουμ με τη δισκογραφική Sony BMG Music Entertainment. Το έβδομο άλμπουμ τους, το The Love Album (Το Άλμπουμ της Αγάπης) ήταν μία συλλογή που περιλάμβανε τις διασκευές δημοφιλών τραγουδιών αγάπης. Ο δίσκος ξεπέρασε τα άλμπουμ συλλογής των Oasis, των Beatles και των U2 στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του και ανέβηκε κατ 'ευθείαν στο Νο 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία. Το 2006 ήταν το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις στην Ιρλανδία, το έβδομο No 1 τους εκεί και το 6ο Νο. 1 τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ είχε τίτλο "The Rose" (Το Τριαντάφυλλο) και έγινε το 14ο Νο. 1 τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. αριστερά|μικρογραφία|438x438εσ|Οι Westlife σε συναυλία το 2006 Έτσι, οι Westlife ήρθαν στην 3η θέση (μαζί με τον Κλιφ Ρίτσαρντ) στο Ηνωμένο Βασίλειο ως προς τον μεγαλύτερο αριθμό σινγκλ που κορυφώθηκαν στο Νο. 1, με πρώτους τον Έλβις Πρίσλεϋ (21) και τους Beatles (17). Στην Ιρλανδία ήρθαν στη δεύτερη θέση (μαζί με τους Beatles), με πρώτους τους U2 (21). Για άλλη μια φορά τραγούδησαν στην τελετή για την ανάδειξη της Μις Κόσμος όπου τραγούδησαν το The Rose για δισεκατομμύρια θεατές. Στη συνέχεια, οι Westlife ξεκίνησαν την όγδοη παγκόσμια περιοδεία τους, με τίτλο " The Love Tour" (Περιοδεία: Η Αγάπη), στο Περθ της Αυστραλίας. Το συγκρότημα ταξίδεψε σε άλλες Αυστραλιανές πόλεις προτού προχωρήσει στη Νότια Αφρική, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία. Η περιοδεία είχε συνολικά ακαθάριστα έσοδα £1.031.033 από πωλήσεις.