cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιαν Μπάπτιστ Μποννεκρόι
Έργο
Ο Μποννεκρόι ζωγράφισε επίσης θαλάσσογραφίες. Το Εθνικό Ναυτικό Μουσείο στο Γκρίνουιτς κατέχει δύο από τις ηαλασσογραφίες του, και οι δύο απεικονίζουν ολλανδικά πλοία που πλέουν μπροστά από ολλανδικό λιμάνι. Οι πίνακες είναι της παράδοσης του φλαμανδικού μπαρόκ και εκτελούνται με υγρή και διακοσμητική απόδοση των πινελιών. Η επιρροή του Χέντρικ φαν Μίντερχαουτ (Hendrik van Minderhout) είναι εμφανής. μικρογραφία|300x300εσ| Τοπίο με κάστρο Ο Μποννεκρόι ήταν επίσης επιδέξιος χαράκτης. Το Βρετανικό Μουσείο διατηρεί επτά από τα χαρακτικά του, τα οποία αποδόθηκαν στο παρελθόν στον Δάσκαλό του Λούκας φαν Ούντεν Οι εκτυπώσεις απεικονίζουν τοπία με μορφές και δημοσιεύθηκαν από τον εκδότη της Αμβέρσας Φρανς φαν ντεν Βάινχερντε (Frans van den Wyngaerde), μαζί με οκτώ εκτυπώσεις του φαν Ούντεν.
Το παιδί και το δελφίνι
Το παιδί και το δελφίνι (πρωτότυπος τίτλος: Boy on a Dolphin) είναι αμερικανική ρομαντική περιπέτεια παραγωγής 1957 που διαδραματίζεται στην Ελλάδα και είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Ντιβάιν Boy on a dolphin. Η σκηνοθεσία είναι του ρουμανικής καταγωγής Γιαν Νεγκουλέσκου. Πρωταγωνιστούν η Σοφία Λόρεν, ο Άλαν Λαντ και ο Κλίφτον Γουέμπ. Η ταινία αποτελεί την πρώτη αμερικανική παραγωγή στο ελλαδικό χώρο καθώς και την πρώτη ταινία που γυρίστηκε σε Σινεμασκόπ 55.
Πλοκή
Η Φαίδρα, μια νεαρή Υδραία σφουγγαρού (Σοφία Λόρεν) κάνοντας μια κατάδυση στον βυθό της Ύδρας ανακαλύπτει εντελώς τυχαία ένα αρχαίο άγαλμα που απεικονίζει ένα παιδί πάνω σε ένα δελφίνι. Η Φαίδρα εκμυστηρεύεται την ανακάλυψη αυτή στον Αλβανό σύντροφό της, Ριφ (Χόρχε Μιστράλ) και στον Άγγλο γιατρό του νησιού, τον δρα Χόκινς (Λόρενς Νάισμιθ) ο οποίος ταξιδεύοντας στην Δήλο ανακαλύπτει οτι η κατασκευή του πολύτιμου αγάλματος αυτού ανάγεται στην περίοδο της ρωμαϊκής κατοχής και ότι πιστεύεται ότι έχει μαγικές ιδιότητες.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 100 μέτρα με εμπόδια γυναικών
Τα 100 μέτρα με εμπόδια γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξάχθηκαν στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στις 5 και 6 Οκτωβρίου.
Το παιδί και το δελφίνι
Πλοκή
Η Φαίδρα λοιπόν αποφασίζει να ταξιδέψει στην Αθήνα και να προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τους Αμερικάνους αρχαιολόγους με στόχο να ωφεληθεί και αυτή οικονομικά. Φτάνοντας στην Αθήνα η Φαίδρα έρχεται σε επαφή με τον Αμερικάνο αρχαιολόγο Κάλντερ (Άλαν Λαντ) ο οποίος εργάζεται σε κάποιες ανασκαφικές εργασίες στην Ακρόπολη και ο οποίος προσφέρεται να βοηθήσει. Κατά τη διάρκειά της παραμονής της, η Φαίδρα συναντάει στο μουσείο και έναν πλούσιο αρχαιοκάπηλο, τον Βίκτορα Πάρμαλη (Κλίφτον Γουέμπ) ο οποίος την πείθει ότι, αν τον βοηθήσει να πάρει αυτός το άγαλμα, αυτή και ο Ριφ θα πλουτίσουν. Η Φαίδρα επιβραδύνει την παραμονή της στην Αθήνα διαμένοντας στο σκάφος του Πάρμαλη ενώ ο ίδιος κάνει ένα μικρό ταξίδι στην Επίδαυρο και τα Μετέωρα για να μαζέψει περισσότερες πληροφορίες για το άγαλμα ενώ στη βιβλιοθήκη των Μετεώρων συναντάει και τον Κάλντερ, ο οποίος μελετάει επίσης και ο οποίος έχει ως στόχο να παραδώσει το άγαλμα στις ελληνικές αρχές.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 100 μέτρα με εμπόδια γυναικών
Ρεκόρ
Τα παρακάτω ρεκόρ καταρρίφθηκαν κατά τη διάρκεια του αγώνα:
Το παιδί και το δελφίνι
Πλοκή
Ο Πάρμαλης σπεύδει προς την Ύδρα μαζί με τη Φαίδρα ενώ σύντομα καταφτάνει στο εξωτικό νησί ο Κάλντερ. Η Φαίδρα πληροφορεί τον Ριφ και τον γιατρό και οι δυο αποφασίζουν να συνεργαστούν με τον Πάρμαλη. Εν τω μεταξύ ο μικρός αδελφός της Φαίδρας ο Νίκος (Πιέρο Τζιανόνι) γνωρίζεται με τον Αμερικάνο αρχαιολόγο. Η Φαίδρα προσφέρεται να βοηθήσει τον Κάλντερ αλλά παραπλανώντας τον σε θαλάσσια μέρη που δεν έχουν καμιά σχέση με το μέρος όπου ανακάλυψε το άγαλμα, ώστε αυτός να απασχολείται όσο ο Πάρμαλης θα καταστρώνει το σχέδιό του. Μετά από μερικές μέρες, ο Κάλντερ απογοητεύεται και υποπτεύεται οτι ίσως η Φαίδρα συνεργάστηκε με τον Πάρμαλη. Έτσι με την βοήθεια του Νίκου, μαθαίνει πού έχει αποβιβαστεί το γιοτ του Πάρμαλη και σπεύδει να τον συναντήσει. Ταυτόχρονα όμως ο Ναντάπουλος (Αλέξης Μινωτής), πράκτορας του ελληνικού κράτους, έχει σταλθεί στο νησί για να ερευνήσει την υπόθεση.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 100 μέτρα με εμπόδια γυναικών
Σειρές
Οι πρώτες τέσσερις κάθε σειράς (Q) και οι επόμενες τέσσερις γρηγορότερες (q) προκρίνονται για τον ημιτελικό.
Το παιδί και το δελφίνι
Πλοκή
Το βράδυ της ίδιας μέρας η Φαίδρα συναντάει τον Κάλντερ στην ταβέρνα "Το κύμα", οπού η Φαίδρα τραγουδάει το τραγούδι "Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη" μαζί με τον Τώνη Μαρούδα. Ο Κάλντερ τής λέει ότι θα χρησιμοποιήσει ένα υποβρύχιο ανιχνευτή ήχου για να βρει το άγαλμα, αφού έχει συνειδητοποιήσει το σχέδιο που έχουν καταστρώσει ο Πάρμαλης και η Φαίδρα. Η Φαίδρα ενημερώνει τον Πάρμαλη και το ίδιο βράδυ η Φαίδρα με τον Ριφ μετακινούν το άγαλμα με ειδικό εξοπλισμό απο τον βυθό σε ένα σπήλαιο κάτω από έναν φάρο στο νησί της Ύδρας. Το επόμενο πρωί ο Κάλντερ πάει να συναντήσει την Φαίδρα στο σπίτι της για να την αποχαιρετήσει αλλά και να της εξομολογηθεί τον έρωτα που νιώθει για αυτήν. Η Φαίδρα καταλαβαίνει το λάθος της, αλλά ακόμα είναι πολύ μπερδεμένη αφού αγαπάει τον Κάλντερ αλλά θέλει να επωφεληθεί και οικονομικά από την ανακάλυψή της βοηθώντας τον αρχαιοκάπηλο.
Την επόμενη μέρα, ο Νίκος προσφέρεται να βοηθήσει τον Κάλντερ να βρει το άγαλμα με τον ανιχνευτή και αρχίζουν την έρευνα. Ο Νίκος οδηγεί τον αρχαιολόγο στο μέρος οπού η αδελφή του βουτούσε συχνά για σφουγγάρια. Ο Κάλντερ εντοπίζει ένα αρχαίο βυθισμένο πλοίο στο οποίο η Φαίδρα είχε ανακαλύψει το άγαλμα. Ο Κάλντερ υποψιάζεται το σχέδιο. Ταυτόχρονα ο Πάρμαλης στέλνει ένα μήνυμα στο Ριφ, τον Αλβανό σύντροφο της Φαίδρας. Το σχέδιο έχει ως εξής: Η Φαίδρα θα χορέψει το βράδυ για τον Κάλντερ. Όσο ο Κάλντερ είναι απασχολημένος, ο Ριφ θα πάρει το σκάφος, θα αρπάξει το άγαλμα απο τη σπηλιά και θα το παραδώσει στον Πάρμαλη ο οποίος θα βρίσκεται σε μια βραχονησίδα δίπλα στην Ύδρα. Το βράδυ ο Ναντάπουλος πάει στην ταβέρνα για να ερευνήσει την υπόθεση. Εκεί η Φαίδρα χορεύει καθώς ο ερωτευμένος Κάλντερ την παρακολουθεί. Ο Ριφ βρίσκει την ευκαιρία και φεύγει. Σύντομα έρχεται ο Νίκος, ο οποίος πληροφορεί τον Κάλντερ ότι το γιοτ έφυγε από το νησί. Ο Κάλντερ φεύγει και σπεύδει στο σπίτι για να δει αν ο Ριφ είναι μέσα. Η Φαίδρα τον ακολουθεί και τον συναντάει στο σπίτι. Η Φαίδρα του εύχεται να μην βρει ποτέ το άγαλμα, γιατί βοηθώντας τον Πάρμαλη θα μπορέσουν ο Νίκος και ο Ριφ να ζήσουν σαν άνθρωποι. Ο Κάλντερ την αποκαλεί απατεώνισσα, κοινή κλέφτρα, αφού έκλεψε την ίδια της τη χώρα. Το άγαλμα για τον λαό της Ύδρας θα ήταν ένα είδος περηφάνιας, αλλά τώρα η Φαίδρα θα μείνει χωρίς φίλους, γείτονες αλλά και χωρίς χώρα. Η σφουγγαρού θυμώνει και του λέει ότι δεν θέλει να τον ξαναδεί ποτέ. Ο Κάλντερ την αγκαλιάζει και προσπαθεί να την παρηγορήσει. Μαζί αποφασίζουν να πάνε και να βρουν το άγαλμα στην σπηλιά νωρίς το πρωί.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 100 μέτρα με εμπόδια γυναικών
Ημιτελικοί
Οι δύο πρώτες κάθε σειράς (Q) και οι επόμενες δύο γρηγορότερες (q) προκρίνονται για τον τελικό.
Το παιδί και το δελφίνι
Πληροφορίες
Αρχικά, οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι προορίζονταν για την Τζόαν Κόλινς και τον Ρόμπερτ Βάγκνερ και λίγο αργότερα για τους Τζίνα Λολομπρίτζιτα και Κάρι Γκραντ, κατά δήλωση του σκηνοθέτη, Γιαν Νεγκουλέσκου. Πρόκειται για την πρώτη αμερικανικής παραγωγής ταινία με πρωταγωνίστρια τη Σοφία Λόρεν.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 100 μέτρα με εμπόδια γυναικών
Παραπομπές
000100μΕ Γυ
Το παιδί και το δελφίνι
Πληροφορίες
Στην ταινία ακούγεται το τραγούδι «Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη», των Τάκη Μωράκη (μουσική) και Δανάης Στρατηγοπούλου (στίχοι) που επέλεξε η Σοφία Λόρεν να τραγουδήσει και μάλιστα στα ελληνικά. Τη συνοδεύει με την κιθάρα του ο Τώνης Μαρούδας. Το τραγούδι μεταφράστηκε σε αρκετές γλώσσες. Τα φιλμ της ταινίας μεταφέρονταν στην Αθήνα με το ταχύπλοο «Εριέττα» του Γιάννη Λάτση. Οι διορθώσεις στέλνονταν πίσω στην Ύδρα με τηλεγραφήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1957 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ύδρα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Λουτράκι Πέλλας
Το Λουτράκι (μέχρι το 1922 Κάτω Πόζαρ ) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Λουτράκι έχει 1.146 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μέτρων. Στην τοπική κοινότητα Λουτρακίου υπάγονται τα Λουτρά Πόζαρ.
Το χωριό δημιουργήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από τους κατοίκους του χωριού Γκόρνο Πόζαρ (Άνω Πόζαρ). Είχε χριστιανικό πληθυσμό. Στην απαρίθμηση του 1913 είχε 1.803 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 1.283 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, στο χωριό εγκαταστάθηκαν 3 πρόσφυγες. Στην απογραφή του 1928 είχε 1.282 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 1.580. Το 1949, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέρος του πληθυσμού κατέφυγε στη Γιουγκοσλαβία. Στην απογραφή του 1951, το Κάτω Λουτράκι είχε 725 κατοίκους. Το Λουτράκι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Αριδαίας το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας.
Στο Άνω Λουτράκι βρίσκεται ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, ο οποίος έχει κηρυχθεί μνημείο που χρήζει ειδικής κρατικής προστασίας. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με υπερώο και χαγιάτι, και έχει υποστεί νεότερες μετασκευές, όπως την κατεδάφιση του πυργοειδούς καμπαναριού. Εσωτερικά έχει διατηρηθεί η αρχική εικόνα του μνημείου, ο βόρειος και ο νότιος τοίχος και τα δύο επιστήλια των κιονοστοιχιών, που είναι κατάγραφα από τοιχογραφίες των τελευταίων δεκαετιών του περασμένου αιώνα. Χαρακτηριστική είναι η αφθονία των ηχητικών αγγείων σε όλο το μήκος των πλαγίων τοίχων. Το τέμπλο διασώζει αξιόλογο γραπτό και γλυπτό φυσιοκρατικό διάκοσμο. Σύμφωνα με την παράδοση η ανέγερση του ναού ανάγεται περί το 1800, αν και τα περισσότερα στοιχεία υποδηλώνουν μια εποχή γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Έντουαρντ Χωκ Λόκερ
Ο Έντουαρντ Χωκ Λόκερ (Edward Hawke Locker, 9 Οκτωβρίου 1777, Ιστ Μόλινγκ, Κεντ – 16 Οκτωβρίου 1849, Άιβερ, Μπάκιγχαμσαϊρ) ήταν Άγγλος υδατογράφος (τα έργα του πλέον βρίσκονται στο Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου και στο Βρετανικό Μουσείο) και διευθυντής του Βασιλικού Ναυτικού Νοσοκομείου του Γκρίνουιτς.
Βίος
Ήταν το τέταρτο (από τα πέντε) παιδιά και ο νεαρότερος γιος του πλοιάρχου της εποχής του Ναπολέοντα Ουίλλιαμ Λόκερ, και πήρε το όνομα του προστάτη ναυάρχου του πατέρα του Έντουαρντ Χωκ. Εισήλθε στο ναυτικό ως γραμματέας την 1η Ιουνίου 1795, και υπηρέτησε στο τμήμα Ινδιών (από το 1799) και το συμβούλιο ναυτικής έρευνας προτού γίνει πράκτορας και πολιτικός γραμματέας του Έντουαρντ Πέλιου όταν αυτός ήταν διοικητής Ανατολικών Ινδιών, Βόρειας Θάλασσας και Μεσογείου από το 1804 έως το 1814. Βρισκόταν στην Αγγλία τον Ιούλιο του 1802, όταν συνόδευσε τον Γάλλο αεροναυτικό Αντρέ-Ζακ Γκαρνερέν στην δεύτερη απογείωση του με αερόστατο στην Αγγλία κατά την διάρκεια της Ειρήνης της Αμιένης. Βρέθηκε ακόμη στην Ισπανία το 1813 κατά τον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου στο πλάι του Λόρδου Τζον Ράσελ μεταφέροντας επιστολές στον Ουέλινγκτον, ενώ επισκέφθηκε τον Ναπολέοντα τον Μάιο του 1814 κατά την εξορία του στη νήσο Έλβα.
Νυμφέυτηκε την Ελέανορ Μαίρη Ελίζαμπεθ Μπάουτσερ το 1815, της οποίας ο πατέρας Αιδεσιμότατος Τζόναθαν Μπάουτσερ ήταν φίλος του Τζορτζ Ουάσινγκτον. Τα παιδιά τους ήταν ο ποιητής Φρέντερικ Λόκερ-Λάμπσον (1821–1895) και ο μυθιστοριογράφος-δημοσιογράφος Άρθουρ Λόκερ (1828–1893), μετέπειτα αρχισυντάκτης της εφημερίδας The Graphic. Το ζευγάρι έζησε στο Γουίντσορ (1815–19) και έπειτα στο Γκρίνουιτς (μετά το 1819). Διορίστηκε γραμματέας (1819) και έπειτα πολιτικός επίτροπος (1824) του Βασιλικού Ναυτικού Νοσοκομείου, όπου εργάστηκε για την κατασκευή νέων οδών μαζί με τον Τζον Μακάνταμ στα ορυχεία του Νορθέμπριαν τα οποία κατείχε και το 1824 προώθησε τα σχέδια του πατέρα του για την δημιουργία Ναυτικής Πινακοθήκης σε αίθουσα του Νοσοκομείου. Για την διακόσμηση της αίθουσας έλαβε 31 πίνακες ζωγραφικής ως δώρο από τον Γεώργιο Δ΄, οι οποίοι αποτέλεσαν τον πυρήνα του μεταγενέστερου Εθνικού Ναυτικού Μουσείου. Συνδέθηκε και πάλι με τον Λόρδο Τζον Ράσελ ως ιδρυτικό μέλος του Athenaeum Club. Ωστόσο ψυχολογικά προβλήματα που είχε το 1844 τον ανάγκασαν να παραιτηθεί από την διοίκηση του νοσοκομείου. Αποσύρθηκε στο Άιβερ, όπου και πέθανε πέντε χρόνια αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Τίμεα Σάμπο
Η Τίμεα Σάμπο (γεννημένη στις 18 Ιανουαρίου 1976) είναι Ουγγαρέζα ανθρωπιστής, δημοσιογράφος και πολιτικός. Είναι μέλος της Εθνοσυνέλευσης (MP) από το 2010 από την Εθνική Λίστα Πολιτικών Μπορεί να Είναι Διαφορετικά (LMP), και από τις εκλογές του 2014 ως μέλος του Διαλόγου για την Ουγγαρία (PM).
Υπηρέτησε ως συμπρόεδρος του Διαλόγου για την Ουγγαρία από τη σύσταση του κόμματος τον Φεβρουάριο του 2013 έως τον Ιούλιο του 2022. Επίσης λειτούργησε ως επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος από το 2018 έως το 2022.
Ερευνητική σταδιοδρομία
Η Τίμεα Σάμπο αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σέγκεντ (επικοινωνία) το 2001. Σύμφωνα με την ίδια, φοίτησε στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ, αν και δεν υπάρχει κανένα στοιχείο καταχωρημένο για αυτή στη Γραμματεία του πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε βρετανικές και αμερικανικές εφημερίδες και πρακτορεία ειδήσεων και έκανε ρεπορτάζ για την Ουγγαρία για πέντε χρόνια. Αργότερα εντάχθηκε σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ, όπου έγινε υπεύθυνη έρευνας. Διεξήγαγε έρευνα σχετικά με τις στρατηγικές πρόληψης ένοπλων συγκρούσεων και την προστασία των ευάλωτων ομάδων, με εντολή των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).
Πολιτική καριέρα
Η Σάμπο επέστρεψε στην Ουγγαρία το 2003 και εντάχθηκε στην Ουγγρική Επιτροπή του Ελσίνκι το 2004, όπου συντόνισε το πρόγραμμα για τους πρόσφυγες για τέσσερα χρόνια. Ήταν ιδρυτικό μέλος του κόμματος LMP μεταξύ 2009 και 2013. Ήταν επικεφαλής της κοινής λίστας του κόμματος Η Πολιτική Μπορεί να Είναι Διαφορετική και του κόμματος Ανθρωπιστικό Κόμμα (HP) στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2009. Εξελέγη στην Εθνοσυνέλευση από την Εθνική Λίστα του κόμματος κατά τις κοινοβουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας το 2010. Υπηρέτησε ως Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μειονοτήτων, Πολιτικών και Θρησκευτικών Υποθέσεων από τις 14 Μαΐου 2010 έως τις 11 Φεβρουαρίου 2013. Μετά τη διάσπαση του κόμματος, έγινε μέλος της ίδιας επιτροπής στις 25 Φεβρουαρίου 2013
Τον Ιανουάριο του 2013, το συνέδριο του LMP απέρριψε την εκλογική συνεργασία με άλλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του Μαζί (Ουγγαρία) 2014, για δεύτερη φορά. Ως αποτέλεσμα, μέλη της ιδεολογικής πλατφόρμας «Διάλογος για την Ουγγαρία» του LMP, συμπεριλαμβανομένης της Τίμεα Σάμπο, ανακοίνωσαν την απόφασή τους να αποχωρήσουν από το κόμμα και να σχηματίσουν μια νέα οργάνωση. Ο Μπένεντεκ Γιάβορ είπε ότι οι οκτώ βουλευτές που αποχωρούν από το LMP θα διατηρήσουν τις κοινοβουλευτικές τους έδρες. Οι αποχωρούντες βουλευτές καθιέρωσαν τον Διάλογο για την Ουγγαρία ως πλήρες κόμμα.
Ο Διάλογος για την Ουγγαρία (PM) πραγματοποίησε το εναρκτήριο συνέδριό του στις 17 Φεβρουαρίου 2013. Η Σάμπο εξελέγη συμπρόεδρος του κόμματος, μαζί με τον Μπένεντεκ Γιάβορ. Το συνέδριο εξουσιοδότησε επίσης την προεδρία του κόμματος να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις με το Μαζί 2014. Στις 8 Μαρτίου 2013, το κόμμα του Πρωθυπουργού συνήψε συμμαχία με το Μαζί 2014, το οποίο σχηματίστηκε επίσημα ως πολιτικό κόμμα. Ο Γκόρντον Μπάιναϊ είπε ότι τα δύο κόμματα θα διεκδικήσουν από κοινού και θα παρουσιάσουν κοινούς υποψήφιους για πρωθυπουργό και βουλευτές στις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές της χώρας την άνοιξη του 2014. Οι Γιάβορ και Σάμπο, συμπρόεδροι του PM έγιναν επίσης μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Μαζί 2014.
Η Σάμπο επιλέχθηκε ως υποψήφιος της συμμαχίας της κοινής αντιπολίτευσης Ενωμένοι για την Ουγγαρία στην εκλογική περιφέρεια Όμπουντα-Μπικασμέγιερ κατά τη διάρκεια των προκριματικών της αντιπολίτευσης το 2021 για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας του 2022. Η Σάμπο υποστήριξε την υποψηφιότητα του Πίτερ Μάρκι-Ζάι κατά τη διάρκεια της εκλογής των νέων υποψηφίων πρωθυπουργών. Κέρδισε τον υποψήφιο της Fidesz Μπάλατζ Μπους στις εκλογές, ο οποίος υπερασπιζόταν την κοινοβουλευτική του εντολή. Δεδομένου ότι η συμμαχία της αντιπολίτευσης υπέστη βαριά ήττα, η Σάμπο ανακοίνωσε ότι δεν θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία του κόμματος στις επόμενες εκλογές για την ηγεσία του κόμματος του πρωθυπουργού, οι οποίες θα γίνουν το καλοκαίρι του 2022. Ή Σάμπο αντικαταστάθηκε επίσης ως αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος από τον Μπέντσε Τορντάι τον Μάιο του 2022.
Προσωπική ζωή
Ο πρώην σύζυγός της είναι ο Γκάμπορ Χούνιαντι, πρώην μέλος του Jobbik και εκπρόσωπος του κόμματος στην Εθνική Εκλογική Επιτροπή κατά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2010. Ο Χούνιαντι εντάχθηκε στο νεοναζιστικό κίνημα Ουγγρική Αυγή (βασισμένο στην Ελληνική Χρυσή Αυγή) το 2012. Ο γιος τους είναι ο Γκέργκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ουγγαρέζες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μαξιμιλιανός Α΄ εκλέκτορας της Βαυαρίας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Ε΄ δούκα της Βαυαρίας και της Ρενάτας, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Λωρραίνης.
Απεβίωσε το 1651 στo Ίνγκολστατ και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φερδινάνδος-Μαρία.
Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύθηκε το 1595 την Ελισάβετ, κόρη του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης με την οποία δεν απέκτησαν τέκνα.
Τον Ιανουάριο του 1635 απεβίωσε η Ελισάβετ και έπειτα από έξι μήνες ο Μαξιμιλιανός Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία-Άννα των Αψβούργων, κόρη του Φερδινάνδου Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Μαζί της είχαν τα εξής τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Φερδινάνδος Μαρία της Βαυαρίας
Ο Φερδινάνδος Μαρία, (γερμ. Friedrich Maria, 31 Οκτωβρίου 1636 - 26 Μαΐου 1679) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας της Βαυαρίας το διάστημα 1651-1679.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μαξιμιλιανού Α΄ εκλέκτορα της Βαυαρίας και της Μαρίας-Άννας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας και Γερμανίας.
Απεβίωσε το 1679 στo ανάκτορο Σλάισχαϊμ και τάφηκε στο ναό Τεατίνερ του Μονάχου. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Μαξιμιλιανός Β΄ Εμμανουήλ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1650 την Ερριέττα-Αδελαΐδα, κόρη του Βίκτωρα-Αμεδαίου Α΄ δούκα της Σαβοΐας και είχε τα εξής τέκνα:
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Γουλιέλμος του Μονμορανσύ
Ο Γουλιέλμος, γαλλ..: William of Montmorency, (1453 – 14 Μαΐου 1531, Σαντιγύ) ήταν βαρόνος του Μονμορανσύ και κύριος του Σαντιγύ (Chantilly). Ως επόπτης των οικονομικών του βασιλιά, ήταν κυβερνήτης πολλών βασιλικών κάστρων και συνόδευσε τον Λουδοβίκο ΙΒ' κατά τη διάρκεια του Ιταλικού Πολέμου των ετών 1494-1498.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1453 ως γιος του Ιωάννη Β΄ βαρόνο του Μονμορανσύ και της δεύτερης συζύγου του Mαργαρίτας του Ορζεμόν (Orgemont). Ο πατέρας του αποφάσισε το 1472 να αποκληρώσει τον μεγαλύτερο γιο του Ζαν ντε Νιβέλ (Nivelle) μετά τις διαμάχες μεταξύ των δύο πρώτων γιων του και τις φιλο-βουργουνδικές τάσεις τους. Ο Γουλιέλμος λοιπόν απέκτησε τον τίτλο του βαρόνου ντε Μονμορανσύ το 1472 σε ηλικία 18 ετών. Αυτό θα οδηγούσε σε σαράντα χρόνια δικαστικών διαδικασιών μεταξύ των απογόνων. Ο τίτλος του βαρόνου αμφισβητήθηκε από τους ανιψιούς του Ζαν ντε Μονμορανσύ-Νιβέλ, πρώτα τον Φιλίπ και τέλος από τον νεότερο ανιψιό του Ζοζέφ. Μέσω του πατέρα του, ο Γουλιέλμος ήταν κύριος των Εκουάν (Écouen), Τορέ (Thoré), Μονζαί (Montjay), Κονφλάν-Σαιντ-Ονορίν. Μέσω της μητέρας του, ήταν κύριος του Ωφουά (Aufois), του Σαβάρ (Chavard) και του Mοντεπιλουά (Μontepilloy). Μπήκε στην υπηρεσία του Καρόλου Δ' δούκα του Ανζού ως θαλαμηπόλος (chamberllan).
Το 1484 ο θείος του Γουλιέλμου από τη μητέρα Πιερ Γ' ντ'Ορζεμόν, ο οποίος απεβίωσε χωρίς παιδιά, του κληροδότησε την κυριότητα του Σαντιγύ και ξαναέκτισε το παρεκκλήσιο του κάστρου εκεί το 1507. Το 1515, χάρη σε μία παπική βούλα, απέκτησε το δικαίωμα να τελούνται λειτουργίες και όλα τα μυστήρια σε αυτό το παρεκκλήσιο. Ο Γουλιέλμος έλαβε μέρος στη Συνέλευση των Τάξεων (États généraux) του 1484 στο Toυρ ως εκπρόσωποςς των ευγενών του Παρισιού κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του βασιλιά Καρόλου Η΄ και στη συνέχεια έγινε θαλαμηπόλος του βασιλιά της Γαλλίας. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΒ΄ τον διόρισε επόπτη των υδάτων και των δασών και θηροφύλακα στο Τουραίν, καθώς και διοικητή του κάστρου του Σαιν Ζερμαίν-αν-Λαi (Laye). Ο Γουλιέλμος προσχώρησε στον Λουδοβίκο ΙΒ' κατά τη διάρκεια του Ιταλικού Πολέμου του 1499-1504.
Το 1503 ο Γουli;elmow διορίστηκε διοικητής της Βαστίλης. Έφυγε για τους Ιταλικούς Πολέμους την ίδια χρονιά με τον βασιλιά. Κατά την επιστροφή του, ο Γουλιέλμος ανταμείφθηκε για την πίστη του με τη θέση του κυβερνήτη της Ορλεάνης. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Συνδέσμου του Καμπραί, διορίστηκε στο Συμβούλιο Αντιβασιλείας μαζί με την Άννα της Βρετάνης το 1508. Ο Γουλιέλμος διορίστηκε διοικητής του Σατώ ντε Βινσέν και έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ. Κατά τη διάρκεια του Ιταλικού Πολέμου των ετών 1521–1526 ήταν υπεύθυνος για την προστασία του Παρισιού και για τη συλλογή κεφαλαίων από το Κοινοβούλιο του Παρισιού για την απελευθέρωση του βασιλιά Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας, ο οποίος είχε αιχμαλωτιστεί στη Μάχη της Παβίας. Ο Γουλιέλμος υπέγραψε τη Συνθήκη της Μαδρίτης, που απελευθέρωσε τον βασιλιά.
Ο Γουλιέλμος απεβίωσε στο Σατώ ντε Σαντιγύ στις 14 Μαΐου 1531 και τάφηκε στη με Σύλλογο εκκλησία Σαιν-Μαρτέν ντε Moνμορανσύ, που είχε ανεγείρει. Εκεί φαίνεται ακόμη η μαύρη μαρμάρινη πλάκα τού τάφου του.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μονμορανσύ
Πολυστάφυλο Πρεβέζης
Το Πολυστάφυλο είναι ημιορεινό χωριό στο νομό Πρεβέζης στην Ήπειρο σε υψόμετρο 360 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Πολυστάφυλο βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού στα όρια με το νομό Ιωαννίνων. Είναι κτισμένο στους βορειοδυτικούς πρόποδες των Θεσπρωτικών Ορέων και κοντά στη συμβολή των παραποτάμων που σχηματίζουν τον Αχέροντα ποταμό (βλ. Το Ορεινό τμήμα του Αχέροντα). Απέχει 53 χλμ. Β. από τη Πρέβεζα, 54 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τα Ιωάννινα και 29,5 χλμ. ΒΔ. από τη Φιλιππιάδα. Η ονομασία του χωριού μέχρι το 1927 ήταν Ρουσάτσα. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο πολιτιστικός σύλλογος Πολυσταφυλιτών, ο οποίος διοργανώνει ετήσιες εκδηλώσεις όπως river party στα δυτικά του χωριού και δίπλα στις όχθες του Αχέροντα (τοποθεσία "Γέφυρα Μπακόλα"). καθώς και ετήσιους αγώνες ορεινού τρεξίματος (MTRUN) και ορεινής ποδηλασίας (ΜΤΒ).
Διοικητικά
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1919, μετά την ενσωμάτωση της Ηπείρου στην Ελλάδα, με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Τριάδα αποτελούν τη κοινότητα Πολυσταφύλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Θεσπρωτικού του δήμου Ζηρού και σύμφωνα με απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 167 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 121.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας Κατηγορία:Δήμος Ζηρού
Γκουβερνισλίκ
Το Γκουβερνισλίκ είναι χωριό της επαρχίας Γκαζιμαγούσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Αχερίτου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκαζιμαγούσα
Κατάλογος αεροδρομίων της Ιταλίας
280px|δεξιά Ο παρών κατάλογος παρουσιάζει τα αεροδρόμια της Ιταλίας, βάση της περιφέρειας και της πόλης στην οποία βρίσκονται και εξυπηρετούν.
Αεροδρόμια
Τα ονόματα αερολιμένων που εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες χρησιμοποιούνται και για εμπορικές αεροπορικές εταιρείες.
Παραπομπές
Ιταλια
Γκονζάλο Κάστρο
Ο Γκονζάλο "Γκόνζο" Κάστρο Ραντόν (γενν. 1987) είναι γερμανός ποδοσφαιριστής που ανήκει στη Μπορούσια Ντόρτμουντ από τη σεζόν 2015/16 και κατέχει κυρίως τη θέση του πλάγιου μέσου, ενίοτε δε συμμετέχει στο παιχνίδι και ως πλάγιος αμυντικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κάρολος του Μονμορανσύ-Νταμβίλ
Ο Κάρολος, γαλλ.: Charles de Montmorency, duc de Damville, (1537-1612) ήταν Γάλλος ευγενής, βαρόνος, αργότερα Δούκας του Νταμβίλ, Ναύαρχος της Γαλλίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Aν, δούκα του Moνμορανσύ και στρατάρχη της Γαλλίας, και της Mαντελέν, κόρης του Ρενέ της Σαβοΐας. Αρχικά ο τίτλος του ήταν κύριος του Μερύ (Méru), αλλά το 1579 -μετά το τέλος τού μεγαλύτερου αδελφού του- ο Κάρολος έγινε βαρόνος του Νταμβίλ.
Από πολύ μικρή ηλικία συμμετείχε στους πολέμους, που η Γαλλία διεξήγε σχεδόν συνεχώς εκείνη την εποχή. Το 1557, μαζί με τον πατέρα του, πιάστηκε αιχμάλωτος μετά τη μάχη του Αγίου Κoντάν (Quentin). Το 1562 κατά τη διάρκεια των Γαλλικών Θρησκευτικών Πολέμων συμμετείχε στη Μάχη του Ντρε (Dreux), όπου ο πατέρας του ηγήθηκε του Καθολικού στρατού εναντίον των Ουγενότων. Το 1563 ο βασιλιάς Κάρολος Θ΄ τον έκανε αντιστράτηγο του Παρισιού και του Ιλ-ντε-Φρανς. Περαιτέρω, ο Κάρολος συμμετείχε στη μάχη του Σαιν-Ντενί (Saint-Denis) το 1567 και στη συνέχεια ονομάστηκε γενικός συνταγματάρχης των Ελβετών στρατιωτών. Το 1569 συμμετείχε στη μάχη του Μονκοντούρ και το 1572-1573, στην πολιορκία της Λα Ροσέλ. Το 1574, ωστόσο, ο Κάρολος εξέπεσε της εύνοια; και αναγκάστηκε να αποσυρθεί στην ύπαιθρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναύαρχοι της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος του Μονμορανσύ
Εμπρησμός του Ράιχσταγκ
Ως εμπρησμός του Ράιχσταγκ (Reichstagsbrand, ) έχει μείνει στην ιστορία η εμπρηστική επίθεση που έγινε στο γερμανικό Κοινοβούλιο (Ράιχσταγκ) στο Βερολίνο, το βράδυ της 27ης Φεβρουαρίου 1933, η οποία κατέστρεψε ολοσχερώς το εσωτερικό του.
Με αφορμή την πυρκαγιά αυτή, ο Χίτλερ -που μόλις έναν μήνα πριν είχε ανέλθει στην εξουσία- ζήτησε και πήρε από τον Πρόεδρο του Ράιχ Πάουλ φον Χίντενμπουργκ, την επόμενη ακριβώς μέρα, στις 28 Φεβρουαρίου 1933, προεδρικό διάταγμα το οποίο ανέστειλε τις ατομικές ελευθερίες και τις ελευθερίες του Τύπου και έμεινε γνωστό ως Διάταγμα του εμπρησμού του Ράιχσταγκ, ενώ παράλληλα επιδόθηκε και σε μια σωρεία συλλήψεων, κυρίως κομμουνιστών αλλά και σοσιαλδημοκρατών, μεταξύ των οποίων και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας Έρνστ Τέλμαν.
Πολλοί από τότε και μέχρι σήμερα αμφισβήτησαν την ενοχή του Βαν ντερ Λούμπε, θεωρώντας πως ο εμπρησμός ήταν οργανωμένος από το Ναζιστικό Κόμμα, για να πανικοβάλει τον πληθυσμό και να μπορέσει με αυτόν τον τρόπο να μετατρέψει τη διακύβερνησή του σε δικτατορική.
Τα γεγονότα
Ύστερα από το υλικό που έχει γνωστοποιηθεί τα επόμενα χρόνια και μέχρι τις μέρες μας, μπορούμε να περιγράψουμε τα γεγονότα που έλαβαν χώρα με αρκετή ακρίβεια και γνώση των πραγματικών συνθηκών:
Το βράδυ της Δευτέρας 27 Φεβρουαρίου 1933, στις 21:03, ένας τυχαία διερχόμενος μπροστά από το κτίριο του Κοινοβουλίου, και συγκεκριμένα ο φοιτητής θεολογίας Hans Flöter, είδε στο νοτιοδυτικό ισόγειο παράθυρο του κτιρίου τη σκιά ενός άντρα να μπαίνει μέσα στο κτίριο από το σπασμένο τζάμι, κρατώντας κάτι που έφεγγε. Ο νεαρός έτρεξε να βρει κάποιον αστυνομικό και εντόπισε αμέσως τον λοχία Karl Buwert. Ο Buwert έδωσε αμέσως σήμα στους συναδέλφους του αστυνομικούς και σε λίγα λεπτά μαζεύτηκε μια μικρή δύναμη αστυφυλάκων και μπήκαν στο κτίριο για να κυνηγήσουν τον εισβολέα. Πράγματι, στις 21:27, ο αστυνομικός Helmut Poeschel συνέλαβε τον διαρρήκτη. Όπως έγραψε στην αναφορά του ο αστυνομικός, επρόκειτο «για έναν ψηλό, γεροδεμένο νεαρό άντρα, τελείως εξαντλημένο από τη σωματική προσπάθεια». Ο νεαρός, ο οποίος ονομαζόταν Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε οδηγήθηκε αμέσως στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα, όπου και παραδέχτηκε αμέσως την ενοχή του.
Συγκεκριμένα, ομολόγησε πως το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 1933 περνώντας τυχαία έξω από το κτίριο του Κοινοβουλίου, του ήρθε στο μυαλό η ιδέα για τον εμπρησμό, προκειμένου να καλέσει τον λαό σε εξέγερση εναντίον του καθεστώτος. Μάλιστα είπε σχετικά: ''«Έπρεπε να κάνω κάτι. Θεώρησα ότι ο εμπρησμός ήταν η κατάλληλη μέθοδος. Δεν ήθελα να κάνω κακό σε πολίτες αλλά στο κράτος. Όσον αφορά το αν έδρασα μόνος μου, ναι, έδρασα μόνος μου».'' Έτσι, προμηθεύτηκε πετρέλαιο, σπίρτα και αναπτήρες, και το βράδυ της 27ης Φεβρουαρίου εισέβαλε στο Κοινοβούλιο. ''«Στην αρχή δεν μπόρεσα να ανάψω φωτιά, μέχρι που τελικά χρησιμοποίησα τα ρούχα μου -που τα είχα βουτήξει στο πετρέλαιο- για προσανάμματα. Έτσι διέσχισα πέντε αίθουσες βάζοντας φωτιά στις κουρτίνες»''. Τα λεγόμενά του επιβεβαιώθηκαν και στην αναπαράσταση που έγινε τις επόμενες μέρες. Μέχρι και τη σύλληψη του Βαν ντερ Λούμπε η φωτιά δεν είχε εξαπλωθεί, όμως στις 21:30, όταν κατέρρευσε ο γυάλινος θόλος της αίθουσας της Ολομέλειας, σχηματίζοντας το «φαινόμενο της καπνοδόχου», η φωτιά εξαπλώθηκε ταχύτατα. Στις 21:40 καταφθάνουν τα πρώτα πυροσβεστικά οχήματα. Παρόλο που στη μέγιστη συγκέντρωσή τους 60 πυροσβεστικά οχήματα με τις αντλίες τους επιχειρούσαν κατά της φωτιάς, δεν μπόρεσαν να σώσουν το εσωτερικό του κτιρίου - κατάφεραν όμως να «συγκρατήσουν» τη φωτιά στις πέντε αρχικές αίθουσες.
Οι κινήσεις του καθεστώτος
Μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός ο Αδόλφος Χίτλερ έσπευσε μαζί με τον Γκαίμπελς, τον Γκαίρινγκ (ο οποίος εργαζόταν στο παρακείμενο του Ράιχσταγκ κτίριο) και τον Rudolf Diels, αρχηγό της Αστυνομίας, στο φλεγόμενο κτίριο. Ο Γκαίρινγκ στην κατ' ιδίαν συνομιλία που είχε με τον Diels του έδωσε τις παρακάτω οδηγίες: ''«Αυτό (το συμβάν) είναι η έναρξη της εξέγερσης των κομμουνιστών. Δεν πρέπει να χάνουμε ούτε λεπτό. Δεν πρέπει να υπάρξει έλεος για κανέναν. Όποιος στέκεται εμπόδιο στον δρόμο μας πρέπει να εξαφανιστεί. Ο γερμανικός λαός δεν θέλει να δείξουμε επιείκεια. Όλοι οι ηγέτες των κομμουνιστών πρέπει να πυροβοληθούν επιτόπου μόλις βρεθούν. Οποιοσδήποτε έχει επαφές με τους κομμουνιστές πρέπει να συλληφθεί αμέσως. Δεν πρέπει να υπάρξει επιείκεια ούτε καν για τους σοσιαλδημοκράτες»''. Ο Χίτλερ υπερθεμάτισε λέγοντας ότι τα ηγετικά στελέχη των κομμουνιστών πρέπει να συλληφθούν και να κρεμαστούν αμέσως.
Ο πρώτος που συνελήφθη από την Αστυνομία το ίδιο εκείνο βράδυ ήταν ο Έρνστ Τόργκλερ (Ernst Torgler), πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Κατά την ανάκρισή του δεν προέκυψε κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο εναντίον του, αλλά παρ' όλα αυτά, με διαταγή του Γκαίρινγκ, συνέχισε να κρατείται, και μάλιστα ήταν ένας από τους κατηγορούμενους στη δίκη που ακολούθησε, τον Σεπτέμβριο του 1933. Την ίδια νύχτα άλλα 1.500 μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος συνελήφθησαν βίαια στα σπίτια τους και οδηγήθηκαν για ανακρίσεις. Στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της ίδιας ημέρας, ο Χίτλερ φέρεται να είπε στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησής του Φραντς φον Πάπεν: ''«Αυτό είναι σημάδι από τον Θεό, κύριε αντιπρόεδρε. Αν αυτή η φωτιά, όπως πιστεύω, είναι έργο των κομμουνιστών, πρέπει να συντρίψουμε το δολοφονικό αυτό έντομο με τη σιδερένια γροθιά μας.».''
Την επόμενη μέρα, 28 Φεβρουαρίου, ο Χίτλερ ζητά και παίρνει από τον πρόεδρο φον Χίντενμπουργκ, έκτακτο διάταγμα -«Διάταγμα για την προστασία του Λαού και του Κράτους»- προκειμένου να λάβει όλα τα μέτρα για την εξάλειψη του κινδύνου που απειλούσε το καθεστώς. Σύμφωνα με το διάταγμα, περιστάλθηκαν πολλές ατομικές ελευθερίες, όπως αυτή «του συνέρχεσθαι», η ελευθεροτυπία, η ελευθερία της έκφρασης, το απόρρητο των γραμμάτων και των τηλεφωνημάτων, και φυσικά το Habeas corpus. Έτσι η Αστυνομία αλλά και τα Τάγματα Εφόδου μπόρεσαν να προχωρήσουν σε χιλιάδες συλλήψεις, ανακρίσεις και παρακολουθήσεις πολιτών, χωρίς ένταλμα. Η αρχή έγινε από τη σύλληψη των 14 βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας, που συνεχίστηκε με τη σύλληψη του ηγέτη του κόμματος Έρνστ Τέλμαν στις 3 Μαρτίου και με τις χιλιάδες συλλήψεις όχι μόνο κομμουνιστών αλλά και σοσιαλδημοκρατών, και γενικά ανθρώπων με δημοκρατικές ιδέες. Στις 9 Μαρτίου 1933 η Αστυνομία συνέλαβε τρεις Βούλγαρους κομμουνιστές, τον Γκεόργκι Δημητρόφ, τον Βασίλι Τάνεφ και τον Μπλαγκόι Ποπώφ, για συμμετοχή στον εμπρησμό. Έτσι μαζί με τον Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε και τον Ερνστ Τόργκλερ θα παραπεμφθούν και αυτοί σε δίκη.
Το περιοδικό TIME της εποχής εκείνης σχολιάζει την κατάσταση:
''Προκειμένου να δικαιολογήσει την σχεδιαζόμενη κατάλυση της Γερμανικής Δημοκρατίας, η κυβέρνηση του Αδόλφου Χίτλερ χρειάστηκε να εξαπολύσει την προηγούμενη εβδομάδα έναν άνευ προηγουμένου καταιγισμό καταπιεστικών μέτρων και διαταγμάτων. Και ποια θα μπορούσε να είναι η καταλληλότερη δικαιολογία, αν όχι ένας τεράστιος εμπρησμός, με κόστος 1.500.000 δολλάρια, που θα κατέτρωγε το κτίριο του Ράιχσταγκ; [...] καταστρέφοντας εντελώς την περίφημη δρύινη αίθουσα καθώς και τον υπέροχο θόλο από μπρούντζο και γυαλί;''
''«Την φωτιά την έβαλαν Κομμουνιστές», αποφάνθηκε βιαστικά η Αστυνομία. Και σε ραδιοφωνική ομιλία του, ο υπουργός Εσωτερικών της Πρωσίας και μέλος του Ναζιστικού Κόμματος Χέρμαν Βίλχελμ Γκαίρινγκ κραύγαζε: «Ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ ήταν η εναρκτήρια πράξη του εμφυλίου πολέμου... οι κομμουνιστές είχαν σε ετοιμότητα τρομοκρατικές ομάδες των 200 ατόμων η κάθε μία... έτοιμες να εκτελέσουν κακόβουλες πράξεις μεταμφιεζόμενες σε μέλη των δικών μας Ταγμάτων Εφόδου αλλά και της Στάλχελμ... οι γυναίκες και τα παιδιά ανώτατων κρατικών αξιωματούχων θα απάγονταν και θα κρατούνταν όμηροι, προκειμένου να χρησιμεύσουν σαν "ανθρώπινες ασπίδες"...»''
«Οι κομμουνιστές σχεδίαζαν να δηλητηριάσουν τα τρόφιμα... και να κάψουν όλες τις σιταποθήκες του Ράιχ... ετοιμάζονταν να χρησιμοποιήσουν κάθε είδους όπλο... καυτό νερό, μαχαίρια, πιρούνια, μέχρι και καυτό λάδι!...»''
''Από όλους αυτούς τους κινδύνους κατορθώσαμε να σώσουμε τη γη των προγόνων μας! Ωστόσο δηλώνουμε ότι τα μέτρα που πάρθηκαν είναι μόλις ένα μικρό μέρος προστασίας απέναντι στους κομμουνιστές. Ο αγώνας μας θα συνεχιστεί μέχρι να ξεριζώσουμε και την τελευταία ρίζα κομμουνισμού στη Γερμανία!»''
Η δίκη της Λειψίας
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 θα αρχίσει στο Ανώτατο Γερμανικό Δικαστήριο (Reichsgericht) της Λειψίας η δίκη για τον εμπρησμό. Κατηγορούμενοι είναι ο Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε για την πράξη του εμπρησμού, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας Έρνστ Τόργκλερ για συμμετοχή στον εμπρησμό και προδοσία και οι τρεις Βούλγαροι κομμουνιστές και μέλη της Κομιντέρν Βασίλι Τάνεφ, Μπλαγκόι Ποπώφ και Γκεόργκι Δημητρόφ, κατηγορούμενοι για ηθική αυτουργία, προετοιμασία και οργάνωση της επιχείρησης.
Αμέσως μετά τη δίκη, οι τρεις Βούλγαροι κομμουνιστές απελάθηκαν στη Ρωσία, όπου τους έγινε υποδοχή ηρώων, ο Τόργκλερ κρατήθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό με το πρόσχημα της «προστασίας» του μέχρι το 1936 και ο Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε εκτελέστηκε δι' αποκεφαλισμού στην γκιλοτίνα, στις 10 Ιανουαρίου 1934.
Ιδιαίτερη και ξεχωριστή ήταν η παρουσία του Γκεόργκι Δημητρόφ σε αυτήν τη δίκη. Χωρίς δικηγόρο της έγκρισής του, αφού σε όλους τους κατηγορούμενους δεν παρασχέθηκε δικηγόρος της επιλογής τους αλλά διορισμένος συνήγορος, φορώντας συνεχώς χειροπέδες αλλά έχοντας καλή γνώση του γερμανικού Ποινικού Κώδικα, οξύνοια και ευγλωττία, κατάφερε να υπερασπιστεί τον εαυτό του και τους συντρόφους του με επιτυχία. Υπέβαλε ο ίδιος πολλά αποδεικτικά στοιχεία και αντεξετάζοντας μάρτυρες κατάφερε να αποδυναμώσει ή και να καταρρίψει αναξιόπιστες μαρτυρίες. Έχοντας την ασφάλεια των πολλών ξένων δημοσιογράφων που παρακολουθούσαν τη δίκη κατάφερε να αποδομήσει τον λόγο και το σκεπτικό ακόμα και των ανώτατων Γερμανών αξιωματούχων Γκαίρινγκ και Γκαίμπελς που είχαν παραστεί στη δίκη σαν μάρτυρες κατηγορίας.
Παραπομπές
Ρ Κατηγορία:Εμπρησμοί Κατηγορία:1933 Ρ
Μπάρνσλεϊ ΦΚ
thumb|130px|Παλαιό λογότυπο
Η Μπάρνσλεϊ (αγγλικά: Barnsley FC) είναι αγγλικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην ομώνυμη πόλη. Η ομάδα στους εντός έδρας αγώνες αγωνίζεται στο γήπεδο Όκγουελ 23.009 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1887 ως Μπάρνσλεϊ Σεντ Πίτερς (Barnsley St. Peter's).
Τίτλοι
Η Μπάρνσλεϊ σε κορυφαίο επίπεδο έχει κατακτήσει μια φορά το Κύπελλο Αγγλίας και έχει φτάσει μια φορά ακόμα στον τελικό (το 1910). Αναλυτικά:
Κύπελλο Αγγλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1887 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1887
Μαξιμιλιανός Γ΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας
Ο Μαξιμιλιανός Γ΄ Ιωσήφ (γερμ. Maximilian III. Joseph, 28 Μαρτίου 1727 - 30 Δεκεμβρίου 1777) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας της Βαυαρίας (1745-1777).
Βιογραφία
Ο Μαξιμιλιανός Ιωσήφ Κάρολος Ιωάννης Λεοπόλδος Φερδινάνδος Νέπομουκ Αλέξανδρος γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν γιος του Καρόλου Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Αμαλίας των Αψβούργων, κόρης του Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Απεβίωσε το 1777 και τάφηκε στο Ναό των Θεατίνων του Μονάχου. Τον διαδέχθηκε ο επόμενος στη διαδοχή των Βίττελσμπαχ, ο γιος του 13ου εξαδέλφου του, από τον πρεσβύτερο κλάδο του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Ζούλτσμπαχ, Κάρολος Δ΄ Θεόδωρος του Παλατινάτου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1747 τη Μαρία Άννα Σοφία των Βέττιν, κόρη του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας-Λιθουανίας, Εκλέκτορα της Σαξονίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μπόγκρα
Η Μπόγκρα (বগড়া) επίσημα γνωστή ως Μπογκούρα (βεγγαλικά: বগুড়া), είναι μεγάλη πόλη που βρίσκεται στην επαρχία Μπόγκρα στην διαίρεση Ρατζσάχι του Μπαγκλαντές. Είναι σημαντικό εμπορικό κέντρο. Η γέφυρα Μπόγκρα συνδέει τη διαίρεση Ρατζσάχι και τη διαίρεση Ρανγκπούρ. είναι επίσης γνωστή ως η πρωτεύουσα της Βόρειας Βεγγάλης (উত্তরবঙ্গ) του Μπαγκλαντές.
Η Μπόγκρα πήρε το όνομά της από τον Νασιρουντίν Μπούγκρα Χαν, κυβερνήτης της Βεγγάλης από το 1279 έως το 1282 και γιος του σουλτάνου του Δελχί Γκιγιασουντίν Μπαλμπάν.
Η πόλη καλύπτει έκταση περίπου 72.5 τ.χλμ. και διαιρείται σε 21 περιοχές. Η Μπόγκρα έχει πληθυσμό γύρω στα 780.000 άτομα σύμφωνα με δεδομένα για το 2017. Δεδομένου ότι είναι η αρχαιότερη πόλη της Βεγγάλης, η Μπόγκρα είναι διάσημη για τις πολλές αρχαίες Βουδιστικές στούπες, ινδουιστικούς ναούς και τα αρχαία ανάκτορα των Βουδιστικών βασιλιάδων και Μουσουλμάνων σουλτάνων. Η κουζίνα της Μπόγκρα είναι διάσημη για την ποικιλία γλυκών και τα γνωστά Μίστι ντόι.
Ενεργειακή Κοινότητα Som Energia
Η Ενεργειακή Κοινότητα ‘Som Energia’ («Είμαστε Ενέργεια») αποτελεί έναν μη κερδοσκοπικό συνεταιρισμό καταναλωτών πράσινης ενέργειας που ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2010 στην πόλη Χιρόνα της Ισπανίας.
Νομοθετική Πράξη για τα Δεδομένα (Ευρωπαϊκή Ένωση)
Η νομοθετική πράξη για τα δεδομένα είναι μια νομοθετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που στοχεύει στη δημιουργία ενός πλαισίου που θα ενθαρρύνει την ανταλλαγή δεδομένων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμενόταν να παρουσιάσει επίσημα την πράξη το τέταρτο τρίμηνο του 2021. Παρόλα αυτά, η πρόταση εκδόθηκε επίσημα στις 23Φεβρουάριος 2022.
Μπόγκρα
Η πόλη είναι η γενέτειρα για αρκετές αξιοσημείωτες προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου Μοχάμεντ Αλί Μπόγκρα στο Πακιστάν, ο Πρόεδρος Ζιαούρ Ραχμάν του Μπαγκλαντές και άλλοι. Και οι δύο γεννήθηκαν ή έζησαν στην πόλη. Ο τρέχων δήμαρχος είναι ο Μαχαμπουμπάρ Ραχμάν.
Ενεργειακή Κοινότητα Som Energia
Πώς ξεκίνησε και πού στοχεύει
Ως εγχείρημα, ξεκίνησε κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας μιας ομάδας καθηγητών και αποφοίτων του Πανεπιστημίου της Χιρόνα, ενώ από την αρχή επιδίωξε την επέκτασή της σε όλη τη χώρα της Ισπανίας, προκειμένου να μπορεί να συμμετάσχει στο συνεταιρισμό οποιοσδήποτε το επιθυμεί, ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής του.
Μπόγκρα
Ιστορία
Η Μπόγκρα θεωρείται η αρχαιότερη πόλη της Βεγγάλης. Χρονολογείται από τη βασιλεία του Αυτοκράτορα Ασόκα, ο οποίος κυβέρνησε την Ινδία από το 268 έως το 232 π.Χ. Όταν ο Ασόκα κατέκτησε τη περιοχή της Βεγγάλης (Μπόνγκο), ίδρυσε τη Μπόγκρα και την ονόμασε Πούντρα Μπαρντάν. Αυτό υποστηρίζεται από την ανακάλυψη μιας αρχαίας χαραγμένης πέτρας η οποία πιστεύεται ότι χρονολογείται από την εποχή των Γκούπτα κοντά στο Σούρα Μαστζίντ στην υποεπαρχία Γκοραγκάτ του Ντινατζπούρ τον Οκτώβριο του 2008.
Ενεργειακή Κοινότητα Som Energia
Πώς ξεκίνησε και πού στοχεύει
Η δράση της ενεργειακής αυτής κοινότητας στοχεύει αφενός στην παροχή καθαρής ενέργειας στα μέλη της (η Som Energia ως πάροχος ενέργειας), αφετέρου στις συνεχείς επενδύσεις που σχετίζονται με τη δημιουργία έργων παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (η Som Energia ως παραγωγός καθαρής ενέργειας) (Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ, 2019).
Μπόγκρα
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Μπαγκλαντεσιανού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, η μάχη της Μπόγκρα έλαβε χώρα στην περιοχή. Ήταν μια σφοδρή σύγκρουση μεταξύ των ανταρτών των μονάδων των Μπαγκλαντεσιανών Δυνάμεων υπό τον Τομέα 7 και το Πακιστανικό Στρατό.
Νομοθετική Πράξη για τα Δεδομένα (Ευρωπαϊκή Ένωση)
Τα ευρωπαϊκά (εναρμονισμένα) πρότυπα μπορούν να συνταχθούν από τους Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς Τυποποίησης (ESO) μετά από αιτήματα τυποποίησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να υποστηριχθεί η εφαρμογή της απαίτησης ότι «τα προϊόντα θα σχεδιάζονται και θα κατασκευάζονται και θα παρέχονται σχετικές υπηρεσίες σε τέτοια τρόπο που τα δεδομένα που παράγονται από τη χρήση τους είναι, εξ ορισμού, εύκολα, με ασφάλεια και, όπου είναι σκόπιμο και σκόπιμο, άμεσα προσβάσιμα στον χρήστη». Επιπλέον, τα ευρωπαϊκά πρότυπα και οι τεχνικές προδιαγραφές κατά την έννοια του άρθρου II του Κανονισμού της ΕΕ 1025/2012 για την Ευρωπαϊκή Τυποποίηση μπορούν επίσης να υποστηρίζουν την έκδοση «τυποποιημένων» συμβάσεων ή τη διαφάνεια σχετικά με τον τρόπο χρήσης των δεδομένων.
Μπόγκρα
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία| Επάλξεις της ακρόπολης Μαχασθανγκάρ, λίγα χιλιόμετρα από τη Μπόγκρα Η διοικητική επαρχία της Μπόγκρα πρωτοδημιουργήθηκε το 1821. Σήμερα, η διοικητική επαρχία της Μπόγκρα περιέχει έκταση 1.359 τ.χλμ. Η πόλη βρίσκεται σε χαμηλό υψόμετρο, φτάνοντας τα 20 μέτρα.
Νομοθετική Πράξη για τα Δεδομένα (Ευρωπαϊκή Ένωση)
Ένα προσχέδιο της προτεινόμενης πράξης είχε διαρρεύσει νωρίτερα στις 2Φεβρουάριος 2022 και αντιτάχθηκε γρήγορα από τη βιομηχανία.
Η Νομοθετική Πράξη για τα Δεδομένα δεν θα εφαρμοστεί στον Οικονομικό Τομέα της Ελβετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ψηφιακή Στρατηγική Κατηγορία:Ευρωπαϊκοί Νόμοι Δεδομένων
Μπόγκρα
Γεωγραφία
Τα κύρια ποτάμια της επαρχίας σχηματίζονται από τα διάφορα κανάλια του Βραχμαπούτρα. Τα ποτάμια έχουν τοπικά ονόματα όπως τα Κονάι, Νταοκόμπα και Τζαμούνα. Ο τελευταίος αποτελεί τμήμα του ανατολικού ορίου της επαρχίας. Ο Βραχμαπούτρας και τα κανάλια του, μαζί με τρία μικρά ρέματα, τα Μπανγκάλι, Καρατόγια και Ατράι, οδηγούν τις ακμάζουσες εμπορικές δραστηριότητες στην περιοχή.
Το 1911 ο Καρατόγια (ο οποίος ρέει από βορρά προς νότο) χώρισε την επαρχία σε δύο τμήματα, το ανατολικό μέρος με πλούσιο προσχωσιγενές έδαφος, δίνοντας τη δυνατότητα καλλιέργειας χοντρού ρυζιού, ελαιούχων σπόρων και γιούτας, ενώ το έδαφος του δυτικού τμήματος της επαρχίας επιτρέπει την καλλιέργεια ρυζιού.
Κλίμα
Η πόλη έχει τροπικό κλίμα, με δύο κύριες εποχές: τον χειμώνα και το καλοκαίρι. Οι περισσότερες βροχοπτώσεις λαμβάνουν χώρα το καλοκαίρι, κυρίως από τους μήνες Μάιο έως Οκτώβριο.
Οικονομία
Μετά την υιοθέτηση νέου αστικού σχεδιασμού το 2009, υπάρχει σημαντική ανάπτυξη των υποδομών στη Μπόγκρα. Αυτό περιλαμβάνει τη πλάτυνση και ανακατασκευή των δρόμων, τη βελτίωση των τηλεπικοινωνιακών υποδομών και την εγκατάσταση υπόγειων συνδέσεων αερίου.
Επίσης, η παραγωγή κόκκινου τσίλι συμβάλλει σημαντικά στην οικονομία της πόλης, καθώς εταιρείες όπως οι Square, Acme, και BD Food συλλέγουν κόκκινο τσίλι από δώδεκα κέντρα εντός της Μπόγκρα.
Συχνά γνωστή ως "πόλη των τραπεζών", στη Μπόγκρα βρίσκονται διάφορες τραπεζικές υποδομές, καθώς και εταιρείες πιστωτικών καρτών, χρεωστικών καρτών και εμβασμάτων. Ο τραπεζικός τομέας στη Μπόγκρα έχει επεκταθεί σημαντικά, καθώς εταιρείες όπως οι Τράπεζα του Μπανγκλαντές (Κεντρική Τράπεζα), Sonali Bank, Rupali Bank, Janata Bank, Rajshahi Krishi Unnayan Bank, Bangladesh Development Bank Ltd., Uttara Bank Ltd, και Agrani Bank, καθώς και ιδιωτικές και ειδικευμένες εταιρείες όπως οι Pubali Bank, National Bank, IFIC bank Ltd., Citi Bank Ltd. και άλλες έχουν παρουσία στη Μπόγκρα. δεξιά|μικρογραφία|Οδός Σερπούρ, Μπόγκρα Η Μπόγκρα είναι η έδρα ενός αυξανόμενου αριθμού εταιρειών πληροφορικής, λογισμικού, τεχνολογίας και υπηρεσιών πληροφορικής. Ένα από τα ορόσημα του τεχνολογικού τομέα της πόλης συνέβη το 2008 όταν ο γαλλικός όμιλος Γκράμιν και η Groupe Danone εντάχθηκαν σε κοινοπραξία με μια τοπική εταιρεία για την ίδρυση ενός οργανισμού με το όνομα Grameen Danone. μικρογραφία|Μπιρ Σρέσθα Σμρούτι Στατιστικά, το εργατικό δυναμικό της Μπόγκρα κυριαρχείται ακόμη από απασχολούμενους στον αγροτικό τομέα (29.95%) και την γεωργική παραγωγή (12.53%). Ακολουθούνται από το γενικό εμπόριο (18.11%), την εξυπηρέτηση πελατών (15.62%), τις μεταφορές (6.66%), τη μισθωτή εργασία (2.2%) και άλλες βιομηχανίες (14.93%).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μπανγκλαντές
Ενεργειακή Κοινότητα Som Energia
Πώς γίνεται κανείς μέλος και πώς επωφελείται
Στον συνεταιρισμό μπορεί να ενταχθεί οποιοδήποτε άτομο, εταιρεία ή και δημόσιος φορέας ασπάζεται τις αξίες της Som Energia, ενώ η ιδιότητα του μέλους αποκτάται με τη συνεισφορά ποσού ύψους 100€ (συνεταιριστική μερίδα) στο μετοχικό κεφάλαιο του συνεταιρισμού, ποσό που επιστρέφεται στην περίπτωση αποχώρησης από αυτόν.
Η Som Energia παρέχει τη δυνατότητα στα μέλη της να καταναλώνουν ενέργεια προερχόμενη 100% από ανανεώσιμες πηγές (βιομάζα, βιοαέριο, αιολική, ηλιακή, αιολική, φωτοβολταϊκά κ.λπ.), σε τιμή κοντά σε εκείνη της συμβατικής ενέργειας και με χρηματοδότηση που καλύπτεται από τις εθελοντικές οικονομικές συνεισφορές των μελών της.
Βασικότερο πλεονέκτημα του να είναι κανείς μέλος του συνεταιρισμού αποτελεί η πρόσβαση σε υπηρεσίες που παράγονται αποκλειστικά για τα μέλη, όπως κατανάλωση πιστοποιημένης πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας και επενδύσεις σε έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μικρής κλίμακας, με εξασφαλισμένη οικονομική απόδοση. Παράλληλα, στα μέλη παρέχεται η δυνατότητα συμμετοχής στην ανάπτυξη του συνεταιρισμού μέσω των τοπικών ομάδων, των επιτροπών εργασίας και της Γενικής Συνέλευσης, όπου ισχύει η συνεταιριστική αρχή «ένα πρόσωπο-μία ψήφος».
Η ‘Som Energia’ σε αριθμούς
Τον Μάιο του 2022 ο συνεταιρισμός μετρούσε περισσότερα από 81.400 μέλη, με τον αριθμό των συμβάσεων που είχε συνάψει να ξεπερνά τις 127.000, ενώ το ποσό που σχετιζόταν με επενδύσεις σε έργα παραγωγής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ξεπερνούσε τα 15,5 εκατομμύρια ευρώ, με την παραγωγή ενέργειας να φτάνει σε επίπεδα της τάξεως των 24,60 GWh ανά έτος.