cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκλογές στην Ουρουγουάη
Αποτελέσματα προεδρικών εκλογών
Πρόεδρος, 25 Οκτωβρίου και 29 Νοεμβρίου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=center rowspan="2" |Υποψήφιοι (Κόμματα) !style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan="2" valign=top|Πρώτος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan="2" valign=top|Δεύτερος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=center rowspan="2" |Αποτέλεσμα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών
Βουλευτικές εκλογές, 25 Οκτωβρίου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=left rowspan="2" valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right rowspan="2"|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right rowspan="2"|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right colspan="2"| Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right| Βουλή !style="background-color:#E9E9E9" align=right| Γερουσία
2014
Στις 26 Οκτωβρίου 2014, ταυτόχρονα με τις γενικές εκλογές, διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα. Η πρόταση για τροποποίηση του Άρθρου 43 του Συντάγματος του 1997 θα είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί η ηλικία για να καταλογίζεται ένα έγκλημα από τα 18 στα 16. Το 53% των ψηφοφόρων απέρριψαν την πρόταση. Το δημοψήφισμα ξεκίνησε από μία ομάδα εκστρατείας με στόχο την προώθηση της μείωσης της ηλικίας καταλογισμού ευθυνών σε εγκλήματα, έπειτα από τη συλλογή των απαιτούμενων 300.000 υπογραφών το 2012.
Κατάλογος αγωνιστικών αυτοκινήτων της Renault
Σπορ & Γκραν Τουρίσμο
200px|μικρογραφία|δεξιά|Renault Clio (2015) 200px|μικρογραφία|δεξιά|Renault Fuego (1980) 200px|μικρογραφία|δεξιά|Renault Mégane III (2011)
Αγώνες πρόκλησης
200px|μικρογραφία|δεξιά|Alpine A110 200px|μικρογραφία|δεξιά|DeZir (2011) 200px|μικρογραφία|δεξιά|Renault Laguna (2005) 200px|μικρογραφία|δεξιά|Renault R-Space (2011)
Φόρμουλα 1
200px|μικρογραφία|δεξιά|Renault RS01 200px|μικρογραφία|δεξιά|Renault RE60 200px|μικρογραφία|δεξιά|Renault R25 200px|μικρογραφία|δεξιά|Renault R31
Παραπομπές
Renault
Ευρωομάδα
Η Ευρωομάδα (ευρύτερα γνωστή ως Eurogroup) είναι η ανεπίσημη σύσκεψη των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, δηλαδή των Υπουργών Οικονομικών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες έχουν ως επίσημο νόμισμά τους το Ευρώ, του Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα Οικονομικά και το Ευρώ, αλλά και του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Στη σύσκεψη προεδρεύει ο διορισμένος πρόεδρος της, ο οποίος και το εκπροσωπεί σε άλλα εκτελεστικά όργανα και προς το κοινό. Η Ευρωομάδα συνεδριάζει άτυπα μια φορά το μήνα, πριν την σύνοδο των υπουργών οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (το ECOFIN). Το Eurogroup αναγνωρίστηκε ως όργανο με τη Συνθήκης της Λισσαβώνας.
Τρέχουσα σύνθεση
Η τρέχουσα σύνθεση της Ευρωομάδας είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Ευρωζώνη
Κολοκυνθού (Αθήνα)
Η Κολοκυνθού (ή αλλιώς Κολοκυθού) είναι δυτική συνοικία του Δήμου Αθηναίων. Συνορεύει με Κολωνό την Ακαδημία Πλάτωνα και τους Δήμους Αιγάλεω και Περιστερίου. Μέχρι πριν από τριάντα χρόνια η περιοχή είχε πολλά περιβόλια και χωράφια.
Η προέλευση του ονόματος
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Επαρχία Γιανγκιγιόλ
Η επαρχία Γιανγκιγιόλ είναι ραγιόν (επαρχία) στην περιφέρεια Τασκένδης στο Ουζμπεκιστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Εσκί-Καούντσι.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός είναι 157.700 άτομα.
Γιανγκιγιολ
Μίρκα Παπακωνσταντίνου
Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου (Παγκράτι, 8 Νοεμβρίου 1947) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου. Έχει κάνει πολλές τηλεοπτικές επιτυχίες όπως Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη, Το σόι σου κ.ά.
Βιογραφία
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Από το 1986 έως το 1988 δίδαξε την υποκριτική τέχνη στην Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη και από το 1997 έως σήμερα διδάσκει υποκριτική στην Δραματική Σχολή Ίασμος. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές πολλές από τις οποίες υπήρξαν επιτυχίες. Στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί μεταξύ άλλων, στο Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο, το Safe Sex και Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο, Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί, Οξυγόνο ,ενώ στο θέατρο μετρά πάνω από πενήντα παραστάσεις.
Τηλεόραση
Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Ανήσυχα νιάτα, Αστερισμός των λύκων , Γαλήνη
Αθάνατες ιστορίες αγάπης, Έξοδος κινδύνου ,Το παιχνίδι , Μυστικοί αρραβώνες ,Ο συμβολαιογράφος , Λαβύρινθος ,
Οι σκλάβοι στα δεσμά τους ,Ιστορία γραμμένη με νότες, Μη μου γυρνάς την πλάτη ,Επιθεώρηση, επιθεώρηση
Οι απαράδεκτοι, Οι τρεις Χάριτες ,Ελλάς υπό το μηδέν ,Η Ελίζα και οι άλλοι ,Ροζαλία ένα μπέστ σέλερ
Τμήμα ηθών ,Το δις εξαμαρτείν ,Έλλη και Άννα ,...ένας έρωτας, Μονάχους Μονάχους ,Δύο Ξένοι
Η άλλη πλευρά του τοίχου ,Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη ,Επτά θανάσιμες πεθερές ,Piatsa Κολωνάκι
Το κόκκινο δωμάτιο ,Αγνώστου διαμονής ,Τα χρυσά κορίτσια ,Safe Sex ,Το σόι σου ,Αστέρια στην άμμο
Προσωπική ζωή
Υπήρξε παντρεμένη σε πρώτο γάμο από το 1971 έως το 1977 με τον συμμαθητή της στη Δραματική Σχολή και συνάδελφό της Δάνη Κατρανίδη.
Είναι υποστηρίκτρια του Παναθηναϊκού.
Παραπομπές
https://www.in.gr/2021/10/17/life/fizz/mirka-papakonstantinou-apokalyptei-ptyxes-apo-ti-sxesi-tis-ton-dani-katranidi/
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γιώργος Ανδρεάδης
Ο Γιώργος Ανδρεάδης (1936 - 30 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας μυθιστοριογράφος ποντιακής καταγωγής.
Γεννήθηκε το 1936 στον τότε προσφυγικό καταυλισμό της Καλαμαριάς στη Θεσσαλονίκη. Η οικογένειά του είχε μεταναστεύσει στην Ελλάδα το 1930 από το Μπατούμι, όπου ο πατέρας του Κυριάκος ήταν μέλος της ποντιακής εθνοσυνέλευσης.
Ο Γιώργος Ανδρεάδης φοίτησε με υποτροφία στο Κολλέγιο Ανατόλια της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια σπούδασε πολιτική οικονομία στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, στη Γερμανία. Από τότε έχει επισκεφθεί πολλές φορές τον Πόντο και έχει γράψει πολύ για τον πολιτισμό και την ιστορία του, ιδιαίτερα για την ιστορία των Ποντίων Ελλήνων που έφυγαν από εκεί κατά τη δεκαετία 1920-1930.
Ο Ανδρεάδης είναι περισσότερο γνωστός για το μυθιστόρημά του Ταμάμα, πάνω στο οποίο βασίσθηκε η κινηματογραφική ταινία Περιμένοντας τα Σύννεφα (2004) της Τουρκάλας σκηνοθέτριας Γιεσίμ Ουστάογλου. Ανάμεσα στα άλλα βιβλία του ξεχωρίζουν τα μυθιστορήματα Το μαγκάλι της μνήμης και Οι Κρυπτοχριστιανοί.
Πέθανε το 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
1646 Ρόσσελαντ
Ο Ρόσσελαντ (Rosseland) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,882. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας και τον ονόμασε έτσι προς τιμή του Νορβηγού αστροφυσικού Σβάιν Ρόσσελαντ (Svein Rosseland, 1894-1985).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ρόσσελαντ είναι άγνωστα. Ο Ρόσσελαντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 50 ως 90 ώρες περίπου, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ροσσελαντ
Αθλητική αναρρίχηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Η αθλητική αναρρίχηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024 θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως τις 10 Αυγούστου 2024, στην προσωρινή εγκατάσταση αναρρίχησης στην κοινότητα Λε Μπουρζέ. Το άθλημα θα κάνει τη δεύτερη εμφάνιση του σε Ολυμπιακούς Αγώνες, έπειτα από το ντεμπούτο του στο Τόκιο, τρία χρόνια πριν. Ο αριθμός των αγωνισμάτων θα διπλασιαστεί από 2 (που ήταν στο Τόκιο) σε 4, ενώ ο αριθμός των συμμετεχόντων στο άθλημα θα αυξηθεί από 40 σε 68.
Μορφή αθλήματος
Σε αντίθεση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, όπου το άθλημα αποτελούνταν από ένα σύνθετο αγώνισμα (για άνδρες και γυναίκες) με τρεις αγώνες (ταχύτητας, δυσκολίας και bouldering), σε αυτούς τους αγώνες το αγώνισμα ταχύτητας θα διεξαχθεί ξεχωριστά, ενώ το σύνθετο θα αποτελείται πλέον από τους αγώνες δυσκολίας και bouldering.
Παραπομπές
Αθλητική αναρρίχηση
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Χίου 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χίου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Χίου.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Χίου προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Χίου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2016–17, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χίου είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Συμμετέχουν 13 σύλλογοι και η πρωταθλήτρια αναδεικνύεται μέσω αγώνων κατάταξης μεταξύ των τεσσάρων πρώτων στη βαθμολογία της κανονικής περιόδου. Αν η πρώτη έχει μεγαλύτερη των 7 βαθμών διαφορά από τη δεύτερη ανακηρύσσεται πρωτθλήτρια χωρίς τη διεξαγωγή των αγώνων κατάταξης.
Υποβιβάζονται οι δυο τελευταίες (12η-13η) της κανονικής περιόδου, ενώ η 10η και 11η θα αγωνιστούν με την 4η και 3η, αντίστοιχα, της Β΄ Κατηγορίας για την παραμονή στην κατηγορία.
Την πρώτη θέση τόσο στην κανονική περίοδο, όσο και στους αγώνες κατάταξης, πήρε η ομάδα του Κανάρη Νενήτων. Ωστόσο δε δήλωσε συμμετοχή στη Γ΄ Εθνική της περιόδου 2017-18 προτιμώντας να αγωνιστεί ξανά στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΧ.
Πηγή: ΕΠΣ Χίου
Β΄ Κατηγορία
Την περίοδο 2016-17 στη Β΄ Κατηγορία συμμετείχαν 12 σύλλογοι. Οι δυο πρώτοι προβιβάζονται στην Α΄, ενώ οι 3η και 4η στην τελική κατάταξη θα διεκδικήσουν την άνοδο σε αγώνες με την 11η και 10η αντίστοιχα της Α΄ ΕΠΣΧ.
Πηγή: ΕΠΣ Χίου
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Χίου.
Δε Νιου Σαιντς ΦΚ
Οι Δε Νιου Σαιντς (ουαλικά: Clwb Pêl-droed y Seintiau Newydd, αγγλικά: The New Saints of Oswestry Town & Llansantffraid Football Club), επίσης γνωστή και ως ΤΝΣ (TNS), είναι βρετανικός πλήρως επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εκπροσωπεί την πόλη Χλανσάντφρεντ-υμ-Μεχάιν στο Πόουις της Ουαλίας και την πόλη Όσβεστρι στο Σρόπσαϊρ της Αγγλίας (οι δύο περιοχές απέχουν 13 χιλιόμετρα). Αγωνίζεται στην Ουαλική Πρέμιερ Λιγκ.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Χίου 2016–17
Σούπερ Καπ
Στο θεσμό του σούπερ καπ συμμετέχουν η εκάστοτε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος της προηγούμενης περιόδου της Ε.Π.Σ. Χίου. Το τρόπαιο κατέκτησε η κυπελούχος ομάδα Α.Π.Π.Σ. Ηρακλής Θυμιανών που επικράτησε του πρωταθλητή Ποσειδώνα Καρδαμύλων.
Δε Νιου Σαιντς ΦΚ
Από το 1997 έως το 2006, η ομάδα ήταν γνωστή ως Τόταλ Νέτγουορκ Σολούσιονς ΦΚ (Total Network Solutions FC). Οι εντός έδρας αγώνες της ΤΝΣ διεξάγονται στο Παρκ Χαλ στο Σριούσμπερι, αφού μεταφέρθηκε εκεί από το Λανσάντφρεντ-υμ-Μεχάιν. Το Παρκ Χαλ έχει χωρητικότητα 1000 καθήμενων θεατών και υπάρχουν σχέδια για την αναβάθμιση του με 3000 θέσεις στο μέλλον.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Χίου 2016–17
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Χίου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Δε Νιου Σαιντς ΦΚ
Κατέχει το ρεκόρ κατακτήσεων της Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1959  Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουαλίας
Σημαία της Δομινίκας
right|thumb|220px|[[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Λόγος σημαίας: 1:2]] Η σημαία της Δομινίκας καθιερώθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1978 με κάποιες μικρές τροποποιήσεις να γίνονται τα έτη 1981, 1988 και 1990. Το φόντο είναι πράσινο, ενώ ένας κόκκινος κύκλος στο κέντρο απεικονίζει έναν παπαγάλο Σισερού (Amazona imperialis), ο οποίος περιβάλλεται από 10 πράσινα αστέρια, σύμβολα των 10 ενοριών. Υπάρχουν επίσης τέσσερις γραμμές από τρεις χρωματιστές λωρίδες (κίτρινες, μαύρες και άσπρες), οι οποίες διέρχονται οριζόντια και κάθετα από τον κύκλο.
Πηγές
Δομινίκα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Δομινίκας
Κάμζα
Η Κάμζα (Kamëz) είναι δήμος στον νομό των Τιράνων, στην Αλβανία. Δημιουργήθηκε με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Κάμζα και Πασκουκάν, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Κάμζα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 104.190 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 37,18 χλμ2. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 66.841.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Επέκταση [[Τίρανα|Τιράνων και Κάμζα]] Πριν από τη δεκαετία του 1990, η Κάμζα ήταν μια αραιοκατοικημένη και κυρίως γεωργική περιοχή. Μετά τις μετακινήσεις του αλβανικού πληθυσμού μετά το 1990, η περιοχή γνώρισε μαζικές εισροές κατοίκων από ολόκληρη την Αλβανία. Η νεοσυσταθείσα πόλη είναι γνωστή για το γεγονός ότι φέρει εντυπωσιακά ονόματα οδών που ανήκουν σε διεθνείς προσωπικότητες, πρωτεύουσες και οργανισμούς.
Αθλητισμός
Η κύρια ομάδα ποδοσφαίρου, ΚΣ Κάμζα, αγωνίζεται στην αλβανική Superliga στο Στάδιο Κάμζα. Βρίσκεται στην περιοχή που εδρεύει το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Τιράνων. Η ομάδα καλαθοσφαίρισης ΒΚ Κάμζα Μπάσκετ είναι έξι φορές πρωταθλήτρια Αλβανίας και δίνουν τα εντός έδρας παιχνίδια τους στη Σάλα Μπάτχορ.
Παραπομπές
Καμζα
Φαύνα
Στην Ρωμαϊκή μυθολογία η Φαύνα (Fauna-Πανίδα), ήταν θεότητα της γονιμότητας που προστάτευε τις γυναίκες από την στειρότητα.
Ήταν γυναίκα του Φαύνου και μητέρα του Λατίνου γενάρχη των Λατίνων και βασιλιά τους. Ήταν θεότητα που σχετιζόταν με τον Σάτυρο, το όνομα Φαύνα επίσης ήταν και προσωνυμία των Μπόνα Ντέα, Οπς και της Τέρα που ήταν θεότητες της γονιμότητας.
Αναφορές
Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Λουδοβίκος Α΄ της Ετρουρίας
Ο Λουδοβίκος Α΄ της Ετρουρίας (Ludovico I di Etruria, 5 Αυγούστου 1773 - 27 Μαϊου 1803) δούκας της Πάρμας, ο πρώτος και μοναδικός βασιλιάς της Ετρουρίας.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Φερδινάνδος Φίλιππος ήταν γιος του Φερδινάνδου της Πάρμας και της Μαρίας Αμαλίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Μετέβη (1795) στην Ισπανία για να ολοκληρώσει τις σπουδές του και εκεί γνώρισε και νυμφεύτηκε μία από τις κόρες του Καρόλου Δ΄, την εξαδέλφη του Μαρία Λουίζα, και έγινε ινφάντης της Ισπανίας. Ενώ η ζωή τους φαινόταν ευτυχισμένη, σύντομα δυσκόλεψαν τα πράγματα, όταν έγινε γνωστή η ασθένεια του Λουδοβίκου. Αυτός υπέφερε από σοβαρή επιληψία, που είχε προκληθεί όταν στην παιδική του ηλικία είχε χτυπήσει με δύναμη το κεφάλι του σε ένα μαρμάρινο τραπέζι. Η κατάσταση της αρρώστιας του καθημερινά χειροτέρευε και ο πρόωρος θάνατός ήταν βέβαιος.
Ενώ ο Λουδοβίκος έμενε στην Ισπανία, το δουκάτο της Πάρμα είχε καταληφθεί από τον Ναπολέοντα (1796), ο οποίος είχε ολοκληρώσει την κατάκτηση της Ιταλίας. Επειδή ο Ναπολέων Α΄ ήθελε να εξασφαλίσει την Ισπανία παράλληλα σαν σύμμαχο κατά της Αγγλίας, δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τον Λουδοβίκο και πρότεινε να του δώσει το βασίλειο της Ετρουρίας, μια νέα κρατική οντότητα που δημιουργήθηκε από το μέγα δουκάτο της Τοσκάνης. Ο Λεοπόλδος πήγε με τη σύζυγο του στο Παρίσι σαν κόμης του Λιβόρνο και μετά τη στέψη του από τον Ναπολέοντα δεν είχε παρά να επιστρέψει στην νέα του πρωτεύουσα, Φλωρεντία.
Πριν πάνε, πέρασαν ξανά από την Ισπανία, προκειμένου να παρευρεθούν στους διπλούς γάμους του κουνιάδου του Φερδινάνδου και της κουνιάδας του Μαρίας Ισαβέλλας, αδελφών της Μαρίας Λουίζας. Στην Φλωρεντία επιδεινώθηκε η κατάσταση της υγείας του Λουδοβίκου Α΄ και πέθανε σε ηλικία 30 ετών από άλλη μια επιληπτική κρίση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες της Πάρμας Κατηγορία:Βασιλείς της Ετρουρίας Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Μποστοντέχ
Το Μποστοντέχ, (μέχρι τις 2 Νοεμβρίου 2012 ονομάζονταν Ουρτακισλόκ) είναι μια συνοριακή πόλη στο δυτικό Τατζικιστάν. Η πόλη βρίσκεται στην περιφέρεια Σουγντ και διασχίζεται από την εθνική οδό A377, η οποία οδηγεί στο Ουζμπεκιστάν. Το τοπωνύμιο "Μποστοντέχ" σημαίνει "Αρχαίο χωριό" και αποτελείται από τις λέξεις "boston" - που σημαίνει "αρχαία, αντίκα, αρχαία" και "Deҳ, Diҳ (deh, dih)".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τατζικιστάν
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1983
Το 31ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στο Κουβέιτ, τον Ιούνιο του 1983. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Κουβέιτ.
Χώρες που μετείχαν
Δεν είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες για τη διοργάνωση, στην οποία μετείχαν συνολικά 20 χώρες. Στην τελική φάση μετείχαν:
Τελική φάση
Δεν είναι γνωστό το σύστημα διεξαγωγής των αγώνων. Ίσως δεν έγινε τελική φάση αλλά στο Κουβέιτ διεξήχθη μόνο ο τελικός. Ο τελικός διεξήχθη στις 25 Ιουνίου 1983 στην πόλη του Κουβέιτ, με νικήτρια τη διοργανώτρια χώρα επί του Βελγίου. Δεν έγινε αγώνας για την 3η θέση.
Αναφορές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1983
The Final Sign of Evil
The Final Sign of Evil είναι ο τίτλος του δωδέκατου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Sodom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Σεπτεμβρίου 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer".
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιλαμβάνει επανηχογραφημένα τα πέντε κομμάτια του πρώτου ΕΡ του συγκροτήματος, "In the Sign of Evil", όπως και επτά πρώην ακυκλοφόρητα τραγούδια, τα οποία είχαν γραφτεί την περίοδο της αρχικής έκδοσης του ΕΡ, αλλά αρνήθηκε η τότε δισκογραφική τους εταιρεία να τα συμπεριλάβει στην κυκλοφορία.
Η σύνθεση των Sodom που είχε ηχογραφήσει το "In the Sign of Evil", επανενώθηκε για το "The Final Sign of Evil".
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, αφού το "Sputnik Music" του έδωσε μέσο όρο βαθμολογιών 3,3 / 5, το "AllMusic" τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sea Of Tranquility" 4 / 5, το "Metal Archives" 67% και το "Metal Storm" 7,3 / 10.
Τα μέλη των Sodom
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Final Sign of Evil" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Sodom Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Τεοντόρ Λεμπλάν
Ο Τεοντόρ Λεμπλάν (Thèodore Leblanc, 1800 - 1837) ήταν Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος.
Γεννήθηκε στο Στρασβούργο το 1800 και υπήρξε μαθητής του Σαρλέ (N. T. Charlet). Στην Ελλάδα και την Ανατολή έζησε για τρία χρόνια (1825-1827), όπου σχεδίασε εκ του φυσικού σκηνές και ανθρώπινους τύπους. Πέθανε από τα τραύματά του κατά την πολιορκία της πόλης Constantine στην Αλγερία, όπου υπηρετούσε ως λοχαγός του γαλλικού στρατού (1837). Τα έργα του Λεμπλάν έχουν τη ζωντάνια και την ελευθερία του σκίτσου. Ιδιαίτερο είναι το ενδιαφέρον του για την αποτύπωση λεπτομερειών στις φορεσιές των οπλαρχηγών της Επανάστασης, αποτέλεσμα της στρατιωτικής του ιδιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι λιθογράφοι
Λουί Ντυπρέ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Seine et Oise το 1789. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την πατρική του οικογένεια και την παιδική του ηλικία, εκτός από το ότι είχε έναν αδελφό και μια αδελφή και ότι οι γονείς του ζούσαν ακόμη κατά το 1819.
Η μαθητεία του στη Σχολή του Ζακ-Λουί Νταβίντ (επίσημου ζωγράφου του Ναπολέοντα) θα καθορίσει την προσωπικότητά του και το μορφοπλαστικό περιεχόμενο της τέχνης του. Η γνωριμία του με τον καρδινάλιο και επίσκοπο της Λυών Joseph Fesch, θείο του Ναπολέοντα, μεγάλη εκκλησιαστική και πολιτική προσωπικότητα αλλά και ειδήμονα φιλότεχνο, θα αποδειχτεί επωφελέστατη αφού ο ίδιος θα τον στείλει το 1811 στο Κάσσελ στην Αυλή του Ιερώνυμου Βοναπάρτη, Βασιλιά της Βεστφαλίας. Το ίδιο έτος ο Ιερώνυμος τον ονομάζει αυλικό ζωγράφο. Η παραμονή του στο Κάσσελ δεν θα ξεπεράσει την διετία (1811-1812).
Τον Φεβρουάριο του 1819 επισκέπτεται τον ελληνικό χώρο μαζί με τρεις Άγγλους περιηγητές (Heyet, Hay και Viwian). Εκείνοι θα αναλάμβαναν τα έξοδα, αυτός θα τους παρέδιδε ως αντάλαγμα, εικόνες των μνημείων και των τόπων της χώρας. Οι τέσσερις ταξιδιώτες και η μικρή συνοδεία τους διατρέχουν την Κέρκυρα, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία, τη Στερεά Ελλάδα, τα περίχωρα της Αττικής και τα νησιά του Σαρωνικού. Χωρίζουν όταν ο Duprè συνεχίζει την περιήγησή του στην Κωνσταντινούπολη και κατόπιν προσκεκλημένος του Μιχαήλ Σούτσου, στο Βουκουρέστι, ενώ εκείνοι επιστρέφουν στην πατρίδα τους. Το οδοιπορικό του τελειώνει με την άφιξη του καλλιτέχνη στη Ρώμη στις 18 Απριλίου 1820. right|thumb|Ελληνικός γάμος στην Αθήνα To 1824 μετέχει για δεύτερη φορά στην παρισινή έκθεση όπου βραβεύεται με το χρυσό μετάλλιο για το έργο του «Ο Κάμιλλος εκδιώκει τους Γαλάτες από τη Ρώμη» και γνωρίζουν ευμενέστατη απήχηση οι πίνακές του με ελληνικά θέματα.
Τα έργα του από την Ελλάδα δημοσιεύθηκαν το 1825 στο μνημειώδες εικονογραφημένο ταξιδιωτικό χρονικό Voyage à Athènes et à Constantinople ou collection de portraits, de vues et de costumes grecs et ottomans peints sur les lieux, d`après nature, lithographiès et coloriès par L.Duprè èlève de David. Περιλαμβάνει σαράντα έγχρωμες λιθογραφίες και έντεκα βινιέτες. Περιέχουν ποικίλους τύπους προσωπογραφίας, πολύ λιγότερα τοπία και ηθογραφικές σκηνές. Το βιβλίο αυτό δεν είναι το μόνο που φέρει την υπογραφή του. Έργο του, που κυκλοφόρησε όμως μετά τον θάνατό του, είναι και το Album Grec. Πρόκειται για ένα λεύκωμα μικρού σχήματος που περιέχει δώδεκα λιθογραφίες μη επιχρωματισμένες, εκτός από εκείνη του εξωφύλλου. Εκδόθηκε στο Παρίσι από τον H. Gache.
Πέθανε στο Παρίσι στις 12 Οκτωβρίουτου 1837 και τάφηκε στο νεκροταφείο του Montparnasse. Αναφέρεται ότι προτομή του ζωγράφου κοσμούσε τον τάφο του (έργο αγνώστου καλλιτέχνη). Σήμερα δεν σώζεται ούτε ο τάφος ούτε η προτομή.
1647 Μενέλαος
Ο Μενέλαος (Menelaus) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 10,545. Ανακαλύφθηκε το 1957 από τον Αμερικανό αστρονόμο Σηθ Μπαρνς Νίκολσον, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από το όνομα του ομώνυμου προσώπου του Τρωικού Πολέμου, βασιλιά της Σπάρτης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μενελάου είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μενελαος
Πύργος UniCredit
Το κτήριο σχεδιάσθηκε από τον Αργεντινό αρχιτέκτονα Σέζαρ Πέλλι σε μεταμοντέρνο ρυθμό και έφθασε στο πλήρες ύψος του στις 15 Οκτωβρίου 2011, όταν προστέθηκε το αρχιτεκτονικό βέλος στην κορυφή. Ο Πύργος στεγάζει την έδρα της μεγαλύτερης τράπεζας της Ιταλίας, της UniCredit, και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αναπτύξεως νέων οικιστικών και επιχειρηματικών δομών στην περιοχή Πόρτα Νουόβα του Μιλάνου, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό Πόρτα Γκαριμπάλντι. Ο Πύργος UniCredit ήρθε όγδοος στον διαγωνισμό για το Βραβείο Emporis του 2012 (έτος κατά το οποίο ο Πύργος άρχισε να χρησιμοποιείται), μια διάκριση που απονέμεται σε ουρανοξύστες με τον καλύτερο αισθητικό και λειτουργικό σχεδιασμό. Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν μόλις στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
Ο Πύργος της Allianz, επίσης στο Μιλάνο, με ύψος 209 μέτρα, παραμένει το κτήριο με τον υψηλότερο χρηστικό όροφο σε όλη την Ιταλία, καθώς ο Πύργος UniCredit έχει τον τελευταίο όροφο σε ύψος μόλις 145 μέτρων.
Το βέλος
Το αρχιτεκτονικό βέλος στην κορυφή του Πύργου είναι καλυμμένο ολόκληρο με LED, και εκτός από τον σταθερό νυκτερινό φωτισμό του μπορεί να πάρει διαφορετικό χρώμα ανάλογα με την περίσταση. Π.χ. κατά τα Χριστούγεννα του 2013 φωτίσθηκε πράσινο ώστε να θυμίζει χριστουγεννιάτικο δέντρο, ενώ τη νύκτα 14 προς 15 Ιουνίου 2014 φωτίσθηκε κόκκινο για την επέτειο των 150 ετών από την ίδρυση του Ιταλικού Ερυθρού Σταυρού. Συχνότερα φωτίζεται με τον συνδυασμό χρωμάτων της ιταλικής σημαίας, ενώ το βράδυ της 14ης Νοεμβρίου 2015 το βέλος φωτίσθηκε για πρώτη φορά με τα χρώματα της γαλλικής σημαίας, σε φόρο τιμής για τα 129 θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων της προηγούμενης νύκτας στο Παρίσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Μιλάνο UniCredit Κατηγορία:Τραπεζικά κτίρια
Χάιντς Γκουντέριαν
Ο Χάιντς Βίλχελμ Γκουντέριαν (Heinz Wilhelm Guderian, 17 Ιουνίου 1888 - 14 Μαΐου 1954), με το προσωνύμιο "Der Schnelle Heinz" (ο γρήγορος Χάιντς), ήταν Γερμανός στρατιωτικός, θεωρητικός της στρατιωτικής τέχνης και στρατηγός του γερμανικού στρατού (Βέρμαχτ) κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν αυτός που επινόησε τη στρατηγική του κεραυνοβόλου πολέμου Blitzkrieg και την εφάρμοσε στις εκστρατείες εναντίον της Πολωνίας, της Γαλλίας και της Ε.Σ.Σ.Δ.. Μολονότι ποτέ δεν έλαβε το αξίωμα του Στρατάρχη, θεωρείται μια από τις πλέον σημαντικές στρατιωτικές προσωπικότητες του Β΄ Παγκοσμίου Πόλέμου.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γκουντέριαν γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου του 1888 στο Κουλμ (Kulm) της Ανατολικής Πρωσίας (σημερινό Κέλμνο, Πολωνίας). Ήταν γιος στρατιωτικού και, όταν ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές του φοίτησε, κατά την περίοδο 1901 - 1907 σε στρατιωτικές Σχολές. Το 1907 εντάχθηκε στις τάξεις του Στρατού και τοποθετήθηκε, ως εύελπις, στο 10ο Σύνταγμα Κυνηγών (Αννόβερο), διοικητής του οποίου ήταν ο πατέρας του, μέχρι τον Απρίλιο του 1907. Στη συνέχεια φοίτησε στη Στρατιωτική Ακαδημία του Μετς και το 1908, μετά την αποφοίτησή του ονομάσθηκε ανθυπολοχαγός. Το 1911 τοποθετείται στο 3ο Σύνταγμα Διαβιβάσεων, όπου παρέμεινε μέχρι το 1912. Το (1913) νυμφεύεται τη Μαργκαρέτε Γκέρνε (Margarete Goerne), με την οποία απέκτησαν δύο γιούς: τον Χάιντς - Γκύντερ (1914), ο οποίος έγινε Στρατηγός του Γερμανικού Στρατού (Bundeswehr) μετά τον Πόλεμο, και τον Κουρτ (1918), ο οποίος σκοτώθηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους αποστέλλεται να φοιτήσει στην Ακαδημία Πολέμου του Βερολίνου, καθώς οι ανώτεροί του αναγνώριζαν ότι ο νεαρός αξιωματικός ήταν πολλά υποσχόμενη στρατιωτική προσωπικότητα. Τον Νοέμβριο προάγεται σε Υπολοχαγό και ένα έτος αργότερα σε Λοχαγό.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Η έναρξη του Α΄ Πολέμου τον βρίσκει να υπηρετεί ως Αξιωματικός Διαβιβάσεων του Γενικού Επιτελείου. Η θέση αυτή του επέτρεπε να εκτιμά την κατάσταση που επικρατούσε στα διάφορα πεδία μαχών. Έτσι είχε την ευκαιρία να δει από κοντά τις περίφημες μάχες του Μάρνη και του Βερντέν (Verdun), χωρίς όμως ποτέ να λάβει μέρος ως Διοικητής κάποιας μονάδας. Το 1918, στη "διάβαση του Σεντάν" επέδειξε εκπληκτικές ικανότητες στην επίλυση προβλημάτων τακτικής, πράγμα που του εξασφάλισε τη συμμετοχή του στο Γενικό Επιτελείο της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης, του οποίου ήταν ο νεαρότερος αξιωματικός.
Στο διάστημα του Μεσοπολέμου
Με τη λήξη του Πολέμου ο Γκουντέριαν εντάσσεται στη Ράιχσβερ, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό, αφού μετά τον περιορισμό των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων σε σύνολο μόλις 100.000 ανδρών, σύμφωνα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, παρέμεναν στη Ράιχσβερ μόνο τα καλύτερα στελέχη. Το 1927 προάγεται σε Ταγματάρχη και παράλληλα, καθώς μιλά άπταιστα τόσο αγγλικά όσο και γαλλικά, διαβάζει τις θεωρητικές εργασίες των Φoύλερ και Λίντελ-Χαρτ, βρετανών θεωρητικών του πολέμου, τις οποίες και μεταφράζει στα γερμανικά, και του, άγνωστου τότε Συνταγματάρχη του γαλλικού Στρατού Σαρλ ντε Γκωλ (Προς τον εξ επαγγέλματος Στρατό) για τη χρήση των αρμάτων μάχης, την οποία επίσης μεταφράζει στα γερμανικά. Οι εργασίες αυτές επηρέασαν σημαντικά το ήδη ανήσυχο πνεύμα του Γκουντέριαν και οι ανησυχίες του αυτές εκδηλώνονται αρχικά με τη συγγραφή άρθρων για τη μηχανοκίνηση του πολέμου και τη χρήση των αρμάτων μάχης. Έχοντας αναλάβει επικεφαλής ως Επιθεωρητής όλων των μηχανοκίνητων μονάδων και όντας ήδη καθηγητής τακτικής στη Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου, επισκέπτεται αρχικά τη Σουηδία (1929), όπου βλέπει τα σουηδικά άρματα μάχης σε ασκήσεις και, το 1931, πηγαίνει μυστικά στο Καζάν της ΕΣΣΔ για τον ίδιο λόγο. Εκεί θα γνωρίσει προσωπικά μερικούς από τους αντιπάλους του στην εκστρατεία του 1941. Επιστρέφοντας από το Καζάν προάγεται σε Αντισυνταγματάρχη και το 1933 σε Συνταγματάρχη. Η Ράιχσβερ εκείνη την εποχή δεν διαθέτει ούτε ένα θωρακισμένο (απαγορευόταν σύμφωνα με τη Συνθήκη) και ο Γκουντέριαν με τους συναδέλφους του εκτελούν ασκήσεις χρησιμοποιώντας χαρτονένια ομοιώματα, κινούμενα επάνω σε ποδήλατα ή μεταφερόμενα από δύο άνδρες. Αυτές οι εμπειρίες τον βοηθούν να συγγράφει άρθρα για τη χρήση των αρμάτων μάχης και να αποτελεί πολύτιμο τεχνικό βοηθό στην κατασκευή των πρώτων αρμάτων (Panzer I). Μετά την ανάληψη της εξουσίας, ο Χίτλερ παρακολουθεί μια άσκηση των σχετικά ανίσχυρων αυτών αρμάτων και εκστασιάζεται μπροστά στις δυνατότητες που προσφέρει η τακτική τους χρήση. Διατάσσει αμέσως μετά τη δημιουργία τριών θωρακισμένων μεραρχιών, κατά παράβαση των όρων της Συνθήκης. Ο Γκουντέριαν διέκειτο ήδη φιλικά προς τον Χίτλερ και τις πεποιθήσεις του κι έτσι τοποθετείται επικεφαλής της 2ης Μεραρχίας και προάγεται αρχικά σε Υποστράτηγο και, ενάμιση χρόνο αργότερα, σε Αντιστράτηγο, αναλαμβάνοντας τη Διοίκηση του 16ου Σώματος. Από αυτή τη θέση αποτελεί την κύρια αιχμή της εισβολής για την προσάρτηση της Αυστρίας (Anschluss) και της προσάρτησης της Σουδητίας (Sudetenland) από την Τσεχοσλοβακία. Δέκα μήνες αργότερα προάγεται σε Στρατηγό των Θωρακισμένων (General des Panzertruppen) και αναλαμβάνει επικεφαλής όλων των ταχυκίνητων στρατευμάτων (Chef des Schnellen Truppen), θέση η οποία του δίνει αρμοδιότητες για τη στελέχωση, την εκπαίδευση, την τακτική και τις τεχνικές που θα ακολουθήσουν όλες οι ταχυκίνητες μονάδες της Βέρμαχτ. Η δημιουργία των θωρακισμένων μονάδων της Βέρμαχτ είναι, κατά μέγα μέρος, δικό του δημιούργημα.
Παράλληλα, το 1936 - 1937 συγγράφει - και εκδίδει - το πρώτο του βιβλίο με τίτλο "Achtung Panzer!". Είναι ένα θεωρητικό έργο τακτικής χρήσης των θωρακισμένων μονάδων, το οποίο, μέχρι σήμερα, παραμένει κορυφαίο στο είδος του και διδάσκεται στις Στρατιωτικές Ακαδημίες πολλών χωρών του κόσμου. Σε αυτό δίνεται και το θεωρητικό υπόβαθρο της τακτικής του "κεραυνοβόλου πολέμου" (Blitzkrieg, ο οποίος θα εφαρμοσθεί για πρώτη φορά στην εκστρατεία κατά της Πολωνίας δύο χρόνια αργότερα. Χωρίς οι αρχικές ιδέες να είναι δικές του, ο Γκουντέριαν καταφέρνει να συγκεράσει όλες τις ως τότε σχετικές απόψεις και να τις βελτιώσει σε σημαντικό βαθμό. Ο Χίτλερ, ο οποίος, όπως θα φανεί αργότερα, το διάβασε επιμελώς, αν και έχει πεισθεί, θα διαπράξει ένα σοβαρό σφάλμα: Ο ίδιος ο Γκουντέριαν έγραψε αργότερα (1950) ότι ο Χίτλερ, παρασυρμένος από τις δυνατότητες των θωρακισμένων, έδωσε εντολή για την κατασκευή πολλών τύπων αρμάτων, και αυτό δημιούργησε σοβαρότατο πρόβλημα τόσο στον εφοδιασμό όσο και στην υποστήριξη των αρμάτων μάχης, κυρίως στο Ρωσικό μέτωπο. Ο Χίτλερ του εκμυστηρεύθηκε, επίσης, ότι αν πίστευε ότι αυτό που υπέθεσε στο βιβλίο του ο Γκουντέριαν (μιλούσε για 10.000 σοβιετικά άρματα μάχης) ήταν αλήθεια, δεν θα είχε εκκινήσει την εκστρατεία του κατά της ΕΣΣΔ. Ο Γκουντέριαν είχε σφάλλει τότε - τα σοβιετικά άρματα μάχης αποδείχθηκε ότι ήταν περισσότερα.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το 1941 ο Γκουντέριαν συμμετέχει, με το Σώμα Θωρακισμένων του, στην εκστρατεία κατά της Ρωσίας. Αρχικά (ανα)καταλαμβάνει το Μπρεστ - Λιτόφσκ και, προελαύνοντας, καταλαμβάνει το Μινσκ, το Κίεβο και το Χάρκοβο. Επισκέπτεται τον Χίτλερ, ως εκπρόσωπος των συναδέλφων του, για να τον πείσει να προελάσει η Βέρμαχτ κατά της Μόσχας, στόχου που ο Χίτλερ μοιάζει να αγνοεί. Τον μισοπείθει και, όταν η διαταγή δίνεται, είναι ήδη πολύ αργά: Ο ρωσικός χειμώνας βρίσκεται στο αποκορύφωμά του και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όλοι οι Στρατηγοί των θωρακισμένων είναι τεράστια. Στις αρχές της εκστρατείας αντιμετώπισαν διαφορετικά προβλήματα: Η σκόνη στην χωρίς δρόμους ΕΣΣΔ κατέστρεφε τους κινητήρες όλων των οχημάτων. Με τις πρώτες μάχες κατά των Σοβιετικών αρμάτων, οι Γερμανοί δοκίμασαν ισχυρή έκπληξη: Το ρωσικό άρμα Τ-34, την ύπαρξη του οποίου αγνοούσαν, είναι ισχυρά εξοπλισμένο και ακόμη πιο ισχυρά θωρακισμένο: Τα βλήματα του γερμανικού αντιαρματικού των 37mm αναπηδούν στο άρμα σαν μπαλάκια του τένις και μόνο δύο σημεία του μπορούν να προσβληθούν: Οι ερπύστριες και η εσχάρα του κινητήρα του. Με την έλευση του χειμώνα τα γερμανικά άρματα, έχοντας υδρόψυκτους κινητήρες, έχουν σοβαρά τεχνικά προβλήματα, ενώ τα ρωσικά άρματα έχουν αερόψυκτο κινητήρα. Οι ανώτατοι αξιωματικοί προτείνουν την οπισθοχώρηση από τις ακραίες θέσεις στις οποίες είναι ευάλωτα τα στρατεύματά τους και σύμπτυξη προς τον ποταμό Μιους. Ο Γκουντέριαν προσφέρεται να πάει ο ίδιος στον Χίτλερ και να τον πείσει. Πραγματικά, πηγαίνει στο Βερολίνο αλλά όχι μόνο δεν καταφέρνει να πείσει τον Φύρερ, αλλά μόλις επιστρέφει στη θέση του μαθαίνει ότι ο Χίτλερ τον απαλλάσσει από τα καθήκοντά του. Ο Γκουντέριαν επιστρέφει στο Βερολίνο στο τέλος του 1941 χωρίς διοίκηση και σε δυσμένεια. Θα εξαφανισθεί από το στρατιωτικό προσκήνιο μέχρι το 1943.
Μετά τον Πόλεμο
Ο Γκουντέριαν παραδόθηκε στους Αμερικανούς στις 10 Μαΐου του 1945 και κρατήθηκε ως αιχμάλωτος πολέμου ως το 1948. Παρά το γεγονός ότι οι Πολωνοί και οι Σοβιετικοί επιθυμούσαν να τον συμπεριλάβουν στη Δίκη της Νυρεμβέργης ως εγκληματία πολέμου, οι Δυτικοί σύμμαχοι δεν βρήκαν κάτι που να δικαιολογεί αυτή την ενέργεια και αποφάνθηκαν ότι ο Γκουντέριαν ενεργούσε πάντα στα στρατιωτικά πλαίσια του Πολέμου. Το 1948 αφέθηκε ελεύθερος και ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων, σημαντικότερο από τα οποία είναι αυτό με τον αρχικό τίτλο "Αναμνήσεις ενός στρατιώτη" (1950) και μεταφράσθηκε στα Αγγλικά με τον τίτλο "Panzer Leader" (Ηγέτης των Θωρακισμένων) με πρόλογο του Λίντελ Χαρτ (1952). Πέθανε ακριβώς 14 χρόνια μετά την εισβολή του στο Σεντάν, στις 14 Μαΐου 1954, στο Σβάνγκαου (Schwangau bei Füssen) κοντά στο Φύσεν στη Βαυαρία της τότε Δυτικής Γερμανίας και τάφηκε στο Γκόσλαρ (Goslar).
Ο χαρακτήρας του
Οι καθηγητές του στη Στρατιωτική Ακαδημία περιγράφουν τον Γκουντέριαν ως ένα "πάντα σοβαρό" εύελπι, ο οποίος πολύ σύντομα ανέπτυξε την ικανότητα να μιλά με εξαιρετική λιτότητα αλλά και σαφήνεια και, όταν το επιθυμούσε, με εξαιρετική ψυχρότητα και κοφτερά λόγια. Παρόλ' αυτά ήταν παρορμητικός και ερχόταν συχνά σε σύγκρουση με τους ανωτέρους του (ο Στρατάρχης Γκίντερ φον Κλούγκε ήταν άσπονδος εχθρός του ακριβώς για τον λόγο αυτό) και δεν μασούσε τα λόγια του - οι δύο απαλλαγές από τα καθήκοντά του από τον Χίτλερ το αποδεικνύουν. Οι άνδρες των μονάδων που διοικούσε τον αγαπούσαν, επειδή ποτέ δεν έμενε στα μετόπισθεν και ήταν πάντα μαζί τους στην πρώτη γραμμή. Ο ίδιος δεν χαμογελούσε εύκολα (παρά το γεγονός ότι σε αρκετές φωτογραφίες, για λόγους προπαγάνδας, εμφανίζεται χαμογελαστός). Γνώριζε κάθε λεπτομέρεια των αρμάτων που διοικούσε και μπορούσε να οδηγήσει και να χειριστεί τον οπλισμό κάθε τύπου. Η στρατηγική του ικανότητα δεν προερχόταν ούτε από τη διαίσθηση ούτε από το παράτολμο του χαρακτήρα του: Πήγαζε από τη βαθειά γνώση τόσο της ιστορίας της στρατηγικής όσο και του υλικού που μεταχειρίζονταν οι μονάδες του.
Συγγραφικό έργο
Μετάφραση στην αγγλική "Panzer Leader", (Πρόλογος του B.H. Liddell Hart), Ν. Υόρκη 1952, Επανέκδοση: 1981 Zenger Publish. Comp., Inc, ISBN 0-939482-06-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Άνθρωποι από τη Δυτική Πρωσία Γ
Φύσεν
Το Φύσεν (γερμ. Füssen) είναι πόλη στο διοικητικό διαμέρισμα Σουηβία της Βαυαρίας. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Λεχ και κοντά στον Δούναβη. Η μικρή πόλη τον 14.179 κατοίκων είναι γνωστή για το παλάτι Νοϊσβάνσταϊν αλλά και για την ομάδα χόκεϊ επί πάγου ΕΦ Φύσεν (EV Füssen), που για πολλές δεκαετίες είχε μεγάλες επιτυχίες. Το τοπίο κοντά στις Άλπεις είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό και για αυτό κατασκεύασε ο Λουδοβίκος Β' της Βαυαρίας και ένα παλάτι του στην πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Αντόνιο Σαλιέρι
μικρογραφία|Salieri's march Ο Αντόνιο Σαλιέρι (Antonio Salieri, 18 Αυγούστου 1750 – 7 Μαΐου 1825) ήταν Ιταλός συνθέτης κλασικής μουσική ς, μαέστρος και παιδαγωγός. Γεννήθηκε στο Λενιάγκο, νότια της Βερόνας, στη Δημοκρατία της Βενετίας, και πέρασε την ενήλικη ζωή και την καριέρα του ως υπήκοος των Αψβούργων.
Ο Σαλιέρι ήταν βασικός συντελεστής στην ανάπτυξη της όπερας του 18ου αιώνα. Ως φοιτητής του Γκάσμαν και προστατευόμενος από του Γκλουκ, ο Σαλιέρι ήταν ένας κοσμοπολίτης συνθέτης που έγραψε όπερες σε τρεις γλώσσες, βοηθώντας στην ανάπτυξη και διαμόρφωση πολλών από τα χαρακτηριστικά του λεξιλογίου της σύνθεσης, και η μουσική του άσκησε ισχυρή επιρροή στους σύγχρονους συνθέτες.
Με την υποστήριξη του Γκλουκ κατέλαβε τη θέση του διευθυντή της ιταλικής όπερας και της βασιλικής ορχήστρας στη Βιέννη, όπου κυριάρχησε στην ιταλόγλωσση όπερα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έγραψε έργα για όπερες στο Παρίσι, τη Ρώμη και τη Βενετία και τα δραματικά του έργα εκτελέστηκαν ευρέως σε όλη την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ως αυστριακός αυτοκρατορικός συνθέτης (Kapellmeister) από το 1788 έως το 1824, ήταν υπεύθυνος για τη μουσική στο βασιλικό παρεκκλήσιο και το παρακείμενο σχολείο. Ακόμη και όταν τα έργα του έπαψαν να ανεβαίνουν στη σκηνή και αφού σταμάτησε να γράφει νέες όπερες μετά το 1804, παρέμεινε ένας από τους σημαντικότερους και περιζήτητους καθηγητές της γενιάς του και η επιρροή του γινόταν αισθητή σε κάθε πτυχή της μουσικής ζωής της Βιέννης. Ο Λιστ, ο Σούμπερτ, ο Χούμελ, ο Μότσαρτ και ο Μπετόβεν ήταν μεταξύ των πιο διάσημων μαθητών του.
Έγραψε συνολικά 39 όπερες, εκκλησιαστική μουσική και μουσική δωματίου, ορατόρια, καντάτες και χορωδιακά έργα. Η μουσική του εξαφανίστηκε αργά από το ρεπερτόριο μεταξύ των ετών 1800 και 1868 και σπάνια ακουγόταν μετά από αυτή την περίοδο μέχρι την αναβίωση της φήμης του στα τέλη του 20ού αιώνα. Η αναβίωση αυτή οφειλόταν στη δραματική και εξαιρετικά φανταστική απεικόνισή του στο έργο του Πήτερ Σάφερ «Amadeus» (1979) και στην κινηματογραφική εκδοχή του 1984. Ο θάνατος του Μότσαρτ το 1791 σε ηλικία 35 ετών ακολουθήθηκε από φήμες ότι ο ίδιος και ο Σαλιέρι ήταν αντίπαλοι και ότι ο Σαλιέρι είχε δηλητηριάσει τον νεότερο συνθέτη, ωστόσο είναι πιθανότερο ότι ήταν τουλάχιστον αμοιβαίως σεβαστοί ομότεχνοι. Οι κατηγορίες πάντως προς το πρόσωπο του είχε ως συνέπεια να εμφανίσει σημαντικά ψυχολογικά προβλήματα στην μετέπειτα ζωή του.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες της κλασικής εποχής Κατηγορία:Συνθέτες όπερας
Αρκτίδες
Οι Αρκτίδες μπορεί να αναφέρονται:
Αεροπλανοφόρο κλάσης Forrestal
thumb|right|300px|Το Αεροπλανοφόρο Φόρεσταλ Η Κλάση Φόρεσταλ (Forrestal class) αποτελεί ιδιαίτερο ναυπηγικό τύπο αμερικανικών αεροπλανοφόρων πολλαπλής χρήσης. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται τα ακόλουθα τέσσερα αεροπλανοφόρα με το διεθνές (νατοϊκό) χαρακτηριστικό CV (=Multi-purpose aircraft carrier):
Το Αεροπλανοφόρο Φόρεσταλ ήταν το πρώτο αμερικανικό αεροπλανοφόρο που ναυπηγήθηκε μετά τη λήξη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου και εξ αυτού ονομάσθηκε και όλη η σειρά των πλοίων με ίδια ναυπηγικά και διαταξικά σχέδια. Το όνομα της κλάσης αυτής δόθηκε προς τιμή του πρώτου Υπουργού, και ανασυγκροτητή του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης των ΗΠΑ, το 1946, Τζέιμς Φόρεσταλ.
Πηγές
*
Φάλεκ
Ο Φάλεκ (εβραϊκά: פֶּלֶג|פָּלֶג, "διαχωρισμός", αγγλική απόδοση: Paleg, Πάλεγκ), αναφερόμενος στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα και ως Φαλέγ, αναφέρεται στην Εβραϊκή Βίβλο ως ένας από τους γιους του Έβερ, πρόγονος των Ισραηλιτών σύμφωνα με τη Γενεαλογία του Νώε που αναφέρεται στο Βιβλίο της Γενέσεως και στα Χρονικων Α΄. Ο γιος του Φάλεκ ήταν ο Ραγαύ, που γεννήθηκε όταν ο Φάλεκ ήταν 30 χρονών, απέκτησε δε και άλλους γιους και κόρες. Σύμφωνα με την Εβραϊκή Βίβλο ο Φάλεκ έζησε 239 χρόνια. Στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα και κάποιες εκδόσεις Βίβλων που προέρχονται από αυτήν, ο γιος του Ραγαύ γεννήθηκε όταν ο Φάλεκ ήταν 130 χρονών, και ο ίδιος έζησε ως 339 χρονών. Οι σύγχρονες μεταφράσεις στα αγγλικά συνήθως χρησιμοποιούν τα ονόματα και τις χρονολογίες του Μασοριτικού κειμένου (Paleg αντί Phaleg= Φάλεκ, Eber = Έβερ, Reu αντί Ragau = Ραγαύ).
Το όνομα Peleg είναι κοινό επώνυμο στο Ισραήλ, και είναι και η ρίζα των γραμμάτων για την ιστιοπλοΐα (lehaflig להפליג) και την στρατιωτική μισή-τέντα προστασίας (peleg-ohel פלג אוהל). Το όνομα Peleg στα Αγγλικά είναι ρυάκι (brook).
"Και η Γη διεμερίσθη"
Σύμφωνα με το στίχο της Γενέσεως 10:25, και Χρονικών Α΄ (Παραλειπομένων Α΄) 1:24 ήταν τον καιρό του Φάλεκ που "διεμερίσθη ἡ γῆ" (ο οποίος πήρε το όνομα αυτό ακριβώς επειδή σημαίνει διαχωρισμός). Αυτός ο καιρός θεωρείται ότι ήταν λίγο πριν, κατά τη διάρκεια, ή μετά την πτώση του Πύργου της Βαβέλ. Το νόημα της φράσης συνήθως θεωρείται ότι σημαίνει τον πατριαρχικό διαμοιρασμό της γης, ή ίσως απλά του ανατολικού ημισφαιρίου, μεταξύ των τριών γιων του Νώε για τη μελλοντική χρήση τους, όπως ειδικώς αναφέρεται στο Βιβλίο των Ιωβηλαίων, τον Ψευδο-Φίλωνα, στο Kitab al-Magall (Κλεμεντιανή φιλολογία), και στον Ιώσηπο, καθώς και σε πολλές πηγές αρχαιοδιφών και μεσαιωνικών πηγών, ακόμα και μέχρι την εποχή του James Ussher (1581-1656), στο έργο του Χρονικά του Κόσμου. Μια αναφορά στο Σύγκρουση του Αδάμ και της Εύας με το Σατανά, λέει ότι "Στις μέρες του Φάλεκ η γη διεμερίσθη για δεύτερη φορά μαπό τους τρεις γιους του Νώε, Σημ, Χαμ και Ιάφεθ — είχε πριν διαμοιρασθεί πριν μία φορά στους τρεις γιους από τον ίδιο το Νώε.
Το όνομά του περιλαμβάνεται στη γενεαλογία του Ιησού που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του την Κυριακή προ της Χριστού Γενέσεως, ή Κυριακή των Προπατόρων.
Πανηγυρίζω καὶ τὸν ἐξ Ἕβερ τόκον. Ὡς Μωϋσῆς γὰρ φησι, τίκτει τὸν Φάλεκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος-Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών
Ο Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος (ΕΔΕΣ), ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη και η μεγαλύτερη μη αριστερή ελληνική αντιστασιακή οργάνωση κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Ιδρύθηκε από τον Ναπολέοντα Ζέρβα, τον Λεωνίδα Σπαή και τον Ηλία Σταματόπουλο στις 9 Σεπτεμβρίου του 1941 με προσανατολισμό αντιμοναρχικό, αλλά όχι αντιστασιακό. Μετά από έντονη βρετανική πίεση, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση από το 1942 κυρίως στην Ήπειρο. Ο Ζέρβας τέθηκε επικεφαλής αντάρτικων δυνάμεων που ανέπτυξαν τη δράση τους στη δυτική Ελλάδα και συμμετείχε στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου. Αντάρτικες ομάδες του ΕΔΕΣ εδραίωσαν την κυριαρχία τους στην Ήπειρο. Ο ΕΔΕΣ αποτέλεσε πόλο έλξης φιλελεύθερων, αστών δημοκρατών και αρκετών σοσιαλιστών, εκπροσωπώντας σε γενικές γραμμές τις αντικομμουνιστικές αλλά αντιστασιακές αστικές τάξεις. Το 1943 μετονομάστηκε η οργάνωση σε Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών (ΕΟΕΑ).
Κατά τα Δεκεμβριανά ήρθε σε σύγκρουση με τον ΕΛΑΣ, που εκδίωξε τις μονάδες του στην Κέρκυρα. Στις 15 Φεβρουαρίου 1945, με απόφαση του Ζέρβα, ο ΕΔΕΣ διαλύθηκε.
Αρχικοί στόχοι
Το ιδρυτικό της οργάνωσης υπογράφτηκε στην Αθήνα, στις 9 Σεπτεμβρίου του 1941, από τον απόστρατο αντισυνταγματάρχη Ναπολέοντα Ζέρβα,τον αξιωματικό Λεωνίδα Σπαή και τον δικηγόρο Ηλία Σταματόπουλο. Ως βασικός στόχος της οργάνωσης οριζόταν η αποκατάσταση του αντιμοναρχικού στρατοπέδου υπό την ηγεσία του Νικολάου Πλαστήρα. Ηγετικό ρόλο διετέλεσε εξ αρχής ο Ζέρβας λόγω της απουσίας του Πλαστήρα στη Γαλλία. Σύμφωνα με το ιδρυτικό του ΕΔΕΣ, στόχος της οργάνωσης αποτελούσε η κατάργηση της βασιλείας και η δημιουργία μιας σοσιαλιστικής Ελλάδας, σε μια «προσπάθεια αποδιοργάνωσης της προπολεμικής τάξης πραγμάτων». Ο αντιστασιακός αγώνας, δεν περιγραφόταν στους στόχους της οργάνωσης, ενώ ούτε στο αρχικό ιδρυτικό κείμενο γινόταν αναφορά στον συμμαχικό αγώνα. Ενώ η οργάνωση είχε σκοπό τη συσπείρωση των βενιζελικών, είχε την ιδιαιτερότητα της απουσίας των γνωστών στελεχών της παράταξης, γεγονός το οποίο οφείλεται στο φατριασμό και τις αντιθέσεις που υπήρχαν, κατά το μεσοπόλεμο, μεταξύ των βενιζελικών αξιωματικών. Έτσι, σημαίνοντα στελέχη του χώρου κράτησαν απόσταση από το Ζέρβα τον οποίο θεωρούσαν αναξιόπιστο.
Οργάνωση
Αρχικά, ο Σύνδεσμος οργανώθηκε μόνο στην περιοχή της Αθήνας με επιρροή κυρίως στις προσφυγικές συνοικίες, σε ένα τμήμα του βενιζελικού πολιτικού προσωπικού και σε ορισμένους απότακτους αξιωματικούς του κινήματος του 1935. Μέχρι το χειμώνα του 1941-42, ο Σύνδεσμος αδυνατούσε να διευρύνει την επιρροή του. Με παρέμβαση των Βρετανών αρχίζει η προετοιμασία της αντιστασιακής δράσης. Το Μάρτη του 1942, μέσω επαφών με τις Βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, παρουσιάζεται το ιδρυτικό του ΕΔΕΣ με αντιστασιακούς σκοπούς, ενώ στέλνεται κρυφά μήνυμα νομιμοφροσύνης στον εξόριστο βασιλέα.
Στο Αντάρτικο
Μέσω σύνδεσης με τον Προμηθέα Β´ (ενός δικτύου κατασκοπείας που είχαν οργανώσει οι Βρετανοί) και ενίσχυσης 24.000 λιρών ο Ναπολέων Ζέρβας μαζί με 4 συντρόφους του, βγαίνει στον ένοπλο αγώνα στα βουνά της Δυτικής Ελλάδας, στις 23/7/1942, αφού πρώτα απειλήθηκε με κατάδοση στη Γκεστάπο καθότι τον βάρυναν κατηγορίες υπεξαίρεσης χρημάτων.
Οι πρώτες ομάδες του ΕΔΕΣ εμφανίστηκαν στον ορεινό χώρο του Ραδοβιζίου, στα ΝΑ της Άρτας. Ο ίδιος ο Ζέρβας εμφανίστηκε στην περιοχή του Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, τον Ιούλιο του 1942. Η σχέση του με το Δημ. Ίσκο, γόνο γνωστής αρματολικής οικογένειας, προκάλεσε τη συνδρομή της τοπικής κοινωνίας. Η οργάνωση του ΕΔΕΣ βασίστηκε στη δημιουργία Επιτροπών Εθνικού Αγώνα οι οποίες αρχικά ορίζονται από το Ζέρβα που περιόδευε τις κοινότητες. Ακολουθείτο μια πρακτική «μύησης» σ' αυτές ενώ προβλεπόταν και η υποχρεωτική παρουσία ιερέων (Τζούκας, 2003, σ. 20).
Η ένοπλη οργάνωση του ΕΔΕΣ μεγαλώνει και συνδέεται με τον υπαρχηγό της Βρετανικής Αποστολής στην Ελλάδα, Chris Woodhouse, από τον οποίο καθοδηγείται η επιχείρηση στο Γοργοπόταμο με συμμετοχή και του ΕΛΑΣ. Προτάσεις του ΕΑΜ για ενσωμάτωση του ΕΔΕΣ σε αυτόν ναυαγούν, ενώ μετά τη βίαιη διάλυση του τμήματος Σαράφη- Κωστόπουλου από τον ΕΛΑΣ, ο Ζέρβας θα ζητήσει από τον αρχηγό της Βρετανικής Αποστολής τη βίαιη διάλυση του ΕΛΑΣ κάτι που δεν έγινε δεκτό. Η Βρετανική κυβέρνηση θα ζητήσει, στις 25 Μάρτιου 1943, δήλωση υποταγής στο βασιλιά και σε αυτή. Ο Ζέρβας έστειλε τηλεγράφημα, ενώ ο ΕΛΑΣ όχι. Με τη δημοσιοποίηση της επιστολής ο ΕΔΕΣ κατέστη ελκυστικός για τους βασιλόφρονες. Ο ίδιος ο Ζέρβας, κατόπιν προτροπής των Βρετανών, μετονόμασε την οργάνωση σε "Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών" ΕΟΕΑ ώστε να αφαιρεθεί το επίθετο "Δημοκρατικός" και να συγκεντρώσει τους βασιλικούς. Τελικά, ο ΕΔΕΣ θα υπαχθεί στο Κοινό Γενικό Στρατηγείο Ανταρτών μαζί με τον ΕΛΑΣ και την "Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση" ΕΚΚΑ, τον Αύγουστο του 1943. Αυτήν την περίοδο ο ΕΔΕΣ συμμετείχε στην επιχείρηση Ζώα όπου έδωσε μια σειρά από μάχες με τους κατακτητές όπως η Μάχη του Μακρυνόρους.