cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύθνος
Λαϊκή παράδοση
Μέσα στους θρύλος και τις δοξασίες της Κύθνου υπάρχουν πολλαπλές αναφορές για νεράιδες, βρυκόλακες, δράκους κλπ που ζούσαν σε διάφορα μέρη του νησιού όπως: αρχαία χαλάσματα, μύλοι, αλώνια, απομονωμένες παραλίες κλπ.
Γαστρονομία
Αντιπροσωπευτικά πιάτα της τοπικής κουζίνας είναι τα σφουγγάτα (τηγανιτά μπαλάκια που φτιάχνονται με κύριο συστατικό ξινό τυρί) και ο πούλος (πρόκειται για ένα ψωμάκι που το γεμίζουν με παστό χοιρινό κρέας). Επίσης το νησί διαθέτει και άλλα παραδοσιακά προϊόντα και εδέσματα όπως ο κύθνιος τυρός.
Παραλίες
Η Κύθνος διαθέτει περισσότερες από 90 παραλίες.
Δήμος Κύθνου
Ο Δήμος Κύθνου περιλαμβάνει το νησί της Κύθνου καθώς και τις γύρω νησίδες. Βρίσκεται στο Νομός Κυκλάδων και υπάγεται στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Οικισμοί και νησίδες
Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον Δήμο Κύθνου:
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.29.Γ. αυτού.
Microsoft Word
Το Microsoft Word είναι ένα πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου από την Microsoft. Πρόκειται για ένα από τα στοιχεία του Microsoft Office αλλά πωλείται επίσης και ως αυτόνομο προϊόν. Παλιότερα περιλαμβανόταν στο Microsoft Works Suite.
Κύθνος
Πρόεδροι της Κοινότητας Κύθνου
...
Microsoft Word
Ιστορικό
Κυκλοφόρησε πρώτη φορά για προσωπικό υπολογιστή το 1983 υπό την ως Multi-Tool Word για το λειτουργικό σύστημα Xenix. Μεταγενέστερες εκδόσεις αργότερα εκδόθηκαν για διάφορες άλλες πλατφόρμες, όπως MS-DOS το 1983, την Apple Macintosh το 1985, Unix το 1985, Atari ST το 1986 ως Microsoft Write και OS / 2. Το Microsoft Word το απέκτησε η Microsoft το 1989. Οι τρέχουσες πλέον εκδόσεις είναι το Microsoft Office Word 2021 για Windows και το Microsoft Office Word 2021 για Mac.
Κύθνος
Δήμαρχοι Κύθνου
Ο Δήμος συστάθηκε το 1998. Έκτοτε Δήμαρχοι έχουν διατελέσει οι:
Microsoft Word
Προστασία κωδικού πρόσβασης
Το Microsoft Word περιλαμβάνει επίσης προστασία κωδικού πρόσβασης. Η προστασία αυτή περιλαμβάνει 3 τύπους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό Microsoft Κατηγορία:Επεξεργαστές κειμένου Word Κατηγορία:MacOS
Κινηματογράφος Ντόλμπι
thumbnail|200px|Το θέατρο Κόντακ.
Το Θέατρο Ντόλμπι, προηγουμένως γνωστό ως Θέατρο Κόντακ (Αγγλικά: Dolby Theatre) είναι θέατρο  στην περιοχή Χόλυγουντ του Λος Άντζελες.
Από το άνοιγμά του στις 9 Νοεμβρίου του 2001, το θέατρο είναι το "σπίτι" των βραβείων Όσκαρ, η απονομή των οποίων έλαβε χώρα για πρώτη φορά στο θέατρο αυτό το Μάρτιο του 2002 και από τότε έγινε η μόνιμη στέγη τους.
Το θέατρο σχεδιάστηκε συγκεκριμένα με γνώμονα τα βραβεία Όσκαρ. Έχει χωρητικότητα 3.400 θέσεων και η σκηνή είναι μία από τις μεγαλύτερες στις  Ηνωμένες Πολιτείες, 120 πόδια (περίπου 40 μέτρα) μήκος και 75 πόδια (περίπου 25 μέτρα) πλάτος. Στο πίσω μέρος της σκηνής είναι κατασκευασμένο ένα γραφείο τύπου που μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 1.500 δημοσιογράφους.
Το θέατρο επιχορηγείται από την εταιρία Κόντακ (Kodak), η οποία κατέβαλε 75 εκατομμύρια δολάρια για να συνδέσει το όνομά της με το κτήριο. Ανήκει στην πόλη του Λος Άντζελες και νοικιάζεται από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για την νύχτα των Όσκαρ. Στη αίθουσα εισόδου του θεάτρου πλαισιώνεται μια στήλη που αναγράφονται οι νικητές των Βραβείων Όσκαρ στην κατηγορία καλύτερης ταινίας από το 1928.
Το υπόλοιπο του έτους το θέατρο χρησιμοποιείται για συναυλίες με αρκετούς γνωστούς τραγουδιστές, για μιούζικαλ που έχουν παιχτεί στο Μπρόντγουέι και για εκδηλώσεις όπως τα βραβεία ESPY για την ανάδειξη καλύτερων αθλητών της χρονιάς, για τον τελικό του American Idol και για την παρουσίαση και προώθηση της παιχνιδομηχανής Wii από την Nintendo.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Λος Άντζελες
Αναθεωρητισμός
Με τον όρο αναθεωρητισμός ή ρεβιζιονισμός χαρακτηρίζονται οι ιδεολογικές τάσεις (πρακτικές ή θεωρητικές) που αποβλέπουν στην τροποποίηση ή την κατάργηση των συνθηκών που ισχύουν μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών.
Στην ιστορία του σοσιαλισμού ρεβιζιονισμός ονομάστηκε η θεωρία που διατύπωσε πρώτος ο Έντουαρντ Μπερνστάιν και η οποία οδήγησε στον σχηματισμό της σοσιαλδημοκρατίας ως διακριτού πολιτικού ρεύματος. Θεωρώντας ότι η πραγματικότητα είχε διαψεύσει κάποιες θεωρίες ή προβλέψεις του Καρλ Μαρξ, η ρεβιζιονιστική θεωρία υποστήριξε ότι είναι δυνατή η άμβλυνση της πάλης των τάξεων και η οργάνωση του εργατικού αγώνα μέσα από νόμιμες διαδικασίες στο πλαίσιο του αστικού κράτους. Με άλλα λόγια τασσόταν ευθέως εναντίον της ιδέας της σοσιαλιστικής επαναστάσεως. Η θεωρία αυτή καταπολεμήθηκε από τον κομμουνιστικό (ευρύτερα, επαναστατικό) σοσιαλισμό, όπως και η συναφής αντίληψη του ρεφορμισμού.
Στα λενινιστικά κόμματα ο όρος ρεβιζιονισμός (όπως και ο ρεφορμισμός) χρησιμοποιείται ως κατηγορία εναντίον όσων επιχειρούν να αναθεωρήσουν βασικές αντιλήψεις του μαρξισμού. Οι μαοϊκοί επιπρόσθετα χαρακτηρίζουν ρεβιζιονιστική την ηγεσία και τη δομή της Σοβιετικής Ένωσης μετά τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομμουνισμός Κατηγορία:Σοσιαλισμός Κατηγορία:Μαρξισμός Κατηγορία:Θεωρίες της Ιστορίας
Κωνσταντίνος Δραγώνας
Ο Κωνσταντίνος Δραγώνας (1780–1858) ήταν Έλληνας ιατρός και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1780 στη Ζάκυνθο και σπούδασε ιατρική σε πανεπιστήμιο της Ιταλίας. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του διορίστηκε υγειονόμος των Άγγλων στην Ιόνιο Πολιτεία. Παράλληλα έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα για την οργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης, πρωτοστατώντας στα κινήματα της Πελοποννήσου μαζί με άλλους Ζακύνθιους επαναστάτες, φέρνοντας τροφές και οπλισμό. Μετά την εισβολή του Ιμπραήμ, συγκροτήθηκε στη Ζάκυνθο αγγλόφιλη επιτροπή η οποία είχε ως στόχο την στρατιωτική και πολιτική υποοσοτήριξη της Ελληνικής Επανάστασης από τους Άγγλους. Μετά από αίτηση του Ανδρέα Μιαούλη, ο Δραγώνας ανέλαβε να μεσολαβήσει στον Άγγλο αρμοστή των Επτανήσων για τη διάσωση των Ελλήνων από το πολιουρκούμενο Μεσολόγγι. Το 1827 συμμετείχε στην τρίτη Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας. Το 1835 τιμήθηκε με το αργυρό αριστείο και το 1842 με τον Σταυρό του Σωτήρος. Ήταν μέλος της Τεκτονικής Στοάς Αστήρ Ζακύνθου. Πέθανε το 1858 στη γενέτειρα του Ζάκυνθο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
NGC 4683
Ο NGC 4683 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 170 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κένταυρο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 8 Ιουνίου 1834 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Κενταύρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κένταυρος (αστερισμός) 4683 43182
Αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα
μικρογραφία|350x350εσ|Η συνάντηση της [[Εφεσιακά|Ανθίας και του Αβρακόμη, Τζανμπαττίστα Τιέπολο (1743)]] Το αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα είναι λογοτεχνικό είδος που εμφανίστηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, περίπου από το τέλος του 2ου π.Χ. αιώνα, και αναπτύχθηκε έως το τέλος της ρωμαϊκής εποχής τον 4ο αιώνα. Οι τίτλοι πάνω από είκοσι έργων είναι γνωστοί, αλλά τα περισσότερα από αυτά έχουν διασωθεί μόνο σε ελλιπή, αποσπασματική μορφή. Το παλαιότερο έργο έχει σωθεί αποσπασματικά: είναι το μυθιστόρημα του Νίνου και χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ.
Τα μυθιστορήματα, όπως από την αρχή εμφανίσθηκαν, είναι αφηγηματικά πεζογραφικά κείμενα που ανέπτυσσαν τις περιπέτειες φανταστικών χαρακτήρων συνδυάζοντας στοιχεία από τα ομηρικά έπη, την τραγωδία, την κωμωδία, τη νέα κωμωδία, την ερωτική ποίηση, την ιστοριογραφία, τη βιογραφία, τη ρητορεία, την εθνογραφία, τις ταξιδιωτικές διηγήσεις κ.ά.
Ο όρος μυθιστόρημα, στα γαλλικά roman, είναι αναχρονιστικός, καθώς δημιουργήθηκε τον Μεσαίωνα από την αντίθεση μεταξύ των κειμένων στη ρομανική γλώσσα, δηλαδή την καθομιλουμένη, και στη λατινική γλώσσα. Στην Αρχαιότητα, τα έργα χαρακτηρίζονταν μερικές φορές ως «δραματικόν» ή πιο απλά «διήγησις».
Έργα
Σήμερα σώζονται μόνο πέντε αρχαία ελληνικά μυθιστορήματα σε μεσαιωνικά χειρόγραφα:
Τα Βαβυλωνιακά του Ιάμβλιχου από τη Συρία (2ος αιώνας), μια αρκετά ακριβής περίληψη του έργου υπάρχει στη Μυριόβιβλο του Πατριάρχη Φωτίου. Η ιστορία του Αντώνιου Διογένη με τίτλο Τὰ ὑπὲρ Θούλην ἄπιστα, που μας σώθηκε επίσης σε περίληψη, ταξιδιωτικό μυθιστόρημα που περιλάμβανε 24 βιβλία. Έχουμε επίσης μερικά αποσπάσματα σε παπύρους από τον 1ο ή 2ο αιώνα π. Χ.: το μυθιστόρημα του Νίνου, Μητίοχος και Παρθενόπη, Φοινικικά κ.ά. Τέλος, υπάρχει ένα επιστολικό μυθιστόρημα, οι Επιστολές του Χίωνα της Ηρακλείας.
Οι περισσότεροι μελετητές συμφωνούν ότι τα πέντε σωζόμενα ελληνικά μυθιστορήματα και τα υπόλοιπα αποσπασματικά αποτελούν ένα συνεκτικό είδος, αλλά κανένα όνομα για το είδος δεν είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Οι σύγχρονοι κριτικοί λογοτεχνίας δεν συμπεριλαμβάνουν στο είδος άλλες πεζογραφικές αφηγήσεις της αρχαιότητας, όπως την Αληθινή ιστορία του Λουκιανού, το Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος του Ψευδο-Καλλισθένη που μετά το 1680 κυκλοφορούσε στην ελληνική δημοτική γλώσσα με τον τίτλο Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου και τον Βίο του Αισώπου, ανωνύμου συγγραφέα.
Υπόθεση
Τα πέντε μυθιστορήματα που σώζονται ακέραια είναι ερωτικά και περιπετειώδη έργα και όλα έχουν ένα σταθερό κεντρικό θέμα: δύο νέοι συναντιούνται και ερωτεύονται, αλλά το ζευγάρι χωρίζεται πριν ή λίγο μετά το γάμο τους, και βιώνει μια σειρά από περιπέτειες (καταιγίδες, ναυάγια, απαγωγές από πειρατές και ληστές, αιχμαλωσία, ερωτικές αντιπαλότητες, φαινομενικό θάνατο, αναγνωρίσεις κ.λπ.). Βασανίζονται από τη μοίρα και τελικά με τη βοήθεια των θεών ή τη δύναμη της αγάπης τους ξαναβρίσκονται και ζουν ευτυχισμένοι. Το αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα έχει πάντα αίσιο τέλος.
Θρησκεία
Τα θρησκευτικά θέματα παίζουν σημαντικό ρόλο σε όλη την ιστορία και η δράση των μυθιστορημάτων ελέγχεται κυρίως από την παρέμβαση μιας θεότητας, από προφητείες ή όνειρα. Το περιβάλλον είναι ειδωλολατρικό και οι πρωταγωνιστές συνήθως υπηρετούν μια συγκεκριμένη θεότητα. Ιδιαίτερα συχνά αναφέρεται το έργο της Τύχης, που δοκιμάζει τους πρωταγωνιστές, και η Αφροδίτη.
Το μυθιστόρημα ως ιστορική πηγή
Τα μυθιστορήματα είναι λογοτεχνικά έργα, όχι αφηγήσεις ιστορικών γεγονότων. Ωστόσο, μέσα από τις διηγήσεις προκύπτουν ορισμένες εικόνες της ελληνικής αρχαιότητας κατά τη ρωμαϊκή εποχή, ειδικά για κοινωνικά, θρησκευτικά και πολιτιστικά θέματα. Περιλαμβάνονται θέματα σχετικά με τον έρωτα: η πίστη, η αγνότητα, η ερωτική εκδίκηση, ο ρόλος και η θέση των σκλάβων μέσα στην κοινωνία, θέματα σχετικά με την πίστη στους θεούς, τη θρησκεία και τη μυθολογία, περιθωριακές ομάδες: ληστές-πειρατές-προαγωγοί κλ. , μαγικές πρακτικές και τελετουργίες, αλλά και πτυχές της ομοφυλοφιλίας στην αρχαιότητα.
Επίδραση
μικρογραφία|250x250εσ|Πίνακας του [[Άμπραχαμ Μπλούμερτ (1625) εμπνευσμένος από τα Αιθιοπικά]] Η επιρροή των μυθιστορημάτων είναι εμφανής στο ποίημα του ΜουσαίουΤα καθ΄ Ηρώ και Λέανδρον (5ος μ.Χ. αι), στο ύστερο αρχαίο επικό ποίημα του Νόννου του Πανοπολίτη με τίτλο Διονυσιακά (5ος μ.Χ. αι), στο βυζαντινό μυθιστόρημα και στη βυζαντινή ιστοριογραφία γενικότερα. Χάρη στις μεταφράσεις του Ζακ Αμυό, τα έργα ανακαλύφθηκαν εκ νέου στην πρώιμη σύγχρονη Ευρώπη, μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του σύγχρονου μυθιστορήματος και επηρέασαν την τέχνη.
Στο Βυζάντιο, τα ελληνικά μυθιστορήματα δεν έπαψαν ποτέ να διαβάζονται και να εκτιμώνται, όπως μαρτυρούν, μεταξύ άλλων, η Μυριόβιβλος του Πατριάρχη Φωτίου (μέσα 9ου αιώνα) και η εγκυκλοπαίδεια της Σούδας ( 10ος  αιώνας). Τον 12ο  αιώνα, σημειώθηκε μια αναζωπύρωση του είδους με νέα έργα τις κυρίως έμμετρες βυζαντινές μυθιστορίες και επύλλια με φανερή την επίδραση του αρχαιοελληνικού στοιχείου.
Στη Δύση, τα αρχαία ελληνικά μυθιστορήματα επηρέασαν τους Λατίνους συγγραφείς - δύο από τα τρία σωζόμενα μυθιστορήματα της λατινικής γραμματείας, Οι Μεταμορφώσεις ή Ο Χρυσός γάιδαρος του Απουλήιου και Η Ιστορία του Απολλώνιου της Τύρου αγνώστου συγγραφέα, θεωρούνται μεταφράσεις από χαμένα ελληνικά πρωτότυπα - και μέσω αυτών τη μεσαιωνική μυθιστορία, τα ιπποτικά μυθιστορήματα, τα πρώτα ισπανικά πικαρέσκο και αργότερα το ελισαβετιανό μυθιστόρημα και τους Γάλλους και άλλους Ευρωπαίους συγγραφείς.
1640
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1640 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μεγάλη Επανεκκίνηση (αποσαφήνιση)
Η ορολογία Μεγάλη Επανεκκίνηση μπορεί να αναφέρεται σε:
2GIS
2GIS ή DoubleGIS (στα ρωσικά 2ГИС ή ДубльГИС) είναι μία ρωσική Επιχείρηση ειδικεύεται στα GIS (Σύστημα Γεωγραφικών Πληροφοριών). Η εταιρία εδρεύει στο Νοβοσιμπίρσκ.
Η 2GIS είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στο Διαδίκτυο στη Ρωσία. Είναι παρούσα στη Ρωσία, την Ουκρανία, το Καζακστάν, την Ιταλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ρωσικά εμπορικά σήματα
Ζωοδόχος Πηγή Πλατανούσσης Ιωαννίνων
Για οικισμό με το ίδιο όνομα στο νομό Ιωαννίνων δείτε το λήμμα: Ζωοδόχος Πηγή Αγίας Αναστασίας Ιωαννίνων
Η Ζωοδόχος Πηγή είναι ορεινό χωριό των Τζουμέρκων στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ζωοδόχος Πηγή είναι κτισμένη στους πρόποδες και υψώματα του όρους Ξηροβούνι. Βρίσκεται δυτικά από τον Άραχθο ποταμό και στα νοτιοδυτικά όρια του εθνικού πάρκου Τζουμέρκων, Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου. Απέχει 48 χλμ. Ν.-ΝΑ. της πόλης των Ιωανίννων, 40 χλμ. Β. της Άρτας και 2 χλμ. Δ. της Πλατανούσσας. Αξιοθέατα του χωριού είναι οι εκκλησίες της Zωοδόχου Πηγής με τοιχογραφίες του 1757 και της Αγίας Παρασκευής με τοιχογραφίες του 1734, οι οποίες από το 1972 έχουν κηρυχθεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία.
Η παλιά ονομασία του οικισμού ήταν Μπουκόρι και με το όνομα αυτό αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Πλατανούσσης. Το 1971 μετονομάστηκε σε Ζωοδόχο Πηγή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Πλατανούσσα και τη Δάφνη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πλατανούσσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 28 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Βύθισμα Ντανακίλ
thumb|right|Γενική άποψη του βυθίσματος Ντανακίλ Το βύθισμα Ντανακίλ είναι το βόρειο τμήμα του τριγώνου Αφάρ ή του βυθίσματος Αφάρ στην Αιθιοπία. Πρόκειται για γεωλογικό βύθισμα που προέκυψε από την παρουσία τριών τεκτονικών πλακών στο Κέρας της Αφρικής.
Γεωλογία
Το βύθισμα Ντανακίλ βρίσκεται στην τριπλή διασταύρωση τριών τεκτονικών πλακών και έχει μια πολύπλοκη γεωλογική ιστορία. Έχει αναπτυχθεί ως αποτέλεσμα της απομάκρυνσης της Αφρικής και της Ασίας, προκαλώντας ρωγμές και ηφαιστειακή δραστηριότητα. Η διάβρωση, οι πλημμύρες από την θάλασσα, η άνοδος και η πτώση του εδάφους, έχουν όλα συμβάλλει στη διαμόρφωση του βυθίσματος. Ιζηματογενή πετρώματα όπως ο ψαμμίτης και ο ασβεστόλιθος επικαλύπτονται από βασάλτη που προέκυψε από εκτεταμένες ροές λάβας.
Τοποθεσία
Το βύθισμα είναι πεδιάδα, με διαστάσεις 200 επί 50 χλμ (124 επί 31 μίλια), που βρίσκεται στα βόρεια της περιοχής Αφάρ της Αιθιοπίας, κοντά στα σύνορα με την Ερυθραία. Είναι περίπου 125 μ. κάτω από την στάθμη της θάλασσας και συνορεύει δυτικά με το Αιθιοπικό Οροπέδιο και ανατολικά με τις Άλπεις Ντανακίλ, πέρα από την οποία βρίσκεται η Ερυθρά Θάλασσα. Η περιοχή αναφέρεται ως λίκνο των ανθρωπιδών μετά από την ανακάλυψη της Lucy (Australopithecus), από τον Ντόναλντ Γιόχανσον, η οποία χρονολογήθηκε στα 3,2 εκατομμύρια χρόνια.
Χαρακτηριστικά
thumb|right|Οι θερμές πηγές, διάσπαρτες στο βύθισμα, αποτελούν ερευνητική ευκαιρία για τη μελέτη ακραιόφιλων μικροβίων Η περιοχή θεωρείται ως το θερμότερο σημείο στη Γη όσον αφορά στις μέσες θερμοκρασίες του έτους. Είναι επίσης ένα από τα χαμηλότερα μέρη του πλανήτη (100 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας ) και χωρίς βροχή για το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Εδώ, ο ποταμός Αβάς στεγνώνει σε μια αλυσίδα από αλμυρές λίμνες όπως η λίμνη Αφρέρα, που δεν φθάνουν ποτέ στον Ινδικό Ωκεανό.
thumb|right|Ο κρατήρας του ενεργού ηφαιστείου Έρτα Άλε Το όρος Αγιάλου είναι το δυτικότερο και μεγαλύτερο από τα δύο ηφαίστεια στο νότιο άκρο του βυθίσματος. Το άλλο ενεργό ηφαίστειο, το Έρτα Άλε, είναι ένας από τους πολλούς κρατήρες λάβας που αναβλύζουν από τον μανδύα της Γης. Επιπλέον, η περιοχή περιλαμβάνει τις πηγές θείου Νταλόλ ή τις θερμές πηγές. Αυτά τα υγρά περιβάλλοντα του βυθίσματος ερευνώνται, προκειμένου να κατανοήσουν οι επιστήμονες πώς μπορεί να προκύψει ζωή σε άλλους πλανήτες και δορυφόρους. Οι μικροοργανισμοί που ζουν εδώ είναι ακτινοφιλικοί μικροοργανισμοί μείζονος ενδιαφέροντος για τους αστροβιολόγους.
Θερμές πηγές
Μεταξύ των σημείων γεωλογικού ενδιαφέροντος για επισκέπτες και ερευνητές υπάρχουν αρκετές ιαματικές πηγές, μεταξύ των οποίων η Κίτρινη Λίμνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έρημοι της Αιθιοπίας Κατηγορία:Έρημοι της Ερυθραίας
1641
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1641 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Διπλάνο
thumb|Αντίγραφο ενός διπλάνου [[Sopwith Camel|Sopwith F.1 Camel.]] thumb|Το [[Antonov An-2 είναι το μεγαλύτερο μονοκινητήριο μοντέλο διπλάνο και έχει τον μεγαλύτερο χρόνο παραγωγής οποιουδήποτε διπλάνου, και τον δεύτερο μεγαλύτερο οποιουδήποτε αεροπλάνου.]] Ένα διπλάνο είναι ένα αεροσκάφος σταθερών πτερύγων με τις δύο κύριες πτέρυγες τοποθετημένες η μία πάνω από την άλλη. Το πρώτο μηχανοκίνητο, ελεγχόμενο αεροπλάνο που πέταξε, το Wright Flyer, χρησιμοποίησε διάταξη πτερύγων διπλάνου, όπως και πολλά αεροσκάφη κατά τα πρώτα χρόνια της αεροπορίας. Αν και η δομή της πτέρυγας ενός διπλάνου έχει δομικά πλεονεκτήματα έναντι του μονοπλάνου, δημιουργεί μεγαλύτερη οπισθέλκουσα σε σχέση με μία πτέρυγα μονοπλάνου χωρίς στηρίγματα. Οι βελτιωμένες τεχνικές κατασκευής, τα καλύτερα υλικά αλλά και η ανάγκη για μεγαλύτερες ταχύτητες έκαναν τη διάταξη των διπλάνων παρωχημένη για τις περισσότερες χρήσεις μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930.
Τα διπλάνα προσφέρουν αρκετά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με τα συμβατικά μοντέλα μονοπλάνων με προβόλους: δίνουν τη δυνατότητα για ελαφρύτερες κατασκευές πτερύγων, χαμηλότερο φόρτο πτέρυγας και μικρότερο άνοιγμα για ένα συγκεκριμένο εμβαδόν πτέρυγας. Ωστόσο, η παρεμβολή μεταξύ της ροής αέρα πάνω από κάθε πτέρυγα αυξάνει ουσιαστικά την οπισθέλκουσα, και τα διπλάνα γενικά χρειάζονται περισσότερη στήριξη, η οποία προκαλεί πρόσθετη οπισθέλκουσα.
Τα διπλάνα διακρίνονται από τα αεροσκάφη με διάταξη παράλληλων πτερύγων, όπου οι πτέρυγες είναι τοποθετημένες μπροστά και πίσω στην άτρακτο.
Στρογγυλή Αντιπάρου
Για νησίδες με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Στρογγυλή (αποσαφήνιση)
Διπλάνο
Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις στη βιολογία, για να περιγράψει τα φτερά ορισμένων πτηνών ή εντόμων.
Στρογγυλή Αντιπάρου
Η Στρογγυλή είναι ένα νησίδα των Κυκλάδων, κοντά στην Πάρο και βρίσκεται νοτιοδυτικά του Δεσποτικού. Η έκτασή της είναι 1,638 τ.χλμ.. Διοικητικά, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας ανήκει στον Δήμο Αντιπάρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται. Λέγεται ότι ήταν ηφαίστιο τον καινοζωϊκό αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αντιπάρου
Διπλάνο
Χαρακτηριστικά
thumb|Προσδεδεμένο αιωρόπτερο με διάταξη διπλάνου. [[Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια)|Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ, δεκαετία 1920.]]
Σε ένα διπλάνο, οι δύο πτέρυγες τοποθετούνται η μία πάνω στην άλλη. Η κάθε μία παρέχει μέρος του άντωσης, παρόλο που δεν είναι σε θέση να παράγει διπλάσια άντωση με μία μόνο πτέρυγα παρόμοιου μεγέθους και σχήματος επειδή το πάνω και το κάτω μέρος δουλεύουν σχεδόν στο ίδιο τμήμα της ατμόσφαιρας και έτσι εμποδίζουν τη συμβολή του άλλου. Για παράδειγμα, σε μια πτέρυγα αναλογίας 6 και απόσταση διαχωρισμού πτερύγων μήκους μιας χορδής, η διαμόρφωση του διπλάνου θα παράγει μόνο περίπου 20% περισσότερη άντωση από μία μόνο πτέρυγα του ίδιου επιπέδου.
Στη διάταξη των διπλάνων, η χαμηλότερη πτέρυγα είναι συνήθως συνδεδεμένη με την άτρακτο, ενώ η υψηλότερη πτέρυγα βρίσκεται πάνω από την άτρακτο. Και οι δύο πτέρυγες μπορούν να υποστηρίξουν πηδάλια κλίσης, ενώ τα πτερύγια τοποθετούνται συνήθως στη χαμηλότερη πτέρυγα. Η στήριξη τοποθετείται συνήθως μεταξύ των πτερύγων, με τη μορφή συρμάτων (μέλη έντασης) και/ή λεπτές αντηρίδες τοποθετημένες συμμετρικά προς την άτρακτο.
Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα
Το βασικό πλεονέκτημα του διπλάνου επί του μονοπλάνου είναι ο συνδυασμός μεγάλης ακαμψίας με μικρό βάρος. Η δυσκαμψία απαιτεί δομικό βάθος και, όπου τα πρώιμα μονοπλάνα έπρεπε να το έχουν επιπλέον στήριξη, ο χαρταετός κουτί ή το διπλάνο έχουν βαθιά δομή και επομένως είναι ευκολότερο να γίνουν τόσο ελαφρά και ισχυρά. Μια πτέρυγα μονοπλάνου με στήριξη πρέπει να υποστηρίζεται πλήρως, ενώ οι δύο πτέρυγες ενός διπλάνου συμβάλουν στη δυσκαμψία του άλλου. Το διπλάνο είναι επομένως εγγενώς πιο άκαμπτο από το μονοπλάνο. Επίσης, οι δομικές δυνάμεις στις δοκούς μιας πτέρυγας διπλάνου τείνουν να είναι χαμηλότερες, οπότε η πτέρυγα μπορεί να χρησιμοποιήσει λιγότερα υλικά για να αποκτήσει την ίδια συνολική αντοχή και επομένως είναι πολύ ελαφρύτερη. Ένα μειονέκτημα του διπλάνου ήταν η ανάγκη για πρόσθετες αντηρίδες για τον διαχωρισμό των πτερύγων, αν και η στήριξη που απαιτούνταν στα πρώιμα μονοπλάνα, ελάφρυνε αυτό το μειονέκτημα.
Η χαμηλή ισχύς που παρεχόταν από τους κινητήρες που ήταν διαθέσιμοι κατά τα πρώτα χρόνια της αεροπορίας σήμαινε ότι τα αεροπλάνα πετούσαν αργά. Αυτό απαιτούσε ακόμα χαμηλότερη ταχύτητα διακοπής, η οποία με τη σειρά της απαιτούσε χαμηλό φόρτο πτέρυγας, συνδυάζοντας τόσο το μεγάλο εμβαδό πτέρυγας όσο και το μικρό βάρος. Μια πτέρυγα διπλάνου συγκεκριμένου ανοίγματος και χορδής έχει διπλάσιο εμβαδό από αυτή ενός μονοπλάνου ίδιου μεγέθους και έτσι μπορεί να πετάξει πιο αργά ή για συγκεκριμένη ταχύτητα πτήσης μπορεί να σηκώσει μεγαλύτερο βάρος. Εναλλακτικά, μία πτέρυγα διπλάνου το ιδίου εμβαδού όπως ενός μονοπλάνου έχει μικρότερο άνοιγμα και χορδή, μειώνοντας τις δομικές δυνάμεις και επιτρέποντας της να είναι ελαφρύτερη.
Τα διπλάνα υφίστανται αεροδυναμικές παρεμβολές μεταξύ των δύο επιφανειών. Αυτό σημαίνει ότι ένα διπλάνο δεν επιτυγχάνει στην πράξη δύο φορές την άντωση του αντίστοιχου μονοπλάνου. Όσο πιο μακριά βρίσκονται οι πτέρυγες σε απόσταση, τόσο μικρότερη είναι η παρεμβολή, αλλά οι αντηρίδες πρέπει να είναι μεγαλύτερες. Δεδομένης της χαμηλής ταχύτητας και της ισχύος των πρώτων αεροσκαφών, η οπισθέλκουσα των συρμάτων και των αντηρίδων και η αμοιβαία παρεμβολή των ροών αέρα ήταν σχετικά μικροί και αποδεκτοί παράγοντες. Καθώς η ισχύς του κινητήρα αυξήθηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το μονοπλάνο προβόλων κατέστη εφικτό και, με την εγγενώς χαμηλότερη οπισθέλκουσα και μεγαλύτερη ταχύτητα, από το 1918 άρχισε να αντικαθιστά το διπλάνο στα περισσότερα πεδία της αεροπορίας.
Η μικρότερη πτέρυγα διπλάνου επιτρέπει επίσης μεγαλύτερη ευελιξία. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό ενίσχυσε περαιτέρω την κυριαρχία του διπλάνου και παρά την ανάγκη για ταχύτητα, τα στρατιωτικά αεροσκάφη ήταν μεταξύ των τελευταίων που εγκατέλειψαν τη διάταξη των διπλάνων. Εξειδικευμένα αεραθλητικά διπλάνα αεροβατικής κατασκευάζονται ακόμη περιστασιακά.
Κλιμάκωση
Τα διπλάνα σχεδιάστηκαν αρχικά με τις πτέρυγες τοποθετημένες η μία επάνω από την άλλη. Η μετακίνηση της επάνω πτέρυγας προς τα εμπρός σε σχέση με την κάτω αποκαλείται θετική κλιμάκωση ή, συχνότερα, απλά κλιμάκωση. Μπορεί να βοηθήσει στην αύξηση της άντωσης και στη μείωση της οπισθέλκουσας, μειώνοντας τις επιπτώσεις της αεροδυναμικής παρεμβολής μεταξύ των δύο πτερύγων. Πολλά διπλάνα έχουν κλιμακωτές πτέρυγες. Ένα συνηθισμένο παράδειγμα από τη δεκαετία του 1930 είναι η διάταξη της σειράς Waco Standard Cabin.
Η τοποθέτηση της πρόσθιας άκρης της κάτω πτέρυγας μπροστά από την επάνω πτέρυγα είναι επίσης δυνατή, δίνοντας αρνητική κλιμάκωση. Αυτό γίνεται συνήθως σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο για πρακτικούς λόγους μηχανικής. Σε παραδείγματα με αρνητική κλιμάκωση περιλαμβάνονται τα Sopwith Dolphin και Beechcraft Staggerwing. Ωστόσο, η θετική κλιμάκωση είναι πιο συνηθισμένη, διότι βελτιώνει τόσο την ορατότητα προς τα κάτω όσο και την ευκολία πρόσβασης στο θάλαμο διακυβέρνησης για διπλάνα με ανοικτό πιλοτήριο.
Κόλποι
Ο χώρος που βρίσκεται ανάμεσα στις αντηρίδες ονομάζεται κόλπος, και έτσι ένα διπλάνο ή τριπλάνο με ένα σετ αντηρίδων σε κάθε πλευρά του αεροσκάφους ονομάζεται διπλάνο μονού κόλπου. Αυτό παρείχε επαρκή ισχύ για μικρότερα αεροσκάφη όπως το μαχητικό του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Fokker D.VII και το εκπαιδευτικό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου de Havilland Tiger Moth. Τα μεγάλα βομβαρδιστικά και μεταγωγικά διπλάνα χρειάζονται περισσότερους κόλπους για την παροχή επαρκούς ισχύος. Επίσης, υπάρχουν διπλάνα χωρίς αντηρίδες ανάμεσα στις πτέρυγες.
Sesquiplane
thumb|Το [[Pander E με διάταξη "sesquiplane".]]
Το sesquiplane είναι μία συνηθισμένη μετατροπή του διπλάνου όπου μία πτέρυγα (συνήθως η κατώτερη) έχει εμβαδόν λιγότερο από το μισό της ανώτερης. Η διάταξη αυτή μπορεί να μειώσει την οπισθέλκουσα μεταξύ των πτερύγων, διατηρώντας τα δομικά πλεονεκτήματα του διπλάνου. Το Pander E της δεκαετίας του 1920 είναι αεροσκάφος με τη χαμηλότερη πτέρυγα να έχει εμβαδόν ίσο με το 23% της υψηλότερης πτέρυγας. Ορισμένα μοντέλα διατηρούν τα εμβαδά των δύο πτερύγων σχεδόν ίσα μειώνοντας τη χορδή της κάτω πτέρυγας. Μερικά γνωστά μοντέλα είναι τα στρατιωτικά αεροσκάφη Nieuport—από το Nieuport 10 έως το Nieuport 27, όλα σχεδιασμένα από τον Γκυστάβ Ντελάζ κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Υπερελαφρά αεροσκάφη
Αν και τα περισσότερα υπερελαφρά αεροσκάφη είναι μονοπλάνα, οι χαμηλές ταχύτητες και η απλή κατασκευή τους, οδήγησε στη δημιουργία ελάχιστων υπερελαφρών διπλάνων, όπως το Easy Riser (1975–) του Λάρι Μάουρο. Ο Μάουρο κατασκεύασε επίσης μία έκδοση με ηλιακά κύτταρα τα οποία τροφοδοτούν έναν ηλεκτροκινητήρα, με όνομα Solar Riser.
Σε άλλα υπερελαφρά διπλάνα περιλαμβάνονται το βελγικό Aviasud Mistral, το γερμανικό FK12 Comet (1997–), το Lite Flyer Biplane και το Murphy Renegade.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|Το [[Handley Page H.P.42, ένα μεγάλο πλήρως μεταλλικό επιβατικό αεροσκάφος της δεκαετίας του 1930.]] Η διάταξη του διπλάνου αναπτύχθηκε από τον χαρταετό κουτί, που εφευρέθηκε από τον Αυστραλό Λόρενς Χάργκρεϊβ. Μέχρι το 1896 ο Οκτάβ Σανούτ είχε αρχίσει να πετάει με διπλάνα αιωρόπτερα και συμπέρανε πως τα εξωτερικά στηριγμένα διπλάνα προσέφεραν καλύτερες προοπτικές για μηχανοκίνητη πτήση από ότι τα μονοπλάνα. Το διπλάνο Wright Flyer του 1903 έγινε το πρώτο επιτυχημένο μηχανοκίνητο αεροπλάνο.
Κατά τη διάρκεια των ετών των πρωτοποριών, τόσο τα διπλάνα όσο και τα μονοπλάνα ήταν συνηθισμένα, αλλά κατά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα διπλάνα απέκτησαν προβάδισμα λόγω μιας σειράς δομικών αστοχιών των μονοπλάνων που οδήγησαν στην «Απαγόρευση των Μονοπλάνων» από το Βασιλικό Σώμα Αεροπορίας. Τότε όλα τα μονοπλάνα αποσύρθηκαν από τις μάχες και περιορίστηκαν σε εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Κατά την περίοδο από το 1914 έως το 1925 τα περισσότερα νέα αεροσκάφη ήταν διπλανά, αν και μέχρι το 1918 οι Γερμανοί πειραματίστηκαν με μια νέα γενιά μονοπλάνων όπως τα Junkers D.I και Fokker D.VIII που θα μπορούσαν να έχουν καταρρίψει τα πλεονεκτήματα του διπλάνου αν ο πόλεμος είχε τελειώσει νωρίτερα, και οι Γάλλοι είχαν ήδη σε χρήση το Morane-Saulnier AI. Τα αεροσκάφη διάταξης sesquiplane, τα οποία ήταν διπλάνα με μικρότερες πτέρυγες στο κάτω μέρος όπως το γαλλικό Nieuport 17 και το γερμανικό Albatros D.III, προσέφεραν ελαφρώς χαμηλότερη οπισθέλκουσα από ότι ένα συμβατικό διπλάνο, ενώ ήταν ισχυρότερο από ένα μονοπλάνο.
Καθώς η διαθέσιμη ισχύς των κινητήρων και η ταχύτητα αυξήθηκαν, η οπισθέλκουσα της εξωτερικής στήριξης περιόρισε τις επιδόσεις των αεροσκαφών. Προκειμένου να πετάξουν πιο γρήγορα, θα ήταν απαραίτητο να απομακρυνθεί η εξωτερική στήριξη για να δημιουργηθεί μια αεροδυναμικά καθαρή πτέρυγα. Τα πρώιμα μοντέλα προβόλου ήταν είτε πολύ αδύναμα ή πολύ βαριά.
thumb|left|Το διπλάνο του 1944 [[Boeing Stearman E75 (PT-13D).]] Μέχρι τη δεκαετία του 1930 τα διπλάνα είχαν φθάσει στα όρια των αποδόσεων τους και τα μονοπλάνα κυριαρχούσαν, ιδιαίτερα στην ηπειρωτική Ευρώπη όπου τα μονοπλάνα ήταν η συνηθισμένη μορφή από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αρκετές πολεμικές αεροπορίες είχαν ακόμα διπλάνα στην πρώτη γραμμή, αλλά ήταν σαφώς μη μάχιμα και τα περισσότερα χρησιμοποιήθηκαν σε ειδικούς ρόλους, όπως η εκπαίδευση ή σε πλοία, μέχρι λίγο μετά το τέλος του πολέμου. Το βρετανικό μαχητικό διπλάνο Gloster Gladiator και το αντίστοιχο ιταλικό Fiat CR.42 επιχειρούσαν μέχρι μετά το 1939. Το γερμανικό Heinkel He 50 και το σοβιετικό Polikarpov Po-2 χρησιμοποιήθηκαν αμφότερα σε νυχτερινές επιθέσεις εδάφους μέχρι το τέλος του πολέμου, ενώ το δεύτερο χρησιμοποιήθηκε από την Πολεμική Αεροπορία της Βόρειας Κορέας στον Πόλεμο της Κορέας για νυχτερινούς βομβαρδισμούς. Ο βρετανικός Βραχίονας Αεροπορικού Στόλου πετούσε με το βομβαρδιστικό Fairey Swordfish από τα αεροπλανοφόρα του στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο μέχρι το τέλος του πολέμου μιας και μπορούσαν να επιχειρήσουν από τα καταστρώματα μικρών βοηθητικών αεροπλανοφόρων. Το Swordfish είχε πολύ καλύτερες επιδόσεις από το αεροσκάφος που το αντικατέστησε.
thumb|Μοντέλο του 1997 του [[Waco F series|WACO Classic YMF-5C.]]
Μοντέρνα μοντέλα διπλάνων εξακολουθούν να υπάρχουν σε εξειδικευμένους ρόλους όπως τα αεροβατικά και τα γεωργικά αεροσκάφη. Το πρώτο γνωστό αεροβατικό αεροσκάφος ήταν το Udet U 12 Flamingo στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Το Pitts Special κυριάρχησε για πολλά χρόνια στην αεροβατική μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και είναι ακόμη σε παραγωγή, ενώ το WACO Classic YMF είναι αναπαραγωγή του αρχικού μοντέλου του Waco.
Η συντριπτική πλειοψηφία των μοντέλων των διπλάνων διαθέτουν παλινδρομικούς κινητήρες με σχετικά χαμηλή ισχύ. Σε εξαιρέσεις περιλαμβάνονται τα Antonov An-3 και WSK-Mielec M-15 Belphegor, με κινητήρες turboprop και turbofan αντίστοιχα.
Τα δύο μοντέλα διπλάνων με τη μεγαλύτερη παραγωγή είναι το βρετανικό Avro 504 του 1913 (8.970 έχουν κατασκευαστεί από τον Νοέμβριο του 1918) και το σοβιετικό Polikarpov Po-2 του 1928 (πάνω από 20.000).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αεροσκάφη
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Τα Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι τα επτά κύρια όργανα λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Όπως αναφέρονται στο άρθρο 13 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι:
Τα θεσμικά όργανα διακρίνονται από τα συμβουλευτικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Μίρκο Αποστόλοβιτς
Ο Μίρκο Αποστόλοβιτς (σερβικά : Узун Мирко Апостоловић) (Μπράιβκοβατς 1782 - Βελιγράδι 20 Νοεμβρίου 1868) ήταν στρατιωτικός διοικητής στην πρώτη και στην Δεύτερη Σερβική Εξέγερση. Έλαβε το παρατσούκλι "Uzun" λόγω του ύψους του («Uzun» στα τουρκικά σημαίνει ψηλός).
Η οικογένειά του καταγόταν από την οικογένεια-φάρα Πιπέρα όπου μετακόμισε στα περίχωρα του Βελιγραδίου, την εποχή των Αυστρο-τουρκικών πόλεμων έμεινε στο Σρεμ. Ο πατέρας του Πέταρ και ο παππούς του Αποστόλ σκοτώθηκαν στον Αυστρο-Τουρκικό πόλεμο το 1792. Μετά την επιστροφή από το Σρεμ ο Μίρκο με τη μητέρα του έζησε στο Μίσλοντιν από όπου μετακόμισε αργότερα στο Βελιγράδι.
Συμμετείχε στην μάχη του Βελιγραδίου στις 29-30 Νοέμβριου του 1806, όταν ο ίδιος με λίγους στρατιώτες του πέρασαν απαρατήρητοι στην πόλη και άνοιξε την πύλη του Σάβα όπου εισήλθε ο Σερβικός στρατός και απελευθερώθηκε την πόλη. Τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη με την τουρκική φρουρά της πύλης.
Πληγώθηκε στην μάχη του Κράλιεβο το 1805 στο κεφάλι, στο Σμεντέροβο το 1805 στον ώμο, στο Βελιγράδι το 1806 από ένα μαχαίρι στο δεξί του χέρι, στο Ούζιτσε 1805 ή 1807 στο ισχίο, στο Malajnica το 1807 στο στήθος, στον Ντρίνα το 1810 από σπαθί ανάμεσα στους μηρούς, και στο Paracin το 1805. Μετά την κατάρρευση της πρώτης σερβικής εξέγερσης θεράπευσε τα τραύματα του στη Βιέννη.
Συμμετείχε στη δεύτερη εξέγερση όπου πολέμησε με τους Τούρκους στο δάσος του Λίντεν και στο Τσανάκ. Όταν ρωτήθηκε να πιστοποιήσει ότι πολέμησε για χορήγηση σύνταξης από την κυβέρνηση το 1842 απάντησε "απόδειξη οι 7 πληγές μου!"
Ο Μίρκο αναφέρεται ότι ήταν πολύ θρήσκος, στο σπίτι του είχε δωμάτιο για να προσεύχεται, προοσευχόταν πάντα δυνατά για να τον ακούνε οι περαστικοί.
Στην πεντηκοστή επέτειο της δεύτερης Σερβικής Εξέγερσης στις 21 Μαΐου 1865τιμηθηκε με το παράσημο του σταυρού του Τακόβσκι και του απονεμήθηκε χρυσό μετάλλιο. Πέθανε το 1868 και τάφηκε στο Βελιγράδι. Ο τάφος του βρίσκεται σήμερα στο Νέο Κοιμητήριο του Βελιγραδίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης
Οι εξόριστοι (Μπαλζάκ)
Οι εξόριστοι (γαλλικός τίτλος:Les Proscrits) είναι μυθιστόρημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύθηκε το 1831 και περιλαμβάνεται στις Φιλοσοφικές μελέτες της Ανθρώπινης κωμωδίας. Το έργο διαδραματίζεται στις αρχές του 14ου αιώνα και αναφέρεται σε ένα φανταστικό περιστατικό της ζωής του Δάντη την εποχή που ήταν εξόριστος στη Γαλλία.
Με τα έργα Το δέρμα της λύπης (1831), Λουί Λαμπέρ (1832) και Σεραφίτα (1834), ανήκει στην ομάδα των Μυστικιστικών έργων του Μπαλζάκ.
Στα ελληνικά έχει μεταφραστεί και με τους τίτλους Οι προγραμμένοι και Οι εκπατρισμένοι.
Υπόθεση
Το 1308, στο σπίτι του λοχία Τιρσέρ κοντά στην Παναγία των Παρισίων, έχουν νοικιάσει δωμάτια δύο μυστηριώδεις άντρες: ένας φτωχός ορφανός φοιτητής που ήρθε από τη Φλάνδρα στο Παρίσι για να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο και ένας ηλικιωμένος ποιητής, εξορισμένος από την πατρίδα του την Ιταλία. Ο Τιρσέρ τους φοβάται και σχεδιάζει να τους διώξει, υποπτευόμενος ότι ασκούν κρυφά τη μαγεία παρά το γεγονός ότι φαίνονται ευγενικοί. Μάλιστα, παρακολουθούν διαλέξεις μυστικιστικής θεολογίας του γιατρού Σιζιέ, ο οποίος εκθέτει το περίεργο δόγμα του για τα μυστήρια της δημιουργίας, τη φύση των αγγέλων, την παρουσία υπερφυσικών όντων μεταξύ των ανθρώπων στη γη και για θέματα της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας και της τρέλας. Αυτές οι διδασκαλίες οδηγούν τον νεότερο από τους άνδρες, τον Γκοτφρουά, στην επιθυμία να αυτοκτονήσει - ο νεαρός αρχίζει να πιστεύει ότι είναι έκπτωτος άγγελος και προσπαθεί να φτάσει στον Παράδεισο. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος τον σώζει την τελευταία στιγμή.
Την ίδια μέρα, και οι δύο λαμβάνουν τα πολυαναμενόμενα καλά νέα - ο ηλικιωμένος κύριος, που έχει εξοριστεί από την πατρίδα του λόγω πολιτικών αντιθέσεων με την εξουσία στη Φλωρεντία, δεν είναι άλλος από τον ποιητή Δάντη Αλιγκέρι, και μαθαίνει ότι μπορεί να επιστρέψει στην πατρίδα του, ο νεότερος πληροφορείται την ευγενική του καταγωγή.
Σχολιασμός
μικρογραφία|Το παλαιότερο γνωστό πορτρέτο του [[Δάντης Αλιγκέρι|Δάντη, που αποδίδεται στον Τζόττο.]] Αν και ο Μπαλζάκ χαρακτήρισε τους Εξόριστους ιστορικό έργο, από την αρχή το τοποθέτησε ανάμεσα στα μυστικιστικά έργα του, τα οποία ήταν μια ερμηνεία του ενδιαφέροντός του για τα υπερφυσικά φαινόμενα και προβληματισμούς για πιθανή ύπαρξη υπερφυσικών όντων μεταξύ των ανθρώπων. Ανέπτυξε το ιστορικό υπόβαθρο του έργου με μεγάλη προσοχή - εντοπίζοντας τη δράση στην καρδιά του γοτθικού Παρισιού, δημιούργησε μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και την αντιπαράθεση αμιγώς ρεαλιστικών χαρακτήρων (ένας λοχίας και η σύζυγός του πλύστρα) και «εξαιρετικών» χαρακτήρων ( ένας ευαίσθητος νέος, ένας συγγραφέας και ένας διάσημος θεολόγος) σαν μια λογοτεχνική απόδειξη για τη δυνατότητα συνύπαρξης καθημερινών και υπερφυσικών κόσμων σε αμοιβαία αλληλεπίδραση. Ωστόσο, οι στοχασμοί του Μπαλζάκ μεταφέρονται κυρίως από τις διαλέξεις του γιατρού Σιζιέ που αναφέρονται στο ταλέντο, την τρέλα και τη φύση των αγγέλων. Ο συγγραφέας τόνισε ότι οι απόψεις του φιλοσόφου δεν αποτελούν συγκεκριμένη ερμηνεία των προσωπικών του απόψεων, αλλά μόνο έκφραση των μυστικιστικών του ενδιαφερόντων και απόδειξη της αιωνιότητας των ανθρώπινων διαβουλεύσεων για το απόλυτο. Με αυτόν τον τρόπο, οι έννοιες των μεσαιωνικών θεολόγων επρόκειτο να αποτελέσουν μια εισαγωγή στους στοχασμούς του ίδιου του συγγραφέα για την ανθρώπινη ενέργεια και το πάθος, όπως εμφανίζονται με διάφορες μορφές σε όλη την Ανθρώπινη Κωμωδία.
Η εικόνα του Μεσαίωνα που εμφανίζεται στο έργο και η μυστηριώδης ατμόσφαιρα ταίριαζαν απόλυτα με τη γαλλική ρομαντική παράδοση, αν και το έργο παρουσιάζει επίσης ρεαλιστικά χαρακτηριστικά, ειδικά στον τρόπο περιγραφής των χαρακτήρων που παρουσιάζονται αναλυτικά, τόσο ως προς την εμφάνιση όσο και ως προς τον χαρακτήρα. Μια παρόμοια λεπτομερής περιγραφή παρουσιάζει το σκηνικό του μυθιστορήματος.
Ο γιατρός Σιζιέ, στις ομιλίες του οποίου συρρέει πλήθος φοιτητών θεολογίας, αναφέρεται στον Σιγκέρ της Μπραμπάντ. (Υπάρχει ένας αναχρονισμός στην αφήγηση του Μπαλζάκ.)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα
Τζέιμς Νάναλι
Ο Τζέιμς Γουίλιαμ Νάναλι (Σαν Χοσέ, 14 Ιουλίου 1990) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2 μέτρα, αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ για την Παρτίζαν Βελιγραδίου. Στο NBA έχει αγωνιστεί με πέντε ομάδες (Μινεσότα Τίμπεργουλβς, Ατλάντα Χοκς, Φιλαδέλφεια 76ερς, Χιούστον Ρόκετς, Νιου Ορλίνς Πέλικανς), ενώ έχει στεφθεί και Πρωταθλητής Ευρώπης με την φανέλα της Φενέρμπαχτσε το 2017.
Ε.Κ. Καβάλας (2012)
Αφότου αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα, ο Νάναλι έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στην Ελλάδα. Η Καβάλα άνοιξε την "αγκαλιά" της για να υποδεχθεί έναν σεσημασμένο σκόρερ από το κολεγιακό πρωτάθλημα, μία φήμη που πάντως δεν τον συνόδευσε στη σύντομη παρουσία του στην Basket League.
Μπέικερσφιλντ Τζαμ (2012-2014)
Στη συνέχεια ο Νάναλι δοκίμασε τις δυνάμεις του για μία διετία στη D-League, με τα χρώματα των Μπέικερσφιλντ Τζαμ.
Ατλάντα Χοκς (2014)
Στις 11 Ιανουαρίου 2014 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 10 ημερών με τους Ατλάντα Χοκς. Στις 22 Ιανουαρίου 2014 υπέγραψε δεύτερο συμβόλαιο 10 ημερών με την ομάδα.
Τέξας Λέτζεντς (2014)
Στις 20 Φεβρουαρίου 2014 εντάχθηκε στους Τέξας Λέτζεντς.
Φιλαδέλφεια 76ερς (2014)
Στις 17 Μαρτίου 2014 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 10 ημερών με τους Φιλαδέλφεια 76ερς, το οποίο ανανεώθηκε για 10 ακόμη ημέρες.
Κανγκρεχέρος ντε Σαντούρσε (2014)
Στις 7 Μαΐου 2014 εντάχθηκε στην Πουερτορικανή ομάδα Κανγκρεχέρος ντε Σαντούρσε, από την οποία αποχώρησε στις 26 Μαΐου 2014 έχοντας αγωνιστεί σε μόλις 6 παιχνίδια.
Εστουδιάντες (2014)
Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2014 υπέγραψε συμβόλαιο με την ισπανική Εστουδιάντες.
Μακάμπι Ασντόντ (2014)
Στις 2 Δεκεμβρίου του 2014 εντάχθηκε στην ισραηλινή Μακάμπι Ασντόντ. Με την Μακάμπι είχε απολογισμό 17,8 πόντους και 7,8 ριμπάουντς ανά παιχνίδι.
Αβελίνο (2015-2016)
Στις 22 Αυγούστου του 2015 ο Νάναλι υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Αβελίνο. Ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο με 18.4 πόντους (με 39.3% στα τρίποντα και 91.3% στις βολές), 4.3 ριμπάουντ και 2.1 ασίστ κατά μέσο όρο στα 31.6 λεπτά που βρισκόταν στο παρκέ, αποτελώντας τον βασικότερο λόγο για τον οποίο η ιταλική ομάδα έκανε την έκπληξη, τερματίζοντας στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αναδειχθεί ο πολυτιμότερος παίχτης του ιταλικού πρωταθλήματος.
Μινεσότα Τίμπεργουλβς (2018-2019)
Τη σεζόν 2018-2019 ο Αμερικανός φόργουορντ μετά από μία τετραετία στην Ευρώπη, θα αγωνιστεί και πάλι στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου. Ο 28χρονος απέρριψε πολλές προτάσεις από ομάδες της Ευρωλίγκας, αφού από τη στιγμή που αποχώρησε από την Φενέρμπαχτσε προτεραιότητα του ήταν να επιστρέψει στο ΝΒΑ. Στις 8 Αυγούστου του 2018 υπέγραψε συμβόλαιο με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς από τους οποίους έμεινε ελεύθερος στις 6 Ιανουαρίου του 2019. Ο Νάναλι αγωνίστηκε συνολικά σε 13 ματς έχοντας 2,1 πόντους σε 4,9 λεπτά κατά μέσο όρο.
Ανάγλυφο Ελευσίνιων Μυστηρίων (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 126)
Το μεγάλο ανάγλυφο των Ελευσίνιων Μυστηρίων που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 126 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε στην Ελευσίνα το έτος 1859.
Τζέιμς Νάναλι
Κίνα / Φενέρμπαχτσε (2019-2020)
Το καλοκαίρι του 2019, υπέγραψε με την κινέζικη Σαγκάη Σαρκς. Έμεινε εκεί μέχρι τον Γενάρη του 2020, όταν και επέστρεψε στην Τουρκία για την Φενέρμπαχτσε. Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, κατέκτησε το κύπελλο Τουρκίας, νικώντας την Νταρουσάφακα 74-71. Στην ανασκόπηση της δεκαετίας 2010-2020 στην Ευρωλίγκα ο Νάναλι βρέθηκε στην πρώτη θέση με το καλύτερο κάρφωμα μετά από επιθετικό ριμπάουντ (Putback).
Ανάγλυφο Ελευσίνιων Μυστηρίων (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 126)
Περιγραφή
Είναι από πεντελικό μάρμαρο. Οι διαστάσεις του είναι εξαιρετικά σπάνιες, ύψους 2,20 και πλάτους 1,52 μέτρα. Στο ανάγλυφο αυτό εικονίζονται οι δύο ελευσίνιες θεές Δήμητρα και Περσεφόνη, και στην μέση ο Τριπτόλεμος, αν και οι γνώμες διαφέρουν ως προς τις επί μέρους λεπτομέρειες. Κατά την επικρατούσα γνώμη η Δήμητρα είναι η προς αριστερά του θεατού στεκάμενη. Είναι ντυμένη με μακρύ μέχρι τα πόδια αχειρίδωτο χιτώνα. Στηρίζει το αριστερό χέρι σε σκήπτρο, ενώ με το δεξί δίνει στον νεαρό κάποιο άγνωστο αντικείμενο που είναι κατασκευασμένο από χαλκό, και ίσως να είναι στάχυα. Το παιδί είναι έτοιμο να παραλάβει το αντικείμενο με το δεξί, ενώ με το αριστερό κρατάει το ιμάτιό του. Η θεά Περσεφόνη στέκει στα δεξιά. Στηρίζεται στο έδαφος με το δεξί της πόδι, φοράει μακρύ ως τα πόδια χειριδωτό χιτώνα και πλούσιο πτυχόμενο ιμάτιο. Κρατεί στο αριστερό μεγάλη δάδα που στηρίζεται στο έδαφος, ενώ με το δεξί ακουμπάει το κεφάλι του νεαρού παιδιού. Ίσως να κρατούσε στεφάνι.
Τζέιμς Νάναλι
Νιου Ορλίνς Πέλικανς (2021)
Στις 12 Απριλίου 2021, συμφώνησε με τους Νιου Ορλίνς Πέλικανς. Σε 9 αγώνες μέτρησε κατά μέσο όρο 1,7 πόντους και 1 ριμπάουντ.
Ανάγλυφο Ελευσίνιων Μυστηρίων (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 126)
Περιγραφή
Κατά τον ρουχισμό όμως φαίνεται ότι η θεά με το σκήπτρο ίσως να είναι η Περσεφόνη, διότι ο ιματισμό της είναι πολύ απλούστερος. Τέτοιο ρούχο φορούσαν οι παρθένες και όχι οι δέσποινες, ενώ το βαρύς και πλούσιος ιματισμός της άλλης θεάς ταιριάζει περισσότερο στη Δήμητρα.
Τζέιμς Νάναλι
Μακάμπι Τελ Αβίβ (2021-2022)
Στις 27 Ιουνίου 2021, ανακοινώθηκε από την Μακάμπι Τελ Αβίβ, με συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών (1+1). Την 1η Φεβρουαρίου 2022 κόντρα στην Ζαλγκίρις Κάουνας, μέτρησε 32 πόντους (6/7 δίποντα, 6/7 τρίποντα, 2/2 βολές), 2 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο και 1 ασίστ και συγκέντρωσε 38 βαθμούς στην αξιολόγηση (PIR). Έτσι αναδείχτηκε MVP της αγωνιστικής (24ης) στην Ευρωλίγκα, για πρώτη φορά στην καριέρα του. Συνολικά, μέτρησε 9.5 πόντους, 2.6 ριμπάουντ, 1.8 ασίστ και 0.5 κλεψίματα μ.ό. σε 32 συμμετοχές στην Ευρωλίγκα. Στο Ισραήλ δεν κατέκτησε κάποιο τρόπαιο.
Ανάγλυφο Ελευσίνιων Μυστηρίων (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 126)
Ερμηνεία
Η σκηνή παρουσιάζει μάλλον κάποιο σημαντικό στιγμιότυπο των Ελευσινίων μυστηρίων. Παρόλη την δυσκολία της ερμηνείας των προσώπων και την δυσκολία της εξακρίβωσης της πράξης, το ανάγλυφο είναι ιδιαίτερα πολύτιμο για την ιστορία της τέχνης. Η άκρα θρησκευτική κατάνυξη που το διαπερνάει είναι μοναδική στην αρχαία τέχνη. Η διάπλαση των μορφών, ο σχηματισμός της κόμης και η πτυχώσεις των ιματισμών δείχνουν έργο ύψιστης τελειότητας και τέχνης. Το μοναδικό σε μέγεθος και τέχνη ανάγλυφο μάλλον δεν ήταν αναθηματικό, αλλά λατρευτικό. Αντιγράφηκε αργότερα και από τους Ρωμαίους, ενώ αντίτυπό του εκτίθεται και στο Μουσείο της Νέας Υόρκης.
Τζέιμς Νάναλι
Παρτιζάν (2022-σήμερα)
Στις 13 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από την Παρτίζαν Βελιγραδίου, και έτσι βρέθηκε ξανά με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς έπειτα από τη συνεργασία τους στη Φενέρμπαχτσε. Στις 22 Ιουνίου 2023, κατέκτησε την Αδριατική Λίγκα, αφού η Παρτίζαν νίκησε με 3-2 στη σειρά των τελικών τον Ερυθρό Αστέρα, με τον ίδιο να έχει στον τελικό αγώνα 12 πόντους, 1 ριμπάουντ και 2 ασίστ. Την αγωνιστική περίοδο 2022-23,μέτρησε 9.2 πόντους (58% δίποντα, 40.5% τρίποντα, 88.5% βολές), 2.1 ριμπάουντ και 1.8 ασίστ ανά 22'21" σε 37 παιχνίδια της Ευρωλίγκα. Αντίστοιχα στην Αδριατική Λίγκα είχε 9.7 πόντους (53.9% δίποντο, 51.1% τρίποντο, 87.5% βολές), 1.7 ριμπάουντ και 1.7 τελικές πάσες σε 36 αναμετρήσεις. Στις 15 Ιουλίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την Παρτιζάν μέχρι το καλοκαίρι του 2024.
Ανάγλυφο Ελευσίνιων Μυστηρίων (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 126)
Ιστορική τοποθέτηση
Επειδή το ιμάτιο της θεάς με τον δαυλό παρουσιάζει αρχαϊκά στοιχεία, το ανάγλυφο συγκαταλέγεται στην εποχή, όταν η τέχνη δεν είχε ακόμα απαλλαγεί εντελώς από τους αρχαϊσμούς. Χρονολογείται περίπου στους μέσους χρόνους του 5ου αιώνα π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανάγλυφα Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαία τέχνη Κατηγορία:Ελευσίνια Μυστήρια Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Εθνική Ταϊτής (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ταϊτής, με το ψευδώνυμο Οι Σιδερένιοι Πολεμιστές της Ταϊτής (ταϊτινά: Toa Aito), αποτελείται από τους επιλεγμένους ως καλύτερους παίκτες στη Γαλλική Πολυνησία υπό την αιγίδα της Ταϊτιανής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FTF). Έδρα της ομάδας είναι το Σταντ Πατέρ Τε Χονό Νουί.
Αγωνίζεται στις διεθνείς διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας της Ωκεανίας (OFC) και της Παγκόσμιας Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA) από τη δημιουργία της ομάδας το 1990. Η εθνική ομάδα της Ταϊτής, αν και διοικείται από μια ανεξάρτητη ομοσπονδία μέλος της FIFA, είναι επίσης, μαζί με τη Νέα Καληδονία, συνδεδεμένη με την Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FFF) και συμμετέχει στο Κουπ ντε λ'Ουτρεμέρ ντε Φουτμπόλ.
Ιστορία
Η Ταϊτή κατετάγη 143η στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και 3η στην περιφέρεια της Ωκεανίας. Υπό την ηγεσία του προπονητή Εντί Εταετά, η εθνική ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας για πρώτη φορά στην ιστορία της τον Ιούνιο του 2012, κερδίζοντας έτσι μια θέση για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013.
Στάδιο
Η εθνική ομάδα διεξάγει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Σταντ Πατέρ Τε Χονό Νουί, χωρητικότητας 11.700 θεατών, που βρίσκεται στην Πιραέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταιτη Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Γαλλία
Περσέας της Μακεδονίας
Ο Περσέας (212 – 162 π.Χ.) ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας, μέλος της Δυναστείας των Αντιγονιδών. Πατέρας του ήταν ο Φίλιππος Ε' και μητέρα του η Πολυκράτεια από το Άργος. Βασίλευσε κατά την περίοδο 179 – 168 π.Χ. και η ζωή του σημαδεύτηκε από τους αγώνες αντίστασης κατά της ρωμαϊκής εισβολής στον ελλαδικό χώρο. Μετά την ήττα του στη Μάχη της Πύδνας, τερματίστηκε η μακεδονική κυριαρχία στην νότια Ελλάδα και άρχισε η ρωμαϊκή διείσδυση.