cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς
Λογισμός
Η χρήση των infinitesimals στα μαθηματικά αποδοκιμαζόταν από τους οπαδούς του Καρλ Σβάιστρας, αλλά επέζησε στην επιστήμη και στην τεχνολογία, ακόμα και σε αυστηρά μαθηματικά, μέσω της θεμελιώδους υπολογιστικής συσκευής γνωστή ως διαφορική. Ξεκινώντας το 1960, ο Αβραάμ Ρόμπινσον επεξεργάστηκε αυστηρά θεμέλια για απειροστά του Λάιμπνιτς, χρησιμοποιώντας τη θεωρία μοντέλο, στο πλαίσιο ενός πεδίου hyperreal αριθμούς. Η προκύπτουσα μη τυπική ανάλυση μπορεί να θεωρηθεί ως μια καθυστερημένη δικαίωση της μαθηματικής συλλογιστικής του Λάιμπνιτς. Η αρχή της μεταφοράς του Ρόμπινσον είναι μια μαθηματική εφαρμογή του νόμου της συνέχειας του Λάιμπνιτς, ενώ το πρότυπο λειτουργίας εφαρμόζει η θεωρία του Λάιμπνιτς τον υπερβατικό νόμο της ομοιογένειας.
Υβ Λετέρμ
Τρίτη παραίτηση
Ο Λετέρμ υπέβαλε ξανά την παραίτηση της κυβέρνησής του στις 22 Απριλίου 2010, έπειτα από την αποχώρηση του φλαμανδικού κόμματος Ανοικτό VLD από την κυβέρνηση συνασπισμού. Η παραίτησή του έγινε δεκτή από τον Βασιλιά του Βελγίου στις 26 Απριλίου αλλά παρέμεινε ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Η πολιτική κρίση, όμως, δεν επέτρεψε την δημιουργία σύντομα νέας κυβέρνησης, με την υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον Λετέρμ να σημειώνει στις 17 Φεβρουαρίου 2011 παγκόσμιο ρεκόρ παραμονής υηρεσιακής κυβέρνησης στην εξουσία (249 ημέρες).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Βελγίου
Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς
Ως πολυμαθής
Ο Λάιμπιτς έγραψε επίσης ένα σύντομο έγγραφο, Primae veritates, το οποίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από τον Louis το 1903 (σελ. 518 - 523) και συνοψίζει τις απόψεις του για τη μεταφυσική. Λέγεται ότι το έγραψε, στη Βιέννη το 1689 και καθορίστηκε μόλις το 1999, όταν η συνεχιζόμενη κριτική έκδοση τελικά δημοσιεύθηκε με τα φιλοσοφικά κείμενα του Λάιμπνιτς για την περίοδο 1677-1690. Η ανάγνωση Couturat του παρόντος εγγράφου ήταν το σημείο εκκίνησης για πολύ σκέψη τον 20ό αιώνα, ιδίως μεταξύ των αναλυτικών φιλοσόφων. Αλλά μετά από μια σχολαστική μελέτη όλων των φιλοσοφικών κειμένων του Λάιμπνιτς μέχρι το 1688, μια μελέτη όπου οι προσθήκες του 1999 στην κριτική έκδοση κατέστη δυνατή-Mercer (2001) και παρακάλεσε να διαφέρουν με την ανάγνωση Couturat και η κριτική επιτροπή είναι ενεργή.
Φιλόλογος
Ο Λάιμπνιτς ως φιλόλογος ήταν ένας άπληστος μαθητής των γλωσσών, που ανυπόμονα γαντζωνόταν σε οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το λεξιλόγιο και τη γραμματική που ήρθε με τον τρόπο του. Ο ίδιος διέψευσε την πεποίθηση, η οποία ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στους Χριστιανούς μελετητές στην εποχή του, ότι τα εβραϊκά ήταν η αρχέγονη γλώσσα της ανθρώπινης φυλής. Ο ίδιος διέψευσε, επίσης, το επιχείρημα, που προέβαλαν οι Σουηδοί μελετητές στην εποχή του, ότι μια μορφή πρωτο-σουηδικής ήταν ο πρόγονος των γερμανικών γλωσσών. Αυτός προβληματιζόταν για την προέλευση των σλαβικών γλωσσών, γνώριζε την ύπαρξη των σανσκριτικών, και ήταν γοητευμένος από την κλασική κινεζική.
Έχει εκδώσει το princeps editio (πρώτη σύγχρονη έκδοση) της ύστερης μεσαιωνικής Chronicon, ένα λατινικό χρονικό της κομητείας του Χόλσταϊν.
Γραπτά και εκδόσεις
Ο Λάιμπνιτς έγραφε κυρίως σε τρεις γλώσσες: λατινικά, γαλλικά και γερμανικά. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο ίδιος δημοσίευσε πολλά φυλλάδια και επιστημονικά άρθρα, αλλά μόνο δύο «φιλοσοφικά» βιβλία, τη Συνδυαστική Τέχνη και το Théodicée («Θεοδικία»). Εξέδωσε επίσης πολυάριθμα φυλλάδια, συχνά ανώνυμα, εξ ονόματος της Βουλής των Μπρούάουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ (Brunswick-Lüneburg), κυρίως το De jure suprematum, μια σημαντική εξέταση της φύσης της κυριαρχίας. Ένα σημαντικό βιβλίο εμφανίστηκε μετά τον θάνατό του, το Nouveaux essais sur l'entendement humain, για το οποίο ο Λάιμπνιτς είχε παρακινηθεί από τη δημοσίευση, μετά το θάνατο του Τζων Λοκ. Μόνο το 1895, όταν ο Bodemann ολοκλήρωσε τον κατάλογο των χειρογράφων και της αλληλογραφίας του Λάιμπνιτς, έκανε την τεράστια έκταση της Nachlass του Λάιμπνιτς και έχει γίνει σαφές: περίπου 15.000 επιστολές σε περισσότερους από 1000 παραλήπτες καθώς και περισσότερα από 40.000 άλλα αντικείμενα. Επιπλέον, αρκετά από αυτά τα γράμματα έχουν μήκος δοκιμίου. Μεγάλο μέρος της τεράστιας αλληλογραφίας του, ιδιαίτερα οι επιστολές χρονολογούνται μετά το 1700, άλλες παραμένουν αδημοσίευτες και πολλά από αυτά που δημοσιεύτηκαν δεν ήταν μόνο κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Το ποσό,η ποικιλία, και η διαταραχή των γραπτών του Λάιμπνιτς είναι ένα προβλέψιμο αποτέλεσμα μιας κατάστασης που περιγράφεται στην επιστολή του ως εξής:"Δεν μπορώ να σας πω πόσο εξαιρετικά έξαλλος και διαδεδομένος είμαι. Προσπαθώ να βρώ διάφορα πράγματα στα αρχεία. Κοιτάζω παλιά χαρτιά και κυνηγώ μέχρι και αδημοσίευτα έγγραφα. Από αυτά ελπίζω να ρίξω φως στην ιστορία της Brunswick. Έχω λάβει και απαντήσει σε ένα τεράστιο αριθμό γραμμάτων. Την ίδια στιγμή, έχω τόσα πολλά μαθηματικά αποτελέσματα, φιλοσοφικές σκέψεις, και άλλες λογοτεχνικές καινοτομίες που δεν πρέπει να επιτραπεί να εξαφανιστούν που συχνά δεν ξέρω από πού να αρχίσω."
Τα σωζόμενα τμήματα από την κριτική έκδοση από τα γραπτά του Λάιμπνιτς οργανώνονται ως εξής:
Η συστηματική καταλογογράφηση όλων των Nachlass του Λάιμπνιτς άρχισε το 1901. Παρεμποδίστηκε από δύο παγκόσμιους πολέμους και τη διαίρεση της Γερμανίας σε δύο κράτη με το «Σιδηρούν παραπέτασμα» του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ των μελετητών, καθώς επίσης και της σκέδασης των τμημάτων της λογοτεχνικής κτίσης του. Το φιλόδοξο σχέδιο έπρεπε να ασχοληθεί με επτά γλώσσες που περιέχονται σε ορισμένες από 200.000 σελίδες γραπτών και τυπωμένου χαρτιού. Το 1985 αναδιοργανώθηκε και περιλαμβάνεται σε ένα κοινό πρόγραμμα της γερμανικής ομοσπονδίας και των πολιτειακών ακαδημιών. Από τότε τα κλαδιά βρίσκονται στο Πότσδαμ, το Μύνστερ, το Αννόβερο και το Βερολίνο και έχουν δημοσιευθεί από κοινού 57 τόμοι της κριτικής έκδοσης, με μέσο όρο 870 σελίδες, ενώ προετοιμάζονται τα έργα του δείκτη και του συσχετισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Γερμανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Ιδεαλιστές Κατηγορία:Λογικολόγοι Κατηγορία:Μαθηματικοί του 17ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 18ου αιώνα Κατηγορία:Ορθολογιστές Κατηγορία:Πολιτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού Κατηγορία:Χριστιανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2014-15
Το Κύπελλο Κύπρου 2014-15 ήταν η 11η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Apollon Ladies για 7η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2014-15 συμμετείχαν οι 9 ομάδες του πρωταθλήματος Παγκυπρίου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών.
Διεξήχθη σε 4 γύρους. Στους πρώτους 3 γύρους έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερο στάδιο.
Α΄ γύρος
Στον πρώτο γύρο συμμετείχαν μόνο δύο ομάδες. Οι υπόλοιπες ομάδες πέρασαν στην προημιτελική φάση χωρίς αγώνα. Ο αγώνας των δύο ομάδων έγινε στις 5 Απριλίου 2015.
Προημιτελικά
Οι αγώνες της προημιτελικής φάσης έγιναν στις 19 Απριλίου 2015.
1Ο αγώνας δεν έγινε αφού η γηπεδούχος ομάδα παρουσιάστηκε με 6 ποδοσφαιρίστριες. Η Δικαστική Επιτροπή της ΚΟΠ κατακύρωσε τον αγώνα με 0-3 υπέρ της Δάφνης.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Apollon Ladies και η Λευκοθέα Λατσιών. Ο τελικός διεξήχθη στις 3 Μαΐου 2015 στο Σταδίο Αντώνης Παπαδόπουλος στη Λάρνακα. Νικήτρια ήταν η Apollon Ladies με σκορ 3-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2014-2015 Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο γυναικών)
Τρεβιλέρ
Το Τρεβιλέρ (γαλλικά: Trévillers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αφροδίτη Σκαφίδα
Η Αφροδίτη Σκαφίδα είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου που αγωνίζεται με την ομάδα του Ολυμπιακού.
Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1982. Ασχολείται με το άλμα επί κοντώ. Κατέχει την 4η θέση σε επίδοση στην Ευρώπη και την 9η στον κόσμο το 2008. Στις 30 Ιανουαρίου 2010 έθεσε νέο Πανελλήνιο ρεκόρ στην διάρκεια ημερίδας κλειστού στίβου περνώντας τα 4,41μ.
Από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο του 2019 συμμετείχε στο τηλεοπτικό ριάλιτι επιβίωσης survivior στον Σκάι όπου διαγωνίζονταν με την ελληνική ομάδα, αλλά λίγους μήνες αργότερα άλλαξε ομάδα και πήγε στην άσπρη ομάδα. Κατάφερε να φτάσει στους τέσσερις φιναλίστ για την Ελλάδα, αλλά δεν κατάφερε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό και τελικώς πήρε την 4η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΟΣΦΠ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2003
Κοβαλτίτης
Ο Κοβαλτίτης ή Κοβαλτίνης (αγγλ. cobaltite) είναι θειοαρσενικούχο ορυκτό του κοβαλτίου. Το όνομά του προέρχεται από την γερμανική λέξη "Kobold" (=ξωτικό), λόγω της αδυναμίας σωστής καμίνευσης των κοβαλτιούχων ορυκτών από τους αλχημιστές, οι οποίοι πίστευαν ότι στο ορυκτό περιεχόταν κάποιο ξωτικό, που δεν επέτρεπε την καμίνευσή του.
Η δομή του παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με αυτήν του σιδηροπυρίτη. Στον κοβαλτίτη οι δεσμοί μεταξύ ατόμων θείου (S-S) αντικαθίστανται από δεσμούς θείου - αρσενικού (S-As), εξηγώντας το διαφορετικό σύστημα κρυστάλλωσης (ρομβικό αντί κυβικού). Η εξωτερική συμμετρία, ωστόσο, παραμένει παρόμοια με αυτήν του κυβικού (για το λόγο αυτό το ορυκτό αναφέρεται ως «ψευδοκυβικής συμμετρίας») και οι κρύσταλλοί του, εξωτερικά, προσομοιάζουν πολύ με αυτούς του σιδηροπυρίτη, διαφέροντας μόνον ως προς το χρώμα.
Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές αποθέσεις υψηλών θερμοκρασιών και σε φλέβες ή παρενεσπαρμένος σε πετρώματα μεταμόρφωσης επαφής. Σχετίζεται με όλα τα ορυκτά της ομάδας μικτών θειούχων (σφαλερίτης, σιδηροπυρίτης, χαλκοπυρίτης), μαγνητίτη, τιτανίτη και πολυάριθμα θειούχα - αρσενικούχα ορυκτά του κοβαλτίου και του νικελίου.
Παραλλαγές του αποτελούν τα ορυκτά γλαυκόδοτο (glaucodot) και αλλοκλασίτης (alloclasite).
Εξαλλοιώνεται, συνήθως, προς ερυθρίτη (Co3(AsO4).2-8(H2O)), που έχει έντονο ερυθρό χρώμα. Τα προϊόντα εξαλλοίωσής του έχουν όλα έντονα χρώματα και αποκαλούνται «μπουμπούκια του κοβαλτίου» (cobalt blooms), χρησιμεύουν δε ως ενδείκτες ύπαρξης πρωτογενών μεταλλευμάτων κοβαλτίου.
Είναι από τα βασικά μεταλλεύματα για την παρασκευή καθαρού κοβαλτίου, το οποίο έχει ευρύτατες βιομηχανικές εφαρμογές. Απαντά στη Σουηδία (περιοχές Tunaberg, Nyköping, Södermanland), τη Νορβηγία, τη Βρετανία (Κορνουάλλη), τη Γερμανία, το Μαρόκο, τον Καναδά και την Αυστραλία.
Βιβλιογραφία
Κοβαλτιτης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του κοβαλτίου
Καταδρομικό κλάσης Capitani Romani
Τα ελαφρά καταδρομικά της κλάσης Capitani Romani σχεδιάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1930 για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα μεγάλων διαστάσεων ταχέα αντιτορπιλικά των κλάσεων Le Fantasque και Mogador που ενέτασσε τότε σε υπηρεσία το Γαλλικό Ναυτικό. Παραγγέλθηκαν δώδεκα καταδρομικά στα τέλη του 1939, όμως μόνο τέσσερα από αυτά ολοκληρώθηκαν τελικά (τα τρία πριν από τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας το 1943). Όλα έλαβαν ονόματα μεγάλων προσωπικοτήτων από τη ρωμαϊκή ιστορία.
Περιγραφή
Τα σκάφη της κλάσης ταξινομούνταν αρχικά ως «ωκεανοπόρα αναγνωριστικά» (ιταλικά: Esploratori Oceanici), παρόλο που κάποιοι συγγραφείς θεωρούν πως επρόκειτο για βαρέα αντιτορπιλικά. Μεταπολεμικά δύο από τα σκάφη που παρέμειναν σε υπηρεσία επαναταξινομήθηκαν ως ναυαρχίδες στολίσκων (ιταλ. caccia conduttori).
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Attilio Regolo τορπιλίστηκε από το βρετανικό υποβρύχιο HMS Unruffled στις 7 Νοεμβρίου 1942 και παρέμεινε σε δεξαμενισμό για πολλούς μήνες προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι αναγκαίες επισκευές. Επειτα από τη συνθηκολόγηση, κρατήθηκε στη Μινόρκα.
Κατάλογος πλοίων
Τέσσερα από τα πλοία διαλύθηκαν για σκραπ πριν από την καθέλκυση τους και άλλα πέντε πέρασαν ανολοκλήρωτα στην κατοχή των Γερμανών τον Σεπτέμβριο του 1943. Και τα πέντε βυθίστηκαν εβρισκόμενα σε λιμένες, όμως ένα ανελκύστηκε και ολοκληρώθηκε. Τέλος τρία σκάφη εντάχθηκαν σε υπηρεσία με το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό πριν από τη συνθηκολόγηση του 1943.
Γαλλία
Τα Attilo Regolo και Scipione Africano, που μετονομάστηκαν σε Chateaurenault και Guichen αντίστοιχα, δόθηκαν στη Γαλλία ως πολεμικές αποζημιώσεις. Στα 1951-54 πραγματοποιήθηκε ριζική ανακατασκευή τους. Τελικά παροπλίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Ιταλία
Τα Giulio Germanico και Pompeo Magno μετονομάστηκαν σε San Marco και San Giorgio αντιστοίχως και παρέμειναν σε υπηρεσία με το Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό (Marina Militare). Στα 1951-55 εκσυγχρονίστηκαν με αμερικανικής προελεύσεως ραντάρ και οπλισμό, ενώ το San Marco τροποποιήθηκε εκ νέου στα 1963-65 προκειμένου να αξιοποιηθεί ως εκπαιδευτικό. Τελικά παροπλίστηκε το 1971, για να το ακολουθήσει το 1980 το San Giorgio.
Βόλτρι
μικρογραφία|250x250εσ| Αρχαίο εθνόσημο του Βόλτρι μικρογραφία|250x250εσ| Ιερό της Nostra Signora di Acquasanta Το Βόλτρι (Voltri) είναι συνοικία της ιταλικής πόλης Γένοβα, που βρίσκεται 17 χλμ. δυτικά του κέντρου της πόλης. Ήταν προηγουμένως ανεξάρτητη κοινότητα.
Το 2015, το Βόλτρι και τα κοντινά χωριουδάκια που περιλαμβάνονται στο δημοτικό διαμέρισμα της Γένοβας (Crevari, Acquasanta, Vesima, Fabbriche) είχαν συνολικό πληθυσμό 12.402 κατοίκων. Το Βόλτρι είναι ένας από τους τρεις πρώην δήμους (οι άλλοι είναι οι  Πρα' (Pra') και Πέλι (Pegli )), που ανήκουν στο διαμέρισμα VII της πόλης της Γένοβας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γένοβα
Αμπουσίρ (Λίμνη Μάριουτ)
Η Αμπουσίρ (αραβικά : مرسى مطروح) είναι πόλη της Αιγύπτου ανάμεσα στην ακτή της Μεσογείου θάλασσας και της Λίμνης Μαρεώτιδος στο Δέλτα του Νείλου. Απέχει 48 χλμ από την Αλεξάνδρεια. Με το ίδιο όνομα, Αμπουσίρ, είναι σήμερα γνωστός ο αρχαιολογικός χώρος της Βουσίριδος.
Πλησίον της πόλης βρίσκονται τα ερείπια της ελληνιστικής πόλης Ταπόσιρις η μεγάλη. Από το 2009 υπάρχει η υποψία ότι εκεί βρίσκεται ο τάφος της Κλεοπάτρας και του Αντώνιου. Στην πόλη διασώζονται ερείπια αρχαίου ναού κι ένας τάφος που στολίζεται με αντίγραφο του Φάρου της Αλεξάνδρειας.
Θεωνάς
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|280x280εσ|ο άγιος Θεωνάς (δεύτερος κτήτωρ) και η [[Θεοφανώ Μαρτινιακή|αγία Θεοφανώ (πρώτη κτητόρισσα), της Μονής Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης - ψηφιδωτό στο υπέρθυρο της Μονής.]] Γεννήθηκε στην Κουρνέλα Πλωμαρίου Λέσβου. Έγινε μαθητής του οσιομάρτυρα Ιακώβου, κατά σύσταση του οποίου διορίστηκε το 1520 ηγούμενος στην μονή της Αιτωλοακαρνανίας στην Τρεκεβίστη. Μετά το μαρτυρικό τέλος του οσιομάρτυρα, ο Θεωνάς και οι υπόλοιποι μαθητές αναχώρησαν από την Τρεκεβίστη και ήλθαν στο Άγιο Όρος, όπου κατοίκησαν κοντά σε ένα μετόχιο της Μονής Σίμωνος Πέτρας. Από εκεί πήγε στην Γαλάτιστα Χαλκιδικής, όπου βρήκε μια μικρή παλαιά μονή, τη Μονή Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας, την οποία ανακαίνισε και εκεί κατοίκησε μαζί με τους συμμαθητές του. Μέσα σε λίγο διάστημα συγκεντρώθηκαν εκεί περί τους εκατό μοναχούς, που τον εξέλεξαν ηγούμενο.
Αργότερα ο Θεωνάς έγινε μαθητής του Θεοφάνη Ελεάβουλου και προχειρίστηκε αρχιεπίσκοπος Παροναξίας. Το 1560 ονομάστηκε πατριαρχικός έξαρχος. Ύστερα έγινε μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, και ως τούτος υπογράφει το 1565 την καθαίρεση του Πατριάρχη Ιωάσαφ. Κατά το Νέο Μαρτυρολόγιο μετά θάνατον ο Θεωνάς καταλέγεται στην χορεία των αγίων.
Ο Δωρόθεος Μονεμβασίας στον Χρονογράφο καταλέγει τον Θεωνά μεταξύ των θαυμαστών μαθητών του Θεοφάνη. Ο Δημήτριος ο Θεσσαλονικεύς γράφοντας το 1560 προς τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως αποκαλεί τον Θεωνά «άνδρα σοφό, και ταληθές κρίναι δυνάμεον».
Κλείδα του Σολομώντος
Η Κλείδα του Σολομώντος ή απλά Σολομωνική είναι ένα γριμόριο (grimoire) βιβλίο μαγικών αφιερωμένο στον Βασιλιά Σολομώντα (όπως και πολλά άλλα). Τα γνωστά αντίγραφα δημιουργήθηκαν τον Μεσαίωνα ή και αργότερα. Το βιβλίο περιέχει πολλές παραγράφους και χωρία εμπνευσμένα από Ταλμουδικά κείμενα και από την Ιουδαϊκή διδασκαλία Καμπάλα.
Ιστορία
Κρίνοντας από το στυλ γραφής, οι πηγές του βιβλίου μπορούν να αναχθούν στον Μεσαίωνα. Πολλά βιβλία που ήταν αφιερωμένα στον Βασιλιά Σολομώντα γράφτηκαν στην χρονική περίοδο από το 1000 έως το 1453.
Αντίθετα από τα άλλα βιβλία, η Κλείδα του Σολομώντος δεν αναφέρει τα 72 πνεύματα που έκλεισε ο Σολομών σε ένα μπρούτζινο αγγείο, όπως αναφέρουν η Pseudomonarchia Daemonum (16ος αιώνας) και το Lemegeton σφραγίδα του δαίμονα (17ος αιώνας). Αυτό που η Κλείδα του Σολομώντος περιγράφει, δεν είναι η εμφάνιση ή η δουλειά κάποιου δαίμονα, αλλά μόνο τα απαραίτητα σκίτσα για να προετοιμάσει τον αναγνώστη για το κάθε μαγικό πείραμα.
Περιεχόμενα
thumb|right|300px|Ένας από τους πολλούς "μαγικούς κύκλους" που βρίσκονται στο βιβλίο Η Κλείδα του Σολομώντος, χωρισμένη σε δύο βιβλία, περιέχει κλητεύσεις και επικλήσεις για να καλέσεις πνεύματα νεκρών (κατά προτίμηση στην μάχη) και πνεύματα από την Κόλαση (δεν ξεκαθαρίζεται αν θα είναι δαίμονες ή τιμωρημένες ψυχές, αλλά γίνεται κατανοητό από τον στόχο των κειμένων ότι τα πνεύματα αυτά είναι δαίμονες). Και για να προστατευτεί ο επικλητής (καλούμενος και ως εξορκιστής στο βιβλίο) από αυτούς και από μια πιθανή προσπάθεια δαιμονισμού υπάρχουν κατάρες για να υποχρεώσουν τα απρόθυμα πνεύματα να υπακούσουν.
Το βιβλίο περιγράφει πώς να ετοιμάσεις το μελάνι για να ζωγραφίσεις τα μαγικά σύμβολα, που είναι απαραίτητα για τα πειράματα που ο δήθεν μάγος είναι έτοιμος να πραγματοποιήσει, χρησιμοποιώντας αίμα ζώου αναμεμιγμένο με άλλες ουσίες. Όλες οι ουσίες που χρειάζονται για τα μαγικά σκίτσα και τα amulets περιγράφονται λεπτομερώς, καθώς επίσης και ο τρόπος εξαγνισμού και προετοιμασίας.
Ο επικλητής πρέπει να περάσει από ένα είδος εξαγνισμού και κάθαρσης πριν εκτελέσει ένα απαιτητικό μαγικό πείραμα. Όλες οι διαδικασίες, τα τελετουργικά, τα ρούχα, τα χρώματα κ.α. αναφέρονται λεπτομερώς μέσα στο βιβλίο.
Σύμφωνα με την Κλείδα του Σολομώντος διάφορα ζώα πρέπει να θυσιαστούν ως προσφορές στα καλούμενα πνεύματα, απαραίτητη συνθήκη που είναι όμως κοινή σε μεσαιωνικά βιβλία "μαύρης μαγείας". Το βιβλίο περιέχει οδηγίες για να εξασκηθεί ο αναγνώστης σε νεκρομαντεία, πειράματα αορατότητας, να προκαλέσει κακό σε άλλους, κτλ., και τη ζωδιακή εποχή που είναι κατάλληλη για κάθε μαγικό πείραμα. Όλα τα αναγκαία, αποκαλούμενα, μαγικά όργανα που χρειάζονται για την εκτέλεση περιγράφονται με πολλές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένου και τον τρόπο εκτέλεσής τους.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γριμόρια
Futurama: The Beast with a Billion Backs
Το Futurama: The Beast with a Billion Backs (ή The Beast with a Billion Backs) είναι βραβευμένη με Annie ταινία κινουμένων σχεδίων επιστημονικής φαντασίας, η δεύτερη από τις τέσσερις απευθείας σε DVD ταινίες βασισμένες στην τηλεοπτική σειρά Futurama. Η ταινία κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά στις 24 Ιουνίου 2008. Στο Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου 2008, ενώ στην Αυστραλία στις 6 Αυγούστου 2008. Η ταινία βγήκε στον αέρα από το τηλεοπτικό κανάλι Comedy Central στις 19 Οκτωβρίου 2008. Κέρδισε ένα βραβείο Annie ως η Καλύτερη Παραγωγή Οικιακής Ψυχαγωγίας.
Πλοκή
Το προσωπικό της Πλάνετ Εξπρές καλείται να αντιμετωπίσει μια απειλή από έναν άλλο πλανήτη, ο οποίος κατοικείται από έναν τεράστιο εξωγήινο με πλοκάμια. Ο εξωγήινος σύντομα κατακτά τη γη και χρησιμοποιεί τις τηλεπαθητικές του ικανότητές του για να πάρει υπό τον έλεγχο του το Φράι. Δημιουργεί μια καινούρια θρησκεία, σύμφωνα με την οποία όλοι οι άνθρωποι οφείλουν να εγκαταλείψουν τη γη και να μετακομίσουν σε έναν παραδεισένιο πλανήτη, αφήνοντας τα ρομπότ να κληρονομήσουν τη γη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2008
Χερουβείμ (συγκρότημα)
Οι Χερουβείμ είναι ένα ανεξάρτητο ελληνικό μουσικό εναλλακτικό σύνολο. Σχηματίστηκαν το Σεπτέμβριο του 1994 απο τους Νίκο Τσαγκανέλια, Βαγγέλη Βαγενά, Παναγιώτη Σταματελόπουλο και Γιώργο Πιπερίδη. Κύρια χαρακτηριστικά τους είναι ο λυρισμός, η ποίηση και ο αυστηρά προσωπικός ήχος. Ακροβατούν ανάμεσα στο EBM & Alternative Rock. Έχουν κυκλοφορήσει τρια ολοκληρωμένα άλμπουμ και έχουν συμμετάσχει σε διάφορες συλλογές.
Πρόσωπα
2005 - σήμερα
Ευάγγελος Βαγενας - φωνή Ηλίας Ράπτης - κιθάρες Νίκος Τσαγκανέλιας - keyboards
1995
-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)
-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)
-Γιώργος Πιπερίδης (κιθάρα)
1996
-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)
-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)
-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)
-Ανδρέας Κιρκόπουλος (τύμπανα)
-(guest)Αλέξης Κούρτης (τύμπανα)
-(guest)Βασίλης Μελισσόπουλος (τύμπανα)
1997-2000
-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)
-Αντώνης Παναγάκος (τύμπανα)
2001-σήμερα
-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)
-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)
-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)
Άργιλος Σχοινούσσας
Η Άργιλος ή ο Αγριλός είναι ακατοίκητη νησίδα στα ανατολικά των Κυκλάδων και συμπεριλαμβάνεται στις Μικρές Κυκλάδες. Βρίσκεται νότια της Σχοινούσας και της νησίδας Οφειδούσσας και είναι επισκέψιμη με ναυλωμένα καϊκια από το λιμάνι του νησιού, το Μερσίνι. Αναφέρεται επίσημα το 2001 να προσαρτάται στην κοινότητα Σχοινούσσης. Διοικητικά ανήκει στη δημοτική ενότητα Σχοινούσσας του δήμου Νάξου & Μικρών Κυκλάδων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σχοινούσας
Χερουβείμ (συγκρότημα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χερουβειμ
Ντζετ
Ο Ντζετ, γνωστός και ως Γουάτζ, Ζετ, και Ουάτζ ή (κατά τον Μανέθωνα) Βαβενέφης ή Ουενέφης, ήταν ο τέταρτος βασιλιάς της 1ης δυναστείας Φαραώ της Αρχαίας Αιγύπτου. Το όνομα του, Ντζετ Ώρος, σημαίνει φίδι του Ώρου.
Λίγα είναι γνωστά για τη βασιλεία του, αλλά έχει γίνει διάσημος λόγω της ανεύρεσης ανάγλυφου, σε καλά διατηρημένα μορφή, στον τάφο του. Το ανάγλυφο αναπαριστά τον Ντζετ και τον θεό Ώρο. Το ανάγλυφο αυτό δείχνει ότι το συγκεκριμένο αιγυπτιακό στυλ είχε ήδη αναπτυχθεί πλήρως κατά την περίοδο αυτή. Το όνομα του αναφέρεται και στη Στήλη του Παλέρμο.
Σύμφωνα με τον Μανέθωνα, στη διάρκεια της βασιλείας του μεγάλος λιμός έπεσε στην Αίγυπτο, ενώ φέρεται πως κατασκεύασε πυραμίδα.
Σχετική Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φαραώ της 1ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Τρουβάν
Το Τρουβάν (γαλλικά: Trouvans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μοντέλο Olami–Feder–Christensen
Το μοντέλο Olami-Feder-Christensen (μοντέλο OFC) προσομοιώνει την πηγή της σεισμικής δραστηριότητας των τεκτονικών σεισμών. Το μοντέλο αυτό παρουσίασαν οι Olami Z., Feder H.J.S., και Christensen K. το 1991. Παρακάτω παρουσιάζονται μερικές βασικές πληροφορίες για το φαινόμενο των τεκτονικών σεισμών και στη συνέχεια για το πώς το μοντέλο OFC μοντελοποιεί αυτό το φαινόμενο και πώς γίνεται η προσομοίωση αυτού του μοντέλου μαζί με αποτελέσματα της προσομοίωσης.
Το φαινόμενο των τεκτονικών σεισμών
Οι τεκτονικοί σεισμοί είναι ένα φυσικό φαινόμενο το οποίο εκτυλίσσεται στο εσωτερικό του φλοιού της γης. Για να κατανοηθεί επαρκώς ένα τέτοιο φαινόμενο, πρέπει να μελετηθεί μακροσκοπικά και μικροσκοπικά.
Η μικροσκοπική εξέταση των τεκτονικών σεισμών αποκαλύπτει την ολίσθηση των τεκτονικών πλακών, η οποία αποτελεί και την πηγή του φαινομένου (Εικ.1). Οι τεκτονικές πλάκες ολισθαίνουν η μία πάνω στην άλλη, δημιουργώντας ανάμεσα τους μια ενδοεπιφάνεια στην οποία υπάρχει συνεχής ανακατανομή δυνάμεων. Η μεταβολή της ταχύτητας με την οποία ολισθαίνουν οι πλάκες, λόγω των δυνάμεων που ασκούνται, δίνεται από τον τύπο dv/dt=Fout-Fin-Fc, όπου η Fout είναι η δύναμη που ασκείται από το εξωτερικό περιβάλλον, η Fin η δύναμη που μεταδίδει το ένα υλικό σημείο στο άλλο και η Fc είναι η τιμή του ορίου θραύσης του πετρώματος της τεκτονικής πλάκας που πρέπει να ξεπερασθεί, ώστε το σημείο της πλάκας στο οποίο ασκείται η δύναμη να συνθλιβεί και έτσι η τεκτονική πλάκα να ολισθήσει.
Μακροσκοπικά αυτό που μπορεί να παρατηρηθεί είναι πως η κατανομή των μεγεθών των τεκτονικών σεισμών στη φύση είναι μια κατανομή νόμου δύναμης. Αυτό το επιβεβαιώνει και ο νόμος Gutenberg-Richter [4], ο οποίος περιγράφει την συσχέτιση μεταξύ των μεγεθών των σεισμών που συμβαίνουν και της συχνότητας εμφάνισης τους (Εικ.2). Αυτή η power-law κατανομή ονομάζεται Gutenberg-Richter κατανομή.
Μοντελοποίηση του φαινομένου
Το 1987 ο Per Bak απέδειξε πως τα φαινόμενα που παρουσιάζουν power-law κατανομή ακολουθούν έναν μηχανισμό αυτο-οργανωμένης κρισιμότητας [1]. Με αυτόν τον τρόπο προτάθηκε πως η Gutenberg-Richter κατανομή των σεισμών μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι ο φλοιός της γης βρίσκεται σε μια αυτο-οργανώμενη κρίσιμη κατάσταση. Αυτή η συμπεριφορά του φλοιού της γης μπορεί να αναπαραχθεί με την βοήθεια ενός απλού κυψελικού αυτόματου [6]. Έτσι, το OFC μοντέλο χρησιμοποιεί ένα κυψελικό αυτόματο, για να αναπαραστήσει την συνεχή ανακατανομή των δυνάμεων που συμβαίνει στην ενδοεπιφάνεια που σχηματίζεται ανάμεσα στις τεκτονικές πλάκες. Το κυψελικό αυτόματο που χρησιμοποιείται αποτελείται από ένα δισδιάστατο μπλοκ από μονάδες συστήματος, οι οποίες αντιπροσωπεύουν τα υλικά σημεία της προαναφερθείσας ενδοεπιφάνειας. Οι μονάδες συστήματος συνδέονται μεταξύ τους, αλλά και με την τεκτονική πλάκα που βρίσκεται από πάνω τους, με ελατήρια (Εικ.3).
Έτσι μπορούν να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους δημιουργώντας το φαινόμενο του Domino. Για να μεταδώσει όμως μια μονάδα συστήματος την δύναμη που ασκείται πάνω της στις γειτονικές μονάδες συστήματος, πρέπει η τιμή της δύναμης που ασκείται πάνω της να ξεπεράσει την τιμή της Fc. Η Fc, όπως προαναφέραμε, είναι η τιμή του ορίου θραύσης του πετρώματος της τεκτονικής πλάκας, που πρέπει να ξεπερασθεί, ώστε η τεκτονική πλάκα να κινηθεί. Όταν αυτή η τιμή ξεπερασθεί, τότε η μονάδα συστήματος δίνει προσθετικά ένα μέρος της δύναμης που ασκούνταν πάνω της σε κάθε μια από τις τέσσερις γειτονικές της μονάδες συστήματος, και συγκεκριμένα το 25%, ώστε η δύναμη που ασκείται σε αυτή να μοιραστεί ομοιόμορφα και συμμετρικά. Η ανακατανομή της δύναμης δίνεται από τον τύπο Fn,n → Fn,n + aFi,j[3] όπου Fn,n η δύναμη που ήδη υπάρχει στη γειτονική μονάδα συστήματος, a το ποσοστό της δύναμης που θα μεταφερθεί και Fi,j η δύναμη της μονάδας συστήματος που ξεπέρασε την Fc.
Προσομοίωση του μοντέλου
Για την προσομοίωση του OFC μοντέλου απαιτούνται τρεις δισδιάστατοι πίνακες διαστάσεων ΝxΜ: Ο πρώτος πίνακας αντιπροσωπεύει το κυψελικό αυτόματο, δηλαδή την ενδοεπιφάνεια των τεκτονικών πλακών, ο δεύτερος θα χρησιμοποιηθεί βοηθητικά για την ανακατανομή των δυνάμεων και ο τρίτος θα χρησιμοποιηθεί βοηθητικά για την μέτρηση του μεγέθους του σεισμού. Επίσης θα χρειαστεί ένας μετρητής που θα μετράει τον χρόνο, μία σταθερά που θα αντιπροσωπεύει την Fc και ένα αρχείο στο οποίο θα καταγράφεται η σεισμική δραστηριότητα που αναπαράγει η προσομοίωση.
Πραγματοποιείται αρχικοποίηση των κελιών του πρώτου πίνακα με τυχαίες τιμές από 0 εως Fc. Γίνεται μία αύξηση της τιμής τους κατά μια πολύ μικρή τιμή, η οποία αντιπροσωπεύει την Fout και πραγματοποιείται μηδενισμός όλων των κελιών των δύο βοηθητικών πινάκων.
ΒΗΜΑ Α: Ακολουθεί έλεγχος για το αν η τιμή κάποιου από τα κελιά του πρώτου πίνακα έχει ξεπεράσει την Fc.
ΒΗΜΑ Β: Στην περίπτωση που κανένα από τα κελιά δεν έχει ξεπεράσει την Fc, τότε καταγράφεται στο αρχείο πως την συγκεκριμένη χρονική στιγμή το μέγεθος του σεισμού ήταν 0. Η χρονική στιγμή αυξάνεται κατά ένα και η τιμή όλων των κελιών του πίνακα κατά μια πολύ μικρή τιμή (Fout). Αυτό το βήμα επαναλαμβάνεται, μέχρι κάποιο κελί να ξεπεράσει την Fc.
ΒΗΜΑ Γ: Στην περίπτωση που κάποιο κελί έχει ξεπεράσει την Fc, τότε 25% της τιμής του κελιού δίνεται σε κάθε ένα γειτονικό κελί του αντίστοιχου κελιού του δεύτερου πίνακα, π.χ. αν το κελί που ξεπέρασε την τιμή της Fc έχει συντεταγμένες i,j τότε θα δοθεί από 25% της τιμής του στα γειτονικά κελιά του κελιού με συντεταγμένες i,j στον δεύτερο πίνακα. Στη συνέχεια θα μηδενιστεί η τιμή του κελιού που ξεπέρασε την Fc και θα δοθεί τιμή 1 στο αντίστοιχο κελί του τρίτου πίνακα. Ακολουθεί έλεγχος στα υπόλοιπα κελιά του πίνακα και επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία σε όποιο κελί ξεπερνάει την Fc. Αφού τελειώσει ο έλεγχος όλου του πίνακα, προστίθεται ο δεύτερος πίνακας στον πρώτο και όλα τα κελιά του δεύτερου πίνακα μηδενίζονται. Πραγματοποιείται έλεγχος του πρώτου πίνακα για κελιά που ξεπερνάνε την Fc. Επαναλαμβάνεται το ΒΗΜΑ Γ, μέχρι κανένα κελί του πίνακα να μην ξεπερνά την τιμή της Fc. Όταν συμβεί αυτό, μετρούνται τα κελιά του τρίτου πίνακα που έχουν τιμή 1. Ο αριθμός των κελιών αυτών αντιπροσωπεύει το μέγεθος του σεισμού που συνέβη εκείνη τη στιγμή. Γίνεται καταγραφή της χρονικής στιγμής και του αριθμού αυτού στο αρχείο. Μηδενίζονται όλα τα κελιά του τρίτου πίνακα και γίνεται επιστροφή στο ΒΗΜΑ Β.
Αποτελέσματα τις προσομοίωσης
Τα αποτελέσματα από την προσομοίωση του OFC μοντέλου έρχονται σε συμφωνία με την Gutenberg Richter κατανομή που, όπως ειπώθηκε νωρίτερα, παρουσιάζουν οι πραγματικοί σεισμοί στην φύση. Ωστόσο, υπάρχουν δύο πολύ σημαντικά προβλήματα που παρουσιάζονται στα αποτελέσματα της προσομοίωσης, τα οποία είναι πολύ σημαντικό να επιλυθούν, ώστε η προσομοίωση να γίνει ακριβέστερη και πιο ρεαλιστική.
Από τη λογαρίθμηση των αξόνων του διαγράμματος της κατανομής των σεισμών προκύπτει μια ευθεία της οποίας ο συντελεστής διεύθυνσης είναι η μεταβλητή b. Η μαθηματική σχέση η οποία εκφράζει την συχνότητα εμφάνισης Nce των σεισμών με τα μεγέθη m των σεισμών είναι η log Nce = -bEm + C [5].
Το δεύτερο πρόβλημα που παρουσιάζεται προέρχεται και αυτό από την τιμή του b, αλλά αυτήν την φορά στους προσεισμούς. Συγκεκριμένα, κατά την προσεισμική δραστηριότητα στη φύση η τιμή του b κυμαίνεται διακριτά χαμηλότερα του 2[7], δηλαδή της τιμής που έχει το b στους κυρίως σεισμούς. Στην προσεισμική δραστηριότητα του OFC η τιμή του b κυμαίνεται κοντά στο 1 (Εικ.5), δηλαδή πολύ κοντά στην τιμή του b που δίνει το OFC στους κυρίως σεισμούς.
Πηγές
Physics Department, Brookhaven National Laboratory, Vol.59, No. 4, pp. 381-384, Upton. correlations in a spring-block model for earthquakes. Department of Physics, Briikhaven National Laboratory, Journal of Geophysical Research, Vol. 97, No. B6, pp. 8729-8735. Upton. model. Instituto de Fisica Universidade de Sao Paulo, Sao Paulo. pp. 185-188. El Cerrito,. hazards. Vol. 99, suppl. 1, pp. 2530-2537. PNAS. conservative cellular automaton modeling earthquakes. Department of Physics, Brookharen National Laboratory, Vol.68, No 8, pp. 1246-1248, Upton. preceding the L’Aquila (Italy) earthquake (Mw 6.3) of 6 April 2009. Institute of Geodynamics, National Observatory of Athens, Athens.
Κατηγορία:Σεισμολογία
3 Doors Down
Οι 3 Doors Down είναι ένα αμερικάνικο ροκ συγκρότημα, που δημιουργήθηκε το 1994 από τους Brad Arnold (φωνητικά και ντραμς), Matt Roberts (κιθάρα) και Todd Harrell (μπάσο). Οι πωλήσεις του συγκροτήματος ανέρχονται σε πάνω από 20 εκατομμύρια άλμπουμ μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ The Better Life το 2000. Ακόμα, κάνουν πάνω από 300 συναυλίες το χρόνο και έχουν συνεργαστεί με γνωστούς καλλιτέχνες όπως οι Lynyrd Skynyrd, οι Staind, οι Nickelback, οι Alter Bridge, οι Breaking Benjamin, οι Three Days Grace, οι Alter Bridge, οι Seether, οι Shinedown και οι Daughtry.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσική στο Μισισίπι Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα
Η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα ήταν η πολεμική επιχείρηση της Ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά της Ελλάδας, που υπαγορεύτηκε, αφενός μεν από το Χαλύβδινο Σύμφωνο, μετά και την πλήρη αποτυχία που σημείωσε η μεγάλη ιταλική εαρινή επίθεση, του έτερου μέλους του Άξονα, και αφετέρου δε από την παρουσία βρετανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, που θα μπορούσαν έτσι να απειλήσουν τα μετόπισθεν στην επικείμενη επίθεση της Γερμανίας στην ΕΣΣΔ, γνωστή ως «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα».
Η εισβολή αυτή εκτελέστηκε με δύο επιχειρήσεις, την Επιχείρηση Μαρίτα, που αφορούσε τις επιχειρήσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα και την μετέπειτα Επιχείρηση Ερμής που αφορούσε την αεραπόβαση και κατάληψη της Κρήτης γνωστότερη ως μάχη της Κρήτης. Η Γερμανική επίθεση στην Ελλάδα θεωρείται τμήμα των ευρύτερων πολεμικών επιχειρήσεων στη Μεσόγειο και ειδικότερα της Βαλκανικής Εκστρατείας, ενώ επίσης -αλλά και για την Ελλάδα- συνέχεια και παραλληλία του Ελληνοϊταλικού Πολέμου που είχε ξεκινήσει στις 28 Οκτωβρίου 1940, καθώς και προηγούμενο της βουλγαρικής εισβολής και της τριπλής κατοχής που ακολούθησε.
Η γρήγορη κίνηση των γερμανικών δυνάμεων στην ελληνική ενδοχώρα έθεσε σε κίνδυνο και τους Έλληνες που μάχονταν κατά των Ιταλών στην Αλβανία. Έτσι, ο αντιστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου, στις 20 Απριλίου συνθηκολόγησε αυτοβούλως πρώτα με τους Γερμανούς, παρά τις αντίθετες διαταγές της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας και αργότερα με τους ηττημένους Ιταλούς. Η Γερμανική εκστρατεία στην ηπειρωτική Ελλάδα τελείωσε με καθολική γερμανική νίκη με την κατάληψη της Καλαμάτας στην Πελοπόννησο, μέσα σε είκοσι τέσσερις μέρες. Τόσο Γερμανοί όσο και Σύμμαχοι αξιωματούχοι εξέφρασαν το θαυμασμό τους για την ισχυρή και ηρωική αντίσταση που προέβαλαν οι Έλληνες στρατιώτες.
Στις 20 Μαΐου 1941 ξεκίνησε η Μάχη της Κρήτης. Επίλεκτα γερμανικά στρατεύματα επιτέθηκαν με αεραποβατική ενέργεια στο νησί το οποίο υπερασπίζονταν δυνάμεις της Ελλάδας και της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Οι σκληρές μάχες που έγιναν τις επόμενες δώδεκα μέρες ανέδειξαν νικητές τους Γερμανούς. Όμως το τίμημα της νίκης τους ήταν τόσο βαρύ, ώστε οι αλεξιπτωτιστές, μέχρι το τέλος του πολέμου να μην επαναλάβουν παρόμοια επιχείρηση σε τέτοια κλίμακα.
Αρκετοί ιστορικοί θεωρούν τη γερμανική εκστρατεία στην Ελλάδα αποφασιστική για την έκβαση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, θεωρώντας ότι αποτέλεσε σοβαρή καθυστέρηση της εισβολής του Άξονα στη Σοβιετική Ένωση. Άλλοι θεωρούν ότι η εκστρατεία δεν είχε μεγάλη ή και καμιά επιρροή στην Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα και χαρακτηρίζουν την Βρετανική βοήθεια στην Ελλάδα ως μάταιο εγχείρημα, «πολιτική και συναισθηματική απόφαση» ή ακόμα και ένα «σαφές στρατηγικό σφάλμα».
Ελληνοϊταλικός Πόλεμος
Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Ιωάννης Μεταξάς επεδίωξε να διατηρήσει πολιτική ουδετερότητας. Όμως η Ελλάδα βρισκόταν υπό διαρκώς αυξανόμενη πίεση από την Ιταλία, η οποία κορυφώθηκε με τον τορπιλισμό του Ελληνικού καταδρομικού πλοίου Έλλη από το Ιταλικό υποβρύχιο Delfino, στην Τήνο στις 15 Αυγούστου 1940. Ο Μουσολίνι ήταν ενοχλημένος με τον ηγέτη των Ναζί Αδόλφο Χίτλερ, καθώς δεν τον είχε συμβουλευτεί, όπως πράγματι προέβλεπε το «Χαλύβδινο Σύμφωνο», για την είσοδο γερμανικών στρατευμάτων στη Ρουμανία. Ο Ιταλός δικτάτορας επεδίωκε να καθιερώσει την ανεξαρτησία του με μια στρατιωτική επιτυχία αντίστοιχη των γερμανικών, επιτυγχάνοντας θριαμβευτική νίκη σε βάρος της Ελλάδας, χώρα την οποία θεωρούσε εύκολο αντίπαλο. Στις 15 Οκτωβρίου 1940 ο Μουσολίνι και οι σύμβουλοί του αποφάσισαν να επιτεθούν στην Ελλάδα. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου ο Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι (Emanuele Grazzi) παρουσίασε στον Μεταξά τελεσίγραφο τρίωρης διάρκειας με το οποίο απαιτούσε ελεύθερη διέλευση των ιταλικών στρατευμάτων προκειμένου να καταλάβουν μη καθορισμένα στρατηγικά σημεία εντός της Ελληνικής επικράτειας. Ο Μεταξάς απέρριψε το τελεσίγραφο, όμως προτού ακόμα εκπνεύσει ιταλικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ελλάδα από την Αλβανία. Η κύρια ιταλική επίθεση πραγματοποιήθηκε στην οροσειρά της Πίνδου, κοντά στην πόλη των Ιωαννίνων και αρχικά σημείωσε σημαντική πρόοδο. Οι Ιταλοί στη συνέχεια πέρασαν τον ποταμό Θύαμι (Καλαμάς), όμως η επίθεση τους αναχαιτίστηκε από τις ελληνικές δυνάμεις και εκδιώχθηκαν πίσω στην Αλβανία. Μέσα σε τρεις εβδομάδες η ελληνική επικράτεια ήταν ελεύθερη από εισβολείς, ενώ σε εξέλιξη βρισκόταν και η επιτυχημένη ελληνική αντεπίθεση. Αρκετές πόλεις της Βορείου Ηπείρου και της νότιας Αλβανίας κατελήφθησαν από τις Ελληνικές δυνάμεις και ούτε η αλλαγή στη διοίκηση των ιταλικών δυνάμεων, ούτε η άφιξη σημαντικών ενισχύσεων κατόρθωσαν να αντιστρέψουν την κατάσταση υπέρ των Ελλήνων.
Κατά τη διάρκεια των εξάμηνων μαχών εναντίον της Ιταλίας, οι επιτυχίες του Ελληνικού στρατού οφείλονταν στην εξάλειψη εχθρικών θυλάκων. Παρόλα αυτά η Ελλάδα δεν διέθετε ικανή αμυντική βιομηχανία και η προμήθεια τόσο του εξοπλισμού όσο και των πυρομαχικών εξαρτιόταν από τα αποθέματα που αιχμαλώτιζαν οι Βρετανικές δυνάμεις από τους Ιταλούς στη Βόρεια Αφρική. Προκειμένου να τροφοδοτηθεί η μάχη της Αλβανίας η Ελληνική διοίκηση αναγκάστηκε να αποσύρει δυνάμεις από την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη. Η αναμονή μίας γερμανικής επίθεσης επίσπευσε την ανάγκη να αντιστραφεί αυτή η τακτική, καθώς οι διαθέσιμες δυνάμεις ήταν ανεπαρκείς να προβάλουν αντίσταση σε δύο μέτωπα. Η ελληνική διοίκηση αποφάσισε να διατηρήσει τη μεγάλη επιτυχία της στην Αλβανία, ανεξάρτητα από το πώς θα εξελισσόταν η κατάσταση λόγω γερμανικής επίθεσης από τα βουλγαρικά σύνορα.
Η απόφαση του Χίτλερ να επιτεθεί στην Ελλάδα
Είναι γεγονός πως μέχρι το καλοκαίρι του 1940 τα Βαλκάνια δεν συμπεριλαμβάνονταν στους στρατιωτικούς σχεδιασμούς του Χίτλερ, με δεδομένο ότι ήδη αποτελούσαν για τη Γερμανία μια πλούσια πηγή πρώτων υλών. Έτσι δεν συνηγορούσε κανένας λόγος διαφοροποίησης της υφιστάμενης κατάστασης.
Ο Χίτλερ παρενέβη στις 4 Νοεμβρίου του 1940, μετά από πληροφορίες που είχε για αποβίβαση βρετανικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Ο Φύρερ διέταξε το επιτελείο του να προετοιμαστεί για εισβολή στη Βόρεια Ελλάδα μέσω της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Τα σχέδιά του για την εκστρατεία κατάληψης της Βόρειας Ελλάδας εντάχθηκαν σε ένα ευρύτερο σχέδιο που είχε σκοπό την αποστέρηση των Βρετανών από τις μεσογειακές τους βάσεις ώστε να εξαλειφθεί η απειλή για τις ρουμανικές πετρελαιοπηγές αλλά και να δώσει έμμεση βοήθεια στους Ιταλούς, με τη δημιουργία αντιπερισπασμού στις ελληνικές δυνάμεις που μάχονταν στην Ήπειρο. Εκτός αυτών, μια βρετανική βάση στην Ελλάδα θα αποτελούσε διαρκή απειλή για το δεξιό άκρο της επικείμενης επιχείρησης στη Σοβιετική Ένωση, ενώ ξυπνούσαν μνήμες φθοράς και ήττας που οι γερμανικές δυνάμεις είχαν υποστεί στη συγκεκριμένη περιοχή στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 12 Νοεμβρίου η Γερμανική Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση εξέδωσε την Οδηγία Νο. 18, στην οποία προγραμματίστηκαν ταυτόχρονες επιχειρήσεις εναντίον του Γιβραλτάρ και της Ελλάδας τον Ιανουάριο του 1941. Λίγες μέρες αργότερα ο Χίτλερ συνάντησε τον βασιλιά της Βουλγαρίας και προσπάθησε να τον πείσει να συμμετάσχουν βουλγαρικές δυνάμεις στην επίθεση κατά της Ελλάδας. Αν και ο Χίτλερ απέτυχε στον σκοπό του, τελικά κατάφερε να επιτραπεί η ελεύθερη διέλευση των γερμανικών στρατευμάτων από τη Βουλγαρία. Έτσι διέταξε, την 19η Νοεμβρίου, την Ανωτάτη Διοίκηση Στρατού να ετοιμάσει σχέδιο για ευρείας εκτάσεως επιχείρηση κατά της Ελλάδας μόνο με γερμανικές δυνάμεις. Η επιχείρηση αυτή έλαβε την κωδική ονομασία Μαρίτα.
Στις 5 Δεκεμβρίου, σε σύσκεψη που συγκάλεσε ο Χίτλερ με την ανώτατη στρατιωτική ηγεσία, συζητήθηκαν οι επιχειρήσεις Μαρίτα και Μπαρμπαρόσα. Ο Ανώτατος Διοικητής του Στρατού, φον Μπράουχιτς, εξέθεσε τα σχέδια της επιχείρησης Μαρίτα και υπολόγισε ότι η έναρξη της δεν θα ήταν πριν τις αρχές Μαρτίου, ενώ η διάρκειά της θα ήταν τρεις ως τέσσερις εβδομάδες. Αμέσως μετά μίλησε ο Χίτλερ και υποστήριξε ότι η επιχείρηση δεν μπορούσε να ξεκινήσει πριν από τις αρχές Μαρτίου και θα διαρκούσε ίσως μέχρι τέλος Απριλίου. Επομένως η γερμανική διοίκηση υπολόγιζε τη διάρκεια της επιχείρησης Μαρίτα το λιγότερο τέσσερις και το περισσότερο οκτώ εβδομάδες.
Όμως, τον Δεκέμβριο του 1940, τα γερμανικά σχέδια για τη Μεσόγειο ανατράπηκαν από την απόφαση του Ισπανού στρατηγού Φρανσίσκο Φράνκο να απορρίψει τα σχέδια για την επίθεση στο Γιβραλτάρ. Ως επακόλουθο, η γερμανική επίθεση στην Νότια Ευρώπη περιορίστηκε στην εκστρατεία εναντίον της Ελλάδας. Η Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση εξέδωσε την Οδηγία Νο. 20 στις 13 Δεκεμβρίου 1940. Το έγγραφο περιέγραφε την εκστρατεία κατά της Ελλάδας με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Μαρίτα» και αφορούσε σχέδια για τη γερμανική κατοχή των βόρειων ακτών του Αιγαίου μέχρι τον Μάρτιο του 1941. Παράλληλα, περιείχε σχέδια για την κατάληψη ολόκληρης της ηπειρωτικής Ελλάδας, εφόσον αυτό κρίνονταν αναγκαίο. Η 12η Στρατιά έπρεπε να αναλάβει τη διεξαγωγή της επιχείρησης. Η Στρατιά αυτή αποτελούνταν από πέντε Γενικές Διοικήσεις και 18 Μεραρχίες.
Στις 25 Μαρτίου η Γιουγκοσλαβία προσχώρησε στο Τριμερές Σύμφωνο του Άξονα, εξασφαλίζοντας την κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητά της, αλλά και αποτρέποντας τη διέλευση των γερμανικών στρατευμάτων από το έδαφός της. Επιπλέον οι Γερμανοί υποσχέθηκαν την παραχώρηση της Θεσσαλονίκης στη Γιουγκοσλαβία, στο πλαίσιο της Νέας Τάξης στα Βαλκάνια. Κατά τη διάρκεια μίας έκτακτης σύσκεψης του επιτελείου του Χίτλερ μετά το αναπάντεχο πραξικόπημα ενάντια στην κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας στις 27 Μαρτίου 1941, εκδόθηκαν διαταγές για μελλοντική επίθεση στη Γιουγκοσλαβία, μαζί με αλλαγές στα σχέδια της επίθεσης εναντίον της Ελλάδας. Τόσο η Ελλάδα όσο και η Γιουγκοσλαβία επρόκειτο να δεχθούν επίθεση στις 6 Απριλίου. Ο αποφασιστικός παράγοντας για την επίθεση στην Ελλάδα ήταν το πραξικόπημα στη Γιουγκοσλαβία στις 27 Μαρτίου, όταν ο στρατηγός Σίμοβιτς ανέτρεψε την κυβέρνηση που πιο πριν είχε υπογράψει συμφωνία με τις δυνάμεις του Άξονα. Σύμφωνα με τον Λίντελ Χαρτ η εκστρατεία κατά της Ελλάδας δεν υπήρξε η αιτία της αναβολής της εκστρατείας στη Ρωσία όπως συνήθως τονίζεται. Ο Χίτλερ είχε αποφασίσει τελικά την κατάληψη μόνο της Βόρειας Μακεδονίας για να ανακόψει τυχόν διείσδυση των Βρετανών προς της πετρελαιοπηγές της Ρουμανίας. Παράλληλα με τις στρατιωτικές προετοιμασίες, ξεκίνησαν κάποιες γερμανικές μεσολαβητικές προτάσεις για τη λήξη του ελληνοϊταλικού πολέμου. Αυτές οι επαφές γίνονταν ανεπίσημα, κυρίως μέσω διαφόρων μεσολαβητών, διπλωματών τρίτων δυνάμεων και μυστικών υπηρεσιών και όχι μέσω των διπλωματών Ελλάδας και Γερμανίας. Οι επαφές που έγιναν με γερμανική πρωτοβουλία είχαν ως στόχο τη συγκράτηση της προέλασης του Ελληνικού Στρατού στην Ήπειρο και το κέρδος πολύτιμου χρόνου για την προπαρασκευή της επιχείρησης Μαρίτα.
Η Βρετανική βοήθεια στην Ελλάδα
μικρογραφία|Ο Γκαμπιέ Πάρρυ, ο Μεταξάς, ο Γεώργιος Β΄, ο ντ' Άλμπιακ και ο Παπάγος σε σύσκεψη. Ο ιστορικός Χάιαμ αναφέρει για τον Μεταξά ότι: η Βρετανία ήταν τυχερή που βρισκόταν αυτός εκεί να αποκρούει σταθερά τις ανόητες προτάσεις, οι οποίες ετοιμάζονταν στο Λονδίνο και εκ καθήκοντος μεταβιβάζονταν από το Κάιρο (όπου είχαν την ελπίδα ότι θα απορρίπτονταν).
Η Βρετανία δεσμευόταν να βοηθήσει την Ελλάδα από τη διακήρυξη του 1939, η οποία ανέφερε ότι σε περίπτωση απειλής της ελληνικής ή ρουμανικής ανεξαρτησίας, «…η Βρετανική κυβέρνηση δεσμεύεται να παράσχει άμεσα στην Ελληνική ή Ρουμανική κυβέρνηση […] κάθε δυνατή βοήθεια». Η διακήρυξη αυτή δεν ήταν δέσμευση από καμιά συμμαχία μεταξύ των δύο χωρών για την εγγύηση της ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας. Περισσότερο ήταν μια ηθική υποχρέωση για ενίσχυση της Ελλάδας σε περίπτωση επίθεσης από τρίτη δύναμη. Η πρώτη βρετανική προσπάθεια ήταν η ανάπτυξη μοιρών της RAF, υπό τη διοίκηση του Τζων ντ' Άλμπιακ (John d' Albiac), οι οποίες εστάλησαν τον Νοέμβριο του 1940.
Κατά τη διάρκεια συσκέψεων των βρετανικών και ελληνικών στρατιωτικών και πολιτικών αρχηγών στην Αθήνα, από τις 13 ως 16 Ιανουαρίου 1941, ο στρατηγός Αλέξανδρος Παπάγος, επικεφαλής του Ελληνικού Στρατού, ζήτησε από τους Βρετανούς εννέα πλήρως εξοπλισμένες μεραρχίες και την αντίστοιχη αεροπορική υποστήριξη. Οι Βρετανοί απάντησαν ότι λόγω των υποχρεώσεών τους στο μέτωπο της Βορείου Αφρικής μπορούσαν να διαθέσουν άμεσα μία μικρή, συμβολική, δύναμη μικρότερη της μεραρχίας. Ο Βρετανός Αρχιστράτηγος Μέσης Ανατολής, Στρατηγός Άρτσιμπαλντ Ουέιβελ, ανέφερε στον Παπάγο ότι είχε εντολή από το Λονδίνο να προσπαθήσει να πείσει τους Έλληνες να δεχθούν τη βοήθεια που τους δίνονταν. Η προσφορά αυτή απορρίφθηκε από τους Έλληνες οι οποίοι φοβήθηκαν πως η άφιξη μίας τέτοιας μικρής στρατιωτικής δύναμης θα επίσπευδε τη γερμανική επίθεση χωρίς να παράσχει σημαντική βοήθεια. Ο Ουέιβελ ένιωθε ανακουφισμένος που απορρίφθηκε η βοήθεια γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα ήταν υποχρεωμένος να σταματήσει την προέλασή του στο Τομπρούκ. Βρετανική βοήθεια θα ζητούνταν αν και εφόσον τα γερμανικά στρατεύματα διέσχιζαν τον Δούναβη, από τη Ρουμανία προς τη Βουλγαρία.
Ο Τσώρτσιλ επέμεινε στη φιλοδοξία του για τη δημιουργία Βαλκανικού Μετώπου με τη συμμετοχή της Γιουγκοσλαβίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας και διέταξε τον Άντονι Ήντεν (Anthony Eden) και τον Σερ Τζων Ντιλ (Sir John Dill) να αρχίσουν εκ νέου οι διαπραγματεύσεις με την Ελληνική κυβέρνηση. Στις 22 Φεβρουαρίου 1941 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην Αθήνα μεταξύ του Ήντεν και της ελληνικής ηγεσίας, παρόντων του Βασιλιά Γεωργίου, του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κορυζή, που διαδέχθηκε τον Μεταξά ο οποίος είχε πεθάνει στις 29 Ιανουαρίου. Στη τοποθέτησή του ο Κορυζής ρώτησε τον αριθμό και τη σύνθεση των στρατευμάτων που θα μπορούσαν να στείλουν οι Βρετανοί για να ενισχύσουν τους Έλληνες εναντίον της γερμανικής εισβολής και επισήμανε ότι ακόμη και μόνη της η Ελλάδα θα πολεμούσε για τη Μακεδονία. Στη συνέχεια μίλησε ο Ήντεν και υποστήριξε ότι το σύνολο των στρατιωτών που προορίζονταν για την Ελλάδα έφτανε τους 100.000 άνδρες. Αποτέλεσμα της συνάντησης ήταν η απόφαση για την αποστολή της εκστρατευτικής δύναμης της Βρετανικής Κοινοπολιτείας.