cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Call of Duty: Modern Warfare II
Εκστρατεία
Η Laswell αποκαλύπτει ότι ο Shepherd και ο Graves ήταν υπεύθυνοι για μια παράνομη αποστολή μεταφοράς πυραύλων τον Αύγουστο με σκοπό να βοηθήσουν τους Αμερικανούς συμμάχους στη Μέση Ανατολή. Η μεταφορά έγινε ενέδρα από Ρώσους μισθοφόρους, με τους τρεις βαλλιστικούς πυραύλους να έχουν κλαπεί, αναγκάζοντας τον Shepherd να καλύψει την αποτυχία της αποστολής. Ο Price αντιμετωπίζει τον Shepherd, υποσχόμενος να τον κυνηγήσει όταν η απειλή εξαλειφθεί. Η Task Force 141 και το Los Vaqueros καταφέρνουν να ανακαταλάβουν την τελευταία βάση και να σκοτώσουν τον Graves, ενώ μαθαίνουν επίσης από τη Valeria ότι ο Hassan βρίσκεται στο Σικάγο. Η ομάδα ανατρέπει το σχέδιο του Hassan και τον σκοτώνει. Στη συνέχεια, ο Shepherd έχει κρυφτεί, ενώ ο Laswell ενημερώνει το 141 για τον νέο ηγέτη των Ρώσων υπερεθνικιστών που είναι υπεύθυνοι για την κακή επιχείρηση του Shepherd, τον οποίο ο Price προσδιορίζει ως Vladimir Makarov.
Σε μια σκηνή μεσαίων τίτλων, ένας Ρώσος τρομοκρατικός πυρήνας ετοιμάζεται να κάνει αεροπειρατεία σε ένα αεροπλάνο. Οι τρομοκράτες λαμβάνουν ένα μήνυμα από τον Μακάροφ, ο οποίος τους λέει να μην μιλούν ρωσικά κατά τη διάρκεια της αεροπειρατείας.
Ανάπτυξη
Το Call of Duty: Modern Warfare II αναπτύχθηκε από την Infinity Ward μαζί με μια νέα έκδοση του τίτλου Battle royale Call of Duty: Warzone, που αργότερα αποκαλύφθηκε ότι θα ονομαζόταν Warzone 2.0, με τα δύο παιχνίδια να χρησιμοποιούν μια νέα έκδοση της μηχανής IW, κάτω από ένα μόνο εκτοξευτή πολλαπλών παιχνιδιών γνωστό ως Call of Duty HQ. Η νέα αναβαθμισμένη μηχανή διαθέτει σύστημα υλικών που προσομοιώνει τη φύση, νέο υβριδικό σύστημα ροής που βασίζεται σε πλακίδια, νέο σύστημα φόρτωσης και απόδοσης PBR, παγκόσμιο ογκομετρικό φωτισμό, 4K HDR, καθώς και νέο αγωγό γεωμετρίας GPU. Το παιχνίδι διαθέτει το ιδιόκτητο Ricochet Anti-Cheat της Activision στην κυκλοφορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Xbox Series Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ελβετία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Τέξας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Μέση Ανατολή Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ισπανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Σικάγο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ολλανδία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Μεξικό Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2022 Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Reboots βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Call of Duty Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Activision
Ο επιθεωρητής Κάλαχαν
Ο Επιθεωρητής Κάλαχαν (πρωτότυπος τίτλος: Dirty Harry) είναι αμερικανική θρίλερ αστυνομική ταινία δράσης, σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Ντον Σίγκελ, του 1971. Πρωταγωνιστούν οι Κλιντ Ίστγουντ και Χάρι Γκουαρντίνο. Υπήρξε η πρώτη ταινία που εισήγαγε το χαρακτήρα του επιθεωρητή Κάλαχαν του Αστυνομικού Τμήματος του Σαν Φρανσίσκο, τον οποίο υποδύθηκε ο Ίστγουντ σε μία σειρά ταινιών. Η ταινία βασίστηκε στην πραγματική περίπτωση του κατά συρροήν δολοφόνου Ζόντιακ, όπως ο χαρακτήρας Κάλαχαν αναζητά έναν παρόμοιο επικίνδυνο ψυχοπαθή.
Η ταινία ήταν μια κριτική και εμπορική επιτυχία και όρισε το στυλ για ένα ολόκληρο είδος αστυνομικών ταινιών. Την ταινία ακολούθησαν τέσσερις συνέχειες: Magnum Force το 1973, The Enforcer το 1976, Sudden Impact το 1983 (σε σκηνοθεσία του ίδιου του Ίστγουντ), και The Dead Pool το 1988.
Το 2012, επιλέχθηκε να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι "πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική".
Υπόθεση
Η ταινία περιγράφει τις προσπάθειες ενός ανορθόδοξου αστυνομικού (Κλιντ Ίστγουντ), του επιθεωρητή Κάλαχαν του Αστυνομικού Τμήματος του Σαν Φρανσίσκο, ο οποίος αποφασίζει να παρακάμψει τον νόμο προκειμένου να συλλάβει έναν επικίνδυνο, όσο και ευέλικτο ψυχωτικό φονιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντον Σίγκελ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο
Παλαιό Κάιρο
Το Παλαιό Κάιρο (Αιγυπτιακά Αραβικά: Masr el Qadīma) είναι τμήμα του Καΐρου της Αιγύπτου, το οποίο προϋπήρχε της Φατιμιδικής πόλης της Αλ-Καχίρα, η οποία ιδρύθηκε το 969 μ.Χ.
Σβαντιστάνα
Το δεύτερο γνωστό τσάκρα ονομάζεται ιερό τσάκρα ή αλλιώς Σβαντιστάνα (Σανσκριτικά: स्वाधिष्ठान) που είναι η έδρα του υποσυνείδητου νου όπου αποθηκεύονται όλες οι εμπειρίες της ζωής από την αρχή της ύπαρξής μας. Θεωρείται ως το ενεργειακό κέντρο που αφορά το συναισθηματικό πλούτο του ανθρώπου, τις σχέσεις του με τους άλλους, τον ερωτισμό, τη σεξουαλικότητα, το πάθος, την οικειότητα, την ευχαρίστηση και τη δημιουργικότητα. μικρογραφία|Η Σβαντιστάνα έχει έξι πέταλα και ένα μισοφέγγαρο. Το Σβαντιστάνα βρίσκεται στην κάτω κοιλιακή χώρα, περίπου τρία δάκτυλα κάτω από τον αφαλό του καθενός. Συνδέεται με το στοιχείο του νερού που καθρεφτίζει την αρμονία όλων των πτυχών της ζωής, τη ροή και την ελαστικότητα. Το χρώμα που το αντιπροσωππεύει είναι το πορτοκαλί. Μέσω αυτού, ισορροπείται η αρσενική και η θηλυκή ενέργεια και διαμορφώμεται η σεξουαλικότητα του ανθρώπου. Είναι το κέντρο της κτήσης, της φιλοδοξίας και η πηγή της βιολογικής ζωής.
Παλαιό Κάιρο
Περιγραφή
Το Παλαιό Κάιρο περιλαμβάνει κατάλοιπα των πόλεων οι οποίες ήσαν πρωτεύουσες προ της Αλ-Καχίρα, όπως το Φουστάτ, η Αλ-Ακσάρ και η Αλ-Κατάι. Αυτές είναι η τοποθεσία του Τζαμιού του Αμρ και του Τζαμιού του ιμπν Τουλούν, αν και λίγα είναι τα υπόλοιπα κατάλοιπά τους σήμερα. Η περιοχή αυτή περιλαμβάνει, επίσης, το Κοπτικό Κάιρο και τις πολυάριθμες παλαιές του εκκλησίες και ερείπια των ρωμαϊκών οχυρώσεων. Σήμερα, οι τουρίστες επισκέπτονται τοποθεσίες όπως το Κοπτικό Μουσείο, το Φρούριο της Βαβυλώνας, την Κρεμαστή Εκκλησία, καθώς και άλλες Κοπτικές εκκλησίες, την Συναγωγή Μπεν Εζρά και το Τζαμί του Αμρ ιμπν αλ-Ας. Το Φρούριο της Βαβυλώνας είναι ρωμαϊκό φρούριο, περιμετρικά του οποίου οι περισσότερες εκ των παλαιότερων εκκλησιών των Αιγυπτίων Χριστιανών ανεγέρθηκαν.
Σβαντιστάνα
Η λειτουργία του
Όταν το τσάκρα Σβαντιστάνα βρίσκεται σε ισορροπία, ο άνθρωπος έρχεται πιο κοντά με τους άλλους, αποκτά θετικότητα, αισιοδοξία, ζει τη στιγμή, είναι πιο χαρούμενος, έχει περισσότερη όρεξη και τονώνεται η σεξουαλική του ζωή. Η επιτυχία, ο πλούτος, ο ενθουσιασμός, η αφθονία και ο αισθησιασμός είναι επίσης χαρακτηριστικά του Σβαντιστάνα.
Παλαιό Κάιρο
Περιγραφή
Ο Κόμης Γαβριήλ Χαμπίμπ Σακακίνι Πασάς (1841–1923), ο οποίος ήταν ιδιαίτερα γνωστός στην εποχή του, ανήγειρε ένα παλάτι και μια εκκλησία στην περιοχή Ελ-Σακακίνι το 1897, ενώ, ταυτόχρονα, έχτισε και το Ρωμαιοκαθολικό Κοιμητήριο Καΐρου στο Παλαιό Κάιρο.
Σβαντιστάνα
Η λειτουργία του
Για να μπορέσει λοιπόν να διατηρηθεί το ιερό τσάκρα σε ισορροπία, μεγάλο ρόλο παίζει η διατροφή, η περιποίηση του σώματος και η ενασχόληση με κάποιο χόμπι, όπως ο χορός και το κολύμπι. Έτσι, ο άνθρωπος θα ανακαλύψει ότι έχει επεριόριστη δύναμη και ότι ακολουθεί έναν πιο υγιή τρόπο ζωής. Επιπλέον, θα κατανοήσει βαθύτερα συναισθήματα, θα γίνει πιο εκφραστικός και θα δει ότι η σχέση με τον εαυτό του και τους γύρω του λειτουργεί αρμονικά, ευχάριστα και χωρίς συγκρούσεις. Σημαντική είναι και η εξάσκηση της Ταντρικής Γιόγκα, η οποία συνδέει το σώμα με τον αισθησιασμό. Ορισμένες ασκήσεις της που βοηθούν το τσάκρα να παραμένει ανοιχτό είναι η στάση της κόμπρα και η κατηφορική στάση του σκύλου.
Παλαιό Κάιρο
Μεσαιωνική ιστορία
Κατά το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα, δύο σημαντικές μεταβολές έλαβαν χώρα στο Κάιρο: η δημιουργία του λιμένα του Μπουλάκ, καθώς και μιας συνοικίας με την ονομασία Αλ-Αζμπακίγια στο βορειοδυτικό τμήμα της πόλης. Τα όρια της πόλης είχαν παραμείνει χωρίς αλλαγές για τα προηγούμενα 300 χρόνια, σύμφωνα με χάρτη σχεδιασμένο από την Γαλλική αποστολή του 1798. Μετά την κατάληψη της Κύπρου το 1428 από τον Μπαϊμπάρ, το Μπουλάκ κατέστη το σημαντικότερο λιμάνι του Καΐρου. Στα τέλη του 15ου αιώνα, το Μπουλάκ πέτυχε να καταστεί ως το σημαντικότερο εμπορικό λιμάνι του Παλαιού Καΐρου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ιστορία του Καΐρου Κατηγορία:Συνοικίες του Καΐρου
Σβαντιστάνα
Η λειτουργία του
Από την άλλη πλευρά, αν το Σβαντιστάνα μπλοκαριστεί, δημιουργούνται αρκετά προβλήματα στον άνθρωπο. Μερικά από αυτά είναι οι φοβίες, η ανασφάλεια, ο υπερβολικός συναισθηματισμός, το πάθος με καταστάσεις και ανθρώπους, καθώς και η σεξουαλική εξάρτηση, οι εμμονές, οι ψυχαναγκασμοί και οι αγενείς συμπεριφορές. Όσον αφορά το σωματικό κομμάτι, δημιουργούνται πόνοι, σεξουαλικά θέματα, προβλήματα με το ουροποιητικό σύστημα, γυναικολογικά ή ανδρολογικά θέματα, αναιμία, χαλαρότητα της κοιλιάς, και δυσκοιλιότητα. Για να ξεμπλοκαριστεί το τσάκρα αυτό, η στάση της πεταλούδας είναι ακόμα μία στάση που θα βοηθήσει, σύμφωνα με την οποία ο ασκούμενος κάθεται με ίσια σπονδυλική στήλη και με ενωμένες τις πατούσες του μπροστά του και κοντά στη λεκάνη. Η επαφή με το νερό και ένα μπάνιο με αιθέρια έλαια αποτελούν ιδανικές επιλογές για να μπορέσει κανείς να ηρεμήσει και να ξαναβρεί τις ισορροπίες τους.
Ως θεραπεία του δεύτερου τσάκρα μπορούν να θεωρηθούν αρκετά πράγματα. Για παράδειγμα, η σχέση που έχει ο άνθρωπος με το περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο. Το να ξαπλώνει στο φως του ηλίου, να αγναντεύει τα φυσικά τοπία, να ακούει τους ήχους της φύσης και να διαλογίζεται, φέρνουν πίσω τη χαμένη ισορροπία. Ο σωστός τρόπος αναπνοής είανι κάτι που επίσης θα φέρει θετική ενέργεια και αποτελέσματα όσον αφορά το ξεμπλοκάρισμα του ιερού τσάκρα. Τέλος, δεν θα πρέπει να παραληφθεί η σημαντικότητα του ήχου, καθώς διαδραματίζει μεγάλο ρόλο για το τσάκρα αυτό.
Αγνωστικισμός
Αγνωστικισμός, ή αγνωστισμός, ή αγνωσία, ή αγνωσιαρχία, ή αγνωστοκρατία (προέρχεται από τη λέξη γνώση και το στερητικό α), ονομάζεται η φιλοσοφική θεώρηση ότι η αλήθεια ορισμένων μεταφυσικών υποθέσεων, όπως οι θεολογικοί ισχυρισμοί που αφορούν την ύπαρξη του Θεού, των θεών ή θεοτήτων, είναι είτε προς το παρόν άγνωστη, είτε εγγενώς απρόσιτη. Οι αγνωστικιστές δεν αρνούνται την ύπαρξη του θεού, απλώς δεν είναι ικανοποιημένοι με τις αποδείξεις για την ύπαρξη του.
Ο όρος αυτός, καθώς και ο σχετικοί όροι αγνωστικός και αγνωστικιστής, δημιουργήθηκαν από τον Τόμας Χάξλεϋ στα 1869, και χρησιμοποιούνται επίσης για να περιγράψουν εκείνους που υιοθετούν μια σκεπτικιστική ή διπλωματική στάση σχετικά με την ύπαρξη θεοτήτων, καθώς και με άλλα ζητήματα της θρησκείας. Ο Αγνωστικισμός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη θεώρηση που αντιμάχεται ειδικά το δόγμα της γνώσης και τον Γνωστικισμό —αυτές είναι θρησκευτικές έννοιες που δεν σχετίζονται εν γένει με τον αγνωστικισμό. Στην αρχαία ελληνική γραμματεία ο όρος αναφέρεται ως Αγνωσία.
Μερικές φιλοσοφικές απόψεις
Υπάρχουν δύο ειδών Αγνωστικιστές:
Οι Εμπειρικοί Αγνωστικιστές, είναι αυτοί που δεν αποκλείουν κάποια στιγμή να βρεθούν αποδείξεις για τον Θεό, και
Οι Απόλυτοι Αγνωστικιστές, είναι αυτοί που πιστεύουν ότι ποτέ δεν θα μπορέσουν να βρεθούν αποδείξεις για τον Θεό.
Μεταξύ των πιο διάσημων αγνωστικιστών (με την αρχική έννοια του όρου) συγκαταλέγονταν ο Τόμας Χένρυ Χάξλεϋ, ο Γιόζεφ Προυντόν, ο Κάρολος Δαρβίνος και ο Μπέρτραντ Ράσσελ. Έχει υποστηριχθεί με βάση τα έργα του Ντέιβιντ Χιουμ, ιδιαίτερα τους Διαλόγους σχετικά με τη Φυσική Θρησκεία (Dialogues Concerning Natural Religion), ότι υπήρξε αγνωστικιστής, αλλά τούτο παραμένει ανοιχτό προς συζήτηση. Επίσης, ο αρχαίος Έλληνας σοφιστής Πρωταγόρας είχε εκφράσει, ουσιαστικά αναφερόμενος στους θεούς, την άποψη του ισχυρού αγνωστικισμού, μολονότι η χρήση του όρου είναι στην περίπτωση αυτή αναχρονιστική.
Πρωταγόρας
Ο αρχαίος Έλληνας σοφιστής Πρωταγόρας, όταν του ζήτησαν να τοποθετηθεί σχετικά με την ύπαρξη των θεών, έδωσε την παρακάτω απάντηση:
Για αυτή του τη δήλωση ο Πρωταγόρας εξορίστηκε και τα βιβλία του ρίχτηκαν στην πυρά. Δεν είναι απόλυτα σαφές αν ο Πρωταγόρας θεωρούσε την ύπαρξη των θεών εγγενώς ανεξιχνίαστη ή απλώς εξαιρετικά δύσκολη να διαπιστωθεί. Η φράση «το άδηλο του ζητήματος» κλίνει προς την πρώτη εκδοχή· η φράση «η συντομία της ανθρώπινης ζωής» προς τη δεύτερη. Κατά συνέπεια, η κατάταξή του στους ισχυρούς αγνωστικιστές πρέπει να γίνεται με επιφύλαξη.
Τόμας Χένρυ Χάξλεϋ
Οι απόψεις του αγνωστικισμού είναι παλιές όσο και ο φιλοσοφικός σκεπτικισμός, αλλά οι όροι αγνωστικιστής και «αγνωστικισμός» δημιουργήθηκαν από τον Χάξλεϋ με σκοπό να συνοψίσει τις σκέψεις του σχετικά με τις εξελίξεις της εποχής του στη μεταφυσική, που αφορούσαν το απροσμέτρητο (Χάμιλτον) και το "ανεξιχνίαστο" (Χέρμπερτ Σπένσερ). Είναι σημαντικό, επομένως, να αποσαφηνίσουμε τις απόψεις του ίδιου του Χάξλεϋ επί του θέματος. Αν και ο Χάξλεϋ ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τον όρο αγνωστικιστής"στα 1869, οι απόψεις του είχαν διαμορφωθεί κάπως νωρίτερα. Σε επιστολή του προς τον Τσαρλς Κίνγκσλεϋ (23 Σεπτεμβρίου, 1860) αναπτύσσει εκτενώς τις απόψεις του:
Και πάλι προς τον ίδιο παραλήπτη, γράφει, στις 6 Μαΐου, 1863:
Σχετικά με την προέλευση του όρου "αγνωστικιστής" για να περιγράψει τη στάση του, ο Χάξλεϋ έδωσε (Coll. Ess. v. pp. 237-239) την ακόλουθη εξήγηση:
Χάριν αποσαφήνισης, ο Χάξλεϋ δηλώνει, "Σε θέματα διανόησης, ακολουθήστε τη λογική μέχρι εκεί που μπορεί να σας βγάλει, χωρίς να σας απασχολεί οποιαδήποτε άλλη έγνοια. Και αντίστροφα: σε θέματα διανόησης, μην προσποιείστε ότι είναι βέβαια συμπεράσματα τα οποία δεν έχουν αποδειχθεί ή δεν μπορούν να αποδειχθούν" (Χάξλεϋ, Αγνωστικισμός, 1889). Ο Α. Γ. Μόμερι παρατηρεί ότι αυτό δεν είναι παρά ένας ορισμός της εντιμότητας. Ο συνήθης ορισμός του Χάξλεϋ προχωρούσε ωστόσο πέραν της απλής εντιμότητας, καθώς επέμενε ότι αυτά τα μεταφυσικά ζητήματα ήταν θεμελιωδώς ανεξιχνίαστα.
Κάρολος Δαρβίνος
Την Πέμπτη 28 Σεπτεμβρίου 1881 ο Δαρβίνος δέχτηκε επίσκεψη από τους αθεϊστές Καθηγητές Λούντβιχ Μπύχνερ και Έντουαρντ Έηβελινγκ (μετέπειτα συνεργάτη της Ελέανορ Μαρξ). Ο γιος του Δαρβίνου Φρανκ ήταν παρών, και η σύζυγός του Έμμα προσκάλεσε τον παλιό τους φίλο τον Αιδεσιμότατο Μπρόντι Ινές. Ο Δαρβίνος εξήγησε χαριτολογώντας ότι «ο Μπρόντι κι εγώ είμαστε φίλοι εδώ και 30 χρόνια. Δεν έχουμε ποτέ συμφωνήσει απολύτως σε κανένα θέμα, αλλά κατά καιρούς έχουμε κοιτάξει ο ένας τον άλλον και σκεφτήκαμε τότε ότι ένας από τους δυο μας πρέπει να είναι πολύ άρρωστος» Στη συζήτηση που ακολούθησε το δείπνο, ο Δαρβίνος ρώτησε τους καλεσμένους του: «Γιατί αυτοαποκαλείστε Άθεοι;», λέγοντας ότι προτιμούσε τον όρο Αγνωστικιστής. Ο Έηβελινγκ απάντησε, "Αγνωστικιστής δεν σημαίνει παρά Αθεϊστής, δοσμένο με αξιοπρέπεια - και Αθεϊστής σημαίνει απλώς Αγνωστικιστής, δοσμένο επιθετικά". Ο Δαρβίνος αποκρίθηκε ρωτώντας "Γιατί να είστε τόσο επιθετικοί;", αναρωτώμενος ποιο το όφελος να επιβάλεις νέες ιδέες στους ανθρώπους, τη στιγμή που η ελεύθερη σκέψη ήταν μια χαρά για τους μορφωμένους, ήταν όμως ο πολύς κόσμος ώριμος για κάτι τέτοιο; Ο Έηβελινγκ ρώτησε τότε τι θα γινόταν αν οι επαναστατικές ιδέες της Φυσικής και Σεξουαλικής Επιλογής είχαν περιοριστεί να είναι κτήμα λίγων εκλεκτών και είχε [ο Δαρβίνος] καθυστερήσει την έκδοση της Καταγωγής των Ειδών, πού θα βρισκόταν τότε ο κόσμος; Σίγουρα "το ίδιο το δικό του γλαφυρό παράδειγμα" ενθάρρυνε τους ελεύθερα σκεπτόμενους να διακηρύττουν την αλήθεια φωνάζοντάς την από τις στέγες των σπιτιών, αλλά ενώ ο Δαρβίνος συμφωνούσε ότι ο Χριστιανισμός "δεν υποστηριζόταν από τις ενδείξεις", δεν είχε βιαστεί να επιβάλει την ιδέα αυτή σε κανέναν και μάλιστα «Δεν εγκατέλειψα τον Χριστιανισμό παρά αφού έφτασα σε ηλικία σαράντα ετών.»
Μπέρτραντ Ράσσελ
Το φυλλάδιο του Μπέρτραντ Ράσελ «Γιατί Δεν Είμαι Χριστιανός», βασισμένο σε μια ομιλία του που εκφωνήθηκε το 1927, θεωρείται μια κλασική δήλωση αγνωστικής πεποίθησης. Το δοκίμιο συνοψίζει τις αντιρρήσεις του Μπέρτραντ Ράσελ σε μερικά από τα επιχειρήματα υπέρ της ύπαρξης του Θεού προτού εισέλθει σε συζητήσεις σχετικά με τις ηθικές αντιρρήσεις του προς τα διδάγματα του Χριστιανισμού. Στη συνέχεια, παρακινεί τους αναγνώστες του να "ορθοποδήσουν θαρραλέα και να κοιτάξουν τίμια τον κόσμο ως σύνολο", με "άφοβη στάση και απελευθερωμένη σκέψη".
Σε μεταγενέστερο φυλλάδιό του που τιτλοφορείται Είμαι Αθεϊστής ή Αγνωστικιστής; (με υπότιτλο Μια Έκκληση Για Ανεκτικότητα Εν Όψει Νέων Δογμάτων), ο Ράσελ επιβεβαιώνει ότι είναι αγνωστικιστής με τη φιλοσοφική έννοια ότι δεν μπορεί να γνωρίζει την αλήθεια σχετικά με την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του Θεού. Στο ίδιο έργο, ωστόσο, παραδέχεται ότι με το να αυτοαποκαλείται αθεϊστής θα έδινε μια πιστότερη εικόνα της θρησκευτικής του στάσης σε ένα μη-φιλοσοφικό ακροατήριο.
Λογικός Θετικισμός
Οι λογικοί θετικιστές, όπως ο Ρούντολφ Κάρναπ και ο Α. Τζ. Άγιερ, θεωρούνται μερικές φορές εσφαλμένα αγνωστικιστές. Επιστρατεύοντας επιχειρήματα που θυμίζουν την περίφημη ρήση του Βιτγκενστάιν, "Για όσα δεν μπορούμε να μιλήσουμε, καλύτερα να μένουμε σιωπηλοί", έβλεπαν κάθε συζήτηση περί θεών ως κυριολεκτικά χωρίς νόημα. Για τους λογικούς θετικιστές και τους οπαδούς παρόμοιων σχολών σκέψης, προτάσεις σχετικές με θρησκευτικές και άλλες υπερβατικές εμπειρίες δεν θα μπορούσαν να έχουν μια τιμή αλήθειας, και θεωρούνταν ότι είναι χωρίς νόημα. Αυτό όμως περιλαμβάνει κάθε εκπεφρασμένη γνώμη για τον Θεό, ακόμη και εκείνες τις αγνωστικές προτάσεις που αρνούνται ότι η γνώση του Θεού είναι δυνατή. Στο Γλώσσα, Αλήθεια και Λογική, ο Άγιερ σαφώς απορρίπτει τον αγνωστικισμό με το σκεπτικό ότι ο αγνωστικιστής, μολονότι ισχυρίζεται ότι η γνώση του Θεού είναι αδύνατη, ωστόσο εξακολουθεί να δέχεται ότι προτάσεις σχετικά με τον Θεό έχουν νόημα.
Παραλλαγές
Οι θεϊστές και οι ισχυροί αθεϊστές διατυπώνουν προτάσεις σχετικά με τον κόσμο, οι θεϊστές ότι υπάρχει Θεός, οι ισχυροί αθεϊστές ότι δεν υπάρχει Θεός. Οι αγνωστικιστές κάνουν μια πρόταση σχετικά με αυτές τις προτάσεις, δεν μπορεί κανείς να ξέρει αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός.
Ο αγνωστικισμός έχει υποφέρει σε μεγαλύτερο βαθμό από τις περισσότερες εκφράσεις φιλοσοφικών θέσεων από ονοματολογικές παρεκτροπές. Έχουμε ως παράδειγμα απόπειρες να συσχετιστεί ο αγνωστικισμός με τον αθεϊσμό. Η παράδοση ελεύθερης σκέψης του αθεϊσμού αποκαλεί την έλλειψη πίστης στην ύπαρξη οποιασδήποτε θεότητας ασθενή αθεϊσμό (ή αρνητικό αθεϊσμό). Ωστόσο, μπορεί κανείς ακόμη να τραβήξει μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ ασθενούς αθεϊσμού και αγνωστικισμού, κάνοντας διάκριση μεταξύ πίστης και γνώσης, οδηγώντας εκείνους που πιστεύουν ότι η γνώση του Θεού είναι αδύνατη να ισχυριστούν ότι ο αγνωστικισμός αφορά τη γνώση, ενώ ο αθεϊσμός/θεϊσμός αφορά την έλλειψη πίστης. Ο Αγνωστικός αθεϊσμός είναι μια σύνθεση των δύο.
Ο Τζωρτζ Σμιθ, ένας εξέχων αθεϊστής συγγραφέας, ισχυρίζεται ότι ολόκληρος ο αγνωστικισμός είναι μια μορφή αθεϊσμού (που ορίζεται εδώ ως έλλειψη πίστης σε μια θεότητα) (βλ.: Αθεϊσμός, η Υπόθεση Κατά του Θεού (Atheism, The Case Against God), του Τζωρτζ Χ. Σμιθ, 1989 Prometheus Books, NY). Το επιχείρημά του κατά του αγνωστικού θεϊσμού είναι ότι είναι αντιφατικό να πρεσβεύουμε ότι ένα ον είναι εγγενώς ή προς το παρόν άγνωστο, και εντούτοις να εκφράζουμε θετικά πίστη στην ύπαρξή του (το οποίο σημαίνει ότι ένα τουλάχιστον χαρακτηριστικό του - η ύπαρξη - είναι γνωστό). Περαιτέρω, επιχειρηματολογεί ότι δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει κάποιος ότι κάτι υπάρχει χωρίς κάποια έστω γνώση του τι είναι αυτό που υπάρχει. Η έννοια του θεού καταλήγει χωρίς νόημα διότι δηλώνουμε ότι είναι ανεξιχνίαστη, και ο αγνωστικός θεϊστής διατυπώνει μια πρόταση ισοδύναμη με την παρακάτω: "υπάρχει μπλάρκ<sup id="fn_1_back">1 ." Ο Σμιθ συγκρίνει αυτή την απροσδιόριστη πίστη με την μη πίστη και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι όλος ο αγνωστικισμός είναι μια μορφή αθεϊσμού. Ο αγνωστικός θεϊστής που επιθυμεί ακόμη να πιστεύει πρέπει να αποδώσει κάποιου είδους χαρακτηριστικά στην πίστη του, θέτοντας έτσι εαυτόν εκτός του πλαισίου του αγνωστικισμού (καθώς τώρα διεκδικεί κάποια γνώση επί της θεότητας), πράγμα που τον κάνει τώρα θεϊστή.
Οι υπηρεσίες συλλογής δεδομένων,  συχνά εμφανίζουν την κοινή χρήση του όρου, που διακρίνεται από τον αθεϊσμό λόγω της έλλειψης αμφισβήτησης της ύπαρξης των θεοτήτων. Οι αγνωστικιστές καταγράφονται δίπλα στους κοσμικούς, τους άθρησκους ή άλλες παρόμοιες κατηγορίες.
Άλλες παραλλαγές είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημολογικές θεωρίες Κατηγορία:Φιλοσοφία της θρησκείας Κατηγορία:Σκεπτικισμός
Εθνικό Πάρκο Φρουρίου του Μπρίμστοουν Χιλ
Το Οχυρό και Εθνικό Πάρκο του Brimstone Hill στο νησιωτικό κράτος Άγιος Χριστόφορος και Νέβις είναι ένα ξεχωριστό και καλά διατηρημένο δείγμα στρατιωτικής αρχιτεκτονικής του 17ου και 18ου αιώνα στην Καραϊβική. Σχεδιάστηκε από Βρετανούς στρατιωτικούς μηχανικούς και κατασκευάστηκε από Αφρικανούς σκλάβους.
Αποτελεί μαρτυρία για την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία, το δουλεμπόριο και την ανάδειξη των νέων κοινωνικών στρωμάτων της Καραϊβικής, όπως αναφέρεται από την UNESCO, καθώς αποτελεί από το 1999 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Η κατασκευή του οχυρού κράτησε πάνω από 100 χρόνια, ενώ στο απόγειο της δόξας του, είχε γίνει γνωστό ως «Γιβραλτάρ των Δυτικών Ινδιών», λόγω του επιβλητικού του ύψους και της απρόσβλητης θέσης του. Το 1782, οι Γάλλοι πραγματοποίησαν πολιορκία στο φρούριο, κατά τη διάρκεια της οποίας παραδόθηκε το νησί Νέβις και μεταφέρθηκε οπλισμός από άλλα μικρά οχυρά στο Σαιντ Κιτς, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί εναντίον του Μπρίμστοουν Χιλ. Οι υπερέχοντες σε αριθμό Άγγλοι παραδόθηκαν μετά από ένα μήνα πολιορκίας, ωστόσο κατά τη Συνθήκη των Παρισίων το 1783, το Σαιντ Κιτς και το Οχυρό Μπρίμστοουν επανήλθαν υπό τη βρετανική εξουσία, όπως και το νησί Νέβις.
Στα μέσα του 19ου αιώνα, οι Βρετανοί εγκατέλειψαν το οχυρό, το οποίο σταδιακά κατέρρευσε λόγω βανδαλισμών και φυσικών αιτίων. Η συντήρηση των εναπομείναντων τμημάτων του φρουρίου ξεκίνησε στις αρχές του 20ού αιώνα και το 1987 ανακηρύχθηκε επίσημα Εθνικό Πάρκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιος Χριστόφορος και Νέβις Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις
Ουζμπεκική γλώσσα
Η Ουζμπεκική γλώσσα (O‘zbek tili ή O'zbekcha σε λατινικό αλφάβητο, Ўзбек тили ή Ўзбекча σε κυριλλικό αλφάβητο, أۇزبېك ﺗﻴﻠی σε αραβικό αλφάβητο) είναι μία Αλταϊκή γλώσσα και επίσημη γλώσσα του Ουζμπεκιστάν. Έχει περίπου 23.5 εκατ. ομιλητές και ομιλείται κυρίως από Ουζμπέκους στο Ουζμπεκιστάν και στην Κεντρική Ασία. Το λεξιλόγιο και η γραμματική της γλώσσας είναι πιο κοντινά στην Ουιγούρ γλώσσα, ενώ έχει επιρροές από την Περσική, τη Ρωσική και την Αραβική γλώσσα.
Η Ουζμπεκική γλώσσα θεωρείται άμεσος απόγονος της Τσανγκατάι γλώσσας. Γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Τσανγκατάι Χαν και Ταμερλάνου, ενώ αναδείχθηκε από τον ποιητή Αλί-Σιρ Ναβάι κατά τον 15ο και 16ο αιώνα. Μέχρι τον 19ο αιώνα η γλώσσα χρησιμοποιούνταν σπάνια στη λογοτεχνία. Μέχρι το 1921, η Ουζμπεκική γλώσσα, μαζί με τη Σαρτ θεωρούνταν δύο διαφορετικοί διάλεκτοι όμως, εκείνη τη χρονιά, ο όρος «Σαρτ» καταργήθηκε από τη Σοβιετική κυριαρχία ως υποτιμητικός. Με αυτόν τον τρόπο, όλοι οι Τουρκικοί πληθυσμοί του Τουρκεστάν θα ονομάζονταν Ουζμπέκοι, αν και πολλοί από αυτούς δεν είχαν καταγωγή από τη φυλή αυτή. Η γλώσσα περιέχει πολλά γλωσσικά δάνεια από την Περσική και την Αραβική γλώσσα.
Συστήματα γραφής
μικρογραφία|Κείμενο του 1911 στο [[ουιγουρικό αραβικό αλφάβητο.]]Η ουζμπεκική γλώσσα έχει γραφτεί με διάφορα συστήματα γραφής:
Ενώ το λατινικό αλφάβητο χρησιμοποιείται επίσημα, το κυριλλικό αλφάβητο χρησιμοποιείται ευρέως στη χώρα, ειδικά σε διαφημίσεις και πινακίδες. Σε εφημερίδες, τα αλφάβητα μπορεί να είναι μικτά, με τις επικεφαλίδες γραμμένες στο λατινικό αλφάβητο και τα άρθρα στο κυριλλικό. Το αραβικό αλφάβητο δεν χρησιμοποιείται πλέον στο Ουζμπεκιστάν, εκτός από τη συμβολική του χρήση σε περιορισμένα κείμενα ή για ακαδημαϊκές σπουδές της γλώσσας Τσαγκατάι (παλαιά Ουζμπεκικά).
Στο Σιντσιάνγκ της δυτικής Κίνας, όπου υπάρχει μια μικρή ουζμπεκική κοινότητα, το αραβικό αλφάβητο χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα.
Τουρκμενιστάν
Από τη δεκαετία του 2000, η κυβέρνηση του Τουρκμενιστάν διεξήγαγε εξαναγκασμένη Τουρκμενοποίηση των Ουζμπέκων που ζούσαν στη χώρα. Στη Σοβιετική εποχή και τη δεκαετία του 1990, η ουζμπεκική γλώσσα χρησιμοποιούταν ελεύθερα στο Τουρκμενιστάν. Υπήρχαν εκατοντάδες ουζμπεκικά σχολεία και αρκετές εφημερίδες στην ουζμπεκική. Σήμερα υπάρχουν λίγα ουζμπεκικά σχολεία στη χώρα και λίγες εφημερίδες στην ουζμπεκική. Παρ'όλα αυτά, τα ουζμπεκικά συνεχίζουν να είναι μια από τις αναγνωρισμένες γλώσσες των εθνικών μειονοτήτων στη χώρα. Στο Τουρκμενιστάν, ζουν 300.000 με 600.000 Ουζμπέκοι. Οι περισσότεροι ομιλητές της ουζμπεκικής γλώσσας ζουν στην περιφέρεια Ντασογκούζ, ενώ σημαντικές κοινότητες Ουζμπεκόφωνων ζουν στην περιφέρεια Λεμπάπ και στην πρωτεύουσα Ασγκαμπάτ.
Ρωσία
Τα μεγαλύτερα κέντρα εκμάθησης της ουζμπεκικής γλώσσας βρίσκονται στα πανεπιστήμια της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης. Υπάρχουν πολλοί Ρώσοι που ενδιαφέρονται και αγαπούν την ουζμπεκική γλώσσα και πολιτισμό, οι οποίοι μαθαίνουν τα ουζμπεκικά για τον εαυτό τους. Τα ουζμπεκικά είναι μια από τις δημοφιλέστερες ξένες γλώσσες της πρώην ΕΣΣΔ. Οι μητρικοί ομιλητές της ουζμπεκικής γλώσσας στη Ρωσία και οι Ουζμπέκοι στη Ρωσία χρησιμοποιούν συνήθως πολλές λέξεις από τα ρώσικα.
Αριθμός ομιλητών
Οι εκτιμήσεις των ομιλητών της ουζμπεκικής γλώσσας ποικίλουν. Η σουηδική εγκυκλοπαίδεια Nationalencyklopedin εκτιμά τον συνολικό αριθμό ομιλητών στα 30 εκατομμύρια, ενώ το CIA World Factbook εκτιμά τον αριθμό των ομιλητών στα 25 εκατομμύρια. Άλλες πηγές εκτιμούν ότι η ουζμπεκική είναι η μητρική γλώσσα 21 εκατομμυρίων ατόμων στο Ουζμπεκιστάν, 3,4 εκατομμυρίων στο Αφγανιστάν, 900.000 στο Τατζικιστάν, 800.000 στην Κιργιζία, 500.000 στο Καζακστάν, 300.000 στο Τουρκμενιστάν, και 300.000 στη Ρωσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες του Αφγανιστάν Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας Κατηγορία:Γλώσσες του Κιργιστάν Κατηγορία:Γλώσσες του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας Κατηγορία:Γλώσσες του Τατζικιστάν Κατηγορία:Γλώσσες του Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού
Τα μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού είναι μέσα επικοινωνίας τα οποία αναφέρονται σε μία συγκεκριμένη τοποθεσία. Η εφαρμογή τους ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο στη φυσική τοποθεσία στην οποία αναφέρεται το περιεχόμενο.
Τα μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού είναι ψηφιακά μέσα που εφαρμόζονται σε πραγματικές γεωγραφικές θέσεις, ενεργοποιώντας έτσι πραγματικές κοινωνικές αλληλοδράσεις. Ενώ οι κινητές τεχνολογίες, όπως το Παγκόσμιο Σύστημα Θεσιδεσίας (GPS), οι φορητοί υπολογιστές και τα κινητά τηλέφωνα δίνουν ώθηση στη λειτουργία των μέσων επικοινωνίας δι' εντοπισμού, δεν αποτελούν τον κύριο στόχο για την ανάπτυξη και εξέλιξη των ερευνητικών έργων στον τομέα αυτό.
Ο Μπεν Ράσελ δίνει την εξής περιγραφή στο "Headmap Μanifesto":
Τεχνολογίες προσδιορισμού θέσης, τεχνολογίες διεισδυτικές, και πανταχού παρόντες υπολογιστές
Ο όρος Locative Media επινοήθηκε από τον Κάρλις Κάλνινς. .
Ο όρος αυτός έχει αποδοθεί στα ελληνικά ως "μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού". Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο σε αντιδιαστολή με τον όρο "υπηρεσίες προσδιορισμού ή επίγνωσης θέσης", ο οποίος αναφέρεται κυρίως σε υπηρεσίες που παρέχουν οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας. Με την αναφορά στα μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού δίνεται έμφαση στην επικοινωνιακή τους διάσταση και όχι στην παροχή υπηρεσιών επιπρόσθετης αξίας σε έναν χρήστη.
Τα μέσα επικοινωνίας δι΄ εντοπισμού είναι στενά συνδεδεμένα με την ενισχυμένη πραγματικότητα, πραγματικότητα που βρίσκεται σε σύζευξη με την εικονική πραγματικότητα) και τους διεισδυτικούς υπολογιστές, υπολογιστές που βρίσκονται παντού, όπως και στην πανταχού παρούσα υπολογιστική. Ενώ η ενισχυμένη πραγματικότητα (αγγλ. Augmented reality) επικεντρώνεται σε τεχνικές λύσεις, και η διεισδυτική υπολογιστική ενδιαφέρεται κυρίως για την ενσωμάτωση των μικρο-υπολογιστών στο περιβάλλον, τα μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού από την άλλη πλευρά επικεντρώνονται στην κοινωνική αλληλεπίδραση με τον τόπο αλλά και με την τεχνολογία. Πολλά έργα των μέσων επικοινωνίας δι' εντοπισμού έχουν έναν κοινωνικό, κριτικό ή προσωπικό (μνήμη) χαρακτήρα.
Ενώ με τη στενή έννοια, κάθε είδους σύνδεσμος με συμπληρωματικές πληροφορίες που έχει συσταθεί στο χώρο (σε συνδυασμό με τις πληροφορίες που παρέχει ο συγκεκριμένος τόπος) θα παρέπεμπε σε μέσα εξαρτημένα από την τοποθεσία, ο όρος "μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού" δεσμεύεται μόνο από τεχνικούς παράγοντες. Τα μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού λειτουργούν σε συσχετισμό με την τοποθεσία αλλά πολλές από τις εφαρμογές είναι από τεχνική άποψη ανεξάρτητες από την τοποθεσία. Όπως και στην περίπτωση των ψηφιακών μέσων, όπου το ίδιο το μέσο δεν είναι ψηφιακό αλλά είναι το περιεχόμενο του, στα μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού το ίδιο το μέσο ενδέχεται να μην προσδιορίζεται γεωγραφικά, ενώ το περιεχόμενο να είναι γεωγραφικά προσανατολισμένο.
Η Ιαπωνική κουλτούρα για την κινητή τηλεφωνία ενστερνίζεται την εξαρτημένη από την τοποθεσία πληροφορία και την χωρική επίγνωση. Προβλέπεται ότι στο εγγύς μέλλον τα μέσα επικοινωνίας δι' εντοπισμού θα εξελιχθούν σε σημαντικό παράγοντα της καθημερινής ζωής.
Τεχνολογικά μέσα
Η έρευνα που συμβάλλει στον τομέα των μέσων επικοινωνίας δι' εντοπισμού είναι η έρευνα σε τομείς όπως των διεισδυτικών υπολογιστών, της χωρικής επίγνωσης και της κινητής τηλεφωνίας. Το τεχνολογικό υπόβαθρο των μέσων επικοινωνίας δι΄ εντοπισμού αναφέρεται μερικές φορές ως "υπολογιστές προσδιορισμού θέσης».
Παραδείγματα
Οι σχεδιαστές ΑΝ Γκάλογουεϊ και Ματ Γουόρντ αναφέρουν ότι:
Η αξιοποίση των μέσων επικοινωνίας δι' εντοπισμού είναι εξέχουσα στην τέχνη. Μια υπο-κατηγορία της διαδραστικής τέχνης ή της τέχνης με νέα μέσα, η τέχνη που χρησιμοποιεί τον προσδιορισμό θέσης εξερευνά τις σχέσεις μεταξύ του πραγματικού κόσμου και του εικονικού (δυνητικού) ή μεταξύ ανθρώπων, τόπων ή αντικειμένων στον πραγματικό κόσμο.
Αξιοσημείωτες εφαρμογές των μέσων επικοινωνίας δι' εντοπισμού αποτελούν το έργο Βιο Mapping του Κρίστιαν Νολντ το 2004, έργα τέχνης, όπως το SpacePlace ZKM / ZKMax του Φίλιπ Πόκοκ στο Μόναχο το 2005 και η εφαρμογή Britglyph του Άλφι Ντένεν το 2008, και το Britglyph από τον Alfie Dennen το 2009, και location-based παιχνίδια όπως το Quake AR από το Wearable Computer Lab του Πανεπιστημίου της Νότιας Αυστραλίας και το Can You See Me Now? το 2001 από την δημιουργική ομάδα Blast Theory σε συνεργασία με το Mixed Reality Lab του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ.
Το Transborder Immigrant Tool από το Electronic Disturbance Theater είναι ένα έργο με στόχο την παροχή διασωστικών πληροφοριών και κατευθύνσεων προς εύρεσης νερού για τους ανθρώπους που προσπαθούν λαθραία να διασχίσουν τις ΗΠΑ στα σύνορα με το Μεξικό. Το έργο προσέλκυσε την παγκόσμια προσοχή των μέσων ενημέρωσης το 2009 και το 2010. Άρθρα δημοσιεύτηκαν και στην εφημερίδα LA Times και κάλυψαν την ιστορία με επίκεντρο τον Ρικάρντο Ντομίνγκεζ και την ιστορία των Μίχα Καρντένας και Μπρετ Στάλμπαουμ βασισμένη στην συνέντευξη τους στο Associated Press.
Τα άρθρα επικεντρώθηκαν στις ανησυχίες σχετικά με τη νομιμότητα του έργου και την επακόλουθη ανάκριση της ομάδας, η οποία είναι ακόμη σε εξέλιξη. Το Transborder Immigrant Tool πήρε πρόσφατα μέρος σε μια σειρά σημαντικών εκθέσεων όπως Here, Not There στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σαν Ντιέγκο και το 2010 στην Μπιενάλε της Καλιφόρνια στο Orange County Museum of Art.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Κατηγορία:Ψηφιακά μέσα
Η Εκλογή του Ηρακλή (Χαίντελ)
μικρογραφία|O Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Η Εκλογή του Ηρακλή (HWV 69) είναι ένα αγγλικό ορατόριο σε μία πράξη και τρεις σκηνές του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ. Ο Χαίντελ συνέθεσε τη μουσική μεταξύ 28 Ιουνίου και 5 Ιουλίου 1750 και η πρώτη παράσταση δόθηκε την 1η Μαρτίου 1751 στο Θέατρο του Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου με τη Σεσίλια Γιάνγκ ως Αρετή, την Ισαμπέλα Γιάνγκ ως Ηρακλή και τον Τόμας Λόου ως τον ακόλουθο. Το λιμπρέτο προέρχεται από το ποίημα (1743) του Ρόμπερτ Λόουθ αλλά αναθεωρημένο, πιθανώς από τον Τόμας Μόρελ.
Το έργο αφορά την γνωστή ιστορία της Εκλογής του Ηρακλή στην οποία ο νέος ακόμα Ηρακλής πρέπει να αποφασίσει ανάμεσα σε δύο μονοπάτια, τα οποία θα πρέπει να ακολουθήσει για το υπόλοιπο της ζωής του: της απόλαυσης και της αρετής, τα οποία αντιπροσωπεύονται από δύο γυναίκες που παρουσιάζουν τα διάφορα επιχειρήματά τους σε αυτόν και η σύγχυσή του κορυφώνεται στο τρίο ''Where shall I go? (=Πού να πάω;)''. Ο κλασικός μύθος της «εκλογής του Ηρακλή», όπως είπε ο Αθηναίος σοφιστής του 5ου αιώνα Πρόδικος (Ξενοφώντα Απομνημονεύματα 2.1.21-34), προβλέπει ότι ο Ηρακλής θα επιλέξει να ακολουθήσει το μονοπάτι της Αρετής. Έτσι και στο έργο, η χορωδία τραγουδά (Χορωδία ν.24) ότι "Η Αρετή θα σε βάλει σε εκείνη την ευλογημένη κατοικία, Στεφανωμένος με αθάνατη νιότη, Ανάμεσα στους θεούς ένας θεός!"
Μια τυπική παράσταση διαρκεί σχεδόν 50 λεπτά.
Το έργο περιλαμβάνει την αξιοσημείωτη άρια Yet can I hear that dulcet lay (= Ωστόσο, μπορώ να ακούσω αυτή την γλυκιά λαλιά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορατόρια του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Κατηγορία:Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Κατηγορία:Μπαρόκ μουσική
Σούζαν Σαράντον
Η Σούζαν Σαράντον (αγγλικά: Susan Abigail Sarandon), (4 Οκτωβρίου 1946) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και ακτιβίστρια. Έχει λάβει ένα Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Θα ζήσω (Dead Man Walking, 1995), ένα βραβείο από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου και ένα Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών ενώ ήταν υποψήφια για εννέα Χρυσές Σφαίρες. Γνωστή για τον κοινωνικό και πολιτικό ακτιβισμό της, έγινε Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF το 1999 και έλαβε το βραβείο Action Against Hunger Humanitarian το 2006.
Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ στην παράσταση An Evening with Richard Nixon το 1972 και έλαβε υποψηφιότητες για το βραβείο Drama Desk για τις εξής παραστάσεις εκτός Μπρόντγουεϊ: A Couple White Chicks Sitting Around Talking (1979) και Extremities (1982). Επέστρεψε στο Μπρόντγουεϊ το 2009 για τη διασκευή της παράστασης Exit the King.
Πρώτα χρόνια
Η Σαράντον γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Είναι το μεγαλύτερο από τα εννέα παιδιά της Λενόρα Μαρί (1923-2020) και του Φίλιπ Λέσλι Τόμαλιν (1917-1999), που ήταν διαφημιστής, τηλεοπτικός παραγωγός και τραγουδιστής σε κλαμπ. Έχει τέσσερεις αδελφούς: Φίλιπ Τζ., Τέρι (πέθανε 19 Μαΐου 2016), Τιμ και Ο'Μπράιαν. Έχει επίσης τέσσερεις αδελφές: Μέρεντιθ, Μπόνι, Αμάντα και Μίσι. Ο πατέρας της είχε αγγλική, ιρλανδική και ουαλική καταγωγή ενώ οι Άγγλοι πρόγονοί του κατάγονταν από το Hackney του Λονδίνου και οι Ουαλοί πρόγονοί του κατάγονταν από το Μπρίτζεντ. Η μητέρα της έχει ιταλική καταγωγή με προγόνους από τις περιοχές της Τοσκάνης και της Σικελίας. Η Σαράντον έλαβε ρωμαιοκαθολική ανατροφή και φοίτησε σε ρωμαιοκαθολικά σχολεία. Μεγάλωσε στο Έντισον του Νιου Τζέρσεϊ, όπου αποφοίτησε από το Λύκειο Έντισον το 1964. Ύστερα φοίτησε στο The Catholic University of America από το 1964 έως το 1968 και έλαβε πτυχίο υποκριτικής ενώ συνεργάστηκε με τον διακεκριμένο καθηγητή υποκριτικής, Father Gilbert V. Hartke.
Καριέρα
To 1969, η Σαράντον πήγε στην ακρόαση για την ταινία Joe. Παρότι δεν πήρε τον ρόλο για τον οποίο πήγε, έγινε μέρος του καστ στον κεντρικό ρόλο μιας προβληματικής έφηβης που γίνεται μέλος του υποκόσμου. Πέντε χρόνια μετά, εμφανίστηκε στην καλτ ταινία The Rocky Horror Picture Show. Την ίδια χρονιά έπαιξε τον πρωταγωνιστικό γυναικείο ρόλο στο The Great Waldo Pepper, πλάι στον Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Η πιο αμφιλεγόμενη εμφάνιση της στη μεγάλη οθόνη ήταν στο Αίμα και πόθος το 1983, μια ιστορία με βαμπίρ, η οποία απέτυχε και στους κριτικούς και στα ταμεία αλλά έγινε γνωστή για την έντονη λεσβιακή σεξουαλική σκηνή ανάμεσα στη Σαράντον και την Κατρίν Ντενέβ. Ήταν η πρώτη mainstream αμερικανική ταινία που να περιλαμβάνει μια τέτοια σκηνή. Ωστόσο, η Σαράντον δεν έγινε γνωστό όνομα πριν την ερμηνεία της στην ταινία Bull Durham που έγινε μεγάλη εμπορική και κριτική επιτυχία.
Η Σαράντον έχει αποσπάσει πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ για τις ταινίες Atlantic City (1981), Θέλμα και Λουίζ (1991), Λορέντσο (1992) και Ο πελάτης (1994), και τελικά το κέρδισε το 1996 για το Θα ζήσω. Στις ταινίες που έχει συμμετάσχει περιλαμβάνονται οι: Ο παίκτης (The Player, 1992), Ο Τζίμης και το Γιγαντοροδάκινο (James and the Giant Peach, 1996), Η ζωή σε δύο πράξεις (1998), Ο Ίγκμπι πιάνει πάτο (Igby Goes Down, 2001), Άλφι (Alfie, 2004), και Elizabethtown (2005).
Η Σαράντον εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της σειράς The Simpsons ως ο εαυτός της. Έχει επίσης εμφανιστεί και στις σειρές Τα φιλαράκια και Ο Μάλκολμ και όλοι οι άλλοι, για τις οποίες απέσπασε και υποψηφιότητες για Βραβεία Έμμυ.
Πολιτικές απόψεις και ακτιβισμός
Η Σαράντον είναι γνωστή για την ενεργή υποστήριξή της σε προοδευτικούς και αριστερούς φιλελεύθερους πολιτικούς κύκλους, δράση που ποικίλει από δωρεές σε οργανισμούς όπως το EMILY's List μέχρι τη συμμετοχή της σε μια εκστρατεία στη Νικαράγουα το 1983, η οποία ήταν χορηγούμενη από τον οργανισμό MADRE (οργανισμός που προωθεί την κοινωνική, περιβαλλοντική και οικονομική δικαιοσύνη). Το 1999 έγινε Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF. Με την ίδια ιδιότητα, υποστήριξε ενεργά την παγκόσμια δράση του οργανισμού καθώς και το έργο της Καναδικής Επιτροπής της UNICEF. Το 2006 ήταν μια από τις οκτώ γυναίκες που επιλέχθηκαν για να κρατήσουν τη σημαία στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2006 στο Τορίνο της Ιταλίας. Την ίδια χρονιά η Σαράντον έλαβε το ανθρωπιστικό βραβείο Action Against Hunger. Το 2010 έγινε Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της FAO.
Κατά του πολέμου
Η Σαράντον και ο Ρόμπινς εξέφρασαν και οι δυο από νωρίς την αντίθεσή τους ενάντια στην εισβολή στο Ιράκ το 2003, με τη Σαράντον να δηλώνει ότι τάσσεται κατά του πολέμου. Προτού λάβει χώρα το 2003 μια διαδήλωση που χρηματοδοτήθηκε από την Ηνωμένη Ένωση για την Ειρήνη και τη Δικαιοσύνη, η Σαράντον δήλωσε ότι πολλοί Αμερικανοί "δεν επιθυμούν να διακινδυνεύσουν τα δικά τους παιδιά ή τα παιδιά στο Ιράκ". Η Σαράντον ήταν μια από τους πρώτους που εμφανίστηκαν σε μια σειρά από πολιτικές διαφημίσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τον οργανισμό TrueMajority, οργανισμός που ιδρύθηκε από τον Ben Cohen της Ben & Jerry's Ice Cream. Μαζί με την ακτιβίστρια για την καταπολέμηση του πολέμου Cindy Sheehan, η Σαράντον συμμετείχε στη διαδήλωση για την Ημέρα της Μητέρας το 2006, που χρηματοδοτήθηκε από την Code Pink. Τον Ιανουάριο 2007 εμφανίστηκε με τον Τιμ Ρόμπινς και την Τζέιν Φόντα στην αντιπολεμική συγκέντρωση στη Ουάσιγκτον, ενάντια σε μια μεταρρύθμιση του Κογκρέσου, υποστηρίζοντας την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ.
Πολιτική
Κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2000, υποστήριξε τον Ράλφ Νάιντερ από τη θέση του αντιπροέδρου της συντονιστικής επιτροπής της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματός του. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας το 2004, απέσυρε την υποστήριξη της προς τον Νάιντερ και αποτέλεσε ένα από τα πολλά παλιά μέλη της εκστρατείας του κατά τις εκλογές του 2000 που προέτρεψαν τον Νάιντερ να αποσύρει την υποψηφιότητά του ενώ ζήτησαν και από τους ψηφοφόρους του να προτιμήσουν τον υποψήφιο του δημοκρατικού κόμματος Τζον Κέρρυ. Μετά τις εκλογές του 2004, η Σαράντον ζήτησε οι αμερικανικές εκλογές να παρακολουθούνται από ανεξάρτητους φορείς.
Στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2008, η Σαράντον και ο Τιμ Ρόμπινς έκαναν εκστρατεία υπέρ του Τζον Έντουαρντς στην ευρύτερη περιοχή του Νιου Χάμσαϊρ. Όταν ρωτήθηκαν στο We Vote '08 Kickoff Party, "Τι θα έκανε ο Ιησούς εάν ζούσε τώρα;", η Σαράντον δήλωσε, "Νομίζω ότι ο Ιησούς θα ήταν μεγάλος υποστηρικτής του Τζον Έντουαρντς". Αργότερα τάχθηκε υπέρ του Μπαράκ Ομπάμα.
Στις προεδρικές εκλογές του 2012, η Σαράντον, μαζί με τον κινηματογραφιστή Μάικλ Μουρ, δήλωσαν ότι δεν ενθουσιάστηκαν ιδιαίτερα με την εμφάνιση του Ομπάμα αλλά ότι ελπίζουν πως θα επανεκλεγεί. Η Σαράντον δήλωσε πως η ίδια και το κόμμα του Ομπάμα δεν ήταν ποτέ σύμμαχοι. "Δεν θα έλεγα ότι ο Λευκός Οίκος με έχει υπό την προστασία του και ότι έχουμε γίνει οι καλύτεροι φίλοι", ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αστικά δικαιώματα
Το 1995 η Σαράντον ήταν μια από τους ηθοποιούς, σκηνοθέτες και συγγραφείς του Χόλιγουντ, που έδωσαν συνέντευξη για το ντοκιμαντέρ The Celluloid Closet, που αναφέρεται στο πώς οι ταινίες του Χόλιγουντ αντιμετωπίζουν την ομοφυλοφιλία.
Η Σαράντον και ο Ρόμπινς εμφανίστηκαν στο Shadow Convention το 2000 στο Λος Άντζελες προκειμένου να μιλήσουν για τους διακινητές ναρκωτικών οι οποίοι δεν τιμωρούνται αυστηρά από το αμερικανικό δίκαιο. Το 2004 ήταν μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής για την ομάδα ακτιβιστών 2004 Racism Watch.
Η Σαράντον έχει γίνει συνήγορος ώστε να τερματιστεί η θανατική ποινή και η μαζική φυλάκιση. Έχει συμμετάσχει στην ομάδα που αγωνίστηκε για να σώσει τη ζωή του Ρίτσαρντ Γκλόσιπ, ενός άνδρα που τέθηκε στη λίστα των μελλοθάνατων στην Οκλαχόμα. Τον Μάιο 2015, η Σαράντον ξεκίνησε μια εκστρατεία με τη διαδικτυακή πλατφόρμα Represent.com ώστε να πουληθούν μπλούζες για τη χρηματοδότηση του ντοκιμαντέρ Deep Run, που αφορούσε την ιστορία ενός φτωχού έφηβου από τη Βόρεια Καρολίνα ο οποίος βρισκόταν σε έναν πόλεμο ταυτότητας φύλου.
Τελευταίες δράσεις
Στις 12 Μαρτίου 2011 η Σαράντον μίλησε μπροστά σε ένα πλήθος στο Μάντισον του Ουισκόνσιν κατά του κυβερνήτη Σκοτ Γουόκερ και των οικονομικών μεταρρυθμίσεών του. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2011 η Σαράντον μίλησε στους δημοσιογράφους και στα ενδιαφερόμενα πολιτικά κόμματα κατά τη διαμαρτυρία στην Occupy Wall Street στη Νέα Υόρκη. Η χρήση της λέξης "ναζί" από την ίδια προκειμένου να περιγράψει τον πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ στις 15 Οκτωβρίου 2011 προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τις ρωμαιοκαθολικές αρχές και την Anti-Defamation League, που ανάγκασαν τη Σαράντον να απολογηθεί. Η Σαράντον πήγε με την ακτιβίστρια Ρόζα Κλεμέντε στην 75η απονομή των Χρυσών Σφαιρών και τον Ιούνιο 2018 συμμετείχε σε μια διαδήλωση ενάντια στη βία των όπλων.
Στις 28 Ιουνίου 2018 η Σαράντον συνελήφθη κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των Women Disobey, μαζί με 575 άλλους ανθρώπους, επειδή διαδήλωνε μπροστά από το Hart Senate Office Building όπου μια καθιστική διαμαρτυρία λάμβανε χώρα ενάντια στη μεταναστευτική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ.
Τον Μάιο του 2023, η Σαράντον συνελήφθη και πάλι μαζί με άλλα οκτώ άτομα στη Νέα Υόρκη, στη διάρκεια διαμαρτυρίας με αίτημα την αύξηση του κατώτατου μισθού των εργαζομένων στην εστίαση.
Προσωπική ζωή
Όταν ήταν στο κολέγιο, η Σούζαν Τομάλιν γνώρισε τον συμφοιτητή της Κρις Σαράντον, με τον οποίο παντρεύτηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1967. Χώρισαν το 1979 αλλά διατήρησε το επίθετο Σαράντον για τη μετέπειτα ζωή και καριέρα της. Αργότερα έκανε σχέση με τον σκηνοθέτη Λουί Μαλ, τον μουσικό Ντέιβιντ Μπόουι και για ένα σύντομο διάστημα με τον ηθοποιό Σον Πεν. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 η Σαράντον είχε σχέση με τον Ιταλό κινηματογραφιστή Φράνκο Αμάρι, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, την ηθοποιό Έβα Αμάρι (15 Μαρτίου 1985 - ).
Από το 1988, η Σαράντον είχε σχέση με τον ηθοποιό Τιμ Ρόμπινς, τον οποίο γνώρισε στα γυρίσματα της ταινίας Η κυρία και ο ταύρος. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει δύο γιους: τον Τζακ Χένρι (15 Μαΐου 1989 - ) και τον Μάιλς Γκάθρι (γενν. 4 Μαΐου 1992). Η Σαράντον και ο Ρόμπινς είναι καθολικοί και έχουν φιλελεύθερες πολιτικές απόψεις. Χώρισαν το 2009.
Μετά το τέλος της σχέσης της με τον Ρόμπινς, έκανε σχέση με τον Τζόναθαν Μπρίκλιν, γιο του Αμερικανού επιχειρηματία Μάλκομ Μπρίκλιν. Η Σαράντον και ο Μπρίκλιν βοήθησαν στη δημιουργία αθλητικών εγκαταστάσεων για πινγκ πονγκ, οι οποίες ονομάστηκαν SPiN. Η Σαράντον είναι η ιδιοκτήτρια του ping-pong club στη Νέα Υόρκη και του παρακλαδιού του στο Τορόντο. Η Σαράντον και ο Μπρίκλιν χώρισαν το 2015.
Το 2022 έκανε coming out ως αμφιφυλόφιλη.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η Σαράντον έλαβε το βραβείο Lifetime Achievement στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Στοκχόλμης το 2009, εισήλθε στη Λεωφόρο της Δόξας του Νιου Τζέρσεϊ το 2010 και έλαβε το βραβείο Outstanding Artistic Life για τη συνολική συνεισφορά της στον παγκόσμιο κινηματογράφο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σαγκάης το 2011. Το 2013 εγκαινίασε το 44ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ινδίας στην Γκόα. Το 2015 η Σαράντον έλαβε το βραβείο Golden Kamera international lifetime achievement.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Ομάδα Σχεδίασης Έμπειρων Συστημάτων και Μηχανικής Μάθησης
Η ομάδα Σχεδίασης Έμπειρων Συστημάτων και Μηχανικής Μάθησης (Knowledge Engineering and Machine Learning group (KEMLg)) είναι ερευνητική ομάδα του Πολυτεχνικού Πανεπιστημίου της Καταλωνίας. Δημιουργήθηκε από τον καθηγητή Ulises Cortés και δραστηριοποιείται στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης από το 1988.
Ο κύριος σκοπός της ομάδας είναι η ανάλυση, σχεδιασμός, υλοποίηση και εφαρμογή διαφόρων τεχνικών της Τεχνητής Νοημοσύνης, για να στηρίξει τη λειτουργία και την ανάλυση συμπεριφοράς σύνθετων συστημάτων και τομέων του πραγματικού κόσμου. Η έρευνα επικεντρώνεται στην ανάλυση, στο σχεδιασμό, στη διαχείριση και επιτήρηση αυτών των τομέων, όπως η υγεία, στα συστήματα περιβάλλοντος καθώς και στο βιομηχανικό και επιχειρησιακό τομέα.