cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ριχάρδος Β΄ της Κάπουα
Βιογραφία
Ο Ριχάρδος Β΄ ήταν εξόριστος για τα επόμενα επτά χρόνια (κατά τη διάρκεια των οποίων εξουσίασε ένας Λομβαρδός ονόματι Λάντο Δ΄) έως ότου, όταν έφτασε στην ενηλικίωσή του, ζήτησε τη βοήθεια τού Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας (μεγάλου θείου του) και του Ρογήρου Μπόρσα δούκα της Απουλίας (εξαδέλφου τού πατέρα του). Ο Ρογήρος Α΄ και ο ανιψιός του Ρογήρος Μπόρσα ήλθαν, ο πρώτος σε αντάλλαγμα για την πόλη της Νάπολης και ο δεύτερος για την αναγνώριση από τον Ριχάρδο τής επικυριαρχίας τής Απουλίας, τον Μάιο του 1098 και πολιόρκησαν την Κάπουα για σαράντα ημέρες.
Ήταν μία ενδιαφέρουσα πολιορκία, διότι ο πάπας Ουρβανός Β΄, που είχε εμπλακεί σε μία διαμάχη με τον κόμη Ρογήρο Α΄, κατέβηκε για να συζητήσει τη νόμιμη εξουσία στη Σικελία. Ο Άνσελμος της Αόστα, αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ, αυτοεξόριστος από τον βασιλιά Γουλιέλμο Β΄ της Αγγλίας, ήρθε να συναντήσει τον πάπα. Με τη βοήθεια των Σαρακηνών της Σικελίας, η πόλη έπεσε και ο πρίγκιπας αποκαταστάθηκε· η επικυριαρχία της Απουλίας αναγνωρίστηκε και ο πάπας και ο κόμης αποχώρησαν στο Σαλέρνο.
Τα τελευταία οκτώ χρόνια της βασιλείας του ήταν χωρίς γεγονότα· δεν άφησε κληρονόμο. Όταν απεβίωσε (το 1105 ή, πιο πιθανό, το 1106) τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ροβέρτος Α΄. Αν και είχε δεχτεί να δηλώσει υποτέλεια στον δούκα των Ωβίλ της Απουλίας, οι διάδοχοί του δεν το έκαναν και ο πρίγκιπας της Κάπουα επέστρεψε στην de facto ανεξαρτησία υπό αυτούς. Ο εξομολογητής τού Ριχάρδου ήταν ο Βερνάρδος επίσκοπος της Καρινόλα.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα
Πέρι Άντερσον
Ο Φράνσις Ρόρι Πέρεγκραϊν «Πέρι» Άντερσον (αγγλ. Francis Rory Peregrine "Perry" Anderson) είναι Βρετανός διανοούμενος και δοκιμιογράφος. Το έργο του περιλαμβάνει έργα πάνω στην ιστορική κοινωνιολογία, την ιστορία της διανόησης και την πολιτισμική ανάλυση. Αυτό που ενώνει αυτά τα έργα είναι η ενασχόληση του Άντερσον με τον Δυτικό Μαρξισμό.
Ο Άντερσον είναι περισσότερο γνωστός ως μία από τις κύριες προσωπικότητες πίσω από το περιοδικό New Left Review. Είναι καθηγητής ιστορίας και κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες (UCLA). Είναι, επίσης, συγγραφέας πολλών βιβλίων, με πιο πρόσφατα από αυτά να είναι τα βιβλία Οι αντινομίες του Αντόνιο Γκράμσι και Η λέξη από "Η": Η περιπέτεια της ηγεμονίας. Είναι ο αδερφός του πολιτικού επιστήμονα Μπένεντικτ Άντερσον (1936-2015).
Οικογενειακό υπόβαθρο και πρώτα χρόνια
Ο Πέρι Άντερσον γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1938 στο Λονδίνο. Ο πατέρας του, Τζέιμς Κάριου Ο'Γκόρμαν Άντερσον (1893-1946), περισσότερο γνωστός ως Σέιμας, εργαζόταν ως αξιωματούχος στην Κινέζικη Υπηρεσία Ναυτικών Τελωνείων και κατάγεται από Αγγλο-Ιρλανδική οικογένεια, όντας ο νεότερος γιος του Γενικού Ταξίαρχου Σερ Φράνσις Άντερσον από το Μπαλιντέιβιντ της κομητείας Ουότερφορντ. Η οικογένειά του κατάγεται από την οικογένεια Άντερσον από το Μποθρίφνι που εγκαταστάθηκε στην Ιρλανδία στις αρχές του 18ου αιώνα.
Η μητέρα του Άντερσον, Βερόνικα Μπέατρις Μέρι Μπίγκαμ, ήταν Αγγλίδα, κόρη του Τρέβορ Μπίγκαμ, ο οποίος διετέλεσε Αναπληρωτής Επίτροπος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας του Λονδίνου από το 1914 μέχρι το 1931. Η γιαγιά του Άντερσον, Φράνσες, Λαίδη Άντερσον, καταγόταν από τη γαελική οικογένεια Γκόρμαν από την κομητεία Κλαιρ και ήταν κόρη του βουλευτή Πέρσελ Ο'Γκόρμαν, ο οποίος τασσόταν υπέρ της αυτοδιάθεσης της Ιρλανδίας, ενώ ο ίδιος με τη σειρά του ήταν γιος του Νίκολας Πέρσελ Ο'Γκόρμαν, ο οποίος συμμετείχε στη ρεπουμπλικανική Εταιρία Ενωμένων Ιρλανδών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1798, ενώ αργότερα έγινε γραμματέας της Καθολικής Ένωσης τη δεκαετία του 1820. Ο πατέρας του Άντερσον είχε προηγουμένως παντρευτεί τη λογοτέχνιδα Στέλλα Μπένσον, η οποία πέθανε το 1933.
Ο Άντερσον φοίτησε στο Κολλέγιο Ίτον και αργότερα στο Κολλέγιο Βούστερ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, από όπου απέκτησε το πρώτο του πτυχίο.
Στα πρώτα χρόνια της ζωής του, ο Άντερσον έκανε ένα πέρασμα από την κριτική της ροκ μουσικής με το ψευδώνυμο Ρίτσαρντ Μέρτον.
Σταδιοδρομία
Το 1962, ο Άντερσον έγινε αρχισυντάκτης του περιοδικού New Left Review, ενώ κατείχε τη θέση αυτή για 20 χρόνια. Καθώς οι ακαδημαϊκοί της Νέας Αριστεράς ξεκίνησαν να αναθεωρούν τις αρχές τους στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο Άντερσον άσκησε ιδιαίτερη επιρροή. Το 1974 δημοσίευσε δύο έργα αναλυτικής ιστορίας: το έργο Από την αρχαιότητα στον φεουδαρχισμό, το οποίο επικεντρώνεται στη δημιουργία και στη διατήρηση των φεουδαρχικών κοινωνικών σχηματισμών, και Το απολυταρχικό κράτος, το οποίο αναφέρεται στην απόλυτη μοναρχία. Τα έργα αυτά είναι ιδαίτερα εκτεταμένα, καθώς αναφέρονται στην ιστορία της Ευρώπης από τα κλασικά χρόνια μέχρι τον 19ο αιώνα. Τα βιβλία έφεραν στο προσκήνιο τον ίδιο τον Άντερσον, καθώς οι αναλύσεις του συνέθεταν στοιχεία ιστορίας, φιλοσοφίας και πολιτικής θεωρίας.
Στη δεκαετία του 1980, ο Άντερσον ξεκίνησε να εργάζεται ως καθηγητής στη Νέα Σχολή για την Κοινωνική Έρευνα στη Νέα Υόρκη. Επέστρεψε στη θέση του αρχισυντάκτη του New Left Review το 2000 και, μέχρι τη συνταξιοδότησή του, ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού. Σήμερα συνεχίζει να συνεισφέρει μέσα από το περιοδικό London Review of Books, ενώ συνεχίζει να διδάσκει ως διακεκριμένος καθηγητής ιστορίας και κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες.
Επίδραση και κριτική
Ο Άντερσον ήταν γνωστός για την κριτική του προς τον Ε. Π. Τόμσον και του έργου του Η φτώχεια της θεωρίας, στο πλαίσιο μιας αντιπαράθεσης κατά τη δεκαετία του 1970 πάνω στο δομικό μαρξισμό του Λουί Αλτουσέρ, καθώς και της χρήσης της ιστορίας και της θεωρίας από την πλευρά του στην πολιτική της Αριστεράς. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Τόμσον έγραψε ένα άρθρο στο περιοδικό Socialist Register που απέρριπτε την οπτική του Άντερσον σχετικά με την κυριαρχία της αριστοκρατίας στην ιστορική πορεία της Βρετανίας, καθώς και την προτίμηση του Άντερσον για τους ηπειρωτικούς Ευρωπαίους θεωρητικούς έναντι της ριζοσπαστικής βρετανικής παράδοσης και του εμπειρισμού. Ο Άντερσον απάντησε δύο φορές στην πολεμική του Τόμσον, πρώτα μέσα από το άρθρο Σοσιαλισμός και ψευδο-Εμπειρισμός στο τεύχος Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 1966 του New Left Review και στο πιο συμβιβαστικό και, παρ'όλα αυτά, φιλόδοξο έργο του Αντιπαραθέσεις μέσα στον Αγγλικό Μαρξισμό (1980).
Παρά το γεγονός ότι ο Άντερσον δεχόταν συνεχώς κριτική στη χώρα του για την προτίμησή του προς τους Ευρωπαίους θεωρητικούς έναντι των Βρετανών, άσκησε κριτική και σε θεωρητικούς του Δυτικού Μαρξισμού, όπως φαίνεται και στο έργο του Ο δυτικός μαρξισμός (1976). Παρ'όλα αυτά, κύριοι στόχοι του αποτελούσαν ρεύματα του μεταμοντερνισμού στην ηπειρωτική Ευρώπη. Στο βιβλίο του Στις διαδρομές του ιστορικού υλισμού, ο Άντερσον χαρακτηρίζει το Παρίσι ως τη νέα πρωτεύουσα της αντίδρασης στη διανόηση.
Βιβλία του στα ελληνικά
Κατηγορία:Βρετανοί ιστορικοί Κατηγορία:Βρετανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Βρετανοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί
Σουμέσι Άρτας
Το Σουμέσι είναι μικρός οικισμός του Δήμου Αρταίων με 53 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), στα ορεινά της Άρτας, σε υψόμετρο 442 μέτρων και απέχει από την πόλη περίπου 27 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Σουμέσι υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Ξηροβουνίου με έδρα τον Αμμότοπο. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Το Σουμέσι μαζί με τον Άμμο, το Καθαροβούνι, το Περδικάρι και τη Ροδαυγή αποτελούν την τοπική κοινότητα Ροδαυγής με συνολικό πληθυσμό 390 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και εντάχθηκε στην κοινότητα Νησίστας (Ροδαυγή). Το 1997 εντάχθηκε στο δήμο Ξηροβουνίου και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Το Σουμέσι γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Ροδαυγής και τη Σκούπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Χούντουφ
Το Χούντουφ (πολωνικά: Chudów, γερμανικά: Chudow, επίσης Chutow) είναι χωριό του Πόβιατ Γκλιβίτσε Βοεβοδάτο Σιλεσίας, στην ιστορική περιοχή της Σιλεσίας στην Πολωνία. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα ανατολικά του Γκιεραουτοβίτσε, 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Γκλιβίτσε και 16 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Κατοβίτσε. Έχει πληθυσμό 1.493 κατοίκων (2012).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Πρωτότυπη εικονογράφηση καλλιτέχνη του 19ου αιώνα του Κάστρου του Χούντουφ από τον εκδότη [[Αλεξάντερ Ντούνκερ.]] Το χωριό αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1295 ως Chudow όπως μαρτυρείται στο λατινικό χειρόγραφο Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis. Το Χούντουφ ήταν ιδιόκτητο μεσαιωνικό αρχοντικό που αγοράστηκε το 1532 από τον Ρωμαιο-Γερμανικό Σιλεσικό οίκο ευγενών της οικογένειας Σασόφσκι, που είχε ήδη το γειτονικό αρχοντικό του Γκιεραουτοβίτσε. Το Χούντουφ είναι διάσημο για το αναγεννησιακό κάστρο του 16ου αιώνα, που χτίστηκε από τον ευγενή Γιον Σασόσφσκι φον Γκεραλτόβιτς (γνωστός και ως Geraltowsky στα γερμανικά, Gierałtowski στα πολωνικά). Το χωριό παρέμεινε μέρος των κτημάτων του Οίκου των Σασόφσκι και κατοικία των γονέων του με το ψευδώνυμο Γκεραουτόφσκι φον Γκεραλτόβιτς έως ότου πουλήθηκε το πρώτο μισό του 17ου αιώνα. Οι ιστορικές πηγές λένε ότι ήταν μια από τις πιο θαυμάσιες κατοικίες του κάστρου στην Άνω Σιλεσία, που φιλοξενούσε πολλά συμπόσια και αθλητικές δραστηριότητες κυνηγιού της αριστοκρατίας, ενώ σε μεταγενέστερους χρόνους περιλάμβανε ακόμη και το δικό της ζυθοποιείο και πανδοχείο. Η αρχική είσοδος στο κάστρο ήταν μέσω μιας κινητής γέφυρας πάνω από την τάφρο, η οποία οδηγεί απευθείας στον δεύτερο όροφο του πύργου του κάστρου.
Το 1706, νέοι ιδιοκτήτες του κάστρου ήταν η οικογένεια Φογκλάρουφ. Μετά το 1768, το κάστρο άλλαζε ιδιοκτήτες αρκετά συχνά, χάνοντας τη σημασία του. Το 1837, ο ιδιοκτήτης του κάστρου, Αλεξάντερ φον Μπάλι, έκανε αρκετές ανακατασκευές στο αρχικό σχέδιο του κάστρου. Το κάστρο υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά το 1875 και ο τελευταίος ιδιοκτήτης του το άφησε ως ένα γραφικό ερείπιο. Εγκαταλελειμμένο σε ερείπια από τα τέλη του 19ου αιώνα, μόνο τμήματα των τειχών, ο τετράπλευρος πύργος και το περίγραμμα της τάφρου σώζονται μέχρι σήμερα. Το 1995, το νεοϊδρυθέν Ίδρυμα Κάστρου του Χούντουφ, ξεκίνησε από τότε τις σταδιακές εργασίες αποκατάστασης και ανοικοδόμησης του κάστρου. Από το 1966 τα ερείπια του κάστρου είναι υπό καταχώριση με αριθμό A/568 που χαρακτηρίζεται ως σημαντικής πολιτιστικής αξίας και παρακολουθείται ως αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς στην Πολωνία από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.
Σε έναν ήδη ανακαινισμένο πύργο, υπάρχει ένα μικρό μουσείο που δείχνει μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκθέσεις κεραμικών μεσαιωνικών γοτθικών πλακιδίων που βρέθηκαν στην Πολωνία, που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή του κάστρου κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης και αρχαιολογικών ανασκαφών.
Από το 2000, το Ίδρυμα Κάστρου του Χούντουφ διοργανώνει κάθε Αύγουστο μια ετήσια μεσαιωνική έκθεση μαζί με ιστορικές αναπαραστάσεις μεσαιωνικών τουρνουά και πολεμικών συγκρούσεων στους χώρους του Κάστρου του Χούντουφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Υδροξυκαρβαμίδιο
Το υδροξυκαρβαμίδιο (αγγλικά: hydroxycarbamide), γνωστό επίσης και ως υδροξυουρία (hydroxyurea), είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο με μοριακό τύπο CH4N2Ο2. Είναι μια φαρμακευτική δραστική ένωση, που χρησιμοποιείται στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, στη χρόνια μυελογενή λευχαιμία, στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, και στην πολυκυτταραιμία vera. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία μειώνει τον αριθμό των επιθέσεων. Λαμβάνεται από το στόμα.
Οι κοινές παρενέργειες περιλαμβάνουν την καταστολή του μυελού των οστών, πυρετό, απώλεια της όρεξης, ψυχιατρικά προβλήματα, δυσκολία στην αναπνοή, και πονοκεφάλους. Υπάρχουν, επίσης, ανησυχίες ότι αυξάνει τον κίνδυνο (ανάπτυξης) μεταγενέστερων καρκίνων. Η χρήση της κατά την κύηση είναι συνήθως επιβλαβής για το έμβρυο. Το υδροξυκαρβαμίδιο ανήκει στην αντινεοπλασματική οικογένεια των φαρμάκων. Πιστεύεται ότι δρα αναστέλλοντας την παραγωγή του DNA.
Το υδροξυκαρβαμίδιο εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1967. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το έχει τοποθετήσει στις λίστες των βασικών φαρμάκων, των πιο αποτελεσματικών και πιο ασφαλών φαρμάκων που απαιτούνται σε ένα σύστημα υγείας. Το Υδροξυκαρβαμίδιο είναι διαθέσιμο ως γενόσημο φάρμακο. Το κόστος χονδρικής στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι περίπου 0,35-0,47 δολάρια ΗΠΑ ανά ημέρα. Στις ΗΠΑ κοστίζει λιγότερο από 25 δολάρια το μήνα.
Εμπορικές ονομασίες
Οι εμπορικές ονομασίες στην Ελλάδα συμπεριλαμβάνουν τις ακόλουθες:
Hydoxyurea, Hydreasyn και Siklos
Φυσική παρουσία
Η υδροξυουρία έχει αναφερθεί ως ενδογενής στο ανθρώπινο πλάσμα του αίματος, σε συγκεντρώσεις 30-200 ng/ml.
Ιατρικές εφαρμογές
Το υδροξυκαρβαμίδιο χρησιμοποιήθηκε για τις ακόλουθες παθήσεις:
Παρενέργειες
Οι παρενέργειες χρήσης που έχουν αναφερθεί είναι: υπνηλία, ναυτία, έμετος, διάρροια, δυσκοιλιότητα, βλεννογονίτιδα, ανορεξία, στοματίτιδα, τοξικότητα του μυελού των οστών (τοξικότητα περιορισμού της δόσης. Μπορεί να απαιτηθούν 7-21 ημέρες μετά την παύση χορήγησης του φαρμάκου για να συνέλθει ο οργανισμός από τις όποιες επιπτώσεις), μεγαλοβλαστική αναιμία, θρομβοκυτταροπενία, αιμορραγία, πεπτικό έλκος ή και διάτρηση, ανοσοκαταστολή, λευκοπενία, αλωπεκία (απώλεια μαλλιών), δερματικές αλλοιώσεις (ερύθημα, πομφοί), κνησμός, πνευμονικό οίδημα, μη φυσιολογικά ηπατικά ένζυμα, αυξημένο άζωτο στο αίμα με τη μορφή κρεατινίνης και ουρίας.
Εξαιτίας της αρνητικής επίπτωσης στο μυελό των οστών, η τακτική παρακολούθηση του ποσοστού της ένωσης στο αίμα, όταν η ένωση χορηγείται, είναι ζωτικής σημασίας, για να μπορούν οι θεράποντες να απαντήσουν κατάλληλα σε πιθανές λοιμώξεις. Επιπλέον, η νεφρική λειτουργία, το ουρικό οξύ, οι ηλεκτρολύτες, καθώς και τα ηπατικά ένζυμα, πρέπει να ελέγχονται τακτικά, όταν η ένωση χορηγείται. Επιπλέον, εξαιτίας των παραπάνω, σε περίπτωση σοβαρής αναιμίας ή ουδετεροπενίας, η χρήση της ένωσης αντενδείκνυται. Το υδροξυκαρβαμίδιο χρησιμοποιήθηκε κυρίως για τη θεραπεία των μυελοϋπερπλαστικών ασθενειών, στις οποίες υπάρχει σύμφυτος κίνδυνος εξέλιξης σε οξεία μυελογενή λευχαιμία. Υπήρξε μια μακροχρόνια ανησυχία ότι και το ίδιο το υδροξυκαρβαμίδιο ενέχει τον κίνδυνο ανάπτυξης λευχαιμίας, αλλά μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι ο κίνδυνος είναι είτε απών ή πολύ μικρός. Παρ' όλα αυτά, οι προβληματισμοί αυτοί αποτέλεσαν ένα εμπόδιο για την ευρύτερη χρήση του σε ασθενείς με δρεπανοκυτταρική αναιμία.
Μηχανισμός δράσης
Το υδροξυκαρβαμίδιο ελαττώνει την παραγωγή δεοξυριβονουκλεοτιδίων, μέσω της παρεμπόδισης του ενζύμου αναγωγάση των ριβονουκλεοτιδίων, σαρώνοντας τις ελεύθερες ρίζες τυροσυλίου, που εμπλέκονται στην αναγωγή των διφωσφονουκλεοτιδίων (NDPs).
Στη θεραπεία της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, το υδροξυκαρβαμίδιο αυξάνει τη συγκέντρωση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης. Ο ακριβής μηχανισμός αυτής της δράσης δεν είναι ακόμη ξεκάθαρος, αλλά φαίνεται ότι το υδροξυκαρβαμίδιο αυξάνει τα επίπεδα μονοξειδίου του αζώτου (ΝΟ), προκαλώντας την ενεργοποίηση της διαλυτής γουανυλοκυκλάσης, που επακόλουθα αυξάνει τη συγκέντρωση της κυκλικής μονοφωσφορικής γουανοσίνης (cGMP). Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση της έκφρασης του γονιδίου της γ-σφαιρίνης και επακολούθως της σύνθεσης γ-αλυσίδας που είναι απαραίτητη για την παραγωγή της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης (HbF) (η οποία δεν πολυμερίζεται και δεν παραμορφώνει ερυθρά αιμοσφαίρια, όπως η μεταλλαγμένη HbS, που είναι υπεύθυνη για τη δρεπανοκυτταρική αναιμία). Τα ενήλικα ερυθρά αιμοσφαίρια που περιέχουν πάνω από 1% HbF ορίζονται ως F-κύτταρα. Αυτά τα κυτταρα είναι απόγονοι μιας μικρής δεξαμενής ανώριμων ερυθροειδών πρόδρομων κυττάρων (BFU-e) που διατηρούν την ικανότητα να παράγουν HbF. Η υδροξυουρία επίσης καταστέλλει την παραγωγή κοκκιοκυττάρων του μυελού των οστών, γεγονός που έχει ως συνέπεια ένα φαινόμενο ήπιας ανοσοκαταστολής, κυρίως στα σημεία των αγγείων που τα δρεπανοκύτταρα έχουν αποφράξει τη ροή του αίματος.
Έρευνα
Βιοχημική έρευνα γίνεται για το υδροξυκαρβαμίδιο ως παρεμποδιστή του διπλασιασμού του DNA, που προκαλεί διπλασιασμό των δεοξυριβονουκλεοτιδίων και έχει ως αποτέλεσμα το σπάσιμο των διπλών ελίκων του DNA κοντά στις διχάλες αναπαραγωγής (δείτε και διόρθωση DNA).
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:C1 Κατηγορία:Καρβαμίδια Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Αντινεοπλασματικά φάρμακα Κατηγορία:Καρκινογόνα Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Μιλτιάδης Αχ. Αγαθόνικος
Ο Μιλτιάδης Αγαθόνικος (1876 - 1936), του Αχιλλέα, ήταν Έλληνας νομομαθής και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1876, ήταν γιος του Αχιλλέα Αγαθόνικου και εγγονός του Μακεδόνα λόγιου Μιλτιάδη Αγοθόνικου. Το 1922 έγινε αρεοπαγίτης. Ήταν από το 1929 ως τον θάνατό του ο πρώτος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Δημοσίευσε φιλολογικά δοκίμια χρησιμοποιώντας ψευδώνυμα, όπως Αθηναίος, Ιππόλυτος και Βλέκας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
DAF
DAF Trucks
Κάνσας Σίτι Τσιφς
Οι Κάνσας Σίτι Τσιφς (αγγλικά: Kansas City Chiefs) είναι επαγγελματική ομάδα αμερικανικού ποδοσφαίρου με έδρα το Κάνσας Σίτι του Μιζούρι. Οι Τσιφς αγωνίζονται στη Νάσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ (NFL) ως σύλλογος-μέλος της Δυτικής κατηγορίας Αμέρικαν Φούτμπολ Κόνφερενς (AFC) του πρωταθλήματος.
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1959 ως «Ντάλας Τέξανς» (Dallas Texans) από τον επιχειρηματία Λάμαρ Χαντ, και ήταν μέλος της Αμέρικαν Φούτμπολ Λιγκ (AFL). Την άνοιξη του 1963, η ομάδα μετακόμισε στο Κάνσας Σίτι και μετονομάστηκε σε «Κάνσας Σίτι Τσιφς». Οι Τσιφς εντάχθηκαν στην NFL ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης το 1970, με την αξία της ομάδας να εκτιμάται σε πάνω από 3,7 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο γιος του Χαντ, Κλαρκ Χαντ, διατελεί ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος. Ενώ το μερίδιο ιδιοκτησίας του γηραιότερου Χάντ πέρασε στη χήρα και τα παιδιά του μετά τον θάνατό του το 2006, ο Κλαρκ είναι ο επικεφαλής λειτουργίας της δικαιόχρησης. Εκπροσωπεί τους Τσιφς σε όλες τις συναντήσεις του πρωταθλήματος και έχει την απόλυτη εξουσία για αλλαγές στο προσωπικό.
Οι Τσιφς κέρδισαν τρία πρωταθλήματα AFL, το 1962, το 1966 και το 1969, και ήταν η δεύτερη ομάδα AFL (μετά τους Νιου Γιορκ Τζετς) που νίκησε μια ομάδα NFL σε ένα AFL–NFL World Championship Game, όταν νίκησε τους Μινεσότα Βίκινγκς στο Super Bowl IV. Αυτή η νίκη στις 11 Ιανουαρίου του 1970, ήταν το τελευταίο παιχνίδι πριν τεθεί σε ισχύ η συγχώνευση των πρωταθλημάτων. Οι Τσιφς ήταν επίσης η δεύτερη ομάδα, μετά τους Γκριν Μπέι Πάκερς (με τους οποίους έπαιξαν στο Super Bowl I), που εμφανίστηκε σε περισσότερα από ένα Σούπερ Μπόουλ (και η πρώτη ομάδα AFL που το έκανε) καθώς και η πρώτη που εμφανίστηκε σε παιχνίδι πρωταθλήματος σε δύο διαφορετικές δεκαετίες. Παρά την επιτυχία μετά την πρώτη περίοδο της ιστορίας της δικαιόχρησης, κερδίζοντας πέντε από τα πρώτα έξι παιχνίδια στο επόμενο διάστημα, η ομάδα προσπαθούσε να κάνει καλή πορεία στα πλέι οφ για δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας των δέκα από τα έντεκα παιχνίδια πλέι οφ από το 1993 έως το 2017, που περιελάμβαναν οκτώ αγώνες σερί ήττες. Έκτοτε, οι Τσιφς έχουν κυριαρχίσει με τον προπονητή Άντι Ριντ και τον παίκτη Πάτρικ Μαχόουμς, εμφανιζόμενοι σε τρία Σούπερ Μπόουλς από το 2019 και κερδίζοντας δύο, LIV and LVII.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Ομάδες αμερικανικού ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1959 Κατηγορία:Κάνσας‎
Μάρηδες
Οι Μάρηδες είναι γηγενές θρακικό φύλο με δική τους ενδυμασία και γλωσσικά ιδιώματα, που κατοικεί κυρίως σε 13 χωριά στην περιοχή του βόρειου τμήματος του Νομού Έβρου. Λέγεται ότι προέρχονται από τους αρχαίους Θράκες.
Ονομασία
Δεν υπάρχει επίσημη εκδοχή για την προέλευση του ονόματος, αλλά υπάρχουν κάποιες ανεπίσημες εκδοχές. Μία από αυτές θεωρεί πως αποτελούν απογόνους του αρχιερέα Μάρωνα, ενώ μία άλλη ισχυρίζεται ότι η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «μαρμαίρω» που θα πει λάμπω, κάτι που έχει άμεση σχέση με τις παραδοσιακές τους φορεσιές οι οποίες κυριολεκτικά λάμπουν από τα στολίδια.
Χαρακτηριστικά
Είναι μια εντελώς ξεχωριστή Θρακική φυλή, με χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά των αρχαίων Θρακών. Ακόμη και σήμερα είναι μια πληθυσμιακή ομάδα με ισχυρή εσωτερική συνοχή. Έχουν κοινή καταγωγή, ιστορικές καταβολές, ίδια ψυχοσύνθεση και χαρακτήρα, συμπεριφορά, νοοτροπία, έκφραση και προφορά, ήθη και έθιμα και παραδοσιακή ενδυμασία. Μέσα στην κοινωνία τους κυριαρχεί ο θρακιώτικος τρόπος ζωής, είναι δεμένοι με την πλούσια και γνήσια θρακιώτικη παράδοσή τους, ενώ μέχρι πρόσφατα (γύρω στο 1950) ήταν μια εντελώς κλειστή κοινωνία. Είναι χαρακτηριστικό ότι, η μεγάλη πλειοψηφία των επιθέτων είναι σε «ίδης» και «ούδης», πράγμα που μαρτυρά τους στενούς συγγενικούς δεσμούς ενώ μέχρι την 10ετία του 50 δεν αντάλλασσαν γαμπρούς και νύφες με άλλα χωριά «για να μην χαλάσει η ράτσα».
Τα 13 χωριά των Μάρηδων
Αμπελάκια, Σιτοχώρι, Κουφόβουνο, Ποιμενικό, Ασβεστάδες, Ασπρονέρι, Βρυσικά, Καρωτή, Νεοχώρι, Κυανή, Στέρνα, Παταγή, Μάνη
Παραπομπές
Κατηγορία:Θράκη
Λούστρα Αιτωλοακαρνανίας
Η Λούστρα είναι ορεινός οικισμός της Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 620 μέτρων, ο οποίος βρίσκεται βορειοανατολικά της λίμνης Τριχωνίδας σε απόσταση 25 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο και 10 χλμ. ΒΔ. από το Θέρμο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καλλιθέας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Καλλιθέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλιθέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παραβόλας του Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 26 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 132.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Χρίστος Μυλόρδος
Ο Χρίστος Μυλόρδος είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής. Γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 30 Απριλίου 1991.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2010, ο Μυλόρδος κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού του σόου ταλέντων Performance και, ως αποτέλεσμα, εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2011 στη Γερμανία, με τον κυπριακό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ).
Στις 20 Ιανουαρίου 2011, ανακοινώθηκε ότι το τραγούδι που θα τραγουδήσει ο Μυλόρδος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision θα είναι το "Σαν άγγελος σ'αγάπησα". Στον ημιτελικό ο Μυλόρδος δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό της Eurovision.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Κύπριοι άνδρες τραγουδιστές
Ριβιέρα
Ριβιέρα, είναι ιταλική λέξη που σημαίνει "ακτογραμμή",  προέρχεται από το λατινικό ρίπα. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως το σωστό όνομα για την ακτή της Λιγυρίας. Σήμερα, οι δύο πιο γνωστές Ριβιέρες παγκοσμίως είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακτές
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2017-18
Το Κύπελλο Ελλάδας 2017–18 αποτέλεσε την 76η διοργάνωση του θεσμού. Πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 33 συλλόγων των δύο επαγγελματικών κατηγοριών, Σούπερ Λιγκ (άλλοτε Α΄ Εθνική) και Φούτμπολ Λιγκ (άλλοτε Β΄ Εθνική). Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 20 Αυγούστου του 2017 και ολοκληρώθηκαν στις 12 Μαΐου του 2018 με τον τελικό της διοργάνωσης. Κυπελλούχος 2017–18 αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ επικρατώντας της AEK με 2–0. Στα αξιοσημείωτα της διοργάνωσης ήταν ότι ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το τρόπαιο σημειώνοντας μόνο νίκες και στους 10 αγώνες.
Ημερομηνίες κληρώσεων και αγώνων
Το πρόγραμμα της διοργάνωσης:
1η φάση
Η κλήρωση της 1ης φάσης πραγματοποιήθηκε στις 11 Αυγούστου 2017 στο Γουδί.
2η φάση
Η κλήρωση της 2ης φάσης πραγματοποιήθηκε στις 11 Αυγούστου 2017 στο Γουδί.
Προημιτελικά
Η κλήρωση της 4ης φάσης πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2018 στο Γουδί.
Ημιτελικά
Η κλήρωση της ημιτελικής φάσης πραγματοποιήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2018 στο Γουδί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Μακεδονικός τάφος Ελαφοχωρίου
Ο Μακεδονικός τάφος Ελαφοχωρίου είναι αρχαιολογικό μνημείο κοντά στον οικισμό Ελαφοχώρι του νομού Έβρου. Το μνημείο ανήκει στο μακεδονικό τύπο τάφου, αλλά παρουσιάζει ορισμένα ιδιαίτερα μορφολογικά χαρακτηριστικά, όπως όλοι οι σύγχρονοί του κτιστοί τάφοι της Θράκης. Ο τάφος χρονολογείται στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ.
Μια τυχαία ανασκαφή έφερε στο φως ένα τύμβο από τα πρώιμα Ελληνιστικά χρόνια (4ος αιώνας π.Χ.), ένα θρακικό υπόγειο τάφο, που πιστεύεται πως είναι οικογενειακός τάφος. Είναι χτισμένος με αμμοχάλικο και λαξευμένους γωνιόλιθους από το λατομείο πωρόλιθου Μεταξάδων ενώ υπάρχει δρόμος, προθάλαμος και κυρίως θάλαμος. Στο βάθος του θαλάμου υπάρχει μια κλίνη και στο δάπεδο τάφος. Το 1976, μετά και την επίσκεψη αρχαιολόγου Γ. Μπακαλάκη πραγματοποιήθηκαν εργασίες στερέωσης και περίφραξης του χώρου. Σήμερα αποτελεί αξιοθέατο των οικισμών Δάφνης και Ελαφοχωρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στον Έβρο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στον Έβρο
Αλβέρτος ΣΤ΄ της Βαυαρίας
Ο Αλβέρτος ΣΤ΄, γερμ. Albrecht VI (26 Φεβρουαρίου 1584 - 5 Ιουλίου 1666) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν διοικητής του δουκάτου της Βαυαρίας, κατά την αναηλικιότητα του Φερδινάνδου-Μαρία.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου Ε΄ δούκα της Βαυαρίας και της Ρενάτας, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Λωρραίνης.
Το 1651 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Μαξιμιλιανός Α΄ δούκας της Βαυαρίας και άφησε τον γιο του Φερδινάνδο-Μαρία 15 ετών. Ο Αλβέρτος ΣΤ΄ ανέλαβε επίτροπος του ανιψιού του και διοίκησε το δουκάτο της Βαυαρίας ως το 1654, που ενηλικιώθηκε ο Φερδινάνδος-Μαρία.
Νυμφεύτηκε την λαντγκραβίνσα του Λόιχτενμπεργκ και το 1650 αντάλλαξε το λαντγκραβάτο της με την κυριότητα του Χάαγκ. Στο Λόιχτενμπεργκ τον διαδέχθηκε ο Μαξιμιλιανός-Φίλιππος-Ιερώνυμος, δευτερότοκος γιος του Μαξιμιλιανού Α΄.
Απεβίωσε το 1666 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μαξιμιλιανός-Ερρίκος ως κύριος του Χάαγκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1612 τη Μεχτίλντε λαντγκραβίνα του Λόιχτενμπεργκ και είχε επιζόντα τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Χόρλιβκα
Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια του Πολέμου στο Ντονμπάς και έκτοτε βρίσκεται κυρίως υπό τον έλεγχο των φιλορωσικών δυνάμεων. Τα προάστια της Χόρλιβκα παρέμειναν υπό τον έλεγχο του ουκρανικού στρατού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Κάστρο της Τσόχα
Ιστορία
Το Κάστρο της Τσόχα ξεκίνησε ως προπύργιο, στα σύνορα Βοημίας-Λουσατίας. Η κατασκευή του παραγγέλθηκε από τον Βεγκέσλαο Α΄ της Βοημίας, στα μέσα του 13ου αιώνα (1241 – 1247). Το 1253 το κάστρο παραδόθηκε στον Κόνραντ φον Βάλχαουζεν, επίσκοπο του Μάισεν. Το 1319, το συγκρότημα έγινε μέρος του δουκάτου του Ερρίκου Α΄ του Γιάβορ και μετά το θάνατό του, το ανέλαβε ένας άλλος Σιλέσιος πρίγκιπας, ο Μπόλκο Β΄ ο Μικρός και η σύζυγός του Άγκνες (βλ. Δουκάτο της Σιλεσίας). Η προέλευση του πέτρινου κάστρου χρονολογείται από το 1329.
Στα μέσα του 14ου αιώνα, το Κάστρο της Τσόχα προσαρτήθηκε από τον Κάρολο Δ΄, αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Βασιλιά της Βοημίας. Στη συνέχεια, μεταξύ 1389 και 1453, ανήκε στις ευγενείς οικογένειες των φον Ντον και φον Κλουκς. Ενισχυμένο, το συγκρότημα πολιορκήθηκε από τους Χουσίτες στις αρχές του 15ου αιώνα, οι οποίοι το κατέλαβαν το 1427 και παρέμεινε στο κάστρο για άγνωστο χρόνο (βλ. Πόλεμοι των Χουσιτών). Το 1453, το κάστρο αγοράστηκε από την οικογένεια του φον Νόστιτς, που το κατείχε για 250 χρόνια, κάνοντας αρκετές αλλαγές μέσω έργων αναδιαμόρφωσης το 1525 και το 1611. Τα τείχη του κάστρου ενισχύθηκαν, γεγονός που απέτρεψε μια σουηδική πολιορκία του συγκροτήματος κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Το 1703, το κάστρο αγοράστηκε από τον Γιαν Χάρτβιφκ δον Έχτριτς, αυλικό με επιρροή του Αυγούστου Β΄ του Δυνατού. Στις 17 Αυγούστου 1793 όλο το συγκρότημα κάηκε σε φωτιά.
Το 1909, το κάστρο αγοράστηκε από έναν κατασκευαστή πούρων από τη Δρέσδη, τον Ερνστ Γκούτχοφ, ο οποίος παρήγγειλε μεγάλη αναδιαμόρφωση, που πραγματοποιήθηκε από τον αρχιτέκτονα από το Βερολίνο, Μπόντο Έμπχαρτ, βασισμένο σε έναν πίνακα ζωγραφικής του 1703 του κάστρου. Ο Γκούτχοφ, ο οποίος ήταν κοντά στη Ρωσική Αυτοκρατορική Αυλή και φιλοξένησε αρκετούς Λευκούς μετανάστες στην Τσόχα, έζησε στο κάστρο μέχρι τον Μάρτιο του 1945. Φεύγοντας, μάζεψε τα πιο πολύτιμα υπάρχοντα και τα μετέφερε μαζί του.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το κάστρο λεηλατήθηκε πολλές φορές, τόσο από στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, όσο και από Πολωνούς κλέφτες, που ήρθαν στις λεγόμενες Ανακτημένες Περιοχές από το κεντρικό και το ανατολικό τμήμα της χώρας. Έπιπλα και άλλα αγαθά κλάπηκαν και στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950, το κάστρο φιλοξενούσε πρόσφυγες από την Ελλάδα (βλ. Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος). Το 1952, το κάστρο καταλήφθηκε από τον Πολωνικό Στρατό. Χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό θέρετρο διακοπών και διαγράφηκε από τους επίσημους χάρτες. Το κάστρο είναι ανοιχτό στο κοινό από τον Σεπτέμβριο του 1996 ως ξενοδοχείο και συνεδριακό κέντρο.
Το συγκρότημα εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένης μιας δημοφιλής κωμωδίας του 1963, Gdzie jest generał? (Πού είναι ο Στρατηγός;), Legenda, Wiedzmin, Beyond Sherwood Forest, Spellbinder και το σίριαλ Tajemnica twierdzy szyfrów (Το μυστικό του οχυρού των κρυπτογράφων).
Από το 2014, το κάστρο χρησιμοποιείται επίσης ως σκηνικό για το College of Wizardry, ένα ζωντανό παιχνίδι ρόλων (LARP) που διαδραματίζεται στο δικό του σύμπαν και μπορεί να συγκριθεί με τον Χάρι Πότερ. Υπήρξε παύση το 2019 μετά από συνεχή ζητήματα εντός του ιδρυτικού οργανισμού που απείλησαν να τερματίσουν τη σειρά. Ωστόσο, μια δράση crowdfunding έσωσε το LARP και μια νέα οργανωτική ομάδα συνέχισε να διοργανώνει εκδηλώσεις στο κάστρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσοχα
Μικρό Δουκάτο Ροδόπης
Το Μικρό Δουκάτο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Μαξιμιλιανός Φίλιππος Ιερώνυμος του Λόιχτενμπεργκ
Ο Μαξιμιλιανός-Φίλιππος-Ιερώνυμος, γερμ. Maximilian-Phipill-Hieronymus (30 Σεπτεμβρίου 1638 - 20 Μαρτίου 1705) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας-Λόιχτενμπεργκ (1650-1705) και επίτροπος κατά την ανηλικιότητα του ανιψιού του Μαξιμιλιανού Β΄.
Βιογραφία
Το 1650 ο Μαξιμιλιανός Α΄ αντάλλαξε το λαντγκραβάτο του Λόιχτενμπεργκ του αδελφού του Αλβέρτου με την κομητεία του Χάαγκ που κατείχε. Έδωσε το Λόιχτενμπεργκ στον Μαξιμιλιανό-Φίλιππο-Ιερώνυμο μαζί με την κυριότητα του Σβάμπεγγ. Ο Μαξιμιλιανός-Φίλιππος-Ιερώνυμος επίσης απέκτησε τις κυριότητες του Άνγκελμπεργκ και του Ματσίς από τους Φούγκερ.
Απεβίωσε το 1705 στο Τούρκχαϊμ και το Λόιχτενμπεργκ αποδόθηκε στον ανιψιό του Μαξιμιλιανό Β΄, που το ενσωμάτωσε στο εκλεκτοράτο της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1668 την Μαυρικία-Φεβρωνία ντε Λα Τουρ ντ' Ωβέρν, κόρη του Φρειδερίκου-Μαυρικίου δούκα του Μπουγιόν· δεν απέκτησε απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κωστάκης Ανάν
Ο Κωστάκης Ανάν είναι Έλληνας ή Ελληνίδα συγγραφέας ή αλλοδαπός ή αλλοδαπή συγγραφέας που γράφει στα Ελληνικά. Ποιος ή ποια ακριβώς κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Κωστάκης Ανάν ουδείς γνωρίζει. Βιβλία του Κωστάκη Ανάν είναι τα «... και ύστερα ήρθες και μ' έλυσες» (2005), «Η τελική λήθη (δε φάιναλ θολούθιον)» (2008), «Το ουράνιο talkshow» (2010), «Βολική αναισθησία» (2012) και «Φορμόλη» (2014). Την εικονογράφηση των βιβλίων του έχει επιμεληθεί ο Sotos Anagnos.
Βιογραφία
Ο Κωστάκης Ανάν πρωτοπαρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Βαβέλ δημοσιεύοντας αντισυμβατικά, ξεκαρδιστικά ημερολόγια της καθημερινής του ζωής αποκτώντας σκληροπυρηνικούς οπαδούς που αγαπούν τον εξτρίμ σουρεαλισμό. Παρ' όλ' αυτά, ελάχιστα, αν όχι τίποτα, είναι γνωστά για την πραγματική του ζωή, αφού κάθε βιβλίο του έχει και ένα διαφορετικό αυτοσαρκαστικό βιογραφικό.
΄Εργο
Ο Κωστάκης Ανάν μέσα από τα σατιρικά βιβλία του κατακεραυνώνει τον δυτικό άνθρωπο που έχει γνώμη για οτιδήποτε στον κόσμο, ενώ δεν ζει σ' αυτόν, μόνο τον βλέπει από την τηλεόραση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι
Angry Birds Toons
Το Angry Birds Toons είναι Φιλανδέζικη σείρα κινουμένων σχεδίων, βασισμένη στην ομώνυμη σειρά βιντεοπαιχνιδιών της Rovio. Ακολουθεί τις περιπέτειες των πουλιών που προστατεύουν τα αυγά τους εναντίον των γουρουνιών που θέλουν να τα κλέψουν για να τα φάει ο βασιλιάς, καθώς και περιπέτειες που εκτυλλύσονται σε μία από τις δύο ομάδες. Τα επεισόδια έχουν κυκλοφορήσει εβδομαδιαία.
Υπήρξε ένα εισαγωγικό επεισόδιο ονόματι "Γνωρίστε τους Αγαπημένους Χαρακτήρες", που κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου 2013 και παρουσίασε τα ονόματα των πτηνών. Τα πράσινα γουρούνια αναγνωρίζονται από τον ρόλο τους, όπως ο Δεκανέας Χοίρος, ο Βασιλιάς Χοίρος, ή ο Σεφ Χοίρος, με τα Τσιράκια Χοίρους κατανεμειμένα σε ανώνυμους χοίρους. Ο διάλογος γενικά περιορίζεται σε φωνές και ηχητικά εφέ παρομοίως με το παιχνίδι.
Από τον Ιούλιο του 2013, επεισόδια του Angry Birds Toons, και ορθότερα επεισόδια στο πρώην διαδυκτιακό κανάλι βίντεο κατά ροής Toons.tv, έχουν παρακολουθηθεί πάνω από ένα δισεκατομμύριο φορές. Από τον Δεκέμβρη του 2013, έχουν παρακολουθηθεί πάνω από τρία δισεκατομμύριο φορές και από τον Μάρτιο του 2014, πάνω από τέσσερα δισεκατομμύριο φορές. Στην Ελλάδα, η σειρά προβλήθηκε στην τηλεόραση από το Star Channel από τις 21 Σεπτεμβρίου 2013 μέχρι τις 28 Αυγούστου 2015, ενώ επεισόδια κυκλοφορούσαν και στον ιστότοπο του σταθμού. Η σειρά είναι επίσης διαθέσιμη στο Netflix.
Παραγωγή
Η Rovio ανακοίνωσε μια τηλεοπτική σειρά βασισμένη στο βιντεοπαιχνίδι Angry Birds με 52 μικρού μήκους επεισόδια. Η σειρά παράχθηκε από τη Φινλανδέζικη εταιρία κινουμένων σχεδίων Kombo, που αγόρασε η Rovio το Ιούνιο του 2011. "Είμαι χαρούμενος που πρόκειται να αναπτύξουμε μια εβδομαδιαία σειρά animation φέτος σύντομου περιεχομένου," είπε ο Νίκος Ντόρα, επί κεφαλής του animation στη Rovio.
Κυκλοφορίες
Η Sony Pictures Home Entertainment έχει κυκλοφορήσει όλα τα επεισόδια της σειράς σε οπτικούς δίσκους. Ενώ ο πρώτος κύκλος κυκλοφόρησε σε DVD και Blu-ray, μεταγενέστερα επεισόδια από τον δεύτερο κύκλο και μετά κυκλοφόρησαν μόνο σε DVD. Στην Ελλάδα, έχουν διανεμηθεί από τη Feelgood Entertainment.
Ειδικά επεισόδια
Το Nickelodeon αναμετάδωσε παγκοσμίως το Angry Birds: Καταστρέψτε τα Όλα, ένα Χριστουγεννιάτικο εορταστικό επεισόδιο που έκανε πρεμιέρα στις 17 Δεκεμβρίου 2011, και το Angry Birds Space, ένα πρίκουελ του ομώνυμου βιντεοπαιχνιδιού, τον Μάρτιο του 2012.
Γουρουνο-ιστορίες
Στις 11 Απριλίου 2014, η Rovio κυκλοφόρησε μια σειρά ονόματι Γουρουνο-ιστορίες στο κανάλι Toons.TV, με το πρώτο επεισόδιο "Trampoline" (ελληνικά: Τραμπολίνο). Η σειρά δείχνει τη ζωή των τσιρακιών χοίρων, με άλλους αποκλειστικούς χαρακτήρες να εμφανίζονται σε διάφορα επεισόδια, αλλά δεν παρουσιάστηκαν άλλα γουρούνια ή πουλιά.
Οι πρώτοι δύο κύκλοι κάνουν χρήση πηλου για το animation, για να παρουσιαστούν τα γουρούνια όπως εμφανίζονται στα περισσότερα παιχνίδια Angry Birds, με τους επόμενους δύο να αλλάζουν σε τρισδιάστατες εικόνες δημιουργημένες από υπολογιστή, χρησιμοποιώντας τα μοντέλα των γουρουνιών όπως εμφανίζονται στο Angry Birds: Η Ταινία.
Angry Birds Στέλλα
Βασισμένη στο ομώνυμο βιντεοπαιχνίδι με πάζλ, η σειρά ακουλουθεί τη ζωή της Στέλλας, του ροζ πουλιού, μαζί με τις φίλες της Λούκα, Γουίλοου, Πόπι και Ντέλϊα, καθώς προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα εναντίον της Γκέιλ, την πρώην φίλη της Στέλλας, που είναι τώρα βασίλισσα των γουρουνιών στο Γκόλντεν Άιλαντ.
Angry Birds Blues
Η σειρά αυτή δείχνει τη ζωή των Μπλουζ μαζί με τα Νεογέννητα, και εκτυλίσσεται μεταξύ των γεγονότων του Angry Birds: Η Ταινία και του επαρχόμενου σίκουελ. It premiered on 10 March 2017 on Toons.TV.
Angry Birds BirLd Cup
Το καλοκαίρι του 2018, την παραμονή του 2018 FIFA World Cup στη Ρωσία, η Rovio ανακοίνωσε μια νέα σειρά, ονόματι Angry Birds BirLd Cup, σε συνεργασία με την ποδοσφαιρική ομάδα Έβερτον ΦΚ, στην οποία αστέρια της Πρέμιερ Λιγκ παίρνουν μέρος σε ειδικό διαγωνισμό μεταξύ δύο ομάδων παιδιών, που εκπροσωπούν τους Ρεντ και Τσακ. Οι ομάδες ανταγωνίζονται σε ειδικές προκλήσεις για να κερδίσουν το τιμητικό τίτλο "Birld Cup", με τα γουρούνια να κρατούν σκορ.
Toons.TV
Το Toons.TV ήταν ένα πολυπλατφορικό κανάλι ψυχαγωγίας που ανήκε και λειτούργησε από τη Rovio Animation, μέρος της Rovio Entertainment. Ήταν διαθέσιμο στις περισσότερες εφαρμογές Rovio, σε παρόχους video-on-demand, συγκεκριμένες Smart TV και άλλες συνδεδεμένες συσκευές. Είχε επίσης δικιά της ξεχωριστή εφαρμογή, η οποία ξεκίνησε στις 1 Οκτωβρίου 2015, έδειχνε αποκλειστικά πριν από τις άλλες λεγόμενες εκδόσεις, επεισόδια των εσωτερικών παραγωγών της Rovio, και είχε δυνατότητες αναπαραγωγής ολόκληρων επεισοδίων back-to-back μιας σειράς, ιστορικό παρακολούθησης, και συστάσεις άλλων βίντεο μετά το τέλος ενός. Τότε, το περιεχόμενό της είχε περισσότερες από πέντε δισεκατομμύρια προβολές, ενώ τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς, είχε κερδίσει ένα βραβείο DigiDay για Καλύτερη Πλατφόρμα Διανομής Βίντεο. Τον Αύγουστο του 2017, το Toons.TV διακόπηκε; η σχετιζόμενη ιστοσελίδα και εφαρμογή, καθώς και οποιοσδήποτε σύνδεσμος σε αυτό ανακατευθύνουν στο επίσημο κανάλι των Angry Birds στο YouTube. Αξιοσημείωτες σειρές του Toons.tv εκτός των εσωτερικών παραγωγών της, περιελάμβαναν το Wallace and Gromit's Cracking Contraptions, σειρές της Xilam όπως το Ο Όγκι και οι Κατσαρίδες, Ζιγκ και Σάρκο και Space Goofs, καθώς και τη σειρά κινουμένων σχεδίων Om Nom Stories, βασισμένη στο βιντεοπαχνίδι Cut the Rope (παρόμοιο σε gameplay και franchise με το Angry Birds).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Angry Birds Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Ανθρωποφαγία
Ανθρωποφαγία ονομάζεται το φάγωμα ενός ανθρώπου από άλλον άνθρωπο. Η πρακτική αυτή ασκείται μέχρι και σήμερα από τα μέλη φυλών κυρίως της Αφρικής και της Ωκεανίας.
Η λέξη «κανιβαλισμός» προέρχεται από τη λέξη Caníbales, το ισπανικό όνομα για τους Ινδιάνους ιθαγενείς Καρίμπ. Οι Καρίμπ έτρωγαν πολύ συχνά ψημένο ανθρώπινο κρέας και ήταν πολύ γνωστοί για τις κανιβαλιστικές τους τάσεις.
Η ανθρωποφαγία ασκήθηκε στη Νέα Γουινέα και σε τμήματα των Νήσων Σολομώντα, ενώ σε ορισμένες περιοχές της Μελανησίας υπήρχαν αγορές ανθρώπινης σάρκας. Επίσης η ανθρωποφαγία ήταν γνωστή στο παρελθόν και στην Αρχαία Αίγυπτο. Στην Ευρώπη ασκήθηκε κατά την διάρκεια του μεγάλου λιμού που ξέσπασε το 1201.
H πρακτική ασκήθηκε και καταδικάστηκε έντονα σε πολλούς πολέμους, ιδίως στη Λιβερία και στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Ωστόσο, εφαρμόζεται στην Παπούα-Νέα Γουινέα ως και το 2012, για πολιτιστικούς λόγους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές Κατηγορία:Εγκλήματα
Παναγία η Μεταξαδιώτισσα
Η εικόνα αποτελεί στοιχείο που επαληθεύει τις χρονολογίες του Ναού Αγίου Αθανασίου, οι οποίες συνηγορούν στην μακραίωνη ιστορία της εκκλησίας που συνδέει τους Μεταξάδες με την ιστορία του Βυζαντίου. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι αποτελεί αδιάψευστο τεκμήριο θρησκευτικής πίστης και λατρείας κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας με την παρουσία της να φτάνει έως τις μέρες μας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εικόνες της Παναγίας Κατηγορία:Εικόνες (Χριστιανισμός)
Άμμος Άρτας
Ο Άμμος είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Αρταίων με 3 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), στα ορεινά της Άρτας, σε υψόμετρο 149 μέτρων και απέχει από την πόλη περίπου 29 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, ο Άμμος υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Ξηροβουνίου με έδρα τον Αμμότοπο. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Ο Άμμος μαζί με το Σουμέσι, το Καθαροβούνι, το Περδικάρι και τη Ροδαυγή αποτελούν την τοπική κοινότητα Ροδαυγής με συνολικό πληθυσμό 390 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και εντάχθηκε στην κοινότητα Νησίστας Νέας Ελλάδος (Ροδαυγή). Το 1997 εντάχθηκε στο δήμο Ξηροβουνίου και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Ο Άμμος γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Ροδαυγής και τη Σκούπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Σχέσεις Βουλγαρίας-Τουρκίας
Οι σχέσεις Βουλγαρίας-Τουρκίας είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Βουλγαρίας και της Τουρκίας. Η Βουλγαρία έχει πρεσβεία στην Άγκυρα, δύο γενικά προξενεία στην Κωνσταντινούπολη και την Αδριανούπολη και μια καγκελαρία στην Μπούρσα. Η Τουρκία έχει πρεσβεία στη Σόφια και δύο γενικά προξενεία στο Πλόβντιβ και το Μπουργκάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τουρκια Βουλγαρια
Δημήτρης Κώνστας (διεθνής υδατοσφαιριστής)
Ο Δημήτρης Κώνστας (1950) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Μετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1977 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1978. Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς. Έκανε το ντεμπούτο του με το γαλανόλευκο σκουφάκι στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1971 με προπονητή τον Ούγγρο Λάζλο Σάροσι ο οποίος τον χρησιμοποιούσε και σε άλλες θέσεις πλην του τερματοφύλακα.
Τίτλοι
Πρωτάθλημα Ελλάδος (14): 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Ντίντρικ Σόλι-Τάνγκεν
Ο Ντίντρικ Σόλι-Τάνγκεν (γεννημένος στις 11 Ιουνίου 1987) είναι νορβηγός τραγουδιστής που εκπροσώπησε τη Νορβηγία στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2010 στο Όσλο της Νορβηγίας με το τραγούδι "My Heart Is Yours".
Ο Σόλι-Τάνγκεν γεννήθηκε στο Πόρσγκρουν. Από τα πρώτα του χρόνια εξέφρασε ενδιαφέρον για τη μουσική, ενώ στα 15 του χρόνια μπήκε σε συγκρότημα, αρχικά ως ντράμερ και αργότερα ως τραγουδιστής. Επίσης μαθήτευσε στο τοπικό μουσικό γυμνάσιο.
Από το 2011, ο Ντίντρικ είναι φοιτητής πλήρους φοίτησης στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών Μπάρατ Ντούε στο Όσλο. Ονομάζεται ως "ο τραγουδιστής της όπερας" από αρκετά νορβηγικά μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2010 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Νορβηγία
Φρουρά
Η φρουρά είναι ο συλλογικός όρος για ένα σώμα στρατευμάτων που σταθμεύει σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, αρχικά για τη φύλαξή της, αλλά έπειτα και για τη χρήση της ως έδρα. Η φρουρά σταθμεύει συνήθως σε μια πόλη, σε μια κωμόπολη, σε ένα οχυρό, σε ένα κάστρο, σε ένα πλοίο ή σε κάτι παρόμοιο. «Πόλη φρούριο» είναι μια κοινή έκφραση για κάθε πόλη κοντά στην οποία εδρεύει μια στρατιωτική βάση.
Αραβική φρουρά
Οι «πόλεις φρούρια» (αραβικά: حصون) χρησιμοποιήθηκαν κατά τις αραβικές ισλαμικές κατακτήσεις των χωρών της Μέσης Ανατολής από τους αραβο-μουσουλμανικούς στρατούς για να αυξήσουν την κυριαρχία τους σε αυτόχθονες πληθυσμούς.
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί Κατηγορία:Στρατιωτική ορολογία
Κανονισμοί του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Ένα λεπτομερές σύνολο κανόνων και υποχρεώσεων που πρέπει να τηρούν όλοι οι συμμετέχοντες ραδιοτηλεοπτικοί φορείς και οι συμμετέχοντες στον ετήσιο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision (γαλλικά: Concours Eurovision de la chanson) εκδίδεται κάθε χρόνο πριν από κάθε έκδοση του διεθνούς διαγωνισμού τραγουδιού. Αυτοί οι κανόνες συντάσσονται από τους διοργανωτές του διαγωνισμού, την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), και εγκρίνονται από την Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού και περιγράφουν τυπικά ποια τραγούδια μπορεί να θεωρηθούν επιλέξιμα για συμμετοχή, τη μορφή του διαγωνισμού, το σύστημα ψηφοφορίας που χρησιμοποιείται για την επιλογή ενός νικητής του διαγωνισμού και πώς παρουσιάζονται τα αποτελέσματα αυτής της ψηφοφορίας στο τηλεοπτικό κοινό, τις συνολικές αξίες του διαγωνισμού και τα δικαιώματα διανομής και μετάδοσης μέσω τηλεόρασης, ραδιοφώνου και υπηρεσιών ροής.
Από την έναρξη του διαγωνισμού το 1956, οι κανόνες βάσει των οποίων οργανώθηκε και αμφισβητήθηκε η εκδήλωση άλλαξαν με την πάροδο του χρόνου.
Γενική μορφή
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision είναι ένας διεθνής διαγωνισμός τραγουδιού που διεξάγεται μεταξύ ραδιοτηλεοπτικών δικτύων που εκπροσωπούν κυρίως ευρωπαϊκές χώρες. Κάθε συμμετέχων ραδιοτηλεοπτικός φορέας υποβάλλει ένα πρωτότυπο τραγούδι για να εκπροσωπήσει τη χώρα του, το οποίο εκτελείται σε ζωντανή τηλεόραση και ραδιόφωνο και μεταδίδεται μέσω των δικτύων Eurovision και Euroradio της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, που φιλοξενείται από μία από τις συμμετέχουσες χώρες σε ένα αμφιθέατρο-στάδιο σε επιλεγμένη πόλη υποδοχής. Μετά από όλες τις συμμετοχές, κάθε συμμετέχουσα χώρα ψηφίζει για τις αγαπημένες της εμφανίσεις από τις άλλες χώρες και το τραγούδι που έχει συγκεντρώσει τους περισσότερους πόντους στο τέλος του προγράμματος ανακηρύσσεται νικητήριο.
Κάθε διαγωνισμός αποτελείται συνήθως από τρεις ζωντανές τηλεοπτικές εκπομπές που πραγματοποιούνται για μία εβδομάδα τον Μάιο. Δύο ημιτελικοί διεξάγονται την Τρίτη και την Πέμπτη της "εβδομάδας της Eurovision", ακολουθούμενοι από έναν μεγάλο τελικό το Σάββατο. Όλες οι διαγωνιζόμενες χώρες διαγωνίζονται σε έναν από τους δύο ημιτελικούς, με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα του διαγωνισμού εκείνης της χρονιάς και τις χώρες των "Μεγάλων Πέντε"—,, , , και —οι οποίοι προκρίνονται αυτόματα στον μεγάλο τελικό ως οι μεγαλύτεροι οικονομικοί συντελεστές του διαγωνισμού. Όλες οι υπόλοιπες συμμετέχουσες χώρες χωρίζονται τυχαία στους δύο ημιτελικούς, και οι 10 χώρες με τη μεγαλύτερη βαθμολογία σε κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον μεγάλο τελικό. Συνεπώς, 26 χώρες διαγωνίζονται στον μεγάλο τελικό κάθε χρόνο.
Οι ψήφοι που παρέχει κάθε χώρα για τον καθορισμό των φιναλίστ που προκρίνονται και τον συνολικό νικητή αποτελείται από δύο μέρη: τους τηλεθεατές και ακροατές ραδιοφώνου σε κάθε χώρα που μπορούν να ψηφίσουν για το αγαπημένο τους τραγούδι μέσω τηλεφώνου και SMS ή ψηφίζοντας μέσω της επίσημης εφαρμογής της Eurovision, με όλες τις ψηφοφορίες να προσμετρούνται για τη δημιουργία μιας "κορυφαίας δεκάδας" ("top 10") για τη χώρα αυτή και από μια επιλεγμένη κριτική επιτροπή από πέντε επαγγελματίες στη μουσική που ορίζονται από τον συμμετέχοντα ραδιοτηλεοπτικό φορέα κάθε χώρας, η οποία κατατάσσει όλες τις συμμετοχές στις παραστάσεις για να καθορίσει τα "κορυφαία 10" τραγούδια της. Στη συνέχεια, κάθε χώρα παρέχει δύο σύνολα πόντων που αντιπροσωπεύουν τις απόψεις του κοινού και της κριτικής επιτροπής, με κάθε σετ να περιέχει 1-8, 10 και 12 πόντους, με το τραγούδι με την υψηλότερη βαθμολογία να λαμβάνει 12 πόντους. Οι προκριθέντες των ημιτελικών καθορίζονται αποκλειστικά από την ψηφοφορία του κοινού.