cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1946-1947
Αποτελέσματα
**  Ο Μακεδονικός δεν κατήλθε στους δύο αγώνες με Ατρόμητο και Πανιώνιο και μηδενίστηκε (-2 : δεν πήρε τον βαθμό της ήττας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1946-1947 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Κύπελλο Παλιγγενεσίας
Το Κύπελλο Παλιγγενεσίας ήταν μια διοργάνωση ειδικού κυπέλλου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου με την οποία τίμησε τα 150 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάσταση του 1821. Η ονομασία του προέρχεται από την εθνική Παλιγγενεσία. Διεξήχθη μόνο μια φορά, το 1971. Νικητής ήταν ο Ολυμπιακός Λευκωσίας.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Παλιγγενεσίας συμμετείχαν οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1970-71, οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1970-71 και οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1970-71. Κάθε ομάδα αγωνιζόταν μόνο με εφτά ποδοσφαιριστές, με δικαίωμα δύο αλλαγών ανά αγώνα. Οι αγώνες διεξήχθησαν με το σύστημα του απλού αποκλεισμού. Οι αγώνες είχαν διάρκεια 30 λεπτά. Σε περίπτωση που οι αγώνας τελείωνε ισόπαλος ακολουθούσε δεκάλεπτη παράταση. Αν στο τέλος της παράταση το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε εκτέλεσε πέναλτι. Κάθε ομάδα εκτελούσε 5 πέναλτι. Αν οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό πέναλτι, γινόταν κλήρωση για να καθοριστεί η ομάδα που θα περνούσε στον επόμενο γύρο.
Α΄ φάση
Στην Α΄ φάση οι 36 ομάδες χωρίστηκαν σε 3 περιφερειακούς ομίλους: Λάρνακας/Αμμοχώστου (16 ομάδες) και Λευκωσίας/Κερύνειας (12 ομάδες) και Λεμεσού/Πάφου (8 ομάδες). Σε κάθε όμιλο οι ομάδες κληρώθηκαν σε ζευγάρια δίνοντας μεταξύ τους αγώνες.
Όμιλος Λάρνακας/Αμμοχώστου
Οι αγώνες του ομίλου Λάρνακας/Αμμοχώστου έγιναν στις 7 Απριλίου 1971 στο στάδιο ΓΣΕ. Επειδή στον όμιλο αυτό συμμετείχαν περισσότερες ομάδες από τους άλλους δύο, στη δεύτερη φάση προκρίνονταν 4 ομάδες.
Οι οκτώ ομάδες που προκρίθηκαν κληρώθηκαν σε 4 ζευγάρια. Οι νικητές από κάθε ζευγάρι προκρίθηκαν στην τελική φάση του κυπέλλου Παλιγγενεσίας.
Αναστασία Τρουμπέτσκαγια
Η Αναστασία Ιβάνοβνα Τρουμπέτσκαγια, ρωσικά: Anastasija Ivanovna Trubetskaya (1700 - 1755) από τον Οίκο των Τρουμπέτσκοϊ, ήταν ευγενής, αυλική, κόρη Ρώσου πρίγκιπα. Με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Μολδαβίας και μετά λαντγκραβίνα της Έσσης-Χόμπουργκ. Έγινε επίτιμο μέλος της Αυτοκρατορικής Ρωσικής Οικογένειας.
Κύπελλο Παλιγγενεσίας
Όμιλος Λευκωσίας/Κερύνειας
Οι αγώνες του ομίλου Λευκωσίας/Κερύνειας έγιναν στις 10 Απριλίου 1971 στο παλιό στάδιο ΓΣΠ. Από τις 12 ομάδες του ομίλου δύο προκρίθηκαν στην δεύτερη φάση.
Αναστασία Τρουμπέτσκαγια
Βιογραφία
Ήταν κόρη του πρίγκιπα Ιβάν Τρουμπέτσκι και της Ιρίνας Γκριγκόριεβνας Ναρύσκινας· ήταν εξάδελφη του πρίγκιπα Νικήτα Τρουμπέτσκι. Παντρεύτηκε πρώτα το 1717 τον Δημήτριο Καντεμίρ πρίγκιπα της Μολδαβίας και έπειτα το 1738 τον Λουδοβίκο-Γκρούνο διάδοχο της Έσσης-Χόμπουργκ, γερμανό πρίγκιπα στην υπηρεσία της Ρωσίας.
Κύπελλο Παλιγγενεσίας
Όμιλος Λευκωσίας/Κερύνειας
Οι οκτώ ομάδες που προκρίθηκαν κληρώθηκαν σε 4 ζευγάρια.
Αναστασία Τρουμπέτσκαγια
Βιογραφία
Τόσο κατά τη διάρκεια του πρώτου, όσο και του δεύτερου γάμου της, ανήκε στα κορυφαία μέλη της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Αυλής και της αριστοκρατικής ζωής, και συχνά φιλοξένησε μονάρχες στο σπίτι της. Καθώς και τις δύο φορές παντρεύτηκε με μέλος ξένου βασιλικού Οίκου, κατείχε την τάξη της ξένης πριγκίπισσας στο τελετουργικό πρωτόκολλο της Αυλής. Κατελάμβανε την πρώτη θέση μετά τα μέλη της Αυτοκρατορικής Οικογένειας και έπαιξε ενεργό και δημόσιο ρόλο στην Αυλική ζωή. Διορίστηκε επίσης Κυρία του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης και κυρία επί των τιμών για την Αυτοκράτειρα Ελισάβετ των Ρωμάνοφ. Έφυγε για τη Γερμανία το 1745 και επέστρεψε το 1751· από την επιστροφή της και μετά έγινε διάσημη φιλάνθρωπος.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κύπελλο Παλιγγενεσίας
Όμιλος Λευκωσίας/Κερύνειας
Οι τέσσερις ομάδες που προκρίθηκαν κληρώθηκαν σε 2 ζευγάρια. Οι νικητές από κάθε ζευγάρι προκρίθηκαν στην τελική φάση του κυπέλλου Παλιγγενεσίας.
Όμιλος Λεμεσού/Πάφου
Οι αγώνες του ομίλου Λεμεσού/Πάφου έγιναν στις 10 Απριλίου 1971 στο στάδιο ΓΣΟ. Από τις 8 ομάδες του ομίλου δύο προκρίθηκαν στην δεύτερη φάση.
1 Προκρίθηκε η ΑΕΛ μετά από κλήρωση.
Οι τέσσερις ομάδες που προκρίθηκαν κληρώθηκαν σε 2 ζευγάρια. Οι νικητές από κάθε ζευγάρι προκρίθηκαν στην τελική φάση του κυπέλλου Παλιγγενεσίας.
2 Προκρίθηκε ο Απόλλωνας μετά από κλήρωση.
Τελική φάση
Η τελική φάση της διοργάνωσης πραγματοποιήθηκε στις 25 Απριλίου 1971 στο παλιό ΓΣΠ.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Ολυμπιακός και η Νέα Σαλαμίνα]. Νικητής ήταν ο Ολυμπιακός με σκορ 1-0 στην παράταση.
Οι δύο ομάδες χρησιμοποίησαν 8 ποδοσφαιριστές στον τελικό:
Ολυμπιακός: Κώστας Βασιλείου, Μιχάλης Αργυρού, Σαββάκης Φεγγαρας, Ανδρέας Ασσιώτης, Κόκος Μιχαήλ, Μάρκος Μάρκου, Σωτηράκης Γεωργίου, Ανδρέας Λυμπουρής
Νέα Σαλαμίνα: Βαρνάβας Χριστοφή, Μιχάλης Μάλος, Άγγελος Αγγελίδης, Μιχαλάκης Μιχαηλίδης, Άντης Μιρμιδώνης, Ανδρέας Μουσκάλλης, Λούκας Σοφοκλέους «Κότροφος», Ανδρέας Καραολής
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1971
Ω-Κλαιρ Άρης ΦΚ
Ο Ω-Κλαιρ Άρης ΦΚ (Eau Claire Aris FC) είναι ελληνοαμερικανικός ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Ω-Κλαιρ (Eau Claire) του Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 2009 και μετέχει στη Μεσοδυτική Κατηγορία (Midwest Division) της National Premier Soccer League (NPSL), η οποία εκπροσωπεί τις Δυτικές ΗΠΑ στην αμερικανική ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομοσπονδία (United States Adult Soccer Association-USASA). Αντιστοιχεί στο τέταρτο επίπεδο της αμερικανικής ποδοσφαιρικής πυραμίδας. Ο Άρης έχει χρώματα κιτρινόμαυρα και λευκά, έμβλημα τον θεό του πολέμου Άρη και αγωνίζεται στο Μπόλινγκερ Φιλντ (Bollinger Field) της πόλης Ω-Κλαιρ.
Ιστορικό
Η ομάδα ιδρύθηκε το 2009 από τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Γκρεγκ Σαλιάρα, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης ενός επιτυχημένου ποδοσφαιρικού εμπορικού οίκου στην πόλη Ω-Κλαιρ. Της έδωσε το όνομα "Άρης" προς τιμή της αγαπημένης του ελληνικής ομάδας, του Άρη Θεσσαλονίκης, γι' αυτό έχει παρόμοια χρώματα και έμβλημα.
Αμέσως, εντάχθηκε στο πρωτάθλημα Μεσοδυτικών πολιτειών (Midwest Division) της National Premier Soccer League, στο οποίο έδωσε το πρώτο ματς στις 31 Μαΐου 2009, χάνοντας με 0-5 από τους γειτονικούς "Madison 56ers". Την πρώτη σεζόν δεν έκανε ούτε μία νίκη και τερμάτισε στην προτελευταία θέση. Τα επόμενα χρόνια τερμάτισε στις μεσαίες θέσεις της βαθμολογίας, χωρίς να προκριθεί στα πλέιοφ.
Ομάδες
Υπό την αιγίδα του Άρη λειτουργούν επίσης ομάδες γυναικών, εφήβων, παίδων και ακαδημιών που μετέχουν σε αντίστοιχα πρωταθλήματα. Συνολικά οι ενεργές ομάδες του Άρη έχουν ως εξής:
Πηγές
Αρης Αρης Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες ΗΠΑ
Αργύρης Καμπετσής
Ο Αργύρης Καμπετσής (Αθήνα, 6 Μαΐου 1999) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στην ολλανδική ομάδα Βίλεμ.
Το ξεκίνημα
Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στον Άρη Πετρούπολης σε ηλικία μόλις 6 ετών. Ένα χρόνο μετά τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα εντάχθηκε στις ακαδημίες της ΑΕΚ ύστερα από εισήγηση του Τόνι Σαβέφσκι το ενδιαφέρον του οποίου ο Καμπέτσης κέντρισε εξαιτίας της πολύ καλής του επίδοσης σε ένα τουρνουά στην Παλλήνη. Ο Καμπετσής φόρεσε τα κιτρινόμαυρα για 2 χρόνια και το 2008 εντάχθηκε στις ακαδημίες του Ολυμπιακού όπου παρέμεινε για τα επόμενα εννέα χρονιά. Το καλοκαίρι του 2017 αρνήθηκε να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό και έμεινε ελεύθερος.
Μπορούσια Ντόρτμουντ Β'
Έχοντας μείνει ελεύθερος από τους «Ερυθρόλευκους» ο Καμπετσής αποφασίζει να κάνει το άλμα στην καριέρα του και να μεταβεί στη Γερμανία για χάρη της Μπορούσια Ντόρτμουντ υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας. Αγωνίστηκε με την 2η ομάδα της Ντόρτμουντ για 1 σεζόν στην τέταρτη γερμανική κατηγορία έχοντας ως απολογισμό 14 συμμετοχές. Το καλοκαίρι του 2018 έπαψε να υπολογίζεται στα πλάνα της γερμανικής ομάδας και του ζητήθηκε από την διοίκηση του συλλόγου ανα αναζητήσει νέο σταθμό στην καριέρα του.
Παναθηναϊκός
Στις 20 Αυγούστου 2018 ήρθε σε συμφωνία με τον Παναθηναϊκό και 2 μέρες αργότερα ανακοινώθηκε η απόκτησή του με συμβόλαιο τριετούς διάρκειας.
Το πρώτο του επίσημο γκολ με την φανέλα των πρασίνων το πέτυχε στις 23 Σεπτεμβρίου 2018, στην νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση με τον Λεβαδειακό για την τέταρτη αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος, που έληξε 3-0.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Μάξιμος Β΄
Ο Μάξιμος Β΄ διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για έξι μήνες κατά το έτος 1215.
Ήταν ηγούμενος της Μονής των Ακοιμήτων όταν, στις 3 Ιουνίου 1215 εξελέγη Πατριάρχης. Ήταν ευνοούμενος του γυναικωνίτη των ανακτόρων, με την εύνοια του οποίου ανήλθε στο Θρόνο. Ήταν επίσης πνευματικός του Αυτοκράτορα της Νικαίας Θεοδώρου Α' Λάσκαρη.
Πατριάρχευσε για έξι μόνο μήνες, καθώς στις αρχές Δεκεμβρίου του 1215 απεβίωσε.
Πηγές
Μάξιμος Β Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Γρύνος
Στην ελληνική μυθολογία ο Γρύνος ήταν γιος του βασιλιά της Μυσίας Ευρυπύλου, και συνεπώς εγγονός του Τηλέφου και της Αστυόχης. Μετά τον θάνατο του πατέρα του στον Τρωικό πόλεμο, ο Γρύνος αναφέρεται ότι κάλεσε σε βοήθεια τον γιο της Ανδρομάχης Πέργαμο και πολέμησε τους γείτονές του. Μετά τη νίκη του ίδρυσε στη Μικρά Ασία τις πόλεις Πέργαμο και Γρύνειο από τα ονόματά τους.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυσία
Living with the Ancients
Living with the Ancients είναι ο τίτλος του δεύτερου άλμπουμ του καναδικού doom metal συγκροτήματος Blood Ceremony, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rise Above Records" στην Ευρώπη και της Metal Blade στην Αμερική.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Metal Storm" με 8,5 / 10, το "Metal Underground" με 4 / 5 και το "metal.de" με 8 / 10.
Ο συγκεκριμένος δίσκος παρουσίασε μία πιο βαριά εκδοχή των Blood Ceremony, με περισσότερες αναφορές στις ρίζες τους σε σχέση με το ομώνυμο άλμπουμ τους. Η μουσική και οι στίχοι όλων των τραγουδιών είναι δημιουργία του Σιν Κένεντι, με εξαίρεση το κομμάτι "Night of Augury" το οποίο είναι σύνθεση της Άλια Ο'Μπράιεν.
Μέλη των Blood Ceremony
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Living with the Ancients" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Blood Ceremony Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
Πόλεμος του Βασιλιά Γουλιέλμου
Για τον πόλεμο του βασιλιά Γουλιέλμου, ούτε η Αγγλία ούτε η Γαλλία σκέφτηκαν να αποδυναμώσουν τη θέση τους στην Ευρώπη για να υποστηρίξουν την πολεμική προσπάθεια στη Βόρεια Αμερική. Η Νέα Γαλλία και η Συνομοσπονδία Γουαμπανάκι ήταν σε θέση να ανατρέψουν την επέκταση της Νέας Αγγλίας στην Ακαδία, ενώ το σύνορο της Νέας Γαλλίας ορίστηκε ως ο ποταμός Κένεμπεκ στο νότιο Μέιν. Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Ράισβαϊκ του 1697 που τερμάτισε τον εννεαετή πόλεμο, τα όρια και τα φυλάκια της Νέας Γαλλίας, της Νέας Αγγλίας και της Νέας Υόρκης παρέμειναν ουσιαστικά αμετάβλητα.
Ο πόλεμος προκλήθηκε σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι δεν τηρήθηκαν οι συνθήκες και οι συμφωνίες που επιτεύχθηκαν στο τέλος του πολέμου του βασιλιά Φίλιππου (1675-1678). Επιπλέον, οι Άγγλοι ανησυχούσαν ότι οι Ινδιάνοι θα λάμβαναν γαλλική ή ίσως ολλανδική βοήθεια. Οι Ινδιάνοι επέδραμαν στους Άγγλους και στους φόβους τους, κάνοντάς το να φαίνεται σαν να ήταν με τους Γάλλους. Οι Γάλλοι επέδραμαν επίσης, καθώς πίστευαν ότι οι Ινδιάνοι συνεργάζονταν με τους Άγγλους. Αυτά τα περιστατικά, εκτός από το γεγονός ότι οι Άγγλοι έβλεπαν τους Ινδιάνους ως υποκείμενα τους, παρά την απροθυμία των Ινδιάνων να υποταχθούν, οδήγησαν τελικά σε δύο συγκρούσεις, μεταξύ των οποίων ο πόλεμος του βασιλιά Γουλιέλμου.
Γκόα
Γεωγραφία
Με έκταση μόλις 3702 τ.χλμ., μήκος 1055 χιλιομέτρων από βορρά μέχρι νότο καθώς και μήκος 6 χιλιομέτρων από το δυτικό μέχρι το ανατολικό άκρο, η Γκόα είναι το μικρότερο κρατίδιο της Ινδίας.
Η Γκόα βρίσκεται στην ακτή του Κονκάν, στο μέσο της δυτικής ακτής της Ινδίας. Συνορεύει βόρεια με το κρατίδιο Μαχαράστρα, στα νότια και ανατολικά με την Καρνατάκα καθώς επίσης βρέχεται από την Αραβική Θάλασσα. Η ακτογραμμή της έχει μήκος 101 χιλιομέτρων.
Η ακτογραμμή της Γκόα διαχωρίζεται από ευρείες εκβολές ποταμών. Το Μορμουγκάο αποτελεί ένα από τους καλύτερους φυσικούς λιμένες της Νότιας Ασίας. Όλοι οι μεγάλοι ποταμοί πηγάζουν στα δυτικά Γκατ. Σημαντικότεροι είναι οι ποταμοί Ζουάρι, Μαντόβι, Τσαπόρα, Τερεχόλ, Σαλ και Ταλπόνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Τσατίσγκαρ
Το όνομα Τσατίσγκαρ είναι σύνθετη λέξη από την "Τσατίς" (= ο αριθμός 36) + "γκαρ" (= οχυρό), δηλαδή "36 οχυρά" που βρίσκονται στο έδαφός της. Η Τσατίσγκαρ είναι ένα από τα τέσσερα τελευταία αναδειχθέντα κρατίδια της Ινδίας. Αναδείχθηκε Ομόσπονδο Κρατίδιο το έτος 2000 μετά την απόσπαση 16 νομών του κρατιδίου Μαντία Πραντές, των οποίων οι κάτοικοι μιλούσαν την αυτή τοπική γλώσσα, την τσατισγκαρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Νουριγέ Ουλβιγέ Μεβλάν Τσιβελέκ
Η Νουριγέ Ουλβιγέ Μεβλάν Τσιβελέκ (τουρκικά: Nuriye Ulviye Mevlan Civelek, 1893-1964) ήταν Τουρκάλα ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, υποστηρικτής του κινήματος της σουφραζέτας, δημοσιογράφος και ιδρυτής του πρώτου φεμινιστικού περιοδικού στην Τουρκία, καθώς η και η πρώτη φεμινίστρια που μάχονταν για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων γυναικών. Το περιοδικό της ήταν το πρώτο που είχε φωτογραφία γυναίκας μουσουλμάνας.
Πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε ως Νουριγέ Ουλβιγέ Γεντίκ, το 1893, πιθανόν στο Γκόνεν, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μητέρας της ήταν η Σοφιγέ Χανίμ και πατέρας της ο Μαχμούτ Γεντίκ. Υπάρχουν και πηγές, ωστόσο, που αναφέρουν τη Συρία, ως γενέτειρά της, ενώ άλλες την προσδιορίζουν στην κεντρική Τουρκιά, στο Γκιόρεμε.
Ο πατέρας της ήταν αγρότης, κιρκασιανής καταγωγής, που αναγκάστηκαν να φύγουν από το Βόρειο Καύκασο, μετά τη νίκη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, στην περιοχή. Η οικογένεια είχε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Νουριγέ να τη στείλουν στο Ανάκτορο Γιλντίζ, σε ηλικία 6 ετών.
Μεγάλωσε εκεί και έλαβε οδηγίες καλής συμπεριφοράς, γενικά τους κανόνες του παλατιού και, φυσικά, θρησκευτική συνείδηση. Όπως ήταν σύνηθες, παντρεύτηκε μικρή και συγκεκριμένα σε ηλικία 13 ετών, το 1906. Ο άντρας της ήταν ο Χουλουσί Μπέι, ένας θετός αδελφός του σουλτάνου, ο οποίο πέθανε αρκετά σύντομα μετά τον γάμο.
Καριέρα
Με τα λεφτά που κληρονόμησε, ίδρυσε το φεμινιστικό περιοδικό Kadınlar Dünyası, χρησιμοποιώντας το όνομα Νουριγέ Ουλγιβέ, στις 4 Απριλίου του 1913. Μετά από έναν μήνα, στις 28 Μαΐου του 1913, ίδρυσε και την Οθωμανική Ένωση για την Προστασία των Γυναικείων Δικαιωμάτων (Osmanlı Müdâfaa-i Hukuk-ı Nisvan Cemiyeti). Στόχος της ένωσης αυτός ήταν να βελτιώσει τις εργασιακές και εκπαιδευτικές ευκαιρίες των γυναικών, καθώς επίσης και να προκαλέσει μεταρρύθμιση των κανόνων ντυσίματος. Κατά κύριο λόγο ο οργανισμός αφορούσε μουσουλμάνες γυναίκες, όμως αρκετές εθνικές μειονότητες υπήρξαν μέλη του, όπως διάφοροι Ευρωπαίοι δημοσιογράφοι.
Στην αρχή το περιοδικό κυκλοφορούσε καθημερινά. Μετά από τα 100 αντίτυπα, το περιοδικό κυκλοφορούσε σε εβδομαδιαία βάση. Γύρω στο 108ο τεύχος (πιθανόν στις 7 Σεπτεμβρίου του 1913) ξεκίνησε να αρθρογραφεί με το όνομα Ουλβίγε Μεβλάν, έχοντας πάρει το επώνυμο του δεύτερου συζύγου της, Ριφάτ Μεβλάν. ο οποίος ήταν δημοσιογράφος και πολιτικός. Το περιοδικό αυτό ήταν το πρώτο που κυκλοφόρησε φωτογραφία μουσουλμάνας γυναίκας. Κανένας από το προσωπικό του περιοδικού δεν ήταν άνδρας. Η Μεβλάν υποστήριζε αυτόν τον αποκλεισμό, γιατί και οι άντρες απέκλειαν τις γυναίκες από την κοινωνία.
Στα άρθρα της η Μεβλάν, έθετε ξεκάθαρους στόχους περί των γυναικείων δικαιωμάτων, ζητώντας επίσης και ίση μεταχείριση στον εργασιακό χώρο, λέγοντας ότι αν βελτιωθεί η ζωή των γυναικών, θα βελτιωθεί παράλληλα κι αυτήν των ανδρών. Διαφωνούσε επίσης με την πλήρη κάλυψη του προσώπου και υποστήριζε ότι οι γυναίκες θα έπρεπε να μπορούν να φοράνε απλά μαντίλι. Επίσης, υποστήριζε και στα ίσα δικαιώματα που θα έπρεπε να έχουν οι γυναίκες εντός γάμου. Το αποτέλεσμα από τις προσπάθειες καρποφόρησε και ήδη από το 1913, επτά γυναίκες προσλήφθηκαν σε δημόσιο πόστο, ενώ άνοιξε πανεπιστήμιο, στην Κωνσταντινούπολη, παρέδιδε μαθήματα επιστήμης και λογοτεχνίας και σε γυναίκες. Μεταξύ το 1913 και το 1914, το περιοδικό κυκλοφόρησε και σε γαλλική έκδοση, έτσι ώστε να αυξηθεί ο διάλογος μεταξύ των Ευρωπαίων φεμινιστών.
Η Μεβλάν διεύθυνε το περιοδικό έως και το 1921. Εκείνη την περίοδο ξεκίναγε ο Τουρκικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας, με τον σύζυγό της να εξορίζεται ως persona non grata, μαζί με άλλους 149, το 1923, καθότι ήταν υποστηρικτής της Κουρδικής Ανεξαρτησίας. Το 1927, η Μεβλάν χωρίζει με τον σύζυγό της και ξεκινά την οργάνωση μιας πανσιόν για μαθητές. Το 1931, παντρεύεται έναν φοιτητή της ιατρικής, τον Αλί Μουχαρέμ Τσιβελέκ, από την Αντιόχεια, ο οποίος διέμενε στην πανσιόν κατά τη διάρκεια των σπουδών του. Όταν πια ολοκλήρωσε τις σπουδές του, το ζευγάρι έφυγε από την Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκε στην Κιρικάν.
Η Τσιβελέκ απεβίωσε στις 9 Απριλίου του 1964, στην Επαρχία Χατάι, στην Τουρκία και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Asri της Αντιόχειας, της ίδιας περιφέρειας.
Κληρονομία
Μετά τον θάνατό της, μία δημόσια βιβλιοθήκη έφερε το όνομά της, την οποία ίδρυσε το 1967, ο σύζυγός της. Το 2004, η εν λόγω βιβλιοθήκη είχε πάνω από 9.000 βιβλία. Επίσης, δρόμο στο Κιρικάν πήρε το όνομά της, ενώ στο νεκροταφείο που είναι ενταφιασμένη, ο σύζυγός της τοποθέτησε συντριβάνι στη μνήμη της. Το 1967, το Γυναικείο Συμβούλιο Τουρκίας, της αφιέρωσε πλακέτα προς τιμήν της.
Πηγές
Κατηγορία:Τούρκοι συγγραφείς Κατηγορία:Τούρκοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Τούρκοι φεμινιστές
Κομητεία Μαρικόπα (Αριζόνα)
Η Κομητεία Μαρικόπα (αγγλικά: Maricopa County, Arizona), είναι κομητεία των ΗΠΑ, και μία από τις 15 κομητείες στην πολιτεία της Αριζόνας. Με πληθυσμό 4.651.440 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021 ), είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στην Αριζόνα, καθώς και η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Μαρικόπα, είναι το Φοίνιξ (μεγαλύτερη πόλη της Αριζόνας και πέμπτη μεγαλύτερη στις ΗΠΑ). Η κομητεία, συγκεντρώνει περίπου το 61% του συνολικού πληθυσμού της πολιτείας. Επιπλέον, αποτελεί κύριο μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Φοίνιξ.
Η έκταση της κομητείας Μαρικόπα, ανέρχεται συνολικά, σε 23.890 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2), καθιστώντας την και μία από τις μεγαλύτερη εδαφικά κομητείες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται στο νότιοκεντρικό/νοτιοδυτικό τμήμα της πολιτείας Αριζόνα.
Επιπρόσθετα, η κομητείας Μαρικόπα, αποτελεί την γρηγορότερα αναπτυσσόμενη κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ανατολικοί Σλάβοι
thumb|right|270px|{{legend|#008000| Χώρες στις οποίες κατοικούν οι Ανατολικοί Σλάβοι.}}
Λάμπρος Κορομηλάς
Ο Λάμπρος Κορομηλάς (1856 - 1923) ήταν διαπρεπής Έλληνας οικονομολόγος, πολιτικός και διπλωμάτης.
Ανατολικοί Σλάβοι
Οι Ανατολικοί Σλάβοι είναι ένα υποσύνολο σλαβικών λαών που μιλούν ανατολικές σλαβικές γλώσσες στην Ανατολική Ευρώπη. Κατά τον μεσαίωνα αποτελούσαν τον κύριο πληθυσμό του κράτους των Ρως, όπου τον 17ο εξελίχθηκαν στα σημερινά κράτη της Ρωσίας, της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας, όπου αποτελούν και την πλειοψηφία του πληθυσμού.
Λάμπρος Κορομηλάς
Βίος
Ο Λάμπρος Κορομηλάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1856 και πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1923. Ήταν δευτερότοκος γιος του εκδότη Ανδρέα Κορομηλά. Μετά τη περάτωση των εγκυκλίων σπουδών του, συνέχισε σπουδές στο εξωτερικό, στο Τύμπιγκεν και το Παρίσι, όπου και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ των φυσικομαθηματικών στη Γερμανία, καθώς και των οικονομικών και πολιτικών επιστημών στη Γαλλία. Όταν επανήλθε στην Ελλάδα, ανέλαβε για λίγο χρόνο τη διεύθυνση του εκδοτικού οίκου του πατέρα του και αργότερα το Εθνικό Τυπογραφείο. Στη συνέχεια διαδέχθηκε τον αδελφό του Δημήτριο στη διεύθυνση της "Εφημερίδας", που την ανέδειξε σε σπουδαίο πολιτικό όργανο με τα άρθρα που φιλοξενούσε. Το 1892 δημοσίευσε το περισπούδαστο τότε άρθρο "Έσοδα και φόροι", που αποτέλεσε σημαντικό βοήθημα στους τότε ξένους οικονομολόγους, οι οποίοι είχαν αναλάβει την εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας.
Ο Λάμπρος Κορομηλάς έλαβε μέρος στη Κρητική επανάσταση του 1896, καθώς και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Από το 1897 μέχρι το 1899 διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών. Τον αυτό χρόνο άρχισε εντατικά μαθήματα εκμάθησης της βουλγαρικής και τουρκικής γλώσσας, προκειμένου να αφιερωθεί στον Μακεδονικό Αγώνα. Εργαζόμενος έτσι παρασκηνιακά, εμφανίσθηκε στο προσκήνιο του αγώνα εκείνου· τον Φεβρουάριο του 1904 τοποθετήθηκε πρόξενος στη Φιλιππούπολη, όπου έδρευαν τα βουλγαρικά κομιτάτα, των οποίων παρακολουθούσε τους τρόπους και μεθόδους εργασίας των, υποδυόμενος ακόμη και τον ομοϊδεάτη τους. Έτσι τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους τοποθετήθηκε Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη, όπου έδρασε εκεί μέχρι το καλοκαίρι του 1907, όταν επίμονα ζητήθηκε η ανάκλησή του, τόσο από τον ίδιο τον Σουλτάνο όσο και από τις Μεγάλες Δυνάμεις, θεωρούμενος ως υπαίτιος του τορπιλισμού του περίφημου συμμαχικού σχεδίου της Μυρτσέγης. Παρά ταύτα ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ τον προήγαγε σε Πρέσβη και τοποθετήθηκε στην Πρεσβεία της Ελλάδος στις ΗΠΑ, στην Ουάσιγκτον.
Στη διάρκεια της τριετούς παραμονής του στις ΗΠΑ (1907-1910), ο Λ. Κορομηλάς κατάφερε, αφενός να ενώσει τους κατεσπαρμένους εκεί Έλληνες, να δημιουργήσει την "Πανελλήνια Ένωση" και να τακτοποιήσει πολλά εργατικά ζητήματα των μεταναστών με το αμερικανικό δημόσιο, αφετέρου και να ανοίξει νέους ορίζοντες δραστηριότητας σε διάφορα περισσότερο πλουτοπαραγωγικά επαγγέλματα, αντί της προσφοράς εργασίας μόνο σε εργοστάσια. Λέγεται πως η ιδέα ανάπτυξης συνοικισμών ελληνικού χαρακτήρα, όπως στην Αστόρια, ήταν ιδέα του Λ. Κορομηλά. Το 1910, όταν επανήλθε στην Ελλάδα, παραιτήθηκε του διπλωματικού σώματος και αναμίχθηκε με την πολιτική, όπου αναδείχθηκε βουλευτής και ανέλαβε υπουργός Οικονομικών στη κυβέρνηση Βενιζέλου. Εν όψει του επερχόμενου τότε βαλκανικού πολέμου, κατάφερε στη διετία 1910-1912 να συγκεντρώσει σημαντικό αποθεματικό κεφάλαιο για τις ανάγκες του πολέμου, που παρόμοιο δεν υπήρξε, ούτε είχε προβλεφθεί στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Σημειώνεται, πως αυτά ακριβώς τα μέτρα αποτέλεσαν δίδαγμα και αργότερα αντιγραφή από τον Ιωάννη Μεταξά. Λίγο πριν την έκρηξη των Βαλκανικών πολέμων, ανέλαβε υπουργός των Εξωτερικών και -ενώ ο Λ. Κορομηλάς ήταν πολέμιος των Σλάβων- πρώτος αυτός εισηγήθηκε στην κυβέρνηση και στον Βασιλιά την αναγκαιότητα της Βαλκανικής συνεργασίας, ιδίως με τους Σέρβους και τους Βουλγάρους. Μάλιστα ζήτησε από τον Βασιλιά την ανάπτυξη περισσότερων σχέσεων με τους Βασιλείς των Χωρών αυτών. Όμως το 1913 ο Λ. Κορομηλάς διαφώνησε με τον Ε. Βενιζέλο και παραιτήθηκε· στη συνέχεια τοποθετήθηκε πρεσβευτής στη Ρώμη. Κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής του, έγινε αποδέκτης της ακύρωσης της μυστικής Συμφωνίας Βενιζέλου - Τιττόνι.
Τον Νοέμβριο του 1920 ο Λ. Κορομηλάς υπέβαλε υπόμνημα στον Βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄, εκθέτοντας την ανησυχία του για την τροπή της μικρασιατικής εκστρατείας και τους λόγους που θα έπρεπε να αναβάλει την επιστροφή του στην Ελλάδα. Στη συνέχεια παραιτήθηκε και μετέβη στις ΗΠΑ, όπου και πέθανε (1923).
Γενικά η δράση του έπαιξε αποφασιστικό ρόλο, τόσο στο Μακεδονικό Ζήτημα, όσο και στις κατ΄ έναντι δράσεις των Βουλγάρων ως πολιτική απάντηση της Ελλάδας, αλλά και αργότερα στους Βαλκανικούς πολέμους, που οριστικοποίησαν την απελευθέρωση της Μακεδονίας.
Πηγές
Κορομηλάς Κορομηλάς Κορομηλάς Λάμπρος Κορομηλάς Λάμπρος Κορομηλάς Λάμπρος Κατηγορία:Πρέσβεις της Ελλάδας
Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης
Η Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης  (ΕΣΔΔ) ιδρύθηκε το 1983 με πρωτοβουλία του υπουργού Προεδρίας της Κυβερνήσεως Μένιου Κουτσόγιωργα (νόμος 1388/1983) που αφορούσε στην ίδρυση του «Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης» και η λειτουργία της σήμερα διέπεται από το ΠΔ 57/2007. Στόχος του νομοθέτη είναι η ΕΣΔΔ να αποτελέσει μια παραγωγική σχολή στελεχών για τη Δημόσια Διοίκηση μέσω της παροχής εκπαίδευσης διαφορετικής φύσης και περιεχομένου από εκείνη που παρέχουν τα κάθε μορφής Ιδρύματα ανώτερης ή ανώτατης παιδείας. Η Γαλλική ΕΝΑ (École nationale d'administration) αποτέλεσε πρότυπο και πηγή έμπνευσης για την ΕΣΔΔ.
Υπό το πρίσμα αυτό, η ΕΣΔΔ λειτουργεί με βάση ένα πρόγραμμα σπουδών το οποίο στοχεύει στην παραγωγή στελεχών ταχείας εξέλιξης μέσω της ανάπτυξης της διοικητικής ικανότητας, της εξοικείωσης με τις σύγχρονες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών και της ανάπτυξης ενός διεπιστημονικού υποβάθρου γνώσεων και αρχών. Το πρόγραμμα σπουδών της Ε.Σ.Δ.Δ. εξοικειώνει τους σπουδαστές με τις σύγχρονες μεθόδους άσκησης δημόσιας πολιτικής και μάνατζμεντ. Ακόμα, διευρύνει τους ορίζοντες των μελλοντικών στελεχών στο θέμα της λειτουργίας της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης και εντός του πλαισίου λειτουργίας της ευρωπαϊκής, οικονομικής και νομισματικής ένωσης.
Τμήματα
Στην Ε.Σ.Δ.Δ. λειτουργούν τα εξής τμήματα εξειδικευμένης επαγγελματικής κατάρτισης:
Διαδικασία εισαγωγής στη σχολή
Για την εισαγωγή στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης διενεργείται διαγωνισμός. Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, η οποία εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Δ.Σ. του Ε.Κ.Δ.Δ.Α. και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ορίζεται κάθε φορά ο συνολικός αριθμός των εισακτέων στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης ο οποίος δεν μπορεί να υπερβεί τους διακόσιους (200). Επίσης με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι θέσεις των υπηρεσιών, στις οποίες διορίζονται οι απόφοιτοι των Τμημάτων. Οι θέσεις αυτές ανακοινώνονται µε την προκήρυξη του διαγωνισμού.
Υπεύθυνο όργανο για τη διενέργεια του εισαγωγικού διαγωνισμού είναι η Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων (Κ.Ε.Ε.). Η Κ.Ε.Ε. καταρτίζει την προκήρυξη του διαγωνισμού, κρίνει και αποφασίζει για τις περιπτώσεις αποκλεισμού των υποψηφίων για οποιοδήποτε λόγο, παρακολουθεί την ορθή εκτέλεση των καθηκόντων των βαθμολογητών και επιτηρητών, εποπτεύει την οµαλή διεξαγωγή των εξετάσεων και συντάσσει τους πίνακες των επιτυχόντων κατά το προκαταρκτικό στάδιο, καθώς και των εισερχομένων στη Σχολή με βάση τα αποτελέσματα των τελικών εξετάσεων. Η Κ.Ε.Ε. προκηρύσσει τη διενέργεια εισαγωγικού διαγωνισμού για την Ε.Σ.∆.∆. με πράξη της.
∆ικαίωµα συµµετοχής στον εισαγωγικό διαγωνισμό της Ε.Σ.∆.∆. έχουν κάτοχοι πτυxίου Ανώτατης Εκπαίδευσης Πανεπιστημιακού ή Τεχνολογικού τομέα της ηµεδαπής ή ισότιµου πτυχίου της αλλοδαπής, οι οποίοι συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις διορισµού σε δηµόσια υπηρεσία, καθώς και υπάλληλοι δηµόσιων υπηρεσιών, Ν.Π.Δ.Δ. και οργανισµών τοπικής αυτοδιοίκησης, κάτοχοι πτυχίου Ανώτατης Εκπαίδευσης Πανεπιστημιακού ή Τεχνολογικού τομέα της ηµεδαπής ή ισότιµου πτυχίου της αλλοδαπής. Απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης (Ε.Σ.Δ.Δ.) ή της Εθνικής Σχολής Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ε.Σ.Τ.Α.) δεν μπορούν να συμμετέχουν ως υποψήφιοι στον εισαγωγικό διαγωνισμό.
Οι διαγωνισμός για την εισαγωγή στην Ε.Σ.Δ.Δ. διενεργείται σε δύο στάδια, το προκαταρκτικό και το τελικό στάδιο.
Το προκαταρκτικό στάδιο εξέτασης είναι κοινό και για την Ε.Σ.Δ.Δ. και την Ε.Σ.Τ.Α. και περιλαμβάνει γραπτή δοκιμασία των υποψηφίων σε δύο μαθήματα. Βάσει προκήρυξης για τον 21ο Εισαγωγικό Διαγωνισμό της Ε.Σ.Δ.Δ. τα δυο υποχρεωτικά μαθήματα είναι:
Ο μέσος όρος των βαθμών στα δύο μαθήματα του προκαταρκτικού σταδίου αποτελεί το βαθμό επίδοσης του υποψηφίου. Τα αποτελέσματα του κοινού προκαταρκτικού σταδίου των δύο διαγωνισμών θα παρουσιάζονται, με φθίνουσα σειρά βαθμολογίας, σε ενιαίο πίνακα. Στη συνέχεια, όσοι έχουν επιτύχει στο προκαταρκτικό στάδιο καλούνται και με αίτηση τους αναφέρουν τη Σχολή που επιθυμούν να ακολουθήσουν και σε περίπτωση δήλωσης συμμετοχής και στις δύο Σχολές τη δεσμευτική σειρά προτίμησής τους. Με βάση τις δηλώσεις αυτές και με κριτήριο το μέσο όρο βαθμολογίας του προκαταρκτικού σταδίου συντάσσεται πίνακας υποψηφίων τελικού σταδίου. Ο πίνακας περιλαμβάνει κατά ανώτατο όριο το διπλάσιο του αριθμού εισακτέων της Σχολής, προσαυξημένου κατά τον αριθμό των ισοβαθμησάντων με τον τελευταίο επιτυχόντα υποψήφιο. Από τους εξασφαλίζοντες ικανοποιητική επίδοση στο τελικό στάδιο εισάγονται, μέχρι τη συμπλήρωση του καθορισμένου αριθμού κάθε Σχολής, όσοι επιτυγχάνουν τον υψηλότερο μέσο όρο βαθμολογίας στα δύο στάδια των διαγωνισμών. Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται σε χωριστό πίνακα για κάθε Σχολή.
Το τελικό στάδιο περιλαμβάνει:
Ο μέσος όρος των τριών ή τεσσάρων, κατά περίπτωση, δοκιμασιών του τελικού σταδίου (υποχρεωτική γραπτή δοκιμασία στο γνωστικό πεδίο, δοκιμασία σε φάκελο, δοκιμασία σε μία ή δύο ξένες γλώσσες) αποτελεί το βαθμό επίδοσης του υποψηφίου στο τελικό στάδιο. Ο μέσος όρος βαθμολογίας που προκύπτει από τον βαθμό επίδοσης του προκαταρκτικού και του τελικού σταδίου αποτελεί τη βαθμολογία των υποψηφίων που καθορίζει αν περιλαμβάνεται στον προκαθορισμένο αριθμό των εισακτέων στις Σχολές ή αν αποκλείεται η εισαγωγή του σε αυτές.
Φοίτηση στη σχολή
Γενικά, η εκπαιδευτική διαδικασία στην Ε.Σ.Δ.Δ. διακρίνεται σε τρεις αλληλοδιαδεχόμενες φάσεις σπουδών:
Κοινή Φάση Σπουδών, διάρκειας τεσσάρων (4) μηνών. Η Κοινή Φάση Σπουδών αποβλέπει στην παροχή ενός επιπέδου γενικών γνώσεων που αφορούν στη Δημόσια Διοίκηση, κοινού προς όλους τους σπουδαστές. Σκοπός της Κοινής Φάσης Σπουδών η ομογενοποίηση των βασικών γνώσεων που αφορούν στη Δημόσια Διοίκηση, ανεξάρτητα από το Τμήμα το οποίο οι σπουδαστές θα ακολουθήσουν στην ειδική φάση, επιτυγχάνεται αφενός μέσω μαθημάτων που αναφέρονται σε γνωστικά αντικείμενα και εργαλεία που καλλιεργούν την διοικητική ικανότητα και διευρύνουν το πεδίο προβληματισμού ενός σύγχρονου διοικητικού στελέχους, αφετέρου μέσω εργαστηρίων ή άλλων συμπληρωματικών μορφών εκπαίδευσης που προσφέρουν εφαρμοσμένη γνώση και εμπειρία και προσβλέπουν στην ανάπτυξη των τεχνικών δεξιοτήτων.
Ειδική Φάση Σπουδών κατά τμήμα εξειδίκευσης, συνολικής διάρκειας δεκατριών (13) μηνών. Κατά την Ειδική Φάση οι σπουδαστές παρακολουθούν εξειδικευμένα μαθήματα, προκειμένου να καταστούν ικανοί να ανταποκριθούν στους ειδικούς τομείς δράσης των Υπηρεσιών του Δημοσίου όπου θα τοποθετηθούν μετά την αποφοίτησή τους. Στη τρέχουσα εκπαιδευτική σειρά σπουδαστών (ΚΑ’) λειτουργούν επτά Τμήματα εξειδίκευσης: Το πρόγραμμα εκπαίδευσης κάθε τμήματος εξειδίκευσης κατά την Ειδική Φάση Σπουδών αναπτύσσεται σε τέσσερις (4) διαδοχικούς κύκλους εκπαίδευσης:
Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος σπουδών και των δοκιμασιών αξιολόγησης οι φοιτώντες στην Ε.Σ.∆.∆. κατατάσσονται βάσει των όσων ορίζει ο οικείος κανονισµός σπουδών στις ακόλουθες κατηγορίες:
Αποφοίτηση και σταδιοδρομία αποφοίτων
Η σταδιοδρομία των αποφοίτων, στο σημερινό θεσμικό πλαίσιο, ανταποκρίνεται στην κυρίαρχη επιδίωξη της παραγωγής στελεχών ταχείας εξέλιξης.
Οι αποφοιτήσαντες από την Ε.Σ.∆.∆. διορίζονται σε προσωποπαγείς θέσεις του οικείου κλάδου στο Β΄ βαθµό. Ο χρόνος φοίτησης στην Εθνική Σχολή ∆ηµόσιας ∆ιοίκησης προσµετράται ως πλεονάζων στο Β΄ βαθµό. Για τους αριστούχους της Σχολής προσµετράται ένα (1) επιπλέον έτος στον ίδιο βαθµό.
Ως προς την επιλογή προϊσταμένων οργανικών μονάδων του Δημοσίου, δίνεται αυξημένη βαρύτητα στους επιτυχώς αποφοιτήσαντες από την Ε.Σ.Δ.Δ. από άποψη μορίων.
Για τους αποφοίτους προβλεπόταν σχετικό επίδομα το οποίο καταργήθηκε.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Αθήνα Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Κάστρο Παραλίου Άστρους
Το Κάστρο Παραλίου Άστρους είναι μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου του Παραλίου Άστρους, απέχει 4 χιλιόμετρα από το Άστρος.
Ο χώρος του κάστρου, είναι ανοιχτός και επισκέψιμος καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου και ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τη θέα προς τον Αργολικό κόλπο, το Ναύπλιο και την πεδιάδα του Άστρους.
Ιστορία
thumb|αριστερά|Άποψη του κάστρου Στο κάστρο διακρίνονται δύο οικοδομικές φάσεις: Η πρώτη φάση αφορά την περίοδο μεταξύ του 17ου αι. και του τέλους του 18ου αι. Ίσως μάλιστα να σχετίζεται με το τέλος της Β’ Ενετοκρατίας και την ανακατάληψη του Μοριά το 1715 από τους Οθωμανούς. (Εκείνη την εποχή οι Οθωμανοί οχύρωσαν κάποιες θέσεις για να εδραιώσουν την παρουσία τους στην περιοχή φοβούμενοι τους Τσάκωνες αλλά και την επιστροφή των Ενετών.)
Η δεύτερη κατασκευαστική περίοδος εντοπίζεται από το 1824 και 1825, όταν το κάστρο ανήκε στους τρεις αδερφούς Ζαφειρόπουλους οι οποίοι ήταν πλούσιοι έμποροι από το εξωτερικό και μυημένοι στη Φιλική Εταιρεία.
Την περίοδο του 1821 οι αδερφοί Ζαφειρόπουλοι (Κωνσταντίνος, Ιωάννης και Παναγιώτης), με καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη, οχυρώνουν το κάστρο φτιάχνοντας εκεί τις κατοικίες τους. Στις 4 Αυγούστου 1826, 1200 στρατιώτες που είχαν κλειστεί μέσα στο κάστρο νίκησαν τον πολυάριθμο στρατό του Ιμπραήμ που το πολιορκούσε. Το 1833, ο Πάνος Ζαφειρόπουλος (Άκουρος), αφιέρωσε το κάστρο στο Βασίλειο της Ελλάδας και στον βασιλιά Όθωνα. Στις αρχές του 20ου αιώνα, το κάστρο εγκαταλείφθηκε και ερημώθηκε.
Αρχιτεκτονική
Το σχήμα του κάστρου είναι σχεδόν τετράγωνο ενώ οι απότομοι βράχοι στα δυτικά και η θάλασσα στα ανατολικά κάνουν το στενόμακρο λόφο οχυρό που δύσκολα κυριευόταν. Το κάστρο έχει δύο πύλες, μία προς το βορειοδυτικό άκρο την οποία προστατεύει ένας ογκώδης κυκλικός πύργος και η δεύτερη στα ανατολικά, που έχει πρόσβαση από το πάνω μέρος του Παραλίου Άστρους. Ο οχυρωματικός περίβολος του σώζεται σε ύψος ως 6 μέτρα και διαθέτει, κυρίως στην ανατολική πλευρά, πολεμίστρες ενώ στο νότιο μέρος του διαθέτει ανοίγματα για πυροβόλα όπλα. Στο πλάτωμα της κορυφής διασώζονται ερειπωμένες αποθήκες, δεξαμενές νερού και οι τρεις κατοικίες των Ζαφειρόπουλων.
Η πρώτη κατοικία, του Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου, έχει ορθογώνια κάτοψη και είναι χτισμένη πάνω στα θεμέλια παλαιότερου οικοδομήματος. Η δεύτερη, του Κωνσταντίνου Ζαφειρόπουλου, έχει τέσσερα διαμερίσματα, βοηθητικούς χώρους, αποχωρητήριο και στέρνες. Η τρίτη κατοικία, του Ιωάννη Ζαφειρόπουλου, δε σώζεται σε καλή κατάσταση και μοιάζει αρκετά με αυτή του Κωνσταντίνου.
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα της Αρκαδίας Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα στην Πελοπόννησο
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Αυγούστου 1910 (Αναθεωρητική)
Την Δευτέρα 8 Αυγούστου 1910 διενεργήθηκαν από την κυβέρνηση Στέφανου Δραγούμη, βουλευτικές εκλογές για την ανάδειξη Αναθεωρητικής Βουλής, αναγκαία ενέργεια προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση από την περίοδο του Κινήματος στο Γουδί, στο δημοκρατικό κοινοβουλευτικό πολίτευμα.
Ήδη στην πολιτική ζωή της χώρας είχε αρχίσει να κυριαρχεί ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος μάλιστα, με πρωτοβουλία οπαδών του είχε τεθεί υποψήφιος για βουλευτής στην περιφέρεια Αττικοβοιωτίας, στην οποία μάλιστα εκλέχτηκε πρώτος βουλευτής.
Οι εκλογές αυτές εκ των πραγμάτων, είχαν το χαρακτήρα της σύγκρουσης ανάμεσα στα παλαιότερα κόμματα και στους φορείς των ιδεών του Κινήματος στο Γουδί, τους οποίους ένωνε το κοινό σύνθημα της «ανόρθωσης» της χώρας, κυριώτερος εκφραστής των οποίων ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Οι εκλογές ωστόσο δεν ανέδειξαν ξεκάθαρο νικητή, αν και την πλειοψηφία την κατέκτησαν οι βουλευτές των παλαιότερων κομμάτων με μερίδιο 65% των εδράνων της Βουλής. Ωστόσο η ύπαρξη τόσων πολλών ανεξάρτητων βουλευτών (στη Θεσσαλία μάλιστα κυριάρχησαν) δείχνει από τη μια την ανάγκη ύπαρξης ενός νέου πολιτικού φορέα (ανάγκη που θα καλύψει η δημιουργία του κόμματος των Φιλελευθέρων, στις 22 Αυγούστου 1910), και από την άλλη την ανάγκη εκσυχρονισμού της δημόσιας ζωής και της ικανοποίησης πάγιων λαϊκών αιτημάτων (όπως η φλέγουσα τότε, επίλυση του αγροτικού ζητήματος).
Η κυβέρνηση Δραγούμη - αν και μετά τις εκλογές εξακολουθούσε να έχει την στήριξη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας- παραιτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1910, και ο Βασιλιάς Γεώργιος επέλεξε να ορίσει ως νέο Πρωθυπουργό, τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Πηγές-Παραπομπές
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1910 Κατηγορία:1910
Γιάνισκε Ότοκε
Το Γιάνισκε Ότοκε είναι δασώδης περιοχή που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του δυτικού θύλακα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ανήκει στο δήμο Σίποβο, απέχει 9 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης του Σίποβο και 90 χλμ. από το περιφερειακό κέντρο Μπάνια Λούκα. Ρέει κατά μήκος του ομώνυμου ποταμού Γιάνι.
Γειτνιάζει άμεσα με τα δάση Γιάνι και το μοναστήρι του Γκλόγκοβατς.
Χλωρίδα-πανίδα
Λόγω της εξαιρετικής διατήρησης της φύσης, υπάρχει ποικίλο περιβάλλον και ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες. Στην περιοχή αναπαράγονται πολλά φυτά και ζώα.
Το κοντινό ποτάμι είναι πολύ πλούσιο σε ψάρια όπως οι πέστροφα. Γύρω κατοικούν άγρια ζώα όπως ο λαγός, ο λύκος, οι αλεπούδες, η καφέ αρκούδα, τα ελάφια και τα αγριογούρονα, έτσι και το ρύζι. Επίσης αναπαράγονται γεράκια, αετοί και περιστέρια.
Το ανάγλυφο αποτελείται κυρίως από ασβεστολιθικά πετρώματα και δολομίτες.
Κλίμα
Όσον αφορά το κλίμα, το Γιάνισκε Ότοκε έχει μέτριο ηπειρωτικό κλίμα.
Τουρισμός
Η περιοχή είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός για πικνίκ και το πιο ελκυστικό θέρετρο στο δήμο του Σίποβο. Η πλούσια βλάστηση, τα δάση και ο ποταμός Γιάνι προσελκύει τουρίστες. Την περιοχή κοσμούν καταρράκτες και ρυάκια. Η περιοχή είναι κατάλληλη για κυνήγι και το ψάρεμα.
Το 2016. το φεστιβάλ Z.Ε.Κ. έλαβε χώρα στο Γιάνισκε Ότοκε (ψυχαγωγία, οικολογία και τουρισμός) από τους Σωρούς, στο οποίο εκτελούνται πολλές εταιρίες.
Ο Μαγικός Αυλός
Ο Μαγικός Αυλός, KV 620 (γερμ. Die Zauberflöte) είναι γερμανική όπερα σε δύο πράξεις του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, σε λιμπρέτο του Εμάνουελ Σικανέντερ (1751-1812). Το έργο είναι γραμμένο στη μορφή του γερμανικού ζίνγκσπιλ (singspiel ) και συντέθηκε το 1791, κατά το τελευταίο έτος ζωής του Μότσαρτ. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 30 Σεπτεμβρίου 1791 στο θέατρο του Βάιντεν (Theater auf der Weiden), στη Βιέννη, όπου σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Χαρακτηρίζεται ως η τελευταία όπερα του συνθέτη, αν και το μεγαλύτερο μέρος της συντέθηκε πριν το έργο Η Μεγαλοψυχία του Τίτο (La clemenza di Tito), το οποίο ωστόσο παρουσιάστηκε νωρίτερα. Ο Μαγικός Αυλός, έργο πλούσιο σε συμβολισμούς, για το οποίο έχουν προταθεί πολυάριθμες ερμηνείες, διαπνέεται από τις ιδέες του Διαφωτισμού και του Τεκτονισμού, ενσωματώνοντας παράλληλα στοιχεία παραμυθιού.
Πρώτη πράξη
Ακολουθεί η εμφάνιση της βασίλισσας (ρετσιτατίβο και άρια, μέρος 4ο, Ο zitt're nicht, mein lieber Sohn!...), η οποία εκλιπαρεί τον Ταμίνο να σώσει την κόρη της. Μετά την έξοδο της βασίλισσας, ο Παπαγκένο εισάγει το κουιντέτο της πρώτης πράξης (μέρος 5ο, Hm! Hm! Hm!...), ενώ οι νεράιδες αφαιρούν το λουκέτο, όταν υπόσχεται πως δεν θα πει ποτέ ξανά ψέμα. Στο κλείσιμο της σκηνής, ο Ταμίνο και ο συνοδός του Παπαγκένο εφοδιάζονται για την προστασία τους με ένα μαγικό αυλό και μαγικές καμπάνες αντίστοιχα. Η σκηνή μεταφέρεται σε ένα από τα διαμερίσματα του κάστρου τού Ζαράστρο, όπου ο Μαυριτανός φύλακας του ναού βλέπει την αιχμάλωτη Παμίνα με ανήθικες διαθέσεις. Ο Παπαγκένο ανακαλύπτει την πριγκίπισσα τη στιγμή που ο δούλος Μονόστατος επιχειρεί να τη βιάσει (τρίο, μέρος 6ο, Du feines Taübschen, nur herein...). Τρομαγμένος, ο Μονόστατος εγκαταλείπει τη σκηνή και ο Παπαγκένο αποκαλύπτει στην πριγκίπισσα τον έρωτα του Ταμίνο προς το πρόσωπό της, καθώς και την πρόθεσή του να τη σώσει. Τα δύο πρόσωπα εγκαταλείπουν τη σκηνή, τραγουδώντας ένα ντουέτο που ενσωματώνει το ηθικό δίδαγμα του έργου (μέρος 7ο, Bei Maennern, welche Liebe fühlen...).
Στο κλείσιμο της πρώτης πράξης (μέρος 8ο, Zum Ziele führt dich diese Bahn...), το σκηνικό αλλάζει και αποκαλύπτεται ένα μικρό δάσος και τρεις ναοί, της Σοφίας, της Λογικής και της Φύσης. Η επόμενη σκηνή ακολουθεί την άφιξη του Ταμίνο στο κάστρο. Κατευθύνεται αρχικά στους ναούς της Λογικής και της φύσης, ωστόσο μία φωνή του υπαγορεύει να οπισθοχωρήσει. Χτυπώντας την πόρτα του ναού της Σοφίας, αποκρίνεται μία φωνή που αποκαλύπτει στον Ταμίνο πως ο Ζαράστρο είναι αρχιερέας του Ναού του Ήλιου, της Ίσιδας και του Όσιρι. Ο Παπαγκένο και η Παμίνα, που έχουν στο μεταξύ δραπετεύσει από το κάστρο, αιχμαλωτίζονται από τον Μονόστατο και τους βοηθούς του, αλλά οι καμπάνες του Παπαγκένο τους μαγεύουν και αρχίζουν να χορεύουν ασταμάτητα, καθοδηγώντας παράλληλα τον Ταμίνο προς το μέρος τους.
Ξαφνικά ο ήχος τρομπετών αναγγέλλει την άφιξη του πρωθιερέα Ζαράστρο. Η Παμίνα του εξηγεί πως με τη φυγή της δεν επιθυμούσε να εγκαταλείψει το κάστρο του, αλλά να προστατευτεί από τον Μονόστατο. Ο Ζαράστρο αποκρίνεται ως έντιμος και σοφός άνθρωπος, είναι συγκαταβατικός μαζί της, ωστόσο αρνείται να αφεθεί ελεύθερη εξαιτίας της αρνητικής επιρροής τής μητέρας της. Την ίδια στιγμή εμφανίζεται ο Μονόστατος με αιχμάλωτο τον Ταμίνο, ο οποίος συναντάται για πρώτη φορά με την πριγκίπισσα Παμίνα. Ο Ζαράστρο διατάζει την τιμωρία του Μονόστατου και την είσοδο των δύο νέων στο ναό για να εξαγνιστούν.
Δεύτερη πράξη
Η αρχή της δεύτερης πράξης διαδραματίζεται σε ένα δάσος με ασημένιους φοίνικες. Ο Ζαράστρο, μαζί με τους ιερείς, κάνει επίκληση στις θεότητες να βοηθήσουν τους νέους να περάσουν επιτυχώς τις διαδικασίες μύησής τους, οι οποίες περιλαμβάνουν τις δοκιμασίες της σιωπής, της φωτιάς και του νερού (άρια και χορωδία, μέρος 10ο, Ο Isis und Osiris, schenket...). Στη δεύτερη σκηνή, ο Ταμίνο μαζί με τον τρομαγμένο Παπαγκένο βρίσκονται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο του ναού. Οι δύο ιερείς προειδοποιούν τους δύο νέους πως πρέπει να προσέχουν ορισμένα μειονεκτήματα των γυναικών και αποχωρούν (μέρος 11ο, Bewahret euch vor Weibertücken...). Ξαφνικά εμφανίζονται οι τρεις νεράιδες, που τους ενημερώνουν ότι η βασίλισσα θα τους σώσει από τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκονται (κουιντέτο, μέρος 12ο, Wie? wie? wie? Ihr an diesem Schreckensort?...). Ο Παπαγκένο πείθεται, αλλά ο Ταμίνο τον σωπαίνει. Τελικά οι γυναίκες αποτυγχάνουν στους σκοπούς τους και εξαφανίζονται, ενώ ξεσπούν κεραυνοί. Ο Μονόστατος επιχειρεί εκ νέου να βιάσει την κοιμώμενη Παμίνα, ενώ παράλληλα αναρωτιέται αν ένας μαύρος δούλος έχει δικαίωμα να αποζητά τις χαρές της ζωής (άρια, μέρος 13ο, Alles fühlt der Liebe Freuden...).
Στη σκηνή εμφανίζεται η Βασίλισσα της Νύχτας, η οποία σε διάλογο με την Παμίνα αποκαλύπτει τα κίνητρά της, προστάζοντας την κόρη της να σκοτώσει τον Ζαράστρο με ένα μαχαίρι που της παραδίδει, τραγουδώντας μία από τις δυσκολότερες άριες του λυρικού ρεπερτορίου (μέρος 14ο, Der Hölle Rache...). Μετά την αποχώρησή της, ο Μονόστατος αποσπά το μαχαίρι και αρχίζει να εκβιάζει την Παμίνα, απειλώντας πως θα μαρτυρήσει στον Ζαράστρο όσα είδε, αν εκείνη δεν του παραδοθεί. Την ίδια στιγμή εμφανίζεται ο αρχιερέας, ο οποίος διώχνει τον δούλο και δίνει πίσω στην Παμίνα το μαχαίρι, δηλώνοντας πως γνωρίζει όλη την αλήθεια και πως σύντομα εκείνη θα βρίσκεται με τον αγαπημένο της και η μητέρα της στο κάστρο της, αφού η εκδίκηση δεν έχει θέση στο ναό παρά μόνο η αγάπη (μέρος 15ο, In diesen heil'gen Hallen...).
Σε μία από τις αίθουσες του ναού ο Παπαγκένο συνεχίζει να φλυαρεί, παρά τον όρκο της σιωπής που έδωσε. Όταν ζητά λίγο νερό, εμφανίζεται μπροστά τους μία άσχημη, ηλικιωμένη γυναίκα, πρόθυμη να ικανοποιήσει την επιθυμία του. Στο διάλογό της με τον Παπαγκένο, πριν εξαφανιστεί ξαφνικά, αποκαλύπτει πως είναι 18 ετών και πως ο αγαπημένος της ονομάζεται Παπαγκένο. Τα τρία πνεύματα εμφανίζονται να αιωρούνται στη σκηνή και επιστρέφουν στους δύο άνδρες το μαγικό αυλό και τις καμπάνες, τραγουδώντας ένα τρίο. Ο Ταμίνο παίζει τον μαγικό αυλό και τον ήχο του ακολουθεί η Παμίνα, η οποία προσπαθεί να μιλήσει στον πρίγκηπα. Εκείνος δεν αποκρίνεται στις ερωτήσεις της, τηρώντας τον όρκο σιωπής του· το γεγονός απελπίζει την Παμίνα, η οποία τραγουδά μία θλιμμένη άρια.
Στη συνέχεια το σκηνικό μεταφέρεται στο θόλο μίας πυραμίδας, όπου ο αφηγητής και ορισμένοι ιερείς τραγουδούν ένα χορωδιακό για τον εορτασμό τη μύησης του Ταμίνο, ο οποίος τοποθετείται μπροστά στο Ζαράστρο. Εκείνος προστάζει την άφιξη της Παμίνα, η οποία κάνει νέες ερωτήσεις, τις οποίες φροντίζει να απαντήσει ο Ζαράστρο (τρίο, μέρος 19ο, Soll ich dich, Teurer, nicht mehr seh'n?...). Η ηλικιωμένη γυναίκα εμφανίζεται εκ νέου μπροστά στον Παπαγκένο και του ζητά να παντρευτούν. Όταν εκείνος απαντά καταφατικά, εκείνη μεταμορφώνεται σε μία όμορφη κοπέλα, ωστόσο οι ιερείς δεν του επιτρέπουν να την αγγίξει, διότι δεν τήρησε τον όρκο σιωπής.
Ενώ το σκηνικό μας μεταφέρει στην τοποθεσία δύο βουνών, η Παμίνα, μαζί με τον αγαπημένο της, ετοιμάζονται να περάσουν τις δοκιμασίες της φωτιάς και του νερού. Το κατορθώνουν με τη βοήθεια του μαγικού αυλού, που τους προστατεύει και στη συνέχεια, έχοντας ολοκληρωθεί η διαδικασία μύησής τους, φθάνουν στην πύλη του ναού της Ίσιδας, όπου γίνονται δεκτοί με εύθυμες φωνές (χορωδία, Triumph! Triumph! Du edles Paar!...). Ο Παπαγκένο μονολογεί για την ατυχία του και απελπισμένος σκέφτεται να αυτοκτονήσει, αλλά την ίδια στιγμή τα τρία πνεύματα τού θυμίζουν τις καμπάνες. Οι μαγικές ιδιότητές τους φέρνουν πίσω την Παπαγκένα και οι δύο ερωτευμένοι φεύγουν μαζί τραγουδώντας ένα εύθυμο ντουέτο (Papageno! Papagena!).
Στο κλείσιμο της δεύτερης πράξης, οι δυνάμεις του κακού, ο Μονόστατος, η Βασίλισσα της Νύχτας και οι τρεις συνοδοί της, προσπαθούν να φτάσουν στο ναό, κρατώντας μαύρους δαυλούς. Ξαφνικά, εκτυφλωτικές δέσμες φωτός διαχέονται μέσα στο σκοτάδι, με αποτέλεσμα να χάσουν τις δυνάμεις τους και να χαθούν στα έγκατα της γης. Στην τελευταία σκηνή, που εκτυλίσσεται στο Ναό του Ήλιου, παρουσιάζονται ο Ζαράστρο, η Παμίνα και ο Ταμίνο με ιερατικά άμφια, οι ιερείς και τα τρία πνεύματα. Ο Ζαράστρο τραγουδά πως «οι ακτίνες του ήλιου έδιωξαν τη νύχτα και τις δυνάμεις του κακού» για να ακολουθήσει ο χορός των ιερέων που επαινεί τους μυημένους.