cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μόνικα
2007-2010
Η Μόνικα γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαΐου 1985. Η καταγωγή της είναι από το Άστρος Κυνουρίας στην Αρκαδία. Είναι κόρη του Νικολάου Χριστοδούλου, ορθοπεδικού, και της Ηλιοστάλαχτης Χριστοδούλου. Το βαφτιστικό της όνομα είναι Λεμονιά. Εξαιτίας της εργασίας του πατέρα της, σε ηλικία πέντε ετών η οικογένεια της μετακόμισε από την Αθήνα στην Κόρινθο, ύστερα στην Λαμία και τέλος στο Καρπενήσι, όπου γράφτηκε στο ωδείο της πόλης. Σπούδασε στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1999 έκανε τα πρώτα της βήματα στη μουσική συμμετέχοντας στην μπάντα του αδερφού της, Θανάση Χριστοδούλου, τους Serpentine, όπου έπαιζε κιθάρα και σαξόφωνο. Οι Serpentine άνοιξαν συναυλίες του Devendra Banhart, του Michael Gira και των Raining Pleasure, μεταξύ άλλων. Διαλύθηκαν το 2004 και η Μόνικα ξεκίνησε τη σόλο καριέρα της. Το 2006 η Μόνικα ολοκλήρωσε το πρώτο της προσωπικό demo, που ηχογραφήθηκε στο σπίτι της, και το μοίρασε σε φίλους και γνωστούς στην Αθήνα, ενώ παράλληλα το ανέβασε και στο MySpace. Χάρη σε αυτό, τo demo έγινε δημοφιλές στους αθηναϊκούς μουσικούς κύκλους, γεγονός που της χάρισε μια θέση ως opening act στη συναυλία των Calexico (με τους οποίους τραγούδησε το «Αν Θυμηθείς Τ’ Όνειρό Μου» ζωντανά στην Κρήτη) και γνώρισε την πρώτη επιτυχία της με το κομμάτι “Over The Hill”. Αυτό οδήγησε στην ανακάλυψή της από την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Archangel Music, με την οποία υπέγραψε συμβόλαιο το 2007.
Ύστερα από πλήθος συναυλιών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με δικιά της σύνθεση/ερμηνεία και στίχους στις 19 Μαΐου του 2008 κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο «Avatar» με 13 κομμάτια, σε παραγωγή Νίκου Αγγλούπα (Ottomo). Στο δίσκο συμμετείχε ως τρομπετίστας ο Martin Wenk από τους Calexico. Κομμάτια από τον δίσκο της που σημείωσαν επιτυχία είναι τα «Over The Hill», «Babe», «Bloody Sth», «Avatar», «I’m Not Young In My Youth» κ.ά., ενώ ο δίσκος πούλησε 30.000 αντίτυπα στην Ελλάδα και έγινε πλατινένιος.
Το βίντεο κλιπ για το σινγκλ “Over The Hill” ήταν υποψήφιο για Καλύτερο Εναλλακτικό Βίντεο Κλιπ στα Mad Video Music Awards του 2010.
Τον Μάιο του 2010, κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ της με τίτλο “Exit”, σε παραγωγή της ίδιας και του Ottomo. Ηχογραφήθηκε στην Αθήνα και το Βερολίνο και πρωτοπαρουσιάστηκε ζωντανά στο Θέατρο Λυκαβηττού τον Ιούνιο του 2010, ενώ έγινε και αυτό πλατινένιο.
2011-
Τον Ιούλιο του 2011 έδωσε μια ακουστική συναυλία στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου. Λίγους μήνες αργότερα, ολοκλήρωσε την πρώτη της σύνθεση για θεατρική παράσταση, για το έργο «Μαμά – Η Ζωή Είναι Αγρίως Απίθανη» της Άντζελας Μπρούσκου, που έκανε πρεμιέρα τον Νοέμβριο του 2011 στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.
Τον Ιανουάριο του 2013 συν-δημιούργησε τη μουσική παράσταση “Primal”, βασισμένη στα δύο προσωπικά της άλμπουμ, που ανέβηκε για 5 βραδιές στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Ταυτόχρονα κυκλοφόρησε και το ΕΡ “Primal” με τα 5 τραγούδια της παράστασης και το χριστουγεννιάτικο “Dreaming Of This Year” ως bonus track.
Συνέθεσε τη μουσική για μια θεατρική παράσταση της " Αντιγόνης" που παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2013 στο Μουσείο Μπενάκη.
Τον Ιούλιο του 2014, με αφορμή την επιστροφή της από την Νέα Υόρκη και την παρουσίαση του τρίτου προσωπικού της άλμπουμ με τίτλο “Secret in the Dark”, που ηχογραφήθηκε εξ' ολοκλήρου εκεί, σε συνεργασία με τον Andrew Wyatt, έδωσε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού μία μεγάλη συναυλία, με σκοπό την προώθηση του, αλλά και την αναδρομή στη μέχρι τώρα μουσική της δημιουργία. Ακολούθησε η κυκλοφορία του άλμπουμ, καθώς και το συναυλιακό ντεμπούτο της Μόνικας στην Νέα Υόρκη στις 12 Δεκεμβρίου του 2014 στο κλαμπ του Μανχάταν The Box.
Το 2019, το τραγούδι της "Bloody Sth" γίνεται το τραγούδι τίτλων της ελληνικής σειράς Έρωτας Μετά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Πολ Χένριντ
Ο Πολ Χένριντ (αγγλικά: Paul Henreid, 10 Ιανουαρίου 1908 - 29 Μαρτίου 1992) ήταν Αυστριακός ηθοποιός και σκηνοθέτης, με καριέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Περισσότερο μνημονεύεται, έως και σήμερα, για τον ρόλο του στο Το ξέσπασμα μιας ψυχής (1942), και το Καζαμπλάνκα (1942), ως Τζέραμαϊ Ντουράνς και Βίκτορ Λάσλο, αντιστοίχως.
Η καριέρα του στο Χόλιγουντ άνθισε όταν έκανε δύο μικρούς ρόλους στο Αντίο, Ωραία Νιάτα (1939) και το Night Train to Munich (1940). Το 1942, υπέγραψε συμβόλαιο με τη RKO Pictures, και οι ίδιοι του άλλαξαν το επώνυμο, βγάζοντας και το "φον". Η πρώτη του ταινία με την εταιρεία ήταν το Joan of Paris (1942). Το 1946 έλαβε και την αμερικανική υπηκοότητα. Στην υπόλοιπη δεκαετία εμφανίστηκε λίγο στον κινηματογράφο, και την επόμενη δεκαετία άρχισε να ασχολείται με τη σκηνοθεσία και την τηλεόραση. Μία από τις σκηνοθετικές του δουλειές στην τηλεόραση περιλαμβάνει και επεισόδια από το Alfred Hitchcock Presents.
Τέλος, έχει δύο αστέρια στη Λεωφόρο της Δόξας, ένα για την κινηματογραφική του προσφορά κι ένα για την τηλεοπτική του.
Κινολίνη
Η κινολίνη είναι ετεροκυκλική αρωματική οργανική ένωση με μοριακό τύπο C9H7N.
Παρασκευές
Η κινολίνη απομονώθηκε από τη λιθανθρακόπισσα για πρώτη φορά το 1834 από τον Φρίντλιμπ Ρούνγκε (Friedlieb Ferdinand Runge). Η λιθανθρακόπισσα εξακολουθεί να παραμένει η σημαντικότερη βιομηχανική πηγή παραγωγής αν και, επειδή δεν υπάρχει ιδιαίτερο εμπορικό ενδιαφέρον, η κινολίνη παρασκευάζεται κυρίως συνθετικά.
Παράγωγα της κινολίνης
Παράγωγα της κινολίνης μπορούν να συντεθούν με πολλούς τρόπους με πρώτη ύλη κυρίως ανιλίνη (Ph-NH2) :
Η σύνθεση Skraup
Η κινολίνη παρασκευάζεται κυρίως με τη σύνθεση Skraup : Η ανιλίνη θερμαίνεται με θειικό οξύ, γλυκερόλη και οξειδωτικά μέσα, όπως το νιτροβενζόλιο. Η συνήθως βίαιη αυτή αντίδραση μετριάζεται με την προσθήκη FeSO4.
Το γενικό σχήμα είναι :
Τα επιμέρους στάδια του μηχανισμού είναι : 800px|center Το νιτροβενζόλιο συχνά αντικαθίσταται ως οξειδωτικό αντιδραστήριο από το αρσενικικό οξύ, H3As3O4, το οποίο συνήθως δίνει μια λιγότερο έντονη αντίδραση. Μερικές φορές προστίθεται ως καταλύτης πεντοξείδιο του βαναδίου (V2O5). Το θειικό οξύ μπορεί να αντικατασταθεί από φωσφορικό οξύ ή άλλα οξέα.
Φυσικές ιδιότητες
Είναι υγρό υγροσκοπικό, άχρωμο με έντονη οσμή. Παλιά δείγματα, αν εκτεθούν στο φως, γίνονται πρώτα κίτρινα και μετά καφέ. Η κινολίνης διαλύεται εύκολα σε ζεστό νερό και σε οργανικούς διαλύτες.
Χημικές ιδιότητες
100px 125px
Μάρμαρα
Με το όνομα Μάρμαρα συναντώνται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας
Κινολίνη
Χημικές ιδιότητες
100px  120px
Μάρμαρα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κινολίνη
Χημικές ιδιότητες
100px 100px +\; 100px
100px 100px + 150px
100px 160px
Χρήσεις
Η κινολίνη χρησιμοποιείται κυρίως για την παρασκευή άλλων χημικών ενώσεων και κυρίως της 8-υδροξυ-κινολίνης η οποία αποτελεί χηλικό παράγοντα και χρησιμοποιείται ως φυτοφάρμακο. Αποτελεί επίσης ενδιάμεση ένωση στις μεταλλουργικές διεργασίες και σε βαφές. Το 2-μεθυλο-παράγωγο (κιναλδίνη) και το 4-μεθυλο-παράγωγο (λεπιδίνη) της κινολίνης αποτελούν τις πρόδρομες ενώσεις για τις βαφές κυανίνης. Η οξείδωση της κινολίνης οδηγεί στο σχηματισμό του κινολινικού οξέος που χρησιμοποιείται για την παρασκευή ζιζανιοκτόνων.
Τοξικότητα
Η κινολίνη είναι τοξική ένωση. Ακόμα και έκθεση για μικρό χρονικό διάστημα σε ατμούς της, προκαλεί ερεθισμό της μύτης, των ματιών και του λαιμού καθώς και ζάλη και ναυτία. Μακροχρόνιες εκθέσεις σε ατμούς κινολίνης έχουν συνδεθεί με ηπατικές βλάβες και ενδεχομένως καρκινογόνα και μεταλλαξιογόνα αποτελέσματα.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2004-2005
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2004-05 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 4 Σεπτεμβρίου 2004 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2005 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Κλειστό Στάδιο "Λίντο", στο Ηράκλειο Κρήτης, με αντιπάλους τον Άρη και τον Παναθηναϊκό. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για όγδοη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης. Από τη σεζόν αυτή καταργήθηκε ο θεσμός του φάιναλ-φορ σε μια πόλη καθώς και ο αγώνας για την τρίτη θέση. Στην ημιτελική φάση η πρόκριση κρίθηκε σε διπλά ματς.
Πηγές
2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2005
NGC 2403
Ο NGC 2403 ή Caldwell 7 είναι ενδιάμεσος σπειροειδής γαλαξίας, ο οποίος απέχει περίπου οκτώ εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Καμηλοπάρδαλις. Επίσης είναι μέλος της Ομάδας γαλαξιών Μ81. Ομοιάζει με τον Μεσιέ 33, διότι έχει διάμετρο 50.000 ετών φωτός και περιέχει πολυάριθμες περιοχές Η II γενέσεως νέων αστέρων. Ο βόρειος βραχίονάς του τον συνδέει με τον παραπλήσιο NGC 2404. Έχει φαινόμενο μέγεθος +8,9 και κάποιος μπορεί να τον παρατηρήσει με κιάλια 10×50 ή μεγαλύτερα.
Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ το 1788. Ο Άλαν Σάντατζ εντόπισε, χάρη στο Τηλεσκόπιο Χέιλ, ότι υπάρχουν Κηφείδες μεταβλητοί αστέρες, οι πρώτοι που εντοπίστηκαν ποτέ σε γαλαξία της Τοπικής ομάδας. Έχουν παρατηρηθεί δύο υπερκαινοφανείς αστέρες στον NGC 2403: οι SN 1954J και SN 2004dj.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2403 007 Κατηγορία:Καμηλοπάρδαλις (αστερισμός) Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες 21396 03918
Κάτεγατ
thumb|right|Κάτεγατ και Σκάγκερακ Ο Κάτεγατ (παλαιότερα εξελληνισμένα Κατ(τ)εγάτης) είναι πορθμός μεταξύ της δυτικής Σουηδίας, της ανατολικής Γιουτλάνδης και των νότιων δανικών νησιών, ο οποίος, μαζί με τα νοτιότερά του Δανικά Στενά και τον βορειότερό του πορθμό Σκάγκερακ, συνδέει την Βαλτική με την Βόρεια θάλασσα. Ο κόλπος του Κάτεγατ έχει έκταση περίπου 20.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μέγιστο βάθος 100 μέτρα.
Προέλευση της λέξης
Η λέξη Κάτεγατ είναι ολλανδικής προέλευσης και σημαίνει η τρύπα της γάτας (Κατ-γάτα, Γατ/Γκατ-τρύπα), το οποίο στη ναυτική ορολογία σηματοδοτεί ένα στενό πέρασμα. Σε παλαιότερη ολλανδική ναυτική ιδιόλεκτο, η λέξη Κάτεγατ σήμαινε επικίνδυνη θαλάσσια διαδρομή.
Αναφορές
Κατηγορία:Πορθμοί του Ατλαντικού Ωκεανού Κατηγορία:Πορθμοί της Δανίας Κατηγορία:Πορθμοί της Σουηδίας Κατηγορία:Διεθνείς πορθμοί
Εξοχή
Με το όνομα Εξοχή συναντώνται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Άγραφα
Τα Άγραφα είναι ιστορική περιοχή και οροσειρά της κεντρικής Ελλάδας, η νότια απόληξη της Πίνδου. Καταλαμβάνουν όλο το βόρειο τμήμα του νομού Ευρυτανίας και το δυτικό του νομού Καρδίτσας και χωρίζονται σε Θεσσαλικά Άγραφα και Ευρυτανικά Άγραφα. Η ψηλότερη κορυφή τους είναι η Καράβα με υψόμετρο 2.184 μέτρα. Συνολικά τα Άγραφα έχουν 7 κορυφές με υψόμετρο πάνω από 2.000 μέτρα. Αυτές είναι η Καράβα (2.184 μ.), το Ντελιδίμι (2.163 μ.), το Βουτσικάκι (2.154 μ.), η Φτέρη (2.128 μ.), η Λιάκουρα (2.043 μ.), η Μαράθια (2.042 μ.) και τα Καλύβια (2.018 μ.). Επίσης έχουν πολλές άλλες με υψόμετρο πάνω από 1.900 μέτρα.
Τα βουνά των Αγράφων είναι δασωμένα. Σε μεγάλο υψόμετρο κυριαρχεί το έλατο. Από τα Άγραφα πηγάζουν οι ποταμοί Ταυρωπός και Αγραφιώτης.
Θεσσαλικά Άγραφα
αριστερά|μικρογραφία|Θεσσαλικά Άγραφα Τα Θεσσαλικά Άγραφα αποτελούν το βόρειο τμήμα της οροσειράς των Αγράφων. Ανατολικά καταλήγουν στον Θεσσαλικό κάμπο. Ανήκουν κυρίως στον νομό Καρδίτσας. Η υψηλότερη κορυφή των Θεσσαλικών Αγράφων είναι η Καράβα με υψόμετρο 2.184 μέτρα, η οποία είναι και η ψηλότερη κορυφή ολόκληρης της οροσειράς. Στην περιοχή των Θεσσαλικών Αγράφων βρίσκεται η λίμνη Πλαστήρα.
Ευρυτανικά Άγραφα
Τα Ευρυτανικά Άγραφα βρίσκονται στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, βόρεια του όρους Τυμφρηστός, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί τμήμα τους. Είναι η πιο δύσβατη περιοχή της Ελλάδας, καθώς οι πολυάριθμες πανύψηλες βουνοκορυφές και οι βαθείς χαράδρες καθιστούν τις συγκοινωνίες δύσκολες. Γι' αυτό τον λόγο ελάχιστο τμήμα του οδικού δικτύου της περιοχής είναι ασφαλτοστρωμένο, ενώ ακόμα χρησιμοποιούνται από τους κατοίκους παλιά μονοπάτια και γεφύρια. Η ψηλότερη κορυφή των Ευρυτανικών Αγράφων είναι το Ντελιδίμι, με υψόμετρο 2.163 μέτρα.
Μεσαιωνική περίοδος
μικρογραφία|Παλιό γεφύρι στην περιοχή των Αγράφων Στις αρχές του μεσαίωνα ο πληθυσμός της περιοχής παρουσίαζε αραίωση. Το πληθυσμιακό κενό κάλυψε πολύ μικρής έκτασης εγκατάσταση Σλάβων οι οποίοι αναμίχθηκαν και αφομοιώθηκαν πλήρως με τον ντόπιο ελληνικό πληθυσμό. Οι πρώτες ομάδες φαίνεται πως εγκαταστάθηκαν τον 6ο αιώνα, όταν εισέβαλαν στον ελλαδικό χώρο συνοδεύοντας τους Αβάρους και στη συνέχεια τον 8ο αιώνα μ.Χ, σε μία περίοδο εκτεταμένης διείσδυσης Σλάβων στον ελλαδικό χώρο. Την παρουσία των Σλάβων μαρτυρούν αρκετά σλαβικά τοπωνύμια που συναντώνται στη περιοχή με τις χαρακτηριστικές καταλήξεις - ίτσα, - όβο.
Κατά την διάρκεια της δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, στα τέλη του 12ου και αρχές 13ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Θεσσαλίας πληθυσμοί Βλάχων. Η εγκατάσταση των Βλάχων στα Άγραφα ήταν περιορισμένη καθώς ελάχιστα Βλάχικα τοπωνύμια συναντώνται. Αργότερα, κατά την Τουρκοκρατία υπήρξε εγκατάσταση Σαρακατσάνων στην περιοχή.
Οι πρώτοι αιώνες της Τουρκοκρατίας
αριστερά|μικρογραφία|[[Έλληνες|Έλληνας Κλεφταρματολός]] Τα Άγραφα γνώρισαν ακμή την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Οι Οθωμανοί έκριναν ασύμφορη την εγκατάσταση φρουράς για τον στρατιωτικό έλεγχο της περιοχής, θεωρώντας προτιμότερο να παραχωρήσουν στην περιοχή καθεστώς αυτονομίας και να εισπράττουν μία σταθερή φορολογία. Προχώρησαν λοιπόν το 1525 μ.Χ. στην υπογραφή της συνθήκης του Ταμασίου με την οποία παραχωρήθηκε αυτονομία στην περιοχή των Αγράφων, με αντάλλαγμα την υποχρέωση των κατοίκων να καταβάλλουν ετήσια φορολογία 50.000 γρόσια. Έδρα της αυτόνομης περιοχής των Αγράφων, που απλωνόταν από τα όρια του κάμπου της Καρδίτσας μέχρι τον ποταμό Αχελώο, ορίστηκε το Νεοχώρι. .
Στα μέσα του 17ου αιώνα, Έλληνες της περιοχής των Αγράφων, συνολικά 32 οικογένειες, λόγω των δύσκολων συνθηκών ζωής στις ορεινές περιοχές μετακινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Προύσας της Μικράς Ασίας, όπου δημιούργησαν τον οικισμό Δεμιρδέσι (Ντεμερντέσι).
Τα χρόνια που ακολούθησαν η περιοχή αναπτύχθηκε οικονομικά γεγονός που αποτυπώνεται στις μεγάλες εκκλησίες και μοναστήρια που χτίστηκαν αυτή την περίοδο. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η τέχνη της αγιογραφίας με τους ντόπιους αγιογράφους να δημιουργούν αξιόλογα εργαστήρια αγιογραφίας. Λόγω του κλίματος μεγαλύτερης ελευθερίας και της οικονομικής ανάπτυξης που επικρατούσε, τα Άγραφα προσέλκυσαν ανθρώπους του πνεύματος όπως ο Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός που ίδρυσε το Ελληνομουσείο Αγράφων, ανώτατη σχολή γραμματικών και θρησκευτικών σπουδών.
Παράλληλα η περιοχή συγκέντρωσε πολλούς φυγάδες που αντιμετώπιζαν προβλήματα με τις οθωμανικές αρχές οι οποίοι συγκρότησαν μαζί με ντόπιους οπλαρχηγούς σώματα κλεφτών. Σε ορισμένους οπλαρχηγούς αυτών των σωμάτων ανατέθηκε από τους Τούρκους η ασφάλεια της περιοχής. Οι ομάδες αυτές αποτέλεσαν τα σώματα των αρματολών.
19ος αιώνας
μικρογραφία|Τυπικό τοπίο των Αγράφων Σημαντικότερος κλέφτης των Αγράφων ήταν ο Κατσαντώνης που έδρασε την περίοδο 1802-1808. Για τη σύλληψη του οργανώθηκαν από τον Αλή Πασά των Ιωαννίνων πολλές επιχειρήσεις που αποτύγχαναν για αρκετά χρόνια. Τελικά συνελήφθη το 1808 ενώ ήταν βαριά άρρωστος και μεταφέρθηκε στα Ιωάννινα όπου θανατώθηκε. Από τα Άγραφα καταγόταν και ο οπλαρχηγός της ελληνικής επανάστασης του 1821 Γεώργιος Καραϊσκάκης. Ανέλαβε το αρματολίκι των Αγράφων μέχρι το 1824 και στην συνέχεια ορίστηκε αρχιστράτηγος της Ρούμελης μέχρι τον θάνατό του το 1827.
Με τον σχηματισμό του ελληνικού κράτους και την διαμόρφωση των ελληνικών συνόρων στην γραμμή Αμβρακικού – Παγασητικού με την συνθήκη του Λονδίνου του 1832 η ιστορική ενότητα των Αγράφων διασπάστηκε καθώς ένα τμήμα τους εντάχθηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος (Ευρυτανικά Άγραφα) ενώ ένα άλλο παρέμεινε κάτω από Οθωμανικό έλεγχο (Θεσσαλικά Άγραφα).
Το ξέσπασμα του Κριμαϊκού πολέμου το 1854 αποτέλεσε σημαντική ευκαιρία των περιοχών που είχαν παραμείνει έξω από τα ελληνικά σύνορα να επαναστατήσουν και να πετύχουν την ένωσή τους με την Ελλάδα. Σύντομα στις επαναστατημένες περιοχές έσπευσαν συμμορίες ανταρτών από τον ελλαδικό χώρο για να βοηθήσουν τους επαναστάτες και οι κυριότερες επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία. Με επέμβαση τελικά των Άγγλων και των Γάλλων οι οποίοι επέβαλλαν ναυτικό αποκλεισμό στην Ελλάδα, την υποχρέωσαν να ανακαλέσει τα σώματα που είχαν σταλεί στις τουρκοκρατούμενες περιοχές και σύντομα οι Τούρκοι κατέστειλαν την επανάσταση και προχώρησαν σε λεηλασίες και καταστροφές χωριών στις περιοχές αυτές.
Το 1877 με αφορμή το ξέσπασμα του νέου Ρωσοτουρκικού πολέμου προκλήθηκε νέος αναβρασμός στις τουρκοκρατούμενες περιοχές κοντά στα ελληνικά σύνορα. Η ελληνική κυβέρνηση της εποχής αποφάσισε αποστολή στρατεύματος στη Θεσσαλία αλλά λίγο μετά επήλθε συνθηκολόγηση και λήξη του Ρωσοτουρκικού πολέμου. Ο ελληνικός στρατός αποσύρθηκε από την περιοχή και τα τουρκικά στρατεύματα προχώρησαν σε καταστροφές χωριών των Θεσσαλικών Αγράφων. Στο Συνέδριο του Βερολίνου αποφασίστηκε τελικά η παραχώρηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα που οριστικοποιήθηκε το 1881 με την Συμφωνία της Κωνσταντινούπολης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Οθωμανική αυτοκρατορία. Πλέον ολόκληρη η περιοχή των Αγράφων συμπεριλήφθηκε στο ελληνικό έδαφος.
Στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, στρατεύματα των Τούρκων κατέλαβαν την Θεσσαλία και παρέμειναν στην περιοχή μέχρι τις αρχές του 1898, οπότε και επήλθε συμβιβασμός ανάμεσα στις δύο πλευρές. Μετά το τέλος του πολέμου ο πληθυσμός των Αγράφων παρουσίασε μείωση λόγω της μετανάστευσης των κατοίκων προς το εξωτερικό ή προς μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδας.
20ός αιώνας
Η περιοχή των Αγράφων υπήρξε μία από τις σημαντικότερες εστίες της Εθνικής Αντίστασης. Στην περιοχή δραστηριοποιήθηκε ο ΕΛΑΣ, με τη δράση του οποίου, τα Άγραφα υπήρξαν από τις πρώτες ελεύθερες περιοχές της Ελλάδας. Από τις 9 Αυγούστου 1943 λειτούργησε στο οροπέδιο της Νεβρόπολης (στον χώρο που καλύπτει σήμερα η λίμνη Ταυρωπού) αεροδρόμιο ελεγχόμενο από τους αντάρτες, με το οποίο εξασφαλίστηκε ανεφοδιασμός των αντάρτικων σωμάτων από τις συμμαχικές δυνάμεις. . Η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης που σχηματίστηκε για τη διοίκηση των απελευθερωμένων περιοχών, στεγάστηκε στη Βίνιανη στα νότια των Αγράφων.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 δημιουργήθηκε στα Θεσσαλικά Άγραφα η τεχνητή λίμνη Ταυρωπού ή λίμνη Πλαστήρα. Η λίμνη προσέφερε δυνατότητες τουριστικής ανάπτυξης στα κοντινά χωριά μετά την δεκαετία του 1990 βοηθώντας να συγκρατηθεί ο πληθυσμός στην περιοχή. Τα Ευρυτανικά Άγραφα παρέμειναν περισσότερο απομονωμένα και μόνο τα τελευταία χρόνια δημιουργείται στην περιοχή ασφάλτινο οδικό δίκτυο δίνοντας τη δυνατότητα στην περιοχή να βγει από την απομόνωση.
Παρενέργειες (ταινία, 2013)
Οι Παρενέργειες (αγγλικά: Side Effects) είναι ένα νέο-νουάρ-ψυχολογικό θρίλερ του 2013 σκηνοθετημένο από τον Στίβεν Σόντερμπεργκ από ένα σενάριο γραμμένο από τον Σκοτ Z. Μπερνς. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζουντ Λο, Ρούνι Μάρα, Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς και Τσάνινγκ Τέιτουμ. Η ταινία αφορά τις διακλαδώσεις ενός γεγονότος ακολουθώντας μία νεαρή γυναίκα που της έχουν συνταγογραφηθεί αντικαταθλιπτικά φάρμακα.
Οι Παρενέργειες κυκλοφόρησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 8 Φεβρουαρίου του 2013.
Πλοκή
Ο σύζυγος της Έμιλυ Τέιλορ (Ρούνι Μάρα) Μάρτιν (Τσάνινγκ Τέιτουμ) αποφυλακίζεται αφού εξέτισε μία τετραετή ποινή φυλάκισης για αθέμιτη χρήση εμπιστευτικών πληροφοριών. Λίγο αργότερα η Έμιλυ οδηγεί το αυτοκίνητό της πάνω σε ένα τσιμεντένιο τοίχο σε μία προφανή απόπειρα αυτοκτονίας. Ο Τζόναθαν Μπανκς (Τζουντ Λο), ο ανατεθειμένος της ψυχίατρος, φοβάται για την ασφάλειά της αλλά συμφωνεί με το εξιτήριό της από το νοσοκομείο όσο αυτή παρακολουθεί συχνά συνεδρίες μαζί του.
Η Έμιλυ δοκιμάζει μία σειρά αντικαταθλιπτικών θεραπειών με εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης αλλά καμία από αυτές δεν λειτουργεί. Ο Τζόναθαν έρχεται σε επαφή με την προηγούμενη ψυχίατρο της Έμιλυ, τη Βικτώρια (Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς), η οποία προτείνει στον Τζόναθαν να δώσει στην Έμιλυ ένα νέο φάρμακο που λέγεται Αμπλίξα. Ο Τζόναθαν είναι απρόθυμος να δώσει στην Έμιλυ το πειραματικό φάρμακο μέχρι αυτή να προσπαθήσει να αυτοκτονήσει για δεύτερη φορά προσπαθώντας να πηδήξει σε μία αποβάθρα του υπόγειου σιδηρόδρομου. Το φάρμακο λειτουργεί, επιτρέποντας στην Έμιλυ να λειτουργεί κανονικά εκτός από περιστασιακά υπνοβατικά επεισόδια, μία παρενέργεια του φαρμάκου. Ένα βράδυ μαχαιρώνει το Μάρτιν μέχρι θανάτου ενώ υπνοβατούσε.
Η Έμιλυ προσάγεται σε δίκη και ο Τζόναθαν πολεμά για την αθώωσή της. Κριτικάρεται δημοσίως για ψηλάφηση της υπόθεσης της Έμιλυ, και οι συνάδελφοί του υποθέτουν ότι έχει γίνει απρόσεκτος λόγω του βαρύ φόρτου εργασίας του. Η Έμιλυ τελικά συμφωνεί να επικαλεστεί παράνοια: δηλώνεται όχι ένοχη υπό την προϋπόθεση ότι θα μείνει σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα μέχρι να απαλλαχθεί από έναν ψυχίατρο.
Λόγω της κακής δημοσιότητας της υπόθεσης η καριέρα του Τζόναθαν καταστρέφεται. Ωστόσο ξεκινά να καθαρίσει το όνομά του και ανακαλύπτει στοιχεία ότι όχι μόνο η Έμιλυ επινόησε τις απόπειρες αυτοκτονίας της αλλά ότι ενεπλάκη σε μία εγκληματική συνωμοσία με τη Βικτώρια. Ο Τζόναθαν παίρνει συνέντευξη την Έμιλυ αφού χορήγησε κάτι που ισχυρίστηκε ότι είναι ορός αλήθειας. Η Έμιλυ συμπεριφέρεται σαν να ήταν μεθυσμένη από το φάρμακο, το οποίο εν αγνοία της είναι στην πραγματικότητα εικονικό φάρμακο. Αυτό επιβεβαιώνει τις υποψίες του Τζόναθαν.
Όταν ο Τζόναθαν αντιμετωπίζει τη Βικτώρια με τα ευρήματά του, αυτή ταχυδρομεί φωτογραφίες στη σύζυγο του Τζόναθαν υπονοώντας ότι αυτός είχε ερωτική σχέση με την Έμιλυ: η σύζυγος του Τζόναθαν και ο θετός του γιος τον αφήνουν. Ο Τζόναθαν καταφέρνει να στρέψει την Έμιλυ και τη Βικτώρια εναντίον τη μία στην άλλη χρησιμοποιώντας νομικά μέσα για να αποτρέψει την επικοινωνία μεταξύ τους και κάνοντας την κάθε μία να πιστέψει ότι η συνεργάτης της την έχει πουλήσει στον Τζόναθαν για μία καλύτερη συμφωνία.
Η Έμιλυ αποκαλύπτει τις διεργασίες της πλοκής στον Τζόναθαν: απολάμβανε την πλούσια ζωή και μισούσε το Μάρτιν που προκάλεσε το χαμό της. Ειδικά πήγε στη Βικτώρια για συμβουλές καθώς αυτή, επίσης, είχε εγκαταλειφθεί από το σύζυγό της και οι δυο τους ξεκίνησαν μία λεσβιακή σχέση. Δίδαξαν η μία στην άλλη τις λειτουργίες του οικονομικού κόσμου και της απομίμησης ψυχιατρικών διαταραχών. Τότε πήγαν να επεξεργαστούν μέσα για να μιμηθούν τις παρενέργειες του Αμπλίξα ώστε να χειραγωγήσουν τις τιμές των μετοχών του κατασκευαστή του φαρμάκου και του ανταγωνιστή του, επιτρέποντας στο δίδυμο να γίνει πλούσιο κατά τη διαδικασία.
Ως αντίποινα για το ρόλο της Έμιλυ στην πλοκή, ο Τζόναθαν, ο οποίος ακόμα τεχνικά επιβλέπει την κατάστασή της, της συνταγογραφεί μία σειρά περιττών φαρμάκων με σοβαρές παρενέργειες, απειλώντας να την στείλει πίσω στην κλινική αν αρνηθεί. Έξαλλη η Έμιλυ κομπάζει για όλα όσα έχει κάνει για να αποφύγει να σταλεί στη φυλακή για το θάνατο του Μάρτιν. Εν αγνοία της η μητέρα του Μάρτιν, η δικηγόρος της και ένας αξιωματικός της αστυνομίας βρίσκονται όλοι έξω από το δωμάτιο και ακούν την ομολογία. Η αστυνομία παίρνει την Έμιλυ υπό επιτήρηση και την στέλνει πίσω στη ψυχιατρική πτέρυγα.
Στην τελική σκηνή ο Τζόναθαν έχει ανακτήσει την κανονική του ζωή με τη σύζυγό του και το θετό του γιο. Η Έμιλυ κάθεται στην πτέρυγα, κοιτάζοντας κατηγορηματικά έξω από το παράθυρο. Ένας ψυχιατρικός νοσηλευτής ρωτά την Έμιλυ πως αισθάνεται. Αυτή απαντά απαθώς λέγοντας, "Καλύτερα. Πολύ καλύτερα."
Διανομή ρόλων
Αρχικά, η Μπλέικ Λάιβλι πρώτη προτάθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ωστόσο, αργότερα αναφέρθηκε ότι η Ρούνι Μάρα θα την αντικαθιστούσε. Η Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς επίσης προσγείωσε το ρόλο της Δρ. Βικτώρια Σίμπερτ. Αυτή είναι η τρίτη συνεργασία ανάμεσα στο Σόντερμπεργκ και την ηθοποιό, κατόπιν των Traffic (2000) και Η Συμμορία των Δώδεκα (2004).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την κατάθλιψη Κατηγορία:Ταινίες Di Bonaventura Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Λορέντζο ντι Μποναβεντούρα
Πέρα Χωριό-Νήσου
Συνορεύει με: Δάλι, Κοτσιάτη, Αλάμπρα, Λατσιά, Τσέρι και Αγία Βαρβάρα. Αποτελείται από δύο κοινότητες, τη Νήσου και το Πέρα Χωριό, τα οποία έχουν ξεχωριστή αυτοδιοίκηση αλλά κοινό Κοινοτικό Συμβούλιο, το Κοινοτικό Συμβούλιο Πέρα Χωριού-Νήσου.
Πρόεδρος του Συμβουλιου Βελτιώσεως Πέρα Χωριού-Νήσου είναι ο εκάστοτε Κοινοτάρχης Πέρα Χωριού και Αντιπρόεδρος Νήσου.
Γενικά
Ο συνολικός πληθυσμός του χωριού ανέρχεται γύρω στους 4.000 κατοίκους, περίπου 1.600 για τη Νήσου και 2.400 για το Πέρα Χωριό. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 13.558 σκαλών, 7.102 σκάλες στην περιοχή της Νήσου και 6.456 σκάλες στο Πέρα Χωριό. Το υψόμετρο στην περιοχή είναι μεταξύ 230 (στην κοίτη του ποταμού Γιαλιά) και 290 μέτρων (στο ύψωμα Ιερακαρκά) και η μέση ετήσια βροχώπτωση είναι κάπου 360 mm.
Γεωλογικά η περιοχή είναι παρόμοια με τον γεωλογικό σχηματισμό της Λευκωσίας (γενικώς ιζηματογενή πετρώματα). Δηλαδή στην επιφάνεια απαντώνται κυρίως ερυθρογαίες και ασβεστούχα χώματα, ενώ σε μεγαλύτερο βάθος βρίσκονται ασβεστολιθικοί ψαμμίτες, κροκάλες (κλαστικά πετρώματα), ψαμμιτικές μάργες (χημικά πετρώματα) και εναλλασσόμενες στρώσεις αλλουβιακών αποθέσεων και κιμωλίας.
Νήσου
Η Νήσου είναι ένα χωριό-κωμόπολη της επαρχίας Λευκωσίας, και απέχει από την πρωτεύουσα (νότια), γύρω στα 15 χιλιόμετρα. Είναι κτισμένη στη βόρεια όχθη του ποταμού Γιαλιά σε σημείο που σχηματίζεται καμπύλη στη ροή του ποταμού. Ο παλιός δρόμος Λευκωσίας – Λεμεσού διασχίζει το χωριό από τη μέση, ενώ ο νέος δρόμος-αυτοκινητόδρομος, διπλής κατεύθυνσης, διέρχεται από τα βορειοδυτικά του χωριού, ευρισκόμενος σε περιοχή που κτηματικά ανήκει στην κοινότητα. Η Νήσου γεωγραφικά βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο της Κύπρου, σε πολύ πλεονεκτική θέση όσον αφορά και τη σύγχρονη συγκοινωνία, αφού μέσα σε 10 λεπτά μπορεί κάποιος να φτάσει στη Λευκωσία, μέσα σε 20 λεπτά στη Λάρνακα και 35 λεπτά στη Λεμεσό, λόγω κυρίως των διερχομένων αυτοκινητοδρόμων και του παρακείμενου κόμβου.
Στα παλιά χρόνια, το χωριό Νήσου έμοιαζε με μικρό νησί - έτσι έλεγαν οι παλιοί-, αφού βρεχόταν γύρω γύρω από τον ποταμό Γιαλιά. Ο ποταμός καθώς ερχόταν ορμητικός από τα βουνά του Μαχαιρά χωριζόταν στην περιοχή της Νήσου σε δύο σκέλη τα οποία έσμιγαν πάλι προς τα Ανατολικά ( στην περιοχή του Δαλιού ). Επίσης, σε κάποια περιοχή υπήρχαν τα αυλάκια των ανεμομύλων που έπαιρναν νερό τα χωράφια. Έτσι το χωριό πήρε το όνομα Νήσος ή Νήσου.
Πέρα Χωριό
Το Πέρα Χωριό είναι και αυτό χωριό της επαρχίας Λευκωσίας και βρίσκεται κτισμένο στα νότια του ποταμού Γιαλιά απέναντι από τη Νήσου, αφού η ιστορία τους είναι άρρηκτα δεμένη. Στα παλιά χρόνια οι βοσκοί είχαν τις μάντρες τους επί των πρόποδων του βουνού Ιερακαρκά (περιοχή Πέρα Χωριού-νότια του ποταμού) και με την πάροδο του χρόνου, άρχισαν κάποιοι να κτίζουν και τις οικίες τους κοντά στις μάντρες τους και ξεκίνησε να γίνεται ένα μικρό χωριουδάκι λόγω του συνόλου των σπιτιών που είχαν ανεγερθεί στον χώρο.
Γι' αυτό, το Πέρα Χωριό φαίνεται να οφείλει την ονομασία του στη θέση του σε σχέση με τη Νήσου, ως το χωριό που βρίσκεται πέρα από τον ποταμό. Φαίνεται ότι το φέουδο της Νήσου δεν αποτέλεσε μόνο γι’αυτή το ιστορικό πλέγμα των νεότερων χρόνων, αλλά αποτέλεσε και την αρχή του νήματος για την εξέλιξη της ιστορίας του Πέρα Χωριού από τον μεσαίωνα και μετέπειτα. Όπως υποστηρίχτηκε πιο πάνω, η Νήσου υπήρξε, στα πρώτα στάδια τουλάχιστον, η μητρόπολη του νέου οικισμού που έστειλε το πρώτο έμψυχο υλικό για τη δημιουργία του και στη συνέχεια πλαισιώθηκε από οικιστές από άλλα χωριά, που αποζήτησαν εργασία στο τσιφλίκι. Οι οικογενειακοί, περιουσιακοί, συναισθηματικοί δεσμοί των οικιστών – Περαχωριτών με τη μητρόπολη – Νήσου ήταν από την πρώτη στιγμή αδιάρρηκτοι και διατηρήθηκαν μέσα από τους αιώνες ανεξίτηλοι. Οι στενότατες σχέσεις ακόμα και σήμερα των δυο κοινοτήτων σε όλους τους κοινοτικούς και διοικητικούς τομείς είναι ατράνταχτη απόδειξη της ιστορικής εξέλιξης των δυο χωριών.
Εθνική Προσφορά
Όπως ολόκληρος ο Ελληνισμός της Κύπρου έτσι και οι κάτοικοι του χωριού έλαβαν μέρος σε όλους τους εθνικούς αγώνες. Έσπευσαν να πυκνώσουν τις τάξεις του Ελληνικού στρατού τόσο στον Α΄ όσο και στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο, ο Συμεών Σιμεωνίδης έλαβε μέρος στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο. Μετά την εισβολή των Γερμανών επιβιβάστηκε σε πλοίο για να μεταφερθεί, όπως και πολλοί άλλοι μάχιμοι στρατιώτες στην Αίγυπτο, αλλά το πλοίο τους βομβαρδίστηκε από Γερμανικά μαχητικά και βυθίστηκε έξω από τον Πειραιά παρασέρνοντας στον θάνατο τους επιβαίνοντες.
Ο Γραμματέας της Εθναρχίας Νίκος Κρανιδιώτης καταγράφει στο βιβλίο του "Δύσκολα Χρόνια" (σ. 42) ότι στις 15 Ιανουαρίου 1950, ημέρα κατά την οποία διεξήχθη το ενωτικό δημοψήφισμα, ήταν υπεύθυνος "ενός συγκροτήματος χωριών νότια και νοτιοανατολικά της Λευκωσίας". Γράφει: "Ενθυμούμαι τη συγκίνηση, με την οποία οι κάτοικοι των Λατσιών, του Πέρα Χωριού, της Νήσου, του Ιδαλίου, των Λυμπιών ερχόντουσαν, φορώντας τα γιορτινά τους, για να βάλουν την υπογραφή τους στο ενωτικό έγγραφο. Ήταν μια εικόνα που θα μου μείνει αλησμόνητη".
Στο "Μητρώο", η αγωνίστρια και πρώην Υπουργός Παιδείας Κλαίρη Αγγελίδου είναι καταχωρημένη στους αγωνιστές της Νήσου. Φαίνεται ότι γεννήθηκε στο χωριό αλλά ανέπτυξε την πολυποίκιλη και σημαντική δράση της αλλού.
Οι κάτοικοι του Πέρα Χωριού και της Νήσου θέτοντας τη ζωή τους και των οικογενειών τους σε κίνδυνο, ασχολούνταν κυρίως με μεταφορά και απόκρυψη όπλων, πυρομαχικών και προκηρύξεων και σπανιότερα με δολιοφθορές. Εξ αιτίας αυτής τους της δράσης οι Κλεόβουλος Σιμεωνίδης και Ιωνάς Χριστοδούλου, μετά από προδοσία, συνελήφθησαν από τις αποικιακές αρχές. Το υπόγειο του σπιτιού του Αμερικάνου (όπου τώρα στεγάζεται το Κτήριο του Κοινοτικού Συμβουλίου) λειτουργούσε ως κρησφύγετο όπου φιλοξενούνταν καταζητούμενοι και αντάρτες κατά τη διάβασή τους από το χωριό. Στην εφημερία Ελευθερία στις 4/2/1956 καταγράφεται είδηση ότι στις 2/2/56 "δύο άνδρες ήνοιξαν πυρ κατά του [αστυνομικού] σταθμού [Πέρα Χωρίου] δια μικρών όπλων και ταυτοχρόνως αποπειράθησαν να παραβιάσουν τα πέριξ του αστυνομικού σταθμού συρματοπλέγματα." Σε προκήρυξη της ΕΟΚΑ που κυκλοφόρησε αρχές Νοεμβρίου 1958, αναφέρεται ότι στις 17 Οκτωβρίου 1958 στη Νήσου είχε ανατιναχθεί με νάρκη βρετανικό όχημα, με άγνωστο αριθμό νεκρών ή τραυματιών. Όπως αναφέρεται στο "Χρονικόν Αγώνος ΕΟΚΑ 1955-1959" του Γεωργίου Γρίβα -Διγενή, το Πέρα Χωριό και η Νήσου υπάγονταν στον Υποτομέα Ιδαλίου του Τομέα Δευτεράς-Ορεινής, ο οποίος είχε αποσπαστεί τον Μάϊο του 1956 από τον Τομέα Λευκωσίας. Επικεφαλής του Τομέα Δευτεράς-Ορεινής ήταν αρχικά ο Ευάγγελος Ευαγγελάκης από τον Μάϊο του 1956 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1957 όταν συνελήφθη και στη συνέχεια ο Ανδρέας Σεϊτάνης μέχρι το τέλος του αγώνα. Υποτομεάρχες και υπεύθυνοι για τα χωριά Πέρα Χωριό και Νήσου (μαζί με τα χωριά Λυθροδόντα, Μαθιάτη, Αγία Βαρβάρα, Αλάμπρα, Δάλι, Ποταμιά, Λύμπια, Λατσιά, Γέρι) διετέλεσαν οι Μιχαλάκης Κωνσταντινίδης από την Κοκκινοτριμιθιά, ο Οδυσσέας Γεωργίου από τη Σια και ο ήρωας Σταύρος Στυλιανίδης από τη Γιαλούσα με το ψευδώνυμο "Ζέρβας". Ο τελευταίος σκοτώθηκε στις 18.08.1957 στην Ορεινή όταν εξερράγη μεγάλη βόμβα την οποία κατασκεύαζε, με την οποία η ΕΟΚΑ θα κατέστρεφε τη νέα γέφυρα που είχε χτιστεί στο Δάλι επί του ποταμού Γιαλιά και την οποία είχε εγκαινιάσει στις 6 Μαρτίου 1957 ο ίδιος ο Κυβερνήτης Χάρτιγκ (σημ.: ήταν πάγιο αποικιακό τέχνασμα η ανέγερση έργων ανάπτυξης προκειμένου να καταδειχθεί από τους Βρετανούς ότι η παραμονή τους στο νησί δεν είχε αποτέλεσμα μόνο εκτελέσεις, βασανιστήρια, βιαιότητες, αυθαιρεσίες, φυλακίσεις και καταστροφές, αλλά συνέβαλλε και θετικά στην ανάπτυξη του νησιού. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότερες βρύσες στα χωριά της κυπριακής υπαίθρου φέρουν ημερομηνίες από το 1954 μέχρι το 1958).
Μετά τα γεγονότα του 1963 και του μαύρου καλοκαιριού του 1974, το χωριό είχε και αυτό τις δικές του απώλειες. Υπήρξε ένας μεγάλος σχετικά αριθμός προσφύγων που ήρθε στις δύο Κοινότητες για να βρει μια στέγη και να ξαναφτιάξει τη ζωή του, γι' αυτό δημιουργήθηκαν οι Συνοικισμοί Αυτοστέγασης προσφύγων που βρίσκονται νοτιοανατολικά της κοινότητος Πέρα Χωριού, κοντά στο Δάλι. Στους Συνοικισμούς φιλοξενούνται πρόσφυγες από τα χωριά Αγκαστίνα, Παλαίκυθρο, Κυθρέα, Λύση, Βατυλή, Κοντέα, Άσσια, Μαραθόβουνο, Τύμπου, Μπέλλαπάις κ.ά. Επίσης, υπήρξαν και αρκετοί αγνοούμενοι και άλλοι που έπεσαν μαχόμενοι κατά των Τούρκων εισβολέων. Η τύχη αυτών ακόμα αγνοείται, αν και κάποιοι βρέθηκαν θαμμένοι και αφού αναγνωρίστηκαν με τη μέθοδο DNA, κηδεύτηκαν και θάφτηκαν στο χωριό με τιμές ηρώων.
Αγνοούμενοι
[Των ακόλουθων οι οικογένειες μετά την τούρκικη εισβολή κατέληξαν στις κοινότητες:]
Στην αυλή του Περιφερειακού Γυμνασίου Πέρα Χωριού - Νήσου, υπάρχει ένας μικρός χώρος αφιερωμένος στη μνήμη των αγνοουμένων. Πρόκειται για ένα μικρό πευκόφυτο 'δασάκι' στη μέση του οποίου υπάρχει μια στήλη-μνημείο με χαραγμένα τα ονόματα των αγνοουμένων της περιοχής και των γύρω χωριών.
Θρησκεία
Εκκλησιαστικά το χωριό ανήκε στην περιφέρεια της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου μέχρι το 2007, όπου με τη διεύρυνση της Ιεράς Συνόδου δημιουργήθηκαν νέες Μητροπόλεις, Χωρεπισκοπές και Επισκοπές. Με την ανακατανομή των διοικητικών περιφερειών, περιήλθε στη διοίκηση και πνευματική ποιμαντική της Ιεράς Μητροπόλεως Τριμυθούντος η οποία προσωρινώς εδρεύει στο γειτονικό χωριό Ιδάλιον (Δάλι) μέχρι της ημέρας της απελευθερώσεως της κανονικής έδρας της Μητροπόλεως, ητοι η κωμόπολη της Τριμυθούντος, σημερινής Τρεμετουσιάς, της οποίας πρώτος Επίσκοπος υπήρξε ο Άγιος Σπυρίδων Τριμυθούντος ο Θαυματουργός. Σημερινός Επίσκοπος της Μητρόπολης ειναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Τριμυθούντος και Πρόεδρος Λευκάρων κ. Βαρνάβας.
Εκκλησίες
Για την ενορία του Πέρα Χωριού, Εφημέριοι του Ιερού Ναού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και του Ιερού Ναού Αγίας Μαρίνης, είναι οι Αιδεσιμολογιώτατοι Οικονόμος Ανδρέας Βορκάς και Πρεσβύτερος Αντώνιος Παναγή. Για την ενορία της Νήσου, Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκεύης είναι ο Αιδεσιμολογιώτατος Οικονόμος Θεόδωρος Ευθυμίου.
Δραστηριότητες
Στις δύο Κοινότητες, γίνονται κάθε χρόνο Πανήγυρεις κατά τις εορτές των Μεγάλων Ιερών Ναών, ήτοι η 6η Αυγούστου για τον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, η 17η Ιουλίου για τον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης, και η 26η Ιουλίου για τον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκεύης. Στο Εκκλησάκι της Παναγίας Τσαμπίκας που βρίσκεται στο βουνό γίνονται διάφορες ακολουθίες κατά τις διάφορες εορτές της Υπεραγίας Θεοτόκου, και κυρίως στις 8 Σεπτεμβρίου, στην εορτή της Γεννήσεως της Θεοτόκου, όπου γίνεται και Λιτάνευση της εικόνας. Υπάρχει ακόμα ένας Ιερός Ναός της Παναγίας της Τσαμπίκας στον (διδυμοποιημένο με το χωριό) Δήμο Αρχαγγέλου Ρόδου στην Ελλάδα, ο οποίος βρίσκεται και αυτός κτισμένος σε ύψωμα.
Στις 6 του μηνός Απριλίου, ημέρα της εορτής του Αγίου Ευτυχίου, και κάθε Δευτέρα της Διακαινισίμου γίνεται πανηγυρικός εορτασμός στο Εκκλησάκι του Αγίου Ευτυχίου στο ύψωμα πάνω από την Κοινότητα Νήσου, εκεί που βρίσκεται η Κατακόμβη που ασκήτεψε ο Άγιος και πολύς κόσμος προσέρχεται και από τα γύρω χωριά για να προσκυνήσει. Τον μήνα Ιούλιο, οργανώνονται διάφορες Κατασκηνωτικές Περιόδοι για τους μαθητές του χωριού στο Εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία (Μετόχι της Ιεράς Μονής Παναγίας του Μαχαιρά, που βρίσκεται σε δασώδη περιοχή κοντά στο χωριό Λυθροδόντας), όπου έχει διαμορφωθεί κατάλληλα ο χώρος υπό την επίβλεψη, οργάνωση και μέριμνα του Οικ. Ανδρέα Βορκά.
Προδημοτική
Υπάρχει το Δημόσιο και Κοινοτικό Νηπιαγωγείο στις κοινότητες. Το πρώτο τμήμα πρωτολειτούργησε στο χώρο του A' Δημοτικού Σχολείου, ενώ κατά καιρούς φιλοξενήθηκε σε διάφορα σπίτια. Μετά από έρανο στις κοινότητες και με κυβερνητική χορηγία, χτίστηκε το κτίριο του Νηπιαγωγείου, με τρεις αίθουσες διδασκαλίας, όπου στεγάστηκαν 2 δημόσια τμήματα και 1 κοινοτικό. Το 1998 λειτούργησε ακόμα ένα τμήμα νηπιαγωγείου στο χώρο του B' Δημοτικού Σχολείου.
Δημοτική
Σήμερα λειτουργούν δυο Δημοτικά Σχολεία, το A' και το B' Δημοτικό Σχολείο Πέρα Χωριού-Νήσου. Τα δυο αυτά σχολεία διατηρούν ένα πολύ καλό επίπεδο εκπαίδευσης, με σημαντικές διακρίσεις στο ενεργητικό τους, σε διάφορους τομείς και επίσης το Β' έχει αναδειχτεί σε οικολογικό σχολείο.
Μέση
Το Περιφερειακό Γυμνάσιο Πέρα Χωρίου και Νήσου άρχισε τη λειτουργία του ως A' Περιφερειακό Γυμνάσιο Λευκωσίας από το σχολικό έτος 1978-79, ως απογευματινό. Αρχικά στεγάστηκε στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο του Δαλιού και περιλάμβανε έξι τμήματα της Α΄ τάξης, που αριθμούσαν 160 περίπου μαθητές. Κατά το σχολικό έτος 1981-82 στεγάστηκε στο καινούριο σχολικό κτίριο στη Nήσου, πράγμα που κατέστησε δυνατή την πρωινή φοίτηση καθώς και την εξυπηρέτηση μεγαλύτερου αριθμού μαθητών. Τα τμήματα ανήλθαν στα δώδεκα (12) και περιελάμβαναν 420 μαθητές. Οι μαθητές προέρχονταν από τα ακόλουθα χωριά της περιοχής: Αγία Βαρβάρα, Αλάμπρα, Δάλι, Κόρνος, Λυθροδόντας, Λύμπια, Μαθιάτης, Μοσφιλωτή, Πέρα Χωριό-Nήσου, Ποταμιά και Σιά. Εντούτοις, στα μέσα του σχολικού έτους 1992/93 λειτούργησε το Γυμνάσιο Αγίας Βαρβάρας, οπότε μεταστεγάστηκαν σ’ αυτό οι μαθητές από τα χωριά Αγία Βαρβάρα, Αλάμπρα, Σιά, Μοσφιλωτή, Κόρνος, Μαθιάτης, Λυθροδόντας.
Όσοι από τους μαθητές των κοινοτήτων ολοκληρώνουν τον κύκλο της μέσης γενικής εκπαίδευσης, φοιτούν στο Λύκειο Ιδαλίου το οποίο βρίσκεται στο γειτονικό χωριό Δάλι. Όσοι επιθυμούν να ακολουθήσουν τη μέση τεχνική εκπαίδευση, φοιτούν κυρίως στις Τεχνικές Σχολές της Λευκωσίας.
Ιδιωτική
Σήμερα λειτουργούν στις δύο κοινότητες διάφοροι ιδιωτικοί Νηπιοβρεφοκομικοί Σταθμοί και ιδιωτικά ινστιτούτα φροντιστηρίων, όπου φοιτούν αρκετοί μαθητές από τις κοινότητες αλλά και άλλα χωριά από τη γύρω περιοχή. Επίσης, λειτουργεί και το ιδιωτικό Γυμνάσιο-Λύκειο Forum το οποίο άρχισε τη λειτουργία του από τη σχολική χρονιά 2002-2003.
Εμπόριο
Το χωριό βρίσκεται μέταξυ Λευκωσίας, Λεμεσού και Λάρνακας, στο σημείο ακριβώς όπου χωρίζονται οι αυτοκινητοδρόμοι Λευκωσιας-Λεμεσού και Λευκωσίας-Λάρνακας, και αυτο καθιστά την τοποθεσία του χωριού ιδιαίτερα κεντρική. Αυτό συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη της περιοχής και ως εκ τούτου, υπάρχουν διάφορες υπηρεσίες που εξυπηρετούν τα γύρω χωριά. Ο δρόμος που ενώνει το Πέρα Χωριό με το Δάλι (Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ'), είναι μια ιδιαίτερα εμπορική οδός με διαφόρων ειδών καταστήματα ένδυσης, εποχιακών, υλικών οικοδομής κλπ, όπως επίσης και τρια μεγάλα πρατήρια βενζίνης, διάφορα γκαράζ επισκευής αυτοκινήτων, μπυραρίες και δυο παραρτήματα τραπεζών.
Επιχειρήσεις
Στην περιοχή δραστηριοποιούνται μεγάλες επιχειρήσεις σκυροδέματος και χρωμάτων, διάφορα ιδιωτικά φροντιστήρια, εργοληπτικές εταιρείες και εταιρείες ανάπτυξης γης. Υπάρχει αριθμός εργοστασίων και ξυλουργικών εργαστηρίων, ενώ διάφορες επιχειρήσεις ασχολούνται με αγοραπωλησίες αυτοκινήτων, τρακτέρ κ.λπ. Διάφορα ιατρεία, γραφεία αρχιτεκτόνων-μηχανικών, καθώς και λογιστικά-ελεγκτικά και δικηγορικά γραφεία παρέχουν διάφορες ανθρωπιστικές και επαγγελματικές υπηρεσίες.
Αναψυχή
Σούπερ μάρκετ, τρία μεγάλα αρτοποιεία-φούρνοι στη Λεωφόρο Μακαρίου μαζί με κάποια μικρά εστιατόρια και το πάρκο κοντά στον ποταμό Γιαλιά καλύπτουν τις ημερήσιες ανάγκες των πολιτών. Δίπλα από το πάρκο, υπάρχει χώρος κατάλληλος για καλλιτεχνικές και άλλες δραστηριότητες, οπως Αιμοδοσίες, Συναυλίες, υπαίθρια θέατρα, θερινό κινηματογράφο κ.λπ. Επίσης, υπάρχουν διάφορες σχολές χορού, μπαλέτου και πολεμικών τεχνών, δυο μεγάλα φυτώρια και ένα Sporting Club με πισίνα, cafe και γήπεδο futsal.
Κρατικές υπηρεσίες
Ο Αστυνομικός Σταθμός Πέρα Χωριού-Νήσου και η Πυροσβεστική Υπηρεσία βρίσκονται απέναντι από την Εκκλησία Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και διασφαλίζουν την τάξη στην περιοχή. Στη Νήσου βρίσκεται στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς που διασφαλίζει την ασφάλεια του χωριού και της περιοχής.
Εκδηλώσεις
Τα δύο κοινοτικά σωματεία Ο.Χ.Ι. (Ορθόδοξο Χριστιανικό Ίδρυμα) και Ερυθρός Αστήρ, καθώς και ο Λαογραφικός Όμιλος 'Ρήγαινα' συμβάλλουν στην κοινωνική ζωή του χωριού οργανώνοντας διάφορες εκδηλώσεις και με ενεργό συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα της περιοχής. Παραδείγματα είναι οι παρελάσεις που γίνονται κάθε χρόνο, την 28η Οκτωβρίου (γίνεται στο χωριό ανά δύο χρόνια, εναλλάξ με την κοινότητα των Λυμπιών), την 25η Μαρτίου (γίνεται κάθε χρόνο στο Δάλι) και την 1η Απριλίου, όταν η φιλαρμονική του Σωματείου "ΟΧΙ" τελούσε λαμπαδηφορία και εωθινή παρέλαση στους δόμους του Πέρα Χωριού και της Νήσου, τιμώντας τον αγώνα της ΕΟΚΑ για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Το Σωματείο "Ερυθρός Αστέρας" συμμετέχει στην πορεία για την ελληνοτουρκική "φιλία" από το Πέρα Χωριό στο Δάλι.
ΚΕΝΘΕΑ
Στην περιοχή έχει την έδρα του ο Περιφερειακός Συμβουλευτικός Σταθμός ΚΕΝΘΕΑ, ο οποίος εξυπηρετεί τις κοντινές κοινότητες Ιδαλίου, Αγιας Βαρβάρας, Αλάμπρας, Μαθιάτη, Λυθροδόντα, Λυμπιών, Πέρα Χωριού, Νήσου, Ποταμιάς, Κόρνου, Κοτσιάτη, Μοσφιλωτής, Πυργών, Σιάς, Ψευδά και Αγίας Άννας. Η στελέχωση του σταθμού αποτελείται απο ένα έμπειρο ειδικευμένο λειτουργό, Σύμβουλο ειδικό Τοξικο-εξάρτησης και κάποιο διαμεσολαβητή σε ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Σκοπός του Σταθμού είναι η εφαρμογή προγραμμάτων πρόληψης στις κοινότητες και στην αποτροπή των νέων από τη χρήση ουσιών εξάρτησης μέσα από διάφορες ενημερωτικές εκδηλώσεις, σεμινάρια και ομιλίες. Κύριες κατευθύνσεις δράσεις του Σταθμού είναι η Πρόληψη (πρωτογενής, δευτερογενής, τριτογενής) και η Συμβουλευτική (ατομική, οικογενειακή και ομαδική).
Διδυμοποίηση
Οι δύο κοινότητες από το 1998 είναι διδυμοποιημένες με τον Αρχάγγελο της Ρόδου. Οι διαδικασίες αποπερατώθηκαν με δύο τελετές που έγιναν η μεν πρώτη στις 17 Οκτωβρίου 1997 στο Πέρα Χωριό, η δε δεύτερη στις 24 Ιουλίου 1998 στον Αρχάγγελο. Η ιδέα αυτή είχε απασχολήσει το Συμβούλιο από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του και τέθηκε σαν μακροπρόθεσμος στόχος. Στο τέλος του 1995, κατά την επίσκεψη του τότε Υπουργού Υγείας της Ελλάδας, κ. Δημήτρη Κρεμμαστινού, στις Κοινότητες Πέρα Χωριού και Νήσου, για να παρακολουθήσει τη διαδικασία της εθελοντικής αιμοδοσίας των κοινοτών, σε συζήτηση που είχε με τον τότε [και νυν] Πρόεδρο του Συμβουλίου κ. Γιαννάκη Γεωργίου, για τις διδυμοποιήσεις, εισηγήθηκε όπως διερευνηθεί η δυνατότητα διδυμοποίησης με τη γενέτειρά του, τον Αρχάγγελο Ρόδου.
Χορωδία
Η Κοινοτική Χορωδία ιδρύθηκε το 1996 με σαράντα περίπου μέλη από κατοίκους των δυο χωριών, αλλά και άλλους φίλους της χορωδίας διαφόρων ηλικιών. Έχει δώσει παραστάσεις τοπικά, σε γειτονικές κοινότητες και σε πόλεις του τόπου μας. Παρουσιάστηκε επίσης στις κοινότητες Αρχαγγέλου και Μαλώνας Ρόδου, μέσα στα πλαίσια της δεύτερης και τελικής φάσης της Διδυμοποίησης Πέρα Χωριού - Νήσου με την κωμόπολη του Αρχαγγέλου. Φιλοδοξία της χορωδίας είναι πέραν από τη συνεχή ποιοτική βελτίωσή της, να αποτελεί και μέσο και δυνατότητα συνάντησης των κατοίκων μεταξύ τους, σε μια περίοδο που οι συνθήκες της ζωής τείνουν να απομονώνουν και να αποξενώνουν τους ανθρώπους. Στη χορωδία λαμβάνουν μέρος άτομα όλων των ηλικιών και από τις δύο κοινότητες και από άλλα χωριά.
Αξιοθέατα
Η πολύχρονη ιστορία και οι παραδόσεις της περιοχής διαφαίνεται μέσα από τα αρχαιολογικά μνημεία και το Συμβούλιο ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη συντήρηση-διατήρηση αυτών. Κάθε αξιοθέατο έχει τη δική του ιστορία και γίνεται προσπάθεια ανάδειξής τους.
Πηγές
Οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες που έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρόν άρθρο έχουν ως πηγή τις κατώθι σελίδες που βρίσκονται στους σχετικούς ιστοτόπους:
Αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Κουρία (αποσαφήνιση)
Ο όρος Κουρία μπορεί να αναφέρεται σε:
Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Κρήτης
Η Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Κρήτης (επίσης γνωστή ως Ε.Σ.ΠΕ.Κ.) είναι ο τοπικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος της πετοσφαίρισης στην Περιφέρεια Κρήτης. Ιδρύθηκε το 1991 και είναι υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (Ε.Ο.ΠΕ.). Διοργανώνει τοπικές διοργανώσεις ανδρών, γυναικών και μικρότερων ηλικιών.
Λαζοί
μικρογραφία Οι Λαζοί ( Γεωργιανά : ლაზები , τουρκικά: Lazlar, Č’ani, Τζάνοι) είναι φυλή που ζει κυρίως στις παράλιες περιοχές του Ευξείνου Πόντου οι οποίες ανήκουν στην Τουρκία και Γεωργία. Ήταν μια από τις κυριότερες φυλές του αρχαίου βασιλείου της Κολχίδας. Κατά την εποχή που η Οθωμανική αυτοκρατορία άρχισε να ελέγχει τον Καύκασο (16ος αιώνας), οι Λαζοί έγιναν, από ορθόδοξοι χριστιανοί, σουνίτες μουσουλμάνοι.
Ιστορία
Οι Λαζοί ήταν οι μόνοι στην περιοχή που έκαναν περιτομή πολύ πριν εμφανιστούν οι Τούρκοι στον Εύξεινο Πόντο. Μετά το 522 ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό, εξαιτίας ενός γεγονότος το οποίο έφερε στο ιστορικό προσκήνιο τη φυλή των Λαζών.
Είναι η εποχή που ο χριστιανισμός απλώνεται στην Ανατολή με την βοήθεια του ελληνικού στοιχείου του Πόντου και των βυζαντινών αυτοκρατόρων. Κατ' αυτό τον τρόπο, οι σκληροτράχηλες ορεσίβιες φυλές δέχονται την επίδραση του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού. Το 522, ο βασιλιάς των Λαζών, Τσάθιος, άνθρωπος έξυπνος και με διορατικότητα, βλέποντας την νέα τάξη πραγμάτων της εποχής, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Αφού βαπτίστηκε, παντρεύτηκε τη Βαλερία, απόγονο του αρχοντικού οίκου των Κουροπαλατών. Έτσι, με δεσμούς θρησκευτικούς και πολιτικούς, παρέμεινε βασιλιάς των Λαζών κάτω από την προστασία των Βυζαντινών αυτοκρατόρων.
Το γεγονός αυτό δυσαρέστησε τον βασιλέα των Περσών Χοσρόη, με το οποίο μέχρι τότε ήταν σύμμαχος ο Τσάθιος και ο οποίος έστειλε αγγελιαφόρους προς τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου λέγοντας προς αυτόν: «Ενώ υπάρχει φιλία και ειρήνη μεταξύ μας, εσύ κάνεις αυτά που κάνουν οι εχθροί παίρνοντας υπό την διοίκηση σου τον Βασιλέα των Λαζών, σύμμαχο των Περσών από αιώνες». Η ενέργεια δε αυτή του Τσάθιου στάθηκε η αφορμή κήρυξης πολέμου μεταξύ Περσών και Βυζαντίου που κράτησε αρκετά χρόνια.
Σχέση Λαζών και Ποντίων
Ο πατέρας της ιστορίας, Ηρόδοτος, ο οποίος μας έχει δώσει πολλές πληροφορίες σχετικές με τους λαούς που έζησαν στα νότια παράλια του Ευξείνου Πόντου, τους ταυτίζει με τους Κόλχους, φυλή γνωστή στους Έλληνες πολύ πριν τις εκστρατείες τους στη Μικρά Ασία και πριν αρχίσουν τους αποικισμούς των ποντιακών εδάφων. Με τον Ηρόδοτο φαίνεται να συμφωνεί και ο Πανάρετος Τοπαλίδης ο οποίος μιλάει για αυτόχθονη φυλή των Λαζών, κατοικούντων ανατολικά της Τραπεζούντας, στην περιοχή του Ριζαίου.
Ο Γερμανός ιστορικός Φαλμεράιερ, στο σημείο που αναφέρεται στους Λαζούς, τους παραλληλίζει με τους Τζάνους, ως συγγενείς φυλές, όμως έρχεται σε αντίθεση και με τους δύο προαναφερόμενους ιστορικούς ως προς την περιοχή όπου έζησαν οι Λαζοί. Διότι ο Γερμανός ιστορικός περιγράφει τους Τζάνους-Λαζούς να κατοικούν στις νότιες περιοχές της Τραπεζούντας γύρω από το όρος Περιάδρη και αναγνωρίζει αυτούς σαν την πλέον σκληροτράχηλη φυλή. Στο βιβλίο του Ιστορία της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας αναφέρει: Οι κάτοικοι που ζούσαν στα βουνά των περιοχών αυτών ήσαν άγριοι, ανυπότακτοι, πολύ θαρραλέοι και λάτρευαν την ελευθερία τους, ανάμεσα τους και οι πιο ονομαστοί και οι πιο άγριοι από όλους, οι Λαζοί Τζάνες που ζούσαν στις κορυφές και τα οροπέδια των Βουνών, περίπου νότια της πόλης Τραπεζούντας.
Από τα χρόνια εκείνα και μέχρι το 1827 δεν είχαν αλλάξει σημαντικά ούτε η φυσική κατάσταση της χώρας ούτε ο χαρακτήρας των κατοίκων· μεγάλες ερημιές, αδιαπέραστες κοιλάδες και φαράγγια χώριζαν τους Λαζούς από τη θάλασσα. Απομονωμένοι από τους υπόλοιπους ανθρώπους, ζούσαν σε αλπικά υψίπεδα ανάμεσα στον ουρανό και τα σύννεφα, ανάμεσα στα αιώνια σκεπασμένα με χιόνια απόκρημνα βράχια σαν θηρία, κερδίζοντας την τροφή τους και τα άλλα αναγκαία με επιδρομές και λεηλασίες.
Κανένας κατακτητής του παλιού ασιατικού κόσμου δεν θέλησε ποτέ να δοκιμάσει να υποτάξει την άγρια πατρίδα αυτών των ανθρώπων, ώσπου ο Ιουστινιανός αποφάσισε να θέσει υπό την απόλυτη κυριαρχία του και αυτόν τον αγριότοπο.