cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουλή
Μυοϊνοβλάστες
Η ινοβλάστη που εμπλέκεται σε ουλές και συστολή είναι η μυοϊνοβλάστη, που είναι μια εξειδικευμένη συστελλόμενη ινοβλάστη. Αυτά τα κύτταρα εκφράζουν την ακτίνη α-λείου μυός (α-SMA). Οι μυοϊνοβλάστες απουσιάζουν στο πρώτο τρίμηνο του εμβρυϊκού σταδίου όπου η βλάβη θεραπεύεται χωρίς ουλή. Σε μικρές τομές ή εκτομές με διαστάσεις κάτω από 2 mm επουλώνονται επίσης χωρίς ουλές. Ωστόσο, οι μυοϊνοβλάστες βρίσκονται σε τεράστιους αριθμούς σε επουλωμένες πληγές ενηλίκων που σχηματίζεται ουλή.
Οι μυοϊνοβλάστες αποτελούν υψηλό ποσοστό των ινοβλαστών που πολλαπλασιάζονται στην μεταεμβρυονική πληγή κατά την έναρξη της επούλωσης. Στο μοντέλο αρουραίου, για παράδειγμα, οι μυοϊνοβλάστες μπορούν να αποτελούν έως και το 70% των ινοβλαστών, και είναι υπεύθυνες για την ίνωση στον ιστό. Γενικά, οι μυοϊνοβλάστες εξαφανίζονται από την πληγή εντός 30 ημερών, αλλά μπορούν να παραμείνουν σε παθολογικές περιπτώσεις σε υπερτροφία, όπως τα χηλοειδή. Οι μυοϊνοβλάστες έχουν πλαστικότητα και σε ποντίκια μπορούν να μετατραπούν σε λιπώδη κύτταρα, αντί για ουλώδη ιστό, μέσω της αναγέννησης των τριχοθυλακίων.
Θεραπευτική αγωγή
Η έγκαιρη και αποτελεσματική θεραπεία της ουλής ακμής μπορεί να αποτρέψει την σοβαρή ακμή και τις ουλές που συχνά ακολουθούν. Όσον αφορά το 2004, δεν υπήρχαν συνταγογραφούμενα φάρμακα για τη θεραπεία ή την πρόληψη ουλών
Οι ενέσεις πλήρωσης κολλαγόνου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανύψωση των ατροφικών ουλών στο επίπεδο του περιβάλλοντος δέρματος. Οι κίνδυνοι διαφέρουν ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο πληρωτικό και μπορεί να περιλαμβάνουν περαιτέρω παραμόρφωση και αλλεργική αντίδραση.
Μη καυστικά λέιζερ, όπως το 585 nm λέιζερ παλμικής βαφής, 1064 nm και 1320 nm Nd: YAG ή το 1540 nm Er:Glass χρησιμοποιύνται ως θεραπεία με λέιζερ για υπερτροφικές ουλές και χηλοειδή. Υπάρχουν προσωρινές ενδείξεις για ουλές εγκαυμάτων που βελτιώνονται εμφανισιακά.
Οι θεραπείες σιλικόνης χρησιμοποιούνται συνήθως για την πρόληψη του σχηματισμού ουλών και τη βελτίωση της υπάρχουσας εμφάνισης ουλών. Μια μετα-μελέτη της συνεργασίας Cochrane βρήκε ισχνά στοιχεία ότι η επικάλυψη σιλικόνης βοηθά στην πρόληψη των ουλών. Ωστόσο, οι μελέτες που το εξέτασαν ήταν κακής ποιότητας και ευαίσθητες σε προκατάληψη.
Η μακροχρόνια αγωγή κορτικοστεροειδών ενέσεων στην ουλή μπορεί να βοηθήσει στην εξομάλυνση και την απαλότητα της εμφάνισης χηλοειδών ή υπερτροφικών ουλών.
Τα τοπικά στεροειδή είναι αναποτελεσματικά. Ωστόσο, η προπιονική κλοβεταζόλη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική θεραπεία για τα χηλοειδή σημάδια.
Η χειρουργική αναθεώρηση της ουλής είναι μια διαδικασία κοπής του ουλώδους ιστού. Μετά την εκτομή, το νέο τραύμα κλείνει συνήθως για να επουλωθεί κατά πρώτο σκοπό, αντί κατά δεύτερο. Οι βαθύτερες τομές χρειάζονται ένα πολυστρωματικό κλείσιμο για να επουλωθούν βέλτιστα, διαφορετικά μπορεί να προκύψουν βαθουλωμένες ουλές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δέρμα
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Οντίσα
Στις 2 Ιουνίου 2023 σημειώθηκε σύγκρουση τρένων στην ινδική πολιτεία Οντίσα, κοντά στην πόλη Μπαλασόρ. Αυτό περιλάμβανε τρία τρένα: τα επιβατικά τρένα 12841 Coromandel Express και 12864 SMVT Bengaluru–Howrah SF Express, καθώς και ένα τρένο εμπορευμάτων. Έως τις 3 Ιουνίου, τουλάχιστον 280 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και περίπου 900 τραυματίστηκαν στο περιστατικό.
Σύγκρουση
Περίπου στις 7 μ.μ. τοπική ώρα (13:30 GMT) στις 2 Ιουνίου 2023, δύο επιβατικά τρένα συγκρούστηκαν στην κύρια γραμμή Χάουρα–Τσεννάι, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό Μπαχάναγκα Μπαζάρ στην περιοχή Μπαλασόρ, στην ανατολική πολιτεία Οντίσα, σκοτώνοντας περίπου 261 άτομα και τραυματίζοντας περισσότερους από 900 άλλους. Θεωρήθηκε ότι το πρώτο τρένο εκτροχιάστηκε και μερικά από τα βαγόνια του ανατράπηκαν και κατέληξαν στην απέναντι τροχιά όπου χτυπήθηκαν από το δεύτερο τρένο. Στο δυστύχημα ενεπλάκη και μια εμπορευματική αμαξοστοιχία.
Τα επιβατικά τρένα που εμπλέκονταν ήταν το 12841 Coromandel Express (μεταξύ Σαλίμαρ και Κεντρικό σταθμός Τσεννάι) και το 12864 SMVT Bengaluru–Howrah SF Express (μεταξύ Μπανγκαλόρ και Χάουρα). Το Coromandel Express εκτροχιάστηκε και συγκρούστηκε με ακινητοποιημένο εμπορευματικό τρένο. Στη συνέχεια, το SMVT Bengaluru–Howrah SF Express κινήθηκε προς τα συντρίμμια.
Το δυστύχημα θεωρείται ένα από τα πιο θανατηφόρα σιδηροδρομικά ατυχήματα στην Ινδία.
Ανταπόκριση
Οι Ινδικοί Σιδηρόδρομοι και οι κυβερνήσεις της Οντίσα και της Δυτικής Βεγγάλης εξέδωσαν αριθμούς γραμμής βοήθειας. Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα της Οντίσα, Πραντίπ Γένα, τρεις μονάδες της Εθνικής Δύναμης Αντιμετώπισης Καταστροφών, τέσσερις μονάδες της Δύναμης Ταχείας Δράσης Καταστροφών της Οντίσα, περισσότερες από 15 πυροσβεστικές ομάδες διάσωσης, 100 ιατροί, 200 αστυνομικοί και 200 ασθενοφόρα κινητοποιήθηκαν για τις επιχειρήσεις διάσωσης. Αναφέρθηκε ότι άλλες τέσσερις ομάδες της ΕΔΑΚ βρίσκονταν στο δρόμο για το σημείο της συντριβής. Τοπικές εταιρείες λεωφορείων βοήθησαν στη μεταφορά τραυματισμένων επιβατών. Οι ντόπιοι πολίτες παρείχαν στους επιβάτες νερό και τους βοήθησαν να ανακτήσουν τις αποσκευές τους όπου ήταν δυνατόν.
Επακόλουθα
Οι σιδηρόδρομοι ανακοίνωσαν αποζημίωση ύψους 1 εκατ. ρουπιών Ινδίας για τις οικογένειες των θανόντων, 200.000 ρουπιών για τους βαριά τραυματισμένους και 50.000 ρουπιών για όσους είχαν ελαφρύ τραυματισμό. Επιπλέον, θα δοθεί ex gratia αποζημίωση 200.000 ρουπιών από το Εθνικό Ταμείο Αρωγής του Πρωθυπουργού στις οικογένειες των θανόντων και 50.000 στους τραυματίες.
Μετά τη συντριβή, τουλάχιστον 49 δρομολόγια στην πληγείσα διαδρομή ακυρώθηκαν και 38 τρένα εκτράπηκαν σε διαφορετική διαδρομή. Η εναρκτήρια διαδρομή του Mumbai CSMT–Madgaon Vande Bharat Express, που ήταν προγραμματισμένη για τις 3 Ιουνίου, ακυρώθηκε επίσης.
Μετά το περιστατικό, ο επικεφαλής υπουργός της Οντίσα, Ναβίν Πατνάικ, κήρυξε ημέρα πένθους.
Αντιδράσεις
Ο Ναρέντρα Μόντι, ο Πρωθυπουργός της Ινδίας, εξέφρασε την αγωνία του για το περιστατικό και εξέφρασε τις σκέψεις του στις θλιμμένες οικογένειες. Ο υπουργός Εσωτερικών, Αμίτ Σαχ, περιέγραψε το περιστατικό ως «βαθειά οδυνηρό».
Οι κύριοι υπουργοί της Οντίσα και της Δυτικής Βεγγάλης εξέφρασαν τη βαθιά τους ανησυχία για την καταστροφή.
Παραπομπές
Οντισα Οντισα σιδηροσρομικο δυστυχημα Κατηγορία:Οντίσα
Μοντιντιέ (Σομ)
Το Μοντιντιέ (Γαλλικά: Montdidier) είναι γαλλική κοινότητα, υπονομαρχία του νομού Σομ, στη διοικητική περιοχή Ω-ντε-Φρανς, στο βόρειο τμήμα της Γαλλίας. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 6.255 κατοίκους (2017).
Οι κάτοικοι ονομάζονται Μοντιντεριαίν.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η κοιλάδα του ποταμού [[Σομ (ποταμός)|Σομ]] αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Θέα προς την πεδιάδα μικρογραφία|370x370εσ|Η περιοχή [[Ω-ντε-Φρανς, η περιοχή του Μοντιντιέ στα νότια του νομού Σομ.]] Η κοινότητα Μοντιντιέ βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού Σομ, στη διοικητική περιοχή Ω-ντε-Φρανς, στην ιστορική περιοχή Πικαρδία. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 55 έως 113 μέτρα στις όχθες του ποταμού Τρουά Ντομ, παραπόταμου του Αβρ, στην κοιλάδα του Σομ.
Το Μοντιντιέ είναι χτισμένο σε έναν λόφο με θέα σε μια εύφορη πεδιάδα που εκτείνεται στα ανατολικά μέχρι τον ποταμό Σομ, την περιοχή Σαντέρ.
Το Μοντιντιέ είναι μία από τις 3 υπονομαρχίες του νομού Σομ. Η απόσταση οδικώς από την πρωτεύουσα Αμιένη είναι 43 χιλιόμετρα και από τις 2 άλλες υπονομαρχίες του νομού απέχει: από το Περόν 52 χιλιόμετρα και από την Αμπεβίλ 86 χιλιόμετρα. Το Παρίσι βρίσκεται 104 χιλιόμετρα νότια της πόλης.
Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 6.255 κατοίκους (2017).
Η έκταση της κοινότητας είναι 12,58 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Το 2007, στην πόλη εγκαινιάστηκε το πρώτο δημόσιο αιολικό πάρκο.
Το κλίμα της πόλης είναι εύκρατο ωκεάνιο, με επικρατούντες δυτικούς, νοτιοδυτικούς και βορειοδυτικούς ανέμους.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η ερειπωμένη πόλη μετά τον [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α'ΠΠ]] αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το μοναστήρι του Μοντιντιέ αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Τάφος του Ραούλ ντε Κρεπί μικρογραφία|Η εκκλησία Σαιν-Πιέρ Η ιστορία του Μοντιντιέ είναι γνωστή από τον Μεσαίωνα, κανένας τίτλος πριν από τον 9ο αιώνα δεν αναφέρει την πόλη. Το όνομα της πόλης προέρχεται από το ιστορικό γεγονός του 774, όταν ο Ντιντιέ, βασιλιάς των Λομβαρδών, ηττήθηκε από τον Καρλομάγνο και εξορίστηκε μαζί με την κόρη του Δεζιδεράτα, πρώην σύζυγο του Καρλομάγνου, στο αβαείο του Κορμπί που βρίσκεται στην περιοχή όπου, αργότερα, χτίστηκε η πόλη που πήρε το όνομα Μοντιντιέ.
Η πρώτη εκκλησία χτίστηκε κοντά στο κάστρο περίπου το 948 από τους κόμητες του Μοντιντιέ.
Το 1063, ο Ραούλ ντε Κρεπί, κόμης των Αμιάν, Βαλουά και Βεξέν, χώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, Αλιενόρ, κληρονόμο του Μοντιντιέ και του Περόν, και παντρεύτηκε τη χήρα του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Α΄, Άννα του Κιέβου. Αυτός ο γάμος προκάλεσε σκάνδαλο, επειδή η χήρα ενός βασιλιά της Γαλλίας, που προέρχονταν και η ίδια από βασιλική οικογένεια, δεν μπορούσε, σύμφωνα με τον κώδικα τιμής, να παντρευτεί έναν υποτελή. Το ζευγάρι αφορίστηκε το 1064. Μετά το θάνατό του το 1074, ο Ραούλ ντε Κρεπί θάφτηκε στην εκκλησία του Σαιν-Πιέρ του Μοντιντιέ.
Το 1184, ο βασιλιάς Φίλιππος Β 'της Γαλλίας έκαψε τμήμα της πόλης κατά τη διάρκεια του πολέμου για την κατοχή της περιοχής της Αμιένης και του Βερμαντουά. Το 1195, στην πόλη παραχωρήθηκε ο κοινοτικός χάρτης της.
Ορέλ Μανγκά
Ο Ορέλ Μανγκά (γεν. 24 Ιουλίου 1992 στο Παρίσι) είναι Γάλλος αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στα ψηλά εμπόδια, δηλαδή στα 60 και 110 μέτρα με εμπόδια.
Μοντιντιέ (Σομ)
Ιστορία
Μετά τη γαλλική ήττα στη μάχη του Πουατιέ το 1356, κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου, το Μοντιντιέ βρέθηκε στο επίκεντρο επεισοδίων της Μεγάλης Ζακερί που συγκλόνισε την Πικαρδία, το Αρτουά, την Καμπανία, την Ιλ-ντε-Φρανς και τη Νορμανδία το 1358. Οι κάτοικοι του Μοντιντιέ λεηλάτησαν και έκαψαν κάστρα και σπίτια που ανήκαν σε άρχοντες της περιοχής. Ωστόσο, δεδομένων των ταραγμένων συνθηκών στις οποίες βρέθηκε το βασίλειο, ο βασιλιάς έδωσε στους κατοίκους συγχώρεση.
Ορέλ Μανγκά
Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018, στα 60 μέτρα με εμπόδια, με επίδοση 7.54 δευτερόλεπτα.
Μοντιντιέ (Σομ)
Ιστορία
Το 1418, οι πόλεις Μοντιντιέ, Ρουά και Περόν δόθηκαν ως προίκα στη Μιχαέλα του Βαλουά, σύζυγο του Φιλίππου Γ', δούκα της Βουργουνδίας και πέρασαν στο δουκάτο της Βουργουνδίας. Το 1472, το Μοντιντιέ πυρπολήθηκε από τους Βουργουνδούς. Ο Κάρολος της Βουργουνδίας δεν εμπόδισε την καταστροφή και φέρεται ότι είπε τη φράση «Αυτοί είναι οι καρποί του πολέμου».
Ορέλ Μανγκά
Ήταν 7ος στον τελικό των 110 μέτρων μετ' εμποδίων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018.
Μοντιντιέ (Σομ)
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Παλαιού καθεστώτος, το Μοντιντιέ βρισκόταν στην περιοχή Σαντέρ (μία από τις οκτώ περιοχές της Πικαρδίας) και ήταν έδρα ενός βαϊλάτου που ιδρύθηκε το 1516.
Ορέλ Μανγκά
Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 60 μέτρα με εμπόδια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 με επίδοση 7.63.
Μοντιντιέ (Σομ)
Ιστορία
Με το διάταγμα του 1575, ο Ερρίκος Γ΄ της Γαλλίας δημιούργησε την εκλογική περιφέρεια του Μοντιντιέ, παραχωρώντας φοροεισπρακτικές εξουσίες σε εκλεγμένους αντιπροσώπους.
Ορέλ Μανγκά
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Μοντιντιέ (Σομ)
Ιστορία
Το 1577, κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων της Γαλλίας, το Μοντιντιέ εντάχθηκε στην πλευρά της Ιερής Λίγκας. Το 1590 η κοινότητα απειλήθηκε και τελικά κατελήφθη από τα στρατεύματα του Ερρίκου Δ' της Γαλλίας.
Ο σιδηρόδρομος έφτασε στην πόλη το 1873.
Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μοντιντιέ βρέθηκε κοντά στο επίκεντρο των μαχών και, όπως συνέβη σε πολλές πόλεις της περιοχής, πολλά από τα αρχαιότερα και πολύτιμα μνημεία της πόλης καταστράφηκαν εκείνη την εποχή. Η πόλη ξαναχτίστηκε κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και η θρησκευτική της κληρονομιά αποκαταστάθηκε εν μέρει.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη γνώρισε επέκταση με την κατασκευή κατοικιών στα περίχωρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ω-ντε-Φρανς Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Citroën Activa
thumb|right|Citroën Activa (μπροστά) και Activa 2 (πίσω) στο μουσείο της Citroën, δίπλα σε [[Citroën XM (τα πιο πίσω).]] thumb|right|Citroën Activa σε φωτογραφία του 1988.
Τα Citroën Activa και Citroën Activa 2 ήταν δύο πρωτότυπα αυτοκίνητα (concept cars) που κατασκευάστηκαν από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, ως μέσο για τη δοκιμή και την επίδειξη τεχνολογιών, οι οποίες προορίζονταν για μελλοντική χρήση σε αυτοκίνητα παραγωγής της. Και τα δύο είχαν παρουσιαστεί στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, του 1988 και του 1990 αντίστοιχα. Το όνομα Activa χρησιμοποιήθηκε, μεταξύ του 1994 και του 2001, ως ονομασία της έκδοσης του Citroën Xantia που ήταν εφοδιασμένη με ενεργό ανάρτηση, την Xantia Activa.
Ανάρτηση
thumb|right|Επίσημη δοκιμή, με σλάλομ, της ανάρτησης Hydractive του Citroën Activa σε φωτογραφία του 1988. Σημειώστε τις μηδενικές κλίσεις του αμαξώματος στις στροφές.
Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά του Activa και του Activa 2, ήταν η ηλεκτρονικά ελεγχόμενη υδροπνευματική ανάρτηση, γνωστή ως σύστημα «Hydractive», σε συνδυασμό με δύο επιπλέον σφαίρες και δύο υδραυλικούς κυλίνδρους που χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με τον έλεγχο του υπολογιστή για να εξαλειφθούν εντελώς οι κλίσεις του αμαξώματος. Αυτό συνδύασε τη διάσημη υδροπνευματική ανάρτηση της Citroën με εξελιγμένους ηλεκτρονικούς αισθητήρες, που επιτρέπουν:
Το σύστημα Hydractive έγινε σύντομα διαθέσιμο στο κοινό, για πρώτη φορά στο Citroën XM που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Μάιο του 1989 και μεταγενέστερα και στο Citroën Xantia που εισήχθη στην αγορά τον Μάρτιο του 1993. Το 1994, επίσης, το σύστημα που μηδένιζε τις κλίσεις του αμαξώματος στις στροφές, εισήχθη στην έκδοση Xantia Activa, η οποία παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1994, καθιστώντας την ένα από τα λίγα αυτοκίνητα παραγωγής με ενεργό ανάρτηση.
Citroën Activa 1
thumb|left|Το πλαϊνό προφίλ του Citroën Activa του 1988.
Το αρχικό Citroën Activa, το οποίο παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού στις 29 Σεπτεμβρίου 1988, ήταν ένα 4-πορτο coupé, με τις πίσω πόρτες να ανοίγουν προς την αντίθετη φορά. Η διάταξη αυτή είναι γνωστή ως «suicide doors» («πόρτες αυτοκτονίας»).
Επίσης, έφερε τιμόνι με σχήμα που θύμιζε έντονα πηδάλιο αεροσκάφους, μόνιμη τετρακίνηση, μια πλήρως υδραυλικά ελεγχόμενη (και ταυτόχρονα ανεξάρτητη για κάθε τροχό) τετραδιεύθυνση, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (Anti-lock Braking System / ABS), Σύστημα ελέγχου πρόσφυσης (traction control system), κεντρική κονσόλα με ολοκληρωμένη πολυσυσκευή για τον έλεγχο της λειτουργίας του κλιματισμού και του ηχοσυστήματος, κεντρική έγχρωμη οθόνη πολλαπλών ενδείξεων στο ταμπλό, και ένα head-up display στη βάση του παρμπρίζ για την προβολή των ενδείξεων του ψηφιακού πίνακα οργάνων. Όλα αυτά, ήταν εξαιρετικά υψηλής τεχνολογίας για την τότε εποχή. Το μοντέλο έφερε τον κινητήρα βενζίνης, κυβισμού 3.0 λίτρων, V6 24-βάλβιδο, ισχύος 200 hp στις 6.000 στροφές το λεπτό και ροπής 260 N·m στις 3.600 στροφές το λεπτό, ο οποίος εισήχθη από τον Ιούνιο του 1990 στην κορυφαία έκδοση του Citroën XM. Το αρχικό Activa, επίσης, έφερε 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο και είχε τις εξής διαστάσεις:
Citroën Activa 2
thumb|right|Citroën Activa 2 σε φωτογραφία του 1990. thumb|right|Το πίσω μέρος των Citroën Activa (μπροστά) και Activa 2 (πίσω) στο μουσείο της Citroën.
Το Activa 2 του 1990 ήταν ένα μεγάλο και εντυπωσιακό 2-πορτο και 4-θέσιο coupé που βασιζόταν κυρίως στο τεχνολογικό υπόβαθρο του Citroën XM, αλλά με ακόμα πιο φουτουριστική εμφάνιση, αν και εμφανώς λιγότερο «εξωπραγματική» από αυτήν του Activa 1, και με εντελώς διαφορετικό σαλόνι από το XM. Όπως και το πρώτο Activa, έφερε τον βενζινοκινητήρα 3.0 λίτρων V6 24-βάλβιδο, ισχύος 200 hp στις 6.000 στροφές το λεπτό και ροπής 260 N·m στις 3.600 στροφές το λεπτό, της τότε κορυφαίας έκδοσης του ΧΜ, αλλά με 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. ενώ στο XM ο κινητήρας αυτός συνδυαζόταν αποκλειστικά με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο.
Το Activa 2 αρχικά προοριζόταν για παραγωγή, ως ιδεολογικός διάδοχος του επίσης 2-πορτου και 4-θέσιου κουπέ Citroën SM του 1970 - 1975. Τελικώς όμως, αποφασίστηκε ότι το ίματζ της Citroën δεν ήταν επαρκώς ισχυρό για την συγκεκριμένη κατηγορία και θα ήταν πολύ δύσκολο να ανταγωνιστεί εταιρείες υψηλού κύρους, όπως την Mercedes-Benz, την BMW και την Porsche, στα 2-πορτα 4-θέσια πολυτελή κουπέ, για να καταφέρει επαρκείς πωλήσεις που θα καθιστούσαν το Activa 2 κερδοφόρο. Επιπλέον, ο τότε πρόεδρος (1984 - 1997) του Ομίλου PSA, Jacques Calvet, φοβήθηκε ότι επειδή φαινόταν πολύ πιο εντυπωσιακό ακόμα και από το Citroën XM θα δημιουργούσε εσωτερικό ανταγωνισμό, «κλέβοντας» πωλήσεις από το XM.
Διαστάσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτότυπα μοντέλα αυτοκινήτων Activa Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Οδικές Συγκοινωνίες
Η Οδικές Συγκοινωνίες Ανώνυμος Εταιρεία (ΟΣΥ ΑΕ) αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και θυγατρική εταιρεία του ΟΑΣΑ. Στόχος είναι η αξιοποίηση και λειτουργίας των ηλεκτρικών λεωφορείων (τρόλεϊ) και των αστικών, θερμικών, λεωφορείων στο Λεκανοπέδιο Αττικής. Ιδρύθηκε με τον ν.3920/2011 ΦΕΚ 33/Α/3-3-2011 ως αποτέλεσμα συγχώνευσης του ΗΛΠΑΠ και της ΕΘΕΛ, στο πρίσμα της γενικότερης εξυγίανσης του δημοσίου τομέα και αναδιάρθρωσης των αστικών συγκοινωνιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
osy.gr
*
Αδελφή
μικρογραφία|Πίνακας ζωγραφικής απεικονίζει δύο αδελφές να αγκαλιάζονται Αδελφή, ή αδερφή, ονομάζεται το θηλυκό τέκνο μιας πολυμελούς οικογένειας.
Κοινωνικά θέματα
Ορισμένες μελέτες έχουν βρει ότι οι αδελφές εμφανίζουν περισσότερα χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν ζήλια γύρω από τα αδέλφια τους από ό,τι οι άνδρες. Σε μερικούς πολιτισμούς, οι αδελφές έχουν τον ρόλο να προστατεύονται από τα αρσενικά αδέλφια, ειδικά τα μεγαλύτερα αδέλφια. Σε μερικές περιπτώσεις ο όρος αδελφή εννοείται ως υποτιμητικός για τους ομοφυλόφιλους.
Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι μια οι μεγαλύτερες αδελφές είναι πιθανό να δώσουν υποδείγματα προς μίμηση. Οι μικρότερες αδελφές εμφανίζουν μια πιο αναξιοποίητη συμπεριφορά όταν βρίσκονται κοντά στην μεγαλύτερη αδελφή τους και είναι πιο πιθανό να είναι ανεκτικές στην κακή συμπεριφορά μιας μεγάλης αδελφής. Τα αγόρια με μεγαλύτερες αδελφές ήταν λιγότερο πιθανό να παραβαίνουν ή να έχουν συναισθηματικές και συμπεριφορικές διαταραχές εν αντιθέσει με αδελφό προς αδελφό ή αδελφή προς αδελφή.
Κατηγορία:Οικογένεια
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1984-85
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1984-85 ήταν η 8η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 6η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1984-85 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο πρωταθλητών Ευρώπης πετοσφαίρισης ανδρών 1985-86.
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.
Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες πιο ψηλά κατατασσόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των νικηφόρων και των απολεσθέντων σετ.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1984 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1985
Φλορεστίνα του Μονακό
Η Φλορεστίνη του Μονακό (Florestine de Monaco, 22 Οκτωβρίου 1833 - 4 Απριλίου 1897) ήταν κόρη του Φλορεστάνου Α΄ του Μονακό.
Βιογραφία
Η Φλορεστίνη Γαβριέλα Αντωνία γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1833 στη Φοντεναί-ω-Ροζ, και ήταν το νεότερο παιδί και η μοναχοκόρη του Φλορεστάνου Α΄ του Μονακό και της Μαρί Καρολίν Ζιμπέρ ντε Λαμέτς.
Στις 15 Φεβρουαρίου 1863 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Ούραχ στο Μονακό. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Πέθανε στις 4 Απριλίου 1897 στη Στουτγάρδη σε ηλικία 63 ετών. Είναι θαμμένη στο Παλάτι του Λούντβιγκσμπουργκ στη Στουτγάρδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Κόμισσες της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1920
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1920 γνωστοί και ως Αγώνες της 7ης Ολυμπιάδας, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση που διεξήχθη το 1920 στην Αμβέρσα του Βελγίου.
Μετάλλια
Οι δέκα χώρες που κατέκτησαν τα περισσότερα μετάλλια είναι οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμβέρσα Κατηγορία:Αθλητισμός στο Βέλγιο * Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1920 Κατηγορία:Μεσοπόλεμος
Grand Theft Auto: Liberty City Stories
To Grand Theft Auto: Liberty City Stories είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας που ανήκει στη σειρά Grand Theft Auto και κυκλοφόρησε για τα PlayStation 2 και PlayStation Portable. Κυκλοφόρησε για το PlayStation 2 στην Αμερική στις 25 Οκτωβρίου και στην Ευρώπη στις 4 Νοεμβρίου του 2005 και για το PSP στην Αμερική στις 25 Οκτωβρίου του 2006 και στην Ευρώπη στις 22 Ιουνίου του ίδιου έτους. Από τις 2 Οκτωβρίου 2009 το Liberty City Stories είναι διαθέσιμο και στην κονσόλα PSP Go και PlayStation 3 από το PlayStation Store. Από τις 25 Οκτώβριου 2012 το ίδιο παιχνίδι είναι διαθέσιμο και στο PS VITA από το PlayStation Store ως PSP Classic.
Τρόπος παιχνιδιού
Στην προηγούμενη έκδοση της Liberty City, στο Grand Theft Auto III δεν υπήρχε κάποια πιθανότητα να δείτε από ψηλά τον κόσμο της πόλης. Επίσης δεν υπήρχε κάποια πιθανότητα να πάμε από την Callahan Bridge, επειδή είχε γίνει έκρηξη στην μέση της γέφυρας και έτσι εκτέλεσαν έργα. Στο παιχνίδι αυτό, μπορούμε να κάνουμε όλα αυτά, επειδή βρισκόμαστε στο παρελθόν. Ο παίκτης μπορεί να πετάξει με ελικόπτερο, βλέποντας τον κόσμο της Liberty City αλλά και να περάσει από την τότε ανανεωμένη Callahan Bridge. Όμως θα μπορέσετε να πάτε στη δεύτερη πόλη, δηλαδή στο Staunton Island αν φτάσετε το 19& των αποστολών. Επίσης, στο παιχνίδι υπάρχουν νέα μοντέλα και μηχανές και πιο καθαρά και λεπτομερή γραφικά σε σχέση με το GTA III. Η Liberty City έχει αλλάξει λίγο, αλλά η παραγωγή διατήρησε τον αρχικό της χάρτη. Στην εκδοχή του PSP έχει προστεθεί το multiplayer, πρώτη φορά που εισάγεται multiplayer σε παιχνίδι της σειρας. Μάλιστα, το Liberty City Stories είναι το τελευταίο παιχνίδι που βασίζεται στην τοποθεσία της φανταστικής Liberty City, επειδή το 2008 στο Grand Theft Auto IV η πόλη άλλαξε δραματικά, χρησιμοποιώντας μέρη που βασίζονται στην Νέα Υόρκη.
Υπόβαθρο
Το υπόβαθρο του παιχνιδιού μοιάζει πολύ με αυτό του Grand Theft Auto III, με κάποιες διαφοροποιήσεις. Διαφέρει η περιοχή Red Light, καθώς το παρκάκι του GTA III είναι εργοτάξιο και το τούνελ που ενώνει τα τρία νησιά είναι υπό κατασκευή. Στο αεροδρόμιο, δεν υπάρχει το αεροπλάνο DODO, ενώ τα τρένα έχουν δύο βαγόνια αντί για τρία. Προστέθηκε μια συμμορία ονόματι Avenging Angels, οι οποίοι πήραν το όνομά τους από τη συμμορία των Guardia Angels.
Πλοκή
Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα τρία χρόνια πριν τα γεγονότα του Grand Theft Auto III. Πρωταγωνιστής είναι ο Antonio "Toni" Cipriani, ο οποίος δούλευε πολλά χρόνια στην μαφία της οικογενείας Leone στην Liberty City. Το 1994, το αφεντικό του Toni, ο Salvatore Leone, τον ανάγκασε να δολοφονήσει κρυφά άνθρωπο μιας άλλης μαφίας και όταν αυτό μαθεύτηκε, ο Toni αναγκάστηκε να καταφύγει στο εξωτερικό.
Το 1998 και αφού ξεχάστηκε αυτό το θέμα, ο Toni επέστρεψε στην πόλη, μετά από εντολή του Salvatore. Με την άφιξή του στο σπίτι του Salvatore, ο Toni βρίσκει τον ίδιο και ένα μέλος της οικογένειας Leone, τον σωματέμπορο Vincenzo "Lucky Vinnie" Cilli, του οπίου η δημοτικότητα μεγάλωνε την απουσία του Toni. Ο τελευταίος είπε στον Salvatore ότι το μόνο που θέλει είναι να του βρει μια κανονική δουλειά και ένα σπίτι. Ο Salvatore κανονίζει ο Vincenzo να του βρει σπίτι και δουλειά στην πόλη.
Σύντομα, ο Toni καταλαβαίνει ότι ο Vincenzo ήθελε να του στήσει παγίδα, ώστε να τον συλλάβει η αστυνομία. Ο Toni ξεκινά να συνεργάζεται με το πρώην μέλον της αντίπαλης εγκληματικής οικογένειας των Sindacco, που πλέον είναι πιστή στον Leone, J.D. O'Toole. Ωστόσο, αυτό κρατά λίγο, διότι ένα άλλο μέλος της οικογένειας Leone έχει διαταγές να σκοτώσει τον O'Toole, την ίδια μέρα που επρόκειτο να γίνει "made man" στην οικογένεια.
Λίγο καιρό αργότερα, ο Toni λαμβάνει μία κλήση από τον Vincenzo, όπου ο δεύτερος απολογείται έντονα για την προηγούμενη συνεργασία τους, και του ζητά να συναντηθούν. Ωστόσο, αυτός αποδεικνύεται ότι είναι παγίδα που κατέστρωσε ο Vincenzo, ώστε να πάρει τη θέση του Toni στην οικογένεια Leone. Τότε, ο Toni δέχεται επίθεση από πιστούς ακόλουθους του Vincenzo, αλλά τους σκοτώνει, σκοτώνοντας και τον Vincenzo στη διάρκεια. Μετά από τον θάνατο του Vincenzo, ο Toni συνεχίζει να εργάζεται για τον Salvatore Leone.
Ο Toni επανενπωνεται με τη μητέρα του, μόνο για να δει την απόρριψή της για την θέση του μέσα στις τάξεις των Leone. Διατάζει εκτελεστές να σκοτώσουν τον Toni, ωστόσο τους σκοτώνει αυτός, πράγμα που αφήνει ανοικτούς λογαριασμούς μεταξύ γιου και μητέρας. Η σχέση του Toni με τον Salvatore και τη σύζυγό του, Maria, μεγαλώνει, καθώς συνεχίζει να εργάζεται γι' αυτούς. Ο Salvatore τελικά τον εμπιστεύεται και του δίνει ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα, με αντάλλαγμα να τους πάει με αυτοκίνητο σε μια ερημική περιοχή της Liberty City, καο μακριά από τις αυξανόμενες επιθέσεις κατά της οικογένειας Leone από διάφορες συμμορίες. Συγκεκριμένα, οργανώνεται ένας πόλεμος μεταξύ των τριών ηγετικών οικογενειών της Μαφίας, τους Leone, τους Sindaccos και τους Forellis.
Ο Toni συνεχίζει να εργάζεται για την οικογένεια Leone σε μία προσπάθεια να εκφράσει την αφοσίωσή του και τελικά γίνεται made man. Η μητέρα του Toni μαθαίνει τα νέα και ενθουσιάζεται για την άνοδο του γιου της και την ανταπόκριση στις προσδοκίες της, και αποσύρει τη διαταγή να δολοφονηθει από τους εκτελεστές. Ο ενθουσιασμός σταματά σύντομα, καθώς η αστυνομία της Liberty City καταφθάνει και συλλαμβάνει τον Salvatore, με την υποψία ότι είναι αρχηγός κάποιας συμμορίας, γνωστός με το όνομα "Mr. Big". Ο Toni παραμένει πιστός στον Salvatore και παρουσιάζεταιως δικηγόρος του, ενώ συνεχίζει να δέχεται δουλειές από αυτόν. Αυτό οδηγεί τον Toni να επιτεθεί στους αντιπάλους του, και συγκεκριμένα σκοτώνει τον αρχηγό της οικογένειας Sindacco, Paulie Sindacco, ο οπίος ήταν ο βασικός αίτιος της σύλληψης του Salvatore και έκανε τον νέο δήμαρχο να τον συλλάβει.
Σύντομα, ο Toni γίνεται αξιοσέβαστος αρχηγός μέσα στην οικογένεια Leone. Ο Salvatore τελικά οδηγείται σε δική, πράγμα το οποίο οι αντίπαλοί του σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν εναντίον του για να τον ξεφορτωθούν. Αντιλαμβανόμενος αυτό, ο Toni εμπλέκεται, κρατώντας τον ασφαλή. Αφού ο Salvatore αφήνεται ελεύθερος με εγγύηση, καταλήγει ότι πίσω από τα προβλήματα κρύβεται ο Massimo Torini. Καταλαβαίνει ότι ο Torini, για να εμποδίσει τον νεοεκλεχθέντα δήμαρχο, Miles O'Donovan, από το αποσύρει τις κατηγορίες κατά των Leone, τον απήγαγε.
Ο Salvatore και ο Toni πηγαίνουν στο νησί όπου ο Torini κρατάει τον δήμαρχο και ξεκινά μία μάχη, όπου οι δυο τους σκοτώνουν τον Torini. Εκμεταλλεύονται το χρόνο τους με τον O'Donovan και του ξεκαθαρίζουν ότι πλέον είναι υπόχρεος στην οικογένεια Leone, και ο Salvatore απαιτεί τη μεγάλη προστασία της, ενώ ο Toni σιγουρεύει την απάντηση του δημάρχου. Έπειτα, αποκαλύπτεται ότι ο Torini ήταν υποτακτικός του θείου του Salvatore, ο οποίος προσπαθούσε να υπονομεύσει την κυριαρχία του ανιψιού του στην πόλη.
Μουσική
Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί που ακούγονται στο παιχνίδι είναι οι Head Radio, Double Clef FM, K Jah, Rise FM, Lips 106, Radio Del Mundo, MSX 98 FM, Flashback FM, The Liberty Jam και LCFR (Liberty City Free Radio).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Grand Theft Auto Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2005 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2006 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2009 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Portable Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας‎ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 1998
Ευρωζώνη
Η Ευρωζώνη, με επίσημη ονομασία ζώνη του ευρώ, είναι μια οικονομική και νομισματική ένωση που αποτελείται από 20 από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες έχουν οικειοθελώς καταργήσει το εθνικό τους νόμισμα και υιοθετήσει το ευρώ (€) ως κοινό νόμισμά τους και μοναδικό νόμιμο χρήμα.
Η Ευρωζώνη αποτελείται από την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Εσθονία, την Ισπανία, την Ιταλία την Ιρλανδία, την Κροατία, την Κύπρο, τη Λετονία, το Λουξεμβούργο, τη Μάλτα, την Ολλανδία, την Πορτογαλία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία, τη Λιθουανία και τη Φινλανδία. Σε διαδικασία προς ένταξη στην Ευρωζώνη είναι η Βουλγαρία. Οι χώρες που επίσημα υιοθετούν το ευρώ χρησιμοποιούν τις δικές τους εθνικές παραστάσεις στην πίσω όψη των κερμάτων ευρώ, ενώ εκδίδουν και συλλεκτικά νομίσματα. Οι 20 χώρες έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τις δικές τους εθνικές παραστάσεις στην εθνική όψη των κερμάτων ευρώ. Τα άλλα κράτη της ΕΕ (εκτός από τη Δανία) είναι υποχρεωμένα να συμμετέχουν μόλις θα πληρούν τα κριτήρια ένταξης.
Εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, τέσσερα μικροκράτη της Ευρώπης, το Μονακό, ο Άγιος Μαρίνος, το Βατικανό και η Ανδόρρα έχουν επίσημες συμφωνίες με την ΕΕ για να χρησιμοποιούν το ευρώ ως το επίσημο νόμισμα τους και να εκδίδουν τα δικά τους νομίσματα. Χωρίς συμφωνία με την ΕΕ, το ευρώ χρησιμοποιείται μονομερώς από το Μαυροβούνιο αλλά και από το Κόσοβο
Η νομισματική πολιτική της ευρωζώνης είναι ευθύνη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) η οποία διοικείται από έναν πρόεδρο και το συμβούλιο των επικεφαλής των εθνικών κεντρικών τραπεζών. Το κύριο καθήκον της ΕΚΤ είναι να διατηρεί τον έλεγχο του πληθωρισμού. Αν και δεν υπάρχει κοινή εκπροσώπηση, διακυβέρνηση ή δημοσιονομική πολιτική στη νομισματική ένωση, κάποια συνεργασία λαμβάνει χώρα μέσω του Eurogroup, το οποίο παίρνει πολιτικές αποφάσεις σχετικά με την Ευρωζώνη και το ευρώ. Το Eurogroup αποτελείται από τους υπουργούς οικονομικών των κρατών μελών της Ευρωζώνης, αλλά σε έκτακτες καταστάσεις, οι εθνικοί ηγέτες σχηματίζουν επίσης το Eurogroup.
Από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση 2007-2008, η Ευρωζώνη έχει καθιερώσει και χρησιμοποιήσει μέτρα για τη χορήγηση δανείων έκτακτης ανάγκης σε κράτη μέλη ως αντάλλαγμα για τη θέσπιση οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Η Ευρωζώνη έχει επίσης θεσπίσει κάποια περιορισμένη δημοσιονομική ενοποίηση, όπως για παράδειγμα την αναθεώρηση των του κάθε ένα εθνικού προϋπολογισμού από τους υπόλοιπους. Το θέμα είναι πολιτικό και βρίσκεται σε ρευστή κατάσταση όσον αφορά στις περαιτέρω διατάξεις που θα συμφωνηθούν για την αναμόρφωση της Ευρωζώνης.
Χώρες - Μέλη της Ευρωζώνης
Συνολικά 20 χώρες και εδάφη αυτών χρησιμοποιούν το Ευρώ ως νόμισμα:
Η δημιουργία της Ευρωζώνης θεωρείται σημαντικό βήμα για τη δημιουργία της Κοινής Ευρωπαϊκής Αγοράς, καθώς πάνω από 300 εκατομμύρια πολίτες χρησιμοποιούν το ίδιο νόμισμα.
Μονομερής χρήση του Ευρώ
Οι συγκεκριμένες χώρες έχουν υιοθετήσει το ευρώ ως το επίσημο νόμισμα τους, αλλά απαγορεύεται ρητά να έχουν τις εθνικές τους όψεις στα κέρματα τους, επειδή δεν αποτελούν μέλη τόσο στην Ευρωζώνη, άλλα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, παραβιάζοντας κατάφορα τα Κριτήρια της Κοπεγχάγης, για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι που έχει επισημανθεί πολλές φορές στις συγκεκριμένες χώρες:
Τρίτες Χώρες που χρησιμοποιούν το ευρώ, ανεπίσημα
Πολλές χώρες και εδάφη παγκοσμίως, χρησιμοποιούν ανεπίσημα ή και παράνομα (ειδικότερα εκτός Ευρώπης) το Ευρώ ως νόμισμα. Αντίστοιχα λόγω ισοτιμίας με το εθνικό τους νόμισμα και το ευρώ, δέχονται στις συναλλαγές τους, εναλλακτικά και το ευρώ, και οι εξής χώρες.
Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός Ευρωζώνης:
Εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης:
Έξοδος μιας χώρας από το Ευρώ
Δεν υπάρχει κάποια πρόβλεψη, βάσει της ισχύουσας ευρωπαϊκής νομοθεσίας, για έξοδο κάποιας χώρας από την Ευρωζώνη. Η πιθανότητα εξόδου από την Ευρωζώνη εξετάστηκε το 2012 και ιδιαίτερα το 2015 για την περίπτωση της Ελλάδας, εντούτοις δεν έγινε πράξη. Το δίκαιο της ΕΕ δεν κωδικοποιεί κάποια διαδικασία εξόδου, ούτε και μετά την πιθανότητα του Grexit. Όποια πιθανή έξοδος θα αντιμετωπιστεί ad hoc.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
S/2007 (119979) 1
S/ 2007 (119979) 1 είναι η προσωρινή ονομασία του μοναδικού φυσικού δορυφόρου του (119979) 2002 WC19. Έχει διάμετρο περίπου 130 χιλιόμετρα που περιφέρεται σε απόσταση 2.760 ± 250 χιλιομέτρων (ή 14 ακτίνες από αυτό) σε περίπου 7 ημέρες. Αποτελούν διπλό σύστημα.
Κατηγορία:Δορυφόροι μεταποσειδώνιων αντικειμένων
Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2005-2006
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2005–06 ήταν το 9ο στην ιστορία του θεσμού. Έγινε με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αθήνα '90. Στη Β' Εθνική υποβιβάστηκαν Ολυμπιάδα και Πανελευσινιακή.
Βαθμολογία
1 Ο Δίας Ηλιούπολης και ο Ερμής Κορυδαλλού έχουν από μία ποινή αφαίρεσης 3 βαθμών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α' Εθνική 2006 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2005-2006 Κατηγορία:Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας
Τζόε Γκραντ
Ο Τζόε Γκραντ (αγγλικά: Joe Grant, 15 Μαΐου 1908 - 6 Μαΐου 2005) ήταν Αμερικανός καλλιτέχνης και σεναριογράφος της Disney. Γεννημένος στη Νέα Υόρκη ξεκίνησε την καριέρα του στην εταιρεία το 1933, αρχικά ως σχεδιαστής χαρακτήρων. Ένα από τα πιο γνωστά του σχέδια είναι η Κακιά Μάγισσα στο Χιονάτη και οι επτά νάνοι. Ενώ κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, συνέχισε να εργάζεται, μάλιστα έγραψε μαζί με τον Ντικ Χούμερ το σενάριο της μικρής ιστορίας Der Fuehrer's Face, το οποίο κέρδισε και Όσκαρ. Κατόπιν, το 1949 έφυγε από την εταιρεία και άνοιξε επιχείρηση κεραμικών, όπως το 1989 επέστρεψε στην εταιρεία και άρχισε να εργάζεται για την ταινία Η Πεντάμορφη και το Τέρας. Στα επόμενα χρόνια που παρέμεινε στην εταιρεία εργάστηκε σε μεγάλες της επιτυχίες όπως το Ο βασιλιάς των λιονταριών, το Αλαντίν, το Ποκαχόντας, το Μουλάν κ.ά. Ο Γκραντ πέθανε σε ηλικία 96 ετών από ανακοπή καρδιάς. Η Disney τον συμπεριέλαβε στη Disney Legend λίστα της, το 1992.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Γελοιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί animators
Σβεν Νίκβιστ
Ο Σβεν Νίκβιστ  (Sven Vilhem Nykvist, 3 Δεκεμβρίου 1922 – 20 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν Σουηδός διευθυντής φωτογραφίας, βραβευμένος δύο φορές με Όσκαρ. Γεννήθηκε στη Μουχέντα και συνεργάστηκε ανάμεσα σε άλλους και με τον μεγάλο σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Κέρδισε δύο βραβεία Όσκαρ Φωτογραφίας για τις ταινίες Κραυγές και Ψίθυροι (1973) και Φάνι και Αλέξανδρος (1982), αμφότερες ταινίες του Μπέργκμαν ενώ προτάθηκε επίσης για τις ταινίες Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι (1988) και για το Βόδι (1991), ταινία την οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος και διαγωνίστηκε στην κατηγορία καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
Παραπομπές
Νικβιστ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Κινηματογραφιστές
Πρίσκα (αυτοκράτειρα)
Η Πρίσκα, λατιν. Prisca (απεβ. 315) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Διοκλητιανού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε για την καταγωγή των γονέων της. Ο Λακτάντιος αναφέρει, ότι κατά τον Μεγάλο Διωγμό τού 303 πιέστηκαν να "μιανθούν", θυσιάζοντας στους Ρωμαϊκούς θεούς. Αυτό υποβάλει, ότι ήταν χριστιανές ή ευνοϊκά διακείμενες προς τον Χριστιανισμό.
Όταν ο Διοκλητιανός αποσύρθηκε στο Σπαλάτον το 305, η Πρίσκα έμεινε με την κόρη της Βαλερία και τον σύζυγο αυτής, τον Γαλέριο στη Θεσσαλονίκη. Το 311 που απεβίωσε ο Γαλέριος, ο Λικίνιος ανέλαβε ως έμπιστος την φροντίδα των δύο γυναικών. Ωστόσο η Πρίσκα και η Βαλερία διέφυγαν από αυτόν προς τον Μαξιμίνο Δάια. Σύντομα ο Μαξιμίνος έκανε πρόταση γάμου στη Βαλερία, αλλά όταν αυτή αρνήθηκε, ο Μαξιμίνος τη συνέλαβε, την περιόρισε στη Συρία και κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες της. Το 313 απεβίωσε ο Μαξιμίνος και ο Λικίνιος βρήκε και φόνευσε τις δύο γυναίκες.
Η Πρίσκα και η Βαλερία, όταν ο Γαλέριος εκτελούσε τους Χριστιανούς, αυτές ήταν συμπαθείς σε αυτούς και όταν οι δύο γυναίκες απεβίωσαν, οι Χριστιανοί τις ανακήρυξαν αγίες: η αγία Αλεξάνδρα της Ρώμης θρυλείται, ότι είναι η σύζυγος του Διοκλητιανού.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Διοκλητιανό Αυτοκράτορα και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Κινηματογραφική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης
Η Κινηματογραφική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης ξεκίνησε επίσημα τη λειτουργία της το Μάρτιο του 2013. Η συλλογή της αριθμεί περίπου 13.000 τίτλους κινηματογραφικών βιβλίων και περιοδικών και είναι η μεγαλύτερη κινηματογραφική Βιβλιοθήκη της χώρας.
Διοικητικά είναι ενταγμένη στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Υλικό
Η συλλογή της Βιβλιοθήκης περιλαμβάνει:
Στις συλλογές αυτές περιλαμβάνονται εκδόσεις για την ιστορία, τη θεωρία και την αισθητική του κινηματογράφου, βιβλία αναφοράς (όπως λεξικά και ετήσιοι οδηγοί), μονογραφίες σκηνοθετών, βιογραφίες ηθοποιών, εκδόσεις που εστιάζουν σε εθνικές κινηματογραφίες, κινηματογραφικά σενάρια.
Επίσης στη συλλογή της περιλαμβάνονται και τα πιο σημαντικά ελληνικά ή ξένα κινηματογραφικά περιοδικά -ορισμένα εκ των οποίων στο σύνολο των τευχών τους-, όπως τα γαλλικά Cahiers du Cinema, το βρετανικό Sight and Sound, τα ελληνικά Kινηματογραφικός Αστήρ , Σύγχρονος Κινηματογράφος, Οθόνη, Κινηματογραφικά Τετράδια, Σινεμά κ.α.
Οι συλλογές της Κινηματογραφικής Βιβλιοθήκης Θεσσαλονίκης εμπλουτίζονται συνεχώς.
Λειτουργία
Η Κινηματογραφική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης διοικητικά υπάγεται στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (πολιτιστικός οργανισμός).
Λειτουργεί στο χώρο του Μουσείου Kινηματογράφου, στην Αποθήκη Α στο Λιμάνι.
Μέρος της συλλογής της Βιβλιοθήκης έχει ήδη ψηφιοποιηθεί, ενώ για το υπόλοιπο τμήμα της συλλογής η διαδικασία της ψηφιοποίησης βρίσκεται σε εξέλιξη.
Να σημειωθεί ότι με τη χορηγία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος έγινε η ανακαίνιση του χώρου της Κινηματογραφικής Βιβλιοθήκης. Η διαμόρφωση των εσωτερικών της χώρων έγινε από τους βραβευμένους αρχιτέκτονες  Πρόδρομο Νικηφορίδη και Bernard Cuomo.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Θεσσαλονίκη
Γριγράκι
Το γριγράκι είναι επαγγελματικό αλιευτικό εργαλείο της κατηγορίας των μικρών διχτυών, αποτελώντας παραλλαγή μικρού γριγρί σε πολλά μέρη της ελληνικής επικράτειας.
Γενικά
Το εργαλείο αυτό χρησιμοποιείται μόνο από σκάφος κυρίως για μικρά βάθη (ρηχοπατιές) και ιδίως σε απάγκιους όρμους - κόρφους στην αλιεία αφρόψαρων αλλά και βυθόψαρων (πατόψαρων) πλην πετρόψαρων, όπως π.χ. σπάρους, κέφαλους, μαρίδες, μανάλια κ.λπ.
Το γριγράκι διαφέρει από το γριγρί κατά το μήκος και το πλάτος (ύψος) του και στο χρόνο χρήσης, δηλαδή μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Περιγραφή
Το δίχτυ του εργαλείου αυτού φέρει στη μία κατά μήκος πλευρά σχοινί περασμένο σε διάτρητους φελλούς, ή προσδεμένους σ΄ αυτό κατά διαστήματα μικρούς πλωτήρες στην δε έτερη πλευρά ομοίως σχοινί χοντρότερο που φέρει διάφορα βάρη, συνηθέστερα μολύβδινα, και κατά διαστήματα κρίκους (κοινώς χαλκάδες ή κουλούρια) μέσα από τους οποίους διέρχεται συρματόσχοινο. Κατά τη ρίψη του διχτυού (καλάρισμα) τούτο λαμβάνει κάθετη διάταξη ως προς το επίπεδο του βυθού ως δίχτυνο πέτασμα με τους φελλούς πάνω και τα βάρη κάτω. Το δε καλάρισμα γίνεται κυκλικά έτσι ώστε το τέλος του διχτυού να φθάσει στο αρχικό σημείο ρίψης έχοντας συμπληρώσει ένα κύκλο με μήκος περιφέρειας όσο το μήκος του εργαλείου. Όταν αυτή η κίνηση ολοκληρωθεί αρχίζει το λεγόμενο στιγγάρισμα δηλαδή το κλείσιμο του κάτω μέρους του διχτυού τραβώντας με βίντσι το συρματόσχοινο που φέρεται μέσα από τους κρίκους και παράλληλα και το σχοινί που φέρει τους φελλούς όπου και τελικά γίνεται η ανέλκυση του εργαλείου στο σκάφος μαζί με το αλίευμα. Συνεπώς βασικό στοιχείο της χρήσης του είναι το σκάφος απ΄ όπου επιχειρείται να φέρει ανέμη και βίντσι.
Προδιαγραφές
Όπως αναφέρθηκε στην αρχή το εργαλείο αυτό είναι επαγγελματικό, συνεπώς είναι απαγορευτική η χρήση του. Ομοίως και το σκάφος από το οποίο επιχειρείται η δια του εργαλείου αυτού αλιεία πρέπει να είναι εφοδιασμένο με σχετική άδεια επαγγελματικής αλιείας. Πρώτος νόμος που καθόριζε τις διαστάσεις του γριγρακιού ήταν το Βασιλικό Διάταγμα με ημερομηνία 15 Αυγούστου του 1958 σύμφωνα με το οποίο δεν έπρεπε να υπερβαίνει σε μήκος τις 150 οργιές, σε ύψος τις 15 οργιές, το μήκος ματιού (από κόμβο σε κόμβο) όχι μικρότερο των 22 χιλιοστομέτρων καθώς επίσης η χρήση του από δύσεως ηλίου μέχρι ανατολής. Γενική δε απαγόρευσή της χρήσης του ίσχυε όλο το τρίμηνο του Θέρους. Στο ίδιο διάταγμα περιλαμβάνονταν επίσης και ιδιαίτερες κατά τόπους απαγορεύσεις καθ΄ όλο το έτος που αφορούσαν διάφορους κόλπους (Ελευσίνας, Ευβοϊκού, Θερμαϊκού, Μαλλιακού, Μεσολογγίου (λιμνοθάλασσα), Πόρτο-Λάγο και σε εκβολές ποταμών.
Πηγές
Κατηγορία:Αλιευτικά εργαλεία
Ουίνστον Χίμπλερ
Ο Ουίνστον Χίμπλερ (αγγλικά: Winston Hibler, 8 Οκτωβρίου 1910 - 8 Αυγούστου 1976) ήταν Αμερικανός σεναριογράφος, παραγωγός ταινιών και αφηγητής, του οποίου η καριέρα είναι συνδεδεμένη με την εταιρεία The Walt Disney Company. Μερικά από τα πιο γνωστά σενάρια στα οποία εργάστηκε ήταν των ταινιών: Σταχτοπούτα, Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων,  Η Ωραία Κοιμωμένη κ.ά. Επίσης, το 1955 έκανε την πρώτη του και τελευταία σκηνοθετική απόπειρα, με το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ Men Against the Arctic, το οποία μάλιστα κέρδισε και Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους. Το 1956 το έργο αυτό βραβεύθηκε και από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου. Ο Χίμπλερ, επίσης, συμπεριλήφθηκε το 1992, στη λίστα της Disney, Disey Legends.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Άνθρωποι της Disney
Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ
Ο Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ (21 Μαρτίου 1947 - 4 Δεκεμβρίου 2017) ήταν πολιτικός, που υπηρέτησε ως ο 1ος πρόεδρος της Υεμένης από τις 22 Μαΐου 1990 ως τις 27 Φεβρουαρίου 2012. Άνηκε στο Γενικό Λαϊκό Κογκρέσο.
Πολιτική άνοδος
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1942 ή του 1947. Ήταν Πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης από το 1978 μέχρι το 1990 και έγινε Πρόεδρος του ενιαίου κράτους στις 22 Μαΐου του 1990. Έγινε ο πρώτος απευθείας εκλεγμένος Πρόεδρος το 1999, με 91,2% των ψήφων. Με δημοψήφισμα, το 2001 η προεδρική θητεία του παρατάθηκε κατά 7 έτη. Παράλληλα συστάθηκε συμβούλιο από ειδικούς με νομοθετική εξουσία και 111 μέλη. Εξαιτίας της κίνησης αυτής το Freedom House κατέταξε πιο χαμηλά την Υεμένη από 5 σε 6 αναφορικά με τις πολιτικές ελευθερίες.
Επανεκλογή με τραγωδία
Τον Ιούλιο του 2002 ο Σαλέχ ανακοίνωσε ότι δε θα ήταν υποψήφιος στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2006 άλλαξε τη γνώμη του και αποδέχτηκε το χρίσμα για να είναι υποψήφιος του κόμματος GPC. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2006, τουλάχιστον 51 άτομα ποδοπατήθηκαν μέχρι θανάτου και περισσότεροι από 230 τραυματίστηκαν σε στάδιο της Υεμένης όπου πραγματοποιούσε προεκλογική συγκέντρωση ο πρόεδρος Σαλέχ. Το περιστατικό στην περιοχή Ιμπ, 192 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Σαναά, σημειώθηκε λίγα λεπτά αφότου ο πρόεδρος ολοκλήρωσε την ομιλία του και αναχώρησε από το στάδιο όπου είχαν συγκεντρωθεί περίπου 100.000 άνθρωποι.
Εξέγερση 2011
Ο Σαλέχ ήρθε αντιμέτωπος με μία μεγάλη εξέγερση του λαού το 2011. Στις 2 Φεβρουαρίου 2011 ανακοίνωσε την παραίτησή του σε ισχύ το 2013. Αργότερα, στις 23 Απριλίου 2011, ανακοίνωσε την προθυμία του να παραιτηθεί με αντάλλαγμα να του δοθεί ασυλία και να μην παραπεμφθεί σε δίκη. Στις 18 Μαΐου 2011 συμφώνησε να υπογράψει συμφωνία με την αντιπολίτευση, υπαινισσόμενος ότι θα υπέβαλλε την παραίτησή του σε έναν μήνα. Ωστόσο, αργότερα αθέτησε τη δέσμευσή του.
Στις 3 Ιουνίου ο Σαλέχ τραυματίστηκε σε επίθεση με χειροβομβίδα που εκτοξεύτηκε με ρουκέτα στην προεδρική του κατοικία. Την επομένη μετήχθη σε στρατιωτικό νοσοκομείο στη Σαουδική Αραβία όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία. Υπηρεσιακός πρόεδρος ανέλαβε στη θέση του Σαλέχ ο αντιπρόεδρος Αμπντ αλ-Ραμπ Μανσούρ αλ-Χαντί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Υεμένης
Καθεδρικός της Σάντα Σκολάστικα
Ο Καθεδρικός της Σάντα Σκολάστικα (La cattedrale di Santa Scolastica) είναι ο ναός της Μονής της Σάντα Σκολάστικα, που βρίσκεται κοντά στη πόλη Σουμπίακο, στη μητροπολιτική πόλη της Ρώμης, και ανήκει στο Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου.
Φέρει το τίτλο της basilica minore.
Ιστορία του ναού
Στο σημείο όπου βρίσκεται ο ναός είχε ιδρυθεί στις αρχές του 6ου αιώνα από τον Άγιο Βενέδικτο, το Ορατόριο της Μονής του Αγίου Σιλβέστρου. Τον 9ο αιώνα το όνομα της μονής άλλαξε σε Μονή του Αγίου Βενέδικτου και της Αγίας Σχολαστικής και κατασκευάστηκε μια νέα, μεγαλύτερη εκκλησία δίπλα στη προηγούμενη. Στο ίδιο σημείο κατασκευάστηκε εκκλησία σε ρωμανικό ρυθμό το 10ο αιώνα, που καθαγιάστηκε από τον Πάπα Βενέδικτο Ζ΄, στις 4 Δεκεμβρίου 980 και επανακατασκευάστηκε σε γοτθικό ρυθμό το 14ο αιώνα, παίρνοντας τη μορφή μονόκλιτης εκκλησίας με τετράπλευρη αψίδα.
Η σημερινή εκκλησία κατασκευάστηκε το 1773 με προτροπή του Αββά καρδινάλιου Τζιοβάνι Φραντσέσκο Μπανκιέρι, ο οποίος για τις εργασίες αυτές άφησε μετά το θάνατό του ένα σημαντικό χρηματικό ποσό. Η εκκλησία ανακατασκευάστηκε σε νεοκλασικό ρυθμό, και επεκτάθηκε, σε σχέδια του Τζιάκομο Κουαρένγκι και καθαγιάστηκε στις 13 Οκτωβρίου 1776 από τον καρδινάλιο Κάρλο Ρετζόνικο. Η αψίδα κατασκευάστηκε το 1852 σε σχέδια του Τζιάκομο Μονάλντι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία