cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ολαβαρία
Ο οικισμός ιδρύθηκε επίσημα στις 25 Νοεμβρίου 1867 και πήρε το όνομά του προς τιμή του συνταγματάρχη Χοσέ Βαλεντίν ντε Ολαβαρία (1801-1845), ενός από τους πρώτους στρατιωτικούς ηγέτες της Αργεντινής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Αλβέρτος Γ΄ του Ναμύρ
Ο Αλβέρτος Γ΄ του Ναμύρ  (Γαλλ. Albert III περί το 1027 - 29 Ιουλίου 1102) μέλος του Οίκου του Ναμύρ και Κόμης του Ναμύρ (1063 - 1102) ήταν μεγαλύτερος γιος του Αλβέρτου Β΄ του Ναμύρ και της Ρεγκελίντας της κόρης του Γκοθέλο Α΄ της Λωρραινης.
Βιογραφία
Αναμείχθηκε στους πολέμους διαδοχής του Οίκου της Φλάνδρας (1071) και βοήθησε τη Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ να πολεμήσει τον Ροβέρτο της Φριζίας αλλά η Ριχίλδη ηττήθηκε και έχασε τη Φλάνδρα. Η Ματθίλδη της Κανόσα μαρκησία της Τοσκάνης τον υποστήριξε όταν ήθελε να κερδίσει το δουκάτο του Μπουγιόν (1076) που το διεκδικούσε από την μητέρα του, πολέμησε εναντίον του Γοδεφρείδου του Μπουγιόν. Σε μάχη κοντά στο Ντάλεμ σκότωσε τον Χέρμαν Β΄ της Λοθαριγγίας, γι'αυτό εξέπεσε από την εύνοια του βασιλιά της Γερμανίας. Ο Ερρίκος του Βερντέν επίσκοπος της Λιέγης με την Ειρήνη του Θεού έκλεισε ειρήνη υπέρ του Γοδεφρείδου (1086). Ο Ότμπερτ της Λιέγης επίσκοπος της Λιέγης του έδωσε την κομητεία του Μπρούνενγκερουτς (1099).
Γιομπ Άντριενς Μπερκχέιντε
Ο Γιομπ Άντριενς Μπερκχέιντε (Job Adriaenszoon Berckheyde, βαπτίστηκε στις 27 Ιανουαρίου 1630 – πριν από τις 23 Νοεμβρίου 1693) ήταν Ολλανδός καλλιτέχνης του 17ου αιώνα, που δραστηριοποιήθηκε στο Χάαρλεμ, στο Άμστερνταμ και στη Χάγη.
Αλβέρτος Γ΄ του Ναμύρ
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Ίδα της Σαξονίας (1065) κόρη του Βερνάρδου Β΄ της Σαξονίας απέκτησε:
Γιομπ Άντριενς Μπερκχέιντε
Βιογραφία
Ο Γιομπ Μπερκχέιντε γεννήθηκε στο Χάααρλεμ και ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του ζωγράφου Χέρριτ Μπερκχέιντε τον οποίο αργότερα δίδαξε να ζωγραφίζει. Μαθήτευσε από τις 2 Νοεμβρίου 1644 στον Γιάκομπ ντε Βετ (Jacob Willemszoon de Wet) και η επιρροή του Δασκάλου του είναι εμφανής στον πρώτο χρονολογημένο πίνακά του, "Ο Χριστός κηρύττει στα παιδιά" (1661), μια από τις λίγες βιβλικές σκηνές του. Στις 10 Ιουνίου 1653 εξόφλησε ένα δάνειο από τη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ. Από το 1656-1660 τα δύο αδέρφια έκαναν εκτεταμένο ταξίδι κατά μήκος του Ρήνου στη Γερμανία, σταματώντας στην Κολωνία, τη Βόννη, το Μάνχαϊμ και τελικά τη Χαϊδελβέργη, ακολουθώντας το παράδειγμα του συναδέλφου τους Φίνσεντ φαν ντερ Φίννε (Vincent van der Vinne). Τα αδέλφια εργάστηκαν στη Χαϊδελβέργη για τον Κάρολο Α΄ Λουδοβίκο του Παλατινάτου (με τον Γιομπ να ζωγραφίζει πορτρέτα και σκηνές κυνηγιού και να λαμβάνει μια χρυσή αλυσίδα από τον Εκλέκτορα ως ανταμοιβή) αλλά τελικά δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στην αυλική ζωή και έτσι επέστρεψαν στο Χάαρλεμ, όπου μοιράστηκαν ένα σπίτι και ίσως και εργαστήριο. Έγινε μέλος της συντεχνίας του Χάαρλεμ «De Wijngaardranken» το 1666–1682. Καταγράφεται στο Άμστερνταμ την περίοδο 1682–1688, όπου έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά εκεί το 1685–1688. Ο Μπερκχέιντε τάφηκε στο Χάαρλεμ.
Αλβέρτος Γ΄ του Ναμύρ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ναμύρ Κατηγορία:Κόμητες του Ναμύρ
Γιομπ Άντριενς Μπερκχέιντε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Αντριάν Μανγκλάρ
Ο Αντριάν Μανγκλάρ (γαλλικά: Adrien Manglard),1695-1760, ήταν Γάλλος ζωγράφος, χαράκτης και συλλέκτης έργων τέχνης.
Ασχολήθηκε κυρίως με την τοπιογραφία και τη θαλασσογραφία και δραστηριοποιήθηκε στη Ρώμη, όπου και εγκαταστάθηκε στη νεότητά του.
Βιογραφικά στοιχεία
Γύρω στο 1715, εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, όπου επρόκειτο να περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής και της καριέρας του. Επηρεάστηκε από τα έργα του Κλωντ Λορραίν, από τον οποίο διατήρησε τα εφέ του φωτός και της προοπτικής και άντλησε επίσης μεγάλη έμπνευση από τον Σαλβατόρ Ρόζα.
Το 1734, ο Μανγκλάρ έγινε δεκτός στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής στο Παρίσι, στην οποία εισήχθη ως πλήρες μέλος το 1736. Το 1735, έγινε δεκτός ως μέλος στην συντεχνία καλλιτεχνών Ακαδημία Σαν Λούκα στη Ρώμη.
Στη συνέχεια ειδικεύτηκε στη θαλασσογραφία στο εργαστήριο του ζωγράφου Μπερναντίνο Φέρτζονι. Το ταλέντο του αναγνωρίστηκε νωρίς από τον γλύπτη Πιέρ Λε Γκρο, ο οποίος απέκτησε δύο από τις θαλασσογραφίες του πριν από το 1719. Χάρη στη δεξιότητά του στη σύνθεση, πριν το 1722 ήταν ήδη γνωστός. Εξέθεσε για πρώτη φορά το 1736. Έλαβε παραγγελίες από πολλές μεγάλες οικογένειες της εποχής στη Ρώμη, όπως η οικογένεια Ροσπιλιόζι, οι Κολόννα, ο Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄ βασιλιάς της Σαρδηνίας και ο Φίλιππος δούκας της Πάρμα. Το 1757, ο τελευταίος του ανέθεσε 140 πίνακες τοπίων και θαλασσογραφιών για τα ανάκτορά του στην Πάρμα και το Κολορόνο.
Αλέξανδρος ο Αιτωλός ο Ίσιος
Ο Αλέξανδρος ο Αιτωλός ο επιλεγόμενος Ίσιος ήταν αρχαίος Αιτωλός πολιτικός, που έδρασε κυρίως κατά τις πρώτες δεκαετίες του 2ου αιώνα π.Χ.. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον ποιητή και γραμματικό Αλέξανδρο τον Αιτωλό, που έζησε λίγες μόνο δεκαετίες νωρίτερα, αλλά κυρίως στην Αλεξάνδρεια.
Αντριάν Μανγκλάρ
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι επίσης γνωστός για τις τοιχογραφίες του, μεταξύ των οποίων σε δύο αίθουσες του Παλάτσο Κίτζι στη Ρώμη. Εκτός από ζωγράφος, ο Μανγκλάρ ήταν επίσης συλλέκτης έργων τέχνης. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το τέλος της καταιγίδας, Μουσείο του Περιγκόρ, [[Περιγκέ]] Ο πιο γνωστός μαθητής του ήταν ο Ζοζέφ Βερνέ, ο οποίος, κατά την άφιξή του στη Ρώμη, έγινε δεκτός από τον Μανγκλάρ στο εργαστήριό του και μυήθηκε στη ζωγραφική θαλασσογραφίας.
Αλέξανδρος ο Αιτωλός ο Ίσιος
Ο Αλέξανδρος ο Ίσιος στάλθηκε πολλές φορές από τους συμπολίτες του Αιτωλούς ως πρέσβυς στον Μακεδόνα βασιλιά Φίλιππο Ε΄ και αργότερα στη Ρώμη. Ο ιστορικός Πολύβιος μας πληροφορεί για το πώς χαρακτήριζαν οι σύγχρονοί του τον Αλέξανδρο: «... εδόκει γαρ ανήρ πραγματικός είναι και λέγειν ικανός» Κατά τα άλλα γράφει ότι ο Αλέξανδρος ήταν ο πιο πλούσιος από όλους τους σύγχρονούς του Έλληνες και περίφημος για τη φιλαργυρία του.
Αντριάν Μανγκλάρ
Βιογραφικά στοιχεία
Τα έργο του σήμερα εκτίθεται σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία σε όλο τον κόσμο.
Αλέξανδρος ο Αιτωλός ο Ίσιος
Το 205 π.Χ. ο Αλέξανδρος ο Ίσιος αντιτάχθηκε στους Δορίμαχο και Σκόπα, που είχαν εκλεγεί από τους Αιτωλούς ως νομογράφοι προκειμένου να μεταρρυθμίσουν την αιτωλική νομοθεσία. Το 198 π.Χ. έλαβε μέρος στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Νίκαια του Μαλιακού, μια κωμόπολη δίπλα στις Θερμοπύλες. Σε αυτό το συνέδριο συμμετείχαν ο Ρωμαίος στρατηγός και ύπατος Φλαμινίνος, ο Μακεδόνας βασιλιάς Φίλιππος Ε΄, ο βασιλιάς των Αθαμανών Αμύνανδρος και αντιπρόσωποι των Αχαιών. Εκεί ο Αλέξανδρος επιτέθηκε φραστικά με δριμύτητα κατά του Φιλίππου Ε΄, λέγοντας πως ο βασιλιάς θα έπρεπε να υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την Ελλάδα και να αποδώσει και πάλι στους Αιτωλούς τις πόλεις που υπάγονταν παλαιότερα σε αυτούς. Απαντώντας ο Φίλιππος, προσβεβλημένος, μίλησε από το πλοίο του και χαρακτήρισε τον λόγο του Ίσιου «αιτωλικόν και θεατρικόν». Λίγους μήνες αργότερα, ο Ίσιος στάλθηκε με πρεσβεία των Αιτωλών στη Ρώμη, όπου ήταν να διαπραγματευθούν με τη σύγκλητο για ειρήνη, αλλά και για να κατηγορήσουν τον Φίλιππο.
Αντριάν Μανγκλάρ
Βιογραφικά στοιχεία
Πέθανε στη Ρώμη την 1η Αυγούστου 1760 σε ηλικία 65 ετών, διάσημος αλλά μόνος και χωρίς γνωστούς κληρονόμους. Στις 10 Σεπτεμβρίου, σε εφημερίδα της Λυών εμφανίστηκε η ακόλουθη αγγελία: «Ο Αντριάν Μανγκλάρ, ζωγράφος, με καταγωγή από τη Λυών, πέθανε πρόσφατα στη Ρώμη, όπου είχε εγκατασταθεί εδώ και πολύ καιρό. Ο Πρόξενος της Γαλλίας θα ήθελε να γνωστοποιηθούν όσοι από τους συγγενείς του έχουν δικαίωμα στην κληρονομιά του. Επικοινωνήστε με το συμβουλευτικό γραφείο». Κληρονόμος του εμφανίστηκε ο αδερφός του Πιέρ, που τότε κατοικούσε στο Παρίσι.
Αλέξανδρος ο Αιτωλός ο Ίσιος
Το 197 π.Χ. ο Αλέξανδρος ο Ίσιος έλαβε και πάλι μέρος σε συνέδριο με παρόντες τον Φλαμινίνο (με τους Έλληνες συμμάχους του) και τον Φίλιππο Ε΄, όπου συζητήθηκε η σύναψη συνθήκης ειρήνης με τον Φίλιππο. Εκεί ο Αλέξανδρος μετέπεισε τους φιλικά προσκείμενους προς αυτόν, ώστε να αποφύγουν κάθε ειρηνικό διακανονισμό με τον Μακεδόνα βασιλιά, που το ίδιο έτος νικήθηκε από τους Ρωμαίους στη Μάχη στις Κυνός Κεφαλές. Το 195 π.Χ. ο Φλαμινίνος συγκάλεσε συνέδριο όλων των ελληνικών πόλεων-συμμάχων των Ρωμαίων στην Κόρινθο, για να συζητηθεί εκστρατεία κατά του βασιλιά της Σπάρτης Νάβι. Στη συνάντηση αυτή ο Αλέξανδρος ο Ίσιος μίλησε εναντίον των Αθηναίων και επίσης υπαινίχθηκε ότι οι Ρωμαίοι δρούσαν με δόλο κατά της Ελλάδας.
Αντριάν Μανγκλάρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι χαράκτες
Αλέξανδρος ο Αιτωλός ο Ίσιος
Το 189 π.Χ. ο Μάρκος Φούλβιος Νοβιλίωρ, μετά τη νίκη του επί του Αντιόχου Γ΄ του Μέγα, αναμενόταν να εισβάλει στην Αιτωλία, οπότε οι Αιτωλοί απέστειλαν πρέσβεις στην Αθήνα και στη Ρόδο, αλλά τον Αλέξανδρο τον Ίσιο, ηλικιωμένο πλέον, μαζί με δύο ακόμη εκπροσώπους (τον Φανέα και τον Λυκόποδα) τον απέστειλαν στη Ρώμη για να διαπραγματευθεί ειρήνη. Αλλά ενώ ταξίδευαν κατέλαβαν το πλοίο και τους πήραν ομήρους μαζί με τους άλλους επιβάτες οι Ηπειρώτες, με σκοπό να ζητήσουν πολλά λύτρα για να τους ελευθερώσουν. Και ενώ όλοι οι άλλοι απελευθερώθηκαν πληρώνοντας λύτρα, ο Αλέξανδρος, αν και πάμπλουτος, αρνήθηκε να πληρώσει και έτσι παρέμεινε αιχμάλωτος στην Κεφαλληνία για λίγο καιρό, ώσπου τον ελευθέρωσαν με παρέμβασή τους οι Ρωμαίοι, χωρίς τελικώς να πληρώσει ο ίδιος κάτι.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αιτωλοακαρνάνες
Κριστόφφελ φαν ντεν Μπέργκε
μικρογραφία| Νεκρή φύση με λουλούδια σε βάζο, Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας, 1617 Ο Κριστόφφελ φαν ντεν Μπέργκε (Christoffel van den Berghe (χρησιμοποίησε το μονόγραμμα CvB), περίπου 1590, Αμβέρσα – περ. 1645, Μίντελμπουρχ) ήταν Φλαμανδός που έζησε και εργάστηκε στην Ολλανδία ως ζωγράφος τοπίων και νεκρών φύσεων της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.
Βιογραφία
Πολύ λίγα είναι γνωστά για τον φαν ντεν Μπέργκε και ανακαλύφθηκε ξανά ως ανεξάρτητος καλλιτέχνης μόλις τη δεκαετία του 1950, όταν κάποια έργα που προηγουμένως αποδίδονταν σε άλλους καλλιτέχνες του αποδόθηκαν εκ νέου. Πιστεύεται ότι γεννήθηκε στην Αμβέρσα και ότι η οικογένειά του εγκατέλειψε τη Φλάνδρα για να εγκατασταθεί στο Μίντελμπουρχ. Πιθανόν εκπαιδεύτηκε από τον Αμπρόσιους Μπόσχερτ. Το 1619 εγγράφηκε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά στο Μίντελμπουρχ και το 1621 ήταν κοσμήτορας της Συντεχνίας. Αγόρασε ένα σπίτι στο Μίντελμπουρχ το 1621, το οποίο κατείχε ακόμα το 1628
Ο Γιοχάννες Χούντερτ (Johannes Goedaert) ήταν μαθητής του.
Έργα
μικρογραφία| Χειμερινό τοπίο με παγοδρόμους και φανταστικό κάστρο, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, περ. 1615–20 Ζωγράφιζε κυρίως δύο είδη: τοπία και νεκρές φύσεις με άνθη. Υπάρχουν τέσσερα γνωστά παραδείγματα νεκρών φύσεων με άνθη από το χέρι του. Μια νεκρή φύση με άνθη στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας φέρει την υπογραφή και την ημερομηνία «CV BERGHE 1617». Αυτή η νεκρή φύση ανθέων στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας δείχνει την επιρροή του Αμπρόσιους Μπόσχερτ (που μπορεί να ήταν ο Δάσκαλός του) και του Ρούλαντ Σάβεραϊ, δύο άλλων Φλαμανδών ζωγράφων νεκρών φύσεων που είχαν μεταναστεύσει στην Ολλανδική Δημοκρατία. Οι άλλες νεκρές φύσεις με άνθη είναι παρόμοιες, εκτός από αυτήν που διατηρεί το Μουσείο Γκέτι, το οποίο έχει υπογραφή και χρονολογία «Cv berghe 1624» και μια νεκρή φύση vanitas με κρανίο, κοχύλι και ένα βάζο με λουλούδια.
Ένα «χειμερινό τοπίο» που σήμερα κατέχει το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αποδόθηκε παλαιότερα στον Χέντρικ Άφερκαμπ, τον πρωτοπόρο των χειμερινών σκηνών στην Ολλανδική Δημοκρατία. Μοιάζει με ένα άλλο «χειμερινό τοπίο» που πραγματοποιήθηκε στο Μαουριτσχάους στη Χάγη της ίδιας περιόδου. Τα χειμερινά τοπία θυμίζουν περισσότερο παρόμοια έργα που ζωγράφισε ο Άντριεν φαν ντε Φέννε (Adriaen van de Venne), ο οποίος ήταν ο σύγχρονος του φαν ντεν Μπέργκε στο Μίντελμπουρχ. Οι τοπιογράφοι στο Μίντελμπουρχ ακολούθησαν τις φλαμανδικές συνήθειες στη ζωγραφική, γεγονός που εξηγεί την παλαιότερη απόδοση του πίνακα στο Μαουριτσχάους στους Φλαμανδούς καλλιτέχνες τοπίων Ντάβιντ Φίνκμποονς και αργότερα στον Πάουλ Μπριλ. Ο φαν ντεν Μπέργκε ζωγράφιζε ο ίδιος τις μορφές στα τοπία του, κάτι που βοηθά να ξεχωρίσει από άλλους καλλιτέχνες, που συχνά χρησιμοποιούσαν ειδικούς για αυτή την εργασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ιγνεάντα
Η γη καλύπτεται κυρίως από δάση βελανιδιάς, χαρακτηριστική χλωρίδα των Ορέων Στράντζα. Η δασοκομία, η αλιεία και ο τουρισμός είναι οι κύριες ασχολίες του πληθυσμού της πόλεως.
Ο Εθνικός Δρυμός Βαλτοτόπου Ιγνεάντα με τον Προστατευόμενο Βιότοπο της Λίμνης Σάκα βρίσκεται γύρω από την κωμόπολη. Φιλοξενεί ένα από τα λίγα εναπομείναντα δάση σε πληµµυρική πεδιάδα σε όλη την Ευρώπη, η οποία φιλοξενεί πολλά διαφορετικά είδη πτηνών.
Ο δεύτερος από τους πυρηνικούς σταθμούς της Τουρκίας σχεδιάζεται να κατασκευαστεί στην περιοχή. Υποβλήθηκε και εγκρίθηκε μια τέταρτη εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Δεν έχει οριστεί χρονοδιάγραμμα ή προϋπολογισμός για το έργο από τον Νοέμβριο του 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Παραθαλάσσια θέρετρα στην Τουρκία Κατηγορία:Αλιευτικές κοινότητες στην Τουρκία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θράκης
Δομεντζία
Η Δομεντζία ήταν η μόνη γνωστή κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Φωκά και της Λεοντίας.
Το 607 παντρεύτηκε τον στρατηγό Πρίσκο. Δεδομένου ότι ήταν το μόνο γνωστό παιδί του αυτοκράτορα, ο γάμος έκανε τον Πρίσκο κληρονόμο του θρόνου. Ο γάμος τους έλαβε χώρα στο ανάκτορο της Μαρίνας, το οποίο πήρε το όνομά του από την αρχική του ιδιοκτήτρια, κόρη του αυτοκράτορα Αρκάδιου και της Ευδοξίας. Προς τιμήν των νεόνυμφων διοργανώθηκε αγώνας αρματοδρομίας, με τις ανταγωνιστικές ομάδες των Βένετων και Πρασίνων να τιμούν την περίσταση με την ανέγερση αγαλμάτων της βασιλικής οικογένειας. Έτσι έβαλαν εικόνες του Φωκά, της Λεοντίας, της Δομεντζίας και του Πρίσκου στον Ιππόδρομο. Αν και η παρουσία των εικόνων του Φωκά και της Λεοντίας ήταν σύμφωνη με την παράδοση, οι απεικονίσεις της Δομεντζίας και του Πρίσκου υπονοούσαν ότι ο Πρίσκος ήταν κληρονόμος ή συναυτοκράτορας του Φωκά. Ο Φωκάς εξοργίστηκε και διέταξε να καταστραφούν οι απεικονίσεις της κόρης και του γαμπρού του.
Ο Φωκάς αντιμετώπισε το ζήτημα ως απόπειρα πραξικοπήματος, απαιτώντας περαιτέρω διερεύνηση του θέματος, συλλαμβάνοντας τους υπεύθυνους με κατηγορίες για προδοσία. Ο Φωκάς πιθανότατα έβλεπε τον ίδιο τον Πρίσκο ως ένοχο και φαίνεται να είχε αρχίσει να βλέπει τον γαμπρό του ως αντίπαλο. Ο Ιωάννης της Αντιοχείας αναφέρει ότι ο Πρίσκος βοήθησε τον Ηράκλειο να εκθρονίσει τον Φωκά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Γκραν Πρι Σιγκαπούρης 2018 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Σιγκαπούρης 2018 ήταν ο 15ος αγώνας για το 2018 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 και διεξήχθη στη Μαρίνα Μπέι της Σιγκαπούρης στις 16 Σεπτεμβρίου 2018. Αυτή ήταν η 11η σεζόν που η πίστα φιλοξένει αγώνα του Παγκόσμιου πρωταθλήματος. Ο Λιούις Χάμιλτον αναδείχθηκε νικητής με την Mercedes και το βάθρο συμπλήρωσαν ο Μαξ Φερστάπεν με Red Bull Racing-Renault και ο Σεμπάστιαν Φέτελ με Σκουντερία Φερράρι.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 15 Σεπτεμβρίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Μαξ Φερστάπεν να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Τελική κατάταξη
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Πηγές
- Επίσημος Ιστότοπος<br/ > - FIA<br/ > - Fox Sports<br/ > - Sky Sports<br/ > - Autosport
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
Ο ασυλλόγιστος (Μολιέρος)
Ο ασυλλόγιστος (γαλλικός τίτλος: L'Étourdi ou les Contretemps, Ο ασυλλόγιστος ή οι αναποδιές), είναι πεντάπρακτη θεατρική κωμωδία του Μολιέρου. Μετά την πρεμιέρα στη Λυών το 1655, το έργο παρουσιάσθηκε στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 1658.
Υπόθεση
Δύο νεαροί αριστοκράτες, ο Λέλιος και ο Λέανδρος, ενδιαφέρονται για την Ιππολύτη, η οποία τελικά αρραβωνιάζεται με τον Λέλιο. Ωστόσο, και οι δύο άντρες ερωτεύονται τη Σίλια, μια νεαρή τσιγγάνα που έχει σκλαβώσει ο γέρος φιλάργυρος Τρουφαλντίνος επειδή η οικογένειά της του χρωστάει χρήματα. Ο Λέλιος ζητά από τον υπηρέτη του Μασκαρέλο να επινοήσει ένα σχέδιο για να διαλύσει τον αρραβώνα του με την Ιππολύτη και να κερδίσει την αγάπη της Σίλιας. Ο Μασκαρέλος του προτείνει να πληρώσει το χρέος που οφείλεται στον Τρουφαλντίνο, αλλά ο Λέλιος εξαρτάται από τον πλούσιο πατέρα του Πάντολφο, ο οποίος δεν θα ήταν πρόθυμος να βοηθήσει. Έτσι, ο Μασκαρέλος λέει στον αφέντη του να επισκεφτεί τη Σίλια δήθεν ότι θέλει να του πει τη μοίρα, αλλά με τις απερίσκεπτες αντιδράσεις του Λέλιου, το σχέδιο αποτυγχάνει. Ο Μασκαρέλος προσπαθεί να κλέψει χρήματα από τον πατέρα της Ιππολύτης, τον Άνσελμο, αλλά ο Λέλιος τον διακόπτει κατά λάθος. Όταν ο Μασκαρέλος κανονίζει να αγοράσει ο Άνσελμος τη Σίλια, ο Λέλιος, που δεν γνωρίζει για το σχέδιο, παρεμβαίνει επειδή νομίζει ότι ο Άνσελμος θα την πάρει μακριά.
Για το επόμενο σχέδιο, ο Μασκαρέλος στέλνει τον Πάντολφο στο κτήμα του και ανακοινώνει ότι πέθανε. Για να πάρουν τα χρήματα για τη Σίλια, ζητούν από τον Άνσελμο δάνειο που ο Λέλιος θα επιστρέψει με την κληρονομιά του. Αυτό το σχέδιο καταστρέφεται όταν ο Πάντοφλος επιστρέφει στην πόλη πρόωρα. Στη συνέχεια, ο Μασκαρέλος ανακαλύπτει ότι ο Λέανδρος κανονίζει να εξαγοράσει τη Σίλια. Ο Μασκαρέλος προσποιείται ότι προσφέρεται να τον βοηθήσει. Ωστόσο, πριν καταφέρει να πάρει την κοπέλα, ένας αγγελιοφόρος φτάνει και ανακοινώνει ότι η Σίλια είναι η απαχθείσα κόρη ενός Ισπανού ευγενή, ο οποίος έρχεται να τη διεκδικήσει. Η είδηση είναι τέχνασμα του Λέλιου, ο οποίος και πάλι κατά λάθος χαλάει τα σχέδια του υπηρέτη του. Νέο σχέδιο: ο Μασκαρέλος λέει στον Λέανδρο ότι η Σίλια είναι γυναίκα χαλαρών ηθών σε μια προσπάθεια να τον απομακρύνει αλλά ο Λέλιος, που δεν συνειδητοποιεί ότι πρόκειται για κόλπο, αποκαλύπτει τα ψέματα του υπηρέτη του.μικρογραφία|290x290px|Σκηνή από τον Ασυλλόγιστο (1850)Ο Μασκαρέλος μαθαίνει ότι ο Λέανδρος σχεδιάζει να πάει στο σπίτι του Τρουφαλντίνου με φίλους του μεταμφιεσμένους και να απαγάγουν τη Σίλια και αποφασίζει να χρησιμοποιήσει το ίδιο κόλπο πριν από αυτόν. Ωστόσο, τα σχέδια του Λέανδρου έμαθε και ο Λέλιος που τρέχει στον Τρουφαλντίνο για να τον προειδοποιήσει, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι καταστρέφει ξανά το σχέδιο του υπηρέτη του.
Ένα τελευταίο σχέδιο του Μασκαρέλου είναι να μεταμφιέσει τον Λέλιο σε ξένο έμπορο που γνωρίζει τον γιο του Τρουφαλντίνου, που είναι χαμένος και δεν τον έχουν δει εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Ο Λέλιος δεν συγκρατεί τις λεπτομέρειες της ιστορίας σωστά και ο Τρουφαλντίνος τον διώχνει. Ο Ανσέλμος πείθει τον Λέανδρο να εγκαταλείψει το κυνήγι της Σίλιας και να παντρευτεί την Ιππολύτη, όταν ένας νέος αντίζηλος εμφανίζεται, παλιός γνώριμος της Σίλιας, ο Αντρέας, που έφτασε για να πληρώσει το χρέος και να την πάρει. Ο Μασκαρέλος κανονίζει να συλληφθεί ο Αντρέας, αλλά ο Λέλιος παρεμβαίνει κατά λάθος και αποτρέπει τη σύλληψη. Καθώς ο Αντρέας κανονίζει να φύγει με την κοπέλα, ο Λέλιος έρχεται και της αποκαλύπτει τον έρωτά του. Η Σίλια ομολογεί ότι τον αγαπά κι αυτή, αλλά δεν μπορεί να πληγώσει τον Αντρέα που την έσωσε. Αυτό το αδιέξοδο επιλύεται όταν αποκαλύπτεται ότι τόσο ο Αντρέας όσο και η Σίλια είναι τα χαμένα παιδιά του Τρουφαλντίνου. Δεδομένου ότι είναι αδέρφια, δεν μπορούν να παντρευτούν, και το ζευγάρι βρίσκει την ευτυχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Μολιέρου
Γοδεφρείδος Α΄ του Ναμύρ
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγο του Σίβυλλα (1087) κόρη του Ρότζερ του Σατώ-Πορσιάν απέκτησε:
Με την δεύτερη σύζυγο του Ερμεσίνδη των Αρντέν (1109), κόρη του Κορράδου Α΄ κόμη του Λουξεμβούργου, απέκτησε:
Χαράλαμπος Κωστόπουλος
Βίος και έργο
Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Γαλλία, Ισπανία, Ολλανδία, Γερμανία, ΗΠΑ, Καναδάς). Είχε οργανώσει 11 ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε 4 ομαδικές, κατά το χρονικό διάστημα 1977-2001. Ένα μεγάλο πλήθος έργων του (600 περίπου) δεν παρουσιάστηκε ποτέ δημοσίως.
Το έργο του αποτυπώνει τα έντονα βιωματικά στοιχεία του καλλιτέχνη. Ορμώμενος μέσα από τις έντονες σκηνές του πραγματικού  βίου, μας αφηγείται τη πορεία προς το φως με ζωντανούς χρωματισμούς, φαντασία, δυνατές πινελιές. Άλλοτε με έντονα χρώματα και άλλοτε αφαιρετικά τηρεί σιωπή, με πρόσωπα σκυμμένα και τοπία ερημιάς.
Ο Χαράλαμπος Κωστόπουλος κράτησε στη ζωή του ένα είδος αναχωρητισμού μέσα στην πόλη. Ενώ ζούσε στον κόσμο και τα προβλήματά του, διατήρησε ένα προσωπικό δρόμο και έμεινε μακριά από καλλιτεχνικούς κύκλους και άλλες κοινωνικές επαφές. Από τα 35 του χρόνια επισκεπτόταν το Άγιο Όρος και διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς με μοναχούς της Αγιορείτικης κοινότητας, μελετούσε θεολογία και τους Πατέρες.
Παράλληλα υπήρξε εμπνευσμένος δάσκαλος, καθοδηγητής, εμψυχωτής, πολλών ερευνητών και φίλων στη ζωγραφική και τα γράμματα. Ακόμα βοηθούσε διαρκώς νέους συμβουλευτικά μέσα από τις εμπειρίες του και την αγάπη του.
Επιπλέον υπάρχει μεγάλος όγκος ποιημάτων και πεζών, Σημειώσεων –Τετραδίων, αφού καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του έγραφε.
Από το 1996 έως το 2013 είχε τη καλλιτεχνική επιμέλεια στα περιοδικά Διάβαση της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου και Εφημέριος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Σύζυγός του ήταν η Φλώρα Ιατροπούλου συντηρήτρια Βυζαντινών αρχαιοτήτων, αγιογράφος, ζωγράφος.
Αεροδρόμιο Ζέσουφ-Γιασιόνκα
Το Αεροδρόμιο Ζέσουφ-Γιασιόνκα (πολωνικά: Port lotniczy Rzeszów-Jasionka) είναι διεθνές αεροδρόμιο που βρίσκεται στο χωριό Γιασόνκα στη νοτιοανατολική Πολωνία, 10 χιλιόμετρα από το κέντρο του Ζέσουφ. Είναι το 8ο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Πολωνία και επί του παρόντος το μικρότερο ευρωπαϊκό αεροδρόμιο που έχει απευθείας προγραμματισμένη υπερατλαντική σύνδεση, με εποχικά δρομολόγια της LOT Polish Airlines προς το Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ.
Ιστορία
Οι υπηρεσίες εσωτερικού επιβατών προς το Αεροδρόμιο Ζέσουφ ξεκίνησαν στις 30 Νοεμβρίου 1945 με το άνοιγμα της κυκλικής αεροπορικής γραμμής εσωτερικού αριθμού 1/2 Βαρσοβία – Λοτζ – Κρακοβία – Ζέσουφ – Λούμπλιν – Βαρσοβία. Το αεροδρόμιο ξαναχτίστηκε και άνοιξε για εμπορική κίνηση το 1949, αφού οι πρώτες εγκαταστάσεις που κατασκευάστηκαν το 1940 καταστράφηκαν το 1944.
Από τον Ιανουάριο του 2008, το αεροδρόμιο είχε προγραμματισμένες διεθνείς πτήσεις προς το Δουβλίνο και το Αεροδρόμιο Λονδίνου-Στάνστεντ, επιπλέον της εσωτερικής σύνδεσής του με τη Βαρσοβία.
Την περίοδο 2009–10, κατέγραψε αύξηση 18,66% στην επιβατική κίνηση εξυπηρετώντας 451.720 επιβάτες το 2010. Σε συνδυασμό με την έναρξη της κατασκευής του νέου επιβατικού τερματικού σταθμού τον Σεπτέμβριο του 2006, αυτό σήμαινε την ταχεία επέκταση του αεροδρομίου, αν και με καθυστερήσεις στην έναρξη, λόγω κωλυμάτων στη σύσταση της εταιρείας διαχείρισης και στην εξασφάλιση χρηματοδότησης και δρομολογίων. Ο νέος επιβατικός τερματικός σταθμός άνοιξε τον Μάιο του 2012. Το Αεροδρόμιο Ζέσουφ- έχει αναφερθεί ως το αεροδρόμιο με χαμηλότερο από τον προβλεπόμενο αριθμό επιβατών και αναποτελεσματική χρήση των επιδοτήσεων της ΕΕ. Το αεροδρόμιο, ωστόσο, υποβλήθηκε σε έλεγχο από το ECA (Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο) το 2014 και - μεταξύ 20 άλλων ευρωπαϊκών αεροδρομίων - οι βαθμοί του ήταν θετικοί όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και τη νομιμότητα χρησιμοποιώντας κονδύλια της ΕΕ για τον εκσυγχρονισμό των αεροδρομίων.
Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
Οι ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες εκτελούν τακτικές τακτικές και τσάρτερ πτήσεις από και προς το Αεροδρόμιο Ζέσουφ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζεσουφ Γιασιονκα Αεροδρομιο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ζέσουφ
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2013-14
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2013-14 ήταν η 37η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Απόλλων για 2η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2013-14 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 14 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, ανάλογα με τη θέση τους, δίνοντας αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες κατάταξης μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί, τα σετ και οι πόντοι της Α΄ φάσης.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούσαν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η τελευταία ομάδα διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2014-15. Η προτελευταία ομάδα έδωσε αγώνα μπαράζ με τη δεύτερη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2013-14, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 2014-15 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 2014-15.
Σύστημα βαθμολόγησης
Την περίοδο αυτή άλλαξε το σύστημα βαθμολόγηση των αγώνων σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Το σύστημα βαθμολόγηση των αγώνων ήταν ως εξής:
Κριτήρια κατάταξης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2013-14
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2013-14
Α΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν:
Σημείωση: Καμία ομάδα δεν δήλωσε συμμετοχή σε ευρωπαϊκή διοργάνωση για οικονομικούς λόγους.
Πηγή : Βαθμολογία 2013-14
Πηγή : Αποτελέσματα 2013-14
Β΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2013-14
Πηγή : Αποτελέσματα 2013-14
Μπαράζ
Η προτελευταία ομάδα, Παφιακός, έδωσε αγώνα μπαράζ με τη δεύτερη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2013-14, Αναγέννηση Δερύνειας, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 2014-15 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 2014-15. Ο Παφιακός κέρδισε με 3-0 σετ και παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία.
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2013 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2014
Γιάροσλαβ Χεϋρόφσκυ
Ο Γιάροσλαβ Χεϋρόφσκυ (τσεχικά: Jaroslav Heyrovský, 20 Δεκεμβρίου 1890 – 27 Μαρτίου 1967) ήταν Τσέχος-Τσεχοσλοβάκος χημικός και εφευρέτης. Επινόησε την πολαρογραφική μέθοδο χημικής αναλύσεως, για την οποία βραβεύθηκε με το Νόμπελ Χημείας το 1959. Θεωρείται γενικότερα «πατέρας» των ηλεκτροαναλυτικών μεθόδων στη χημεία. Το κυρίως πεδίο εργασίας του ήταν πάντως η πολαρογραφία.
Βίος και έργο
Ο Γιάροσλαβ Χεϋρόφσκυ γεννήθηκε στην Πράγα και ήταν το πέμπτο τέκνο του Λέοπολντ Χεϋρόφσκυ, καθηγητή του Ρωμαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου, και της συζύγου του Κλάρας, το γένος Χανλ φον Κίρχτρεου (Hanl von Kirchtreu). Ο Γιάροσλαβ άρχισε το 1909 να σπουδάζει χημεία, φυσική και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου, για να συνεχίσει από το επόμενο έτος τις σπουδές του στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου, όπου είχε καθηγητές τους σερ Ουίλιαμ Ράμσεϊ (ήδη κάτοχο Βραβείου Νόμπελ), W. McC. Lewis και Φρέντερικ Ντόναν. Παίρνοντας το πτυχίο του το 1913, ο Χεϋρόφσκυ είχε ήδη δείξει την προτίμησή του να συνεργάζεται με τον καθηγητή Ντόναν στην ηλεκτροχημεία.
Ακολούθησε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, οπότε ο Χεϋρόφσκυ υπηρέτησε σε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο ως διανομέας φαρμάκων και ακτινολόγος, γεγονός που του επέτρεψε να συνεχίσει τις σπουδές του και να πάρει το διδακτορικό του στην Πράγα το 1918 και D.Sc. από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου το 1921.
Ο Χεϋρόφσκυ άρχισε τη σταδιοδρομία του ως επιμελητής κοντά στον καθηγητή Μπ. Μπράουνερ στο Ινστιτούτο Αναλυτικής Χημείας του Πανεπιστημίου του Καρόλου. Προάχθηκε σε αναπληρωτή καθηγητή το 1922 και το 1926 έγινε ο πρώτος στην ιστορία του ιδρύματος Καθηγητής της Φυσικοχημείας.
Η επινόηση της πολαρογραφικής μεθόδου από τον Χεϋρόφσκυ έγινε ήδη από το 1922, οπότε επικεντρώθηκε σε όλη τη σταδιοδρομία του στην ανάπτυξη αυτού του νέου κλάδου της ηλεκτροχημείας. Δημιούργησε μια «σχολή» πολαρογράφων στο πανεπιστήμιο και ο ίδιος παρέμεινε στην πρωτοπορία της πολαρογραφικής έρευνας. Το 1950 διορίσθηκε διευθυντής του νέου Πολαρογραφικού Ινστιτούτου, που από το 1952 ενσωματώθηκε στην Τσεχοσλοβακική Ακαδημία Επιστημών.
Ο Γιάροσλαβ Χεϋρόφσκυ ήταν έγγαμος από το 1926 με τη Μαρία Κοράνοβα, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τη Γίτκα και τον Μιχαήλ. Ο Χεϋρόφσκυ πέθανε σε ηλικία 76 ετών στην Πράγα και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Βίσεχραντ, όπου αναπαύονται οι σοροί των επιφανών Τσέχων.
Τιμητικές διακρίσεις
thumb|left|185px|Αναμνηστική πλάκα με τη μορφή του Χεϋρόφσκυ στην οδό Καπρόβα της Πράγας Πολλά πανεπιστήμια και ακαδημίες ανά τον κόσμο έχουν τιμήσει τον Γιάροσλαβ Χεϋρόφσκυ. Εκλέχθηκε εταίρος του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου ήδη από το 1927. Ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πολυτεχνείου της Δρέσδης το 1955, του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας το 1956, του Πανεπιστημίου της Μασσαλίας το 1959 και του Πανεπιστημίου των Παρισίων το 1960. Το 1933 έγινε τιμητικά μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, το 1955 της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών και της Ινδικής Ακαδημίας Επιστημών, το 1962 της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών, το 1956 της Γερμανικής Ακαδημίας Φυσικών Επιστημόνων (Λεοπολντίνα στο Χάλε-Ζάαλε), το 1962 αντεπιστέλλον μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Δανίας, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Φυσικής από το 1951 έως το 1957, πρόεδρος και πρώτο επίτιμο μέλος της Πολαρογραφικής Εταιρείας του Λονδίνου, επίτιμο μέλος της Πολαρογραφικής Εταιρείας της Ιαπωνίας, και επίτιμο μέλος των χημικών ενώσεων της Τσεχοσλοβακίας, της Αυστρίας, της Πολωνίας, της Αγγλίας και της Ινδίας. Το 1965 τέλος εκλέχθηκε ξένος εταίρος (ForMemRS) της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου.
Στην Τσεχοσλοβακία ο Χεϋρόφσκυ τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Α΄ Τάξεως το 1951 και με το παράσημο του Τάγματος της Τσεχοσλοβακικής Δημοκρατίας το 1955.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι χημικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Τσέχοι νομπελίστες
Αγκαμπάλα Αγκασαντίγκογκλου
Ο Αγκαμπάλα (Ağabala), γεννήθηκε ως Αγκαμπάλα Αγκασαντίγκ ογκλού (1860–1928), ήταν τραγουδιστής λαϊκής μουσικής και μουγκάμ (ένα πρωτότυπο αυτοσχεδιαστικό είδος της κλασικής λαϊκής μουσικής στο Αζερμπαϊτζάν).
Αναφορές
Κατηγορία:Αζέροι τραγουδιστές
Σαράι (Αμπσερόν)
Το Σαράι (επίσης, Σάραϊ) είναι χωριό και ο πιο πυκνοκατοικημένος δήμος, εκτός από την πρωτεύουσα Χιρνταλάν, στην επαρχία Αμπσερόν του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 10,693 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αμπσερόν
Πέτρος Αλφόνσος του Μπαρσέλος
Ο Πέτρος-Αλφόνσος, πορτογαλ. Pedro Afonso (πριν το 1289 - 1350) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν 3ος κόμης τού Μπαρσέλος.
Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος τού Διονυσίου της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Γκαρσία Φλόις.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μπράνκα Πέρες ντε Σόουζα, κόρη τού Πέντρο Εάνες ντε Πόρτελ.
Η Ελισάβετ με σκοπό με γάμο να κάνει συμμαχίες, κανόνισε τον δεύτερο γάμο του π. το 1300 με τη Μαρία Σιμένες Κόρνελ, κυρία των τιμών της βασίλισσας της Αραγωνίας, κόρη τού Πέδρο Κόρνελ ευγενούς της Αραγωνίας.
Όταν η Μαρία απεβίωσε, ο Πέτρος-Αλφόνσος έκανε τρίτο γάμο με την Τερέσα Άννες, κυρία των τιμών της βασίλισσας Βεατρίκης από την Καστίλη, συζύγου τού Αλφόνσου Δ΄ της Πορτογαλίας.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Ωμπάνζ
Η Ωμπάνζ (Γερμανικά: Ibingen, Λουξεμβουργιανά: Éibeng) είναι ένας δήμος τής Βαλλονίας του Βελγίου που βρίσκεται στην επαρχία του Λουξεμβούργου. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 49°34'Ν 05°48.3'E.
Βρίσκεται πολύ κοντά στο τριεθνές Βελγίου, Λουξεμβούργου και Γαλλίας. Γειτνιάζει με τη γαλλική πόλη Μον-Σαιν-Μαρτίν και τη λουξεμβουργική Πέτινγκεν.
Δήμος Ωμπάνζ
Ο δήμος Ομπάνζ συγκροτήθηκε στην διοικητική μεταρρύθμιση της 1ης Ιανουαρίου 1977. Περιλαμβάνει τα εξής χωριά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλλωνία
Νικόλαος Αλεξάνδρου
Ο '''Νικόλαος Ε. Αλεξάνδρου''' (1931-1995) ήταν Έλληνας χημικός, καθηγητής στον Τομέα Οργανικής Χημείας και Βιοχημείας, του Τμήματος Χημείας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ο Αλεξάνδρου γεννήθηκε στην Αταλάντη του Νομού Φθιώτιδας και σπούδασε χημεία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), από όπου και πήρε διδακτορικό. Στη συνέχεια υπήρξε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, στις ΗΠΑ. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, έγινε εντεταλμένος υφηγητής της Οργανικής Χημείας στο ΑΠΘ και αργότερα εκλέχθηκε καθηγητής. Οι ερευνητικές εργασίες του αφορούσαν τους μηχανισμούς οργανικών αντιδράσεων, τη δομή των τετραζινών, τις φασματοσκοπικές μεθόδους και άλλα. Δημοσιεύθηκαν επίσης πανεπιστημιακά του συγγράμματα και άλλα βιβλία με τίτλους:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Βαχτάνγκ Ρτσεουλισβίλι
Ο Βαχτάνγκ Ρτσεουλισβίλι (ვახტანგ რჩეულიშვილი, 1 Ιανουαρίου 1954 – 13 Απριλίου 2017) ήταν Γεωργιανός επιχειρηματίας και πολιτικός. Διετέλεσε μέλος του κοινοβουλίου της Γεωργίας από το 1992 έως το 2003, αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γεωργίας από το 1995 έως το 2003, και ιδρυτής της μεγαλύτερης κατασκευαστικής εταιρείας στην Γεωργία, τη Centre Point Group, η οποία εμπλέχθηκε σε διαμάχη για υπεξαίρεση.
Πρώιμη καριέρα
Γεννήθηκε στην Τιφλίδα στην τότε Σοβιετική Γεωργία. Ο Ρτσεουλισβίλι αποφοίτησε από το κρατικό πανεπιστήμιο της Τιφλίδας με πτυχίο φυσικής το 1977. Ήταν αντιπρόεδρος της λέσχης Νέων Επιστημόνων από το 1979 έως το 1982 και ήταν επικεφαλής της Ομάδας Καθηγητών της Κεντρικής Επιτροπής της Γεωργιανής Κοσμομόλ από το 1982 έως το 1984. Στη συνέχεια εργάστηκε για το Πληροφοριακό Κέντρο των Κοινωνικών Επιστημών της Γεωργιανής Ακαδημίας Επιστημών από το 1985 έως το 1987 και διετέλεσε αντιπρόεδρος της Κρατικής Επιτροπής Ειρήνης της Γεωργίας από το 1987 έως το 1992. Επίσης σχολίαζε θέματα που αφορούσαν την πολιτική στον γεωργιανό τύπο και τη τηλεόραση.
Πολιτική καριέρα
Ο Ρτσεουλισβίλι άρχισε να δραστηριοποιείται στην πολιτική της μετασοβιετικής Γεωργίας το 1992, όταν εξελέγη στο Κοινοβούλιο της Γεωργίας με το κόμμα Ένωση Πολιτών της Γεωργίας του Έντουαρντ Σεβάρντνατζε. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Βουλής από το 1992 έως το 1995. Τον Αύγουστο του 1995, τραυματίστηκε ελαφρά σε μια έκρηξη αυτοκινήτου με στόχο τον Σεβάρντνατζε. Αργότερα εκείνο το έτος, εγκατέλειψε την Ένωση των Πολιτών και ίδρυσε το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γεωργίας. Διετέλεσε μέλος δύο μεταγενέστερων συγκλήσεων του Κοινοβουλίου της Γεωργίας (1995-1999, 1999-2003). Το κόμμα του, το οποίο ήταν σε μετριοπαθή αντιπολίτευση με την κυβέρνηση του Σεβαρντνάτζε, σημείωσε επίσης σημαντική επιτυχία στις τοπικές εκλογές του 1998. Μέχρι τον Νοέμβριο του 2003, επανήλθε και πάλι υπέρ του Σεβαρντνάτζε, αλλά οι μαζικές διαμαρτυρίες κατά των εκλογικών ανωμαλιών - γνωστές ως η Επανάσταση των Τριαντάφυλλων - ανάγκασαν τον Σεβαρντάντ να παραιτηθεί. Μέσα σε λίγες ημέρες μετά την επανάσταση, τον Δεκέμβριο του 2003, ο Ρτσεουλισβίλι ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την πολιτική και παραιτήθηκε από την θέση του προέδρου του Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Επιχειρηματική καριέρα
Ο Βαχτάνγκ Ρτσεουλισβίλι, η σύζυγός του Μάια Ρτσεουλισβίλι και η κουνιάδα του Ρουσουντάν Κερβαλισβίλι, πρώην κοινοβουλευτική ομιλήτρια (2008-2012), είναι ιδρυτές της Centre Point Group, της μεγαλύτερης εταιρείας ανάπτυξης ακινήτων της Γεωργίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η εταιρεία συμμετείχε σε μια διαμάχη για την υποτιθέμενη εξαπάτηση χιλιάδων πελατών της. Ο οργανισμός παρακολούθησης κατά της διαφθοράς Διεθνής Διαφάνεια-Γεωργία περιέγραψε το σχήμα Πόντσι της εταιρείας ως το «μεγαλύτερο κατασκευαστικό σκάνδαλο» της Γεωργίας,. Το 2013 υπεβλήθησαν κατηγορίες υπεξαίρεσης έναντι των ιδιοκτητών της εταιρείας - της Μάια Ρτσεουλισβίλι και της Ρουσουντάν Κερβαλισβίλι. Κρατούνταν το 2016 και καταδικάστηκαν από το Δημοτικό Δικαστήριο της Τιφλίδας σε τέσσερα χρόνια φυλάκισης το 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργιανοί πολιτικοί Κατηγορία:Γεωργιανοί επιχειρηματίες
Αλέξανδρος Νιέφσκι (ταινία)
Ο Αϊζενστάιν έκανε την ταινία σε συνεργασία με τον Ντμίτρι Βασίλιεφ και με ένα σενάριο που συνέγραψε ο Πιότρ Παβλένκο. Τους ανατέθηκε να διασφαλίσουν ότι ο Αϊζενστάιν δεν θα παρασυρόνταν στον «φορμαλισμό» και να διευκολύνουν τη λήψη σε ένα λογικό χρονοδιάγραμμα. Παρήχθη από τον Γκόσκινο μέσω της μονάδας παραγωγής Mosfilm, με τον Νικολάι Τσερκάσοφ στον πρωταγωνιστικό ρόλο και μια μουσική παρτιτούρα από τον Σεργκέι Προκόφιεφ. Ο Αλεξάντερ Νέφσκι ήταν η πρώτη και πιο δημοφιλής από τις τρεις ταινίες ήχου του Αϊζενστάιν. Οι Αϊζενστάιν, Παβλένκο, Τσερκάσοφ και Αμπρικόσοφ τιμήθηκαν με το Βραβείο Στάλιν το 1941 για την ταινία.
Το 1978, η ταινία συμπεριλήφθηκε στις 100 καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες του κόσμου σύμφωνα με δημοσκόπηση που διεξήχθη από τον ιταλικό εκδοτικό οίκο Arnoldo Mondadori Editore.
Το Russia Beyond θεωρεί την ταινία μία από τις 10 καλύτερες ρωσικές πολεμικές ταινίες.
Πλοκή
δεξιά|thumbtime=5|μικρογραφία|Ο Αλέξανδρος Νιέφσκι (1938) Οι Τεύτονες Ιππότες εισβάλλουν και κατακτούν την πόλη Πσκοβ με τη βοήθεια του προδότη Τβέρντιλο και σφαγιάζουν τον πληθυσμό της. Μπροστά στην αντίσταση των βογιαρών και των εμπόρων του Νόβγκοροντ (με την προτροπή του μοναχού Ανανία), ο Νέφσκι συσπειρώνει τον απλό λαό του Νόβγκοροντ και σε μια αποφασιστική Μάχη του Πάγου, στην επιφάνεια της παγωμένης λίμνης Τσούντσκοε, νικούν τους Τεύτονες ιππότες. Η ιστορία τελειώνει στο ανακαταληφθέν Πσκοφ, όπου οι απλοί πεζικάριοι στρατιώτες απελευθερώνονται, οι επιζώντες Τεύτονες ιππότες θα κρατηθούν για λύτρα και ο Τβέρντιλο κατακλύζεται από τους εκδικητικούς ανθρώπους (και υποτίθεται ότι γίνεται κομμάτια).
Μια δευτερεύουσα πλοκή σε όλη την ταινία αφορά τον Βασίλι Μπουσλάι και τον Γάβρίλο Ολέκσιτς, δύο διάσημους πολεμιστές από το Νόβγκοροντ και φίλους, οι οποίοι γίνονται διοικητές των δυνάμεων του Νόβγκοροντ και συμμετέχουν σε έναν αγώνα θάρρους και ικανότητας σε όλη τη Μάχη στον Πάγο για να αποφασίσουν ποιος από τους θα κερδίσουν το χέρι της Όλγα Ντανίλοβνα, μιας κοπέλας του Νόβγκοροντ την οποία και οι δύο φλερτάρουν. Η Βασιλίσα, κόρη ενός βογιάρου του Πσκοφ που σκοτώθηκε από τους Γερμανούς, εντάσσεται στις δυνάμεις του Νόβγκοροντ ως στρατιώτης πρώτης γραμμής και αυτή και ο Βασίλι πολεμούν δίπλα-δίπλα (πράγμα που κάνει έντονη εντύπωση στον Βασίλι) και η οποία σκοτώνει προσωπικά τον προδότη Ανανία. Αφού τραυματίστηκαν σοβαρά τόσο ο Γαβρίλο όσο και ο Βασίλι, ο Βασίλι δηλώνει δημόσια ότι ούτε αυτός ούτε ο Γαβρίλο ήταν οι πιο γενναίοι στη μάχη: αυτή η τιμή πηγαίνει στη Βασιλίσα και ότι μετά από αυτήν ήρθε ο Γαβρίλο. Έτσι, ο Γαβρίλο και η Όλγα ενώνονται, ενώ ο Βασίλι επιλέγει τη Βασιλίσα για μέλλουσα νύφη του (με την άρρητη συγκατάθεσή της).
Πολιτικό πλαίσιο της δεκαετίας του 1930
αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ|Ο Αλεξάντερ (Νικολάι Τσερκάσοφ) απορρίπτει την πρόταση ενός Μογγόλου πρεσβευτή να ενταχθεί στη [[Χρυσή Ορδή]] Ο Αϊζενστάιν έκανε τον Αλέξανδρος Νιέφσκι, την πρώτη του ολοκληρωμένη ταινία μετά από 10 χρόνια, κατά τη σταλινική εποχή, σε μια εποχή τεταμένων σχέσεων μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Ναζιστικής Γερμανίας. Η ταινία περιέχει στοιχεία προφανούς αλληγορίας που αντικατοπτρίζουν την πολιτική κατάσταση μεταξύ των δύο χωρών. Μερικοί τύποι κρανών που φοριούνται από το Τευτονικό πεζικό μοιάζουν με μακέτες του Stahlhelms από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο πρώτο προσχέδιο του σεναρίου του Αλέξανδρου Νιέφσκι, οι σβάστικες εμφανίστηκαν ακόμη και στα κράνη των εισβολέων. Η ταινία απεικονίζει τον Αλεξάντερ ως λαϊκό ήρωα και τον δείχνει να παρακάμπτει μια μάχη με τους Μογγόλους, τους παλιούς του εχθρούς, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον πιο επικίνδυνο εχθρό.
Η ταινία μεταφέρει επίσης άκρως αντικληρικά και αντικαθολικά μηνύματα. Η τιάρα του επισκόπου των ιπποτών είναι στολισμένη με σβάστικες, ενώ η θρησκεία παίζει δευτερεύοντα ρόλο στη ρωσική πλευρά, καθώς είναι παρούσα κυρίως ως φόντο με τη μορφή του καθεδρικού ναού του Αγίου Νικολάου του Νόβγκοροντ και των κληρικών με τις εικόνες τους κατά τη νικηφόρα είσοδο του Νέφσκι στην πόλη μετά τη μάχη.
Η ταινία προήλθε από ένα λογοτεχνικό σενάριο με τίτλο Rus, γραμμένο από τον Παβλένκο, έναν σοβιετικό μυθιστοριογράφο που συμμορφώθηκε με τη σοσιαλιστική ρεαλιστική ορθοδοξία. Οι αρχές θα μπορούσαν να βασιστούν στον Παβλένκο, στο ρόλο του «συμβούλου», για να αναφέρει τυχόν παρορμητικές τάσεις από την πλευρά του Αϊζενστάιν.
Ο Αλέξανδρος Νιέφσκι' τονίζει ως κεντρικό θέμα τη σημασία του απλού λαού για τη σωτηρία της Ρωσίας, ενώ απεικονίζει τους ευγενείς και τους εμπόρους ως «μπουρζουαζία» και εχθρούς των ανθρώπων που δεν κάνουν τίποτα, ένα μοτίβο που χρησιμοποιήθηκε έντονα. μικρογραφία|250x250εσ|Τεύτονες ιππότες καταλαμβάνουν το [[Πσκοφ]] Κατά τα γυρίσματα της ταινίας, ο Αϊζενστάιν δημοσίευσε ένα άρθρο στην επίσημη εφημερίδα Ιζβέστια με τίτλο «Ο Αλέξανδρος Νιέφσκι και η καταστροφή των Γερμανών», όπου έκανε έναν συγκεκριμένο παραλληλισμό μεταξύ του Νιέφσκι και Στάλιν. Ως αποτέλεσμα, το Κρεμλίνο ζήτησε προκαταρκτική εξέταση και, χωρίς να ζητηθεί η γνώμη του Αϊζενστάιν, οι βοηθοί του έδειξαν το φιλμ στον Γενικό Γραμματέα. Κατά τη διαδικασία αυτής της προβολής, μία μπομπίνα, η οποία περιείχε μια σκηνή που απεικόνιζε έναν καυγά μεταξύ του πληθυσμού του Νόβγκοροντ, εξαφανίστηκε. Είτε έμεινε πίσω στην αίθουσα του μοντάζ κατά λάθος είτε αν ο Στάλιν είδε τα πλάνα και εναντιώθηκε σε αυτό, οι σκηνοθέτες αποφάσισαν να καταστρέψουν οριστικά την μπομπίνα, καθώς δεν είχε λάβει τη ρητή έγκριση του Στάλιν.
Λεονάρντο Κορτέζε
Ο Λεονάρντο Κορτέζε (ιταλικά: Leonardo Cortese), (24 Μαΐου 1916 - 31 Οκτωβρίου 1984), ήταν Ιταλός ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Εμφανίστηκε ως ηθοποιός σε 39 ταινίες μεταξύ 1938 και 1962. Επίσης σκηνοθέτησε 8 ταινίες μεταξύ 1952 και 1967.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αλέξανδρος Νιέφσκι (ταινία)
Στυλ
Ο Αλέξανδρος Νιέφσκι είναι λιγότερο πειραματικός στην αφηγηματική του δομή από τις προηγούμενες ταινίες του Αϊζενστάιν όπου αφηγείται μια ιστορία με ένα μόνο αφηγηματικό τρόπο και εστιάζει σε έναν κύριο χαρακτήρα. Τα ειδικά εφέ και η κινηματογράφηση ήταν μερικά από τα πιο προηγμένα εκείνη την εποχή.
Η ταινία κορυφώνεται στη μισή ώρα Μάχη των Πάγων, που προωθείται από τη δυσοίωνη, συναρπαστική, θριαμβευτική μουσική αφήγηση του Προκόφιεφ, μια σειρά που έχει χρησιμεύσει ως πρότυπο για επικές κινηματογραφικές μάχες έκτοτε (π.χ. Ερρίκος ο 5ος, Σπάρτακος, Ο Πόλεμος των Άστρων ). Αυτό το κορυφαίο σκηνικό ήταν το πρώτο που γυρίστηκε, καθώς γυρίστηκε κατά τη διάρκεια ενός πολύ ζεστού καλοκαιριού σε μια τοποθεσία έξω από τη Μόσχα, ο κινηματογραφιστής Έντουαρντ Τίσε χρειάστηκε να κάνει εξαιρετικά βήματα για να αποδώσει ένα χειμωνιάτικο τοπίο, όπως την χρήση φίλτρου για να προτείνει χειμωνιατικό φως, βάφοντας όλα τα δέντρα με ανοιχτό μπλε χρώμα και ξεσκονίζοντάς τα με κιμωλία, δημιουργώντας έναν τεχνητό ορίζοντα από άμμο, και κατασκευάζοντας προσομοιωμένα φύλλα πάγου από άσφαλτο και λιωμένο γυαλί, που υποστηρίζονται από πλωτούς πλωτήρες που ξεφουσκώθηκαν, έτσι ώστε τα φύλλα πάγου να θρυμματίζονται κάτω από το βάρος των Τεύτονων ιπποτών σύμφωνα με τα σχέδια.
Μουσική
μικρογραφία|326x326εσ|Ο Σεργκέι Προκόφιεφ μικρογραφία|250x250εσ|Απόσπασμα της 2η ενότητας της καντάτας "Αλέξανδρος Νιέφσκι". Διάρκεια: 2 λεπτά, 56 δευτ. Η ταινία ήταν η πρώτη από τις δραματικές ταινίες του Αϊζενστάιν που χρησιμοποίησε ήχο. (Το προηγούμενο Bezhin Meadow είχε επίσης χρησιμοποιήσει ήχο, αλλά η παραγωγή έκλεισε και οι περισσότερες από τις τελειωμένες σκηνές καταστράφηκαν. ) Η παρτιτούρα της ταινίας συντέθηκε από τον Σεργκέι Προκόφιεφ, ο οποίος αργότερα ξαναδούλεψε τη μουσική σε μια καντάτα. Η δημιουργία του Alexander Nevsky ήταν μια συνεργασία με την πλήρη έννοια της λέξης: μέρος της ταινίας γυρίστηκε με τη μουσική του Προκόφιεφ και μέρος της μουσικής του Προκόφιεφ συντέθηκε σε πλάνα του Αϊζενστάιν. Ο Προκόφιεφ θεώρησε το πρόχειρο κόψιμο της ταινίας ως το πρώτο βήμα για τη σύνθεση της απαράμιλλης παρτιτούρας της. Η ισχυρή και τεχνικά καινοτόμος συνεργασία μεταξύ του Αϊζενστάιν και του Προκόφιεφ στη διαδικασία του μοντάζ οδήγησε σε ένα ταίριασμα μουσικής και εικόνων που παραμένει πρότυπο για τους κινηματογραφιστές. Ο Βάλερι Γκέργκιεφ, ο μαέστρος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου, έχει δηλώσει την άποψή του ότι η μουσική του Προκόφιεφ για αυτήν την ταινία είναι «η καλύτερη που έχει συντεθεί ποτέ για τον κινηματογράφο».
Ταινίες και συναυλίες
Στη δεκαετία του 1990 έγινε διαθέσιμη μια νέα, πιο καθαρή έκδοση. Ορισμένες συμφωνικές ορχήστρες έδωσαν παραστάσεις της καντάτας του Προκόφιεφ, συγχρονισμένες με την προβολή της νέας έκδοσης. Η Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης, η Συμφωνική Ορχήστρα του Ντιτρόιτ, η Συμφωνική του Σαν Φρανσίσκο, η Ορχήστρα της Φιλαδέλφειας και η Συμφωνική Ορχήστρα της Βαλτιμόρης είναι πέντε τέτοια σύνολα. Οι συναυλίες ήταν αρκετά δημοφιλείς, επειδή η μουσική του Προκόφιεφ έχει υποβαθμιστεί άσχημα από την αρχική ηχογράφηση του soundtrack, η οποία υποφέρει από ακραία παραμόρφωση και περιορισμένη απόκριση συχνότητας, καθώς και από περικοπές στην αρχική παρτιτούρα για να ταιριάζει σε σκηνές που είχαν ήδη γυριστεί. Η καντάτα όχι μόνο αποκατέστησε κοψίματα αλλά διεύρυνε σημαντικά τμήματα της παρτιτούρας.
Νέες εκδόσεις της ταινίας
Το 1986, η ταινία αποκαταστάθηκε. Η ταινία καθαρίστηκε, προστέθηκε το λογότυπο του κινηματογραφικού στούντιο, οι λεζάντες αντικαταστάθηκαν (μόνο η γραμματοσειρά, αλλά όχι το περιεχόμενο), η μουσική ηχογραφήθηκε εκ νέου από τον Εμίν Χατσατουριάν που διευθύνε την Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα του Κινηματογράφου.