cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννα της Ναβάρρας, βασίλισσα της Αγγλίας
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1386 τον Ιωάννη Δ΄ των Ντρε δούκα της Βρετάνης και είχε τέκνα:
Φρίντριχ Άντλερ
Βιογραφία
Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στην Ακαδημία Αρχιτεκτονικής της γενέτειράς του, Βερολίνου, τοποθετήθηκε εκεί ως καθηγητής το 1855 και σύντομα έγινε διάσημος για τα αρχιτεκτονικά σχέδια ναών.
Ιωάννα της Ναβάρρας, βασίλισσα της Αγγλίας
Οικογένεια
Το 1399 απεβίωσε ο Ιωάννης Δ΄ και το 1403 η Ιωάννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ερρίκο Δ΄ των Ανζού-Λάνκαστερ. Δεν απέκτησε απογόνους.
Φρίντριχ Άντλερ
Βιογραφία
Έχοντας βαθιά γνώση της αρχιτεκτονικής της αρχαιότητας, έλαβε μέρος στην εξερευνητική αποστολή του Ερνστ Κούρτιους στη Μικρά Ασία. Ο Άντλερ ήταν επίσης μέλος της ομάδας διεύθυνσης ανασκαφών στην Αρχαία Ολυμπία, στις οποίες κατέστρωσε το σχέδιο ολόκληρης της επιχείρησης ανασκαφών, που προβλέπονταν να διαρκέσουν επί πέντε έτη, ενώ ηγήθηκε και ο ίδιος σε ορισμένες από τις ανασκαφές. Υπήρξε, επίσης, ο επιμελητής, μαζί με τον Κούρτιους, της έκδοσης - αναφοράς που επακολούθησε των ανασκαφών.
Ο Άντλερ απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 80 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Αφτί
thumb|right|150px|Αριστερό ανθρώπινο αφτί Το αφτί, ή αυτί (αρχαία ελληνικά: οὖς, ὠτός) είναι το όργανο ακοής του ανθρώπου και των ζώων, αλλά και σημαντικό όργανο για την ισορροπία. Οι άνθρωποι και τα σπονδυλωτά έχουν δυο αφτιά συμμετρικά τοποθετημένα σε αντίθετες πλευρές του κεφαλιού.
Αποτελείται από το εξωτερικό αφτί το οποίο έχει τέτοια κατασκευή ώστε να βελτιώνεται η ακοή (το αφτί που είναι ορατό εξωτερικά και ο ακουστικός πόρος), το μέσο αφτί (μετά το τύμπανο) και το εσωτερικό αφτί (με κύριο όργανο τον λαβύρινθο).
Ετυμολογία
Σύμφωνα με τις απόψεις του γλωσσολόγου Γ. Χατζιδάκι, το αρχικό δεν θα μπορούσε ποτέ να δώσει τύπο αυτί. Το νεοελληνικό αφτί προήλθε, κατά την άποψή του, ως εξής: από το υποκοριστικό και ειδικότερα από τον πληθυντικό του  προήλθε στη συμπροφορά του τύπου, ο οποίος φωνητικώς εξελίχθηκε σε ταφτία (το ου απέκτησε συμφωνική προφορά και μετατράπηκε στο τριβόμενο φ). Από τον τύπο ταφτία περάσαμε στο τ' αφτιά, από όπου μετά ο ενικός τ' αφτί. Ο αρχικός τύπος δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον τύπο αυτί.
Σύμφωνα με τον Τριανταφυλλίδη η λέξη "αυτί" προέρχεται από: μσν. αυτί(ν) < αυτίον < ελνστ. ὠτίον υποκορ. του αρχ. οὖς με βάση τον πληθ. με άρθρο: τά ὠτία > [tawtia] (τροπή του [o] σε ημίφ. για αποφυγή της χασμ.), τροπή του ημιφ. σε [f] πριν από άηχο σύμφ., ανασυλλ. [t-aftia] και νέος εν. το αυτί· αυτ(ί) -άρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρώπινη κεφαλή και λαιμός
Κατάλογος χωρών κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (2013)
[[File:2013 UN Human Development Report Quartiles.svg|400px|thumb|Παγκόσμιος χάρτης της κατάταξης των χωρών με βάση τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του 2013 (τεταρτημόρια). [[File:UN Human Development Report 2013.svg|thumb|right|400px|Παγκόσμιος χάρτης της κατάταξης των χωρών με βάση τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του 2013.
Παρατίθεται ένας κατάλογος χωρών του κόσμου  με βάση τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης  όπως συμπεριλήφθηκε στην έκθεση για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών. Δημοσιοποιήθηκε στις 14 Μαρτίου 2013 και δημιουργήθηκε με βάση τις εκτιμήσεις για το έτος 2012. Καλύπτει 185 χώρες που είναι μέλη των Ηνωμένων Εθνών (επί συνόλου 193), μαζί με το Χονγκ Κονγκ (της Κίνας) και τα Παλαιστινιακά Εδάφη. Εξαιτίας της έλλειψης δεδομένων, δεν συμπεριλαμβάνονται 8 κράτη-μέλη του ΟΗΕ.
Ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης (ΔΑΑ), (Αγγλ. Human Development Index, HDI) αποτελεί μέτρο σύγκρισης του προσδόκιμου ηλικίας, του αλφαβητισμού, της εκπαίδευσης και της ποιότητας ζωής ανά τον κόσμο. Με βάση αυτόν το Δείκτη, γίνεται χαρακτηρισμός μιας χώρας σε υπανάπτυκτη ή αναπτυσσόμενη ή αναπτυγμένη και επίσης για να μετρήσει την επίδραση των οικονομικών πολιτικών στην ποιότητα ζωής.
Οι χώρες κατατάσσονται ανά τέσσερις κατηγορίες (με πολύ υψηλή - αναπτυγμένες χώρες-, υψηλή, μεσαία και χαμηλή ανάπτυξη).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δεικτης Ανθρωπινης Αναπτυξης 2013
Αθηνά-Θεοδώρα Αλεξοπούλου
Στο Sport Event του κανόε καγιάκ του Σχινιά, στις 17 Αυγούστου 2003, η Αλεξοπούλου κατέκτησε ασημένιο μετάλλιο με το γυναικείο πλήρωμα του τετραθέσιου Καγιάκ στα 500 μέτρα, μαζί με τις Ζαχαρούλα-Λίνα Τσέργα, Ελευθερία Πατρελάκη και Ελένη-Εμμανουέλα Σπυροπούλου,καθώς επίσης και την 6η θέση στο Κ2 500μ γυναικών(με την Τσέργα Λίνα) και 8η θέση στο μονοθέσιο καγιάκ 500μ Γυναικών(Κ1 500μ).
Τον Αύγουστο του 2005 κατέλαβε την 3η θέση στο μικρό τελικό του Κ1 των 1000μ. στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ήρεμων νερών της Κροατίας. , κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, στον τελικό του Κ1 500 μ., κάτω των 23 ετών στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κανόε καγιάκ ήρεμων νερών εφήβων - νεανίδων - Νέων, που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Κέντρο κωπηλασίας στο Σχινιά Μαραθώνα. Η επιτυχία της αυτή συνετέλεσε στο να συμπριληφθεί στον κατάλογο του ΠΣΑΤ με τις αθλήτριες της χρονιάς, το 2006. Η Αλεξοπούλου ήταν στη 16η θέση του εν λόγω καταλόγου. Έχει μπει σε τελικούς μεγάλων διοργανώσεων, όπως Μεσογειακούς Αγώνες,Πανευρωπαικά Πρωταθλήματα και Παγκόσμια Κύπελλα.
Παραπομπές
Αλεξοπουλου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας γυναικών
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας γυναικών, ξεκίνησε μόλις το 1998, με πρώτο πρωταθλητή το Μέγα Αλέξανδρο Αθηνών , ενώ η Πυγμαχία για τις γυναίκες, πρωτοεμφανίστηκε το 1994. Διεξάγεται κάθε χρόνο, κυρίως το μήνα Δεκέμβριο, από την Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Πρωταθλήτρια για το 2019 είναι η Παναχαϊκή Γ.Ε..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταθλητές Ελλάδος Πρωταθλημα Γυναικων
Στέλιος Παναγόπουλος
Είναι ο νεότερος σε ηλικία διοικητής στην ιστορία της Εθνικής Τράπεζας (43 ετών όταν ανέλαβε).
Βιογραφικό
Ο Στέλιος Παναγόπουλος γεννήθηκε το 1939 στον Πειραιά. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο London School of Economics and Political Science (LSE). Τραπεζίτης καριέρας, μετά τις σπουδές του στο LSE παρακολούθησε ειδικά τμήματα διετούς πανεπιστημιακής φοιτήσεως της Chase Manhattan Bank στη Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο. Εξελίχθηκε σε υψηλόβαθμο διευθυντικό στέλεχος της Chase στις ΗΠΑ.
Τον συνέδεε φιλική σχέση με τον Ανδρέα Παπανδρέου και μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1981 διορίστηκε γενικός γραμματέας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ). Παρέμεινε σε αυτή τη θέση έως τον Ιούλιο του 1982, οπότε και ανέλαβε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας.
Από τον Ιούλιο του 1982 έως τον Ιούλιο του 1989 διετέλεσε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδoς, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, πρόεδρος της ΕΤΕΒΑ (Ελληνική Τράπεζα Επενδύσεων και Βιομηχανικής Ανάπτυξης), πρόεδρος της Α.Ε. Ξενοδοχείων «ΑΣΤΗΡ», καθώς και πρόεδρος των τραπεζών Atlantic Bank της Νέας Υόρκης, South African Bank Of Athens στο Γιοχάνεσμπουργκ, National Bank Of Greece, Canada στο Τορόντο και Banque National De Grece, France στο Παρίσι
Κατά τη διάρκεια της διοίκησής του το δίκτυο υποκαταστημάτων εσωτερικού και εξωτερικού της Εθνικής Τράπεζας αυξήθηκε σημαντικά, με 99 νέες μονάδες εσωτερικού και 20 εξωτερικού, ενώ το έμψυχο δυναμικό έφτασε από 12.500 το 1981 στους 16.000 περίπου εργαζομένους το 1990. Στον τομέα της οργάνωσης καταβλήθηκαν προσπάθειες εκσυγχρονισμού της λειτουργίας της Τράπεζας με διεθνή εταιρεία συμβούλων.
Το 1994 τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής του Κινήματος μέχρι το 1999, ενώ από το 1999 ως το 2002 χρημάτισε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδος.
Προσωπική ζωή
Ο Στέλιος Παναγόπουλος έχει κάνει τρεις γάμους. Ο πρώτος ήταν με την Μαριλένα Πατρονικόλα (ανηψιά του Αριστοτέλη Ωνάση), ο δεύτερος ήταν με τη Λώρα Μολυβιάτη (κόρη του υπουργού της Νέας Δημοκρατίας Πέτρου Μολυβιάτη) και ο τρίτος με τη γνωστή δημοσιογράφο Έλλη Στάη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1994-1999
Γενικευμένος αλγεβρικός τύπος δεδομένων
Με αυτή την επέκταση, οι παράμετροι του τύπου επιστροφής ενός κατασκευαστή τύπων μπορούν να επιλεχθούν ελεύθερα όταν δηλώνεται ο κατασκευαστής, ενώ για αλγεβρικούς τύπους στην Haskell 98, η παράμετρος τύπου της τιμής επιστροφή συμπεραίνεται από τους τύπους των παραμέτρων. Οι γενικευμένοι αλγεβρικοί τύποι δεδομένων είναι υλοποιημένοι στον μεταγλωττιστή GHC σαν μια επέκταση, η οποία χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, από τον Pugs και τον Darcs. Η γλώσσα προγραμματισμού Ωμέγα επεκτείνει τη Haskell με γενικευμένους αλγεβρικούς τύπους δεδομένων.
Ιστορία
Μια πρώιμη εκδοχή των γενικευμένων αλγεβρικών τύπων δεδομένων είχε δοθεί από τους Augustsson και Petersson το 1994 και βασιζόταν στο ταίριασμα προτύπων στον ALF.
Οι Sulzmann, Wazny και Stuckey εισήγαγαν τους επεκτεταμένους γενικευμένους τύπους δεδομένων οι οποίοι συνδυάζουν τους γενικευμένους αλγεβρικούς τύπους δεδομένων με τον υπαρξιακό τύπο και τους περιορισμούς τύπων κλάσεων που εισήγαγαν οι Perry, Laufer και Odersky.
Ο συμπερασμός τύπων στην έλλειψη οποιασδήποτε επισήμανσης τύπου είναι ένα μη αποφασίσιμο πρόβλημα και οι συναρτήσεις που ορίζονται πάνω σε γενικευμένους αλγεβρικούς τύπους δεδομένων δεν επιδέχονται πρωτεύοντες τύπους στη γενική περίπτωση. Η επανακατασκευή τύπων απαιτεί πολλούς σχεδιαστικούς συμβιβασμούς και αποτελεί τομέα συνεχιζόμενης έρευνας.
Εφαρμογές
Οι GADTs βρίσκουν εφαρμογή στον προγραμματισμό με γενικότητες, στις γλώσσες μοντελοποίησης (αφηρημένη σύνταξη υψηλότερης τάξης), στην διατήρηση αναλλοίωτων σε δομές δεδομένων, στην έκφραση περιορισμών σε ενσωματωμένες γλώσσες ειδικού πεδίου και σε αντικείμενα μοντελοποίησης.
Αφηρημένη σύνταξη υψηλότερης τάξης
Μια σημαντική εφαρμογή των γενικευμένων αλγεβρικών τύπων δεδομένων είναι στην ενσωμάτωση της αφηρημένης σύνταξης υψηλότερης τάξης με ασφαλή - από άποψη τύπων - τρόπο. Ακολουθεί παράδειγμα ενσωμάτωσης του λάμβδα λογισμού με απλούς τύπους με μια συλλογή από βασικούς τύπους, ν-άδες, και έναν συνδυαστή σταθερού σημείου.
Και μία συνάρτηση υπολογισμού:
Η συνάρτηση παραγοντικού μπορεί πλέον να γραφτεί ως:
Θα είχαμε συναντήσει προβλήματα αν χρησιμοποιούσαμε συνηθισμένους αλγεβρικούς τύπους δεδομένων. Η μη χρήση της παραμέτρου τύπου θα έκανε τους ανελιγμένους βασικούς τύπους υπαρξιακά ποσοτικοποιημένους, καθιστώντας το αδύνατο να γραφτεί η συνάρτηση υπολογισμού. Με κάποια παράμετρο τύπου, θα ήμασταν περιορισμένοι σε έναν μοναδικό βασικό τύπο. Επιπλέον, κακώς ορισμένες εκφράσεις όπως  θα μπορούσαν να κατασκευαστούν, ενώ εμφανίζουν σφάλμα τύπων με GADTs.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προγραμματισμός Κατηγορία:Θεωρία τύπων Κατηγορία:Τύποι δεδομένων
Η Μαγική Κιμωλία
Η Μαγική Κιμωλία (αγγλικά: ChalkZone) είναι μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Μπιλ Μπέρνετ και τον Λάρι Χάμπερ για τον Nickelodeon που έτρεξε από το 2002 έως το 2008. Στην Ελλάδα η σειρά είχε προβληθεί από το Nickelodeon.Τα τελευταία χρόνια δεν έχει προβληθεί στην Ελλάδα,ωστόσο υπάρχει ακόμα στην διαθεσιμότητα του nikelodeon grecce. Αυτή η σειρά αρχικά προβλήθηκε ως μέρος του Oh Yeah! Cartoons του Φρεντ Σίμπερτ Κινούμενα σχέδια σορτς κινουμένων σχεδίων βιτρίνα το 1998. Η σειρά κυκλοφόρησε στο Nickelodeon από τις 22 Μαρτίου 2002, έως τις 23 Αυγούστου 2008, με συνολικά 40 επεισόδια. Δημιουργήθηκε από τα Frederator Studios και το Nickelodeon Animation Studio
Η σειρά ακολουθεί τον Ρούντι Ταβοώτηε, έναν μαθητή δημοτικού σχολείου του οποίου η μαγική κιμωλία του επιτρέπει να εισέλθει στο Κιμωλία Ζώνη, μια εναλλακτική διάσταση όπου όλα όσα σχεδιάστηκαν σε έναν πίνακα και διαγράφηκαν γίνονται πραγματικότητα. Η παράσταση επικεντρώνεται στις περιπέτειες του Ρούντι, του δευτερεύοντος τραγουδιστή του και του συμμαθητή του, Πένι Σάντσεζ, στη Κιμωλία Ζώνη.
Περιληπτικά (επίσημη περίληψη) : Ο Rudy Tabootie είναι ένα 10χρονο αγόρι, που αγαπάει να σκιτσάρει στον μαυροπίνακα. Μια μέρα, βρίσκει ένα μαγικό κομμάτι κιμωλίας που του επιτρέπει να μπει σε μια παράλληλη διάσταση, σε έναν κόσμο που βρίσκεται πίσω από τον μαυροπίνακα. Τότε ξεκινάνε οι απίστευτες περιπέτειες! Στη «Μαγική Κιμωλία», τα σκίτσα του Rudy αλλά και οτιδήποτε άλλο είχε γραφτεί ποτέ στον μαυροπίνακα και μετά είχε σβηστεί, ξαναεμφανίζεται και ζει για πάντα…
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές παιδικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Σειρές του Nickelodeon
Σπύρος Βούγιας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη  Θεσσαλονίκη  το  1952. Σπούδασε Τοπογράφος Μηχανικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συνέχισε τις σπουδές του με μεταπτυχιακό στο Σχεδιασμό Μεταφορών από το Imperial College και διδακτορικό από το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ στην "Σχέση της κυκλοφορίας με το περιβάλλον", όπου διδάσκει από το 1980, ενώ πλέον έχει τον βαθμό του Καθηγητή.
Είναι Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης από το 1994. Στις δημοτικές εκλογές του 1998 και του 2002 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, χωρίς να εκλεγεί.
Ραούλ Κάστρο
Ο Ραούλ Κάστρο (Raúl Castro Ruz, 3 Ιουνίου 1931-) είναι Κουβανός πολιτικός, πρόεδρος της χώρας από το 2008 έως το 2018. Είναι ο νεότερος αδερφός του αποβιώσαντα ηγέτη Φιδέλ Κάστρο και διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Αρχηγός του Στρατού. Βάσει του συντάγματος της χώρας, ο Ραούλ ανέλαβε προσωρινά τα καθήκοντα του Φιντέλ στις 31 Ιουλίου 2006, εξαιτίας ασθένειας του τελευταίου.
Σπύρος Βούγιας
Βιογραφία
Στις Βουλευτικές Εκλογές του 2000 και του 2004 τοποθετήθηκε στο Ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, ενώ στις εκλογές του 2009 εξελέγη Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ. Μεταξύ 2001 και 2002 διετέλεσε Υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών. Τον Οκτώβριο του 2009 τοποθετήθηκε Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2010 έως και τον Ιούνιο του 2011 ήταν Υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.
Ραούλ Κάστρο
Βιογραφία
Πατέρας του είναι ο Ισπανός μετανάστης Ángel Castro και μητέρα του η Κουβανέζα Lina Ruz. Είναι δυο μεγαλύτερα αδέρφια : τον Ραμόν και τον Φιντέλ. Έχει επίσης τέσσερις αδερφές : Άνχελα, Χουανίτα, Έμμα και Αγκουστίνα. Η πρώτη σύζυγος του Ángel Castro, Maria Argota, μεγάλωσε πέντε ετεροθαλή αδέρφια του Ραούλ : Pedro Emilio, Maria Lidia, Manuel, Antonia και Georgina.
Σπύρος Βούγιας
Βιογραφία
Είναι παντρεμένος με την αρχιτέκτονα Ελένη Κωνσταντίνου, με την οποία απέκτησε 2 παιδιά: την Αλεξάνδρα και τον Ορέστη.
Ραούλ Κάστρο
Βιογραφία
Ως παιδιά, οι αδερφοί Κάστρο αποβλήθηκαν από το πρώτο σχολείο στο οποίο φοιτούσαν. Όπως ο Φιντέλ, ο Ραούλ αργότερα φοίτησε στο Jesuit School of Colegio Dolores στο Σαντιάγκο και στο Belen Jesuit Preparatory School (Colegio Belén) στην Αβάνα όπου σπούδασε πολιτικές επιστήμες. Παρόλο που ο Φιντέλ ήταν άριστος φοιτητής, ο Ραούλ ήταν ένας μέτριος φοιτητής. Ασχολήθηκε με το σοσιαλιστικό κίνημα και έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας. Τα αδέρφια Κάστρο συμμετείχαν ενεργά σε κάποιες από τις φοιτητικές διαδηλώσεις.
Σπύρος Βούγιας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες τοπογράφοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Ραούλ Κάστρο
Βιογραφία
Τα ταξίδια του Ραούλ Κάστρο και οι σχέσεις του με τον σοβιετικό πράκτορα της KGB Nikolai Leonov — τον οποίο γνώρισε το 1953 κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στα κράτη του σοβιετικού μπλοκ και συνάντησε ξανά το 1955 κατά τη διάρκεια της εξορίας του στην Πόλη του Μεξικού — διευκόλυναν την απόκτηση και διατήρηση των στενών δεσμών μεταξύ της Κούβας και των Σοβιετικών μετά τον θρίαμβο της Επανάστασης της Κούβας. Ο Leonov έγινε αργότερα ο πράκτορας της KGB στην Αβάνα για χάρη της ΕΣΣΔ.
Το 1953, ο Ραούλ Κάστρο υπηρέτησε ως μέλος της ομάδας July Movement η οποία επιτέθηκε στα Moncada Barracks ; πέρασε 22 μήνες στη φυλακή ως αποτέλεσμα αυτής της πράξης του. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του στο Μεξικό, συμμετείχε στις προετοιμασίες για το ταξίδι της βάρκας Granma προς την Κούβα.
Εκλογή στην προεδρία
Ο Ραούλ Κάστρο εξελέγη Πρόεδρος από την Εθνοσυνέλευση στις 24 Φεβρουαρίου του 2008 καθώς στις 18 του ιδίου μήνα ο αδερφός του, Φιντέλ, είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να αποχωρήσει από το αξίωμα.
Ο Ραούλ Κάστρο ανακοίνωσε, το Φεβρουάριο του 2013, ότι θα παραιτηθεί μετά τη λήξη της δεύτερης θητείας του, το 2018. Παρέμεινε, όμως, αρχηγός του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, από το οποίο παραιτήθηκε στις 16 Απριλίου 2021. Ο διάδοχος του θα εκλεγεί από το 8ο συνέδριο του κόμματος, που αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 19 Απριλίου 2021.
Προσωπική ζωή
Ο Κάστρο παντρεύτηκε την Vilma Espín, πρώην φοιτήτρια στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης και κόρη ενός πλούσιου δικηγόρου, στις 26 Ιανουαρίου 1959. Η Vilma έγινε πρόεδρος στην Cuban Federation of Women. Έχουν αποκτήσει τρεις κόρες (Déborah, Mariela και Nilsa) και έναν γιο (Alejandro) Castro Espín. Η κόρη τους Mariela σήμερα ηγείται της Cuban National Center for Sex Education ενώ η Déborah είναι παντρεμένη με τον αξιωματικό Luis Alberto Rodríguez, διευθυντή του οικονομικού τμήματος των Ενόπλων Δυνάμεων. Η Vilma Espín πέθανε στις 18 Ιουνίου 2007 ; μια από τις κόρες και άλλοι συγγενείς του Ραούλ πιστεύεται ότι διαμένουν στην Ιταλία.
Σε μια συνέντευξη το 2006, ο Ραούλ Κάστρο σχολίασε μετά από ένα δημόσιο σχόλιό του : "Δεν είμαι συνηθισμένος στο να κάνω συχνές δημόσιες εμφανίσεις, εκτός από όταν αυτό απαιτείται. Ήμουν πάντα διακριτικός, αυτός είναι ο χαρακτήρας μου, και να ξεκαθαρίσω ότι σκέφτομαι να συνεχίσω αυτόν τον τρόπο ζωής".
Σε μια συνέντευξη με τον ηθοποιό Σον Πεν, ο Ραούλ Κάστρο περιγράφηκε ως ένας "θερμός, ανοιχτός, με ενέργεια άνθρωπος".
Μετά από μια συνάντηση με τον Πάπα Φραγκίσκο στην Πόλη του Βατικανού στις 10 Μαΐου 2015, ο Κάστρο δήλωσε ότι σκεφτόταν να επιστρέψει στην ρωμαιοκαθολική εκκλησία. Δήλωσε σε μια τηλεοπτική εκπομπή, "Διαβάζω όλους τους λόγους του πάπα, τα σχόλιά του, και εάν ο πάπας συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο, θα επιστρέψω στην ρωμαιοκαθολική εκκλησία. Δεν κάνω πλάκα." Ο πάπας επισκέφτηκε την Κούβα πριν την επίσκεψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουβανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Κούβας Κατηγορία:Κουβανοί κομμουνιστές Κατηγορία:Κουβανοί επαναστάτες Κατηγορία:Αθεϊστές Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1η τάξη
Ο εχθρός της κοινωνίας
μικρογραφία|260x260εσ|Το τρέιλερ της ταινίας Ο εχθρός της κοινωνίας (πρωτότυπος τίτλος The Public Enemy) είναι γκανγκστερικό δράμα και φιλμ νουάρ παραγωγής 1931 σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Α. Γουέλμαν. Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Τζέιμς Κάγκνεϊ που πλαισιώνεται από τους Τζιν Χάρλοου, Έντουαρντ Γουντς, Ντόναλντ Κουκ, Μέι Κλαρκ και Τζόαν Μπλόντελ. Πρόκειται για μια σκληρή απεικόνιση της δράσης των γκάνγκστερ κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης του '29 στις Η.Π.Α. που προβλήθηκε μόλις τρία χρόνια πριν την καθιέρωση του κώδικα λογοκρισίας για τον κινηματογράφο από το γραφείο του γερουσιαστή Χέιζ. Το σενάριο βασίστηκε σε ακυκλοφόρητο μυθιστόρημα με τίτλο Beer and Blood που γράφτηκε από τους Κιούμπεκ Γκλάσμον και Τζον Μπράιτ που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες της δράσης του Αλ Καπόνε στο Σικάγο και διασκευάστηκε από τον Χάρβεϊ Φ. Θιου για τη μεγάλη οθόνη.
Υπόθεση
Οι παιδικοί φίλοι Τομ Πάουερς (Τζέιμς Κάγκνεϊ) και ο Ματ Ντόιλ (Έντουαρντ Γουντς) μπλέκουν από μικροί με κακόφημες παρέες. Έχουν ως πρότυπό τους τον κακοποιό Πάτι Νόους (Μάρεϊ Κίνελ) που τους μαθαίνει να κλέβουν και μεγαλώνοντας τα εγκλήματά τους γίνονται όλο και μεγαλύτερα. Ο Μάικ (Ντόναλντ Κουκ), αδελφός του Τομ και η Μόλι (Ρίτα Φλιν), αδελφή του Ματ προσπαθούν να βάλουν τους δυο νέους στον ίσιο δρόμο, αλλά εκείνοι έχουν ήδη επιλέξει το δρόμο της παρανομίας. Ο Τομ κρατάει τις δραστηριότητές του κρυφές από τη μητέρα του και κατά την περίοδο της ποτοαπαγόρευσης εργάζεται μαζί με τον Ματ για λογαριασμό του αρχιμαφιόζου Πάντι Ράιαν (Ρόμπερτ Έμερετ Χόρτον), κάνοντας παράνομη πώληση αλκοόλ. Βλέποντας τη μεγάλη ζήτηση του αλκοόλ, οι δυο φίλοι αποφασίζουν να συνεργαστούν με έναν άλλο μαφιόζο τον Σάμιουελ "Νέιλς" Νέιθαν (Λέσλι Φέντον) αυτή τη φορά ως αρχηγοί της συμμορίας. Οι δυο άνδρες πλουτίζουν και ο Τομ ζει μια πολυτελή ζωή, αλλάζοντας τη μια ερωμένη μετά την άλλη, καταλήγοντας τελικά στην αγκαλιά της Γκουέν (Τζιν Χάρλοου). Μετά το θάνατο του Νέιλς Νέιθαν όμως, μια αντίπαλη συμμορία προσπαθεί να πάρει την αρχηγία της επιχείρησης του αλκοόλ από τους Τομ και Ματ. Ο Ματ σκοτώνεται και ο Τομ καταλήγει στο νοσοκομείο, όπου υπόσχεται ότι θα αλλάξει, αλλά είναι πλέον πολύ αργά.
Πληροφορίες παραγωγής
Ταινία που έκανε τον Τζέιμς Κάγκνεϊ αστέρα πρώτου μεγέθους και ανέβασε κατά πολύ τις μετοχές της εταιρίας παραγωγής Warner Bros., η οποία βρισκόταν σε συνεχή ανοδική πορεία μετά τη δημιουργία του Τραγουδιστή της τζαζ (The Jazz Singer, 1927) της πρώτης ταινίας με ήχο. Μετά την προβολή του Εχθρού της κοινωνίας και του Μικρού Καίσαρα (Little Caesar, 1931), οι ταινίες της Warner απέκτησαν κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα (που ασκούσαν κριτική στα προβλήματα που είχε φέρει η οικονομική κρίση στη ζωή των Αμερικανών) και έρχονταν σε αντίθεση με εκείνες της Metro-Goldwyn-Mayer, εταιρίας που παρήγαγε ως επί το πλείστον πολυτελή υπερθεάματα.
Το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα Beer and Blood των Τζον Μπράιτ και Κιούμπεκ Γκλάσμον, οι οποίοι άντλησαν τη θεματολογία τους από υπαρκτά πρόσωπα και γεγονότα.
Διανομή των ρόλων
Ο ρόλος του Τομ επρόκειτο να ερμηνευτεί από τον Έντουαρντ Γουντς, ο οποίος ανέλαβε τελικά τον ρόλο του Ματ, τον οποίο αρχικά είχε αναλάβει ο Τζέιμς Κάγκνεϊ. Η αλλαγή των ρόλων έγινε ενώ είχαν ξεκινήσει ήδη τα γυρίσματα, αφού ο σκηνοθέτης Γουίλιαμ Γουέλμαν διαπίστωσε ότι ο Κάγκνεϊ ήταν καταλληλότερος για το ρόλο του Τομ. Εφόσον τα γυρίσματα με τους δυο πρωταγωνιστές στην παιδική τους ηλικία είχαν ολοκληρωθεί, ο Γουέλμαν αποφάσισε να κρατήσει τις σκηνές χωρίς να τις ξαναγυρίσει και γι' αυτόν το λόγο το παιδί που υποδύεται τον Τομ μοιάζει περισσότερο με τον Γουντς, ενώ το παιδί που υποδύεται τον Ματ μοιάζει με τον Κάγκνεϊ. Η ανάθεση του πρωταγωνιστικού ρόλου στον Κάγκνεϊ ήταν τεράστιο ρίσκο, αλλά η ξεχωριστή του ερμηνεία με τις ατάκες που διαδέχονταν η μια την άλλη με ρυθμό πυροβόλου κέρδισε το κοινό. Η ατημέλητη όψη του ηθοποιού σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη ομιλία του τον έκαναν να μοιάζει περισσότερο με γκάνγκστερ. Ο ηθοποιός βάσισε την ερμηνεία του στην περσόνα του γκάνγκστερ Τσαρλς Ντάιον Ο' Μπάνιον. Ο Γουντς μετά τη συμμετοχή του σε αυτήν την ταινία έπεσε στην αφάνεια.
Πρώτη επιλογή για το ρόλο της Γκουέν Άλεν ήταν η Λουίζ Μπρουκς, μεγάλη σταρ του βωβού κινηματογράφου, η οποία απέρριψε τον ρόλο που πήγε τελικά στην ενζενί Τζιν Χάρλοου. Η Μπρουκς εξήγησε αργότερα ότι απέρριψε τον ρόλο επειδή απεχθανόταν το Χόλιγουντ. Κατά την άποψη του βιογράφου της Μπρουκς, Μπάρι Πάρις, το γεγονός ότι η ηθοποιός δεν εμφανίστηκε σ' αυτήν την ταινία επέφερε το τέλος στην καριέρα της.
Αξιομνημόνευτη σκηνή
Η ταινία χαρακτηρίζεται από μια από τις πιο αξιομνημόνευτες σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου, εκείνης στην οποία ο ηθοποιός τρίβει στο πρόσωπο της Μέι Κλαρκ ένα κομμάτι γκρέιπφρουτ. Διάφοροι μύθοι σχετίζονται με την εν λόγω σκηνή: ο σκηνοθέτης Γουέλμαν υποστήριξε ότι πρόσθεσε αυτή τη σκηνή στην ταινία εφόσον ήταν εξοργισμένος με τη σύζυγό του με την οποία τσακωνόταν συχνά. Η σύζυγος μετά τους τσακωμούς τους δεν μιλούσε και δεδομένου ότι έτρωγε μια φέτα γκρέιπφουτ κάθε πρωί ο σκηνοθέτης ήθελε να της την τρίψει στο πρόσωπο. Αισθανόταν ότι γυρίζοντας αυτή τη σκηνή θα μπορούσε να ξεφορτωθεί εκείνον τον πειρασμό.
Ο κριτικός κινηματογράφου Μπεν Μάνκιεβιτς υποστήριξε ότι κατά τη διάρκεια της λήψης της σκηνής η Κλαρκ δεν ήξερε τι την περίμενε και ότι η απεχθής της αντίδραση μετά την επίμαχη σκηνή είναι αυθεντική, αλλά η ίδια το διέψευσε, εφόσον έγραψε στην αυτοβιογραφία της ότι είχε ήδη πληροφορηθεί από τον Κάγκνεϊ πριν γυρίσουν τη σκηνή.
Βραβεία και υποδοχή
Η ταινία ήταν η 9η εμπορικότερη ταινία για το 1931 και προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1931 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αμερικανικές γκανγκστερικές ταινίες
Οριάνθη
Η Οριάνθη Παναγάρη (αγγλική γλώσσα: Orianthi Panagaris, 22 Ιανουαρίου 1985) είναι Αυστραλή κιθαρίστρια και μουσικός από την Αδελαΐδα, με ελληνική καταγωγή.
Βιογραφικό
Η Οριάνθη γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1985 στην Αδελαΐδα στη Νότια Αυστραλία. Άρχισε να μαθαίνει μουσική και πιάνο από τριών ετών, να παίζει ακουστική κιθάρα από έξι χρονών και άρχισε ηλεκτρική κιθάρα όταν ήταν 11 ετών. Λέει η ίδια:
«Οι κιθάρες του πατέρα μου βρίσκονταν ένα γύρω μέσα στο σπίτι, άκουγα δίσκους με κιθάρα στο στέρεο και προσπαθούσα να μεταφέρω τους ήχους από το πιάνο στην κιθάρα».
Στα 15 άφησε το σχολείο και επικεντρώθηκε στη σύνθεση και παρουσίαση τραγουδιών. Ήδη από τα 14 έπαιζε σε διάφορα γκρουπ της Αδελαΐδας. Η πρώτη της δημόσια εμφάνιση ως προπομπός σε συναυλία ήταν για τον Ιταλοαμερικανό κιθαρίστα και τραγουδιστή Στιβ Βάι, στα 15 της. Στα 14 ηχογράφησε τον πρώτο της δίσκο ”Under the Influence”, με δικές της εκτελέσεις κομματιών από μουσικούς που την είχαν επηρεάσει. Είχε την τύχη να συναντήσει και να παίξει με τον Κάρλος Σαντάνα στα 18 της, στην πατρίδα της. Αυτός την προσκάλεσε να ανέβει να παίξει μαζί του στη συναυλία και έπειτα την κράτησε να τον συνοδεύσει σε όλο το κονσέρτο. Η Οριάνθη υπέγραψε με την αμερικανική δισκογραφική εταιρία Geffen Records, ζει στο Λος Άντζελες και ετοιμάζει δίσκο.
Ως τώρα έχει παίξει με τον Πρινς, έχει κάνει περιοδεία με τον Στιβ Βάι, έχει δημιουργήσει βιντεοκλίπ, έδωσε ένα τραγούδι της στην ταινία «Bratz», έπαιξε στο Φεστιβάλ του Έρικ Κλάπτον «Crossroads Guitar Festival» και είχε μια παρουσίαση στην εφημερίδα The New York Times για την προώθηση κιθάρων φιλικών προς το περιβάλλον. Επίσης, εμφανίστηκε στο σόου της απονομής των 51ων Βραβείων Γκράμι μαζί με την τραγουδίστρια κάντρι Κάρι Άντεργουντ (Carrie Underwood). Μάλιστα, η Άντεργουντ την προσκάλεσε να γίνει μέλος της μπάντας της. Προοριζόταν να αντικαταστήσει την Τζένιφερ Μπάτεν (Jennifer Batten) στην μπάντα του Μάικλ Τζάκσον για τη μεγάλη περιοδεία που ετοίμαζε και είχε κάνει σχετικές πρόβες μαζί του πριν από το θάνατό του στις 25 Ιουνίου 2009.
Έχει ηχογραφήσει το πρώτο προσωπικό της άλμπουμ το 2007, το «Violet Journey».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί μουσικοί Κατηγορία:Κιθαρίστες Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί Κατηγορία:Αυστραλοί
Ρετσιτατίβο
Το ρετσιτατίβο (recitativo) είναι μια μορφή μουσικής σύνθεσης, περισσότερο μουσικής επένδυσης, περιορισμένης χρονικής διάρκειας, ιδιαίτερα όμως συνηθισμένη στην όπερα, το ορατόριο και την καντάτα. Αποτελεί ένα είδος μελωδικής αφήγησης για φωνή, την οποία συνοδεύει ένα μικρό μουσικό σύνολο (recitativo secco), συνήθως με την παρουσία τσέμπαλου και βιολοντσέλου, ή μια ορχήστρα (recitativo accompagnato), ακολουθώντας όμως τις διακυμάνσεις του λόγου.
Ως μέρος της δομής της όπερας, το ρετσιτατίβο έχει τη μορφή διαλόγου ή μονολόγου που προάγει την πλοκή του έργου και αναφέρεται συχνά σε αντιδιαστολή με την άρια. Χαρακτηρίζεται ανάλογα με το είδος του έργου, π.χ. δραματικό, ελαφρύ, κ.λπ.. Η χρήση του ρετσιτατίβου σε όλα τα μουσικά είδη, ειδικά όμως στην όπερα, κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική αλλά και χρηστική, εφόσον συμβάλλει αποφασιστικά στην εξέλιξη και προώθηση της πλοκής, διευκολύνοντας συγχρόνως τον θεατή να κατανοήσει ευκολότερα το έργο και να συνδέσει το εξελισσόμενο τμήμα του με τα προηγούμενα.
Ο όρος χρησιμοποιείται κάποτε και για τμήματα καθαρά οργανικών έργων, όπως η σονάτα ή συμφωνία. Τα μέρη αυτά είναι γραμμένα για σόλο όργανο και χαρακτηρίζονται από μια μελωδική γραμμή που θυμίζει φωνητική μουσική.
Ο όρος «ρετσιτατίβο» άρχισε να καθιερώνεται με την κοσμική μουσική της καμεράτας του Κόμη Μπάρντι, στα τέλη του 16ου αιώνα, στη Φλωρεντία. Τον 17ο και 18ο αιώνα εμφανίζεται στην Ιταλία ως θρησκευτική μουσική το λεγόμενο ρετσιτατίβο σέκο, όπως επίσης το ρετσιτατίβο ακομπανιάτο ή ρετσιτατίβο στορμεντάτο, καθώς και το ρετσιτατίβο αριόζο (αναφερόμενο σε άριες).
Το ρετσιτατίβο συναντάται και σήμερα.
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία Κατηγορία:Όπερα
Νησί του Χονγκ Κονγκ
Το Νησί του Χονγκ Κονγκ, είναι ένα νησί στο Χονγκ Κονγκ, στην Κίνα. Αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του Χονγκ Κονγκ, ενώ η έκτασή του, 78 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αντιπροσωπεύει περίπου το 7% της συνολικής έκτασης του Χονγκ Κονγκ. Ψηλότερο σημείο στο νησί είναι η κορυφή Βικτώρια (552 μέτρα). Έχει πληθυσμό 1.289.500 ατόμων.
Το Νησί του Χονγκ Κονγκ, μαζί με την πόλη Κοουλούν αποτελούν το κέντρο του Χονγκ Κονγκ. Στο νησί βρίσκονται τα περισσότερα κυβερνητικά κτήρια, όπως το Νομοθετικό Συμβούλιο, και το γραφείο του Κυβερνήτη.
Παρόλο που δεν υπάρχει καμία γέφυρα που να ενώνει την Κοουλούν με το νησί του Χονγκ Κονγκ, αυτό έχει πλήρης σύνδεση με την υπόλοιπη περιοχή. Εκεί καταλήγουν πολλές γραμμές από το Μετρό του Χονγκ Κονγκ. Επίσης υπάρχουν πάμπολλα μικρά φέρι τα οποία εκτελούν συχνά το δρομολόγιο Κοουλούν-νησί του Χονγκ Κονγκ.
Ιστορία
Στην διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, το νησί καταλήφθηκε από τον Ιαπωνικό στρατό. Η κατοχή κράτησε την περίοδο 1941-1945, όποτε και απελευθερώθηκε από του Βρετανούς.
Εικόνες
μικρογραφία|427x427εσ|Στο βάθος, το Νησί του Χονγκ Κονγκ. Από τα βουνά που φαίνονται, διακρίνεται η κορυφή Βικτωρίας, το ψηλότερο σημείο του νησιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Χονγκ Κονγκ
Μαρκιωνία του Μομφερράτου
Η Μαρκιωνία (επίσης Μαργραβάτο ή Μαρκιζάτο) του Μομφερράτου (Μarchesato del Monferrato) ήταν παραμεθόριος μαρκιωνία του Βασιλείου της Ιταλίας κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και κρατίδιο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το Μαργραβάτο αναβαθμίστηκε σε Δουκάτο (Ducato del Monferrato) το 1574.
Αρχικώς τμήμα της Μαρκιωνίας της Δυτικής Λιγουρίας (Marca Liguriae Occidentalis), που είχε δημιουργηθεί από τον βασιλιά Βερεγγάριο Β΄ κατά το 950, η περιοχή του Μομφερράτου συγκεντρώθηκε υπό την σκέπη της marca Aleramica ("Αλεραμική Μάρκα") για λογαριασμό του γαμπρού του, Αλεράμου. Η αρχαιότερη αξιόπιστη πηγή για τον Αλεράμο και τους άμεσους απογόνους του προέρχεται από την ιδρυτική χάρτα του Αββαείου του Γκρατσάνο το 961, η ίδρυση του οποίου ήρθε μετά τον πρόσφατο θάνατο του γιου του Αλεράμου, Γουλιέλμου.
Μετά την κατάληψη της Ιταλίας από τον Όθωνα Α΄ της Γερμανίας το 961 και την απομάκρυνση του Βερεγγάριου Β΄ από το θρόνο, ξεκίνησε, κατά τον τρόπο των προκατόχων του, Βερεγγάριου και Ούγου της Αρλ, την αναδιοργάνωση των φέουδων στην Ιταλία. Αναδιοργάνωσε τα βορειοδυτικά της περιοχής σε τρεις μεγάλες μάρκες. Η Δυτική Λιγουρία επεστράφη στον Αλεράμο, η Ανατολική Λιγουρία ή marca Januensis παραχωρήθηκε στον Οβέρτο Α΄, ενώ το Τορίνο αναβαθμίστηκε σε μάρκα προς όφελος του Αρδουίνου.
Οι απόγονοι του Αλεράμου είναι σχετικά άγνωστοι έως την περίοδο του μαρκήσιου Ρενιέ κατά τις αρχές του 12ου αιώνα. Περί το 1133 ο γιος του Ρενιέ, μαρκήσιος Γουλιέλμος Ε΄ νυμφεύθηκε την Ιουδήθ των Μπάμπενμπερκ, ετεροθαλή αδελφή του βασιλιά Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας, με αποτέλεσμα να αυξήσει το κύρος και την επιρροή της οικογένειας. Αναμίχθηκε στις πολιτικές υποθέσεις της Ιταλίας με τον Κορράδο και τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνό, αφήνοντας ως παρακαταθήκη στους διαδόχους του την ένταξή του στην παράταξη των Γιβελλίνων, ενώ με τους δύο του γιους συμμετείχε στις Σταυροφορίες.
Ο Κορράδος του Μομφερράτου (ή Κορράδος Α΄ της Ιερουσαλήμ) (μέσα δεκαετίας 1140 – 28 Απριλίου 1192) ήταν ευγενής από τη Βόρεια Ιταλία, ένας από τους σημαντικότερους ηγεμόνες που συμμετείχαν στην Γ΄ Σταυροφορία. Ήταν de facto Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, μέσω του γάμου του, από τις 24 Νοεμβρίου 1190, ωστόσο δεν ανέβηκε επισήμως στον θρόνο παρά μόνο το 1192, λίγες ημέρες πριν από τον θάνατό του. Ήταν επίσης Μαρκήσιος του Μομφερράτου από το 1191.
Ο μαρκήσιος Βονιφάτιος Α΄ ήταν ηγέτης της Δ΄ Σταυροφορίας και ίδρυσε το Βασίλειο της Θεσσαλονίκης εντός της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Ελλάδας. Η επανένωση της Θεσσαλονίκης, την οποία είχαν κληρονομήσει από τον Βυζαντινό γιο του Βονιφάτιου, Δημήτριο, με το Μομφερράτο αποτέλεσε τον σημαντικότερο στόχο για τους Ιταλούς απογόνους του Βονιφάτιου, αν και οι προσπάθειές τους αυτές δεν οδήγησαν σε κάποιο αποτέλεσμα.
Κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα το Μομφερράτο βρισκόταν διχασμένο μεταξύ των παρατάξεων των Γουέλφων και των Γιβελλίνων υπό τον Βονιφάτιο Β΄ και τον Γουλιέλμο Ζ΄. Υποχρεώθηκαν να διεξάγουν σειρά μακροχρόνιων πολέμων ενάντια στις επιθυμούντες την ανεξαρτησία τους πόλεις του Άστι και της Αλεσσάντρια, ενώ αποτέλεσαν ηγετικές μορφές της νεοϊδρυθείσας Λομβαρδικής Ένωσης, της οποίας ο στόχος ήταν ο περιορισμός της επιρροής των Ανζού στην Βόρεια Ιταλία. Πρωτεύουσα του Μομφερράτου εκείνη την περίοδο ήταν το Κιβάσσο, το οποίο και αποτελούσε κέντρο εξουσίας των μαργράβων.
Το 1305 ο τελευταίος προερχόμενος από τους Αλεραμικούς μαργράβος απεβίωσε και το Μομφερράτο περιήλθε στην κατοχή της βυζαντινής αυτοκρατορικής δυναστείας των Παλαιολόγων, η οποία το κατείχε ως το 1533, σε μια περίοδο κατά την οποία συνεχώς έχανε εδάφη που κατείχε. Εκείνη τη χρονιά το Μομφερράτο καταλήφθηκε από τους Ισπανούς υπό τον Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων, ο οποίος το παρέδωσε στον Φρειδερίκο Β΄ της Μάντοβας που προερχόταν από τον μεγάλο Οίκο των Γκονζάγα το 1536. Ο γιος του, μαργράβος Γουλιέλμος Ι΄ αναβαθμίστηκε σε δούκα του Μομφερράτου το 1574 και η «μαρκιωνία» έπαψε να υφίσταται ως οντότητα, αν και είχε ήδη μετατραπεί από ένα φεουδαρχικού τύπου σύνολο παραμεθόριων κρατιδίων σε ένα από τα πάμπολλα κρατίδια της αναγεννησιακής Ιταλίας, το οποίο ήταν χωρισμένο σε δύο τμήματα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μομφερράτο Μομφερράτο Κατηγορία:Μαρκιονίες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Υβρίας
Ο Υβρίας ο Κρης ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής με καταγωγή από την Κρήτη, ο οποίος έζησε περί το 600 π.Χ. Εικάζεται ότι ήταν σύγχρονος του Αλκμάνος, του λυρικού ποιητή από τη Σπάρτη. Το μόνο σωζόμενό του έργο, «σκόλιον» όπως το ονομάζει ο Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές του, είναι συμποτικό και χορευτικό άσμα, στο οποίο αναφέρεται η αγάπη για τα όπλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Γιόβαν Ντράγκας
Ο Γιοβάν Ντεγιάνοβιτς, σερβικά: Јован Драгаш, ελληνικά: Ιωάννης Δραγάσης, (π. 1343 - π. 1378) από τον Οίκο των Ντράγκας/Δραγάση, ήταν Σέρβος δεσπότης ενός σερβικού κρατιδίου με την ονομασία Δεσποτάτο των Ντεγιάνοβιτς. Μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο και τη μητέρα του Θεοδώρα κατάφερε να εξουσιάζει μία μεγάλη περιοχή, που κάλυπτε τις νότιες περιοχές της σημερινής Σερβίας, τις ανατολικές περιοχές της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας και το νοτιο-δυτικό τμήμα της σημερινής Βουλγαρίας.
Βιογραφία
Ο πατέρας του κυβέρνησε μία μεγάλη έκταση, που κάλυπτε την περιοχή μεταξύ του Πρέσεβο, του Κουμάνοβο και του Βελμπάζντ. Μετά τον θάνατο εκείνου ή την απόσυρσή του σε μοναστήρι, τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης (Γιοβάν) και το 1373 του απονεμήθηκε ο τίτλος του δεσπότη.
Η επέκταση του πατρικού δεσποτάτου ξεκινά μετά τη μάχη του ποταμού Μαρίτσα το 1371. Εκμεταλλευόμενος μαζί με τον αδελφό του τις τότε συνθήκες, μεγάλωσε την επικράτεια του Ντέγιαν τους και τη διπλασίασαν. Σταδιακά κατέκτησαν το Βλατοκόβογκ, το Πρέσεβο, τη Σουρντουλίτσα, το Σλαβίστι, το Βράνιε και κατέλαβαν το ανατολικό τμήμα της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας.
Ήταν υποτελής του σουλτάνου Μουράτ Α΄, αλλά πιστεύεται ότι στην επέκταση αυτή δεν έλαβε οθωμανική στρατιωτική βοήθεια και στην περιοχή του διατήρησε ένα βαθμό ανεξαρτησίας.
Πέθανε περίπου το 1378 και τον διαδέχτηκε ο νεώτερος αδελφός του Κωνσταντίνος.
Πηγές
Γιοβαν Κατηγορία:Δεσπότες της Σερβίας
Ξενοφών ο Κορίνθιος
Με το όνομα Ξενοφών ο Κορίνθιος (Ξενοφῶν ἐξ Κορίνθου) αναφέρεται αρχαίος ολυμπιονίκης από την Κόρινθο, ο οποίος νίκησε το 464 π.Χ. κατά την 79η Ολυμπιάδα στα αγωνίσματα του πένταθλου και του σταδίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του πεντάθλου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Περαχώρι Ιθάκης
Το Περαχώρι είναι χωριό της Ιθάκης. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθάκης του νομού Κεφαλληνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 340 κατοίκους. Είναι το μοναδικό χωριό της νότιας Ιθάκης και το μεγαλύτερο του νησιού. Εκτείνεται αμφιθεατρικά στην πλαγιά του βουνού πάνω από την πρωτεύουσα Βαθύ, από την οποία απέχει περίπου 3 χλμ. Το Περαχώρι είναι η γενέτειρα του αγίου Ραφαήλ ο οποίος γεννήθηκε στη θέση Κουνουβάτο, Στο σημείο του πατρικού σπιτιού, δίπλα στο παλαιό εκκλησάκι του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου (στο οποίο βαπτίστηκε ο Μητροπολίτης Αγχιάλου, Ευγένιος Καραβίας) δεσπόζει σήμερα ο ιερός ναός του αγίου Ραφαήλ. Παλαιότερα το Περαχώρι εκτεινόταν στη θέση «Πεταλιάτικο» όπου σήμερα σώζονται τα ερείπια της Παλαιόχωρας. Πάνω από το χωριό απλώνεται πυκνό δάσος με αιωνόβιες βελανιδιές. Κάθε χρόνο, το τελευταίο Σάββατο του Ιουλίου, διοργανώνεται από τον Κοινωφελή Όμιλο του χωριού γιορτή Κρασιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιθάκη Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας Κατηγορία:Χωριά της Ιθάκης
Αντωνοπούλου (αποσαφήνιση)
Το επώνυμο Αντωνοπούλου μπορεί να αφορά τα παρακάτω πρόσωπα:
318
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 318 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Αντωνοπούλου (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
318
Το έτος 318 (CCCXVIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τέταρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Λικινιανού και Κρίσπου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1071 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 318 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
HMS Crispin (R68)
Το HMS Crispin είναι αντιτορπιλικό κλάσης C του Βασιλικού Ναυτικού. Θα ονομάζονταν Craccher, όμως μετονομάστηκε σε Crispin. Πρόκειται για το μοναδικό μέχρι στιγμής πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού με αυτό το όνομα. Το 1958 το Crispin δόθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό του Πακιστάν, που το ενέταξε σε υπηρεσία ως Jahangir. Η πορεία του ολοκληρώθηκε το 1982, οπότε και διαλύθηκε για σκραπ.
Με το Βασιλικό Ναυτικό
Το Crispin εντάχθηκε σε υπηρεσία πολύ αργά για να λάβει μέρος σε επιχειρήσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μαζί με το HMS Creole ήταν τα μοναδικά σκάφη της υποκλάσης 'Cr' που παρέμειναν στις τάξεις του Βασιλικού Ναυτικού. Τα δύο σκάφη εντάχθηκαν στην 3η Μοίρα Εκπαιδεύσεως στο Λόντονμπερρυ (Londonderry) και το 1948 αφαιρέθηκε ένας πύργος πυροβόλου για να αντικατασταθεί από υπερστέγασμα. To 1953 το αντιτορπιλικό έλαβε μέρος στην μεγάλη ναυτική επιθεώρηση που διοργανώθηκε στα πλαίσια των εορτασμών για την στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ, ενώ τον επόμενο χρόνο στάλθηκε στην εφεδρεία.
Με το Ναυτικό του Πακιστάν
Το Crispin πωλήθηκε στο Πακιστάν στις 29 Φεβρουαρίου 1956. Πριν από την παράδοσή του είχε προηγηθεί εκσυγχρονισμός, στα πλαίσια του οποίου μεταξύ των άλλων αφαιρέθηκε ένας πύργος πυροβόλου για να αντικατασταθεί από δύο ανθυποβρυχιακά ολμοβόλα. She was formally handed over to the Pakistan Navy at Southampton on 18 March 1958. The refit and transfer was made under a US contract and transferred to the Pakistan Navy as part of the Military Assistance Program.
Παρέμεινε σε υπηρεσία ως Jahangir μέχρι την διάλυσή του το 1982.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης C (1943) του Βασιλικού Ναυτικού Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης C (1943) του Πολεμικού Ναυτικού του Πακιστάν
Δοκιμασία ανοχής στην γλυκόζη
Η δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη (καμπύλη σακχάρου) είναι ιατρική διαγνωστική εξέταση κατά την οποία καταναλώνεται από τον ασθενή γλυκόζη και ακολούθως γίνονται τακτικές μετρήσεις γλυκόζης στο αίμα, ώστε να διαπιστωθεί ο ρυθμός με τον οποίον αυτή μεταβολίζεται από τον οργανισμό. Η εξέταση αυτή χρησιμοποιείται στους ενήλικες για τη διάγνωση του διαβήτη, του διαβήτη στην εγκυμοσύνη και της μεγαλακρίας (πάθηση των ενηλίκων που προκαλείται από υπερβολικά ποσά έκκρισης της αυξητικής ορμόνης), ενώ συχνά συμβάλλει στη διερεύνηση ύπαρξης αντίστασης στη δράση της ινσουλίνης ή αντιδραστικής υπογλυκαιμίας.
Πότε πρέπει να γίνεται η καμπύλη γλυκόζης
Η καμπύλη γλυκόζης πρέπει να γίνεται όταν υπάρχει αμφιβολία για τη διάγνωση του διαβήτη και σε άτομα που ενώ έχουν φυσιολογικό ζάχαρο, έχουν πολύ αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη. Η καμπύλη γλυκόζης ή καλύτερα η Δοκιμασία Ανοχής Γλυκόζης πρέπει να γίνεται όταν οι τιμές της γλυκόζης νηστείας είναι πάνω από τα φυσιολογικά όρια (100 mg/dl) και κάτω από το όριο των (126 mg/dL) για το ολικό αίμα ή κάτω από το (144 mg/dL) για το τριχοειδικό αίμα.
Για τον τύπο ΙΙ είναι επιτακτική η ανάγκη για την έγκαιρη διάγνωσή του. Αυτό γιατί ένα ποσοστό 30-50% των διαβητικών τύπου ΙΙ δεν γνωρίζουν ότι έχουν διαβήτη. Ο αδιάγνωστος διαβήτης είναι μία επείγουσα κατάσταση, καθώς περίπου το 50% των διαβητικών τύπου 2 παρουσιάζουν πολύ σοβαρές επιπλοκές όταν τεθεί η διάγνωση.
Εκτός από τις περιπτώσεις αυτές η δοκιμασία ανοχής της γλυκόζης πρέπει να γίνεται και στις ακόλουθες:
Προετοιμασία ασθενούς
Ο ασθενής δεν θα πρέπει να περιορίζει την πρόσληψη υδατανθράκων (ζυμαρικά, δημητριακά, πατάτες, ρύζι, φρούτα κλπ), για τουλάχιστον 3 μέρες πριν τη δοκιμασία. Αντιθέτως, προτείνεται η κατανάλωση τουλάχιστον 200 gr υδατανθράκων την ημέρα (αντιστοιχούν σε 1 μερίδα δημητριακών στο πρωινό, 1 μερίδα ζυμαρικών στο μεσημεριανό, 3 φρούτα και 2 φέτες ψωμί). Η διαδικασία δεν θα πρέπει να γίνεται σε περίοδο ασθένειας καθώς μπορεί να επηρεαστούν τα αποτελέσματα. Η εξέταση γίνεται συνήθως πρωί και όχι απόγευμα (ο μεταβολισμός της γλυκόζης μπορεί να επηρεαστεί από τον κιρκάδιο ρυθμό) και ο εξεταζόμενος πρέπει να είναι νηστικός για 8 - 12 ώρες προ της λήψης της γλυκόζης (επιτρέπεται μόνο το νερό). Μετά τη χορήγηση της γλυκόζης ο ασθενής παραμένει καθιστός, χωρίς να καπνίσει και φυσικά χωρίς να φάει κάτι άλλο μέχρι να ολοκληρωθεί η εξέταση.
Διάγνωση σακχαρώδoυς διαβήτη
Γίνεται αιμοληψία 2 ώρες (120′) μετά τη χορήγηση γλυκόζης.
Διάγνωση σακχαρώδη διαβήτη κύησης
Γίνεται αιμοληψία στη 1 και 2 ώρες (60′ και 120′) μετά τη χορήγηση γλυκόζης. Φυσιολογικές τιμές: Αν υπάρχει έστω και μία τιμή πάνω από τις ανωτέρω φυσιολογικές, γίνεται η διάγνωση του διαβήτη κύησης.
Διάγνωση μεγαλακρίας
Γίνεται αιμοληψία στη 1 και 2 ώρες (60′- 120′) μετά τη χορήγηση γλυκόζης. Φυσιολογικές τιμές: Πρέπει εντός διώρου η αυξητική ορμόνη (GH) να είναι < 1 ng/ml (< 0,3 ng/ml αν χρησιμοποιούνται μέθοδοι προσδιορισμού με μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα - ανοσοχημειοφωταύγεια) (6).
Καμπύλη γλυκόζης κατά την κύηση
Η καμπύλη σακχάρου εκτελείται σε όλες τις εγκύους μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας της κύησης, γιατί σε αυτή την περίοδο εμφανίζεται φυσιολογικά αντίσταση στην ινσουλίνη λόγω της κύησης. Επειδή ένα ποσοστό 15% των γυναικών που θα αναπτύξουν διαβήτη κύησης θα παρουσιάσουν σακχαρώδη διαβήτη τα επόμενα χρόνια, γι΄αυτό είναι σημαντικό να ελέγχονται όλες οι έγκυες γυναίκες, καταρχήν με τη δοκιμασία ανίχνευσης με 50 gr γλυκόζης και μετά αν αυτή αποβεί θετική με τη διενέργεια καμπύλης σακχάρου με 100 gr γλυκόζης και μέτρηση της γλυκόζης πλάσματος ανά ώρα, για τρεις ώρες. Οι φυσιολογικές τιμές είναι διαφορετικές από αυτές των υπόλοιπων ενηλίκων, δηλαδή θεωρούνται φυσιολογικές τιμές οι εξής : Αν κατά τη διάρκεια της κύησης προσδιοριστεί γλυκόζη νηστείας > 125 mg/dl ή τυχαία τιμή γλυκόζης ορού > 200 mg/dl σε δύο διαδοχικές μετρήσεις διαγιγνώσκεται σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ και δεν χρειάζεται η διενέργεια της καμπύλης.
Πάπας Κλήμης Γ΄
Ο Κλήμης Γ΄ (Papa Clemente III, 1130 – 20 Μαρτίου 1191), κατά κόσμον Παόλο Σκολάρι, ήταν Πάπας από τις 19 Δεκεμβρίου 1187 έως το θάνατό του.
Δοκιμασία ανοχής στην γλυκόζη
Καμπύλη γλυκόζης κατά την κύηση
Αν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου η καμπύλη διενεργείται και από το 1ο τρίμηνο της κύησης. Ως έγκυες υψηλού κινδύνου θεωρούνται αυτές που παρουσίασαν διαβήτη σε προηγούμενη κύηση, αυτές με ιστορικό γέννησης μακροσωμικού νεογνού (> 4 Kg), αν υπήρχε προηγούμενος ανεξήγητος ενδομήτριος θάνατος, αν υπάρχει εκσεσημασμένη παχυσαρκία και τέλος, αν υπάρχει γλυκοζουρία. (4)
Πάπας Κλήμης Γ΄
Καρδινάλιος
Γεννημένος Ρωμαίος, διορίσθηκε από τον Πάπα Αλέξανδρο Γ΄ Αρχιεφημέριος της πατριαρχικής Λιβεριανής Βασιλικής, Καρδινάλιος-διάκονος του Σέρτζιο ε Μπάκο, και τελικά Καρδινάλιος επίσκοπος του Παλεστρίνα τον Δεκέμβριο 1180. Εμφανίζεται ως υπογράφοντας στις παπικές βούλες που εκδόθηκαν μεταξύ 15 Οκτωβρίου 1179 και 11 Δεκεμβρίου 1187.
Πάπας
Λίγο μετά την ανάρρησή του κατά το πέρας της παπικής εκλογής του Δεκεμβρίου 1187, ο Κλήμης πέτυχε να κατευνάσει τη σύγκρουση, η οποία ήδη προϋπήρχε επί μισό αιώνα μεταξύ των Παπών και των πολιτών της Ρώμης, με μια συμφωνία με την οποία οι πολίτες επιτρεπόταν να εκλέγουν τους magistrates τους, ενώ η πρόταση για την θέση του κυβερνήτη της πόλης παρέμεινε στα χέρια του Πάπα. Στις 31 Μαΐου 1188 ολοκλήρωσε μαι συνθήκη με τους Ρωμαίους η οποία αναίρεσε μακροχρόνιες δυσκολίες, επαναφέροντας την Παποσύνη στη Ρώμη.
Ο Κλήμης επίσης κληρονόμησε ένα εξαντλημένο κολέγιο των καρδιναλίων, αποτελούμενο από όχι περισσότερους από είκοσι καρδιναλίους. Ενορχήστρωσε τρεις σειρές προαγωγών (Μάρτιος 1188, Μάιος 1189 και Οκτώβριος 1190) οι οποίες κατέληξαν σε πάνω από τριάντα νέους καρδιναλίους.
Δοκιμασία ανοχής στην γλυκόζη
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις
Πάπας Κλήμης Γ΄
Πάπας
Πίεσε τον Βασιλιά Ερρίκο Β΄της Αγγλίας και τον Βασιλιά Φίλιππο Β΄της Αγγλίας να αναλάβουν την Τρίτη Σταυροφορία. Τον Απρίλιο 1189, ο Κλήμης σύναψε ειρήνη με τον Αυτοκράτορα Φρειδερίκος Α' Βαρβαρόσσα.
Μιθριδάτης Στ΄ Ευπάτωρ (Μουσείο του Λούβρου αρ. Ma 2321)
Ο Μιθριδάτης Στ΄ Ευπάτωρ που φιλοξενείται στο μουσείο του Λούβρου είναι έργο Ρωμαϊκής τέχνης του 1ου αιώνα μ.Χ. Εκτίθεται από το 1870.
Περιγραφή
Είναι από μάρμαρο. Εικονίζει τον Μιθριδάτη Στ' Ευπάτορα, βασιλιά του Πόντου. Ομοιάζει με τον Ηρακλή που φοράει το δέρας του λιονταριού της Νεμέας. Το δέρμα του λιονταριού ήταν δεμένο μπροστά στο στήθος. Στην έκφραση του προσώπου δεσπόζουν τα σουφρωμένα φρύδια, που ερμηνεύονται ως ένδειξη τάσης και ισχύος. Η μύτη και τα χείλη είναι αποκαταστημένα. Διακρίνουμε στις παρειές την κοντή τρίχωση που συνήθιζαν να φορούν οι ηγέτες της ελληνιστικής εποχής.
Πάπας Κλήμης Γ΄
Αναφορές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Πάπες 12ου αιώνα