cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σχέδιο Ανάν
Το Σχέδιο Ανάν ήταν η πρόταση που εξέθεσε ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, Κόφι Ανάν, για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Το σχέδιο είχε πέντε διαδοχικές εκδοχές, που εξετέθησαν από το 2002 ως το 2004. Εγκρίθηκε από την τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά απορρίφθηκε από την ελληνοκυπριακή, σε δυο ξεχωριστά δημοψηφίσματα.
Σάββας Παντελίδης
Προπονητική καριέρα
Τον Νοέμβριο του 2016 ανέλαβε τον Ηρακλή, μετά από τα αρνητικά αποτελέμσατα των 7 πρώτων αγώνων (0-2-5) Με την ομάδα της Θεσσαλονίκης απέσπασε ισπολίες στα εντός έδρας παιχνίδια με ΑΕΚ (2–2), ΠΑΟΚ (1–1) και Παναθηναϊκό (1–1). Εξάλλου κατάφερε να κρατήσει την ομάδα αγωνιστικά στην Σούπερ Λίγκ με 29 βαθμούς και σε 23 αγώνες είχε ρεκόρ 6 νίκες και 9 ισπολίες (6-9-8). Την ίδια χρονιά ο Ηρακλής δεν κατάφερε να πάρει άδεια συμμετοχής στο επόμενο πρωτάθλημα, ενώ ο ίδιος αποχώρησε στο τέλος της χρονιάς λόγω των οικονομικών προβλημάτων της ομάδας.
Σχέδιο Ανάν
Το ιστορικό
Μετά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή το 1974 στην Κύπρο, οι τούρκικες δυνάμεις έλεγχαν το 38% του εδάφους, ενώ υπήρξε και ανταλλαγή πληθυσμού το 1975. Από τότε, υπήρξαν διάφορες πρωτοβουλίες για επίλυση του Κυπριακού, σχεδόν όλες υπό την επίβλεψη του ΓΓ του ΟΗΕ, ωστόσο όλες αποτύγχαναν.
Τον Δεκέμβριο 1999, ξεκίνησαν ξανά εκ του σύνεγγυς συνομιλίες για προετοιμασία του εδάφους για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις. Τότε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης, ηγέτης των Τουρκοκυπρίων ο Ραούφ Ντενκτάς και Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ ο Κόφι Ανάν με ειδικό του Σύμβουλο για τον Κυπριακό τον Άλβαρο ντε Σότο. Ο Κόφι Ανάν υπέβαλε Σχέδιο για συνολική επίλυση του Κυπριακού. Η αρχική του μορφή (το αποκαλούμενο σήμερα σχέδιο Ανάν Ι) παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 11 Νοεμβρίου 2002 και το δεύτερο, αναθεωρημένο σχέδιο στις 10 Δεκεμβρίου 2002 (Σχέδιο Ανάν ΙΙ). Στις 26 Φεβρουαρίου 2003 υπεβλήθη το Σχέδιο ΙΙΙ. Ακολούθησε η εκλογή του Τάσου Παπαδόπουλου στις προεδρικές εκλογές του 2003. Τον Μάρτιο του 2004 παρουσιάστηκε η πέμπτη και τελική μορφή του σχεδίου. Παρότι ο Κόφι Ανάν ήθελε να παρουσιάσει ένα σχέδιο προερχόμενο μόνο από τις διαπραγματεύσεις των δυο κοινοτήτων, προ του συνεχιζόμενου αδιεξόδου, αναγκάστηκε να τελειώσει το κείμενο μόνος του.
Σάββας Παντελίδης
Προπονητική καριέρα
Τον Δεκέμβριο του 2019 ανέλαβε τον Ατρόμητο Αθηνών, αντικαθιστώντας τον Γιάννη Αναστασίου. Το ντεμπούτο του με τον Ατρόμητο πραγματοποιήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019 σε αγώνα εναντίων της παλιάς του ομάδας, Άρη. Τον Ιούλιο του 2020 αποχώρησε από την τεχνική ηγεσία του Ατρομήτου. Τον Φεβρουάριο του 2021 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα προπονητή στην ομάδα του Περιστερίου, αντικαθιστώντας τον Νταμίρ Κάναντι. Με τη λήξη του πρωταθλήματος τον Μάιο του ίδιου έτους, αποχώρησε από την τεχνική ηγεσία του Ατρομήτου.
Σχέδιο Ανάν
Οι πρόνοιες του σχεδίου Ανάν
Το σχέδιο Ανάν ήταν σχέδιο βασισμένο σε συμβιβασμούς ανάμεσα στις θέσεις των δυο κοινοτήτων.
Σάββας Παντελίδης
Προπονητική καριέρα
Τον Δεκέμβριο του 2021 μετακόμισε στην Κύπρο και συγκεκριμένα στη Λεμεσό, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της ΑΕΛ.
Σχέδιο Ανάν
Η συνέχιση ή όχι της Κυπριακής Δημοκρατίας
Όπως φάνηκε στις διαπραγματεύσεις, η κυριότερη διαφωνία ήταν η ουσία της συνολικής διευθέτησης: Η Δημοκρατία της Κύπρου θα παρέμενε ως κρατική οντότητα ή θα υπήρχε ένα νέο κράτος στην θέση του, το οποίο θα αποτελούντο από δυο Πολιτείες. Η ελληνοκυπριακή πλευρά ζητούσε την πρώτη εκδοχή και η τουρκοκυπριακή την δεύτερη.
Σάββας Παντελίδης
Προπονητική καριέρα
Στις 16 Νοεμβρίου του 2022 επέστρεψε στην Σούπερ Λιγκ για λογαριασμό της Λαμίας, αντικαθιστώντας τον Τζιανλούκα Φέστα. Ωστόσο αποτέλεσε παρελθόν στις 13 Φεβρουαρίου του 2023, αγνοώντας τη νίκη σε εννέα παιχνίδια πρωταθλήματος (τρεις ισοπαλίες, έξι ήττες). Από την άλλη, κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας μετά τις προκρίσεις με Καλλιθέα και Απόλλωνα Παραλιμνίου.
Σχέδιο Ανάν
Η συνέχιση ή όχι της Κυπριακής Δημοκρατίας
Ο λόγος για την θέση των Τουρκοκυπρίων ήταν η ανησυχία τους πως σε περίπτωση μελλοντικής επανάληψης της διακοινοτικής βίας (όπως για παράδειγμα στις ταραχές του 1963, η ελληνοκυπριακή πλευρά θα αντιμετωπιζόταν ως η μόνη νόμιμη εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αυτοί θα βρισκόντουσαν πάλι διεθνώς απομονωμένοι. Επιπλέον, όσο η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ενιαίο κράτος, τόσο η κοινότητα που έχει την πλειοψηφία θα μπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις σε περιόδους αστάθειας. Έτσι η μόνη διέξοδος τους είναι να υπάρχει διεθνής αναγνώριση. Διαμετρικά αντίθετη ήταν η θέση των Ελληνοκυπρίων που ήθελαν να διατηρήσουν τον νόμιμο τίτλο του κράτους, σε περίπτωση νέας πρωτοβουλίας των Τουρκοκυπρίων να αποσχιστούν. Το φόβο των Ελληνοκυπρίων εξέφρασε υποδειγματικά ο Τάσσος Παπαδόπουλος στο διάγγελμά του λίγο πριν το δημοψήφισμα:«''...Παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω «κοινότητα» χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα...''»
Ένας δεύτερος λόγος για την αντιπαράθεση σχετικά με την μοίρα της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι αρκετά ψηφίσματα του ΟΗΕ, από το 1963, τα οποία τονίζουν την ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου. Οι Ελληνοκύπριοι τα χρησιμοποίησαν αυτά τα ψηφίσματα για να αδυνατίσουν την συνθήκη εγγυήσεων, ενώ οι Τουρκοκύπριοι θεωρούν πως εμποδίζουν το δικαίωμα της Τουρκίας να τους προστατεύει επεμβαίνοντας στην Κύπρο sine qua non. Η ύπαρξη μιας νέας κρατικής οντότητας, θα αχρηστεύσει τα ψηφίσματα.
Σάββας Παντελίδης
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Βύρωνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Θρασύβουλου Φυλής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Σ. Ρόδου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φωστήρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Τρικάλων Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανθρακικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λεβαδειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΛ Λεμεσού
Σχέδιο Ανάν
Η συνέχιση ή όχι της Κυπριακής Δημοκρατίας
Το σχέδιο Ανάν, χρησιμοποιώντας στο λεκτικό του «δημιουργική ασάφεια» προσπάθησε να ισορροπήσει τις δυο αντίθετες επιδιώξεις, δημιουργώντας την Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς να είναι ούτε συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε νέο κράτος.
Τα δημοψηφίσματα
Στην Κυπριακή Δημοκρατία, το σχέδιο βρήκε σθεναρή αντίσταση από τον τότε πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο. Το συγκυβερνών κόμμα του ΑΚΕΛ, μετά την αντίσταση του προέδρου στο σχέδιο, απέσυρε την υποστήριξη του στο τελικό κείμενο των προτάσεων. Ο ΔΗΣΥ, με ηγέτη τον Νίκο Αναστασιάδη, υποστήριξε το σχέδιο.. Επίσης, εναντίον του σχεδίου τάχθηκε και το ΔΗΚΟ (το κόμμα του Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου), η ΕΔΕΚ, οι Νέοι Ορίζοντες και το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Το μικρό κόμμα Ενωμένοι Δημοκράτες υποστήριξε το σχέδιο.
Ανάμεσα στους τουρκοκυπρίους υπήρχε γενικότερος ενθουσιασμός υπέρ του σχεδίου, καθώς ήλπιζαν στον τερματισμό του διεθνούς αποκλεισμού τους, αν και ο ιστορικός ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς απέρριψε το πλάνο. Το σχέδιο το απέρριψαν και οι Γκρίζοι Λύκοι.
Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή κράτησε ουδέτερη θέση, ωστόσο ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Γιώργος Παπανδρέου υποστήριξε το σχέδιο, καθώς ο ίδιος ήταν υπουργός εξωτερικών κατά τις διαπραγματεύσεις του σχεδίου
Τόσο η Ελλάδα, όσο και η Τουρκία, του Ταγίπ Ερντογάν, υποστήριξαν το σχέδιο.
Το σχέδιο υποβλήθηκε στις 24 Απριλίου 2004 σε δύο ξεχωριστά δημοψηφίσματα, απορρίφθηκε από τους ελληνοκυπρίους, με ποσοστό 76% καθώς μόνο 24% το υπερψήφισε, ενώ εγκρίθηκε από την τουρκοκυπριακή κοινότητα σε ποσοστό 65%.
Οι λόγοι της απόρριψης του σχεδίου από τους ελληνοκύπριους ήταν ποικίλοι. Αρκετοί το έβλεπαν σαν προσπάθεια του ΟΗΕ να επιβάλει τα συμφέροντα ξένων δυνάμεων, ενώ η Κύπρος δεν θα ήταν ένα πλήρως ανεξάρτητο κράτος. Το αποτέλεσμα έδειξε την αδυναμία του ΟΗΕ ως προς την διευθέτηση διαφορών σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικές σχέσεις Κατηγορία:Ιστορία της Κύπρου Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Κύπρου Κατηγορία:Ελληνοκυπριακές σχέσεις Κατηγορία:Σχέδια λύσης Κυπριακού Κατηγορία:Σχέσεις Κύπρου-Τουρκίας
Σημαία της καναδικής δυαδικότητας
250px|right|thumb|Η σημαία της καναδικής δυαδικότητας. Η σημαία της καναδικής δυαδικότητας είναι μια ανεπίσημη σημαία η οποία αρχικά κυκλοφόρησε για να αποδείξει την ενότητα του Καναδά κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος του Κεμπέκ το 1995, σε ράλι για τη πλευρά "όχι".
Παραπομπές
καναδική δυαδικότητα καναδική δυαδικότητα
Νέα Κερασιά Θεσσαλονίκης
Η Νέα Κερασιά είναι χωριό και δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Θερμαϊκού. Ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Μητρόπολη Νέας Κρήνης.
Ιδρύθηκε το 1923 με την Ανταλλαγή πληθυσμών από Έλληνες πρόσφυγες που ήλθαν κυρίως από την Κερασιά της Ανατολικής Θράκης. Έτσι, έδωσαν στο νέο τόπο εγκατάστασής τους το όνομα Νέα Κερασιά σε ανάμνηση της πατρίδας τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θερμαϊκού Κατηγορία:χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Διδυμότειχο
Σώζονται ακόμα τα δεσμωτήρια, όπου είχε φυλακιστεί ο βασιλιάς της Σουηδίας Κάρολος ΙΒ' το 1713 από τους Οθωμανούς. Το Τέμενος Βαγιαζήτ (Μεχμέτ Α') στην πλατεία της πόλης θεωρείται ένα από τα πιο μεγαλόπρεπα οθωμανικά τεμένη στην Ευρώπη και εγκαινιάστηκε το 1420.
Το Διδυμότειχο είναι έδρα της Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου, με τον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας Ελευθερώτριας στο κέντρο της πόλης .Επίσης στην πόλη έχει έδρα η Μουφτεία Διδυμοτείχου.
Αρχαιότητα
thumb|Χρυσή προτομή του [[Σεπτίμιος Σεβήρος|Σεπτιμίου Σεβήρου η οποία βρέθηκε στο Διδυμότειχο (σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής).]] Αρχαιολογικά ευρήματα (κεραμικά, λίθινα) στο λόφο της Αγίας Πέτρας, όπως και στο δυτικό άκρο του Κάστρου, καταδεικνύουν ότι η ιστορία του Διδυμότειχου ξεκινά την Νεολιθική περίοδο. Από την εποχή του σιδήρου, Θρακικά φύλα εγκαταστάθηκαν στους δύο λόφους. Ορισμένα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι κατά την Ελληνιστική εποχή ήταν οικισμός με ευημερία.
Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, στη θέση του αρχαίου πολίσματος στο ανατολικό άκρο του σημερινού Διδυμότειχου (στο λόφο της «Αγίας Πέτρας»), ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Τραϊανός ίδρυσε μια πόλη ελληνικού τύπου («πόλη-κράτος»), η οποία ονομάστηκε Πλωτινούπολη προς τιμή της συζύγου του Πλωτίνης. Στα χρόνια του Διοκλητιανού, και ιδιαίτερα κατά την περίοδο της Τετραρχίας, η πόλη οχυρώθηκε με τείχος, που ο περίβολός του περιέκλειε και τους δυο λόφους, δηλαδή του Διδυμότειχου και της «Αγίας Πέτρας». Φαίνεται πως βασικό κριτήριο για την επιλογή αυτή του Τραϊανού, στο πλαίσιο της αστικής του πολιτικής, ήταν η εξαιρετικά στρατηγική της θέση, καθώς από τους λόφους, όπου ήταν χτισμένη, δέσποζε δυτικά σε ολόκληρη την κοιλάδα του Ερυθροπόταμου και βόρεια στον εύφορο και εκτεταμένο κάμπο της σημερινής Ορεστιάδας, που είχαν συμπεριληφθεί μέσα στα όρια της «χώρας» της. Εξάλλου, η πόλη έλεγχε ένα σπουδαίο πέρασμα του Ερυθροπόταμου, απ' όπου περνούσε υποχρεωτικά ο ρωμαϊκός δρόμος (παρακλάδι της Εγνατίας) που οδηγούσε στη μέση και άνω κοιλάδα του Έβρου ποταμού, ενώ μια διακλάδωσή του έφερνε στις ακτές του Εύξεινου Πόντου. Από τους αγροτικούς οικισμούς που βρίσκονταν μέσα στα όρια της επικράτειας («χώρας») της Πλωτινούπολης έχουν επισημανθεί πολύ λίγες, μέχρι σήμερα, θέσεις, όπως στην Ορεστιάδα, καθώς και κοντά στα σημερινά χωριά Αμόριο, Βρυσικά-Κυανή, Λάδη, Νεοχώρι και Κόμαρα-Πλάτη.
Βυζάντιο
thumb|Ο αυτοκράτορας [[Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, ο οποίος γεννήθηκε στο Διδυμότειχο το 1193.]] Το Διδυμότειχο κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αποτελούσε μια από τις σημαντικότερες πόλεις και πολλές φορές είχε καταστεί διοικητική και στρατιωτική βάση της Αυτοκρατορίας.
Ο λόφος του Καλέ παρείχε έλεγχο ολόκληρης της περιοχής καθώς και μεγαλύτερη ασφάλεια σε σχέση με τον λόφο της Αγίας Πέτρας. Για το λόγο αυτό, τον 6ο μ.Χ. αιώνα, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός την οχύρωσε.
Τουρκοκρατία
Η πόλη καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1359 και ξανά, αυτή τη φορά μόνιμα (πιθανώς από τον διοικητή Hadji Ilbeg), το 1361. Κατά την οθωμανική περίοδο, το Διδυμότειχο γίνεται η πρώτη οθωμανική πρωτεύουσα σε ευρωπαϊκό έδαφος. Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν ιδιαίτερα δύσκολα για τον πληθυσμό της πόλης. Στη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου εμφανίζονται και νεομάρτυρες στην περιοχή. Κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821 εξεγέρθηκε και η περιοχή του Διδυμοτείχου (το Διδυμότειχο ήταν τότε η μεγαλύτερη πόλη της Δυτικής Θράκης), αλλά η επανάσταση καταστάλθηκε γρήγορα στην περιοχή μετά την ήττα των επαναστατών στη Μάχη του Σαλτίκιοϊ. Ακολούθησε η Δήωση του Διδυμοτείχου, όταν ο Τουρκικός όχλος υποστηριζόμενος από τις Οθωμανικές αρχές, πραγματοποίησε σφαγές και απαγχονισμούς Ελλήνων. Οι σφαγές αυτές προκάλεσαν την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού της πόλης, καθώς οι περισσότεροι από όσους επέζησαν, προτίμησαν να εγκαταλείψουν την πόλη. Επίσης, κατέρρευσε και η έως τότε κραταιά οικονομία της πόλης με τα εργαστήρια πηλοπλαστικής και τα μεταξουργεία .Τον Απρίλιο του 1828 ξεσπά ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος και οι Ρώσοι φθάνουν στην περιοχή του Έβρου. Το τέλος του πολέμου σφραγίζεται με τη Συνθήκη της Αδριανούπολης στις 14 Σεπτεμβρίου του 1829, με την οποία αναγνωρίζεται επίσημα η θρησκευτική ελευθερία του χριστιανικού πληθυσμού.
Νεότερη ιστορία
Το Διδυμότειχο απελευθερώθηκε και ενώθηκε επίσημα με την Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών τον Ιούλιο του 1920. Με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 οι Μουσουλμάνοι που ήταν εγκατεστημένοι στην περιοχή  θεωρήθηκαν μουσουλμανική μειονότητα ελληνικής εθνότητας, παρά το γεγονός ότι επρόκειτο για τρεις διαφορετικές εθνικές μειονότητες με βάση την καταγωγή τους (μια πομακική, μια τουρκική και μια τσιγγάνικη). Οι περισσότεροι Διδυμοτειχίτες Τούρκοι μετακινήθηκαν ως πρόσφυγες στην Τουρκία κατά τους πολέμους της δεκαετίας 1910, στον Μεσοπόλεμο και κυρίως την δεκαετία του 1940 (γερμανική κατοχή και εμφύλιος). Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος της μουσουλμανικής (θρησκευτικής) μειονότητας στο Διδυμότειχο είναι Ρομά. Οι Ρομά βρίσκονται στην πόλη από το 16ο αιώνα και στην πλειοψηφία τους ήταν μουσουλμάνοι και ανάμεσά τους υπήρχαν και λίγες χριστιανικές οικογένειες.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και κυρίως με την ανταλλαγή πληθυσμών που επέβαλε η συνθήκη της Λωζάνης, εγκαταστάθηκαν στο Διδυμότειχο πολλοί Έλληνες πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, την Ανατολική Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη). Στην πόλη υπήρχε επίσης μια από τις αρχαιότερες εβραϊκές κοινότητες της Ελλάδος. Στις 4 Μαΐου 1943, 731 Εβραίοι του Διδυμοτείχου μεταφέρθηκαν στην Πολωνία όπου εξοντώθηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές. Το 1985 πέθανε ο τελευταίος Εβραίος της πόλης και το 1987 διαλύθηκε επισήμως η Ισραηλιτική Κοινότητα του Διδυμοτείχου. Στην πόλη του Διδυμοτείχου η αρμενική κοινότητα εμφανίστηκε περί τον 18ο αιώνα και είναι παρούσα και στη σύγχρονη εποχή, ενταγμένη στην κοινωνία της πόλης.
Ιστορικά μνημεία
Το Διδυμότειχο έχει να επιδείξει σημαντικά Ρωμαϊκά, Βυζαντινά και Οθωμανικά μνημεία.
Ρωμαϊκά-Βυζαντινά μνημεία
Η Ρωμαϊκή ιστορία της πόλης συμπεριλαμβάνει την Πλωτινούπολη, μια αρχαία πόλη στο λόφο της Αγίας Πέτρας η οποία τον 7ο αιώνα εγκαταλείφθηκε. Τον 3ο αιώνα μ.Χ. συνυπήρχαν δύο οχυρώσεις, η μια της Πλωτινούπολης στον λόφο της Αγίας Πέτρας και η άλλη στο λόφο του Κάστρου.
Πλωτινούπολη
Η Πλωτινούπολη ή Πλωνόπολη ήταν μια πόλη (μέχρι τον 7ο αιώνα ) που βρισκόταν κοντά στη σημερινή πόλη του Διδυμότειχου, σε έναν λόφο που σήμερα ονομάζεται Αγία Πέτρα. Ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Τραϊανό τον 2ο μ.Χ αιώνα προς τιμή της συζύγου του Αρίστης Πλωτίνης πάνω στον οικισμό της ελληνιστικής εποχής που υπήρχε εκεί. Ο αυτοκράτορας και οι διάδοχοί του στόλισαν την Πλωτινόπολη με λαμπρά οικοδομήματα και έργα τέχνης.
Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα της ευρύτερης περιοχής αποτελεί η Χρυσή Προτομή: Κατά το έτος 1965 στρατιώτες, οι οποίοι έσκαβαν χαρακώματα, βρήκαν τυχαία χρυσή προτομή γενειοφόρου άνδρα με κοσμημένο θώρακα. Το μέγεθος της προτομής είναι κατά τι μικρότερο του κανονικού, συνολικού ύψους 26 cm. Φέρει τριγωνική οπή και παραμόρφωση στην αριστερή παρειά του προσώπου, η οποία προήλθε από κτύπημα σκαπάνης. Πρόκειται για ένα έργο σφυρήλατο, από χρυσό, και βάρους περίπου 1 kg. Η προτομή αυτή απεικονίζει τον αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο (191-221 μ.Χ.) και θεωρείται σύγχρονη του αυτοκράτορα. Η προτομή αυτή σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κομοτηνής και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα εκθέματα του μουσείου.
Το 2009 ήρθε στο φως από τις ανασκαφές στο αρχαιολογικό χώρο ρωμαϊκό ψηφιδωτό με μυθολογικές παραστάσεις με τον Απόλλωνα, τη Μούσα, ερωτιδείς πάνω σε δελφίνια αλλά και εικόνες πτηνών. Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν και το 2011 με την υποστήριξη του Δήμου Διδυμότειχου και της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης. Το ψηφιδωτό χρονολογείται στο β' μισό του 2ου και στις αρχές του 3ου μ.Χ. Ανάμεσα στα μωσαϊκά που ανακαλύφθηκαν είναι ένα μωσαϊκό με "τερατόμορφους ιχθυοκένταυρους και Νηρηίδες".
Βυζαντινό Κάστρο του Διδυμοτείχου
thumb|Η Πύλη της Γέφυρας (Καλιόπορτα) στο Κάστρο.
Μετά τον 7ο αιώνα η Πλωτινούπολη εγκαταλείφθηκε και η βυζαντινή πόλη αναπτύχθηκε στο λόφο του Καλέ (Κάστρο). Κατά τη Βυζαντινή περίοδο το Διδυμότειχο και το Κάστρο είχε σημαντική γεωστρατηγική θέση και μετά το 1261 γίνεται από τις σημαντικότερες πόλεις της Θράκης. Είναι η γενέτειρα του Ιωάννη Γ΄ του Βατάτζη και του Ιωάννη Ε΄ του Παλαιολόγου και έδρα των αυτοκρατόρων Ιωάννη του Γ΄ Παλαιολόγου και του Ιωάννη του Στ΄ Καντακουζηνού στους εμφύλιους πολέμους το πρώτο μισό του 14ου αιώνα. Η σημερινή Αρμένικη εκκλησία, χτισμένη το διάστημα 1815-31 και αποκαλούμενη στην Αρμένικη γλώσσα ως Σουρπ Κεβόρκ (ή γνωστή ως η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου), είναι κτισμένη πάνω στο Βυζαντινό ναό του Αγ. Γεωργίου του Παλαιοκαστρίτη, όπου το 1341 στέφθηκε αυτοκράτορας ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός. Στο Κάστρο διατηρούνται σήμερα 24 πύργοι και μεταβυζαντινοί ναοί. Σε κάποιος πύργους υπάρχουν μονογράμματα βυζαντινών αυτοκρατόρων και αξιωματούχων, όπως του Μιχαήλ Δούκα Γλαβά Ταρχανειώτη. Μέσα στο κάστρο υπάρχουν διασκορπισμένες λαξευμένες σπηλιές οι οποίες χρησιμοποιούνταν ως τμήματα κατοικιών. Κατά την Οθωμανική αυτοκρατορία μέσα στο κάστρο διέμενε η χριστιανική κοινότητα (Έλληνες στην πλειοψηφία, Βούλγαροι και Αρμένιοι) ενώ η μουσουλμανική κοινότητα κατοικούσε στην "κάτω πόλη", έξω από το κάστρο.
thumb|Ο Άγιος Γεώργιος όπου έγινε η στέψη του αυτοκράτορα [[Ιωάννης ΣΤ´ Καντακουζηνός|Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού το 1341 (σήμερα Αρμένικη Σουρπ Κεβόρκ).]]
Βυζαντινοί Ναοί
thumb|Ο βυζαντινός ναός της Αγίας Αικατερίνης (14ου αιώνα - εποχής των Παλαιολόγων)
Ναός Σωτήρος Χριστού
thumb|Ο Ναός Σωτήρος Χριστού στο Κάστρο. Ο Ναός Σωτήρος Χριστού κτίσθηκε το έτος 1846 πάνω σε προγενέστερο κτίσμα, αυτό της βυζαντινής μονής του Σωτήρος Χριστού. Είναι τρίκλιτος με διπλή κιονοστοιχία από λίθινους κίονες. Το καμπαναριό είναι κτισμένο επί βυζαντινού πύργου και ανεγέρθηκε το 1873. Στον ναό φυλάσσονται δύο σημαντικές βυζαντινές εικόνες του 13ου και του 14ου αιώνα. Μια αμφιπρόσωπη εικόνα (1300 -1350) στην οποία απεικονίζονται η Σταύρωση και η Βρεφοκρατούσα Θεοτόκος η επονομαζόμενη Διδυμοτειχίτισσα, η οποία αποτελεί δώρο του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Γ΄ Παλαιολόγου. Η δεύτερη εικόνα είναι η δεσποτική του Σωτήρος Χριστού (αρχές του 1200), και αυτή αμφιπρόσωπη. Στην πίσω πλευρά σώζονται τμήματα από την παράσταση της αποκαθήλωσεως. Λιτανεύεται κατά τη γιορτή της Πεντηκοστής, στο Καλέ-Παναΐρ, σύμφωνα με παλαιά βυζαντινή παράδοση. Και οι δύο εικόνες φυλάσσονται σήμερα, ύστερα από την πρόσφατη συντήρησή τους, στο Εκκλησιαστικό Μουσείο της Μητροπόλεως Διδυμοτείχου. Ο Ναός είναι κτισμένος πάνω σε προγενέστερο κτίσμα, αυτό της βυζαντινής μονής του Σωτήρος Χριστού.
Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Αθανασίου
Ο Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Αθανασίου χρονολογείται από το 1834 και κτίστηκε στη θέση βυζαντινού ναού. Βρίσκεται μέσα στο κάστρο, δίπλα στο μητροπολιτικό μέγαρο και σε μικρή απόσταση από το βυζαντινό τείχος. Είναι τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με νάρθηκα και εντός του ναού υπάρχει περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1835. Δίπλα στη βόρεια πλευρά του ναού, σώζονται κτιριακά κατάλοιπα σημαντικού μοναστηριακού συγκροτήματος που περιλαμβάνουν ένα επίμηκες ταφικό παρεκκλήσι, μια στενή αυλή και δύο δεξαμενές. Θεωρείται πως κτίσθηκε επί της βυζαντινής μονής της Παναγίας Οδηγήτριας. Ο τόπος αυτός αποτέλεσε σημείο μαρτυρίου του οσιομάρτυρος αγίου Ιακώβου το 1519 αλλά και του οσιομάρτυρος αγίου Παρθενίου, ο οποίος αφού έζησε οσιακά στην Ικαρία και την Πάτμο, ευρισκόμενος ως πνευματικός στο Διδυμότειχο τυφεκίσθηκε στην είσοδο του Μητροπολιτικού Ναού από Οθωμανό στις 5 Μαρτίου 1805.
Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου ανοικοδομήθηκε το έτος 1843, στη θέση παλαιότερου ναού, σύμφωνα με επιγραφές στο ναό και αρχειακές μαρτυρίες, στα χρόνια του Μητροπολίτη Διδυμοτείχου Βησσαρίωνος. Αποτελεί ναό μεγάλων διαστάσεων στον τύπο της τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής με νάρθηκα σε σχήμα Π και γυναικωνίτη. Το κωδωνοστάσιο είναι διώροφο, οκταγωνικής κάτοψης και ανεγέρθηκε κατά τα έτη 1925-1926. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο με ποικιλία θεμάτων στις διακοσμητικές ζώνες του. Στον ναό φυλάσσεται και η μοναδική εικόνα του αγίου Ιωσήφ, έργο του αγιογράφου Νικολάου Αδριανουπολίτη, στην οποία απεικονίζονται ο γνώμονας, ο διαβήτης, το τρίγωνο και ο κανόνας.
Κάστρο Πυθίου
To Κάστρο του Πυθίου είναι ένα σημαντικό έργο στρατιωτικής αρχιτεκτονικής Βυζαντινής περιόδου, 15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Διδυμότειχο (βρίσκεται βορειανατολικά του ομώνυμου χωριού Πυθίου). Το κάστρο ιδρύθηκε την περίοδο 1330 - 1340 από τον Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνό (1341-1355).
Αγιάσματα και κρήνες
Το Διδυμότειχο είχε πολλές και κομψές κρήνες. Από αυτές σώζεται μια στην οδό Αφροδισιάδος. Οι κρήνες συχνά βρίσκονταν δίπλα σε χριστιανικά αγιάσματα, όπως στο χριστιανικό αγίασμα της Αγίας Φωτεινής για το οποίο έχουμε πλέον μόνο πληροφορίες από διηγήσεις. Ακόμη ένα αγίασμα που διατηρείται έως σήμερα είναι αυτό στο παρεκκλήσι της Αγίας Μαρίνας, στα βορειοδυτικά του βράχου του ιστορικού Καλέ. Γνωστό είναι και το αγίασμα του Αγίου Βλασίου. Κοντά στο εκκλησάκι του Αγίου Βλασίου, βρέθηκαν ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού. Τη δεκαετία του ΄90 διεξήχθη ανασκαφή, η οποία αποκάλυψε επάλληλα, πιθανώς τρία σε αριθμό εκκλησιαστικά κτίσματα της παλαιοχριστιανικής και βυζαντινής περιόδου, από τα οποία το νεότερο είναι μεγάλος τρίκλιτος ναός με νάρθηκα. Η ανακάλυψη αυτή συμβαδίζει με την παράδοση που διασώζει ότι, στην περιοχή αυτή υπήρχε παλαιότερα μοναστήρι, ίσως του Αγίου Ιωάννου του Νέου (τέλος 10ου αρχές 11ου αιώνα).
Οθωμανικά μνημεία
thumb|right|Το Αλατζά ή Σαντριβάν τζαμί, το μοναδικό σε λειτουργία στην πόλη. Οι Οθωμανοί κατέλαβαν την πόλη το 1361 και το Διδυμότειχο έγινε η πρώτη πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Στην πόλη ο σουλτάνος Μουράτ Α' έκτισε τα ανάκτορα, ενώ στον Πύργο Ταραπχανέ, στο Κάστρο βρισκόταν ο αυτοκρατορικός θησαυρός.
Στην πόλη υπήρχαν πολλά τεμένη και ιεροσπουδαστήρια τα περισσότερα από τα οποία κατεδαφίστηκαν τον 20ο αιώνα. Στην πόλη υπήρχε επίδραση των ετερόδοξων μουσουλμανικών κινημάτων και ιδιαίτερα των μπεκτασίδων όπου βρισκόντουσαν στην Θράκη και σε αυτό οφείλεται η ίδρυση των πολλών τεμένων (ως αντίδραση του ορθόδοξου σουνιτισμού). Το Τέμενος του Νασούχ Βέη ή Ιμαρέτ Τζαμισί βρισκόταν στην νότια πλευρά του παλαιού Διοικητηρίου και μαζί με τον μεντρεσέ σωζόταν μέχρι το 1912. Το μεστζίτ Κουρτ Μπέη, Ανκά-Ελ-Βασή και Χαράτς είναι τεμένη τα οποία μνημονεύονται από τον Οθωμανό περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή αλλά είναι άγνωστο με ποια τεμένη του 20ου αιώνα ταυτίζονταν. Το μεστζίτ Καραγκιόζ Μπέη βρισκόταν ψηλά στις πύλες της αγοράς ενώ το Καπουτζή μεζτζίτ πιθανολογείται ότι ταυτιζόταν με το τζαμί Κιοπρού (τζαμί της γέφυρας). Το Τατάρ Τζαμί βρισκόταν στην ομώνυμη συνοικία κοντά στο τεκέ του Τατάρ μπαμπά και σωζόταν σε καλή κατάσταση μέχρι τον μεσοπόλεμο. Το Ζιντζιρλή μεσζίτ βρισκόταν κοντά στο παλιό ηρώο. Το Αμπντάλ Τζιντί ή Απτάλ Τζουνειτ πιθανότατα ταυτίζεται με το Μπουντούρ Τζαμί το οποίο καταστράφηκε στην διάρκεια των βαλκανικών πολέμων και ίχνη του σήμερα σώζονται νοτιοανατολικά τους πύργου της Βασιλοπούλας. Το Φεριντούν Αχμέτ Τζαμί βρίσκεται στην θέση του ζαχαροπλαστείου "Ελβετία" στην οδό Βενιζέλου. Το μεστζίτ του Ορούτς βρισκόταν μεταξύ παλαιάς λαχαναγοράς κοντά στο αρχαίο ναό του Αγίου Νικολάου και σωζόταν μέχρι τον μεσοπόλεμο ως χριστιανικό κατάστημα. Το Παζάρ-μπεϊλή ή Αλατζά τζαμί, γνωστό και ως Σαντριβάν ή Τσαρσί Τζαμί (Τέμενος της Αγοράς) βρίσκεται νοτιοανατολικά του Τεμένους Μεχμέτ Α' το οποίο από το 1936-7 μέχρι σήμερα αποτελεί το μοναδικό σε λειτουργία τζαμί του Διδυμοτείχου.
Τέμενος Βαγιαζήτ (Μεχμέτ Α΄)
thumb|Η νοτιοανατολική πλευρά του μνημείου με τον μιναρέ ύψους 22 μέτρων. Η ανέγερση του Τέμενους Βαγιαζήτ (Μεχμέτ Α΄) έγινε κατά παραγγελία του σουλτάνου Μεχμέτ, γιου του Βαγιαζήτ το 1367 και εγκαινιάστηκε το Μάρτιο του 1420. Την οικοδόμηση την ανέλαβε ο Καδής του Διδυμοτείχου Σεγίντ Αλί και το μνημείο το έκτισε ο Ντογάν Μπιν Αμπντουλάχ με μηχανικό τον Ιβάζ Μπιν Βαγιαζίτ. Οι τοίχοι του έχουν πάχος περίπου 2,50μ και η κύρια είσοδος είναι στη νότια πλευρά. Στην νοτιοανατολική πλευρά βρίσκεται ο επιβλητικός μιναρές ο οποίος αρχικά είχε έναν εξώστη, επί του οποίου προστέθηκε και δεύτερος το 1913. Το τέμενος Βαγιαζήτ θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα ισλαμικά μνημεία στην Ευρώπη και το μεγαλύτερο σε έκταση (σχεδόν χιλίων τ.μ.) στα Βαλκάνια. Το Τέμενος βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Διδυμότειχου και είναι κηρυγμένο διατηρητέο μνημείο από το 1946. Η πυραμιδοειδής στέγη του ήταν κατασκευασμένη από ξύλο βελανιδιάς. Το μνημείο έχει επίσης μοναδική αξία λόγω της τοιχογραφίας με την ουράνια πόλη καθώς στο Ισλάμ δεν επιτρέπονται γραφικές αναπαραστάσεις. Από το 1969 ξεκίνησε η εφαρμογή σωστικών παρεμβάσεων για να αποτρέψουν την περαιτέρω φθορά του. Το 1970 μετά από έντονα καιρικά φαινόμενα κατέρρευσε μέρος του κυλινδρικού μιναρέ ύψους 22 μέτρων. Το Υπουργείο Πολιτισμού το 1998-9 κάλυψε την οροφή με πλαστική μεμβράνη ώστε να προστατευτεί το μνημείο από τις βροχές. Το 2008 κατάρρευσε μέρος του μιναρέ και έσχισε την προστατευτική πλαστική μεμβράνη της οροφής. Το Τέμενος σήμερα βρίσκεται σε φάση αποκατάστασης από το Υπουργείο Πολιτισμού με χρηματοδότηση ευρωπαϊκών κονδυλίων του ΕΣΠΑ ύψους 4.156.000 ευρώ. Στις 22 Μαρτίου 2017, μεγάλο μέρος της οροφής αλλά και του κτιρίου του τεμένους καταστράφηκε από πυρκαγιά.
Λουτρά
thumb|Τα Λουτρά των Ψιθύρων (Χαμάμ του Ορούτς Πασά). Σύμφωνα με τον Οθωμανό περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή στην πόλη υπήρχαν επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας τρία δημόσια και εβδομήντα ιδιωτικά λουτρά. Σήμερα σώζονται όλα τα δημόσια λουτρά τα οποία έχουν χαρακτηριστεί δείγματα εξαιρετικής οθωμανικής αρχιτεκτονικής.
Τα Χαμάμ του Ούρτς Πασά, γνωστά ως τα Λουτρά των Ψιθύρων ή ως τα Λουτρά του Έρωτα, χρονολογούνται από το 1398 και είναι τα αρχαιότερα σωζόμενα Οθωμανικά λουτρά στην Ευρώπη. Για την ανάδειξη του μνημείου αυτού όπως και ενός λουτρού στο Σβίλεγκραντ της Βουλγαρίας υπογράφηκε συμφωνία στις 14 Μαρτίου 2011 μεταξύ Ελλάδος Βουλγαρίας και Ευρωπαϊκής ένωσης. Τα Λουτρά βρίσκονται στις όχθες του Ερυθροπόταμου ποταμού.
Βορειότερα του Τεμένους Μεχμέτ Α΄ στην κεντρική πλατεία του Διδυμότειχου βρίσκεται το χαμάμ Φεριντούν Αχμέντ Μπεγκ το οποίο χρονολογούνται από τον 1571/2 αιώνα. Το χαμάμ είχε δύο τμήματα, ένα για άνδρες και ένα για γυναίκες με ξεχωριστή είσοδο. Η είσοδος στο λουτρό των ανδρών γινότανε από την πλατεία και είχε μια μνημειακή είσοδο. Τα λουτρά σταμάτησαν να λειτουργούν στις αρχές του 20ου αιώνα.
Σε πολύ αποσπασματική μορφή σώζονται δίπλα στην παλαιά οδική γέφυρα τα Λουτρά της Γέφυρας τα οποία δεν χρησιμοποιούνταν πριν τις αρχές του 20ου αιώνα. thumb|Πυροστιά / Μαυσωλείο ([[τουρμπές) Ορούτς Πασά.]]
Πυροστιά
Η Πυροστιά είναι το Μαυσωλείο του Ορούτς Πασά (τουρμπές), ο τάφος του Ορούτς Πασά και βρίσκεται πίσω από το σημερινό δημαρχείο του Διδυμοτείχου. Ο Ορούτς Πασάς ήταν στρατηγός του Οθωμανικού στρατού και είναι ο ιδρυτής των ομώνυμων λουτρών Λουτρών των Ψιθύρων. Η ταύτιση του μαυσωλείου με τον Ορούτς Πασά έγινε με το Σελχάνε, την επετηρίδα της αυτοκρατορικής διοίκησης της Αδριανούπολης του έτους 1892/93. Το μνημείο χρονολογείται από το 15ο αιώνα. Είναι ανοικτού τύπου και αποτελείται από ένα βάθρο με καμαροσκέπαστο θάλαμο όπου στο παρελθόν είχε πλινθόκτιστο θόλο ο οποίος έχει καταπέσει. Το 1989 βρέθηκε σε κρύπτη σκελετός άνδρα χωρισμένος στα δύο. Η ταφή με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αντικρίζει το σώμα ο ήλιος υπόδειξε ότι πρόκειται για μουσουλμανική ταφή.
Πεντάζωνο "Ο Πύργος του νερού"
Η μελέτη του μνημείου καταδεικνύει την αειφόρο διαχείριση του νερού στο Βυζαντινό Διδυμότειχο:
Βυζαντινό Μουσείο Διδυμοτείχου
Το Μουσείο παρουσιάζει την ιστορία του Διδυμοτείχου σε μια παράλληλη αφήγηση ξεκινώντας από τον 2ο αι. μ.Χ. όταν ιδρύθηκε στον λόφο της Αγίας Πέτρας η Πλωτινόπολη από τον αυτοκράτορα Τραϊανό. Το Διδυμότειχο ήταν μία από τις σημαντικότερες πόλεις του Βυζαντίου και αποτέλεσε σε διάφορες περιόδους διοικητική και στρατιωτική βάση ενώ κατέστη πρωτεύουσα του Βυζαντίου τρεις φορές και είναι το μέρος όπου διάλεξε να στεφθεί αυτοκράτορας ο Ιωάννης Καντακουζηνός διαδεχόμενος τον Ανδρόνικο Γ '.
Λαογραφικό Μουσείο Διδυμοτείχου
Το Λαογραφικό Μουσείο Διδυμοτείχου δημιουργήθηκε από εκπαιδευτικούς της περιοχής και στεγάζεται σήμερα  στο νεοκλασικό  κτίριο Χατζηρβασάνη, χτισμένο το 1900  και  το οποίο αγοράστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το 1973 ιδρύθηκε ο Μορφωτικός Σύλλογος "Λαογραφικό Μουσείο Διδυμοτείχου". Το Μουσείο πέρα απο τα εκθέματα, τις συλλογές και τον αρχειακό υλικό  που διαθέτει, έχει παράλληλα έντονη κοινωνική και εκπαιδευτική δράση. Διοργανώνει ημερίδες, εκδηλώσεις, παρουσιάσεις βιβλίων και εκπαιδευτικά προγράμματα για μικρούς και μεγάλους.
28
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 28 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Διδυμότειχο
Φεστιβάλ Γκάιντας
Το Διδυμότειχο είναι διάσημο για το φεστιβάλ γκάιντας, Καλέ Παναΐρ, το οποίο λαμβάνει χώρα κάθε Πεντηκοστή (το Σαββατοκύριακο της εορτής του Αγίου Πνεύματος). Στο φεστιβάλ αυτό, πλήθος μουσικών με παραδοσιακές Θρακικές γκάϊντες και νταούλια ξεχύνεται στους δρόμους και ακολουθεί παραδοσιακό θρακιώτικο γλέντι.
28
Το έτος 28 ήταν ένα δίσεκτο έτος, το οποίο ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των υπάτων Σιλανού και Νέρβα (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 781 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 28 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.
Διδυμότειχο
Βατάτζεια
Από το έτος 2011 καθιερώθηκαν τα Βατάτζεια, τα οποία αποτελούν σειρά θρησκευτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων που διοργανώνονται στις αρχές του Νοεμβρίου στη μνήμη του αγίου Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη, του βυζαντινού Αυτοκράτορα που γεννήθηκε στο Διδυμότειχο το 1193. Κάθε χρόνο οργανώνεται θρησκευτική πανήγυρις με εσπερινό και Θεία Λειτουργία στον νέο ναό του αγίου Ιωάννου Βατάτζη - που ανεγέρθηκε το 2010 στη βόρεια περιοχή της πόλεως του Διδυμοτείχου - και επίσης πραγματοποιείται κεντρική πολιτιστική εκδήλωση με εισηγητές και ομιλίες σχετικά με διάφορες πτυχές του βίου του αγίου Ιωάννη Βατάτζη. Τις εκδηλώσεις πλαισιώνουν χορευτικοί-παραδοσιακοί σύλλογοι του Διδυμοτείχου.
28
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Διδυμότειχο
Φεστιβάλ Πολιτισμού Διδυμοτείχου - Ερυθροπόταμος
Το 2007 σχεδιάστηκαν και οργανώθηκαν από την αρχή οι εκδηλώσεις “Φως του Κάστρου” με σκοπό να ενταχθούν ως θεματική σκηνή σε ένα νέο φεστιβάλ με περισσότερες οργανωμένες δράσεις. Έτσι, το 2008 άρχισαν να πραγματοποιούνται οι εκδηλώσεις με νέο τίτλο ως «Φεστιβάλ Πολιτισμού Διδυμοτείχου – Ερυθροπόταμος».
Σκοπός του φεστιβάλ είναι η ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής σε συνδυασμό με την φυσική ομορφιά του τόπου και την ενεργή συμμετοχή του επισκέπτη.
Στόχοι του, να αξιοποιεί πολιτιστικούς χώρους, να προβάλει την ιστορία, να παράγει πολιτισμό, να συνεχίσει να προσφέρει θέαμα-ψυχαγωγία και να φιλοξενήσει στο μέλλον περισσότερες μορφές πολιτισμού.
Παλαιολόγεια
Από τις 27 έως τις 29 Μαΐου κάθε έτους διοργανώνονται λατρευτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις που φέρουν τον τίτλο «Παλαιολόγεια» με μέριμνα της Μητρόπολης Διδυμοτείχου. Οι εκδηλώσεις αποτελούν τιμή προς τη μνήμη του μαρτυρικού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου και όλων εκείνων που έπεσαν ηρωϊκώς μαχόμενοι κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Επίκεντρο των εκδηλώσεων αποτελεί ο Ιερός Καθεδρικός Ναός Παναγίας Ελευθερώτριας, μπροστά από τον οποίο βρίσκεται ο ανδριάντας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου.
Εκπαίδευση
Στο Διδυμότειχο από το Σεπτέμβριο του 2007 λειτουργεί το Τμήμα Νοσηλευτικής της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας του τέως Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, που ενσωματώθηκε στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος από το ακαδημαϊκό έτος 2019 - 2020.
Πληθυσμός
Η εξέλιξη του πληθυσμού του Διδυμοτείχου έχει ως εξής:
Σπήλαια
Στο Διδυμότειχο βρίσκονται δύο φυσικά σπήλαια, το Σπήλαιο Καγιάλι και το σπήλαιο Βούβα που εντοπίστηκαν και εξερευνήθηκαν σε ένα μεγάλο τμήμα τους στις αρχές της δεκαετίας του 1960 από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία. Το Σπήλαιο της Ακρόπολης ή «Καγιάλι», έχει είσοδο στη δυτική πλευρά του λόφου της ακρόπολης, απέναντι σχεδόν από το «Πεντάζωνο», βυζαντινό πύργο στην ανατολική όχθη του Ερυθροπόταμου. Το σπήλαιο Βούβα βρίσκεται ανάμεσα στο Διδυμότειχο και στο Κουφόβουνο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες μεγάλων διαστάσεων.
Έμβλημα της Αφρικανικής Ένωσης
thumb|Το έμβλημα της Αφρικανικής Ένωσης Το έμβλημα της Αφρικανικής Ένωσης έχει φύλλα φοίνικα, τα οποία σχηματίζουν κύκλο και στις δύο μεριές (αριστερά και δεξιά) και υπάρχει ένας άλλος εξωτερικός κύκλος, που συμβολίζει την ειρήνη.
Το χρυσαφί χρώμα συμβολίζει τον πλούτο της αφρικανικής ηπείρου και το λαμπρό μέλλον της, ενώ ο πράσινος κύκλος εκπροσωπεί τις ελπίδες των Αφρικανών και τους στόχους τους. Με το λευκό χρώμα υποδηλώνονται οι αγνές προθέσεις των χωρών της Αφρικής να έχουν σωστές φιλίες σε όλο τον κόσμο. Ο απλός χάρτης της Αφρικής στον οποίο δε φαίνονται τα σύνορα των χωρών της βρίσκεται σε έναν εσωτερικό κύκλο και σηματοδοτεί την αφρικανική ενότητα. Επίσης, οι μικροί ενωμένοι δακτύλιοι κόκκινου χρώματος στη βάση του εμβλήματος συμβολίζουν την αφρικανική αλληλεγγύη, όπως επίσης και την αιματοχυσία που χρειάστηκε να γίνει για να επιτευχθεί η απελευθέρωση της "Μαύρης ηπείρου".
Παραπομπές
Το παραπάνω κείμενο αποτελεί τροποποιημένη μορφή του κειμένου από την ιστοσελίδα της Αφρικανικής Ένωσης.
Εμβλημα
Afrikan unioni
UTC−02:30
thumb|500x500px|UTC−02:30: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιος), Κίτρινο (όλο τον χρόνο), Ανοιχτό μπλε - Θαλάσσιες εκτάσεις UTC−02:30 είναι το αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας UTC-02:30.Χρησιμοποιείται στις παρακάτω περιοχές:
Βόρεια Αμερική
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Τσέστερ Μπένινγκτον
Ο Τσέστερ Τσαρλς Μπένινγκτον (αγγλικά: Chester Charles Bennington, 20 Μαρτίου 1976 – 20 Ιουλίου 2017), ήταν Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και συνθέτης. Ήταν ο κύριος τραγουδιστής του Ροκ συγκροτήματος Linkin Park, ενώ είχε συμμετάσχει και στο συγκρότημα Grey Daze, μεταξύ άλλων. Μέχρι το 2008 ο Μπένινγκτον είχε κυκλοφορήσει 3 στούντιο άλμπουμ με τους Linkin Park.
Το 2000, έγινε η πρώτη κυκλοφορία δίσκου του Μπένινγκτον με τους Linkin Park, το Hybrid Theory, η οποία σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Ως μέλος των Linkin Park, είχε κυκλοφορήσει επίσης τα άλμπουμ Meteora (2003), Minutes to Midnight (2007), A Thousand Suns (2010), Living Things (2012), The Hunting Party (2014) και One More Light (2017).
Είχε συνεργαστεί με τους Jay-Z, Jonathan Davis, Young Buck, Busta Rhymes και Aaron Lewis. Το 2007 ο Μπένινγκτον βρέθηκε στην 46η θέση στον κατάλογο του Hit Parader με τους Κορυφαίους 100 Ροκ τραγουδιστές όλων των εποχών.
Ο Μπένινγκτον ήταν στενός φίλος με τον Κρις Κορνέλ, ο οποίος αυτοκτόνησε τον Μάιο του 2017 και τραγούδησε στην κηδεία του. Λίγες εβδομάδες αργότερα ο Μπένινγκτον βρέθηκε νεκρός από την οικιακή βοηθό του στο σπίτι του στο Palos Verdes Estates της Καλιφόρνια στις 20 Ιουλίου του 2017. Ο θάνατός του κρίθηκε ως αυτοκτονία από απαγχονισμό. Αργότερα τον Δεκέμβριο αναφέρθηκε ότι η έκθεση τοξικολογίας του Μπένινγκτον έδειξε «ίχνη» αλκοόλ στον οργανισμό του τη στιγμή του θανάτου. Ήταν πατέρας έξι παιδιών.
Ζωή
Ο Τσέστερ Τσαρλς Μπένινγκτον γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1976 στο Φοίνιξ της Αριζόνα ως γιος του αστυνομικού Λι Ράσελ Μπένινγκτον  και της νοσοκόμας Σούζαν Ελάιν Τζόνσον. Ως παιδί ανέφερε πως είχε κακοποιηθεί. Αφού οι γονείς του χώρισαν το 1987, ο πατέρας του ανέλαβε την επιμέλεια του. Η κακοποίηση και η κατάστασή του στο σπίτι τον επηρέασε τόσο πολύ που ένιωθε την επιθυμία να φύγει και να σκοτώσει. Για να ξεφύγει ψυχολογικά από την κατάσταση αυτή, άρχισε να σχεδιάζει και να γράφει ποίηση και τραγούδια. Ο Τσέστερ άρχισε να κάνει κατάχρηση αλκοόλ, μαριχουάνας, οπίου, κοκαΐνης, κρίσταλ μεθ και LSD. Ο ίδιος ονειρεύτηκε να γίνει μουσικός. Μεταξύ των συγκροτημάτων που θαύμαζε ήταν οι Depeche Mode και οι Stone Temple Pilots. Σε ηλικία 17 ετών, ο Μπένινγκτον μετακόμισε με τη μητέρα του και τέθηκε υπό κατ' οίκον περιορισμό από την ίδια όταν ανακάλυψε τον εθισμό του με τα ναρκωτικά. Εργάστηκε σε μαγαζί των Burger King πριν ξεκινήσει την καριέρα του ως επαγγελματίας μουσικός.
Ο Μπένινγκτον άρχισε να τραγουδά με μια μπάντα το 1993. Μαζί με τον Sean Dowdell, ίδρυσαν ένα στούντιο τατουάζ στο Φοίνιξ το 1995.
Στις 20 Μαρτίου 1999, ο Μπένινγκτον έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον Τζεφ Μπλου, πρώην διευθυντής της Zomba Music,για ακρόαση για το συγκρότημα Xero,το οποίο μετονομάστηκε σε Linkin Park.
Στις 24 Οκτωβρίου 2000, οι Linkin Park κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, Hybrid Theory, μέσω της Warner Bros. Records.
Το δεύτερο άλμπουμ της μπάντας, Meteora κυκλοφόρησε το 2003. Η μπάντα έχει κερδίσει δύο βραβεία Grammy, έξι American Music Awards, τέσσερα MTV Video Music Awards και τρία World Music Awards.
Ο Μπένινγκτον ήταν συνιδρυτής της Dead By Sunrise, μια ηλεκτρονικής ροκ μπάντας από το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Έκανε ζωντανά το ντεμπούτο του με τη μπάντα τον Μάιο του 2008.
Τον Φεβρουάριο του 2013, οι Stone Temple Pilots τον προσέλαβαν για να αντικαταστήσει ένα άλλο μέρος της μπάντας που είχε αποχωρήσει. Τελικά αποχώρησε και ο ίδιος από τη μπάντα λόγω υποχρεώσεων του με τους Linkin Park το 2015.
Προσωπική ζωή
Ο Μπένινγκτον είχε έναν γιο, τον Τζέιμι (γεννημένος στις 12 Μαΐου 1996), από τη σχέση του με την Έλκα Μπραντ. Το 2006, υιοθέτησε τον άλλο γιο της, τον Ησαΐα (γεννημένος στις 8 Νοεμβρίου 1997). Παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Samantha Marie Olit, στις 31 Οκτωβρίου 1996. Είχαν ένα παιδί μαζί, τον Draven Sebastian (γεννήθηκε στις 19 Απριλίου 2002). Χώρισαν το 2005. Το 2006 παντρεύτηκε την Talinda Ann Bentley, ένα πρώην μοντέλο του Playboy με την οποία είχε τρία παιδιά: Tyler Lee Bennington (16 Μαρτίου 2006) και τα δίδυμα κορίτσια Lily και Lila (γεννήθηκαν στις 9 Νοεμβρίου 2011).
Θάνατος
Λίγο πριν από τις 9:00 π.μ. τοπική ώρα στις 20 Ιουλίου 2017, ο Μπένινγκτον βρέθηκε νεκρός. Ο θάνατός του κρίθηκε αυτοκτονία διά απαγχονισμού. Μια έκθεση τοξικολογίας, ανέφερε ότι βρέθηκαν «ίχνη» αλκοόλ στον οργανισμό του Μπένινγκτον τη στιγμή του θανάτου του. Το συγκρότημα ακύρωσε το υπόλοιπο της περιοδείας του και επέστρεψε τα εισιτήρια. Μετά το θάνατό του, οι Linkin Park σταμάτησαν να παίζουν μέχρι τον Απρίλιο του 2020.
Η κηδεία του Μπένινγκτον πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιουλίου. Εκτός από τα μέλη της οικογένειάς του και τους στενούς φίλους του, πολλοί μουσικοί που περιόδευσαν ή έπαιξαν με τους Linkin Park ήταν επίσης παρόντες.
Ο θάνατος του Μπένινγκτον συνέβη στα 53α γενέθλια του Κρις Κορνέλ. Ο θάνατος του Κορνελ κρίθηκε επίσης ως αυτοκτονία από κρέμασμα δύο μήνες νωρίτερα. Ο Μπένινγκτον ήταν στενός φίλος του και είχε γράψει για τον θάνατο του Κορνέλ στο Instagram : «Δεν μπορώ να φανταστώ έναν κόσμο χωρίς εσένα.» Ο Μπένινγκτον  τραγούδησε το τραγούδι του Λέοναρντ Κόεν " Hallelujah " στην κηδεία του Κορνέλ. Ήταν επίσης ο νονός του γιου του Κορνέλ, Κρίστοφερ.
Κληρονομιά
Τα φωνητικά του έδειξαν τεράστια αντοχή στη διάρκεια της καριέρας του. Ο Althea Legaspi από το περιοδικό Rolling Stone έγραψε: «Η φωνή του Μπένινγκτον ενσαρκώνει την αγωνία και τα ευρεία συναισθήματα των στίχων, από τη σύλληψη των ευάλωτων στιγμών της ζωής έως την οργή και την κάθαρση που βγαίνει μέσω από τις κραυγές του.»
Ο Στιβ Χόλντεν του BBC χαρακτήρισε τον Μπένινγκτον ως τη «φωνή μιας γενιάς», λέγοντας ότι η φωνή του ήταν αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο πλεονέκτημα των Linkin Park. Μιλώντας για τη δημοτικότητα των Linkin Park, ο Corey Apar από το AllMusic, σχολίασε: «Η συχνά βασανισμένη φωνή του Μπένινγκτον έγινε ένα από τα πιο διακριτά χαρακτηριστικά της εναλλακτικής ροκ σκηνής».
Ο Γουίλιαμ Γκούντμαν από το Billboard είπε πως ο Μπένινγκτον και άλλοι μουσικοί όπως ο Κρις Κορνέλ και Σκοτ ​​Γουίλαντ βοήθησαν στον καθορισμό μιας γενιάς του ήχου του σκληρού ροκ, η οποία ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη καλλιτεχνικά και προσωπικά μαζί τους.
Μετά το θάνατο του η χήρα του, Ταλίντα Μπένινγκτον, ξεκίνησε μια εκστρατεία με το όνομα 320 Changes Direction προς τιμήν του συζύγου της για να βοηθήσει να σπάσει το στίγμα που περιβάλλει τις ψυχικές ασθένειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μέλη των Linkin Park
Απολιθωμένο δάσος της Λέσβου
Το Απολιθωμένο δάσος της Λέσβου είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα απολιθωμένα δάση στον κόσμο (το άλλο είναι το Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους στην Αριζόνα). Απολιθωμένοι κορμοί βρίσκονται διάσπαρτοι σε μία έκταση 150 τετραγωνικών χιλιομέτρων που περικλείεται από τους οικισμούς Σίγρι, Ερεσός και Άντισσα στη δυτική Λέσβο. Μεμονωμένα απολιθώματα βρίσκονται και σε πολλά άλλα μέρη του νησιού, συμπεριλαμβανομένων των χωριών Μόλυβος, Πολιχνίτος, Πλωμάρι και Άκρασι.
Ο σχηματισμός του απολιθωμένου δάσους σχετίζεται με την έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα που έλαβε χώρα στη Λέσβο κατά το τέλος του Ολιγοκαίνου μέχρι το μέσο Μειόκαινο, περίπου πριν 20 εκατομμύρια χρόνια. Η δραστηριότητα αυτή δημιούργησε, εκτός από λάβα, πυροκλαστικά υλικά και ηφαιστειακή σποδό (στάχτη), με συνέπεια την κάλυψη της χλωρίδας στην περιοχή, και μάλιστα σε ιδιαίτερα σύντομο χρονικό διάστημα. Η κάλυψη αυτή είχε ως συνέπεια την απομόνωση των οργανικών υλικών της χλωρίδας από την ατμόσφαιρα. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα ακολουθήθηκε από τη δημιουργία υδροθερμικών διαλυμάτων, πλούσιων σε διοξείδιο του πυριτίου (SiO2). Τα διαλύματα αυτά εμπότισαν τη σποδό που είχε καλύψει τους κορμούς των δένδρων, σηματοδοτώντας την έναρξη της απολίθωσής τους, καθώς η οργανική ύλη των κορμών σταδιακά αντικαταστάθηκε από το διοξείδιο του πυριτίου. Η διαγένεση, όπως ονομάζεται αυτή η διαδικασία, έγινε υπό σχεδόν ιδανικές συνθήκες. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των κορμών, όπως οι ετήσιοι δακτύλιοι, οι ανωμαλίες του εξωτερικού φλοιού κτλ. είναι διατηρημένα σε άριστη κατάσταση.
Έχει υποδειχθεί ως προστατευμένο φυσικό μνημείο. Το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου είναι διατηρητέο μνημείο της φύσης από το 1985, σύμφωνα με το ΦΕΚ 160/Α/1985. Το 1987 πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες ανασκαφές στο Πάρκο Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου, το πρώτο πάρκο που δημιουργήθηκε, ενώ από το 1997 πραγματοποιούνται συστηματικές ανασκαφές από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου. Το Μουσείο ιδρύθηκε το 1994 στο Σίγρι και έχει ως σκοπό τη μελέτη, ανάδειξη και προστασία του Απολιθωμένου Δάσους. Από το 2000, το Μουσείο είναι ιδρυτικό μέλος του δικτύου Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων και το 2004 εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO. Υπάρχουν άλλες πέντε προστατευόμενες εκτάσεις, το πάρκο Πλάκας, το πάρκο Σιγρίου, το θαλάσσιο πάρκο της Νησιώπης και το πάρκο Χαμανδρούλα. Το 2012, ύστερα από σχετική εισήγηση, η περιοχή του προστατευόμενου γεωπάρκου επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει όλο το νησί της Λέσβου.
Ιστορία
Η πρώτη παλαιοβοτανική έρευνα των απολιθωμένων φυτών της Λέσβου και της Ελλάδας γενικότερα, πιστεύεται ότι έγινε τον 4ο αιώνα π.χ. από τον Θεόφραστο (372-287 π.Χ.) ο οποίος καταγόταν από τη Λέσβο. Πιθανότατα στο χαμένο έργο του «Περί των Λιθουμένων» περιέχει περιγραφές των απολιθωμένων φυτών της Λέσβου. Επίσης την ύπαρξη απολιθωμένων φυτών περιγράφει στο έργο του "Περί λίθων" που σώζεται.
Η θέση «Μπαλή Αλώνια», όπου βρίσκεται το πάρκο απολιθωμένου δάσους, ήταν γνωστή το 18ο αιώνα με το όνομα «Κύρια απολιθωμένη» εξαιτίας του μεγάλου αριθμού απολιθωμάτων. Η έκταση αυτή, μαζί με τη θέση Χαμανδρούλα κοντά στην Ερεσό, απαλλοτριώθηκε από το ελληνικό δημόσιο το 1966, σύμφωνα με την απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών και Γεωργίας αριθμό Γ. 2755/5305/26.11.64, έτσι ώστε να προστατευθούν και να αναδειχθούν τα απολιθώματα. Το 1842 σε μια έκθεση απολιθωμάτων στο Γκρατς της Αυστρίας, εκτέθηκαν δείγματα απολιθωμένων φυτών από τη Λέσβο, τα οποία είχε συλλέξει ο Αρχιδούκας Ιωάννης. Την ίδια εποχή ο Αυστριακός βοτανολόγος Franz Unger περιέγραψε διάφορα είδη απολιθωμένων φυτών από τη Λέσβο.
Η ευρύτερη περιοχή που βρίσκεται το απολιθωμένο δάσος, έκτασης 150.000 στρεμμάτων, απέκτησε το καθεστώς διατηρητέου μνημείο με το προεδρικό διάταγμα 443/85, το οποίο δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 160, που εκδόθηκε τις 19 Σεπτεμβρίου 1985. Το διάταγμα όρισε πέντε πάρκα, τέσσερα χερσαία (θέση Παλή Αλώνια, Νησιώπη, Σίγρι και Χαμανδρούλα) και ένα θαλάσσιο στη θέση Λάφη, με έκταση 100 στρέμματα. Η συνολική έκταση των πάρκων ανέρχεται σε 516,5 στρέμματα. Σύμφωνα με το διάταγμα, το απολιθωμένο δάσος Λέσβου αποτελεί «ανεπανάληπτο δημιούργημα της φύσης και φυσική κληρονομιά της χώρας με σπάνια παλαιοντολογική και γεωμορφολογική αξία». 250px|thumb|Έγχυση ειδικών στερεωτικών ουσιών στις επιφανείες ρωγμές του απολιθωμένου ξύλου για την αποφυγή συλλογής σκόνης και βλάστησης στις ρωγμές, και προς αποφυγή θραύσεων Η θέση Μπαλή Αλώνια περιφράχθηκε με τη δημιουργία του πάρκου, έκτασης 286 στρεμμάτων. Η μελέτη αξιοποίησης του πάρκου έγινε από τη διεύθυνση δασών Λέσβου σε συνεργασία με το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και με χρηματοδότηση του Υπουργείου γεωργίας (Ελληνικό δημόσιο και Ευρωπαϊκή Ένωση). Στο πάρκο χαράχθηκαν και κατασκευάστηκαν περιπατητικές διαδρομές, καθώς και διάφορα έργα διευκόλυνσης των επισκευτών. Κατά τη διάρκεια διάνοιξης των περιπατητικών διαδρομών το 1987 έγιναν και οι πρώτες ανασκαφές απολιθωμένων κορμών, όπως ενός κατακείμενου κορμού μήκους 20 μέτρων που βρέθηκε κοντά στην είσοδο του πάρκου. Το 1997 και έπειτα πραγματοποιούνται συστηματικές ανασκαφές και προγράμματα συντήρησης και αποκατάστασης των απολιθωμένων κορμών στο πάρκο από Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου.