cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγία Παρασκευή Κυπάρισσου Λάρισας
Η Αγία Παρασκευή είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Κυπάρισσου, της δημοτικής ενότητας Κραννώνος, του δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Οι παλαιότερες ονομασίες του χωριού ήταν Καρατζόλι και Τρύπα.
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι ημιορεινός οικισμός του νοτιοκεντρικού τμήματος του νομού, στις πλαγιές του μικρού βουνού Φυλλήιον και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 330. Απέχει 33 χλμ. περίπου Ν. της Λάρισας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1833 ως Καρατζόλι. Το 1927 μετονομάστηκε σε Τρύπα, ονομασία που διατήρησε μέχρι το 1953, οπότε μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή.
(Πηγή: (Πηγή: ))
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Τσολιάδες Κιλκίς
Οι Τσολιάδες είναι ακατοίκητος πεδινός οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς σε υψόμετρο 80 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται δίπλα ακριβώς στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία και ανατολικά του Αξιού ποταμού. Εκεί καταλήγει ο Αυτοκινητόδρομος 1 η παλιότερα Π.Α.Θ.Ε. και είναι ο συνοριακός σταθμός Ευζώνων, σε απόσταση 20 χλμ. Β. από το Πολύκαστρο (έδρα του δήμου) και 46 χλμ. ΒΔ. από το Κιλκίς. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ευζώνων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Εύζωνους, τη Μεταμόρφωση και την Πλατανιά, αποτελούν την τοπική κοινότητα Ευζώνων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πολυκάστρου του Δήμου Παιονίας της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμο πληθυσμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Σκάλα Συκούντος Λέσβου
Η Σκάλα Συκούντος είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 4 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Πανεπιστήμιο Φρειδερίκου και Αλεξάνδρου των Έρλανγκεν-Νυρεμβέργης
Το Πανεπιστήμιο Φρίντριχ Αλεξάντερ Ερλάνγκεν-Νυρεμβέργης (γερμανικά: Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg) είναι το τρίτο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο μεταξύ των πανεπιστημίων της Βαυαρίας, με περίπου 40.000 φοιτητές. Ιδρύθηκε στο Έρλανγκεν το 1743 και εδρεύει επίσης στη Νυρεμβέργη από το 1961. Περίπου τα δύο τρίτα των φοιτητών σπουδάζουν στο Έρλανγκεν και το ένα τρίτο στη Νυρεμβέργη.
Ιστορία
Πήρε το όνομά του από τον Φράγκο Μαργράβο Φρειδερίκο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ, ο οποίος ίδρυσε το πανεπιστήμιο και τον Κάρολο Αλέξανδρο του Βραδεμβούργου-Άνσμπαχ, ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στην εδραίωση του.
Κατά την ίδρυση του το πανεπιστήμιο αποτελείτε από την θεολογική, νομική, ιατρική και φιλοσοφική σχολή.
Αργότερα δημιουργήθηκαν οι παρακάτω σχολές.
== Σχολές == Το 2022 μετά από πολυάριθμες αναδιοργανώσεις το πανεπιστήμιο αποτελείται από 5 σχολές.
== Νομπελίστες ==
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Γερμανία
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1984
Τα 10α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1984.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1984
Έντα Μόζερ
Η Έντα Μόζερ (γερμανικά: Edda Moser), γεννημένη στις 27 Οκτωβρίου 1938, είναι Γερμανίδα υψίφωνος, μια από τις επιφανέστερες και πιο πολύπλευρες των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα. Υπήρξε αποτελεσματική σε οπερατικούς ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου, όπως για παράδειγμα του Μότσαρτ, του Βάγκνερ και του Πουτσίνι, καθώς και σε σύγχρονα έργα, όπως των δημιουργών Λουίτζι Νόνο, Βόλφγκανγκ Φόρτνερ και Μπερντ Αλόις Ζίμερμαν. Η φωνή της χαρακτηρίστηκε από τους ειδικούς ιδιαίτερα δυναμική, ικανή να υιοθετεί τόσο τις τεχνοτροπίες μιας κολορατούρα όσο και μιας λυρικο-δραματικής σοπράνο.
Βιογραφία
Η Μόζερ γεννήθηκε στο Βερολίνο στις 27 Οκτωβρίου 1938, όντας κόρη ενός διάσημου μουσικολόγου (καθώς και συγγραφέα και συνθέτη), του Χανς Γιοακιμ Μόζερ (Hans Joachim Moser). Η Έντα έδειξε ταλέντο από την εφηβεία της και εστάλη να σπουδάσει στο Κονσερβατόριο του Βερολίνου υπό τους Hermann Weissenborn και Gerty König. Η καριέρα της ξεκίνησε με αργά βήματα, αρχικά με ένα μικρό ρόλο το 1962 στην Deutsche Oper (ως Κέιτ Πίνκερτον στη «Μαντάμα Μπατερφλάι» του Πουτσίνι), ενώ την επόμενη χρονιά συμμετείχε στη χορωδία της Würzburg Opera.
Τραγούδησε για μικρότερους θιάσους στη Γερμανία στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και κατόπιν με την Frankfurt am Main Opera από το 1968 μέχρι το 1971. Το 1968 πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης, στο ρόλο της Wellgunde, στο έργο «Ο Χρυσός του Ρήνου» (Das Rheingold) του Βάγκνερ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη Φρανκφούρτη, άρχισε να εμφανίζεται συχνά στη Βιέννη και το Σάλτσμπουργκ, καθώς και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Γερμανίας.
Οι εμφανίσεις της στη Μητροπολιτική Όπερα έγιναν συχνότερες κατά τη δεκαετία του 1970 και στην πρώιμη δεκαετία του 1980. Ερμήνευσε οκτώ διαφορετικούς ρόλους εκεί κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, και οι εμφανίσεις της κυρίως, ως Λιου, στην «Τουραντώ» του Πουτσίνι, ως Βασίλισσα της Νύχτας, στο «Μαγικό Αυλό» του Μότσαρτ, και ως Δόννα Άννα στον «Ντον Τζοβάνι» του Μότσαρτ, έγιναν δεκτές με μεγάλους επαίνους. Ο τελευταίος ρόλος έγινε κάτι σαν το σήμα κατατεθέν της στο κοινό της Νέας Υόρκης: ερμήνευσε τη Δόννα Άννα πάμπολες φορές στη Μητροπολιτική Όπερα, 48 στον αριθμό, περισσότερες από οποιαδήποτε καλλιτέχνιδα στην ιστορία. Στο θέατρο αυτό εμφανίστηκε εννέα σαιζόν ανάμεσα στα έτη 1968-1984.
Παρόλο που η Μόζερ συνδέθηκε κυρίως με την όπερα κατά τη διάρκεια της μακράς της καριέρας, διακρίθηκε και σε άλλα είδη ρεπερτορίου, με ερμηνείες και ηχογραφήσεις σε ποικίλα έργα, όπως το «Missa Solemnis» του Μπετόβεν, την «Cantata della Fiaba Estrema» του Χανς Βέρνερ Χένζε και λίντερ του Χανς Πφίτσνερ. Από τη δεκαετία του 1980 η Μόζερ έχει αποσυρθεί σταδιακά από την ενεργό δράση, ωστόσο πολλές από τις ηχογραφήσεις της έχουν κυκλοφορήσει από την EMI, την DG, και άλλες μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μοζερ Μοζερ
Ιλντάρ Αμπντραζάκοφ
Ο Ιλντάρ Αμίροβιτς Αμπντραζάκοφ (Ильда́р Ами́рович Абдраза́ков· μπασκίρ: Abdrazaqov İldar Ämir ulı· γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Ρώσος τραγουδιστής βαθύφωνος.
Νεανικά χρόνια και καριέρα
Ο  Αμπντραζάκοφ γεννήθηκε στην Ούφα, την πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ακσάρ είναι επίσης ένας επαγγελματίας τραγουδιστής όπερας. Έχουν τραγουδήσει μαζί στην Εθνική Όπερα της Ουάσινγκτον. Οι γονείς του ήταν επίσης καλλιτέχνες. Η μητέρα του ήταν ζωγράφος και ο πατέρας του σκηνοθέτης. Κέρδισε έναν αριθμό φωνητικών διαγωνισμών στα τέλη της δεκαετίας του 1990 συμπεριλαμβανομένων το Γκραν Πρι της Μόσχας, το Διεθνή Διαγωνισμό φωνητικής Γκλίνκα, τον Διεθνή Διαγωνισμό Ρίμσκι-Κορσακόφ, και τον Διεθνή Διαγωνισμό Ομπράζοβα. Ο  Αμπντραζάκοφ κέρδισε το 2000 τον Διεθνή Τηλεοπτικό Διαγωνισμό Μαρία Κάλλας στην Πάρμα, που τον οδήγησε να κάνει το ντεμπούτο του στη Σκάλα του Μιλάνου το 2001. Το 2014 εμφανίστηκε ως Φιόντορ Σαλιάπιν στην κωμική ταινία Yolki 1914.
Όπερες και συναυλίες
Ο Αμπντραζάκοφ έκανε το ντεμπούτο του στη Μητροπολιτική Όπερα το 2004 στο Don Giovanni υπό τον Τζέιμς Λεβίν και έκτοτε εμφανίστηκε εκεί τακτικά. Το 2008-09 ήταν πρωταγωνιστής σε μια νέα παραγωγή του Αττίλα του Βέρντι, και το 2011 έκανε το ντεμπούτο του ρόλο ως Ερίκου VIII σε μία νέα παραγωγή της Άννα Μπολένα του Ντονιτσέττι με την  Άννα Νετρέμπκο, με την οποία άνοιξε η σεζόν. Στη σεζόν 2004–05, ο Αμπντραζάκοφ συμμετείχε μαζί με τον Ρικάρντο Μούτι σε συναυλία για το άνοιγμα του Teatro alla Scala και τραγούδησε τον ρόλο του Μωησή σε μια παραγωγή του  Ο Μωυσής στην Αίγυπτο του  Ροσσίνι. Η παραγωγή ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε CD και DVD. Το 2009, ο Αμπντραζάκοφ έκανε το ντεμπούτο του στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ στον ίδιο ρόλο. Τη νέα παραγωγή ηγήθηκε επίσης ο Μούτι. Ο Αμπντραζάκοφ εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου το 2009, ερμηνεύοντας το Ρέκβιεμ του Βέρντι σε συναυλία με τον Αντόνιο Παππάνο και έκτοτε επέστρεψε εκεί για να τραγουδήσει τον Ντον Μπασίλιο στον Κουρέα της Σεβίλλης  (Il barbiere di Siviglia). Στη σεζόν 2012–13, ο Αμπντραζάκοφ εκτελεί τους ομώνυμους ρόλους στον Ντον Τζιοβάνι στην Εθνική Όπερα της Ουάσιγκτον και στη Μητροπολιτική Όπερα, καθώς και εκείνους του Οι γάμοι του Φίγκαρο στη Μητροπολιτική Όπερα. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Ιλντάρ Αμπντραζάκοφ και Νταϊάνα Βίσνεβα Στο Θέατρο Μαρίνσκι, ο Αμπντραζάκοφ έχει εκτελέσει τον ομώνυμο χαρακτήρα και τον  Λεπορέλλο στο Ντον Τζιοβάνι του Μότσαρτ, τον Μεφιστοφελή στο Φάουστ του Γκουνό  και στο Η καταδίκη του Φάουστ του Berlioz, τον Οροβέσο στη Νόρμα του Bellini, τον Σελίμ στο Il turco του Ροσσίνι στην Ιταλία  και τον Ασσούρ στο Σεμίραμις. Εκτός από τον Αττίλα, οι άλλοι ρόλοι του Αμπντραζάκοφ στο Βέρντι περιλαμβάνουν τον Μπάνκο στο Μάκμπεθ, τον Γουόλτερ στη Λουίζα Μίλλερ και τον ομώνυμο ρόλο στο Ομπέρτο. Ο Αμπντραζάκοφ έχει επίσης εμφανιστεί στο Liceu της Βαρκελώνης, στο Τεάτρο Ρεάλ της Μαδρίτης, στην Όπερα της Βαστίλης στο Παρίσι, στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο, στην Εθνική Όπερα της Ουάσιγκτον και στην Όπερα του Λος Άντζελες. Στη σκηνή της συναυλίας, έχει δώσει ρεσιτάλ στη Ρωσία, την Ιταλία, την Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει παίξει με ορχήστρες, όπως η Συμφωνία του Σικάγου, η Φιλαρμονική της Βιέννης, η Ορχήστρα της Λειψίας Gewandhaus, η Bayerischer Rundfunk, η Φιλαρμονική του Ρότερνταμ, το Εθνικό Orchester de France, η ορχήστρα Filarmonica della Scala και η Εθνική Ακαδημία της Santa Cecilia της Ρώμης. Έχει συνεργαστεί με αγωγούς όπως ο Ρικάρντο Μούτι, ο Valery Gergiev, ο Τζέιμς Λεβίν, ο Τζιαναντρέα Νοσέντα, ο Μπερτράν ντι Μπίλλυ, ο Ρικάρντο Φρίζα, ο Ρικάρντο Σαϊλί και ο Αντόνιο Παπάνο. Το 2017 επέστρεψε στο Φεστιβάλ Όπερας Rossini στο Πέζαρο για να παίξει σε συναυλία με τον μαέστρο Ιβά Λόπεζ-Ρεϊνόζο. Έχει ερμηνεύσει τον ομώνυμο ρόλο στον Αττίλα του Βέρντι κατά την έναρξη της σεζόν 2018/2019 της Teatro alla Scala, υπό τη διεύθυνση του Ρικάρντο Σαϊλί και με τον Ντέιβιντ Λίβερμορ ως σκηνοθέτη.
Ηχογραφημένη καριέρα
Ο Αμπντραζάκοφ έχει ηχογραφήσει έργα σε συνεργασία με πολλές δισκογραφικές εταιρείες. Για τη Decca, ηχογράφησε τον Ροσσίνι με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Μιλάνου και το Ρέκβιεμ του Βέρντι με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Σικάγου. Για το EMI Classics, ηχογράφησε τη Θεία Λειτουργία του Κερουμπίνι με τον Bayerischer Rundfunk. Και για το Chandos, έχει ηχογραφήσει  τη Σουίτα σε Στίχους του Μικελάντζελο Μπουοναρρότι  του Σοστακόβιτς και το   Ο μίζερος Ιππότης του Ραχμάνινοφ, και τα δύο με τη Φιλαρμονική του BBC. Οι κυκλοφορίες του DVD περιλαμβάνουν τους Moïse et Pharaon από τη La Scala, Ομπέρτο από το Μπιλμπάο, Νόρμα από την Πάρμα, Μεφιστοφελής από το Σαν Φρανσίσκο και Lucia di Lammermoor από τη Μητροπολιτική Όπερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπασκίροι Κατηγορία:Βαθύφωνοι
Ρούλα Κουκούλου
Η Γρηγορία (Ρούλα) Κουκούλου (1916 - 21 Ιανουαρίου 1997) υπήρξε ηγετικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ). Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, επί ηγεσίας Χαρίλαου Φλωράκη, ήταν μέλος του Πολιτικού Γραφείου, υπεύθυνη για ζητήματα πολιτισμού και καλλιτεχνών. Ωστόσο, είναι κυρίως γνωστή ως σύζυγος του ιστορικού γραμματέα του ΚΚΕ την περίοδο του εμφυλίου πολέμου, Νίκου Ζαχαριάδη, με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο.
Βίος
Ως μαθήτρια, κέρδισε βραβείο για έκθεση ιδεών, την οποία διάβασε σε μαθητές και καθηγητές της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας στην Αθήνα, της οποίας ο διευθυντής τη συμβούλεψε «να γράφεις, διότι ξέρεις να γράφεις».
Συμμαθητής και παιδικός φίλος της ήταν ο Άγγελος Βαλταδώρος, μετέπειτα στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Βορείου Ελλάδος (1977-1981) και βουλευτής Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας (1981-1989). Σύμφωνα με τον Βαλταδώρο, η Κουκούλου είχε αναστατώσει όλη τη Νάουσα, καθώς το 1933, όντας ανήλικη μαθήτρια 17 ετών, είχε συνάψει ερωτική σχέση με έναν καθηγητή του σχολείου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την πραγματοποίηση συλλαλητηρίου μαθητών και καθηγητών του σχολείου εναντίον της, επειδή «έβλαψε την τιμή της πόλης».
Ο Βαλταδώρος όμως διευκρίνισε ότι το συλλαλητήριο έγινε για λόγους ζηλοτυπίας: «''άπαντες ζηλιαρόγατοι, γιατί μας πήρε ο καθηγητής την ωραία Ελένη-Ρούλα, που στη συνέχεια ο άνθρωπος τη στεφανώθηκε... Ψηλή, λυγερόκορμη, πρόσωπο όμορφο με συμμετρικές γραμμές, σώμα με εξαιρετικές σωματικές αναλογίες, κάτι μεταξύ Μελίνας Μερκούρη και Ρίτας Χέιγουορθ. Άναβε και ξυπνούσε πόθους κάτω από τα θρανία''».
Μετά το 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ (1945) η Ρούλα Κουκούλου εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Ήταν μέλος της Επιτροπής Πόλης, υπεύθυνη για τη γυναικεία δουλειά, μέχρι το 1946. Μέχρι το 1947 είχε την ευθύνη για το γυναικείο κίνημα, που τότε εκφραζόταν κυρίως μέσα από την ΠΟΓ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Γυναικών), που είχε πάνω από 200 χιλιάδες μέλη.
Τον Οκτώβριο του 1947 βγήκε στο βουνό και εντάχθηκε στον ΔΣΕ, με ειδική ευθύνη για τις γυναίκες μαχήτριες του ΔΣΕ. Μετά την ήττα του ΔΣΕ κατέφυγε στις σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Το 1952 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής (ΚΕ) του ΚΚΕ.
Το 1955 η Ρούλα Κουκούλου ήρθε στην Ελλάδα παράνομα. Συνελήφθη το 1956 και φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ στην Αθήνα και έπειτα στο Επταπύργιο της Θεσσαλονίκης. Πέρασε από 4 δίκες και καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκισης. Το 1960 πέρασε από Στρατοδικείο και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά. Απολύθηκε το 1966, μετά από σχεδόν 11 χρόνια φυλακής. Δούλεψε σε συνέχεια στη νόμιμη ΕΔΑ μέχρι τον Απρίλιο του 1967 και την επιβολή της χούντας, οπότε εξορίστηκε αρχικά στη Γυάρο, και έπειτα στον Ωρωπό. Όταν απελευθερώθηκε, το 1972, βγήκε παράνομα στο εξωτερικό.
Στο 9ο Συνέδριο του ΚΚΕ, το 1973, εκλέχθηκε μέλος του Πολιτικού Γραφείου, του ανώτατου καθοδηγητικού οργάνου του Κόμματος, και μετά την επάνοδό της στην Ελλάδα με την αποκατάσταση της δημοκρατίας (1974), ανέλαβε τα ζητήματα πολιτισμού και καλλιτεχνών.
Ο γάμος με τον Ζαχαριάδη
Ο Νίκος Ζαχαριάδης νυμφεύθηκε τη Ρούλα Κουκούλου την περίοδο του εμφυλίου πολέμου. Ο γάμος έγινε στις 17 Φεβρουαρίου 1948 στον Άγιο Αχίλλειο Πρεσπών, ένα κατοικημένο νησί που βρίσκεται μέσα στη λίμνη Μικρή Πρέσπα, το οποίο (όπως και πολλά χωριά των νομών Φλώρινας και Καστοριάς) βρισκόταν υπό τη στρατιωτική διοίκηση του ΚΚΕ και του ΔΣΕ κατά την περίοδο του εμφυλίου. Ο γάμος τους ήταν θρησκευτικός, και έγινε από τον ορθόδοξο ιερέα της 670ής Μονάδας του ΔΣΕ, ο οποίος αργότερα σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης. Απέκτησαν έναν γιο, τον Ιωσήφ (Σήφη), πιθανώς από το όνομα του Ιωσήφ Στάλιν. Η Κουκούλου ζήτησε το 1955 να επιστρέψει στην Ελλάδα γνωρίζοντας ότι το Κόμμα δρούσε σε συνθήκες βαθιάς παρανομίας. Ο Ζαχαριάδης δέχθηκε. Δεν ξανασυναντήθηκαν ποτέ. Όταν η Κουκούλου συνελήφθη και φυλακίστηκε, από τις φυλακές «αποκήρυξε» τον άνδρα της το 1957. «Το ίδιο θα έκανε και ο Νίκος αν μάθαινε ότι με διαγράψανε» είπε έπειτα από πολλά χρόνια σε συνέντευξή της στον Φρέντυ Γερμανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949
Κάνο
Το Κάνο (Kano) είναι πόλη της βόρειας Νιγηρίας, πρωτεύουσα της πολιτείας Κάνο. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2006 έχει 2.828.861 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στη χώρα μετά το Λάγος και το μεγαλύτερο οικονομικό κέντρο στη βόρεια Νιγηρία. Το Κάνο είναι η έδρα του εμιράτου του Κάνο. Στην πόλη κατοικούν κυρίως οι Χάουσα.
Ιστορία
Το Κάνο είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις της Νιγηρίας και της δυτικής Αφρικής. Το Κάνο ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα στο λόφο Νταλά, έναν από τους δύο λόφους που δεσπόζουν στην παλιά πόλη, όμως έχουν βρεθεί εργαλεία που δείχνουν ότι κατοικείται από την προϊστορία. To 999 δημιουργήθηκε το βασίλειο του Κάνο, με το λόφο Νταλά πρωτεύουσά του. Η πόλη οχυρώθηκε τον 12ο αιώνα. Η αγορά της πόλης ήταν κύριος σταθμός του εμπορείου στη Σαχάρα. Το Κάνο κατέλαβαν οι μουσουλμάνοι Φουλανί το 1804, οι οποίοι δημιούργησαν το εμιράτο του Κάνο. Η πόλη κατακτήθηκε το 1903 από τους Βρετανούς και το 1912 ενώθηκε σιδηροδρομικώς με το Λάγος, στον κόλπο της Γουινέας. Στην πόλη σήμερα λειτουργεί και διεθνές αεροδρόμιο.
Οικονομία
Η πόλη είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, με εργοστάσια επεξεργασίας τροφίμων και δερμάτων, υφαντουργίες και η βαριά βιομηχανία περιλαμβάνει την παραγωγή τσιμέντου, αυτοκινητοβιομηχανίες και εργοστάσια παραγωγής χημικών. Ανάμεσα στα αγροτικά προϊόντα της περιοχής είναι τα αράπικα φιστίκια. Ανάμεσα στα αξιοθέατα της πόλης είναι το παλάτι του 15ου αιώνα Γκιντάν Ρούμφα και το μεγάλο τέμενος, το μεγαλύτερο της χώρας, κτισμένο το 1951. Σώζονται τμήματα των παλιών τειχών της πόλης. Στην πόλη λειτουργεί το πανεπιστήμιο Μπαγιέρο (από το 1977), το πολιτειακό ινστιτούτο ανώτατης εκπαίδευσης του Κάνο, μια αραβική νομική σχολή, καθώς και πολυτεχνική και εμπορική σχολή και αγροτικό ερευνητικό κέντρο.
Παραπομπές
Κανο
Συκούντα Λέσβου
Η Συκούντα είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 295 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Γουαϊτάνγκι (νησιά Τσάταμ)
Το Γουαϊτάνγκι (αγγλικά: Waitangi) είναι μια πόλη της Νέας Ζηλανδίας στα νησιά Τσάταμ, περίπου 800 χιλιόμετρα ανατολικά του Κράισττσερτς.
Πληροφορίες
Είναι ο βασικός καταυλισμός του αρχιπελάγους Τσάταμ και έχει 200 κατοίκους. Τα δύο δημοτικά σχολεία βρίσκονται στο Καινγκαρόα και εκεί έχει την έδρα του το Δικαστήριο του Γουαιτάνγκι, με εξουσιοδότηση να δίνει αποζημιώσεις σε Μοριορί κατοίκους που έχασαν τα αγροκτήματα του την δεκαετία του 1840.
Κλίμα
Το Γουαϊτάνγκι αντιμετωπίζει ένα ωκεάνιο κλίμα με ήπιους (όχι κρύους) χειμώνες και ζεστά (όχι καυτά) καλοκαίρια. Βροχόπτωση μπορεί να πέσει ανά πάσα στιγμή στη διάρκεια του έτους, με το υψηλότερο ποσοστό της βροχής να επικεντρώνονται κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Ασώματοι Ροδόπης
Οι Ασώματοι είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφικά στοιχεία
Οι Ασώματοι βρίσκονται στη βόρεια άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής με υψόμετρο 97 μέτρα, σε απόσταση 19 χλμ. Α. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου) και 8 χλμ. ΒΔ. από την Κομοτηνή. Στα βόρεια του χωριού ξεκινούν οι πρόποδες του όρους Παπίκιο με τα μοναστήρια του ενώ νοτιοανατολικά είναι η πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής. Οι χριστιανοί κάτοικοί του είναι γηγενείς και πρόσφυγες με καταγωγή άλλοι από την βυζαντινή Αχρίδα των Σκοπίων, άλλοι από το Κίζδερβεν Νικομηδείας, άλλοι από την Αργυρούπολη και το Καρς του Πόντου. Από τους μουσουλμάνους κατοίκους του αρκετοί είναι Πομάκοι από Άνω Βυρσίνη, Κάτω Βυρσίνη, Κερασιά, Κύμη, Μεγάλη Άδα κ.α. Ασχολούνται με την γεωργία (καπνά, κεράσια) την κτηνοτροφία και την υλοτομία. Στο χωριό υπάρχει περιφερειακό ιατρείο που υπάγεται στο Κέντρο Υγείας Ιάσμου και δραστηριοποιείται από το 2013 ο πολιτιστικός σύλλογος.
Ιστορικά στοιχεία
Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού υπάρχουν αρκετά ευρήματα βυζαντινής εποχής. Στην τοποθεσία "Καφετζή-τάρλα", σε απόσταση περίπου 1 χλμ. δυτικά, βρέθηκαν λείψανα ρωμαϊκών λουτρών (μαρμάρινο υπέρθυρο, δωρικό κιονόκρανο κα.) και κεραμεική του 5ου με -6ο αιώνα. Βόρεια σε απόσταση 2,5 χλμ. ένας παλαιοχριστιανικός διπλός κίονας με την υστεροβυζαντινή επιγραφή: ΟΡΙΑΙΟΙ ΔΙΑΦΕΡΟΝΤΕΣ ΤΗ ΕΥΑΓΕΣΤΑΤΗ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ η οποία αναφέρεται στα όρια της μονής ενός "ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ". Δίπλα στο γήπεδο του χωριού υπάρχει συλημένος τάφος (τούμπα).
Αναφέρεται ότι όταν στα 1344 ο Ματθαίος Καντακουζηνός πήρε στην κυριαρχία του τα Κουμουτζηνά (σημερινή Κομοτηνή) για λογαριασμό του πατέρα του αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού, του παραδόθηκαν μαζί με την πόλη και τα φρούρια Ασώματος (μετέπειτα Ασώματοι), Παραδημώ, Κρανοβούνιον και Στυλάριον. Πιθανολογείται ότι τα λείψανα φρουρίου που υπάρχουν Β.-ΒΑ. από τα γειτονικά Θάμνα έχουν σχέση με το αναφερόμενο φρούριο Ασώματος.
Διοικητικά στοιχεία
Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι Μπουλάτ-κιοϊ και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα ως Ασώματος το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας (μέχρι το 1928). Το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Ασώματοι. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Αγίασμα, τη Δύμη, τα Θάμνα, το Ρίζωμα, τις Φοιτητικές Εστίες Δ.Π.Θ. και τη Φωλιά αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ασωμάτων που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σώστου του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως δημοτική κοινότητα έχει πληθυσμό 2.851 κατοίκους ενώ ως οικισμός 712. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 75,268 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1954
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο του έτους 1954 έγινε παράλληλα με το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης και έληξε στις 19 Σεπτεμβρίου 1954. Μετείχαν 6 σύλλογοι που αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε έναν γύρο.
Ο Εθνικός αναδείχθηκε πρωταθλητής και μάλιστα αήττητος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
Ουμουρτζά
H Ουμουρτζά (τουρκικά: Umurca) είναι χωριό στην περιοχή Μερίτς της επαρχίας Αδριανούπολης στην Τουρκία, 4 χλμ ανατολικά του ελληνικού Σουφλίου. Απέχει 90 χλμ από το κέντρο της Αδριανούπολης και 5 χλμ από το κέντρο της πόλης Μερίτς. Ο πληθυσμός το 2011 ήταν 349 κάτοικοι.
Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην κτηνοτροφία και τη γεωργία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αδριανούπολη
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1926
Η κυβέρνηση Ζαΐμη εμφανίστηκε στη Βουλή, στις 6 Δεκεμβρίου 1926, και, μετά την ανάγνωση των προγραμματικών της δηλώσεων, ζήτησε την ψήφο εμπιστοσύνης του Σώματος. Ο Ζαΐμης, στο πρόγραμμα που ανακοίνωσε, έθεσε ως προτεραιότητες την ολοκλήρωση της αναθεώρησης του νέου Συντάγματος, την πλήρη και τελική αποκατάσταση των προσφύγων, την ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης και της διοικητικής αποκέντρωσης, την προσπάθεια περικοπής κρατικών δαπανών έτσι ώστε να ισοσκελιστεί ο προϋπολογισμός και τέλος, τη ρύθμιση των εκκρεμών ζητημάτων στο στράτευμα (επαναφορά απότακτων αντιβενιζελικών αξιωματικών) με την ταυτόχρονη θωράκιση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας από τις επιβουλές των αξιωματικών.Η κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 235 ναι, 11 όχι και 10 αποχές.
Η ίδρυση του τραπεζικού ιδρύματος που θα έπαιρνε το όνομα Τράπεζα της Ελλάδος, προκάλεσε την πρώτη σοβαρή διχογνωμία στην οικουμενική κυβέρνηση. Συγκεκριμένα, το Λαϊκόν Κόμμα αντέδρασε στην ίδρυση της «Εκδοτικής» (όπως ονομάστηκε τότε) τράπεζας, η οποία, παίρνοντας το προνόμιο έκδοσης χαρτονομισμάτων, αφαιρούσε από την Εθνική τράπεζα το κομμάτι αυτό, καθιστώντας την πλέον ακόμα μια εμπορική τράπεζα. Ο αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος, Παναγιώτης Τσαλδάρης, θεωρώντας ότι αυτή η κίνηση ενέχει κινδύνους για την εξάσκηση εθνικής νομισματικής πολιτικής, αποχώρησε από το κυβερνητικό σχήμα.
Ο Αλέξανδρος Ζαΐμης, χάνοντας το ένα από τα βασικά στηρίγματα της κυβέρνησής του, παραιτήθηκε.
Αναφορές
1926 12 1926 Κατηγορία:1927
Εθνικό πάρκο Αψίδων
To Εθνικό πάρκο αψίδων (αγγλικά: Arches National Park) είναι Εθνικό Πάρκο στην ανατολική Γιούτα των ΗΠΑ, βόρεια του ποταμού Κολοράντο. Είναι γνωστό για την ύπαρξη πάνω από 2000 φυσικών αψίδων από ψαμμίτη, όπως η παγκοσμίως διάσημη Delicate Arch, πέρα από μια ποικιλία μοναδικών γεωλογικών σχηματισμών, όπως ο γιγάντιος ισορροπημένος βράχος. Το πάρκο βρίσκεται ακριβώς έξω από το Μοάμπ (Moab) της Γιούτα και έχει έκταση 310 τ.χλμ.. Το 2009 το πάρκο επισκέφθηκαν περίπου ένα εκατομμύριο άτομα. Το μεγαλύτερο υψόμετρό του είναι 1.723 μ. στο Elephant Butte, και το χαμηλότερο υψόμετρό του είναι 1.245 μ. στο κέντρο επισκεπτών. Σαράντα τρία τόξα έχουν καταρρεύσει εξαιτίας της διάβρωσης από το 1970. Διοικούμενη από την Εθνική Υπηρεσία Πάρκων, η περιοχή είχε αρχικά οριστεί ως Εθνικό Μνημείο στις 12 Απριλίου 1929. Αναπροσδιορίστηκε ως Εθνικό Πάρκο στις 12 Νοεμβρίου 1971.
Οι περισσότερες από τις συνθέσεις του πάρκου είναι φτιαγμένες από μαλακό κόκκινο ψαμμίτη που συσσωρεύθηκε 150 εκατομμύρια χρόνια πριν. Πολύ αργότερα, τα υπόγεια ύδατα άρχισαν να διαλύουν τις βαθύτερες αποθέσεις άλατος. Οι θόλοι ψαμμίτη κατέρρευσαν και διαβρώθηκαν σχηματίζοντας ένα λαβύρινθο από κάθετες πλάκες βράχου που ονομάζονται «πτερύγια». Τμήματα των λεπτών αυτών τειχών τελικά διαβρώθηκαν, δημιουργώντας τα γλυπτά από βράχο που υπάρχουν σήμερα στη περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιούτα Αψιδες
Σεντλόριντς ΑΚ
Η Σεντλόριντς ΑΚ (ουγγρικά: Szentlőrinci AC) είναι ουγγρικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το προάστιο της Βουδαπέστης Πεστσεντλόριντς. Ιδρύθηκε το 1918 και συμμετείχε στο πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας της χώρας για πρώτη φορά το 1945-46 καταλαμβάνοντας την 8η θέση. Κορυφαίος τότε της ομάδας ο μεγάλος σκόρερ Φέρεντς Ντέακ που εκείνη τη χρονιά σημείωσε ακατάρριπτο ρεκόρ Ευρώπης με 66 γκολ πρωταθλήματος. Χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το μαύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουγγαρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908
Ντίζελ
Η λέξη ντίζελ (diesel) μπορεί να αναφέρεται:
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1985
Τα 11α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1985.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1985
Τζακ ΝτεΣένα
Ο Τζακ ΝτεΣένα (αγγλικά: Jack Patrick DeSena, 6 Δεκεμβρίου 1987) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στην κωμική σειρά All That, από το 2001 μέχρι το 2005. Το ύψος του είναι 1.78 μ.
Προσωπική ζωή
Ο ΝτεΣένα γεννήθηκε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης. Το 1999, η οικογένειά του μετακόμισε στο Ιρβάιν της Καλιφόρνιας, όπου συνέχισε το σχολείο. Ο ΝτεΣένα ήταν ενεργό μέλος του διεθνού θίασου ComedySportz.
Σταδιοδρομία
Ο ΝτεΣένα έκανε τη φωνή του Σόκκα στην τηλεοπτική σειρά Άβαταρ: Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου, του Nickelodeon.
Το 2008, συμμετείχε στην διαδικτυακή σειρά Dorm Life, ως Σέιν Ράιλι. Από το 2014, συμμετέχει στη τηλεοπτική σειρά του Nickelodeon, 100 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν το λύκειο, ως κ. Ρόμπερτς.
Επιχείρηση Παλιά Γέφυρα
Η Επιχείρηση Παλιά Γέφυρα(αγγλικά: Operation Old Bridge), ήταν η κωδική ονομασία μιας επιχείρησης του FBI για τις συλλήψεις μελών της εγκληματικής οικογένειας Γκαμπίνο, στην Ιταλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες που πραγματοποιήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2008. Μεταξύ των μελών που απαγγελθήκαν κατηγορίες ήταν τα φημισμένα αφεντικά Τζάκι Ντ'Αμίκο, Νικόλας Καρόζο και ο Κονσιλιέρι Τζόσεφ Καρόζο. Τα κατηγορητήρια περιλαμβάναν: δολοφονία, διακίνηση ναρκωτικών, ληστείες και εκβιασμούς.
Η επιχείρηση του FBI
Το ομοσπονδιακό γραφείο ερευνών (FBI) ήταν σε θέση να συλλέξει τις απαραίτητες πληροφορίες μέσα από πληροφοριοδότη Τζόσεφ Βολάρο, (ιδιοκτήτη μιας εταιρείας φορτηγών στο Στάτεν Αΐλαντ), ο οποίος κρυφά κατέγραφε αρκετές συζητήσεις με τα μέλη της οικογένειας Γκαμπίνο. Περισσότερα από 80 άτομα κατηγορήθηκαν στην Ανατολική Περιφέρεια της Νέας Υόρκης. Αρχικά η υπόθεση είχε ανατεθεί στον δικαστή Νικόλας Τζιραούφις, αλλά αργότερα ανέλαβε ο Δικαστής Τζακ Γουέινστιν.
Το αφεντικό της οικογένειας Γκαμπίνο, Νικόλας Καρόζο έγινε φυγόδικος αφού είχε προηγηθεί η συλλήψη της κόρης του και αλλων μελών της οικογένειας Γκαμπίνο. Στις 29 Μαΐου του 2008, ο Καρόζο τελικά θα παραδοθεί στις αμερικανικές αρχές παρουσία του δικηγόρου του. Από τις 62 Αμερικανούς κατηγορούμενους, οι 60 ομολόγησαν την ενοχή τους με τουλάχιστον 52 από αυτούς να αντιμετωπίζουν όχι περισσότερο από τρία χρόνια ποινή φυλάκισης.
Η επιχείρηση του FBI είχε σαν στόχο να περιορίσει την αυξανόμενη συμμαχία μεταξύ της οικογένειας Γκαμπίνο και της σικελικής μαφίας, η οποία ήθελε να επεκταθεί περαιτέρω στο εμπόριο ναρκωτικών. Ένας από τους συλληφθέντες στις ΗΠΑ ήταν ο Φρανκ Κάλι, ένας λοχάγος της οικογένειας Γκαμπίνο. Αυτός σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του «πληροφοριοδότη» στις ΗΠΑ ήταν ο μεσολαβήτης με την οικογένια Ιντσερίλο της Σικελίας.
Ονομασία
Το όνομα της αστυνομικής επιχείρησης, «Παλιά Γέφυρα», αναφέρεται στους ιστορικούς δεσμούς των εξορίστων μαφιόζων της Σικελίας πέρα ​​από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Μετά το δεύτερο πόλεμο της μαφίας στις αρχές της δεκαετίας του 1980 τα επιζώντα μέλη της Οικογένειας Ιντσερίλο τους είχε «επιτραπεί» να μεταναστεύσουν στη Νέα Υόρκη για να αποφευχθεί η εξόντωση τους από την συμμορία των Κορλεόνεζι και στη συνέχεια από τον νικητή του πολέμου αρχινονό Σαλβατόρε Ριίνα. Οι Αμερικανοί συγγενείς και συνεργάτες της οικογένειας Γκαμπίνο παρενέβησαν για λογαριασμό των Ιντσερίλο. Τους επετράπη να εγκατασταθούν στην Αμερική σε αντάλλαγμα με την υπόσχεση: Ούτε αυτοί, ούτε και τα παιδιά τους θα μπορούσαν ποτέ να πατήσουν πάλι το πόδι τους στο εδάφος της Σικελίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαφία
Νούνο Γκόμες
Ο Νούνο Μιγκέλ Σοάρες Περέιρα Ριμπέιρο (Nuno Miguel Soares Pereira Ribeiro, 5 Ιουλίου 1976), περισσότερο γνωστός ως Νούνο Γκόμες (Nuno Gomes), είναι Πορτογάλος παλαίμαχος διεθνής επιθετικός ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Πήρε το παρατσούκλι Γκόμες όταν ήταν παιδί από τον Φερνάντο Γκόμες, έναν από τους διασημότερους Πορτογάλους επιθετικούς της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Μπόαβιστα και συνέχισε στην Μπενφίκα, στην οποία πέρασε και το μεγαλύτερο τμήμα της καριέρας του. Με την Μπενφίκα συμμετείχε 12 σαιζόν και σκόραρε 166 γκολ με 398 παιχνίδια. Έχει αγωνιστεί με τη Φιορεντίνα, τη Μπράγκα με την Μπάλκμπερν Ρόβερς. Γενικά φημιζόταν για την ικανότητά του να σκοράρει, ενώ ταυτόχρονα μοίραζε και πολλές ασίστ.
Ο Γκόμες εκπροσώπησε την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας σε δύο παγκόσμια κύπελλα και τρία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, με 79 συμμετοχές και 29 γκολ με το εθνόσημο. Βοήθησε τη χώρα του να φτάσει στον τελικό στο Euro 2004 και στα ημιτελικά στο Euro 2000 και στο Μουντιάλ 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκμπερν Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Μαρίτα Κοχ
Η Μαρίτα Κοχ (γερμανικά: Marita Koch, γεννήθηκε 18 Φεβρουαρίου 1957) είναι Γερμανίδα πρώην αθλήτρια στίβου. Αγωνίζονταν στους δρόμους ταχύτητας και έχοντας καταρρίψει 30 φορές παγκόσμια ρεκόρ σε ατομικά και ομαδικά αγωνίσματα, αναδείχθηκε σε μία από τις κορυφαίες του κλασικού αθλητισμού όλων των εποχών. Το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μέτρα, που σημείωσε το 1985, δεν έχει καταρριφθεί μέχρι σήμερα.
Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε σε κορυφαίο επίπεδο στην κατηγορία των νεανίδων και γρήγορα έφτασε στην αγωνιστική κορυφή του κόσμου κατακτώντας όλους τους τίτλους που διεκδίκησε, σε ανοικτό και κλειστό στίβο, αρχικά στα 400 μέτρα και σταδιακά και σε μικρότερες αποστάσεις αγώνων ταχύτητας καταρρίπτοντας αλλεπάλληλα παγκόσμια ρεκόρ. Η αθλητική της καριέρα την έφεραν στην κορυφή του κόσμου όλων των αγωνισμάτων του κλασικού αθλητισμού για σχεδόν μία δεκαετία. Τραυματισμοί την ανάγκασαν να αποχωρήσει από την ενεργό δράση πριν συμπληρώσει τα 30 της χρόνια. Το 2014 εισήχθη στο Hall of Fame της IAAF.
Βιογραφία
Η Μαρίτα Κοχ γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1957 στην πόλη Βίσμαρ (Wismar), της τότε Ανατολικής Γερμανίας. Από μικρή είχε δείξει ότι διέθετε πολύ γρήγορα πόδια, κερδίζοντας ακόμα και μεγαλύτερα αγόρια σε σχολικούς αγώνες τρεξίματος. Από την ηλικία των 15 ετών προπονούνταν με τον μετέπειτα σύζυγό της Βόλφγκανγκ Μάιερ, μηχανικό πλοίων, που είχε το χόμπι του ερασιτέχνη προπονητή στίβου. Στην ηλικία αυτή έτρεξε τα 200 μέτρα σε 25,5 δευτερόλεπτα και τα 400 μέτρα σε 60,3. Μαζί με τον Μάιερ, η ταλαντούχα έφηβη εγκαταστάθηκε το 1978 στο Ρόστοκ εντασσόμενη στο σύλλογο της πόλης SC Empor. Ξεκίνησε σκληρή αθλητική προπόνηση, αλλά και να σπουδάζει ιατρική από το 1975. Σταμάτησε τελικά τις σπουδές της στο Βερολίνο για να αφοσιωθεί στον αθλητισμό.
Καριέρα
Από την αρχή της καριέρας της άρχισε να αγωνίζεται στους δρόμους ταχύτητας (100 μέτρα, 200 μ., 400 μ.), αλλά οι χρόνοι της ήταν καλύτεροι στα 400 μέτρα. Στα 18 της χρόνια η καλύτερη επίδοσή της στα 400 μέτρα κατέβηκε στα 51,60 δευτερόλεπτα. Η πρώτη της διάκριση ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων-Νεανίδων (κάτω των 20 ετών) του 1975 στην Αθήνα, όταν ήρθε δεύτερη στα 400 μέτρα και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με την ομάδα της σκυταλοδρομίας στα 4 × 400 μέτρα. Την επόμενη χρονιά σημείωσε τον Ιούλιο επίδοση 50,19 δευτερόλεπτα και συμμετείχε στην πρώτη μεγάλη διοργάνωση, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ αγωνιζόμενη στον προημιτελικό των 400 μέτρων (επίδοση 51,87 δευτερόλεπτα), αλλά αποχώρησε λόγω τραυματισμού. Το 1977 σημείωσε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στον κλειστό στίβο στο Μιλάνο, τρέχοντας τα 400 μέτρα σε 51,8 δευτερόλεπτα, ενώ την ίδια χρονιά ήταν Πρωταθλήτρια Ευρώπης Κλειστού Στίβου στο Σαν Σεμπαστιάν της Ισπανίας με νέο παγκόσμιο ρεκόρ 51,14 δευτερόλεπτα, το μοναδικό της διοργάνωσης. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου εκείνης της χρονιάς ήταν δεύτερη πίσω από την Πολωνή Ιρένα Σεβίνσκα, η τελευταία ήττα της στην απόσταση μέχρι το 1981.
Το παγκόσμιο ρεκόρ των 400 μέτρων
Στις 6 Οκτωβρίου 1985 στο Στάδιο Μπρους, στην Καμπέρα της Αυστραλίας στη διάρκεια των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου, σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μέτρα (47,60 δευτερόλεπτα), που παραμένει ακατάρριπτο και είναι το δεύτερο μακροβιότερο στην ιστορία του ανοικτού στίβου του κλασικού αθλητισμού. Αυτή η επίδοση θεωρείται ιδιαίτερα απρόσιτη, ακόμη και για τους καλύτερους αθλητές της σημερινής εποχής. Η ίδια ήταν πολύ καλά προετοιμασμένη για τους αγώνες των 400 μέτρων εκείνη τη σεζόν, καθώς τις προηγούμενες χρονιές είχε ενδιαφερθεί εξίσου για την απόδοσή της στις μικρότερες αποστάσεις, ενώ και η χρονική περίοδος διεξαγωγής του αγώνα ήταν ιδανική για την ίδια. Μία εβδομάδα πριν από το παγκόσμιο ρεκόρ, ανέκδοτες αναφορές (και ως εκ τούτου ανεπίσημες) ανέφεραν ότι η Κοχ είχε τρέξει τα 200 μέτρα σε 21,56 δευτερόλεπτα. Στον αγώνα των 400 μέτρων, με εντυπωσιακή εκκίνηση, ήδη ήταν ξεκάθαρα μπροστά των περισσότερων αντιπάλων της μέχρι το τέλος της πρώτης στροφής. Ο χρόνος της στα 100 μέτρα αναφέρθηκε ότι ήταν 11,3 δευτερόλεπτα, ενώ ο χρόνος της στα 200 μέτρα αναφέρθηκε ότι ήταν 22,4 δευτερόλεπτα. Η απόσταση των 300 μέτρων της αναφέρθηκε ότι ήταν 34,1 δευτερόλεπτα (χρονομέτρηση με ρολόι χειρός), η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών για αυτήν την απόσταση. Κατέρριψε το ρεκόρ της Κρατοχβίλοβα που είχε τεθεί στις 10 Αυγούστου 1983 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Ελσίνκι με χρόνο 47,99 δευτερόλεπτα, σε αγώνα που δεν είχε  συμμετοχή η Γερμανίδα. Η Κοχ και η Κρατοχβίλοβα παραμένουν οι μόνες αθλήτριες, που έχουν τρέξει την απόσταση σε λιγότερα από τα 48 δευτερόλεπτα. Εκείνος ο αγώνας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η ταχύτερη του αγωνίσματος όλων των εποχών με τη δεύτερη Όλγα Βλαδίκινα (μετέπειτα Μπρίζγκινα) που ήταν δεύτερη να σημειώνει την τρίτη τότε καλύτερη επίδοση με 48,27 δευτερόλεπτα και τώρα πέμπτη. Από τότε η επίδοσή της είχε περιγραφεί ως «ένα υπέροχο παγκόσμιο ρεκόρ για την αιωνιότητα» και ως «μνημείο παγκοσμίου ρεκόρ».
Η Κοχ υπήρξε η πιο φημισμένη αθλήτρια της Ανατολικής Γερμανίας στα χρόνια της ανεξάρτητης συμμετοχής της χώρας στο διεθνές αθλητικό στερέωμα επιβεβαιώνοντας την άποψη ότι η χώρα είχε αναπτύξει ένα μοναδικό αθλητικό μοντέλο, αναλογικά με τον πληθυσμό, το καλύτερο που έχει δει ποτέ η ιστορία. Τα εκπληκτικά (μερικές φορές) αποτελέσματα δεν σήμαιναν μόνο πολιτικό κύρος για τη χώρα, αλλά λειτούργησαν και ως ξεκάθαρη απόδειξη της χειραφέτησης των γυναικών στην Ανατολική Γερμανία. Τα επιτεύγματά της, μαζί με τις εξαιρετικές επιδόσεις και άλλων αθλητριών της χώρας, προκάλεσαν υποψίες για τη χρήση αναβολικών στεροειδών ή άλλων φαρμάκων που βελτιώνουν την απόδοση, αλλά ποτέ δεν βρέθηκε θετική, ούτε αρνήθηκε σε έλεγχο και η ίδια αρνήθηκε ότι έκανε ποτέ χρήση απαγορευμένων ουσιών. Επισήμανε ότι οι επιδόσεις της ήταν προϊόν πολύ σκληρής δουλειάς που έκανε με τον προπονητή της, η αποτελεσματικότητα της οποίας φάνηκε όταν αυτός ανέλαβε την Γαλλίδα Μαρί-Ζοζέ Περέκ, τρεις φορές χρυσή Ολυμπιονίκη στα ίδια αγωνίσματα. «Στην εποχή μου υπήρχε ένας προπονητής για κάθε ομάδα αθλημάτων, από τη νεαρή ηλικία μέχρι το επίπεδο της κορυφής» διευκρίνησε η ίδια σε ερώτηση για την πτώση του επιπέδου του γερμανικού κλασικού αθλητισμού, ειδικά του γυναικείου, μετά την ενοποίηση.
Μετά τον αθλητισμό
Η αποχώρησή της από την αθλητική δράση της έδωσε τη δυνατότητα να προχωρήσει στη δημιουργία οικογένειας, κάτι που είχε θέσει σε δεύτερη μοίρα μέχρι τότε. Τέσσερις εβδομάδες πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1987 στη Ρώμη, παντρεύτηκε τον επί χρόνια προπονητή και σύντροφό της Βόλφγκανγκ Μάιερ και δύο χρόνια αργότερα γεννήθηκε η κόρη της Ούλρικε. Άνοιξε ένα κατάστημα αθλητικής μόδας στο Ρόστοκ. Ως επίτιμος πρόεδρος του '' 1. LAV Rostock'' - όπως αποκαλείται ο σύλλογος της από το 1998 - έμεινε κοντά στο άθλημά της. Το 2014 ήταν η πρώτη Γερμανίδα αθλήτρια στίβου που εισήχθη στο Hall of Fame της IAAF μαζί με τη Χάικε Ντρέξλερ. Η δραστηριοποίηση της εντός του κυβερνώντος κόμματος της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, στο συνέδριο του οποίου μάλιστα είχε εμφανιστεί το 1986, η βράβευσή της με πολλά κρατικά βραβεία της Ανατολικής Γερμανίας, αλλά κυρίως η άρνησή της να συμμετάσχει στην επιχείρηση αυτοθυματοποίησης άλλων συναθλητών της, την έκαναν στόχο επιθέσεων μετά την τιμητική αυτή διάκριση.
Καλύτερες επιδόσεις
Πηγή : World Athletics
Διεθνή μετάλλια
Πηγή : World Athletics
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές από την Ανατολική Γερμανία Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1979 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 200 μέτρα ανδρών
Σειρές
Οι τρεις πρώτοι από κάθε σειρά (Q) και οι επόμενοι τρεις γρηγορότεροι αθλητές (q) προκρίνονται στους ημιτελικούς.
Άνεμος: Σειρά 1: +0.5 μ/δ, Σειρά 2: +0.5 μ/δ, Σειρά 3: +0.8 μ/δ, Σειρά 4: +0.7 μ/δ, Σειρά 5: +1.0 μ/δ, Σειρά 6: +0.9 μ/δ, Σειρά 7: +0.2 μ/δ
Ημιτελικοί
Οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά (Q) και οι επόμενοι δύο γρηγορότεροι αθλητές (q) προκρίνονται στον τελικό.
Άνεμος:
Σειρά 1: -0.3 μ/δ, Σειρά 2: +0.1 μ/δ, Σειρά 3: -0.1 μ/δ
Τελικός
Άνεμος: +0.3 μ/δ
Παραπομπές
000200 μ Αν
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1986
Τα 12α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1986.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1986
Μερίτς (Αδριανούπολη)
Το Μερίτς (τουρκικά: Meriç), πρώην Καβακλί, είναι πόλη και περιοχή της Ανατολικής Θράκης στην επαρχία Αδριανούπολης του Διαμερίσματος του Μαρμαρά, εντός της επικράτειας της Τουρκίας. Η περιοχή του Μερίτς περιβάλλεται από τη Μακρά Γέφυρα (Ουζούν Κιοπρού) στα ανατολικά και τα νοτιοανατολικά, την περιοχή των Υψάλων στα νότια και την ελληνική επικράτεια στα δυτικά και βόρεια. Η περιοχή αποτελείται από 2 πόλεις και 21 χωριά, και πήρε το όνομά της από τον ποταμό Έβρο, ο οποίος ονομάζεται Μερίτς στα τουρκικά. Από το 2018 έχει πληθυσμό 2.100 κατοίκους.
Ιστορία
Ο τόπος κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς το 1361. Μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους το 1912, ένα μέρος της περιοχής αποτελούσε τμήμα του Σουφλίου (τότε ακόμα μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), με το άλλο τμήμα να συνδέεται με τη γειτονική περιοχή Ουζούν Κιοπρού. Μετά την απώλεια του Σουφλίου για την Τουρκία το 1913, δημιουργήθηκε μια νέα περιοχή ονόματι Καβακλί. Από το 1920 έως το 1922, η περιοχή ήταν προσαρτημένη στην Ελλάδα. Μέχρι το 1930, το όνομα παρέμεινε το ίδιο. Το 1930, η περιοχή πήρε το σημερινό της όνομα Μερίτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Σαβίνα Γιαννάτου
μικρογραφία|Η Γιαννάτου τραγουδά ζωντανά στο [[Βούπερταλ, τον Απρίλιο του 2009]] Η Σαβίνα Γιαννάτου (16 Μαρτίου 1959, Αθήνα) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια και συνθέτις.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1959, στην Αθήνα. Έλαβε μαθήματα κλασσικής κιθάρας και συμμετείχε στην παιδική χορωδία του Γιάννη Νούσια. Σπούδασε φωνητική με τη Γωγώ Γεωργιλοπούλου και τον Σπύρο Σακκά στην Αθήνα και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Guildhall School of Music and Drama του Λονδίνου. Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία της το 1979 και δύο χρόνια αργότερα συμμετείχε στην ηχογράφηση του δίσκου Εδώ Λιλιπούπολη. Ακολούθησαν δέκα προσωπικοί δίσκοι, με συνθέσεις καταξιωμένων συνθετών όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, η Λένα Πλάτωνος και ο Νίκος Κυπουργός, καθώς και δεκάδες συμμετοχές σε δίσκους της Λένας Πλάτωνος, του Νίκου Μαμαγκάκη, του Δημήτρη Μαραγκόπουλου και του Δημήτρη Λάγιου.
Από το 1995 συνεργάζεται με το συγκρότημα Primavera en Salonico, ερμηνεύοντας διασκευές παραδοσιακών τραγουδιών της Ελλάδας και της Μεσογείου. Σταδιακά, επέκτεινε τις φωνητικές δεξιότητές της για να χρωματίζει τις ερμηνείες της με εντυπωσιακούς λαρυγγισμούς.
Η Σαβίνα Γιαννάτου είναι επίσης συνθέτις μουσικής για το θέατρο, το χοροθέατρο και την τέχνη του video-art. Συμμετέχει επιλεκτικά σε διάφορα εργαστήρια, διδάσκοντας φωνητικό αυτοσχεδιασμό σε ηθοποιούς και μουσικούς, ενώ τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με τη δισκογραφική εταιρεία ECM.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Βέρα Ίνμπερ
Η Βέρα Μιχαήλοβνα Ίνμπερ (Vera Mikhailovna Inber), γεννημένη Σπένζερ (Shpenzer), Ве́ра Миха́йловна И́нбер   (10 Ιουλίου 1890, Οδησσός, Ρωσική Αυτοκρατορία - 11 Νοεμβρίου 1972, Μόσχα, Σοβιετική Ένωση ) ήταν Ρωσίδα και Ουκρανή - σοβιετική  ποιητής και συγγραφέας.
Βιογραφία
Ο πατέρας της Μοσέ κατείχε έναν επιστημονικό εκδοτικό οίκο "Matematika" ( Μαθηματικά ). Ο Μοσέ ήταν ξάδερφος του μελλοντικού σοσιαλιστικού επαναστάτη Λέων Τρότσκι. Ο εννιάχρονος Λεβ (Τρότσκι) ζούσε με τον Μοσέ και τη σύζυγό του Φανή στο διαμέρισμά τους της Οδησσού, όταν η Βέρα ήταν μωρό.
Η Βέρα παρακολούθησε για λίγο ένα τμήμα Ιστορίας και Φιλολογίας στην Οδησσό. Τα πρώτα ποιήματά της δημοσιεύθηκαν το 1910 σε τοπικές εφημερίδες. Το 1910-1914 έζησε στο Παρίσι και την Ελβετία. Μετά μετακόμισε στη Μόσχα. Κατά τη δεκαετία του 1920 εργάστηκε ως δημοσιογράφος, γράφοντας πεζογραφία, άρθρα και δοκίμια και ταξίδεψε σε όλη τη χώρα και στο εξωτερικό.
Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου έζησε στο πολιορκημένο Λένινγκραντ όπου ο σύζυγός της εργάστηκε ως διευθυντής σε ιατρικό ίδρυμα. Σύμφωνα με τη νεκρολογία των New York Times, «έγραψε για την εφημερίδα Leningradskaya Pravda και μεταδόθηκε μέσω του ραδιοφώνου του Λένινγκραντ προσπαθώντας να διατηρήσει το ηθικό και το πνεύμα του σκληρά πιεσμένου πληθυσμού». Μεγάλο μέρος της ποίησης και της πεζογραφίας της εκείνη την εποχή είναι αφιερωμένο στη ζωή και την αντίσταση των σοβιετικών πολιτών. Το 1946 έλαβε ένα αξιόλογο κυβερνητικό βραβείο ( Gosudarstvennaya premiya SSSR ) για το ποίημα της πολιορκίας "Pulkovskij meridian" (Pulkovo Meridian). Της απονεμήθηκαν επίσης πολλά μετάλλια.
Μετέφρασε στα ρωσικά Ουκρανούς ποιητές, όπως ο Τάρας Σεβτσένκο, και άλλους ξένους ποιητές, όπως ο Παύλος Éluard και ο Σάντορ Πέταιφι. Η Βέρα Ίνμπερ πειραματίστηκε με την καμπάλα, αν και οι γονείς της της το είχαν απαγορεύσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1987
Τα 13α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1987.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1987
Άγρα Λέσβου
Η Άγρα είναι χωριό της Λέσβου. Αποτελεί έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καλλονής, του δήμου Δυτικής Λέσβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μηθύμνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. Στη δημοτική κοινότητα Άγρας ανήκουν και οι οικισμοί Άγιος Γεώργιος και Αποθήκες. Στο χωριό λειτουργεί Νηπιαγωγείο, Δημοτικό και Γυμνάσιο.
Γεωγραφία
Η Άγρα είναι μεγάλος ημιορεινός οικισμός στο τμήμα της Λέσβου δυτικά του κόλπου Καλλονής. Βρίσκεται στις νότιες υπώρειες του υψώματος «Παλιόκαστρο (673 μ.), πάνω στην επαρχιακή οδό Καλλονής-Ερεσού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360. Απέχει 66 χλμ. περίπου Δ.ΒΔ. της Μυτιλήνης. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 60,562 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Άγρα του νομού Λέσβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άγρα και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλλονής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Καλλονής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στο δήμο Δυτικής Λέσβου.
Πηγές
Κατηγορία: Δήμος Δυτικής Λέσβου Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου
Κάρολος ο Κωφός
μικρογραφία|300x300εσ| Επιγρ.: SIGILLVM KAROLI FILII BENEDICTI.