cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λασιθίου 2015–16
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λασιθίου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Αχαΐα (Ρωμαϊκή επαρχία)
thumb|300px|Θέση της επαρχίας της Αχαΐας στο χάρτη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 116. Η Αχαΐα ήταν μια επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία περιελάμβανε εδαφικά την Πελοπόννησο και τμήμα της Στερεάς Ελλάδας. Βόρεια συνόρευε με τις επαρχίες της Ηπείρου και της Μακεδονίας.
Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή προσαρτήθηκε στα εδάφη της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 146 π.Χ. μετά από μια βάναυση εκστρατεία, κατά τη διάρκεια της οποίας καταστράφηκε συθέμελα η Κόρινθος από το Ρωμαίο στρατηγό Λεύκιο Μόμμιο. Οι κάτοικοι της πόλης σφαγιάστηκαν ή πουλήθηκαν σκλάβοι, ενώ οι ναοί απογυμνώθηκαν από τα έργα τέχνης τους τα οποία στόλισαν ρωμαϊκές βίλες. Ο Μούμμιος έλαβε το προσωνύμιο «Αχαϊκός» για την εκστρατεία του αυτή.
Για 60 χρόνια, η Ελλάδα διοικούταν από τους Ρωμαίους με τη μορφή μιας επαρχίας που ανήκε στη Σύγκλητο. Ορισμένες πόλεις, όπως η Αθήνα και η Σπάρτη, κράτησαν σχετική αυτονομία στα εδάφη τους. Το 88 π.Χ., ωστόσο, ο Μιθριδάτης Στ' Ευπάτωρ, βασιλιάς του Πόντου, ξεκίνησε μια εκστρατεία κατά της Ρώμης κερδίζοντας την υποστήριξη αρκετών πόλεων-κρατών της Ελλάδας. Οι ρωμαϊκές λεγεώνες υπό τη διοίκηση του Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα έδιωξαν το Μιθριδάτη από τον ελλαδικό χώρο και κατέπνιξαν την επανάσταση, λεηλατώντας την Αθήνα το 86 π.Χ. και τη Θήβα την επόμενη χρονιά. Διαβόητη είναι η αρπαγή έργων τέχνης στην οποία προχώρησε ο Σύλλας. Η τιμωρία για τις επαναστατημένες πόλεις ήταν βαριά και οι αψιμαχίες επί ελληνικού εδάφους μετέτρεψαν την καρδιά της κεντρικής Ελλάδας σε ερείπια. Το εμπόριο της Αχαΐας έπαψε να συναγωνίζεται το ρωμαϊκό. Η Αθήνα εξακολούθησε μονάχα να θεωρείται σεβαστό κέντρο πολιτισμού και γραμμάτων, αν και τη λάμψη της έκλεβε η Αλεξάνδρεια.
Οικονομία
Χαλκός, μολύβι και μεταλλεύματα πήγαζαν από την Αχαΐα, αν και η παραγωγή δεν ήταν τόσο θεαματική όσο σε άλλες κατακτημένες περιοχές, όπως το Νόρικουμ, η Βρετανία και οι επαρχίες της Ισπανίας. Το μάρμαρο από τα ελληνικά λατομεία θεωρούταν, εντούτοις, πολύτιμο αγαθό. Μορφωμένοι σκλάβοι ελληνικής καταγωγής ήταν περιζήτητοι στη Ρώμη ως γιατροί και παιδαγωγοί. Η Αχαΐα επίσης παρήγαγε πολυτελή είδη σπιτιού όπως έπιπλα, κεραμεικά, καλλυντικά και λινά υφάσματα. Τέλος, ελληνικές ελιές και λάδι αποτελούσαν κύριο εξαγώγιμο προϊόν σε ολόκληρη την υπόλοιπη αυτοκρατορία.
Δείτε ακόμη
Αχαια Κατηγορία:Ρωμαϊκή Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία Αχαΐα
Κάτω Λοθαριγγία
Το Δουκάτο της Κάτω Λωρραίνης ή Κάτω Λοθαριγγία (επίσης αναφέρεται στους τίτλους Λόθιερ ), ιδρύθηκε το 959 και διήρκησε ως το 1190, και ήταν ένα δουκάτο του Βασιλείου της Γερμανίας, που περιελάμβανε μέρος του σημερινού Βελγίου, την Ολλανδία, το βόρειο μέρος της γερμανικής Ρηνανίας, και μέρος της βόρειας Γαλλίας στη σημερινή περιοχή του Νορτ Πα ντε Καλαί.
Δημιουργήθηκε από το πρώην φραγκικό βασίλειο της Λοθαριγγίας του Λοθάριου Β΄, το οποίο είχε Η Λοθαριγγία που ήταν διασπασμένη κατά το μεγαλύτερο μέρος του 8ου αιώνα, επανενώθηκε υπό τον Λουδοβίκο τον Νεότερο το 880 με τη Συνθήκη του Ριμπεμόν, και μετά τον θάνατο του βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας Λουδοβίκου Δ΄ του Παιδός το 911, ενώθηκε με τη Δυτική Φραγκία υπό τον βασιλιά Κάρολο Γ΄. Κατόπιν η Λοθαριγγία αποτέλεσε μόνη της δουκάτο, και περίπου το 925 ο Δούκας Γιλβέρτος δήλωσε υποταγή στον Γερμανό βασιλιά Ερρίκο Α΄. Από εκείνο το σημείο και μετά η Λοθαριγγία παρέμεινε ως γερμανικό δουκάτο με τα σύνορα με τη Γαλλία να παραμένουν τα ίδια κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.
Από κει και πέρα τα δύο δουκάτα ακολούθησαν πολύ διαφορετικούς δρόμους: με τον θάνατο του γιου του Γοφεφρείδου Ρίχαρ, η Κάτω Λωρραίνη ήταν υπό τον άμεσο έλεγχο του Αυτοκράτορα, μέχρι το 977 όταν ο Όθων Β΄ την παραχώρησε ως φέουδο στον Κάρολο, τον εξόριστο μικρότερο γιο του βασιλιά Λοθάριου της Φραγκίας. Η Κάτω και Άνω Λωρραίνη ενώθηκαν ξάνα για λίγο από 1033 ως το 1044 υπό τον Γκοθέλο Α΄. Μετά από αυτό, το δουκάτο της Κάτω Λωρραίνης περιθωριοποιήθηκε γρήγορα, ενώ η Άνω Λωρραίνη, έγινε γνωστή απλά ως Δουκάτο της Λωρραίνης.
Στις επόμενες δεκαετίες η σημασία του Δουκάτου της Κάτω Λωρραίνης μειώθηκε, και επηρεάστηκε παραπέρα από τη διαμάχη μεταξύ του Αυτοκράτορα Ερρίκου Δ΄ και του γιου του, Ερρίκου Ε΄. Το 1100 ο Ερρίκος Δ΄ είχε παραχωρήσει το φέουδο στον Κόμη Ερρίκο του Λίμπουργκ, τον ο οποίον ο Ερρίκος Ε΄, αφού υποχρέωσε σε παραίτηση τον πατέρα του Ερρίκο Δ΄, καθαίρεσε και αντικατέστησε με τον Κόμη Γοδεφρείδο Α΄. Με τον θάνατο του Δούκα Γοδεφρείδου Γ΄ το 1190 τον τίτλο του δούκα κληρονόμησε ο γιος του, Ερρίκος Α΄ της Βραβάνδης, με εντολή του Αυτοκράτορα Ερρίκου ΣΤ΄ και της Δίαιτας του Συμβουλίου του Schwäbisch. Από κει και ύστερα, το Δουκάτο της Κάτω Κωρραίνης έχασε τελικά τη εδαφική του κυριαρχία, ενώ το αυτοκρατορικό φέουδο που κατείχαν οι Δούκες της Βραμβάνδης αργότερα αποκαλέστηκε Δουκάτο του Λόθιερ.
Καρυδιά Πέλλας
Η Καρυδιά είναι χωριό του νομού Πέλλας στη Μακεδονία. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Έδεσσας και εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας.
Προς τιμήν του Μακεδονομάχου ήρωα Τέλλου Αγαπηνού (Καπετάν Άγρα), Ανθυπολοχαγού του πεζικού από το Ναύπλιο (1881-1907), ο οποίος απαγχονίστηκε στο χωριό από κομιτατζήδες στις 7 Ιουνίου 1907 στους κλώνους μιας καρυδιάς, το χωριό μετονομάστηκε από Τέχοβο σε Καρυδιά, ενώ το γειτονικό χωριό Βλάντοβο, όπου και ετάφη, μετονομάσθηκε σε Άγρα. Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 η κάτοικοι της Καρυδιάς, συμμετείχαν ενεργά. Διακρίθηκε μάλιστα, σώμα Τεχοβιτών που πολέμησε στη Νάουσα το 1822 υπό τον οπλαρχηγό Ιωάννη Παπαρέσκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Ντου Φενγκ
Ο Ντου Φενγκ (Du Feng, απλοποιημένα κινεζικά: 杜锋, παραδοσιακά κινεζικά: 杜鋒, πινγίν: Dù Fēng) (30 Ιουλίου 1981, Ουρούμτσι) είναι Κινέζος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο τωρινός προπονητής του μακροχρόνιου συλλόγου του, Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς.
Σε συλλόγους
Ο Φενγκ ήταν ο MVP των Τελικών του Πρωταθλήματος Κίνας το 2004 με τους Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς, μια ομάδα που εδρεύει στο Ντογκουάν του Γκουανγκντόνγκ, στην οποία έπαιξε σε όλη τη σταδιοδρομία του και αποσύρθηκε στο κλείσιμο της σεζόν 2011-12.
Εθνική ομάδα
Ο Φενγκ συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 με την Εθνική Κίνας. Επίσης βοήθησε την Κίνα να κερδίσει τα ασημένια μετάλλια στους Ασιατικούς Αγώνες του 2002 και στο Ασιατικό Πρωτάθλημα του 2009.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ο Φενγκ ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του ως βοηθός του Λι Τσούνγιανγκ στη Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς τη σεζόν 2012-13, αλλά έγινε ο προσωρινός προπονητής της ομάδας όταν ο Λι παραιτήθηκε τον Ιανουάριο, μετά από σχεδόν 13 χρόνια ως προπονητής των Σάουθερν Τάιγκερς. Η ομάδα στην πορεία κέρδισε τον όγδοο τίτλο της στους Τελικούς του CBA 2013, με τον Φενγκ να ορίζεται ως πρώτος προπονητής σε μόνιμη βάση ως αποτέλεσμα αυτής της επιτυχίας. Η Γκουανγκντόνγκ δεν επέστρεψε ξανά στον γύρο του πρωταθλήματος μέχρι τους Τελικούς του 2017, όπου έχασε από τους Σιντζιάνγκ Φλάινγκ Τάιγκερς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Κίνας Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2002 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2002 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κίνας Κατηγορία:Κινέζοι προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Κίνας
Γερτρούδη του Χάναου
Η Γερτρούδη, γερμ.: Gertrude Falkenstein, grafin von Hanau unf Hořowitz (18 Μαΐου 1803 - 9 Ιουλίου 1882) ήταν Γερμανή ευγενής. Ήταν η μοργανατική σύζυγος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ εκλέκτορα της Έσσης. Με τον μοργανατικό γάμο της έλαβε τον τίτλο της κόμισσας του Σάουμπουργκ και μετά της πριγκίπισσας του Χάναου και Χόροβιτς.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γκότφρηντ Φάλκενσταϊν φαρμακοποιού από τη Βόννη και της Μαρίας-Μαγδαληνής Σούλτς. Ήταν η διαζευγμένη (π. 1830/31) σύζυγος του Kαρόλου-Μιχαήλ Λέχμαν, Πρώσου υπολοχαγού (16 Ιουνίου 1787, Μπίσοφσβερντερ - 1882) και απέκτησε δύο γιους από αυτόν, οι οποίοι έλαβαν το όνομα "φον Σόλευ" το 1837, και έγιναν βαρόνοι (freiherren) το 1846.
Η Γερτρούδη του Χάναου έλαβε αρκετούς τίτλους, τους οποίους θα μπορούσαν να κληρονομήσουν τα παιδιά της, αλλά η παράτυπη κατάστασή της εμπόδισε τα παιδιά της να κληρονομήσουν το πλήρες δικαίωμα και την αναγνώριση των πριγκιπικών δικαιωμάτων τους από το αδελφικό Μεγάλο Δουκάτο της Έσσης (που εξακολουθούσε να κυβερνά, και δεν είχε προσαρτηθεί όπως το εκλεκτοράτο της Έσσης μετά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο). Οι περισσότερες Αυλές αρνήθηκαν να της παραχωρήσουν τις ευγενικές προσφωνήσεις που έχουν όσοι είναι ευγενούς γέννησης, μία κατάσταση που άσκησε κάποια πίεση στον γάμο της και οδήγησε σε απομόνωση από την Αυλή.
Το 1867 η Γερτρούδη, ο σύζυγός της και οι έξι γιοι τους έφυγαν από το πρώην εκλεκτοράτο της Έσσης-Κάσσελ και πήγαν σε εξορία στο Κάστρο Χόροβιτς στη Βοημία, όπου ο τίτλος του πρίγκιπα του Χάναου αναγνωρίστηκε από τις αυστριακές αυτοκρατορικές αρχές από τον Μάρτιο του 1855. Ο εκτοπισμένος εκλέκτορας Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ απεβίωσε στις 6 Ιανουαρίου 1875 και κληροδότησε την τεράστια περιουσία του στη χήρα του και στα παιδιά τους.
Η Γερτρούδη του Χάναου απεβίωσε στην Πράγα στις 9 Ιουλίου 1882, σε ηλικία 79 ετών.
Οικογένεια
Η Γερτρούδη και ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ είχαν εννέα παιδιά, που μερικά γεννήθηκαν πριν από το γάμο. Έλαβαν τον τίτλο αρχικά του κόμη, -ισσας (grafen) του Σάουμπουργκ (με την προσφώνηση του Εκλαμπρότατη Υψηλότητα), μετά του πρίγκιπα, -ισσας (prinzen) του Χάναου και Χόροβιτς το 1853 (με την προσφώνηση Γαληνότατη Υψηλότητα το 1862):
Γενικές πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί του 19ου αιώνα
Σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας
thumb|Χερσαία Σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας. Ο χάρτης απεικονίζει προς τα κάτω τα δύο εδάφη ανατολικά του ποταμού Έβρου τα οποία ανήκουν στην Ελλάδα, και το ένα δυτικά του ποταμού το οποίο ανήκει στην Τουρκία. Προς τα πάνω φαίνεται ο συνοριακός φράχτης στο δεύτερο έδαφος της Τουρκίας ανατολικά του ποταμού. Τα Σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας έχουν μήκος περίπου 200 χιλιόμετρα και χωρίζουν τη Δυτική Θράκη στην Ελλάδα από την Ανατολική Θράκη στην Τουρκία.
Πορεία
Ακολουθούν κυρίως τον ποταμό Έβρο. Σε ορισμένα σημεία, τα σύνορα δεν ακολουθούν την κύρια πορεία του ποταμού, κυρίως επειδή ο ποταμός έχει ισιώσει.
Εμπόδιο
Αποτελούν τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2012, ανεγέρθηκε ένας ψηλός συνοριακός φράκτης κατά μήκος των χερσαίων συνόρων, εκεί όπου δεν χωρίζονται από τον ποταμό, λόγω της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής κρίσης. Επιπλέον, υπάρχει ένα θαλάσσιο σύνορο που μερικές φορές περνά από πορθμούς πλάτους λίγων χιλιομέτρων.
Συνοριακές διελεύσεις
Υπάρχουν τρεις συνοριακές διελεύσεις σε ολόκληρα τα σύνορα, δύο για την κυκλοφορία οχημάτων και μία για την κυκλοφορία οχημάτων και τρένων. Η πιο πολυσύχναστη από τις τρεις, τα Ύψαλα, είναι από τα πιο πολυσύχναστα συνοριακά σημεία ελέγχου στον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας Κατηγορία:Σύνορα της Ελλάδας Κατηγορία:Σύνορα της Τουρκίας Κατηγορία:Θράκη
Διεθνής Ακαδημία της Γεωργίας
Η Διεθνής Ακαδημία της Γεωργίας (γεωργιανά: საქართველოს საერთაშორისო აკადემია) είναι ιδιωτικό ίδρυμα που βρίσκεται στη περιοχή Ισάνι-Σάμγκορι, στη Τιφλίδα της Γεωργίας. Είναι ένα από τα λίγα γεωργιανά ιδρύματα που απονέμει τον τίτλο «Διδάκτωρ Ακαδημαϊκός».
Η Γεωργιανή Διεθνής Ακαδημία λειτουργεί επίσης ένα διετές σχολείο μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, του οποίου κύριος σκοπός είναι η παροχή ακαδημαϊκής, επαγγελματικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Ιστορία
Η Διεθνής Ακαδημία της Γεωργίας ιδρύθηκε από μέλη της Ακαδημίας Φαζίσι, η οποία ιδρύθηκε τον 2ο αιώνα π.Χ.. Η Ακαδημία εντοπίζει τις σύγχρονες ρίζες της στο 1812. Εγγράφηκε επίσημα στη νεοσύστατη Δημοκρατία της Γεωργίας το 2003, ως αποτέλεσμα της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης και της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της. Αποστολή της Ακαδημίας είναι να δημιουργήσει μια πλατφόρμα συνεργασίας για την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους επιστήμονες της Γεωργίας και των συνεργαζόμενων ιδρυμάτων. Η κοινότητά της αποτελείται από επιστήμονες και ακαδημαϊκούς που ασχολούνται με την πρωτότυπη και καινοτόμο έρευνα σε διδακτορικό και μεταδιδακτορικό επίπεδο σε διάφορους επιστημονικούς τομείς.
Σχολές και συνεργαζόμενα ιδρύματα
Η Διεθνής Ακαδημία της Γεωργίας είναι συνδεδεμένη με διάφορα περιφερειακά εκπαιδευτικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένης της Διεθνούς Ακαδημίας Προσωπικού (IPA) στη χώρα της Ουκρανίας, η οποία προσφέρει πτυχία Bachelor of Science και Master of Science σε διάφορους κλάδους.
Διαχειρίζεται επίσης το Ινστιτούτο Κοινωνικών Σχέσεων Γεωργίας-Ουκρανίας και προσφέρει πλατφόρμες μάθησης που ξεκινούν από τη προσχολική εκπαίδευση και συνεχίζονται μέχρι το μεταπτυχιακό. Κάθε βήμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας βρίσκεται υπό την ομπρέλα ενός ενιαίου ιδρύματος. Η σχολή ασχολείται επί του παρόντος με την οικοδόμηση ενός παρόμοιου ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού ιδρύματος στο Ρουστάβι - μια βιομηχανική πόλη, έξω από την πρωτεύουσα Τιφλίδα.
Η Διεθνής Ακαδημία στεγάζει και διοικεί την Εταιρεία Gogebashvili, τη μεγαλύτερη παιδαγωγική εταιρεία και το de facto συνδικάτο των εκπαιδευτικών στη Γεωργία. Η εταιρεία είναι μια ομάδα υπεράσπισης αφιερωμένη στη διατήρηση των αρχαίων ιβηρικών παιδαγωγικών και εκπαιδευτικών αξιών μεταξύ όλων των Γεωργιανών.
Ανώτατες σπουδές
Η Διεθνής Ακαδημία της Γεωργίας προσφέρει πολλά διδακτορικά και μεταδιδακτορικά προγράμματα, τα οποία απονέμονται βάσει ερευνητικής μελέτης ή διατριβής. Τα ερευνητικά διδακτορικά διπλώματα απονέμονται σε αναγνώριση ακαδημαϊκής έρευνας που είναι (τουλάχιστον) δημοσιεύσιμη σε ακαδημαϊκό περιοδικό με κριτές. Οι ερευνητικές μελέτες είναι ανεξάρτητες και δεν απαιτούν ακαδημαϊκή συνεργασία ή επίβλεψη. Οι διατριβές απαιτούν άμεση ακαδημαϊκή επίβλεψη και σε ορισμένες περιπτώσεις συνεργασία.
Ο μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών είναι ο τίτλος Doctor of Philosophy (PhD) και προσφέρεται σε διάφορους ακαδημαϊκούς κλάδους. Ο μεταπτυχιακός τίτλος είναι Doctor Academician, ο υψηλότερος ακαδημαϊκός τίτλος στην Ευρώπη. Οι κατευθύνσεις προσφέρονται στους τομείς της φιλοσοφίας, των οικονομικών και των πολιτικών επιστημών.
Ακαδημαϊκή και οργανωτική δομή
Το Μεγάλο Ακαδημαϊκό Συμβούλιο είναι το διοικητικό όργανο της Διεθνούς Ακαδημίας της Γεωργίας. Πρόκειται για αποκλειστικό ακαδημαϊκό οργανισμό, όπου κάθε μέλος απαιτείται να έχει διδακτορικό δίπλωμα και να κατέχει τον ακαδημαϊκό τίτλο Doctor Academician. Ο πολιτικός επιστήμονας και μελετητής της δημοσιογραφίας, Δρ Ακαδημαϊκός Gari T. Chapidze είναι ο σημερινός πρόεδρος του Μεγάλου Ακαδημαϊκού Συμβουλίου και ο πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας της Γεωργίας. Ο Δρ Ακαδημαϊκός Rudolf Semyonov υπηρετεί ως Αντιπρόεδρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα
Κυριλλωνάς
Ο Κυριλλωνάς ήταν συριακής καταγωγής θεολόγος και ποιητής, ο οποίος έζησε στις τελευταίες δεκαετίες του 4ου αιώνα μ.Χ. και στις αρχές του 5ου.
Βίος
Δεν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή του, εκτός από το ό,τι ήταν κάτοικος στην Έδεσσα της Συρίας. Ήταν μάλλον πρεσβύτερος και όχι άσχετος με τον λειτουργικό βίο της Εκκλησίας. Απηχεί την παράδοση του Εφραίμ Σύρου. Ως ποιητής φαίνεται αξιολογότερος από θεολόγος. Επειδή σε ένα ποίημά του αναφέρεται στην Οννική επιδρομή του 396 στην Έδεσσα, μπορούμε με ασφάλεια τουλάχιστον αυτό να το τοποθετήσουμε χρονολογικά.
Πηγή
Κατηγορία:Σύροι θεολόγοι Κατηγορία:Σύροι ποιητές Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Μάρκος Αυγέρης
Ο Μάρκος Αυγέρης (πραγματικό όνομα Γεώργιος Παπαδόπουλος: Χωριό Καρίτσα Ιωάννινων, 18 Φεβρουαρίου 1884 – Αθήνα, 8 Ιουνίου 1973) ήταν έλληνας ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός της λογοτεχνίας. Μέλος της δεύτερης Επιτροπής απονομής Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων (1940).
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός στα Ιωάννινα και αγωνιστής του Μακεδονικού Αγώνα. Από τα δύο έως τα οκτώ του χρόνια, ο Αυγέρης έζησε στο χωριό Καρύτσα Ιωαννίνων, που είχε εγκατασταθεί η μητέρα του που είχε προσβληθεί από φυματίωση. Επιστρέφοντας στα Ιωάννινα, συνέχισε τις σπουδές του στην Ζωσιμαία Σχολή. Το καλοκαίρι του 1901 εγκατέλειψε τα Ιωάννινα για να πάει στην Αθήνα και να σπουδάσει ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έλαβε το δίπλωμα του ιατρού το 1907 για να εργαστεί κατόπιν σε διάφορες κλινικές της Αθήνας. Κατά την περίοδο 1912–1922, υπηρέτησε ως ανθυπίατρος στον Ελληνικό Στρατό επί έξι συνολικά χρόνια. Το 1926 διορίσθηκε επιθεωρητής υγιεινής στο Υπουργείο Εργασίας και κατά την διετία 1928–1929 μετεκπαιδεύθηκε στο Παρίσι και στο Βερολίνο στον τομέα της επαγγελματικής υγιεινής. Το 1933 νυμφεύθηκε την Γαλάτεια Καζαντζάκη–Αλεξίου, αδελφή της Έλλης Αλεξίου και πρώτη σύζυγο του Νίκου Καζαντζάκη. Συνέχισε να εργάζεται στο Υπουργείο Εργασίας έως το 1947, οπότε και εκδιώχθηκε από την θέση του για την συμμετοχή του στο ΕΑΜ και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του (19 Νοεμβρίου 1962), έζησε με την συμπαράσταση της Έλλης Αλεξίου, στην οποία άφησε όλα του τα υπάρχοντα. Πέθανε, πάντα διαυγής και δημιουργικός, σε βαθιά γεράματα.
Το έργο του
Ο Αυγέρης εμφανίσθηκε στα γράμματα πολύ νέος με το ποίημα Η Βάβω η Τασιά που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Νουμάς το 1904. Την ίδια χρονιά, ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος ανέβασε στην «Νέα Σκηνή», το θεατρικό έργο (δράμα) του Αυγέρη Μπροστά στους ανθρώπους. Ο νεαρός Αυγέρης έγινε δεκτός στους καλλιτεχνικούς και λογοτεχνικούς κύκλους της Αθήνας με διθυραμβικές κριτικές. Ακολούθησαν και άλλα ποιήματα και μεταφράσεις αρχαίων ελλήνων και ξένων λογοτεχνών. Το 1921 μετέφρασε τους Άθλιους του Βίκτωρα Ουγκώ.
Η Μικρασιατική Καταστροφή κλόνισε σοβαρά το φιλελεύθερο ιδεολογικό πιστεύω του Αυγέρη. Χρησιμοποιώντας τις αφηγήσεις του Βασίλειου Κοτρώτσου, ενός έλληνα αεροπόρου που αιχμαλωτίσθηκε από τους Τούρκους κατά την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής, έγραψε ανώνυμα το πεζογράφημα Από την αιχμαλωσία – Κατά το ημερολόγιο του αιχμαλώτου αεροπόρου Β.Κ. (Αθήνα 1923· επανακυκλοφόρησε το 2006), το οποίο συγκρίνεται ως προς το αντιπολεμικό και ρεαλιστικό του ύφος με την Ζωή εν Τάφω του Στρατή Μυριβήλη και το Νούμερο 31328 του Ηλία Βενέζη.
Στα χρόνια του μεσοπολέμου, ο Αυγέρης σταμάτησε να γράφει για να επανέλθει στο γράψιμο στα χρόνια γερμανοϊταλικής κατοχής (1941–1944). Στα μεταπολεμικά χρόνια, ασχολήθηκε κυρίως με τον πολιτικό σχολιασμό και την κριτική της λογοτεχνίας σε εφημερίδες και περιοδικά, πάντα από την πλευρά της μαρξιστικής και φιλοσοβιετικής θεώρησης. Παρέμεινε πιστός στις αριστερές του ιδέες, αλλά η οξυδέρκειά του στην κριτική της λογοτεχνίας αναγνωρίσθηκε και από διανοούμενους άλλων ιδεολογικών χώρων (Μ. Δημάκης, Νέα Εστία, 15/11/1973).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μολδαβίας
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μολδαβίας (μολδαβικά: Divizia Naţională) ξεκίνησε το 1992 μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την ανεξαρτητοποίηση της Μολδαβίας. Τους περισσότερους τίτλους έχει κατακτήσει η Σερίφ Τιράσπολ (21 τίτλοι) και ακολουθεί η Ζίμπρου Κισινάου (8).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Μολδαβίας Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Ματθίλδη Α΄ του Νεβέρ
Η Ματθίλδη Α΄, κόμισσα του Νεβέρ ή Ματθίλδη του Κουρτεναί ή Μαώ του Κουρτεναί (1188-1257) ήταν κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ. Ήταν η μοναδική κόρη και παιδί του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί μέλους του Οίκου του Κουρτεναί με την πρώτη σύζυγο του Αγνή Α΄ του Νεβέρ. Πρώτος σύζυγος της ήταν ο Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί, δεύτερος σύζυγος της ήταν ο Γκυ Δ΄ του Φορέζ. Η μητέρα της παντρεύτηκε έναν πρώτο ξάδελφο του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Αυγούστου, με τον γάμο έγινε κόμης του Νεβέρ, της Ωσέρ και της Τοννέρ (1184), σε τέσσερα χρόνια μετά τον γάμο γεννήθηκε η κόρη τους Ματθίλδη. Ο Πέτρος Β΄ του Κουρτεναί είχε μια διαμάχη με τον Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί σχετικά με την κατοχή του πύργου του Ζιέν, ο Ερβέ Δ΄ νίκησε τον αντίπαλο του και τον συνέλαβε. Με την μεσολάβηση του βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου έκλεισαν συμφωνία (1199), ο πατέρας της ελευθερώθηκε με τον όρο να δώσει την κόρη του σύζυγο στον Ερβέ Δ΄ και να του παραχωρήσει την κομητεία του Νεβέρ. Ο γάμος έκλεισε πιθανότατα στις 20 Οκτωβρίου 1199, οι κομητείες του Ωσέρ και του Τοννέρ θα μεταβιβαζόντουσαν στον Ερβέ Δ΄ μετά τον θάνατο του Πέτρου του Κουρτεναί. Ο Ερβέ Δ΄ και η Ματθίλδη ίδρυσαν το Μοναστήρι του Μπελαρί και το Αββαείο της Παναγίας του Επώ (1211), την επόμενη χρονιά (1212) ζήτησαν από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ να συναινέσει για τον γάμο τους που είχε γίνει το 1205.
Ο Πέτρος Β΄ δέχθηκε μια αντιπροσωπεία βαρόνων που του πρόσφεραν το Στέμμα για την Λατινική Αυτοκρατορία (1216). Δέχτηκε την αυτοκρατορική στέψη στο Σαν Λορέντσο εκτός των Τειχών στην Ρώμη από τον πάπα Ονώριο Γ΄ (9 Απριλίου 1217). Η βασιλεία του ήταν σύντομη, συνελήφτηκε από Έλληνες στην Αλβανία και πέθανε τον χειμώνα του 1218 - 1219 στην φυλακή πριν προλάβει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη. Με την Συνθήκη που είχε κλείσει ανάμεσα στον Πέτρο Β΄ και τον Ερβέ Δ΄ η Ματθίλδη σαν μοναδική διάδοχος κληρονόμησε την Ωσέρ και την Τοννέρ. Ο Ερβέ Δ΄ που βρισκόταν στην Ε΄ Σταυροφορία έμαθε τα νέα, επέστρεψε στην Ευρώπη και ανέλαβε την διοίκηση στις κομητείες. Η Αγνή, κόρη του Ερβέ Δ΄ και της Ματθίλδης παντρεύτηκε σε δύο χρόνια τον Γκυ Δ΄ του Σαιν-Πολ. Ο Ερβέ Δ΄ πέθανε στο Σαιντ-Αινιάν πιθανότατα δηλητηριασμένος (22 Ιανουαρίου 1223). Η Ματθίλδη Α΄ παντρεύτηκε τέσσερα χρόνια αργότερα σε δεύτερο γάμο τον Γκυ Δ΄ του Φορέζ. Η Ματθίλδη Α΄ έμεινε πασίγνωστη για τις γενναιοδωρίες της, υπέγραψε ένα διάταγμα στον πύργο του Ντρι στην Ωσέρ (15 Αυγούστου 1223). Το διάταγμα παραχωρούσε πολλές ελευθερίες στους κατοίκους της Ωσέρ σε τέτοιο βαθμό που γεννήθηκε η κοινότητα, επιβεβαιώθηκε από τον Πέτρο του Κουρτεναί (1188). Ίδρυσε το Αββαείο της Παρηγοριάς της Σέιζι για τις Κιστερκιανές μοναχές (1235), αργότερα (1244) τους έδωσε μεγαλύτερες αρμοδιότητες. Πέθανε (29 Ιουλίου 1257) και τάφηκε στο "Αβαείο της Παρηγοριάς της Σέιζι", την διαδέχθηκε σαν κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ η δισέγγονη της Ματθίλδη Β΄ του Νεβέρ.
Οικογένεια
Με τον πρώτο σύζυγο της Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί απέκτησε τέκνα:
Με τον δεύτερο σύζυγό της Γκυ Δ΄ του Φορέζ απέκτησε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμισσες του Νεβέρ Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Βραγγιανά Ευρυτανίας
Τα Βραγγιανά είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι χτισμένα σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές των Αγράφων. Ονομάζονται και Μεγάλα Βραγγιανά, σε αντίθεση με τα Μικρά Βραγγιανά στην Καρδίτσα. Υπάγονται διοικητικά στον καλλικρατικό Δήμο Αγράφων και ο πληθυσμός τους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 42 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Απέχουν 77 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, 15 χιλιόμετρα από τα Άγραφα και 53 χιλιόμετρα από την Καρδίτσα.
Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Βρανιανά, η οποία αναγράφεται σε κώδικα των Μετεώρων του 13ου - 14ου αιώνα. Η ονομασία αυτή προήλθε από την μεγάλη Βυζαντινή οικογένεια των Βρανάδων που διατηρούσαν θερινές βοσκές και κατοικίες στην περιοχή. Οικογένειες Βρανά αναφέρονται στα 1454 σε φορολογική απογραφή των Τούρκων ως κάτοικοι Βραγγιανών. Η εξέλιξη της ονομασίας σε Βραγγιανά παρατηρείται τον 20ό αιώνα.
Αποτέλεσμα της ανάπτυξης υπήρξε και η ίδρυση από τον Ευγένιο τον Αιτωλό το 1661 Σχολής για ανώτερη μόρφωση (που αργότερα έλαβε την ονομασία Ελληνομουσείον Αγράφων). Συνεχιστής του υπήρξε ο μαθητής του Αναστάσιος ο Γόρδιος από το 1682 μέχρι 1728. Κατόπιν τη διεύθυνση της Σχολής ανέλαβε ο Θεοφάνης, μαθητής του Γορδίου, μέχρι στα 1750 περίπου. Η Σχολή πιστεύεται ότι υπέστη καταστροφή κατά την επανάσταση του 1770. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο Αναστάσιος Γόρδιος συγκρότησε στη Σχολή βιβλιοθήκη με 4.000 τόμους βιβλίων, χειρόγραφα και έντυπα. Μετά την καταστροφή της Σχολής η βιβλιοθήκη διασκορπίστηκε.
Το 1806 το χωριό κάηκε από τους Τούρκους, γιατί οι κάτοικοι αρνούνταν να καταδώσουν τον αρματολό Κατσαντώνη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
People's Choice Awards του 2007
Η 34η απονομή των Βραβείων People's Choice έλαβε χώρα την Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2008 στο Shrine Auditorium στο Λος Άντζελες. Σκοπός του βραβείου είναι η αναγνώριση ανθρώπων και έργων της ποπ κουλτούρας. Η ετήσια αυτή απονομή ξεκίνησε το 1975 και, όπως υποστηρίζει, βασίζεται αποκλειστικά στη γνώμη του κοινού. Το κοινό ψήφισε, όπως καθιερώθηκε από το 2004 και μετά, διαμέσου Διαδικτύου.
Την δίωρη τηλεοπτική μετάδοση κάλυψε και φέτος το κανάλι CBS, με χορηγό την εταιρία Procter & Gamble. Οικοδέσποινα της βραδιάς ήταν η Κουίν Λατίφα. Η ιδιαιτερότητα της φετινής χρονιάς ήταν πως λόγω της συνεχιζόμενης απεργίας του Συνδικάτου Σεναριογράφων της Αμερικής (WGA), η εκδήλωση έγινε απόντων των προσκεκλημένων διασημοτήτων, ενώ οι νικητές παρέλαβαν τα βραβεία τους σε όποιο μέρος του κόσμου βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στέλνοντας μαγνητοσκοπημένες ευχαριστίες. Χαρακτηριστικά ο ηθοποιός Ρόμπιν Γουίλιαμς, που βραβεύτηκε για τις κωμικές του ικανότητες, παρέλαβε το βραβείο του όντας σε περιοδεία στην Καμπούλ. Ως αποτέλεσμα αυτής της αποχής αναγνωρίσιμων καλλιτεχνών η τηλεθέαση της βραδιάς έπεσε στο μισό σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά
Υποψηφιότητες
Ακολουθούν οι υποψηφιότητες για τα βραβεία. Με έντονη γραμματοσειρά σημειώνονται οι νικητές.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
2007 Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2007 Κατηγορία:Μουσικά γεγονότα του 2007 Κατηγορία:Τηλεοπτικά γεγονότα του 2007
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1964-1965
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1964-65 ήταν το έκτο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 8η φορά στην ιστορία του, τερματίζοντας 3 βαθμούς μπροστά από τη δεύτερη ΑΕΚ.
Πρωταθλητής
μικρογραφία|δεξιά|167px| Πρωταθλητής 1964–65 [[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός ]] Παναθηναϊκός
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1964-1965
Κατερίνα Δαλάκα
Η Κατερίνα Δαλάκα (Μόναχο, 20 Αυγούστου 1992 - ) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου.
Το βασικό της αγώνισμα, με πανελλήνιες νίκες, είναι τα 400 μ. με εμπόδια (ατομικό ρεκόρ: 57.97, επίδοση που την τοποθετεί στην 7η θέση όλων των εποχών στην Ελλάδα). Είναι επίσης Πανελληνιονίκης στα 100 μ., ενώ αγωνίζεται και στα 200 μ και 400 μ. Είναι απόφοιτος του τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ζει στην Αθήνα, και ανήκει στο σύλλογο της ΑΕΚ με προπονητή τον Γιώργο Παπαβασιλείου. Από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο του 2018, συμμετείχε στο τηλεοπτικό ριάλιτι του ΣΚΑΪ, Survivor 2018, στο οποίο κατέκτησε τη δεύτερη θέση. Από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούλιο του 2019, συμμετείχε ξανά στο Survivor 2019 Ελλάδα-Τουρκία κερδίζοντας την πρώτη θέση.
Βιογραφία
Από μικρή ηλικία, ασχολήθηκε με τον αθλητισμό καθώς μεγάλωσε σε αθλητική οικογένεια με γονείς γυμναστές και ιδιοκτήτες σχολής τάε κβο ντο. Πέτυχε πολλές διακρίσεις στο τάε κβο ντο και κατέκτησε μαύρη ζώνη. Ωστόσο την κέρδισε ο στίβος και συγκεκριμένα το αγώνισμα των 400 μέτρων με εμπόδια.
Η πρώτη της συμμετοχή σε πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν το 2006 σε αγώνα 300 μέτρων μετ' εμποδίων όπου κατέκτησε την πέμπτη θέση. Το 2007 έκανε πανελλήνιο ρεκόρ παγκορασίδων α' στους Πανελλήνιους Σχολικούς Αγώνες Στίβου Γυμνασίων-Λυκείων Ελλάδας και Κύπρου στα 300 εμπόδια με επίδοση 45.02, ρεκόρ το οποίο καταρρίφθηκε το 2013.
Είναι ενεργό μέλος της εθνικής ομάδας στίβου από το 2008 έως σήμερα σε όλες τις αγωνιστικές κατηγορίες (κορασίδες, νεανίδες, νέες γυναίκες, γυναίκες), εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε βαλκανικούς και ευρωπαϊκούς αγώνες με αποκορύφωμα τη συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ομάδων στην Λιλ της Γαλλίας στα 400 μέτρα μετ' εμποδίων, όπου κατέκτησε την 8η θέση, και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανοικτού στίβου 2016 στο Άμστερνταμ με τη σκυτάλη 4x400 γυναικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές στίβου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λακωνίας 2012–13
Για την περίοδο 2012–13, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λακωνίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λακωνίας.
Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Ολυμπιακός Γυθείου. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η Α.Ε. Πελλάνας Καστορείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λακωνίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2012-2013
Αναστασία Μικρουδάκη
Η Αναστασία Μικρουδάκη (γεν. 20 Μαΐου 1994, Αθήνα) είναι Ελληνίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως Ακραία.
Προέρχεται από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, τη φανέλα του οποίου φόρεσε και τις σεζόν 2011-12 και 2012-13, αγωνιζόμενη με την πρώτη ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ
Ο Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ (Joseph-Louis Lagrange ή Giuseppe Lodovico Lagrangia, 25 Ιανουαρίου 1736 – 10 Απριλίου 1813) ήταν Ιταλός μαθηματικός, φυσικός και αστρονόμος, που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Πρωσία και τη Γαλλία. Έκανε πολύ σημαντικές μελέτες συνεισφέροντας σε όλα τα πεδία της μαθηματικής ανάλυσης, στη θεωρία αριθμών, αλλά και στην κλασσική μηχανική και ουράνια μηχανική.
Το 1766, κατόπιν υποδείξεως του Όιλερ και του ντ' Αλαμπέρ, διαδέχτηκε τον πρώτο στη θέση του διευθυντή Μαθηματικών στην Πρωσική Ακαδημία Επιστημών, στο Βερολίνο, θέση όπου παρέμεινε για είκοσι χρόνια, παράγοντας μεγάλο έργο και κερδίζοντας πολλά βραβεία.
Η πραγματεία του Λαγκράνζ στην αναλυτική μηχανική (Traité de Μécanique Αnalytique), που γράφτηκε στο Βερολίνο και εκδόθηκε το 1788, ήταν η πιο συστηματική μελέτη της κλασσικής μηχανικής από την εποχή του Νεύτωνα και αποτέλεσε τη βάση της μετέπειτα εξέλιξης της μαθηματικής φυσικής στον δέκατο ένατο αιώνα.
Οι γονείς του Λαγκράνζ ήταν Ιταλοί, αν και ο προ-παππούς του, από το γενεαλογικό δένδρο του πατέρα του, ήταν Γάλλος. Το 1787, στην ηλικία των 51, ​​μετακόμισε από το Βερολίνο στη Γαλλία και έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Παρέμεινε στη Γαλλία μέχρι το τέλος της ζωής του. Επομένως, ο Λαγκράνζ εναλλακτικά θεωρείται Γάλλος και Ιταλός επιστήμονας. Ο Λαγκράνζ επέζησε της Γαλλικής Επανάστασης και έγινε ο πρώτος καθηγητής της ανάλυσης στο Πολυτεχνείο École μετά το άνοιγμά του το 1794. Ο Λαγκράνζ διορίστηκε γερουσιαστής το 1799, και ο Ναπολέων του έδωσε τον τίτλο της Λεγεώνα της Τιμής το 1803 και τον έκανε Κόμη της αυτοκρατορίας το 1808.
Είναι θαμμένος στο Πάνθεον και το όνομά του εμφανίζεται ανάμεσα στα 72 ονόματα που είναι χαραγμένα στον Πύργο του Άιφελ.
Επιστημονική συνεισφορά
Ο Λαγκράνζ ήταν ένας από τους δημιουργούς του Λογισμού των Μεταβολών, αφού δημιούργησε την εξίσωση για τα ακρότατα των συναρτήσεων. Αυτός επίσης επέκτεινε τη μέθοδο λαμβάνοντας υπόψη τους πιθανούς περιορισμούς, καταλήγοντας έτσι στη μέθοδο πολλαπλασιαστών Λαγκράνζ.
Ο Λαγκράνζ επινόησε τη μέθοδο της επίλυσης διαφορικών εξισώσεων, γνωστή ως μεταβολή των παραμέτρων, εφάρμοσε τον διαφορικό λογισμό και τη θεωρία των πιθανοτήτων και έκανε αξιόλογη δουλειά στη λύση των εξισώσεων. Απέδειξε ότι κάθε φυσικός αριθμός είναι ένα άθροισμα τεσσάρων τετραγώνων. Στην διατριβή του Θεωρία των Αναλυτικών Λειτουργιών βρίσκονται μερικά από τα θεμέλια της θεωρίας της ομάδας προετοιμάζοντας το έδαφος για τον Galois. Στον λογισμό ο Λαγκράνζ ανέπτυξε μια καινούρια προσέγγιση στην παρεμβολή και στις σειρές Taylor. Μελέτησε το πρόβλημα των τριών σωμάτων για τη γη,τον ήλιο και τη σελήνη (1764) και την κίνηση των δορυφόρων του Δία (1766) και το 1722 βρήκε τις λύσεις σε αυτή την ειδική περίπτωση του προβλήματος που βρίσκεται σε αυτά που είναι γνωστά ως σημεία Λαγκράνζ. Αλλά πάνω από όλα εντυπωσίασε στην μηχανική, έχοντας μεταμορφώσει τη Νευτώνεια μηχανική σε έναν τομέα ανάλυσης, την μηχανική του Λαγκράνζ όπως λέγεται τώρα, και παρουσίασε τις επονομαζόμενες  Αρχές της Μηχανικής ως απλά αποτελέσματα του λογισμού των μεταβολών.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Λαγκράνζ ήταν γαλλικής και ιταλικής καταγωγής (ο προπάππος του, από το γενεαλογικό δένδρο του πατέρα του, ήταν Γάλλος αξιωματικός του στρατού ο οποίος στη συνέχεια μετακόμισε στο Τορίνο) με το όνομα Giuseppe Lodovico Lagrangia.
Ο πατέρας του, ο οποίος ήταν υπεύθυνος του Στρατού του Βασιλείου της Σαρδηνίας, ήταν ευκατάστατος και είχε καλή κοινωνική θέση, αλλά πριν ο γιος του μεγαλώσει είχε χάσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του σε κερδοσκοπίες, και ο μικρός Λαγκράνζ έπρεπε να βασιστεί στις δικές του ικανότητες για την δική του κοινωνική θέση.Ανατράφηκε ως Ρωμαιοκαθολικός, όμως αργότερα, έγινε αγνωστικιστής [4] Σπούδασε στο κολέγιο του Τορίνο, αλλά μόλις στα δεκαεπτά του έδειξε κάποια προτίμηση για τα μαθηματικά - πρώτη φορά το ενδιαφέρον του για τα Μαθηματικά κέντρισε ένα χαρτί από τον Έντμουντ Χάλλεϋ το οποίο βρήκε τυχαία. Μόνος και αβοήθητος ο ίδιος απορροφήθηκε σε μαθηματικές μελέτες. Στο τέλος ενός αδιάκοπου γεμάτου μόχθου έτους ήταν ήδη καταξιωμένος μαθηματικός, και έγινε λέκτορας στη Σχολή Πυροβολικού.
Λογισμός μεταβολών
Ο Λαγκράνζ είναι ένας από τους ιδρυτές του λογισμού των μεταβολών. Ξεκινώντας το 1754, εργάστηκε για το πρόβλημα της ταυτολογίας, ανακαλύπτοντας μια μέθοδο για τη μεγιστοποίηση και την ελαχιστοποίηση συναρτήσεων με έναν τρόπο παρόμοιο με την εύρεση ακρότατων συναρτήσεων. Ο Λαγκράνζ έγραψε πολλές επιστολές προς τον Λέοναρντ Όιλερ μεταξύ 1754 και 1756 στις οποίες περιγράφει τα αποτελέσματα του. Περιέγραψε τον «δ-αλγόριθμο», που οδηγεί στις εξισώσεις Όιλερ - Λαγκράνζ του Λογισμού Μεταβολών και απλουστεύει σημαντικά την προηγούμενη ανάλυση του Όιλερ.[5]Ο Λαγκράνζ επίσης εφάρμοσε τις ιδέες του για τα προβλήματα της κλασικής μηχανικής, γενικεύοντας τα αποτελέσματα των Όιλερ και Μωπερτουί (Maupertuis).
Ο Όιλερ ήταν πολύ εντυπωσιασμένος με τα αποτελέσματα του Λαγκράνζ. Είχε ειπωθεί ότι "με χαρακτηριστική ευγένεια του παρακράτησε ένα έγγραφο που είχε ήδη γράψει, το οποίο κάλυπτε ορισμένα από τα ίδια πεδία,σε περίπτωση που ο νεαρός Ιταλός είχε χρόνο για να ολοκληρώσει το έργο του, και να διεκδικήσουν την αδιαφιλονίκητη εφεύρεση του νέου λογισμού ". Ωστόσο, αυτή η ιπποτική άποψη έχει αμφισβητηθεί. [6] Ο Λαγκράνζ δημοσίευσε τη μέθοδό του σε δύο απομνημονεύματα του στο Turin Society το 1762 και 1773.
Miscellanea Taurinensia
Το 1758, με τη βοήθεια των μαθητών του, ο Λαγκράνζ δημιούργησε μια ομάδα, η οποία στη συνέχεια έγινε γνωστή ως Ακαδημία Επιστημών του Τορίνο, και τα περισσότερα από τα πρώτα γραπτά του μπορούν να βρεθούν στους πέντε τόμους των πράξεών της, γνωστοί ως "Miscellanea Taurinensia". Πολλές από αυτές είναι περίτεχνα έγγραφα. Ο πρώτος τόμος περιέχει ένα έγγραφο σχετικά με τη θεωρία της διάδοσης του ήχου. Σε αυτό δείχνει ένα λάθος που γίνεται από τον Νεύτωνα, χρησιμοποιεί τη γενική διαφορική εξίσωση της κίνησης, και την ενσωματώνει στην κίνηση σε ευθεία γραμμή.Αυτό το τεύχος περιλαμβάνει επίσης την πλήρη λύση του προβλήματος μιας σειρά εγκάρσιων παλμών.Σε αυτό το έγγραφο επισημαίνει την έλλειψη γενικότητας των λύσεων που δόθηκαν προηγουμένως από τους Μπρουκ Τέιλορ (Brook Taylor), Ντ' Αλαμπέρ και Όιλερ και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μορφή της καμπύλης σε οποιοδήποτε χρόνο t δίνεται από την εξίσωση. Το άρθρο τελειώνει με μια αριστοτεχνική συζήτηση σχετικά με ήχους ένωσης,την ηχώ και τους παλμούς. Άλλα άρθρα σε αυτόν τον τόμο είναι σχετικά με τις επαναλαμβανόμενες σειρές,τις πιθανότητες, και του Λογισμού των Μεταβολών.
Εγγύτατος Κενταύρου
Ο Εγγύτατος Κενταύρου (διεθνώς Proxima Centauri) είναι αστέρας, τύπου ερυθρού νάνου, που απέχει 4,243 ± 0,002 έτη φωτός και εντοπίζεται στον αστερισμό Κένταυρο. Παρόλο που δεν είναι ορατός με γυμνό μάτι, καθώς είναι 11ου μεγέθους, είναι ο κοντινότερος (εγγύτερος) αστέρας στο Ηλιακό μας Σύστημα. Επειδή η απόκλισή του είναι πολύ νότια, ο Εγγύτατος παραμένει πάντα κάτω από τον ορίζοντα στην Ελλάδα και όλη την Ευρώπη. Τον Αύγουστο του 2016 ανακαλύφθηκε εξωπλανήτης (Εγγύτατος Κενταύρου b) ) που περιστρέφεται σε τροχιά στην κατοικήσιμη ζώνη του Εγγύτατου.
Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ
Miscellanea Taurinensia
Ο δεύτερος τόμος περιέχει μία μεγάλη σειρά σημειώσεων, που ενσωματώνει τα αποτελέσματα των διαφόρων εγγράφων στον πρώτο τόμο σχετικά με τη θεωρία και την σημειογραφία του Λογισμού των Μεταβολών. Και επεξηγεί τη χρήση του από το πόρισμα της αρχής της ελάχιστης δράσης, καθώς και από διάφορες λύσεις των προβλημάτων στη δυναμική.
Εγγύτατος Κενταύρου
Χαρακτηριστικά
Ο αστέρας αποτελεί μέλος ενός τριπλού αστρικού συστήματος, μαζί με τον διπλό αστέρα άλφα Κενταύρου. Ο Εγγύτατος Κενταύρου είναι κατά πολύ το μικρότερο σε μέγεθος άστρο από τα δύο άλλα του συστήματος, από τα οποία απέχει 0,21 έτος φωτός (15.000 ± 700 αστρονομικές μονάδες). Επίσης, έχει απόλυτο μέγεθος 15,49 και η φωτεινότητά του αντιστοιχεί στο 0,000052 της φωτεινότητας του Ήλιου. Έχει φασματικό τύπο Μ5 και είναι μεταβλητός βραχείας περιόδου, καθώς, όπως συμβαίνει με πολλούς ερυθρούς νάνους, είναι αστέρας εκλάμψεων. Η καλή ανάμιξη του υδρογόνου του εξαιτίας των ρευμάτων μεταφοράς υλικού που διατρέχουν ολόκληρο το εσωτερικό του και κυρίως ο πολύ χαμηλός ρυθμός των θερμοπυρηνικών αντιδράσεων στον πυρήνα του, εξασφαλίζουν στον Εγγύτατο άλλα τέσσερα τρισεκατομμύρια έτη ζωής στην Κύρια Ακολουθία, δηλαδή σχεδόν 300 φορές τη σημερινή ηλικία του Σύμπαντος.
Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ
Miscellanea Taurinensia
Ο τρίτος τόμος περιλαμβάνει τη λύση πολλών δυναμικών προβλημάτων μέσω του Λογισμού των Μεταβολών,κάποια έγγραφα σχετικά με τον Ολοκληρωτικό Λογισμό,μια λύση του προβλήματος του Φερμά που αναφέρεται παρακάτω: Δίνεται ένας ακέραιος n που δεν είναι τέλειο τετράγωνο, να βρείτε έναν αριθμό x, έτσι ώστε x2n+1 να είναι ένα τέλειο τετράγωνο,και οι γενικές διαφορικές εξισώσεις της κίνησης για τρία σώματα που κινούνται με βάση την αμοιβαία έλξη τους.
Εγγύτατος Κενταύρου
Ιστορία παρατηρήσεων
Ο Ρόμπερτ Ίννες, ο πρώτος διευθυντής του αστεροσκοπείου στο Γιοχάνεσμπουργκ, ανακάλυψε το 1915 ότι ο Εγγύτατος είχε κοινή ιδία κίνηση με τον άλφα Κενταύρου. Ο ίδιος πρότεινε το όνομα Proxima για αυτόν τον μέχρι τότε ανώνυμο και ασήμαντο αστέρα. Το 1917 στο Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας ο Ολλανδός αστρονόμος Joan Voûte μέτρησε την παράλλαξη του άστρου και έδειξε έτσι ότι απείχε περίπου το ίδιο από εμάς όσο και ο άλφα Κενταύρου, γεγονός που του έδωσε τον τίτλο του άστρου με τη μικρότερη πραγματική λαμπρότητα που ήταν γνωστό ως τότε. Το 1951 ο Αμερικανός αστρονόμος Χάρλοου Σάπλεϋ χαρακτήρισε τον Εγγύτατο ως αστέρα εκλάμψεων. Η εξέταση παλαιών φωτογραφιών έδειξε ότι ο αστέρας έδειχνε μία μετρήσιμη αύξηση φωτεινότητας στο 8% περίπου των εικόνων, καθιστώντας τον τον πιο ενεργό αστέρα εκλάμψεων που ήταν τότε γνωστός.
Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ
Miscellanea Taurinensia
Το επόμενο έργο που παρήγαγε ήταν το 1764 σχετικά με την ταλάντευση της Σελήνης και μια εξήγηση ως προς το γιατί η ίδια πλευρά ήταν πάντα στραμμένη προς τη Γη, ένα πρόβλημα που ο ίδιος αντιμετώπισε κάνοντας χρήση της εικονικής εργασίας. Η λύση του είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, καθώς περιέχουν μέρος της ιδέας των γενικευμένων εξισώσεων της κίνησης, εξισώσεις που ο ίδιος επίσημα αποδεικνύει για πρώτη φορά το 1780.
Ακαδημία του Βερολίνου
Το 1766 ο Όιλερ έφυγε από το Βερολίνο για την Αγία Πετρούπολη, και τότε ο Φρειδερίκος έγραψε στον Λαγκράνζ εκφράζοντας την άποψη ότι "ο σπουδαιότερος βασιλιάς στην Ευρώπη" είναι αυτός που έχει "τον μεγαλύτερο μαθηματικό στην Ευρώπη" κάτοικο της αυλής του. Ο Λαγκράνζ τελικά πείσθηκε και πέρασε τα επόμενα είκοσι χρόνια στην Πρωσία, όπου παρήγαγε όχι μόνο την μεγαλύτερη σειρά των εγγράφων του, που δημοσιεύθηκε στο Βερολίνο και στο Τορίνο, αλλά και το μεγαλειώδες έργο του, την Αναλυτική Μηχανική. Η διαμονή του στο Βερολίνο ξεκίνησε με ένα ατυχές συμβάν. Βρίσκοντας τους περισσότερους από τους συναδέλφους του παντρεμένους, και αφού βεβαιώθηκε από τις συζύγους τους ότι ήταν ο μόνος τρόπος για να είναι κάποιος ευτυχισμένος, παντρεύτηκε. Η σύζυγός του όμως σύντομα πέθανε, έτσι ο γάμος του δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ο Λαγκράνζ ήταν ένας από τους αγαπημένους του βασιλιά, ο οποίος συνήθιζε συχνά να τον συμβουλεύεται για την εξασφάλιση μίας τέλειας κανονικής ζωής. Η διδασκαλία μεταφέρθηκε σπίτι του, και έκτοτε ο Λαγκράνζ μελέτησε το μυαλό και το σώμα του σαν να ήταν μηχανήματα, και μετά από πειράματα βρήκε το ακριβές μέγεθος της εργασίας που ήταν σε θέση να πραγματοποιήσει χωρίς να καταρρεύσει. Κάθε βράδυ προγραμμάτιζε για τον εαυτό του μια συγκεκριμένη εργασία για την επόμενη ημέρα,επίσης για την ολοκλήρωση σε κάθε τμήμα του θέματος που έγραφε έκανε μια σύντομη ανάλυση για να δουν ποια σημεία στις υποδείξεις του ή το υπό συζήτηση θέμα μπορούσαν να βελτιωθούν. Πάντα σκεφτόταν το θέμα των εγγράφων του, πριν αρχίσει να τα συντάσσει, και συνήθως έγραφε κατευθείαν χωρίς διαγραφή ή διόρθωση.
Γαλλία
Το 1786, ο Φρειδερίκος πέθανε και ο Λαγκράνζ, ο οποίος είχε βρει το κλίμα του Βερολίνου επίμοχθο, αποδέχθηκε ευχαρίστως την προσφορά του Λουδοβίκου XVI για να μετακομίσει στο Παρίσι. Έλαβε παρόμοιες προσκλήσεις από την Ισπανία και τη Νάπολη. Στη Γαλλία έγινε δεκτός με κάθε σημάδι διάκρισης, ειδικά διαμερίσματα στο Λούβρο ήταν προετοιμασμένα για την υποδοχή του, και έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών, η οποία αργότερα έγινε μέλος του Εθνικού Ινστιτούτου. Στην αρχή της διαμονής του στο Παρίσι υπέφερε από μελαγχολία, και ακόμη και το τυπωμένο αντίγραφο από το "Μηχανικός", για το οποίο είχε εργαστεί ένα τέταρτο του αιώνα, ήταν για περισσότερο από δύο χρόνια πάνω στο γραφείο του χωρίς να έχει ανοιχτεί. Η περιέργεια για τα αποτελέσματα της Γαλλικής Επανάστασης τον αφύπνισαν για πρώτη φορά από τον λήθαργό του, μια περιέργεια που σύντομα μετατράπηκε σε συναγερμό, καθώς η επανάσταση αναπτυσσόταν.
Ήταν περίπου την ίδια χρονική περίοδο,το 1792,όπου η ασύδοτη θλίψη της ζωής του και η δειλία του μετατράπηκαν σε συμπόνια για μια νεαρή κοπέλα που επέμενε να τον παντρευτεί, και αποδείχθηκε μια αφοσιωμένη σύζυγος,στην οποία έγινε θερμά συνδέθηκε. Παρά το γεγονός ότι το διάταγμα του Οκτώβρη του 1793 που πρόσταζε όλους τους ξένους να εγκαταλείψουν τη Γαλλία είχε σαν εξαίρεση το όνομα του,ο ίδιος ετοιμαζόταν να διαφύγει, όταν του προσφέρθηκε η προεδρία της Επιτροπής για τη Μεταρρύθμιση των μονάδων Μέτρου και Βάρους. Η επιλογή των μονάδων που τελικά επελέγησαν οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό σ 'αυτόν, και κυρίως λόγω της επιρροής του η δεκαδική υποδιαίρεση έγινε δεκτή από την Επιτροπή το 1799. Το 1795, ο Λαγκράνζ ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του «Bureau des Longitudes».
Αν και ο Λαγκράνζ είχε αποφασίσει να φύγει από τη Γαλλία ενώ υπήρχε ακόμα χρόνος,δεν τέθηκε ποτέ σε κανένα κίνδυνο,και οι διάφορες επαναστατικές κυβερνήσεις (και σε μεταγενέστερο χρόνο, ο Ναπολέων) φρόντισαν να του απονεμηθούν τιμές και διακρίσεις.Μια εντυπωσιακή μαρτυρία για τον σεβασμό με τον οποίο κρατήθηκε, παρουσιάστηκε το 1796, όταν ο Γάλλος επίτροπος στην Ιταλία, διατάχθηκε να παραστεί στον πατέρα του Λαγκράνζ, και να υποβάλλει τα συγχαρητήρια της Δημοκρατίας σχετικά με τα επιτεύγματα του γιου του, ο οποίος «είχε τιμήσει όλη την ανθρωπότητα με την ευφυΐα του, και ο οποίος ήταν η ξεχωριστή δόξα του Πιεμόντε που είχε δημιουργηθεί." Μπορεί να προστεθεί ότι ο Ναπολέων, όταν πήρε εξουσία,θερμά ενθάρρυνε επιστημονικές μελέτες στη Γαλλία,και ήταν ένας φιλελεύθερος ευεργέτης τους. Διορίστηκε γερουσιαστής το 1799, ήταν ο πρώτος υπογράφων της Senatus-consulte η οποία το 1802 προσαρτήθηκε στο Πιεμόντε, την πατρίδα του, τη Γαλλία λόγω του ότι απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα.
Εγγύτατος Κενταύρου
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο Εγγύτατος έχει σχετικώς μικρή μάζα, ακόμα και μεταξύ των ερυθρών νάνων: η μάζα του δεν φθάνει ούτε το ένα όγδοο της ηλιακής, είναι ένα από τα μικρότερα άστρα του Γαλαξία μας που μόλις και μετά βίας συντηρεί τις θερμοπυρηνικές του αντιδράσεις και η θερμοκρασία της επιφάνειάς του δεν υπερβαίνει τους 3.000 βαθμούς Κελσίου, το ήμισυ δηλαδή της επιφανειακής θερμοκρασίας του δικού μας άστρου, γι' αυτό και η πραγματική του φωτεινότητα είναι 150 φορές μικρότερη από τη φωτεινότητα του Ήλιου μας. Η γωνιακή του διάμετρος έχει μετρηθεί απευθείας (επειδή ακριβώς βρίσκεται τόσο κοντά μας) και αντιστοιχεί σε πραγματική (γραμμική) διάμετρο 7 φορές μικρότερη από τη διάμετρο του Ηλίου και 16 περίπου φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο της Γης. Συνεπώς ο όγκος του είναι περίπου 340 φορές μικρότερος από τον όγκο του Ηλίου και η μέση πυκνότητά του περίπου 40 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή ή 56,8 gr/cm³.
Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ
École Normale
Το 1795,ο Λαγκράνζ διορίστηκε θέσμιος μαθηματικός στην École Normale, στην οποίο ήταν μέλος τεσσάρων μηνών. Οι διαλέξεις του εκεί ήταν αρκετά στοιχειώδεις και δεν περιείχαν κανένα στοιχείο ιδιαίτερης σημασίας,αλλά δημοσιεύτηκε διότι οι καθηγητές έπρεπε να «αναλάβουν την υποχρέωση προς τους εκπροσώπους του λαού και σε κάθε άλλη περίπτωση ούτε να διαβάσουν ούτε να επαναλάβουν από τη μνήμη», και οι συζητήσεις που όρισε να ληφθούν προβλέπονταν με στενογραφία, ώστε να μπορέσουν οι βουλευτές να δούνε πώς οι καθηγητές απαλλάσσονταν.
Εγγύτατος Κενταύρου
Φυσικά χαρακτηριστικά
Πάνω από το 85% της ισχύος που ακτινοβολεί ο Εγγύτατος είναι στα μήκη κύματος του υπέρυθρου. right|thumb|280px|Οι συγκριτικές διαστάσεις των αστέρων (από αριστερά προς τα δεξιά) Ηλίου, α Κενταύρου A, α Κενταύρου B και Εγγυτάτου Κενταύρου.
Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ
École Polytechnique
Ο Λαγκράνζ διορίστηκε καθηγητής στην École Polytechnique το 1794,και οι διαλέξεις του όπως περιγράφονται από τους μαθηματικούς που είχαν την τύχη να τον παρακολουθήσουν, ήταν τέλειες τόσο σε μορφή όσο και σε ύλη. Αρχίζοντας με τα απλούστατα στοιχεία,οδήγησε τους ακροατές του,σε ένα σχεδόν άγνωστο για τον εαυτό τους,ότι οι ίδιοι ήταν η επέκταση των ορίων του θέματος:πάνω απ 'όλα εντυπωσίασε τους μαθητές του με το πλεονέκτημα ότι πάντα με γενικές μεθόδους εκφράζεται μια συμμετρική μορφή.
Εγγύτατος Κενταύρου
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μαγνητική ενέργεια του μαγνητικού πεδίου του Εγγυτάτου απελευθερώνεται στην επιφάνεια με τη μορφή εκλάμψεων που για λίγη ώρα αυξάνουν την ολική λαμπρότητα του αστέρα. Το μήκος των εκλάμψεων αυτών μπορεί να φθάσει τη διάμετρο του αστέρα και η θερμοκρασία τους τα 27 εκατομμύρια βαθμούς K. Η ένταση των ακτίνων Χ που εκπέμπει ο Εγγύτατος Κενταύρου χωρίς εκλάμψεις συναγωνίζεται την ηλιακή (4 ως 16 × 1019 Watt), ενώ όταν παρουσιάζει μεγάλες εκλάμψεις μπορεί να φθάσει τα 1021 Watt.
Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ
École Polytechnique
Από την άλλη πλευρά, ο Φουριέ, ο οποίος παρακολούθησε τις διαλέξεις του το 1795, έγραψε: