cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλημεντία της Βουργουνδίας
Αντιδράσεις στον νέο κόμη Κάρολο της Δανίας
Ο σύζυγος της πέθανε πολεμώντας σε μάχη στο Μό και τον διαδέχτηκε ο γιος τους Βαλδουίνος Ζ΄ της Φλάνδρας (1111). Η Κλημεντία κυβέρνησε στο όνομα του ανήλικου γιου της, ιδιαίτερα τον πρώτο χρόνο είχε απόλυτη εξουσία. Ο γιος της σταδιακά απέκτησε ισχυρές σχέσεις με τον Κάρολο της Δανίας σε τέτοιο βαθμό που όταν ο Βαλδουίνος Ζ΄ σκοτώθηκε σε μάχη (1119) ο Κάρολος τον διαδέχτηκε κάτι που δυσαρέστησε έντονα την Κλημεντία επειδή τον αντιπαθούσε. Η Κλημεντία επιχείρησε να τον ανατρέψει με στρατό αλλά ο Κάρολος κατέλαβε τρία από τα σημαντικότερα κάστρα της διακόπτοντας την τροφοδοσία του στρατού της. Το γεγονός αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χάσει η Κλημεντία την εξουσία της στην Φλάνδρα αλλά το όνομα της εξακολουθούσε να εμφανίζεται σε πολλά καταστατικά μέχρι τον θάνατο της (1133)
Δεύτερος γάμος
Μετά τον θάνατο τού γιου της η Κλημεντία παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Α΄ κόμη του Λέουβεν. Με τον γάμο αυτό η Κλημεντία έγινε θετή μητέρα της Αντελίζας του Λέουβεν, δεύτερης συζύγου του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας. Η Κλημεντία αναφέρεται από μερικούς συγγραφής σαν η μητέρα του Γιοσκελίν του Λέουβεν, αλλά οι περισσότεροι συγγραφείς αναφέρουν ότι ο Γοδεφρείδος τον απέκτησε από ερωμένη.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Ντάλας (σειρά)
Το Ντάλας (αγγλικά: Dallas) είναι μια αμερικανική τηλεοπτική σαπουνόπερα που πρωτοπροβλήθηκε από το CBS από τις 2 Απριλίου 1978 έως τις 3 Μαΐου 1991. Η σειρά περιστρέφεται γύρω από μια εύπορη οικογένεια του Τέξας, τους Γιούινγκ, οι οποίοι κατέχουν την πετρελαϊκή εταιρεία Ewing Oil και το αγρόκτημα Σάουθφορκ όπου εκτρέφονται βοοειδή. Η σειρά επικεντρώθηκε αρχικά στον γάμο του Μπόμπι Γιούινγκ και της Πάμελα Μπαρνς, των οποίων οι οικογένειες ήταν ορκισμένοι εχθροί. Καθώς η σειρά προχώρησε, ο μεγαλύτερος αδελφός του Μπόμπι, ο μεγιστάνας του πετρελαίου Τζέι Αρ Γιούινγκ, έγινε ο κακός του σίριαλ. Όταν η εκπομπή ολοκληρώθηκε στις 3 Μαΐου 1991, ο Τζέι Αρ ήταν ο μόνος ρόλος που εμφανιζόταν σε κάθε επεισόδιο.
Μεγάλη δημοσιότητα στη σειρά δόθηκε εξαιτίας του μυστηρίου «Ποιος πυροβόλησε τον Τζέι Αρ;». Το επεισόδιο του 1980 με τον τίτλο Who Done It παραμένει η τηλεοπτική εκπομπή με τη δεύτερη υψηλότερη όλων των εποχών. Επίσης, στην εκπομπή αποκαλύφθηκε ότι ολόκληρος ο 9ος κύκλος της ήταν ένα όνειρο της Παμ Γιούινγκ. Μετά από 14 σεζόν, προβλήθηκε το φινάλε της σειράς με τίτλο Cundrum το 1991.
Στη σειρά, εκτός από τον Λάρι Χάγκμαν στον ρόλο του άπληστου και δόλιου μεγιστάνα Τζέι Αρ Γιούινγκ, παίζουν η Μπάρμπαρα Μπελ Γκέντις στον ρόλο της μητριάρχη της οικογένειας Μις Έλι και ο Τζιμ Ντέιβις ως ο πατριάρχης της οικογένειας Γιούινγκ, ο Τζοκ, στον τελευταίο του ρόλο πριν από το θάνατό του το 1981. Η σειρά κέρδισε τέσσερα βραβεία Έμμυ, μεταξύ των οποίων και Α' Γυναικείου Ρόλου σε Δραματική Σειρά για την Μπελ Γκέντις το 1980.
Με τα 357 επεισόδια του, το Ντάλας παραμένει μια από τις πιο μακροχρόνιες δραματικές σειρές στην ιστορία της αμερικανικής τηλεόρασης, μετά τα Gunsmoke (635 επεισόδια), Νόμος και τάξη: ειδική ομάδα (478 επεισόδια από τον Απρίλιο του 2020), Νόμος και τάξη (456 επεισόδια), Μπονάντσα (430 επεισόδια) και Grey's Anatomy (363 επεισόδια από τον Απρίλιο του 2020). Το Ντάλας ακολούθησε η συνέχειά του, Knots Landing το 1979, η οποία διήρκεσε επίσης 14 κύκλους και συνολικά 344 επεισόδια.
Το 2007, το Ντάλας συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Time με τις 100 καλύτερες τηλεοπτικές εκπομπές όλων των εποχών.
Το 2010, το TNT ανακοίνωσε ότι είχε παραγγείλει μια νέα, ενημερωμένη συνέχεια του Ντάλας. Η νέα σειρά, συνεχίζοντας την ιστορία της οικογένειας Γιούινγκ, έκανε πρεμιέρα στο TNT στις 13 Ιουνίου 2012 και προβλήθηκε για τρεις κύκλους, ολοκληρώνοντας την προβολή της στις 22 Σεπτεμβρίου 2014.
Αρχική υπόθεση
Η σειρά είναι γνωστή για την απεικόνιση του πλούτου, του σεξ, της ίντριγκας, των συγκρούσεων και της μάχης για την εξουσία. Σε όλη τη σειρά, η κύρια υπόθεση είναι η μακροχρόνια αντιπαλότητα μεταξύ των οικογενειών Γιούινγκ και Μπαρνς, η οποία ήρθε στο επίκεντρο όταν η κόρη των Μπαρνς, Πάμελα (Βικτόρια Πρίνσιπαλ), κλέφτηκε με τον μικρότερο γιο των Γιούινγκ, Μπόμπι (Πάτρικ Ντάφι), στο πρώτο επεισόδιο. Η σειρά διαδραματίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Ντάλας του Τέξας και στη φανταστική κομητεία Μπράντοκ, όπου βρίσκεται το αγρόκτημα Σάουθφορκ. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το αγρόκτημα Σάουθφορκ, σπίτι της οικογένειας Γιούινγκ.
Η αιτία της έχθρας βρίσκεται στη δεκαετία του 1930, όταν ο άγριος Τζον Ρος (Τζοκ) Γιούινγκ (Τζιμ Ντέιβις) φέρεται να είχε εξαπατήσει τον κάποτε συνεταίρο του, Γουίλαρντ (Ντίγκερ) Μπαρνς (Ντέιβιντ Γιούινγκ / Κίναν Γουίν ), από το μερίδιό του στην εταιρεία τους Ewing Oil και παντρεύτηκε τη μοναδική αγάπη του Ντίγκερ, Έλινορ "Μις Έλι" Σάουθγουορθ (Μπάρμπαρα Μπελ Γκέντις / Ντόνα Ριντ). Σε αντίθεση με τον Τζοκ, η Μις Έλι προερχόταν από οικογένεια κτηνοτρόφων με μεγάλη αγάπη για τη γη και τα βοοειδή. Μετά τον γάμο τους, το αγρόκτημα της οικογένειας έγινε το σπίτι των Γιούινγκ, όπου ο Τζοκ και η Μις Έλι μεγάλωσαν τρεις γιους: τον Τζέι Αρ (Λάρι Χάγκμαν), τον Γκάρι (Ντέιβιντ Άκροιντ / Τεντ Σάκλφορντ) και τον Μπόμπι.
Ο αδίστακτος Τζέι Αρ, που είναι παντρεμένος με την πρώην Μις Τέξας, Σου Έλεν Σέπαρντ (Λίντα Γκρέι), ερχόταν συχνά σε αντιπαράθεση με τον Μπόμπι, ο οποίος είχε την ηθική και την ακεραιότητα που έλειπε από τον Τζέι Αρ. Ο μεσαίος γιος, Γκάρι, ήταν ο αγαπημένος της Μις Έλι, καθώς είχε κληρονομήσει χαρακτηριστικά της οικογένειας Σάουθγουορθ. Ωστόσο, ο Γκάρι είχε συγκρουστεί τόσο με τον Τζοκ όσο και με τον Τζέι Αρ από την παιδική του ηλικία είχε εκδιωχθεί. Στα 17, ο Γκάρι γνώρισε και παντρεύτηκε κρυφά τη 15χρονη σερβιτόρα Βαλίν Κλέμεντς (Τζόαν βαν Αρκ), η οποία γέννησε το πρώτο εγγόνι των Γιούινγκ - τη μικροκαμωμένη και αυθάδη Λούσι (Σαρλίν Τίλτον) - και κατόπιν επέστρεψε στο Σάουθφορκ με σκοπό να εγκατασταθεί εκεί. Παρόλο που ο Τζοκ συμφιλιώθηκε με τη Βαλίν και υποστήριξε τη νεοσύστατη οικογένεια του Γκάρι, ο Τζέι Αρ έσπρωξε τον Γκάρι στον αλκοολισμό ωθώντας τον κακές επιχειρηματικές συμφωνίες που τον έκαναν να φύγει από το Σάουθφορκ. Αφού έφυγε ο Γκάρι, ο Τζέι Αρ παρενοχλούσε τη Βαλίν μέχρι που έφυγε και εκείνη από το αγρόκτημα και την πολιτεία, αφήνοντας τη Λούσι να μεγαλώνει με τους παππούδες της.
Κατά τη διάρκεια των πρώτων επεισοδίων της σειράς, η έφηβη Λούσι εμφανίζεται να κοιμάται με τον επιστάτη του αγροκτήματος, Ρέι Κρεμπς (Στιβ Κάναλι). Αργότερα, στον 4ο κύκλο, αποκαλύπτεται ότι ο Ρέι είναι θείος της Λούσι, νόθος γιος του Τζοκ από μια εξωσυζυγική του σχέση κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Δυσαρεστημένος με τον μικρό, μονοδιάστατο ρόλο του, ο Κάναλι είχε σκεφτεί να αποχωρήσει από τη σειρά. Για να προσθέσει βάθος στον χαρακτήρα του Ρέι, ο Χάγκμαν πρότεινε στους συγγραφείς να δημιουργήσουν μια πλοκή όπου ο Ρέι γίνεται ετεροθαλής αδελφός του Τζέι Αρ, του Γκάρι και του Μπόμπι, σημειώνοντας την ομοιότητά του με τον Ντέιβις. Για τα επεισόδια όπου ο Ρέι και η ανιψιά του η Λούσι είχαν δεσμό ο Κάναλι είχε πει «προσεύχομαι να ξεχαστούν».
Ο Ρέι είχε προηγουμένως συμμετάσχει μια σύντομη σχέση με την Πάμελα, αλλά εκείνη ερωτεύτηκε βαθιά τον Μπόμπι και το πιλοτικό επεισόδιο ξεκινά με τους δυο τους να φτάνουν στο Σάουθφορκ ως νεόνυμφοι, σοκάροντας όλη την οικογένεια. Ο Τζέι Αρ, που μισούσε την οικογένεια Μπαρνς, δεν ήταν ευχαριστημένος με τη έλευση της Παμ στο Σάουθφορκ και συνεχώς προσπαθούσε να υπονομεύσει τον γάμο της με τον Μπόμπι. Εντωμεταξύ, ο αδερφός της Παμ, Κλιφ (Κεν Κέρσεβαλ), ο οποίος είχε κληρονομήσει το μίσος του Ντίγκερ για τους Γιούινγκ, συμμεριζόταν τις αντιρρήσεις του Τζέι Αρ για τον γάμο και συνέχιζε την προσπάθεια του πατέρα του για εκδίκηση.
Διανομή και ρόλοι
μικρογραφία|Εκθέματα του επεισοδίου Ποιος πυροβόλησε τον Τζέι Αρ; στο αγρόκτημα Σάουθφορκ του [[Τέξας.]]
Στην αρχική μίνι σειρά πέντε επεισοδίων (κύκλος 1) πρωταγωνιστούσαν έξι ηθοποιοί: Η Μπάρμπαρα Μπελ Γκέντις ως Μις Έλι, της οποίας η οικογένεια ήταν οι αρχικοί ιδιοκτήτες του Σάουθφορκ. Ο Τζιμ Ντέιβις ως σύζυγός της, Τζοκ, ιδρυτής της Ewing Oil και επικεφαλής της οικογένειας Γιούινγκ. Ο Πάτρικ Ντάφι ως ο μικρότερος γιος τους, Μπόμπι. Η Βικτόρια Πρίνσιπαλ ως Πάμελα Μπαρνς Γιούινγκ, κόρη της αντίπαλης οικογένειας Μπαρνς την οποία φέρνει στο σπίτι ο Μπόμπι ως σύζυγό του στο πιλοτικό επεισόδιο. Ο Λάρι Χάγκμαν ως Τζέι Αρ Γιούινγκ, ο μεγαλύτερος γιος, που αντιτίθεται έντονα στη νέα κουνιάδα του. Και η Σαρλίν Τίλτον ως Lucy, η έφηβη ανιψιά του Μπόμπι και του Τζέι Αρ, η οποία λατρεύει τον Μπόμπι, αλλά δυσανασχετεί με τον Τζέι Αρ που διώχνει τους γονείς της για να μεγαλώσει από "αληθινούς Γιούινγκ".
Η Λίντα Γκρέι ως Σου Έλεν, η πολύπαθη, αλκοολική σύζυγος του Τζέι Αρ, δεν συμπεριλαμβανόταν στους πρωταγωνιστές στη διάρκεια του 1ου κύκλου, αν και εμφανιζόταν στα περισσότερα επεισόδια. Άλλα μέλη του καστ ήταν ο Στιβ Κάναλι ως ο πρώην φίλος της Παμ, Ρέι Κρεμπς και νόθος γιος του Τζοκ και ο Κεν Κέρσεβαλ ως ο αδερφός της Παμ, Κλιφ Μπαρνς, βασικός ανταγωνιστής του Τζέι Αρ. Η Γκρέι και ο Κάναλι εμφανίζονταν ως πρωταγωνιστές από το πρώτο επεισόδιο του 2ου κύκλου και ο Κέρσεβαλ από το πρώτο επεισόδιο του 3ου κύκλου.
Στη σειρά προστέθηκαν αρκετοί νέοι ρόλοι, καθώς οι αρχικοί ηθοποιοί αποχώρησαν από τη σειρά:
Στον 5ο κύκλο, έχοντας κάνει γκεστ σταρ εμφάνιση στον 2ο κύκλο, εντάχθηκε στο κύριο καστ η Σούζαν Χάουαρντ ως Ντόνα Κάλωερ Κρεμπς, πολιτικός και χήρα ενός πρώην κυβερνήτη του Τέξας, που γίνεται η πρώτη σύζυγος του Ρέι και μητέρα της κόρης του, Μάργκαρετ.
Στον 8ο κύκλο, ο ηθοποιός Χάουαρντ Κιλ μπήκε στο πρωταγωνιστικό καστ αφού εμφανίστηκε από τον 8η κύκλο στον ρόλο του πλούσιου, οξύθυμου κτηνοτρόφου Κλέιτον Φάρλοου, συζύγου της Μις Έλι μετά τον θάνατο του Τζοκ και η Πρισίλα Μπολιέ Πρίσλεϊ ως η έφηβη αγαπημένη του Μπόμπι, Τζένα Γουέιντ, που γέννησε το μοναδικό βιολογικό παιδί του Μπόμπι, τον Λούκας, και τελικά γίνεται η δεύτερη σύζυγος του Ρέι. Την Τζένα είχε προηγουμένως υποδυθεί η Μόργκαν Φέρτσαϊλντ σε ένα επεισόδιο του 2ου κύκλου και η Φρανσίς Τάκερ σε δύο επεισόδια στην του 3ου κύκλου, πριν αναλάβει οριστικά τον ρόλο η Πρίσλεϊ στον 7ου κύκλο. Στο κύριο καστ εντάχθηκε επίσης η Ντόνα Ριντ κατά τη διάρκεια του 8ου κύκλου, παίζοντας προσωρινά τη Μις Έλι μέχρι να επιστρέψει η Μπάρμπαρα Μπελ Γκέντις το επόμενο έτος.
Προβολή
Το Ντάλας προβαλλόταν αρχικά στις ΗΠΑ βράδυ Σαββάτου όταν έκανε το ντεμπούτο του ως κανονική σειρά. Μέσα σε έναν μήνα, η σειρά μεταφέρθηκε βράδυ Κυριακής, όπου έμεινε μέχρι τα μισά του κύκλου, οπότε μεταφέρθηκε βράδυ Παρασκευής. Το Ντάλας συνέχισε να προβάλλεται Παρασκευή μέχρι να τελειώσει η σειρά το 1991.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα δικαιώματα προβολής του Ντάλας είχαν αγοραστεί από το BBC και γρήγορα σειρά απέκτησε τεράστια τηλεθέαση, προσελκύοντας περισσότερους από 20 εκατομμύρια θεατές. Ωστόσο, το 1985 η εταιρεία αρνήθηκε να πληρώσει 60.000 δολάρια ανά επεισόδιο για τον επόμενο (ένατο) κύκλο. Ενώ διαπραγματεύονταν με τον διανομέα για την απόκτηση του επόμενου κύκλου, ο εμπορικός αντίπαλός της, Thames Television, παρενέβη απροσδόκητα και πλήρωσε το τίμημα. Το θέμα προκάλεσε σάλο στον Τύπο και έγινε ακόμη και ερώτηση στο Κοινοβούλιο. Τελικά, η ρυθμιστική Αρχή Ανεξάρτητης Ραδιοφωνίας ανάγκασε την Thames Television να υποχωρήσει στα σχέδιά της και να πουλήσει τον τελευταίο κύκλο που είχε αγοράσει στο BBC, με ζημία. Το Ντάλας συνέχισε να μεταδίδεται στο BBC μέχρι το τέλος της σειράς που διάρκεσε μέχρι το 1991.
Στην Ελλάδα, το Ντάλας προβαλλόταν από την ΕΡΤ ξεκινώντας από το 1979 μέχρι το 1982 (με το τελευταίο επεισόδιο του 3ου κύκλου), αλλά δεν συνεχίστηκε περαιτέρω. Το 1990, η σειρά προβλήθηκε από το MEGA, το οποίο παρέλειψε ενάμιση κύκλο της σειράς από τις προβολές του (όλο τον 4ο και τον μισό 5ο), ενώ ξαναπροβλήθηκε από το STAR το 1994. Κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου της πρώτης προβολής από την ΕΡΤ, σημειώθηκε την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 1981 ισχυρή σεισμική δόνηση μεγέθους 6,7 ρίχτερ, η πρώτη της σειράς σεισμών στις Αλκυονίδες, που συγκλόνισε τη χώρα.
Έμπνευση
Η ταινία του 1956 Ο γίγας θεωρείται η έμπνευση για τη σειρά Ντάλας. Και οι δύο παραγωγές επικεντρώνονται στον αγώνα μεταξύ πλούσιων πετρελαιοπαραγωγών και κτηνοτρόφων στο Τέξας, από τα μέσα έως τα τέλη του 20ού αιώνα. Επιπλέον, και οι δύο παραγωγές έχουν έναν πρωταγωνιστικό χαρακτήρα που αναφέρεται ως "Τζέι Αρ".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
Η Θρυλική Μα Ρέινι
Η Θρυλική Μα Ρέινι (αγγλικά: Ma Rainey's Black Bottom) είναι ο τίτλος Αμερικανικής δραματικής ταινίας του 2020. Η ταινία είναι σκηνοθετημένη από τον Τζορτζ Γουλφ, γραμμένη από τον Ρούμπεν Σαντιάγο-Χάντσον και βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο. Η ταινία και το θεατρικό ακολουθούν την σημαντική καλλιτέχνιδα Μα Ρέινι στο Σικάγο της δεκαετίας του 1920 και πρωταγωνιστούν ο Τσάντγουικ Μπόουσμαν και η Βαϊόλα Ντέιβις.
Το πρότζεκτ αρχικά ανακοινώθηκε το 2013 μαζί με την ταινία Εμπόδια του Ντένζελ Ουάσινγκτον ως μέλος μιας συμφωνίας με το HBO. Ο Ουάσινγκτον επίσης ασχολήθηκε και με την παραγωγή της ταινίας. Τελικά το Netflix ανέλαβε να κάνει την ταινία και τα γυρίσματα άρχισαν στο Πίτσμπουργκ το 2019. Ο Μπόουσμαν πέθανε μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων και η ταινία είναι αφιερωμένη στην μνήμη του.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 25 Νοεμβρίου του 2020, ενώ στο Netflix στις 18 Δεκεμβρίου. Έλαβε εξαιρετικές κριτικές από τους κριτικούς και κέρδισε στην 93η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ το Όσκαρ Καλύτερου Σχεδιασμού Κουστουμιών και το Όσκαρ Καλύτερου Μακιγιάζ από τις πέντε συνολικά υποψηφιότητες που έλαβε, ενώ στην 74η Απονομή των Βραβείων BAFTA κέρδισε δυο βραβεία απο τα τρια βραβεία στα οποία ήταν υποψήφια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2020 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Μαγκέρνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Λουνγκαβίλλα
Η Λουνγκαβίλλα (ιταλικά: Lungavilla) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Κερασιά Εύβοιας
Η Κερασιά είναι ορεινό χωριό στο Ξηρό Όρος στον Δήμο Μαντουδίου Λίμνης-Αγίας του νομού Εύβοιας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 560 μέτρων. Το χωριό βρίσκεται στα βορειοανατολικά σύνορα του δήμου με τον δήμο Ιστιαίας-Αιδηψού. Απέχει περίπου 19.6 χιλιόμετρα από τη παραλία της Αγίας Άννας (Αγκάλη). Το χωριό Αγία Άννα είναι ένας από τους κοντινότερους οικισμούς προς το χωριό (12 χλμ). Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 το χωριό έχει πληθυσμό 336 κατοίκων. Ενώ με την απογραφή του 2011 είχε 247 κατοίκους.
Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη
Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη (ΕΕΔΑΠ) είναι η παλαιότερη μη κυβερνητική οργάνωση που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδρύθηκε το 1936 με πρώτο πρόεδρό της τον Αλέξανδρο Σβώλο αλλά διαλύθηκε από τη δικτατορία του Μεταξά. Ιδρύθηκε εκ νέου το 1953. Είναι τακτικό μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Σημερινός της πρόεδρος είναι ο Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης.
Λουνγκαβίλλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Κερασιά Εύβοιας
Το χωριό υπάγεται στη τοπική κοινότητα Κερασέας. Η Κερασιά διαθέτει ένα διθέσιο δημοτικό σχολείο, ένα καφενείο, μίνι μάρκετ και μία εκκλησία. Επίσης στο χωριό βρίσκεται και το μουσείο απολιθωμένων ζώων.
Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα
Κερασιά Εύβοιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
μικρογραφία
Μαρτσινιάγκο
Το Μαρτσινιάγκο (ιταλικά: Marcignago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Νικολάι Σλιτσένκο
Ο Νικολάι Αλεξίεβιτς Σλιτσένκο (Никола́й Алексе́евич Сличе́нко ; γεννημένος στις 27 Δεκεμβρίου 1934-2 Ιουλίου 2021 ) είναι Ρώσος τραγουδιστής, ηθοποιός  και διευθυντής του θεάτρου Romen στη Μόσχα. Ήταν το μοναδικό άτομο Ρομά, που του απονεμήθηκε ο τίτλος Λαϊκός Καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ (1981).
Βιογραφία
Ο Νικολάι γεννήθηκε στην περιοχή Μπέλγκοροντ της Ρωσίας, σε μια οικογένεια Ρομά. Μέρος της παιδικής του ηλικίας πέρασε κατά τη διάρκεια του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Νικολάι έχασε πολλούς συγγενείς. Συγκεκριμένα, όταν ήταν αγόρι, ο πατέρας του πυροβολήθηκε μπροστά στα μάτια του το 1942. Μετά τον πόλεμο, η οικογένεια Σλιτσένκο εγκαταστάθηκε σε μια συλλογική φάρμα Ρομά στην Περιφέρεια Βορόνεζ. Οι έφηβοι έπρεπε να συνεργαστούν εξίσου με τους ενήλικες. Αυτή ήταν η εποχή που ο Νικολάι άκουσε για ένα θέατρο Ρομά στη Μόσχα και είχε ονειρευτεί να παίξει στη σκηνή.
Δανικό δημοψήφισμα του 2022
Την 1η Ιουνίου 2022 διεξήχθη δημοψήφισμα στη Δανία, για το αν θα παραμείνει ή όχι σε καθεστώς εξαίρεσης από την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική άμυνας και ασφάλειας.
Νικολάι Σλιτσένκο
Βιογραφία
Ο Νικολάι ανέλαβε για πρώτη φορά έναν πρωταγωνιστικό ρόλο ήδη από το 1952, όταν δεν ήταν ακόμη 18 ετών. Αυτή ήταν τη στιγμή που το θέατρο έφυγε στο Ζάγκορσκ (σημερινό Σέργκιεφ Ποσάντ) με το έργο Four Fiancées του Ιβάν Χρουστάλεφ. Ο Νικολάι έπαιξε το ρόλο του Λέκσα, ως αντικαταστάτης του ηθοποιού Σεργκέι Φιοντόροβιτς Σίσκοφ (της δυναστείας των τσιγγάνων Σίσκοφ) που είχε αρρωστήσει. Έπαιξε έπειτα το ρόλο του Λέκσα για πολλά χρόνια και αργότερα, καθώς μεγάλωνε, έπαιξε επίσης και τον ρόλο του Μπάντι σε αυτό το έργο.
Δανικό δημοψήφισμα του 2022
Η ερώτηση του δημοψηφίσματος ήταν: «Ψηφίζετε ναι ή όχι για τη συμμετοχή της Δανίας στην ευρωπαϊκή συνεργασία για την ασφάλεια και την άμυνα εγκαταλείποντας την εξαίρεση άμυνας της Ε.Ε.;».
Νικολάι Σλιτσένκο
Βιογραφία
Μετά το έργο ο Σλιτσένκο έλαβε την προσοχή ως ικανός ηθοποιός. Το θέατρο άρχισε να τον απασχολεί στα τρέχοντα έργα του ρεπερτορίου. Συνολικά, εκείνη την εποχή έπαιξε περισσότερους από 60 ρόλους στο θέατρο της πατρίδας του, και επίσης συμμετείχε σε μια σειρά από δημοφιλείς ταινίες, όπως το Κάτω από τη βροχή και τον Ήλιο, το Το νησί μου είναι μπλε, το Γάμος στη Μαλινόβκα και άλλα.
Δανικό δημοψήφισμα του 2022
Στο δημοψήφισμα επικράτησε το «Ναι» με το 67% των ψήφων. Συνεπώς, θα γίνει άρση της εξαίρεσης και ένταξη της Δανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωτική πολιτική άμυνας.
Νικολάι Σλιτσένκο
Βιογραφία
Το 1977, ο Νικολάι Σλιτσένκο έγινε διευθυντής του θεάτρου Romen. Γι' αυτό, ολοκλήρωσε τα Ανώτατα Μαθήματα Διευθυντών στη Ρωσική Ακαδημία Θεάτρου Τεχνών το 1972, υπό τη διεύθυνση του Λαϊκού Καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ Αντρέι Γκοντσάροφ.
Δανικό δημοψήφισμα του 2022
Ιστορικό
Η Δανία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1973, αλλά διατηρεί μία Ευρωσκεπτικιστική στάση. Προτού αποδεχτεί τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) κατοχύρωσε κάποια δικαιώματα σε εξαιρέσεις, όπως σε θέματα δικαιοσύνης, εσωτερικών υποθέσεων και το ευρώ. Εθνικό νόμισμα της χώρας παραμένει η Δανική κορόνα και δεν έχει γίνει μετάβαση στο ευρώ ως ενιαίο νόμισμα της Ευρώπης. Επίσης, εδώ και 30 χρόνια βρίσκεται σε καθεστώς εξαίρεσης από την συμμετοχή στην Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε., καθώς και από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Νικολάι Σλιτσένκο
Βιογραφία
Στις 4 Δεκεμβρίου 1998, ένα αστέρι με το όνομα Νικολάι Σλιτσένκο τοποθετήθηκε στην πλατεία Αστεριών στη Μόσχα.
Δανικό δημοψήφισμα του 2022
Ιστορικό
Τον Μάρτιο του 2022 οι Σοσιαλδημοκράτες, το Φιλελεύθερο Κόμμα, η Πράσινη Αριστερά, το Δανικό Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα και το Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα συμφώνησαν ότι πρέπει να αυξηθούν οι δαπάνες στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας, ώστε να φτάσουν τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ σε περίοδο 10 χρόνων. Την ίδια ημέρα η κυβέρνηση της Μέττε Φρεντέρικσεν ανακοίνωσε το δημοψήφισμα που προγραμματίστηκε για την 1η Ιουνίου. Κατά την περίοδο πριν το δημοψήφισμα, ορισμένα κόμματα υποστήριξαν τη συμφωνία παροτρύνοντας τους οπαδούς τους να ψηφίσουν «ναι» στο δημοψήφισμα, όπως η Φιλελεύθερη Συμμαχία και οι Χριστιανοδημοκράτες, ενώ άλλα κόμματα, όπως το Δανικό Λαϊκό Κόμμα, η Νέα Δεξιά και η Κόκκινη-Πράσινη Συμμαχία, τάχθηκαν κατά της συμφωνίας και παρότρυναν τους οπαδούς τους να ψηφίσουν «όχι».
Δημοσκοπήσεις
Από τις αρχές Μαρτίου, που ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα, μέχρι σήμερα, έχουν διεξαχθεί αρκετές δημοσκοπήσεις στις οποίες ένας αντιπροσωπευτικός αριθμός ατόμων απάντησαν στην ερώτηση: «Τι θα ψηφίζατε στο δημοψήφισμα αν γινόταν αύριο;». Όπου οι εκλογείς απάντησαν «δεν ξέρω», «δεν έχω αποφασίσει», «δεν θα ψηφίσω», τα ποσοστά αυτά αφαιρέθηκαν και υπολογίστηκαν τα ποσοστά των απαντήσεων ΝΑΙ και ΌΧΙ μόνο.
Νικολάι Σλιτσένκο
Βραβεία και τιμές
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ| Ο Σλιτσένκο λαμβάνει το [[Βραβείο της Τιμής|Τάγμα Τιμής από τον Ρώσο Πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ . 6 Μαΐου 2010]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Δανικό δημοψήφισμα του 2022
Αποτελέσματα
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης με την προσέλευση ψηφοφόρων στο δημοψήφισμα
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Δανία Κατηγορία:Δημοψηφίσματα στην Ευρώπη Δανια
Χου Γιφάν
Η Χου Γιφάν (Διεθνώς: Hou Yifan, κινέζικα: 侯逸凡, γεν. 27 Φεβρουαρίου 1994) είναι Κινέζα γκρανμαίτρ και πρώην "παιδί θαύμα" στο σκάκι. Κατέκτησε τρεις φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Σκάκι Γυναικών και υπήρξε η νεότερη που έχει κερδίσει τον τίτλο αυτόν, καθώς και η νεότερη σκακίστρια που έχει κερδίσει τον τίτλο της γκρανμαίτρ.
Σκακιστική καριέρα
Σε ηλικία 12 ετών, η Χου έγινε η νεότερη παίκτρια που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών της FIDE (Αικατερινούπολη, 2006) και στην Ολυμπιάδα Σκακιού (Τορίνο, 2006, 37η Ολυμπιάδα Σκακιού). Τον Ιούνιο του 2007 έγινε η νεότερη Κινέζα παίκτρια που κέρδισε το Εθνικό Σκακιστικό Πρωτάθλημα Γυναικών της Κίνας, Τον Ιανουάριο του 2004 η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία της έδωσε τον τίτλο της διεθνούς μαιτρ γυναικών, τον Ιανουάριο του 2007 τον τίτλο της διεθνούς γκρανμαίτρ γυναικών και τον Αύγουστο του 2008 πήρε τον ύψιστο τίτλο διεθνής γκρανμαίτρ. Το 2010, σε ηλικία 16 ετών, έγινε η νεότερη στην ιστορία παγκόσμια πρωταθλήτρια γυναικών στο σκάκι κερδίζοντας το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Γυναικών στην επαρχία Χατάι της Τουρκίας.
Έχασε τον τίτλο της το 2012, αλλά τον ανέκτησε το 2013. Τον Αύγουστο του 2014, μετά την Μάγια Τσιμπουρντανίτζε και την Ζούζα Πόλγκαρ, έγινε η τρίτη γυναίκα στον κόσμο που συμμετείχε στη λίστα κατάταξης των 100 καλύτερων παικτών της FIDE. Από το Μάιο του 2015, κατατάσσεται ως η 1η γυναίκα σκακίστρια και είναι 55η στο σύνολο των παικτών. Στις 5 Απριλίου του 2015 έχασε τον παγκόσμιο τίτλο της, αρνούμενη να διαγωνιστεί στα ματς κατά τις αρχές του 2015, αλλά έχοντας κερδίσει το Γκραν Πρι του 2014 της FIDE είχε την δυνατότητα να παίξει με την νέα παγκόσμια πρωταθλήτρια Μαρίγια Μούζιτσουκ σε ένα ματς για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κατά το τρίτο τρίμηνο του 2015. Το ματς αναβλήθηκε τελικά για τον Μάρτιο του 2016, όπου η Χου Γιφάν επανέκτησε τον τίτλο της με σκορ 6–3 πετυχαίνοντας 3 νίκες και 6 ισοπαλίες, ενώ η Μαρίγια Μούζιτσουκ δεν κατάφερε να της αποσπάσει κάποια νίκη στις εννέα παρτίδες που έπαιξαν μεταξύ τους.
Στυλ παιχνιδιού
Η Χου Γιφάν με τα λευκά παίζει κυρίως 1.ε4, ενώ με τα μαύρα ενάντια στο 1.ε4 παίζει συνήθως Σικελική άμυνα και Γαλλική άμυνα, επίσης ενάντια στο 1.δ4 παίζει Μπογκοϊνδική, Νιμζοϊνδική ή Ινδική άμυνα της βασίλισσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι σκακιστές
Μαρτσάνο (Ιταλία)
Το Μαρτσάνο (ιταλικά: Marzano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Περιστερώνα Λευκωσίας
Η Περιστερώνα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Μαρτσάνο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Περιστερώνα Λευκωσίας
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Μάχη της Ρόδου (1943)
Η Μάχη της Ρόδου έλαβε χώρα μεταξύ ιταλικών και γερμανικών δυνάμεων για τον έλεγχο του ελληνικού νησιού της Ρόδου, στα τότε ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα στο Αιγαίο Πέλαγος.
Ιστορικό
Όταν ανακοινώθηκε η ανακωχή του Κασίμπιλι, στις 8 Σεπτεμβρίου του 1943, ο ναύαρχος Ίνγκο Καμπίονι ήταν ο κυβερνήτης των τότε Ιταλικών Δωδεκανήσων, των Κυκλάδων και των Βορείων Σποράδων, με έδρα την Ρόδο. Ο στρατιωτικός διοικητής των ιταλικών δυνάμεων σε αυτά τα αρχιπελάγη ήταν αντ' αυτού ο υποναύαρχος Carlo Daviso di Charvensod.
Χωρίς εντολές από τις ανώτατες διοικήσεις και έλλειψη πληροφόρησης για τη γενική κατάσταση των ιταλικών ενόπλων δυνάμεων, η ανώτατη διοίκηση αυτών των δυνάμεων στο Αιγαίο, με έδρα τη Ρόδο, έπρεπε να επιλέξει αν έπρεπε να συνεχίσει να πολεμά δίπλα στις γερμανικές δυνάμεις ή παραμένουν πιστοί στον Βίκτωρ Εμανουήλ Γ'. Έτσι και οι ιταλικές διοικήσεις στο Αιγαίο αποφάσισαν να θεωρήσουν τους Γερμανούς εχθρούς, οδηγώντας έτσι στη γερμανική εισβολή στα νησιά.
Ιταλία
Το επιτελείο του Καμπιόνι είχε την έδρα του στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών της Ρόδου. Αρχηγός του Επιτελείου του ήταν ο Ταξίαρχος Ρομπέρτο Σεκί. Το Αρχηγείο της Ρόδου υπαγόταν στη διοίκηση του Army Group East, με έδρα τα Τίρανα. Την 1η Σεπτεμβρίου του 1943, ο υποστράτηγος Arnaldo Foriero είχε σταλεί στη Ρόδο για να αναλάβει τη διοίκηση των δυνάμεων του Βασιλικού Ιταλικού Στρατού που στάθμευαν εκεί και να δημιουργήσει τη Στρατιωτική Διοίκηση της Ρόδου, αλλά την στιγμή της γερμανικής εισβολής πολλές από τις εσωτερικές οχυρώσεις που είχαν προγραμματιστεί χτιστούν στο νησί δεν είχε ολοκληρωθούν, λόγω έλλειψης πόρων.
Ο Ιταλικός Στρατός είχε στη Ρόδο την 50η Μεραρχία Πεζικού "Regina" υπό τον υποστράτηγο Michele Scaroina, καθώς και την 35η, 36η και 55η Στατική Πυροβολαρχία, όπως και την 56η Ομάδα Αντιαεροπορικού Πυροβολικού. Από τη μεραρχία (η οποία είχε επιφορτιστεί με τη φρουρά των Δωδεκανήσων από το 1939) έλειπε ένα τάγμα της 9ης ομάδας Πεζικού, το οποίο είχε αποσπαστεί στη φρουρά της Κάρπαθου, και ολόκληρο το 10ο του Πεζικού, που φρουρούσε την Κω. Στη Ρόδο ήταν το τάγμα πυροβολικού, το 309ο τάγμα πεζικού, το 331ο τάγμα πεζικού από την 11η μεραρχία πεζικού "Brennero" και τα δύο εναπομείναντα τάγματα του 9ου Συντάγματος Πεζικού. Συνολικά, τα στρατεύματα του στρατού που ήταν διαθέσιμα στη Ρόδο αριθμούσαν περίπου 34.000 άνδρες, με αρκετές δεκάδες παλιά οχήματα.
Αυτά τα στρατεύματα κατανεμήθηκαν σε επτά αμυντικές περιοχές, άλλες στην ακτή και άλλες στην ενδοχώρα: Στην περιοχή του φρουρίου της Ρόδου, στο βόρειο άκρο του νησιού, στην Καλιτέα, στα βορειοανατολικά, στην Κάλαθο, στα ανατολικά και στο Βάτι, που απλώνεται από το ακρωτήρι της Λίνδου στα νοτιοανατολικά έως τον κόλπο της Αλιμιάς στα δυτικά και την περιοχή τον Άγιο Γεώργιο, στα βορειοδυτικά Ο στρατός ήλεγχε όλες τις επικοινωνίες εντός του νησιού, εκτός από εκείνες των παράκτιων συστοιχιών και των σημείων παρατήρησης, που ήταν υπό τον έλεγχο του Πολεμικού Ναυτικού.
Το Βασιλικό Ιταλικό Ναυτικό είχε στη Ρόδο τη διοίκηση της Στρατιωτικής Θαλάσσιας Ζώνης Αιγαίου (Mariegeo), υπό τον πλοίαρχο Μάριο Γκράσσι, και τη Ναυτική Διοίκηση Ρόδου, υπό τον διοικητή Αδριάνο Αρκανιόλι. Ο Αρκανιόλι ήλεγχε την μονάδα που προοριζόταν για ταχεία επέμβαση κατά εισβολής, καθώς και οκτώ παράκτιες πυροβολαρχίες και αρκετές αντιαεροπορικές πυροβολαρχίες. Οι παράκτιες ονομάστηκαν Μαγιονάρα, Μελχιώρη, Μπιάνκο , Νταντόλο, Μοροσίνι, Μοσιένγο, Μπρακαντίνιο, και Αλίμνια. Καμία από αυτές όμως δεν είχαν ραδιόφωνο.
Λίγες ναυτικές μονάδες ήταν διαθέσιμες στη Ρόδο, ο 3ος Στόλος MAS με τρία μηχανοκίνητα τορπιλοβόλα πλοία και ένα MAS, η 14η Αντιυποβρυχιακή Ομάδα με δύο υποβρύχια κυνηγητικά, η 39ος Ναρκαλιευτικός Στόλος με οκτώ βοηθητικά ναρκαλιευτικά, το κανονιοφοφόρο Σεβαστιάνο Καμπότο (ακινητοποιημένο από μηχανική βλάβη). Το ναυτικό προσωπικό στο νησί ανερχόταν σε περίπου 2.100 άνδρες.
Η Ιταλική Βασιλική Αεροπορία διέθετε 3.000 άτομα και περίπου 60-65 αεροσκάφη στη Ρόδο, υπό τον Αεροπλοίαρχος Αλπέρτο Μπριγκάντι. Η αεροπορική βάση της Καλάθου, δεν διέθετε αεροπλάνα, καθώς τα βομβαρδιστικά της είχαν μεταφερθεί στην Ιταλία μερικούς μήνες νωρίτερα, η βάση τις Κατταβιάς είχε εγκαταλειφθεί στις αρχές του 1943 και αχρηστεύτηκε. Η μόνη ενεργή αεροπορική βάση ήταν στη Μαρίτσα, όπου η 30η Πτέρυγα Βομβαρδισμού διέθετε δώδεκα βομβαρδιστικά, μια μοίρα μεταφοράς με τέσσερα Savoia-Marchetti SM.81 και ένα Savoia-Marchetti SM.75, και μια ομάδα 40 μαχητικών, κυρίως FIAT CR.42 και FIAT G.50, με έξι Macchi C.202. Δέκα από τα 40 μαχητικά δεν ήταν σε κατάσταση λειτουργίας και μόνο 20 πιλότοι ήταν διαθέσιμοι για τα υπόλοιπα 30. Οι αεροπορικές βάσεις υπερασπίστηκαν με πολυβόλα των 20 χιλιοστών του Στρατού.
Γερμανία
Η γερμανική παρουσία στη Ρόδο είχε ξεκινήσει τον Ιανουάριο του 1943. Αρκετές προσπάθειες να τεθεί το Egeomil υπό γερμανικό έλεγχο είχαν αποτύχει, αλλά οι Γερμανοί είχαν καταλήξει τελικά σε συμφωνία με την ιταλική Πολεμική Αεροπορία να τοποθετήσουν δύο Flak των 88 mm στο νησί για την ενίσχυση της αντιαεροπορικής άμυνας των αεροπορικών βάσεων. Το γερμανικό προσωπικό επρόκειτο να εκπαιδεύσει τους Ιταλούς στη χρήση των Flak και στη συνέχεια να αναχωρήσει, αλλά η παραμονή τους παρατάθηκε με το πρόσχημα της προγραμματισμένης αποστολής περισσότερων μπαταριών. Προς τα τέλη Ιανουαρίου 1943, τέσσερις Γερμανοί αξιωματικοί, ειδικοί στις παράκτιες οχυρώσεις, επισκέφτηκαν το νησί και τον Απρίλιο ένα τάγμα panzergrenadier αποβιβάστηκε στη Ρόδο. κατά τη διάρκεια του επόμενου μήνα, στάλθηκαν δύο ακόμη τάγματα παντζερ-γκρεναδιέρων.
Στα τέλη Ιουνίου 1943, ο Γερμανός στρατηγός Ούλριχ Κλέμαν στάλθηκε στη Ρόδο, όπου σχημάτισε το Sturm-Division Rhodos, που ξεκίνησε στρατιωτική άσκηση κοντά στην ιταλική άμυνα περίπου στις 11. χλμ από την πόλη της Ρόδου. Το Rhodos είχε δύναμη μεταξύ 6.000 και 8.000 ανδρών και ένα δίκτυο επικοινωνίας ξεχωριστό από το ιταλικό σύστημα. Η διοίκηση της εγκαταστάθηκε στο Campochiaro (σήμερα Ελεούσα). Η Μεραρχία περιελάβανε τέσσερα τάγματα panzergrenadier με περίπου εκατό κανόνια, αντιαρματικά πυροβόλα όπλα και 60-70 όλμους, μια μονάδα αναγνώρισης με 1.500 άνδρες εξοπλισμένους με σχεδόν 60 τεθωρακισμένα αυτοκίνητα, ένα τάγμα αρμάτων μάχης με πάνω από 25 Panzer IV, πέντε Flak τοποθετημένες κοντά στις αεροπορικές βάσεις και μια μονάδα περίπου 300 Ελλήνων με γερμανική στολή. Το τελευταίο, του οποίου ο σκοπός δεν ήταν ξεκάθαρος, προκάλεσε βαριά παράπονα από την ιταλική διοίκηση.
Συνολικά, οι γερμανικές δυνάμεις διέθεταν περίπου 150 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης, συμπεριλαμβανομένων Panzer II, Panzer IV, StuG III και δεκαπέντε 150mm αυτοκινούμενα όπλα.
8 Σεπτεμβρίου
Η ανακοίνωση της ανακωχής αιφνιδίασε εντελώς την ιταλική ηγεσία και τους στρατιώτες στη Ρόδο, το υπόμνημα με τις οδηγίες της Ιταλικής Ανώτατης Διοίκησης στον Egeomil επρόκειτο να σταλεί αεροπορικώς, αλλά κακός καιρός το απέτρεψε και ο αγγελιοφόρος βρισκόταν ακόμα στην Πεσκάρα στις 9 Σεπτεμβρίου.
Το βράδυ της 8 Σεπτεμβρίου, ο Καμπιόνι ζήτησε από τον στρατηγό Φορτζέιρο να επικοινωνήσει με τον Κλέμαν για να τον προτρέψει να μην δώσει εντολές που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ιταλικές αντιδράσεις. Ο Κλέμαν αντέδρασε ήρεμα, δηλώνοντας ότι θα συνεργαστεί. Γύρω στις 20:30, λίγο μετά την είδηση της ανακωχής, ο Καμπιόνι πραγματοποίησε μια συνάντηση στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Ωστόσο, καθώς δεν υπήρχαν ακριβείς εντολές για τον τρόπο δράσης, δεν ελήφθησαν αποφάσεις. Ο αντισυνταγματάρχης Μαρσέλλο Φοσσέτα, υπεύθυνος της αεροπορικής βάσης της Μαρίτσας, ενημέρωσε τη διοίκηση ότι τα γερμανικά στρατεύματα που φρουρούσαν το αεροδρόμιο ήταν συγκεντρωμένα χωρίς όπλα και παρακολουθούσαν μια ταινία, έτσι μια ξαφνική επίθεση θα ήταν εύκολο να πραγματοποιηθεί, αλλά του δόθηκε εντολή να μην πράξη, με βάση τις προηγούμενες υποσχέσεις του Κλέμαν. Ο Καμπιόνι είχε μόνο τη Διακήρυξη του Μπαντόλιο, η οποία είχε μεταδοθεί στα άλλα νησιά της Δωδεκανήσου, υπογραμμίζοντας την τελευταία πρόταση, η οποία διέταζε τις ιταλικές δυνάμεις να αντιδρούν «σε ενδεχόμενες επιθέσεις από οποιαδήποτε άλλη πηγή [εκτός των Συμμάχων]».
Ο ναύαρχος Νταβίσο έδωσε διαφορετικές εντολές: όλα τα πλοία που βρίσκονταν στη θάλασσα έπρεπε να κατευθυνθούν προς τη Λέρο, εκτός από τα MAS και τα μηχανοκίνητα τορπιλοβόλα, που έπρεπε να παραμείνουν στη Ρόδο. Όλα τα πλοία στη Ρόδο έλαβαν εντολή να είναι έτοιμα να κινηθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα (εκτός από την κανονιοφόρο Καμπότο, η οποία ακινητοποιήθηκε λόγω βλάβης του κινητήρα). Ειδοποιήθηκαν οι παράκτιες πυροβολαρχίες. Η φρουρά στη Ναυτική Διοίκηση ενισχύθηκε και η ναυτική δύναμη αποβίβασης ήταν έτοιμη. Για την κατάσταση ενημερώθηκαν οι Ναυτικές Διοικήσεις Σύρου, Λέρου και Αστυπάλαιας. Οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια από τις γερμανικές δυνάμεις έπρεπε να αντιταχθεί με όπλα. Αυτές οι οδηγίες αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν σύμφωνες με τις οδηγίες που εξέδωσε η Supermarina (το Γενικό Επιτελείο του Ιταλικού Ναυτικού) στις 9 Σεπτεμβρίου. Τα μεσάνυχτα, ο Κλέμαν, τώρα αναστατωμένος, ζήτησε από τον Φορτζέιρο άδεια να κινήσει ελεύθερα τις δυνάμεις του για να μπορέσει να αμυνθεί γρήγορα σε μια πιθανή βρετανική απόβαση, αλλά έλαβε μια ισχυρή άρνηση.
9 Σεπτεμβρίου
Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο Καμπιόνι και ο Κλέμαν είχαν έντονη διαμάχη για τη διαθέτιση των γερμανικών στρατευμάτων στο νησί. Σύμφωνα με ορισμένους (δεν υπήρχε συναίνεση για το τι αποφασίστηκε) συμφωνήθηκε ότι η Μεραρχία Rhodos θα έπαιρνε θέσεις κοντά στο Καμποτσιάρο, ενώ τα γερμανικά στρατεύματα στις αεροπορικές βάσεις έπρεπε να παραμείνουν εκτός της περιμέτρου τους και οποιαδήποτε μετακίνηση γερμανικών στρατευμάτων θα απαιτείται έγκριση από την ιταλική διοίκηση. Σύμφωνα με άλλους, αποφασίστηκε ότι οι Γερμανοί θα έμεναν εντός των αεροπορικών βάσεων, και δεν θα τους αφόπλιζαν αν καμία ιταλική μονάδα δεν έφευγε από τη Ρόδο.
Εν τω μεταξύ, ένα βρετανικό αεροπλάνο πάνω από τη Ρόδο έριξε χιλιάδες φυλλάδια υπογεγραμμένα από τον στρατηγό Henry Maitland Wilson, επικεφαλής της Στρατηγείο Μέσης Ανατολής, που διέταζαν τους Ιταλούς να πάρουν τον έλεγχο των γερμανικών θέσεων και να μεταφέρουν τα πλοία και τα αεροσκάφη τους στις βρετανικές βάσεις. Ο Καμπιόνι, ωστόσο, δεν συμφώνησε, εν μέρει επειδή η προέλευση των φυλλαδίων ήταν αμφίβολη.
Στις 9:00 ένας Γερμανός αξιωματικός πήγε στο λιμάνι της Ρόδου (το οποίο είχαν κλείσει οι Ιταλοί) και ζήτησε να το καταλάβει. Ο λιμενάρχης, καπετάνιος Φραντσέσκο Μπάγκνους, αρνήθηκε. Το γερμανικό ατμόπλοιο Taganrog, φορτωμένο με πυρομαχικά, ήταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι και ο καπετάνιος του ζήτησε άδεια να ξεφορτώσει και να φύγει από το νησί. Ο ναύαρχος Νταβίσο αρνήθηκε την εξουσιοδότηση και αντ' αυτού έβαλε φρουρούς για να φρουρούν το πλοίο. Μετά από αρκετά λεπτά, όμως, το λιμάνι άνοιξε και οι Γερμανοί ξεφόρτωσαν τα τελάρα που περιείχαν τα πυρομαχικά.
Οι πρώτες γερμανικές επιθέσεις ξεκίνησαν γύρω στο μεσημέρι. οι Ιταλοί ανταπάντησαν με πυρά. Η ταχεία δράση κατά του τάγματος Regina οδήγησε στη σύλληψη του στρατηγού Σκαρόινα, ο οποίος διέταξε τους άνδρες του να παραδοθούν. Η Στρατιωτική Διοίκηση Ρόδου ειδοποιήθηκε για το τι συνέβαινε και ο Φορτζέιρο διατάχθηκε να μετακινηθεί στην πόλη της Ρόδου για να αποφύγει την πλήρη κατάληψη του στρατηγείο του. Ορισμένα οχήματα της συνοδείας του αναχαιτίστηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις και ο Φορτζέιρο έφτασε στην πόλη μόνο γύρω στις 15:00, μισή ώρα αφότου οι Γερμανοί είχαν καταλάβει την αεροπορική βάση της Μαρίτσας. Νταβίσο πρότεινε να σταλεί το αντιτορπιλικό Euro, το οποίο βρισκόταν στη Λέρο, για να βομβαρδίσει την αεροπορική βάση με τα πυροβόλα της, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε. Ο στρατηγός Μπριγκάντι, ωστόσο, έλαβε άδεια από το Καμπιόνι για να χρησιμοποιήσει το πυροβολικό. Τα πυρά του πυροβολικού κατέστρεψαν τα γερμανικά τανκς που είχαν καταλάβει το αεροδρόμιο, αλλά έπληξαν και τα ιταλικά αεροπλάνα που βρίσκονταν ακόμα εκεί. Όταν ακούστηκε ο θόρυβος του βομβαρδισμού στο λιμάνι, ο καπετάνιος Μπάγκνους διέταξε την κατάληψη του Taganrog. Το πλοίο είχε μεικτό ελληνικό και γερμανικό πλήρωμα. οι Έλληνες αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ οι Γερμανοί αιχμαλωτίστηκαν και μεταφέρθηκαν στην πόλη. Στο πλοίο τοποθετήθηκε νέο ιταλικό πλήρωμα και την επόμενη μέρα αναχώρησε από τη Ρόδο για τη Σύμη.
Η πυροβολαρχία Bianco προκάλεσε απώλειες σε γερμανικά οχήματα στην Μαρίτσα, αλλά με τη σειρά της υπέστη σοβαρές ζημιές και έπρεπε να εγκαταλειφθεί. Η Πυροβολαρχία Dandolo περικυκλώθηκε και αμύνθηκε τον εαυτό της για λίγο, μετά όμως το προσωπικό της αιχμαλωτίστηκε. Οι πυροβολικοί όμως απελευθερώθηκαν το απόγευμα της 10ης Σεπτεμβρίου.
10 Σεπτεμβρίου
Τη νύχτα της 9/10 Σεπτεμβρίου, οι Βρετανοί ταγματάρχες Τζούλιαν Ντόλπι (ο οποίος μιλούσε ιταλικά και ενεργούσε ως διερμηνέας) και ο Τζόρτζ Τζέλισου και ένας λοχίας με φορητό ασύρματο πέταξαν με αλεξίπτωτο στη Ρόδο, μεταφέρθηκαν στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, όπου συναντήθηκαν με τον Καμπιόνι. Ρώτησαν πόσο καιρό θα μπορούσε να αντέξει η Ρόδος και εξήγησαν ότι θα χρειαζόταν τουλάχιστον μια εβδομάδα πριν φτάσουν οι βρετανικές ενισχύσεις. Ο Καμπιόνι πρότεινε αεροπορικές επιδρομές και προσγειώσεις στο νότιο τμήμα του νησιού για να αποσπάσει τη γερμανική προσοχή από την πόλη της Ρόδου, αλλά ο Ντόλπι απάντησε ότι δεν υπήρχαν επαρκή μέσα για να ικανοποιηθούν αυτά τα αιτήματα. Στις 13:00 ο Ντόλπι, ο οποίος είχε τραυματιστεί κατά την προσγείωση με το αλεξίπτωτό του, έλαβε μια επιστολή από τον Καμπιόνι προς τον Γούιλσον ζητώντας βοήθεια.
Το βράδυ, τα γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν τις θέσεις στο όρος Παραδείσου και το όρος Φιλερέμο και αργότερα κατέλαβαν περισσότερες θέσεις. Στις 19:45 ο Τζέλισου και ο Βρετανός λοχίας, μαζί με τον Ιταλό συνταγματάρχη Φανίτσα και έναν Ιταλό ταγματάρχη, στάλθηκαν στο Καστελόριζο, όπου επρόκειτο να συζητήσουν περαιτέρω την κατάσταση και την αποστολή ενισχύσεων στη Ρόδο.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο Καμπιόνι ενημερώθηκε για την παράδοση των ιταλικών δυνάμεων στην Ελλάδα και την Κρήτη, γεγονός που αποδυνάμωσε περαιτέρω τη θέση του.
11 Σεπτεμβρίου
Στις 7:00 οι γερμανικές αεροπορικές επιδρομές κατέστρεψαν τη πυροβολαρχία Μαζοράνα και έθεσαν εκτός δράσης τον ραδιοφωνικό σταθμό του Ναυτικού. Ένας Βρετανός συνταγματάρχης έφτασε και συνάντησε αμέσως τον Καμπιόνι, ο οποίος ζήτησε για άλλη μια φορά ενέργειες εκτροπής και μαχητές να αντιταχθούν στη Luftwaffe. Ο συνταγματάρχης ρώτησε αν πίστευε ότι επίκειται γερμανική επίθεση στην πόλη της Ρόδου και πόσο καιρό θα μπορούσε να αντισταθεί η ιταλική φρουρά. μετά τον συνόδευσαν στο λιμάνι και τον έστειλαν στο Καστελόριζο. Λίγο αργότερα, στις 8:00, ένας αξιωματικός του τάγματος Regina, συνοδευόμενος από Γερμανό αξιωματικό του τάγματος Rhodes, φτάσανε με ένα μήνυμα από τον στρατηγό Σκαρόινα, που ζητούσε τον τερματισμό των μαχών στο νότιο τμήμα του νησιού. Ο Καμπιόνι απάντησε ότι η μάχη θα συνεχιζόταν, ενώ περίμενε μια συνάντηση με τον Κλέμαν. Στις 10:30 δύο ακόμη Γερμανοί αξιωματικοί ενημέρωσαν την ιταλική διοίκηση ότι οι όροι παράδοσης που υπαγόρευε η OKW ήταν η διακοπή των εχθροπραξιών σε όλο το νησί, η απελευθέρωση των Γερμανών αιχμαλώτων και η άνευ όρων παράδοση των ιταλικών δυνάμεων. Ένας από τους Γερμανούς αξιωματικούς πρόσθεσε ότι οι τελικοί όροι θα διευθετηθούν με τον Κλέμαν και ότι ο Καμπιόνι είχε μισή ώρα για να αποφασίσει, μετά την οποία η πόλη της Ρόδου θα βομβαρδιζόταν.
Ο Καμπιόνι έκανε απολογισμό της κατάστασης με το επιτελείο του, καθώς δεν επρόκειτο να έφταναν σύντομα βρετανική ενισχύσεις, η στρατιωτική κατάσταση θεωρήθηκε κρίσιμη. Αν και οι μονάδες του στρατού συνέχισαν να αντιστέκονται και η πόλη και το λιμάνι ήταν ακόμα στα χέρια των Ιταλών, μόνο τέσσερις πυροβολαρχίες παρέμειναν σε δράση και ένας γερμανικός βομβαρδισμός της πόλης ήταν βέβαιο ότι θα προκαλούσε απώλειες αμάχων. Αποφασίστηκε να διαπραγματευτεί μια παράδοση.
Εν τω μεταξύ, κυκλοφόρησαν ψευδείς αναφορές ότι γερμανικά τανκς είχαν εισέλθει στην πόλη, έτσι ορισμένα πλοία έφυγαν από το λιμάνι με δική τους πρωτοβουλία και ακολουθήθηκαν από άλλα, πιστεύοντας ότι εκτελούσαν εντολές που δεν μπορούσαν να ληφθούν. Ο ναύαρχος Νταβίσο τους διέταξε αργότερα να πλεύσουν για τη Λέρο (σύμφωνα με άλλους, διατάχθηκαν να φύγουν από τη Ρόδο από τον Καμπιόνι, ή από τον υπολοχαγό Κορραντίνι).
Στις 15:30 ο Καμπιόνι, ο Φορζέρο και ο Νταβίσο συνάντησαν τον Κλέμαν κοντά στην πόλη. Αποφασίστηκε ότι ο Καμπιόνι θα διατηρήσει τη θέση του ως κυβερνήτης, οι ιταλικές μονάδες δεν θα διαλύονταν, αλλά θα αφοπλίζονταν, εκτός από τους αξιωματικούς, στους οποίους θα επιτρεπόταν να κρατήσουν τα όπλα. Η γερμανική διοίκηση θα παρέμενε έξω από την πόλη της Ρόδου και καμία γερμανική μονάδα δεν θα έμπαινε σε αυτήν, παρά μόνο υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Οι Ιταλοί κατέστρεψαν βιβλία κωδικών και μυστικά έγγραφα, αλλά κράτησαν έναν μυστικό ραδιοφωνικό σταθμό σε μια αγροικία, είχε ενημερωθεί η ιταλική κυβέρνηση στο Μπρίντιζι.
Τα ιταλικά στρατεύματα αντέδρασαν με θυμό και δυσπιστία στην είδηση της παράδοσης, καθώς σε ορισμένες περιοχές είχαν περιορίσει επιτυχώς τις γερμανικές επιθέσεις και πίστευαν ότι οι Γερμανοί είχαν ξεμείνει από καύσιμα και πυρομαχικά. Κάποιοι στρατιώτες φέρεται να υπέθεσαν ότι η είδηση αναφερόταν σε γερμανική παράδοση, αυτό ήταν το προφανές πλεονέκτημά τους έναντι του εχθρού. Μερικές γερμανικές μονάδες είχαν αναγκαστεί να παραδοθούν κατά τη διάρκεια της μάχης και είχαν φυλακιστεί στους ιταλικούς στρατώνες. Τώρα αφέθηκαν ελεύθεροι και τους επέστρεψαν τα όπλα, προς μεγάλη αγανάκτηση των Ιταλών στρατιωτών που είχαν πολεμήσει εναντίον τους. Πολλοί έλεγαν ότι η Ρόδος είχε «ξεπουληθεί» και ότι οι διοικητές τους «τρελάθηκαν», κατηγόρησαν τον Καμπιόνι ότι ήταν φιλογερμανός και έσπασαν τα κοντάκια των τουφεκιών τους πριν τα ρίξουν στους σωρούς.
Eπακόλουθα
Η παράδοση των Ιταλών αντιμετώπισε τους Γερμανούς με το πρόβλημα πώς να χειριστούν έναν τόσο μεγάλο αριθμό αιχμαλώτων, χωρίς να υπάρχουν διαθέσιμα πλοία για την άμεση απομάκρυνσή τους. Τα τμήματα του Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας αφοπλίστηκαν πρώτα, καθώς ήταν σταθερά αποφασισμένα να μην συνεργαστούν και επομένως δυνητικά πιο επικίνδυνα από τον Στρατό, μερικοί από τους αξιωματικούς του οποίου έδειχναν σημάδια φιλίας προς τους Γερμανούς. Ο Κλέμαν έβαλε τον Καμπιόνι να διατάξει τη φρουρά της Καρπάθου να παραδοθεί, απειλώντας διαφορετικά να βομβαρδίσει το νησί. Ωστόσο, όταν ο Κλέμαν τον διέταξε να δώσει τις ίδιες εντολές στην Κω και τη Λέρο, ο Καμπιόνι αρνήθηκε. Σύντομα οι Γερμανοί εγκαταστάθηκαν στην ιταλική διοίκηση και τους αξιοματικούς, συμπεριλαμβανομένου και του Καμπιόνι.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πολλοί Ιταλοί προσπάθησαν να φύγουν δια θαλάσσης για να γλιτώσουν από την αιχμαλωσία, αλλά συχνά αυτές οι προσπάθειες δεν τελείωναν καλά και οι φυγάδες πέθαναν στη θάλασσα ή ανακαλύφθηκαν από τους Γερμανούς. Κάποιοι τα κατάφεραν όμως και κατάφεραν να φτάσουν στην Κω και τη Λέρο. Η φρουρά της Αλιμίας, με διοικητή τον υπολοχαγό Σινικόλα, διατάχθηκε να παραδοθεί από έναν Ιταλό στρατηγό, αλλά αρνήθηκε. Ο Σινικόλα συγκέντρωσε τους άνδρες του και αρκετούς διασκορπισμένους στρατιώτες που είχαν φτάσει στο μικρό νησί και μετακόμισαν στη Λέρο με τα όπλα, τα πυρομαχικά και τις προμήθειες τους.
Στις 19 Σεπτεμβρίου του 1943, μεταξύ 1.584 και 1.835 Ιταλοί αιχμάλωτοι, όλο το προσωπικό του Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας, επιβιβάστηκαν στο αιχμάλωτο ιταλικό μηχανοκίνητο πλοίο Donizetti, το οποίο στη συνέχεια απέπλευσε για την ηπειρωτική Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού το πλοίο αναχαιτίστηκε και βυθίστηκε από το HMS Eclipse, χωρίς να γνωρίζει το ανθρώπινο φορτίο του, αφήνοντας το χωρίς επιζώντες. Στις 12 Φεβρουαρίου 1944 το παλιό ατμόπλοιο Όρια, γεμάτο με πάνω από 4.000 αιχμαλώτους από τη Ρόδο, προσάραξε κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας και βυθίστηκε στα ανοιχτά του Σουνίου. Μόνο 21 κρατούμενοι διασώθηκαν, ενώ τουλάχιστον 4.062 χάθηκαν στη βύθιση.
Σε κάποιους στρατιώτες έδωσαν κανονικά ρούχα από τους αξιωματικούς τους, για να αποφύγουν τη σύλληψη, και ανακατεύτηκαν με τον τοπικό πληθυσμό. Ένας μικρός αριθμός προσχώρησε στους Γερμανούς ή στην Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία (RSI). Συνολικά, περίπου 1.580 Ιταλοί στρατιώτες κατάφεραν να διαφύγουν από τη Ρόδο μετά την παράδοση. 6.520 δηλώθηκαν αγνοούμενοι μετά τον πόλεμο. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στη βύθιση των πλοίων που τους μετέφεραν στην Ελλάδα, κάποιοι άλλοι πέθαναν από την πείνα σε γερμανικά στρατόπεδα φυλακών στο νησί (ο λιμός έπληξε σοβαρά και τον άμαχο πληθυσμό της Ρόδου μεταξύ του 1944 και 1945). Ενενήντα εκτελέστηκαν μετά την παράδοση, σαράντα από αυτούς χωρίς δίκη. Ο ναύαρχος Καμπιόνι, αρχικά φυλακισμένος σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στην Πολωνία, παραδόθηκε αργότερα στις αρχές του RSI, δικάστηκε και εκτελέστηκε επειδή υπερασπίστηκε τη Ρόδο ενάντια στη γερμανική εισβολή.
Μεμονωμένα επεισόδια αντίστασης συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, τόσο από Έλληνες πολίτες όσο και από ορισμένους Ιταλούς που είχαν διαφύγει τη σύλληψη. Ο λοχίας Πιέτρο Καρμπόνι του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού, βοηθούμενος από έναν Ιταλό πολίτη και έναν καραμπινιέρη, κρύφτηκε στο εσωτερικό του νησιού και διέπραξε πολλές πράξεις δολιοφθοράς κατά των γερμανικών δυνάμεων, μέχρι που ανακαλύφθηκε και σκοτώθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1944 (του απονεμήθηκε μεταθανάτια με το Χρυσό Μετάλλιο Στρατιωτικής Ανδρείας).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ρόδου Κατηγορία:Μάχες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που περιλαμβάνουν τη Γερμανία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ροδόξυλο
right|μικρογραφία|220x220εσ|Ντουλάπα από κινέζικο παλίσανδρο, δυναστεία των Qing (17ος-18ος αιώνας) Το Dalbergia odorifera, ή αρωματικό ροδόξυλο ή κινέζικος παλίσανδρος (κινέζικα: 降香黄檀), είναι ένα είδος της βοτανικής οικογένειας Fabaceae. Αποτελεί τυπικά ένα μικρό ή μεσαίο δέντρο, περίπου 10-15 μ. σε ύψος. Είναι ενδημικό είδος της Κίνας και εμφανίζεται στις περιοχές Φουτσιάν, Χαϊνάν, Τσετσιάνγκ, και Γκουανγκντόνγκ.
Αξιοποιείται κατά την κινέζικη παράδοση για την παραγωγή πολύτιμου ξύλου, όπως και στη λαϊκή ιατρική. Αυτό το πολύτιμο ξύλο είναι γνωστό στην Κίνα ως huali (花梨) ή huanghuali (黄花梨). Από αυτό το ξύλο κατασκευάζονταν έπιπλα πολύ υψηλής αισθητικής και ποιότητας από τα τέλη της δυναστείας των Μινγκ και τις αρχές της δυναστείας Τσινγκ.
Τέσσερις χημικές ενώσεις που απομονώθηκαν από τη ρίζα αυτού του δέντρου, έχει αποδειχθεί εργαστηριακά ότι έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Ως φυλλοβόλο δέντρο, το είδος D. odorifera θα αρχίσει να ρίχνει τα φύλλα του περίπου τον Δεκέμβριο κάθε έτους στο βόρειο ημισφαίριο και παραμένει αδρανές κατά τους χειμερινούς μήνες.
Σήμερα το είδος απειλείται από την έντονη υπερεκμετάλλευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δέντρα
Έμα Αντίγιεφσκα
Βιογραφία
Η Έμα Αντίγιεφσκα γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1931 στο Ντονέτσκ. Ο πατέρας της ήταν χημικός-εφευρέτης και η μητέρα της είχε σπουδάσει γεωπόνος. Η Έμα Αντίγιεφσκα πήγαινε στο σχολείο μόνο περιστασιακά λόγω των συχνών βαριών ασθενειών της, και ως εκ τούτου αναγκάστηκε να μορφωθεί μόνη της. Λόγω αυτής της φιλασθένειας του παιδιού, η οικογένεια της Αντίγιεφσκα μετακόμισε στο Βίσχοροντ το 1937 και αργότερα στο Κίεβο το 1939. Ο πατέρας της Αντίγιεφσκα εκτελέστηκε διά πυροβολισμού από τις σοβιετικές αρχές για να μην μπορέσε να μεταφέρει τις εφευρέσεις του στους Γερμανούς.