cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αχμέτ Χαμντί Τάνπιναρ
Επαγγελματική και καλλιτεχνική σταδιοδρομία
Το 1954, ο Τάνπιναρ δημοσίευσε το Saatleri Ayarlama Enstitüsü, το οποίο μεταφράστηκε και στα ελληνικά ως Το Ινστιτούτο Ρύθμισης Ρολογιών (αγγλικά: The Time Regulation Institute). Το βιβλίο διερευνά, με ύφος επηρεασμένο από τη λογοτεχνία του παραλόγου και με εκτεταμένη χρήση συμβολιστικής εικονοποιίας, θέματα όπως η δυσχερής μετάβαση της Τουρκίας σε μια σύγχρονη κοινωνία και η απομάκρυνσή της από τις παλιές αξίες που η μετάβαση αυτή συνεπάγεται. Το 1961, ένα χρόνο πριν το θάνατό, του εκδίδεται μια εκλογή 37 ποιημάτων (Şiirler) από τα 74 που δημοσίευσε συνολικά.
Νόσος των δυτών
Δεδομένου ότι οι φυσαλίδες μπορούν να σχηματιστούν ή να μεταναστεύσουν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, η νόσος των δυτών μπορεί να προκαλέσει πολλά συμπτώματα, τα οποία μπορεί να ποικίλλουν από πόνο στις αρθρώσεις (έχει αναφερθεί από τους πάσχοντες ως «βαθύς» και «σαν κάτι να τρυπάει το κόκκαλο») και εξανθήματα έως παράλυση και θάνατο. Η νόσος των δυτών συχνά προκαλεί την καθίζηση των φυσαλίδων αέρα σε μεγάλες αρθρώσεις όπως τα γόνατα ή οι αγκώνες, προκαλώντας τα άτομα να σκύβουν λόγω του βασανιστικού πόνου. Η ατομική ευαισθησία μπορεί να ποικίλλει από μέρα σε μέρα και διαφορετικά άτομα κάτω από τις ίδιες συνθήκες μπορεί να επηρεαστούν διαφορετικά ή και καθόλου. Η ταξινόμηση των τύπων της νόσου των δυτών σύμφωνα με τα συμπτώματα, έχει εξελιχθεί από την αρχική περιγραφή του τον 19ο αιώνα. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλλει από ελάχιστα αισθητή έως ταχύτατα θανατηφόρα. thumb|right|Θάλαμος επανασυμπίεσης με υπερβαρικό οξυγόνο.
Αχμέτ Χαμντί Τάνπιναρ
Πολιτική σταδιοδρομία
Μεταξύ των ετών 1944-1946, ο Τάνπιναρ υπηρέτησε ως μέλος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας, εκπροσωπώντας την επαρχία Καχραμάνμαρας. Ήταν μέλος του κεμαλικού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος ( Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ), μοναδικού, τότε, κόμματος με έδρες στο κοινοβούλιο.
Θάνατος και παρακαταθήκη
Ο Τάνπιναρ πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 24 Ιανουαρίου 1962, σε ηλικία 60 ετών, στην Κωνσταντινούπολη. Ο τάφος του βρίσκεται στο νεκροταφείο Asíyan της Κωνσταντινούπολης, κοντά σε εκείνον του μέντορα του Yahya Kemal. Στο μνήμα του υπάρχει επίγραμμα, το οποίο αποτελείται από τις ακόλουθες δύο πρώτες γραμμές από το ποίημα του Ne İçindeyim Zamanın (Δεν ανήκω στο χρόνο):
Νόσος των δυτών
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά Κατηγορία:Αεροπορική ιατρική
Αχμέτ Χαμντί Τάνπιναρ
Θάνατος και παρακαταθήκη
Ne içindeyim zamanın
(Δεν ανήκω στο χρόνο
Ούτε κλείνομαι εκτός του)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Τούρκοι μυθιστοριογράφοι
Ύστερος Μεσαίωνας
Ο Ύστερος Μεσαίωνας (επίσης Όψιμος Μεσαίωνας) ήταν η περίοδος της Ευρωπαϊκής ιστορίας που περιλαμβάνει τον 14ο και τον 15ο αιώνα (περ. 1301–1500). Ο Ύστερος Μεσαίωνας ακολούθησε τον Ώριμο Μεσαίωνα και προηγήθηκε της πρώιμης σύγχρονης εποχής (και σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, της Αναγέννησης).
Περίπου το 1300, οι αιώνες της ευημερίας και της ανάπτυξης στην Ευρώπη έφτασαν σταδιακά στο τέλος τους. Μια σειρά λοιμών και επιδημιών πανώλης, όπως ο Μεγάλος Λιμός του 1315–1317 και ο Μαύρος Θάνατος, ελάττωσαν τον πληθυσμό κατά το ήμισυ. Μαζί με την πληθυσμιακή συρρίκνωση επήλθε κοινωνική αναταραχή και ενδημικοί πόλεμοι. Η Γαλλία και η Αγγλία βίωσαν μια υπεραιωνόβια κατά διαστήματα διακοπτόμενη σύγκρουση κατά τον Εκατονταετή Πόλεμο καθώς και πολυαίμακτες εξεγέρσεις χωρικών: Η Γαλλία την Jacquerie το 1358 και η Αγγλία την Εξέγερση των Χωρικών Peasants' Revolt το 1381. Επιπροσθέτως, η ενότητα της Καθολικής Εκκλησίας διασπάστηκε από το Δυτικό Σχίσμα. Όλα αυτά τα γεγονότα αναφέρονται ενίοτε ως Κρίση του Ύστερου Μεσαίωνα.
Παρά την κρίση, ο 14ος αιώνας ήταν επίσης εποχή μεγάλης προόδου στις τέχνες και τις επιστήμες. Το ανανεωμένο ενδιαφέρον για τα αρχαιοελληνικά και ρωμαϊκά κείμενα που άρχισε στον Μέσο Μεσαίωνα, οδήγησε στην Ιταλική Αναγέννηση. Η εξοικείωση με τα λατινικά κείμενα είχε αρχίσει πριν από την Αναγέννηση του 12ου αιώνα μέσω επαφών με τους Άραβες κατά τις Σταυροφορίες, αλλά η πρόσβαση σε σημαντικά Ελληνικά κείμενα έγινε ευχερέστερη μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους, όταν πολλοί Βυζαντινοί λόγιοι αναζήτησαν άσυλο στη Δύση, και ειδικά στην Ιταλία.
Σε συνδυασμό με αυτήν την εισροή κλασσικών ιδεών ήρθε η εφεύρεση της τυπογραφίας που διευκόλυνε την διάδοση του έντυπου λόγου και συνέβαλε στον διάδοση της γνώσης. Αυτά τα δύο γεγονότα αργότερα θα οδηγούσαν στην Προτεσταντική Μεταρρύθμιση. Προς το τέλος αυτής της περιόδου ξεκίνησε η Εποχή των Ανακαλύψεων. Η άνοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που κορυφώθηκε με την πτώση της Κωνσταντινούπολης, απέκοψε τη δυνατότητα εμπορίου με την Ανατολή. Οι Ευρωπαίοι αναγκάστηκαν να ψάξουν για νέους εμπορικούς δρόμους, όπως συνέβη με την αποστολή του Χριστόφορου Κολόμβου στην Αμερική το 1492, και με τον περίπλου της Ινδίας και της Αφρικής το 1498. Οι ανακαλύψεις τους ενίσχυσαν την οικονομία και την ισχύ των ευρωπαϊκών εθνών.
οι μεταβολές που συνέβησαν λόγω αυτών των εξελίξεων έχουν οδηγήσει πολλούς ερευνητές να θεωρούν ότι οδήγησαν στο τέλος του Μεσαίωνα και στην έναρξη της σύγχρονης ιστορίας και της πρώιμης σύγχρονης Ευρώπης. Όμως η διαίρεση πάντα θεωρείται κάπως τεχνητή για τους μελετητές, καθώς η αρχαία γνώση ουδέποτε ήταν εντελώς απούσα από την Ευρωπαϊκή κοινωνία. Θεωρούν συνεπώς ότι υπήρχε εξελικτική συνέχεια μεταξύ αρχαιότητας και της σύγρονης εποχής. Μερικοί ιστορικοί, ειδικά στην Ιταλία, προτιμούν να μην αναφέρονται καθόλου σε ύστερο Μεσαίωνα, αλλά θεωρούν ότι η μέση περίοδος του Μεσαίωνα ήταν μεταβατική για την Αναγέννηση και τη σύγχρονη εποχή.
Ιστορία
Τα όρια της χριστιανικής Ευρώπης ακόμη ήταν ρευστά τον 14ο και τον 15ο αιώνα. Ενώ το Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας άρχιζε να απωθεί τους Μογγόλους, και τα Ιβηρικά βασίλεια ολοκλήρωσαν την Ανακατάκτηση (Reconquista) της χερσονήσου και έστρεψαν την προσοχή τους προς το εξωτερικό, τα Βαλκάνια περιήλθαν στην κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εντωμεταξύ, τα υπόλοιπα έθνη της ηπείρου ενεπλάκησαν σε σχεδόν μόνιμους πολέμους ή εσωτερικές συγκρούσεις.
Η κατάσταση σταδιακά οδήγησε στην ισχυροποίηση της κεντρικής εξουσίας και την ανάδυση των εθνικών κρατών. Οι οικονομικές απαιτήσεις του πολέμου επέβαλλαν υψηλή φορολογία, οδηγώντας στην εμφάνιση αντιπροσωπευτικών σωμάτων που θα ενέκριναν τους φόρους που επέβαλλαν οι βασιλείς – πρωτίστως του Αγγλικού Κοινοβουλίου. Η διεύρυνση της κοσμικής εξουσίας βοηθήθηκε περαιτέρω από την παρακμή του παπισμού με το Δυτικό Σχίσμα και την έλευση του Προτεσταντισμού.
Βόρεια Ευρώπη
Μετά την αποτυχημένη ένωση της Σουηδίας και της Νορβηγίας μεταξύ 1319–1365, η πανσκανδιναβική Ένωση του Κάλμαρ ιδρύθηκε το 1397. Οι Σουηδοί συμμετείχαν εξ αρχής απρόθυμα στην δανοκρατούμενη ένωση. Σε μια απόπειρα να υποτάξει τους Σουηδούς, ο Βασιλιάς Χριστιανός Β΄ της Δανίας κατέσφαξε πολλά μέλη της Σουηδκής αριστοκρατίας κατά το Λουτρό Αίματος της Στοκχόλμης το 1520. Αυτή η πράξη οδήγησε περαιτέρω εχθροπραξίες και η Σουηδία εγκατέλειψε την ένωση το 1523. Η Νορβηγία από την άλλη πλευρά έγινε ένα κατώτερο μέλος της ένωσης και παρέμεινε ενωμένη με τη Δανία μέχρι το 1814.
Η Ισλανδία ωφελήθηκε από την σχετική της απομόνωση, και ήταν η μόνη Σκανδιναβική χώρα που δεν επλήγη από το Μαύρο Θάνατο. Εν τω μεταξύ, η Νορβηγική αποικία της Γροιλανδίας εξαλείφθηκε, πιθανόν λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών τον 15ο αιώνα. Αυτές οι καιρικές συνθήκες μπορεί να ήταν το αποτέλεσμα της Μικρής Εποχής των Πάγων.
Δυτική Ευρώπη
Ο Γαλλικός Οίκος των Βαλουά, ο οποίος διαδέχθηκε τους κατ΄ευθείαν γραμμήν Καπετίδες το 1328, περιθωριοποιήθηκε από την αρχή στην ίδια του την χώρα, πρώτα από τους Άγγλους εισβολείς του Εκατονταετούς Πολέμου και αργότερα από το ισχυρό Δουκάτο της Βουργουνδίας. Η Ιωάννα της Λωραίνης ως στρατιωτικός αρχηγός και ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ άλλαξαν την πορεία του πολέμου υπέρ των Γάλλων.
Παραπομπές
κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία Κατηγορία:Μεσαίωνας
Τούντας
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Πλαγιά Ροδόπης
Η Πλαγιά είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 200 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται σε απόσταση 10 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου) και 32 χλμ. Α. από την Κομοτηνή. Στα δυτικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος της Ραγάδας που λίγο μετά καταλήγει στον Λισσό ποταμό. Στην γύρω περιοχή υπάρχουν πολλά ερείπια από πολυάριθμες ιστορικές πηγές νερού ενώ περίπου στο 1 χλμ. από το χωριό επάνω σε λόφο υπάρχουν τα ερείπια βυζαντινού κάστρου. Η παλιά ονομασία του, επί τουρκοκρατίας, ήταν Παγιαμλάρ και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, ως Πλαγιά το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Πλαγιάς που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 294 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Θάνατοι τον Μάρτιο του 2022
Παραπομπές
03
Ιωάννης-Σμπατ Γ΄ της Αρμενίας
Ο Χοβάννες-Σμπατ/Ιωάννης-Συμβάτιος Γ΄, αρμενικά: Hovhannes-Smbat III, (άκμασε 1020-1040) από τον Οίκος των Βαγρατιδών ήταν βασιλιάς του Ανί (1020 - 1040). Διαδέχτηκε τον πατέρα του Γκαγκίκ Α΄ του Ανί (989 - 1020), καθώς ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού βασιλιά και νόμιμος διάδοχος του θρόνου.
Βιογραφία
Στην ενθρόνισή του το 1020 αντιτάχθηκε σθεναρά ο μικρότερος αδελφός του Aσότ, ο οποίος έναν χρόνο αργότερα το 1021 επαναστάτησε εναντίον του, οδηγώντας τις δυνάμεις του στην πρωτεύουσα Aνί, περικυκλώνοντας και κατακτώντας την πόλη και εκθρονίζοντας τον αδελφό του Χοβάννες-Σμπατ Γ΄ το 1021 και σφετεριζόμενοςς την εξουσία από αυτόν.
Αλλά μετά από μία συμβιβαστική συμφωνία μεταξύ των δύο αδελφών, ο Ασότ συμφώνησε να αποσύρει τις δυνάμεις της εξέγερσής του από το Aνί και να αφήσει τον νόμιμο διάδοχο Χοβάννες-Σμπατ Γ΄ να επιστρέψει στην εξουσία, συνεχίζοντας ως Χοβάννες-Σμπατ Γ΄ του Aνί σε ορισμένες περιοχές γύρω από την πρωτεύουσα, ενώ ο Ασότ (γνωστός ως Aσότ Δ΄) θα ενθρονιζόταν -ταυτόχρονα με τον Ασότ- ως βασιλιάς και θα κυβερνούσε σε άλλες Αρμενικές επαρχίες, πιο κοντά στην Περσία και τη Γεωργία. Παρά τον συμφωνημένο συμβιβασμό, οι συγκρούσεις -μερικές φορές με στρατό- συνεχίστηκαν μεταξύ των δύο αδελφών βασιλέων, αποδυναμώνοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό το Αρμενικό βασίλειο των Βαγρατιδών. Τον χειμώνα του 1021/2 ο Χοβάννες-Σμπατ αναγκάστηκε να κάνει κληρονόμο του τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ των Μακεδόνων, μία ρύθμιση που τού επιβλήθηκε λόγω της υποστήριξης των Αρμενίων στον βασιλιά Γεώργιο Α΄ της Γεωργίας κατά τον Γεωργιανο-Βυζαντινό πόλεμο. Η κληρονομιά του Χοβάννες-Σμπατ Γ΄ πέρασε τελικά στη Ρωμανία/Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1042, πολύ μετά το τέλος του Βασιλείου Β΄ Βουλγαροκτόνου.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αρμένιοι του 11ου αιώνα Κατηγορία:Βαγρατίδες
Τζορτζ Ζαμπέλλας
Ο Σερ Τζορτζ Ζαμπέλλας είναι απόστρατος αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού της Μεγάλης Βρετανίας. Κατείχε τον βαθμό του Πρώτου Λόρδου του Ναυαρχείου (ύπατο αξίωμα της βρετανικής ναυτικής ιεραρχίας,ισοδυναμεί με αρχηγό ΓΕΝ.), και του Αρχηγού του Ναυτικού Επιτελείου από τον Απρίλιο του 2013 μέχρι τον Απρίλιο του 2016, όταν παρέδωσε τα καθήκοντά του στον ναύαρχο Σερ Φίλιπ Τζόουνς.
Στις αρχές της καριέρας του υπηρέτησε ως πιλότος ελικοπτέρων με την 814η Ναυτική Αεροπορική Μοίρα και έπειτα με την 815 Ναυτική Αεροπορική Μοίρα. Ως πλοίαρχος του HMS Chatham συμμετείχε στην Επιχείρηση Πάλλιζερ (Operation Palliser) στη Σιέρρα Λεόνε, για την οποία τιμήθηκε με τον Σταυρό Διακεκριμένης Υπηρεσίας το 2001. Υπήρξε Αρχηγός του Στόλου και Υπαρχηγός του ΓΕΝ κατά τις αρχές του 2012.
Εξαγωγή (δράμα)
Η Εξαγωγή είναι δραματικό έργο τοποθετούμενο μεταξύ 2ου και 1ου αι. π.Χ.
Περιεχόμενο
Το θέμα του είναι τα γεγονότα της Εξόδου των Εβραίων από την Αίγυπτο από τη συνάντηση του Μωυσή με τη Σεπφώρα ως το επεισόδιο της φλεγόμενης βάτου.
Συγγραφέας
Συγγραφέας του έργου θεωρείται ο Ιουδαίος Εζεκιήλ που έζησε τον 2ο ή 1ο αι π.Χ.
Πληροφορίες
Ό,τι έχει φτάσει σε εμάς είναι αποσπάσματα συνολικά 269 στίχων. Ερευνητές το θεώρησαν ως το πρώτο δραματικό έργο με μονοθεϊστικό περιεχόμενο, το πρώτο δείγμα χριστιανικού θεάτρου και το πρώτο που αποκλίνει από τους κανόνες της κλασικής τραγωδίας,έχοντας μορφή δραματικού χρονικού με πολλαπλές εναλλαγές τόπου και χρόνου δράσης.Έτσι τοποθετείται στο 2ο αι. μ.Χ. από τους ερευνητές. Όμως η δόμηση του έργου δεν είναι πρωτότυπη αλλά απλός απόηχος παλιότερων ελληνικών δοκιμών ''. '' Το έργο προοριζόταν για σκηνική παρουσίαση. Στερούμενο ποιητικών, δραματικών και ψυχογραφικών αρετών, χαρακτηρίζεται από πρωτόγονη δομή, επίπεδους χαρακτήρες, απουσία συγκρούσεων με κυρίαρχους τους αφηγηματικούς μονολόγους και τις εκτενείς περιγραφές.
Κολλέγιο Μώντλιν (Οξφόρδη)
Το κολλέγιο Μώντλιν (Magdalen College), ή κολλέγιο της Μαγδαληνής είναι ένα από τα καταστατικά κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Ιδρύθηκε το 1458 από τον Γουίλιαμ του Γουέηνφλιτ (William of Waynflete), επίσκοπο του Γουίντσεστερ. Σήμερα, είναι το τέταρτο πλουσιότερο κολλέγιο του πανεπιστημίου και ένα από τα ισχυρότερα στον ακαδημαϊκό χώρο. Το 2010 ήταν στην πρώτη θέση της κατάταξης Νόρινγκτον (Norrington Table) μεταξύ των κολλεγίων του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, και από τότε μπήκε στην κορυφή του πίνακα άλλες δύο φορές. Φιλοξενεί αρκετές από τις πιο διακεκριμένες έδρες του πανεπιστημίου, συμπεριλαμβανομένων αυτών των Ανιέλλι-Σερένα (Agnelli-Serena), του Σερέρντιαν (Sherardian) και των τεσσάρων του Γουέηνφλιτ (Waynflete).
Ο μεγάλος, τετράγωνος Πύργος της Μαγδαληνής είναι ένα από τα γνωστά τοπόσημα της Οξφόρδης. Μία από τις μακραίωνες παραδόσεις του πανεπιστημίου, η οποία χρονολογείται από τις ημέρες του Ερρίκου Ζ', είναι η χορωδία του κολλεγίου να τραγουδά από την κορυφή τού πύργου, την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος κάθε Πρωτομαγιά. Το κολλέγιο βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Τσέργουελ (Cherwell) και τον Βοτανικό Κήπο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Στους χώρους του υπάρχει μεγάλης έκτασης πάρκο ελαφιών.
Τα κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
• University College Oxford Coat Of Arms.svg Γιουνιβέρσιτι
• Green-Templeton College Oxford Coat Of Arms.svg Γκρην Τέμπλετον
• Wolfson College Oxford Coat Of Arms.svg Γούλφσον
• Worcester College Oxford Coat Of Arms.svg Γούστερ
• Wadham College Oxford Coat Of Arms.svg Γουώνταμ
• Exeter College Oxford Coat Of Arms.svg Έξετερ
• Kellogg College Oxford Coat Of Arms.svg Κέλλογκ
• Keble College Oxford Coat Of Arms.svg Κημπλ
• Corpus-Christi College Oxford Coat Of Arms.svg Κόρπους Κρίστι
• Queens College Oxford Coat Of Arms.svg Κουήνς
• Christ Church Oxford Coat Of Arms.svg Κράιστ Τσερτς
• Lady-Margaret-Hall Oxford Coat Of Arms.svg Λέιντι Μάργκαρετ
• Linacre College Oxford Coat Of Arms.svg Λίνακερ
• Lincoln College Oxford Coat Of Arms.svg Λίνκολν
• Mansfield College Oxford Coat Of Arms.svg Μάνσφηλντ
• Merton College Oxford Coat Of Arms.svg Μέρτον
• Balliol College Oxford Coat Of Arms.svg Μπέιλιολ
• Nuffield College Oxford Coat Of Arms.svg Νάφηλντ
• New College Oxford Coat Of Arms.svg Νιου
• Oriel College Oxford Coat Of Arms.svg Όριελ
• Pembroke College Oxford Coat Of Arms.svg Πέμπρουκ
• St-Antony's College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Άντονις
• St-Edmund-Hall College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Έντμουντ
• St-Catherines College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Κάθρηνς
• St-Cross College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Κρος
• St-Peters College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Πήτερς
• St-John's College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Τζωνς
• St-Hilda's College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Χίλντας
• St-Hughs College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Χιούζ
• Somerville College Oxford Coat Of Arms.svg Σόμερβηλ
• Trinity College Oxford Coat Of Arms.svg Τρίνιτι
• Harris-Manchester College Oxford Coat Of Arms.svg Χάρρις Μάντσεστερ
• Hertford College Oxford Coat Of Arms.svg Χέρτφορντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Γιόλα Ραμίρες Οτσόα
Η Γιολάντα "Γιόλα" Ραμίρες Οτσόα (λατινικό αλφάβητο : Yolanda 'Yola' Ramírez Ochoa), γεννήθηκε στις 1 Μαρτίου 1935, είναι πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης από το Μεξικό.
Στο απλό γυναικών ήταν φιναλίστ στο γαλλικό πρωτάθλημα το 1960 και το 1961. Ήταν επίσης στα ημιτελικά του Γουίμπλεντον το 1959 και το 1961, στον προημιτελικό το 1961 και το 1963 στο αμερικανικό πρωτάθλημα, ακόμα στα ημιτελικά στο Αυστραλιανό Πρωτάθλημα του 1962, στα ημιτελικά στο ιταλικό διεθνές πρωτάθλημα του 1959 και ένας φιναλίστ στο Μόντε Κάρλο το 1959. Κέρδισε Γερμανικό Πρωτάθλημα το 1957 και ήταν φιναλίστ το 1961.
Στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ρόσι Ρέγιες ήταν πρώτες στο γαλλικό πρωτάθλημα του 1958 και φιναλίστ στον τελικό του 1957 και του 1959. Συνεργάστηκε με τον Μπίλι Νάιτ κέρδισαν το γαλλικό πρωτάθλημα του 1959 στο μεικτό. Με την Έντα Μπάντινγκ έφτασε στο τελικό του γυναικείου διπλού στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1961. Επίσης κέρδισε τους τίτλους του διπλού γυναικών στο ιταλικό πρωτάθλημα και στο Μόντε Κάρλο το 1960.
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτη στο απλό το 1957, στο Σινσινάτι κέρδισε τον τίτλο το 1956 στο απλό και το 1955 στο διπλό και φιναλίστ το 1956. Το 1959 κέρδισε το πρωτάθλημα της Νότιας Γαλλίας στη Νίκαια. Στο Μεξικάνικο πρωτάθλημα ήταν πρώτη στο απλό το 1960 και το 1961 πρώτη στο πρωτάθλημα Καραϊβικής του 1961. Στο Φεντ καπ αγωνίστηκε με το Μεξικό σε μία μόλις διοργάνωση το 1972 όπου σημείωσε τρείς νίκες και πέντε ήττες.
Σύμφωνα με τον Lance Tingay της The Daily Telegraph ήταν στις κορυφαίες 10 πρώτες στον κόσμο το 1957 και από το 1959 έως το 1961, φθάνοντας στο νούμερο 6 το 1961.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικάνες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Αρμενικές βουλευτικές εκλογές (2017)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αρμενία στις 2 Απριλίου 2017. Ήταν οι πρώτες εκλογές έπειτα από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος του 2015 με το οποίο εγκρίθηκαν μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμα της χώρας, η οποία έγινε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η νίκη για το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας, το οποίο κέρδισε τις 58 από τις συνολικά 105 έδρες στην Εθνοσυνέλευση.
Εκλογικό σύστημα
Κατά την περίοδο των προηγούμενων εκλογών του 2012 η Εθνοσυνέλευση αποτελείτο από 131 βουλευτές, από τους οποίους οι 41 εκλέγονταν σε πολυεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα και η 90 με αναλογική εκπροσώπηση σε μία μονοεδρική πανεθνική περιφέρεια και απαιτούμενο ποσοστό για να εκλεγούν το 5%. Ωστόσο, έπειτα από το δημοψήφισμα που διενεργήθηκε τον Δεκέμβριο του 2015 εγκρίθηκαν συνταγματικές τροποποιήσεις και μειώθηκε ο αριθμός των εδρών στην Εθνοσυνέλευση σε 101, οι οποίες θα αναδεικνύονταν πλέον με λίστες κομμάτων και με αναλογική. Οι έδρες θα κατανέμονταν με τη μέθοδο Ντ' Οντ και το όριο του 5% για τα κόμματα και 7% για τους πολυκομματικούς συνασπισμούς προκειμένου να εκλεγούν στο κοινοβούλιο.
Το ψηφοδέλτιο αποφασίστηκε να αποτελείται από δύο μέρη: στο ένα αναγράφηκαν τα ονόματα των υποψηφίων σε κλειστή λίστα για ένα κόμμα σε εθνικό επίπεδο και στο άλλο μέρος, σε ανοικτή λίστα, οι υποψήφιοι για την εκλογική περιφέρεια στην οποία ψηφίζει ο ψηφοφόρος. Οι ψηφοφόροι θα έδειχναν την εκλογική τους προτίμηση σε ένα κόμμα σε εθνικό επίπεδο και επίσης μπορούσαν να δώσουν σταυρό προτίμησης σε οποιονδήποτε από τους υποψήφιους του ίδιου κόμματος σε μία λίστα περιφέρειας. Η κατανομή των εδρών στα κόμματα γίνεται με το ποσοστό των ψήφων που συγκέντρωσαν σε εθνικό επίπεδο, με τις μισές να περιέρχονται σε εκείνους στην εθνική λίστα και τις άλλες μισές στους πλειοψηφήσαντες στις λίστες των περιφερειών. Οι 4 έδρες προορίζονται για τις εθνικές μειονότητες (Ασσύριοι, Κούρδοι, Ρώσοι και Γιαζίντι). με τα κόμματα να διαθέτουν ξεχωριστές λίστες για τις 4 μειονότητες. Σε μία λίστα κόμματος δεν επετράπη να συμπεριληφθούν πάνω από το 70% των αντιπροσώπων από το ίδιο φύλο και σε μία πανεθνική λίστα δεν επετράπη να βρίσκονται 4 συνεχόμενα μέλη του ίδιου φύλου.
Στην περίπτωση που ένα κόμμα συγκέντρωνε τις περισσότερες ψήφους αλλά λιγότερο από το 54% των εδρών, θα κέρδιζε επιπλέον έδρες προκειμένου να συμπληρώσει το 54% του συνόλου. Εάν ένα κόμμα κέρδιζε τα δύο τρίτα των εδρών, τα ηττημένα κόμματα θα είχαν επιπλέον έδρες μειώνοντας στα 2/3 το ποσοστό των εδρών για το κερδισμένο κόμμα. Σε περίπτωση που ένα κόμμα αποτύγχανε να σχηματίσει κυβέρνηση εντός έξι ημερών μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων, θα έπρεπε να διεξαχθεί ένας τελικός γύρος ανάμεσα στα δύο πρώτα κόμματα εντός 28 ημερών. Το κόμμα που θα κέρδιζε τον τελικό γύρο θα είχε την πλειοψηφία του 54% κερδίζοντας επιπλέον έδρες, διατηρώντας παράλληλα τις έδρες του που κατέλαβε στον πρώτο γύρο.
Διεξαγωγή
Ο ΟΑΣΕ επέκρινε τις εκλογές, επισημαίνοντας ότι επισκιάστηκαν από εξαγορά ψήφων και από την πίεση στους πολιτικούς υπαλλήλους και εργαζόμενους σε ιδιωτικές εταιρείες. Ο οργανισμός Διεθνής Διαφάνεια και άλλοι οργανισμοί, επιβεβαίωσαν περιπτώσεις δωροδοκιών για ψήφους.
Για πρώτη φορά στις αρμενικές εκλογές, χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα ταυτοποίησης των ψηφοφόρων. Την ημέρα της ψηφοφορίας, όλοι όσοι ψήφισαν εξακρίβωσαν την ταυτότητά τους με ειδικές συσκευές (VADs), οι οποίες περιείχαν ένα ηλεκτρονικό αντίγραφο της λίστας. Επίσης, τα δακτυλικά τους αποτυπώματα σαρώθηκαν και η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή δήλωσε ότι θα διενεργούσε ελέγχους διασταύρωσης των στοιχείων προκειμένου να αναγνωρίσει πιθανές περιπτώσεις διπλοψηφίας ή και πολυψηφίας, αν καταγγελλόταν κάτι τέτοιο. Η εισαγωγή της τεχνολογίας έτυχε της υποστήριξης από την αντιπολίτευση και τις κοινωνικές ομάδες των πολιτών.
Τον Φεβρουάριο του 2017 οι νέες συσκευές ελέγχθηκαν από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή. Σύμφωνα με τις τελικές ανακοινώσεις των Διεθνών Αποστολών Εποπτείας Εκλογών (IEOM), "η λειτουργία των VADs ήταν αποτελεσματική και δεν σημειώθηκαν σημαντικά προβλήματα." Σε 9 περιπτώσεις που καταγράφηκαν από τα μηχανήματα, οι ψηφοφόροι αποπειράθηκαν να ψηφίσουν περισσότερες από μία φορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2017 Αρμενια
Xinhua
Το Xinhua News Agency (κινεζικά: 新华社,, κυριολεκτικά: πρακτορείο ειδήσεων Νέα Κίνα) είναι το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Το Xinhua είναι ο μεγαλύτερος και πλέον σημαίνων οργανισμός μέσων ενημέρωσης στην Κίνα, καθώς και το μεγαλύτερο πρακτορείο ειδήσεων από την άποψη ανταποκριτών σε όλο τον κόσμο. Το Xinhua είναι εξαρτόμενο από την κινεζική κεντρική κυβέρνηση, και είναι το υψηλότερο σε κατάταξη όργανο των κρατικών μέων ενημέρωσης στη χώρα, παράλληλα με το People's Daily. Ο πρόεδρός του είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας.
Το Xinhua διαθέτει περισσότερα από 170 παραρτήματα σε όλο τον κόσμο και διατηρεί 31 παραρτήματα στην Κίνα, ένα για κάθε επαρχία, αυτόνομη περιοχή ή δήμο και ένα σε στρατιωτική υπηρεσία. Το Xinhua είναι ο μοναδικός δίαυλος για τη διανομή σημαντικών ειδήσεων που σχετίζονται με το Κομμουνιστικό Κόμμα και την κινεζική κεντρική κυβέρνηση και η έδρα του στο Πεκίνο βρίσκεται σε στρατηγική τοποθεσία σε κοντινή απόσταση από το Τσονγκνάνχαϊ, το οποίο στεγάζει τα κεντρικά γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, το Συμβούλιο της Επικρατείας και το γραφείο του Προέδρου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Το Xinhua, ως ειδησεογραφικό πρακτορείο, εκδίδει περισσότερες από 20 εφημερίδες και μια ντουζίνα περιοδικά και δημοσιεύει εκδόσεις σε διάφορες γλώσσες, εκτός από τα κινεζικά, όπως τα αγγλικά, τα γερμανικά, τα ισπανικά, τα γαλλικά, τα ρωσικά, τα πορτογαλικά, τα αραβικά, τα ιαπωνικά και τα κορεατικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ειδησεογραφικά πρακτορεία Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Κίνας
Κοινότητα Ρουστίκων
Η Κοινότητα Ρουστίκων είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Ρούστικα. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και και τον οικισμό Παλαίλιμνος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 203 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Στυλιανό Φραγκιαδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας Ρουστίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας
Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Φλώρινας είναι ένα μουσείο τέχνης που βρίσκεται στην πόλη της Φλώρινας, και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα και εγκυρότερα εικαστικά κέντρα της χώρας. Ιδρύθηκε από τη Στέγη Φιλοτέχνων Φλώρινας το 1977 και στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτήριο δίπλα στο ποτάμι Σακουλέβα.
Η συλλογή του μουσείου αποτελείται από 600 περίπου έργα, η οποία περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής, γλυπτά και χαρακτικά.Πιο πρόσφατα, η συλλογή του εμπλουτίστηκε με ένα έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου που παραχώρησε η Εθνική Πινακοθήκη, καθώς και με 44 χαρακτικά από τη Φλωρεντία. Εκτός από τη μόνιμη έκθεση του, το μουσείο οργανώνει επίσης συμπόσια τέχνης και εκθέσεις των οπτικών και εφαρμοσμένων τεχνών.
10ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού
Το 10ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού (γαλλικά: Le 10e arrondissement de Paris ) είναι ένα από τα 20 διαμερίσματα της πρωτεύουσας της Γαλλίας. Η περιοχή συνήθως αναφέρεται ως Δέκατο.
Το διαμέρισμα, που ονομάζεται και Αντρεπό (Αποθήκη), βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Σηκουάνα. Το διαμέρισμα διαθέτει δύο από τους έξι κύριους σιδηροδρομικούς σταθμούς του Παρισιού: τους σταθμούς Γκαρ ντυ Νορ και Γκαρ ντε λ' Εστ που κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και είναι από τους πιο πολυσύχναστους στην Ευρώπη.
Το 10ο διαμέρισμα περιλαμβάνει επίσης ένα μεγάλο τμήμα του καναλιού Σαιν-Μαρτέν με γραφικές πεζογέφυρες και μποέμ καφετέριες, που συνδέει τα βορειοανατολικά τμήματα του Παρισιού με τον ποταμό Σηκουάνα.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|Τα 20 διαμερίσματα μικρογραφία|350x350εσ|Χάρτης του 10ου διαμερίσματος μικρογραφία|350x350εσ|Συγκοινωνία: [[Μετρό Παρισιού|Μετρό και Προαστιακός]] Το 10ο διαμέρισμα βρίσκεται στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα, στο κεντρικό-ανατολικό τμήμα της πόλης του Παρισιού.
Συνορεύει προς τα βόρεια  το 18ο διαμέρισμα, προς τα ανατολικά με το 19ο, προς νότο με το 2ο, 3ο και 11ο, και προς τα δυτικά με το 9ο διαμέρισμα.
Ιστορικά στοιχεία
Το 10ο διαμέρισμα, γνωστό ως το διαμέρισμα του Αντρεπό, δημιουργήθηκε με το νόμο της 16ης Ιουνίου 1859, κατά την επέκταση του Παρισιού έως τα τείχη του Θιέρσου, οπότε και έγιναν τροποποιήσεις των υπαρχόντων διαμερισμάτων και τα δημοτικά διαμερίσματα του Παρισιού αυξήθηκαν σε 20.
Δημογραφικά στοιχεία
Το 10ο διαμέρισμα έφθασε στον κορυφαίο πληθυσμό του το 1881, όταν είχε 159.809 κατοίκους. Σήμερα, το διαμέρισμα παραμένει πολύ πυκνό τόσο σε πληθυσμό όσο και στις επιχειρήσεις, με 89.612 κατοίκους και 71.962 θέσεις εργασίας την τελευταία απογραφή το 1999.
Συνοικίες
εναλλ.=|μικρογραφία|240x240px|Οι 4 συνοικίες του 10ου διαμερίσματος Κάθε ένα από τα 20 διαμερίσματα του Παρισιού χωρίζεται σε 4 συνοικίες. Οι 4 συνοικίες του 10ου διαμερίσματος:
Σύμφωνα με την επίσημη αρίθμηση των συνοικιών του Παρισιού, οι συνοικίες του 10ου διαμερίσματος έχουν τους αριθμούς από 37 έως 40.
Σημεία ενδιαφέροντος
μικρογραφία|250x250εσ|Το [[κανάλι Σαιν-Μαρτέν|εναλλ.=]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παρίσι 10
Κατάλογος πόλεων στο Κοσσυφοπέδιο
Αυτός είναι ο κατάλογος των συνολικά 37 πόλεων και κωμοπόλεων στο Κοσσυφοπέδιο, οι οποίες αναφέρονται ανά πληθυσμό σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011. Η πρωτεύουσα, η Πρίστινα, είναι επίσης η μεγαλύτερη πόλη με πληθυσμό 145.149 κατοίκων. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Πρίζρεν, ακολουθούμενη από το Τζιλάν, τη Πέγια, τη Μιτρόβιτσα, το Φεριζάι και τη Τζάκοβα. Υπάρχουν έξι πόλεις με 10.000–30.000 κατοίκους και 24 με κάτω από 10.000 κατοίκους.
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/> Κατηγορία:Πόλεις του Κοσσυφοπεδίου
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2019
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2019 ήταν η 49η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από τη Διεθνή Ομοσπονδία Γυμναστικής (FIG). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Χανς Μάρτιν Σλάιερ, στη Στουτγκάρδη, στη Γερμανία από την Παρασκευή 4 έως και την Κυριακή 13 Οκτωβρίου του 2019. Συμμετείχαν 548 αθλητές (289 άνδρες, 259 γυναίκες) από 93 χώρες.
Οργάνωση
Στις 16 Μαΐου του 2015, η Στουτγάρδη επικράτησε με την αίτησή της κατά του Ρότερνταμ. Αυτό ανακοινώθηκε από τη Διεθνή Ομοσπονδία Γυμναστικής (FIG) στη Μελβούρνη.
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα φιλοξενήθηκε για τρίτη φορά στη Στουτγκάρδη και για πέμπτη φορά στη Γερμανία. Η προηγούμενη φορά ήταν το 1989 και το 2007.
Ο χώρος ήταν και πάλι η Αίθουσα Χανς Μάρτιν Σλάιερ χωρητικότητας μέχρι 15.500 θέσεων. Τα 24 κορυφαία έθνη προκρίθηκαν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα των αγώνων:
Κάτοχοι μεταλλίων
2017 | 2018 | 2019 | 2021 | 2022
Μετέχουσες χώρες
93 από τις 148 ομοσπονδίες μέλη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Γυμναστικής (FIG) αγωνίστηκαν σε αυτό το Πρωτάθλημα, για ένα σύνολο 548 τελικών συμμετοχών (289 άνδρες, 259 γυναίκες). • 5
Συνθέσεις
Οι συνθέσεις της Εθνικής Ελλάδας και της Κύπρου ήταν:
Τηλεοπτική κάλυψη
Η FIG συμφώνησε για δικαιώματα ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης με 40 εδάφη, ενώ οι υπόλοιπες περιοχές καλύφθηκαν απευθείας από την ομοσπονδία μέσω του επίσημου καναλιού της στο YouTube.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 2019 Κατηγορία:Στουτγκάρδη
Επαρχία Μίλα
Το Μίλα (ولاية ميلة) είναι επαρχία (βιλάγια) της Αλγερίας, της οποίας η πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη. Άλλες πόλεις της επαρχίας είναι οι Τελεγκμά, Γκραρέμ Γκουγκά, Χαμαλά και Ρουασέντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 766.886 κατοίκους.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία διαιρείται σε 13 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 32 κοινότητες ή δήμους.
Παραπομπές
Μιλα
Τερέζα Βάρμα-Δακόστα
Η Τερέζα Βάρμα-Δακόστα ήταν το πρώτο από τα συνολικά δέκα έργα του Γρηγορίου Ξενόπουλου που διασκευάστηκαν και μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση με τη μορφή τηλεοπτικής σειράς. Τη διασκευή έκανε ο Βαγγέλης Γκούφας και τη σκηνοθεσία ο Κώστας Κουτσομύτης. Πρωταγωνιστούσαν η Ελένη Ερήμου και ο Κώστας Αρζόγλου. Άλλοι ηθοποιοί που έπαιζαν ήταν η Κάκια Παναγιώτου και ο Νίκος Βασταρδής.
Υπόθεση
Ζάκυνθος του 1885. Ο Στέφανος Αγγελικόπουλος μετά από τετραετείς σπουδές Νομικής στην Ιταλία, επιστρέφει στο νησί του. Εκεί συναντιέται με τον παλιό γείτονά του Φεντερίκο Βάρμα ο οποίος είναι πλέον ξεπεσμένος κόντες, με τον οποίο σιγά σιγά γίνονται φίλοι και τον επισκέπτεται πολύ συχνά στο Αρχοντικό του το οποίο βρίσκεται σε άθλια κατάσταση. Ο κόντες θα του γνωρίσει την κόρη του τη Μαρίνα, η οποία είναι παντρεμένη με το δικηγόρο Πίπη Διακόστα και έχουν αποκτήσει μια κόρη, την την πανέμορφη Τερέζα. Ο Στέφανος θαμπώνεται απ' την ομορφιά της κοπέλας κι αρχίζει να κάνει παρέα μαζί της. Αλλά οι σχέσεις τους είναι σαν το σκύλο με τη γάτα. ο Στέφανος ήρθε απ' το Εξωτερικό γεμάτος σοσιαλιστικές ιδέες για μια δίκαιη κοινωνία, ίση κατανομή του πλούτου και με την άποψη πως ο απλός Λαός δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την Αριστοκρατία. Οι απόψεις της Τερέζας αντίθετα είναι απόλυτες: Πιστεύει πως η ανώτερη κοινωνική τάξη δεν πρόκειται ποτέ να υποσκελιστεί απ' τη λαϊκή επειδή έτσι είναι φτιαγμένη η κοινωνία. Άλλοι να είναι πλούσιοι κι άλλοι φτωχοί. Επίσης μιλάει με πολύ περιφρονητικά λόγια για τα κατώτερα στρώματα φερόμενη ως ξιπασμένη Αρχόντισσα. Άλλωστε ζει πλούσια στο σπίτι του πατέρα της κι έχει μάθει ν' αντιμετωπίζει τους "από κάτω" με πλήρη αδιαφορία και απαξίωση. Λοιπόν οι δυο νέοι θα διαφωνούν και θα καβγαδίζουν διαρκώς όμως αυτό θα τους φέρει όλο και πιο κοντά. Ο Στέφανος δε θ' αργήσει να ερωτευτεί την Τερέζα η οποία όμως του ξεκαθαρίζει ευθύς εξαρχής πως τον βλέπει μόνο σαν φίλο περιφρονώντας τον για την ταπεινή καταγωγή του.
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές
Αράντ (Ισραήλ)
Το Αράντ (εβραϊκά: עֲרָד) είναι πόλη στο Νότιο Διαμέρισμα του Ισραήλ. Βρίσκεται στα σύνορα του Νεγκέβ και της Ιουδαϊκής Ερήμου, 25 χιλιόμετρα δυτικά της Νεκράς Θάλασσας και 45 χιλιόμετρα ανατολικά της Μπερ Σεβά. Η πόλη φιλοξενεί έναν ποικιλόμορφο πληθυσμό 26.756 κατοίκων, συμπεριλαμβανομένων Εβραίων Ασκεναζιτών και Σεφαρδιτών, κοσμικών και θρησκευόμενων, Βεδουίνων και Μαύρων Ισραηλιτών, καθώς και καινούριων μεταναστών.
Μετά από απόπειρες εποικισμού της περιοχής στη δεκαετία του 1920, το Αράντ ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1962 ως ισραηλινή αναπτυξιακή πόλη, η πρώτη σχεδιασμένη πόλη στο Ισραήλ. Ο πληθυσμός του Αράντ αυξήθηκε σημαντικά με την Αλιγιά από την πρώην Σοβιετική Ένωση.
Αξιοθέατα στο Αράντ περιλαμβάνουν τα ερείπια του Τελ Αράντ, το Πάρκο Αράντ, ένα εγχώριο αεροδρόμιο και την πρώτη νόμιμη πίστα αγώνων του Ισραήλ. Η πόλη είναι γνωστή για το ετήσιο καλοκαιρινό φεστιβάλ μουσικής, το Φεστιβάλ Αράντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Νικόλαος Γουλιέλμος του Νάσσαου
O Νικόλαος Γουλιέλμος (γερμ. Nikolaus Wilhelm, 20 Σεπτεμβρίου 1832 - 17 Σεπτεμβρίου 1905) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου του Νάσσαου και της Παυλίνας, κόρης του Παύλου της Βυρτεμβέργης.
Το 1905 απεβίωσε στο Βίζμπαντεν σε ηλικία 73 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1868 τη Νατάλια Αλεξάντροβνα Πούσκινα, κόρη του Ρώσου ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε ο τίτλος του κόμη/κόμισσας φον Μέρενμπεργκ σε αυτήν και τα τέκνα της:
Α.Ε.Κ. (χειροσφαίριση ανδρών)
Η ομάδα χειροσφαίρισης της ΑΕΚ ιδρύθηκε το 2005, είναι η πιο πετυχημένη ομάδα στην Ελλάδα σε επίπεδο Ευρωπαϊκών διακρίσεων στη χειροσφαίριση, αφού κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο το 2021, έφτασε άλλη μία φορά στον τελικό (το 2018), μία φορά στα ημιτελικά (το 2019) και 2 φορές στα προημιτελικά (το 2011 και το 2020 που διεκόπη λόγω Covid-19). Τη σεζόν 2020-2021 γίνεται η πρώτη ελληνική ομάδα που κατακτά το τρέμπλ στο ελληνικό χάντμπολ ενώ είναι και το πρώτο τρέμπλ στην ιστορία του συλλόγου.
Τα πρώτα χρόνια του τμήματος (2005–2010)
Το τμήμα Χάντμπολ της Α.Ε.Κ. δημιουργήθηκε το 2005, επί διοίκησης Αχιλλέα Κουρέπη. Η ομάδα προήλθε από απορρόφηση του Γ.Σ. Ηλιούπολης και έτσι αγωνίστηκε άμεσα στο πρωτάθλημα της Α1. Ο Γιάννης Αρβανίτης ανέλαβε προπονητής της Ένωσης από την πρώτη μέρα. Την περίοδο 2005–06  στην πρώτη παρουσία της στην Α1 Εθνική κατηγορία, η Α.Ε.Κ. τερμάτισε στην 8η θέση του πρωταθλήματος.
Την περίοδο 2006–07 , βγήκε τρίτη στο πρωτάθλημα κερδίζοντας τη συμμετοχή της στην Ευρώπη για πρώτη φορά στην ιστορία της. Έτσι την επόμενη χρονιά, η Α.Ε.Κ. αντιμετώπισε σε διπλούς αγώνες τη Δυναμό Βουκουρεστίου στα πλαίσια του EHF Cup. Στο πρώτο αγώνα στη Ρουμανία ηττήθηκε με 36-22 και στη ρεβάνς της Αθήνας νίκησε για 1 γκολ και αποκλείστηκε από τη συνέχεια του θεσμού.
Την περίοδο 2008–09,  με πρόεδρο τον Νίκο Γεωργαντζόγλου, ήρθε η πρώτη επιτυχία της ομάδας με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος κόντρα στο Φίλιππο Βέροιας. Σε εκείνο τον τελικό-θρίλερ στις Σέρρες, η Α.Ε.Κ.
είχε επικρατήσει με 31-29 μετά από δύο παρατάσεις. Την επόμενη σεζόν η ομάδα τερμάτισε τέταρτη στο πρωτάθλημα ενώ ήθελε να επαναλάβει πάλι την κατάκτηση του Κυπέλλου στη Λαμία, αλλά τελικά αποκλείστηκε
λόγω σοβαρών επεισοδίων που δημιούργησαν οι οπαδοί της με οπαδούς του Π.Α.Ο.Κ.
Καθιέρωση στους ισχυρούς του αθλήματος (2010–σήμερα)
Την περίοδο 2011–12 , τερματίζει 2η στο πρωτάθλημα πίσω από τον Διομήδη Άργους, ενώ στον θεσμό του Κυπέλλου θα φτάσει μέχρι τον τελικό, όπου θα ηττηθεί από τον Π.Α.Ο.Κ.
Την περίοδο 2013–14 η Α.Ε.Κ διατηρεί στις τάξεις της όλους τους πρωταγωνιστές του νταμπλ (Αλέξης Αλβανός, Δημήτρης Καφφάτος, Χριστόφορος Μπακαούκας κλπ) πλην του Σπύρου Μπαλωμένου και σε συνδυασμό με τον επαναπατρισμό των διεθνών Γρηγόρη Σανίκη, Σάββα Καρυπίδη, Κωνσταντίνου Τσιλιμπάρη αλλά και των ερχομό δύο ξένων εγνωσμένης αξίας, όπως οι Μλάντεν Ράξεβιτς και Πέταρ Ζούγιοβιτς δημιουργεί ένα από τα καλύτερα ρόστερ στην ιστορία του ελληνικού χάντμπολ. Η ομάδα διεκδικεί για πρώτη φορά με αξιώσεις την είσοδο της στους ομίλους του EHF Champions League σημειώνοντας στον προκριματικό όμιλο απέναντι σε Dinamo Minsk και Besiktas μία ήττα και μία νίκη αντίστοιχα, αποτέλεσμα που την οδηγεί στο EHF Cup. Εκεί, στη φάση των "32" αντιμετωπίζει τη σουηδική Lugi HF, από την όποία αποκλείεται με συνολικό σκορ 45-49. Εντός συνόρων, φτάνει και πάλι στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας νικώντας τον Διομήδη Άργους με 18-16 στο κλειστό των Άνω Λιοσίων, αλλά στο Πρωτάθλημα δεν θα δικαιολογήσει τον τίτλο του φαβορί χάνοντας από τον Διομήδη με 2-1 νίκες. Έτσι μια σεζόν με μεγάλες προσδοκίες, αλλά και με πολλά προβλήματα λόγω της ασυνέπειας και της αφερεγγυότητας του χρηματοδότη Δημήτρη Λαζόπουλου, έληξε άδοξα.
Τη σεζόν 2014–15 και παλεύοντας με το γηπεδικό και τα οικονομικά προβλήματα όλα αυτά τα χρόνια, ο Γιάννης Αρβανίτης και οι «κολώνες» της ομάδας προσπάθησαν να κρατήσουν την Α.Ε.Κ. ψηλά. Στον τελικό του κυπέλλου στη Θεσσαλονίκη με αντίπαλο τον Π.Α.Ο.Κ. μετά από διάφορα ευτράπελα, η ομάδα έχασε τον τίτλο και στο πρωτάθλημα τερμάτισε στην 3η θέση. Η Α.Ε.Κ. είναι η μόνη ομάδα όπου βρέθηκε επί 7 σερί έτη στα ημιτελικά κυπέλλου Ελλάδας (2009–2015), προκρίθηκε σε 6 τελικούς και έχει το ρεκόρ 5 συνεχόμενων τελικών (2011, 2012, 2013, 2014, 2015), κατακτώντας 3 (2009, 2013, 2014). Το κλείσιμο της χρονιάς σημαδεύτηκε με την αποχώρηση από την ενεργό δράση τόσο του Φάνη Τσαούση, όπου ήταν ο μόνος παίχτης που αγωνιζόταν από την πρώτη μέρα ίδρυσης του τμήματος, όσο και του Γιώργου Παπαδόπουλου.
Την περίοδο 2015–16 , με τη διοίκηση άφαντη και τα συνεχή οικονομικά προβλήματα, η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στα πλέι άουτ. Παρ΄όλα αυτά οι «μάγκες» κατάφεραν να μαζέψουν τους βαθμούς που έπρεπε και να παραμείνουν στην κατηγορία, ενώ έχουμε και την αποχώρηση του αρχηγού μας και πρώτου σκόρερ στην ιστορία του τμήματος με 2266 γκολ Χριστόφορου Μπακαούκα.
Η περίοδος 2016–17 μετά από πολλές αλλαγές (πρώτη χρονιά χωρίς τον Γιάννη Αρβανίτη στον πάγκο) στο τμήμα βρήκε την ομάδα στην 3η θέση.
Η περίοδος 2017-18  σηματοδοτεί κι επίσημα τη νέα εποχή για το τμήμα, με τον Σταμάτη Παπασταμάτη να βρίσκεται στο διοικητικό τιμόνι ως πρόεδρος και χρηματοδότης. Για τη θέση του προπονητή επελέγη ο Νίκος Γραμματικός και το ρόστερ της ομάδας ενισχύθηκε σημαντικά. Η ομάδα, ύστερα από διαδοχικές προκρίσεις απέναντι σε Göztepe, Berchem και Madeira, έγραψε ιστορία μετέχοντας στον Τελικό του Τσάλεντζ Καπ, χάνοντας τον τίτλο από τη ρουμάνικη Ποτάισσα Τούρντα (59–49). Ιστορικά αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι το παιχνίδι της ρεβάνς του τελικού με την Ποτάισσα Τούρντα ήταν το πρώτο και μοναδικό μέχρι σήμερα παιχνίδι χειροσφαίρισης που έλαβε μέρος στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Ο.Α.Κ.Α. με την παρουσία 5.600 φιλάθλων. Εντός συνόρων, η ομάδα βρέθηκε μία ανάσα απο την κατάκτηση του Πρωταθλήματος, χάνοντας το στις λεπτομέρειες απ' τον Ολυμπιακό με 3-2 νίκες.
Η περίοδος 2018-19  ξεκίνησε με πολλές προσδοκίες, οι οποίες όμως σε καμία περίπτωση δεν δικαιώθηκαν.Η ομάδα παρότι διέθετε πολύ δυνατό ρόστερ και ξεκίνησε με ελπιδοφόρες εμφανίσεις (απέκλεισε την ισχυρή αυστριακή Bregenz για τη φάση των "32" του Challenge Cup, έφερε μία εκτός έδρας ισοπαλία και μία εντός έδρας νίκη με τον Ολυμπιακό), στη συνέχεια της σεζόν έδειξε πολύ άσχημο αγωνιστικό πρόσωπο χάνοντας εύκολα Κύπελλο και Πρωτάθλημα από τον Ολυμπιακό. Στην Ευρώπη και το Challenge Cup η ομάδα έφτασε στους "4" του θεσμού, όπου κι αποκλείστηκε από την πορτογαλική Μαδέιρα με συνολικό σκορ 57-44.
Η περίοδος 2019–20  βρίσκει την Α.Ε.Κ ριζικά ανανεωμένη. Η απουσία τίτλων και κυρίως οι απογοητευτικές εμφανίσεις της προηγούμενης σεζόν έφεραν αλλαγές στον πάγκο της ομάδας, με τον Δημήτρη Δημητρούλια να αναλαμβάνει στη θέση του Νίκου Γραμματικού. Μεγάλες ανακατατάξεις έγιναν και στο ρόστερ. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τους 7 ξένους παίχτες της προηγούμενης σεζόν παρέμεινε μόνο ο Δανός Λαρς Γιάκομπσεν. Στη θέση τους καταφθάνουν καταξιωμένοι στο υψηλότερο επίπεδο παίχτες όπως οι Ισπανοί Χιμένεθ και Φλορίδο.Η Α.Ε.Κ εμφανίζεται αγωνιστικά πανίσχυρη γεγονός που αποδεικνύεται από το ότι σε σύνολο 28 αγώνων που έδωσε σε Ελλάδα κι Ευρώπη μέχρι τα μέσα Μαρτίου σημείωσε 26 νίκες, 1 σιοπαλία κα μόλις 1 ήττα.Από εκεί κι ύστερα σταμάτησαν όλες οι αγωνιστικές δραστηριότητες λόγω COVID-19. Παρά το γεγονός ότι, η διοίκηση του Συλλόγου είχε εκφράσει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τη βούλησή της, για την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος στο γήπεδο (η παύση των αγώνων τη βρήκε πρώτη στη βαθμολογία έχοντας κερδίσει τον συνδιεκδικητή Ολυμπιακό εκτός έδρας με 24-27), η Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης Ελλάδος, αποφάσισε λόγω των πρωτοφανών συνθηκών που επικρατούν με την παγκόσμια πανδημία, να προχωρήσει σε διακοπή του Πρωταθλήματος και η ομάδα που βρισκόταν στην 1η θέση (η ΑΕΚ ισοβαθμούσε με τον Ολυμπιακό) να κατακτήσει τον τίτλο. Στην Ευρώπη, πραγματοποιώντας σπουδαίες εμφανίσεις, αποκλείει το φαβορί του θεσμού, τη Νορβηγική Drammen HK και φτάνει στους "8" του Challenge CΑ.Ο. Διομήδης Άργουςup. Στα προημιτελικά θα αντιμετώπιζε τη ρουμάνικη Ποτάισσα Τούρντα, σε μια άτυπη ρεβάνς του τελικού του 2018, η διοργάνωση όμως ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας. Έτσι, την περίοδο 2019-20 η Α.Ε.Κ ανέκτησε τα σκήπτρα της πρωταθλήτριας μετά από 7 χρόνια.
Την περίοδο 2020–21 η ΑΕΚ φτάνει για τέταρτη φορά στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 24-22 στο κλειστό τηs Κοζάνηs. Μία εβδομάδα αργότερα κατέκτησε και τον πρώτο της Ευρωπαϊκό Κύπελλο (EHF Ευρωπαϊκό Κύπελλο) νικώντας τη σουηδική Ystads και έγινε η 2η ελληνική ομάδα, μετά τον Α.Ο. Διομήδης Άργους, που έφερε ευρωπαϊκό τίτλο στη χώρα. Το τέλος της σεζόν τη βρίσκει Πρωταθλήτρια Ελλάδος, κατακτώντας παράλληλα το πρώτο τρέμπλ στην ιστορία του αθλήματος αλλά και το πρώτο στην ιστορία όλου του συλλόγου.
Την περίοδο 2022–23 η ΑΕΚ μετά απο αρκετές αλλαγές στην ομάδα της λόγω της προηγούμενης αποτυχημένης χρονιάς, τερματίζει στην 1η θεση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος πηγαίνοντας στους τελικούς με τον Ολυμπιακό. Μετά απο μια συναρπαστική σειρά αγώνων, με την 3η της νίκη στο Γ.Κασιμάτης με σκορ (27-22) στέφεται για πέμπτη φορά πρωταθλήτρια Ελλαδος!
Ευρωπαϊκοί Αγώνες, Σύνολο πορείας & Αθλητές
{|
Ευρωπαϊκοί Αγώνες
1* Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία αποφάσησε να διακοπεί οριστικά ο θεσμός εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χειροσφαιριση Αεκ
Φρειδερίκος Αχιλλέας της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης και της Σίβυλλας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Το 1608 απεβίωσε ο πατέρας τους· Το 1617 τα πέντε αδέλφια συμφώνησαν να μοιράσουν την πατρική κτήση και ο πρωτότοκος Ιωάννης-Φρειδερίκος να κρατήσει τον τίτλο του δούκα. Έτσι ο Φρειδερίκος-Αχλλέας έγινε ο πρώτος δούκας της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ, επικράτειας που ονομάστηκε έτσι από την πόλη όπου αυτός διέμενε. Επίσης έλαβε και ένα ετήσιο εισόδημα 10.000 γκίλντερς.
Το 1631 απεβίωσε σε ηλικία 40 ετών. Ήταν άγαμος και το κάστρο του επέστρεψε στον Ιωακείμ-Ερνέστο, που το απέδωσε στον δικό του, δευτερότοκο γιο Φρειδερίκο.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Πανσουλιακός Α.Μ.Γ.Σ. Νέου Σουλίου
Ο '''Α.Μ.Γ.Σ. Πανσουλιακός Νέου Σουλίου''' είναι αθλητικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Νέο Σούλι Σερρών. Η Ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού, προήλθε το 1971 από την συνένωση των δύο παλαιότερων συλλόγων ΄΄Μ. Αλέξανδρος΄΄ και ΄΄Φιλοπρόοδος΄΄, ύστερα από προσπάθειες κάποιων ανθρώπων του χωριού που αγαπούσαν και ενδιαφέρονταν για τον αθλητισμό. Την περίοδο 2023-24 θα αγωνίζεται στην Β΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Σερρών.