cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο θείος μου
Η ταινία επικεντρώνεται στον αντικοινωνικό αλλά αξιαγάπητο χαρακτήρα του κυρίου Ιλό και την δονκιχοτική του πάλη με την εμμονή της μεταπολεμικής Γαλλίας με τη σύγχρονη αρχιτεκτονική, την εκμηχάνιση και τον καταναλωτισμό. Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ταινίες του Τατί, Ο θείος μου είναι σε μεγάλο βαθμό μια οπτική κωμωδία. Το χρώμα και ο φωτισμός χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στην αφήγηση της ιστορίας. Οι διάλογοι στην ταινία Ο θείος μου μόλις και μετά βίας ακούγονται και σε μεγάλο βαθμό υποτάσσονται στον ρόλο των ηχητικών εφέ. Μακρινοί θόρυβοι έντονων διαφωνιών και καροϊδιών συμπληρώνουν άλλους ήχους και τις φυσικές κινήσεις των χαρακτήρων, εντείνοντας το κωμικό αποτέλεσμα. Το περίπλοκο σάουντρακ χρησιμοποιεί επίσης μουσική για να χαρακτηρίσει το περιβάλλον.
Στην πρώτη του προβολή το 1958 στη Γαλλία, Ο θείος μου καταγγέλθηκε από ορισμένους κριτικούς που θεώρησαν ότι προβάλλει μια αντιδραστική άποψη για μια αναδυόμενη γαλλική καταναλωτική κοινωνία, η οποία είχε πρόσφατα αγκαλιάσει ένα νέο κύμα βιομηχανικού εκσυγχρονισμού και μια πιο άκαμπτη κοινωνική δομή. Ωστόσο, αυτή η κριτική σύντομα υποχώρησε ενόψει της τεράστιας δημοτικότητας της ταινίας στη Γαλλία και στο εξωτερικό – ακόμη και στις ΗΠΑ, όπου η αχαλίνωτη κατανάλωση και η ύφεση είχαν προκαλέσει δεξιούς και αριστερούς να αμφισβητήσουν τις οικονομικές και κοινωνικές αξίες της εποχής. Η ταινία ήταν μία ακόμη μεγάλη επιτυχία για τον Τατί, που έκοψε συνολικά 4.576.928 εισιτήρια στη Γαλλία.
Πλοκή
Ο κύριος Ιλό (Ζακ Τατί) είναι ο ονειροπόλος, ρομαντικός και λατρεμένος θείος του εννιάχρονου Ζεράρ Αρπέλ, ο οποίος ζει με τους υλιστές γονείς του, τον κύριο και την κυρία Αρπέλ, σε ένα υπερσύγχρονο γεωμετρικό σπίτι με κήπο, τη Βίλα Αρπέλ, σε ένα μοντέρνο προάστιο του Παρισιού, που βρίσκεται λίγο πιο πέρα από τα ερειπωμένα πέτρινα κτίρια των παλιών γειτονιών της πόλης. Οι γονείς του Ζεράρ έχουν εγκλωβιστεί σε μια μηχανιστική διαβίωση με επίκεντρο την εργασία, τους προκαθορισμένους ρόλους των δύο φύλων, την απόκτηση γοήτρου μέσα από την ιδιοκτησία και την προσπάθεια εντυπωσιασμού των καλεσμένων τους με αντικείμενα όπως ένα ιχθυόμορφο σιντριβάνι στο κέντρο του κήπου, το οποίο ενεργοποιείται μόνο για χάρη των σημαντικών επισκεπτών. μικρογραφία| Αντίγραφο της Βίλας Αρπέλ στο Cent Quatre στο [[Παρίσι]] Κάθε στοιχείο της Βίλας Αρπέλ έχει σχεδιαστεί στιλιστικά και όχι λειτουργικά, δημιουργώντας ένα περιβάλλον εντελώς αδιάφορο για την άνεση ή την έλλειψη άνεσης των ενοίκων της. Επιλέγοντας τη μοντέρνα αρχιτεκτονική ως αντικείμενο της σάτιράς του, ο Τατί είπε κάποτε: "Les lignes géométriques ne rendent pas les gens aimables" (Οι γεωμετρικές γραμμές δεν παράγουν συμπαθείς ανθρώπους). Από άβολα τοποθετημένα σκαλοπατάκια, δύσκολα στο κάθισμα έπιπλα, μέχρι μια κουζίνα γεμάτη εκκωφαντικά δυνατές συσκευές, κάθε όψη της Βίλας Αρπέλ υπογραμμίζει την έλειψη πρακτικότητας της επιφανειακής αισθητικής και των ηλεκτρικών γκάτζετ για τις ανάγκες της καθημερινής ζωής.
Παρά την επιφανειακή ομορφιά του μοντέρνου σχεδιασμού του, το σπίτι των Αρπέλ είναι εντελώς απρόσωπο, όπως και οι ίδιοι οι Αρπέλ. Στην πραγματικότητα, η κυρία και ο κύριος Αρπέλ έχουν υποτάξει πλήρως την προσωπικότητά τους για να διατηρήσουν την κοινωνική τους θέση και τα λαμπερά νέα υπάρχοντά τους. Ο Τατί τονίζει τα θέματά του γύρω από τον τρόπο ζωής Αρπέλ (καθώς και τον αυτοματοποιημένο χώρο εργασίας του κυρίου Αρπέλ, την εταιρεία Plastac) με μονόχρωμες αποχρώσεις και συννεφιασμένες μέρες.
Αντίθετα, ο κύριος Ιλό ζει σε μια παλιά και υποβαθμισμένη συνοικία της πόλης. Είναι άνεργος και κυκλοφορεί στην πόλη είτε με τα πόδια είτε με ένα μηχανοκίνητο ποδήλατο VéloSoleX. Ο Ζεράρ, βαριεστημένος από τη στειρότητα και τη μονοτονία της ζωής του με τους γονείς του, προσκολλάται στον θείο του με κάθε ευκαιρία. Ο Ιλό, λίγο παιδί και ο ίδιος μερικές φορές, είναι πολύ άνετος με τον Ζεράρ, αλλά και εντελώς αναποτελεσματικός στο να ελέγχει τον ίδιο και τους φίλους του, που χαίρονται να ταλαιπωρούν τους ενήλικες με τις φάρσες τους. Εξοργισμένοι από την εμφανή ανωριμότητα του συγγενή τους, οι Αρπέλ σχεδιάζουν να τον φορτώσουν σύντομα με οικογενειακές και εργασιακές ευθύνες.
Παραγωγή
Τα σκηνικά της ταινίας, σχεδιασμένα από τον Ζακ Λαγκράνζ, κατασκευάστηκαν το 1956 στα Victorine Studios (τώρα γνωστά ως Studios Riviera), κοντά στη Νίκαια, και γκρεμίστηκαν μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων.
Αγγλική έκδοση
Μια αγγλόφωνη έκδοση της ταινίας, εννέα λεπτά μικρότερη από την αρχική, και κυκλοφόρησε με τον μεταφρασμένο τίτλο My Uncle, γυρίστηκε ταυτόχρονα με τη γαλλόφωνη έκδοση. Υπάρχουν μικρές διαφορές στη σκηνοθεσία των σκηνών και στις ερμηνείες. Στην αγγλόφωνη έκδοση, οι γαλλικές πινακίδες αντικαθίστανται από πινακίδες στα αγγλικά. Οι βασικοί διάλογοι μεταγλωττίζονται στα αγγλικά, αν και οι φωνές παρασκηνίου παραμένουν στα γαλλικά.
Υποδοχή
Ο Ηλίας Φραγκούλης έγραψε για την ταινία:"Όπως και στις περισσότερες ταινίες του Τατί, το χιούμορ είναι εγκεφαλικότατο, εκκεντρικά ευφάνταστο και απαιτεί την προσοχή με όλες τις αισθήσεις σας. Τα αστεία είναι πιο συχνά σωματικά, η πλήξη της σιωπής σας κλείνει το μάτι πονηρά έτσι ώστε να δώσετε περισσότερο βάρος στις λεπτομέρειες της ηχητικής μπάντας, ενώ ο κύριος Ιλό… ε, δεν χρειάζεται συστάσεις, πιστέψτε με. Πέρα από τους αστεϊσμούς και το προφανές, όμως, ο «Θείος μου» είναι μια καταθλιπτική εμπειρία, πολυεπίπεδη σε αναγνώσεις, που ανήκει σε έναν αναχρονιστικό τόπο γέννησης για να μας διδάξει – με διαχρονική σημασία – την απώλεια των ανθρώπινων χαρακτηριστικών εντός του όποιου αναπτυσσόμενου κοινωνικού συστήματος. Από τη μεμψιμοιρία του Τατί δεν γλιτώνει ούτε ο κύριος Ιλό, ούτε κανένας από το σόι του, κι ας βρίσκουν στιγμές ελευθέριας θαλπωρής. Είναι παροδικές. Γιατί στο σύστημα δε μπορείς να επιβιώσεις ως θεατής. Εκτός κι αν είσαι… σκυλί! Προσέξτε τους αδέσποτους μικρούς τετράποδους φίλους μας όταν ξαμολιούνται στην οθόνη, ζηλέψτε τη χαρά της δικής τους ζωής, βγάλτε τα… λουριά σας και ακολουθήστε τους. Ίσως αυτά ξέρουν κάποιο μονοπάτι που βγάζει πέρα από μπουλντόζες ή ψυχρά αρχιτεκτονικά επιτεύγματα μιας φουτουριστικής ζωής που μόνο τον άνθρωπο δε λογαριάζει."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Gaumont Film Company Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1958 Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γαλλικά
Κάρμεν Ρομέρο Ρούμπιο
H Μαρία Φαμπιάνα Σεμπαστιάνα Κάρμεν "Καρμελίτα" Ρομέρο Ρούμπιο ι Καστέγιο (María Fabiana Sebastiana Carmen "Carmelita" Romero Rubio y Castelló, 20 Ιανουαρίου 1864 - 25 Ιουνίου 1944) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Πορφίριο Ντίαζ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1864 στη Τούλα του Ταμαουλίπας, και ήταν κόρη του Μανουέλ Ρομέρο Ρούμπιο και της Αγουστίνα Καστέγιο.
Στις 5 Νοεμβρίου 1881 σε ηλικία 17 ετών παντρεύτηκε τον Πορφίριο Ντίαζ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά, αλλά ήταν σαν δεύτερη μητέρα στα παιδιά του Πορφίριο από τον πρώτο του γάμο.
Το 1911 ακολούθησε τον σύζυγό της, στην εξορία στη Γαλλία. Έζησαν στο Παρίσι και ταξίδεψαν μαζί σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και την Αίγυπτο.
Πέθανε στις 25 Ιουνίου 1944 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 80 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Χοσέ Ρεϊνάλντο Μπενκόσμε ντε Λεόν
Ο Χοσέ Ρεϊνάλντο Μπενκόσμε ντε Λεόν (16 Μαΐου 1992) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου που εξειδικεύεται στα 400 μέτρα με εμπόδια ανδρών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κονσεπσιόν δε Λα Βέγα στη Δομινικανή Δημοκρατία. Ήρθε ως μετανάστης στην Ιταλία τον Ιανουάριο του 2009.
Παραπομπές
Μπενκόσμε ντε Λεόν Χοσέ Ρεϊνάλντο Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου
The King: Eternal Monarch
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές τηλεοπτικές σειρές
Νικολάι Νεκλεπάγιεφ
Ο Νικολάι Νεκλεπάγιεφ (ρωσικά: Николай Неклепаев) ήταν Ρώσος αθλητής του στίβου ο οποίος ειδικευόταν στις ρίψεις.
Γεννήθηκε το 1888 στο Βίμποργκ της Περιφέρειας Λένινγκραντ και ήταν αθλητής στίβου της Σπορτ Αγίας Πετρούπολης. Το 1908 συμμετείχε στο Πρώτο Ρωσικό Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στην Αγία Πετρούπολη, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στη σφαιροβολία (11.01 μ.), στη δισκοβολία (33.92 μ.) και στον ακοντισμό (45.05 μ.). Οι επιδόσεις αυτές αποτέλεσαν Εθνικά ρεκόρ και καταγράφηκαν ως τα πρώτα ρεκόρ πρωταθλήματος.
Στο Πρωτάθλημα του 1909 στην Αγία Πετρούπολη, κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στη σφαιροβολία (10.83 μ.), στη δισκοβολία (32.17 μ.) και στον ακοντισμό (45.62 μ.). Στον ακοντισμό κατέρριψε για δεύτερη φορά το Εθνικό ρεκόρ και το ρεκόρ πρωταθλήματος.
Το 1911 στο εθνικό πρωτάθλημα που πραγματοποιήθηκε για τρίτη φορά στην Αγία Πετρούπολη, κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στη σφαιροβολία (11.02 μ.) και στον ακοντισμό (43.82 μ.), και ένα αργυρό μετάλλιο στη δισκοβολία (32.22 μ.).
Το 1912 εκπροσώπησε τη Ρωσία στους Ολυμπιακούς Αγώνες που διοργανώθηκαν στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Αγωνίστηκε στη δισκοβολία και στον ακοντισμό τερματίζοντας στην 35η και 17η θέση, με επίδοση 32.59 μ. και 44.98 μ. αντίστοιχα. Το ίδιο έτος, στο Ρωσικό Πρωτάθλημα της Μόσχας, κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στη δισκοβολία (33.38 μ.) και αργυρό μετάλλιο στον ακοντισμό (44.45 μ.).
Στην Αγία Πετρούπολη στο 6ο εθνικό πρωτάθλημα, τερμάτισε πρώτος στη δισκοβολία (35.85 μ.) και στον ακοντισμό (48.62 μ.) πραγματοποιώντας ρεκόρ πρωταθλήματος και εθνικό ρεκόρ στη δισκοβολία.
Το 1914 στη Ρίγα, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στον ακοντισμό με επίδοση 51.15 μ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεκλεπάγιεφ Νικολάι
Συγκλητική επαρχία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e7/RomanEmpire_117.svg/400px-RomanEmpire_117.svg.png|μικρογραφία|400x400εσ| Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 117 μ.Χ. Με ροζ χρώμα εικονίζεται η Ιταλία, που διοικείται απευθείας από τη Σύγκλητο και οι συγκλητικές επαρχίες.
Η Συγκλητική επαρχία (provincia populi Romani, δηλ. επαρχία του ρωμαϊκού λαού) ήταν ρωμαϊκή επαρχία κατά τη διάρκεια της Ηγεμονίας, όπου η Ρωμαϊκή Σύγκλητος είχε το δικαίωμα να διορίσει τον κυβερνήτη (ανθύπατο, proconsul). Αυτές οι επαρχίες ήταν μακριά από τα εξωτερικά σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και απαλλαγμένες από την πιθανότητα εξέγερσης, και έτσι είχαν τοποθετηθεί σε αυτές λίγες, αν όχι καθόλου, λεγεώνες (μειώνοντας έτσι την πιθανότητα η Σύγκλητος να προσπαθήσει να πάρει την εξουσία από τον Αυτοκράτορα). Οι κυβερνήτες των συγκλητικών επαρχιών είχαν μόνο πολιτικές εξουσίες. Βρίσκονταν συχνά κατά μήκος της Μεσογείου. Αν και η Σύγκλητος επέβλεπε αυτές τις επαρχίες, ο Αυτοκράτορας είχε το δικαίωμα να διευθύνει τις υποθέσεις τους, εάν το έκρινε σκόπιμο.
Οι επαρχίες διαχωρίστηκαν σε αυτοκρατορικές επαρχίες και συγκλητικές επαρχίες λίγο μετά την άνοδο του Αυγούστου.
Το 14 μ.Χ. οι ακόλουθες επαρχίες ήταν συγκλητικές: (Στράβων, βιβλίο 17.3.25):
Η Ιταλία δεν ήταν συγκλητική επαρχία, καθώς δεν διοικούνταν από κυβερνήτη, αλλά απευθείας από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μορφές διοικητικής διαίρεσης Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές Κατηγορία:Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γεώργιος Μαυροφόρος
Ο Γεώργιος Μαυροφόρος (9 Δεκεμβρίου 1897 - 2 Ιανουαρίου 1980) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Λασιθίου από το 1935 ως το 1936.
Καταγωγή και σπουδές
thumb|Το σπίτι του Γεωργίου Μαυροφόρου, στην οδό Λακέρδα στην Ιεράπετρα. Γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1897. Ήταν γιος του Παυλή Μαυροφόρου, πρώην δημάρχου της Φουρνής και της Μαρίας. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και είχε δύο μεγαλύτερα αδέρφια τον Δημήτριο (1890-1971), έμπορο και τον Εμμανουήλ, δικηγόρο στη Νεάπολη Λασιθίου. Ο Γεώργιος σπούδασε ιατρική και εργάστηκε ως πρώτα στη Νεάπολη (όπου είχε και δική του μαιευτική κλινική) και μετά το γάμο του, στην Ιεράπετρα. Ήταν παντρεμένος με την Πόπη Φουνταλίδη και απέκτησαν παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.
Πέθανε στην Αθήνα στις 2 Ιανουαρίου του 1980 και κηδεύτηκε στην Ιεράπετρα δύο ημέρες μετά. Επικήδειους εκφώνησαν οι πολιτευτές Κωνσταντίνος Κοντοπόδης και Εμμανουήλ Κοθρής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Πραξίας ο Αθηναίος
Ο Πραξίας ο Αθηναίος ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης, που άκμασε κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.. Ως έργα του Πραξία αναφέρονται από τον Παυσανία (x. 19, 4) τα γλυπτά του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος στο αέτωμα του νέου Ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς (339-330 π.Χ.). Πιθανώς να απεβίωσε πρόωρα, διότι αναφέρεται ότι τα έργα του αυτά ολοκλήρωσε ο Ανδροσθένης, με τον οποίο είχαν αναλάβει από κοινού τη φιλοτέχνηση του παραπάνω αετώματος. Δεν έχουν ανευρεθεί θραύσματα από το αέτωμα αυτό και σύμφωνα με μία άποψη μεταφέρθηκε «εν σώματι» στη Ρώμη από τους Ρωμαίους κατακτητές.
Ο Πραξίας ήταν μαθητής του επίσης Αθηναίου γλύπτη Καλάμιδος.
Σχα
Το Σχα (Һ һ. η πλάγια γραφή: Һ һ) είναι γράμμα του Κυριλλικού αλφάβητου. Η μορφή του προέρχεται από το H|λατινικό γράμμα H (H h H h), αλλά η κεφαλαία μορφή του είναι περισσότερο παρόμοια με ένα κυριλλικό Τσε με εμβολή (Ч) ή με το Τσχε χωρίς εμβολή (Ћ), επειδή το Κυριλλικό γράμμα Εν (Н н) έχει ήδη την ίδια μορφή με το λατινικό γράμμα H.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
Γκραν Πρι του Μονακό
Το Γκραν Πρι του Μονακό (Grand Prix de Monaco) είναι μια διοργάνωση αγώνων αυτοκινήτου της Φόρμουλα 1 που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο Circuit de Monaco, στα τέλη Μαΐου ή στις αρχές Ιουνίου. Πραγματοποιείται από το 1929 και θεωρείται ευρέως ως ένας από τους πιο σημαντικούς και διάσημους αγώνες αυτοκινήτων στον κόσμο,  και είναι ένας από τους αγώνες—μαζί με το Indianapolis 500 και των 24 Ωρών του Λε Μαν —που αποτελούν το Τριπλό Στέμμα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Η πίστα του Μονακό έχει ονομαστεί "ως μια εξαιρετική τοποθεσία αίγλης και κύρους". Ο αγώνας της Formula 1 διεξάγεται συνήθως το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαΐου και είναι γνωστό ως ένα από τα μεγαλύτερα Σαββατοκύριακα στους αγώνες αυτοκινήτου, καθώς ο αγώνας της Formula 1 διεξάγεται την ίδια Κυριακή με το Indianapolis 500 (IndyCar Series) και το Coca-Cola 600 (NASCAR Cup Series).
Ο αγώνας διεξάγεται σε μια στενή διαδρομή στους δρόμους του Μονακό, με πολλές αλλαγές υψομέτρου και σφιχτές στροφές καθώς και το τούνελ, καθιστώντας τον μια από τις πιο απαιτητικές πίστες στη Formula 1. Παρά τις σχετικά χαμηλές μέσες ταχύτητες, η πίστα του Μονακό είναι ένα επικίνδυνο μέρος για αγώνες λόγω του πόσο στενή είναι η πίστα και ο αγώνας συχνά περιλαμβάνει την επέμβαση ενός αυτοκινήτου ασφαλείας. Είναι το μόνο Γκραν Πρι που δεν τηρεί την ελάχιστη απόσταση αγώνων των 305 χλμ. της FIA για αγώνες F1.
Το πρώτο Γκραν Πρι του Μονακό πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου 1929 και ο αγώνας έγινε τελικά μέρος του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και συμπεριλήφθηκε στο πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών το 1950. Ορίστηκε δύο φορές Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι, το 1955 και το 1963, όταν αυτός ο τίτλος ήταν τιμητικός χαρακτηρισμός που δίνονταν κάθε χρόνο σε έναν αγώνα Γκραν Πρι στην Ευρώπη. Ο Γκράχαμ Χιλ γνωστός και ως Κύριος Μονακό είναι ο οδηγός με τις περισσότερες νίκες στο Μονακό τη δεκαετία του 1960, ενώ ο Άιρτον Σένα είναι αυτός που κέρδισε τον αγώνα περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο οδηγό, με έξι νίκες, κερδίζοντας πέντε διαδοχικούς αγώνες μεταξύ 1989 και 1993.
Φήμη
Απονέμοντας το πρώτο της χρυσό μετάλλιο για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό στον Πρίγκιπα Ρενιέ ΙΙΙ, η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτων χαρακτήρισε το Γκραν Πρι του Μονακό ως "μια εξαιρετική τοποθεσία αίγλης και κύρους" στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Το Γκραν Πρι διεξήχθη υπό την αιγίδα τριών γενεών της βασιλικής οικογένειας του Μονακό: του Λουδοβίκου Β', του Ρενιέ Γ' και του Αλβέρτου Β', οι οποίοι έχουν δείξει έντονο ενδιαφέρον για τον αγώνα. Ένα μεγάλο μέρος των εσόδων του πριγκιπάτου προέρχεται από τουρίστες που προσελκύονται από το ζεστό κλίμα και το διάσημο καζίνο, αλλά είναι επίσης φορολογικός παράδεισος και φιλοξενεί πολλούς εκατομμυριούχους, συμπεριλαμβανομένων αρκετών οδηγών της Formula 1.
Το Μονακό έχει δημιουργήσει τέσσερις ντόπιους οδηγούς της Formula 1 - Louis Chiron, André Testut, Olivier Beretta και Σαρλ Λεκλέρ, - αλλά το φορολογικό του καθεστώς το έχει κάνει σπίτι πολλών οδηγών όλα αυτά τα χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των Ζιλ Βιλνέβ και Άιρτον Σένα. Από τους οδηγούς της Φόρμουλα 1 του 2006, αρκετοί έχουν ιδιοκτησία στο πριγκιπάτο, συμπεριλαμβανομένων των Τζένσον Μπάτον και Ντέιβιντ Κούλθαρντ, ο οποίος ήταν εν μέρει ιδιοκτήτης ενός ξενοδοχείου εκεί. Λόγω του μικρού μεγέθους της πόλης και της τοποθεσίας της πίστας, οι οδηγοί των οποίων οι αγώνες τελειώνουν νωρίς μπορούν συνήθως να επιστρέψουν στα διαμερίσματά τους μέσα σε λίγα λεπτά. Ο Σένα αποσύρθηκε στο διαμέρισμά του αφού έχασε το προβάδισμα στον αγώνα του 1988. Στον αγώνα του 2006, αφού αποσύρθηκε λόγω μηχανικής βλάβης ενώ βρισκόταν στη δεύτερη θέση, ο Κίμι Ράικονεν αποσύρθηκε στο γιοτ του, το οποίο ήταν σταθμευμένο στο λιμάνι.
Το Γκραν Πρι προσελκύει διάσημες προσωπικότητες κάθε χρόνο που έρχονται να ζήσουν τη λάμψη και το κύρος της διοργάνωσης. Μεγάλα πάρτι διοργανώνονται στα νυχτερινά κέντρα του Σαββατοκύριακου και το Λιμάνι του Ηρακλή γεμίζει με θεατές που συμμετέχουν στους εορτασμούς.
Κριτική
Στον 21ο αιώνα, αρκετοί σχολιαστές και οδηγοί της F1 έχουν αποκαλέσει το Γκραν Πρι τον πιο βαρετό αγώνα από όλες τις πίστες, τόσο για να οδηγείς όσο και για να παρακολουθείς ως θεατής. Έχει ασκηθεί κριτική στο πόσο λίγες προσπάθειες προσπεράσματος γίνονται, καθώς και στο πόσο συχνά κερδίζει ο οδηγός που έχει την pole position. Ο Φερνάντο Αλόνσο δήλωσε ότι ο αγώνας είναι «ο πιο βαρετός αγώνας που έγινε ποτέ» και ο Λιούις Χάμιλτον δήλωσε ότι το Grand Prix του 2022 «δεν ήταν πραγματικά αγώνας».
Οδηγοί με επαναλαμβανόμενες νίκες
Οι οδηγοί με έντονους χαρακτήρες αγωνίζονται στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 την τρέχουσα σεζόν. μικρογραφία| Ο [[Άιρτον Σένα κέρδισε τον αγώνα έξι φορές, ένα ρεκόρ μέχρι σήμερα.]]
Κατασκευαστές με επαναλαμβανόμενες νίκες
Ομάδες με έντονους χαρακτήρες αγωνίζονται στο πρωτάθλημα της Formula 1 την τρέχουσα σεζόν. Το ροζ φόντο υποδηλώνει ένα γεγονός που δεν ήταν μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος της Formula 1. Το κίτρινο φόντο υποδηλώνει ένα γεγονός που ήταν μέρος του προπολεμικού Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Κατασκευαστές κινητήρων με επαναλαμβανόμενες νίκες
Οι κατασκευαστές με έντονους χαρακτήρες αγωνίζονται στο πρωτάθλημα της Formula 1 την τρέχουσα σεζόν. Ένα ροζ φόντο υποδηλώνει ένα γεγονός που δεν ήταν μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος της Formula 1. Ένα κίτρινο φόντο υποδηλώνει ένα γεγονός που ήταν μέρος του προπολεμικού Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Ανά έτος
Το ροζ φόντο υποδηλώνει μια διοργάνωση που δεν ήταν μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος της Formula 1. Το κίτρινο φόντο υποδηλώνει ένα γεγονός που ήταν μέρος του προπολεμικού Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. μικρογραφία| Ο [[Νίκο Ρόσμπεργκ κέρδισε το Γκραν Πρι του Μονακό τρεις συνεχόμενες φορές από το 2013 έως το 2015, αγωνιζόμενος με τη Mercedes.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Αγώνες αυτοκινήτου
Foursquare
Η Foursquare Labs Inc., κοινώς γνωστή ως Foursquare, είναι μια αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας. Η πλατφόρμα τοποθεσίας της εταιρείας αποτελεί το θεμέλιο πολλών επιχειρηματικών και καταναλωτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής Foursquare City Guide.
Η εταιρεία δημιουργήθηκε στα τέλη του 2008 και ξεκίνησε το 2009 από τους Dennis Crowley και Naveen Selvadurai. Η εταιρεία ανήλθε σε εξέχουσα θέση με την κυκλοφορία της ονομάζουσας τοπικής εφαρμογής αναζήτησης για κινητά, γνωστή ως Foursquare City Guide, η οποία διαφήμισε την έννοια της κοινής χρήσης και του ελέγχου τοποθεσίας σε πραγματικό χρόνο. Από το 2014 έως το 2016, η εταιρεία παρουσίασε μια σειρά επιχειρηματικών προσφορών, όπως Pinpoint by Foursquare και Placed powered by Foursquare, που προηγουμένως ονομάστηκε Attribution by Foursquare.
Έναρξη τα πρώτα χρόνια
Οι συνιδρυτές Dennis Crowley και Naveen Selvadurai ξεκίνησαν το Foursquare City Guide το 2009 στο SXSW. Ο Crowley ίδρυσε στο παρελθόν το παρόμοιο έργο Dodgeball ως το πτυχίο του προγράμματος διατριβής στο πρόγραμμα διαδραστικών τηλεπικοινωνιών (ITP) στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και στη συνέχεια το πώλησε στην Google το 2005. Τον Νοέμβριο του 2009, η Foursquare άνοιξε πρόσβαση στο API της, επιτρέποντας στους προγραμματιστές να έχουν πρόσβαση στα δεδομένα που παράγονται από την εφαρμογή Foursquare και να δημιουργούν εφαρμογές πάνω από αυτά τα δεδομένα. Το Foursquare άνοιξε το δεύτερο γραφείο του, στο Σαν Φρανσίσκο, τον επόμενο χρόνο, λίγο μετά την άνοδο σε ένα εκατομμύριο χρήστες. Το 2011, η Foursquare άρχισε να ασχολείται με την Pilgrim, την βασική τεχνολογία που συνδυάζει τις λειτουργίες εντοπισμού στάσης και εντοπισμού θέσης, προκειμένου να παρέχει συνειδητοποίηση των εφαρμογών της Foursquare, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν ενεργά με τους χρήστες σε πραγματικό χρόνο.
Απελευθέρωση σμήνους
Τον Μάιο του 2014, η εταιρεία ξεκίνησε την εφαρμογή Swarm, μια εφαρμογή που συνοδεύει την Foursquare, η οποία προώθησε τις πτυχές κοινωνικής δικτύωσης και κοινής χρήσης της υπηρεσίας σε ξεχωριστή εφαρμογή. Στις 7 Αυγούστου 2014, η εταιρεία παρουσίασε την Foursquare 8.0, την εντελώς νέα έκδοση της υπηρεσίας που μετατόπισε την εστίαση από τα check in για να εστιάσει στην τοπική αναζήτηση και τις συστάσεις.
Παρουσίαση το 2015
Τον Απρίλιο του 2015, η Foursquare άρχισε να προσφέρει προϊόντα επιχειρηματικής δραστηριότητας βάσει θέσης για τους εμπόρους και τους διαφημιζόμενους με την κυκλοφορία του Pinpoint. Η εταιρεία δημοσίευσε στη συνέχεια το Attribution, ένα εργαλείο μέτρησης των επιδόσεων των μέσων ενημέρωσης, τον Φεβρουάριο του 2016 και το κιτ ανάπτυξης λογισμικού Pilgrim, το οποίο επιτρέπει στους προγραμματιστές να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία Pilgrim Cores Foursquare για να προσθέσουν περιεχόμενο στις δικές τους εφαρμογές και υπηρεσίες Μάρτιος 2017. Κάθε ένα από τα εργαλεία αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανεξάρτητα, ή μπορεί να συνδυαστεί μεταξύ τους.
Στις 14 Ιανουαρίου 2016, ο συνιδρυτής Dennis Crowley παραιτήθηκε από τη θέση του CEO. Μετακινήθηκε σε θέση Εκτελεστικού Προέδρου ενώ ο Jeff Glueck, ο COO της εταιρείας, διαδέχτηκε τον Crowley ως νέο CEO.
Επιχειρηματικά προϊόντα
Ξεκινώντας από το Νοέμβριο του 2009, το Places by Foursquare είναι μια βάση δεδομένων και περιλαμβάνει πάνω από 105 εκατομμύρια σημεία σε όλο τον κόσμο. Τον Οκτώβριο του 2018, η Foursquare ισχυρίστηκε ότι περισσότερες από 150.000 μάρκες και προγραμματιστές έχουν χρησιμοποιήσει την τεχνολογία.
Καταναλωτικά προϊόντα
Η εφαρμογή Foursquare City Guide ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2009 και είναι μια τοπική εφαρμογή αναζήτησης και εύρεσης κινητών που βοηθά τους χρήστες να ανακαλύψουν νέα μέρη από μια κοινότητα συνομηλίκων. Η εφαρμογή παρέχει εξατομικευμένες συστάσεις για τα μέρη για να πλησιάσει την τρέχουσα τοποθεσία του χρήστη με βάση τις προηγούμενες επισκέψεις, τις προτιμήσεις και το ιστορικό τσεκ-ιν του χρήστη.
Guardian: The Lonely and Great God
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές τηλεοπτικές σειρές
Αλέξανδρος ο Αιτωλός
Ο Αλέξανδρος ο Αιτωλός (4ος - 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής και γραμματικός από την περιοχή της Αιτωλίας, και είναι ο μόνος γνωστός αντιπρόσωπος της αρχαίας Αιτωλικής ποίησης. Η πόλη καταγωγής του ήταν η Πλευρώνα και οι γονείς του ονομάζονται Σάτυρος και Στρατόκλεια, ωστόσο ο ίδιος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αλεξάνδρεια όπου και με την πάροδο του χρόνου αναδείχθηκε σε έναν από τους επτά σημαντικότερους τραγωδούς της πόλης οι οποίοι απάρτιζαν την Αλεξανδρινή Πλειάδα. Έγινε γνωστός από το 280 π.χ. και έπειτα κατά τη βασιλεία του Πτολεμαίου Β´ Φιλάδελφου ο οποίος ενθάρρυνε ιδιαίτερα την ανάπτυξη των τεχνών και των γραμμάτων κατά τη βασιλεία του, και στο πλαίσιο αυτό τοποθέτησε τον Αλέξανδρο στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ώστε να καταλογογραφήσει όλες τις διαθέσιμες τραγωδίες και σατυρικά έργα. Αναφέρεται πως πέρασε επίσης κάποιο χρόνο μαζί με τους ποιητές Άρατο και Ανταγόρα στην αυλή του Αντίγονου Β´ Γονατά.
Ενώ ήταν γνωστός κυρίως ως τραγικός ποιητής, ο ίδιος εμφανίζεται να είχε προτίμηση στα επικά ποιήματα, ελεγείες, επιγράμματα καθώς και τα Ιωνικά ποιήματα (γνωστά και ως κίναιδα). Από τα ερωτικά του ποιήματα διασώζονται οι τίτλοι και κάποια αποσπάσματα από 3 από αυτά, τα Αλιεύς, Κίρκα και Ελένη.
Διασώζονται επίσης κάποια αποσπάσματα από τις ελεγείες του. Τα κύναιδα ποιήματα του αναφέρονται από τον Στράβωνα, και τον Αθήναιο. ενώ αυτά που ακολουθούν το μέτρο του ανάπαιστου και εξυμνούν τον Ευριπίδη διασώζονται μέσω του Αύλου Γέλλιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Αιτωλοακαρνάνες
Πλάτη Σύμης
Η Πλάτη ή Πλατύ είναι βραχονησίδα του νότιου Αιγαίου και ανήκει στα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Σύμης, δυτικά της νησίδας Νίμος. Μαζί με τις βραχονησίδες Χονδρός και Οξιά αποκαλούνται "Συμιοπούλες". Από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί, μαζί με το ανατολικό τμήμα της Σύμης, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για το είδος: Larus audouinii. Έχει έκταση 0,054 τ.χλμ. και διοικητικά ανήκει στο δήμο Σύμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύμης
Xerox
Η Xerox ((/ˈzɪərɒks/) Ζίροξ) είναι μια αμερικανική πολυεθνική επιχείρηση που παράγει εκτυπωτές και προϊόντα εγγράφων, παρέχοντας υπηρεσίες σε περισσότερες από 160 χώρες. Εδρεύει στο Νόργουοκ του Κονέκτικατ παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος των υπαλλήλων της απασχολείται γύρω από το Ρότσεστερ. Το 2017, η εταιρεία απασχολούσε περίπου 35.000 υπαλλήλους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Ταουματαφακατανγκιχανγκακοαουαουοταματεατουριπουκακαπικιμαουνγκαχορονουκουποκαϊφενουακιταναταχού
Ταουματαφακατανγκιχανγκακοαουαουοταματεατουριπουκακαπικιμαουνγκαχορονουκουποκαϊφενουακιταναταχού (Μαορί: Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu ή Taumatawhakatangihangakoauauotamateapokaiwhenuakitanatahu) είναι η ονομασία στα Μαορί για ένα λόφο που βρίσκεται κοντά στο Πορανγκαχάου (Porangahau), νότια του Βαϊπουκουράου (Waipukurau) στο νότιο κόλπο του Χοκς (Hawke's Bay) στη Νέα Ζηλανδία. Το ύψος του λόφου είναι 305 μέτρα. Ο λόφος είναι αξιοσημείωτος στον κόσμο κυρίως για το ασυνήθιστα μεγάλο όνομά του, το οποίο συχνά αναφέρεται ως Ταουμάτα για συντομία. Έχει αποκτήσει αρκετή φήμη, μιας και είναι το μεγαλύτερο τοπωνύμιο που έχει βρεθεί σε οποιαδήποτε αγγλόφωνη χώρα, και το δεύτερο μεγαλύτερο τοπωνύμιο στον κόσμο, σύμφωνα με το Wises New Zealand Guide και το The New Zealand Herald. Το όνομα του λόφου (με τους 85 χαρακτήρες) έχει επίσης περιληφθεί στον κατάλογο των Παγκόσμιων Ρεκόρ Γκίνες ως η μεγαλύτερη ονομασία τοποθεσίας. Άλλες εκδοχές της ονομασίας, συμπεριλαμβανομένων και μεγαλύτερων, χρησιμοποιούνται μερικές φορές παρομοίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Νέας Ζηλανδίας
Aπελλής (Γνωστικός)
Ο Απελλής ήταν Γνωστικός Χριστιανός στοχαστής του δεύτερου αιώνα. Ξεκίνησε τη διακονία του ως μαθητής του Μαρκίωνα της Σινώπης, πιθανότατα στη Ρώμη. Αλλά κάποια στιγμή, ο Απελλής είτε έφυγε, είτε εκδιώχθηκε από την εκκλησία των Μαρκιωνιτών.
Ο Τερτυλλιανός γράφει ότι αυτό συνέβη επειδή είχε ερωτικές σχέσεις με μια γυναίκα που ονομαζόταν Φιλουμένα, η οποία ισχυριζόταν ότι κυριευόταν από έναν άγγελο, ο οποίος της έδωσε «αποκαλύψεις» τις οποίες ο Απελλής διάβασε δημόσια. Ο Μαρκίων κήρυττε ότι οι Χριστιανοί πρέπει να είναι άγαμοι και να μην παντρεύονται, έτσι η σχέση του Απελλή με την Φιλουμένα ήταν απαράδεκτη για την εκκλησία των Μαρκιωνιτών. Στη συνέχεια ο Απελλής πήγε στην Αλεξάνδρεια, όπου ανέπτυξε το δικό του ξεχωριστό δόγμα, μια τροποποιημένη μορφή Μαρκιωνισμού.
Διδασκαλία
Από ορισμένες απόψεις, η φιλοσοφία του Απελλή φαίνεται να ήταν μια υποχώρηση από τον ενδελεχή δυϊσμό και την απόρριψη του υλικού κόσμου που χαρακτηρίζει τη σκέψη του Μαρκίωνα. Για παράδειγμα, ο Απελλής πίστευε μόνο σε έναν Υπέρτατο Θεό, σε αντίθεση με τους δύο θεούς του Μαρκιωνισμού. Σύμφωνα με τον Απελλή, ο Υπέρτατος Θεός δημιούργησε πρώτα τους ουρανούς και τις «δυνάμεις και αγγέλους» που κατοικούν σε αυτούς. Στη συνέχεια, η Γη δημιουργήθηκε από έναν φλογερό άγγελο που είναι υποταγμένος στον Υπέρτατο Θεό, που προσπάθησε να κάνει ένα αντίγραφο των πραγμάτων που υπήρχαν στους ουρανούς, αλλά δεν κατάφερε να τα κάνει τόσο τέλεια όσο ο Υπέρτατος Θεός.
Ο Απελλής επίσης υποχώρησε από τον δοκητισμό της σκέψης του Μαρκίωνα, ο οποίος υποστήριζε ότι ο Ιησούς δεν ήλθε ποτέ στη Γη με σάρκα. Ο Απελλής κήρυττε ότι ο Ιησούς είχε αληθινή ανθρώπινη σάρκα, αλλά συνέχισε να αρνείται ότι ο Ιησούς γεννήθηκε από ανθρώπινους γονείς. Αντίθετα, ο Απελλής πίστευε ότι ο Ιησούς κατέβηκε απευθείας από τον ουρανό στη Γη και ότι το σώμα του Ιησού ήταν φτιαγμένο από υλικό που δανείστηκε από «τα αστέρια και τις ουσίες του ανώτερου κόσμου» κατά την κάθοδό του μέσω των ουρανών. Δίδασκε επίσης ότι κατά την ανάληψη του Ιησού στον ουρανό, διέλυσε το σαρκικό του σώμα, επιστρέφοντας τα στοιχεία με τα οποία ήταν φτιαγμένο στα μέρη που τα είχε βρει κατά την κάθοδό του στη Γη.
Η στάση του Απελλή απέναντι στις εβραϊκές γραφές ήταν κάπως διαφορετική από την άποψη του Μαρκίωνα. Ενώ ο Μαρκίων πίστευε ότι η εβραϊκή γραφή ήταν μια έγκυρη, ιστορικά ακριβής αποκάλυψη από τον θεό δημιουργό, ο Απελλής προφανώς πίστευε ότι η Παλαιά Διαθήκη αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από «μύθους» και αποτυχημένες προφητείες. Ωστόσο, φαίνεται πως θεώρησε ότι ορισμένα μέρη των ιουδαϊκών γραφών ήταν εμπνευσμένα, αν και δεν είναι σαφές ποια μέρη θεωρούσε ως αληθινά και ποια ως ψευδή.
Παρά τις διαφορές τους, ο Απελλής διατήρησε ορισμένες σημαντικές πτυχές του Μαρκιωνισμού. Όπως ο Μαρκίων, ο Απελλής αρνιόταν την ανάσταση του σώματος. Πίστευε ότι μόνο οι ψυχές, όχι τα σώματα, των Χριστιανών θα σωθούν και θα μεταφερθούν στον ουρανό. Ο Απελλής συνέχισε επίσης να χρησιμοποιεί το Αποστολικόν του Μαρκίωνα, το οποίο περιείχε ελαφρώς συντομότερες εκδόσεις δέκα επιστολών του Παύλου, ως γραφή.
Κληρονομιά
Ο Απελλής έγραψε πολλά βιβλία, τα οποία δεν διασώζονται πλέον. Περιλάμβαναν ένα βιβλίο με τον τίτλο Αποκαλύψεις, το οποίο ισχυρίστηκε ότι το είχε αντλήσει από τις αποκαλύψεις της συντρόφου του Φιλουμένας. Ο Απελλής έγραψε επίσης πολλά βιβλία με τον τίτλο Συλλογισμοί, στα οποία προσπάθησε να δείξει την ανακρίβεια διαφόρων περικοπών στην Πεντάτευχο σχετικά με τον Θεό. Η ίδια η λέξη Συλλογισμοί υποδηλώνει ότι ο Απελλής μπορεί να σκόπευε να αντιταχθεί στο βιβλίο του ίδιου του Μαρκίωνα με τίτλο Αντιθέσεις, όπου διατύπωνε τις αντιθέσεις ανάμεσα στην Παλαιά Διαθήκη και στην Καινή Διαθήκη. Τελευταία φορά ακούστηκε στη Ρώμη στα τέλη του δεύτερου αιώνα μ.Χ.
Οι οπαδοί του Απελλή, γνωστοί ποικιλοτρόπως ως Απελλήτες, Απελλιάκος ή Απελλεάστες, είναι επίσης ως επί το πλείστον άγνωστοι. Ο Τερτυλλιανός έγραψε ένα φυλλάδιο εναντίον τους που δεν έχει διασωθεί. Ο Αμβρόσιος Μεδιολάνων τον 4ο αιώνα απευθύνει ορισμένα από τα σχόλιά του στο De paradiso (Περί παραδείσου) εναντίον αυτής της αίρεσης, αλλά αν η αίρεση ήταν ακόμα ενεργή ή αν ο Αμβρόσιος είχε απλώς αντιγράψει ένα άλλο πλέον χαμένο έργο του Τερτυλλιανού για το ίδιο θέμα, είναι άγνωστο.
Αναφορές
Κατηγορία:Γνωστικισμός
Λακέρεια (Θεσσαλία)
Η θέση της Λακέρειας βρίσκεται πιθανώς κοντά στην σημερινή Μαρμαριανή Μαγούλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Κλάρα Οριόλ
H Κλάρα Οριόλ (Clara Oriol, 11 Ιανουαρίου 1884 - 12 Δεκεμβρίου 1967) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Αδόλφο ντε λα Ουέρτα.
Ε56 120 χιλιοστών (ολμοβόλο)
Ο όλμος Ε56 διαμετρήματος 120 χιλιοστών είναι βαρύς όλμος λείου σωλήνα με βάρος 266 κιλά, βεληνεκές 9.000 μέτρων και παρατεταμένη ταχυβολία 4 βλημάτων το λεπτό. Εξυπηρετείται από 5μελές στοιχείο και έχει χειροκίνητη γέμιση, ενώ μπορεί να τοποθετηθεί και σε ΤΟΜΟ Μ106 αντικαθιστώντας τον όλμο ραβδωτού σωλήνα των 4,2 ιντσών. Έχει σχεδιαστεί και αναπτυχθεί εξ ολοκλήρου από τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, είναι πιστοποιημένος από το 2005 αλλά δεν έχει παραγγελθεί ακόμα από τον Ελληνικό Στρατό.
Κλάρα Οριόλ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1884 1884 στη Γκουάγμας της Σονόρα, και ήταν κόρη του Πέδρο Οριόλ Φέλιξ και της Μαριάνα Ορτίζ ντε λα Τόρρε Σαντοβάλ. Ήταν παντρεμένη με τον Αδόλφο ντε λα Ουέρτα και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Αρτούρο και τον Αδόλφο.
Ε56 120 χιλιοστών (ολμοβόλο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός Κατηγορία:Πυροβόλα
Κλάρα Οριόλ
Βιογραφία
Η Κλάρα ήταν καταξιωμένη πιανίστρια και σπάνια παρακολούθησε επίσημες τελετές με τον σύζυγό της. Όταν ο σύζυγός της εξορίστηκε στο Λος Άντζελες, η Κλάρα και οι γιοι τους μετακόμισαν μαζί του και δεν επέστρεψαν στο Μεξικό μέχρι τη δεκαετία του 1940.
Πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου 1967 σε ηλικία 83 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Καθηγητής X
Ο Καθηγητής X (πραγματικό όνομα: Τσαρλς Φράνσις Εξέιβιερ, αγγλικά: Professor X, Charles Francis Xavier) είναι ένας πλασματικός χαρακτήρας ο οποίος είναι ο ιδρυτής και αρχηγός της ομάδας μεταλλαγμένων υπερηρώων X-Men. Ως δημιούργημα του συγγραφέα Σταν Λι και του σκιτσογράφου Τζακ Κίρμπι, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο τεύχος The X-Men #1 (Σεπτέμβριος 1963).
Το όραμα του Εξέβιερ είναι η διασφάλιση της ειρηνικής συνύπαρξης ανθρώπων και μεταλλαγμένων, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και προστασία της κοινωνίας από απειλές όπως παλιός του του φίλος και προσωρινός εχθρός των X-Men, Magneto. Για να επιτύχει το σκοπό του, ο Εξέβιερ ίδρυσε την Ακαδημία για Ταλαντούχους Νέους Μεταλλαγμένους για να διδάξει σε μεταλλαγμένους τη χρήση των δυνάμεών τους.
O Πάτρικ Στιούαρτ υποδύθηκε τον χαρακτήρα στις τρεις πρώτες ταινίες της σειράς ταινιών X-Men και σε διάφορα βιντεοπαιχνίδια, ενώ ο Τζέιμς ΜακΑβόι υποδύθηκε μια νεότερη εκδοχή του χαρακτήρα στο X-Men: Η Πρώτη Γενιά (2011), και με τους δύο ηθοποιούς να επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους στο X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος (2014). Ο Στιούαρτ επέστρεψε στο Λόγκαν (2017), ενώ ο ΜακΑβόι επανέλαβε τον ρόλο του στα X-Men: Apocalypse (2016), Deadpool 2 (2018), X-Men: Ο Μαύρος Φοίνικας (2019). Ο Στιούαρτ υποδύθηκε μια εναλλακτική εκδοχή του χαρακτήρα στην ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel, Doctor Strange in the Multiverse of Madness (2022).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:X-Men Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κίρμπι
Δούκας του Σάσσεξ
Ο Δούκας του Σάσσεξ είναι ένας ουσιαστικός τίτλος, ενός από τα πολλά βασιλικά δουκάτα, το οποίο έχει συσταθεί δύο φορές στο Σώμα Ευπατριδών του Ηνωμένου Βασιλείου. Παίρνει το όνομά του από την κομητεία του Σάσσεξ της Αγγλίας.
Το δουκάτο δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στις 24 Νοεμβρίου 1801 στον Πρίγκιπα Αύγουστο Φρειδερίκο, έκτο γιο του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄. Ο Αύγουστος Φρειδερίκος έγινε, επίσης, Βαρώνος Άρκλοου και Κόμης του Ινβερνές στο Σώμα Ευπατριδών του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 1843, με το θάνατο του Πρίγκιπα, έπαψε να υφίσταται, παρότι είχε αποκτήσει παιδιά. Ο λόγος ήταν ότι ο γάμος του με τη Λαίδη Αυγούστα Μάρεϊ θεωρούνταν άκυρος, καθώς δεν είχε τη βασιλική συγκατάθεση.
Το 2018 ο τίτλος αναδημιουργήθηκε και παραχωρήθηκε στον Πρίγκιπα Χάρι με την ευκαιρία του γάμου του με την Μέγκαν Μαρκλ. Ο Πρίγκιπας Χάρι έλαβε συγχρόνως τους θυγατρικούς τίτλους του Κόμη του Νταμπάρτον στη Σκωτία και του Βαρώνου Κιλκίλ στη Βόρεια Ιρλανδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Περιφέρεια Κατάβι
Η Περιφέρεια Κατάβι (Αγγλικά: Katavi Region, Σουαχίλι: Mkoa wa Katavi), είναι μια από τις 30 διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας. Συνορεύει, στα βορειοδυτικά με την Περιφέρεια Κιγκόμα (Kigoma Region), βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region), νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region), νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Ρούκουα (Rukwa Region) και δυτικά επίσης, με τμήμα από τις Περιφέρειες Ρούκουα (Rukwa Region), Κιγκόμα (Kigoma Region) καθώς και με ένα μικρό τμήμα από τη Λίμνη Τανγκανίκα (Lake Tanganyika).
Η περιφερειακή της πρωτεύουσα είναι η πόλη Μπάντα (Mpanda).
Τον Μάρτιο του 2012, λίγο μετά την δημιουργία της Περιφέρειας Κατάβι (Katavi Region), διορίστηκε Περιφερειακός Επίτροπος ο Δρ. Rajab Mtumwa Rutengwe. Ο οποίος παλαιότερα, ήταν ο Επαρχιακός Επίτροπος Μπάντα (Mpanda District Commissioner).
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καταβι
Κατάρρευση της Lehman Brothers
300px|μικρογραφία|Η έδρα της Lehman το 2007
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα Lehman Brothers ενεργοποιεί το άρθρο 11, δηλαδή καταθέτει αίτηση πτώχευσης. Παραμένει η μεγαλύτερη κατάθεση πτώχευσης στο ιστορικό των ΗΠΑ. Η Lehman κατείχε περιουσιακά στοιχεία άνω των 600 δισεκατομμυρίων δολλαρίων ΗΠΑ.
Στο ύψος της κρίσης των στεγαστικών δανείων, ήταν εξαιρετικά ευάλωτη σε κάθε κάμψη των τιμών των ακινήτων καθώς είχε υποθηκεύσει τόσα ακίνητα που είχε καταλήξει κτηματομεσιτικό γραφείο.
Η χρεοκοπία προκάλεσε μια ημερήσια πτώση του Dow Jones Industrial Average της τάξεως του 4,5%, τη μεγαλύτερη πτώση μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Υπόβαθρο
Το 1997, η Lehman εξαγόρασε την Aurora Loan Services με έδρα το Κολοράντο. Το 2000, για να επεκτείνει τον αγωγό προέλευσης των ενυπόθηκων δανείων, η Lehman εξαγόρασε την West Coast BNC Mortgage LLC. Η Lehman γρήγορα έγινε μια υπερδύναμη στην αγορά των subprime. Μέχρι το 2004, ο αριθμός αυτός υπερέβη τα 40 δισεκατομμύρια δολάρια. Μέχρι το 2006, η Aurora και η BNC δανείζαν σχεδόν 50 δισεκατομμύρια δολλάρια τον μήνα.
Η Lehman μεταμορφώθηκε σε ένα fund ακίνητης περιουσίας που συγκαλύφθηκε ως επενδυτική τράπεζα. Μέχρι το 2008, η Lehman διέθετε περιουσιακά στοιχεία ύψους 680 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία στηρίζονταν μόνον σε κεφάλαια ύψους 22,5 δις δολλαρίων. Από μια μετοχική θέση, οι επικίνδυνες εμπορικές ακίνητες περιουσίες της ήταν τριάντα φορές μεγαλύτερες από το κεφάλαιο.
Το 2008, η Lehman αντιμετώπισε μια άνευ προηγουμένου απώλεια λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων που προέκυψε από την κατοχή μεγάλων θέσεων και άλλων δόσεων υποθηκών χαμηλότερης ονομαστικής αξίας κατά την τιτλοποίηση των υποκείμενων υποθηκών. Το αν η Lehman το έκανε αυτό επειδή ήταν απλώς ανίκανη να πουλήσει τα χαμηλότερα αξιολογημένα ομόλογα ή έκανε μια συνειδητή απόφαση να τα κρατήσει, είναι ασαφές. Εν πάση περιπτώσει, οι τεράστιες απώλειες συσσωρεύτηκαν σε χρεόγραφα χαμηλής ονομαστικής αξίας κατά τη διάρκεια του 2008. Το δεύτερο οικονομικό τρίμηνο, η Lehman ανακοίνωσε έλλειμμα ύψους 2,8 δισ. δολαρίων και αποφάσισε να αυξήσει πρόσθετα κεφάλαια ύψους 6 δισ. προσφέροντας νέες μετοχές. Μόνον το πρώτο εξάμηνο του 2008, η μετοχή της Lehman έχασε το 73% της αξίας. Τον Αύγουστο του 2008, η Lehman ανέφερε ότι σκόπευε να απολύσει το 6% του δυναμικού της, 1.500 άτομα, λίγο πριν από την τρίτη τριμηνιαία προθεσμία υποβολής εκθέσεων τον Σεπτέμβριο.
Μετέπειτα εξελίξεις
Η χρεοκοπία της Lehman αναμενόταν να προκαλέσει κάποια υποτίμηση της τιμής των εμπορικών ακινήτων. Η πρόσθετη πίεση για την πώληση τίτλων σε εμπορικά ακίνητα κλονίστηκε.
Αρκετά κεφάλαια και ταμεία είχαν σημαντική έκθεση στη Lehman με το θεσμικό Ταμείο Κεφαλαίων που διοργάνωσε η Τράπεζα της Νέας Υόρκης Mellon και το Primary Fund Reserve, ένα fund. Σε δήλωση, η τράπεζα της Νέας Υόρκης Mellon είπε ότι το ταμείο της είχε απομονώσει τα περιουσιακά στοιχεία της Lehman σε ξεχωριστή δομή. Είπε ότι τα περιουσιακά στοιχεία αντιπροσώπευαν το 1,13% του κεφαλαίου της. Το Ταμείο Πρωτοβάθμιου Αποθέματος κατείχε 785 εκατομμύρια δολάρια ή 1,2 τοις εκατό των χαρτοφυλακίων του. Η πτώση του Primary Reserve Fund ήταν η πρώτη φορά από το 1994 που η ονομαστική αξία μετοχής ενός fund είχε πέσει κάτω από 1 $.
Κοντά 100 funds χρησιμοποίησαν τη Lehman ως βασικό μεσίτη και βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στην επιχείρηση. Σε μια προσπάθεια να καλύψουν τις δικές τους πιστωτικές ανάγκες, η Lehman Brothers International επανέφερε τα περιουσιακά στοιχεία των πελατών τους σε αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου που αξιοποίησαν τις βασικές υπηρεσίες διαμεσολάβησης. Η Lehman Brothers International κατείχε περίπου 40 δισεκατομμύρια δολλάρια από τα περιουσιακά στοιχεία των πελατών όταν υπέβαλε κεφάλαιο 11 Πτώχευση. Από αυτά, 22 δισεκατομμύρια είχαν επανεπιβεβαιωθεί. Ως αποτέλεσμα, τα αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου αναγκάστηκαν να αποπληρωθούν και να καθίσουν σε μεγάλα χρηματικά διαθέσιμα, εμποδίζοντας τις πιθανότητες περαιτέρω ανάπτυξης. Αυτό με τη σειρά του δημιούργησε περαιτέρω αναταραχή της αγοράς και τον συνολικό συστημικό κίνδυνο, με αποτέλεσμα την πτώση των ασφαλειών κατά 737 δισεκατομμύρια δολλάρια στην αγορά δανεισμού τίτλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της τραπεζικής
Μις Γκραντ Ιντερνάσιοναλ
Ο διαγωνισμός ομορφιάς Μις Γκραντ Ιντερνάσιοναλ (Miss Grand International) είναι ένας ετήσιος διαγωνισμός ομορφιάς που προωθεί την παγκόσμια ειρήνη και τάσσεται ενάντια σε κάθε είδους πόλεμο και βία. Μαζί με τους διαγωνισμούς Μις Υφήλιος και Μις Κόσμος, ο διαγωνισμός Μις Γκραντ Ιντερνάσιοναλ είναι ένας από τους τρεις μεγαλύτερους διαγωνισμούς ομορφιάς στον κόσμο, όσον αφορά τη δημοτικότητα στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι επίσης και ο νεότερος Γκραν Σλαμ διεθνής διαγωνισμός ομορφιάς και θεσμοθετήθηκε στο Ταϊλάνδη από τον Ναβάτ Ιτσαραγκρισίλ το 2013.
Το 2015 η Δομινικανή Ανέα Γκαρσία έχασε τον τίτλο της, Έτσι, ο τίτλος πέρασε στη φιναλίστ από την Αυστραλία, Κλαίρη Ελισάβετ Πάρκερ.
Στο διαγωνισμό του 2019, ο οποίος διεξήχθη στο Καράκας της Βενεζουέλας, Μις Γκραντ Ιντερνάσιοναλ στέφθηκε η 19χρονη Βαλεντίνα Φιγκέρα Μοράλες, από τις Βενεζουέλα. Είναι η πρώτη Μις Γκραντ Ιντερνάσιοναλ που κέρδισε τον τίτλο στην πατρίδα της.
Η νικήτρια του διαγωνισμού ομορφιάς Μις Γκραντ Ιντερνάσιοναλ κερδίζει χρηματικό έπαθλο 40000 δολαρίων ως ανταμοιβή.
Εκπρόσωποι από την Ελλάδα και την Κύπρο
Η Αναστασία Παπατσορίου και η Αναστασία Κατμερτζ είναι η μοναδική Ελληνίδα που έχει γίνει μέλος το διαγωνισμός ομορφιάς Μις Γκραντ Ιντερνάσιοναλ, το 2013 και το 2014 αντίστοιχα.
Η Κύπρος δεν έχει συμμετάσχει ποτέ στον διαγωνισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκραντ Ιντερνάσιοναλ
Βικτόρ Λαλού
Ο Βικτόρ Αλεξάντρ Φρεντερίκ Λαλού (Victor Alexandre Frederic Laloux, 15 Νοεμβρίου 1850 – 13 Ιουλίου 1937) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας.
Βιογραφικά στοιχεία
right|255px|thumb|Το εσωτερικό του σημερινού [[Μουσείο Ορσέ|Μουσείου Ορσέ]] Ο Βικτόρ Λαλού γεννήθηκε στην Τουρ και σπούδασε στην École des Beaux-Arts των Παρισίων, και συγκεκριμένα στο ατελιέ του Λουί-Ζυλ Αντρέ. Οι σπουδές του διακόπηκαν από τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, ωστόσο κέρδισε την υποτροφία «Βραβείο της Ρώμης» το 1878, οπότε πέρασε την τριετία 1879 έως 1882 στη Βίλα Μέντιτσι, στη Ρώμη.
Επιστρέφοντας στη Γαλλία, ο Λαλού ανελίχθηκε γρήγορα μέσα από το καλλιτεχνικό σύστημα, υπηρετώντας ως μέλος πολλών κριτικών επιτροπών, εταιρειών και ιδρυμάτων. Στην τέχνη του, ανέλαβε μείζονες παραγγελίες, στις οποίες ειδικεύθηκε σε ένα νεοκλασικό στιλ με πολύ πλούσια επιφανειακή διακόσμηση. Διορίσθηκε καθηγητής της École des Beaux-Arts και συνεργάσθηκε με γλύπτες και τοιχογράφους τελείως ενταγμένους στην παράδοση και το ιδιαίτερο ύφος που αναπτύχθηκε στη Σχολή, αλλά το επεξέτεινε, εφαρμόζοντάς το για πρώτη φορά σε πλαίσια από χυτοσίδηρο. Οι μεταλλικοί σκελετοί επέτρεψαν την αύξηση του ύψους των εσωτερικών χώρων, πιο γενναιόδωρα παράθυρα και γυάλινες οροφές, με κυρίοτερο παράδειγμα τον θόλο του σιδηροδρομικού σταθμού Γκαρ ντ' Ορσέ, που είναι το σημερινό Μουσείο Ορσέ.
Ο Λαλού τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο του AIA το 1922 και με το Χρυσό Μετάλλιο του RIBA το 1929. Το 1932 εκλέχθηκε επίτιμο αντεπιστέλλον μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Design της Νέας Υόρκης. Ο Βικτόρ Λαλού πέθανε στο Παρίσι, σε ηλικία 86 ετών.
Το έργο του
right|255px|thumb|Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Τουρ Μεταξύ των αξιοσημείωτων έργων του Λαλού συγκαταλέγονται και τα παρακάτω:
Επιπλέον, ο Λαλού ανέλαβε την επιμέλεια της αναστηλώσεως του Ναού του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα το 1885.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του 19ου αιώνα Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα
Σέρχιο Κεϊρούς
Καριέρα
Ο Κεϊρούς αγωνίστηκε με το λύκειο του Όβερτον στο Μέμφις, πριν ξεκινήσει την φοίτηση του στο κολέγιο Ιταγουάμπα το 2007. Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην ομάδα του δυτικού Κεντάκι, με την οποία παρέμεινε μέχρι το 2011. Με την κολεγιακή ομάδα είχε μέσο όρο 11,9 πόντων στην πρώτη του χρονιά, 14,3 στην δεύτερη και 15,6 στην τρίτη του χρονιά.
Οξείδια του αζώτου (NOx)
μικρογραφία|Οξείδια του αζώτου στην τροπόσφαιρα, 2012 Στην ατμοσφαιρική χημεία περιβάλλοντος, με τον γενικό όρο οξείδια του αζώτου (NOx) γίνεται αναφορά στο αέριο μείγμα μονοξειδίου του αζώτου (NO) και διοξειδίου του αζώτου (NO2)  που υπάρχει στην γήινη ατμόσφαιρα, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες ρύπανσής της.
Σέρχιο Κεϊρούς
Καριέρα
Το καλοκαίρι του 2011, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο κατέλαβε την έβδομη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα, έχοντας μέσο όρο 7,5 πόντων.
Οξείδια του αζώτου (NOx)
Τα αέρια αυτά συνεισφέρουν στο σχηματισμό του φωτοχημικού νέφους, όξινης βροχής, ενώ επιπλέον επηρεάζουν το τροποσφαιρικό όζον (O3).
Σέρχιο Κεϊρούς
Καριέρα
Τον Φεβρουάριο του 2015, η Αϊσμπέρεν Μπρεμερχάβεν ανακοίνωσε την απόκτηση του Κεϊρούς, με την οποία αγωνίστηκε σε δώδεκα παιχνίδια μέχρι το τέλος της χρονιάς, σημειώνοντας 5,4 πόντους και 3,3 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Οξείδια του αζώτου (NOx)
Τα αέρια αυτά συνήθως παράγονται με αντίδραση ανάμεσα σε άζωτο και οξυγόνο κατά τη διάρκεια καύσης καυσίμων, όπως οι υδρογονάνθρακες, στον αέρα, ιδιαίτερα σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως οι κινητήρες αυτοκινήτων. Σε περιοχές με υψηλή κίνηση μηχανοκίνητων οχημάτων, όπως οι μεγάλες πόλεις, τα οξείδια του αζώτου που εκπέμπονται μπορεί να αποτελούν σημαντική πηγή ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Αλλά, επίσης, τα οξείδια του αζώτου μπορούν να παραχθούν και με φυσικό τρόπο, για παράδειγμα μέσω των ατμοσφαιρικών ηλεκτρικών εκκενώσεων.
Σέρχιο Κεϊρούς
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Οξείδια του αζώτου (NOx)
Στα οξείδια του αζώτου συχνά εννοείται ότι συμπεριλαμβάνεται και το υποξείδιο του αζώτου (N2O), γιατί ενώ γενικά θεωρείται σχετικά αδρανές οξείδιο του αζώτου και έχει χρήσιμες εφαρμογές ως οξειδωτικό για πυραύλους, μηχανές αυτοκινήτων, ως αναισθητικό και ως προωθητικό για αεροζόλ σπρέυ και σαντιγί, αλλά ταυτόχρονα συμβάλλει σημαντικά στη δημιουργία του φαινομένου του θερμοκηπίου , ενώ μπορεί να έχει σημαντική επίδραση το στρατοσφαιρικό όζον.
Γενικότερα στη χημεία, ο γενικός όρος NOx αποτελεί συντομογραφία για γενικότερη ομάδα χημικών ενώσεων που συμπεριέχουν στο μόριό τους από ένα τουλάχιστον άτομο αζώτου και οξυγόνου.