cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλλιόπη Ευαγγελίδου
Βιογραφικό
Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1992 με τον θίασο του Γιώργου Κιμούλη στο έργο Συρανό ντε Μπερζεράκ. Ακολούθησε το μιούζικαλ Sweet Charity τις σεζόν 1992-1994 στο θέατρο Παρκ. Το 1995 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο πρωταγωνιστώντας σε δύο ιστορίες της σειράς μυστηρίου της ΕΤ1 Μαγική νύχτα. Στις αρχές της ίδιας χρονιάς πέρασε από casting για τις καθημερινές σειρές του Νίκου Φώσκολου στον ANT1. Τελικά πήρε το ρόλο της Τατιάνας Δράκου στο καστ της καθημερινής δραματικής σειράς Η Λάμψη, μετά την επιστροφή του χαρακτήρα βάση σεναρίου κατά τη διάρκεια του τέταρτου κύκλου. Παρέμεινε στη σειρά για επτά συνολικά χρόνια μέχρι και τον ενδέκατο κύκλο τη σεζόν 2001-2002 έχω παίξει σε περισσότερα από 1.100 επεισόδια. Αποχώρησε από τη σειρά λόγω εγκυμοσύνης ούσα η μακροβιότερη ηθοποιός που ερμήνευσε το ρόλο της κόρης του Γιάγκου Δράκου. Τη σεζόν 2003-2004 επέστρεψε τηλεοπτικά πρωταγωνιστώντας στην κωμωδία Αμαρτίες Γονέων στο Mega Channel. Την επόμενη σεζόν έπαιξε μαζί με τον Σάκη Μπουλά στην κομεντί Ας Πρόσεχες στον ANT1 ενώ πρωταγωνίστησε στην τηλεταινία Η κτηνίατρος πίνει μαργαρίτες. Από το 2005 μέχρι το 2006 έπαιξε μαζί με τον Θανάση Ευθυμιάδη και την Ντορέττα Παπαδημητρίου στην κωμική σειρά του Alpha Μπερδέματα.
Μέσα στα επόμενα χρόνια αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στον τόπο καταγωγής της στις Σέρρες μαζί με την οικογένειά της. Από το 2007 άρχισε να συνεργάζεται με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και διετέλεσε πρόεδρος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών από το 2007 έως το τέλος του 2010. Ασχολήθηκε και με το ραδιόφωνο παρουσιάζοντας εκπομπές. Τη σεζόν 2015-2016 έπαιξε ξανά στο θέατρο στην παράσταση Η Αλίκη στη χώρα των ψαριών στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών.
Προσωπική Ζωή
Γονείς της είναι ο ηθοποιός Γιάννης Ευαγγελίδης και η ηθοποιός Βίλμα Τσακίρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Γενικές εκλογές στις Νήσους Φώκλαντ 2021
Οι γενικές εκλογές των Νήσων Φώκλαντ του 2021 διεξήχθησαν την Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2021 για να εκλεγούν και τα οκτώ μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης (πέντε από την εκλογική περιφέρεια Στάνλεϊ και τρία από την εκλογική περιφέρεια Καμπ) μέσω καθολικής ψηφοφορίας με πλειοψηφικό σύστημα για μονοεδρική περιφέρεια, με τον επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας των Φώκλαντ να εκτελεί χρέη επόπτη εκλογών. Ήταν οι τέταρτες εκλογές από τότε που τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα που αντικατέστησε το Νομοθετικό Συμβούλιο (το οποίο υπήρχε από το 1845) με τη Νομοθετική Συνέλευση.
Χρόνος και διαδικασία
Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Νήσων Φώκλαντ, η Νομοθετική Συνέλευση πρέπει να διαλυθεί τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη συνεδρίαση της Νομοθετικής Συνέλευσης μετά τις τελευταίες εκλογές (εκτός εάν το Εκτελεστικό Συμβούλιο συμβουλεύσει τον Κυβερνήτη να διαλύσει τη Νομοθετική Συνέλευση νωρίτερα). Στη συνέχεια, πρέπει να διεξαχθούν εκλογές εντός 70 ημερών από τη διάλυση.
Καθώς η πρώτη συνεδρίαση της τρέχουσας Νομοθετικής Συνέλευσης πραγματοποιήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2017, η Νομοθετική Συνέλευση έπρεπε να διαλυθεί μέχρι τα μεσάνυχτα της 12ης Νοεμβρίου 2021 και να διεξαχθούν εκλογές πριν από τις 21 Ιανουαρίου 2022. Ωστόσο, στις 25 Αυγούστου 2021, το Εκτελεστικό Συμβούλιο ανακοίνωσε ότι θα διεξαχθούν πρόωρες γενικές εκλογές στις 4 Νοεμβρίου 2021.
Αποτελέσματα
Τα τρέχοντα μέλη είναι με πλάγια γράμματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στα Φώκλαντ Φωκλαντ
Μετεωρολογικά
thumb|Παλαιά λατινική έκδοση των Μετεωρολογικών Τα Μετεωρολογικά (λατ. Meteorologica ή Meteora) είναι πραγματεία του Αριστοτέλη. Το κείμενο της πραγματείας αυτής περιγράφει τις απόψεις του Αριστοτέλη για όλες τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ αέρα και νερού, τα μέρη της γης και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους. Περιλαμβάνει κάποιες από τις πρώτες αναφορές στην ιστορία της επιστήμης σχετικώς με την εξάτμιση του νερού, τους σεισμούς, τα καιρικά φαινόμενα, αλλά και αρκετά θέματα αστρονομίας και διαστημικής φυσικής, ιδίως σχετικά με τους κομήτες και τα μετέωρα.
Μια σύνοψη των Μετεωρολογικών στην αραβική γλώσσα υπό τον τίτλο Al-Athar al-Ulwiyyah (الآثار العلوية), συντάχθηκε περί το 800 μ.Χ. από τον Αντιοχέα λόγιο Γιαχία ιμπν αλ-Μπιτρίκ και κυκλοφορήθηκε πολύ στον μουσουλμανικό κόσμο κατά τους επόμενους αιώνες. Αυτή μεταφράσθηκε στη λατινική από τον Γεράρδο της Κρεμόνας τον 12ο αιώνα, και με αυτή τη μετάφραση εισήλθε στον δυτικοευρωπαϊκό κόσμο του μεσαιωνικού σχολαστικισμού. Αυτή η «παλαιά μετάφραση» (vetus translatio) ξεπεράσθηκε από τη βελτιωμένη και πλήρη που πραγματοποίησε ο Γουλιέλμος του Μέρμπεκε, τη nova translatio, που διαβάστηκε ευρύτατα, καθώς διασώζεται σε πολυάριθμα χειρόγραφα. Τα Μετεωρολογικά σχολιάσθηκαν έτσι από τον Θωμά Ακινάτη και τυπώθηκαν συχνά κατά την Αναγέννηση.
Φυσική εισαγωγή
Ο Αριστοτέλης αρχίζει το έργο με μια περίληψη όσων περιγράφηκαν σε ένα προηγούμενη πραγματεία του, το Περὶ Κόσμου (του οποίου ωστόσο η πατρότητα αμφισβητείται ). Μεταξύ άλλων γράφει:
Η γήινη ύλη στο σύνολό της αποτελείται από τα παραπάνω τέσσερα στοιχεία. Συνδυαζόμενα αυτά σε διαφορετικές αναλογίες δημιουργούν τα ποικίλα υλικά που βρίσκονται στη φύση.
Καιρός
Ο Αριστοτέλης περιγράφει εδώ τις ιδιότητες των σιφώνων και των κεραυνών.
Εκδόσεις
Κατηγορία:Έργα του Αριστοτέλη Κατηγορία:Μετεωρολογία Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Ευρύπεδο Δράμας
Το Ευρύπεδο είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας. .
Αντώνης Αναστασιάδης
Ο Αντώνης Αναστασιάδης ήταν Ελληνοκύπριος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το Πατριωτικό Μέτωπο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντώνης Αναστασιάδης γεννήθηκε στον Αγρό το 1918. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική και εργάστηκε ως δικηγόρος.
Απεβίωσε το 2000.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Πατριωτικό Μέτωπο Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ευρασιατική πλάκα
Το αποκλίνον περιθώριο της Ευρασιατικής και της Βορειο-Αμερικανικής πλάκας προκάλεσε τις ηφαιστειακές εκρήξεις στην Ισλανδία, όπως την έκρηξη του Λάκι το 1783, του Έλντφελ το 1973 και την έκρηξη του Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ το 2010.
Επίσης, η γεωδυναμική της Κεντρικής Ασίας κυριαρχείται από την αλληλεπίδραση μεταξύ της Ευρασιατικής και της Ινδικής πλάκας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεκτονικές πλάκες
Στέργιος Μπουσβάρος
Ο Στέργιος Μπουσβάρος, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1953 μέχρι το 1969, ενώ συμμετείχε με την εθνική Ελλάδος στο προολυμπιακό τουρνουά του 1964.
Καριέρα
Το 1958, είχε πλέον καθιερωθεί ως βασικό στέλεχος της πεντάδας του Άρη, με τους "κίτρινους" να κατακτούν το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά μετά από 28 χρόνια και να προκρίνονται στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Ο Άρης κατέλαβε τη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, με τον Μπουσβάρο να πετυχαίνει 56 πόντους σε έξι αγώνες.
Την επόμενη χρονιά, η ομάδα της Θεσσαλονίκης κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο τοπικό πρωτάθλημα και προκρίθηκε στην τελική φάση της διοργάνωσης, όπου μετά την ήττα του από τον ΠΑΟΚ σε αγώνα μπαράζ στις 9 Αυγούστου 1959, αναδείχθηκε δευτεραθλητής Ελλάδος για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Ο Μπουσβάρος πέτυχε 68 πόντους στους πέντε αγώνες στους οποίους αγωνίστηκε.
Τις δύο επόμενες χρονιές, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τέταρτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Ο Μπουσβάρος πραγματοποίησε τις πρώτες του εμφάνισεις με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδος, στις φιλικές νίκες κατά της Τυνησίας και της Λιβύης, στις 3 και 4 Ιουνίου 1961, σε αναμετρήσεις που έλαβαν χώρα στην Τύνιδα.
Το 1964-65, ο Άρης κατέλαβε τη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, με τον Μπουσβάρο να πετυχαίνει 185 πόντους σε 18 αγώνες. Ακολούθησε ακόμη μία δεύτερη θέση την επόμενη χρονιά, με τους "κίτρινους" να διεκδικούν τον τίτλο από την ΑΕΚ μέχρι την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. Παρέμεινε με την ομάδα του Άρη μέχρι και τη σεζόν 1968-69, κατά την οποία είχε 6,9 πόντους μέσο όρο.
Επανήλθε στην ενεργό δράση το 1972, όταν στις 16 Ιανουαρίου αγωνίστηκε στον αγώνα εναντίον του Αμαρουσίου, όπου οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 68-67.
Ο Μπουσβάρος συνέχισε να συνεισφέρει στον σύλλογο από διοικητικό πόστο πλέον και κατά τη δεκαετία του '80, η παρουσία του υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική στο να πραγματοποιηθεί η μεταγραφή του Παναγιώτη Γιαννάκη στην ομάδα των "κίτρινων", το καλοκαίρι του 1984.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Ελληνική Πολιτεία (1941-1944)
Ιστορία
Μετά την πτώση της Ελλάδας, ο αντιστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου διορίστηκε πρωθυπουργός της νέας ελληνικής κυβέρνησης στις 30 Απριλίου 1941. Καθώς ο βασιλιάς Γεώργιος Β' είχε εγκαταλείψει τη χώρα με τη νόμιμη εξόριστη ελληνική κυβέρνηση, το νέο καθεστώς αποφεύγει κάθε αναφορά στη μοναρχία και μετονομάζουν το κράτος από Βασίλειο της Ελλάδος σε Ελληνική Πολιτεία. Στο συνεργάσιμο καθεστώς έλειπε ένας συγκεκριμένος πολιτικός ορισμός, αν και ο Τσολάκογλου ήταν ένας ρεπουμπλικάνος αξιωματικός, που θεώρησε την κατοχή του Άξονα ως μια ευκαιρία για την κατάργηση της μοναρχίας. Η ύπαρξη μίας φυσικής ελληνικής κυβέρνησης κρίθηκε αναγκαία από τις δυνάμεις του Άξονα, προκειμένου να δώσει κάποια επίφαση νομιμότητας της κατοχής τους, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν ποτέ κάτι περισσότερο από ένα βοηθητικό όργανο. Οι υποδομές της χώρας είχαν καταστραφεί από τον πόλεμο, οι πρώτες ύλες και τα τρόφιμα είχαν επιταχθεί και η κυβέρνηση που αναγκάστηκε να πληρώσει το κόστος της κατοχής προκάλεσε άνοδο του πληθωρισμού. Η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω από ένα "πολεμικό δάνειο" που η Ελληνική Πολιτεία αναγκάστηκε να χορηγήσει στη ναζιστική Γερμανία. Οι επιτάξεις, μαζί με τον αποκλεισμό της Ελλάδας από τους Συμμάχους, είχαν ως αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 1941-1942 το μεγάλο λιμό, ο οποίος προκάλεσε το θάνατο περίπου 300.000 ανθρώπων.
Η Ελληνική Πολιτεία δε διέθετε τις υποδομές και τα περιθώρια δράσης για να αντιμετωπίσει τις μεγάλες δυσκολίες της περιόδου Κατοχής. Στερούνταν πολιτικής νομιμοποίησης και θεωρήθηκε από τις Συμμαχικές δυνάμεις κυβέρνηση-μαριονέτα. Ο Τσολάκογλου απαιτούσε μεγαλύτερα πολιτικά δικαιώματα για την κυβέρνησή του και σύντομα απείλησε να παραιτηθεί. Η διακήρυξη της υποχρεωτικής υπηρεσίας εργασίας στη Γερμανία για τους Έλληνες πολίτες αποδείχθηκε αντιδημοφιλής και επιτάχυνε την πτώση του Τσολάκογλου: στις 17 Νοεμβρίου 1942, παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησής του, Κωνσταντίνο Λογοθετόπουλο. Η νέα κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι 80.000 Έλληνες πολίτες έπρεπε να αποσταλούν στη Γερμανία. Αυτό οδήγησε σε μεγάλες διαδηλώσεις και απεργίες και η απόφαση τελικά ανακλήθηκε. Ο Λογοθετόπουλος, ο οποίος είχε διαμαρτυρηθεί για τα μέτρα που έλαβαν οι αρχές κατοχής του Άξονα, καθαιρέθηκε στις 6 Απριλίου 1943. Με βάση τις επιθυμίες των Ιταλών, αντικαταστάθηκε από τον Ιωάννη Ράλλη, φιλοβασιλικό πολιτικό. Ο Ράλλης, ο οποίος είχε θορυβηθεί από την αύξηση της -κυρίως κομμουνιστικής- ελληνικής αντίστασης, έλαβε γερμανική συναίνεση για τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας, οπλισμένων παραστρατιωτικών μονάδων που χρησιμοποιούνταν σε αντι-κομμουνιστικές επιθέσεις.
Η δοσίλογη ελληνική κυβέρνηση έπαυσε να υφίσταται μετά την αποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων και την απελευθέρωση της χώρας τον Οκτώβριο του 1944. Οι Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλος (που είχε διαφύγει στη Γερμανία) και Ράλλης συνελήφθησαν μαζί με εκατοντάδες συνεργάτες τους. Η καινούργια κυβέρνηση ξεκίνησε τις δίκες των Δωσίλογων (βλ. Εθνική αναξιότης), αλλά δεν έκανε τις σημαντικές προσπάθειες που είχε ανακοινώσει για να τιμωρήσει τους συνεργάτες. Πολλοί από αυτούς αφέθηκαν ελεύθεροι στο πλαίσιο του εμφυλιακού κράτους.
Κυβέρνηση και πολιτική
Ο Γεώργιος Τσολάκογλου, ο αντιστράτηγος που υπέγραψε την συνθηκολόγηση, ήταν ο πρώτος κατοχικός πρωθυπουργός που διορίσθηκε από τους Γερμανούς, το 1941. Ωστόσο, ο ίδιος παραιτήθηκε έναν χρόνο αργότερα (το 1942) και διόρισε διάδοχό του, τον Κωνσταντίνο Λογοθετόπουλο, ο οποίος όμως καθαιρέθηκε ένα χρόνο αργότερα (το 1943). Ο τελευταίος πρωθυπουργός της Ελληνικής Πολιτείας, που αποδείχθηκε ο πιο συνεργάσιμος, ήταν ο Ιωάννης Ράλλης, ο οποίος ηγήθηκε της κυβέρνησης μέχρι την πτώση της, το 1944. Ο Γεώργιος Μπάκος, υποπτέραρχος του Ελληνικού Στρατού, υπηρέτησε ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας στις κατοχικές κυβερνήσεις Τσολάκογλου και Λογοθετόπουλου, μέχρι να αντικατασταθεί από τον Ιωάννη Ράλλη.
Συνολικά, την Ελληνική Πολιτεία κυβέρνησαν τρεις διαδοχικές κατοχικές κυβερνήσεις:
Ουσιαστικό έλεγχο επί των κατοχικών κυβερνήσεων ασκούσαν οι πληρεξούσιοι επιτετραμμένοι της Γερμανίας και της Ιταλίας. Ο de jure εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης, "Πληρεξούσιος του Γερμανικού Ράιχ για την Ελλάδα" (Bevollmächtigter des Deutschen Reiches für Griechenland), ήταν από το 1941 ως το 1943 ο τέως πρέσβυς Γκύντερ Άλτενμπουργκ, και μετέπειτα ως το τέλος της κατοχής ο πρώην δήμαρχος της Βιέννης Χέρμαν Νόιμπαχερ. Μέχρι την ιταλική συνθηκολόγηση το Σεπτέμβριο του 1943, τα ιταλικά συμφέροντα αντιπροσωπεύονταν από τον Πελεγκρίνο Γκίτζι, "Βασιλικό πληρεξούσιο της Ιταλίας για την Ελλάδα" (Regio plenipotenziario d'Italia per la Grecia).
Στρατός και αστυνομία
Μετά την κατάληψη της Ελλάδας, οι υπηρεσίες τήρησης της τάξης (Ελληνική Χωροφυλακή, Αστυνομία Πόλεων) παρέμειναν σε ενέργεια αλλά πέρασαν υπό τον έλεγχο των Γερμανών.
Διοικητική διαιρέση
500px|center|thumb|Η διοικητική διαίρεση της Ελληνικής Πολιτείας και η παρουσία των δυνάμεων του Άξονα σε κάθε περιοχή.
Το νέο καθεστώς έκανε μεταβολές, συνενώσεις και αλλαγές στους νομούς της Ελλάδας. Επίσης στον χάρτη φαίνεται η προσάρτηση της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης, ενώ φαίνεται ως μέρος της Ελληνικής Πολιτείας ολόκληρος ο νομός Έβρου.
Οι περιοχές υπό Γερμανική κατοχή ονομάζονταν και Στρατιωτική Διοίκηση στην Ελλάδα (γερμανικά: Militärverwaltung in Griechenland).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Κατοχή της Ελλάδας Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα
Ανδρέας Παπαδόπουλος (πολιτικός)
Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός μηχανικός και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το Πατριωτικό Μέτωπο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1922. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γερμανική γλώσσα. Σπούδασε πολιτική μηχανική και εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός.
Απεβίωσε το 2009.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ωστόσο, πριν την πρώτη συνεδρία της βουλής, διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 20 Απριλίου 1966.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Πατριωτικό Μέτωπο Κατηγορία:Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960 Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Θερμική κάμερα (πυροσβεστική)
Κατασκευή
δεξιά|μικρογραφία|Μια φορητή κάμερα θερμικής απεικόνισης Μια κάμερα θερμικής απεικόνισης αποτελείται από πέντε συστατικά: ένα οπτικό σύστημα, ανιχνευτή, ενισχυτή, επεξεργαστή σήματος, και οθόνη. Οι ειδικές πυροσβεστικές κάμερες θερμικής απεικόνισης ενσωματώνουν τα στοιχεία αυτά σε ένα ανθεκτικό στη θερμότητα, ανθεκτικό σε χτυπήματα και αδιάβροχο περίβλημα. Αυτά τα μέρη συνδυάζονται για να καταστήσουν την υπέρυθρη ακτινοβολία, όπως αυτή που εκπέμπεται από τα θερμά αντικείμενα ή φλόγες, σε αναπαράσταση με ορατό φως σε πραγματικό χρόνο.
Η οθόνη της κάμερας δείχνει διαφορές της υπέρυθρης ακτινοβολίας, έτσι ώστε δύο αντικείμενα με την ίδια θερμοκρασία θα φαίνεται να είναι το ίδιο «χρώμα». Πολλές κάμερες θερμικής απεικόνισης χρησιμοποιούν κλίμακα του γκρι για να απεικονίσουν αντικείμενα σε κανονική θερμοκρασία, αλλά τονίζουν επικίνδυνα θερμές επιφάνειες σε διάφορα χρώματα
Χρήση
μικρογραφία|Όψη τροχού πυροσβεστικού οχήματος μέσα από μια κάμερα θερμικής απεικόνισης Οι κάμερες μπορεί να είναι φορητές/χειρός, ή ενσωματωμένες σε κράνος. Μια φορητή κάμερα απαιτεί ένα χέρι για να μεταφερθεί και να λειτουργήσει, αφήνοντας μόνο ένα χέρι ελεύθερο για άλλες εργασίες, αλλά μπορεί εύκολα να δοθεί μεταξύ των πυροσβεστών. Η πλειοψηφία των καμερών θερμικής απεικόνισης σε χρήση στις πυροσβεστικές υπηρεσίες είναι φορητά μοντέλα χειρός.
Εφόσον οι κάμερες θερμικής απεικόνισης μπορούν να "δουν" μέσα από το σκοτάδι ή καπνό, επιτρέπουν στους πυροσβέστες για να βρουν γρήγορα τη θέση μιας πυρκαγιάς σε κτίριο, ή να δουν τη θερμική υπογραφή οπτικά κρυμμένου θύματος. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αναζήτηση θυμάτων σε εξωτερικούς χώρους σε μια δροσερή νύχτα, τον εντοπισμό υποβοσκουσών πυρκαγιών μέσα σε ένα τοίχο, ή να εντοπίσουν την υπερθέρμανση ηλεκτρικών καλωδιώσεων. Οι κάμερες θερμικής απεικόνισης έχουν πιστωθεί για τη διάσωση πολλών ζωών ετησίως, μέσα από τον εντοπισμό των θυμάτων και την ανάσυρσή τους σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας ήδη από το 1999.
Εκτός από την ικανότητα να βλέπουν μέσα από πυκνό καπνό, οι κάμερες θερμικής απεικόνισης μπορεί επίσης να βλέπουν υλικά που εμπλέκονται σε στιγμιαία, χαμηλού επίπεδου καύση. Σε ένα τεκμηριωμένο παράδειγμα, μια θερμική κάμερα χρησιμοποιήθηκε για να απομονώσει μια φωτιά που σιγόκαιγε σιτάρι σε αποθήκη: από την απομόνωση και την αφαίρεση μόνο του καιόμενου σιταριού, σώθηκε το 75% της αποθηκευμένης σοδειάς.
Πρωτότυπα καμερών θερμικής απεικόνισης φορούμενες σε κράνος ήρθαν στη δημοσιότητα το 1992, αλλά μια λεπτομερής αξιολόγηση της απόδοσής τους σε καταστάσεις πραγματικών συνθηκών δεν δημοσιεύθηκε μέχρι το 2007. Το μοντέλο που αξιολογήθηκε το 2007 ζύγιζε περίπου 1,5 κιλό, αυξάνοντας σημαντικά το βάρος ενός λιτού κράνους. Ωστόσο, η δυνατότητα να χρησιμοποιούν τις συσκευές, ενώ ταυτόχρονα τραβούσαν σωλήνες και κουβαλούσαν εργαλεία έγινε ευνοϊκά δεκτή από τους πυροσβέστες, κατά την αξιολόγηση του προϊόντος.
Στα οφέλη από κάμερες σε κράνος περιλαμβάνεται το ότι πολλοί πυροσβέστες παρατηρούσαν διαφορετικές πτυχές της πυρκαγιάς, ενώ στα μειονεκτήματά της, το ότι οι πυροσβέστες χαλάρωναν την πειθαρχία ασφάλειας. Σε χρονομετρημένη δοκιμή, ομάδες πυροσβεστών με κάμερες κράνους ολοκλήρωσαν αναζήτηση σημαντικά πιο γρήγορα, ήταν λιγότερο αποπροσανατολισμένοι, και χρησιμοποιούσαν λιγότερο αέρα από ό, τι οι ομάδες με μόνο μία φορητή κάμερα χειρός, που με τη σειρά τους τα πήγαν καλύτερα από ομάδες χωρίς θερμική κάμερα.
Ένας περιορισμός από αυτές και παρόμοιες συσκευές ήταν η κακή αντίληψη του βάθους (ο χρήστης έχει δυσκολία στο να κρίνει πόσο μακριά είναι τα αντικείμενα). Αυτό αυξάνει την πιθανότητα ότι ο χρήστης θα σκοντάψει ή να πέσει πάνω σε εμπόδια, ή έχει άλλες δυσκολίες που σχετίζονται με την απόσταση. Ένας επιπλέον περιορισμός της υπέρυθρης τεχνολογίας είναι ότι εφόσον τα υλικά στην ίδια θερμοκρασία εμφανίζονται με το ίδιο χρώμα, η οθόνη θα απεικονίσει πολλές λεπτομέρειες κανονικά ορατές στο ορατό φως.
Ιστορία
Ενώ η τεχνολογία θερμικής απεικόνισης έχει από καιρό τεθεί σε χρήση σε εξειδικευμένες εφαρμογές επιβολής του νόμου και στρατιωτικές εφαρμογές, η αποδοχή της από την πυροσβεστική υπηρεσία, έχει παρακωλυθεί από το κόστος των καμερών. «Η πρώτη τεκμηριωμένη διάσωση ζωής πολίτη με την τεχνολογία θερμικής απεικόνισης ήταν μετά την έκρηξη αερίου στο Πούτνεϊ το 1985 στο Λονδίνο.». Ενώ γρήγορα έγινε δεδομένη στην ναυτική πυρόσβεση μετά τη βύθιση του HMS Sheffield (D80), η θερμική απεικόνιση παρέμεινε ειδικός εξοπλισμός στις πολιτικές πυροσβεστικές υπηρεσίες στη δεκαετία του 1990. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία του Σιάτλ απέκτησε την πρώτη της κάμερα θερμικής απεικόνισης, το 1997, με κόστος 16.000 δολάρια. Το 2000, η Los Angeles Times αποκάλεσε την κάμερα θερμικής απεικόνισης «ίσως την καλύτερη εξέλιξη στον πυροσβεστικό εξοπλισμό, τα τελευταία 25 χρόνια—και την πιο ακριβή». Οι πυροσβεστικές υπηρεσίες ακολουθούν διάφορες πηγές και μεθόδους για τη χρηματοδότηση καμερών θερμικής απεικόνισης, όπως η άμεση χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμό, επιχορηγήσεις, και φιλανθρωπικές δωρεές, μεταξύ άλλων. Ένας αρχηγός πυροσβεστικής παρατήρησε ότι τα ίδια οικονομικά ζητήματα μάστιζαν τις αγορές αυτόνομων αναπνευστικών συσκευών κατά την αρχική τους υιοθέτηση. Το 2001, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης Ανάγκης (FEMA) άρχισε να δίνει επιχορηγήσεις υπό τον Νόμο Αύξησης Πυροσβεστικών Επενδύσεων και Ανταπόκρισης, που παρείχε 100 εκατομμύρια δολάρια σε πυροσβεστικούς οργανισμούς των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια εκείνου του φορολογικού έτους. Πολλές υπηρεσίες χρησιμοποίησαν αυτά τα κεφάλαια για να αγοράσουν κάμερες θερμικής απεικόνισης. Ωστόσο, η αντικατάσταση μιας κατεστραμμένης κάμερας θερμικής απεικόνισης μπορεί να είναι μια σημαντική πρόκληση για μια υπηρεσία που απέκτησε την κάμερα έξω από την κανονική διαδικασία του προϋπολογισμού της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυροσβεστική
Βασίλειο της Γαλικίας-Βολυνίας
μικρογραφία| Το Λεόπολ είναι ένα κέντρο της «Ρωσίας» κοντά στην [[Ποδολία, στον χάρτη του 1554 του Σεμπάστιαν Μύνστερ]] μικρογραφία|250x250εσ| Βασιλική σφραγίδα του Γιούρι Α΄ της Γαλικίας (βασιλεία: 1301–1308) "S[igillum] Domini Georgi Regis Rusie " (αριστερά), "S[igillum] Domini Georgi Ducis Ladimerie " (δεξιά) αριστερά|μικρογραφία|163x163εσ| Σύγχρονη ερμηνεία της βασιλικής σφραγίδας του [[Γιούρι Α΄ της Γαλικίας]] μικρογραφία| Το "Moneta Rvssiє" επινοήθηκε το 1382 με βάση το [[γκρόσεν]] μικρογραφία| Νομίσματα του Δουξ [[Βλαντίσλαφ Β΄ του Οπόλε|Βλαντίσλαφ]] Το Πριγκιπάτο ή, από το 1253, Βασίλειο της Γαλικίας-Βολυνίας (Галицько-Волинське князівство, Regnum Galiciae et Lodomeriae), ιστορικά γνωστό ως το Βασίλειο της Ρουθηνίας (παλαιά ανατολικοσλαβικά: Королѣвство Русь, Королівство Русь, Regnum Rusiae), ήταν μεσαιωνικό κράτος και υποτελές της Χρυσής Ορδής στις περιοχές της Ανατολικής Ευρώπης της Γαλικίας και της Βολυνίας, το οποίο υπήρχε από το 1199 έως το 1349. Η επικράτειά του βρισκόταν κυρίως στη σύγχρονη Ουκρανία και Λευκορωσία. Μαζί με τη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ και το Μεγάλο Δουκάτο του Βλαντίμιρ, ήταν μια από τις τρεις πιο σημαντικές δυνάμεις που αναδύθηκαν από την κατάρρευση του Ρως του Κιέβου. Η κύρια γλώσσα ήταν η παλαιά ανατολικοσλαβική, ο προκάτοχος των σύγχρονων γλωσσών της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας και της Ρωσίας, και η επίσημη θρησκεία ήταν η Ανατολική Ορθοδοξία.
Ο Μέγας Πρίγκιπας του Κιέβου, Ρόμαν ο Μέγας, ένωσε τα πριγκιπάτα του Χάλιτσκ και της Βολυνίας σε ένα ενιαίο κράτος στις αρχές του 13ου αιώνα. Μετά την καταστροφή που προκλήθηκε από την μογγολική εισβολή στο Ρως του Κιέβου (1239 έως 1241), ο Πρίγκιπας Ντανίλο της Γαλικίας αναγκάστηκε να ορκιστεί πίστη στον Μπατού Χαν της Χρυσής Ορδής το 1246, όπως έκαναν άλλοι πρίγκιπες της Ρωσίας. Προσπάθησε να απαλλάξει το βασίλειό του από τον μογγολικό ζυγό, πλησιάζοντας επίσημα πιο κοντά στη Δυτική Ευρώπη, ωστόσο όταν ο Μπατού Χαν τον διέταξε να καταστρέψει τα τείχη των πόλεων των ανατολικών πόλεων του, το έκανε. Στέφθηκε "Rex Rusiae" από έναν παπικό λεγάτο το 1253, και έγινε επίσημα Ορθόδοξος υποκείμενος του Βατικανού. Επιχείρησε επίσης ανεπιτυχώς να δημιουργήσει στρατιωτικές συμμαχίες με άλλους Ευρωπαίους ηγεμόνες. Η πολωνική κατάκτηση του βασιλείου το 1349 τερμάτισε την υποτέλειά του στη Χρυσή Ορδή, αλλά τερμάτισε επίσης την αυτονομία του. Το πριγκιπάτο της Γαλικίας απορροφήθηκε πλήρως από την Καθολική Πολωνία. Με την προσάρτησή του, ο Πολωνός βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας, υιοθέτησε τον τίτλο του βασιλιά της Πολωνίας και ηγεμόνα της Ρουθηνίας και η περιοχή μετατράπηκε στο Βοεβοδάτο Ρουθηνίας (Palatinatus Russiae) το 1434.
Γεωγραφικά, η δυτική Γαλικία-Βολυνία εκτεινόταν μεταξύ των ποταμών Σαν και Βιέπς στη σημερινή νοτιοανατολική Πολωνία, ενώ τα ανατολικά εδάφη κάλυπταν τα έλη του βαλτότοπου Πινσκ (τώρα στη Λευκορωσία) και τα ανώτερα όρια του ποταμού Νότιου Μπουκ στη σύγχρονη Ουκρανία. Κατά την εποχή του, το βασίλειο συνόρευε με τη Μαύρη Ρουθηνία, το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, το Πριγκιπάτο του Τούροφ, το Πριγκιπάτο του Κιέβου, τη Χρυσή Ορδή, το Βασίλειο της Ουγγαρίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Πολωνίας, το Πριγκιπάτο της Μολδαβίας και το Κράτος του Τευτονικού Τάγματος.
Εποχή φυλών
Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η περιοχή κατοικήθηκε από Ανατολικούς Σλάβους, που ταυτίστηκαν με ομάδες που ονομάζονταν Μπουζάνοι, Δουλέβοι και Λευκοί Κροάτες. Το νοτιοδυτικό άκρο της γης ήταν πιθανώς μέρος του κράτους της Μεγάλης Μοραβίας. Το 907, Λευκοί Κροάτες και Δουλέβοι συμμετείχαν στη στρατιωτική εκστρατεία κατά της Κωνσταντινούπολης, με επικεφαλής τον Ρώσο Πρίγκιπα Όλεγκ του Νόβγκοροντ. Αυτή είναι η πρώτη σημαντική απόδειξη της πολιτικής συσχέτισης των ιθαγενών φυλών. Η περιοχή αναφέρθηκε το 981 (από τον Νέστορα), όταν ο Βλαδίμηρος ο Μέγας του Ρως του Κιέβου την κατέλαβε καθοδόν προς την Πολωνία. Ίδρυσε την πόλη Βολοντίμιρ και αργότερα εκχριστιανοποίησε τους ντόπιους. Τον 12ο αιώνα, σχηματίστηκε εκεί το Πριγκιπάτο του Χάλιτσκ από απογόνους του Βλαδίμηρου του Μέγα. Συγχωνεύτηκε στα τέλη του 12ου αιώνα με το γειτονικό Πριγκιπάτο της Βολυνίας στο Πριγκιπάτο της Γαλικίας-Βολυνίας, το οποίο υπήρχε, με κάποιες διακοπές, για ενάμιση αιώνα.
Ιστορικός ρόλος
Το Χρονικό Γαλικίας-Βολυνίας αντανακλούσε το πολιτικό πρόγραμμα της δυναστείας των Ρομάνοβιτς που κυβερνούσε τη Γαλικία-Βολυνία. Η Γαλικία–Βολυνία συναγωνίστηκε με άλλα κράτη διάδοχα του Ρως του Κιέβου (κυρίως το Μεγάλο Δουκάτο του Βλαντίμιρ) για να διεκδικήσει την κληρονομιά του Κιέβου. Σύμφωνα με το Χρονικό Γαλικίας-Βολυνίας, το ο βασιλιάς του Βασιλείου του Ρως, Δανιήλ, ήταν ο τελευταίος ηγεμόνας του Κιέβου πριν από τη μογγολική εισβολή και, επομένως, οι ηγεμόνες της Γαλικίας-Βολυνίας ήταν οι μόνοι νόμιμοι διάδοχοι του θρόνου του Κιέβου. Μέχρι το τέλος του κράτους Γαλικίας-Βολυνίας, οι ηγεμόνες του διεκδίκησαν «όλη τη γη του Ρως». Η σφραγίδα του Βασιλιά Γιούρι Α΄ περιείχε τη λατινική επιγραφή domini georgi regis rusie.
Η Γαλικία–Βολυνία διέφερε επίσης από τα βόρεια και ανατολικά πριγκιπάτα του πρώην Ρως του Κιέβου ως προς τη σχέση της με τους δυτικούς γείτονές της. Ο βασιλιάς Δανιήλ ήταν εναλλακτικά σύμμαχος ή αντίπαλος με τη γειτονική Σλαβική Πολωνία και εν μέρει τη Σλαβική Ουγγαρία. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γκεόργκι Βερνάντσκι, το Βασίλειο του Ρως, η Πολωνία και η Ουγγαρία ανήκαν στον ίδιο ψυχολογικό και πολιτιστικό κόσμο. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θεωρούνταν γείτονας και υπήρχε μεγάλος επιμειξισμός μεταξύ των πριγκιπικών οίκων της Γαλικίας και εκείνων των γειτονικών καθολικών χωρών. Αντίθετα, οι Δυτικοί που αντιμετώπισε ο Αλέξανδρος, πρίγκιπας του Νόβγκοροντ, ήταν οι Τεύτονες Ιππότες, και η εμπειρία του βορειοανατολικού Ρως στη Δύση ήταν αυτή των εχθρικών σταυροφόρων παρά των συμμάχων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην σλαβικά κράτη Κατηγορία:Πρώην κράτη Κατηγορία:Μεσαιωνική Ουκρανία Κατηγορία:Ιστορία της Ερυθράς Ρουθηνίας
Γεωργιανά Χρονικά
Τα Γεωργιανά Χρονικά (γεωργιανά: ქართლის ცხოვრება, Georgian Chronicles), είναι συμβατική ονομασία, με την οποία οι σύγχρονοι ιστορικοί αναφέρονται συνολικά στην επιτομή των μεσαιωνικών γεωργιανών ιστορικών κειμένων, γνωστά εγγενώς ως Καρτλίς Τσκχόβρεβα (Kartlis Tskhovreba) και κυριολεκτικά «Η ζωή του Καρτλί», το οποίο Καρτλί (αγγλικά: Kartli, γεωργιανά: ქართლი), εθεωρείτο ότι ήταν η βασική περιοχή της αρχαίας και μεσαιωνικής Γεωργίας, γνωστότερη από τους κλασικούς και Βυζαντινούς συγγραφείς, ως Ιβηρία του Καυκάσου.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του 11ου αιώνα, τα πρώτα τρία έργα - η «Ιστορία των Βασιλέων και Πατριαρχών των Γεωργιανών», η «Ιστορία και ζωή του βασιλιά Βαχτάνγκ Γκοργκασάλι» και το «Μαρτύριο του Αγίου Αρχίλ» είχαν ήδη αποτελέσει ένα πρώτο σώμα (corpus), το οποίο κάλυπτε τη γεωργιανή ιστορία από την αρχαιότητα και την εποχή του Βαχτάνγκ Γκοργκασάλι (βασίλεψε 452–502 / 22) μέχρι το θάνατο του απόγονου του, του Αρχίλ του Καχέτι (βασίλεψε 736–786786). Στα μέσα του 12ου αιώνα, προστέθηκαν δύο κείμενα: Το «Χρονικό του Κάρτλι», το οποίο καταγράφει την γεωργιανή ιστορία από τα τέλη του 8ου αιώνα, την εποχή του πρώτου παν-γεωργιανού βασιλιά Βαγκράτ Γ' (βασίλεψε 1008–1014) και τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Γεωργίου Β' (βασίλεψε 1072–1089) και η «Ιστορία του Βασιλιά των Βασιλέων Δαυίδ», το οποίο συνεχίζει την ιστορία και επικεντρώνεται στην βασιλεία του Δαβίδ Δ' (βασίλεψε 1089–1125).
Χειρόγραφα
Τα σωζόμενα γεωργιανά χειρόγραφα των Καρτλίς Τσχόβρεμπα είναι σχετικά μεταγενέστερα, με πρώτο, τον λεγόμενο κώδικα Ανασεουλί (αγγλικά: Anaseuli) ή Κώδικας της βασίλισσας Άννας, ο οποίος χρονολογείται στην περίοδο 1479–1495. Μια άλλη σημαντική παραλλαγή, ο κώδικας Μαριαμισεουλί (αγγλικά: Mariamiseuli ή Κώδικας της βασίλισσας Μαριάμ, αντιγράφηκε κατά τα έτη 1633–1645/1646. Ωστόσο, των σωζόμενων γεωργιανών χειρογράφων προηγήθηκε μια σύντομη προσαρμογή των «Χρονικών» στα αρμενικά, γνωστή ως Η Ιστορία των Γεωργιανών (αγγλικά: "The History of Georgians" ή Patmut'iwn Vrats), η οποία πιθανότατα έγινε τον 12ο αιώνα, με πρώτα σωζόμενα χειρόγραφο της να έχουν αντιγραφεί κατά την περίοδο μεταξύ 1279–1311. Σήμερα υπάρχουν διαθέσιμες μεταφράσεις των Γεωργιανών Χρονικών, στα γαλλικά, ρωσικά, αγγλικά και γερμανικά, αλλά κάθε μια από αυτές τις μεταφράσεις καλύπτει μόνο ένα επιλεγμένο τμήμα από αυτά τα κείμενα.
Γνησιότητα
Μερικοί σύγχρονοι ερευνητές, όπως ο Ιβάν Τζαβαχισβίλι (αγγλικά: Ivane Javakhishvili), έχουν αμφισβητήσει την αυθεντικότητα περιεχομένων σε πρώιμα κείμενα των Γεωργιανών Χρονικών και έκαναν έκκληση για ιδιαίτερη προσοχή κατά την εργασία–μελέτη με αυτά. Πράγματι, τα αληθινά ιστορικά γεγονότα συχνά συγχέονται με μυθικά κατασκευάσματα, καθιστώντας μερικές φορές δύσκολο το έργο του μελετητή στο να διακρίνει την αληθινή ιστοριογραφία από την μυθολογία. Ωστόσο, η κριτική ανάλυση με άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των κλασικών συγγραφέων, καθώς και σειρά από πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες έχουν αποδείξει την αξιοπιστία πολλών κειμένων των «Χρονικών». Τα κείμενα αυτά αφορούν αποδεικτικά στοιχεία, όχι μόνο για την ιστορία της Γεωργίας, αλλά και για την Αρμενία και τον Καύκασο γενικά, το Ιράν, τη Συρία, την Ανατολία, την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τους Χαζάρους και τους Τούρκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καύκασος Κατηγορία:Πολιτισμός της Γεωργίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Γεωργία
Πεντάγραμμα (γεωμετρία)
Το πεντάγραμμα (γνωστό και ως η πεντάλφα) είναι ένα γεωμετρικό αστεροειδές σχήμα πέντε σημείων που κατασκευάζεται με πέντε συνεχόμενες μολυβιές.
Η λέξη πεντάγραμμα συνδυάζει το αριθμητικό πρόθεμα πέντε- με το επίθεμα -γραμμή. Προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη πεντάγραμμον που είναι το ουδέτερο του επιθέτου πεντάγραμμος. Η λέξη πεντάλφα αναβιώθηκε τον 17ο αιώνα από την μετα-κλασσική ελληνική ονομασία του σχήματος, που κατασκευάζεται επίσης από πέντε -άλφα.
Γεωμετρία
Το πεντάγραμμα είναι το απλούστερο κανονικό αστεροειδές πολύγωνο. Το πεντάγραμμα περιέχει δέκα σημεία (τα πέντε σημεία του αστεριού και οι πέντε κορυφές του εσωτερικού πενταγώνου) και δεκαπέντε ευθύγραμμα τμήματα. Εκπροσωπείται από το σύμβολο Schläfli {5/2}. Όπως ένα κανονικό πεντάγωνο ή ένα κανονικό πεντάγωνο με ένα πεντάγραμμα κατασκευασμένο μέσα σε αυτό, έτσι και το κανονικό πεντάγραμμα έχει διεδρική συμμετρία (D5) τάξης 10.
Χρυσή τομή
μικρογραφία|δεξιά|Ένα κανονικό πεντάγραμμα χρωματισμένο ώστε να γίνει διάκριση των ευθυγράμμων τμημάτων του που έχουν διαφορετικά μήκη. Τα τέσσερα μήκη είναι σε [[χρυσή τομή|χρυσή αναλογία μεταξύ τους]] μικρογραφία|δεξιά|[[Φράκταλ πενταγράμμου που κατασκευάζεται με έναν βρόχο επανάληψης διανυσμάτων]] Η χρυσή τομή, φ = (1 + √5) / 2 ≈ 1.618, ικανοποιεί: Διαδραματίζει έτσι σημαντικό ρόλο στα κανονικά πεντάγωνα και τα πενταγράμματα. Ο λόγος κάθε ευθύγραμμου τμήματος που εμφανίζεται σε αυτή ως προς το αμέσως βραχύτερό του σε μήκος ισούται με τη χρυσή τομή, φ. Επίσης, ο λόγος του μήκους του βραχύτερου τμήματος προς το τμήμα που οριοθετείται από τις δύο τεμνόμενες ακμές (μια πλευρά του πενταγώνου στο κέντρο του πενταγράμμου) είναι φ (βλ. την τετράχρωμη εικόνα δεξιά):
Τριγωνομετρικές τιμές
Ως αποτέλεσμα, σε ένα ισοσκελές τρίγωνο με μία ή δύο γωνίες 36°, το μεγαλύτερο από τα δύο μήκη πλευράς είναι φ φορές μεγαλύτερο από εκείνο του βραχύτερου των δύο, τόσο στην περίπτωση του οξυγώνιου τριγώνου, όσο και στην περίπτωση του αμβλυγώνιου τριγώνου.
Τρισδιάστατα σχήματα
Αρκετα πολύεδρα έχουν ενσωματωμένα πενταγράμματα:
Υψηλότερες διαστάσεις
Οι ορθογώνιες προβολές πολυτόπων υψηλότερων διαστάσεων μπορούν επίσης να δημιουργήσουν πανταγραμμικά σχήματα:
Και τα δέκα Schläfli–Hess τετραδιάστατα πολύτοπα είτε έχουν πανταγραμμικές έδρες ή αποτελούνται από στοιχεία σε σχήμα κορυφής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύγωνα Κατηγορία:Σύμβολα
Τζον Νιούμαν
O Τζον Νιούμαν, (John William Peter Newman, γενν. 16 Ιουνίου 1990), είναι Άγγλος τραγουδιστής , τραγουδοποιός , ερμηνευτής και παραγωγός.
Είναι περισσότερο γνωστός μέσω της μεγάλης του επιτυχίας "Love Me Again", το οποίο ήταν το 2013 στις πρώτες θέσεις των τσάρτς , αλλά και τραγούδι της FIFA το 2014, έχει δημιουργήσει και άλλα επιτυχημένα τραγούδια (Cheating , Come And Get It , κλπ).
Το 2014 συνεργάστηκε με τον Calvin Harris, στο τραγούδι Blame , το οποίο ήταν και είναι μεγάλη επιτυχία.
Το 2014 ήταν υποψήφιος για 3 Βραβεία BRIT για τον καλύτερο Βρετανό σόλο τραγουδιστή. Από τον Φεβρουάριο του 2014 έχει πωλήσει πάνω από 1,4 εκατομμύρια δίσκους μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έχει κερδίσει 1 Βραβείο BRIT (Βρετανικά Μουσικά Βραβεία), και άλλα Μουσικά Βραβεία.
Νεανικά Χρόνια
Ο John Newman, γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1990 στο Σετλ (Settle) του Γιορκσάιρ της Μεγάλης Βρετανίας και φοίτησε στο Settle College. Μεγάλωσε επηρεασμένος από την Soul τη Northern Soul και την Ποπ, η οποία επηρέασε το χορευτικό του στυλ. Ξεκίνησε να παίζει Κιθάρα, να γράφει δικά του τραγούδια και να τα παράγει από τα 14 του χρόνια και παράλληλα εργαζόταν ως DJ. Σε ηλικία 16 ετών μετακόμισε στο Λιντς, όπου ανέπτυξε τις φωνητικές και μουσικές του ικανότητες, μέσω μουσικών σπουδών. Στην ηλικία των 20 μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου εγγράφηκε στη Δισκογραφική Εταιρία Island Records, ενώ εργαζόταν σε Μπαρ.
Καριέρα
μικρογραφία|αριστερά|Ο Τζόν Νιούμαν, στο O2 Arena στο [[Λονδίνο ]]
Η Καριέρα του ξεκίνησε το 2012 με το τραγούδι Feel The Love, το οποίο κορυφώθηκε στο Νούμερο 1 των Βρετανικών Τσαρτς, αλλά και σε Αυστραλία, Βέλγιο, Ολλανδία και Νέα Ζηλανδία.
Το 2013 ο Τζον πρόωθησε το Σίνγκλ  Love Me Again , το οποίο έμελλε να είναι το πιο πετυχημένο τραγούδι του , φτάνοντας το Νούμερο 1 σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο και λαμβάνοντας βραβεία, δίνοντας του την ευκαιρία να κάνει και παγκόσμια περιοδεία με μερικά άλλα τραγούδια του με την ονομασία "Tribute" , έχοντας μεγάλη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο , τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Το 2014 συμμετείχε στο τραγούδι Blame του Calvin Harris, το 2015 κυκλοφόρησε το Come and Get It και το Revolve.
Το 2016 το τραγούδι Olé, ενώ το 2018 , έκανε ντεπούτο , ύστερα από ένα διάστημα αποχής λόγω υγείας , με το τραγούδι Fire In Me.
Σημαντικά Τραγούδια του Νιούμαν, είναι τα Cheating (2013) , Losing Sleep (2013) , Out of My Head (2013) , Come And Get It (2015) , Feelings (2019) , και πολλά άλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Βρετανοί στιχουργοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Μουσικοί παραγωγοί
Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας
Άνοδος στον θρόνο της Ναβάρρας
Ο πατέρας του ήταν πρώτος ξάδελφος του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας και η μητέρα του Ιωάννα Β΄ της Ναβάρρας ήταν το μοναδικό παιδί που επέζησε του Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας. Ο Κάρολος μεγάλωσε στη Γαλλία και την εποχή που ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Ναβάρρας σε ηλικία 17 ετών δεν γνώριζε την τοπική Ρωμαϊκή διάλεκτο που μιλούσαν οι κάτοικοι της περιοχής. Στέφθηκε βασιλιάς της Ναβάρρας τον Οκτώβριο του 1349 και επισκέφτηκε για πρώτη φορά το βασίλειο του το καλοκαίρι του 1350, τον όρκο τον πήρε σε μια διαφορετική γλώσσα γνωστή ως Ναβαρρο - Αραγωνέζικη. Τα 12 πρώτα χρόνια της βασιλείας του πέρασε τον περισσότερο καιρό στη Γαλλία, τη Ναβάρρα την έβλεπε περισσότερο ως μέσο για τα σχέδια του να γίνει ισχυρός παράγοντας στη διεκδίκηση του Γαλλικού θρόνου σαν δισέγγονος από μητέρα του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας χωρίς να το καταφέρει επειδή ο Οίκος των Βαλουά είχε πρωτογένεια.
Ο Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας υπηρέτησε σαν βασιλικός διοικητής στη Λανγκντόκ (1351) και διηύθυνε τον βασιλικό στρατό στην κατάληψη του Πορτ-Σεντ-Μαρί στον Γαρούνα (1352), την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Ιωάννα του Βαλουά, κόρη του Ιωάννη του Αγαθού. Σύντομα ήρθε σε σύγκρουση με τον Κοντόσταυλο της Γαλλίας Κάρολο ντε λα Σέντρα που ήταν δικαιούχος στην Καμπανία, στην Μπρι και στο Ανγκουλέμ, ο Κάρολος διεκδίκησε τις περιοχές αυτές από τη μητέρα του αλλά τις έχασε από τους Γάλλους βασιλείς με ένα ευτελές ποσό αποζημίωσης. Ο Κάρολος Β΄ ήρθε σε σύγκρουση με τον Κοντόσταυλο του Ιωάννη του Αγαθού Κάρολο ντε λα Σέντρα τα Χριστούγεννα του 1353, ο Κάρολος οργάνωσε τη δολοφονία του Κοντόσταυλου που έγινε στις 8 Ιανουαρίου 1354, o αδελφός του Φίλιππος οδήγησε τους δολοφόνους. Ο Κάρολος δεν έκρυψε τον ρόλο του στη δολοφονία του Κοντόσταυλου και σε λίγες μέρες βρέθηκε να πολεμά σαν σύμμαχος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας εναντίον του ίδιου του πεθερού του Ιωάννη Β΄ που ο δολοφονημένος Κοντόσταυλος ήταν ευνοούμενος του. Ο Ιωάννης Β΄ ετοιμάστηκε να επιτεθεί στη Ναβάρρα αλλά ο φόβος του για συμμαχία του Καρόλου με τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας τον οδήγησαν να κλείσει ειρήνη με τον βασιλιά της Ναβάρρας με τη Συνθήκη της Μαντ στις 22 Φεβρουαρίου 1354. Ο Κάρολος χρησιμοποιούσε πάντα την απειλή συμμαχίας με τον Άγγλο βασιλιά προκειμένου να πετύχει τη διεύρυνση των εδαφών και του βασιλείου του.
Σύγκρουση με τον Ιωάννη τον Αγαθό και φυλάκιση
thumb|right|250px|Ο Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας δέχεται συγχώρεση απο τον Ιωάννη τον Αγαθό - Μικρογραφία 14ου αιώνα. Η ειρήνη δεν κράτησε πολύ, ο Ιωάννης ο Αγαθός στα τέλη του 1354 επιτέθηκε στις περιοχές του Καρόλου στη Νορμανδία όπου ο Κάρολος βρέθηκε να συνωμοτεί με τον απεσταλμένο και ξάδελφο του Εδουάρδου Γ΄ Ερρίκο, δούκας του Λάνκαστερ στις άκαρπες ειρηνικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των Άγγλων και των Γάλλων στην Αβινιόν τον χειμώνα του 1354. Οι προετοιμασίες των Άγγλων για νέα μεγάλη επίθεση και ο φόβος ότι ο βασιλιάς της Ναβάρρας θα συμμαχήσει μαζί τους οδήγησε τον Ιωάννη τον Αγαθό να κλείσει μαζί του ξανά ειρήνη στις 10 Σεπτεμβρίου 1355 στο Βαλόνι. Δεν κράτησε ούτε αυτή η συνθήκη ειρήνης για πολύ, ο Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας βρέθηκε να συνωμοτεί τον Δεκέμβριο του 1355 για την ανατροπή του βασιλιά Ιωάννη Β΄ από τον δελφίνο τον οποίο ο πατέρας του είχε κάνει δούκα της Νορμανδίας. Οι φήμες ότι ο βασιλιάς της Ναβάρρας συνωμοτεί για πραξικόπημα εναντίον του Γάλλου βασιλιά ανάγκασαν τον Ιωάννη να στείλει στο κάστρο της Ρουέν στις 5 Απριλίου 1356, μια ομάδα να συλλάβει τον Κάρολο Β΄ και τους στενότερους συνεργάτες του. Τέσσερις από τους συνεργάτες του που είχαν κατηγορηθεί για συμμετοχή στον φόνο του Πέτρου ντε λα Σέντρα αποκεφαλίστηκαν, ο ίδιος ο Κάρολος μεταφέρθηκε σε φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Παρίσι. Ο Κάρολος παρέμεινε στη φυλακή μέχρι την εποχή που ο Ιωάννης ο Αγαθός συνετρίβη από τους Άγγλους στη μάχη του Πουατιέ και μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Αγγλία. Οι συνεργάτες του Γάλλου βασιλιά συμμετείχαν στη διακυβέρνηση μέσω του Κοινοβουλίου αλλά το κενό που είχε δημιουργηθεί με την αιχμαλωσία του βασιλιά ήταν τεράστιο και έφερε ολόκληρη τη Γαλλία σε αναρχία. Ο δελφίνος δέχτηκε έντονες πιέσεις να απελευθερώσει τον Κάρολο, στις 9 Νοεμβρίου 1357 μια ομάδα 30 ατόμων υπό την καθοδήγηση του Ιωάννη του Πικουινί πήγε στο κάστρο του Αρλέ όπου βρισκόταν φυλακισμένος ο Κάρολος και τον απελευθέρωσε. Ο Κάρολος πήγε στην Αμιένη όπου χαιρετίστηκε σαν ήρωας, στη συνέχεια προσκλήθηκε στο Παρίσι από το Κοινοβούλιο, έκανε θριαμβευτική είσοδο και οι οπαδοί του τον δέχτηκαν σαν να είναι νεοεκλεγμένος μονάρχης. Στις 30 Νοεμβρίου 1357 απηύθυνε στον δελφίνο μια σειρά από παράπονα σχετικά με τη μεταχείριση που είχε από τον πατέρα του και τη φυλάκιση του. Στα παράπονα αυτά ζήτησε αποζημίωση για τη ζημιά που έπαθε το βασίλειο του στη Ναβάρρα όσο ήταν φυλακισμένος, αξιοπρεπή ταφή για τους συνεργάτες του που εκτελέστηκαν και τον πλήρη έλεγχο στα δουκάτα της Νορμανδίας και της Καμπανίας.
Σύγκρουση με τον δελφίνο
Την εποχή που έκανε διαπραγματεύσεις με τον δελφίνο έφτασαν τα νέα ότι ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας έκλεισε ειρήνη με τον Ιωάννη τον Αγαθό γεγονός το οποίο σε οποιαδήποτε περίπτωση θα ήταν σε βάρος του Καρόλου. Ο Κάρολος άνοιξε όλες τις φυλακές του Παρισιού για να δημιουργήσει αναρχία στη χώρα, έκανε μεγαλοπρεπή ταφή στους συνεργάτες του στον Καθεδρικό ναό της Ρουέν στις 10 Ιανουαρίου 1358 και κήρυξε εμφύλιο πόλεμο οδηγώντας έναν Αγγλο-Ναβαρέζικο στρατό εναντίον του δελφίνου. Το Παρίσι ήταν στα πρόθυρα εξέγερσης, στις 22 Φεβρουαρίου οι στρατιωτικοί αρχηγοί του δελφίνου Ιωάννης του Κονφλάνς και Ροβέρτος του Κλαιρμόν σκοτώθηκαν μπροστά του από ένα εξοργισμένο πλήθος υπό την ηγεσία του Ετιέν Μαρσάλ ο οποίος ήταν κρατούμενος του δελφίνου, αιχμαλώτισε τον δελφίνο και κάλεσε τον Κάρολο της Ναβάρρας να έρθει στο Παρίσι. Ο Κάρολος Β΄ έκανε θριαμβευτική είσοδο στην πόλη αναγκάζοντας τον δελφίνο να υποκύψει σε όλα τα αιτήματα του, του παρείχε επιπλέον έναν στρατό 1000 αντρών για τις ανάγκες του στη Ναβάρρα. Η ασθένεια του Καρόλου τον ανάγκασε να μην παραβρεθεί στις διαπραγματεύσεις με την αριστοκρατία, ο δελφίνος βρήκε την ευκαιρία να δραπετεύσει και προετοίμασε στρατό για να επιτεθεί εναντίον του Καρόλου και των επαναστατών.
Καταστολή της αγροτικής εξέγερσης
thumb|right|250px|Ο Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας αποκεφαλίζει τους αρχηγούς της αγροτικής εξέγερσης - Μικρογραφία 14ου αιώνα. Τις επόμενες μέρες η περιοχή γύρω από το Παρίσι λεηλατήθηκε τόσο από τις δυνάμεις του Καρόλου όσο και από τις δυνάμεις του δελφίνου. Τις τελευταίες μέρες του Μαΐου ξέσπασε στα βόρεια του Παρισιού η επανάσταση των αγροτών της Ζακερί που ήταν έντονα δυσαρεστημένοι από τη συμπεριφορά της αριστοκρατίας απέναντι τους. Ο Ετιέν Μαρσάλ τρομοκρατημένος γνώριζε ότι δεν μπορούσε να ζητήσει βοήθεια από τον δελφίνο γι'αυτό κάλεσε τον Κάρολο της Ναβάρρας να καταπνίξει την αγροτική εξέγερση. Ο Κάρολος Β΄ ο οποίος όπως ήταν γνωστό δεν ήταν ιδιαίτερα φιλικός με τους αγρότες ανταποκρίθηκε θετικά, συνέτριψε τους αγρότες στη μάχη του Μελλό στις 10 Ιουνίου 1358 και αποκεφάλισε τους αρχηγούς του κινήματος. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Παρίσι και ζήτησε από τους κατοίκους να τον εκλέξουν διοικητή της πόλης. Η πράξη αυτή έφερε στον Κάρολο την υποστήριξη των περισσότερων από τους αριστοκράτες των Παρισίων οι οποίοι τον είχαν υποστηρίξει στην επανάσταση των αγροτών της Ζακερί αλλά άρχισαν να τον εγκαταλείπουν για χάρη του δελφίνου όταν ο Κάρολος κάλεσε Άγγλους μισθοφόρους στην πόλη.
Συμφιλίωση με τον δελφίνο
thumb|right|250px|Ο Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας συμφιλιώνεται με τον Κάρολο Ε΄ της Γαλλίας - Μικρογραφία 15ου αιώνα. Ο Κάρολος σύντομα κατάλαβε ότι υστερούσε σημαντικά σε δυνάμεις από τον δελφίνο που ξεκίνησε διαπραγματεύσεις μαζί του, ο δελφίνος του πρότεινε να του προσφέρει γη και χρήματα αν καταφέρει να αναγκάσει τους Παριζιάνους να παραδοθούν. Σκληρά αντι-Αγγλικά κινήματα ξέσπασαν στην πόλη αλλά ο Ετιέν Μαρσάλ αναγκάστηκε από το πλήθος να οδηγηθεί σε πόλεμο εναντίον των φρουρών στα βόρεια της πόλης, στα δάση κοντά στη γέφυρα του Σαιν-Κλούντ έπεσαν στην παγίδα των Άγγλων όπου 600 Παριζιάνοι σκοτώθηκαν. Ύστερα από το περιστατικό αυτό ο Κάρολος αποφάσισε να εγκαταλείψει την πόλη και να αφήσει τους οπαδούς του στην τύχη τους, ο Ετιέν Μαρσέλ δολοφονήθηκε και ο δελφίνος απέκτησε τον πλήρη έλεγχο της πόλης των Παρισίων. Στη συνέχεια έστειλε μήνυμα στον Εδουάρδο Γ΄ ζητώντας του να επιτεθεί στη Γαλλία με τη δική του βοήθεια και στη συνέχεια να μοιράσουν τη χώρα στα δυο, να τον αναγνωρίσει βασιλιά της Γαλλίας και να του δώσει φόρο υποτέλειας για τη Νορμανδία, την Πικαρδία, την Καμπανία και το Μπρι. Ο Άγγλος βασιλιάς όμως που δεν του είχε καμιά εμπιστοσύνη τον αγνόησε, αποφάσισε να προχωρήσει σε νέα συνθήκη με τον Ιωάννη τον Αγαθό που ήταν ακόμα αιχμάλωτος του. Συμφώνησαν να απελευθερώσει τον Ιωάννη έναντι μεγάλου χρηματικού ποσού, να τον αφήσει να επιστρέψει στο Παρίσι αλλά να του παραχωρήσει και ένα μεγάλο τμήμα Γαλλικών εδαφών μαζί με αυτά του Καρόλου της Ναβάρρας. Ο Κάρολος Β΄ άρχισε να ανησυχεί έντονα ότι ο Εδουάρδος και ο Ιωάννης θα του επιτεθούν ταυτόχρονα.
Νέα σύγκρουση μετά την αποκλεισμό του απο τη διαδοχή της Βουργουνδίας
Μετά τον πρόωρο θάνατο του δεύτερου ξαδέλφου του Φιλίππου του Ρούβρ (1361) ο Κάρολος Β΄ ζήτησε το δουκάτο της Βουργουνδίας λόγω πρωτογένειας επειδή ήταν εγγονός της Μαργαρίτας της Βουργουνδίας, μεγαλύτερης κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Βουργουνδίας. Ο Ιωάννης ο Αγαθός ωστόσο που ήταν γιος της Ιωάννας της Βουργουνδίας δεύτερης κόρης του Ροβέρτου Β΄ έκανε κατάσχεση του δουκάτου για λογαριασμό του Γαλλικού στέμματος και το παραχώρησε στον μικρότερο γιο του Φίλιππο τον Τολμηρό. Αν γινόταν ο Κάρολος δούκας της Βουργουνδίας θα μπορούσε να έχει ισχυρή θέση στην κεντρική πολιτική σκηνή της Γαλλίας, η απόρριψη τον πίκρανε αρκετά και στράφηκε ξανά κατά του βασιλιά. Ύστερα από μια αποτυχημένη απόπειρα να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στο δουκάτο της Βουργουνδίας από τον πάπα επέστρεψε στη Ναβάρρα τον Νοέμβριο του 1361 με σκοπό νέα σχέδια εναντίον του βασιλιά. Τον Μάιο του 1362 ένα σχέδιο υποστηρικτών του στη Νορμανδία απέτυχε πλήρως, την επόμενη χρονιά σχεδίασε ένα φιλόδοξο πλάνο με ένα στόλο στη Νορμανδία και ένα στρατό στη Βουργουνδία υπό τη διοίκηση του αδελφού του Λουδοβίκου ώστε να απειλήσει τον Γάλλο βασιλιά από δυο σημεία. Τον Ιανουάριο 1364 ο Κάρολος συνάντησε τον Εδουάρδο τον μαύρο πρίγκιπα προκειμένου να διαπραγματευτεί μαζί του τη διάβαση του στρατού του μέσω της Αγγλοκρατούμενης Ακουιτανίας. Ο μαύρος πρίγκηπας συμφώνησε λόγω της μεγάλης φιλίας που είχε με τον Ιωάννη Γ΄ του Γκρέιλι τον διοικητή του στρατού του ο οποίος είχε αρραβωνιαστεί και την αδελφή του Καρόλου. Ο Ιωάννης ο Αγαθός επέστρεψε στην Αγγλία για να διαπραγματευτεί με τον Εδουάρδο Γ΄ αφήνοντας την άμυνα της Γαλλίας στα χέρια του δελφίνου. Βασιλικός στρατός στη Νορμανδία πολιορκούσε τη Ρολλεμπουά υπό τη διοίκηση του κόμητος της Οσέρ αλλά πραγματικός στρατάρχης ήταν ο Μπέρτραντ του Γκέσλιν, κυρίευσε πολλά κάστρα του Καρόλου πριν ο Κάπταλ ντε Μπας φτάσει στη Νορμανδία. Όταν έφτασαν οι δυνάμεις του Καρόλου συγκεντρώθηκαν γύρω από το Εβρέ που βρισκόταν ακόμα στα χέρια του και επιτέθηκαν στις βασιλικές δυνάμεις από τα ανατολικά. Οι δυνάμεις του Καρόλου ηττήθηκαν στη μάχη του Κοκερέλ στις 16 Μαΐου 1364 από τον Γκεσλίν εν τω μεταξύ πέθανε στην Αγγλία ο Ιωάννης ο Αγαθός. Τα νέα για τη νίκη στο Κοκερέλ έφτασαν στον δελφίνο ο οποίος στις 18 Μαΐου 1364 στέφθηκε βασιλιάς στο Ρενς ως Κάρολος Ε΄ της Γαλλίας. Μετά τη στέψη του επικύρωσε αμέσως τη θέση του μικρότερου αδελφού του Φιλίππου ως δούκα της Βουργουνδίας.