cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζαν-Ανρί ντ' Ανγκλεμπέρ
Εργογραφία
Τα περισσότερα από τα άλλα κομμάτια του συνθέτη σώζονται σε δύο χειρόγραφα. Το πρώτο περιέχει, εκτός από τους συνήθεις χορούς, διασκευές για το τσέμπαλο κομματιών για λαούτο, συνθετών όπως οι, Ε. και Ν. Γκωλτιέ (Ennemond Gaultier, Denis Gaultier) και Ρ. Μεσανζό (René Mesangeau). Πρόκειται για μοναδικά κομμάτια, για τα οποία δεν είναι γνωστή κάποια διασκευή άλλων μεγάλων συνθετών, για το τσέμπαλο της γαλλικής σχολής. Το δεύτερο χειρόγραφο περιέχει ακόμη πιο «πειραματικά» κομμάτια από τον ντ’ Ανγκλεμπέρ, στα οποία προσπάθησε να εφεύρει μια σημειογραφία παρόμοια με εκείνη της ταμπλατούρας έτσι, ώστε να απλοποιήσει την δακτυλοθεσία των αρπέζ για το κλαβιέ (style brisé).
Τα μόνα σωζόμενα έργα του ντ’ Ανγκλεμπέρ για το εκκλησιαστικό όργανο είναι πέντε φούγκες και ένα κουαρτέτο (quator, παλιός γαλλικός όρος για ένα τετράφωνο αντιστικτικό κομμάτι για το εκκλησιαστικό όργανο). Οι φούγκες, όλες περίτεχνες παραλλαγές του ίδιου θέματος, σχηματίζουν έτσι ένα εκτεταμένο ριτσερκάρε (ricercare, ή μια μικρογραφία του περίφημου -μεταγενέστερου- αριστουργήματος Η Τέχνη της Φούγκας). Το κουαρτέτο, ένα από τα λίγα σωζόμενα κομμάτια του είδους, δομείται γύρω από τρία θέματα που προκύπτουν από το Kyrie Cunctipotens, και εκτελείται σε τρία κλαβιέ συν το πεντάλ των ποδιών.
Πηγές
Κατηγορία:Οργανίστες Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Can't Help Falling in Love
To "Can't Help Falling in Love" είναι ένα τραγούδι του Αμερικανού τραγουδιστή Έλβις Πρίσλεϊ, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο του Blue Huwaii (1961). Η μελωδία του κομματιού είναι βασισμένη στο γαλλικό δημοφιλές τραγούδι "Plaisir d'amour", του 1784, του Ζαν-Πολ-Εγκίντ Μαρτίνι. Το τραγούδι αρχικά γράφτηκε για γυναίκα, με τον αρχικό του τίτλο να είναι "Can't Help Falling in Love with Him". Παρόλα αυτά, έως και σήμερα θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια του Πρίσλεϊ.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως single, σημειώνοντας τεράστια εισπρακτική επιτυχία, καθώς έφτασε στο νούμερο 1 δεκάδων charts, όπως το αμερικανικό Billboard Hot 100 και το Billboard Hot Top 40 Mainstream. Εκτός από αυτά έφτασε στο νούμερο 1 των αυστραλιανών, των βρετανικών, των καναδικών, των δανικών και των ισπανικών (μεταξύ άλλων πρωτιών του). Ενώ έχει γίνει πλατινένιο σε Γερμανία, Ηνωμένες Πολιτείες και Ηνωμένο Βασίλειο.
Το κομμάτι έχει διασκευαστεί από δεκάδες συγκροτήματα από τη στιγμή της κυκλοφορίας του, μεταξύ αυτών, οι A-Teens και οι UB40. Επίσης, το διασκεύασε και το Μπομπ Ντύλαν, όπου το συμπεριέλαβε στον δίσκο του Dylan (1973). Με την εκτέλεση των UB40, να καταλάβει στο νούμερο 1 αμερικανικών και βρετανικών charts. Μεταξύ άλλων διακρίσεων, το περιοδικό Rolling Stone, το συμπεριέλαβε στη λίστα του με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών και το κατέταξε στην 394η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1961 Κατηγορία:Singles του 1961 Κατηγορία:Τραγούδια του Έλβις Πρίσλεϊ Κατηγορία:Singles του 1976 Κατηγορία:Singles του 1987 Κατηγορία:Singles του 1993 Κατηγορία:Singles του 2002 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100 Κατηγορία:Τραγούδια του Μπομπ Ντίλαν Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Πάουλ Φρέντεμαν ντε Φρις
Ο Πάουλ Φρέντεμαν ντε Φρις (φλαμανδικά: Paul Vredeman de Vries, Αμβέρσα 1567 - Άμστερνταμ 1617) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής που ειδικευόταν σε πίνακες με αρχιτεκτονήματα, ιδιαίτερα εσωτερικά εκκλησιών.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ολλανδού αρχιτέκτονα, ζωγράφου και μηχανικού Χανς Φρέντεμαν ντε Φρις, ο οποίος εκείνη την εποχή εργαζόταν στη Φλάνδρα. Ο πατέρας του είχε διαφύγει στην Αμβέρσα από το Μέχελεν όπου ζούσε για να αποφύγει την Ιερά Εξέταση. Εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του, ο οποίος ως ζωγράφος ενδιαφερόταν για την προοπτική και δημιουργούσε κατά κύριο λόγο πίνακες με αρχιτεκτονήματα.
Είναι γνωστό ότι συνεργάστηκε με τον πατέρα του για την ολοκλήρωση μεγάλων παραγγελιών. Εργάστηκε στο Ντάντσιχ από το 1592 ως το 1595, όπου ο πατέρας του είχε προσληφθεί για τη σχεδίαση αμυντικών έργων. Από το 1596 ως το 1599 εργάστηκε στην Πράγα, όπου ζωγράφισε τις οροφές και τις αίθουσες υποδοχής του κάστρου του Αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄. Από το 1599 ως το 1617 δραστηριοποιήθηκε στο Άμστερνταμ. Υπάρχει καταγραμμένη μια σημείωση για τον γάμο του με την Μάικεν Χόντελετ (Mayken Godelet) που καταρτίστηκε στο Άμστερνταμ με χρονολογία 24 Απριλίου 1601. Το 1649 η Μάικεν ενταφιάστηκε στην Νιούε Κερκ του Άμστερνταμ. Το έτος θανάτου του συζύγου της δεν είναι επιβεβαιωμένο: Μπορεί να ήταν το 1630, όταν εκδόθηκαν τα σχέδιά του για έπιπλα ή αργότερα, αλλά πριν το 1636. Ήταν Δάσκαλος του Χέντρικ Ερτς και του Ίσαακ φαν ντεν Μπλόκε, και οι δύο φλαμανδικής καταγωγής που ζούσαν στο Γκντανσκ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Σάλομον Φρέντεμαν ντε Φρις (1556–1604) ήταν επίσης σχεδιαστής αρχιτεκτονημάτων και ζωγράφος, που συνεργάστηκε μαζί του και με τον πατέρα τους.
Έργο
Ειδικευόταν σε πίνακες με αρχιτεκτονήματα και, ιδιαίτερα, σε φανταστικά εσωτερικά εκκλησιών και ανακτόρων. Τα έργα του αναδεικνύουν ιδιαίτερη προσοχή στην προοπτική. Ανέπτυξε μια ποιητική θέαση στα ώριμα χρόνια του. Οι προσόψεις των ανακτόρων, που είναι πλούσια διακοσμημένες και οι κιονοστοιχίες που ανοίγονται σε λουλουδιασμένες αυλές με πηγές και γλυπτά αποτελούσαν το πλαίσιο σκηνών από την αρχαία ή την εκκλησιαστική ιστορία. Η ρώμη της γεωμετρικής σύνθεσής του, στην οποία ενσωματώνει τις αρχές των συγχρόνων του πραγματειών περί προοπτικής, η οποία εξισορροπείται από την ατμοσφαιρική απεικόνιση του φωτός με τους ασημόχρωμους λαμπυρισμούς του. Τα εσωτερκά είναι ανακατασκευή εσωτερικών διακοσμήσεων της εποχής του, όπως καθίσματα με δερμάτινες επενδύσεις, ανάγλυφα δερμάτινα κρεμαστά και θόλοι με σκέπαστρα.
Συνεργάστηκε με τον πατέρα του σε μεγάλες παραγγελίες, όπως και με άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Φρανς Φράνκεν ο νεότερος, Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, Ντιρκ ντε Κουάντε φαν Ραβενστάιν (όσο βρισκόταν στην Πράγα), Πίτερ-Φρανς Ίσαακς και Άντριεν φαν Νιούλαντ (στο Άμστερνταμ).
Ο Πάουλ δραστηριοποιήθηκε, επίσης, και ως χαράκτης. Συνέβαλε στα περίπου 31 χαρακτικά στην αρχιτεκτονική πραγματεία του πατέρα του, που τιτλοφορούνταν Architectura και εκδόθηκε το 1606. Φιλοτέχνησε, επίσης, τα χαρακτικά μιας σειράς που τιτλοφορήθηκε Verscheyden Schrynwerck als Portalen, Kleerkassen, Buffeten (Ποικίλες ξυολοκατασκευές για βεράντες, ντουλάπες και ντουλάπια), που εκδόθηκε το 1630. Τα σχέδια αυτά για κρεβάτια, μπουφέδες, ντουλάπια και εσωτερικές βεράντες σε ύφος Λουδοβίκου ΙΓ΄ επηρέασαν τους Ολλανδούς σχεδιαστές εσωτερικών χώρων κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα.
Απάτη
thumb|[[Αλληγορία της απάτης, γλυπτό στο παλάτι των Δόγηδων στη Βενετία]] Σύμφωνα με το νόμο, απάτη είναι η σκόπιμη εξαπάτηση για την εξασφάλιση αθέμιτου ή παράνομου κέρδους ή την στέρηση κάποιου νόμιμου δικαιώματος από ένα θύμα. Η απάτη μπορεί να παραβιάζει το αστικό δίκαιο (π.χ. ένα θύμα απάτης μπορεί να μηνύσει τον δράστη της απάτης για να αποφύγει την απάτη ή να ανακτήσει χρηματική αποζημίωση) ή το ποινικό δίκαιο (π.χ. ένας δράστης απάτης μπορεί να διωχθεί και να φυλακιστεί από τις κυβερνητικές αρχές) ή μπορεί να μην προκαλέσει απώλεια χρήματος, περιουσίας ή νομικού δικαιώματος, αλλά εξακολουθεί να αποτελεί στοιχείο άλλου αστικού ή ποινικού αδικήματος. Ο σκοπός της απάτης μπορεί να είναι χρηματικό κέρδος ή άλλα οφέλη, για παράδειγμα με την απόκτηση διαβατηρίου, ταξιδιωτικού εγγράφου ή άδειας οδήγησης ή απάτη ενυπόθηκου δανείου, όπου ο δράστης μπορεί να επιχειρήσει να πληροί τις προϋποθέσεις για υποθήκη μέσω ψευδών δηλώσεων.
Εσωτερική απάτη, επίσης γνωστή ως "απάτη από εσωτερικές πληροφορίες", είναι απάτη που διαπράττεται ή επιχειρείται από εντός ενός οργανισμού, όπως ένας υπάλληλος.
Η φάρσα είναι μια ξεχωριστή έννοια που περιλαμβάνει σκόπιμη εξαπάτηση χωρίς πρόθεση κέρδους ή υλικής βλάβης ενός θύματος.
Ως αστικό λάθος
Στις δικαιοδοσίες κοινού δικαίου, ως αστικό λάθος, η απάτη είναι αδικοπραξία. Ενώ οι ακριβείς ορισμοί και οι απαιτήσεις της απόδειξης ποικίλλουν μεταξύ των δικαιοδοσιών, τα απαραίτητα στοιχεία της απάτης ως αδικοπραξίας είναι γενικά η σκόπιμη παραποίηση ή απόκρυψη ενός σημαντικού γεγονότος στο οποίο το θύμα πρέπει να βασιστεί, και στην πραγματικότητα στηρίζεται, στη βλάβη το θύμα. Η απόδειξη της απάτης σε ένα δικαστήριο συχνά λέγεται ότι είναι δύσκολη, καθώς η πρόθεση απάτης είναι το βασικό στοιχείο. Ως εκ τούτου, η απόδειξη της απάτης συνοδεύεται από «μεγαλύτερο βάρος αποδείξεων από άλλες αστικές αξιώσεις». Αυτή η δυσκολία επιδεινώνεται από το γεγονός ότι ορισμένες δικαιοδοσίες απαιτούν από το θύμα να αποδείξει την απάτη με σαφή και πειστικά στοιχεία.
Τα ένδικα μέσα για την απάτη μπορεί να περιλαμβάνουν την ανάκληση (δηλαδή, ακύρωση) μιας συμφωνίας ή συναλλαγής που αποκτήθηκε με δόλο, την ανάκτηση χρηματικής αποζημίωσης για αποζημίωση για τη ζημία που προκλήθηκε, ποινικές αποζημιώσεις για την τιμωρία ή την αποτροπή του παραπτώματος και πιθανώς άλλα.
Σε περιπτώσεις σύμβασης που συνάφθηκε με δόλο, η απάτη μπορεί να χρησιμεύσει ως άμυνα σε μια πολιτική αγωγή για αθέτηση σύμβασης ή συγκεκριμένη εκτέλεση της σύμβασης. Ομοίως, η απάτη μπορεί να χρησιμεύσει ως βάση για να επικαλεστεί το δικαστήριο τη δίκαιη δικαιοδοσία του.
Ως ποινικό αδίκημα
Στις δικαιοδοσίες του κοινού δικαίου, ως ποινικό αδίκημα, η απάτη έχει πολλές διαφορετικές μορφές, μερικές γενικές (π.χ. κλοπή με ψευδή προσχήματα) και άλλες ειδικές για συγκεκριμένες κατηγορίες θυμάτων ή παράπτωμα (π.χ. τραπεζική απάτη, ασφαλιστική απάτη, πλαστογραφία). Τα στοιχεία της απάτης ως εγκλήματος ποικίλλουν παρομοίως. Τα απαραίτητα στοιχεία ίσως της πιο γενικής μορφής εγκληματικής απάτης, της κλοπής με ψευδή πρόφαση, είναι η σκόπιμη εξαπάτηση του θύματος με ψευδή παράσταση ή προσποίηση με σκοπό να πειστεί το θύμα να αποχωριστεί την περιουσία του και με τον δράστη να σκοπεύει να κρατήσει την περιουσία του θύματος.
Είδη απατών
μικρογραφία| Η πλούσια διακοσμημένη ψεύτικη στολή που φορούσε ένας άνδρας που υποδυόταν έναν «πεζοναύτη» που πιάστηκε από δύο λοχίες πυροβολητές στη Νέα Υόρκη. Η παραποίηση εγγράφων, γνωστή ως πλαστογραφία και η παραχάραξη είναι είδη απάτης που εμπλέκονται σε φυσική αντιγραφή ή κατασκευή. Η «κλοπή» των προσωπικών στοιχείων ή της ταυτότητας κάποιου, όπως το να μαθαίνει κάποιος τον αριθμό κοινωνικής ασφάλισης του άλλου και στη συνέχεια να τον χρησιμοποιεί ως ταυτοποίηση, είναι ένα είδος απάτης. Η απάτη μπορεί να διαπραχθεί μέσω και μέσω πολλών μέσων, συμπεριλαμβανομένου του ταχυδρομείου, του τηλεφώνου και του Διαδικτύου (ηλεκτρονικό έγκλημα και απάτη μέσω Διαδικτύου).
Δεδομένης της διεθνούς φύσης του διαδικτύου και της ευκολίας με την οποία οι χρήστες μπορούν να κρύψουν την τοποθεσία τους, τα εμπόδια στον έλεγχο ταυτότητας και νομιμότητας στο Διαδίκτυο και της ποικιλίας των διαθέσιμων τεχνικών χάκερ για την απόκτηση πρόσβασης σε προσωπικά δεδομένα συνέβαλαν στην πολύ ταχεία ανάπτυξη της απάτης στο Διαδίκτυο. Σε ορισμένες χώρες, η φορολογική απάτη διώκεται επίσης με ψευδή τιμολόγηση ή πλαστογράφηση φόρων. Υπήρξαν επίσης ανακαλύψεις-απάτη στην επιστήμη, όπου στόχος είναι το κύρος και όχι το άμεσο χρηματικό κέρδος.
Η παράνομη πράξη απόκτησης (ή η απόπειρα απόκτησης) ορισμένου ποσού νομίσματος σύμφωνα με μια σύμβαση που υπόσχεται την μετέπειτα ανταλλαγή ισοδύναμων περιουσιακών στοιχείων, τα οποία τελικά δεν φτάνουν ποτέ, είναι ένα είδος απάτης, γνωστή ως απάτη εμπορευμάτων. Εναλλακτικά, ο όρος μπορεί να σχετίζεται με: την αποτυχία εγγραφής μιας συναλλαγής, η πράξη της εσκεμμένης παροχής παραποιημένων πληροφοριών σε πελάτες, η εκτέλεση συναλλαγών με μοναδικό σκοπό την επίτευξη κέρδους για τον δικαιούχο πληρωμής και την κλοπή κεφαλαίων πελατών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξαπάτηση Κατηγορία:Εγκλήματα
Nürnberg (καταδρομικό)
Το Nürnberg ήταν ελαφρύ καταδρομικό, το δεύτερο και τελευταίο της κλάσης Leipzig, το οποίο ναυπηγήθηκε για το Γερμανικό Πολεμικό Ναυτικό (Kriegsmarine). Πήρε το όνομα του από την πόλη της Νυρεμβέργης. Καθελκύστηκε το 1934 και εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου τον Νοέμβριο του επόμενου έτους. Αποδείχθηκε ένα από τα μακροβιότερα πλοία του γερμανικού ναυτικού και ήταν το μοναδικό που παρέμεινε επιχειρησιακό μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Συμμετείχε στη ναυτική δύναμη για την επιβολή της ουδετερότητος στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, αλλά δεν γνώρισε σημαντική δράση κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Μεταπολεμικά πέρασε για μικρό χρονικό διάστημα στην κατοχή του Βασιλικού Ναυτικού και στη συνέχεια παραδόθηκε στη Σοβιετική Ένωση ως πολεμική αποζημίωση. Παρέμεινε στη δύναμη του Στόλου της Βαλτικής μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1960, οπότε και διαλύθηκε για σκραπ. Σε σοβιετική υπηρεσία το καταδρομικό ονομάζονταν Ναύαρχος Μακάροφ.
Περιγραφή
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από εννέα πυροβόλα των 15 cm, τοποθετημένα ανά τρία σε τρεις πύργους, έναν τοποθετημένο στην πλώρη και δύο τοποθετημένους πρυμναία. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν 24 πυροβόλα (οκτώ ανά διαμέτρημα) των 88 mm, των 37 mm και των 20 mm. Το Nürnberg διέθετε δώδεκα τορπιλοσωλήνες και μπορούσε να μεταφέρει 120 νάρκες. Η κύρια ζώνη θωράκισης ήταν πάχους 50 mm, του καταστρώματος 30 mm και των πλαϊνών της γέφυρας από 100 mm.
Μετατροπές
Μετά το ξέσπασμα του πολέμου τοποθετήθηκε αντιμαγνητικό καλώδιο, ώστε να προστατεύεται από τις μαγνητικές νάρκες. Το 1942 αφαιρέθηκε ο εξοπλισμός για την προσαπονήωση των υδροπλάνων, καθώς και κάποιοι από τους τορπιλοσωλήνες. Η αναβάθμιση του εξοπλισμού ραντάρ ήταν συνεχής κατά τη διάρκεια του πολέμου: τον Μάρτιο του 1941 εξοπλίστηκε με το ραντάρ FuMO 21, ενώ στις αρχές του επόμενου έτους με το FuMO 25. Το τελευταίο μπορούσε να εντοπίσει σε μικρές αποστάσεις σκάφη επιφανείας, καθώς και αεροσκάφη που πετούσαν σε χαμηλό ύψος. Το FuMO 21 αντικαταστάθηκε αργότερα από το FuMO 63 Hohentwiel. Αργότερα τοποθετήθηκαν και τέσσερα συστήματα ανίχνευσης σημάτων ραντάρ τύπου Metox.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου ενισχύθηκε επίσης ο αντιαεροπορικός οπλισμός. Στα τέλη του 1942 προστέθηκαν δύο τετράδυμα πυροβόλα διαμετρήματος 20 cm τύπου Flakvierling και τον Μάιο του 1944 προτάθηκε η εγκατάσταση σημαντικού αριθμού πυροβόλων Bofors των 40 mm. Τελικά μόνο δύο τέτοια όπλα εγκαταστάθηκαν στο πλοίο. Αργότερα τοποθετήθηκαν ακόμα δύο Flakvierling, το ένα προς αντικατάσταση υπάρχοντος. Προς τα τέλη του πολέμου υπήρχαν πλάνα για την περαιτέρω αναβάθμιση της αντιαεροπορικής άμυνας, όμως η ραγδαία επιδεινούμενη για τη Γερμανία κατάσταση στα 1944-45 δεν επέτρεψε την υλοποίηση των σχεδίων αυτών.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Nürnberg ξεκίνησε το 1934 στα ναυπηγεία Deutsche Werke στο Κίελο. Η καθέλκυσή του έλαβε χώρα στις 6 Δεκεμβρίου 1934 και το σκάφος εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου στις 2 Νοεμβρίου 1935. Στη συνέχεια στάλθηκε στη Βαλτική για δοκιμές, όπου και παρέμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 1936, οπότε και απέπλευσε για εκπαιδευτικό ταξίδι στον Ατλαντικό μαζί με τα καταδρομικά Köln και Leipzig. Εκείνη την περίοδο έγινε η ναυαρχίδα των δυνάμεων αναγνώρισης του Γερμανικού Ναυτικού. Τα τρία καταδρομικά επέστρεψαν στη Βαλτική για επιπλέον γυμνάσια. Το Nürnberg συμμετείχε επίσης στη ναυτική δύναμη για την επιβολή της ουδετερότητας στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Ξεκινώντας το 1936, πραγματοποίησε τέσσερις περιπολίες στα ανοιχτά της Ισπανίας, χωρίς να έρθει ποτέ σε επαφή με εχθρικές δυνάμεις.
Τον Σεπτέμβριο του 1937 συμμετείχε σε μεγάλες ναυτικές ασκήσεις μαζί με τα βαρέα καταδρομικά Admiral Graf Spee και Deutschland, τα ελαφρά Leipzig και Karlsruhe, καθώς και αρκετά αντιτορπιλικά. Τους πρώτους τρεις μήνες του 1938 βρισκόταν στη Βαλτική, ενώ στη συνέχεια στάλθηκε για δεξαμενισμό και προγραμματισμένη συντήρηση. Τον Ιούνιο απέπλευσε για εκπαιδευτικό ταξίδι στη Νορβηγία, από το οποίο επέστρεψε τον επόμενο μήνα. Τον Αύγουστο συμμετείχε στη μεγάλη ναυτική επιθεώρηση που διοργανώθηκε στο Κίελο προς τιμήν του Αδόλφου Χίτλερ και του Ούγγρου ηγέτη Μικλός Χόρτι (Miklós Horthy), που πραγματοποιούσε τότε επίσημη επίσκεψη. Όταν τον Μάρτιο του 1939 το Μέμελ προσαρτήθηκε στο Τρίτο Ράιχ, το Nürnberg συμμετείχε στη ναυτική δύναμη που στάλθηκε στην περιοχή. Τον Μάιο, λίγους μήνες πριν το ξέσπασμα του πολέμου, συμμετείχε μαζί με τα Admiral Graf Spee, Leipzig και Köln σε εκπαιδευτικό ταξίδι στη Μεσόγειο, πραγματοποιώντας μάλιστα αρκετές επισκέψεις σε ισπανικά λιμάνια. Μετά την επιστροφή του στη Γερμανία ξεκίνησε εκ νέου η εκπαίδευση στη Βαλτική.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, το Nürnberg ανέλαβε μαζί με άλλα πολεμικά πλοία να παρεμποδίσει τη διαφυγή του πολωνικού στόλου από τη Βαλτική. Παρά τις προσπάθειες των Γερμανών, πολλά πολωνικά υποβρύχια και αντιτορπιλικά διέφυγαν και κατάφεραν να φθάσουν στη Μεγάλη Βρετανία για να συνεχίσουν τον αγώνα. Στις 3 Σεπτεμβρίου το Nürnberg και τα υπόλοιπα καταδρομικά στάλθηκαν στη Βόρεια Θάλασσα, προκειμένου να ποντίσουν αμυντικό ναρκοπέδιο για την προστασία των γερμανικών ακτών. Τον Οκτώβριο επέστρεψε στη Βαλτική για εκπαιδευτικές ασκήσεις, ενώ τον επόμενο μήνα έπλευσε ξανά στη Βόρεια Θάλασσα προκειμένου να συνοδεύσει αντιτορπιλικά σε αποστολή ναρκοθέτησης στα ανοιχτά των βρετανικών ακτών. Από τις 4 μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου πόντισε νάρκες στα ανοιχτά του Κρίστιανσαντ.
Στις 13 Δεκεμβρίου, ενώ συνόδευε στολίσκο αντιτορπιλικών, δέχθηκε επίθεση από το βρετανικό υποβρύχιο HMS Salmon, το οποίο κατάφερε να το πλήξει με μία από τις τορπίλες που εξαπέλυσε. Το Nürnberg υπέστη ελαφρές αβαρίες από την επίθεση αυτή, επιχείρησε δε να πλήξει το εχθρικό υποβρύχιο χωρίς αποτέλεσμα. Στη συνέχεια επιτάχυνε με προορισμό τη βάση του. Την επομένη το HMS Ursula προσπάθησε ανεπιτυχώς να το χτυπήσει λίγο πριν εισέλθει στο μεγάλο κανάλι του Κιέλου. Φθάνοντας στο Κίελο το Nürnberg στάλθηκε άμεσα για δεξαμενισμό και τις αναγκαίες επισκευές που διήρκεσαν μέχρι τον Απρίλιο του 1940.
Στις 10 Ιουνίου απέπλευσε με προορισμό τη Νορβηγία και στις 17 έφτασε στο Νάρβικ, το οποίο θα αποτελούσε τη βάση του για τον επόμενο μήνα. Δεν γνώρισε πολεμική δράση, πέραν από την αποτυχημένη επίθεση εναντίον βρετανικού υποβρυχίου που επιχείρησε ένα από τα υδροπλάνα του. Στις 25 Ιουλίου ανέλαβε, μαζί με σημαντικό αριθμό αντιτορπιλικών και τορπιλακάτων, να συνοδέψουν το καταδρομικό μάχης Gneisenau, το οποίο είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από τις τορπίλες βρετανικού υποβρυχίου. Ο στολίσκος έφτασε στο Κίελο στις 28 του ίδιου μήνα.
Μέχρι το τέλος του έτους παρέμεινε στη Βαλτική. Το Σεπτέμβριο επισκέφθηκε το πλοίο, το οποίο βρίσκονταν στο Γκότενχαφεν, ο Ιταλός ναύαρχος Mavagini. Από τον Φεβρουάριο του 1941 ανέλαβε καθήκοντα εκπαιδευτικού πλοίου και μαζί με τα υπόλοιπα εναπομείναντα ελαφρά καταδρομικά εντάχθηκε στη δύναμη εκπαιδεύσεως του στόλου. Τα πλοία αυτά ανέλαβαν την εκπαίδευση του προσωπικού της ραγδαία αυξανόμενης δύναμης υποβρυχίων του Kriegsmarine. Όταν ξέσπασε ο γερμανοσοβιετικός πόλεμος τον Ιούνιο του 1941 (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα) το Nürnberg επανεντάχθηκε για μικρό χρονικό διάστημα στον Στόλο της Βαλτικής. Σύντομα επέστρεψε στα καθήκοντα του εκπαιδευτικού πλοίου, ενώ στις αρχές Ιανουαρίου του 1942 στάλθηκε για αλλαγές και επισκευές στο ναυπηγείο. Αεροπορικές επιδρομές των Συμμάχων προκάλεσαν ζημιές, με συνέπεια το καταδρομικό να επιστρέψει στην ενεργό δράση στα τέλη Αυγούστου.
Οι θαλάσσιες δοκιμές διήρκεσαν μέχρι τον Οκτώβριο, ενώ στη συνέχεια το πλοίο απέπλευσε με προορισμό τη Νορβηγία και συγκεκριμένα το Τρόντχαϊμ. Στις 2 Δεκεμβρίου στάλθηκε στο Μπόγκεν το οποίο βρίσκεται κοντά στο Νάρβικ, για να αποτελέσει μέλος της ναυτικής δύναμης με πυρήνα το θωρηκτό Tirpitz που συγκέντρωνε το γερμανικό ναυτικό στην περιοχή. Χωρίς να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε πολεμική επιχείρηση, το Nürnberg εγκατέλειψε στις 27 Απριλίου 1943 τα νορβηγικά νερά για να επιστρέψει πίσω στη Γερμανία. Παρέμεινε ανενεργό στο Κίελο για το υπόλοιπο 1943 και κατά τη διάρκεια του 1944.
Στις αρχές του 1945 ανέλαβε τη ναρκοθέτηση του πορθμού του Σκάγκερακ έχοντας ως βάση το Όσλο. Ολοκλήρωσε ελάχιστες αποστολές εξ αιτίας της οξείας έλλειψης καυσίμων που αντιμετώπιζαν οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις στα τελευταία στάδια του πολέμου. Στις 24 Ιανουαρίου έφθασε στην Κοπεγχάγη όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος της σύρραξης. Στις 5 Μαΐου δόθηκε η εντολή κατάπαυσης του πυρός ενώ στις 22 του ίδιου μήνα τα βρετανικά καταδρομικά HMS Devonshire και HMS Dido έφθασαν στην περιοχή για να το καταλάβουν.
Μεταπολεμική χρήση
Στις 24 Μαΐου, το Nürnberg και το βαρύ καταδρομικό Prinz Eugen απέπλευσαν από την Κοπεγχάγη με τη συνοδεία των HMS Devonshire, HMS Dido και άλλων πολεμικών πλοίων. Ο στολίσκος έφτασε στο Βιλχελμσχάφεν στις 28 Μαΐου, όπου και παρέμειναν τα γερμανικά σκάφη μέχρι να αποφασιστεί ποια θα ήταν η κατάληξή τους στη Διάσκεψη του Πότσδαμ. Οι Σύμμαχοι αποφάσισαν τελικά να δοθεί το Nürnberg ως πολεμική αποζημίωση στη Σοβιετική Ένωση. Προκειμένου να εμποδίσουν τους Γερμανούς να βυθίσουν τα πλοία τους, όπως είχαν κάνει το 1919 στο Σκάπα Φλόου, τα κατέλαβαν επισήμως στις 19 Δεκεμβρίου. Εκείνη την ημέρα επιβιβάστηκε στο Nürnberg το σοβιετικό πλήρωμά του. Στις 2 Ιανουαρίου οι Σοβιετικοί πήραν τα πλοία που τους παραδόθηκαν ως αποζημίωση και τα μετέφεραν στη Λιέπαγια της ΣΣΔ Λετονίας.
Εμπειρογνώμονες του Σοβιετικού Πολεμικού Ναυτικού εξέτασαν ενδελεχώς το καταδρομικό, το οποίο μετονομάστηκε σε Ναύαρχος Μακάροφ και εντάχθηκε στον 8ο Στόλο με βάση το Τάλιν. Στα τέλη του 1948 έγινε μάλιστα ναυαρχίδα του εν λόγω στόλου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 εντάχθηκαν σε υπηρεσία τρία νέα καταδρομικά κλάσης Τσαπάγιεφ, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί η απόσυρση του παλαιού γερμανικού πλοίου από καθήκοντα πρώτης γραμμής. Από τα μέσα του 1954 ανέλαβε καθήκοντα εκπαιδευτικού πλοίου με βάση την Κρονστάνδη. Εκείνη την περίοδο αφαιρέθηκαν πολλά από τα αντιαεροπορικά πυροβόλα του και εγκαταστάθηκαν σύγχρονα ραντάρ. Εικάζεται ότι τελικά διαλύθηκε για σκραπ στα μέσα της δεκαετίας του 1960.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης Leipzig
Λουτσάνα
Η Λουτσάνα (ιταλικά: Luzzana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μαντόνε
Το Μαντόνε (ιταλικά: Madone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Σαμπανιέ (Σαβοΐα)
Το Σαμπανιέ (γαλλικά: Champagneux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαμπανιεζάρ (γαλλικά: Champagnieusards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Χελιδονίδες νήσοι
thumb|right|250px|Το Χελιδόνιο Ακρωτήριο με τις Χελιδόνιες νήσους στον ορίζοντα Οι Χελιδονίδες νήσοι, γνωστές και ως Χελιδόνιαι, Χελιδονίαι ή Πέντε Νησιά (λατινικά: Chelidoniae Insulae, τουρκικά: Beş Adalar, ιταλικά: Celidoni) είναι συστάδα νησιών στα ανοιχτά του Χελιδόνιου ακρωτηρίου στη νότια ακτή της Μικράς Ασίας, στην Τουρκία. Χελιδόνιον ήταν η αρχαία ελληνική του ονομασία, αλλά ήταν επίσης γνωστό και ως Ιερόν Ακρωτήριον, ενώ στα τουρκικά ονομάζεται Gelidonya Burnu. Το μεγαλύτερο νησί της συστάδας ονομάζεται Μελανίππεια. Άλλα νησιά περιλαμβάνουν την Κορύδελα και την Κραμπούσα. Βρίσκονται σε απόσταση 73 χλμ ανατολικά του Καστελλόριζου.
Τα νησιά αποτελούν φυσικό καταφύγιο για τις φώκιες στη νότια ακτή της Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Σαμπανί-αν-Βανουάζ
Το Σαμπανί-αν-Βανουάζ (γαλλικά: Champagny-en-Vanoise) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαμπανιολαί (γαλλικά: Champagnolais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μαπέλλο
Το Μαπέλλο (ιταλικά: Mapello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Λα Σαπέλ (Σαβοΐα)
Το Λα Σαπέλ (γαλλικά: La Chapelle) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαπελαίν (γαλλικά: Chapelains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Λα Σαπέλ-Μπλανς (Σαβοΐα)
Το Λα Σαπέλ-Μπλανς (γαλλικά: La Chapelle-Blanche) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Σκλήθρο Λάρισας
Το Σκλήθρο είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Σκλήθρο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας και είναι κτισμένο στις ανατολικές παρυφές του όρους Μαυροβούνι σε υψόμετρο 440 μέτρα. Απέχει περίπου 54 χλμ. Α. από την Λάρισα και 27 χλμ. ΝΔ. από την Αγιά (έδρα του δήμου). Το χωριό αναφέρεται με την σημερινή του ονομασία, στην ίδια τοποθεσία που είναι τώρα, από την περίοδο της Τουρκοκρατίας που η φυσική οχυρή θέση της παρείχε ασφάλεια στους κατοίκους από τις πειρατικές επιθέσεις. Η γύρω περιοχή συνδυάζει βουνό με πολλές πηγές/βρύσες (Τρανή Βρύση, Καρδάρα, Συκιά και Μπουρμπουλήθρα) αλλά και θάλασσα με τις κοντινές παραλίες Ρακοπόταμος, Γλυμμένη Μύλος και Μεταλλεία / Ισιώματα. Τους καλοκαιρινούς μήνες λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κασθαναίας και το 1912 στο ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Ρακοπόταμο και τα Ισώματα αποτελούν την κοινότητα Σκλήθρου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μελιβοίας του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 140 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Μαρτινένγκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μεντολάγκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μετζόλντο
Το Μετζόλντο (ιταλικά: Mezzoldo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Λα Σαπέλ-ντυ-Μον-ντυ-Σα
Το Λα Σαπέλ-ντυ-Μον-ντυ-Σα (γαλλικά: La Chapelle-du-Mont-du-Chat) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονσατόν (γαλλικά: Monchatons).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Πρωτάθλημα Παγκορασίδων Κύπρου (πετοσφαίριση)
Το Πρωτάθλημα Παγκορασίδων Κύπρου είναι μια πετοσφαιρική διοργάνωση για έφηβες ηλικίας κάτω των 14 ετών. Διοργανώνεται κάθε χρόνο από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Ξεκίνησε το 1986 σαν μίνι κοριτσιών και από την περίοδο 1999-2000 ονομάζεται πρωτάθλημα παγκορασίδων. Πολυνίκης του θεσμού είναι η ΑΕΛ με 7 πρωταθλήματα.
Για να λάβει μέρος μία ομάδα στο πρωτάθλημα παγκορασίδων πρέπει να διατηρεί ομάδα ανδρών ή γυναικών που να συμμετέχει είτε στην Α΄ κατηγορία (ανδρών ή γυναικών) είτε στη Β΄ κατηγορία (ανδρών ή γυναικών) Κύπρου.
Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κατακτήσεις ανά ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παγκορασιδων
Μιζάνο ντι Τζέρα ντ'Άντα
Το Μιζάνο ντι Τζέρα ντ'Άντα (ιταλικά: Misano di Gera d'Adda) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Λα Σαπέλ-Σαιν-Μαρτέν
Το Λα Σαπέλ-Σαιν-Μαρτέν (γαλλικά: La Chapelle-Saint-Martin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαπελάν (γαλλικά: Chapellans).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ρίβερ Πλέιτ (Ουρουγουάη)
Η Ρίβερ Πλέιτ είναι μια ουρουγουανή ποδοσφαιρική ομάδα από το Μοντεβιδέο. Συμμετέχει στην Primera División, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Ιδρύθηκε το 1932 μετά την ένταξη στην ομάδα Olimpia και Capurro.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουρουγουάης Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932
Πριγκιπάτο της Ουαλίας
Το Πριγκιπάτο της Ουαλίας (Ουαλικά: Tywysogaeth Cymru, Αγγλικά: Principality of Wales) ήταν η επικράτεια των γηγενών Ουαλών πριγκίπων του Οίκου Άμπερφραου από το 1216 έως το 1283 που έφτασε να περιλαμβάνει τα δύο τρίτα της σύγχρονης Ουαλίας κατά την ακμή του την περίοδο 1267-1277. Μετά την κατάκτηση της Ουαλίας από τον Εδουάρδο Α' της Αγγλίας (από το 1277 έως το 1283) τα μέρη της Ουαλίας, τα οποία διατηρήθηκαν υπό τον άμεσο έλεγχο του αγγλικού στέμματος, κυρίως στα βόρεια και δυτικά της χώρας, επανασυστάθηκαν ως νέο Πριγκιπάτο της Ουαλίας. Τα εδάφη κυβερνούνταν από τον μονάρχη ή τον κληρονόμο του χωρίς να έχουν ενσωματωθεί επίσημα στο Βασίλειο της Αγγλίας. Αυτό πραγματοποιήθηκε τελικά με τους Νόμους στις Πράξεις της Ουαλίας 1535-1542, όταν το Πριγκιπάτο ενσωματώθηκε στην Αγγλία και έπαψε να υφίσταται ως ξεχωριστή οντότητα.
Το Πριγκιπάτο ιδρύθηκε επίσημα το 1216 από τον Ουαλό βασιλιά του Γκουίνεθ, Λιουέλιν τον Μέγα, ο οποίος με την Συνθήκη του Ουόρστερ το 1218 αναγνωρίστηκε ως κυρίαρχος της Ουαλίας από τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας. Το πριγκιπάτο διατήρησε μεγάλο βαθμό αυτονομίας με ξεχωριστή νομολογία βασισμένη στους καθιερωμένους νόμους του Σίφρεϊθ Χιούελ και με το εξελιγμένο δικαστήριο του Οίκου Άμπερφραου. Αν και όφειλε υποταγή στον Ανδεγαυό βασιλιά της Αγγλίας, το πριγκιπάτο ήταν στην πράξη ανεξάρτητο με καθεστώς παρόμοιο με αυτό του Βασιλείου της Σκωτίας.
Η περίοδος της de facto ανεξαρτησίας έληξε με την κατάκτηση του πριγκιπάτου από τον Εδουάρδο Α' μεταξύ του 1277 και 1283. Σύμφωνα με το καταστατικό του Ρούντλαν, το πριγκιπάτο έχασε την ανεξαρτησία του και έγινε προσαρτημένο έδαφος του αγγλικού στέμματος. Από το 1301, τα εδάφη του στέμματος στη βόρεια και δυτική Ουαλία δόθηκαν ως φέουδο από τον Εδουάρδο Α΄ στον διάδοχο της Αγγλίας, Εδουάρδο Β΄, ο οποίος έλαβε τον τίτλο του Πρίγκιπα της Ουαλίας. Από τους Νόμους των Πράξεων της Ουαλίας 1535–1542, που ενσωμάτωσαν επισήμως την Ουαλία στο Βασίλειο της Αγγλίας, δεν υπήρξε κάποια γεωγραφική ή συνταγματική βάση για την περιγραφή οποιασδήποτε επικράτειας της Ουαλίας ως πριγκιπάτου. Ο όρος έκτοτε έχει χρησιμοποιηθεί περιστασιακά και άτυπα για να περιγράψει τη χώρα, ιδίως σε σχέση με τον τιμητικό τίτλο του Πρίγκιπα της Ουαλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βρετανικών Νησιών Κατηγορία:Πρώην βασίλεια Κατηγορία:Ιστορία της Ουαλίας
Λε Σαπέλ
Το Λε Σαπέλ (γαλλικά: Les Chapelles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαπελαίν (γαλλικά: Chapelains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μοναστερόλο ντελ Καστέλλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Σατωνέφ (Σαβοΐα)
Το Σατωνέφ (γαλλικά: Châteauneuf) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστελνεβουά (γαλλικά: Castelneuvois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μόιο ντε' Κάλβι
Το Μόιο ντε' Κάλβι (ιταλικά: Moio de' Calvi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Ίαν Μακ Σέιν
Ο Ίαν Μακ Σέιν (Αγγλικά: Ian David McShane; 29 Σεπτεμβρίου 1942) είναι Άγγλος ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους ρόλους του στην τηλεόραση, κυρίως για τον ομώνυμο ρόλο στην σειρά του BBC Lovejoy (1986-94), στην ταινία Deadwood (2004-06) και στη συνέχειά της το 2019, ταινία που του χάρισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε Τηλεοπτική Δραματική Σειρά και υποψηφιότητα για βραβείο Έμμυ Καλύτερου Πρωταγωνιστικού Ρόλου σε Δραματική Σειρά, καθώς και στην ταινία Ο πόλεμος των Θεών (2017-2021).
Πρωταγωνίστησε στις ταινίες The Wild and the Willing (1962), Έρχονται οι Αμερικανοί (1969), Ο παλιάνθρωπος (1971), Ερωτικό κτήνος (2000), Βλακασκαντέρ (2007), Κουνγκ φου πάντα (2008) και Οι πειρατές της Καραϊβικής: Σε άγνωστα νερά (2011) και στην σειρά ταινιών John Wick (2014-2019).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Επίπεδο σακχάρου στο αίμα
Μονάδες μέτρησης
Ο διεθνής καθιερωμένος τρόπος μέτρησης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα είναι σε γραμμομοριακότητα κατ΄ όγκο, μετρούμενη σε mmol/l (χίλια μόρια ανά λίτρο, συντομογραφία mM) και ανήκει στο SI σύστημα μονάδων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γερμανία, την Ελλάδα και άλλες χώρες, μετράται η μάζα της γλυκόζης που υπάρχει σε συγκεκριμένο όγκο αίματος, με μονάδα μέτρησης το mg/dl (σε χιλιοστόγραμμα ανά δεκατόλιτρο, που είναι το 1/10 του λίτρου). Δεδομένου ότι το μοριακό βάρος της γλυκόζης C 6 H12O6 είναι 180,16, η διαφορά μεταξύ των δύο μονάδων είναι ο συντελεστής 18,016, έτσι ώστε 1\;mmol/l γλυκόζης ισοδυναμεί με 18,016 mg/dl.
ή αλλιώς, δηλαδή πολλαπλασιάσουμε τα mmol/l με 18 για να έχουμε τα αντίστοιχα mg/dl και τα mg/dl με 0,055 για να έχουμε τα αντίστοιχα mmol/l.
Η κυκλοφορία της γλυκόζης στο αίμα
Η γλυκόζη εισέρχεται στη κυκλοφορία του αίματος μέσω της πέψης με την αφομοίωση των υδατανθράκων που υπάρχουν στις τροφές. Με την κυκλοφορία του αίματος διαχέεται σε όλους τους ιστούς του σώματος και χρησιμοποιείται όπου υπάρχει άμεση ανάγκη, όπως για παράδειγμα μετά από νηστεία. Όση γλυκόζη δεν απορροφηθεί άμεσα αποθηκεύεται στο ήπαρ και στα κύτταρα των σκελετικών μυών σαν γλυκογόνο. Επειδή αυτοί οι «αποθηκευτικοί χώροι» είναι περιορισμένοι και για άμεση χρήση, αν και πάλι περισσέψει γλυκόζη αποθηκεύεται στον λιπώδη ιστό, που αποτελεί «απεριόριστο» και μακροπρόθεσμο αποθηκευτικό χώρο. Όταν έχει τελειώσει η αφομοίωση της τροφής, που διαρκεί λίγες ώρες, η ποσότητα της γλυκόζης στο αίμα ελαττώνεται λόγο της κατανάλωσης της από τα κύτταρα. Τότε οι μύες χρησιμοποιούν το γλυκογόνο που έχουν αποθηκεύσει. Σε έντονη σωματική δραστηριότητα το γλυκογόνο αυτό μπορεί να καταναλωθεί σε μερικές ώρες και χρειάζεται περίπου 48 ώρες, μετά από καλή διατροφή για να αποκατασταθεί. Για τον ίδιο λόγο το ήπαρ μετατρέπει το δικό του αποθηκευμένο γλυκογόνο σε γλυκόζη, που τη διαθέτει στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτή η γλυκόζη καλύπτει τις ανάγκες των κυττάρων όσο χρόνο δεν αφομοιώνεται τροφή και ιδιαίτερα των κυττάρων που δεν μπορούν να καταναλώσουν λίπος ή δεν αποθηκεύουν γλυκογόνο, όπως συμβαίνει με τα κύτταρα του εγκεφάλου. Σημαντικό ρυθμιστικό ρόλο σε όλη αυτή τη διαδικασία έχουν η ινσουλίνη και η γλυκαγόνη, ορμόνες που παράγεται στο πάγκρεας. Η ινσουλίνη βοηθάει στην απορρόφηση της γλυκόζης από τα κύτταρα του σώματος και του ήπατος, ενώ αντίθετα η γλυκαγόνη συντελεί στην αποσύνθεση του γλυκογόνου στο ήπαρ ώστε να ελευθερωθεί γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος.
Το εντυπωσιακό σε όλη αυτή τη διαχείριση της γλυκόζης όταν είναι σε περίσσεια ή όταν είναι σε έλλειψη, είναι ότι ο οργανισμός προσπαθεί να κρατήσει την ποσότητα της σταθερή μέσα στο αίμα. Ούτε πολύ γιατί προξενεί βλάβες στους ιστούς, αλλά ούτε και λίγη ώστε να μην καταστραφούν κύτταρα σημαντικών οργάνων, όπως αυτά του εγκεφάλου. Έχει υπολογιστεί ότι υπάρχουν στο αίμα ενός ανθρώπου 70 κιλών, περίπου 4 γραμμάρια γλυκόζης, ανά πάσα στιγμή. Είτε η γλυκόζη είναι άφθονη μετά από ένα καλό γεύμα, είτε είναι σε έλλειψη λόγο μη ύπαρξης τροφής, ο οργανισμός προσπαθεί να την κρατήσει σε συγκεκριμένη ποσότητα μέσα στο αίμα. Όλος αυτός ο μηχανισμός είναι μέρος της μεταβολικής ομοιόστασης και καταφέρνει να κράτα τα επίπεδα του σακχάρου σε αυστηρά όρια και όσο μπορεί για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα.
Γλυκόζη πηγή ενέργειας
Η γλυκόζη είναι η κύρια πηγή ενέργειας (μαζί με τα λίπη) και είναι σημαντική για την κανονική λειτουργία, των διαφόρων ιστών του ανθρώπινου σώματος. Άλλοι ιστοί όπως οι σκελετικοί μύες μπορούν να αποθηκεύσουν την γλυκόζη σε μορφή γλυκογόνου για να την χρησιμοποιήσουν αργότερα. Για τον εγκέφαλο είναι η μοναδική πηγή ενέργειας, γιατί δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα λίπη, αλλά δεν μπορεί και να την αποθηκεύσει (π.χ. όπως τα μυικά κύτταρα σε μορφή γλυκογόνου). Ο εγκέφαλος καταναλώνει περίπου 6 γραμμάρια γλυκόζης, σε κατάσταση ηρεμίας συμμετέχει περίπου στο 15% του συνολικού μεταβολισμού και στην περίπτωση που ένα άτομο δεν έχει σωματική δραστηριότητα και ταυτόχρονα βρίσκεται σε κατάσταση νηστείας, ο εγκέφαλος καταναλώνει περίπου το 60% της γλυκόζης που κυκλοφορεί στο αίμα. Έτσι τα πρώτα συμπτώματα έλλειψης γλυκόζης είναι ανησυχία, ζάλη, κλπ. Ακολουθεί η δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος με εφίδρωση, αύξηση καρδιακών παλμών, αίσθημα πείνας, τρέμουλο, κλπ. Σε ακόμα μεγαλύτερη υπογλυκαιμία ( < 45 mg/L) αρχίζει να υπολειτουργεί ο εγκέφαλος προκαλώντας νευρογλυκοπενικά συμπτώματα όπως σύγχυση, παραισθήσεις, προβλήματα στην όραση, υπογλυκαιμικό κώμα, φθάνοντας ακόμα και στο θάνατο.
Γλυκοζυλίωση
Η γλυκόζη είναι πηγή ενέργειας αλλά και μη αναστρέψιμων βλαβών για τον ζωντανό οργανισμό. Όσο περισσότερη τόσο περισσότερες και οι βλάβες που προξενεί.
Αλληλεπίδραση με πρωτεΐνες
Γλυκοζυλίωση είναι η βλαβερή βιοχημική αλληλεπίδραση της γλυκόζης με τις πρωτεΐνες, που είναι τα βασικά στοιχεία που απαρτίζουν ένα ζωντανό οργανισμό. Αυτή η αλληλεπίδραση δημιουργεί «τα τελικά προϊόντα προχωρημένης μη ενζυματικής γλυκοζυλίωσης (αγγλικά: Advanced Glycation End  products - AGEs)», που δεν είναι τίποτε άλλο από πρωτεΐνες που χάνουν τις φυσικοχημικές ιδιότητες τους και καθίστανται μη λειτουργικές. Αυτές οι μεταβολές στις πρωτεΐνες είναι μόνιμες και μη αναστρέψιμες, διάσπαρτες σε όλους τους ιστούς του οργανισμού. Σε αυτές τις μόνιμες βλάβες αποδίδονται νοσήματα του μεταβολισμού, αγγειακά, εκφυλιστικά νοσήματα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και πολλά άλλα. Τελικά, η γλυκόζη, που παρέχει ενέργεια και ζωή σε έναν οργανισμό, δημιουργεί βλάβες. Όσο περισσότερη τόσο μεγαλύτερες οι βλάβες. Οι επιπλοκές της νόσου του διαβήτη είναι αποτέλεσμα της περίσσιας γλυκόζης που κυκλοφορεί μέσα στο αίμα. Ενοχοποιείται ακόμα και για την γήρανση, όπου οι βλάβες, όσο αυξάνει η ηλικία, μοιάζουν με αυτές του διαβήτη μόνο που εξελίσσονται με περισσότερο αργούς ρυθμούς.
Αλληλεπίδραση με την αιμοσφαιρίνη
Η αιμοσφαιρίνη είναι πρωτεΐνη που βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Είναι η πρωτεΐνη που δεσμεύει το οξυγόνο για να το διοχετεύσει σε ολόκληρο το σώμα και αντίστοιχα το διοξείδιο του άνθρακα για να το αποβάλει. Σαν πρωτεΐνη που έρχεται σε επαφή με τη γλυκόζη υφίσταται και αυτή γλυκοζυλίωση και δημιουργεί την γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη. Το καλό είναι ότι η αιμοσφαιρίνη δεν είναι δομική πρωτεΐνη. Είναι το κύριο συστατικό των ερυθρών αιμοσφαιρίων που η διάρκεια ζωής τους είναι 100-120 ημέρες και όταν πεθάνουν στη θέση τους δημιουργούνται καινούργια. Αυτή η συνεχής ανανέωση δεν δημιουργεί μόνιμες βλάβες από την γλυκόζη στο αίμα. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη έχει φανεί χρήσιμη, διότι μπορεί να απομονωθεί και από την ποσότητά της να μετρήσουμε το επίπεδο της γλυκοζυλίωσης που έχει υποστεί ένας οργανισμός τις τελευταίες 100-120 μέρες. Δηλαδή όσες μέρες ζει το ερυθρό αιμοσφαίριο και έρχεται σε επαφή με τη γλυκόζη. Όσο περισσότερη η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη τόσο περισσότερη και η γλυκόζη που κυκλοφορούσε στο αίμα τις τελευταίες 100-120 μέρες.
Ημερήσιες διακυμάνσεις
Αυτή η ιδανική διακύμανση είναι λίγο ή πολύ διαφορετική σε παθολογικές καταστάσεις. Στην περίπτωση που έχουμε περιορισμένη παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας (π.χ. διαβήτης) η γλυκόζη δεν μετατρέπεται γρήγορα σε γλυκαγόνη στο ήπαρ και τα μυικά κύτταρα με αποτέλεσμα να καθυστερεί η μείωση της γλυκόζης στο αίμα λίγο ή και πολύ περισσότερο από το ιδανικό. Το αντίθετο συμβαίνει σε παθολογικές καταστάσεις όπου έχουμε υπερινσουλιναιμία και ταυτόχρονα φυσιολογική ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη. Τότε η ινσουλίνη που παράγεται είναι περισσότερη από όση χρειάζεται και η γλυκόζη πέφτει γρήγορα σε χαμηλά επίπεδα, ανεπαρκή να τροφοδοτήσουν με απαραίτητη ενέργεια τους ιστούς.
Επίπεδα διακύμανσης
Τα ιδανικά επίπεδα κατά τη διάρκεια των ημερήσιων γευμάτων, κατά προσέγγιση, είναι μεταξύ 70 mg/dL ( 3,89 mmol/L) και 120 mg/dL ( 6,7 mmol/L), με ένα μέσο όρο πολύ κοντά στα 90 mg/dL ( 5 mmol/L). Κατά τη διάρκεια του ύπνου, όταν ο μεταβολισμός ατονεί η γλυκόζη πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 75 mg/dL ( 4,16 mmol/L) και 85 mg/dL ( 4,72 mmol/L) και οι φυσιολογικές τιμές όταν γίνεται εξέταση στο εργαστήριο μετά από τουλάχιστον 8ωρη νηστεία μεταξύ 70 mg/dL (3.9 mmol/L) και 99 mg/dL (5.5 mmol/L). Αυτά τα επίπεδα εύκολα διαταράσσονται από παράγοντες που δεν έχουν σχέση με την πρόσληψη γλυκόζης, όπως κάπνισμα, ψυχολογική κατάσταση, μη ικανοποιητικός ύπνος, κλπ. Τα ιδανικά επίπεδα δεν συναντώνται εύκολα στην καθημερινότητα. Υπάρχουν αποκλείσεις, συνήθως ανοδικές, που οφείλονται στην κληρονομικότητα, στον τρόπο ζωής, στην αύξηση της ηλικίας, κλπ.
Ενήλικες
Τα επίσημα όρια για διάγνωση παθήσεων είναι διαφορετικά για την κάθε πάθηση. Για παράδειγμα στην πιο κοινή περίπτωση νόσου που είναι ο διαβήτης τα καθιερωμένα κριτήρια διάγνωσης (σύμφωνα με την Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία), με εξαίρεση την περίπτωση των κυοφορούντων γυναικών, είναι:
Το 1997 και 2003, η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για τη Διάγνωση και Ταξινόμηση του Σακχαρώδους Διαβήτη αναγνώρισε ότι υπάρχει και μια κατηγορία που δεν πληρεί τα κριτήρια του διαβήτη, αλλά έχει επίπεδα γλυκόζης υψηλότερα των φυσιολογικών. Αυτά τα άτομα έχουν προδιάθεση (προδιαβήτη) και το πιθανότερο είναι στο μέλλον να αναπτύξουν διαβήτη. Τα κριτήριά διάγνωσης έχουν ως εξής:
Ο δείκτης της γλυκοζυλιωμένης δεν θεωρείται αξιόπιστος και έτσι δεν είναι αποδεκτός σαν μοναδικό κριτήριο.
Νεογνά
Τα νεογέννητα το πρώτο 24ωρο μετά την γέννησή τους πρέπει να έχουν πάνω από 30 mg/dL (1,65 mmol/dL), αλλά τις επόμενες ώρες είναι επιθυμητό να έχουν γλυκόζη πάνω από 47 mg/dL (2,6 mmol/L). Την απαραίτητη γλυκόζη την λαμβάνουν από τον θηλασμό, ο οποίος μπορεί να γίνει μέσα σε μία ώρα από την γέννησή τους. Ειδική μέριμνα λαμβάνεται σε βρέφη που δεν έχουν φυσιολογική γέννηση, όπως στις περιπτώσεις που η κύηση ήταν λιγότερη από 8 μήνες ή που γεννήθηκαν με βάρος λιγότερο των 1,5 κιλών. Σε αυτές τις περιπτώσεις τρέφονται με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος και αν δεν μπορούν, τους παρέχεται ενδοφλέβια γλυκόζη για να προληφθούν οι επιπτώσεις της υπογλυκαιμίας.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Λε Σατελάρ (Σαβοΐα)
Το Λε Σατελάρ (γαλλικά: Le Châtelard), επίσης γνωστό ως Σατελάρ-αν-Μπωζ (γαλλικά: Châtelard-en-Bauges), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστελαρντινουά (γαλλικά: Castellardinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μοντέλλο (ιταλικός δήμος)
Το Μοντέλλο (ιταλικά: Montello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Κοινότητα Εθιάς
Η Κοινότητα Εθιάς είναι κοινότητα του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 407Α - 17/11/1926 με την απόσπαση του οικισμού Εθιά από την τότε κοινότητα Μεσοχωριού και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Το 1951 με το ΦΕΚ 71Β - 18/04/1951 μεταφέρθηκε από τον οικισμό Εθιά στον οικισμό Ροτάσι. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Άννα και Ροτάσι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 259 κατοίκους και λόγω πληθυσμού εκπροσωπείται τώρα μόνο από τον Πρόεδρο κ. Στυλιανό Κακουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Αλεξάντρ Ντιούκοφ
Ο Αλεξάντρ Βαλέριεβιτς Ντιούκοφ (Александр Валерьевич Дюков) είναι Ρώσος μάνατζερ, ανώτατο οικονομικό και διευθυντικό στέλεχος επιχειρήσεων. Γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1967 στο Λένινγκραντ (σημερινή Αγία Πετρούπολη). Είναι Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνων Σύμβουλος της «Газпром нефть» (Gazprom Neft), θυγατρικής εταιρίας της Gazprom, και Πρόεδρος της ΦΚ Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
Καριέρα
Έλαβε την 5η θέση στον κατάλογο των ανώτερων διευθυντών για το έτος 2012 από την εφημερίδα «Коммерсантъ», στην κατηγορία «Πετρελαϊκός τομέας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ρώσοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Ρώσοι πρόεδροι αθλητικών συλλόγων Κατηγορία:Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Μορένγκο
Το Μορένγκο (ιταλικά: Morengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μάικλ Γιορκ
Ο Μάικλ Γιορκ (Michael York, γενν. ως Michael Hugh Johnson, 27 Μαρτίου 1942) είναι Άγγλος ηθοποιός. Δυο φορές υποψήφιος για βραβείο Έμμυ για την ταινία του ABC Afterschool Special: Are You My Mother? (1986) και την σειρά του AMC The Lot (2001), εμφανίστηκε επίσης σε περισσότερες από 70 ταινίες, μεταξύ των οποίων στις Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1968), Καμπαρέ (1972), Τρεις σωματοφύλακες (1973), Logan's Run (1976) και στην σειρά ταινιών Austin Powers (1997-2002).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Μορνίκο αλ Σέριο
Το Μορνίκο αλ Σέριο (ιταλικά: Mornico al Serio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μότσο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Εθνική Συμμαχία "Όλοι για τη Λετονία!" – "Όλοι για την Πατρίδα και την Ελευθερία/LNNK"
Η Εθνική Συμμαχία (Nacionālā apvienība "Visu Latvijai!” – "Tēvzemei un Brīvībai/LNNK",συντ.: NA), είναι ένα εθνικο-συντηρητικό πολιτικό κόμμα στη Λετονία. Ιδρύθηκε το 2010 και πρόεδρος του είναι ο Ράιβις Ντζίνταρς.
Ιστορικό
Η Εθνική Συμμαχία ιδρύθηκε ως εκλογική συμμαχία για τις βουλευτικές εκλογές του 2010, από το εθνικο-συντηρητικό Για την Πατρίδα και την Ελευθερία και το ακροδεξιό Όλοι για τη Λετονία!, μετά την άρνηση των δύο κομμάτων να εισέλθουν στην Ενότητα. Στις εκλογές κέρδισε οκτώ έδρες. Ως μέρος της απερχόμενης κυβέρνησης συμμετείχε σε διαπραγματεύσεις μετά τις εκλογές για την ανανέωση του συνασπισμού, αλλά τέθηκε βέτο από την Εταιρεία για την Πολιτική Αλλαγή, που δεν ήταν μέρος της κυβέρνησης αλλά είχε ενταχθεί στη συμμαχία της Ενότητας.
Τον Μάιο του 2011, το κόμμα υποστήριξε την επανεκλογή του Βάλντις Ζάτλερς ως Προέδρου της Λετονίας στις εκλογές του 2011. Η συμμαχία μετατράπηκε σε ενιαίο κόμμα στις 23 Ιουλίου 2011. Στις βουλευτικές εκλογές του 2011, η Εθνική Συμμαχία κέρδισε δεκατέσσερις έδρες. Έγινε, έτσι, το τέταρτο μεγαλύτερο κόμμα. Μετά από διαπραγματεύσεις, εντάχθηκε σε μια κεντροδεξιά κυβέρνηση με την Ενότητα και το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα, με τον Gaidis Bērziņš να αναλαμβάνει Υπουργός Δικαιοσύνης και τη Žaneta Jaunzeme-Grende να γίνεται Υπουργός Πολιτισμού.
Στις 23 Αυγούστου 2013, η Εθνική Συμμαχία υπέγραψε τη «Διακήρυξη Bauska» μαζί με το Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα της Εσθονίας και τη Λιθουανική Εθνικιστική Ένωση, καλώντας για μια νέα εθνική αφύπνιση των κρατών της Βαλτικής και προειδοποιώντας για απειλές από τον πολιτισμικό μαρξισμό, τον «μεταμοντερνιστικό πολυπολιτισμισμό», τον «καταστροφικό φιλελευθερισμό» και τον ρωσικό ιμπεριαλισμό.
Η περίοδος συγχώνευσης των δύο ιδρυτικών κομμάτων έληξε στο 3ο συνέδριο της Εθνικής Συμμαχίας στις 7 Δεκεμβρίου 2013, δημιουργώντας τελικά ένα ενιαίο κόμμα.