cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιχαήλ Α΄ της Ρουμανίας
Η κομμουνιστική δικτατορία του Νικολάε Τσαουσέσκου κατέρρευσε το 1989 και τον επόμενο χρόνο ο Μιχαήλ επιχείρησε να επιστρέψει στη Ρουμανία αλλά συνελήφθη και αναγκάστηκε να φύγει κατά την άφιξή του. Το 1992 του επετράπη να επισκεφθεί τη Ρουμανία για το Πάσχα, οπότε τον υποδέχτηκαν τεράστια πλήθη. Μια ομιλία που έδωσε από το παράθυρο του ξενοδοχείου του συγκέντρωσε περίπου ένα εκατομμύριο ανθρώπους στο Βουκουρέστι. Ενοχλημένη από τη δημοτικότητα του Μιχαήλ η κυβέρνηση αρνήθηκε να του επιτρέψει περαιτέρω επισκέψεις. Το 1997, μετά την ήττα του Ιλιέσκου από τον Εμίλ Κονσταντινέσκου, επαναχορηγήθηκε στον Μιχαήλ η ιθαγένεια και του επετράπη να επισκεφθεί και πάλι τη Ρουμανία. Μεγάλο μέρος της περιουσίας του, όπως το Ανάκτορο της Ελισάβετ, επεστράφη τελικά στην οικογένειά του.
Ήταν ο τελευταίος επιζών μονάρχης και αρχηγός κράτους από τον Μεσοπόλεμο. Παρόλο που ονομαζόταν συχνά ο τελευταίος αρχηγός κράτους που επιβίωνε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτό αγνοούσε την παιδική βασιλεία του Συμεών Β΄ της Βουλγαρίας και του 14ου Δαλάι Λάμα του Θιβέτ.
Πρώτα χρόνια
Ο Μιχαήλ γεννήθηκε στο Κάστρο Φοϊσόρ, στη Σινάια της Ρουμανίας, γιος του Κάρολου Β΄ της Ρουμανίας, τότε Πρίγκιπα του Στέμματος (διαδόχου) της Ρουμανίας και της 2ης εξαδέλφης αυτού Ελένης πριγκίπισσας της Ελλάδας. Γεννήθηκε ως εγγονός του τότε Βασιλιά Φερδινάνδου της Ρουμανίας. Όταν ο πατέρας του Κάρολος το έσκασε με την ερωμένη του Έλενα "Mάγδα" Λουπέσκου και παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του στον θρόνο τον Δεκέμβριο του 1925, ο Μιχαήλ ανακηρύχθηκε άμεσος διάδοχός του και ανέβηκε στον θρόνο της Ρουμανίας μετά τον θάνατο του παππού του, Φερδινάνδου τον Ιούλιο του 1927.
Δεκαετία του 1930 και εποχή του Αντονέσκου
thumb|Ο Μιχαήλ και ο Στρατάρχης [[Ιόν Αντονέσκου στις όχθες του Ποταμού Προύθου]]
Μια αντιβασιλεία που περιλάμβανε τον θείο του, Πρίγκιπα Nικόλαο, τον Πατριάρχη Μίρον Κριστέα και τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας (Γκεόργκε Μπουζντουγκάν, από τον Οκτώβριο του 1929 Κονσταντίν Σερετεάνου) ενεργούσε για λογαριασμό του πεντάχρονου Μιχαήλ, όταν διαδέχθηκε τον Φερδινάνδο το 1927. Το 1930 ο Κάρολος Β΄ επέστρεψε στη χώρα μετά από πρόσκληση των πολιτικών, που ήταν δυσαρεστημένοι με την Αντιβασιλεία και ανακηρύχθηκε βασιλιάς από το Κοινοβούλιο, που όρισε τον Μιχαήλ διάδοχο του θρόνου με τον τίτλο "Μεγάλος Βοεβόδας της Άλμπα Ιούλια". Τον Νοέμβριο του 1939 ο Μιχαήλ έγινε μέλος της Ρουμανικής Γερουσίας, καθώς το Σύνταγμα του 1938 του εξασφάλιζε μια έδρα εκεί στην ηλικία των δεκαοκτώ.
Τον Σεπτέμβριο του 1940 το γερμανόφιλο αντιμπολσεβικικό καθεστώς του πρωθυπουργού Στρατάρχη Ιόν Αντονέσκου οργάνωσε πραξικόπημα εναντίον του Καρόλου Β΄, που ο Στρατάρχης υποστήριζε ότι ήταν "αντιγερμανός". Ο Αντονέσκου ανέστειλε το Σύνταγμα, διέλυσε το Κοινοβούλιο και επανέφερε ως βασιλιά τον 18χρονο Μιχαήλ, με τη λαϊκή αναγνώριση. Αν και το Σύνταγμα αποκαταστάθηκε το 1944 και το Κοινοβούλιο της Ρουμανίας το 1946 ο Μιχαήλ ούτε μεταγενέστερα έδωσε επίσημο όρκο, ούτε η βασιλεία του εγκρίθηκε αναδρομικά από το Κοινοβούλιο. Ο Μιχαήλ στέφθηκε με το Ατσάλινο Στέμμα και χρίσθηκε Βασιλιάς της Ρουμανίας από τον Ορθόδοξο Πατριάρχη της Ρουμανίας Νικόδημο Μουντιάνου στον Πατριαρχικό Καθεδρικό ναό του Βουκουρεστίου την ημέρα της ανάρρησής του, 6 Σεπτεμβρίου 1940. Παρά το γεγονός ότι ο Βασιλιάς Μιχαήλ ήταν τυπικά η Ανώτατη Αρχή του Στρατού και είχε το δικαίωμα να διορίζει τον Πρωθυπουργό με πλήρεις εξουσίες, ονομαζόμενος 'Ηγέτης του λαού' (Conducător), στην πραγματικότητα αναγκάστηκε να παραμείνει μόνο κατ' όνομα μέχρι τον Αύγουστο του 1944. Ο Μιχαήλ γευμάτισε δύο φορές με τον Αδόλφο Χίτλερ με τον πατέρα του στη Βαυαρία το 1937 και με τη μητέρα του στο Βερολίνο το 1941 και συναντήθηκε επίσης με τον Μπενίτο Μουσολίνι το 1941 στην Ιταλία.
Στροφή κατά της Ναζιστικής Γερμανίας
thumb|Ρουμανικό γραμματόσημο του 1942, που τιμά την επέτειο ενός έτους από την απελευθέρωση της [[Βεσσαραβίας από τη Σοβιετική κατοχή, με τον Μιχαήλ και τον Αντονέσκου κάτω από την επιγραφή Un an de desrobire ("Ενα έτος από την απελευθέρωση") και το φρούριο του Μπέντερ στο βάθος]] Το 1944 ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος εξελισσόταν αρνητικά για τις δυνάμεις του Άξονα αλλά ο Ιον Αντονέσκου εξακολουθούσε να ελέγχει τη Ρουμανία. Τον Αύγουστο του 1944 η Σοβιετική κατάκτηση της Ρουμανίας είχε γίνει αναπόφευκτη, αναμενόμενη σε λίγους μήνες. Στις 23 Αυγούστου 1944 ο Μιχαήλ συμμετείχε με τους συμμαχόφιλους πολιτικούς, πολλούς αξιωματικούς του στρατού και ένοπλους κομμουνιστές πολίτες σε πραξικόπημα εναντίον του Αντονέσκου. Ο Βασιλιάς Μιχαήλ διέταξε τη σύλληψή του από τη φρουρά των βασιλικών ανακτόρων. Την ίδια νύχτα ο νέος Πρωθυπουργός, Γενικός Εισαγγελέας Κονσταντίν Σενετέσκου - που διορίστηκε από τον Βασιλιά Μιχαήλ - ανέθεσε τη φρούρηση του Αντονέσκου στους κομμουνιστές (παρά τις υποτιθέμενες οδηγίες για το αντίθετο από τον βασιλιά), οι οποίοι τον παρέδωσαν στους Σοβιετικούς. Την 1η Σεπτεμβρίου σε μια ραδιοφωνική εκπομπή προς το ρουμανικό έθνος και τον στρατό, ο Μιχαήλ ανακοίνωσε κατάπαυση του πυρός, καθώς ο Κόκκινος Στρατός διασπούσε το μέτωπο της Μολδαβίας, διακήρυξε τη νομιμοφροσύνη της Ρουμανίας στους Συμμάχους, ανακοίνωσε την αποδοχή της ανακωχής που προσέφεραν το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η ΕΣΣΔ και κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία. Ωστόσο αυτό δεν απέτρεψε μια σύντομη σοβιετική κατοχή και σύλληψη περίπου 130.000 Ρουμάνων στρατιωτών, που μεταφέρθηκαν στη Σοβιετική Ένωση όπου πολλοί έχασαν τη ζωή τους σε στρατόπεδα-φυλακές. Αν και η συμμαχία της χώρας με τους Ναζί τερματίστηκε, το πραξικόπημα επέσπευσε την προέλαση του Κόκκινου Στρατού στη Ρουμανία. Η ανακωχή υπογράφηκε τρεις εβδομάδες αργότερα στις 12 Σεπτεμβρίου 1944, υπό όρους που ουσιαστικά υπαγόρευσαν οι Σοβιετικοί. Σύμφωνα με τους όρους της ανακωχής η Ρουμανία αναγνώρισε την ήττα της από την ΕΣΣΔ και τέθηκε υπό την κατοχή των Συμμαχικών δυνάμεων, με τους Σοβιετικούς ως εκπροσώπους τους να ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης, τις επικοινωνίες, τα ταχυδρομεία και την πολιτική διοίκηση στα μετόπισθεν. Το πραξικόπημα ουσιαστικά σήμαινε συνθηκολόγηση, άνευ όρων παράδοση. Έχει υποστηριχθεί ότι το πραξικόπημα μπορεί να συντόμευσε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά έξι μήνες, σώζωντας έτσι εκατοντάδες χιλιάδες ζωές.
Στο τέλος του πολέμου απονεμήθηκε στον βασιλιά Μιχαήλ ο ανώτατος βαθμός της Λεγεώνας της Τιμής από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Χάρυ Τρούμαν. Τιμήθηκε επίσης με το Σοβιετικό Παράσημο της Νίκης από τον Ιωσήφ Στάλιν "για τη θαρραλέα πράξη της ριζικής αλλαγής της πολιτικής της Ρουμανίας, ρήξης με τη Γερμανία του Χίτλερ και συμμαχίας με τα Ενωμένα Έθνη, τη στιγμή που δεν υπήρχε ακόμη σαφής ένδειξη για την ήττα της Γερμανίας", σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή κατά την απονομή. Με τον θάνατο του Μιχαήλ Ρόλα-Ζυμιέρσκι το 1989, ο Μιχαήλ απέμεινε ο μόνος επιζών τιμηθείς με το Παράσημο της Νίκης.
Βασιλεία υπό τον κομμουνισμό
Τον Μάρτιο του 1945 πολιτικές πιέσεις ανάγκασαν τον Βασιλιά Μιχαήλ να διορίσει μια φιλοσοβιετική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Πέτρου Γκρόζα. Τα επόμενα δύο χρόνια ο Μιχαήλ λειτούργησε πάλι ως διακοσμητικό στοιχείο. Από τον Αύγουστο του 1945 έως τον Ιανουάριο του 1946, κατά τη διάρκεια της αργότερα γνωστής ως «βασιλικής απεργίας», ο Βασιλιάς Μιχαήλ προσπάθησε ανεπιτυχώς να αντιταχθεί στην κυβέρνηση Γκρόζα, αρνούμενος να υπογράψει τα διατάγματά της. Υποχωρώντας σε Σοβιετικές, Βρετανικές και Αμερικανικές πιέσεις τελικά εγκατέλειψε την αντίθεσή του στην κομμουνιστική κυβέρνηση και σταμάτησε να ζητά την παραίτησή της.
Δεν απένειμε χάρη στον πρώην Στρατάρχη Αντονέσκου, ο οποίος καταδικάστηκε σε θάνατο "για την προδοσία του ρουμανικού λαού προς όφελος της ναζιστικής Γερμανίας, για την οικονομική και πολιτική υποδούλωση της Ρουμανίας στη Γερμανία, για συνεργασία με τη Σιδηρά Φρουρά, για τη δολοφονία των πολιτικών αντιπάλων του, για τη μαζική δολοφονία αμάχων και εγκλήματα κατά της ειρήνης". Ούτε κατάφερε να σώσει ηγέτες της αντιπολίτευσης όπως ο Γιούλιου Μανίου και οι Μπρατιάνου, θύματα κομμουνιστικών πολιτικών δικών, καθώς το Σύνταγμα δεν του το επέτρεπε χωρίς τη συνυπογραφή του κομμουνιστή Υπουργού Δικαιοσύνης Λουκρέτσιου Πετρεσκάνου (που και ο ίδιος αργότερα εκτελέστηκε από την αντίθετη κομμουνιστική φατρία του Γκεοργκίου Ντεζ). Τα απομνημονεύματα της θείας του Βασιλιά Μιχαήλ, Πριγκίπισσας Ιλεάνας, ανέφεραν τον Έμιλ Μποντνέρας - τον εικαζόμενο εραστή της, κομμουνιστή υπουργό άμυνας της Ρουμανίας και σοβιετικό κατάσκοπο να λέει: «Λοιπόν, αν ο βασιλιάς αποφασίσει να μην υπογράψει Θα σας υποσχεθώ ότι θα υποστηρίξουμε την άποψή του. " Η πριγκήπισσα Ιλεάνα ήταν σκεπτική: «Ξέρεις πολύ καλά (...) ότι ο βασιλιάς δεν θα υπογράψει ποτέ με τη θέλησή του ένα τέτοιο αντισυνταγματικό έγγραφο. Αν το κάνει, για ολόκληρο το έθνος η κυβέρνησή σας θα φέρει την ευθύνη. Σίγουρα δεν θέλετε αυτό το πρόσθετο πρόβλημα αυτή τη στιγμή! "
Εξαναγκασμός σε παραίτηση
thumb|Το έγγραφο της παραίτησης, 1947 Τον Νοέμβριο του 1947 ο βασιλιάς Μιχαήλ ταξίδεψε στο Λονδίνο για τον γάμο της τρίτης εξαδέλφης του, πριγκίπισσας Ελισάβετ (αργότερα βασίλισσας Ελισάβετ Β΄) και του δεύτερου εξαδέλφου του Φίλιππου πρίγκιπα της Ελλάδας, όπου συναντήθηκε με την Πριγκίπισσα Άννα των Βουρβόνων-Πάρμας, που έμελλε να γίνει σύζυγός του. Σύμφωνα με δική του περιγραφή ο Βασιλιάς Μιχαήλ απέρριψε όλες τις προσφορές πολιτικού ασύλου και αποφάσισε να επιστρέψει στη Ρουμανία, σε αντίθεση με τις εμπιστευτικές, επίμονες συμβουλές του Βρετανού πρεσβευτή στη Ρουμανία.
Νωρίς το πρωί της 30ης Δεκεμβρίου 1947 ο Μιχαήλ προετοιμαζόταν για ένα πάρτι Πρωτοχρονιάς στο Κάστρο του Πέλες στη Σινάια, όταν ο Γκρόζα τον κάλεσε πίσω στο Βουκουρέστι. Ο Μιχαήλ επέστρεψε στο παλάτι Ελισάβετα στο Βουκουρέστι και το βρήκε περικυκλωμένο από στρατεύματα της Μεραρχίας Τούντορ Βλαντιμιρέσκου, στρατιωτικής μονάδας απόλυτα πιστής στους Κομμουνιστές. Ο Γκρόζα και ο αρχηγός του Κομμουνιστικού Κόμματος, Γκεόργκε Γκεοργκίου-Ντεζ τον περίμεναν και του ζήτησαν να υπογράψει ένα έτοιμο έγγραφο παραίτησης. Μη μπορώντας να καλέσει πιστά του στρατεύματα, λόγω της φερόμενης αποκοπής των τηλεφωνικών του γραμμών και με τον Γκρόζα ή τον Γκεοργκίου-Ντεζ (ανάλογα με την πηγή) κρατώντας μόνο ένα όπλο πάνω του, ο Μιχαήλ υπέγραψε το έγγραφο. Αργότερα την ίδια ημέρα η ελεγχόμενη από τους Κομμουνιστές κυβέρνηση ανακοίνωσε τη «μόνιμη» κατάργηση της μοναρχίας και την αντικατάστασή της από τη Λαϊκή Δημοκρατία, μεταδίδοντας ραδιοφωνικά τη μαγνητοφωνημένη ανακοίνωση παραίτησης του βασιλιά. Στις 3 Ιανουαρίου 1948 ο Μιχαήλ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα και τον ακολούθησαν μια εβδομάδα αργότερα οι πριγκίπισσες Ελισάβετ και Ιλεάνα, που είχαν συνεργαστεί τόσο στενά με τους Σοβιετικούς, ώστε έγιναν γνωστές ως «Κόκκινες Θείες» του Βασιλιά. Ήταν ο τελευταίος μονάρχης εκείθεν του Σιδηρού Παραπετάσματος, που έχασε τον θρόνο του.
Σύμφωνα με το ίδιο τον Μιχαήλ, ο Γκρόζα είχε απειλήσει να τον σκοτώσει και προειδοποίησε, ότι η κυβέρνηση θα εκτελούσε 1.000 συλληφθέντες φοιτητές, αν ο βασιλιάς δεν παραιτείτο. Σε συνέντευξή του στους New York Times το 2007, ο Μιχαήλ θυμάται τα γεγονότα: «Ήταν εκβιασμός και είπαν: «Αν δεν υπογράψετε αυτό αμέσως είμαστε υποχρεωμένοι» -γιατί υποχρεωμένοι, δεν ξέρω- «να σκοτώσουμε περισσότερους από 1.000 φοιτητές», που είχαν στη φυλακή». Σύμφωνα με το Time ο Γκρόζα απείλησε με σύλληψη χιλιάδων ανθρώπων και με λουτρό αίματος, αν ο Μιχαήλ δεν παραιτείτο.
Ζοανότ Μαρτορέλ
Ο Ζοανότ Μαρτορέλ (Joanot Martorell, 1413 - 1468) ήταν Βαλενθιανός ιππότης και συγγραφέας του μυθιστορήματος Τιράντης ο Λευκός, γραμμένο στα καταλανικά (την αποκαλούμενη από τον ίδιο «πρόστυχη βαλενθιανή γλώσσα»), που εκδόθηκε στη Βαλένθια το 1490.
Μιχαήλ Α΄ της Ρουμανίας
Εξαναγκασμός σε παραίτηση
Ωστόσο σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του πρώην επικεφαλής της Σοβιετικής υπηρεσίας πληροφοριών НКВД, Υποστράτηγου Πάβελ Σουντοπλάντοβ, ο Αναπληρωτής Σοβιετικός Υπουργός Εξωτερικών Αντρέι Βισίνσκι διεξήγαγε προσωπικά διαπραγματεύσεις με τον Βασιλιά Μιχαήλ για την παραίτησή του, εξασφαλίζοντας ότι μέρος της σύνταξής του θα καταβαλλόταν από τον Γκεοργκίου-Ντεζ στο Μεξικό. Σύμφωνα με ορισμένα άρθρα στο Jurnalul Naţionalο Μιχαήλ διαπραγματεύθηκε την παραίτησή του με την κομμουνιστική κυβέρνηση, που του επέτρεψε να εγκαταλείψει τη χώρα, με τα πράγματα που ζήτησε και μέρος της βασιλικής ακολουθίας.
Σύμφωνα με την περιγραφή του Αλβανού κομμουνιστή ηγέτη Ενβέρ Χότζα για τις συνομιλίες του με τους Ρουμάνους κομμουνιστές ηγέτες σχετικά με την παραίτηση του μονάρχη, ήταν ο Γκεόργκιου-Ντεζ και όχι ο Γκρόζα, που ανάγκασε τον Μιχαήλ να παραιτηθεί υπό την απειλή όπλου. Του επετράπη να εγκαταλείψει τη χώρα, συνοδευόμενος από κάποιο μέρος της ακολουθίας του και όπως επιβεβαίωσε και ο σοβιετικός ηγέτης Νικίτα Χρουστσόφ, που μίλησε για τις εξομολογήσεις του Γκεοργκίου-Ντεζ, με ό,τι επιθυμούσε, συμπεριλαμβανομένου χρυσού και ρουμπινιών. Ο Χότζα έγραψε επίσης ότι τα φιλοκομμουνιστικά στρατεύματα περικύκλωσαν το ανάκτορο για να αντιμετωπίσουν στρατιωτικές μονάδες, που ήταν ακόμη πιστές στον βασιλιά.
Ζοανότ Μαρτορέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1413 στη Βαλένθια και ήταν γόνος του ισχυρού βαλενθιανικού οίκου ευγενών των Μαρτορέλ, που παρότι προέρχονταν από την Γκαντία είχαν εγκατασταθεί στην πρωτεύουσα του Βασιλείου της Βαλένθια ήδη από τις αρχές του 15ου αιώνα. Ο παππούς του ήταν βασιλικός σύμβουλος ενώ ο πατέρας του ήταν καμαράρχης του Μαρτίνου του Ανθρώπινου. Οι πληροφορίες που διασώζονται για τον Ζοανότ Μαρτορέλ, που υπήρξε κουνιάδος του άλλου μεγάλου βαλενθιανού συγγραφέα Αουζιάς Μαρκ, τον περιγράφουν ως έναν ευγενή με έντονο χαρακτήρα που έζησε μια πολύ δραστήρια ζωή. Ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη της εποχής (Αγγλία, Βασίλειο της Νάπολης, Πορτογαλία) και απέκτησε μια βαθιά γνώση της ιπποτικής πραγματικότητας στα τέλη του Μεσαίωνα ενώ συμμετείχε σε πάμπολλες ιπποτικές μονομαχίες. Το μοναδικό έργο που άφησε πίσω είναι ο Τιράντης ο Λευκός, ένα μακροσκελές και πολύπλοκο ιπποτικό μυθιστόρημα που θεωρείται από τα σπουδαιότερα δείγματα του είδους και κατατάσσει τον συγγραφέα του ως έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς στην καταλανική γλώσσα.
Μιχαήλ Α΄ της Ρουμανίας
Εξαναγκασμός σε παραίτηση
Τον Μάρτιο του 1948 ο Μιχαήλ κατήγγειλε την παραίτησή του ως παράνομη και ισχυρίστηκε, ότι εξακολουθεί να είναι ο νόμιμος βασιλιάς της Ρουμανίας. Σύμφωνα με το περιοδικό Time θα το είχε κάνει νωρίτερα, αλλά για το διάστημα των αρχών του 1948, διαπραγματευόταν με τους κομμουνιστές για ακίνητα, που είχε αφήσει στη Ρουμανία.
Υπάρχουν αναφορές ότι οι Ρουμανικές κομμουνιστικές αρχές επέτρεψαν στον βασιλιά Μιχαήλ να αναχωρήσει με 42 πολύτιμους πίνακες του Στέμματος τον Νοέμβριο του 1947, ώστε να εγκαταλείψει τη Ρουμανία ταχύτερα. Ορισμένοι από αυτούς τους πίνακες πωλήθηκαν μέσω του διάσημου έμπορου έργων τέχνης Ντάνιελ Βίλντενσταϊν. Ένας από τους πίνακες, που ανήκε στο Ρουμανικό Στέμμα και που φέρεται να αφαιρέθηκε από τη χώρα από τον βασιλιά Μιχαήλ τον Νοέμβριο του 1947, επεστράφη στη Ρουμανία το 2004 ως δωρεά του Γιον Κρύγκερ, πρώην συζύγου της πριγκίπισσας Ιρίνας, κόρης του βασιλιά Μιχαήλ.
Το 2005 ο Ρουμάνος πρωθυπουργός Καλίν Ποπέσκου-Ταριτσεάνου αρνήθηκε αυτές τις κατηγορίες για τον βασιλιά Μιχαήλ, δηλώνοντας ότι η κυβέρνηση της Ρουμανίας δεν έχει καμμία απόδειξη για μια τέτοια ενέργειά του και ότι πριν από το 1949 η κυβέρνηση δεν είχε επίσημα αρχεία οποιωνδήποτε έργων τέχνης, που αφαιρέθηκαν από τις πρώην βασιλικές κατοικίες. Ωστόσο σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς τέτοιες εγγραφές υπήρχαν ήδη από τον Απρίλιο του 1948, αφού στην πραγματικότητα δημοσιεύτηκαν επισήμως τον Ιούνιο του 1948.
Σύμφωνα με την εγκεκριμένη βιογραφία του Iβόρ Πόρτερ, Μιχαήλ της Ρουμανίας: Ο Βασιλιάς και η Χώρα (2005), που καταγράφει το καθημερινό ημερολόγιο της Βασιλομήτορος Ελένης, η βασιλική οικογένεια της Ρουμανίας έβγαλε από τη χώρα πίνακες, που ανήκαν στο Βασιλικό Στέμμα της Ρουμανίας τον Νοέμβριο του 1947, στο ταξίδι στο Λονδίνο για τον γάμο της μελλοντικής Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄. Δύο από αυτούς τους πίνακες, με υπογραφή του Eλ Γκρέκο, πωλήθηκαν το 1976.
Σύμφωνα με τα πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Φόρεϊν Όφις, όταν ο Μιχαήλ έφυγε από τη Ρουμανία, τα μόνα περιουσιακά στοιχεία του ανερχόταν σε 500.000 ελβετικά φράγκα. Τα πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα σοβιετικά αντίγραφα των συνομιλιών μεταξύ του Ιωσήφ Στάλιν και του Πρωθυπουργού της Ρουμανίας Πέτρου Γκρόζα δείχνουν, ότι λίγο πριν από την παραίτησή του ο βασιλιάς Μιχαήλ έλαβε από την κομμουνιστική κυβέρνηση περιουσιακά στοιχεία ύψους 500.000 ελβετικών φράγκων. Ο βασιλιάς Μιχαήλ ωστόσο επανειλημμένα αρνήθηκε, ότι η κομμουνιστική κυβέρνηση του είχε επιτρέψει να πάρει στην εξορία οποιαδήποτε χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ή πολύτιμα αγαθά, εκτός από τέσσερα προσωπικά αυτοκίνητα φορτωμένα σε δύο αμαξοστοιχίες.
Ζωή στην εξορία
thumb|Η σημαία του Βασιλιά
Ο Μιχαήλ δεν συναντήθηκε ποτέ με τον πατέρα του, Κάρολο, μετά την παραίτησή του το 1940. Ο Μιχαήλ δεν έβλεπε κανένα λόγο να συναντήσει τον πατέρα του, που είχε τόσο πολύ ταπεινώσει επανειλημμένα τη μητέρα του με τις εξωσυζυγικές του σχέσεις και δεν παρακολούθησε την κηδεία του το 1953.
Τον Ιανουάριο του 1948 ο Μιχαήλ άρχισε να χρησιμοποιεί έναν από τους προγονικούς τίτλους της οικογένειάς του, "Πρίγκιπας του Χοεντσόλερν", αντί να χρησιμοποιεί τον τίτλο "Βασιλιάς της Ρουμανίας". Αφού κατήγγειλε την παραίτησή του ως εξαναγκασμένη και παράνομη τον Μάρτιο του 1948, ο Μιχαήλ ξανάρχισε τη χρήση του βασιλικού τίτλου.
Το ζευγάρι έζησε κοντά στη Φλωρεντία της Ιταλίας μέχρι το 1948, κοντά στη Λωζάνη της Ελβετίας μέχρι το 1950 και στη συνέχεια στο Χάμπσαϊρ της Αγγλίας μέχρι το 1956. Μετά εγκαταστάθηκε κοντά στο Βερσουά της Ελβετίας, όπου έζησαν για τα επόμενα 45 χρόνια. Οι κομμουνιστικές ρουμανικές αρχές αφαίρεσαν από τον Μιχαήλ τη ρουμανική ιθαγένεια το 1948. Στην εξορία ο Μιχαήλ εργάστηκε ως αγρότης, πιλότος, επιχειρηματίας και μεσίτης. Με τη σύζυγό του απέκτησε πέντε κόρες, που γεννήθηκαν μεταξύ 1949 και 1964.
Επιστροφή και αποκατάσταση
thumb|Κάστρo Πέλες thumb|Κάστρo Πέλισορ thumb|Κάστρo Σεβαρσίν Στις 25 Δεκεμβρίου 1990 -ένα χρόνο μετά την επανάσταση που ανέτρεψε την κομμουνιστική δικτατορία του Νικολάε Τσαουσέσκου- ο Μιχαήλ, συνοδευόμενος από πολλά μέλη της βασιλικής οικογένειας, προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Οτοπένι και εισήλθε στη Ρουμανία για πρώτη φορά μετά από 43 χρόνια. Χρησιμοποιώντας Δανικό διπλωματικό διαβατήριο ο Μιχαήλ μπόρεσε να λάβει θεώρηση 24 ωρών. Είχε την πρόθεση να φτάσει στον Καθεδρικό της Κουρτέα ντε Αρτζες, να προσευχηθεί στους τάφους των βασιλικών προγόνων του και να παρακολουθήσει τη λειτουργία των Χριστουγέννων. Ωστόσο καθ' οδόν προς την Κουρτέα ντε Αρτζες, μπλόκο της αστυνομίας σταμάτησε τον βασιλιά και τους συνοδούς του, τους μετέφερε στο αεροδρόμιο και τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν τη χώρα.
Το 1992 η ρουμανική κυβέρνηση επέτρεψε στον Μιχαήλ να επιστρέψει στη Ρουμανία για τον εορτασμό του Πάσχα, όπου συγκέντρωσε μεγάλα πλήθη. Παρόλο που η ρουμανική κυβέρνηση αρνήθηκε το αίτημά του να δώσει μια ομιλία από το Βασιλικό Ανάκτορο (σήμερα Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Ρουμανίας), η ομιλία του από ένα δωμάτιο ξενοδοχείου συγκέντρωσε πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους στο Βουκουρέστι για να τον δουν. Ο Μιχαήλ αρνήθηκε την προσφορά του Προέδρου του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος, Ράντου Κάμπεανα, να συμμετέχει στις εκλογές για πρόεδρος της Ρουμανίας. Η δημοτικότητά του ανησύχησε την κυβέρνηση του Ίον Ιλιέσκου και του απαγορεύθηκε να επισκεφθεί τη Ρουμανία, δύο φορές το 1994 και το 1995.
Το 1997, μετά την ήττα του Ιλιέσκου από τον Εμίλ Κονσταντινέσκου, η ρουμανική κυβέρνηση αποκατέστησε την ιθαγένεια του Μιχαήλ και του επέτρεψε και πάλι να επισκεφθεί τη χώρα. Τελευταία ζούσε εν μέρει στην Ελβετία στο Ωμπόν και εν μέρει στη Ρουμανία, είτε στο Κάστρο Σεβαρσίν, στο Νομό του Αράντ ή σε μια επίσημη κατοικία στο Βουκουρέστι - το Ανάκτορο Ελισαβέτα - που ψηφίστηκε από το κοινοβούλιο της Ρουμανίας με νόμο σχετικά με ρυθμίσεις για πρώην αρχηγούς του κράτους. Εκτός από το Κάστρο Σεβαρσίν ανακαινίστηκαν επίσης οι πρώην ιδιωτικές κατοικίες Κάστρα Πέλες και Πέλισορ, που είναι ανοικτά για το κοινό, ενώ το ανάκτορο Ελισαβέτα και το Σεβαρσίν χρησιμοποιούνται ως ιδιωτικές κατοικίες.
Επόμενα χρόνια
thumb|Νωπογραφία του Βασιλιά Μιχαήλ Α΄ στους τοίχους της Μονής Σάμπετα thumb|Ο Μιχαήλ Α΄ και η Αννα σε ρουμανικό γραμματόσημο του 2014 Ο Μιχαήλ δεν ενθάρρυνε ούτε αντιτάχθηκε στην ανακίνηση του ζητήματος της μοναρχίας στη Ρουμανία και τα βασιλικά κόμματα έχουν επηρεάσει ελάχιστα τη μετακομμουνιστική ρουμανική πολιτική. Θεωρεί ότι η αποκατάσταση της μοναρχίας στη Ρουμανία μπορεί να προκύψει μόνο από μια απόφαση του ρουμανικού λαού. "Αν οι άνθρωποι θέλουν να επιστρέψω, φυσικά θα επιστρέψω", είπε το 1990. "Οι Ρουμάνοι υπέστησαν πολλά δεινά, ώστε να έχουν το δικαίωμα να συμβουλευτούν για το μέλλον τους". Ο Βασιλιάς Μιχαήλ πιστεύει ότι εξακολουθεί να υπάρχει ρόλος και αξία για τη μοναρχία σήμερα: «Προσπαθούμε να κάνουμε τους ανθρώπους να καταλάβουν τι ήταν η ρουμανική μοναρχία και τι μπορεί ακόμα να κάνει» (γι'αυτούς). Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διεξήχθη το 2007 κατόπιν αιτήματος της ρουμανικής βασιλικής οικογένειας, μόνο το 14% των Ρουμάνων τάχθηκαν υπέρ της αποκατάστασης της μοναρχίας. Μια άλλη δημοσκόπηση του 2008 έδειξε ότι μόνο το 16% των Ρουμάνων είναι μοναρχικοί.
Ο Μιχαήλ έχει αναλάβει κάποιο οιονεί διπλωματικό ρόλο εκ μέρους της μετακομμουνιστικής Ρουμανίας. Το 1997 και το 2002 πραγματοποίησε περιοδεία στη Δυτική Ευρώπη, ασκώντας πιέσεις για την ένταξη της Ρουμανίας στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και έγινε δεκτός από αρχηγούς κρατών και κυβερνητικούς αξιωματούχους.
Τον Δεκέμβριο του 2003 ο Μιχαήλ απένειμε το βραβείο "Άνθρωπος της Χρονιάς 2003" στον Πρωθυπουργό Aντριάν Ναστάσε, ηγέτη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD), εξ ονόματος του ταμπλόιντ VIP. Η εφημερίδα Evenimentul Zilei διαμαρτυρήθηκε στη συνέχεια ότι «μια τέτοια δραστηριότητα ήταν ακατάλληλη για ένα βασιλιά και ότι ο Μιχαήλ έχασε το κύρος του», ενώ η πλειοψηφία των πολιτικών αναλυτών «θεωρούσε τη χειρονομία του ως νέα παραίτηση».
Ο Μιχαήλ συμμετείχε στην Παρέλαση Νίκης στη Μόσχα το 2010 ως ο μοναδικός επιζών Ανώτατος Αρχηγός Ευρωπαϊκού Κράτους κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το όνομα του Μιχαήλ Α΄ αναγράφεται στο μνημείο στο Κρεμλίνο της Μόσχας ως ένας από τους 20 τιμηθέντες με το Παράσημο της Νίκης.
Σε έρευνα του Ιουλίου 2013, το 45% των Ρουμάνων είχε καλή ή πολύ καλή γνώμη για τον Μιχαήλ, ενώ το 6,5% το αντίθετο. Η βασιλική οικογένεια έλαβε παρόμοια ποσοστά, με το 41% ​​να έχει καλή ή πολύ καλή γνώμη γι' αυτήν και μόλις το 6,5% κακή ή πολύ κακή.
Προβλήματα υγείας
Τον Μάρτιο του 2016 το Βασιλικό Συμβούλιο ανακοίνωσε την αποχώρηση του Βασιλιά Μιχαήλ από τη δημόσια ζωή. Τα καθήκοντα ανέλαβε η κόρη του, Πριγκίπισσα του Στέμματος Μαργαρίτα. Μετά από χειρουργική επέμβαση νωρίτερα τον ίδιο χρόνο ο Βασιλιάς Μιχαήλ διαγνώστηκε με χρόνια λευχαιμία και μεταστατικό επιδερμοειδές καρκίνωμα και υφίστατο μια σύνθετη και μακρά θεραπεία.
Την 1η Αυγούστου 2016 έγινε χήρος όταν πέθανε η Βασίλισσα Άννα σε ηλικία 92 ετών. Ο ίδιος πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου 2017 σε ηλικία 96 ετών.
Πολιτική κληρονομιά
Σύμφωνα με τις διατάξεις περί διαδοχής του τελευταίου δημοκρατικά εγκεκριμένου μοναρχικού συντάγματος του 1923 του Ρουμανικού βασιλείου, μετά τον θάνατο του βασιλιά Μιχαήλ χωρίς γιους, τα δικαιώματα επί του Στέμματος μεταβιβάζονται πάλι στην οικογένεια Χοεντσόλερν.
Ωστόσο στις 30 Δεκεμβρίου 2007, κατά την 60ή επέτειο της παραίτησής του, ο Βασιλιάς Μιχαήλ υπέγραψε τους Θεμελιώδεις Κανόνες της Βασιλικής Οικογένειας της Ρουμανίας, με τους οποίους ορίστηκε η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα ως κληρονόμος του.
Το έγγραφο δεν έχει νομική ισχύ, καθώς ρυθμίζει ένα θεσμό που δεν υπάρχει πια. Με την ίδια ευκαιρία ο Μιχαήλ ζήτησε επίσης από το ρουμανικό κοινοβούλιο, να εξετάσει το ενδεχόμενο να αποκαταστήσει τη μοναρχία, όπως και να καταργήσει τον σαλικό νόμο.
Στις 10 Μαΐου 2011, στο πλαίσιο αγωγών στη Γερμανία που ασκήθηκαν εναντίον της οικογένειάς του από τους Γερμανούς συγγενείς του σχετικά με το παλιό όνομα Χοεντσόλερν-Φέρινγκεν του γαμπρού του Ράντου και των φόβων που εξέφρασαν ορισμένοι ότι οι Γερμανοί Χοεντσόλερν μπορεί να διεκδικήσουν τη διαδοχή στην ηγεσία του Ρουμανικού βασιλικού οίκου, ο Μιχαήλ διέκοψε όλους τους δυναστικούς και ιστορικούς δεσμούς με τον πριγκιπικό οίκο των Χοεντσόλερν, άλλαξε το όνομα της οικογένειάς του σε "της Ρουμανίας" και παραιτήθηκε από όλους τους πριγκιπικούς τίτλους που είχαν απονεμηθεί σε αυτόν και την οικογένειά του από τους Γερμανούς Χοεντσόλερν.
Την 1η Αυγούστου 2015 ο Μιχαήλ υπέγραψε ένα έγγραφο που αφαιρούσε τον τίτλο του Πρίγκιπα της Ρουμανίας και την αναγνώριση της βασιλικής ιεραρχίας από τον εγγονό του Νικόλαο Μέντφορτ-Μιλς, που επίσης απομακρύνθηκε από τη σειρά διαδοχής. Ο πρώην βασιλιάς έλαβε την απόφαση "με το βλέμμα του στραμμένο στο μέλλον της Ρουμανίας μετά τη βασιλεία και τη ζωή της μεγαλύτερης κόρης του Μαργαρίτας". Ο πρώην βασιλιάς ελπίζει ότι «ο Νικόλαος θα βρει τα επόμενα χρόνια έναν κατάλληλο τρόπο για να υπηρετήσει τα ιδανικά και να χρησιμοποιήσει τις ιδιότητες που του έδωσε ο Θεός». Η μητέρα του Νικολάου, πριγκίπισσα Ελένη, έλαβε μια προσωπική επιστολή για την απόφαση του πρώην βασιλιά.
Προσωπικότητα και προσωπικά ενδιαφέροντα
Ο Μιχαήλ ήταν επικεφαλής των Ρουμάνων προσκόπων τη δεκαετία του 1930. Είχε πάθος με τα αυτοκίνητα, ειδικά τα στρατιωτικά τζιπ. Ενδιαφερόταν επίσης για τα αεροσκάφη, έχοντας εργαστεί ως δοκιμαστικός πιλότος κατά την εξορία του.
Οικογένεια
Ο Μιχαήλ νυμφεύτηκε το 1948 την Άννα των Βουρβόνων, κόρη του Ρενέ, πρίγκιπα της Πάρμας και είχε πέντε κόρες, πριγκίπισσες της Ρουμανίας και πέντε εγγόνια:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ρουμανίας Κατηγορία:Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Σαιντ-Αφρίκ
Το Σαιντ-Αφρίκ (γαλλικά: Saint-Affrique, οξιτανικά: Sant Africa) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Αφρικαίν (γαλλικά: Saint-Affricains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Μπριούντ
Η Μπριούντ (γαλλικά: Brioude) είναι γαλλική κοινότητα που βρίσκεται στο νομό Ωτ-Λουάρ, στη διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Είναι υπονομαρχία του νομού και έχει πληθυσμό 6.721 κατοίκους (2017).
Οι κάτοικοι ονομάζονται Μπριβαντουά (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Θέση της Μπριούντ και της περιοχής Μπριβαντουά (με μπεζ χρώμα) στο χάρτη της [[Ωβέρνη|Ωβέρνης]] Η κοινότητα Μπριούντ βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού Ωτ-Λουάρ, μέσα στον Κεντρικό Ορεινό Όγκο (Μασίφ Σαντράλ), στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Ήταν τμήμα της πρώην διοικητικής περιοχής της Ωβέρνης.
Είναι η μία υπονομαρχία του νομού Ωτ-Λουάρ, η δεύτερη είναι η κοινότητα Ισανζώ. Έχει πληθυσμό 6.721 κατοίκους (2017) και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής που συγκεντρώνει 13.950 κατοίκους (2015).
Είναι η πρωτεύουσα του Μπριβαντουά και βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Αλλιέ, σε μέσο υψόμετρο 518 μέτρα σε μια μικρή πεδιάδα που φέρει το όνομα της πόλης, Λιμάνι της Μπριούντ. Στα ανατολικά της κοινότητας υψώνεται η οροσειρά του Λιβραντουά με θέα στην πεδιάδα, ενώ στα νότια και στα δυτικά αρχίζουν τα όρη της Μαρζερίντ. Ο Σιδώνιος Απολλινάριος (430-486) ονόμασε την πόλη Γλυκιά Μπριούντ (Brioude la Douce) από τον 5ο αιώνα, περιγράφοντάς την ως ελκυστική και εμπορική, πρωτεύουσα του Μπριβαντουά.
Η Μπριούντ βρίσκεται 70 χλμ. νοτιοανατολικά του Κλερμόν-Φεράν, 60 χλμ βορειοδυτικά του Πουί-αν-Βελαί, πρωτεύουσας του νομού, 48 χλμ. βορειοανατολικά του Σαιν-Φλουρ και 486 χλμ. από το Παρίσι.
Η έκταση της κοινότητας είναι 13,52 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Το κλίμα στη Μπριούντ είναι ζεστό και εύκρατο. Οι βροχοπτώσεις είναι σημαντικές, ακόμη και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το κλίμα είναι τύπου Cfb. Η μέση θερμοκρασία είναι 10,9 ° C και η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 622 mm2.
Τοπωνυμία και γλώσσα
Τον 6ο αιώνα, η πόλη αναφέρεται ως Brivate. Αυτό το όνομα είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς εξέλιξης από την κελτική-γαλατική λέξη "briuati" (που σημαίνει τόπος εφοδιασμένος με γέφυρα), αυτή που βρίσκεται στο Παλιό-Μπριούντ, στα νότια στα 3 χιλιόμετρα. Ο όρος αυτός μας υπενθυμίζει ότι η διέλευση του ποταμού Αλλιέ στην περιοχή αυτή αποτέλεσε πλεονέκτημα εδώ και αιώνες.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Δρομάκι στη Μπριούντ με τοιχογραφία τον θρυλικό λαθρέμπορο Λουί Μαντρέν Δύο προσωπικότητες έχουν διαμορφώσει την ιστορία του τόπου. Ο πρώτος ήταν ο άγιος Ιουλιανός, ένας Ρωμαίος στρατιωτικός που κήρυξε τον Χριστιανισμό και φέρεται να μαρτύρησε στην πόλη τον 3ο αιώνα. Η πόλη έγινε από τότε τόπος προσκυνήματος, από τον οποίο επωφελήθηκε ιδιαίτερα κατά τον Μεσαίωνα, όπως αναφέρει ο Γρηγόριος της Τουρ, ο οποίος αναφέρει επίσης ότι ο τελευταίος τόπος ανάπαυσης του Δυτικού Ρωμαίου αυτοκράτορα Άβιτου (455-456) ήταν στη Μπριούντ. Η γιορτή του Αγίου Ιουλιανού, 28 Αυγούστου, έφερνε τέτοια πλήθη στα λείψανα του αγίου που στα μέσα του 11ου αιώνα κατασκευάστηκε ένας ξενώνας-άσυλο για να φροντίσει τους άπορους προσκυνητές και τους άρρωστους. Το 1181, ο Εράκλ Γ', υποκόμης του Πολινιάκ, που είχε λεηλατήσει την πόλη πριν από δύο χρόνια, ζήτησε δημόσια συγνώμη μπροστά από την εκκλησία και καθιέρωσε ένα σώμα 25 ιπποτών για να υπερασπίζονται τα λείψανα του Αγίου Ιουλιανού.
Στα μέσα του 18ου αιώνα, ο λαθρέμπορος και ληστής Λουί Μαντρέν, ορμόμενος από το Ντωφινέ έδρασε στην περιοχή και εξακολουθεί να θεωρείται λαϊκός ήρωας. Πολύ δημοφιλής στη διάρκεια της ζωής του και στη συνέχεια στην εποχή της Παρισινής Κομμούνας, ο Μαντρέν παραμένει πολύ γνωστός σήμερα στο Ντωφινέ και τη Σαβοΐα και, σε μικρότερο βαθμό, στην υπόλοιπη Γαλλία.
Οικονομία
μικρογραφία|250x250εσ|Γέφυρα στον ποταμό Αλλιέ στη Μπριούντ Η γεωργία και η κτηνοτροφία (δημητριακά και εκτροφή βοοειδών ειδικά στην περιοχή), οι αγροβιομηχανίες, η επεξεργασία ξύλου, οι κατασκευές και ο τουρισμός αποτελούν τις κύριες οικονομικές δραστηριότητες της κοινότητας και της περιοχής.
Παλαιότερα, η Μπριούντ ήταν γνωστή για την αλιεία σολομού. Λόγω της επιβάρυνσης που ασκούν οι ανθρώπινες δραστηριότητες στα αλιευτικά οικοσυστήματα (γεωργική ρύπανση, υπεραλίευση στις εκβολές της Νάντης, αδιαπέραστα φράγματα στους ποταμούς Λίγηρα και Αλλιέ, εκροή ζεστού νερού από τους τέσσερις θερμοπυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής κλπ.), έχει σχεδόν εξαφανιστεί από το 1967. Η αλιεία του έχει πλέον απαγορευτεί και σε ορισμένα σημεία είναι αυστηρά ελεγχόμενη από το 1994.
Η Μπριούντ είναι ένα περιφερειακό κέντρο ώθησης στον αγροτικό τομέα. Το 12% της παραγωγής ηλιόσπορου στην Ωβέρνη προέρχεται από την περιοχή της Μπριούντ.
Η κοινότητα είναι έδρα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Μπριούντ.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Η βασιλική Σαιν-Ζυλιάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις της Ωβέρνης
Μονοπάτι C4
Τo μονοπάτι C4 είναι ένα μεταβολικό μονοπάτι που υπάρχει στα φυτά (τα λεγόμενα «C4 φυτά») τα οποία φέρουν μια διαφοροποίηση στην δέσμευση και στην αναγωγή του άνθρακα από εκείνες που προβλέπει ο κύκλος του Κάλβιν που ισχύει για τα περισσότερα φυτά. . Από την δεκαετία του 1960 φάνηκε ότι σε αυτά τα φυτά (όπως το καλαμπόκι), τα πρώτα προϊόντα της φωτοσύνθεσης είναι οργανικά οξέα με 4 άτομα άνθρακα.
Αναφορές
Κατηγορία:Φωτοσύνθεση Κατηγορία:Μεταβολισμός
Κασονήσι Σάμου
Το Κασονήσι ή Κασσονήσι είναι νησίδα του Βορειοανατολικού Αιγαίου πελάγους, που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της νήσου Σάμου. Είναι τρίτη σε έκταση νησίδα γύρω από τη Σάμο, βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτήν από την οποία χωρίζεται με έναν αβαθή θαλάσσιο δίαυλο που οι ντόπιοι αποκαλούν "γαλάζια λίμνη". Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Σαμίων του τότε δήμου Βαθέος. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κασονήσι κατηγορία:νομός Σάμου Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Δήμος Αναστασιάδης
Ο Δήμος (Δημοσθένης) Αναστασιάδης (Κατερίνη, 13 Φεβρουαρίου 1985) είναι Έλληνας τραγουδιστής και μουσικός. Η μουσική του έχει χαρακτηριστεί ως "ένα σπάνιο κράμα ροκ χαρακτήρα με σεβασμό στην ελληνική μουσική παράδοση". Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει 4 δισκ
ογραφικές δουλειές και έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της εγχώριας μουσικής σκηνής. Το 2008 τιμήθηκε με βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη στα Mad Video Music Awards. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Records.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κατερίνη, όπου και μεγάλωσε σε πολυμελή οικογένεια. Σε ηλικία 6 χρονών γράφτηκε σε ωδείο και έμαθε διάφορα μουσικά όργανα όπως πιάνο, κιθάρα, ντραμς και μπουζούκι. Το 1997, σε ηλικία 12 χρονών, μαζί με άλλους φίλους του δημιούργησαν την μπάντα "Δύτες του Χρόνου", με μουσική παρουσία στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Πέρα από τη μουσική, ήταν για επτά χρόνια αθλητής της χειροσφαίρισης στον Αρχέλαο Κατερίνης. Το 2004, ξεκίνησε τις σπουδές του στη Κοζάνη στο ΤΕΙ Βιομηχανικού Σχεδιασμού, για να τις διακόψει προσωρινά προκειμένου να δηλώσει συμμετοχή στο μουσικό τηλεπαιχνίδι "Dream Show 2" ξεκινώντας την επαγγελματική του καριέρα.
Προσωπική ζωή
Από το 2014 είναι ζευγάρι με την ηθοποιό Τζένη Θεωνά και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Αρίωνα (γενν. 6 Απριλίου 2019).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Νις (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Νις μπορεί να αναφέρεται:
καθώς και στους ποδοσφαιρικούς συλλόγους:
Διαιρέτης τάσης
[[Αρχείο:Voltage divider.jpg|right|thumb|Το κυκλωματικό διάγραμμα ενός διαιρέτη τάσης:
Ανάλυση
Η ανάλυση του κυκλώματος ενός διαιρέτη τάσης είναι αρκετά απλή. Σύμφωνα με την θεωρία των ηλεκτρικών κυκλωμάτων, η ένταση του ρεύματος που διαρρέει το κύκλωμα των δύο αντιστατών εν σειρά προκύπτει από την διαίρεση της τάσης που εφαρμόζεται στα άκρα του κυκλώματος προς το άθροισμα των τιμών των εν σειρά αντιστάσεων. Η τάση εξόδου είναι ουσιαστικά η τάση που αναπτύσσεται στα άκρα της δεύτερης αντίστασης. Η τάση αυτή μπορεί να βρεθεί εάν πολλαπλασιάσουμε το ρεύμα που διαρρέει την αντίσταση επί την τιμή της. Ο συλλογισμός αυτός μπορεί να δοθεί μαθηματικά εφαρμόζοντας τον νόμο του Ωμ :
Ρεύμα κυκλώματος:
Τάση εξόδου:
Η σχέση αυτή δείχνει ότι ο λόγος της πτώσης τάσης V2 στο R2 προς τη συνολική τάση Vin είναι πανομοιότυπος με τον λόγο της αντίστασης R2 προς τη συνολική αντίσταση των R1 και R2
Από την παραπάνω ανάλυση προκύπτει πως, με κατάλληλη εκλογή των ηλεκτρικών αντιστάσεων του κυκλώματος, μπορούμε να πάρουμε στην έξοδο οποιαδήποτε τιμή τάσης ανάμεσα στο 0 και την τάση εισόδου.
Η σχέση τάσεων TF ονομάζεται Συνάρτηση μεταφοράς (Transfer Function) και ισούται:
Περαιτέρω μετασχηματισμοί ισοδυναμίας καταλήγουν στις ακόλουθες πρακτικές σχέσεις:
αντίστοιχα
Στην περίπτωση που η αντίσταση R1 είναι πολύ μικρότερη σε σχέση με την R2, η τάση στην έξοδο θα είναι περίπου ίση με την τάση εισόδου. Επίσης, στην περίπτωση που η αντίσταση R2 είναι πολύ μικρότερη σε σχέση με την R1, η τάση εξόδου θα πλησιάζει το 0. Τέλος, εάν θεωρήσουμε ότι οι δύο αντιστάσεις είναι ίσες (R1 = R2), τότε η τάση εξόδου θα είναι ακριβώς το μισό της τάσης εισόδου.
Διαιρέτης αποτελούμενος από ωμικές αντιστάσεις λειτουργεί ισοδύναμα και με εναλλασσόμενο και με συνεχές ρεύμα.
Διαιρέτης τάσεως πολλών βαθμίδων.
μικρογραφία|Ωμικός Διαιρέτης τάσεως πολλών βαθμίδων Υπάρχει δυνατότητα να έχουμε μια διάταξη διαιρέτη με πολλές αντιστάσεις εν σειρά οπότε έχουμε και πολλές διαφορετικές τάσεις στους ακροδέκτες κάθε αντίστασης. Οι υπολογισμοί των τάσεων γίνονται με απλές αριθμητικές πράξεις  με βάση του νόμου του Ωμ και των κανόνων του Κίρχοφ.
Η διάταξη στο δεξιά, σχήμα χρησιμοποιεί πέντε αντιστάσεις σε σειρά. Μετατρέπει μια είσοδο 12 volt σε τέσσερις διαφορετικές εξόδους, οι οποίες μπορεί να είναι χρήσιμες στην τροφοδοσία ενός σύνθετου κυκλώματος. Καθώς είναι ένα κύκλωμα εν σειρά, υπάρχει μόνο ένα ρεύμα και προσδιορίζεται εύκολα λαμβάνοντας υπόψη το άθροισμα των αντιστάσεων :
συνεπώς η πτώση τάσεως σε κάθε αντίσταση Rn είναι
Η ποσοστιαία πτώση τάσεως f% ως προς την τάση εισόδου υπολογίζεται:
Συνεπώς αν υπολογίσουμε τις τάσεις στο παράδειγμά του σχήματος θα έχουμε:
Διαιρέτης τάσεως με Ωμικό φορτίο
Εάν θέλουμε να προσθέσουμε φορτίο στον διαιρέτη τάσης RL, τότε αντί της αντίστασης R2 θα πρέπει να εισάγουμε στους τύπους τον παράλληλο συνδυασμό της αντίστασης R2 και της αντίστασης RL, όπου η δεύτερη είναι η αντίσταση εισόδου του κυκλώματος που έχουμε θεωρήσει ως φορτίο. Η ισοδύναμη αντίσταση Req το αποτέλεσμα της παράλληλης σύνδεσης των αντιστάσεων R2  και RL: αριστερά|μικρογραφία|431x431εσ|Διαιρέτης Τάσεως με Ωμικό φορτίο
Συνεπώς χρησιμοποιούμε αυτή την τιμή για να υπολογίσουμε την τάση Vout
και τέλος έχουμε
Διαιρέτης με αντίσταση και πυκνωτή RC
Υπάρχουν δύο επιλογές στη βιβλιογραφία για τον ορισμό της Άεργης αντίστασης για έναν πυκνωτή. Το ένα είναι να χρησιμοποιήσουμε μια ομοιόμορφη έννοια της αντίστασης ως το φανταστικό μέρος της αντίστασης, στην οποία περίπτωση η Άεργη αντίσταση ενός πυκνωτή είναι ο αρνητικός αριθμός,
Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, πρέπει να θυμάστε να προσθέσετε ένα αρνητικό πρόσημο για την Άεργη αντίσταση ενός πυκνωτή, δηλ. Z_c=-jXC (J φανταστική μονάδα ή φανταστικός αριθμός)
Μια άλλη επιλογή είναι να ορίσουμε την Άεργη αντίσταση ως θετικό αριθμό,
Νοτιοαφρικανική προεδρική εκλογή (2019)
Ο Σίριλ Ραμαφόζα επανεξελέγη αρχηγός κράτους για πενταετή θητεία.
Διαιρέτης τάσης
Διαιρέτης με αντίσταση και πυκνωτή RC
Μετά από αυτή τη διευκρίνηση της Άεργης αντίσταση μπορούμε να υπολογίσουμε το κύκλωμα το οποίο στην ουσία είναι ένα Low pass RC φίλτρο.δεξιά|565x565εσΗ αντίσταση του Ac του πυκνωτή είναι όπου XC είναι η Άεργη αντίσταση  του πυκνωτή, C είναι η χωρητικότητα του πυκνωτή, j είναι η φανταστική μονάδα και ω είναι η γωνιακή συχνότητα της τάσης εισόδου.
Νοτιοαφρικανική προεδρική εκλογή (2019)
Πλαίσιο
Ο μοναδικός υποψήφιος για την προεδρία της Δημοκρατίας της Νότιας Αφρικής, ο Σίριλ Ραμαφόζα, ο οποίος διαδέχτηκε τον Τζέικομπ Ζούμα το 2018 μετά την παραίτησή του, κηρύχθηκε εκλεγμένος για πενταετή θητεία από τον πρόεδρο του Συνταγματικού Δικαστηρίου Μογκόενγκ Μογκόενγκ, χωρίς καν να οργανωθεί επίσημη ψηφοφορία, καθώς ο Ραμαφόζα ήταν ο μόνος υποψήφιος. Η προεδρική εκλογή του 2019 ακολούθησε τη νίκη του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC), του κόμματος υπό την ηγεσία του Ραμαφόζα, στις βουλευτικές εκλογές της 8ης Μαΐου του 2019. Κατά τη διάρκεια αυτών των εκλογών, το ANC, αν και υπέστη απώλειες, συγκέντρωσε το 57,5% των ψήφων και τις 230 από τις συνολικά 400 έδρες στην Εθνοσυνέλευση.
Διαιρέτης τάσης
Διαιρέτης με αντίσταση και πυκνωτή RC
Το γινόμενο RC ονομάζεται σταθερά χρόνου του κυκλώματος.
Νοτιοαφρικανική προεδρική εκλογή (2019)
Πλαίσιο
Η εναρκτήρια σύνοδος της νέας Εθνοσυνέλευσης χαρακτηρίστηκε από την παραίτηση των εδρών τους από βουλευτές αρκετών προσωπικοτήτων που εξελέγησαν με τη λίστα του ANC, όπως ο υπουργός Περιβάλλοντος Νομβούλα Μοκονιάνε και ο πρώην υπουργός Οικονομικών Μαλούσι Γκιγκάμπα. Άλλοι ανέβαλαν την ορκωμοσία τους, όπως ο αναπληρωτής πρόεδρος της χώρας, Ντέιβιντ Μαμπούζα, ύστερα από έκθεση της επιτροπής δεοντολογίας του ANC.
Διαιρέτης τάσης
Διαιρέτης με αντίσταση και πυκνωτή RC
Στη συνέχεια, ο λόγος τάσεων εξαρτάται από τη συχνότητα, στην περίπτωση αυτή μειώνεται καθώς αυξάνεται η συχνότητα. Αυτό το κύκλωμα είναι, στην πραγματικότητα, ένα φίλτρο χαμηλής διέλευσης (πρώτης τάξης). Η σχέση περιέχει έναν φανταστικό αριθμό και στην πραγματικότητα περιέχει και τις πληροφορίες πλάτους και μετατόπισης φάσης του φίλτρου. Για να εξαγάγετε μόνο τον λόγο πλάτους, υπολογίστε το μέτρο (magnitude) του λόγου, το οποίο είναι:
Νοτιοαφρικανική προεδρική εκλογή (2019)
Πλαίσιο
Στη συνέχεια, ο Σίριλ Ραμαφόζα ορκίστηκε σε μια τελετή που διοργανώνεται σε ένα στάδιο της Πρετόρια.
Παραπομπές
2019 προεδρι
Διαιρέτης τάσης
Διαιρέτης με αντίσταση και πυκνωτή RC
Το μέγεθος συνεισφοράς του πυκνωτή στο διαιρέτη τύπου RC εξαρτάται από τη συχνότητας της τάσης εισόδου  Vin  Η επίδραση της συχνότητας απεικονίζεται σε ένα διάγραμμα Bode. Τα διαγράμματα Bode (Bode diagrams – 1938) ή λογαριθμικά διαγράμματα αποτελούνται από δύο καμπύλες: Καμπύλη πλάτους σε decibel (db) συναρτήσει του ω και καμπύλη φάσης συναρτήσει του ω. Η κυανή καμπύλη οφείλεται σε πυκνωτή 1 μF ενώ η πορτοκαλί σε πυκνωτή 10μF. Η δημιουργία του εν λόγω διαγράμματος έγινε με το πρόγραμμα Circuit Academy. αριστερά|μικρογραφία|210x210εσ|Διαιρέτης τάσης με πυκνωτές
Διαιρέτης τάσεως με πυκνωτές.
Εκτός από τους διαιρέτες τάσης με ωμικές αντιστάσεις ή σε συνδυασμό και με πυκνωτή αντίστασης, υπάρχουν και χωρητικοί διαιρέτες τάσης, οι οποίοι αποτελούνται από πυκνωτές μόνο. Ο διαιρέτης αυτός λειτουργεί μόνο με εναλλασσόμενη τάση. Στην περίπτωση αυτή η τάση εξόδου Vout είναι :
Παράδειγμα υπολογισμού της αντίστασης ενός πυκνωτή πχ 220nF σε συχνότητα 1kHz με βάση τον τύπο που αναλύσαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο:
Ο ίδιος πυκνωτής σε συχνότητα 20kHz παρουσιάζει αντίσταση:
== Διαιρέτης τάσεως με Επαγωγικές αντιστάσεις. == μικρογραφία|330x330εσ|Σύνθετη αντίσταση πηνίου Διαιρέτης τάσεως μπορεί να γίνει και με την αντικατάσταση μας αντίστασης ή ενός πυκνωτή με ένα πηνίο. Στην περίπτωση αυτή η τάση εισόδου θα πρέπει να είναι εναλλασσόμενη για να δημιουργείται επαγωγική αντίσταση από το πηνίο ανάλογα με τη συχνότητα. Η σύνθετη αντίσταση ενός πηνίου αποτελείται από την ωμική αντίσταση R και την επαγωγική αντίσταση XL Η επαγωγική αντίσταση (inductive reactance) είναι XL= ωL, όπου L είναι η αυτεπαγωγή, ω = 2πf είναι η γωνιακή συχνότητα, και f είναι η συχνότητα του εναλλασσόμενου ρεύματος. Η σύνθετη αντίσταση του πηνίου  Ζ ονομάζεται ηλεκτρική εμπέδηση η οποία αντιστοιχεί στη συνολική αντίσταση στη ροή του ρεύματος στο RL κύκλωμα, πρόκειται δηλαδή για συνδυασμό της ωμικής αντίστασης και της επαγωγικής (άεργης) αντίστασης και δίδεται από την εξίσωση
Αν αγνοήσουμε την ωμική αντίσταση η οποία γενικώς είναι πολύ μικρή η επαγωγική αντίστασή ενός πηνίου είναι   σε Ohm. Αντικαθιστώντας το  έχουμε τον απλούστερο τύπο
Παράδειγμα υπολογισμού επαγωγικής αντίστασης ενός πηνίου τροφοδοτούμενο με 100V, 50Hz
Ω και η ένταση A
Διαιρέτης RLC
Στην περίπτωση που έχουμε ένα σύνθετο κύκλωμα με όλα τα στοιχεία (RLC) τότε η ηλεκτρική εμπέδηση του συστήματος είναι:
Όπου ωL είναι η επαγωγική αντίσταση και 1/ωC η χωρητική.
Αυτό προκύπτει προσθέτοντας τις επί μέρους εμπεδήσεις ωμικής αντίστασης, πυκνωτή, και πηνίου.
Χρήσεις
μικρογραφία|352x352εσ|Παράδειγμα χρήσης διαιρέτη σε κύκλωμα Ο διαιρέτης τάσης χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να προσαρμόσουμε την τάση εισόδου μιας διάταξης (π.χ. μιας ενισχυτικής διάταξης) ή ενός ηλεκτρονικού εξαρτήματος (π.χ. ενός τρανζίστορ) έτσι ώστε να τροφοδοτήσουμε το κύκλωμα είτε με τάση που βρίσκεται μέσα στα όρια ασφαλούς λειτουργίας του ή με τάση που θα μας δώσει μια επιθυμητή τάση εξόδου και τον επιθυμητό συντελεστή απολαβής και για τη μέτρηση των τάσεων. Μια γέφυρα Wheatstone και ένα Πολύμερο περιλαμβάνουν και τα δύο διαιρέτες τάσης. Ένα ποτενσιόμετρο χρησιμοποιείται ως διαιρέτης μεταβλητής τάσης στον έλεγχο έντασης πολλών ραδιοφώνων. Οι αυτομετασχηματιστές λειτουργούν σαν διαιρέτες επαγωγικών τάσεως.
Ένας διαιρέτης τάσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει μια πολύ υψηλή τάση έτσι ώστε να μπορεί να μετρηθεί με ένα βολτόμετρο. Η υψηλή τάση εφαρμόζεται κατά μήκος του διαιρέτη και η έξοδος του διαιρέτη —η οποία εξάγει χαμηλότερη τάση που βρίσκεται εντός του εύρους εισόδου του μετρητή— μετράται από το βολτόμετρο. Οι διαιρέτες αντιστάσεων υψηλής τάσης που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για αυτό το σκοπό μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση τάσεων έως 100 kV. Σε τέτοιους ανιχνευτές χρησιμοποιούνται ειδικές αντιστάσεις υψηλής τάσης, καθώς πρέπει να είναι σε θέση να ανέχονται υψηλές τάσεις εισόδου και, για να παράγουν ακριβή αποτελέσματα, πρέπει να έχουν αντίστοιχους συντελεστές θερμοκρασίας και πολύ χαμηλούς συντελεστές τάσης. Οι χωρητικοί ανιχνευτές διαιρέτη με πυκνωτές χρησιμοποιούνται συνήθως για τάσεις πάνω από 100 kV, καθώς η θερμότητα που προκαλείται από τις απώλειες ισχύος στους ανιχνευτές διαιρέτη αντιστάσεων σε τέτοιες υψηλές τάσεις μπορεί να είναι υπερβολική.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ηλεκτρονικά κυκλώματα Παραπομπές
Ζυγός Καβάλας
Ο Ζυγός Καβάλας, είναι κωμόπολη του νομού Καβάλας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Καβάλας και έχει 2057 κάτοικους (2011). Ο Ζυγός είναι ενωμένος οικιστικά και με το Κρυονέρι.
Στις αρχές του 20ου αιώνα, παρατηρείται ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι Θράκες απόγονοι πληθυσμών που μετακινήθηκαν προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του μακεδονικού κράτους στη διαδικασία εξόρυξη χρυσού, από τα πλούσια κοιτάσματα της μακεδονικής γης.
Αυτοί οι πληθυσμοί παρέμειναν στην περιοχή και μετά την παρακμή του μακεδονικού κράτους στη συνέχεια πιθανότατα αποδέχτηκαν τη χριστιανική θρησκεία και αποτέλεσαν μέρος του μεγάλου Βυζαντινού κράτους. Αργότερα όμως στην πτώση του Βυζαντίου, αυτή όπως και πολλοί άλλοι αποδέχονται το νέο θρήσκευμα που τους επιβάλλεται, γίνονται μουσουλμάνοι και ακολουθούν τον οδικό χάρτη που τους επιβάλλεται από την Οθωμανική αυτοκρατορία μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα, όπου μετά την μικρασιατική καταστροφή μπαίνουν και αυτοί οι πληθυσμοί η διαδικασία της ανταλλαγής.
Κατά το διάστημα εκείνο, η κύρια επαγγελματική ενασχόληση των κατοίκων είναι η καπνοφυτεία, η καλλιέργεια αγρών και μικρών κήπων και τα αρχικά στάδια της κτηνοτροφίας. Η κυβέρνηση διέθεσε σε κάθε προσφυγική οικογένεια ένα βοοειδές και έναν όνο. Επίσης, χορηγήθηκαν διάφορα γεωργικά εργαλεία, δύο στρέμματα αγρού για φύτευση καπνού, δύο στρέμματα αραβοσίτου και δύο στρέμματα κριθαριού. Σήμερα, οι κάτοικοι ως επί το πλείστον, ασχολούνται στις κοντινές βιοτεχνίες ως εργατικό δυναμικό και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή της Καβάλας.
Το 1991 δημιουργήθηκε ο Οικισμός Παλιννοστούντων Ομογενών Ελλήνων της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ., τον λεγόμενων, λανθασμένα, Ρωσσοπόντιων.
Ονομασία
Υπάρχουν πολλές εκδοχές για την ονομασία της κωμόπολης. Μία από αυτές είναι το γεγονός ότι η κώμη είναι χτισμένη σαν ζυγός ενώ μία άλλη και πιθανότερη από τον ποταμό Ζυγάκτη (καὶ ποταμὸς ἔστι Ζυγάκτης, ἐν ᾧ Τοῦ Θεοῦ περῶντος τὸ ἅρμα τὸν ζυγὸν ἄξαι λέγουσι καὶ τῷ ποταμῷ γενέσθαι τὸ ὄνομα. Κατωφερὲς δ 'ἐστὶ τὸ πεδίον, ὡς ἐπιδέξιον μὲν εἶναι τοῖς ἄνωθεν ὁρμῶσιν ἐκ τῶν Φιλίππων, ἄναντες δὲ τοῖς ἐξ Αμφιπόλεως βιαζομένοις.).
Ομάδες
Η ομάδα της κωμόπολης είναι ο Μουσικογυμναστικός σύλλογος ο Απόλλων και Άρης Ζυγού όπου το 1952 έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Μακεδονίας και έχει αγωνιστεί στην Δ' Εθνική κατηγορία.