cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμανίτης ο μυγοκτόνος
Μαγειρική χρήση
Οι τοξίνες στο A. μυγοκτόνου είναι υδατοδιαλυτές. Το βράσιμο του μανιταριού μπορεί να το αποτοξινώσει και να καταστήσει βρώσιμο το καρποφόρο σώμα. Αν και η κατανάλωσή του ως τροφς δεν ήταν ποτέ διαδεδομένη, η κατανάλωση αποτοξινωμένου ''Α. muscaria'' έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα μέρη της Ευρώπης (κυρίως από Ρώσους εποίκους στη Σιβηρία) τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα, και μάλλον νωρίτερα. Ο Γερμανός γιατρός και φυσιοδίφης Γκέοργκ Χάινριχ φον Λάνγκσντορφ έγραψε την πρώτη δημοσιευμένη καταγραφή σχετικά με τον τρόπο αποτοξίνωσης αυτού του μανιταριού το 1823. Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Γάλλος ιατρός Φελίξ Αρτσιμέντε Πους ήταν υποστηρικτής της κατανάλωσης A. μυγοκτόνου, συγκρίνοντάς το με μανιόκα, μια σημαντική πηγή τροφής στην τροπική Νότια Αμερική που πρέπει να αποτοξινωθεί πριν από την κατανάλωση.
Η χρήση αυτού του μανιταριού ως πηγή τροφής φαίνεται επίσης να υπήρχε στη Βόρεια Αμερική. Μια κλασική περιγραφή αυτής της χρήσης του A. μυγοκτόνου από έναν Αφροαμερικανό πωλητή μανιταριών στην Ουάσιγκτον, DC, στα τέλη του 19ου αιώνα περιγράφεται από τον Αμερικανό βοτανολόγο Φρέντερικ Βέρνομ Κόβιλ. Σε αυτήν την περίπτωση, το μανιτάρι, μετά το βρασμό και το μούσκεμα σε ξύδι, μετατρέπεται σε σάλτσα μανιταριού για μπριζόλα. Επίσης καταναλώνεται ως τροφή σε μέρη της Ιαπωνίας. Η πιο γνωστή τρέχουσα χρήση ως βρώσιμο μανιτάρι είναι στην περιφέρεια Ναγκάνο της Ιαπωνίας. Εκεί, καταναλώνεται κυρίως αλατισμένο και τουρσί.
Πολιτιστικές απεικονίσεις
μικρογραφία| Ο πίνακας Rübezahl του Μόριτζ φον Σβιντ το 1851 απεικονίζει και αμανίτες μυγοκτόνους. Το κόκκινο και άσπρο κηλιδωτό μανιτάρι είναι κοινή εικόνα σε πολλές πτυχές του λαϊκού πολιτισμού. Διακοσμητικά κήπου και εικονογραφημένα βιβλία για παιδιά που απεικονίζει ξωτικά και νεράιδες, όπως τα Στρουμφάκια, συχνά δείχνουν να μυγοκτόνους αμανίτες να χρησιμοποιούνται ως καθίσματα ή σπίτια. Οι αμανίτες οι μυγοκτόνοι απεικονίζονται σε πίνακες από την Αναγέννηση, αν και με διακριτικό τρόπο. Για παράδειγμα, στον πίνακα του Ιερώνυμου Μπος, Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων, το μανιτάρι φαίνεται στο αριστερό πλαίσιο του έργου. Στη βικτοριανή εποχή έγιναν πιο ορατά, καθιστώντας το κύριο θέμα μερικών παραμυθιών. Δύο από τις πιο διάσημες χρήσεις του μανιταριού είναι στο franchise του Mario (συγκεκριμένα δύο από τα είδη Super-Mushroom power-up και οι πλατφόρμες σε διάφορα επίπεδα που βασίζονται στον αμανίτη), και στην ακολουθία του μανιταριού που χορεύει στην ταινία Fantasia του 1940 της Disney. αριστερά|μικρογραφία| Οι μυγοκτόνοι αμανίτες εμφανίζονται συχνά στη βικτοριανή λογοτεχνία, συμπεριλαμβανομένης της δημοφιλούς ιστορίας [[Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων|Η Αλίκη της Χώρα των Θαυμάτων (1865) του Λιούις Κάρολ. (Εδώ: Το γλυπτό του Alice in Wonderland του Χοσέ Δε Κρέεφτ στο ανατολικό Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης)]] Η περιγραφή των ταξιδιών του Φίλιπ φον Στράλενμπεργκ στη Σιβηρία και οι περιγραφές του για τη χρήση του mukhomor εκεί δημοσιεύθηκε στα Αγγλικά το 1736. Η κατανάλωση ούρων όσων είχαν καταναλώσει το μανιτάρι σχολιάστηκε από τον Αγγλο-ιρλανδό συγγραφέα Όλιβερ Γκόλντσμιθ στο ευρέως διαβασμένο μυθιστόρημα του 1762, Citizen of the World. Το μανιτάρι είχε αναγνωριστεί ως ο μυγοκτόνος αμανίτης μέχρι τότε. Άλλοι συγγραφείς κατέγραψαν τις στρεβλώσεις του μεγέθους των αντιληπτών αντικειμένων ενώ ήταν τοξικομαίνοι από τον μύκητα, συμπεριλαμβανομένου του φυσιοδίφη Μορντεκάι Κιούμπιτ Κοοκ στα βιβλία του The Seven Sisters of Sleep and A Plain and Easy Account of British Fungi. Αυτή η παρατήρηση θεωρείται ότι αποτέλεσε τη βάση των αποτελεσμάτων της κατανάλωσης μανιταριού στη δημοφιλή ιστορία Οι περιπέτειες της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων του 1865. Ένα παραισθησιογόνο "ερυθρό μανιτάρι" από τη Λαπωνία εμφανίζεται ως στοιχείο της πλοκής στο μυθιστόρημα του Τσαρλς Κίνγκλεϊ το 1866 Hereward the Wake με βάση τη μεσαιωνική φιγούρα του ίδιου ονόματος. Το μυθιστόρημα του Gravity's Rainbow του Τόμας Πίντσον το 1973 περιγράφει τον μύκητα ως «συγγενή του δηλητηριώδους καταστροφικού αγγέλου» και παρουσιάζει μια λεπτομερή περιγραφή ενός χαρακτήρα που ετοιμάζει ένα μείγμα μπισκότων από Amanita muscaria. Το σαμανισμός του μυγοκτόνου αμανίτη διερευνάται επίσης στο μυθιστόρημα Thursbitch του 2003 του Άλαν Γκάρνερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μανιτάρια Κατηγορία:Αγαρικομύκητες Κατηγορία:Παραισθησιογόνα
Δημογραφική ιστορία της Σερβίας
Αυτό το λήμμα παρουσιάζει τη δημογραφική ιστορία της Σερβίας με βάση τα αποτελέσματα των απογραφών. Για μια πιο λεπτομερή επισκόπηση του τρέχοντος πληθυσμού από το 2011, βλέπε Δημογραφία της Σερβίας.
Απογραφές
Συνήθως, οι απογραφές πληθυσμού λαμβάνουν χώρα κάθε 10 χρόνια, και οργανώνονται από το Στατιστικό Γραφείο της Δημοκρατίας της Σερβίας. Η τελευταία απογραφή διεξήχθη το 2011. Οι απογραφές διεξήχθησαν το 2011, το 2002, το 1991, το 1981, το 1971, το 1961, το 1953 και το 1948, κατά τη διάρκεια της Κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας. Κατά τη διάρκεια του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας διεξήχθησαν απογραφές το 1921 και το 1931. Η απογραφή του 1941 δεν διεξήχθη, λόγω της έκρηξης του Β'ΠΠ.
Το ανεξάρτητο Πριγκιπάτο της Σερβίας πραγματοποίησε την πρώτη απογραφή πληθυσμού το 1834. Επίσης, πραγματοποιήθηκαν απογραφές το 1841, το 1843, το 1846, το 1850, το 1854, το 1859, το 1863, το 1866 και το 1874. Κατά τη διάρκεια ύπαρξης του Βασιλείου της Σερβίας, πραγματοποιήθηκαν απογραφές το 1884, το 1890, το 1895, το 1900, και το 1905. Η τελευταία απογραφή πραγματοποιήθηκε το 1910.
Σύγχρονη Σερβία
Ακολουθεί ένας κατάλογος των απογραφών που έχουν διεξαχθεί από το 1834 μέχρι σήμερα:
Απογραφή του 1991
Εκτιμώμενος πληθυσμός:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημογραφία της Σερβίας
Λολλιανός Μαβόρτιος
O Κουίντο Φλάβιος Εγνάτιος Μύσιος Λολλιανός σίγκνο Μαβόρτιος (Quintus Flavius Maesius Egnatius Lollianus signo Mavortius) (περ. 330 - 356) ήταν πολιτικός, γερουσιαστής ,και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ήταν κυβερνήτης της Καμπανίας από το 328 έως το 335, έπειτα Κόμης της εώας από το 330 έως το 336, Πρόξενος της Αφρικής από το 334 έως το 337, ο Πρεφέκτους ούμπρι (Πολίαρχος) της Ρώμης το 342, Πρόξενος το 355 και Έπαρχος πραιτωρίων του Ιλλυρικού για τον Κωνστάντιο Β΄ μεταξύ 355 και 356.
Ενθάρρυνε τον γερουσιαστή και συγγραφέα Φιρμίκο Ματέρνο να γράψει ένα αστρολογικό δοκίμιο, το Matheseos libri VIII, το οποίο ο συγγραφέας αφιέρωσε στον Λολλιανό.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της εώας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Έπαρχοι Πραιτωρίων του Ιλλυρικού Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης
Πρεσβεία του Καναδά (Αθήνα)
thumb|Το κτίριο της Πρεσβείας του Καναδά στην αθηνα
Η Πρεσβεία του Καναδά στην αθηνα (αγγλικά: Embassy of Canada to Greece,in Athens γαλλικά: Ambassade du Canada en Grèce a Athenes ) είναι η διπλωματική αποστολή του Καναδά στην Ελλάδα. Σημερινός πρέσβης του Καναδά στην Ελλάδα είναι ο Μαρκ Άλλεν (Mark Allen). Βρίσκεται επί του αριθμού 48 της Λεωφόρου Εθνικής Αντιστάσεως, στο Χαλάνδρι, Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διπλωματικές αποστολές στην Ελλάδα Καναδας
Γου Γι (πολιτικός)
Η Γου Γι (γεννημένη Νοέμβριος 1938) είναι συνταξιούχα Κινέζα πολιτικός. Ήταν μία από τις πιο επιφανείς ηγέτες της χώρας κατά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, γνωστή για τον ρόλο της ως Υπουργού Υγείας, από τον Απρίλιο του 2003 κατά τη διάρκεια της επιδημίας του SARS, και αργότερα για τη θέση της ως Αντιπρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου, μια θέση που υπηρέτησε μεταξύ Μαρτίου 2003 και Μαρτίου 2008. Ήταν επίσης μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Από τότε αποσύρθηκε και έφυγε από τη δημόσια ζωή. Αναφερόταν συνήθως ως «σιδηρά κυρία» από τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης και ήταν γνωστή διεθνώς ως μια σκληρή διαπραγματευτής.
Η Γου γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1938 σε μια συνηθισμένη οικογένεια διανοουμένων από τη Γουχάν, αλλά έχει καταγωγή από την κοντινή κομητεία Huangmei στην επαρχία Hubei. Ήταν η νεότερη από τα δύο παιδιά της οικογένειας. Οι γονείς της πέθαναν όταν ήταν νέα, οπότε την μεγάλωσε ο αδερφός της, ο οποίος ήταν οκτώ ετών μεγαλύτερος. Τον Απρίλιο του 1962, προσχώρησε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, αποφοίτησε από το τμήμα Διυλιστηρίων Πετρελαίου στο Ινστιτούτο Πετρελαίου Πεκίνου, με πτυχίο μηχανικής πετρελαίου. Πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας της ως τεχνικός πετρελαίου, τελικά έγινε αναπληρώτρια διευθύντρια στο διυλιστήριο του Πεκίνου Dongfang Hong, και βοηθός διευθυντή και γραμματέας του κόμματος στην Πετροχημική Εταιρεία Πεκίνου Yanshan.
Εκλέχτηκε αντιδήμαρχος του Πεκίνου το 1988 και κατείχε το αξίωμα μέχρι το 1991. Μετά τις διαμαρτυρίες της πλατείας Τιενανμέν το 1989, έπεισε τους εργάτες άνθρακα που απειλούσαν να απεργήσουν, να συνεχίσουν να εργάζονται μετά το θάνατο ορισμένων  συναδέλφων τους. Από το 1991 έως το 1998, κατείχε διαδοχικά τις θέσεις της Υφυπουργού Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων και Εμπορίου, Υπουργού Εξωτερικού Εμπορίου και Οικονομικής Συνεργασίας, και μέλος της 14ης και 15ης Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Ως προστατευομένη του Πρωθυπουργού Zhu Rongji, έγινε μέλος του Δημοσίου Συμβούλου το 1998 και διορίστηκε Αντιπρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου τον Μάρτιο του 2003. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατείχε τη θέση από την έναρξη των οικονομικών μεταρρυθμίσεων το 1978 και αναμφισβήτητα η πιο ισχυρή γυναίκα στην κινεζική πολιτική, μετά τη σύζυγο του Μάο Τζιάνγκ Κινγκ. Βοήθησε να διαπραγματευτεί την είσοδο της ΛΔΚ στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και να αναδιοργανώσει την τελωνειακή υπηρεσία μετά από καταγγελίες των ΗΠΑ για την εκτεταμένη παραβίαση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης SARS, αντικατέστησε τον Zhang Wenkang, ο οποίος απολύθηκε για το ρόλο του στην συγκάλυψη της κρίσης, ως υπουργός υγείας. Ηγήθηκε μιας επιτροπής για την επίλυση της κρίσης. Το περιοδικό Time της αποκάλεσε "Θεά της Διαφάνειας" για την ηγεσία της κατά τη διάρκεια της κρίσης του SARS και ονομάστηκε από το Time ως ένας από τους 100 πιο ισχυρούς ανθρώπους του 2004.
Στις αρχές του 2007, ο άρρωστος Χουάνγκ Γιου, ο οποίος υπηρετούσε ως ανώτατος αντιπρόεδρος της εποχής, δεν μπορούσε πλέον να συνεχίσει να εκπληρώνει τα καθήκοντά του. Αναφέρθηκε ότι η Γου Γι θα αναλάμβανε θέση στον χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος ήταν προηγουμένως το χαρτοφυλάκιο του Χουάνγκ. Αφού ο Χουάνγκ πέθανε κατέχοντας το αξίωμα τον Ιούνιο του 2007, η Γου έγινε η ανώτατη αντιπρόεδρος της πρώτης κατάταξης. Επίσης, όταν το 2007 συγκροτήθηκε επιτροπή συντονισμού για την εποπτεία του ποιοτικού ελέγχου των καταναλωτικών αγαθών καθώς και της ασφάλειας των τροφίμων, και η Γου ορίστηκε η ηγέτης. Εικάζεται ότι η Γου μπορεί να συνεχίσει να υπηρετεί παρά το γεγονός ότι έχει φτάσει την ηλικία άτυπης συνταξιοδότησης των 68 ετών.
Στο 17ο Εθνικό Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, η Γου δεν πήρε μέρος στο νέο Πολιτικό Γραφείο. Ένα μήνα αργότερα, απαντώντας σε εικασίες σχετικά με το πολιτικό της μέλλον σε μια συνάντηση Επιμελητηρίου Εμπορίου ΗΠΑ-Κίνας, η Γου είπε ότι σκοπεύει να «αποσυρθεί εντελώς», και ανέφερε ότι δεν θα αναλάβει καθήκοντα, είτε «επίσημα», ημι-επίσημα ή σε οργανώσεις πολιτών. " Ανέφερε επίσης ότι ήθελε όλοι να την ξεχάσουν. Τους τελευταίους μήνες της θητείας της, συμμετείχε σε διαπραγματεύσεις με τον αμερικανικό γίγαντα παιχνιδιών Mattel για περιεχόμενο μολύβδου παιχνιδιών που έβλαψε τη φήμη των κινεζικών προϊόντων. Σε μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με Κινέζους επιχειρηματικούς ηγέτες στις αρχές του 2008, η Γου αποκάλυψε ότι ο προσωπικός της μισθός ανήλθε σε 120.000 γιουάν, ή περίπου 17.600 δολλάρια ετησίως, και είπε στους επιχειρηματίες ότι θα έπρεπε να «πάρουν μόνο χρήματα από τα σωστά μέρη».
Δημόσια εικόνα και προσωπική ζωή
Το περιοδικό Forbes την θεωρούσε τη δεύτερη πιο ισχυρή γυναίκα στον κόσμο το 2004, 2005 και 2007 και την τρίτη πιο ισχυρή το 2006.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κινέζοι πολιτικοί
Κοινότητα Μέσα Λασιθίου
Η Κοινότητα Μέσα Λασιθίου είναι κοινότητα του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 148Α - 13/06/1925 με τη μετονομασία της κοινότητας Αγίου Κωνσταντίνου όταν η έδρα του Άγιος Κωνσταντίνος μεταφέρθηκε στο Μέσα Λασίθι. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μέσα Λασιθάκι, Νικηφόρηδων και Σμαλιανό. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 123 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Μιχαήλ Φαρσάρη.
Κοινοτάρχες Μέσα Λασιθίου
μικρογραφία|303x303εσ|Η κοινότητα σε σχάση με τον δήμο. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητας:
Φάκελοι Βαλάτσι (βιβλίο)
Οι Φάκελοι Βαλάτσι (Valachi Papers) είναι η βιογραφία του Τζο Βαλάτσι που γράφτηκε από τον Πίτερ Μάας το 1968 και αφηγείται την ιστορία του πρώην μέλους της μαφίας Τζο Βαλάτσι, - ενός χαμηλόβαθμου μέλους της εγκληματικής οικογένειας Τζενοβέζε της Νέας Υόρκης- που η κατάθεσή του στην «Επιτροπή Μακλήλαν», στις λεγόμενες ακροάσεις Βαλάτσι το 1963, έσπασε τον τοίχο σιωπής για τις εγκληματικές πρακτικές του οργανωμένου εγκλήματος στις ΗΠΑ, και διευκόλυνε την ποινική δίωξη και την απαγγελία κατηγοριών σε μέλη της Μαφίας.
Το βιβλίο μεταφέρθηκε το 1972 στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Τέρενς Γιανγκ, με τον ίδιο τίτλο και πρωταγωνιστή στο ρόλο του Τζο Βαλάτσι τον Τσαρλς Μπρόνσον.
Επισκόπηση
Τον Οκτώβριο του 1963, ο Τζο Βαλάτσι κατέθεσε ενώπιον της «Εξεταστικής Επιτροπής της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών για τις ανάρμοστες πρακτικές στην Εργασία και στην Διοίκηση» (United States Senate Select Committee on Improper Activities in Labor and Management) περισσότερο γνωστής ως «Επιτροπή Μακλήλαν». Στις ακροάσεις Βαλάτσι περιέγραψε από πρώτο χέρι και για πρώτη φορά τις δραστηριότητες  της Μαφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο πρώτος που ασχολήθηκε με το περιεχόμενο των ακροάσεων Βαλάτσι, ήταν ο δημοσιογράφος Πίτερ Μάας. Ο Μάας πληροφορήθηκε από τον Ρόμπερτ Κέννεντυ το περιεχόμενο των ακροάσεων, τις παρακολουθεί και δημοσιεύει στο περιοδικό με το οποίο συνεργαζόταν - το Saturday Evening Post-, την ιστορία σε τρεις συνέχειες.
Το 1964, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ προέτρεψε τον Βαλάτσι να καταγράψει την ιστορικό της καριέρας του στον υπόκοσμο. Αν και το υλικό προοριζόταν μόνο να καλύψει τα κενά της επίσημης ανάκρισής του, ο απολογισμός της τριακονταετής εγκληματικής του καριέρας ήταν ένα περιπετειώδες χειρόγραφο 1.180 σελίδων με τίτλο "The Real Thing" Ο Γενικός Εισαγγελέας των ΗΠΑ εκείνη την περίοδο, Νίκολας Κάτζενμπαχ ενέκρινε τη τη δημοσιοποίηση του χειρόγραφου ελπίζοντας ότι θα βοηθούσε τις διωκτικές αρχές και πιθανώς θα ενθάρρυνε και άλλα μέλη του οργανωμένου εγκλήματος να γίνουν πληροφοριοδότες. Ο Μάας έχοντας ήδη την εμπειρία, επιλέχθηκε για να επιμεληθεί το χειρόγραφο, και μάλιστα κατάφερε να εξασφαλίσει την άδεια ώστε να πάρει και συνέντευξη από τον υπόδικο Βαλάτσι.
Το 1966 όταν το γεγονός της έκδοσης διαδόθηκε στον Τύπο, η « Αμερικανοιταλική ένωση κατά της δυσφήμησης» (ομάδα Αμερικανών Ιταλών που αγωνιζόταν ενάντια στο στερεότυπο του Ιταλού μαφιόζου) προώθησε μια εθνική εκστρατεία κατά του βιβλίου με το σκεπτικό ότι θα ενίσχυε το στερεότυπο της σύνδεσης των Ιταλών με την Μαφία και κατά συνέπεια και τον ρατσισμό. Η Ένωση ισχυρίστηκε ότι εάν δεν σταματούσε η έκδοση του βιβλίου, θα προσέφευγαν απευθείας στον Λευκό Οίκο. Ο Κάτζενμπαχ αντέστρεψε την απόφασή του να εκδώσει το βιβλίο μετά από μια συνάντηση με τον Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον, μια ενέργεια που έφερε σε δύσκολη θέση το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Τον Μάιο του 1966, ο Κάτζενμπαχ ζήτησε από ένα περιφερειακό δικαστήριο να απαγορεύσει στον Μάας να δημοσιεύσει το βιβλίο - κάτι που ήταν πρωτοφανές για τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ένας γενικός εισαγγελέας των ΗΠΑ προσπάθησε ποτέ να απαγορεύσει ένα βιβλίο. Ο Μάας δεν είχε την δυνατότητα να δημοσιεύσει την έκδοση των αρχικών του απομνημονευμάτων του Βαλάτσι, αλλά του επιτράπηκε να δημοσιεύσει μια εκδοχή τρίτου ατόμου βάσει συνεντεύξεων που είχε ο ίδιος με τον Βαλάτσι. Αυτά αποτέλεσαν τη βάση του βιβλίου Φάκελοι Βαλάτσι, το οποίο εκδόθηκε το 1968 από το εκδοτικό οίκο Putnam.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλία
Χατσιμουσταφαλί
Το Χατσιμουσταφαλί (αζερικά: Hacımustafalı) είναι ένα χωριό στο δήμο Τσεφερλί στην επαρχία Ιμισλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος του Αζερμπαϊτζάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Άγρα Ροδόπης
Η Άγρα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, το οποίο βρίσκεται στη βορειοανατολικά άκρη του κάμπου της Κομοτηνής σε υψόμετρο 100 μέτρα. Το χωριό απέχει μόλις 1 χλμ. Β. από το κέντρο της Φιλλύρας (έδρα του δήμου) και 23 χλμ. Α. από την Κομοτηνή. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 με την ονομασία Μικροξύδιο να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δοκού, το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Μικρά Ξύδια και το 1953 με το ΦΕΚ 86Α - 11/04/1953 μετονομάστηκε σε Άγρα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Άγρας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 197 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,613 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Εθνική Κοσσυφοπεδίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ιστορία
Το Κόσοβο δεν επιτρεπόταν από τη FIBA να μετέχει σε διεθνείς αναμετρίσεις, ούτε καν σε φιλικούς αγώνες, μέχρι το 2015, όταν η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης του Κοσόβου έγινε επίσημο μέλος της FIBA στην ευρωπαϊκή ζώνη. Οι πρώτοι επίσημοι αγώνες της ομάδας σε διεθνή διοργάνωση, έχουν προγραμματιστεί για τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοσόβου
Άγιος Δημήτριος Αετού Μεσσηνίας
Ο Άγιος Δημήτριος (αναφερόμενος παλαιότερα ως το Αραντούρο ή το Αραντούρον), είναι οικισμός κοντά στο Κοπανάκι και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορία
Το Αραντούρον, όπως ήταν η παλαιότερη ονομασία του χωριού, αναγνωρίσθηκε και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Κοπανακίου, με έδρα το Άνω Κοπανάκι (σήμερα το Κοπανάκι), μόλις το 1951. Λίγο αργότερα, το 1956, ο οικισμός του Αραντούρου μετονομάζεται σε Άγιος Δημήτριος. Το χωριό παρέμεινε στην κοινότητα αυτή ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», ο Άγιος Δημήτριος υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αετού Μεσσηνίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ο Άγιος Δημήτριος ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας.
Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Ο Άγιος Δημήτριος σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Κοπανακίου του Δήμου Τριφυλίας, η οποία έχει ως έδρα το Κοπανάκι.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 31 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Αδουλλάμ
Αδουλλάμ (עֲדֻלָּם) είναι το εβραϊκό όνομα για την αρχαία πόλη της Ιουδαίας για την οποία η βιβλική Μετάφραση των Εβδομήκοντα δίνει τις ονομασίες Οδουλλάμ και Οδολλάμ. Τους τελευταίους αιώνες είναι ερειπωμένη και αποτελεί αρχαιολογικό χώρο. Παρά το ότι στο βιβλίο Ιησούς του Ναυή της Παλαιάς Διαθήκης αναφέρεται ως πόλη στην πεδιάδα, ένα μέρος της ήταν κτισμένο επάνω σε λόφο που υψώνεται πάνω από την Κοιλάδα του Ελά, στα σημερινά σύνορα μεταξύ του Ισραήλ και της Δυτικής Όχθης. Στους Άραβες είναι γνωστή ως Χουρμπέτ ες Σεΐχ Μαντκούρ, από το όνομα ενός από τους γιους του Σουλτάνου Μπεντέρ, ο οποίος έκτισε ένα ιερό (μακάμ ή ουέλι), για αυτό και παλαιότερα λεγόταν από τους κατοίκους της περιοχής Ουέλι Μαντκούρ. Η κορυφή του λόφου είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος επίπεδη, με κοιλότητες σκαμμένες στον βράχο για την αποθήκευση νερού. Τα ερείπια πέτρινων κτισμάτων είναι ορατά, όπως και αρχαιολογικά στρώματα από τις εποχές των Χαναναίων και των αρχαίων Εβραίων, που περιέχουν κυρίως συντρίμματα κεραμικών, παρά το ότι η κορυφή έχει ελαιώνες και πευκόδασος. Κοντινοί σημερινοί οικισμοί είναι τα χωριά Αντερέτ, Αβιέζερ και Χιρμπέτ αλ-Ντέιρ, όπως και το μοσάβ Νέβε Μιχαήλ.
Ιστορία
thumb|right|275px|Ερείπια της Οδουλλάμ Η Οδουλλάμ ήταν αρχικώς μια από τις «βασιλικές πόλεις» των Χαναναίων και κατακτήθηκε κατόπιν από τους Εβραίους του Ιησού του Ναυή. Σε αυτή την πόλη σύμφωνα με τη Βίβλο ήρθε ο Ιούδας, ο γιος του Ιακώβ, όταν άφησε τον πατέρα του και τα αδέλφια του στη Μιγδάλ Εδέρ. Στην Αδουλλάμ ο Ιούδας έγινε φίλος με έναν κάτοικό της («ἄνθρωπόν τινα Ὀδολλαμίτην») ονόματι Εἰράς. Εκεί ο Ιούδας γνώρισε και την πρώτη του σύζυγο. Μεταγενέστερα, τον 10ο αιώνα π.Χ., ο Εβραίος βασιλιάς Ροβοάμ την οχύρωσε με τείχη για να έχει προστασία από τους Αιγυπτίους. Σε ένα από τα σπήλαια που βρίσκονται έξω από την πόλη κατέφυγε ο Δαυίδ για να αποφύγει την τιμωρία από τον βασιλιά Σαούλ, όπως αναφέρεται στο βιβλίο Α΄ Βασιλειών (κβ΄ 1) της Παλαιάς Διαθήκης, και εκεί συγκεντρώθηκαν και όσοι ταλαιπωρούνταν από την άδικη βασιλεία του Σαούλ. Στο Βιβλίο του Μιχαία η Αδουλλάμ αποκαλείται «η δόξα του Ισραήλ» Ορισμένα σπήλαια, όπως και τάφοι, φαίνονται και σήμερα στην κορυφή του λόφου, καθώς και στη βόρεια και την ανατολική πλαγιά του.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Ισραήλ Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Αρχαίο Ισραήλ και Ιουδαία
Γάιος Περήλιος Αυρήλιος Αλέξανδρος
Ο Γάιος Περήλιος Αυρήλιος Αλέξανδρος (2ος/3ος αιώνας) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Θυάτειρα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 247ους (209 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε περιοδονίκης στο ίδιο αγώνισμα με νίκες κατά την ίδια χρονική περίοδο στα Πύθια, Νέμεα, και Ίσθμια, και αργότερα διατέλεσε αρχιερέας του αθλητικού σωματείου στη Ρώμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Λυδία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Κοινότητα Κάτω Μετοχίου
Η Κοινότητα Κάτω Μετοχίου είναι κοινότητα του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 4Α - 16/01/1928 με την απόσπαση του οικισμού Κάτω Μετόχι από την κοινότητα Ψυχρού και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Χαράλαμπος και την Μονή Βιδιανής. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 103 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Βεληβασάκη.
Κοινοτάρχες Κάτω Μετοχίου
μικρογραφία|328x328εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της κοινότητας:
Μπας-Ραντγκέν
Το Μπας-Ροντγκέν (Νίντερ-Ρέντγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Δείτε επίσης
thumb|250px|right|Κάστρο Πρες
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Εθνοκάθαρση
Σε μια αυστηρότερη και γενικότερη μορφή της η εθνοκάθαρση είναι η εξάλειψη μιας μη επιθυμητής ομάδας σε μία κοινωνία, είτε με τη μορφή της γενοκτονίας ή της αναγκαστικής μετανάστευσης.
Περιπτώσεις Εθνοκάθαρσης
Σημειώσεις - παραπομπές
Κατηγορία:Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας Κατηγορία:Γενοκτονίες Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Ρατσισμός Κατηγορία:Μετανάστευση Κατηγορία:Πόλεμος Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Δίκαιο πολέμου Κατηγορία:Διάκριση
Κατάλογος χωριών του Νιούε
δεξιά|μικρογραφία|Χωριά του Νιούε δεξιά|μικρογραφία|Διοικητικά όρια χωριού Το Νιούε χωρίζεται σε 14 χωριά, τα οποία είναι ταυτόχρονα και δήμοι.
Λίστα
Το μεγαλύτερο χωριό είναι το Αλόφι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατάλογοι κρατικών υποδιαιρέσεων
Ζωή Σοφία Παλαιολογίνα
Η Ζωή (μετονομάστηκε σε Σοφία) Παλαιολογίνα (ρωσικά: Софья Фоминична Палеолог, περ. 1455 – 7 Απριλίου 1503), Μεγάλη Δούκισσα της Μόσχας, ήταν ανηψιά του τελευταίου Αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ( Βυζαντινή αυτοκρατορία) Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου και δεύτερη σύζυγος του Ιβάν Γ' της Ρωσίας.
Βιογραφία
Αν και δεν υπάρχει βιβλιογραφία για την ακριβή ημερομηνία γεννήσεώς της, οι μετέπειτα ημερομηνίες των διαφόρων φάσεων της ζωής της την ορίζουν στα 1455. Θυγατέρα του Θωμά Παλαιολόγου (ο νεότερος από τα έξι τέκνα του αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου) και της Αικατερίνης Ζακκαρία (κόρη του Κεντυρίωνα Β΄ πρίγκιπα της Αχαΐας), βαφτίστηκε στον Μυστρά και πήρε το όνομα Ζωή.
Ο πρόωρος θάνατος των γονέων της, του Θωμά στην Ιταλία και της Αικατερίνης στην Κέρκυρα, την άφησε ορφανή με αποτέλεσμα να αναλάβει την κηδεμονία της ίδιας και των δύο αδελφών της, Ανδρέα και Μανουήλ, ο Ρωμαιοκαθολικός καρδινάλιος Βησσαρίων. Ο Βησσαρίων υπήρξε φίλος του πατέρα της και στενός συνεργάτης τού Πάπα Πίου Β´ και των μετέπειτα ποντιφίκων. Φρόντισε ώστε τα παιδιά του Θωμά να ασπασθούν το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα, όπως το είχε ασπασθεί και ο πατέρας τους σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον Πίο Β΄, ο οποίος είχε αναλάβει τη συντήρησή του χορηγώντας του 4.000 δουκάτα ετησίως.
right|thumb|Ο Ιησούς ευλογεί τη Ζωή Σοφία Παλαιολογίνα και τη συνοδεία της κατά την αναχώρησή τους από την Ιταλία. Εικόνα από λάβαρο της εποχής της πόλης Ούρμπινο της Ιταλίας. Στο άκρο αριστερό τμήμα της εικόνας διακρίνονται ο καρδινάλιος Βησσαρίων και η Ζωή (Σοφία) Παλαιολογίνα. Ο Πάπας Παύλος Β΄, θέλοντας να προσεταιρισθεί τους Ορθόδοξους Ρώσους στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, μετά από επίπονες και σκληρές διαπραγματεύσεις δύο και πλέον ετών, επέτυχε να ευοδωθεί το συνοικέσιο της Ζωής με τον Ιβάν Γ΄, μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας. Έτσι, η Ζωή αναχώρησε για το μεγάλο ταξίδι προς τη Μόσχα, που εκείνη την εποχή διαρκούσε περί τους έξι μήνες, και με την άφιξή της στην πρώτη ρωσική πόλη, το Πσκοφ, διακήρυξε ότι επανέρχεται στην Ορθοδοξία και «μεταβαφτίσθηκε» σε Σοφία, που θύμιζε περισσότερο Βυζάντιο. Παντρεύτηκε τον Ιβάν Γ΄ στις 12 Νοεμβρίου 1472 στο Κρεμλίνο. Στο μακρύ αυτό ταξίδι της την ακολούθησε πλήθος εκπεσόντων αρχόντων της άλλοτε κραταιάς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι οποίοι εκρωσίσθηκαν και κατέλαβαν υψηλά αξιώματα στη ρωσική διοίκηση.
Απέκτησε ένδεκα παιδιά, εκ των οποίων μόνο τα επτά επέζησαν. Ο πρωτότοκος Βασίλι Γ΄ έμελλε να γίνει ο διάδοχος του Ιβάν Γ΄ μετά από σκληρό αγώνα της μητέρας του Σοφίας, προκειμένου να αποκλείσει από τον θρόνο τον εγγονό τού συζύγου της από τον προηγούμενο γάμο του, τον Ντμίτρι.
Η Σοφία εισήγαγε το τυπικό της Αυλής της Κωνσταντινούπολης στον ρωσικό θρόνο, φρόντισε να καλέσει Ιταλούς αρχιτέκτονες να κτίσουν ναούς και τα τείχη του Κρεμλίνου, όπως υπάρχουν και σήμερα, και κυρίως να ανοικοδομήσουν το πολυεδρικό ανάκτορο (Грановитая палата), το οποίο και σήμερα υποδέχεται τους ξένους ηγέτες που επισκέπτονται τη Μόσχα.
Ως μία εκ των διαδόχων και των κληρονόμων του Ρωμαϊκού στέμματος - από τα δύο αδέλφια της, ο Ανδρέας περνούσε έκλυτο βίο, πωλώντας εδώ και εκεί τα δικαιώματά του επάνω στο Ρωμαϊκό θρόνο, ενώ ο Μανουήλ κατέφυγε και βρήκε πλουσιοπάροχη και άνετη φιλοξενία στον Μωάμεθ τον Πορθητή - έπεισε τον Ιβάν Γ΄ να χρισθεί καίσαρας, όπως συνηθιζόταν στην Κωνσταντινούπολη για τα τέκνα των Αυτοκρατόρων. Έτσι, από την παραφθορά του λατινικού caesar, προήλθε και η μετέπειτα διατύπωση του τίτλου τσάρος.
Επίσης, η Σοφία έπεισε τον διστακτικό σύζυγό της να αντιταχθεί και να αποτινάξει τον ταταρικό ζυγό από τη χώρα του, αφού οι Ρώσοι ήταν υποτελείς στον εκάστοτε χάνο των Τατάρων, να απελευθερώσει την πατρίδα του και να συνενώσει τα διάφορα ανεξάρτητα δουκάτα και πριγκιπάτα κάτω από την εξουσία του. Έτσι, στον τίτλο "τσάρος" προστέθηκε και το "πασών των Ρωσιών".
Στις 7 Απριλίου 1503, η Ζωή (Σοφία) Παλαιολογίνα άφησε την τελευταία της πνοή. Υπολογίζεται ότι ήταν 48 ετών.
Αναμφίβολα με την παρουσία της στη Μόσχα σφράγισε τη μεσαιωνική πολιτική και πολιτιστική ιστορία της Ρωσίας, γεγονός που αναγνώριζαν και αναγνωρίζουν και σήμερα οι Ρώσοι.
Ο σύζυγός της Ιβάν Γ΄ ήταν ο πρώτος στη ρωσική ιστορία που ονομάσθηκε Μέγας, λόγω του έργου που πραγματοποίησε, συνεπικουρούμενος από τη Ζωή (Σοφία) Παλαιολογίνα. Εγγονός της ήταν ο Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας (ο Τρομερός).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1472 τον Ιβάν Γ΄ των Ρουρικιδών μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας και είχε τέκνα:
Ξένη βιβλιογραφία
Παλαιολογινα Κατηγορία:Πρόσωπα του Δεσποτάτου του Μορέως Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Ιεραποστολή
Ιεραποστολή ονομάζεται η αποστολή κηρύκων του Ευαγγελίου στις μη χριστιανικές χώρες με σκοπό τη διάδοση της διδασκαλίας του Χριστού.
Οι πρώτοι ιεραπόστολοι που ξεκίνησαν να διαδώσουν τη διδασκαλία του Χριστού ήταν οι ίδιοι οι μαθητές του, που ονομάστηκαν απόστολοι. Το έργο των αποστόλων συνέχισαν οι διάδοχοι τους, που δίδαξαν πρώτα στους μεσογειακούς λαούς και συνέχισαν κατόπι σ' όλες τις ηπείρους όπως στην Ευρώπη, στην Ασία και στην Αφρική.
Μετά το σχίσμα των Εκκλησιών και μετά τη θρησκευτική μεταρρύθμιση, κάθε χριστιανική Εκκλησία συνέχισε χωριστά το έργο της ιεραποστολής. Πιο εντατικά οι προτεστάντες και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταστροφή στο χριστιανισμό Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Εκχριστιανισμός
Λάλουκας Αργολίδας
Ο Λάλουκας είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο 19 μέτρων επάνω στον Αργολικό κάμπο. Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Λάλουκα που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Άργους του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2021 είχε 498 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Μπρούνο Φλέισερ
Ο Μπρούνο Ότο Φλέισερ (Bruno Otto Fleischer, 2 Μαΐου 1874 - 26 Μαρτίου 1965) ήταν Γερμανός ιατρός.
Ο δακτύλιος Κάισερ-Φλέισερ και ο δακτύλιος Φλέισερ ονομάστηκαν προς τιμήν του.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Γερμανοί οφθαλμίατροι
Λούκιος Σιλίκος Φίρμος Μανδρογένης
Ο Λούκιος Σιλίκος Φίρμος Μανδρογένης (2ος/3ος αιώνας) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Μαγνησία του Μαιάνδρου, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 248ους (213 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε περιοδονίκης στο ίδιο αγώνισμα με νίκες κατά την ίδια χρονική περίοδο στα Πύθια, Νέμεα, και Ίσθμια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μαγνησία του Μαιάνδρου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Ιωάννης Παγωμένος
Ο Ιωάννης Παγωμένος (1285 – 1350) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Ακολούθησε τη Βυζαντινή ζωγραφική και δραστηριοποιήθηκε στην Κρήτη. Οι τοιχογραφίες του βρίσκονται σε διάφορα σημεία της Κρήτης. Η τέχνη του επηρέασε τον Ανδρέα Παβία, τον Άγγελο Ακοτάντο, τον Ανδρέα Ρίτζο και τον Νικόλαο Τζαφούρη. Είχε ένα πολύ δραστήριο εργαστήριο κατά τον 14ο αι. και ο γιος του Νικόλαος ήταν επίσης διάσημος ζωγράφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανική εικονογραφία Κατηγορία:Βυζαντινοί ζωγράφοι
Κυβέρνηση Γεωργίου Καφαντάρη 1924
Η Κυβέρνηση Γεωργίου Καφαντάρη 1924 (Φεβρουάριος – Μάρτιος 1924) διαδέχθηκε την Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου, όταν αυτή υπέβαλλε την παραίτησή της, στις 6 Φεβρουαρίου 1924.
Η νέα κυβέρνηση (ο πρωθυπουργός της οποίας υποδείχτηκε από τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο) λειτούργησε με το  ίδιο λίγο - πολύ υπουργικό σχήμα, αντικαθιστώντας μόνο τους υπουργούς που είχαν ταυτόσημη άποψη με αυτήν του Αλέξανδρου Παπαναστασίου για το Πολιτειακό. Συγκεκριμένα, οι Μιχαλακόπουλος, Ρούσσος και Βαλαλάς, είχαν ταχτεί υπέρ της ανακήρυξης Αβασίλευτης Δημοκρατίας, χωρίς δημοψήφισμα, αλλά μόνο μέσω της ψήφισής της από την Εθνοσυνέλευση, άποψη την οποία υποστήριζε η Δημοκρατική Ένωση του Παπαναστασίου. Αντίθετα, ο νέος πρωθυπουργός, όπως εξάλλου και ο Βενιζέλος, υποστήριζε τη διενέργεια δημοψηφίσματος, και μάλιστα αυτή ήταν η πρώτη πράξη της νέας κυβέρνησης, την ίδια μέρα της ορκισης της.
Η ανακήρυξη της διενέργειας δημοψηφίσματος για την αλλαγή του καθεστώτος, την οποία αποδέχτηκε η Βουλή μετά από πολλές συνεδριάσεις, έγινε στις 27 Φεβρουαρίου 1924, ενώ, μόλις την προηγούμενη, 26 Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση είχε λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης του Σώματος (με 233 ναι και 106 όχι).
Αναφορές
1924 02 Κατηγορία:1924
Σαν Κασάνο ιν Βαλ ντι Πέζα
Το Σαν Κασάνο ιν Βαλ ντι Πέζα (ιταλικά: San Casciano in Val di Pesa) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Μεμβράνη του Ντεσεμέτ
Η μεμβράνη του Ντεσεμέτ (ή μεμβράνη Ντεσεμέτ) είναι η μεμβράνη βάσης που βρίσκεται ανάμεσα στο στρώμα του κερατοειδούς και το ενδοθήλιο του κερατοειδούς χιτώνα. Αποτελείται από διαφορετικά είδη κολλαγόνου (τύπου IV και VIII) από ότι το στρώμα. Το ενδοθηλιακό στρώμα βρίσκεται στο οπίσθιο μέρος του κερατοειδούς χιτώνα. Η μεμβράνη του Ντεσεμέτ, ως μεμβράνη βάσης για το ενδοθηλιακό στρώμα, αποκρύπτεται από τη μονή στρώση φολιδωτών επιθηλιακών κυττάρων που συνθέτουν το ενδοθηλιακό στρώμα του κερατοειδούς χιτώνα.
Δομή
Το πάχος του κυμαίνεται από 3 μm κατά τη γέννηση έως 8-10 μm στους ενήλικες.
Το ενδοθήλιο του κερατοειδούς είναι μία μονή στρώση φολιδωτών κυττάρων, που καλύπτουν την επιφάνεια του κερατοειδούς που βλέπει στον πρόσθιο θάλαμο.
Ιατρική σημασία
δεξιά|μικρογραφία| Συσσώρευση χαλκού στη μεμβράνη Ντεσεμέτ του κερατοειδούς. Η σημαντική βλάβη στη μεμβράνη μπορεί να απαιτήσει μεταμόσχευση κερατοειδούς. Η βλάβη που προκαλείται από την κληρονομική κατάσταση, γνωστή ως δυστροφία του Φουχς (qv), - όπου η μεμβράνη του Ντεσεμέτ επιδεινώνεται σταδιακά και ο κερατοειδής χιτώνας πυκνώνει και θολώνει, επειδή η ανταλλαγή θρεπτικών ουσιών/υγρών μεταξύ του κερατοειδούς και του υπολοίπου του ματιού διακόπτεται - μπορεί να αντιστραφεί με χειρουργική επέμβαση. Ο χειρουργός μπορεί να απομακρύνει την κατεστραμμένη μεμβράνη του Ντεσεμέτ και να εισάγει/μεταμοσχεύσει μια νέα μεμβράνη, που συλλέγεται από το μάτι ενός δότη. Στην πορεία, τα περισσότερα από τα φολιδωτά κύτταρα της μεμβράνης του δότη επιβιώνουν, ώστε δραματικά και εμφατικά να αντιστρέψουν την επιδείνωση του κερατοειδούς.
Η μεμβράνη του Ντεσεμέτ είναι επίσης ένα μέρος συσσώρευσης χαλκού σε ασθενείς με νόσο του Γουίλσον ή άλλες ασθένειες του ήπατος, με αποτέλεσμα το σχηματισμό δακτυλίων Κάισερ-Φλέισερ.
Ιστορία
Είναι επίσης γνωστή ως οπίσθιο περιοριστικό ελαστικό στρώμα, οπίσθιο ελαστικό στρώμα και μεμβράνη του Ντεμούρ. Ονομάστηκε από τον Γάλλο ιατρό Ζαν Ντεσεμέτ (1732-1810).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατομία ανθρώπινου ματιού
Γκιόργκι Λόρια
Καριέρα
Ο Γκιόργκι Λόρια έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της Αβάζα Τιφλίδας, ομάδα της γενέτειράς του, στις οποίες παρέμεινε μέχρι το 2002. Ήταν τότε που μεταπήδησε στην έταιρη ομάδα της Τιφλίδας, την Ντιναμό, στην οποία έμελλε να αγωνιστεί για περισσότερο από δέκα χρόνια και να κάνει μεγάλη καριέρα.
Πριγκίπισσα Λαλά Σαλμά του Μαρόκου
Η Λάλλα Σάλμα (γεννήθηκε Σάλμα Μπενάνι, سلمى بناني , Berber : ⵍⴰⵍⵍⴰ ⵙⵍⵎⴰ; 10 Μαΐου 1978) είναι η πριγκίπισσα σύζυγος του Μαρόκου. Είναι παντρεμένη με τον Βασιλιά Μωάμεθ VI, και είναι η πρώτη σύζυγος ενός Μαροκινού κυβερνήτη που έχει αναγνωριστεί δημόσια και έχει δοθεί βασιλικός τίτλος.
Γκιόργκι Λόρια
Καριέρα
Ο Λόρια πραγματοποίησε με την Ντιναμό Τιφλίδας σε όλες τις διοργανώσεις που συμμετείχε περισσότερες από 200 συμμετοχές, πραγματοποιώντας κατά διαστήματα εξαιρετικές εμφανίσεις οι οποίες τον οδήγησαν μέχρι και την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γεωργίας.
Πριγκίπισσα Λαλά Σαλμά του Μαρόκου
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε ως Σάλμα Μπενάνι (Salma Bennani) στη Φες.
Γκιόργκι Λόρια
Καριέρα
Στη Ντιναμό Τιφλίδας παρέμεινε μέχρι το 2014 έχοντας προηγουμένως καταφέρει να κατακτήσει τέσσερα πρωταθλήματα Γεωργίας τα έτη 2005, 2008, 2013 και 2014, τρία Κύπελλα Γεωργίας τα έτη 2009, 2013 και 2014 και τρία Σούπερ Καπ τα έτη 2005, 2006 και 2008.
Κατά τη μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού του 2014, ο Λόρια αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τον ΟΦΗ, ομάδα της Κρήτης, με τον οποίο υπέγραψε συμβόλαιο διαρκείας ενός έτους με την προοπτική ανανέωσης για έναν ακόμη χρόνο. Το τέλος της σεζόν 2014-15 βρήκε τον ΟΦΗ να υποβιβάζεται με αποτέλεσμα ο Λόρια να μένει ελεύθερος. Ωστόσο, κατάφερε να βρει ομάδα πολύ σύντομα καθώς ενδιαφέρθηκε για την απόκτησή του ο Ολυμπιακός ο οποίος και τον έκανε δικό του.
Πριγκίπισσα Λαλά Σαλμά του Μαρόκου
Γάμος και παιδιά
Η Σάλμα παντρεύτηκε τον Βασιλιά Μοχάμεντ VI στις 12 Οκτωβρίου 2001 (το sadaq ή η ανακήρυξη του γάμου) και στις 21 Μαρτίου 2002 (το zafaf ή ο εορτασμός του γάμου), στο Βασιλικό Παλάτι του Ραμπάτ, στο Ραμπάτ.
Ford RS200
To Ford RS200 ήταν ένα σπορ υπεραυτοκίνητο (supercar) υψηλών επιδόσεων, που κατασκευάστηκε από τη Ford Μεγάλης Βρετανίας, μεταξύ του 1983 και του 1986, αρχικά ως αγωνιστικό σε αγώνες ράλλυ του Γκρουπ Β και αργότερα ως νόμιμο σπορ αυτοκίνητο παραγωγής. thumb|left|Το πλαϊνό προφίλ ενός αγωνιστικού Ford RS200.
Η πολιτική έκδοση του Ford RS200 σχεδιάστηκε έτσι ώστε να συμμορφώνεται στους κανονισμούς έγκρισης της FIA της τότε εποχής, που υποχρέωναν τους κατασκευαστές αγωνιστικών αυτοκινήτων να κατασκευάζουν τουλάχιστον 200 αυτοκίνητα παραγωγής ετησίως για κάθε αγωνιστικό μοντέλο που συμμετείχε σε αγώνες.
Το ακρωνύμιο RS σήμαινε Rally Sport και ο αριθμός 200 αναφερόταν στα αντίτυπα της συνολικής παραγωγής του μοντέλου πολιτικής έκδοσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ Κατηγορία:Μοντέλα Ford Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα
Γκιόργκι Λόρια
Καριέρα
Ο Λόρια παραμένει στην ομάδα του Πειραιά μέχρι και σήμερα.
Πριγκίπισσα Λαλά Σαλμά του Μαρόκου
Δραστηριότητες
Η Σάλμα εκπροσώπησε τον Βασιλιά και το Μαρόκο σε συναντήσεις και συγκεντρώσεις στη Σαουδική Αραβία, την Ιαπωνία, την Ταϊλάνδη, το Ισραήλ, την Τυνησία και τη Γαλλία. Στις 29 Απριλίου 2011, παραβρέθηκε στο γάμο του Πρίγκιπα Γουίλιαμ, του Δούκα του Κέιμπριτζ και της Κάθριν Μίντλετον. Παραβρέθηκε επίσης στο γάμο του Γουλιέλμου, του κληρονομικού μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου και της κόμισσας Στεφανίας του Λανουά το 2012 και το 2013 στη στέψη του βασιλιά Willem-Alexander.
Η πριγκίπισσα Λάλλα Σάλμα ίδρυσε μια ένωση πρόληψης καρκίνου στο Μαρόκο. Δημιούργησε το Ίδρυμα Lalla Salma - Πρόληψη και Θεραπεία του Καρκίνου και συμμετείχε επίσης στην πρόληψη του HIV / AIDS στην Αφρική. Το 2006, η πριγκίπισσα Λάλλα Σάλμα διορίστηκε πρέσβης καλής θέλησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τη Φροντίδα, την Προαγωγή και την Πρόληψη του Καρκίνου. Εκτός από την πρόληψη του καρκίνου και της πρόληψης του HIV / AIDS, υποστηρίζει και ενθαρρύνει τη χειραφέτηση των γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαροκινή βασιλεία
Γκιόργκι Λόρια
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Λόρια πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της χώρας του το 2007, όταν και κλήθηκε από τον ομοσπονδιακό προπονητή της Γεωργίας Κ21 Πέταρ Σεγκρτ.
Μέχρι σήμερα, ο Λόρια παραμένει ο βασικός τερματοφύλακας της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Γεωργίας, έχοντας πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής περισσότερες από 30 συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γεωργίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιφλίδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανζί Μαχατσκαλά
Γρηγόριος Τιφέρνας
Ο Γρηγόριος Τιφέρνας, ιταλ.: Gregorio Tifernate (Κορτόνα, 1414 – Βενετία, 1462) ήταν Έλληνας ανθρωπιστής της Αναγέννησης από την ιταλική πόλη Σιτά ντι Καστέλλο (λατινικά:Tifernum, από όπου και το επώνυμό του).
Βιογραφία
Σπούδασε τους Έλληνες Κλασικούς με τον Μανουήλ Χρυσολωρά και ήταν ο πρώτος καθηγητής Ελληνικών στη Γαλλία στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Φαίνεται ότι έμεινε μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα στο Παρίσι, αλλά αποδείχθηκε αρκετό για να εκπαιδεύσει αρκετούς μαθητές, που θα συνέχιζαν τη δουλειά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ουμανιστές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Ρόμπερτ Κέυ Γκρέβιλ
Ο Ρόμπερτ Κέυ Γκρέβιλ (Robert Kaye Greville, 13 Δεκεμβρίου 1794 – 4 Ιουνίου 1866) ήταν Βρετανός μυκητολόγος και βοτανολόγος-βρυολόγος, αλλά και ικανότατος εικονογράφος φυσικής ιστορίας. Επιπροσθέτως, είχε ευρύτατες γενικές γνώσεις και ενδιαφερόταν για ανθρωπιστικά ζητήματα της τότε εποχής, όπως η κατάργηση της δουλείας, της θανατικής ποινής και της εργασίας τις Κυριακές. Επίσης ήταν υπέρμαχος της αποχής από την κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών.
Βιογραφικά δεδομένα
Ο Γκρέβιλ γεννήθηκε στην πόλη Μπίσοπ Ώκλαντ της Κομητείας Ντέραμ της βόρειας Αγγλίας, αλλά μεγάλωσε στο Ντέρμπισιρ με τους γονείς του, Ντόροθυ (το γένος Chaloner) και Ρόμπερτ Γκρέβιλ. Ο πατέρας του ήταν ερασιτέχνης μουσικοσυνθέτης και εφημέριος του ναού του Αγίου Ιακώβου στο χωριό Έντλαστον (Edlaston) του Ντέρμπισιρ. Ο Ρόμπερτ Κέυ είχε από νωρίς αναπτύξει ενδιαφέρον για τη φυσική ιστορία, αλλά ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική. Ωστόσο, μετά από τέσσερα έτη σπουδών στο Λονδίνο και το Εδιμβούργο, εγκατέλειψε τις σπουδές του και απεφάσισε να ασχοληθεί με τη βοτανολογία.
left|thumb|225px|Το είδος Begonia gracilis εικονογραφημένο από τον Γκρέβιλ (1830) Το 1823 άρχισε την έκδοση και την εικονογράφηση του περιοδικού Scottish cryptogamic flora, το οποίο αφιέρωσε στον φίλο του Γουίλιαμ Τζάκσον Χούκερ. Το 1824 δημοσίευσε και τον οδηγό του για τη χλωρίδα της περιοχής του Εδιμβούργου, τον Flora Edinensis. . Εν μέρει ως αποτέλεσμα αυτών των δημοσιεύσεων, ο Γκρένβιλ πήρε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης το 1826. Από τότε έδωσε πάρα πολλές διαλέξεις πάνω σε θέματα των φυσικών επιστημών και δημιούργησε συλλογές που αγοράσθηκαν από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Τα δείγματα φυτών και μυκήτων που συγκέντρωσε διατηρούνται μέχρι σήμερα στο φυτολόγιο (herbarium) του Βασιλικού Βοτανικού Κήπου του Εδιμβούργου.
Το 1828 ο Γκρέβιλ τιμήθηκε από τον βοτανολόγο και εξερευνητή Άλαν Κάνινγκαμ όταν ο τελευταίος ονόμασε προς τιμή του ένα βουνό στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας «Όρος Γκρέβιλ» (Mount Greville).
Τη δεκαετία του 1830 ο Γκρέβιλ καταγράφηκε ότι ζούσε στο Εδιμβούργο, στη διεύθυνση 1 Wharton Place. Το 1839-1840 διετέλεσε πρόεδρος της Βοτανικής Εταιρείας του Εδιμβούργου (της σημερινής Βοτανικής Εταιρείας της Σκωτίας).
Εκτός από την επιστήμη, ο Γκρέβιλ ενδιαφερόταν για ανθρωπιστικά ζητήματα, όπως η κατάργηση της δουλείας, της θανατικής ποινής και της εργασίας τις Κυριακές , ενώ ήταν και υπέρ της αποχής από την κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών. Τον Ιούνιο του 1840 ήταν ο ένας από τους 4 αντιπροέδρους στην Παγκόσμια Σύνοδο κατά της Δουλείας στο Λονδίνο.
Ο Γκρέβιλ ήταν μέλος αρκετών επιστημονικών συλλόγων (εταιρειών). Ενδεικτικά, ήταν επίτιμος γραμματέας της Βιολογικής Εταιρείας, εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας του Εδιμβούργου, επίτιμο μέλος της Βασιλικής Ιρλανδικής Ακαδημίας και αντεπιστέλλον μέλος εταιρειών φυσικής ιστορίας πόλεων άλλων χωρών (Βρυξέλλες, Παρίσι, Λειψία και Φιλαδέλφεια). Αναφέρεται επίσης ως επιμελητής του Υμνολογίου της Εκκλησίας της Αγγλίας του έτους 1838.
Στα ύστερα χρόνια του ζωγράφισε και τοπία και κέρδισε χρήματα ως ζωγράφος.
Το 1865-1866 διετέλεσε πρόεδρος της Βοτανικής Εταιρείας του Εδιμβούργου για δεύτερη και τελευταία φορά. Απεβίωσε στο σπίτι του, τη «Βίλλα Ορμελία», στο δυτικό προάστιο Μάρεϋφηλντ του Εδιμβούργου, σε ηλικία 71 ετών, ετοιμάζοντας μέχρι την τελευταία ημέρα της ζωής του νέες εργασίες προς δημοσίευση. Η σορός του είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Ντην του δυτικού Εδιμβούργου.
Προσωπική ζωή
Στις 17 Οκτωβρίου 1816 ο Ρόμπερτ Κέυ Γκρέβιλ πήρε ως σύζυγό του τη Σαρλότ Ήντεν (Charlotte Eden), ανεψιά του πρώην βουλευτή και υπουργού Γουίλιαμ Ήντεν. Ο γάμος έγινε στο Μπίσοπ Ώκλαντ, τη γενέτειρα του Γκρέβιλ.
Το ζεύγος απέκτησε τρεις γιους και τρεις θυγατέρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί βοτανολόγοι Κατηγορία:Μυκητολόγοι Κατηγορία:Εικονογράφοι
Σαν Γκοντέντσο
Το Σαν Γκοντέντσο (ιταλικά: San Godenzo) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Κοινότητα Λαγού
Η Κοινότητα Λαγού είναι κοινότητα του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1948 με το ΦΕΚ 4Α - 16/01/1928 με την απόσπαση του οικισμού Λαγού από την κοινότητα Τζερμιάδου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και το Πινακιανό. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 65 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Παντελή Παπαδάκη.
Κοινοτάρχες Λαγού
μικρογραφία|350x350εσ|Με έντονο κόκκινο χρώμα φαίνεται η κοινότητα Λαγού. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Λαγου
Κοκκινιά Μεσσηνίας
Η Κοκκινιά είναι μικρός οικισμός κοντά στην Μεθώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Η Κοκκινιά βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μεθώνης, από την οποία απέχει περίπου 3,5 χιλιόμετρα και νοτιοανατολικά από την Πύλο, από την οποία απέχει περίπου 13 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 56 μέτρα και απέχει μισό περίπου χιλιόμετρο από τη θάλασσα. Κοντά στην Κοκκινιά βρίσκονται επίσης, προς τα βορειοδυτικά της τα Κρητικά σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου.
Ιστορικό οικισμού
Ο οικισμός Κοκκινιά, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεθώνης, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2001, όταν προσαρτήθηκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μεθώνης και υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Μεθώνης, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Κοκκινιά ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Η Κοκκινιά σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Μεθώνης του Δήμου Πύλου-Νέστορος, με έδρα την Μεθώνη, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί: Το Γεφύρι, τα Κρητικά, η Τάπια και η νήσος Σαπιέντζα.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 13 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Τόμας Ρόλερ
Ο Τόμας Ρόλερ (γενν. 30 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Γερμανός αθλητής του στίβου, χρυσός Ολυμπιονίκης το 2016 στο αγώνισμα του ακοντίου.