cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υπέρυθρη ακτινοβολία
Οι υπέρυθρες ακτίνες μπορούν να γίνουν αντιληπτές από ορισμένους οργανισμούς όπως οι σκύλοι και τεχνητά με κάμερες. Για τον λόγο αυτό υπάρχουν θερμικές κάμερες που συμβολίζουν με μπλε και άσπρο κάθε θερμό σημείο, ενώ με πράσινο και κόκκινο κάθε ψυχρό σημείο. Αυτές οι κάμερες χρησιμοποιούνται και για τον εντοπισμό εμπύρετων ατόμων στα αεροδρόμια, όπως στην πανδημία γρίπης του 2009 και στην πανδημία COVID-19. Ένα από τα χαρακτηριστικά της είναι ότι προσδίδει θερμότητα στα σημεία όπου καταλήγει, χωρίς να επηρεάζει το ενδιάμεσο διάστημα.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα
Μετατόπιση συμφώνων στις γερμανικές γλώσσες
Η μετατόπιση συμφώνων προσδιορίζει δύο μεγάλες ομάδες φωνητικών μεταβολών στις τευτονικές ή πρωτογερμανικές γλώσσες, οι οποίες αφορούν σε φωνητική μετακίνηση (γερμ. Lautverschiebung), δηλαδή σε τροπή μιας ολόκληρης κατηγορίας συμφώνων σε μία άλλη. Οι εν λόγω αλλαγές καθόρισαν εν πολλοίς τη σημερινή εικόνα των γερμανικών γλωσσών και αποτέλεσαν ένα από τα πρώτα πεδία έρευνας της ιστορικοσυγκριτικής γλωσσολογίας. Οι κανονικότητες που ανακαλύφθηκαν από τους γλωσσολόγους έθεσαν τα θεμέλια για τον ορισμό του φωνητικού νόμου (Lautgesetz), καθώς και για την έννοια της εσωτερικής και εξωτερικής επανασύνθεσης ή αποκατάστασης (Rekonstruktion).
Πρώτη μετατόπιση συμφώνων – Ο νόμος του Γκριμ
Μολονότι και άλλοι λόγιοι προηγήθηκαν σημειώνοντας το φαινόμενο, ο Δανός Ράσμους Κρίστιαν Ρασκ (Rasmus Kristian Rask, 1787-1832) υπήρξε ο πρώτος που διαπίστωσε (το 1818) ότι ορισμένες μεταβολές σε σύμφωνα των γερμανικών γλωσσών παρουσίαζαν τέτοια κανονικότητα, ώστε να μπορούν να διατυπωθούν κανόνες για αυτές. Ο Ράσκ παρατήρησε ότι συχνά οι ελληνικές και λατινικές λέξεις με άηχο κλειστό σύμφωνο [p, t, k] αντιστοιχούσαν σε γερμανικές με τριβόμενο [f, θ, x] (λ.χ. αρχ. πατήρ, λατ. pater, αλλά γερμ. Vater, αγγλ. father – αρχ. πούς, λατ. pes, αλλά γερμ. Fuß, αγγλ. foot). Την κανονικότητα που διέπει το όλο σύστημα διατύπωσε επιστημονικά και με συστηματικό τρόπο ο Γερμανός λόγιος Γιάκομπ Γκριμ (Jakob Grimm, 1785-1863), ένας από τους διάσημους αδελφούς Γκριμ.
Ο Γκριμ διατύπωσε μετά από σχολαστική έρευνα τη σειρά μεταβολών των ΠΙΕ (πρωτοϊνδοευρωπαϊκών) κλειστών συμφώνων στην Πρωτογερμανική ή Τευτονική (ΠΓ), η οποία αποτελεί τον κοινό πρόγονο όλων των γερμανικών γλωσσών. Επειδή οι μεταβολές αυτές προηγήθηκαν της διασπάσεως των εν λόγω γλωσσών, τεκμήρια της εφαρμογής του νόμου συναντώνται σε κάθε γερμανική γλώσσα, ανεξαρτήτως κλάδου. Η ιστορικοσυγκριτική γλωσσολογία χρονολογεί την πρώτη συμφωνική μετατόπιση τον 5ο αιώνα μ.Χ. (παραδοσιακή άποψη) ή και νωρίτερα, τον 1ο περίπου αιώνα μ.Χ. (νεότερη άποψη).
Με βάση τη σύγχρονη κατανόηση, η πρώτη συμφωνική μετατόπιση περιλαμβάνει τρεις φάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να εκληφθούν ως αλυσίδα διαδοχικών φωνητικών μεταβολών:
Οι μεταβολές αυτές παρουσιάζουν μια αλυσίδα κυκλικής αναπτύξεως, η οποία φαίνεται ότι συμπλήρωσε κενά στο φωνολογικό σύστημα της πρωτογερμανικής γλώσσας και έδειξε ότι η δομική οργάνωση της άρθρωσης δεν διέπεται από τυχαιότητα. Επειδή ορισμένες μεταγενέστερες μεταβολές στις γερμανικές γλώσσες έχουν επιφέρει περαιτέρω αλλαγές στα σύμφωνα, οι τρεις φάσεις της μετατόπισης περιγράφονται παρακάτω με τα πλέον αντιπροσωπευτικά παραδείγματα.
Φάση 1: ΠΙΕ [*p, *t, *k] > ΠΓ [f, þ, h]
Τα άηχα κλειστά τρέπονται σε άηχα τριβόμενα πιθανώς με τη μεσολάβηση ενός σταδίου κατά το οποίο προφέρονταν ως δασέα [ph, th, kh], πράγμα που αντιστοιχεί στην αλλαγή προφοράς των αρχ. ελληνικών δασέων φ, θ, χ στα σημερινά τριβόμενα (λ.χ. φέρω [bhéro:] > [féro]).
«πατέρας», πρωτογερμ. *fader (> γερμ. Vater, αγγλ. father, δαν. far) || πβ. αρχ. ελλ. πατήρ, λατ. pater, σανσκρ. pitā.
«πόδι», πρωτογερμ. *fūt- (> γερμ. Fuß, αγγλ. foot, ολλ. voet, δαν. fod, ισλ. fótur) || πβ. αρχ. ελλ. πούς, λατ. pes, λιθ. pėda.
«τρίτος», πρωτογερμ. *þrid-jō- (> γερμ. dritte, αγγλ. third, ολλ. derde, ισλ. þriđji) || πβ. αρχ. ελλ. τρίτος, λατ. tertius, λιθ. trys. «σκύλος», πρωτογερμ. *hunda- (> γερμ. Hund, αγγλ. hound «κυνηγετικός σκύλος», ολλ. hond, ισλ. hundur) || πβ. αρχ. ελλ. κύων, λατ. canis, παλ. ιρλ. cú, ουαλ. ci.
Φάση 2: ΠΙΕ [*b, *d, *g] > ΠΓ [p, t, k]
Τα ηχηρά κλειστά τρέπονται σε άηχα κλειστά, συμπληρώνοντας το δομικό κενό που προκλήθηκε στο σύστημα από τη μετακίνηση της προηγούμενης Φάσης. Δεν υπάρχει βεβαιωμένο δείγμα μετακινήσεως ΠΙΕ [*b] > ΠΓ [p], οπότε τα στοιχεία που ακολουθούν έχουν αντληθεί από τις άλλες δύο μετατοπίσεις.
«δέκα», πρωτογερμ. *tehun (> αγγλ. ten, ολλ. tien, νορβ. ti, σουηδ. tio, ισλ. tíu) || πβ. αρχ. ελλ. δέκα, λατ. decem, παλ. ιρλ. deich, λιθ. dešimtìs.
«κρύο, πάγος», πρωτογερμ. *kalda- (> γερμ. kalt, αγγλ. cold, ολλ. koud, σουηδ. kall, ισλ. kaldur) || πβ. λατ. gelū, λιθ. gélmenis, ρωσ. gólot «λεπτός πάγος».
Φάση 3: ΠΙΕ [*bh, *dh, *gh] > ΠΓ [b, d, g]
«θύρα, πόρτα», πρωτογερμ. *dur- (> αγγλ. door, ολλ. deur, σουηδ. dörr, ισλ. dyr) || πβ. αρχ. ελλ. θύρα, λατ. πληθ. forēs (με περαιτέρω φωνητική εξέλιξη), ουαλ. dôr, λιθ. dùrys.
«χήνα», πρωτογερμ. *gans- (> γερμ. Gans, αγγλ. goose, σουηδ. gås, ισλ. gæs) || πβ. αρχ. ελλ. χήν, λιθ. žąsìs.
Εξαιρέσεις και ερμηνεία τους
Ο ίδιος ο Γκριμ είχε διαπιστώσει ευθύς εξ αρχής ότι ορισμένοι τύποι της Τευτονικής και των γλωσσών που προέκυψαν από αυτήν συγκρούονταν με το κανονιστικό σχήμα του νόμου που είχε προτείνει. Το 1862 ο Γερμανός γλωσσολόγος C. Lottner συγκέντρωσε το σύνολο του υλικού σε άρθρο του, προκειμένου να ομαδοποιήσει τα δεδομένα και να διευκολύνει τη συστηματική ερμηνεία των εξαιρέσεων. Πολύ σύντομα διαπιστώθηκε ότι οι φαινομενικές παρεκκλίσεις εντάσσονταν ουσιαστικά σε διαφορετικά κανονιστικά σχήματα, πράγμα που ενίσχυσε την πεποίθηση της αναπτυσσόμενης συγκριτικής γλωσσολογίας στην αξιοπιστία των φωνητικών νόμων.
Οι τομείς εξαιρέσεων που ερευνήθηκαν και εξηγήθηκαν ήταν οι ακόλουθοι τρεις:
Ενώ αναμενόταν ότι τα ΠΙΕ άηχα κλειστά [*p, *t, *k] θα τρέπονταν σε ΠΓ άηχα τριβόμενα [f, þ, h], παρατηρήθηκε από τον Γερμανό γλωσσολόγο Έντουαρντ Ζίβερς (Eduard Sievers) και τον Δανό Ότο Γέσπερσεν (Otto Jespersen) ότι τα άηχα κλειστά διατηρούνταν, όταν προηγείτο τριβόμενο σύμφωνο, κυρίως το [s]. Η τυποποίηση του νόμου τους έχει ως εξής:
ΠΙΕ [*p, *t, *k] ≡ ΠΓ [s / fricatives] ~ /
Ο νόμος των Ζίβερς και Γέσπερσεν εξηγεί γιατί λ.χ. διατηρήθηκε το άηχο κλειστο [t] στο γερμ. ist «είναι» ή στα (ομόρριζα του αρχ. ) αγγλ. stand, γερμ. stehen, ολλ. staan, σουηδ. stå κ.ά. Κατανοούμε επίσης ότι η παρουσία του τριβομένου [h] παρεμπόδισε την τροπή του [t] σε [þ] σε περιπτώσεις όπως η λ. για τον αριθμό «οκτώ» (λ.χ. αγγλ. eight, γερμ. acht) ή για τη «νύχτα» (λ.χ. γοτθ. nahts, αγγλ. night, γερμ. Nacht).
Ο ακόλουθος πίνακας συνοψίζει τα συμπεράσματα του νόμου των Ζίβερς και Γέσπερσεν:
Ο Γερμανός γλωσσολόγος Χέρμαν Γκράσμαν (Hermann Grassmann) ξεκίνησε από δεδομένα της Αρχαίας Ελληνικής, αλλά επεξέτεινε τα συμπεράσματά του και σε λεξικούς τύπους των γερμανικών γλωσσών, οι οποίοι παρουσίαζαν αξιοσημείωτη απόκλιση από την πρώτη μετατόπιση των συμφώνων: Φαινόταν ότι ορισμένα πρωτογερμανικά (ΠΓ) ηχηρά κλειστά [b, d, g] δεν αντιστοιχούσαν, όπως προέβλεπε ο νόμος του Γκριμ, σε ΠΙΕ ηχηρά δασέα [*bh, *dh, *gh], αλλά σε ΠΙΕ ηχηρά κλειστά.
Ο Γκράσμαν μελέτησε το υλικό και το 1863 προχώρησε στη διαπίστωση ότι τα ΠΓ ηχηρά κλειστά σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν υστερογενή, δηλαδή είχαν προκύψει μετά τη μετατόπιση των συμφώνων ως αποτέλεσμα ανομοιώσεως (dissimilation) προς άλλα δασέα σύμφωνα παρακείμενης συλλαβής. Αν δύο διαδοχικές συλλαβές περιείχαν δασύ σύμφωνο, το ένα από αυτά υφίστατο αποδάσυνση (έχανε τη δασύτητά του) και τρεπόταν στο αντίστοιχο κλειστό (πβ. αρχ. ελλ. πέφυκα αντί *φέ-φυ-κα, τίθημι αντί *θί-θη-μι, θρίξ – τριχός αντί *θριχός κ.ά). Παρόμοιο φαινόμενο διαπιστώθηκε επίσης στις ινδοϊρανικές γλώσσες και κυρίως στη Σανσκριτική.
Εφαρμοζόμενος στις γερμανικές γλώσσες ο νόμος του Γκράσμαν εξηγεί περιπτώσεις όπως η λ. με τη σημ. «κόρη»: ΠΙΕ , πβ. γοτθ. dauhtar, γερμ. Tochter, αγγλ. daughter, επίσης αρχ. ελλ. θυγάτηρ, σανσκρ. duhitā, αρμεν. dustr κ.ά.
thumb|right|150px|Καρλ Φέρνερ Από την αρχική διατύπωση του νόμου του Γκριμ είχε επισημανθεί ότι μια αξιοσημείωτη κατηγορία λέξεων δεν συμμορφωνόταν με τα αναμενόμενα φωνητικά προϊόντα του. Συγκεκριμένα, με βάση τον νόμο της πρώτης μετατόπισης, τα ΠΙΕ άηχα κλειστά [*p, *t, *k] τρέπονται στα αντίστοιχα ΠΓ άηχα τριβόμενα [f, þ, h]· εντούτοις, σε αρκετές λέξεις με βεβαιωμένα ΠΙΕ άηχα κλειστά (μέσω της συγκρίσεως τύπων από την Ελληνική, τη Λατινική, τη Σανσκριτική κ.ο.κ.) η ΠΓ γλώσσα απέδιδε ηχηρά τριβόμενα, τα οποία υπό ορισμένες συνθήκες κλειστοποιούνταν [v/b, ð/d, g/γ].
Χαρακτηριστική εικόνα του προβλήματος μπορούμε να αντλήσουμε από τις λέξεις με τη σημ. «πατέρας» και «αδελφός». Το ΠΙΕ  «πατέρας» αντιστοιχεί στο ΠΓ *fader (βλ. κ. Φάση 1 ανωτέρω, πβ. αγγλ. father, γερμ. Vater) και, επομένως, παρουσιάζει κανονικά τη μετατόπιση στο αρχικό σύμφωνο [*p] > [f], αλλά όχι στο εσωτερικό, όπου έχουμε [*t] > [d] (αντί [þ]). Περιέργως όμως, η ΠΙΕ λέξη  «αδελφός», αν και εξ ολοκλήρου παρόμοιας δομής, ακολουθεί κανονικά τον νόμο του Γκριμ και αποδίδει τον αναμενόμενο ΠΓ τύπο *brōþēr (βλ. κ. Φάση 2 ανωτέρω, πβ. αγγλ. brother, γερμ. Bruder).
Το 1876 ο Δανός γλωσσολόγος Καρλ Φέρνερ (Karl Verner) (1846-96) μελέτησε συστηματικά τις παραμέτρους του φαινομένου και κατέληξε σε μια ερμηνεία, η οποία ακόμη και σήμερα εντυπωσιάζει με τη διαύγειά της. Ο Φέρνερ ξεκίνησε από την παρατήρηση ότι η ανωμαλία εμφανιζόταν πολύ συχνά στα λεγόμενα «ισχυρά» ρήματα. Συμπέρανε, επομένως, ότι «η αιτία της διαφοροποίησης θα πρέπει να αναζητηθεί σε κάποιον ιδιαίτερο φωνητικό παράγοντα, ο οποίος υπόκειται σε μεταβολή κατά την κλίση». Αφού απέκλεισε προσεκτικά άλλες αιτίες, κατέληξε στην υπόθεση ότι ο μόνος παράγοντας που θα μπορούσε να ασκήσει επιρροή ήταν ο ελεύθερος τόνος της Ινδοευρωπαϊκής, ο οποίος διασώζεται καλώς στη σανσκριτική γλώσσα.
Ο Φέρνερ βρήκε τη λύση. Διαπίστωσε ότι τα μη αναμενόμενα ηχηρά τριβόμενα εμφανίζονταν αν δεν ήταν αρχικά στη λέξη και αν το προηγούμενο φωνήεν ήταν άτονο στην ΠΙΕ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Σανσκριτικής. Ακολουθώντας τον τρόπο σκέψεως των Νεογραμματικών, υποστήριξε περαιτέρω ότι τα ΠΙΕ άηχα κλειστά είχαν κανονικά τραπεί σε άηχα τριβόμενα και τα τελευταία, με τη σειρά τους, ηχηροποιήθηκαν εφόσον δεν προηγείτο τονούμενο φωνήεν. Η εν λόγω συνθήκη τυποποιείται ως εξής:
ΠΙΕ [*p, *t, *k] → ΠΓ [v/b, ð/d, g/γ] / ‘ ~
Είναι προφανές τώρα γιατί τα προϊόντα των ΠΙΕ ' «πατέρας» και ' «αδελφός» διαφέρουν. Η Σανσκριτική δείχνει ότι η θέση του τόνου διαφέρει: pitá αλλά bhrátā. Συνεπώς, το ΠΓ *fader παρουσιάζει ηχηρό τριβόμενο επειδή στην ΠΙΕ προηγείται άτονη συλλαβή, ενώ το ΠΓ *brōþēr παρουσιάζει άηχο τριβόμενο (κατά τον νόμο του Γκριμ) επειδή στην ΠΙΕ προηγείται τονούμενη συλλαβή. Χάρις στον νόμο του Φέρνερ, κατανοούμε γιατί οι γερμ. λέξεις για τον αριθμό «επτά» παρουσιάζουν ηχηρό σύμφωνο: γοτθ. sibun, παλ. άνω γερμ. sivun (> γερμ. sieben, αγγλ. seven), ενώ αρχ. ελλ. , λατ. septem, σανσκρ. saptá (που δείχνει ότι στην ΠΙΕ προηγείτο άτονη συλλαβή).
Δεύτερη μετατόπιση συμφώνων - Οι τέσσερεις φάσεις
Ως δεύτερη μετατόπιση συμφώνων (γερμ. zweite Lautverschiebung) προσδιορίζεται στη συγκριτική γλωσσολογία μια σειρά φωνολογικών μεταβολών, η οποία συνέβη στις νότιες διαλέκτους των δυτικών γερμανικών γλωσσών, πιθανώς μεταξύ 3ου και 5ου αι. μ.Χ., και σχεδόν ολοκληρώθηκε πριν από τα πρώτα γραπτά μνημεία της Άνω Γερμανικής (9ος αιώνας). Ως αποτέλεσμα, η γλώσσα που προέκυψε, γνωστή ως Παλαιά Άνω Γερμανική (αγγλ. Old High German), διακρίνεται σαφώς από τις υπόλοιπες ηπειρωτικές δυτικογερμανικές γλώσσες, οι οποίες ως επί το πλείστον δεν παρουσιάζουν τη μετατόπιση, και από την Παλαιά Αγγλική, η οποία έμεινε εξ ολοκλήρου ανεπηρέαστη. Η μετατόπιση χώρισε ουσιαστικά τις γερμανικές γλώσσες σε δύο ομάδες: την Κάτω Γερμανική στον βορρά (που δεν επηρεάστηκε) και την Άνω Γερμανική στον νότο (που επηρεάστηκε).
Ο Γερμανός γλωσσολόγος Γιάκομπ Γκριμ υπήρξε επίσης εκείνος που συστηματοποίησε το υλικό και εξήρε τις προϋποθέσεις εφαρμογής αυτής της δεύτερης μετατόπισης (όπως και της πρώτης).
Ο μηχανισμός της μετατόπισης – Γενική περιγραφή
Η δεύτερη μετατόπιση επηρέασε κατ’ εξοχήν τα σύμφωνα που είχαν προκύψει από την πρώτη μετατόπιση (νόμος του Γκριμ, βλ. ανωτέρω). Εν ολίγοις, μπορεί να λεχθεί ότι η βασική αλλαγή ήταν η προστριβοποίηση (affrication) των κλειστών συμφώνων, η οποία ενίοτε οδήγησε σε συριστικοποίησή τους (spirantisation). Τα προϊόντα της μετατόπισης εξηγούν γιατί πολλές λέξεις της σύγχρονης Γερμανικής διαφέρουν από τις αντίστοιχες της σύγχρονης Αγγλικής ή της Ολλανδικής.
Η μελέτη των σχετικών μεταβολών αποτυπώνεται στον ακόλουθο συγκριτικό πίνακα, όπου διαχωρίζονται τα προϊόντα της μετατόπισης ανάλογα με τη θέση του συμφώνου και την αρθρωτική του ταυτότητα.
Η μετατόπιση έλαβε χώρα σε τέσσερεις φάσεις, οι οποίες επηρέασαν τα άηχα κλειστά της Παλαιάς Άνω Γερμανικής (ΠΑΓ) κατά κύματα:
Η πρώτη φάση θεωρείται ότι ξεκίνησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. και επηρέασε ολόκληρη τη γλωσσική επικράτεια της Άνω Γερμανικής. Τα άηχα κλειστά τρέπονται στα αντίστοιχα τριβόμενα εφόσον προηγείται φωνήεν ή βρίσκονται στο τέλος της λέξεως. Ορισμένοι διαλεκτικοί τύποι έχουν οδηγήσει στην υπόθεση ότι μεσολάβησε ένα στάδιο διπλασιασμού του τριβομένου και κατόπιν ακολούθησε απλοποίηση, δηλαδή [p] > [ff] > [f], [k] > [hh] > [h]. Στην περίπτωση του οδοντικού [t] η περαιτέρω φωνητική εξέλιξη επέφερε συριστικοποίηση [ss] > [s].
Παραδείγματα
«πλοίο», ΠΓ *skipa- || γερμ. Schiff, αλλά αγγλ. ship, ολλ. schip, σουηδ. skepp.
«τι», ΠΓ *hwat- || γερμ. was (< ΠΑΓ hwaz), αλλά αγγλ. what.
«κάνω», ΔΓ *mak-ō- || γερμ. machen (< ΠΑΓ mahhōn), αλλά αγγλ. make, ολλ. maken.
«εγώ», ΠΓ. *ek- || γερμ. ich, αλλά αγγλ. I (< παλ. αγγλ. ic), ολλ. ik, σουηδ. jag.
Η δεύτερη φάση θεωρείται ότι ολοκληρώθηκε κατά τον 8ο αιώνα, επηρέασε δε τα άηχα κλειστά που είχαν μείνει αναλλοίωτα από την πρώτη φάση. Συγκεκριμένα μετέβαλε σε προστριβή όσα βρίσκονταν σε αρχική θέση, ήταν διπλά ή ακολουθούσαν μη τριβόμενα σύμφωνα. Στην περίπτωση του [k] μόνο η νοτιοβαυαρική διάλεκτος του Τιρόλου (Τιρολέζικα) εμφανίζει ολοκληρωμένη τροπή σε [kh] και όχι η καθιερωμένη Γερμανική (Hochdeutsch).
«μήλο», ΠΓ. *aplu- || γερμ. Apfel, αλλά αγγλ. apple, ολλ. appel, ισλ. epli.
«οξύς», ΠΓ. *skarpa- || γερμ. scharf (< ΠΑΓ scarpf), αλλά αγγλ. sharp, ολλ. scherp.
«χρόνος», ΠΓ *tīdi- || γερμ. Zeit, αλλά ολλ. tijd, σουηδ. tid.
«έργο», ΠΓ *werka- || αλεμαν. Werch / Wärch, αλλά γερμ. Werk, αγγλ. work.
Η τρίτη φάση είχε περιορισμένη γεωγραφική έκταση και κατά τη διάρκειά της τα ηχηρά κλειστά [b, d, g] τρέπονται στα αντίστοιχα άηχα [p, t, k]. Εντούτοις, μόνον η τροπή του οδοντικού [d] > [t] απαντά στην καθιερωμένη Γερμανική· οι υπόλοιπες περιορίζονται στην άνω αλεμαννική της Ελβετίας και τη νοτιοβαυαρική της δυτικής Αυστρίας. Εικάζεται ότι η τροπή ακολούθησε τις δύο προηγούμενες φάσεις, συμπληρώνοντας το κενό στο φωνολογικό σύστημα και επαναφέροντας την ισορροπία που είχε διαταραχθεί από τις μεταβολές των αήχων κλειστών. Οι δύο προηγούμενες φάσεις είχαν προφανώς ολοκληρώσει τη λειτουργία τους, ειδάλλως τα άηχα κλειστά θα είχαν τραπεί περαιτέρω σε τριβόμενα και προστριβή, ανάλογα με τη θέση τους στη λέξη. Για τους λόγους αυτούς τοποθετούμε την τρίτη φάση στον 8ο ή 9ο αιώνα.
«κάνω», ΔΓ *dō- || γερμ. tun, αλλά αγγλ. do, ολλ. doen.
«ερυθρός», ΠΓ *rauda- || γερμ. rot, αλλά αγγλ. red, ολλ. rood, ισλ. rauđur, σουηδ. röd.
«Θεός», ΠΓ *guþ- || αλεμαν. Kot, αλλά γερμ. Gott, αγγλ. God, σουηδ. Gud.
«βουνό, λόφος», ΠΓ *berga- || αλεμαν. perg, αλλά γερμ. Berg, αγγλ. barrow, ισλ. bjarg.
Εικάζεται ότι η τροπή ακολούθησε χρονικά την προηγούμενη φάση, η οποία θα πρέπει να είχε ολοκληρώσει τη λειτουργία της, ειδάλλως θα είχαμε περαιτέρω αηχοποίηση σε [t]. Ξεκίνησε από τον νότο τον 9ο αιώνα, επηρεάζοντας την Άνω Γερμανική τον 10ο αιώνα, πράγμα που εξηγεί γιατί τα πρώιμα κείμενα της Παλαιάς Άνω Γερμανικής (ΠΑΓ) διασώζουν το φώνημα [þ], ενώ τα κατοπινά επιμαρτυρούν την τροπή του σε [d].
«σκέπτομαι», ΠΓ *þank-ja- || γερμ. denken, ολλ. denken, αλλά αγγλ. think, ισλ. þekkja.
«εσύ», ΠΓ *þu- || γερμ. du, ολλ. du (πεπαλαιωμ.), αλλά αγγλ. thou (πεπαλαιωμ.), ισλ. þú.
«στόμα», ΠΓ *munþa- || γερμ. Mund, ολλ. mond, αλλά αγγλ. mouth.
Χρονολόγηση
right|thumb|300px|Η Υψηλή Γερμανική (Hochgermanisch) ή Αρχαία Γερμανική περιλαμβάνει την Άνω Γερμανική (πράσινο) και την Κεντρική Γερμανική (μπλε), σε αντιδιαστολή προς την Κάτω Γερμανική (κίτρινο). Διακρίνονται (μαύρο) οι ισόγλωσσες γραμμές Μπένρατ (Benrath) και Σπάιερ (Speyer).
Για την ακριβή χρονολόγηση της δεύτερης συμφωνικής μετατόπισης στην Άνω Γερμανική έχουν διατυπωθεί διάφορες υποθέσεις, οι οποίες αντλούν την αξιοπιστία τους από γλωσσογεωγραφικά δεδομένα, καθώς και από τη σχετική χρονολόγηση. Οι υποθέσεις που παρουσιάστηκαν κατά την αναφορά των τεσσάρων φάσεων βασίζονται στον γλωσσογεωγραφικό Άτλαντα της γερμανικής γλώσσας (Atlas zur deutschen Sprache, σελ. 63). Εντούτοις, η επεξεργασία των στοιχείων έχει οδηγήσει άλλους γλωσσολόγους να υποθέσουν ότι οι τρεις πρώτες φάσεις είχαν πολύ μικρή χρονική απόσταση μεταξύ τους και είχαν ολοκληρωθεί στην αλεμανική επικράτεια κατά το 600 μ.Χ., από όπου εξαπλώθηκαν προς βορράν σε διάστημα δύο ή τριών αιώνων.
Στην πραγματικότητα, μόνο η Φάση 4 μπορεί να χρονολογηθεί επακριβώς χάρις στα γραπτά μνημεία της Παλαιάς Άνω Γερμανικής και όπως ήδη σημειώθηκε τοποθετείται στον 9ο και 10ο αιώνα. Ωστόσο μερικές ιστορικές συμπτώσεις είναι δυνατόν να προσφέρουν στοιχεία και για τις υπόλοιπες φάσεις. Επί παραδείγματι, το γεγονός ότι ο κατακτητής Αττίλας ονομάζεται στη Γερμανική Etzel αποδεικνύει ότι η Φάση 2 θα πρέπει να ήταν σε ισχύ μετά την ουγγρική εισβολή τον 5ο αιώνα. Ακόμη, το γεγονός ότι ορισμένα λατινικά δάνεια παρουσιάζουν τη συμφωνική μετατόπιση στις γερμανικές λέξεις (λ.χ. λατ. strāta (via) «λιθόστρωτος δρόμος» > ΠΑΓ strāza > γερμ. Straße, αλλά αγγλ. street, ολλ. straat), ενώ άλλα δεν την παρουσιάζουν (λ.χ. αρχ. ποινή > λατ. poena > ΠΑΓ pīn > γερμ. Pein «βάσανο», επίσης αγγλ. pain «πόνος»), μας επιτρέπει να τοποθετήσουμε ορισμένες φωνητικές μεταβολές πριν ή μετά την πιθανή περίοδο εισόδου του δανείου (ως terminus post / ante quem). Παρ’ όλα αυτά η πλέον χρήσιμη πηγή χρονολογικών δεδομένων είναι οι γερμανικές λέξεις που απαντούν ή παρατίθενται σε λατινικά κείμενα της ύστερολατινικής ή πρώιμης μεσαιωνικής περιόδου.
Ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες, η ακριβής χρονολόγηση δυσχεραίνεται από την άγνοιά μας για τον τρόπο διαδόσεως των μεταβολών. Κάθε τροπή θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει με μία λέξη ή με ομάδα λέξεων σε ορισμένη τοποθεσία και κατόπιν να επεκταθεί μέσω του φαινομένου που αποκαλούμε λεξική διάχυση (αγγλ. lexical diffusion) σε όλες τις λέξεις με όμοια φωνολογική δομή και να εξαπλωθεί έκτοτε σε ευρύτερες γεωγραφικές ζώνες με το πέρασμα του χρόνου.
Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι ορισμένες συμφωνικές μεταβολές που ανήκουν στις Φάσεις 2, 3 απαντούν επίσης στη Λομβαρδική, πρώιμη μεσαιωνική γερμανική γλώσσα τηης Β. Ιταλίας, η οποία διατηρήθηκε σε ρουνικά αποσπάσματα του 6ου και 7ου αιώνα. Δυστυχώς, τα λομβαρδικά κείμενα δεν επαρκούν για έγκυρη ταξινόμηση της συγκεκριμένης γλώσσας. Παραμένει, ως εκ τούτου, αβέβαιο αν οι μεταβολές που απαντούν στα αποσπάσματα αυτά είναι συστηματικές και καθολικές ή σποραδικές. Αν δεχθούμε την πρώτη υπόθεση, αυτό θα σήμαινε ότι η αηχοποίηση των κλειστών (δηλαδή [b] > [p]) άρχισε στη Β. Ιταλία ή εξαπλώθηκε τόσο προς νότον όσο και προς βορράν. Ορισμένοι θεωρούν ότι η τροπή παρουσιάστηκε στη γερμανική επικράτεια ως αποτέλεσμα επαφών με Λομβαρδούς. Αν αυτό ισχύει, θα μας υποχρέωνε να συμπεράνουμε ότι η Φάση 3 άρχισε προς το τέλος του 6ου αιώνα, νωρίτερα από τις καθιερωμένες εκτιμήσεις, αλλά χωρίς κατ’ ανάγκην να επηρεάσει τη γερμανική επικράτεια ήδη έκτοτε. Εντούτοις, επειδή η Λομβαρδική ανήκει στις Ανατολικές Γερμανικές γλώσσες και δεν αποτελεί μέρος του γερμανικού διαλεκτικού συνεχούς (continuum), είναι εξίσου πιθανόν να πρόκειται για ανεξάρτητη, παράλληλη εξέλιξη.
Ομοίως, ο Waterman έστρεψε την προσοχή σε μια μεταβολή ανάλογη προς τη Φάση 4 και υποστήριξε ότι έλαβε χώρα στη Γοτθική (επίσης Ανατολικογερμανική γλώσσα) ήδη από τον 3ο αιώνα. Υποθέτει ότι η μετατόπιση διαδόθηκε από τη Γοτθική στην Άνω Γερμανική ως αποτέλεσμα των μετακινήσεων των Βησιγότθων προς δυσμάς (περ. 375-500 μ.Χ.). Όπως και με τη λομβαρδική υπόθεση, πρόκειται για ενδιαφέρουσα πιθανότητα, αλλά οι γνώσεις μας επί του παρόντος δεν μας επιτρέπουν να θέσουμε την οριστική κατακλείδα σε αυτό το ζήτημα.
Γεωγραφική κατανομή
Σε γενικές γραμμές θα ήταν δυνατόν να λεχθεί ότι οι αλλαγές που προέκυψαν από τη Φάση 1 επηρέασαν την Άνω και Κεντρική Γερμανική, οι αλλαγές των Φάσεων 2, 3 μόνο την Άνω Γερμανική και οι αλλαγές της Φάσης 4 ολόκληρη τη γερμανική επικράτεια, καθώς και την Ολλανδική.
Το γενικώς αποδεκτό ισόγλωσσο μεταξύ Κεντρικής και Κάτω Γερμανικής, η γραμμή maken – machen, αποκαλείται ενίοτε γραμμή Μπένρατ (Benrath), επειδή διέρχεται από το φερώνυμο προάστιο του Ντύσσελντορφ. Το βασικό ισόγλωσσο, εξάλλου, που λειτουργεί ως οριογραμμή μεταξύ Κεντρικής και Άνω Γερμανικής είναι η γραμμή του «μήλου» (Appel – Apfel), η οποία αποκαλείται ενίοτε γραμμή Σπάιερ (Speyer), επειδή διέρχεται από τη φερώνυμη πόλη, 200 χλμ. νοτιότερα.
Ωστόσο η ακριβής περιγραφή της γεωγραφικής έκτασης των μεταβολών είναι πολύ πιο περίπλοκη. Αυτό συμβαίνει όχι μόνον επειδή οι επί μέρους φωνητικές μεταβολές της ίδιας φάσεως ποικίλλουν ως προς την κατανομή τους (η Φάση 3, επί παραδείγματι, επηρεάζει εν μέρει ολόκληρη την Άνω Γερμανική και εν μέρει μόνο τις νοτιότερες διαλέκτους της), αλλά παρουσιάζονται μικρές διαφορές από λέξη σε λέξη ως προς την κατανομή της ίδιας συμφωνικής μεταβολής. Επί παραδείγματι, η γραμμή ik – ich κείται βορειότερα του ισογλώσσου maken – machen, αν και αμφότερες παρουσιάζουν την ίδια μετατόπιση [k] > [h]. Επί πλέον, τα όρια της γραμμής μπορεί συν τω χρόνω να υποστούν αλλαγές με βάση τον προσανατολισμό των μελετητών. Μετά την επανένωση της Γερμανίας, παρατηρείται η τάση να μετατοπισθούν η ανατολική γραμμή και η γραμμή Μπένρατ (Benrath) βορειότερα.
Η υποδιαίρεση της Δυτικής Κεντρικής Γερμανικής σε διαλέκτους με γνώμονα τον διαφορετικό βαθμό εξαπλώσεως της Φάσης 1 κυριαρχεί στη γλωσσογεωγραφία. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής αυτού του κριτηρίου είναι γνωστό στα Γερμανικά ως Βεντάλια του Ρήνου (Rheinischer Fächer), επειδή οι οριογραμμές σχηματίζουν βεντάλια στον διαλεκτικό χάρτη. Περίπου οκτώ ισόγλωσσες γραμμές διατρέχουν τη γερμανική επικράτεια από τη Δύση προς την Ανατολή και συγχωνεύονται σε απλούστερο σύστημα στην Ανατολική Κεντρική Γερμανική. Ο πίνακας αυτής της υποενότητας καταγράφει τα ισόγλωσσα (έντονα γράμματα) και τις προκύπτουσες κύριες διαλέκτους (πλάγια γράμματα) από βορρά προς νότο.
Δείγματα κειμένων
Ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα κειμένων του 13ου αιώνα αποτυπώνει ανάγλυφα τη διαφορετική εικόνα των γερμανικών γλωσσών μετά τη δεύτερη μετατόπιση των συμφώνων. Παρατίθενται ακολούθως δύο μεσαιωνικά νομικά κείμενα: ένα από τη Σαξονία (1220) σε μέση κάτω Γερμανική, το οποίο δεν εμφανίζει τη μετατόπιση, και το ίδιο κείμενο σε μέση άνω Γερμανική (1274), το οποίο την εμφανίζει. Οι διαλαμβανόμενοι τύποι σημειώνονται με πλάγια στοιχεία:
Ο άνδρας είναι επίσης φύλακας της συζύγου του ευθύς μόλις τον παντρευτεί. Η σύζυγος είναι επίσης σύντροφος του άνδρα της ευθύς μόλις πάει στο κρεβάτι του σύμφωνα με τα δικαιώματα του ανδρός.
(β΄ κείμενο, τελευταία αράδα) Μετά τον θάνατο του άνδρα είναι ελεύθερη από τα δικαιώματα του ανδρός.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανικές γλώσσες Κατηγορία:Γλωσσολογικά φαινόμενα
Υπερβραχέα κύματα
200px|right|thumb|Κεραία VHF Τα υπερβραχέα κύματα είναι περιοχή των ραδιοκυμάτων με συχνότητα μεταξύ 30 και 300 ΜHz και μήκος κύματος αντίστοιχα, μεταξύ 1 μέτρου και 10 μέτρων. Βρίσκονται μεταξύ των δεκατομετρικών μικροκυμάτων και των βραχέων κυμάτων. Οφείλουν την ονομασία τους στο μικρό μήκος κύματος που έχουν σε σχέση με τις υπόλοιπες ζώνες ραδιοκυμάτων. Με βάση τη συχνότητα ονομάζονται VHF (Very High Frequency, πολύ υψηλή συχνότητα), όρος που χρησιμοποιείται διεθνώς.
Κεραίες των υπερβραχέων κυμάτων
Για την εκπομπή υπερβραχέων χρησιμοποιούνται διπολικές κεραίες (κεραίες Hertz) με διαστάσεις περίπου ένα μέτρο ή κεραίες Yagi. Οι κεραίες αυτές χρησιμοποιούνται τόσο για εκπομπή όσο και για λήψη. Πιο εξειδικευμένες κεραίες εκπομπής είναι οι κεραίες τύπου Γ και τύπου Τ, οι οποίες είναι κρεμασμένες σε μεγάλους ιστούς. Για λήψη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μία απλή καλαμωτή κεραία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα Κατηγορία:Ραδιόφωνο Κατηγορία:Ραδιοφωνική τεχνολογία
Εθνική Ναμίμπιας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ναμίμπιας είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα της Ναμίμπια. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ναμίμπιας. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου αλλά έχει δύο συμμετοχές σε τελική φάση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Έδρα της ομάδας είναι το Independence Stadium.
Εμμανουήλ Λαμπάκης
Ο Εμμανουήλ Λαμπάκης (1857 - 1909) ήταν σημαντικός Έλληνας ζωγράφος και αγιογράφος του 19ου αιώνα που συγκαταλέγεται στη Σχολή του Μονάχου. Ήταν μικρότερος αδερφός του βυζαντινολόγου Γεωργίου Λαμπάκη.
Εθνική Ναμίμπιας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Ναμίμπια Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Αφρικής
Εμμανουήλ Λαμπάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μουντάδο της Τήνου 11/23 Αυγούστου 1857. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο αριστεύοντας πάντοτε σε όλες τις εξετάσεις. Πήγε στο Μόναχο με υποτροφία του Ευαγούς Ιδρύματος της Τήνου και σπούδασε εκεί στην Ακαδημία των Ωραίων Τεχνών για πέντε χρόνια. Σπούδασε έπειτα στην Ιταλία, και επέστρεψε στο Μόναχο, όπου ίδρυσε μικρό εργαστήριο. Αργότερα μετέφερε το εργαστήριό του στην Αθήνα. Πήρε μέρος στην παγκόσμια έκθεση του Παρισιού το 1889 και βραβεύτηκε μαζί με τους άλλους τρεις καλλιτέχνες συμπατριώτες του, τον Γύζη, τον Λύτρα και τον Σώχο. Ασχολήθηκε κυρίως με προσωπογραφίες, ηθογραφικές σκηνές και θρησκευτικά θέματα και διακρινόταν για την απλότητα της έκφρασης και την ευαισθησία της απόδοσης των έργων του.
Ο Λαμπάκης συμμετείχε δυναμικά σε διάφορα καλλιτεχνικά σωματεία όπως η Καλλιτεχνική Ένωσις (1895), η Εταιρεία Φιλοτέχνων (1898), η Ένωσις Καλλιτεχνών (1900) και η Ελληνική Καλλιτεχνική Εταιρεία (1906). Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1890 συμμετείχε στις επιτροπές που θεσπίστηκαν για να μελετήσουν το ζήτημα δημιουργίας δημόσιας πινακοθήκης και οδήγησαν εντέλει το 1900 στην ίδρυση της Εθνικής Πινακοθήκης. Πέθανε το 1909 στο Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Σχολή του Μονάχου
Τσουλλού (Τσουλλού Βτορόγιε, Αγκντάμ)
Το Τσουλλού (Չուլլուεπίσης Τσούλλου και Τσουλλού Βτορόγιε) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Αμαρτωλές παγίδες
Οι Αμαρτωλές παγίδες (Πρωτότυπος τίτλος: Johnny Allegro) είναι ένα αστυνομικό φιλμ νουάρ Αμερικανικής παραγωγής του 1949 σε σκηνοθεσία Τεντ Τέτζλαφ και σενάριο των Γκάι Έντορ και Κάρεν Ντε Γουλφ, βασισμένο σε μια ιστορία του Τζέιμς Έντουαρντ Γκραντ. Πρωταγωνιστούν οι Τζορτζ Ραφτ, Νίνα Φος και ο Τζορτζ Μακρίντι.
Πλοκή
Ο Τζόνι Αλέγκρο δραπετεύει από μια φυλακή στη Νέα Υόρκη και προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή του ως υπάλληλος ενός ανθοπωλείου σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο στο Λος Άντζελες. Εκεί μια μέρα θα συναντήσει την Γκλέντα Τσάπμαν, η οποία θα ζητήσει τη βοήθειά του προκειμένου να αποφυγή τους αστυνομικούς ντετέκτιβ που την ακολουθούν. Ωστόσο, οι πράκτορες του Υπουργείου Οικονομικών ζητούν από τον Αλέγκρο να τους βοηθήσει δουλεύοντας ως μυστικός πράκτορας για να σταματήσουν μια συνωμοσία στην οποία εμπλέκεται η Γκλέντα. Ο Τζόνι μην έχοντας άλλη επιλογή θα συνεργαστεί με την αστυνομία επειδή γνωρίζουν ότι είναι δραπέτης. Ταυτόχρονα, η Γκλέντα και ο Τζόνι θα έχουν ένα ρομαντικό ειδύλλιο μεταξύ τους παρόλο που η Γκλέντα του ανακοινώνει ότι είναι παντρεμένη.
Η Γκλέντα παίρνει τον Τζόνι μαζί της σε ένα νησί στα ανοικτά των ακτών της Φλόριντα, όπου εκεί ζει ο σύζυγος της, Μόργκαν Βάλιν, ο οποίος είναι ο εγκέφαλος μιας συνωμοσίας για να καταστρέψει την αμερικανική οικονομία πλημμυρίζοντας την αμερικανική αγορά με πλαστά χαρτονομίσματα. Ο Μόργκαν αποδυκνύεται ότι είναι ένας σαδιστής εγκληματίας που απολαμβάνει να παίζει με τα θύματά του. Δεν εμπιστεύεται τον Τζόνι ούτε τη γυναίκα του. Ο Τζόνι καταφέρνει να επικοινωνήσει με τους πράκτορες του υπουργείου Οικονομικών με ένα ραδιόφωνο σε ένα από τα σκάφη του Μόργκαν που βρίσκεται στηνν αποβάθρα. Ο Τζόνι ανακαλύπτει πού κρύβονται τα πλαστά χαρτονομίσματα στο νησί. Οι πράκτορες του Υπουργείου Οικονομικών φτάνουν όταν ο Τζόνι τελικά θα καταφέρει να σκοτώσει τον Μόργκαν σε μια δύσκολη μάχη. Οι πράκτορες λένε στον Τζόνι ότι μπορεί να μείνει ήσυχος καθώς αυτοί θα μεριμνήσουν να μην επεστρέψει στη φυλακή καθώς η συνεργασία τους είχε ως αποτέλεσμα τον τερματισμό της συνωμοσίας. Καθώς όλοι επιβιβάζονται στη βάρκα αφήνοντας το νησί, ο Τζόνι και η Γκλέντα αγκαλιάζονται.
Παραγωγή
Η ταινία ήταν να κυκλοφορήσει αρχικά με τίτλο ως "The Big Jump". Ο Τζορτζ Ραφτ δέχτηκε να πάρει τον ρόλο και να κάνει την ταινία τον Ιούλιο του 1948. Ήταν η πρώτη του ταινία στην Columbia Pictures από τότε που είχε αποχωρήσει (1935). Η Τζέιν Γκριρ είχε το προβάδισμα για τον ρόλο της Γκλέντα. Ωστόσο, η Νίνα Φος, που μόλις είχε απολαύσει μια μεγάλη επιτυχία με το John and Mary, πήρε αυτήν το ρόλο.
Κατίνα Φαρασοπούλου
Η Κατίνα Φαρασοπούλου - Μισαηλίδου (Ιάσιο Ροδόπης, 14 Φεβρουαρίου 1933 - Ασκητές Ροδόπης, 23 Νοεμβρίου 2019) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια παραδοσιακών τραγουδιών και αγρότισσα. Ήταν πολύ γνωστή και από την ερμηνεία του παραδοσιακού τραγουδιού ο Κόνιαλης, το οποίο ερμηνεύεται στην Τουρκική γλώσσα.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από το χωριό Άγιοι Ανάργυροι (σήμερα Ağırnas 38.81611°N, 35.7175°W στη Τουρκία) της Καισάρειας, στην ιστορική περιοχή της Καππαδοκίας. Ομιλούσε Ελληνικά και Τούρκικα, λόγω της τουρκοφωνίας των Ελλήνων της Καππαδοκίας.
Ο πατέρας της Γαβριήλ Φαρασόπουλος, ήταν ιερέας και είχε φοιτήσει στην ιερατική σχολή των Φλαβιανών (Ζιντζίντερε) της Ιεράς Μονής του Τιμίου Προδρόμου στην Καισάρεια. Κατοικούσε στο χωριό Ασκητές Ροδόπης όπου είχαν εγκατασταθεί οι γονείς όταν ήλθαν πρόσφυγες από την Καππαδοκία το 1922.
Ογκομετρικός κύλινδρος
right|thumb|100px|Ογκομετρικός κύλινδρος. Το δαχτυλίδι στην κορυφή χρησιμεύει για μην σπάσει αν θα πέσει. Ο ογκομετρικός κύλινδρος είναι όργανο του εργαστηριακού εξοπλισμού χημείας που χρησιμοποιείται για να μετρηθεί με ακρίβεια ο όγκος ενός αντικειμένου. Οι ογκομετρικοί κύλινδροι είναι γενικά πιο ακριβείς και αξιόπιστοι για το σκοπό αυτό από τις κωνικές φιάλες και ποτήρια ζέσεως. Συχνά, οι μεγαλύτεροι ογκομετρικοί κύλινδροι κατασκευάζονται από πολυπροπυλένιο λόγω της εξαιρετικής χημικής αντοχής ή από πολυμεθυλοπεντένιο λόγω της διαύγειάς του, καθιστώντας τους ελαφρύτερους κατά τη μεταφορά και λιγότερο εύθραυστους από τους γυάλινους. Οι κύλινδροι από πολυπροπυλένιο έχουν εξαιρετική χημική αντοχή και δεν σπάζουν όταν πέσουν, αν και ένα πρόβλημα με αυτό το είδος κυλίνδρου είναι ότι δεν μπορούν να θερμαίνονται. Το πολυπροπυλένιο είναι εύκολο να αποστειρώνεται επανειλημμένα, ωστόσο, η επαναλαμβανόμενη αποστείρωση μπορεί να επηρεάσει την ακρίβεια των ογκομετρικών κυλίνδρων.
Αμαρτωλές παγίδες
Κριτικές
Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, ο κριτικός κινηματογράφου Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times έδωσε μια μεικτή κριτική στην ταινία, γράφοντας πως: «Τίποτα από καμία μικρή αναγνώριση, εκτός αυτού του κυνηγιού με το τόξο και τα βέλη, έχει γραφτεί σε αυτή τη χαμηλού επιπέδου μυθιστοριογραφία από την Κάρεν Ντε Γουλφ και τον Γκάι Εντορ. Τίποτα σε μια αόριστη ομοιότητα με τη υποκριτική δεν συνεισφέρει ο κ. Ραφτ, ο οποίος έχει γίνει ένας από τους πιο αδιάφορους και κωμικούς ηθοποιούς...[]. Αλλά ο σκηνοθέτης Τεντ Τέτζλαφ και η Columbia, που παρήγαγαν αυτήν την κουραστική ταινία, αξίζουν αναγνώριση για μια μεγάλη γεωγραφική «εύρεση». Στην πραγματικότητα κατάφεραν να ανακαλύψουν, ως κρησφύγετο για τη συμμορία τους, ένα ψηλό και βραχώδες νησί κάπου έξω από τις ακτές της Φλόριντα. Τουλάχιστον, εκεί είναι που μας λένε ότι είναι αυτό το εμφανώς τραχύ μέρος. Και μοιάζει ακριβώς με τη Νότια Καλιφόρνια. Είναι αξιοσημείωτο τι μπορούν να εμφανίσουν οι ταινίες.»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1949 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες
Κατίνα Φαρασοπούλου
Βιογραφικά στοιχεία
Τον Ιούνιο του 2018, είχε συμμετάσχει με δεκάδες άλλους καλλιτέχνες στη συναυλία «Τα μυστικά της Εγνατίας» που παρουσίασε ο συνθέτης Νίκος Κυπουργός στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.
Η Φαρασοπούλου έφυγε από την ζωή στις 23 Νοεμβρίου 2019 σε ηλικία 86 ετών και κηδεύτηκε στους Ασκητές Ροδόπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες
EHF
To EHF είναι η ονομασία για τη ζώνη ραδιοσυχνοτήτων στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα από 30 έως 300 gigahertz (GHz). Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα μήκους χιλιοστομέτρου ερευνήθηκαν για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1890 από τον επιστήμονα Jagadish Chandra Bose.
Σε σύγκριση με τις κατώτερες ζώνες, τα ραδιοκύματα σε αυτή τη ζώνη έχουν υψηλή ατμοσφαιρική εξασθένηση: απορροφώνται από τα αέρια στην ατμόσφαιρα. Ως εκ τούτου, έχουν μικρή απόσταση και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για επίγεια επικοινωνία σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου. Η απορρόφηση από την υγρασία στην ατμόσφαιρα είναι σημαντική εκτός από τα ερημικά περιβάλλοντα και η εξασθένιση από τη βροχή αποτελεί σοβαρό πρόβλημα ακόμα και σε μικρές αποστάσεις. Ωστόσο, το εύρος μικρής διάδοσης επιτρέπει μικρότερες αποστάσεις επαναχρησιμοποίησης συχνότητας από χαμηλότερες συχνότητες. Το μικρό μήκος κύματος επιτρέπει σε μικρές κεραίες μεγέθους να έχουν μικρό πλάτος δέσμης, αυξάνοντας περαιτέρω το δυναμικό επαναχρησιμοποίησης συχνότητας.
Στην επιστήμη
Η δορυφορική τηλεπισκόπηση που βρίσκεται κοντά στα 60 GHz μπορεί να καθορίσει τη θερμοκρασία στην ανώτερη ατμόσφαιρα με τη μέτρηση της ακτινοβολίας που εκπέμπεται από τα μόρια οξυγόνου που είναι συνάρτηση της θερμοκρασίας και της πίεσης. Η μη αποκλειστική παθητική κατανομή συχνότητας της ITU σε 57-59,3 GHz χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της ατμόσφαιρας σε εφαρμογές μετεωρολογικής και κλιματικής ανίχνευσης και είναι σημαντική για τους σκοπούς αυτούς λόγω των ιδιοτήτων απορρόφησης οξυγόνου και εκπομπών στην ατμόσφαιρα της Γης. Οι επί του παρόντος επιχειρησιακοί δορυφορικοί αισθητήρες της Αμερικής όπως η προηγμένη AMSU σε ένα δορυφόρο της NASA (Aqua) και τέσσερις δορυφόρους NOAA (15-18) και ο ειδικός αισθητήρας μικροκυμάτων / αισθητήρα (SSMI /S) 16 κάνουν χρήση αυτής της περιοχής συχνοτήτων.
Τηλεπικοινωνίες
250px|μικρογραφία|Κεραία CableFree MMW χωρητικότητας 1 Gbit/s Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ζώνη 36.0 - 40.0 GHz χρησιμοποιείται για συνδέσεις δεδομένων υψηλής ταχύτητας με μικροκύματα και η ζώνη των 60 GHz μπορεί να χρησιμοποιηθεί για συνδέσεις δεδομένων μήκους διαδρόμου χωρίς άδεια χρήσης με ταχύτητες δεδομένων μέχρι 2,5 Gbit /s.
Η μπάντα είναι ουσιαστικά ανεπτυγμένη και διαθέσιμη για χρήση σε ένα ευρύ φάσμα νέων προϊόντων και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των ασύρματων τοπικών δικτύων υψηλών ταχυτήτων, point-to-point και της ευρυζωνικής πρόσβασης στο Διαδίκτυο. Το WirelessHD είναι μια άλλη πρόσφατη τεχνολογία που λειτουργεί κοντά στην περιοχή των 60 GHz. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κατεύθυνσης σήματος "μολύβδου" επιτρέπουν σε διαφορετικά συστήματα να λειτουργούν κοντά μεταξύ τους χωρίς να προκαλούν παρεμβολές. Οι πιθανές εφαρμογές περιλαμβάνουν συστήματα ραντάρ με πολύ υψηλή ανάλυση.
Το πρότυπο Wi-Fi IEEE 802.11ad λειτουργεί σε φάσμα 60 GHz (ζώνη V) για να επιτύχει ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων έως και 7 Gbit / s.
Οι χρήσεις των ζωνών χιλιοστομετρικών κυμάτων περιλαμβάνουν τις επικοινωνίες από σημείο σε σημείο, τους συνδέσμους μεταξύ τους και τις επικοινωνίες από σημείο σε σημείο. Υπάρχουν πρόχειρα σχέδια για τη χρήση κυμάτων χιλιοστών σε μελλοντικά κινητά τηλέφωνα 5G.
Τα βραχύτερα μήκη κύματος σε αυτή τη ζώνη επιτρέπουν τη χρήση μικρότερων κεραιών για την επίτευξη της ίδιας υψηλής κατευθυντικότητας και υψηλού κέρδους όσο μεγαλύτερων σε χαμηλότερες ζώνες. Η άμεση συνέπεια αυτής της υψηλής κατευθυντικότητας, σε συνδυασμό με την υψηλή απώλεια ελεύθερου χώρου σε αυτές τις συχνότητες, είναι η δυνατότητα μιας αποδοτικότερης χρήσης συχνοτήτων για εφαρμογές σημείου-πολλαπλών σημείων. Εφόσον ένας μεγαλύτερος αριθμός κεραίας υψηλής ευκρίνειας μπορεί να τοποθετηθεί σε μια δεδομένη περιοχή, το καθαρό αποτέλεσμα είναι η μεγαλύτερη επαναχρησιμοποίηση συχνότητας και η μεγαλύτερη πυκνότητα των χρηστών. Η υψηλή χωρητικότητα του καναλιού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε αυτή τη ζώνη θα μπορούσε να επιτρέψει την εξυπηρέτηση ορισμένων εφαρμογών που διαφορετικά θα χρησιμοποιούσαν επικοινωνία οπτικών ινών.
Συστήματα όπλων
250px|μικρογραφία|Πυροβολικό ελέγχου πυρός στο ρωσικό πλοίο Μινσκ. Το ραντάρ χιλιοστομετρικού κύματος χρησιμοποιείται σε ραντάρ μικρής εμβέλειας για την καταπολέμηση της πυρκαγιάς σε δεξαμενές και αεροσκάφη και αυτοματοποιημένα όπλα (CIWS) σε ναυτικά πλοία για να καταρρίψουν τους εισερχόμενους πυραύλους. Το μικρό μήκος κύματος χιλιοστών κύματος τους επιτρέπει να παρακολουθούν το ρεύμα των εξερχόμενων σφαίρων καθώς και το στόχο, επιτρέποντας στο σύστημα ελέγχου πυρκαγιάς του υπολογιστή να αλλάξει τον στόχο για να τους φέρει μαζί.
Με την Raytheon, η Πολεμική Αεροπορία των Η.Π.Α. έχει αναπτύξει ένα μη-θανατηφόρο σύστημα όπλων που ονομάζεται Σύστημα ενεργητικής άρνησης (ADS), το οποίο εκπέμπει δέσμη ακτινοβολίας με μήκος κύματος 3 mm. Το όπλο δεν είναι επικίνδυνο και δεν προκαλεί σωματική βλάβη, αλλά είναι εξαιρετικά οδυνηρό και προκαλεί στο στόχαστρο έντονο πόνο, σαν να πιάνει το δέρμα φωτιά.
Κατηγορία:Ραδιοκύματα Κατηγορία:Μικροκύματα
Τραπεζικό δίκαιο
Τραπεζικό δίκαιο είναι το ειδικό εμπορικό δίκαιο των εμπόρων και του εμπορίου χρήματος και ισοδυνάμων αξιών, κυρίως πολυτίμων μετάλλων. Παίρνει το όνομά του από το κυριότερο τμήμα του, τους εμπόρους χρήματος που ονομάζονται τράπεζες, και τις εμπορικές πράξεις με χρηματικό αντικείμενο που προσιδιάζουν στους εμπόρους αυτούς και ονομάζονται τραπεζικές συναλλαγές. Στο τραπεζικό δίκαιο περιλαμβάνονται ιδίως το δίκαιο της τραπεζικής εποπτείας, το δίκαιο της τραπεζικής οργάνωσης, οι τραπεζικές συναλλαγές (παθητικού ή ενεργητικού) και το δίκαιο των ειδικών τραπεζών.
βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τραπεζικό Δίκαιο
Σουκουρμπεϊλί (Αγκντάμ)
Το Σουκουρμπεϊλί (επίσης, Σουκγιουραγκάλι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Δημήτρης Αντωνιάδης
Ο Δημήτρης Αντωνιάδης (1921-2020) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Ροδόπης από το 1964 ως το 1967.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν στενός φίλος του Γεωργίου και του Ανδρέα Παπανδρέου.
Στις εκλογές του 1964 εξελέγη βουλευτής Ροδόπης με την Ένωση Κέντρου. .
Μετά την πτώση της χούντας πολιτεύτηκε ξανά με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις αλλά απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής Ροδόπης στις εκλογές του 1974, λαμβάνοντας 2.616 σταυρούς προτίμησης.
Παρέμεινε στον χώρο του ΠΑΣΟΚ και τελευταία στο Κίνημα Αλλαγής μέχρι τον θάνατό του, σε ηλικία 99 ετών, σχεδόν δύο χρόνια μετά τον θάνατο της συζύγου του, Νίκης. Απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 2020 και κηδεύτηκε την επομένη τον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής στα δημοτικά Κοιμητήρια της Κομοτηνής. Μέχρι τον θάνατό του ήταν το παλαιότερο εν ζωή στέλεχος της Ένωσης Κέντρου και του ΠΑΣΟΚ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης
Φράγμα Καλαμά Θεσπρωτίας
Το Φράγμα Καλαμά είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας, με πληθυσμό 24 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Τρικορύφου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Φιλιατών, του Δήμου Φιλιατών.
Πληροφορίες
Το Φράγμα Καλαμά βρίσκεται σε υψόμετρο 52 μέτρων και αναγνωρίσθηκε ως οικισμός, στις 05-04-1981.
Διγαμία
μικρογραφία| Ο [[Ελκανά και οι δύο γυναίκες του]] Σε πολιτισμούς όπου επιβάλλεται η μονογαμία, διγαμία είναι η πράξη σύναψης γάμου με ένα άτομο, όντας ακόμη είναι νόμιμα παντρεμένος/η με άλλο άτομο. Η νομική ή εκ των πραγμάτων διάσταση του ζευγαριού δεν μεταβάλλει την οικογενειακή τους κατάσταση ως παντρεμένοι. Στην περίπτωση ενός ατόμου που βρίσκεται στη διαδικασία διαζυγίου του/της συζύγου του, θεωρείται ότι το πρόσωπο αυτό είναι νόμιμα παντρεμένο έως ότου το διαζύγιο καταστεί οριστικό ή απόλυτο, σύμφωνα με το δίκαιο της σχετικής δικαιοδοσίας. Οι νόμοι περί διγαμίας δεν ισχύουν για ζευγάρια που έχουν μία de facto σχέση ή συμβίωση ή που συνάπτουν τέτοιες σχέσεις, όταν κάποιος/α είναι νόμιμα παντρεμένος/η. Εάν ο προηγούμενος γάμος είναι για οποιοδήποτε λόγο άκυρος, το ζευγάρι δεν είναι παντρεμένο και ως εκ τούτου κάθε συμβαλλόμενο μέρος είναι ελεύθερο να παντρευτεί χωρίς να παραβιάσει τους νόμους περί διγαμίας.
Η διγαμία είναι έγκλημα στις περισσότερες χώρες που αναγνωρίζουν μόνο μονογαμικούς γάμους. Όταν συμβαίνει σε αυτό το πλαίσιο, συχνά ούτε ο/η πρώτος/η ούτε ο/η δεύτερος/η σύζυγος γνωρίζουν τον/ην άλλο/η. Σε χώρες που έχουν νόμους κατά της διγαμίας, με μερικές εξαιρέσεις (όπως η Αίγυπτος και το Ιράν), η συγκατάθεση του/τηςπροηγούμενου/ης συζύγου δεν κάνει καμία διαφορά για τη νομιμότητα του δεύτερου γάμου, ο οποίος συνήθως θεωρείται άκυρος.
Ιστορία των νόμων κατά της διγαμίας
Στην αρχαία Ελλάδα και την αρχαία Ρώμη δεν επιτρεπόταν η διγαμία. Μάλιστα, ήταν απαγορευμένη ακόμη και για τους άρχοντες και τους βασιλιάδες ή αυτοκράτορες.
Ακόμα και πριν γίνει ο Χριστιανισμός η επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός πέρασαν αυστηρούς νόμους κατά της πολυγαμίας το 285 μ.Χ., οι οποίοι επέβαλλαν τη μονογαμία ως τη μόνη μορφή νόμιμης συζυγικής σχέσης, όπως παραδοσιακά συνέβαινε στην κλασική Ελλάδα και τη Ρώμη. Το 393 μ.Χ., ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α' εξέδωσε ένα αυτοκρατορικό διάταγμα για να επεκτείνει την απαγόρευση της πολυγαμίας στις εβραϊκές κοινότητες. Το 1000 μ.Χ., ο Ραβίνος Γκερσόμ μπεν Ιούδα αποφάνθηκε ότι η πολυγαμία ήταν απαράδεκτη στις εβραϊκές κοινότητες Ασκεναζί, οι οποίες ζούσαν σε χριστιανικό περιβάλλον.
Νομική κατάσταση
μικρογραφία| [[Φίλιππος Α΄ της Έσσης|Ο Φίλιππος, ο λαντγκράβος της Έσσης, εκτέθηκε ως δίγαμος το 1540 από την αδερφή του, την Ελισάβετ]] Οι περισσότερες δυτικές χώρες δεν αναγνωρίζουν τους πολυγαμικούς γάμους και θεωρούν τη διγαμία έγκλημα. Αρκετές χώρες απαγορεύουν, επίσης, στους ανθρώπους να ζουν έναν πολυγαμικό τρόπο ζωής. Αυτό συμβαίνει σε ορισμένες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου η ποινικοποίηση ενός πολυγαμικού τρόπου ζωής ξεκίνησε ως νόμοι κατά των Μορμόνων, αν και σπάνια εφαρμόζονται.
Η επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ο.Η.Ε. έχει υποστηρίξει ότι η πολυγαμία παραβιάζει την αξιοπρέπεια των γυναικών και ως εκ τούτου θα έπρεπε να απαγορευθεί στις χώρες, όπου ακόμη επιτρέπεται.
Στο διπλωματικό δίκαιο, οι προξενικοί σύζυγοι από πολυγαμικές χώρες εξαιρούνται μερικές φορές από τη γενική απαγόρευση της πολυγαμίας στις χώρες υποδοχής τους. Σε ορισμένες τέτοιες χώρες, ωστόσο, μόνο ένας/μία σύζυγος ενός/μίας πολυγαμικού/ής διπλωμάτη μπορεί να είναι διαπιστευμένος/η.