cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρολος Α΄ της Ουγγαρίας
Δραστήρια εξωτερική πολιτική
Τον Σεπτέμβριο του 1331 ο Κάρολος συνήψε συμμαχία με τον Όθωνα τον Εύθυμο, Δούκα της Αυστρίας, εναντίον της Βοημίας. Έστειλε επίσης ενισχύσεις στην Πολωνία για να πολεμήσει εναντίον των Τευτόνων Ιπποτών και των Βοημών. Το 1332 υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τον Ιωάννη της Βοημίας και μεσολάβησε σε μια εκεχειρία μεταξύ της Βοημίας και της Πολωνίας. Το 1332 ο Κάρολος επέτρεψε τη συλλογή της παπικής δεκάτης (το ένα δέκατο των εσόδων της Εκκλησίας) στο βασίλειό του μόνο αφού η Αγία Έδρα συμφώνησε να του δίνει το ένα τρίτο των χρημάτων που συγκέντρωνε. Μετά από πολυετείς διαπραγματεύσεις ο Κάρολος επισκέφτηκε τον θείο του Ροβέρτο στη Νάπολη τον Ιούλιο του 1333. Δύο μήνες αργότερα ο γιος του Ανδρέας αρραβωνιάστηκε την εγγονή του Ροβέρτου Ιωάννα, που είχε γίνει κληρονόμος του παππού της. Ο Κάρολος επέστρεψε στην Ουγγαρία στις αρχές του 1334.[119] Σε αντίποινα για προηγούμενη σερβική επιδρομή εισέβαλε στη Σερβία και κατέλαβε το φρούριο Γκάλαμποτς (σημερινό Γκόλουμπατς της Σερβίας).
Το καλοκαίρι του 1335 οι αντιπρόσωποι του Ιωάννη της Βοημίας και του νέου βασιλιά της Πολωνίας Καζίμιρ Γ΄ ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις στο Τρέντσεν για να βάλουν τέλος στις συγκρούσεις μεταξύ των δύο χωρών. Με τη μεσολάβηση του Καρόλου επετεύχθη συμβιβασμός στις 24 Αυγούστου: ο Ιωάννης της Βοημίας αποκήρυξε την αξίωσή του για την Πολωνία και ο Καζίμιρ της Πολωνίας αναγνώρισε την επικυριαρχία του στη Σιλεσία. Στις 3 Σεπτεμβρίου ο Κάρολος υπέγραψε συμμαχία με τον Ιωάννη της Βοημίας στο Βίσεγκραντ, που στρεφόταν κυρίως ενάντια στους Δούκες της Αυστρίας. Μετά από πρόσκληση του Καρόλου ο Ιωάννης της Βοημίας και ο Καζίμιρ της Πολωνίας συναντήθηκαν στο Βίσεγκραντ τον Νοέμβριο. Κατά την ομώνυμη Σύνοδό τους οι δύο ηγεμόνες επικύρωσαν τον συμβιβασμό, στον οποίο είχαν καταλήξει οι εκπρόσωποί τους στο Τρέντσεν. Ο Καζίμιρ Γ΄ υποσχέθηκε επίσης να πληρώσει 400.000 γρόσια στον Ιωάννη της Βοημίας, αλλά ένα μέρος αυτής της αποζημίωσης (120.000 γκρόσεν) τελικά πληρώθηκε από τον Κάρολο αντί για τον κουνιάδο του. Οι τρεις ηγεμόνες συμφώνησαν σε μια αμοιβαία αμυντική ένωση κατά των Αψβούργων, και δημιουργήθηκε ένας νέος εμπορικός δρόμος για να επιτρέπει στους εμπόρους που ταξίδευαν μεταξύ της Ουγγαρίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας να παρακάμπτουν τη Βιέννη. Οι Μπαμπόνιτσι και οι Kέσεγκι συνήψαν συμμαχία με τους Δούκες της Αυστρίας τον Ιανουάριο του 1336. Ο Ιωάννης της Βοημίας, που διεκδικούσε την Καρινθία από τους Αψβούργους, εισέβαλε στην Αυστρία τον Φεβρουάριο. Ο Καζίμιρ Γ΄ της Πολωνίας ήρθε στην Αυστρία για να τον βοηθήσει στα τέλη Ιουνίου[125] και ο Κάρολος σύντομα ενώθηκε μαζί τους στο Μάρτσεγκ. Οι δούκες επεδίωξαν συμφιλίωση και υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης με τον Ιωάννη της Βοημίας τον Ιούλιο. Ο Κάρολος υπέγραψε ανακωχή με αυτούς στις 13 Δεκεμβρίου και ξεκίνησε μια νέα επιχείρηση εναντίον της Αυστρίας στις αρχές του επόμενου έτους. Ανάγκασε τους Μπαμπόνιτσι και τους Kέσεγκι να υποχωρήσουν και οι τελευταίοι αναγκάστηκαν επίσης να του παραδώσουν τα οχυρά τους κατά μήκος των συνόρων με αντάλλαγμα μακρινά κάστρα. Η συνθήκη ειρήνης του Καρόλου με τον Αλβέρτο και τον Όθωνα της Αυστρίας, που υπογράφηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1337, απαγόρευσε τόσο στους δούκες όσο και στον Κάρολο να προσφέρουν καταφύγιο στους επαναστάτες υπηκόους του αντιπάλου.
Ο Κάρολος συνέχισε τη νομισματική μεταρρύθμιση στα τέλη της δεκαετίας του 1330. Το 1336 κατάργησε την υποχρεωτική ανταλλαγή παλαιών νομισμάτων με νεοεκδοθέντα για τους χωρικούς και εισήγαγε ένα νέο φόρο για να αντισταθμίσει την απώλεια των βασιλικών εσόδων. Δύο χρόνια αργότερα ο διέταξε την κοπή μιας νέας ασημένιας πέννας και απαγόρευσε τις πληρωμές σε ξένα νομίσματα ή ράβδους αργύρου.
Ο διάδοχος του Ιωάννη της Βοημίας Κάρολος, Μαργράβος της Μοραβίας, επισκέφτηκε τον Κάρολο στο Βίσεγκραντ στις αρχές του 1338. Ο μαργράβος αναγνώρισε το δικαίωμα του γιου του Καρόλου Λουδοβίκου να κληρονομήσει την Πολωνία αν ο Καζίμιρ Γ΄ πέθαινε χωρίς γιο, με αντάλλαγμα την υπόσχεση του Καρόλου να πείσει τον τελευταίο να μην εισβάλει στη Σιλεσία. Δύο κορυφαίοι Πολωνοί άρχοντες, ο Ζμπίγκνιε, καγκελάριος της Κρακοβίας, και ο Σπίσιμιρ Λελίβιτα υποστήριξαν επίσης αυτό το σχέδιο και έπεισαν τον Καζίμιρ Γ΄, που έχασε την πρώτη του γυναίκα στις 26 Μαΐου 1339, να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τον Κάρολο. Τον Ιούλιο ο Καζίμιρ ήρθε στην Ουγγαρία και όρισε την αδελφή του (σύζυγο του Καρόλου) Ελισσάβετ και τους γιους της ως κληρονόμους του. Εκ μέρους των γιων του ο Κάρολος υποσχέθηκε ότι θα καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να ανακαταλάβουν όλα τα εδάφη που είχε χάσει η Πολωνία και ότι θα απαγόρευαν την απασχόληση ξένων στην Πολωνία.
Τελευταία χρόνια (1339–1342)
Ο Κάρολος υποχρέωσε τους Κέσεγκι να παραδώσουν τα τελευταία τους φρούρια κατά μήκος των δυτικών συνόρων του βασιλείου το 1339 ή το 1340. Διαίρεσε τη μεγάλη κομητεία Zόλιομ (σήμερα στη Σλοβακία), στην οποία κυριαρχούσε ένας ισχυρός τοπικός άρχοντας, ο Ντονχ, σε τρεις μικρότερες κομητείες το 1340. Το επόμενο έτος ο Κάρολος ανάγκασε επίσης τον Ντονχ να απαρνηθεί τα δύο φρούριά του στο Zόλιομ με αντάλλαγμα ένα κάστρο στη μακρινή κομητεία Kράσνα (στη σημερινή Ρουμανία). Την ίδια περίπου εποχή ο Στέφανος Ούρος Δ΄ της Σερβίας εισέβαλε στο Σίρμιο και κατέλαβε το Βελιγράδι.
Ο Κάρολος ήταν άρρωστος τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Πέθανε στο Βίσεγκραντ στις 16 Ιουλίου 1342. Το πτώμα του μεταφέρθηκε αρχικά στη Βούδα, όπου έγινε η επικήδεια λειτουργία. Από τη Βούδα το πτώμα του μεταφέρθηκε στο Σέκεσφεχερβαρ και ενταφιάστηκε στην εκεί Βασιλική ένα μήνα μετά τον θάνατό του. Ο κουνιάδος του, Καζίμιρ Γ΄ της Πολωνίας και ο Κάρολος, Μαργράβος της Μοραβίας, ήταν παρόντες στην κηδεία του, ένδειξη του διεθνούς κύρους του.
Οικογένεια
Το Anonymi descriptio Europae orientalis ("Περιγραφή Ενός Ανωνύμου της Ανατολικής Ευρώπης") ανέφερε, το πρώτο μισό του 1308, ότι "η κόρη του γεροδεμένου Δούκα της Ρουθηνίας Λέοντα παντρεύτηκε πρόσφατα τον Κάρολο, βασιλιά της Ουγγαρίας". Ο Κάρολος ανέφερε επίσης σε ένα καταστατικό χάρτη του 1326 ότι κάποτε ταξίδεψε στη «Ρουθηνία» (ή Χάλιτς-Λοδομέρια) προκειμένου να φέρει την πρώτη του γυναίκα πίσω στην Ουγγαρία. Ένας χάρτης που εκδόθηκε στις 23 Ιουνίου 1326 αναφερόταν στη σύζυγο του Καρόλου, βασίλισσα Μαρία. Κατά τον ιστορικό Γκιούλα Κρίστο τα τρία έγγραφα δείχνουν ότι ο Κάρολος παντρεύτηκε μια κόρη του Λέοντα Β' της Γαλικίας στα τέλη του 1305 ή στις αρχές του 1306. Ο ιστορικός Ενικε Τσούκοβιτς δέχεται την ερμηνεία του Κρίστο αλλά γράφει ότι η Mαρία της Γαλικίας πιθανότατα πέθανε πριν από τον γάμο. Ο Πολωνός λόγιος Στάνισλαβ Σρόκα απορρίπτει την ερμηνεία του Κρίστο, δηλώνοντας ότι ο Λέων Α΄ — που γεννήθηκε το 1292, σύμφωνα με τον ίδιο — δύσκολα θα μπορούσε να ήταν πατέρας της πρώτης συζύγου του Καρόλου. Σύμφωνα με προηγούμενη ακαδημαϊκή ομοφωνία ο Σρόκα υποστηρίζει ότι η πρώτη σύζυγος του Καρόλου ήταν η Μαρία του Μπύτομ από τον κλάδο της Σιλεσίας της δυναστείας Πιαστ.
Το Εικονογραφημένο Χρονικό ανέφερε ότι η «πρώτη σύζυγος του Καρόλου, η Μαρία ... ήταν από το πολωνικό έθνος» και ήταν «η κόρη του Δούκα Καζιμίρ». Ο Σρόκα υποστηρίζει ότι η Μαρία του Μπύτομ παντρεύτηκε τον Κάρολο το 1306, αλλά ο Κρίστο γράφει ότι ο γάμος τους πιθανότατα έγινε το πρώτο μισό του 1311. Το Εικονογραφημένο Χρονικό κατέγραψε ότι η Μαρία πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 1317, αλλά ένας βασιλικός χάρτης που εκδόθηκε στις 12 Ιουλίου 1318 ανέφερε ότι ο σύζυγός της της έκανε παραχώρηση γης με τη συγκατάθεσή της. Η επόμενη —δεύτερη ή τρίτη— σύζυγος του Καρόλου ήταν η Βεατρίκη του Λουξεμβούργου, που ήταν κόρη του Ερρίκου Ζ', Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και αδελφή του Ιωάννη, Βασιλιά της Βοημίας. Ο γάμος τους έγινε πριν από τα τέλη Φεβρουαρίου 1319 και η Βεατρίκη πέθανε στη γέννα στις αρχές Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Η τελευταία σύζυγος του Καρόλου Ελισάβετ, κόρη του Βλαδίσλαου Α΄, Βασιλιά της Πολωνίας, γεννήθηκε γύρω στο 1306 και ο γάμος τους έγινε στις 6 Ιουλίου 1320.
Οι περισσότεροι Ούγγροι χρονικογράφοι του 14ου αιώνα γράφουν ότι ο Κάρολος και η Ελισάβετ της Πολωνίας είχαν πέντε γιους. Ο πρώτος τους γιος Κάρολος γεννήθηκε το 1321 και πέθανε την ίδια χρονιά σύμφωνα με το Εικονογραφημένο Χρονικό. Ωστόσο ένας χάρτης του Ιουνίου 1323 αναφέρει ότι το παιδί πέθανε αυτό τον μήνα. Ο δεύτερος γιος του Καρόλου και της Ελισάβετ Λαδίσλαο, γεννήθηκε το 1324. Ο γάμος του Λαδίσλαου και της Άννας, κόρης του βασιλιά Ιωάννη της Βοημίας, σχεδιάστηκε από τους γονείς τους, αλλά ο Λαδίσλαος πέθανε το 1329. Ο τρίτος γιος του Καρόλου και της Ελισάβετ Λουδοβίκος, που γεννήθηκε το 1326, επέζησε του πατέρα του και τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Ουγγαρίας. Τα μικρότερα αδέρφια του, Aνδρέας και Στέφανος του Ανζού, που γεννήθηκαν το 1327 και το 1332 αντίστοιχα, επέζησαν επίσης του Κάρολου.
Αν και καμία σύγχρονή του ή σχεδόν σύγχρονή του πηγή δεν αναφέρει άλλα παιδιά, ο Κάρολος μπορεί να απέκτησε δύο κόρες, σύμφωνα με τους ιστορικούς Ζούζα Τέκε και Γκιούλα Κρίστο. Ο πρώτος γράφει ότι γεννήθηκαν από τη Μαρία του Μπύτομ, αλλά ο σχεδόν σύγχρονός Πέτρος του Ζίταου έγραψε ότι αυτή είχε πεθάνει χωρίς παιδιά. Ο Γκιούλα Κρίστο υποστηρίζει ότι μια μινιατούρα του Εικονογραφημένου Χρονικού'', που απεικονίζει την Ελισάβετ της Πολωνίας και πέντε παιδιά, υπονοεί ότι γέννησε τις δύο κόρες του Κάρολου, επειδή ο Κρίστο προσδιορίζει δύο από τα τρία παιδιά που στέκονται στα δεξιά της ως κόρες. Η μεγαλύτερη από τις δύο πιθανές κόρες του Καρόλου, η Αικατερίνη, που γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1320, έγινε σύζυγος του Ερρίκου Β', Δούκα της Σβιντνίτσα. Η μοναχοκόρη τους Άννα μεγάλωσε στην ουγγρική βασιλική αυλή μετά τον θάνατο των γονιών της, υπονοώντας ότι ο Κάρολος και η Ελισάβετ της Πολωνίας ήταν οι παππούδες της. Ο ιστορικός Κάζιμιρζ Γιασίνσκι αναφέρει ότι η Ελισάβετ, σύζυγος του Μπολέσλαφ Α΄ του Τρόπαου, ήταν επίσης κόρη του Κάρολουs. Αν ήταν στην πραγματικότητα κόρη του Καρόλου, θα πρέπει να γεννήθηκε περίπου το 1330, σύμφωνα με τον Κρίστο.
Κληρονομιά
Ο Κάρολος δήλωνε συχνά ότι ο κύριος στόχος του ήταν η «αποκατάσταση των αρχαίων αγαθών συνθηκών» του βασιλείου. Στο οικόσημό του ένωσε τις «ρίγες των Άρπαντ» με τα μοτίβα του οικόσημου της πατρικής του οικογένειας, που τόνιζε τη συγγένειά του με τον πρώτο βασιλικό οίκο της Ουγγαρίας. Επί της βασιλείας του ο Κάρολος επανένωσε την Ουγγαρία και εισήγαγε διοικητικές και δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις. Κληροδότησε στον γιο του Λουδοβίκο τον Μέγα ένα «υπερπλήρες ταμείο και ένα αποτελεσματικό σύστημα φορολογίας», σύμφωνα με τον μελετητή Μπράιαν Κάρτλιτζ. Παρόλα αυτά τα επιτεύγματα του Μεγάλου Λουδοβίκου επισκίασαν τη φήμη του. Η μόνη σύγχρονή του καταγραφή των πράξεων του Καρόλου έγινε από έναν Φραγκισκανό μοναχό που ήταν εχθρικός προς τον μονάρχη. Αντί να τονίσει τα επιτεύγματα του Καρόλου στην επανένωση της χώρας, ο μοναχός περιέγραψε λεπτομερώς τα αρνητικά γεγονότα της βασιλείας του. Συγκεκριμένα η ασυνήθιστη σκληρότητα που επέδειξε ο βασιλιάς μετά τη δολοφονική απόπειρα του Φελίτσιαν Ζαχ κατά της βασιλικής οικογένειας συνέβαλε στην αρνητική εικόνα της προσωπικότητας του Καρόλου. Ο Φραγκισκανός μοναχός απέδωσε την ήττα του Καρόλου από τον Βασάραβα της Βλαχίας σε θεϊκή τιμωρία για την εκδίκηση του βασιλιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Κροατίας Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Ουγγαρίας
Γίγαντας πάγου
μικρογραφία|200px|right|Ο Ουρανός σε φωτογραφία που πάρθηκε από το [[Voyager 2 τον Ιανουάριο του 1986]] μικρογραφία|200px|Ο Ποσειδώνας σε φωτογραφία που πάρθηκε από το Voyager 2 τον Αύγουστο του 1989 Ο γίγαντας πάγου είναι γιγάντιος πλανήτης ο οποίος αποτελείται κυρίως από στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο, όπως οξυγόνο, άνθρακα, άζωτο και θείο. Υπάρχουν δύο γνωστοί γίγαντες πάγου στο Ηλιακό Σύστημα, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας.
Στην αστροφυσική και την πλανητική επιστήμη ο όρος «πάγος» αναφέρεται σε πτητικές χημικές ενώσεις με σημείο πήξης περίπου πάνω από 100 Κ  όπως το νερό,  ή αμμωνία, ή το μεθάνιο, με σημεία πήξης στους 273 Κ, 195 K, και 91 K, αντίστοιχα (βλέπε πτητικές ουσίες). Στη δεκαετία του 1990, έγινε αντιληπτό ότι ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας είναι μια ξεχωριστή κατηγορία γιγάντιων πλανητών, σε σχέση τους άλλους γιγάντιους πλανήτες όπως ο Δίας και ο Κρόνος, και έτσι  έγιναν γνωστοί ως γίγαντες πάγου. Οι συστατικές χημικές τους ενώσεις ήταν  στέρεες, κυρίως όταν ενσωματώνονταν στους πλανήτες κατά τη διάρκεια του σχηματισμού τουςείτε άμεσα, με τη μορφή του πάγου ή παγιδευμένες σε παγωμένο νερό. Σήμερα, ελάχιστο από το νερό στον Ουρανό και τον Ποσειδώνα παραμένει σε μορφή πάγου. Αντ ' αυτού, το H2O κυρίως  υφίσταται ως υπερκρίσιμο ρευστό σε θερμοκρασίες και πιέσεις που επικρατούν στο εσωτερικό τους.
Οι γίγαντες πάγου αποτελούνται από περίπου 20% υδρογόνο και ήλιο σε μάζα, σε αντίθεση με τους γίγαντες αερίων του Ηλιακού Συστήματος, Δία και Κρόνο, που έχουν και οι δύο μάζα πάνω από 90% υδρογόνο και ήλιο.
Ορολογία
Το 1952, ο συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας  Τζέιμς Μπλις (James Blish) επινόησε τον όρο γίγαντας αερίων και τον χρησιμοποίησε για να δηλώσει τους μεγάλους μη-επίγειους πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος. Ωστόσο, στη δεκαετία του 1990, οι συνθέσεις του Ουρανού και του Ποσειδώνα βρέθηκε πως είναι σημαντικά διαφορετικές από εκείνες του Δία και του Κρόνου. Οι συνθέσεις αυτές συνιστάται κατά κύριο λόγο από στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο, ως εκ τούτου αποτελούν συνολικά ένα ξεχωριστό είδος γίγαντα πλανήτη. Επειδή κατά τη διάρκεια του σχηματισμού τους, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας ενσωμάτωσαν το υλικό τους, είτε σε πάγο είτε σε αέριο εγκλωβισμένο σε παγωμένο νερό, ο όρος «γίγαντας πάγου» τέθηκε σε χρήση.
Σχηματισμός
Η μοντελοποίηση του σχηματισμού των χερσαίων και γιγάντων αερίου είναι σχετικά απλή και αδιαφιλονίκητη. Οι επίγειοι πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος είναι ευρέως κατανοητό να έχουν σχηματιστεί μέσω  συσσώρευσης συγκρούσεων σε πλανητικά στάδια εντός του πρωτοπλανητικού  δίσκου. Οι γίγαντες αερίου—Δίας, Κρόνος, και οι εξωηλιακοί ομόλογοι πλανήτες—πιστεύεται ότι έχουν σχηματιστεί αφού οι στερεοί πυρήνες τους με μάζα γύρω στις 10 γήινες μάζες   σχηματίστηκαν από την ίδια διαδικασία, ενώ συσσώρευσαν κελύφη αέριων  από το γύρω  ηλιακό νεφέλωμα σε χρόνο αρκετών εκατομμυρίων χρόνων (Ma), αν και εναλλακτικά μοντέλα του σχηματισμού πυρήνων με βάση το βότσαλο προσαύξησης έχουν πρόσφατα προταθεί. Κάποιοι εξωηλιακοί γιγάντιοι πλανήτες μπορεί αντ ' αυτού να έχουν σχηματιστεί μέσω της βαρυτικής αστάθειας του δίσκου.
Ο σχηματισμός του Ουρανού και του Ποσειδώνα μέσα από μια παρόμοια διαδικασία προσαύξησης πυρήνα είναι πολύ πιο προβληματική. Η ταχύτητα διαφυγής για τους μικρούς πρωτοπλανήτες, σε απόσταση περίπου 20 αστρονομικές μονάδες (AU) από το κέντρο του Ηλιακού Συστήματος, θα ήταν συγκρίσιμες με τις σχετικές ταχύτητες τους. Παρόμοια σώματα που διασχίζουν τις τροχιές του Κρόνου ή του Δία θα μπορούσαν να βρεθούν σε υπερβολικές τροχιές και να φύγουν από το σύστημα. Παρόμοια σώματα, που μαζεύτηκαν από τους γίγαντες αερίου, θα ήταν επίσης πιθανό να είναι πλεονάζοντα σε μεγαλύτερους πλανήτες ή να βρεθούν σε τροχιά όπως ένας κομήτης.
Παρά τα προβλήματα στη μοντελοποίηση του σχηματισμού τους, πολλοί υποψήφιοι γίγαντες πάγου έχουν παρατηρηθεί σε τροχιά γύρω από άλλα αστέρια από το 2004. Αυτό δείχνει ότι μπορεί αυτός ο τύπος πλανήτη να είναι κοινός στο γαλαξία μας.
Μετανάστευση
Λαμβάνοντας υπόψη τις τροχιακές προκλήσεις των πρωτοπλανητών σε απόσταση 20 AU ή περισσότερο από το κέντρο του Ηλιακού Συστήματος, μια απλή λύση είναι ότι οι γίγαντες πάγου σχηματίστηκαν ανάμεσα στις τροχιές του Δία και του Κρόνου, πριν διασκορπιστούν σε πιο απομακρυσμένες τροχιές.
Βαρυτική αστάθεια
Η βαρυτική αστάθεια του πρωτοπλανητικού  δίσκου θα μπορούσε επίσης να παράγει αρκετούς πρωτοπλανήτες γίγαντες αερίου σε αποστάσεις έως και 30 AU. Περιοχές με ελαφρώς υψηλότερη πυκνότητα στον δίσκο θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο σχηματισμό των συστάδων που τελικά θα κατέρρεαν σε πλανητικές πυκνότητες. Ένας δίσκος ακόμη και με οριακή βαρυτική αστάθεια θα μπορούσε να αποφέρει πρωτοπλανήτες μεταξύ 10 και 30 AU σε πάνω από χίλια χρόνια (ka). Αυτό το διάστημα είναι πολύ μικρότερο από τα  100.000 μέχρι 1.000.000 χρόνια που απαιτούνται για την παραγωγή πρωτοπλανητών μέσω προσαύξησης πυρήνα του νέφους και θα μπορούσε να είναι βιώσιμο, ακόμα και για τους βραχύβιους δίσκους, οι οποίοι υπάρχουν μόνο για λίγα εκατομμύρια χρόνια.
Ένα πρόβλημα με αυτό το μοντέλο είναι να προσδιορίσει τι κράτησε το δίσκο σταθερό πριν την αστάθεια. Υπάρχουν αρκετοί πιθανοί μηχανισμοί που επιτρέπουν τη βαρυτική αστάθεια να προκύψει κατά τη διάρκεια της εξέλιξης ενός δίσκου. Μια κοντινή επαφή με ένα άλλο πρωτοάστρο θα μπορούσε να παράσχει ένα βαρυτικό λάκτισμα σε ένα κατά τα άλλα σταθερό δίσκο. Ένας δίσκος που εξελίσσεται μαγνητικά είναι πιθανό να έχει μαγνητικές νεκρές ζώνες, που οφείλονται σε διάφορους βαθμούς ιονισμού, όπου η μάζα μετακινήθηκε από μαγνητικές δυνάμεις οι οποίες συσσωρεύονται, για να γίνει τελικά οριακά βαρυτικά ασταθής. Ένας πρωτοπλανητικός δίσκος μπορεί απλά να συγκεντρώνει την ύλη σιγά-σιγά, προκαλώντας σχετικά σύντομες περιόδους οριακής βαρυτικής αστάθειας και εκρήξεις της συλλογής μάζας, ακολουθούμενη από περιόδους όπου η πυκνότητα επιφάνειας πέφτει κάτω από αυτό που απαιτείται για να διατηρηθεί η αστάθεια.
Φωτοεξάτμιση
Παρατηρήσεις φωτοεξάτμισης των πρωτοπλανητικών δίσκων στο ανοικτό σμήνος Orion Trapezium Cluster από ακραία υπεριώδη ακτινοβολία (EUV)  που εκπέμπεται από το αστρικό σύστημα θ1 Orionis C προτείνει ένα άλλο πιθανό μηχανισμό για το σχηματισμό των γιγάντων πάγου. Πρωτοπλανήτες γιγάντων αερίου με πολλές μάζες Δία θα μπορούσαν να έχουν σχηματιστεί γρήγορα  λόγω της αστάθειας του δίσκου πριν την απογύμνωση της πλειονότητας του κελύφους υδρογόνου από την  έντονη EUV ακτινοβολία από ένα κοντινό αστέρι".
Στο Νεφέλωμα της Τρόπιδος, οι ροές EUV  είναι περίπου 100 φορές υψηλότερες από ό, τι στο Νεφέλωμα του Ωρίωνα. Πρωτοπλανητικοί δίσκοι είναι παρόντες και στα νεφελώματα. Οι υψηλότερες ροές EUV κάνουν ακόμη πιο πιθανό το ενδεχόμενο για σχηματισμό γιγάντων πάγου. Η ισχυρότερη EUV θα μπορούσε να αυξήσει την απομάκρυνση του κελύφους αερίου από τους πρωτοπλανήτες πριν καταρρεύσουν  για να αντισταθούν επαρκώς σε περαιτέρω απώλεια.
Χαρακτηριστικά
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Αυτές οι τομές απεικονίζουν εσωτερικά μοντέλα των γιγάντιων πλανητών. Οι πλανητικοί πυρήνες των αερίων γιγάντων [[Δίας (πλανήτης)|Δία και Κρόνου επικαλύπτονται από ένα στρώμα μεταλλικού υδρογόνου, ενώ οι μανδύες στους γίγαντες πάγου Ουρανού και Ποσειδώνα αποτελούνται από βαρύτερα στοιχεία.]] Οι γίγαντες πάγου αντιπροσωπεύουν μία από τις δύο διαφορετικές κατηγορίες γιγάντιων πλανητών που βρίσκουμε και στο Ηλιακό Σύστημα. Η άλλη ομάδα είναι οι πιο οικείοι γίγαντες αερίου, οι οποίοι αποτελούνται κατά 90% από υδρογόνο και ήλιο (κατά μάζα). Το υδρογόνο τους θεωρείται ότι εκτείνεται σε όλη τη διαδρομή μέχρι και τους μικρούς βραχώδεις πυρήνες τους, όπου το μοριακό ιόν του υδρογόνου μεταβαίνει σε μεταλλικό υδρογόνο υπό ακραίες πιέσεις που υπολογίζονται σε εκατοντάδες gigapascals (GPa).
Οι γίγαντες πάγου αποτελούνται κατά κύριο λόγο από βαρύτερα στοιχεία όπως το οξυγόνο, τον άνθρακα, το άζωτο και το θείο που βάσει της αφθονίας των στοιχείων στο σύμπαν είναι και τα πιο πιθανά. Αν και οι γίγαντες πάγου έχουν επίσης κέλυφος υδρογόνου, είναι πολύ μικρότερο καθώς αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 20% της μάζας τους. Επίσης το υδρογόνο που περιέχουν, δεν φτάνει ποτέ στο βάθος που είναι αναγκαίο, ώστε από την πίεση να μετατραπεί σε  μεταλλικό υδρογόνο. Ωστόσο αυτό το κέλυφος, είναι και το όριο παρατήρησης του εσωτερικού των γιγάντων πάγου και έχει ως συνέπεια να περιορίζονται οι πληροφορίες σχετικά με τη σύνθεση και την εξέλιξή τους.
Ατμόσφαιρα και καιρός
Τα αέρια εξωτερικά στρώματα των γιγάντων πάγου έχουν αρκετές ομοιότητες με αυτά των γιγάντων αερίου. Αυτά περιλαμβάνουν μεγάλη διάρκεια ζωής, υψηλή-ταχύτητα ισημερινών ανέμων, πολικές δίνες, μοτίβα κυκλοφορίας μεγάλης κλίμακας  και πολύπλοκες χημικές διεργασίες που οδηγούνται από την υπεριώδη ακτινοβολία  στο επάνω μέρος και τη μίξη με τη χαμηλή ατμόσφαιρα.
Μελετώντας τα ατμοσφαιρικά μοτίβα των γιγάντων πάγου παίρνουμε επίσης πληροφορίες για τη φυσική της ατμόσφαιρας. Οι συνθέσεις τους προωθούν διάφορες χημικές διεργασίες ενώ λαμβάνουν πολύ λιγότερο φως από τον ήλιο σε μακρινές τροχιές από οποιουσδήποτε άλλους πλανήτες στο Ηλιακό μας Σύστημα (αυξάνοντας τη σημασία της εσωτερικής θέρμανσης στις καιρικές συνθήκες).
Το μεγαλύτερο ορατό χαρακτηριστικό του Ποσειδώνα είναι η επαναλαμβανόμενη Μεγάλη Σκοτεινή Κηλίδα. Σχηματίζεται και διαλύεται κάθε λίγα χρόνια, σε αντίθεση με την παρόμοια μεγέθους Μεγάλη Κόκκινη Κηλίδα του Δία, η οποία συνεχίζεται για αιώνες. Από όλους τους γνωστούς γιγαντιαίους πλανήτες του Ηλιακού μας Συστήματος, ο Ποσειδώνας εκπέμπει την περισσότερη εσωτερική θερμότητα ανά μονάδα απορροφούμενου ηλιακού φωτός, με αναλογία περίπου 2,6. Ο Κρόνος, με το επόμενο υψηλότερο επίπεδο εκπομπής, έχει αναλογία περίπου 1,8. Ο Ουρανός εκπέμπει το λιγότερο ποσό θερμότητας, το ένα δέκατο του Ποσειδώνα. Υπάρχει η εικασία ότι αυτό μπορεί να σχετίζεται με την ακραία αξονική κλίση των 98˚. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα  τα εποχικά  πρότυπα του Ουρανού να είναι τα πλέον ιδιαίτερα από κάθε άλλο πλανήτη στο Ηλιακό μας Σύστημα.
Δεν υπάρχουν ακόμη πλήρη μοντέλα τα οποία να εξηγούν τα  ατμοσφαιρικά χαρακτηριστικά που παρατηρούνται στους γίγαντες πάγου. Η κατανόηση αυτών των χαρακτηριστικών θα βοηθήσει να αποσαφηνιστεί η εν γένει λειτουργία  στις ατμόσφαιρες των γιγαντιαίων πλανητών. Ως εκ τούτου, αυτές οι ιδέες θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους επιστήμονες να προβλέπουν καλύτερα την ατμοσφαιρική δομή και τη συμπεριφορά του γιγάντων εξωπλανητών που έχουν ήδη ανακαλυφθεί και είναι πολύ κοντά στα μητρικά τους αστέρια (καυτοί Δίες) και των εξωπλανητών με μάζες και ακτίνες μεταξύ των γιγάντων και επίγειων πλανητών που βρέθηκαν στο Ηλιακό Σύστημα.
Χοσέ Λουίς Σερτ
Ο Χοσέ Λουίς Σερτ (Jοse Luis Sert), (1902 Βαρκελώνη- 1983 Βαρκελώνη) ήταν Καταλανός αρχιτέκτονας και πολεοδόμος, ο οποίος έπαιξε μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη του κινήματος του μοντέρνου στην Ισπανία του 20ου αιώνα.
Γίγαντας πάγου
Εσωτερικό
Λόγω των μεγάλων μεγεθών και της χαμηλής θερμικής αγωγιμότητας, το εσωτερικό των γιγάντων πάγου δέχεται πιέσεις σε κλίμακα έως και αρκετές εκατοντάδες GPa και αναπτύσσει θερμοκρασίες σε αρκετές χιλιάδες βαθμούς Κ.
Χοσέ Λουίς Σερτ
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη και επηρεάστηκε από τα καταλανικά εργατικά, εθνικά, σοσιαλιστικά κινήματα των αρχών του 20ου. Σπούδασε στην Escola Superior d’ Architectura. Άνοιξε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο στη Βαρκελώνη το 1929 και τον ίδιο χρόνο, απαντώντας σε πρόσκληση του Λε Κορμπυζιέ, μετακομίζει στο Παρίσι. Η συνεργασία τους συνεχίζεται μέχρι το 1932. Mέσα στη δεκαετία αυτή ιδρύει την ομάδα GATCPAC (ομάδα καταλανών καλλιτεχνών και τεχνικών για την εξέλιξη της σύγχρονης αρχιτεκτονικής), που μετέπει τα γίνεται ο ισπανικός κλάδος της CIAM (Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής), στην οποία διετέλεσε πρόεδρος ο Σερτ (1947-1956). Το 1939 ο Σερτ μεταναστεύει στις ΗΠΑ για να ξεφύγει τη φασιστική απειλή στην Ισπανία. Εκεί ασχολείται σε μεγάλο βαθμό με τον πολεοδομικό σχεδιασμό στις ΗΠΑ και στη Λατινική Αμερική. Από το 1953 έως το 1969 γίνεται Πρύτανης της Σχολής Σχεδιασμού του Χάρβαρντ, όπου και ξεκινά μαθήματα πολεοδομίας. Ο Σερτ παραμένει στενός φίλος πολλών σπουδαίων καλλιτεχνών, όπως οι Αλεξάντερ Κάλντερ, Χουάν Μιρό, Τζορτζ Σαγκάλ, Λουίς Μπουνιουέλ οι οποίοι έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην πνευματική και καλλιτεχνική διαμόρφωση του Σερτ.
Γίγαντας πάγου
Εσωτερικό
Τον Μάρτιο του 2012, διαπιστώθηκε ότι η συμπιεστότητα του νερού που χρησιμοποιείται σε μοντέλα γιγάντων πάγου θα μπορούσε να είναι το ένα τρίτο. Η τιμή αυτή είναι σημαντική για τη μοντελοποίηση των γιγάντων πάγου, και έχει μια επίδραση εξάπλωσης στην κατανόηση τους.
Χοσέ Λουίς Σερτ
Έργα
Ο Σερτ έχει πληθώρα διαφορετικών έργων που κυμαίνονται από κτισμένα κτίρια έως μελέτες και θεωρητικά κείμενα. Κάποια από τα σημαντικότερα αναφέρονται παρακάτω, αλλά το έργο του δεν περιορίζεται εκεί. Άλλα κτίρια είναι: τα διεθνούς στυλ δαμερίσματα στη Βαρκελώνη,η αμερικάνικη πρεσβεία στη Βαγδάτη, το κέντρο για τη σπουδή των θρησκειών του κόσμου και το κέντρο επιστημών στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ κ.ά.
Γίγαντας πάγου
Τα μαγνητικά πεδία
Τα μαγνητικά πεδία του Ουρανού και του Ποσειδώνα είναι ασυνήθιστα εκτοπισμένα και κεκλιμένα. Οι εντάσεις των πεδίων τους είναι ενδιάμεσα μεταξύ  των γιγάντων αερίου και των χερσαίων πλανητών, 50 και 25 φορές μεγαλύτερα από της Γης, αντίστοιχα. Τα μαγνητικά τους πεδία πιστεύεται ότι προέρχονται από ένα ιονισμένο μεταφερόμενο μανδύα ρευστού-πάγου.
Χοσέ Λουίς Σερτ
Περίπτερο της Ισπανικής δημοκρατίας στην Παρισινή έκθεση (Paris Exposition) το 1937
Το περίπτερο χτίζεται δίπλα σε αυτό της ναζιστικής γερμανίας, το καλλιτεχνικό του περιεχόμενο ανέλαβαν οι Ισπανοί καλλιτέχνες Πάμπλο Πικάσο, Χουάν Μιρό, Κάλντερ, Μπονουέλ. Ο Πάμπλο Πικάσο εκεί εκθέτει την Γκουέρνικα. Επαινέθηκαν για την εξαιρετική εναρμόνιση της καλλιτεχινής και αρχιτεκτονικής έκφρασης.
Το βιβλίο του ‘ The heart of the city ‘ το 1952
Στο οποίο υποστηρίζει ότι πρέπει να αναζωογονηθεί το ενδιαφέρον για την κεντρική πόλη η οποία γρήγορα αποσυντίθεται. Στο βιβλίο αντηχεί ιδέες του ισπανού φιλοσόφου Jose Ortega y Gasset καθώς και οι δύο συμφωνούν ότι στη δημόσια πλατεία,αυτή που έχει τον χαρακτήρα της πλατείας της κλασσικής πόλις,οι άνθρωποι μπορούν να συγκεντρωθούν και να αλληλεπιδρούν με τρόπους οι οποίοι αναπτύσσουν και προωθούν δημοκρατικές πράξεις. Αλλά η δομή του κοινωνικού χώρου μέσα σε αυτήν την αλληλεπίδραση πρέπει να καθορίζεται από μία <<φυσική ελίτ>>. Ο Σερτ υποστηρίζει αυτήν την ιδέα και στην εναρκτήρια ομιλία του στο CIAM 8, πως το τελευταίο θα πρέπει να παίζει έναν ηγετικό ρόλο στη διαμόρφωση του υλικού περιβάλλοντος.
Κατοικία στο Camrbridge της Μασαχουσέτης για τον ίδιο το 1957
Ο Σερτ εφαρμόζει τις αρχές του Λε Κορμπυζιέ στον σχεδιασμό της κατοικίας του. Οι χώροι αρθρώνονται με άξονες τις εσωτερικές αυλές (patio) πετυχαίνοντας έτσι άμεση επαφή με τον περιβάλλοντα χώρο. Με τον χειρισμό των υλικών στο εσωτερικό και το εξωτερικό γίνεται εμφανής η διαφορετική ανάγνωση των χώρων.
Holyoke Center το 1960 στο πανεπιστήμιο του Harvard στη Μασαχουσέτη το 1960
Το κτίριο καλύπτει ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο και στεγάζει υπηρεσίες υγείας που προσφέρει το πανεπιστήμιο. Το κτίριο απηχεί τις μοντέρνες ιδέες του αρχιτέκτονα, ο οποίος τοποθετεί στις όψεις τυχαίους σχηματισμούς παραθύρων και πανέλων, καθώς επίσης η στήριξη δέχεται χρώμα. Σημαντικές καινοτομίες του Σερτ είναι ο νέος τύπος της αρχιτεκτονικής επιφάνειας καθώς και όλος ο χειρισμός της όψης. Αργότερα όμως το κτίριο παρουσίασε σημαντικά ενεργειακά προβλήματα.
Ίδρυμα Χουάν Μιρό Βαρκελώνη 1975
Μουσείο μοντέρνας τέχνης προς τιμήν του καλλιτέχνη Χουάν Μιρό. Ο Σερτ παίρνει εναύσματα από τη μεσογειακή αρχιτεκτονική και διαρθρώνει τους επιμέρους όγκους- εκθεσιακούς χώρους γύρω από διαδοχικές εσωτερικές αυλές (patio). Το φως φτάνει στο εσωτερικό του κτιρίου με τους χαρακτηριστικούς φεγγίτες του Σερτ.
Ίδρυμα Μaegnt στη Saint-Paul-de-Vence το 1964
Μουσείο μοντέρνας τέχνης. Εδώ ο Σερτ χειρίζεται με μοναδικό τρόπο το φως, το οποίο συλλαμβάνει με μεγάλες ημι-αψίδες από σκυρόδεμα που τοποθετούνται ανάποδα στο δώμα και κυριαρχούν στο τοπίο. Επίσης στο κτίριο αυτό οι χώροι έκθεσης αρθρώνονται γύρω από διαδοχικές εσωτερικές αυλές που φροντίζουν και για τον φυσικό αερισμό του κτιρίου. Κατά την κατασκευή του το φυσικό έδαφος και βλάστηση παρέμεινε η ίδια οδηγώντας σε ανισόπεδους χώρους στο εσωτερικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί αρχιτέκτονες
Φωκείς
Οι Φωκείς είναι αρχαίο ελλαδικό φύλο που κατοικούσε στην περιοχή γύρω από την εύφορη κοιλάδα του Κηφισού. Η χώρα τους, η αρχαία Φωκίδα εκτεινόταν από τον Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο μέχρι τον Κορινθιακό κόλπο και περιλάμβανε ολόκληρη την κοιλάδα του Κηφισού και μεγάλο τμήμα των ορεινών όγκων του Παρνασσού και του Καλλίδρομου. Η αρχαία Φωκίδα συνόρευε στα ανατολικά και στα δυτικά με τις χώρες των Οπούντιων Λοκρών και των Οζολών Λοκρών, στα νότια με τη χώρα των Βοιωτών, και στα βόρεια με τις χώρες των Μαλιέων των Οιταίων και των Δωριέων της αρχαιάς Δωρίδας. Οι τρεις βόρειοι γείτονες ήταν συνήθως κάτω από τη σφαίρα επιρροής των Θεσσαλών με αποτέλεσμα οι Φωκείς να βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με τους Θεσσαλούς.
Καταγωγή
Οι Φωκείς στο μεγαλύτερο ποσοστό τους ήταν Δωριείς στην καταγωγή τους. Ένας σημαντικός αριθμός Φωκικών πόλεων όμως είχε διαφορετική προέλευση. Παρόλα αυτά όλες οι πόλεις της Φωκίδας σταδιακά συνδέθηκαν στη συμπολιτεία λόγω κοινών συμφερόντων αλλά και κοινών εχθρών. Οι πόλεις που σύμφωνα με τις αναφορές δεν είχαν Δωρική καταγωγή σύμφωνα κυρίως με τον περιηγητή Παυσανία ήταν η Στείριδα, οι Άβες, η Υάμπολη, η Ελάτεια και ο Πανοπέας.
Αρχαίες Φωκικές πόλεις
220px|thumb|Η αρχαία Τιθορέα Η Φωκίδα περιλάμβανε έναν μεγάλο αριθμό πόλεων, οι περισσότερες εκ των οποίων ήταν καλά οχυρωμένες. Στον βορά στα σύνορα με τη Δωρίδα υπήρχαν η Λιλαία, ο Έρωχος και η μικρότερη πόλη Χαράδρα. Γύρω από τον ποταμό Κηφισό που αποτελούσε την καρδιά της Φωκίδας βρίσκονταν οι περισσότερες αρχαίες Φωκικές πόλεις. Η Ελάτεια που ήταν και η πρωτεύουσα της συμπολιτείας, η Τιθορέα, η Αμφίκλεια, ή Δρυμαία, το Τεθρώνιο, οι Νέωνες, οι Παραποτάμιοι, η Τριταία, οι Πεδιείς, ο Λέδων και λίγο πιο ανατολικά οι Άβες και η Υάμπολη. Νοτιότερα στις κοιλάδες νότια του Παρνασσού, κοντά στα σύνορα με τη Βοιωτία βρισκόταν η Δαυλίδα και ο Πανοπέας, ενώ λίγο δυτικότερα στις βόρειες πλαγιές του Ελικώνα βρισκόταν το Φλυγόνιο, η Στείριδα και η Άμβροσσος (ή Άμβρυσσος). Δυτικότερα στα σύνορα με του Οζολέους Λοκρούς ήταν χτισμένες οι πόλεις Κρίσσα, Κυπάρισσος, Εχεδάμεια και Ανεμώρεια, ενώ η παραθαλάσσια Κίρρα κοντά στη σημερινή Ιτέα ήταν για μεγάλη περίοδο Φωκική πόλη και επίνειο της Κρίσσας. . Άλλες παραθαλάσσιες πόλεις των Φωκέων ήταν η Αντίκυρα, ο Μεδεώνας και η Βούλις (ή Βούλιδα). Σε κάποιες περιόδους της ιστορίας οι Φωκείς ελέγχαν και την περιοχή των Δελφών.
Ο Όμηρος στην Ιλιάδα, στον κατάλογο των Νεών αναφέρει συνολικά εννέα Φωκικές πόλεις που έλαβαν μέρος στην Τρωική εκστρατεία. Αυτές ήταν η Λιλαία, ο Πανοπέας, η Δαυλίδα, η Υάμπολη, η Κυπάρισσος, η Κρίσσα, η Ανεμώρεια, οι Παραποτάμιοι και η Πυθώ (Πυθώ είναι το Ομηρικό όνομα των Δελφών). Η Λιλαία, ο Πανοπέας, η Δαυλίδα και η Υάμπολη παρέμεναν ίσχυρές Φωκικές πόλεις για μεγάλη περίοδο της ιστορίας. Η πόλη Κρίσσα ήταν η δυτικότερη Φωκική πόλη και βρισκόταν πάνω από τον κάμπο της Άμφισσας στην περιοχή που σήμερα είναι χτισμένο το χωριό Χρισσό (το οποίο φέρει παραφθαρμένο το αρχαίο όνομα). Κατά τον πρώτο ιερό πόλεμο (595-591 π.Χ.) καταστράφηκε η Κίρρα, το επίνειο της Κρίσσας και η Κρίσσα υπέστη μεγάλες καταστροφές και πέρασε στον έλεγχο των Δελφών. Η Κυπάρισσος και η Ανεμώρεια ήταν μικρότερες πόλεις με μικρό ρόλο τα μεταγενέστερα χρόνια. Πιστεύεται ότι βρίσκονταν στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Παρνασσού στην περιοχή της σημερινής Αράχωβας.
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά των Φωκέων στην ιστορία γίνεται από τον Όμηρο, που αναφέρει εννέα συνολικά Φωκικές πόλεις που έλαβαν μέρος στην Τρωική εκστρατεία. Τα επόμενα χρόνια στην περιοχή της Φωκίδας εγκαταστάθηκαν Δωριείς οι οποίοι αφομοιώθηκαν σταδιακά από τον ντόπιο πληθυσμό, διαμορφώνοντας το φύλο των Φωκέων. Οι Φωκείς ξεπρόβαλαν στην ιστορία κυρίως κατά τη διάρκεια του Α' ιερού πολέμου. Η αφορμή για το ξέσπασμα αυτού του πολέμου ήταν πως οι κάτοικοι της Κρίσσας και της Κίρρας εκμεταλλεύονταν τους προσκυνητές του μαντείου των Δελφών. Η Δελφική Αμφικτυονία, της οποίας τότε ηγούνταν οι Θεσσαλοί, ήθελε να αποκτήσει τον έλεγχο του μαντείου και έτσι το 595 π.Χ. περίπου ξέσπασε πόλεμος μεταξύ της Δελφικής Αμφικτυονίας και των Φωκέων ο οποίος είχε διάρκεια δέκα χρόνια και τελείωσε με ήττα των τελευταίων. Μετά τον πόλεμο οι Φωκείς υποδουλώθηκαν στους Θεσσαλούς. και λίγο μετά, πιθανόν το 590π.Χ., αποφάσισαν να δημιουργήσουν τη Φωκική συμπολιτεία για να αντιμετωπίσουν τους επικυριαρχούς τους Θεσσαλούς. Η υποδούλωση στους Θεσσαλούς ενίσχυσε τους δεσμούς μεταξύ των Φωκικών πόλεων οι οποίες κατάφεραν τελικά να απελευθερωθούν το 571 π.Χ. όταν οι Θεσσαλοί ηττήθηκαν από τους Βοιωτούς και αναγκάστηκαν να αποσυρθούν και από τη Φωκίδα. Το 510 π.Χ. αντιμετώπισαν νικηφόρα τον Θεσσαλικό στρατό στη μάχη της Υάμπολης και διατήρησαν την ανεξαρτησία τους. Μετά τη μάχη αυτή, οι Φωκείς δεν απειλήθηκαν ξανά από τους βόρειους γείτονές τους. Οι Φωκείς αναμείχθηκαν και στους τρεις ιερούς πολέμους που ακολούθησαν τους επόμενους αιώνες με αφορμή το μαντείο των Δελφών αλλά και στον Κορινθιακό πόλεμο το 395π.Χ. .
Οι περσικοί πόλεμοι
240px|thumb|Χάρτης των [[Περσικοί πόλεμοι|Περσικών Πολέμων. Με μπλε χρώμα οι ελληνικές πόλεις-κράτη που συγκρότησαν τη συμμαχία εναντίον των Περσών]] Οι Φωκείς ήταν οι μόνοι από τις κεντρικές και βόρειες ελληνικές χώρες που δεν πήγαν με το μέρος των Περσών όταν ο Ξέρξης, εκστράτευσε εναντίον της Ελλάδας. Συμμετείχαν με αξιόλογο στράτευμα στη μάχη των Θερμοπυλών. Τη στάση τους αυτή την ερμηνεύει ο Ηρόδοτος, ως αποτέλεσμα της εναντίωσης τους στην επιλογή των μακροχρόνιων εχθρών τους Θεσσαλών, Βοιωτών και Λοκρών οι οποίοι είχαν τηρήσει ουδέτερη στάση και επέτρεψαν τη διέλευση του Περσικού στρατεύματος από τα εδάφη τους .Η στάση τους αυτή είχε ως αποτέλεσμα να τους εμπιστευτούν οι ισχυρές χώρες της αρχαίας Ελλάδας τον έλεγχο του μαντείου των Δελφών για μεγάλη περίοδο κατά τον 5ο π.Χ αιώνα. Μετά την ήττα των Ελλήνων στις Θερμοπύλες ο περσικός στρατός διέσχισε τη Φωκίδα προκαλώντας τεράστιες καταστροφές στις Φωκικές πόλεις. Όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος ο περσικός στρατός περνώντας από την πεδιάδα του Κηφισού κατέστρεψε τις πόλεις Δρυμαία, Έρωχο, Τεθρώνιο, Αμφίκλεια, Ελάτεια, Πεδιείς, Τριταία, Υάμπολη, Άβες, Νέων και Παραποτάμιους. Οι περισσότερες Φωκικές πόλεις εξαναγκάστηκαν να συμμαχήσουν με τους Πέρσες και να τους παρέχουν βοήθεια στη μάχη των Πλαταιών. Οι Φωκείς έστειλαν στις Πλαταιές χίλιους οπλίτες να ενισχύσουν το Περσικό στράτευμα. Οι πόλεις της Φωκίδας όμως που παρέμεναν ελεύθερες βοήθησαν τον ελληνικό στρατό.
Κλείσοβα
Η Κλείσοβα είναι νησίδα στον Πατραϊκό κόλπο. Απέχει περίπου 2 χλμ. ΝΑ. του Μεσολογγίου και έχει περιφέρεια 300 βημάτων περίπου. Υπάγεται στο Δήμο Μεσολογγίου.
Βρίσκεται εντός του τμήματος της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου, που φέρει το ίδιο όνομα, δηλαδή Λιμνοθάλασσα Κλείσοβας. Με το ίδιο όνομα μέσα στη λιμνοθάλασσα υπάρχει και ιχθυοτροφείο με επιφάνεια γύρω στα 18.000 στρέμματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Φωκείς
Αποικίες των Φωκέων
Οι Φωκείς δεν ίδρυσαν πολλές αποικίες. Η σημαντικότερη αποικία των Φωκαίων ήταν η Φώκαια στα παράλια της Μικράς Ασίας, απέναντι από τη Χίο. Οι Φωκείς ίδρυσαν αυτή την αποικία μαζί με Αθηναίους αποίκους. Αρχηγός των πρώτων αποίκων ήταν ο Αθηναίος Φιλογένης. Η Φώκαια εξελίχθηκε σε μία από τις ισχυρότερες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας. Δημιούργησε έναν νέο τύπο πλοίου, την πεντηκόντορο που της έδωσε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει μακρινά θαλάσσια ταξίδια και να ιδρύσει απομακρυσμένες αποικίες, στη Μαύρη Θάλασσα, στη σημερινή νότια Γαλλία, στην Ιβηρική χερσόνησο και στην Κορσική. Γνωστότερη αποικία της Φώκαιας ήταν η Μασσαλία.
Κληρονομιά
Από τις πολυάριθμες αρχαίες Φωκικές πόλεις σήμερα διασώζονται τα ερείπια ενός μεγάλου αριθμού απ' αυτές. Χαρακτηριστικό των περισσότερων αρχαίων Φωκικών πόλεων που διασώζονται σήμερα είναι η ισχυρή οχύρωση τους, αποτέλεσμα των συνεχών πολέμων που διεξάγονταν στην περιοχή, αλλά και η έλλειψη σημαντικών μνημείων και ναών κάτι που οφείλεται στις λεηλασίες που υπέστησαν αυτές οι πόλεις, αλλά και στη μέτρια οικονομική τους κατάσταση. Σε καλύτερη κατάσταση σώζονται σήμερα η Δαυλίδα, δίπλα στο χωριό Δαύλεια, ο Πανοπέας δίπλα στο χωριό Άγιος Βλάσιος, η Δρυμαία δίπλα στο ομώνυμο χωριό και οι Άβες πολύ κοντά στο χωριό Έξαρχος. Σημαντικά ερείπια διασώζονται επίσης από την αρχαία Λιλαία, δίπλα στο ομώνυμο χωριό, από την αρχαία Τιθορέα, στην οποία τα ερείπια και τα τείχη της αρχαίας πόλης βρίσκονται μέσα στον σύγχρονο οικισμό της Τιθορέας, από την αρχαία Αμφίκλεια, στην οποία διασώζεται τμήμα της οχύρωσης και από το Τεθρώνιο που σώζεται μέρος της οχύρωσης. Ερείπια της αρχαίας Άμβροσσου είναι ευδιάκριτα δίπλα στην κωμοπολη Δίστομο καθώς και της Υάμπολης δίπλα στο χωριό Έξαρχο. Η αρχαία Στείριδα βρισκόταν κοντά στο χωριό Στείρι αλλά δεν διασώζεται, καθώς μεγάλο μέρος των ερειπίων της χρησιμοποιήθηκε κατά τον Μεσαίωνα στην ανοικοδόμηση της τοπικής μονής του Οσίου Λουκά. Επίσης ελάχιστα διασώζονται από την αρχαία Ελάτεια, την ισχυρότερη από τις Φωκικές πόλεις.
Άλφα Βήτα Βασιλόπουλος
Η Άλφα Βήτα Βασιλόπουλος Α.Ε. είναι αλυσίδα σούπερ μάρκετ της πολυεθνικής ολλανδικής εταιρείας λιανικού εμπορίου τροφίμων Ahold Delhaize Group, που λειτουργεί στην Ελλάδα. Έδρα της Ahold Delhaize Group είναι η πόλη Ζάανταμ στην Ολλανδία.
Είδη καταστημάτων
Τα καταστήματα Άλφα Βήτα Βασιλόπουλος χωρίζονται σε 4 είδη, διαφοροποιημένα ανάλογα με το μέγεθος και το φάσμα των προϊόντων που πωλούνται.
Ιστορικό
μικρογραφία|280x280εσ|Στα αριστερά της εικόνας βρίσκεται ο Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, στο κέντρο ο Γεράσιμος Βασιλόπουλος και στα δεξιά ο Χαράλαμπος Ποριάζης Το 1939 τρεις αδελφοί Βασιλόπουλοι ο Γεράσιμος, ο Χαράλαμπος και ο Γεώργιος, αγόρασαν από ένα μακρινό θείο τους (Παναγόπουλος) ένα μικρό μπακάλικο στην οδό Βουλής 29, το οποίο μετέτρεψαν σε ένα εκλεκτό παντοπωλείο με την επωνυμία ΑΦΟΙ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΙ. Το 1950 ίδρυσαν το ιστορικό κατάστημα στην οδό Σταδίου 19. Το πρώτο, στην οδό Βουλής, λειτούργησε μέχρι το 1966.
Τον Δεκέμβριο του 1969 οι δύο πρώτοι από τους τρεις αδελφούς Βασιλόπουλου, ο Γεράσιμος και ο Χαράλαμπος μαζί με τον Χαράλαμπο Ποριάζη, ίδρυσαν την Άλφα Βήτα Βασιλόπουλος Α.Ε. Το πρώτο κατάστημα της αλυσίδας που ιδρύθηκε είναι αυτό που βρίσκεται στο Ψυχικό. Δυο χρόνια αργότερα, ιδρύθηκε το δεύτερο κατάστημα της αλυσίδας στην Κηφισιά και μέχρι το 1989, ιδρύθηκαν άλλα 9 καταστήματα στο Λεκανοπέδιο Αττικής.
Εξαγορές
Το 2000 η βελγική Delhaize de Lion, μέσω της ΑΒ Βασιλόπουλος καταθέτει πρόταση εξαγοράς προς τον Δημήτρη Σπανό, για την εξαγορά των 57 καταστημάτων του δικτύου του Ομίλου Τροφό (46 καταστήματα S/M της Τροφό ΑΕ και 11 καταστήματα Cash & Carry της ΕΝΑ ΑΕ), ο οποίος το 2000 κατείχε την 9η θέση βάση του κύκλου εργασιών του (225 εκατ. €), με μερίδιο κοντά στο 3% της ελληνικής αγοράς. Η εξαγορά ολοκληρώνεται το 2001 ενώ η εταιρεία Τροφό ΑΕ θα απορροφηθεί τελικά μέχρι το 2004 από την ΑΒ Βασιλόπουλος ΑΕ. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εξαγορά της περιόδου καθώς με αυτήν την κίνηση η ΑΒ Βασιλόπουλος υπερδιπλασιάζει το δίκτυο καταστημάτων της, αποκτώντας πρόσβαση σε περιοχές όπου δεν είχε παρουσία (όπως στη Βόρεια Ελλάδα), ενώ εμφανίζεται πλέον και με καταστήματα Cash & Carry. Το 2008 τα καταστήματα της Plus, μίας γερμανικής εκπτωτικής αλυσίδας που με μια εξέλιξη όμως ανεξάρτητη από τα δεδομένα της ελληνικής αγοράς (εξαγορά της Plus από την Edeka στη Γερμανία) οδήγησε την Plus Hellas στην εξαγορά της από την ΑΒ Βασιλόπουλος, καθώς και αυτά των Super Market Κορυφή στη Θράκη. Κατά διαστήματα εξαγοράζει μεμονωμένα καταστήματα τοπικών αλυσίδων, ενώ η πιο πρόσφατη εξαγορά της είναι αυτή της Κανάκη Α.Ε. στη Σαλαμίνα.
Εξαγορά από την Delhaize Group
Το 1992 η AB εξαγοράστηκε από το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της από τη βελγική εταιρεία λιανικού εμπορίου τροφίμων Delhaize Le Lion. Το 1994 η αλυσίδα αυτή καινοτόμησε, καθώς έγινε η πρώτη αλυσίδα σούπερ μάρκετ που αντικατέστησε τις ταμειακές μηχανές με ταμειακές μηχανές αναγνώρισης γραμμωτών κωδικών (barcode scanning). Την επόμενη χρονιά ιδρύθηκε το κέντρο αποθήκευσης και διανομής της αλυσίδας στη Μάνδρα Αττικής. Επίσης συνεχίστηκε η επέκταση της αλυσίδας με νέα καταστήματα σε Αττική, Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα. Το 2000 η αλυσίδα είχε 53 καταστήματα σε 11 πόλεις της Ελλάδας. Το ίδιο έτος η αλυσίδα προχώρησε στην εξαγορά των αλυσίδων σούπερ μάρκετ «Τροφό» και «ΕΝΑ Cash and Carry». Το 2015 η Delhaize Group συγχνωνεύθηκε με την ολλανδική εταιρεία λιανικού εμπορίου Ahold (που δραστηριοποιούνταν μόνο σε Βέλγιο, Ολλανδία, Τσεχία και στις Ανατολικές ΗΠΑ) και δημιουργήθηκε η πολυεθνική Ahold Delhaize Group με έδρα την Ολλανδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλυσίδες σούπερ μάρκετ Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Επιχείρηση Conet
Ο πλήρης τίτλος «The Conet Project: Recordings of Shortwave Numbers Stations» (ελλ: «Επιχείρηση Conet: Ηχογραφήσεις από σταθμούς αριθμών στα βραχέα») είναι μιας συλλογής τεσσάρων CD που περιέχουν ηχογραφημένα αποσπάσματα από διάφορες εκπομπές σταθμών αριθμών. Οι σταθμοί αυτοί που είναι αβέβαιης προέλευσης, και εκπέμπουν στα βραχέα κύματα, θεωρούνται ότι χρησιμοποιούνται από μυστικές οργανώσεις για να επικοινωνήσουν με κατασκόπους ή λαθρέμπορους. Η συλλογή βασίζεται στην εργασία του Akin Fernandez, μανιώδη ακροατή σταθμών αριθμών, και κυκλοφόρησε το 1997 από την αγγλική εταιρεία δίσκων Irdial-Discs.
Το όνομα της επιχείρησης προέρχεται από την τσεχική λέξη konec που σημαίνει "τέλος" και όταν προφέρεται χαρακτηρίζει το τέλος της μετάδοσης στον τσεχικό σταθμό αριθμών.
Η κυκλοφορία του δίσκου προκάλεσε γενικό ενδιαφέρον, έτσι ώστε από τότε η επιχείρηση Conet έγινε κατά κάποιο τρόπο θρύλος με αρκετούς θαυμαστές μέσα στους μουσικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους παραγωγής ταινιών μεταξύ των οποίων, συμπεριλαμβάνονται ο Jeff Tweedy, τραγουδιστής του συγκροτήματος Wilco, ο David Scott Stone που συνεργαζόταν με τους Melvins, οι Boards of Canada, ο τραγουδιστής Mike Patton από τους Faith No More, και του σκηνοθέτη Cameron Crowe. Αποσπάσματα από τη συλλογή έχουν χρησιμοποιηθεί σε πολυάριθμες κινηματογραφικές ταινίες και άλμπουμ, π.χ. στην ταινία Vanilla Sky του Crowe ή στο Yankee Hotel Foxtrot άλμπουμ των Wilco. Το Yankee Hotel Foxtrot μάλιστα είχε προκαλέσει ζήτημα νομικής διαφωνίας επειδή ο Jeff Tweedy δεν είχε πάρει άδεια πριν να χρησιμοποιήσει το το υλικό του Conet και η εταιρεία Irdial του έκανε μήνυση για παράβαση πνευματικών δικαιωμάτων.
Σύμφωνα με τη "ελεύθερη φιλοσοφία μουσικής", η εταιρεία έχει καταστήσει ολόκληρη την συλλογή διαθέσιμη στο διαδίκτυο σε μορφή MP3 μαζί με το συμπεριλαμβανόμενο βιβλιάριο σε μια έκδοση PDF στην ιστοσελίδα.
Απόστολος Βεσυρόπουλος
Ο Απόστολος Βεσυρόπουλος (Βέροια, 29 Μαΐου 1966) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας και πρώην Υφυπουργός Οικονομικών, αρμόδιος για τη Φορολογική Πολιτική και τη Δημόσια Περιουσία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1966 στη Βέροια. Σπούδασε στη Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας του AΤΕΙ Λάρισας (Τμήμα Λογιστικής), και έκανε το μεταπτυχιακό του στον Τομέα Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
Εργάστηκε ως εφοριακός στη Βέροια και από το 2004 έως και το 2008 διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΔΑΚΕ Εφοριακών Ημαθίας – Πέλλας – Πιερίας. Επίσης, διετέλεσε νομαρχιακός σύμβουλος και αντινομάρχης Ημαθίας, αρμόδιος για τις διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης, Οικονομικών, Εμπορίου και Προστασίας του καταναλωτή. Από το 2010 μέχρι σήμερα είναι αντιπρόεδρος της Νομαρχιακής Διοικούσας Επιτροπής (ΝΟΔΕ) Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας.
Εξελέγη βουλευτής Ημαθίας της ΝΔ στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 και επανεξελέγη τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015. Το 2019, επανεξελέγη, πρώτος, βουλευτής Ημαθίας. Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη 2019 τοποθετήθηκε Υφυπουργός Οικονομικών, Φορολογικής Πολιτικής και Δημόσιας Περιουσίας. Στις εκλογές του Μαϊου του 2023 εξελέγη πρώτος, σε σταυρούς προτίμησης, βουλευτής Ημαθίας.
Είναι έγγαμος και έχει δύο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Δημήτριος Κατσάμπας
Ο Δημήτριος Κατσάμπας ή Κατσιάμπας, ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Ραψομανίκι Ημαθίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτριος Κατσάμπας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Ραψομανίκι Ημαθίας. Ήταν ετεροθαλής αδελφός του οπλαρχηγού Πρόδρομου Σκοτίδα (μητέρα τους ήταν η Κυράννα από τους Ποζαρίτες). Σε έναν αγώνα πάλης νίκησε το γιο του τοπικού μπέη και προκάλεσε έτσι τη μήνη των Οθωμανών. Μετά απ' αυτό, κατέφυγε στα Πιέρια όρη και επιδόθηκε στην κλέφτικη δράση.
Οι κλέφτες των Πιερίων λειτουργούσαν με βάση κανόνες, σε αντίθεση με αυτούς του Βερμίου που λειτουργούσαν άτακτα. Έδρασε για πολλά χρόνια εναντίον των τοπικών Οθωμανών αρχόντων εξοντώνοντας αρκετούς μπέηδες στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας.
Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, συγκρότησε ένοπλη ομάδα, της οποίας τέθηκε επικεφαλής και δραστηριοποιήθηκε στο βάλτο των Γιαννιτσών, προσπαθώντας να απωθήσει τις Βουλγαρικές ομάδες που τρομοκρατούσαν τους Ελληνικούς πληθυσμούς. Συνεργάστηκε με τους αξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού, που είχαν αποσταλεί στην περιοχή, όπως ο Κ. Μπουκουβάλας (Πετρίλος), Μ. Αναγνωστάκος (Ματαπάς), Π. Παπατζανετέας, Ι. Δεμέστιχας (Νικηφόρος), Τέλλος Άγρας και ο Β. Σταυρόπουλος (Κόρακας).
Συνεργάστηκε επίσης, με τους ντόπιους οπλαρχηγούς Απόστολο Ματόπουλο και Γεώργιο Γιώτα, καθώς και με το σώμα του αδελφού του, Πρόδρομου Σκοτίδα. Αναλάμβανε να φέρει εις πέρας επικίνδυνες αποστολές κατά Οθωμανικών και Βουλγαρικών στόχων.
Σημαντικές δράσεις του
Μία από τις πιο σημαντικές ενέργειες του Δημήτριου Κατσάμπα, του Πρόδρομου Σκοτίδα και των Μ. Αναγνωστάκη (Ματαπά) και Μπουκουβάλα ήταν η επίθεσή τους στο δυτικὸ τμήμα της λίμνης των Γιαννιτσών, όπου οι Βούλγαροι κυριαρχούσαν με δίκτυο αλληλοϋποστηριζομένων οχυρωμάτων, κατὰ τα οποία κατέλαβε την καλύβα, που ήταν απέναντι από την Ακρολίμνη. Στην επιχείρηση εκείνη οι Βούλγαροι απώλεσαν περὶ τους 20 κομιτατζήδες.
Ο Κατσάμπας, ο Σκοτίδας και ο Πολυζόπουλος, τον Αύγουστο του 1906 αντιμετώπισαν με επιτυχία στον Αλιάκμονα σε κατά μέτωπο επίθεση τους κομιτατζήδες, οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για τη δολοφονία ιερέων και άλλων πολιτών.
Το 1907 ενας Οθωμανός μπέης συνέλαβε έναν αγωνιστή του σώματος του οπλαρχηγού Δημήτριου Κατσάμπα και στάλθηκε να δικαστεί στη Λάρισα. Ο Δημήτριος Κατσάμπας μετέβη στη Λάρισα και το βράδυ εισήλθε στην οικία του δικαστή, τον οποίον και απείλησε με μαχαίρι, ότι θα εξοντώσει αυτόν και την οικογένειά του, αν δεν αθωώσει τον συναγωνιστή του. Έτσι δικαστής, την επόμενη μέρα, τον αθώωσε.
Στην ζωτική, στρατιωτικά, περιοχή της Βέροιας, τον Ιανουάριο του 1908 δρούσε το σώμα υπό τον επιλοχία του Πυροβολικού Σταυρόπουλο Βασίλειο (Κόρακα), μαζί με τον οπλαρχηγό Πρόδρομο Σκοτίδα και τον οπλαρχηγο Δημήτριο Κατσάμπα, οι οποίοι είχαν πετύχει να ελέγχουν πλήρως τη περιοχή.
Ο Πρόδρομος Σκοτίδας με το Σταυρόπουλο και το Δημήτριο Κατσάμπα, για να τρομοκρατήσει τους οπαδούς της Ρουμανικής προπαγάνδας αποφάσισε να δράσει και μέσα στη Βέροια. Αφού εγκατέστησε το σώμα του στη λίμνη, ο Πρόδρομος Σκοτίδας μπήκε μεταμφιεσμένος στην πόλη της Βέροιας με τον Σταυρόπουλο, τον πολυμηχανο Δημήτριο Κατσάμπα και ακόμη έναν άνδρα. Σκοπός τους ήταν να σκοτώσουν τον φανατικό Ρουμανίζοντα ιερέα Παπαγιώργη, ο οποίος τρομοκρατούσε κατά ποικίλους τρόπους τους Πατριαρχικούς και απειλούσε ότι θα καταλάβει τις Ελληνικές εκκλησίες μέσα στη Βέροια. Η απόπειρα πέτυχε και ο Παπαγιώργης πυροβολήθηκε από ένα ερειπωμένο σπίτι απο τον κρυμμένο Σκοτίδα, ενώ πήγαινε με πολλούς οπαδούς του προκειμένου να λειτουργήσει, κατά τους Ρουμανικούς κανόνες, την εκκλησία της Κάτω Παναγιάς. Μετά το επεισόδιο οι Τούρκοι πραγματοποίησαν εκτεταμένες έρευνες, ο Πρόδρομος Σκοτιδας, ο Δημήτριος Κατσάμπας και ο Σταυρόπουλος όμως κατόρθωσαν να βγουν από την πόλη και να καταφύγουν στη λίμνη των Γιαννιτσών.