cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Punisher (1ος κύκλος)
Μουσική
Το soundtrack άλμπουμ για τον πρώτο κύκλο της σειράς κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή από την Hollywood Records στις 17 Νοεμβρίου 2017, ταυτόχρονα με την κυκλοφορία των επεισοδίων του κύκλου στην πλατφόρμα του Netflix. Όλη η μουσική ανήκει στον Τάιλερ Μπέιτς και το soundtrack περιλαμβάνει τα παρακάτω κομμάτια: thumb|Εξώφυλλο του soundtrack
Χέρμαν του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν
Οικογένεια
Το 1778 απεβίωσε η Μαξιμιλιανή και το 1779 ο Χέρμαν έκανε τρίτο γάμο με την Αντωνία-Φιλιππίνα, πριγκίπισσα του Βάλντμπουρκ-Τσάιλ-Βούρτσαχ και είχε τέκνα:
The Punisher (1ος κύκλος)
Προώθηση
Τον Οκτώβριο του 2016, οι Μπέρνθαλ και Γολ παρευρέθηκαν στην Comic Con της Νέας Υόρκης για να ανακοινώσουν επίσημα το ξεκίνημα της παραγωγής της σειράς, αλλά και το ότι η δεύτερη θα λάμβανε μέρος σε αυτήν, ενώ το 2017 ο Μπέρνθαλ παρουσίασε αποκλειστικό υλικό από τη σειρά στη διεθνή Comic Con του Σαν Ντιέγκο. Τον Αύγουστο του 2017, ένα βίντεο προώθησης παρουσιάστηκε από το Netflix μετά τους τίτλους τέλος του τελευταίου επεισοδίου της σειράς The Defenders. Επίσης τον ίδιο μήνα, ο επίσημος λογαριασμός της σειράς στο Twitter αποκάλυψε τους τίτλους των επεισοδίων γραμμένους στον κώδικα Μορς. Τον Σεπτέμβριο του 2017, ο επίσημος λογαριασμός της σειράς στο Instagram ανάρτησε διάφορες φωτογραφίες και βίντεο με υλικό που έμοιαζε να προέρχεται από κάμερες ασφαλείας, ενώ δημοσιεύτηκαν επίσης επίσημες φωτογραφίες από τα επεισόδια της σειράς και μία αφίσα στην οποία αναγραφόταν η ημερομηνία κυκλοφορίας του κύκλου. Στις 20 Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε το επίσημο τρέιλερ του κύκλου. Ο Άντριου Λίπτακ από την ιστοσελίδα The Verge είπε πως το τρέιλερ «στήνει τη σειρά The Punisher στον δικό της ξεχωριστό τόνο, διαφοροποιώντας την από τις άλλες σειρές της Marvel στο Netflix. Βυθίζεται μέσα σε κυβερνητικές συνομωσίες και χακαρίσματα, κάτι το οποίο θυμίζει σειρές όπως το Person of Interest του CBS ή το Mr. Robot του δικτύου USA, απλά με περισσότερους πυροβολισμούς». Η Κένταλ Άσλεϊ από το Nerdist αποκάλεσε το τρέιλερ «έντονο, πολύ αιματηρό και [με] έχει κάνει να ανυπομονώ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ για την πρεμιέρα της σειράς». Πρόσθεσε επίσης πως «αν αυτό το τρέιλερ είναι μία ένδειξη του τι πρόκειται να δούμε, τότε η σειρά The Punisher σίγουρα θα δικαιώσει τις προσδοκίες των θαυμαστών». Η Άσλεϊ θεώρησε πως η συμπερίληψη του τραγουδιού «One» των Metallica στο τρέιλερ «βοηθάει στην παρουσίαση του Φρανκ ως 'badass' με έναν τρόπο που δεν έχουμε ξαναδεί για κάποιον άλλον στις σειρές της Marvel στο Netflix μέχρι τώρα». Ο Κούπερ Χουντ, γράφοντας για την ιστοσελίδα Screen Rant, θεώρησε πως το τρέιλερ θα μπορούσε «μόνο να αυξήσει την ανυπομονησία» για τη σειρά και πως το συγκεκριμένο τρέιλερ ταίριαζε περισσότερο στο «καλούπι» του χαρακτήρα σε σχέση με τα προηγούμενα κρυπτογραφημένα βίντεο που είχαν κυκλοφορήσει. Επίσης, βρήκε το τρέιλερ «καλά κομμένο» στον ρυθμό του τραγουδιού, κάτι το οποίο επαίνεσε ως «ενίσχυση της έντασης».
Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου, το Netflix ανανέωσε την ιστοσελίδα που διατηρούσε για τη φανταστική εφημερίδα New York Bulletin για να συμπεριλάβει σε αυτήν το προφίλ της Κάρεν Πέιτζ. Αφού έγινε η αποκάλυψη των διαπιστευτηρίων της σε μία ανάρτηση στην επίσημη σελίδα της σειράς Daredevil στο Facebook, οι αναγνώστες που θα επισκέπτονταν τη σελίδα θα ήταν σε θέση να εξετάσουν το προφίλ της Πέιτζ και να βρουν σε αυτό εικόνες από την έρευνα που είχε κάνει για τον Καστλ κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύκλου της σειράς Daredevil.
Χέρμαν του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
The Punisher (1ος κύκλος)
Προώθηση
Ο Μπέρνθαλ και άλλα μέλη του καστ ήταν προγραμματισμένο να παρευρεθούν στην Comic Con της Νέας Υόρκης του 2017 για να προωθήσουν τη σειρά, αλλά αυτή η εμφάνιση ακυρώθηκε μετά την ένοπλη επίθεση που έλαβε χώρα στο Λας Βέγκας Στριπ. Δύο εβδομάδες αργότερα, κυκλοφόρησε ένα δεύτερο τρέιλερ στο οποίο φαινόταν και η ημερομηνία κυκλοφορίας του κύκλου, 17 Νοεμβρίου 2017. Ο Τομ Φίλιπ γράφοντας για το αντρικό περιοδικό GQ δεν ήταν πολύ ενθουσιασμένος με το τρέιλερ λέγοντας πως ήταν «δύσκολο να ξετρελαθείς με ακόμα μία τραχιά, πολύ βίαιη, γεμάτη όπλα, μη-υπερηρωική σειρά αυτή την περίοδο». Επέκρινε την «ωφελιμιστική βολιδοσκόπηση της γραφής» στο τρέιλερ, αλλά θεώρησε πως η χημεία μεταξύ των Μπέρνθαλ και Γολ θα ήταν ένας λόγος για να παρακολουθήσεις τη σειρά. Ο Φίλιπ θεώρησε επίσης πως η προσθήκη του Μος-Μπάχρατς στη σειρά ήταν «περίεργη» και είπε πως «τουλάχιστον [η σειρά] είναι άλλη μία προσπάθεια ικανοποίησης των θαυμαστών από ένα τηλεοπτικό στούντιο που έχει την τάση να παίζει με απίστευτη ασφάλεια». Ο Σκοτ Μέντελσον από το περιοδικό Forbes σημείωσε πως οι σκηνές της βίας με τα όπλα που παρουσιάζονται στο τρέιλερ αφορούν κυρίως «αναδρομές στο παρελθόν με κουρασμένους στρατιώτες να κάνουν στρατιωτικά πράγματα ή σκηνές κακών να πυροβολούν με βαρύ οπλισμό άλλους, όχι-τόσο-κακούς», κάτι το οποίο ερχόταν σε έντονη αντίθεση με το πρώτο τρέιλερ. Ο Μέντελσον θεώρησε πως αυτή η αλλαγή στη στρατηγική προώθησης πιθανόν να οφειλόταν στην επίθεση που έγινε στο Λας Βέγκας. Ο Νταρέλ Εθέρινγκτον από τη διαδικτυακή εφημερίδα TechCrunch συμφώνησε με τον Μέντελσον, σημειώνοντας το πώς το τρέιλερ «παρουσιάζει τα κίνητρα του Καστλ και την πιο ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας του», ενώ εξακολουθεί να δείχνει «χοντροκομμένος και σκοτεινός [και] η ερμηνεία του Μπέρνθαλ είναι πιο δυνατή από ποτέ».
Κυκλοφορία
Ο πρώτος κύκλος της σειράς The Punisher κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 17 Νοεμβρίου 2017 στη διαδικτυακή πλατφόρμα του Netflix. Τον Ιούλιο του 2016, ο συν-διευθύνων σύμβουλος του Netflix, Τεντ Σαράντος, δήλωσε πως η σειρά The Punisher δε θα κυκλοφορούσε πριν το 2018 και δε θα ακολουθούσε μετά την κυκλοφορία της σειράς The Defenders στις 18 Αυγούστου 2017, αλλά τον Οκτώβριο του 2016 η Marvel επιβεβαίωσε πως η κυκλοφορία θα γινόταν εν τέλη μέσα στο 2017.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2017, οι Ντόμινικ Πάτεν και Ντενίς Πέτσκι από τη σελίδα Deadline Hollywood σχολίασαν το γεγονός πως ακόμα δεν υπήρχε συγκεκριμένη ημερομηνία κυκλοφορίας της σειράς, αποκαλώντας το «μία ασυνήθιστη» και «σπάνια κίνηση για τη Marvel και το Netflix, οι οποίοι συνήθως ενημερώνουν αρκετά νωρίς για τις κυκλοφορίες» των υψηλού προφίλ σειρών τους. Το ζευγάρι θεώρησε πως με την αυξανόμενη προώθηση του κύκλου, η κυκλοφορία του θα γινόταν «νωρίτερα παρά αργότερα». Η Άλισον Κιν από την ιστοσελίδα Collider εξέφρασε την ενόχλησή της σχετικά με αυτό το θέμα, επειδή εξαιτίας αυτού τόσο εκείνη όσο και άλλοι δημοσιογράφοι κάλυψης τηλεοπτικών προγραμμάτων δεν μπορούσαν να προγραμματίσουν τη δημοσίευση των κειμένων τους την κατάλληλη στιγμή. Αντίθετα, οι απλοί τηλεθεατές που ανυπομονούσαν για τη σειρά δεν είχαν τέτοια θέματα καθώς θα την παρακολουθούσαν «όποτε κι αν κυκλοφορούσε», ανεξαρτήτως του πότε θα ανακοινωνόταν η ημερομηνία κυκλοφορίας. Η Σουζάνα Πόλο από την ιστοσελίδα Polygon υπέθεσε πως η Marvel και το Netflix είχαν σκοπό να ανακοινώσουν την ημερομηνία κυκλοφορίας της σειράς στην προγραμματισμένη εμφάνιση που θα έκαναν στην Comic Con της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του 2017, καθώς η συγκεκριμένη διοργάνωση αποτελούσε για χρόνια ένα μέρος όπου παραδοσιακά αποκάλυπταν «τα σημαντικά νέα των Marvel/Netflix». Σύντομα δημοσιεύτηκε πως όντως αυτό θα γινόταν, με το Netflix μάλιστα να έχει προγραμματίσει και μία «έκπληξη» σε σχέση με τη σειρά αμέσως μετά την παρουσίαση στην Comic Con. Ωστόσο, μετά την ένοπλη επίθεση που έλαβε χώρα στο Λας Βέγκας στις αρχές Οκτωβρίου, η Marvel και το Netflix αποφάσισαν να καθυστερήσουν για λίγο την κυκλοφορία του κύκλου και να ακυρώσουν την εμφάνισή τους στην Comic Con. Δύο εβδομάδες αργότερα, ανακοινώθηκε πως η κυκλοφορία του πρώτου κύκλου θα γινόταν στις 17 Νοεμβρίου.
Σχετικά με τις αποφάσεις που πάρθηκαν και αφορούσαν την παρουσίαση της σειράς στην Comic Con της Νέας Υόρκης αλλά και την ημερομηνία κυκλοφορίας του πρώτου κύκλου, ο Λόουμπ είπε πως πάρθηκαν «ειδικά λόγω του ότι είχε περάσει μόλις μία εβδομάδα από ένα φρικτό, φρικτό γεγονός. Το γεγονός αυτό δεν άλλαξε τη σειρά, η σειρά δεν αφορά την ένοπλη βία, αλλά στην πραγματικότητα παρουσιάζει τα προβλήματα που υπάρχουν στον κόσμο». Οι Μπέρνθαλ και Λάιτφουτ ένιωσαν πως η καθυστέρηση της κυκλοφορίας «ήταν μια σωστή απόφαση» ως ένδειξη σεβασμού στα θύματα της επίθεσης, με τον Λάιτφουτ να λέει πως δεν υπήρχε λόγος να προχωρήσουν με την παρουσίαση της σειράς στην Comic Con αν υπήρχε η πιθανότητα να αναστατωθεί «έστω κι ένα άτομο που είχε εμπλακεί» στην ένοπλη επίθεση. Μετά την ακύρωση της παρουσίασης, ο Μουρ είχε πιστέψει πως η σειρά δε θα κυκλοφορούσε καθόλου. Στο διάστημα μεταξύ της ένοπλης επίθεσης στο Λας Βέγκας, της μετέπειτα ακύρωσης της παρουσίασης και τελικά της 17ης Νοεμβρίου οπότε και κυκλοφόρησε η σειρά, οι Ηνωμένες Πολιτείες βίωσαν ακόμη μία ένοπλη επίθεση στην περιοχή Σάδερλαντ Σπρινγκς στο Τέξας. Ο Μπέρνθαλ εξέφρασε την ελπίδα του πως αυτές οι δύο τελευταίες ένοπλες επιθέσεις και η κυκλοφορία της σειράς θα βοηθούσαν στη συζήτηση που αφορούσε τον έλεγχο όπλων στη χώρα, αφού μέσα στη σειρά απεικονίζονται «όλες οι πλευρές αυτής της διαμάχης».
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στον πρώτο κύκλο της σειράς ποσοστό αποδοχής 67% με μέσο όρο 6,7/10, βασισμένα σε 79 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας για τον πρώτο κύκλο αναφέρεται: «Ένα δύσκολο ξεκίνημα δεν μπορεί να κρατήσει τη σειρά The Punisher από το να υπερβεί τα όρια του τηλεοπτικού σύμπαντος της Marvel, δίνοντας μία φρέσκια ματιά σε ένα θρίλερ δράσης το οποίο προέρχεται από τα κόμικ». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic δίνει στον πρώτο κύκλο ποσοστό 55%, βασισμένο σε 20 κριτικές, με την ένδειξη «μικτές ή μέτριες κριτικές». Ο Κρις Χέινερ από την ιστοσελίδα GameSpot, συνοψίζοντας αρκετές κριτικές για τον πρώτο κύκλο, καταλήγει πως οι κριτικές που έλαβε ήταν μικτές καθώς «κάποιοι [κριτικοί] τον λάτρεψαν, ενώ κάποιοι άλλοι σίγουρα όχι».
Ο Ντέιβιντ Μπέτανκουρτ από την εφημερίδα The Washington Post αναφέρει πως το Netflix επιτέλους πέτυχε να αποδώσει το franchise του Punisher «σωστά» με έναν τρόπο που οι προηγούμενες τρεις ταινίες απέτυχαν να κάνουν και δεν ικανοποίησαν τους θαυμαστές. Τα εύσημα για αυτή την επιτυχία τα έδωσε στην «ψυχή» της σειράς, λέγοντας πως ο Μπέρνθαλ αποτελεί «μία εξαιρετική επιλογή της Marvel», η οποία επιλογή βοήθησε στο να γίνει «μια προσαρμογή που έκανε τη σειρά να είναι η καλύτερη σειρά της Marvel στο Netflix μέχρι αυτή τη στιγμή». Η Έμμα Ντίμπντιν από το περιοδικό Esquire αποκάλεσε τον πρώτο κύκλο «μία συναρπαστική και περίπλοκη ιστορία τρόμου για τον αμερικανικό στρατό». Η Σόνια Σαράγια από το περιοδικό Variety έγραψε επίσης θετικά σχόλια τόσο για τη σειρά όσο και για την «απρόσκοπτη» ερμηνεία του Μπέρνθαλ, λέγοντας: «Είναι δύσκολο να φανταστώ καλύτερη επιλογή για τον ρόλο του Punisher από τον Μπέρνθαλ, ο οποίος μπορεί κι επικοινωνεί τόσο άνετα τις στιγμές απαθούς σιωπής του ήρωα και είναι πειστικός τόσο κατά τις στιγμές που γίνεται απίστευτα βίαιος, αλλά κυρίως κατά τις στιγμές που είναι πράος». Η Άλισον Σουμέικερ από την ιστοσελίδα rogerebert.com αναφέρθηκε στην πολύ καλή χημεία μεταξύ των Μπέρνθαλ και Γολ, ενώ επαίνεσε τη συνολική ερμηνεία του Μπέρνθαλ γράφοντας: «Μόνο λίγα λεπτά απαιτούνται για να θυμίσουν στο κοινό γιατί [ο χαρακτήρας] ξεχώρισε στη σειρά Daredevil και απέκτησε τη δική του spin-off σειρά. Αποτελεί μία απίστευτα συναρπαστική παρουσία, με τον Μπέρνθαλ να παρέχει κατά κάποιο τρόπο μια ερμηνεία που είναι τόσο εσωτερική και συγκρατημένη όσο και εξωτερική και σωματική. [...] Είναι μία στοχαστική, ανεξιχνίαστη ερμηνεία την οποία μέσα στο τηλεοπτικό σύμπαν της Marvel μπορεί να ανταγωνιστεί μόνο η Κρίστεν Ρίτερ ως Τζέσικα Τζόους και η Χέιλι Άτγουελ ως Πράκτορας Κάρτερ». Ο Κρις Κάμπιν από την ιστοσελίδα Collider, βαθμολόγησε τον πρώτο κύκλο της σειράς με 3/4, λέγοντας πως ο Μπερνθαλ ξεχωρίζει και ήταν αυτός που κατάφερε να προσδώσει τον «αναμφισβήτητο πυρήνα της ανθρωπιάς και της απατηλής τρωτότητας του Καστλ. [...] [Κ]αθόρισε τον χαρακτήρα ως ένα θύμα με ψυχικά τραύματα, ο οποίος οδηγήθηκε εύκολα στη βίαιη αποξένωση». Σημειώνει επίσης πως η σειρά «δεν είναι τίποτα άλλο παρά επίκαιρη» και «πιο απαιτητική και σαγηνευτική από οτιδήποτε έχει προσφέρει μέχρι τώρα το MCU ή οι τηλεοπτικές σειρές της Marvel». Ο Μαρκ Χιουζ από το περιοδικό Forbes έγραψε επίσης θετικά για τη σειρά, λέγοντας πως «βουτάει βαθιά στη χαλασμένη ψυχοσύνθεση και τις προσωπικές μάχες των χαρακτήρων της (ειδικά του πρωταγωνιστή, Φρανκ Καστλ), ενώ προσφέρει σημαντικά αφηγήματα για σοβαρά κοινωνικά προβλήματα». Επαίνεσε κι αυτός την ερμηνεία του Μπέρνθαλ σημειώνοντας πως «όσο καλή κι αν είναι η ιστορία και η δράση και το υπόλοιπο καστ, όλα επιστρέφουν στον Μπέρνθαλ. Το να βρεθεί ο σωστός ηθοποιός που θα υποδυόταν τον Punisher ήταν το κλειδί για να δουλέψουν όλα, και ο Μπέρνθαλ ίσως βρήκε τον χαρακτήρα τον οποίο γεννήθηκε για να παίξει».
Ο Μάικ Χέιλ από την εφημερίδα The New York Times έγραψε πως παρόλο που η δράση επανέρχεται αργότερα κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου, ο αργός ρυθμός έκανε τη σειρά να μοιάζει περισσότερο με διαδικαστικό θρίλερ με κυκλοθυμική και ψυχολογική προσέγγιση, ιδιαίτερα στην εστίασή της πάνω στην διαταραχή του μετατραυματικού στρες. Τον αργό ρυθμό της σειράς επέκρινε και ο Μπράιαν Λόουρι από τη σελίδα CNN Entertainment λέγοντας: «[Η σειρά] κινείται με έναν ανομοιόμορφο, μερικές φορές βραδύ ρυθμό. [...] Ενώ ο Καστλ διαθέτει άφθονες ειδικές δεξιότητες, οι δευτερεύουσες ιστορίες αποδεικνύονται κουραστικές». Ο Κέβιν Γιέομαν από την ιστοσελίδα Screen Rant δεν θεωρεί πως η σειρά είναι μία «κακή σειρά», αλλά συμφωνεί πως ο ρυθμός είναι αργός και πως 13 ώρες είναι πάρα πολλές, γεμάτες με ανούσιες δευτερεύουσες πλοκές με τη σειρά να «στερείται μίας κεντρικής, πραγματικά συναρπαστικής ιστορίας». Αναφέρει ωστόσο τη «φοβερή χημεία» μεταξύ των Μπέρνθαλ και Μος-Μπάχρατς, η οποία προσφέρει μία «ευπρόσδεκτη, περίσσεια έλλειψη σοβαρότητας στις μεταξύ τους σκηνές, οι οποίες είναι σωτήριες για στο πρώτο μισό του κύκλου». Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο Ντάνιελ Φάιενμπεργκ από το περιοδικό The Hollywood Reporter, ο οποίος υποστηρίζει πως η σειρά «είναι μια σφιχτή, βάναυση ιστορία εκδίκησης έξι επεισοδίων που εκτείνεται εξαντλητικά και αδικαιολόγητα σε 13 ώρες». Ο Σάιμον Έιμπραμς από το περιοδικό Vanity Fair έγραψε πως η σειρά ήταν στον ίδιο βαθμό «ψυχολογικά μπερδεμένη όσο και ο αντι-ήρωάς της», καθώς οι σεναριογράφοι απεικονίζουν τον Καστλ να τα βάζει με ανθρώπους για λόγους που αμφισβητούνται, αλλά εξακολουθεί να θεωρείται δικαιολογημένος. «Αυτό το οποίο η σειρά παραμελεί να εξετάσει, φυσικά, είναι το γεγονός πως στην πραγματικότητα ο Punisher είναι εξίσου κακός με τους κακούς που εξολοθρεύει». Ο Ματ Ζόλερ Σάιτς από το περιοδικό Vulture χαρακτήρισε τη σειρά ένα «υπερβίαιο λάθος» και περιέγραψε τις προσπάθειες να παρουσιαστεί ο Καστλ πιο «ανθρώπινος και με βάθος» σε σχέση με το βίαιο «τέρας» που ήταν στα κόμικ, ως «μη πειστικές». Ο Ματ Κάμεν από την ιστοσελίδα Wired βρήκε τη σειρά πολύ σκοτεινή και «βαθιά βίαιη με έναν τρόπο που κανένα άλλο προϊόν της Marvel δεν ήταν μέχρι σήμερα» προσθέτοντας: «[Η σειρά] μοιάζει σαν να θέλει να δείχνει πιο περίπλοκη από ό,τι είναι και μερικές φορές υπάρχουν αναλαμπές πως κάτι μπορεί να προκαλέσει τον θεατή να σκεφτεί, αλλά ποτέ δεν το καταφέρνει».
Αντιδράσεις στη βία της σειράς
Ο Σαμ Θίλμαν από την εφημερίδα The Guardian επικεντρώθηκε στην υπέρμετρη βία που εμπεριέχει η σειρά αναλύοντας πως η περίοδος για να κυκλοφορήσει μία σειρά «γεμάτη βία με έναν δύσκολο χαρακτήρα» όπως είναι ο Φρανκ Καστλ, τον οποίο εν τέλη ίσως καταλήξεις να «συμπονάς», δεν είναι και η πιο κατάλληλη, αν λάβουμε υπόψη τις τόσες ένοπλες επιθέσεις που έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια σε όλη τη χώρα. Η Λορέιν Άλι από την εφημερίδα Los Angeles Times γράφει πως η σειρά είναι «καλογραμμένη» και πως ο Τζον Μπέρνθαλ είναι «φανταστικός ως Καστλ», αλλά καθώς ανεβάζει πολύ ψηλά τα επίπεδα βίας, βασανιστηρίων και εκδίκησης, κάτι το οποίο «δεν αποτελεί έκπληξη» για κάποιον που γνωρίζει το franchise, αποτελεί «μία λάθος σειρά σε λάθος χρονική στιγμή». Η Κέλι Λόουλερ από την ιστοσελίδα USA Today βαθμολόγησε τη σειρά με 1,5/4, αναφερόμενη κι αυτή στη λάθος χρονική στιγμή κυκλοφορίας της. «Υπάρχει μία αμηχανία στο να παρακολουθείς τη σειρά υπό αυτές τις συνθήκες [συνεχείς ένοπλες επιθέσεις στη χώρα] και μία πιο έξυπνη σειρά θα μπορούσε να προσφέρει κάτι στον διάλογο [ελέγχου των όπλων]. Δυστυχώς όμως, είναι κυρίως πληκτική και επιφανειακή». Επικρίνει επίσης τον αργό ρυθμό και τη δυσκολία ανάπτυξης των δευτερευόντων ιστοριών της, αλλά επαινεί τις ερμηνείες των ηθοποιών, ειδικά του Μπέρνθαλ.
Ο Λάιτφουτ υπερασπίστηκε το ποσοστό της βίας που υπάρχει στη σειρά, επαναλαμβάνοντας πως δεν θεωρούσε πως η βία στη σειρά The Punisher ήταν περισσότερη από τη βία που υπήρχε στη σειρά Daredevil και πως, κατά τη γνώμη του, θα ήταν χειρότερο να μη δείξουν τις βίαιες επιπτώσεις των πράξεων του Καστλ, επειδή αυτό θα ήταν «επιπόλαιο» και δε θα μετέφερε το κόστος που φέρει η βία στην πραγματική ζωή. Ο Καστλ ποτε «δεν απομακρύνεται εύκολα» από τη βία, καθώς βλέπουμε πως αυτή έχει πάντα σωματικό ή συναισθηματικό αντίκτυπο πάνω του. Κι αυτό επεκτείνεται στις επαναλαμβανόμενες απεικονίσεις του θανάτου της συζύγου του, καθώς μέσω αυτών των ονείρων βλέπουμε τα συναισθήματα του χαρακτήρα, αφού ο ίδιος δεν μιλάει για αυτά. Αυτές οι απεικονίσεις εξελίσσονται κατά τη διάρκεια της σειράς, μέχρι που στο τέλος δείχνουν τον Καστλ να είναι αυτός που σκοτώνει τη σύζυγό του, κάτι που μας δείχνει πως κατηγορεί τον εαυτό του για τον θάνατό της και κάτι που ο Λάιτφουτ θεώρησε πως ήταν σημαντικό στην ανάπτυξη της σχέσης μεταξύ του Καστλ και των θεατών, και όχι απλά άσκοπη βία. Σε αυτές τις ανησυχίες για την υπερβολική βία που απεικονίζεται στη σειρά αναφέρθηκε και ο Μαρκ Χιουζ από το περιοδικό Forbes λέγοντας: «Θα λογομαχούσα έντονα πως η σειρά The Punisher κάνει την αυτόκλητη τιμωρία και τα όπλα να δείχνουν τρομακτικά, έντονα ενοχλητικά και αναμφισβήτητα μη γοητευτικά. Ναι, ο Punisher είναι ο πρωταγωνιστής και στο τέλος θέλουμε να επιβιώσει και οι κακοί να χάσουν, αλλά η σειρά δείχνει πραγματικά ενδιαφέρον στο να μας παρουσιάσει τον τρόμο του πολέμου και γιατί αυτός καταστρέφει τις ζωές απλών πολιτών και στρατιωτών εξίσου, το πώς η βία αφήνει ψυχολογικά τραύματα σε όλους όσους συνδέονται με αυτήν και το πώς ακόμα και οι πράξεις του υποτιθέμενου ήρωα μπορούν να μας απωθήσουν αφού καθρεφτίζουν τις πράξεις των ανθρώπων που εκείνος βρίσκεται απέναντι και πολεμά».
Διακρίσεις
Η ιστοσελίδα Collider κατέταξε τον πρώτο κύκλο της σειράς στην τέταρτη θέση της λίστας με τις καλύτερες σειρές με υπερήρωες για το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύκλοι του The Punisher
Αντούφε
Το αντούφε είναι παραδοσιακό ντέφι τετράγωνου σχήματος μαυριτανικής προέλευσης, το οποίο χρησιμοποιείται στην Πορτογαλία.
Ιστορία
Το αντούφε είναι πορτογαλικό κρουστό μουσικό όργανο, το οποίο χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά στις περιοχές Μπέιρα και Τραζ-Ουζ-Μόντες. Χρησιμοποιήθηκε επίσης σε πολλές άλλες περιοχές της Ιβηρικής Χερσονήσου και παρόμοια όργανα εντοπίζονται επίσης στη Βόρεια Αφρική.
Χρησιμοποιείται συνήθως για χριστιανικές θρησκευτικές πομπές και επίσης ως μουσική συνοδεία σε τοπικές γιορτές ή ακόμα και κατά τη διάρκεια της εργασίας στους αγρούς. Παραδοσιακά, παιζόταν μόνο από γυναίκες. Ωστόσο, έπαιζαν και οι άντρες σε αρκετές περιπτώσεις, αν και όχι σε θρησκευτικές περιστάσεις.
Χαρακτηριστικά
Το αντούφε είναι ένα τετράγωνο ή ορθογώνιο τύμπανο με πλαίσια, συνήθως από πεύκο, πάνω στο οποίο έχει τοποθετηθεί δέρμα κατσίκας. Το μέγεθος του πλαισίου κυμαίνεται συνήθως από 30 έως 55 εκατοστά σε κάθε πλευρά και πάχος 2,5 έως 5 εκατοστά. Το δέρμα είναι ραμμένο στις πλευρές και οι ραφές καλύπτονται από χρωματιστή κορδέλα.
Στο εσωτερικό τοποθετούνται μικροί σπόροι ή μικρές πέτρες για να κάνουν ευχάριστους ήχους. Πρόκειται για ένα μουσικό όργανο απόλυτα χειροποίητο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα
Πολύβρυσο Σερρών
Το Πολύβρυσο, έως το 1927 γνωστό ως Μαχμουτλή  ή Μαχμουτζή, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 430 μέτρων, στους δυτικούς πρόποδες των όρων Βροντούς, σε απόσταση 4 χλμ. ανατολικά από το Σιδηρόκαστρο Σερρών.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.
Στη στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 450 Τούρκους κατοίκους. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως μουσουλμανικός. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 400 μουσουλμάνοι κάτοικοι.
Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και το 1920 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σιδηροκάστρου. Το 1927 μετονομάστηκε σε Πολύβρυσο.
Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν στο Πολύβρυσο τουλάχιστον 40 οικογένειες προσφύγων. Στην ελληνική απογραφή του 1928 καταγράφονται 119 κάτοικοι.
Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και καταργήθηκε τυπικά το 1951, όταν έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές . Κάτοψη του οικισμού είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960.
Σήμερα, στην τοποθεσία του εγκαταλελειμμένου οικισμού, διατηρούνται η εκκλησία, καθώς και κάποιες μεταλλικές τοξωτές κατασκευές τύπου "Τολ", που είχε κατασκευάσει το ελληνικό κράτος τη δεκαετία του 1920 για την πρόχειρη στέγαση των προσφύγων. Στον γύρω χώρο, υπάρχουν σταβλικές εγκαταστάσεις, λίγα πρόχειρα καταλύματα και ένα δασικό περίπτερο.
Στο Πολύβρυσο έχουν κατασκευαστεί δύο λιμνοδεξαμενές, οι οποίες εξυπηρετούν τις ανάγκες ύδρευσης της κωμόπολης Σιδηροκάστρου. Η περιοχή αποτελεί, επίσης, δημοφιλή περιπατητική διαδρομή.
Χάρτης
<mapframe latitude="41.24686" longitude="23.44008" zoom="12" width="813" height="445" align="center">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.44008,         41.24686        ]      }    }  ] }
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Ghost (συγκρότημα)
Οι Ghost είναι σουηδικό ροκ συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Λινκόπινγκ το 2008. Γνώρισαν μεγάλη επιτυχία μετά το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Infestissumam", με τον τρίτο τους δίσκο, "Meliora", να σκαρφαλώνει στο αμερικάνικο Top-10 και να τους δίνει βραβείο Γκράμι στην κατηγορία "Best Metal Performance" το 2016.
Το συγκρότημα παρουσιάζεται στη σκηνή με εκκεντρικό τρόπο, με τα πέντε από τα έξι μέλη του συγκροτήματος να είναι οπτικά ίδια, με στολές που καλύπτουν ακόμη και το πρόσωπο τους. Ο τραγουδιστής φοράει μάσκα με μορφή κρανίου και στολή ειρωνική προς τον Πάπα. Τα μέλη του σχήματος παραμένουν ανώνυμα, καθώς δεν έχουν γίνει γνωστά τα στοιχεία τους, εκτός του τραγουδιστή ο οποίος είναι ο Τόμπιας Φόργκε πρώην αποκαλούμενος "Cardinal Copia", με τα υπόλοιπα μέλη να ακούνε στο όνομα "Nameless Ghouls".
Opus Eponymous
Οι Ghost δημιουργήθηκαν το 2008 και ξεκίνησαν να παίζουν σε underground επίπεδο, ανεβάζοντας τη δημοτικότητα τους στη Σουηδία λόγω των ζωντανών τους εμφανίσεων, οι οποίες έδιναν την αίσθηση τελετής μαύρης μαγείας.
Το 2010, ηχογράφησαν ένα ντέμο τριών κομματιών, ακολουθούμενο από το σινγκλ "Elizabeth", ξεπουλώντας όλα τα αντίτυπα. Το ντεμπούτο-άλμπουμ τους με τίτλο "Opus Eponymous" κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου 2010 μέσω της "Rise Above", παρουσιάζοντας έναν κλασικό heavy metal ήχο, με μελωδικά στοιχεία και επιρροές από την ψυχεδελική ροκ της δεκαετίας του '60.
Infestissumam
Το 2013, το συγκρότημα αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομα του για τη Βόρεια Αμερική σε Ghost B.C., λόγω του γεγονότος ότι υπήρχε ήδη ένα σχήμα με την ίδια ονομασία. Μετά από αναμονή δύο ετών, οι Ghost κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Secular Haze", ακολουθούμενο από το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Infestissumam". Ο δίσκος σκαρφάλωσε στην κορυφή του καταλόγου επιτυχιών της πατρίδας τους και το Top-10 στη Φινλανδία και τη Νορβηγία, ενώ βραβεύθηκε ως χρυσός στη Σουηδία.
Τον Ιανουάριο του 2013, έκανε την εμφάνιση του ο τραγουδιστής Papa Emeritus II και το νέο άλμπουμ ανέβασε κατακόρυφα τη δημοτικότητα του συγκροτήματος σε όλο τον κόσμο. Θέλοντας να τη διατηρήσουν σε υψηλά επίπεδα, οι Ghost κυκλοφόρησαν το ΕΡ "If You Have Ghost" πριν το τέλος της χρονιάς, με παραγωγό τον Ντέιβ Γκρολ.
thumb|220px|Ο Papa Emeritus II σε συναυλία του 2013 Μέσα στο 2014, πραγματοποίησαν μία σειρά εμφανίσεων σε μεγάλα φεστιβάλ, όπως το "Coachella", το "Lollapalooza" και το "Rock on the Range", επιστρέφοντας στο στούντιο στα τέλη της χρονιάς.
Meliora
Τον Μάιο του 2015, έγινε γνωστό ότι ο Papa Emeritus II απολύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον κατά τρεις μήνες νεότερο αδελφό του, Papa Emeritus IIΙ. Παράλληλα, κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Cirice", ακολουθούμενο τρεις μήνες αργότερα από το άλμπουμ "Meliora" μέσω της "Loma Vista Recordings". Με παραγωγό τον Κλας Όχλουντ, ο δίσκος έδωσε στο συγκρότημα ένα ακόμη # 1 στην πατρίδα τους, ενώ ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ και στη Φινλανδία, μπαίνοντας στο Top-10 στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Ολλανδία και τη Νορβηγία.
Μετά από χρόνια δικαστική διαμάχη, το συγκρότημα κατάφερε να απαλλαχθεί από την ονομασία του στη Βόρεια Αμερική, παραμένοντας ως Ghost και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Η προώθηση του τρίτου τους δίσκου ξεκίνησε με πέντε ακουστικές εμφανίσεις με τον τίτλο "Unholy/Unplugged" σε δισκοπωλεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Papa Emeritus III εμφανίστηκε χωρίς την παπική μίτρα, μαζί με τους δύο κιθαρίστες Nameless Ghouls. Ακολούθησε η αμερικάνικη περιοδεία "Black to the Future", με το συγκρότημα να κλείνει τη χρονιά με μία ευρωπαϊκή περιοδεία.
Το τραγούδι "Cirice", έδωσε στο συγκρότημα το πρώτο του βραβείο Γκράμι το 2016, ενώ μέσα στη χρονιά ανακοινώθηκε μία μεγάλη βορειοαμερικανική περιοδεία με την ονομασία "Popestar". Στις 16 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Popestar", ενώ στην πρώτη συναυλία της περιοδείας το κοινό παρατήρησε μια γυναικεία σιλουέτα στη θέση της μπασίστριας του συγκροτήματος. Το ΕΡ σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση των τσαρτ της Σουηδίας, την έβδομη θέση στον Καναδά και την 16η θέση στο αμερικάνικο Billboard.
Μέλος του συγκροτήματος, σε συνέντευξη του τον Οκτώβριο του 2016, ανέφερε ότι θα ξεκινούσαν την παραγωγή του επόμενου τους άλμπουμ το Νοέμβριο του ίδιου έτους, ενώ στις αρχές της επόμενης χρονιάς θα περιοδεύσουν στην Ευρώπη. Παράλληλα, έκανε γνωστό ότι σκοπός τους είναι η κυκλοφορία του νέου δίσκου να γίνει το φθινόπωρο του 2017.
Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2017, οι Ghost κέρδισαν το βραβείο της κατηγορίας "Best Hard Rock/Metal" στα σουηδικά Grammis. Την ίδια χρονιά, ένα από τα Nameless Ghouls δήλωσε ότι το συγκρότημα θα ηχογραφήσει τον επόμενο του δίσκο το φθινόπωρο του 2017, μετά το πέρας της περιοδείας τους. Ως πιθανή περίοδος για την κυκλοφορία του νέου δίσκου δόθηκε η άνοιξη του 2018.
Prequelle
Στις 13 Απριλίου 2018, οι Ghost κυκλοφόρησαν το νέο τους single με τίλτο "Rats" (ποντίκια), συνοδευόμενο με το ομώνυμο μουσικό βίντεο. Αυτή ήταν η πρώτη τους κυλοφορία με τον "νέο" τους frontman Cardinal Copia. Επιπροσθέτως, η μπάντα καλοσώρησε ένα νέο χαρακτήρα, τον σαξοφονίστα Papa Nihil, επεκτείνωντας πια το συγκρότητα σε 7 άτομα. Το άλμουμ με τίτλο Prequelle, κυκλοφόρησε στις 1 Ιουνίου 2018. Ένα δεύτερο τραγούδι απο το νέο τους άλμπουμ, με όνομα 'Dance Macabre' δημισιεύτηκε για πρώτη φορά ως "story" στο κοινωνικό δίκτυο Instragram στη σελίδα του συγκροτήματος αλλα αργότερα δόθηκε στη δημοσιότητα για online streaming στις 17 Μαϊου 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικά doom metal συγκροτήματα Κατηγορία:Σουηδικά heavy metal συγκροτήματα
Τομπόλσκ
Το Τομπόλσκ (ρωσικά: Тобольск) είναι πόλη στην περιφέρεια Τιουμέν της Ρωσίας, που βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Τομπόλ και Ιρτίς. Το Τομπόλσκ, που ιδρύθηκε το 1590, είναι ο δεύτερος παλαιότερος ρωσικός οικισμός ανατολικά των Ουραλίων στην Ασιατική Ρωσία και αποτελεί ιστορική πρωτεύουσα της περιοχής της Σιβηρίας.
Διοίκηση
Στο πλαίσιο των διοικητικών υποδιαιρέσεων, το Τομπόλσκ λειτουργεί ως διοικητικό κέντρο της περιοχής Τομπόλσκι, αν και δεν αποτελεί μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, μαζί με έναν αστικό οικισμό, ενσωματώνεται ξεχωριστά ως Οικισμός του Τομπόλσκ, μια διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσo με εκείνo των περιφερειών. Ως δημοτική διαίρεση, o Οικισμός του Τομπόλσκ ενσωματώνεται ως Αστικό Οκρούγκ Τομπόλσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όμπλαστ του Τιουμέν Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Ανικία Ιουλιανή
Η Ανικία Ιουλιανή (Anicia Juliana, 463 - 528) ήταν Ρωμαία αυτοκρατορική πριγκίπισσα, κόρη του Αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Ολύβριου, της γενιάς των Ανικίων. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Η μητέρα της ήταν η Πλακιδία, η νεότερη κόρη του Αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού Γ΄ και της Λικινίας Ευδοξίας.
Παντρεύτηκε τον Αρεόβινδο (Flavius Areobindus Dagalaiphus Areobindus) και απέκτησαν πολλά παιδιά, ένα από τα οποία, ο Ολύβρος, έγινε ύπατος το 491. Με τον σύζυγό της πέρασε τη ζωή της κατά την προ-Ιουστινιανού εποχή, στην Κωνσταντινούπολη, ενώ θεωρούνταν η πιο αριστοκρατική και η πλουσιότερη κάτοικος».
Με σπουδαία γενεαλογία, η Ιουλιανή έμεινε στην ιστορία ως μια από της πρώτες γυναίκες προστάτιδες της τέχνης στην ιστορία. Οι προ-ρωμαϊκές πολιτικές της απόψεις, όπως τις ενστερνίστηκε σε επιστολή της προς τον πάπα Ορμίσδα (σώζεται στη Βασιλική Βιβλιοθήκη του Εσκοριάλ) αποκαλύπτονται στο χρονικό του Κόμη Μαρκελλίνου, ο οποίος έχει συνδεθεί με τους λογοτεχνικούς κύκλους της. Είναι αβέβαιο αν η Ιουλιανή είχε πολιτικές φιλοδοξίες, αλλά είναι γνωστό ότι ο σύζυγός της αρνήθηκε να πάρει το στέμμα της Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια των ταραχών του 512. Αν και η Ιουλιανή αντιτάχθηκε σθεναρά στις τάσεις τού μονοφυσίτη Αυτοκράτορα Αναστασίου Α΄, επέτρεψε στον γιο της Ολύβρο να νυμφευτεί την ανιψιά τού Αυτοκράτορα.
Καλλιτεχνική επίδραση
Το όνομα της Ιουλιανής είναι συνδεδεμένο με ένα έργο του Διοσκουρίδη, το Vienna Dioscurides, επίσης γνωστό ως Juliana Anicia Codex, που είναι ένα από τα αρχαιότερα και πιο πλούσια εικονογραφημένα χειρόγραφα που διασώθηκαν. Η πρόσοψη του χειρογράφου διαθέτει το πορτραίτο της, το πρώτο πορτραίτο χορηγών στην ιστορία των χειρογράφων και πλαισιώνεται από την προσωποποίηση της Μεγαλοψυχίας και της Φρόνησης, με μια αλληγορία την "Ευγνωμοσύνη των Τεχνών". Η επιγραφή διακηρύσσει την Ιουλιανή ως μια μεγάλη προστάτιδα της τέχνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι ευγενείς
Δαβίδ (γιος του Ηρακλείου)
Ο Δαυίδ (γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 630) που πήρε το βασιλικό όνομα Τιβέριος ήταν ένας από τους τρεις Συναυτοκράτορες που κυβέρνησαν για λίγους μήνες (τέλη 641 - αρχές 642), ήταν ένας από τους γιους του μέγιστου αυτοκράτορα Ηρακλείου και της δεύτερης συζύγου και ανεψιάς του Μαρτίνας. Γεννήθηκε μετά την εποχή που οι γονείς του επισκέφτηκαν την Ιερουσαλήμ, πήρε αυτό το όνομα από τον πατέρα του για να συνδεθεί η οικογένεια του με τον θρυλικό βασιλιά Δαβίδ. Τα "πιάτα του Δαβίδ" με σκηνές από τον βίο του θρυλικού βασιλιά δημιουργήθηκαν μετά τη γέννηση του για να αποθανατίσουν το γεγονός. Ο μικρός Δαβίδ πήρε τον τίτλο του Καίσαρα σε ηλικία 7 ετών, ο μεγαλύτερος αδελφός του Ηρακλεωνάς τοποθέτησε στο κεφάλι του το καλυμμαύχι. Με τον θάνατο του μέγιστου αυτοκράτορα Ηρακλείου τον Φεβρουάριο του 641 ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας του για τη διαδοχή. Σαν αποτέλεσμα ο Δαυίδ ανακηρύχτηκε για λίγους μήνες Συναυτοκράτορας με το όνομα Τιβέριος, μαζί του κυβέρνησαν ο μεγαλύτερος αδελφός του Ηρακλεωνάς και ο ετεροθαλής ανεψιός τους Κώνστας Β΄. Οι τρεις αυτοκράτορες ήταν ανήλικοι και κυβέρνησαν υπό την κηδεμονία της μητέρας τους Μαρτίνας, ήταν μισητή στον λαό λόγω της αιμομικτικής της σχέσης με τον Ηράκλειο και των συνεχών παραβιάσεων στους χριστιανικούς κανόνες. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει σύντομα επανάσταση και να ανατραπούν, στη Μαρτίνα έκοψαν τη γλώσσα, στους γιους της τη μύτη και τους έστειλαν εξορία, ήταν η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε το βάρβαρο έθιμο του ακρωτηριασμού μελών της αυτοκρατορικής οικογένειας για να μην μπορούν να διεκδικήσουν τον θρόνο. Την περίοδο που ήταν Συναυτοκράτορας ο Δαυίδ έγιναν μεγάλες κοσμογονικές αλλαγές, η μεγάλη προέλαση των Αράβων σε χριστιανικά εδάφη και η έκρηξη επικίνδυνων αιρέσεων όπως ο Μονοθελητισμός.
Υπό τη βασιλεία του Ηρακλείου
Ο Δαυίδ ήταν γιος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ηρακλείου και της δεύτερης συζύγου και ανεψιάς του Μαρτίνας, ο Θεοφάνης Ομολογητής γράφει στο χρονικό του ότι ο Δαυίδ γεννήθηκε την ίδια μέρα με τον ετεροθαλή ανεψιό του Κώνστα Β΄ (7 Νοεμβρίου 630). Τη χρονιά που η μητέρα του ήταν έγκυος στον ίδιο οι γονείς του επισκέφτηκαν την Ιερουσαλήμ, τα μεγαλύτερα αδέλφια του είχαν δυναστικά Ρωμαϊκά ονόματα αλλά στον ίδιο αποφάσισαν να δώσουν το όνομα του μυθικού Εβραίου βασιλιά. Η Βυζαντινή ιστορικός Σέσιλυ Χένεσι τονίζει ότι πολλά παιδιά του Ηρακλείου και της Μαρτίνας γεννήθηκαν παραμορφωμένα ή πέθαναν πρόωρα λόγω της αιμομιξίας, η γέννηση του Δαυίδ ήταν τελετουργικό γεγονός. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος αμέσως μετά δημιούργησε μια μεγάλη σειρά από τα "πιάτα του Δαυίδ" με παιδικές παραστάσεις του μυθικού Δαβίδ που ήθελε να τον συνδέσει με τον γιο του. Ο Δαυίδ πήρε προαγωγή από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο σε Καίσαρα (4 Ιουλίου 638), ο προηγούμενος τίτλος του ήταν Δεσπότης, ο μεγαλύτερος αδελφός του Ηρακλεωνάς προήχθη αντίστοιχα από Καίσαρα σε Συναυτοκράτορα. Η τελετή έγινε στο παρεκκλήσι του Αγίου Στεφάνου στο Παλάτι της Δάφνης. Η τελετή περιγράφεται στο Περί βασιλείου τάξεως όπου ο Ηρακλεωνάς βγάζει από το κεφάλι του το καλυμμαύχι, το καπέλο του Καίσαρα και τοποθετεί στη θέση του το αυτοκρατορικό Στέμμα. Το ίδιο καλυμμαύχι τοποθετήθηκε στο κεφάλι το Δαυίδ, ο ιστορικός Γουόλτερ Κέγκι γράφει αναλυτικά:
Κρίση διαδοχής
Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος πέθανε (11 Φεβρουαρίου 641), τον διαδέχθηκαν οι γιοι του Κωνσταντίνος Γ΄ και Ηρακλεωνάς ως Συναυτοκράτορες υπό την κηδεμονία της Μαρτίνας. Ο Βυζαντινός λαός μισούσε ωστόσο τη Μαρτίνα χάρη στις αιμομικτικές της σχέσεις με τον Ηράκλειο και τη συμπεριφορά της, οι ανώτερες τάξεις πίστευαν ότι πίεζε έντονα τον διανοητικά ασθενή αυτοκράτορα για να εξασφαλίσει τους γιους της σε βάρος του Κωνσταντίνου. Η ιστορικός Λίντα Γκάρλαντ περιγράφει τη Μαρτίνα ως "την πιο μισητή αυτοκράτειρα όλων των εποχών". Η Βυζαντινή εξουσία αποδέχθηκε τα δύο ετεροθαλή αδέλφια αλλά απαιτούσε να απομακρύνουν τη Μαρτίνα. Ο Κωνσταντίνος Γ΄ ήταν άρρωστος χρόνια, γνώριζε ότι θα πεθάνει και ήθελε να προστατέψει τον γιο του Κώνστα από τους ετεροθαλείς αδελφούς του. Χρηματοδότησε με μεγάλα ποσά τον σφετεριστή Αρμένιο στρατηγό Βαλεντίνο, του ζήτησε να απομακρύνει τη Μαρτίνα και τους γιους της από τη διαδοχή. Ο Κωνσταντίνος πέθανε σύντομα τον Μάιο του 641, η επίσημη αιτία θανάτου ήταν η φυματίωση αλλά πίστεψαν όλοι ότι τον δηλητηρίασε η Μαρτίνα, ο 11χρονος Ηρακλεωνάς έμεινε μόνος αυτοκράτορας μαζί με τη μητέρα του. Η Μαρτίνα αποφάσισε να πάρει θετικά μέτρα αλλά η αντιδημοφιλία της είχε ξεπεράσει όλα τα όρια. Το φθινόπωρο του 641 ο Βαλεντίνος οδήγησε τον στρατό στη Χαλκηδόνα, το πλήθος απαιτούσε από τον Ηρακλεωνά να στέψει Συναυτοκράτορα τον Κώνστα Β΄ κάτι που τον ανάγκασε να το κάνει. Η στέψη του Κώνστα Β΄ δεν διέκοψε τις ταραχές, ο Πατριάρχης Πύρρος παραιτήθηκε από το αξίωμα του. Ο Ιωάννης Νικίου γράφει ότι ο Δαυίδ και ο μικρότερος αδελφός του Μαρτίνος συμμετείχαν στην εξορία του Πύρρου στο Εξαρχάτο της Αφρικής. Οι δύο πρίγκιπες ήταν ωστόσο πολύ μικροί για να συμμετέχουν σε τέτοιες πολιτικές κινήσεις, η μαρτυρία του Νικίου αμφισβητείται. Η Μαρτίνα σε δύσκολη θέση προσπάθησε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τον Νικίου που βρισκόταν ο στρατός του στη Χαλκηδόνα. Έκανε στον Βαλεντίνο πολλές δωρεές, του έδωσε ξανά το αξίωμα του Κόμη των Εξκουβίτορων που κατείχε παλιότερα. Ο ένας από τους όρους της συμφωνίας ήταν να στεφτεί ο ίδιος ο Δαυίδ Συναυτοκράτωρ.
Συναυτοκράτορας
Η στέψη του Συναυτοκράτορα Δαυίδ έγινε στα τέλη Σεπτεμβρίου ή αρχές Οκτωβρίου του 641, ο ίδιος ήταν αγόρι 10 ετών. Ο Δαυίδ με τη στέψη του πήρε το όνομα Τιβέριος. Η αλλαγή του ονόματος σε ένα παραδοσιακό Ρωμαϊκό ήταν συνηθισμένη τακτική σε αυτοκράτορες τον 7ο-8ο αιώνα όπως Τιβέριος Γ΄ (698), Φιλιππικός Βαρδάνης (711), Αναστάσιος Β΄ (713), Βασίλειος Ονομάγουλος (718) και Τιβέριος Πετάσιος (728). Η βασική πηγή πληροφοριών για τον Δαυίδ ήταν ο Πατριάρχης Νικηφόρος Α΄ αλλά οι πληροφορίες διακόπτονται απότομα όταν έγινε Συναυτοκράτορας. Μια άλλη σημαντική πηγή ήταν το Συνοδικό Βέτο στο οποίο ο Δαυίδ φαίνεται ότι ήταν αποδέκτης μιας παπικής επιστολής :
"Ο Πάπας Ιωάννης Δ΄ που διαδέχθηκε τον πάπα Ονώριο Α΄ συγκάλεσε Σύνοδο στην οποία ο Πατριάρχης Σέργιος Α΄, Κύρος Αλεξανδρείας και ο πατριάρχης Πύρρος αναθεματίστηκαν. Η Σύνοδος αναγνώρισε τις δύο φύσεις του Ιησού και έστειλε αντίγραφο του διατάγματος στους γιους του Ηράκλειου Ηράκλειο και Δαυίδ".
Οι συντάκτες της Συνοδικής Βέτας (1979) σημειώνουν ότι ο χρόνος της επιστολής ήταν παλιότερος, την εποχή που ήταν Συναυτοκράτορες ο Κωνσταντίνος Γ΄ και ο Ηρακλεωνάς. Το βέβαιο είναι ότι η Μαρτίνα ήταν πάντα φανατική οπαδός του Μονοθελιτισμού. Οι νομισματολόγοι του 19ου αιώνα ισχυρίζονται ότι ο Τιβέριος παριστάνεται σε νόμισμα της εποχής που χάθηκε στο μέλλον, χρησιμοποιούσαν παραστάσεις του παρελθόντος ακόμα και όταν ο αυτοκράτορας είχε πεθάνει. Μερικά αποσπασματικά έγγραφα σε Αιγυπτιακούς πάπυρους αναφέρονται στον Δαυίδ με βάση τον αριθμό των ετών από τότε που πήρε τον τίτλο του Καίσαρα. Οι Μουσουλμάνοι την ίδια εποχή υπέταξαν την Αίγυπτο και δημιούργησαν το Χαλιφάτο Ρασιντούν. Η Μαρτίνα κράτησε την ίδια εποχή παθητική στάση απέναντι τους λόγω της ρευστής κατάστασης που επικρατούσε στο εσωτερικό της αυτοκρατορίας.
Ανατροπή
Το σαφές είναι ότι η βασιλεία της Μαρτίνας και των γιων της ήταν σύντομη, οι πρωτογενείς πηγές περιέχουν πολλές αντιφάσεις. Ο Σεβεός γράφει ότι ο Βαλεντίνος βάδισε στην Κωνσταντινούπολη και τοποθέτησε στον θρόνο τον Κώνστα Β΄. Ο Θεοφάνης γράφει ότι καθαιρέθηκε από τη Γερουσία ύστερα από εξέγερση των Βένετων. Μια επιγραφή που χρονολογείται τον 7ο αιώνα και αναφέρεται στον ρόλο του κόμματος των Βένετων γράφει "η τύχη του Κωνσταντίνου του θεού προστάτη μας και του κόμματος των Βένετων είναι νικηφόρα". Ο Ιωάννης του Νικίου δίνει τις λεπτομερέστερες αναφορές αλλά οι πηγές του περιέχουν μεγάλες ανακρίβειες. Ο Ιωάννης σχετίζει τη Μαρτίνα και τους γιους της σε συμμαχία με τον Βούλγαρο χάνο Χουρβάτη και έναν στρατιωτικό αρχηγό με το όνομα Δαβίδ, είχαν στόχο να αποκλείσουν τους απογόνους του Κωνσταντίνου Γ΄ από τον θρόνο. Ο στρατηγός Θεόδωρος νίκησε τον Δαβίδ, στη συνέχεια βάδισε στην Κωνσταντινούπολη και ανέτρεψε την αντιβασιλεία της Μαρτίνας. Οι πηγές συμφωνούν ότι ακολούθησε το βάρβαρο έθιμα του ακρωτηριασμού στη Μαρτίνα και τους γιους της αν και εδώ πέφτουν ξανά σε αντιφάσεις σχετικά με τον τρόπο. Ο Θεοφάνης γράφει ότι έκοψαν τη γλώσσα της Μαρτίνας και τη μύτη του Ηρακλεωνά. Ο Θεόδωρος γράφει "η Μαρτίνα και οι τρείς γιοι της εκθρονίστηκαν, απογυμνώθηκαν από τα βασιλικά ενδύματα, τους έκοψαν τη μύτη και τους έστειλαν εξορία στη Ρόδο". Ο Γεώργιος Οστρογκόρσκι χρονολογεί την εκθρόνιση της Μαρτίνας και των γιων της στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 641, ο Γουόρεν Τρέντγκολντ στις 5 Νοεμβρίου 641 και ο Στράτος τον Ιανουάριο του 642. Δεν υπάρχουν ιστορικές πηγές από τότε για τον Τιβέριο, παρέμεινε στη Ρόδο με τη μητέρα του και τα αδέλφια του μέχρι τον θάνατο τους.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία του Ηρακλείου
Α2 Εθνική Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών 2016–17
Το πρωτάθλημα βόλεϊ της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών για την περίοδο 2016−17 διεξήχθη με τη συμμετοχή 41 ομάδων, που σχημάτισαν δύο ομίλους (Α΄ και Β΄), καθένας από τους οποίους απαρτίστηκε από δύο υποομίλους (1ος και 2ος). Επομένως στην πραγματικότητα οι ομάδες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους. Νέες ομάδες στο πρωτάθλημα είναι:
Σημείωση
Τρόπος διεξαγωγής
Το πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών διεξήχθη σε τρεις φάσεις.
Α' Φάση
Σε κάθε έναν από τους 4 υποομίλους (Α1, Α2, Β1, Β2), οι ομάδες αγωνίστκαν σε πρωτάθλημα δύο γύρων με βαθμολογία.
Β' Φάση
Οι δύο πρώτες ομάδες των υποομίλων (1ου και 2ου) κάθε ομίλου (Α΄ και Β΄) αγωνίστηκαν σε δύο διαφορετικά τουρνουά ενός γύρου με βαθμολογία, σε ουδέτερο γυμναστήριο. Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε τουρνουά (συνολο τέσσερις ομάδες) προκρίθηκαν για τη Γ΄ φάση.
Γ' Φάση
Οι τέσσερις ομάδες που προκρίθκαν από τη Β΄ φάση αγωνίστηκαν σε ένα τουρνουά ενός γύρου με βαθμολογία, σε ουδέτερη πόλη. Οι τρεις πρώτες ομάδες της φάσης αυτής κέρδισαν την άνοδο στην Α1 για την περίοδο 2017-18.
Τρόπος Βαθμολογίας
Η νίκη με 3–0 ή 3–1 (καθαρή νίκη) δίνει τρείς βαθμούς στην νικητήτρια και 0 βαθμούς στην ηττημένη ομάδα. Η νίκη με 3–2 δίνει δύο βαθμούς στην νικητήτρια και 1 βαθμό στην ηττημένη ομάδα. Σε περίπτωση ισοβαθμίας σε οποιαδήποτε θέση, λαμβάνονται υπόψη κατά σειρά: 1) Οι βαθμοί που έχει συγκεντρώσει κάθε ομάδα στους μεταξύ τους αγώνες 2) Ο λόγος των κερδισμένων προς τα χαμένα σετ στους μεταξύ τους αγώνες 3) Ο λόγος των κερδισμένων βαθμών (πόντων) προς τους χαμένους βαθμούς (πόντους) στους μεταξύ τους αγώνες 4) Ο λόγος των κερδισμένων προς τα χαμένα σετ σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος για την κάθε ομάδα που ισοβαθμεί 5) Ο λόγος των κερδισμένων βαθμών (πόντων) προς τους χαμένους βαθμούς (πόντους) σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος για την κάθε ομάδα που ισοβαθμεί
Βαθμολογία Α' φάσης
Οι Βαθμολογίες της Α΄ φάσης των ομίλων όπως διαμορφώθηκαν στο τέλος των δύο γύρων, που ολοκληρώθηκαν στις 8 και 9 Απριλίου 2017.
Β' Όμιλος - 2 ος Υποόμιλος
* Χ.Α.Ν.Θ. - Α.Σ.Κ. Λαγκαδά 3-0, 1-3
Ειδικό Τουρνουά Α' Ομίλου
Οι αγώvες διεξήχθησαν στο Γυμναστήριο "Στέλιος Καλαϊτζής" Νέας Ερυθραίας από τις 10 έως τις 22 Απριλίου. Ο Γ.Σ. Ηρακλής Κηφισιάς και ο Α.Ο.Φ. Πορφύρας Πειραιώς προκρίθηκαν στη Γ΄ Φάση.
Αποτελέσματα
'''Βαθμολογία
Ειδικό Τουρνουά Β' Ομίλου
Οι αγώvες διεξήχθησαν στο Ε.Α.Κ. Νεάπολης Λάρισας από τις 10 έως τις 22 Απριλίου. Ο Α.Σ.Π. Κόρινθος και η Χ.Α.Ν.Θ. προκρίθηκαν στη Γ΄ Φάση.
Αποτελέσματα
Γ' Φάση - Ειδικό Τουρνουά Ανόδου
Οι αγώνες διεξήχθησαν στο "Χαλκιοπούλειο Γυμναστήριο" Λαμίας από τις 21 έως τις 23 Απριλίου. Ο Πορφύρας Πειραιώς, ο Ηρακλής Κηφισιάς και ο Α.Σ.Π. Κόρινθος κέρδισαν την άνοδο στην Α1 για την περίοδο 2017-18.
Αποτελέσματα
'''Βαθμολογία
Πρε Λιγκ 2017-18
Η Ε.Ο.ΠΕ. προκήρυξε για την αγωνιστική περίοδο 2017-18, τη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας πανελλαδικής εμβέλειας μεταξύ της Βόλεϊ Λιγκ και της Α2, με την ονομασία Πρε Λιγκ! Στην κατηγορία αυτή δικαίωμα συμμετοχής είχαν οι ακόλουθες 12 ομάδες: 3 ομάδες της Α1 που που υποβιβάστηκαν την περίοδο 2016-17, 5 ομάδες που διεκδίκησαν και δεν κέρισαν την άνοδο στην Α1 κατά τα ειδικά τουρνουά ανόδου, και 4 ομάδες που κατέλαβαν την 3η θέση σε κάθε έναν από τους υποομίλους της Α2.
Μπαράζ για συμετοχή στην Πρε λιγκ
Οι ομάδες Μεσσηνιακός Καλαμάτας και Νίκη Αλεξανδρούπολης παραιτήθηκαν από τους αγώνες μπαράζ. Μετά τη διεξαγωγή των αγώνων μεταξύ των υπόλοιπων ομάδων, προέκυψε η ακόλουθη σειρά προτεραιότητας επιλαχουσών: 1. Ζηρίνειος Κηφισιάς, 2. Ασκληπιός Τρικάλων, 3. Μεσσαράς Μοιρών, 4. Α.Ο. Αιγάλεω, 5. Νέα Γενεά Ασβεστοχωρίου, 6. Ε.Ο. Σταυρούπολης.
Δικαίωμα συμετοχής στην Πρε λιγκ
Οι ομάδες που τελικά είχαν διακαίωμα συμμετοχής στην Πρε Λιγκ ήταν οι ακόλουθες 12: Θέτις Βούλας, Ελπίς Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, Α.Ε.Κ. Αθηνών (Υποβιβασμένες από Βόλεϊ Λιγκ) Χ.Α.Ν.Θ., Ηλυσιακός Αθηνών, Γ.Σ. Πετρούπολης, Α.Ο. Λαμίας, Ναύαρχος Βότσης (Δεν κέρδισαν την άνοδο στη Βόλεϊ Λιγκ κατά τα ειδικά τουρνουά ανόδου) Φ.Ο. Βριλησσίων, Πανιώνιος Νέας Σμύρνης, Απόλλων Πατρών, Α.Σ.Κ. Λαγκαδά (3η Θέση στους αντίστοιχους Υποομίλους)
Δημιουργία Πρε Λιγκ στς Γυναίκες
Τελικά μέχρι την καταληκτική ημερομηνία για δήλωση συμμετοχής των ομάδων, που ήταν η 31η Μαΐου 2017, δήλωσαν συμμετοχή ακριβώς 12 ομάδες. Έτσι η Πρε Λιγκ θα δημιουργηθεί στα Πρωταθλήματα Γυναικών την αγωνιστική περίοδο 2017-18.
Οι ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή ήταν οι εξής: Θέτις Βούλας, ΑΕΚ Αθηνών, Χ.Α.Ν.Θ., Ηλυσιακός Αθηνών, Γ.Σ. Πετρούπολης, Α.Ο. Λαμίας, Φ.Ο. Βριλησσίων, Πανιώνιος Νέας Σμύρνης, Απόλλων Πατρών, Ζηρίνειος Κηφισιάς, Μεσσαράς Μοιρών, Α.Ο. Αιγάλεω.
Αντιθέτως δεν δήλωσαν συμμετοχή οι: Ελπίς Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, Ναύαρχος Βότσης, Α.Σ.Κ. Λαγκαδά, Ασκληπιός Τρικάλων, Νέα Γενεά Ασβεστοχωρίου, Ε.Ο. Σταυρούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2016 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2017
Elf (συγκρότημα)
Οι Elf ήταν αμερικανικό hard rock συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1967 στο Κόρτλαντ της Νέας Υόρκης και μετά από τρία στούντιο άλμπουμ, διαλύθηκαν το 1975, για να αποτελέσουν τον κορμό των Rainbow του Ρίτσι Μπλάκμορ.
Βιογραφία
Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 1967 με την ονομασία The Electric Elves από τον τραγουδιστή και μπασίστα Ρόνι Τζέιμς Ντίο, τους κιθαρίστες Νικ Πάντας και Ντέιβιντ Φάινσταϊν, το ντράμερ Γκάρι Ντρίσκολ και τον κιμπορντίστα Νταγκ Τάλερ. Η σύνθεση αυτή κυκλοφόρησε το σινγκλ "Hey, Look Me Over" με το "It Pays To Advertise" στην δεύτερη του πλευρά, μέσω της MGM.
Στα μέσα του 1969, άλλαξαν το όνομα τους σε The Elves και το Νοέμβριο του ίδιου έτους κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Walking In Different Circles", με το "She's Not The Same" στην δεύτερη του πλευρά, μέσω της Decca. Στις 27 Φεβρουαρίου 1970, ένα ακόμη σινγκλ εκδόθηκε, αυτή την φορά από την MCA, με τίτλο "Amber Velvet", αλλά ούτε αυτό γνώρισε επιτυχία. Λίγους μήνες αργότερα, το συγκρότημα ενεπλάκη σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, όπου σκοτώθηκε ο Νικ Πάντας.
Οι Ντίο, Φάινσταϊν και Ντρίσκολ, μετονομάστηκαν σε Elf και με τον κιμπορντίστα Μίκι Λι Σουλ να αντικαθιστά τον Τάλερ ξεκίνησαν να παίζουν σε κλαμπ της Νέας Υόρκης, με σκοπό να υπογράψουν ένα δισκογραφικό συμβόλαιο. Τον Ιανουάριο του 1972, ο Ρότζερ Γκλόβερ και ο Ίαν Πέις των Deep Purple παρακολούθησαν μία οντισιόν τους για την Columbia και τους πρότειναν να αναλάβουν την παραγωγή του πρώτου τους άλμπουμ. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο Studio One της Ατλάντα και κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1972 με τίτλο "Elf". Για την προώθηση του, οι Elf περιόδευσαν δύο φορές στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Deep Purple και των Fleetwood Mac.