cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νησί του Πάσχα
Γεωλογία-κλίμα
Το κλίμα του νησιού είναι υποτροπικό, δηλαδή ηλιόλουστο και ξηρό. Οι θερμότεροι μήνες είναι κατά την περίοδο από Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο, όταν η μέση θερμοκρασία είναι 23 °C. Οι ψυχρότεροι μήνες είναι κατά την περίοδο από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο, όταν η μέση θερμοκρασία κυμαίνεται στους 18 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση φθάνει περίπου τα 1.250 χιλιοστόμετρα, με τις μεγαλύτερες βροχοπτώσεις να εμφανίζονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Οι άνεμοι τον Ιούνιο και τον Αύγουστο είναι ισχυροί και ακανόνιστοι, ενώ στο υπόλοιπο έτος κυρίαρχοι είναι οι ανατολικοί και νοτιοανατολικοί αληγείς άνεμοι.
Γεωργία
thumb|350px|Άποψη του αεροδρομίου με άγαλμα [[Μοάι ]] Το νησί διαθέτει πυκνή, αλλά όχι οργιώδη, βλάστηση. Το μεγαλύτερο μέρος του είναι σκεπασμένο από λιβάδια, με περιορισμένη γεωργική εκμετάλλευση. Τα βασικότερα είδη που συγκαταλέγονται στις υπάρχουσες γεωργικές καλλιέργειες είναι οι πατάτες, η ζάχαρη, ο καπνός και τροπικοί καρποί (μπανάνες). Επίσης είναι ανεπτυγμένη η κτηνοτροφία. Όπως συμπεραίνεται από την αρχαιολογική μαρτυρία το νησί του Πάσχα ήταν γνωστό στους Ίνκα, γεγονός που ερμηνεύει σε ένα βαθμό την ύπαρξη φυτών της νοτιοαμερικανικής ενδοχώρας. Η αποψίλωση των δασικών εκτάσεων του νησιού και μέρους των καλλιεργειών στο μακρινό παρελθόν όπως και η ιδεοληψία για τη μνημειακή γλυπτική φαίνεται πως οδήγησαν στην οικολογική ερήμωση του νησιού και την κατάρρευση του αρχαίου πολιτισμού.
Κατοίκηση-γλώσσα
Υποστηρίζεται ότι οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν Πολυνήσιοι και έφτασαν σε αυτό με σχεδίες τον 5ο αιώνα π.Χ. Η γλώσσα Ράπα Νούι είναι μία από τις εκτιμώμενες 1.000-1.200 Αυστρονησιακές γλώσσες, ανάλογα τα κριτήρια διαφοροποίησης μεταξύ γλώσσας και διαλέκτου. Ο μεγαλύτερος πληθυσμός του νησιού προέρχεται από μια πολυνησιακή υποομάδα νήσων της ομάδας Μαρκέσας. . Το αρχικό λεξιλόγιο της Ράπα Νούι γλώσσας έχει χαθεί εκτός από μερικές μεικτές πολυνησιακές ή μη λέξεις που καταγράφηκαν πριν την εισαγωγή της ταϊτινής διαλέκτου από ιεραπόστολους στον αποδεκατισμένο πληθυσμό του 1864. Σήμερα γενικώς μιλούνται τα Ισπανικά.
Αρχαιολογία
Το νησί παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον, εξαιτίας της ύπαρξης των μνημειακών διαστάσεων λαξευμένων μορφών, των ταφικών της μνημείων, κτηρίων και μνημείων που αποδίδονται σε γηγενείς αρχαιότερων εποχών. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν τα γιγάντια λίθινα αγάλματα ή Μοάι, τα οποία πολλές φορές απεικονίζουν αρχαίους θεούς των αρχαίων κατοίκων του νησιού, ύψους από 2,5 έως και 10 μέτρων, πολλά από τα οποία είναι ημιτελή. Τα αρχαιότερα αγάλματα χρονολογούνται στον 8ο αιώνα π.Χ. και κατασκευάστηκαν από τους προγόνους των ιθαγενών Πολυνησίων που ζουν σήμερα στο νησί. Ωστόσο, μερικοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι μερικά από τα αγάλματα κατασκευάστηκαν το 18ο αιώνα. Το 1995 η UNESCO χαρακτήρισε την περιοχή (Εθνικό Πάρκο Ράπα Νούι) ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, κοντά στην οποία βρίσκεται και η τοποθεσία του Άχου Τονγκαρίκι με την μεγαλύτερη συγκέντρωση Μοάι στο νησί.
Η πέτρα πάνω στην οποία έχουν λαξευτεί τα κεφάλια είναι ένα είδος ηφαιστειογενούς υλικού που σκληραίνει όταν εκτεθεί στον αέρα, ενώ όταν είναι θαμμένο στη γη παραμένει μαλακό. Αυτό το υλικό λέγεται "τούφα" και το έβγαλαν οι κατασκευαστές των αγαλμάτων από ένα λατομείο που βρίσκεται σε αρκετή απόσταση από το μέρος που έχουν τοποθετηθεί τα πέτρινα κεφάλια. Μερικά από τα πέτρινα κεφάλια έχουν ύψος 12 μέτρων και ζυγίζουν γύρω στους 8 τόννους. Είναι άγνωστο πώς μεταφέρθηκε τέτοιος όγκος.
Εκτός από τα πέτρινα κεφάλια υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία. Πριν από αρκετά χρόνια, Γάλλοι ιεραπόστολοι ανακάλυψαν εκεί κάτι κομμάτια ξύλου, όπου είναι χαραγμένα διάφορα σημάδια που μοιάζουν με τα ιερογλυφικά των αρχαίων Αιγυπτίων. Οι ιστορικοί και οι ανθρωπολόγοι πιστεύουν ότι τα πινάκια αυτά ήταν τα ιερά βιβλία των αρχαίων κατοίκων του νησιού. Παρόλο όμως που πολλοί ειδικοί προσπάθησαν να αποκρυπτογραφήσουν τα παράξενα αυτά σύμβολα, κανένας δεν το κατόρθωσε.
Εσκλαραμούνδα της Φουά
Η Εσκλαραμούνδα, αγγλ.: Esclaramunda of Foix (1250 – 1315) ήταν κόρη του κόμη της Φουά και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Μαγιόρκα το διάστημα 1276-1311. Ήταν προστάτης του Τάγματος του Ελέους. Η γιορτή της είναι στις 22 Οκτωβρίου.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ρογήρου Δ΄ της Φουά και της Μπρουνισέντα δε Καρδόνα, κόρης του Ραμόν Η΄ υποκόμη της Καρδόνα.
Ήταν παντρεμένη με τον Ιάκωβο Β΄ της Μαγιόρκα και ήταν υπεύθυνη για τη διδασκαλία του εγγονού της Ιακώβου Γ΄ της Μαγιόρκα.
Οικογένεια
Το 1275 παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Μαγιόρκα, με τον οποίο είχε παιδιά:
Μετά το τέλος του συζύγου της μόλις έζησε πέντε έτη και απεβίωσε στο Περπινιάν..
Αναφορές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Πάνος Αραβαντινός
Ο Πάνος Αραβαντινός (Κέρκυρα 1886 – Παρίσι 4 Δεκεμβρίου 1930) ήταν Έλληνας και Γερμανός ζωγράφος και σκηνογράφος όπερας.
Βιογραφία
thumb|right|220px|Αξιωματικοί της Εθνοφυλακής και της Πανεπιστημιακής Φάλαγγας κατά τη μεσοβασιλεία 1862–1863, έργο του Αραβαντινού Ο Πάνος Αραβαντινός γεννήθηκε το 1886 στο νησί της Κέρκυρας, αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Ξεκίνησε τις σπουδές του παρακολουθώντας απογευματινά μαθήματα ζωγραφικής στο Πολυτεχνείο. Συνέχισε τις σπουδές του στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βερολίνου, από όπου αποφοίτησε με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου συναντήθηκε με τον Δημήτρη Γαλάνη, με την βοήθεια του οποίου άρχισε να δημοσιεύει σκίτσα του στα γαλλικά περιοδικά. Το 1908 επέστρεψε στην Αθήνα. Εδώ συνάντησε τον συνθέτη Σπύρο Σαμάρα. Ο Αραβαντινός δημιούργησε σκηνικά και κοστούμια για έναν αριθμό παραστάσεων. Ανάμεσά τους ήταν η γνωστή τότε επιθεώρηση «Ξιφίρ Φαλέρ». Ο Αραβαντινός σχεδίασε σκηνικά και κοστούμια για τρεις οπερέτες του Σαμάρα (τα σκηνικά για την οπερέτα «Ο πόλεμος στον πόλεμο» είχαν κατασκευαστεί στη Γερμανία, προκαλώντας το θαυμασμό και το ενδιαφέρον για το έργο του Αραβαντινού).
Το 1910, ο Αραβαντινός κέρδισε το βραβείο για το έργο «Το προσκύνημα των Μάγων» από τις Ακαδημίες του Βερολίνου και Μονάχου. Το 1912 ο Αραβαντινός επέστρεψε στην Ελλάδα και πήρε μέρος στις μάχες στα μέτωπα των Βαλκανικών πολέμων. Ως εκ τούτου, διορίστηκε για να σχεδιάσει στολές του στρατού. thumb|350 px|Σχολαί. Στρατιωτικές στολές των μαθητών των στρατιωτικών σχολών της ΑΘήνας. Καρτ ποστάλ του [[Ασπιώτης (εκδότης)|Ασπιώτη από υδατογραφία του Αραβαντινού.]]
Στη Γερμανία
Η πολιτική αναταραχή που συνδέονταν με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και ο Εθνικός Διχασμός τον οδήγησε στην απόγνωση. Ως αποτέλεσμα πήγε στην Ελβετία, όπου δούλεψε ως ζωγράφος πορτρέτου. Το 1917 εγκαταστάθηκε στη Γερμανία. Η Όπερα του Μονάχου ανακοίνωσε διαγωνισμό για τα σκηνικά της όπερα του Ριχάρδου Στράους Μια γυναίκα χωρίς σκιά. Ο Αραβαντινός αποφάσισε να λάβει μέρος στο διαγωνισμό, παρά το γεγονός ότι συμμετείχαν εξέχοντες Γερμανοί σκηνογράφοι, και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Μετά απο αυτό, δημιούργησε τα σκηνικά για άλλες παραστάσεις της Όπερας του Μονάχου. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, όπου πέραν των άλλων παραστάσεων όπερας έχει δημιουργήσει σκηνικά για τον Ιπτάμενο Ολλανδό και Τριστάνο και Ιζόλδη. Το 1921, το γερμανικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών του απένειμε βραβείο για τα αρχιτεκτονικά του σχέδια για τα δημόσια θέατρα και αίθουσες συναυλιών, και η Κρατική Όπερα του Βερολίνου τον διόρισε ως καλλιτεχνικό της διευθυντή. Χάρη στον Αραβαντινό, ο Δημήτρης Μητρόπουλος έγινε ο μαέστρος της Όπερας του Βερολίνου. Το 1926, Αραβαντινός έλαβε τον τίτλο του «Καλλιτεχνικού Συμβουλου» των γερμανικών θεάτρων.
Λίγο πριν τον θάνατό του ο Αραβαντινός κλήθηκε να εργαστεί στο Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας. Ο Αραβαντινός αποδέχθηκε την πρόσκληση, αλλά πέθανε στο Παρίσι εξαιτίας γρίπης στις 4 Δεκεμβρίου 1930.
Ο Αραβαντινός κληροδότησε 1300 απο τα έργα του - πίνακες, τρισδιάστατες μακέτες, σκηνικά και μικρογραφίες, κοστούμια, σκίτσα, αφίσες, πορτρέτα - στον δήμο του Πειραιά. Η έκθεση βρίσκεται στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά και αποτελεί το Μουσείο Ζωγραφικής και Σκηνογραφίας Πάνου Αραβαντινού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ενδυματολόγοι
Αθανάσιος Παπαδόπουλος – Κεραμεύς
Ο Παπαδόπουλος-Κεραμεύς, Αθανάσιος (Δράκεια Πηλίου 1856 – Αγία Πετρούπολη, Ρωσία 1912) υπήρξε εκ των κορυφαίων Ελλήνων λογίων των τελών του 19ου αιώνος, ο οποίος έδρασε αποδοτικά μέχρι και την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνος. Βυζαντινολόγος και πανεπιστημιακός, υφηγητής της μεσαιωνικής και νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως.
Πρώιμη ιστορία
Ο πατέρας του Αθανασίου, ιερέας Ιωάννης Παπαδόπουλος–Κεραμεύς, επίσης λόγιος, καταγόταν από τις Κυδωνίες (Αϊβαλί) της Μικράς Ασίας, όπου και επέστρεψε το 1858, δύο χρόνια μετά τη γέννηση του γιου του. Έτσι, ο Αθανάσιος μεγάλωσε και έμαθε τα πρώτα του γράμματα στις Κυδωνίες και στο Αδραμύττιο. Ανώτερη γυμνασιακή μόρφωση έλαβε στη Σμύρνη, όπου και συνέχισε τις σπουδές του στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης, καθώς και στη Γερμανική Ευαγγελική Σχολή της ιδίας πόλεως.
Το 1873, δεκαεπταετής ακόμη, ο Αθανάσιος Παπαδόπουλος–Κεραμεύς διορίσθηκε διδάσκαλος της γραμματικής στο Ελληνικό Γυμνάσιο της Ευαγγελικής Σχολής. Το ίδιο έτος διορίσθηκε επιμελητής του αρτισύστατου Μουσείου και της Βιβλιοθήκης της ίδιας σχολής. Η υπηρεσία του υπήρξε ευδόκιμος, αφού, σύμφωνα με τον ίδιο, το μουσείο επί των ημερών του κατέστη «κέντρον αρχαιομαθείας και ικανής αρχαιολογικής δημοσιότητος». Κατά το διάστημα 1874–1879 επεδόθη σε αρχαιολογικές περιηγήσεις σε πολλά μέρη της Μικράς Ασίας, σε νήσους του Αιγαίου και σε αυτή την Αθήνα προς όφελος του μουσείου. Το 1879 υπέβαλε παραίτηση από τη θέση του επιμελητού του μουσείου και της βιβλιοθήκης της Ευαγγελικής Σχολής και περιηγήθηκε επί διετίαν τις Σποράδες και τη Μ. Ασία χάριν αρχαιολογικών και τοπογραφικών μελετών.
Ταξίδια και συγγράματα
Έχοντας μεγάλο πόθο για ευρύτερη δράση, ο Αθανάσιος Παπαδόπουλος–Κεραμεύς εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί χρησιμοποιήθηκε από τον «Ελληνικό Φιλολογικό Σύλλογο» για να καταγράψει τα χειρόγραφα των περισσότερων βιβλιοθηκών της τουρκοκρατούμενης Ανατολής. Έτσι, κατά τα έτη 1882-1887 περιηγήθηκε τη Μακεδονία, τη Λέσβο, τη Θράκη, τον Πόντο και τα περίχωρα της Κωνσταντινουπόλεως και επεδόθη στην αντιγραφή, σχολιασμό και καταλογογράφηση πάμπολλων βυζαντινών εγγράφων και φιλολογικών κειμένων. Το ογκώδες υλικό των ερευνών του Παπαδοπούλου–Κεραμέως μπορούσε να καλύψει τέσσερις τόμους, εκ των οποίων όμως εξεδόθη μόνο ο ένας από τη Μαυρογορδάτειο Βιβλιοθήκη το 1884.
Το 1887 ο Κεραμεύς εκλήθη στα Ιεροσόλυμα ως αρχιγραμματεύς του Πατριάρχου Νικοδήμου Α´. Εκεί, κατόπιν εξονυχιστικής έρευνας και διετών μόχθων του οτρηρού μελετητή ήλθαν στο φως της δημοσιότητος οι πνευματικοί θησαυροί των βιβλιοθηκών του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και του μετοχίου του Παναγίου Τάφου στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι περιελήφθησαν στην πεντάτομη Ιεροσολυμιτική Βιβλιοθήκη (1891-1915) και στο επίσης πεντάτομο έργο Ανάλεκτα Ιεροσολυμιτικής Σταχυολογίας (1891-1898). Αμφότερα τα έργα εξεδόθησαν στην Αγία Πετρούπολη από τον «Εν Πετρουπόλει Αυτοκρατορικόν Παλαιστινόν Σύλλογον».
Μετάβαση στην Αγία Πετρούπολη
Ο από το 1888 εγκατεστημένος στην Αγία Πετρούπολη προς επιμέλεια των μελλόντων να εκδοθούν έργων του Κεραμέως σκέφθηκε αρχικώς να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη, καθότι είχε εγκαταλείψει σύζυγο και θετή θυγατέρα στη Χάλκη. Ωστόσο, το 1892 διορίσθηκε υφηγητής της Μεσαιωνικής και Νεοελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως, ενώ αργότερα διορίσθηκε και τμηματάρχης στη Δημόσια Αυτοκρατορική Βιβλιοθήκη της Πετρουπόλεως. Έκτοτε το επιστημονικό το κύρος ανέρχεται, ενώ συνεχίζει ακατάπαυστα να διδάσκει, να μελετά, να συγγράφει και να εκδίδει τα έργα του. Αναγνωρίζεται πλέον ως διεθνούς εμβελείας επιστήμων, και οι ανά την Ευρώπη πύλες των επιστημονικών καθιδρυμάτων είναι γι᾿ αυτόν ανοιχτές. Λόγω δε της συναναστροφής του με Ευρωπαίους επιστήμονες και της ευρείας αποδοχής του απ᾿ αυτούς, έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίζει πιστά αντίγραφα από αρχαίους κώδικες και να τους μελετά χωρίς να χρειάζεται να ταξιδεύει στο εξωτερικό.
Παρ᾿ όλ᾿ αυτά, η κόπωση από τις πολύμηνες κατά καιρούς επιστημονικές του περιηγήσεις, ο ατυχής οικογενειακός βίος, η εξαντλητική εργασία, η χρόνια πενία, και το διαρκώς εντεινόμενο άγχος του να προφτάσει να εκδώσει τα φιλολογικά του ευρήματα υπέσκαψαν όχι μόνο τη σωματική, αλλά και την ψυχική του υγεία. Οι κεφαλαλγίες, η διατάραξη του νευρικού του συστήματος και η σωματική και ψυχική κόπωση επέδρασαν αναμφιβόλως και κατ᾿ αυτής της πνευματικής του διαύγειας. Κατά τα τελευταία δύο-τρία χρόνια της ζωής του, ενώ δεν εγκατέλειπε τη μελέτη και το γράψιμο, υπέπιπτε πολλές φορές σε ακατανόητα σφάλματα. Στο τέλος, ο επιστήμων που τόσα είχε ακόμη να προσφέρει, πέθανε το 1912 σε ηλικία 56 μόλις ετών, αφού εκδαπανήθηκε χάριν της επιστήμης σε ξένη χώρα, μακριά από την οικογένεια, τους συγγενείς, τους φίλους και τους ομογενείς του.
Έργο
Ο Αθανάσιος Παπαδόπουλος–Κεραμεύς υπήρξε πολυγραφότατος. Τα δημοσιεύματά του, πολυπληθή και ετερόκλητα, αναφέρονται στην κλασική, βυζαντινή και χριστιανική αρχαιολογία, στην κλασική, βυζαντινή και νεοελληνική γραμματεία, στην παλαιογραφία, στην υμνογραφία, στην αγιολογία, στην εκκλησιαστική ιστορία, στην πατρολογία και στην παλαιστινολογία. Πάμπολλες, επίσης, είναι οι βιβλιοκρισίες του. Μιλούσε και έγραφε εκτός της Ελληνικής τη Λατινική, την Τουρκική, την Εβραϊκή, την Αρμενική, την Αγγλική, τη Γαλλική, τη Γερμανική, την Ιταλική και τη Ρωσική.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Επαρχία Ραζγκράντ
Η Επαρχία Ραζγκράντ αποτελεί μια από τις 28 επαρχίες της Βουλγαρίας. Πήρε το όνομα της από την πρωτεύουσα της, το Ραζγκράντ. Σε επίσημη απογραφή του Φεβρουάριου του 2011 αριθμούσε 125.190 κατοίκους και σε εκτιμήσεις του 2015 αριθμούσε 119.048 κατοίκους. Η επαρχία διαιρείται σε 7 δήμους.
Πληθυσμιακά στατιστικά
Ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 152.417 άτομα σύμφωνα με απογραφή του 2001, εκ των οποίων το 49,2% ήταν άνδρες και το 50,8% γυναίκες. Στα τέλη του 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας, που ανακοινώθηκε από το Βουλγαρικό Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο, αριθμούσε 132,740 άτομα εκ των οποίων το 23,1% ήταν κάτοικοι ηλικίας άνω των 60 ετών.
Εθνοτικές ομάδες
Άλλα 10.715 άτομα στην επαρχία δεν δήλωσαν την εθνοτική τους ομάδα στην απογραφή του 2011.
Θρήσκευμα
Θρησκευτική προσήλωση στην επαρχία σύμφωνα με την απογραφή του 2001:
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Βουλγαρίας
Άγιος Ιωσήφ (ενορία), Δομινίκα
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωσήφ βρίσκεται ανατολικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Πέτρο, στα βορειοανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα, στα νότια με τον Άγιο Παύλο και στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Δαβίδ. Έχει έκταση 120,1 τ.χλμ. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη ενορία σε έκταση μετά τον Άγιο Ανδρέα και τον Άγιο Δαβίδ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενορίες της Δομινίκας
Όντα Νομπουτάκα
Ο Όντα Νομπουτάκα (織田 信孝, 1559–1583) ήταν σαμουράι και μέλος της οικογένειας Όντα. Υιοθετήθηκε ως επικεφαλής της φυλής Κάνμπε, η οποία διοίκησε τη μεσαία περιοχή της επαρχίας Ίσε και έτσι ονομαζόταν επίσης Κάνμπε Νομπουτάκα (Kanbe Nobutaka) (神戸信孝).
Βιογραφία
Ο Νομπουτάκα ήταν ο τρίτος γιος του Όντα Νομπουνάγκα και ονομαζόταν Σαν Σίτσι (三七), πιθανώς επειδή γεννήθηκε την έβδομη ημέρα του τρίτου μήνα, στο ιαπωνικό σεληνιακό ημερολογιακό σύστημα. Η μητέρα του ήταν μια παλλακίδα που ονομαζόταν Σακάσι (坂氏). Μια θεωρία λέει ότι ο Νομπουτάκα γεννήθηκε στην πραγματικότητα είκοσι ημέρες νωρίτερα από τον δεύτερο γιο του Νομπουνάγκα, Όντα Νομπουκάτσου, αλλά δηλώθηκε αργότερα από τη γέννηση του Νομπουκάτσου στον Νομπουνάγκα και έτσι αναγνωρίστηκε ως ο τρίτος γιος. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, πιστεύεται επίσης ότι η χαμηλή θέση των γονέων της μητέρας του έπαιξε επίσης έναν παράγοντα.
Το 1582, ο Νομπουτάκα διατάχθηκε να ηγηθεί ενός στρατού κατά του Σικόκου και είχε υπό τη διοίκηση του υπηρέτες όπως ο Νίβα Ναγκαχίντε και ο Τσούντα Νομπουσούμι, ο οποίος ήταν γιος του μικρότερου αδελφού του Νομπουνάγκα, Νομπουγιούκι.
Θάνατος του Νομπουνάγκα
Ενώ ετοίμαζε τον στρατό του να διασχίσει τη θάλασσα στο Σακάι, ο Νομπουνάγκα πέθανε στο Χοννό-τζι κατά τη διάρκεια επίθεσης από τον Ακέτσι Μιτσουχίντε. Ο Νομπουτάκα γύρισε πίσω και στην Οσάκα, σκότωσε τον Νομπουσούμι, ο οποίος ήταν παντρεμένος με μια κόρη του Μιτσουχίντε. Ενώ η υποψία του Νομπουτάκα είχε κάποια λογική, δεν είχαν εμφανιστεί στοιχεία, που θα συνέδεαν τον Νομπουσούμι με το Μιτσουχίντε. Στη συνέχεια, ο Νομπουτάκα προσχώρησε στον Χασίμπα Χιντεγιόσι, που είχε επιστρέψει από τη δική του εκστρατεία και πολέμησαν τις δυνάμεις του Ακέτσι στη Μάχη του Γιαμαζάκι.
Στη συνέχεια, ο Νομπουτάκα και ο αδελφός του Όντα Νομπουκάτσου μάλωσαν για τη διαδοχή του Νομπουνάγκα σε ένα συμβούλιο, που πραγματοποιήθηκε στο Κάστρο Κιγιόσου. Τότε ο Όντα Χιντενόμπου ανακηρύχθηκε κληρονόμος.
Ο Νομπουτάκα κέρδισε την επαρχία Μίνο, όπου ο μεγαλύτερος γιος, Όντα Νομπουτάντα είχε κυβερνήσει πριν από το θάνατό του από τον Μιτσουχίντε, αλλά αυτό ήταν ακόμα πολύ μικρό από αυτό που ήλπιζε να κερδίσει.
Σύγκρουση με τον Χιντεγιόσι
Το 1583, αργότερα συμμάχησε με τον Σιμπάτα Κατσουίε και τον Τακιγκάβα Καζουμάσου, για να ξεκινήσει έναν πόλεμο εναντίον του Χιντεγιόσι, αλλά ενώ ο Νομπουτάκα περικυκλώθηκε στο Κάστρο Γκίφου από τον Νομπουκάτσου, ο Κατσουίε έχασε τη μάχη του Σιζουγκατάκε, επίσης ο Καζουμάσου έχασε στο Καμεγιάμα και ο Νομπουτάκα παραδόθηκε.
Ο Νομπουτάκα στάλθηκε στο Νταϊμιντότζι στο Νόμα, στην κομητεία Τσίτα, στην επαρχία Οβάρι, όπου ο Μιναμότο νο Γιοσιτόμο είχε δολοφονηθεί στο τέλος της περιόδου Χεϊάν.
Θάνατος
Υπό την πίεση των Χιντεγιόσι και Νομπουκάτσου, αυτοκτόνησε. Δίνονται δύο ημερομηνίες, 19 Ιουνίου και 21 Ιουνίου για τον θάνατό του.
Το βακά του, που συνέθεσε πριν πεθάνει ήταν το εξής:
Είναι ένα εκδικητικό ποίημα που θα μεταφραζόταν ως, Είχες σκοτώσει αυτόν, που είχες υπηρετήσει / μακάρι να σε χτυπήσουν οι θεοί, Χασίντα Χιντεγιόσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαμουράι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Βοιωτίας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Βοιωτίας.
Η πρωταθλήτρια της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Α΄ Κατηγορία
Η Α΄ Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 16 συλλόγων.
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Κιθαιρώνα Καπαρελλίου και προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Πηγή: ΕΠΣ Βοιωτίας
Β΄ Κατηγορία
Πηγή: 1ος όμιλος 2ος όμιλος
1Αγώνας κατάταξης: 13/05/2019, γήπεδο Υπάτου: Ελλοπιακός - Α.Ε. Σκούρτων 2-1.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.
Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα του Α.Ο. Υπάτου και απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Γκαμπριέλ Ρομπέρ
Ο Γκαμπί Ρομπέρ γεννήθηκε στο Μπελκοντέν (Μπους-ντυ-Ρον. Αγωνιζόταν ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος. Αγωνίστηκε για την ΡΚ Παρί για μία σεζόν, όμως δεν κατάφερε ποτέ να γίνει επαγγελματίας. Ωστόσο, έγινε ιδιαιτέρως γνωστός εργαζόμενος ως προπονητής. Έτσι, πέρασε από την τεχνική ηγεσία των Υέρ, Τουλόν, Λυών και Βαλανσιέν. Εργάστηκε, επίσης, ως προπονητής της Εθνικής Γαλλίας Ερασιτεχνών, ενώ διετέλεσε και μέλος της Direction Technique Nationale εντός της FFF.
Κρυσταλλικότητα
Η κρυσταλλικότητα (αγγλ. crystallinity) χημική ιδιότητα που δηλώνει το βαθμό δομικής τάξης σε ένα στερεό. Μετριέται στα στερεά ή τα συνθετικά πολυμερή με τον λεγόμενο, βαθμό κρυσταλλικότητας.
Γκαμπριέλ Ρομπέρ
Ο γιος του, Ζακ Ρομπέρ είναι πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Κρυσταλλικότητα
Γενικά στοιχεία
Άμορφα υλικά, όπως λ.χ. υγρά και γυαλιά (ύαλοι) αντιπροσωπεύουν μια ενδιάμεση κατηγορία, όπου μοριακά υπάρχει μία σχετική τάξη, σε μικρές όμως αποστάσεις (ατομικές ή μοριακές αποστάσεις) αλλά όχι σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Γκαμπριέλ Ρομπέρ
Διακρίσεις
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Υέρ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βαλανσιέν ΦΚ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948
Κρυσταλλικότητα
Κρυσταλλικά και άμορφα
Όλα τα υλικά, με κριτήριο την κρυσταλλικότητα, διαχωρίζονται σε κρυσταλλικά υλικά και σε άμορφα υλικά. 100px|μικρογραφία| Μονοκρυσταλλικό πυρίτιο, το τέλειο κρυσταλλικό υλικό. Τυχαία, ένα στερεό απαρτίζεται από ένα ομοιογενές μίγμα ιεραρχημένων κρυσταλλικών περιοχών (ordered crystals) και τυχαίως δομημένων άμορφων περιοχών (amorphous  regions), πάντα σε μοριακό επίπεδο. Το μήκος των μορίων  είναι σημαντικά  πιο  μεγάλο  από  το  μήκος των κρυστάλλων.
Πολλά υλικά, όπως λ.χ. τα υαλοκεραμικά και μερικά πολυμερή, μπορούν να παρασκευαστούν με τέτοιο τρόπο, ώστε να παραχθούν ως ένα μείγμα και κρυσταλλικών και άμορφων περιοχών. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η κρυσταλλικότητα συνήθως προσδιορίζεται ως ποσοστό του όγκου του υλικού που είναι κρυσταλλικό (π.χ. ο όρος 70% κρυσταλλικότητα, σημαίνει ότι το 30% του όγκου παραμένει σε μία άμορφη μορφή).
Ακόμα και σε υλικά που είναι σχεδόν πλήρως κρυσταλλικά, είναι δυνατόν ο βαθμός δομικής τελειότητας να ποικίλει.
Για παράδειγμα, τα περισσότερα μεταλλικά κράματα είναι κρυσταλλικά, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πολλές κρυσταλλικές περιοχές (γνωστές ως κρυσταλλίτες) σε διάφορους προσανατολισμούς που έχουν διεπιφανειακό διαχωρισμό δύο εφαπτόμενων κόκκων. Τεχνικά, κρυσταλλίτες είναι εκείνα τα κρυσταλλικά τμήματα, τα οποία είναι συνήθως το αποτέλεσμα της τοποθέτησης των αλυσίδων με δομή ζικ-ζακ της μιας κοντά και παράλληλα της άλλης αλυσίδας.
Επιπλέον, περιέχουν άλλα κρυσταλλογραφικά ελαττώματα που μειώνουν το βαθμό δομικής τελειότητας. Οι πιο τέλειοι κρύσταλλοι -σήμερα- δημιουργούνται από πυρίτιο και προορίζονται για ηλεκτρονικά ημιαγωγών. Είναι μεγάλοι, μονοκρυσταλλικοί κρύσταλλοι (κατά συνέπεια δεν έχουν όρια κόκκων), είναι απαλλαγμένοι από χημικές εξάρσεις και έχουν ελεγχθεί με ακρίβεια τυχόν ελαττώματα σε επίπεδο ατόμων.
Προσδιορισμός
Η κρυσταλλικότητα μπορεί να μετρηθεί χρησιμοποιώντας κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης και θερμιδομετρικές τεχνικές.
Μπουντράκ
Το Μπουντράκ (γαλλικά: Boudrac, οξιτανικά: Bodrac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουντρακουά (γαλλικά: Boudracois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Αρχαία
Τα Αρχαία ( or  or ) αποτελούν μία επικράτεια μονοκύτταρων μικροοργανισμών. Αυτά τα μικρόβια (αρχαία· ενικός αρχαίο) είναι προκαρυωτικά, που σημαίνει ότι δεν έχουν κυτταρικό πυρήνα. Τα αρχαία ήταν παλαιότερα ταξινομημένα ως βακτήρια, λαμβάνοντας την ονομασία αρχαιοβακτήρια (στο βασίλειο των Αρχαιοβακτηρίων), αλλά αυτή η ταξινόμηση είναι ανακριβής και απαρχαιωμένη.
Τα κύτταρα των αρχαίων έχουν μοναδικές ιδιότητες που τα διαχωρίζουν από τις άλλες δύο επικράτειες των έμβιων όντων, τα Βακτήρια και τα Ευκαρυωτικά. Τα αρχαία χωρίζονται περαιτέρω σε πολλές συνομοταξίες. Η ταξινόμηση είναι δύσκολη επειδή τα περισσότερα δεν έχουν απομονωθεί στο εργαστήριο και έχουν μόνο εντοπιστεί μέσω της ανάλυσης των νουκλεϊκών οξέων σε δείγματα από το περιβάλλον τους.
Τα αρχαία και τα βακτήρια είναι γενικά παρόμοια σε μέγεθος και σχήμα, παρότι μερικά αρχαία έχουν σχήματα πολύ διαφορετικά από αυτά των βακτηρίων, όπως τα επίπεδα και τετράγωνα κύτταρα του Haloquadratum walsbyi.
External links
General
Classification
Genomics
Μονοβρωμιούχο ιώδιο
Το (μονο)βρωμιούχο ιώδιο (αγγλικά iodine monobromide) είναι ανόργανη ομοιοπολική διατομική χημική ένωση, με μοριακό τύπο IBr. Ανήκει στις «διαλογονιακές ενώσεις», δηλαδή στις χημικές ενώσεις μεταξύ αλογόνων. Το χημικά καθαρό μονοβρωμιούχο ιώδιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι καστανόμαυρο στερεό, με κανονική θερμοκρασία τήξης 42°C. Όπως και το μονοχλωριούχο ιώδιο, το μονοβρωμιούχο ιώδιο επίσης χρησιμεύει σε κάποιους τύπου ιωδομετρίας, ως πηγή I+, ενώ οι ικανότητές του ως οξύ κατά Λιούις συγκρίνονται με τις αντίστοιχες του μονοχλωριούχου ιωδίου και του ίδιου του στοιχειακού ιωδίου, σύμφωνα με το μοντέλο ECW.
Δομή
Η μοριακή δομή του μονοβρωμιούχου ιωδίου, όπως σε όλες τις διατομικές ουσίες, είναι αναγκαστικά γραμμική. Σημειώνεται ότι στην ένωση αυτή το ιώδιο βρίσκεται στην +1 βαθμίδα οξείδωσης, αφού το βρώμιο είναι ηλεκτραρνητικότερό του.
Παραγωγή
Το μονοβρωμιούχο ιώδιο μπορεί να παραχθεί με ολική σύνθεση από τα χημικά στοιχεία που το αποτελούν:
Για το σκοπό αυτό, ατμοί ιωδίου και βρωμίου διοχετεύονται μαζί σε ένα προστατευτικό και υποβοηθητικό αέριο και θερμαίνονται για κάποιο χρονικό διάστημα.
Φυσικοχημικές ιδιότητες
Το μονοβρωμιούχο ιώδιο σχηματίζει μαύρους-καφέ κρυστάλλους ρομβικής δομής, που ανήκουν στην ομάδα διαστήματος Ccm21, με παραμέτρους κρυσταλλικού κελιού a = 0,490 nm, b = 0,699 nm, c = 0,893 nm, Z = 4. Έχει έντονη οσμή, Είναι διαλυτό σε νερό (με υδρόλυση), αιθανόλη, διθειάνθρακα, χλωροφόρμιο και διαιθυλαιθέρα.
Χημικές ιδιότητες
Αυτοδιασπάται αντιστρέψιμα όταν θερμαίνεται πάνω από το σημείο τήξης του:
Υδρολύεται σε υδροβρώμιο και υποϊωδιώδες οξύ με κρύο νερό:
Αν το νερό είναι θερμό, τότε το ενδιάμεσα σχηματιζόμενο υποϊωδιώδες οξύ δυσαναλογοποιείται προς ιώδιο και ιωδικό οξύ :
Η αντίδραση προχωρά παρόμοια όταν αλληλεπιδρά με βάσεις. Για παράδειγμα:
Το θερμό θειικό οξύ οξειδώνει το μονοβρωμιούχο ιώδιο σε βρώμιο και ιωδικό οξύ:
Παρουσία ανιόντων βρωμιδίου (Br–), σχηματίζει σύμπλοκα άλατα του ανιόντος IBr2–, όπως για παράδειγμα, με βρωμίδια (σχετικά) βαρέων μετάλλων, όπως είναι βρωμιούχο καίσιο:
Ακόμη, δίνει αντιδράσεις ταυτόχρονης προσθήκης βρωμίου και ιωδίου σε πολλαπλούς δεσμούς. Π.χ.:
Εφαρμογές
Το μονοβρωμιούχο ιώδιο χρησιμοποιήθηκε για βρωμίωση και στην ιωδομετρία.
Τοξικολογία
Το μονοβρωμιούχο ιώδιο είναι ιδιαίτερα τοξικό, ισχυρό οξειδωτικό και αντιδρά επικίνδυνα έντονα με το νερό.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ενώσεις ιωδίου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου
Άγιος Ιωσήφ, Δομινίκα
Ο Άγιος Ιωσήφ (αγγλικά: Saint Joseph) είναι μια κωμόπολη της Δομινίκας. Είναι η πρωτεύουσα του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ιωσήφ. Έχει πληθυσμό 2.029 κατοίκων (2001).
Η ταινία του 1988 Η Έβδομη Υπογραφή (The Seventh Sign) γυρίστηκε στον Άγιο Ιωσήφ.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωσήφ βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Σαλισμπουρί και βόρεια του Ποταμού Λαγιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δομινίκας Κατηγορία:Άγιος Ιωσήφ, Δομινίκα
Τέμενος Φατίχ
Το Τέμενος Φατίχ (τούρκικα: Fatih Camii - Φατίχ τζαμί, Τέμενος του Κατακτητή) είναι ένα Οθωμανικό τζαμί,που βρίσκεται στη συνοικία Φατίχ της Κωνσταντινούπολης.Το τζαμί ήταν ένα από τα μεγαλύτερα παραδείγματα ισλαμικής αρχιτεκτονικής στην Κωνσταντινούπολη και αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό στάδιο στην ανάπτυξη της τουρκικής αρχιτεκτονικής. Το τζαμί ήταν αφιερωμένο στον Σουλτάνο Μωάμεθ τον Πορθητή, ο οποίος κατέκτησε την Κωνσταντινούπολη το 1453.
Ιστορία
Το Φατίχ Τζαμί ήταν μια θρησκευτική και κοινωνική οικοδομή, πρωτοφανούς μεγέθους και πολυπλοκότητας και χτίστηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1463 μέχρι το 1470 προς τιμήν του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄. Στην θέση του Τζαμιού υπήρχε η βυζαντινή εκκλησία των Άγιων Αποστόλων, η οποία κατεδαφίστηκε το 1461 για να φτιαχτεί το Τέμενος. Το Τέμενος κατασκευάστηκε από τον Οθωμανό αρχιτέκτονα Σινάν Ατίκ. Το Τέμενος Φατίχ ήταν το πρώτο μνημειακό έργο στην Οθωμανική Τούρκικη αρχιτεκτονική παράδοση.
Το αρχικό συγκρότημα περιλάμβανε μια σειρά από καλά σχεδιασμένα κτήρια. Περιλάμβανε 8 μεντρεσέδες, βιβλιοθήκη, νοσοκομείο, ξενώνα, πανδοχείο, αγορά, χαμάμ, δημοτικό σχολείο και δημόσια κουζίνα (Ιμαρέτ), που σέρβιρε φαγητά σε φτωχούς.Διάφοροι τουρμπέδες προστέθηκαν στα μεταγενέστερα χρόνια. Το αρχικό συγκρότημα κάλυπτε μία έκταση 325 μέτρων που εκτεινόταν κατά μήκος της οδού Φεβζίπασά.
Εξωτερικό
thumb|right|200px|Αεροφωτογραφία του Τζαμιού Το πρώτο Τέμενος είχε, εξωτερικά, έναν κεντρικό θόλο που στηριζόταν σε ένα ενιαίο ημιτρούλο στην ίδια διάμετρο και τέσσερις καμάρες. Ο θόλος είχε διάμετρο 26 μέτρα. Το δεύτερο τζαμί που χτίστηκε το 1771 από τον σουλτάνο Μουσταφά Γ΄, μετά τον σεισμό του 1766, χτίστηκε σε τετράγωνο σχέδιο. Έχει έναν κεντρικό τρούλο που στηρίζεται σε τέσσερα ημιθόλια. Η αυλή, η πύλη της κύριας εισόδου και τα κάτω τμήματα των μιναρέδων παραμένουν από την πρώτη κατασκευή, ενώ το υπόλοιπο αποτελείται από την αναστύλωση του 1771.
Εσωτερικό
Το σημερινό εσωτερικό του τζαμιού είναι ουσιαστικά ένα αντίγραφο των σχεδίων που δημιουργήθηκαν από τον Σινάν Ατίκ και επαναχρησιμοποιούνταν από τους διαδόχους του στην Κωνσταντινούπολη (η τεχνική αυτή είναι με βάση την Άγια Σοφία). Η διάμετρος του θόλου είναι 26 μέτρα και υποστηρίζεται από τέσσερα ημιθόλια και σε κάθε άξονα στηρίζεται από 4 κολώνες.Υπάρχουν 2 μιναρέδες σε κάθε 2 στοές. Η καλλιγραφία στο εσωτερικό του τζαμιού και στο μιμπάρ παρουσιάζει μια Μπαρόκ επιρροή,αλλά τα λευκά πλακίδια δεν έχουν καμία σχέση με τα πλακίδια Νίκαιας όπως στο Τζαμί του Ρουστέμ Πασά.
Συγκρότημα
Όπως και σε άλλα Οθωμανικά τεμένη στην Κωνσταντινούπολη, το τζαμί είχε σχεδιαστεί ως ένα συγκρότημα για την εξυπηρέτηση των θρησκευτικών και πολιτιστικών αναγκών.
Στα βόρεια και στα νότια του τζαμιού βρίσκονται 8 μεγάλοι μεντρεσέδες, τέσσερις σε κάθε πλευρά. Αυτά τα κτήρια είναι συμμετρικά και το καθένα περιέχει 18 εστίες για φοιτητές. Πίσω από κάθε εστία βρισκόταν ένα παράρτημα, το μισό σε έκταση από έναν μεντρεσέ, που καταστράφηκαν λόγω της οδοποιίας. Στους μεντρεσέδες φοιτούσαν 1000 φοιτητές καθιστώντας έτσι το τζαμί σε ένα μεγάλο πανεπιστήμιο για την εποχή του.
Ο ξενώνας βρισκόταν έξω από την νοτιοανατολική γωνία του περιβόλου και είχε μία όμορφη αυλή που περιβαλλόταν από 16 κολώνες από γρανίτη και πέτρες οι οποίες πιθανόν να είχαν διασωθεί από την εκκλησία των Άγιων Αποστόλων. Απέναντι από τον ξενώνα βρισκόταν ο τουρμπές της μητέρας του Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄, Νακσιντίλ Σουλτάν. Πίσω από το τζαμί βρισκόταν ο τουρμπές του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ και της συζύγου του, Γκιουλμπαχάρ. Ο τουρμπές του Πορθητή είναι σε ρυθμό μπαρόκ με πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο ενώ της συζύγου του είναι πιο απλό. Στο ίδιο νεκροταφείο βρίσκονται πολλοί τάφοι κορυφαίων κρατικών αξιωματικών μεταξύ των οποίων και του Οσμάν Νουρί Πασά.
Από την ίδια πλευρά του τζαμιού, που συνδέεται με αυτό,βρίσκεται μια θολωτή βιβλιοθήκη που χτίστηκε το 1724,Μία από τις πόρτες της οδηγεί στο δρόμο και οι 2 άλλες οδηγούν στην εσωτερική αυλή του τεμένους.Η Βιβλιοθήκη σήμερα επισκευάζεται και τα βιβλία της έχουν μεταφερθεί προσωρινά στην Βιβλιοθήκη του Σουλεϊμάν.
Το Πανδοχείο του συγκροτήματος επισκευάστηκε το 1980 και σε συνδυασμό με τα νέα καταστήματα λειτουργεί σαν χώρος εργασίας.
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη
Κορεάτικο μελόδραμα
Ο όρος κορεάτικο μελόδραμα αναφέρεται σε ένα υποείδος μελοδράματος, το οποίο βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε ντόπιες κορεάτικες αφηγηματικές και θεατρικές φόρμες με την προσαρμογή παραδοσιακών λαϊκών παραμυθιών και μύθων πανσόρι. Αυτό το είδος άντλησε επίσης τις επιρροές του από την ιαπωνική θεατρική πρακτική σίμπα καθώς και από τις πρώιμες ταινίες του Χόλιγουντ.
Ο όρος μελόδραμα προέρχεται αρχικά από την ελληνική λέξη μέλος, που σημαίνει "μουσική". Ωστόσο, στα σύγχρονα κορεάτικα μελοδράματα, η μινιμαλιστική μουσική έχει αντικαταστήσει τια παλιότερες πομπώδεις και βαρύγδουπες μελωδίες. Το πενήντα έως εβδομήντα τοις εκατό των ταινιών που γυρίζονται στην Κορέα ταξινομούνται στην κατηγορία του μελοδράματος. Οι ταινίες αυτές απεικονίζουν συνήθως τις παραμελημένες πτυχές της κοινωνίας, ενώ τα υπερβολικά συναισθήματα και οι περιθωριακές καταστάσεις που απεικονίζουν λειτουργούν με σκοπό να προκαλέσουν στους θεατές ενσυναίσθηση.
Κορεάτικο και δυτικό μελόδραμα
Σε αντίθεση με το δυτικό μελόδραμα, στα κορεάτικα μελοδράματα η έννοια του πόνου είναι θεμελιώδες συστατικό. Αποτυπώνεται εν μέρει στη λέξη han, που σημαίνει ένα συναίσθημα έντονης λύπης, πικρίας ή απόγνωσης που πηγάζει από την καταπίεση ή την αδικία που συσσωρεύεται με την πάροδο του χρόνου και παραμένει στην καρδιά χωρίς να έχει την ευκαιρία να εκφραστεί. Ορισμένοι πιστεύουν ότι το han είναι ένα από τα χαρακτηριστικά χαρακτηριστικό της κορεατικής κουλτούρας. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό στοιχείο του κορεάτικου μελοδράματος είναι η έμφαση που δίνεται στην οικογένεια. Ενώ το δυτικό μελόδραμα τείνει να εστιάζει στο άτομο, στο κορεάτικο μελόδραμα είναι σημαντική η απεικόνιση του εαυτού σε σχέση με την οικογένεια. Τα πρώιμα μελοδραματικά κείμενα δραματοποιούν χρακτηριστικά την ηθική υπεροχή του παλαιού συστήματος αξιών.
Ιστορία
Το μελόδραμα στην Κορέα αποτελεί κυρίαρχο είδος στην κινηματογραφική βιομηχανία από το 1919. Με πρώιμες επιρροές που προέρχονται από το ιαπωνικό θεατρικό σίμπα (προσαρμοσμένο από το δυτικό μελόδραμα), από τα παραδοσιακά λαϊκά παραμύθια όπως τα πανσόρι (μια προφορική αφηγηματική ποίηση που εκφράζεται μέσω του τραγουδιού) και από το Χόλιγουντ, το κορεάτικο μελόδραμα εξελίχθηκε από τη δεκαετία του 1920 έως τον εικοστό πρώτο αιώνα.
Κεντρικά χαρακτηριστικά στο κορεάτικο μελόδραμα
Σύμφωνα με το Melodrama Revised, της Λίντα Γουίλιαμς, το μελόδραμα αποτελείται συνήθως από πέντε πτυχές:
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1979
Το Κύπελλο Κύπρου 1979 ήταν η 5η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (2η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για 1η φορά στην ιστορία του.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΕΛ και η Ανόρθωση Αμμοχώστου. Το παιχνίδι διεξήχθη στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 3-0 σετ (15-8, 17-15, 16-14).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1979
Μπουλόκ (Ωτ-Γκαρόν)
Το Μπουλόκ (γαλλικά: Bouloc, οξιτανικά: Bonlòc) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουλοκαίν (γαλλικά: Boulocains).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Μπουλόν-συρ-Ζες
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουλοναί (γαλλικά: Boulonnais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Έρνεστ Πέιν (ποδοσφαιριστής)
Ο Έρνεστ Άρθουρ Πέιν ήταν Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στη Γαλλία στη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και του 1940. Ο Πέιν αγωνίστηκε σε συλλογικό επίπεδο με τα χρώματα των Εξελσιόρ Ρουμπαί και Μπουλόν, ενώ αργότερα διετέλεσε προπονητής των Μπουλόν, Ρουέν και Ρουμπαί-Τουρκουάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μπουλόν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Μπουλόν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ρουέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εξελσιόρ Ατλετίκ Κλαμπ ντε Ρουμπαί Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουάν
Νομική προστασία τοπογραφίας ημιαγωγών
Τα προϊόντα ημιαγωγών διαδραματίζουν έναν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο σε ένα ευρύ φάσμα βιομηχανιών και η τεχνολογία ημιαγωγών μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει θεμελιώδη σημασία για τη βιομηχανική ανάπτυξη.Oι λειτουργίες των προϊόντων ημιαγωγών εξαρτώνται κατά μεγάλο μέρος από τις τοπογραφίες των προϊόντων αυτών και η δημιουργία τέτοιων τοπογραφιών απαιτεί την επένδυση σημαντικών πόρων, ανθρώπινων, τεχνικών και οικονομικών.Οι τοπογραφίες των προϊόντων αυτών μπορούν να αντιγραφούν σε ένα κλάσμα του κόστους που απαιτείται για την ανεξάρτητη ανάπτυξή τους. Οι τοπογραφίες προϊόντων ημιαγωγών,επί του παρόντος δεν προστατεύονται με σαφήνεια σε όλα τα κράτη μέλη από την υφιστάμενη νομοθεσία και η προστασία, όπου υπάρχει,έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά.Ορισμένες υφιστάμενες διαφορές στη νομική προστασία των προϊόντων ημιαγωγών που προσφέρονται από τους νόμους των κρατών μελών έχουν άμεσες ή και αρνητικές συνέπειες στη λειτουργία της κοινής αγοράς όσον αφορά τα προϊόντα και οι διαφορές αυτές μπορεί κάλλιστα να αυξηθούν αν τα κράτη μέλη  θεσπίσουν νέα νομοθεσία για το θέμα αυτό.Οι υφιστάμενες διαφορές που έχουν τέτοια αποτελέσματα πρέπει να εκλείψουν και να αποτραπεί η δημιουργία εκείνων που έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην κοινή αγορά. Όσον αφορά την επέκταση της προστασίας σε πρόσωπα εκτός των κρατών μελών της Ε.Ε. θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να ενεργούν για λογαριασμό τους, στο μέτρο που οι κοινοτικές αποφάσεις δεν έχουν ληφθεί μέσα σε ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα. Το νομικό πλαίσιο της Ε.Ε για την προστασία των τοπογραφικών προϊόντων ημιαγωγών μπορεί, σε πρώτη φάση , (1) να περιοριστεί σε ορισμένες βασικές αρχές μέσω διατάξεων που θα καθορίζουν το ποιος και τι πρέπει να προστατεύεται, (2) τα αποκλειστικά δικαιώματα, στα οποία τα προστατευόμενα πρόσωπα   βασίζονται για να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν ορισμένες ενέργειες ή τις εξαιρέσεις από τα δικαιώματα αυτά και (4)να καθορίσει για πόσο χρονικό διάστημα η προστασία θα πρέπει να διαρκέσει. Μερικά ζητήματα μπορούν ως ένα βαθμό να αποφασιστούν σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.(1) αν η εγγραφή ή η κατάθεση της τοπογραφίας απαιτείται ως προϋπόθεση για την προστασία. (2)Τον αποκλεισμό των αδειών που έχουν χορηγηθεί και το χρονικό διάστημα μετά το οποίο επέρχονται. (3) με ποιους όρους μπορούν να χορηγούνται μη προαιρετικές άδειες σε σχέση με τις προστατευόμενες τοπογραφίες. Η προστασία των τοπογραφικών προϊόντων ημιαγωγών σύμφωνα με την παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει την εφαρμογή ορισμένων άλλων μορφών προστασίας.Τα περαιτέρω μέτρα που απαιτούνται σχετικά με τη νομική προστασία των προϊόντων ημιαγωγών μπορούν να εξεταστούν σε μεταγενέστερο στάδιο και εάν είναι απαραίτητο τη εφαρμογή κοινών βασικών αρχών από όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
Γιατί να προστατεύεται η τοπογραφία ενός προϊόντος ημιαγωγού;
Η τοπογραφία ενός ολοκληρωμένου κυκλώματος είναι το αποτέλεσμα μιας τεράστιας επένδυσης όσον αφορά τη χρηματοδότηση αλλά την και τεχνογνωσία.Αυτό είναι ένα πεδίο στο οποίο υπάρχει συνεχής ανάγκη για βελτίωση,όπως η μείωση των διαστάσεων των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων.Για τους λόγους αυτούς, τα κυβερνητικά γραφεία επιβράβευση των δημιουργίες του νου με τη χορήγηση του μονοπωλιακού δικαιώματος εκμετάλλευσης στον δημιουργό. Τοπογραφίες προϊόντων ημιαγωγών έχουν επίσης σημαντική εμπορική αξία,καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ένα ευρύ φάσμα προϊόντων. Ένα αντίγραφο του σχεδίου θα μπορούσε να γίνει εύκολα με την φωτογράφηση των στρωμάτων του ολοκληρωμένου κυκλώματος.Αυτός είναι ο λόγος που έχει θεσπίσει νομοθεσία για την προστασία των σχεδίων διάταξης.
Απόκτηση δικαιωμάτων και την καταγραφή
Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η προστασία των ημιαγωγών απαιτεί εγγραφή με στην αρμόδια εθνική αρχή (συνήθως το Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας) εντός δύο ετών από την πρώτη χρήση του στο εμπόριο.Η αρχή εγγραφής θα καταγράψει μόνο το τσιπ ημιαγωγών.Δεν υπάρχει καμία έρευνα όσον αφορά την δυνατότητα προστασίας της.Σε κάποιες χώρες,όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η εγγραφή δεν είναι απαραίτητη, καθώς οι τοπογραφίες προστατεύονται με αδήλωτα δικαιώματα.
Το σημείο εκκίνησης για την προστασία.
Η καταχώριση της τοπογραφίας αποτελεί προϋπόθεση για την ύπαρξη των αποκλειστικών δικαιωμάτων,τα δικαιώματα αυτά θα τεθούν σε ισχύ από την ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση καταχωρείται ή την ημερομηνία κατά την οποία η τοπογραφία εκμεταλλεύεται εμπορικά για πρώτη φορά σε οπουδήποτε μέρος του κόσμου,όποιο από τα δύο συμβεί πρώτο.Εάν η εγγραφή δεν αποτελεί προϋπόθεση για την προστασία,τα δικαιώματα θα έρθει σε ισχύ μετά την  πρώτη εμπορική εκμετάλλευση ή μετά τον πρώτο καθορισμό ή κωδικοποίηση Πιο συγκεκριμένα: Στις χώρες Γαλλία,η Πορτογαλία,η Αυστρία,η Δανία,η Φινλανδία,η Γερμανία,η Ισπανία,η Ελλάδα, η Ιταλία και το Λουξεμβούργο,το σημείο εκκίνησης για την προστασία είναι η πρώτη από τις ακόλουθες ημερομηνίες: " όταν η τοπογραφία εκμεταλλεύεται εμπορικά για πρώτη φορά σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου " " όταν μια αίτηση ή καταχώριση έχει κατατεθεί στη δέουσα μορφή " ή " όταν η τοπογραφία καθορίζεται ή κωδικοποιείται για πρώτη φορά " Στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σουηδία, το σημείο εκκίνησης για την προστασία της τοπογραφίας είναι η πρώτη από τις ακόλουθες ημερομηνίες : " όταν η τοπογραφία της πρώτης εμπορικής εκμετάλλευσης πουθενά στον κόσμο " ή " όταν η τοπογραφία πρώτο καθορισμό ή κωδικοποίηση " Τα αποκλειστικά δικαιώματα λήγουν 10 έτη από το τέλος του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο η τοπογραφία της πρώτης εμπορικής εκμετάλλευσης.Όταν απαιτείται εγγραφή,η προθεσμία των 10 ετών υπολογίζεται από το τέλος του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο η αίτηση καταχωρίσεως ή από το τέλος του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο η τοπογραφία της πρώτης εμπορικής εκμετάλλευσης,όποιο συμβεί πρώτο
Το σύμβολο "Τ"
Το σύμβολο "T" τοποθετείται στα προϊόντα που περιέχουν μια προστατευόμενη τοπογραφία. Το σύμβολο αυτό είναι χρήσιμο μόνο για την ενημέρωση του κοινού ότι η τοπογραφία που περιέχεται στο προϊόν προστατεύεται.
Ποιος έχει δικαίωμα χορήγησης άδειας
Το δικαίωμα προστασίας χορηγείται στο πρόσωπο που είναι ο δημιουργός της τοπογραφίας, εφόσον το εν λόγω πρόσωπο είναι ένα φυσικό πρόσωπο και είναι υπήκοος ενός κράτους μέλους της Ε.Ε ή  διαμένει σε ένα από αυτά. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν σε ποιον χορηγείται το δικαίωμα αυτό όταν οι τοπογραφίες δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της εργασίας του δημιουργού ή βάσει σύμβασης, εκτός από τη σύμβαση εργασίας. Η οδηγία καθορίζει τη διαδικασία για την επέκταση του δικαιώματος προστασίας και σε πρόσωπα που δεν καλύπτονται από την οδηγία .Τα κράτη μέλη μπορούν να αρνηθούν ή να καταργήσουν την προστασία σε σχέση με την τοπογραφία ενός προϊόντος ημιαγωγών, όπου η αίτηση για την εγγραφή δεν έχει κατατεθεί σε δημόσια αρχή εντός δύο ετών από την πρώτη φορά που αξιοποιήθηκε εμπορικά. Μπορούν επίσης να απαιτούν ότι το υλικό εντοπισμού ή η παραδειγματική τοπογραφία να κατατεθεί. Ωστόσο, πρέπει να εξασφαλίζουν ότι το υλικό που έχει κατατεθεί δεν διατίθεται στο κοινό, εάν είναι εμπορικό απόρρητο. Τα δικαιώματα που παρέχονται είναι αποκλειστικά.Περιλαμβάνουν το δικαίωμα έγκρισης ή απαγόρευσης  αναπαραγωγής της προστατευόμενης τοπογραφίας καθώς και της εμπορικής εκμετάλλευσης της  ή την εισαγωγή προς το σκοπό αυτό μιας τοπογραφίας ή ενός προϊόντος ημιαγωγών που κατασκευάζεται με τη χρήση της τοπογραφίας.Το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν την αναπαραγωγή δεν ισχύει για την αναπαραγωγή με σκοπό την ανάλυση, την αξιολόγηση ή τη διδασκαλία των αρχών, των διαδικασιών , των συστημάτων ή τεχνικών που είναι ενσωματωμένες στην τοπογραφία. Η νομική προστασία των τοπογραφικών προϊόντων ημιαγωγών έχει επεκταθεί και σε φυσικά πρόσωπα,τις εταιρείες και άλλα νομικά πρόσωπα από τις Ηνωμένες Πολιτείες(απόφαση 93/16/ΕΟΚ),τον Καναδά(απόφαση 94/700/ΕΚ ),μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου(94/824/ΕΚ)και τη Νήσο του Μαν(απόφαση 96/644/ΕΚ).
Μοναστήρι Παναγιάς Βράχου
Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Βράχου Νεμέας βρίσκεται γατζωμένη στο μέσον σχεδόν ενός απόκρημνου και βραχώδους όρους, του Πολύφεγγου. Εντός του σπηλαίου υπάρχει το ναΐδριο και το καθολικό και σήμερα αποτελεί ιερό προσκύνημα πανελλήνιας ακτινοβολίας και σεβασμού.
Ιστορία
Ιδρύθηκε τoν 17ο Αιώνα ( 1631 ) βεβαίως είχε αρχίσει να κτίζεται αρκετά χρόνια νωρίτερα, αρχές του 16ου αἰώνος και το 1631 ανακηρύσσεται επίσημα Μονή με άδεια της Υψηλής Πύλης Η Παναγία του Βράχου είχε μεγάλη συμβολή στον αγώνα της απελευθέρωσης του γένους.
Στα χρόνια εκείνα το ιερό τέμπλο της Μονής ήταν επίχρυσο, σημάδι του πλούτου που συσσώρευσε εκεί ο σεβασμός και η πίστη των ανθρώπων. Εντός του σπηλαίου υπάρχει και σώζεται ως σήμερα πηγή, αγίασμα, το οποίο και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τροφοδοτούσε και δρόσιζε τους πατέρες και τους αγωνιστές που έβρισκαν εκεί ασφάλεια σε περιόδους επιδρομών.
Η Ιερή Εικόνα
Η Ιερά Εικόνα φυλάσσεται σήμερα στο Μετόχι του Αγίου Αθανασίου για μεγαλύτερη προστασία.Χαρακτηρίζεται ως Παναγία του Πάθους. Δεξιά και αριστερά της μορφής Της και στο επάνω μέρος έχει ζωγραφισμένους δυο Αγγέλους γονυπετείς, φέροντες και σύμβολα του Πάθους.
Επιγράφεται ως «Ἡ Ἀμόλυντυος Παρθένος »και κάτω από τον δεξιό Άγγελο και αριστερά της κεφαλής του Χριστού ( Βρεφοκρατούσα )γράφει: «Ὁ τό χαῖρε πρίν τῇ Πανάγνῳ μηνύσας σύμβολα τοῦ Πάθους προδεικνύει Χριστός δέ θνητήν σάρκα ἐνδεδυμένος πότμον δεδοικώς δειλιᾶ ταῦτα βλέπων».
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Κορινθία
Σονέτο
right|thumb|150px|Ο [[Πετράρχης, ένας από τους σημαντικότερους ποιητές που έγραψαν σονέτα.]] Το σονέτο είναι ένα ποιητικό είδος που ως τις απαρχές του εικοστού αιώνα ακολουθούσε αυστηρά μία σταθερή στιχουργική μορφή. Κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα στο σονέτο παρατηρήθηκαν μεταβολές, τροποποιήσεις και νέοι συνδυασμοί. Στην κλασική του μορφή, το σονέτο αποτελείται από 14 στίχους, γι’ αυτό συχνά αποκαλείται και δεκατετράστιχο. Εμφανίστηκε στην Ιταλία τον 13ο αιώνα, και πιο συγκεκριμένα στη Σικελία, και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Διακρίνονται δύο βασικές μορφές σονέτων: το ιταλικό και το αγγλικό. Το ιταλικό σονέτο, που είναι και το πιο καθιερωμένο, αποτελείται από δύο τετράστιχες και δύο τρίστιχες στροφές, ενώ το αγγλικό από τρεις τετράστιχες και ένα καταληκτικό δίστιχο.
Το ιταλικό σονέτο ή Πατριαρχικό ή Πετραρχικό
Το ιταλικό σονέτο αποτελείται από ιαμβικούς ενδεκασύλλαβους στίχους οργανωμένους σε δύο τετράστιχες και δύο τρίστιχες στροφές. Χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος (οκτάβα - 2 τετράστιχα) που περιγράφει το πρόβλημα ακολουθείται από ένα εξάστιχο μέρος (2 τρίστιχα) που δίνει τη λύση. Τυπικά, ο ένατος στίχος δημιουργεί μια αλλαγή ή volta που σηματοδοτεί το πέρασμα από την πρόταση στη λύση. Ακόμη και σε σονέτα που δεν ακολουθούν αυστηρά αυτή τη μορφή προβλήματος/λύσης, στον ένατο στίχο σημειώνεται μια αλλαγή στον τόνο, τη διάθεση ή το ύφος του ποιήματος.