cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρούζιτσι (Γκρούντε)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Γιάννης Γεωργάκας
Ο '''Γιάννης Δ. Γεωργακάς''' (1913 – 14 Ιουνίου 2002) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης του πολυκαταστήματος Μινιόν.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Άργος και ήταν γιος του Μήτσου Γεωργακά, βιοπαλαιστή από την Αυλώνα Τριφυλίας, που είχε μεταναστεύσει στην Αμερική. Ο Μήτσος Γεωργακάς επιστρέφοντας από τις ΗΠΑ άνοιξε μαζί με τον αδερφό του ένα κατάστημα στην πλατεία του χωριού, το οποίο όμως λεηλατήθηκε το 1923 από ομάδα ληστών, με αποτέλεσμα να απωλέσει όλη του την περιουσία. Λόγω της οικονομικής δυσπραγίας η οικογένεια Γεωργακά αποφάσισε, το 1926, να στείλει το μοναδικό άρρεν τέκνο από τα επτά παιδιά τους στην Αθήνα να δουλέψει σε ένα μπακάλικο ενός θείου του. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα άλλαξε αρκετές δουλειές, εργαζόμενος σε πρατήριο τσιγάρων και ως βοηθός παπατζή, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα σε νυχτερινό σχολείο. Το 1939 εγγράφηκε στη Φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1954.
Υπήρξε πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου Αυλωνιτών Αθηνών, καθώς και επίτιμος πρόεδρος αυτού. Στην είσοδο του χωριού του υπάρχει προτομή του φιλοτεχνημένη από τον γλύπτη Θεόδωρο Παπαγιάννη. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνέγραψε την αυτοβιογραφία του υπό τον τίτλο Γεωργακάς, η ιστορία μιας ζωής, Μινιόν, η ιστορία ενός πολυκαταστήματος (εκδόσεις Εξάντας).
Απεβίωσε στις 14 Ιουνίου 2002 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο Παπάγου. Ήταν παντρεμένος με την Αμαλία Γεωργακά και δεν είχε παιδιά.
Επιχειρηματική δραστηριότητα - Μινιόν
Το 1934 επιστρέφοντας από τη στρατιωτική θητεία του αρχίζει να δουλεύει ως πλανόδιος πωλητής. Λίγο αργότερα άρχισε να συνεργάζεται με τον Άγγελο Σεραφειμίδη, ιδιοκτήτη περιπτέρου με την ονομασία «Μινιόν» στα Χαυτεία, με τον οποίο έγινε συνέταιρος. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, λόγω των ανταγωνιστικών τιμών και προσφορών, νοίκιασαν και δεύτερο περίπτερο, ενώ εν συνεχεία εγκαινίασαν το πρώτο κατάστημά τους στα Χαυτεία. Με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου επιστρατεύθηκε ως έφεδρος αξιωματικός και συμμετείχε στις μάχες του αλβανικού μετώπου, κατά τη διάρκεια των οποίων τραυματίστηκε, καταλήγοντας στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Επιστρέφοντας στην Αθήνα φυλακίστηκε από την γερμανική διοίκηση για τρεις μήνες στις φυλακές Αβέρωφ.
Μετά την αποφυλάκισή του άρχισε να εργάζεται πάλι στο Μινιόν. Τη δεκαετία του 1950 ο συνέταιρός του αποχώρησε για την Αμερική και ο ίδιος έλαβε την απόφαση να επεκτείνει την επιχείρησή μεταφέροντάς την σε νέο δεκαώροφο κτίριο, αγοράζοντας αργότερα και το διπλανό του. Μέχρι το 1975 η επιχείρηση εκτείνεται σε ένα μπλοκ πέντε δεκαώροφων κτιρίων με συνολικό τζίρο ενός δισεκατομμυρίου δραχμών. Τα ξημερώματα της 19ης Δεκεμβρίου 1980 ξέσπασε πυρκαγιά στο Μινιόν, με αποτέλεσμα την ολική καταστροφή του (μόνο το οπλισμένο σκυρόδεμα του κτιρίου απέμεινε) και ζημιές δύο δισεκατομμυρίων δραχμών. Μετά την καταστροφή ο Γεωργακάς επιχείρησε να εξασφαλίσει δάνεια με προνομιακούς όρους από τις κυβερνήσεις Γεωργίου Ράλλη και Ανδρέα Παπανδρέου. Εν τέλει η επιχείρηση εντάχθηκε με νόμο στις προβληματικές βιομηχανίες και το 1983, το έτος που επαναλειτούργησε, πέρασε στην ιδιοκτησία του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων. Ο ίδιος παρέμεινε στη διεύθυνση του καταστήματος μέχρι και το 1991, οπότε και, ύστερα από προκήρυξη διαγωνισμού, το αγόρασε πάλι από το κράτος για να αποχωρήσει τελικώς το 1992. Τελικώς το «Μινιόν» έκλεισε το 1998.
Ως επιχειρηματίας ο Γεωργακάς υπήρξε καινοτόμος, καθώς ήταν ο πρώτος που μετά τον εμφύλιο άνοιξε πολυκατάστημα με πρότυπο αυτά του εξωτερικού. Επίσης καθιέρωσε τις ετήσιες εκπτώσεις, καταργώντας το παζάρι, χρησιμοποίησε το ραδιόφωνο και την τηλεόραση για να προωθήσει το κατάστημά του, ίδρυσε σχολή υπαλλήλων και πωλητών και θέσπισε σεμινάρια για τους εργαζομένους του. Η επιχείρηση είχε 120.000 κωδικούς προϊόντων και στο ζενίθ της έφτασε να απασχολεί έως και χίλιους υπαλλήλους, ενώ καινοτόμος υπήρξε και ως προς την μεταχείριση των υπαλλήλων του, στους οποίους προσέφερε σημαντικά μισθολογικά προνόμια, καθώς και ψυχαγωγικές δραστηριότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γεωργακ
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Μπράουνσβαϊγκ
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος ο μαύρος (Friedrich Wilhelm von Braunschweig, 9 Οκτωβρίου 1771 - 16 Ιουνίου 1815) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1806-07) και αργότερα αναβαθμίστηκε σε δούκα του Μπράουνσβαϊγκ (1813-15), τμήματα του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Κατά τους Ναπολεόντιους πολέμους εμπόδισε τη Γαλλική εξάπλωση στη Γερμανία με τη Μαύρη λεγεώνα, από όπου και το παρωνύμιό του, ο μαύρος δούκας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπράουνσβαϊγκ και παρότι ήταν ο τέταρτος γιος, ήταν ο μόνος υγιής από τα τέκνα του Καρόλου Γουλιέλμου Φερδινάνδου, πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Αυγούστας των Γουέλφων-Αννόβερου, κόρης του Φρειδερίκου, πρίγκιπα της Ουαλίας.
Το 1789 έγινε λοχαγός του πρωσικού στρατού και έλαβε μέρος σε μάχες κατά της επαναστατημένης Γαλλίας. Το 1805 απεβίωσε ο θείος του Φρειδερίκος Αύγουστος και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Ελς (Ολέσνικα) της Σιλεσίας, εξαρτημένης από την Πρωσία. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο συγγενής του Φρειδερίκος Κάρολος Φερδινάνδος και τον διαδέχθηκε στο Μπέβερν, που επανενώθηκε έτσι με το Βολφενμπύτελ. Το 1806 έλαβε μέρος ως αντιστράτηγος, με αρχιστράτηγο τον πατέρα του, στη μάχη της Ιένας-Άουερστετ. Εκεί ο πατέρας του τραυματίστηκε θανάσιμα και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ. Όταν ο τέταρτος Συνασπισμός εναντίον του Ναπολέοντα ηττήθηκε, το πριγκιπάτο του Βολφενμπύτελ έγινε μέρος του βασιλείου της Βεστφαλίας (1807-13) και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος μετέβη στον πεθερό του στο Μπάντεν.
Όταν το 1809 ξέσπασε ο πόλεμος του πέμπτου Συνασπισμού, ο πρίγκιπας βρήκε αφορμή να συστήσει ένα σώμα παρτιζάνων με την υποστήριξη της Αυστρίας, τους Μαύρους Μπραουνσβίκους που φορούσαν μαύρα ως πένθος για την κατοχή της πατρίδας τους. Για να το χρηματοδοτήσει έβαλε υποθήκη το πριγκιπάτο του Ελς. Από τη Βοημία πέρασε στη Βεστφαλία, όπου το 1809 πήρε τον έλεγχο της πόλης του Μπράουνσβαϊγκ για ένα σύντομο διάστημα και έτσι έγινε ήρωας. Προχώρησε στη Βόρειο θάλασσα και πέρασε στη Βρετανία του Γεωργίου Δ΄, συζύγου της αδελφής του, ο οποίος ανέλαβε τη δαπάνη του σώματος και έκανε τον ίδιο αντιστράτηγο του βρετανικού στρατού. Το σώμα αποτελείτο από 2.300 άνδρες, που σχεδόν εξολοθρεύτηκαν στον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου.
Το 1813 η Πρωσία κατέλυσε το βασίλειο της Βεστφαλίας και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος επέστρεψε ως δούκας του Μπράουνσβαϊγκ. Το 1815 ο Μέγας Ναπολέων Α΄ επέστρεψε για 100 ημέρες και ο πρίγκιπας έφτιαξε νέο σώμα. Στις Βρυξέλλες πήγε στις 15 Ιουνίου το βράδυ στον χορό της Καρλότας, συζύγου του δούκα του Ρίτσμοντ και την επόμενη ημέρα στη μάχη του Κατρ-Μπρα σκοτώθηκε από μια σφαίρα, δύο ημέρες πριν τη μάχη του Βατερλώ.
Οικογένεια
Το 1802 νυμφεύτηκε στην Καρλσρούη τη Μαρία, κόρη του Καρόλου-Λουδοβίκου πρίγκιπα του Μπάντεν και είχε τέκνα:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2010–11
Για την περίοδο 2010-11, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 2010–11 ήταν η 42η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Στην Α1 κατηγορία μετείχαν 16 ηλειακές ομάδες. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Π.Φ.Ο Πανόπουλου.
Α1 κατηγορία
Θ = Θέση; Α = Αγώνες; ΤΥ = Τέρματα Υπέρ; ΤΚ = Τέρματα Κατά; ΔΤ = Διαφορά Τερμάτων; Β = Βαθμοί
Α2 κατηγορία
Στην Α2 κατηγορία μετείχαν 16 ομάδες. Την απευθείας άνοδο για την Α1 κατηγορία πήραν οι Αργοναύτης Κατακόλου και Αχιλλέας Νεοχωρίου.
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 32 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους. Από τον πρώτο όμιλο την απευθείας άνοδο πήρε η Αλφειονίδα Αλφειούσας ενώ στον δεύτερο η ομάδα του Α.Π.Ο Κουρτεσίου.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
23 Μαρτίου 2011 Π.Φ.Ο Πανόπουλο - Αστέρας Αμαλιάδας 6-1 - ενωσιακό γήπεδο Σπιάτζας -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2010-2011
Ερωτικό βοήθημα
μικρογραφία|Συλλογή από ερωτικά βοηθήματα δεξιά|μικρογραφία|Μηχάνημα αυτόματης πώλησης το οποίο πουλεί μια σειρά από ερωτικά βοηθήματα δεξιά|μικρογραφία|Ένα [[Δένδρο των Χριστουγέννων|Χριστουγεννιάτικο δέντρο διακοσμημένο με ερωτικά βοηθήματα ]] Το ερωτικό βοήθημα είναι αντικείμενο ή συσκευή το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για να διευκολύνει την ανθρώπινη σεξουαλική ευχαρίστηση. Ένα γνωστό ερωτικό βοήθημα είναι ο δονητής. Υπάρχουν πολλά ερωτικά βοηθήματα τα οποία έχουν σχεδιαστεί για να μοιάζουν με τα ανθρώπινα γεννητικά όργανα. Στην κατηγορία των ερωτικών βοηθημάτων μπορεί να περιλαμβάνονται επίσης συσκευές BDSM και ερωτικά έπιπλα, π.χ. ιμάντες. Ο όρος ερωτικό βοήθημα δεν εφαρμόζεται σε αντικείμενα όπως η αντισύλληψη, η πορνογραφία, ή τα προφυλακτικά.
Τα ερωτικά βοηθήματα πωλούνται κυρίως σε ερωτικά καταστήματα. Ωστόσο πωλούνται επίσης σε φαρμακεία, σε μαγαζιά που πωλούν πορνογραφικό περιεχόμενο και σε πολυκαταστήματα. Σήμερα πωλούνται σε σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου.
Φορολογία στην Ελλάδα
Η φορολογία στην Ελλάδα, όπως και στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες, βασίζεται στα άμεσα και έμμεσα συστήματα.
Φόρος εισοδήματος, Κάτοικοι Ελλάδος - Κάτοικοι Εξωτερικού
Κάθε φυσικό πρόσωπο στην Ελλάδα υπόκειται σε φόρο εισοδήματος ως μισθωτός ή ως αυτοαπασχολούμενος. Στην περίπτωση ατόμου που είναι μόνιμος κάτοικος Ελλάδος, ο οφειλόμενος φόρος υπολογίζεται από το εισόδημα που αποκτάται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ένα άτομο που το εισόδημα του οποίου προέρχεται μόνο από μισθό δεν υποχρεούται να υποβάλλει ετήσια δήλωση.
Στις 9 Μαΐου 2016 ένα νέο σύνολο μέτρων εκτάκτου ανάγκης ψηφίστηκε στο Κοινοβούλιο από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Αυτές οι αλλαγές περιλαμβάνουν νέους συντελεστές φόρου εισοδήματος καθώς και νέους συντελεστές φόρου αλληλεγγύης.
Κάτοικοι Εξωτερικού (ποια χώρα μπορεί να σας φορολογήσει)
Δεν υπάρχουν ενωσιακοί κανόνες που να ορίζουν πώς πρέπει να φορολογείται το εισόδημα των υπηκόων χωρών της ΕΕ που ζουν, εργάζονται ή διαμένουν ορισμένο χρονικό διάστημα εκτός της χώρας τους.
Στην ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης https://europa.eu/youreurope/citizens/work/taxes/income-taxes-abroad/index_el.htm θα βρείτε ότι η χώρα στην οποία έχετε τη φορολογική σας κατοικία μπορεί συνήθως να φορολογήσει το σύνολο των παραγόμενων παγκοσμίως εισοδημάτων σας, εισπραχθέντων και μη. Σε αυτά περιλαμβάνονται μισθοί, συντάξεις, παροχές, εισόδημα από ακίνητη περιουσία ή από άλλες πηγές, ή υπεραξία από την πώληση περιουσίας, που αποκτήσατε σε οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο
Σχετικά με τα συνεργάσιμα με την Ελλάδα κράτη, σε φορολογικό και διοικητικό επίπεδο, ανήκουν στις χώρες του ΟΟΣΑ, https://www.oecd.org/tax/automatic-exchange/crs-implementation-and-assistance/tax-residency/  η αντιμετώπιση της φορολογικής κατοικίας είναι κοινή.
Σχετικά με τις ενέργειες για την μεταφορά φορολογούμενου στη εφορία κατοίκων εξωτερικού και τα δικαιολογητικά που απαιτούνται  το Υπουργείο Οικονομικών έχει εκδώσει μια σειρά εγκυκλίων και οδηγιών προς τους φορολογούμενους.
Γενικά υπάρχουν πολλά Λογιστικά Γραφεία με ειδικότητα αυτές τις εργασίες και τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται στην Αθήνα και παρέχουν αναλυτικές οδηγίες για τα δικαιολογητικά και τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί.https://taxnet.gr/κατοικοι-εξωτερικου/
Με νέο νόμο καθιερώθηκε η Εναλλακτική φορολόγηση εισοδήματος που προκύπτει στην αλλοδαπή για φυσικά πρόσωπα που μεταφέρουν τη φορολογική τους κατοικία στην Ελλάδα https://www.ey.com/Publication/vwLUAssets/ey-tax-alert-gr-17122019/$FILE/ey-tax-alert-gr-17122019.pdf
Πλασματική φορολογική κατοικία
Σύμφωνα με ορισμένες συμφωνίες διπλής φορολόγησης, https://ec.europa.eu/taxation_customs/individuals/personal-taxation/treaties-avoidance-double-taxation-concluded-member-states_en η χώρα στην οποία αποκτάτε όλο ή σχεδόν όλο το εισόδημά σας σάς θεωρεί κάτοικό της για φορολογικούς σκοπούς, ακόμα κι αν δεν ζείτε εκεί. Αυτό το πλασματικό καθεστώς φορολογικής κατοικίας χορηγείται από ορισμένες χώρες στους διασυνοριακούς εργαζομένους.https://europa.eu/youreurope/citizens/work/work-abroad/cross-border-commuters/index_el.htm
Γενικά οι διαδικασίες και οι υποχρεώσεις αλλάζουν τακτικά οπότε μια συνεχής ενημέρωση για σχετικά θέματα είναι χρήσιμη.https://taxnet.gr/κατοικοι-εξωτερικου/
Υπάλληλος
Ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να εκπέσει τον φόρο στην πηγή από έναν εργαζόμενο και να πραγματοποιήσει πρόσθετες εισφορές στην κοινωνική ασφάλιση όπως σε πολλά άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Η εισφορά του εργοδότη ανέρχεται στο 24,56% του μισθού. Η συνεισφορά του εργαζόμενου είναι 15,5%.
Αυτοαπασχολούμενοι ή εργολάβοι
Οι βασικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης ανέρχονται στο 27,1% του συνολικού εισοδήματος (μετά τον καταβληθέντα ΦΠΑ, αφαιρούμενα ειδικευμένα έξοδα και πριν από την καταβολή του φόρου εισοδήματος). Ο αριθμός αυτός μπορεί να κατανεμηθεί σε 20,0% για τις δημόσιες συνταξιοδοτικές παροχές και 7,1% για το δημόσιο σύστημα υγείας.
Ένα πρόσθετο 7,0% χρεώνεται για τα φυσικά πρόσωπα που έχουν προσληφθεί για να προστεθούν παροχές δημόσια συνταξιοδοτικά ποσά. Ένα πρόσθετο 4,0% χρεώνεται για τα φυσικά πρόσωπα που συμμετέχουν σε προγράμματα δημόσιων επιδομάτων για συνταξιοδότηση. Έτσι, οι συνολικές εισφορές μπορούν να φτάσουν το 38,1% του εισοδήματος.
Το εύρος εισοδήματος για τον υπολογισμό του φόρου κοινωνικής ασφάλισης ανέρχεται σε 4.923 - 70.330 ευρώ ετησίως. Εάν τα ετήσια έσοδα είναι εκτός του ανωτέρω εύρους, τα χαμηλότερα / υψηλότερα όρια αντίστοιχα θα ληφθούν υπόψη για τον υπολογισμό.
Φορολογία νομικών προσώπων
Τα νομικά πρόσωπα στην Ελλάδα φορολογούνται από το εισόδημά τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τα αλλοδαπά νομικά πρόσωπα στην Ελλάδα φορολογούνται μόνο με βάση το εισόδημα που παράγεται στην Ελλάδα.
Φόρος κεφαλαιουχικών κερδών
Ένα κεφαλαιουχικό κέρδος στην Ελλάδα προστίθεται στο τακτικό εισόδημα και φορολογείται με τον ίδιο τρόπο όπως το κανονικό εισόδημα για μια εταιρεία, εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις όπως ορίζονται από το νόμο.
Παρακρατούμενος φόρος
Από την 1η Ιανουαρίου 2009, η Ελλάδα επιβάλλει παρακράτηση φόρου 10% στα εταιρικά μερίσματα, εκτός εάν το μέρισμα πληροί τις προϋποθέσεις για εφαρμογή της οδηγίας περί μητρικών και θυγατρικών εταιρειών της ΕΚ ή εάν εφαρμόζεται χαμηλότερος συντελεστής βάσει μιας ισχύουσας συνθήκης για τη διπλή φορολογία. Επιβάλλει επίσης παρακράτηση φόρου επί των τόκων και δικαιωμάτων, ωστόσο οι φορολογικοί συντελεστές μπορούν να μειωθούν ή να εξαλειφθούν με μια ισχύουσα σύμβαση για την αποφυγή της διπλής φορολογίας ή εάν η πληρωμή πληροί τις προϋποθέσεις εφαρμογής της οδηγίας περί τόκων και δικαιωμάτων.
Φόρος Προστιθέμενης Αξίας
Ο συντελεστής ΦΠΑ στην Ελλάδα κυμαίνεται από 6,0% έως 24%. Για όλα τα αγαθά που δεν ανήκουν σε καμία ειδική κατηγορία, ο ΦΠΑ είναι 24%. Για τα εμπορεύματα της κατηγορίας 1 ο ΦΠΑ είναι 13%, και για τα προϊόντα της κατηγορίας 2 είναι 6,0%. Ορισμένα αγαθά απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ, όπως οι ιατρικές υπηρεσίες και η εκπαίδευση. Σε ορισμένα νησιά υπάρχει μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ για τα προϊόντα της κατηγορίας 1 στο 17%.
Φορολογικές απαλλαγές
Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις φορολογικών απαλλαγών στο πλαίσιο του ελληνικού φορολογικού συστήματος, οι οποίες έχουν ως εξής:
Φοροελαφρύνσεις
Τα παραδείγματα φοροελάφρυνσης στην Ελλάδα είναι, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα χαρακτηριστικά της ελληνικής φορολογίας, παρόμοια με εκείνα άλλων χωρών της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, δηλαδή φορολογικής έκπτωσης για πράγματα όπως η φιλανθρωπία και άλλα πράγματα όπως φαίνεται παρακάτω:
Κατηγορία:Φορολογία στην Ελλάδα
Σόβιτσι (Γκρούντε)
Το Σόβιτσι (κυριλλικά: Совићи) είναι οικισμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Γκρούντε, εντός του Καντονιού της Δυτικής Ερζεγοβίνης και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 2,799 κατοίκους.
Εκκλησία Αγίων Πέτρου και Παύλου (Σόβιτσι)
Η Εκκλησία Αγίων Πέτρου και Παύλου βρίσκεται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους του χωριού του Σόβιτσι και εντός του Δήμου του Γκρούντε.
Αρχιτεκτονική
Σοβιτσι Πετρου και Παυλου του Σοβιτσι Κατηγορία:Γκρούντε
Καλίτσαινα Μεσσηνίας
Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Τριφυλίας και της ευρύτερης περιοχής του Αυλώνα. Την εποχή της Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Κάλτσιενα (Calciena). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το χωριό Κάλτσιενα (Calciena), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Αναφερόταν επίσης σε διάφορες αναφορές με τις ονομασίες Καλλίτσαινα ή Καλλίτζαινα ή Καλλίσταινα ή Καλίτσενα. Η Καλλίτσαινα προσαρτήθηκε αρχικά στον παλαιό Δήμο Αυλώνος το 1835. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Καλίτσενα στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Αυλώνος της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 109 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Αυλώνος τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν το χωριό Σιδηρόκαστρον. Το 1899 το χωριό μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Κατά τη διαδρομή των χρόνων στην επίσημη ονομασία του χωριού έγιναν αρκετές μικροαλλαγές: Από το 1879 ως το 1896 το χωριό αναφέρεται επίσημα ως Καλλίτζαινα, από το 1896 ως το 1907 αναφέρεται ως Καλλίτσαινα, από το 1907 ως το 1912 αναφέρεται ως Καλίσταινα και από το 1912 ως το 1940 αναφέρεται επίσημα ως Καλλίσταινα. Το 1912 η Καλλίσταινα μαζί με τα Σκλαβέϊκα (Πτέρη) προσαρτώνται στην Κοινότητα Καραμουσταφά,  στην οποία έδρα γίνεται ο Καραμουσταφάς (Αυλών). Το 1916 προσαρτάται στην κοινότητα αυτή και το Τρουκάκι (Πανόραμα), ενώ το 1922 ο Καραμουσταφάς και η κοινότητά του μετονομάζονται σε Αυλών και Κοινότητα Αυλώνος αντίστοιχα. Από 1940 ως σήμερα το χωριό αναφέρεται επίσημα ως η Καλίτσαινα. Το 1948 η Καλίτσαινα αποσπάται από την Κοινότητα Αυλώνος και ορίζεται έδρα της νεοσύστατης Κοινότητας Καλιτσαίνης. Το χωριό παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1948 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Καλίτσαινα υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αυλώνα Μεσσηνίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Καλίτσαινα ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Η Καλίτσαινα σήμερα είναι η έδρα και ο μοναδικός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Καλιτσαίνης του Δήμου Τριφυλίας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 13 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια - εκδηλώσεις
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, υπάρχει η μικρή εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός του Αγίου Παντελεήμονος, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας και εορτάζεται στις 27 Ιουλίου, με λαϊκό πανηγύρι, το οποίο διοργανώνει ο "Προοδευτικός Σύλλογος Καλιτσαίνης". Οι κάτοικοι του χωριού, οι Καλιτσάνοι, έχουν αναβιώσει επίσης και το έθιμο των χοιροσφαγίων, κατά το οποίο γίνεται και η μετατροπή του χοιρινού κρέατος σε παστό.
Σερβική Λίστα
Η Σερβική Λίστα (σερβικά: Српска листа· αλβανικά: Lista Serbe) είναι πολιτικό κόμμα της Σερβικής μειονότητας στο αμφισβητούμενο Κοσσυφοπέδιο. Το κόμμα διατηρεί στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση της Σερβίας, υπό την ηγεσία του λαϊκιστικού Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος και τον Πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς.
Ιστορία
Ο συγκεντρωτικός αριθμός ψήφων για τη Σερβική Λίστα ήταν 38.169 (5,30%) στις βουλευτικές εκλογές του Κοσσυφοπεδίου το 2014. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2014, η Σερβική Λίστα ανακοίνωσε ότι θα εντασσόταν στο κυβερνητικό υπουργικό συμβούλιο μονάχα εάν το αλβανικό εθνικιστικό κόμμα Vetëvendosje δεν ήταν μέρος της. Ο Αλεξάνταρ Γιαμπλάνοβιτς, Υπουργός Επαναπατρισμού και Κοινοτήτων στην κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου, απολύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2015, κατόπιν απαιτήσεως της αντιπολίτευσης για την απόλυσή του, αφότου αποκάλεσε ομάδα Αλβανών η οποία επιτέθηκε με πέτρες σε εσωτερικά εκτοπισμένους Σέρβους στην Τζιακόβιτσα την παραμονή των Χριστουγέννων «αγρίμια». Η δήλωσή του συνέβαλε στις διαδηλώσεις του 2015 στο Κοσσυφοπέδιο. Η Σερβική Λίστα αποφάσισε να μην παραστεί στην επόμενη συνεδρίαση της συνέλευσης του Κοσσυφοπεδίου. Μετά τις βουλευτικές εκλογές στο Κοσσυφοπέδιο του 2017, η Σερβική Λίστα συμφώνησε να σχηματίσει την κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου υπό την ηγεσία του Ραμούς Χαραντίναϊ της Συμμαχίας για το Μέλλον του Κοσσυφοπεδίου, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ότι θα δημιουργηθεί η Κοινότητα Σερβικών Δήμων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Κοσσυφοπεδίου
Ρωμανός Άρτας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Ρωμανός
Το χωριό Ρωμανός ή κατά τους παλαιότερους Ρωμανού, είναι ημιορεινός οικισμός στα κεντρικά Τζουμέρκα του νομού Άρτας σε υψόμετρο 440 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Ρωμανός είναι ένα από τα επτά χωριά της Τζούμας, μέρος της οροσειράς των Τζουμέρκων. Βρίσκεται δυτικά του Άραχθου ποταμού, Β.-ΒΑ. της Άρτας σε απόσταση 47 χλμ. και είναι κτισμένος ανάμεσα στα χωριά Κάτω Γραικικό και Γουριανά. Ανήκει στο νομό Άρτας και το δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων με έδρα το Βουργαρέλι, της περιφέρειας Ηπείρου. Ειδικότερα, σύμφωνα με το σχέδιο σχέδιο Καλλικράτης το χωριό υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Αγνάντων και την Τοπική Κοινότητα Γραικικού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκους. Τα άλλα χωριά της Τζούμας είναι το Άνω Γραικικό, το Κάτω Γραικικό, τα Κουκούλια, τα Γουριανά, το Σελίο και η Γραβιά. Το χωριό δημιουργήθηκε από Σουλιώτες που ήρθαν στην περιοχή από τον ομώνυμο οικισμό της Λάκκας Σουλίου μετά την καταστροφή του Σουλίου από τον Αλή Πασά. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία και η αγροτική καλλιέργεια κυρίως για οικιακή χρήση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Κατηγορία:Δήμος Αγνάντων <references group="https://web.archive.org/web/20160618003211/http://www.romanovillage.com/" />
Περιβαλλοντικές επιπτώσεις της αιολικής ενέργειας
δεξιά|χωρίς-πλαίσιο δεξιά|χωρίς-πλαίσιο δεξιά|χωρίς-πλαίσιο Τα αιολικά πάρκα μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο τοπίο, καθώς συνήθως πρέπει να εξαπλωθούν σε μεγαλύτερη έκταση από άλλους σταθμούς παραγωγής ενέργειας και πρέπει να κατασκευαστούν στην άγρια φύση και σε αγροτικές περιοχές, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε "εκβιομηχάνιση της υπαίθρου". Συγκρούσεις λαμβάνουν χώρα ιδίως σε γραφικά τοπία με ή χωρίς πολιτιστική σημασία.
Οι ανεμογεννήτριες, όπως και πολλές άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες και κτίρια, αυξάνουν επίσης το ποσοστό θανάτου των πτηνών, όπως τα πουλιά και οι νυχτερίδες. Μια σύνοψη των υφιστάμενων μελετών χωροθέτησης που καταρτίστηκε το 2010 από τον Εθνικό Συντονιστικό Συνεργατικό Αιολικό Οργανισμό των ΗΠΑ εντόπισε λιγότερους από 14 και συνήθως λιγότερους από τέσσερις θανάτους πτηνών ανά εγκατεστημένο μεγαβάτ ετησίως, αλλά μεγαλύτερη διακύμανση στον αριθμό των θανάτων νυχτερίδων. Όπως και άλλες έρευνες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ορισμένα είδη (π. χ. μεταναστευτικές νυχτερίδες και ωδικά πτηνά) είναι γνωστό ότι βλάπτονται περισσότερο από άλλα και ότι παράγοντες όπως η χωροθέτηση των ανεμογεννητριών μπορεί να είναι σημαντικοί.
Οι ανεμογεννήτριες παράγουν επίσης θόρυβο, ο οποίος σε απόσταση 300 μέτρων (980 πόδια) μπορεί να είναι περίπου 45 ντεσιμπέλ- ωστόσο, σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου, οι περισσότερες ανεμογεννήτριες γίνονται μη ακουστές. Ο δυνατός ή επίμονος θόρυβος αυξάνει το άγχος, το οποίο μπορεί στη συνέχεια να οδηγήσει σε ασθένειες. Σύμφωνα με έρευνα, εξαιτίας της τοποθέτησής τους, τα δεδομένα από την παρακολούθηση δύο ομάδων αναπτυσσόμενων χηνών αποκάλυψαν σημαντικά χαμηλότερο σωματικό βάρος και υψηλότερες συγκεντρώσεις μιας ορμόνης του στρες στο αίμα της πρώτης ομάδας χηνών που βρισκόταν σε απόσταση 50 μέτρων σε σύγκριση με μια δεύτερη ομάδα που βρισκόταν σε απόσταση 500 μέτρων από την ανεμογεννήτρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιολική ενέργεια Κατηγορία:Αιολικά πάρκα
Θωμάς Παλαιολόγος Γίδος
Ο Θωμάς Παλαιολόγος Γίδος ήταν βυζαντινός ευγενής του 15ου αιώνα, μέλος της οικογένειας των Παλαιολόγων.
Ο Θωμάς είναι ένα άγνωστο μέλος της οικογένειας των Παλαιολόγων και αταύτιστο. Οι πηγές αναφέρουν ότι ήταν αδελφός του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου χωρίς να ταυτίζεται με κάποιον αδελφό του. Είχε δύο γνωστούς γιους, τον Μεσίχ και τον Μουράτ, που κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 πιάστηκαν αιχμάλωτοι, εντάχθηκαν στους γενίτσαρους και έκαναν στρατιωτική και πολιτική καριέρα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Είναι γνωστός από τις βιογραφίες των γιων του, η δική του ζωή είναι άγνωστη. Σύγχρονοι ερευνητές πιστεύουν ότι ίσως ήταν κάποιο μέλος της οικογένειας των Γίδων που έφερε το όνομα των Παλαιολόγων εκ θηλυγονίας όπου ήταν καρπός παράνομου δεσμού.
Παραπομπές
Θωμας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1993-94
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1993-94 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.
Διοργάνωση
Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1993-94 δεν υπήρξε κάποια καινοτομία σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1992-93. Όπως είχε καθιερωθεί και στα προηγούμενα χρόνια, στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες, ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τη θέση των οποίων πήραν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1993-1994
Ερίκ Ρομέρ
Ο Ερίκ Ρομέρ (Éric Rohmer), (21 Μαρτίου 1920 - 11 Ιανουαρίου 2010) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και ένας από τους ιδρυτές και σημαντικότερους εκπροσώπους του γαλλικού Νέου Κύματος. Γεννήθηκε στην Τυλ της Γαλλίας στις 4 Απριλίου του 1920 και πέθανε στις 11 Ιανουαρίου του 2010, σε ηλικία 89 ετών, στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, σκηνοθέτησε περισσότερες από 50 ταινίες, κάποιες εκ των οποίων είναι οι: Μια νύχτα με τη Μοντ (Ma nuit chez Maud), "Το γόνατο της Κλαίρης", "Louis Lumiere", "Η Πωλίν στην Πλαζ", "Les nuits de la pleine lune" κ.α..
MadClip
Ο Mad Clip (Παναγιώτης Πίτερ Αναστασόπουλος) (Νέα Υόρκη, 25 Μαΐου 1987 - Βουλιαγμένη Αττικής, 2 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Ελληνοαμερικανός τράπερ και επιχειρηματίας. Ήταν μέλος της Capital Music έχοντας κυκλοφορήσει πολλές επιτυχίες όπως το κομμάτι: Dealer, μετά από το οποίο ακολούθησαν πολλές ακόμη επιτυχίες όπως: Hustla, Baby, Χιλιόμετρα, Areti, Gucci, Συνθήκες, ΜΑΜΑ, Κότερα, Ελπίδα, Μπορεί, Fimi και πολλά άλλα. Από την αρχή της μουσικής του σταδιοδρομίας διατηρούσε το καλλιτεχνικό όνομα Mad Clip, το οποίο είναι ακρωνύμιο από τις λέξεις "Money and Drugs Can’t Live Ιn Poverty".
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη και καταγόταν από οικογένεια ομογενών, με τη μητέρα του να κατάγεται από μετανάστες της δεκαετίας του 1950. Από το 1999 και έπειτα, μοίραζε τη ζωή του ανάμεσα σε Ελλάδα και Αμερική για πολλά χρόνια, ζώντας στο Παλαιό Φάληρο Αθηνών, τόπο κατοικίας του πατέρα του. Ζούσε στην Ελλάδα μόνιμα από το 2016 όπου και έγινε γνωστός, παρά τη φιλοδοξία του να πετύχει στο εξωτερικό. Ο Mad Clip εξέφραζε την προτίμηση του στην πολυτελή ζωή με ακριβά αυτοκίνητα και ρούχα, τόσο σε επίπεδο ιδιωτικής ζωής, όσο και στα τραγούδια του. Ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους τραγουδιστές των τελευταίων ετών, με πολλά τραγούδια του να βρίσκονται υψηλά στα τσαρτ. Έχει αναφερθεί ότι λόγω του έργου του, ο Mad Clip συνέβαλε σημαντικά στην άνοδο της δημοτικότητας της μουσικής τραπ στην Ελλάδα. Από το 2017 διατηρούσε σχέση με την σύντροφο του, Αρετή, για την οποία είχε γράψει και τραγούδι το οποίο έχει το όνομά της, καθώς και αποτελούσε πηγή έμπνευσης για αυτόν.
Ο ράπερ Τάκι Τσαν τον βοήθησε να κυκλοφορήσει το πρώτο του σινγκλ στα ελληνικά με τίτλο "Είμαι Τρελός" σε ηλικία 29 ετών. Στη συνέχεια, υπέγραψε συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Capital Music. Υπήρξε από το 2004 μέλος του συγκροτήματος "Οutkast Excellence" μαζί με: Constantine The G, N.O.E., Tarek και άλλους καλλιτέχνες, όπου ερμήνευε σε αγγλικό στίχο.
Είχε συνεργαστεί με την Ελένη Φουρέιρα, τη Ζοζεφίν, αλλά και άλλους γνωστούς καλλιτέχνες του χώρου της ραπ και της τραπ μουσικής.
Είχε κερδίσει οχτώ φορές πλατινένια πιστοποίηση των δίσκων του στην Ελλάδα, ισοδύναμη με 160.000 αντίτυπα. Έχει εμφανιστεί πέντε φορές πρώτος στα τοπικά τσαρτ που καταρτίζει η IFPI Greece.
Τον τελευταίο καιρό είχε προχωρήσει στις επιχειρήσεις, στο φραντσάιζ με καντίνες με μακαρονάδες Lagom. Είχε ανοίξει τρία μαγαζιά σε Περιστέρι, Γλυφάδα και Νέα Σμύρνη Αθηνών, ενώ είχε σχεδιαστεί το άνοιγμα άλλων πέντε πριν από τον θάνατό του.
Τον Απρίλιο του 2022, μετά τον θάνατό του, κυκλοφόρησε ο νέος του δίσκος με όνομα "Money And Drugs Can't Live In Poverty" από τους φίλους και συνεργάτες του, το οποίο είναι και το τελευταίο άλμπουμ του καλλιτέχνη, το οποίο συμπεριλαμβάνει και την ντελούξ έκδοσή του η οποία κυκλοφόρησε λίγους μήνες αργότερα. Περιέχει συνεργασίες με τους FY, Light, Trannos, Billy Sio, Immune, Rack και άλλους γνωστούς καλλιτέχνες.
Θάνατος
Ο Mad Clip σκοτώθηκε έπειτα από τροχαίο στις 2 Σεπτεμβρίου 2021, στις 02:30, στη Λεωφόρο Αθηνάς και Φανερωμένης στη Βουλιαγμένη Αττικής. Βάσει των όσων έγιναν γνωστά, αφότου έστριψε με σχετικά μεγάλη ταχύτητα, όταν έφτασε στην ευθεία έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, (μιας Porsche 911), πιθανότατα λόγω του βρεγμένου οδοστρώματος αλλά και του γεγονότος ότι λογικά είχε απενεργοποιημένα τα συστήματα ασφαλείας του αυτοκινήτου του. Ως αποτέλεσμα συνετρίβη σε έναν από τους στύλους φωτισμού της κεντρικής νησίδας και έπειτα έπεσε πάνω σε ένα δέντρο όπου και σκοτώθηκε ακαριαία.
Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους ενώ οδηγούσε είχε αρνηθεί να σταματήσει σε σήμα αστυνομικών με αποτέλεσμα να ακολουθήσει καταδίωξη υψηλής ταχύτητας κατά τη διάρκεια της οποίας διέπραξε πληθώρα παραβάσεων, μεταξύ των οποίων απείθεια κατά των αρχών και τέσσερις παραβιάσεις κόκκινου σηματοδότη. Σε βάρος του δεν ασκήθηκε καμία δικογραφία και την άλλη μέρα αφέθηκε ελεύθερος. Ο θάνατός του επηρέασε πολλούς τραγουδιστές και θαυμαστές του, μερικοί εκ των οποίων άφησαν λουλούδια στην θέση στην οποία έλαβε χώρα το τροχαίο. Οι συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα το τροχαίο αποτελούν αντικείμενο έρευνας από τις αρμόδιες αρχές, οι οποίες δεν απέκλεισαν την εμπλοκή δεύτερου οχήματος στο τροχαίο αυτό.
Κηδεύτηκε στις 6 Σεπτεμβρίου στο Κοιμητήριο του Παλαιού Φαλήρου Αθηνών με πλήθος θαυμαστών οι οποίοι θέλησαν να τον συνοδεύσουν στην τελευταία του κατοικία. Κατά τη διάρκεια της κηδείας προκλήθηκαν φθορές σε τάφους του νεκροταφείου από τους παρευρισκόμενους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Έλληνες ράπερ Κατηγορία:Έλληνες τράπερ
Τέρελ Μπράντον
Ο Τόμας Τέρελ Μπράντον (γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1970) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έπαιξε σε τρεις ομάδες κατά τη διάρκεια της ενδεκάχρονης σταδιοδρομίας του στο ΝΒΑ. Όντας δύο φορές Ολ-Σταρ, ο Μπράντον ήταν βασικός πρωταγωνιστής σε τρεις ομάδες του ΝΒΑ, πριν μία σειρά τραυματισμών τον αναγκάσουν να παίξει το τελευταίο του παιχνίδι στα 31 του χρόνια.
Πρώιμη ζωή
Ο Μπράντον γεννήθηκε στο Πόρτλαντ του Όρεγκον και φοίτησε στο Λύκειο Γκραντ, όπου οδήγησε την ομάδα του στο πρωτάθλημα μπάσκετ λυκείου της τάξης AAA του Όρεγκον του 1988, ονομαζόμενος παίκτης λυκείου του Όρεγκον της χρονιάς. Ως παιδί, υπέφερε από χρόνια παραμόρφωση του ποδιού.
Κολεγιακή πορεία
Ο Μπράντον παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, οδηγώντας την ομάδα του στο Εθνικό Τουρνουά Πρόσκλησης (NIT) το 1989-90 ως δευτεροετής σπουδαστής. Στη συνέχεια, κατέχει πολλά σχολικά υψηλά: μέσος όρος σκοραρίσματος σταδιοδρομίας και χρονιάς, ασίστ σε ένα παιχνίδι (13), κλεψίματα σε μία χρονιά (δύο φορές) και κλεψίματα σε ένα παιχνίδι (οκτώ). Ο Μπράντον κέρδισε τον τίτλο του Πολυτιμοτέρου Παίκτη (MVP) της ομάδας το 1990 και το 1991. Αφού αναδείχθηκε σε Παναμερικανός τιμητικής αναφοράς, έγινε ο πρώτος παίκτης του Όρεγκον που εγκατέλειψε πρόωρα το σχολείο για το ΝΒΑ.
Κλίβελαντ Καβαλίερς (1991-1997)
Ο Μπράντον επιλέχθηκε ενδέκατος συνολικά στο ντραφτ του ΝΒΑ του 1991 από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Μετά από μία δυνατή χρονιά ως πρωτάρη, ο Μπράντον επιλέχθηκε στην ομάδα των Πρωτάρηδων του NBA. Πέρασε τις πρώτες του τρεισήμισι χρονιές ως αναπληρωματικός του Ολ-σταρ πόιντ γκαρντ Μαρκ Πράις. Στις 21 Δεκεμβρίου 1993, ο Μπράντον σημείωσε 18 πόντους και 14 ασίστ ερχόμενος από τον πάγκο σε μία νίκη επί των Γιούτα Τζαζ. Αντικαθιστώντας τον τραυματία Πράις κατά τη διάρκεια της περιόδου 1994-95, ο Μπράντον ανταποκρίθηκε οδηγώντας το Κλίβελαντ σε μία σειρά 11 νικών. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, το Κλίβελαντ αντάλλαξε τον Πράις στην Ουάσινγκτον. Στις 15 Φεβρουαρίου 1995, ο Μπράντον πέτυχε 31 πόντους με 12 στα 15 σουτ εντός πεδιάς, ενώ παράλληλα σημείωσε 8 ασίστ και 4 ριμπάουντ, σε μία νίκη με 100-99 επί των Ορλάντο Μάτζικ.
Ως αρχικός πόιντ γκαρντ του Κλίβελαντ, ο Μπράντον κέρδισε διαδοχικές συμμετοχές σε Ολ Σταρ Γκέιμ το 1996 και το 1997, το δεύτερο από τα οποία φιλοξένησε το Κλίβελαντ. Μεταξύ αυτών των επιλογών, στις 22 Δεκεμβρίου 1996, ο Μπράντον πέτυχε 33 πόντους, σημείωσε εννιά ασίστ, μάζεψε έξι ριμπάουντ και έκλεψε τη μπάλα τέσσερις φορές σε μία νίκη με 100-94 επί των Γιούτα Τζαζ, η οποία ήταν αξιοσημείωτη καθώς τον φύλαγε κυρίως ο μεγάλος όλων των εποχών Τζον Στόκτον. Το Sports Illustrated τον χαρακτήρισε ως τον "Καλύτερο Πόιντ Γκαρντ στο NBA" σε ένα τεύχος του 1997, τη χρονιά που ηγήθηκε των Καβαλίερς σε πόντους, ασίστ και κλεψίματα. Τού απονεμήθηκε επίσης το Βραβείο Αθλητικού Πνεύματος του NBA το 1997, για το έργο του του με τους μη προνομιούχους νέους.
Μιλγουόκι Μπακς (1997-1999)
Τον Σεπτέμβριο του 1997, το Κλίβελαντ αντάλλαξε τον Μπράντον στους Μιλγουόκι Μπακς. Στο πλαίσιο της ανταλλαγής, το Κλίβελαντ έστειλε επίσης τον Τάιρον Χιλ και ένα μία προστατευμένη θέση στην κορυφαία δεκάδα του ντραφτ στους Μπακς. Το Μιλγουόκι έστειλε τον Σέρμαν Ντάγκλας στο Κλίβελαντ και τον Βιν Μπέικερ στους Σιάτλ Σουπερσόνικς, οι οποίοι έδωσαν τον Σον Κεμπ στο Κλίβελαντ. Αν και το Κλίβελαντ δεν ήθελε να ανταλλάξει τον Μπράντον, η ομάδα θεώρησε ότι δεν μπορούσε να παραλείψει την ευκαιρία να ανταλλάξει έναν υπεραστέρα του διαμετρήματος του Κεμπ. Στις 7 Δεκεμβρίου 1997, ο Μπράντον σημείωσε 20 πόντους, 13 ασίστ και 7 ριμπάουντ στη νίκη με 97-91 επί των Σουπερσόνικς Στις 5 Ιανουαρίου 1998, ο Μπράντον βοήθησε και πάλι τους Μπακς να φθάσουν στη νίκη, σημειώνοντας 16 πόντους και 15 ασίστ στη νίκη με 98-92 επί των Πόρτλαντ Μπλέιζερς.
Παρά την επιτυχία στο γήπεδο, οι τραυματισμοί τον περιόρισαν σε μόλις 50 παιχνίδια στην πρώτη του χρονιά με τους Μπακς και το Μιλγουόκι αγωνίστηκε χωρίς αυτόν. Ο Μπράντον ήταν ανάμεσα στους κορυφαίους του πρωταθλήματος σε κλεψίματα και ηγείτο της ομάδας σε ασίστ κατά τη διάρκεια της διετούς θητείας του στους Μπακς. Αν και εξέφρασε ενδιαφέρον να παίξει στο Μιλγουόκι μακροπρόθεσμα με τον Ρέι Άλεν, οι Μπακς φοβήθηκαν ότι δεν θα μπορούσαν να ξανασυμβληθούν με τον Μπράντον ή ότι θα έχανε χρόνο συμμετοχής λόγω τραυματισμών και δεν ήθελαν να διακινδυνέψουν να τον χάσουν χωρίς επιστροφή.
Μινεσότα Τίμπεργουλβς (1999–2003)
Στις 12 Μαρτίου 1999, μετά από μόλις 15 παιχνίδια στη δεύτερη χρονιά του στο Μιλγουόκι, ο Μπράντον ανταλλάχθηκε στη Μινεσότα σε μία ανταλλαγή τριών ομάδων και εννέα παικτών που έστειλε τον Σαμ Κάσελ στο Μιλγουόκι και τον Στέφον Μάρμπουρι στους Νιου Τζέρσεϊ Νετς.
Σε συνδυασμό με τον Κέβιν Γκάρνετ, ο Μπράντον βοήθησε τη Μινεσότα να φθάσει στην πρώτη χρονιά της με 50 νίκες την περίοδο 1999-2000 με μέσο όρο 17 πόντους, 9 ασίστ και 2 κλεψίματα ανά αγώνα. Ωστόσο, ταλαιπωρούνταν συχνά από τραυματισμούς και στις 13 Φεβρουαρίου 2002, οι Τίμπεργουλβς τον έβαλαν στον κατάλογο τραυματισμών, από τον οποίο δεν επέστρεψε. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στους Τίμπεργουλβς, ο Μπράντον θα συνεργαστεί με τον Τσόνσι Μπίλαπς.
Στις 23 Ιουλίου 2003, ο Μπράντον ανταλλάχθηκε στους Ατλάντα Χοκς για λόγους περιορισμού του μισθολογικού κόστους. Αποσύρθηκε από τους Χοκς στις 19 Φεβρουαρίου 2004, δύο χρόνια και 13 ημέρες μετά το τελευταίο του παιχνίδι, και στη συνέχεια ανακοίνωσε την αποχώρησή του.
Ο Μπράντον ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του με μέσο όρο 13,8 πόντους, 3 ριμπάουντ, 6,1 ασίστ και 1,6 κλεψίματα ανά αγώνα, ενώ έφτασε 6 πόντους μακριά από τους 10. 000 πόντους στην σταδιοδρομία του. Το υψηλό της ενεργού δράσης του σε ασίστ σε ένα παιχνίδι ήταν 16, το οποίο πέτυχε πέντε φορές. Εισήχθη στο Αθλητικό Πάνθεον του Όρεγκον το 2006.
Προσωπική ζωή
Ο Μπράντον διευθύνει τώρα το Τέρελ Μπράντον Μπάρμπερ Σοπ στην Νόρθιστ Αλμπέρτα Στριτ του Πόρτλαντ, το οποίο επισκέπτονται πολλοί παίκτες του NBA.. Είναι επίσης κατασκευαστής ακινήτων και διευθύνων σύμβουλος των Τι Μπι Εντερπράιζις και Τι Μπι Εντερπράιζ Μιούζικ.
Ο Μπράντον έχει έναν γιο, τον Τρέβορ, από μία σχέση στο κολέγιο. Ο πατέρας του, Τσαρλς, ήταν προϊστάμενος καταστήματος προμηθειών για το Πανεπιστήμιο Επιστημών Υγείας του Όρεγκον και επίσης βοηθός πάστορα σε εκκλησία Πεντηκοστιανών. Η μητέρα του Μπράντον, η Σάρλοτ, ήταν μία από τις ιδρύτριες του Μάδερς οφ Προφέσιοναλ Πλέιερς, ενός οργανισμού για τις μητέρες των παικτών του ΝΒΑ. Αν και ο Μπράντον θεωρήθηκε "κακοπληρωμένος" για τα δεδομένα του ΝΒΑ, είπε στη μητέρα του να αποσυρθεί αμέσως μετά την υπογραφή του πρώτου του συμβολαίου.
Απόπειρα εκβίασης
Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2008, ο Μπράντον και ο πρώην αμυντικός του NFL, Άντονι Νιούμαν, έπεσαν θύματα απόπειρας εκβιασμού. Τόσο ο Μπράντον όσο και ο Νιούμαν έλαβαν επιστολές που απαιτούσαν χρήματα. Ο Μπράντον και ο φίλος του, Τίμοθι Άπσοου, συμμορφώθηκαν με το αίτημα της επιστολής προς τον Μπράντον να αφήσει μία τσάντα έξω από τον χώρο στάθμευσής του με χρήματα μέσα (αν και τοποθέτησαν μόνο ένα ενιαίο χαρτονόμισμα ενός δολαρίου και απλό χαρτί στην τσάντα). Ο Μπόμπι Χέιζ, ο υπεύθυνος για τις επιστολές, έφθασε για να πάρει την τσάντα όταν ήλθε αντιμέτωπος με τον Άπσοου. Η αστυνομία κλήθηκε αργότερα στο σημείο, αφού ένας κάτοικος άκουσε άνδρες να μιλούν για τη δολοφονία κάποιου. Ο Μπόμπι Χέιζ τέθηκε υπό κράτηση και αργότερα αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση, λαμβάνοντας εντολή να μην έλθει σε επαφή με τον Μπράντον, τον Νιούμαν ή τις οικογένειές τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς
Ινετζίρο Ασανούμα
Ο Ινετζίρο Ασανούμα (ιαπωνικά: 浅沼 稲次郎, Ασανούμα Ινετζίρο) (27 Δεκεμβρίου 1898 – 12 Οκτωβρίου 1960) ήταν Ιάπωνας πολιτικός, ο οποίος ηγήθηκε του Ιαπωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ο Ασανούμα ήταν ένθερμος υποστηρικτής του σοσιαλισμού στην Ιαπωνία της μεταπολεμικής εποχής. Διακρίθηκε για τη στήριξή του προς το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας και την κριτική που άσκησε στις αμερικανοϊαπωνικές σχέσεις, οι οποίες ήταν ιδιαίτερα αμφιλεγόμενες.
Ο Ασανούμα δολοφονήθηκε με ένα παραδοσιακό κοντό ξίφος τύπου γουακιζάσι από τον υπερεθνικιστή Οτόγια Γιαμαγκούτσι, ενώ μιλούσε σε μια τηλεοπτική πολιτική συζήτηση στο Τόκιο. Ο βίαιος θάνατός του προβλήθηκε με παραστατικές λεπτομέρειες από την κρατική τηλεόραση, προκαλώντας εκτεταμένο σοκ και οργή στο κοινό.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ασανούμα γεννήθηκε στο Μιγιάκε-τζίμα, ένα απομακρυσμένο ηφαιστειακό νησί που ανήκει διοικητικά στο Τόκιο, στις 27 Δεκεμβρίου 1898. Η μητέρα του πέθανε κατά τη γέννησή του, αφήνοντάς τον να τον μεγαλώσει ο πατέρας του, ο οποίος αργότερα πέθανε από καρκίνο, αφήνοντας τον Ασανούμα ορφανό. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, ο Ασανούμα έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο Γουασέντα, αποφοιτώντας το 1923. Ενώ σπούδαζε ακόμα, ο Ασανούμα εντάχθηκε στο νεοσύστατο Αγροτοεργατικό Κόμμα και συμμετείχε σε διάφορες μορφές αριστερού ακτιβισμού. Μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων, ίδρυσε την Ενωση Οικοδόμων, η οποία μελέτησε τα έργα Άγγλων σοσιαλιστών και διαμαρτυρήθηκε για τη στρατιωτική έρευνα που διεξαγόταν στο Γουασέντα. Το 1924, ο Ασανούμα εγκατέλειψε το Αγροτικό Εργατικό Κόμμα, αφού το κόμμα χωρίστηκε σε τρεις διαφορετικές φατρίες, και ενεπλάκη στο Εργατοαγροτικό κίνημα.
Πολιτική καριέρα
Το 1926, ο Ασανούμα ήταν ένας από τους κύριους ιδρυτές του Ιαπωνικού Εργατοαγροτικού Κόμματος, στο πλαίσιο των προσπαθειών του να συνδέσει τα αστικά εργατικά κινήματα με τα κινήματα των αγροτών της υπαίθρου. Το 1929, ο Ασανούμα έθεσε υποψηφιότητα για το Δημοτικό Συμβούλιο του Τόκιο, εκπροσωπώντας την περιοχή Φουκαγκάουα, αλλά δεν εξελέγη μέχρι το 1933. Το 1936, ο Ασανούμα εξελέγη στην Εθνική Δίαιτα της Ιαπωνίας για πρώτη φορά ως μέλος του νεοσύστατου Κόμματος Κοινωνικών Μαζών και επρόκειτο να υπηρετήσει στη Δίαιτα για 20 χρόνια συνολικά.
Ως μέλος της Δίαιτας, ο Ασανούμα απομακρύνθηκε από τις προηγούμενες αντιιμπεριαλιστικές του απόψεις και έγινε ένθερμος υποστηρικτής του «ιερού πολέμου» της Ιαπωνίας στην Ανατολική Ασία, ισχυριζόμενος ότι ήταν απαραίτητος να «απελευθερωθεί» η Ασία από τις δυνάμεις του δυτικού ιμπεριαλισμού. Οργάνωσε ακόμη και την προσπάθεια να μεμφθεί ο Σαΐτο Τακέο και να εκδιωχθεί από το Κόμμα Κοινωνικών Μαζών μετά την αντιπολεμική ομιλία του τελευταίου στο βήμα της της Δίαιτας το 1940. Ωστόσο, ο ίδιος ο Ασανούμα αποφάσισε να μην είναι υποψήφιος για επανεκλογή το 1942.
Αμέσως μετά την ήττα της Ιαπωνίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ασανούμα ήταν ένας από τους ιδρυτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ιαπωνίας (JSP), του οποίου αναδείχθηκε γενικός γραμματέας (για το διάστημα 1955-1960) και τελικά πρόεδρος (1960). Ως πολιτικός, ο Ασανούμα καλλιέργησε μια εικόνα «καθημερινού ανθρώπου». Έζησε με μετριοπάθεια σε κρατικές κατοικίες για όλη του τη ζωή και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους απλούς εργάτες, τους μικρούς καταστηματάρχες καθώς και σε άλλα μέλη της εργατικής τάξης.
Σε αντίθεση με τη φιλοπολεμική του στάση κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στη μεταπολεμική περίοδο, ο Ασανούμα ηγήθηκε της σθεναρής αντίθεσης του Κόμματος στην αναθεώρηση του άρθρου 9 του μεταπολεμικού συντάγματος της Ιαπωνίας και στην εκ νέου στρατιωτικοποίηση της Ιαπωνίας. Ωστόσο, ο ιστορικός Άντριου Γκόρντον υποστηρίζει ότι ο Ασανούμα ήταν συνεπής στην αντιπάθεια του προς τον δυτικό ιμπεριαλισμό και στην επιθυμία να χαράξει η Ασία τη δική της πορεία στις παγκόσμιες υποθέσεις.
Το 1959, ο Ασανούμα επικρίθηκε ευρέως για ένα περιστατικό κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, όπου αποκάλεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες «κοινό εχθρό της Κίνας και της Ιαπωνίας» κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας μπροστά από το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα στο Πεκίνο. Όταν επέστρεψε από αυτό το ταξίδι φορούσε ένα σακάκι με γιακά τύπου Μάο κατά την αποβίβασή του από ένα αεροπλάνο στην Ιαπωνία, πυροδοτώντας την κριτική ακόμη και από τους σοσιαλιστές ηγέτες. Εκείνη την εποχή, η Ιαπωνία, ο σύμμαχός της οι Ηνωμένες Πολιτείες και πολλές άλλες χώρες αναγνώρισαν τη Δημοκρατία της Κίνας ως τη νόμιμη κυβέρνηση της Κίνας. Υπό την ηγεσία του Ασανούμα, το JSP έπαιξε ηγετικό ρόλο στις μαζικές διαμαρτυρίες κατά της αναθεώρησης της Συνθήκης Ασφαλείας ΗΠΑ-Ιαπωνίας το 1960, εξοργίζοντας τους δεξιούς που υποστήριξαν τη συνθήκη.
Δολοφονία
Στις 12 Οκτωβρίου 1960, ο Ασανούμα δολοφονήθηκε από τον 17χρονο δεξιό υπερεθνικιστή Οτόγια Γιαμαγκούτσι κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής πολιτικής συζήτησης ενόψει των επερχόμενων εκλογών για τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ενώ ο Ασανούμα μιλούσε από το βήμα στην αίθουσα Χιμπίγια του Τόκιο, ο Γιαμαγκούτσι όρμησε στη σκηνή και πέρασε ένα παραδοσιακό κοντό σπαθί σαμουράι στα πλευρά του Ασανούμα, στην αριστερή πλευρά, τραυματίζοντάς τον θανάσιμα. Το κρατικό ιαπωνικό τηλεοπτικό δίκτυο NHK κατέγραφε τη συζήτηση για μεταγενέστερη μετάδοση και η κασέτα της δολοφονίας του Ασανούμα προβλήθηκε πολλές φορές μπροστά σε εκατομμύρια τηλεθεατές. Η φωτογραφία της δολοφονίας του Ασανούμα χάρισε στον φωτογράφο της Γιασούσι Ναγκάο τόσο το Βραβείο Πούλιτζερ όσο και τον τίτλο της Φωτογραφίας της Χρονιάς στον Παγκόσμιο Τύπο.
Ο Γιαμαγκούτσι συνελήφθη στον τόπο του εγκλήματος και λίγες εβδομάδες αργότερα αυτοκτόνησε με απαγχονισμό ενώ βρισκόταν υπό κράτηση από την αστυνομία.
Μνήμη
Ο Ασανούμα ήταν σεμνός και εργατικός και είχε κερδίσει τον σεβασμό από τους συναδέλφους του σε όλο το πολιτικό φάσμα. Η δολοφονία του συγκλόνισε πραγματικά το πολιτικό κατεστημένο της Ιαπωνίας. Λίγο μετά το θάνατό του, ο συντηρητικός πρωθυπουργός και πρώην εκλογικός του αντίπαλος Χαγιάτο Ικέντα εκφώνησε έναν εγκάρδιο επικήδιο για τον Ασανούμα στο βήμα της Δίαιτας.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ εκείνης της εποχής, η σύντομη ομιλία του Ικέντα έγινε δεκτή με βροντερά χειροκροτήματα και έκανε πολλούς βουλευτές να ξεσπάσουν σε κλάματα.
Κρυονέρι Ροδόπης
Το Κρυονέρι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 5 μέτρα.