cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καικιλία Ρενάτα της Αυστρίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Παραβαλανείς
Παραβαλανείς ή Παραβαλάνοι (αρχαία ελληνικά: ) καλούνταν μία ομάδα των πρώτων χριστιανικών χρόνων στην περιοχή της Αλεξάνδρειας την περίοδο του Πάπα Διονυσίου το 3ο αιώνα μ.Χ., οι οποίοι χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά και την καύση των νεκρών (κυρίως από αρρώστιες), από όπου πήραν και το όνομά τους.
Προέρχονταν από τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα και μέσω αυτού του τρόπου πίστευαν ότι προσφέρουν μια υπηρεσία στο Χριστό. Η αφοσίωση τους έγινε γρήγορα αναγκαία στον εκάστοτε Επίσκοπο, μιας και η χριστιανική θρησκεία βρισκόταν ακόμη υπό απαγόρευση και η ομάδα άρχιζε να χρησιμοποιείται ως προστασία σε δημόσιες εμφανίσεις και λειτουργίες.
Αν και η παρουσία τους δεν ήταν έννομη, άρχισαν να απολαμβάνουν προνόμια ιερατικού τύπου με αποκορύφωμα τη Σύνοδο της Εφέσου, όπου πήραν ενεργά μέρος. Ήταν πλέον υπό την προστασία του Επισκόπου και μέσω του Θεοδοσιανού Κώδικα (Codex Theodosianus), τοποθετήθηκαν επίσημα στις διαταγές του εκάστοτε κυβερνήτη της Αιγύπτου, μιας και με την τοποθέτηση του Θεοδοσίου στην κεφαλή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ο χριστιανισμός γίνεται πλέον η επίσημη θρησκεία.
Ελέγχεται, άν και θεωρείται το πιο πιθανό, οι Παραβαλάνοι να είναι οι αυτουργοί της δολοφονίας (μέσω λιθοβολισμού) της νεοπλατωνικής φιλοσόφου και αστρονόμου Υπατίας με ηθικό αυτουργό τον τότε αρχιεπίσκοπο Αλέξανδρείας Κύριλλο Α', το Μάρτιο του 415 μ.Χ.
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Αίγυπτο
Οράτιος
Ο Κόιντος Οράτιος Φλάκκος (Quintus Horatius Flaccus, 8 Δεκεμβρίου 65 π.Χ. - 27 Νοεμβρίου 8 π.Χ.), γνωστότερος απλώς ως Οράτιος, ήταν ο κορυφαίος Ρωμαίος λυρικός ποιητής κατά την εποχή του Οκταβιανού Αύγουστου. Για πολλούς είναι ένας από τους δύο μεγαλύτερους Λατίνους ποιητές όλων των εποχών μαζί με τον Βιργίλιο.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στη Βενόζα, μία κωμόπολη στα σύνορα Απουλίας και Λουκανίας, ως γιος απελεύθερου γεννημένος ο ίδιος ελεύθερος. Ο πατέρας του εργαζόταν ως μεσάζοντας σε δημοπρασίες. Παρότι ο ποιητής παρουσιάζει τον εαυτό του ως «πτωχόν και τίμιον» αγρότη (macro pauper agello, «Σάτιρες» 1.6.71), η ασχολία του πατέρα του ήταν επικερδής για τους πρώην σκλάβους: ο πατέρας του μπόρεσε να ξοδέψει αρκετά χρήματα για την εκπαίδευση του γιου του, συνοδεύοντάς τον αρχικώς στη Ρώμη για τη στοιχειώδη μόρφωση και στέλνοντάς τον κατόπιν στην Αθήνα να μελετήσει Ελληνικά και Φιλοσοφία. Ο Οράτιος αργότερα εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του ως εξής:
''«Αν ο χαρακτήρας μου βαρύνεται με λίγα μικρά ελαττώματα, κατά τα άλλα είναι τίμιος και ηθικός. Αν λίγους μόνο διάσπαρτους λεκέδες μπορείτε να δείξετε σε μια κατά τ´άλλα αγνή επιφάνεια, αν κανείς δε μπορεί να με κατηγορήσει για φιλοχρηματία, ή λαγνεία, ή ασωτίες, αν ζω ζωή ενάρετη, αμόλυντη από ακαθαρσίες (συγχωρείστε μου προς στιγμή τον αυτοέπαινό μου),κι αν είμαι ένας καλός φίλος για τους φίλους μου, στον πατέρα μου οφείλονται όλα αυτά... ... Αξίζει από μένα ευγνωμοσύνη και αίνο. Ποτέ δε θα μπορούσα να ντρέπομαι για ένα τέτοιο πατέρα, ούτε και νιώθω ανάγκη καμιά ν' απολογηθώ, σαν πολλούς άλλους, επειδή είμαι γιος απελεύθερου».''
(«Σάτιρες» 1.6.65-92)
Το έργο του
Ο Οράτιος έγραψε ποιήματα λυρικά και ποιήματα δαχτυλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ποιητές
Θερμησία Αργολίδας
Η Θερμησία (ή Θερμίσι) είναι παραθαλάσσιο χωριό του Νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στα νότια του νομού, επτά χιλιόμετρα ανατολικά της Ερμιόνης. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 331 κάτοικοι.
Την ονομασία της την οφείλει στον αρχαίο ναό της Δήμητρας της Θερμασίας που βρισκόταν στην περιοχή. Το όνομά αυτό επιβίωσε μέχρι τις μέρες μας παρεφθαρμένο σε Θερμάσι, το οποίο στην συνέχεια έγινε Θερμησία. Αναφέρεται συχνά για το φρούριο της, το «Κάστρο Θερμησίας», καθώς και για τις πλούσιες αλυκές της.
Διοικητικές μεταβολές
Η Θερμησία ήταν συνδεδεμένη διοικητικά με τη γειτονική της Ερμιόνη, μέχρι το 1955 που αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Στην κοινότητα θερμησίας ανήκαν και οι οικισμοί Αγία Αικατερίνη, Ακτή Ύδρας, Μετόχι, Πηγάδια, Πλέπι, και  Σωληνάρι. Η κοινότητα Θερμησίας καταργήθηκε το 1998 όταν με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, εντάχθηκε στον Δήμο Ερμιόνης. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, το 2011, εντάχθηκε στον Δήμο Ερμιονίδας.
Πληθυσμός
Το χωριό γνώρισε σημαντική αύξηση πληθυσμού μέχρι και το 1951 αλλά έκτοτε ο πληθυσμός του έχει μειωθεί σημαντικά.
HarmonyOS
Το HarmonyOS (HMOS) (Κινέζικα: 鸿 蒙; pinyin: Hóngméng) είναι μια οικογένεια λειτουργικών συστημάτων που αναπτύχθηκε από την Huawei. Παρουσιάστηκε στις 9 Αυγούστου 2019, χαρακτηρίστηκε ως ένα μικροϋπολογιστικό, διανεμημένο, ενσωματωμένο λειτουργικό σύστημα για να συνεργάζονται και να αλληλοσυνδέονται διάφορες έξυπνες συσκευές στο οικοσύστημα Internet of Things (IoT). Το HarmonyOS 1.0 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τις έξυπνες τηλεοράσεις Huawei για την κινεζική αγορά τον Σεπτέμβριο του 2019. Στη συνέχεια, το HarmonyOS 2.0 κυκλοφόρησε για έξυπνα τηλέφωνα και ταμπλέτες της Huawei τον Ιούνιο του 2021.
Η έκδοση του HarmonyOS για συσκευές IoT έχει αναπτυχθεί ως πρότζεκτ ανοιχτού κώδικα με το όνομα OpenHarmony και βασίζεται στο μικροκύκλωμα LiteOS της Huawei.
Εφαρμογές
Εκτός από τις εφαρμογές Android που μπορεί να συναντήσει κάποιος σε μορφή αρχείου APK, υπάρχουν εφαρμογές HarmonyOS στο AppGallery της Huawei.
Το AppGallery, το κατάστημα εφαρμογών της εταιρείας επιτρέπει στους χρήστες να κατεβάζουν και να εγκαθιστούν εφαρμογές Android που είναι συμβατές με το HarmonyOS και εφαρμογές που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για το HarmonyOS σε ένα APP pack. Για γενική διαφοροποίηση, ορισμένες εφαρμογές HarmonyOS επισημαίνονται με μια συνδρομή "HMOS" στο εικονίδιο της εφαρμογής, και μια υπογράμμιση κάτω από το εικονίδιο της εφαρμογής για να υποδηλώσουν τις δυνατότητες των καρτών υπηρεσιών που διατίθενται στο HarmonyOS. Οι εφαρμογές που αναπτύσσονται χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες λειτουργίες HarmonyOS δεν υποστηρίζονται σε συσκευές με Android.
Τόσο οι εφαρμογές HarmonyOS όσο και οι εφαρμογές Android επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τα Huawei Mobile Services ως επιλογή. Ωστόσο, η τεχνολογία κατανεμημένης επικοινωνίας που παρέχεται στο σύστημα HarmonyOS διατίθεται για εφαρμογές HarmonyOS, αλλά όχι για εφαρμογές Android, με βάση το σχεδιασμό του λειτουργικού συστήματος.
Μέχρι τον Ιούνιο του 2021, περίπου 500.000 προγραμματιστές συμμετείχαν στην ανάπτυξη εφαρμογών HarmonyOS.
Αντιδράσεις
Το HarmonyOS που εκτελείται σε έξυπνα τηλέφωνο επικρήθηκε πολλές φορές ως μία «μετονομασμένη έκδοση Android και EMUI» με σχεδόν «πανομοιότυπες βάσεις κώδικα». Μετά την κυκλοφορία της δοκιμαστικής έκδοσης του HarmonyOS 2.0, οι Ars Technica και XDA Developers εικάζουν ότι η έκδοση για έξυπνα τηλέφωνα έχει διαμορφωθεί από το Android 10. Η Ars Technica διαπίστωσε ότι μοιάζει με το υπάρχον λογισμικό EMUI που χρησιμοποιείται σε συσκευές Huawei, αλλά με όλες τις αναφορές στο "Android" να έχουν αντικατασταθεί από "HarmonyOS". Σημειώθηκε επίσης ότι το λογισμικό DevEco Studio που είναι βασισμένο στο ανοιχτού κώδικα IDE IntelliJ IDEA του JetBrains «μοιράστηκε στοιχεία και αλυσίδες εργαλείων με το Android Studio».
Κατά τη δοκιμή του νέου MatePad Pro τον Ιούνιο του 2021, το Android Authority και το The Verge παρατήρησαν, παρόμοια, ομοιότητες στη συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένου του ότι ήταν δυνατή η εγκατάσταση εφαρμογών από αρχεία APK Android στο tablet που βασίζεται στο HarmonyOS και ότι περιλάμβανε το Easter egg.
Αρχικά, η Huawei δήλωσε ότι το HarmonyOS ήταν ένα διανεμημένο λειτουργικό σύστημα που βασίζεται σε μικροπυρήνα και ήταν εντελώς διαφορετικό από το Android και το iOS. Ένας εκπρόσωπος της Huawei δήλωσε στη συνέχεια ότι το HarmonyOS υποστηρίζει πολλούς πυρήνες και χρησιμοποιεί πυρήνα Linux εάν μια συσκευή έχει μεγάλη ποσότητα μνήμης RAM και ότι η εταιρεία είχε εκμεταλλευτεί μεγάλο αριθμό πόρων ανοιχτού κώδικα τρίτου μέρους, συμπεριλαμβανομένου του Linux, για να επιταχύνει την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης αρχιτεκτονικής.
Ποδηλατικός Όμιλος Πατρών
Ο Ποδηλατικός Όμιλος Πατρών είναι αθλητικός σύλλογος της Πάτρας που καλλιεργεί το άθλημα της ποδηλασίας. Ιδρύθηκε στις 8 Απριλίου 1971 με πρωτοβουλία του ποδηλάτη της Ε.Α. Πατρών Ευάγγελου Διαμαντόπουλου και πρώτο πρόεδρο τον Παναγιώτη Κοντογιάννη και αντιπρόεδρο τον Ευάγγελο Διαμαντόπουλο. Αμέσως με την ίδρυση του εγγράφηκαν 15 αθλητές και συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα της Τ.Ε. ΣΕΓΑΣ Πατρών. Ήταν από τους πρωτεργάτες και ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας το 1973.
Με τον Π.Ο. Πατρών έχουν αγωνιστεί πολλοί μεγάλοι ποδηλάτες, πανελληνιονίκες βαλκανιονίκες και μεσογειονίκες ανάμεσα τους οι ο Ευάγγελος Διαμαντόπουλος , ο Κανέλλος Κανελλόπουλος, ο Λάμπρος Βασιλόπουλος, ο Βασίλης Αναστόπουλος , ο Λουκάς Καταπόδης, και ο Ελευθέριος Διαμαντόπουλος. Μεγάλες επιτυχίες του συλλόγου η 1η θέση στη Γενική βαθμολογία το 1993 και το 2003, πρωταθλητής Ελλάδος το 2005 στο ομαδικό σπρίντ , πρωταθλητής Ελλάδος το 2005 στο αγώνισμα ζευγών δρόμου. Το 2004 βραβεύτηκε από τον ΠΣΑΤ για την προσφορά του στον αθλητισμό.
Από το 1978 διοργανώνει ανελλιπώς το διεθνή γύρο Θυσίας στην διαδρομή Πάτρα - Καλάβρυτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας
Αιγαίο Πέλαγος
Αιγαίο πέλαγος ονομάζεται η θαλάσσια περιοχή της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου που οριοθετείται από τη Κεντρική Ελλάδα στα δυτικά, από τη Μακεδονία και τη Θράκη στα βόρεια, από τη Μικρά Ασία στα ανατολικά και από τη Κρήτη στα νότια. Έχει έκταση 240.000 τ.χλμ. και μέγιστο βάθος 4.710μ. σε απόσταση 14 μιλίων ανατολικά του φάρου της βραχονησίδας Παξιμάδα. Μεγαλύτερη πόλη του γεωγραφικού διαμερίσματος είναι η Ρόδος με 49.590 κατοίκους, ενώ μεγάλες και σπουδαίες πόλεις όπως η (ευρύτερη) Αθήνα, η Σμύρνη και η Θεσσαλονίκη βρέχονται από αυτό. Υπήρξε η κοιτίδα του Αιγαιακού πολιτισμού. Σύμφωνα με τη μυθολογία, το όνομά του προέρχεται από τον Αιγέα, βασιλιά της Αθήνας και πατέρα του Θησέα, ο οποίος έπεσε και πνίγηκε στα νερά του πελάγους από το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο.
Το μέγιστο βάθος του Αιγαίου Πελάγους βρίσκεται στα 3.544 μέτρα, ανατολικά της Κρήτης. Το Θρακικό Πέλαγος και το Κρητικό Πέλαγος είναι κύριες υποδιαιρέσεις του Αιγαίου Πελάγους.
Το Αιγαίο Πέλαγος είναι μια θάλασσα με μεγάλη ιστορία. Παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ιστορίας της Αρχαίας Ελλάδας, καθώς οι Έλληνες από την αρχαιότητα ζούσαν στα νησιά του Αιγαίου και γύρω από αυτά. Τα νησιά του Αιγαίου διευκόλυναν την επαφή μεταξύ των ανθρώπων της περιοχής και μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Μαζί με τους Έλληνες, στη βόρεια ακτή ζούσαν Θράκες. Οι Ρωμαίοι κατέκτησαν στη πορεία την περιοχή στον 2ο αιώνα π.Χ. και αργότερα η Βυζαντινή Αυτοκρατορία χρησιμοποίησε επιτυχημένα το Αιγαίο Πέλαγος για να ανασχέσει την εδαφική επέκταση της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Η Τέταρτη Σταυροφορία αποδυνάμωσε τη βυζαντινή κυριαρχία στο Αιγαίο και έπειτα το αρχιπέλαγος έπεσε στα χέρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με εξαίρεση την Κρήτη, η οποία ήταν βενετική αποικία μέχρι το 1669. Η Ελληνική Επανάσταση επέτρεψε την δημιουργία ενός νέου ελληνικού κράτους το 1829 που είχε πρόσβαση και στο Αιγαίο. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε παρουσία στη θάλασσα για περισσότερα από 500 χρόνια, έως ότου αντικαταστάθηκε από τη σύγχρονη Τουρκία. Στην εποχή των Παγετώνων πολλά νησιά των Κυκλάδων αποτελούσαν ένα ενιαίο νησί και το Αιγαίο ήταν μικρότερο.
Στο Αιγαίο συναντώνται κατά κύριο λόγο ασβεστόλιθοι, αν και οι ασβεστόλιθοι του Αιγαίου έχουν αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό από την ηφαιστειακή δραστηριότητα που έχει συγκλονίσει την περιοχή στις τελευταίες χιλιετίες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πλούσια χρωματιστά ιζήματα στα νησιά της Σαντορίνης και της Μήλου, στο νότιο Αιγαίο. Στο Αιγαίο βρίσκεται η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος, η Καβάλα και το Ηράκλειο (στο ελληνικό τμήμα του Αιγαίου) και η Σμύρνη και το Μπόντρουμ (Αλικαρνασσός) στο τουρκικό τμήμα του Αιγαίου. Τα ίδια τα υπόγεια ύδατα του Αιγαίου Πελάγους έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι που κάνει κάποιον να πιστεύει ότι το έδαφος θα ήταν άγονο επειδή βρίσκεται σε περιοχή που παλιά είχε ηφαιστειακή δραστηριότητα, αλλά στην πραγματικότητα έχει μια ισορροπία με τη δομή του εδάφους του που το καθιστά ικανό να καλλιεργεί γόνιμες καλλιέργειες σε γη που θα φαινόταν άγονη.
Η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν τεταμένες σχέσεις ως προς το Αιγαίο. Η διαμάχη για το Αιγαίο ασκεί μεγάλη επίδραση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις από τη δεκαετία του 1970. Η Ελλάδα δεν έχει λύσει ακόμα με τη Τουρκία θέματα που αφορούν τα όρια των χωρικών υδάτων, του εθνικού εναέριου χώρου, των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών και των περιοχών πληροφοριών πτήσης. μικρογραφία|336x336εσ|Ανατολή στο Αιγαίο Πέλαγος
Γεωγραφική θέση
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός καθορίζει τα όρια του Αιγαίου πελάγους ως εξής:
Νότια: Από το ακρωτήριο Άσπρο (28°16'E) της Μικράς Ασίας έως το ακρωτήριο Κουμπουρνού, το βορειοανατολικό άκρο της Ρόδου, δια μέσω του νησιού έως το ακρωτήριο Πρασονήσι, έπειτα νοτιοδυτικά έως το σημείο Βρόντος (35°33'N) της Καρπάθου, δια μέσω του νησιού έως το ακρωτήριο Καστέλο, το νοτιότερο άκρο της Καρπάθου, έπειτα νοτιοδυτικά έως το ακρωτήριο Πλάκα της Κρήτης, δια μέσω του νησιού έως την Άγρια Γραμβούσα, από το βορειοδυτικό άκρο της έως το ακρωτήριο Απολυτάρες των Αντικυθήρων, δια μέσω του νησιού έως το βράχο Ψείρα, στα βορειοδυτικά του νησιού, έπειτα βορειοδυτικά έως το ακρωτήριο Τραχήλι των Κυθήρων δια μέσω του νησιού έως το ακρωτήριο Καραβούγια και έπειτα βορειοδυτικά έως το ακρωτήριο της Αγίας Μαρίας της Ελαφονήσου (36°28′N 22°57′E).
Ελλήσποντος: Μία νοητή γραμμή από το ακρωτήριο της Έλλης έως το ακρωτήριο του Κουμ Καλέ (Σίγειο).
Πελάγη και θάλασσες
Από την αρχαιότητα ακόμα τα διάφορα τμήματα του Αιγαίου έχουν ιδιαίτερα ονόματα: α) Μυρτώο πέλαγος, μεταξύ Σουνίου και Κυθήρων. β) Θρακικό πέλαγος, μεταξύ Θάσου, Σαμοθράκης και θρακικών ακτών. γ) Ικάριο πέλαγος, μεταξύ Χίου και Κω. δ) Κρητικό πέλαγος, βόρεια της Κρήτης. ε) Καρπάθιο πέλαγος, μεταξύ Καρπάθου και μικρασιατικών ακτών. στ) Ευβοϊκή θάλασσα, που περιβρέχει το νησί Εύβοια. ζ) Δωδεκανησιακή θάλασσα, που περιβάλλει τα Δωδεκάνησα.
Ακρωτήρια
Τα κυριότερα είναι: Κάβο Μαλιάς, στη χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς της Πελοποννήσου (Λακωνία). Σκύλλαιο (κοιν. Κάβο Σκυλί), στην Αργολική χερσόνησο. Σουνίου στην Αττική. Καφηρέας (κοιν. Κάβο Ντόρο), στη Νότια Εύβοια. Αρτεμίσιο, στη Βόρεια Εύβοια. Τρίκερι (αρχ. Αιάντειον), στη χερσόνησο του Πηλίου. Παλιούρι στη χερσόνησο Παλλήνης Χαλκιδικής. Δρέπανο, στη χερσόνησο Σιθωνίας Χαλκιδικής. Άγιος Γεώργιος ή Σταυρός ή Φονιάς (αρχ. Νυμφαίον) στη χερσόνησο Αγίου Όρους (Άθως). Έλλη στη χερσόνησο Καλλίπολης Θράκης. Μπαμπά (αρχ. Λεκτόν), στην Τρωαδική χερσόνησο της Μ. Ασίας. Στη Μ. Ασία επίσης: Καραμπουρνού (αρχ. Μέλαινα άκρα), Μπιάνκο, Καναπίτα (αρχ. Τρωγύλιον), στη Μυκάλη, Αλούπο (αρχ. Κυνός σήμα), στην Αλικαρνασσό κ.ά..
Κόλποι
Επιδαύρου Λιμηράς, Αργολικός, Σαρωνικός στην Αττική, Μαλιακός στη Στερεά, Ευβοϊκός μεταξύ Εύβοιας και Στερεάς (Βόρειος Ευβοϊκός και Νότιος Ευβοϊκός), Παγασητικός στη Θεσσαλία, Θερμαϊκός, Τορωναίος, Σιγγιτικός, Στρυμονικός και Καβάλας στη Μακεδονία, Κόλπος Ξηρού στη Θράκη, Αδραμυττηνός, Ελαΐτικος, Κόλπος της Σμύρνης, Κόλπος της Εφέσου, Ιασικός, Κεραμεικός, Κόλπος της Σύμης στη Μ. Ασία, Κισσάμου, Χανίων, Σούδας, Αλμυρού και Μιραμπέλου στην Κρήτη, Καλλονής και Γέρας στη Λέσβο.
Λιμένες
Στην ηπειρωτική Ελλάδα του Πειραιά, της Ελευσίνας, του Λαυρίου, της Ραφήνας, του Ναυπλίου, της Χαλκίδας, της Στυλίδας, του Βόλου, της Θεσσαλονίκης, της Καβάλας, του Πόρτο Λάγο, της Αλεξανδρούπολης, του Ίβριτζε (κόλπος Ξηρού στην Ανατολική Θράκη). Στη Μ. Ασία: Αϊβαλί ή Κυδωνιές, της Σμύρνης, της Αλικαρνασσού, του Κουσάντασι. Στην Κρήτη: του Ηρακλείου, της Σούδας, των Χανίων. Στα άλλα νησιά: της Μυτιλήνης, της Χίου, Βαθύ (Σάμου), της Ρόδου, της Άνδρου, της Θάσου, της Ερμούπολης (Σύρου) κτλ..
Διοικητική Διαίρεση Νήσων
Τα Νησιά του Αιγαίου Πελάγους υπάγονται σε περιφερειακές ενότητες, οι οποίες με τη σειρά τους υπάγονται σε περιφέρειες. Έξι εξ' αυτών αφορούν την Ηπειρωτική Ελλάδα, οι βασικές ωστόσο περιφέρειες του Αιγαίου Πελάγους είναι τρεις:
Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου Περιφέρεια Κρήτης
Ποταμοί
Ποταμοί που εκβάλλουν στο Αιγαίο είναι οι: Ίναχος (Αργολίδα), Σπερχειός, Πηνειός (Θεσσαλία), Αλιάκμονας, Λουδίας, Αξιός, Στρυμόνας (Μακεδονία), Νέστος, Έβρος (Θράκη), Κάικος, Έρμος, Κάυστρος, Μαίανδρος (Μικρά Ασία) κ.α..
Πετρελαιοφόρος Ορίζοντας
Το Αιγαίο πέλαγος είναι και ένας τεράστιος πετρελαιοφόρος ορίζοντας κάτι το οποίο φέρει την Ελλάδα και την Τουρκία σε σύγκρουση για την αξιοποίηση αυτών των κοιτασμάτων. Το 1978, πριν την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΕ, πραγματοποιήθηκε μελέτη 10 ναυτικά μίλια από το ακρωτήριο Μπάμπουρας της Θάσου, όπου βρέθηκε κοίτασμα με κόστος εξόρυξης ίσο με αυτό των πηγαδιών στη Σαουδική Αραβία. Αυτό ήταν το πρώτο κοίτασμα που βρέθηκε στο Αιγαίο, και ακολούθησαν και άλλα με σημαντικότερες 14 περιοχές ανάμεσα σε Ρόδο και Κω, όπου τέλη του '95 υπήρχαν διάφορα σενάρια ύπαρξης πετρελαίου.
Πολλά κράτη, ενδιαφέρθηκαν για την αξιοποίησή τους, που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ λόγω του καθεστώτος αστάθειας που επικρατεί στην περιοχή. Απειλές κρίσεων όπως αυτές του Σισμίκ, των Ιμίων και άλλες κατέστησαν τις περιοχές αυτές, υπό τις λεγόμενες Γκρίζες Ζώνες και τίθενται προς αμφισβήτηση η εδαφική κυριαρχία τους από την Τουρκία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Θάλασσες της Ευρώπης
Καμενίτσα Αχαΐας
Ονομασία
Το όνομα του χωριού πιστεύεται ότι είναι είτε σλαβικό είτε ότι ή προέρχεται από το ελληνικό κάμινος (καμίνι).
Παράβλημα
Παράβλημα είναι ο επίσημος όρος του κοινώς λεγόμενου στη ναυτική γλώσσα μπαλόνι ή στρωμάτσο*. Πρόκειται για κατασκεύασμα που ανακρεμάται στα πλευρά των πλοίων ή λέμβων για τη προφύλαξή τους από πρόσκρουση ή τριβή κατά τη παραβολή τους σε άλλο πλωτό ή στη προκυμαία.
Καμενίτσα Αχαΐας
Ιστορία
Στην περιοχή της Καμενίτσας έχουν βρεθεί ρωμαϊκές αρχαιότητες, από εκεί πιστεύεται ότι περνούσε ο δημόσιος δρόμος επί ρωμαιοκρατίας τμήματα του οποίου έχουν βρεθεί σε άλλες κοντινές θέσεις. Στην αρχαιότητα η ευρύτερη περιοχή, πεδιάδα του Πείρου, ανήκε στην αρχαία πόλη Ώλενο, σε επιφανειακές έρευνες έχουν βρεθεί νεκροταφεία και οικισμοί.
Παράβλημα
Τα παραβλήματα κατασκευάζονται από πλέγμα σχοινιού ή από καραβόπανο γεμισμένο με τρίμματα φελλού ή στουπιών ή από ξύλο κυλινδρικό. Σήμερα τα περισσότερα είναι πλαστικά. Ως ευκολότερη κατασκευή είναι τα ελαστικά από ρόδες αυτοκινήτων που προηγουμένως "πατρονάρονται" με σχοινί. Όλα τα παραβλήματα είναι αφαιρετά και κρεμιούνται σε κατάλληλο ύψος από τη θάλασσα όταν παρίσταται ανάγκη. Σε ακάτους ναύδετα και σε λιμενικές εγκαταστάσεις φέρονται περιφερειακά σε μόνιμη εγκατάσταση.
Καμενίτσα Αχαΐας
Ιστορία
Κατά την Φραγκοκρατία στην Καμενίτσα αναφέρεται κάστρο, κατεστραμμένο σήμερα, όπου ανήκε στην Βαρωνία της Πάτρας και τον λατίνο Αρχιεπίσκοπο, στο κάστρο αυτό διανυκτέρευσε και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μαζί με τον αδελφό του Θωμά το 1429 όταν κατευθυνόταν στην Πάτρα για να πολιορκήσει την πόλη. Με την πρώτη κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς το κάστρο και η περιοχή άλλαζε συνέχεια χέρια μεταξύ Ενετών και Οθωμανών και έγινε πεδίο μαχών για 17 έτη. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν έδρα λατίνου Αρχιεπισκόπου και αναφέρεται ότι είχε λιμένα που πιστεύεται ότι είναι το σημερινό κοντινό χωριό Καμίνια. μικρογραφία|260x260εσ|Ο Ι. Ν. του Ευαγγελιστή Λουκά στην Καμενίτσα. Το 1690 αναφέρεται ότι ήταν κόμη, σε απογραφή του 1700 είχε 144 κατοίκους και σε άλλη του 1899 142. Τοπική παράδοση λέει ότι από την Καμενίτσα πέρασε ο Ευαγγελιστής Λουκάς όπου έχτισε την σημερινή εκκλησία και σε μια σπηλιά κοντά στο χωριό έγραψε το ευαγγέλιο του, κατά άλλους πέθανε κι εκεί.
Παράβλημα
Τα δεξαμενόπλοια και τα Ωκεάνια Ναυαγοσωστικά φέρουν τα μεγαλύτερα μπαλόνια που απαντώνται σήμερα στο εμπόριο, διαμέτρου μέχρι και 2 μέτρων.
(*) Στρωμάτσο λέγεται ιδιαίτερα το παράβλημα που τοποθετείται στην άκρη του καταπέλτη των πορθμείων για την ανετότερη φορτοεκφόρτωση των οχημάτων.
Καμενίτσα Αχαΐας
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Παράβλημα
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη Κατηγορία:Εξοπλισμός λιμένων
Καμενίτσα Αχαΐας
Λοιπά στοιχεία
Στην Καμενίτσα έχει την έδρα του το "Ινστιτούτο Τοπικής Ιστορίας" (Ι.Τ.Ι.) / "Ομάδα Μελέτης Αρχαιολογίας Τοπίου" (ΟΜ.ΑΡ.Τ.). Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της στάσης "Αλισσός / Alissos".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Δύμης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Δήμος Κόντσε
Ο Δήμος Κόντσε (Конче ) είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Νοτιοανατολικής περιφέρειας. Κόντσε ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Κόντσε.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Κόντσε συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Νοτιοανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Τζορτζ Ανάσταπλο
Ο Τζορτζ Ανάσταπλο (Γιώργος Αναστόπουλος) ήταν Έλληνας ομογενής ακαδημαϊκός, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Φιλοσοφίας και Πολιτικών Επιστημών, που έμεινε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που κατά τη δεκαετία του 1950 επέλεξε να αντιδράσει δυναμικά στο "Καθεστώς του Κόκκινου Τρόμου" που επικρατούσε στις ΗΠΑ, με συνέπεια να του αφαιρεθεί το δικαίωμα να δικηγορεί. Γεννήθηκε στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι το 1925 και πέθανε το Μάρτιο του 2014. Είχε προταθεί 13 φορές για το Νόμπελ Ειρήνης, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Λογιόλα. Εργάσθηκε για περισσότερο από 50 χρόνια, κυρίως στο Σικάγο όπου και απόκτησε το προσωνύμιο "Σωκράτης", στο Ντάλας και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Επισκεπτόταν συχνότατα την Ελλάδα όπου και πραγματοποιούσε μαζί με φοιτητές του, πολλαπλές εξορμήσεις και εκπαιδευτικές ξεναγήσεις σε αρχαιολογικούς χώρους. Το 1968 η δικτατορική κυβέρνηση ενοχλήθηκε από διάφορα άρθρα του εναντίον του καθεστώτος και του απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα.
Προσωπική ζωή
Ο Γιώργος Αναστόπουλος ήταν παιδί Ελλήνων μεταναστών, του Θοδωρή Αναστόπουλου και της Μαργαρίτας Σπυριοπούλου, οι οποίοι κατάγονταν από ένα χωριό 50 χλμ. έξω από τη Σπάρτη και εγκαταστάθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές του 20ου αιώνα, αρχικά στις κεντροδυτικές Πολιτείες και εν συνεχεία στο Κάρτερβιλ του Ιλινόις, όπου ίδρυσαν μια οικογενειακή επιχείρηση. Ο Γ. Αναστόπουλος υπηρέτησε στην Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως πιλότος βομβαρδιστικών σε επιχειρήσεις στη Βόρειο Αφρική. Επισκέφθηκε την Ελλάδα για πρώτη φορά το 1945, αναζητώντας τις ρίζες του. Ήταν νυμφευμένος με τη Σάρα Πρινς Ανάσταπλο, με την οποία απόκτησε τέσσερα παιδιά, την ''Έλεν Σ. Νιούλιν, τη Μίριαμ Ρέντλιφ, την Τεοντόρα Ανάσταπλο και τον Τζόρτζ Μάλκολμ Ντέιβιντσον Ανάσταπλο''.
Η διαμάχη με το Μακαρθισμό
Το 1950 ο Γ. Αναστόπουλος αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου του Σικάγο και ακολούθως υπέβαλλε αίτηση για να ενταχθεί στον οικείο δικηγορικό σύλλογο, αφού είχε περάσει επιτυχώς τις απαιτούμενες εξετάσεις. Το πρόβλημα για αυτόν δημιουργήθηκε όταν οι απαντήσεις που έδωσε ενώπιον της "Υποεπιτροπής της Επιτροπής Χαρακτήρα και Καταλληλότητας", η οποία είχε αναλάβει την αξιολόγηση των υποψήφιων μελών του δικηγορικού συλλόγου, κρίθηκαν μη ικανοποιητικές, αφού ο Αναστόπουλος επικαλέσθηκε τις Τροποποιήσεις του Αμερικανικού Συντάγματος, προκειμένου να απαντήσει σε ερωτήματα σχετικά με το δικαίωμα των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος να γίνονται μέλη του δικηγορικού συλλόγου, αλλά και τις δικές του πολιτικές πεποιθήσεις. Η Υποεπιτροπή συνέχισε την εξέτασή του υποβάλλοντας ολοένα και πιο πιεστικά ερωτήματα και ο Αναστόπουλος προχώρησε σε μήνυση εναντίον της, κάτι που έκανε σε βάρος του και εκείνη. Για τα επόμενα δέκα χρόνια η δικαστική διαμάχη συνεχίσθηκε, έως ότου στα 1961 το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, αποτελούμενο από εννέα ανώτατους δικαστικούς και στο οποίο ο Αναστόπουλος εμφανίσθηκε μόνος και υπερασπίσθηκε τον εαυτό του, έκρινε ότι είχε άδικο, με ψήφους 5 εναντίον 4. Ωστόσο, το μέλος του δικαστηρίου Χιούγκο Μπλακ υπέβαλλε ένσταση σε βάρος της απόφασης. Πολλά χρόνια αργότερα, σε μια αναγνώριση του δίκαιου αιτήματός του, ο δικηγορικός σύλλογος ψήφισε υπέρ της εγγραφής του, αλλά ο ίδιος αρνήθηκε να υποβάλλει εκ νέου αίτηση, αφού όπως δήλωσε χαρακτηριστικά: "Η αίτησή μου εκκρεμεί εδώ και 40 έτη"
Ενδεικτική εργογραφία
Συνολικά ο Γ. Αναστόπουλος έχει συγγράψει 17 βιβλία, καλύπτοντας μια πολύ ευρεία θεματολογία. Ξεχωρίζουν τα πονήματά του για τον Όμηρο, το Σέξπιρ, τον Πλάτωνα, την Ηθική, το Αμερικανικό Σύνταγμα, τη Βίβλο κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Μακαρθισμός
Fiat Bravo/Brava
Το όνομα Bravo επανήλθε στην παλέτα της Φίατ το 2007, με το εντελώς νέο Fiat Bravo, που κατασκευάστηκε έως το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Fiat
Λουίζα Έιτσεσον του Γκόσφορντ
Η Λουίζα Έιτσεσον του Γκόσφορντ (Louisa Acheson of Gosford, γεννημένη ως Λουίζα Αυγούστα Βεατρίκη Μονταγκιού Louisa Augusta Beatrice Montagu, 17 Ιανουαρίου 1856 - 3 Μαρτίου 1944) ήταν Βρετανίδα ευγενής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1856, και ήταν κόρη του Γουλιέλμου Μονταγκιού, Δούκα του Μάντσεστερ και της Κόμισσας Λουίζας Φρειδερίκης Αυγούστας φον Άλτεν.
Από το 1901 μέχρι το 1925, υπήρξε Κυρία της Κρεβατοκάμαρας της Βασίλισσας Αλεξάνδρας.
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Λαίδη Γκόσφορντ ήταν πρόεδρος των Κεντρικών Εργαστηρίων της Βρετανικής Εταιρείας Ερυθρού Σταυρού, και για αυτό το έργο διορίστηκε Κυρία Διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου το 1920.
Πέθανε στις 3 Μαρτίου 1944 σε ηλικία 88 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Κυρίες της Κρεβατοκάμαρας
Αμπαϊάνγκ
Η Αμπαϊάνγκ αποτελείται από 15 νησίδες (η μία τουλάχιστον κατοικείται) στα βόρεια Γκίλμπερτ με συνολική χερσαία έκταση 16 χμ². Η ατόλλη έχει μια λιμνοθάλασσα (26 επί 8 χμ) που προσφέρει προστατευμένο αγκυροβόλιο.
Στα νοτιοδυτικά της Αμπαϊάνγκ υπάρχει ένα κανάλι, το Κανάλι Μπίνγκχαμ, που είναι η βασική σύνδεση μεταξύ της λιμνοθάλασσας και του Ειρηνικού. Το κανάλι βρίσκεται μεταξύ του μεγαλύτερου νησιού της Αμπαϊάνγκ (στα ανατολικά) και ενός μικρού νησιού στα νοτιοδυτικά της Αμπαϊάνγκ που ονομάζεται Τεΐριο.
Υπάρχει τουλάχιστον ένα ξενοδοχείο στην Αμπαϊάνγκ: στο Ταμπουράο το συμβούλιο λειτουργεί έναν ξενώνα. Το Κολλέγιο Αγίου Ιωσήφ λειτουργεί έναν μικρό ιδιωτικό ξενώνα.
Ο Καπετάνιος Τόμας Γκίλμπερτ ήταν ο Ευρωπαίος που ανακάλυψε την ατόλλη, το 1788, την ονόμασε Σάρλοτ Νήσο, προς τιμήν του ιδιοκτήτη του πλοίου του, Σάρλοτ.
Το σπουδαιότερο ίδρυμα στην Αμπαϊάνγκ είναι το Κολλέγιο του Αγίου Ιωσήφ. Πρύτανης είναι ο Σερ Πώλ Τσίλτον, ένας Βρετανός μετανάστης. Το Κολλέγιο ιδρύθηκε το 1939. Τα τελευταία 65 χρόνια έχει εξελιχθεί σε ένα ηγετικό κέντρο εκμάθησης στο Κιριμπάτι. Ανάμεσα στους αποφοίτους του είναι ο τωρινός Πρόεδρος της χώρας Ανότε Τονγκ, και ο προκάτοχος του Τεμπουρόρο Τίτο.
Αονομπουάκα - Μποροτιάν - Κοϊνάουα - Εβένα - Μορικάο - Ταμποντεμπίκε - Ταμπουϊρόα - Ταμπουράο - Τακαράνο - Τανιμαϊάκι - Τεμπάνγκα - Τουαραμπού - Ουμπαντεμάν
Κατηγορία:Νησιά Γκίλμπερτ Αμπαιανγκ
Μαγδαληνή της Αυστρίας
Η Μαγδαληνή, γερμ. Magdalena von Habsburg (14 Αυγούστου 1532 - 10 Σεπτεμβρίου 1590) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Έγινε η ιδρύτρια και πρώτη ηγουμένη στο αββαείο του Χαλλ στο Τυρόλο.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και της Άννας των Γιαγκελλόνων, κόρης του Βλαδίσλαου Β΄ της Ουγγαρίας.
Γεννήθηκε στο Ίνσμπρουκ. Εκφράστηκε η επιθυμία αυτή και η νεότερη αδελφή της Μαργαρίτα να μείνουν άγαμες και να ιδρύσουν μία κοινότητα για ευλαβείς γυναίκες. Όταν το 1564 απεβίωσε ο πατέρας της, η Μαγδαληνή έγινε ανέλαβε τον όρκο της παρθενίας και ξεκίνησε την ίδρυση ενός βασιλικού αββαείου στο Χαλλ του Τυρόλου, όπου όμοιες με αυτήν γυναίκες -αριστοκράτισσες ή αστές- θα μπορούσαν να έχουν μία μοναχική, ευσεβή και με φόβο Θεού ζωή υπό την επίβλεψη των Ιησουιτών.
Η Μαγδαληνή απεβίωσε το 1590, έπειτα από σύντομη ασθένεια. Τάφηκε στον ναό των Ιησουιτών στο Χαλλ του Τυρόλου. Το 1706 το λείψανό της μεταφέρθηκε στον ναό της μονής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Ελεύθερη Γαλλία
Την ονομασία Ελεύθερη Γαλλία έφερε το αντιστασιακό κίνημα που δημιούργησε ο Γάλλος στρατηγός Ντε Γκωλ το 1940 κατά τον Β' Π.Π., απορρίπτοντας την εκεχειρία - ανακωχή που είχε συνομολογήσει ο Φ. Πεταίν, θέτοντας ως στόχο την απελευθέρωση της Γαλλίας από τους Γερμανούς κατακτητές και τους εγκάθετους αυτών. Συγκεκριμένα στις 18 Ιουνίου του 1940 με ραδιοφωνικό του μήνυμα που μεταδόθηκε από το BBC του Λονδίνου, όπου είχε καταφύγει κάλεσε τους Γάλλους σε εθνική αντίσταση.
Οι Γάλλοι παρά την ιστορική εκείνη έκκληση δεν ανταποκρίθηκαν αμέσως, εκτός πολύ ελαχίστων έναντι του συνολικού πληθυσμού, μόλις περίπου 3.000, άρχισαν όμως να συσπειρώνονται από το 1943 και μετά όταν πλέον φάνηκαν οι πρώτες ελπίδες νίκης των Άγγλων, δημιουργώντας σιγά - σιγά μεγάλες ένοπλες αντιστασιακές μονάδες κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα, κυρίως όμως από εκείνες των αποικιών, όπως η λεγεώνα των Ξένων.
Τον Σεπτέμβριο του 1940 μετατράπηκε σε εξόριστη κυβέρνηση και απέκτησε κρατική υπόσταση, όταν οι γαλλικές αποικίες της κεντρικής Αφρικής συντάχθηκαν με την Ελεύθερη Γαλλία.
Τον Νοέμβριο του 1942, οι Βρετανοί κατέλαβαν τη Μαδαγασκάρη και τη Συρία από τις δυνάμεις του Άξονα και τις παρέδωσαν στη διοίκηση της Ελεύθερης Γαλλίας. Την ίδια περίοδο, μετά την επιτυχή έκβαση της Επιχείρησης Πυρσός, ολόκληρες οι αποικίες της Γαλλίας στην Αφρική απελευθερώθηκαν και παραδόθηκαν στον Ντε Γκωλ.
Σημαία του κινήματος ήταν η γαλλική σημαία όπου στη μεσαία (κάθετη) λωρίδα φερόταν ο ερυθρός, ή χρυσός, σταυρός της Λορένης, ως ενάντιο σύμβολο προς τη σβάστικα, που φέρεται να επιλέχθηκε από τον ίδιο τον ηγέτη του κινήματος. Το σύμβολο του κινήματος ήταν επίσης ο ερυθρός σταυρός της Λορένης.
Το δε καθοδηγητικό κέντρο της Μαχόμενης Γαλλίας βρισκόταν αρχικά στο Λονδίνο, όπου κατέφτασε ο Ντε Γκωλ μετά την πτώση της Γαλλίας. Τον Σεπτέμβριο του 1940 μετά τη μετατροπή του κινήματος σε κράτος, καθοδηγητικό και διοικητικό κέντρο ορίστηκε η Μπραζαβίλ στο Γαλλικό Κονγκό, αλλά παρέμεινε γενικώς στο Λονδίνο, ενώ, μετά την Επιχείρηση Πυρσός, τον Νοέμβριο του 1942 μεταφέρθηκε επίσημα στο Αλγέρι.
Οι δυνάμεις της Ελεύθερης Γαλλίας, καλούμενες ελεύθερες, συμμετείχαν στα θέατρα των επιχειρήσεων στη Βόρεια Αφρική, μαζί με τις αγγλικές και ελληνικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, στην εκστρατεία κατά της Ιταλίας, στην απόβαση της Νορμανδίας καθώς και στην απελευθέρωση της Γαλλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Σαρλ ντε Γκωλ Γαλλια
Ζούμπιν Μέτα
Ο Ζούμπιν Μέτα (Βομβάη [Μουμπάι], 29 Απριλίου 1936) είναι Ινδός Διευθυντής ορχήστρας και μουσικός, παγκοσμίου φήμης.
Υπήρξε ο νεότερος μαέστρος που συνέπραξε με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης και τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου και ο πρώτος που υπηρέτησε ως μουσικός διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας του Μόντρεαλ (1961-1967) και παράλληλα της Φιλαρμονικής του Λος Άντζελες (1962-1978).
Έχει κερδίσει πολλά διεθνή βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Από το 1981, κατέχει ισοβίως τη θέση του μουσικού διευθυντή της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Ισραήλ.
Γιουσούφ Γιαζιτζί
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ζούμπιν Μέτα
Βιογραφία
Ο Ζούμπιν Μέτα γεννήθηκε στη Βομβάη (σημ. Μουμπάι) σε μια οικογένεια που ανήκει στη μειονότητα των Παρσί. Ο πατέρας του, Μέλι Μέτα (Mehli Mehta), ήταν βιολιστής και ίδρυσε τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βομβάης. Ο Ζούμπιν Μέτα περιστοιχίστηκε από τη λεγόμενη δυτική κλασική μουσική, σπούδασε βιολί και πιάνο, και επέλεξε να ξεκινήσει τις μουσικές του σπουδές στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης.
Στην ίδια ακαδημία ήταν και ο Κλαούντιο Αμπάντο που έγινε επίσης διευθυντής καθώς και ο πιανίστας και διευθυντής ορχήστρας Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ.
Το 1958 έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως διευθυντής ορχήστρας στην Βιέννη. Το ίδιο έτος κέρδισε τον διεθνή διαγωνισμό διευθυντών ορχήστρας στο Λίβερπουλ και διορίστηκε βοηθητικός διευθυντής ορχήστρας της βασιλικής φιλαρμονικής ορχήστρας του Λίβερπουλ.
Ο Μέτα έγινε σύντομα προϊστάμενος διευθυντής ορχήστρας και μουσικός διευθυντής της συμφωνικής ορχήστρας του Μόντρεαλ το 1960, μια θέση που κράτησε μέχρι το 1967. Το 1961 έγινε αναπληρωτής διευθυντής ορχήστρας της φιλαρμονικής ορχήστρας του Λος Άντζελες, και έγινε αιτία να παραιτηθεί ο τότε διευθυντής Σερ Τζορτζ Σόλτι. Λίγο αργότερα ο Μέτα έγινε διευθυντής μουσικής της ορχήστρας, και κράτησε τη θέση αυτή από το 1962 ως το 1978. Αργότερα πήγε στη φιλαρμονική της Νέας Υόρκης και έκανε ρεκόρ αφού κράτησε την θέση του διευθυντή από το 1978 ως το 1991. Τότε τον προσέλαβε η φιλαρμονική ορχήστρα του Ισραήλ και τον διόρισε ως σύμβουλο μουσικής του το 1969, διευθυντή μουσικής το 1977, και ως διευθυντή μουσικής εφ όρου ζωής το 1981. Εκτός αυτού, από το 1998 έως το 2006, ήταν διευθυντής μουσικής της βαυαρικής κρατικής όπερας στο Μόναχο. Η φιλαρμονική ορχήστρα του Μονάχου του έδωσε τον τίτλο του τιμητικού διευθυντή. Από την αρχή της σταδιοδρομίας του ο Ζούμπιν Μέτα έλαβε πολλούς έπαινους για τις δυναμικές ερμηνείες της συμφωνικής μουσικής μεγάλης κλίμακας του Άντον Μπρούκνερ, Ρίχαρντ Στράους, Γκούσταβ Μάλερ και του Φραντς Σμιτ.
Η προσωπική του ζωή
Ο Μέτα είναι παντρεμένος με την Νάνσυ Κόβατς, πρώην ηθοποιό του αμερικάνικου κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Έχει δύο ενήλικα παιδιά, τον γιο Μεβρόν και την κόρη Ζαρίνα, από τον πρώτο γάμο του που χώρισε το 1964.
Παραπομπές
Μετα Μετα
Σίδη (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σίδη, που σημαίνει «ροδιά», είναι γνωστά τα παρακάτω 5 πρόσωπα:
Πηγές
Σιδη
Πηλιορείτικη αρχιτεκτονική
Η Πηλιορείτικη αρχιτεκτονική είναι η παραδοσιακή αρχιτεκτονική η οποία αναγνωρίζεται στα σπίτια, τα αρχοντικά και τις εκκλησίες του Πηλίου. Αυτή η αρχιτεκτονική εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα σε έργα υποδομής όπως βρύσες (κρήνες) και γεφύρια. Η πηλιορείτικη αρχιτεκτονική διατηρείται εδώ και πολλά χρόνια, την οποία διακρίνουμε στα παλιά αρχοντικά που συναντάμε σε καθένα από τα χωριά του Πηλίου. Σχεδόν σε όλα τα αρχοντικά του ο τρόπος κτισίματός τους έχει μοναδικά και γηγενή χαρακτηριστικά, καθώς είναι χτισμένα με πλάκες και πέτρες της ευρύτερης περιοχής. Αξίζει να σημειώσουμε πως τα υλικά αυτά έχουν παρθεί από τα ορυχεία του Πηλίου. Το 1980 τα χωριά του Πηλίου ανακηρύχτηκαν διατηρητέοι οικισμοί με ειδικούς όρους δόμησης.
Ιστορικά στοιχεία
Τα αρχοντικά του Πηλίου διακρίνονται σε διάφορους τύπους αρχιτεκτονικής. Ένας μεγάλος αριθμός ανήκει στον βορειοελλαδίτικο τύπο ο οποίος αναπτύχθηκε κατά τη διαφυγή προσφυγικών ομάδων στο Πήλιο, την εποχή της Τουρκοκρατίας. Οι πρόσφυγες αυτοί κατάγονταν από την Ήπειρο και ήταν τεχνίτες της πέτρας. Ένα μικρότερο ποσοστό αρχοντικών εντάσσεται στον νεοκλασικό τύπο τον οποίον έφεραν οι ομογενείς της Αιγύπτου, με λιτές γραμμές, μεγάλα και συμμετρικά παράθυρα, σιδερόφραχτα μπαλκόνια και μαρμάρινες λεπτομέρειες. Οι τοίχοι των σπιτιών είναι αρκετά μεγάλοι σε πάχος (20-25cm), με αποτέλεσμα το καλοκαίρι τα σπίτια να είναι δροσερά και το χειμώνα ζεστά.
1η ενότητα
Όσον αφορά στην αρχιτεκτονική στην πρώτη ενότητα αναφέρεται η περίοδος της δημιουργικής προεργασίας. Τα συγκεκριμένα κτήρια έχουν κτιστεί στα μέσα του 18ου αιώνα. Αρκετά από τα αρχοντικά εντάσσονται στην πρώιμη "Πηλιορείτικη Αρχιτεκτονική": διαθέτουν πέτρινο κορμό ο οποίος καταλαμβάνει μεγάλη έκταση στο χώρο αυτό, διάτρητο από πολεμότρυπες με μικρά και συμμετρικά τοποθετημένα παράθυρα καθώς και με μια μεγάλη και ψηλή είσοδο. Σε αυτή τη φάση υπάρχουν συνήθως τρεις όροφοι, ο πρώτος από τους οποίους είναι πάντοτε χτισμένος από πέτρα,ενώ στα επάνω πατώματα παρατηρούμε συνδυασμό πέτρας και ξύλου. Όσον αφορά στον τελευταίο όροφο, υπάρχουν ξύλινοι πρόβολοι οι οποίοι στήριζαν εξώστες ανοιχτούς ή κλειστούς που λέγονται "εξώστεγα". Αυτό αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής των πηλιορείτικων αρχιτεκτονικών κατοικιών,με την πληθώρα και την εναλλαγή ανοιχτών και κλειστών χώρων από διάσπαρτες σειρές παραθύρων.
2η ενότητα
Η δεύτερη ενότητα σχετίζεται με την παραδοσιακή τεχνική οικοδόμηση και κυρίως με τον όγκο στα χρόνια 1750-1850. Το αστικό αρχοντικό εγκαινιάζεται με στόχο να εκτελέσει και να εφαρμόσει τις ανάγκες οχύρωσης. Ακολουθώντας τα στοιχεία της μεγάλης πέτρινης βάσης εξελίχθηκαν οι κοινόχρηστοι ημιυπαίθριοι χώροι προσπέλασης συνάψεων: το μεγάλο τριμερές δοξάτο το οποίο είναι κλεισμένο με τσαμπά και πλούσιο σε διαδοχικά παράθυρα. Η ακόμα σπουδαιότερη εξέλιξη της κάτοψης των χώρων υποδοχής με μουσαφίροντα σε συγκεκριμένη θέση,σε ορθή γωνιακή πτέρυγα. Η βάση είναι αποκλειστικά χτισμένη με πέτρα σχηματίζοντας ορθή και κάθετη γωνία (Γ). Επίσης ,στα οικήματα υπάρχει το ισόγειο,γνωστό ως <<κατώι>> Μια χαρακτηριστική ιδιαιτερότητα των πηλιορείτικων σπιτιών του τελευταίου ορόφου είναι οι πολύχρωμοι φεγγίτες οι οποίοι διακοσμούνται πάνω από τα παράθυρα. Το αρχοντικό Τζοάννου κατασκευασμένο πιθανώς στα μέσα του 19ου αιώνα σε μια περίοδο «λανθάνουσας παρακμής» (1830-1860), όπου κάτω από «ακαδημαϊκές» επιρροές, υπάρχει μια τάση για μια πιο συμμετρική όψη. Έτσι, στο αρχοντικό Τζοάννου πάνω στον κατακόρυφο άξονα συμμετρίας υπάρχουν κάποια κατασκευαστικά στοιχεία, όπως το κεντρικό ηµιεξαγωνικό σαχνισί.
3η ενότητα
μικρογραφία|Αρχοντικό Τζοάννου, Έτος κατασκευής μέσα 19ου αιώνα, Ανακασιά, Πήλιο, Μαγνησία Η τρίτη αρχιτεκτονική ενότητα είναι δημιουργία της πρόωρης άνθησης των απόδημων Πηλιορειτών. Εμπλουτισμένη με «ακαδημαϊκά στοιχεία», παρουσιάζοντας την καινοτομία και το σύγχρονο τρόπο ζωής. Έχει σχέση με την «Ύστερη Πηλιορείτικη Αρχιτεκτονική» που παρατηρείται το 1860-1890. Όλα τα στοιχεία αυτής της αρχιτεκτονικής αποτελούν αυτή τη διαχρονική αλλαγή. Πλέον τώρα η κεντρική είσοδος συνδέεται απευθείας με την μακρόστενη σάλα καθώς δεξιά και αριστερά προβάλλονται αρμονικά δωμάτια παρόμοιας τοποθέτησης.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Αρχιτεκτονική
Διχλωρομεθάνιο
thumb|right|250px|[[Φασματοσκοπία|Φάσμα εγγύς υπερύθρου (IR) διχλωρομεθανίου.]]
Το διχλωρομεθάνιο (DCM: DiChloroMethane) ή μεθυλενοδιχλωρίδιο ονομάζεται επίσης CFC-30 ή R-30 και είναι μια άχρωμη αέρια οργανική ένωση της ομόλογης σειράς των διαλογονοαλκανίων. Θεωρητικά προκύπτει από το μεθάνιο, αν αντικατασταθούν δύο (2) άτομα υδρογόνου από δύο (2) άτομα χλωρίου. Έτσι προκύπτει ο χημικός του τύπος: CH2Cl2 στη θέση αυτού του μεθανίου (CH4). Στις κανονικές συνθήκες (25 °C, 1 atm) είναι ένα άχρωμο πτητικό υγρό με ένα μέτρια γλυκό άρωμα που χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα ως διαλύτης. Παρόλο που δεν είναι αναμείξιμο με το νερό, είναι αναμείξιμο με πολλούς οργανικούς διαλύτες. Πρωτοπαρασκευάστηκε το 1840 από το Γάλλο χημικό Χενρί Βικτώρ Ρενάλτ, που το απομόνωσε από ένα μίγμα χλωρομεθανίου και χλωρίου που είχε εκθέσει στο ηλιακό φως.
Ονοματολογία
Η ονομασία «διχλωρομεθάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «μεθ-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «διχλωρο-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων χλωρίου ανά μόριο της ένωσης.
Μοριακή δομή
Η μοριακή δομή του είναι τετραεδρική, με το άτομο του άνθρακα στο κέντρο κσι τα υπόλοιπα στις κορυφές.
Με προσθήκη πενταχλωριούχου φωσφόρου σε μεθανάλη
Με προσθήκη πενταχλωριούχου φωσφόρου σε μεθανάλη παράγεται διχλωρομεθάνιο :
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Υδρόλυση προς χλωρομεθανόλη που μετατρέπεται τελικά σε μεθανάλη :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με RONa αρχικά προς αλκοξυχλωρομεθάνιο και στη συνέχεια, με περίσσεια RONa, προς διαλκοξυμεθάνιο :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με RC≡CNa αρχικά προς 1-χλωροαλκίνιο-2 και στη συνέχεια, με περίσσεια RC≡CNa, προς 1,5-διαλκυλοπενταδιίνιο :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με NaCN αρχικά προς χλωραιθανονιτρίλιο και στη συνέχεια, με περίσσεια NaCN, προς προπανοδινιτρίλιο :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με RNa αρχικά προς (χλωρομεθυλ)αλκάνιο, και στη συνέχεια, με περίσσεια RNa, προς διαλκυλομεθάνιο :
Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο
Με NaSH αρχικά προς χλωρομεθανοθειόλη και τελικα προς μεθανοθειάλη :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Με αρχικά RSNa προς (αλκυλοθειο)χλωρομεθάνιο και στη συνέχεια, με περίσσεια RSNa, προς δι(αλκυλοθειο)μεθάνιο :
Υποκατάσταση από φθόριο
Νε επίδραση Hg2F2 σε διχλωρομεθάνιο :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με αρχικά KI προς χλωριωδομεθάνιο και στη συνέχεια, με περίσσεια KI, προς διιωδομεθάνιο :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Με πρωτοταγείς αμίνες (RNH2) αρχικά προς N-αλκυλοχλωρομεθαναμίνη και στη συνέχεια, με περίσσεια αμίνης, προς 1N,2N-διαλκυλομεθανοδιαμίνη :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (RNHR, όπου R μονοσθενείς οργανικές ρίζες, όχι υποχρεωτικά ίδιες) αρχικά προς N,N-διαλκυλοχλωρομεθαναμίνη και στη συνέχεια,  με περίσσεια αμίνης, προς 1N,1N,2N,2Ν-τετραλκυλομεθανοδιαμίνη :
Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα
Με τριτοταγείς αμίνες (R3N, όπου R μονοσθενείς οργανικές ρίζες, όχι υποχρεωτικά ίδιες) αρχικά προς χλωριούχο N,N,N-διαλκυλο(χλωρομεθυλ)αμμώνιο και στη συνέχεια,  με περίσσεια αμίνης, προς διχλωριούχο 1N,1N,1N,2N,2Ν,2N-εξαλκυλομεθυλενοσιαμμώνιο :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη (PH3) αρχικά προς χλωρομεθανοφωσφαμίνη και στη συνέχεια, με περίσσεια φωσφίνης, προς μεθανοδιφωσφαμίνη :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με NaNO2 αρχικά προς χλωρονιτρομεθάνιο, και στη συνέχεια, με περίσσεια νιτρώδους νατρίου, προς δινιτρομεθάνιο :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται αρχικά (χλωρομεθυλο)βενζόλιο, και στη συνέχεια, με περίσσεια βενζολίου, προς διφαινυλομεθάνιο :
50 px
Αναγωγή
1. Με LiAlH4, παράγεται μεθάνιο :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ, παράγεται αρχικά χλωρομεθάνιο, και στη συνέχεια μεθάνιο :
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται μεθάνιο :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 1,3-διχλωροπροπάνιο ::
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 1,3-διχλωροπροπένιο :
3. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 1,4-διχλωροβουτάνιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 4. Σε αλκαδιένια. Π.χ. με 1,3-βουταδιένιο-1,3 παράγει 1,5-διχλωρο-2-πεντένιο :.
5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει (2-χλωραιθοξυ)χλωρομεθάνιο : 30 px
Παραγωγή και παρεμβολή φθορομεθυλενίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υδροξείδιου του καλίου αποσπάται υδροχλώριο παράγοντας χλωρομεθυλένιο :
1. Παρεμβολή στον εαυτό του. Παράγεται 1,1,3-τριχλωραιθάνιο:
2. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται μίγμα από 3-χλωροπροπένιο και χλωροκυκλοπροπάνιο: 20 px
3. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται μίγμα από 3-χλωροπροπίνιο και 3-φθοροκυκλοπροπένιο:
4. Παρεμβολή και προσθήκη στο βενζόλιο. Παράγεται μίγμα από (χλωρομεθυλο)βενζόλιο και 7-χλωροκυκλοεπτατριένιο:
5. Παρεμβολή και προσθήκη στη μεθανάλη. Παράγεται μίγμα από χλωραιθανάλη και εποξυχλωραιθάνιο (χλωροξιράνιο):
Παραγωγή και παρεμβολή μεθυλενίου
1. Παρεμβολή στον εαυτό του. Παράγεται 1,1-διχλωραιθάνιο:
3. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό κυκλοπροπένιο: 40 px
4. Παρεμβολή και προσθήκη στο βενζόλιο. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό κυκλoεπτατριένιο: 30 px
5. Παρεμβολή και προσθήκη στη μεθανάλη. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό εποξυαιθάνιο: 30 px
Εφαρμογές
Η πτητικότητα του διχλωρομεθανίου σε συνδυασμό με την ικανότητά του να διαλύει μεγάλο εύρος οργανικών ενώσεων το έκαναν έναν πολύ χρήσιμο διαλύτη για πολλές χημικές διεργασίες. Ωστόσο ανησυχίες σχετιά με την επίδρασή του στην ανθρώπινη υγεία οδήγησαν στην έρευνα εναλλακτικών ενώσεων για πολλές από αυτές τις εφαρμογές.
Χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα για την απομάκρυνση χρωμάτων και γράσων. Στη βιομηχανία τροφίμων χρησιμοποιήθηκε στη παραγωγή ντεκαφεϊνέ καφέ και τσαγιού και για την παραγωγή εκχυλισμάτων από λυκίσκων και άλλων αρωμάτων. Η πτητικότητά του οδήγησε στη χρήση του και ως προωθητικό αεροζόλ και διογκωτικού μέσου για αφρούς πολυουρεθάνης.
Ακόμη, συγκολλά χημικά ορισμένα πλαστικά. Για παράδειγμα χρησιμοποιήθηκε για να σφραγίσει το περίβλημα των ηλεκτρικών μετρητών. Πωλείται συχνά ως κύριο συστατικό των κολλών συγκόλλησης πλαστικών. Επίσης χρησιμοποιείται ευρέως από χομπίστες που κατασκευάζουν μοντέλα κτιρίων με πλαστικά εξαρτήματα. Όταν χρησιμοποιείται συνήθως αναφέρεται ως «Di-clo».
Τοξικότητα
Το διχλωρομεθάνιο είναι ο λιγότερος τοξικός από τους απλούς χλωροϋδρογονάνθρακες, αλλά δεν είναι εντελώς ακίνδυνο και η μεγάλη του πτητικότητα γίνεται ένα επιπλέον βλαβερό χαρακτηριστικό. Το διχλωρομεθάνιο μεταβολίζεται στο σώμα σε μονοξείδιο του άνθρακα, με αποτέλεσμα να οδηγεί σε ανάλογη δηλητηρίαση. Επίσης, έκθεση σε ατμούς του έχει ως αποτέλεσμα οπτική νευροπάθεια και οπαλίτιδα. Η παρατεταμένη έκθεση του δέρματος σε διχλωρομεθάνιο έχει ως συνέπεια τη σταδιακή διάλυση του λιπώδους ιστού, γεγονός που οδηγεί σε ερεθισμό του δέρματος ή και χημικά εγκαύματα.
Μπορεί να είναι καρκινογόνο και έχει συνδεθεί με τον καρκίνο των πνευμόνων, του ήπατος και του παγκρέατος σε πειραματόζωα.
Επίσης το διχλωρομεθάνιο διαπερνά τον πλακούντα. Η θανατηφόρα τοξικότητα σε γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν έχει αποδειχθεί. Πειράματα σε πειραματόζωα αποδείχθηκε θανατηφόρο σε συνγκεκριμένες δόσεις, αλλά δεν παρατηρήθηκαν τερατογεννέσεις εξαιτίας του.
Σε πολλές χώρες, προϊόντα που περιέχουν διχλωρομεθάνιο πρέπει να φέρουν προειδοποιητικές ετικέτες για τους κινδύνους υγείας από τη χρήση του.
Πηγές
Κατηγορία:Διαλαλκάνια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Αλομεθάνια Κατηγορία:Μη πολικοί διαλύτες