cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουλιέλμος Α΄ της Αγγλίας
Θάνατος
Ο Γουλιέλμος αναχώρησε από την Αγγλία στα τέλη του 1086, πήγε στην ηπειρωτική Ευρώπη και πάντρεψε την κόρη του Κωνσταντία της Νορμανδίας με τον Αλαίν Δ΄ της Βρετάνης προκειμένου να εξασφαλίσει ισχυρές συμμαχίες εναντίον του Γάλλου βασιλιά. Ο μεγαλύτερος γιος του Ροβέρτος συμμάχησε για άλλη μια φορά με τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Α΄ εναντίον του, ο Γουλιέλμος πραγματοποίησε εκστρατεία στο Βεξίν, κυρίευσε τη Μαντ-λα-Ζολί και στη συνέχεια αρρώστησε μετά τον τραυματισμό του από την πτώση από το άλογο του. Μεταφέρθηκε στη μονή του Αγίου Γερβασίου στη Ρουέν όπου και πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου 1087. Τα γεγονότα σχετικά με τον θάνατο του περιγράφονται με διαφορετικό τρόπο στις πηγές, ο Όρντερικ Βιντάλις έγραψε ένα έργο σχετικά με τον τρόπο τον οποίο αξίζει να πεθάνει κάποιος βασιλιάς, ο Γουλιέλμος πέθανε με αυτόν τον τρόπο, ένα αντίγραφο του έργου με τίτλο "Ο θάνατος του Γουλιέλμου" αλλάζει μόνο τα ονόματα.
Ο Γουλιέλμος στη διαθήκη του άφησε τον Νορμανδία στον μεγαλύτερο γιο του Ροβέρτο, στον δεύτερο γιο του που λεγόταν επίσης Γουλιέλμος άφησε τον θρόνο της Αγγλίας ενώ στον μικρότερο γιο του Ερρίκο άφησε μονάχα χρήματα. Ο Γουλιέλμος έστειλε στις 7 Σεπτεμβρίου τον δεύτερο γιο του Γουλιέλμο με ένα γράμμα στον αρχιεπίσκοπο Λανφράνκ με οδηγίες να βοηθήσει τον νέο βασιλιά, πολλά δώρα για την εκκλησία και χρήματα για τους φτωχούς, στο νεκροκρέβατο του διέταξε την αποφυλάκιση όλων των κρατούμενων ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο ετεροθαλής αδελφός του Όντο. Διαταραχές ακολούθησαν τον θάνατο του Γουλιέλμου, όλοι όσοι παραβρέθηκαν στο νεκροκρέβατο του ήθελαν να παρακολουθήσουν την κηδεία του, ο κλήρος της πόλης αποφάσισε την ταφή του στην Καέν στο Αμπάγ-ο-Χόμ όπως ήταν η επιθυμία του, ο κλήρος, οι επίσκοποι και ο γιος του Γουλιέλμος παρακολούθησαν τη νεκρική πομπή. Ο Γουλιέλμος ενοχλήθηκε έντονα όταν ένας πολίτης του επιτέθηκε φραστικά με τη φράση ότι η οικογένεια του ήταν νόθα και είχε κάνει κατάσχεση από τα εδάφη της εκκλησίας, ο πολίτης ανακρίθηκε, οι ισχυρισμοί του βγήκαν αληθινοί και αποζημιώθηκε. Το σώμα του ήταν πολύ μεγάλο δεν το χωρούσε ο τάφος, όταν σπρώχθηκε μέσα μια έντονη δυσοσμία αναδύθηκε σε ολόκληρη την εκκλησία. Ο τάφος του Γουλιέλμου καλύφθηκε με μια μαρμάρινη επιγραφή των αρχών του 19ου αιώνα, καταστράφηκε πολλές φορές για πρώτη φορά το 1522 μετά από τις ταραχές που ξέσπασαν με την παπική εκκλησία. Ο τάφος επισκευάστηκε αλλά στη διάρκεια των Γαλλικών θρησκευτικών Πολέμων ανοίχτηκε και τα οστά του διασκορπίστηκαν, διασώθηκε μονάχα ένα οστό του μηρού του το οποίο τάφηκε ξανά το 1642, ο τάφος καταστράφηκε για τελευταία φορά κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.
Θρύλοι
thumb|right|250px|Ο τάφος του Γουλιέλμου του Κατακτητή στο Αμπάγ-ο-Χόμ της Καέν Μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στους γιους του Ροβέρτο και Γουλιέλμο για τον έλεγχο της Αγγλίας και της Νορμανδίας. Μετά τον θάνατο του δεύτερου γιου του Γουλιέλμου η Νορμανδία και η Αγγλία διεκδικήθηκαν από τα αδέλφια του μέχρι την αιχμαλωσία του Ροβέρτου από τον μικρότερο αδελφό του Ερρίκο στη μάχη του Τινσεμπραί (1106). Οι δυσκολίες της διαδοχής οδήγησαν στην απώλεια της εξουσίας στη Νορμανδία για τους γιους του Γουλιέλμου, στη συνέχεια έχασε την εξουσία στο Μαιν μετά από εξέγερση (1089) που οδήγησε την κομητεία μακριά από τον έλεγχο της δυναστείας της Νορμανδίας. Οι επιπτώσεις στην Αγγλία από την κατάκτηση του Γουλιέλμου είναι τεράστιες με αλλαγές στην εκκλησία, την αριστοκρατία, τον πολιτισμό και τη γλώσσα που έφτασαν μέχρι σήμερα, η κατάκτηση έφερε πιο κοντά το βασίλειο της Αγγλίας με τη Γαλλία και ενίσχυσε τους δεσμούς μεταξύ των δυο χωρών ολόκληρο τον μεσαίωνα. Μια σημαντική επίπτωση της κατάκτηση του Γουλιέλμου ήταν η λήξη των δεσμών που υπήρχαν μέχρι τότε ανάμεσα στην Αγγλία και στη Σκανδιναβία, η διακυβέρνηση του Γουλιέλμου έγινε με το Νορμανδικό σύστημα και στάθηκε η βάση για την ίδρυση του μεσαιωνικού Αγγλικού βασιλείου. Οι επιπτώσεις της κατάκτησης του Γουλιέλμου στάθηκε ευρύτατο αντικείμενο μελέτης ανάμεσα στους ιστορικούς, ο ιστορικός Ρίτσαρντ Σουθερν (1903 - 1989) αναφέρει ότι ήταν η ριζικότερη αλλαγή στην Ευρωπαϊκή ιστορία από την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μέχρι τον 20ο αιώνα. Οι ιστορικοί Ρίτσαρντσον και Σέιλες με τη σειρά τους αναφέρουν ότι οι επιπτώσεις ήταν ισχυρότερες από αυτές που είχε περιγράψει ο Σουθερν. Η ιστορικός Έλενορ Σερλ (1926 - 1999) γράφει ότι η κατάκτηση του Γουλιέλμου "διέκοψε την πρωτοκαθεδρία των Σκανδιναβών που υπήρχε μέχρι τότε".
Από την άλλη πλευρά εμφανίστηκαν πολλοί ιστορικοί οι οποίοι είδαν με έντονα αρνητικό ρεύμα την κατάκτηση του Γουλιέλμου σαν μια μορφή Νορμανδικού ζυγού ξένου προς τα Αγγλικά έθιμα όπως το Αγγλοσαξωνικό χρονικό που τον καταδικάζει με σκληρούς χαρακτηρισμούς. Την εποχή της βασιλείας της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας ο αρχιεπίσκοπος Ματθαίος Πάρκερ είδε τη Νορμανδική κατάκτηση ως κατεδάφιση της Αγγλικής εκκλησίας την οποία ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος προσπάθησε να αποκαταστήσει. Τον 17ο και 18ο αιώνα πολλοί συγγραφείς και νομοθέτες είδαν την κατάκτηση του Γουλιέλμου σαν επιβολή "Νορμανδικού ζυγού" στους Άγγλους, αυτό συνεχίστηκε και τον 19ο αιώνα με ισχυρές εθνικιστικές τάσεις. Οι διαφωνίες δίχασαν κατακόρυφα τους ιστορικούς από τους οποίους οι μισοί είδαν την Κατάκτηση σαν έναν μεγάλο θρίαμβο οι άλλοι μισοί σαν πανωλεθρία με αιώνια υποδούλωση.
Οικογένεια
Με τον γάμο του το 1051/2 με τη Ματθίλδη της Φλάνδρας, κόρη του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη της Φλάνδρας, απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Δούκες της Νορμανδίας Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας Κατηγορία:Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας
.tm
μικρογραφία .tm είναι ο top-level domain κωδικός για το Τουρκμενιστάν στο Διαδίκτυο. Διαχειρίζεται από το Internet Computer Bureau.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Top-level domains
סיומת אינטרנט Toppdomän
Στασίνος
Ο Στασίνος ήταν Έλληνας αρχαίος επικός ποιητής από την Κύπρο.
Του αποδίδεται η συγγραφή του βιβλίου Κύπρια Έπη, του οποίου σώζονται ελάχιστα αποσπάσματα από τον Φώτιο στη Μυριόβιβλό του. Το βιβλίο αναφέρει τα γεγονότα πριν τον Τρωικό πόλεμο μέχρι την Ιλιάδα του Ομήρου, αποδίδεται δε και στον Ηγησία, με επικρατέστερο τον Στασίνο.
Σύμφωνα με μια παράδοση, γυναίκα του ήταν η Αρσιφόνη, κόρη του Ομήρου. Ο Όμηρος, επειδή ήταν φτωχός, του έδωσε προίκα το ποίημα Κύπρια έπη. Ο Αδαμάντιος Κοραής στα Άτακτα αναφέρει ότι η Αρσιφόνη ήταν γυναίκα του Ομήρου, γνωστή επίσης ως Αρσινόη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Κύπριοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές
Μάουν
Το Μάουν, (κροατικά: Maun) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 8,5 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Παραπομπές
Μάουν
285 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Έβρος
Γεωγραφία
σε δύο ποταμούς της Ευρώπης:
Ελεύθερα
Το Ελεύθερα ή Ελευθέρα (Αγγλικά: Eleuthera) είναι νησί στο αρχιπέλαγος Λουκάγιαν, το οποίο ανήκει στις Μπαχάμες και βρίσκεται 80 χιλιόμετρα ανατολικά του Νασσάου. Με έκταση 518 τ.χλμ. είναι το έβδομο μεγαλύτερο νησί των Μπαχαμών, μετά το Βόρειο Άντρος, το Γκρέιτ Ινάγκουα, το Νότιο Άντρος, το Γκραντ Μπαχάμα, το Γκρέιτ Αμπάκο και το Λιτλ Αμπάκο. Έχει μακρόστενο σχήμα, με μήκος περίπου 180 χιλιόμετρα και πλάτος σε μερικά σημεία λιγότερο από 1.600 μέτρα. Έχει πληθυσμό 11.165 κατοίκους (2000) και κύριος οικισμός του νησιού είναι το Governor’s Harbour. Το όνομα "Ελεύθερα" προέρχεται από τη θηλυκή μορφή του ελληνικού επιθέτου «ἐλεύθερος».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελευθερα
.tn
.tn είναι ο top-level domain κωδικός για την Τυνησία στο Διαδίκτυο.
Δείτε επίσης
Toppdomän
286 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
597 Βανδουσία
Η Βανδουσία (Bandusia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,1. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πηγάδι στο Πολέτσο της Απουλίας (Ιταλία).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βανδουσίας εκτιμάται σε 36,06 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,36. Η Βανδουσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 29,8 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βανδουσια
Ζαγιατουλέκ και Χιουχίλου
Σύνοψη
Στο επικό "Ζαγιατουλέκ και Χιουχίλου" η ιστορία αφορά την αγάπη του θρυλικού μπατίρ Ζαγιατουλέκ και της Χιουχίλου. Όπως και στα αρχαία έπη "Ουραλμπατίρ" και "Ακμπουζάτ", η δράση λαμβάνει χώρα όχι μόνο στο έδαφος, αλλά και στον φανταστικό υποβρύχιο κόσμο. Τα γεγονότα στην ιστορία ξεδιπλώνονται σε ένα επικό-παραμυθιακό σχέδιο.
Γοητευμένος από την ομορφιά της υποβρύχιας πριγκίπισσας Χιουχιλού, ο Ζαγιατουλέκ βυθίζεται στο βυθό της λίμνης και την παντρεύεται. Αλλά σύντομα θα χάσει τη ζωή στη γη. Η Χιουχίλου προσπαθεί να τον αποσπάσει από θλιβερές σκέψεις, του δείχνει το παλάτι του πατέρα της και διάφορους θησαυρούς του υποβρύχιου κόσμου. Επίσης γίνονται αναφορές στο βουνό Μπαλκάν-Τάου. Ο Ζαγιατουλέκ παρατηρεί αμέσως την αντικατάσταση και απαντά με ένα τραγούδι που δοξάζει το Μπαλκαντάου.
Τέλος, ο βασιλιάς αναγκάζεται να απελευθερώσει τον Ζαγιατουλέκ στην πατρίδα του με την κόρη του και να του δωρίσει ένα κοπάδι αλόγων με τον Τουλπάρ ως προίκα. Όμως, σύντομα ο πατέρας του Ζαγιατουλάκ, ο θρυλικός Σαμάρ Χαν, πεθαίνει και οι έξι γιοι του αρχίζουν να αγωνίζονται για το θρόνο του Χαν. Ο λαός ονόμασε βασιλιά τον Ζαγιατουλέκ για την εδραίωση της ειρήνης και της τάξης στη χώρα. Πριν φύγει, η Χιουχίλου προειδοποίησε τον σύζυγό της: «σας περιμένω, αλλά δεν θα ζήσω περισσότερο από σαράντα μέρες χωρίς τη λίμνη Ασιλικούλ και εσάς».
Ο Ζαγιατουλέκ εγκατέστησε την ειρήνη στη χώρα. Όντας απασχολημένος με τις υποθέσεις του κράτους, δεν είδε πως έφτασε η καθορισμένη ώρα. Ταξίδευε σε ένα τουλπάρ στο βουνό Μπαλκάν-Τάου, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά - η μικρή γοργόνα πέθαινε από τη λαχτάρα, προσβλέποντας στον αγαπημένο της, ο οποίος ήθελε άλλη μια μέρα για να φτάσει. Δεν μπόρεσε να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα και ο Ζαγιατουλέκ σκοτώθηκε με ένα δαμάσκηνο δόρυ στον τάφο της Χιουχίλου.
Χρήση
Με βάση το έπος, το 2015, εκτελέστηκε το μπαλέτο "Ομορφιά Νερού" στο Μπασκορτοστάν.
Γεωγραφικά ονόματα στο έπος
Το έπος αναφέρει τα παρακάτω γεωγραφικά τοπωνύμια της επαρχία Νταβλεκανόφσκι του Μπασκορτοστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Κριστιάν Νομπόα
Ο Κριστιάν Φερνάντο Νομπόα Τέγιο (ισπανικά: Christian Fernando Noboa Tello, γεννήθηκε 9 Απριλίου 1985), είναι Εκουαδοριανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Εθνική Ισημερινού ως μέσος.
Εμελέκ
Ο Νομπόα ξεκίνησε την καριέρα του με την Εμελέκ, μια από τις πιο δημοφιλείς ομάδες του Ισημερινού. Χάρης το μεγάλο ταλέντο του προωθήθηκε εύκολα στην αρχική ενδεκάδα. Οι συνολικές του εμφανίσεις ήταν 89 με 8 γκολ.
Ρουμπίν Καζάν
Ο Κριστιάν πήρε μεταγραφή το 2007 στη Ρουμπίν Καζάν του πρωταθλήματος της Ρωσίας. Μετά από έναν χρόνο, αφού εγκαταστάθηκε στην αρχική ενδεκάδα, βοήθησε τη Ρουμπίν Καζάν να φτάσει στο πρώτο της πρωτάθλημα στην ιστορία της.
Ντιναμό Μόσχας
Στις 26 Ιανουαρίου 2012 υπέγραψε με την Ντιναμό Μόσχας. Έκανε ντεμπούτο στις 5 Μαρτίου σε μια εντός έδρας ήττα (0-1) από την Ανζί Μαχατσκαλά. Στις 26 Δεκεμβρίου του 2014 έγινε γνωστό ότι ο Νομπόα δεν θα ανανεώσει το συμβόλαιο του. Στις 31 Δεκεμβρίου 2014 μέσω της ιστοσελίδας της, η Ντιναμό Μόσχας ευχαρίστησε τον Νομπόα και του ευχήθηκε καλή τύχη στην καριέρα του.
ΠΑΟΚ
Στις 7 Ιανουαρίου 2015, υπέγραψε με τον ΠΑΟΚ συμβόλαιο για 2,5 χρόνια. Πραγματοποίησε τον πρώτο του αγώνα στις 18 Ιανουαρίου στην εντός έδρας νίκη (1-0) εναντίον του Πλατανιά, ενώ το πρώτο του γκολ πέτυχε στις 21 Φεβρουαρίου 2015 εναντίον της Βέροιας σε μία εκτός έδρας νίκης (1-3).
Στις εθνικές ομάδες
Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο στις 28 Μαρτίου 2009 εναντίον της Εθνικής Βραζιλίας στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010. Σε αυτόν τον αγώνα σκόραρε ένα υπέροχο γκολ στο 89' της αναμέτρησης διαμορφώνοντας το 1-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Σπορτ Εμελέκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουμπίν Καζάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Νομπόα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Ισημερινό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ροστόφ
Κάστρο του Τάρταρη
Κτίστηκε ανάμεσα στο 1204 - 1300, από τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και τότε ανήκε στην Βαρωνία των Καλαβρύτων. Ήταν μικρό σε μέγεθος κάστρο που χρησιμοποιούνταν κυρίως από στρατιωτική φρουρά. Το κάστρο όπως και η γύρω περιοχή από το 1300 και μετά άλλαζε χέρια ανάμεσα στους Βυζαντινούς και τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας έως το 1460 που όλη η Πελοπόννησος κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η περιοχή που βρίσκεται το κάστρο κατά την Φραγκοκρατία λεγόταν "Στρέζοβα" και ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στις βαρωνίες των Καλαβρύτων και της Άκοβας. Για την ασφάλεια και έλεγχο των τιμαρίων τους στην Στρέζοβα οι βαρώνοι των Καλαβρύτων και της Άκοβας είχαν κτίσει πολλά μικρά τέτοια φρούρια σε όλη την γύρω και ευρύτερη περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαρωνία των Καλαβρύτων Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κ
Γενετικά Τροποποιημένα Μικροφύκη
Ο όρος γενετικά τροποποιημένα μικροφύκη (GM microalgae) αναφέρεται σε είδη μικροφυκών τα οποία έχουν υποστεί τροποποίηση του γενετικού τους υλικού με τη χρήση μεθόδων της μοριακής βιολογίας και της γενετικής μηχανικής, προκειμένου να παραχθούν στελέχη με βελτιωμένες ιδιότητες.
Γενικά
Πολλοί ερευνητές (Amaro et al 2011; Spolaore et al 2005; Walker et al 2005) επισημαίνουν τη χρηστικότητα των μικροφυκών ως φυσικές πηγές πολύτιμων μακρομορίων όπως τα καροτενοειδή, τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, τα φυκοκολλοειδή, αλλά και γενικότερα μεταβολιτών προστιθέμενης αξίας προς εμπορική (Spolaore et al 2005), φαρμακευτική (Leon-Banares et al 2004) και ενεργειακή (Costa & Morais 2010) αξιοποίηση. Ωστόσο, πολλά είδη δεν είναι ικανοποιητικά παραγωγικά σε όρους βιομηχανικής παραγωγής και εμπορίου, οπότε οι επιστήμονες καταφεύγουν στην τροποποίηση του γενετικού τους υλικού προκειμένου να βελτιώσουν και να ρυθμίσουν ορισμένα χαρακτηριστικά των φυσικών τους πληθυσμών, ώστε να επιτύχουν βελτιωμένη παραγωγή και απόδοση. Είναι γεγονός ότι λόγω των πολλαπλών χρήσεων των μικροφυκών η ζήτηση των προϊόντων τους αναμένεται να αυξηθεί ραγδαία τα επόμενα χρόνια και πιθανότατα οι ανάγκες θα καλυφθούν με την ανάπτυξη παραγωγικότερων και αποδοτικότερων γενετικών ποικιλιών ως προς τη βιομάζα (Flynn et al 2010). Ωστόσο, υπάρχει έντονη ανησυχία για την περίπτωση βιολογικής μόλυνσης από γενετικά τροποποιημένα μικροφύκη, γεγονός που οδήγησε στην ανάπτυξη μεγάλης κλίμακας περιοριστικής νομοθεσίας, η οποία εμπόδισε μια ευρύτερη χρήση γενετικά τροποποιημένων μικροφυκών (Amaro et al 2011). Μέχρι στιγμής είναι πολύ λίγα τα στελέχη των μικροφυκών στα οποία έχουν γίνει γενετικές τροποποιήσεις, σημαντική εξαίρεση αποτελεί το χλωροφύκος Chlamydomonas reinhardtii το γονιδίωμα του οποίου έχει πλήρως χαρτογραφηθεί. Επίσης, χαμηλή πρόοδος έχει σημειωθεί ως προς την περιγραφή των μηχανισμών που σχετίζονται με τη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης και σημειώνεται έλλειψη βιολογικών εργαλείων όπως π.χ. αποτελεσματική πυρηνική μετατροπή, διαθεσιμότητα εκκινητών κ.ά.
Καλλιέργεια και εφαρμογές
Ο άλλος σημαντικός άξονας διαπραγμάτευσης των μικροφυκών και των γενετικά τροποποιημένων μικροφυκών είναι η ανάπτυξη βιοτεχνολογικών μεθόδων μαζικής καλλιέργειάς τους, η οποία φαίνεται να οδηγεί σε μια νέου τύπου αγροτική βιομηχανία (Torzillo et al 2003). Όπως σημειώνεται από τους Torzillo et al (2003), η καλλιέργεια μικροφυκών σε εξωτερικά περιβάλλοντα και όχι κλειστούς φωτοβιοαντιδραστήρες εμφανίζει δυσκολίες λόγω των ποικίλων αποκρίσεων των μικροφυκών σε μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες και στο σημείο αυτό αναμένεται περαιτέρω ανάπτυξη των παρεμβάσεων στο γενετικό υλικό προκειμένου να είναι εφικτές τέτοιου τύπου εξωτερικές καλλιέργειες. Παρακάτω παρατίθενται κάποιοι τομείς στους οποίους αναφέρονται οι Rajamani et al (2007) για την αξιοποίηση γενετικά τροποποιημένων μικροφυκών: Μέσω μεθόδων γενετικής παρέμβασης στα μικροφύκη και συγκεκριμένα σε στελέχη του χλωροφύκους Chlamydomonas reinhardtii είναι δυνατή: α) η υπερέκφραση γονιδίων των οποίων τα προϊόντα αμβλύνουν τις επιπτώσεις του stress που προκαλείται από τη συσσώρευση των βαρέων μετάλλων, β) η έκφραση δεσμευτικών πρωτεϊνών (π.χ. φυτοχελατίνες, μεταλλοθειονίνη) υψηλής συγγένειας για τα βαρέα μέταλλα και γ) η ανάπτυξη βιοαισθητήρων φθορισμού για την ανίχνευση και ποσοτικοποίηση των βαρέων μετάλλων σε υδάτινα περιβάλλοντα. Η υψηλή περιεκτικότητα των μικροφυκών σε λιπίδια που κυμαίνεται συνήθως στο 20% αλλά δυνητικά μπορεί να φτάσει ως και 60% του ξηρού τους βάρους αποτέλεσε εφαλτήριο για την ανάπτυξη βιοκαυσίμων από μικροφύκη. Μετά το εμπάργκο πετρελαίου το 1973, το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ ξεκίνησε τη χρηματοδότηση προγραμμάτων για ανάπτυξη ανανεώσιμων καυσίμων από μικροφύκη. Τέλος, όπως προκύπτει από τα όσα αναφέρονται παραπάνω η έρευνα πάνω στις γενετικές τροποποιήσεις μικροφυκών είναι ακόμα σε νεαρό στάδιο και αναμένεται να αναπτυχθεί ραγδαία τα επόμενα χρόνια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φυκολογία
Ηραία (αθλητικοί αγώνες)
Τα Ηραία ήταν αγώνες που τελούνταν κατά την αρχαιότητα προς τιμή της θεάς Ήρας. Πραγματοποιούνταν κάθε τέσσερα χρόνια στην Ολυμπία και αν και δευτερεύουσας σημασίας, μετά τους ολυμπιακούς αγώνες, λέγεται ότι προϋπήρχαν. Διεξάγονταν κατά τον μήνα Παρθένιο. Σύμφωνα με την παράδοση, τους αγώνες ίδρυσε η Ιπποδάμεια μετά τον γάμο της με τον Πέλοπα, για να τιμήσει τη θεά Ήρα. Συμμετείχαν μόνο παρθένες ( ανύπαντρες γυναίκες ) της Ήλιδας σε αγώνα δρόμου μήκους 160 μέτρων. Ο Παυσανίας περιγράφει την κόρη - αθλήτρια με μαλλιά λυτά στους ώμους, κοντό χιτώνα πάνω από το γόνατο, που αφήνει το δεξιό ώμο ακάλυπτο ως το στήθος. Το έπαθλο ήταν ένα στεφάνι από κλαδί ελιάς και μέρος από την αγελάδα που θυσιαζόταν στη θεά. Οι νικήτριες είχαν ακόμα το προνόμιο να αφιερώσουν στη θεά δική τους εικόνα που τοποθετούνταν στο Ηραίον. Τη διοργάνωση αναλάμβαναν δεκαέξι γερόντισσες από επιφανείς οικογένειες της Ήλιδας που ήταν και οι κριτές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα
Ο Νέος Αιών
Ο Νέος Αιών ήταν μια εφημερίδα την οποία εξέδιδε στην Πάτρα ο Α. Σ. Μεταξάς, από το 1900 μέχρι το 1903 μια φορά την εβδομάδα. Από τον Φεβρουάριο του 1903 και το φύλλο 127 έγινε «φύλλον ημερήσιον πεντάλεπτον πολιτικο-κοινωνικο-φιλολογικόν». Συνέχισε να εκδίδεται μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1908.
Πηγή
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Πάτρα
Πάπας Γρηγόριος Ε΄
thumb|200px|Ο Πάπας Γρηγόριος Ε΄ με τον [[Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Όθωνα Γ΄]] Ο Πάπας Γρηγόριος Ε΄ (Papa Gregorio V, 972 – 18 Φεβρουαρίου 999) ήταν Πάπας από τις 3 Μαΐου του 996 έως το θάνατό του, στις 18 Φεβρουαρίου του 999.
Το κοσμικό του όνομα ήταν Μπρούνο της Καρινθίας (Bruno von Kärnthen) από τον Οίκο των Σαλίων, και ήταν γιος του Όθωνα Α΄ δούκα της Καρινθίας, εγγονού του αυτοκράτορα Όθωνα Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (936–973). Ο Γρηγόριος διαδέχθηκε τον Ιωάννη ΙΕ΄ σε ηλικία μόλις 24 ετών. Ήταν εφημέριος του ξαδέλφου του, αυτοκράτορα Όθωνα Γ΄ (983–1002), ο οποίος τον πρότεινε για υποψήφιο.
Ο Γρηγόριος Ε΄ ήταν ο πρώτος Γερμανός Πάπας. Ωστόσο ορισμένες φορές ο Πάπας Βονιφάτιος Β΄ θεωρείται σαν ο πρώτος Γερμανός Πάπας, αν και ήταν Οστρογότθος.
Ο Γρηγόριος έδρασε κυρίως σαν αντιπρόσωπος του αυτοκράτορα στην Ρώμη και παραχώρησε μεγάλο αριθμό ειδικών προνομίων σε μοναστήρια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μια από τις πρώτες ενέργειές του ήταν να στέψει αυτοκράτορα Όθωνα Γ΄ στις 21 Μαΐου 996. Λίγες ημέρες μετά τη στέψη διεξήγαγαν από κοινού μια σύνοδο, η οποία αποκατέστησε τον Αρνούλφο στην επισκοπή της Ρεμς, ενώ ο Γερβέρτος, ο μελλοντικός Πάπας Σιλβέστρος Β΄ (999–1003), καταδικάστηκε σαν εισβολέας. Ο Ροβέρτος Β' της Γαλλίας (996–1031), που ενέμενε στο δικαίωμα του να διορίζει επισκόπους, αναγκάστηκε να υπαναχωρήσει, και τελικά να χωρίσει και από τη γυναίκα του Μπέρθα, υπό το φόβο της απειλής αφορισμού ολόκληρου του βασιλείου.
Μέχρι τη σύνοδο της Πράβια (997), ο Γρηγόριος βρήκε έναν αντίπαλο στο πρόσωπο του αντιπάπα Ιωάννη ΙΣΤ΄ (997–998), τον οποίον επέλεξαν ο Κρεσκέντιος Β΄ και οι ευγενείς της Ρώμης, ενάντια στη βούληση του νεαρού αυτοκράτορα Όθωνα Γ΄ και ξαδέρφου του Πάπα. Την εξέγερση του Κρεσκέντιου κατέστειλε αποφασιστικά ο αυτοκράτορας, ο οποίος εκστράτευσε εναντίον της Ρώμης. Ο Ιωάννης το έσκασε, ενώ ο Κρεσκέντιος βρήκε καταφύγιο στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο. Τα στρατεύματα του αυτοκράτορα κατεδίωξαν τον αντιπάπα, και αφού τον αιχμαλώτισαν, του έκοψαν τη μύτη, τα αυτιά και τη γλώσσα, τον τύφλωσαν και τον διαπόμπευσαν δημόσια μπροστά στον αυτοκράτορα και τον Πάπα. Στη συνέχεια στάλθηκε στη μονή της Φούλντα στη Γερμανία, όπου έζησε μέχρι το 1013. Το Καστέλ Σαιν Άντζελο πολιορκήθηκε, και όταν κυριεύθηκε, ο Κρεσκέντιος κρεμάστηκε από τα τείχη της πόλης (998).
.wf
.wf είναι ο top-level domain κωδικός για τα Νησιά Ουάλις και Φουτούνα στο Διαδίκτυο.
Πάπας Γρηγόριος Ε΄
Ο Γρηγόριος Ε΄ πέθανε αιφνίδια στις 18 Φεβρουαρίου 999. Τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου κοντά στον Πάπα Πελάγιο Α΄. Τον διαδέχθηκε ο Γερβέρτος, που πήρε το όνομα Σιλβέστρος Β΄.
.wf
Παραπομπές
Κατηγορία:Top-level domains Κατηγορία:Ουώλλις και Φουτούνα
Toppdomän
Δημήτριος Αντωνόπουλος (Δήμαρχος Κατερίνης)
Ο Δημήτριος Αντωνόπουλος (1901-1976) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Γεννήθηκε στην Κατερίνη. Διορίστηκε Δήμαρχος Κατερίνης το 1941. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία στην Κατερίνη. Θήτευσε ως δήμαρχος το 1941 και παντρεύτηκε τη Μαρίκα Αντωνοπούλου, με την οποία απέκτησαν παιδιά. Μεταπολεμικά έφυγε από την Κατερίνη και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και απεβίωσε συνταξιούχος, στις 11 Νοεμβρίου 1976. Η κηδεία του έγινε από τον Ναό της Αναλήψεως την επόμενη ημέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατερίνης
Ζοζέπ Μαρία δε Σεγάρα
Ο Ζοζέπ Μαρία δε Σεγάρα (Josep Maria de Sagarra, Βαρκελώνη, 5 Μαρτίου 1894 - 27 Σεπτεμβρίου 1961) ήταν Καταλανός δραματουργός, ποιητής και μεταφραστής του Ουίλλιαμ Σαίξσπηρ, του Δάντη και του Μολιέρου στα καταλανικά. Τα θεατρικά του έργα και τα ποιήματά του αποτέλεσαν σταθερά σημεία αναφοράς των καταλανικών γραμμάτων στα μέσα του εικοστού αιώνα. Ήταν ένας από τους λίγους καταλανούς λογοτέχνες που κατάφερε να ζήσει από τη λογοτεχνία. Υπήρξε μέλος του Ινστιτούτου Καταλανικών Μελετών και έλαβε διάφορα βραβεία όπως το Εθνικό Βραβείο Θεάτρου της Ισπανίας το 1954. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στα πλαίσια μιας οικογένειας που ανήκε στην ελάσσονα αριστοκρατία της Βαρκελώνης. Από μικρός ήρθε σε επαφή με τον Σάιξπηρ και τον Πλούταρχο, εκδίδοντας ποιήματά του σε περιοδικά της πόλης. Συμμετείχε στα καταλανικά ανθεστήρια και παρότι ολοκλήρωσε επιτυχώς τις σπουδές του στη Νομική Σχολή, σύντομα παραιτήθηκε από τη νομική για να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη λογοτεχνία. Έκδοσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1914 και το πρώτο του θεατρικό έργο τρία χρόνια αργότερα, δίνοτας έναρξη στη σταθεροποίησή του στο κέντρο προσοχής της καταλανικής διανόησης και λογοτεχνικής δημιουργίας, δίπλα στον φίλο του Ζουζέπ Πλα. Το 1931 του ανατέθηκε η σύνταξη του εθνικού ύμνου της Καταλονίας. Με την έκρηξη του Ισπανικού Εμφυλίου, η φιλία του με τον Ιταλό πρεσβευτή που είχε προκύψει από τη μετάφραση του Δάντη, τον ώθησαν σε εξορία στη Γαλλία, όπου παντρεύτηκε. Επέστρεψε στη Βαρκελώνη με το πέρας του πολέμου, όπου, παρότι αρχικά συνεργάστηκε με την αντίσταση, κατέληξε να συνεργάζεται με όργανα του καθεστώτος της δικτατορίας για να επιβιώσει. Τη δεκαετία του 1950 συνέργαψε τις Memòries και έλαβε δύο βραβεία από το καθεστώς, Εθνικό Βραβείο Θεάτρου της Ισπανίας και τον Μέγα Σταυρό Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού. Απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1961 από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς στα καταλανικά Κατηγορία:Καταλανοί λογοτέχνες
Boeing-Stearman Model 75
300px|thumb|Αεροσκάφος Boeing Stearman PT-13D του 1944 Το Stearman (Boeing) Model 75 είναι διπλάνο κατασκευασμένο στις Ηνωμένες Πολιτείες τις δεκαετίες του 1930 και 1940 ως στρατιωτικό εκπαιδευτικό αεροσκάφος. Η Stearman έγινε θυγατρική της Boeing το 1934, ενώ συνολικά κατασκευάστηκαν 8584 αεροσκάφη. Ευρύτερα γνωστό ως Stearman, Boeing Stearman ή Kaydet, υπηρέτησε ως βασικό εκπαιδευτικό με την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, με την αεροπορία του Αμερικανικού ναυτικού (ως NS1 και N2S) και με την Καναδική πολεμική αεροπορία (ως Kaydet) καθ’ όλη τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Με τη λήξη του χιλιάδες πλεονάζοντα αεροσκάφη πουλήθηκαν σε πολίτες, καθιστώντας το τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια ιδιαίτερα δημοφιλές ως αεροψεκαστικό και αεραθλητικό αεροσκάφος.
Σχεδίαση
Η σχεδίαση του Kaydet ήταν αυτή ενός συμβατικού διπλάνου, στιβαρής κατασκευής, με μεγάλό, σταθερό, συστημα προσγείωσης και θέσεις για τον εκπαιδευτή και τον εκπαιδευόμενο σε ανοικτά κόκπιτ σε σειρά. Ο κινητήρας συνήθως δεν διέθετε κάλυμμα, αν και κάποιοι χρήστες του Stearman επέλεξαν να τον καλύψουν, με διασημότερη την Red Baron Stearman Squadron.
Εκδόσεις
Η Αεροπορία του Αμερικανικού στρατού είχε τρεις διαφορετικούς χαρακτηρισμούς για το αεροσκάφος, βάσει του κινητήρα που χρησιμοποιούνταν:
Το Stearman Kaydet σε Ελληνική υπηρεσία
Τα πρώτα Stearman PT-17, 18 τον αριθμό, παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό κράτος από την UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration). Έφτασαν στην Ελλάδα στα τέλη του1945 και άρχισαν να χρησιμοποιούνται επιχειρησιακά για ψεκασμούς με DDT την άνοιξη του 1946. Υπάγονταν στο Υπουργείο Υγιεινής και η ΕΒΑ διέθετε το απαιτούμενο ιπτάμενο και τεχνικό προσωπικό. Η μονάδα αρχικά αναφερόταν ως UN Malaria Unit, ενώ τουλάχιστον από τον Ιούνιο του 1946 καθιερώνεται η ονομασία με την οποία θα μείνει γνωστή «Σμήνος Ανθελονοσιακού Πολέμου» (ΣΑΠ). Δύο χρόνια αργότερα, την άνοιξη του 1948, το στόλο αυτό έρχεται να συμπληρώσει ένας αριθμός (20 έως 30) PT-13 που παραχωρούνται από την AMAG (American Mission for Aid to Greece). Ο συνολικός τους αριθμός, πλησιάζει τα 50 (πιθανότερο 48). Τα 31 από αυτά (και των δύο τύπων) θα πάρουν στις αρχές της δεκαετίας του ’50 πολιτικό νηολόγιο και μικρός αριθμός θα συνεχίσει να πετά με το ΣΑΠ έως το 1969. Μερικά θα διατεθούν σε ελληνικές αερολέσχες από τις αρχές.της δεκαετίας του '60 και θα αποσυρθούν οριστικά 10 χρόνια μετά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αγροτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη Boeing Κατηγορία:Αεροσκάφη Stearman
Ζλάριν
Το Ζλάριν, (κροατικά: Zlarin) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 8 τ.χλμ. και 276 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Ζλάριν.
Παραπομπές
Ζλάριν
Μασίς (πόλη)
Η Μασίς (αρμενικά: Մասիս) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Αραράτ της Αρμενίας, που βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Ραζντάν, σε απόσταση 9 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από το Γερεβάν προς το Όρος Αραράτ. Η πόλη έχει ένα μεγάλο σιδηροδρομικό εμπορευματικό σταθμό που εξυπηρετεί το Γερεβάν και συνέδεε την πρωτεύουσα με την Αυτόνομη Σοσιαλιστική Δημοκρατία Ναχιτσεβάν μέχρι που έκλεισαν τα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν.
Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 20.215. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, η πόλη έχει πληθυσμό 18.500 κατοίκων.
Ετυμολογία
Μασίς είναι το αρμενικό όνομα για την κορυφή του Όρους Αραράτ. Το βιβλίο Ιστορία της Αρμενίας πηγάζει το όνομα από τον βασιλιά Αμασία, προπάππου του αρμενικού πατριάρχη Χάικ, ο οποίος λέγεται ότι ονόμασε το βουνό Μασίς με το δικό του όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
598 Οκταβία
Η Οκταβία (Octavia) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,541. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη Ρωμαία αρχόντισσα Οκταβία τη Νεότερη (69-11 π.Χ.).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Οκταβίας εκτιμάται σε 72,34 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,052. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Οκταβία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οκταβια
288 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κούλης Στολίγκας
Ο ηθοποιός Κούλης Στολίγκας (πραγματικό όνομα: Ιωάννης Σίσκος) γεννήθηκε στη Δράμα το 1910 και πέθανε στις 24 Φεβρουαρίου 1984 στην Αθήνα.
Σπούδασε φωνητική μουσική στο ωδείο της γενέτειράς του. Το θεατρικό του ντεμπόυτο το έκανε το 1933 στην οπερέτα του Φραντς Λέχαρ Η εύθυμη χήρα. Συνεργάστηκε με οπερετικούς και επιθεωρησιακούς θιάσους στην Αθήνα και στην επαρχία έως το 1942. Στα 1947 συγκρότησε δικό του θίασο οπερέττας και στα 1955 τον μετέτρεψε σε θίασο πρόζας. Υπήρξε ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, ιδιαίτερα σε ρόλους κονφερασιέ, με πηγαίο χιούμορ και ιδιαίτερο στιλ, παίζοντας σε ταινίες όπως Η Χιονάτη και οι 7 νάνοι, Ο εμίρης και ο κακομοίρης, Έξω οι κλέφτες. Τα τελευταία χρόνια ζούσε απομονωμένος από τα φώτα της δημοσιότητας μαζί με τις δύο αδελφές του και δεν είχε παιδιά.
Κηδεύτηκε στον Κόκκινο Μύλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηθοποιοί-επέκταση Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Alter Südlicher Friedhof
Το Alter Südlicher Friedhof (γερμ., παλαιό νότιο νεκροταφείο) βρίσκεται στο Μόναχο. Ιδρύθηκε το έτος 1563 από τον Δούκα Άλμπρεχτ Ε' για να ταφούν τα θύματα της πανούκλας. Ήταν τότε έξω από τα όρια της πόλης. Σήμερα βρίκεται στο κέντρο του Μονάχου, μισό χιλιόμετρο πίσω από την Πύλη του Σέντλιγκ (Sendlinger Tor). Το διάστημα μεταξύ 1788 και 1868 ήταν το μόνο γενικό νεκροταφείο όλου του Μονάχου. Σήμερα λειτουργεί ως ιστορικός χώρος για το κοινό.
Τάφοι προσωπικοτήτων
Στο νεκροταφείο βρίσκονται οι τάφοι αρκετών σημαντικών ανθρώπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεκροταφεία Κατηγορία:Μόναχο
Νικοτίνη
Νικοτίνη ονομάζεται το αλκαλοειδές, το οποίο απαντάται σε σχετικά μεγάλες ποσότητες στα φύλλα του καπνού (Nicotiana tabacum) και σε πολύ μικρότερες ποσότητες στα φυτά της οικογένειας των σολανοειιδών (Solenacae), όπως η τομάτα, η πατάτα και η μελιτζάνα.
Ιστορία
Η νικοτίνη οφείλει το όνομά της στον Γάλλο Ζαν Νικό (Jean Nicot), στον οποίο οφείλει το όνομά του και το φυτό του καπνού (Nicotiana tabacum). Ο Νικό υπηρετούσε ως πρεσβευτής της Γαλλίας στη Βραζιλία και το 1560 έστειλε στη χώρα του φύλλα και σπόρους καπνού, συνιστώντας να μελετηθεί η χρήση τους ως θεραπευτικών μέσων.
Το αλκαλοειδές απομονώθηκε μόλις το 1828 από τους Γερμανούς χημικούς Πόσελτ (Posselt) και Ράιμαν (Reimann).
Χημική δομή
Το μόριο της νικοτίνης αποτελείται από δύο ετεροκυκλικούς δακτυλίους ενωμένους με έναν δεσμό άνθρακα–άνθρακα, έναν αρωματικό εξαμελή δακτύλιο πυριδίνης και έναν κορεσμένο πενταμελή δακτύλιο πυρρολιδίνης, ο οποίος έχει επιπλέον ένα μεθύλιο ως υποκαταστάτη στο άτομο αζώτου. Η νικοτίνη είναι χειρόμορφη ένωση, επομένως απαντάται σε δύο εναντιομερείς μορφές, την S-νικοτίνη και την R-νικοτίνη. Μόνον η S μορφή εμφανίζει βιολογική δράση.
Φυσιολογική δράση
Η νικοτίνη, όταν εισέλθει στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω του κυκλοφορικού συστήματος, απορροφάται ταχέως και υπερβαίνει τον αιματεγκεφαλικό φραγμό. Η ημιπερίοδος ζωής της νικοτίνης στον οργανισμό είναι περίπου δύο ώρες. Από φυσιολογικής απόψεως είναι ένα από τα ισχυρότερα δηλητήρια και προσβάλλει τόσο το κεντρικό όσο και το περιφερειακό νευρικό σύστημα. Είναι, επίσης, ουσία η οποία προκαλεί ισχυρότατο εθισμό. Σε πολύ μικρές ποσότητες αποτελεί ισχυρό διεγερτικό και συνεπώς προκαλεί αύξηση των καρδιακών παλμών και της αρτηριακής πίεσης. Προκαλεί, επίσης, ζάλη και ναυτία καθώς και ανορεξία. Ο εθισμός που προκαλεί στους καπνιστές είναι ιδιαίτερα ισχυρός, καθώς μόνο το 20% των συστηματικά καπνιστών καταφέρνουν να κόψουν το κάπνισμα με την πρώτη προσπάθεια. Η αποχή από το κάπνισμα συνήθως προκαλεί, εκτός των συμπτωμάτων στέρησης, ισχυρή αύξηση της όρεξης, με συνέπεια οι καπνιστές να εμφανίζουν έντονη αύξηση σωματικού βάρους ιδιαίτερα κατά τους πρώτους μήνες της διακοπής.
Σε περιπτώσεις δηλητηρίασης από νικοτίνη (έχει παρατηρηθεί σε υπερκατανάλωση καπνού από άτομα που δεν κάπνιζαν συστηματικά, αλλά και σε χρήστες της ουσίας ως εντομοκτόνου), εμφανίζεται σιελόρροια, καυστική γεύση στο στόμα και στο λαιμό, ναυτία, εντερικοί πόνοι, έμετος και διάρροια. Εμφανίζεται, επίσης, και απώλεια νευρικού συντονισμού. Σε περιπτώσεις λήψης μεγάλων δόσεων εμφανίζεται λιποθυμία ή κώμα, δύσπνοια, κυάνωση και τελικά θάνατος.
Αν η είσοδος έχει γίνει μέσω του πεπτικού συστήματος, συνιστάται η πλύση στομάχου και η χορήγηση ενεργού άνθρακα. Επειδή η είσοδός της είναι δυνατή και μέσω του δέρματος, συνιστάται στην περίπτωση αυτή η πλύση με άφθονο νερό. Σε περιπτώσεις εισπνοής της χορηγούνται ατροπίνη ή διαζεπάμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλκαλοειδή Κατηγορία:Κάπνισμα Κατηγορία:Τοξικολογία Κατηγορία:Πυριδίνες Κατηγορία:Διεγερτικά
Φρακτό όρος
thumb|Παρθένο δάσος Φρακτού Δράμας. Το Φρακτό είναι βουνό της βόρειας Ελλάδας με μέγιστο υψόμετρο 1.953 μέτρα (κορυφή Δελημπόσκα στα σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας).
Βρίσκεται στο νομό Δράμας και αποτελεί τμήμα της οροσειράς της Κεντρικής Ροδόπης, της οποίας αποτελεί τον υψηλότερο ορεινό όγκο. Χωρίζεται δυτικά από την Ελατιά με το Μεγάλο Ρέμα και νοτιοανατολικά από τη Στάμνα από τον Φαρασινό ποταμό. Εκτός από τη Δελημπόσκα (υψόμ. 1953μ.), άλλες κορυφές είναι: το Ύψωμα (υψόμ. 1873μ.), η Λυκόλακκα (υψόμ. 1850μ.), το Καψαλάκι (υψόμ. 1829μ.), η Ράχη (υψόμ. 1817μ.), το Μακρουλό (υψόμ. 1752μ.), το Μνήμα Παρασκευά (υψόμ. 1640μ.) κ.α. Στο νότιο τμήμα του Φρακτού (Ελληνικό τμήμα) υπάρχει το Παρθένο Δάσος Φρακτού, το μοναδικό παρθένο δάσος στην Ελλάδα και ένα από τα ελάχιστα στην Ευρώπη. Στο Φρακτό βρίσκεται επίσης η Χαράδρα του Αγριόγιδου, που αποτελεί ένα σημαντικό βιότοπο για τις αγριόγιδες.
Η ονομασία Φρακτό καθώς και η παλαιότερη ονομασία Ζαγκραντένια σημαίνει το φραγμένο μέρος λόγω της οργιώδους βλάστησης. Είναι το βορειότερο Ελληνικό όρος. Στο Φρακτό βρίσκονται τα Λουτρά Θερμιών, με τις ιαματικές πηγές.
Στις πλαγιές του Φρακτού βρίσκονται οι ακατοίκητοι σήμερα, οικισμοί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Δράμας Κατηγορία:Ροδόπη Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Πολφός
Με τον όρο πολφός μπορεί να αναφέρεται:
289 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μάικλ Μπέρστον (Würzel)
Ο Μάικλ Μπέρστον (αγγλ. Michael Burston, 23 Οκτωβρίου 1949 - 9 Ιουλίου 2011) γνωστός με το ψευδώνυμο "Würzel" ήταν Άγγλος κιθαρίστας, γνωστός ως μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead από το 1984 μέχρι το 1995.
Βιογραφία
Ο Μπέρστον γεννήθηκε το 1949 στο Τσέλτεναμ του Γκλουστερσάιρ της Αγγλίας.
Ήταν μόνιμος στρατιωτικός υπηρετώντας με το Σύνταγμα του Γκλουστερσάιρ στη Γερμανία και τη Βόρεια Ιρλανδία, έχοντας το βαθμό του Δεκανέα. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80 είχε συμμετάσχει στα συγκροτήματα Bastard και Warfare. Σε αυτή την περίοδο του δόθηκε το προσωνύμιο "Würzel" λόγω του περίεργου χτενίσματος του, για το οποίο τον συνέκριναν με τον χαρακτήρα Worzel Gummidge από την παιδική τηλεοπτική εκπομπή "The Bestest Scarecrow".
Μετά από οντισιόν, επιλέχθηκε να αντικαταστήσει τον Μπράιαν Ρόμπερτσον στους Motörhead, με τον Lemmy να εντυπωσιάζεται από τη συνεργασία του με τον Φιλ Κάμπελ και να αποφασίζει να συνεχίσει με δύο κιθαρίστες κάνοντας το συγκρότημα τετραμελές.
Στους Motörhead παρέμεινε μέχρι το 1995, ηχογραφώντας μαζί τους έξι στούντιο άλμπουμ, δύο ζωντανά και τέσσερα νέα κομμάτια για τη συλλογή "No Remorse". Αποχώρησε μετά την ηχογράφηση και πριν την περιοδεία για τον δίσκο "Sacrifice" του 1995. Εμφανίστηκε ξανά με το συγκρότημα σαν γκεστ κατά τη βρετανική περιοδεία τους το 2008.
Το 1987, πραγματοποίησε την πρώτη του προσωπική κυκλοφορία με το ΕΡ "Bess" με τέσσερα κομμάτια σε συνεργασία με τον μπασίστα Τζέρι Φέργκιουσον και το ντράμερ Σάιμον Μος. Τρία χρόνια μετά την αποχώρηση του από τους Motörhead, κυκλοφόρησε το δίσκο "Chill Out Or Die", με την ίδια σύνθεση του συγκροτήματος και εξώφυλλο σχεδιασμένο από τον Τζο Πετάνιο, γνωστό για τη συνεργασία του με τους Motörhead. Το άλμπουμ περιείχε avant-garde αυτοσχεδιασμούς και ambient συνθέσεις.
Το 2010, δούλευε σε νέο υλικό για μία επικείμενη κυκλοφορία με το συγκρότημα Leader of Down, αλλά οι ηχογραφήσεις δεν εκδόθηκαν ποτέ, λόγω του ότι στις 9 Ιουλίου 2011 ανακοινώθηκε ο θάνατος του από κοιλιακή μαρμαρυγή, η οποία προήλθε από μυοκαρδιοπάθεια.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Motörhead
Θεριακήσι Ιωαννίνων
Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Θεριακήσι Αιτωλοακαρνανίας
Το Θεριακήσι ή Θεργιακήσι (επίσημα Θεριακήσιον) είναι ορεινός οικισμός του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Θεριακήσι βρίσκεται στις ανατολικές παρυφές του όρους Τόμαρος (Ολύτσικας) σε υψόμετρο 520 μέτρων. Απέχει 24,5 χλμ. νότια της πόλης των Ιωαννίνων και 2,5 χλμ. δυτικά από την εθνική οδό Άρτας - Ιωαννίνων. Ως οικισμός με το όνομα Θιρεκήσι αναφέρεται σε χειρόγραφο του 1613 της Ιεράς Μονής Βαρλαάμ των Μετεώρων. Το χωριό την περίοδο της τουρκοκρατίας κάηκε από Τουρκαλβανούς τον Οκτώβριο του 1912. Απελευθερώθηκε με τους Βαλκανικούς Πολέμους και το 1919 συστάθηκε ως κοινότητα με έδρα το ίδιο. Αξιοθέατα της ευρύτερης περιοχής είναι τα ερείπια αρχαίας ακρόπολης και το συγκρότημα του νερόμυλου και της νεροτριβής, στη τοποθεσία "Κουκουσιούνιστα", που έχει χαρακτηριστεί ως δείγμα της τοπικής, λαϊκής, ηπειρώτικης αρχιτεκτονικής. Για το χωριό δραστηριοποιούνται οι σύλλογοι: Αδελφότητα Θεριακησιωτών Ιωαννίνων «Ο Άγιος Γεώργιος» με έδρα τα Ιωάννινα (έτος ίδρυσης 1978), η Αδελφότητα Θεριακησιωτών με έδρα την Αθήνα και ο Αθλητικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Θεριακησίου με έδρα το Θεριακήσι (1982).
Διοικητικά
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Κυριακή, το Εισόδια Θεοτόκου και τη Καννέτα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Θερακησίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 179 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Λίνα Κουτήφαρη
Η Λίνα (Παυλίνα) Κουτήφαρη  του Ευαγγέλου, το γένος Τσακίρη,  (Σμύρνη 1921 – Αθήνα, 22 Μαρτίου 1991), ήταν Ελληνίδα γιατρός, η πρώτη Ελληνίδα κυτταρολόγος , καθηγήτρια Πανεπιστημίου και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής (1974) στο υπόλοιπο του πρώην Δήμου Αθηναίων και υπηρέτησε ως υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων από το 1976 ως το 1977.
Καριέρα
Εξελέγη βουλευτής με 16.390 ψήφους με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974
Στην κυβέρνηση του Καραμανλή χρημάτισε υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων από τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 ως τις 21 Οκτωβρίου 1977.
Πέθανε το 1991 και κηδεύτηκε στις 23 Μαρτίου 1991. Ήταν παντρεμένη με τον Βασίλειο Κουτήφαρη και μητέρα του Χρήστου και της Ιωάννας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες κυτταρολόγοι Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Οικογένεια Κουτούφαρη
Άμα
Ως Άμα (海人) (γυναίκες 海女 άνδρες 海士, ουμίτσου (στη γλώσσα της Οκινάουα ή κάιτο (στη χερσόνησο Ίζου) είναι Ιάπωνες δύτες, διάσημοι ως αλιείς μαργαριταριών. Στην πλειοψηφία τους οι άμα ειναι γυναίκες.
Ιστορία
Σύμφωνα με την ιαπωνική παράδοση η πρακτική των άμα είναι πιθανώς 2.000 χρόνων. Παραδοσιακά, ακόμα και πρόσφατα στη δεκαετία του 1960, οι ama καταδύονταν φορώντας ένα απλό πανί κάλυμμα. Ακόμη και σήμερα, οι άμα καταδύονται χωρίς εξοπλισμό αυτόνομης κατάδυσης, κάτι που τις κατατάσσει στους ελεύθερους δύτες της υποβρύχιας αλιείας.
Δραστηριότητες
Ανάλογα με την περιοχή, οι άμα είναι δυνατόν να καταδύονται με μάσκες, πέδιλα στολές υγρού τύπου. Μόνο δύτες που εργάζονται σε τουριστικές επιχειρήσεις χρησιμοποιούν το παραδοσιακό κάλυμμα.
Παρόλο που είναι αλιείς μαργαριταριών, αρχικά καταδύονταν για φύκια, μαλάκια, αστακούς, χταπόδια και αχινούς — και όστρεα που περιέχουν ενίοτε μαργαριτάρια
Οι άμα καταδύονται ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία. Οι Ιάπωνες θεωρούν ότι οι γυναίκες είναι καταλληλότερες για αυτή τη δουλειά, γιατί τα σώματά τους διαφέρουν ως προς την κατανομή λίπους από τα ανδρικά, γεγονός που τους εξασφαλίζει μεγαλύτερη αντοχή σε παγωμένα νερά.
Οίκος της Κανόσα
Ο Οίκος της Κανόσα ή του Άττο (των Αττονιδών), ιταλ.: Casata degli Canossa/Attoni, ήταν μία Λομβαρδική ευγενής οικογένεια, που κατείχε το κάστρο της Κανόσα, από τις αρχές του 10ου έως τις αρχές του 12ου αι.
Από μία οικογένεια από τη Λούκα, ο Σιγιφρέδος έκτισε το κάστρο στην Κανόσα γύρω στο 940. Οι κύριοι σύντομα χρησιμοποίησαν τον τίτλο comes (κόμης) και έλαβαν πολλές άλλες Τοσκανικές κομητείες από τους βασιλείς της Γερμανίας. Το Γκουαστάλλα το 991, την Πάρμα, Πιατσέντσα, Μπέργκαμο και Κρεμόνα το 984, τη Μπρέσια το 980, τη Μάντοβα το 977, τη Μόντενα, Κάρπη και Ρέτζιο το 962 και τη Λούκα ακόμη νωρίτερα. Το 1027 η μαρκιωνία της Τοσκάνης παραχωρήθηκε στον Boνιφάτιο και το 1100 η μαρκιωνία της Βερόνας στη Mατθίλδη, γνωστή ως La Gran Contessa. Οι λεπτομέρειες των σχέσεων μεταξύ των γιων του Σιγιφρέδου: Aδαλβέρτου-Άττο λαι Σιγιφρέδου Μπαράτι είναι άγνωστες και ο τελευταίος εμφανίζεται στην Κανόσα έγκαιρα, για να δώσει καταφύγιο στη βασίλισσα Aδελαΐδα της Λομβαρδίας, όταν διέφυγε από τον Bερεγγάριο Β΄ και τη Βίλλα το 955.
Α.Ο. Αστέρας Σύρου
Ο Αθλητικός Όμιλος "Αστήρ" Σύρου (ΑΟ Αστήρ) ιδρύθηκε το 1971 στην Ερμούπολη της Σύρου ως εναλλακτική επιλογή όσων ποδοσφαιριστών δεν μπορούσαν να αγωνιστούν στον Α.Ο. Σύρου, που έκανε πρωταθλητισμό στην Α΄ Πειραιά και ήταν τότε ένα σκαλοπάτι πριν από την άνοδό του στη Β΄ Εθνική. Στις αρχές της δεκαετίας του '80 αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική. Έχει χρώματα κυανέρυθρα και έμβλημα το αστέρι, ενώ παλαιότερα λειτουργούσε και τμήμα μπάσκετ. Από το καλοκαίρι του 2013 ο σύλλογος είναι ανενεργός.
Ιστορικά στοιχεία
Από το πρώτο έτος της ίδρυσής του, ο Αστέρας εντάχθηκε στην Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και ήταν η τρίτη ομάδα των Κυκλάδων που έγινε δεκτή στην ΕΠΣΠ μετά τον Α.Ο. Σύρου (από το 1968-69) και τον ΑΟ Μυκόνου (το 1970-71).
Το 1976 ανέβηκε στην Β΄ κατηγορία, στην οποία αγωνίστηκε ως το 1979. Τη σεζόν 1979-80 δεν μετείχε στο πρωτάθλημα Πειραιά ενόψει της ίδρυσης της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, η οποία συστάθηκε το 1980 και διοργάνωσε το πρώτο της πρωτάθλημα τη σεζόν 1980-81, με τον Αστέρα Σύρου παρόντα στην Α΄ κατηγορία.
Το 1982 αναδείχθηκε πρωταθλητής Κυκλάδων και ανέβηκε στη Δ΄ Εθνική, στην οποία αγωνιζόταν και ο Α.Ο. Σύρου. Στο τέλος της σεζόν υποβιβάστηκαν και οι δύο, οπότε συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την "Α.Ε. Σύρας". Η ΑΕΣ ανέβηκε αμέσως στη Δ΄ Εθνική και κυριάρχησε στο κυκλαδίτικο ποδόσφαιρο κατακτώντας συνεχώς το κύπελλο και το πρωτάθλημα όποτε υποβιβαζόταν.
Στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο Αστέρας αναδημιουργήθηκε (και η ΑΕΣ ξαναπήρε το παλιό της όνομα "Α.Ο. Σύρου"). Αγωνίστηκε και πάλι στην ΕΠΣ Κυκλάδων, της οποίας κατέκτησε το κύπελλο το 2005, ενώ ήταν φιναλίστ το 2004. Το καλοκαίρι του 2013 αποφασίστηκε η διάλυση του συλλόγου και έκτοτε η ομάδα δεν συμμετέχει στις διοργανώσεις της ένωσης.
Τμήμα Καλαθοσφαίρισης
Ο Αστέρας Σύρου λειτουργούσε παλαιότερα και τμήμα μπάσκετ που ανήκε στην Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Κυκλάδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σύρου Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Κ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971
Τάγμα των Δομινικανών
thumb|Ο Άγιος Δομίνικος, ιδρυτής του τάγματος thumb|Το βούλευμα «Religiosam vitam» (22 Δεκεμβρίου 1216) Το Τάγμα του Αγίου Δομινίκου ή Τάγμα Ιεροκηρύκων (Ordo Praedicatorum, O.P.) είναι ένα θρησκευτικό τάγμα μοναχών, που ιδρύθηκε από τον ίδιον τον Άγιο Δομίνικο το 1215 με κύριο σκοπό τη σωτηρία των ψυχών των ανθρώπων, την υπεράσπιση της πίστης και την καταπολέμηση των αιρετικών.
Το Τάγμα αυτό αναγνωρίσθηκε επίσημα από τον Πάπα Ονώριο Γ' στις 22 Δεκεμβρίου του 1216.
Επικεφαλής του Τάγματος των Δομινικανών είναι ο λεγόμενος «Γενικός Μάγιστρος» (Magister Generalis), ο οποίος και διατηρεί ευρύτατη εξουσία επί πάντων των μοναχών του Τάγματος, οι οποίοι και οφείλουν προς αυτόν τυφλή υπακοή. Η εκλογή του Γ. Μάγιστρου γίνεται αρχικά από τη γενική συνέλευση του Τάγματος, όπου και στη συνέχεια επικυρώνεται από τον Πάπα, οπότε ο νεοεκλεγείς λαμβάνει και τον επίσημο τίτλο - αξίωμα του «Μagister sacri palatii«, αξίωμα που δόθηκε για πρώτη φορά από τον Πάπα Γρηγόριο Θ΄, το οποίο ο Γ. Μάγιστρος διατηρεί ισόβια. Κύριοι βοηθοί του Γ. Μάγιστρου στη διοίκηση του Τάγματος είναι οι λεγόμενοι «Socii».
Το Τάγμα αυτό διατηρεί επίσης και επαρχιακά τάγματα, (Μοναστήρια), των οποίων προΐσταται ο λεγόμενος «Prior provincialis», ο οποίος εκλέγεται ανά τετραετία. Κάθε επαρχιακό τάγμα των Δομινικανών, (Μοναστήρι), διοικείται από ιδιαίτερο «Prior» (= Ηγούμενο).
Το Τάγμα των Δομινικανών συνδέεται αναμφίβολα με το Τάγμα των Φραγκισκανών, την δε ακτημοσύνη που δέχεται το πρώτο τάγμα, παρέλαβε από το δεύτερο, από τον ίδιο τον ιδρυτή ως «μέσον ελευθερίας δράσης», σε αντίθεση με τους Φραγκισκανούς, που τη θεωρούσαν ως «μέσον σωτηρίας». Από πολύ νωρίς όμως μεταξύ των δύο αυτών Ταγμάτων δημιουργήθηκε μια έντονη αντιζηλία, η οποία κατέληξε σε έχθρα με έντονη αντίθεση ακόμη και στη διδασκαλία, με συνέπεια οι μεν Δομινικανοί να ακολουθήσουν αργότερα τον δικό τους Θωμά τον Ακινάτη, οι δε Φραγκισκανοί τον Δουνς Σκώτο, λεγόμενοι οι πρώτοι Θωμιστές (εκ του Θωμά) και οι δεύτεροι Σκωτιστές (εκ του Σκώτου).
Διδασκαλικές διαφορές
Έτσι οι σπουδαιότερες διαφορές μεταξύ των θρησκευτικών ταγμάτων των Θωμιστών και των Σκωτιστών ήταν και είναι:
Παρατηρήσεις
Σήμερα τα Μοναστήρια των Δομινικανών κυμαίνονται σε 300 ανδρώα, με 3000 μοναχούς και 90 γυναικεία, με 1500 περίπου μοναχές. Αξιοπρόσεκτο πάντως είναι το γεγονός, ότι γενικά οι Δομινικανοί εκτιμούν ιδιαίτερα τη γνώση και ασχολήθηκαν περισσότερο από κάθε άλλους με τα γράμματα και τις επιστήμες· πολλοί από αυτούς διακρίθηκαν ιδιαίτερα, καταλαμβάνοντας επίζηλες θέσεις, τόσο στην Εκκλησία όσο και σε Πανεπιστήμια, ως καθηγητές. Επίσης πολλοί εργάσθηκαν με ζήλο σε ιεραποστολές.
Βιβλιογραφία
μικρογραφία|Θυρεός του Δομινικανού Τάγματος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικά τάγματα Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
.eh
Ιστορία
Τα γράμματα .eh αντιστοιχούν στις λέξεις "Sáhara Español" (ESH, καθώς η Δυτική Σαχάρα ονομαζόταν προηγουμένως ως Ισπανική Σαχάρα) και επίσης ταιριάζει με την Σαγκία ελ-Χάμρα, μία από τις δύο επαρχίες στην προγενέστερη ισπανική Σαχάρα.
Στις 1 Αυγούστου 2007, μια διεθνή κοινοπραξία υπέβαλε προσφορά διαχείρισης στην ΙΑΝΑ, για λογαριασμό της Λαϊκής Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας. Το Μαρόκο, το οποίο ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Σαχάρας, έχει γίνει ανταγωνιστικές αξιώσεις στον τομέα.