cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δίκη των έξι
Συλλήψεις και προσαγωγή σε δίκη
Το κατηγορητήριο, παρατηρεί ο ιστορικός Τάσος Βουρνάς, είχε το χαρακτήρα επαναστατικού εγγράφου και πιθανότατα συντάχθηκε από τον Γεώργιο Παπανδρέου, πολιτικό σύμβουλο της Επανάστασης. Μέσα στο κατηγορητήριο υπήρχε ξεχωριστό κεφάλαιο που απέρριπτε την ένσταση των κατηγορουμένων για δίκη από το ειδικό δικαστήριο της Βουλής. Επίσης μέσα στο κατηγορητήριο ιδιαίτερες κατηγορίες υπήρχαν για τους Στράτο, Στρατηγό και Θεοτόκη. Η ευθύνη του Χατζηανέστη παρουσιάστηκε σε ειδικό κεφάλαιο, και χαρακτηριζόταν ως υπαίτιος της καταρρεύσεως του μετώπου.
Όταν ο Γούναρης άκουσε το κατηγορητήριο δήλωσε: ''«Δὲν ἔχει τίποτε ποὺ νὰ στηρίζεται μέσα εἰς τὸ κατηγορητήριον καὶ αὐτό μὲ ἀνησυχεῖ. Ἔχουν ἐξασφαλίσει τὴν καταδίκην μας καὶ δὲν καταβάλλουν προσπάθειαν διὰ νὰ δημιουργήσουν λόγους φαινομενικῶς ἰσχυρούς»''. Κατά τη διάρκεια της ανακρίσεως οι κρατούμενοι βρίσκονταν σε απομόνωση, ενώ τους στερήθηκε και η πρόσβαση σε έγγραφα απαραίτητα για την υπεράσπισή τους. Όλων η απολογία ήταν μικρή πλην του Γούναρη που παρέδωσε απολογητικό υπόμνημα 67 σελίδων. Η άποψη ότι ο Γούναρης παρέδωσε το υπόμνημα επειδή ήταν άρρωστος δεν ευσταθεί. Ήταν πράγματι άρρωστος αλλά ο ίδιος, όπως είπε στον Βοζίκη, προτίμησε να απολογηθεί εγγράφως ώστε, εφόσον ήταν σίγουρος για τη θανατική του καταδίκη, να μείνει η δική του θεώρηση των γεγονότων για τις επόμενες γενεές. Αποτελεί όμως δικαίωμα κάθε κατηγορουμένου να απολογηθεί με υπόμνημα.
Το κατηγορητήριο είχε 15 βασικά σκέλη:
Η δίκη
thumb|200px|Η δίκη Στις 31 Οκτωβρίου συνήλθε το έκτακτο στρατοδικείο στο κτίριο της Παλαιάς Βουλής. Πρόεδρος του στρατοδικείου ορίστηκε ο Αλέξανδρος Οθωναίος, αναπληρωτής πρόεδρος ο υποναύαρχος Κωνσταντίνος Βούλγαρης και μέλη του οι συνταγματάρχες Δημοσθένης Φλωριάς, Θεόδωρος Χαβίνης, Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, ο πλοίαρχος Ιωάννης Γιαννηκώστας, ο αντισυνταγματάρχης Κωνσταντίνος Μαμούρης, ο στρατιωτικός δικαστικός σύμβουλος β΄τάξεως Κωνσταντίνος Τσερούλης, ο αντιπλοίαρχος Κωνσταντίνος Φραγκόπουλος, οι ταγματάρχες Ν. Βαμβακόπουλος και Χ. Γραβάνης και ο λοχαγός Ανδρέας Κατσαράκης. Αναπληρωματικά μέλη ορίστηκαν οι Μιχαήλ Ζωγράφος, Λεωνίδας Κανάρης, Γεώργιος Σκανδάλης, Βασίλης Τζιότζιος, Αθανάσιος Ζάγκας, Θεόδωρος Βουτσαράς, Πλούτ. Χαλόφτης και Βύρων Καραπαναγιώτης. Επαναστατικοί επίτροποι διορίστηκαν ο αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Γεωργιάδης, οι συνταγματάρχες Νικόλαος Ζουρίδης και Νεόκοσμος Γρηγοριάδης και γραμματέας του δικαστηρίου ο Ιωάννης Πεπονής. Συνήγοροι υπεράσπισης ήταν οι Αναστάσιος Παπαληγούρας για τους Πρωτοπαπαδάκη και Μπαλτατζή, Κωνσταντίνος Τσουκαλάς για τους Γούναρη, Στράτο και Χατζανέστη, Σ. Σωτηριάδης για τον Γούδα, Οικονομίδης για τον Στρατηγό, Αριστοτέλης Ρωμανός για τον Θεοτόκη, Δουκάκης για τον Χατζανέστη ενώ οι Νοταράς και Πολίτης συμμετείχαν στην υπερασπιστική ομάδα. Επίσημος σκιτσογράφος της δίκης ήταν ο Περικλής Βυζάντιος.
Η διαδικασία ξεκίνησε με την κατάθεση των δώδεκα μαρτύρων κατηγορίας μεταξύ των οποίων ήταν οι Αναστάσιος Παπούλας (άνηκε πρωτύτερα στη φιλοβασιλική παράταξη ), αντιστράτηγος ε.α., Μ. Πάσσαρης, συνταγματάρχης, Π. Σουμίλας, υποστράτηγος, Γ. Σπυρίδωνος, συνταγματάρχης, Μιλτιάδης Κοιμήσης, αντισυνταγματάρχης, Θεόδωρος Σκυλακάκης, ταγματάρχης και υπασπιστής του Πάγκαλου, Κ. Κανελλόπουλος, λοχαγός, Λεωνίδας Σπαής, λοχαγός, Αναστάσιος Βενετσανόπουλος, διευθυντής επιμελητείας του υπουργείου στρατιωτικών, Γεώργιος Δημητρίου Ράλλης, ο οποίος διαφώνησε με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, Φωκίων Νέγρης, Βενιζελικός πολιτικός, και Κωνσταντίνος Ρέντης, διπλωματικός υπάλληλος και μετέπειτα υπουργός. Μεταξύ των μαρτύρων υπεράσπισης ήταν οι Νικόλαος Ρίζος-Ραγκαβής, συνταγματάρχης, Παναγιώτης Παναγάκος, ταγματάρχης, Κωνσταντίνος Ζαβιτσάνος, ο οποίος μάλιστα αμφισβήτησε το ποινικό μέρος του κατηγορητηρίου.
Πέρα από τη συμπεριφορά του Οθωναίου, ἡ δίκη, όπως επισημαίνει και ο Γρηγόρης Δαφνής, ''διεξήχθη απολύτως κανονικά. Οἱ κατηγορούμενοι εἶχον πλήρη ἐλευθερίαν ὑπερασπίσεως''. Δεν επετράπη όμως να χρησιμοποιήσουν οι κατηγορούμενοι δημόσια έγγραφα, τα οποία ήταν πολύτιμα σε παρόμοια δίκη όταν αντιμετώπιζαν κατηγορίες για πράξεις δύο ετών. Ο Στράτος παρατήρησε, μάλλον δηκτικώς, ότι πρέπει από μνήμης να μνημονεύουν τα σχετικά έγγραφα αλλά, σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι βέβαιο ότι θα γίνουν πιστευτά, ειδάλλως - αν οι δικαστές πίστευαν όσα λέγουν οι κατηγορούμενοι - δεν θα υπήρχε λόγος να δικασθούν.
Οι κατηγορούμενοι αμύνθηκαν των κατηγοριών ενώ ιδιαίτερη εντύπωση δημιούργησε η κατάθεση του Παπούλα που προσπάθησε να αποδώσει όλες τις ευθύνες στον Χατζανέστη, τον οποίο ο ίδιος είχε προτείνει για τη συγκεκριμένη θέση. Ο Γεώργιος Δημητρίου Ράλλης, αν και αντιπολιτευόμενος των κατηγορουμένων, διαφώνησε με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας ενώ ο Κωνσταντίνος Ζαβιτσάνος προσήλθε ως μάρτυς υπεράσπισης, αν και ήταν στενός συνεργάτης του Βενιζέλου. Ο Δημήτριος Γούναρης δεν είχε την ευκαιρία ολοκληρωμένης υπεράσπισης αφού αναγκαζόταν να λείπει λόγω του τύφου που τον ταλαιπωρούσε.
Ετυμηγορία και εκτελέσεις
Η απόφαση του εκτάκτου στρατοδικείου ήταν αναμενόμενη, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Παρ' όλα αυτά η Μεγάλη Βρετανία καθώς και μερικοί μετριοπαθείς κύκλοι στρατιωτικών και πολιτικών πίεζαν προκειμένου να μην πραγματοποιηθούν εκτελέσεις. Διαμέσου του πρεσβευτή της Lindley, η Βρετανία ασκούσε πιέσεις στην ελληνική κυβέρνηση απειλώντας τους με κυρώσεις. Εκείνη την εποχή πρωθυπουργός της Βρετανίας ήταν ο Άντριου Μπόναρ Λω, ο πρώτος ξάδερφος του οποίου, αντιβασιλέας των Ινδιών, είχε παντρευτεί την αδελφή του Γεώργιου Χατζανέστη. Αντίθετα με όλους αυτούς ο Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ αδιαφόρησε για τους κατηγορουμένους με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί χάσμα μεταξύ των βασιλικών.
Ο Ιωάννης Μεταξάς με γραπτή επιστολή του, και κατόπιν συγκατάθεσης του πρωθυπουργού Κροκιδά, ζητάει από το υπουργικό συμβούλιο να δοθεί το δικαίωμα της έφεσης στους κατηγορουμένους. Η επαναστατική επιτροπή όμως την απέρριψε. Ο υπουργός εξωτερικών Νικόλαος Πολίτης, λίγες μέρες πριν την ανακοίνωση της απόφασης, στις 10 Νοεμβρίου παραιτείται κάτω από το βάρος των ασκούμενων πιέσεων. Την παραίτησή του ακολουθεί ολόκληρη η κυβέρνηση Κροκιδά. Τέσσερις μέρες αργότερα σχηματίζεται κυβέρνηση υπό τον Γονατά.
Στις 15 Νοεμβρίου, 7.15 π.μ., ο στρατηγός Αλέξανδρος Οθωναίος διάβασε την τελική ετυμηγορία του δικαστηρίου :
''«Ἐν ὀνόματι τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων Γεωργίου Β' τὸ Ἔκτακτον Στρατοδικεῖον συσκεφθὲν κατὰ νόμον, κηρύσσει παμψηφεῖ τοὺς μὲν Γεώργιον Χατζανέστην, Δημήτριον Γούναρην, Νικόλαον Στράτον, Πέτρον Πρωτοπαπαδάκην, Γεώργιον Μπαλτατζῆν καὶ Νικόλαον Θεοτόκην εἰς τὴν ποινὴν τοῦ Θανάτου. Τοὺς δὲ Μιχαὴλ Γούδαν καὶ Ξενοφῶντα Στρατηγὸν εἰς τὴν ποινὴν τῶν ἰσοβίων δεσμῶν. Διατάσσει τὴν στρατιωτικὴν καθαίρεσιν τῶν Γεωργίου Χατζανέστη, ἀρχιστρατήγου, Ξενοφῶντος Στρατηγοῦ, ὑποστρατήγου καὶ Μιχαὴλ Γούδα, ὑποναυάρχου καὶ ἐπιβάλλει αὐτοὺς τὰ ἔξοδα καὶ τέλη. Ἐπιδικάζει παμψηφεῖ χρηματικὴν ἀποζημίωσιν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου κατὰ τοῦ Δ. Γούναρη δραχμῶν 200 χιλιάδων, Ν. Στράτου δραχμῶν 335 χιλιάδων, Γ. Μπαλτατζῆ καὶ Ν. Θεοτόκη δραχμῶν 1 ἐκατομμυρίου καὶ Μ. Γούδα δραχμῶν 200 χιλιάδων. Ἐγκρίθη, ἀπεφασίσθη καὶ ἐδημοσιεύθη ἐν Ἀθήναις τῇ 15η Νοεμβρίου 1922.»''
ο Πρόεδρος                        -   ο Γραμματέας
Α. Οθωναίος -  Ιωάννης Πεπόνης
Τα ξημερώματα ο υπουργός στρατιωτικών Πάγκαλος επισκέφθηκε τον Πλαστήρα ζητώντας του την επίσπευση των εκτελέσεων. Και αυτό γιατί ο πλοίαρχος Τάλμποτ με αντιτορπιλικό είχε αποπλεύσει από τη Γένοβα για τον Πειραιά με σκοπό την παράδοση βρετανικού τελεσίγραφου του υπουργού εξωτερικών με το οποίο ζητούσε από την ελληνική πλευρά την πλήρη συμμόρφωση στις υποδείξεις του ξεκαθαρίζοντας ότι σε περίπτωση εκτέλεσης των κατηγορουμένων η Βρετανία θα άφηνε ανυπεράσπιστη την Ελλάδα στις διαπραγματεύσεις της Λωζάνης και δεν θα τους παραχωρούσε δάνειο. Η άφιξη του αναμενόταν από ώρα σε ώρα.
Στις 9 π.μ. στις φυλακές Αβέρωφ ανακοινώθηκε από τον επαναστατικό επίτροπο Γρηγοριάδη η απόφαση του δικαστηρίου στους κατηγορουμένους. Κανένας δεν αιφνιαδιάστηκε πλην του Χατζανέστη. Στους μελλοθάνατους δόθηκε προθεσμία δύο ωρών προκειμένου να αποχαιρετίσουν συγγενείς και φίλους. Στις 10.30 οδηγήθηκαν στο Γουδή για να εκτελεστούν. Πριν την εκτέλεση προηγήθηκε η καθαίρεση του Χατζανέστη από κατώτερους αξιωματικούς. Ο ίδιος τότε δήλωσε ότι η μόνη του ντροπή ήταν το ότι υπήρξε αρχιστράτηγος φυγάδων. Φρούραρχος της εκτέλεσης ήταν ο μάρτυρας κατηγορίας, ταγματάρχης Σπαής. Κανένας δεν θέλησε να του δέσουν τα μάτια. Οι καταδικασθέντες σε θάνατο εκτελέσθηκαν στις 11:27΄. Τα πτώματά τους μεταφέρθηκαν υπο δρακόντεια μέτρα ασφαλείας στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών για να ενταφιαστούν με συνοπτικές διαδικασίες.
Διεθνείς αντιδράσεις
Την ίδια ώρα ο πλοίαρχος Τάλμποτ έμπαινε στο γραφείο του Πλαστήρα με σκοπό να του επιδώσει το τελεσίγραφο της κυβερνήσεώς του, για να του ανακοινωθεί ακολούθως ότι οι εκτελέσεις είχαν πραγματοποιηθεί. Η εκτέλεση των πολιτικών δημιούργησε διεθνείς αντιδράσεις. Η Ιταλία ζήτησε από τον πρέσβη της να διακόψει τις επαφές με την ελληνική κυβέρνηση, οι ΗΠΑ εξέφρασαν την απογοήτευσή τους για την εκτέλεση των έξι, η οποία θα δυσκόλευε τη συνέχιση της οικονομικής αρωγής στην Ελλάδα, η Σουηδική και Βελγική κυβέρνηση εξέφρασαν τη βαθιά αγανάκτησή τους ενώ η Βρετανία διέταξε τη διακοπή των διμερών σχέσεων με παράλληλη ανάκληση του πρεσβευτή της. Επίσης διατυπώθηκαν παρατηρήσεις προς την ελληνική αντιπροσωπεία στη Λωζάννη.
Στάση Βενιζέλου
Ο Βρετανός διπλωμάτης Χάρολντ Νίκολσον σημειώνει: ''Ο κ. Βενιζέλος είναι συνήθως εξαιρετικά ευθύς σε σχέση με τα εσωτερικά ζητήματα ακόμη και όταν αγνοεί πολλές λεπτομέρειές τους. Τις τελευταίες ημέρες όμως λέει διαρκώς ότι δεν γνωρίζει, πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα και προσθέτει πως καλό θα ήταν να αποφύγουμε να δεσμευτούμε σε οτιδήποτε ενώ σε άλλα έγγραφα χαρακτηρίζεται ως ακατανόητη ιδίως εξ αιτίας της ακατανόητης επιφυλακτικότητας για το θέμα των εκτελέσεων''. Ο Βρετανός πρέσβης Λίντλει επισήμανε για το ίδιο θέμα ότι το γεγονός πως ο Βενιζέλος θα μπορούσε να αποτρέψει τις εκτελέσεις ανά πάσα στιγμή είναι αναμφίβολο. Την 12η Νοεμβρίου ο Βενιζέλος στις επίμονες πιέσεις του Βρετανού πρέσβη δήλωσε ότι αἱ συστάσεις του ἀποτελοῦν παρέμβασιν εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ὑποθέσεις τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅτι ἡ παραδειγματικὴ τιμωρία τῶν κατηγορουμένων ἀποτελεῖ ρητὴν ἀπαίτησιν τῆς κοινῆς γνώμης.
Το εμπιστευτικό τηλεγράφημα του Βενιζέλου από το Παρίσι προς τον υπουργό εξωτερικών έχει αναφερθεί ότι έφτασε αργά. Ακόμα όμως και έτσι δεν σήμαινε ότι θα αναβάλλονταν οι εκτελέσεις αφού μέσα ανέφερε ρητά: «εκτελέσεις περιορισθούν εν περιπτώσει καταδίκης εις μόνους διατελέσαντες πρωθυπουργούς και αρχηγόν στρατού». Δηλαδή πρότεινε να εκτελεστούν οι διατελέσαντες πρωθυπουργοί Δημήτριος Γούναρης, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, Νικόλαος Στράτος και ο αρχηγός του στρατού Γεώργιος Χατζανέστης. Παρ' όλα αυτά σε επιστολή του προς τον Παναγή Τσαλδάρη το 1929 ο Βενιζέλος φρόντισε να γράψει για όλους τους εκτελεσθέντες: «Δύναμαι νὰ βεβαιώσω ὑμᾶς κατὰ τὸν πλεόν κατηγορηματικὸν τρόπον ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν τῆς Δημοκρατικῆς παρατάξεως θεωρεῖ ὅτι οἱ ἡγέται τῆς πολιτικῆς, ἥτις ἐφηρμόσθη μετὰ τὰ 1920, δύναται νὰ κατηγορηθοῦν διὰ πρᾶξιν προδοσίας τῆς Πατρίδος ἢ ὅτι ἐν γνώσει ὡδήγησαν τὸν τόπον εἰς τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν».
Επίλογος
Η δίκη των έξι χαρακτηρίστηκε από τους περισσοτέρους ιστορικούς ως αναγκαία πολιτική κίνηση. Ο ιστορικός Τ. Βουρνάς θεωρεί ότι η κατηγορία της ενσυνείδητης προδοσίας δεν μπορεί να ευσταθήσει. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος (βλ. παραπάνω) μετέπειτα συμφώνησε στο ότι δὲν δύναται νὰ κατηγορηθοῦν διὰ πρᾶξιν προδοσίας τῆς Πατρίδος ενώ ο Θεόδωρος Πάγκαλος είπε ότι ὑπῆρξαν μοιραῖα καὰ ἀναγκαῖα θύματα εἰς τὸν βωμὸν τῆς Πατρίδος. Και ο ίδιος ο Νικόλαος Πλαστήρας φέρεται να μετάνιωσε αργότερα σύμφωνα με μαρτυρία φίλου του. Ο Βρετανός πρέσβης Λίντλη, ο οποίος είχε επισκεφθεί τον Πλαστήρα, κατά μαρτυρία του ίδιου του Πλαστήρα, και του ζήτησε να παρέμβει για να ματαιώσει τη δίκη ή να πιέσει τους στρατοδίκες να εκδώσουν αθωωτική απόφαση, χαρακτήρισε τη δίκη των έξι αληθινή φάρσα ενώ ο Ολλανδός ομόλογός του ένα είδος θεατρικής παράστασης. Ο ιστορικός Θάνος Βερέμης υποστηρίζει στο έργο του Οι επεμβάσεις του στρατού στην ελληνική πολιτική ότι η δίκη των έξι εντασσόταν στις προσπάθειες των στρατιωτικών κύκλων να μετακυλίσουν αλλού τις ευθύνες της καταστροφής ενώ ο Γεώργιος Ζορμπάς, επίτιμος αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και πρόεδρος της Αρχής Καταπολέμησης Βρώμικου Χρήματος αναφερόμενος στο νομικό πλαίσιο της δίκης είπε: «Το στρατοδικείο και η ενώπιον αυτού διαδικασία καταπάτησε στοιχειώδη υπερασπιστικά δικαιώματα των κατηγορουμένων»
Το 1933 εντοιχίστηκε μαρμάρινη πλάκα στην είσοδο του υπουργείου δικαιοσύνης με τα ονόματα των εκτελεσθέντων, ενώ στον τόπο εκτελέσεως στο Γουδή κατασκευάστηκε η εκκλησία της Αναστάσεως. Το 2008 ο Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, ανέθεσε στον δικηγόρο του Νίκο Βασιλάτο να προσφύγει στον Άρειο Πάγο ζητώντας την ακύρωση της απόφασης του έκτακτου στρατοδικείου. Ο δικηγόρος Νίκος Βασιλάτος, μετά από έρευνα βρήκε πληθώρα νέων στοιχείων με τα οποία θεμελίωσε την αίτηση επανάληψης της διαδικασίας στον Άρειο Πάγο. Ένα από τα σημαντικότερα, ήταν έγγραφα της Στρατιωτικής Ανακριτικής Επιτροπής Επιχειρήσεων Μικράς Ασίας, της οποίας Πρόεδρος ήταν ο Κ. Μαζαράκης και τα οποία είχε απευθύνει προς τον Νικόλαο Πλαστήρα. Το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου (3 προς 2) δέχθηκε τους ισχυρισμούς του και παρέπεμψε το θέμα στην Ολομέλεια για την οριστική απόφαση. Το Δεκέμβριο του 2009 η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τάχθηκε υπέρ της επανάληψης της «δίκης των έξι», σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών, κάνοντας δεκτή εισήγηση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αθανασίου Κονταξή. Τον Οκτώβριο του 2010 το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει να γίνει επανάληψη της δίκης και στη συνέχεια αθώωσε τους κατηγορουμένους λόγω παραγραφής. Ο Γιώργος Μαυρογορδάτος θεωρεί ότι οι εκτελέσεις των έξι διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην επιβίωση του αντιβενιζελισμού και του Λαϊκού Κόμματος.
Σημειώσεις
i. Το στρατοδικείο σύμφωνα με το διάταγμα υπαγόταν στο υπουργείο Στρατιωτικών. Ο τότε υπουργός Αναστάσιος Χαραλάμπης παρέδωσε έναν κατάλογο με αξιωματικούς που θα έπρεπε να συμπεριληφθούν στα μέλη του στρατοδικείου. Η επαναστατική επιτροπή όμως αγνοώντας τον Χαραλάμπη απλώς του γνωστοποίησε την απόφασή της, προκαλώντας βέβαια την αντίδρασή του. Γι' αυτό το λόγο με τροποποιητικό διάταγμα την ευθύνη της συγκρότησης του στρατοδικείου την ανέλαβε η ίδια η επαναστατική επιτροπή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Δικαστικές υποθέσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Βενιζελισμός Κατηγορία:1922 Δ
Αθήναιο
Το Αθήναιο (αγγλ. Athenaeum) είναι Μουσείο καλών τεχνών στην πόλη Αλεξάνδρεια της Βιρτζίνια στις ΗΠΑ. Στεγάζεται σε ιστορικό κτίριο το οποίο είχε καταγραφεί στον κατάλογο ιστορικών τόπων (National Register of Historic Places) το 1980.
Περιγραφή και ιστορικό του κτιρίου
Το κτίριο είναι κύριο δείγμα του αρχιτεκτονικού ρυθμού του Greek Revival. Ανήκε στον πολιτικό λόρδο Φαίρφαξ William Fairfax και εποπτεύτηκε από τον Τζορτζ Ουάσιγκτον. Η κατασκευή του ανέρχεται στο έτος 1851-52. Λειτούργησε ως γραφείο της τράπεζας Old Dominion. Κατά τον Αμερικάνικο Εμφύλιο Πόλεμο, όταν η Αλεξάνδρεια καταλήφθηκε από τους Νότιους, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε για στρατιωτικούς σκοπούς. Αργότερα το κτίριο έγινε κατάστημα της τράπεζας First Virginia Bank από το 1870 ως το 1907, και μετά κατάστημα χονδρικής πωλήσεως φαρμάκων Leadbeater and Sons. Στο εικοστό αιώνα έγινε εκκλησία των Μεθοδικών από το 1925 ως το 1964. Έκτοτε ανήκει στην Northern Virginia Fine Arts Association (NVFAA) και λειτουργεί ως μουσείο. Για την ιστορία του αυτή, το κτίριο συγκαταλέχθηκε στον κατάλογο National Register of Historic Places το 1980.
Πλαισάν
Το Πλαισάν (γαλλικά και οξιτανικά: Plaissan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πλαισαναί (γαλλικά: Plaissanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Γυναικολογία
Γυναικολογία είναι κλάδος της ιατρικής που μελετά τον οργανισμό της γυναίκας και το γενετικό της σύστημα από μορφολογική, φυσιολογική αλλά και παθολογική άποψη. Έως τα μέσα του 19ου αιώνα, η γυναικολογία περιοριζόταν μόνο στην μελέτη των παθήσεων των θηλυκών γεννητικών οργάνων. Με την πρόοδο όμως της ιατρικής και ιδιαίτερα της χειρουργικής, καθώς και με τη διεύρυνση των γνώσεων της ενδοκρινολογίας και της ψυχιατρικής, η γυναικολογία μελετά σήμερα όλους τους τομείς της γυναικείας συμπεριφοράς. Μία γυναίκα μπορεί να επισκεφθεί το γυναικολόγο της μετά την αρχή της εμμήνου ρύσεως.
Ο τοκετός είναι ένα από τα βασικά αντικείμενα του κλάδου της γυναικολογίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικολογία
Γλώσσες Χαν
Οι γλώσσες Χαν (κορεατικά: 한어; 韓語) ή γλώσσες Σάμχαν (κορεατικά: 삼한어; 三韓語) ήταν κλάδος των κορεανικών γλωσσών, αναφερόμενες στις μη-κογκουριοϊκές κορεανικές γλώσσες που ομιλούνταν στη νότια κορεατική Χερσόνησο.
Οι γλώσσες Χαν ομιλούνταν στις συνομοσπονδίες των Μάχαν, Μπιόνχαν και Τζίνχαν. Η έκταση των γλωσσών Χαν είναι ασαφής. Γενικά είναι δεκτή συμπεριλαμβάνοντας και τη γλώσσα Σίλλα, ενώ μπορεί να συμπεριληφθεί και η γλώσσα Μπέκτζε.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1"> Κατηγορία:Γλώσσες της Κορέας
Αλ Ασράφ
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία της Μέκκας
Αγκαρτάλα
Η πόλη, που αποτελεί σήμερα σπουδαίο εμπορικό κέντρο και κόμβο συγκοινωνιών (οδικών, σιδηροδρομικών και αεροπορικών) βρίσκεται σε υψόμετρο 12 μ., το κλίμα της είναι υγρό τροπικό και καταλαμβάνει έκταση περί τα 60 τ.χλμ. Ο δε πληθυσμός της (2004) αριθμούσε 3.671.000 κατοίκους. Μετά τις τελευταίες επεκτάσεις του δημοτικού διαμερίσματος έχουν υπερβεί τα 5.000.000 κατοίκους.
Γιάννης Νικολαΐδης
Ο Γιάννης Νικολαΐδης είναι Έλληνας τραγουδιστής, γεννημένος στη Ρόδο το 1931. Η καλλιτεχνική του καριέρα άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 κι αμέσως αναδείχτηκε ως ο «καντσονετίστας», που αργότερα θα τιμηθεί με το διεθνές βραβείο «Fontane di Roma» (1987). Οι εκπομπές του στο ραδιόφωνο και ιδιαίτερα αυτή με τον τίτλο 20 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, του χάρισαν την επωνυμία «η χρυσή φωνή», ενώ στην Ιταλία έγινε γνωστός ως «Giovanni di Rodi».
Αγκαρτάλα
Η πόλη είναι πλούσια σε πάρκα, ναούς, σχεδόν όλων των δογμάτων και παλάτια, δεδομένου ότι παλαιότερα αποτελούσε μαχαράτο. Αποτελεί έδρα της κυβέρνησης της πολιτείας. Επίσης στη πόλη υφίστανται πολλά εκπαιδευτικά ιδρύματα και ένα πανεπιστήμιο. Κυρίαρχη γλώσσα είναι η Μπενγκάλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Γιάννης Νικολαΐδης
Η δισκογραφία του περιλαμβάνει κοσμαγάπητες λυρικές μελωδίες της διεθνούς και ελληνικής ελαφριάς μουσικής. Το 1997 κυκλοφόρησε ο συλλεκτικός του δίσκος «Parlami d´amore» με ενορχηστρώσεις ιταλικών τραγουδιών από τον Θέμη Ρούσσο. Η εταιρία με την οποία συνεργάζεται ο Νικολαΐδης, θέλοντας να τιμήσει τα 50 χρόνια του στο χώρο της μουσικής, εξέδωσε δυο πρωτότυπα cds, όπου ακούγονται παράλληλες ερμηνείες  έξι τραγουδιών από τους Χοσέ Καρρέρας, Λουτσιάνο Παβαρόττι, Πλάθιδο Ντομίνγκο, Κλάουντιο Βίλα, Τίνο Ρόσι και Γιάννη Νικολαΐδη. Είναι μια έκδοση καταξίωσης του Έλληνα τραγουδιστή, για τον οποίο η Σοφία Σπανούδη είχε γράψει στην εφημερίδα Τα Νέα:"«Είναι ο διαλεχτός καλλιτέχνης ανάμεσα στους διαλεχτούς. […] Το τραγούδι του σκορπίζει ένα διάχυτο θέλγητρο, που φθάνει ως τη συγκίνηση»."
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
20 Σεπτεμβρίου
19 Σεπτεμβρίου | 20 Σεπτεμβρίου | 21 Σεπτεμβρίου
Η 20η Σεπτεμβρίου είναι η 263η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (264η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 102 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Φινλανδικά κέρματα ευρώ
Τα φινλανδικά κέρματα ευρώ φέρουν τρία σχέδια, τα δύο εκ των οποίων βρίσκονται στα μεγάλα κέρματα, του ενός και των δύο ευρώ. Το σχέδιο της μικρής και μεσαίας σειράς κερμάτων είναι του Heikki Häiväoja, το σχέδιο του κέρματος του ενός ευρώ του Pertti Mäkinen και αυτό του κέρματος των δύο ευρώ του Raimo Heino. Όλα τα κέρματα φέρουν επίσης το έτος κοπής και τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα κέρματα των € 0,01 και € 0,02 (ενός και δύο λεπτών) δεν χρησιμοποιούνται στη Φινλανδία (όπως και στην Ολλανδία). Έχουν κοπεί λίγα σχετικά κέρματα, για συλλεκτικούς σκοπούς. Τα κέρματα αυτά παραμένουν νόμιμα, αλλά δεν γίνονται πλέον δεκτά στα καταστήματα. Οι τιμές στρογγυλοποιούνται στο πλησιέστερο πεντάλεπτο (€ 0,05). Έτσι, τιμές που λήγουν σε € 0,01, € 0,02, € 0,06 και € 0,07 στρογγυλοποιούνται προς τα κάτω, ενώ αυτές που λήγουν σε € 0,03, € 0,04, € 0,08 και € 0,09 προς τα πάνω. Η στρογγυλοποίηση εφαρμόζεται στο τελικό ποσό μόνο, ενώ οι καθαρές τιμές (προ ΦΠΑ για παράδειγμα) εμφανίζονται ακόμη σε υποδιαιρέσεις του ενός λεπτού (€ 0,01).
2007-
Το 2007 η Φινλανδία το τροποποίησε τα σχέδια προσθέτοντας την ένδειξη της χώρας FI, ώστε να συμφωνούν με το νέο κανονισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Φινλανδία εξέδωσε μέχρι σήμερα δύο αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ.
Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ ανά χώρα έκδοσης Κατηγορία:Φινλανδία
Μικρό Έμβολο (ακρωτήριο)
μικρογραφία|Το ακρωτήριο Μικρό Έμβολο από την [[Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης]] Το Μικρό Έμβολο (ή Καραμπουρνάκι ή Μικρό Καραμπουρνού) είναι ακρωτήριο που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη στα όρια του δήμου Καλαμαριάς. Το όνομα Καραμπουρνάκι προήλθε από τις τουρκικές λέξεις kara burun, που σημαίνουν "μαύρη μύτη".
Αρχαιολογία
Στην τοποθεσία γίνονται ανασκαφές σε προϊστορικό οικισμό από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Το Μικρό Έμβολο ανακηρύχθηκε αρχαιολογικός χώρος από το 1989. To 1993 το Συμβούλιο της Επικρατείας το χαρακτήρισε περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Στο άκρο του ακρωτηρίου του Μικρού Εμβόλου βρισκόταν διατηρητέο οχυρό το οποίο κατεδαφίστηκε για να κτισθεί το Κυβερνείο (ή "Παλατάκι").
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Θεσσαλονίκη
Χορόνκ
Το Χορόνκ (αρμενικά: Խորոնք) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε 2,834 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Φέλιξ Μπαουμγκάρτνερ
Ο Φέλιξ Μπάουμγκάρτνερ (Felix Baumgartner) είναι ένας Αυστριακός αλεξιπτωτιστής και κασκαντέρ. Τον Οκτώβριο του 2012 έγινε διεθνώς γνωστός επειδή κατέρριψε ταυτόχρονα τρεις παγκόσμιες επιδόσεις (ρεκόρ), καθιστάμενος ο πρώτος άνθρωπος που έσπασε το φράγμα του ήχου χωρίς να βρίσκεται στο εσωτερικό ενός σκάφους, πέφτοντας σε ελεύθερη πτώση με ταχύτητα έως 1342 χιλιόμετρα την ώρα (Mach 1,24). Οι άλλες δύο επιδόσεις του στο ίδιο εγχείρημα ήταν το παγκόσμιο ρεκόρ ύψους για επανδρωμένη πτήση αεροστάτου και της πτώσεως με αλεξίπτωτο από το μεγαλύτερο ύψος.
Είναι επίσης γνωστός για την ιδιαίτερη επικινδυνότητα των εγχειρημάτων του κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, κάτι που του εξασφάλισε το ψευδώνυμο «ο ατρόμητος Φέλιξ».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπάουμγκάρτνερ γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1969 στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο, εντάχθηκε και εκπαιδεύτηκε στις ειδικές δυνάμεις του αυστριακού στρατού, με τις οποίες έκανε πρακτική εξάσκηση στην πτώση με αλεξίπτωτο με προσγείωση σε μικρή περιοχή-στόχο.
Το 1999 ο Μπάουμγκάρτνερ πέτυχε το πρώτο του παγκόσμιο ρεκόρ, αυτό για την υψηλότερη πτώση με αλεξίπτωτο από κάποιο κτήριο ή άλλη σταθερή δομή (BASE jump), πέφτοντας από έναν από τους Πύργους Πετρόνας στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας. Τον Ιούλιο του 2003 εξασφάλισε μία πρωτιά διασχίζοντας με πλάγια πτώση τη Μάγχη, χρησιμοποιώντας μία ειδικής κατασκευής πτέρυγα (SKYRAY) από ανθρακονήματα.
Ο Μπάουμγκάρτνερ κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ και για τη χαμηλότερη πτώση με αλεξίπτωτο από σταθερή δομή, με το άλμα του από το χέρι του αγάλματος του Χριστού Λυτρωτή στο Ρίο ντε Τζανέιρο (ύψος 29 μέτρα). Αυτό το άλμα προκάλεσε αντιδράσεις από άλλους BASE jumpers, οι οποίοι επεσήμαναν πως ο Μπάουμγκάρτνερ έδωσε το ύψος του αγάλματος ως το ύψος της πτώσεώς του, παρότι προσγειώθηκε στην πλαγιά κάτω από τα πόδια του αγάλματος, καθώς και ότι άλλοι αλεξιπτωτιστές είχαν παλαιότερα εκτελέσει πτώσεις από το άγαλμα, αλλά είχαν αποφύγει τη δημοσιότητα.
Η πτώση των τριών ρεκόρ
Τον Ιανουάριο του 2010 αναφέρθηκε για πρώτη φορά ότι ο Μπάουμγκάρτνερ προετοιμαζόταν με μία ομάδα επιστημόνων και τη χορηγία της εταιρείας Red Bull για να επιχειρήσει την υψηλότερη ελεύθερη πτώση στην Ιστορία, από τη στρατόσφαιρα. Το όλο εγχείρημα έγινε γνωστό ως "Red Bull Stratos Project".
Δοκιμαστικές πτώσεις
Στις 15 Μαρτίου 2012 ο Μπάουμγκάρτνερ πραγματοποίησε την πρώτη από δύο δοκιμαστικές πτώσεις, από υψόμετρο 21.818 μέτρων. Κατά τη διάρκειά της βρισκόταν επί 3 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα σε ελεύθερη πτώση (πριν δηλαδή ανοίξει το αλεξίπτωτο), φθάνοντας σε ταχύτητα πάνω από 580 χιλιόμετρα την ώρα. Συνολικά, η πτώση διάρκεσε περίπου 8 λεπτά και 8 δευτερόλεπτα, ενώ ο Baumgartner έγινε μόλις ο τρίτος άνθρωπος στην ιστορία που έπεσε με αλεξίπτωτο από ύψος άνω των 13,5 μιλίων.
Στις 25 Ιουλίου 2012 ο Μπάουμγκάρτνερ ολοκλήρωσε και τη δεύτερη δοκιμαστική πτώση, από υψόμετρο 29.456 μέτρων. Χρειάσθηκε περί τα 90 λεπτά για να φθάσει στο υψόμετρο-στόχο και η ελεύθερη πτώση του έφθασε τα 3 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα πριν ανοίξουν τα αλεξίπτωτά του.
Η κυρίως πτώση
Η απογείωση του αεροστάτου, γεμάτου με ήλιο, είχε αρχικώς προγραμματισθεί για τις 9 Οκτωβρίου 2012, αλλά αναβλήθηκε εξαιτίας δυσμενών καιρικών συνθηκών. Τελικά, το εγχείρημα έλαβε χώρα στις 14 Οκτωβρίου 2012 και ο Μπάουμγκάρτνερ προσγειώθηκε στο ανατολικό Νέο Μεξικό μετά από πτώση από ύψος-ρεκόρ 39.045 μέτρων. Με βάση τα ανεπίσημα στοιχεία, ο αλεξιπτωτιστής δημιούργησε επίσης νέες παγκόσμιες επιδόσεις για την υψηλότερη επανδρωμένη πτήση αεροστάτου (το ίδιο υψόμετρο των 39.045 μέτρων) και, το σημαντικότερο, τη μεγαλύτερη ταχύτητα ελεύθερης πτώσεως ανθρώπου: 1.342 χιλιόμετρα ανά ώρα, κάτι που τον κατέστησε τον πρώτο άνθρωπο που έσπασε το φράγμα του ήχου έξω από σκάφος ή όχημα. Υπήρξε πάντως και ένα τέταρτο επιδιωκόμενο ρεκόρ που ο Μπάουμγκάρτνερ δεν κατόρθωσε να καταρρίψει: αυτό της διάρκειας ελεύθερης πτώσεως. Συγκεκριμένα, ο Αυστριακός αλεξιπτωτιστής βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση επί 4 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα, δηλαδή 17 δευτερόλεπτα λιγότερο από την πτώση του «μέντορά» του Τζόζεφ Κίτινγκερ το 1960.
Εκπαίδευση για την πτώση
Ο Μπάουμγκάρτνερ στην αρχή πάλευε με την κλειστοφοβία μέσα στην στολή υπό πίεση που ήταν απαραίτητη για την πτώση, αλλά την υπερνίκησε με τη βοήθεια ενός αθλητικού ψυχολόγου και άλλων ειδικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί
Λε Πλαν (Ερώ)
Το Λε Πλαν (γαλλικά: Les Plans, οξιτανικά: Los Plans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πλανουά (γαλλικά: Planois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Νάνσυ Χιούστον
Η Νάνσυ Χιούστον (Nancy Louise Huston, Κάλγκαρυ, Καναδάς, 16 Σεπτεμβρίου 1953) είναι Καναδή πολυβραβευμένη μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος, η οποία γράφει κυρίως στα γαλλικά.
Η Χιούστον γεννήθηκε στο Κάλγκαρυ. Η μητέρα της εγκατέλειψε την οικογένειά της, όταν η Χιούστον ήταν 6 ετών, και το γεγονός αυτό αποτέλεσε πολύ τραυματική εμπειρία για την ίδια. Έμεινε μαζί με τον πατέρα της και τον αδελφό της, και, σε ηλικία 15 ετών, μετακόμισε μαζί τους στο Νέο Χαμσάιρ των ΗΠΑ. Σπούδασε κατόπιν σημειολογία και μουσική στη Νέα Υόρκη και στο Παρίσι, όπου ζει από το 1973.
Το 1993, βραβεύτηκε από τον Κυβερνήτη του Καναδά για το μυθιστόρημα Το τραγούδι της πεδιάδας (Cantique des plaines). Η βράβευση αυτή προκάλεσε μεγάλη συζήτηση στην πατρίδα της, επειδή ορισμένοι λογοτεχνικοί κύκλοι του Κεμπέκ θεώρησαν ότι δεν μεταχειρίζεται σωστά τη γαλλική γλώσσα. Τον επόμενο χρόνο (1994), βραβεύτηκε από το περιοδικό Elle για το μυθιστόρημα Κρίσιμη καμπή (τίτλος πρωτοτύπου: La virevolte).
Το 1996, βραβεύτηκε με το γαλλικό βραβείο Goncourt des Lycéens για το μυθιστόρημά της Τα εργαλεία του σκότους (Instruments des ténèbres). Το 2005, ανακηρύχθηκε μέλος του τιμητικού «Τάγματος του Καναδά». Το 2006 βραβεύτηκε με το βραβείο Femina, το οποίο δίνεται από γυναικεία επιτροπή, για το μυθιστόρημά της Γραμμές αστοχίας (Lignes de faille).
Η Νάνσυ Χιούστον είναι παντρεμένη με τον βούλγαρο φιλόσοφο και δοκιμιογράφο Τζβέταν Τοντόροφ (Tzvetan Todorov), με τον οποίο έχει αποκτήσει δύο παιδιά.
Στο έργο της, η Χιούστον εξετάζει τα έντονα διλήμματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος: τέχνη, οικογένεια, αφοσίωση, εξορία, γλώσσα, ταυτότητα, κ.ά.
Τα μυθιστορήματά της έχουν μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες. Στα ελληνικά, κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Καναδοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος του Καναδά
Κιάνου Ριβς
Ο Κιάνου Ριβς (Keanu Charles Reeves, 2 Σεπτεμβρίου 1964) είναι Καναδός ηθοποιός.
Βιογραφία
thumb|right|Το αστέρι του Κιάνου Ριβς στη [[Λεωφόρος της Δόξας στο Χόλυγουντ|Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ]] Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1964 στη Βηρυτό, από την Patricia (το γένος Taylor) και τον Samuel Nowlin Reeves Jr. Η μητέρα του είναι από την Αγγλία, με καταγωγή από το Έσσεξ, και ο πατέρας του από τη Χαβάη, με μικτή καταγωγή από τη Χαβάη, την Κίνα, την Αγγλία, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Μάλιστα το όνομα Κιάνου (Keanu) στα χαβανέζικα σημαίνει «ελαφρύ αεράκι στα βουνά». Ο ίδιος ο ηθοποιός, ωστόσο, μεγάλωσε στον Καναδά, απέκτησε και φέρει την καναδική υπηκοότητα και αυτοπροσδιορίζεται ως Καναδός.
Τα δύο του πάθη ήταν η ηθοποιία (είχε αρχίσει να ασχολείται ήδη από την ηλικία των 9) και το χόκεϊ επί πάγου. Στη ηλικία των 14 άρχισε σοβαρά να ασχολείται με την ηθοποιία. Αρχικά, εμφανιζόταν σε μικρούς ρόλους σε σειρές στην καναδέζικη τηλεόραση και σε διαφημίσεις. Το 1984 εγκατέλειψε το σχολείο για να κάνει την ίδια χρόνια το επαγγελματικό του ξεκίνημα σε μια θεατρική παραγωγή στο Τορόντο με το Wolfboy, ένα ερωτικό δράμα.
Ύστερα μετακόμισε στο Λος Άντζελες και μετά από οκτώ μήνες πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο δράμα River's Edge (1986), για τον οποίο απέσπασε καλές κριτικές. Εκτός από την ηθοποίια, έπαιζε μπάσο στο μουσικό συγκρότημα Dogstar.
Το 2000 ήταν να γίνει πατέρας από την τότε ερωμένη του, Jennifer Syme, αλλά το μωρό γεννήθηκε νεκρό τον Δεκέμβριο του 1999. Η Jennifer Syme τελικά σκοτώθηκε τον Απρίλιο του 2001 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ενώ οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ και πιθανώς και φαρμάκων, σε ηλικία μόλις 28 ετών.
Το 2012 ίδρυσε μαζί με τον φίλο του, Gard Hollinger, την εταιρεία custom made μοτοσυκλετών Arch Motorcycle Company.
Έχει δώσει την φωνή του, τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, αλλά και παίζει τον χαρακτήρα του Johnny Silverhand στο βιντεοπαιχνίδι Cyberpunk 2077.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Φουλκ ντε Γκιν
Ο Φουλκ ντε Γκιν (αποβιώσας προ του 1125) ήταν ο πρώτος Άρχοντας της Βηρυτού (1110–π.1117), μετά την κατάληψή της κατά τις απαρχές της Α΄ Σταυροφορίας. Καταγόταν από το Γκιν του Μπουλονναί, ενώ ήταν δεύτερος υιός του Κόμη Μπωντουάν Α΄ ντε Γκιν και μακρινός συγγενής των Κόμητων της Βουλώνης.
Ο Φουλκ και οι αδερφοί του, Γκι, Υγκ και Μανασές Ρομπέρ έδωσαν όλοι τους την έγκρισή τους για την παραχώρηση προνομίου από τον πατέρα τους προς το μοναστικό του ίδρυμα του Σαιν-Μεντάρ στο Αντρ το 1084. Ο Φουλκ και ο Υγκ, τότε αρχιδιάκονος, ενέκρινε σχετική χάρτα του Μανασές, τότε Κόμη, προς το ίδιο αυτό μοναστήρι το 1097. Το 1117, οι Φουλκ και Γκι προσυπέγραψαν χάρτα, σύμφωνα με την οποία, ο Μανασές προχωρούσε στην ίδρυση ενός μοναστηριού αφιερωμένου στον Άγιο Λεονάρδο στα προάστια του Γκιν.
Ο Φουλκ θεωρείται πιθανό να συνόδευσε τους Κόμητες Ευστάθιο Γ΄ της Βουλώνης και Ροβέρτο Β΄ της Φλάνδρας κατά την Α΄ Σταυροφορία το 1096, μαζί με τους τρεις αδερφούς του και τον πατέρα του. Έλαβε την Ηγεμονία της Βηρυτού αφότου ο συγγενής του, Βασιλέας Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ, την κατέλαβε, καθώς αναφέρεται σε ένα σύντομο ανώνυμο ποίημα με τίτλο "Στίχος για τους Λαμπρούς Άνδρες της Διακονίας της Τερουάν οι οποίοι μετείχαν στην Οσία Εκστρατεία": Ο Φουλκ απεβίωσε το 1125, περίοδο κατά την οποία ο Βαλτέρ Α΄ Μπριζμπάρ ήταν Άρχοντας της Βηρυτού. Σύμφωνα με τον λαμπέρ ντ'Αρντρ ετάφη στην Παλαιστίνη: "Ο Φουλκ, Κόμης της Βηρυτού στους Αγίους Τόπους τελικώς ετάφη" (Fulconem in terra promissionis comitem apud Baruth, ibique demum sepultum).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σταυροφόροι Κατηγορία:Ιστορία της Βηρυτού
Αλ Μπαλάντ
Το Αλ Μπαλάντ είναι χωριό στην Επαρχία της Μέκκας, στη δυτική Σαουδική Αραβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία της Μέκκας
Καικιλία Μετέλλα (κόρη του Βαλεαρικού)
Η Καικιλία Μετέλλα, λατιν.: Caecilia Metella, (άκμασε τον 1ος αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαία δέσποινα τού 1ου αι. π.Χ., η οποία ανήκε στην ισχυρή οικογένεια των Καικιλίων Μετέλλων. Πιθανώς ήταν η μητέρα τού Κλόδιου.
Προσωπική ζωή
Ήταν κόρη τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Βαλεαρικού, υπάτου το 123 π.Χ.
Πιθανώς ήταν παντρεμένη με τον Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ, έναν πολιτικό μίας παλαιάς, κάπως φτωχής, οικογένειας πατρικίων. Ως μέλος μίας σημαντικής οικογένειας και με επιγαμία με άλλη, η Mετέλλα θα ήταν μία από τις πιο αξιόλογες δέσποινες της Ρώμης. Ο Πούλχερ είχε έξι γνωστά παιδιά: τρεις γιους, ο Άππιος, ο Γάιος και ο διάσημος Πόπλιος, και τρία κορίτσια, μία παντρεύτηκε τον Λούκουλλο, μία παντρεύτηκε τον Κόιντο Μάρκιο Ρεξ και μία (γνωστή ως Κλοδία) παντρεύτηκε τον Mέτελλο Κέλερ.
Προστάτης
Κατά τη διάρκεια των προγραφών τού Σύλλα, η Μετέλλα προστάτευσε τον Σέξτο Ρόσκιο μετά τη δολοφονία τού πατέρα του. Αργότερα, ο Ρόσκιος υπερασπίστηκε τον νεαρό Κικέρωνα, με τη βοήθεια των ανιψιών της Mετέλλας, Mέτελλου Κέλερ και Mέτελλου Νέποτα, στην περίφημη ομιλία Pro Roscio Amerino.
Ναός της Juno
Αυτή η γυναίκα έχει ταυτιστεί με εκείνη, που το 90 π.Χ. είδε σε ένα όνειρο τη Juno Sospita να παραπονιέται για την παραμέληση του ναού της. Η Mετέλλα καθάρισε τον ναό και της πιστώθηκε ότι έσωσε τη λατρεία της Sospita.
Αίμων της Σαβοΐας
Βιογραφία
Το 1321 επέβλεψε τις πολιορκητικές μηχανές κατά την πολιορκία της Κορμπιέρ. Από το 1323 ήταν κύριος του Μπρέσε, υποτελής του μεγαλύτερου αδελφού του Εδουάρδου. Ως νεότερος υιός σχεδίαζε μια εκκλησιαστική σταδιοδρομία και το 1329 ήταν στην Αβινιόν, κοντά στον πάπα Ιωάννη ΚΒ', όταν απεβίωσε ο Εδουάρδος.
Τη διαφορά του με τον ανιψιό του Αμεδαίο Γ' κόμη της Γενεύης την αντιμετώπισε με τη σύσταση επιτροπής. Η εδαφική διαμάχη συνεχιζόταν για γενιές και λύθηκε με διαπραγματεύσεις από τον Αίμονα, γι΄αυτό και ονομάστηκε ο Ειρηνοποιός. Επίσης η Ιωάννα, κόρη του Εδουάρδου, διεκδικούσε την κομητεία της Σαβοΐας. Αν και δεν υπήρξε ποτέ γυναίκα κόμισσα στη Σαβοΐα, ίσχυε δηλ. ο Σαλικός νόμος, ο άνδρας της Ιωάννης Γ΄ των Ντρε δούκας της Βρετάνης υπερασπίστηκε το αίτημά της. Ο διακανονισμός επιτεύχθηκε με την πληρωμή ενός ποσού στην Ιωάννα, που σε αντάλλαγμα παραιτήθηκε των αξιώσεών της.
Η παλιές εδαφικές διαφορές με τον Guigues Η' κόμη του Βιενουά οδήγησε σε πόλεμο, που στην πολιορκία της Λα Περιέρ ο κόμης σκοτώθηκε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ουμβέρτος Β' κόμης του Βιενουά. Τότε ο Φίλιππος ΣΤ' Βαλουά μεσολάβησε για ανακωχή, διότι ήθελε τον Αίμονα σύμμαχό του στον Εκατονταετή Πόλεμο. Επίσης και ο αντίπαλος του Φιλίππου ΣΤ', ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας τον ζήτησε σύμμαχο, αλλά καθώς ο Αίμων είχε κτήσεις στη Νορμανδία και στην Αγγλία και ήταν υποτελής και των δύο, απάντησε πως δεν μπορούσε.
Βακτηριόλυση
Στη βακτηριολογία με τον όρο βακτηριόλυση (bacteriolysis) χαρακτηρίζεται γενικά η καταστροφή των βακτηρίων, που μπορεί να είναι συνέπεια της δράσης διάφορων ουσιών, όπως των αντιβιοτικών, βακτηριοκινών, λυσοζύμης, ή άλλων μικροβίων, όπως βακτηριοφάγων ή βδελλοδονακίων. Βακτηριόλυση μπορεί επίσης να σημειωθεί σε περιπτώσεις δραστικών μεταβολών του περιβάλλοντος (π.χ. σε ωσμωτική πίεση, pH κ.λπ.)
Αίμων της Σαβοΐας
Βιογραφία
Η σύζυγός του Γιολάντα απεβίωσε κατά τον τοκετό του 5ου τέκνου τους το 1342 και το επόμενο έτος απεβίωσε και ο ίδιος. Ετάφη στο παρεκκλήσιο της μονής Ωτεκόμπε.
Βακτηριόλυση
Κατά τη βακτηριόλυση καταστρέφεται το εξωτερικό τοίχωμα των βακτηρίων με συνέπεια ν΄ ακολουθεί φυσικοχημική αλλοίωση του κυτταροπλάσματός τους. Η διεργασία αυτή ως φαινόμενο οφείλεται κυρίως στη διαδοχική δράση δύο ουσιών, μιας ευαισθητοποιού θερμοσταθερής, που πρόκειται για ειδικό αντίσωμα, και μιας θερμοευαίσθητης, του μη ειδικού συμπληρώματος.
Αίμων της Σαβοΐας
Οικογένεια
Είχε 9 εκτός γάμου τέκνα πριν νυμφευτεί. Το 1330 νυμφεύτηκε τη Γιολάντα Παλαιολογίνα, κόρη του Θεοδώρου Α΄ μαρκήσιου του Μομφερράτου. Είχαν επιζώντα τέκνα:
Βακτηριόλυση
Χαρακτηριστικό παράδειγμα βακτηριόλυσης in vitro είναι αυτή του Δονάκιου της χολέρας κατά την πρόσθεση συμπληρώματος στο ειδικό αντίσωμα. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται κατά τη βακτηριόλυση in vivo (στη φύση) που επιτυγχάνεται με τη δράση βακτηριοκτόνων αντιβιοτικών που σε μεγάλη δόση μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και τον θάνατο λόγω ενδοτοξινικού σοκ.
Αίμων της Σαβοΐας
Εικόνες
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Βακτηριόλυση
Κατηγορία:Βακτηριολογία Κατηγορία:Αντιβιοτικά
Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 177 π.Χ.)
Ο Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ, λατιν.: Gaius Claudius Pulcher, (απεβ. το 167 π.Χ.), ύπατος το 177 π.Χ., ήταν γιος τού Αππίου Κλαύδιου Πούλχερ υπάτου το 212 π.Χ., και ήταν πατέρας τού Αππίου Κλαύδιου Πούλχερ υπάτου το 143 π.Χ.
Βιογραφία
Έγινε oιωνοσκόπος (augur) το 195 π.Χ., αντικαταστάτης ύπατος peregrinus το 180 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του το 177 π.Χ. ξεκίνησε να πολεμήσει εναντίον των Ιστρίων, αλλά δεν κατάφερε να εκτελέσει τις κατάλληλες τελετές και αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Ρώμη. Ξεκινώντας ξανά, νίκησε τους Ιστρίους και προχώρησε για να πολεμήσει τους Λιγουρίους, ανακτώντας την πόλη Mutina.
Το 169 π.Χ., εξελέγη τιμητής (censor) με τον Τιβέριο Σεμπρόνιο Γράκχο, πρώην συνύπατό του. Η τιμητεία τους ήταν αρκετά αυστηρή, με αποτέλεσμα να παραπεμφθούν. Αθωώθηκαν λόγω της δημοτικότητας τού Γράκχου στον κόσμο. Αργότερα, το 167 π.Χ., πήγε -ως μέρος μίας πρεσβείας- στη Μακεδονία. Εκείνη τη χρονιά απεβίωσε.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Τερτυλλιανός
Ο Κόιντος Σεπτίμιος Φλώρης Τερτυλλιανός (στη λατινική, Quintus Septimius Florens Tertullianus) ή απλά Τερτυλλιανός (155 - 240 μ.X.) ήταν Χριστιανός πρεσβύτερος και πολυγραφότατος συγγραφέας. Ονομάζεται επίσης «Πατέρας της λατινικής (λατινόφωνης) Εκκλησίας». Υπήρξε σφοδρότατος πολέμιος των χριστιανικών αιρέσεων, και ιδιαίτερα του γνωστικισμού. Αργότερα όμως έγινε υποστηρικτής του Μοντανού, ενός Φρύγιου προφήτη και εκστατικού και έθεσε εαυτόν λίγο πολύ εκτός του επίσημου εκκλησιαστικού δόγματος.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Καρχηδόνα (στη σημερινή Τυνησία) από πατέρα εκατόνταρχο και σπούδασε λατινική και ελληνική φιλολογία και Νομική. Ήταν παγανιστής και ακολουθούσε την ασελγή ζωή της πόλης του, μέχρι περίπου τα 35 του χρόνια οπότε ασπάστηκε τη χριστιανική πίστη. Ως Χριστιανός, ζούσε ζωή «απλή, ηθική κι ενάρετη». Εξαιρετικά συντηρητικός χαρακτήρας, μισούσε την ακολασία και τη διαφθορά. Ήταν πιστός, «κατά γράμμα» τηρητής του Ευαγγελικού λόγου, σε σημείο να μην επιτρέπει στους μαθητές του να γίνονται διδάσκαλοι.
Η θέση του Τερτυλλιανού έναντι της Γραφής ήταν χαρακτηριστική. "Δεν ήταν διατεθημένος να συζητή τα αμφισβητούμενα θέματα της πίστεως με τους αιρετικούς επί βιβλικής βάσεως. Δι αυτόν η Γραφή ανήκει μόνο εις την εκκλησίαν. Η εις αυτήν προσφυγή αιρετικών ήταν παράνομος". Γι' αυτό κατά τον Τερτυλλιανό δεν απομονώνεται η Γραφή, αλλά τοποθετείται στη συνάφεια της εκκλησιαστικής παραδόσεως. Επίσης αντιτασσόταν με σφοδρότητα στο Γνωστικισμό και το Μοναρχιανισμό, ενώ απαρνιόταν τις επιστήμες.
Γύρω στα 212, απογοητευμένος από την ηθική κατάπτωση που παρατηρούσε στις χριστιανικές εκκλησίες και την επιείκεια στο ζήτημα των αμαρτωλών και των πεπτωκότων η οποία είχε εφαρμοστεί από τις περισσότερες τοπικές εκκλησίες, εγκολπώθηκε τις ιδέες του Μοντανισμού που τόνιζαν την ηθική καθαρότητα και το επείγον της δεύτερης έλευσης του Χριστού, και ενώθηκε με αυτή την ομάδα, στην οποία αργότερα πρωτοστάτησε. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία, αφήνοντας πίσω του σπουδαία έργα που τον καθιέρωσαν ως έναν από τους μεγαλύτερους απολογητές του Χριστιανισμού.
2127 Τάνια
Η Τάνια (Tanya) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,70. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Τάνια (Τατιάνας) Σαβίτσεβα (Татья́на Никола́евна Са́вичева, 1930-1944), που κράτησε ημερολόγιο κατά την Πολιορκία του Λένινγκραντ.
Τερτυλλιανός
Συγγράμματα και Θεολογία
Το σπουδαιότερο απολογητικό έργο του θεωρείται το Απολογητικός, όπου εξυψώνει τον Χριστιανισμό, αποκρούοντας τις κατηγορίες ενάντια στους Χριστιανούς. Σε τούτο το έργο, ήταν ο πρώτος λατίνος συγγραφέας που προσδιόρισε τον Χριστιανισμό ως vera religio (αληθινή θρησκεία) και, αντίστοιχα, τις υπόλοιπες παραδοσιακές θρησκείες της Αυτοκρατορίας ως δεισιδαιμονίες.
2127 Τάνια
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τάνια εκτιμάται σε 39,28 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0601.
Τερτυλλιανός
Συγγράμματα και Θεολογία
Στο έργο του Adversus Praxean (Κατά Πραξέα), ο Τερτυλλιανός ανέπτυξε θεολογικές και χριστολογικές θέσεις ερχόμενος αντιμέτωπος με τον μοναρχιανισμό. Υποστήριξε ότι ο Θεός είναι ένας και ότι είχε ανέκαθεν μέσα του τον απρόσωπο λόγο του (ratio), αλλά όταν αποφάσισε να δημιουργήσει, ο λόγος αυτός γεννήθηκε (ως sermo) και έγινε Υιός, δηλαδή απέκτησε προσωπική υπόσταση. Μέσω του Υιού απέκτησε υπόσταση και το Άγιο Πνεύμα, που επίσης προέρχεται από τον Θεό. Ο Τερτυλλιανός υποστήριξε ότι αυτά τα τρία πρόσωπα (personae) έχουν μία ουσία ή υπόσταση (substantio) και τα αποκάλεσε trinitas, δηλαδή "τριάδα". Η ορολογία που χρησιμοποιεί εν προκειμένω φαίνεται να είναι νομική παρά φιλοσοφική. Έτσι, σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, για τον Τερτυλλιανό "Υπήρχε ο Λόγος (ratio) από όλη την αιωνιότητα μέσα στο Θεό, με τρόπο που ο Λόγος (Sermo-Σοφία) δεν διαχωριζόταν από Αυτόν...Για το σκοπό της δημιουργίας ο Λόγος έλαβε μία τέλεια γέννηση, σαν Υιός. Υπήρχε καιρός που δεν υπήρχε ο Υιός [...] και που ούτε ο Θεός ήταν Πατέρας ή κριτής". Επίσης, ο Θεοδώρου Ανδρέας γράφει ότι ο Θεός "πάντοτε είχε τον Λόγον αυτού". και ότι "ο χρόνος κατά τον οποίον δεν υπήρχεν ο Υιός είναι ασφαλώς ο χρόνος προ της εις Υιόν εξωτερικεύσεως αυτού παρά του Πατρός". Κατά τον J.N.D. Kelly, ο Θεός δεν ήταν ποτέ πραγματικά μόνος καθώς είχε μέσα του τον Λόγο του, αλλά μόνο όταν αποφάσισε να δημιουργήσει και εξωτερίκευσε τον Λόγο του και ο Λόγος έγινε πρόσωπο, άρχισε να υφίσταται πραγματικά η σχέση Πατέρα και Υιού.
Οι απόψεις του Τερτυλλιανού, σχετίζονται με την ευρέως αποδεκτή, εκείνη την εποχή, χριστολογία περί Λόγου, κατά την οποία υφίσταται η διάκριση "μεταξύ «Λόγου ενδιαθέτου» και «Λόγου προφορικού»" η οποία "φαίνεται να επέδρασε στο θεολογικό του σύστημα. Έτσι, χρησιμοποιεί τις έννοιες Σοφία και Λόγος σαν ταυτόσημους προσδιορισμούς του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδας, τις διακρίνει όμως, κατά το ότι η Σοφία γεννήθηκε προ της δημιουργίας και στη συνέχεια έγινε Λόγος με μια νέα τέλεια γέννηση (nativitas perfecta) κατά τη δημιουργία". Σύμφωνα με τον Ανδρέα Θεοδώρου, στη διδασκαλία αυτή "περί δύο καταστάσεων του Λόγου, γνωστή ως διδασκαλία περί ενδιαθέτου και προφορικού Λόγου....το βέβαιον είναι ότι η αιώνια γέννηση του Λόγου δεν αμφισβητείται...ώστε να εκτίθεται σε κίνδυνο η απόλυτη θεότητα του".
2127 Τάνια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τανια
Τερτυλλιανός
Συγγράμματα και Θεολογία
Στο ζήτημα της θεότητας του Λόγου, ο William P. Loewe υποστηρίζει ότι για τον Τερτυλλιανό "ο Υιός ή Λόγος δεν είναι το ίδιο θείος όσο ο Πατέρας. Η θεία δύναμη ανήκει κατάλληλα στον Πατέρα, ενώ ο Υιός λαμβάνει μερίδιο από την ύπαρξή της και μόνο ο Πατέρας είναι αιώνιος". , ωστόσο ο καθηγητής Ανδρέας θεοδώρου σημειώνει ότι "ο Υιός του Θεού δεν είναι κτίσμα...δεν είναι δημιούργημα του Πατρός", "αλλά Θεός πραγματικός...Περί αυτού ο Τερτυλλιανός ουδεμίαν αμφιβολίαν καταλείπει". Στην πραγματικότητα, κατά τον Τερτυλλιανό, "στην τριαδική θεότητα η εξουσία του Πατρός είναι και εξουσία του Υιού και εξουσία του Αγίου Πνεύματος. Κατά το λόγο της δυνάμεως και της κυριότητας ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα είναι ίσοι". Άλλωστε και ο ίδιος ο Τερτυλλιανός, στην απολογία του κατά Πραξέα, αναφέρει για τη σχέση Πατρός-Υιού "Συνεπώς τον δημιούργησε (Υιό) ίσο με Αυτόν (Πατέρα)".
Επιγραμματικά, η τριαδολογία του Τερτυλλιανού έδωσε όρους και έννοιες που συνέβαλαν στην ανάπτυξη του τριαδικού δόγματος, όπως το ομοούσιο της τριαδικής θεότητας και η υποστατική διαφοροποίηση αυτής. Επίσης υποστήριξε ότι κατά την επίγεια ζωή του ο Ιησούς Χριστός ήταν ένα πρόσωπο με δύο υποστάσεις, τη θεϊκή και την ανθρώπινη. Ο Τερτυλλιανός χρησιμοποίησε πρώτος τον όρο "τριάδα" (Λατ. trinitas) και ανέπτυξε θεολογικούς ορισμούς που άσκησαν ισχυρή επίδραση στη συνέχεια, όπως το ότι ο Θεός είναι "μία ουσία με τρία πρόσωπα" και ότι ο Ιησούς Χριστός είναι "ένα πρόσωπο με δύο φύσεις".
Αν και συχνά αναφέρεται ως προβληματική διδασκαλία του Τερτυλλιανού, η υποταγή του Υιού στον Πατέρα η οποία δεν συμφωνεί με όσα έγιναν αποδεκτά στις Οικουμενικές Συνόδους, εντούτοις η κατηγορία αυτή "που ακόμα και σήμερα συχνά συναντάται...είναι μάλλον μια παρεξήγηση της θεολογικής προοπτικής από την οποία αυτός γράφει και σαν τέτοια (η κατηγορία) είναι εσφαλμένη. Ο Τερτυλλιανός -και αυτό είναι ακόμα δύσκολο να το κατανοήσουν οι Δυτικοί θεολόγοι -γράφει για την «οικονομική» Τριάδα, όχι την αιώνια ζωή μέσα στην Τριάδα. Αυτοί δεν μπορούν ακόμα να καταλάβουν εκείνη την εσωτερική θεολογική δράση που κληρονομήθηκε από τους Απολογητές, έχουν ακόμα δυσκολία να καταλάβουν τον «ενδιάθετον λόγον» και τον «προφορικόν λόγον» στην ad se (πρός τά έσω) και ad extra (προς τα έξω) τους Ζωή του Θεού". Είναι σαφές στη διδασκαλία περί της δεύτερης υποστατικής οντότητας της Αγίας Τριάδας, ότι "ο Τερτυλλιανός δέχεται την προαιώνιον ύπαρξιν του Λόγου".
Ο Τερτυλλιανός εισήγαγε επίσης τους όρους vetus testamentum («Παλαιά Διαθήκη») και novum testamentum («Καινή Διαθήκη»), όροι που υιοθετήθηκαν από τον μεταφραστή της Βίβλου Ιερώνυμο και μεταγενέστερα εισήχθησαν και καθιερώθηκαν στις λατινογενείς γλώσσες.
Χιλιασμός
Ο Τερτυλλιανός ήταν υπέρμαχος της κατανόησης των «χιλίων ετών» του 20ού κεφαλαίου της Αποκάλυψης με κατά γράμμα τρόπο. (Αποκ. κεφ. 20, 21) Εξέφρασε την άποψη ότι οι πιστοί επρόκειτο να κυβερνήσουν ως βασιλιάδες για χίλια χρόνια και να αποκατασταθούν οι Εβραίοι στην Παλαιστίνη, και ότι η πόλη της Ιερουσαλήμ θα κατέβαινε από τον ουρανό (Adv. Marc. 3:24–25). Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι σε μια πόλη της Μικράς Ασίας είδαν την «νέα Ιερουσαλήμ» να υπερίπταται στον ουρανό επί 40 ημέρες. Ο Τερτυλλιανός απέρριπτε την αλληγορική ερμηνεία αυτών των εδαφίων της Αποκάλυψης. (Adv. Marc. 4:31). Ο ασπασμός των χιλιαστικών απόψεων είναι πιθανόν ο λόγος για τον οποίο δεν ανακηρύχθηκε άγιος από την Ρωμαιοκαθολική και την Ορθόδοξη εκκλησία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Χιλιασμός Κατηγορία:Χριστιανοί απολογητές