cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διονύσης Μαλλούχος
Δισκογραφική Παραγωγή
Η δισκογραφική του παραγωγή περιλαμβάνει ποικιλία έργων για σόλο πιάνο και μουσικής δωματίου, Ελλήνων και ξένων συνθετών, στις εταιρείες ΕΜΙ, SONY, Subways Music, IRIDA Classical και UTOPIA–Mικρή Άρκτος. Ενδεικτικά: “Αλκυονίδες του Έρωτα”-Δημήτρης Παπαδημητρίου (μουσικός), “Τρία κυπριακά τραγούδια”-Γιώργος Κουρουπός, «Τα μάγια της πεταλούδας»-Νέστωρ Ταίηλορ, "Βιέννη - Ντύσσελντορφ - Βιέννη" με έργα κλασικών και ρομαντικών συνθετών, Debussy: La musique à moi by Natalia Gerakis, Myrsini Margariti & Dionyssis Mallouhos, "Έρωτος εκφάνσεις" με έργα Δημήτρη Μηνακάκη για βιόλα και πιάνο, κ.α.
Διδασκαλία
Με τριακονταετή και πλέον πείρα στη διδασκαλία του πιάνου, είναι σήμερα καθηγητής στο Αττικό Ωδείο και συντονιστής του μετεκπαιδευτικού σεμιναριακού κύκλου «Πιάνο Χωρίς Σύνορα». Παράλληλα δίνει masterclasses στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Κοζάνη, τη Σίφνο, τη Νάουσα, το Ηράκλειο Κρήτης και πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδας, σε συνεργασία με τοπικούς φορείς και Ωδεία. Από το 2007 ως το 2015 δίδαξε “Αγωγή της Μουσικής” στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και από το 2009 ως το 2015 διετέλεσε διευθυντής στο Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας.
Τηλεόραση
Υπήρξε επί πολλά χρόνια συνεργάτης της Φραγκίσκης Καρόρη στην ΕΤ-1, ως σεναριογράφος, παραγωγός και παρουσιαστής τηλεοπτικών μουσικών εκπομπών με έμφαση στον εκπαιδευτικό και ενημερωτικό χαρακτήρα, σε σχέση με τα παιδιά και τους νέους [«Ο Κόσμος της Μουσικής», Διεθνείς Μουσικοί Διαγωνισμοί, «Το παιχνίδι του μαύρου και του άσπρου» (1984-92), «Νέα και Νότες» (1994-95)].
Τρίτο Πρόγραμμα
Από τον Απρίλιο του 2003 ως τον Οκτώβριο του 2021 επιμελούταν και παρουσίαζε ζωντανά εκπομπή στην πρωινή ζώνη του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, «Όλα τα Πρωινά του Τρίτου».
Διετέλεσε συντονιστής του Τρίτου Προγράμματος την περίοδο 2016-2018. Επί δικής του διεύθυνσης, το Τρίτο Πρόγραμμα εμπλουτίστηκε και επεκτάθηκε σε πρόγραμμα και δραστηριότητα, όπως με την δημιουργία και καθιέρωση από αυτόν της εκπομπής «Τρίτη και 3 στο Τρίτο», όπου οργανώνονταν και μεταδίδονταν ζωντανά συναυλίες από το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ και με τη συμμετοχή παραγωγών του Τρίτου, στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών,  με δική τους παρουσίαση, επί σκηνής, στην Πειραιώς 260 και απευθείας ραδιοφωνική μετάδοση και τηλεοπτική μαγνητοσκόπηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες
Σοφία της Γαλλίας (1734-1782)
Η Σοφία της Γαλλίας (Sophie de France) ήταν η όγδοη κόρη του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας Λετσίνσκας.
Παιδική ηλικία
Η Σοφία Φιλιππίνη Ιουστίνη Ελισάβετ είναι λιγότερο γνωστή από πολλές από τις αδελφές της. Το δεύτερο της όνομα, Φιλιππίνη, της δόθηκε προς τιμήν του δεύτερου αδερφού της ο οποίος είχε πεθάνει το προηγούμενο έτος. Σε αντίθεση με τα μεγαλύτερα παιδιά του Λουδοβίκου ΙΕ΄, δεν ανατράφηκε στις Βερσαλλίες, αλλά, τον Ιούνιο του 1738, στάλθηκε να ζήσει στη Μονή Φοντεβρώ με τη μεγαλύτερη αδελφή της Βικτωρία και τις νεότερες αδερφές της Θηρεσία (η οποία πέθανε νέα) και η Λουίζα, επειδή το κόστος της μόρφωσής τους στις Βερσαλλίες με όσα δικαιούνταν θεωρήθηκε υπερβολικά ακριβό από τον επικεφαλής υπουργό του Λουδοβίκου Καρδινάλιο ντε Φλερύ.
Σύμφωνα με την κυρία Ενριέτ Καμπάν, η Σοφία και οι αδερφές της είχαν μάλλον μια τραυματική ανατροφή στο Φοντεβρώ και δεν τους δόθηκε μεγάλη παιδεία: "''Ο Καρδινάλιος Φλερύ, ο οποίος στην πραγματικότητα είχε το πλεονέκτημα της αποκατάστασης των οικονομικών, έφερε αυτό το σύστημα οικονομίας μέχρι να αποκτήσει από τον βασιλιά το κόστος της ανατροφής των τεσσάρων νεότερων πριγκιπισσών, που ανατράφηκαν ως κανονικά κορίτσια σε ένα μοναστήρι μακριά από το βασίλειο. Η κυρία Λουίζα με διαβεβαίωσε ότι στην ηλικία των δώδεκα ετών δεν ήξερε ολόκληρο το αλφάβητο και δυσκολευόταν να διαβάσει μέχρι την επιστροφή της στις Βερσαλλίες. Η κυρία Βικτωρία καταλόγισε ορισμένους παροξυσμούς τρόμου, από τους οποίους δεν κατάφερε ποτέ να αναρρώσει, στους βίαιους συναγερμούς που έζησε στο Αββαείο του Φοντεβρώ, όποτε την έστελναν, με έκτακτο τρόπο, για να προσευχηθεί μόνη της στο θησαυροφυλάκιο όπου προσεύχονταν οι αδελφές. Ένας κηπουρός που ανήκε στην μονή πέθανε τρελός. Η ταφή του, χωρίς τους τοίχους, ήταν κοντά σε ένα παρεκκλήσι της μονής, όπου οι πριγκίπισσες οδηγήθηκαν για να επαναλάβουν τις προσευχές για τους πεθαμένους. Οι προσευχές τους διακόπηκαν από τις κραυγές του πεθαμένου ανθρώπου''".
Κατά τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΕ΄
Η Σοφία και η αδερφή της Λουίζα είχαν το δικαίωμα να επιστρέψουν στο ανάκτορο των Βερσαλλιών το 1750, δύο χρόνια μετά τη Βικτωρία. Παρόλο που η εκπαίδευσή τους είχε παραμεληθεί στο μοναστήρι, κατάφεραν να λάβουν μια καλή μόρφωση ενθαρρυμένες από τον αδελφό τους Λουδοβίκο Φερδινάνδο, με τον οποίο απέκτησαν γρήγορα στενή σχέση: «''Όταν οι πριγκίπισσες, ακόμα πολύ νέες, επέστρεψαν στο βασίλειο, απολάμβαναν τη φιλία του αδερφού τους και επωφελήθηκαν από τις συμβουλές του. Αφιερώνονταν με ενθουσιασμό στη μελέτη και εγκατέλειψαν σχεδόν όλο τον ελεύθερο χρόνο τους. Κατάφεραν να γράψουν τα γαλλικά σωστά και να αποκτήσουν μια καλή γνώση της ιστορίας. Τα ιταλικά, τα αγγλικά, τα ανώτερα μαθηματικά, η στροφή και η κλήση, γεμίζουν διαδοχικά τις στιγμές αναψυχής τους''».
Η Σοφία δεν παντρεύτηκε ποτέ. Περιγράφονταν ως ντροπαλό και επιφυλακτικό άτομο, που δεν τραβούσε εύκολα την προσοχή των άλλωνπάνω της. Δεν άσκησε καμία επιρροή στο βασίλειο, αλλά κατευθυμένη από την μεγαλύτερη αδερφή της, Αδελαΐδα, συμμερίστηκε την αντιπάθειά της ενάντια στις ερωμένες του πατέρα τους, δηλαδή της Μαρκησίας ντε Πομπαντούρ και στη συνέχεια της Μανταμ ντυ Μπαρί. Η Ενριέτ Καμπάν την περιέγραψε: «''Η κυρία Σοφία ήταν εξαιρετικά άσχημη. Ποτέ δεν αντίκρισα ένα άτομο με τόσο άσχημη εμφάνιση. Αυτή η πριγκίπισσα ήταν τόσο υπερβολικά άτολμη και μπορεί να είναι κάποιος μαζί της καθημερινά για χρόνια χωρίς να την έχει ακούσει να αρθρώσει ούτε μια λέξη''».
Το 1770, η δεκατετράχρονη Αυστριακή πριγκίπισσα Μαρία Αντουανέτα παντρεύτηκε τον ανιψιό της Σοφίας, τον μελλοντικό Λουδοβίκο ΙΣΤ΄. Λόγω της στενής σχέσης μεταξύ του Δελφίνου και των θείων του, η Μαρία Αντουανέτα είχε καλές σχέσεις με τις θείες του συζύγου της τα πρώτα της χρόνια. Η Σοφία και οι αδερφές της συνόδευαν την Μαρία Αντουανέτα στις επίσημες αποστολές. Η στενή σχέση τους με τη Μαρία Αντουανέτα, ωστόσο, σταμάτησε το 1772, αφού η προσπάθεια τους να την πείσουν να ταπεινώσει τη Μαρκησία ντυ Μπαρί απέτυχε. Το σχέδιο αυτό καθοδηγήθηκε από την Αδελαΐδα και υποστηρίχτηκε από τη Βικτωρία και τη Σοφία.
Κατά τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄
Από τον Απρίλιο του 1774, η Σοφία και οι αδελφές της παρέστησαν στον θάνατο του πατέρα τους Λουδοβίκου ΙΕ΄ από ευλογιά στις 10 Μαΐου. Οι αδελφές μάλιστα μολύνθηκαν από τον πατέρα τους και κρατήθηκαν σε καραντίνα σε ένα μικρό σπίτι κοντά στο Παλάτι του Σουαζύ, το οποίο εκκενώθηκε μέχρι την ανάρρωσή τους.
Ο Λουδοβίκος επέτρεψε στις θείες του να κρατήσουν τα διαμερίσματά τους στο Παλάτι των Βερσαλλιών και συνέχισαν να παρευρίσκονται σε δεξιώσεις- όπως για παράδειγμα στην επίσκεψη του Ιωσήφ Β΄, ο οποίος φέρεται να είχε γοητέψει την Αδελαΐδα. Οι αδερφές συνέχισαν να είναι έμπιστες του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και διατηρούσαν επίσης μια καλή σχέση με την ανιψιά τους, την Ελισάβετ Φιλιππίνη της Γαλλίας, και την επισκέπτονταν συχνά στο σπίτι της στο Μοντρέιλ. Η Σοφία πέθανε το 1782 και θάφτηκε στο βασιλικό νεκροταφείο του Αγίου Διονυσίου, που λεηλατήθηκε και καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Η ανιψιά της, Σοφία, η νεότερη κόρη του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και της Μαρίας Αντουανέττας, πήρε το όνομά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι πολωνικής καταγωγής
Ζακλίν του Λονουί
Η Ζακλίν, γαλλ. Jaqueline (πριν το 1520 - 28 Αυγούστου 1561) γεννήθηκε ως κόρη του βαρόνου του Πανύ & Μιρεμπώ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μονπανσιέ & Ωβέρν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη Δ΄ του Λονουϊ, κυρίου του Ζιβρύ και βαρόνου του Πανύ & Μιρεμπώ (απεβ. 1520) και της Ιωάννας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου κόμη του Ανγκουλέμ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1538 τον Λουδοβίκο Β΄ των Βουρβόνων δούκα του Μονπανσιέ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών Κατηγορία:Δούκισσες του Μονπανσιέ Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Κομπ-λα-Βιλ
Το Κομπ-λα-Βιλ (γαλλικά: Combs-la-Ville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κομπ-λα-Βιλαί (γαλλικά: Combs-la-Villais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σαρλ Σορέλ
Ο Σαρλ Σορέλ, άρχοντας του Σουβινιύ (Charles Sorel, Sieur de Souvigny, περ.1600 - 1674), ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και συγγραφέας του 17ου αιώνα.
Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του εκτός ότι από το 1635 ήταν ιστοριογράφος της Γαλλίας. Έγραψε έργα επιστημονικά, ιστορικά και θρησκευτικά αλλά είναι κυρίως γνωστός για τα μυθιστορήματά του.
Το έργο του
Τα πρώτα του έργα ήταν μυθιστορήματα: Η ιστορία του Κλεαζενόρ και της Δωριστέας (L'Histoire de Cléagénor et de Doristée, 1621), το Μέγαρο της Ανζελί (Le palais d’Angélie1622) μια συλλογή ιστοριών κατά το πρότυπο του Δεκαήμερου του Βοκάκιου, Γαλλικά νέα (Nouvelles françaises, 1623) που ξεχώρισαν αμέσως για την επικαιρότητα των θεμάτων τους.
Συνέχισε με το μυθιστόρημα Η κωμική ιστορία του Φρανσιόν, πρώτη έκδοση σε επτά τόμους το 1623 και δεύτερη έκδοση σε δώδεκα τόμους το 1633, όπου η εκρηκτική εκφραστικότητα ανταγωνίζεται την ηθική ελευθεριότητα και η γλώσσα είναι ακριβής και απολαυστική. Το έργο αυτό σατίριζε τα βουκολικά μυθιστορήματα που ήταν της μόδας εκείνη την εποχή, όπως η Αστραία του Ονορέ ντ'Υρφέ. Είναι ένα από τα πρώτα γαλλικά κωμικά μυθιστορήματα και θα παραμείνει ένα από τα αριστουργήματα του είδους του, ζωντανή σάτιρα της κοινωνίας του 17ου αιώνα στο Παρίσι. Έγραψε ακόμη μια σάτιρα της παραδοσιακής μυθοπλασίας Ο εξωπραγματικός βοσκός (Le Berger extravagant, 1627) και άφησε μια ημιτελή καρικατούρα της παρισινής κοινωνίας Πολύανδρη (1648).
Ιστοριογράφος της Γαλλίας από το 1635 έως το 1663 προσέφερε έργο κριτικό, ιστορικό και εγκυκλοπαιδικό, που αποτελεί σημαντική μαρτυρία για την πνευματική ζωή της εποχής του.
Πέθανε στο Παρίσι στις 7 Μαρτίου 1674.
Έργα
μικρογραφία|Εικονογράφηση από την [[Η κωμική ιστορία του Φρανσιόν|Κωμική ιστορία του Φρανσιόν (1623)]]
μικρογραφία|Πολύανδρη, 1648
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Γενικές εκλογές στο Βανουάτου 2008
Bουλευτικές εκλογές στο Βανουάτου διεξήχθησαν στη χώρα στις 2 Σεπτεμβρίου 2008. Έλαβαν μέρος περισσότεροι από 300 υποψήφιοι από 25 πολιτικά κόμματα, μεταξύ των οποίων και εννέα γυναίκες. Κατήλθαν επίσης ως υποψήφιοι και γύρω στους 80 ανεξάρτητοι υποψήφιοι. . Το κόμμα Vanua'aku Pati κέρδισε τις περισσότερες από τις έδρες στο Κοινοβούλιο (11 επί συνόλου 52 εδρών). Ως αποτέλεσμα, πρωθυπουργός θα εκλεγόταν ο Έντουαρντ Ναταπέι Ωστόσο, ο Μαξίμ Καρλότ Κορμάν από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Βανουάτου, διεκδίκησε επίσης το δικαίωμα για σχηματισμό κυβέρνησης, καθώς ισχυρίστηκε ότι έλαβε τις απαιτούμενες ψήφους. Το Κοινοβούλιο εξέλεξε νέο πρωθυπουργό τον Έντουαρντ Ναταπέι στις 22 Σεπτεμβρίου του 2008. Η εκλογή έγινε σε μυστική ψηφοφορία στις 22 Σεπτεμβρίου 2008. Ο Ναταπέι έλαβε 27 ψήφους έναντι 25 για τον Κορμάν.
Παραπομπές
2008
Τετραφθοριούχο θείο
Το τετραφθοριούχο θείο  (αγγλικά ΗΠΑ: sulfur tetrafluoride, αγγλικά ΗΒ: sulphur tetrafluoride) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση, με μοριακό τύπο SF4. Το χημικά καθαρό τετραφθοριούχο θείο, στις συνθήκες αναφοράς, είναι άχρωμο διαβρωτικό αέριο που εκλύει επικίνδυνο υδροφθόριο με την επίδραση νερού, ή και απλά υγρασίας. Παρόλα αυτά τα ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά, αυτή η ένωση αποτελεί χρήσιμο αντιδραστήριο για την παραγωγή οργανοφθοριούχων ενώσεων. Κάποιες από αυτές τις παράγωγες ενώσεις είναι σημαντικά φαρμακευτικά και εξειδικευμένα χημικά.
Δομή
Το θείο στο τετραφθοριούχο θείο βρίσκεται στην τυπική +4 οξειδωτική βαθμίδα. Από τα συνολικά 6 ηλεκτρόνια σθένους του ατόμου του θείου, τα δύο (2) βρίσκονται στη μορφή του μονήρους ζεύγους ηλεκτρονίων. Για όλα αυτά, η μοριακή δομή του τετραφθοριούχου θείου, ακολουθώντας τις αρχές της θεωρίας άπωσης ηλεκτρονίων στιβάδας σθένους, έχει σχήμα τραμπάλας, με το άτομο του θείου στο κέντρο. Αλλά αν συνυπολογίσουμε και το αδεσμικό μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων του θείου, η δομή αυτή αντιστοιχεί σε δομή τριγωνικής διπυραμίδας, με τη μία από τις τρεις «ισημερινές» θέσεις να καταλαμβάνεται από αυτό το αδεσμικό μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων. Συνεπώς, το μόριο περιέχει δυο διακριτούς τύπους ατόμων φθορίου, ως συναρμοτές. Πιο συγκεκριμένα περιέχει δύο (2) «αξονικά» και δύο (2) «ισημερινά» άτομα φθορίου. Οι αντίστοιχες δεσμικές αποστάσεις είναι S–Fαξ = 164,3 pm και S–Fισ = 154,2 pm. Είναι τυπικό για τους αξονικούς συναρμοτές υπερσθενικών μορίων να σχηματίζουν δεσμούς σχετικά ασθενέστερους. Σε αντιδιαστολή με το τετραφθοριούχο θείο, η συγγενική ένωση εξαφθοριούχο θείο (SF6), όπου το θείο βρίσκεται στην +6 οξειδωτική βαθμίδα, δεν έχουν απομείνει αδεσμικά ηλεκτρόνια σθένους στο άτομο του θείου, οπότε το μόριο αυτό υιοθετεί την υψηλής συμμετρίας οκταεδρική δομή. Σε επιπλέον αντιδιαστολή με το τετραφθοριούχο θείο, το εξαφθοριούχο θείο είναι εξαιρετικά χημικά αδρανές. Το φάσμα 19F NMR του τετραφθοριούχου θείου αποκαλύπτει μόνο ένα σήμα, γεγονός που δείχνει ότι τα αξονικά και τα ισημερινά άτομα φθορίου ανταλλάσουν τάχιστα θέσεις, με εσωτερική μετατροπή, μέσω ψευδοπεριστροφής.
Παραγωγή
Το τετραφθοριούχο θείο μπορεί να παραχθεί με αντίδραση μεταξύ διχλωριούχου θείου (SCl2) και φθοριούχου νατρίου (NaF), σε ακετονιτρίλιο (CH3CN):
Το τετραφθοριούχο θείο μπορεί επίσης να παραχθεί απουσία του διαλύτη, αλλά στην περίπτωση αυτή χρειάζονται αυξημένες θερμοκρασίες.
Σε χαμηλότερες θερμοκρασίες (20–86 °C), διατίθεται παρόμοια μέθοδος παραγωγής τετραφθοριούχου θείου, χωρίς την παρουσία (άλλου) μέσου αντίδρασης, χρησιμοποιώντας βρώμιο (Br) αντί χλωρίου, και φθοριούχο κάλιο (KF) αντί φθοριούχου νατρίου:
Χημική αντιδραστικότητα και εφαρμογές
Το τετραφθοριούχο θείο, στην οργανική σύνθεση, χρησιμοποιείται για να μετατρέψει τις ομάδες COH και C=O στις ομάδες CF και CF2, αντιστοίχως. Ορισμένες αλκοόλες δίνουν τον αντίστοιχο φθοράνθρακα. Οι κετόνες και οι αλδεΰδες δίνουν δίδυμα διφθορίδια. Η παρουσία α- πρωτονίων (Η+) ως προς το καρβονύλιο οδηγεί (και) σε παράπλευρες αντιδράσεις, απομειώνοντας (30-40%) την απόδοση. Επίσης, οι διόλες δίνουν κυκλικούς θειώδεις εστέρες [(RO)2SO]. Τα καρβοξυλικά οξέα μετατρέπονται σε τριφθορομεθυλοπαράγωγα (δηλαδή σχηματίζεται η ομάδα CF3). Για παράδειγμα, η επίδραση τετραφθοριούχου θείου σε επτανικό οξύ (C6H13CO2H) στους 100–130 °C παράγει 1,1,1-τριφθορεπτάνιο (C6H13CF3). Ομοίως, με επίδραση τετραφθοριούχου θείου σε ακετυλενοδικαρβοξυλικό οξύ (HCO2C≡CCO2H) μπορεί να παράξει εξαφθορο-2-βουτίνιο (F3CC≡CCF3). Τα παραπροϊόντα από αυτές τις φθοριώσεις συμπεριλαμβάνουν όσο τετραφθοριούχο θείο δεν αντέδρασε, μαζί με θειονυλοφθορίδιο (SOF2) και διοξείδιο του θείου (SO2). Αυτά τα παραπροϊόντα είναι όλα τοξικά, αλλά μπορούν να εξουδετερωθούν μετά από επίδραση υδατικού διαλύματος υδροξειδίου του καλίου (KOH).
Η χρήση του τετραφθοριούχου θείου αντικαθίσταται κατά τα πρόσφατα χρόνια από το πιο ευκολα διαχειρίσιμο διαιθυλαμινοθειοτριφθορίδιο (Et2NSF3, "DAST" = DiethylAminoSulfur Trifluoride, όπου Et η αιθυλομάδα, C2H5-). Ωστόσο, το αντιδραστήριο αυτό παράγεται από το τετραφθοριούχο θείο:
Επίσης, το πενταφθοροχλωριούχο θείο (SClF5), που αποτελεί χρήσιμη πηγή της ομάδας -SF5, παράγεται επίσης από το τετραφθοριούχο θείο.
Με υδρόλυση το τετραφθοριούχο θείο δίνει διοξείδιο του θείου και υδροφθόριο (HF):
Η συγκεκριμένη αντίδραση προχωρά με ενδιάμεσο σχηματισμό θειονυλοφθοριδίου, που συνήθως δεν εμπλέκεται με τη χρήση τετραφθοριούχου θείου ως αντιδραστήριο.
Ασφάλεια
Το τετραφθοριούχο θείο είναι πολύ τοξικό σε περίπτωση εισπνοής του, γιατί αντιδρά με την υγρασία στο εσωτερικό των πνευμόνων, παράγοντας διοξείδιο του θείου και υδροφθόριο, τα οποία με τη σειρά τους είναι αμφότερα τοξικά.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ενώσεις θείου
Κεφάλα Πισκοκεφάλου
Το 1953 ανασκάφηκε από την Αρχαιολογική Εταιρεία στη θέση «Κεφάλα» Πισκοκέφαλου (νομός Λασιθίου/επαρχία Σητείας) ταφικό σπήλαιο που περιείχε πολλές ταφές. Βρέθηκαν πάνω από 80 αγγεία που δείχνουν ότι το σπήλαιο ήταν σε χρήση, με διακοπές, από την ύστερη πρωτογεωμετρική μέχρι την πρώιμη ανατολίζουσα περίοδο.
Μαρία Χριστίνα της Αυστρίας
Η Μαρία Χριστίνα (Maria Christina von Österreich, 21 Ιουλίου 1858 - 6 Φεβρουαρίου 1929) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ισπανίας, ως η δεύτερη σύζυγος του Αλφόνσου ΙΒ΄.
Βιογραφία
Η Μαρία Χριστίνα Ερριέττα Ντεζιντερία Φιλικητάτη Ραϊνερία γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1858 στο Κάστρο του Γκρος Ζέελοβιτς κοντά στο Μπρουν (σημερινό Μπρνο) της Μοραβίας και ήταν το τρίτο παιδί και η πρώτη κόρη Καρόλου Φερδινάνδου της Αυστρίας και της Ελισάβετ Φραγκίσκης, κόρης του Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ως νεαρή κοπέλα ήταν ψηλή, όμορφη, λογική και πολύ μορφωμένη. Ήταν η Πριγκίπισσα-Ηγουμένη της Θηρεσιανού Βασιλικού και του Αυτοκρατορικού Γυναικείου τμήματος του Κάστρου της Πράγας (1875-1879).
Στις 29 Νοεμβρίου 1879 παντρεύτηκε τον Αλφόνσο ΙΒ΄ της Ισπανίας στη Μαδρίτη. Όταν ο βασιλιάς πέθανε, η Μαρία Χριστίνα ήταν έγκυος, οπότε ο θρόνος ήταν κενός, ανάλογα με το αν το αγέννητο παιδί της Μαρίας Χριστίνας ήταν αγόρι ή κορίτσι: αν ήταν αγόρι θα γινόταν αυτόματα βασιλιάς, ενώ αν ήταν κορίτσι θα ανέβαινε στο θρόνο η μεγαλύτερη κόρη της, Μερθέδες, Πριγκίπισσα των Αστουριών.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Μαρία Χριστίνα κυβερνούσε ως αντιβασιλέας μέχρι να γεννηθεί ο γιος της, Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας. Η Μαρία Χριστίνα συνέχισε να είναι αντιβασιλέας μέχρι ο Αλφόνσος φτάσει την ενηλικίωση το 1902.
Ο επικεφαλής σύμβουλος και επικεφαλής της κυβέρνησής της ήταν ο Πραξέδες Ματέο Σαγκάστα. Ο κανόνας της περιγράφεται ως ισορροπημένος και σύμφωνα με το σεβασμό των συνταγματικών δικαιωμάτων και πολλές πολιτικές μεταρρυθμίσεις θεσπίστηκαν κατά τη διάρκεια της αντιπολίτευσης της για την αποφυγή πολιτικών συγκρούσεων και χάους.
Ο ρόλος της ήταν κυρίως τελετουργικός και σκοπός της ήταν να διατηρήσει το στέμμα για το γιο της μέχρι να γίνει ενήλικας. Μετά το γάμο του γιου της το 1906, έχασε τη θέση της ως πρώτη κυρία στην αυλή. Παρ' όλα αυτά, ο Αλφόνσο συνέχισε να ζητάει πολλές φορές τις συμβουλές της.
Τον Φεβρουάριο του 1929, μετά από μερικές εβδομάδες της καρδιακής ασθένειας, πεθαίνει στο Βασιλικό Παλάτι της Μαδρίτης σε ηλικία 70 ετών. Θάφτηκε στο Ελ Εσκοριάλ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1879 τον Αλφόνσο ΙΒ΄ της Ισπανίας και είχε τέκνα:
Τιμητικές διακρίσεις
Ισπανικές
Ξένες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας
Στάδιο του Πόρι
Το Στάδιο Πόρι (Porin stadion) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Πόρι της Φινλανδίας. Επί του παρόντος χρησιμοποιείται κυρίως για ποδόσφαιρο και είναι η έδρα των ΦΚ Τζαζ και NiceFutis.
Το στάδιο βρίσκεται στο Αθλητικό Κέντρο Ισομάκι, περίπου δύο χιλιόμετρα νότια της πόλης. Το στάδιο ονομάζεται μερικές φορές και Στάδιο του Αιώνιου Ανέμου, λόγω των συνθηκών ανέμων που είναι κοινές στο στάδιο και στα περίχωρά του. Στην κύρια είσοδο βρίσκεται ένα άγαλμα ακοντιστή από τον Φινλανδό γλύπτη Καλέρβο Κάλιο, το οποίο είναι εμπνευσμένο από τον χρυσό Ολυμπιονίκη ακοντιστή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932, Μάτι Γιάρβινεν.
Ιστορία
Το Στάδιο Πόρι κατασκευάστηκε το 1963–1965. Είναι το τρίτο κεντρικό στάδιο στο Πόρι που αντικατέστησε το στάδιο Χεραλάχτι, το οποίο άνοιξε το 1935. Το γήπεδο ποδοσφαίρου χτίστηκε πρώτα και ο εναρκτήριος αγώνας έγινε τον Μάιο του 1963. Το στάδιο ολοκληρώθηκε δύο χρόνια αργότερα, καθώς τελείωσαν οι κερκίδες και άλλες εγκαταστάσεις. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, το Στάδιο Πόρι έχει ανακαινιστεί τρεις φορές. Η τελευταία αναβάθμιση το 1999–2000 έγινε για την εφαρμογή νέων κερκίδων και προβολέων.
Η Εθνική Φινλανδίας έχει παίξει δύο φορές στο Στάδιο Πόρι. Τον Μάιο του 1984, η Φινλανδία κέρδισε τη Βόρεια Ιρλανδία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 και τρία χρόνια αργότερα η ολυμπιακή ομάδα της Φινλανδίας έπαιξε εναντίον της Αυστρίας. Το στάδιο ήταν η έδρα του τελικού του Κυπέλλου Φινλανδίας το 1993. Επίσης, στο Στάδιο Πόρι έχει διεξαχθεί το Εθνικό Φινλανδικό Πρωτάθλημα Στίβου το 1967, το 1983, το 2005 και το 2015.
Το ρεκόρ προσέλευσης 12.050 θεατών σημειώθηκε στο Εθνικό Φινλανδικό Πρωτάθλημα Στίβουt το 1967. Το ρεκόρ σε ποδοσφαιρικούς αγώνες είναι 11.193 θεατές τον Οκτώβριο του 1993, καθώς η ΦΚ Τζαζ έπαιξε τον τελευταίο αγώνα της σεζόν εναντίον της ΜΥΠΑ Μιλικόσκι, το οποίο θα έκρινε τον εθνικό τίτλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πορι Σταδιο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Πόρι
Παλάτι του Τισκιέβιτς (Βαρσοβία)
Το Παλάτι του Τισκιέβιτς (Pałac Tyszkiewiczów), γνωστό και ως Παλάτι Τισκιέβιτς-Ποτότσκι, είναι ανακατασκευασμένο παλάτι στη Βαρσοβία της Πολωνίας, στην οδό Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε 32. Είναι ένα από τα ωραιότερα κτίρια νεοκλασικής αρχιτεκτονικής της πόλης.
Ιστορία
Το αρχικό παλάτι χτίστηκε από τον Λούντβικ Τισκιέβιτς, έναν Χετμάνου της Λιθουανίας. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1785, αρχικά σε σχέδια του Στανίσουαφ Ζαβάντζκι, και ολοκληρώθηκε το 1792 σε νεοκλασικό στυλ, σε σχέδιο του Γιόχαν Κρίστιαν Κάμζετσερ. Το 1840, το παλάτι αγοράστηκε από την οικογένεια Ποτότσκι.
Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, το κτίριο ήταν το σπίτι της Τράπεζας Εθνικής Οικονομίας (Bank Gospodarstwa Krajowego) και αργότερα της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας. Το παλάτι κάηκε το 1944, ξαναχτίστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τώρα είναι ιδιοκτησία του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας.
Η σχετικά σεμνή δυτική πρόσοψη του παλατιού, στην Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε, είναι διακοσμημένη με κάποια ωραία γυψομάρμαρα. Το κεντρικό μπαλκόνι υποστηρίζεται από τέσσερις κομψούς πέτρινους Άτλαντες, που σκαλίστηκαν το 1787 από τον Αντρέ Λε Μπρουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλάτια στη Βαρσοβία Κατηγορία:Νεοκλασική αρχιτεκτονική στη Βαρσοβία Κατηγορία:Ανακατασκευασμένα κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας
Λυκάων (ζωολογία)
Ο Λυκάων (Lycaon pictus), επίσης γνωστός ως Αφρικανικό αγριόσκυλο ή Αφρικανικό κυνηγόσκυλο, ανήκει στην οικογένεια Κυνίδες και είναι εγγενές είδος στην Υποσαχάρια Αφρική. Είναι το μεγαλύτερο της οικογένειάς του στην Αφρική, και το μόνο σωζόμενο μέλος του γένους Λυκάονα, το οποίο διακρίνεται από τον σκύλο από τα λιγότερα δάχτυλα των ποδιών του και την οδοντοστοιχία του, η οποία είναι εξαιρετικά εξειδικευμένη για διατροφή υπερσαρκοφάγου ζώου (hypercarnivorous).Κατατάσσεται ως απειλούμενο από την IUCN, καθώς έχει εξαφανιστεί από ένα μεγάλο μέρος του αρχικού εύρους του. Ο σημερινός πληθυσμός έχει εκτιμηθεί σε περίπου 39 υποπληθυσμούς που περιέχουν 6.600 ενήλικα, από τα οποία μόνο 1.400 είναι πλήρως ανεπτυγμένα. Η μείωση των πληθυσμών αυτών βρίσκεται σε εξέλιξη, λόγω του κατακερματισμού των ενδιαιτημάτων, τις ανθρώπινες διώξεις, και κρούσματα νόσων. Ο λυκάων είναι πολύ κοινωνικό ζωο, που ζει σε αγέλες με αυστηρή κοινωνική ιεραρχία. Στην Ελληνική γλώσσα αναφέρεται ως λυκάων και αφρικανικό αγριόσκυλο.
Εμφάνιση
Ο λυκάων είναι το μεγαλύτερο αφρικανικό κυνοειδές. Έχει ύψος στο ακρώμιο 60 με 75cm και μήκος 71 με 112cm χωρίς την ουρά, η οποία έχει μήκος 29 με 41cm. Ζυγίζει 18 με 36kg. Τα θηλυκά είναι 3-7% μικρότερα από τα αρσενικά. Έχει δυσανάλογα μεγάλα στρογγυλά αυτιά και το κρανίο του είναι κοντύτερο και φαρδύτερο από άλλους κυνίδες. Το χρώμα τους ποικίλει από μαύρο, καφέ, κίτρινο και άσπρο και συνήθως έχουν έναν συνδυασμό από αυτά τα χρώματα. Η μουσούδα τους είναι όμως πάντα μαύρη.
Συμπεριφορά και απειλές
Οι λυκάονες έχουν ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς και ζουν σε αγέλες 2-27 ενηλίκων, τις οποίες ηγείται ένα κυρίαρχο ζεύγος. Σε αντίθεση με τα περισσότερα κοινωνικά σαρκοφάγα, τα θηλυκά είναι αυτά που φεύγουν από την αγέλη όταν ωριμάσουν σεξουαλικά. Όπως και άλλοι κυνίδες, οι λυκάονες ταΐζουν τα μικρά τους κάνοντας εμετό την τροφή που έχουν φάει. Η περίοδος κύησης των θηλυκών διαρκεί 69-73 μέρες και σε κάθε γέννα γεννιούνται 6-16 μικρά. Τα μικρά παίρνουν εμφάνιση ενήλικα στις 7 εβδομάδες και απογαλακτίζονται στις 8-10 εβδομάδες. Οι λυκάονες έχουν ένα χαρακτηριστικό φτέρνισμα, το οποίο κάνουν πριν αρχίσουν να κυνηγούν.
Οι λυκάονες τρέχουν με ταχύτητα που φτάνει τα 66km/h και μπορούν να κρατήσουν αυτήν την ταχύτητα για έως και 5 λεπτά. Το αγαπημένο θήραμα τους είναι οι μεσαίου μεγέθους αντιλόπες, όπως τα κούντου, οι γαζέλες, τα μπουσμποκ και τα γκνου. Η λεία τους συνήθως ζυγίζει 15-200kg. Το 60-90% των κυνηγιών είναι επιτυχή. Οι λυκάονες ζουν σε ξηρές σαβάνες και συνήθως αποφεύγουν τα δάση. Τα λιοντάρια ευθύνονται για τους περισσότερους φυσικούς θανάτους λυκαόνων, ενώ οι ύαινες τους κλέβουν την τροφή με κάθε ευκαιρία. Κάποτε οι λυκάονες εξαπλώνονταν σε όλη την υποσαχάρια αφρική, όμως σήμερα η πλειονότητα ζει στην Μποτσουάνα, Ναμίμπια και Ζιμπάμπουε. Εξαφανίζονται λόγω του κατακερματισμού των ενδιαιτημάτων, τις ανθρώπινες διώξεις και κρούσματα νόσων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυνίδες Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Τζον Σνόου
Ο Τζόν Σνόου (15 Μαρτίου 1813 – 16 Ιουνίου 1858 ) ήταν Άγγλος γιατρός και πρωτοστάτης στην υιοθέτηση της αναισθησίας και της ιατρικής υγιεινής. Θεωρείται ένας από τους πατέρες της σύγχρονης επιδημιολογίας, εν μέρει λόγω του έργου του στον εντοπισμό της πηγής της επιδημίας χολέρας στο Σόχο του Λονδίνου, το 1854. Τα ευρήματά ενέπνευσαν θεμελιώδεις αλλαγές στα υδρευτικά και αποχετευτικά συστήματα του Λονδίνου, οι οποίες οδήγησαν σε παρόμοιες αλλαγές και σε άλλες πόλεις, και σε σημαντική βελτίωση γενικά στην δημόσια υγεία σε όλο τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ιατροί Κατηγορία:Επιδημιολόγοι
Ο καιρός των τσιγγάνων
Ο καιρός των τσιγγάνων (Дом за вешање, Dom za vešanje) είναι σερβική αστυνομική ταινία φαντασίας του σκηνοθέτη Εμίρ Κουστουρίτσα, που γυρίστηκε το 1988. Γυρισμένη σε ρομνί και σερβοκροατική γλώσσα, η ταινία θεωρείται ευρέως μια από τις καλύτερες ταινίες του Κουστουρίτσα, η οποία γυρίστηκε στο Σαράγεβο, τα Σκόπια και το Μιλάνο, από την εταιρεία Φόρουμ Σαράγεβο. Η ταινία είχε επιλεγεί για τα εκπροσωπήσει τη Γιουγκοσλαβία ως καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 62α βραβεία όσκαρ, αλλά δεν έγινε δεκτή ως υποψηφιότητα.
Το σάουντρακ της ταινίας υπογράφει ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς.
Πλοκή
Ο Περχάν ζει με την αφοσιωμένη γιαγιά του Χατίτζα, την αδύναμη αδερφή του Ντανίρα και τον άσωτο θείο του Μερτζάν. Η Χατίτζα διαθέτει υπερφυσικέ δυνάμεις (κυρίως θεραπευτικές) και ο ίδιος ο Περχάν έχει κληρονομήσει κάποιες τηλεκινητικές ικανότητες. Ο Περχάν θέλει να παντρευτεί ένα κορίτσι που ονομάζεται Άζρα, αλλά η μητέρα της δεν το επιτρέπει, καθώς ο Περχάν είναι ο παράνομος γιος ενός Σλοβένου στρατιώτη που είχε σχέση με τη νεκρή μητέρα του Περχάν. Ο Αχμέντ, ο «τσιγγάνος σεΐχης», έρχεται στο χωριό με τους αδελφούς του. Ο Μερτζάν χάνει τα ρούχα του στα χαρτιά παίζοντας με τους αδελφούς του Αχμέντ και επιστρέφει στο σπίτι ψάχνοντας απελπισμένα για χρήματα, ώστε να μπορέσει να ξεχρεώσει. καθώςβρέχει και δεν βρίσκει χρήματα, κατηγορεί τη γιαγιά ότι του κρύβει χρήματα και σηκώνει το πλαίσιο του σπιτιού (χρησιμοποιώντας ένα σχοινί και ένα φορτηγό), έτσι ώστε να σηκωθεί στον αέρα ενώ η βροχή πέφτει πάνω στον Περχάν, τη γιαγιά του και τη Ντανίρα. Πολύ σύντομα, η Χατίτζα καλείται να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις της για να σώσει τον άρρωστο γιο του Αχμέντ. Για πληρωμή, προτείνει μια συμφωνία με τον Αχμέντ: να πληρώσει για να θεραπευτεί το πόδι της Ντανίρα σε νοσοκομείο στη Λιουμπλιάνα. Ο Περχάν πηγαίνει με την Ντανίρα και υπόσχεται στη γιαγιά του να μην την αφήσει, αλλά ο Αχμέντ ρωτάει πού θα μείνει και τον πείθει να πάει στο Μιλάνο. Αρχικά ο Περχάν θέλει να βγάλει χρήματα τίμια, αλλά αφού συρθεί μέσα στον βούρκο, αρχίζει να κλέβει και να μαζεύει χρήματα σε μια καλύβα.
Αφού προδίδεται από τον αδελφό του Σαντάμ, ο Αχμέντ διορίζει τον επικεφαλής της επιχείρησης τον Περχάν. Σχετικά πλούσιος πια, ο Περχάν γυρίζει σπίτι του, όπου εξοργισμένος μαθαίνει ότι η Άζρα είναι έγκυος. Ο Περχάν αρνείται να πιστέψει ότι το μωρό είναι δικό του. Οι δυο τους παντρεύονται με την προϋπόθεση ότι θα πουληθεί το μωρό. Ο Περχάν απογοητεύεται όταν διαπιστώνει ότι το σπίτι που του υποσχέθηκε ο Αχμέντ ότι δεν χτίζεται και ότι η Ντανίρα δεν χειρουργήθηκε, αλλά αναγκάζεται να γίνει ζητιάνος και να δουλέψει για την επιχείρηση του Αχμέντ. Τη νύχτα του γάμου τους, η Άζρα του λέει ότι το παιδί είναι δικό τους και το συνέλαβε όταν έκαναν έρωτα στη γιορτή του Αγίου Γεωργίου. Φορώντας ακόμα το νυφικό της, η Άζρα πεθαίνει αφού γεννήσει ένα αγόρι αιωρούμενη στον αέρα (σημάδι ότι το αγόρι, καθώς έχει και αυτό δυνάμεις, είναι πράγματι του Περχάν). Ο Αχμέντ φεύγει με το μωρό, το οποίο ανακαλύπτουμε αργότερα ότι ονομάζεται επίσης Περχάν, και μεγαλώνει με τη συμμορία του Αχμέντ.
Μετά από αναζήτηση τεσσάρων ετών, ο Περχάν ξαναβρίσκει στη Ρώμη τη Ντανίρα, η οποία τον οδηγεί στον μικρό Περχάν, τον οποίο ο Περχάν δέχεται πια ως παιδί του. Ο Περχάν πηγαίνει τα παιδιά στον σιδηροδρομικό σταθμό και υπόσχεται να ξαναβρεθούν αφού αγοράσει ένα ακορντεόν για τον γιο του και ένα δώρο για τη γιαγιά. Το αγόρι του λέει ότι του έχει θυμώσει, γιατί δεν θα επιστρέψει και δεν θα του πάρει ακορντεόν. Ο Περχάν τον διαβεβαιώνει ότι θα το κάνει "στον λόγο της ταιγγάνικης τιμής του", αλλά αμέσως φεύγει από τον σταθμό για να κανονίσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς του με τον Αχμέτ, ο οποίος ετοιμάζεται να παντρευτεί. Ο Περχάν φτάνει στον γάμο και σκοτώνει τον Αχμέτ με ένα πιρούνι, χρησιμοποιώντας τις τηλεκινητικές του δυνάμεις. Σκοτώνει επίσης τους αδελφούς του Αχμέτ, αλλά με τη σειρά του σκοτώνεται από τη νέα γυναίκα του Αχμέτ. Στην κηδεία, η γιαγιά μοιράζει ποτά σε όλους και ο μικρός Περχάν βγαίνει από το σπίτι, κοιτάζει μέσα από το παράθυρο τον νεκρό πατέρα του, σπάει το ποτήρι και κλέβει τα χρυσά νομίσματα που ήταν πάνω στα μάτια του πατέρα του. Ο Μερτζάν το βλέπει αυτό και ακολουθεί τον μικρό μέσα στη βροχή, καθώς το παιδί τρέχει κρυμμένο κάτω από ένα χαρτόκουτο. Ο Μερτζάν ετοιμάζεται να τον πιάσει και να πάρει σηκώσει το χαρτόκουτο, αλλά φαίνεται να μετανιώνει, σταματά και αρχίζει να τρέχει προς την κοντινή εκκλησία.
Βραβεία
Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1989, ο Εμίρ Κουστουρίτσα κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη, ενώ η ταινία προτάθηκε και για χρυσό φοίνικα. Στα 26α βραβεία Guldbagge στη Σουηδία, η ταινία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ξένης Ταινίας. Επιπλέον, Ο καιρός των τσιγγάνων ήταν ανάμεσα στις υποψηφιότητες καλύτερης ξένης ταινίας στα βραβεία Σεζάρ το 1990 στη Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Σερβικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1988 Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας
Γενικές εκλογές στο Βανουάτου 2012
Βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στο Βανουάτου στις 30 Οκτωβρίου 2012. Πήραν μέρος συνολικά 346 υποψήφιοι από 32 πολιτικά κόμματα για την πλήρωση 52 εδρών. Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από παρατηρητές από την Αυστραλία, την Κίνα, την ΕΕ και τις ΗΠΑ, όπως επίσης και από τον Ύπατο Αρμοστή της Νέας Ζηλανδίας στο Βανουάτου, Μπιλ Ντομπάι. Πρώτο κόμμα με 8 έδρες ήρθε το Vanua'aku Pati του Ναταπέι, με δεύτερο το Κόμμα Πρόοδος του Λαού του Σάτο Κίλμαν (6 έδρες), ο οποίος παρέμεινε πρωθυπουργός.
Παραπομπές
2012
Αρκός (Μούγλα)
Να μην συγχέεται με το ελληνικό νησί των Αρκών.
Ο Αρκός (αρχ. ελληνικά: Ἀρκόνησος· τουρκ. Karaada, "Μαυρονήσι") είναι ένα ακατοίκητο νησί έκτασης 9 τ.χλμ. που βρίσκεται στον Κεραμεικό κόλπο στη Τουρκία, νότια από την πόλη του Μποντρούμ (Αλικαρνασσός) και ανατολικά από την πόλη της Κω από την οποία απέχει περίπου 9 ν.μ.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα το νησί ήταν γνωστό ως Αρκόνησος, ονομασία που διατηρήθηκε και κατά τα βυζαντινά χρόνια. Ο Αρριανός αναφέρει πως λίγο πριν κατακτηθεί η Αλικαρνασσός από τον Αλέξανδρο τον Μέγα ένας αριθμός Περσών διέφυγε στο νησί, αφού πρώτα έβαλε φωτιά στη πόλη.
Το νησί ήταν γνωστό από την αρχαιότητα ως τόπος θεραπείας λόγω των ιαματικών του πηγών. Λέγεται ότι στο νησί είχε κρυφτεί η Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου για ένα διάστημα τριών χρόνων από τον Μάρκο Αντώνιο προτού τον συναντήσει στην Ταρσό και πως χρησιμοποιούσε τον ιαματικό πηλό και τις πηγές.
Τα εμπορικά πλοία που μετέφεραν σταφύλια και ξυλεία από την Αλικαρνασσό στην Αλεξάνδρεια άρχισαν να φέρνουν στο νησί ανθρώπους από την Αίγυπτο οι οποίοι έπασχαν από οφθαλμικές και δερματικές παθήσεις καθώς και ρευματισμούς ώστε να θεραπευτούν.
Κατελήφθη μαζί με την Αλικαρνασσό το 1402 από τους Ιωαννίτες Ιππότες. Μετά την επιτυχημένη κατάληψη της Ρόδου το 1522 από τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή το νησί πέρασε μαζί με την Αλικαρνασσό στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Αξιοθέατα
Στα ιαματικά λουτρά του νησιού που βρίσκονται στη βορειοδυτική ακτή του αναβλύζει νερό θερμοκρασίας 32 °C πλούσιο σε μαγνήσιο και θείο το οποίο θεωρείται πως έχει ευεργετικές ιδιότητες και καταπραΰνει διάφορες παθήσεις του δέρματος. Παρομοίως, ο πλούσιος σε θείο πηλός θεωρείται πως έχει ευεργετικές ιδιότητες. Σε απόσταση μισού χιλιομέτρου προς τα ανατολικά βρίσκεται ένας κρατήρας μετεωρίτη, ο οποίος επίσης συγκεντρώνει επισκέπτες.
Από τα ιαματικά λουτρά ευθεία προς το εσωτερικό του νησιού, στο ύψος της κορυφογραμμής βρίσκονται τα απομεινάρια ενός μεσαιωνικού φρουρίου, χτισμένο ώστε να εποπτεύει την Αλικαρνασσό και την εκατέρωθεν θάλασσα. Ο δρόμος προς το φρούριο είναι κατάλληλος για πεζοπορία.
Τέλος, σε μικρό ορμίσκο κοντά στο δυτικό άκρο του νησιού από τη νότια πλευρά βρίσκονται βυθισμένα τα απομεινάρια ενός πολεμικού αεροσκάφους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με αποτέλεσμα πολλοί να κάνουν καταδύσεις στο σημείο.
Πηγές
Κατηγορία:Μπόντρουμ Κατηγορία:Δωδεκάνησα Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας Κατηγορία:Νησίδες του Αιγαίου Κατηγορία:Επαρχία Μούγλων
Ιλ ω Σίνι (Παρίσι)
Το Ιλ ω Σίνι (Γαλλικά: Île aux Cygnes, Νησί των Κύκνων) είναι μικρό τεχνητό νησί στον ποταμό Σηκουάνα στο Παρίσι της Γαλλίας, που συνδέει το 15ο διαμέρισμα με το 16ο διαμέρισμα. Δημιουργήθηκε το 1825 ως ανάχωμα στα ρεύματα του ποταμού.
Είναι ένα από τα τρία νησάκια του Σηκουάνα στο Παρίσι, τα άλλα δύο είναι τα φυσικά νησιά Ιλ ντε λα Σιτέ και Ιλ Σαιν Λουί.
Περιγραφή
κέντρο|μικρογραφία|720x720εσ|Χάρτης του Ιλ ω Σίνι Το νησί, μήκους 890 μέτρων, έχει πλάτος 11 μέτρα σε όλο το μήκος του, είναι δε ακατοίκητο.
Το νησί καλύπτει έκταση περίπου 1,3 εκταρίων και είναι το μικρότερο από τα τρία νησιά του Παρισιού, αλλά είναι μεγαλύτερο σε μήκος από το Ιλ Σαιν Λου ί.
Το Ιλ ω Σίνι δεν πρέπει να συγχέεται με το πρώην Ιλ ντε Σίνι, που βρισκόταν στο σημερινό 7ο διαμέρισμα και ενώθηκε με το Πεδίον του Άρεως στα τέλη του 18ου αιώνα. Ωστόσο, οφείλει το όνομά του σε αυτό το αρχαίο νησί.
Το νησί διασχίζεται από τρεις γέφυρες: την γέφυρα της Γκρενέλ, τη σιδηροδρομική γέφυρα Ρουέλ και τη γέφυρα Μπιρ-Χακίμ. Εξυπηρετείται από τους σταθμούς μετρό Πασί και Μπιρ-Χακίμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Σηκουάνα Κατηγορία:Νησιά του Παρισιού επί του Σηκουάνα
Supernatural
Το Supernatural είναι αμερικάνικη υπερφυσική τηλεοπτική σειρά φαντασίας τρόμου με κωμικά και δραματικά στοιχεία, που δημιουργήθηκε από τον Έρικ Κρίπκε. Έκανε το ντεμπούτο της στις 13 Σεπτεμβρίου 2005 στο κανάλι The WB. Βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς είναι ο Τζένσεν Ακλς ως Ντιν Γουίντσεστερ και ο Τζάρεντ Πανταλέκι ως Σαμ Γουίντσεστερ, δύο αδέρφια που κυνηγούν φαντάσματα, δαίμονες και άλλα υπερφυσικά όντα. Η σειρά είναι παραγωγή της Warner Bros. Television σε συνεργασία με την Wonderland Sound & Vision. Οι τρέχοντες εκτελεστικοί παραγωγοί είναι οι Ερικ Κρίπκε, McG και Ρόμπερτ Σίνγκερ.
Η σειρά, η οποία γυρίζεται στο Βανκούβερ του Καναδά, βρισκόταν στο στάδιο της ανάπτυξης για σχεδόν δέκα χρόνια, αφού ο δημιουργός της προσπαθούσε ανεπιτυχώς να την πουλήσει. Το πιλοτικό επεισόδιο παρακολούθησαν κατά προσέγγιση 5,69 εκατομμύρια τηλεθεατές και η θεαματικότητα των τεσσάρων πρώτων επεισοδίων ώθησε το κανάλι The WB να ζητήσει μια πλήρη σεζόν από τον δημιουργό της.
Ο αρχικός προγραμματισμός της σειράς ήταν αρχικά για τρεις κύκλους και ακόλουθα για πέντε. Ο πέμπτος κύκλος βγήκε στον αέρα στις 10 Σεπτεμβρίου 2009 και ολοκλήρωσε την κύρια πλοκή της σειράς, ωστόσο, το κανάλι The CW λόγω των υψηλών τηλεθεάσεων αλλά και της επιρροής που είχε η σειρά, την ανανέωσε επίσημα, αρχικά για έκτη (στις 16 Φεβρουαρίου του 2010), έπειτα για έβδομη (στις 26 Απριλίου 2011), στη συνέχεια για όγδοη περίοδο (στις 3 Μαΐου 2012), ενώ στις 11 Φεβρουαρίου 2013, ανανεώθηκε για 9η σεζόν. Στις 13 Φεβρουαρίου 2014, ανακοινώθηκε εκ νέου επέκταση σε 10ο κύκλο, ενώ στις 11 Ιανουαρίου 2015, έγινε γνωστό πως θα συνεχιστεί για 11ο. Η επέκταση συνεχίστηκε με τον 12ο κύκλο τον Οκτώβριο του 2016 και, τελικώς, διατηρήθηκε ως και τον 15ο κύκλο, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος, με το τελευταίο επεισόδιο να προβάλλεται στις 19 Νοεμβρίου 2020.
Πλοκή
thumb|200px|αριστερά|Οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς, [[Τζένσεν Ακλς (αριστερά) και Τζάρεντ Πανταλέκι (δεξιά).]] Ο Σαμ και ο Ντιν Γουίντσεστερ μεγαλώνουν από μικροί με τον πατέρα τους Τζον, περιφερόμενοι από πόλη σε πόλη, μένοντας σε ξενοδοχεία, ενώ την παιδική τους ηλικία την πέρασαν, αλλάζοντας συνεχώς σχολεία και μένοντας αρκετές φορές μόνοι τους ή σε φίλους του πατέρα τους. Μαθαίνουν να κλέβουν για να επιβιώσουν, να κάνουν απάτες με πιστωτικές κάρτες, ο οποίος είναι ο καλύτερος τρόπος να έχουν χρήματα, αλλά και να κερδίζουν μετρητά σε τυχερά παιχνίδια. Συνήθως τρώνε έτοιμο φαγητό και συχνάζουν σε μπαρ και στριπτιζάδικα.
Ανάλογα την υπόθεση που έχουν αναλάβει να λύσουν, μεταμφιέζονται σε πράκτορες του FBI, αστυνόμους, γιατρούς και όποιες άλλες ειδικότητες που τους εξυπηρετούν, ενώ είναι πολλές φορές στην λίστα των καταζητούμενων εγκληματιών, είτε για δολοφονίες, είτε για παραβίαση ξένης ιδιοκτησίας, είτε για βεβήλωση τάφων και διάφορα άλλα. Όπως ο πατέρας τους, έτσι κι αυτοί έχουν στη διάθεσή τους πληθώρα όπλων για διάφορα πλάσματα που συναντούν.
Μετά τον πολύ παράξενο και υπερφυσικό τρόπο που πέθανε η Μαίρη Γουίντσεστερ, ο άντρας της, Τζον, αποφασίζει να βρει τι ήταν εκείνο που τη σκότωσε και γίνεται κυνηγός υπερφυσικών πλασμάτων, κάνοντας τους δύο γιους του να ζουν σαν στρατιώτες. Ο Ντιν, ως μεγαλύτερος, έχει ως σκοπό της ζωής του να προστατεύει τον μικρότερο αδερφό του, αφού αυτό του επιβάλλει πολλές φορές και ο πατέρας του. Καθώς μεγαλώνουν, όμως, ο Σαμ, μη θέλοντας να ακολουθήσει τον τρόπο ζωής του πατέρα και του αδερφού του, καταφέρνει και σπουδάζει νομική στο καλύτερο πανεπιστήμιο των Η.Π.Α.
Κυνηγοί
Κυνηγοί ονομάζονται οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν υπερφυσικά όντα και αφιερώνουν τη ζωή τους σ' αυτόν το σκοπό.
Μπόμπι Σίνγκερ
Είναι σαν δεύτερος πατέρας για τα δύο αδέρφια, καθώς βοήθησε πολύ στην ανατροφή τους, όταν ο πατέρας τους έλειπε για ημέρες. Ο ίδιος μπήκε στον κόσμο του υπερφυσικού όταν αναγκάστηκε να σκοτώσει τη γυναίκα του, η οποία είχε κυριευθεί από ένα δαίμονα. Πρώτη του εμφάνιση γίνεται στο τελευταίο επεισόδιο του πρώτου κύκλου κι έκτοτε εμφανίζεται σε πάρα πολλά επεισόδια και είναι σαν τρίτος πρωταγωνιστής της σειράς. Έχει πολλές γνώσεις, καθώς είναι πολύ καλά διαβασμένος και δίνει λύσεις στις δύσκολες καταστάσεις που βρίσκονται αντιμέτωποι ο Σαμ και ο Ντιν. Πεθαίνει στον έβδομο κύκλο, όπου μετατρέπεται σε ένα εκδικητικό πνεύμα, ενώ στο τελευταίο επεισόδιο του κύκλου, ζητάει από τα αδέρφια να τον εξοντώσουν, οριστικά.
Τζον Γουίντσεστερ thumb|200px|Ο [[Τζέφρι Ντιν Μόργκαν ως πατέρας των δύο αδερφών.]] Ο πατέρας των αδερφών Γουίντσεστερ, έχει αφιερώσει τη ζωή του μετά τον αφύσικο θάνατο της γυναίκας του, Μαίρης, στο να κυνηγά δαίμονες, πνεύματα και διάφορα άλλα υπερφυσικά πλάσματα. Μεγαλώνει τα παιδιά του σαν στρατιώτες, κατά του «υπερφυσικού κόσμου», και έχει ως τελικό στόχο του, να σκοτώσει τον δαίμονα, στον οποίο οφείλεται, ο χαμός της γυναίκας του. Εμφανίζεται από το μέσον του πρώτου κύκλου και ύστερα και αποτελεί, ουσιαστικά, τον τρίτο πρωταγωνιστή στα τελευταία επεισόδια του κύκλου. Πεθαίνει στην πρεμιέρα του δεύτερου κύκλου, ενώ επιστρέφει ως πνεύμα για να βοηθήσει στο τέλος αυτού.
Έλεν Χάρβελ
Ο σύζυγός της, Γουίλιαμ Χάρβελ, πέθανε σε «κυνήγι», ενώ ήταν μαζί με τον Τζον Γουίντσεστερ, τον οποίο από τότε κατηγορεί ως υπεύθυνο για τον χαμό του. Εμφανίζεται στον δεύτερο κύκλο, ούσα ιδιοκτήτρια ενός σαλούν-μπαρ, που επισκέπτονται κυρίως «κυνηγοί». Στόχος της είναι να προστατέψει από το «κυνήγι» την κόρη της, Τζο, αλλά αργότερα πείθεται να την αφήσει να κάνει τις επιλογές της. Πεθαίνει κατά τη διάρκεια του πέμπτου κύκλου στο πλευρό της κόρης της, στην προσπάθεια της να φτάσει με τα αδέρφια Γουίντσεστερ στον Εωσφόρο.
'Τζο' Χάρβελ thumb|200px|Η [[Αλόνα Ταλ ως Τζο Χαρβέλ.]] Κόρη της Έλεν και του Γουίλιαμ Χάρβελ, ο οποίος έχει πεθάνει εξαιτίας του πατέρα των αδερφών Γουίντσεστερ. Εμφανίζεται μαζί με τη μητέρα της στον δεύτερο κύκλο μαζί με την οποία πεθαίνουν στον πέμπτο. Προσπαθεί να ακολουθήσει τα χνάρια του πατέρα της ως «κυνηγού» με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί, επανειλημμένα, με τη μητέρα της, Έλεν. Είναι ερωτευμένη με τον Ντιν, αλλά ποτέ δεν θα προχωρήσει η σχέση τους.
Μαίρη Γουίντσεστερ
Η Μαίρη μεγαλώνει από μικρή σε μια οικογένεια «κυνηγών» και έχει ως γονείς τους Σάμιουελ και Ντιάνα Κάμπελ. Προσπαθεί να κάνει μια φυσιολογική ζωή με τον άντρα της, Τζον, όμως μια συμφωνία που είχε κάνει με έναν «κιτρινομάτη» δαίμονα, ώστε να μη σκοτώσει εκείνος τον άντρα της, θα της κοστίσει, τελικά, τη ζωή της και θα αφήσει ορφανά, τα δύο παιδιά της, Ντιν και Σαμ. Εμφανίζεται σε ορισμένα επεισόδια ως πνεύμα, αλλά και σε άλλα, σε αναδρομικές σκηνές των αδερφών στο παρελθόν.
Είναι ένας εξαιρετικός γνώστης της τεχνολογίας και μπορεί να βοηθήσει σε πολλούς τομείς τους άλλους κυνηγούς, όπως τα δύο αδέρφια. Εμφανίζεται μόνο στον δεύτερο κύκλο, πριν το τέλος του οποίου, πεθαίνει. Εμφανίζεται ακόμα μια φορά ερχόμενος από τον Παράδεισο, στον πέμπτο κύκλο.
Γκόρντον Γουόκερ
Σάμιουελ Κάμπελ
Παππούς των αδερφών Γουίντσεστερ και πατέρας της μητέρας τους, Μαίρης, παντρεμένος με τη Ντιάνα Κάμπελ. Είναι «κυνηγός» από μικρός και εμφανίζεται, κυρίως, στον έκτο κύκλο που επιστρέφει από τους νεκρούς, ενώ εμφανίζεται και σε επεισόδιο του τέταρτου κύκλου, όπου τα αδέρφια επιστρέφουν στο παρελθόν.
Ο Ρούφους είναι φίλος του Μπόμπι τον οποίον ωθεί στον κόσμο του υπερφυσικού όταν η γυναίκα του τελευταίου κυριεύεται από δαίμονα και τον βοηθά να τη σκοτώσει. Εμφανίζεται ως πρώην «κυνηγός» που έχει σταματήσει να δραστηριοποιείται. Πρώτη του εμφάνιση είναι στον τρίτο κύκλο, ενώ πεθαίνει στον έκτο, για να επιστρέψει ως πνεύμα στον έβδομο για ένα, μόνον, επεισόδιο.
Γκαρθ Φίτσγκεραλντ
Ο Γκαρθ είναι ένας κυνηγός που δουλεύει μόνος του αλλά έχει συνεργαστεί με τα αδέρφια Γουίντσεστερ σε μερικές περιπτώσεις. Όντας δεμένος με τον Μπόμπι (Σίνγκερ), μετά τον θάνατο του τελευταίου, αναλαμβάνει τον ρόλο του, να ενημερώνει, δηλαδή, άλλους κυνηγούς για σχετικές με το αντικείμενο υποθέσεις, να τους βοηθά και να τους κρατά όλους ενήμερους για όλα τα θέματα. Προβάλλεται ως ένας γκαφατζής και, αφού είναι μικροκαμωμένος, δείχνει να μην ταιριάζει στη «δουλειά των κυνηγών». Στον 9ο κύκλο, μετά από αρκετό διάστημα που υπήρξε εξαφανισμένος, αποκαλύπτεται, πλέον, ως Λυκάνθρωπος αλλά με ειρηνικές διαθέσεις, μαζί με την οικογένειά του.
Άγγελοι
thumb|200px|Ο [[Μίσα Κόλλινς ως Άγγελος Καστιέλ.]] Οι άγγελοι εμφανίζονται ως υπηρέτες του Θεού και του Παραδείσου και δεν τους επιτρέπεται να έχουν δικιά τους γνώμη. Όμως, σύντομα, καθένας διαλέγει «στρατόπεδο», αφού ο δημιουργός τους δεν είναι πουθενά και δεν γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν.
Καστιέλ
Ο πρώτος άγγελος που εμφανίζεται στη σειρά, κατά την έναρξη του τέταρτου κύκλου, είναι εκείνος που έσωσε από την Κόλαση τον Ντιν. Σε αυτόν τον κύκλο, αρχικά, υπακούει εντολές από τον παράδεισο, όμως στο τέλος επαναστατεί και γίνεται έκπτωτος, χωρίς επαφή με τους υπόλοιπους. Στον έκτο κύκλο, λαμβάνει μέρος σε πόλεμο στον παράδεισο, όπου εν τέλει, γίνεται ο ισχυρότερος άγγελος, για μικρό διάστημα. Κατά τη διάρκεια του έβδομου, χάνει κάθε επαφή με τον Παράδεισο και ζει στη γη. Στον όγδοο, αρχικά, ελέγχεται από την ανώτερή του Ναόμι, χωρίς να το θέλει. Αγωνίζεται για τον παράδεισο, όμως, τον προδίδει ο Μέτατρον, που τον στέλνει, ως θνητό πλέον, στη γη.
Λούσιφερ (Εωσφόρος ή Διάβολος ή Σατανάς)
Πρόκειται για αρχάγγελο, ο οποίος έχει επαναστατήσει εναντίον του παραδείσου. Απελευθερώνεται από το κλουβί της Κόλασης, στη διάρκεια του πέμπτου κύκλου, έχοντας ανάγκη το σώμα του Σαμ, για να είναι ισχυρός, και μέχρι να το αποκτήσει, στο τελευταίο επεισόδιο, κυκλοφορεί με το σώμα ενός αστυνόμου που έχει χάσει την οικογένειά του. Προσπαθεί να φέρει το τέλος του κόσμου, όμως, δεν τα καταφέρνει και φυλακίζεται ξανά στην κόλαση. Επιστρέφει στον έβδομο κύκλο, ως ανάμνηση του Σαμ, που τον τρελαίνει. Στον ενδέκατο κύκλο επιστρέφει για να βοηθήσει τους Γουίντσεστερ να αντιμετωπίσουν το Σκότος, την αδερφή του Θεού, καταλαμβάνοντας το σώμα του αγγέλου Καστιέλ. Στο δωδέκατο κύκλο καταλαμβάνει πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους, όπως τον Αμερικάνο Πρόεδρο, όπου υπό τη μεταμφίεση του αυτή αφήνει έγκυο την ερωμένη του Προέδρου, Κέλι Κλάιν. Ο γιος του Τζακ παρά τις προσπάθειες των Γουίντσεστερ και των αγγέλων γεννήθηκε το Μάιο του 2017.
Αρχάγγελος Μιχαήλ thumb|200px|Η [[Τζούλι ΜακΝίβεν ως Άγγελος Άννα Μίλτον.]]
Ο ισχυρότερος από τους αγγέλους - για την ακρίβεια, ο υπ' αριθμόν ένα αρχάγγελος - είναι ο μόνος που μπορεί να σταματήσει τον Διάβολο, αλλά χρειάζεται το σώμα του Ντιν. Εμφανίζεται, αρχικά, σε αναδρομικό του παρελθόντος επεισόδιο του πέμπτου κύκλου, όπου μπαίνει στο σώμα του Τζον Γουίντσεστερ. Μετά από την άρνηση του Ντιν να τον αφήσει να πάρει τον έλεγχο του σώματός του, παίρνει την άδεια του τρίτου αδερφού, Άνταμ. Στο τέλος του κύκλου, φυλακίζεται μαζί με τον Εωσφόρο στην κόλαση. Αργότερα μαθαίνουμε από τον Εωσφόρο ότι ο Μιχαήλ όλα αυτά τα χρόνια στο κλουβί στην κόλαση έχει τρελαθεί.
Ζαχαρίας
Πρόκειται για έναν από τους ισχυρότερους αγγέλους, δίνοντας εντολές και υποστηρίζοντας, κρυφά, τη διάλυση του κόσμου, ενώ αντιπαθεί την ανθρωπότητα. Έχει ως στόχο, όταν πρωτοεμφανίζεται στον τέταρτο κύκλο, να ελευθερωθεί ο Εωσφόρος. Στον πέμπτο, με βίαιο τρόπο προσπαθεί, κυρίως, να πείσει τον Ντιν Γουίντσεστερ να πει το «ναι» στον Μιχαήλ Άγγελο.
Άννα Μίλτον