cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασιλική της Αγίας Μαρίας της Μεγαλυτέρας στο Μπέργκαμο
Αψίδες
Ακόμη και η αψίδα του αριστερού κλίτους είναι παρόμοια με την κεντρική, αν και παρουσιάζει λιγότερη ακρίβεια στην διαμόρφωσή της.
Η πύλη των Κόκκινων Λεόντων
Πάνω από τη βόρεια πύλη, που ονομάζεται πύλη των Κόκκινων Λεόντων και που ανοίγει προς το αριστερό κλίτος και εισέρχεται στην πλατεία Ντουόμο, ανυψώνεται μία μικρή υπαίθρια ισόγεια βεράντα (πρόθυρο) κατασκευής του Τζιοβάννι από το Καμπιόνε που χρονολογείται το 1353 αλλά με σημαντικές βελτιώσεις ως το τέλος του 14ου αιώνα. Η πύλη υποστηρίζεται από κολόνες που στηρίζονται πάνω σε δύο στηλοφόρους λέοντες που είναι φτιαγμένοι από βερονέζικο μάρμαρο και αναπαρίστανται να κάθονται σε στάση περιτριγυρισμένοι από φιγούρες ανθρώπων και ζώων.
Πάνω από την υπαίθρια βεράντα βρίσκεται μια ανοιχτή χτιστή στοά τριών χώρων με τόξα σε σχήμα τριφυλλιού που περιέχει τα αγάλματα των Αγίου Βαρνάβα, του Αγίου Βικεντίου  και στο κέντρο του έφιππου αγάλματος του Αγίου Αλεξάνδρου.
Ακόμη πιο πάνω, βρίσκεται η Παναγία με το Βρέφος περιτριγυρισμένη από την Αγία Εστερία και την Αγία Γκράτα. Η κατασκευή ανήκει στον Αντρεόλο ντε Μπιάνκι (1398).
Η ρωμανική πύλη του 12ου-13ου αιώνα χωρίς φεγγίτη και επιστύλιο διαθέτει ειδώλια ενσωματωμένα σε πλαίσιο.
Η βόρεια πλευρική πύλη
Κατά μήκος του αριστερού διαδρόμου κρυμμένη από τη βορειο-ανατολική αψίδα ανοίγει μία πύλη που υποστηρίζεται από ένα τόξο μεταξύ του τοίχου και της αψίδας, όπου υπήρχαν νωπογραφίες του Πατσίνο ντα Νόβα (σήμερα δεν υπάρχουν παρά ίχνη ζωγραφικής). Η πύλη, η οποία κατασκευάστηκε από τον Νικολίνο μαζί με τον πατέρα του Τζιοβάννι από το Καμπιόνε παρουσιάζει μία εξέλιξη προς μία πιο γοτθική τεχνοτροπία πλην όμως με φτωχότερο σχέδιο. Τα αγάλματα από ψαμμίτη τα πιο χοντροκομμένα και λαϊκά πιθανώς υποδηλώνουν μια προγενέστερη υλοποίηση. Αυτή ακριβώς η πύλη χρησιμοποιήθηκε ως χώρος για την ταινία Οι υποσχέσεις των παντρεμένων του Σαλβατόρε Νοτσίτα του 1989.
Η πύλη των Λευκών Λεόντων
Η νότια πύλη, η ονομαζόμενη πύλη των Λευκών Λεόντων, που ανοίγει προς τη δεξιά πλευρά του κλίτους και οδηγεί στην πλατεία Ροζάτε, σκεπάζεται από μία μικρή υπαίθρια ισόγεια βεράντα (πρόθυρο) που κατασκευάστηκε από τον Τζιοβάννι από το Καμπιόνε (χρονολογείται από το 1360) και στηρίζεται πάνω σε δύο σειρές κιονοστοιχιών: οι εξωτερικές υποστηρίζονται από στηλοφόρους λέοντες, ενώ οι εσωτερικές στηρίζονται πάνω σε δύο γονατιστούς 'άτλαντες' μιας πιο παλιάς εποχής, έναν άνδρα και μια γυναίκα.
Η πύλη επιστεγάζεται από ένα ανάγλυφο που απεικονίζει μέσα σε κόγχες το Χριστό περιτριγυρισμένο από Αγίους - όλα κατασκευασμένα από τον Τζιοβάννι από το Καμπιόνε (1360). Στον φεγγίτη υπάρχει μία σκηνή με τη Γέννηση του Βαπτιστή.
Πάνω από το πρόθυρο υπάρχει μία υπερυψωμένη νησίδα σε γοτθικό στυλ που κατασκευάστηκε μεταξύ του 1400 και του 1403 από τον Χανς φον Φερνάχ.
Η πύλη της Κρήνης
Κατά μήκος της νότιας πλευράς ανοίγει μια δεύτερη πύλη που ονομάζεται πύλη της Κρήνης πάνω από την οποία βρίσκεται μια μικρή αναγεννησιακή αψίδα κατασκευής του Πιέτρο Ισαμπέλλο (1521). Ο φεγγίτης αναπαριστά τη Γέννηση της Μαρίας έργο που αποδίδεται στον Αντρέα Πρεβιτάλι.
Ο θόλος
Ο θόλος έχει οκταγωνικό σχήμα και σχηματίζεται από τρία υπερώα που έχουν καθοδική κλίση και που εγκαταστάθηκαν τον 13ο αιώνα. Ο θόλος αναστηλώθηκε και τροποποιήθηκε από τον Φραντσέσκο Μαρία Ριτσίνι τον 17ο αιώνα.
Το βαπτιστήριο
Σήμερα το βαπτιστήριο βρίσκεται στη δυτική πλευρά της πλατείας Ντουόμο στον ίδιο άξονα με την πρόσοψη του καθεδρικού ναού και κοντά στην εκκλησία Κολλεόνι. Είναι το αποτέλεσμα ενός στυλιστικού επανασχεδιασμού, που πραγματοποιήθηκε το 1898-1899.
Το εσωτερικό
μικρογραφία Το εσωτερικό της βασιλικής διατηρεί τη ρωμανική κατασκευή με τον ελληνικό σταυρό με τρία κλίτη που χωρίζονται από πυλώνες που καταλήγουν σε αψίδα, αλλά η διακόσμηση έχει αλλάξει σημαντικά κατά τον 17ο αιώνα σε στυλ μπαρόκ χάρη στην τεχνογνωσία των σοβατζήδων που εργάστηκαν εκεί, του Τζιοβάννι Άντζελο Σάλα και του γιου του Γερόλαμο.
Κατά μήκος των τοίχων και των πυλώνων είναι κρεμασμένες ταπετσαρίες, που άλλες δημιουργήθηκαν στη Φλωρεντία (1583-86) σχεδιασμένες από του Αλεσσάντρο Αλλόρι και άλλες από φλαμανδική κατασκευή (XVI-XVII αιώνας), και που αναπαριστούν σκηνές της ζωής της Μαρίας.
Μαυρίκιος της Έσσης
Ο Μαυρίκιος, γερμ. Moritz (6 Αυγούστου 1926 - 23 Μαΐου 2013 ) από τον Οίκο της Έσσης του κλάδου Κάσσελ-Ρούμπενχαϊμ. Ήταν τιτουλάριος: εκλέκτορας της Εσσης, μέγας δούκας της Έσσης & παρά τω Ρήνω και βασιλιάς της Φινλανδίας.
Βασιλική της Αγίας Μαρίας της Μεγαλυτέρας στο Μπέργκαμο
Το εσωτερικό
Πάνω από την ταπετσαρία που απεικονίζει τη Σταύρωση, και που φτιάχτηκε στην Αμβέρσα το 1698 σε χαρτόνι από τον Λούντβιχ βαν Σορ, είναι ο πίνακας του Λουκά Τζιορντάνο που παριστά το Πέρασμα της Ερυθράς Θάλασσας (1681).
Μαυρίκιος της Έσσης
Βιογραφία
Ο Μόριττς-Φρήντριχ-Καρλ-Εμάνουελ-Χούμπερτ γεννήθηκε στο κάστρο Ρακονίτζι της Σαβοΐας. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου τιτουλάριου εκλέκτορα της Έσσης & τιτουλάριου βασιλιά της Φινλανδίας και της Μαφάλντας της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας.
Βασιλική της Αγίας Μαρίας της Μεγαλυτέρας στο Μπέργκαμο
Το εσωτερικό
Στα αριστερά της εισόδου βρίσκεται το επιτάφιο μνημείο του καρδινάλου Γουλιέλμο Λόγκι κατασκευής του Ούγκο από το Καμπιόνε (1319-1320).
Μαυρίκιος της Έσσης
Βιογραφία
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η μητέρα του συνελήφθη από τους Ναζί για δήθεν ανατρεπτικές δραστηριότητες και απεβίωσε στο στρατόπεδο συγκέντωσης Μπούχενβαλτ το 1944.
Βασιλική της Αγίας Μαρίας της Μεγαλυτέρας στο Μπέργκαμο
Το εσωτερικό
Στον κάτω τοίχο βρίσκονται, το εντυπωσιακό νεκρώσιμο μνημείο του Γκετάνο Ντονιτσέττι κατασκευής του γλύπτη Βιντσέντζο Βέλα (1855) και εκείνο του Σιμόνε Μάιρ - δάσκαλος του Ντονιτσέττι, και ήδη δάσκαλος της εκκλησίας στην ίδια τη βασιλική - που κατασκευάστηκε το 1852 από τον Ιννοτσέντσο Φρακαρόλι.
Μαυρίκιος της Έσσης
Βιογραφία
Το 1968 απεβίωσε ο Λουδοβίκος τιτουλάριος μέγας δούκας της Έσσης και παρά τω Ρήνω. Ήταν ο τελευταίος του κλάδου της Έσσης-Ντάρμστατ και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος ως εξ αρρενογονίας συγγενής. Έτσι ενώθηκαν οι δύο κλάδοι της Έσσης: του Κάσσελ και του Ντάρμστατ. Πιο πριν ο Λουδοβίκος είχε υιοθετήσει τον Μαυρίκιο, ο οποίος έτσι κληρονόμησε σημαντικές καλλιτεχνικές συλλογές. Το 1980 απεβίωσε ο Φίλιππος και τον διαδέχθηκε ο Μαυρίκιος.
Βασιλική της Αγίας Μαρίας της Μεγαλυτέρας στο Μπέργκαμο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία
Μαυρίκιος της Έσσης
Βιογραφία
Ήταν ο 32ος απόγονος του Ρέγκιναρ Α΄ δούκα της Λωρραίνης, ιδρυτή του Οίκου Ρέγκιναρ-Έσσης. Ήταν παγκοσμίου φήμης συλλέκτης έργων Τέχνης και ο ιδιοκτήτης του ανακτόρου Κρόνμπερκ, στo Τάουνους της Έσσης. Απεβίωσε από ασθένεια των πνευμόνων σε νοσοκομείο της Φρανκφούρτης, σε ηλικία 87 ετών. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Δονάτος στους τίτλους του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1964 την Τατιάνα, κόρη του Γκούσταβ-Άλμπρεχτ πρίγκιπα του Ζάυν-Βίττγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φίλιππος της Έσσης
Ο Φίλιππος (γερμ.: Philipp, 6 Νοεμβρίου 1896 - 25 Οκτωβρίου 1980) από τον Οίκο της Έσσης ήταν τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης και τιτουλάριος βασιλιάς της Φινλανδίας (1940-1980).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Ρούμπενχαϊμ στο Όφφενμπαχ και ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου-Καρόλου τιτουλάριου εκλέκτορα της Έσσης και βασιλιά της Φινλανδίας και της Μαργαρίτας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας. Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του απεβίωσαν 23 και 20 ετών στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δίδυμος αδελφός του ήταν ο Βόλφγκανκ.
Μορφώθηκε στο σχολείο Μπέξχιλλ-ον-Σίι της Βρετανίας, μετά στη Φρανκφούρτη και έπειτα στο Πότσνταμ. Ήταν ο μόνος από τα τέκνα του Φρειδερίκου-Καρόλου που δεν σπούδασε σε στρατιωτική Ακαδημία. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εγγράφτηκε στο 24ο Σύνταγμα Δραγώνων μαζί με τον δευτερότοκο Μαξιμιλιανό, ο οποίος αργότερα σκοτώθηκε στο Βέλγιο, 20 ετών. Ο Φίλιππος συνέχισε ως υπολοχαγός, υπεύθυνος για την προμήθεια πυρομαχικών· τραυματίστηκε σε μάχη στην Ουκρανία.
Το 1916 απεβίωσε και ο πρωτότοκος αδελφός του Φρειδερίκος σε μάχη. Το 1918 ο πατέρας του εξελέγη βασιλιάς της Φινλανδίας. Μέσα στους επόμενους δύο μήνες ηττήθηκε η Γερμανία, έληξε ο Πόλεμος και η Φινλανδία έγινε Δημοκρατική, έτσι ο πατέρας του δεν πρόλαβε να αναλάβει βασιλιάς. Ο Φίλιππος εγγράφτηκε στον Μεταβατικό στρατό. Το 1920-22 σπούδασε ιστορία και αρχιτεκτονική στο Ντάρμστατ. Έκανε μερικές επισκέψεις στην Ελλάδα, στη θεία του Σοφία, σύζυγο τού Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας. Το 1922 άφησε, χωρίς να τελειώσει, τις σπουδές του και εργάστηκε στο Μουσείο βασιλέως Φρειδερίκου Γ΄ του Βερολίνου (νυν Μουσείο Μπόντε). Το επόμενο έτος εργάστηκε ως διακοσμητής εσωτερικών χώρων στη Ρώμη. Κατά το βιογράφο του μάλλον είχε σχέση με τον Ζήγκφρητ Σασούν, Άγγλο ποιητή.
Νυμφεύτηκε τη Μαφάλντα, κόρη του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας. Διέμενε με την οικογένειά του κυρίως στη βίλλα Πολισένα, μέρος της βίλλας Σαβοΐα του βασιλιά της Ιταλίας, σε προάστιο της Ρώμης.
Το 1930 ταξίδεψε στη Γερμανία και έγινε μέλος των Ναζί.
Μετά τη λήξη του πολέμου κρατήθηκε από τους Συμμάχους σε κέντρα κράτησης, ώσπου τον ελευθέρωσαν το 1947.
Το 1940 είχε αποβιώσει ο πατέρας του και ο Φίλιππος τον είχε διαδεχθεί ως τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης-Κάσσελ. Το 1968 απεβίωσε ο τελευταίος απόγονος της Έσσης-Νάρμστατ, ο Λουδοβίκος μέγας δούκας της Έσσης και παρά τω Ρήνω. Ο Φίλιππος τον διαδέχθηκε ως (μακρινός) εξ αρρενογονίας συγγενής, αλλά ήταν και 2ος εξάδελφός του. Πιο πριν ο Λουδοβίκος είχε υιοθετήσει τον πρωτότοκο γιο του Φιλίππου, τον Μαυρίκιο, ο οποίος έτσι κληρονόμησε σημαντικές καλλιτεχνικές συλλογές.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1924 τη Ματθίλδη της Σαβοΐας, κόρη του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλοι άνδρες
Αλέξανδρος Φρειδερίκος της Έσσης
Ο Αλέξανδρος-Φρειδερίκος, γερμ. Alexander-Friedrich (25 Ιανυαρίου 1863 - 26 Μαρτίου 1945) από τον Οίκο της Έσσης του κλάδου Κάσσελ-Ρούμπενχαϊμ, ήταν τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης.
Βιογραφία
Ο Αλεξάντερ-Φρήντριχ-Βίλχελμ-Άλμπρεχτ-Γκέορκ γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ της Έσσης και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Καρόλου πρίγκιπα της Πρωσίας.
Το 1884 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Γ΄, ο οποίος το 1888 ταξιδεύοντας από τη Μπατάβια (Τζακάρτα) στη Σιγκαπούρη, έπεσε από το πλοίο στη θάλασσα και πνίγηκε. Τον διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος-Φρειδερίκος ως τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης, μια και το εκλεκτοράτο της Έσσης είχε προσαρτηθεί στην Αυστρία από το 1866.
Ο Αλέξανδρος-Φρειδερίκος είχε οπτική αναπηρία εκ γενετής και έτσι παραιτήθηκε το 1925 υπέρ του νεότερου αδελφού του Φρειδερίκου-Καρόλου.
Οικογένεια
Είχε νυμφευθεί μοργανατικά. Οι απόγονοί του δεν θα είχαν δικαίωμα διαδοχής, κάτι που συνέβαλλε στο να παραιτηθεί υπέρ του νεότερου αδελφού του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σωτήρος
Δονάτος της Έσσης
Βιογραφία
Ο Χάινριχ-Ντονάτους-Φίλιππ-Ουμπέρτο είναι ο μόνος γιος του Μαυρικίου τιτουλάριου: εκλέκτορα της Έσσης, μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω και βασιλιά της Φινλανδίας και της Τατιάνας, κόρης του Γουσταύου-Αδόλφου πρίγκιπα του Ζάυν-Βίττγκενσταϊν-Μπέρλεμπουρκ.
Είναι εκπαιδευμένος Οικονομολόγος και διευθύνει το Ίδρυμα του Οίκου της Έσσης, που σκοπό έχει την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορίας του Οίκου. Μέλη του είναι ο Φρειδερίκος της Σουηδίας, η Αλεξάνδρα σύζυγος του Νικολάου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας, ο Λουδοβίκος κόμης του Μαουνμπάττεν, αρχιναύαρχος της Βρετανίας και αντιβασιλιάς της Ινδίας και η εξαδέλφη του Βικτώρια-Ευγενία, σύζυγος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας.
Επίσης διαχειρίζεται τον αμπελώνα πρίγκιπας της Έσσης έκτασης 45 εκταρίων, που ειδικεύεται στην παραγωγή ποικιλιών. Το 1968 απεβίωσε ο Λουδοβίκος μέγας δούκας της Έσσης & παρά τω Ρήνω, τελευταίος του κλάδου της Έσσης-Ντάρμστατ, και τον κληρονόμησε ο Φίλιππος του κλάδου της Έσσης-Κάσσελ. Πιο πριν ο Λουδοβίκος είχε υιοθετήσει τον γιο τού Φιλίππου, τον Μαυρίκιο. Ο τελευταίος έγινε από το 1980 αρχηγός του Οίκου της Έσσης (κλάδοι Κάσσελ και Ντάρμστατ) και το 2013 που απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Δονάτος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 2003 τη Φλόρια-Φραντσίσκα-Μαρία Λουίζα-Έρικα κόμισσα φον Φάμπερ-Κάστελλ, ανιψιά του διευθυντή της Εταιρείας "Φάμπερ-Κάστελλ'' . Προσκλήθηκαν 300 καλεσμένοι και ακολούθησε δεξίωση στο ανάκτορο Κρόνμπερκ . Είχε δίδυμα τέκνα:
Το Ίδρυμα του Οίκου της Έσσης
Ιδρύθηκε το 1928 και διαχειρίζεται την περιουσία του Οίκου: δάση, αγροτικές εκτάσεις, κάστρα, ξενοδοχεία και μία συλλογή έργων Τέχνης. Η Συλλογή εκτίθεται στο ανάκτορο Φαζανερή στο Άιχεντσελλ της Έσσης, πρώην θερινή διαμονή του ηγουμένου της Φούλντα. Το ανάκτορο αποκτήθηκε το 1803 με τη διάλυση του Γερμανικού βασιλείου. Υπάρχουν τα ανάκτορα Κρόνμπεργκ και Χέσσισχερ που έχουν γίνει ξενοδοχεία, ο αμπελώνας πρίγκιπας της Έσσης στο Γιοχάννισμπερκ (αγοράστηκε το 1957) και τα ανάκτορα Βόλφσγκαρτεν και Πάνκερ, που χρησιμοποιούνται για τη διαμονή της οικογένειας. Έχουν πωληθεί τα ανάκτορα Γίλιππσρουε στο Χανάου (το 1950), Ρούμπενχαϊμ στο Όφφενμπαχ επί του Μάιν (το 1965) και το κάστρο Τάρασπ στην Ελβετία (2016).
Αναφορές & υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Γιόζεφ Γκρους
Ο Γιόζεφ Γκρους (λατινικό αλφάβητο : Josef Gruss) (Πράγα, Βοημία-Αυστροουγγαρία, 8 Ιουλίου 1884 - Πράγα, Τσεχοσλοβακία, 28 Μαΐου 1968) ήταν, Βοημός στην καταγωγή, Τεχοσλοβάκος, ιατρός μαιευτήρας-γυναικολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου, αθλητής σε πολλά αθλήματα, αρθρογράφος και παράγοντας του αθλητισμού.
Ήταν το δεύτερο μέλος της Τσεχικής διεθνούς ολυμπιακής επιτροπής και πρόεδρος της ολυμπιακής επιτροπής της Τσεχίας το 1929-1951. Επίσης γυναικολόγος και μαιευτήρας, καθηγητής πανεπιστημίου και αθλητής (ξιφομάχος, παίκτης της αντισφαίρισης, σκιέρ , ποδοσφαιριστής , χόκεϊ επί πάγου παίκτης και αθλητής του στίβου).
Στην αντισφαίριση συμμετείχε εκπροσωπώντας την Βοημία στους ολυμπιακούς αγώνες του 1908 με το ψευδώνυμο "Josef Mickovsky", αγωνίστηκε μόνο στο απλό και αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο.
Ήταν ανάμεσα στους οκτώ πρώτους αθλητές που συγκρότησαν την Τσεχική ομάδα στο Χόκεϊ επί πάγου για την συμμετοχή τους σε διεθνές τουρνουά, έπαιζε ως τερματοφύλακας χόκεϊ. Το 1908 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Τσεχικής Ένωσης χόκεϊ, εργάστηκε επίσης στο αθλητικό σωματείο της Σλάβια ως παράγοντας, στη συνέχεια εργάστηκε σε αθλητικούς φορείς (μεταξύ 1922-1929 πρόεδρος του συλλόγου Riegel, κατά τα έτη 1920 έως 1925 πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ξιφασκίας της Τσεχοσλοβακίας) και ήταν επίσης πρόεδρος της αθλητικής κοινότητας της Τσεχίας. Από το 1945-1946 διετέλεσε Πρόεδρος της γυναικολογικής και μαιευτικής εταιρείας της Τσεχίας, μεταξύ 1936 και 1945 εργάστηκε ως αρχισυντάκτης στο περιοδικό της εν λόγω ένωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βοημοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι ιατροί Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές του Χόκεϊ επί πάγου
Χένρι Τρέισι Κόξγουελ
Ο Χένρι Τρέισι Κόξγουελ (Henry Tracey Coxwell, 2 Μαρτίου 1819, Γούντχαμ, Κεντ – 5 Ιανουαρίου 1900, Λιούις, Σάσσεξ, Αγγλία), ήταν Άγγλος αεροναυτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ο μικρότερος γιος του Διοικητή Τζόζεφ Κόξγουελ του Βασιλικού Ναυτικού και εγγονός του Αιδεσιμότατου Τσαρλς Κόξγουελ του Οίκου του Άμπλινγκτον στο Γκλώστερσαϊρ και γεννήθηκε σε πρεσβυτέριο στις 2 Μαρτίου 1819. Πήγε σχολείο στο Τσάταμ, όπου μετακόμισε η οικογένεια του το 1822, και το 1836 έγινε μαθητευόμενος χειρουργός οδοντίατρος.
Σε μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τα αερόστατα και παρακολούθησε από κοντά αρκετές πτήσεις επίδειξης. Μεταξύ των αεροναυτικών που εκτιμούσε και ζήλευε ως νεαρός ήταν η κυρία Γκρέιχαμ, ο Τσαρλς Γκριν, ο Ρόμπερτ Κόκινγκ και ο Τζον Χάμπτον. Η επιτυχής πτήση του Γκριν με το αερόστατο του από τους Κήπους Βόξολ στη Γερμανία τόνωσε τον ενθουσιασμό του, αλλά η πρώτη του πτήση έγινε στις 19 Αυγούστου 1844 στο Πέντονβιλ του Λονδίνου.
Το φθινόπωρο του 1845 εξέδωσε και επιμελήθηκε το The Balloon, or Aerostatic Magazine (Το Περιοδικό Αεροστάτων ή Αεροστατικής), του οποίου κυκλοφόρησαν ανά περιόδους δώδεκα τεύχη. Το 1847 πραγματοποίησε νυχτερινή πτήση από τους Κήπους Βόξολ μαζί με τον Άλμπερτ Σμιθ εν μέσω θύελλας: σχίσμα 4,9 μέτρων (16 πόδια) προκλήθηκε στο κάλυμμα του αεροστάτου, και έτσι αυτό έπεσε με ταχύτητα στο έδαφος, με τους επιβαίνοντες να διασώζονται μιας και το αερόστατο πιάστηκε σε σκαλωσιά πριν ακουμπήσει στο έδαφος. Απτόητος, ο Κόξγουελ πραγματοποίησε ακόμη μια νυχτερινή πτήση την επόμενη εβδομάδα.
Έγινε επαγγελματίας αεροναυτικός το 1848, όταν του εμπιστεύθηκε η χρήση ενός αεροστάτου, του Sylph, στις Βρυξέλλες, με το οποίο πραγματοποίησε πτήσεις σε Αμβέρσα, Έλμπερφελντ, Κολωνία και Γιοχάνισμπουργκ στην Πρωσία. Το 1849 εξέθεσε το αερόστατο του στους Κήπους Κρολ του Βερολίνου και επέδειξε την ευκολία με την οποία τα βαρελότα μπορούσαν να ριχθούν από αέρος. Τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους πραγματοποίησε αποστολές στο Στετίνο, το Μπρεσλάου και το Αμβούργο. Στο Αννόβερο, το καλοκαίρι του 1850, γλίτωσε την τελευταία στιγμή πέφτοντας σε θάμνους, και κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου χρόνου αλλά και του επόμενου πραγματοποίησε πτήσεις με επιβάτες, μεταξύ άλλων σε Βερολίνο, Πράγα, Βιέννη και Λειψία. Το 1852 επέστρεψε στο Λονδίνο και πραγματοποίησε πτήσεις από τους Κήπους Κρέμορν, τους Κήπους Νιου Γκλόουμπ και τους Κήπους Παβίλιον στου Γούλιτς. Τον Σεπτέμβριο του 1854 πραγματοποίησε επιδείξεις σηματοδότησης από αερόστατο στους Κήπους Σάρρεϋ.
Το 1863 ο Κόξγουελ επέδειξε τη χρήση αεροστάτων στον Στρατό στο Όλντερσοτ. Οι επιδείξεις του είχαν μικρό αντίκτυπο, ωστόσο αργότερα το Γραφείο Πολέμου παρήγγειλε την κατασκευή αεροστάτου από τον Κόξγουελ έχοντας σκοπό να το χρησιμοποιήσει στον Τρίτο Πόλεμο μεταξύ Άγγλων και Ασάντι στην Γκάνα. Ωστόσο, οι πρακτικές δυσκολίες παροχής υδρογόνου στο πεδίο της μάχης είχε ως αποτέλεσμα την ακύρωση του σχεδίου. Το 1863, μαζί με τον Χένρι Νεγκρέτι πραγματοποίησε το πρώτο αεροπορικό ταξίδι στην Αγγλία που είχε σκοπό τη λήψη φωτογραφιών. Την περίοδο 1864-5, πραγματοποίησε κάποιες εξαιρετικά επιτυχημένες πτήσεις στην Ιρλανδία και έδωσε διαλέξεις σχετικά με την αεροπλοΐα. Όταν ξέσπασε ο Γαλλοπρωσικός Πόλεμος το 1870 μετέβη στον τόπο διεξαγωγής του ώστε να επιχειρήσει με αερόστατα για λογαριασμό των Γερμανών. Σχημάτισε δύο λόχους, με δύο αξιωματικούς και σαράντα δύο στρατιώτες στην Κολωνία, ενώ ο βοηθός του πήγε στο Στρασβούργο, αλλά η πόλη παραδόθηκε προτού προλάβει να επιχειρήσει με αερόστατα.
Στις 17 Ιουνίου 1885, πραγματοποίησε την τελευταία του πτήση με ένα μεγάλο αερόστατο, το City of York. Πραγματοποιούσε ετήσιες επιδείξεις στο Γιορκ για αρκετά χρόνια και εκεί επέλεξε να αποχαιρετήσει το επάγγελμα το οποίο υπηρέτησε για πάνω από σαράντα χρόνια. Η ανοσία του στα σοβαρά ατυχήματα που είχε οφειλόταν στην ενστικτώδη συντηρητικότητα του, αλλά ακόμη περισσότερο στην εμπεριστατωμένη γνώση του σχετικά με την αντιμετώπιση των αεροστάτων.
Ο Κόξγουελ διέθετε εργοστάσιο αεροστάτων στο Σήφορντ του Σάσσεξ. Μετά τη συνταξιοδότησή του έζησε για μικρό διάστημα στο Τότεναμ, αλλά αργότερα μετακόμισε στο Σήφορντ του Ανατολικού Σάσσεξ όπου πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1900.
Έργα
Την περίοδο 1887-9 ο Κόξγουελ συγκέντρωσε σε δύο τόμους πολυάριθμα ενδιαφέροντα αλλά ατάκτως τοποθετημένα κεφάλαια της σταδιοδρομίας του ως αεροναυτικού, υπό τον τίτλο My Life and Balloon Experiences (Ο βίος μου και οι εμπειρίες με τα αερόστατα). Στον 1ο τόμο υπάρχει επιπλέον κεφάλαιο αναφορικά με τα στρατιωτικά αερόστατα. Στην αρχή του βιβλίου υπάρχει φωτογραφικό του πορτραίτο, το οποίο αναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Illustrated London News (13 Ιανουαρίου 1900) αναφέροντας πως επρόκειτο για τον καλύτερο αεροναυτικό των τελευταίων πενήντα ετών.
Ανέφερε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αεροπόροι
Γκιέριονγκ
Το Γκιέριονγκ (κορεατικά: 계룡시, προφέρεται [kje̞.ɾjoŋ]) είναι πόλη στη νοτιοανατολική επαρχία Νότιου Τσούνγκτσονγκ στη Νότια Κορέα. Ο σημερινός δήμαρχος είναι ο Τσόι Χονγκ-Μουκ. Η πόλη δημιουργήθηκε το 2003 και αποσχίστηκε από την πόλη Νόνσαν, μετά από παρατεταμένη τοπική διέγερση.
Περίπου οι μισοί (47%) των κατοίκων της πόλης, είτε υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις της Νότιας Κορέας, ή ανήκουν στην οικογένεια μελών της υπηρεσίας. Η πόλη φιλοξενεί πολλά σημαντικά Κορεατικά και διεθνή στρατιωτικά συνέδρια.
Το Όρος Γκιέριονγκ (κορεατικά: 계룡산, Γκιέριονγκσαν), που γειτνιάζει με την πόλη, θεωρείται το βουνό με τα περισσότερα γκι(qi) (πνευματική ενέργεια) στην Κορέα. Είναι επίσης η καρδιά του Εθνικού Πάρκου Γκιέριονγκσαν. Το 2010, ο συνολικός πληθυσμός της πόλης ήταν 40.950 κάτοικοι.
Σύγχρονη ιστορία
Το Γκιέριονγκ είναι μία από τις νεότερες πόλεις, εκτός από τις νέες πόλεις κοντά στη Σεούλ. Η καθιέρωση της ως μια πόλη που έγινε το 2003, όταν αποσχίστηκε από το Νόνσαν.
Η περιοχή που σήμερα ονομάζεται ως πόλη Γκιέργιονγκ ήταν γνωστή ως Σίντοαν μεταξύ των παλαιότερων κατοίκων. Το Γκιέριονγκ είναι επίσης γνωστό ως δορυφορική πόλη του Ντέτζον, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας.
Οικονομία
Η αλυσίδα Pelicana Chicken έχει την έδρα της στην πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νότιας Κορέας γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Κορέας
Ιωάννης Βερβέρης
Ο Ιωάννης Βερβέρης (1840–1903 ή 1905) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης σατιρικός ποιητής και εκδότης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1840 στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας το 1840. Μετακόμισε στη Σύρο όπου εξέδωσε τα σατιρικά περιοδικά Εωσφόρος και Ιππότης. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Αθήνα όπου υπήρξε εκδότης του περιοδικού Ό,τι θέλω την περίοδο 1876-1877. Επίσης συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Σουρή στην έκδοση του περιοδικού Σκηναί, ενώ έγινε γνωστός για το σκωπτικό του ύφος. Δημοσίευε επιφυλλίδες σε μορφή λαϊκών μυθιστορημάτων στα περιοδικά Αριστοφάνης, Ραμπαγάς και Μη Χάνεσαι, τα οποία είχαν ιδιαίτερα μεγάλη απήχηση στο αναγνωστικό κοινό. Αργότερα εξέδωσε και το περιοδικό Παληάνθρωπος στο οποίο χρησιμοποιούσε τη δημοτική γλώσσα κάτι που τον έκανε να θεωρείται πρόδρομος του δημοτικισμού. Πέθανε το 1903 ή το 1905 στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Βόλφγκανκ της Έσσης
Ο Βόλφγκανκ (γερμ.: Wolfgang, 6 Νοεμβρίου 1896 - 12 Ιουλίου 1989) από τον Οίκο της Έσσης του κλάδου Κάσσελ-Ρούμπενχαϊμ, ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Κάσσελ.
Βιογραφία
Ο Βόλφγκανκ-Μόριτς γεννήθηκε στο κάστρο Ρούμπενχαϊμ στο Όφενμπαχ επί του Μάιν και ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου-Καρόλου τιτουλάριου εκλέκτορα της Έσσης και της Μαργαρίτας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας.
Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του απεβίωσαν 23 και 20 ετών στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν δίδυμος με τον τρίτο αδελφό του Φίλιππο. Ο πατέρας του τον Οκτώβριο του 1918 εξελέγη βασιλιάς της Φινλανδίας (που περιελάμβανε και τη διεκδικούμενη Εσθονία) από το Κοινοβούλιο της χώρας. Ήταν εξάδελφος της Δάγμαρ, μητέρας του Νικολάου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας και τελευταίου μεγάλου δούκα της Φινλανδίας. Όμως τους επόμενους δύο μήνες η Γερμανία ηττήθηκε και έληξε ο Πόλεμος. Η Μαργαρίτα ήταν αδελφή του Γουλιέλμου Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας και τον Δεκέμβριο το Κοινοβούλιο της Φινλανδίας ψήφισε Δημοκρατικό καθεστώς για τη χώρα. Ο πατέρας του δεν πρόλαβε να αναλάβει το αξίωμά του. Προόριζε τον Βόλφγκανκ για βασιλιά της Φινλανδίας: επρόκειτο να τον πάρει μαζί του και να τον νυμφεύσει με μία Φινλανδή. Ο Φίλιππος υπηρετούσε στο στρατό και τον προόριζε για τον τίτλο του εκλέκτορα της Έσσης.
Επειδή ο Βόλφγκανκ ήταν άτεκνος, υιοθέτησε τον Κάρολο-Αδόλφο, γιο του νεότερου αδελφού του Χριστοφόρου, ο οποίος είχε αποβιώσει σε μάχη το 1943. Ο Βόλφγκανκ απεβίωσε το 1989 σε ηλικία 93 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1924 τη Μαρία-Αλεξάνδρα, κόρη του Μαξιμιλιανού πρίγκιπα του Μπάντεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Χριστόφορος της Έσσης
Βιογραφία
Ο Χρίστοφ-Ερνστ-Άουγκουστ γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη και ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου-Καρόλου τιτουλάριου εκλέκτορα της Έσσης και βασιλιά της Φινλανδίας και της Μαργαρίτας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας.
Τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του απεβίωσαν 23 και 20 ετών σε μάχη, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον πατέρα του τον διαδέχθηκε στους τίτλους του ο τρίτος αδελφός του Φίλιππος της Έσσης, ο οποίος κληρονόμησε και τον τίτλο του μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω από τον τελευταίο απόγονο του κλάδου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Ο Φίλιππος ήταν μέλος των Ναζί και το ίδιο ο Χριστόφορος: έγινε στο Γ΄ Ραιχ διευθυντής του Υπουργείου Αεροπορίας, διοικητής των αποθεμάτων της αεροπορίας και Ανώτερος αρχηγός (Oberführer) της Επιλαχίας Περιφρούρησης (Schutzstaffel, SS). Σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στα Απέννινα όρη, κοντά στο Φορλί της Ιταλίας και το πτώμα του βρέθηκε τη μεθεπόμενη ημέρα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1930 τη Σοφία, κόρη του Ανδρέα πρίγκιπα της Ελλάδας και είχε τέκνα :
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Το Κάλεσμα 2
Το Κάλεσμα 2 (αγγλικά: The Conjuring 2) είναι μια αμερικανική υπερφυσική ταινία τρόμου του 2016, σε σκηνοθεσία του Τζέιμς Γουάν. Το σενάριο είναι από τους Chad Hayes, Carey W. Hayes, Wan και David Leslie Johnson. Είναι η συνέχεια του Το Κάλεσμα του 2013 και αποτελεί τη τρίτη ταινία μέσα στο Σύμπαν Του Καλέσματος (The Conjuring Universe). Ο Πάτρικ Ουίλσον και η Βέρα Φερμίγκα επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους ως παραφυσικοί ερευνητές και συγγραφείς Εντ και Λορέιν Γουόρεν από την πρώτη ταινία. Η ταινία ακολουθεί τους Γουόρενς καθώς ταξιδεύουν στο Ηνωμένο Βασίλειο για να βοηθήσουν την οικογένεια Χόντσον, η οποία βιώνει βιώνει παραφυσικά γεγονότα στο σπίτι της, στο Ένφιλντ του Λονδίνου το 1977, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως Enfield poltergeist.
Τον Ιούλιο του 2013, πριν από την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας, αναφέρθηκε ότι η New Line Cinema είχε ήδη αναπτύξει ένα σίκουελ με την Φερμίγκα και τον Ουίλσον να έχουν υπογράψει για να επαναλάβουν τους ρόλους τους. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2014, ανακοινώθηκε ότι ο Γουάν θα επέστρεφε για να σκηνοθετήσει τη συνέχεια και θα έκανε την πρώτη του συνεισφορά ως συγγραφέας στο σενάριο. Η κύρια μαγνητοσκόπηση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2015 στο Λος Άντζελες και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2015 στο Λονδίνο.
Το Κάλεσμα 2 έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο TCL Chinese Theatre στις 7 Ιουνίου 2016 και κυκλοφόρησε θεατρικά στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 10 Ιουνίου 2016, από την Warner Bros. Pictures και τη New Line Cinema. Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές από γνωστούς κριτικούς - οι οποίοι επαίνεσαν τις ερμηνείες, την σκηνοθεσία του Γουάν, το σενάριο, την ατμόσφαιρα και τη μουσική δημιουργία του Τζόζεφ Μπιζάρα - και κέρδισε πάνω από 320 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως κάνοντας την, όπως και την πρώτη ταινία , μία από τις πιο εμπορικές ταινίες τρόμου όλων των εποχών. Ένα spin-off πρίκουελ, Η Καλόγρια, κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2018. Ένα τρίτο σίκουελ, The Conjuring: The Devil Made Me Do It, έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 4 Ιουνίου 2021.
Πλοκή
Το 1976, οι δαιμονολόγοι Εντ και Λορέιν Γουόρεν ερευνούν τις δολοφονίες του Άμιτιβιλ στο σπίτι του Άμιτιβιλ, για να διαπιστώσουν εάν μια δαιμονική παρουσία είχε καταλάβει τον Ρόναλντ Ντεφέο Τζούνιορ και κατόπιν τον ώθησε στο να σκοτώσει ολόκληρη την οικογένειά του στις 13 Νοεμβρίου 1974. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης τους στο σπίτι, η Λορέιν έχει ένα όραμα το οποίο της δείχνει ξανά τους φόνους. Το πνεύμα ενός από τα νεκρά ανίψια του άντρα την οδηγεί στο υπόγειο, όπου συναντά μια δαιμονική μοναχή η οποία με την σειρά της, τής δείχνει τον Έντ, καρφωμένο μέσα σε έναν μυτερό πάσσαλο. Εκείνη τρομάζει και ξυπνάει.
Το 1977, η οικογένεια Χόντσον αρχίζει να βιώνει παράξενα περιστατικά στο σπίτι τους, στο προάστιο Ένφιλντ του Λονδίνου. Η Τζάνετ, η δεύτερη μεγαλύτερη σε ηλικία ανάμεσα στα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, αρχίζει να συνομιλεί στα όνειρά της με μια οντότητα ενός θυμωμένου ηλικιωμένου άντρα που κάθεται στην πολυθρόνα του σαλονιού, και επιμένει ότι το σπίτι αυτό του ανήκει. Τελικά, όλα τα αδέλφια της Τζάνετ και η μητέρα τους, Πέγκι, γίνονται μάρτυρες παραφυσικών γεγονότων, τρομοκρατούνται και αναζητούν καταφύγιο στους γείτονές τους. Καθώς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προσπαθούν να πάρουν συνέντευξη από την οικογένεια, τη Τζάνετ κατέχει ο ηλικιωμένος άνδρας, ο Μπιλ Ουίλκινς, ο οποίος προηγουμένως ζούσε και πέθανε στο σπίτι. Ο Ουίλκινς μέσω της Τζάνετ, δηλώνει ότι απολαμβάνει να ακούει τις φοβισμένες κραυγές της οικογένειας και θέλει πίσω το σπίτι του. Καθώς η Τζάνετ δείχνει όλο και περισσότερα σημάδια δαιμονικής κατοχής, η ιστορία φτάνει τελικά μέχρι του Γουόρενς και ζητείται η βοήθειά τους στην έρευνα για να αποδειχθεί εάν ο "δαιμονισμός" της Τζάνετ είναι φάρσα ή όχι. Η Λορέιν, φοβισμένη ότι το όραμά τής για το θάνατο του Έντ μπορεί να γίνει πραγματικότητα, τον προειδοποιεί να μην ασχοληθούν πολύ με την υπόθεση. Είχε ακόμη ένα όραμα με τη δαιμονική καλόγρια, η οποία της είπε κάτι και η Λορέιν το χάραξε στο βιβλίο της, κάτι που αργότερα ξέχασε.
Κατά την παραμονή τους στην κατοικία των Χόντσον, ο Εντ και η Λορέιν συμβουλεύονται άλλους παραφυσικούς ερευνητές, συμπεριλαμβανομένων των Μωρίς Γκρος και Ανίτα Κρέγκορι, σχετικά με τη νομιμότητα της υπόθεσης. Προσπαθούν να επικοινωνήσουν με το πνεύμα του Ουίλκινς, ελπίζοντας να τον πείσουν να σταματήσει να στοιχειώνει την οικογένεια. Ένα βράδυ, η Γκρέγκορι παρουσιάζει ένα βίντεο το οποίο αποδεικνύει ότι η Τζάνετ κατέστρεψε την κουζίνα επίτηδες σαν μια φάρσα, αμφισβητώντας έτσι το στοίχειωμα. Με βάση αυτό, ο Εντ και η Λορέιν αποφασίζουν να φύγουν, πιστεύοντας ότι η οικογένεια ψεύδεται ώστε να κερδίσει φήμη και χρήματα. Ωστόσο, ανακαλύπτουν ότι το πνεύμα του Ουίλκινς είναι μόνο ένα πιόνι που χειρίζεται η δαιμονική καλόγρια, για να στοιχειώσει τη Τζάνετ. Η Λορέιν συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να αισθανθεί μία δαιμονική παρουσία στο σπίτι, λόγω του ότι η καλόγρια την εμποδίζει, και την αποτρέπει από το να ανακαλύψει την πραγματική αλήθεια για το τι είναι αυτό που βρίσκεται μέσα στη Τζάνετ.
Έτσι ο Εντ και η Λορέιν επέστρεψαν γρήγορα στην κατοικία των Χόντσον, μόνο και μόνο όμως για να βρουν τη Τζάνετ πλήρως στην κατοχή της καλόγριας, κλειδωμένη μέσα στο στοιχειωμένο σπίτι, ενώ τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας κλειδωμένα απ' έξω. Ο Εντ καταφέρνει να μπει στο σπίτι, και βρίσκει την Τζάνετ στο παράθυρο, έτοιμη να αυτοκτονήσει. Καταφέρνει να πιάσει την Τζάνετ εγκαίρως πριν πέσει, αλλά η κουρτίνα από την οποία κρατιέται ο Εντ με την Τζάνετ είναι έτοιμη να σπάσει και να τους ρίξει κάτω. Ο κεραυνός χτυπά το δέντρο στην μπροστινή αυλή, μετατρέποντάς το σε έναν μυτερό ξύλινο πάσσαλο, ακριβώς όπως στο όραμα της Λορέιν. Η Λορέιν βρίσκει τη Βίβλο της, στην οποία ανακαλύπτει ότι αυτό που της είπε ο Δαίμονας και έγραψε, ήταν το ίδιο το όνομα του, Βάλακ. Απευθύνεται στον δαίμονα με το όνομά του, καταδικάζοντας τον πίσω στην κόλαση. Η Τζάνετ απελευθερώνεται από την παρουσία της, και η Λορέιν τραβάει εκείνη και τον Εντ από το παράθυρο με ασφάλεια.
Ανάπτυξη
Τον Ιούλιο του 2013, πριν από την κυκλοφορία του Καλέσματος, το περιοδικό "Variety" ανέφερε ότι η New Line Cinema βρισκόταν ήδη στα αρχικά στάδια ανάπτυξης ενός σίκουελ, μετά τις θετικές κριτικές της πρώτης ταινίας. Η ταινία θα ασχολείται με την υπόθεση του Enfield poltergeist, η οποία έλαβε χώρα στο δήμο Ένφιλντ του Λονδίνου από το 1977 έως το 1979, και αφορούσε τον δαιμονισμό δύο αδελφών, ηλικίας 11 και 13, στο σπίτι της μητέρας τους. Το Κάλεσμα 2 περιέχει επίσης την πιο διάσημη και πιο τεκμηριωμένη υπόθεση των Γουόρενς, το Στοιχειωμένο Άμιτιβιλ.
Προ-παραγωγή
Στις αρχές του Ιουλίου 2015, οι ηθοποιοί Φερμίγκα και Ουίλσον επισκέφτηκαν τη Λορέιν στο Κέντρο Παρακολούθησης της Νέας Αγγλίας στο Κοννέκτικατ για την προετοιμασία των ρόλων τους. Στις 28 Ιουλίου 2015, ο Γουάν ξεκίνησε επίσημα την προπαραγωγή για την ταινία. Τον Αύγουστο του 2015, η ταινία έλαβε 5,6 εκατομμύρια δολάρια σε πιστώσεις φόρου από την Επιτροπή Κινηματογράφου της Καλιφόρνια για τη μεταφορά της παραγωγής στο κράτος.
Γυρίσματα
Η κύρια μαγνητοσκόπηση για το Κάλεσμα 2 ξεκίνησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2015, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Λόγω μιας ανεξήγητης σειράς γεγονότων κατά τη διάρκεια της παραγωγής της πρώτης ταινίας, ένας ιερέας από τη Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή της Σάντα Φε έφτασε για να ευλογήσει τους χώρους και τους παραγωγούς της ταινίας. Η παραγωγή μεταφέρθηκε στο Λονδίνο στις 18 Νοεμβρίου 2015. Η μαγνητοσκόπηση ολοκληρώθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2015. Η παραγωγή διήρκεσε 50 ημέρες, με 40 ημέρες γυρισμάτων στα στούντιο Warner Bros. Studios, Burbank, και 10 ημέρες στο Λονδίνο.
Μουσική
Το αρχικό μουσικό κομμάτι για το The Conjuring 2 γράφτηκε από τον Τζόζεφ Μπιζάρα και κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου 2016, από την WaterTower Music. Ο Μπιζάρα, ένας μακροχρόνιος συνεργάτης του σκηνοθέτη Τζέιμς Γουάν, συνέθεσε τη μουσική αφού είχε ήδη μία ιδέα του τι θα έπρεπε να κάνει έχοντας σκηνοθετήσει το πρώτο Κάλεσμα και την σειρά των Insidious (ελληνικά: Παγιδευμένη Ψυχή). Ο ηθοποιός Πάτρικ Ουίλσον ερμηνεύει το "Can't Help Falling in Love" του Έλβις Πρίσλεϋ με μια κιθάρα μέσα στην ταινία, ενώ τραγούδια όπως το "Clash's", "London Calling", "I Started a Joke", "This Το Old Man" και "There was a Crooked Man" εμφανίζονται επίσης.
Μάρκετινγκ
Τον Δεκέμβριο του 2015, η Entertainment Weekly κυκλοφόρησε την πρώτη εικόνα από την ταινία, παρουσιάζοντας τον χαρακτήρα που απεικονίζει η Μάντισον Γουλφ. Στις 6 Ιανουαρίου 2016, ο Τζέιμς Γουάν δημοσίευσε ένα teaser clip στους λογαριασμούς του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποκαλύπτοντας ότι το πρώτο επίσημο τρέιλερ θα έκανε το ντεμπούτο του την επόμενη μέρα. Επίσης στις 6 Ιανουαρίου, στην πλατφόρμα Yahoo!, κυκλοφόρησαν αποκλειστικά δύο φωτογραφίες από την ταινία, με τους Βέρα Φερμίγκα και Πάτρικ Ουίλσον. Τις εβδομάδες που προηγήθηκαν της πρεμιέρας της ταινίας, άρχισαν να προβάλλονται τηλεοπτικά σποτ. Ακολούθησε ένα βίντεο με τίτλο "Strange Happenings in Enfield", στο οποίο οι αδελφές Χόντσον και η Λορέιν Γουόρεν συζητούν για τις εμπειρίες τους σχετικά με την συγκεκριμένη υπόθεση. Δύο εβδομάδες πριν από την πρεμιέρα του Καλέσματος 2, το κοινό είχε την ευκαιρία να βιώσει μία εμπειρία εικονικής πραγματικότητας 360 μοιρών στο σκηνικό της ταινίας, στο Ένφιλντ. Μετά από αυτό, ακολούθησε ένα άλλο βίντεο, με τίτλο "Audio Recordings", το οποίο περιείχε μια ηχογράφηση του δαίμονα που ενέπνευσε την ταινία.
Θεατρική κυκλοφορία
Το Κάλεσμα 2 είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 23 Οκτωβρίου 2015, αλλά τον Οκτώβριο του 2014, η Warner Bros. έθεσε μία απροσδιόριστη ημερομηνία κυκλοφορίας κάπου στο 2016. Τελικά, το Κάλεσμα 2 είχε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο κόκκινο χαλί στο κινεζικό θέατρο TCL στις 7 Ιουνίου 2016, στο πλαίσιο του προγράμματος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λος Άντζελες, τρεις ημέρες πριν από την ευρεία κυκλοφορία του.
Στις 17 Ιουνίου 2016, ένας 65χρονος άνδρας πέθανε από καρδιακή προσβολή ενώ παρακολουθούσε την ταινία σε έναν κινηματογράφο στο Tiruvannamalai της Ινδίας.
Home media
Το Κάλεσμα 2 κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή στις 30 Αυγούστου 2016 και σε DVD και Blu-ray στις 13 Σεπτεμβρίου 2016. Ορισμένα DVD περιλάμβαναν επίσης ορισμένα έξτρα πλάνα, παρασκήνια και κάποιες διαγραμμένες σκηνές.
Box office
Το Κάλεσμα 2 κέρδισε 102,5 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και 217,9 εκατομμύρια δολάρια σε άλλες περιοχές καταφέρνοντας να μαζέψει το συνολικό ποσό των 320,4 εκατομμυρίων δολαρίων. Αν και κέρδισε λιγότερα στη Βόρεια Αμερική από την πρώτη ταινία, τα πήγε καλύτερα διεθνώς, έχοντας 0,5% περισσότερη απήχηση. Η ταινία αποτέλεσε τη ταινία τρόμου με τα υψηλότερα κέρδη της χρονιάς 2016 και τη δεύτερη πιο επιτυχημένη ταινία τρόμου όλων των εποχών, μετά από τον Εξορκιστή του 1973 (441,3 εκατομμύρια δολάρια). Το site Deadline Hollywood υπολόγισε ότι το καθαρό κέρδος της ταινίας ανέρχεται σε 98,3 εκατομμύρια δολάρια, συνυπολογίζοντας όλα τα έξοδα, καθιστώντας την 14η πιο κερδοφόρα κυκλοφορία του 2016.
Στη Βόρεια Αμερική, η ταινία έκανε την πρεμιέρα της στις 10 Ιουνίου 2016, παράλληλα με το Warcraft και το Now You See Me 2, και υπολόγιζε να συγκεντρώσει συνολικά περίπου 35-40 εκατομμύρια δολάρια από 3.343 θέατρα κατά το εναρκτήριο Σαββατοκύριακο. Η ταινία κέρδισε 16,4 εκατομμύρια δολάρια την πρώτη ημέρα της, και 3,4 εκατομμύρια δολάρια από το βράδυ της Πέμπτης, ξεπερνώντας τα 3,3 εκατομμύρια δολάρια που είχε κερδίσει η πρώτη ταινία. Στο εναρκτήριο Σαββατοκύριακο, η ταινία κέρδισε 40,4 εκατομμύρια δολάρια από 3.434 θέατρα (σχεδόν ίδιο ποσό με τα 41,9 εκατομμύρια δολάρια της πρώτης ταινίας), καθιστώντας την πιο κερδοφόρα πρεμιέρα του Ιουνίου (σπάζοντας το ρεκόρ του The Purge), και κέρδισε την πέμπτη θέση καλύτερης πρεμιέρας όλων των εποχών, πίσω από το αρχικό Κάλεσμα, το Paranormal Activity 2 και το Paranormal Activity 3 (40,6 εκατομμύρια $ και 52,5 εκατομμύρια $ αντίστοιχα), και το Friday the 13th (40,6 εκατομμύρια δολάρια). Η ταινία αντιμετώπισε απότομη πτώση 63,2% το δεύτερο Σαββατοκύριακο (κερδίζοντας 14,8 εκατομμύρια δολάρια από 3.356 θέατρα). Αυτή ήταν μια πολύ μεγαλύτερη πτώση από Το Κάλεσμα (πτώση 46,9%) και την Annabelle (πτώση 57,3%). Ως αποτέλεσμα, έπεσε στην τρίτη θέση πίσω από τις νεοφερμένες ταινίες Ψάχνοντας Την Ντόρι και Central Intelligence. Άρχισε να χάνει σημαντικό αριθμό θεατών μέχρι το τρίτο Σαββατοκύριακο ως αποτέλεσμα των πολυάριθμων ταινιών που κυκλοφόρησαν την ίδια περίοδο. Το περιοδικό Forbes σημείωσε ότι Το Κάλεσμα 2 έπεσε γρηγορότερα από την προηγούμενη ταινία, αλλά είχε ήδη βγάλει περισσότερα από το Insidious: Κεφάλαιο 2, Annabelle και τόσο από το The Purge όσο και από το The Purge: Anarchy που είχαν εκείνη τη στιγμή κυκλοφορήσει.
Εκτός της Βόρειας Αμερικής, η ταινία κυκλοφόρησε σε 60 χώρες. Έγινε μεγάλη επιτυχία στη Λατινική Αμερική και είχε εξαιρετική απόδοση σε άλλες Καθολικές χώρες λόγω της πνευματικής της θεματικότητας, ενώ τα πήγε επίσης καλά στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου γυρίστηκε κιόλας. Κυκλοφόρησε σε άλλες 44 χώρες το ίδιο σαββατοκύριακο που κυκλοφόρησε και στις Ηνωμένες Πολιτείες, και κέρδισε 51,5 εκατομμύρια δολάρια στο εναρκτήριο Σαββατοκύριακο από 10.400 οθόνες, παίρνοντας τη δεύτερη θέση πίσω από το Warcraft. Προστέθηκαν άλλα 43,1 εκατομμύρια δολάρια το δεύτερο σαββατοκύριακο από συνολικά 57 χώρες και πέρασε το όριο των 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο, παρέμεινε στη δεύτερη θέση στο διεθνές box office, πίσω από το τότε νεοφερμένο Ψάχνοντας Την Ντόρι.
Σημείωσε τη μεγαλύτερη πρεμιέρα όλων των εποχών για μια ταινία τρόμου σε 24 χώρες, όπως στο Μεξικό (1,6 εκατομμύρια δολάρια), τη Βραζιλία (735.000 δολάρια), την Αυστραλία (401.000 δολάρια) και όλη τη Λατινική Αμερική. Επιπλέον, όσον αφορά την πρεμιέρα του Σαββατοκύριακου, η ταινία σημείωσε τη μεγαλύτερη πρεμιέρα για μια ταινία τρόμου σε 26 χώρες, όπως το Μεξικό (9 εκατομμύρια δολάρια), τη Βραζιλία (4,1 εκατομμύρια δολάρια) και την Αυστραλία (3 εκατομμύρια δολάρια). Στην Αργεντινή, η ταινία σημείωσε τη δεύτερη μεγαλύτερη πρεμιέρα για την Warner Bros. με 2,85 εκατομμύρια δολάρια, πίσω από τον Batman v Superman: Dawn of Justice. Στη Νότια Κορέα, η ταινία από την πρεμιέρα της κέρδισε 4 εκατομμύρια δολάρια, στη Γαλλία κέρδισε 3,7 εκατομμύρια δολάρια, στην Ισπανία κέρδισε 1,85 εκατομμύρια δολάρια, στη Ρωσία κέρδισε 1,75 εκατομμύρια δολάρια και στην Ιταλία κέρδισε 1,1 εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία αντιμετώπισε σκληρό ανταγωνισμό απέναντι στην Central Intelligence στη Γερμανία, κερδίζοντας 2,1 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο Σαββατοκύριακο, τοποθετώντας την στη δεύτερη θέση πίσω από την προαναφερθείσα ταινία. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ταινία κέρδισε στο εναρκτήριο Σαββατοκύριακο το ποσό των 4,6 εκατομμυρίων £ (6,8 εκατομμύρια $) από 504 θέατρα, υπερδιπλάσιο από το άνοιγμα της αρχικής ταινίας (3,3 εκατομμύρια δολάρια). Όσον αφορά τα συνολικά κέρδη, οι πιο κερδοφόρες χώρες εκτός της Βόρειας Αμερικής ήταν το Μεξικό (20,3 εκατομμύρια δολάρια), το Ηνωμένο Βασίλειο (15,3 εκατομμύρια δολάρια), η Νότια Κορέα (11,5 εκατομμύρια δολάρια) και η Ινδία (11,5 εκατομμύρια δολάρια). Έχει γίνει η ταινία με τα υψηλότερα κέρδη της Warner Bros. στη Χιλή με συνολικό κέρδος 5,4 εκατομμυρίων δολαρίων.
Κριτικές
Η ταινία έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και το κοινό. Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes η ταινία έχει βαθμολογία έγκρισης 81% με βάση 247 κριτικές, με μέση βαθμολογία 6,7 / 10. Σχετικά με το Metacritic, η ταινία έχει βαθμολογία 65 στα 100, με βάση 38 κριτικούς, έχοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές". Το κοινό που ερωτήθηκε από το CinemaScore έδωσε στην ταινία έναν μέσο βαθμό "A-" σε κλίμακα A + έως F, το ίδιο σκορ που κέρδισε και το πρώτο Κάλεσμα.
Στην κριτική της για το The Hollywood Reporter, η Sheri Linden επαίνεσε την ταινία, λέγοντας: "Τρία χρόνια μετά Το Κάλεσμα, ο σκηνοθέτης Τζέιμς Γουάν μας προσφέρει ένα εξαιρετικό σίκουελ." Ο Owen Gleiberman του περιοδικού Variety, έδωσε στην ταινία μια ανάμικτη κριτική, γράφοντας, "Σε ένα επίπεδο, το Κάλεσμα 2 είναι απλώς μια όχι-κακή ταινία τρόμου, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, αλλά σε ένα άλλο επίπεδο προσφέρει στους θαυμαστές του μια καθησυχαστική βοήθεια για να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους. Αν υπάρχουν δαίμονες εκεί έξω, τότε πρέπει και ο Θεός να είναι και εκεί έξω. Το κοινό, έχει αποδείξει εδώ και καιρό, ότι θα πληρώσει για να δει και τα δύο." Ο Alonso Duralde του TheWrap έδωσε στην ταινία μια θετική κριτική, δηλώνοντας, "Το τρομακτικό σπάνια χτυπά δύο φορές στο ίδιο μέρος, παρά τις προσπάθειες τόσων πολλών ταινιών τρόμου, αλλά ακόμα κι αν Το Κάλεσμα 2 δεν προσφέρει τις απολαυστικές ανατριχίλες της αρχικής ταινίας, διατηρεί μια σταθερή ηρεμία καθ 'όλη τη διάρκεια της, με έναν αργό και σταθερό φόβο ότι κάτι σε παρακολουθεί."
Σε μια μικτή κριτική, ο Chris Nashawaty του Entertainment Weekly έδωσε στην ταινία ένα B-, γράφοντας: "Υπάρχουν κάποιες συμπαγείς φοβίες (ο Γουάν είναι πολύ προικισμένος στη σκοτεινή τέχνη της χειραγώγησης ώστε να μην σας κάνει να αναπηδήσετε από τον φόβο σας μερικές φορές), αλλά δεν φτάνει τίποτα στο ίδιο επίπεδο με τη λαμπρή σκηνή hide-and-clup με την Λίλι Τέιλορ." Ο Jacob Wilkins της The Cavalier Daily επαίνεσε την ταινία, αποκαλώντας τον Γουάν "μάστερ του τρόμου" και παρατήρησε ότι η ταινία ήταν "φρέσκια και πρωτότυπη". Ο Pete Hammond του Deadline.com έγραψε ότι είναι «ευχάριστα έκπληκτος» από το σίκουελ και ότι έχει επιτύχει ο Γουάν με την ταινία, δηλώνοντας, «Ο Γουάν γνωρίζει τα κόλπα αυτού του είδους (αυξημένα ηχητικά εφέ, κινούμενα έπιπλα, σκοτεινές γωνίες) αλλά κάπως θαυμαστά βάζει πραγματικά μια φρεσκάδα σε όλα." Πρόσθεσε, "Είναι μια ταινία από την κόλαση."
Σίκουελ
Ο Γουάν έχει δηλώσει για περαιτέρω πιθανά σίκουελ, "Θα μπορούσαν να υπάρχουν πολλές περισσότερες ταινίες [Καλέσματα] επειδή οι Γουόρενς έχουν τόσες πολλές ιστορίες". Οι σεναριογράφοι Chad και Carey Hayes έχουν επίσης εκφράσει το ενδιαφέρον τους να δουλέψουν πάνω σε ένα ακόμη σίκουελ. Ωστόσο, ο Γουάν δήλωσε ότι μπορεί να μην είναι σε θέση να σκηνοθετήσει την ταινία λόγω των δεσμεύσεών του σε άλλα έργα. Δήλωσε στον Collider, «Υποθέτοντας ότι είμαστε αρκετά τυχεροί ώστε να έχουμε ένα τρίτο κεφάλαιο, υπάρχουν κι άλλοι σκηνοθέτες που θα ήθελα να εντάξω στον κόσμο του Καλέσματος, αν είμαστε αρκετά τυχεροί». Ο Γουάν έχει επίσης δηλώσει ότι, αν επρόκειτο να δημιουργηθεί μια τρίτη ταινία, θα ήταν ιδανικό να διαδραματιστεί τη δεκαετία του 1980. Ο Γουάν αργότερα δήλωσε ότι η συνέχεια θα μπορούσε να περιλαμβάνει λυκάνθρωπους, "Ίσως μπορούμε να συνεχίσουμε σαν ένα κλασικό αμερικανικό φιλμ με λυκάνθρωπους σε στυλ Λονδίνου. Αυτό θα ήταν φοβερό!" Τον Μάιο του 2017, ο Σάφραν είπε ότι είναι απίθανο ένα τρίτο σίκουελ να περιλαμβάνει ένα στοιχειωμένο σπίτι, για άλλη μία φορά. Τον Ιούνιο του 2017, ανακοινώθηκε ότι μια τρίτη ταινία ήταν σε εξέλιξη, με τον βοηθό-συγγραφέα του Καλέσματος 2, David Leslie Johnson να προσλαμβάνεται για να γράψει το σενάριο. Τον Αύγουστο του 2017, ο Γουάν είπε στην Entertainment Weekly ότι οι κινηματογραφιστές "εργάζονται σκληρά στο Κάλεσμα 3" και ότι "είμαστε στη μέση του σεναρίου και εξακολουθούμε να τα καταφέρνουμε. Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι το σενάριο θα είναι πολύ καλό. Με πόσα άτομα να έχουν αγαπήσει τις δύο πρώτες [ταινίες Καλέσματα], δεν θέλω να βιαστώ στην τρίτη, αν είναι δυνατόν ". Μέχρι τον Σεπτέμβριο του επόμενου έτους, ο παραγωγός Πίτερ Σάφραν δήλωσε ότι το σενάριο είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και ότι η παραγωγή θα ξεκινήσει τα γυρίσματα κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του 2019. Τον Οκτώβριο του 2018, ο Γουάν επέλεξε τον Μίχαελ Τσάβες για τη σκηνοθεσία της ταινίας.
Η Καλόγρια
Στις 15 Ιουνίου 2016, αναφέρθηκε ότι μια ταινία spin-off με τίτλο Η Καλόγρια (2018), με επίκεντρο τον χαρακτήρα Βάλακ από το Κάλεσμα 2, ήταν σε εξέλιξη με τον Τζόνσον να γράφει το σενάριο. Οι Σάφραν και Γουάν είναι στην παραγωγή. Ο Κορίν Χάρντυ προσλήφθηκε για να σκηνοθετήσει την ταινία, με σενάριο των Γουάν και Γκάρυ Νταυμπερμαν. Κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, με πρωταγωνιστές τους Ντεμιάν Μπιτσίρ και Τάισα Φαρμίγκα (αδερφή της Βέρα Φαρμίγκα). Η Μπόνι Άαρονς επαναλαμβάνει το ρόλο της στην ταινία σαν Δαίμονας Βάλακ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάιο του 2017 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας.
The Crooked Man
Στις 31 Μαΐου 2017, ο Πίτερ Σάφραν είπε ότι υπήρχε η πιθανότητα μιας ταινίας "Crooked Man" (άλλος ένας δαίμονας από το Κάλεσμα 2). Στις 14 Ιουνίου 2017, αναφέρθηκε ότι μια ταινία spin-off με τίτλο The Crooked Man, ήταν σε εξέλιξη με τον Μάικ Βαν Γουόές να γράφει το σενάριο από μια ιστορία του Τζέιμς Γουάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Υπερφυσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Υπερφυσικές θρίλερ ταινίες
Γιούλιαν Ντράξλερ
Ο Γιούλιαν Ντράξλερ (Julian Draxler, 20 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Παρί Σεν Ζερμέν και στην Εθνική Γερμανίας.
Σε συλλόγους
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2011 στη Σάλκε, όπου έπαιζε από την παιδική του ηλικία. Με τη Σάλκε κατέκτησε το Κύπελλο Γερμανίας και το Σούπερ Καπ Γερμανίας. Το 2015 πήρε μεταγραφή για τη Βόλφσμπουργκ, όπου έμεινε για ενάμιση χρόνο. Από τον Ιανουάριο του 2017 παίζει στην Παρί Σεν Ζερμέν και έχει κατακτήσει το Κύπελλο Γαλλίας και το Λιγκ Καπ Γαλλίας.