cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 800 μέτρα ανδρών
Πηγές
800 μέτρα
Βάλτερ Κραντς
Ο Βάλτερ Κραντς (Walther Kranz, 23 Νοεμβρίου, 1884, Georgsmarienhütte – 18 Σεπτεμβρίου, 1960, Βόννη) ήταν ένας Γερμανός κλασικός φιλόλογος και ιστορικός της Φιλοσοφίας.
Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Βερολίνο από το 1903 έως το 1907, με καθηγητές τον Ούλριχ Βιλαμόβιτς, τον Χέρμαν Ντιλς και τον ΄Εντουαρντ Νόρντεν. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1910, υπό την επίβλεψη του Ούλριχ Βιλαμόβιτς. Για κάποια χρόνια ήταν δάσκαλος στο Βερολίνο, στο πειραματικό σχολείο του Grunewald. Το 1932, έγινε επίτιμος καθηγητής κλασικών γλωσσών στο Πανεπιστήμιο του Χάλλε. Ανέλαβε την έκδοση του έργου Die Fragmente die Vorsokratiker (Οι Προσωκρατικοί - Οι μαρτυρίες και τα αποσπάσματα, στην ελληνική έκδοση) του Χέρμαν Ντιλς, από την 5η έκδοση και έπειτα. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Ναζί, βίωσε πολιτικά προβλήματα διοτι η σύζυγός του ήταν εβραία. Το 1937 του αφαιρέθηκε η άδεια διδασκαλίας και το 1943, αποδέχτηκε την πρόσκληση του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, όπου δίδαξε έως το 1950. Από το 1950 έως το 1955 βρέθηκε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, ως επίτιμος καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας. Πέθανε το 1960.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Βασιλική Ιωαννίνων
Η Βασιλική είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Βασιλική βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων και της λίμνης Παμβώτιδας σε υψόμετρο 540 μέτρα. Αξιοθέατο της περιοχής είναι το μνημείο του επτανήσιου ποιητή και αγωνιστή Λορέντζου Μαβίλη, στα βορειοανατολικά, εκεί όπου σκοτώθηκε πολεμώντας μαζί με τους εθελοντές Γαριβαλδινούς κατά των Τούρκων για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων στις 28 Νοεμβρίου 1912. Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 με την παλιά της ονομασία Γιάννιστα να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε αρχικά σε Βασιλικόν και το 1957 τελικά σε Βασιλική. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον ακατοίκητο Μαβίλλη αποτελούν την τοπική κοινότητα Βασιλικής της δημοτικής ενότητας Παμβώτιδος που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 486 κατοίκους.
Πηγές
https://web.archive.org/web/20080526115428/http://www.dimospambotidos.gr/
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Σημ
Σημ πρόσωπο της Βίβλου ο μεγαλύτερος απο τους τρεις γιους σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης του γενάρχη της ανθρωπότητας Νώε, γενάρχης όλων των Σημιτικών λαών που δραστηριοποιήθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της Μεσοποταμίας. Η Γένεση (Κεφ. 10,21) αναφέρει τον Σήμ σαν μεγαλύτερο αδελφό του Ιάφεθ, στην συνέχεια ο επόμενος στίχος (Κεφ. 10,22) αναφέρει τους πέντε γιούς του Σήμ γενάρχες των μεγάλων Σημιτικών λαών που κυριάρχησαν στην Μεσοποταμία στην αρχαιότητα ανάμεσα τους και τους Εβραίους τον λαό απο τον οποίο προήλθε ο Ιησούς.
Ο Εβραίος ιστορικός του 1ου αιώνα μ.χ. Ιώσηπος Φλάβιος καθορίζει τον Ελάμ γενάρχη των Ελαμιτών, τον Ασσούρ γενάρχη των Ασσυρίων, τον Αρφαξάδ γενάρχη των Χαλδαίων, τον Λούδ γενάρχη των Λυδών και τον Αράμ γενάρχη των Συρίων. Ο πατέρας του τον ευλόγησε μαζί με τον αδελφό του Ιάφεθ ενώ καταράστηκε τον άλλο αδελφό τους Χαμ να είναι δούλος των άλλων δύο επειδή τον είδε γυμνό (Γένεσις θ΄ 20-27)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Τσαπουρνιά (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
8
Το έτος 8 ήταν ένα δίσεκτο έτος που αρχίζει την Κυριακή στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Κάμιλλου και Κουινκτιλιανού (ή, λιγότερο συχνά, το 761 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 8 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών.
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 8 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
HMS Cossack
Έξι πλοία του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού είχαν το όνομα HMS Cossack:
8
Sources
08
HMS Cossack
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ονομασίες πλοίων του Βασιλικού Ναυτικού
Ιράντζα
Το Νησί Ιράντζα (μαλαγασικά: Nosy Iranja) είναι ένα νησί της Μαδαγασκάρης στην Επαρχία Αντσιρανάνα και στην Περιφέρεια Ντιάνα.
Γεωγραφία
Η Ιράντζα βρίσκεται βορειοδυτικά της Μαδαγασκάρης και δυτικά της Αντσιρανάνα. Έχει βλάστηση σχεδόν παντού, με εξαίρεση τα νοτιοδυτικά. Τα βουνά βρίσκονται κεντρικά και νοτιοδυτικά. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες -13.58333°N, 47.81667°W. Το νερό του νησιού είναι καθαρό, τόσο που μπορεί κανείς να δει τον πάτο της θάλασσας από την επιφάνειά της. Είναι επίσης ιδανικό μέρος για καταδύσεις. Έχει πολύ ωραίες παραλίες με λευκή άμμο.
Το σχήμα του μοιάζει με το γράμμα "Τ".
Πανίδα
Ιραντζα Ιραντζα
Αγία Παρασκευή Λαμίας Φθιώτιδας
Η Αγία Παρασκευή είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 20 μέτρα.
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή βρίσκεται στον κάμπο της Λαμίας, προς τον Μαλιακό κόλπο και σε απόσταση 6 χλμ. ανατολικά από την Λαμία. Στα νότια του χωριού περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 και ανατολικά είναι η ΒΙ.ΠΕ Λαμίας. Πρόκειται για νέο σχετικά οικισμό, αρκετά πυκνοδομημένο ο οποίος αποτελεί τον μόνιμο τόπο κατοικίας πρώην κατοίκων των λοιπών ορεινών οικισμών της περιοχής. Νότια του χωριού και στην τοποθεσία «Πλατάνια» έχουν εντοπιστεί ίχνη συνεχούς κατοίκησής της από την νεότερη νεολιθική περίοδο μέχρι την ρωμαϊκή. Η περιοχή από το 1994 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος «για λόγους προστασίας του προϊστορικού οικισμού, τα λείψανα του οποίου σώζονται διάσπαρτα στο γήλοφο που βρίσκεται στη θέση "Πλατάνια" και χρονολογείται από τους νεολιθικούς χρόνους μέχρι και τους ΥΕΙΙΙ χρόνους». Η περιοχή νότια της Αγίας Παρασκευής, που περικλείεται από τον Αυτοκινητόδρομο 1 και γύρω από τον Μαλιακό (Κάτω ρους και εκβολές Σπερχειού) έχει χαρακτηριστεί Natura 2000.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ροδίτσης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Αγραδούλα, το Λιμογάρδι και το Παλαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίας Παρασκευής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει 957 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 922. Με την απογραφή του 2001 είχε 1.102 και 957 αντίστοιχα. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 59,111 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
TFTP
Το πρωτόκολλο Trivial File Transfer Protocol (TFTP) είναι ένα πολύ απλό πρωτόκολλο για την μεταφορά αρχείων μέσω του Διαδικτύου. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1980 και παρέχει μερικές μόνο από τις λειτουργίες που διαθέτει το πρωτόκολλο FTP. Δεδομένου ότι είναι τόσο απλό, η ποσότητα μνήμης που χρειάζεται για να λειτουργήσει είναι σχετικά μικρή, πράγμα πολύ σημαντικό την εποχή που εμφανίστηκε διότι η μνήμη υπολογιστών ήταν ιδιαιτέρως περιορισμένη. Το TFTP χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την έναρξη (booting) διαφόρων δρομολογητών (routers) οι οποίοι δεν είχαν σκληρούς δίσκους ή δισκέτες για να αποθηκεύσουν το λειτουργικό σύστημα. Σήμερα χρησιμοποιείται για την μεταφορά μικρών αρχείων μεταξύ των υπολογιστών ενός δικτύου.
Το TFTP βασίζεται κυρίως σε ένα προγενέστερο πρωτόκολλο, το EFTP. Λόγω της απλότητάς του, το TFTP ήταν ένα από τα πρώτα πρωτόκολα της σουίτας πρωτοκόλλων TCP/IP που υλοποιήθηκε. Στην αρχική έκδοση του πρωτοκόλλου υπήρχε ένα αρκετά σημαντικό λάθος, το οποίο ανακαλύφθηκε σύντομα και ονομάστηκε orcerer's Apprentice Syndrome. Διάφορα σκουλίκια υπολογιστών (worms), όπως για παράδειγμα ο Blaster, χρησιμοποιούν το TFTP για να μεταδοθούν και να μολύνουν νέους υπολογιστές.
Τεχνικές Πληροφορίες
Το TFTP χρησιμοποιεί την πόρτα UDP 69, σε αντίθεση με το FTP το οποίο χρησιμοποιεί την πόρτα TCP 21. Επίσης, το TFTP δεν μπορεί να απεικονίσει τα περιεχόμενα των φακέλων και δεν περιλαμβάνει κανενός είδους μηχανισμό αυθεντικοποίησης χρηστών ή κρυπτογράφησης. Χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την ανάγνωση ή εγγραφή αρχείων σε έναν απομακρυσμένο server. Υποστηρίζει τριών ειδών μεταφοράς αρχείων "netascii", "octet" και "mail". Τα πρώτα δύο είναι αντίστοιχα με τα είδη "ASCII" και "image" (binary) που υποστηρίζει το FTP, ενώ το τρίτο έχει πλέον καταργηθεί στην πράξη και δεν χρησιμοποιείται.
Σύνοδος TFTP
Μία σύνοδος (session) TFTP διεξάγεται σύμφωνα με τα ακόλουθα βήματα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ
Υπαίθριο γυμναστήριο
Τα πλεονεκτήματα που προσφέρει ένα υπαίθριο γυμναστήριο είναι, μεταξύ άλλων, ένα είδος αίσθησης ελευθερίας που προσφέρουν στον αθλούμενο καθώς προσφέρουν τη δυνατότητα εκγύμνασης στην ίδια τη φύση, η ανοιχτή πρόσβαση σε αυτά καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, το γεγονός πως είναι δωρεάν προς όλους τους πολίτες.
Νένα Νικολαΐδου
Η Νένα Νικολαΐδου γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1979 στην Καστοριά.
Υπαίθριο γυμναστήριο
Η άσκηση που επιτυγχάνεται σε αυτού του είδους τα γυμναστήρια είναι περισσότερο αερόβια και διατήρησης φόρμας και λιγότερο μυϊκής ενδυνάμωσης.
Κατηγορία:Γυμναστήρια Κατηγορία:Σωματική άσκηση
Νένα Νικολαΐδου
Καριέρα
Από μικρή ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, ξεκινώντας με διακρίσεις σε αθλήματα του στίβου. Παράλληλα όμως ξεκίνησαν και οι επιτυχίες με την πορτοκαλί μπάλα, κατακτώντας από τα χρόνια του δημοτικού πολλές διακρίσεις. Έτσι, στις 13 Νοεμβρίου του 1992 εκδόθηκε το πρώτο της δελτίο, στον ΑΟΚ Γουμένισσας. Αμέσως κλήθηκε στα κλιμάκια της Εθνικής και επιλέχθηκε να συμμετάσχει στις υποχρεώσεις των αντιπροσωπευτικών συγκροτημάτων στην κατηγορία των Κορασίδων αλλά και των Νεανίδων. Στην ηλικία των 16 χρόνων ξεκίνησε προπονήσεις και με την Εθνική Γυναικών, με την οποία έκανε ντεμπούτο σε αγώνα στα 18.
Ως αρχηγός του ΑΟΚ Γουμένισσας πανηγύρισε το 1996 την άνοδο στη Β’ Εθνική κατηγορία, κερδίζοντας τα μπαράζ που διεξήχθησαν στα Μουδανιά. Το 1997 κατάκτησε με το 2ο Λύκειο Κάτω Τούμπας τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα που διεξήχθη στην Τσεχία ενώ το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου έκανε το μεγάλο βήμα της καριέρας της. Παναθηναϊκός και Σπόρτιγκ ήταν οι δυο μεγάλοι διεκδικητές της Νικολαΐδου, με την παίκτρια να καταλήγει στους «πράσινους» όπου και αγωνίστηκε μέχρι και το 2010, όντας μάλιστα αρχηγός από το 2004. Στην παρθενική της χρονιά στο «τριφύλλι», ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας του, το 1998, ενώ ακολούθησαν το νταμπλ του 2000 και το πρωτάθλημα του 2005, με την ίδια να είναι παρούσα σε όλους τους τίτλους στην ιστορία του τμήματος. Το καλοκαίρι του 2010, μετά από 13 χρόνια προσφοράς (με περισσότερους από 2.600 πόντους και 350 αγώνες), η ιστορική αρχηγός του Παναθηναϊκού αποχώρησε από το "τριφύλλι". Συνέχισε την καριέρα της στην Φ.Ε.Α. Νέας Φιλαδελφίας, στον Κρόνο Αγίου Δημητρίου, στην Ένωση Σουρμένων - Ελληνικού και ολοκλήρωσε με την φανέλλα του Ολυμπιακού.
Εθνική Ομάδα
Με την Εθνική ομάδα των γυναικών έχει συμμετάσχει σε τρία Ευρωμπάσκετ (2001, 2003, 2007) και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 στην Αλμερία, όπου και κατέκτησε την τέταρτη θέση. Έχοντας διακρίσεις με όλα τα κλιμάκια των Εθνικών ομάδων, μετράει συνολικά 118 συμμετοχές και 675 πόντους με τα "γαλανόλευκα".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΦΕΑ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Κρόνου Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σουρμένων-Ελληνικού Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Σαιντ Στήβενς Γκρην
Το Σαιντ Στήβενς Γκρην (Πάρκο του Αγίου Στεφάνου, Αγγλικά: St Stephen's Green) είναι πάρκο στο κέντρο της πόλης του Δουβλίνου. Η σημερινή του μορφή σχεδιάστηκε από τον Ουίλλιαμ Σέπαρντ (William Sheppard). Το πάρκο άνοιξε επίσημα για το κοινό στις 27 Ιουλίου 1880 από τον Λόρδο Άρντιλαουν. Γειτνιάζει με μία από τις κύριες εμπορικές οδούς της πόλης, την Γκράφτον Στρητ, ενώ γύρω από αυτό υπάρχει πλήθος γραφείων δημοσίων φορέων, καθώς και μια στάση του τραμ του Δουβλίνου. Συχνά αναφέρεται ανεπίσημα κι ως Στήβενς Γκρην. Με έκταση 89.000 τ.μ., είναι το μεγαλύτερο από τα γεωργιανά πάρκα στο Δουβλίνο. Άλλα πάρκα είναι αυτά της πλατείας Μέρριον και της πλατείας Φιτζγουίλλιαμ.
Το πάρκο είναι ορθογώνιο και περιβάλλεται από δρόμους που αποτελούσαν κύριες οδικές αρτηρίες του κέντρου του Δουβλίνου, αλλά κυκλοφοριακές αλλαγές που εφαρμόστηκαν το 2004, κατά τη διάρκεια των έργων του δικτύου τραμ έχουν μειώσεις σημαντικά τον όγκο της κυκλοφορίας. Οι τέσσερεις δρόμοι που οριοθετούν το πάρκο φέρουν ονομασίες που προσδιορίζουν την θέση τους ως προς το πάρκο με βάση τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα: Σαιντ Στήβενς Γκρην Νορθ (βόρεια οδός), Σαιντ Στήβενς Γκρην Σάουθ (βόρεια οδός), Σαιντ Στήβενς Γκρην Ηστ (ανατολική οδός) και Σαιντ Στήβενς Γκρην Ουέστ (δυτική οδός).
μικρογραφία|200px|Η Αψίδα των Τυφεκιοφόρων, που χτίστηκε το 1907 προς τιμήν των πεσόντων στον Πόλεμο των Μπόερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δουβλίνο
Τρίνο
Το  Τρίνο (ιταλικά: Trino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου. Βρίσκεται περίπου 50χμ. βορειοανατολικά του Τορίνου και 15χμ. νοτιοδυτικά του Βερτσέλλι.
Συνορεύει με τους εξής δήμους: Κοσταντσάνα, Λιβόρνο Φερράρις, Μπιαντσέ, Παλατσόλο Βερτσελλέζε, Ρονσέκκο, Τριτσέρρο και Φοντανέττο Πο της επαρχίας του Βερτσέλλι και με Καμίνο και Μοράνο σουλ Πο της επαρχίας της Αλεξάνδρειας.
Εβραϊκή κοινότητα
Στο Τρίνο από τον 16ο αι. έως και λίγο πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρχε μια αξιόλογη εβραϊκή κοινότητα. Οι Εβραίοι του Τρίνο ήταν διάσημοι τυπογράφοι σε ολόκληρη την Ιταλία κατά τον 16ο αι. το 1723 ιδρύθηκε το γκέτο της πόλης, το οποίο άκμασε ως την απελευθέρωση του 1848. Η κοινότητα έφτασε τα 100 μέλη το 1880, αλλά γρήγορα ο αριθμός μειώθηκε λόγω ισχυρού μεταναστευτικού ρεύματος.
Υπάρχουν ακόμα στην πόλη το κτίριο της Συναγωγής και ένα μικρό εβραϊκό νεκροταφείο. Αν και σημαντικό μέρος της Συναγωγής καταστράφηκε το 1965 και μέρος των αντικειμένων που υπήρχαν μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ, ωστόσο, είναι ακόμα αναγνωρίσιμη η αρχιτεκτονική του κτιρίου. Το 2006 αναστηλώθηκε στο Τελ Αβίβ η Συναγωγή του Τρίνο.
Αδελφοποιημένες Πόλεις
Το Τρίνο έχει αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Πασχάλης Πασχαλίδης
Ο Πασχάλης Πασχαλίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου στην μεταβατική περίοδο πριν την ανεξαρτησία της χώρας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πασχάλης Πασχαλίδης γεννήθηκε το 1929 στο Πραστειό Αμμοχώστου. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Στη συνέχεια σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στο Λονδίνο.
Επιπρόσθετα, διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Μεταλλευτικής Εταιρείας (ΕΜΕ). Κατά τη διάρκεια της θητείας του ιδρύθηκε η Ελληνική Τράπεζα (1975).
Πολιτική διαδρομή
Τον Απρίλιο του 1959 ήταν μέλος της μεταβατικής επιτροπής,που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας από την αποικιοκρατική κυβέρνηση στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία, έχοντας θέση προσωρινής κυβέρνησης. Ο Πασχάλης Πασχαλίδης ανέλαβε το Εμπορίου και Βιομηχανίας για την περίοδο 2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960.
Διεκδίκησε το αξίωμα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας στις προεδρικές εκλογές του 1993, ως υποψήφιος του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. Ωστόσο, δεν κατάφερε να περάσει στον β΄ γύρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί
Δρίσκος Ιωαννίνων
Ο Δρίσκος είναι χωριό που βρίσκεται στο Νομό Ιωαννίνων. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους Δρίσκος σε υψόμετρο 860 μέτρα και σε απόσταση 12,6 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Ιωαννιτών μετά την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Παμβώτιδος. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους.
Πηγές
https://web.archive.org/web/20080526115428/http://www.dimospambotidos.gr/
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Κερατοειδικό τατουάζ
Το κερατοειδικό τατουάζ ή τατουάζ του κερατοειδούς χιτώνα του ματιού είναι η διαδικασία κατά την οποία γίνεται τατουάζ στον κερατοειδή χιτώνα του ανθρώπινου ματιού. Οι λόγοι που γίνεται αφορούν τη βελτίωση της αισθητικής εμφάνισης και τη βελτίωση της όρασης. Σήμερα υπάρχουν πολλές διαφορετικές μέθοδοι και διαδικασίες αλλά και διάφορες απόψεις σχετικά με την ασφάλεια αυτής της πρακτικής.
Λόγοι εφαρμογής
Οι αιτίες ή λόγοι για την εφαρμογή του κερατοειδικού τατουάζ διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή. Οι περισσότεροι ασθενείς λαμβάνουν θεραπεία για να αλλάξουν την αισθητική εμφάνιση των ματιών τους μετά από κάποια ασθένεια ή ατύχημα. Άλλοι δέχονται θεραπεία για λόγους όρασης, συμπεριλαμβανομένου της μείωσης του περιστασιακού θάμπους του φωτός μέσα στην ίριδα. Οι κερατοειδικές θολερότητες είναι η κύρια αιτία για την υποβολή τατουάζ για αισθητικούς λόγους.
Επανορθωτική αισθητική
Ο βασικός λόγος για το κερατοειδικό τατουάζ είναι η αισθητική αλλαγή της εμφάνισης του ματιού. Συνήθως, η ανάγκη για την αλλαγή οφείλεται στην αδιαφάνεια του κερατοειδούς. Οι θολερότητες του κερατοειδούς χιτώνα (οι ουλές του κερατοειδούς που δημιουργούν μια αδιαφανή ή ημιδιαφανή περιοχή στο μάτι) μπορεί να οφείλονται σε λεύκωμα, σε κερατίτιδα, ή σε καταρράκτη. Τέτοιου είδους θολερότητες μπορεί να δημιουργούν προβλήματα αισθητικής φύσεως στην καθημερινότητα του ασθενή. Με το κερατοειδικό τατουάζ επιτυγχάνεται η αλλαγή ενός αποχρωματισμού, με τη μείξη της αδιαφάνειας με το κανονικό χρώμα του ματιού. Οι περισσότεροι γιατροί συμφωνούν πως η διαδικασία θα πρέπει να γίνεται σε ασθενείς που έχουν χάσει την όρασή τους ή δεν αναμένεται να την ανακτήσουν.
Αποκατάσταση όρασης
Συνήθως το κερατοειδικό τατουάζ γίνεται στις περιπτώσεις που μπορεί να βελτιώσει την όραση. Σύμφωνα με τον Δρ. Σάμιουελ Λιούις Ζιέγκλερ, ενδείξεις για θεραπεία περιλαμβάνουν ο αλμπινισμός, η ανιριδία, το κολόβωμα, η ιριδοδιάλυση, ο κερατόκωνος, ή η διάχυτη αδιαφάνεια του κερατοειδούς (nebulae of the cornea). Το κερατοειδικό τατουάζ επίσης ενδείκνυται σε ασθενείς που ακόμη βλέπουν ώστε να μειωθεί το συμπτωματικό θάμπος σχετικά με μεγάλες ιριδεκτομές ή τραυματική απώλεια ίριδας.
Η ιστορία του κερατοειδικού τατουάζ
Το κερατοειδικό τατουάζ έχει ιστορία 2000 χρόνων, καθώς αναφέρεται ιστορικά για πρώτη φορά από τον γιατρό του 2ου αιώνα μ.Χ. Γαληνό. Οι τεχνικές του κερατοειδικού τατουάζ ιστορικά είτε έχουν ασκηθεί συχνά είτε έχουν περάσει στην αφάνεια, όμως συνολικά έχουν εξελιχθεί στο πέρασμα του χρόνου.
Πρακτική στην Αρχαιότητα
Ο Ρωμαίος ιατρός και φιλόσοφος Γαληνός από την Πέργαμο, ήταν ο πρώτος που περιέγραψε το κερατοειδικό τατουάζ το 150 μ.Χ. και η ίδια τεχνική περιγράφεται το 450 μ.Χ. από τον Αέτιο σαν μια προσπάθεια να καλυφθούν οι αδιαφάνειες του ματιού. Και οι δύο γιατροί καυτηρίαζαν την επιφάνεια του κερατοειδούς χιτώνα με καυτό στιλέτο. Μετά την καυτηρίαση, εφάρμοζαν βαφή στο μάτι, χρησιμοποιώντας ποικιλία βαφών, όπως κονιοποιημένο κηκίδι και σίδηρο (δείτε μελάνι από όζο σιδήρου) ή κονιοποιημένη φλούδα ροδιού αναμεμειγμένη με άλας χαλκού. Αυτές οι βαφές χρωμάτιζαν τον κερατοειδή, βελτιώνοντας την αισθητική εμφάνιση του ασθενoύς. Άλλες πηγές αναφέρουν πως ο Γαληνός χρησιμοποιούσε θειικό χαλκό. Πιθανώς χρησιμοποιούσαν αυτή τη μέθοδο μόνο στην περίπτωση ασθενών με σοβαρές περιπτώσεις λευκώματος του κερατοειδούς.
Εξέλιξη των πρακτικών
Μετά την αναφορά από τον Γαληνό τον 2ο αιώνα μ.Χ., η μέθοδος του τατουάζ του κερατοειδούς χιτώνα δεν ξανααναφέρθηκε μέχρι το 1869, όταν ο οφθαλμοπλαστικός χειρουργός Λούις Βον Γουέκερ εισήγαγε μια νέα μέθοδο. Ο Ντε Γουέκερ, όπως ήταν επίσης γνωστός, ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε μαύρη σινική μελάνη για να κάνει τατουάζ σε λεύκωμα στο μάτι. Εφάρμοζε κοκαϊνη στο μάτι για τοπική αναισθησία, το κάλυπτε με ένα παχύ στρώμα διαλύματος μελανιού και εισήγαγε τη χρωστική στον κερατοειδή ιστό με μια αυλακωτή βελόνα. Η μέθοδός του επηρέασε τις μεταγενέστερες μεθόδους. Ο Ζιέγκλερ αναφέρει πολλούς γιατρούς που συνέβαλαν στην ανάπτυξη του τατουάζ του κερατοειδούς χιτώνα. Ορισμένοι έφτιαξαν εργαλεία κατάλληλα για την εφαρμογή της τεχνικής. Ο Τέιλορ εισήγαγε μια τέτοια μέθοδο. Δημιούργησε ένα σύνολο από βελόνες για να κάνει τατουάζ στο μάτι, αντί να χρησιμοποιεί μια μόνο βελόνα. Ο Ντε Γουέκερ βρήκε αυτήν την μέθοδο να είναι πιο πρακτική. Το 1901, ο Νιέντεν εισήγαγε μια τεχνική βασιζόμενη στην ιδέα της πένας ή παρόμοιας της ηλεκτρικής πένα του Έντισον. Ανακάλυψε πως η ηλεκτρική βελόνα λειτουργούσε πιο γρήγορα και πιο αξιόπιστα απ' ό,τι οι παραδοσιακές μέθοδοι τατουάζ. Ένας άλλος γιατρός ο Αρμαϊγκνάκ, χρησιμοποίησε ένα μικρό χωνί που στερέωνε σε τρία μικρά σημεία στον κερατοειδή. Μετά έβαζε σινική μελάνι στο χωνί και έκανε τατουάζ με τη βοήθεια μιας βελόνας. Ο Αρμαϊγκνάκ ισχυριζόταν πως η μέθοδός του παρήγαγε μια ολοστρόγγυλη κόρη οφθαλμού με μια μόνο εφαρμογή. Άλλοι γιατροί, όπως ο Βίκτορ Μόραξ, δεν έκανε τατουάζ στον κερατοειδή αλλά άλλαζε την εμφάνισή του με άλλους τρόπους. Ο Μόραξ χώριζε τον κερατοειδή ιστό σε δύο κάθετα στρώματα, εισάγοντας τη χρωστική ουσία κάτω από τον κρημνό και την εφαρμογή ενός συμπυκνωμένου μείγματος στο μάτι. Διάφορες μέθοδοι έχουν εισαχθεί κατά τη διάρκεια των χρόνων, που συλλογικά εξέλιξαν βασικές μεθόδους που αποδεδειγμένα είναι οι πιο αποτελεσματικές μέχρι τις μέρες μας.
Μέθοδοι
Στις μέρες μας υπάρχει πλήθος διαφορετικών τεχνικών. Γενικά στις περισσότερες μεθόδους, η βαφή εφαρμόζεται απευθείας στον κερατοειδή. Ο γιατρός εισάγει τη βελόνα μέσα στο μάτι και εγχέει τη βαφή μέσα στον κερατοειδή χιτώνα. Όλοι οι γιατροί συμφωνούν πως η έγχυση του μελανιού θα πρέπει να γίνεται εντός (intramellarly) ή πλευρικά, κάτι που δίνει ομοιόμορφο χρώμα και ελαχιστοποιεί τον ερεθισμό στο μάτι. Οι τεχνικές έγχυσης του μελανιού ποικίλουν. Σε μια από αυτές, ο γιατρός εφαρμόζει το μελάνι μέσα στον κερατοειδή χιτώνα με πολλαπλές παρακεντήσεις, βουτώντας τη βελόνα στο μελάνι κάθε φορά. Σε μια άλλη, ο γιατρός καλύπτει με μελάνι μια βελόνα που έχει τρεις γωνίες πριν από κάθε παρακέντηση και εγχέει μελάνι με κάθε τρύπημα στο πρόσθιο στρώμα του κερατοειδούς. Ο Σάμιουελ Τεομπάλντ πρώτα τρυπούσε το μάτι με μια βελόνα και έπειτα έτριβε το μελάνι με ένα Ντάβιελ κουρέτ (Daviel curet). Αυτή η τεχνική προλάμβανε τα συχνά ασαφή μέρη της εγχείρισης, πρόβλημα που ήταν γνωστό στους άλλους γιατρούς και επίσης προλάμβανε την επαναλαμβανόμενη έγχυση που κάποιες φορές ήταν απαραίτητη. Μια σχετικά νέα τεχνική, που θεσπίστηκε από τον Αριφ Ο. Κχαν και τον Ντέιβιντ Μέγερ σε ένα άρθρο που παρουσιάστηκε στο Περιοδικό της Αμερικανικής Οφθαλμολογίας, προτείνει πρώτα την αφαίρεση του επιθηλίου του κερατοειδούς. Έπειτα ο ιατρός τοποθετεί ένα φιλτραρισμένο κομμάτι χαρτιού σε διάλυμα χλωριούχου πλατίνας 2% στην περιοχή για δύο λεπτά και ύστερα εφαρμόζει για 25 δευτερόλεπτα ένα δεύτερο φιλτραρισμένο κομμάτι χαρτιού σε διάλυμα υδραζίνης 2%. Ο Γουίλιαμ Τόμσον εφάρμοζε το τατουάζ του κερατοειδούς χιτώνα με μία μέθοδο παρόμοια με τον Νιέντεν. Χρησιμοποιούσε μια μικρή ατσάλινη πένα κατασκευασμένη από τον Τζόζεφ Γκίλοτ, με την μύτη τροποποιημένη στην επιφάνεια κοπής. Το δοχείο θα γέμιζε με μελάνι που αρκούσε για ολόκληρη την εγχείριση, αποφεύγοντας την επαναγέμιση ή την κάλυψη της βελόνας με μελάνι. Αυτή η μέθοδος απέφευγε τα μειονεκτήματα άλλων μεθόδων στις οποίες το μελάνι εμπόδιζε τον γιατρό να ελέγξει τις περιοχές που θα διαχυόταν το μελάνι, εμποδίζοντάς τον να δει τον κερατοειδή. Σήμερα υπάρχουν πληθώρα μεθόδων με πλήθος τεχνικών και μέσων.
Διαφορετικά μελάνια
Πολλών ειδών μελάνια έχουν χρησιμοποιηθεί για τον χρωματισμό του κερατοειδούς. Σήμερα, το μελάνι της Ινδίας είναι το πιο συνηθισμένο, δίνοντας ένα ασφαλές και μακράς διάρκειας αποτέλεσμα, όμως και άλλες χρωστικές χρησιμοποιούνται όπως αυτές που περιλαμβάνουν μεταλλικά χρώματα σε μορφή σκόνης, διάφορες οργανικές βαφές και χρωστικές από τον ραγοειδή χιτώνα ματιών ζώων. Δύο διαφορετικές τεχνικές υπάρχουν: η χημική βαφή με χλωριούχο χρυσό ή πλατίνα και ο εμποτισμός με άνθρακα. Ο Γουόλτερ Σεκούντο και άλλοι στο Βρετανικό περιοδικό Οφθαλμολογίας, υποστηρίζουν ότι η τεχνική του χημικού χρωματισμού είναι ευκολότερη και γρηγορότερη απ' ό,τι ο εμποτισμός με άνθρακα, όμως η τεχνική αυτή παράγει ένα αποτέλεσμα που ξεθωριάζει γρηγορότερα από το μη μεταλλικό τατουάζ. Οι δυτικοί γιατροί συνήθως χρησιμοποιούν την τεχνική με χημική βαφή. Μερικές χημικές βαφές που χρησιμοποιούνται συχνά είναι η πλατίνα ή ο χλωριούχος χρυσός που παράγουν μια μαύρη κηλίδα. Ο εμποτισμός με άνθρακα περιλαμβάνει τη χρήση μελανιού της Ινδίας, κινεζικού μελανιού, λαμπ μπλακ ινκ (lamp black ink) και άλλων οργανικών βαφών. Οι καθηγήτριες πανεπιστημίων της Βουλγαρίας Σνεζίνα Βασίλεβα και Ευγενία Ιριστακίεβα, υποστηρίζουν πως το μελάνι της Ινδίας είνα ασφαλές και με μακροπρόθεσμα αποτελέσματα όταν είναι αραιωμένο στη σωστή αναλογία και είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται σήμερα.
Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα
Μερικά πλεονεκτήματα του κερατοειδικού τατουάζ περιλαμβάνουν την επιτυχημένη και μικρής διάρκειας αποθεραπεία. Ο Τζέι-Έουν Λι και άλλοι, σε άρθρο του Άκτα Οφθαλμολότζικα Σκαντινάβικα (Acta Ophthalmologica Scandinavica) υποστηρίζει ότι «το κερατοειδικό τατουάζ με την ενδοστρωματική έγχυση μελανιού της Ινδίας στην περιοχή της αμνιωτικής μεμβράνης είναι μια εξαιρετικά χρήσιμη μέθοδος που επιτυγχάνει καλά αισθητικά αποτελέσματα.» Συχνά, η μέθοδος είναι εξαιρετικά επιτυχής και μειώνει την αισθητική διαφορά όποιας θολερότητας του κερατοειδούς. Το τατουάζ του κερατοειδούς χιτώνα μπορεί επίσης να μειώσει το θάμπος μέσα στο μάτι εξαιτίας της απώλειας της ίριδας και αυξάνει την οπτική οξύτητα. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ Τζέι. Εν. Ρόι, επισημαίνει στο περιοδικό της Καναδικής Ιατρικής Εταιρίας ότι «η τοποθέτηση ενός επιδέσμου πάνω στο μάτι που έχει γίνει τατουάζ δεν ενδείκνυται αλλά η χρήση κοινών χρωματιστών γυαλιών είναι υπεραρκετή.» Επιπρόσθετη θεραπεία μετά τη διαδικασία, σύμφωνα με τον Ρόι, περιορίζεται στη χρήση χρωματιστών γυαλιών.
Μειονεκτήματα
Μερικά από τα μειονεκτήματα του τατουάζ του κερατοειδούς χιτώνα είναι η δυσκολία εκτέλεσης της διαδικασίας και οι κίνδυνοι που ελλοχεύει όπως η πιθανότητα τύφλωσης. Το κερατοειδικό τατουάζ είναι δύσκολο να εφαρμοστεί με ακρίβεια. Συχνά, η περιοχή στην οποία γίνεται το τατουάζ ξεθωριάζει με τον χρόνο και σπανίως παραμένει μόνιμα. Το μέγεθος της περιοχής επίσης συρρικνώνεται με το χρόνο. Μερικές φορές, τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα και ίσως χρειαστεί να ξαναγίνει τατουάζ στο μάτι. Επίσης, τα αποτελέσματα μπορεί να μην διαρκέσουν μακροπρόθεσμα εξαιτίας των πολλαπλών τομών και πολλαπλών ρήξεων που μπορεί να προκαλέσουν υποτροπιάζουσες κερατοειδείς διαβρώσεις. Τέλος, όχι όλες οι περιπτώσεις λευκώματος ανταποκρίνονται στο τατουάζ. Ο Τζέι. Εν. Ρόι υποστηρίζει, ότι «όλα τα λευκώματα δεν έχουν την ίδια ανταπόκριση στην παρέμβαση, η οποία θα πρέπει να γίνεται μόνο σε εκείνα που παρουσιάζουν παλιές, σταθερές και επίπεδες κερατοειδείς ουλές.» Ακόμα, υπάρχουν ορισμένοι υπολογίσιμοι κίνδυνοι σχετικά με το κερατοειδικό τατουάζ. Ορισμένοι ασθενείς παραπονιούνται ότι αισθάνονται σαν κάτι να υπάρχει στο μάτι τους και ελαφρά ερυθρότητα. Το μελάνι μπορεί να μην παραμείνει στον κερατοειδή και ενδεχομένως να προκαλέσει κερατίτιδα. Άλλες επιπλοκές περιλαμβάνουν «τοξικές αντιδράσεις, ιριδοκυκλίτιδα, επίμονες αλλοιώσεις του επιθηλίου του κερατοειδούς και έλκη του κερατοειδούς.» Εν συντομία, το τατουάζ του κερατοειδούς χιτώνα μπορεί να μην είναι πάντα επιτυχημένο και οι γιατροί να έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα όπως το ξεθώριασμα, την συρρίκνωση, τις επιπλοκές και τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα.
Εξέλιξη της τεχνολογία
Η πρόοδος της τεχνολογίας έχει περιορίσει με τον καιρό την πραγματική εφαρμογή του κερατοειδικού τατουάζ. Αντ' αυτού, μερικές από τις ακόλουθες τεχνικές χρησιμοποιούνται για να καλύψουν όποιο ουλώδη ιστό του κερατοειδούς χιτώνα: με κερατοειδές μόσχευμα, κερατοειδοπλαστικές τεχνικές και χρωματιστούς φακούς επαφής. Ακόμα, η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει μειώσει την πιθανότητα ανάπτυξης ενός πυκνού κερατοειδούς λευκώματος, με την χρήση χημειοθεραπείας, αντιβιωτικών και την αποφυγή «ριψοκίνδυνων θεραπειών». Αν και η πρόοδος της τεχνολογίας έχει μειώσει την δημοτικότητα του τατουάζ του κερατοειδούς χιτώνα του ματιού, ορισμένοι το εφαρμόζουν ακόμα. Ο Σεκούντο και άλλοι, έχουν την πεποίθηση πως ο συνδυασμός της νέας τεχνολογίας και των παλαιών τεχνικών μπορεί να αυξήσουν τη δημοτικότητα του τατουάζ μελλοντικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεραπείες οφθαλμολογικών παθήσεων Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία Κατηγορία:Ιατρικά τατουάζ Κατηγορία:Αισθητικά τατουάζ
Μέσα Βουνό Θήρας
Το Μέσα Βουνό είναι βουνό της Σαντορίνης με μέγιστο υψόμετρο 366 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στην νοτιοανατολική άκρη του νησιού. Στην κορυφή του βουνού χτίστηκε τον 9ο αιώνα π.Χ. από τους Δωριείς η Αρχαία Θήρα, η οποία ήταν κατοικημένη μέχρι και τους πρώιμους Βυζαντινούς χρόνους. Σήμερα, στους πρόποδες της βόρειας πλευράς του βουνού βρίσκεται το χωριό Καμάρι, ενώ στους πρόποδες της νότιας πλευράς βρίσκεται το χωριό της Περίσσας.
Ονομασία
Τα παλαιότερα χρόνια το Μέσα Βουνό είχε την ονομασία βουνό του Αγίου Στεφάνου λόγω του παλαιοχριστιανικού ναού του Αγίου Στεφάνου που υπάρχει σε αυτό, ενώ Μέσα Βουνό ονομαζόταν ο "αυχένας" που ένωνε το Βουνό του Αγίου Στεφάνου με το βουνό του Προφήτη Ηλία, ο οποίος αυχένας σήμερα ονομάζεται Σελλάδα.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Θήρας Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Αιγαίου
Πελεή Αργολίδας
Η  Πελεή (ή το Πελεΐ) είναι χωριό του νομού Αργολίδας του δήμου Κρανιδίου. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 330 μέτρων στις βόρειες πλαγιές του όρους Δίδυμο, κοντά στον εθνικό δρόμο που συνδέει την Επίδαυρο με το Κρανίδι. Η Πελεή είναι κτηνοτροφικό χωριό και χαρακτηρίζεται από την ομοιομορφία των σπιτιών του. Πρόκειται για μικρά χωριατόσπιτα με ορθογώνια βάση και χαμηλό ύψος, διατεταγμένα το ένα παράλληλα στο άλλο, θυμίζοντας την ρυμοτομία των σύγχρονων πόλεων. Σήμερα είναι σχεδόν εγκαταλειμμένος οικισμός. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2001, 13 κατοίκους.
Κοντά στην Πελεή βρίσκεται η μονή Αυγού. Πρόκειται για μοναστήρι της Βυζαντινής περιόδου που χτίστηκε τον 14ο αιώνα π.Χ. και είναι από τα παλαιότερα της περιοχής. Βρίσκεται επτά χιλιόμετρα δυτικά της Πελεής, πάνω από την χαράδρα του ποταμού Σέλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Τζάκσον Πόλοκ
μικρογραφία|306px|Eyes in the Heat, 1946, Τζάκσον Πόλοκ. Τεχνική ντρίπινγκ. Ο Τζάκσον Πόλοκ (Paul Jackson Pollock, 28 Ιανουαρίου 1912 – 11 Αυγούστου 1956) ήταν Αμερικανός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Αποτελεί έναν από τους μείζονες αλλά και δημοφιλέστερους ζωγράφους της Αμερικής.
Ο Πόλοκ γεννήθηκε στο Κόντυ του Ουαϊόμινγκ και μεγάλωσε στην Αριζόνα. Η οικογενειακή του κατάσταση κατά τα νεανικά του χρόνια περιγράφεται ως ιδιαίτερα περίπλοκη, με συχνές μετακινήσεις σε διάφορες πόλεις και πολιτείες της Αμερικής.
Το 1929 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου σπούδασε ζωγραφική κοντά στον Τόμας Χαρτ Μπένσον. Τα πρώτα έργα του Πόλοκ θεωρούνται επηρεασμένα από τους Μεξικανούς ζωγράφους Νταβίντ Αλφάρο Σικέιρος και Ντιέγο Ριβέρα, ωστόσο μετά από την πρώτη του επαφή με έργα του Πικάσο και των υπερρεαλιστών, οι πίνακες γίνονται περισσότερο συμβολικοί. Επιπλέον – πιθανά και λόγω του γεγονότος ότι έπασχε από κατάθλιψη την οποία προσπαθούσε να αντιμετωπίσει μέσω της ψυχανάλυσης – είναι επηρεασμένος από τις ψυχολογικές θεωρίες του Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ. Τα έργα του της περιόδου 1938-1944 είναι βασισμένα σε αυτές, αν και δεν τυγχάνουν θετικής κριτικής.
Το 1944 παντρεύεται την – επίσης ζωγράφο – Λη Κράσνερ και ένα χρόνο αργότερα μετακομίζουν στο Λονγκ Άιλαντ. Η Κράσνερ εργάζεται για τη συντήρησή τους, ενώ ο Πόλοκ αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στη ζωγραφική. Την περίοδο αυτή, η οποία θεωρείται από τις δημιουργικότερες για τον Πόλοκ, επινοεί την τεχνική του dripping. Οι τεχνικές που αναπτύσσει καλούνται συχνά και με τον ευρύτερο όρο action painting. Παρά τον φαινομενικά τυχαίο χαρακτήρα που εμπεριέχεται στην τεχνική του, ο Πόλοκ επεξεργάζεται σχολαστικά τους πίνακές του, οι οποίοι αποτελούν ως επί το πλείστον αφηρημένες συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων (murals).
Οι πρώτοι πίνακες που ακολουθούν την τεχνική του dripping εκτίθενται για πρώτη φορά το 1948, στην Betty Friedman Gallery και τυγχάνουν καθολικής καλλιτεχνικής αναγνώρισης, αλλά και μεγάλης εμπορικής επιτυχίας. Το περιοδικό Time φιλοξενεί εκτενές άρθρο για τον Πόλοκ το 1951, χαρακτηρίζοντάς τον ως τον "μεγαλύτερο εν ζωή Αμερικανό καλλιτέχνη". Οι πίνακες του Πόλοκ μετά το 1951 διαφοροποιούνται και χαρακτηρίζονται από περισσότερο σκοτεινά χρώματα.
Η καλλιτεχνική πορεία του Τζάκσον Πόλοκ διακόπηκε απότομα, καθώς σκοτώθηκε το 1956 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και ενώ, σύμφωνα με πολλές ενδείξεις, οδηγούσε μεθυσμένος.
Η τεχνική ντρίπινγκ
Κατά την τεχνική αυτή ο Πόλοκ τοποθετούσε στο έδαφος τον καμβά και έσταζε με χαοτικό τρόπο τη μπογιά πάνω του. Λόγω της ιδιαιτερότητας του ζωγράφου, τα δημιουργήματά του αποκτούσαν φράκταλ δομή και θεωρείται σχεδόν αδύνατο να αναπαραχθούν από μιμητές, καθώς αντανακλούν την ιδιαίτερη εσωτερική δομή του Πόλοκ. Ο βαθμός πολυπλοκότητας μάλιστα των έργων του, που εμφανίζουν αυτή την ιδιαίτερη συμμετρία κλίμακας, μετράται με τη φράκταλ διάσταση (κατόπιν επεξεργασίας με υπολογιστή) η οποία αυξάνει συνεχώς από κάθε έργο του στο επόμενο, αντικατοπτρίζοντας την ίδια την εξέλιξη του καλλιτέχνη.
Διαφωνίες για τα φράκταλ
Η προσπάθεια να αναδειχθούν τα φράκταλ σε κυρίαρχο στοιχείο της ζωγραφικής του Πόλοκ έχει συναντήσει αρκετή δυσπιστία από τους ερευνητές, καθώς πολλές καθόλα συνηθισμένες φυσικές διεργασίες όπως η απλή πτώση ενός υγρού είναι φράκταλ. Το 2007, ερευνητές από το Case Western Reserve University έδειξαν ότι ακόμα και ερασιτεχνικά ελεύθερα σκίτσα μπορούν να αποτελούν φράκταλ σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν από προηγούμενους ερευνητές, χωρίς ωστόσο να έχουν καμία καλλιτεχνική αξία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Πολιτισμός του Ουαϊόμινγκ Κατηγορία:Πίνακες του Τζάκσον Πόλοκ
Θεωρία της ψυχολογικής αναδραστικότητας
Ως ψυχολογική αναδραστικότητα, σύμφωνα με τον ορισμό του ψυχολόγου Τζακ Μπρεμ, περιγράφεται η ψυχική κατάσταση η οποία έχει ως αποτέλεσμα μια αυξημένη ελκυστικότητα εκείνων των επιλογών συμπεριφοράς που απειλούνται με περιορισμό. Το 1966 ο Τζακ Μπρεμ διατύπωσε τη θεωρία της ψυχολογικής αναδραστικότητας στο γνωστό του βιβλίο «Η θεωρία της ψυχολογικής αναδραστικότητας», αφού πρώτα την ίδια χρονιά έχει δημοσιεύσει μέρος της στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Personality and Social Psychology. Στόχος του ήταν η θεωρία αυτή να καθιερωθεί ως θεωρία της ελευθερίας, καθώς βασίζεται στο στοιχείο αυτό. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Μπρεμ, κάθε φορά που μία επιθυμητή για το άτομο συμπεριφορά πρόκειται να αποσυρθεί από το πεδίο δυνατοτήτων του ή τουλάχιστον απειλείται, τότε το άτομο υφίσταται μία κατάσταση ψυχολογικής αναδραστικότητας καθώς αισθάνεται ότι αμφισβητείται η ελευθερία του και συνεπώς προσπαθεί με κάθε τρόπο να την ανακτήσει. Έτσι το άτομο φαίνεται να ορίζει τη δράση του με γνώμονα την ελευθερία του.
Ορισμός
Ο Τζακ Μπρεμ αναφέρει χαρακτηριστικά:"οι άνθρωποι έχουν την υποκειμενική εμπειρία της ελευθερίας του να κάνουν ό,τι θέλουν, να το κάνουν με τον τρόπο που θέλουν, τη στιγμή που το θέλουν σε σχέση με περιορισμένες και προσδιορίσιμες περιοχές της συμπεριφοράς". Συνεπώς, όταν αισθάνονται ότι αυτή η ελευθερία απειλείται καθώς απαγορεύεται στο άτομο η πραγμάτωση μίας ορισμένης συμπεριφοράς, τότε αντιδρούν στην προσπάθειά τους να ανακτήσουν τη χαμένη ελευθερία.
Τρόπος λειτουργίας και συμπεριφοράς του υποκειμένου
Στην ενότητα αυτή εξετάζονται οι αντιδράσεις του ατόμου που βρίσκεται σε ψυχολογική ανάδραση. Η πιο συχνά παρατηρήσιμη συμπεριφορά είναι να αξιολογήσει το άτομο θετικότερα αυτό που του απαγορεύεται. Επίσης είναι εξίσου πιθανόν το άτομο να εκφράσει μία διαφορετική άποψη ή να εκδηλώσει μία διαφορετική συμπεριφορά από αυτή που του προτάθηκε. Συχνό μάλιστα φαινόμενο συνιστά η εκδήλωση μίας συμπεριφοράς όχι απλά διαφορετικής αλλά αντίθετης από την προτεινόμενη. Δηλαδή το άτομο επιλέγει να δράσει σύμφωνα με αυτό που του απαγορεύτηκε. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου το υποκείμενο για να ανακτήσει την ελευθερία του ενθαρρύνει ένα ισότιμο με αυτό πρόσωπο να υποχρεωθεί στην απειλούμενη ή περιορισμένη συμπεριφορά. Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, το άτομο σε κατάσταση ψυχολογικής αναδραστικότητας δεν οδηγείται σε συμφωνία και αποδοχή, αλλά βρίσκεται στον αντίποδα αυτού που του προτείνεται ή του επιβάλλεται. Η αναδραστικότητα μπορεί να συνοδευτεί από επιθετικότητα, η οποία ίσως εξυπηρετεί στην ανάκτηση της χαμένης ελευθερίας ή ίσως συντελείται όταν οι στόχοι ανάκτησης δεν είναι δυνατόν να πραγματωθούν.
Παράδειγμα
Με το παράδειγμα αυτό αποτυπώνονται όλες αυτές οι όψεις της ψυχολογικής αναδραστικότητας που μπορεί να βιώσει το άτομο σε συνθήκες πίεσης ενώ παράλληλα διαφαίνονται και μερικές από τις ελλείψεις που διέπουν τη θεωρία του Τζακ Μπρεμ. Σημειώνεται, λοιπόν, ότι σε αυτές τις αντιδράσεις ο Μπρεμ εστιάζει και παρουσιάζει μόνον εκείνη κατά την οποία φαίνεται να ενισχύεται η ελκυστικότητα της απαγορευμένης συμπεριφοράς προς το άτομο. Συγκεκριμένα, όταν το άτομο έχει την πιθανότητα να πιεί καφέ ή λεμονάδα και η λεμονάδα αποσύρεται από τις επιλογές του, τότε το άτομο θα αξιολογήσει ακόμη θετικότερα την απαγορευμένη συμπεριφορά. Αυτό μάλιστα επισημαίνει ο Μπρεμ επηρεάζεται ιδιαίτερα και από τις διαστάσεις της ελευθερίας του ατόμου: άλλο να έχει την πιθανότητα να πιεί καφέ ή λεμονάδα και άλλο να μπορεί να πιεί <μόνον> αυτά.
Το παραπάνω παράδειγμα φαντάζει απόλυτα πλήρες, ωστόσο δε λαμβάνει υπόψην την περίπτωση κατά την οποία αφότου απαγορευθεί στο άτομο η πραγμάτωση της μίας συμπεριφοράς στραφεί στην άλλη. Δηλαδή αντί να ενισχύσει και να αυξήσει την επιθυμία του για τη λεμονάδα, να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και αποδεχόμενος την απαγόρευση, τελικά να πιεί καφέ. Αυτή, λοιπόν, τη συμπεριφορά του ατόμου δεν την εξηγεί και δεν την περιλαμβάνει στη θεωρία του ο Τζακ Μπρεμ.
Ψυχολογική αναδραστικότητα και παράγοντες που την επηρεάζουν
Η κατάσταση της ψυχολογικής αναδραστικότητας που βιώνει το άτομο εντείνεται:
Σχέση γλώσσας και ψυχολογικής αναδραστικότητας
Έρευνες έχουν δείξει ότι ορισμένα γλωσσικά χαρακτηριστικά προκαλούν την αντίληψη του περιορισμού της ελευθερίας του ατόμου. Έτσι γλώσσα που είναι δογματική και παρουσιάζεται ελεγχόμενη και κατηγορηματική μπορεί να προκαλέσει ανάδραση. Αυτό συμβαίνει γιατί δογματικά μηνύματα προσλαμβάνονται ως περισσότερο απειλητικά με αποτέλεσμα το μέγεθος της ψυχολογικής αναδραστικότητας που υφίσταται το άτομο να αυξάνεται. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα δογματικής γλώσσας είναι: Αντίθετα, η δυνατότητα επιλογής που εκφράζεται μέσα από ένα μήνυμα αμβλύνει και πολλές φορές αποτρέπει την ψυχολογική αναδραστικότητα.
Πείραμα
Οι Μπρεμ και Βάινερ διεξάγουν το 1966 ένα πείραμα που εξετάζει την καταναλωτική συμπεριφορά των ανθρώπων σε διαφορετικές συνθήκες πίεσης ωσ προς την αγορά ενός συγκεκριμένου προϊόντος. Η υπόθεση των ερευνητών ήταν ότι κάτω από συνθήκες υψηλής πίεσης που θα περιόριζε την αγοραστική τους ελευθερία, τα άτομα θα παρουσίαζαν ψυχολογική αναδραστικότητα και συνεπώς θα στρέφονταν προς την αντίθετη από την προτεινόμενη συμπεριφορά, δε θα αγόραζαν δηλαδή το προϊόν. Πριν την πραγμάτωση του πειράματος, οι ερευνητές καταμέτρησαν μία εβδομάδα νωρίτερα τον αριθμό πωλήσεων που είχε το προϊόν "ψωμί". Την επόμενη εβδομάδα στο μαγαζί εμφανίστηκε μία "προωθήτρια" του προϊόντος που με την ιδιότητα της διαφημίστριας παρότρυνε τους πελάτες να αγοράσουν το ψωμί. Οι πειραματικές συνθήκες ήταν τέσσερις και οι ανεξάρτητες μεταβλητές δύο. Η πρώτη ανεξάρτητη μεταβλητή αφορούσε τον τρόπο εκφοράς του μηνύματος:
Αυτό, λοιπόν, το μειονέκτημα που αρχικά έθεσε υπό διάψευση την αξία της θεωρίας της ψυχολογικής αναδραστικότητας του Μπρεμ εξηγήθηκε μέσα από μεταγενέστερα πειράματα που πέρα από τον παράγοντα της ασκούμενης πίεσης στο άτομο, εξέταζαν την κοινωνική-πολιτισμική ταυτότητα του ατόμου και κατ' επέκταση τη σπουδαιότητα που είχε για αυτό, βάση της προαναφερθείσας ταυτότητας, η αποσυρόμενη συμπεριφορά. Δηλαδή στο παραπάνω πείραμα η παρέκκλιση του ανδρικού αγοραστικού κοινού από τις προβλέψεις της θεωρίας της ψυχολογικής αναδραστικότητας οφειλόταν στο γεγονός ότι τα άτομα δεν αισθάνθηκαν να περιορίζεται η ελευθερία τους. Κι αυτό γιατί η καταναλωτική συμπεριφορά πάνω στην οποία εφαρμοζόταν το πείραμα δεν αποτελούσε γνώρισμα της ταυτότητάς τους(αλλά μόνον των γυναικών) και δεν ήταν επομένως σημαντική για αυτούς ώστε να τους επηρεάζει η πιθανότητα περιορισμού της.
Ψυχολογική αναδραστικότητα σε ατομικό και ενδοομαδικό επίπεδο
Μέσα από πειράματα (Μπρεμ και Μαν -1975) που έχουν πραγματοποιηθεί για το σκοπό αυτό φαίνεται ότι όταν το άτομο λειτουργεί στα πλαίσια μίας ομάδας και βρεθεί κάτω από συνθήκες υψηλής πίεσης και μεγάλης σπουδαιότητας θα παρουσιάσει πράγματι ψυχολογική ανάδραση. Άρα και σε αυτήν την περίπτωση επιβεβαιώνεται ότι καθώς απειλείται η ελευθερία του ατόμου στα πλαίσια της ομάδας, το άτομο υφίσταται ψυχολογική αναδραστικότητα.
Ωστόσο, ο Μπρεμ μέσα από τη θεωρία του δεν μπορεί να εξηγήσει τα αποτελέσματα πειραμάτων που δείχνουν ότι το άτομο καθώς αποχωρεί από τις πιέσεις της ομάδας είναι πιθανόν τελικά να υιοθετήσει την άποψη της ομάδας και να συμφωνήσει με αυτήν παρόλο που όσο λειτουργούσε μέσα σε αυτήν αρνούνταν να αποδεχτεί την ιδεολογία της. Μεταγενέστεροι μελετητές της θεωρίας υποστηρίζουν ότι αυτό οφείλεται στην προσπάθεια του ατόμου να δώσει μία "καλή" εικόνα του εαυτού του και να εξαλείψει κάθε πιθανή άποψη των άλλων περί αδιαλλαξίας.
Ψυχολογική αναδραστικότητα και εξουσία
Πειραματικές διαδικασίες έχουν αποδείξει-Μπρεμ(1966)- ότι υπάρχει μία ορισμένη συσχέτιση μεταξύ θέσης του κοινωνικού φορέα που ασκεί πίεση και στο μέγεθος της ψυχολογικής αναδραστικότητας που προκαλείται στο άτομο. Συγκεκριμένα, όσο υψηλότερο κοινωνικά θεωρείται το άτομο ή η ομάδα που προσπαθεί να επιβάλλει μία άποψη ή συμπεριφορά, τόσο εντονότερο είναι το αίσθημα περιορισμού της ελευθερίας που χαρακτηρίζει το άτομο και συνεπώς το μέγεθος της ψυχολογικής αναδραστικότητας, με αποτέλεσμα τη συστηματικότερη τάση του ατόμου να ανακτήσει την ελευθερία του. Ίσως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι άνθρωποι κοινωνικά κοντά στο υποκείμενο θεωρούνται άνευ σημασίας ως πηγή πίεσης προς αυτό για την επιβολή μίας συμπεριφοράς ή δεν αξιολογούνται ως απειλητικοί για την ελευθερία του εφόσον προέρχονται από την ίδια ομάδα-τάξη με αυτόν.
Ψυχολογική αναδραστικότητα μέσω άλλων προσώπων
Ως επιστέγασμα των προαναφερθέντων προκύπτει το ερώτημα πώς είναι δυνατόν η εξουσία-κυβέρνηση εκάστοτε χώρας- να επιβληθεί ή να κατευθύνει προς έναν ορισμένο σκοπό το σύνολο των ανθρώπων, αν δεχτεί κανείς τις αρχές της θεωρίας της ψυχολογικής αναδραστικότητας. Πράγματι στη ζωή μας αυτό συμβαίνει, ακολουθούμε δηλαδή τις περισσότερες φορές τις κατευθυντήριες γραμμές της εξουσίας. Σε αυτήν την περίπτωση, λοιπόν, χρησιμοποιείται το πρόσωπο "άλλοθι" για να αρθεί η ψυχολογική ανδραστικότητα στην οποία θα υπέκυπτε το υποκείμενο αν δεν υπήρχε το πρώτο. Δηλαδή σε συνθήκες υψηλής πίεσης και μεγάλης σπουδαιότητας, όπου κατά τον Μπρεμ θεωρείται πολύ πιθανόν η παρουσίαση ψυχολογικής ανάδρασης από το υποκείμενο, "ξεπροβάλλει" μέσα από το πλήθος ένα άτομο που αντιτίθεται στην προτεινόμενη άποψη ή συμπεριφορά και εκδηλώνει την ακριβώς αντίθετή της για να ανακτήσει τη χαμένη του ελευθερία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το πλήθος να αδρανοποιείται και μετά από αυτή τη δια αντιπροσώπου ανάκτηση της ελευθερίας να υιοθετεί τελικά την άποψη ή τη συμπεριφορά που υποστηρίζει η εξουσία.
Ψυχολογική αναδραστικότητα και ψυχοθεραπεία
Η θεωρία της ψυχολογικής αναδραστικότητας αντιτίθεται στην ψυχοθεραπεία, συμπεριφορικού κυρίως τύπου λόγω της μεγάλης εμπλοκής του ψυχοθεραπευτή στην προσέγγιση αυτή. Αυτό συμβαίνει γιατί στα πλαίσια της ψυχοθεραπείας-συμβουλευτικής ο εκάστοτε ειδικός προτείνει μία ορισμένη συμπεριφορά στο άτομο που μπορεί να εκληφθεί ως προσπάθεια περιορισμού της ελευθερίας του και συνεπώς να του προκαλέσει ψυχολογική αναδραστικότητα. Παράλληλα, η τάση για ανάκτηση της χαμένης ελευθερίας μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της ελκυστικότητας της απειλούμενης με απαγόρευση συμπεριφοράς. Γενικά, η θεωρία αυτή στην ακραία της μορφή φαίνεται να καταργεί τον παρεμβατικό-βοηθητικό ρόλο της επιστήμης της ψυχολογίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνική ψυχολογία
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών Volleyleague 2021-2022
Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2021–22 ήταν το 54ο Εθνικό πρωτάθλημα και το 12ο με την επωνυμία Βόλεϊ Λιγκ. Διεξήχθη από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2021 και έγινε με ένα διαφορετικό σύστημα διεξαγωγής. Ολοκληρώθηκε στις 28 Απριλίου 2022 με τον Παναθηναϊκό να αναδεικνύεται πρωταθλητής και τον πασαδόρο του, Άξελ Γιάκομπσεν MVP του πρωταθλήματος.
Ομάδες
Στη Βόλεϊ Λιγκ της περιόδου 2021-22 μετέχουν οι οκτώ ομάδες της προηγούμενης σεζόν αφού δεν υποβιβάστηκε αλλά ούτε και προβιβάστηκε καμία.
Β' φάση
Στην δεύτερη φάση του πρωταθλήματος συνεχίζουν οι 6 πρώτες ομάδες της βαθμολογίας μεταφέροντας την βαθμολογική τους απόσταση απ' την έκτη ομάδα (Α.Ο.Π. Κηφισιάς) δια του 2 (στρογγυλοποίηση προς τα πάνω όπου χρειάζεται), σε ένα μίνι πρωτάθλημα 10 αγωνιστικών που θα κρίνει την τελική κατάταξη. (Παράδειγμα: ΠΑΟΚ - Κηφισιά 37-14 = 23/2 = 11,5 = με 12 βαθμούς θα ξεκινήσει ο ΠΑΟΚ την β' φάση)
Πλει άουτ
Στα πλει αουτ αγωνίστηκαν η 7η και 8η της κατάταξης με πλεονέκτημα έδρας στην ομάδα που τερμάτισε 7η. Ο ΟΦΗ επικράτησε του Φιλίππου με 4-0 νίκες. Με βάση την προκήρυξη η ομάδα που συμπλήρωσε 4 νίκες κατατάχθηκε στην 7η θέση και έμεινε στην κατηγορία για τη σεζόν 2021-22. Η άλλη ομάδα κατατάχθηκε στην 8η θέση για τη σεζόν 2021-22 και θα παίξει μπαράζ με την τρίτη ομάδα της Pre League, μέχρι την συμπλήρωση των δυο (2) νικών για το τρίτο εισιτήριο στην κατηγορία.
Αγώνες μπαράζ
Ο Φίλιππος Βέροιας στη συνέχεια αντιμετώπισε τον τρίτο της Πρε Λιγκ, Άθλο Ορεστιάδας, με έπαθλο τη δέκατη και τελευταία θέση συμμετοχής στη volley league της επόμενης περιόδου. Ο Άθλος επικράτησε του Φιλίππου με 2-0 και κέρδισε την άνοδο για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Παραπομπές
2022 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2021 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2022
Αλβανικό διαβατήριο
Το Αλβανικό Διαβατήριο (Αλβανικά: Pasaporta e Shqipërisë) είναι ταξιδιωτικό έγγραφο που εκδίδεται απο το υπουργείο εσωτερικών της Αλβανικής Δημοκρατίας για τους Αλβανούς Πολίτες για να μπορέσουν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό. Μέσα στην χώρα οι πολίτες μπορούν να αποδείξουν την ταυτοπροσωπία τους με την Αλβανική Ταυτότητα. εναλλ.=ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ|μικρογραφία|ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ Το κόστος έκδοσης είναι 7,500 leke (€60) και ισχύει 10 χρόνια.