cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύπελλο Θρύλων (Ρωσία)
Το Κύπελλο Θρύλων (ρωσικά: Кубок Легенд‎) είναι ένα ετήσιο ποδοσφαιρικό τουρνουά για παλαίμαχους ανώτερους (άνω των 35) παίκτες που πραγματοποιείται στη Ρωσία από το 2009. Ένας αγώνας διαρκεί 40 λεπτά. Τα δύο ημίχρονα διαρκούν 20 λεπτά. Το διάλειμμα διαρκεί 10 λεπτά. Υπάρχουν 5 παίκτες και ένας τερματοφύλακας. Το τουρνουά πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Ρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης, την Δούμα της Πόλης της Μόσχας και την Κρατική Δούμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ρωσίας
Σουμάντιγια και Δυτική Σερβία
Η Σουμάντιγια και Δυτική Σερβία (σερβικά: ‎ Шумадија и западна Србија, Šumadija i zapadna Srbija) είναι μία από τις πέντε στατιστικές περιοχές της Σερβίας. Είναι στατιστική περιοχή επιπέδου 2 σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ονοματολογία των Εδαφικών Στατιστικών Μονάδων (NUTS). Ιδρύθηκε το 2010. Η περιοχή έχει συνολικό πληθυσμό 2,031,697 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Σχηματισμός
Τον Ιούλιο του 2009, το κοινοβούλιο της Σερβίας υιοθέτησε ένα νέο νόμο για την διαίρεση της Σερβίας σε επτά στατιστικές περιφέρειες. Σύμφωνα με το νόμο, το έδαφος της σημερινής Σουμάντιγια και Δυτικής Σερβίας χωριζόταν σε δύο στατιστικές περιφέρειες - τη Δυτική Περιφέρεια (σερβικά: Zapadni region / Западни регион) και τη Κεντρική Περιοχή (σερβικά: Centralni region / Централни регион). Ωστόσο, τον Μάιο του 2010, ο νόμος τροποποιήθηκε και η Δυτική και Κεντρική περιοχή συγχωνεύτηκαν σε μια ενιαία στατιστική περιοχή, γνωστή ως Σουμάντιγια και Δυτική Σερβία.
Επαρχία
Η στατιστική περιοχή Σουμάντιγια και Δυτική Σερβία αποτελείται από 8 διοικητικές επαρχίες:
Πόλεις και κωμοπόλεις
Τις μεγαλύτερες πόλεις και κωμοπόλεις της περιοχής είναι:
Καλαβρούζα Αιτωλοακαρνανίας
Η Καλαβρούζα είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Ναυπακτία της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 600 μέτρα και ονομάζεται άτυπα Πάνω ή Άνω για να ξεχωρίζεται από την Κάτω Καλαβρούζα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Καλαβρούζα βρίσκεται στις νότιες παρυφές των Ορέων Ναυπακτίας σε υψόμετρο 600 μέτρα και είναι κτισμένη σε μια χαράδρα της Κλόκοβας, δυτικά της Ναυπάκτου σε απόσταση από αυτήν περίπου 26 χλμ. (οδηγικά). Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε μετά την επανάσταση του 1821 από κατοίκους κυρίως του οικισμού Παλιοκαλαβρούζα που ύπήρχε στη θέση "Παλιοκαρυά" αλλά και άλλων κοντινών, που είχαν αναπτυχθεί κατά τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο, όπως τα Σέρσενα ή το Σέρσενο, μεταξύ "Παλιοκαρυάς" και "Αγίας Κυριακής", το Λιβάδι της Κλόκοβας ανάμεσα στην Άνω Καλαβρούζα και τον "Αγραπιδόκαμπο", τη Δράμεσχη στην κορυφογραμμή μεταξύ Καλαβρούζας και "Αγραπιδόκαμπου", οι Μασέοι κ.α.
Διοικητικά
Την περίοδο της τουρκοκρατίας η Καλαβρούζα υπαγόταν στο Κάτω Βενετικό και ιδιαίτερα μετά την επανάσταση του 1821 στην επαρχία Ναυπακτίδος (Ναυπακτοβενετικο). Μετά την οργάνωση των Δήμων το 1835 εντάσσεται στον Δήμο Ναυπάκτου και το 1912 ιδρύθηκε η κοινότητα Καλαβρούζας ενώ το 1999, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, μαζί με τις γειτονικές κοινότητες Άνω Βασιλικής, Κάτω Βασιλικής, Γαβρολίμνης και Τρίκορφου αποτέλεσαν το Δήμο Χαλκείας.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κάτω Καλαβρούζα συναποτελούν την τοπική κοινότητα Καλαβρούζας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Χαλκείας του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 9 κατοίκους.
Απογραφές πληθυσμού
* το 1981 και 1991 απογράφηκε μαζί με την Κάτω Καλαβρούζα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Σουμάντιγια και Δυτική Σερβία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στατιστικές περιοχές της Σερβίας Κατηγορία:Σουμαντίγια και Δυτική Σερβία
Έθιμα και παραδόσεις του Αζερμπαϊτζάν
Το Αζερμπαϊτζάν είναι μια χώρα που διατηρούνται εδώ και αιώνες οι εθνικές παραδόσεις. Οι παραδόσεις συνοδεύουν τους Αζέρους από τη στιγμή της γέννησής τους. Οι παραδόσεις του Αζερμπαϊτζάν αντικατοπτρίζουν τα στοιχεία διαφόρων θρησκειών που υπήρχαν στην επικράτειά του. Η κληρονομιά, ο πολιτισμός και ο εκπολιτισμός αυτής της περιοχής έχουν τόσο αρχαίες οσο και σύγχρονες ρίζες.
Εθνικές γιορτές
Νοβρούζ Μπαϊράμ είναι μια παραδοσιακή γιορτή, το οποίο γιορτάζεται ως ερχομός της άνοιξης στο Αζερμπαϊτζάν στην ημέρα της εαρινής ισημερίας, 21 Μαρτίου. Οι παραδόσεις και τα έθιμα παραμένουν αναλλοίωτα, στο πέρασμα των αιώνων, παρά την απαγόρευση του Νοβρούζ Μπαϊράμ, κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου. Τα γλέντια και οι εορτασμοί του Νοβρούζ Μπαϊράμ κρατούν για εβδομάδες: τις τέσσερις Τρίτες που προηγούνται της γιορτής, οι κάτοικοι λατρεύουν το νερό, τον αέρα, τη γη και τη φωτιά. Η ιερή φωτιά από το αρχαίο ζωροαστρικό τέμπλο της φωτιάς στην πόλη Σουραχάνι μεταφέρεται με δάδες στην κεντρική πλατεία τις πόλεις.
Το κεντρικό στοιχείο της γιορτής είναι η φωτιά. Στα χωριά και στις πόλεις οι άνθρωποι ανάβουν φωτιές, καθώς πιστεύουν στην της δύναμη και μετά πηδάνε από πάνω.
Ο μπακλαβάς είναι το πιο σημαντικό παραδοσιακό γλυκό της γιορτής. Κάθε πόλη και κάθε χωριό του Αζερμπαϊτζάν έχει τη δική του συνταγή για τον μπακλαβά.
Τα παιχνίδια που τα βαμμένα αβγά είναι τα όπλα και όποιου τα σπάσει, χάνει τη μάχη είναι πολύ δημοφιλή, στο Αζερμπαϊτζάν, κατά τη διάρκεια των εορτασμών.
Άλλο έθιμο της γιορτής είναι να κρυφακούς αυτά που λένε οι γείτονες σου στα σπίτια τους και αν είναι κάτι θετικό, τότε οι ευχές σου θα πραγματοποιηθούν.
Άλλες δημόσιες και παραδοσιακές γιορτές είναι Ημέρα της Γυναίκας, Ramazan Bayrami, Γουρμπάν Μπαϊράμι, Ημέρα της Δημοκρατίας, Ημέρα του Συντάγματος, Ημέρα της Νίκης, Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων, Ημέρα της Σωτηρίας, Ημέρα Σημαίας και πολλά άλλα.
Έθιμα γάμου
Η τελετή γάμου είναι μία από τις σημαντικότερες και επίσημες οικογενειακές τελετές του λαού του Αζερμπαϊτζάν. Αυτή η τελετή είναι πολύπλοκο και συνδέεται με την υποχρεωτική εκτέλεση πολλών τελετουργιών.
Η πρώτη προϋπόθεση του γάμου είναι τέτοια έθιμα όπως "qız görmə" (γνωριμία με τη νύφη). Οι συμμετέχοντες σε αυτό το στάδιο του γάμου είναι γυναίκες. Έτσι, οι επόμενοι συγγενείς του άντρα αρχίζουν να μαθαίνουν, συλλέγουν πληροφορίες για το κορίτσι, τους γονείς της και για την όλη οικογένεια της. εναλλ.=Η νύχτα της χένας|μικρογραφία|Η νύχτα της χένας Η δεύτερη προϋπόθεση του γάμου είναι τέτοια έθιμα όπως "elçilik" (όταν πηγαίνουν να ζητήσουν το χέρι της κοπέλας). Οι γονείς του γαμπρού πηγαίνουν στο σπίτι της νύφης και ζητούν επίσημα την κοπέλα. Λένε “Με την ευχή του Θεού και με την ευχή του Μωάμεθ, ζητάμε την κόρη σας για το γιο μας....” Όταν οι γονείς της κοπέλας λένε το “ναι”, όλοι πίνουν παραδοσιακό γλυκό τσάι (şirin çay) σ'αυτή τη στιγμή ο γαμπρός βάζει στο δάχτυλο της κοπέλας ένα ψιλό δαχτυλίδι υπόσχεσης. Εκείνη την ημέρα ορίζεται η ημερομηνία του αρραβώνα (nişan). μικρογραφία Η εγγραφή του γάμου (nikah,kəbin) γίνεται μερικές ημέρες πριν από το γάμο.
Ακολουθεί την επόμενη μέρα ο γάμος όπου ο γαμπρός πρέπει να πάρει τη νύφη από το σπίτι της με τη συνοδεία μουσικών οργάνων και πάνε να γιορτάζουν.
Παραπομπές
Εθιμα και παραδοσεις Αζερμπαιτζαν
Μπανού αλ-Μουνατζίμ
Οι Μπανού αλ-Μουνατζίμ, ήσαν Ιρανική οικογένεια Αββασιδών αξιωματούχων η ύπαρξη της οποίας επιβεβαιώνεται, βάση πηγών, στην διάρκεια του 9ου και του 10ου αιώνα. Ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από την Δυναστεία των Σασσανιδών, ενώ είχαν στενή συγγένεια με τους Αββασίδες χαλίφηδες μέσω επιγαμιών.
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Ιμπν αλ-Ναντίμ, οι Μπανού αλ-Μουνατζίμ κατάγονταν από τον Μιχρ-Γκουσνάσπ, υιό του ύστατου Σασσανίδη βασιλέα, Ισδιγέρδη Γ΄ (βασίλευσε μεταξύ 632-651). Η οικογένεια αναφέρεται για πρώτη φορά στην διάρκεια του 9ου αιώνα, όταν ο επώνυμος πρόγονος, Αμπού Μανσούρ αλ-Μουνατζίμ (αρχικώς ονομαζόμενος Αμπάν-Γκουσνάσπ), εργάστηκε στην αυλή του δεύτερου Αββασίδη χαλίφη, αλ-Μανσούρ (βασίλευσε μεταξύ 754-775) ως αστρολόγος (αλ-μουνατζίμ). Ο υιός του, Γιαχιά, εργάστηκε στην αυλή των Αββασιδών κατά την περίοδο βασιλείας του αλ-Μαμούν (βασίλευσε μεταξύ 813-833), ενώ αργότερα μεταστράφηκε από τον Ζωροαστρισμό στο Ισλάμ. Ο Γιαχιά απέκτησε τέσσερις υιούς, τους Αλί, Σαΐντ, Αμπνταλάχ και Χασάν. Όπως ο πατέρας τους, και οι τέσσερεις εργάστηκαν στην αυλή των Αββασιδών. Ο Αλί, μάλιστα, αποτέλεσε φίλο του χαλίφη αλ-Μουταουάκιλ (βασίλευσε μεταξύ 847-861), ενώ ο υιός του, Γιαχιά αποτέλεσε, επίσης, φίλο του αλ-Μούαφακ, de facto αντιβασιλέα για λογαριασμό του αδερφού του, αλ-Μουάταμιντ (βασίλευσε μεταξύ 870-892). Ένας άλλος εκ των υιών του Αλί, ο Χαρούν, επίσης εργάστηκε στην αυλή των Αββασιδών. Ο Χαρούν είχε έναν υιό ο οποίος ονομαζόταν Αλί, ο οποίος υπηρέτησε κατά την περίοδο βασιλείας των Μπουγιδών, όταν οι τελευταίοι κατέστησαν κυρίαρχοι της Βαγδάτης. Αποτελεί το τελευταίο γνωστό μέλος της οικογένειας.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα του Χαλιφάτου των Αββασιδών Κατηγορία:Ιρανικές οικογένειες
Λεοπόλδος της Έσσης-Χόμπουργκ
Ο Λεοπόλδος, γερμ. Luitpold (10 Φεβρουαρίου 1787 - 2 Μαΐου 1813) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Χόμπουργκ.
Βογραφία
Γεννήθηκε στο Χόμπουργκ και ήταν ο έκτος γιος του Φρειδερίκου Ε΄, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄, λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Όπως και οι πέντε αδελφοί του, πολέμησε στους Ναπολεόντειους πολέμους, κάνοντας τον Ναπολέοντα Α΄ να παραπονεθεί πως "όπου πάω, βρίσκω και έναν Χόμπουργκ!" . Στη μάχη του Γκροσγκέρσεν ήταν επικεφαλής της Πρωσικής φρουράς και σκοτώθηκε. Είπε στον βοηθό του Ερνέστο Αύγουστο Μόριτς του Φρέλιχ: "μη με αφήσετε στους Γάλλους!". Ο βοηθός του παρέλαβε το σώμα του και το απέδωσε στη αδελφή του Λεοπόλδου, Μαριάννα. Αυτή ανήγειρε ένα απλό, σιδερένιο μνημείο γι' αυτόν: έναν σταυρό κάτω από μια γοτθική στέγη, με την επιγραφή "Εδώ κείται ο Λεοπόλδος της Έσσης-Χόμπουργκ. Σκοτώθηκε στις 2 Μαΐου 1813". Επίσης η Μαριάννα ανήγειρε στο πεδίο της μάχης μια λίθινη ταφική υδρία επάνω σε μια βάση, γνωστή ως μνημείο Έσσης-Χόμπουργκ. Μια οδός στο Μπαντ Χόμπουργκ έλαβε το όνομά της από αυτόν: Λέοπολντσβεγκ. Στα 200 έτη από τη μνήμη του έγινε μια έκθεση στο κυνηγετικό περίπτερο Γοτθικό Σπίτι το 2013.
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών Volleyleague 2017-2018
Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2017–18 είναι το 50ο Εθνικό πρωτάθλημα και το 8ο με την επωνυμία Volleyleague. Διεξήχθη από την Ε.Σ.Α.Π. με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2017 και ολοκληρώθηκε την Τετάρτη 9 Μαΐου 2018 με τον τρίτο τελικό, στον οποίο επικράτησε ο Ολυμπιακός και με 3–0 νίκες κατέκτησε το 28ο πρωτάθλημα στην ιστορία του.
Ομάδες
Στη Βόλεϊ Λιγκ της περιόδου 2017–18 μετέχουν δώδεκα ομάδες. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1−10 στο πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της περιόδου 2016–17, παρέμειναν στην πρώτη κατηγορία. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 11-12 μετά τα Πλέι άουτ, υποβιβάστηκαν στην Α2 Κατηγορία. Τέλος, οι ομάδες που κατέλαβαν τις δύο πρώτες θέσεις των αγώνων μπαράζ ανόδου της Α2 κατηγορίας για την περίοδο 2016–17, προβιβάστηκαν στη Volleyleague. Συγκεκριμένα την περίοδο 2016−2017:
Κανονική περίοδος
Στην πρώτη φάση, την Κανονική Περίοδο, διεξήχθησαν δύο γύροι εντός-εκτός έδρας με βαθμολογία, η οποία ήταν 3 βαθμοί για την καθαρή νίκη (3-0 ή 3-1), 2 βαθμοί για την νίκη με 3-2, και 1 βαθμός για την ήττα με 3-2. Στη συνέχεια οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1-8 προκρίθηκαν στα Πλέι οφ για τις θέσεις 1−8, ενώ οι ομάδες των θέσεων 9-11 συμμετείχαν στα Πλέι άουτ. Η Παναχαϊκή, που κατέλαβε την 12η θέση, υποβιβάστηκε απευθείας, λόγω μεγάλης βαθμολογικής διαφοράς από την 11η ομάδα.
Πλέι άουτ, θέσεις 9−11
Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9 έως 11 στην Κανονική Περίοδο συμμετείχαν στα Πλέι άουτ για την τελική κατάταξη σε αυτές τις θέσεις.
Πλέι οφ, θέσεις 1−8
Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1 έως 8 στην Κανονική Περίοδο συμμετείχαν στα Πλέι οφ για την τελική κατάταξη σε αυτές τις θέσεις.
Προημιτελικοί
Τα τέσσερα ζευγάρια των προημιτελικών ήταν ανάμεσα σε 1ο–8ο, 2ο–7ο, 3ο–6ο και 4ο–5ο της κατάταξης της Κανονικής Περιόδου. Η πρόκριση κρίθηκε στις δύο νίκες. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στην έδρα της ομάδας με την υψηλότερη κατάταξη, και ακολούθως εναλλάξ. Οι τέσσερις αποκλεισθείσες ομάδες κατέλαβαν τις θέσεις 5–8 σύμφωνα με την κατάταξη της Κανονικής Περιόδου. Οι τέσσερις προκριθείσες αγωνίστηκαν στους ημιτελικούς για τις θέσεις 1–4.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι - Πηγές
2017 2018 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2017 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2018
Αλληλεγγύη
Ο όρος αλληλεγγύη αναφέρεται στην αλληλοβοήθεια μεταξύ ατόμων και ομάδων και στην υποχρέωση τους να παρέχουν αμοιβαία συμπαράσταση και υποστήριξη προς ένα κοινό όφελος.
Εισαγωγή της έννοιας
Είναι ευρέως γνωστό πως την έννοια της αλληλεγγύης εισήγαγε και ο θεμελιωτής της Κοινωνιολογίας Εμίλ Ντιρκέμ, στα πλαίσια της θεωρίας του για την ανάπτυξη των κοινωνιών, στο έργο του Ο Καταμερισμός της Εργασίας στην Κοινωνία(1893).
Είδη
Σύμφωνα με τον Ντιρκέμ υπάρχουν δύο είδη αλληλεγγύης, η μηχανική και η οργανική που αντιστοιχούν στην παραδοσιακή και στην πιο σύγχρονη κοινωνία ανάλογα:
Φίλιππος της Έσσης-Χόμπουργκ
Ο Φίλιππος, γερμ. Philipp (11 Μαρτίου 1779 - 15 Δεκεμβρίου 1846) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουρκ.
Αλληλεγγύη
Μηχανική
Η μηχανική αλληλεγγύη χαρακτηρίζεται από έναν περιορισμένο καταμερισμό εργασίας, όπου τα άτομα συνδέονται με στενούς δεσμούς μεταξύ τους, παρουσιάζοντας παράλληλα ομοιότητα τόσο στην εργασία όσο και στην εκπαίδευση, τη θρησκευτική καλλιέργεια και τη διαμόρφωση του τρόπου ζωής. Σε αυτές τις κοινωνίες οι οικογένειες είναι αυτάρκεις, αναλαμβάνοντας οι ίδιες τη διαπαιδαγώγηση και τη φροντίδα των μελών τους.
Φίλιππος της Έσσης-Χόμπουργκ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χόμπουρκ και ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ λάντγκραβου της Έσσης-Χόμπουρκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Το 1829 η Βρετανία τον πρότεινε ως βασιλιά του νεοϊδρυθέντος βασιλείου της Ελλάδας, κάτι που το υποστήριξε η Ρωσσία, όχι όμως η Γαλλία.
Αλληλεγγύη
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνιολογία
Φίλιππος της Έσσης-Χόμπουργκ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Το 1794 εισήλθε στη ταξιαρχία Χέσσε-Ντάρμστατ, που στάθμευε στην Ολλανδία. Ήταν λοχαγός· αιχμαλωτίστηκε από τους Γάλλους. Έπειτα από δέκα μήνες ελευθερώθηκε, αφού οι συγγενείς του πλήρωσαν γι' αυτό. Το 1796 εισήλθε στον Αυστριακό στρατό και έλαβε μέρος στις εκστρατείες των ετών 1798, 1799, 1800. Μετά τη Συνθήκη της Λιουνεβίλ στάθμευε στο Λβιβ. Προήχθη σε αντισυνταγματάρχη, συνταγματάρχη και διοικητή του 2ου πεζικού Συντάγματος αρχιδούκας Φερδινάνδος.
Το 1805 πολέμησε στη μάχη του Καλντιέρο υπό τον Κάρολο Αψβούργων-Λωρραίνης δούκα του Τέσεν. Επίσης στις μάχες του Λάνντσουτ και Έκμυλ. Μετά τη μάχη του Άσπερν-Έσσλινκ προήχθη σε αρχιστράτηγο στο πεδίο της μάχης για την εξαίρετη επίδοσή του. Στη μάχη του Βάγκραμ τραυματίστηκε και ακολούθως έλαβε τη στρατιωτική διάκριση του Τάγματος της Μαρίας-Θηρεσίας.
Σερζίπε
Το Σερζίπε (πορτογαλικά: Sergipe) είναι πολιτεία στην βορειοανατολική περοχή της Βραζιλίας. Συνορεύει με τις πολιτείες Μπαΐα και Αλαγκόας. Στα ανατολικά η πολιτεία βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Διοικητικό κέντρο της πολιτείας είναι το Αρακαζού.
Το Ζερζίπε είναι πιο μικρότερη πολιτεία της Βραζιλίας και καταλαμβάνει μόνο 0,26% της εκτάσεως της χώρας.
Φίλιππος της Έσσης-Χόμπουργκ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ταξίδευσε στη Ρωσία και την Αγγλία για διπλωματικές αποστολές. Κατά την επανάσταση του Ρισορτζιμέντο εστάλη στη Νάπολη ως διοικητής του Αυστριακού τμήματος και ορίστηκε κυβερνήτης της Νάπολης. Μετατέθηκε στο Γκρατς (1825), στο Λβιβ (1827) και πίσω στο Γκρατς (1829). Το 1832 προήχθη σε υπο-στρατάρχη και το 1846 σε στρατάρχη. Ήταν ο πιο ψηλός βαθμός που έλαβε ποτέ μέλος του Οίκου της Έσσης.
Σερζίπε
Το Σερζίπε διοικητικά διαιρείται σε τρείς μεσοπεριοχές και 13 μικροπεριοχές και έχει 75 δήμους. Η πολιτεία έχει πληθυσμό 2.068.017 κατοίκους και έκταση 21.918,4 τετ.χλμ.
Φίλιππος της Έσσης-Χόμπουργκ
Λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουρκ
Το 1839 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος-Γουλιέλμος λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουρκ και τον διαδέχθηκε. Το 1840 διορίστηκε κυβερνήτης του Μετς, οπότε άφησε τη διακυβέρνηση του Χόμπουρκ στον επόμενο αδελφό του Γουσταύο.
Σερζίπε
Οικονομία
Κύριοι κλάδοι της οικονομίας είναι γεωργία και κτηνοτροφία. Στην πολιτεία καλλιεργούν ζαχαροκάλαμο, βαμβάκι και ρίζυ.
Φίλιππος της Έσσης-Χόμπουργκ
Λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουρκ
Κατά την διακυβέρνησή του κλείστηκε συμφωνία παραχώρησης άδειας στους αδελφούς Φραγκίσκο και Λουδοβίκο Μπλανκ να λειτουργήσουν καζίνο στα Λουτρά Χόμπουρκ. Το 1844 οι πολίτες ζήτησαν Σύνταγμα, ένα προοίμιο των επαναστάσεων του 1848. Ο Φίλιππος εξέτασε το Σύνταγμα, που του προτάθηκε και το απέρριψε. Απεβίωσε το 1846 στο Χόμπουρκ σε ηλικία 67 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Φίλιππος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1838 μοργανατικά τη Ροζαλία-Αντωνία Ποτόττσνικ, βαρόνη Σίμμελπφεννικ φον ντερ Όυε. Ο Γουλιέλμος Β΄ εκλέκτορας της Έσσης(-Κάσσελ) της απένειμε τον τίτλο της βαρόνης του Νάουμπουρκ. Οι συγγενείς του την απέρριψαν. Δεν απέκτησαν απογόνους. Η Ροζαλία-Αντωνία απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1845 και τάφηκε στην κρύπτη του κάστρου Χόμπουρκ, όπου και ο άνδρας της ενάμισι έτος μετά.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Γουσταύος της Έσσης-Χόμπουργκ
O Γουσταύος, γερμ. Gustav (17 Φεβρουαρίου 1781 - 8 Σεπτεμβρίου 1848) από τον Οίκο της Εσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Ε΄, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄, λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Εισήλθε στον σουηδικό στρατό στην υπηρεσία του αναδόχου του, Γουσταύου Γ΄ Χόλσταϊν-Γκόττορπ της Σουηδίας, αλλά σύντομα έφυγε για χάρη ενός συντάγματος στην Αυστρία. Συμμετείχε στις μάχες των αρχών του 19ου αι. στο Νέρντλινγκεν, το Χοενλίντεν, τη Ρατισβόνη, το Άσπερν-Έσλινγκ, το Βάγκραμ, τη Δρέσδη και τη Λειψία. Η σύζυγος του πρωτότοκου αδελφού του Φρειδερίκου ΣΤ΄, Ελισάβετ των Γουέλφων-Αννόβερου έγραψε ότι "κέρδισε φήμη και δόξα τόση, όση κανείς από τα πέντε αδέλφια του".
Το ίδιο έτος που ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, ο Γουσταύος νυμφεύτηκε την ανιψιά του Λουίζα, κόρη της αδελφής του Αμαλίας και έζησαν στο κάστρο Χόμπουργκ. Ο γιος τους Φρειδερίκος κόλλησε οστρακιά στα δύο έτη του, αλλά ανάρρωσε. Το ζεύγος προτιμούσε να μένει σπίτι του και δεν ήταν τόσο κοινωνικό, όσο η Ελισάβετ, προς απογοήτευσή της.
Λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ
Το 1829 απεβίωσε ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος Λουδοβίκος Γουλιέλμος, ο οποίος απεβίωσε το 1839. Τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός Φίλιππος, που και αυτός απεβίωσε το 1846 και τον διαδέχθηκε ο Γουσταύος. Κάποιοι πολίτες έκαναν αναφορά για τους Εβραίους της περιοχής του και ο Γουσταύος εξέδωσε απόφαση, ορίζοντας "να μην υπάρχει διαφορά μεταξύ Χριστιανών και Εβραίων υπηκόων". Έτσι το Χόμπουργκ έγινε ένα από τα 9 γερμανικά κράτη, όπου για πρώτη φορά Εβραίοι μπορούσαν να εκλεγούν στο Κοινοβούλιο.
Λόγω ασθένειας απεβίωσε ο μόνος γιος του Φρειδερίκος το 1848, ώστε όταν αργότερα τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους απεβίωσε ο Γουσταύος, τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φερδινάνδος. Το 1841 κτίστηκε ένα μνημείο προς τιμήν του Γουσταύου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1818 την ανιψιά του Λουίζα, κόρη της αδελφής του Αμαλίας και του Φρειδερίκου διαδόχου του Άνχαλτ-Ντέσαου και είχε τέκνα:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Στέφαν Έντμπεργκ
Ο Στέφαν Έντμπεργκ (λατινικό αλφάβητο: Stefan Edberg) γεννημένος στις 19 Ιανουαρίου 1966, είναι Σουηδός πρώην πρωταθλητής της τοιχοσφαίρισης της αντισφαίρισης, Νο 1 στον κόσμο. Κέρδισε έξι τίτλους απλού γκαντ σλαμ και τρεις τίτλους διπλού ανδρών μεταξύ 1985 και 1996. Επίσης, κέρδισε το Masters Grand Prix και ήταν μέλος της Σουηδικής ομάδας στο κύπελλο Ντέιβις που το κατέκτησε τέσσερις φορές. Επιπλέον, κέρδισε τέσσερις τίτλους Masters Series, τέσσερις τίτλους πρωταθλήματος και το ανεπίσημο Ολυμπιακό τουρνουά το 1984, κατατάχθηκε στην κορυφή των 10 καλύτερων στον κόσμο για δέκα διαδοχικά χρόνια, 9 χρόνια στην πρώτη πεντάδα και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες της εποχής του. Ο Έντμπεργκ προπονούσε τον Ρότζερ Φέντερερ από τον Ιανουάριο του 2014 έως τον Δεκέμβριο του 2015.
Καριέρα
Ο Έντμπεργκ ήρθε για πρώτη φορά στην προσοχή του κόσμου της αντισφαίρισης ως νεαρός παίκτης. Κέρδισε και τους τέσσερις τίτλους στα τουρνουά Γκραντ σλαμ στην κατηγορία των Τζούνιορς το 1983. Αργότερα την ίδια χρονιά ως επαγγελματίας και κέρδισε τον πρώτο του τίτλο στο διπλό στη Βασιλεία. Ο Έντμπεργκ το 1983 στο Αμερικάνικο όπεν προκάλεσε κατά λάθος το θάνατο του Dick Wertheim με ένα κακό του σερβίς κατά τη διάρκεια αγώνα.
Το 1984 ο Έντμπεργκ κέρδισε τον πρώτο του κορυφαίο τίτλο στο απλό στο Μιλάνο. Ο Έντμπεργκ κέρδισε 2 χάλκινα μετάλλια, σε απλό και διπλό, επίσης το τουρνουά τένις στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 όταν το άθλημα ήταν άθλημα επίδειξης, επίσης με συμπαίκτη τον Anders Järryd έφτασε στον τελικό του αμερικανικού όπεν. Έφτασε επίσης στο τελικό του διπλό στο Γαλλικό όπεν με το Järryd το 1986 και έγινε νο 1 στον κόσμο στα διπλό εκείνη τη χρονιά .΄
Το 1985 κέρδισε το US Indoor στο Μέμφις τον Φεβρουάριο νικώντας τον Γιανίκ Νοά στον τελικό. Στο αυστραλιανό όπεν τον Δεκέμβριο του 1985, νίκησε στον τελικό τονΜατς Βίλαντερ και τον Ιανουάριο του 1987 υπερασπίστηκε τον τίτλο του νικώντας τον Πατ Κας. Κέρδισε επίσης τον διπλό στο όπεν Αυστραλίας και το αμερικανικό όπεν το 1987 πάντα με συμπαίκτη τον Anders Järryd.
Το 1988 έφτασε στον πρώτο από τους τρεις διαδοχικούς τελικούς του Γουίμπλεντον, αλλά έχασε την κατάταξή του ως τον νούμερο ένα παίκτη από τον Ματς Βίλαντερ. Έπαιξε στο τελικό του Γαλλικού όπεν το 1989 όπου έχασε και αυτός ήταν ο μόνος τίτλος γκραντ σλαμ στο απλό που δεν κέρδισε ποτέ. Το 1990, ένας τραυματισμός του κοιλιακού μυός υποχρέωσε τον Έντμπεργκ να αποσυρθεί από τον τελικό του Αυστραλιανού όπεν. Ο Έντεμπεργκ ήταν για 72 εβδομάδες Νο 1 στον κόσμο το 1990-1991. Το 1991 έπαιξε στους ημιτελικούς του Γουίμπλεντον αλλά κατέκτησε το αμερικανικό όπεν νικώντας τον Τζίμι Κούριερ και τον Πιτ Σάμπρας το 1992.
Ο Έντεμπεργκ έφτασε στους τελικούς του αυστραλιανού όπεν πάλι το 1992 και το 1993, χάνοντας και τις δύο φορές τον Τζίμι Κούριερ. Ήταν ένας από τους λίγους παίκτες που έφτασαν στους τελικούς του Αυστραλιανού όπεν 5 φορές. Το 1996 έφτασε στους τελικούς του Queens club αλλά έχασε τον αγώνα Μπόρις Μπέκερ. Κέρδισε τον τρίτο και τελευταίο τίτλο σε τουρνουά γκραντ σλαμ στο Αυστραλιανό όπεν με συμπαίκτη τον Πέτρ Κόρντα. Τον Δεκέμβριο του 2013, ο Έντεμπεργκ ανέλαβε προπονητής του Φέντερερ.
Με τη Σουηδία αγωνίστηκε στο κύπελλο Ντέιβις από το 1984 έως το 1996 σε 13 διοργανώσεις με ρεκόρ 47-23 παίζοντας σε επτά τελικούς. Ήταν, με την εθνική ομάδα, παγκόσμιος πρωταθλητής το 1988, το 1991 και το 1995.
Άλλες αθλητικές δραστηριότητες
Ο Έντεμπεργκ άρχισε να παίζει ανταγωνιστικό σκουός (τοιχοσφαίριση) μετά την αποχώρησή του από επαγγελματικό τένις και σύντομα έγινε ελίτ παίκτης στη Σουηδία. Όταν το racketlon εμφανίστηκε ως ένα αγωνιστικό σπορ στη Σκανδιναβία, η προπονητική ικανότητα τένις του Edberg και η ανερχόμενη δύναμη του σκουός τον καθιστούσαν ιδιαίτερα ανταγωνιστικό. Ασχολήθηκε επίσης με το Μπάντμιντον και το πινγκ-πονγκ.
Τον Σεπτέμβριο του 2008 προσχώρησε επίσημα στο "Black Rock Tour of Champion"s, μια περιοδεία για επαγγελματίες παίκτες της αντισφαίρισης που αποχώρησαν από την ATP Tour. Ο Έντμπεργκ κέρδισε το πρώτο του τουρνουά στο Παρίσι. .
Προπονητική καριέρα
Ο Έντμπεργκ ανέλαβε προπονητής του Ρότζερ Φέντερερ στα τέλη του 2013, ο Φέντερερ περιέγραψε τον ρόλο του Έντμπεργκ ως "περισσότερο ως μέντορα από προπονητή", ωστόσο, η επιρροή του θεωρήθηκε ευρέως ως καίριας σημασίας για την τελική αναζωπύρωση του Ελβετού πρωταθλητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές της τοιχοσφαίρισης Κατηγορία:Σουηδοί προπονητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Σουηδοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση) Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε
Το Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε διοικητικά διαιρείται σε τέσσερις μεσοπεριοχές και 19 μικρόπεριοχες και έχει 167 δήμους. Η πολιτεία έχει πληθυσμό 3.168.027 κατοίκους και έκταση 52.810,7 τετ.χλμ.
Το Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε είναι πιό κοντινή προς την Αφρική και την Ευρώπη η πολιτεία της Βραζιλίας.
Οικονομία
Από την δεκαετία 1980 στην πολιτεία αναπτύσσεται ο τουρισμός. Εκτός από αυτό στην πολιτεία καλλιεργούν τα φρούτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Παναγιώτης Φέρμπος
Ο Παναγιώτης Φέρμπος (1851–1932) ήταν Έλληνας φιλόλογος και λογοτέχνης, και εκ των ιδρυτικών μελών του Φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1851 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και ήταν ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός, όντας υπεύθυνος και διευθυντής για πολλά χρόνια της βιβλιοθήκης του συλλόγου. Ασχολήθηκε με την παιδική λογοτεχνία, γράφοντας το πρώτο έργο του, Μύθοι, το 1884 ενώ θεωρήθηκε ως πρωτεργάτης της παιδικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα, με πολλά από τα έργα του να δημοσιεύονται σε περιοδικά της εποχής και το πρώτο του έργο να μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες. Συνεργάστηκε με τον Γρηγόριο Ξενόπουλο, στο περιοδικό Η Διάπλασις των Παίδων. Απεβίωσε το 1932 στον Βόλο.
Συγγραφικό έργο
Έγραψε σχολικά βιβλία, μετέφρασε κείμενα ξένων συγγραφέων, παράλληλα με την συγγραφή έργων παιδικής λογοτεχνίας. Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του περιλαμβάνονται τα εξής :
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Φερδινάνδος της Έσσης-Χόμπουργκ
O Φερδινάνδος, γερμ. Ferdinand (26 Απριλίου 1783 - 24 Μαρτίου 1866) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ (1846-1848).
Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Ερρίκος Φρειδερίκος γεννήθηκε στο Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε και ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου Ε΄, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄, λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Δεν νυμφεύτηκε και ως ηλικιωμένος έγινε αντιδραστικός. Ζούσε με τον προσωπικό του σωματοφύλακα (Leibjäger) στον "Πορτοκαλεώνα" (Orangerie), ένα απλό οίκημα του ανακτόρου Χόμπουργκ, αφιερωμένος στο κυνήγι και τη Ρωμαιο-Γερμανική ιστορία της περιοχής. Οι μεγαλύτεροι αδελφοί του έγιναν λαντγράβοι και κάθε φορά που απεβίωνε ένας (δεν είχαν επιζώντες άρρενες απογόνους) τον διαδεχόταν ο επόμενος: Φρειδερίκος ΣΤ΄, Λουδοβίκος Γουλιέλμος, Φίλιππος και Γουσταύος, ο οποίος απεβίωσε το 1848. Τον διαδέχθηκε ο Φερδινάνδος ως λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ. Από το 1813 είχε σκοτωθεί ο τελευταίος αδελφός Λεοπόλδος και ο Φερδινάνδος ήταν άγαμος, έτσι θα ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κλάδου Χόμπουργκ.
Λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ
Απεβίωσε στο Μπαντ Χόμπουργκ το 1866 σε ηλικία 83 ετών και τάφηκε -στην τελευταία θέση που απέμεινε- στην κρύπτη του κάστρου Χόμπουργκ. Τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος Γ΄, μέγας δούκας της Έσσης από τον πρεσβύτερο κλάδο του Ντάρμστατ, αλλά αργότερα το ίδιο έτος η Πρωσία, νικήτρια του Αυστρο-Πρωσικού Πολέμου, κατέλαβε και προσάρτησε την Έσση-Ντάρμστατ.
Τα οικονομικά του κράτους είχαν ξεφύγει από τον έλεγχο, ιδιαίτερα με την παραχώρηση καζίνου από τον Γουσταύο στους αδελφούς Μπλανκ. Ο Φερδινάνδος προσπάθησε να τα συμμαζέψει με την προσωπική του ακραία λιτότητα, που τηρούσε πάντα. Οι επαναστάσεις του 1848 είχαν αντίκτυπο ακόμη και στη μικρή περιοχή του: ο Φερδινάνδος επιβεβαίωσε το Σύνταγμα, που είχε αποδεχθεί και ο Γουσταύος, αν και το 1852 το ανακάλεσε και κυβέρνησε προσωπικά. Το 1850 ήταν από τους πρώτους πρίγκιπες, που έστειλαν αντιπροσώπους στην αποκαταστημένη Ομοσπανδιακή Συνέλευση.
Τζακ Μπράμπαμ
Ο Τζακ Μπράμπαμ (Τζον Άρθουρ Μπράμπαμ) (Χάρστβιλ Νέας Νότιας Ουαλίας 2 Απριλίου 1926 - Γκολντ Κοστ Κουίνσλαντ 19 Μαΐου 2014) ήταν Αυστραλός παλαίμαχος οδηγός αγώνων και ιδιοκτήτης της ομώνυμης ομάδας.
Ίδρυση της ομώνυμης ομάδας
Το 1962 ο Μπράμπαμ αποφάσισε και ίδρυσε τη δική του ομάδα, στην οποία έδωσε το όνομά του, κι άρχισε να τρέχει μ' αυτήν. Επειδή η έδρα της ομάδας ήταν στο Μίλτον Κέινς, έτρεχε με Βρετανική αγωνιστική άδεια κι όχι με Αυστραλέζικη. Μετείχε στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 μέχρι και το 1992 κι έπειτα αποσύρθηκε οριστικά λόγω χρεωκοπίας.
Καριέρα του Μπράμπαμ στη Φόρμουλα 1 ως οδηγός αγώνων
Το 1955 ο Μπράμπαμ ξεκίνησε ν' αγωνίζεται στη Φόρμουλα 1 ως οδηγός αγώνων. Έλαβε συνολικά μέρος σε 128 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε τα 126. Το πρώτο ήταν το Βρετανικό Γκραν Πρι του 1955 και το τελευταίο το Μεξικανικό Γκραν Πρι του 1970. Οι ομάδες για λογαριασμό των οποίων έτρεξε ήταν οι Cooper, Rob Walker Racing Team και η ομώνυμη δικιά του ομάδα. Κατέκτησε 3 φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών(1959, 1960 και 1966), πέτυχε 14 νίκες, ανέβηκε 31 φορές στο Βάθρο των Νικητών, εκκίνησε 13 φορές απ' την Pole Position, σκόραρε συνολικά 261 βαθμούς και σημείωσε 12 ταχύτερους γύρους. Την πρώτη νίκη του την πέτυχε στο Μονεγασκικό Γκραν Πρι του 1959 και την τελευταία στο Νοτιαοφρικανικό Γκραν Πρι του 1970. Ο Μπράμπαμ ήταν ο μοναδικός απ' όλους όσους πέρασαν μέχρι σήμερα απ' τη Φόρμουλα 1 ο οποίος κατέκτησε τον Παγκόσμιο Τίτλο του οδηγώντας μονοθέσιο δικής του ομάδας.
Προσωπική ζωή
Ο Μπράμπαμ είχε παντρευτεί δύο φορές. Με την πρώτη σύζυγό του, Μπέτυ, απέκτησε τρεις γιους. Τους Τζεφ, Γκάρι και Ντέιβιντ. Και οι τρεις ασχολήθηκαν με τα μηχανοκίνητα σπορ, ενώ ο Ντέιβιντ πέρασε για ένα διάστημα από τη Φόρμουλα 1, χωρίς όμως να σημειώσει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα όπως ο πατέρας του. Το 1994 ο Μπράμπαμ χώρισε απ' την πρώτη σύζυγό του μετά από 43 ολόκληρα χρόνια γάμου και, το επόμενο έτος (1995), παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, τη Μάργκαρετ. Εγκαταστάθηκαν στο Γκολντ Κοστ του Κουίνσλαντ, ενώ δεν απέκτησαν παιδιά. Με τα μηχανοκίνητα σπορ ασχολείται και ο ένας απ' τους εγγονούς του Μπράμπαμ, ο Μάθιου, ο οποίος είναι γιος του Τζεφ. Ο Μπράμπαμ έφυγε από τη ζωή στις 19 Μαΐου 2014 σε ηλικία 88 ετών στο σπίτι του στο Γκολντ Κοστ.
Κατηγορία:Αυστραλοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παράγοντες της Φόρμουλα 1
Στενό της Μεσσήνης
thumb|255px|Δορυφορική εικόνα του Στενού της Μεσσήνης από τη NASA με τοπωνύμια Το Στενό της Μεσσήνης (ιταλ. Stretto di Messina) είναι ο στενός πορθμός της κεντρικής Μεσογείου που χωρίζει το βορειοανατολικό άκρο της νήσου Σικελίας (Πούντα ντελ Φάρο) από το νοτιοδυτικό άκρο της Καλαβρίας (Πούντα Πέτσο), στη νότια Ιταλία. Ενώνει την Τυρρηνική θάλασσα στα βόρεια με το Ιόνιο Πέλαγος στα νότια.
Γενικά χαρακτηριστικά
right|455px|thumb|Το Στενό της Μεσσήνης όπως φαίνεται από τον λόφο Πεντιμέλε, κοντά στο Ρέτζιο ντι Καλάμπρια. Στο βάθος διακρίνεται το ηφαίστειο [[Αίτνα.]] Στο στενότερο σημείο του, ανάμεσα στις πόλεις Τόρρε Φάρο και Βίλα Σαν Τζοβάνι, ο πορθμός της Μεσσήνης έχει πλάτος 3,1 χιλιόμετρα (1,67 ναυτικό μίλι). Στην περιοχή της ομώνυμης πόλης της Μεσσήνης το πλάτος του είναι 5,1 χιλιόμετρα (2,75 ν. μίλια). Το μέγιστο βάθος του είναι 250 μέτρα, ενώ στο μέσο του στενότερου σημείου είναι 70 μέτρα. Στο Στενό εντοπίζεται το επίκεντρο του πιο πολύνεκρου σεισμού στην ευρωπαϊκή ιστορία, του Σεισμού της Μεσσήνης του 1908.
thumbnail|Φλαμίνγκο σταματούν ενίοτε στις αλμυρές παραλιακές λίμνες του Στενού. thumbnail|Το μαλακό κοράλλι Paramuricea clavata thumbnail|Ο [[χαυλιόδους και άλλα αβυσσαία ψάρια βρίσκονται κατά καιρούς ξεβρασμένα στις ακτές του Στενού.]] thumb|right|225px|Ο παλαιός πυλώνας υψηλής τάσεως στη σικελική ακτή του Στενού της Μεσσήνης (Torre Faro)
Το 1957 μία εναέρια γραμμή ηλεκτρικού ρεύματος 220 χιλιάδων βολτ περάστηκε πάνω από το Στενό της Μεσσήνης. Οι δύο ακραίοι πυλώνες στην παραλία είναι από τους ψηλότερους στον κόσμο (232 μέτρα). Σήμερα η εναέρια γραμμή έχει αντικατασταθεί από υποβρύχιο καλώδιο, αλλά οι πυλώνες παρέμειναν και προστατεύονται ως «ιστορικά μνημεία».
Πέρασμα αποδημητικών πτηνών
Το Στενό της Μεσσήνης αποτελεί κεντρικό σημείο διελεύσεως των αποδημητικών πουλιών που ταξιδεύουν κάθε χρόνο μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, περισσότερα από 300 είδη πτηνών καταγράφονται στην περιοχή, η οποία είναι μείζων ευρωπαϊκό σημείο συγκεντρώσεως για αρπακτικά πτηνά, με μέγιστο καταγεγραμμένο αριθμό 35.000 σε μία άνοιξη. Ανάμεσά τους ο σφηκιάρης (Pernis Apivorus) και είδη του γένους κίρκος (ιδίως ο Circus aeruginosus) είναι τα συχνότερα απαντώμενα, ενώ άλλα τακτικά είδη είναι ο σπιζαετός και ο ασπροπάρης. Στις παραλιακές αλμυρές λίμνες κοντά στο Στενό, είδη όπως η χαλκόκοτα, τα φλαμίνγκο και ο καλαμοκανάς (Himantopus himantopus) συνηθίζουν να σταματούν για να ξεκουραστούν. Το σημεία αυτά είναι επίσης ιδανικά για την παρατήρηση των πελαργών. Το όρος Ντινναμμάρε πάνω από τη Μεσσήνη και τα άλλα βουνά Πελοριτάνι αποτελούν φυσικό θέατρο για την παρακολούθηση πτηνών.
Σχέδια για γέφυρα
Οι υποστηρικτές της γέφυρας τη θεωρούν τεράστιο έργο δημιουργίας θέσεων εργασίας και ώθηση για τον σικελικό τουρισμό. Οι αντιτιθέμενοι τη θεωρούν οικολογική καταστροφή, επικίνδυνη εξαιτίας των ιδιαίτερα ισχυρών ανέμων και του έντονα σεισμογενούς χαρακτήρα της περιοχής, αλλά και ανέλπιστο δώρο προς το οργανωμένο έγκλημα (Σικελική μαφία και καλαβρέζικη Ντρανγκέτα). Τον Φεβρούαριο του 2013 το σχέδιο μπήκε και πάλι στο συρτάρι.
Συγκοινωνίες
Μια γραμμή πορθμείων (φέρι-μποτ) συνδέει τη Μεσσήνη στη Σικελία με τη Βίλλα Σαν Τζοβάννι στην ηπειρωτική ακτή (η μεγάλη όμως πόλη στην ακτή αυτή είναι το Ρέτζιο Ντι Καλάμπρια, αρκετά χιλιόμετρα νοτιότερα). Τα πορθμεία μεταφέρουν τα βαγόνια του σιδηροδρόμου Νάπολης-Παλέρμο. Υπάρχει επίσης γραμμή υδροπτέρυγων μεταξύ της Μεσσήνης και του Ρέτζιο.
Σχέδια για γέφυρα
thumb|right|255px|Το Στενό της Μεσσήνης και οι αμφοτέρωθεν πόλεις σε παλαιά γερμανική [[Χαρακτική|γκραβούρα]]
Επί δεκαετίες η κατασκευή μιας γέφυρας πάνω από το Στενό της Μεσσήνης βρίσκεται υπό συζήτηση, ενώ η ιδέα της γεφύρωσης του στενού υπάρχει ήδη από τα χρόνια του Καρλομάγνου. Το 2006 η κυβέρνηση Πρόντι εγκατέλειψε το σχέδιο. Ωστόσο, στις 6 Μαρτίου 2009, η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε την πλήρη αναβίωση του σχεδίου, με εκτιμώμενο κόστος 6,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Με μήκος 3,3 χιλιόμετρα και πλάτος 60 μέτρα, η γέφυρα του συγκεκριμένου σχεδίου θα στηρίζεται σε δύο πυλώνες ύψους 382 μέτρων (ώστε ο καθένας να υπερβαίνει σε ύψος την ταράτσα του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ) και θα διαθέτει τρεις λωρίδες αυτοκινητόδρομου ανά κατεύθυνση, σιδηροδρομική γραμμή (για έως 200 συρμούς ανά ημέρα) και δύο πεζοδρόμια.
Γενικά χαρακτηριστικά
thumbnail|Το Στενό όπως φαίνεται από το όρος [[Ντινναμμάρε.]] Το Στενό διατρέχουν ισχυρότατα παλιρροϊκά ρεύματα ,παρόμοια με το που συντηρούν ένα μοναδικό θαλάσσιο οικοσύστημα. Μια φυσική δίνη στο βόρειο μέρος του στενού έχει συνδεθεί με τον αρχαιοελληνικό μύθο της Σκύλλας και Χάρυβδης. Ειδικότερα η Σκύλλα ήταν ένα εξακέφαλο τέρας που ενέδρευε στη βραχώδη ακτή της Καλαβρίας, ενώ η Χάρυβδη ήταν θαλάσσιο τέρας που ρουφούσε τα νερά κοντά στη σικελική ακτή. Υπό τις κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να παρατηρηθεί η οφθαλμαπάτη της Φάτα Μοργκάνα όταν βλέπουμε προς τη Σικελία από την Καλαβρία. Το Στενό της Μεσσήνης αποτελεί επίσης υποχρεωτικό σημείο διελεύσεως κατά την αποδημία πολλών ειδών πτηνών.
Σαντζάκι της Χίου
Το Σαντζάκι της Χίου ήταν μια οθωμανική επαρχία δευτέρου επιπέδου που επικεντρώθηκε στο ανατολικό Αιγαίο, στη Χίο. Το τουρκικό όνομα, Sakız, προέρχεται από το πιο χαρακτηριστικό προϊόν του νησιού, τη μαστίχα.
Ιστορία
Κατηγορία:Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία της Χίου
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Είκοσι χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό με το Καζακστάν και την Ουαλία να συμμετέχουν για πρώτη φορά και με το Αζερμπαϊτζάν, τη Γαλλία και το Ισραήλ να επιστρέφουν. Η Κύπρος αποφάσισε να αποχωρήσει.
Παρουσιαστές
Στις 26 Οκτωβρίου 2018, ανακοινώθηκε πως ο Eugene Perlin και η Zinaida Kupriyanovich θα παρουσίαζαν τον διαγωνισμό, μαζί με την Helena Meraai στο green room. Η Meraai είναι το τέταρτο άτομο κάτω των δεκαέξι που παρουσιάζει τον διαγωνισμό μετά την Ioana Ivan το, τον Dmytro Borodin το και τη Lizi Japaridze το , ενώ είναι η δεύτερη πρώην διαγωνιζόμενη που έχει αυτόν τον ρόλο. Η Meraai είχε εκπροσωπήσει τη Λευκορωσία το 2017 όπου έλαβε την πέμπτη θέση με το τραγούδι "I Am the One". Ο Perlin είναι τηλεοπτικός παρουσιαστής καθώς και σχολιαστής για τη Λευκορωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision από το 2013, ενώ η Zena είναι τραγουδίστρια και καλλιτέχνις, η οποία είχε συμμετάσχει στους εθνικούς τελικούς της χώρας για τις Junior Eurovision του και. Επίσης, ανακοινώθηκε πως ο Denis Dudinsky και η Anna Kviloria θα παρουσίαζαν την τελετή έναρξης του διαγωνισμού.
Ψηφοφορία
Τα αποτελέσματα καθορίστηκαν από τις εθνικές επιτροπές και από την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Κάθε χώρα χρησιμοποίησε μια εθνική κριτική επιτροπή που απαρτίζεται από τρεις επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας και δύο παιδιά ηλικίας μεταξύ 10 και 15 ετών, που ήταν πολίτες της χώρας που εκπροσωπούν. Η πρώτη φάση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας ξεκίνησε στις 23 Νοεμβρίου 2018, όταν αναδείχθηκαν όλες οι παραστάσεις πρόβας στον επίσημο ιστότοπο προτού οι θεατές μπορέσουν να ψηφίσουν. Μετά από αυτή την ανακεφαλαίωση, οι ψηφοφόροι είχαν την επιλογή να παρακολουθήσουν μεγαλύτερα κλιπ ενός λεπτού από τις πρόβες κάθε συμμετέχοντος. Αυτός ο πρώτος γύρος ψηφοφορίας ολοκληρώθηκε στις 25 Νοεμβρίου στις 15:59 CET. Η δεύτερη φάση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ζωντανής εκπομπής και ξεκίνησε μετά την τελευταία παράσταση και άνοιξε για 15 λεπτά. Οι διεθνείς θεατές θα μπορούσαν να ψηφίσουν για τουλάχιστον τρεις χώρες και κατ 'ανώτατο όριο πέντε, συμπεριλαμβανομένης της χώρας τους.
Ο Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 ήταν ο 16ος Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision, ο οποίος διοργανώθηκε από την Εθνική Ραδιοτηλεόραση της Λευκορωσίας (BTRC) και την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU). Ο διαγωνισμός διεξήχθη στην πρωτεύουσα της Λευκορωσίας, Μινσκ, στις 25 Νοεμβρίου 2018 στη Minsk-Arena. Ήταν η δεύτερη φορά που ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Λευκορωσία, με την πρώτη να είναι το 2010.
Ψηφοφορία
Ο αριθμός των βαθμών καθορίστηκε από το ποσοστό των ψήφων που λήφθηκαν. Η ψήφος του κοινού μετρήθηκε για το 50% του τελικού αποτελέσματος, ενώ το άλλο 50% προήλθε από τις επαγγελματικές επιτροπές.
Τοποθεσία
Η EBU επιβεβαίωσε στις 15 Οκτωβρίου 2017 ότι ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στη Λευκορωσία. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Λευκορωσία, μετά το 2010.
Τρόπαιο
Το τρόπαιο σχεδιάστηκε από τον Kjell Engman της σουηδικής εταιρείας γυαλιού Kosta Boda, χρησιμοποιώντας το ίδιο σχέδιο που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο διαγωνισμό του 2017. Το κύριο τρόπαιο είναι ένα γυάλινο μικρόφωνο με έγχρωμες γραμμές μέσα στο πάνω μέρος, που συμβολίζουν τη ροή του ήχου.
Ενεργά μέλη της EBU
Οι παρακάτω ραδιοτηλεοπτικοί φορείς αρνήθηκαν δημόσια να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό χωρίς να δώσουν κάποιο λόγο:
Επίσημο album
Το Junior Eurovision Song Contest Minsk 2018 είναι το επίσημο μουσικό album του διαγωνισμού το οποίο δημιουργήθηκε από την EBU και κυκλοφόρησε ψηφιακά από τη Universal Music στις 16 Νοεμβρίου 2018. Το album περιλαμβάνει όλα τα τραγούδια από τον διαγωνισμό.
Άλλες χώρες
Προκειμένου μια χώρα να επιλεγεί για πιθανή συμμετοχή στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, πρέπει να είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU). Επί του παρόντος δεν είναι γνωστό αν η EBU έστειλε προσκλήσεις συμμετοχής σε όλα τα 56 ενεργά μέλη, όπως κάνει για τo Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Eurovision
Συμμετέχουσες χώρες
Στις 25 Ιουλίου 2018, η EBU δημοσίευσε τη λίστα με τους 19 συμμετέχοντες. Το Ισραήλ πήρε ειδική άδεια συμμετοχής από την EBU και τον BTRC επειδή νίκησε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision νωρίτερα την ίδια χρονιά. Επίσης στάλθηκε πρόσκληση στο Καζακστάν ώστε να κάνει το ντεμπούτο του το 2018. Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που θα υπάρχουν δύο προσκεκλημένες χώρες σε έναν διαγωνισμό Eurovision. H Αυστραλία ήταν η πρώτη χώρα που προσκλήθηκε, το.
Ιταλικαί Νήσοι Αιγαίου Πελάγους
Οι Ιταλικές Νήσοι του Αιγαίου ήταν μια ομάδα δώδεκα μεγάλων νησιών (Δωδεκάνησα) στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, τα οποία, μαζί με τα γύρω νησάκια, κυβερνούνταν από το Βασίλειο της Ιταλίας από το 1912 έως το 1943.
Ιστορικό
Τα Δωδεκάνησα, εκτός από το Καστελλόριζο, καταλήφθηκαν από την Ιταλία κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου του 1912. Η Ιταλία είχε συμφωνήσει να επιστρέψει τα νησιά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σύμφωνα με τη Συνθήκη της Ουσί το 1912, ωστόσο, η ασάφεια της συνθήκης επέτρεπε την προσωρινή ιταλική διοίκηση των νησιών, και η Τουρκία παραιτήθηκε από κάθε αξίωση τελικά στα Δωδεκάνησα με το άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάννης το 1923. Μετά το τέλος του  Α´ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιταλία συμφώνησε δύο φορές, με το Σύμφωνο Βενιζέλου - Τιττόνι του 1919 και τη Συνθήκη των Σεβρών το 1920, να παραχωρήσει τα νησιά στην Ελλάδα, εκτός από τη Ρόδο, η οποία θα απολαμβάνει εκτεταμένη αυτονομία. Λόγω της ελληνικής εμπλοκής και της ήττας στην Μικρασιατική εκστρατεία, οι συμφωνίες αυτές δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Το Καστελλόριζο κατελήφθη προσωρινά από τη Γαλλία το 1915 και τέθηκε υπό ιταλικό έλεγχο το 1921. Τα Δωδεκάνησα προσαρτήθηκαν επίσημα από τη φασιστική Ιταλία το 1923. Το Ιταλικό ενδιαφέρον για τα Δωδεκάνησα είχε τις ρίζες του σε στρατηγικούς σκοπούς, και τα νησιά που προορίζονται για την προώθηση μεγάλης εμβέλειας αυτοκρατορική πολιτική της. Η Λέρος και η Πάτμος χρησιμοποιήθηκαν ως βάσεις για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό.
Πλάνο του Μουσσολίνι
Οι Ιταλοί επίσης διερεύνησαν για πρώτη φορά την ιστορία των νησιών και άρχισαν να εισάγουν μαζικό τουρισμό στη Ρόδο και την Κω. Ωστόσο, τα μικρότερα νησιά είχαν ως επί το πλείστον παραμεληθεί από τις προσπάθειες βελτίωσης και δεν είχαν αναπτυχθεί επαρκώς.
Πολιτικές διαχείρισης
Αρχίζοντας το 1923, οι πολιτικοί διοικητές αντικατέστησαν τους στρατιωτικούς διοικητές. Η ιταλική πολιτική έναντι του ιθαγενούς πληθυσμού είχε δύο φάσεις: ενώ ο κυβερνήτης Mario Lago, φιλελεύθερος διπλωμάτης, ευνοούσε την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των διαφόρων εθνοτικών ομάδων και των Ιταλών, επιλέγοντας μια απαλή στρατηγική ολοκλήρωσης, ο διάδοχός του Cesare Maria De Vecchi ξεκίνησε αναγκαστική εκστρατεία εξιταλισμού στα νησιά. Ο Lago ανέθεσε σε ιταλούς αποίκους γη και ενθάρρυνε τους γάμους με τους ντόπιους Έλληνες. Το 1929, υποτροφίες στο Πανεπιστήμιο της Πίζας για τους δωδεκανησίους σπουδαστές προωθήθηκαν για τη διάδοση του ιταλικού πολιτισμού και της γλώσσας μεταξύ της τοπικής επαγγελματικής τάξης. Ο μόνος τομέας όπου ο Λάγκο δεν ήταν αρμόδιος, ήταν η θρησκεία: Οι ιταλικές αρχές προσπάθησαν επίσης να περιορίσουν την ισχύ της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας χωρίς επιτυχία, προσπαθώντας να δημιουργήσουν μια Αυτοκέφαλη Δωδεκανησιακή Εκκλησία. Οι φασιστικές οργανώσεις νεολαίας όπως η Opera Nazionale Balilla εισήχθησαν στα νησιά και η ιταλοποίηση των ονομάτων ενθαρρύνθηκε από τις ιταλικές αρχές. Η νομική κατάσταση των νησιών (possedimento) ήταν ενδιάμεση μεταξύ μιας αποικίας και ενός τμήματος της πατρίδας: εξαιτίας αυτού, οι ντόπιοι νησιώτες δεν έλαβαν πλήρη υπηκοότητα και δεν ήταν υποχρεωμένοι να υπηρετήσουν στις ιταλικές ένοπλες δυνάμεις. Κάτω από την κυβέρνηση του De Vecchi (1936-40), ένας τολμηρός και θαμπός φασίστας, μετέτρεψε τις προσπάθειες εξιταλισμού σε βάναυσες. Η ιταλική γλώσσα κατέστη υποχρεωτική στην εκπαίδευση και τη δημόσια ζωή, ενώ η ελληνική ήταν μόνο ένα προαιρετικό θέμα στα σχολεία. Ενώ κάτω από το Λάγο οι κάτοικοι είχαν τη δυνατότητα να εκλέξουν δικούς τους δημάρχους, το 1937 εγκαταστάθηκε το φασιστικό σύστημα στα νησιά, με νεοεκλεγέντες podestàs για κάθε δήμο. Το 1938 εισήχθησαν στα νησιά ιταλικοί φυλετικοί νόμοι μαζί με μια σειρά διαταγμάτων που εξισώνουν την τοπική νομοθεσία με την ιταλική νομοθεσία.
Ιταλικές προσπάθειες διευθέτησης
Οι προσπάθειες να φέρουν τους Ιταλούς εποίκους στα νησιά δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχείς. Μέχρι το 1936, οι Ιταλοί στα Δωδεκάνησα αριθμούσαν 16.711, οι περισσότεροι από τους οποίους ζούσαν στη Ρόδο και τη Λέρο. Οι Ιταλοί της Ρόδου και της Κω ήταν γεωργοί που συμμετείχαν στη δημιουργία νέων γεωργικών οικισμών, ενώ οι Ιταλοί της Λέρου απασχολούνταν γενικά από τον στρατό και έζησαν στις εγκαταστάσεις του στη νέα ιταλική πόλη Portolago (Λακκί).
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Συμμετέχουσες χώρες
Παρόλο που στις 2 Ιουλίου 2018, η Ουκρανία είχε δηλώσει πως θα αποχωρήσει λόγω οικονομικών δυσκολιών, στις 2 Αυγούστου 2018 προστέθηκε στη λίστα συμμετεχόντων ανεβάζοντας τον αριθμό αυτών σε 20.
Αποτελέσματα της διαδικτυακής ψηφοφορίας
Ένα σύνολο 1,283,921 έγκυρων βαθμών προσλήφθηκαν κατά τη διάρκεια των παραθύρων της ψηφοφορίας.
Ιταλικαί Νήσοι Αιγαίου Πελάγους
Αρχαιολογία
Ο Μουσσολίνι δήλωσε ότι η Ρόδος είχε απλώς επιστραφεί στο σπίτι των προγόνων της, αφού προσαρτήθηκε από την Ιταλία, καθώς τα Δωδεκάνησα αποτελούσαν σημαντικό μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μεγάλες ιταλικές αρχαιολογικές προσπάθειες από τη δεκαετία του 1930 και εξής προορίζονταν να ανακαλύψουν τις ρωμαϊκές αρχαιότητες και έτσι να ενισχύσουν την ιταλική επιρροή στα νησιά.
Προγραμματισμένη επέκταση
Μετά τη Μάχη της Ελλάδας, οι φασιστικές αρχές ανέφεραν την ενσωμάτωση των Κυκλάδων και των Σποράδων στην ιταλική κατοχή του Αιγαίου, αλλά οι Γερμανοί αντιτάχθηκαν σε οποιαδήποτε εδαφική ελάττωση της Ελληνική Πολιτείας ένα κράτος-μαριονέτα της Ναζιστικής Γερμανίας. Καθώς οι Κυκλάδες ήταν ήδη υπό ιταλική κατοχή, η προετοιμασία για άμεση προσάρτηση συνεχίστηκε παρά τη γερμανική αντίθεση.
Τέλος της ιταλικής επιρροής
Μετά την ιταλική συνθηκολόγηση του Σεπτέμβρη του 1943, τα νησιά έγιναν εν συντομία ένα πεδίο μάχης μεταξύ των Γερμανών, των Βρετανών και των Ιταλών στη Μάχη της Δωδεκανήσου. Οι Γερμανοί κυριάρχησαν και παρόλο που εκδιώχθηκαν από την ηπειρωτική Ελλάδα το 1944, τα Δωδεκάνησα παρέμειναν κατεχόμενα μέχρι το τέλος του πολέμου το 1945. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, τα Δωδεκάνησα παρέμειναν υπό την ονομαστική κυριαρχία της Ιταλικής Κοινωνικής Δημοκρατίας, αλλά εκ των πραγμάτων υπέκειντο στη γερμανική στρατιωτική διοίκηση. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τα νησιά τέθηκαν υπό προσωρινή βρετανική διοίκηση. Στη Συνθήκη Ειρήνης το 1947, τα νησιά παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα.