cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεωρία παιγνίων
Συμμετρικά / Ασύμμετρα
Ένα συμμετρικό παιχνίδι είναι ένα παιχνίδι όπου τα κέρδη για την αναπαραγωγή μιας συγκεκριμένης στρατηγικής εξαρτάται μόνο από τις άλλες στρατηγικές που χρησιμοποιούνται, όχι από το ποιος παίζει. Αν οι ταυτότητες των παικτών μπορεί να αλλάξει χωρίς να αλλάζει τα κέρδη στις στρατηγικές, τότε ένα παιχνίδι είναι συμμετρικό. Πολλά από τα 2 × 2 παιχνίδια που μελετήθηκαν είναι συμμετρική. Ωστόσο, οι πιο κοινές απολαβές για κάθε ένα από αυτά τα παιχνίδια είναι συμμετρικές. Συνηθέστερα τα ασύμμετρα παιχνίδια είναι παιχνίδια όπου δεν υπάρχουν όμοια σύνολα στρατηγικής για δύο παίκτες. Είναι δυνατόν, ωστόσο, για ένα παιχνίδι να έχει πανομοιότυπη στρατηγική για δύο παίκτες, ακόμη μπορεί να είναι ασύμμετρη.
Μηδενικού αθροίσματος / μη-μηδενικού αθροίσματος
Ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος είναι μια ειδική περίπτωση παιχνιδιών σταθερού αθροίσματος στα οποία οι επιλογές από τους παίκτες δεν μπορεί ούτε να μειώσει ούτε να αυξήσει τους διαθέσιμους πόρους. Σε ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος το συνολικό πλεονέκτημα για όλους τους παίκτες στο παιχνίδι, για κάθε συνδυασμό στρατηγικών, πάντα προστίθεται στο μηδέν. Το πόκερ είναι ένα παράδειγμα ενός παιχνιδιού μηδενικού αθροίσματος επειδή όταν ένας κερδίζει το ποσό οι αντιπάλοι χάνουν. Άλλο ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος είναι και το σκάκι. Ανεπίσημα, σε παιχνίδια μη μηδενικού αθροίσματος το κέρδος ενός παίκτη δεν αντιστοιχεί αναγκαστικά με μια απώλεια του κέρδους του άλλου παίχτη.
Ταυτόχρονα / Ακολουθιακά
Ταυτόχρονα παιχνίδια είναι παιχνίδια όπου και οι δύο παίκτες κινούνται ταυτόχρονα ή εάν δεν κινούνται ταυτόχρονα, οι παίκτες που παίζουν αργότερα αγνοούν τις ενέργειες των παικτών που έπαιξαν νωρίτερα. Ακολουθιακά παιχνίδια είναι παιχνίδια στα οποία οι παίκτες οι παίκτες που παίζουν αργότερα  έχουν κάποιες γνώσεις σχετικά με προηγούμενες δράσεις. Αυτό δεν χρειάζεται να είναι τέλεια πληροφόρηση για κάθε δράση που θα είχε εκτελεστεί νωρίτερα. Θα μπορούσε να είναι πολύ λίγη γνώση.
Τέλειας πληροφορίας και ελλιπούς ενημέρωσης
Ένα σημαντικό υποσύνολο διαδοχικών παιχνιδιών αποτελείται από παιχνίδια τέλειας πληροφόρησης. Ένα παιχνίδι είναι παιχνίδι τέλειας πληροφόρησης, εάν όλοι οι παίκτες γνωρίζουν τις κινήσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί από όλους τους άλλους παίκτες. Έτσι, μόνο τα ακολουθιακά παιχνίδια θεωρούνται παιχνίδια τέλειας πληροφόρησης επειδή οι παίκτες στα ταυτόχρονα παιχνίδια δεν γνωρίζουν τις ενέργειες των άλλων παικτών. Τα περισσότερα παιχνίδια που μελετήθηκαν στην θεωρία των παιγνίων είναι παιχνίδια ατελούς πληροφορίας. Τέλειας πληροφορίας παιχνίδια συγχέονται με πλήρεις πληροφορίες. Παιχνίδια πλήρους πληροφορίας απαιτούν ότι κάθε παίκτης γνωρίζει τις στρατηγική και τα κέρδη άλλων παικτών, αλλά όχι τις δράσεις που έχουν αναληφθεί. Παιχνίδια ελλιπής πληροφορίας μπορεί να μειωθεί, ωστόσο, σε παιχνίδια ατελής πληροφοριών με την εισαγωγή των "κινήσεων από τη φύση".
Συνδυαστικά παιχνίδια
Συνδυαστικά παιχνίδια είναι αυτά στα οποία η δυσκολία εύρεσης της βέλτιστης στρατηγικής προέρχεται από την πολλαπλότητα των δυνατών κινήσεων. Παράδειγμα είναι το σκάκι. Παιχνίδια που περιλαμβάνουν ατελή ή ελλιπείς πληροφορίες μπορεί επίσης να έχουν ένα ισχυρό συνδυαστικό χαρακτήρα όπως είναι το τάβλι. Δεν υπάρχει ενιαία θεωρία για την αντιμετώπιση των συνδυαστικών στοιχείων στα παιχνίδια.
Παιχνίδια άπειρου μήκους
Όπως μελετήθηκε από τους οικονομολόγους και στον πραγματικό κόσμο οι παίκτες των παιχνιδιών τελειώνουν το παιχνίδι σε ένα πεπερασμένο πλήθος κινήσεων. Ο νικητής δεν είναι γνωστός παρά μόνο όταν όλες οι κινήσεις έχουν ολοκληρωθεί.Το επίκεντρο της προσοχής δεν αφορά συνήθως τον καλύτερο τρόπο για να παιχτεί ένα παιχνίδι, αλλά αν κάποιος παίκτης έχει μια στρατηγική νίκης. Η ύπαρξη αυτών των στρατηγικών για έξυπνα σχεδιασμένα παιχνίδια έχει σημαντικές συνέπειες στην περιγραφική θεωρία των συνόλων.
Διακριτά και συνεχή παιχνίδια
Ένα μεγάλο μέρος της θεωρίας των παιγνίων ασχολείται με πεπερασμένα, διακριτά παιχνίδια, που έχουν ένα πεπερασμένο αριθμό παικτών, κινήσεων, εκδηλώσεων, αποτελεσμάτων κτλ. Πολλές έννοιες μπορούν να παραταθούν, ωστόσο. Τα συνεχή παιχνίδια επιτρέπουν στους παίκτες να επιλέξουν μια στρατηγική από ένα σύνολο η οποία συνεχίζει τη στρατηγική που είναι να παιχτεί.
Ιστορική αναδρομή
Οι πρώτες πρόωρες συζητήσεις σχετικές με παίγνια δύο παικτών εμφανίστηκαν πολύ πριν την ανάπτυξη της σύγχρονης, μαθηματικής θεωρίας παιγνίων. Η πρώτη γνωστή αναφορά της θεωρίας παιγνίων παρουσιάστηκε σε μια επιστολή που γράφτηκε από τον James Waldegrave το 1713. Στην επιστολή αυτή, ο Waldegrave παρέχει μια λύση σε μια έκδοση δύο παικτών του παιχνιδιού καρτών le Her, η οποία ήταν βασισμένη σε μια  minimax μικτή στρατηγική. Το 1838, ο  Antoine Augustin Cournot στο βιβλίο του Recherches sur les principes mathématiques de la Théorie des Richesses, μελέτησε ένα δυοπώλιο και παρουσίασε μια λύση που είναι μια περιορισμένη έκδοση της ισορροπίας Nash.
Το 1913 ο Ernst Zermelo στη δημοσίευση του Über eine Anwendung der auf die Mengenlehre Theorie des Schachspiels απέδειξε ότι η βέλτιστη στρατηγική στο σκάκι είναι αυστηρά προσδιορισμένη. Αυτό άνοιξε το δρόμο για πιο γενικά θεωρήματα.
Το 1938, στο βιβλίο του Applications aux Jeux de Hasard ,ο Émile Borel απέδειξε ένα minimax θεώρημα για παίγνια δύο παικτών και μηδενικού αθροίσματος στην ειδική περίπτωση που ο πίνακας κέρδους ήταν συμμετρικός.
Η θεωρία παιγνίων δεν υπάρχει στην πραγματικότητα ως ένα ξεχωριστό επιστημονικό πεδίο μέχρι το 1928 και την δημοσίευση του Zur Theorie der Gesellschaftsspiele από τον John von Neumann. Ο οποίος χρησιμοποίησε το θεώρημα σταθερού σημείου του Brouwer για συνεχείς αντιστοιχίσεις σε συμπαγή κυρτά σύνολα, η μέθοδος αυτή καθιερώθηκε στην θεωρία παιγνίων και τα Οικονομικά Μαθηματικά. Το έγγραφο ακολούθησε το βιβλίο του 1944 Theory of Games and Economic Behavior. Η δεύτερη έκδοση αυτού του βιβλίου περιέχει μια αξιωματική θεωρία της χρησιμότητας. Το έργο του von Neumann στη θεωρία παιγνίων κορυφώθηκε σε αυτό το βιβλίο το 1944. Αυτό το θεμελιώδες έργο περιέχει τη μέθοδο για την εύρεση αμοιβαία σταθερών λύσεων σε παίγνια δύο παικτών και μηδενικού αθροίσματος. Κατά την επόμενη περίοδο, οι εργασίες στη θεωρία παιγνίων εστιάζονται κυρίως σε συνεργατικά παίγνια. Οι εργασίες αυτές αναλύουν βέλτιστες στρατηγικές για ομάδες παικτών, με την προϋπόθεση ότι μπορούν να υπάρξουν συμφωνίες μεταξύ των παικτών σχετικές με τη κατάλληλη στρατηγική.
Το 1950, εμφανίστηκε η πρώτη συζήτηση στους μαθηματικούς κύκλους σχετικά με το δίλημμα του φυλακισμένου, όταν έγινε και ένα πείραμα από τους αξιοσημείωτους μαθηματικούς Merrill M. Flood και Melvin Dresher, ως μέρος της έρευνας της RAND Corporation στη θεωρία παιγνίων. Την ίδια περίοδο, ο John Nash αναπτύσσει ένα κριτήριο σχετικό με την αμοιβαία σταθερότητα στρατηγικών, γνωστή ως ισορροπία Nash, το οποίο εφαρμόζεται σε μια ευρύτερη ποικιλία παιγνίων σε σχέση με αυτά που προτείνονται από τους von Neumann και Morgenstern. Αυτή η ισορροπία είναι επαρκώς γενική ώστε να καταστεί δυνατή η ανάλυση και των μη συνεργατικών παιγνίων.
Η θεωρία παιγνίων παρουσιάζει έντονη δραστηριότητα στη δεκαετία του 1950, διάστημα κατά το οποίο αναπτύχθηκαν έννοιες όπως  core, the extensive form game, fictitious play, repeated games, Shapley value. Επιπλέον, οι πρώτες εφαρμογές της θεωρίας παιγνίων στη φιλοσοφία και την πολιτική επιστήμη εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Το 1965, ο Reinhard Selten παρουσίασε την subgame perfect equilibria, στην οποία επεξεργάστηκε περαιτέρω την ισορροπία Nash. Το 1967, ο John Harsanyi ανέπτυξε τις έννοιες  complete information και Bayesian games. Στους Nash, Selten και Harsanyi απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 1994 για τη συμβολή τους στην οικονομική θεωρία παιγνίων.
Στη δεκαετία του 1970, η θεωρία παιγνίων εφαρμόστηκε ευρέως στη βιολογία, κυρίως ως αποτέλεσμα των εργασιών του John Maynard Smith και της evolutionarily stable στρατηγικής του. Επιπλέον, οι έννοιες correlated equilibrium, trembling hand perfection, and common knowledge εισήχθησαν και αναλύθηκαν.
Το 2005, οι θεωρητικοί των παιγνίων  Thomas Schelling και Robert Aumann τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών. Η εργασία του Schelling ήταν σχετική με δυναμικά μοντέλα, πρώιμα παραδείγματα της evolutionary game theory. Ο Aumann συνέβαλε περισσότερο προς την κατεύθυνση της έννοιας της ισορροπίας.
Το 2007, ο  Leonid Hurwicz, μαζί με τον Eric Maskin και τον Roger Myerson, τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών. Η συνεισφορά του Myerson περιλαμβάνει την έννοια της proper equilibrium καθώς και μια σημαντική πτυχιακή διατριβή: Game Theory, Analysis of Conflict. Ο Hurwicz εισήγαγε και τυποποίησε την έννοια της incentive compatibility.
Το 2012, βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών απονεμήθηκε στους Alvin E. Roth και Lloyd S. Shapley για την εργασία τους  “for the theory of stable allocations and the practice of market design”.
Παραπομπές
Θεωρία παιγνίων  Κατηγορία:Θετικές επιστήμες Κατηγορία:Τεχνητή νοημοσύνη
Γκρέμσι
Το Γκρέμσι, (αγγλικά: Graemsay) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Ορκάδων. Έχει έκταση 4,1 τ.χλμ. και 28 κατοίκους (2011).
Νέο Ρύσιο
Το Νέο Ρύσιο είναι κωμόπολη του δήμου Θέρμης, της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης και προάστιο της πόλης της Θεσσαλονίκης.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Νέο Ρύσιο βρίσκεται σε απόσταση 22 χλμ. νότια της Θεσσαλονίκης, κοντά στον Διεθνή Κρατικό Αερολιμένα Θεσσαλονίκης ενώ στην ανατολική πλευρά του περνά ο Α/Δ Θεσσαλονίκης - Νέων Μουδανίων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την κοινότητα Νέου Ρυσίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Θέρμης του δήμου Θέρμης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 2.952 κατοίκους.
Ο οικισμός είναι γνωστός από την Βυζαντινή περίοδο με την ονομασία Ποδά. Κατά την Οθωμανική κατάκτηση τα Ποδά αποτέλεσαν τσιφλίκι με την ονομασία Πουρνάρι, στο οποίο κατοικούσαν λίγες οικογένειες Ελλήνων κολίγων. Με τους Βαλκανικούς Πολέμους ο οικισμός ερήμωσε και το 1923 εγκαταστάθηκαν 118 οικογένειες Μικρασιατών (414 άτομα) από το Ρύσιο ή Αρετσού από τα παράλια της Βιθυνίας (Αστακηνός κόλπος) και 55 οικογένειες Θρακών από την Ανατολική Θράκη, εκ των οποίων 22 οικογένειες από το χωριό Αμπαρλί.
Αυτοδιοικητική ιστορία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, το 1918 ως Πουρνάρ Τσιφλίκ στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτόνται στην τότε κοινότητα Ζουμπάτων. Το 1926 με το ΦΕΚ 346Α - 04/10/1926 μετονομάστηκε σε Νέον Ρύσιον και το 1952 με το ΦΕΚ 29Α - 13/02/1952 αποσπάσθηκαν από την κοινότητα Τριλόφου και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.
Πρόεδροι της Κοινότητας διατέλεσαν μεταπολιτευτικά οι:
2021-   Δημητριάδης Γεώργιος
Τo 2007 ανέλαβε πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας ο Χρίστος Θωμάρεϊς, ο οποίος απεβίωσε εν ενεργεία, στις 6 Απριλίου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Θέρμης
Νεμούτα Ηλείας
Η Νεμούτα είναι χωριό της Ηλείας. Ανήκει στον Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας. Εγγύς του βρίσκεται το χωριό Αχλαδινή. Είναι γνωστή για τους πολυάριθμους καταρράκτες της, κοντά στις όχθες του ποταμού Ερυμάνθου.
Ιστορία
Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Κλαδέας και ορίζεται ως έδρα του. Το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπά τον οικισμό από το Δήμο Κλαδέας και τον προσαρτά στον τότε Δήμο Ολυμπίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 ορίζεται ως έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Φολόης ως έδρα του Δημοτικό διαμέρισμα Νεμούτας Ηλείας δημοτικού διαμερίσματος μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Ο οικισμός απείχε δύο ώρες δρόμο στα 1885 από το Δούκα, την έδρα του τότε Δήμου Ολυμπίων.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Φολόης
Νούνο Γκόμες Ναμπιάμ
Ο Νούνο Γκόμες Ναμπιάμ (Nuno Gomes Nabiam, γεννημένος στις 17 Νοεμβρίου 1966) είναι πολιτικός της Γουινέας-Μπισσάου  πρωθυπουργός της χώρας από τις 28 Φεβρουαρίου 2020. Στις 29 Απριλίου 2020, αυτός και τρεις υπουργοί του βρέθηκαν θετικοί στην COVID-19.
Εκπαίδευση
Ο Γκόμες Ναμπιάμ αποφοίτησε από το Εθνικό Γυμνάσιο Κουάμε Νκρούμαχ. Ολοκλήρωσε το πτυχίο του στο Ανώτερο Ινστιτούτο Πολιτικής Αεροπορίας Μηχανικών στο Κίεβο της Ουκρανίας και του απονεμήθηκε υποτροφία Πολιτικής Αεροπορίας το 1986. Αργότερα σπούδασε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη διοίκηση επιχειρήσεων.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Γκόμες Ναμπιάμ έγινε ακτιβιστής στην Αφρικανική Νεολαία Αμίλκαρ Καμπράλ το 1978. Το 1980 έγινε μαχητής στο κόμμα PAIGC. Το 2012 διορίστηκε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας της Γουινέας-Μπισάου από την κυβέρνηση της χώρας.
Στις 28 Φεβρουαρίου 2020 ο Γκόμες Ναμπιάμ διορίστηκε πρωθυπουργός της Γουινέας-Μπισάου. Είναι μέλος του κόμματος που λέγεται Συνέλευση του Ενωμένου Λαού.
Ντισκομπόλια Γκρόντζισκ
Η Ντισκομπόλια Γκρόντζισκ είναι μια πολωνική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 30 Απριλίου 1922. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion Dyskobolia, χωρητικότητας 6.800 θεατών. Μετά από πολλές δεκαετίας στις μικρότερες κατηγορίες της χώρας, η ομάδα κατάφερε να προβιβαστεί στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πολωνίας το 1997. Την πρώτη χρονιά διαβαθμίστηκε αλλά επανήλθε την αμέσως επόμενη χρονιά. Από τότε παραμένει στην ανώτατη κατηγορία, έχοντας δύο δεύτερες θέσεις (2003 και 2005). Συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2003-04, όπου απέκλεισε τις Χέρτα Βερολίνου και Μάντσεστερ Σίτι αλλά αποκλείστηκε από την Ζιροντέν Μπορντό. Συμμετείχε ακόμη στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2005-06 αλλά απκλείστηκε από τον πρώτο γύρο από την ΡΚ Λανς. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ντισκομπόλια Γκρόντζισκ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1922 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας
Έσσεν
Το Έσσεν (γερμ. Essen) είναι μια γερμανική πόλη στο κέντρο της κοιλάδας του Ρουρ του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Με 583.381 κατοίκους καταλαμβάνει την τέταρτη θέση σε πληθυσμό εντός του κρατιδίου. Αντιπροσωπεύοντας ολόκληρη την κοιλάδα του Ρουρ, η πόλη του Έσσεν ανακηρύχθηκε πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2010.
Η πόλη ανήκε παλαιότερα στα σημαντικότερα κέντρα βιομηχανίας μεταλλευμάτων της Γερμανίας και εξακολουθεί και σήμερα να διατηρεί τον βιομηχανικό της χαρακτήρα, έχοντας όμως αναπτύξει παράλληλα και ισχυρό τομέα υπηρεσιών. Από το 1958 η πόλη αποτελεί έδρα επισκόπου της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας και από το 1972 είναι πανεπιστημιούπολη. Το 2003 το πανεπιστήμιο του Έσσεν ενώθηκε με το πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ (Πανεπιστήμιο Ντούισμπουργκ-Έσσεν). Αξιόλογο ενδιαφέρον παρουσιάζει το Μουσείο Φόλκβανγκ με την πλούσια πινακοθήκη του.
Γεωγραφία
Το Έσσεν βρίσκεται στο κέντρο της κοιλάδας του Ρουρ, ανατολικά του Ρήνου σε μικρή απόσταση από τη διώρυγα Ρήνου–Χέρνε (Rhein-Herne-Kanal) και βόρεια του ποταμού Ρουρ, ο οποίος σχηματίζει την λίμνη Μπαλντενάι μεταξύ των συνοικιών Κουπφερντρέ, Χάιζιγκεν και Βέρντεν. Ο μέσος όρος υψόμετρου ανέρχεται στα 116 μέτρα. Το ψηλότερο σημείο της πόλης (202,5 μέτρα) βρίσκεται στο Χαϊντχάουζεν, ενώ το χαμηλότερο (26,5 μέτρα) βρίσκεται στο Κάρναπ.
Η μεγαλύτερη επέκταση της πόλης από βορρά στο νότο ανέρχεται στα 21 χμ, από ανατολή στη δύση 17 χμ.
Γειτονικές πόλεις
Αρχίζοντας βορειοανατολικά και ακολουθώντας δεξιόστροφη κατεύθυνση, οι παρακάτω πόλεις συνορεύουν με το Έσσεν: Γκελζενκίρχεν, Μπόχουμ, Χάτιγκεν, Φέλμπερτ, Χαϊλιγκενχάους, Ράτιγκεν, Μιλχάιμ, Όμπερχαουζεν, Μπότροπ και Γκλάντμπεκ.
Διοικητική διαίρεση
Η περιοχή του Έσσεν είναι διαιρεμένη σε 9 αστικές περιοχές, από τις οποίες η κάθε μια διαθέτει αντιπροσωπευτικό όργανο με 19 μέλη, τα οποία ψηφίζονται κάθε πέντε χρόνια στις τοπικές εκλογές. Οι 9 αστικές περιοχές χωρίζονται σε συνολικά 50 συνοικίες. Οι περισσότερες συνοικίες στο παρελθόν αποτελούσαν ανεξάρτητους δήμους, οι οποίοι κάποτε ενσωματώθηκαν στην πόλη του Έσσεν.
Ιστορία
Η πόλη του Έσσεν χτίστηκε γύρω από μια μονή Βενεδικτίνων του 9ου αιώνα. Παρέμεινε σχετικά μικρή πόλη, μέχρι που το 1811 ίδρυσε εκεί το πρώτο εργοστάσιο του ο Φρίντριχ Κρουπ. Με την ανάπτυξη της Κρουπ, άρχισε και η καταπληκτική ανάπτυξη της πόλης, η οποία την εποχή εκείνη ονομάστηκε γερμανική «πρωτεύουσα του άνθρακα». Εκτός από τις γιγαντιαίες μεταλλουργικές, σιδηρουργικές και μηχανουργικές εγκαταστάσεις, ιδρύθηκαν άπειρα συγκροτήματα παραγωγής χημικών προϊόντων, υαλουργίας και υφαντουργίας. Αποτέλεσμα της βιομηχανοποίησης ήταν η επέκταση του Έσσεν και η απορρόφηση πολυάριθμων γειτονικών κέντρων, μεταξύ των οποίων τα Μπόρμπεκ και Βέρντεν.
Τα όπλα που κατασκευάστηκαν στο Έσσεν επηρέασαν σημαντικά τη ροή των πολέμων της Ευρώπης μεταξύ του 1866 και του 1945. Εξαιτίας της σπουδαιότητας του, ιδιαίτερα στον τομέα της κατασκευής όπλων, το Έσσεν υπέστη κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σφοδρότατους βομβαρδισμούς με αποτέλεσμα να καταστραφούν τα 75% της πόλης. Πολλά από τα υπόλοιπα κτίρια υπέστησαν βαριές ζημιές, μεταξύ των οποίων ο ρομανικού ρυθμού καθεδρικός ναός, που αποκαταστάθηκε μετά τον πόλεμο.
Creeper (Minecraft)
Τα Creeper ή Κρίπερ είναι φανταστικοί χαρακτήρες από το βιντεοπαιχνίδι sandbox Minecraft. Είναι εχθροί που συναντώνται οπουδήποτε και οποτεδήποτε στον κόσμο του παιχνιδιού. Αντί να επιτίθενται παραδοσιακά στον παίκτη, τον πλησιάζουν (συνήθως με κρυφό τρόπο) και εκρήγνυνται, καταστρέφοντας τμήματα της γύρω περιοχής και ενδεχομένως να βλάψουν τον παίκτη εάν βρίσκεται κοντά στην έκρηξη. Τα Creeper προστέθηκαν για πρώτη φορά στο Minecraft σε μια ενημέρωση άλφα στο παιχνίδι στις 31 Αυγούστου 2009, απο ένα σφάλμα του κώδικα αλλά εν τέλει το κράτησαν στο παιχνίδι.
Το Creeper έχει γίνει ένας από τους πιο ευρέως αναγνωρισμένους χαρακτήρες στο Minecraft. Έχουν αποκτήσει μεγάλη δημοτικότητα και εμφανίζονται σε εμπορικά προϊόντα και διαφημίσεις του Minecraft.
Χαρακτηριστικά και Σχεδιασμός
Τα Creeper δημιουργήθηκαν από ένα σφάλμα στην κωδικοποίηση του Minecraft στα στάδια άλφα της ανάπτυξης του. Ο δημιουργός του παιχνιδιού Μάρκους Πέρσσον ανέπτυξε το Creeper βασιζόμενος στην εμφάνιση του γουρουνιού στο παιχνίδι. Ο Πέρσσον άλλαξε τις διαστάσεις, με το μήκος και το ύψος να αντιστραφούν. Αυτό, σε συνδυασμό με την τεχνητή νοημοσύνη του κοιτάζοντας τον παίκτη, οδήγησε το Creeper να γίνει εχθρικό. Την 1η Σεπτεμβρίου 2009, ο χαρακτήρας ονομάστηκε «Creeper» και προστέθηκε σε μια από τις εκδόσεις άλφα του παιχνιδιού, η οποία ονομάζεται «0.24_SURVIVAL_TEST_03», Το 2011, το λογότυπο του Minecraft επεξεργάστηκε για να ενσωματώσει το πρόσωπο του Creeper στο γράμμα «Α».
Το αρχικό χρώμα του Creeper ήταν σκούρο πράσινο. Το 2021, μια έρευνα αποκάλυψε ότι ο Persson πήρε απλώς το χρώμα του φύλλου, ένα από τα στοιχεία του Minecraft και ζωγράφισε πάνω του ένα χαρακτηριστικό πρόσωπο. Με τις νέες ενημερώσεις, το Creeper απέκτησε νέα ζωγραφιά, ήχο και συμπεριφορά. Αρχικά, επιτίθεντο στους παίκτες χτυπώντας τους όπως τα ζόμπι και εκρήγνυνται μόνο όταν σκοτώνονταν, αλλά ο Notch αποφάσισε ότι αυτό δεν ήταν αρκετό και όρισε την έκρηξη ως την βασική επίθεση.
Το φορτισμένο Creeper είναι υποείδος του κανονικού Creeper. Με την πάροδο του χρόνου, οι προγραμματιστές αποφάσισαν ότι τα Creeper δεν ήταν αρκετά απρόβλεπτοι και πρόσθεσαν έναν τρόπο για να γίνουν ακόμη πιο καταστροφικοί: Αν πέσει κεραυνός κοντά του το φορτίζει, προσθέτοντας σημαντική δύναμη στην έκρηξή του. Τα όντα που σκοτώθηκαν από αυτό το είδος ρίχνουν τα κεφάλια τους, τα οποία μπορούν να φορεθούν ως μεταμφίεση.
Εμφανίσεις
Το Creeper εμφανίστηκε αρχικά στο Minecraft ως ένας κοινός εχθρός που πλησιάζει σιωπηλά τους παίκτες και εκρήγνυται. Εμφανίστηκε αργότερα και σε άλλα παιχνίδια όπως το Minecraft: Story Mode, το Minecraft Dungeons, και το Minecraft Earth.
Έξω από το Minecraft, εμφανίστηκε επίσης στα Torchlight II, Borderlands 2, Choplifter HD, Super Meat Boy, The Elder Scrolls V: Skyrim, The Binding of Isaac, The Stanley Parable, FTL: Faster Than Light, Team Fortress 2, και στο παιχνίδι μάχης της Nintendo, Super Smash Bros. Ultimate, όπου το έχει εμφανιστεί ως κοστούμι του Mii Brawler.
Επίδραση
μικρογραφία| Μια γυναίκα που φοράει ένα κεφάλι Creeper, ενώ μια άλλη φοράει ένα κεφάλι που απεικονίζει τον Steve, έναν από τους χαρακτήρες στο Minecraft. Το Creeper θεωρείται ένας από τους πιο εμβληματικούς εχθρούς του Minecraft. Το πρόσωπό του έχει ενσωματωθεί στο «A» του λογότυπου του Minecraft, καθώς επίσης χρησιμοποιείται σε πολλά κοστούμια και αποκριάτικες στολές. Το Creeper έχει εμφανιστεί σε πολλά σετ Lego Minecraft και ήταν το κύριο επίκεντρο ενός.
Η εικόνα του Creeper έχει χρησιμοποιηθεί σε μια μεγάλη ποικιλία προϊόντων Minecraft, συμπεριλαμβανομένων ρούχων, κλινοσκεπασμάτων και λαμπτήρων. Τον Ιούλιο του 2020, μια κοινή συνεργασία μεταξύ της Mojang Studios και της Kellogg's οδήγησε στην ανακοίνωση του Minecraft Creeper Crunch, ενός επίσημου δημητριακού με επωνυμία του Minecraft με το Creeper στη συσκευασία. Κυκλοφόρησε στα καταστήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Αύγουστο του 2020. Κάθε πακέτο περιλαμβάνει επιπλέον έναν μοναδικό κωδικό που μπορεί να εξαργυρωθεί για ένα είδος καλλυντικών ρούχων Minecraft.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Τα Creeper έχουν αναφερθεί πολλές φορές σε παρωδίες της ποπ κουλτούρας. Στο επεισόδιο «Luca $» της σειράς κινουμένων σχεδίων The Simpsons, ο Moe Syszlak εμφανίζεται ως Creeper και εκρήγνυται στο τέλος του τραγουδιού «couch gag». Στις 19 Αυγούστου 2011, ο Jordan Maron (γνωστός και ως CaptainSparklez) κυκλοφόρησε το τραγούδι «Revenge», μια παρωδία του «DJ Got Us Fallin 'in Love», που απεικονίζει έναν παίκτη του Minecraft που ζητά εκδίκηση εναντίον των Creeper που τους σκότωσαν επανειλημμένα. Το τραγούδι απέκτησε δημοτικότητα ως διαδικτυακό μιμίδιο τον Ιούλιο του 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Minecraft Κατηγορία:Μασκότ βιντεοπαιχνιδιών
Τούνεσι και Μπαρμπαριά
Η φράση Τούνεσι και Μπαρμπαριά είναι ελληνική λαϊκή ονοματοδοσία (παραφθορά) των ακτών της Τυνησίας και Αλγερίας, προερχόμενη κυρίως από τους αλιείς. Το μεν όνομα «τούνεσι» αφορά την Τυνησία εκ της αραβικής προφοράς «Τούνες» ή «Τούνις», το δε «Μπαρμπαριά» εκ του ονόματος των κατοίκων της Αλγερίας των Βερβέρων (ή Μπερμπέρων).
Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Γεωγραφία της Τυνησίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Αλγερίας
Αλαίν Α΄ της Βρετάνης
Ο Αλαίν Α΄ της Βρετάνης ή Αλαίν ο Μέγας (πέθανε το 907) ήταν κόμης του Βαν και Δούκας της Βρετάνης (876 - 907), ο Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του παραχώρησε το τίτλο του "βασιλέως της Βρετάνης". Διαδέχθηκε (876) τον μεγαλύτερο αδελφό του Πασκουέτεν στην Κομητεία του Βαν, διεκδίκησε από τον Ιουδικαέλ της Κορνουάλλης ολόκληρη την κομητεία της Βρετάνης, ο Αλαίν κυβερνούσε το ανατολικό τμήμα και ο Ιουδικαέλ το δυτικό. Σύντομα συμφιλιώθηκαν με στόχο να πολεμήσουν τον κοινό εχθρό τους Βίκινγκ, ο Ιουδικαέλ έπεσε σε μάχη μαζί τους (889) και ο Αλαίν τον διαδέχθηκε σε ολόκληρη την Βρετάνη. Την επόμενη χρονιά (890) νίκησε τους Βίκινγκ στο Σαιν-Λο και τους έδιωξε μακριά από τον ποταμό. Ο Αλαίν Α΄ κυβέρνησε για πρώτη φορά ολόκληρη την επαρχεία της Βρετάνης μετά τον Σολομών της Βρετάνης, περιείχε επιπλέον την Ρεν, την Νάντη, την Κουτάνς, την Αβράνς και δυτικά τμήματα του Πουατού και του Ανζού.
Στάθηκε ο πρώτος κυβερνήτης της Βρετάνης που δεν συνάντησε απειλές από τα δυτικά αλλά ο τελευταίος που κυβέρνησε τις Φραγκο-Κέλτικες κομητείες. Ο πανίσχυρος αντίπαλος του Φούλκων Α΄ του Ανζού αμφισβήτησε την κυριότητα του στην Νάντη και η βάση του έγινε πανίσχυρη. Το Αγγλοσαξονικό χρονικό έγραψε ότι όταν πέθανε ο Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας (884) τον διαδέχθηκε ο Κάρολος ο Παχύς σε ολόκληρη την Δυτική Φραγκία εκτός από την Βρετάνη. Σε καταστατικό που χρονολογείται την περίοδο 897 - 900 διέταξε τους ιερείς να προσευχηθούν για την ψυχή του Καρόλου, πιθανότατα του παραχώρησε ο ίδιος τον τίτλο του βασιλιά. Ο Κάρολος ο Απλός έκανε συντονισμένες προσπάθειες να κυβερνήσει ομαλά την Φραγκία, συμμάχησε και με πρώην εχθρούς του όπως ο Γκόντφριντ, δούκας της Φρισίας. Ο Αλαίν Α΄ χρησιμοποίησε καταστατικά και τίτλους της αυτοκρατορίας των Καρολιδών, η δύναμη του αυξήθηκε όταν κυβέρνησαν ο Εύδης Α΄ της Γαλλίας και ο Κάρολος Γ΄ της Γαλλίας. Ο Αλαίν Α΄ πέθανε (907) και τον διαδέχθηκε ο κόμης Γκουρμαελόν της Βρετάνης. Οι Βίκινγκ ωστόσο κατέλαβαν την χώρα (913 - 936) και ο Γκουρμαελόν έπεσε στην μάχη με τους κατακτητές. Ο εγγονός του Αλαίν Β΄ της Βρετάνης που ήταν εξόριστος στην αυλή του βασιλιά Έθελσταν της Αγγλίας ανακατέλαβε την Βρετάνη και επανάφερε την χριστιανική κυριαρχία. Η Βρετάνη μέχρι τον 16ο αιώνα που θα ενσωματωθεί στο Γαλλικό στέμμα δεν θα αποκτήσει ποτέ την ισχύ που είχε επί του Αλαίν Α΄.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Μπομπάλι
Παραπομπές
Μ
Νέα Καλλικράτεια
Η Νέα Καλλικράτεια είναι κωμόπολη της Χαλκιδικής, που δημιουργήθηκε μετά την Ανταλλαγή πληθυσμών το 1922, με πρόσφυγες προερχόμενους από την κωμόπολη Καλλικράτεια Ανατολικής Θράκης. Σήμερα είναι δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Νέας Προποντίδας (Ν. 3852/2010, Πρόγραμμα "Καλλικράτης"). Εκκλησιαστικά υπάγεται στην μητρόπολη Κασσανδρείας και Πολιούχος της είναι η Οσία Παρασκευή η Επιβατινή (η Νέα). Κατά την απογραφή του 2001 αριθμούσε 6.204 μονίμους κατοίκους.
Διαθέτει 3 νηπιαγωγεία, 2 Δημοτικά σχολεία, 1 Γυμνάσιο, 1 Λύκειο, Κέντρο Υγείας Αστικού Τύπου ΟΤΕ, ΚΕΠ και άλλες υπηρεσίες. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι ο τουρισμός, η αλιεία και η γεωργία.
Στη Νέα Καλλικράτεια εδρεύει αθλητικός σύλλογος, με τμήματα στην καλαθοσφαίριση, πετοσφαίριση (Α.Σ. Κένταυρος Ν. Καλλικράτειας), χειροσφαίριση (Α.Σ. Καλλικράτης), ποδόσφαιρο (ΠΟ Νέας Καλλικράτειας) και άλλα αθλήματα.
Ιστορικά στοιχεία
Φαίνεται ότι η περιοχή κατοικούνταν ήδη από τη νεολιθική εποχή, ενώ αρχαιολογικές έρευνες έφεραν στο φως και επιτύμβια στήλη κόρης που κρατάει περιστέρι στο αριστερό της χέρι (χρονολογείται στο 440 π.Χ.), που φυλάσσεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
Ο σύγχρονος οικισμός ιδρύθηκε μετά το 1922, με την Ανταλλαγή πληθυσμών από πρόσφυγες προερχόμενους από την Καλλικράτεια Ανατολικής Θράκης που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, η οποία ήταν Μετόχι της Μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους και ονομαζόταν Στόμιον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πληροφορίες για το Δήμο Καλλικράτειας από το ΤΕΔΚ Χαλκιδικής Ιστοσελίδα Δήμου Προποντίδας που υπάγεται η κωμόπολη
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας Κατηγορία:Δήμος Καλλικράτειας Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Χαλκιδικής
Μπίλι Ράιτ
Ο Ουίλιαμ Άμπροουζ «Μπίλι» Ράιτ (αγγλικά : William Ambrose "Billy" Wright, CBE, 6 Φεβρουαρίου 1924 – 3 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν αρχικά ως μέσος και καθιερώθηκε ως κεντρικός αμυντικός. Πέρασε όλη την καριέρα του στην Γουλβς. Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής στον κόσμο που συμπλήρωσε 100 διεθνείς συμμετοχές.
Βιογραφία
Μεταξύ Σεπτεμβρίου 1946 και Μαΐου 1959, ο Ράιτ έπαιξε συνολικά 105 διεθνείς αγώνες για την αγγλική εθνική ομάδα, 90 από αυτούς ως αρχηγός της ομάδας (επίδοση ρεκόρ) και 70 στη σειρά. Έκανε το διεθνές του ντεμπούτο στις 19 Ιανουαρίου 1946 με νίκη 2-0 επί του Βελγίου σε ανεπίσημο αγώνα, ενώ το επίσημο ντεμπούτο του ήρθε στις 28 Σεπτεμβρίου 1946 στη νίκη με 7–2 απέναντι στη Βόρεια Ιρλανδία. Ο Ράιτ ήταν ο πρώτος παίκτης ποδοσφαίρου που συμπλήρωσε 100 διεθνείς συμμετοχές και ήταν κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ με συνολικά 105 εμφανίσεις για χρονικό διάστημα δύο ετών. Ο 100ός διεθνής αγώνας διεξήχθη στο Λονδίνο στις 11 Απριλίου 1959 απέναντι στη Σκωτία (1-0). Συμμετείχε σε τρεις τελικές φάσεις του Παγκόσμιου Κυπέλλου, όπου η εθνική ομάδα δεν πέτυχε αξιοσημείωτες επιτυχίες: Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 η Αγγλία στον πρώτο γύρο γνώρισε την ήττα από τις ΗΠΑ, μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ποδοσφαιρική ιστορία. Ωστόσο, ο Ράιτ κατατάχθηκε μεταξύ των καλύτερων παικτών της διοργάνωσης από πολλούς Άγγλους δημοσιογράφους. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954, η εθνική αποκλείστηκε από την παγκόσμια πρωταθλήτρια Ουρουγουάη και σε αυτό του 1958, η αγγλική ομάδα έχασε στη φάση των νοκ-άουτ από την Σοβιετική Ένωση. Ο Ράιτ έχει αγωνιστεί σε όλους τους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Κλείνοντας τη σταδιοδρομία του ο Ράιτ δεν είχε αποβληθεί ποτέ σε εγχώριο ή διεθνή αγώνα.
Ξεκίνησε προπονητική καριέρα από την Εθνική Αγγλίας κάτω των 23 ετών για σύντομο χρονικό διάστημα και ακολούθησε ως προπονητής της Άρσεναλ (ομάδα που υποστήριζε στα παιδικά του χρόνια) στο διάστημα 1962–66 χωρίς επιτυχία. Απομακρυνθηκε από το ποδόσφαιρο μετά από τη σύντομη παρουσία του ως προπονητή ακολουθώντας επιτυχημένη σταδιοδρομία στην τηλεόραση έως το 1989. Ένα άγαλμά του υπάρχει στο γήπεδο της Γουλβς στη μνήμη του. Το 2002 έγινε το πρώτο μέλος της Αίθουσας Φήμης (Hall Of Fame) του Αγγλικού ποδοσφαίρου.
Τίτλοι και διακρίσεις
Γουλβς Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Κόμμα Φιλελευθέρων (Ελλάδα, 1980)
Το Κόμμα Φιλελευθέρων ήταν ελληνικό κεντρώο φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα.
Ιστορικό
Το Κόμμα Φιλελευθέρων ιδρύθηκε στις 11 Αυγούστου 1980 από τον Νικήτα Βενιζέλο, εγγονό του ιδρυτή και ηγέτη του αρχικού κόμματος, Ελευθέριο Βενιζέλο. Το κόμμα ισχυριζόταν ότι ήταν αναβίωση του ομώνυμου κόμματος του 20ου αιώνα.
Προήλθε από την πολυδιάσπαση της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου, μετεξέλιξη της Ένωσης Κέντρου, όπου το αρχικό κόμμα είχε συμμετάσχει στην ίδρυσή της. Δεδομένου ότι το κόμμα δημιουργήθηκε μετά τις εκλογές του 1977, κατά τις οποίες ο ιδρυτής του κόμματος είχε εκλεγεί βουλευτής, απέκτησε αυτομάτως κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Την ίδια χρονιά προσχώρησε ο επίσης προερχόμενος από την Ε.ΔΗ.Κ., βουλευτής Ηρακλείου, Κώστας Μπαντουβάς, ο οποίος ανέλαβε και Γενικός Γραμματέας του κόμματος. Το 1983 προσχώρησε ο πρ. βουλευτής Ρεθύμνης της Νέας Δημοκρατίας, Παύλος Βαρδινογιάννης γεγονός που προκάλεσε την αποχώρηση του Μπαντουβά.
Το Κόμμα Φιλελευθέρων συμμετείχε σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι το 2012 (εκτός από τις βουλευτικές του 1990, του 1996, και του 2009 και τις ευρωεκλογές του 1994, του 1999 και του 2004). Ωστόσο, ως αναβίωση του αρχικού κόμματος, απέτυχε να ανακτήσει την αίγλη του, με αποτέλεσμα να περιοριστεί στα πενιχρά ποσοστά του 0,36% και του 0,1%.
Αυτή η αποτυχία οδήγησε σε μη αυτόνομη κάθοδο του κόμματος στις βουλευτικές εκλογές του 1993, και στο να συνεργαστεί με την Πολιτική Άνοιξη του Αντώνη Σαμαρά. Μέσω της συνεργασίας αυτής, το Κόμμα των Φιλελευθέρων εκπροσωπήθηκε στο κοινοβούλιο, μέσω του προέδρου του κόμματος, Νικήτα Βενιζέλου.
Από το 1999, το κόμμα τελούσε υπό την ηγεσία του συνταξιούχου αξιωματικού του στρατού Μανώλη Καλλιγιάννη. Ωστόσο, συνεχίστηκε η πτωτική πορεία των ποσοστών του κόμματος, με αποτέλεσμα να λάβει στις εκλογές του Ιουνίου του 2012, μόλις 612 ψήφους (ποσοστό 0%). Το κόμμα δεν έχει συμμετάσχει στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φιλελευθερων Κατηγορία:1980
Κοϊναντούγκου
Το Κοϊναντούγκου (Koinadugu) είναι μια από τις 5 επαρχίες της Βόρειας περιφέρειας, Σιέρρα Λεόνε. Πρωτεύουσά της είναι η Καμπάλα. Έχει έκταση 12.121 τ.χλμ. (μεγαλύτερη επαρχία της Β. περιφέρειας), πληθυσμό 265.765 κατοίκων (μικρότερη) και πυκνότητα 21,92 κατοίκων ανά τ.χλμ. (μικρότερη).
Γεωγραφία
Το Κοϊναντούγκου βρίσκεται βορειοανατολικά της χώρας και δυτικά της Βόρειας περ.. Συνορεύει στα δυτικά με το Μπομπάλι, στα νότια με το Κόνο, στα νοτιοδυτικά με το Τονκολίλι και στα βόρεια και ανατολικά με τη Γουινέα.
Παραπομπές
Κ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1927-1928
Η 1η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 1927 και του 1928 πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 16 Μαΐου 1929. Η απονομή έλαβε χώρα στο Ξενοδοχείο Ρούσβελτ στο Χόλιγουντ του Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια και οικοδεσπότης της βραδιάς ήταν ο τότε πρόεδρος της Ακαδημίας Ντάγκλας Φερμπανκς.Ήταν η πρώτη τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ, η οποία ήταν ιδέα του Λουί Μπι Μάγιερ. Επίσης είναι η μόνη τελετή απονομής η οποία δεν μεταδόθηκε ούτε από το Ραδιόφωνο ούτε από την Τηλεόραση.
Κατά την διάρκεια της τελετής η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών παρουσίασε τα βραβεία Ακαδημίας (που αργότερα έγιναν γνωστά ως βραβεία Όσκαρ) σε 12 κατηγορίες. Οι νικητές ανακοινώθηκαν τρεις μήνες πριν από την τελετή. Κάποιες υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν χωρίς αναφορά σε μια συγκεκριμένη ταινία όπως για τον Ρεΐφ Χαμέρας και τον Νούγκεντ Σλότερ, οι οποίοι λάβανε υποψηφιότητες στην ανύπαρκτη πλέον κατηγορία των Μηχανικών Εφέ.
Νικητές της απονομής αναδείχτηκαν οι ταινίες Έβδομος Ουρανός (Seventh Heaven), Η Αυγή (Sunrise: A Song of Two Humans) με 3 βραβεία η καθεμία από αυτές, καθώς και η ταινία Τα Φτερά (Wings) με 2 βραβεία. Ανάμεσα στα βραβεία που κέρδισε η ταινία Τα Φτερά ήταν το βραβείο Όσκαρ εξαιρετικής ταινίας (που αργότερα μετονομάστηκε σε βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας) ενώ ανάμεσα σε αυτά που κέρδισε η ταινία Η Αυγή ήταν το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ταινίας και μοναδικής καλλιτεχνικής παραγωγής. Απο το επόμενο έτος απονομής και μετά οι δύο αυτές κατηγορίες ενσωματώθηκαν σε μια ενιαία κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Χατζής Αχαΐας
Ο Χατζής είναι μικρός παραποτάμιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού διαμερίσματος.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Χατζής (τοπωνύμιο)
Με την ονομασία Χατζής ή και Χατζή μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
IPhone
Το iPhone είναι μια σειρά έξυπνων κινητών τηλεφώνων από την Apple. Η πρώτη γενιά κυκλοφόρησε στην αγορά των ΗΠΑ στις 29 Ιουνίου 2007. Αποτελεί το πρώτο τηλέφωνο με χωρητική οθόνη πολυαφής και έχει κυκλοφορήσει στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και στην Ιαπωνία.
Όλες οι συσκευές iPhone τρέχουν το λειτουργικό σύστημα iOS της Apple. Περιέχει τις προεγκατεστημένες εφαρμογές που χρειάζεται κάθε κινητό τηλέφωνο και άλλες που αντιστοιχούν σε μεγάλο βαθμό με εκείνες του MacOS. Επιπλέον, υπάρχουν περισσότερες από δύο εκατομμύρια εφαρμογές διαθέσιμες για λήψη στο κατάστημα εφαρμογών της Apple, το App Store.
Η ιδέα χειρισμού του iPhone μέσω της οθόνης πολλαπλής αφής θεωρείται καθοριστική για την επιτυχία του. Επίσης, είχε και έχει σημαντική επιρροή στη σχεδίαση έξυπνων τηλεφώνων άλλων κατασκευαστών. Το αμερικανικό ειδησεογραφικό περιοδικό Time επέλεξε το iPhone ως «Εφεύρεση της Χρονιάς 2007». Από την άλλη πλευρά, οι κακές συνθήκες εργασίας στην παραγωγή καιτα νομικά ζητήματα στο μάρκετινγκ αξιολογήθηκαν με αντικειμενικότητα στα μέσα ενημέρωσης.
Ιστορία
Η Apple ξεκίνησε να αναπτύσσει δικό της έξυπνο τηλέφωνο το 2004 όταν άρχισε να συγκεντρώνει μια ομάδα 1.000 υπαλλήλων με επικεφαλής τον μηχανικό υλικού Τόνι Φαντέλ, τον μηχανικό λογισμικού Σκοτ Φόρσταλ και τον υπεύθυνο σχεδιασμού Τζόνυ Ιβ, για να εργαστούν στο πολλά υποσχόμενο "Project Purple".
Ο τότε διευθύνων σύμβουλος της Apple, Στηβ Τζομπς, κατεύθυνε την εταιρεία μακριά από την παραγωγή τάμπλετ (το οποίο αργότερα επανεξετάστηκε με τη μορφή του iPad) και εστίαζε στο κινητό τηλέφωνο. Η Apple δημιούργησε τη συσκευή κατά τη διάρκεια μιας μυστικής συνεργασίας με την Cingular Wireless (αργότερα μετονομάστηκε AT&T Mobility) εκείνη την εποχή—με εκτιμώμενο κόστος ανάπτυξης 150 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ σε διάστημα τριάντα μηνών. Σύμφωνα με τον Jobs, το 1998, το πρόθεμα "i" σε προϊόντα τους ("iMac", "iPod", "iPhone" και "iPad") σημαίνει internet, individual, instruct, inform, και inspire.
Η Apple επέλεξε να μην σχεδιαστεί το iPhone από επιτροπή, όπως το Motorola ROKR E1, ένα σε μεγάλο βαθμό αποτυχημένο «τηλέφωνο iTunes» που κατασκευάστηκε σε συνεργασία με τη Motorola. Μεταξύ άλλων ελλείψεων, το υλικολογισμικό του ROKR E1 περιόρισε τον αποθηκευτικό χώρο μόνο σε 100 τραγούδια iTunes για να αποφύγει τον ανταγωνισμό με το iPod nano της Apple. Η Cingular έδωσε στην Apple την ελευθερία να αναπτύξει το υλικό και το λογισμικό του iPhone εσωτερικά, μια σπάνια πρακτική εκείνη την εποχή, ενώ πλήρωσε στην Apple ένα μέρος των μηνιαίων εσόδων της από υπηρεσίες (μέχρι το iPhone 3G), με ανταλλαγή αποκλειστικών προσφορών στις ΗΠΑ για τέσσερα χρόνια, έως το 2011. μικρογραφία|248x248εσ|Το πρώτο iPhone στο κουτί του. Ο Τζομπς ανακοίνωσε την πρώτη έκδοση κινητού τηλεφώνου iPhone στις 9 Ιανουαρίου του 2007. Το τηλέφωνο κυκλοφόρησε στις 29 Ιουνίου του ίδιου έτους στην τιμή των $499. Διέθετε μία multi–touch οθόνη 3,5 ιντσών, λίγα φυσικά κουμπιά και μία φιλική προς τον χρήστη διεπαφή.
Έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του, τον Ιούλιο του 2008, κυκλοφόρησε το iPhone δεύτερης γενιάς, το iPhone 3G, που περιελάμβανε την υποστήριξη κινητής τηλεφωνίας 3G, σε 22 χώρες, μέσα σε αυτές και οι έξι πρώτες, ενώ αργότερα ξεπέρασε τις 80. Στη συνέχεια, τον Ιούνιο του 2009, κυκλοφόρησε το iPhone 3GS κυκλοφόρησε σε Αμερική και Ευρώπη. Προστέθηκε η λειτουργία copy-paste, γονικοί έλεγχοι και βιντεοκάμερα.
Στις 24 Ιουλίου 2010 ο CEO της Apple ανακοίνωσε την τέταρτη γενιά του iPhone με ονομασία iPhone 4. Ήρθε μία μπροστινή κάμερα, ενώ επίσης, το FaceTime.
Οι χρήστες του iPhone 4 ανέφεραν διακοπή/αποσύνδεση τηλεφωνικών κλήσεων όταν κρατούσαν τα τηλέφωνά τους με συγκεκριμένο τρόπο, και αυτό το ζήτημα ονομάστηκε «antennagate». Τον Ιανουάριο του 2011, καθώς έληγε η συμφωνία αποκλειστικότητας της Apple με την AT&T, η Verizon ανακοίνωσε ότι θα έφερε το iPhone 4, με ένα μοντέλο συμβατό με το δίκτυο CDMA της Verizon να κυκλοφορεί στις 10 Φεβρουαρίου.
Τον Φεβρουάριο του 2011, βγήκε στην κυκλοφορία το iPhone 4S, το τελευταίο iPhone που ξεκίνησε ο CEO της Apple, ο Στηβ Τζομπς, πριν το θάνατό του από καρκίνο τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Προστέθηκε η Siri, το iCloud, το iMessage και η δυνατότητα HD video recording.
Παράλληλα, η Apple έκανε μήνυση στην Samsung για το Galaxy Nexus, ενώ επίσης, η NASA έστειλε δύο iPhone στο διάστημα.
Στις 2 Νοεμβρίου 2012 κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το iPhone 5. Το iPhone 5 εισήγαγε μία ακόμα καινοτομία για την εποχή του, το Touch ID για αναγνώριση δακτυλικού αποτυπώματος. Επιπλέον, αντικαταστήθηκε η υποδοχή 30-Pin με Lightning και προστέθηκε υποστήριξη 4G-LTE. Στο μεταξύ η Samsung έχασε μία δικαστική διαμάχη σχετικά με το σχεδιασμό ενός smartphone και κατέβαλλε στην Apple το ποσό του 1 δις δολαρίων.
Λίγο αργότερα εκείνη τη χρονιά, κυκλοφόρησαν τα iPhone 7 και 7 Plus με δυο κάμερες και αντοχή στο νερό καθώς και το νέο πολυπόθητο χρώμα Jet Black. Επίσης, αφαίρεσαν τη θύρα ακουστικών. Η Apple για πρώτη φορά από το 2001 είδε μείωση εσόδων της και οι πωλήσεις των iPhone άρχισαν να μειώνονται σταθερά κάθε τρίμηνο. Η έλλειψη μεγάλων αναβαθμίσεων έκανε τους χρήστες να πιστεύουν ότι η εταιρεία ανανεώνει πλήρως τα smartphone της κάθε τρία χρόνια.
Το 2017, κυκλοφόρησαν τα iPhone 8 και iPhone 8 Plus με ασύρματη φόρτιση για πρώτη φορά σε iPhone και το iPhone X που έφερε την edge to edge οθόνη (με εξαίρεση την γνωστή εγκοπή), την τεχνολογία OLED, Face ID και μεγαλύτερη οθόνη στις 5,8 ίντσες.
Το 2018, η εταιρεία παρουσίασε τρία καινούργια μοντέλα – τα iPhone XR, XS και XS Max. Τα iPhone XS και XS Max παρείχαν οθόνη 5,8 και 6,5 ιντσών αντίστοιχα, ανέπτυξαν την τεχνολογία HDR, έλαβαν πιστοποίηση IP68 για πρώτη φορά και άλλα. Το iPhone XR είχε τα περισσότερα χαρακτηριστικά των άλλων νέων τηλεφώνων, με εξαίρεση την κάμερα και την οθόνη στις 6,1 ίντσες. Κυκλοφόρησε σε 6 διαφορετικά χρώματα. αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|Τα iPhone 11 Pro διέθεταν για πρώτη φορά τριπλό σύστημα καμερών. Το 2019, η εταιρεία ανακοίνωσε τη σειρά των iPhone 11, η οποία περιλάμβανε τρία μοντέλα – τα iPhone 11, 11 Pro και 11 Pro Max. Το απλό iPhone 11 είχε οθόνη 6,1" τύπου IPS και βελτιωμένη κάμερα και μπαταρία.  Παράλληλα, τα iPhone 11 Pro και 11 Pro Max έφεραν 5,8" και 6,5" αντίστοιχα οθόνη OLED, ενώ περιλάμβαναν τριπλό σύστημα κάμερας και ακόμα μεγαλύτερη διάρκεια μπαταρίας. Τον Μάρτιο του 2020, η εταιρεία κυκλοφόρησε το iPhone SE δεύτερης γενιάς. Ήρθε με τον επεξεργαστή του iPhone 11, 4,7" οθόνη, μονή κάμερα, Touch ID και τιμή 499€ στην Ελλάδα.
Το 2020, η εταιρεία παρουσίασε για πρώτη φορά τέσσερα μοντέλα – τα iPhone 12, 12 Mini, 12 Pro και 12 Pro Max. Ήρθαν με Ceramic Shield που εξασφαλίζει 4 φορές μεγαλύτερη ανθεκτικότητα, night mode σε κάθε κάμερα και LiDAR Scanner για τα Pro μοντέλα.
Τον Σεπτέμβριο του 2021, παρουσίαστηκαν τα iPhone 13, 13 Mini, 13 Pro και 13 Pro Max. Έφεραν τον A15 Bionic, βελτιωμένες κάμερες, μικρότερη εγκοπή για την κάμερα, λειτουργία ProMotion στα Pro μοντέλα και καλύτερη αυτονομία.
Τον Σεπτέμβριο του 2022, η εταιρεία παρουσίασε τέσσερις νέες συσκευές – τα iPhone 14, 14 Plus, 14 Pro και 14 Pro Max. Όλες οι συσκευές απέκτησαν ανίχνευση σύγκρουσης. Το iPhone 14 Plus εμφανίστηκε για πρώτη φορά με οθόνη 6,7 ιντσών. Επιπλέον, τα 14 Pro και 14 Pro Max έφεραν για πρώτη φορά 48-megapixel κάμερα σε iPhone. Τέλος, ήρθαν με always-on display.
Παραγωγή
Μέχρι το iPhone 4, όλα τα μοντέλα κατασκευάζονταν αποκλειστικά από την Foxconn, με έδρα την Ταϊβάν. Το 2011, όταν ο Τιμ Κουκ ανέλαβε τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου, η αμερικανική εταιρεία άλλαξε τη στρατηγική της, αυξάνοντας για πρώτη φορά τον αριθμό των προμηθευτών συνεργατών της. Το iPhone 4S είναι το πρώτο μοντέλο που κατασκευαζόταν ταυτόχρονα από δύο ανεξάρτητες εταιρείες: την Foxconn και την Pegatron, και οι δύο με έδρα την Ταϊβάν.
Αν και η Foxconn εξακολουθούσε να είναι υπεύθυνη για το μεγαλύτερο μερίδιο παραγωγής, οι παραγγελίες της Pegatron αυξάνονταν σιγά σιγά, με την εταιρεία να είναι υπεύθυνη για την παραγωγή μέρους της σειράς IPhone 5C το 2013 και το 30% των συσκευών iPhone 6 το 2014. Το μοντέλο 6 Plus παραγόταν μόνο από την Foxconn.
Το 2019, η Apple ερεύνησε μια απάτη κατά την την οποία ορισμένα από τα στελέχη της Foxconn χρησιμοποιούσαν μη συμμορφούμενα εξαρτήματα για την κατασκευή iPhone. Στην Ινδία, η Apple πληρώνει την Wistron, μια Ταϊβανέζικη εταιρεία, για να κατασκευάσει iPhone σε εκείνη την περιοχή.
Συσκευές
Μέχρι σήμερα, έχουν παραχθεί 38 συσκευές iPhone.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Apple
Ευριπίδης Κουτλίδης
Ο Ευριπίδης Κουτλίδης (Πτερούντα Λέσβου, 1890 - Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1974) ήταν επιχειρηματίας και συλλέκτης έργων τέχνης. Κληροδότησε τη συλλογή του (Συλλογή Ε. Κουτλίδη) στην Εθνική Πινακοθήκη.
Βιογραφία
Γονείς του ήταν η Χρυσάνθη και ο Φίλιππος Κουτλίδης. Τα πρώτα χρόνια του πέρασε στην Πτερούντα της Λέσβου, αλλά μεγάλωσε στη Σμύρνη, στην οποία έμεινε μέχρι το 1922, οπότε λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής έφυγε ως πρόσφυγας στην Ελλάδα. Ο πατέρας του έκανε εμπόριο ξυλείας, το οποίο συνέχισε και στην Ελλάδα. Ο Ευριπίδης σπούδασε σε εμπορική σχολή και συνέχισε και ο ίδιος με το εμπόριο ξυλείας με τον Ιωάννη Κατακουζηνό, σύζυγο της αδελφής του Ειρήνης.
Ταυτόχρονα με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες συνέλεγε έργα τέχνης, ιδιαιτέρως έργα ζωγραφικής. Η συλλογή του τελικά έφτασε να είναι μία από τις σημαντικότερες ελληνικές ιδιωτικές συλλογές (1.419 πίνακες, σχέδια και γλυπτά). Ήταν μέλος στο Δ.Σ. της Εθνικής Πινακοθήκης.
Με τη διαθήκη του (1972) κληροδότησε με τον θάνατό του το 1974 όλη του την περιουσία στο ''Ίδρυμα Ευριπίδη Φ. Κουτλίδη'', ορίζοντας ότι η συλλογή του θα έμενε στο διαμέρισμα της Βασιλ. Σοφίας 27, μέχρι να μεταστεγαστεί σε κατάλληλο χώρο. Αργότερα, η συλλογή του μετακινήθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη και μέρος της στην Κέρκυρα συμπληρώνοντας τη συλλογή της σε πίνακες του 19ου και του 20ού αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατάλογος έργων του Ευγένιου Ντελακρουά
Η σελίδα αυτή περιλαμβάνει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Ευγένιου Ντελακρουά.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Άγιος Θωμάς, Μπαρμπάντος
Ο Άγιος Θωμάς (αγγλικά: Saint Thomas) είναι μια ενορία του Μπαρμπάντος. Έχει έκταση 34 τ.χλμ. και πληθυσμό 13.950 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Γουέλτσμαν Χωλ.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Θωμάς βρίσκεται κεντρικά του Μπαρμπάντος στην Καραϊβική. Συνορεύει στα δυτικά και βορειοδυτικά με τον Άγιο Ιάκωβο, στα βόρεια-κεντρικά με τον Άγιο Ανδρέα και στα ανατολικά και βορειοανατολικά με τον Άγιο Ιωσήφ. Είναι περίκλειστη ενορία. Έχει έκταση 34 τ.χλμ..
Δημογραφία
Ο Άγιος Θωμάς είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2000 13.950 κατοίκους με πυκνότητα 410 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Γουέλτσμαν Χωλ.
Δείτε επίσης
Αγιος Θωμας
Μιαντζιέλ
Το Μιαντζιέλ (Λευκορωσικά: Мядзел, Miadzieł [ˈmʲadzʲel], Ρωσικά: Мядель, Mjadelj, Πολωνικά: Miadzioł, Λιθουανικά: Medilas) είναι πόλη στην περιφέρεια Μινσκ της Λευκορωσίας. Είναι το κέντρο της επαρχίας Μιαντζιέλ. Το Μιαντζιέλ βρίσκεται στην ανατολική ακτή της λίμνης Μιάστρα, μια από τις λίμνες της ομάδας λιμνών Ναράτς στο Εθνικό Πάρκο Ναρατσάνσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λευκορωσίας γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Ζαχαρίας Αινιάν
Ο Ζαχαρίας Αινιάν ήταν ιερέας και διδάσκαλος, Φιλικός από το Μαυρίλο Τυμφρηστού που πήρε μέρος στην προετοιμασία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Κωνσταντινούπολη όπου βρισκόταν. Από τα παιδιά του, οι Γεώργιος, Δημήτριος και Χριστόδουλος πήραν μέρος και στην Ελληνική Επανάσταση άλλοι σε πολεμικές και άλλοι σε πολιτικές θέσεις στην προσωρινή διοίκηση της Ελλάδας αλλά και στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μαυρίλο Τυμφρηστού και διδάχθηκε στο Καρπενήσι με κάποιον από τους μαθητές του Γορδίου, δασκάλου των Αγράφων, παντρεύτηκε και απέκτησε πέντε παιδιά: τον Γεώργιο, τον Δημήτριο, τον Κωνσταντίνο και τη Δέσπω που έμειναν στη Φθιώτιδα καθώς και τον Χριστόδουλο. Το όνομα της οικογενείας ήταν αρχικά Αναγνωστόπουλος ή Οικονόμου ή Αναγνώστου αλλά άλλαξε το επίθετό του σε Αινιάν, από το όνομα των αρχαίων κατοίκων της περιοχής, τους Αινιάνες.
Στις αρχές του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη με την οικογένειά του, μαζί με τα παιδιά του Γεώργιο, Δημήτριο και Χριστόδουλο, όπου εργαζόταν ως οικοδιδάσκαλος. Το σπίτι των Αινιάνων ήταν στα Θεραπειά. Σύμφωνα με τον Γούδα, το 1817 ο Ζαχαρίας παραχώρησε ένα δωμάτιο στο σπίτι του στον Γρηγόριο Δικαίο ο οποίος κατοικούσε δωρεάν και διδασκόταν στη σχολή. Ο Ζαχαρίας και τα παιδιά του έγιναν Φιλικοί.