cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυβέρνηση Ιωάννη Καποδίστρια
Γεωργία
προσκάλεσε τους αγρότες να επιστρέψουν στις ιδιαίτερες πατρίδες του για να ασχοληθούν με την γεωργία και την κτηνοτροφία ξανά, παραχώρησε στους ακτήμονες αγρότες την ιδιοκτησία των καλυβιών τους
παραχώρησε όσο ήταν δυνατόν, εθνικές γαίες σε ακτήμονες γεωργούς ή σε γεωργούς που ήθελαν να εγκατασταθούν στα απελευθερωμένα ελληνικά εδάφη,
ενοικίασε με χαμηλό πολυετές ενοίκιο τα εθνικά κτήματα προς καλλιέργεια χάρισε στους κτηνοτρόφους του φόρους επί της βοσκής σαν αναγνώριση της συνεισφοράς τους στον εθνικο-απελευθερωτικό αγώνα
Παραπομπές
1828 Κατηγορία:1828 Κατηγορία:1829 Κατηγορία:1830 Κατηγορία:1831
1965 Βαν ντε Καμπ
Ο Βαν ντε Καμπ (van de Kamp) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,029. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ολλανδοαμερικανού αστρονόμου Πήτερ βαν ντε Καμπ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βαν ντε Καμπ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαν ντε Καμπ
Α.Σ. Λεωνίδιο
Ο Αθλητικός Σύλλογος Λεωνιδίου «Το Λεωνίδιον» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με έδρα του το Λεωνίδιο Αρκαδίας. Ιδρύθηκε το 1969 και διατηρεί σήμερα τμήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης και στίβου. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το λευκό και έχει σαν έμβλημα το αερόστατο, το σύμβολο της πόλης.
Ιστορία
Με επίσημο έτος ίδρυσής το 1969, ο Αθλητικός Σύλλογος Λεωνιδίου «Το Λεωνίδιον» προέκυψε από τη συνένωση δύο προγενέστερων ομάδων, του Λεωνίδα (έτος ίδρυσης 1932) και του Π.Α.Ο. Λεωνιδίου (έτος ίδρυσης 1959).
Έδρα
Ο σύλλογος εδρεύει και δραστηριοποιείται στο Λεωνίδιο Αρκαδίας και τα τμήματα του χρησιμοποιούν ως έδρες τις εγκαταστάσεις του δημοτικού αθλητικού κέντρου της περιοχής που βρίσκονται στην νοτιοανατολική πλευρά και είσοδο της κωμόπολης, επί της οδού Πρασίων.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Από την ίδρυσή του το 1969, έχει κατακτήσει 7 πρωταθλήματα και 10 κύπελλα Αρκαδίας. Το τελευταίο κύπελλο κατέκτησε το 2019, ενώ το 2017 κατέκτησε το νταμπλ. Το 1999 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας στον όμιλό του, ενώ κατά την περίοδο 1999-2004 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική.
Από το 2004 αγωνιζόταν στη Δ΄ Εθνική Κατηγορία, από την οποία υποβιβάστηκε την άνοιξη του 2009. Από το 2009 έως το 2017 αγωνίστηκε στο Α΄ Κατηγορία Αρκαδίας. Το 2017, το Λεωνίδιο προβιβάστηκε ξανά στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Από το 2018 αγωνίζεται στη Α΄ τοπική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αρκαδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Κ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1969 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1969 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Οικονομία
Η οικονομία [η λέξη προέρχεται από την αρχαία ελληνική «οἰκονομία» (= «οἶκος» + «νέμομαι» ), που σημαίνει διαχείριση της οικίας, δηλαδή του νοικοκυριού] μπορεί να οριστεί επίσημα και γενικά ως το σύνολο των συνειδητών και συστηματικών ενεργειών των ανθρώπων, που διαβιούν σε κοινωνία, και περιλαμβάνει την παραγωγή, διανομή, ανταλλαγή και την κατανάλωση περιορισμένων σε ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών, από διαφορετικούς παράγοντες σε μια δεδομένη γεωγραφική τοποθεσία. Οι οικονομικοί παράγοντες μπορεί να είναι ιδιώτες, επιχειρήσεις, οργανισμοί ή κυβερνήσεις. Οι συναλλαγές συμβαίνουν όταν δυο παράγοντες συμφωνούν σε μια αξία ή τιμή ενός (τουλάχιστον) αγαθού ή υπηρεσίας. Η τιμή αυτή συνήθως εκφράζεται σε ένα συγκεκριμένο νόμισμα.
Στο παρελθόν, η οικονομική δραστηριότητα θεωρήθηκε ότι περιορίζεται από τους φυσικούς πόρους, την εργασία και το κεφάλαιο. Η άποψη αυτή, όμως, αγνοεί την αξία της τεχνολογίας (που σημαίνει συχνά αυτοματισμό, επιτάχυνση των διεργασιών και ελάττωση του κόστους λειτουργίας) και της καινοτομίας (που σημαίνει νέα προϊόντα, υπηρεσίες, διεργασίες και αγορές, αλλά και επέκταση των αγορών, διαφοροποίηση των αγορών, εξειδικευμένες αγορές και αύξηση των εσόδων από τις διάφορες λειτουργίες), ιδιαίτερα αυτών που παράγουν πνευματικές ιδιοκτησίες.
Μια δεδομένη οικονομία είναι το αποτέλεσμα ενός συνόλου διεργασιών που περιλαμβάνει τον πολιτισμό, τις αξίες, την εκπαίδευση, την τεχνολογική εξέλιξη, την ιστορία, την κοινωνική οργάνωση, την πολιτική δομή, τα νομικά συστήματα, καθώς και τη γεωγραφία, τους φυσικούς πόρους και την οικολογία του περιβάλλοντος, ως κύριους παράγοντες. Αυτοί οι παράγοντες δίνουν συμφραζόμενα, περιεχόμενα και ένα σύνολο συνθηκών και παραμέτρων με βάση τις οποίες λειτουργεί μια δεδομένη οικονομία. Οι μεγαλύτερες εθνικές οικονομίες ανά ήπειρο είναι οι ακόλουθες: οι ΗΠΑ στην Αμερική, η Γερμανία στην Ευρώπη , η Νιγηρία στην Αφρική , η Κίνα στην Ασία και η Αυστραλία στην Ωκεανία.
Τύποι οργάνωσης της οικονομίας
Σε μια κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία υπάρχει ένας κεντρικός πολιτικός παράγοντας που ελέγχει τι παράγεται και πώς γίνονται οι συναλλαγές.
Σε μια πράσινη οικονομία η ανάπτυξη στο εισόδημα και στην απασχόληση κατευθύνεται από δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις λαμβάνοντας υπόψη τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και άλλων ρυπαντών, την αύξηση της αποτελεσματικότητας της χρησιμοποιούμενης ενέργειας και φυσικών πόρων, για να εμποδιστεί η μείωση της βιοποικιλότητας και η υποβάθμιση των οικοσυστημάτων.
Έννοιες της λέξης
Ο όρος «οικονομία» μπορεί, λοιπόν, να αναφέρεται επίσης στην κατάσταση μιας χώρας ή μιας περιοχής (στενότερης ή ευρύτερης από χώρα), δηλαδή η θέση της (σε σχέση με τους οικονομικούς κύκλους) μπορεί να είναι κυκλική ή δομική. Με την έννοια αυτή, η οικονομία αποτελεί ένα βασικό μετρήσιμο μέγεθος και σύνολο μετρήσιμων μεγεθών για ένα σύστημα ή καθεστώς, που επικρατεί στη χώρα ή την περιοχή στην οποία αναφέρεται. Με την άλλη έννοια, της οικονομίας, δηλαδή της την εξοικονόμησης χρημάτων, ή καλύτερα, της περιστολής δαπανών, η οικονομία μπορεί πράγματι να είναι το αποτέλεσμα μιας εσωτερικής πιο αποτελεσματικής οργάνωσης, που συχνά ονομάζεται «εσωτερική οικονομία». Η μείωση του μέσου κόστους που οφείλεται στην αύξηση του μεγέθους μιας εταιρείας είναι μια οικονομία κλίμακας, όπως λέγεται. Η οικονομία, όμως, μπορεί να προκύψει από ένα φαινόμενο έξω από τον παράγοντα λήψης αποφάσεων. Αυτό ονομάζεται «εξωτερική οικονομία» και μπορεί να είναι θετική, ουδέτερη ή αρνητική, ως προς το αποτέλεσμα της μεταβολής που επιφέρει.
Η οικονομία, με τη σύγχρονη έννοια του όρου, άρχισε να αναδύεται από τις απλές εμπορικές πρακτικές και να αναπτύσσεται από τον Άνταμ Σμιθ (Adam Smith) σε σημαντικό αναλυτικό σώμα, που χωρίζεται γενικά σε δύο κύριους κλάδους: τη μικροοικονομία, ή τη μελέτη της ατομικής συμπεριφοράς και μακροοικονομία, όπως αναδύθηκαν στην περίοδο του μεσοπολέμου. Σήμερα, η οικονομία εφαρμόζει αυτήν την ανάλυση (και την εξέλιξή της) για τη διαχείριση πολλών ανθρώπινων οργανώσεων, που περιλαμβάνουν κυβερνήσεις, ιδιωτικές εταιρείες, συνεταιρισμούς, κ.ά.. Μερικές περιοχές εφαρμογής της οικονομικής θεωρίας περιλαμβάνουν και επηρεάζουν, για παράδειγμα, το διεθνή χρηματοοικονομικό τομέα, την εθνική ανάπτυξη, το περιβάλλον, την αγορά εργασίας, τον πολιτισμό, τη γεωργία, κ.τ.λ..
Μια οικονομία αποτελείται από το οικονομικό σύστημα μιας χώρας ή άλλης μονάδας της ανθρώπινης κοινωνίας. Περιλαμβάνει το εργατικό δυναμικό, το κεφάλαιο, τους φυσικούς πόρους, την παραγωγή, το εμπόριο, τη διανομή και την κατανάλωση αγαθών και υπηρεσιών στην περιοχή που η ανθρώπινη κοινωνία δραστηριοποιείται. Αυτοί οι παράγοντες δίνουν το πλαίσιο, το περιεχόμενο, και καθορίζουν τους όρους και τις παραμέτρους με τις οποίες η οικονομία λειτουργεί.
Η οικονομία της αρχαιότητας
Από τον καιρό που κάποιος άνθρωπος προμηθευόταν ή έφτιαχνε και διένεμε αγαθά ή υπηρεσίες, υπήρχε κάποιο είδος οικονομίας. Οι οικονομίες μεγάλωσαν σε μέγεθος και πολυπλοκότητα όταν οι κοινωνίες επίσης έγιναν μεγαλύτερες και πιο πολύπλοκες. Αυτό άρχισε να γίνεται κυρίως όταν βασίστηκε στο πλεόνασμα της αγροτικής και της κτηνοτροφικής παραγωγής. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η ανταλλαγή των αγαθών (και των υπηρεσιών) γινόταν μέσω κοινωνικών σχέσεων. Υπήρχαν επίσης έμποροι που συναλλάσσονταν σε αγορές. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που πωλούνταν ως δούλοι λόγω αδυναμίας πληρωμής χρεών ή αιχμαλωσίας τους κατά τη διάρκεια πολέμων, αλλά και πειρατικών ενεργειών.
Η οικονομία των πολιτισμών της Μεσοποταμίας
Από τα τέλη της 6ης χιλιετίας π.Χ. οι πόλεις-κράτη της Σουμερίας ανέπτυξαν (σταδιακά) μια μεγάλης (για την εποχή) κλίμακας οικονομία, που βασίστηκε αρχικά στις συναλλαγές βασικών προϊόντων, με επιχειρήσεις και εμπόριο αγαθών. Οι πρώτοι νομικοί κώδικες από τη Σουμερία, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως τα πρώτα οικονομικά κείμενα. Πολλές από τις ιδιότητες που καταγράφηκαν εκεί, είναι ακόμη σε χρήση, στις τιμές αποτίμησης του σήμερα, όπως κωδικοποιήθηκε η διαδικασία ανταλλαγής χρημάτων με εμπόρευμα, οι έννοιες όπως χρέος, ποσοστά, τόκοι, πρόστιμα, Κληρονομικό Δίκαιο, τρόποι φορολογίας της ιδιωτικής περιουσίας ή πώς αυτοί (οι φόροι) μπορούν να διαιρεθούν (σε δόσεις), κ.τ.λ.. . Τα μεσοποταμιακά «δισκία Κανίς» (tablettes Kanish) που βρέθηκαν και στην Ανατολία, δείχνουν μια έντονη εμπορική δραστηριότητα.
Οι Βαβυλώνιοι και οι γειτονικές πόλεις-κράτη τους ανέπτυξαν αργότερα ένα πρώιμο σύστημα της οικονομίας, περίπου όπως το σκεφτόμαστε σήμερα, από την άποψη των κανόνων και νόμων για τα χρέη, τις νομικές συμβάσεις και τους νομικούς κώδικες σχετικά με τις επιχειρηματικές πρακτικές και η ιδιωτική ιδιοκτησία.
Η εφεύρεση της σφηνοειδούς γραφής, και η χρήση της πέρα από αποδείξεις πληρωμών ή χρεών και η (επακόλουθη) εφεύρεση της λίστας εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά γύρω στο 2600 π.Χ., με γραφή και παράδοση αλληλογραφίας και καταγραφή ιστορίας, θρύλων, μαθηματικών, αρχείων αστρονομίας και κειμένων για άλλους σκοπούς.
Το σέκελ (Shekel) αναφέρθηκε ως μια αρχαία μονάδα βάρους αλλά και νομισματικής αξίας. Η πρώτη χρήση του όρου έγινε στη Μεσοποταμία γύρω στο 3000 π.Χ. και αναφερόταν σε μια συγκεκριμένη μάζα κριθαριού, που συσχετίστηκε μετρήσιμα με άλλες αξίες αγαθών, όπως ο άργυρος, ο ορείχαλκος, ο χαλκός, κ.ά.. Το «σέκελ» ήταν αρχικά μονάδα μέτρησης βάρους κριθαριού και αργότερα προέκυψε και ως νομισματική μονάδα αξίας ίσης με τη συγκεκριμένη μάζα, όπως ακριβώς αργότερα στη Μεγάλη Βρετανία χρησιμοποιούνταν ο όρος «pound» (λίβρα) αρχικά μονάδα βάρους και αργότερα καθιερώθηκε και ως νομισματική μονάδα (στερλίνα), που αντιστοιχούσε ακριβώς στην αξία της μάζας μιας λίβρας αργύρου. .
Η οικονομία του αρχαίου ελληνικού κόσμου
Η οικονομία είναι μια ελληνική λέξη που εμφανίζεται σε δύο (2) τουλάχιστον (γνωστές) αναφορές. Η μία είναι του Ξενοφώντα και η άλλη είναι του Αριστοτέλη. Σύμφωνα με τις αναφορές αυτές, σκοπός της οικονομίας είναι η γνώση και η διατύπωση των νόμων για τη βελτιστοποίηση της διαχείρισης ενός νοικοκυριού, που θεωρείται ως μονάδα για τη συλλογική παραγωγή μιας ευρύτερης οικογένειας ή φυλής. Για την εκτίμηση της έννοιας του πλούτου παίρνεται υπόψη τόσο η αφθονία των διαθέσιμων αγαθών, όσο και η χρησιμότητά τους, αλλά όχι η συσσώρευση του χρήματος μέσω της τοκογλυφίας. Η τελευταία και άλλες διαδικασίες διαπραγμάτευσης αποτελούν το αντικείμενο μιας άλλης μελέτης, που ο Αριστοτέλης αποκάλεσε «χρηματιστική» και την ενασχόληση με αυτή τη θεωρούσε στείρα ή και επαίσχυντη Η οικονομία, επίσης, σαφώς διακρίνεται από την πολιτική, η οποία αποτελεί το αντικείμενο μιας άλλης πραγματείας του Αριστοτέλη, (σύμφωνα με την πραγματεία αυτή) και επιδιώκει να δημιουργήσει την αρμονία και τη δικαιοσύνη μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών των ατόμων και των οικογενειών που απαρτίζουν την «πολιτεία».
Η οικονομία της αρχαίας Ινδίας
Από τις σκέψεις του Ινδού φιλοσόφου Χανάκυα (340-293 π.Χ.) και μετά του Ιμπν Χαλντούν, περίπου μια χιλιετία αργότερα, βρίσκουμε και πάλι πτυχές της σύγχρονης οικονομίας. Ο συγγραφέας L. Κ. Jha ήταν σύμβουλος του θρόνου της Αυτοκρατορίας των Μαουρύα της αρχαίας Ινδίας, αλλά επίσης και ένας παραγωγικός συγγραφέας, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της πολιτικής οικονομίας. Το απόγειό του συγγραφικού του έργου ήταν το κείμενο Arthashastra (δηλαδή: «Η επιστήμη του πλούτου και της ευημερίας», επομένως πιο σύντομα: «Η οικονομία»).
Η οικονομία του Μεσαίωνα
Οι οικονομικοί στοχαστές του Μεσαίωνα είναι πρώτα απ 'όλα θεολόγοι. Ανάμεσα στους αξιοσημείωτους συγγραφείς του Μεσαίωνα, μπορούμε να αναφέρουμε το Θωμά Ακινάτη (Thomas Aquinas) και τον Ιμπν Χαλντούν (Ibn Khaldun). Στο σύγγραμμά του Summa Theologica, ο Ακινάτης εξετάζει πολλά οικονομικά θέματα, συμπεριλαμβανομένης της αιτιολόγησης της ατομικής ιδιοκτησίας, του εμπορίου και του κέρδους. Ο Γιόζεφ Σουμπέτερ Joseph Schumpeter, θεώρησε αρχικά τους Σχολαστικούς, από τα τέλη του 14ου αιώνα ως τον 17ο αιώνα, ως τους πλησιέστερους ώστε να θεωρηθούν «ιδρυτές» της οικονομικής επιστήμης. Με μια συλλογιστική στο πλαίσιο του «φυσικού νόμου» προδιέγραψαν τη σύγχρονη οικονομία στον τομέα της νομισματικής πολιτικής, στα επιτόκια και στη θεωρία της αξίας, στο πλαίσιο του «φυσικού νόμου». Αφού ανακάλυψε το σύγγραμμα Μουκαντίναχ (Muqaddimah), του Ιμπν Χαλντούν, ο Σουμπέτερ τον θεώρησε τον πιο κοντινό «προπάτορα» της σύγχρονης οικονομίας, αν και οι περισσότερες από τις οικονομικές θεωρίες του έγιναν γνωστές στην Ευρώπη σχετικά πρόσφατα.
Η ίδια η οικονομία, κατά το Μεσαίωνα, βρίσκονταν κοντά στο επίπεδο διαβίωσης. Οι περισσότερες συναλλαγές γινόταν μέσα σε κοινωνικές ομάδες. Στην κορυφή αυτών βρισκόταν κάποιοι κατακτητές που συγκέντρωσαν κεφάλαια με επιχειρηματικό ρίσκο, για να χρηματοδοτήσουν τις εκστρατείες τους. Τα κεφάλαια αυτά μπορούσαν να προέρχονται από αγαθά που έρχονταν και μέσω εξερευνήσεων. Γνωστοί έγιναν έμποροι της εποχής όπως ο Τζέικομπ Φάγκαρ (Jakob Fugger, 1459-1525) και ο Τζιοβάνι ντι Μπίκκι των Μεδίκων (Giovanni di Bicci de' Medici, 1360-1428). Οι ανακαλύψεις του Μάρκο Πόλο (Marco Polo, 1254-1324), του Χριστόφορου Κολόμβου (Christopher Columbus, 1451-1506) και του Βάσκο ντα Γκάμα (Vasco da Gama, 1469-1524), ουσιαστικά οδήγησαν για πρώτη φορά σε μια παγκόσμια οικονομία. Οι πρώτες επιχειρήσεις ήταν εμπορικοί οίκοι. Το 1513 ιδρύθηκε το πρώτο χρηματιστήριο, στην Αμβέρσα. Η «οικονομία» της εποχής είχε πρωτίστως την έννοια του εμπορίου.
Τα «θεμέλια» της σύγχρονης οικονομίας (1450-1750)
Οι ιστορικοί περικλείουν την «εμποροκρατία» στη χρονική περίοδο 1450 - 1750. Στην περίοδο αυτή, αναδύεται η έννοια του κράτους που πρέπει να επιβληθεί σε δύο μέτωπα: α) Την εξωτερική όψη της παπικής εξουσίας και β) Την ενοποίηση της εσωτερικής περιοχής. Οι στοχαστές του μερκαντιλισμού υποστηρίζουν την οικονομική ανάπτυξη μέσω του πλούτου των εθνών και τελικά μέσω του εμπορίου που επιτρέπει σε ένα πλεόνασμα του εμπορικού ισοζυγίου, μέσω επενδύσεων σε οικονομικές δραστηριότητες, αυξανόμενες αποδόσεις, όπως είχε επισημάνει ο Ιταλός οικονομολόγος Αντόνιο Σάρρα (Antonio Serra) το 1613.
Η οικονομία της Νεώτερης Εποχής
Οι Ευρωπαϊκές κατακτήσεις σε άλλες ηπείρους, που ονομάστηκαν αποικίες, έγιναν βραχίονες των αντίστοιχων ευρωπαϊκών κρατών. Σε άνθηση βρισκόταν τα εθνικά κράτη Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία και Ολλανδία, που προσπάθησαν να ελέγξουν το εμπόριο με τελωνειακούς δασμούς και φόρους, με σκοπό να προστατεύσουν τις εθνικές οικονομίες τους. Η εμποροκρατία ήταν η πρώτη προσέγγιση και το ενδιάμεσο μεταξύ του ιδιωτικού πλούτου και του δημόσιου συμφέροντος. Η λαϊκοποίηση στην Ευρώπη επέτρεψε στα κράτη να χρησιμοποιήσουν την τεράστια περιουσία της εκκλησίας για την ανάπτυξη των πόλεων. Η επιρροή των ευγενών (σταδιακά) μειώθηκε. Οι πρώτοι υπουργοί οικονομικών άρχισαν την εργασία τους. Τραπεζίτες όπως ο Ἀμσελ Μάγιερ Ρόθστσαϊλντ (Amschel Mayer Rothschild, 1773-1855) άρχισαν να χρηματοδοτούν εθνικά προγράμματα όπως πόλεμοι και υποδομές. Η «οικονομία» τότε είχε το νόημα της εθνικής οικονομίας, ως ένα θέμα που αφορούσε τις συνολικές οικονομικές δραστηριότητες των πολιτών του.
Η οικονομία της Βιομηχανικής Επανάστασης
Ο πρώτος οικονομολόγος του κόσμου, με την πραγματική έννοια του όρου, ήταν ο Σκοτσέζος Άνταμ Σμιθ (Adam Smith) (1723-1790). Αυτός όρισε τις βάσεις της «εθνικής οικονομίας»: τα προϊόντα προσφέρονται σε μια φυσική τιμή που παράγεται από τον ανταγωνισμό, το συδυασμό προσφοράς και ζήτησης και τον καταμερισμό της εργασίας. Αυτός υποστήριξε ότι το βασικό κίνητρο για το ελεύθερο εμπόριο είναι το προσωπικό κέρδος. Η αποκαλούμενη «υπόθεση του προσωπικού κέρδους» έγινε μια ανθρωπολογική βάση για την οικονομία. Ο Τόμας Ρόμπερτ Μάθιους (Thomas Robert Malthus) (1766-1834) μετέφερε την ιδέα της προσφοράς και ζήτησης στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού. Οι ΗΠΑ έγιναν ένα μέρος που εκατομμύρια ομογενείς από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες έψαχναν ελεύθερη οικονομική εξέλιξη.
Η «Βιομηχανική Επανάσταση» ήταν μια (χρονική) περίοδος από το 18ο αιώνα ως το αιώνα, με μεγάλες αλλαγές στη γεωργία, στη μεταποίηση, στην εξόρυξη και τις μεταφορές. Αυτό το σύνολο των αλλαγών είχε πρωτοφανούς μεγέθους επιπτώσεις στις κοινωνικοοικονομικές και πολιτιστικές συνθήκες (αρχικά) στο Ηνωμένο Βασίλειο και συνεπώς μετά επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και τελικά (πρακτικά) σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η μετάβαση στη Βιομηχανική Επανάσταση σηματοδότησε ένα μεγάλο σημείο καμπής στην ανθρώπινη ιστορία. Σχεδόν κάθε τομέας της καθημερινής ζωής τελικά επηρεάστηκαν με κάποιον τρόπο. Στην Ευρώπη άρχισε να επεκτείνεται ο καπιταλισμός, αντικαθιστώντας το (παλαιότερο) καθεστώς της εμποροκρατίας (που σήμερα ονομάζεται προστατευτισμός) και οδήγησε σε οικονομική ανάπτυξη. Η περίοδος ονομάστηκε (μεταγενέστερα) «Βιομηχανική Επανάσταση», γιατί το σύστημα παραγωγής και του καταμερισμού της εργασίας επέτρεψε τη μαζική παραγωγή των αγαθών (και πολλών υπηρεσιών).
Επιστημονικό πεδίο
Σαν επιστημονικό πεδίο η οικονομία ασχολείται με την βέλτιστη κατανομή περιορισμένων πόρων. Τα σύγχρονα οικονομικά χωρίζονται βασικά σε Μικροοικονομικά, Μακροοικονομικά και Οικονομετρία. Πιο πρόσφατος κλάδος είναι τα Πειραματικά Οικονομικά/Οικονομικά της Συμπεριφοράς που ξεκίνησαν από τα Μικροοικονομικά αλλά χρησιμοποιούν ευρέως μεθόδους της Οικονομετρίας και πρόσφατα χρησιμοποιούνται και στα Μακροοικονομικά.
Τα οικονομικά και οι παράπλευροι κλάδοι που τα ακολουθούν (π.χ. Χρηματοοικονομικά, Διοίκηση Επιχειρήσεων, Οικονομικά της Υγείας, Πολιτική Οικονομία, Οικονομικά της Δημόσιας Επιλογής και ακόμα Μαθηματικά οικονομικά) ασχολούνται γενικά μπορούμε να πούμε με τις οικονομικές επιλογές κρατών, επιχειρήσεων και ανθρώπων.
Μια βασική αρχή που διδάσκεται σε όλες τις κοινωνικές επιστήμες και αποτελεί επιτομή για την οικονομία είναι ότι καθορίζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τη ζωή μας. Αυτό αποτελεί καθημερινή διαπίστωση και κοινή λογική καθώς από τα οικονομικά που διδάσκονται στα πανεπιστήμια μέχρι τα οικονομικά μιας απλής νοικοκυράς υπάρχει μια αλληλένδετη σχέση.
Οικονομία του κράτους
Πολλές φορές η οικονομία αναφέρεται στην οικονομία του κράτους. Με άλλα λόγια την οικονομική κατάσταση που βρίσκεται το κράτος. Ασχολούνται όλοι με αυτό το θέμα γιατί πολύ απλά όλοι συνεισφέρουν στην οικονομία του κράτους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αυτό καθιστά όλους τους ανθρώπους μέρος του οικονομικού συστήματος που λειτουργεί αέναα και με έναν κυκλικό και επαναλαμβανόμενο τρόπο. Τα αγαθά μετατρέπονται σε χρήματα και με τα χρήματα αγοράζουμε αγαθά. Το ίδιο και με την παροχή υπηρεσιών. Το οικονομικό σύστημα ωστόσο περιλαμβάνει πλήθος περίπλοκων μηχανισμών όσον αφορά την λειτουργία του που το καθιστά πολύ ευαίσθητο στην οποιαδήποτε μεταβολή.
Διεθνής οικονομία
Από την στιγμή που υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ των κρατών, ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών ισχύει και η έννοια της διεθνούς οικονομίας. Οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς των ελεύθερα διακινούμενων προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και οι εξαγωγικές σχέσεις που επικρατούν ανά την υφήλιο καθιστούν την οικονομία διεθνή παράγοντα στις σχέσεις μεταξύ των κρατών. Επιπλέον η άμεση επίδραση στις οικονομίες των κρατών επέρχεται από το γεγονός της ύπαρξης των διαφόρων νομισμάτων των χωρών ανά τον κόσμο. Το γεγονός και μόνο ότι εμπορεύονται νομίσματα και επηρεάζονται οι αξίες των εξαγόμενων αγαθών επιδρά άμεσα στις οικονομίες των κρατών. Για να δώσουμε ένα παράδειγμα στην κατανόηση αυτού του μηχανισμού μπορούμε να συγκρίνουμε την εξαγωγική ικανότητα των Η.Π.Α. όταν το δολάριο είναι ασθενές έναντι του Ευρώ και όταν είναι ισχυρό. Ένα ασθενές δολάριο κάνει τα εξαγόμενα προϊόντα περισσότερο ελκυστικά ενώ ένα ισχυρό δολάριο αποθαρρύνει τις εξαγωγές και συνεπώς αυξάνει τις εισαγωγές.
Οικονομία και περιβάλλον
Η λεγόμενη οικονομία της αειφορίας ή αλλιώς πράσινη οικονομία λαμβάνει υπόψη της το γεγονός ότι οι φυσικοί πόροι δεν είναι ανεξάντλητο αγαθό. Η χρήση φυσικών πόρων οφείλει να εξισορροπείται και ολόκληρος ο κύκλος ζωής (κατασκευή - χρήση - και τελικά απόρριψη ή ανακύκλωση) των προϊόντων να λαμβάνεται υπόψη. Το φυσικό περιβάλλον δεν μπορεί να είναι αποδέκτης των υπολειμμάτων της παραγωγής αλλά εντάσσεται στον αειφόρο κύκλο της πράσινης οικονομικής δραστηριότητας.
Παγκοσμιοποίηση και οικονομία
Μέσα από την νέα εποχή της παγκοσμιοποίησης η οικονομία έχει αλλάξει πρόσωπο και έχει περιέλθει σε ένα πιο διευρυμένο πεδίο δράσης. Οι εξαγωγές και οι εισαγωγές, τα χρηματιστήρια, οι αλληλεπιδράσεις των νομισμάτων και πολλά άλλα πεδία της οικονομίας επηρεάζονται πλέον όχι μόνο από τις τοπικές αγορές αλλά από τις παγκόσμιες. Αυτό έχει σαν συνέπεια να δημιουργούνται πολυεθνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε πολλά κράτη συγχρόνως.
Οι απόψεις για το κατά πόσο ωφελήθηκε η παγκόσμια οικονομία από τις τελευταίες αλλαγές διίστανται. Πολλοί εκφέρουν την γνώμη ότι πλέον οι αγορές έχουν γίνει αλληλεξαρτημένες και μια πιθανή κατάρρευση μιας εκ των μεγάλων οικονομιών μπορεί να συμπαρασύρει και τις υπόλοιπες και έτσι να έχουμε αλυσιδωτές αντιδράσεις και ραγδαία κατάρρευση όλων των οικονομιών του πλανήτη.
Μάο Γιούσι
Ο Μάο Γιούσι (κιν. 茅于轼) είναι Κινέζος οικονομολόγος.
Γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1929 στη Ναντσίνγκ της επαρχίας Τσιανγκσού. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Jiao Tong της Σαγκάης το 1950 και χαρακτηρίστηκε «δεξιόφρων» το 1958. Το 1986 ο Μάο ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και το 1990 ανώτερος λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ.
Καριέρα
Στις 4 Μαΐου του 2012, του απονεμήθηκε το «βραβείο Μίλτον Φρίντμαν για την Προώθηση της Ελευθερίας» του Ινστιτούτου Κάτο για το έργο του σχετικά με τον κλασικό φιλελευθερισμό και την ελεύθερη οικονομία της αγοράς. Τον Οκτώβριο του 2014, στα πλαίσια «καταστολής της πολιτικής διαφωνίας», το Πεκίνο απαγόρευσε την δημοσίευση των έργων του Μάο
Κριτική στον Μάο Τσετούνγκ
Ο Μάο Γιούσι έγραψε ένα διαδικτυακό άρθρο, με το οποίο επέκρινε τις κομμουνιστικές και ολοκληρωτικές πολιτικές του Μάο Τσετούνγκ στην Κίνα. Ο Μάο Γιούσι δεν έχει σχέση με τον πρόεδρο Μάο. Δέχτηκε επίθεση από τους μαοϊκούς της χώρας που ζήτησαν τη σύλληψή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιουσι
Ηρωδιανοί
Στην αρχαία Ιουδαία κατά τους χρόνους της Βίβλου οι λεγόμενοι Ηρωδιανοί αποτελούσαν την ισχυρή πολιτική παράταξη περί τον Ηρώδη τον Μέγα, εξ ου και η ονομασία τους. Η παράταξη αυτή ήταν ρωμαιόφιλη και είχε προσεταιριστεί κυρίως τους ξένους που κατοικούσαν την τότε Ιουδαία. Ηγέτης των Ηρωδιανών ήταν ο Αντίπας, άτομο σκοτεινό που απέβλεπε ίσως στη κατάληψη της εξουσίας. Οι Ηρωδιανοί αντιτίθονταν ριζικά προς κάθε άλλη θρησκευτική μερίδα της Ιουδαίας και κυρίως εναντίον της Μεσσιανικής ιδεολογίας του Ισραήλ.
Πηγές
Κατηγορία:Βίβλος
Στρατός της Κιργιζίας
Οι Χερσαίες Δυνάμεις της Κιργιζίας, επίσης γνωστό ως η Στρατός της Κιργιζίας είναι ο κλάδος πεζικού των Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Κιργιζίας. Ο  σημερινός διοικητής του Κιργιζικού Στρατού είναι ο Συνταγματάρχης Νουρλάν Κιρεσέγιεφ.
Ιστορία
Οι Κιργίζιες αρχές σε πρώτη σκέψη δεν είχαν ολόκληρο στρατό. Αυτή η ιδέα, είχε αντικατασταθεί από σχέδια για να δημιουργηθεί ένας επαγγελματικός στρατός από 5.000 στρατιώτες. Κατά τη διάρκεια των μηνών μετά την ανεξαρτησία, η Κιργιζία υποστήριξε ενωμένο στρατό των ΚΑΚ, που θα αντικαταστούσε το Σοβιετικό στρατό. Αυτά τα σχέδια κατέρρευσαν, όταν η Ρωσία ανακοίνωσε ότι δεν θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει τα στρατεύματα του ΚΑΚ. Τον Απρίλιο του 1992, η Κιργιζία διαμόρφωσε μια Κρατική Επιτροπή για την Υποθέσεις Υπεράσπισης, και τον Ιούνιο, η δημοκρατία πήρε τον έλεγχο όλων των στρατευμάτων στο έδαφός της (δηλαδή τις υπόλοιπες μονάδες του πρώην Σοβιετικού στρατού). Το 1994, το 30 τοις εκατό από το σώμα των αξιωματικών ήταν εθνοτικοί Ρώσοι. Ο πρώτος διοικητής ήταν ο Στρατηγός Βαλεντίν Λουκιάνοφ, εθνοτικός Ουκρανός. Στις 25 Ιανουαρίου 2017, ο Πρόεδρος Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ ίδρυσε επίσημα τον Κιργιζικό Στρατό, με τον Συνταγματάρχη Ερλίς Τερντικμπάγιεφ ως πρώτο διοικητή.
Μαγιούμι Αόκι
Η Μαγιούμι Αόκι (ιαπων. 青木まゆみ, γενν. 1 Μαΐου 1953) είναι Ιαπωνίδα αθλήτρια της κολύμβησης. Πήρε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα των 100 μέτρων πεταλούδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972. Αυτό ήταν το δεύτερο στην ιστορία χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο που πήρε Ιαπωνίδα σε οποιοδήποτε κολυμβητικό αγώνισμα, μετά από το μετάλλιο της Χιντέκο Μαεχάτα το 1936.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής της σταδιοδρομίας, η Μαγιούμι Αόκι εργάσθηκε ως προπονήτρια στην κολύμβηση και καθηγήτρια φυσικής αγωγής σε γυμνάσιο. Το 1989 εισήχθη στο Hall of Fame της FINA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Ιάπωνες Ολυμπιονίκες
EB (αποσαφήνιση)
Η συντομογραφία λατινικών & ελληνικών χαρακτήρων και αριθμός EB ή Eb ή εβ (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται ι-μπι) μπορεί να αναφέρεται:
Αλ Ραγιάν ΣΚ (καλαθοσφαίριση)
Η ομάδα καλαθοσφαίρισης της Αλ Ραγιάν ΣΚ (Al Rayyan Sports Club, فريق الريان لكرة السلة) είναι καταριανός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την Αλ Ραγιάν. Η Αλ Ραγιάν είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους συλλόγους καλαθοσφαίρισης στο Κατάρ, με πολλούς εγχώριους και διεθνείς τίτλους στη κατοχή του. Είναι μέρος του πολϋαθλητικού συλλόγου Αλ Ραγιάν ΣΚ.
Ξεκίνημα (1979-1998)
Η ομάδα καλαθοσφαίρισης της Αλ Ραγιάν συμμετείχε στο πρωτάθλημα μετά την ίδρυση της Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Κατάρ (ΟΚΚ) με επικεφαλής τον Κ. Νάσερ Αλ Μπουμπάρακ Αλ Άλι το 1979. Έπρεπε να παίζουν σε εξωτερικά γήπεδα στρωμένα με τσιμέντο, καθώς η Αλ Ραγιάν ΣΚ, ή οποιοδήποτε σύλλογος για το θέμα αυτό, δεν είχε κλιματιζόμενες αίθουσες εκείνη την εποχή, πράγμα που σημαίνει ότι η επιφάνεια θα ήταν πολύ επικίνδυνη για να αγωνιστούν. Την εποχή που η καλαθοσφαίριση εισήχθη για πρώτη φορά στο Κατάρ, υπήρχαν μόνο τέσσερις άλλοι σύλλογοι που ανταγωνίζονταν στο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης.
Μια έκθεση που δημοσίευσε η ΟΚΚ το 1982, ανέφερε ότι ο συνολικός αριθμός καλαθοσφαιριστών στην Αλ Ραγιάν το 1970 ήταν οκτώ, με τον αριθμό να μειώνεται σταδιακά καθ 'όλη τη δεκαετία, μέχρι το 1974, όταν ήταν τρεις. Στη συνέχεια, προπονήθηκαν από τον Σουδανό Αμπντούλ Μόνεμ Σάλεμ. Το άθλημα ξεκίνησε να αναπτύσσεται στις αρχές της δεκαετίας του '80 μετά τον σχηματισμό της ΟΚΚ. Ο αριθμός των παικτών αυξήθηκε και ο Νοτιοκορεάτης προπονητής Γιουνγκ Σουκ επιλέχθηκε για να φέρει δόξα στην ομάδα. Στη δεκαετία του '80, η ομάδα ήταν από τις πιο υπολογίσιμες, με τον Άχμεντ Μοχάμεντ Άλι τον κορυφαίο σκόρερ του πρωταθλήματος το 1980-81, και τον Όμαρ Μοχάμεντ τον κορυφαίο σκόρερ του πρωταθλήματος νέων την ίδια σεζόν. Οι παίκτες αποχώρησαν στα μέσα της δεκαετίας του '80, καθιστώντας το σύλλογο μη επιλέξιμο να αγωνιστεί στη σεζόν 1985-86. Το 1988, ο σύλλογος επέστρεψε, με τους νέους να κερδίζουν τις σεζόν 1988–89 και 1990–91. Μέχρι το 1992, ο σύλλογος είχε περισσότερους από 95 αθλητές.
Χρυσή εποχή (1998 – σήμερα)
Ο σύλλογος κατάφερε να κερδίσει το πρώτο του τρόπαιο πρωταθλήματος το 1998, υπό την καθοδήγηση του προπονητή Άλι Φάκρο. Ο Σεΐχης Σάουντ Μπιν Κάλεντ Αλ Τάνι, τότε πρόεδρος του συλλόγου, απένειμε σε κάθε παίκτη ένα ποσό 2.000 ριγιάλ. Η ομάδα συνέχισε να παρουσιάζει καλές επιδόσεις στο πρωτάθλημα καθ 'όλη τη νέα χιλιετία, κερδίζοντας το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ασίας τόσο το 2002 όσο και το 2005, καθώς και τερματίζοντας δεύτερη το 2001, 2003, 2008 και 2010 και κατέλαβε την τρίτη θέση το 2004, 2006, 2007 και 2011. Είναι η δεύτερη πιο επιτυχημένη ομάδα στη διοργάνωση και έχει τα περισσότερα συνολικά μετάλλια.
Ο σύλλογος είχε επίσης περιφερειακή επιτυχία, κερδίζοντας το Πρωτάθλημα Συλλόγων του Κόλπου το 2002 και το 2004, επιπλέον της κατάληψης της δεύτερης θέσης τρεις φορές: 2003, 2006 και 2011.
Ιστορικό προπονητών
δεξιά|μικρογραφία|Ο προπονητής Μπράιν Ρόουσομ σε αγώνα πρωταθλήματος της Αλ Ραγιάν το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταριανοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1970
Ελεάζαρ (αποσαφήνιση)
Το όνομα Ελεάζαρ μπορεί να αναφέρεται σε:
Υπατικός
Το Υπατικός, (λατινική απόδοση: Consularis), είναι ένα λατινικό επίθετο που δείχνει κάτι, που σχετίζεται με τη θέση ή τον βαθμό του υπάτου. Στην Αρχαία Ρώμη χρησιμοποιήθηκε επίσης ως ουσιαστικό (πληθυντικός consulares) για να προσδιορίσει εκείνους τους συγκλητικούς, που είχαν το αξίωμα τού υπάτου ή είχαν αποκτήσει υπατικό βαθμό ως ειδική τιμή. Στην Ύστερη Αρχαιότητα, ο τίτλος έγινε επίσης κυβερνητικός βαθμός για τους κυβερνήτες των επαρχιών.
Ιστορία
Στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία ο όρος vir consularis (που αποδίδεται στα ελληνικά ως ανήρ ὑπατικός) ή consularis προσδιορίζει κάθε συγκλητικό, που είχε υπηρετήσει ως ύπατος. Η διάκριση συνοδευόταν από συγκεκριμένα προνόμια και τιμές, και ήταν συνήθως απαραίτητο προσόν για μία σειρά αξιωμάτων: τις θέσεις του δικτάτορα και του αναπληρωτή του, του μαγίστρου τού ιππικού (magister equitum, αν και ορισμένες περιπτώσεις φαίνεται να το διαψεύδουν), το αξίωμα του τιμητή (censor), καθώς και η διακυβέρνηση ορισμένων επαρχιών ως ανθύπατος (proconsul). Η διάκριση διδόταν και στις γυναίκες τους (conularis femina, στα ελληνικά ὑπατική ή ὑπάτισσα). Κατά το Πριγκιπάτο, η ιδιότητα τού consularis μπορούσε να αποκτηθεί, χωρίς να κατέχεται η υπατεία, ως δώρο τού Αυτοκράτορα, ή επειδή έγινε μέλος της Συγκλήτου (adlectio inter consulares), ή (σπανιότερα) μέσω της απονομής των υπατικών διακριτικών (ornamenta/insignia consularia).
Υπό από το Πριγκιπάτο, δημιουργήθηκαν μία σειρά από ανώτερα αξιώματα για υπατικούς:
Κυβερνήτες επαρχιών
Ήδη κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας, ορισμένες επαρχίες προορίζονταν για πρώην υπάτους. Αυτή η παράδοση μεταφέρθηκε στο Πριγκιπάτο μετά την παραχώρηση μίας τεράστιας επαρχιακής διοίκησης στον Αύγουστο το 27 π.Χ., μοιράζοντας ουσιαστικά την Αυτοκρατορία μεταξύ των αποκαλούμενων αυτοκρατορικών και συγκλητικών επαρχιών. Από τις τελευταίες, δύο προορίζονταν ειδικά για υπατικούς: οι υπατικές επαρχίες της Ασίας και της Αφρικής ανθυπατικής. Οι υπατικοί θα μπορούσαν επίσης να κατέχουν αξιώματα σε αυτοκρατορικές επαρχίες ως απεσταλμένοι (λεγάτοι) τού Αυτοκράτορα (legatus Augusti pro praetore), μαζί με λεγάτους που κατείχαν τον βαθμό του πραίτορα και αξιωματούχους από την τάξη των ιππέων, ονομαζόμενοι procuratores.
Καθώς ο επίσημος τίτλος του legatus Augusti δεν διέκρινε κατά τα άλλα τον βαθμό, όσοι είχαν υπατική ιδιότητα περιστασιακά πρόσθεταν το υπατικός στον τίτλο τους, μία πρακτική που έγινε συνηθισμένη τον 3ο αι. Ως αποτέλεσμα, ο τελευταίος, απλούστερος τίτλος άρχισε να αντικαθιστά τον επίσημο τίτλο, και να αποκτά τη γενική έννοια του «κυβερνήτη επαρχίας». Αυτή η εξέλιξη επισημοποιήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις τού Διοκλητιανού (βασ. 284–305) και του Κωνσταντίνου Α΄ (βασ. 306–337). Πέρα από την παραδοσιακή του σημασία, που δηλώνει κατόχους υπατικής βαθμίδας, ο όρος υπατικός έφτασε τώρα να δηλώνει μία τάξη διοικητών επαρχιών. Οι κάτοχοί του ξεπέρασαν στη σειρά ιεραρχίας τους διορθωτές (correctores) και τους διοικητές (praesides), αλλά εξακολουθούσαν να βρίσκονται στο κατώτατο σημείο της συγκλητικής ιεραρχίας, με τη συγκλητική τάξη του ενδοξοτάτου ανδρός (vir clarissimus), ενώ ένας κάτοχος υπατικής βαθμίδας ονομαζόταν εκλαμπρότατος ανήρ (vir illustris). Σε ελάχιστες περιπτώσεις, οι υπηρετούντες ύπατοι ανέβηκαν σε υπατικό βαθμό, ενώ ο Βαλεντινιανός Α' (βασ. 364-375) και ο Βάλης (βασ. 364-378) έδωσαν στους υπατικούς της Νουμιδίας το εξαιρετικό δικαίωμα να προηγούνται αυτών έξι (αντί για πέντε) ραβδούχοι (lictores), που έφεραν πελέκυς (fasces).
Σύμφωνα με τον Κατάλογο Αξιωμάτων Notitia Dignitatum (γύρω στο 400), οι ακόλουθες επαρχίες διοικούνταν από υπατικό:
Ο Κατάλογος δίνει το ακόλουθο προσωπικό (officium) για έναν υπατικό της Δύσης: πρώτος του γραφείου (princeps officii) (αποσπασμένο από την πραιτωριανή επαρχία), έναν cornicularius, δύο λογιστές (tabularii), έναν βοηθό (adiutor), έναν σχολιαστή (commentariensis), έναν επί των πράξεων (ab actis), έναν υποβοηθό (subadiuva) και διάφορους exceptores και cohortalini, δηλαδή ευτελές προσωπικό. Για την Ανατολή, το officium ήταν ελαφρώς διαφορετικό: princeps officii, cornicularius, commentariensis, adiutor, numerarius, ab actis, επί των βιβλίων (a libellis), και οι συνήθεις εξαιρέσεις και cohortalini.
Ο Συνέκδημος, που γράφτηκε λίγο πριν το 535, απαριθμεί τις ακόλουθες επαρχίες υπό υπατικούς: Ευρώπη, Θράκη, Μακεδονία Ι, Κρήτη, Ήπειρος Νέα, Δακία Μεσογειακή, Ελλλήσποντος, Φρυγία Παρακατιανή και Φρυγία Σαλουταρία, Λυδία, Πισιδία, Λυκαονία, Λυκία, Καρία, Ποντική Ι (Βιθυνία), Γαλατία, Καππαδοκία Ι, Ελληνο-Πόντος, Κιλικία Ι, Κύπρος, Συρία Ι, Φοινίκη, Παλαιστίνη Ι, Aραβία, και μία της οποίας το όνομα είναι δυσανάγνωστο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι
Στάθης
Στάθης ονομάζεται μία κωμωδία του Κρητικού Αναγεννησιακού θεάτρου άγνωστου θεατρικού συγγραφέα. Σώζεται σε μεταγενέστερη κι αρκετά συνεπτυγμένη επτανησιακή διασκευή.
Χρόνος συγγραφής-δημιουργός
Μελετητές την αποδίδουν στον Γεώργιο Χορτάτση και τοποθετούν τη συγγραφή της μετά το 1604.
Πηγές
Κατηγορία:Κρητική λογοτεχνία Κατηγορία:Κρητικό θέατρο
Εθνική Σενεγάλης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Σενεγάλης αντιπροσωπεύει τη Σενεγάλη στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Ελέγχεται από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Σενεγάλης (FSF). Πρώτη συμμετοχή της ομάδας σε τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002, κάνοντας τη μεγάλη έκπληξη κερδίζοντας με 1-0 τη Γαλλία στο εναρκτήριο παιχνίδι. Έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της διοργάνωσης, όντας μία από τις 3 αφρικάνικες ομάδες που έφτασαν στο επίτευγμα αυτό (οι άλλες: Καμερούν στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1990 και Γκάνα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010). Στους ομίλους, πέρα από τη νίκη επί της Γαλλίας, έφερε ισοπαλία με τις Δανία και Ουρουγουάη, απέκλεισε τη Σουηδία στον επόμενο γύρο και αποκλείστηκε από την Τουρκία στο προημιτελικά.
Ντρίγιεν (Ντέρβεντα)
Το Ντρίγιεν (σερβικά κυριλλικά: Дријен) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 475 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα
Ευγάμμονας ο Κυρηναίος
Ο Ευγάμμονας ο Κυρηναίος ήταν αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής, της λεγόμενης κυκλικής ομάδας, αυτών δηλαδή που αντλούσαν τα θέματά τους από τον κύκλο των ομηρικών επών. Η ακμή του τοποθετείται στην Κυρήνη περί το 567 π.Χ..
Σε αυτόν αποδίδεται το έπος Τηλεγονία, που αποτελεί συνέχεια της Ιλιάδας. Σύμφωνα με τον Κλήμη Αλεξανδρείας, ο Ευγάμμονας έκλεψε αυτό το ποίημα από τον θρυλικό πανάρχαιο ποιητή Μουσαίο. Αυτό ίσως απλώς σημαίνει ότι μία εκδοχή ενός πανάρχαιου παραδοσιακού έπους καταγράφηκε για πρώτη φορά από τον Ευγάμμονα. Κανένας στίχος του έπους αυτού δε σώζεται.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι
Ηρικαπαίος
Ο Ηρικαπαίος ή και Ηρικεπαίος κατά την Ελληνική Μυθολογία και ιδιαίτερα την ορφική Κοσμογονία ήταν ερμαφρόδιτο ον το οποίο και χαρακτηριζόταν κυρίαρχη πρωτόγονη και ζωοδότης δύναμη του κόσμου. Κατά την κοσμογονία δημιουργήθηκε στην αρχή ο Χρόνος και εξ αυτού η δυάδα Αιθήρ και Χάος, τα οποία μετά του κοσμογονικού Ωού (αυγού) παρήγαγαν την πρώτη θεϊκή τριάδα. Στη συνέχεια από τη γονιμοποίηση του Ωού προήλθαν ο Έρως, ο Φάνης (δηλαδή ο θεός του φωτός) και ο Μήτις (ο θεός της σκέψης, της φρόνησης) που αποτέλεσαν έτσι τη δεύτερη θεϊκή τριάδα
Με τη δεύτερη αυτή τριάδα οι Ορφικοί συνένωναν τον Ηρικαπαίο που συνδύαζε απ΄αρχής, κατ΄ αυτούς, τρισυπόστατη φύση, δηλαδή τη ζωή, το φως και τη φρόνηση.
Πηγές
Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Κιργιζική Τηλεόραση
Η Κιργιζική Δημόσια Ραδιοφωνική και την Τηλεοπτική Εταιρεία (Кыргыз Республикасынын Коомдук телерадиоберүү корпорациясы) είναι ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Κιργιζίας. Ο φορέας έχει την έδρα του στο Μπισκέκ. Λειτουργεί πέντε ραδιοφωνικούς σταθμούς και τέσσερα τηλεοπτικά κανάλια. Οι ραδιοφωνικές εκπομπές ξεκίνησαν το 1931 και οι τηλεοπτικές εκπομπές άρχισαν το 1958.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1958 Κατηγορία:Τηλεόραση στην Κιργιζία
Μεθυλοβουτανόνη
Η μεθυλοβουτανόνη ή ισοπροπυλομεθυλοκετόνη ή προπυλομεθυλοφορμαλδεΰδη είναι μια χημική ένωση με χημικό τύπο C5H10Ο και σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHCOCH3 ή συντομογραφικά iPrCOMe ή IMK (IsopropylMethylKetone). Είναι η μια από τις κετόνες. Στην όψη είναι ένα άχρωμο εύφλεκτο υγρό.
Ισομέρεια
Με βάση το χημικό της τύπο, C5H10O, έχει τα ακόλουθα 71 ισομερή:
Με καταλυτική οξείδωση 3-μεθυλο-2-φαινυλοβουτανίου
Με καταλυτική οξείδωση 3-μεθυλο-2-φαινυλοβουτανίου [PhCH(CH3)CH(CH3)2] παράγεται φαινόλη (PhOH) και μεθυλοβουτανόνη:
Με καταλυτική οξείδωση 3-μεθυλοβουτένιου-1
Με καταλυτική οξείδωση 3-μεθυλοβουτένιου-1, με τη μέθοδο Wacker παράγεται μεθυλοβουτανόνη :
Με οργανομαγνησιακές ενώσεις
1. Με επίδραση ισοπροπυλομαγνησιοαλογονίδιου ((CH3)2CHMgX) σε αιθανικό αλκυλεστέρα (CH3COOR) παράγεται μεθυλοβουτανόνη :
2. Με επίδραση ισοπροπυλομαγνησιοαλογονίδιου ((CH3)2CHMgX) σε αιθανονιτρίλιο παράγεται μεθυλοβουτανόνη :
Με προσθήκη ύδατος σε μεθυλοβουτίνιο
Με ενυδάτωση μεθυλοβουτίνιου ((CH3)2CHC ≡ CH) παράγεται αρχικά η ταυτομερής 3-μεθεν-1-όλη-2, που ταυτομερίζεται σε μεθυλοβουτανόνη :
Με οζονόλυση 2,3,4,5-τετραμεθυλοεξένιο-3
Με οζονόλυση 2,3,4,5-τετραμεθυλοεξένιο-3 παράγεται μεθυλοβουτανόνη :
Με επίδραση υπερμαγγανικού καλίου σε 2,3,4,5-τετραμεθυλοεξένιο-3
Με επίδραση υπερμαγγανικού καλίου σε 2,3,4,5-τετραμεθυλοεξένιο-3 παράγεται μεθυλοβουτανόνη :
Με επίδραση υπεριωδικού οξέος σε 2,3,4,5-τετραμεθυλεξανοδιόλη-3,4
Με επίδραση υπεριωδικού οξέος σε 2,3,4,5-τετραμεθυλεξανοδιόλη-3,4 παράγεται μεθυλοβουτανόνη :
Ταυτομέρεια με πεντεν-1-όλη-2 και πεντεν-2-όλη-2
Η προπανόνη βρίσκεται πάντα σε χημική ισορροπία με τις ταυτομερείς της 3-μεθυλοβουτεν-1-όλη-2 και 3-μεθυλοβουτεν-2-όλη-2. Μπορεί να καταλυθεί προς την επιθυμητή κατεύθυνση με παρουσία οξέων ή βάσεων : 500 px
Γενικές εκλογές της Ταϊβάν (2020)
Εκλογικό σύστημα
Οι υποψήφιοι στις προεδρικές εκλογές και οι υποψήφιοι αντιπρόεδροι εξελέγησαν ταυτόχρονα, με τη χρήση του πλειοψηφικού συστήματος. Η εκλογή των 113 μελών της νομοθετικής συνέλευσης έγινε με το σύστημα των αναπληρωματικών μελών, με 73 από τις γεωγραφικές περιφέρειες μέσω του πλειοψηφικού. Οι 34 έδρες αποφασίστηκαν με κλειστή λίστα υποψηφίων.
Αποτελέσματα
Οι εκλογές οδήγησαν στην επανεκλογή του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος, το οποίο είναι σκεπτικιστικό απέναντι στο Πεκίνο.
Πρόεδρος
Η Τσάι Ινγκ Γουέν από το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) επανεξελέγη πρόεδρος λαμβάνοντας 8,17 εκατ. ψήφοι (57,1 %), το υψηλότερο ποσοστό στα χρονικά για υποψήφιο του DPP. Στην δεύτερη θέση ήρθε ο Χαν Κουό Γιου από το κόμμα Κουομιντάνγκ (KMT) με 5,52 εκατ. ψήφους (38,6 %). Ο Τζέιμς Σουνγκ ήρθε 3ος στις εκλογές και συγκέντρωσε 600,000 ψήφους (4,26 %). Η συμμετοχή στις εκλογές διαμορφώθηκε στο 74,9%, το υψηλότερο σε εθνικές εκλογές από το 2008.
Προεδρικές εκλογές, 11 Ιανουαρίου 2020 ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" rowspan= 2 colspan=2 | Κόμμα ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" colspan=2 | Υποψήφιος ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" rowspan= 2 | Ψήφοι ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" rowspan= 2 colspan=2 | Ποσοστό
Κοινοβούλιο
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν παράλληλα με τις προεδρικές στις 11 Ιανουαρίου 2020 για όλες τις 113 έδρες στη Νομοθετική Γιουάν. Η θητεία της Γιουάν ξεκίνησε την 1η Φεβρουαρίου 2020.
Ψευδόκοκκος
250px|right|thumb|Ψευδόκοκκος Ο  ψευδόκοκκος είναι κοκκοειδές έντομο (κοινώς «ψώρα») της τάξης των ημίπτερων που το συναντάμε σε αμπέλια, εσπεριδοειδή, μπανανιές, κακαόδεντρα, ανθοφόρες πιπερόριζες και μάνγκο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Pseudococcus. Συνήθως τον ψευδόκοκκο τον συναντάμε στη νοτιοανατολική Ισπανία και άλλες νότιες χώρες. Αυτό το έντομο είναι σκεπασμένο από ένα λευκό κερί που του προστατεύει από τους ψεκασμούς για την αντιμετώπιση τους, το οποίο στο τέλος του εντόμου γίνεται κλωστές.
Γενικές εκλογές της Ταϊβάν (2020)
Κοινοβούλιο
Το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) έχασε επτά έδρες, όμως διατήρησε την πλειοψηφία των 61 εδρών στη Γιουάν. Το Κουομιντάνγκ κέρδισε τρεις έδρες, κερδίζοντας 38. Το Κόμμα Νέα Δύναμη κέρδισε τρεις έδρες, λιγότερες από τις πέντε που κατέλαβε στις τελευταίες εκλογές.
Ψευδόκοκκος
Το αρσενικό μπορεί να πετάξει αλλά το θηλυκό δεν μπορεί, όμως παράγει εκατοντάδες αυγά που έχουν χρώμα κιτρινοπορτοκαλί. Μόλις γεννιούνται δεν έχουν αυτό το κερί αλλά με τον καιρό αρχίζουν και το αποκτούν.
Γενικές εκλογές της Ταϊβάν (2020)
Επαναληπτική εκλογή 2022
Στις 9 Ιανουαρίου 2022 διενεργήθηκε επαναληπτική εκλογή στην 2η εκλογική περιφέρεια Ταϊτσούν για ένα μέλος της νομοθετικής Γιουάν. Νικήτρια αναδείχθηκε η πρώην βουλευτής του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος, Λιν Τσιν Γι. Η εκλογή κρίθηκε απαραίτητη για την αντικατάσταση του Τσεν Πο Γουέι, του οποίου η εκλογή ανακλήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2021.
Ψευδόκοκκος
Ο ψευδόκοκκος προκαλεί ζημιές σε όλα τα φυτικά μέρη με το κέρινο βαμβακοειδές νήμα που παράγει και καταστρέφει το φυτό σταδιακά. Το βαμβακοειδές νήμα βρίσκεται κάτω από τα φύλλα ή σε κλαδιά που ενώνονται με τους μίσχους.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Κοκκοειδή Κατηγορία:Βλαβερά έντομα
Γενικές εκλογές της Ταϊβάν (2020)
Παραπομπές
2020 γενικές
Τζάμπαλ Άντερσον Ήρλυ
Ο Τζάμπαλ Άντερσον Ήρλυ (Jubal Anderson Early, 3 Νοεμβρίου 1816 - 2 Μαρτίου 1894) ήταν Αμερικανός νομομαθής και στρατιωτικός στη εποχή του Αμερικανικού εμφυλίου πολέμου.
Θεωρούνταν από τους ικανότερους στρατηγούς των ομοσπονδιακών στρατευμάτων. Τελικά όμως μετά από πολλές νικηφόρες μάχες ηττήθηκε από τον Σέρινταν το 1864 οπότε και αποσύρθηκε αρχικά στο Καναδά και στη συνέχεια στη Λουιζιάνα όπου και ιδιώτευσε.
Ο στρατηγός Ήρλυ συνέγραψε σπουδαία απομνημονεύματα επί των τελευταίων ετών του εμφυλίου πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος
Τερνάτε
Η Τερνάτε (ινδονησιακά: Ternate) είναι νησί στις βόρειες Μολούκες, στην ανατολική Ινδονησία. Είναι έδρα του Σουλτανάτου της Τερνάτε, ένα από τα ισχυρότερα Σουλτανάτα της Ινδονησίας που έφτασε στην ακμή του το 16ο αιώνα. Η Τερνάτε βρίσκεται δυτικά του μεγαλύτερου νησιού Χαλμαχέρα και αποτελεί την κορυφή του ηφαιστειακού κώνου του ενεργού ηφαιστείου Γκαμαλάμα. Το Γκαμαλάμα αποτελείται από τρεις κώνους, με το νοτιότερο να είναι ο πιο ενεργός και ο ψηλότερος με ύψος 1.715 μέτρα.
Η Τερνάτε, όπως και το γειτονικό Τιντόρε, είναι ένας ηφαιστειακός κώνος που υψώνεται απότομα μέσα στη θάλασσα. Στο παρελθόν τα δύο νησιά ήταν έδρα ισχυρών Σουλτανάτων, τα οποία είχαν μεταξύ τους ιδιαίτερα μεγάλη αντιπαλότητα. Τα νησιά κάποτε ήταν οι μεγαλύτεροι παραγωγοί γαρίφαλου, γεγονός που έκανε τους σουλτάνους από τους πλουσιότερους και ισχυρότερους στην Ινδονησία. Την προαποικιακή περίοδο, η Τερνάτε ήταν μεγαλύτερη δύναμη στις Μολούκες. Η Τερνάτε Σίτι είναι σήμερα η μεγαλύτερη πόλη στην επαρχία Βόρειες Μολούκες και πρώην πρωτεύουσα της, αφού η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Σοφίφι στην Χαλμαχέρα.
Στη Τερνάτε υπάρχουν 50 οικισμοί, οι περισσότεροι είναι παραθαλάσσιοι και λίγοι βρίσκονται στο βουνό, αλλά πάνω από 90% του συνολικού πληθυσμού του νησιού, περίπου 160.000 άτομα, ζει στη Τερνάτε Σίτι. Ένας ασφαλτωμένος δρόμος συνδέει όλα τα χωριά μεταξύ τους. Στο νησί βρίσκεται ένα μικρό αεροδρόμιο.
Πηγές
Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Άγιος Γεώργιος Βοιωτίας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι κωμόπολη του Δήμου Λεβαδέων στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.693 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Ο Αη Γιώργης είναι ενα απο τα ομορφότερα χωρια κτισμένος στους πρόποδες του Ελικώνα, σε υψόμετρο 230 μέτρων, και βρίσκεται σε απόσταση 18 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Λιβαδειάς. Καλύπτεται με υπεραστική συγκοινωνία (ΚΤΕΛ) προς την Αθήνα, όπως και με αστική συγκοινωνία με τη Λιβαδειά. Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αλαλκομενών απέχει περί τα 5 χιλιόμετρα από τον οικισμό.
Ο πληθυσμός του είναι κατά κύριο λόγο αγροτικός.
Στον οικισμό εδρεύει ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Αθλητική Ένωση Πανγεωργικός, με επίσημο έτος ίδρυσης το 1950.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος φαίνεται να αναπτύχθηκε κατά τα τέλη του 18ου αιώνα όταν στην περιοχή εγκαταστάθηκαν κάτοικοι της Λιβαδειάς εξαιτίας μιας επιδημίας πανώλης που είχε ξεσπάσει στη βοιωτική πόλη. Το 1835, λίγα χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας, είχε πληθυσμό 256 κατοίκων και από το 1876 μέχρι το 1912 υπήρξε έδρα του δήμου Πέτρας. Στη συνέχεια αποτέλεσε, μέχρι το 1997, έδρα κοινότητας της επαρχίας Λεβαδείας, ενώ αργότερα, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, ορίστηκε έδρα του Δήμου Κορώνειας. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Λεβαδέων, ως έδρα της Δημοτικής Ενότητας Κορώνειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Βοιωτίας
Αρχαία μακεδονική γλώσσα
Η αρχαία μακεδονική γλώσσα ή αρχαία μακεδονική διάλεκτος ήταν διάλεκτος των αρχαίων ελληνικών που ομιλούταν στην αρχαία Μακεδονία. Αν και μερικές φορές αναφέρεται ως γλώσσα δεν πρόκειται για ξεχωριστή ελληνική γλώσσα αλλά σε κάθε περίπτωση είναι στενά συγγενική των αρχαίων ελληνικών. Ήταν η γλώσσα που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Μακεδόνες, μέχρι τα τέλη της 1ης χιλιετίας π.Χ. όταν άρχισε να υποχωρεί η χρήση της και αντικαταστάθηκε από την αττική διάλεκτο, η οποία αποτέλεσε τη βάση για την μετέπειτα ελληνιστική κοινή.
Ο όγκος των σωζόμενων δημοσίων και ιδιωτικών επιγραφών που έχουν ανακαλυφθεί, δείχνει πως δεν υπήρχε κάποια άλλη γραπτή γλώσσα στην αρχαία Μακεδονία εκτός από τα ελληνικά,  και πως οι πρόσφατες επιγραφικές ανακαλύψεις, όπως ο κατάδεσμος της Πέλλας, κείμενο που ανακαλύφθηκε στην Πέλλα το 1986 και χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ., γραμμένο σε ιδιότυπη δωρική διάλεκτο, δείχνουν πως τα αρχαία μακεδονικά ήταν μια από τις βορειοδυτικές αρχαίες ελληνικές διαλέκτους.
Η αντίθετη περίπτωση, το να μην σχετίζεται με την ελληνική αλλά κάποια άλλη γλώσσα, είναι ιδιαίτερα περιορισμένη καθώς δεν έχουν ανευρεθεί κείμενα αδιαμφισβήτητα γραμμένα σε διαφορετική γλώσσα. Υπάρχει ένα σώμα το οποίο χαρακτηρίζεται ως αυθεντικές μακεδονικές λέξεις συγκεντρωμένο από αρχαίες πηγές, κυρίως από επιγραφές νομισμάτων καθώς και από το λεξικό του Ησυχίου του 5ου αιώνα μ.Χ.. Οι περισσότερες από αυτές τις λέξεις είναι ελληνικές, αλλά υποστηρίζεται πως ορισμένες δεν ανταποκρίνονται στην τυπική ελληνική φωνολογία.