cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Achhe din aane waale hain
Σύνθημα
Το σύνθημα "Καλές μέρες έρχονται" επινοήθηκε από τον Ναρέντρα Μόντι, Πρωθυπουργικό υποψήφιο του ΚΜΤ για τις Ινδικές γενικές εκλογές του 2014. Σύμφωνα με τον Μόντι, πήρε την ιδέα για το σύνθημα από τον αρχηγό του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης, το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο, και τον τότε Πρωθυπουργό της Ινδίας Μανμοχάν Σινγκ. Στις 8 Ιανουαρίου 2014, απευθυνόμενος στο ακροατήριο κατά τη διάρκεια του Πραβάσι Μπαρατίγια Ντιβάς, ο Σινγκ είπε, "Ναι, είμαστε αντιμέτωποι με άσχημες μέρες τώρα, αλλά οι καλές μέρες θα έρθουν σύντομα". Κατά την ομιλία του στην ίδια εκδήλωση, την επόμενη μέρα, ο Μόντι αναφέρθηκε στον Σινγκ και επανέλαβε τη δήλωσή του στα Χίντι, που κόλλησε το σύνθημα, Achhe din aane wale hain. Το σύνθημα χρησιμοποιήθηκε από το ΚΜΤ για την εκστρατεία του Μόντι στις Ινδικές γενικές εκλογές του 2014.
Μετά τις εκλογές
Όταν έγινε σαφές ότι το ΚΜΤ θα κερδίσει τις εκλογές, ο Ναρέντρα Μόντι έγραψε [ότι], "Η Ινδία έχει κερδίσει! Bharat ki vijay. Acche din aane wale hain ["Νίκη στην Ινδία. Καλές μέρες έρχονται."]" Αυτό το τουιτάρισμα έγινε αμέσως η πιο κοινοποιημένη ανάρτηση του Twitter στην Ινδία. Ένα τραγούδι για τη νίκη που ενσωματώνει το σύνθημα επίσης κυκλοφόρησε από το ΚΜΤ. Το σύνθημα θεωρήθηκε καθοριστικό για την νίκη του ΚΜΤ. Αλλά το σύνθημα έχει επίσης επικριθεί για τη διόγκωση προσδοκιών ότι η νέα κυβέρνηση μπορεί γρήγορα να γυρίσει γύρω την οικονομία και θα τονώσει την οικονομική ανάπτυξη. Μετά τις εκλογές, το σύνθημα συχνά έχει αναφερθεί από διάφορους ανθρώπους, ενώ εξέφραζαν την αισιοδοξία τους για ένα καλύτερο μέλλον υπό την κυβέρνηση του Μόντι. Ο βρετανός πολιτικός Τζορτζ Όσμπορν αναφέρθηκε στη φράση όταν ήρθε στην Ινδία με μια αντιπροσωπεία επιχείρησης.
Το σύνθημα χρησιμοποιήθηκε από τον Βρετανό Πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον ενώ εισήγαγε τον Μόντι σε μια εκδήλωση στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνο, στις 13 Νοεμβρίου 2015. Ο Κάμερον είπε προς το πλήθος ότι "είπαν ένα τσάι γουάλα ποτέ δεν θα κυβερνούσε τη μεγαλύτερη δημοκρατία, αλλά τους διέψευσε. Πολύ σωστά είπε acche din aane wale hain. Αλλά με την ενέργεια, με το όραμά του, με τη φιλοδοξία του. Εγώ θα το πάω παραπέρα και θα πω acche din zaroor aayega. ("Καλές μέρες σίγουρα έρχονται")."
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ινδίας
Αραβικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Μπάαθ – Περιφέρεια Συρίας
Το Αραβικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Μπάαθ – Περιφέρεια Συρίας (αραβικά: حزب البعث العربي الاشتراكي - قطر سوريا), επίσημα Περιφερειακός Κλάδος Συρίας, είναι νεο-Μπααθική περιφερειακή οργάνωση που ιδρύθηκε στις 7 Απριλίου του 1947 από τους Μισέλ Αφλάκ, Σαλάχ αλ-Ντιν αλ-Μπίταρ και τους οπαδούς του Ζάκι αλ Αρσούζι. Ήταν ο πρώτος περιφερειακός κλάδος του αρχικού κόμματος Μπάαθ (1947–1966), πριν αλλάξει τη στάση του υπέρ του συριακού κινήματος Μπάαθ (1966–σήμερα) μετά τη διάσπαση του 1966 εντός του αρχικού κόμματος Μπάαθ. Το κόμμα κυβερνά τη Συρία από το συριακό πραξικόπημα του 1963 που έφερε τους Μπααθιστές στην εξουσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Μέσης Ανατολής Μπααθ Μπααθ Κατηγορία:Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος
Θέατρο των Τάξεων
Το Θέατρο των Τάξεων ("Stavovské divadlo") είναι ιστορικό θέατρο της Πράγας, στην Τσεχία. Προσαρτήθηκε στο Εθνικό Θέατρο της Πράγας το 1948 και στηρίζεται σε τρία καλλιτεχνικά σύνολα: όπερα, μπαλέτο και δράμα.
Ιστορία
Το Θέατρο των Τάξεων χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα ως ανταπόκριση στις ιδέες του Διαφωτισμού, έχοντας ως σκοπό τη γενική πρόσβαση στο θέατρο αλλά και το ίδιο το κτήριο να αναδεικνύει τα πολιτιστικά πρότυπα της χώρας. Το κτήριο σχεδιάστηκε από τον Anton Haffenecker και χτίστηκε σε λιγότερο από δύο χρόνια για τον Κόμη Νόστιτς. Τα πρώτα χρόνια ονομαζόταν Θέατρο Νόστιτς. Το θέατρο άνοιξε το 1783 με μία παράσταση της τραγωδίας Εμίλια Γκαλόττι του Γερμανού δραματουργού Γκότχολντ Έφρεμ Λέσινγκ. Το ίδιο το κτήριο είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής στην Πράγα.
Πολιτιστικά γεγονότα
Ενώ το θέατρο χτίστηκε αρχικά με την πρόθεση να παρουσιάζονται γερμανικά δράματα και ιταλικές όπερες, σταδιακά παρουσιάστηκαν και έργα σε άλλες γλώσσες. Οι πρώτες τσέχικες παραγωγές ανέβηκαν το 1785 προκειμένου να επιτευχθεί ένα ευρύτερο κοινό, και από το 1812 η έξοδος στο Θέατρο των Τάξεων έγινε πλέον ένα σύνηθες χαρακτηριστικό της κυριακάτικης εξόδου. Πολλοί διάσημοι Ευρωπαίοι άνθρωποι της μουσικής, όπως ο Νικολό Παγκανίνι, έδωσαν παραστάσεις ή διηύθυναν την ορχήστρα του θεάτρου, όπως ο Καρλ Μαρία φον Βέμπερ, ο Άντον Ρουμπινστάιν, ο Καρλ Γκόλντμαρκ και ο Γκούσταβ Μάλερ. Στις 29 Οκτωβρίου 1787 έγινε στο Θέατρο των Τάξεων η παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας "Ντον Τζιοβάννι" με τον ίδιο τον Μότσαρτ να διευθύνει την ορχήστρα.
Το 1834 έκανε πρεμιέρα μία μουσική κωμωδία με τίτλο Φιντλόβατσκα. Ένα από τα τραγούδια της, το "Πού είναι η πατρίδα μου" (Kde domov můj), έγινε αργότερα ο εθνικός ύμνος της Τσεχίας.
Πρόσφατη ιστορία
Το Θέατρο των Τάξεων συνεχίζει μέχρι σήμερα να παρουσιάζει δραματικά έργα, μπαλέτα και όπερες, εστιάζοντας κυρίως στο οπερατικό έργο του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Ακόμα περισσότερη φήμη τού προσέδωσε το γεγονός ότι στο θέατρο γυρίστηκαν σκηνές της βραβευμένης με Όσκαρ κινηματογραφικής ταινίας Αμαντέους, του Τσέχου σκηνοθέτη Μίλος Φόρμαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τσεχία Κατηγορία:Πράγα
Μπαχράμ Μιρζά Σαφαβί
Ο Μπαχράμ Μιρζά ήταν πρίγκιπας των Σαφαβιδών, κυβερνήτης τού Χορασάν, τού Γκιλάν και τού Χαμαντάν. Είναι επίσης γνωστό ότι είναι καλλιγράφος, ζωγράφος, ποιητής, μουσικός και προστάτης των τεχνών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1517 από τον Ισμαήλ Α΄ και την Τουρκμένια σύζυγό του Tατζλού Χανούμ στα λιβάδια τού Σουρλούκ κοντά στη Mαραγκά -ένα μέρος που ο Ισμαήλ αγαπούσε να περνάει χρόνο - ως ο μικρότερος γιος του. Ήταν αμφιθαλής αδελφός τού μελλοντικού σάχη Ταχμάσπ Α΄. Η δημόσια υπηρεσία του ξεκίνησε το 1530, όταν ήταν μόλις 13 ετών, με μία θέση στη διακυβέρνηση του Χορασάν με τον Γκαζί Χαν Τακαλού ως κηδεμόνα ( λάλα ) με πρωτεύουσα την επαρχία Χεράτ. Αυτή η εμπειρία αποδείχθηκε πολύ δύσκολη για τον νεαρό πρίγκιπα, καθώς έπρεπε να αντιμετωπίσει τον Ουμπαϊντουλάχ Χαν των Σαϊμπανιδών. Ωστόσο, μόλις ο Ουμπαϊντουλάχ υποχώρησε, ο Tαχμάσπ έφτασε στο Χορασάν το 1533 για να πολεμήσει ενάντια στους Ουζμπέκους. Ο Μπαχράμ συνόδευσε τον αδελφό του στο κεντρικό πλευρό στη μάχη κοντά στο Τζαμ. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι δυνάμεις Tακαλού έφυγαν από τη μάχη, ο κυβερνήτης τού Χορασάν ανακλήθηκε από τον Γκαζί Χαν Τακαλού και τον Μπαχράμ Μιρζά από τον Tαχμάσπ, ο οποίος το παραχώρησε σε έναν άλλο αδελφό, τον Σαμ Μιρζά.
Συμμετείχε στον Οθωμανο-Σαφαβιδικό πόλεμο με τον Αλκά Μιρζά το 1534, όπου απέδειξε τη στρατιωτική του ανδρεία. Μετά από λίγο, ονομάστηκε κυβερνήτης τού Γκιλάν από τον Tαχμάσπ, που σχεδίαζε να προσαρτήσει εδάφη τού Kαρκιγιά Χασάν (πατέρα τού Χαν Αχμάντ Χαν). Ωστόσο, δεν κατάφερε να επιβάλει την κεντρική εξουσία και κατέφυγε στο Καζβίν μετά από λίγο. Σύμφωνα με τον Κόλιν Μίτσελ, αυτό οδήγησε στην αποδοκιμασία τού αδελφού του.
Ο επόμενος διορισμός του ήταν στη διακυβέρνηση τού Χαμαντάν το 1546. Αυτό ήταν επίσης το μέρος, όπου άρχισε να υποστηρίζει πολλούς καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Ντουστ Μουχάμαντ, Ρουστάμ Αλί (ανιψιός του Kαμάλ ουντ-Ντιν Μπεχζάντ) και Μπουντάκ Μονσί Καζβινί. Εντάχθηκε σε έναν ακόμη πόλεμο αργότερα, αυτή τη φορά εναντίον τού ετεροθαλούς αδελφού του Αλκά, που ήταν υποστηρικτής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ωστόσο, ο Aλκάς λεηλάτησε το Χαμαντάν, ενώ συνέλαβε και την οικογένεια τού Μπαχράμ. Ήταν ο Μπαχράμ, που επέτυχε την παράδοση τού Αλκά το 1549 στο Μαριβάν. Απεβίωσε στις 11 Οκτωβρίου 1549.
Οικογένεια
Η μόνη γνωστή σύζυγος τού Μπαχράμ ήταν η Ζεϊνάμπ Σουλτάν Χανούμ, αδελφή κάποιου Ιμαντουντίν Σιρβανί. Ήταν μητέρα τού γιου του, Ιμπραήμ Μιρζά. Απεβίωσε στο Καζβίν τον Οκτώβριο τού 1570 και τάφηκε στο Mασχάντ. Είχε τουλάχιστον τρεις γιους:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Σαφαβίδες
Κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου 1916
Η Κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου 1916 (Σεπτέμβριος 1916) αντικατέστησε την προηγούμενη κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη, που δεν είχε κατορθώσει να γίνει αποδεκτή από τους Συμμάχους. Όμως, τελικά ούτε και αυτή η κυβέρνηση κατάφερε να κερδίσει την αποδοχή τους, πολύ δεν περισσότερο, που μετά το Κίνημα της Εθνικής Άμυνας, στην Θεσσαλονίκη σχηματιζόταν την ίδια περίοδο, στις 16 Σεπτεμβρίου, η «Προσωρινή κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης», στην οποία παρείχαν de facto αναγνώριση.
Η κυβέρνηση έμεινε στην εξουσία λιγότερο από έναν μήνα, μέχρι τις 27 Σεπτεμβρίου 1916 όταν πήρε την εξουσία η Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Λάμπρου 1916.
Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
Το υπουργικό συμβούλιο αποτελούσαν οι :
Παραπομπές
1916 09 Κατηγορία:1916 1 Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός
Ρόλλο
Ο Ρόλλο της Νορμανδίας (Rollo av Normandie,περί το 846 – περί το 930), πολέμαρχος των Βίκινγκ ήταν ο γενάρχης του Οίκου της Νορμανδίας που κυβέρνησε αργότερα και την Αγγλία, μερικοί ιστορικοί τον αναφέρουν με τον τίτλο "δούκας της Νορμανδίας". To όνομα Ρόλλο αποτελεί εκλατινισμένη μορφή του Σκανδιναβικού "Χρολφ" που μεταφράζεται "περιπατητής" επειδή όταν ενηλικιώθηκε ήταν τόσο βαρύς που δεν μπορούσε ένα άλογο να αντέξει το βάρος του και προχωρούσε στις μάχες πεζός. Ο Ρόλλο ήταν ηγέτης των Βίκινγκ που έκαναν επιδρομές και εγκαταστάθηκαν στη βόρεια Γαλλία στην περιοχή που έμεινε αργότερα γνωστή ως Νορμανδία. Ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ της Γαλλίας του παραχώρησε εδάφη γύρω από το στόμιο του Σηκουάνα με επίκεντρο τη Ρουέν με αντάλλαγμα να προστατεύει το βασίλειο των Φράγκων από τις επιδρομές των υπόλοιπων Βίκινγκ.
Ο Ρόλλο καταγράφεται ως αρχηγός των νέων Βίκινγκ εποίκων σε διάταγμα (918) και συνέχισε να βασιλεύει στην περιοχή τουλάχιστον μέχρι το 928. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Α΄ της Νορμανδίας στο δουκάτο της Νορμανδίας το οποίο ίδρυσε ο ίδιος. Οι απόγονοι του Ρόλλο και των πολεμιστών του έμειναν γνωστοί ως "Νορμανδοί", τους επόμενους δυο αιώνες μετά την κατάκτηση της Αγγλίας, της Νότιας Ιταλίας και της Σικελίας έγιναν αντίστοιχα βασιλείς της Αγγλίας, της Σικελίας και του πριγκιπάτου της Αντιόχειας (1ος - 12ος αιώνας) δημιουργώντας μεγάλους θρύλους στη μεσαιωνική Ευρώπη και την Ανατολή. Ο Ρόλλο ταυτίζεται με τον "Χρόλφ τον Περιπατητή" έναν ευγενή από υψηλή κοινωνική τάξη που περιγράφεται στα Ισλανδικά Σάγκας ο οποίος από το πολύ βάρος ήταν αναγκασμένος να περπατάει πεζός επειδή το άλογο του δεν μπορούσε να αντέξει το βάρος του. Οι Νορμανδικές πηγές δεν αναφέρουν παρόμοια περιστατικά αλλά οι ιστορικοί ταυτίζουν τα δυο πρόσωπα λόγω της ομοιότητας των γεγονότων.
Οικογενειακές ρίζες
Ο Νορμανδός ιστορικός Ντούντο του 10ου αιώνα στο έργο του για τους πρώτους Νορμανδούς βασιλείς καταγράφει ότι ο Ρόλλο βαπτίστηκε χριστιανός με το όνομα Ροβέρτος. Μια εναλλακτική λύση του ονόματος του η οποία προτάθηκε από τον ιστορικό Γουέις (1100 - 1175) και ανατέθηκε στον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας σαν απόγονο από μητέρα του Ρόλλο ήταν Ραούλ. Ο Ρόλλο γεννήθηκε το δεύτερο μισό του 9ου αιώνα σε άγννωστη τοποθεσία, η παλιότερη ιστορική καταγραφή σχετικά με τη δράση του αναφέρεται την εποχή που πολιορκούσε το Παρίσι την περίοδο 885 - 886 σαν αρχηγός Βίκινγκ επιδρομέων. Η παλιότερη πηγή σχετικά με τις ρίζες του Ρόλλο καταγράφεται από τον Γάλλο χρονικογράφο του 10ου αιώνα Ρίτσερ του Ρενς που ισχυρίζεται ότι ο Ρόλλο ήταν γιος του Βίκινγκ οπλαρχηγού Κετίλ. Ο Ρίτσελ δεν συσχετίζει απ'ευθείας συγγένεια του Ρόλλο με τον Κετίλ αλλά αναφέρει ότι ο Κετίλ ήταν αρχηγός των Βίκινγκ επιδρομέων (888) στις ακτές της δυτικής Γαλλίας στις ίδιες περιοχές που έκανε επιδρομές αργότερα και ο Ρόλλο ανάμεσα στον Σηκουάνα και τον Λίγηρα. Οι μεσαιωνικοί χρονικογράφοι έρχονται σε σύγκρουση σχετικά με το εάν η οικογένεια του Ρόλλο καταγόταν από τη Νορβηγία ή τη Δανία επειδή οι όροι "Βίκινγκ", "Νορβηγοί", "Σκανδιναβοί", "Δανοί" ήταν ευρύτατα διαδεδομένοι σε όλους τους επιδρομείς εκείνη την εποχή.
Μια βιογραφία του Ρόλλο που έχει συγγραφεί από τον κληρικό Ντούντο του Σαιν-Κουεντίν διεκδικούσε την καταγωγή του Ρόλλο από τη Δανία, ένας από τους δισέγγονους του Ρόλλο ήταν ο Ροβέρτος ο Δανός σύγχρονος του Ντούντο. Το έργο του Ντούντο "Νορμανδική Ιστορία" το ανέθεσε στον κληρικό ο εγγονός του Ρόλλο Ριχάρδος Α΄ της Νορμανδίας για να απαθανατίσει τους προγόνους του, αν και γράφει με μεγάλη προκατάληψη υπέρ της δυναστείας του Ρόλλο θεωρείται αξιόπιστο. Ο Ντούντο γράφει ότι ένας ανώνυμος βασιλιάς της Δανίας ήταν ανταγωνιστής της οικογένειας του Ρόλλο ιδιαίτερα στον πατέρα του και τον αδελφό του Γκουρίμ, μετά τον τον θάνατο του πατέρα τους ο Γκουρίμ σκοτώθηκε και ο Ρόλλο δραπέτευσε στη Δανία. Ο Ντούντο ήταν η κύρια πηγή για τον Γουλιέλμο της Γιουμιέγκ (μετά το 1066) και του Όρντερικ Βιτάλις (αρχές του 12ου αιώνα) αν και οι δυο είχαν προσθέσει περισσότερες πληροφορίες. Ένα Νορβηγικό υπόβαθρο για τον Ρόλλο έγραψε ο Βενεδικτινός μοναχός Γοδεφρείδος Μαλατέρρα τον 11ο αιώνα σύμφωνα με τον οποίο "ο Ρόλλο δραπέτευσε βίαια από τη χώρα του σε χριστιανική ακτή". Στην ίδια βάση ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι τον 12ο αιώνα γράφει ότι ο Ρόλλο "γεννήθηκε σε ευγενή οικογένεια μεταξύ των Νορβηγών".
Ιστορικές αναφορές
thumb|right|250px|Ανδριάντας του Ρόλλο στην πλατεία της [[Ρουέν]] Ο χρονικογράφος του 12ου αιώνα Μπενουά του Σαιντ-Μωρ γράφει ότι ο Ρόλλο γεννήθηκε σε μια πόλη με το όνομα "Φασγκέ", οι πιθανότερες θέσεις είναι οι πόλεις Φαξ στη Δανία ή Φαούσκ στη Νορβηγία ή κάποια άλλη πόλη που είχε μετονομαστεί. Ο Μπενουά συνεχίζει ότι συγκρούστηκε με κάποιον τοπικό βασιλιά και αναγκάστηκε να δραπετεύσει στη Σκανία, το τοπογραφικό σκηνικό της πόλης "Φασγκέ" και το ορεινό τοπίο όπως περιγράφεται από τον Μπενουά φαίνεται ταυτίζεται περισσότερο με τη Νορβηγική Φαούσκ. Ένας ανώνυμος Ουαλός συγγραφέας του 12ου αιώνα στο έργο του με τίτλο "Η ζωή του Γκρίφφιντ απ Κινάν" αναφέρει ότι ο Ρόλλο ήταν αδελφός του Χάραλντ Χορφάγκρε. Ο Ρόλλο σύμφωνα με τα Νορβηγικά Σάγκας του 13ου αιώνα ταυτίζεται με τον Ιρόλφ τον περιπατητή ο οποίος πήρε το όνομα του επειδή "ήταν τόσο βαρύς που δεν μπορούσε να τον αντέξει ένα άλογο". Οι Ισλανδικές πηγές αναφέρουν ότι ο Ρόλλο γεννήθηκε στη Μορ της δυτικής Νορβηγίας στα τέλη του 9ου αιώνα και ήταν γιος του Νορβηγού Γιαρλ Ρόγκνβαλντ του Σοφού και της ευγενούς Χίλντρ Ίρολφνταττερ, οι ιστορίες αυτές ωστόσο δεν θεωρούνται τόσο αξιόπιστες επειδή γράφτηκαν τρεις αιώνες μετά τον Ντούντο.
Υπάρχουν πολλές φήμες για τις συγγενικές σχέσεις του Ρόλλο με τον σύγχρονο ιστορικά Κετίλ Φλάτνοζ, βασιλιά των Δυτικών νησιών της Σκωτίας. Ο Ρίτσερ γράφει ότι ο πατέρας του Ρόλλο ονομαζόταν Κετίλ και ο Ντούντο γράφει αντίστοιχα ότι ο Ρόλλο είχε έναν αδελφό με το όνομα Γκουρίμ αναφορές οι οποίες υποδηλώνουν οικογενειακές σχέσεις μεταξύ τους, τα Ισλανδικά Σάγκας καταγράφουν τον πατέρα του Κετίλ Φλάτνοζ σαν Μπγιορν Γκρίμσον. Το όνομα του Γκριμ δηλαδή του παππού του Κετίλ Φλάτνοζ σχετίζεται με τον Γκουρίμ, τα Ισλανδικά και Ιρλανδικά Σάγκας γράφουν επιπλέον ότι όταν ήταν ο Ρόλλο νέος επισκέφτηκε τη Σκωτία και απέκτησε μια κόρη την Κάθλιν. Οι πρόγονοι του Κετίλ Φλάτνοζ ζούσαν στη Νορβηγική Μορ η οποία σύμφωνα με τα Νορβηγικά Σάγκας αναφέρεται πατρίδα του Ρόλλο, τα ονόματα Κετίλ, Γκουρίμ και Γκριμ ήταν πολύ συνηθισμένα στις Νορβηγικές κοινωνίες της περιοχής. Οι πληροφορίες ωστόσο για τη σύνδεση του Ρόλλο με τον Κετίλ Φλάτνοζ είναι λίγες και δεν υπάρχουν βεβαιωμένες αποδείξεις.
Ο Κάρολος ο Απλός παραχωρεί εδάφη στη βόρεια Γαλλία
Ο Ντούντο γράφει ότι ο Ρόλλο επιτέθηκε στη Ρουέν το 876. Ο σύγχρονος ιστορικός Φλοντόαρντ γράφει ότι ο Ροβέρτος της Βρετάνης πραγματοποίησε εκστρατεία εναντίον των Βίκινγκ που ισοπέδωσαν τη Ρουέν και πολλές άλλες πόλεις αλλά τελικά τους παραχωρήθηκαν "μερικές θαλάσσιες επαρχίες". Σύμφωνα με τον Ντούντο ο Ρόλλο δημιούργησε φιλία με έναν Άγγλο βασιλιά με το όνομα Άλστεμ, το αίνιγμα λύνεται με την ταυτοποίηση του Ρόλλο με τον Βίκινγκ πολέμαρχο Γκουθρούμ τον οποίο νίκησε ο βασιλιάς του Ουέσσεξ Αλφρέδος ο Μέγας στη συνέχεια βαπτίστηκε χριστιανός με το όνομα "Έθελσταν" και τοποθετήθηκε βασιλιάς των Ανατολικών Άγγλων (880). Ο Ντούντο αναφέρει ότι ο Ρόλλο κατέλαβε το Μπαγιέ με τη βία, απήγαγε την πανέμορφη Πόππα, κόρη του Βερεγκάριου κόμη του Ρεν την πήρε σύζυγο του και στη συνέχεια απέκτησε τον διάδοχο του Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο.
Δεν υπάρχουν για τον Ρόλλο αναφορές σύγχρονες με την εποχή του, η αρχαιότερη βρέθηκε σε ένα διάταγμα του Καρόλου του Απλού (918) με τις φράσεις "οι Νορμανδοι του Σηκουάνα", "ο Ρόλλο και οι συγγενείς του" και "για την προστασία του βασιλείου". Ο Ντούντο γράφει αντίστοιχα ότι η συνθήκη είχε κλείσει το 911 στο Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ, σε ανταμοιβή ο Ρόλλο βαπτίστηκε χριστιανός με το χριστιανικό όνομα Ροβέρτος και υποσχέθηκε την προστασία του βασιλείου. Η συνθήκη επικυρώθηκε με τον γάμο του Ρόλλο με την Γκιζέλα της Γαλλίας κόρη του Καρόλου. Με δεδομένο ότι ο Κάρολος ο Απλός παντρεύτηκε το 907 και η Γκιζέλα είχε γεννηθεί πέντε χρόνια πριν τον γάμο οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα ήταν νόθη κόρη. Μετά τον όρκο πίστης στον βασιλιά Κάρολο τον Απλό σαν τμήμα της Συνθήκης του Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ ο Ρόλλο μοίρασε τα εδάφη του ανάμεσα στους οπλαρχηγούς του και ο ίδιος εγκαταστάθηκε στη νέα αυλή του στην πρωτεύουσα Ρουέν. Ο Κάρολος ανατράπηκε με εξέγερση (923) και ο διάδοχος του δολοφονήθηκε από τους Βίκινγκ την ίδια χρονιά, ο διάδοχος του Ροδόλφος της Γαλλίας όπως αναφέρει ο χρονικογράφος Φλοντόαρντ παραχώρησε στον Ρόλλο το Μπεζίν και το Μαίν.
Κληρονόμοι
thumb|right|250px|Σαρκοφάγος του Ρόλλο επί του τάφου του στη Ρουέν Ο Ρόλλο πέθανε την περίοδο 928 - 933 τη χρονιά που φαίνεται μια τρίτη δωρεά εδαφών στην περιοχή του Κοταντέν, τον διαδέχθηκε ο γιος και διάδοχος του Γουλιέλμος. Ο γιος του Ρόλλο Γουλιέλμος Α΄ της Νορμανδίας και ο εγγονός του Ριχάρδος Α΄ της Νορμανδίας μετέτρεψαν τη Νορμανδία στο ισχυρότερο δουκάτο στην περιοχή των δυτικών Φράγκων. Οι απόγονοι του Ρόλλο ασπάστηκαν πλήρως τον πολιτισμό των Φράγκων και έμειναν γνωστοί στην ιστορία ως "Νορμανδοί". Ο Ρόλλο ήταν προ-προ-προπάππους του Γουλιέλμου του Κατακτητή του ιδρυτή της Νορμανδικής δυναστείας στην Αγγλία που κατέκτησε τον Αγγλικό θρόνο και είναι ένας από τους γενάρχες των Άγγλων βασιλέων και όλων των σύγχρονων Ευρωπαϊκών βασιλικών οίκων. Μια κόρη του Ρόλλο η Γκέρλοκ ή Αδέλα της Νορμανδίας παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ της Ακουιτανίας από τον Οίκο του Πουατιέ, σύμφωνα με τον Γουλιέλμο της Γιουμιέγκ τον 11ο αιώνα το όνομα της μητέρας της Γκέρλοκ ήταν Πόππα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες της Νορμανδίας Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Μπαντι-άλ Ζαμάν Μιρζά Σαφαβί
Ο Μπαντι-άλ Ζαμάν είχε δύο αδέλφια, που ονομάζονταν Iμπραχίμ Μιρζά και Σουλτάν Χουσαΐν Μιρζά. Όταν ο πατέρας τού Μπαντι-άλ Ζαμάν απεβίωσε το 1549, αυτόν, μαζί με τα άλλα αδέλφια του φρόντισε ο θείος τους Tαχμάσπ Α΄ Σαφαβί, ο οποίος μάλιστα ανακοίνωσε τον Μπαντι-άλ Ζαμάν ως δικό του γιο. Ο Μπαντι-άλ Ζαμάν διορίστηκε κυβερνήτης τού Σιστάν το 1557 και νυμφεύτηκε την Παρί Χαν Χανούμ (η οποία ήταν τότε 10 ετών). Ωστόσο, επειδή ήταν η αγαπημένη κόρη τού Tαχμάσπ Α΄, δεν της επετράπη να πάει μαζί με τον σύζυγό της στο Σιστάν. Σύμφωνα με τους άλλους ιστορικούς, ωστόσο, η Παρί Χαν Χανούμ αρραβωνιάστηκε μόνο με τον Μπαντι-άλ Ζαμάν, κάτι που σύμφωνα με τον Γκολσορκλί φαίνεται πιο πιστευτό. Φέρεται ότι ο γάμος δεν προχώρησε περισσότερο, αφού η Παρί Χαν Χανούμ επέλεξε μία γραφειοκρατική ζωή στην πρωτεύουσα, δίπλα στον πατέρα της, αντί για τον έγγαμο βίο στο Σιστάν.
Στις 26 Μαρτίου 1577, ο Μπαντι-άλ Ζαμάν Μιρζά δολοφονήθηκε στην Κανταχάρ με εντολή του σάχη Ισμαήλ Β΄ (βασ. 1576–77), γιού τού Ταχμάσπ Α΄.
Αχερνάρ
Ο Αχερνάρ είναι ο αστέρας α (άλφα) του αστερισμού Ηριδανού, ο alpha Eridani (α Eri). Είναι ο φωτεινότερος αστέρας (δηλαδή με το μικρότερο φαινόμενο μέγεθος) στον αστερισμό αυτό και ο δέκατος σε φωτεινότητα απλανής αστέρας ολόκληρου του νυκτερινού ουρανού. Βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του Ηριδανού, και για τον λόγο αυτό είναι αόρατος από την Ελλάδα, όπως και από το μεγαλύτερο μέρος του βόρειου ημισφαιρίου της Γης. Από το νότιο ημισφαίριο, ωστόσο, ξεχωρίζει ιδιαίτερα, καθώς είναι ψηλά στον νυκτερινό ουρανό τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, όταν οι άλλοι λαμπροί νότιοι αστέρες βρίσκονται χαμηλά στον ορίζοντα.
Ονομασίες και Ιστορία
Το όνομα αυτό (Achernar), όπως και οι παραλλαγές του Achenar, Acharnar, Acharnahar και Acharnarim, προέρχεται από την αραβική φράση Al Akhir al Nahr (آخر النهر), που σημαίνει «το Τέλος του Ποταμού», από τη θέση του στον αστερισμό. Το όνομα αυτό δόθηκε αρχικώς από τους Άραβες στον σημερινό θ Ηριδανού, που τον θεωρούσαν τον ακραίο. Παρόμοια, ο Bayer τον αποκαλεί και Enar, ο Καίσιος Acarnar, ο Riccioli Acarnaharim και Acharnaar, ο Scaliger Acharnarin και ο Schickard Achironnahri.
Ο Πτολεμαίος δεν αναφέρει τον Αχερνάρ, καθώς, παρότι σήμερα είναι ορατός από την Αλεξάνδρεια, στην εποχή του δεν ήταν. Οι Κινέζοι αστρονόμοι ονόμαζαν τον Αχερνάρ Shuǐwěiyī, δηλαδή «Πρώτο του Στριφτού Ρυακιού».
Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
Η ηλικία του Αχερνάρ εκτιμάται σε 100 ως 500 εκατομμύρια χρόνια (το 1/50 ως το 1/10 της ηλιακής). Ο αστέρας απομακρύνεται από το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 16 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (58.000 χιλιόμετρα την ώρα) και εμφανίζει ιδία κίνηση 0,101 δευτερόλεπτο της μοίρας ανά έτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου B Κατηγορία:Ηριδανός (αστερισμός) Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer
Κιμεσέκ
μικρογραφία|Γυναίκες που φορούν το Κιμεσέκ Το Κιμεσέκ (καζακικά: кимешек) είναι παραδοσιακό κάλυμμα κεφαλής που φορούν οι παντρεμένες γυναίκες στο Καζακστάν, στη Δημοκρατία του Καρακαλπακστάν (ανήκει στο Ουζμπεκιστάν) και στη Κιργιζία.
Το κιμεσέκ είναι κατασκευασμένο από λευκό πανί και η άκρη είναι γεμάτη. Κατά την προετοιμασία του, η παλαιότερη κόρη του χωριού προσκαλείται στην πεθερά της. Ένας από τους επισκέπτες προέρχεται από μια νεαρή γυναίκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν Κατηγορία:Πολιτισμός της Κιργιζίας Κατηγορία:Γάμος Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Βίσουα Πουότσκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βίσλα Πλοτσκ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας
Κοινοβουλευτική δημοκρατία
Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι τύπος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Στη κοινοβουλευτική δημοκρατία η κυβέρνηση διορίζεται από τον αρχηγό του κράτους και έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Αν ο αρχηγός του κράτους είναι κληρονομικός πρόκειται για βασιλευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία (π.χ. Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Σουηδία) και αν είναι αιρετός για προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία (π.χ. Ελλάδα, Ισραήλ, Ιταλία). Και στις δύο αυτές μορφές πολιτεύματος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει κυρίως συμβολικές αρμοδιότητες.
Κοινοβουλευτικές δημοκρατίες με δύο νομοθετικά σώματα
Κατηγορία:Δημοκρατία Κατηγορία:Μορφές διακυβέρνησης Κατηγορία:Φιλελευθερισμός
Παντελεήμων Αργυροκάστρου
Ο επίσκοπος Παντελεήμων Αργυροκάστρου (9 Ιουλίου 1890 - 24 Μαΐου 1969), κατά κόσμον Χρήστος Κοτόκος υπήρξε κληρικός, θεολόγος, λόγιος καθώς και μια από τις ηγετικές προσωπικότητες του βορειοηπειρωτικού ελληνισμού στην μεταπολεμική περίοδο.
Σπουδές και πρώιμη σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Κορυτσά και φοίτησε σε σχολεία της πατρίδας του. Υποστηρίζεται η άποψη πως σε εφηβική ηλικία συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα. To 1906, έπειτα από μέριμνα του συγγενή του, μητροπολίτη Μηθύμνης Στέφανου, μετέβη για σπουδές στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης τις οποίες ολοκλήρωσε το 1913. Αργότερα, επέστρεψε στην πατρίδα του και δίδαξε Θρησκευτικά και Ιστορία ως καθηγητής στο Μπάγκειο Γυμνάσιο Κορυτσάς. Σε αυτή τη θέση παρέμεινε ως το 1920 όταν οι αλβανικές αρχές απαγόρευσαν τη λειτουργία του γυμνασίου. Ο Παντελεήμων όμως, παρέμεινε στην Κορυτσά όπου ανέπτυξε δράση σε πολιτιστικά, πολιτικά, θρησκευτικά και εκπαιδευτικά ζητήματα ενώ διετέλεσε ιεροκήρυκας σε ναό της πόλης. Ενδιάμεσα, είχε καταταγεί το 1915 στον ελληνικό στρατό ως ιεροκήρυκας στο 46ο Σύνταγμα που κατείχε την πόλη της Κορυτσάς.
Το 1923 και το 1929 υπέστη διώξεις διότι αρνήθηκε να αναγνωρίσει το αυτοκέφαλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας λόγω του αντικανονικού τρόπου με τον οποίο αυτή κατέστη αυτοκέφαλη. Από το 1931 ως το 1937 σπούδασε Νομική και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εκτός της ελληνικής, ήταν γνώστης της αγγλικής, της γερμανικής, της ρωσικής, της ιταλικής, της τουρκικής, της γαλλικής και της αλβανικής γλώσσας.
Επίσκοπος Αργυροκάστρου
Το 1937 μετά από συμφωνία μεταξύ της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου ο Κοτόκος, που μέχρι τότε ήταν θεολόγος, χειροτονήθηκε αρχικά ιερέας και κατόπιν μητροπολίτης Αργυροκάστρου , θέση που διατήρησε μέχρι και την αποχώρηση του ελληνικού στρατού από την περιοχή, μετά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα (Απρίλιος 1941) όταν και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το Αργυρόκαστρο μαζί με τα ελληνικά στρατεύματα.
Για τη δράση του υπέρ της ελληνικής μειονότητας, ο Παντελεήμων χαρακτηρίστηκε ήδη εκείνη την περίοδο ως άνθρωπος της ελληνικής προπαγάνδας, με αποτέλεσμα να τεθεί από τις αλβανικές αρχές υπό παρακολούθηση.
Στην Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια της κατοχής συμμετείχε σε κατασκοπευτικές οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης. Το 1943 έγινε πρόεδρος της «Κεντρικής Επιτροπής Βορειοηπειρωτικού Αγώνα» ( θέση που κράτησε μέχρι το θάνατό του ) και το 1945 της «Κεντρικής Επιτροπής Ελληνικών Δικαίων». Στις 18 Νοεμβρίου 1945, στα πλαίσια του Βορειοηπειρωτικού ζητήματος οργάνωσε στην Αθήνα, μια ογκώδη διαδήλωση με συμμετοχή 100.000 με 150.000 ατόμων. . Στις 21 Ιουνίου 1946 συμμετείχε μιλώντας σε παρόμοια συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη. Για τη δράση του σχετικά με το βορειοηπειρωτικό ζήτημα η, ελεγχόμενη από την κυβέρνηση, σύνοδος της ιεραρχίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, τον Ιούλιο του 1945 κατηγόρησε τον Παντελεήμονα για προδοσία και παράλληλα τον καθαίρεσε από τη θέση του επισκόπου Αργυροκάστρου. Συν τοις άλλοις, οι αλβανικές αρχές επέβαλαν ποινή φυλάκισης και στον αδελφό του.
Το 1946, ο Παντελεήμων έλαβε μέρος στο Διεθνές Συνέδριο Ειρήνης στο Παρίσι και το 1947 στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. ως βοηθητικό μέλος της ελληνικής αποστολής. Παράλληλα, πέραν του βορειοηπειρωτικού ζητήματος, δραστηριοποιήθηκε και στο ζήτημα της Κύπρου. Από το 1954 μέχρι και το θάνατό του, διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Εστίας Θεολόγων της Χάλκης. Ήταν επίσης μέλος του φιλολογικού συλλόγου «Παρνασσός», της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας και του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών.
Διάφορες μελέτες του επί θρησκευτικών και ιστορικών θεμάτων δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες. Για την προσφορά του, τιμήθηκε με τον ταξίαρχο του Φοίνικα.
Καζάκοι στη Ρωσία
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Κατανομή των Καζάκων στη Ρωσία, 2010 Στη Ρωσία, οι Καζάκοι ζουν κυρίως σε περιφέρειες που συνορεύουν με το Καζακστάν. Το 2010 η ρωσική απογραφή κατέγραψε 647.732 Καζάκους που ζουν ως επί το πλείστον στην Περιφέρεια Αστραχάν, στην Περιφέρεια Βολγκογκράντ, στην Περιφέρεια Σαμάρα, στην Περιφέρεια Αρινμπούρκ, στην Περιφέρεια Τσελιάμπινσκ, στην περιφέρεια Κουργκάν, στην Περιφέρεια Τιουμέν, στην Περιφέρεια Ομσκ, στην Περιφέρεια Νοβοσιμπίρσκ και το Κράι Αλτάι. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 σημαντικός αριθμός καζακικών οικογενειών έμειναν εκτός των καθορισμένων ορίων της Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατίας του Καζακστάν. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, οι Καζάκοι της Ρωσίας απέκτησαν τη ρωσική υπηκοότητα.
Παντελεήμων Αργυροκάστρου
Θάνατος
Ο Παντελεήμων απεβίωσε στις 24 Μαΐου του 1969 στην Αθήνα. Η κηδεία του έγινε δύο ημέρες μετά παρουσία πλήθους κόσμου και επισήμων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου, εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων, ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α΄ κ.ά. Μάλιστα, αποδόθηκαν τιμές από στρατιωτικό άγημα και από στρατιωτική μπάντα.
Καζάκοι στη Ρωσία
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Παντελεήμων Αργυροκάστρου
Δωρεές και ευεργεσίες
Ο Παντελεήμων, στις 27 Φεβρουαρίου 1968, μέσω της ιδιόγραφης διαθήκης του, δώρισε την προσωπική του βιβλιοθήκη στην Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών. Κατ' αυτόν τον τρόπο ανακηρύχτηκε δωρητής και ευεργέτης της ΕΗΜ. Η ΕΗΜ, για να τιμήσει το θρησκευτικό, εθνικό και πνευματικό έργο του Παντελεήμονα, ανήγειρε προτομή του στο πάρκο των Ιωαννίνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιεράρχες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Μυγδονία (Μεσοποταμίας)
Η Μυγδονία ήταν όνομα που είχε δοθεί κατά την ελληνιστική εποχή στο βορειοανατολικό τμήμα της Μεσοποταμίας, στο άκρο του σημερινού Ιράκ.
Η περιοχή έλαβε το όνομά της, σύμφωνα με την τότε διαδεδομένη συνήθεια, από προϋπάρχον μακεδονικό τοπωνύμιο, δηλαδή τη Μυγδονία της Μακεδονίας, κοντά στη σημερινή Χαλκιδική, το μέρος πέρα από τον Αξιό ποταμό όπου κατοικούσε το θρακικό φύλο των Μυγδόνων, όπως ανέφερε ο Πλίνιος. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ονοματοδοσία έγινε επειδή οι στρατιώτες του Αλεξάνδρου αναγνώρισαν ομοιότητα στον τόπο με τη μακεδονική Μυγδονία. Ο Πλίνιος τοποθετεί τη Μυγδονία στη βορειοδυτική Μεσοποταμία, ως την ευρύτερη χώρα γύρων από τα Γαυγάμηλα και τα Άρβηλα (Αρμπίλ).
Στη Μυγδονία της Μεσοποταμίας υπήρχε μια Αλεξάνδρεια και μια Αντιόχεια, γνωστή και ως Νίσιβις. Κατά τους σχολιαστές του 19ου αι., η εν λόγω Αντιόχεια ήταν η πρωτεύουσα της Μυγδονίας, βρισκόταν κοντά σε περιοχή που παλιότερα λεγόταν Nisibin, στον ποταμό Μυγδόνιο, τον αναφερόμενο μετέπειτα ως Nahral Huali, παραπόταμο τότε (το 19ο αι.) του Ευφράτη. Στη Μυγδονία της Μεσοποταμίας βρισκόταν και η αρχαία Νινευή, η πόλη που υπήρξε πρωτεύουσα της Ασσυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσοποταμία Κατηγορία:Αρχαία Μυγδονία Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ιράκ
Λεύκιος Βέρος
Ο Λεύκιος Βέρος (πλήρες όνομα: Λεύκιος Αυρήλιος Βέρος, πραγματικό όνομα: Λεύκιος Κηιόνιος Κόμμοδος και στα λατινικά Lucius Verus) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας, που συμβασίλευσε με τον Μάρκο Αυρήλιο.
Πριν την ανάρρηση στο θρόνο
Ο Λεύκιος Βέρος ήταν γιος του συγκλητικού Λεύκιου Κηιόνιου Κόμμοδου. Όταν ο πατέρας του πέθανε, ο Αντωνίνος ο Ευσεβής τον υιοθέτησε, όπως υιοθέτησε και τον Μάρκο Αυρήλιο κατόπιν παρότρυνσης του Αδριανού. Ο Λεύκιος Βέρος νυμφεύτηκε τη Λουκίλλα, κόρη τού Μάρκου Αυρηλίου. Όταν πέθανε ο Αντωνίνος ο Ευσεβής, οι δύο τους ανέλαβαν τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία επί ίσοις όροις. Ήταν πρώτη φορά που η αυτοκρατορία διοικούνταν από δύο αυτοκράτορες, γρήγορα όμως εκ των πραγμάτων ο Μάρκος Αυρήλιος είχε το επάνω χέρι λόγω της ανικανότητας του Λεύκιου Βέρου να αναλάβει μία τόσο μεγάλη θέση.
Έργα και ημέρες ως συναυτοκράτορας
Ο Λεύκιος Βέρος ως αυτοκράτορας ανέλαβε να αντιμετωπίσει την προέλαση των Πάρθων στην Αρμενία και στη Μεσοποταμία. Γύρω στο 168 εξεστράτευσε μαζί με τον Μάρκο Αυρήλιο στα περίχωρα της Παννονίας εναντίον των Μαρκομάνων. Κατά την επιστροφή του στη Ρώμη πέθανε από τροφική δηλητηρίαση.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
1326 Λοζάκα
Η Λοζάκα (Losaka) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,903. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την πόλη Λουσάκα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λοζάκα εκτιμάται σε 22,47 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι CSU (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1499. Η Λοζάκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 περίπου ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λοζακα
Μέλισσα (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέλισσα αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Μελισσα Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
CANT Z.506
Το CANT Z.506 Airone  (ιταλικά: ερωδιός) ήταν ιταλικό τρικινητήριο υδροπλάνο που σχεδιάστηκε από τον Filippo Zappata για την CANT και παραγόταν από το 1935 μέχρι και τα μέσα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου Χρησιμοποιήθηκε σαν μεταφορικό και ταχυδρομικό από τις ιταλικές αερογραμμές (Ala Littoria). Επίσης κέρδισε δέκα παγκόσμια ρεκόρ το 1936 και άλλα τόσα το 1937. Κατά τη διάρκεια του πολέμου χρησιμοποιήθηκε σαν αναγνωριστικό, βομβαρδιστικό και αεροσκάφος διάσωσης από την ιταλική αεροπορία (Regia Aeronautica) και το ιταλικό ναυτικό (Regia Marina). Μετά τη συνθηκολόγηση της φασιστικής Ιταλίας το 1943, ενέταξαν σε υπηρεσία τα εναπομείναντα Z.506 η Luftwaffe καθώς και οι Aeronautica Nazionale Repubblicana (ιταλική αεροπορία που πολέμησε στον πλευρό των Ναζί μετά το 1943) και Aeronautica Cobelligerante del Sud (ιταλική αεροπορία που πολέμησε στο πλευρό των Συμμάχων μετά το 1943). Αν και ήταν κατά κύριο λόγο ξύλινης κατασκευής, το Z.506 μπορούσε να επιχειρεί και με δυσμενείς καιρικές συνθήκες στη θάλασσα. Μερικά παρέμειναν σε υπηρεσία σαν διασωστικά μέχρι το 1959.
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Το Z.506 ήταν ένα μεταφορικό υδροπλάνο που μπορούσε να μεταφέρει 12 με 14 επιβάτες. Βασιζόταν στο Z.505 που ήταν βαρύτερο και μεγαλύτερων διαστάσεων. και προωθούνταν αρχικά από τρεις αστεροειδείς κινητήρες Piaggio Stella IX των 610 hp. Η πρώτη έκδοση παραγωγής ήταν το πολιτικό Ζ.506Α που προωθούνταν από τους ισχυρότερους Alfa Romeo 126 RC.34 των 750 hp.
Το αεροσκάφος κατασκευάζονταν στο εργοστάσιο της "Cantieri Riuniti dell 'Adriatico" στο Μονφαλκόνε καθώς και στο εργοστάσιο της Cantieri Aeronautici e Navali Triestini στο Finale Ligure. Ήταν τόσο μεγάλη η ζήτηση που ξεκίνησε κατόπιν αδείας η παραγωγή του αεροσκάφους και από την Piaggio. Τα Ζ.506 μπήκαν σε υπηρεσία με την Ala Littoria σε πτήσεις σε όλη τη Μεσόγειο. Έχοντας τις περισσότερες φορές χειριστή τον Mario Stoppani, το Ζ.506Α έθεσε ρεκόρ μέγιστου ύψους πτήσης, ταχύτητας, μεταφοράς φορτίου και απόστασης για την κλάση του την περίοδο 1936-38.
Ενώ είχαν ήδη κατασκευαστεί 15 μονάδες της πολιτικής έκδοσης για την Ala Littoria, παρουσιάστηκε η έκδοση για την πολεμική αεροπορία, το Ζ.506Β. Προωθούνταν από τρεις Alfa Romeo 127 RC 55 των 750 hp και μπήκε σε υπηρεσία το 1939. Είχε πενταμελές πλήρωμα και ο οπλισμός που αποτελούνταν από ένα πολυβόλο Breda-SAFAT των 12,7 mm στη ράχη και από τρία πολυβόλα των 7.7 mm, ένα στο κάτω μέρος και δύο στα πλάγια της ατράκτου. Και αυτό έσπασε ρεκόρ. Η παραγωγή του Ζ.506Β συνεχίστηκε από την Piaggio μέχρι και τον Ιανουάριο του 1943 και ανήλθε στις 320 μονάδες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Στις 17 Ιουνίου 1940, επτά ημέρες μετά την είσοδο της Ιταλίας στον πόλεμο, τέσσερα Ζ.506 του 31° Stormo επιτέθηκαν σε στόχους στη Γαλλική Βόρειο Αφρική. Ήταν το βάπτισμα του πυρός για το Airone στη σύρραξη. Μερικά Ζ.506 ενεπλάκησαν στη ναυμαχία του Punta Stilo. Ο τύπος γνώρισε σημαντική δράση στην ιταλική επίθεση εναντίον της Ελλάδας, κατά τη διάρκεια της οποίας χρησιμοποιήθηκε για να πλήξει παράκτιους στόχους καθώς και τη διώρυγα της Κορίνθου. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην κατάληψη πολλών ελληνικών νησιών, όπως η Κέρκυρα, η Κεφαλλονιά και η Ζάκυνθος. Ήταν ευάλωτο στα εχθρικά μαχητικά και για αυτό το λόγο η χρήση του περιορίστηκε σταδιακά στον ρόλο της αναγνώρισης. Σημαντική δράση γνώρισε και σαν αεροσκάφος διάσωσης. Μάλιστα κατασκευάστηκε μικρός αριθμός μονάδων μιας εξειδικευμένης έκδοση έρευνας και διάσωσης, του Z.506S Soccorso που χρησιμοποιήθηκε σε μικρούς αριθμούς και από τη Luftwaffe.
Όταν η φασιστική Ιταλία συνθηκολόγησε στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, υπήρχαν ακόμη περίπου 70 Ζ.506 στις τάξεις της πολεμικής αεροπορίας. Περίπου 30 διασωστικά Ζ.506S συνέχισαν να υπηρετούν στο πλευρό των Συμμάχων πλέον με την Italian Co-Belligerent Air Force. Οι Γερμανοί αιχμαλώτισαν αρκετά Ζ.506 και τα αξιοποίησαν σε διάφορα θέατρα επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων η Ιταλία, η Γαλλία, η Γιουγκοσλαβία, τα ελληνικά νησιά και η Βαλτική θάλασσα. Μερικά από τα υδροπλάνα επιβίωσαν και παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και το 1959, πολύ μετά το τέλος του πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Z.506 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Υδροπλάνα Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας
Σαπινδώδη
Το σύστημα APG II του 2003 το περιλαμβάνει στον κλάδο Ροδίδες, στα ευδικοτυλήδονα) περιλαμβάνοντας τις ακόλουθες οικογένειες:
(με "+ ..." = προαιρετικό διαχωριστικό της προηγούμενης οικογένειας)
Το σύστημα Cronquist του 1981 χρησιμοποίησε μια κάπως διαφορετική περιγραφή, περιλαμβανομένων των ακόλουθων οικογενειών:
Η διαφορά με το σύστημα APG II δεν είναι τόσο μεγάλη όσο μπορεί να εμφανίζεται, καθώς τα φυτά στις οικογένειες Aceraceae και Hippocastanaceae παραμένουν σε αυτήν την τάξη στο APG II (και τα δύο περιλαμβάνονται στην οικογένεια Sapindaceae). Τα είδη που τώρα αποτελούν την οικογένεια Nitrariaceae στο APG II επίσης ανήκαν σε αυτήν την τάξη στο σύστημα Cronquist ως μέρος της οικογένειας Zygophyllaceae, ενώ αυτά στην οικογένεια Kirkiaceae ήταν παρόντα ως μέρος της οικογένειας Simaroubaceae.
Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των ροδιδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Σαπινδώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016).
Αβιόρ
Αβιόρ είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα ε (έψιλον) στον αστερισμό Τρόπις (epsilon Carinae, ε Car). Δεν είναι ορατός από την Ελλάδα ή την Ευρώπη, καθώς βρίσκεται πολύ νότια στην ουράνια σφαίρα.
Ονομασία και Ιστορία
Το όνομα «Αβιόρ» (Avior) δεν είναι κλασσικό. Δόθηκε στον αστέρα ε Τρόπιδος από το Βασιλικό Γραφείο του Ναυτικού Αλμανάκ της Μεγάλης Βρετανίας στα τέλη της δεκαετίας του 1930, κατά τη διάρκεια της συντάξεως του «Αεροπορικού Αλμανάκ» (The Air Almanac), ενός οδηγού για τους αεροναυτίλους της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (R.A.F.). Από τους 57 αστέρες που περιείχε το νέο αλμανάκ, οι δύο δεν είχαν ιδιαίτερο όνομα: ο ε Τρόπιδος και ο α Ταώ. Η RAF επέμεινε ότι όλοι οι αστέρες έπρεπε να έχουν ιδιαίτερα ονόματα και έτσι επινοήθηκαν δύο νέα: ο α Ταώ ονομάσθηκε Peacock (Παγώνι, ταώς = παγώνι στα αρχαία ελληνικά), ενώ ο ε Τρόπιδος αποκλήθηκε Avior (Sadler, D.H.: A Personal History of H.M. Nautical Almanac Office, σελ. 46, ιδιωτική έκδ. G.A. Wilkins, 1993).
Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
Ο ε Τρόπιδος είναι διπλός αστέρας, ένα διπλό αστρικό σύστημα ενός εξελιγμένου πορτοκαλί γίγαντα και ενός κυανού νάνου. Οι επιφανειακές θερμοκρασίες τους είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους: 4.100 και 24.000 K. Οι μάζες τους εκτιμάται ότι είναι 16 και 4,6 φορές μεγαλύτερες της μάζας του Ήλιου και η διάμετροί τους 153 και 6 φορές μεγαλύτερες. Το συνολικό απόλυτο μέγεθος των μελών του ε Τρόπιδος είναι −4,58, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 17 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.
Ο ε Τρόπιδος απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 2 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (7.200 χιλιόμετρα την ώρα) και εμφανίζει ιδία κίνηση 0,034 δευτερόλεπτο της μοίρας ανά έτος.
Δείτε επίσης
Αβιορ Κατηγορία:Τρόπις (αστερισμός) Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου K Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer
Αμίκα Βρόνκι
Η Αμίκα Βρόνκι ήταν πολωνική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1992. Έδρα της ομάδας ήταν το Stadion Amica, χωρητικότητας 5.296 θεατών. Η ομάδα προέκυψε από την ένωση των Błękitni Wronki και LZS Czarni Wromet Wróblewo. Τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυσή της έφτασε από την τέταρτη κατηγορία στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πολωνίας. Συμμετείχε στην ανώτατη κατηγορία από το 1995. Τον Μάιο του 2006 συνενώθηκε με τη Λεχ Πόζναν. Είχε κατακτήσει 3 κύπελλα Πολωνίας (1998, 1999, 2000) και 2 Polish Supercup (1998, 1999).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμίκα Βρόνκι Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1992
Τζέιμς Χιούγκα
Ο Τζέιμς Χιούγκα (James "Jimmie" Heuga, 23 Σεπτεμβρίου 1943 - 8 Φεβρουαρίου 2010) ήταν Αμερικανός πρώην αθλητής του αλπικού σκι, ο οποίος αναδείχθηκε τρίτος Ολυμπιονίκης το 1964 στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Ίνσμπρουκ.
Βιογραφία
Ο βασκικής καταγωγής αθλητής μεγάλωσε στο Σκουόου Βάλεϊ της Καλιφόρνια, όπου εργαζόταν ο πατέρας του ως χειριστής αναβατήρων για χιονοδρομίες επί 35 χρόνια. Κατά συνέπεια ο μικρός Τζίμι ξεκίνησε τις χιονοδρομίες σε ηλικία 5 ετών. Τέσσερα χρόνια αργότερα εμφανίστηκε σε μία ταινία του Γουόρεν Μίλερ με θέμα τις χιονοδρομίες και στα 15 του έγινε μέλος της χιονοδρομικής ομάδας των ΗΠΑ. Αργότερα εντάχθηκε στο δυναμικό της πανεπιστημιακής ομάδας του Κολοράντο, με προπονητή τον Μπομπ Μπίτι, πετυχαίνοντας την κατάκτηση του πρωταθλήματος του NCAA το 1963.
Ολυμπιονίκης
Το 1964 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο αγώνισμα του σλάλομ. Στους αγώνες εκείνους ο Μπίλι Κιντ κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο και οι δυο τους ήταν οι πρώτοι Αμερικανοί που έγιναν Ολυμπιονίκες στις αλπικές χιονοδρομίες. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1966 στο Πορτίγιο της Χιλής ο Χιούγκα ήταν τέταρτος στο σύνθετο και έκτος στο σλάλομ. Στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1968, ο αθλητής κατέλαβε την 7η θέση στο σλάλομ και την 10η στο γιγάντιο σλάλομ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Λύγκας
Χαρακτηριστικά
Είναι μεσαίου μεγέθους αιλουροειδές με ψηλά πόδια. Ανάλογα με το είδος το μήκος τους φτάνει από 70 εκατοστά μέχρι στα 1,20 μέτρα, και το ύψος τα 35 μέχρι τα 70 εκατοστά και το βάρος να κυμαίνεται από 7 έως 35 κιλά. Τα μπροστινά πόδια είναι κοντύτερα από τα πίσω. Έχουν πολύ κοντή ουρά συγκριτικά με τις άλλες γάτες, που καταλήγει σε μαύρη κορυφή. Το κεφάλι είναι στρόγγυλο με παχιά γενειάδα στα μάγουλα και μαύρες τούφες που ξεπροβάλλουν από τα αφτιά μέχρι πέντε εκατοστά. Η γούνα του λύγκα είναι πολύ πυκνή, έχει συνήθως στίγματα και το χρώμα της διαφέρει ανά εποχή και είδος, από μπεζ και γκρι μέχρι κοκκινωπή και καφέ, ενώ στο πηγούνι, το στήθος και την κοιλιά είναι σχεδόν λευκή.
Συμπεριφορά
Όπως οι περισσότερες γάτες έτσι και οι λύγκες είναι μοναχικά ζώα με μεγάλη περιοχή επίβλεψης. Ζευγαρώνουν τέλη του χειμώνα και γεννούν 2-4 μικρά μία φορά το χρόνο. Ο χρόνος κύησης είναι περίπου 70-80 ημέρες. Τα μικρά μένουν με τη μητέρα τους για έναν ακόμη χειμώνα μέχρι να ωριμάσουν και να ανεξαρτητοποιηθούν. Σκαρφαλώνουν με ευκολία στα δέντρα, έχουν καλές αλτικές ικανότητες και αντέχουν στις μεγάλες πορείες. Κυνηγούν τα θηράματά τους μετά το σούρουπο ή τη νύχτα. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται μικρά οπληφόρα όπως ελάφια, ζαρκάδια, αγριοκάτσικα και πρόβατα, αλλά κυρίως μικρότερα ζώα όπως λαγοί, ψάρια, σκίουροι, ποντίκια, γαλοπούλες, πέρδικες και άλλα πτηνά.
Είδη
Υπάρχουν τέσσερα είδη λύγκα:
Στην παλαιότερη βιβλιογραφία αναφέρεται το αφρικανικό αιλουροειδές καρακάλ και ως λύγκας της ερήμου λόγω φαινομενικής ομοιότητας. Το ζώο αυτό ανήκει όμως σε άλλο γένος και έχει άμεση συγγένεια με την αφρικανική χρυσότριχη αγριόγατα. Στο παρακάτω κλαδόγραμμα φαίνεται η θέση του γένους Lynx στην οικογένεια των αιλουριδών:
Η εξέλιξη των σύγχρονων ειδών του λύγκα:
Δεν έχει προσδιοριστεί με βεβαιότητα αν ο λύγκας εξελίχθηκε στη Βόρειο Αμερική ή στην Ευρασία και την Αφρική. Απολιθώματα του γένους εμφανίζονται στο Πλειόκαινο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Χαλικοκυλιστής
Ο Χαλικοκυλιστής είναι παρυδάτιο καλοβατικό πτηνό της οικογενείας των Σκολοπακιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Arenaria interpres και περιλαμβάνει 2 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Arenaria interpres interpres (Linnaeus, 1758).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους arenaria «αρεναρία» προέρχεται πιθανότατα από τη λατινική hărēnārĭus, -a - um, [adj.] < harena, που σημαίνει «αυτός που σχετίζεται με την αρένα» -και κατ’επέκτασιν με την άμμο της αρένας- και παραπέμπει στα ενδιαιτήματα του πτηνού.
Ο όρος interpres στην επιστημονική ονομασία του είδους είναι επίσης λατινικός, (interprĕs, -ĕti, com. inter, and Sanscr. root prath-, to spread abroad; cf. πλατύς, latus) και σημαίνει «αυτός που παρεμβάλλεται ανάμεσα σε δύο μέρη, ο διαμεσολαβητής», κατ’ επέκτασιν «ο μεταφραστής» -πρβλ. αγγλ. interpreter-).
Για την αγγλική ονομασία Ruddy turnstone, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, επειδή η μετάφραση «αυτός που αναποδογυρίζει πέτρες» παραπέμπει άμεσα σε μία από τις συνήθειες του πτηνού, ενώ το επίθετο ruddy «κοκκινωπός, ερυθρωπός» σχετίζεται με το χρώμα της ράχης του.
Το ίδιο ισχύει και για την ελληνική ονομασία του είδους.
Γεωγραφική κατανομή
Ο χαλικοκυλιστής είναι είδος με παγκόσμια εξάπλωση ακολουθώντας, ωστόσο, μόνο την ακτογραμμή όλων των ηπείρων πλην της απώτατης Νότιας Αμερικής και της Ανταρκτικής. Επίσης, απουσιάζει από τις βόρειες ακτές του Ειρηνικού σε Ασία και Αμερική. Ζει και αναπαράγεται σε ένα εύρος μόλις μερικών χιλιομέτρων από τις ακτές είναι, δηλαδή, πτηνό που δεν απαντά στην ενδοχώρα, παρά μόνο κατά τις μεταναστεύσεις.
Περιοχές αναπαραγωγής
Οι περιοχές στις οποίες ο χαλικοκυλιστής είναι επιδημητικός, δηλαδή ζει και αναπαράγεται όλο το έτος, είναι ελάχιστες σε σχέση με την παγκόσμια εξάπλωσή του. Αυτές περιορίζονται κατά μήκος των ακτών της Νορβηγίας από την κεντρική χώρα και νότια, όπου μπορεί να παραμείνει καθ’όλη τη διάρκεια του έτους, με μικρές τοπικές μετακινήσεις ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, Επίσης μπορεί να παρατηρηθεί όλο το έτος σε κάποιες περιοχές διαχείμασης, αλλά συνήθως πρόκειται για άτομα που δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη τον αναπαραγωγικό τους κύκλο.
Αντίθετα, το είδος παρατηρείται στις ακτές όλου, σχεδόν, του Βορείου Ημισφαιρίου όσο και στο Νότιο Ημισφαίριο, κατά τη διάρκεια του αντίστοιχου καλοκαιριού. Όλες οι ακτές που βρίσκονται στις υποπολικές περιοχές χρησιμεύουν ως ενδιαίτημα αναπαραγωγής του από την Αλάσκα και τον αρκτικό Καναδά, μέχρι τη Νήσο Μπάφιν ανατολικά, τη νήσο Έλσμιρ, τη Γροιλανδία, τη Νορβηγία -όπου απαντά ως επιδημητικό ούτως ή άλλως-, τη Δανία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία, την Εσθονία και τη βόρεια Ρωσία. Μέχρι πρότινος αναπαραγόταν στις γερμανικές ακτές της Βαλτικής, στη Σκωτία και στις Φερόες.
Περιοχές διαχείμασης
Οι περιοχές διαχείμασης του χαλικοκυλιστή, βρίσκονται σχεδόν όλες στο Νότιο Ημισφαίριο, από την Αφρική, όπου απαντά σε όλα τα παράκτια, νότια στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος και την Ωκεανία, μέχρι την Τασμανία, τη Νέα Ζηλανδία και πολλά νησιά του Ειρηνικού.
Στην Αμερική διαχειμάζει στις ακτές των ΗΠΑ από τα σύνορα με τον Καναδά, περίπου, και τη Μασαχουσέτη, μέχρι τις ακτές της νοτίου Αμερικής, περίπου στο γεωγραφικό πλάτος της Παταγονίας, αν και είναι σπάνιος στα πολύ νότια της Χιλής και της Αργεντινής.
Στην Ευρώπη διαχειμάζει κυρίως στα δυτικά, από την Ισλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ακτές της Βόρειας Θάλασσας, μέχρι τις ακτές της Ιβηρικής. Στη Μεσόγειο απαντά σπανιότερα σε ακτές της Ιταλίας και των Βαλκανίων, εκτός από τις μεσογειακές ακτές της Αφρικής, όπου είναι πιο συνηθισμένος.
Στην Ασία, τέλος, απαντά σε όλες τις νότιες και νοτιοανατολικές ακτές, από την Αραβική χερσόνησο μέχρι τη ΝΑ Κίνα, περίπου, ενώ φαίνεται να λείπει από την κυρίως Ιαπωνία (εκτός από τα ενδιάμεσα με την Κίνα, νησιά Ρίου Κίου).
Στις περιοχές διαχείμασης, οι χαλικοκυλιστές δείχνουν να είναι ιδιαίτερα πιστοί σε συγκεκριμένες τοποθεσίες. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2009, παρατήρησε άτομα διαχείμασης κατά μήκος ενός τμήματος της ακτής στο Firth of Clyde της Σκωτίας. Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι το 95% των πτηνών που, κατοικούν στην περιοχή στο τέλος του χειμώνα, επέστρεψε εκεί το επόμενο φθινόπωρο.
Πηγές:
(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Ο χαλικοκυλιστής είναι πλήρως μεταναστευτικό είδος και, κατ’ουσίαν, δεν υπάρχουν μόνιμοι πληθυσμοί, αλλά μόνον αναπαραγόμενοι (καλοκαίρι Β.Ημισφαιρίου) και διαχειμάζοντες (καλοκαίρι Ν.Ημισφαιρίου), πλην μικρής περιοχής της Νορβηγίας, όπου απαντούν μόνιμοι πληθυσμοί.