cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημήτρης Αλεξανδρής
Το 2013 του απονεμήθηκε το Βραβείο Μάνος Κατράκης για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση "Κράμερ εναντίον Κράμερ".
Έχει διακριθεί ακόμη σε πολλές ακόμη ταινίες και παραστάσεις.
Οικογένεια
Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά: έναν γιο (γενν. 2003) και μια κόρη (γενν. 2006).
Έχει δύο μικρότερους αδελφούς, τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή Ηλία Πουρσανίδη και τον ηθοποιό Νίκο Πουρσανίδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ανηδονία
Η ανηδονία είναι σειρά από ελλείμματα στην ηδονική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένου του μειωμένου κινήτρου ή της ικανότητας να βιώνεις ευχαρίστηση. Ενώ οι προηγούμενοι ορισμοί έδιναν έμφαση στην αδυναμία βίωσης ευχαρίστησης, η ανηδονία χρησιμοποιείται επί του παρόντος από τους ερευνητές για να αναφερθεί σε μειωμένα κίνητρα, μειωμένη ευχαρίστηση (θέλω), μειωμένη τελική ευχαρίστηση (συμπάθεια) και ελλείμματα στην ενισχυτική μάθηση. Στο DSM-5, η ανηδονία είναι σύμπτωμα των καταθλιπτικών διαταραχών, των διαταραχών που σχετίζονται με ουσίες, των ψυχωσικών διαταραχών και των διαταραχών προσωπικότητας και ορίζεται είτε από μειωμένη ικανότητα βίωσης ευχαρίστησης είτε από μειωμένο ενδιαφέρον για ενασχόληση με ευχάριστες δραστηριότητες. Ενώ το ICD-10 δεν αναφέρει ρητά την ανηδονία, το καταθλιπτικό σύμπτωμα ανάλογο με την ανηδονία όπως περιγράφεται στο DSM-5 είναι η απώλεια ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης.
Ορισμός
Ενώ η ανηδονία ορίστηκε αρχικά το 1896 από τον Τεοντούλ-Αρμάν Ριμπό ως η μειωμένη ικανότητα να βιώνεις ευχαρίστηση, έχει χρησιμοποιηθεί για να αναφερθεί σε ελλείμματα σε πολλαπλές πτυχές ανταμοιβής. Οι επανεννοιολογήσεις της ανηδονίας αναδεικνύουν την ανεξαρτησία του «θέλω» και του «αρέσουν». Το «θέλω» είναι ένα συστατικό του αναμενόμενου θετικού συναισθήματος, το οποίο μεσολαβεί τόσο στο κίνητρο (δηλαδή το κίνητρο ανάδειξης) για ενασχόληση με την ανταμοιβή, όσο και στα θετικά συναισθήματα που σχετίζονται με την αναμονή μιας ανταμοιβής. Η «συμπάθεια», από την άλλη, συνδέεται με την ευχαρίστηση που προκύπτει από την κατανάλωση μιας ανταμοιβής. Η συνείδηση των διαδικασιών που σχετίζονται με την ανταμοιβή έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για την κατηγοριοποίηση της ανταμοιβής στο πλαίσιο της ανηδονίας, καθώς μελέτες που συγκρίνουν την άρρητη συμπεριφορά με τις ρητές αυτοαναφορές καταδεικνύουν μια διάσταση των δύο. Η μάθηση έχει επίσης προταθεί ως μια ανεξάρτητη πτυχή της ανταμοιβής που μπορεί να επηρεαστεί σε καταστάσεις που σχετίζονται με την ανηδονία, αλλά λείπουν εμπειρικά στοιχεία που διαχωρίζουν τη μάθηση είτε από το «αρέσκεια» ή το «θέλω».
Η ανηδονία έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει «συναισθηματική αμβλύνση», «περιορισμένο εύρος συναισθημάτων», «συναισθηματικό μούδιασμα» και «επίπεδη αλληλεπίδραση», ιδιαίτερα στο πλαίσιο των διαταραχών μετατραυματικού στρες. Σε ασθενείς με PTSD, οι κλίμακες που μετρούν αυτά τα συμπτώματα συσχετίζονται ισχυρά με κλίμακες που μετρούν πιο παραδοσιακές πτυχές της ανηδονίας, υποστηρίζοντας αυτή τη συσχέτιση.
Αίτια
Μελέτες σε κλινικούς πληθυσμούς, υγιείς πληθυσμούς και ζωικά μοντέλα έχουν ενοχοποιήσει έναν αριθμό νευροβιολογικών υποστρωμάτων για την ανηδονία. Οι περιοχές που εμπλέκονται στην ανηδονία περιλαμβάνουν τον προμετωπιαίο φλοιό στο σύνολό του, ιδιαίτερα τον κογχομετωπιαίο φλοιό (OFC), το ραβδωτό σώμα, την αμυγδαλή, τον πρόσθιο φλοιό του προσαγώγιου (ACC), τον υποθάλαμο και την κοιλιακή καλυπτρική περιοχή (VTA). Μελέτες νευροαπεικόνισης σε ανθρώπους ανέφεραν ότι τα ελλείμματα στις τελικές πτυχές της ανταμοιβής σχετίζονται με ανωμαλίες στο κοιλιακό ραβδωτό σώμα και στον έσω προμετωπιαίο φλοιό, ενώ τα ελλείμματα στις προκαταρκτικές πτυχές της ανταμοιβής σχετίζονται με ανωμαλίες στον ιππόκαμπο, το ραχιαίο ACC και την προμετωπιαία περιοχή. Αυτές οι ανωμαλίες είναι γενικά συνεπείς με ζωικά μοντέλα, εκτός από ασυνεπή ευρήματα σχετικά με το OFC. Αυτή η ασυνέπεια μπορεί να σχετίζεται με τη δυσκολία στην απεικόνιση του OFC λόγω της ανατομικής του θέσης ή με τον μικρό αριθμό μελετών που πραγματοποιήθηκαν για την ανηδονία. Ένας αριθμός μελετών ανέφερε μειωμένη δραστηριότητα στο OFC στη σχιζοφρένεια και τη μείζονα κατάθλιψη, καθώς και μια άμεση σχέση μεταξύ μειωμένης δραστηριότητας και ανηδονίας. Οι ερευνητές θεωρούν ότι η ανηδονία μπορεί να προκύψει από τη διάσπαση του συστήματος ανταμοιβής του εγκεφάλου, που περιλαμβάνει τον νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη. Η ανηδονία μπορεί να χαρακτηριστεί ως «μειωμένη ικανότητα επιδίωξης, εμπειρίας και/ή μάθησης για την ευχαρίστηση, η οποία είναι συχνά, αλλά όχι πάντα προσβάσιμη στη συνειδητή επίγνωση».
Μείζονα καταθλιπτική διαταραχή
Η ανηδονία εμφανίζεται στο 70% περίπου των ατόμων με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή. Η ανηδονία είναι βασικό σύμπτωμα της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής. Ως εκ τούτου, τα άτομα που εμφανίζουν αυτό το σύμπτωμα μπορεί να διαγνωστούν με κατάθλιψη, ακόμη και απουσία καταθλιπτικής διάθεσης. Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM) περιγράφει την «έλλειψη ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης», αλλά αυτά μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθούν δεδομένου ότι οι άνθρωποι τείνουν να ενδιαφέρονται λιγότερο για πράγματα που δεν τους προσφέρουν ευχαρίστηση. Το κριτήριο DSM σχετικά με την απώλειας βάρους πιθανόν να σχετίζεται καθώς πολλά άτομα με αυτό το σύμπτωμα περιγράφουν την έλλειψη απόλαυσης του φαγητού. Μπορούν να εμφανίσουν οποιοδήποτε από τα μη ψυχωτικά συμπτώματα και σημεία της κατάθλιψης.
Διαταραχές που σχετίζονται με ουσίες
Η ανηδονία είναι συχνή σε άτομα που είναι εξαρτημένα από μια ή περισσότερες από μια μεγάλη ποικιλία ουσιών, συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ, των οπιοειδών και της νικοτίνης. Αν και η ανηδονία γίνεται λιγότερο σοβαρή με την πάροδο του χρόνου, είναι σημαντικός προγνωστικός παράγοντας υποτροπής.
Διαταραχή μετατραυματικού στρες
Ενώ το PTSD σχετίζεται με μειωμένα κίνητρα, μέρος της προσμονής, σχετίζεται επίσης με αυξημένη αναζήτηση αίσθησης και χωρίς ελλείμματα στη φυσιολογική διέγερση ή την ευχαρίστηση που αναφέρεται από τον εαυτό σε θετικά ερεθίσματα. Το PTSD σχετίζεται επίσης με αμβλύ συναίσθημα, το οποίο μπορεί να οφείλεται στην υψηλή συννοσηρότητα με την κατάθλιψη.
Νόσος Πάρκινσον
Η ανηδονία εμφανίζεται συχνά στη νόσο του Πάρκινσον, με ποσοστά μεταξύ 7%-45% να αναφέρονται. Το εάν η ανηδονία σχετίζεται ή όχι με τα υψηλά ποσοστά κατάθλιψης στη νόσο του Πάρκινσον είναι άγνωστο.
Διπολική κατάθλιψη
Η ανηδονία αναφέρεται επίσης ότι εμφανίζεται σε άτομα με διπολική κατάθλιψη.
Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής υπερκινητικότητας
Η ανηδονία μπορεί να σχετίζεται με τη ΔΕΠΥ. Οι βλάβες της ντοπαμινεργικής και της σεροτονινεργικής λειτουργίας στον εγκέφαλο των ατόμων με ΔΕΠΥ έχουν ως αποτέλεσμα δυσρύθμιση της διαδικασίας ανταμοιβής που μπορεί να οδηγήσει σε ανηδονία.
Σεξουαλική ανηδονία
Η σεξουαλική ανηδονία στους άνδρες είναι επίσης γνωστή ως «εκσπερματωτική ανηδονία». Αυτή η κατάσταση σημαίνει ότι ο άνδρας θα εκσπερματώσει χωρίς συνοδευτική αίσθηση ευχαρίστησης.
Η πάθηση εντοπίζεται συχνότερα στους άνδρες, αλλά οι γυναίκες μπορεί να υποφέρουν από έλλειψη ευχαρίστησης όταν το σώμα περνάει επίσης από τη διαδικασία του οργασμού.
Η σεξουαλική ανηδονία μπορεί να προκληθεί από:
Μπορεί να συνταγογραφηθεί στους ασθενείς βουπροπιόνη παρατεταμένης αποδέσμευσης για να βοηθήσει στη θεραπεία, η οποία έχει αποδειχθεί ότι ανακουφίζει τη σεξουαλική δυσλειτουργία ακόμη και σε ασθενείς χωρίς κατάθλιψη.
Κοινωνική ανηδονία
Η κοινωνική ανηδονία ορίζεται ως αδιαφορία για κοινωνική επαφή και έλλειψη ευχαρίστησης σε κοινωνικές καταστάσεις και χαρακτηρίζεται από κοινωνική απόσυρση. Αυτό το χαρακτηριστικό συνήθως εκδηλώνεται ως αδιαφορία για τους άλλους ανθρώπους. Σε αντίθεση με την εσωστρέφεια, μια μη παθολογική διάσταση της ανθρώπινης προσωπικότητας, η κοινωνική ανηδονία αντιπροσωπεύει ένα έλλειμμα στην ικανότητα βίωσης ευχαρίστησης. Επιπλέον, η κοινωνική ανηδονία διαφέρει από το κοινωνικό άγχος στο ότι η κοινωνική ανηδονία χαρακτηρίζεται κυρίως από μειωμένο θετικό συναίσθημα, ενώ το κοινωνικό άγχος διακρίνεται τόσο από μειωμένο θετικό συναίσθημα όσο και από υπερβολικό αρνητικό συναίσθημα.
Αυτό το χαρακτηριστικό θεωρείται επί του παρόντος ως κεντρικό χαρακτηριστικό, καθώς και ως προγνωστικός παράγοντας, των διαταραχών του φάσματος της σχιζοφρένειας.
Ειδική μουσική ανηδονία
Πρόσφατες μελέτες έχουν βρει ανθρώπους που δεν έχουν κανένα πρόβλημα με την επεξεργασία των μουσικών τόνων ή τον ρυθμό, αλλά δεν απολαμβάνουν την ακρόαση μουσικής. Η συγκεκριμένη μουσική ανηδονία διαφέρει από τη μελοφοβία, τον φόβο της μουσικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συναισθηματικές διαταραχές
Χριστίνα Ίνγκεσντοτερ της Σουηδίας
Η Χριστίνα Ίνγκεσντοτερ, σουηδικά: Kristina Ingesdotter, (11ος αιώνας – 18 Ιανουαρίου 1122) ήταν Σουηδή πριγκίπισσα και πριγκίπισσα στο μεγάλου Νόβγκοροντ, το Ροστόφ και το Μπέλγκοροντ, με τον γάμο της με τον μεγάλο πρίγκιπα Μστισλάβ Α' του Κιέβου.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του βασιλιά Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας και της Βασίλισσας Ελένας. Η Ελένα ήταν αδελφή του βασιλιά Μπλοτ-Σβεν της Σουηδίας. Ήταν πιθανώς η μεγαλύτερη από τις τρεις βασιλικές κόρες, καθώς είχε παντρευτεί πριν από τις αδερφές της Μάργκαρετ Φρένκουλλα και Αικατερίνη Ίνγκεσντοτερ της Σουηδίας.
Η Χριστίνα παντρεύτηκε τον Mστισλάβ Α΄, ο οποίος ήταν πρίγκιπας του μεγάλου Νόβγκοροντ, του Ροστόφ και του Μπέλγκοροντ. Έτσι κατά τη διάρκεια του γάμου τους είχε τους αντίστοιχους τίτλους. Σύμφωνα με τον Βασίλι Τατίστσεφ, παντρεύτηκαν το 1095. Ο Πολωνός ιστορικός Νταρίους Νταμπρόβσκι δήλωσε ότι ο Τατίστσεφ δεν βασίστηκε σε αξιόπιστη πηγή. Η Χριστίνα παντρεύτηκε τον Μστισλάβ Α΄ μεταξύ 1090 και 1096.
Η προσωπική σφραγίδα της Χριστίνας βρέθηκε από τους αρχαιολόγους, η οποία απεικονίζει μία γυναίκα με στέμμα και αύρα αγίου και την επιγραφή «Αγία Χριστίνα» στα ελληνικά. Η πριγκίπισσα Χριστίνα προτείνεται να απεικονίστηκε ως Αγία Χριστίνα στην εκκλησία της Νερεντίτσας, κάτι που ερμηνεύτηκε ως σημάδι ότι μπορεί να λατρευόταν τοπικά ως αγία εκεί.
Η Χριστίνα απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1122. Τρία χρόνια μετά το τέλος της, ο σύζυγός της Msστισλάβ Α΄ έγινε μέγας πρίγκιπας του Κιέβου.
Νήσος Ουκάρα
Η Νήσος Ουκάρα ή κατ' άλλους γνωστή ως Νήσος Μπουκάρα (αγγλ.: Ukara (or Bukara) Island / σουαχ.: Kisiwa cha Ukara (au Bukara) είναι μία νήσος που βρίσκεται στη Λίμνη Βικτώρια.
Αποτελεί τμήμα της Τανζανίας και βρίσκεται 10 χιλιόμετρα βόρεια της Νήσου Ουκερέουε (Ukerewe Island), στην Περιοχή Ουκερέουε (Ukerewe District), στην Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region).
Αξιοσημείωτο συμβάν
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2018 το ΟΓ MV Nyerere ανατράπηκε πλησίον της νήσου, έχοντας εκατοντάδες θύματα, ενώ εκτελούσε το δρομολόγιο από τη Νήσο Ουκερέουε προς τη Νήσο Ουκάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουκαρα Ουκαρα
Άρτουρ Μιλχόφερ
Ο Άρτουρ Μιλχόφερ (γερμ. Arthur Milchhoefer ή Milchhöfer) (1852-1903) υπήρξε γερμανός αρχαιολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1852 στο σημερινό Κουτούσοβο, στην τότε ανατολική Πρωσία. Σπούδασε στο Βερολίνο και Μόναχο και αποφοίτησε το 1873 όταν αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Διορίστηκε το 1875 ως δάσκαλος σε γυμνάσιο του Βερολίνου, όπου δίδαξε ένα χρόνο, και αμέσως μετά έλαβε για δύο χρόνια υποτροφία από το γερμανικό αρχαιολογικό ινστιτούτο. Το 1880 διορίστηκε ως βοηθός στο αρχαιολογικό μουσείο του Βερολίνου και πήρε μέρος στις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ολυμπία. Από το 1882 και μετά δίδαξε ως έκτακτος καθηγητής πανεπιστημίου στο Μίνστερ, και από το 1895 ως τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου. Απεβίωσε στις 7 Δεκεμβρίου 1903 στο Κίελο.
Ο Μιλχόφερ ήταν ο πρώτος που υπέθεσε ότι στην Κρήτη υπήρξε αξιόλογος πολιτισμός της εποχής του Χαλκού, ο οποίος πριν από τον πόλεμο της Τροίας κυριάρχησε και στη ηπειρωτική Ελλάδα. Τον πολιτισμό αυτό τον ονόμασε «Μινωικό», εμπνευσμένος από τον μύθο του Θησέα που σκότωσε τον Μινόταυρο. Η ονομασία αυτή καθιερώθηκε αργότερα, όταν Βρετανοί αρχαιολόγοι υπό την διεύθυνση του Σερ Άρθουρ Έβανς ξεκίνησαν αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κνωσσό.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Μάρια Λουντβίκα Μπέρνχαρντ
Η Μάρια Λουντβίκα Μπέρνχαρντ (πολωνικά: Maria Ludwika Bernhard) (6 Αυγούστου 1908 - 1998) ήταν Πολωνή κλασική αρχαιολόγος και ειδική στην Αρχαία Ελληνική Τέχνη. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής της Πολωνίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Μπέρνχαρντ ζούσε στη Βαρσοβία και ήταν ενεργή στο Πολωνικό Κίνημα Αντίστασης. Μετά τον πόλεμο, η Μπέρνχαρντ ήταν καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Το 1957 έγινε πρόεδρος του Τμήματος Κλασικής Αρχαιολογίας στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο. Ήταν επίσης επιμελήτρια της έκθεσης Αρχαίας Τέχνης στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας από το 1945 έως το 1962.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και πολωνική αντίσταση
Το ξέσπασμα του πολέμου στην Ευρώπη το 1939 διέκοψε ξαφνικά την καριέρα της Μπέρνχαρντ. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής της Πολωνίας, η Μπέρνχαρντ ζούσε στη Βαρσοβία και ήταν ενεργή στο πολωνικό κίνημα αντίστασης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν αξιωματικός σύνδεσμος του Πολωνικού Εθνικού Στρατού και αργότερα διευθύνθηκε το Τμήμα Επικοινωνιών VK της Διοίκησης της Περιοχής της Βαρσοβίας ZWZ-AK. Συνέχισε να εργάζεται στο μουσείο κατά τη διάρκεια του πολέμου, όπου διατήρησε τις συλλογές τέχνης. Τον Ιούνιο του 1940, η Μπέρνχαρντ συνελήφθη και στάλθηκε στη Φυλακή Πάβιακ, μια γερμανική φυλακή της Γκεστάπο.
Καριέρα μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Αφού απελευθερώθηκε από τη φυλακή στο τέλος του πολέμου, η Μπέρνχαρντ εργάστηκε ως καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Παράλληλα, εργάστηκε ως επιμελήτρια του τμήματος Αρχαίας Τέχνης στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας. Ήταν επιμελήτρια στο μουσείο μέχρι το 1962. Το 1954, προήχθη στην προεδρία του τμήματος Κλασικής Αρχαιολογίας στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας. Δίδαξε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο μέχρι την αποχώρησή της το 1978.
Η Μπέρνχαρντ συμμετείχε σε ανασκαφές στο Τελ Εντφού στην Αίγυπτο το 1954 και στην Κριμαία την περίοδο 1956-1958. Επέβλεψε μια αποστολή στην Παλμύρα το 1967.
Η Μπέρνχαρντ είναι κυρίως γνωστή για την πολωνική έκδοση τεσσάρων τόμων της Ιστορίας της Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης και για τους επτά τόμους του Corpus Vasorum Antiquorum, μια επιστημονική συζήτηση για τις συλλογές τέχνης στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Σαρτ (ποταμός)
Η Σαρτ (γαλλικά: Sarthe) είναι ποταμός μήκους 313,9 χιλιομέτρων στα βορειοδυτικά της Γαλλίας, ο οποίος ρέει μέσω τεσσάρων νομών, Ορν, Μαγιέν, Σαρτ και Μαιν-ε-Λουάρ, στις διοικητικές περιοχές Νορμανδία και Περιοχή του Λίγηρα.
Γεωγραφική θέση
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Λίγηρας και οι παραπόταμοί του, ο ποταμός Σαρτ ψηλά, αριστερά Οι πηγές του ποταμού Σαρτ βρίσκονται στο νομό Ορν της Νορμανδίας, κοντά στην κοινότητα Σαιν-Ακιλέν-ντε-Κορμπιόν, σε ύψος 252 μέτρων.
Κατεβαίνοντας από τους λόφους του Περς, ο ποταμός ρέει προς τα νοτιοδυτικά και οριοθετεί προς νότο την πεδιάδα της Αλανσόν. Σε μεγάλο μέρος της διαδρομής του, σηματοδοτεί το όριο μεταξύ των νομών Ορν και Σαρτ (που κάποτε ήταν, το παραδοσιακό σύνορο μεταξύ Νορμανδίας και Μαιν).
Μετά από αυτή τη διαδρομή σε πεδιάδα, κατευθύνεται προς την Αλανσόν στους πρόποδες του οροπεδίου της Αρμορικής, όπου χαράσσει μια απότομη κοιλάδα στο γραφικό τοπίο των υψωμάτων των Αλπ Μανσέλ, ιδίως στο Σαιν-Σενερί-λε-Ζερέ, που κατατάσσεται ανάμεσα στα « πιο όμορφα χωριά της Γαλλίας» και το Σαιν-Λεονάρ-ντε-Μπουά, όπου ο ποταμός αλλάζει σταδιακά την πορεία του προς τα νοτιοανατολικά.
Έπειτα ρέει νότια ως το Λε Μαν, όπου δέχεται τα νερά του παραπόταμου Ουίν, στη συνέχεια δυτικά έως την κοινότητα Σαμπλέ-συρ-Σαρτ και πάλι, νότια μέχρι και τη συμβολή με τον ποταμό Μαγιέν, με το οποίο σχηματίζουν τον ποταμό Μαιν, βόρεια της Ανζέ. Λίγο πριν από τη συμβολή τους (περίπου 4 χιλιόμετρα προς τα πάνω), ο ποταμός Σαρτ δέχεται τον κύριο παραπόταμο του, τον Λουάρ.
Διαδρομή
μικρογραφία|230x230εσ|Παλιός μύλος, Παρσέ-συρ-Σαρτ Ρέει γενικά νοτιοδυτικά, μέσω των ακόλουθων νομών και πόλεων:
Ορν: Λε Μελ-συρ-Σαρτ, Σαιν-Σενερί-λε-Ζερέ, Αλανσόν
Σαρτ: Μπωμόν-συρ-Σαρτ, Λε Μαν, Σαμπλέ-συρ-Σαρτ
Οι δύο κύριοι παραπόταμοί του είναι ο Λουάρ και ο Ουίν.
Ναυσιπλοΐα
μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Σαρτ στο Σαμπλέ-συρ-Σαρτ Όπως πολλοί ποταμοί στη Γαλλία, η Σαρτ χρησιμοποιήθηκε πολύ νωρίς στον Μεσαίωνα για ποταμοπλοΐα μικρών σκαφών. Το εμπόριο από την πλωτή οδό πραγματικά απογειώθηκε στο 16ο αιώνα και αργότερα, στα μέσα του 19ου αιώνα, η πλοήγηση βελτιώθηκε με την εγκατάσταση υδατοφρακτών. Για σχεδόν έναν αιώνα, ο ποταμός, από το Λε Μαν μέχρι τη συμβολή του με τη Μαγιέν, χρησίμευε για τις μεταφορές αγαθών της περιοχής (άνθρακας, σιτάρι, το ξύλο, κάνναβη, μάρμαρο, κρασί, ηφαιστειακή τέφρα). Οι παλιές φορτηγίδες σύρονταν από ανθρώπους και ζώα, κυρίως άλογα, έως το 1880, από το πρώτο μισό του 20ού αιώνα όμως χρησιμοποιήθηκαν ατμομηχανές, έπειτα ντίζελ, ή ρυμουλκά που τραβούσαν πολλές φορτηγίδες. Ο ποταμός είναι ακόμη πλωτός από το Λε Μαν έως τη συμβολή του με τη Μαγιέν, σε μήκος 133 χιλιομέτρων. Η ανάπτυξη του σιδηροδρόμου οδήγησε στη σταδιακή εξαφάνιση της εμπορικής ναυτιλίας στον ποταμό, η οποία επιβίωσε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Σήμερα, η Σαρτ, όπως και η Μαγιέν, προορίζεται για ποτάμιο τουρισμό και πλοήγηση αναψυχής. Εξειδικευμένοι οδηγοί συστήνουν αυτόν τον προορισμό για αρχάριους, διότι αυτά τα ποτάμια προσφέρουν, εκτός από την πλούσια φυσική και ιστορική κληρονομιά τους, εξαιρετική ησυχία ναυσιπλοΐας, καθώς η εμπορική κίνηση έχει τελείως εξαφανιστεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας
Ντίνα Μπολουάρτε
Η Ντίνα Μπολουάρτε (Dina Ercilia Boluarte Zegarra, , γεννημένη στις 31 Μαΐου 1962) είναι Περουβιανή πολιτικός, δημόσια υπάλληλος και δικηγόρος που υπηρετεί επί του παρόντος ως Πρόεδρος του Περού από τις 7 Δεκεμβρίου 2022. Είχε διατελέσει πρώτη αντιπρόεδρος και υπουργός στο υπουργείο Ανάπτυξης και Κοινωνικής Ένταξης επί προεδρίας Πέδρο Καστίγιο. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως υπάλληλος στο Εθνικό Μητρώο Ταυτοποίησης και Πολιτικής Κατάστασης (RENIEC) από το 2007 έως το 2022. Με την Μπολουάρτε να αναλαμβάνει την προεδρία ως μοναδική αντιπρόεδρος, ο πρόεδρος του Κογκρέσου Χοσέ Γουίλιαμς είναι ο επόμενος στη σειρά διαδοχής.
Η Μπολουάρτε είναι η πρώτη γυναίκα που έγινε πρόεδρος του Περού. Ορκίστηκε μετά την προσπάθεια του προέδρου Πέδρο Καστίγιο να διαλύσει το Κογκρέσο, επικαλούμενος την παρεμπόδιση της κυβέρνησής του από το νομοθετικό σώμα, που είχε ως αποτέλεσμα την παραπομπή, την εκδίωξη και τη σύλληψή του. Η προεδρία της έρχεται σε μια περίοδο πολιτικής αναταραχής στο Περού που ξεκίνησε το 2017, καθώς είναι η έκτη πρόεδρος σε πέντε χρόνια. Θα λάμβανε γρήγορα υποστήριξη από δεξιές ομάδες και οργανώσεις μέσων ενημέρωσης στο Περού. Δημιούργησε έναν συνασπισμό με το πλειοψηφικό δεξιό Κογκρέσο του Περού, το οποίο είχε χάσει αλλά δεν είχε παραδεχτεί την ήττα της στις γενικές εκλογές του 2021 στο Περού, και τις Περουβιανές Ένοπλες Δυνάμεις, εγείροντας ανησυχίες για τη δημιουργία πολιτικοστρατιωτικής κυβέρνησης. Κατά τους πρώτους μήνες της ως πρόεδρος, διαμαρτυρίες κατά της κυβέρνησής της εμφανίστηκαν σε όλο το Περού, κατά τις οποίες οι αρχές διέπραξαν τη σφαγή του Αγιακούτσο και τη σφαγή της Χουλιάκα.
Η Γενική Εισαγγελέας του Περού Πατρίσια Μπεναβίδες ανακοίνωσε έρευνες στις 10 Ιανουαρίου 2023 για να διαπιστωθεί εάν η Μπολουάρτε, ο πρωθυπουργός Αλμπέρτο Οτάρολα, ο υπουργός Εσωτερικών Βίκτορ Ρόχας και ο υπουργός Άμυνας Χόρχε Τσάβες διέπραξαν γενοκτονία και ανθρωποκτονία κατά συρροή. Ομάδες στο Κογκρέσο που είναι αντίθετες στην Μπολουάρτε ξεκίνησαν μια πρόταση μομφής εναντίον της στις 25 Ιανουαρίου 2023, επικαλούμενες ηθική ανικανότητα. Ορισμένες κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της Αργεντινής, της Βολιβίας, της Κολομβίας, της Ονδούρας, του Μεξικού και της Βενεζουέλας συνέχισαν να αναγνωρίζουν ότι ο Πέδρο Καστίγιο είναι ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος του Περού μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2022 και αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την Μπολουάρτε.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Μπολουάρτε γεννήθηκε στην Τσαλουάνκα του Απουρίμακ, στις 31 Μαΐου 1962. Αποφοίτησε ως δικηγόρος από το Πανεπιστήμιο του Σαν Μαρτίν δε Πόρες και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές σε αυτό το πανεπιστήμιο.
Πρώιμη καριέρα
Η Μπολουάρτε εργάζεται στο Εθνικό Μητρώο Ταυτοποίησης και Αστικής Κατάστασης ως δικηγόρος και υπάλληλος από το 2007.
Ήταν υποψήφια δήμαρχος της περιοχής Σουρκίγιο της Λίμα το 2018, εκπροσωπώντας το κόμμα του Ελεύθερου Περού. Συμμετείχε επίσης στις έκτακτες κοινοβουλευτικές εκλογές το 2020 με το Ελεύθερο Περού, αν και δεν κέρδισε έδρα στο Κογκρέσο.
Συγκρούσεις με το Ελεύθερο Περού
Στις 29 Ιουλίου 2021 διορίστηκε υπουργός Ανάπτυξης και Κοινωνικής Ένταξης στην κυβέρνηση του Πέδρο Καστίγιο.
Στις 23 Ιανουαρίου 2022, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στη La República, η Μπολουάρτε δήλωσε ότι ποτέ δεν ασπάστηκε την ιδεολογία του Ελεύθερου Περού. Ο γενικός γραμματέας του κόμματος, Βλαντιμίρ Σερόν, στη συνέχεια έδιωξε την Μπολουάρτε από το Ελεύθερο Περού και ανάρτησε στο Twitter, "Πάντα πιστοί, προδότες ποτέ". Ο Σερόν ισχυρίστηκε επίσης ότι το σχόλιο της Μπολουάρτε απείλησε την ενότητα του κόμματος. Τα μέλη του κόμματος ζήτησαν αργότερα την αποπομπή της, δηλώνοντας ότι η Μπολουάρτε "δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να δημιουργεί διχασμό και να δυσφημεί την εικόνα" του Σερόν.
Στις 25 Νοεμβρίου 2022 παραιτήθηκε από τη θέση της ως υπουργός Ανάπτυξης και Κοινωνικής Ένταξης, αλλά παρέμεινε ως πρώτη αντιπρόεδρος.
Στις 5 Δεκεμβρίου 2022, αφού ψήφισαν 13 υπέρ και 8 κατά, κατατέθηκε συνταγματική καταγγελία από την Υποεπιτροπή Συνταγματικών Κατηγοριών κατά της Μπολουάρτε, με την καταγγελία ότι διατηρούσε ιδιωτικό κλαμπ με το όνομα Apurímac Club ( Club Departamental de Apurímac) όσο ήταν υπουργός Ανάπτυξης.
Εγκαίνια
Στις 7 Δεκεμβρίου 2022, κατά τη διάρκεια της περουβιανής πολιτικής κρίσης, όταν ο Πέδρο Καστίγιο προσπάθησε να διαλύσει το Κογκρέσο της Δημοκρατίας του Περού κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μομφής εναντίον του, η Μπολουάρτε καταδίκασε την κίνηση ως «κατάρρευση της συνταγματικής τάξης» και ανέλαβε την προεδρία μετά την παραπομπή του Καστίγιο. Η Μπολουάρτε έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Περού.
Η προεδρία της Μπολουάρτε είναι η πιο πρόσφατη περίπτωση στην περουβιανή ιστορία όπου ο πρώτος αντιπρόεδρος διαδέχθηκε έναν πρόεδρο που δεν μπορούσε πλέον να υπηρετήσει, αφού ο πρώτος αντιπρόεδρος Μαρτίν Βισκάρα έγινε πρόεδρος μετά την παραίτηση του προέδρου Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι το 2018. Το Περού είχε επτά προέδρους από το 2015 έως το 2022.
Στην πρώτη της ομιλία στο Κογκρέσο, κατήγγειλε τον πρόεδρο Καστίγιο και δήλωσε τη βούλησή της να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας για την επίλυση της παρούσας πολιτικής κρίσης. Κατά τον σχηματισμό της κυβέρνησής της, συμβουλεύτηκε όλα τα μεγάλα κόμματα, αλλά δεν επέλεξε κανένα μέλος του Κογκρέσου. Αντίθετα, σχημάτισε μια τεχνοκρατική κυβέρνηση με επικεφαλήςτον Πέδρο Ανγκούλο Αράνα, έναν δικηγόρο που αντιμετώπισε 13 ποινικές έρευνες μέχρι τον διορισμό του τον Δεκέμβριο του 2022, όπως κατάχρηση εξουσίας, κατάχρηση δημόσιας διοίκησης, κατάχρηση δημόσιας πίστης, εκβιασμό και άλλα.
Αναγνώριση
μικρογραφία|300x300εσ|Χώρες που αναγνωρίζουν τις προεδρικές κυβερνήσεις Πέδρο Καστίγιο και Ντίνας Μπολουάρτε Μέλη του Φόρουμ του Σάο Πάολο, όπως ο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα από τη Βραζιλία και ο Γκάμπριελ Μπόριτς από τη Χιλή, αναγνωρίζουν την Μπολουάρτε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν την Μπολουάρτε ως πρόεδρο. Η Ισπανία την υποστήριξε επίσης, υπερασπιζόμενη την επιστροφή στη «συνταγματική τάξη».
Οι κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της Αργεντινής, της Βολιβίας, της Κολομβίας, της Ονδούρας, του Μεξικού και της Βενεζουέλας συνέχισαν να αναγνωρίζουν ότι ο Πέδρο Καστίγιο είναι ο δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος του Περού μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2022 και αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την Μπολουάρτε. Οι αριστεροί ηγέτες της Λατινικής Αμερικής όπως ο Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας, ο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ του Μεξικού, ο Γκουστάβο Πέτρο της Κολομβίας, ο Αλμπέρτο Φερνάντες της Αργεντινής και ο Λουίς Άρσε της Βολιβίας κατήγγειλαν την κυβέρνηση της Μπολουάρτε ως δεξιό πραξικόπημα, συγκρίνοντας την κατάσταση ως παρόμοια με η ανάληψη της Βολιβίας Jeanine Áñez κατά τη διάρκεια της πολιτικής κρίσης της Βολιβίας το 2019. Οι τελευταίοι πρόεδροι συνεχίζουν να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς του Πέδρο Καστίγιο ότι είναι ο νόμιμος πρόεδρος υπό μια «κυβέρνηση εξαίρεσης».
Σφαγή στο Αγιακούτσο και αναδιοργάνωση του υπουργικού συμβουλίου
Στις 15 Δεκεμβρίου 2022 ο Περουβιανός Στρατός στο Αγιακούτσο σφαγίασε διαδηλωτές που διαδήλωσαν κατά της κυβέρνησης Μπολουάρτε. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, η κατάσταση εντάθηκε όταν ο στρατός ανέπτυξε ελικόπτερα για να πυροβολήσει διαδηλωτές, οι οποίοι αργότερα προσπάθησαν να καταλάβουν το αεροδρόμιο της πόλης, το οποίο υπερασπίζονταν ο Περουβιανός Στρατός και η Εθνική Αστυνομία του Περού. Τα στρατεύματα απάντησαν πυροβολώντας με πραγματικά πυρά εναντίον διαδηλωτών, με αποτέλεσμα δέκα νεκρούς και 61 τραυματίες. Το 90% των τραυματιών είχαν τραύματα από πυροβολισμό ενώ όσοι σκοτώθηκαν πυροβολήθηκαν στο κεφάλι ή στον κορμό. Η ιδρύτρια της Περουβιανής Ομάδας Εγκληματολογικής Ανθρωπολογίας (EPAF), ιατροδικαστής ανθρωπολόγος Κάρμεν Ρόσα Καρντόσα, ανέλυσε στοιχεία γύρω από αυτούς που σκοτώθηκαν, λέγοντας ότι ο στρατός πυροβολούσε για να σκοτώσει και ότι τα τραύματα από πυροβολισμούς στο κεφάλι και τον κορμό ήταν σύμφωνα με τα τραύματα που υπέστησαν τα θύματα κατά τη διάρκεια παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξηγώντας ότι τα τραύματα κατά τη διάρκεια μιας ένοπλης σύγκρουσης εντοπίζονται συνήθως στα άκρα.
Πηγές προσκείμενες στην Μπολουάρτε σύμφωνα με τη La Republica, ανέφεραν ότι ήθελε να παραιτηθεί από την προεδρία μετά τη σφαγή, αν και ο υπουργός Άμυνας Αλμπέρτο Οτάρολα την έπεισε ότι αν παραιτηθεί, η ίδια και άλλοι υπουργοί θα έχαναν την ασυλία τους και πιθανώς να διωχθούν για εγκλήματα. Ο Οτάρολα υποσχέθηκε τότε στην Μπολουάρτε ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει υποστήριξη για αυτήν από τις Περουβιανές Ένοπλες Δυνάμεις και τις δεξιές ομάδες σύμφωνα με τη La Republica. Στη συνέχεια,η Μπολουάρτε θα έκανε τον Οτάρολα πρωθυπουργό της στις 21 Δεκεμβρίου 2022. Εκτός από τον πρωθυπουργό, διόρισε νέο υπουργό Εσωτερικών, Υπουργό Άμυνας και υπουργό Παιδείας. Ο νέος υπουργός Παιδείας της Μπολουάρτε, ο Όσκαρ Μπεσέρα, αναφέρθηκε ότι είχε ιστορικό Φουτζιμοριστή και έκανε ομοφοβικά σχόλια.
Η σφαγή της Χουλιάκα
Τουλάχιστον 18 άνθρωποι σκοτώθηκαν και πάνω από 100 τραυματίστηκαν από την αστυνομία που απάντησε σε διαδηλώσεις στη Χουλιάκα,  με όλους τους θανάτους να αποδίδονται σε τραύματα από πυροβολισμούς. Κατά τη συζήτηση για τη βία, η Μπολουάρτε είπε ότι η Βολιβία είναι υπεύθυνη, δηλώνοντας «Σήμερα γνωρίζουμε ότι ένας τύπος πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών θα είχε εισέλθει στη χώρα μέσω του νότιου Περού» και ότι οι διαδηλωτές δεν πυροβολήθηκαν από τις αρχές, λέγοντας ότι τα πυρομαχικά που βρέθηκαν στα θύματα δεν χρησιμοποιήθηκαν «ούτε από την Εθνική Αστυνομία ούτε από τις Ένοπλες Δυνάμεις». Σύμφωνα με τη La República, βίντεο και φωτογραφικά στοιχεία έδειξαν ότι το PNP χρησιμοποιούσε μακριά τουφέκια για να πυροβολεί εναντίον διαδηλωτών και ατόμων που βρίσκονταν εκεί κοντά.
Δικαστικές ενέργειες
Στις 10 Ιανουαρίου 2023 η Γενική Εισαγγελέας του Περού Πατρίσια Μπεναβίδες ανακοίνωσε έρευνες για φερόμενα εγκλήματα γενοκτονίας, βαριάς ανθρωποκτονίας και σοβαρών τραυματισμώνσε βάρος της Μπολουάρτε, του πρωθυπουργού Οτάρολα, του υπουργού Εσωτερικών Βίκτορ Ρόχας και του υπουργού Άμυνας Χόρχε Τσάβες. Ομάδες στο Κογκρέσο που ήταν αντίθετες στην Μπολουάρτε ξεκίνησαν στη συνέχεια μια πρόταση μομφής εναντίον της στις 25 Ιανουαρίου 2023, επικαλούμενες ηθική ανικανότητα.
Κοινή γνώμη
Τον Ιανουάριο του 2023 έγινε η πρώτη δημοσκόπηση για την Μπολουάρτε από το Ινστιτούτο Περουβιανών Σπουδών (IEP). Στη δημοσκόπηση, το 71% των ερωτηθέντων αποδοκίμασε την Μπολουάρτε και το 19% την ενέκρινε, ενώ το 80% των ερωτηθέντων διαφωνεί με την ανάληψη της προεδρίας από την Μπολουάρτε.
Προσωπική ζωή
Η Μπολουάρτε ομιλεί ισπανικά και κέτσουα. Ήταν παντρεμένη με τον Νταβίδ Γκόμες Βιγιασάντε, με τους δύο να έχουν δύο γιους.
Παραπομπές
Μπολουαρτε Μπολουαρτε
Κίττα Λακωνίας
Η Κίττα (ή Κοίτα) είναι χωριό της Μέσα Μάνης στο νομό Λακωνίας με 190 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2001). Απέχει 4 χλμ. από τον Γερολιμένα και 45 χλμ. ΝΔ του Γυθείου. Μέχρι το 2010 μαζί με τα χωριά Άγιος Γεώργιος, Γαρδενίτσα (Άνω και Κάτω), Καλονιοί, Άγιος Ιωσήφ, Κεχριάνικα, Νόμια, Ψίο, Νέασα ανήκε στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Οιτύλου. Σήμερα, μετά το προγράμματος Καλλικράτης ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ανατολικής Μάνης.
Ονομασία
Το όνομα Κοίτα (= κοίτη) είναι Δωρικής προέλευσης και πιθανότατα προήλθε από την τοπογραφική έννοια της κοιτίδας αφού εδώ υπήρχε, ήδη από τους αρχαίους χρόνους, μεγαλύτερος πληθυσμός σε σχέση με τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής. Μέχρι τα μέσα περίπου  του 20ου αιώνα σε όλα τα δημόσια έγγραφα το χωριό ονομαζόταν Κίττα, πιθανότατα από την ιταλική λέξη "Citta"   που σημαίνει "πόλη". Μετά από ενέργειες του γλωσσολόγου Δικαίου Βαγιακάκου ο οποίος απέδειξε ότι δεν έχει ιστορική βάση η  ονομασία «Κίττα» το χωριό μετονομάστηκε σε  «Κοίτα».
Ιστορία
Το χωριό της Κίττας, μαζί με την Γαρδενίτσα, πιθανότατα να αποτελούσαν την αρχαία Μέσση (ή Μέσσα) που αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Β'). Αναφέρεται ως πολυτρήρονα, δηλαδή με πολλά αγριοπερίστερα. Ο περιηγητής Παυσανίας τον 2ο αιώνα μ.Χ, την αναφέρει μαζί με το λιμάνι της, που πιθανότατα ήταν ο σημερινός Μέζαπος (το ακρωτήρι Τηγάνι είχε αρχαίο κάστρο), ή ο Γερολιμένας (ο Ιερός Λιμήν των Σπαρτιατών και Ελευθερολακώνων).
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, αποτελούσε την κοιτίδα των Νικλιάνων, μιας ισχυρής πατριάς προύχωντων της Μάνης οι οποίοι, μαζί με άλλες μεγάλες οικογένειες (Στεφανόπουλοι, Κοσμάδες, Γιατριάνοι, Κοντόσταυλοι) ζήτησαν με επιστολή το 1618 βοήθεια από τον ιταλό Δούκα Κάρολο Α' του Νεβέρ (Carlo Gonzaga) για την απελευθέρωση της Ελλάδας, κάτι για το οποίο ο ίδιος ανταποκρίθηκε.
Η Κίττα ήταν η κοιτίδα των Νικλιάνων, δηλαδή των δυνατών "σοϊλίδων" σε αντίθεση με τους "αχαμνόμερους" δηλ. τα σόγια που δεν είχαν δύναμη.
Η Κίττα φημίζεται για τους πύργους της για αυτό λέγεται και πολυπηργού. Είχε 21 πολεμόπυργους και 28 πυργόσπιτα. Σήμερα έχουν διασωθεί 11 πύργοι και -ευτυχώς- όλα τα πυργόσπιτα.
Μανιάτικες οικογένειες από την Κίττα με πυργοσυγκροτήματα ήταν οι Λιάνοι, Κουτρουλιάνοι, Τσιγκροσαουλιάνοι, Κουρικιάνοι, Κατειριάνοι, Καουριάνοι. Όπως και ο αρχικός οικισμός με τα μεγαλιθικά σπίτια, έτσι και ο νεότερος οικισμός στη Κοίτα έχει δύο βασικά τμήματα που υποδιαιρούνται στους μαχαλάδες των έξι μεγάλων γενών και σε τρία μικρά συγκροτήματα προσκολλημένων αχαμνόμερων. Κάθε μία από τις έξι κύριες γειτονιές περιλάμβανε 15-50 κτίρια οργανωμένα κατά συστάδες με τα σπίτια, τους πολεμόπυργους και τις εκκλησίες τους.
Η τελευταία μεγάλη Βεντέτα ή Γδικιωμός όπως λέγεται σωστότερα, έγινε το 1871 μεταξύ των Καουριάνων και των Κουριάνων (αρχηγός τους ο Καουριάνος Κούρος-Μαυρομιχάλης). Ήταν τόσο μεγάλη η βεντέτα που γενικεύτηκε σε όλη την Δυτική (αποσκερή) Μάνη, ώστε για να επέλθει η τάξη, χρειάστηκε η παρέμβαση του στρατού με πυροβολικό επί Πρωθυπουργιάς του Μανιάτη Αλέξανδρου Κουμουνδούρου. Ένας στίχος μάλλον μοιρολογιού που συνήθιζε να λέει η Καβουρίτσα στην Κίττα, η Πηνελόπη Καβούρη απόγονος των Καουριάνων ήταν: "Η Κίττα η πολυπυργού κι η Νόμια παρόμοια αυτές οι δύο σέρνουσι όλη την πουτανία".
Μνημεία της ευρύτερης περιοχής
thumb|Ο ναός Αγίων Σεργίου και Βάκχου Η περιοχή διαθέτει πολλά και σπουδαία βυζαντινά μνημεία - εκκλησίες, με σπουδαίο εξωτερικό διάκοσμο και θαυμάσιες τοιχογραφίες στο εσωτερικό τους:
Στη Κοίτα ο Αγ. Θεράπων (14ος αι.) μονοκάμαρη με καμπαναριό και με εντοιχισμένο παλαιοχριστιανικό μάρμαρο. Ο Προφήτης Ηλίας (17ος), Ταξιάρχης, Παναγίτσα (στο Καμπάκι), Παναγία (της Πάνω Χώρας) και Αγ. Απόστολοι (θεμελιώθηκε αρχές του 20ου αι. και δεν αποπερατώθηκε ακόμα). Στα «Ξέχωρα» της Κοίτας: Άγιος Σέργιος και Βάκχος (η περίφημη Τρουλωτή ή Τουρλωτή) μονότρουλη, τετρακίονη με ωραίες τοιχογραφίες του 1170 μ.Χ., Αη Γιώργης (12ος αι.), Άγιος Νικόλαος (12ος αι.). Στους Καλονιούς η νεότερη εκκλησία του Αη Νικόλα και στον οικισμό του Αη Σούφη η "Παναγίτσα". Τέλος, η Αγία Πελαγία στην κορυφή του βουνού (εδώ γίνεται μεγάλο προσκύνημα στις 4 Μαΐου) και οι Άγιοι Ασώματοι στο «Βουνί» (Κακό βουνό ή Χελιδόνι), στο δρόμο προς τη Λάγια, του 9ου - 10ου αι. Στην Γαρδενίτσα - Ράχη – Κάργης ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος (11ος αι.), Άγιος Πέτρος (11ος αι.) και Σωτήρας (11ος αι.). Στα Κεχριάνικα ο Άγιος Ανδρέας (13ος αι.). Σήμερα στη Κοίτα διακρίνουμε το πυργοσυγκρότημα των Λιάνων που κατασκευάστηκε με διάφορες προσθήκες μεταξύ 1800 και 1850, το πολεμόπυργο του Βουδικλάρη (1763), τον εξαώροφο πύργο του Λαζαρόγγονα (1850), το τετραώροφο πύργο των Κουτρουλιάνων κ.ά. Κοντά στη Κοίτα υπάρχει το μικρό χωριό Καλλονιοί με διατεταγμένους πύργους και τα Κεχριάνικα με τον «κόλουρο» Πολεμόπυργο των Κοτέων και μερικά ερειπωμένα εκκλησάκια. Και ο οικισμός του Αη Σούφη με τους Γκλεγκλιάνους, τους Σκωληκόκολους, τους Γεωργαριάνους, τους Μωραγιάννους και τα πυργόσπιτα τους.
Προσωπικότητες από την Κίττα
• Νικόλαος Λεωτσάκος (1820-1862) - ηγέτης αντιμοναρχικού κινήματος
• Θοδωρής Μεσίσκλης - αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης
• Κωνσταντίνος Δαβάκης (1897-1943) - Συνταγματάρχης πεζικού, ήρωας του Ελληνοϊταλικού πολέμου
• Κωνσταντίνος Δ. Δαβάκης (1927 - 2000) - δικηγόρος και πολιτικός
• Δημήτρης Δημητράκος - Εκδότης
• Πέτρος Καλονάρος - Φιλόλογος και νομικός
• Δικαίος Βαγιακάκος - Επιστήμονας, ερευνητής και Πρόεδρος της Εταιρείας Λακωνικών Σπουδών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
• www.mani.org.gr
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Δημήτρης Γιαννούλης
Ο Δημήτρης Χρήστος Γιαννούλης (γένν. 17 Οκτωβρίου 1995, Κατερίνη) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του Αμυντικού για την ομάδα της Νόριτς Performance data > Total results • Played positions, transfermarkt.gr </>
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το άθλημα από τον Βατανιακό της πόλης του και τον Ιανουάριο του 2012 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα, που τώρα μετέχει στο πρωτάθλημα της Πρέμιερ λιγκ. Σημείωσε 15 εμφανίσεις (1 τέρμα) σε 1½ χρόνο, ενώ κατά τη μοναδική φορά της ιστορίας του που ο σύλλογος μετείχε στη Β΄ κατηγορία, πήρε τη θέση βασικού για 15 από τους 26 αγώνες. Μεσούσης αυτής της περιόδου, αλλά παραμένοντας στον Βατανιακό έως τη λήξη της, εντάχθηκε σε ηλικία 18 ετών στον ΠΑΟΚ της Σούπερ Λιγκ με κόστος μεταγραφής 20 χιλιάδες ευρώ. Το ερχόμενο καλοκαίρι του 2014 παραχωρήθηκε στον Πιερικό της Β΄ Εθνικής με δανεισμό ενός χρόνου, τελευταίου του πλέον ως πλάγιου επιθετικού.
Ακολούθησε, επίσης ως δανεικός, ο ΓΑΣ Βέροια με τον οποίον ανακηρύχθηκε κορυφαίος νεοεμφανιζόμενος ποδοσφαιριστής (rookie) στη Σούπερ Λιγκ 2015-16 από το τηλεοπτικό κανάλι μετάδοσης της διοργάνωσης. Για την ίδια διάκριση, υπήρξε μεταξύ των τριών υποψηφίων κατά τις ετήσιες βραβεύσεις του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών (ΠΣΑΠ). Η επιστροφή στον ΠΑΟΚ συνοδεύτηκε από παρουσία μόνο σε δύο αναμετρήσεις του κυπέλλου Ελλάδας, με το σύλλογο να τον δανείζει στην κυπριακή Ανόρθωση τον Ιανουάριο του 2017 και για το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου. Την επόμενη χρονιά (2017-2018), δόθηκε δανεικός στον Ατρόμητο, όπου αποτέλεσε το βασικό αριστερό μπακ της ομάδας. Ο δανεισμός του ανανεώθηκε για έναν ακόμη χρόνο, όμως οι πολύ καλές εμφανίσεις με την ομάδα του Ατρομήτου, ανάγκασαν τους επιτελείς του ΠΑΟΚ να σπάσουν τον δανεισμό του παίκτη κατά την διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου της σεζόν 2018-2019 και να εντάξουν τον Γιαννούλη στο ρόστερ του ΠΑΟΚ. Στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε πρωταθλητής ελλάδος, αλλά και κυπελλούχος, κάνοντας το νταμπλ με την ομάδα του δικεφάλου. Στον τελικό του κυπέλλου αγωνίστηκε σε όλο τον αγώνα.
Τον Χειμώνα του 2021 μετακόμισε στην Νόριτς στην δεύτερη κατηγορία της Αγγλία ς, ως δανεικός για 6 μήνες με οψιόν αγοράς. Το καλοκαίρι του 2021, η Νόριτς υπέγραψε τον Δημήτρη Γιαννούλη για 7,5 εκατ., έχοντας προβιβαστεί στην Πρέμιερ Λίγκ.
Σε εθνικό επίπεδο
Χρίστηκε πρώτη φορά διεθνής με την αντιπροσωπευτικό συγκρότημα κάτω των 21, όταν στις 16 Νοεμβρίου 2015 ο προπονητής του Αντώνης Νικοπολίδης τον χρησιμοποίησε για τα τελευταία λεπτά της εκτός έδρας ήττας με 2-1 από την Ουγγαρία στα πλαίσια των προκριματικών του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων 2017.
Προσωπικά στοιχεία
Είναι ο μικρότερος αδερφός του επίσης αριστεροπόδαρου ακραίου αμυντικού Κώστα Γιαννούλη, διεθνή με την ομάδα των ανδρών Ελλάδας.
Τίτλοι
ΠΑΟΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νόριτς Σίτι Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Προσωπικός αριθμός αναγνώρισης
Ένας προσωπικός αριθμός αναγνώρισης (αγγλικά: Personal identification number, PIN), είναι ένας αριθμητικός ή αλφαριθμητικός κωδικός πρόσβασης που χρησιμοποιείται στη διαδικασία επαλήθευσης της ταυτότητας ενός χρήστη που έχει πρόσβαση σε ένα σύστημα.
Τα PIN χρησιμοποιούνται ευρέως σε smartphones, ως μορφή προσωπικής πιστοποίησης, έτσι ώστε μόνο όσοι γνωρίζουν το PIN θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στη συσκευή. Μετά από μια σειρά αποτυχημένων προσπαθειών εισαγωγής του σωστού PIN, ο χρήστης μπορεί να αποκλείσει ή να μην μπορεί να επιχειρήσει να εισάγει για ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα. Το αν κάποιο από τα προαναφερθέντα φαινόμενα εμφανίζονται μετά από αποτυχημένες προσπάθειες εισαγωγής του PIN εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συσκευή και τις προτιμήσεις του ιδιοκτήτη στις ρυθμίσεις του.
Τα PIN χρησιμοποιούνται και για την ανταλλαγή ιδιωτικών δεδομένων μεταξύ διαφόρων κέντρων επεξεργασίας δεδομένων σε δίκτυα υπολογιστών για χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, κυβερνήσεις και επιχειρήσεις. Οι κωδικοί PIN μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο ταυτότητας τραπεζικών συστημάτων με κατόχους καρτών, κυβερνήσεις με πολίτες, επιχειρήσεις με υπαλλήλους και υπολογιστές με χρήστες.
Σε κοινή χρήση, τα PIN χρησιμοποιούνται σε συναλλαγές ATM ή POS, έλεγχος ασφαλούς πρόσβασης , συναλλαγές μέσω διαδικτύου ή για σύνδεση σε προσαρμοσμένα δίκτυα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασφάλεια
Ευστάθιος Σκεπίδης
Ο Ευστάθιος Σκεπίδης ήταν βυζαντινός στρατηγός του 11ου αιώνα.
Ήταν στρατηγός-κυβερνήτης του Θέματος Λουκανίας γύρω στο 1042. Ο Ευστάθιος πιστοποιείται σαν στρατηγός της Λουκανίας από υπογραφή του σε δημόσιο έγγραφο του 1042, είναι άγνωστο πόσο ήταν διοικητής του θέματος. Το έγγραφο αφορούσε μία απόφαση υπέρ του Clemente Muletzi. Μετά από οκτώ χρόνια, το 1050, το Θέμα καταλήφθηκε από τους Λομβαρδούς κι έπαψε να υπάρχει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Λουκανίας Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Μπεβρόν-αν-Ωζ
Το Μπεβρόν-αν-Ωζ (γαλλικά: Beuvron-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπεβροναί (γαλλικά: Beuvronnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εμμανουήλ Μπενής
Ο Εμμανουήλ Μπενής ήταν Κρητικός οπλαρχηγός Α' Τάξεως του Μακεδονικού αγώνα, επικεφαλής σώματος 50 περίπου ανδρών.
Βιογραφία
Ο Εμμανουήλ Μπενής γεννήθηκε στον Καλλικράτη Σφακίων του Νομού Χανίων.
Τον Μάρτιο του 1906 πέρασε τα ελληνοτουρκικά σύνορα μαζί με 33 άνδρες προκειμένου να ενισχύσουν τον Γ. Κατεχάκη στη Νάουσα. Μετά τη σύγκρουση του Κατεχάκη με τον τουρκικό στρατό, ο Μπενής κατευθύνθηκε στη λίμνη Γιαννιτσών, όπου και έδρασε κατά τους επόμενους μήνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Αεροδρόμιο του Τάλιν
Το Αεροδρόμιο του Τάλιν (εσθονικά: Tallinna lennujaam, IATA: TLL, ICAO: EETN) ή Αεροδρόμιο Λέναρτ Μέρι (εσθονικά: Lennart Meri Tallinna lennujaam) είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στην Εσθονία και χρησιμεύει ως κόμβος για την εθνική αεροπορική εταιρεία Nordica, καθώς και ως δευτερεύων κόμβος για την AirBaltic και την LOT Polish Airlines. Ήταν, επίσης, η βάση της πλέον πτωχευμένης εθνικής αεροπορικής εταιρείας Estonian Air. Το αεροδρόμιο του Ταλίν είναι ανοιχτό τόσο για πτήσεις εσωτερικού όσο και για διεθνείς πτήσεις. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Τάλιν, στην ανατολική όχθη της λίμνης Ουλεμίστε, ενώ για αυτό το λόγο ήταν παλαιότερα γνωστό ως Αεροδρόμιο Ουλεμίστε.
Το αεροδρόμιο χρησιμοποιείται και για στρατιωτικούς σκοπούς. Σε αυτό βρίσκεται βάση αεροσκαφών αναχαιτίσεων, η 384η Μοίρα, που χρησιμοποιεί αεροσκάφη τύπου MiG-23P.
Επιβατών
Οι ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες εκτελούν προγραμματισμένα δρομολόγια όλο το χρόνο ή εποχιακά δρομολόγια από και προς το Αεροδρόμιο του Τάλιν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τάλιν Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ευρώπη Κατηγορία:Διεθνή αεροδρόμια Κατηγορία:Οικονομία της Εσθονίας
Λιμενάρι Μεσσηνίας
Το Λιμενάρι ή Λιμενάριον (επίσημη ονομασία), είναι παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στα Φιλιατρά και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Ο οικισμός βρίσκεται δυτικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 1 μέτρο από τη θάλασσα. Βρέχεται από τα νερά του Ιονίου Πελάγους και απέχει μόλις 1 περίπου χιλιόμετρο από τα Φιλιατρά, των οποίων αποτελεί και το επίνειο.
Ιστορία
Το Λιμενάριον είναι οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φιλιατρών, ενώ από το 1997, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», μέχρι και το 2010 παρέμεινε διοικητικά στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 102 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται με τον τουρισμό και σε διάφορες αγροτικές εργασίες. Το καλοκαίρι ο πληθυσμός αυξάνεται, λόγω του τουρισμού.
Κτίρια και αξιοθέατα
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στα Φιλιατρά. Από τα αξιοθέατα του οικισμού, εκτός από την παραλία του, υπάρχει και ένας πολύ μικρός κολπίσκος, ο οποίος εισχωρεί σε ψηλά βράχια και ονομάζεται «Μπανιέρα». Στην περιοχή του οικισμού υπάρχουν επίσης διάφορες τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Πεζοπορικά μονοπάτια
Τα πεζοπορικά μονοπάτια διαμορφώθηκαν με το πέρασμα των χρόνων από τους ανθρώπους και τα ζώα καθώς τα χρησιμοποιούσαν για να πηγαίνουν από τη μία τοποθεσία στην άλλη, από έναν οικισμό σε έναν άλλον ευκολότερα. Διασχίζοντας τα οι άνθρωποι μπορούσαν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, να μεταφέρουν αγαθά ενώ οι νομάδες κτηνοτρόφοι μετακινούσαν τα κοπάδια τους.
Γενικά χαρακτηριστικά
Σε όλες τις χώρες του κόσμου στα πλαίσια της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης τα φυσικά μονοπάτια έχουν ενσωματωθεί στα προγράμματα των σχολείων (ΗΠΑ, Καναδάς, Αυστραλία, ευρωπαϊκές χώρες) με καθορισμένες διαδρομές για τους μαθητές μέσα στη φύση.
Είδη πεζοπορικών μονοπατιών
Τα ορειβατικά πεζοπορικά μονοπάτια διακρίνονται σε διάφορα είδη ανάλογα το σκοπό για τον οποίο έχουν διαμορφωθεί αλλά και την τοποθεσία στην οποία βρίσκονται :
1) Μονοπάτια αναψυχής (Ε): Πρόκειται για μονοπάτια τα οποία χρησιμοποιούν οι φυσιολάτρες για να εξερευνήσουν μία τοποθεσία και να χαρούν το φυσικό περιβάλλον.
2) Εκπαιδευτικά θεματικά μονοπάτια (L):Πρόκειται για μονοπάτια με ιδιαίτερο φυσικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον για τους επισκέπτες που αναζητούν περισσότερες πληροφορίες για μία περιοχή.
Αρκετές είναι οι περιπτώσεις που τα μονοπάτια αυτού του είδους συνδέονται με συγκεκριμένες παραδοσιακές παραγωγικές διαδικασίες (μονοπάτια του κρασιού, της ελιάς κλπ).
3) Ποδηλατικά μονοπάτια (Β): Πρόκειται για μονοπάτια αναψυχής τα οποία είναι με τέτοιο τρόπο διαμορφωμένα που θεωρούνται κατάλληλα για ποδηλασία. Τα μονοπάτια αυτά δε διασχίζουν προστατευόμενες περιοχές και δεν συναντά ο ποδηλάτης σκαλοπάτια ή βαθμίδες.
4) Μονοπάτια προσβάσιμα σε ΑμεΑ (Α): Πρόκειται για μονοπάτια που είναι με τέτοιο τρόπο χαραγμένα έτσι ώστε να εξυπηρετούν τα άτομα με ειδικές ανάγκες ή ακόμα και για θεραπευτικούς σκοπούς.
5) Μονοπάτια διαβίωσης: Πρόκειται για μονοπάτια που έχουν χαραχτεί μέσα από τις καθημερινές ασχολίες των κατοίκων της υπαίθρου και δε φέρουν σήμανση. Συνδέουν ιδιαίτερα σημεία για τους κατοίκους όπως είναι καλλιεργούμενες εκτάσεις, βοσκοτόπια, νερόμυλοι, δάση για υλοτομία κλπ.
.
Τα πεζοπορικά μονοπάτια στην Ελλάδα
Την τελευταία δεκαετία στη χώρα μας γίνονται αρκετές προσπάθειες για να αναδειχθούν τα πεζοπορικά μονοπάτια. Αρκετά μονοπάτια έχουν επαναχαραχθεί και καθαριστεί ή έχουν διανοιχτεί καινούρια με σκοπό την αναζωογόνηση των περιοχών μέσα από τις οποίες αυτά διέρχονται .αριστερά|μικρογραφία|Σημάνσεις μονοπατιών στην περιοχή Αρχαίος Ελαιώνας στην ΑίγιναΕνδεικτικά μπορούν να αναφερθούν τα ακόλουθα με αλφαβητική σειρά:
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2005-2006
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2005−2006. Το φάιναλ-8 διεξήχθη στο Μαρκόπουλο. Το κύπελλο κατέκτησε για δεύτερη συνεχή χρονιά ο Παναθηναϊκός.
Φάιναλ−8
Μαρκόπουλο, 16 έως 19 Μαρτίου 2006
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2005 2006 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2005 2006 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2005 2006