cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φιναστερίδη
Καρκίνος του προστάτη
Σε άντρες άνω των 55 ετών, η φιναστερίδη μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη χαμηλού βαθμού κακοήθειας, αλλά μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη υψηλού βαθμού και δεν έχει καμία επίδραση στη συνολική επιβίωση.
Υπερβολική ανάπτυξη μαλλιών
Η φιναστερίδη έχει βρεθεί ότι είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία της αυξημένης τριχοφυΐας (υπερβολική ανάπτυξη τριχών προσώπου ή / και σώματος) στις γυναίκες. Σε μια μελέτη 89 γυναικών με υπερανδρογονισμό λόγω του επίμονου συνδρόμου αδρεναρχής, η φιναστερίδη προκάλεσε μείωση κατά 93% στην τριχοφυΐα του προσώπου και κατά 73% μείωση της σωματικού τριχοφυΐας μετά από 2 χρόνια θεραπείας. Άλλες μελέτες που χρησιμοποίησαν φιναστερίδη για την τριχοφυΐα το βρήκαν επίσης σαφώς αποτελεσματικό.
Κοινότητα Καμαριώτου
Η Κοινότητα Καμαριώτου είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα ορίστηκε ο οικισμός Καμαριώτης. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 48 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Μιχαλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Φιναστερίδη
Παρενέργειες
Μια ανασκόπηση της Cochrane του 2010 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι παρενέργειες της φιναστερίδης είναι σπάνιες όταν χρησιμοποιούνται για την ΚΥΠ. Όταν η φιναστερίδη εγκρίθηκε αρχικά για απώλεια μαλλιών το 1997, το FDA ανέφερε ότι φαινόταν καλά ανεκτό, με τις πιο συχνές παρενέργειες να σχετίζονται με τη σεξουαλική λειτουργία. Η φιναστερίδη αντενδείκνυται κατά την εγκυμοσύνη. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων συμβουλεύει ότι η δωρεά αίματος ή πλάσματος πρέπει να αναβάλλεται για τουλάχιστον ένα μήνα μετά τη λήψη της τελευταίας δόσης φιναστερίδης.
Κοινότητα Καμαριώτου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Φιναστερίδη
Παρενέργειες
Οι άνδρες που λαμβάνουν φιναστερίδη δεν πρέπει να εκθέτουν τις έγκυες γυναίκες στο σπέρμα τους, το οποίο μελέτες έχουν δείξει ότι περιέχει φιναστερίδη. Η έκθεση των εγκύων στη φιναστερίδη μπορεί να οδηγήσει στα μωρά των γεννητικών ανωμαλιών συμπεριλαμβανομένου μικροσκοπικού πέους, χωρίς όσχεο και κρυψορχία. Αυτά τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν σε μελέτες πιθήκων ρήσων που εκτέθηκαν σε φιναστερίδη.
Το FDA έχει προσθέσει μια προειδοποίηση στους αναστολείς της 5α-αναγωγάσης σχετικά με τον αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη υψηλού βαθμού, καθώς η θεραπεία της ΚΥΠ μειώνει το PSA (αντιγόνο ειδικό για τον προστάτη), το οποίο θα μπορούσε να καλύψει την ανάπτυξη καρκίνου του προστάτη. Παρόλο που η συνολική συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε άνδρες σε κλινικές δοκιμές για το δόση 5 mg φιναστερίδης δεν αυξήθηκε, υπάρχουν αναφορές καρκίνου του μαστού μετά τη διάθεση στην αγορά σε συνδυασμό με τη χρήση του, αν και τα διαθέσιμα στοιχεία δεν παρέχουν σαφήνεια ως προς το εάν υπάρχει αιτιολογική σχέση μεταξύ της φιναστερίδης και αυτών των καρκίνων. Μια μετα-ανάλυση του 2018 δεν διαπίστωσε υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού με τη χρήση αναστολέων 5α-αναγωγάσης. Μερικοί άνδρες αναπτύσσουν γυναικομαστία (ανάπτυξη του μαστού ή διεύρυνση) μετά τη χρήση φιναστερίδης. Ο κίνδυνος γυναικομαστίας με αναστολείς της 5α-αναγωγάσης είναι χαμηλός σε περίπου 1,5%. Έχουν αναφερθεί συμπτώματα κατάθλιψης και αυτοκτονία.
Σεξουαλική δυσλειτουργία
Η φιναστερίδη προκαλεί βραχυπρόθεσμη σεξουαλική δυσλειτουργία σε ορισμένους άνδρες, η οποία μπορεί να επιμείνει σε ορισμένους άνδρες μετά τη διακοπή του φαρμάκου. Υπάρχουν αναφορές περιπτώσεων επίμονης μειωμένης λίμπιντο ή στυτικής δυσλειτουργίας μετά τη διακοπή του φαρμάκου και το FDA ενημέρωσε την ετικέτα για να ενημερώσει τους ανθρώπους για αυτές τις αναφορές.
Η ανασκόπηση της Cochrane του 2010 διαπίστωσε ότι σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, οι άνδρες που λαμβάνουν φιναστερίδη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για ανικανότητα, στυτική δυσλειτουργία, μειωμένη λίμπιντο και διαταραχή εκσπερμάτωσης για το πρώτο έτος θεραπείας. Ο κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν δοσοεξαρτώμενος, με υψηλότερο κίνδυνο για τους άνδρες που έλαβαν 5 mg σε σύγκριση με το 1 mg. Τα ποσοστά έγιναν επίσης αδιάκριτα από το εικονικό φάρμακο μετά από 2–4 χρόνια και αυτές οι παρενέργειες βελτιώθηκαν συνήθως με την πάροδο του χρόνου. Μια μετα-ανάλυση του 2016 διαπίστωσε ότι η σεξουαλική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της στυτικής δυσλειτουργίας, της απώλειας λίμπιντο και της μειωμένης εκσπερμάτωσης, μπορεί να εμφανιστεί στο 3,4 έως 15,8% των ανδρών που έλαβαν φιναστερίδη ή δουταστερίδη. Αυτό το αρνητικό αποτέλεσμα έχει συνδεθεί με χαμηλότερη ποιότητα ζωής και μπορεί να προκαλέσει άγχος στις σχέσεις.
Μακροπρόθεσμα
Η φιναστερίδη μπορεί να προκαλέσει επίμονες δυσμενείς σεξουαλικές, νευρολογικές και σωματικές επιπτώσεις σε ένα υποσύνολο ανδρών. Αυτό έχει χαρακτηριστεί σύνδρομο μετά τη φιναστερίδη, που χαρακτηρίζεται από αναφερόμενα σεξουαλικά και σωματικά συμπτώματα όπως απώλεια λίμπιντο, στυτική δυσλειτουργία, εκσπερματικές διαταραχές, μείωση του μεγέθους του πέους, καμπυλότητα του πέους, μειωμένη αίσθηση, διεύρυνση του αρσενικού μαστού, μυϊκή ατροφία, κόπωση και σοβαρή ξηρότητα δέρμα. Άτομα με σύνδρομο μετά από φιναστερίδη μπορεί να εμφανίσουν κατάθλιψη και άγχος, γνωστική εξασθένηση και αυτοκτονικές σκέψεις.
Το σύνδρομο μετά από φιναστερίδη μπορεί επίσης να μειώσει τα επίπεδα νευροστεροειδών όπως η αλλοπρεγνανολόνη στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι το 1,4% ανέπτυξε επίμονη σεξουαλική δυσλειτουργία.
Μια έρευνα του Reuters το 2019 έδειξε ότι η Merck βρήκε ενδείξεις επίμονων παρενεργειών στις αρχικές κλινικές δοκιμές τους και δεν τις αποκάλυψε στην προειδοποιητική τους ετικέτα. Ανακάλυψαν τα δικογραφίες που κατέδειξαν ότι η Merck παρουσίασε εσφαλμένα το αρχείο ασφαλείας της Propecia μετά από κλινικές δοκιμές στα μέσα του 1990.
Υπερβολική δόση
Η φιναστερίδη έχει μελετηθεί σε ανθρώπους σε εφάπαξ δόσεις έως 400 mg και σε συνεχείς δόσεις έως 80 mg / ημέρα για τρεις μήνες, χωρίς να παρατηρούνται παρενέργειες. Αυτές οι δόσεις υπερβαίνουν κατά πολλές φορές τις τυπικές δόσεις φιναστερίδης του 1 mg / ημέρα και 5 mg / ημέρα που χρησιμοποιούνται κλινικά. Δεν υπάρχει ειδικό συνιστώμενο αντίδοτο για υπερδοσολογία φιναστερίδης.
Αλληλεπιδράσεις
Δεν έχουν παρατηρηθεί σημαντικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της φιναστερίδης και περιορισμένης επιλογής φαρμάκων.
Φαρμακοδυναμική
Η φιναστερίδη οδηγεί σε μείωση των κυκλοφορούντων επιπέδων DHT κατά περίπου 65 έως 70% με από του στόματος δοσολογία 5 mg / ημέρα και επίπεδα DHT στον αδένα του προστάτη έως και 80 έως 90% με από του στόματος δόση 1 ή 5 mg/ημέρα. Παράλληλα, τα κυκλοφορούντα επίπεδα τεστοστερόνης αυξάνονται κατά περίπου 10%, ενώ οι τοπικές συγκεντρώσεις τεστοστερόνης στον προστάτη αδένα αυξάνονται κατά περίπου 7 φορές και τα τοπικά επίπεδα τεστοστερόνης στα θυλάκια των τριχών αυξάνονται κατά περίπου 27 έως 53%. Μια από του στόματος δοσολογία φιναστερίδης μόνο 0,2 mg/ημέρα έχει βρεθεί ότι επιτυγχάνει σχεδόν τη μέγιστη καταστολή των επιπέδων DHT (68,6% για 0,2 mg / ημέρα σε σχέση με 72,2% για 5 mg / ημέρα). Η φιναστερίδη δεν καταστέλλει εντελώς την παραγωγή DHT επειδή δεν έχει σημαντικές ανασταλτικές επιδράσεις στο ισοένζυμο τύπου 5α-αναγωγάσης, με περισσότερο από 100 φορές λιγότερη ανασταλτική ισχύ για τον τύπο Ι σε σύγκριση με τον τύπο II (IC50 = 313 nM και 11 nM, αντίστοιχα). Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τους αναστολείς και των τριών ισοενζύμων της 5α-αναγωγάσης όπως η δουταστερίδη, τα οποία μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα DHT σε ολόκληρο το σώμα κατά περισσότερο από 99%. Εκτός από την αναστολή της 5α-αναγωγάσης, η φιναστερίδη έχει επίσης βρεθεί ότι αναστέλλει ανταγωνιστικά την 5β-αναγωγάση (AKR1D1). Ωστόσο, η συγγένεια του με το ένζυμο είναι ουσιαστικά μικρότερη από ό, τι για την 5α-αναγωγάση (τάξη μεγέθους μικρότερη από εκείνη της 5α-αναγωγάσης τύπου Ι ) και ως εκ τούτου είναι απίθανο να έχει κλινική σημασία.
Όσον αφορά το 2012, οι ιστοί στους οποίους εκφράζονται τα διαφορετικά ισοένζυμα της 5α-αναγωγάσης δεν είναι πλήρως σαφείς. Αυτό συμβαίνει επειδή διαφορετικοί ερευνητές έχουν βρει διαφορετικά αποτελέσματα με διαφορετικά αντιδραστήρια, μεθόδους και ιστούς που εξετάστηκαν. Ωστόσο, τα διαφορετικά ισοένζυμα της 5α-αναγωγάσης φαίνεται να εκφράζονται ευρέως, με αξιοσημείωτους ιστούς που περιλαμβάνουν τον προστάτη αδένα, τις σπερματοδόχες κύστεις, τους όρχεις, τα επιδιδυμίδια, το δέρμα, τα θυλάκια των τριχών, το ήπαρ, τα νεφρά και τον εγκέφαλο, μεταξύ άλλων.
Αναστέλλοντας την 5α-αναγωγάση και εμποδίζοντας έτσι την παραγωγή DHT, η φιναστερίδη μειώνει τη σηματοδότηση ανδρογόνων σε ιστούς όπως ο προστάτης και το τριχωτό της κεφαλής. Στον προστάτη, αυτό μειώνει τον όγκο του προστάτη, το οποίο βελτιώνει την BPH και μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη. Η φιναστερίδη μειώνει τον όγκο του προστάτη κατά 20 έως 30% σε άνδρες με καλοήθη υπερπλασία του προστάτη. Η αναστολή της 5α-αναγωγάσης μειώνει επίσης το επιδιδυμικό βάρος και μειώνει την κινητικότητα και τη φυσιολογική μορφολογία των σπερματοζωαρίων στην επιδιδυμίδα.
Φαρμακοκινητική
Η μέση από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της φιναστερίδης είναι περίπου 65%. Η απορρόφηση της φιναστερίδης δεν επηρεάζεται από την τροφή. Σε σταθερή κατάσταση με 1 mg / ημέρα φιναστερίδης, οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις ήταν 9,2 ng / mL (25 nmol / L). Αντίθετα, μετά από μία μόνο δόση 5 mg φιναστερίδης, τα μέσα επίπεδα κορυφής φιναστερίδης ήταν 37 ng / mL (99) nmol / L), και οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυξήθηκαν κατά 47 σε 54% μετά το 2,5 εβδομάδες συνεχούς καθημερινής χορήγησης. Ο όγκος κατανομής της φιναστερίδης είναι 76 L.  Η δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα είναι 90%.  Το φάρμακο βρέθηκε να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, ενώ τα επίπεδα στο σπέρμα βρέθηκαν να μην είναι ανιχνεύσιμα.
Ιστορία
Το 1942, ο Τζέιμς Χάμιλτον παρατήρησε ότι ο ευνουχισμός πριν από την εφηβεία αποτρέπει την μετέπειτα ανάπτυξη της ανδρικής φαλάκρας σε ενήλικες άνδρες. Το 1974, η Τζούλιαν Ιμπεράτο-ΜακΓκίνλεϊ του κολλέγιου Κορνέλ στη Νέα Υόρκη παρακολούθησε ένα συνέδριο για γενετικές ανωμαλίες. Έχει αναφερθεί σε μια ομάδα intersex παιδιά στην Καραϊβική τα οποία εμφανίστηκαν σεξουαλικά διφορούμενα κατά τη γέννηση, και αρχικά μεγάλωσαν ως κορίτσια, αλλά στη συνέχεια μεγάλωσαν τα εξωτερικά αρσενικά γεννητικά όργανα και άλλα αρσενικά χαρακτηριστικά μετά την έναρξη της εφηβείας. Αυτά τα παιδιά, παρόλο που μεγάλωσαν ως κορίτσια μέχρι την εφηβεία, ήταν γενικά ετεροφυλόφιλα και ονομάστηκαν " Guevedoces " από την τοπική τους κοινότητα, που σημαίνει "πέος στα δώδεκα" στα ισπανικά. Η ερευνητική της ομάδα διαπίστωσε ότι αυτά τα παιδιά μοιράστηκαν μια γενετική μετάλλαξη, προκαλώντας ανεπάρκεια του ενζύμου 5α-αναγωγάσης και της ανδρικής ορμόνης διυδροτεστοστερόνης (DHT), η οποία βρέθηκε ότι ήταν η αιτιολογία πίσω από ανωμαλίες στην ανδρική σεξουαλική ανάπτυξη. Κατά την ενηλικίωση, αυτά τα άτομα παρατηρήθηκαν ότι είχαν μικρότερους προστάτες που ήταν υπανάπτυκτοι και επίσης παρατηρήθηκε ότι δεν εμφάνιζαν την ανδρική φαλάκρα.
Το 1975, αντίγραφα της παρουσίασης της Ιμπεράτο-ΜακΓκίνλεϊ βιαβάστηκαν από τον Π. Ρόι Βαγγέλος, ο οποίος τότε υπηρετούσε ως επικεφαλής βασικής έρευνας της Merck. Ήταν ενθουσιασμένος από την ιδέα ότι τα μειωμένα επίπεδα DHT οδήγησαν στην ανάπτυξη μικρότερων προστάτων. Ο Δρ. Βαγγέλος στη συνέχεια προσπάθησε να δημιουργήσει ένα φάρμακο που θα μπορούσε να μιμηθεί την κατάσταση που βρέθηκε σε αυτά τα παιδιά για τη θεραπεία ηλικιωμένων ανδρών που έπασχαν από καλοήθη υπερπλασία του προστάτη.
Η φιναστερίδη αναπτύχθηκε από τη Merck με τον κωδικό κωδικό MK-906. Μια ομάδα με επικεφαλής τον χημικό Γκάρι Ράσμουσον και τον βιολόγο Τζέρι Μπρουκς ανέπτυξε πιθανούς αναστολείς της 5α-αναγωγάσης με βάση τους αναστολείς της μεταβατικής κατάστασης, χρησιμοποιώντας μια επαναληπτική διαδικασία μοριακού σχεδιασμού, δοκιμών και επανασχεδιασμού. Το 1992, η φιναστερίδη (5 mg) εγκρίθηκε από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για τη θεραπεία της ΚΥΠ, την οποία η Merck κυκλοφόρησε με την επωνυμία Proscar. Οι Ράσμουνσον και Μπροοκς παρέλαβαν το βραβείο «Εφευρέτης της Χρονιάς» της IPO το 1993 για τη δουλειά τους στη φιναστερίδη. Το 1997, η Merck πέτυχε να λάβει έγκριση από το FDA για μια δεύτερη ένδειξη τη φιναστερίδη (1 mg) για τη θεραπεία της τριχόπτωσης ανδρικού μοτίβου, η οποία διατέθηκε στο εμπόριο με την επωνυμία Propecia. Ήταν ο πρώτος αναστολέας της 5α-αναγωγάσης που εισήχθη και ακολουθήθηκε από τη δουταστερίδη το 2001. Η πρώτη μελέτη της φιναστερίδης στη θεραπεία της τριχοφυΐας στις γυναίκες δημοσιεύθηκε το 1994.
Αθλητισμός
Από το 2005 έως το 2009, ο Παγκόσμιος Οργανισμός κατά του Ντόπινγκ απαγόρευσε τη φιναστερίδη επειδή ανακαλύφθηκε ότι το φάρμακο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει την κατάχρηση στεροειδών. Καταργήθηκε από τη λίστα από την 1η Ιανουαρίου 2009, αφού βελτιώσεις στις μεθόδους δοκιμών κατέστησαν την απαγόρευση περιττή. Οι αθλητές που χρησιμοποίησαν φιναστερίδη και είχαν απαγορευτεί από τον διεθνή διαγωνισμό περιλαμβάνουν τον δρομέα σκέλετος Ζακ Λουντ, τον αθλητή ελκήθρου Σεμπαστιέν Γκατούζο, τον ποδοσφαιριστή Ρομάριο και τον τερματοφύλακα χόκεϊ επί πάγου Χοσέ Τεοντόρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λακτάμες Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο ουρογεννητικό σύστημα Κατηγορία:Στεροειδή Κατηγορία:Σεξουαλικές ορμόνες
Αποσιωπητικά
Τα αποσιωπητικά ( … ) είναι σημείο στίξης που χρησιμοποιείται όταν μια φράση δεν ολοκληρώνεται και παραλείπεται μια λέξη ή ένα τμήμα της φράσης.
Με τα αποσιωπητικά δηλώνονται επίσης συναισθήματα, όπως συγκίνηση, οργή κ.τ.λ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σημεία στίξης
Κρητικό τυρί
Ιστορία του Τυριού
Η ιστορία του τυριού αρχίζει το 7.000 π.χ. όταν στην Μέση Ανατολή, συγκεκριμένα στο Ιράν, εξημερώθηκαν τα πρώτα μηρυκαστικά. Πολλές χιλιάδες χρόνια αργότερα, περίπου στο 4.000 π.Χ., εμφανίζονται τα πρώτα αιγοπρόβατα στις ακτές της Μεσογείου. Συμφωνά με κάποιο μύθο η πρώτη παρασκευή τυριού έγινε τυχαία από κάποιο Άραβα έμπορο, που ταξίδευε στην έρημο κουβαλώντας μαζί του γάλα, σε ένα ασκί από στομάχι προβάτου. Η πηθιά στα τοιχώματα του στομαχιού και η ζέστη προκάλεσαν την πήξη του γάλακτος.
Η αξία του ως τροφίμου εκτιμήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες τόσο ώστε να το αποκαλέσουν θεϊκό δώρο. Η πρώτη μαρτυρία εκτροφής αιγοπροβάτων και διατροφής με αιγοπρόβειο γάλα είναι στην ελληνική μυθολογία. Ο Δίας, κυνηγημένος από τον πατέρα του τον Κρόνο φυγαδεύεται από τη μητέρα του, τη Ρέα, σε ένα σπήλαιο στο όρος Δίκτη της Κρήτης. Εκεί μεγαλώνει με την φροντίδα μιας κατσίκας, της Αμάλθειας και τρέφεται με τα γαλακτοκομικά προϊόντα της Κρήτης,
Η κτηνοτροφία της Κρήτης από τότε δεν έχει αλλάξει χαρακτήρα. Στηρίζεται σε μικρά ζώα, αιγοπρόβατα και καθόλου σε αγελάδες. Επίσης σε ελεύθερη βοσκή ή περιορισμένη σταβλισμένη κτηνοτροφία. Τα ζώα της Κρήτης είναι όλο το χρόνο ελεύθερα ή σε μητάτα και τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με Κρητικά βότανα και θάμνους.
Στην Κρήτη αυτοφυούν φυτά και θάμνοι με ξεχωριστό άρωμα και υψηλή θρεπτική αξία. Η ιδιαιτερότητα αυτή της χλωρίδας, σε συνδυασμό με τις ντόπιες ράτσες ζώων, συμβάλλει στο να έχουμε ένα προϊόν με ιδιαίτερο χαρακτήρα. Οι ντόπιες ράτσες ζώων είναι πλήρως εγκλιματισμένες στις κλιματολογικές συνθήκες του νησιού και έτσι δεν υπάρχει ανάγκη χρήσης φαρμάκων και αντιβιοτικών.
Η παραδοσιακή μορφή της κτηνοτροφίας στηρίζεται σε εμπειρία πολλών αιώνων με την μοναδική ουσιαστική διαφορά ότι η επεξεργασία του γάλακτος πλέον δεν γίνεται δίπλα στις στάνες άλλα σε τυροκομικές εγκαταστάσεις που διατηρούν τις παραδοσιακές μορφές τυροκόμησης.
Στις σύγχρονες μονάδες αιγοπροβατοτροφίας το γάλα δεν συλλέγεται με τον παραδοσιακό τρόπο. Κατά το άρμεγμα, το ζώα οδηγούνται στις αρμεκτικές μηχανές από όπου το γάλα, μέσω μηχανών κλειστού κυκλώματος σωληνώσεων, καταλήγει στις δεξαμενές. Έτσι έχουμε την ελάχιστη δυνατή επαφή του ανθρώπου και επιτυγχάνουμε την υψηλή ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος. Το Τυρί στο Κρητικό τραπέζι
Το παραδοσιακό τυρί δεν θεωρείται μόνο τρόφιμο αλλά και φορέας πληροφοριών για τη χλωρίδα, τις γευστικές συνήθειες, την κοινωνική καλλιέργεια και το τρόπο ζωής της συγκεκριμένης περιοχής προέλευσης.
Η διατροφική αξία του τυριού
Τα γαλακτοκομικά προϊόντα που καταναλώνονταν ήταν το κατσικίσιο και το πρόβειο γάλα, τα οποία χρησιμοποιούνταν και στην παρασκευή τυριού και γιαουρτιού, τα οποία καταναλώνονταν καθημερινά σε μικρές όμως ποσότητες. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων μειώνει τον κίνδυνο υπέρτασης, εγκεφαλικού επεισοδίου και καρκίνου του παχέος εντέρου. Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι η μεγάλη κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων με όλα τα λιπαρά ενδεχομένως να σχετίζεται με αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, η οποία όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί σε αρκετές μελέτες ; ;. Σε γενικές γραμμές, η κατανάλωση των γαλακτοκομικών προϊόντων με μέτρο δεν ενέχει κινδύνους για την υγεία, ενώ αντίθετα παρουσιάζει σημαντικά οφέλη και πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στα πλαίσια μιας ισορροπημένης διατροφής.
Ανθότυρος
Τυρί από μίγμα τυρογάλακτος και φρέσκου γάλακτος με συνεκτική μάζα και ελάχιστο αλάτι. Έχει μέγιστη υγρασία 70% και ελάχιστη λιποπεριεκτικότητα 65% επί ξηρού. Παράγεται από πρόβειο και κατσικίσιο γάλα. Ωριμάζει με τον χρόνο και τη βοήθεια αλατιού, σκληραίνει και χάνει υγρασία. Η ονομασία του μπορεί να προέρχεται από το άνθος του τυριού η και από τον άθο του τυριού, όπου άθος σημαίνει στάχτη, μια και το τυρί όταν ωριμάσει μοιάζει σαν να έχουν ρίξει στάχτη από πάνω του. Είναι κατάλληλο για μακαρόνια.
Γαλομυζήθρα
Τυρί, με πολύ απλή διαδικασία τυροκόμησης, όπου το γάλα μετατρέπεται σε τυρί με φυσική όξυνση, δηλαδή κόβει. Δεν είναι εμπορεύσιμο τυρί και γίνεται κυρίως στα σπίτια. Έχει την ίδια υφή και γεύση με τη Χανιώτικη μυζήθρα και τη κρητική ξινομυζήθρα. Είναι νόστιμο, απαλό με ελαφριά ξινίλα. Ιδανικό για τον κρητικό ντάκο.
Πηχτόγαλο Χανίων
Τυρί που παρασκευάζεται στον νομό Χανίων της Κρήτης. Έχει γιαουρτώδη υφή και ελαφρά υπόξινη γεύση. Παράγεται από μη παστεριωμένο πρόβειο η μίγμα αιγοπρόβειου γάλακτος. Έχει υγρασία 65%, λιπαρά επί ξηρού 50%, πρωτεΐνες 16-20%, αλάτι περίπου 1 %. Χρησιμοποιείται σε πίτες ή τρώγεται αυτούσιο. Με αυτό το τυρί γίνεται η χανιώτικη μπουγάτσα.
Κεφαλοτύρι
Τυρί με συνεκτική μάζα και υποκίτρινο χρώμα. Η γεύση του είναι αλμυρή, πικάντικη και λιπαρή. Παρασκευάζεται σε πολλά μέρη της Ελλάδος από γάλα πρόβειο, η μείγμα πρόβειου και κατσικίσιου. Η λιποπεριεκτικότητα του 40% επί ξηρού, και μέγιστη υγρασία 38% με αρκετή ποσότητα αλατιού. Ιδανικό για μια μακαρονάδα.
Μαλάκα
Είναι η τυρόμαζα που προκύπτει στο πρώτο στάδιο της τυροκόμησης της γραβιέρας. Είναι ελαστική και ομοιογενής και χρησιμοποιείται αποκλειστικά σε πίτες και κυρίως τη Χανιώτικη τούρτα που γίνεται με 4 τυριά, αρνίσιο κρέας και δυόσμο.
Μυζήθρα
Ένα τυρί που φτιάχνεται σ’ όλη την Ελλάδα και προέρχεται από το τυρόγαλο της τυροκόμησης άλλου τυριού. Μέσα στο τυρόγαλο προστίθεται φρέσκο γάλα, ζεσταίνεται πάλι με πυθιά και προκύπτει ένα μαλακό φρέσκο τυρί σχεδόν άπαχο με απαλή και ουδέτερη γεύση. Υψηλή σε λιπαρά γι αυτό πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο σε περίπτωση δίαιτας. Έχει κατά μέσο όρο 70% υγρασία, και 50% λιπαρά επί ξηρού. Χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική. Συνοδεύει φρέσκα φρούτα και προσφέρεται ως ορεκτικό ή σαν επιδόρπιο με μέλι.
Ξινομυζήθρα
Ένα αποκλειστικά Κρητικό τυρί, όπου το τυρόγαλα μαζί με φρέσκο γάλα αφήνονται για 24 ώρες σε φυσική θερμοκρασία να ξινίσουν. Παράγεται από πρόβειο ή μίγμα αιγοπρόβειου γάλακτος. Έχει υγρασία 50%, λιπαρά 23%, πρωτεΐνες 15% και αλάτι 2%. Είναι Ιδανικό για πίτες και δίαιτες.
Στάκα
Μεταξύ τυριού και γιαουρτιού ένα ακόμα διαφορετικό γαλακτοκομικό προϊόν. Η τσίπα (κρέμα) του γάλακτος από το άρμεγμα αλατίζεται ελαφρά και φυλάσσεται. Όταν μαζευτεί ικανοποιητική ποσότητα ζεσταίνεται σε χαμηλή φωτιά για αρκετές μέρες και προστίθεται μικρή ποσότητα αλευριού, έτσι χωρίζουν οι πρωτεΐνες από το λίπος. Το λίπος μαζεύεται χωριστά και είναι το περίφημο στακοβούτυρο ενώ η άσπρη και πηκτή μάζα των πρωτεϊνών είναι η διάσημη στάκα. Μαγειρεύεται με αβγά, με μακαρόνια, πιλάφι ή και σε πίτες, ενώ καταναλώνεται και ωμό υπό μορφή τυροσαλάτας.
Τυροζούλι
Παραδοσιακό τυρί της οικόσιτης αιγοπροβατοτροφίας. Παρασκευάζεται από βρασμένο γάλα και πήζεται με ξινό, ξύδι ή και γάλα συκιάς αντί πηθιάς. Ελαφρά αλατισμένο ή και ανάλατο με ελαστική υφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κρήτης Κατηγορία:Ελληνικά τυριά
Αρετσού
Η Αρετσού ήταν ελληνική παραλιακή κωμόπολη (η αρχαία Αρέθουσα, όπως πιστεύεται) που βρίσκεται στην είσοδο του Κόλπου του Ιζμίτ (Νικομήδεια), στη θάλασσα του Μαρμαρά. Ήταν λιμένας προσέγγισης των τουρκικών ατμοπλοίων "Μαχ-σουσέ" και υφίσταται σταθμός της σιδηροδρομικής γραμμής Χαϊντάρ Πασά - Βαγδάτης. Θεωρείται πατρίδα του Αδαμάντιου Κοραή.
Μετά το άδοξο τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας ολοκληρώθηκε και ο διωγμός του ελληνικού πληθυσμού που εγκαταστάθηκε στη παραλιακή συνοικία Νέα Αρετσού, ΝΑ. της Θεσσαλονίκης. Μέρος των Αρετσιανών εγκαταστάθηκε επίσης στην Νέα Ιωνία Βόλου καθώς και στην νεοϊδρυθείσα κοινότητα Αναβύσσου Αττικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προποντίδα Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Βιθυνίας
Α.Μ.Σ. Βρασίδας Νέας Περάμου
Ο '''Α.Μ.Σ. Βρασίδας Νέας Περάμου''' είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και εδρεύει στη Νέα Πέραμο του νομού Καβάλας. Οι εντός έδρας αγώνες του συλλόγου διεξάγονται στο γήπεδο Νέας Περάμου. Η ομάδα αγωνίζεται στις κατηγορίες της ΕΠΣ Καβάλας.
Ιστορία
Ο «Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Βρασίδας Νέας Περάμου» ιδρύθηκε το 1968. Πήρε την ονομασία του από τον ομώνυμο Σπαρτιάτη αξιωματικό, ο οποίος σκοτώθηκε στην περιοχή της Νέας Περάμου.
Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στη Δ΄ Εθνική κατηγορία την περίοδο 1993–94, τερματίζοντας στην 18η και τελευταία θέση του 12ου Ομίλου, συγκεντρώνωντας 12 βαθμούς, οπότε και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας (ΕΠΣΚ). Την περίοδο 1997–98, ήταν η δεύτερη φορά που η ομάδα μετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής, φτάνοντας στη 15η θέση του 6ου Ομίλου με 32 βαθμούς, υποβιβαζόμενη έτσι στις τοπικές κατηγορίες.
Για την περίοδο 2009–10, η ομάδα μετείχε στον 1ο Όμιλο της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας, καταλαμβάνοντας τη 12η θέση, ακριβώς κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού με 41 βαθμούς, με αποτέλεσμα την επιστροφή στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Καβάλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βρασίδας Νέας Περάμου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
Πέδρο δε Κάνδια
Ο Πέδρο δε Κάνδια (Pedro de Candia, Ηράκλειο, Κρήτη, 1485 - Τσούπας, Περού, 16 Σεπτεμβρίου 1542) ήταν στρατιώτης ειδικευμένος στα πυροβόλα όπλα και στα κανόνια. Πιθανότατα καταγόταν από την Κρήτη (Χάνδακας, σημερινό Ηράκλειο) εάν αναλογιστούμε το επώνυμό του. Ήταν από τους πρώτους Έλληνες που πάτησαν το πόδι τους στην αμερικανική ήπειρο. Προσέφερε τις υπηρεσίες του στον ισπανικό στρατό την εποχή της κατάκτησης και του αποικισμού της Αμερικής. Συγκεκριμένα ο ίδιος πήρε μέρος στην κατάκτηση του Περού και τη διάλυση της αυτοκρατορίας των Ίνκας.
Γεννήθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα, πιθανότατα στην Κρήτη. Υπηρέτησε αρχικά στην ισπανική βασιλική φρουρά και πολέμησε ενάντια στους Τούρκους στην Ιταλία. Αργότερα πήγε στην Αμερική ακολουθώντας τον κυβερνήτη Πέδρο ντε λος Ρίος. Εκεί ακολούθησε τον Φρανθίσκο Πιθάρρο στις κατακτήσεις του στο Περού ως διοικητής του πυροβολικού. Πήρε μέρος στη διάσημη Μάχη της Καχαμάρκα, όπου 200 Ισπανοί αντιμετώπισαν 7000 Ίνκας. Έλαβε μεγάλο μέρος του των λύτρων για την αρπαγή του αυτοκράτορα των Ίνκας Αταουάλπα κατά τη διάρκεια της μάχης.
Περιπλανήθηκε στην περιοχή του Περού και επισκέφτηκε αυτοπροσώπως πολλά χωριά ιθαγενών για να αξιολογήσει την κατάσταση τους. Συνόδεψε τον Φρανθίσκο Πιθάρρο πίσω στην Ισπανία για να πληροφορήσουν τον βασιλιά της Ισπανίας Καρολο Ε'. Ο βασιλιάς τίμησε τον Κρητικό και του έδωσε τον τίτλο του διοικητή του πυροβολικού του στόλου, και δήμαρχο μιας πόλης στο Περού.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Κούσκο έφτιαχνε όπλα για τον Πιθάρρο που πολεμούσε ενάντια στον Ισπανό Αλμάγρο. Μετά την ήττα του Πιθάρρο συμμετείχε στην εξερευνητική αποστολή κατάκτησης της Αμπάγια, μιας φανταστικής περιοχής κάπου στον Αμαζόνιο. Αναπόφευκτα η αποστολή απέτυχε.
Συνελήφθη ύστερα από διαταγή του Ερνάντο Πιθάρρο. Απογοητευμένος από τη συμπεριφορά των πρώην συμμάχων του και εγκαταλελειμμένος από τους φίλους του αποφάσισε να αυτομολήσει και να πάρει το μέρος του Αλμάγκρο. Ο Πέδρο δε Κάντια δολοφονήθηκε το 1542. Ο Αλμάγκρο φοβούμενος ότι ο Πέδρο δε Κάντια θα τον πρόδιδε, τον σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια έχοντας ως αφορμή ένα περιστατικό κακοχρησίας των όπλων με υπαίτιο τον Πέδρο ντι Κάντια.
Δείτε ακόμα
Κατηγορία:Έλληνες κονκισταδόρες Κατηγορία:Έλληνες εξερευνητές
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2016-2017
Το Πρωτάθλημα Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών της περιόδου 2016-17 αποτέλεσε την 44η διοργάνωση από τη δημιουργία της Β' Εθνικής Κατηγορίας. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και οι ομάδες που διαγωνίστηκαν σε αυτό είχαν τη νομική μορφή ερασιτεχνικών σωματείων.
Το πρόγραμμα της αγωνιστικής δράσης περιέλαβε Κανονική Περίοδο των 30 Αγωνιστικών (2 Γύροι των 15 Αγωνιστικών), ενώ έλαβαν χώρα και συμπληρωματικοί αγώνες κατάταξης μεταξύ των πρωτοπόρων ομάδων των δύο Ομίλων.
Στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 32 σύλλογοι, οι οποίοι μοιράστηκαν για πρακτικούς και οικονομικούς λόγους σε δύο Ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Στον Όμιλο Βορρά τον τίτλο του Πρωταθλητή κατέκτησε ο Α.Σ. Καστοριάς, το πρώτο τρόπαιο της Κατηγορίας αυτής που έχει να επιδείξει ο σύλλογος. Στον Όμιλο Νότου την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα κατέλαβε για τρίτη φορά στην ιστορία του ο Γ.Σ. Περιστερίου.
Προκριματική Φάση
Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου 2015-16 της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, την άνοδο στη Β' Εθνική εξασφάλισαν απευθείας οι Πρωταθλητές και Δευτεραθλητές καθενός από τους τέσσερις Ομίλους του Πρωταθλήματος. Επιπλέον διεξήχθησαν αγώνες κατάταξης ανάμεσα στους τρίτους και τέταρτους των δύο Ομίλων Βορρά και Νότου αντίστοιχα, ώστε να δημιουργηθεί μια ιεραρχία ανόδου σε περίπτωση που έμεναν κενές θέσεις στη Β' Εθνική εκτός προγράμματος. Ειδικότερα διεξήχθησαν οι ακόλουθοι αγώνες:
Βορράς
Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος Βορρά, η οποία αποτέλεσε και τη μοναδική φάση εφόσον δεν διεξήχθησαν Play-Offs ή Play-Outs, διεξήχθη από τις 2 Οκτωβρίου 2016 μέχρι τις 21 Μαΐου 2017. Τα σωματεία που έλαβαν μέρος αναμετρήθηκαν μεταξύ τους ανά ζεύγη από δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος διεξήχθη στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 στη Θεσσαλονίκη. Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ήταν τα ακόλουθα:
Νότος
Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος Νότου, η οποία αποτέλεσε και τη μοναδική φάση εφόσον δεν διεξήχθησαν Play-Offs ή Play-Outs, διεξήχθη από τις 2 Οκτωβρίου 2016 μέχρι τις 21 Μαΐου 2017. Τα σωματεία που έλαβαν μέρος αναμετρήθηκαν μεταξύ τους ανά ζεύγη από δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος διεξήχθη στις 7 Σεπτεμβρίου 2016 στην Αθήνα. Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ήταν τα ακόλουθα:
Αγώνες μπαράζ
Στην περίπτωση που για τον οποιοδήποτε λόγω προέκυπταν επιπλέον κενές θέσεις στις παραπάνω κατηγορίες, κρίθηκε απαραίτητο να προκαθοριστεί μια σειρά προτεραιότητας για άνοδο μέσω διαδικασίας μπαράζ.Συγκεκριμένα, οι ομάδες που κατέλαβαν την τρίτη και τέταρτη θέση σε βορρά και νότο, διασταυρώθηκαν μεταξύ τους για έναν επιπλέον αγώνα σε ουδέτερη έδρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρών 2016 2017 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρών 2016 2017
Σεθένης
Ο Σεθένης ή Σέθενις (Sethenes ή Senedj ή Sened ή Nesut-Senedj) ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου της δεύτερης δυναστείας. Ο Σεθένης αναφέρεται από τον Αιγύπτιο ιστορικό Μανέθων από το βιβλίο του Αιγυπτιακά το οποίο διασώθηκε μέσω άλλον συγγραφέων. Από τους συγγραφείς αυτούς τον Σεθένη τον αναφέρει μόνο ο Αφρικανός, οι υπόλοιποι αναφέρουν απλώς τρεις βασιλείς χωρίς ονόματα. Όπως μας αναφέρει ο Αφρικανός ήταν ο 5ος στη σειρά βασιλιάς της δυναστείας διάδοχος του Τλας, και στη διάρκεια της βασιλείας του που ήταν 41 έτη, δεν συνέβη τίποτα αξιοσημείωτο.
Το όνομα του αναφέρεται και στη λίστα των Φαραώ της Άβυδου, σε πάπυρο που βρίσκεται σήμερα στο μουσείο του Βερολίνου, όπως και στον κανόνα του Τορίνο ο οποίος είναι ασαφής ως προς τα χρόνια που βασίλεψε 54 ή 70. Ο τάφος του στη νεκρόπολη της Σακκάρα δεν έχει βρεθεί ακόμα, και συμπεραίνεται ότι πρέπει να ήταν ήταν μικρός και όχι μεγαλοπρεπείς, από αυτό συμπεραίνεται ότι η βασιλεία του ήταν σύντομη, από 4 έως 10 έτη.
Σε ναό στη Γκίζα που έχει χτιστεί με πέτρες από άλλο μνημείο έχει βρεθεί όνομα παρόμοιο με το δικό του, ενός άντρα που λεγόταν Shery που αναφέρεται ότι έζησε την περίοδο της βασιλείας του Σένεθης.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1978 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1978 πραγματοποιήθηκε στις 13 Αυγούστου στο Καυτανζόγλειο Στάδιο.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μίλος Σρέγιοβιτς από τη Γιουγκοσλαβία. Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε ο Άντρις Γκιόρος από τη Ρουμανία και το χάλκινο ο Ατανάς Τσότσεφ από τη Βουλγαρία. Έλαβαν μέρος 8 αθλητές από 5 χώρες.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 13 Αυγούστου.
Μετέχουσες χώρες
• 4
Πίνακας μεταλλίων (1929—1978)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1978. Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1978 1978
Σόλων Ζέφυρος Γρηγοριάδης
Ο Σόλων Ζέφυρος Γρηγοριάδης (Έδεσσα, 1912 - Αθήνα, 24 Οκτωβρίου 1994) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του δημοκρατικού στρατηγού Νεόκοσμου Γρηγοριάδη, γεννήθηκε το 1912 στην Έδεσσα της Μακεδονίας όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια και σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων του Πολεμικού Ναυτικού, απ' όπου αποφοίτησε με το βαθμό του μάχιμου σημαιοφόρου το 1932, σε ηλικία 20 ετών. Ωστόσο, δεν ακολούθησε μόνο καριέρα αξιωματικού, αλλά τον κέρδισε παράλληλα και η δημοσιογραφία. Από το 1935 άρχισε τη δημοσιογραφική του καριέρα ως αρθρογράφος στην εφημερίδα Έθνος σε θέματα διεθνούς στρατηγικής, πολιτικής και οικονομίας.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής προσχώρησε στο ΕΑΜ. Έδρασε ως αξιωματικός και διοικητής μοίρας του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Ναυτικού (ΕΛΑΝ) και ως συντάκτης στον παράνομο αντιστασιακό Τύπο, ενώ μετείχε στις πολιτικές ζυμώσεις ως εθνοσύμβουλος (πληρεξούσιος Έδεσσας) στο Εθνικό Συμβούλιο που συνήλθε στους Κορυσχάδες της Ευρυτανίας το 1944. Ήταν επίσης πολεμικός ανταποκριτής και κάλυψε με αποστολές του πάρα πολλά σημαντικά γεγονότα, όπως τον πόλεμο του Βιετνάμ, την εξέγερση στην Τσεχοσλοβακία (1968) κτλ.
Ειδικότερα, ήταν ο πρώτος Έλληνας δημοσιογράφος που πήγε στο Βιετνάμ (1965) ως πολεμικός ανταποκριτής και φέρεται να πήρε συνέντευξη από τον Χο Τσι Μινχ, ο οποίος γνώριζε την Έδεσσα και την περιοχή της από την εποχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το ύφος του χαρακτηρίζεται από συνδυασμό ιστορικής ακριβολογίας και γλαφυρότητας της αφήγησης, καθοριστικός παράγοντας της εκδοτικής επιτυχίας των έργων του. Πολλά άρθρα του για τη διεθνή στρατηγική και πολιτική δημοσιεύθηκαν στο διεθνή Τύπο και σε επίσημες στρατιωτικές επιθεωρήσεις.
Στο συγγραφικό του έργο (για το σύνολο του οποίου τιμήθηκε με το βραβείο του Ιδρύματος Αθανασίου Μπότση) περιλαμβάνονται τα πονήματα Η Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974, Υπόθεση Κέρκυρας: Αύγουστος 1923, Εποποιία και Κατάρρευση: Από την Αλβανία στην Κατοχή, Συνοπτική Ιστορία της Εθνικής Αντίστασης, Δεκέμβρης-Εμφύλιος 1944-1949, Μετά τον Εμφύλιο, Ιστορία της δικτατορίας 1967-1974, Οικονομική Ιστορία Νεώτερης Ελλάδας κ.α.
Απεβίωσε το 1994, σε ηλικία 82 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας
Ο Ριχάρδος Β΄ (αγγλικά: Richard II, Μπορντώ, 6 Ιανουαρίου 1367 - Λονδίνο, 14 Φεβρουαρίου 1400) από τον Οίκο του Ανζού-Πλανταγενετών ήταν βασιλιάς της Αγγλίας από το 1377 έως την καθαίρεσή του, το 1399.
Ο Ριχάρδος Β΄ ήταν γιος του Εδουάρδου του «Μαύρου Πρίγκηπα» και της Ιωάννας του Κεντ και έγινε διάδοχος του παππού του, Εδουάρδου Γ΄, σε ηλικία 10 ετών. Κατά τη διάρκεια που ήταν ανήλικος την αντιβασιλεία ασκούσε ο θείος του, Ιωάννης της Γάνδης, ενώ συνεκλήθησαν τρία συνεχή συμβούλια (1377 - 1380) την περίοδο της ακυβερνησίας. Ο Ιωάννης της Γάνδης εξασκούσε εξ' ολοκλήρου και την εξωτερική πολιτική. Όταν ενηλικιώθηκε ο Ριχάρδος αντιμετώπισε την Εξέγερση των Χωρικών, κάτι που τον έκανε να συνθηκολογήσει με τον Ουώτ Τάυλερ και να συγκεντρώσει στρατό για να τους αντιμετωπίσει. Τελικώς εκτέλεσε τους αρχηγούς, καταστέλλοντας την επανάσταση. Σταδιακά, άρχισε να γίνεται αντιπαθητικός στον αγγλικό λαό και την αριστοκρατία. Δεν είχε διπλωματικές ικανότητες συνδιαλλαγής, κάτι που τον οδήγησε στην πτώση του (1399). Παντρεύτηκε δύο φορές: την πρώτη την Άννα της Βοημίας (1383), κόρη του Καρόλου Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία πέθανε το 1394, και στη συνέχεια προχώρησε σε δεύτερο γάμο (1396) με την επτάχρονη Ισαβέλλα των Βαλουά, χωρίς να αποκτήσει κληρονόμους.
Στέψη του Ριχάρδου Β΄ ως βασιλιά της Αγγλίας
thumb|right|250px|Ο Ριχάρδος Β΄ προσκυνά το [[Θείο Βρέφος υπό τη συνοδεία του Εδουάρδου του «Μάρτυρα», του Εδουάρδου του «Ομολογητή» και του Ιωάννη του «Βαπτιστή» - μικρογραφία του Διπτύχου του Ουίλτον (1395 - 1400).]] Ο Ριχάρδος του Μπορντώ ήταν μικρότερος γιος του Εδουάρδου, του «Μαύρου Πρίγκηπα», και της Ιωάννας, Κόμισσας του Κεντ, της Ωραίας Κόρης του Κεντ. Ο πατέρας του ήταν σπουδαίος στρατιωτικός ηγέτης τα πρώτα χρόνια του Εκατονταετούς Πολέμου, με αποκορύφωμα τον θρίαμβο στο Πουατιέ (1356), όπου συνέλαβε τον Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας. Ωστόσο, έχοντας αρρωστήσει από δυσεντερία το 1370, χωρίς ν' αποκατασταθεί η υγεία του έως τον θάνατό του, αποφάσισε να εγκαταλείψει τις μάχες και να επιστρέψει στην πατρίδα του την Αγγλία. Η μητέρα του Ιωάννα του Κεντ, πριν τον γάμο της με τον «Μαύρο Πρίγκηπα», είχε γίνει το μήλο της έριδος ανάμεσα στον Τόμας Χόλλαντ, 1ο Κόμη του Κεντ, και τον Ουίλλιαμ Μόνταγκιου, 2ο Κόμη του Σώλσμπερυ, όπου επικράτησε ο πρώτος. Μετά τον θάνατο του Χόλλαντ (1360) η μητέρα του παντρεύτηκε τον Εδουάρδο, τον «Μαύρο Πρίγκηπα». Η Ιωάννα του Κεντ ήταν στενή συγγενής με τον Εδουάρδο, καθώς ήταν πρώτη εξαδέλφη του πατέρα του, Εδουάρδου Γ΄, και εγγονή του Εδουάρδου Α΄, και επομένως χρειάστηκε παπική έγκριση προκειμένου να προχωρήσει ο γάμος.
Ο Ριχάρδος Β΄ γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1367 στα ανάκτορα του Μπορντώ, την εποχή που ο πατέρας του ήταν δούκας της Ακουιτανίας. Σύμφωνα με κάποιες πηγές της εποχής, τρεις βασιλείς, της Καστίλλης, της Ναβάρρας και της Πορτογαλίας, ήταν παρόντες την ώρα της γέννησής του. Αυτή η ανέκδοτη ιστορία, καθώς και το γεγονός ότι η γέννηση του Ριχάρδου Β΄ συνέπεσε ανήμερα με τη γιορτή των Θεοφανείων, έδωσαν τροφή να δημιουργηθούν πολλά ανέκδοτα για το πρόσωπο του, όπως η λατρευτική εικόνα του "Δίπτυχου του Ουίλτον", όπου απεικονίζεται ως ένας από τους τρεις βασιλείς που προσκυνούν την Παναγία και το «Θείο Βρέφος». Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Εδουάρδος του Ανγκουλέμ, πέθανε το 1371 σε ηλικία 5 ετών, και ο ίδιος έγινε ο επόμενος διάδοχος του αγγλικού θρόνου μετά τον πατέρα του. Όταν ο πατέρας του υπέκυψε στην ασθένειά του το 1376, δημιουργήθηκε σύντομα ο φόβος ότι ο θείος του, Ιωάννης της Γάνδης, προετοιμαζόταν να σφετεριστεί τον θρόνο, λόγος για τον οποίο οι ευγενείς έχρισαν άμεσα τον μικρό Ριχάρδο, Πρίγκηπα της Ουαλίας (παραδοσιακά ο τίτλος του διαδόχου του αγγλικού θρόνου), με όλα τα αξιώματα του πατέρα του. Στις 21 Ιουνίου της επόμενης χρονιάς (1377) πέθανε και ο ηλικιωμένος παππούς του Ριχάρδου, Εδουάρδος Γ΄, και ο δεκάχρονος Ριχάρδος στέφθηκε βασιλιάς της Αγγλίας, στις 16 Ιουλίου 1377. Καθώς υπήρχε η απειλή του φιλόδοξου Ιωάννη της Γάνδης να σφετεριστεί τον θρόνο, φρόντισαν να τον αποκλείσουν από το «Συμβούλιο της Αντιβασιλείας». Εντούτοις, ο Ιωάννης της Γάνδης μαζί με τον μικρότερο αδελφό του, Θωμά του Γούντστοκ, Kόμη του Μπάκιγχαμ, σταδιακά απέκτησαν μεγάλη επιρροή στο Συμβούλιο. Παράλληλα, οι βασιλικοί σύμβουλοι και ιδιαιτέρως ο Σάιμον ντε Μπέρλυ και ο Ρόμπερτ ντε Βηρ, 9ος Κόμης της Οξφόρδης, Δούκας της Ιρλανδίας, προκάλεσαν σταδιακά εις βάρος τους μεγάλη δυσαρέσκεια από τη Βουλή των Κοινοτήτων, λόγω της υψηλής φορολογίας κατά την περίοδο 1377-1381, προκειμένου να πραγματοποιηθούν στρατιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες όμως απέτυχαν στο σύνολό τους. Από το 1381 η δυσαρέσκεια στις κατώτερες λαϊκές τάξεις αυξήθηκε σημαντικά.
Οι πρώτες αντιδράσεις εναντίον του λόγω υψηλής φορολογίας
Ο Βασιλιάς συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις ενεργά παρά τη μικρή του ηλικία αφού ήταν μόλις 14 ετών, και στις 13 Ιουνίου προσπάθησε να στρατοπεδεύσει στις όχθες του Γκρίνουιτς, αλλά οι επαναστάτες τον ανάγκασαν να επιστρέψει στον Πύργο του Λονδίνου. Την επόμενη μέρα στις 14 Ιουνίου συμφώνησε να συναντηθεί με τους επαναστάτες αλλά αυτή η κίνηση τούς ενθάρρυνε ακόμα περισσότερο να συνεχίσουν τις λεηλασίες και τους φόνους. Ο Ριχάρδος Β΄ συναντήθηκε την επόμενη μέρα με τον αρχηγό των επαναστατών Ουώτ Τάιλερ στο Σμίθφιλντ και δέχθηκε όλα τα αιτήματα του, αλλά οι επαναστάτες δεν θεωρούσαν τον Βασιλιά αξιόπιστο. Η ένταση στη συνέχεια αυξήθηκε σημαντικά όταν ο δήμαρχος του Λονδίνου έριξε τον Τάιλερ κάτω από το άλογό του και τον σκότωσε. Ο Βασιλιάς πήρε την κατάσταση στα χέρια του για να ηρεμήσει τα πνεύματα, συγχώρησε τους εξεγερθέντες και τους επέτρεψε να επιστρέψουν στα κτήματά τους. Σύντομα όμως άλλαξε στάση καταπατώντας τις "χάρτες της ελευθερίας" που παραχώρησε στους χωρικούς, και αυτό οδήγησε σε νέες εξεγέρσεις στο Έσσεξ, τις οποίες ο Ριχάρδος κατέστειλε εύκολα, και στις 28 Ιουνίου στο Μπιλλερίκεϋ νίκησε και τους τελευταίους αντάρτες υποτάσσοντάς τους ολοκληρωτικά. Ο Ριχάρδος Β΄ παρά την πολύ μικρή ηλικία του έδειξε τεράστιο θάρρος και τόλμη απέναντι στους εξεγερμένους, γεγονός που αύξησε σημαντικά την αλαζονεία του και μαζί με αυτή τα κινήματα και τις ανταρσίες εναντίον του, κάτι που θα του στοίχιζε σύντομα τον ίδιο τον θρόνο και τη ζωή του.
Η Επανάσταση των Χωρικών στάθηκε αιτία να γραφτεί για πρώτη φορά το όνομα του Ριχάρδου Β΄ στα ιστορικά χρονικά. Η πρώτη του ενέργεια μετά την επανάσταση ήταν να παντρευτεί στις 20 Ιανουαρίου 1382 την Άννα της Βοημίας, κόρη του Καρόλου Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της συζύγου του Ελισάβετ της Πομερανίας. Ο γάμος ήταν καθαρά διπλωματικής φύσεως για να εξασφαλίσει ισχυρές συμμαχίες στον πόλεμο εναντίον της Γαλλίας, αφού βρισκόταν ακόμα σε έξαρση ο Εκατονταετής Πόλεμος, και να διασπάσει στα δύο τις δυνάμεις της Ευρώπης κερδίζοντας την υποστήριξη των Γερμανών, αλλά ξεσήκωσε πλήθος αντιδράσεων στην Αγγλία και δεν έφερε ούτε τις νίκες τις οποίες ο ίδιος ο Ριχάρδος είχε υποσχεθεί. Η Άννα πέθανε από την πανώλη (1394), μην έχοντας κάνει παιδιά με τον Ριχάρδο, ο οποίος θρήνησε έντονα τον θάνατό της.
Η επανάσταση των Χωρικών
Ο Ριχάρδος Β΄ απέκτησε σύντομα έναν προσωπικό κύκλο ευνοουμένων του στη βασιλική αυλή, ο ένας από αυτός ήταν ο Μιχαήλ ντε λα Πολ, ο οποίος καταγόταν από τυχάρπαστη οικογένεια εμπόρων. Ο Ριχάρδος τον έκανε καγκελάριο (1383) και δημιούργησε για λογαριασμό του την κομητεία του Σάφολκ (1385), κάτι που τον έφερε σε μεγάλη σύγκρουση με τους υπόλοιπους βαρόνους. Ένας άλλος από τους ευνοουμένους του ήταν ο Ρόμπερτ ντε Βηρ, Κόμης της Οξφόρδης, τον οποίο στη συνέχεια ευνόησε τόσο πολύ που του παραχώρησε τον νέο τίτλο του δούκα της Ιρλανδίας (1386). Ο χρονικογράφος Τόμας Ουόλσινγχαμ που αντιπαθούσε τον Ριχάρδο Β΄, αναφέρει ομοφυλοφιλικές σχέσεις ανάμεσα σε αυτόν και τον Ρόμπερτ ντε Βηρ. Εντάσεις δημιουργήθηκαν με το "Γαλλικό Ζήτημα", καθώς ενώ η βασιλική αυλή ήθελε διαπραγματεύσεις με τους Γάλλους, οι κόμητες της Γάνδης και του Μπάκινγχαμ ήθελαν μια μεγάλη εκστρατεία για να προστατεύσουν τις αγγλικές κτήσεις στη Γαλλία. Επίσης προετοιμασίες για διεξαγωγή σταυροφορίας απέτυχαν, το οποίο προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια. Ο Ριχάρδος στη συνέχεια στράφηκε εναντίον των Σκωτσέζων οι οποίοι ήταν σύμμαχοι των Γάλλων. Το 1385 ξεκίνησε την εκστρατεία του στον βορρά για να τους τιμωρήσει, αλλά δεν κατάφερε τίποτα και αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω αυξάνοντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Επίσης μια εξέγερση στη Γάνδη απέτρεψε μια γαλλική επίθεση στη νότια Αγγλία. Οι σχέσεις του Ριχάρδου Β΄ με τον θείο του Ιωάννη της Γάνδης σταδιακά έγιναν όλο και χειρότερες, μέχρι που ο θείος του έφτασε στο σημείο να εγκαταλείψει την Αγγλία προκειμένου να διεκδικήσει τον θρόνο της Καστίλλης (1386), εν μέσω φημών ότι προετοίμαζε πραξικόπημα. Με τη φυγή του Ιωάννη της Γάνδης τον ρόλο της αντιπολίτευσης εναντίον του Βασιλιά ανέλαβαν ο έτερος θείος του, Θωμάς του Γούντστοκ, Δούκας του Μπάκιγχαμ, ο οποίος είχε γίνει τότε δούκας του Γκλώστερ, και ο Ρίτσαρντ Φιτζάλαν, Κόμης του Αράντελ.
Η απειλή για την επίθεση των Γάλλων άρχισε να γίνεται πολύ περισσότερο έντονη μετά το 1386. Την ίδια χρονιά στο κοινοβούλιο ο Μάικλ ντε λα Πολ, ευνοούμενος του Βασιλιά, πρότεινε τρομερά υψηλούς φόρους. Το κοινοβούλιο με την πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης του Δούκα του Γκλώστερ και του Κόμη του Αράντελ, αρνήθηκε κατηγορηματικά τις προτάσεις καθαιρώντας τον καγκελάριο. Ο Βασιλιάς παρά τις αντιδράσεις αρνήθηκε ν΄ αποσύρει τη στήριξή του στον Μάικλ ντε λα Πολ. Το έκανε μονάχα όταν είδε τον κίνδυνο εκθρόνισής του, και μια ομάδα δημιουργήθηκε για να ελέγξει την κρατική οικονομία για ένα χρόνο. Ο Ριχάρδος Β΄ ανέλαβε την πρωτοβουλία να κάνει ο ίδιος περιοδεία στη χώρα για να υποστηρίξει το έργο του, από τον Φεβρουάριο έως τον Νοέμβριο του 1387. Δημιούργησε και μια μεγάλη στρατιωτική βάση στο Τσέσαϊρ και προσπάθησε μέσω του ανώτατου δικαστή Ρόμπερτ Τρεσίλιαν να κηρύξει τις αποφάσεις του κοινοβουλίου προδοτικές και παράνομες. Με την επιστροφή του στο Λονδίνο ο Ριχάρδος βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Θωμά Γούντστοκ, ο οποίος είχε γίνει δούκας του Γκλώστερ, τον Αράντελ και τον Τόμας ντε Μπήτσαμ, Κόμη του Ουώρικ, οι οποίοι κατηγόρησαν τον Μάικλ ντε λα Πολ ως εθνικό προδότη. Ο Ριχάρδος Β΄ παρίστανε ότι ξεκινά τις διαπραγματεύσεις με τους επαναστάτες αλλά στην πραγματικότητα περίμενε τις ενισχύσεις από τη στρατιωτική του βάση στο Τσέσαϊρ. Οι επαναστάτες ενώθηκαν με τον Ερρίκο του Μπόλινμπροουκ (μελλοντικό Ερρίκο Δ΄), γιο του Ιωάννη της Γάνδης, και τον Τόμας ντε Μόουμπρεϋ, Κόμη του Νόττιγχαμ και Δούκα του Νόρφοκ. Η στάση έμεινε στην ιστορία ως Επανάσταση των Λόρδων. Στις 20 Δεκεμβρίου 1387 οι επαναστάτες συνέλαβαν τον ντε Πολ και τον υποχρέωσαν να δραπετεύσει από τη χώρα.
Συμφιλίωση του Ριχάρδου με τους επαναστάτες
thumb|right|250px|Η σύλληψη του Ριχάρδου Β΄ από τον Κόμη του Νορθάμπερλαντ - Χρονικά του Ζαν Φρουασσάρ (1475). Ο Βασιλιάς δεν είχε πλέον καμιά άλλη επιλογή από το να συμβιβαστεί με τους επαναστάτες. Ο μεγαλογαιοκτήμονας σύμμαχος του Ριχάρδου Β΄, Σερ Νίκολας Μπρεμπρ, και ο ανώτατος δικαστής Ρόμπερτ Τρεσίλιαν εκτελέστηκαν, και ο Μάικλ ντε λα Πολ καταδικάστηκε ερήμην του σε θάνατο αφότου είχε δραπετεύσει, ενώ ακολούθησαν πολλές άλλες εκτελέσεις και οι κύκλοι του Βασιλιά επήλθαν υπό διάλυση. Ο Ριχάρδος σταδιακά προσπάθησε ν΄ αποκαταστήσει τις βασιλικές εξουσίες του, εκμεταλλευόμενος τις μεγάλες αστοχίες των πολεμοχαρών επαναστατών, οι οποίοι είχαν κηρύξει πόλεμο στη Γαλλία, αλλά απέτυχαν όλες οι προσπάθειές τους, όπως απέτυχε και η επιχείρηση που πραγματοποίησαν εναντίον της Σκωτίας. Ο Ριχάρδος είχε φτάσει ήδη στα 21 του χρόνια και ήταν αρκετά ώριμος για την εποχή του για ν΄ αναλάβει προσωπικά τη διοίκηση του βασιλείου. Ζήτησε συγχώρεση από τους Άγγλους για τα προηγούμενα λάθη του ισχυριζόμενος ότι παρασύρθηκε από τους κακούς του συμβούλους. Ο θείος του από την άλλη, Ιωάννης της Γάνδης, επέστρεψε στην Αγγλία (1389) και έδειξε αρκετά συγκαταβατικός μαζί του. Η πολιτική του ήταν αντίθετη με αυτή των επαναστατών επιθυμώντας ειρήνη με τη Γαλλία, καθώς με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε ν΄ απαλλάξει τους υπηκόους του από την υπερβολικά υψηλή φορολογία την οποία θα έφερνε αναγκαστικά ο πόλεμος. Τα γεγονότα στη συνέχεια απέδειξαν ότι, αν και φαινόταν ειρηνικός, δεν είχε ξεχάσει με κανέναν τρόπο τη συμπεριφορά που είχαν δείξει τα προηγούμενα χρόνια οι επαναστάτες σε βάρος του, περισσότερο δε τον είχε ενοχλήσει η εκτέλεση του αγαπημένου του δασκάλου, Σάιμον του Μπέρλι.
Με εξασφαλισμένη τη σταθερότητα και την ειρήνη με τη Γαλλία αποφάσισε ν΄ ασχοληθεί με την Ακουιτανία, με πρόθεση και πρόταση να την επεκτείνει (1393), αλλά ο Γάλλος Βασιλιάς τού ζήτησε να του δίνει όρκο υποτέλειας για να το κάνει, κάτι που ο Ριχάρδος αρνήθηκε επειδή οι Άγγλοι όταν το άκουσαν ήταν έτοιμοι να εξεγερθούν. Το 1396 έκλεισε ειρήνη με τους Γάλλους για 28 χρόνια, σύμφωνα με την οποία συμφώνησε να παντρευτεί την κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας, Ισαβέλλα, όταν ερχόταν σε ηλικία γάμου. Η πρόταση έφερε νέα αντίδραση από τους Άγγλους επειδή η Ισαβέλλα ήταν μονάχα 6 ετών και θ΄ αργούσε πολύ να γεννηθεί ο διάδοχος. Ο Ριχάρδος Β΄ ενώ προσπάθησε με κάθε τρόπο να διατηρήσει την ειρήνη με τη Γαλλία και τη Σκωτία, ακολούθησε διαφορετική τακτική με την Ιρλανδία. Οι Άγγλοι άρχοντες απειλήθηκαν στο νησί από τους Ιρλανδούς οπλαρχηγούς, ζητώντας την επέμβαση του Βασιλιά τους. Το φθινόπωρο του 1394 ο Ριχάρδος αναχώρησε για την Ιρλανδία, στην οποία έμεινε μέχρι τον Μάιο του 1395, με 8.000 άνδρες, τη μεγαλύτερη πολεμική δύναμη που είχε φτάσει ποτέ στο νησί στο Μεσαίωνα. Η επιχείρηση είχε μεγάλη επιτυχία και όλοι οι Ιρλανδοί οπλαρχηγοί υποτάχθηκαν. Ήταν το μοναδικό μεγάλο κατόρθωμα του Ριχάρδου Β΄ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, αλλά η αγγλική κυριαρχία στην Ιρλανδία δεν θα κρατούσε πολύ.
Προστάτης των τεχνών
Στην προσπάθειά του να επιβάλλει την εξουσία του, ο Ριχάρδος ασχολήθηκε και με την καλλιέργεια της εικόνας του ως βασιλιά. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του προσέταξε την απεικόνισή του σε μεγάλους ζωγραφικούς πίνακες σχεδιασμένους πάνω σε ξύλινη επιφάνεια εκ των οποίων μονάχα δύο έχουν διασωθεί: ένα πορτραίτο σε μεγάλη κλίμακα στο Αββαείο του Ουέστμινστερ (περ. 1390) και το Δίπτυχο του Ουίλτον (1394-1399), ένα αναδιπλούμενο έργο που πιθανώς προοριζόταν για να συντροφεύει τον Ριχάρδο στην ιρλανδική εκστρατεία. Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα έργα του διεθνούς γοτθικού ρυθμού που δημιουργήθηκε σε βασιλικές και αυτοκρατορικές Αυλές της Ευρώπης, όπως της Πράγας και των Παρισίων. Οι δαπάνες του Ριχάρδου σε κοσμήματα, πολυτελή υφάσματα και έργα μεταλλουργίας υπερείχαν των πινάκων ζωγραφικής αλλά, όπως και με τα εικονογραφημένα χειρόγραφά του, σώζονται ελάχιστα έργα που μπορούν να συνδεθούν με αυτόν εκτός από ένα στέμμα, "ένα από τα καλύτερα δημιουργήματα της χρυσοχοΐας γοτθικού ρυθμού" το οποίο πιθανότατα ανήκε στη σύζυγό του, Άννα.