cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επαρχία Μπουένος Άιρες
Ιστορία
Ο Πέδρο ντε Μεντόσα ίδρυσε την «Παναγία των Καλών Ανέμων» (Santa María del Buen Ayre)το 1536. Αν και η πρώτη επαφή με τους αυτόχθονες ήταν ειρηνική, σύντομα εξελίχθηκε σε μια ανταγωνιστική σχέση. Η πόλη εκκενώθηκε το 1541. Ο Χουάν ντε Γκαράι ίδρυσε εκ νέου τον οικισμό το 1580 με την ονομασία «Λιμένας Αγίας Τριάδας και Παναγίας των Καλών Ανέμων» (Santísima Trinidad y Puerto Santa María de Los Buenos Aires).
Εν μέσω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης με τους αυτόχθονες, οι κτηνοτροφικές δραστηριότητες επεκτάθηκαν πέρα από το Μπουένος Άιρες, το λιμάνι του οποίου ήταν πάντα το κέντρο της οικονομικής δραστηριότητας της περιοχής. Μετά τη δημιουργία της Αντιβασιλείας του Ρίο ντε λα Πλάτα στα τέλη του 18ου αιώνα, η εξαγωγή κρέατος, δέρματος και άλλων προϊόντων μέσω του λιμανιού του Μπουένος Άιρες, ήταν η βάση της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής.
Ιησουίτες προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εκχριστιανίσουν και να εξευρωπαΐσουν τους αυτόχθονες με ειρηνικό τρόπο. Μια σχετική ισορροπία επιτεύχθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν ο ποταμός Σαλάδο έγινε το σύνορο μεταξύ των δύο πολιτισμών, παρά τις συχνές μαλόνες (επιθέσεις ιθαγενών σε συνοριακούς οικισμούς). Το τέλος αυτής της πολιτικής κατάστασης συνέβη το 1879, με την Κατάκτηση της Ερήμου (Conquista del Desierto), κατά την οποία οποία οι αυτόχθονες εξοντώθηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά.
Κυβέρνηση
Το Σύνταγμα της Επαρχίας Μπουένος Άιρες αποτελεί τον επίσημο νομοθετικό χάρτη της επαρχίας.
Στην Αργεντινή, το σημαντικότερο σώμα επιβολής του νόμου είναι η Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Αργεντινής, αλλά πρόσθετο έργο επιτελείται από την Επαρχιακή Αστυνομία του Μπουένος Άιρες.
Γεωγραφία
Η Επαρχία Μπουένος Άιρες, με έκταση 307.571 τετραγωνικά χιλιόμετρα (118.754 τετραγωνικά μίλια), είναι λίγο μεγαλύτερη από την Ιταλία. Το τοπίο είναι κυρίως επίπεδο, με δύο σχετικά χαμηλές οροσειρές. Αυτές είναι η Σιέρα ντε λα Βεντάνα (κοντά στην Μπαΐα Μπλάνκα) και η Σιέρα ντε Ταντίλ (Ταντίλ). Το υψηλότερο σημείο είναι το Σέρο Τρες Πίκος (1.239 μέτρα) και ο μακρύτερος ποταμός είναι ο Ρίο Σαλάδο (μήκους 700 χιλιομέτρων).
Ως μέρος της Πάμπας, ο καιρός της επαρχίας επηρεάζεται έντονα από τον ωκεανό, με θερμά καλοκαίρια και εύκρατους χειμώνες. Η υγρασία είναι υψηλή και οι βροχοπτώσεις είναι άφθονες και κατανέμονται καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους. Οι δυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές είναι ξηρότερες.
Παραπομπές
Μπουενος Αιρες
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1979-1980
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1979-1980 κατέκτησε η Άιντραχτ Φρανκφούρτης κερδίζοντας σε διπλό τελικό την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Χρυσανθακόπουλοι
Οι Χρυσανθακόπουλοι, περισσότερο γνωστοί ως Κουμανιώτες, ήταν αγωνιστές του Επανάστασης του 1821, καταγόμενοι από το ορεινό χωριό Κούμανι του Νομού Αχαΐας. Πολέμησαν σε πολλές μάχες, επί το πλείστον εντός της Πελοποννήσου αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Πρόκειται για τους αδελφούς Θάνο, Κωνσταντίνο, Δημήτριο, Σταμάτη και Αγγελή. Ο Σταμάτης μάλιστα έπεσε μαχόμενος την 25 Μαρτίου στον Ξεσηκωμό της Πάτρας. Το πραγματικό επώνυμο τους ήταν Χρυσανθακόπουλοι αλλά ήταν ευρέως γνωστοί ως Κουμανιώτες, λόγω του τόπου καταγωγής τους, και τελικά το «Κουμανιώτης» υιοθετήθηκε ως επώνυμο της οικογενείας και αυτό πέρασε και στις μετέπειτα γενιές.
Πριν από την Επανάσταση του 1821 υπήρξαν καπεταναίοι και υπηρέτησαν στα Αγγλικά τάγματα των Επτανήσων ως αξιωματικοί, πιθανώς διωκόμενοι από τους Οθωμανούς, αφού, όπως αναφέρεται το 1816, τους δόθηκε αμνηστία. Εκεί διδάχτηκαν την οπλασκία και τις στρατιωτικές κινήσεις. Με την κήρυξη της ελληνικής επανάστασης, επέστρεψαν στην Αχαΐα και με τις γνώσεις τους αυτές παρουσιάστηκαν στην επανάσταση ως διδάσκαλοι. Δημιούργησαν δικά τους στρατιωτικά σώματα και σημαία και πολέμησαν γενναία με αυτά κατά την πολιορκία των Πατρών και αλλού. Το 1827 τα αδέλφια Κουμανιώτες διορίστηκαν αρχηγοί των όπλων της Επαρχίας Πατρών.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Ιστορικές οικογένειες της Αχαΐας
Κοινότητα Καλού Χωριού Μιραμπέλλου Λασιθίου
Η Κοινότητα Καλού Χωρίου Λασιθίου είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Καλόν Χωρίον. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Φορτί, Πύργος, Ίστρο καθώς και τη νησίδα Βρυονήσι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
μικρογραφία|448x448εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Συνολικά η κοινότητα έχει 1.198 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Βάρδα. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Τζέιμς Νιούμαν
Ο Τζέιμς Ρίτσαρντ Νιούμαν είναι Άγγλος τραγουδιστής-τραγουδοποιός με βάση το Λονδίνο. Είναι ο αδερφός του ποπ σταρ Τζον Νιούμαν. Στα βραβεία Brit Awards 2014, κέρδισε το βραβείο Brit Award for British Single of the Year μετά τη συνυπογραφή του στο τραγούδι "Waiting All Night". Είχε επιλεχθεί να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 στο Ρότερνταμ με το τραγούδι "My Last Breath", προτού ο διαγωνισμός ακυρωθεί λόγω της πανδημίας COVID-19. Ωστόσο, επανεπιλέχθηκε μέσω του BBC για να εκπροσωπήσει την χώρα στον διαγωνισμό του 2021. Βέβαια, συγκέντρωσε συνολικά, τόσο από τις ψήφους των κριτικών επιτροπών, όσο και την ψήφο του κοινού, 0 βαθμούς. Η τελευταία φορά που έγινε, αντίστοιχα για το Ηνωμένο Βασίλειο, ήταν το 2003 με το συγκρότημα Jemini.
Τραγούδια που συνυπέγραψε
ήταν στα φωνητικά. ήταν συνεμφανιζόμενος ερμηνευτής.
Embers
Το "Embers" είναι τραγούδι του Άγγλου τραγουδιστή Τζέιμς Νιούμαν, που κυκλοφόρησε στις 11 Μαρτίου 2021. Το τραγούδι έχει προγραμματιστεί να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Γιουλιάαν Τένιερς
Ο Γιουλιάαν Τένιερς (φλαμανδικά: Juliaan Teniers ή Juliaen Teniers, Αμβέρσα, 1572 - Αμβέρσα, 1615) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και ένα από τα μέλη της μεγάλης οικογένειας καλλιτεχνών Τένιερς.
Βιογραφία
Ο Γιουλιάαν Τένιερς γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Ήταν ετεροθαλής αδελφός του Ντάβιντ Τένιερς του πρεσβύτερου και θείος του Ντάβιντ Τένιερς του νεότερου. Νυμφεύτηκε την Σουζάννα Κουανιέ, αδελφή του ζωγράφου Χίλλις ΙΙ Κουανιέ στις 23 Απριλίου 1595. Απέκτησαν τουλάχιστον τρία παιδιά: Τον Γιαν Μπάπτιστ, τον Μέλχιορ και την Γιοάννα.
Ο Γιουλιάαν έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1595 και έγινε επίσης μέλος του Armenbus, υποοργάνωσης της Συντεχνίας που είχε ιδρυθεί το 1538, σύμφωνα με το παράδειγμα άλλων επαγγελμάτων, για να υποστηρίξει τα μέλη της, τα οποία, λόγω ασθένειας ή ατυχήματος, δεν ήσαν πλέον σε θέση να υποστηρίξουν οικονομικά την οικογένειά τους ή των οποίων οι συγγενείς ήταν φτωχοί και αδυνατούσαν να πληρώσουν τα έξοδα ταφής. Αυτός και η σύζυγός του έζησαν στην οδό Koningstraat μέχρι το 1597, οπότε αγόρασαν την οικία De Roos στην οδό Vaartstraat. Μεταξύ 1595 και 1608 είχε τουλάχιστον ένδεκα μαθητές, από τους οποίους μόνον ο Γκασπάρ φαν ντεν Χούκε και ο αδελφός του Ντάβιντ έγιναν διάσημοι ζωγράφοι.
Ο Γιουλιάαν Τένιερς απεβίωσε λίγο πριν την 11η Μαρτίου 1615.
Έργο
Μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του ο Γιουλιάαν ζωγράφισε σκηνές για έργα που εκτελέστηκαν κατά τις θριαμβευτικές εισόδους των Αρχιδουκών στην Αμβέρσα. Τα έργα του είναι γνωστά μόνον μέσω απογραφών, κάτι που καθιστά σαφές ότι ορισμένες φορές συνεργάστηκε με τους Γιόος ντε Μόμπερ και Κλες φαν Κλέφε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Υδροστατική
Η Υδροστατική αποτελεί το μέρος εκείνο της Φυσικής που πραγματεύεται κυρίως τα ηρεμούντα υγρά και είναι κλάδος της Μηχανικής των υγρών ή Υδρομηχανικής.
Ιστορική εξέλιξη της Υδροστατικής πίεσης.
Με τη συμπεριφορά των υγρών είτε «εν στάσει» είτε «εν ηρεμία» ασχολήθηκε από τους αρχαιότατους χρόνους ο άνθρωπος, στη προσπάθειά του να επιλύσει τα διάφορα πρακτικά προβλήματα που του παρουσιάζονταν. Η πρώτη όμως συστηματική μελέτη των υγρών ανάγεται στην ελληνική αρχαιότητα. Πραγματικά τον 3ο αιώνα π.Χ. ο Αρχιμήδης είναι ο πρώτος που ανακαλύπτει την άνωση και διατυπώνει την ομώνυμή του αρχή. Με τα υγρά ασχολήθηκε επίσης και ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και μέχρι τους νεώτερους χρόνους μικρή μόνο πρόοδος σημειώθηκε στην Υδροστατική και αυτή θεωρητική. Όπως το 1583 περίπου, ο Ολλανδός μαθηματικός Σίμον Στεβάιν (Simon Stevin, 1548-1620) απέδειξε ότι η πίεση που ασκεί ένα υγρό πάνω σε μια δεδομένη επιφάνεια εξαρτάται από το βάθος στο οποίο βρίσκεται η επιφάνεια και όχι από το σχήμα του δοχείου που περιέχει το υγρό. Όμως κατά τον 17ο αιώνα ο Μπλεζ Πασκάλ διατύπωσε τη θεμελιώδη αρχή της υδροστατικής τη γνωστή ως «Αρχή του Πασκάλ». Από τότε η περαιτέρω πρόοδος της υδροστατικής συνίσταται κυρίως αφενός σε θεωρητικές διερευνήσεις των δύο παραπάνω βασικών αρχών, αφετέρου σε πρακτικές εφαρμογές των πορισμάτων αυτών.
Αρχές της Υδροστατικής
Η Υδροστατική στηρίζεται στις δύο κυρίως αρχές: στην «Αρχή του Πασκάλ» κατά την οποία η υδροστατική πίεση παραμένει σταθερά σε όλη τη μάζα του ηρεμούντος υγρού, που δεν υφίσταται επίδραση δυναμικού πεδίου και στην «Αρχή του Αρχιμήδη», σύμφωνα με την οποία κάθε σώμα βαπτιζόμενο σε υγρό υφίσταται άνωση ίση με το βάρος του ύδατος που εκτοπίζει. Μια τρίτη επίσης αρχή αφορά το συμπιεστόν των υγρών. Από τις τρεις αυτές αρχές προκύπτουν όλα τα θεωρήματα, οι νόμοι και οι εφαρμογές της υδροστατικής.
Οι σημαντικότεροι νόμοι και αρχές της υδροστατικής αναλυτικά είναι:
Θεμελιώδης νόμος της υδροστατικής
Ο νόμος αυτός αφορά υγρό που ισορροπεί μέσα σε ένα βαρυτικό πεδίο. Ο θεμελιώδης νόμος της υδροστατικής αναφέρει ότι η πίεση που ασκείται από το υγρό σε ένα σημείο του που βρίσκεται σε βάθος h, ισούται με το γινόμενο της πυκνότητας του υγρού (ρ), της επιτάχυνσης της βαρύτητας (g) και του βάθους από την επιφάνεια του υγρού (h), δηλαδή ισχύει:
Αρχή του Πασκάλ
Η αρχή του Πασκάλ διατυπώθηκε από τον Μπλεζ Πασκάλ και αναφέρει ότι η πίεση που δημιουργεί ένα εξωτερικό αίτιο σε κάποιο σημείο του υγρού μεταφέρεται αναλλοίωτη σε όλα τα σημεία του υγρού.
Αρχή του Αρχιμήδη
Η αρχή του Αρχιμήδη που διατυπώθηκε από τον αρχαίο Έλληνα μαθηματικό Αρχιμήδη, αναφέρει ότι κάθε σώμα που είναι πλήρως βυθισμένο σε ένα ρευστό δέχεται δύναμη άνωσης, ίση με το βάρος του ρευστού που εκτοπίζει. Ισχύει δηλαδή:
υγρ
Μαθηματική περιγραφή
Η βασική εξίσωση που περιγράφει ένα στατικό, ασυμπίεστο και ιδανικό ρευστό σε μηχανική ισορροπία είναι η εξής:
όπου P η πίεση του ρευστού, ρ η πυκνότητά του (την οποία θεωρούμε σταθερή) και gex η συνισταμένη επιτάχυνση η οφειλόμενη στις συνολικές εξωτερικές δυνάμεις που ασκούνται σε κάθε σημείο του ρευστού. Η παραπάνω εξίσωση αποτελεί ειδική περίπτωση της εξίσωσης Όιλερ στη ρευστομηχανική και οι όροι της έχουν διαστάσεις πυκνότητας δύναμης.
Απουσία εξωτερικών δυνάμεων
Αν το σύνολο των εξωτερικών δυνάμεων που ασκούνται σε ένα ρευστό είναι μηδέν (fex=0), τότε η εξίσωση του Όιλερ για το ρευστό παίρνει την απλούστερη μορφή:
Η φυσική σημασία του παραπάνω αποτελέσματος είναι ότι η πίεση στο εσωτερικό του ρευστού θα είναι παντού η ίδια.
Παρουσία ομογενούς βαρυτικού πεδίου
Μία ακόμα ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι εκείνη κατά την οποία ένα δοχείο που περιέχει ένα ρευστό βρίσκεται στο εσωτερικό ενός ομογενούς βαρυτικού πεδίου (όπως εκείνο στην επιφάνεια της Γης). Στη περίπτωση αυτή, η εξωτερική δύναμη ανά μονάδα όγκου που ασκείται στο ρευστό ισούται με ρg, όπου g η επιτάχυνση που προκαλεί το βαρυτικό πεδίο.
Αν θεωρήσουμε λοιπόν ότι το ρευστό βρίσκεται στο εσωτερικό ενός δοχείου που τοποθετείται κάθετα στην επιφάνεια της Γης, τότε μπορούμε να επιλέξουμε ένα καρτεσιανό σύστημα αξόνων και να θεωρήσουμε ότι το επίπεδο xy βρίσκεται παράλληλο στην επιφάνεια, ενώ ο άξονας z κατά μήκος του δοχείου. Σύμφωνα με τις παραπάνω συμβάσεις, η εξίσωση Όιλερ που ικανοποιεί το ρευστό στην κατάσταση μηχανικής ισορροπίας είναι:
Η πίεση εξαρτάται λοιπόν μόνο από το ύψος του ρευστού στο δοχείο, ανεξάρτητα από το ακριβές σχήμα που εκείνο έχει. Αν h είναι το βάθος από τη επιφάνεια του ρευστού στο δοχείο, τότε η πίεση σε βάθος h δίνεται από τον τύπο:
όπου P0 η πίεση στην επιφάνεια του ρευστού, η οποία στην περίπτωση της επιφάνεια της Γης αντιστοιχεί στην ατμοσφαιρική πίεση.
Υδροστατικη
Αμβρόσιος Σταυρινός
Ο Αμβρόσιος Σταυρινός (κατά κόσμον Σταύρος Σταυρινός, Κωνσταντινούπολη, 1854 - Κωνσταντινούπολη, Ιούνιος 1931) ήταν Έλληνας ιεράρχης.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1895, εξελέγη μητροπολίτης στην Μητρόπολη Πρεσπών και Αχριδών με έδρα το Κρούσοβο της βόρειας Μακεδονίας. Το φθινόπωρο του 1896, μετά τον μυστηριώδη θάνατο του μητροπολίτου Σκοπίων Μεθοδίου, απεστάλη ως έξαρχος επίσκοπος του Πατριαρχείου στα Σκόπια για να διερευνήσει την υπόθεση. Σε μια τεταμένη περίοδο, όπου η σερβική πολιτική επιζητούσε τον διορισμό Σέρβου επισκόπου στην αρχιερατική περιφέρεια των Σκοπίων και της αντίστοιχης βουλγαρικής για τον διορισμό επισκόπου της Βουλγαρικής Εξαρχίας, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε τον Αμβρόσιο Σταυρινό μητροπολίτη Σκοπίων τον Νοέμβριο του 1896. Ο τότε Οικουμενικός Πατριάρχης Άνθιμος Ζ΄ είχε δηλώσει σε συνέντευξη του στην αθηναϊκή εφημερίδα Εμπρός, ότι η εκλογή του επισκόπου Πρεσπών και Αχριδών στην θέση του αποθανόντος Μητροπολίτου Σκοπίων, ήταν «ως επί τόπου ευρισκόμενον και καταλληλότερον παντός άλλου». Από την εκλογή του και έπειτα γνώρισε τις αντιδράσεις του σερβικών παραγόντων της πόλης, που επιθυμούσαν την αντικατάσταση του Έλληνα επισκόπου με επίσκοπο της Σερβικής Εκκλησίας. Μάλιστα δέχθηκε επίθεση με λιθοβολισμό από μέλη της σερβικής κοινότητας της πόλης. Κατά την διάρκεια του Ελληνοτουρκικού Πολέμου την άνοιξη του 1897, ο Αμβρόσιος αναχώρησε εσπευσμένα από την Θεσσαλονίκη στην Κωνσταντινούπολη λόγω του θανάτου της μητέρας του.
Αλληλογραφούσε και είχε συναντήσεις με τον μητροπολίτη Καστορίας Γερμανό Καραβαγγέλη, όποτε εκείνος επισκεπτόταν το Μοναστήρι. Για τα τεκταινόμενα εντός των ορίων της αρχιερατικής του περιφέρειας και των ομόρων της Μητρόπολης Πελαγονίας, ενημέρωνε με συχνές εκθέσεις το Πατριαρχείο. Αργότερα το 1901, επανατοποθετήθηκε στη θέση του μητροπολίτη Σκοπίων και παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη λόγω της μη αναγνώρισής του από την Υψηλή Πύλη. Συμμετείχε στις Πατριαρχικές Συνόδους και διατήρησε τον τίτλο μέχρι τον Οκτώβριο του 1903 οπότε και εξελέγη μητροπολίτης Νεοκαισαρείας και Γαγγρών με έδρα τα Κοτύωρα του Πόντου. Στην αρχιερατική του περιφέρεια, η οποία ήταν η πιο εκτεταμένη της Μικράς Ασίας, περιόδευε τακτικά και αναφέρεται ότι κατά την διακονία του ήταν συνετός, πολύ γραμματισμένος, δίκαιος, καλλίφωνος και "καλός ποιμένας". Ίδρυσε την Αστική Σχολή της Ινέπολης στο χωριό Παρθένιο του Πόντου, που αποτελούσε το ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα της περιοχής. Τον Απρίλιο του 1911, προήχθη στην όμορη και πρωτόθρονη Μητρόπολη Καισαρείας με έδρα την Καισάρεια της Καππαδοκίας. Στη νέα του θέση, επιδίωξε εκτός της πνευματικής κατήχησης των ορθοδόξων κατοίκων, την σωματική άσκηση των νέων ως πρακτική παιδείας και καλλιέργειας του εθνικού φρονήματος. Για αυτόν τον λόγο, ζήτησε το 1912 ως εκπρόσωπος του Συλλόγου Ανατολή από την τότε Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων την προμήθεια ποικίλου αθλητικού υλικού καθώς και δώδεκα όπλων σκοποβολής τύπου φλομπέρ.
Στην Καισάρεια, παρέμεινε τρία χρόνια μέχρι την παραίτησή του το 1914. Εγκαταβιώντας στην Πόλη, έφερε τον τίτλο του «σχολάζοντος μητροπολίτου πρώην Καισαρείας», συγγράφοντας εκκλησιαστικά κείμενα και αναλαμβάνοντας διάφορες εκκλησιαστικές αποστολές, με κυριότερη τον διορισμός του ως μέλους της «Επιτροπής προς μελέτην του ημερολογιακού ζητήματος» υπό την προεδρία του τότε μητροπολίτη Βιζύης Ανθίμου Σαρρίδη. Το 1924, εκλέγεται και πάλι μητροπολίτης Νεοκαισαρείας, αλλά είναι αμφίβολο όμως όντως μετέβη στην έδρα του. Ήδη είχε συντελεστεί η Μικρασιατική Καταστροφή, η Γενοκτονία των Ελλήνων και η ανταλλαγή πληθυσμών που συντελέστηκε με την Συνθήκη της Λωζάνης. Μέρος του ποιμνίου του μετανάστευσε στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στην Νεοκαισάρεια Πιερίας. Με τον τίτλο του μητροπολίτη Νεοκαισαρείας, συμμετέχεις στις Πατριαρχιές Συνόδους. Συμμετέχει στις συζητήσεις για την αλλαγή του ημερολογίου, όπου μειοψήφησε υποστηρίζοντας «της τηρήσεως των Ιερών Κανόνων και παραδόσεων». Κήδευσε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γρηγόριο Ζ΄, ο οποίος πέθανε λίγες ημέρες μετά την εφαρμογή της διόρθωσης του ημερολογίου. Το 1928, Υπέγραψε επίσης την Πατριαρχική Πράξη περί «Αναθέσεως των εν Ελλάδι Επαρχιών του Οικουμενικού Θρόνου εις την Αυτοκέφαλον Εκκλησίαν της Ελλάδος» και συμμετείχε και στον καθαγιασμό του Αγίου Μύρου. Χειροτόνησε αρκετούς επισκόπους μεταξύ αυτών τους μητροπολίτες Ειρηνουπόλεως Κωνσταντίνο Αλατόπουλο και Κυδωνιών Αγαθάγγελος Παπαθεοδώρου.
Τον Οκτώβριο του 1929, εκλέχθηκε μητροπολίτης Δέρκων, διαδεχόμενος τον αναδειχθέντα σε Οικουμενικό Πατριάρχη Φώτιο Β΄. Τον Ιούνιο του 1931, οπότε και τέλεσε την τελευταία του χειροτονία ιερέως, «μετέστη εις τας αιωνίους μονάς» σε ηλικία 77 ετών. Σύμφωνα με προφορική μαρτυρία, πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στο Φερίκιοϊ πολύ φτωχός και χωρίς να εξοφλήσει το σπίτι που ζούσε, το οποίο επανήλθε στους πωλητές, όπως και μερικά από τα αρχιερατικά του άμφια.
Εργογραφία
Παράλληλα έγραψε και άλλα λειτουργικά έργα και μελέτες, πολλά από τα οποία παραμένουν ανέκδοτα. Τα πιο αξιόλογα είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κλαυδιουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Πρεσπών και Αχριδών Κατηγορία:Μητροπολίτες Πελαγονίας Κατηγορία:Μητροπολίτες Σκοπίων Κατηγορία:Μητροπολίτες Νεοκαισαρείας Κατηγορία:Μητροπολίτες Καισαρείας Κατηγορία:Μητροπολίτες Δέρκων Κατηγορία:Απόφοιτοι Μεγάλης του Γένους Σχολής Κατηγορία:Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης
Γιάννης Παπαδόπουλος (πολιτικός)
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος (17 Απριλίου 1924 - 17 Μαρτίου 2007) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1924 στη Σαμοθράκη. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και το Λονδίνο και ήταν πλαστικός χειρουργός. Στην Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ, ενώ το 1947 εξορίσθηκε στην Ικαρία. Επί χούντας διετέλεσε μέλος του Προεδρείου της Δημοκρατικής Άμυνας (μέλη της οποίας ήταν, μεταξύ άλλων οι Κώστας Σημίτης, Σάκης Καράγιωργας, Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης, Νίκος Κωνσταντόπουλος κτλ). Το Αύγουστο του 1969 συνελήφθη και φυλακίστηκε μέχρι το 1973.
Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη των Νέων Δυνάμεων οι οποίες συνεργάστηκαν με την Ένωση Κέντρου το 1974, και μέλος του Προεδρείου τους. Διετέλεσε βουλευτής Έβρου με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις από το 1974 ως το 1977.
Το 1979 εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο εκλέχθηκε βουλευτής Έβρου το 1981 και το 1985. Διετέλεσε υπουργός Βορείου Ελλάδος από τον Ιούλιο του 1985 μέχρι το Φεβρουάριο του 1987, στη δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Τον διαδέχθηκε ο Στέλιος Παπαθεμελής.
Επίσης υπήρξε διοικητής του Λαϊκού Νοσοκομείου, μέλος και αντιπρόεδρος της ΚΕΑΔΕΑ, μέλος της Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα κ.α. Πέθανε το 2007 σε ηλικία 83 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ
Αμαζονικός φεμινισμός
Ο αμαζονικός φεμινισμός είναι ένα παρακλάδι του φεμινισμού,που ασχολείται με την εικόνα της γυναικείας ηρωίδας στην μυθοπλασία και στην πραγματικότητα, όπως εκφράζεται στην τέχνη και την λογοτεχνία, στη φυσική διάπλαση και τα χαρακτηριστικά των γυναικών αθλητριών, των πολεμικών καλλιτεχνών, και άλλων δυναμικά σχηματισμένων γυναικών, και σε προσανατολισμούς σχετιζόμενους με το φύλο και σεξουαλικούς.
Ο Αμαζονικός φεμινισμός ενδιαφέρεται για την φυσική ισότητα και αντιτίθεται στους στερεοτυπικούς ρόλους των φύλων και στις διακρίσεις εναντίον των γυναικών που βασίζονται σε υποθέσεις πως οι γυναίκες πρέπει να είναι, να δείχνουν ή να συμπεριφέρονται ως παθητικές, αδύναμες και σωματικά αβοήθητες.
Ο Αμαζονικός φεμινισμός απορρίπτει την ιδέα πως συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ή ενδιαφέροντα είναι έμφυτα αρσενικά (ή θηλυκά), και υποστηρίζει και εξερευνά μια εικόνα ηρωικής γυναικείας φύσης. Ο Αμαζονικός φεμινισμός υποστηρίζει και εξυμνεί γυναίκες που επιτυγχάνουν και εκφράζουν διανοητική και φυσική δύναμη, για παράδειγμα γυναίκες αθλήτριες δύναμης, πολεμικές καλλιτέχνες, γυναίκες στρατιώτες/ή γυναίκες σε μάχη, πυροσβέστες, ξυλοκόπους, αστροναύτες, αρσιβαρίστριες, παλαιστές, μποξέρ, κ.α.
Η αυτοπεποίθηση και η σωματική δύναμη που επιδεικνύεται από αυτές τις γυναίκες θαυμάζεται από μια αξιοσημείωτη ομάδα ανδρών. Επιδεικνύοντας τον θαυμασμό για τον Αμαζονικό φεμινισμό, μερικοί από αυτούς τους άντρες συμμετέχουν σε διαγωνισμούς φυσικής δύναμης και αθλητικών ικανοτήτων παλεύοντας με γυναίκες bodybuilders και με άλλες γυναίκες αθλήτριες δύναμης.
Ο όρος εισήχθη στο δοκίμιο του Thomas Gramstad Η Γυναίκα Ήρωας (The Female Hero) στην δοκιμιακή ανθολογία Feminist Interpretations of Ayn Rand, που εκδόθηκε από τους Mimi Reisel Gladstein και Chris Matthew Sciabarra (Pennsylvania State University Press, 1999).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεμινισμός τρίτου κύματος
Θεμέλια των μαθηματικών
Ο όρος θεμέλια των μαθηματικών αναφέρεται περιληπτικά σε κλάδους των μαθηματικών ή της φιλοσοφίας, στο μέτρο τουλάχιστον που αυτοί ασχολούνται με την ενοποίηση των μαθηματικών θεωριών.
Από τη μεριά των μαθηματικών, ως τέτοιοι κλάδοι θεωρούνται παραδοσιακά η μαθηματική λογική και η θεωρία συνόλων, αλλά και η θεωρία κατηγοριών. Στο χώρο της σύγχρονης φιλοσοφίας, με τη θεμελίωση των μαθηματικών έχουν ασχοληθεί μεταξύ άλλων ο Ράσελ, ο Γουάιτχεντ, ο Γκέντελ, ο Μπράουερ και ο Βίτγκενσταϊν.
Μεταπρογραμματισμός
Ο όρος Μεταπρογραμματισμός (Αγγλικά: Metaprogramming) χαρακτηρίζει τα προγράμματα υπολογιστών τα οποία μπορούν να τροποποιούν προγράμματα. Για παράδειγμα ένα πρόγραμμα μπορεί κατά την διάρκεια της μεταγλώττισης να παράγει κώδικα ο οποίος στην συνέχεια μεταγλωττίζεται και δημιουργείται το εκτελέσιμο αρχείο σε γλώσσα μηχανής. Ο μεταπρογραμματισμός είναι όρος που χαρακτηρίζει τα «προγράμματα που παράγουν προγράμματα», δηλαδή προγράμματα τα οποία τροποποιούν/δημιουργούν πηγαίο κώδικα. Στην γλώσσα C++ ο μεταπρογραμματισμός συσχετίζεται με τον προγραμματισμό με χρήση πρότυπων templates. Σε γλώσσες σεναρίων (scripting languages) όπως η Ruby ο μεταπρογραμματισμός αναφέρεται στην δυνατότητα να προσθέτουμε νέο εκτελέσιμο κώδικα ο οποίος τροποποιεί την συμπεριφορά του προγράμματος κατά την εκτέλεση (runtime). Στην γλώσσα Ruby ο μεταπρογραμματισμός βασίζεται στο API που επιτρέπει ανάκλαση.
Θεμέλια των μαθηματικών
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Μαθηματική λογική Κατηγορία:Φιλοσοφία των μαθηματικών Κατηγορία:Ιστορία των Μαθηματικών
Μεταπρογραμματισμός
Παραδείγματα
Παρακάτω παρουσιάζονται δύο παραδείγματα μεταπρογραμματισμού. Στην C++ ο κώδικας (template metaprogramming) δημιουργείται κατά την διάρκεια της μεταγλώττισης ενώ στην Ruby κατά της διάρκεια εκτέλεσης (runtime).
C++
Το παρακάτω παράδειγμα είναι παράδειγμα μεταπρογραμματισμού προτύπων (template metaprogramming) στην γλώσσα C++. Ο κώδικας της συνάρτησης Factorial (υπολογίζει το παραγοντικό ενός αριθμού) γίνεται κατά την διάρκεια μεταγλώττισης του προγράμματος.
Ruby
Έστω ότι έχουμε μια κλάση acct στην Ruby η οποία υλοποιεί την λειτουργία ενός τραπεζικού λογαριασμού όπου με την μέθοδο deposit προσθέτουμε δολάρια στον λογαριασμό.
Στην Ruby όλα είναι αντικείμενα, ακόμη και ένας αριθμός βρίσκεται κάτω από την κλάση Numeric η οποία παρέχεται από την γλώσσα. Μπορούμε με βάση τον μεταπρογραμματισμό να ανοίξουμε την κλάση αυτή και να προσθέσουμε μια μέθοδο η οποία μετατρέπει τα ευρώ σε δολάρια :
Τώρα μπορούμε να καλέσουμε την acct.deposit(100.euros) και αυτόματα τα 100 ευρώ μετατρέπονται ως δολάρια πριν περάσουν μέσα στην μέθοδο deposit.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδεολογικές δομές προγραμματισμού
Τα 39 Στοιχεία:Ο Λαβύρινθος των Σκελετών
Ο Λαβύρινθος των Σκελετών είναι ένα βιβλίο περιπέτειας και φαντασίας το οποίο γράφτηκε από τον Ρικ Ρίορνταν. Είναι το πρώτο βιβλίο από την σειρά βιβλίων Τα 39 Στοιχεία. Η υπόθεση αφορά δυο αδέρφια που ανήκουν στην πιο ισχυρή οικογένεια που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, τους Κέιχιλ. Παρόλα αυτά, η οικογένεια είναι διασκορπισμένη και η πηγή της δύναμης της έχει χαθεί. Η ιστορία ξεκινά με τον θάνατο της επικεφαλής της οικογένειας, Γκρέις Κέιχιλ. Στη διαθήκη της δίνει στους κληρονόμους της μια επιλογή: μπορούν είτε να πάρουν ένα εκατομμύριο δολάρια, είτε ένα στοιχείο. Το πρώτο μέλος της οικογένειας των Κέιχιλ που θα συγκεντρώσει και τα 39 στοιχεία που βρίσκονται κρυμμένα σε ολόκληρο τον κόσμο, θα ανακαλύψει τι είναι αυτό που κάνει την οικογένεια τόσο ισχυρή – μια ασύγκριτη ανταμοιβή. Άρα οι Κέιχιλ μάχονται εναντίον των Κέιχιλ σε έναν αγώνα δρόμου, τον οποίο οι αναγνώστες παρακολουθούν γεμάτοι αγωνία μέσα από τους κεντρικούς χαρακτήρες, την δεκατετράχρονη Έιμι Κέιχιλ και τον εντεκάχρονο αδερφό της, Νταν.
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ρικ Ρίορνταν Κατηγορία:Παιδικά βιβλία Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2008
Διαπόριοι Νήσοι
Οι Διαπόριοι Νήσοι ή Πεντενήσια  ή Διαπόρια  είναι σύμπλεγμα νήσων του Σαρωνικού Κόλπου μεταξύ Αίγινας - Αγκιστρίου, Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας και της Πελοποννησιακής ακτής στη περιοχή της κοινότητας Κόρφου Κορινθίας. Διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αίγινας.
Αποτελείται από 5 νήσους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Μαρία Λουίζα, 1η δούκισσα της Ταλαβέρα
Η Μαρία-Λουίζα, ισπαν. María Luisa de Silva y Fernández de Henestrosa (3 Δεκεμβρίου 1880 - 2 Απριλίου 1955) από τον Οίκο του Σίλβα ήταν κόρη του κόμη του Πίε δε Κόντσα και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λουίς δε Σίλβα υ Φερνάντεθ δε Κόρδοβα, 10ου κόμη του Πίε δε Κόντσα και της Μαρίας δε λος Δολόρες Φερνάντεθ δε Ενεστρόσα, κόρης του 9ου μαρκησίου του Βιγιαδάριας.
Παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο πρίγκιπα της Βαυαρίας, εξάδελφο του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας. Της χορηγήθηκε ο τίτλος της δούκισσας της Ταλαβέρα δε λα Ρέινα, έγινε ευγενής της Ισπανίας και της δόθηκε ο τίτλος της Υψηλότητας το 1914. Ο γάμος έγινε στο Γκιπουθκόα της Ισπανίας το 1914 και η Μαρία-Λουίζα ήταν η 2η σύζυγος. Ο χήρος Φερδινάνδος είχε πιο πριν νυμφευτεί την εξαδέλφη του Μαρία-Θηρεσία των Βουρβόνων-Ισπανίας πριγκίπισσα της Ισπανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1914 τον Φερδινάνδο των Βίττελσμπαχ πρίγκιπα της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Σωτήρα Αμμοχώστου
Η Σωτήρα είναι δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αγίας Νάπας της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Σωτήρα είναι χτισμένη σε υψόμετρο 75 μέτρων, σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από την Αμμόχωστο. Στα δυτικά συνορεύει με το Λιοπέτρι, στα βορειοδυτικά με το Φρέναρος, στα βόρεια με τη Δερύνεια και στα ανατολικά με το Παραλίμνι και την Αγία Νάπα. Το νότιο μέρος διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Ονομασία
Το όνομα Σωτήρα προέρχεται από τον Σωτήρα Χριστό. Υπάρχουν δύο εκδοχές σχετικά με την προέλευση του:
Ιστορία του δήμου
Μετά από αίτημα του κοινοτικού συμβουλίου, στις 3 Ιουλίου 2011 πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα μεταξύ των κατοίκων οι οποίοι ψήφισαν υπέρ της μετατροπής της κοινότητας σε δήμο. Η μετατροπή έγινε την 1η Ιανουαρίου 2012.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Σωτήρας αποτελείτο από Ελληνοκύπριους. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, στη Σωτήρα κατασκευάστηκαν προσφυγικοί συνοικισμοί για τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες από τη βόρεια Κύπρο.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Σωτήρας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Αδελφοποιήσεις
Ο Δήμος Σωτήρας είναι αδελφοποιημένος με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας Αμμοχώστου
Άμελαντ
thumb|205px|Η θέση του Άμελαντ στο βορειότερο μέρος της Ολλανδίας (δείτε το ένθετο). thumb|285px|Αεροφωτογραφία του δυτικού άκρου του Άμελαντ Το Άμελαντ (ολλαν. Ameland, δυτ. φρισ. It Amelân) είναι νησί και δήμος της Ολλανδίας. Ανήκει στις Δυτικές Φρισικές Νήσους, κοντά στη βόρεια ακτή της χώρας, στη Βόρεια Θάλασσα. Η έκταση του νησιού είναι 59,11 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Γεωγραφία
Το Άμελαντ αποτελείται κυρίως από αμμώδες έδαφος και χαμηλούς αμμόλοφους, με μέγιστο υψόμετρο τα 4 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Τα γειτονικά του νησιά στην αλυσίδα που σχηματίζουν οι Φρισικές Νήσοι είναι το (μεγαλύτερό του) Τερσχέλινκ στα δυτικά και το (μικρότερό του) Σχιμονεκόχ στα ανατολικά. Μεταξύ Άμελαντ καιΣχιμονεκόχ βρίσκονται οι σύρτεις Ένγκελσμανπλάτ και Ριφ, που ξεπροβάλλουν από την επιφάνεια της θάλασσας στην άμπωτη.
Το Άμελαντ είναι το τέταρτο κατοικημένο νησί, ξεκινώντας από τα δυτικά, των ολλανδικών Φρισικών Νήσων και υπάγεται διοικητικώς στην Επαρχία Φρίσλαντ (Fryslân). Η όλη έκταση της νήσου αντιστοιχεί ακριβώς στον ομώνυμο δήμο, αλλά ο δεύτερος απλώνεται σε 4,5 φορές μεγαλύτερη έκταση, 268,50 τετραγωνικά χιλιόμετρα, καθώς σε αυτή συμπεριλαμβάνονται και τα χωρικά ύδατα γύρω από τη νήσο. Η νότια ακτή βρέχεται από την αβαθή Θάλασσα του Βάντεν, την οποία και ορίζει, μαζί με τις υπόλοιπες Φρισικές Νήσους.
Οικισμοί και πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Άμελαντ τον Ιανουάριο του 2021 ήταν 3.746 κάτοικοι έναντι 2.250 τη δεκαετία του 1950. Το νησί έχει τέσσερα χωριά και έναν μικρό οικισμό. Παλαιά υπήρχαν δύο ακόμα χωριά, το Oerd και το Sier, αλλά σήμερα αυτά βρίσκονται μέσα στη θάλασσα. Οι ονομασίες τους επιβιώνουν στα ονόματα των πορθμείων που εξυπηρετούν το Άμελαντ. Από τα δυτικά προς τα ανατολικά, τα 4 χωριά είναι τα εξής:
Ο πληθυσμός των χωριών αυτών στην απογραφή του 2017 ήταν ο εξής:
Ιστορία
Το νησί αναφέρεται για πρώτη φορά τον 8ο αιώνα μ.Χ., οπότε είχε την ονομασία Άμπλα (Ambla). Οι κάτοικοί του πλήρωναν φόρο υποτελείας στην κομητεία της Ολλανδίας μέχρι που το 1424 ο κύριός του Ρίτσκε Γέλμερα (Ritske Jelmera, 1383-1450) το ανεκήρυξε «ελεύθερη κυριαρχία» (vrijheerschap).
Παρά το ότι η Ολλανδία, η Φρισλανδία και ο Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους αμφισβήτησαν αυτό το ημιανεξάρτητο καθεστώς, το νησί παρέμεινε vrijheerschap μέχρι που η ηγεμονεύουσα οικογένεια, οι Κάμμινγκα, έσβησε το 1708. Μετά από αυτό ο ηγέτης της Φρισίας Ιωάννης Γουλιέλμος Φρίζο της Οράγγης έγινε ο κύριος του Άμελαντ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Δ΄ της Οράγγης ως ηγέτης όλης πλέον της Ολλανδίας. Αλλά μόλις με το Σύνταγμα του 1813 ενσωματώθηκε το νησί στην Ολλανδία, στην Επαρχία Φρίσλαντ. Ο μονάρχης της Ολλανδίας διατηρεί ακόμα ξεχωριστά τον τίτλο τού Vrijheer van Ameland (κάτι σαν «ηγεμόνας του Άμελαντ»).
Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1940, γερμανικά στρατεύματα μεταφέρθηκαν με πορθμείο στο νησί και μέσα σε λίγες ώρες το Άμελαντ βρισκόταν υπό τον έλεγχό τους. Εξαιτίας της μικρής στρατηγικής του αξίας, το νησί δεν δέχθηκε ποτέ απόβαση των Συμμάχων. Οι γερμανικές δυνάμεις παραδόθηκαν μόλις στις 2 Ιουνίου 1945, σχεδόν έναν μήνα μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας.
Φύση
Παρόμοια με τις άλλες Φρισικές Νήσους, το Άμελαντ παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία χλωρίδας εξαιτίας της ποικιλομορφίας του τοπίου. Από τις ωραιότερα τοπία είναι αυτό του Oerd, με ένα μεγάλο σύστημα αμμόλοφων που επεκτείνεται χρόνο με τον χρόνο. Εξάλλου όλες οι Φρισικές Νήσοι μετατοπίζονται αργά προς τα ανατολικά, καθώς η άμμος τους «ρέει» υπό την επίδραση της θάλασσας και του ανέμου. Ως προς την πανίδα, περισσότερα από εξήντα διαφορετικά είδη πτηνών διαμένουν εδώ κάθε έτος. Εκτός από τους αμμόλοφους και τις παραλίες, το Άμελαντ διατηρεί και μερικά μικρά δασάκια, όπως το Νέσερ μπος (= «Δάσος του Νες»).
Μεταφορές
Οι περισσότεροι ταξιδιώτες φθάνουν στο νησί με πορθμείο από το λιμάνι του χωριού Χόλβερτ στην ηπειρωτική ακτή, αλλά υπάρχει και μικρό αεροδρόμιο στο Μπάλουμ. Κατά την άμπωτη, μπορεί κάποιος να περπατήσει στη θάλασσα μέχρι το νησί.
Αξιοσημείωτοι άνθρωποι
Μεταξύ όσων γεννήθηκαν στο Άμελαντ, εκτός από τον προαναφερθέντα άρχοντα Ρίτσκε Γέλμερα, συγκαταλέγονται ο Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος Ουτρέχτης καρδινάλιος Γιοχάνες ντε Γιονγκ (1885-1955), ο αθλητής του άλματος εις μήκος Χάνες ντε Μπερ (1899-1982) και ο μεταμοντερνιστής αρχιτέκτονας Σγιαιρντ Σαίτερς (γενν. 1947).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμελαντ
Α.Σ. Σούρμενα
O Αθλητικός Σύλλογος Σουρμένων είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που εδρεύει στα Σούρμενα, περιοχή του Ελληνικού Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είνα το 1928, τα χρώματά του είναι το κόκκινο και το λευκό και το έμβλημά του είναι ένας δικέφαλος αετός. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και παλαιότερα, διέθετε και τμήμα καλαθοσφαίρισης. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου συγχωνεύτηκε το 2012 με τον Α.Ο. Ελληνικού, και έκτοτε δεν υφίσταται.
Ιστορικό
Η αρχική ονομασία του συλλόγου ήταν «'''Α.Ε. Κομνηνών Ελληνικού'''». Το 1957 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 676 και ως αναγνωρισμένο σωματείο εντάχθηκε στη δύναμη και τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική του πορεία τη σεζόν 1957-58. Το 1967 μετονομάστηκε σε «'''Α.Σ. Σουρμένων'''», ονομασία με την οποία αγωνίζεται από τη σεζόν 1967-68.
Ο Α.Σ. Σουρμένων τη σεζόν 1973-73 κέρδισε για πρώτη φορά την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών και αξιοσημείωτα, κατά την παρθενική του παρουσία στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών τη σεζόν 1973-74 αναδείχθηκε δευτεραθλητής Β΄ Ομίλου και έφτασε να διεκδικεί την άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία, μέσω του ερασιτεχνικού πρωταθλήματος ανόδου. Συμμετείχε στον 8ο όμιλο του πρωταθλήματος ανόδου με αντιπάλους τους Διαγόρα Ρόδου, Α.Π.Ο. Χίος, Πειραϊκό Νέου Φαλήρου, Άτλαντα Μυτιλήνης και Α.Ο.Κ. Σάμου και τερμάτισε στην 3η θέση, χάνοντας την ιστορική άνοδο στην Β΄ Εθνική.
Κατέκτησε το κύπελλο της Ε.Π.Σ. Αθηνών το 1996-97 και το 2016-17, ενώ υπήρξε φιναλίστ το 2003-04. Επίσης υπήρξε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Αθηνών το 2004-05 και αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική τις χρονιές 1991-92, 2005-06 και 2006-07.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας
Οικονομία του Δελχί
Η οικονομία του Δελχί είναι η 13η μεγαλύτερη μεταξύ των πολιτειών και ενωσιακών επικρατειών της Ινδίας. Το ονομαστικό ΑΠΕΠ της ΕΕΠ του Δελχί για το 2017-18 εκτιμήθηκε στα 6.86 λακχ κρορ (100 δισεκατομμύρια δολάρια) σημειώνοντας ετήσια αύξηση 8.1%. Ο ρυθμός ανάπτυξης το 2014-15 ήταν 9.2%. Το 2017-18, ο τριτογενής τομέας συνέβαλε στο 85% του ΑΠΕΠ του Δελχί, ακολουθούμενος από τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα με 12% και 3% αντίστοιχα. Ο τομέας των υπηρεσιών παρουσίασε ετήσια αύξηση 7.3%.
Βιομηχανία
Η μεταποιητική βιομηχανία αυξήθηκε σημαντικά καθώς οι εταιρείες καταναλωτικών αγαθών εγκατέστησαν μονάδες παραγωγής και έδρες στην πόλη. Η μεγάλη καταναλωτική αγορά του Δελχί και η διαθεσιμότητα ειδικευμένου εργατικού δυναμικού έχουν επίσης προσελκύσει ξένες επενδύσεις. Το 2001, ο μεταποιητικός τομέας απασχολούσε 1.440.000 εργαζομένους και η πόλη είχε 129.000 βιομηχανικές μονάδες.
Υπηρεσίες
Οι κύριες βιομηχανίες υπηρεσιών είναι η πληροφορική, οι τηλεπικοινωνίες, τα ξενοδοχεία, ο τραπεζικός τομέας, τα μέσα ενημέρωσης και ο τουρισμός. Οι κατασκευές, η ηλεκτρική ενέργεια, η υγεία και υπηρεσίες κοινότητας και τα ακίνητα είναι σημαντικά για την οικονομία της πόλης.
Εμπόριο
Το Δελχί έχει μία από τις μεγαλύτερες και ταχύτερα αναπτυσσόμενες λιανικές βιομηχανίες της Ινδίας.
Απασχόληση
Σύμφωνα με την οικονομική έρευνα του Δελχί (2005-2006), το εργατικό δυναμικό του Δελχί αποτελεί το 32.82% του πληθυσμού και αυξήθηκε κατά 52.52% μεταξύ των ετών 1991 και 2001. Η ανεργία στο Δελχί μειώθηκε από 12.57% το 1999–2000 σε 4.63% το 2003. Τον Δεκέμβριο του 2004, 636.000 άτομα εγγράφηκαν με διάφορα προγράμματα ανταλλαγής θέσεων εργασίας στο Δελχί. Το 2001 το συνολικό εργατικό δυναμικό στις εθνικές και πολιτειακές κυβερνήσεις και στον οιονεί κυβερνητικό τομέα ήταν 620.000 άτομα και ο ιδιωτικός τομέας απασχολούσε 219.000 άτομα.
Το ποσοστό συμμετοχής του εργατικού δυναμικού για τους κατοίκους του Δελχί ηλικίας άνω των 15 ετών ήταν 40.8% το 2015-16, χαμηλότερο από το 41.8% που καταγράφηκε το 2012-13. Το ποσοστό συμμετοχής του εργατικού δυναμικού στο Δελχί είναι χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 50.5%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δελχί
Αθανάσιος Σαγιάς
Ο Αθανάσιος Σαγιάς ήταν Έλληνας καπετάνιος στην Επανάσταση του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το ορεινό χωριό Ζουμπάτα της Επαρχίας Πατρών. Πριν από την Επανάσταση, υπήρξε από τα παιδικά του χρόνια κλέφτης και από τότε γνωστός. Κατά την Επανάσταση βρέθηκε με μικρό σώμα στρατιωτών όπου διοικούσε και συμμετείχε στην πολιορκία των Πατρών, όπου και πολέμησε.
Ο Σαγιάς υπαγόταν στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ο δε ξάδερφος του Δημήτριος Νενέκος, που έλαβε τον χαρακτηρισμό του προδότη της Επανάστασης μετά την έλευση του Ιμπραήμ στον Μωριά, υπαγόταν στον Θάνο Κανακάρη και στον γιο του Μπενιζέλο Ρούφο και είχε περισσότερους στρατιώτες από τον Σαγιά.
Όντας εχθρός του Νενέκου, ο Κολοκοτρώνης έδωσε γραπτή άδεια στον Σαγιά να τον σκοτώσει, πράγμα που ο Σαγιάς εκπλήρωσε το 1828. Αναφέρεται μάλιστα πως ο Νενέκος είχε δολοφονήσει τα προηγούμενα χρόνια τον αδελφό του Αθ. Σαγιά και τον καπετάν Σπανοκυριάκο, ώστε να ανέλθει στην στρατιωτική ηγεσία.
Τα περί προδοσίας και του φόνου του Δημήτρη Νενέκου ιστορούνται πλήρως στα Απομνημονεύματα του Γέρου του Μωριά.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αρχισυντάκτης Λύνγκε
Ο Αρχισυντάκτης Λύνγκε (νορβηγικά: Redaktør Lynge) είναι μυθιστόρημα του Κνουτ Χάμσουν που κυκλοφόρησε το 1893. Ήταν το πρώτο από τα μυθιστορήματα του Χάμσουν. Με τον Αρχισυντάκτη Λύνγκε, ο Χάμσουν πηγαίνει ακόμα πιο μακριά από το ψυχολογικό μυθιστόρημα που σημείωσε στην Πείνα και τα Μυστήρια, περιλαμβάνοντας σε αυτό τα πολιτικά θέματα. Το βιβλίο γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία και είναι το πρώτο έργο τουνομπελίστα λογοτέχνη που επανεκδόθηκε.
Περιγραφή
Ο κύριος χαρακτήρας του βιβλίου, Αρχισυντάκτης Λύνγκε στην Εφημερίδα Gazetten, είναι μια καρικατούρα του Olaf Thommessen, συντάκτη του World Walk.
Για πρώτη φορά στη Νορβηγία κυβερνά η αριστερά. Ο λαός έχει απογοητευτεί. Πολιτικοί αριβίστες εκμεταλλεύονται τα πάντα προς όφελος τους. Ο αριστερός Τύπος δεν υποστηρίζει την αλήθεια, αλλά με κάθε μέσον, επιδιώκει την αύξηση της κυκλοφορίας των φύλλων του, την αύξηση των κερδών και την πολιτική επιρροή του. Ο Λύνγκε, ο αριστερός αρχισυντάκτης της αριστερής εφημερίδας Γκαζέτα, είναι αποφασισμένος να γίνει κυρίαρχος των Νορβηγικών εφημερίδων, και να αυξήσει τα κέρδη του και την επιρροή του και γίνεται αδίστακτος.
Στο αντίγραφο που απέστειλε ο Hamsun στον φίλο του στο Bergen, ο Køhler Olsen, έγραψε ως αφοσίωση: Αυτό το έργο είναι από εκείνες τις μέρες που νόμιζα ότι κλήθηκα να δοκιμάσω άλλους. Ο Χάμσουν εμπνεύστηκε τον κυνικό αδίστακτο αρχισυντάκτη Λύνγκε από τον Olaf Thommessen, διάσημο αρχισυντάκτη αριστερής εφημερίδας της εποχής. Το έργο του Χάμσουν θεωρήθηκε η πρώτη προσωπική επίθεση στην ιστορία της νορβηγικής λογοτεχνίας προς τον αρχισυντάκτη Thommessen. Το αντίγραφο είναι προς το παρόν διαθέσιμο στην Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Bergen.
Ιωσήφ της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν
O Ιωσήφ (γερμ. Joseph, 5 Οκτωβρίου 1702 - 2 Ιανουαρίου 1787) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν.
Βιογραφία
Ο Ιωσήφ Μαρία Φρειδερίκος Γουλιέλμος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζε ν και της Σοφίας Ερριέττας, κόρης του Γεωργίου Φρειδερίκου του Βάλντεκ.
Το 1787 απεβίωσε στο Χιλντμπουργκχάουζεν σε ηλικία 85 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1738 τη Μαρία Άννα Βικτώρια της Σαβοΐας, κόρη του Λουδοβίκου Θωμά, Κόμη του Σουασόν. Το 1752 διαζεύχθηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Βασίλι Λεόντιεφ
Ο Βασίλι Λεόντιεφ (Wassily Leontief, 5 Αυγούστου 1905 - 5 Φεβρουαρίου 1999 ήταν Ρώσος οικονομολόγος, ο οποίος τιμήθηκς με Νόμπελ Οικονομίας το 1973.
Η μεγάλη συμβολή του Βασίλι Λεόντιεφ στη θεωρία της γενικής ισορροπίας είναι κυρίως το γνωστό υπόδειγμα των εισροών-εκροών (input-output analysis).
Υπόδειγμα εισροών-εκροών
Με τη θεωρητική του θεμελίωση αρχικά και τις πολλαπλές του εφαρμογές στη συνέχεια αποδείχθηκε πρωτοποριακό. Και τούτο γιατί, σε χαρακτηριστική διαφοροποίηση με τα υποδείγματα γενικής ισορροπίας του Walras και πιο πρόσφατων θεωρητικών συμβολών, ο προσανατολισμός του είναι καθαρά εμπειρικός. Ειδικότερα στο υπόδειγμα αυτό δίδεται έμφαση στη δυνατότητα μετρήσεως των μεταβλητών και των παραμέτρων με στόχο την εξαγωγή συμπερασμάτων μέσω ποσοτικής ανάλυσης των δεδομένων. Εξ αιτίας αυτού του προσανατολισμού ήταν φυσιολογικό το υπόδειγμα να στηριχθεί σε απλοποιητικές υποθέσεις.
Στις πρώτες εξειδικεύσεις μια συνήθης υπόθεση ήταν ότι η τελική ζήτηση των προϊόντων και υπηρεσιών προσδιοριζόταν εξωγενώς. Έτσι διαμορφώθηκε το ανοικτό υπόδειγμα. Αργότερα η υπόθεση αυτή αντικαταστάθηκε με την παραδοχή ότι η τελική ζήτηση προσδιορίζεται ενδογενώς από το εισόδημα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί το κλειστό υπόδειγμα. Άλλοι περιορισμοί μερικοί από τους οποίους έχουν γίνει εν τω μεταξύ λιγότερο περιοριστικοί, ήταν ότι οι παραγωγικοί συντελεστές χρησιμοποιούνται στην παραγωγή με σταθερές αναλογίες, ότι κάθε κλάδος παράγει ένα ομοιογενές προϊόν και ότι δεν λαμβάνει χώρα τεχνολογική πρόοδος.
Υπό την επίβλεψή του ήταν οι διδακτορικές διατριβές των Βέρνον Σμιθ, Ρόμπερτ Σόλοου, Πολ Σάμιουλεσον και Κάρεν Πολένσκε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών Κατηγορία:Ρώσοι νομπελίστες
Πιλάρ της Βαυαρίας
Η Πιλάρ (γερμ. Pilar von Wittelsbach, prinzessin von Bayern, 13 Μαρτίου 1891 - 29 Ιανουαρίου 1987) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Λουδοβίκου Φερδινάνδου της Βαυαρίας και της Μαρίας δε λα Παθ των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου δε Ασίς, Δούκα του Κάδιθ (συζύγου της Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας).
Η Μαρία δελ Πιλάρ Ευλαλία Αντωνία Ισαβέλλα Λουδοβίκα Φραγκίσκη Ιωσηφίνα Ρίτα Ευφρασία γεννήθηκε στο Μόναχο. Έγινε το 1932 μαζί με άλλους η συγγραφέας της βιογραφίας Κάθε ίντσα και ένας βασιλιάς του εξαδέλφου της Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας. Η Πιλάρ ήταν επίσης καλλιτέχνης και επικεφαλής του βαυαρικού κλάδου του Γερμανικού Ερυθρού Σταυρού για 40 έτη.
Δεν παντρεύτηκε και απεβίωσε 96 ετών στο Μόναχο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Αδελφοί Τζαβάρα
Με το όνομα αδελφοί Τζαβάρα ή Τζαβαράκια είναι γνωστό μουσικό ντουέτο που αποτελείται από τους Γιώργο Τζαβάρα και Νίκο Τζαβάρα. Γεννήθηκαν το 1949 στην Πάτρα, είναι δίδυμα αδέλφια, και οι δύο παίζουν κιθάρα και τραγουδούν ελαφρολαϊκά τραγούδια με πλούσια δισκογραφία.
Ξεκίνησαν από την Πάτρα όπου από ηλικία 12 ετών αποτελούσαν ντουέτο, ενώ στην Αθήνα εμφανίστηκαν σε μπουάτ στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Σαν ταξιδιώτες μάζευαν, άκουγαν και συνέλεγαν τους διαφορετικούς ήχους με θέμα την Ελλάδα. Αυτή η περιπλάνηση τους οδήγησε σε μια μεγάλη επιτυχία και στην ευκαιρία να συνεργαστούν με σημαντικούς κιθαρίστες, τον Δημήτρη Φάμπα και τον Αλίριο Ντιάθ (Αlirio Diaz). Μέχρι σήμερα οι αδελφοί Τζαβάρα, έχοντας πλέον πολλές εμπειρίες και με την αγάπη τους για το τραγούδι, έφθασαν να ερμηνεύουν μελωδίες του Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρου Ξαρχάκου, Νίκου Ιγνατιάδη, Γιώργου Χατζηνάσιου, Μίμη Πλέσσα, Λορίνα Μακ Κένιτ (Loreena McKennitt).
Στο σπίτι των δύο αδελφών στην Νέα Ερυθραία έγραψε ο Γιάννης Πάριος 1980 το τραγούδι "Τα μάζεψα τα πράγματα". Ο Πάριος φιλοξενούνταν στο σπίτι των αδελφών Τζαβάρα μετά των χωρισμό του από τη γυναίκα του.
Ρέι (Ιράν)
thumb|right|280px|Το Τζαμί του σάχη Αμπντούλ Αζίμ στη Ρέι Η Ρέι (περσικά: شهر ری, Σαχρ-ε-Ρέι, "Πόλη της Ρέι"), είναι πόλη του Ιράν, πρωτεύουσα της περιοχής Ρέι της επαρχίας της Τεχεράνης. Είναι η παλαιότερη πόλη της επαρχίας που υπάρχει ώς σήμερα. Γνωστή στην αρχαιότητα ως Ράγαι, στα ελληνιστικά χρόνια ο Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ την ανοικοδόμησε με την ονομασία Ευρωπός, σε ανάμνηση της πατρίδας του στο Κιλκίς. Σήμερα η Ρέι έχει ενσωματωθεί στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της Τεχεράνης. Συνδέεται με μετρό με την υπόλοιπη Τεχεράνη και έχει πολλές βιομηχανίες και εργοστάσια.
Στην απογραφή του 1996 είχε 250.000 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Άρειος
Ο Άρειος (256 - 336) ήταν πρεσβύτερος στην εκκλησία της Βαυκαλίδος στην Αλεξάνδρεια, με λιβυκή καταγωγή. Οι θεολογικές του θέσεις αποκλήθηκαν «Αρειανισμός» από τους αντιπάλους του, και καταπολεμήθηκαν ως αίρεση σε μια περίοδο τριών και πλέον αιώνων («Αρειανή διαμάχη»), αν και γνώρισαν ιδιαίτερη απήχηση. Ο ίδιος ισχυριζόταν ότι ο Υιός του Θεού ήταν κτίσμα, αλλά πολλοί ιστορικοί της εποχής αποδίδουν την κίνησή του σε αίτια εσωτερικής αντιπαλότητας με τοπικούς πρωτοπρεσβύτερους. Η διδασκαλία του καταδικάστηκε από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άρειος γεννήθηκε στη Λιβύη. Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του δεν είναι σήμερα γνωστή, αλλά υπολογίζεται ότι γεννήθηκε περίπου το 256. Οι πηγές για το βίο του μέχρι την ηλικία που εμφανίστηκε στο προσκήνιο είναι περιορισμένες, λόγω των εκτεταμένων καταστροφών σε βιβλία του και επιστολές του, που προκάλεσαν αντίπαλοί του. Ο ίδιος φαίνεται να είναι κάτοχος αξιόλογης μόρφωσης με ιδιαίτερη συμπάθεια προς την Αριστοτελική φιλοσοφία. Κατά τον Επιφάνιο ήταν «δόλιος όφις», κατά το Σοζωμενό «διαλεκτικώτατος», ενώ κατά το Σωκράτη τον Σχολαστικό «άμοιρος της διαλεκτικής λέσχης». Το γεγονός ότι οι ενάντιοί του δεν αμφισβήτησαν το ήθος του φανερώνει ότι διήγε άμεμπτη ζωή. Πολλοί θεολόγοι υποστηρίζουν με ισχυρά επιχειρήματα, ότι υπήρξε μαθητής του Λουκιανού Αντιοχείας, αλλά υπάρχουν και ισχυρά στοιχεία και προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η πρώτη σημαντική αναφορά στο όνομά του γίνεται το 306 όταν συνετάχθη με την πλευρά του Μελίτιου όταν προέκυψε η κρίση που ονομάστηκε εκ των υστέρων Σχίσμα του Μελιτίου όσον αφορά το ζήτημα των πεπτωκότων —γεγονός που φανερώνει την αυστηρότητα των θέσεων του Αρείου. Ο ίδιος μάλιστα ζούσε ασκητικό βίο. Ο Άρειος όμως επανήλθε στην εκκλησία και το 308 και χειροτονήθηκε διάκονος από τον αρχιεπίσκοπο Πέτρο. Παρέμεινε όμως σταθερός στις αρχικές του απόψεις, ζητώντας μεγαλύτερη επιείκεια από τον Πέτρο στο ζήτημα των Μελιτιανών, χωρίς να βρει ανταπόκριση, κάτι που τον ενόχλησε και απεσχίσθη πάλι, μέχρι το 311 που απεβίωσε ο Πέτρος. Ο νέος επίσκοπος Αχιλλάς (311-313) ήταν διαλλακτικότερος, αλλά σήμερα δε γνωρίζουμε με βεβαιότητα, αν όντως επί εποχής του επέστρεψε στους κόλπους της εκκλησίας, χειροτονούμενος ως πρεσβύτερος.