cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεταμόρφωση (μυθοπλασία)
Η ιδέα εξακολουθούσε να υπάρχει κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, όπου αυτός που προκαλεί τη μεταμόρφωση είναι συνήθως μάγος ή μάγισσα, και εξακολουθεί να υπάρχει και στη σύγχρονη εποχή. Παραμένει μια κοινή αλληγορία στη σύγχρονη φαντασία, τη παιδική λογοτεχνία και τα έργα λαϊκής κουλτούρας. Η πιο συνηθισμένη μορφή μύθων των μεταμορφώσεων είναι αυτή της θηριανθρωπίας, η οποία είναι η μεταμόρφωση ενός ανθρώπου σε ένα ζώο (δηλαδή λυκάνθρωποι ή βρυκόλακες) ή αντιστρόφως, ενός ζώου σε μορφή ανθρώπου. Οι θρύλοι δέχονται τις μεταμορφώσεις από, ανθρώπους για παράδειγμα, σε φυτά και αντικείμενα και την ανάληψη μιας άλλης ανθρώπινης φυσιογνωμίας (π.χ. από ωραίος σε άσχημος).
Κατηγορία:Μυθολογικές δυνάμεις Κατηγορία:Θέματα επιστημονικής φαντασίας
Ναός του Σατούρνου
Αρχαιολογία
Η κατάρρευση άφησε λίγα μέρη του κτηρίου άθικτα, εκτός από τον πρόναο ο οποίος σώζεται. Στο επιστύλιο υπάρχει η επιγραφή:
SENATUS POPULUS QUE ROMANUS INCENTIO CONSUMPTUM RESTITUIT
δηλ. "Η Σύγκλητος και ο Λαός της Ρώμης, τον από πυρκαγιά κατεστραμμένο (ναό) ανακαίνισαν".
Θέση και δομή
Δυτικά είναι η Οδός του Καπιτωλίνου (Vicus Capitolinus), η Στοά της θεϊκής συγκατάθεσης (Porticus deorum Consentium) και ο ναός του θεϊκού Βεσπασιανού. Βόρεια είναι η κλίμακα του Ναού της Ομονοίας, η Αψίδα του Σεπτίμιου Σεβήρου και τα Ρόστρα. Ανατολικά η Οδός των Ζυγοπωλών (Vicus Iugarius), η Ιουλία Βασιλική και η Αψίδα του Τιβέριου.
Υπήρχε κρηπίδα με στενή σκάλα και επάνω από αυτήν άλλη κρηπίδα με φαρδιά σκάλα. Ο ναός είχε 6 Χ 12 κίονες. Από αυτούς οι πρώτοι 6 Χ 3 αποτελούσαν πρόναο. Οι τελευταίοι 9 κίονες από κάθε πλάι ήταν ημικίονες, ενσωματωμένοι στον σηκό, δηλ. ο ναός ήταν ψευδοπερίπτερος (όπως και ο παρακείμενος Ναός του Βεσπασιανού και του Τίτου). Η διπλή κρηπίδα στο εσωτερικό της μάλλον είχε το aerarium.
Ιστορία
Η κατασκευή του ναού θεωρείται, ότι ξεκίνησε στα τελευταία έτη του Ταρκύνιου του Υπερήφανου, τελευταίου βασιλιά της Ρώμης. Τα εγκαίνια έγιναν από τον ύπατο Τίτο Λάρτιο κατά τα πρώτα έτη της Δημοκρατίας. Ο ναός ανακατασκευάστηκε πλήρως από τον Λούκιο Μουνάτιο Πλάνκο το 42 π.Χ..
Τα παρόντα ερείπια προέρχονται από την τρίτη κατασκευή του ναού του Κρόνου, που αντικατέστησε τον κατεστραμμένο ναό από τη φωτιά του Καρίνου το 283 μ.Χ. . Η επιγραφή που σώζεται στο επιστύλιο μνημονεύει αυτή την ανακατασκευή έπειτα από την πυρκαγιά. Ίσως ήταν ακόμη σε χρήση ως τον 4ο αι., ωστόσο ναός έκλεισε από τις διώξεις κατά των παγανιστών, που έγιναν την περίοδο εκείνη.
Στη Ρωμαϊκή μυθολογία, ο Σατούρνος εξουσίαζε κατά την περίοδο της Χρυσής Εποχής και συνέχισε να σχετίζεται με τον πλούτο. Ο ναός στέγαζε τον θησαυρό (aerarium) της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας σε χρυσό και άργυρο. Τα κρατικά αρχεία, τα εμβλήματα και τα πρότυπα μέτρα βάρους για τα μέταλλα επίσης φυλασσόταν εδώ. Αργότερα ο θησαυρός μετακινήθηκε σε άλλο κτήριο και τα αρχεία μεταφέρθηκαν στο γειτονικό Ταμπουλάριουμ. Η κρηπίδα του ναού, από συμπαγές κονίαμα επενδυμένο με τραβερτίνη, χρησιμοποιήθηκε για τη χάραξη λογαριασμών.
Το εσωτερικό
Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, το άγαλμα από χρυσό στο εσωτερικό του σηκού ήταν καλυμμένο με ύφασμα και εφοδιασμένο με δρεπάνι με μακρύ χέρι (κόσα). Η άγαλμα ήταν από ξύλο και γεμισμένη με λάδι. Τα πόδια ήταν σκεπασμένα με λωρίδες μαλλιού, που τις έβγαζαν μόνο στις 17 Δεκεμβρίου, την ημέρα των Σατουρναλίων.
Πινακοθήκη
Κατηγορία:Τοπογραφία της Ρώμης
Πακιστανικές εκλογές γερουσιαστών 2021
Στις 3 Μαρτίου 2021 διεξήχθησαν οι εκλογές γερουσιαστών στο Πακιστάν, για τα 48 από τα 100 μέλη της Πακιστανικής Γερουσίας.
Εκλογικό σύστημα
Η Πακιστανική Γερουσία αποτελείται από 96 μέλη, τα οποία ανανεώνονται κατά το ήμισυ ανά τριετία (στις προηγούμενες εκλογές ήταν 104). Τα μέλη εκλέγονται με δημοκρατικές, έμμεσες εκλογές, με εκλογικό σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης και μεταφερόμενη μονοσταυρία, για εξαετή θητεία, ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Πακιστάν
Τραχύ (νόμισμα)
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Άσπρο τραχύ, που κόπηκε από τον σφετεριστή [[Θεόδωρος Μαγκαφάς|Θεόδωρος Μαγκαφά στη Φιλαδέφεια.]] Ο όρος τραχύ, πληθυντικός τραχέα, που σημαίνει "όχι ομαλό", χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τα Βυζαντινά νομίσματα που ήταν κοίλα, δηλ. σε σχήμα κυπέλλου (λανθασμένα συχνά αποκαλούμενα "σκυφάτα"), που κόπηκαν από τον 11ο ως τον 14ο αιώνα. Ο όρος εφαρμόζεται σωστά σε νομίσματα εξ ηλέκτρου, εκ κράματος (billon) ή χάλκινα και όχι στο χρυσό υπέρπυρο.
Το τραχύ εξ ηλέκτρου (δηλ. χρυσάργυρο νόμισμα, όμως μετά εξέπεσε σε αργυρό) ονομαζόταν μερικές φορές και τρικέφαλον και ήταν ίσο με το 1/3 του υπερπύρου. Αυτό κόπηκε από το 1092 (από τη νομισματική μεταρρύθμιση του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού) και μετά.
Πηγές
Κατηγορία:Νομισματική ορολογία Κατηγορία:Νομίσματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Σήμισις
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Χυτοί σημίσεις δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Ο Κρόνος (Saturnus). Στην άλλη όψη η πλώρη ενός πλοίου. Επιγρ.: ROMA
Ο σήμισις (σ αντί δασείας + ήμισυς, λατιν. semis), που σημαίνει το μισό, ήταν ένα μικρό χάλκινο νόμισμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που ισούται με μισό ασσάριο. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, ο ήμισις διακρινόταν από ένα «S» (που δηλώνει το ήμισυ) ή 6 κουκκίδες (υποδηλώνοντας ένα θεωρητικό βάρος των 6 ογγιών). Μερικά από τα νομίσματα έφεραν μία προτομή του Κρόνου στην εμπρόσθια όψη και στην οπίσθια την πλώρη ενός πλοίου.
Αρχικά ήταν ένα χυτό νόμισμα, όπως και τα υπόλοιπα χάλκινα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας· άρχισε να κατασκευάζεται με χτύπημα σε μήτρες λίγο πριν από τον Β΄ Εμφύλιο Πόλεμο 218-201 π.Χ. Έπειτα από τις νομισματικές μεταρρυθμίσεις του Αυγούστου το 23 π.Χ., ο σέμισις έγινε η μικρότερη ονομασία του Ορείχαλκον (ορείχαλκος), έχοντας διπλάσια την τιμή ενός χαλκού Quadrans (Τετάρτου) και τη μισή αξία του χαλκού As (Ασσαρίου). Το μέγεθος και η διάμετρός του αντιστοιχούσαν άμεσα σε ένα Quadrans, οπότε η τιμή του επιτεύχθηκε από τον ορείχαλκο, που είχε διπλάσια τιμή από τον χαλκό. Το νόμισμα κοβόταν όχι συχνά και έπαψε να εκδίδεται την εποχή του Αδριανού 117-138. Στις αρχές της Αυτοκρατορικής περιόδου, με έναν σήμιση θα μπορούσες να αγοράσεις ένα cerae (πινακίδιο γραφής με κερί).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης
Το Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (New York Film Critics Award For Best Foreign Picture) είναι βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης για να τιμήσει μια ξενόγλωσση ταινία της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης
Τα Μυαλά που Κουβαλάς
Τα Μυαλά που Κουβαλάς (αγγλικά: Inside Out) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2015. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Πιτ Ντόκτερ και το σενάριο έγραψαν ο ίδιος και οι Μεγκ Λεφόβ και Τζος Κούλεϊ. Είναι η 15η ταινία της Pixar. Τις φωνές τους δανείζουν οι Έιμι Πόλερ, Φίλις Σμιθ, Ρίτσαρντ Κάιντ, Λούις Μπλακ, Μπίλ Χέιντερ και Μίντι Κάλινγκ.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 18 Μαΐου 2015 στις Κάνες και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 19 Ιουνίου και σε μορφή 3D. Στην Ελλάδα διανεμήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου από την εταιρία feelgood.
Πλοκή
Η 11χρονη Ράιλι μετακομίζει με την οικογένειά της από την Μινεσότα στο Σαν Φρανσίσκο, και τα πέντε συναισθήματα της, η Χαρά, η Λύπη, ο Θυμός, ο Φόβος και η Αηδία πρέπει να φροντίσουν να είναι χαρούμενη. Όμως κάτι πάει στραβά όταν η Λύπη αγγίζει καταλάθος μια χαρούμενη μνήμη, μετατρέποντάς την σε λυπημένη, που θα οδηγήσει την ίδια και την Χαρά σε ένα ταξίδι στο μυαλό της Ράιλι. Είναι μια ταινία για όλη την οικογένεια, γεμάτη με δράση, περιπέτεια και φαντασία. Ο Θυμός, ένα θυμωμένο τέρας, διαβάζει μια εφημερίδα αφού φάει το φαγητό του. Μετά όμως θέλει να φάει κι επιδόρπιο και γι ' αυτό το λόγο όσο διαβάζει την εφημερίδα, διαβάζει όχι επιδόρπιο που εννοεί ότι αυτός που το έγραψε νόμιζε ότι ο Θυμός δεν έφαγε το φαγητό του, άρα δε θα φάει ούτε επιδόρπιο.
Box office
Με προϋπολογισμό 175 εκατομμύρια δολάρια το "Τα Μυαλά που Κουβαλάς" έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 2η θέση με 90,4 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 356,9 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 501, εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 858 εκατομμύρια δολάρια.
Ασαγιάκατλ
Ο Ασαγιάκατλ (ισπανικά: Axayácatl που σημαίνει "πρόσωπο του νερού", έζησε περίπου το 1449–1481) ήταν ο έκτος τλατοάνι του Τενοτστιτλάν και ηγέτης της Τριπλής Συμμαχίας των Αζτέκων.
Βιογραφία και ιστορικό
Ο Ασαγιάκατλ ήταν γιος της πριγκίπισσας Ατολόστλι Β΄ και του ξαδέλφου της, του πρίγκιπα Τεσοσομόκ. Ήταν εγγονός των αυτοκρατόρων Μοκτεσούμα Α΄ και Ίτσκοατλ. Ήταν απόγονος του βασιλιά Κουαουτοτοτσίν. Ήταν διάδοχος του Μοκτεσούμα και οι αδερφοί του ήταν οι αυτοκράτορες Τίσοκ και Αουιτσότλ. Αδελφή του ήταν η πριγκίπισσα Τσαλτσιουνενετσίν. Ήταν θείος του αυτοκράτορα Κουαουτέμοκ και πατέρας των αυτοκρατόρων Μοκτεσούμα Β΄ και Κουιτλάουακ.
Άνοδος στην εξουσία
Κατά τη διάρκεια της νεολαίας του, η στρατιωτική του ανδρεία του οδήγησε στο να κερδίσει την εύνοια σημαντικών προσώπων της εποχής, όπως ο Νεσαουαλκόγιοτλ και Τακαακαέλ Α΄. Έτσι, μετά τον θάνατο του Μοκτεσούμα Α΄ το 1469, επιλέχθηκε να ανέβει στο θρόνο, παρά την δυσαρέσκεια των αδερφών του. Είναι επίσης σημαντικό ότι η Μεγάλη Πέτρα του Ήλιου, επίσης γνωστή ως Ημερολόγιο των Αζτέκων, χαράχτηκε υπό την ηγεσία του. Το 1475 σημειώθηκε ένας μεγάλος σεισμός που κατέστρεψε πολλά σπίτια στο Τενοτστιτλάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αζτέκοι
Γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα
μικρογραφία|320x320εσ|Ερωτική εξομολόγηση, [[Ζαν-Φρανσουά ντε Τρουά, 1731, Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου]] Η γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα, μία γόνιμη περίοδος της τέχνης στη Γαλλία, χαρακτηρίζεται από την επικράτηση αρχικά του ροκοκό, κυρίως στις διακοσμητικές τέχνες και τη ζωγραφική, και κατά το δεύτερο μισό του αιώνα του νεοκλασικού ρεύματος.
Στην αρχιτεκτονική, στο πρώτο μισό του αιώνα συνεχίστηκε η παράδοση του κλασικού μπαρόκ, για να ακολουθήσει η επικράτηση της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής.
Το πρώτο μισό του 18ου αιώνα - Ροκοκό
μικρογραφία|250x250εσ|Ροκοκό διακόσμηση του Ζερμαίν Μποφράν στο μέγαρο Σουμπίζ, Παρίσι μικρογραφία|314x314εσ|Η κούνια, [[Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ, 1768, Συλλογή Ουάλλας, Λονδίνο]] μικρογραφία|250x250εσ|[[Νικολά Λανκρέ, Χορός μπροστά σε σιντριβάνι, 1724, Κέντρο Γκέτι, Λος Άντζελες]] Το ροκοκό κυριάρχησε στη Γαλλία κατά το πρώτο μισό περίπου του 18ου αιώνα, κυρίως ως αντίδραση στο μπαρόκ και τον κλασικισμό του προηγούμενου αιώνα. Ο θάνατος του Λουδοβίκου ΙΔ΄ το 1715, οδήγησε σε μια περίοδο ελευθεριότητας. Οι Βερσαλλίες εγκαταλείφθηκαν από το 1715 έως το 1722, ο νεαρός βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΕ΄ και η κυβέρνηση με επικεφαλής τον αντιβασιλέα δούκα Φίλιππο της Ορλεάνης κατοικούσαν στο Παρίσι, όπου εμφανίστηκε ένα νέο στυλ στις διακοσμητικές τέχνες και στη ζωγραφική, γνωστό ως ροκοκό: η ασυμμετρία και ο δυναμισμός του μπαρόκ διατηρήθηκε αλλά ανανεώθηκε σε ένα στυλ πιο χαριτωμένο και ανάλαφρο, λιγότερο ρητορικό και με λιγότερα πομπώδη στοιχεία και τη χρήση μοτίβων εμπνευσμένων από τη φύση.
Το στυλ διακόσμησης Λουδοβίκου ΙΕ΄ ήταν ελαφρύτερο, με μικρότερα δωμάτια, λιγότερη επιχρύσωση και λιγότερα μπροκάρ. Κυριαρχούσαν όστρακα, γιρλάντες, περιστασιακά κινέζικα θέματα, πορσελάνες. Εξειδικευμένοι κατασκευαστές επίπλων, με έδρα κυρίως το Παρίσι, δημιούργησαν περίτεχνα έπιπλα με πολύτιμο ξύλο και χάλκινα στολίδια που θαυμάστηκαν και διαδόθηκαν σε όλη την Ευρώπη. Οι πιο διάσημοι είναι ο Ζαν-Φρανσουά Ομπέν, ο οποίος δημιούργησε το γραφείο εργασίας του βασιλιά στις Βερσαλλίες, ο Μπερνάρ βαν Ριζενμπέργκ και ο Ζαν-Ανρί Ρίζενερ. Μεταλλοτεχνουργοί ειδικεύτηκαν σε χάλκινα στολίδια για έπιπλα και άλλα κομμάτια διακοσμητικών τεχνών - οι πιο γνωστοί είναι ο Πιερ Γκουτιέρ και ο Πιέρ-Φιλίπ Τομίρ. Ταλαντούχοι αργυροχόοι όπως ο Τομά Ζερμέν και ο γιος του Φρανσουά-Τομά Ζερμέν δημιούργησαν ασημένια σερβίτσια, περιζήτητα από τις διάφορες βασιλικές αυλές της Ευρώπης. Κατά το πρώτο μισό του αιώνα, η Γαλλία αντικατέστησε την Ιταλία ως καλλιτεχνικό κέντρο και κύρια καλλιτεχνική επιρροή στην Ευρώπη και πολλοί Γάλλοι καλλιτέχνες εργάστηκαν σε άλλες χώρες σε όλη την ήπειρο.
Οι πιο εξέχοντες αρχιτέκτονες του πρώτου μισού του 18ου αιώνα ήταν ο Ζερμαίν Μποφράν, ο Ρομπέρ ντε Κοτ και ο Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ, οι οποίοι σχεδίασαν μεταξύ άλλων δημόσιες πλατείες, όπως την πλατεία Κονκόρντ στο Παρίσι και την Πλας ντε λα Μπουρς στο Μπορντώ, με στυλ συνειδητά εμπνευσμένο από την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Γιορτή του έρωτα, [[Αντουάν Βαττώ, 1718–1719]] Η ζωγραφική του ροκοκό στράφηκε προς πιο ελαφριά θέματα, παρουσιάζοντας μια ευχάριστη εικόνα της κοινωνίας, επιδιώκοντας να ευχαριστεί, να προβάλλει την απόλαυση της ζωής, όπως με τις «υπαίθριες γιορτές», σκηνικά θεάτρου, ευχάριστες μυθολογικές συνθέσεις με κυρίαρχο το γυναικείο γυμνό, με μεγαλύτερη έμφαση στο χρώμα παρά στο σχέδιο, με εμφανείς πινελιές και πολύχρωμες σκηνές της ανώτερης τάξης.
Σημαντικοί Γάλλοι ζωγράφοι αυτής της περιόδου είναι ο Φρανσουά Λεμουάν, ένας από τους εισηγητές του στυλ ροκοκό, ο Σαρλ-Ζοζέφ Νατουάρ, ο Αντουάν Βαττώ, που θεωρείται ο εισηγητής των «υπαίθριων γιορτών», ο Νικολά Λανκρέ, ο Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ, ο Φρανσουά Μπουσέ, ο Σαρλ Αντουάν Κουαπέλ, ο Σαρλ Αντρέ βαν Λου, ο Πιέρ Σαρλ Τρεμολιέρ, ο Ζαν-Μπατίστ Ουντρί με σκηνές κυνηγιού, ο Ζαν-Φρανσουά ντε Τρουά με τους «πίνακες μόδας» του, ο Νικολά ντε Λαρζιγιέρ, ο Ζαν-Μαρκ Νατιέ με αλληγορικές προσωπογραφίες των κυριών της βασιλικής αυλής, ο Λουί Τοκέ κ.α.. Τα πορτρέτα με την τεχνική του παστέλ έγιναν ιδιαίτερη μόδα στην Ευρώπη εκείνη την εποχή και η Γαλλία ήταν το επίκεντρο των παστελιστών, με εξέχουσες μορφές τον Μωρίς Κεντέν ντε Λα Τουρ, τον Ζαν-Μπατίστ Περονώ και τον Ελβετό Ζαν-Ετιέν Λιοτάρ.
Το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα - Νεοκλασικισμός
μικρογραφία|250x250εσ|Το [[Πάνθεον (Παρίσι), 1758-1781]] Κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, η Γαλλία συνέχισε να έχει την υπεροχή στην Ευρώπη, ιδιαίτερα μέσω των τεχνών και των επιστημών, και η γαλλική γλώσσα εξακολουθούσε να είναι η γλώσσα των ευρωπαϊκών αυλών.
Αυτή την περίοδο και υπό την επίδραση του Διαφωτισμού υπήρξε μια στροφή προς τον νεοκλασικισμό, δηλαδή μια συνειδητή χρήση των ελληνικών και ρωμαϊκών μορφών και εικονογραφίας. Αυτό το κίνημα προωθήθηκε από διανοούμενους όπως ο Ντιντερό, σε αντίδραση προς την ελαφρότητα του ροκοκό.
Στην αρχιτεκτονική, ο Ζακ-Ζερμαίν Σουφλό, ο Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ, ο Ζαν Σαλγκρέν, ο Ζακ Γκοντουάν, ο Κλωντ Νικολά Λεντού, ο Ετιέν-Λουί Μπουλέ εφάρμοσαν την αυστηρότητα του ελληνικού δωρικού ρυθμού και ανέπτυξαν ένα ριζοσπαστικό στυλ νεοκλασικής αρχιτεκτονικής βασισμένο σε απλές και καθαρές γεωμετρικές φόρμες με συμμετρία και αρμονίας.
Στη γλυπτική, κυριαρχούν ο Ετιέν Μωρίς Φαλκονέ, ο Ζαν-Αντουάν Ουντόν, ο Κλοντιόν, που κινήθηκαν ανάμεσα στο ροκοκό και τα νεοκλασικά μοντέλα, ο Νικολά-Σεμπαστιάν Αντάμ και ο Ωγκυστέν Παζού. μικρογραφία|250x250εσ|Η στέψη του Ναπολέοντα, [[Ζακ-Λουί Νταβίντ|Νταβίντ,1808]] Από το 1784 εμφανίζεται η νεοκλασική ζωγραφική με κυρίαρχη μορφή τον Ζακ-Λουί Νταβίντ, του οποίου η θεματολογία περιλάμβανε έργα κλασικής ιστορίας, όπως Ο Θάνατος του Σωκράτη (1787), σκηνές από τη Γαλλική επανάσταση, Ο θάνατος του Μαρά (1793), αλλά κυρίως, ως επίσημος ζωγράφος του Ναπολέοντα, απεικόνισε πολλές σκηνές της ζωής του αυτοκράτορα, όπως και ο Αντουάν-Ζαν Γκρο και ο Πιέρ-Ναρσίς Γκερέν.
Άλλοι σημαντικοί ζωγράφοι της περιόδου είναι ο Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ, ο Φρανσουά Ζεράρ, ο Ζαν-Μπατίστ Γκρεζ, ο Ζοζέφ-Μαρί Βιέν, στο πορτραίτο η Ελιζαμπέτ Βιζέ Λε Μπρεν και σε σκηνές της καθημερινής ζωής ο Ζαν Σιμεόν Σαρντέν.
Προ-ρομαντικές τάσεις
Σ' αυτή την περίοδο διακρίνεται και μια προ-ρομαντική πτυχή. Οι αναπαραστάσεις ερειπίων του Υμπέρ Ρομπέρ, εμπνευσμένες από ιταλικούς πίνακες, είναι χαρακτηριστικές, οι αλληγορικές μυθολογικές συνθέσεις του Πιερ-Πωλ Πρυντόν, καθώς και τα ναυάγια, οι καταιγίδες και τα φεγγαρόφωτα στις θαλασσογραφίες του Κλωντ Ζοζέφ Βερνέ. Το ίδιο και η αλλαγή από τον ορθολογικό και γεωμετρικό γαλλικό κήπο του Αντρέ Λε Νοτρ στον κήπο αγγλικού τύπου, ο οποίος έδωσε έμφαση στην τεχνητά άγρια και παράλογη φύση.
Σέλευκος Ζ΄ Κυβιοσάκτης
Ο Σέλευκος Ζ' Κυβιοσάκτης ή Φιλομήτωρ ήταν ένας από τους τελευταίους ηγεμόνες της Δυναστείας των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Τα τελευταία μέλη της δυναστείας είναι στην πραγματικότητα σκαιώδεις χαρακτήρες. Πρόκειται για δυνάστες μικρών περιοχών, των οποίων η σύνδεση με το βασιλικό οίκο του Σέλευκου Α' είναι αντικείμενο συζήτησης. Την κατάσταση δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο το γεγονός πως πολλοί έφεραν παρόμοια ονόματα.
Βιογραφικά στοιχεία
Μια διαδεδομένη αντίληψη ήταν πως πατέρας του είναι ο Αντίοχος Ι' Ευσεβής και μητέρα του η Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Όπως γνωρίζουμε παιδιά τους ήταν ο Αντίοχος ΙΓ' Ασιατικός και πιθανώς ένας άλλος γιος, ο Σέλευκος Φιλομήτωρ που κατά πάσα πιθανότητα ταυτίζεται με το Σέλευκο Κυβιοσάκτη. Από τις λίγες πληροφορίες που έχουμε πρέπει να βασίλεψε κατά την περίοδο που η Συρία ήταν υπό την κατοχή του βασιλιά της Αρμενίας, Τιγράνη του Μέγα (83 π.Χ. – 69 π.Χ.) Στην πραγματικότητα μόνο ελάχιστες πόλεις παρέμειναν πιστές στους Σελευκίδες αυτήν την εποχή.
Ο νεαρός βασιλιάς ήταν πιθανώς ο ίδιος Σέλευκος που νυμφεύτηκε μια πριγκίπισσα των Πτολεμαίων της Αιγύπτου, τη Βερενίκη Δ'. Η τελευταία ήταν κόρη του Πτολεμαίου ΙΒ' του Αυλητή και αδελφή της διάσημης Κλεοπάτρας. Όσο ο πατέρας της διέμενε στη Ρώμη προσπαθώντας να κερδίσει την υποστήριξη πλούσιων συμμάχων, οι Αλεξανδρινοί προσπάθησαν να εξασφαλίσουν πως δεν θα επέστρεφε ποτέ. Ο προφανής τρόπος ήταν να βρουν έναν σύζυγο βασιλικής καταγωγής για την πριγκίπισσα Βερενίκη. Μετά από δύο άκαρπες προσπάθειες με άλλους συγγενείς των Σελευκιδών, τρίτη τους επιλογή ήταν ο Σέλευκος. Ο γάμος τελέστηκε πράγματι. Εντούτοις αποδείχτηκε πως ο Σέλευκος είχε τόσο αποτρόπαια εμφάνιση και τρόπους που του κόλλησαν το παρατσούκλι «Κυβιοσάκτης», που σημαίνει έμπορος ψαριών (ο οποίος κατ’ επέκταση μυρίζει πολύ δυσάρεστα). Οι πηγές διαφωνούν σχετικά με το τέλος του, ο οποίος έλαβε χώρα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μετά το γάμο. Ο Δίων Κάσσιος και ο Στράβων υποστηρίζουν πως η Βερενίκη δεν τον άντεξε και διέταξε τη δολοφονία του. Εντούτοις μια άλλη εκδοχή των θέλει να πεθαίνει ατυχώς από βαριά ασθένεια.
Πλάτανος Φθιώτιδας
Ο Πλάτανος είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Πλάτανος βρίσκεται κοντά στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και της Αιτωλοακαρνανίας. Το χωριό είναι κτισμένο στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Οξιά της οροσειράς των Βαρδουσίων σε υψόμετρο 880 μέτρα και απέχει 32 χλμ. ΝΔ. από τη Μακρακώμη (έδρα του δήμου), 61 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Λαμία και 39 χλμ. ΝΑ. από το Καρπενήσι. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η αρχική τοποθεσία του, πριν καταστραφεί από τούς Τούρκους, ήταν στο «Παλιοχώρι» και στη σημερινή άρχισε να κτίζεται περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Νότια του χωριού σε απόσταση 600 μέτρα και σε υψόμετρο 1.050 μέτρων είναι το Μοναστήρι της Οξιάς ή της Αγίας ή της Στάγιας, ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος ο εν Βουνένοις που πανηγυρίζει στις 9 Μαΐου.
Αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας ως Στάγια και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ομιλαίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1957 με το ΦΕΚ 253Α - 14/12/1957 μετονομάστηκε σε Πλάτανος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Πλατάνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 84 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Νουραλότα Νεζίρι
Γεννημένη από Φινλανδή μητέρα και από Αλβανό-Βορειομακεδόνα πατέρα, έζησε και μεγάλωσε στη Φινλανδία. Έχει κατακτήσει μετάλλια στις έφηβες και κάτω των 23 σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έχει συμμετάσχει στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 2018. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 έφτασε επίσης μέχρι τον ημιτελικό. Το ατομικό της ρεκόρ είναι 12.81, από το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Φινλανδοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Φινλανδικού Πρωταθλήματος Στίβου
Γεγονότα Οκτωβρίου 2008
Γεγονοτα 10
Δημήτρης Κόκκορης
Ο Δημήτρης (Μάκης) Κόκκορης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε με τις ομάδες της Δόξας Δράμας, του Άρη Θεσσαλονίκης, Πανσερραϊκού και του Π.Α.Σ. Γιάννινα.
Καριέρα
Ο Κόκκορης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Α.Ε. Κυργίων Δράμας και μεταπήδησε στη Δόξα Δράμας, με την οποία αγωνίστηκε στη δεύτερη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος.
Το καλοκαίρι του 1970 μεταγράφηκε στον Άρη, στις τάξεις του οποίου παρέμεινε για τρία χρόνια. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε στην αριστερή πλευρά της επίθεσης και καθιερώθηκε στο βασικό σχήμα με προπονητή τον Μιχάλη Μπαλτατζή, αγωνιζόμενος σε 25 αγώνες και σκοράροντας τρία γκολ.
Την επόμενη σεζόν ο Άρης κατέλαβε την τέταρτη θέση και ο Κόκκορης πέτυχε επτά γκολ σε 22 ματς, αφού είχε και έναν τραυματισμό στα τέλη του 1971. Στον δεύτερο γύρο πέτυχε γκολ στο 1-2 απέναντι στον Απόλλων Αθηνών, στο 1-0 με τον Ολυμπιακό Βόλου, στο 2-1 με την Καβάλα και δύο φορές στο 0-5 κόντρα στη Βέροια.
Το 1973-74 φόρεσε τα χρώματα του Πανσερραϊκού, αγωνιζόμενος σε 31 αγώνες και πετυχαίνοντας οκτώ τέρματα. Έκλεισε την καριέρα του στον Π.Α.Σ. Γιάννινα την επόμενη χρονιά.
Στις 12 Φεβρουαρίου 1977, έγινε γνωστή μία υπόθεση δωροδοκίας πριν το ντέρμπι Ηρακλής-Άρης στο γήπεδο της Κατερίνης, όπου ο Κόκκορης κατηγορήθηκε για απόπειρα δωροδοκίας στον πρώην συμπαίκτη του, Θόδωρο Πάλλα. Η διοίκηση του Άρη υπέβαλε μήνυση εναντίον του, αλλά δεν εντοπίστηκε για να δώσει κατάθεση και αποκλείστηκε το ενδεχόμενο σύλληψης, καθώς είχε περάσει το χρονικό όριο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών ποδοσφαίρου 1971–72
Το '''Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 1971–72''' είναι η 1η διοργάνωση του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών. Μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 1970-71 οι ερασιτεχνικές ομάδες των τοπικών πρωταθλημάτων των κατά τόπους Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων συμμετείχαν στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας. Από τη σεζόν 1971-72 συμμετέχουν στις νεοσύστατες διοργανώσεις των κυπέλλων των κατά τόπους Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων, οι οποίες αποτελούν την πρώτη φάση του νεοσύστατου Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών. Οι κυπελλούχες ομάδες των τοπικών ενώσεων αγωνίζονται στη δεύτερη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.
2η φάση
Διεξάγονται μονοί αγώνες της μορφής νοκ-άουτ.
1ος όμιλος
Στον 1ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Λέσβου (Αετός Λουτρών), Ε.Π.Σ. Χίου (Παγχιακός), Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου (Φοίβος Κρεμαστής), Ε.Π.Σ. Σάμου (Α.Ο. Σάμου), Ε.Π.Σ. Χανίων (Παγχανιακός), Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου (Α.Ο. Ρεθύμνης), Ε.Π.Σ. Ηρακλείου (Ποσειδών Ηρακλείου), Ε.Π.Σ. Αθηνών (Α.Ο.Ν. Αργυρούπολης) και Ε.Π.Σ. Πειραιά (Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
2ος όμιλος
Στον 2ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Πατρών (Άρης Πατρών), Ε.Π.Σ. Ηλείας (Ηλειακός Λεχαινών), Ε.Π.Σ. Κορινθίας (Ολυμπιακός Άσσου), Ε.Π.Σ. Αργολίδας (Λόντος Κατσιποδίου), Ε.Π.Σ. Αρκαδίας (Ερμής Μερκοβουνίου), Ε.Π.Σ. Λακωνίας (Ευρώτας Έλους), Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας (Πάμισος Μεσσήνης), Ε.Π.Σ. Ηπείρου (Θύελλα Κατσικά), Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας (Α.Ε. Μεσολογγίου) και Ε.Π.Σ. Κέρκυρας (Θεσπρωτός Ηγουμενίτσας). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
3ος όμιλος
Στον 3ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Καρδίτσας (Ατρόμητος Παλαμά), Ε.Π.Σ. Λάρισας (Κίσσαβος Συκουρίου), Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας (Γ.Σ. Αλμυρού), Ε.Π.Σ. Βορειοδυτικής Μακεδονίας (Λασσάνης Κοζάνης), Ε.Π.Σ. Κιλκίς (Εθνικός Αξιούπολης), Ε.Π.Σ. Κεντροδυτικής Μακεδονίας (Αλμωπός Αριδαίας), Ε.Π.Σ. Ευβοίας-Βοιωτίας (Α.Ο. Θήβα) και Ε.Π.Σ. Φθιωτιδοφωκίδας (Άρης Αγίου Κωνσταντίνου). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
4ος όμιλος
Στον 4ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Θράκης (Ολυμπιακός Ξάνθης), Ε.Π.Σ. Έβρου (Γ.Σ. Αλεξανδρούπολης), Ε.Π.Σ. Δράμας (Δόξα Σιταγρών), Ε.Π.Σ. Καβάλας (Βύρων Καβάλας), Ε.Π.Σ. Σερρών (Εθνικός Σιδηροκάστρου), Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής (Π.Ο. Μουδανιών) και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας (Παύλος Μελάς Σταυρούπολης). Οι αγώνες κατόπιν της κληρώσεων έχουν ως εξής:
3η φάση
Στην 3η φάση (προημιτελική φάση) συμμετείχαν οι 8 ομάδες που προκρίθηκαν από τη φάση των ομίλων. Οι αγώνες κατόπιν κληρώσης έχουν ως εξής:
Ημιτελική φάση
Οι αγώνες κατόπιν κλήρωσης έχουν ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1971-1972
Ερμάνουβις
thumb|Άγαλμα του Ερμανούβιδος, λευκό μάρμαρο, 1ος-2ος αιώνας μ.Χ. ([[Μουσεία Βατικανού) ]] Στην κλασσική μυθολογία ο Ερμάνουβις ήταν θεός που συνδύαζε τον Ερμή (ελληνική μυθολογία) με τον Άνουβι (αιγυπτιακή μυθολογία). Είναι ο γιος του Σετ και της Νέφθυδος.
Οι παρόμοιες αρμοδιότητες του Ερμή και του Άνουβι (ήταν και οι δύο ψυχοπομποί) οδήγησαν στον θεό Ερμάνουβι. Ήταν δημοφιλής κατά την περίοδο της ρωμαϊκής κυριαρχίας επί της Αιγύπτου. Εμφανίζεται να έχει ανθρώπινο σώμα και κεφάλι τσακαλιού, με το ιερό κηρύκειο που ανήκε στον Έλληνα θεό Ερμή, αντιπροσώπευε την αιγυπτιακή ιεροσύνη. Ασχολήθηκε με τη διερεύνηση της αλήθειας.
Το θεϊκό όνομα Ἑρμανοῦβις είναι γνωστό από μικρό αριθμό επιγραφικών και λογοτεχνικών πηγών, κυρίως της ρωμαϊκής περιόδου. Ο Πλούταρχος αναφέρει το όνομα ως προσδιορισμό του Άνουβι στην υπόκοσμή του πλευρά, ενώ ο Πορφύριος αναφέρεται στον Ερμάνουβι ως σύνθετο και μιξέλλην.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιγύπτιοι θεοί Κατηγορία:Ελληνιστικές αιγυπτιακές θεότητες Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Βουλευτικές εκλογές του Περού (2020)
Πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Περού στις 26 Ιανουαρίου 2020. Οι εκλογές διεξήχθησαν όταν ο Πρόεδρος Μαρτίν Βισκάρα διέλυσε συνταγματικά το Κογκρέσο της Δημοκρατίας του Περού στις 30 Σεπτεμβρίου 2019.
Και οι 130 βουλευτές που αντιστοιχούν στις 26 εκλογικές περιφέρειες εκλέχτηκαν για το υπόλοιπο της περιόδου του Κογκρέσου 2016-2021. Ήταν οι έβδομες κοινοβουλευτικές εκλογές βάσει του Συντάγματος του 1993, που δημιούργησε το σημερινό Κογκρέσο της Δημοκρατίας του Περού.
Ιστορικό
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2019, ο πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών, Σαλβαδόρ ντελ Σολάρ, υπέβαλε πρόταση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης ενώπιον του Κογκρέσου για την άρνηση ψήφου που τροποποίησε τη διαδικασία για να εκλεγούν δικαστές στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Η ψήφος εμπιστοσύνης αποσκοπούσε στο να σταματήσει την εκλογή δικαστών, να τροποποιήσει τον Οργανικό Νόμο του Συνταγματικού Δικαστηρίου και τον ορισμό των δικαστηρίων. Ωστόσο, η σύνοδος ολομέλειας του Κογκρέσου αποφάσισε να συνεχίσει με την εκλογή δικαστών και αγνόησε την ψήφο εμπιστοσύνης που παρουσίασε ο ντελ Σολάρ. Ο πρόεδρος Μαρτίν Βισκάρα το θεώρησε ψήφο μη εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του και προχώρησε στη διάλυση του Κογκρέσου και στην προκήρυξη νέων εκλογών σύμφωνα με το άρθρο 134 του Συντάγματος: μικρογραφία|263x263εσ| 130 μέλη εκλέχθηκαν στο Κογκρέσο του Περού για το υπόλοιπο της περιόδου 2016-2021 Το διάταγμα διάλυσης ζήτησε επίσης τη διεξαγωγή νέων εκλογών για Κογκρέσο, προκειμένου να αντικατασταθεί το υφιστάμενο. Σύμφωνα με το νόμο, οι εκλογές ορίστηκε να διεξαχθούν εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία διάλυσης, χωρίς να τροποποιηθεί το προϋπάρχον εκλογικό σύστημα, και το Κογκρέσο δεν μπορούσε να διαλυθεί τον τελευταίο χρόνο της θητείας του Κογκρέσου, που θα ήταν το 2021. Μόλις διαλυθεί το Κογκρέσο, η Μόνιμη Επιτροπή του Κογκρέσου, η οποία δεν μπορεί να διαλυθεί, παραμένει σε λειτουργία.
Εκλογικό σύστημα
Τα 130 μέλη του Κογκρέσου εκλέχθηκαν σε 26 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας Αναλογική εκπροσώπηση με ανοικτή λίστα. Για να εισέλθουν στο Κογκρέσο, τα κόμματα έπρεπε είτε να υπερβούν το εκλογικό όριο του 5% σε εθνικό επίπεδο, είτε να κερδίσουν τουλάχιστον επτά έδρες σε μία εκλογική περιφέρεια. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο D'Hondt.
Αποτελέσματα
μικρογραφία|Κόμμα που έλαβε τις περισσότερες ψήφους ανά περιφέρεια. Οι εκλογές ήταν οι πιο διχασμένες στην ιστορία του Περού, καθώς κανένα κόμμα δεν κατάφερε να συγκεντρώσει περισσότερο από το 11% των ψήφων. Η Λαϊκή Δύναμη Φουτζιμοριστών, το μεγαλύτερο κόμμα της προηγούμενης βουλής, έχασε τις περισσότερες από τις έδρες της, και η Αμερικανική Λαϊκή Επαναστατική Συμμαχία (APRA) είχε το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα στην ιστορία της, αποτυγχάνοντας να κερδίσει έδρα για πρώτη φορά μετά τις εκλογές του 1963. Νέα ή παλαιότερα μικρά κόμματα όπως το Μπορούμε Περού, το Μοβ Κόμμα και το Αγροτικό Λαϊκό Μέτωπο είχαν καλά αποτελέσματα. Το Με Σένα, ο διάδοχος του κόμματος Περουβιανοί για την Αλλαγή (του πρώην προέδρου Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι), απέτυχε να κερδίσει έδρα και έλαβε μόνο το 1% περίπου των ψήφων. Το αποτέλεσμα θεωρήθηκε αντιπροσωπευτικό της δημόσιας υποστήριξης για τις μεταρρυθμιστικές προτάσεις του προέδρου Μαρτίν Βισκάρα εναντίον της διαφθοράς.
Παραπομπές
2020 Περου
Χάρτης του Πόιτινγκερ
Ο χάρτης του Πόιτινγκερ, ή Πευτιγγεριανός Πίνακας, (λατινικά: Tabula Peutingeriana) - είναι αντίγραφο του 12ου-13ου αιώνα ενός αρχαίου χάρτη του οδικού δικτύου της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και έχει ενταχθεί στο αρχείο του προγράμματος "Μνήμη του Κόσμου" της UNESCO. Δείχνει τους δρόμους που διέσχιζαν την επικράτεια ξεκινώντας από τα νησιά της Μεγάλης Βρετανίας δια μέσου των μεσογειακών χωρών και της Μικράς Ασίας και φτάνοντας μέχρι την Ινδία και τον ποταμό Γάγγη, τη Σρι Λάνκα, τον Ινδικό Ωκεανό, και την αυτοκρατορία της Κίνας.
Ο χάρτης ονομάστηκε έτσι από τον Γερμανό ουμανιστή και συλλέκτη Κόνραντ Πόιτινγκερ (1465–1547) και φυλάσσεται στη Βιέννη. Λόγω της εύθραυστης κατάστασής του, δεν είναι προσβάσιμος στο ευρύ κοινό. Βρίσκεται στην Österreichische Nationalbibliothek (Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας) στο Hofburg, με αριθμό καταλόγου 324.
Μέρη
Ο χάρτης έχει κατασκευαστεί από 11 τμήματα περγαμηνής. Συμβατικά έχει χωριστεί σε 14 μέρη τα οποία έχουν ονομαστεί ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποιτινγκερ
Τρίγωνο Ρελώ
Η ονομασία τρίγωνο Ρελώ (αγγλικά: Reuleaux triangle, γερμανικά: Reuleaux-Dreieck, ) αναφέρεται στο σχήμα που κατασκευάζεται από την τομή των τριών κυκλικών δίσκων, που ο καθένας έχει το κέντρο του στο όριο των άλλων δύο. Είναι μια καμπύλη σταθερού πλάτους, η απλούστερη και δημοφιλέστερη καμπύλη εκτός από τον κύκλο. Σταθερό πλάτος σημαίνει ότι ο διαχωρισμός των  δύο παράλληλων υποστηρικτικών γραμμών είναι ο ίδιος, ανεξάρτητα από τον προσανατολισμό τους. Επειδή όλες οι διάμετροι είναι ίδιες, το τρίγωνο Ρελώ είναι μία απάντηση στην ερώτηση: "εκτός από έναν κύκλο, τι μορφή μπορεί να έχει ένα καπάκι φρεατίου έτσι ώστε να μην μπορεί να πέσει μέσα στην τρύπα;"
Τα Ρελώ τρίγωνα είναι επίσης γνωστά και ως σφαιρικά τρίγωνα, αλλά αυτός ο όρος πιο σωστά αναφέρεται σε τρίγωνα στην κυρτή επιφάνεια μιας σφαίρας. Πήραν το όνομά τους από τον Φραντς Ρελώ (Frantz Reuleaux), έναν Γερμανό μηχανικό που έζησε τον 19ο αιώνα και   πρωτοστάτησε στην μελέτη μηχανών για τη μεταφορά ενός τύπου κίνησης σε ένα άλλο, και που χρησιμοποίησε Ρελώ τρίγωνα στα σχέδιά του. Ωστόσο, αυτά τα σχήματα ήταν γνωστά ήδη από τα προηγούμενα χρόνια, μέσα από τους σχεδιαστές του προτύπου των παραθύρων μιας Γοτθική ς εκκλησίας, αλλά και απο τον Λεονάρντο ντα Βίντσι ο οποίος το χρησιμοποίησε για να σχεδιάσει έναν χάρτη, ακόμα και από τον Leonhard Euler στη μελέτη του για τα σταθερού πλάτους σχήματα. Άλλες εφαρμογές του τριγώνου Ρελώ συμπεριλαμβάνουν τη μορφοποίηση κιθάρα ς, μολυβιών, και τρυπάνι bits για τη διάτρηση τρυπών τετράγωνης διατομής, καθώς και για το γραφιστικό σχέδιο με τα σχήματα ορισμένων σημάτων και εταιρικών λογοτύπων.
Μεταξύ σχημάτων σταθερού πλάτους, σχημάτων με ένα συγκεκριμένο πλάτος, το Ρελώ τρίγωνο έχει το ελάχιστο εμβαδόν και την καθαρότερη δυνατή γωνία (120°) στις κορυφές του. Από πολλές αριθμητικές μετρήσεις, είναι το σχήμα που αποκλίνει στο να είναι ένα από τα κεντρικά συμμετρικά. Παρέχει το μεγαλύτερο σταθερού πλάτους σχήμα, αποφεύγοντας τα σημεία ενός ακέραιου πλέγματος, και είναι στενά συνδεδεμένο με το σχήμα του τετράπλευρου, αν μεγιστοποιήσουμε το λόγο της περιμέτρου προς τη διάμετρο. Μπορεί να εκτελέσει μια πλήρη περιστροφή μέσα σε ένα τετράγωνο, ενώ ανά πάσα στιγμή κρατάει την επαφή με όλες τις τέσσερις πλευρές του τετραγώνου και καταλαμβάνει το μικρότερο δυνατό χώρο σε σχέση με άλλα σχήματα με αυτή την ιδιότητα. Ωστόσο, αν και καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του τετραγώνου σε αυτή την περιστροφική διαδικασία, αποτυγχάνει να καλύψει ένα μικρό μέρος του τετραγώνου, κοντά στις κορυφές του. Λόγω αυτής της ιδιότητάς του - να περιστρέφεται μέσα σε ένα τετράγωνο - το τρίγωνο Ρελώ είναι επίσης μερικές φορές γνωστό και ως Ρελώ δρομέας.
Το τρίγωνο Ρελώ είναι το πρώτο από μια σειρά Ρελώ πολύγωνα, καμπύλες σταθερού πλάτους που σχηματίζονται από κανονικά πολύγωνα με περιττό αριθμό πλευρών. Μερικές από αυτές τις καμπύλες έχουν χρησιμοποιηθεί όπως τα σχήματα των κερμάτων. Το τρίγωνο Ρελώ μπορεί επίσης να γενικευτεί σε τρεις διαστάσεις με πολλούς τρόπους: το Ρελώ τετράεδρο (η τομή των τεσσάρων σφαιρών των οποίων τα κέντρα βρίσκονται σε ένα κανονικό τετράεδρο) δεν έχουν σταθερό πλάτος, αλλά μπορεί να τροποποιηθεί μέσα από το στρογγύλεμα των  άκρων για να σχηματιστεί το Μeissner τετράεδρο, το οποίο έχει. Εναλλακτικά, η επιφάνεια εκ περιστροφής του τριγώνου Ρελώ, έχει επίσης σταθερό πλάτος.
Κατασκευή
Η κατασκευή με τους τρεις κύκλους μπορεί να πραγματοποιηθεί με έναν και μόνο διαβήτη, χωρίς καν να χρειαστεί χάρακας. Από το θεώρημα του Mohr–Mascheroni, το ίδιο ισχύει γενικότερα και για κάθε κατασκευή με διαβήτη και χάρακα, αλλά ειδικότερα η κατασκευή για το τρίγωνο Ρελώ είναι ιδιαίτερα απλή. Το πρώτο βήμα είναι να επισημάνετε δύο τυχαία σημεία του επιπέδου (τα οποία θα είναι οι κορυφές του τριγώνου), και να χρησιμοποιήσετε τον διαβήτη για να σχεδιάσετε έναν κύκλο με κέντρο το πρώτο σημείο, και ακτίνα πάνω στο δεύτερο σημείο. Μετά, σχεδιάστε ένα δεύτερο κύκλο,με την ίδια ακτίνα, και κέντρο τώρα στο δεύτερο σημείο ,που θα περνάει μέσα από το πρώτο σημείο. Τέλος, σχεδιάστε ένα τρίτο κύκλο, πάλι με την ίδια ακτίνα, με κέντρο σε ένα από τα δύο σημεία τομής των δύο προηγούμενων κύκλων, που διέρχονται από τα δύο τυχαία σημεία. Η κεντρική περιοχή που προκύπτει από την διάταξη των τριών κύκλων θα είναι ένα τρίγωνο Ρελώ.
Εναλλακτικά, ένα τρίγωνο Ρελώ μπορεί να κατασκευαστεί από ένα ισόπλευρο τρίγωνο T σχεδιάζοντας τρία τόξα κύκλων, το καθένα από τα οποία έχει κέντρο μία κορυφή του T και συνδέει τις άλλες δύο κορυφές. Ή, αντίστοιχα, μπορεί να κατασκευαστεί ως η τομή των τριών δίσκων με κέντρο τις κορυφές του T, και ακτίνα ίση με το μήκος της πλευράς του Τ.
Μαθηματικές ιδιότητες
μικρογραφία|Παράλληλες υποστηρικτικές γραμμές του Ρελώ τριγώνου Η πιο βασική ιδιότητα του Ρελώ τριγώνου είναι ότι έχει σταθερό πλάτος, με την έννοια ότι κάθε ζεύγος παράλληλων υποστηρικτικών γραμμών (δύο γραμμές που έχουν την ίδια κλίση, εφάπτονται στο σχήμα χωρίς να τέμνουν κάποιο σημείο της επιφάνειάς του), έχει την ίδια Ευκλείδεια απόσταση, ανεξάρτητα από την κλίση του. Σε κάθε ζεύγος παράλληλων υποστηρικτικών γραμμών, η μία από τις δύο γραμμές αναγκαστικά θα αγγίξει το τρίγωνο σε μία από τις κορυφές του. Η άλλη γραμμή μπορεί να αγγίξει το τρίγωνο σε οποιοδήποτε σημείο στο απέναντι τόξο, και η απόσταση των γραμμών (το πλάτος του τριγώνου Ρελώ) ισούται με την ακτίνα του τόξου.
Ο πρώτος μαθηματικός που ανακάλυψε την ύπαρξη των καμπυλών σταθερού πλάτους, και παρατήρησε ότι το τρίγωνο Ρελώ έχει σταθερό πλάτος, πρέπει να ήταν ο Λέοναρντ Όιλερ. Σε ένα έγγραφο που παρουσίασε το 1771 και δημοσιεύθηκε το 1781 με τίτλο De curvis triangularibus, ο 'Οιλερ ασχολήθηκε με τα καμπυλωτά τρίγωνα, καθώς και τις καμπύλες σταθερού πλάτους, τις οποίες ονόμασε orbiforms.
Εξαιρετικές μετρήσεις
Από πολλά διαφορετικά μέτρα, το τρίγωνο Ρελώ είναι μία από τις πιο ακραίες καμπύλες σταθερού πλάτους.
Από το Blaschke–Lebesgue θεώρημα, το τρίγωνο Ρελώ έχει το μικρότερο δυνατό εμβαδόν από κάθε καμπύλη με δεδομένο σταθερό πλάτος. Αυτή η περιοχή είναι όπου s είναι το σταθερό πλάτος. Μία μέθοδος για την εξαγωγή αυτού του τύπου είναι να αποσυνθέσεις το τρίγωνο Ρελώ σε ένα εσωτερικό ισόπλευρο τρίγωνο και τρεις καμπυλόγραμμες περιοχές μεταξύ αυτού του εσωτερικού τριγώνου και των τόξων που σχηματίζει το τρίγωνο Ρελώ, και, στη συνέχεια, να προσθέσεις τις περιοχές αυτών των τεσσάρων συνόλων. Στο άλλο άκρο, η καμπύλη σταθερού πλάτους που έχει το μέγιστο δυνατό εμβαδόν είναι ο κυκλικός δίσκος, το οποίο έχει την περιοχή.
Οι γωνίες που σχηματίζονται από κάθε ζευγάρι τόξα στις κορυφές του Ρελώ τριγώνου, είναι όλες ίσες με 120°. Αυτή είναι η ευκρινέστερη δυνατή γωνία, σε οποιαδήποτε κορυφή κάθε καμπύλης σταθερού πλάτους. Επιπλέον, μεταξύ των καμπυλών σταθερού πλάτους, το τρίγωνο Ρελώ είναι το μόνο με το μεγαλύτερο και το μικρότερο χαραγμένο ισόπλευρο τρίγωνο. Το μεγαλύτερο ισόπλευρο τρίγωνο εγγεγραμμένο σε τρίγωνο Ρελώ είναι αυτό που συνδέει τις τρεις γωνίες, και το μικρότερο είναι αυτό που συνδέει τα τρία μέσα των πλευρών του. Το υποσύνολο του Ρελώ τριγώνου που αποτελείται από τρία ή περισσότερα αντιδιαμετρικά σημεία γίνεται μέγιστο με το εσωτερικό του μεγαλύτερου από αυτά τα δύο τρίγωνα που αναφέραμε παραπάνω, επίσης, ορίζει τη μεγαλύτερη περιοχή από το σύνολο τριών αντιδιαμετρικών σημείων οποιασδήποτε άλλης καμπύλη σταθερού πλάτους. μικρογραφία|Συμμετρικά σχήματα ως προς το κέντρο μέσα και έξω από ένα τρίγωνο Ρελώ, χρησιμοποιούνταιι για να μετρήσουν την ασυμμετρία Αν και το τρίγωνο Ρελώ έχει εξαπλή διεδρική συμμετρία, όπως ακριβώς και ένα ισόπλευρο τρίγωνο, δεν έχει κέντρο συμμετρίας. Το τρίγωνο Ρελώ είναι η μικρότερη συμμετρική καμπύλη σταθερού πλάτους, σύμφωνα με δύο διαφορετικά μέτρα κεντρικής ασυμμετρίας, του Kovner–Besicovitch μέτρου (αναλογία του εμβαδού προς το μεγαλύτερο συμμετρικό σχήμα που περικλείεται από την καμπύλη) και του Estermann μέτρου (αναλογία του εμβαδού προς το μικρότερο συμμετρικό σχήμα που περικλείεται από την καμπύλη). Για το τρίγωνο Ρελώ, τα δύο κεντρικά συμμετρικά σχήματα που καθορίζουν τα μέτρα ασυμμετρίας είναι και τα δύο εξάγωνα, αν και στο εσωτερικό τους έχουν καμπύλες πλευρές. Το τρίγωνο Ρελώ έχει διαμέτρους που το χωρίζουν σε άνισα κομμάτια περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη καμπύλη σταθερού πλάτους. Δηλαδή, η μέγιστη αναλογία από κάθε πλευρά της διαμέτρου, ένα ακόμα μέτρο ασυμμετρίας, είναι μεγαλύτερη για το τρίγωνο Ρελώ απ' ότι για τις άλλες καμπύλες σταθερού πλάτους.
Ανάμεσα σε όλα τα σχήματα σταθερού πλάτους που αποφεύγουν όλα τα σημεία ενός ακέραιου δικτυωτού πλέγματος, το μόνο με το μεγαλύτερο πλάτος είναι το τρίγωνο Ρελώ. Έχει έναν από τους άξονες συμμετρίας του παράλληλο προς τους άξονες συντεταγμένων μιας ημιακέραιας γραμμής. Το πλάτος, περίπου 1.545, είναι η ρίζα ενός πολυωνύμου 6ου βαθμού με ακέραιους συντελεστές.
Ακριβώς όπως είναι δυνατόν για έναν κύκλο να περιβάλλεται από έξι εφαπτόμενους κύκλους ,έτσι είναι επίσης δυνατόν να σχεδιαστούν επτά σύμφωνα Ρελώ τρίγωνα, έτσι ώστε όλα να επικοινωνούν με το κεντρικό τρίγωνο Ρελώ με το ίδιο μέγεθος. Αυτός είναι ο μέγιστος δυνατός αριθμός για κάθε καμπύλη σταθερού πλάτους. μικρογραφία|Ένας [[Δελτοειδές|χαρταετό ς με ίσες διαγωνίους που μεγιστοποιεί το λόγο της περιμέτρου προς τη διάμετρο, που εγγράφεται σε ένα τρίγωνο Ρελώ]] Ανάμεσα σε όλα τα τετράπλευρα, το σχήμα που έχει τη μεγαλύτερη αναλογία της περιμέτρου προς τη διάμετρο είναι ένας χαρταετό ς  με ίσες διαγώνιους που μπορούν να εγγραφούν σε ένα τρίγωνο Ρελώ.
Άλλα μέτρα
Με βάση το Θεώρημα του Μπαρμπιέ όλες οι καμπύλες ίσου πλάτους ανάμεσά τους και το Ρελώ τρίγωνο, έχουν ίσες περιμέτρους. Συγκεκριμένα η περίμετρος ισούται με την περίμετρο του κύκλου με το ίδιο πλάτος, που είναι πs
Οι ακτίνες από τον μεγαλύτερο εγγεγραμμένο κύκλο του τρίγωνο Ρελώ με το πλάτος s, και του περιγεγραμμένου κύκλου του ίδιου τριγώνου, είναι: Αντίστοιχα, το άθροισμα αυτών των ακτινών ισούται με το πλάτος του Ρελώ τριγώνου. Γενικότερα για κάθε καμπύλη σταθερού πλάτους, ο μεγαλύτερος εγγεγραμμένος κύκλος και ο μικρότερος περιγεγραμμένος είναι ομόκεντροι, και το άθροισμα των ακτινών τους δίνει το σταθερό πλάτος της καμπύλης.
Η βέλτιστη χωρητικότητα που μπορεί να περικλείσει ένα τρίγωνο Ρελώ στο επίπεδο παραμένει αναπόδεικτη, αλλά εικάζεται να είναι η οποία είναι η χωρητικότητα ενός δυνατού διπλού πλέγματος. Το μεγαλύτερο αποδεδειγμένο άνω φράγμα για την πυκνότητα συσκευασίας είναι περίπου 0.947275. Επίσης, εικάζεται, αλλά δεν έχει αποδειχθεί, ότι τα Ρελώ τρίγωνα μπορούν να περικλείσουν την μεγαλύτερη χωρητικότητα από κάθε άλλη καμπύλη σταθερού πλάτους.
Περιστροφή μέσα σε ένα τετράγωνο
μικρογραφία|Περιστροφή του τρίγωνο Ρελώ μέσα σε ένα τετράγωνο, που δείχνει, επίσης, την καμπύλη που διαγράφεται από τα διάφορα κέντρα των τριγώνων Κάθε καμπύλη σταθερού πλάτους μπορεί να περιστραφεί μέσα σε ένα τετράγωνο, ένα σχήμα δηλαδή που μπορεί να εκτελέσει μια πλήρη περιστροφή παραμένοντας μέσα στο τετράγωνο και ανά πάσα στιγμή να αγγίζει και τις τέσσερις πλευρές του τετραγώνου. Ωστόσο, το τρίγωνο Ρελώ είναι το περιστρεφόμενο σχήμα που καταλαμβάνει τον ελάχιστο δυνατό χώρο. Καθώς περιστρέφεται, οι άξονες του δεν μένουν σταθεροί σε ένα σημείο, αλλά, αντίθετα, διαγράφουν μια καμπύλη που σχηματίζεται από τα κομμάτια των τεσσάρων ελλείψεων. Λόγω των γωνιών με 120°, το περιστρεφόμενο τρίγωνο Ρελώ δεν μπορεί να "αγγίξει" κάποια σημεία κοντά στις γωνίες που βρίσκονται στις  κορυφές του τετραγώνου, αλλά καλύπτει ένα σχήμα με ελαφρώς στρογγυλεμένες γωνίες, και σχηματίζεται από ελλειπτικά τόξα.
Σε οποιοδήποτε σημείο κατά τη διάρκεια αυτής της περιστροφής, δύο από τις γωνίες του Ρελώ τριγώνου εφάπτονται των δύο προσκείμενων πλευρών του τετραγώνου, ενώ η τρίτη γωνία του τριγώνου αφήνει μια καμπύλη κοντά στην απέναντι κορυφή του τετραγώνου. Το σχήμα που διαγράφεται από το περιστρεφόμενο τρίγωνο Ρελώ καλύπτει περίπου 98.77% της επιφάνειας του τετραγώνου.
Ως αντιπαράδειγμα
Το αρχικό κίνητρο του Ρελώ για τη μελέτη του τριγώνου του ήταν, ως αντιπαράδειγμα, να δείξει ότι τα τρία μοναδικά σημεία επαφών δεν μπορούν να είναι αρκετά για να καθορίσουν ένα επίπεδο αντικείμενο σε μια ενιαία θέση.
Η ύπαρξη του Ρελώ πολυγώνου δείχνει ότι οι μετρήσεις της διαμέτρου μόνες τους δεν μπορούν να επαληθεύσουν ότι ένα αντικείμενο έχει μια κυκλική διατομή. Εξετάζοντας ξανά το γεγονός αυτό μπορεί να έπαιξε ένα ρόλο στην καταστροφή του Διαστημικού Λεωφορείου Challenger, όπως στην έναρξη η καμπυλότητα των τμημάτων των πυραύλων δοκιμάστηκε μόνο με τη μέτρηση διαφόρων διαμέτρων, έτσι και τα μη καμπυλωμένα σχήματα μπορεί να προκάλεσαν ασυνήθιστα υψηλή πίεση, ώστε θα μπορούσε να είναι ένας από τους παράγοντες που προκάλεσαν την καταστροφή.
Φτάνοντας σε γωνίες
Διάφοροι τύποι μηχανών έχουν πάρει το σχήμα του Ρελώ τριγώνου, με βάση την ιδιότητά του ότι είναι σε θέση να περιστρέφεται μέσα σε ένα τετράγωνο.
Τα Watt Brothers Tool Works κατασκευάζουν τρυπάνια που έχουν το σχήμα ενός Ρελώ τριγώνου, τροποποιημένο με concavities για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επιφάνειες κοπής. Όταν τοποθετείται σε μια ειδική εσοχή που επιτρέπει για το κομμάτι που δεν έχει ένα σταθερό κέντρο περιστροφής, να μπορεί να δημιουργεί μια τρύπα που είναι κοντά στο τετράγωνο. Αν και κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Henry Watt το 1914, παρόμοιες ασκήσεις που εφευρέθηκαν από άλλους χρησιμοποιήθηκαν προηγουμένως. Άλλα Ρελώ πολύγωνα χρησιμοποιούνται για να δημιουργούν πενταγωνικές, εξαγωνικές, και οκταγωνικές τρύπες.
Panasonic s RULO, ρομποτική ηλεκτρική σκούπα, έχει το σχήμα με βάση το τρίγωνο Ρελώ, προκειμένου να διευκολύνει τον καθαρισμό της σκόνης στις γωνίες των δωματίων.
Οι κυλιόμενοι κύλινδροι
μικρογραφία|Σύγκριση κυλινδρικού και Ρελώ τριγώνου κυλίνδρου Μια άλλη κατηγορία εφαρμογών του Ρελώ τριγώνου περιλαμβάνει τα κυλινδρικά αντικείμενα με σχήμα βάσης το τρίγωνο Ρελώ. Πολλά μολύβια κατασκευάζονται σε αυτό το σχήμα, ακόμα πιο πολλά και από τα περισσότερα παραδοσιακά στρόγγυλα ή εξαγωνικά. Συνήθως προωθούνται ως πιο άνετα ή κατάλληλα για την καλύτερη πρόσφυση, καθώς είναι λιγότερο πιθανό να κυλιστούν σε τραπέζια (δεδομένου ότι το κέντρο βάρους μετακινείται προς τα επάνω και προς τα κάτω περισσότερο από ένα κυλιόμενο εξάγωνο).
Ένα τρίγωνο Ρελώ (μαζί με όλες τις άλλες καμπύλες σταθερού πλάτους) μπορεί να κυλιστεί αλλά κάνει μια 'αδύναμη' τροχιά, επειδή δεν κυλίεται γύρω από ένα σταθερό κέντρο περιστροφής. Ένα αντικείμενο πάνω σε κυλίνδρους, που έχουν ως βάση το τρίγωνο Ρελώ θα κυλήσει ομαλά πάνω στο επίπεδο, αλλά βρίσκοντας μπροστά του έναν άξονα ως εμπόδιο θα αναπηδήσει πάνω και κάτω τρεις φορές ανά στροφή. Η έννοια αυτή χρησιμοποιήθηκε σε μια νουβέλα επιστημονικής φαντασίας από τον Poul Anderson, με τίτλο "Τριγωνικός Τροχός". Ένα ποδήλατο με κυμαινόμενους άξονες και ένα πλαίσιο υποστηριζόμενο από την άκρη του τροχού σε σχήμα τρίγωνο Ρελώ χτίστηκε και παρουσιάστηκε το 2009 από τον Κινέζο εφευρέτη Guan Baihua, που ήταν εμπνευσμένο από τα μολύβια με το ίδιο σχήμα.
Μηχανικό σχέδιο
μικρογραφία|τρίγωνο Ρελώ με βάση ταινία ,μηχανισμός στο Σοβιετικό Luch-2 8 mm προβολέα ταινιών Μια άλλη κατηγορία εφαρμογών του Ρελώ τριγώνου περιλαμβάνει τη χρήση του ως ένα μέρος της μηχανικής σύνδεσης, που μπορεί να μετατρέψει την περιστροφή γύρω από έναν σταθερό άξονα σε παλινδρομική κίνηση. Οι μηχανισμοί αυτοί μελετήθηκαν από τον Franz Ρελώ. Με τη βοήθεια της εταιρείας του Gustav Voigt ,ο Ρελώ έχτισε περίπου 800 μοντέλα μηχανισμών, πολλά από τα οποία περιλαμβάνουν το τρίγωνο Ρελώ. Ο Ρελώ χρησιμοποίησε τα μοντέλα αυτά με τις πρωτοποριακές επιστημονικές έρευνες των κινήσεων τους. Αν και τα περισσότερα από τα μοντέλα των Ρελώ–Voigt έχουν χαθεί, 219 από αυτά έχουν συλλεχθεί στο Πανεπιστήμιο Cornell, συμπεριλαμβανομένων εννέα με βάση το τρίγωνο Ρελώ. Ωστόσο, η χρήση του Ρελώ τριγώνου στο μηχανικό σχέδιο προηγείται του έργου του Ρελώ * για παράδειγμα, ορισμένες μηχανές ατμού είχαν ήδη από το 1830 έναν άξονα σε σχήμα Ρελώ τριγώνου.
Θεοδόσης Νικολάου
Εξέδωσε τα λογοτεχνικά έργα: μικρογραφία|ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ Θ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ