cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λείος μυς
Σχετικές ασθένειες
Οι όγκοι των λείων μυών είναι συνήθως καλοήθεις, οπότε και ονομάζονται λειομυώματα. Μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε όργανο, αλλά συνήθως εμφανίζονται στη μήτρα, το λεπτό έντερο και τον οισοφάγο. Οι κακοήθεις όγκοι των λείων μυών ονομάζονται λειομυοσαρκώματα. Τα λειομυοσαρκώματα είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους τύπους σαρκωμάτων μαλακών μορίων. Οι όγκοι των λείων μυών των αγγείων είναι πολύ σπάνιοι. Μπορεί να είναι κακοήθεις ή καλοήθεις και η νοσηρότητα μπορεί να είναι σημαντική και με τον κάθε τύπο. Η ενδαγγειακή λειομυωμάτωση είναι ένα καλοήθες νεόπλασμα που εκτείνεται μέσω των φλεβών. Το αγγειολειομύωμα είναι ένα καλόηθες νεόπλασμα των άκρων. Το αγγειακό λειομυοσάρκωμα είναι ένα κακόηθες νεόπλασμα που μπορεί να εντοπιστεί στην κάτω κοίλη φλέβα, στις πνευμονικές αρτηρίες και φλέβες και σε άλλα περιφερικά αγγεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυϊκό σύστημα
Ρίβνε
Μεταξύ Α' Παγκοσμίου Πολέμου και Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη βρισκόταν στην Πολωνία ως κομητειακή έδρα στο Βοεβοδάτο Βόλυν. Στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, η Ρίβνε καταλήφθηκε από τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό και έλαβε το σημερινό της καθεστώς καθιστώντας την έδρα της περιφερειακής κυβέρνησης της Περιφέρειας Ρίβνε που δημιουργήθηκε από το ανατολικό τμήμα του βοεβοδάτου. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής του 1941–44 η πόλη ορίστηκε ως πρωτεύουσα της Γερμανικής Ουκρανίας (Reichskommissariat Ukraine). Την άνοιξη του 1919, χρησίμευσε επίσης ως προσωρινή έδρα της ουκρανικής κυβέρνησης καθ' όλη τη διάρκεια του συνεχιζόμενου πολέμου με τη Σοβιετική Ρωσία.
Η Ρίβνε αποτελεί σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο, έχοντας το διεθνές αεροδρόμιο Ρίβνε και σιδηροδρομικές συνδέσεις με το Ζντολμπούνιβ, το Σάρνυ και το Κόβελ, καθώς και αυτοκινητόδρομους που τη συνδέουν με το Μπρεστ, το Κίεβο και το Λβιβ. Μεταξύ άλλων κορυφαίων εταιρειών υπάρχει το χημικό εργοστάσιο Ρίβνε-Αζότ (μέρος της Ostchem Holding).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Εξαπλάτανος Πέλλας
Ο Εξαπλάτανος (μέχρι το 1925 Καπίνιανη ) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Εξαπλάτανος έχει 1.292 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 125 μέτρων. Στο χωριό μεγάλωσε ο Μενέλαος Λουντέμης.
Ιστορικό
Ο Εξαπλάτανος κατά την Τουρκοκρατία ήταν τσιφλίκι και οι κάτοικοί του αγρότες-καλλιεργητές. Πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών, το χωριό είχε μικτό πληθυσμό μουσουλμάνων (περίπου 1.300) και χριστιανών (περίπου 150), ορισμένοι τσιγγάνικης καταγωγής. Στην απογραφή του 1920 είχε 1.520 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, ο μουσουλμανικός πληθυσμός μετανάστευσε υποχρεωτικά στην Τουρκία και στον Εξαπλάτανο εγκαταστάθηκαν 412 προσφυγικές οικογένειες από τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη, το Ικόνιο και την Προύσα, και έγινε το μεγαλύτερο χωριό της Αλμωπίας. Στην απογραφή του 1928 είχε 1.569 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 2.156.
Το χωριό λεγόταν Καπίνιανη μέχρι το 1925, όταν μετονομάστηκε σε Εξαπλάτανος, από έξι μεγάλους πλάτανους οι οποίοι βρίσκονταν στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το γήπεδο ποδοσφαίρου. Ο Εξαπλάτανος ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός ορίστηκε έδρα του δήμου Εξαπλατάνου το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Πέλλας
Παγκύπριο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Το Παγκύπριο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης ή Κυπριακό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση της Κύπρου, που διοργανώνεται από την Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης.
Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Κύπρου σε πέντε αγωνίσματα, τα οποία περιλαμβάνουν το απλό ανδρών, το απλό γυναικών, το διπλό ανδρών, το διπλό γυναικών και το διπλό μικτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις επιτραπέζιας αντισφαίρισης στην Κύπρο Κύπρος
ΚΦ Αλμπέτρολ
Η  ΚΦ Αλμπέτρολ είναι μια αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1947. Έδρα της ομάδας είναι το Alush Noga Stadium χωρητικότητας 4000 θεατών. Συμμετέχει στη δεύτερη κατηγορία Αλβανίας.
Τίτλοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947
Ντικ-Ντικ
Το ντικ-ντικ είναι το όνομα που χρησιμοποιείται  για οποιοδήποτε από τα τέσσερα είδη μικρών αντιλοπών του γένους  Madoqua που ζουν στις θαμνώδεις περιοχές  της ανατολικής και νότιας Αφρικής.
Τα ντικ-ντικ έχουν ύψος 30-40 εκατοστά, μήκος 50-70 εκ., βάρος  3-6 κιλά και μπορούν να ζήσουν μέχρι και 10 χρόνια. Αυτά τα χαρακτηριστικά τα καθιστούν ως ένα είδος από τις μικρότερες αντιλόπες στον κόσμο. Η ονομασία τους προέρχεται από τον ήχο που βγάζουν για προειδοποίηση, κυρίως τα θηλυκά, όταν φοβηθούν. Μπορεί επίσης να τσιρίξουν πολύ δυνατά. Εκτός από τον συναγερμό των θηλυκών, και το αρσενικό και το θηλυκό, κάνουν ένα διαπεραστικό σφύριγμα. Όλες αυτές οι κλήσεις μπορεί να προειδοποιήσουν τα άλλα ζώα για την ύπαρξη αρπακτικών ζώων.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά
Τα θηλυκά ντικ-ντικ είναι κάπως μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Μόνο τα αρσενικά έχουν κέρατα, τα οποία είναι μικρά (μήκους 7,6 εκ.), κεκλιμένα προς τα πίσω και έχουν κατά μήκος αυλάκια. Το τρίχωμα στο στέμμα σχηματίζει μια όρθια τούφα, η οποία κάποιες φορές κρύβει εν μέρει τα μικρά, ραβδωτά κέρατα των αρσενικών. Το πάνω μέρος του σώματος τους είναι γκρι-καφέ, ενώ τα χαμηλότερα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των ποδιών, της κοιλιάς, του λοφίου και των πλευρών, είναι μαυρισμένα. Μια γυμνή μαύρη κηλίδα κάτω από την εσωτερική γωνία κάθε ματιού περιέχει ένα προκογχικό αδένα που παράγει μια σκούρα, κολλώδη έκκριση. Τα ντικ-ντικ εισάγουν γρασίδι και κλαδάκια στον αδένα για να αρωματίσουν και να δώσουν το σήμα της επικράτειάς τους.
Προφανώς, για να αποφευχθεί η υπερθέρμανση, τα ντικ-ντικ έχουν επίμηκες ρύγχος με μύες που μοιάζουν με φυσητήρες, μέσω των οποίων αντλείται αίμα. Η ροή του αέρα και η επακόλουθη εξάτμιση δροσίζει αυτό το αίμα προτού επανακυκλοφορήσει στο σώμα. Ωστόσο, αυτό το λαχάνιασμα εφαρμόζεται μόνο σε ακραίες συνθήκες. Τα ντικ-ντικ μπορούν να ανεχθούν θερμοκρασίες αέρα έως 40 βαθμών Κελσίου.
Οικότοπος
Τα ντικ-ντικ ζουν σε θαμνώδεις περιοχές και στις σαβάνες της ανατολικής Αφρικής. Αναζητούν οικοτόπους με άφθονα εφόδια σε βρώσιμα φυτά όπως οι θάμνοι. Τα ντικ-ντικ μπορεί να ζουν σε μέρη τόσο διαφορετικά μεταξύ τους όπως το πυκνό δάσος ή μια ανοιχτή πεδιάδα, αλλά απαιτούν καλή κάλυψη και όχι πάρα πολύ ψηλό χορτάρι. Συνήθως ζουν σε ζεύγη σε εδάφη περίπου 5 εκταρίων (12 στρέμματα). Τα εδάφη είναι συχνά χαμηλά και θαμνώδη (μερικές φορές κατά μήκος ξηρών, βραχωδών κοιτών ποταμών) με άφθονη κάλυψη. Τα ντικ-ντικ με το σκονισμένο και χρωματισμένο παλτό τους, είναι σε θέση να αναμειγνύονται με το περιβάλλον τους. Έχουν μια καθιερωμένη σειρά από διαδρόμους μέσα και γύρω από τα σύνορα της επικράτειάς τους, τα οποία χρησιμοποιούν όταν αισθάνονται ότι απειλούνται.
Διατροφή
Τα ντικ-ντικ είναι φυτοφάγα. Η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από φυλλώματα, βλαστούς, φρούτα και μούρα, αλλά και λίγο ή καθόλου χόρτο. Αυτά λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες νερού από την τροφή τους, γεγονός που καθιστά την πόση νερού περιττή. Όπως όλα τα αρτιοδάκτυλα οπληφόρα, χωνεύουν την τροφή τους με τη βοήθεια μικροοργανισμών στα τετραθάλαμα στομάχια τους. Μετά την αρχική πέψη, η τροφή επανειλημμένα βγαίνει ως εμετός και αναμασάται, μια διαδικασία γνωστή επίσης ως μηρυκασμός. Οι κωνικές κεφαλές των ντικ-ντικ μπορούν να τους βοηθήσουν να τρώνε τα φύλλα μεταξύ των σπονδύλων στα δέντρα της ακακίας και, διατηρώντας το κεφάλι τους ψηλά, να ανιχνεύουν τα αρπακτικά ζώα.
Αναπαραγωγή
Τα ντικ-ντικ είναι μονογαμικά και οι συγκρούσεις μεταξύ των εδαφικών γειτόνων είναι σπάνιες. Όταν αυτό συμβαίνει, τα αρσενικά από κάθε περιοχή ορμάνε ο ένας στον άλλο, σταματάνε για λίγο, κουνάνε σθεναρά τα κεφάλια τους και γυρνάνε. Θα επαναλάβουν αυτή τη διαδικασία, αυξάνοντας την απόσταση κάθε φορά, μέχρι κάποιο να σταματήσει. Τα αρσενικά σημαδεύουν τα εδάφη τους με πασσάλους κοπριάς και καλύπτουν την κοπριά των θηλυκών με δικιά τους. Η μονογαμία των ντικ-ντικ μπορεί να είναι μια επαναστατική απόκριση στην θήρευση, γιατί όταν περιβάλλονται από αρπακτικά ζώα είναι επικίνδυνο να διερευνήσουν και να ψάξουν για νέους συνεργάτες. Τα ζεύγη δαπανούν περίπου το 64% του χρόνου τους μαζί. Τα αρσενικά, αλλά όχι τα θηλυκά, θα επιχειρήσουν να αποκτήσουν επιπλέον ζευγάρι όταν τους δίνεται η ευκαιρία.
Τα θηλυκά είναι σεξουαλικά ώριμα σε έξι μήνες και τα αρσενικά στους 12 μήνες. Το θηλυκό κυοφορεί για 169-174 ημέρες και φέρει έναν μόνο απόγονο. Αυτό συμβαίνει έως και δύο φορές το χρόνο (στην αρχή και το τέλος της εποχής των βροχών). Σε αντίθεση με άλλα μηρυκαστικά, τα ντικ-ντικ γεννιούνται με τα μπροστινά τους πόδια προς τα πίσω μαζί με το σώμα τους, αντί να είναι τεντωμένα προς τα εμπρός. Τα θηλυκά ζυγίζουν περίπου 560 με 680 γραμμάρια κατά τη γέννηση, ενώ τα αρσενικά ζυγίζουν 725-795 γρ. Η μητέρα θηλάζει για έξι εβδομάδες και ταΐζει το ελαφάκι της για όχι περισσότερο από λίγα λεπτά κάθε φορά. Το ποσοστό επιβίωσης των νεαρών ντικ-ντικ είναι 50%. Τα νεαρά διαμένουν κρυμμένα για ένα χρόνο μετά τη γέννηση, αλλά μεγαλώνουν γρήγορα και φτάνουν σε πλήρες μέγεθος μετά από επτά μήνες. Εκείνη την εποχή, τα νεαρά αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το έδαφός των γονέων τους. Οι πατέρες διώχνουν τους γιούς από το έδαφος και οι μητέρες τις κόρες.
Θηρευτές
Τα ντικ-ντικ θηρεύονται κατά κύριο λόγο από λεοπαρδάλεις, καρακάλ, λιοντάρια, ύαινες, άγρια σκυλιά και ανθρώπους. Άλλα αρπακτικά περιλαμβάνουν μόνιτορ σαύρες, τσιτάχ, τσακάλια, μπαμπουίνους, αετούς, γεράκια και πύθωνες. Οι προσαρμογές των ντικ-ντικ στην θήρευση περιλαμβάνουν εξαιρετική όραση και ικανότητα να φτάνουν ταχύτητες έως και 42 km / h.
Ταξινόμηση
Τα τέσσερα είδη των ντικ-ντικ είναι:
Αναφορές
Κατηγορία:Βοοειδή Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας
Φορταλέζα Εσπόρτε Κλούμπε
εναλλ.=|μικρογραφία|310x310εσ|Στάδιο Πλάσιντο Αντεράλντο Καστέλο, Φορταλέζα. H Φορταλέζα Εσπόρτε Κλούμπε (Fortaleza Esporte Clube), γνωστή ως Φορταλέζα, είναι κυρίως ποδοσφαιρικός σύλλογος, αλλά δραστηριοποιείται και σε άλλα αθλήματα, όπως το ποδόσφαιρο σάλας, η χειροσφαίριση και η καλαθοσφαίριση. Εδρεύει στη Φορταλέζα, πρωτεύουσα της Πολιτείας της Σεαρά στη Βραζιλία. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1918 και αναδύθηκε από ένα παλαιότερο σύλλογο που ονομαζόταν Στέλλα (Stella) υπό την ονομασία Φορταλέζα Σπόρτινγκ Κλουμπ (Fortaleza Sporting Club).
Η Φορταλέζα είναι μία από τις πιο παραδοσιακές ομάδες στη βορειοανατολική περιοχή της Βραζιλίας, παράλληλα με τις Μπαΐα, Βιτόρια, Σάντα Κρουζ, Σπορτ Ρεσίφε, Νάουτικο και Σεαρά, τη μεγαλύτερη ανταγωνίστρια της, με λιγότερη παράδοση στην πολιτεία και χωρίς εθνικό τίτλο.
Τα χρώματα της ομάδας είναι κόκκινο, μπλε και λευκό.
Μασκότ
Η μασκότ της ομάδας είναι το Λιοντάρι του Πίσι (Lion of Pici).
Στάδιο
Το κύριο στάδιο είναι το Αλσίντες Σάντος, χωρητικότητας 8.300 θεατών, αλλά η ομάδα αγωνίζεται επίσης στο Στάδιο Καστέλο, χωρητικότητας 67.037 θεατών και στο Στάδιο Πρεζιντέντε Βάργκας, χωρητικότητας 20.600 θεατών.
Διακρίσεις
Ποδόσφαιρο μικρογραφία|309x309εσ| Λιγκ Καπ Σεαρά 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918 Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1918 Κατηγορία:Φορταλέζα Εσπόρτε Κλούμπε
Αψίδα
thumb|right|Πέτρινη αψίδα 1. Πέτρα "κλειδί" 2. Αψιδόλιθος (θολίτης) 3. Εξωράχιο 4. Επίκρανο 5. Εσωράχιο 6. Ανύψωση 7. Καθαρό άνοιγμα 8. Αντέρεισμα
Η αψίδα είναι αρχιτεκτονική κατασκευή η οποία δημιουργεί άνοιγμα στον χώρο ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει βάρος (π.χ. θύρα σε πέτρινο τοίχο). Οι αψίδες άρχισαν να εμφανίζονται στη δεύτερη χιλιετία π.Χ. στην πλίθινη αρχιτεκτονική της Μεσοποταμίας. Η συστηματική χρήση τους ξεκίνησε από τους Ρωμαίους οι οποίοι ήταν οι πρώτοι που εφάρμοσαν την τεχνική αυτή σε ευρύ φάσμα οικοδομημάτων.
Στην Ευρώπη, την ημικυκλική αψίδα διαδέχτηκε η οξυκόρυφη γοτθική αψίδα ή γοτθική κυκλική αψίδα (αγγλ. ogive) της οποίας ο άξονας (centreline) του τόξου ακολουθεί πιο πιστά τις δυνάμεις σύνθλιψης, επιτυγχάνοντας έτσι μεγαλύτερη αντοχή. Η ημικυκλική αψίδα μπορεί να εξομαλυνθεί ώστε να παραχθεί ελλειπτική αψίδα, όπως στη γέφυρα Πόντε Σάντα Τρινιτά (Ponte Santa Trinita) στη Φλωρεντία. Σήμερα είναι πια γνωστό πως οι θεωρητικά δυνατότερες μορφές αψίδας είναι η παραβολική και η αλυσσοειδής. Στην οικοδομική, οι παραβολικές αψίδες πρωτοχρησιμοποιήθηκαν από τον Ισπανό αρχιτέκτονα Αντόνιο Γκαουντί, ο οποίος θαύμαζε το δομικό σύστημα του γοτθικού ρυθμού, εκτός από τα αντερείσματα που χρησιμοποιεί, τα οποία αποκαλούσε περιφρονητικά «αρχιτεκτονικά δεκανίκια». Οι αλυσσοειδείς και παραβολικές αψίδες μεταφέρουν όλες τις οριζόντιες δυνάμεις στη θεμελίωση και γι αυτό τον λόγο δεν χρειάζονται πρόσθετα στοιχεία.
Η πεταλοειδής αψίδα βασίζεται στην ημικυκλική αψίδα, αλλά τα χαμηλότερα άκρα της προεκτείνονται κι κι άλλο γύρω από τον κύκλο μέχρι να αρχίσουν να συγκλίνουν. Οι πρώτες γνωστές πεταλοειδείς αψίδες που γνωρίζουμε προέρχονται από το βασίλειο της Αξώμης (σημ. Αιθιοπία και Ερυθραία) γύρω στον 3ο-4ο αι. μ.Χ., περίπου την ίδια εποχή με τα πρωιμότερα παραδείγματα στη ρωμαϊκή Συρία, υποδεικνύοντας έτσι αξωμιτική ή συριακή προέλευση αυτού του τύπου αψίδας.
Ιστορία
thumb|Ρωμαϊκή αψίδα στην [[Όστια (αρχαία πόλη)|Όστια, το επίνειο της αρχαίας Ρώμης]] Οι πραγματικές αψίδες, αντίθετα από τους προβόλους, ήταν γνωστές σε διάφορους πολιτισμούς της ανατολικής Μεσογείου και του Μεξικού αλλά η χρήση τους ήταν σπάνια και περιοριζόταν σε υπόγειες κατασκευές, όπως οι αποχετεύσεις, όπου το πρόβλημα των πλευρικών καταπονήσεων είναι πολύ περιορισμένο. Σπάνια εξάιρεση είναι η πύλη, στην Ασκαλώνα (Ασκελόν) του Ισραήλ, η οποία χρονολογείται στην εποχή του Χαλκού, περί το 1850 π.Χ. Πρώιμο παράδειγμα αψίδας με θολίτες εμφανίζεται στην αρχαία ελληνική πεζογέφυρα της Ρόδου. Το 2010, ανακαλύφθηκε από ρομπότ ένας μεγάλος αψιδωτός διάδρομος κάτω από την πυραμίδα του Κουετζαλκοάτλ, η οποία βρίσκεται στην αρχαία πόλη Τεοτιχουακάν, βορείως της Πόλης του Μεξικού. Ο διάδρομος αυτός χρονολογείται στο 200 μ.Χ.
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι, οι οποίοι έμαθαν την αψίδα από τους Έλληνες και τους Ετρούσκους, τη βελτίωσαν και ήταν οι πρώτοι που αξιοποίησαν πλήρως τις δυνατότητές της σε υπέργειες κατασκευές. "Οι Ρωμαίοι ήταν οι πρώτοι κατασκευαστές στην Ευρώπη, ίσως και στον κόσμο, οι οποίοι αναγνώρισαν τα πλεονεκτήματα της αψίδας, του θόλου και του τρούλου." Σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι μηχανικοί τους ανήγειραν αψιδωτές κατασκευές όπως γέφυρες, υδραγωγεία και πύλες. Επίσης, εισήγαγαν τη θριαμβική αψίδα ως τύπο στρατιωτικού μνημείου. Οι θόλοι άρχισαν να χρησιμοποιούνται για τη στέγαση μεγάλων εσωτερικών χώρων όπως οι αίθουσες και οι ναοί, ενώ ανάλογη χρήση είχαν και οι τρουλωτές κατασκευές, από τον 1ο αιώνα π.Χ. κ.ε.
Η τμηματική αψίδα πρωτο-χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους, οι οποίοι συνειδητοποίησαν ότι η αψίδα μιας γέφυρας δεν είναι απαραίτητο να σχηματίζει ημικύκλιο, όπως η γέφυρα του Alconétar ή η Πόντε Σαν Λορέντζο. Επίσης τις χρησιμοποίησαν συστηματικά στην κατασκευή κατοικιών, όπως στην αρχαία Όστια (βλ. εικόνα).
Κατασκευή
Ο προβληματισμός γύρω από τον τρόπο κατασκευής της αψίδας ξεκινά από το γεγονός ότι αυτή απαιτεί τη συγκράτηση όλων των στοιχείων της μεταξύ τους. Μια λύση είναι η κατασκευή καλουπιού (παραδοσιακά, ξύλινου) το οποίο ακολουθεί με ακρίβεια το εσωτερικό της αψίδας. Αυτή η μέθοδος είναι γνωστή ως κεντράρισμα (αγγλ. centring). Οι θολίτες τοποθετούνται πάνω στο καλούπι μέχρι να συμπληρωθεί η αψίδα και να μπορεί να στηρίζεται μόνη της. Για αψίδες με ύψος μεγαλύτερο από του ανθρώπου, χρειάζονται έτσι κι αλλιώς σκαλωσιές για τους χτίστες, οι οποίες μπορούν να συνδυαστούν με τη στήριξη της αψίδας. Κάποιες φορές, οι αψίδες καταρρέουν, όταν αφαιρείται το καλούπι, λόγω εσφαλμένου σχεδιασμού ή κατασκευής. Το εσωτερικό μέρος και η χαμηλότερη γραμμή ή τόψο της αψίδας ονομάζεται εσωράχιο.
Οι παλιές αψίδες χρειάζονται μερικές φορές ενίσχυση λόγω της φθοράς των κλειδιών τους, σχηματίζοντας τις αποκαλούμενες φαλακρές αψίδες (αγγλ. bald arch)
Στις παρακάτω εικόνες παρατίθενται οι διάφοροι τύποι αψίδων, σε κατά προσέγγιση χρονολογική σειρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Κάτες
Η Κάτες (Katesh), είναι πόλη στη βόρεια Τανζανία. Η πόλη βρίσκεται στην Περιοχή Χάνανγκ (Hanang District), Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region).
Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στο Τμήμα Κάτες (Katesh ward) ήταν 8.774 άτομα.
Η κύρια ανάβαση στο κοντινό Όρος Χάνανγκ (Mount Hanang), ξεκινά από την Κάτες (Katesh).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην περιφέρεια Μανυάρα
2-υδραζεπίνη
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Ετεροκυκλικές οργανικές ιμίνες‎ Κατηγορία:Ακόρεστες ενώσεις
Θεμιστοκλής Βύζας
Ο Θεμιστοκλής (Θέμης) Βύζας του Βασιλείου (13 Νοεμβρίου 1930 - 2 Νοεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος, βουλευτής και ευρωβουλευτής από την Πτολεμαΐδα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα και ήταν γιος του Βασιλείου Βύζα, επίσης βουλευτή με το Λαϊκό Κόμμα και την ΕΡΕ. Σπούδασε νομικά και οικονομικές επιστήμες στο ΑΠΘ και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Μετεκπαιδεύτηκε στο Εργατικό Δίκαιο στο εξωτερικό. Εξελέγη βουλευτής στην Κοζάνη με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 συγκεντρώνοντας 12.519 σταυρούς. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1977 και του 1985. Το 1977 ήταν γραμματέας της Βουλής. Ο Θεμιστοκλής Βύζας εχασε την ιδιότητα στις 2 Δεκεμβρίου 1985 και την έδρα του κατέλαβε ο Μερκούρης Κυρατσούς. μετά από απόφαση του εκλογοδικείου.
Έγινε ένας από τους πρώτους Έλληνες βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου υπηρέτησε από τον Ιανουάριο του 1981 ως τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου. Ως ευρωβουλευτής μετείχε στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών από τις 16 Ιανουαρίου ως τις 18 Οκτωβρίου 1981.
Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2015, σε ηλικία 85 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Kebony
Η Kebony είναι νορβηγική εταιρεία παραγωγής ξυλείας. Η εταιρεία έχει τις ρίζες της στην αρχική εταιρεία Wood Polymer Technologies (WPT), η οποία ιδρύθηκε το 1996 και άλλαξε στη συνέχεια την εμπορική ονομασία της σε Kebony το 2007. Η Kebony έχει εργοστάσια παραγωγής στην Σίεν της Νορβηγίας και στο Βέλγιο, ενώ τα κεντρικά γραφεία της εδρεύουν στο Όσλο.
Τεχνολογία
Η Kebony έχει αναπτύξει μια οικολογική και περιβαλλοντικά φιλική τεχνολογία που παρέχει μία εναλλακτική λύση -βλ. φουρφουρυλιωμένη ξυλεία (furfurylated wood)- σε σύγκριση με τα δαπανηρά τροπικά είδη ξυλείας και την εμποτισμένη ξυλεία, η οποία παράγεται με συμβατική τεχνολογία και χρήση επιβλαβών χημικών.
Κατά τη διαδικασία, ένα υποπροϊόν υγρής μορφής, η φουρφουρυλική αλκοόλη, που προέρχεται από αγροτικά υπολείμματα ζαχαροκάλαμου και καλαμποκιού, χρησιμοποιείται για τη χημική τροποποίηση του ξύλου. Με χρήση υψηλής πίεσης, κενού και θερμικής επεξεργασίας, η αλκοόλη μετατρέπεται σε ρητίνη φουρανίου και προσδένεται στην κυτταρική δομή του ξύλου με αποτέλεσμα τη δραστική βελτίωση των ιδιοτήτων. Το ξύλο που δημιουργείται (Kebony wood) με αυτή την τεχνολογική διαδικασία είναι πιστοποιημένο με σήμα FSC, με το σήμα PEFC και έχει πιστοποιηθεί με την οικολογική σήμανση «Swan» στην αγορά της Σκανδιναβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιώσιμες τεχνολογίες
Αδόλφος του Ρήνου
Ο Αδόλφος (27 Σεπτεμβρίου 1300 - 29 Ιανουαρίου 1327) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν τιτουλάριος παλατινός κόμης (δούκας) του Ρήνου (1319-27). Στην πραγματικότητα την παλατινή κομητεία κατείχε ο θείος του Λουδοβίκος Δ΄ της Γερμανίας.
Χαλκονοειδή
δεξιά|μικρογραφία| [[Χαλκόνη, η βασική μονάδα των χαλκονοειδών.]] Τα χαλκονοειδή (σημ. ονομασία που πηγάζει από τον χαλκό) είναι φυσικές φαινολικές ενώσεις που σχετίζονται με τη χαλκόνη και αποτελούν τη βασική μονάδα για αρκετές ομάδες βιολογικών ενώσεων.
Αδόλφος του Ρήνου
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Βαυαρίας και της Μέχτιλτ του Νασσάου, κόρης του Αδόλφου της Γερμανίας. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1219 τον διαδέχθηκε τυπικά στην παλατινή κομητεία του Ρήνου, αλλά ο θείος του Λουδοβίκος Δ΄ των Βίττελσμπαχ βασιλιάς της Γερμανίας κατέλαβε την περιοχή.
Χαλκονοειδή
Παρουσιάζουν αντιβακτηριακές, αντιμυκητιακές, αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ορισμένα χαλκονοειδή έχουν επιδείξει δυνατότητες να μπλοκάρουν τα εξαρτώμενα από την τάση κανάλια καλίου. Οι χαλκόνες είναι επίσης φυσικοί αναστολείς της αρωματάσης.
Αδόλφος του Ρήνου
Οικογένεια
Το 1320 νυμφεύτηκε την Ίρμενγκαρτ κόμισσα του Έττινγκεν (Öttingen), κόρη του Λουδοβίκου ΣΤ΄ κόμη του Έττινγκεν και είχε τέκνα:
Χαλκονοειδή
Οι χαλκόνες είναι αρωματικές κετόνες με δύο φαινολικούς δακτυλίους (φαινυλίου) που είναι επίσης ενδιάμεσα στη σύνθεση πολλών βιολογικών ενώσεων. Το κλείσιμο των υδροξυχαλκονών οδηγεί στο σχηματισμό της εν γένει φλαβονοειδούς δομής. Τα φλαβονοειδή είναι ειδικές ουσίες του δευτερογενούς μεταβολισμού των φυτών (βλ. δευτερογενείς μεταβολίτες) με μια σειρά από βιολογικές δραστηριότητες.
Αδόλφος του Ρήνου
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Χαλκονοειδή
Τα χαλκονοειδή είναι επίσης ενδιάμεσα στη σύνθεση φλαβονών Auwers.
Σαμουά (Κοιλάδα της Αόστα)
Το Σαμουά (γαλλικά: Chamois, βαλντοταίν: Tsamoué ) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα, εντός του μεσαίου τμήματος της κοιλάδας του Βαλτουρνάνς.
Τουρισμός στη Βόρεια Κύπρο
Ο τουρισμός έχει επηρεάσει την ανάπτυξη της Βόρειας Κύπρου. Το μερίδιό του στο ΑΕΠ της Βόρειας Κύπρου είναι σημαντικό.
Ιστορία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, τα Βαρώσια και η Αμμόχωστος ήταν οι πιο δημοφιλείς προορισμοί στην Κύπρο (αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο) πριν την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.
Αφίξεις ανά χώρα
Οι αφίξεις των τουριστών ανά χώρα (στα τέλη του 2012) έχουν ως εξής :
Η Τουρκία, το ΗΒ και άλλες χώρες της βόρειας Ευρώπης αποτελούν την πηγή με τους περισσότερους τουρίστες στην Κύπρο. Ο αριθμός των τουριστών που επισκέφτηκαν την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου κατά την περίοδο Ιανουαρίου-Αυγούστου 2006 ήταν 380.000, από 286.901 τουρίστες την περίοδο Ιανουαρίου-Αυγούστου 2003.
Ο αριθμός των τουριστικών κλινών αυξήθηκε σε 17.000 το 2011 ενώ τα έσοδα από τον τουρισμό την ίδια χρονιά ήταν $400 εκατ. Ο αριθμός των τουριστών που επισκέφτηκαν την Βόρεια Κύπρο την περίοδο Ιανουάριος-Αύγουστος 2003 ήταν 286.901, την περίοδο Ιανουάριος-Αύγουστος 2006 ήταν 380.000 και την περίοδο Ιανουάριος-Αύγουστος 2010 ήταν 437.723 τουρίστες.
Κατανομή
Αν και υπάρχουν δυο αεροδρόμια στην Βόρεια Κύπρο, το Αεροδρόμιο Ερτζάν και το Αεροδρόμιο Γκετσίτκαλε, κανένα δεν έχει αναγνωριστεί επίσημα λόγω των συνεχιζόμενων διαφωνιών που επικρατούν στην πολιτική σκηνή ως προς την αναγνώριση της Βόρειας Κύπρου. Όλες οι διεθνείς πτήσεις πραγματοποιούνται μέσω Τουρκίας από δημόσιες και ιδιωτικές αεροπορικές εταιρείες.
Ο τουρισμός μαρίνας αναπτύχθηκε επίσης τα τελευταία χρόνια. Η μαρίνα Karpaz Gate έγινε μέλος στο διεθνές δίκτυο μαρίνων ART Marinas το 2014.
Τουρισμός μαρίνας
Ο τουρισμός μαρίνας αναπτύχθηκε κατά τα τελευταία χρόνια. Πολλοί τουρίστες με σκάφη από όλο τον κόσμο επισκέπτονται κάθε χρόνο την Βόρεια Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου
ΚΦ Βύλλις Μπαλς
Η ΚΦ Βύλλις Μπαλς (αλβανικά: KF Bylis Ballsh) είναι αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα από το Μπαλς. Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο Αντούς Μούτσα, χωρητικότητας 5200 θεατών. Ιδρύθηκε το 1972, ενώ οφείλει την ονομασία της στην ομώνυμη αρχαία ελληνική πόλη.
Στη σεζόν 2021–22 θα συμμετάσχει στη Β' Κατηγορία πρωταθλημάτων της Αλβανίας, έχοντας υποβιβαστεί το 2020–21 από το πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1972
Σαντεπρά
Το Σαντεπρά (γαλλικά: Champdepraz, βαλντοταίν: Tsandeprà) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
ΚΦ Απολόνια Φιέρ
Η ΚΦ Απολόνια Φιέρ είναι μια αλβανική ομάδα ποδοσφαίρου με έδρα το Φιέρι.
Ιδρύθηκε στις 17 Ιουνίου 1925 και πήρε το όνομα της από τη γειτονική αρχαία ελληνική πόλη Απολλωνία. Χρώματα της ομάδας αποτελούν το λευκό και το πράσινο.
Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Αλβανίας. Έδρα της ομάδας είναι το Loni Papuçiu Stadium χωρητικότητας 6.800 θεατών.
Φίλαθλοι και αντιπαλότητες
Οι φίλαθλοι και οπαδοί της Απολλόνια προέρχονται κυρίως από την πόλη Φιέρι και την γύρω περιοχή.
Η μεγαλύτερη αντίπαλος της ομάδας είναι η ΚΦ Λούσνια και τα ματς μεταξύ τους αναφέρονται ως The Myzeqe Derby. Άλλες ομάδες όπου έχει μεγάλη αντιπαλότητα είναι η Φλαμουρτάρι, η Βύλλις Μπαλς και Κλιρίμι.
Διακρίσεις
Κύπελλο Αλβανίας
Σούπερ Καπ Αλβανίας
Gazeta Bashkimi Cup
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Σανπορσέ
Το Σανπορσέ (γαλλικά: Champorcher, βαλντοταίν: Tsampourtsé) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Citroën Type B14
Το Citroën Type Β14 ήταν μεσαίο αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1926 έως τον Οκτώβριο του 1928. Συνολικά κατασκευάστηκαν 127.600 αντίτυπα σειράς Type Β14 στα 2 έτη παραγωγής του, αριθμός - ρεκόρ για την εποχή του.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Το Type Β14 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 1926, ως ο αντικαταστάτης του Citroën Type B12. Σε αντίθεση με το Β12, που ήταν ίδιο μηχανικά με τον προκάτοχο Citroën Type B10, αλλά με περαιτέρω ενισχύσεις στο αμάξωμα, το B14 ήταν ένα εξ ολοκλήρου νέο αυτοκίνητο, που δεν είχε καμία μηχανολογική συγγένεια με τους προκατόχους του, ενώ είχε και σημαντικά πιο ενισχυμένο αμάξωμα από αυτούς.
Έφερε έναν εντελώς νέο 4-κύλινδρο σε σειρά (I4) κινητήρα βενζίνης, κυβισμού 1.583 cm³ και ισχύος 22 hp στις 2.300 στροφές το λεπτό, ο οποίος συνδυαζόταν με 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, με την πρώτη ασυγχρόνιστη, αν και με τα δεδομένα της εποχής ήταν σχετικά προηγμένο, καθώς τότε πολλά αυτοκίνητα είχαν ακόμα κιβώτια με μόλις 2 ταχύτητες. Η τελική ταχύτητα στις περισσότερες εκδοχές αμαξώματος ήταν 80 χιλιόμετρα την ώρα ή 50 μίλια την ώρα, αν και σε κάποιες άλλες εκδοχές αμαξώματος υπήρχαν μικρές διαφορές σε αυτά τα νούμερα.
Εκδοχές αμαξώματος
Το μοντέλο ήταν διαθέσιμο σε αρκετές εκδοχές αμαξώματος:
Κωνσταντίνος Τοπάλης
Ο Κωνσταντίνος Τοπάλης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βόλο και ήταν γιος του Δημητρίου Τοπάλη, εμπόρου, και της Αριστέας Κοκοσλή, αδερφής του Νικολάου Κοκοσλή. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και το εξωτερικό. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία συνεργαζόμενος, μαζί με τον Γεώργιο Δροσίνη, στην σύνταξη της εφημερίδα Εστίας.
Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1895 και επανεξελέγη αυτές του 1899, του 1902 και του 1906. Διετέλεσε υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Ζαΐμη.
Απεβίωσε το 1915.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Νικόλαος Κοκωσλής
Ο Νικόλαος Κοκωσλής (1833 - 1898) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πορταριά και ήταν γιος του Αθανασίου Κοκωσλή. Αδερφή του ήταν η Αριστέα Κοκωσλή, μητέρα του Κωνσταντίνου Τοπάλη. Διατηρούσε σημαντικές εκτάσεις στη Λεχώνια καθώς και εργοστάσιο επεξεργασίας μεταξιού.
Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1881 και επανεξελέγη, ως βουλευτής Λαρίσης, σε αυτές του 1887 και του 1890, και, πάλι ως βουλευτής Βόλου σε αυτές του 1892.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
ΝΚ Χρβάρτσκι Ντραγκόβολιατς
Η ΝΚ Χρβάρτσκι Ντραγκόβολιατς είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από το Ζάγκρεμπ. Ιδρύθηκε το 1975. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion NŠC Stjepan Spajić χωρητικότητας 5000 θεατών. Συμμετέχει στην Druga HNL.
ΝΚ Βαράζντιν
Η ΝΚ Βαράζντιν ήταν μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από το Βαράζντιν. Ιδρύθηκε το 1931 και διαλύθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων, το 2015. Κατά τη διάρκεια των 74 χρόνων της ύπαρξής της, έπαιξε τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Βάρτεκς, το οποίο ανακαινίστηκε με την πάροδο των ετών και έφτασε σε χωρητικότητα 10.800 θέσεων (περαιτέρω ανακαινισμένο σε 8.800 θέσεις λίγο πριν το 2021).
ΝΚ Χρβάρτσκι Ντραγκόβολιατς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1975 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας
Καφέ Λα Ροτόντ
thumb|right|250px|Το Καφέ Λα Ροτόντ, Παρίσι 2011. Το Καφέ Λα Ροτόντ (Café La Rotonde) είναι ένα από τα πιο ιστορικά και παραδοσιακά καφενεία και μπρασερί στο Παρίσι και από τα πιο γνωστά σημεία συνάντησης συγγραφέων και καλλιτεχνών. Βρίσκεται στη Λεωφόρο Μονπαρνάς (105, Blvd du Montparnasse) στην Αριστερή Όχθη (Rive Gauche) του Σηκουάνα, πολύ κοντά και σε άλλα διάσημα «φιλολογικά» καφέ της γαλλικής πρωτεύουσας: Λα Κουπόλ, Λε Σελέκτ και Λε Ντομ. (Μετρό: Vavin).
Το Καφέ Λα Ροτόντ ιδρύθηκε το 1910 από τον Βικτόρ Λιμπιόν (Victor Libion) και ήταν προσφιλής τόπος συνάντησης της παριζιάνικης διανόησης κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Ο Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος είχε εκεί κοντά το εργαστήριό του, ήταν φανατικός θαμώνας του. Στο Καφέ Λα Ροτόντ σύχναζε και ο ζωγράφος Αμεντέο Μοντιλιάνι (Amedeo Modigliani), ο οποίος συνήθιζε να αυτοπαρουσιάζεται στους θαμώνες ως «Μοντιλιάνι, ζωγράφος και Εβραίος», ζητώντας να φιλοτεχνήσει το πορτρέτο τους. Με τον τρόπο αυτό συστήθηκε το 1914 στην Αγγλίδα ζωγράφο Νίνα Χάμνετ (Nina Hamnett, 1890 – 1956) κι έτσι ξεκίνησε η στενή φιλία τους.
ΝΚ Βαράζντιν
Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 3 Ιουνίου 1931 με το όνομα NK Σλαβίγια και υπήρχε με αυτό το όνομα μέχρι το 1941. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο σύλλογος ανέστειλε προσωρινά τη λειτουργία του και στη συνέχεια αναδιοργανώθηκε με το όνομα NK Τεκστίλατς το 1945. Το όνομα NK Βάρτεκς, που δόθηκε στον σύλλογο το 1958, για να τιμήσει τον κύριο χορηγό του, το εργοστάσιο ρούχων Varteks. Τον Ιούνιο του 2010, όταν το εργοστάσιο Varteks δεν ανανέωσε τη χορηγία του, ο σύλλογος άλλαξε το όνομά του σε NK Βαράζντιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1931 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Καφέ Λα Ροτόντ
Το περιβάλλον και η ατμόσφαιρα στο Καφέ Λα Ροτόντ έχουν απαθανατιστεί από πολλούς καλλιτέχνες, που και οι ίδιοι σύχναζαν σ’ αυτό, όπως ο Ντιέγκο Ριβέρα, ο Φεδερίκο Καντού και ο Λεονάρ Φουζιτά, ο οποίος απεικόνισε έναν καυγά στο καφέ στο χαρακτικό του «Στο Λα Ροτόντ» (1925). Ο Πικάσο ζωγράφισε ένα δείπνο στο καφέ στον πίνακά του «Στο Καφέ Λα Ροτόντ» (1901), καθώς και ο Ρώσος καλλιτέχνης Αλεξάντρ Γιάκοβλεφ σ’ ένα έργο του με τον ίδιο τίτλο «Στο Καφέ Λα Ροτόντ».
Κατηγορία:Καφέ στο Παρίσι
Ρούπερτ Β΄ του Παλατινάτου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άμπεργκ και ήταν γιος του Αδόλφου παλατινού κόμη του Ρήνου και της Ίρμενγκαρτ, κόρης τού Λουδοβίκου ΣΤ΄ κόμη τού Έττινγκεν (Öttingen).
Ο πατέρας του κατείχε τυπικά την παλατινή κομητεία του Ρήνου (1319-27), διότι ο Λουδοβίκος Δ΄ της Γερμανίας την είχε καταλάβει. Το 1329 ο Λουδοβίκος Δ΄ συμφώνησε στην Παβία να δοθεί η κομητεία στα νεότερα αδέλφια του Αδόλφου, πρώτα στον Ροδόλφο Β΄ και έπειτα, όταν αυτός απεβίωσε το 1353, στον Ρούπερτ Α΄. Το 1356 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας εξέδωσε Χρυσή Βούλα, με την οποία η παλατινή κομητεία αναβαθμιζόταν σε εκλεκτοράτο. Η περιοχή αναφέρεται και ως Παλατινάτο. Το 1390 απεβίωσε ο Ρούπερτ Α΄ και ο ανιψιός του Ρούπερτ Β΄ αυτοανακηρύχθηκε εκλέκτορας του Ρήνου με τη συγκατάθεση του Βεγκέσλαου της Γερμανίας, γιου του Καρόλου Δ΄.
Το επόμενο έτος εκτόπισε τους Εβραίους και τις κοινές γυναίκες από το Παλατινάτο, κατάσχεσε την περιουσία τους και την κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο Ρούπερτ της Χαϊδελβέργης. Το 1395 εξέδωσε τη Ρουπερτιανή διάταξη με σκοπό την ενότητα του Παλατινάτου, έτσι ενσωματώθηκε στην επικράτειά του η ελεύθερη πόλη του Νεκάγκεμυντ (Neckargemünd).
Απεβίωσε στο Άμπεργκ και ετάφη στο κιστερκιανό αββαείο του Σενάου (Schönau) στη Χαϊδελβέργη.
Οικογένεια
Το 1345 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη του Πέτρου Β΄ της Σικελίας και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Η μικρή κυρία της Λίμνης Πανασόφσκι
Η μικρή κυρία της λίμνης Πανασόφσκι ή αλλιώς η μικρή κυρία της Πανασόφσκι, είναι τα ψευδώνυμα που δόθηκαν σε μια άγνωστης ταυτότητας νεαρή γυναίκα που βρέθηκε δολοφονημένη στις 19 Φεβρουαρίου 1971, στη λίμνη Πανασόφσκι, της Φλόριντα, των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα στοιχεία της παραμένουν άγνωστα εδώ και 52 χρόνια.
Η δολοφονία δεν κατάφερε να εξιχνιαστεί παρά τις βαθιές έρευνες και την δημιουργία πολλών ιατροδικαστικών ανακατασκευών του προσώπου του θύματος (σκίτσων) κατά καιρούς όλα αυτά τα χρόνια. Αν και η υπόθεση παρουσιάστηκε στην Αμερικάνικη εκπομπή Unsolved Mysteries στις 14 Οκτωβρίου του 1992, καθώς και στην Ελληνική εκπομπή Φως στο τούνελ, την 1 Δεκεμβρίου του 2012, δεν υπήρξε σημαντική πρόοδος στις έρευνες.
Ανακάλυψη του πτώματος
Στις 19 Φεβρουαρίου του 1971, δύο έφηβοι ανακάλυψαν μια μερικώς βυθισμένη φιγούρα να επιπλέει στη λίμνη Πανασόφσκι της Φλόριντα στο ύψος μια διάβασης πεζών.
H νεκρή γυναικά φορούσε πράσινη μπλούζα, πράσινο καρό παντελόνι και πράσινο φλοράλ πόντσο. Επίσης βρέθηκαν ένα λευκόχρυσο ρολόι και ένα χρυσό κολιέ. Στο δάχτυλο της υπήρχε ένα χρυσό δαχτυλίδι με μια διάφανη πέτρα, που υποδηλώνει ότι μπορεί να ήταν παντρεμένη.
Μια ιατροδικαστική εξέταση των λειψάνων διεξήχθη από τον Δρ Γουίλιαμ Σάτζ, ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το θύμα είχε πεθάνει περίπου 30 ημέρες πριν ανακαλυφθεί το σώμα της. Μια αντρική ζώνη ήταν δεμένη γύρω από το λαιμό της,  υποδεικνύοντας έντονα τον στραγγαλισμό ως αιτία θανάτου.
Ιατροδικαστική εξέταση
Τον Φεβρουάριο του 1986 έγινε εκταφή της σορού για περαιτέρω ιατροδικαστική εξέταση.
Η γυναίκα προσδιορίστηκε ότι ήταν μεταξύ 17 και 24 ετών όταν πέθανε, είχε περίπου ύψος 1.52 με 1.65 και ζύγιζε περίπου 50 με 55 κιλά. Είχε καστανά ίσια μαλλιά και εμφανή ζυγωματικά. Επιπλέον, είχε λάβει εκτεταμένες οδοντιατρικές εργασίες, συμπεριλαμβανομένων πολλών ασημένιων σφραγισμάτων. Είχε μια πορσελάνινη κορώνα σε ένα από τα πάνω δεξιά δόντια της.
Διαπιστώθηκε ότι είχε γεννήσει τουλάχιστον δύο παιδιά πριν από το θάνατό της. Ένα από τα πλευρά της είχε σπάσει τη στιγμή του θανάτου, με αποτέλεσμα οι ερευνητές να υποθέσουν ότι ο δολοφόνος πιθανότατα γονάτισε πάνω της ενώ την έπνιγε με τη ζώνη.
Οι ερευνητές αρχικά πίστευαν ότι η γυναίκα προερχόταν από την Ευρώπη ή ήταν ιθαγενής αμερικανικής καταγωγής. Μια περαιτέρω εκταφή και εξέταση των λειψάνων, που διεξήχθη το 2012, διαπίστωσε ότι ήταν τελικά ευρωπαϊκής καταγωγής. Μια εξέταση των οστών του θύματος έδειξε ότι μια ασθένεια ή η κακή διατροφή είχε σταματήσει για λίγο την ανάπτυξη της στην παιδική ηλικία.
Εξετάζοντας τα ισότοπα μολύβδου στα δόντια του θύματος, ο γεωχημικός επιστήμονας Τζορτζ Κάμενοβ συμπέρανε ότι το θύμα είχε αναμφίβολα περάσει την παιδική του ηλικία και την εφηβεία του στη νότια Ευρώπη κοντά στη θάλασσα, και συγκεκριμένα στο λιμάνι του Λαυρίου στην Ελλάδα.
Δεδομένου ότι υπάρχει μεγάλος ελληνοαμερικανικός πληθυσμός στο Τάρπον Σπρινγκς (περίπου 117χλ από τη λίμνη Πανασόφσκι), και ότι το θύμα ήταν νεκρό για περίπου 30 ημέρες σε συνδυασμό με την πιθανότατα ότι ζούσε στην Ελλάδα, ίσως η γυναικά είχε ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συναντήσει συγγενείς και φίλους και να παραστεί στον εορτασμό των Θεοφανείων.
Η θεωρία αυτή βασίστηκε στην ιατροδικαστική εξέταση των μαλλιών, η οποία φανέρωσε ότι βρισκόταν στη Φλόριντα για λιγότερο από δύο μήνες πριν από το θάνατό της.
Μια ορθοπαιδική χειρουργική επέμβαση, γνωστή ως τεχνική «Watson-Jones», είχε πραγματοποιηθεί στον δεξιό αστράγαλο της όταν ήταν περίπου 16 ετών. Αυτή η επέμβαση - η οποία περιλάμβανε τέντωμα του τένοντα με βίδες που είχαν τρυπηθεί στο οστό - προφανώς έγινε για να διορθωθεί μια χρόνια κατάσταση που πιθανότατα προκαλούσε κατά διαστήματα αστάθεια στον αστράγαλο της γυναίκας πριν από την επέμβαση. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι το θύμα υπέφερε από περιοστίτιδα.
Μια περαιτέρω εξέλιξη με την υπόθεση σημειώθηκε μέσα από την εκπομπή Φως Στο Τούνελ. Συγκεκριμένα, μια τηλεθεάτρια ισχυρίστηκε τηλεφωνικά ότι ένα από τα σκίτσα της γυναίκας έμοιαζε εκπληκτικά με μία κοπέλα που γνώριζε και ονομαζόταν Κωνσταντίνα. Μαζί με την Κωνσταντίνα έλαβαν εκπαίδευση οικιακών γνώσεων σε μια σχολή που χρηματοδοτήθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης με σκοπό την μετανάστευση στις αρχές της δεκαετίας του 70 ως μέρος μιας διετούς σύμβασης εργασίας. Μετά την ολοκλήρωση των μαθημάτων, η τηλεθεατρια υποστήριξε ότι έχασε κάθε επαφή με την φίλη της, καθώς την Κωνσταντίνα την έστειλαν στην Αμερική και τη γυναίκα στην Αυστραλία. Είναι ενδιαφέρον ότι η Κωνσταντίνα έφτασε στην Αμερική ακριβώς την ίδια εποχή με το θύμα όπως έδειξε και η ιατροδικαστική εξέταση.
Ανακατασκευές προσώπου
Μια συλλογή από ιατροδικαστικές ανακατασκευές προσώπου έγιναν τη δεκαετία του 1980 για να δείξουν πώς μπορεί να έμοιαζε η μικρή κυρία της λίμνης Πανασόφσκι σε διάφορα ηλικιακά στάδια της ζωής της. Το 2012 δημιουργήθηκε ένα άλλο σύνθετο σκίτσων, οπτικά διαφορετικό από τα προηγούμενα. Αυτό εκτός από την ανακατασκευή του προσώπου περιλάμβανε ρεαλιστική απεικόνιση της ένδυσης του θύματος.
Αναφερόμενα έργα και περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Περιστατικά βίας εις βάρος γυναικών Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας
Νήσος Ντεναράου
μικρογραφία|Νήσος Ντεναράου, Φίτζι Η Νήσος Ντεναράου είναι μικρό ιδιωτικό νησί στη Δημοκρατία των Φίτζι, δυτικά του Βίτι Λέβου. Έχει έκταση 2,55 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ συνδέεται με την ενδοχώρα μέσω ενός μικρού υδατόδρομου. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Νάντι Φίτζι και 10 χιλιόμετρα δυτικά του Διεθνούς Αεροδρομίου του Νάντι.
Το νησί Ντεναράου είναι γνωστό για τα ξενοδοχεία και τα θέρετρα του. Στο νησί υπάρχουν διεθνείς αλυσίδες ξενοδοχείων όπως Hilton, Sheraton, Radisson, Westin, Sofitel και Worldmark.
Επίσης, η Μαρίνα του Ντεναράου παρέχει θαλάσσιες μεταφορές στα νησιά Μαμανούκα και Γιασάουα.
Το Πορτ Ντεναράου, καθώς και η μαρίνα Ντεναράου, διαθέτει πληθώρα εστιατορίων, σουπερμάρκετ, αρτοποιείο, και κομμωτήρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντεναραου
Scandal (τηλεοπτική σειρά)
Η σειρά διαδραματίζεται στην Ουάσινγκτον, D.C. και επικεντρώνεται στην εταιρεία της Ολίβια Πόουπ, «Olivia Pope & Associates», στο προσωπικό του Λευκού Οίκου και σε επιμέρους πολιτικές σκηνές στις οποίες περιλαμβάνονται ο Πρόεδρος Φιτζέραλντ Τόμας Γκραντ ο Τρίτος (President Fitzgerald Grant III), η Επικεφαλής Προσωπικού του Λευκού Οίκου, Άμπι Γουίλαν (Abigail Whelan), ο Γενικός Εισαγγελέας, Ντέιβιντ Ρόουζεν (David Rosen), η Αντιπρόεδρος, Σούζαν Ρος (Susan Ross), η Υπεύθυνη Προσωπικού της Αντιπροέδρου, Ελίζαμπεθ Νόρθ (Elizabeth North), η πρώην Πρώτη Κυρία και Κυβερνήτης της Βιρτζίνια, Μέλι Γκράντ (Mellie Grant), ο Διευθυντής της Εθνικής Ασφάλειας, Τζέικ Μπάλαρντ (Jake Ballard) και ο πρώην Επικεφαλής Προσωπικού του Λευκού Οίκου Σάιρους Μπίν (Cyrus Beene).
Η σειρά βραβεύτηκε ως "Τηλεοπτική Σειρά της Χρονιάς" από το American Film Institute, έχει βραβευτεί επίσης με το βραβείο Peabody Award και "Καλύτερη Δραματική Σειρά" από το Image Awards. Η Κέρυ Ουάσινγκτον έχει κερδίσει το βραβείο Image Awards για "Καλύτερη Ηθοποιός σε Δραματική Σειρά" και ήταν υποψήφια για  Emmy Award στην κατηγορία "Καλύτερη Ερμηνεία Α' Γυναικείου Ρόλου σε Δραματική Σειρά", Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία "Καλύτερη Ηθοποιός σε Δραματική Σειρά" και SAG Award στην κατηγορία "Καλύτερη Ερμηνεία Από Γυναίκα Ηθοποιό σε Δραματική Σειρά".
Η σειρά ολοκληρώθηκε στην 7η σεζόν.
Σεζόν 1
Στην πρώτη σεζόν της σειράς γνωρίζουμε την Ολίβια Πόουπ, τους συνεργάτες της, τον Πρόεδρο των Η.Π.Α, Φίτζεραλντ Τόμας Γκράντ ΙΙΙ (Tony Goldwyn) και τον Επικεφαλής Προσωπικού του Λευκού Οίκου, Σάιρους Μπίν (Jeff Perry). Η πρώτη σεζόν επικεντρώνεται στη σχέση της Ολίβιας με τον Πρόεδρο και την υπόθεση της Αμάντα Τένερ (Liza Weil). Παράλληλα η ομάδα λύνει κι άλλες υποθέσεις.
Σεζόν 2
Μία απόπειρα δολοφονίας γίνεται εναντίον του Προέδρου Γκράντ και πέφτει σε κώμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την προεδρία να αναλάβει προσωρινά η Αντιπρόεδρος,Σάλι Λάνγκστον. Μετά την ανάρρωση του ο Πρόεδρος ζητάει διαζύγιο από την Πρώτη Κυρία. Ο Χακ συλλαμβάνεται ως ύποπτος για την απόπειρα δολοφονίας του Προέδρου, στην πραγματικότητα τον παγίδευσε η κοπέλα του, Μπέκυ. Μετά την ελευθέρωση του Χακ, η Ολίβια κι η ομάδα της στήνουν παγίδα στην Μπέκυ ώστε να συλληφθεί. Ο Πρόεδρος μαθαίνει πως πίσω από την απόπειρα δολοφονίας του κρύβεται η καρκινοπαθής και ετοιμοθάνατη, Βέρνα Θόρντον, Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας. Αφότου εκείνη του αποκαλύπτει ένοχα μυστικά της Ολίβια και στενών του προσώπων, εκείνος την πνίγει για να μην μπορέσει ποτέ να τα αποκαλύψει.
Το δεύτερο μέρος της 2ης σεζόν επικεντρώνεται στην αναζήτηση ενός προδότη που διαρρέει απόρρητες πληροφορίες του Λευκού Οίκου. Ύποπτος είναι ο Διευθυντής της CIA ο οποίος βρίσκεται νεκρός. Η Ολίβια ανακαλύπτει πως τελικά ο Διευθυντής είχε δολοφονηθεί κι όχι αυτοκτονήσει όπως αρχικά πίστευαν. Η Ολίβια γνωρίζει τον Τζέικ Μπάλαρντ ο οποίος έχει σχέσεις με τον Αρχηγό της B613, Ρόουαν, ο οποίος διατάζει τον Τζέικ να έχει από κοντά την Ολίβια. Στο τέλος της σεζόν η Πρώτη Κυρία, Μέλι Γκραντ δηλώνει ξεκάθαρα στον Πρόεδρο να ξεχάσει το διαζύγιο εκτός κι αν θέλει να δημοσιοποιήσει η ίδια την ερωτική σχέση του Προέδρου με την Ολίβια. Ο Πρόεδρος διαλέγει την Ολίβια κι η Πρώτη Κυρία λέει δημόσια πως ο άντρας της την απάτησε. Παράλληλα,ο Πρόεδρος ανακοινώνει την υποψηφιότητά του στις απερχόμενες εκλογές. Καθώς η Ολίβια κι η ομάδα της ψάχνουν να βρουν ποιός είναι ο προδότης, ο Χακ βρίσκει τον Τσάρλι ο οποίος,τελικά,τους οδηγεί στον προδότη: Μπίλι Τσάμπερς. Ανακαλύπτουν πως ο Μπίλι συνεργάστηκε σε αυτό με τον Ντέιβιντ Ρόουζεν και έκλεψαν την κάρτα της Σάιτρον (μία κάρτα μνήμης που επιβεβαίωνε την όχι και τόσο νόμιμη εκλογή του Γκράντ). Ο Ντέιβιντ δίνει τελικά την κάρτα στον Σάιρους με αντάλλαγμα τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα. Στο τέλος της σεζόν, το όνομα της Ολίβια αποκαλύπτεται στα Μ.Μ.Ε ως ερωμένη του Προέδρου Γκραντ. Στην τελευταία σκηνή της σεζόν μαθαίνουμε πως ο Ρόουαν, ο Αρχηγός της Β613 (μια πανίσχυρη μυστική παρακυβερνητική οργάνωση που προστατεύει τη Δημοκρατία) είναι ο πατέρας της Ολίβια.
Σεζόν 3
Παράλληλα, ο Πρόεδρος αντιμετωπίζει προβλήματα με την προεκλογική εκστρατεία της Γερουσιαστή, Ζοζεφίν "Τζόσι" Μάρκους για την νίκη στις εκλογές εναντίον του Γερουσιαστή,Σάμουελ Ρέστον ώστε να γίνει η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος των Η.Π.Α. Ο Σάιρους προσπαθεί να βρει τα ένοχα μυστικά της Μάρκους ώστε να καταστρέψει την πολιτική εκστρατεία της, μα αποτυγχάνει. Έπειτα από την ανακάλυψη της Ολίβια ότι ο Πρόεδρος διαδραμάτισε ρόλο στο θάνατο της μητέρας της, απορρίπτει την πρότασή του να γίνει υπεύθυνη της προεκλογικής εκστρατείας για την επανεκλογή του και γίνεται υπεύθυνη για την Μάρκους. Μετά από ένα ατύχημα της αδερφής της Μάρκους, η γερουσιαστής παρατά την εκστρατεία της.
Το δεύτερο μέρος της σεζόν επικεντρώνεται στην εκστρατεία της επανεκλογής, την οποία έχει αναλάβει η Ολίβια. Παράλληλα, η Σάλι ανακοινώνει ότι θέτει υποψηφιότητα για Πρόεδρος ως Ανεξάρτητη. Ως αποτέλεσμα, ο Πρόεδρος επιλέγει τον Κυβερνήτη της Καλιφόρνια, Άντριου Νίκολς, ως τον νέο Αντιπρόεδρο για την εκλογή του. Ο Νίκολς συνάπτει σχέση με την Πρώτη Κυρία, Μέλι. Η εκστρατεία αντιμετωπίζει προβλήματα όταν η Σάλι, λόγω των τύψεων που έχει για τη δολοφονία του Ντάνιελ, σχεδόν αποκαλύπτει την αλήθεια σε ένα ντιμπέιτ. Ο Σάιρους ρωτά τον Τζέικ να τον βοηθήσει να προστατέψει το μυστικό, το οποίο εκείνος κάνει σκοτώνοντας τον Τζέιμς για να αποτραπεί η συσχέτιση του Σάιρους με την υπόθεση. Τα μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά του Προέδρου, Τζέρυ και Κάρεν Γκραντ, έρχονται στον Λευκό Οίκο για συνέντευξη, αλλά η Ολίβια σύντομα καταλαβαίνει ότι δεν είναι ευχαριστημένα με τους γονείς τους.
Σεζόν 4
Το πρώτο μισό της σεζόν επικεντρώνεται στη σύλληψη του Τζέικ για τον θάνατο του Τζέρι Γκραντ έπειτα από τον εξαναγκασμό του Ρόουν στον Τομ να ονομάσει τον Τζέικ ως τον υπεύθυνο. Ο Ρόουαν συνεχίζει να προσπαθεί να κάνει τους πάντες να πιστέψουν την ενοχή του Τζέικ, το οποίο παρακινεί την Ολίβια να μάθει την αλήθεια. Έπειτα από τον εξαναγκασμό του Τομ, ο Πρόεδρος, ο Τζέικ και η Ολίβια, καταστρώνουν σχέδιο ώστε να συλλάβουν τον Ρόουαν. Δυστυχώς, το σχέδιον αποτυγχάνει, και οδηγεί τον Ρόουαν να κλείσει την Β613 και να αρχίσει να εξοντώνει τους πράκτορες της. Η Ολίβια προσπαθεί να σκοτώσει τον Ρόουαν όταν έρχονται αντιμέτωποι, αλλά εκεινός καταφέρνει να ξεφύγει. Η Άμπι είναι τώρα η Υπεύθυνη Τύπου του Λευκού Οίκου, και αγωνίζεται να κερδίσει το σεβασμό του Σάιρους και του Προέδρου, γιατί εκείνοι την ταπεινώνουν αποκαλώντας την "Ρεντ". Αργότερα στη σεζόν, η Άμπι είναι περισσότερο αγχωμένη εξαιτίας της παρουσίας του βίαιου πρώην συζύγου της, που έχει προταθεί για Κυβερνήτης της Βιρτζίνια. Η Άμπι στρατολογεί τον Λέο Μπέργκεν για να τη βοηθήσει να καταστρέψει την εκστρατεία του. Η Κουίν συνεχίζει να έχει επαφές και με την Άμπι και με τον Χάκ, προσπαθώντας να βρει την Ολίβια.
Η Μέλι παλεύει να ξεπεράσει το θάνατο του γιου της και τελικά το καταφέρνει αφού μάθει ότι ο Τζέρι δολοφονήθηκε μέσω της σκόπιμης έκθεσής του σε βακτήρια μηνιγγίτιδας, και αποφασίζει να συμμαχήσει με την Ελίζαμπεθ Νόρθ. Αργότερα, αφού συνάπτει σχέση μαζί του, η Μέλι ανακαλύπτει την πραγματική φύση του Νίκολς, ο οποίος την απειλεί ότι θα δημοσιεύσει στα ΜΜΕ την σχέση τους. Στο τέλος της σεζόν, μέλη ενός μεγάλου σώματος ενόρκων συγκεντρωμένα από τον Ντέιβιντ, σχετικά με την υπόθεση της Β613, βρίσκονται νεκρά έπειτα από την πρώτη τους ακρόαση. Η Ο.Π.Α. και ο Ντέιβιντ αρχίζουν να ερευνούν τη σκηνή του εγκλήματος και συνειδητοποιούν την ενοχή του Ρόουαν. Εκείνος, επίσης, είχε εκβιάσει τη Μέλι να του δώσει τα ονόματα, και εκείνη νιώθει υπεύθυνη για τον θάνατό τους. Ο Σάιρους, αργότερα, μαθαίνει την αλήθεια αλλά αποφασίζει να μην το πει στον Πρόεδρο. Αφού ζητάει συμβουλές από την Μάγια, η Ολίβια και ο Τζέικ αποφασίζουν να πουν για την Β613 στη CIA, αλλά αντιμετωπίζουν αντίποινα. Αργότερα, καταστρώνουν σχέδιο να καταδικάσουν τον Ρόουαν για κατάχρηση των πηγών του μουσείου στο οποίο δουλεύει, και προφυλακίζεται. Τελικά, ο Πρόεδρος μαθαίνει την αλήθεια για τη Μέλι και τον Σάιρους και τους παραγγέλνει να φύγουν από τον Λευκό Οίκο. Η Ελίζαμπεθ, τότε, παίρνει την θέση του Σάιρους ως Υπεύθυνη του Προσωπικού. Στη τελευταία σκηνή, ο Πρόεδρος επανασυνδέεται με την Ολίβια.