cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σημαία της Νότιας Γεωργίας και Νότιων Νήσων Σάντουιτς
Η σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου με το εθνόσημο χρησιμοποιείται από τον αρμοστή, ο οποίος είναι και ο Κυβερνήτης των Φώκλαντ.
Νότια Γεωργία Κατηγορία:Νότια Γεωργία και Νότιες Νήσοι Σάντουιτς Κατηγορία:Σημαίες του Ηνωμένου Βασιλείου
Χριστόφορος της Ανατολικής Φρισίας
Ο Χριστόφορος, γερμ.: Christopher von Ostfriesland (1569–1636) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν ένας ευγενής της Ανατολικής Φρισίας και ιππότης του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης του δουκάτου του Λουξεμβούργου στις Αψβουργικές Κάτω Χώρες.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Αικατερίνης των Βάσα, κόρης του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας.
3 Δεκεμβρίου
2 Δεκεμβρίου | 3 Δεκεμβρίου | 4 Δεκεμβρίου
Χριστόφορος της Ανατολικής Φρισίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
3 Δεκεμβρίου
Η 3η Δεκεμβρίου είναι η 337η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (338η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 28 ημέρες.
Αργίες και εορτές
Παγκόσμια ημέρα των ανάπηρων
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κεμπιζντερέ
Το Κεμπιζντερέ (αζερικά: КъибицIдира, γνωστό και ως Καμπιζντάρα, Καμπιντζέρε, Καπιαντάρα και Καπιζντάρα) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ζακατάλα στο Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μαζίξ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Τομπάζης Ι (κανονιοφόρος)
Τομπάζης Ι (Κανονιοφόρος)
Κανονιοφόρος - Ιστιοφόρο - 46 τόνων
Ναυπηγήθηκε στο Ναύσταθμο του Πόρου μεταξύ 1833-1834. Οπλισμός : 1 πυροβόλο 68 λιβρών, 1 ολμοπυροβόλο 24 λιβρών. – Πλήρωμα : 1 Αξιωματικός, 1 Υπαξιωματικός και 20 Ναύτες.
Ιδίου τύπου ‘Άστιγξ Ι’, ‘Αποστόλης Ι’, ‘‘Τσαμαδός’’, ‘Τομπάζης Ι’, ‘ΜΙΑΟΥΛΗΣ’, ‘Καχράν’, ‘Σαχτούρης Ι’, ' Ανδρούτσος’, ‘ΚΡΙΕΖΗΣ’, 'Κανάρης Ι', ‘11Η (Μυκάλη Ι)’ και ‘12η (ΣΦΑΚΤΗΡΙΑ)’.
Αναφέρεται ότι παροπλίστηκε μεταξύ 1843-1846 (λόγοι οικονομικοί). Κατασχέθηκε από του Γάλλους το Μάιο του 1854 κατά την εξέλιξη του Κριμαϊκού Πολέμου. Δεν αναφέρεται στην σύνθεση του Στόλου το 1862.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Εθνόσημο της Νότιας Γεωργίας και των Νότιων Σάντουιτς Νήσων
right|170px Το εθνόσημο των νησιών Νότιας Γεωργίας και Νότιων Σάντουιτς υπάρχει από το 1985, οπότε και δημιουργήθηκε το έδαφος. Πριν από το 1985 τα νησιά ήταν κτήση των Νήσων Φώκλαντ και το εθνόσημο αυτών χρησιμοποιούσαν. Ωστόσο πριν από το 1962, τα νησιά ήταν στην ίδια ομάδα με το σημερινό Βρετανικό Έδαφος της Ανταρκτικής και χρησιμοποιούσε το εθνόσημο αυτού αντί για το εθνόσημο των Φώκλαντ.
Αποτελείται από ένα θυρεό με ένα άγριο λιοντάρι που κρατάει έναν πυρσό, σύμβολο του Ηνωμένου Βασιλείου και της ανακάλυψης των νησιών. Το φόντο είναι μπλε και λευκοί ρόμβοι, από το έμβλημα του Κουκ, ο οποίος ανακάλυψε τα νησιά. Το θυρεό κρατούν μια γούνινη φώκια και ένας πιγκουίνος Macaroni, αμφότερα ενδημικά είδη στα νησιά. Πάνω από το θυρεό βρίσκεται ένας τάρανδος, από δύο αγέλες ταράνδων που μπορεί να βρει κάποιος στο νησί. Η φώκια στέκεται σε βουνό, ενώ ο πιγκουίνος σε πάγο. Το ρητό είναι Leo Terram Propriam Protegat (στα λατινικά: Αφήστε το λιοντάρι να προστατεύει τη Γη του).
Το εθνόσημο βρίσκεται ανάποδα στη σημαία του αρμοστή των νησιών αλλά και στη σημαία των νησιών.
Swift (γλώσσα προγραμματισμού)
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ|Λογότυπο της Swift Η Swift είναι μια αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού γενικής χρήσης, που αναπτύσσεται από την Apple Inc. και την κοινότητα ανοιχτού κώδικα. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2014, στο Παγκόσμιο Συνέδριο Προγραμματιστών WWDC, ως αντικαταστάτης της παλαιότερης γλώσσας προγραμματισμού της Apple Objective-C, καθώς η Objective-C ήταν αμετάβλητη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και δεν είχε σύγχρονες δυνατότητες. Η Swift συνεργάζεται με τα πλαίσια Cocoa και Cocoa Touch της Apple και μια βασική πτυχή του σχεδιασμού της Swift ήταν η δυνατότητα διαλειτουργικότητας με το τεράστιο σώμα του υπάρχοντος κώδικα Objective-C που αναπτύχθηκε για τα προϊόντα της Apple τις προηγούμενες δεκαετίες. Είναι χτισμένο με το πλαίσιο μεταγλωττιστή LLVM ανοιχτού κώδικα και έχει συμπεριληφθεί στο Xcode από την έκδοση 6, που κυκλοφόρησε το 2014. Στις πλατφόρμες της Apple, χρησιμοποιεί τη βιβλιοθήκη χρόνου εκτέλεσης Objective-C, η οποία επιτρέπει C, C++, Objective-C και Swift code για εκτέλεση σε ένα πρόγραμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού
Τάλια Σάιρ
Η Τάλια Σάιρ (Talia Shire, 25 Απριλίου 1946) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Το πραγματικό της όνομα είναι Talia Rose Coppola.
Βιογραφία και έργο
Η Τάλια Σάιρ είναι κόρη του ιταλικής καταγωγής μουσικού Καρμάιν Κόπολα και αδερφή του σκηνοθέτη Φράνσις Φορντ Κόπολα. Είχε τις μεγαλύτερες επιτυχίες τις στις δεκαετίες του 1980 και 1990 με δυο ρόλους, τους οποίους όμως έπαιξε σε εννέα ταινίες. Ήταν οι ρόλοι της Κόνι, της κόρης του Δον Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός και της Άντριαν Μπαλμπόα στις πρώτες πέντε ταινίες τις σειράς Ρόκυ. Για τους δυο αυτούς ρόλους ήταν υποψήφια για το βραβείο Όσκαρ, το 1975 στην κατηγορία Α' Γυναικείος ρόλος (Ο Νονός) και το 1977 στην κατηγορία Β' Γυναικείος ρόλος (Ρόκυ).
Η Τάλια Σάιρ ήταν παντρεμένη δυο φορές: πρώτα με τον μουσικοσυνθέτη Ντέιβιντ Σάιρ, και αργότερα με τον παραγωγό ταινιών Τζακ Σουόρτζμαν, ο οποίος πέθανε το 1994 από καρκίνο. Έχει τρεις γιους: τους ηθοποιούς Τζέισον Σουόρτζμαν, Ρόμπερτ Σουόρτζμαν και τον καμεραμάν Τζων Σουόρτζμαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Οικογένεια Κόπολα Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Ζουακίμ Μαρία Μασάντου ντε Ασσίς
Ο Ζουακίμ Μαρία Μασάντο ντε Ασσίς (πορτογαλικά: Joaquim Maria Machado de Assis, Ρίο ντε Τζανέιρο 21 Ιουνίου 1839 — Ρίο ντε Τζανέιρο 29 Σεπτεμβρίου 1908), συχνά γνωστός με το ψευδώνυμο Μασάντο ντε Ασσίς, Μασάντο ή Bruxo do Cosme Velho, ήταν πρωτοπόρος Βραζιλιάνος συγγραφέας, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και συγγραφέας μικρών ιστοριών. Θεωρείται ευρέως ως ο μεγαλύτερος συγγραφέας βραζιλιάνικης λογοτεχνίας, ωστόσο δεν απέκτησε ευρεία δημοφιλία εκτός Βραζιλίας καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Το 1897 ίδρυσε και έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Βραζιλιάνικης Ακαδημίας Γραμμάτων. Ήταν πολύγλωσσος και αυτοδίδακτος σε πολλές γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ελληνικά).
Βαλχάλλα
thumb|150px|Η Βαλχάλλα Στη Σκανδιναβική μυθολογία, Βαλχάλλα ( Valhöll, "Αίθουσα των σφαγιασθέντων") ονομάζεται η αίθουσα του Όντιν, σπίτι σε όσους σκοτώνονται ένδοξα στη μάχη, τους οποίους καλωσορίζει ο Μπράγκι και οι οποίοι συνοδεύονται στη Βαλχάλλα από τις βαλκυρίες. Διαθέτει πεντακόσιες σαράντα πόρτες, τοίχους φτιαγμένους από λόγχες, στέγη φτιαγμένη από ασπίδες και πάγκους καλυμμένους με θώρακες στήθους. Λέγεται πως υπάρχει χώρος για όλους όσους επιλεγούν. Όλοι αυτοί ονομάζονται Εϊνχέργιαρ.
Ζουακίμ Μαρία Μασάντου ντε Ασσίς
Τα έργα του Μασάντο άσκησαν μεγάλη επιρροή στις φιλολογικές σχολές της Βραζιλίας των τελών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Το 1941, η Βραζιλιάνικη Ακαδημία Γραμμάτων ίδρυσε προς τιμήν του το Prêmio Machado de Assis (Βραβείο Μασάντο ντε Ασσίς), που θεωρείται το καλύτερο λογοτεχνικό βραβείο στη Βραζιλία. Για την καινοτομία και την τόλμη του στα πρώιμα έργα του, ο Ασσίς συχνά θεωρείται ως ο συγγραφέας μιας πρωτόγνωρης λογοτεχνικής παραγωγής, γνωστός για την ειρωνεία και το ευρύ λεξιλόγιό του. Μεταξύ των πιο δημοφιλών έργων του περιλαμβάνονται τα Dom Casmurro (1899), Memórias Póstumas de Brás Cubas ("Μετά Θάνατον Απομνημονεύματα του Brás Cubas", μεταφρασμένα επίσης ως Επιτάφιος ενός Μικρού Νικητή) και Quincas Borba (γνωστό στην αγγλική γλώσσα και ως Φιλόσοφος ή Σκύλος?).
Βαλχάλλα
Εδώ, κάθε μέρα, οι σφαγιασθέντες πολεμιστές που θα βοηθήσουν τον Οντίν στο Ράουναροκ, την τελική μάχη των θεών εναντίον των γιγάντων, οπλίζονται και κατά χιλιάδες προπονούνται σε μάχες στις πεδιάδες της Ασγάρδης. Τη νύχτα επιστρέφουν στη Βαλχάλλα και δειπνούν με ψημένο αγριογούρουνο πίνοντας μεθυστικό ρόφημα. Αυτοί που δεν καταφέρνουν να εισέλθουν στη Βαλχάλλα καταλήγουν στην κατοικία των νεκρών (Χελχέιμ), ένα μέρος κάτω από τον κάτω κόσμο (Νιφλχέιμ) ή σε κάποιο άλλο μέρος. Παραδείγματος χάριν, όσοι χάνονται στη θάλασσα πηγαίνουν στην αίθουσα του Έγκιρ στον πάτο της θάλασσας.
Ζουακίμ Μαρία Μασάντου ντε Ασσίς
Καλλιέργησε σχεδόν όλα τα είδη του γραπτού λόγου (ποίηση, μυθιστόρημα, χρονογράφημα, θέατρο, διήγημα, δημοσιογραφικό άρθρο και λογοτεχνική κριτική). Αναγνωρίζεται δε κυρίως για τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά του ; ρεαλιστικής τάσης. Υπήρξε μάρτυρας των πολιτικών μετατροπών της Βραζιλίας, όταν το 1989 η Δημοκρατία αντικατέστησε την Αυτοκρατορία, και ενδιαφερόταν πολύ για την πολιτική και την κοινωνία της εποχής του.
Βαλχάλλα
Πέρα από τις βαλκυρίες και τους Εϊνχέργιαρ στη Βαλχάλλα ζει και ένας κόκορας που ονομάζεται Γκουλλινκάμπι (Gullinkambi).
Ζουακίμ Μαρία Μασάντου ντε Ασσίς
Ο Μασάντο ντε Ασσίς συμπεριλήφθηκε στη λίστα του αμερικανού κριτικού λογοτεχνίας Harold Bloom με τις 100 καλύτερες ιδιοφυΐες της λογοτεχνίας ; και παρόλο που ο Μασάντο ντε Ασσίς είχε μικτό δέρμα, ο Μπλουμ τον θεωρεί ως τον καλύτερο μαύρο συγγραφέα στη δυτική λογοτεχνία.
Βαλχάλλα
Στο Μπεογούλφ η Βαλχάλλα ονομάζεται λαμπερό φρούριο.
Ζουακίμ Μαρία Μασάντου ντε Ασσίς
Γέννηση και εφηβεία
Ο Ζουακίμ Μαρία Μασάντο ντε Ασσίς γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1839 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, τότε πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας της Βραζιλίας. Οι γονείς του ήταν ο Francisco José de Assis, ένας ζωγράφος τοίχων και γιος σκλάβων, και η Maria Leopoldina da Câmara Machado, μια πλύστρα αζορικής και πορτογαλικής καταγωγής. Γεννήθηκε στο εξοχικό Livramento, ιδιοκτησίας της Dona Maria José de Mendonça Barroso Pereira, χήρας του γερουσιαστή Bento Barroso Pereira, η οποία προστάτευσε τους γονείς του και τους επέτρεψε να ζήσουν μαζί της. Η Dona Maria José έγινε η νονά του ντε Ασσίς ; ο κουνιάδος της, Joaquim Alberto de Sousa da Silveira, έγινε ο νονός του ; τον τίμησαν δίνοντας τα ονόματά τους στο μωρό. Ο Μασάντο είχε μια αδερφή που πέθανε σε μικρή ηλικία. Φοίτησε σε δημόσιο σχολείο αλλά δεν ήταν καλός μαθητής. Ενώ βοηθούσε στο φιλανθρωπικό έργο της εκκλησίας της περιοχής, συνάντησε τον Πατέρα Silveira Sarmento, ο οποίος έγινε καθηγητής του στα λατινικά και καλός φίλος του.
Βαλχάλλα
Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Ζουακίμ Μαρία Μασάντου ντε Ασσίς
Γέννηση και εφηβεία
Όταν ήταν σε ηλικία 10 ετών, πέθανε η μητέρα του και ο πατέρας του τον πήρε μαζί του στο São Cristóvão στο Sergipe. Ο Francisco de Assis συνάντησε τη Maria Inês da Silva και παντρεύτηκαν το 1854. Ο Ζουακίμ παρακολουθούσε μαθήματα σε ένα σχολείο θηλέων, χάρη στη μητρία του που εργαζόταν στο κυλικείο του σχολείου αυτού. Τις νύχτες μάθαινε γαλλικά με έναν μετανάστη που δούλευε ως φούρναρης. Στην εφηβεία του, γνώρισε τον Francisco de Paulo Brito, ο οποίος διηύθυνε ένα βιβλιοπωλείο, μια εφημερίδα και ένα τυπογραφείο. Στις 12 Ιανουαρίου 1855, ο Francisco de Paula κυκλοφόρησε το ποίημα Ela ("She"), γραμμένο από τον Ζουακίμ, τότε 15 ετών, στην εφημερίδα Marmota Fluminense. Το επόμενο έτος, προσλήφθηκε ως βοηθός τυπογράφου στο Imprensa Oficial (το Επίσημο Τυπογραφείο, και ήταν υπεύθυνος για τη δημοσίευση των κυβερνητικών μέτρων),όπου ενθαρρύνθηκε από τον Manuel Antônio de Almeida, εκδότη της εφημερίδας και μυθιστοριογράφο, να γίνει συγγραφέας. Εκεί συνάντησε επίσης τον Francisco Otaviano, δημοσιογράφο και φιλελεύθερο γερουσιαστή, και τον Quintino Bocaiúva, ο οποίος κάποιες δεκαετίες αργότερα θα γινόταν γνωστός για τον ρόλο του ως ρεπουμπλικανός ρήτορας.
Πρώιμη καριέρα και εκπαίδευση
Ο Francisco Otaviano προσέλαβε τον Μασάντο για να εργαστεί στην εφημερίδα Correio Mercantil ως επιμελητής το 1858. Συνέχισε να γράφει για την εφημερίδα Marmota Fluminense και για αρκετές άλλες εφημερίδες αλλά δεν κέρδιζε αρκετά χρήματα και ζούσε μια ταπεινή ζωή. Καθώς δεν έμενε πλέον με τον πατέρα του, ήταν φυσιολογικό για τον ίδιο να τρώει μόνο μια φορά την ημέρα λόγω έλλειψης χρημάτων.
Περίπου την ίδια περίοδο, έγινε φίλος με τον συγγραφέα και φιλελεύθερο πολιτικό José de Alencar, ο οποίος του δίδαξε αγγλικά. Από την αγγλική λογοτεχνία, επηρεάστηκε από τους Laurence Sterne, Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Λόρδο Βύρωνα και Τζόναθαν Σουίφτ. Μερικά χρόνια αργότερα, έμαθε γερμανικά και σε μεγάλη ηλικία έμαθε ελληνικά. Προσκλήθηκε από τον Bocaiúva να εργαστεί στην εφημερίδα του Diário do Rio de Janeiro το 1860. Ο Μασάντο είχε ένα πάθος για το θέατρο και έγραψε αρκετά θεατρικά έργα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ; ο φίλος του Bocaiúva του είπε κάποτε : "Τα έργα σου αξίζουν να διαβάζονται και όχι να παίζονται". Απέκτησε κάποια φήμη και ξεκίνησε να υπογράφει τα γραπτά του ως Ζ. Μ. Μασάντο ντε Ασσίς, ο τρόπος με τον οποίο έγινε περισσότερο γνωστός : Μασάντο ντε Ασσίς.
Ο πατέρας του Francisco de Assis πέθανε το 1864. Ο Μασάντο έμαθε για τον θάνατο του πατέρα του μέσω κάποιων γνωστών του. Αφιέρωσε τη συλλογή ποιημάτων του "Crisálidas" στον πατέρα του : "Εις Μνήμην του Francisco José de Assis και της Maria Leopoldina Machado de Assis, οι γονείς μου". Με την ανύψωση στην εξουσία του φιλελεύθερου κόμματος την ίδια περίοδο, ο Μασάντο έλαβε μια θέση προστασίας που θα τον βοηθούσε να βελτιώσει τη ζωή του. Προς έκπληξή του, η βοήθεια ήρθε από τον αυτοκράτορα Dom Pedro II, ο οποίος τον προσέλαβε ως διευθυντή και εκδότη της εφημερίδας Diário Oficial το 1867 και του έδωσε τον τίτλο του ιππότη. Το 1888 ο Μασάντο έγιεν αξιωματικός του Τάγματος των Ρόδων.
Γάμος και οικογένεια
Το 1868 ο Μασάντο συνάντησε την πορτογαλέζα Carolina Augusta Xavier de Novais, η οποία ήταν πέντε χρόνια μεγαλύτερή του. Ήταν η αδερφή του συναδέλφου του Faustino Xavier de Novais, για τον οποίο εργαζόταν στο περιοδικό Ο Futuro. Έχοντας κατακλυστεί με πληθώρα συναισθημάτων, ο Μασάντο ήταν αρκετά ντροπαλός, κοντός και ισχνός αλλά αρκετά έξυπνος και με καλή μόρφωση. Παντρεύτηκε την Καρολίνα στις 12 Νοεμβρίου 1869 ; παρόλο που οι γονείς της, Miguel και Adelaide, και τα αδέρφια της δεν ενέκριναν τον γάμο επειδή ο Μασάντο ήταν μιγάς και η Καρολίνα είχε καθαρά ευρωπαϊκή καταγωγή. Δεν απέκτησαν παιδιά.
Λογοτεχνία
Ο Μασάντο προσπάθησε να χτίσει μια καριέρα στον δημόσιο τομέα, αρχικά στο τμήμα Γεωργίας. Τρία χρόνια αργότερα, έγινε ο διευθυντής αυτού του τομέα. Κυκλοφόρησε δυο ποιητικές συλλογές : Falenas, το 1870, και Americanas, το 1875. Η αδύναμη υποδοχή τους τον έκανε να εξερευνήσει άλλα λογοτεχνικά είδη.
Η γέννηση της Δημοκρατίας της Βραζιλίας έκανε τον Μασάντο να γίνει περισσότερο κριτικός και παρατηρητής της βραζιλιάνικης κοινωνίας της εποχής του. Από τότε και μετά, έγραψε "όχι μόνο τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα της εποχής του αλλά τα καλύτερα μυθιστορήματα της βραζιλιάνικης λογοτεχνίας όλων των εποχών". Μυθιστορήματα όπως τα Quincas Borba (Philosopher or Dog?) (1891), Dom Casmurro (1899), Esaú e Jacó (1904) και Memorial de Aires (1908) θεωρήθηκαν αριστουργήματα και επιτυχίες τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς. Το 1893 κυκλοφόρησε το A Missa do Galo ("Midnight Mass"), που θεωρείται η καλύτερη μικρή ιστορία του.
Ιωακείμ Γρυσπολάκης
Ο Ιωακείμ Γρυσπολάκης είναι πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης και μαθηματικός. Αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1970 και έλαβε Μ.Sc. το 1974 και Ph.D. το 1976 από το Wayne State University.
Τον Αύγουστο του 1999 κατέλαβε τη θέση του Αντιπρύτανη Οικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξης και διετέλεσε Πρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών και Πρόεδρος του Δ.Σ. της Εταιρείας Αξιοποίησης της Περιουσίας και Διοίκησης του Τεχνολογικού Πάρκου του Πολυτεχνείου Κρήτης. Τον Αύγουστο του 2005 εκλέχθη Πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Κριτική
Ο Ιωακείμ Γρυσπολάκης έχει δεχθεί σκληρή κριτική από μία κοινότητα φοιτητών για την στάση του υπέρ της επιχειρούμενης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης το 2006-2007 και για άλλες δραστηριότητες:
Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι εφαρμόζει έτσι την λογική της ανταποδοτικότητας. Η λογική αυτή υποστηρίζουν ότι υπάρχει στο προσχέδιο του νομοσχεδίου της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και στο Νόμο Περί Αξιολόγησης στα ΑΕΙ.
Ο ίδιος έχει δημοσίως ισχυριστεί ότι:
Στους επικριτές του συμπεριλαμβάνονται και συνάδελφοι του, μέλη ΔΕΠ (βλ. την ενότητα: Κριτική από τον Δημήτρη Πατέλη), οι οποίοι τον κατηγορούν για κατασταλτικές και αντιδημοκρατικές ερμηνείες των νομοθετικών διατάξεων, για πίεση και εκφοβισμό φοιτητών και καθηγητών με σκοπό να απέχουν από κινητοποιήσεις και τα συνδικαλιστκά όργανα, και ότι δημοσίως αναφέρεται σε μια κατά φαντασίαν πλειοψηφία στο Πολυτεχνείο Κρήτης και ευρύτερα στην κοινωνία η οποία επικροτεί και στηρίζει τις αποφάσεις του και τις ενέργειες του.
Κριτική των προτάσεων του Ιωακείμ Γρυσπολάκη
από τον Δημήτρη Πατέλη (Επίκουρο καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης)
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1968
Το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1968, γνωστό ως Β΄ Βαλκανικοί Ιστιοπλοϊκοί Αγώνες ήταν η 2η διοργάνωση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Ιστιοπλοΐας, που διοργανώθηκε από την Τουρκική Ιστιοπλοική Ομοσπονδία και το Ναυτικό Όμιλο Κωνσταντινούπολης. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στον Κόλπο Καλαμί (Kalamış Bay), στην Κωνσταντινούπολη τον Αύγουστο του 1968.
Το πρωτάθλημα διεξήχθη με σκάφη τύπου Φινν και Φλάινγκ Ντάτσμαν και έλαβαν μέρος μόνο άνδρες αθλητές από τις χώρες Βουλγαρία, Ελλάδα, Ρουμανία και Τουρκία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα το 1968 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κωνσταντινούπολη
Metro-Goldwyn-Mayer
Η Metro-Goldwyn-Mayer (ή MGM) είναι εταιρεία θεάματος ασχολούμενη κυρίως με την παραγωγή και διανομή κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών. Στις 8 Απριλίου του 2005 ανακοινώθηκε ότι θα συνεργαστεί μαζί με την Sony και την Comcast (εταιρεία παροχής τηλεφωνικών υπηρεσιών στις Η.Π.Α.). Η MGM πλέον παράγει ταινίες και τηλεοπτικές σειρές υπό την επωνυμία και της Sony, ωστόσο τον Μάρτιο του 2006 ανακοίνωσε πως θα συνεχίσει να διανέμει και καθαρά δικές της ταινίες, μόνο κάτω από το όνομα της MGM.
Ιδρύθηκε στις 24 Απριλίου του 1924 από την συγχώνευση των Metro Pictures Corporation, Goldwyn Pictures Corporation, και Louis B. Mayer Pictures.
Από το τέλος της περιόδου του βωβού κινηματογράφου μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Metro-Goldwyn-Mayer ήταν μακράν το κυριότερο στούντιο του Χόλιγουντ, με τον μεγαλύτερο τζίρο από κάθε άλλο στούντιο: Στο ζενίθ της, η εταιρεία διένειμε μια ταινία κάθε εβδομάδα και δεκάδες ταινίες μικρού μήκους. Κατά την περίοδο της αναδιαμόρφωσης του Αμερικάνικου κινηματογράφου τη δεκαετία του 1950 (όπου η MGM έχασε τους κινηματογράφους της και οι ανεξάρτητες εταιρείες άρχισαν να εμφανίζονται), η MGM έχασε τη δύναμη της.
Το 2010 η εταιρία κήρυξε χρεοκοπία με συνέπεια να κάνει υπαγωγή στο Άρθρο 11. Μετά την κήρυξη χρεοκοπίας, η εταιρία αναδιοργανώθηκε μέσα στο συγκεκριμένο έτος.
Το 2021 ανακοινώθηκε ότι η Amazon θα εξαγόραζε το στούντιο για $8.45 δισεκατομμύρια, μια εξαγορά που ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2022.
Εξωτερικοί αύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Εξαγορές της Amazon (εταιρία) Κατηγορία:Ιστορία και πολιτισμός του Χόλυγουντ Κατηγορία:Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1924
Τζέιμς ΛαΜπρι
Ο Τζέιμς ΛαΜπρι (Kevin James LaBrie, 5 Μαΐου 1963) είναι Καναδός τραγουδιστής της χέβι μέταλ μουσικής, γνωστός ως μέλος του progressive συγκροτήματος Dream Theater.
Η αρχή
Ο ΛαΜπρι γεννήθηκε το 1963 στο Πενετονγκισέν του Οντάριο και από την παιδική του ηλικία έδειξε την αγάπη του προς την μουσική. Στα πέντε του χρόνια, ξεκίνησε να παίζει τύμπανα και να τραγουδάει και μέσα σε ένα χρόνο απέκτησε βάθος και μπορούσε να μιμηθεί διαφορετικά είδη φωνητικών και τεχνικών. Κατά την φοίτηση του στο δημοτικό σχολείο, ο δάσκαλος του τον παρότρυνε να συμμετάσχει στο μάθημα της μουσικής, βελτιώνοντας την τεχνική του, ενώ ξεκίνησε να τραγουδάει με το κουαρτέτο φωνητικών της οικογένειας του.
Κατά την εφηβεία του, έδειξε τάση προς την ροκ μουσική και στα 14 του έπαιζε τύμπανα και τραγουδούσε σε τοπικά συγκροτήματα. Στα 18 του χρόνια μετακόμισε στο Τορόντο και τρία χρόνια αργότερα ξεκίνησε να εξασκεί τα φωνητικά του με την Ρόζμαρι Πατρίσια Μπερνς. Αφού συνεργάστηκε με κάποια σχήματα, έγινε μέλος των Winter Rose, με τους οποίους ηχογράφησε το ομώνυμο άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε το 1997 από την "InsideOut Music".
Dream Theater
Το 1990, ο ΛαΜπρι έμαθε ότι οι Dream Theater έψαχναν για τραγουδιστή και αφού έστειλε ένα ντέμο, τον κάλεσαν στη Νέα Υόρκη για οντισιόν. Αφού τον διάλεξαν ανάμεσα σε 200 υποψήφιους, ηχογράφησε μαζί τους το άλμπουμ "Images And Words", το οποίο κυκλοφόρησε το 1992 και έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την βοήθεια του σινγκλ "Pull Me Under". Έκτοτε, έχουν ηχογραφήσει δεκάδες στούντιο και ζωντανά ηχογραφημένους δίσκους, με πωλήσεις που ξεπερνούν τα δώδεκα εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Ο ΛαΜπρι έπαιξε σημαντικό ρόλο στις φωνητικές μελωδίες του συγκροτήματος, αλλά μέχρι το 2010 δεν υπήρξε μέλος της σύνθεσης του μουσικού μέρους των Dream Theater. Αυτό άλλαξε όταν από το συγκρότημα αποχώρησε ο ντράμερ Μάικ Πορντόι, με τον τραγουδιστή να συμμετέχει στην σύνθεση τριών κομματιών από το "A Dramatic Turn of Events" και τριών ακόμη από το "Dream Theater".
Προσωπική καριέρα και άλλες συνεργασίες
Το 1999, ο ΛαΜπρι ολοκλήρωσε το πρώτο άλμπουμ των MullMuzzler με τίτλο "Keep It to Yourself". Ακολούθησε το "MullMuzzler 2", δύο χρόνια αργότερα, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.
Το 2005, άλλαξε το όνομα του συγκροτήματος σε James LaBrie band και κυκλοφόρησε το "Elements of Persuasion", ακολουθούμενο από το "Static Impulse" πέντε χρόνια αργότερα, το οποίο αναμείγνυε το progressive με το μελωδικό death metal. Το 2013, κυκλοφόρησε το "Impermanent Resonance" σε καθαρά progressive μονοπάτια.
Ο ΛαΜπρι έχει συμμετάσχει σε κυκλοφορίες των Fates Warning και Shadow Gallery, Trent Gardner's Explorer's Club, Leonardo the Absolute Man, Frameshift και Ayreon, ενώ από το 2004 συμμετέχει στο πρότζεκτ True Symphonic Rockestra.
Δισκογραφία
{|width="90%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Καναδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Γαλατασαράι
Είναι γνωστή κυρίως από τα τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφάιρισης που διαθέτει. Επίσης, δραστηριοποιείτε στο στίβο, καλαθοσφαίριση με καρότσι, πετοσφαίριση, υδατοσφαίριση, κολύμβηση, κωπηλασία, ιστιοπλοΐα, τζούντο, μπριτζ, ιππασία, χειροσφαίριση, αντισφαίριση και στον μηχανοκίνητο αθλητισμό αγωνιζόμενη στην Superleague Formula. Η Γαλατασαράι αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά μέλη της Κοινότητας Γαλατασαράι (Galatasaray Topluluğu) μαζί με το Πανεπιστήμιο Γαλατασαράι (Galatasaray Üniversitesi) και το Λύκειο Γαλατασαράι.
Ιστορία
Η Ιστορία της αρχίζει το 1905 από άτομα που φοιτούσαν στο Λύκειο Γαλατασαράι, και ο προπονητής της ήταν ο Αλί Σαμί Γιέν, όπου παρέμεινε μέχρι το 1917. Το πρώτο τους παιχνίδι είχε αντίπαλο, μια τοπική ομάδα, την Καντί Κεγιού που διαλύθηκε το 1912. Το όνομα προήλθε από το λύκειο των παιδιών που φοιτούσαν εκεί και έτσι τους δόθηκε το όνομα που χρησιμοποιούν μέχρι και σήμερα, το όνομα Γαλατασαράι.
Η Γαλατά, όπως αναφέρεται εν συντομία, συνέχισε την πρόοδο της και αγωνίστηκε σε διάφορα παιχνίδια. Ένα από αυτά ήταν αυτό με την Ρουμ όπου την νίκησαν με 2-0. Το 1905 κηρύχθηκε παράνομη ως ποδοσφαιρική ομάδα γιατί δεν τήρησε τους κανόνες των Οθωμανών. Το 1912, δηλαδή τρία χρόνια αργότερα, πήραν την άδεια να συνεχίσουν να υπάρχουν σαν ομάδα. Έτσι μετά από κάποια χρόνια άρχισαν να αγωνίζονται. Στην πρώτη κατηγορία για πρώτη φορά αγωνίστηκε το 1959 και από τότε δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ ξανά. Από τότε κατάφεραν κάτι που καμία άλλη ομάδα εκτός από τη Φενέρμπαχσέ δεν το κατάφερε. Κατέκτησε 17 φορές το πρωτάθλημα Τουρκίας.
Τα χρώματα της ομάδας
Η Γαλατασαράι, ως πρώτα χρώματα χρησιμοποιούσε το κόκκινο και το άσπρο. Αργότερα, το 1907 άλλαξαν τα πρώτα τους χρώματα σε σκούρο μπλε και σκούρο κίτρινο. Τον Δεκέμβριο του 1908 σε ένα ματς με μία αγγλική ομάδα άλλαξαν τα χρώματα τους σε κόκκινο και κίτρινο. Από τότε αυτά τα χρώματα έχουν μείνει στην παράδοση.
Τμήμα ποδοσφαιρου
Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Γαλατασαράι ιδρύθηκε το 1905 και ήταν το πρώτο αθλητικό τμήμα του συλλόγου. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας (Süper Lig).
Η Γαλατασαράι έχει κατακτήσει 22 πρωταθλήματα Τουρκίας, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ το 2000, φτάνοντας έτσι την κορυφή της Ευρώπης. Η Γαλατασαράι έφτασε πρώτη στη βαθμολογία των ποδοσφαιρικών συλλόγων και πήρε τον τίτλο της "Καλύτερης Ποδοσφαιρικής Ομάδας στον Κόσμο" τον Ιανουάριο του 2001.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1905 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας
Έγκφριθ της Νορθουμβρίας
Ο Έγκφριθ της Νορθουμβρίας (Ecgfrith of Northumbria, 645 - 20 Μαΐου 685) ο δεύτερος βασιλιάς της ενωμένης Νορθουμβρίας (670-685) ήταν γιος και διάδοχος του Όσουι της Νορθουμβρίας και της δεύτερης συζύγου του Έανφλεντ. Η βασιλεία του έληξε άδοξα με την καταστροφική μάχη του Νέχτανσμερ στην οποία έχασε την ζωή του.
Θάνατος σε μάχη με τους Πίκτες
Το 685 παρά τις αντίθετες συμβουλές του Αγίου Κάθμπερτ ο Έγκφριθ έστειλε στρατιωτική δύναμη εναντίον των Πίκτων οι οποίοι είχαν βασιλιά τον ξάδελφο του Μπρίντει Γ΄ των Πίκτων. Στις 20 Μαΐου ο Έγκφριθ με πολλούς άντρες έπεσε στην μάχη του Νέχτανσμερ σε ηλικία 40 ετών, παρασύρθηκε στα βουνά έπεσε στην παγίδα από τους αντιπάλους του και σκοτώθηκε. Η ήττα εξασθένισε την εξουσία της Νορθουμβρίας στον βορά, ο Έγκφριθ έχασε οριστικά την ευκαιρία να καθιερώσει την Νορθουμβρία κυρίαρχο κράτος στην Βρετανία. Η ήττα από την Μερκία (679) είχε εξασθενίσει την εξουσία της Νορθουμβρίας στην κεντρική Βρετανία και η ήττα από τους Πίκτες έφερε αντίστοιχα τραγικά αποτελέσματα στον βορά (685). Η Νορθουμβρία εξακολουθούσε παρ'όλα αυτά να είναι ένα από τα κυρίαρχα κράτη στην Βρετανία μέχρι την εποχή που κατακτήθηκε η περιοχή τους από τους Βίκινγκ. Ο Έγκφριθ τάφηκε στην Ίονα, τον διαδέχθηκε ο νόθος ετεροθαλής αδελφός του Άλντφριθ της Νορθουμβρίας.
Ο Έγκφριθ ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Νορθουμβρίας και πιθανότατα ο πρώτος Αγγλοσάξονας βασιλιάς που εξέδωσε ασημένια νομίσματα που έγιναν το πρότυπο του Αγγλικού νομισματικού συστήματος για πολλούς αιώνες. Τα νομίσματα τα οποία εκδόθηκαν στην Αγγλία μέχρι τα μέσα του 6ου αιώνα κόπηκαν στα πρότυπα των Μεροβιγγείων των Φράγκων αλλά τα πιο συνηθισμένα ήταν τα χρυσά σελίνια, οι πένες του Έγκφριθ χυτευμένες σε καλούπια εκδόθηκαν σε μεγάλη κλίμακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εγκφριθ Κατηγορία:Βασιλικός Οίκος της Νορθουμβρίας
Τσιτσί
Το Τσιτσί (επίσης, Τσιτσί, Ντάρε-Τσιτσί, και Ντερά-Τσιτσί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.131 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Τσιτσί, Κενιντερέ και Ραζιγιελέρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Χελχέιμ
Το Χελχέιμ ή Χέλγκαρντ ( Helgardh, σπίτι των ομιχλών ), που είναι επίσης γνωστό ως Χελ, έχει το ίδιο όνομα με τη θεά που το κυβερνά. Στη Σκανδιναβική μυθολογία, το Χελ είναι ένας από τους εννέα κόσμους, κατοικία των νεκρών και κυβερνάται από την Χελ. Είναι γεμάτο με τρεμάμενα και σκιώδη φαντάσματα αυτών που έχουν πεθάνει άδοξα από ασθένειες ή γηρατειά. Το Χέλγκαρντ είναι κρύο και βρίσκεται χαμηλά στη συνολική οριοθέτηση του σύμπαντος. Βρίσκεται κάτω από την τρίτη ρίζα του Υγκντράσιλ και πλησίον των Χβεργκελμίρ και Ναστρόντ.
Δεν είναι σίγουρο αν το Χέλγκαρντ και το Νιφλχέιμ είναι εντελώς διαφορετικά μέρη, αν ένα είναι μέρος του άλλου ή αν είναι και τα δύο ονομασίες του ίδιου μέρους.
Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας Κατηγορία:Νορβηγική μυθολογία Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Φωσφορυλίωση
thumb|right|Ένα φωσφορυλιομένο [[κατάλοιπο (βιολογία)|κατάλοιπο της σερίνης (αμινοξύ)]] Γενικά φωσφορυλίωση, (phosphorylation), χαρακτηρίζεται η διαδικασία (χημική αντίδραση) κατά την οποία μία ή περισσότερες φωσφορικές ομάδες (φωσφορυλομάδα) PO43- προστίθενται σ΄ ένα μόριο.
Οι αντιδράσεις αυτές συμβαίνουν τακτικά στα βιολογικά συστήματα. Για παράδειγμα στην αναεροβική αναπνοή η γλυκόζη φωσφορυλιώνεται κατά τη γλυκόλυση. Η ADP φωσφορυλιώνεται σε ATP στο επίπεδο υποστρώματος, μέσω του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρονίων (ETS). Πρόκειται για διαδικασίες κατά τις οποίες ένα μεγάλο μέρος ενέργειας που περικλείουν οι τροφές διατηρείται και γίνεται διαθέσιμη για το κύτταρο οπότε και ονομάζεται οξειδωτική φωσφορυλίωση.
Στα Φυτά η διαδικασία μετατροπής της φωτεινής ενέργειας σε χημική, κατά την οποία παράγεται η ATP, ονομάζεται φωτοφωσφορυλίωση.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βιοχημεία Κατηγορία:Βιολογικοί όροι Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Σεμπίρ
Το Σεμπίρ (Шебир, Shebir, شەبير) είναι μια πόλη στην Περιφέρεια Μανγκιστάου, στο νοτιοδυτικό Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 3 μέτρα (9.8 πόδια) κάτω από την θάλασσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Φωσφορυλίωση επιπέδου υποστρώματος
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βιοχημεία Κατηγορία:Βιολογικοί όροι Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (Ελλάδα)
Ιστορία
Το ΓΕΝ ιδρύθηκε επί πρωθυπουργίας Γεωργίου Θεοτόκη και βασιλείας του Γεωργίου Α΄ με το ν. ΓΣΚΖ΄ της 21 Ιουλίου του 1907. Στη συνέχεια με το από 12 Νοεμβρίου του ίδιου έτους εκδοθέντος Β.Δ. κυρώθηκε ο πρώτος οργανισμός του. Ακολούθησαν διάφορες τροποποιήσεις περί ΓΕΒΝ, ΓΕΠΝ, και στη συνέχεια με το από 28 Οκτωβρίου του 1935 Β.Δ. «Περί οργανισμού ΒΝ» οπότε το ΓΕΝ συγκροτήθηκε από το Γραφείο Αρχηγού, Υπασπιστηρίου, Γραμματείας, Α΄, Β΄, και Γ΄ Διευθύνσεων και τεσσάρων αυτοτελών Τμημάτων (Συνεννόησης, Οργανικών διατάξεων, ιστορικής υπηρεσίας και Προϋπολογισμού – Στατιστικής).
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικότερα μετά τις 20 Απριλίου 1941, κατά την οποία έπαυσε να υφίσταται ουσιαστικά ο Ελληνικός Στρατός, ο θεσμός του ΓΕΝ διατηρήθηκε υποτυπωδώς στη Μέση Ανατολή, όπου κατέφυγαν τα πολεμικά πλοία γραμμής, ακολουθώντας την ελληνική κυβέρνηση, τα οποία και υπήχθησαν επιχειρησιακά στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυαρχείο.
Κρούσοβο
Το Κρούσοβο (Крушево, Kruşova Τουρκικά, Crushuva στα βλάχικα, και Krushevë στα αλβανικά) είναι πόλη της Βόρειας Μακεδονίας με 5.330 κατοίκους (2002). Αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου.
Τοποθεσία
Το Κρούσοβο βρίσκεται 80 χμ. βορειοδυτικά από το Μοναστήρι και 50 χμ. δυτικά του Περλεπέ σε υψόμετρο 1.350 μέτρων και περιστοιχίζεται από πυκνά δάση.
Ιστορία
Ως τα μέσα του 18ου αιώνα δεν ήταν παρά ένα χωριό που αργότερα έγινε κωμόπολη γιατί ο πληθυσμός αυξήθηκε πολύ από τους καινούργιους κατοίκους του Κρουσόβου που εγκαταστάθηκαν σ΄αυτό από τη νότια Μακεδονία για ν΄αποφύγουν τους διωγμούς των Κονιάρων Τούρκων κι από την Ήπειρο και την Αλβανία για ν΄αποφύγουν τους μουσουλμάνους Αλβανούς. Έτσι στις παραμονές της εξέγερσης του Ίλιντεν ο πληθυσμός του έφτανε τις 18.000 κι απ΄αυτές τη μεγάλη πλειοψηφία την αποτελούσαν βλαχόφωνοι ελληνικής συνείδησης (σήμερα οι Βλάχοι αποτελούν περίπου το 19-20%). Υπήρχαν και αρκετοί σλαβόφωνοι πατριαρχικοί, ενώ οι εξαρχικοί βουλγαρόφρονες ήταν πολύ λίγοι. Τούρκοι δεν κατοικούσαν στο Κρούσοβο εκτός από τους εκπροσώπους των αρχών και τις οικογένειές τους. Οι Κρουσοβίτες μετανάστευαν, στα βαλκανικά κράτη, την κεντρική Ευρώπη και, οι περισσότεροι, στην Αίγυπτο. Η πόλη αυτή ήταν έδρα του επισκόπου Πρεσπών και Αχριδών, είχε λαμπρό καθεδρικό ναό, του Αγίου Νικολάου που κάηκε από τους Τούρκους τον Αύγουστο του 1903, κοινοτικό νοσοκομείο εξαρτώμενο από τον Ναό, ημιγυμνάσιο αρρένων, παρθεναγωγείο και αρκετά σχολεία κατώτερης παιδείας με εκατοντάδες μαθητών.
Η εξέγερση του Ίλιντεν και ο Μακεδονικός Αγώνας
Η κατοχή του Κρουσόβου από τους επαναστάτες κράτησε ακριβώς δέκα μέρες. Τα σώματα των επαναστατών, που είχαν στρατοπεδεύσει γύρω από το Κρούσεβο μετά την κατάληψή του, ανέρχονταν συνολικά σε χίλιους περίπου άντρες. Για να εξασφαλιστεί καλύτερα η τροφοδοσία τους, αποφασίστηκε στις 25 Ιουλίου από την ηγεσία τους, να επιβάλει η ανώτατη επιτροπή φορολογία στους εύπορους κατοίκους του. Καθορίστηκε και το ποσόν, από 5-30 λίρες οθωμανικές για κάθε άτομο, ανάλογα με την περιουσιακή του κατάσταση και διατάχτηκε η είσπραξή του. Όμως τα μέλη της επιτροπής που ήταν Έλληνες αρνήθηκαν να εκτελέσουν τη διαταγή και για τούτο παύθηκαν.
Η τουρκική αντίδραση κατά της εξέγερσης άρχισε στη Δυτική Μακεδονία, όπου η κατάσταση ήταν αρκετά σοβαρή και στράφηκε πρώτα εναντίον του Κρουσόβου, το οποίο, καθώς γειτόνευε με το Μοναστήρι, ήταν ανάγκη να το ξαναπάρουν οι Τούρκοι δίχως καθυστέρηση. Η επιχείρηση αυτή ανατέθηκε στον στρατηγό Μπαχτιάρ πασά, που χαρακτηρίζονταν ως άνθρωπος βίαιος και τραχύς. Ο απολογισμός των καταστροφών που υπέστησαν οι Έλληνες στο Κρούσεβο ήταν 363 καμένα κτίρια,σπίτια και καταστήματα, αφού προηγουμένως λεηλατήθηκαν, ενώ υπερδιπλάσιος στάθηκε ο αριθμός εκείνων που μόνο λεηλατήθηκαν. Οι φονευθέντες άντρες και γυναίκες, ξεπέρασαν τους σαράντα.
Στις 23 Μαΐου 1906 εξελέγη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, μητροπολίτης Πρεσπών και Αχριδών με έδρα το Κρούσοβο ο Γερμανός Σακελλαρίδης που επέδειξε σημαντική συμβολή κατά τον Μακεδονικό Αγώνα. Διετέλεσε μητροπολίτης Πρεσπών και Αχριδών έως τον Ιούλιο του 1909, οπότε και μετατέθηκε στην Ελευθερούπολη και το 1917 δολοφονήθηκε από τους Βούλγαρους για την εθνική του δράση.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Δήμος Κρουσόβου
Βαναχέιμ
Στη Σκανδιναβική μυθολογία, το Βαναχέιμ (Vanaheim) είναι η κατοικία των Βανίρ. Βρίσκεται στο Άσγκαρντ, στο υψηλότερο επίπεδο του σύμπαντος. Οι Βανίρ ήταν γενικά αγαθοεργοί θεοί της γεωργίας και της φύσης, σε αντίθεση με τους Εσίρ, που ήταν φιλοπόλεμοι και παθιασμένοι. Οι Βανίρ για σύντομο χρονικό διάστημα ήταν σε πόλεμο με τους Εσίρ, αλλά γρήγορα έκαναν ειρήνη. Ο Φρέιρ, η Φρέγια και ο Νγιορντ ήταν οι τρεις κύριοι Βανίρ.
Το Βαναχέιμ θεωρείτο ένας από τους εννέα κόσμους, καθώς αναφέρεται ως τόπος γέννησης του Νγιορντ και το μέρος στο οποίο θα επιστρέψει στο Ράγκναροκ. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει μάλλον πως το Βαναχέιμ θα μείνει άθικτο από το Ράγκναροκ.
Περισσότερες πληροφορίες δεν θεωρείται πως υπάρχουν, καθώς λίγες έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα.
Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Γαλανή Γαρρή
Κάποιος Οθωμανός την είδε και την κατηγόρησε ότι τον σκότωσε, γλίτωσε τον θάνατο επειδή ένας από αυτούς ο Καπά Μαλή, ήταν φίλος του πατέρα της και την υποστήριξε. Πουλήθηκε σκλάβα και απελευθερώθηκε από τον επιζώντα αδελφό της Ισίδωρο που την αναζήτησε και πλήρωσε λύτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Το κλωτσοσκούφι
Το κλωτσοσκούφι είναι μια κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1960 σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και σενάριο Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου.
Πλοκή
Η Μαίρη (Αλίκη Βουγιουκλάκη), μια όμορφη αλλά άτυχη κοπέλα, επειδή δεν μπορεί να βρει μόνιμη εργασία και τα αφεντικά της συνεχώς της ρίχνονται, αναγκάζεται να καταφύγει σε έναν εφοπλιστή, τον Τζώρτζη (Αλέκος Αλεξανδράκης) προκειμένου να τη βοηθήσει να μεταναστεύσει στην Αυστραλία, όπου έχει εγκατασταθεί ένας θείος της. Ο Τζώρτζης καταγοητεύεται από τη Μαίρη και υπόσχεται να τη βοηθήσει. Όμως, το οικογενειακό του περιβάλλον αντιδρά με διάφορους τρόπους. Ένας από αυτούς είναι η επίμονη σεξουαλική παρενόχληση που δέχεται η Μαίρη από τον Λάκη Αγγελίδη (Στέφανος Ληναίος), τον επιπόλαιο ανιψιό του Τζώρτζη, ο οποίος είναι φοιτητής και συντηρείται οικονομικά από τον θείο του. Μετά από διάφορες παρεξηγήσεις που τους απομακρύνουν, οι δυο τους σμίγουν για την Αυστραλία.
Διανομή
• Μαργαρίτα Αθανασίου - Καίτη • Περικλής Χριστοφορίδης - σερβιτόρος
Παρατηρήσεις
Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Βουγιουκλάκη, αρχικά η ταινία γυρίστηκε με πρωταγωνιστή τον Μιχάλη Νικολινάκο, αλλά επειδή ο ηθοποιός δεν άρεσε στον Φίνο, πρότεινε την αντικατάστασή του από τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, μα εκείνος δεν μπορούσε λόγω θεατρικών υποχρεώσεων και τελικά επελέγη ο Αλεξανδράκης.
Πολλά από τα εξωτερικά γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν στο Καλαμάκι.
Η ταινία στην πρώτη της προβολή (21 Μαρτίου 1960) έκοψε 202.542 εισιτήρια και έλαβε τη 2η θέση σε σύνολο 52 ταινιών της περιόδου.
Πρόκειται για μια ακόμη ταινία στην οποία οι κοινωνικές διαφορές γεφυρώνονται χάρη στον έρωτα, δίνοντας ελπίδα για μια καλύτερη ζωή στο, ως επί το πλείστον, φτωχό κοινό της εποχής εκείνης.
Τάφοι των Βασιλιάδων της Μπουγκάντα στο Κασούμπι
thumb|280px|Το εσωτερικό τμήτα του κτίσματος, που περιέχει λείψανα και εικόνες των θαμμένων Καμπάκα
Οι Τάφοι των Βασιλιάδων της Μπουγκάντα στο Κασούμπι ή Τάφοι Κασούμπι βρίσκονται στην Καμπάλα της Ουγκάντα, και είναι ο χώρος ταφής των τεσσάρων βασιλιάδων (Καμπάκα) της φυλής Μπαγκάντα. Αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Στις 16 Μαρτίου 2010, μερικά από τα κτίσματα του αρχαιολογικού χώρου καταστράφηκαν εντελώς από πυρκαγιά, τα αίτια της οποία ακόμη διερευνώνται.Το εξοργισμένο Βασίλειο της Μπουγκάντα ορκίστηκε να ξαναχτίσει τους τάφους των βασιλιάδων του και ο Πρόεδρος της Ουγκάντα, Γιουέρι Μουσέβενι, υποσχέθηκε πως η κυβέρνηση της Ουγκάντα θα βοηθούσε στην αποκατάσταση του αρχαιολογικού χώρου.
Τάφοι
Η βασιλική περίφραξη του Λόφου Κασούμπι χτίστηκε το 1881.
Η κυκλική περιοχή του χώρου, περιέχει πολλά κτίσματα, συμπεριλαμβανομένων και των βασιλικών τάφων των τεσσάρων Καμπάκα της Μπουγκάντα, όπου έχουν ταφεί οι προηγούμενοι Καμπάκα.
Οι τάφοι βρίσκονται μέσα σε κυκλικά κτήρια, με αχυρένια στέγη, και αποτελούν ακόμη και σήμερα ένα σημαντικό πνευματικό και πολιτικό μνημείο για τους ανθρώπους της φυλής Μπαγκάντα.
Οι Τάφοι Κασούμπι ανακηρύχτηκαν Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2001 .Είναι σημαντικός πόλος έλξης τουριστών.
Καταστροφή
Στις 16 Μαρτίου 2010, στις 8.30μ.μ (τοπική ώρα), οι Τάφοι Κασούμπι καταστράφηκαν από πυρκαγιά. Τα αίτια της πυρκαγιάς παραμένουν άγνωστα. Το Βασίλειο της Μπουγκάντα υποσχέθηκε να διερευνήσει προσεκτικά το θέμα, σε συνεργασία με την αστυνομία της χώρας.
Σιτς 17 Μαρτίου 2010, ο νυν Καμπάκα της Μπουγκάντα καθώς και ο Πρόεδρος της Ουγκάντα Γιουέρι Μουσέβενι, επισκέφτηκαν τον αρχαιολογικό χώρο.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του Προέδρου, ξέσπασαν αναταραχές και διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Οι υπηρεσίες ασφαλείας πυροβόλησαν θανάσιμα δύο ταραχοποιούς και πέντε ακόμη τραυματίστηκαν. Οι στρατιώτες της Ουγκάντα και η αστυνομία, συγκρούστηκαν με ταραχοποιούς και στην πρωτεύουσα Καμπάλα.
Η διοίκηση του Βασιλείου της Μπουγκάντα ορκίστηκε να ξαναφτιάξει τους Τάφους και ο πρόεδρος Μουσέβενι υποσχέθηκε πως η κυβέρνηση θα τη βοηθήσει στο έργο της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ματσου Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο
Εκλογές στις Σεϋχέλλες
Στις Σεϋχέλλες διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία και το Κοινοβούλιο αποτελείται από ένα σώμα, την Εθνοσυνέλευση (National Assembly of Seychelles ή Assemblée Nationale), αποτελούμενη από 34 μέλη, από τα οποία τα 25 εκλέγονται από το λαό και 9 έδρες διορίζονται αναλογικά με βάση το ποσοστό που έλαβε κάθε κόμμα. Όλα τα μέλη υπηρετούν πενταετείς θητείες.
1979
Οι πρώτες προεδρικές (και παράλληλες βουλευτικές εκλογές) μετά την ανεξαρτησία διεξήχθησαν στις 23-26 Ιουνίου 1979. Έπειτα από το πραξικόπημα του 1977, το Προοδευτικό Μέτωπο του Λαού των Σεϋχελλών (προηγούμενη ονομασία Ενωμένο Κόμμα του Λαού των Σεϋχελλών) ήταν το μοναδικό νόμιμο πολιτικό κόμμα εκείνη την περίοδο. Μοναδικός υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές ήταν ο Φρανς-Αλμπέρ Ρενέ, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 98% και με συμμετοχή 96,4%.
1984
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις 17 Ιουνίου 1984, ο Ρενέ επανεξελέγη ως ο μοναδικός υποψήφιος, με ποσοστό 92,63% υπέρ και με συμμετοχή 95,9%.
1989
Όπως και στις εκλογές του 1979 και του 1984, ο Ρενέ κέρδισε νέα θητεία με τις εκλογές που έγιναν στις 9-11 Ιουνίου 1989.Το ποσοστό του μοναδικού υποψηφίου και νικητή ήταν αυτή τη φορά ακόμα πιο μεγάλο σε σύγκριση με τις εκλογές του 1984 (96,09%) και η προσέλευση στις κάλπες ήταν της τάξης του 91,5%.
1993
Έπειτα από την έγκριση ενός νέου συντάγματος το 1992, προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 20 -23 Ιουλίου 1993. Ήταν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές για την ανάδειξη προέδρου. Ο Φρανς Αλμπέρ Ρενέ ήταν ο νικητής των προεδρικών εκλογών, με ποσοστό 59,5% έναντι 36,7% για τον Τζέιμς Μάντσαμ από το Δημοκρατικό Κόμμα και 3,7% για το Φιλίπ Μπουγιέ από την Ενωμένη Αντιπολίτευση.
1998
Οι τρεις υποψήφιοι έλαβαν μέρος και στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 20-22 Μαρτίου του 1998. Για πρώτη φορά οι εκλογές εποπτεύτηκαν από μια ομάδα παρατηρητών αποτελούμενη από τον Διεθνή Οργανισμό Γαλλοφωνίας και από την Κοινοπολιτεία. Ο Ρενέ αναδείχθηκε και πάλι νικητής με 66,6% και κερδίζοντας τις παράλληλες βουλευτικές εκλογές. Ο Μάντσαμ ήρθε τρίτος με 13,8% πίσω από τον αιδεσιμότατο Γουάβελ Ραμκαλάουαν (19,5%).
2001
Οι πρόωρες εκλογές διεξήχθησαν στις 31 Αυγούστου - 2 Σεπτεμβρίου του 2001. Το κυβερνών κόμμα SPPF επικράτησε για μία ακόμη φορά, παρότι το κύριο αντιπολιτευόμενο κόμμα, Εθνικό Κόμμα των Σεϋχελλών (προηγούμενα γνωστό ως Κόμμα Ενωμένης Αντιπολίτευσης) με πρόεδρο τον Ραμκαλάουαν πήρε 46% του συνόλου των ψήφων, σημειώνοντας έκπληξη. Το DP, με αρχηγό το Μάντσαμ, δεν έλαβε μέρος στις εκλογές. Τον Απρίλιο του 2004 ο Ρενέ παραιτήθηκε από την προεδρία.
2006
Οι προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούλιο του 2006 ήταν οι τέταρτες από τότε που επαναφέρθηκε ο πολυκομματισμός το 1993. Τρεις ήταν οι υποψήφιοι που έλαβαν μέρος. Ο Τζέιμς Μίτσελ κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με το κόμμα Προοδευτικό Μέτωπο του Λαού των Σεϋχελλών (SPPF), καθώς έλαβε 53,7% έναντι 45,7% για τον κύριο αντίπαλό του, Γουάβελ Ραμκαλάουαν (SNP, Εθνικό Κόμμα των Σεϋχελλών) και 0,5% για τον ανεξάρτητο υποψήφιο Φιλίπ Μπουγιέ. Ορκίστηκε πρόεδρος για νέα θητεία την 1η Αυγούστου του 2006. '''Πρόεδρος, 28-30 Ιουλίου 2006 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=450|Υποψήφιοι - Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2011
Στις προεδρικές εκλογές, οι οποίες διενεργήθηκαν από τις 19 ως τις 21 Μαΐου 2011, ο πρόεδρος Τζέιμς Μισέλ επανεξελέγη για άλλη μία πενταετή θητεία, με ποσοστό 55% των ψήφων έναντι 41% για τον Γουάβελ Ραμκαλάουαν. '''Πρόεδρος, 19-21 Μαΐου 2011 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=450|Υποψήφιοι - Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2015
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 2015 ο Τζέιμς Μίτσελ προηγήθηκε με ποσοστό 47,76% στον πρώτο γύρο. Για πρώτη φορά στην εκλογική ιστορία της χώρας χρειάστηκε και δεύτερος γύρος, καθώς ο αντίπαλος του Μισέλ, Γουάβελ Ραμκαλάουαν, ήρθε 2ος με ποσοστό 33,93%. Στον δεύτερο γύρο στις 16-18 Δεκεμβρίου 2015 επανεξελέγη ο Μισέλ, επικρατώντας του Γουάβελ Ραμκαλάουαν με διαφορά μόλις 193 ψήφων.
2016
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 8-10 Σεπτεμβρίου 2016. Στις εκλογές έλαβαν μέρος 3 ανεξάρτητοι υποψήφιοι και 3 κόμματα, με την αντιπολίτευση να κερδίζει τη νίκη. Για πρώτη φορά έπειτα από 39 χρόνια το Λαϊκό Κόμμα απώλεσε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε έδρες.
1948-1976
Στις πρώτες εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν το 1948 με συμμετοχή 89%, οι περισσότεροι από τους εκλεγέντες στο Νομοθετικό Συμβούλιο πιστεύεται ότι ήταν μέλη του Ομίλου Φορολογουμένων, που ήταν και το πρώτο πολιτικό κόμμα. Εξελέγησαν 4 βουλευτές. Ακολούθησαν οι εκλογές του 1951 και του 1953, όπου όλες οι έδρες κερδήθηκαν από ανεξάρτητους. Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν τον Ιούλιο του 1957 το Νομοθετικό Συμβούλιο είχε 13 μέλη. Εκλογές έγιναν μετά το 1960 και στις 12-14 Αυγούστου 1963, την πρώτη φορά που ένα κόμμα εκτός από τον Όμιλο Φορολογουμένων έλαβε μέρος (ήταν το Ενωμένο Κόμμα των Σεϋχελλέζων). Το 1964 συστάθηκε το Ενωμένο Κόμμα του Λαού των Σεϋχελλών (SPUP), με ηγέτη το Φρανς-Αλμπέρ Ρενέ, το οποίο έκανε εκστρατεία υπέρ της ανεξαρτησίας του κράτους από το Ηνωμένο Βασίλειο. Την ίδια χρονιά ιδρύθηκε από τον Τζέιμς Μάντσαμ το Δημοκρατικό Κόμμα των Σεϋχελλών (DP), το οποίο επιζητούσε στενότερους δεσμούς και ένταξη στη Βρετανία. Στις εκλογές του 1967 το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 4 επί συνόλου 8 εδρών. Ακολούθησαν οι εκλογές το Νοέμβριο του 1970 και εκείνες του Απριλίου του 1974, στις οποίες έλαβε τις περισσότερες έδρες το κόμμα του Μάντσαμ (10 επί συνόλου 15 εδρών το 1970 και 13 από 15 το 1974). Οι εκλογές του 1974 ήταν οι πρώτες πολυκομματικές βουλευτικές εκλογές. Το DP και το SPUP σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού το 1975 και έγιναν αλλαγές στον αριθμό των εδρών στην Εθνοσυνέλευση, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 10. Σχηματίστηκε νέο υπουργικό συμβούλιο, με 8 υπουργούς να προέρχονται από το κόμμα DP και 4 από το SPUP. Ο ανώτερος υπουργός Μάντσαμ έγινε πια πρωθυπουργός. Στις 29 Ιουνίου του 1976 η χώρα έγινε ανεξάρτητη και ο Μάντσαμ πρόεδρος, με πρωθυπουργό το Ρενέ.
1979 - 1992
Οι εκλογές του 1979 (23-26 Ιουνίου) έγιναν υπό μονοκομματικό καθεστώς, ταυτόχρονα με τις προεδρικές εκλογές. Το Προοδευτικό Μέτωπο του Λαού των Σεϋχελλών (SPUP) κατέλαβε και τις 15 έδρες της Εθνοσυνέλευσης. Στις 7 Αυγούστου 1983 και στις 5 Δεκεμβρίου 1987 διενεργήθηκαν βουλευτικές εκλογές. Οι έδρες ήταν 25 και ανάμεσα στους βουλευτές ήταν και 2 διορισμένα μέλη από τον πρόεδρο.
1992
Οι πρώτες πολυκομματικές βουλευτικές εκλογές για συνταγματική επιτροπή διενεργήθηκαν στις 23-26 Ιουλίου 1992 και σε αυτές έλαβαν μέρος τρεις πολιτικές ομάδες: το SPPF, το DP και η Ηνωμένη Αντιπολίτευση (UO). Ο τελευταίος ήταν ένας συνασπισμός από μικρότερα κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του Parti Seselwa. Όλες οι πολιτικές παρατάξεις αλλά και οι εκλογικοί παρατηρητές χαρακτήρισαν τις εκλογές "ελεύθερες και δίκαιες". Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 85,3%.
1993
Οι εκλογές του 1993 έγιναν στις 20-23 Ιουλίου ταυτόχρονα με τις προεδρικές. Ο αριθμός των εδρών στην εθνοσυνέλευση αυξήθηκε από 22 σε 33. Το κόμμα του νικητή των προεδρικών εκλογών Ρενέ (SPPF) κέρδισε 27 έδρες. Τα άλλα δύο κόμματα που έλαβαν μέρος στις εκλογές έλαβαν 5 έδρες (το Δημοκρατικό Κόμμα των Σεϋχελλών) και η Ενωμένη Αντιπολίτευση 1 έδρα. Η Ενωμένη Αντιπολίτευση ήταν συνασπισμός από κόμματα (Κόμμα Σεσελουά, Εθνικό Κόμμα, Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού). Η συμμετοχή ήταν 86,5%.
1998
Στις βουλευτικές εκλογές του 1998 που έγιναν τον Μάρτιο παράλληλα με τις προεδρικές, το SPPF αναδείχθηκε νικητής, με 30 έδρες επί συνόλου 34. Η αντιπολίτευση ήταν διαιρεμένη.
2002
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 4-6 Δεκεμβρίου του 2002, το κυβερνών κόμμα SPPF πήρε 18 επί συνόλου 25 εδρών. Επιπλέον, με τη μέθοδο της αναλογικής κερδήθηκαν άλλες 9 έδρες (οι 5 από το SPPF και οι υπόλοιπες από το Εθνικό Κόμμα).
2007
Στις 10-12 Μαΐου 2007 διενεργήθηκαν βουλευτικές εκλογές. To κυβερνών Προοδευτικό Μέτωπο του Φρανς Αλμπέρ Ρενέ διατήρησε όλες τις 23 έδρες του στην Εθνοσυέλευση (18 άμεσα εκλεγμένες και 5 με αναλογική).