Ανδρέας_Ίσκος
Πρώτο έτος της Επανάστασης
Παρόλο που ήταν ο δεύτερος πιο σημαντικός καπετάνιος της Δυτικής Ελλάδας μετά τον Γεώργιο Βαρνακιώτη, ήταν αναποφάσιστος κατά την έναρξη της επανάστασης, λόγω της δυσκολίας της επικοινωνίας με την υπόλοιπη Ελλάδα, του ότι το Μεσολόγγι δε διέθετε πλέον πλοία, του ατυχούς κινήματος των Ορλωφικών, και των φιλικών σχέσεων που είχε από παλιά με τον Ομέρ Βρυώνη και άλλους Τούρκους στρατιωτικούς. Διέθετε αρκετούς άνδρες, χρήματα και ήλεγχε τα περάσματα του Μακρυνόρους. Μετά όμως τις πρώτες επιτυχίες στο Χάνι της Γραβιάς και στο Βαλτέτσι, στις 25 Μαΐου σε συνεννόηση με τον Βαρνακιώτη εκδίδουν την πρώτη επαναστατική προκήρυξη της περιοχής. Έπιασε τις διαβάσεις του Μακρυνόρους, κλείνοντας έτσι τη μοναδική πύλη εισόδου στην Αιτωλοακαρνανία. Έχει γραφεί δημοτικό τραγούδι στο οποίο εξυμνείται μαζί με άλλους καπεταναίους που πήραν το Βραχώρι, αν και ο ίδιος δε συμμετείχε. <pre style="white-space: pre-wrap; white-space: -moz-pre-wrap; white-space: -pre-wrap; white-space: -o-pre-wrap; word-wrap: break-word;"> Σ’ όλον τον τόπο ξαστεριά, σ’ όλον τον τόπο ήλιος, Και στο Βραχώρι Ζαπαντιού βγαίνει καπνός κι αντάρα. Καπεταναίοι το ’καιγαν ο Τσόγκας κι ο Αλεξάκης Γιώργος Μακρής απ ’ το Ζυγό κι Ανδρέας απ ’ το Βάλτο Με 43 Βαλτινούς έπιασε στο πέρασμα της Λαγκάδας του Μακρυνόρους την ισχυρή θέση "Γυφτοπήδημα" και αντιμετώπισε ηρωικά τους 200 Τουρκαλβανούς της εμπροσθοφυλακής του Ισμαήλ Πασά Πλιάσα, οι οποίοι στράφηκαν τότε στη διάβαση της Παλιοκούλιας. Ο Ίσκος όμως πάλι πρόλαβε και έπιασε το στενό και σταμάτησε την ορμητικότητα των Τούρκων. Είναι χαρακτηριστικός ο διάλογος που έχει σωθεί μεταξύ Ίσκου - Ισμαήλ: <pre style="white-space: pre-wrap; white-space: -moz-pre-wrap; white-space: -pre-wrap; white-space: -o-pre-wrap; word-wrap: break-word;"> - Που πάτε βρε αγάδες; Θα χαθήτε! ‘Ολο το Κάρλελι  έπιασε τα΄άρματα. - Αλήθεια καπετάν Ίσκο; - Αλήθεια! - Σ΄τη μπίστη σου; - Σ΄τη μπίστη μου! Οι Τούρκοι αποσύρθηκαν στο Κομπότι, ενώ οι Έλληνες στρατοπέδευσαν στη Λαγκάδα, όπου έσπευσαν να ενωθούν με τις δυνάμεις του Ίσκου ο Γώγος Μπακόλας, ο Αναγνώστης Καραγιάννης και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Στη συμπλοκή που έγινε στο Κομπότι στις 8 Ιουνίου συμμετείχε και ο Τουρκαλβανός Σουλεϊμάν Μέτο με 17 άνδρες του, τον οποίο βγήκε να προφυλάξει ο Ίσκος. Αργότερα, ο Ίσκος αποδέχτηκε πρόθυμα το αίτημα του Μάρκου Μπότσαρη για βοήθεια. Αφού άφησαν φρουρές στο Μακρυνόρος, Κομπότι, Πέτα, ο Ίσκος, ο Μπακόλας και ο Ράγκος ξεκίνησαν για τα Τζουμέρκα. Κατέλαβαν την Πλάκα και σταμάτησαν στα Κατσανοχώρια, λόγω ενίσχυσης των Τούρκων. Παρόλο που πήγε στο Μεσολόγγι να γνωρίσει τον Μαυροκορδάτο, αποχώρησε δυσαρεστημένος για άγνωστη αιτία και δε συμμετείχε στη συνέλευση των οπλαρχηγών και των προκρίτων. Τήρησε ουδέτερη, επιφυλακτική στάση απέναντί του. Με τον Βαρνακιώτη έσωσε 4.000 γυναικόπαιδα που είχαν καταφύγει στα ορεινά του χωριού Θεοδώριανα και κινδύνευαν να αιχμαλωτιστούν. Την 1η Σεπτεμβρίου με ιδιαίτερο έγγραφό του προσχώρησε στην ελληνοαλβανική συνεργασία που έγινε στο Πέτα μεταξύ Τουρκαλβανών, Σουλιωτών και Ακαρνάνων οπλαρχηγών. Στις 17 Δεκεμβρίου έλαβε μέρος με τους άνδρες του στη συντονισμένη επίθεση κατά της Άρτας. Οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να κλειστούν στο φρούριο. Όταν οι Τουρκαλβανοί διέλυσαν τη σύμπραξη, οι Αιτωλοακαρνάνες οπλαρχηγοί, φοβούμενοι εισβολή του τουρκικού στρατού, κατέλαβαν τις διαβάσεις του Μακρυνόρους.