cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρολάιν Χέρσελ
Τα πρώτα χρόνια
Στο Μπαθ, ανέλαβε να διευθύνει το σπίτι του Ουίλιαμ και άρχισε να μαθαίνει να τραγουδά. Ο Ουίλιαμ είχε καθιερωθεί ως οργανωτής και δάσκαλος μουσικής στο 19 New King Street, του Μπαθ (τώρα το Μουσείο Αστρονομίας Χέρσελ). Ο Ουίλιαμ ήταν απασχολημένος με τη μουσική του καριέρα και ήταν αρκετά απασχολημένος με τη διοργάνωση δημόσιων συναυλιών.
Η Κάρολαϊν δεν ταίριαξε με την τοπική κοινωνία και έκανε λίγους φίλους, αλλά τελικά μπόρεσε να επιδοθεί στην επιθυμία της να μάθει, και έκανε τακτικά μαθήματα τραγουδιού, αγγλικής και αριθμητικής με τον αδερφό της και μαθήματα χορού με έναν τοπικό δάσκαλο. Έμαθε επίσης να παίζει αρπίχορδο, και τελικά έγινε αναπόσπαστο μέρος των μουσικών παραστάσεων του Ουίλιαμ σε μικρές συγκεντρώσεις. Έγινε η βασική τραγουδίστρια του στις συναυλίες του στο ορατόριο, και απέκτησε τέτοια φήμη ως τραγουδίστρια που της προσφέρθηκε να συμμετάσχει στο φεστιβάλ του Μπέρμιγχαμ μετά από την παράσταση του Μεσσία, του Χαίντελ τον Απρίλιο του 1778, όπου ήταν η πρώτη σολίστ. Αρνήθηκε να τραγουδήσει για οποιονδήποτε άλλο μαέστρο, εκτός του Ουίλιαμ, και μετά από αυτήν την παράσταση, η καριέρα της ως τραγουδίστρια άρχισε να παρακμάζει. Η Κάρολαϊν αντικαταστάθηκε στη συνέχεια ως τραγουδίστρια από διακεκριμένες σολίστ, επειδή ο Ουίλιαμ ήθελε να αφιερώνει λιγότερο χρόνο σε πρόβες για να επικεντρωθεί στην αστρονομία.
Μιρό Β΄ της Σερδάνια
Βιογραφία
Ο Μιρό Β΄ ήταν γιος τού Βιλφρέδου Α΄ τού δασύτριχου κόμη της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οσόνας, Ουρζέλ & Σερδάνια και της Γκουινιδίλδα, κόρης τού Βαλδουίνου Α΄ τού σιδηρόχειρα πρώτου κόμη της Φλάνδρας.
Το 897 απεβίωσε ο πατέρας του και οι αδελφοί του μοίρασαν τις κτήσεις εκείνου: ο Βιλφρέδος Β΄ έλαβε τη Βαρκελώνη, Ζιρόνα, Οσόνα, ο Σουνιφρέδος Β΄ το Ουρζέλ, ο Σουνυέρ διαδέχθηκε τον Βιλφρέδο Β΄ και ο Μιρό Β΄ τη Σερδάνια.
Καρολάιν Χέρσελ
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Γερμανοβρετανοί Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Μιρό Β΄ της Σερδάνια
Βιογραφία
Το 920 κληρονόμησε και διαδέχθηκε τον θείο του Ροδόλφο κόμη της Μπεσαλού. Συνέχισε την εργασία τού πατέρα του στη συμβολή της εκκλησιαστικής αποκατάστασης στην επαρχία της Βέργα. Η αδελφή του Έμμα έγινε ηγουμένη τού αββαείου τού Σαντ Χοάν ντε λες Αβαδέσσες στο Ριπολλές, που είχε ιδρύσει ο πατέρας του.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Φιλελληνική επιτροπή του Παρισιού
Η Φιλελληνική επιτροπή του Παρισιού (Comité philhellène de Paris ή comité grec - Ελληνική Επιτροπή ) ( 1825 - 1827 ) είναι η πρώτη οργανωμένη μορφή που έλαβε ο Φιλελληνισμός στη Γαλλία.
Δημιουργία
Οι πρώτες φιλελληνικές επιτροπές γεννήθηκαν στη Γερμανία (τέλη Αυγούστου 1821 στη Στουτγκάρδη ). Η Φιλελληνική Επιτροπή του Λονδίνου δημιουργήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1823. Η δημιουργία της παρισινής επιτροπής ανακοινώθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1824 αλλά η ύπαρξή της δεν δημοσιοποιήθηκε μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 1825 από το Journal des Débats. Ήταν η «κεντρική επιτροπή» ενός μεγαλύτερου οργανισμού : της Φιλανθρωπικής Εταιρείας του Παρισιού. Η τελευταία είχε 523 μέλη σε όλη την ιστορία της, αλλά η Ελληνική Επιτροπή, πιο επιλεκτική, καλωσόρισε μόνο 25 μέλη, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων δουκών, κομήτων, στρατηγών, διανοούμενων και πολιτικών που ήταν μέλη του κοινοβουλίου. Η Επιτροπή Φιλελλήνων του Παρισιού είχε μεταξύ των μελών της, μεταξύ άλλων, τον Φρανσουά-Ρενέ ντε Σατωμπριάν, τον Ambroise Firmin-Didot, τον στρατηγό κόμη Étienne Maurice Gérard, τον μεγάλο Έλληνα φιλόλογο Αδαμάντιο Κοραή, το στρατηγό Horace Sébastiani, Henry Dutrône, τον κόμη Charles-Philibert de Lasteyrie du Saillant, γεωπόνο και φιλάνθρωπο, τον κόμη Eugène d'Harcourt, μελλοντικό βουλευτή.
Δραστηριότητες
Η επιτροπή συνερχόταν αρκετά ανεπίσημα κατά μέσο όρο μία φορά την εβδομάδα, χωρίς να διατηρεί πρακτικά, πράγμα που σημαίνει ότι οι δραστηριότητές της δεν είναι γνωστές, σε αντίθεση με εκείνες της επιτροπής της Γενεύης. Ο Chateaubriand ανακαλεί στο Mémoires d'Outre-Tomb μερικές από τις δραστηριότητες της Επιτροπής : «Δημιουργήθηκε ελληνική επιτροπή στο Παρίσι, στην οποία ήμουν μέλος. Η επιτροπή συνεδρίασε στο M. Ternaux's, Place des Victoires. Τα μέλη έφτασαν διαδοχικά στον τόπο των συζητήσεων. Ο στρατηγός Σεμπαστιάν είπε, όταν κάθησε, ότι ήταν μεγάλη υπόθεση. το έκανε πολύ : που δυσαρέστησε τον θετικό πρόεδρό μας, κ. Ternaux [. . . ] Οι αποστολές του κ. Fabvier έκαναν την επιτροπή να υποφέρει ; μας γκρινιάζει δυνατά ; μας έκανε υπεύθυνους για το τι ήταν λάθος με τις απόψεις του, εμείς που δεν είχαμε κερδίσει τη μάχη του Μαραθώνα. "Ο συγγραφέας μαρτυρεί τη βοήθεια που η επιτροπή έδωσε στους άξιους νέους Έλληνες, αναλαμβάνοντας τα έξοδα της εκπαίδευσής τους, όπως συνέβη το 1825 για έναν από τους γιους του Κωνσταντίνου Κανάρη, του Θεμιστοκλή," αυτό το παιδί γεμάτο πνεύμα και νοημοσύνη " . Η αλληλογραφία του Αδαμάντιου Κοραή δίνει επίσης μια ιδέα για τη βοήθεια που έδωσε η Επιτροπή σε νέους Έλληνες που επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους στην Ευρώπη.
Διάλυση
Η επιτροπή, όπως και όλες οι άλλες φιλελληνικές επιτροπές, σταδιακά διαλύθηκε όταν η χρησιμότητά της ήταν λιγότερο αναγκαία, μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου τον Οκτώβριο του 1827.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Φιλέλληνες
Αδόλφος Φρειδερίκος Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
O Αδόλφος-Φρειδερίκος Β΄, γερμ. Adolf-Friedrich II (19 Οκτωβρίου 1658 - 12 Μαΐου 1708) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1701-1708).
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Μαρίας-Αικατερίνης των Γουέλφων, κόρης του Ιουλίου-Ερνέστου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάννενμπερκ.
Το 1708 απεβίωσε στο Γράμποβ σε ηλικία 50 ετών.
Οικογένεια
Το 1701 απεβίωσε η Μαρία και ο Αδόλφος-Φρειδερίκος Β΄ έκανε το 1702 δεύτερο γάμο με την Ιωάννα των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Το 1704 απεβίωσε η Ιωάννα και το 1705 ο Αδόλφος-Φρειδερίκος Α΄ έκανε τρίτο γάμο με τη Χριστιανή-Αιμιλία, κόρη του Χριστιανού-Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα του Σβάρτσμπουρκ-Ζόνντερσχάουζεν και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Ρωσίας γυναικών
Το Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Ρωσίας γυναικών (Чемпионат России по водному поло среди женщин), είναι ένα Ρωσικό πρωτάθλημα για γυναικείους συλλόγους υδατοσφαίρισης. Στο Ρωσικό σύστημα πρωταθλημάτων υδατοσφαίρισης γυναικών, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Ρωσική Ομοσπονδία Κολύμβησης (Всероссийская Федерация Плавания). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 10 ομάδες και λειτουργεί με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία.
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1992 μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και αντικατέστησε το ομώνυμο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Γυναικών. Τα πρωταθλήματα 1997–98, 2001–02 έως 2006–07, 2010–11 έως 2018–19 είχαν την μορφή Όπεν λόγω της συμμετοχής ομάδων από το Καζακστάν, τη Λευκορωσία και το Ουζμπεκιστάν.
Από την έναρξη του πρωταθλήματος το 1992, 5 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με την καλύτερη από αυτές να είναι η Κίνεφ-Σουργκουτνεφτέγκας (19). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Κίνεφ-Σουργκουτνεφτέγκας, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2020−21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στη Ρωσία Ρωσία
Λευκοχώρι Αρκαδίας
''Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λευκοχώρι
Ο οικισμός έχει πληθυσμό 67 κατοίκους (Απογραφή 2011) και αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας όπου σε αυτήν ανήκουν και οι οικισμοί Τουθόα και Φούσκαρη και η οποία έχει συνολικό πληθυσμό 132 κατοίκους.
Τοποθεσία
Βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 580 μέτρων σε βουνοπλαγιά επί της βόρειας πλευράς του φαραγγιού του Τουθόα ποταμού (Λαγκαδινό ρέμα), καθώς και σε απόσταση περίπου 8 χιλιομέτρων δυτικά από τα Λαγκάδια. Επίσης, απέχει από τα Τρόπαια, όπου βρίσκονται προς τα βόρεια-βορειοδυτικά, περίπου 10 χιλιόμετρα.
Μέρος του οικισμού βρίσκεται επί της Εθνικής Οδού Πύργου-Τριπόλεως (μέσω Αρχαίας Ολυμπίας και Βυτίνας).
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού, σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές των τελευταίων τριών δεκαετιών, έχει ως εξής:
Λοιπά στοιχεία
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο (πολιούχος του χωριού).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Λιμνοθάλασσα Καραβαστά
Η λιμνοθάλασσα του Καραβαστά () είναι η μεγαλύτερη λιμνοθάλασσα στην Αλβανία και μία από τις μεγαλύτερες στις ακτές της Αδριατικής Θάλασσας. Χωρίζεται από την θάλασσα με μια λωρίδα αμμώδους έκτασης. Η λιμνοθάλασσα αποτελεί μέρος του Εθνικού Πάρκου Ντιβιάκα-Καραβαστά και προστατευμένη φυσική περιοχή διεθνούς σημασίας, αφού είναι προστατευμένος υδροβιότοπος της σύμβασης Ραμσάρ από το 1995.
Γεωγραφία
δεξιά|μικρογραφία|241x241εσ|Η Λιμνοθάλασσα Καραβαστά είναι χώρος αναπαραγωγής του [[αργυροπελεκάνος|αργυροπελεκάνου.]] Η λιμνοθάλασσα βρίσκεται στην δυτική Αλβανία, κοντά στον οικισμό Ντιβγιάκα. Η λιμνοθάλασσα χωρίζεται από την Αδριατική θάλασσα με μια μακριά λωρίδα άμμου. Η λιμνοθάλασσα του Καραβαστά έχει στην έκτασή της πολλά πεύκα και μικρά αμμώδη νησιά. Είναι γνωστή για τον απειλούμενο αργυροπελεκάνο που αναπαράγεται στην περιοχή. Υπολογίζεται ότι το 6.4% του ευρωπαϊκού πληθυσμού αργυροπελεκάνου, αναπαράγεται στην λιμνοθάλασσα Καραβαστά.
Φωτογραφίες
center|thumb|800px|Το Εθνικό Πάρκο Καραβαστά, το 2016
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Αλβανίας
Ερυθρίνα
right|200 px|thumb|Ερυθρίνα στην [[Ελλάδα (νήσος Κως)]] Η ερυθρίνα (Erythrina) είναι γένος δένδρων της οικογένειας των φασολιών, τα Χεδρωπά. Υπάρχουν περίπου 130 διαφορετικά είδη τα οποία ευδοκιμούν παγκοσμίως, κυρίως στις τροπικές περιοχές. Το ύψος του μπορεί να φτάσει ακόμη και τα τριάντα μέτρα, ενώ η ονομασία του προκύπτει από την ελληνική λέξη ερυθρóς (erythros) και χαρακτηρίζει το κόκκινο χρώμα του άνθους του.
Περιοχή Χάνανγκ
Η Περιοχή Χάνανγκ (Αγγλικά: Hanang District, Σουαχίλι: Wilaya ya Hanang), είναι μία από τις πέντε περιοχές στην Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region) της Τανζανίας. Στα βόρεια συνορεύει από τις Περιοχές Μπούλου (Mbulu District) και Μπαμπάτι (Babati District), νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Ντοντόμα (Dodoma Region) και νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region).
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Χάνανγκ (Hanang District), ήταν 275.990 άτομα.
Ο Επαρχιακός Επίτροπος στην Επαρχία Χάνανγκ (Hanang District), είναι ο Moses B. Sanga.
Τμήματα
Η Περιοχή Χάνανγκ (Hanang District), διαιρείται διοικητικά σε 22 Τμήματα: • 5
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μανυάρα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Βούλιστα Πρέβεζας
Η Βούλιστα Πρέβεζας είναι ένας οικισμός του Δήμου Ζηρού με 26 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011). Ο οικισμός βρίσκεται σε υψόμετρο 580 μέτρων και απέχει από την πόλη της Φιλιππιάδας περίπου 24 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Βούλιστα υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Φιλιππιάδας. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Ζηρού. Η Βούλιστα μαζί με τη Γωνιά και την Παναγιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Παναγιάς με συνολικό πληθυσμό 334 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και εντάχθηκε στην κοινότητα Παναγιάς. Το 1997 εντάχθηκε στο Δήμο Φιλιππιάδας και το 2010 στο Δήμο Ζηρού.
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 26 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 37 κατοίκους. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Γεώργιος Αύγουστος του Μεκλεμβούργου
Ο Γεώργιος-Αύγουστος, γερμ. Georg-August (16 Απριλίου 1748 - 14 Νοεμβρίου 1785) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Βιογραφία
Το 1785 απεβίωσε στο Τύρναου (τώρα Τρνάβα της Σλοβακίας) σε ηλικία 37 ετών, άγαμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κάρολος Λουδοβίκος Φρειδερίκος του Μεκλεμβούργου
Ο Κάρολος-Λουδοβίκος-Φρειδερίκος, γερμ. Karl-Ludwig-Friedrich (23 Φεβρουαρίου 1708 - 5 Ιουνίου 1752) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Μίροβ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Χριστιανής-Αιμιλίας, κόρης του Χριστιανού-Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα του Σβάρτσμπουρκ-Ζόνντερσχάουζεν.
Το 1753 απεβίωσε στο Μίροβ (Mirow) σε ηλικία 44 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1735 την Ελισάβετ-Αλμπερτίνα των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Τελ Χαρίρι
Το δεύτερο βασίλειο
Η Μαρί οικοδομήθηκε και κατοικήθηκε ξανά στις αρχές της Πρώιμης Δυναστικής Περιόδου Γ΄ (2500 π.Χ.). Η δεύτερη πόλη διατήρησε πολλά στοιχεία από την πρώτη όπως το εξωτερικό αμυντικό τείχος με την πύλη. Διατήρησε επίσης τον εξωτερικό αμυντικό κυκλικό προμαχώνα, είχε διάμετρο 1.9 χιλιόμετρα, με ένα τείχος στην κορυφή ύψους δύο μέτρων ικανό να προστατέψει τους τοξότες. Η αστική δομή της δεύτερης πόλης άλλαξε ωστόσο σημαντικά, οι νέοι δρόμοι και οι οικείες κατασκευάστηκαν με νέο σχέδιο ώστε να λειτουργεί καλύτερα η αποστράγγιση. Στο κέντρο της πόλης βρέθηκαν αυτή την φορά ανάκτορα, είχαν επιπλέον και την χρήση ναού. Στο οίκισμα βρέθηκαν τέσσερα διαδοχικά επίπεδα κατασκευής, τα δύο πρώτα αφορούσαν ναό αφιερωμένο σε άγνωστη θεότητα. Τα δύο τελευταία που είχαν και την χρήση ανακτόρων οικοδομήθηκαν στην Ακκαδική περίοδο, είχε την αίθουσα του θρόνου και μια αίθουσα με τρεις διπλούς πίληνους στήλους που οδηγούσαν στον ναό. Στην δεύτερη πόλη βρέθηκαν επίσης έξι μικρότεροι ναοί αφιερωμένοι σε θεότητες όπως η Ισταράτ, η Ιστάρ, ο Νινουρτά και ο Ούτου, όλες οι ναοί ήταν στο κέντρο της πόλης εκτός από αυτόν της Ινάννα. Το δεύτερο βασίλειο είχε ένα πανίσχυρο αστικό διοικητικό κέντρο, ο βασιλείς της είχαν τον τίτλο του "Λουγκάλ". Η σημαντικότερη πηγή ήταν μια επιστολή του βασιλιά Έννα-Νταγκάν (2350 π.Χ.) στον ομόλογο του βασιλιά της Έμπλα, απαριθμούσε τα κατορθώματα του ίδιου και των προκατόχων του. Η επιστολή ωστόσο δεν έχει επιβεβαιωθεί, πολλοί ιστορικοί την αμφισβητούν. Ο Έννα-Νταγκάν (περί το 2350 π.Χ.) δέχθηκε στην διάρκεια της βασιλείας του φόρο υποτέλειας από την Έμπλα, ηττήθηκε ωστόσο με αποτέλεσμα να λήξει η υποτέλεια. Ο πόλεμος κλιμακώθηκε αργότερα αφού η Έμπλα συμμάχησε με την Κις και την Ναγκάρ, πέτυχαν νέα νίκη επί της Μαρί σε μάχη κοντά στην Τέκα. Σε λίγα χρόνια ωστόσο μετά την νίκη της στην Τέκα η Έμπλα ηττήθηκε και καταστράφηκε από την Μάρι (περί το 2300 π.Χ.).
Το τρίτο βασίλειο
Η αυτοκρατορία των Ακκάδων άρχισε να καταρρέει την εποχή του Σαρ-Καλί-Σαρί και η Μάρι κέρδισε την ανεξαρτησία της, η δυναστεία των "στρατιωτικών διοικητών" εξακολουθούσε να κυβερνάει την πόλη και όταν ανέβηκε στην εξουσία της Μεσοποταμίας η Τρίτη Δυναστεία της Ουρ. Μια πριγκίπισσα από την Μάρι παντρεύτηκε έναν γιο του Ουρ-Ναμμού και η πόλη εξακολουθούσε να είναι υποτελής στην Ουρ. Οι στρατιωτικοί διοικητές πήραν ωστόσο τον τίτλο του βασιλιά ως "Λουγκάλ", διεκδίκησαν την ανεξαρτησία τους από την αυλή της Ουρ, ένας από αυτούς ήταν και ο Πουζούρ Ιστάρ, σύγχρονος του Αμάρ-Σιν. Η δυναστεία των "στρατιωτικών διοικητών" που είχαν τοποθετήσει οι Ακκάδες έληξε για άγνωστους λόγους, στην θέση της ανήλθε το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα π.Χ. νέα δυναστεία.
H δυναστεία των Λιμ
Στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. η Εύφορη Ημισέληνος κατακλύστηκε από τους Αμορίτες που πήραν υπό την εξουσία τους και την Μάρι (1830 π.Χ.), ο Γιαγκίντ-Λιμ ίδρυσε την Αμορίτικη δυναστεία των Λιμ. Τα αρχαιολογικά ευρήματα ωστόσο δείχνουν συνεχείς επαφές ανάμεσα στους Αμορίτες και στους επίσης Σημίτες προηγούμενους στρατιωτικούς διοικητές. Ο Γιαγκίντ-Λιμ εξασφάλισε συμμαχία με την Εκαλαττούμ αλλά σύντομα συγκρούστηκαν και ξέσπασε μεταξύ τους πόλεμος. Ο βασιλιάς της Εκαλλατούμ σύμφωνα με μια πινακίδα που βρέθηκε στην Μάρι συνέλαβε αιχμάλωτο τον γιο και διάδοχο του Γιαγκίντ-Λιμ Γιαχντούν-Λιμ, αργότερα ο Γιαγκίντ-Λιμ δολοφονήθηκε από τους υπηρέτες του. Ο διάδοχος του Γιαχντούν-Λιμ πήρε τον τίτλο του βασιλιά της Μάρι (1820 π.Χ.).
Στην αρχή της βασιλείας του υπέταξε επτά από τους αρχηγούς των επαναστατικών φυλών, οικοδόμησε ξανά τα τείχη της Μάρι και της Τέρκα με ένα κάστρο. Ο Γιαχντούν-Λιμ απειλήθηκε με επιδρομές από Νομάδες με προέλευση από την Χαναάν, τους υπέταξε και τους ανάγκασε να πληρώσουν φόρο υποτέλειας, μετά την σύναψη ειρήνης οικοδόμησε ναό αφιερωμένο στον Ούτου. Επέκτεινε σημαντικά τα σύνορα του βασιλείου του προς τα δυτικά και έφτασε μέχρι την Μεσόγειο. Αργότερα αντιμετώπισε μια εξέγερση με νομάδες από την Ράκκα, είχαν την στήριξη του Χαλεπίου που είχε ενοχληθεί από την συμμαχία του Γιαχντούν-Λιμ με την Εσνούννα. Ο Γιαχντούν-Λιμ τους νίκησε αλλά απέφυγε έναν γενικότερο πόλεμο με το Χαλέπι. Αντιμετώπισε ωστόσο την επιδρομή του πρώιμου βασιλιά της Ασσυρίας Σαμσί-Αντάντ Α΄, επίσης Αμορίτη, γιου του βασιλιά της Εκαλατούμ Ιλα Καμπκαμπού. Δέχθηκε πολλές εκκλήσεις για βοήθεια από βασιλείς που απειλούσε ο Σαμσί-Αντάντ Α΄, πριν ωστόσο αναχωρήσει σε εκστρατεία δολοφονήθηκε από τον ίδιο τον γιο του Σουμού-Γιαμάμ, δολοφονήθηκε και ο ίδιος σε δύο χρόνια. Ο ιστορικός Γουίλιαμ Τζέιμς Χάμπλιν λέει ωστόσο ότι ο Γιαχντούν-Λιμ έπεσε στην μάχη με τον Σαμσί-Αντάντ Α΄ (1796 π.Χ.), κατέλαβε κατόπιν την Μάρι και τοποθέτησε κυβερνήτη τον δεύτερο γιο του Γιασμάχ-Αντάντ.
Ασσυριακή κυριαρχία
Ο Γιασμάχ-Αντάντ παντρεύτηκε την κόρη του Γιαχντούν-Λιμ, η υπόλοιπη Οικογένεια Λιμ δραπέτευσε στο Χαλέπι. Σε κάποια στιγμή με στόχο να εξασφαλίσει τις συμμαχίες του στην δυτική Συρία ο Σαμσί-Αντάντ Α΄ διέταξε τον γιο του να παντρευτεί την κόρη του βασιλιά της Κάτνας Ισί-Αντάντ Βελτούμ. Ο Γιασμάχ-Αντάντ ήταν ωστόσο ήδη παντρεμένος με την κόρη του έκπτωτου βασιλιά, της συμπεριφέρθηκε υποτιμητικά σαν δεύτερη σύζυγο και της απαγόρευσε να ζει μαζί του στα ανάκτορα, αυτό προκάλεσε την οργή του πατέρα του. Μετά τον θάνατο του Σαμσί-Αντάντ Α΄ (1776 π.Χ.) ο γιος ή εγγονός του Γιαχντούν-Λιμ Ζίμρι-Λιμ επέστρεψε από την εξορία, έδιωξε από την Μάρι τον ανίκανο Γιασμάχ-Αντάντ με την βοήθεια του βασιλιά του Χαλεπίου Γιαρίμ Λιμ Α΄. Μετά την ενθρόνιση του ο Ζίμρι-Λιμ παντρεύτηκε την κόρη του βασιλιά του Χαλεπίου Γιαρίμ Λιμ Α΄ (1776 π.Χ.). Η βοήθεια που παρείχε ο Γιαρίμ Λιμ Α΄ στον Ζίμρι Λιμ να ανακατακτήσει την Μάρι ενδυνάμωσε τις σχέσεις των δύο βασιλείων, ο Ζίμρι-Λιμ δήλωσε υπηρέτης του θεού Αδάδ.
Αποκατάσταση των Λιμ
O Ζίμρι-Λιμ ανέβηκε στον θρόνο δημιουργώντας ισχυρές συμμαχίες με την Εσνούννα και τον βασιλιά της Βαβυλώνας Χαμουραμπί, έστειλε τον στρατό του να βοηθήσει τους Βαβυλώνιους. Ο νέος βασιλιάς επεκτάθηκε βόρεια του ποταμού Αβώρ όπου υπέταξε τα βασίλεια και τα έκανε φόρου υποτελή. Η επέκταση συνεχίστηκε, ο Ζίμρι-Λιμ έφτασε μέχρι τις πεδιάδες της Νινευή και εξασφάλισε τον έλεγχο της περιοχής (1771 π.Χ.), το βασίλειο έγινε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο και μπήκε σε περίοδο ειρήνης. Το μεγαλύτερο έργο του Ζιμρί-Λιμ ήταν η κατασκευή των βασιλικών ανακτόρων, έφτασαν μέχρι τα 275 δωμάτια με βασιλικά αρχεία και χιλιάδες πινακίδες. Οι σχέσεις της Μάρι με την Βαβυλώνα χειροτέρευσαν κατά της διάρκεια μιας σύγκρουσης της Βαβυλώνας με το Ελάμ (1765 π.Χ.), ο Ζίμρι-Λιμ δεν έστειλε στον Χαμουραμπί την βοήθεια που του είχε υποσχεθεί ως σύμμαχος. Στην μάχη που ακολούθησε ο Χαμουραμπί νίκησε τον Ζίμρι-Λιμ, διέλυσε την Μάρι, την ενσωματώθηκε στην αυτοκρατορία του και ανέτρεψε την δυναστεία των Λιμ (1761 π.Χ.). μικρογραφία|230x230px|Δείγμα από τις εξαιρετικές τοιχογραφίες του ανακτόρου του Ζίμρι-Λιμ στο Μάρι. Ο Ζίμρι-Λιμ, βασίλευσε την περίοδο περίπου μεταξύ 1774-1762 π.Χ. και κατείχε σημαντική πολιτική επιρροή στην Εγγύς Ανατολή, καθιστώντας το βασίλειό του ιδιαίτερα πλούσιο. Με αυτά τα πλούτη μπόρεσε να οικοδομήσει το ασύγκριτο αυτό διαστάσεων και μεγαλείου παλάτι του. αριστερά|μικρογραφία|Αγάλματα λατρευτών από το Μάρι που φορούν [[Καυνάκης|καυνάκη (Εθνικό Μουσείο Χαλεπίου)]] μικρογραφία|277x277εσ|Το άγαλμα του διοικητή Ιστούπ-Ιλούμ όταν ανακαλύφθηκε στις ανασκαφές του Μάρι.
Το ανάκτορο και οι πήλινες πινακίδες
Από το ανάκτορο του βασιλιά Ζίμρι-Λιμ σώζονται σημαντικά αρχαιολογικά κατάλοιπα. Είναι διακοσμημένο με εξαίρετης τέχνης τοιχογραφίες.
Στο ανάκτορο αυτό βρέθηκε ένα εκτενές αρχείο πήλινων πινακίδων, που αποτελούν μία πολύτιμη πηγή γραπτών κειμένων της εποχής, γραμμένα στην Ακκαδική σφηνοειδή γραφή. Οι πινακίδες είναι στον αριθμό περισσότερες από 22.000, και βρέθηκαν κυρίως στο εσωτερικό του παλατιού και στην περιοχή γύρω από αυτό. Στην πλειοψηφία τους περιορίζονται χρονικά σε μία περίοδο 250 χρόνων περίπου, από την εποχή του Αμορίτη βασιλιά Γιασμάχ-Αντού (Yasmah-Addu) μέχρι την κατάκτηση του βασιλείου από τον Χαμμουραμπί (1761 π.Χ.). Περιέχουν διαφόρων ειδών πληροφορίες για το Μάρι. Είναι επιστολές, διοικητικά κείμενα, και λίγα κείμενα νομικού και θρησκευτικού περεχομένου. Αφορούν την καθημερινή ζωή, τις πολιτιστικές και εμπορικές δραστηριότητες, τις συμμαχίες και την γεμάτη διακυμάνσεις πολιτική και στρατιωτική τύχη του βασιλείου.
Από τις πινακίδες γίνονται γνωστές οι εμπορικές σχέσεις που ο Ζίμρι-Λιμ διατηρούσε με την Αλασία και το Καπτάρ. Κατά την εποχή αυτή, Αλασία ονομαζόταν η Κύπρος και Καπτάρ η Κρήτη. H Αλασία προμήθευε με χαλκό το Μάρι, ενώ το Καπτάρ προμήθευε το βασίλειο αυτό με αγγεία και άλλα αγαθά, αλλά προμηθευόταν από το Μάρι και πολύτιμες πρώτες ύλες όπως ο κασσίτερος, μία από τις περιοχές προέλευσης του οποίου ήταν το Αφγανιστάν. Η Αλασία, όπως μας πληροφορούν τα αρχεία των πήλινων πινακίδων που έχουν βρεθεί στο Μάρι, καθώς και στην Αμάρνα και την Ουγκαρίτ, προμήθευε ήδη από τον 18ο αιώνα π.Χ. με χαλκό όχι μόνο το Μάρι αλλά και την Βαβυλωνία, ενώ στη διάρκεια του 15ου και του 14ου αιώνα μεγάλες ποσότητες χαλκού κατέφθαναν από το νησί της Κύπρου στην Αίγυπτο. Σε άλλες πινακίδες που αποτελούν μέρος της βασιλικής αλληλογραφίας, αναφέρονται λέοντες οι οποίοι αιχμαλωτίζονται για να τους απελευθερώνουν έπειτα για τον βασιλιά, έτσι ώστε να μπορεί να τους σκοτώσει κυνηγώντας τους, καθώς ήταν σύμβολο δύναμης το κυνήγι άγριων ζώων. Χαρακτηριστικές σκηνές κυνηγιού απεικονίζονται στα μεταγενέστερα ασσυριακά ανάγλυφα που διακοσμούν το ανάκτορο του Ασσουρμπανιπάλ (7ος αιώνας π.Χ.) στη Νινευή.
Το τέλος του βασιλείου
Παρόλο που ο Ζίμρι-Λιμ με τον βασιλιά της Βαβυλωνίας, τον Χαμμουραμπί, ήταν σύμμαχοι, τελικά οι ανταγωνιστικές διαθέσεις του Χαμμουραμπί τον έκαναν να γίνει εχθρός του και να επιτεθεί κατά του Μάρι (1761 π.Χ.). Ο Χαμμουραμπί κατέστρεψε το παλάτι και τα τείχη της πόλης, και επέκτεινε τα όρια της επικυριαρχίας του στην περιοχή. Από τότε το Μάρι έχασε την δύναμή του και μεταφέρθηκε λίγο βορειότερα, στην Τέρκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Συρία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Συρία
(208996) 2003 AZ84
Το (208996) 2003 AZ84 είναι ένα μεγάλο μεταποσειδώνιο αντικείμενο με διάμετρο περίπου 800 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε τις 13 Ιανουαρίου 2003 και ανακοινώθηκε τις 26 Ιανουαρίου 2003.
Τροχιά
upright=1.5|thumb|center|Η τροχιά του 2003 ΑΖ84 σε σύγκριση με αυτή του Πλούτωνα και του [[Ποσειδώνας (πλανήτης)|Ποσειδώνα.]]Η τροχιά του 2003 AZ84 μοιάζει με αυτή του Πλούτωνα αλλά δε διασχίζει τη τροχιά του Ποσειδώνα. Περιφέρεται με 4.68 m/s και το έτος του διαρκεί 249.6 χρόνια.
Φυσικά Χαρακτηριστικά
Το 2003 AZ84 υπολογίζεται πως έχει διάμετρο 730 χιλιόμετρα και το αλβέδο είναι περίπου 0,11. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 13.42 ώρες, αν και δεν έχει παρατηρηθεί φασματικά μια ολόκληρη περιστροφή. Η απόλυτη λαμπρότητά του είναι 3.8-4.
Δορυφόρος
Το 2003 AZ84 έχει ένα δορυφόρο με διάμετρο 68 +-20 χιλιόμετρα, περιφέρεται περίπου 7.200 χιλιόμετρα και διαφορά λαμπρότητάς του από το 2003 AZ84 είναι 5 ±0.3. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2007. Ονομάζεται 2003 AZ84 1. Δεν του έχει δοθεί ακόμα επίσημη ονομασία.
Σημειώσεις
2003 AZ84 Κατηγορία:Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Ερνέστος Γκόττλομπ του Μεκλεμβούργου
O Ερνέστος-Γκόττλομπ, γερμ. Ernst-Gottlob (27 Αυγούστου 1742 - 27 Ιανουαρίου 1814) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου-Λουδοβίκου-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Μίρο (Mirow) και της Ελισάβετ-Αλμπερτίνας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μάθιου Χάντσον-Σμιθ
Ο Μάθιου Χάντσον Σμιθ (γενν. 26 Οκτωβρίου 1994) είναι Βρετανός δρομέας και πρωταθλητής Ευρώπης.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1994 στο Γουλβερχάμπτον. Το 2006 άρχισε τον στίβο στο Μπίρτσφιλντ Χάριερς, σε έναν τοπικό σύλλογο. Συμμετείχε σε πολλά αγωνίσματα προτού να αρχίσει να ασχολείται με τα σπριντ. Το 2010 και το 2011 έγινε δρομέας 200 μέτρων. Το 2014 άλλαξε αγώνισμα και έγινε δρομέας 400 μέτρων. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 στη Ζυρίχη ήταν πρώτος στα 4 x 400 μέτρα σκυταλοδρομία. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 στο Άμστερνταμ ήταν 3ος στο ίδιο αγώνισμα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο ήταν 3ος στα 4x400 μ. σκυταλοδρομία. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 στο Βερολίνο κατάφερε να κερδίσει την κούρσα στα 400 μέτρα των ανδρών. Επίσης κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 4x400 μέτρα σκυταλοδρομία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Χάντσον-Σμιθ
Ελισάβετ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, δούκισσα του Χέλρε
Η Ελισάβετ, γερμ.: Elisabet von Braunschweig-Lüneburg von Welfen (11 Σεπτεμβρίου 1494 στο Σέλλε - 2 Απριλίου 1572 στο Χέλρε) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Γκέλντερς.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (1468-1532) από τον γάμο του με τη Μαργαρίτα των Βέττιν (1469-1528), κόρη του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας.
Παντρεύτηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1518 στο Σέλλε με τον Κάρολο Β΄ δούκα του Γκέλντερς (1467-1538). Στο συμβόλαιο γάμου ο Κάρολος Β΄ είχε κρατήσει ανοιχτή τη σειρά διαδοχής στη Λωρραίνη. Στην Ελισάβετ υποσχέθηκε ως ιδιοκτησία χηρείας (wittum) την περιοχή και την πόλη του Γκέλντερν, καθώς και μία ετήσια σύνταξη 4.000 χρυσών γκίλντερς. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Το 1528 στο Γκόρινχεμ, ο Κάρολος Β΄ του Γκέλντερς κατέληξε σε συμβιβασμό με τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων: ο Κάρολος Β΄ θα διατηρούσε το δουκάτο του Γκέλντερς για το υπόλοιπο της ζωής του, ωστόσο όταν απεβίωνε, ο Κάρολος Ε΄ θα κληρονομούσε το δουκάτο.
Η Ελισάβετ επέζησε του συζύγου της κατά 34 χρόνια. Έμεινε στην ιδιοκτησία χηρείας της στο Γκέλντερν. Ως πιστή Καθολική, υποστήριξε την τοπική ενοριακή εκκλησία και την εκκλησία στο γειτονικό Κέρκεν γενναιόδωρα, με χρηματικές δωρεές και δώρα σε είδος. Το 1566 κατέστειλε μία προσπάθεια εισαγωγής της Μεταρρύθμισης στην επικράτειά της.
Απεβίωσε στο Γκέλντερν στις 2 Απριλίου 1572 και τάφηκε κάτω από τον υψηλό βωμό της ενοριακής εκκλησίας της. Ένα ταφικό μνημείο είχε σχεδιαστεί κατά τη διάρκεια της ζωής της, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1518 τον Κάρολο Β΄ δούκα του Γκέρλε. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελευθέρας Πάλης 1965
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελευθέρας Πάλης 1965 ή Η´ Πανελλήνιοι Αγώνες Ελευθέρας Πάλης ήταν η 8η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελευθέρας Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Α.Β.). Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο Παλέ ντε Σπορ, στη Θεσσαλονίκη από το Σάββατο 30 έως και την Κυριακή 31 Οκτωβρίου του 1965. Διεξήχθησαν 8 αγωνίσματα.
Πίνακας μεταλλίων
Πηγή:
Βαθμολογία
Πηγή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1965 Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελευθέρας Πάλης Κατηγορία:Διοργανώσεις ελευθέρας πάλης στη Θεσσαλονίκη
Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (soundtrack)
Το Captain America: Civil War (Original Motion Picture Soundtrack) αποτελεί το soundtrack άλμπουμ της ταινίας Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος των Marvel Studios και του οποίου τη μουσική συνέθεσε ο Χένρι Τζάκμαν. Κυκλοφόρησε από την Hollywood Records στις 6 Μαΐου 2016.
Υπόβαθρο
Τον Αύγουστο του 2014, οι σκηνοθέτες της ταινίας, Άντονι και Τζο Ρούσο, ανακοίνωσαν πως ο Τζάκμαν, ο οποίος είχε συνθέσει και τη μουσική του soundtrack της ταινίας Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα, θα επέστρεφε για να συνθέσει και τη μουσική του soundtrack της ταινίας Εμφύλιος Πόλεμος. Ο Τζάκμαν σημείωσε πως τα στοιχεία του κομματιού «The Winter Soldier» από το soundtrack του Στρατιώτη του Χειμώνα, ήταν μία καλή ένδειξη για το πώς θα έμοιαζε ο ήχος του soundtrack του Εμφυλίου Πολέμου, επισημαίνοντας ωστόσο πως ήταν «απλά ένα σημείο για να ξεκινήσει αφού οι Ρούσο έψαχνα για κάτι καινούριο — κάτι σαν ανατροπή." Ωστόσο, ο Τζάκμαν σημείωσε πως η μουσική του Εμφυλίου Πολέμου είναι πιο συμφωνική και ορχηστρική σε σχέση με του Στρατιώτη του Χειμώνα.
Επιπλέον μουσική
Ένα επιπρόσθετο τραγούδι, το «Left Hand Free» απο το συγκρότημα Alt-J, συμπεριλαμβάνεται στην ταινία, αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στο soundtrack άλμπουμ. Το τραγούδι ακούγεται στη σκηνή όπου ο Πίτερ Πάρκερ/Spider-Man εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ταινία, καθώς και κατά τη διάρκεια της σκηνής των τίτλων τέλους.
Υποδοχή
Η σελίδα Filmtracks βαθμολόγησε το soundtrack με 3/5 επισημαίνοντας πως «[ε]νώ ο Τζακμαν έχει αποδείξει την ικανότητά του να επενδύει μουσικά διάφορα είδη ταινιών μέσα στα χρόνια, η μουσική του για τις υπερηρωικές ταινίες των X-MEN και του Captain America δεν κατάφερε να φτάσει τη μουσική άλλων συνθετών όπως των Μπράιαν Τάιλερ, Πάτρικ Ντόιλ, Ντάνι Έλφμαν, Άλαν Σιλβέστρι ή Κρίστοφ Μπεκ», καταλήγοντας πως το αποτέλεσμα είναι «ένα χάος από σκόρπιες ιδέες» και η μουσική «άψυχη, χωρίς πίστη, αποστολή ή φιλοδοξία». Ο Τζέιμς Σάουθολ από τη σελίδα Movie Wave, βαθμολόγησε το soundtrack επίσης με 3/5, σημειώνοντας πως «η μουσική του Τζάκμαν δεν είναι ακριβώς σπουδαία, αλλά στυλιστικά απέχει πάρα πολύ από [την προηγούμενη ταινία], με την καλή έννοια», καταλήγοντας: «Είναι όλα πολύ κομψά και είναι κρίμα που η έλλειψη σταθερής θεματικής βάσης, το μεγάλο του ελάττωμα, είναι τόσο θεμελιώδες».
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2016 Κατηγορία:Soundtracks της Τρίτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Captain America (σειρά ταινιών)
Σωτήριος της Νάπολης
Ο Σωτήριος, (ιταλικά : Sotèro) ήταν επίσκοπος της Νάπολης στο δεύτερο μισό του 5ου αιώνα.
Βιογραφία
Δεν έχουν διασωθεί πολλά για την ζωή του επισκόπου Σωτήριου στις πηγές παρόλο που ήταν στην επισκοπική έδρα πάνω από 20 έτη.
Σύμφωνα με κάποιες πηγές πέθανε το 4ο έτος της θητείας του Πάπα Φήλιξ Γ΄ δηλαδή το 487, και η επισκοπική του θητεία ήταν, περίπου, από το 465 έως το 487.
Είχε συμμετάσχει στην Σύνοδο της Ρώμης το 465 όπου θεσπίστηκαν κανόνες για τις επισκοπικές χειροτονίες και για το διορισμό επισκόπων. Μεταξύ των 48 επισκόπων που υπέγραψαν τις πράξεις της συνόδου ήταν δέκατος στη σειρά.
Έχτισε τη βασιλική των Αγίων Αποστόλων πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού αφιερωμένο στον Ερμή, ή την ανακατασκεύασε σύμφωνα με άλλες μεσαιωνικές πηγές. Επίσης έχτισε και την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στο Φόντε, που λειτουργούσε ως βαπτιστήριο της εκκλησίας της Αγίας Restituta.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Αδόλφος Φρειδερίκος Δ΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
Ο Αδόλφος-Φρειδερίκος Δ΄, γερμ. Adolf-Friedrich IV (5 Μαΐου 1738 - 2 Ιουνίου 1794) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1752-1794).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Λουδοβίκου-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Μίρο (Mirow) και της Ελισάβετ-Αλμπερτίνας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.
Το 1794 απεβίωσε στο Νόιστρελιτς σε ηλικία 56 ετών, άγαμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Τουρκική μαφία
Το οργανωμένο έγκλημα στην Τουρκία κοινώς γνωστό ως «Tουρκική μαφία» (Τουρκικά:Türk mafyası) είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται στις εγκληματικές οργανώσεις που εδρεύουν στην Τουρκία ή αποτελούνται από (πρώην) Τούρκους πολίτες. Οι εγκληματικές ομάδες με καταγωγή από την Τουρκία δραστηριοποιούνται σε ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη (όπου υπάρχει μια ισχυρή τουρκική κοινότητα μεταναστών) και λιγότερο στη Μέση Ανατολή.
Οι τουρκικές εγκληματικές ομάδες συμμετέχουν επίσης σε ένα ευρύ φάσμα εγκληματικών δραστηριοτήτων διθνώς, με την πιο σημαντική να είναι το εμπόριο ναρκωτικών, ιδίως η ηρωίνη, όπου στην εμπορία ηρωίνης συνεργάζονται με βουλγαρικές εγκληματικές ομάδες που μεταφέρουν την ηρωίνη σε χώρες όπως είναι η Ιταλία. Εγκληματικές δραστηριότητες όπως η εμπορία άλλων ειδών ναρκωτικών, ο παράνομος τζόγος, η εμπορία ανθρώπων, η πορνεία ή ο εκβιασμός διαπράττονται στην ίδια την Τουρκία καθώς και σε ευρωπαϊκές χώρες με σημαντική τουρκική κοινότητα όπως είναι η Γερμανία, οι Κάτω Χώρες, το Βέλγιο, η Αλβανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Ιστορικό
Ακόμα και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, το εμπόριο ναρκωτικών, η διανομή και η χρήση τους θεωρούνταν νόμιμα. Πριν από την απαγόρευση της κοκαΐνης, του οπίου και άλλων ναρκωτικών στην Ευρώπη, αυτά τα ναρκωτικά εισήχθησαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι εξαγωγές οπίου ήταν μια από τις κύριες πηγές εσόδων αυτού του κράτους και η Τουρκία κατέλαβε ηγετική θέση σε αυτόν τον τομέα. Τούρκοι έμποροι ναρκωτικών κατάφεραν να εισέλθουν στην ευρωπαϊκή αγορά, ειδικά στη Γαλλία.
Μεγάλες τουρκικές κοινότητες έχουν δημιουργηθεί στη Βουλγαρία, τη Σερβία, την Αλβανία και την Ουγγαρία από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Τούρκοι διακινητές ναρκωτικών συνήψαν συμμαχίες με γιουγκοσλαβικές, βουλγαρικές και ελληνικές εγκληματικές ομάδες, οργανώνοντας μια συνεργασία για τη μεταφορά και ανταλλαγή ναρκωτικών. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι τουρκικές εγκληματικές ομάδες έκαναν επαφές με τους ηγέτες της αγοράς ναρκωτικών στη Γαλλία, ειδικά στη Μασσαλία και την Κορσική, με τους οποίους κατάφεραν να επεκτείνουν το πεδίο δραστηριότητάς τους, ξεκινώντας να διακινούν ναρκωτικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στην ίδια την Τουρκία, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, τα έσοδα από εγκληματικές δραστηριότητες της τουρκικής μαφίας έφτασε τα 60 δισεκατομμύρια δολάρια, που ήταν περίπου το ένα τέταρτο του ακκαθάριστου εγχώριου προΐοντος (ΑΕΠ) και περισσότερο από το μισό του προϋπολογισμού για ολόκληρο το 2004. Μεταξύ 1998 και 2002, περίπου 17.000 άτομα που συνδέονται με το οργανωμένο έγκλημα συνελήφθησαν στην Τουρκία και κατασχέθηκε πολύ μεγάλος αριθμός όπλων, τα οποία, όπως υποστηρίχθηκε από τις αρχές, «θα ήταν αρκετά για να οπλίσουν τον στρατό ενός μικρού κράτους».
Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, στα τέλη της δεκαετίας του 2000, η ​​τουρκική μαφία ελέγχει περίπου το 93% της ευρωπαϊκής αγοράς ναρκωτικών. Η Τουρκία έχει διαδραματίσει βασικό ρόλο στην παγκόσμια επιχείρηση ναρκωτικών, σύμφωνα με ετήσιες εκθέσεις των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με έκθεση του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα, 110 τόνοι ηρωίνης μεταφέρθηκαν λαθραία στην Ευρώπη το 2009, εκ των οποίων το 85% προήλθε από την Τουρκία.
Τη δεκαετία του 2010 η τουρκική μαφία δραστηριοποιήθηκε έντονα με το εμπόριο ηρωίνης και το παράνομο εμπόριο όπλων, και αργότερα ασχολήθηκε με περισσότερα όπως η εμπορία ανθρώπων. Ένας από τους ηγέτες της τουρκικής μαφίας ήταν ο Μπεκίρ Τσελένκ ο οποίος συμμετείχε στο παρελθόν στη συνωμοσία για την δολοφονία του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β'. Ένας άλλος από τους ηγέτες της τουρκικής μαφίας είναι ο Αλαντίν Χακουντζί, ο οποίος ζούσε με πλαστά έγγραφα στη Γαλλία και καταδικάστηκε στην Αυστρία για ένοπλη ληστεία και αργότερα εκδόθηκε στην Τουρκία.
Ισχυρές διασυνδέσεις
Ορισμένα μέλη της τουρκικής μαφίας έχουν δεσμούς με το βαθύ κράτος στην Τουρκία, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών (MIT), καθώς και των Γκρίζων Λύκων. Αυτές οι σχέσεις έγιναν δημοσίως γνωστοί κατά τη διάρκεια του σκάνδαλου Σουσουρλούκ.
Εγκληματικές ομάδες
Οι εγκληματικές ομάδες που αποτελούνται από Τούρκους υπηκόους δραστηριοποιούνται σε όλη τη χώρα και σε κοινότητες με μεγάλο εθνοτικά τουρκικό πληθυσμό. Ορισμένες τουρκικές εγκληματικές ομάδες έχουν ισχυρούς δεσμούς με διεφθαρμένους πολιτικούς και διεφθαρμένα μέλη των τοπικών διωκτικών αρχών. Δραστηριοποιούνται σε διάφορα τμήματα του οργανωμένου εγκλήματος και συχνά συνδέονται με πολιτικά κίνητρα, όπως είναι οι Γκρίζοι Λύκοι. Αυτό μπορεί να ισχύει ιδιαίτερα για τους εγκληματίες στις τουρκικές κοινότητες μεταναστών. Ισχυρές και σημαντικές τουρκικές εγκληματικές οργανώσεις έχουν ως επί το πλείστον την καταγωγή τους στην επαρχία Τραπεζούντα και ενσωματώνουν μέλη του τουρκικού και του λαϊκού πληθυσμού.
Εγκληματικές ομάδες της Ανατολικής Μαύρης Θάλασσας
Παρόλο που οι εγκληματικές ομάδες που αποτελούνται από Τούρκους προέρχονται από όλη τη χώρα, ένα σχετικά υψηλό ποσοστό προέρχεται από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας της Τουρκίας. Αυτές οι ομάδες που αποτελούνται από Τούρκους και Λαζ και είναι ιδιαίτερα ισχυρές στην ίδια την χώρα. Τα αφεντικά του εγκλήματος της Ανατολικής Μαύρης Θάλασσας, όπως ο Αλαντίν Σακιτσί, είναι γνωστό ότι διατηρούν δεσμούς ή είναι μέλη της ομάδας πολιτικών υποκινούμενων Γκρίζων Λύκων.
Εγκληματικές Κουρδικές ομάδες
Ορισμένες εθνοτικές κουρδικές εγκληματικές ομάδες προέρχονται από το νοτιοανατολικό τμήμα της Ανατολίας στην Τουρκία. Πιστεύεται ότι αυτές οι ομάδες βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε κουρδικές φυλές και η κύρια πηγή εισοδήματός τους πιστεύεται ότι είναι η εμπορία ηρωίνης και όπλων. Μερικοί από τους ηγέτες αυτών των ομάδων, όπως ο Χουσεΐν Μπαμπασίν, δραστηριοποιήθηκαν στη Δυτική Ευρώπη, ειδικά στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ορισμένες τουρκικές πηγές τους κατηγορούν ότι διατηρούσαν δεσμούς με το PKK, αλλά οι τουρκικές αρχές δεν το έχουν επιβεβαιώσει.
Τουρκοκυπριακές εγκληματικές ομάδες
Μετά την ουσιαστική μετανάστευση των Τουρκοκυπρίων μαφιόζων στη Αγγλία πολλοί από αυτούς εντάχθηκαν σε εγκληματικές συμμορίες του Λονδίνου αποτελούμενες από Τουρκοκύπριους που δραστηριοποιούνταν σε γειτονιές της εργατικής τάξης. Κυρίως εμπλέκονται στη διακίνηση ναρκωτικών, σε ένοπλες ληστείες, στη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και αυτές οι συμμορίες έχουν περισσότερα κοινά με τις παραδοσιακές βρετανικές εγκληματικές ομάδες παρά με την τουρκική μαφία.
Τουρκικές εγκληματικές ομάδες στη Γερμανία
Οι τουρκικές εγκληματικές ομάδες έχουν ιδιαίτερη επιρροή στη Γερμανία. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της γερμανικής αστυνομίας, οι Τούρκοι (μαζί με μετανάστες από τη Νιγηρία και τη Σιέρρα Λεόνε) διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο οργανωμένο έγκλημα μεταξύ όλων των μεταναστών. Το 2008, ο αριθμός των ατόμων που δεν είχαν γερμανική ιθαγένεια, και ήταν ύποπτοι για την οργάνωση αυτών των εγκληματικών ομάδων ήταν 471.067, εκ των οποίων 106.396 (22,6%) ήταν Τούρκοι. Στην έκθεση της τελευταίας δεκαετίας για το εμπόριο ναρκωτικών στη Γερμανία, οι Τούρκοι μαφιόζοι αποτελούν επίσης σημαντικό αριθμό. Το 26,6% όλων των εμπόρων ναρκωτικών στη Γερμανία είναι Τούρκοι. Μεταξύ αυτών που εμπορεύονται μόνο κοκαΐνη, ο αριθμός των Τούρκων φτάνει το 21,9%.
Σύμφωνα με τον γερμανικό τύπο, σε ορισμένες γερμανικές πόλεις υπάρχουν επικίνδυνες τουρκικές ομάδες νέων που εμπλέκονται στο εμπόριο ναρκωτικών, ληστειώνν και βιασμών. Το Ισλαμικό κέντρο παρακολούθησης σημείωσε ότι οι τουρκικές ομάδες του οργανωμένου εγκλήματος ελέγχουν ορισμένους δρόμους του Βερολίνου όπου πωλούνται ναρκωτικά.
Τουρκικές εγκληματικές ομάδες στις Κάτω Χώρες και το Βέλγιο
Στις Κάτω Χώρες, όπου υπάρχει μια μεγάλη τουρκική κοινότητα, οι Τούρκοι μαφιόζοι είναι επίσης ιδιαίτερα ισχυροί. Ασχολούνται κυρίως με την αγορά και πώληση ναρκωτικών. Σύμφωνα με την αστυνομία των χωρών, αυτές οι ομάδες λειτουργούν μερικές φορές ως ολόκληρες οικογένειες ή συμμορίες. Οι Τούρκοι έμποροι ναρκωτικών πωλούν συχνά όχι μόνο μικρές αλλά και μεγάλες ποσότητες των «αγαθών» τους και συχνά ελέγχονται απευθείας από την Κωνσταντινούπολη.
Οι Τούρκοι μαφιόζοι στις Κάτω Χώρες και το Βέλγιο εμπλέκονται επίσης στην πώληση όπλων, στην παράνομη διακίνηση μεταναστών, σε πλαστογραφίες και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, και προσπαθούν επίσης να δημιουργήσουν στενές επαφές με τις αρχές. Τα μέλη αυτών των ομάδων προσπαθούν να μπουν στις τοπικές αρχές ή να αναζητήσουν επαφές στην τοπική αυτοδιοίκηση προκειμένου να επιτύχουν την έγκριση νόμων που να τους ωφελούν. Συγκεκριμένα, οι τουρκικές εγκληματικές συμμορίες προσπαθούν να επηρεάσουν την αγορά ακινήτων και πολυκατοικιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαφία Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις
Η αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό
Το Η αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό (πρωτότυπος τίτλος: Un cuento chino) είναι αργεντίνικη ταινία του 2011 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σεμπαστιάν Μπορενζτάιν.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινάει με τον Τζουν στην Κίνα, ο οποίος βρίσκεται σε μια βάρκα με την αρραβωνιαστικιά του. Ξαφνικά, μία αγελάδα πέφτει από μεγάλο ύψος και την σκοτώνει.
Μία μέρα, ο Ρομπέρτο βλέπει τον Τζουν να τον διώχνουν βιαίως από ένα αμάξι. Τότε, τον βοηθά και προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει, όμως ο Τζουν δεν ξέρει ισπανικά. Μετά από λίγο, μαθαίνει ότι ο Τζουν βρίσκεται στην Αργεντινή για να βρει τον θείο του. Ο Ρομπέρτο απευθύνεται στην αστυνομία, στην κινεζική πρεσβεία και στην κινεζική κοινότητα, όμως δεν καταφέρνει να τον βοηθήσει.
Έτσι, ο Τζουν μένει για αρκετές μέρες στο σπίτι του και τον βοηθά στις δουλειές. Μία μέρα, ο Τζουν τον ρωτά γιατί μαζεύει αποκόμματα εφημερίδων και ο Ρομπέρτο του λέει πως ο πατέρας του παραλάμβανε κάθε Κυριακή την εφημερίδα L' Unita, ώσπου μια μέρα είδε τον Ρομπέρτο στο εξώφυλλο να κρατά ένα όπλο, επειδή ήταν στρατιώτης στον πόλεμο των Φώκλαντ. Του λέει πως η εμπειρία αυτή του άλλαξε την κοσμοθεωρία για τη ζωή. Έπειτα, του λέει πως είχε κρατήσει μία είδηση από την Κίνα, όπου κάποιοι έκλεβαν ζώα και τα έβαζαν σε αεροπλάνο. Όμως, οι χωρικοί τους κατάλαβαν και τους κυνήγησαν με όπλα και οι κλέφτες αναγκάστηκαν να ανοίξουν τις πόρτες του αεροπλάνου και μία από τις δύο αγελάδες να πέσει σε μία βάρκα και να σκοτώσει μία γυναίκα. Τότε, ο Τζουν του λέει πως αυτή η ιστορία είναι η δική του.
Το επόμενο πρωί, κάποιος καλεί το Ρομπέρτο και του λέει πως ο θείος του Τζουν ζει στη Μεντόσα. Ο Ρομπέρτο τον πηγαίνει στο αεροδρόμιο και οι δύο φίλοι αποχαιρετιούνται. Στο τέλος, ο Ρομπέρτο παίρνει το αμάξι του και πηγαίνει στο μέρος που ζει η Μαρί και την βλέπει να φροντίζει μία αγελάδα.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας το 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αργεντινικές ταινίες Κατηγορία:Αργεντινικές κωμικές ταινίες
Άννα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Η Άννα, γερμ.: Anna von Braunschweig-Lüneburg (6 Δεκεμβρίου 1502 στο Σέλλε - 6 Νοεμβρίου 1568 στο Στετίν/Στσέτσιν) ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και το γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Ερρίκου Α΄ του Μεσαίου, δούκα του Λύμπουργκ (1468–1532) και της Μαργαρίτας των Βέττιν (1469–1528), κόρης του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας.
Παντρεύτηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1525 στο Στετίν τον Μπάρνιμ Θ΄ δούκα της Πομερανίας (1501–1573). Με την ευκαιρία του γάμου τους, ο Μπάρνιμ Θ΄ συνήψε αμυντική συμμαχία με τον πατέρα της. Σε αντάλλαγμα για την προίκα της από 12.000 γκίλντερς, στην Άννα υποσχέθηκε την πόλη και την περιοχή του Στολπ ως ιδιοκτησία χηρείας της (wittum). Το 1536 τής υποσχέθηκε την περιφέρεια του Ρύγκενβαλντε. Η Άννα απεβίωσε πριν από τον σύζυγό της, έτσι αυτές οι υποσχέσεις δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.
Η Άννα ήταν μία από τις ισχυρότερες αντιπάλους του κουνιάδου της Γεωργίου Α΄. Αισθάνθηκε ότι αυτός είχε τον άνδρα της σε μειονεκτική θέση στη διακυβέρνηση της Πομερανίας και ότι η πρόθεση τού Γεωργίου Α΄ να νυμφευτεί τη Μαργαρίτα του Βρανδεμβούργου υπονόμευε τη δική της θέση. Η Άννα ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από τη διαίρεση της Πομερανίας το 1532.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1525 τον Μπάρνιμ Θ΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Αδόλφος Φρειδερίκος Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
Ο Αδόλφος-Φρειδερίκος Γ΄, γερμ. Adolf-Friedrich III (7 Ιουνίου 1686 - 11 Δεκεμβρίου 1752) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1708-1752).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Μαρίας, κόρης του Γουσταύου-Αδόλφου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ.
Το 1752 απεβίωσε στο Στρέλιτς σε ηλικία 56 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Δωροθέα των Όλντενμπουρκ, κόρη του Ιωάννη-Αδόλφου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Πλεν και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Βραβείο Πρεσβευτή Συνείδησης
Το Βραβείο Πρεσβευτή Συνείδησης είναι το πιο γνωστό βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τιμά τα άτομα και τις ομάδες που έχουν προωθήσει το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δείχνοντας εξαιρετικό θάρρος για τη διεκδίκηση του αιτήματος και έχουν χρησιμοποιήσει τα ταλέντα τους για να εμπνεύσουν και άλλους. Επίσης, στοχεύει να δημιουργήσει συζήτηση, να ενθαρρύνει τη συζήτηση και την ευαισθητοποίηση για εμπνευσμένες ιστορίες και ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνής Αμνηστία