cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άλφρεντ Λάμπε
Βιογραφία
Το 1932, ο Λάμπε μετακόμισε στη Σοβιετική Ένωση ως εκπρόσωπος του ΚΚΠ στην Κόκκινη Διεθνή των Συνδικάτων Εργασίας στη Μόσχα. Μετά την επιστροφή του στην Πολωνία τον επόμενο χρόνο, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση το 1935. Στο ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, ο Λάμπε απελευθερώθηκε και κατέφυγε στο Μπιαουίστοκ (μετά τη σοβιετική εισβολή στην Πολωνία, ένα μέρος της σοβιετικής κατεχόμενης ζώνης). Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στη Σοβιετική Ένωση. Υπηρέτησε εκεί ως συντάκτης των πολωνόφωνων περιοδικών Nowe Widnokręgi («Νέοι Ορίζοντες») και Wolna Polska («Ελεύθερη Πολωνία»). Το 1943, μαζί με τη Βάντα Βασιλέφσκα, συνίδρυσε την Ένωση Πολωνών Πατριωτών (ΕΠΠ). Συμμετείχε στο Πρώτο Συνέδριο της οργάνωσης τον Ιούνιο του 1943. Την ίδια χρονιά, ο Λάμπε συμμετείχε επίσης στη δημιουργία της 1ης Μεραρχίας Πεζικού Ταντέους Κοστσιούσκο.
Στη Σοβιετική Ένωση, ο Λάμπε ήταν ιδεολόγος και σχεδιαστής της μελλοντικής Πολωνίας υπό την ηγεσία των κομμουνιστών. Το βιβλίο του Miejsce Polski w Europie («Η θέση της Πολωνίας στην Ευρώπη») εκδόθηκε από την ΕΠΠ.
Ο Λάμπε πέθανε από έμφραγμα του μυοκαρδίου στη Μόσχα το Δεκέμβριο του 1943. Μετά τον πόλεμο, οι στάχτες του ενταφιάστηκαν στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία. Του απονεμήθηκε μετά θάνατον το Τάγμα του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1ης τάξης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί θεωρητικοί Κατηγορία:Εβραιοπολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί του 20ου αιώνα Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1η τάξη Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Σάντο Στέφανο αλ Μόντε Τσέλιο
Η '''βασιλική του Αγ. Στεφάνου επί του Καίλιου λόφου''' ή Ροτόντα, ιταλ. basilica de Santo Stefano al Monte Celio, που κοινά λέγεται Santo Stephano Rotondo, είναι η εκκλησία των Ούγγρων στη Ρώμη, έτσι είναι μία από τις εθνικές εκκλησίες της πόλης. Επίσης είναι επίτιμη (titular), δηλ. έχει καρδινάλιο-ιερέα, έναν από τους 28 της Ρώμης. Η παλαιά βασιλική είναι αφιερωμένη στον πρωτομάρτυρα Άγ. Στέφανο και στον Στέφανο Α΄ βασιλιά της Ουγγαρίας, που επέβαλε τον Χριστιανισμό στους υπηκόους του. Είναι ο ναός του Ποντιφικού Γερμανικού και Ουγγρικού Συλλόγου.
Ιστορία
Η πρώτη εκκλησία είχε καθαγιαστεί από τον πάπα Σιμπλίκιο μεταξύ των ετών 468-483. Ήταν αφιερωμένη στον πρωτομάρτυρα Άγ. Στέφανο, του οποίου το σώμα είχε ανακαλυφθεί λίγες δεκαετίες πριν, στους Αγίους Τόπους και είχε μεταφερθεί στη Ρώμη. Ήταν η πρώτη εκκλησία, που είχε κυκλική κάτοψη. Η αρχιτεκτονική του είναι μοναδική στον Ύστερο Ρωμαϊκό κόσμο. Ο ναός μάλλον χρηματοδοτήθηκε από το πλούσιο γένος των Βαλερίων, που οι ιδιοκτησίες του κάλυπταν μεγάλα μέρη του Καιλίου λόφου. Η βίλα τους βρισκόταν κοντά, στο τωρινό Νοσοκομείο του Σαν Τζιοβάννι Αντολοράτα. Η Αγία Μελανία η Πρεσβύτερη, μέλος της οικογένειας, πήγαινε συχνά για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ και απεβίωσε εκεί, έτσι η οικογένεια είχε συνδέσεις με τους Αγίους Τόπους.
Η εκκλησία παραγγέλθηκε αρχικά από τον πάπα Λέοντα Α΄ (440-461). Η ημερομηνία επιβεβαιώνεται από παλαιά νομίσματα και τη δενδρο-χρονολόγηση, που θέτει το ξύλο που έχει χρησιμοποιηθεί για τις δοκούς της στέγης περί το 455. Ο ναός καθαγιάστηκε όμως μετά την αποβίωση του πάπα. Έχει γύρω από τον βωμό κυκλικά 22 ιονικούς κίονες. Αυτοί στηρίζουν ένα τύμπανο, που υψώνεται κεντρικά επάνω από τη στέγη του υπόλοιπου κτηρίου. Το τύμπανο, διαστάσεων 22 μ. ύψος επί 22 μ. διάμετρο, είχε στον αρχικό ναό 22 παράθυρα, αλλά τα περισσότερα κτίστηκαν στην ανακαίνιση του 15ου αι. Ο κύριος χώρος του ναού έχει διάμετρο 44 μ. και όλο το κτήριο, μαζί με τον χώρο των γύρω παρεκκλησίων, διάμετρο 66 μ. Τα παρεκκλήσια είναι 4 και σχηματίζουν έναν ελληνικό (i.e. ισοσκελή) σταυρό.
Ο ναός διακοσμήθηκε από τον πάπα Ιωάννη Α΄ και τον πάπα Φήλικα Δ΄ τον 6ο αι. με ψηφιδωτά και χρωματιστά μάρμαρα. Επισκευάστηκε το 1139-1143 από τον πάπα Ιννοκέντιο Β΄, που εγκατέλειψε τρία παρεκκλήσια, κρατώντας μόνο ένα. Ο ποντίφηκας υποστήριξε τον τρούλο με μία κιονοστοιχία 3 τόξων διαμετρικά του κεντρικού κύκλου, έκτισε τον χώρο μεταξύ των 22 κιόνων και 14 από τα παράθυρα του τυμπάνου.
Τον μεσαίωνα ο ναός του Σάντο Στέφανο Ροτόντο ήταν υπό την ευθύνη των ιερέων του Σαν Τζιοβάννι ιν Λατεράνο, αλλά με τον καιρό ερειπώθηκε. Στα μέσα του 15ου αι. ο Φλάβιο Μπιόνντο εξήρε τους μαρμάρινους κίονες, τις ορθομαρμαρώσεις των τοίχων και τα μαρμαροθετήματα του δαπέδου και πρόσθετε ότι "δυστυχώς στις ημέρες μας δεν έχει στέγη". Ισχυριζόταν ότι ο ναός κτίστηκε επάνω στα υπολείμματα του αρχαία ναού του Φαύνου. Οι ανασκαφές πάντως των ετών 1969 και 1975 αποκάλυψαν, ότι το κτήριο δεν ήταν αρχαίο που μετατράπηκε σε ναό, αλλά το πρωτοέκτισε ο Κωνσταντίνος Α΄ το α' ήμισυ του 4ου αι.
Το 1454 ο Πάπας Νικόλαος Ε΄ εμπιστεύτηκε την εγκαταλελειμμένη εκκλησία στους πατέρες του Αγ. Παύλου του Πρώτου Ερημίτη, το μόνο Καθολικό Τάγμα που είχαν ιδρύσει οι Ούγγροι. Αυτή είναι η αιτία που ο ναός έγινε αργότερα η ανεπίσημη εκκλησία των Ούγγρων στη Ρώμη. Ο ναός επισκευάστηκε τη δεκαετία του 1450 από τον Μπερνάρντο Ροσελίνο, μάλλον υπό την καθοδήγηση του Λέον-Μπατίστα Αλμπέρτι.
Ο νυν καρδινάλιος ιερέας είναι Titulus S. Stephani in Coelio Monte από το 1985. Ο προκάτοχός του καρδινάλιος Γιόζεφ Μινντσέντυ αρχιεπίσκοπος του Έστεργκορμ και πρωθιερέας της Ουγγαρίας, είχε εκτελεστεί το 1975 από τους εκεί Κομμουνιστές το 1975.
Καλή Κώμη Καρδίτσας
Η Καλή Κώμη είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Καλή Κώμη βρίσκεται στα βορειοδυτικά όρια με τις Περιφερειακές Ενότητες Άρτας και Τρικάλων. Είναι κτισμένη στις βορειοδυτικές πλαγιές του Προφήτη Ηλία σε υψόμετρο 610 μέτρων ενώ στα νοτιοδυτικά κυλάει ο Αχελώος ποταμός. Απέχει περίπου 15 χλμ. ΒΔ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 84 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα. Το χωριό αναφέρεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας με την παλιά ονομασία Μολεντζικό και μέχρι την καθίζηση του 1963 αλλά και το σεισμό του 1967 είχε πολλούς κατοίκους, οι περισσότεροι από τους οποίους μετακινήθηκαν στο Μουζάκι, στην Καρδίτσα, στην Ελάτεια Φθιώτιδας, στην Άρτα και σε άλλες πόλεις. Ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Αξιοθέατα θεωρούνται τα παλιά πετρόκτιστα σπίτια που διατηρούν τον παραδοσιακό χαρακτήρα της περιοχής, ο παλιός νερόμυλος που λειτουργούσε μέχρι το 1996. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου (του 1917) με το τέμπλο από πωρόλιθο καθώς και τα ξωκλήσια της Παναγίας, του Αγίου Κωνσταντίνου και του Αγίου Δημητρίου.
Νότια του χωριού, στην κατεύθυνση προς Πετρίλο, είναι το φαράγγι του Κώστιανου ενώ υπάρχουν και αρκετά ανεξερεύνητα σπήλαια ((Βουζιά, Παπά του Ραγγί, Βαένι, Ζνάρα, Μπάλα και Φήβα). Υπάρχουν πολλές πεζοπορικές διαδρομές προς στις γύρω πλαγιές και στις κορυφές Μπότση (τοποθεσία "Μπούτσος"), Καυκιά, Σταυρό και Καλατόρη με πανοραμική θέα αλλά και τις πηγές: Τόσκα, Ιτιά, Πουριά, Λάβρος και Λεπτοκαρούλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας κατηγορία:χωριά του νομού Καρδίτσας
Τέχνη υπολογιστή
Η τέχνη υπολογιστή είναι κάθε τέχνη στην οποία οι υπολογιστές παίζουν ρόλο στην παραγωγή ή την προβολή του έργου τέχνης. Τέτοια τέχνη μπορεί να είναι εικόνα, ήχος, animation, βίντεο, CD-ROM, DVD-ROM, βιντεοπαιχνίδι, ιστοσελίδα, αλγόριθμος, παράσταση ή εγκατάσταση σε γκαλερί. Πολλοί παραδοσιακοί κλάδοι ενσωματώνουν πλέον ψηφιακές τεχνολογίες και, ως αποτέλεσμα, τα όρια μεταξύ των παραδοσιακών έργων τέχνης και των έργων νέων μέσων που δημιουργούνται με τη χρήση υπολογιστών έχουν αμβλυνθεί. Για παράδειγμα, ένας καλλιτέχνης μπορεί να συνδυάσει την παραδοσιακή ζωγραφική με την αλγοριθμική τέχνη και άλλες ψηφιακές τεχνικές. Κατά συνέπεια, ο ορισμός της τέχνης των υπολογιστών με βάση το τελικό προϊόν μπορεί να είναι δύσκολος. Η τέχνη υπολογιστή είναι βέβαιο ότι θα αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, καθώς οι αλλαγές στην τεχνολογία και το λογισμικό επηρεάζουν άμεσα το τι είναι δυνατό.
Ο όρος «τέχνη υπολογιστή»
Στο εξώφυλλο του περιοδικού Computers and Automation, του Ιανουαρίου 1963, ο Έντμουντ Μπέρκλεϊ δημοσίευσε μια εικόνα του Εφραίμ Αράζι από το 1962, επινοώντας γι' αυτήν τον όρο "computer art". Η εικόνα αυτή τον ενέπνευσε να ξεκινήσει τον πρώτο διαγωνισμό Computer Art Contest το 1963. Ο ετήσιος διαγωνισμός αποτέλεσε σημείο-κλειδί για την ανάπτυξη της τέχνης υπολογιστή μέχρι το έτος 1973.
Ιστορία
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, τα περισσότερα άτομα που συμμετείχαν στη δημιουργία της τέχνης υπολογιστή ήταν στην πραγματικότητα μηχανικοί και επιστήμονες, επειδή είχαν πρόσβαση στους μοναδικούς υπολογιστικούς πόρους που ήταν διαθέσιμοι στα πανεπιστημιακά εργαστήρια επιστημονικής έρευνας. Πολλοί καλλιτέχνες άρχισαν δειλά-δειλά να εξερευνούν την αναδυόμενη τεχνολογία των υπολογιστών για χρήση ως δημιουργικό εργαλείο. Το καλοκαίρι του 1962, ο Α. Μάικλ Νολ προγραμμάτισε έναν ψηφιακό υπολογιστή στα Bell Telephone Laboratories στο Μάρεϊ Χιλ του Νιου Τζέρσεϊ για να παράγει οπτικά μοτίβα αποκλειστικά για καλλιτεχνικούς σκοπούς. Τα μεταγενέστερα μοτίβα που δημιούργησε ο υπολογιστής του προσομοίωσαν πίνακες του Πητ Μοντριάν και της Μπρίτζετ Ράιλι και έγιναν κλασικά. Ο Νολ χρησιμοποίησε επίσης τα μοτίβα για να διερευνήσει τις αισθητικές προτιμήσεις στα μέσα της δεκαετίας του 1960.
Οι δύο πρώτες εκθέσεις τέχνης υπολογιστών πραγματοποιήθηκαν το 1965: Generative Computergrafik, Φεβρουάριος 1965, στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης, Γερμανία, και Computer-Generated Pictures, Απρίλιος 1965, στη γκαλερί Howard Wise στη Νέα Υόρκη. Στην έκθεση της Στουτγάρδης παρουσιάστηκαν έργα του Γκέοργκ Νέες- στην έκθεση της Νέας Υόρκης παρουσιάστηκαν έργα των Μπέλα Γιούλες και Α. Μάικλ Νολ και η έκθεση αξιολογήθηκε ως τέχνη από τους New York Times. Μια τρίτη έκθεση διοργανώθηκε τον Νοέμβριο του 1965 στην Galerie Wendelin Niedlich στη Στουτγάρδη της Γερμανίας με έργα των Φρίντερ Νάκε και Γκέοργκ Νέες. Η αναλογική τέχνη υπολογιστών του Μάουαν Μέισον μαζί με την ψηφιακή τέχνη υπολογιστών του Νολ εκτέθηκαν στο AFIPS Fall Joint Computer Conference στο Λας Βέγκας προς το τέλος του 1965.
Το 1968, το Ινστιτούτο Σύγχρονων Τεχνών (ICA) στο Λονδίνο φιλοξένησε μια από τις πιο επιδραστικές πρώιμες εκθέσεις της τέχνης υπολογιστή με τίτλο Cybernetic Serendipity. Η έκθεση, την οποία επιμελήθηκε η Τζέσια Ράιχαρντ, περιελάμβανε πολλούς από εκείνους που συχνά θεωρούνται οι πρώτοι ψηφιακοί καλλιτέχνες, τους Ναμ Τζουν Πάικ, Φρίντερ Νάκε, Λέσλι Μέζεϊ, Γκέοργκ Νέες, Α. Μάικλ Νολ, Τζον Γουίτνεϊ και Τσαρλς Τσούρι. Ένα χρόνο αργότερα, ιδρύθηκε η Computer Arts Society, επίσης στο Λονδίνο.
Την εποχή των εγκαινίων του Cybernetic Serendipity, τον Αύγουστο του 1968, πραγματοποιήθηκε ένα συμπόσιο στο Ζάγκρεμπ της Γιουγκοσλαβίας με τίτλο «Υπολογιστές και οπτική έρευνα». Το συνέδριο αφορούσε το ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό κίνημα των Νέων Τάσεων που είχε οδηγήσει σε τρεις εκθέσεις (το 1961, το 63 και το 65) στο Ζάγκρεμπ της συγκεκριμένης, κινητικής και δομικής τέχνης, καθώς και της op art και της εννοιολογικής τέχνης. μικρογραφία|Ένα [[φράκταλ τοπίο που δημιουργήθηκε από υπολογιστή]] Η Κάθριν Νας και ο Ρίτσαρντ Γουίλιαμς δημοσίευσαν το Computer Program for Artists: ART 1 το 1970.
Ο Άντι Γουόρχολ δημιούργησε ψηφιακή τέχνη χρησιμοποιώντας ένα Commodore Amiga, όταν ο υπολογιστής παρουσιάστηκε δημόσια στο Lincoln Center της Νέας Υόρκης τον Ιούλιο του 1985. Μια εικόνα της Ντέμπι Χάρι τραβήχτηκε σε μονόχρωμη μορφή από μια βιντεοκάμερα και ψηφιοποιήθηκε σε ένα πρόγραμμα γραφικών που ονομάζεται ProPaint. Ο Γουόρχολ χειρίστηκε την εικόνα προσθέτοντας χρώμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταμοντέρνα τέχνη Κατηγορία:Πολυμέσα Κατηγορία:Τέχνες Κατηγορία:Ψηφιακές τέχνες
Μαντούρ
Το Μαντούρ (τουρκικά: Madur) είναι βουνό στα Σούρμενα της σημερινής Τουρκίας, στον Πόντο. Έχει υψόμετρο 2.742 μέτρα.
Στους αρχαίους Έλληνες ήταν γνωστό ως Θήχης. Στον Θήχη βρίσκονταν οι περιπλανώμενοι Μύριοι όταν είδαν τον Εύξεινο Πόντο το 401 π.Χ. Το βουνό απείχε μόλις πέντε ημέρες από την φιλική παραθαλάσσια πόλη Τραπεζούντα. Την ιστορία αφηγείται ο Ξενοφών στην Ανάβασίν του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας
1270 Ντατούρα
Η Ντατούρα (Datura) είναι αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,39. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον βελγικής καταγωγής Αμερικανό αστρονόμο Τζωρτζ Βαν Μπίσμπρεκ, που παρατηρούσε από το Γουίλιαμς Μπέι του Γουισκόνσιν, στις ΗΠΑ (Αστεροσκοπείο Γιερκς), και πήρε το όνομά της από το γένος φυτών Datura, ένα ζιζάνιο (διαβολόχορτο).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ντατούρα δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), όπως προσδιορίσθηκε μόλις το 2008. Η Ντατούρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 21,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντατουρα
Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια
Η Αλεξάνδρα Σεργκιέγεβνα Αλμπεντίνσκαγια (Алекса́ндра Серге́евна Альбединская, 30 Νοεμβρίου 1834 - 12 Σεπτεμβρίου 1913) ήταν Ρωσίδα ευγενής και αυλική.
Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια ήταν η βασιλική ερωμένη του Τσάρου Αλέξανδρου Β' της Ρωσίας από τις αρχές του 1850 έως το 1862.
Βιογραφία
Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια γεννήθηκε από τον πρίγκιπα αρχιχθαλαμηπόλο Σεργκέι Αλεξέεβιτς Ντολγκορούκοφ και τη Μαρία Αλεξάντροβνα, κόμισσα της Απραξίνα.
Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια ήταν απόγονος ενός μέλους του Ανώτατου Συμβουλίου Προστασίας του Πρίγκιπα Πέτρου Β', Αλεξέι Γκριγκορίεβιτς Ντολγκορούκοφ. Η Αλεξάνδρα Σεργκέεβνα ήταν μακρινή συγγενής της πριγκίπισσας Εκατερίνα Μιχαηλόβνα Ντολγκορούκοβα (1847-1922) (ήταν η τέταρτη εξαδέλφη του Μιχαήλ Μιχαϊλόβιτς, πατέρας της μελλοντικής πριγκίπισσας Γιούριεβσκαγια). Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια είχε τέσσερις αδελφούς (Νικόλαος, Αλέξανδρος, Αλέξιος, Δημήτριος) και τέσσερις αδελφές (Άννα, Μαργαρίτα, Βαρβάρα, Μαρία).
Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια βαφτίστηκε στις 20 Νοεμβρίου 1834 στον καθεδρικό ναό της αυλής στο Χειμερινό Παλάτι με την παρουσία της αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φεοντόροβνα και του Μεγάλου Δούκα Αλέξανδρου Νικολάεβιτς (ο μελλοντικός Αλέξανδρος Β').
Δεσποινίδα των Τιμών
Το 1853, η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια διορίστηκε δεσποινίδα των τιμών στην αυλή της αυτοκράτειρας Μαρία Αλεξάντροβνα. Διορίστηκε για να «σωθεί από την καταπίεση στο σπίτι». Σύμφωνα με την Άννα Τυουτσέβα, είχε αρχικά φιλικές σχέσεις με την Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια, αλλά στη συνέχεια «ενστικτωδώς ένιωσα κάποιο είδος απομόνωσης στο σύνολό της, που με έκανε να συγκρατηθώ επίσης».
Άννα Τιουτσέβα
Η Άννα Φιοντόροβνα Τιουτσέβα (А́нна Фёдоровна Тю́тчева, 3 Μαΐου 1829 - 23 Αυγούστου 1889) ήταν μία Ρωσίδα αυτοκρατορική αυλική, σλαβόφιλη και συγγραφέας απομνεμονευμάτων. Ήταν η δεσποινίδα της τιμής και έμπιστη της αυτοκράτειρας Μαρία Αλεξάντροβνα (Μαρία της Έσσης) από το 1853 έως το 1866 και είναι γνωστή για τα απομνημονεύματά της που απεικονίζουν τη ρωσική ζωή από το 1853 έως το 1882, τα οποία θεωρούνται πολύτιμη ιστορική πηγή της ζωής των Ρώσων αριστοκρατών στα μέσα του 19ου αιώνα στη Ρωσία. Ήταν η κόρη του Φίοντορ Τιούτσεφ και παντρεύτηκε τον Ιβάν Αξάκοφ το 1866.
Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Άννα Τιουτσέβα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Ακαθάριστο εθνικό εισόδημα
μικρογραφία|Οι ομάδες εισοδήματος της Παγκόσμιας Τράπεζας το 2016 Το ακαθάριστο εθνικό εισόδημα (ΑΕΕ), παλαιότερα γνωστό ως ακαθάριστο εθνικό προϊόν (ΑΕΠ), είναι το συνολικό εγχώριο και εξωτερικό προϊόν που διεκδικούν οι κάτοικοι μιας χώρας, το οποίο αποτελείται από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ), συν τα εισοδήματα των συντελεστών παραγωγής από κατοίκους εξωτερικού, μείον εισόδημα που αποκτάται στην εγχώρια οικονομία από μη κατοίκους. Η σύγκριση του ΑΕΕ με το ΑΕΠ δείχνει τον βαθμό στον οποίο το ΑΕΠ μιας χώρας αντιπροσωπεύει την εγχώρια ή διεθνή δραστηριότητα. Το ΑΕΕ αντικατέστησε σταδιακά το ΑΕΠ στις διεθνείς στατιστικές. Ενώ είναι εννοιολογικά πανομοιότυπο, υπολογίζεται διαφορετικά. Το ΑΕΕ είναι η βάση υπολογισμού του μεγαλύτερου μέρους των εισφορών στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Φεβρουάριο του 2017, το ΑΕΠ της Ιρλανδίας διαστρεβλώθηκε τόσο πολύ από τα εργαλεία φορολογικού σχεδιασμού της βασικής διάβρωσης και μετατόπισης κερδών (ΒΔΜΚ) των πολυεθνικών των ΗΠΑ, ώστε η Κεντρική Τράπεζα της Ιρλανδίας αντικατέστησε το ιρλανδικό ΑΕΠ με μια νέα μέτρηση, το Ιρλανδικό Τροποποιημένο ΑΕΕ. Το 2017, το ιρλανδικό ΑΕΠ ήταν 162% του Ιρλανδικού Τροποποιημένου ΑΕΕ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακαθάριστο εγχώριο προϊόν
1271 Ιζεργκίνα
Η Ιζεργκίνα (Isergina) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,267. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Πιοτρ Βασίλιεβιτς Ιζεργκίν, ενός γιατρού και φίλου του Νεουιμίν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιζεργκίνας εκτιμάται σε 44,34 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0517.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιζεργκινα
1272 Γκέφιον
Η Γκέφιον (Gefion) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,747. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη θεά Γκέφγιουν της Σκανδιναβικής μυθολογίας.
Οικογένεια αστεροειδών
Ο αστεροειδής 1272 Γκέφιον έχει δώσει το όνομά του στην Οικογένεια αστεροειδών Γκέφιον, στην οποία θεωρήθηκε ότι ανήκουν οι αστεροειδείς Δήμητρα και 93 Μινέρβα, οι οποίοι όμως ύστερα από φασματικές αναλύσεις βρέθηκε ότι δεν είναι κανονικά μέλη της οικογένειας.
Εκπαραθύρωση της Πράγας (1618)
μικρογραφία|290x290εσ|Η Εκπαραθύρωση της Πράγας, 1618 Η Εκπαραθύρωση της Πράγας είναι μια βιαιοπραγία που διαπράχθηκε στις 23 Μαΐου 1618 στο κάστρο της Πράγας. Ονομάζεται επίσης Δεύτερη Εκπαραθύρωση της Πράγας, μετά την πρώτη του 1419. Σηματοδοτεί το αποκορύφωμα της εξέγερσης των Βοημών ευγενών εναντίον της μοναρχίας των Αψβούργων, η οποία από έναν αιώνα κυριαρχούσε στο βασίλειο της Βοημίας.
Συνέπεια των θρησκευτικών, οικονομικών και πολιτικών ανταγωνισμών που ξέσπασαν στην Κεντρική Ευρώπη στις αρχές του 17ου αιώνα, αυτό το γεγονός ήταν η αρχή και η αφορμή του Τριακονταετούς Πολέμου.
Ιστορικό
μικρογραφία|290x290εσ|Το παράθυρο (μεσαίος όροφος) όπου συνέβη η εκπαραθύρωση. Στα δεξιά, το μνημείο. Το 1555, η Ειρήνη του Άουγκσμπουργκ είχε διευθετήσει μερικώς τις θρησκευτικές διαφορές στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καθιερώνοντας την αρχή του Cuius regio, eius religio, που επέτρεπε στους τοπικούς Πρίγκιπες-ηγεμόνες των γερμανικών κρατών να καθορίζουν το θρήσκευμα των υπηκόων τους.
Το Βασίλειο της Βοημίας από το 1526 κυβερνήθηκε από Αψβούργους βασιλείς, οι οποίοι δεν επέβαλαν την Καθολική πίστη στους Προτεστάντες και Χουσίτες υπηκόους τους. Μάλιστα, το 1609, για να ενισχύσει τη θέση του στη Βοημία καθώς απειλούνταν από τις διεκδικήσεις του αδελφού του Ματθία, ο Ροδόλφος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1576–1612), εξέδωσε την Επιστολή της Μεγαλειότητος, με την οποία παραχώρησε σε μεγάλο βαθμό στους Προτεστάντες της Βοημίας το δικαίωμα να ασκούν ελεύθερα τη θρησκεία τους, ουσιαστικά ιδρύοντας μια Προτεσταντική κρατική εκκλησία Βοημίας. Μετά το θάνατο του Ροδόλφου, ο διάδοχος αδελφός του Ματθίας (1612–1619) προχώρησε σε περισσότερες νομικές και θρησκευτικές παραχωρήσεις στη Βοημία.
Η σύγκρουση πυροδοτήθηκε από δύο παράγοντες: ο Ματθίας, ήδη γηρασμένος και χωρίς παιδιά, όρισε τον ξάδελφό του Φερδινάνδο Β΄ κληρονόμο του και τον εξέλεξε βασιλιά της Βοημίας το 1617. Ο Φερδινάνδος ήταν φανατικός υποστηρικτής της Καθολικής Αντιμεταρρύθμισης και αρνητικός στις θρησκευτικές ελευθερίες της Βοημίας. Οι Προτεστάντες της Βοημίας αντιτάχθηκαν στη βασιλική κυβέρνηση. Το 1618 διατάχθηκε η διακοπή της κατασκευής ορισμένων προτεσταντικών παρεκκλησιών σε βασιλική γη και όταν οι Βοημοί διαμαρτυρήθηκαν, ο Φερδινάνδος διέλυσε τη συνέλευσή τους.
Η εκπαραθύρωση
μικρογραφία|290x290εσ|Η Εκπαραθύρωση της Πράγας σε πίνακα του Κάρελ Σβόμποντα (1844) Τον Μάιο του 1618, ο βασιλιάς Φερδινάνδος Β΄ απέστειλε τέσσερις εκπροσώπους του στην Πράγα ως κυβερνήτες, καθώς ο ίδιος είχε πρόσφατα λάβει και τον τίτλο του βασιλιά της Ουγγαρίας και έλειπε. Στο κάστρο της Πράγας, στις 23 Μαΐου 1618 εκπρόσωποι της Βοημικής αριστοκρατίας οργισμένοι και θέλοντας να διερευνήσουν κατά πόσον οι εκπρόσωποι του βασιλιά ήταν υπεύθυνοι για τη διαταγή παύσης της κατασκευής μιας προτεσταντικής εκκλησίας, συγκρότησαν έκτεκτο δικαστήριο, συνέλαβαν δύο από τους βασιλικούς εκπροσώπους, τον Γιάροσλαβ Μπόριτα Μαρτινίκ και τον Βίλεμ Σλάβατα, και έναν από τους γραμματείς τους, τον Φίλιπ Φαμπρίσιους, και τους πέταξαν έξω από τα παράθυρα του κάστρου.
Αυτοί έπεσαν από ύψος περίπου 15 μέτρων, αλλά κανένας τους δεν τραυματίστηκε σοβαρά, χάρη στην κλίση του εδάφους που μείωσε την πρόσκρουση. Η επιβίωση των τριών βασιλικών αντιπροσώπων θεωρήθηκε, στους Καθολικούς κύκλους, ως θεϊκή παρέμβαση και σημάδι ότι η Καθολική πίστη ήταν η εγκεκριμένη από τον Θεό.
Συνέπειες
μικρογραφία|300x300εσ|Ο αποκεφαλισμός των καταδικασθέντων στην πλατεία της Παλιάς Πόλης στην [[Πράγα]] Από τους συμμετέχοντες στα γεγονότα Βοημούς, όσοι δεν μπόρεσαν να διαφύγουν συνελήφθησαν και 43 από αυτούς καταδικάστηκαν σε θάνατο. Στις 21 Ιουνίου 1621, 27 αποκεφαλίστηκαν στην πλατεία της Παλιάς Πόλης της Πράγας και η περιουσία τους κατασχέθηκε από τον αυτοκράτορα.
Την εκπαραθύρωση της Πράγας ακολούθησε εξέγερση των κατοίκων της Βοημίας και των γύρω περιοχών των Αψβούργων. Οι στασιαστές εξέλεξαν τον Φρειδερίκο Ε΄ πρίγκιπα-εκλέκτορα του Παλατινάτου ως βασιλιά τους, ως εξέχον μέλος της Προτεσταντικής Ένωσης που είχε ιδρύσει ο πατέρας του Φρειδερίκος Δ΄.
Μετά από κάποιες περιορισμένες επιτυχίες των Βοημών, οι αυτοκρατορικές δυνάμεις προχώρησαν στην εισβολή και ειρήνευση, με αποκορύφωμα την ήττα των εξεγερμένων στη μάχη του Λευκού Όρους και την εξορία του Φρειδερίκου Ε΄.
Η αποτυχία αυτής της εξέγερσης ήταν καταστροφική για το βασίλειο της Βοημίας. Η τοπική αριστοκρατία αποδεκατίστηκε και μόνο μερικές οικογένειες πιστές στον αυτοκράτορα κατάφεραν να αποφύγουν τη δήμευση. Οι Αψβούργοι ενέτειναν τον συγκεντρωτισμό της εξουσίας. Από το 1627, το νέο σύνταγμα του βασιλείου, που επικυρώθηκε στη Βιέννη, έκανε το στέμμα κληρονομικό προς όφελός τους. Ο Καθολικισμός έγινε η αποκλειστική θρησκεία και τα Γερμανικά αντικατέστησαν τα Τσεχικά ως επίσημη γλώσσα. Τα αστικά δικαιώματα περιορίσθηκαν σημαντικά.
Αλλά η κυριότερη συνέπεια αυτής της βιαιοπραγίας: ήταν η αφορμή για τον Τριακονταετή πόλεμο (1618-1648).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τριακονταετής Πόλεμος Κατηγορία:Ιστορία της Πράγας
Ακαδημία Αθλητισμού
Η Ακαδημία Αθλητισμού του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού είναι το αρμόδιο σώμα του ΚΟΑ για την προώθηση της εκπαίδευσης, ερευνητικής πληροφόρησης και τεχνολογίας στον αθλητισμό.
Η Ακαδημία Αθλητισμού διευθύνεται από μια Επιτροπή που αποτελείται από τρία Μέλη τα οποία είναι επίσης Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΟΑ.
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κύπρο Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Κύπρο
Η συμμορία των Σικελών
Η συμμορία των Σικελών (γαλλικά: Le Clans des Siciliens) είναι μια ταινία περιπέτειας Γαλλικής παραγωγής του 1969. Η σκηνοθεσία είναι του Ανρί Βερνέιγ και η μουσική του Ένιο Μορικόνε. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Γκαμπέν, Αλέν Ντελόν και ο Λίνο Βεντούρα.
Πλοκή
Στο Παρίσι ένας σεσημασμένος κλέφτης κοσμημάτων, ο Ροζέρ Σαρτέ (Αλέν Ντελόν), θα δραπετεύσει κατά την μεταγωγή του στις φυλακές, με την βοήθεια των Μαλανέζε, μιας μικρής αλλά καλά οργανωμένης φαμίλιας της σικελικής μαφίας, με επικεφαλής τον Πατριάρχη Βιτόριο Μαλανέζε (Ζαν Γκάμπεν). Οι Μαλανέζε σχεδιάζουν να κάνουν μια μεγάλη κλοπή διαμαντιών από μια έκθεση στη Ρώμη. Καθώς η συμμορία οργανώνει το χτύπημα, ένας συνεργάτης του Μαναλέζε από την Νέα Υόρκη, ο Τόνι Νικόζια θα προτείνει να καταλάβουν το αεροπλάνο που θα μεταφέρει τα διαμάντια. Συγχρόνως, ο Επιθεωρητής Λε Γκοφ (Λίνο Βεντούρα) έχει πληροφορηθεί τα σχέδιά τους και δεν πρόκειται να εγκαταλείψει το κυνήγι, αν δεν τους συλλάβει. Έτσι θα συνεργαστεί με το FBI ώστε να τους συλλάβει κατά την διάρκεια της προσγείωσης του αεροπλάνου. Ο Μαλανέζε όμως έχει άλλο σχέδιο και θα προσγειώσει το αεροπλάνο με την βοήθεια ενός συνεργάτη του πιλότου, σε έναν αυτοκινητόδρομο της Αμερικανικής Μεγαλούπολης, και θα φύγει σαν κύριος μαζί με τα διαμάντια.
Box Office
Η ταινία ήταν η τρίτη σε εισπράξεις κατά την διάρκεια της προβολής της στη Γαλλία το 1969 μετά τις ταινίες Κάποτε στη Δύση και Ο Εγκέφαλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανρί Βερνέιγ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Τσερέμος
Ο ποταμός Τσερέμος (Черемош, Ceremuș, Czeremosz) είναι ένας ποταμός στη δυτική Ουκρανία, παραπόταμος στη δεξιά όχθη του ποταμού Προύθου.
Περιγραφή
Σχηματίζεται από τη συμβολή δύο ανώτερων ρευμάτων του ποταμού Μπίλιι Τσερέμος (Λευκός Τσερέμος) και Τσόρνιι Τσερέμος (Μαύρος Τσερέμος) κοντά στο χωριό Ουστερίκι (Βερχόβινα Ράιον) και έχει μήκος 80 χιλιόμετρα. Ο Τσόρνιι Τσερέμος έχει 87 χιλιόμετρα μήκος με λεκάνη 856 km 2 και ο Μπίλιι Τσερέμος 61 χιλιόμετρα μήκος με λεκάνη 606 km 2. Ο ποταμός ξεκινά από τα Καρπάθια Όρη και ρέει περίπου ΝΔ προς ΒΑ. Αφήνει την Μπουκοβίνα Ομπτσίνας (μια οροσειρά στα Εξωτερικά Ανατολικά Καρπάθια, που εκτείνεται στην Ουκρανία και τη Ρουμανία) στα δεξιά του ποταμού και την ιστορική υποπεριοχή του Ποκούτια στην αριστερή πλευρά του ποταμού.
Ρέει κατά μήκος των ορίων των ιστορικών περιοχών της Μπουκοβίνα και της Γαλικίας. Κατά τον Μεσαίωνα και την πρώιμη σύγχρονη εποχή, ήταν μέρος του ορίου μεταξύ του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας και του Βασιλείου της Πολωνίας. Επί του παρόντος εκτείνεται κατά μήκος των ορίων μεταξύ των περιφερειών Ιβάνο-Φρανκίβσκ και Τσερνιβτσί.
Και οι δύο όχθες στο πάνω μέρος του ποταμού κατοικούνται από Χουτσούλ.
Ράφτινγκ στον ποταμό Τσερέμος
αριστερά|μικρογραφία|267x267εσ| Ράφτινγκ στο Τσόρνιι Τσερέμος κοντά στο χωριό Μπίστρετς Είναι δύσκολο να βρεις άλλο ποτάμι στην επικράτεια της πρώην ΕΣΣΔ, που θα ήταν τόσο δημοφιλές και αξιοσέβαστο στους τουρίστες, ανεξάρτητα από το σχετικά μικρό του μήκος. Η παράδοση για τη διεξαγωγή αθλητικών αγώνων ράφτινγκ ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και το 1967 κοντά στο χωριό Μπιλομπερίζκα και Πετράσι οι πρώτοι εξ ολοκλήρου ουκρανικοί αγώνες στον θαλάσσιο τουρισμό με κανό. Έκτοτε, το Τσερέμος έχει γίνει μια αρένα για τη διεξαγωγή εθνικών διαγωνισμών, οι οποίοι στην πραγματικότητα μετατράπηκαν σε διεθνείς εκδηλώσεις λόγω της συμμετοχής πληρωμάτων από άλλες χώρες. Οι παραδόσεις δεν έχουν χαθεί μέχρι τώρα και η διεθνής δημοτικότητα του ποταμού μεγαλώνει κάθε χρόνο. Γιατί το Τσερέμος είναι τόσο ελκυστικό; Πρώτον, προσελκύει από την αξεπέραστη ομορφιά της φύσης, την ποικιλομορφία της ίδιας της υδάτινης οδού και το πλήρες σύμπλεγμα φυσικών εμποδίων, που είναι ιδιόμορφα για ορεινά ποτάμια, που κυμαίνονται στις υψηλότερες κατηγορίες πολυπλοκότητας. Το ποτάμι είναι γεμάτο από ξαφνικές στροφές, ορμητικά νερά, χαοτική συσσώρευση βράχων στο ποτάμι, πλημμύρες, φαράγγια και δίνες, που δεν αφήνουν τους χειριστές των κουπιών και το σωσίβιο να χαλαρώσουν ούτε για ένα λεπτό. Το Τσερέμος έχει δύο πρόσωπα: ορεινό και επίπεδο, επομένως, μετά από ταραχώδη ροή υδάτων και τα προβλήματα στο ανώτερο σημείο του ποταμιού θα νιώσετε την ευχαρίστηση της ήρεμης κίνησης στο κάτω μέρος του ποταμιού. Ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα του Τσερέμος είναι η γειτνίαση με κατοικημένες τοποθεσίες, όπου μπορείτε να σταματήσετε για νύχτα σε τουριστικές κατασκηνώσεις ή σε ιδιωτικά σπίτια, καθώς το κρίσιμο στοιχείο σε κάθε θαλάσσιο ταξίδι είναι το θέμα της διανυκτέρευσης υπό κανονικές συνθήκες: δεν μπορείτε να βάλετε πολύ εξοπλισμό στο καγιάκ ή κανό! Ένας άλλος σημαντικός και ευνοϊκός παράγοντας είναι η άνεση των δρόμων πρόσβασης και η αρκετά μεγάλη περίοδος ράφτινγκ — από τις αρχές της άνοιξης έως τα τέλη του φθινοπώρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ουκρανίας
Κουζίνα των Ρομά
Η Κουζίνα των Ρομά, η οποία μερικές φορές αποκαλείται περιπαικτικά "τσιγγάνικη κουζίνα", είναι η παραδοσιακή κουζίνα του εθνοτικού πληθυσμού των Ρομά. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη "κουζίνα των Ρομά" - ποικίλει και είναι επηρεασμένη από τις αντίστοιχες χώρες στις οποίες έζησαν οι Ρομά επί αιώνες. Συνεπώς, είναι επηρεασμένη από την ευρωπαϊκή κουζίνα παρόλο που οι Ρομά κατάγονται από την ινδική υποήπειρο. Η μαγειρική τους ενσωματώνει ινδικές και νοτιοασιατικές επιρροές αλλά μοιάζει αρκετά με την ουγγρική, την εβραϊκή, την ρουμανική και την κουζίνα της ανατολικής Ευρώπης. Η κουζίνα των μουσουλμάνων Ρομά είναι επίσης επηρεασμένη από την βαλκανική και την τουρκική κουζίνα.
Επισκόπηση
Τα πιάτα των Ρομά γίνονται συνήθως καυτερά και πικάντικα με την χρήση μπαχαρικών όπως η πάπρικα, το σκόρδο και οι πιπεριές. Οι πατάτες αποτελούν βασικό συστατικό της διατροφής τους. Ένα παραδοσιακό επιδόρπιο των Ρομά είναι το pirogo το οποίο φτιάχνεται από αυγά, σταφίδες, καρύδια, ανανά, ζάχαρη, βούτυρο, αυγοτάραχο και τυρί cottage. Ένα άλλο παραδοσιακό πιάτο που φτιάχνουν οι Ρομά είναι η σάρμα ή σάλμαγια, η οποία παρασκευάζεται από λάχανο γεμιστό με κρέας και ρύζι. Οι Ρομά καταναλώνουν πιάτα που αποτελούνται από γεμιστές πιπεριές, κυρίως σε γιορτές και σε ειδικές περιστάσεις. Μαγειρεύουν επίσης pufe (από τηγανητό αλεύρι), xaritsa (τηγανητό καλαμποκόψωμο), μπογάτσα (ψητό ψωμί) και χαϊμόκο (γεύμα που αποτελείται από κρέας κουνελιού). Σερβίρουν τα γεύματά τους με καφέ και με τσάι με ζάχαρη και γάλα ή λεμόνι. Στο Μάριμπορ της Σλοβενίας υπάρχει ένα εστιατόριο των Ρομά που ονομάζεται Romani Kafenava. Ορισμένοι πλανόδιοι Ευρωπαίοι Ρομά μαγειρεύουν σκαντζόχοιρο στιφάδο.
Γιεκατερίνα Αλεξέγιεβνα Ντολγκορούκοβα
Η Γιεκατερίνα Αλεξέγιεβνα Ντολγκορούκοβα (1712–1747) ήταν Ρωσίδα ευγενής, αρραβωνιασμένη με τον Τσάρο Πέτρο Β' της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν η κόρη του Ρώσου πρίγκιπα Αλεξέι Ντολγκορούκοφ και ανιψιά του πρίγκιπα Βασίλι Λούκιτς Ντολγκορούκοφ.Μεγάλωσε με τον αδερφό της Ιβάν στη Βαρσοβία στο σπίτι του παππού της Γκρέγκορι Φιοδωροβίτ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Γιεκατερίνα Ντολγκορούκοβα και ο πρεσβευτής της Αυστρίας Μελίσσιμο ερωτεύτηκαν Στις 19 Νοεμβρίου 1729, ήταν επίσημα αρραβωνιασμένη με τον Τσάρο, με τον τίτλο «Η Υψηλότητας της, η Αυτοκρατορική Νύφη» και εγκαταστάθηκε την επόμενη μέρα στο Παλάτι Γκολοβίνσκιι. Ο Μελίσσιμος εξορίστηκε.
Το 1740, τοποθετήθηκε στο μοναστήρι του Τομσκ. Το 1741, απελευθερώθηκε από την αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Ρωσίας και διορίστηκε Κυρία επί των Τιμών. Το 1745, παντρεύτηκε τον αντιστράτηγο κόμη Αλεξάντερ Ρωμανόβιτς Μπρους, γιο του Ρόμπερτ Μπρους (1668-1720). Πέθανε από κρύωμα το 1747.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Γυναίκα και Αθλητισμός
Η Επιτροπή «Γυναίκα και Αθλητισμός» του ΚΟΑ έχει, μεταξύ άλλων, την ευθύνη για την προώθηση της ισοτιμίας των  φύλων στον αθλητισμού. Αναγνωρίζοντας την ανάγκη για τη συλλογή δεδομένων σχετικά με τη θέση της γυναίκας στον κυπριακό αγωνιστικό αθλητισμό, σε πολλαπλά επίπεδα, η Επιτροπή διεξήγαγε 2 έρευνες σε Παγκύπρια βάση, και προχώρησε στη σύγκριση των αποτελεσμάτων.
Το Β’ Μέρος της έρευνας αφορούσε στη συμμετοχή της γυναίκας στον Αγωνιστικό Αθλητισμό σε πολλαπλά επίπεδα, μεταξύ των οποίων τα κέντρα λήψης αποφάσεων (Εκτελεστικά Συμβούλια, Διευθυντικές θέσεις, Υπο-Επιτροπές κλπ),  το έμμισθο προσωπικό των αθλητικών ομοσπονδιών, σωματείων, λεσχών, κ.α., και τον αθλητισμό υψηλού επιπέδου.
Το 2014, η Επιτροπή «Γυναίκα και Αθλητισμός» του ΚΟΑ, συγκέντρωσε παρόμοια δεδομένα με τα προαναφερθέντα από τις αθλητικές ομοσπονδίες. Στόχος της ήταν η σύγκριση των δεδομένων αυτών με τα αντίστοιχα του 2011.
Σάνα Μάριν
Η Σάννα Μάριν (Sanna Mirella Marin, 15 Νοεμβρίου 1985) είναι Φινλανδή πολιτικός η οποία υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας από το 2019 έως το 2023.
Είναι ηγέτιδα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, μέλος του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας από το 2015 και υπουργός Μεταφορών και Τηλεπικοινωνιών από τις 6 Ιουνίου 2019 έως τις 10 Δεκεμβρίου 2019.
Μετά την αποχώρηση του Άντι Ρίνε από τη θέση του πρωθυπουργού της Φινλανδίας, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα επέλεξε τη Μάριν στις 8 Δεκεμβρίου 2019 ως την υποψήφια του κόμματος για πρωθυπουργό της Φινλανδίας. Μετά την ορκωμοσία της στο Κοινοβούλιο, η Μάριν έγινε σε ηλικία 34 ετών η νεότερη ηγέτης κράτους στον κόσμο και η νεότερη πρωθυπουργός στην πολιτική ιστορία της χώρας της. Είναι επίσης η τρίτη γυναίκα που ηγείται της κυβέρνησης στη Φινλανδία μετά τις Ανέλι Γιαατενμάκι και Μάρι Κιβινιέμι, οι οποίες και οι δυο ήταν μέλη του Κεντρώου Κόμματος.
Καριέρα
Η Μάριν αποφοίτησε από το Λύκειο του Πίρκαλα το 2004 και από το Πανεπιστήμιο του Τάμπερε με πτυχίο στη Δημόσια Διοίκηση το 2017. Το 2006 έγινε μέλος της νεολαίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και υπηρέτησε ως η πρώτη αντιπρόεδρός του από το 2010 έως το 2012.
Στις φινλανδικές δημοτικές εκλογές του 2008 κατέβηκε ως υποψήφια αλλά δεν εξελέγη. Από το 2012 είναι ενεργό μέλος στην πολιτική ζωή της Φινλανδίας. Στις εκλογές του 2012 εξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο του Τάμπερε, σε ηλικία 27 ετών, και αυτό αποτέλεσε μια σημαντική στιγμή στην πολιτική της καριέρα. Από το 2013 έως το 2017 ήταν προϊστάμενη στο δημοτικό συμβούλιο του Τάμπερε. Το 2017 επανεξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο του Τάμπερε. Είναι επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου στην περιφέρεια του Τάμπερε ενώ ήταν μέλος του περιφερειακού συμβουλίου στο Πίρκανμαα από το 2013 έως το 2016.
Το 2014 η Μάριν εξελέγη ως δεύτερη αναπληρώτρια ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Ενώ το 2017 εκλέχθηκε ως η πρώτη αναπληρώτρια ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Το 2015, σε ηλικία 30 ετών, εκλέχθηκε στο Κοινοβούλιο της Φινλανδίας ως βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας του Πίρκανμαα. Τέσσερα χρόνια αργότερα, επανεκλέχθηκε στην ίδια θέση. Στις 6 Ιουνίου 2019, έγινε υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών.
Τον Δεκέμβριο 2019, ήταν υποψήφια με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα για να διαδεχθεί τον Άντι Ρίνε στη θέση του πρωθυπουργού της Φινλανδίας. Ο Ρίνε είχε λάβει μια ευρεία κριτική για τον τρόπο, με τον οποίο αντιμετώπιζε τις απεργιακές κινητοποιήσεις. Η Μάριν αποτελούσε καλύτερη επιλογή από τον αντίπαλό της, Άντι Λίντμαν. Η Μάριν ηγείται της Κυβέρνησης, που δημιουργήθηκε από τον συνασπισμό πέντε κομμάτων. 12 από τους 19 υπουργούς σε αυτό το υπουργικό συμβούλιο είναι γυναίκες, ενώ ο πεντακομματικός συνασπισμός παρέμεινε ο ίδιος όπως και με την Κυβέρνηση Ρίνε.
Πρωθυπουργός (2019-2023)
Στις 10 Δεκεμβρίου 2019, διαδέχθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο τον Άντι Ρίνε, μετά την παραίτηση του προκατόχου της λόγω μιας απεργίας όπου έγινε η αιτία να αποσυρθεί η εμπιστοσύνη της βουλής προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού.
Η ίδια ηγείται ενός πεντακομματικού συνασπισμού, όπου στα χρονικά και τα πέντε κόμματα έχουν ηγέτη γυναίκα, η ίδια αναμένεται να διορίσει ως υπουργό οικονομικών την επικεφαλής του κεντρώου κόμματος, ενώ η επικεφαλής των πρασίνων θα αναλάβει το υπουργείο εσωτερικών, η επικεφαλής της Αριστερής Συμμαχίας θα αναλάβει το υπουργείο Παιδείας και η αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος θα αναλάβει το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Είναι η τρίτη γυναίκα πρωθυπουργός της Φινλανδίας και η νεότερη πρωθυπουργός στην παγκόσμια ιστορία, σπάζοντας τα ρεκόρ και άλλων ηγετών όπως της Τζασίντα Άρντερν, σε ηλικία 38 ετών, όπου έγινε πρωθυπουργός στη Νέα Ζηλανδία, του Ουκρανού πρωθυπουργού Αλέξι Χόντσαρουκ σε ηλικία 35 ετών και στην Εσθονία του Τάαβι Ρούιβας σε ηλικία 35 ετών.
Η θητεία της έληξε στις 20 Ιουνίου 2023 έπειτα από την ήττα της στις Φιλανδικές εκλογές του Απριλίου του 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Φινλανδίας Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Ξηροβούνι Ιωαννίνων
Το Ξηροβούνι, επίσημα Ξηροβούνιον είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων της Ηπείρου, το οποίο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια του νομού με το νομό Άρτας. Απέχει 66 χλμ. Ν.-ΝΑ. της πόλης των Ιωαννίνων, 30,5 χλμ. ΝΔ. από τα Πράμαντα και 10 χλμ. Δ. από το Μονολίθι. Στις 15 Αυγούστου γίνεται "αντάμωμα" όσων έχουν ζήσει και έχουν μνήμες από την ζωή στο Ξηροβούνι Μονολιθίου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Μονολιθίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Μονολίθι και τον Άγιο Γεώργιο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μονολιθίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 2 μόνο κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Διακρότημα (μουσική)
Το διακρότημα, ή εναρμόνια διαφωνία (αγγλ. false relation και cross-relation) είναι τύπος διαφωνίας, που απαντάται στην πολυφωνική μουσική της Αναγέννησης, ιδιαίτερα σε μαδριγάλια και κομμάτια για σύνολα με βιόλα ντα γκάμπα (consort music). Το διακρότημα αναφέρεται στην χρωματική αντίθεση μεταξύ δύο τόνων που ακούγονται ταυτόχρονα (ή σε κοντινή χρονική απόσταση), οι οποίοι ανήκουν σε ξεχωριστές φωνές ή οργανικά μέρη (συνήθως δύο). Επίσης, στην προ του 1600 μουσική, η εμφάνιση ενός τριμητόνιου ανάμεσα σε δύο νότες από διπλανές συγχορδίες, θεωρούταν διακρότημα.
Στο παραπάνω παράδειγμα, το διακρότημα εμφανίζεται ανάμεσα σε δύο νότες που ακούγονται ταυτόχρονα (σε κόκκινο χρώμα). Στη φωνή του τενόρου ακούγεται ένα Σολ♯, ενώ ταυτόχρονα στη φωνή του μπάσου εμφανίζεται ένα Σολ φυσικό, το οποίο στιγμιαία παράγει το διάφωνο διάστημα της αυξημένης ταυτοφωνίας (ημιτόνιο).
Στο δεύτερο παράδειγμα το διακρότημα είναι λιγότερο εμφανές, καθώς το Μι♭ της σοπράνο με το Μι φυσικό του μπάσου δεν ακούγονται ταυτόχρονα. Η διαφωνία λαμβάνει χώρα καθώς στη σοπράνο η κατιούσα φιγούρα ανήκει στην μελωδική ελάσσονα κλίμακα, και έτσι συγκρούεται με τον μπάσο που ανεβαίνει κατά τον αρμονικό ελάσσονα.
Η γραμμική προσέγγιση είναι τυπική στην πολυφωνική γραφή της Αναγέννησης και ιδιαίτερα τα έργα στην Αγγλία της περιόδου των Τυδώρ. Πλείστα τέτοια δείγματα απαντώνται σε φωνητικά έργα, όπως (μοτέτα) και μαδριγάλια) του Κάρλο Τζεζουάλντο, αλλά και σε φαντασίες για πληκτροφόρο του Ουίλιαμ Μπερντ, που βασίζονται σε εξάχορδα. Οι αλλοιώσεις συχνά δεν είναι καταγεγραμμένες στα χειρόγραφα της εποχής, αφήνοντας την επιλογή της εκτέλεσής τους στους μουσικούς (βλ. επίσης λήμμα Musica ficta), πάντα σύμφωνα με το στυλιστικό χαρακτήρα της μουσικής.
Από τα τέλη του 16ου αιώνα αρκετοί συνθέτες χρησιμοποίησαν το εν λόγω ιδίωμα επίτηδες στη μουσική τους, για να προσδώσουν χρώμα και συγκίνηση σε συγκεκριμένα τμήματα ενός έργου. Δείγματα αυτής της πρακτικής απαντώνται και αρκετά αργότερα, στη μουσική του Μότσαρτ και του Φρεντερίκ Σοπέν.
Βαλκανικές Διοργανώσεις
Οι Βαλκανικές Διοργανώσεις είναι μία σειρά πρωταθλημάτων ή κυπέλλων που αφορούν ομαδικά ή ατομικά αθλήματα από χώρες της Βαλκανικής Χερσονήσου. Σε αυτές συμμετέχουν εθνικές ομάδες ή σύλλογοι και λαμβάνουν μέρος αθλητές ανωτέρου επιπέδου και μικρότερων κατηγοριών ανάλογα με τη διοργάνωση. Αρµόδιες για την διεξαγωγή της κάθε διοργάνωσης είναι οι αντίστοιχες Βαλκανικές ομοσπονδίες οι οποίες είναι μέλη των Ευρωπαϊκών και των Παγκόσμιων ομοσπονδιών. Η συχνότητα που πραγματοποιούνται διαφέρει ανάλογα με το άθλημα.
Χρονολόγιο
thumb|Το λογότυπο των Παμβαλκανικών Αγώνων Στίβου του 1929. thumb|Γραμματόσημο της Εθνικής Αλβανίας για την 60η επέτειο της νίκης στο Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου του 1946.
Κατάλογος
Ομοσπονδία: Βαλκανική Ομοσπονδία Αντισφαίρισης
Ομοσπονδία: Βαλκανική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (BVA)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητισμός στα Βαλκάνια Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις
Βολίν
O Βολίν (πραγματικό όνομα Vsevolod Mikhailovich Eikhenbaum, Все́волод Миха́йлович Эйхенба́ум, Vsevolod Mikhaïlovitch Eichenbaum; 11 Αυγούστου 1882 - 18 Σεπτεμβρίου 1945) ήταν προεξέχουσα μορφή του αναρχισμού στη Ρωσία ο οποίος συμμετείχε στη Ρωσική επανάσταση του 1917 και στην Ουκρανική επανάσταση πριν σταλθεί στην εξορία από την μπολσεβίκικη κυβέρνηση. Υπερασπιζόταν τον συνθετικό αναρχισμό. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι αναρχικοί
Κάρολ Σο
Η Κάρολ Σο (Carol Shaw, 1955) είναι πρώην σχεδιάστρια βιντεοπαιχνιδιών, αξιοσημείωτη ως μία από τις πρώτες γυναίκες στη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών. Όταν δούλευε στην εταιρεία Atari το 1978, η Σο σχεδίασε το ανέκδοτο παιχνίδι Polo και το 3-D Tic-Tac-Toe την ίδια χρονιά, και τα 2 για την πλατφόρμα Atari 2600. Ο επίσημος τίτλος της θέσης της Σο στην Atari ήταν Μηχανικός Λογισμικού Μικροεπεξεργαστών. Αργότερα συμμετείχε στην Activision, όπου προγραμμάτισε το πιο γνωστό της παιχνίδι, το River Raid. Σύμφωνα με το εγχειρίδιο του River Raid, είναι επίσης μία "ακαδημαϊκός στο τομέα της Επιστήμης των Υπολογιστών".
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Σο γεννήθηκε το 1955 και μεγάλωσε στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια. Ο πατέρας της ήταν μηχανολόγος μηχανικός και εργάστηκε στο Γραμμικό Κέντρο Επιταχυντών του Stanford. Ως παιδί δεν της άρεσαν οι στερεοτυπικές κοριτσίστικες δραστηριότητες, όπως το να παίζει με κούκλες. Αντιθέτως, έπαιζε με το σιδηροδρομικό μοντέλο του αδερφού της. Η Σο έδειξε για πρώτη φορά ενδιαφέρον στους υπολογιστές στο λύκειο όταν χρησιμοποίησε υπολογιστή για πρώτη φορά και ανακάλυψε ότι μπορούσε να παίξει παιχνίδια με βάση το κείμενο στο σύστημα. Η Σο φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Μπέρκλεϋ και αποφοίτησε με πτυχίο Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Επιστήμης των Υπολογιστών το 1977. Συνέχισε της σπουδές για να ολοκληρώσει ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στην Επιστήμη των Υπολογιστών στο Μπέρκλεϋ.
Atari
Η Σο προσελήφθη στην εταιρία Atari το 1978 για να εργαστεί σε παιχνίδια για το Atari VCS (αργότερα ονομάστηκε Atari 2600). Όσο ήταν εκεί έγραψε το Video Checkers (1978), το 3-D Tic-Tac-Toe (1978) και μαζί με τον Νικ Τέρνερ (Nick Turner) το Super Breakout (1978). Ο συνάδελφος της Μάικ Άλμπα (Mike Albaugh) αργότερα την έβαλε σε μία λίστα με τους "λιγότερο προβεβλημένους σούπερ σταρ) της Atari."Θα έπρεπε να συμπεριλάβω την Κάρολ Σο, η οποία ήταν απλά η καλύτερη προγραμματίστρια του 6502 και πιθανώς μία από τους καλύτερoυς προγραμματιστές... συγκεκριμένα έκανε το πυρήνα [για το 2600], το ζόρικο κομμάτι που ουσιαστικά φέρνει την εικόνα στην οθόνη για έναν αριθμό παιχνιδιών στα οποία δεν εργαζόταν πλήρως. Ήταν η κοπέλα που θα πήγαινες για τέτοιου είδους πράγματα."
Μαζί με τον Κιθ Μπρούστερ (Keith Brewster) έγραψε το εγχειρίδιο για το Atari BASIC.
Activision
Έφυγε από την Atari το 1980 για να εργαστεί στην Tandem Computers. Η Σο πήγε στην Activision το 1982. Το πρώτο της παιχνίδι ήταν το River Raid (1982) για το Atari 2600, το οποίο ήταν εμπνευσμένο από το ηλεκτρονικό παιχνίδι Scramble. Το παιχνίδι ήταν τεράστια επιτυχία για την Activision και προσωπικά επικερδές για τη Σο.
Η Σο έγραψε επίσης το Happy Trails (1983) για την πλατφόρμα Intellivision και μετέφερε το River Raid για το Atari 5200 και τους υπολογιστές της οικογενείας Atari 8-bit
Μετά τα παιχνίδια
Από το 1984-1990 η Σο εργάστηκε για τον πρώην εργοδότη της, την Tandem. Αποσύρθηκε νωρίς το 1990 και έπειτα έκανε λίγη εθελοντική εργασία, συμπεριβαλομένης μίας θέσης στο Ινστιτούτο Foresight. Έχει αναγνωρίσει την επιτυχία του River Raid ως πολύ σημαντικό παράγοντα ώστε να καταφέρει να αποσυρθεί νωρίς.
Η Σο μένει στην Καλιφόρνια και από το 1983 είναι παντρεμένη με τον Ραλφ Μερκλ (Ralph Merkle), έναν ερευνητή της κρυπτογραφίας και της νανοτεχνολογίας.
Το 2017, η Σο κέρδισε το βραβείο ειδώλου της βιομηχανίας από τα The Game Awards.
Ηρακλής Μεταξάς
Ο Ηρακλής Μεταξάς (10 Ιουλίου 1967, Κολωνία) είναι Ελληνογερμανός προπονητής ποδοσφαίρου. Η τελευταία ομάδα που προπόνησε ήταν ο Αστέρα Τρίπολης.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Στις 3 Ιουνίου 2021, ο ΠΑΣ Γιάννινα ανακοίνωσε την πρόσληψη του Μεταξά με διετές συμβόλαιο.
Στις 9 Ιουνίου 2022, ο Αστέρας Τρίπολης ανακοίνωσε την πρόσληψη του Μεταξά με διετές συμβόλαιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Γερμανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης
Μανιβέλα
μικρογραφία|Μανιβέλα σε ξύστρα Η μανιβέλα είναι μηχανικός μοχλός συνημμένος σε ορθή γωνία ως προς τον άξονα περιστροφής εκτελώντας παλινδρομική κίνηση για να μεταδώσει ή να λάβει ενέργεια από τον άξονα. Χρησιμοποιείται για τη μετατροπή κυκλικής κίνησης σε παλινδρομική, ή αντίστροφα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανολογία
Συνθήκη του Πρεσβούργου (1805)
thumb|Χιουμοριστική έντυπη διαφήμιση της Ειρήνης του Πρέσμπουργκ Η Συνθήκη του Πρέσμπουργκ (Preßburger Frieden, Traité de Presbourg) συνάφθηκε στο Πρέσμπουργκ (σημερινή Μπρατισλάβα) στις 26 Δεκεμβρίου του 1805, μεταξύ του Γάλλου Αυτοκράτορα Ναπολέων Βοναπάρτη και του Αγίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Β΄. Ήταν αποτέλεσμα της γαλλικής νίκης έναντι των Ρώσων και των Αυστριακών κατά τη Μάχη του Άουστερλιτς (2 Δεκεμβρίου). Μετά τη συμφωνία εκεχειρίας της 4ης Δεκεμβρίου, ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της συνθήκης. Η συνθήκη υπογράφηκε από τον Ιωάννη Α΄ Ιωσήφ, Πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν, και τον Ούγγρο Κόμη Ιγκνάκ Γκιουλάι για την πλευρά της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και τον Σαρλ-Μωρίς Ταλλεϋράνδο για την πλευρά της Γαλλικής Αυτοκρατορίας.
Πέρα από τις ρήτρες που καθιερώνουν την ειρήνη και τη φιλία μεταξύ των δύο εμπλεκομένων και την αποχώρηση της Αυστρίας από τον Τρίτο Συνασπισμό, η συνθήκη επέβαλλε σημαντικές εδαφικές παραχωρήσεις από προς τη Γαλλία. Επικυρώθηκαν τα γαλλικά κέρδη των προηγούμενων συνθηκών του Κάμπο Φόρμιο και του Λυνεβίλ, ενώ τα πρόσφατα εδαφικά κέρδη της Αυστρίας στην Ιταλία και τη νότια Γερμανία παραχωρήθηκαν αντίστοιχα στη Γαλλία και τη Βαυαρία. Οι διάσπαρτες αυστριακές κτήσεις στη Σουαβία μεταβιβάστηκαν στους συμμάχους των Γάλλων, Βασιλιά της Βυρτεμβέργης και Εκλέκτορα της Βάδης, ενώ η Βαυαρία έλαβε το Τυρόλο και Φόραρλμπεργκ. Οι αυστριακές αξιώσεις σε αυτά τα γερμανικά κράτη αποκηρύχθηκαν ανεξαιρετώς. Η Βενετία, η Ίστρια και η Δαλματία ενσωματώθηκαν στο Βασίλειο της Ιταλίας, του οποίου ο Ναπολέων είχε γίνει Βασιλιάς νωρίτερα το ίδιο έτος. Το Άουγκσμπουργκ, μια πρώην ανεξάρτητη Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη, παραχωρήθηκε στη Βαυαρία. Ως μικρή αποζημίωση, η Αυστρία προσάρτησε το Εκλεκτοράτο του Σάλτσμπουργκ, το οποίο βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Αψβούργων από το 1803. Ο εκλέκτορας, αδελφός του Αυστριακού Αυτοκράτορα, αποζημιώθηκε λαμβάνοντας το Μεγάλο Δουκάτο του Βύρτσμπουργκ. thumb|Το [[Παλάτι του Προκαθείμενου, όπου υπογράφηκε η Ειρήνη του Πρέσμπουργκ.]] Ο Αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β΄ αναγνώρισε ακόμη τους βασιλικούς τίτλους που έλαβαν οι Εκλέκτορες της Βαυαρίας και της Βυρτεμβέργης, γεγονός που προοιώνισε το τέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μέσα σε λίγους μήνες μετά την υπογραφή της συνθήκης, ο Φραγκίσκος Β΄ απαρνήθηκε τον τίτλο του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στη συνθήκη προβλεπόταν επίσης αποζημίωση 40 εκατομμυρίων φράγκων προς τη Γαλλία.