cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρίτη μάχη του Χαρκόβου
Μάχη για την πόλη: 11–15 Μαρτίου
Η μεραρχία Das Reich επιτέθηκε την ίδια μέρα στην δυτική πλευρά του Χαρκόβου. Αφού διείσδυσε στην περιοχή Ζαλιούτινο, η προώθηση σταμάτησε εξαιτίας μιας βαθιάς αντιαρματικής τάφρου, με παραταγμένους σοβιετικούς στρατιώτες και αντιαρματικά όπλα. Μετά την απόκρουση μια σοβιετικής αντεπίθεσης ένα απόσπασμα της μεραρχίας κατάφερε να φτάσει στα νότια της πόλης, αποκόβοντας τον δρόμο προς την Μερέφα. Κατά τις 3:00μμ ο διοικητής της 4ης Στρατιάς Πάντσερ, Χοθ, διέταξε τον Χάουσερ να απεμπλακεί αμέσως η Das Reich και να ανασυνταχθεί ώστε να αποκόψει τα σοβιετικά στρατεύματα που διέφευγαν. Αντί για αυτό, ο Χάουσερ έστειλε ένα απόσπασμα της μεραρχίας Totenkopf για αυτόν τον σκοπό και πληροφόρησε τον Χοθ ότι το ρίσκο της απεμπλοκής της Das Reich είναι πολύ μεγάλο. Την νύχτα 11 προς 12 Μαρτίου, ένα στοιχείο εφόδου διέσχισε την αντιαρματική τάφρο και αιφνιδίασε τους Σοβιετικούς, ανοίγοντας δρόμο ώστε να την διασχίσουν τα άρματα. Αυτό επέτρεψε στην Das Reich να προωθηθεί μέχρι τον κύριο σιδηροδρομικό σταθμό του Χαρκόβου που ήταν και το μακρύτερο σημείο στην πόλη που επρόκειτο να φτάσει αυτή η μεραρχία. Ο Χοθ επανέλαβε την διαταγή του στις 1:15 πμ στις 12 Μαρτίου και ο Χάουσερ απάντησε όπως είχε απαντήσει στις 11 Μαρτίου. Εντούτοις στην τρίτη διαταγή που έδωσε ο Χοθ, ο Χάουσερ υπάκουσε και η μεραρχία Das Reich απoενεπλάκη από την μάχη, χρησιμοποιώντας ένα διάδρομο που είχε ανοίξει η Leibstandarte ώστε να διασχίσει το νότιο Χαρκόβου και να ανασυνταχθεί στα ανατολικά της πόλης.
Στις 12 Μαρτίου, η μεραρχία Leibstandarte είχε πρόοδο στο κέντρο της πόλης, διασπώντας τις σοβιετικές αμυντικές γραμμές στα νότια προάστια και ξεκίνησε να μάχεται από σπίτι σε σπίτι στην πορεία της προς το κέντρο. Στο τέλος της μέρας, η μεραρχία είχε φτάσει μόλις δύο οικοδομικά τετράγωνα από την πλατεία Ντζερζίνσκι. Το 2ο Σύνταγμα Γρεναδιέρων Πάντσερ μπόρεσε να περικυκλώσει την πλατεία στις 12 Μαρτίου, αφού δέχτηκε βαριές απώλειες από σοβιετικούς ελεύθερους σκοπευτές και άλλους αμυνόμενους. Όταν καταλήφθηκε η πλατεία, μετονομάστηκε σε Platz der Leibstandarte. Την ίδια νύχτα το 30 τάγμα του 2ου Συντάγματος Γρεναδιέρων Πάντσερ, υπό τις διαταγές του Γιόακιμ Πάιπερ ενώθηκε με το 2ο Τάγμα στην πλατεία Ντζερζίνσκι και επιτέθηκαν νότια, διασχίζοντας τον ποταμό Χάρκοφ δημιουργώντας προγεφύρωμα και ανοίγοντας τον δρόμο προς τη Λεωφόρο Μόσχας. Εν τω μεταξύ, η αριστερή πτέρυγα της μεραρχίας είχε φτάσει στην διασταύρωση των οδών εξόδου Βολτσάνσκ και Τσουγκούγιεφ, γυρνώντας σε αμυντική διάταξη και αποκρούοντας ένα αριθμό σοβιετικών αντεπιθέσεων.
Την επόμενη μέρα, η Leibstandarte επιτέθηκε νότια προς τον ποταμό Χάρκοφ και το προγεφύρωμα του Πάιπερ, εκκαθαρίζοντας την σοβιετική αντίσταση σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο. Σε μια προσπάθεια να παγιδεύσουν τους υπερασπιστές της πόλης στο κέντρο, το 1ο Τάγμα του 1ου Συντάγματος Γρεναδιέρων SS επανεισήλθε στην πόλη από την οδό εξόδου Βολτσάνσκ. Την ίδια ώρα, οι δυνάμεις του Πάιπερ κατάφεραν να προχωρήσουν προς τα νότια, με βαριές απώλειες εξαιτίας της δριμείας σοβιετικής αντίστασης και να ενωθεί με την αριστερή πτέρυγα στην διασταύρωση Βολτσάνσκ και το Τσεγκούγιεφ. Παρόλο που η πλειοψηφία της μεραρχίας Das Reich είχε μέχρι εκείνη την στιγμή απεμπλακεί από την πόλη, ένα σύνταγμα γρεναδιέρων Πάντσερ παρέμεινε ώστε να εκκαθαρίσει την νοτιοανατολική γωνία της πόλης, εξαλείφοντας την αντίσταση μέχρι το τέλος της ημέρας. Με αυτό, τα δύο τρίτα της πόλης ήταν πλέον υπό γερμανικό έλεγχο.
Οι μάχες στην πόλη άρχισαν να σταματούν στις 14 Μαρτίου. Η Leibstandarte πέρασε την μέρα εκκαθαρίζοντας τα υπολείμματα σοβιετικής αντίστασης προωθούμενη ανατολικά με ευρύ μέτωπο. Στο τέλος της ημέρας ολόκληρη η πόλη ήταν υπό τον έλεγχο των Γερμανών. Παρά την ανακοίνωση ότι η πόλη είχε πέσει, οι μάχες συνεχίστηκαν στις 15 και 16 Μαρτίου, καθώς οι γερμανικές μονάδες εκκαθάριζαν υπολείμματα αντίστασης στο συγκρότημα εργοστασίων τρακτέρ στις νότιες παρυφές της πόλης.
Αποτελέσματα
Η Γερμανική εκστρατεία του Ντονέτς στοίχισε στον Κόκκινο Στρατό 52 μεραρχίες, συμπεριλαμβανομένων 70.000-80.000 απώλειες σε προσωπικό. Απ' αυτές τις απώλειες, υπολογίζεται ότι 45.200 νεκροί ή αγνοούμενοι, ενώ 41.200 ήταν τραυματίες. Μεταξύ Απριλίου και Ιουλίου 1943, ο Κόκκινος Στρατός ανέκτησε τις δυνάμεις του στην περιοχή και ετοιμάστηκε για την επακόλουθη ανανέωση της γερμανικής επίθεσης, που έγινε γνωστή ως Μάχη του Κουρσκ. Οι συνολικές γερμανικές απώλειες είναι πιο δύσκολο να υπολογιστούν, αλλά υπάρχουν στοιχεία από την εξέταση των απωλειών του Σώματος Πάντσερ SS, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εκλεκτές μεραρχίες των Waffen-SS συχνά αναπτύσσονταν εκεί που αναμένονταν οι σκληρότερες μάχες. Μέχρι τις 27 Μαρτίου, υπολογίζεται ότι το Σώμα Πάντσερ SS είχε χάσει περίπου το 44% της δύναμής του, συμπεριλαμβανομένων και περίπου 160 αξιωματικών και περίπου 4.300 οπλίτες και βαθμοφόροι.
Καθώς το Σώμα Πάντσερ SS άρχισε να βγαίνει από την πόλη, ενεπλάκη με σοβιετικές μονάδες που βρίσκονταν στα νοτιοδυτικά της πόλης, συμπεριλαμβανομένων της 17η Ταξιαρχίας NKVD, της 19ης Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων και της 25ης Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων Φρουρών. Οι προσπάθειες του Κόκκινου Στρατού να επανακτήσει επικοινωνία με τα υπολείμματα της 3ης Στρατιάς Αρμάτων συνεχίστηκαν, μάταια όμως. Στις 14-15 Μαρτίου δόθηκε σ' αυτές τις δυνάμεις η άδεια να υποχωρήσουν στον ποταμό Ντονέτς. Η 40η και 69η Στρατιές είχαν εμπλακεί από τις 13 Μαρτίου με την μεραρχία Grossdeutschland, και είχαν χωριστεί από την γερμανική προώθηση. Μετά την πτώση του Χαρκόβου, οι σοβιετικές άμυνες στον Ντονέτς κατέρρευσαν, επιτρέποντας στις δυνάμεις του Μανστάιν να προωθηθούν προς το Μπέλγκοροντ στις 17 Μαρτίου, και να το καταλάβουν την επόμενη μέρα. Εντούτοις ο καιρός και η εξάντληση ανάγκασαν την αντεπίθεση του Μανστάιν να σταματήσει σύντομα μετά από αυτό, παρά τις φιλοδοξίες του στρατάρχη να επιτεθεί και στην προεξοχή του Κουρσκ, η οποία είχε δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα της επανακατάληψης του Χαρκόβου και του Μπέλγκοροντ.
Μετά την επιτυχία των Γερμανών στο Χάρκοβο, παρουσιάστηκαν δύο επιλογές στον Χίτλερ. Η πρώτη ήταν να περιμένει την αναπόφευκτη ανανέωση της σοβιετικής αντεπίθεσης και να διεξάγει άλλη μία παρόμοια με του Χαρκόβου επιχείρηση, επιτρέποντας στον Κόκκινο Στρατό να κερδίσει έδαφος, να εκταθεί και μετά να αντεπιτεθεί και να τον περικυκλώσει. Η δεύτερη ήταν να διεξάγει μια μεγάλη επίθεση με τις Ομάδες Στρατιών Νότος και Κέντρο ενάντια στην προεξοχή του Κουρσκ. Τελικώς ο Χίτλερ επέλεξε την δεύτερη λύση, πράγμα που οδήγησε στη Μάχη του Κουρσκ.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Σοβιετική Ένωση
Στρατιωτικό Ελικοδρόμιο Μπράιαντ
Το Στρατιωτικό Ελικοδρόμιο Μπράιαντ (IATA: FRN, ICAO: PAFR, FAA LID: FRN), γνωστό και ως Αεροπορική Βάση Μπράιαντ, είναι στρατιωτική εγκατάσταση των Ηνωμένων Πολιτειών, που τοποθετείται στο Φόρτ Ρίτσαρντσον της Αλάσκας και κοντά στην πόλη Άνκορεϊτζ. Διαθέτει ένα ασφάλτινο διάδρομο διαστάσεων 1.273 x 30 μέτρα.
Η εγκατάσταση βρίσκεται σε υψόμετρο 115 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σε αυτήν έχουν βάση 70 αεροσκάφη, εκ των οποίων τα 52 είναι στρατιωτικά, τα 15 ειναι μονοκινητήρια και τα 3 ειναι πολυκινητήρια.
Θανάσης Χατζής
Ο Θανάσης Χατζής (Αμύνταιο, 1905 - Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 1982) ήταν ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, αντιστασιακός και μαχητής του ΔΣΕ.
Βιογραφικό
Ο Θανάσης Χατζής γεννήθηκε το 1905 στο Αμύνταιο της Φλώρινας. Η οικογένειά του, αγροτική και σχετικά εύπορη, ήταν δοσμένη εκείνα τα χρόνια στον Μακεδονικό Αγώνα για την υπεράσπιση των ελληνικών πληθυσμών από τη βουλγαρική εθνικιστική δράση. Αποτέλεσμα της έκθεσής της στα μάτια των οθωμανικών αρχών ήταν να διωχθεί από τους Τούρκους και να βρεθεί φτωχή στη Θεσσαλονίκη.
Ο Χατζής τελείωσε το Γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη όπου ήρθε σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Έγινε μέλος του ΚΚΕ και έπειτα πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη οδοντιατρική Σχολή. Αναδείχθηκε στις μεγάλες φοιτητικές απεργίες του 1929-30 σαν ηγετικό στέλεχος της νεολαίας. Στη συνέχεια, σαν επαγγελματικό στέλεχος του ΚΚΕ, δούλεψε σε οργανώσεις της Αθήνας, του Πειραιά και της επαρχίας.
Για την επαναστατική του δράση φυλακίστηκε και την περίοδο της Μεταξικής Δικτατορίας στάλθηκε στην Ακροναυπλία. Δραπέτευσε στις αρχές της Κατοχής και εργάστηκε για την οργανωτική αναγέννηση του ΚΚΕ. Εντάχθηκε στο ΕΑΜ από την ίδρυσή του και αργότερα εξελέγη γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ. Τη θέση αυτή διατήρησε μέχρι τον Αύγουστο του 1944, όταν διαφώνησε με τη Συνθήκη του Λιβάνου και αντικαταστάθηκε από τον Παρτσαλίδη.
Ο Χατζής έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά και μετά στάλθηκε σαν υπεύθυνος του ΚΚΕ στη Στερεά Ελλάδα και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε γραμματέας της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μακεδονίας-Θράκης. Το καλοκαίρι του 1946 συνελήφθη και εξορίστηκε στην Ικαρία μαζί με άλλα στελέχη της Αριστεράς. Το 1947 δραπέτευσε από την Ικαρία και πέρασε στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ). Στην 5η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, τον Δεκέμβριο του 1948, διαφώνησε με την ηγεσία του κόμματος και απομακρύνθηκε από την Κεντρική Επιτροπή.
Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο εγκαταστάθηκε σαν πολιτικός πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση, όπου ήρθε σε ρήξη με τον Ζαχαριάδη και διαγράφηκε από το ΚΚΕ. Μετά τη καθαίρεση του Ζαχαριάδη το 1956 επανήλθε ενεργά στο κόμμα για να διαγραφεί και πάλι στην 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1958). Επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα το 1974 και πέθανε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 1982. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 18 Νοεμβρίου. Συνέγραψε το τετράτομο έργο Η νικηφόρα επανάσταση που χάθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Εβαρίστο ντε Κίρικο
Βιογραφία
Πρόκειται για τον γιο του Σικελού βαρώνου Τζόρτζιο Φιλιγκόνε ντι Κίρικο (1794-1875) και της κοντέσας Αδελαΐδας Μαμπιλί ι Μπουλινί (1799-1876), κόρης του Ισπανού προξένου στην Κέρκυρα, Δον Λορένζο Ελιοντόρο Μαμπιλί ι Μπουλινί (1763-1853), αρχικά από το Αλικάντε, γιος του εμπόρου Χουάν Χοσέ Ελιοντόρο ντε Μπουλινί ι Μαμπιλί (1735-1800). παντρεύτηκε τη Τζέμα Τσερβέτο, μια γυναίκα από τη Γένουα από την οποία απέκτησε τρία παιδιά, ένα κορίτσι που δεν επιβίωσε και δύο άνδρες, τον ζωγράφο Τζόρτζιο και τον συγγραφέα Αντρέα. Μετά την αποφοίτησή του στην Μηχανική, ο ίδιος προσανατολίστηκε προς τον τομέα των μεταφορών, ιδιαίτερα για τις σιδηροδρομικές μεταφορές.
Στις 10 Ιουλίου 1888, απέκτησε τον πρώτο του γιο εκεί, τον Τζόρτζιο.
Μετά την ολοκλήρωση των δύο κύριων γραμμών μετρικού εύρους, είχε την ευθύνη να κατασκευάσει έναν μικρότερο, στενότερο σιδηρόδρομο εύρους 600 χιλιοστών, ο οποίος θα του επέτρεπε να ξανασυναντά τις δύσβατες πλαγιές του Πηλίου και να το χτίσει άμεσα με τους εργάτες της δικής του επιχείρησης. Η γραμμή είχε 2 σήραγγες και 9 γέφυρες. Αυτή η γέφυρα εξακολουθεί να ονομάζεται Γέφυρα ντε Κίρικο. Λόγω των καθηκόντων του μετακόμισε στην Αθήνα όπου το 1891 όπου απέκτησε το δεύτερο παιδί του. Το 1899 μεταβίβασε όλη την οικογένεια στην Αθήνα για να παρακολουθήσει καλύτερα το σιδηροδρομικό έργο στη Θεσσαλονίκη, του οποίου είχε διοριστεί επόπτης. Πέθανε στην Αθήνα το 1905, λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του, όπως έγραψε ο γιος του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί μηχανικοί
Πλήρες διατεταγμένο σώμα
Στα μαθηματικά, ένα διατεταγμένο σώμα ονομάζεται πλήρες αν και μόνο αν ικανοποιεί την ιδιότητα του ελάχιστου άνω φράγματος.
Η ιδιότητα του ελάχιστου άνω φράγματος
Θεωρούμε ένα σύνολο διάφορο του κενού και άνω φραγμένο. Τότε αυτό διαθέτει κάποιο ελάχιστο άνω φράγμα \ S, ήτοι,
Η ιδιότητα του ελάχιστου άνω φράγματος είναι ισοδύναμη με δυο άλλες ιδιότητες,οι οποίες μερικές φορές αναφέρονται ως ο ορισμός της πληρότητας του \R.
Η ιδιότητα των ακολουθιών Cauchy
Αν είναι μια πραγματική ακολουθία Κωσύ τότε συγκλίνει.
Η ιδιότητα των εγκιβωτισμένων διαστημάτων
Αν είναι μια ακολουθία εγκιβωτισμένων κλειστών διαστημάτων (ήτοι, ) τα μήκη των οποίων τείνουν στο μηδέν,τότε υπάρχει μοναδικό στοιχείο \ x_0 τέτοιο ώστε x_0 \in L_i για κάθε φυσικό αριθμό \ i.
Παρατηρούμε ότι το σύνολο \mathbb{Q} δεν είναι πλήρες. Επί παραδείγματι,ας θεωρήσουμε το σύνολο. Το \ S είναι εκ των άνω φραγμένο από το 3 που είναι ρητός,αλλά δεν έχει ελάχιστο άνω φράγμα,γιατί αν είχε,θα έπρεπε να ισούται με το ελάχιστο άνω φράγμα του \mathbb{R} δηλαδή τον άρρητο αριθμό \sqrt 2.
Βιβλιογραφία (στα Αγγλικά)
Κατηγορία:Άλγεβρα
Οι τρεις Χάριτες
Οι τρεις Χάριτες είναι μια ελληνική κωμική σειρά που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel τις τηλεοπτικές περιόδους 1989-1990 (στο δεύτερο μισό της σεζόν), 1990-1991 και 1991-1992. Ήταν από τις πρώτες σειρές που προβλήθηκαν στη νεοσύστατη τότε ιδιωτική τηλεόραση.
Σημείωσε τεράστια επιτυχία, επιτυγχάνοντας εξαιρετικά υψηλά νούμερα τηλεθέασης και θεωρείται πλέον ως ένα από τα πιο πετυχημένα προγράμματα που έχει προβάλει ποτέ η ελληνική τηλεόραση. Η σειρά περιέγραφε την καθημερινότητα τριών αδερφών, οι οποίες αποφάσισαν να μείνουν στο ίδιο σπίτι, αλλά και όλα τα αστεία περιστατικά αυτής της συμβίωσης. Στη σειρά πρωταγωνιστούσαν η Άννα Παναγιωτοπούλου (Όλγα Χαρίτου-Παπαχαρίτου), η Νένα Μεντή (Μαρία Χαρίτου), η Μίνα Αδαμάκη (Ειρήνη Χαρίτου) και η Άννα Κυριακού (θεία Μπεμπέκα). Το σενάριο της σειράς υπέγραφαν οι Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου.
Τον Φεβρουάριο του 2017 ξεκίνησαν να προβάλλονται, διαδικτυακά, καινούργια επεισόδια διάρκειας 3 λεπτών ως διαφημιστική καμπάνια του καφέ Λουμίδη, γραμμένα από τους Ρέππα και Παπαθανασίου. Κάποια αποσπάσματα αυτών των επεισοδίων, πολύ μικρότερης διάρκειας, έχουν παιχτεί και στην τηλεόραση.
Το Mega πρόβαλλε δύο επεισόδια της σειράς στο πρόγραμμα των τελευταίων ωρών του, το βράδυ της 27ης Οκτωβρίου 2018, λίγες ώρες πριν την προσωρινή παύση λειτουργίας του, μαζί με Το δις εξαμαρτείν και τους Απαράδεκτους.
Υπόθεση
Στο πατρικό σπίτι της οικογένειας Χαρίτου κατοικούσε αρχικά μόνο η ανύπαντρη μικρότερη κόρη της οικογένειας, η Ειρήνη (Μίνα Αδαμάκη). Στο πρώτο επεισόδιο της σειράς, όμως, μετακομίζει στο ίδιο σπίτι η μεγαλύτερη και χήρα αδερφή της, η Όλγα (Άννα Παναγιωτοπούλου), μέχρι να ολοκληρωθεί η κατασκευή του νέου σπιτιού που χτίζει. Μολονότι αρχικά θεωρούσαν ότι η εγκατάστασή της θα ήταν προσωρινή, τελικώς έγινε μόνιμη για το σύνολο της σειράς. Ταυτόχρονα, η μεσαία κόρη, Μαρία (Νένα Μεντή), αποφασίζει να μετακομίσει και αυτή στο πατρικό της σπίτι και να μείνει με τις αδερφές της, επειδή έπιασε επ' αυτοφώρω το σύζυγό της, Γιάννη, με την καλύτερή της φίλη, Νάντια.
Σχεδόν καθημερινοί επισκέπτες των τριών αδερφών Χαρίτου, οι οποίες βρίσκονται γύρω στην ηλικία των 45, είναι η αδερφή του πατέρα τους και θεία τους, η Μπεμπέκα (Άννα Κυριακού), καθώς και ο αδερφός τους, ο Ανδρέας Χαρίτος (Μιχάλης Ρέππας). Επίσης, συχνές επισκέψεις κάνει στην Όλγα και η κόρη της, η Τέτη Παπαχαρίτου (Άννα Κουρή), η οποία σπουδάζει στο Λονδίνο (πρώτη συμμετοχή στο 4ο επεισόδιο, συνολικά σε 16 επεισόδια).
Εορτασμός των 20 ετών Mega Channel
Κατά τη διάρκεια του εορτασμού της 20ετούς παρουσίας του Mega, είχαν ανθίσει φήμες που ήθελαν τις «αδερφές Χαρίτου» να επιστρέφουν στη μικρή οθόνη. Αρχικά, είχε ανακοινωθεί από τους σεναριογράφους της σειράς, Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου, ότι ετοιμαζόταν το remake της σειράς για την τηλεοπτική σεζόν 2009-2010, με πρωταγωνίστριες αυτή τη φορά τη Μαρία Καβογιάννη, την Καίτη Κωνσταντίνου και τη Μαρία Λεκάκη. Σύντομα, η ιδέα αυτή εγκαταλείφθηκε και ανακοινώθηκε ότι, το Φεβρουάριο του 2010, θα προβάλλονταν 4 νέα επεισόδια, διάρκειας 45 λεπτών, στα οποία οι τρεις αδερφές θα μπλέκονταν σε μια νέα περιπέτεια, 20 χρόνια μετά την πρώτη τους εμφάνιση στην τηλεόραση. Στα 4 αυτά επεισόδια, θα πρωταγωνιστούσαν οι Άννα Παναγιωτοπούλου, Νένα Μεντή και Μίνα Αδαμάκη, όπως συνέβαινε και στην αρχική σειρά. Ωστόσο, και αυτό το σενάριο εγκαταλείφθηκε τελικώς, για οικονομικούς λόγους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Αντώνιος Τσίτας
Ο Αντώνιος Τσίτας (1874- ?) ήταν Έλληνας αθλητής της γυμναστικής, δεύτερος Ολυμπιονίκης το 1906.
Ήταν δεύτερος Ολυμπιονίκης στην Μεσολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα με την εθνική ομάδα της Διελκυστίνδας. Την υπόλοιπη εθνική ομάδα αποτελούσαν οι Βασίλειος Ψάχος, Γεώργιος Ψάχος, Κωνσταντίνος Λάζαρος, Σπυρίδων Λάζαρος, Σπυρίδων Βέλλας, Γεώργιος Παπαχρήστου, Κωνσταντίνος Παρνασσάς και Παναγιώτης Τριβουλίδας. Αδελφός του ήταν ο επίσης Ολυμπιονίκης Γεώργιος Τσίτας, ήταν αθλητής του Πανελληνίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της διελκυστίνδας Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου
ΣΝ Πονφερραδίνα
Η ΣΝ Πονφερραδίνα είναι μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Πονφερράδα. Ιδρύθηκε στις 7 Ιουνίου 1922. Συμμετέχει στη Σεγούντα Ντιβισιόν. Έδρα της ομάδας είναι το Ελ Τοραλίν, χωρητικότητας 8.800 θέσεων. Αριθμεί 3 συμμετοχές στη Σεγούντα Ντιβισιόν, 18 στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β και 46 στη Τερθέρα Ντιβισιόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:ΣΝ Πονφερραδίνα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1922
Λεοντάριο Παλλήνης
<mapframe latitude="37.9877" longitude="23.8541" zoom="14" width="400" height="400" align="right" /> Το Λεοντάριο  (γνωστό και ως Κάντζα ) είναι συνοικισμός της Παλλήνης. Η ονομασία της περιοχής προέρχεται από τον λέοντα της Παλλήνης που στήθηκε σε ανάμνηση της νίκης του Πεισίστρατου και των Πεισιστρατιδών, έπειτα από την επί Παλληνίδι μάχη, και που ακόμα και σήμερα μετά από 2500 χρόνια υπάρχει στην Κάντζα, στην Οδό Λεονταρίου της Παλλήνης. Στην περιοχή λέγεται ότι έζησε στην αρχαιότητα ο διάσημος ρήτορας Δημοσθένης.
Στο Λεοντάριο έχουν βρεθεί πολλές αρχαιότητες, όπως ο μαρμάρινος Λέων, ο οποίος ακόμη και σήμερα στέκει επιβλητικός στο προαύλιο του μεταβυζαντινού ναού του Αγίου Νικολάου. Ο ναός κτίστηκε πάνω στα ερείπια αρχαϊκού νεκροταφείου, που αποκαλύφθηκε μετά από ανασκαφές το 1986. Αποτελεί πλέον πόλο έλξης πολλών κατοίκων που αφήνουν το κέντρο της Αθήνας και την επιλέγουν ως τόπο μόνιμης εγκατάστασης, λόγω των πολλών και νέων συγκοινωνιακών έργων που έχουν γίνει στην ευρύτερη περιοχή και τη συνδέουν με το κέντρο της Αθήνας και το αεροδρόμιο. Επίσης, κατέστη γνωστή και από τους τηλεοπτικούς σταθμούς που εδρεύουν στην περιοχή όπως ο Alpha και το γειτονικό MAD TV.
Τοπογραφικά
Συνορεύει με το Κτήμα Καμπά και το Κτήμα Μάτσα, το οποίο δεν οικοδομήθηκε με την ίδια ευκολία καθώς περιβάλλεται από τις κεραίες και το Κέντρο Ερευνών της ΔΕΗ. Το κέντρο της συνοικίας εντοπίζεται στην πευκόφυτη πλατεία όπου εντοπίζεται το πάρκο της πόλης, περιοχή πλούσια σε πεζοδρόμους και καλαίσθητες γειτονιές. Επί της Λεωφόρου Λαυρίου, στα σύνορα με το κέντρο των Γλυκών Νερών, συγκεντρώνονται ποικίλα καταστήματα που αναπτύσσονται σταδιακά και χώροι εστίασης. Ο οικισμός συνεχίζει γύρω από το λοφίσκο, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται η μικρή πλατεία Καλλιθέας και γνωστό Κολλέγιο. Βόρεια της έκτασης αναπτύσσεται η γειτονιά Αγίου Νικολάου που ενσωματώνεται αρμονικά στη συνοικία.
Η περιοχή εξυπηρετείται από τα αστικά λεωφορεία του ΟΑΣΑ που ενώνουν την Παιανία, την Παλλήνη και τα Γλυκά Νερά με τους Σταθμούς της Δουκίσσης Πλακεντίας στα βορειοδυτικά και της Κάντζας στα ανατολικά.
Υπάρχει, επίσης, σύνδεση με το σιδηροδρομικό δίκτυο, μέσω του οποίου η Κάντζα συνδέεται με το Αεροδρόμιο "Ελ. Βενιζέλος", με τους σταθμούς Αθήνα(Σταθμός Λαρίσσης), Πειραιά και Άνω Λιόσια είτε με το Μετρό (γραμμή 3) ανά 30' προς Αγία Μαρίνα και Αεροδρόμιο. Σώζεται, τέλος, ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός της Κάντζας, που από το 1885 ως το 1957 εξυπηρετούσε τους επιβάτες της περιοχής προς Αθήνα και προς Λαύριο.
Πλατείες & Επισκέψιμοι Χώροι
Το Λεοντάριο εντοπίζεται πλησίον της Λεωφόρου Λαυρίου, στο ύψος των Γλυκών Νερών όπου εντοπίζονται τα κέντρα εστίασης. Το κεντρικό πάρκο της συνοικίας βρίσκεται στον οικιστικό ιστό, πέριξ του οποίου εκτείνονται καλαίσθητοι πεζόδρομοι, εικαστικές προσθήκες με έντονο το υδάτινο στοιχείο, γήπεδα και σχολικοί χώροι, ενώ ευδιάκριτος είναι και ο Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην κορυφή του λόφου.
Επιπλέον, ο επισκέπτης συναντά τον κόμβο της Οδού Αιόλου, την Πλατεία Καλλιθέας νότια και την Πλατεία Καλλιρρόης, ενώ ο οικισμός περιβάλλεται από πευκοδάση και ρέματα ανάμεσα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της περιοχής. Τα πηγάδια είναι οικείο στοιχείο της ευρύτερης περιοχής του Λεονταρίου, κάτι το οποίο φαίνεται να έχει επηρεάσει και την αρχιτεκτονική αισθητική των εξωτερικών χώρων των κατοικιών.
Εκπαιδευτικές, Αθλητικές & Θρησκευτικές Υποδομές
Στην περιοχή υπάρχει πληθώρα εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Συγκεκριμένα λειτουργούν το 3ο Δημοτικό Παλλήνης, 2ο Γυμνάσιο, η "Εράσμειος Ελληνογερμανική Σχολή", το "Μποδοσάκειο Δημοτικό" του Κολλεγίου Αθηνών και το "Λάτσειο Δημοτικό" του Κολλεγίου Ψυχικού. Στην περιοχή ανεγέρθηκε σύγχρονο αθλητικό κέντρο του Δήμου, ενώ οι κάτοικοι εξυπηρετούνται για τις λατρευτικές τους ανάγκες από το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Παλλήνης Αττικής
Ζλάτογκραντ
Το Ζλάτογκραντ (βουλγάρικα: Златоград, μεταφράζεται ως Χρυσούπολη ή η πόλη του Χρυσού) είναι μια πόλη στη νότια Βουλγαρία, 60 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Σμόλυαν, στα σύνορα με την Ελλάδα. Την πόλη διαρρέει ο ποταμός Βάρμπιτσα, παραπόταμος του Άρδα.
Ο πληθυσμός του Ζλάτογκραντ είναι 8.444 και στην πόλη υπάρχουν δύο θρησκευτικές κοινότητες: η κοινότητα των ορθόδοξων χριστιανών και η κοινότητα των μουσουλμάνων. Τουριστικό ενδιαφέρον έχει η επίσκεψη στο Εθνολογικό Συγκρότημα - μουσείο του Ζλάτογκραντ. Το Εθνολογικό συγκρότημα είναι ιδιωτικό και εγκαινιάστηκε στις 24 Μαΐου 2001. Δημιουργήθηκε από τον μηχανικό-ιδιώτη Alexander Mitushev σε συνεργασία με τον Δήμο του Ζλάτογκραντ. Εκτός από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των κτηρίων, στο συγκρότημα ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφτεί εκθέσεις εθνολογικού ενδιαφέροντος (π.χ. παραδοσιακές φορεσιές ) αλλά και να παρακολουθήσει αναβιώσεις εθίμων (όπως του παραδοσιακού γάμου ).
Στις 15 Ιανουαρίου 2010 εγκαινιάστηκε η διασυνοριακή γραμμή Θερμών Ξάνθης με το Ζλάτογκραντ. Το άνοιγμα της συνοριακής διάβασης Ζλάτογκραντ - Θέρμες Ξάνθης, σύμφωνα με τον δήμαρχο της πόλης Μίροσλαβ Γιάντσεφ, έχει αυξήσει τον τουρισμό της περιοχής.
Γεωγραφία
Το Ζλάτογκραντ βρίσκεται σε μια κοιλάδα μεταξύ του ανατολικού και κεντρικού ορεινού όγκου της Ροδόπης.
Το κλίμα του δήμου ανήκει στην κλιματική περιοχή του μεταβατικού-μεσογειακού. Οι ορυκτοί πόροι περιλαμβάνουν μεταλλεύματα μολύβδου-ψευδαργύρου.
Η περιοχή του δήμου διασχίζεται από τον ποταμό Βάρμπιτσα, που έχει μήκος 98,1 χιλιόμετρα και η λεκάνη απορροής του είναι 1.202,8 τετ. χιλ. Οι Νεντέλινσκα και Κούσλενσκα είναι παραπόταμοι του Βάρμπιτσα. Υπάρχουν δύο τεχνητές λίμνες με φράγματα, η «Ζλάτογκραντ» με χωρητικότητα 4,4 εκατομ. κ.μ. νερού και η «Χασίντερε» με 0,4 εκατομ. κ.μ.
Τα δάση καταλαμβάνουν έκταση 144,60 τετρ. χιλ. Είδη όπως οξιά, γαύρος, βελανιδιά, σημύδα και κρανιά είναι περισσότερο διαδεδομένα στα δάση πλατύφυλλων. Κωνοφόρα δέντρα που επικρατούν είναι η ερυθρελάτη, η ελάτη, η λευκή και η μαύρη πεύκη. Η γεωργία καταλαμβάνει 25 τετρ. χιλ. και η καλλιεργήσιμη γη είναι 12 τετρ. χιλ.. Οι καλλιέργειες που αναπτύσσονται στο δήμο είναι καπνός, πατάτες, λαχανικά και φράουλες (αντιπρόσωποι πολυετών φυτών). Υπάρχει μια μικρή λίμνη που ονομάζεται «Ερμα Ρέκα» που απέχει 8 χιλιόμετρα από την πόλη του Ζλάτογκραντ και 5 χιλιόμετρα από το χωριό Ερμα Ρέκα. Ο δήμος είναι πλούσιος σε υπόγειους πόρους. Στην περιοχή του Ερμα Ρέκα υπάρχει γεωθερμική πηγή ζεστού μεταλλικού νερού.
Ο βράχος του Ζλάτογκραντ
Ο βράχος-κορυφή ύψους 250 μέτρα στο Νησί Λίβινγκστον -62.61083°N, -60.09778°W της Ανταρτικής έχει ονομαστεί Ζλάτογκραντ προς τιμή της βουλγάρικης ομάδας που έκανε εκεί την τοπογραφική έρευνα Tangra 2004/05.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ελλάδας-Βουλγαρίας
Νέα Μάκρη
Η Νέα Μάκρη είναι κωμόπολη της βορειοανατολικής Αττικής. Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Μαραθώνα.
Θέση
Η Νέα Μάκρη συνορεύει βόρεια με τον Μαραθώνα, νότια με τη Ραφήνα, δυτικά με τον ορεινό όγκο του Πεντελικού και τον Διόνυσο, ενώ βρέχεται ανατολικά από το Νότιο Ευβοϊκό σε μήκος ακτών 14 χλμ. περίπου. Το κέντρο της πόλης απέχει από την Αθήνα 32 χλμ. μέσω των Λεωφόρων Μεσογείων και Μαραθώνος. Από το Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» απέχει 12 χλμ. μέσω της Λεωφόρου Μαραθώνος και Αττικής Οδού. Προσβάσεις έχει ακόμα από την Παλαιά Πεντέλη μέσω της Λεωφόρου Πεντέλης και από Κηφισιά και Εκάλη μέσω της Λεωφόρου Διονύσου.
Ιστορία
Η Νέα Μάκρη ιδρύθηκε το 1924, από τον Αντώνιο Τζιζή, όταν έφθασαν οι πρώτοι κάτοικοί της, πρόσφυγες από τα παράλια της Λυκίας της Μικράς Ασίας, από τις ιωνικές κωμοπόλεις Μάκρη. Οι πρόσφυγες πήγαν να ζήσουν στη Ξυλοκέριζα Αττικής το 1923 στην περιοχή που είναι γνωστή σήμερα ως Αγία Μαρίνα, το πρώτο βήμα ήταν η απαλλοτρίωση της βαλτώδους περιοχής από τα οικόπεδα που ήταν μέχρι τότε ιδιοκτησία της Μονής Πεντέλης έργο της επαναστατικής κυβέρνησης Ν.Πλαστήρα. Οι πρόσφυγες βρήκαν στην περιοχή μερικές οικογένειες Σαρακατσάνων κτηνοτρόφων στις περιοχές Ξυλοκέριζα και Ανατολή όπως επίσης άλλες 7 οικογένειες προσφύγων που έφτασαν από τη Σμύρνη στον πρώτο διωγμό των χριστιανών το 1913, σύμφωνα με απογραφή του 1920 το σύνολο των τότε κατοίκων της Ξυλοκέριζας ήταν 90. Οι πρόσφυγες απέκτησαν αμέσως άριστες σχέσεις με τους Σαρακατσάνους που τους βοήθησαν στην οικοδόμηση της νέας πόλης αλλά οι σχέσεις με τους κατοίκους του γειτονικού οικισμού του Μαραθώνα ήταν για πολλές δεκαετίες πολύ εχθρικές. Η οριστική διανομή των κτημάτων ολοκληρώθηκε το 1931 τα κτήματα δόθηκαν με κλήρο σε 86 οικογένειες Μακρολιβησιανών, 6 οικογένειες Σμυρνιών και λίγους ακτήμονες, το 1948 έγινε η τελευταία διανομή σε στρατεύσιμους του Ελληνο - Αλβανικού πολέμου και ακτήμονες.
Τα πρώτα χρόνια ήταν καθαρά αγροτικός οικισμός που στην πορεία απέκτησε μεγάλη ανάπτυξη. Οι πρόσφυγες συνάντησαν πολλές δυσκολίες από τη μορφολογία της περιοχής με τους βάλτους και τους πυκνούς θάμνους. Μετά την περίοδο της Κατοχής ξεκίνησαν οι πρώτες σοβαρές προσπάθειες για την εκβιομηχάνιση του οικισμού με αύξηση της εμπορικής δραστηριότητας των επιχειρηματιών της Νέας Μάκρης και την κατασκευή πολλών τουβλοκάμινων.
Η πιο σοβαρή προσπάθεια έγινε από τον επιχειρηματία Χαρίτωνα Τριανταφυλλόπουλο με την κατασκευή εργοστασίου προιόντων πορσελάνης (1953) και πυρίμαχων υλικών με πρώτες ύλες από ιδιόκτητα ορυχεία του επιχειρηματία στη Μήλο. Το εργοστάσιο πορσελάνης του Τριανταφυλλόπουλου ήταν για 15 χρόνια ο βασικός προμηθευτής της ΔΕΗ σε πυρίμαχα υλικά, εξυπηρετούσε πλήθος από εργάτες της Νέας Μάκρης και των γύρω περιοχών, έκλεισε (1969) λόγω υπέρογκων χρεών του επιχειρηματία στην Τράπεζα Πειραιώς. Την ίδια εποχή το 1953 άρχισε να κατασκευάζεται στα βόρεια της Νέας Μάκρης η Αμερικάνικη Βάση Τηλεπικοινωνιών που βρισκόταν σε διαρκή επικοινωνία με άλλες Αμερικάνικες βάσεις στην περιοχή της Πεντέλης, οι βάσεις λειτούργησαν ως το 1990 τότε έκλεισαν για να γίνει στη θέση τους το μεγάλο αθλητικό κέντρο. Η οικιστική, οικονομική και τουριστική ανάπτυξη της Νέας Μάκρης τα τελευταία χρόνια υπήρξε ραγδαία. Έχει έκταση 36.662 στρέμματα και ο μόνιμος πληθυσμός της ανέρχεται στους 13.986 κατοίκους. Ως παραθεριστικό κέντρο, το καλοκαίρι, ξεπερνά τους 55.000 - 60.000 κατοίκους μιας και έχει χιλιάδες μόνιμους παραθεριστές που διαθέτουν εξοχική κατοικία.
Διοικητικές μεταβολές
Σχεδόν από την αρχή της ίδρυσής της η Νέα Μάκρη αποτέλεσε έδρα οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης. Το 1926 συστάθηκε η κοινότητα Νέας Μάκρης η οποία αποσπάστηκε από την κοινότητα Μαραθώνα στην οποία ανήκε μέχρι και τότε. Έδρα της ορίστηκε η Νέα Μάκρη και μέσα στα όριά της συμπεριέλαβε τους οικισμούς Μάτι Αττικής, Αγία Μαρίνα (πρώην Γεροτσακούλι), Ανατολή (πρώην Ραπεντόσα), Άγιος Ανδρέας, Ζούμπερι, Ξυλοκέριζα και Βάλτος ενώ αργότερα εντάχθηκε στην κοινότητα ο Νέος Βουτζάς. Το 1990 η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο ο οποίος παρέμεινε αμετάβλητος και μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας.
Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 20.000 κατοίκους. Ιδρύθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες από τη Μάκρη της Μικράς Ασίας.
Η πορεία του πληθυσμού:
Συνοικίες
Η Νέα Μάκρη είναι μια κεντρική πόλη της Ανατολικής Αττικής που συνδυάζει αστικά χαρακτηριστικά και παραθεριστικό χαρακτήρα σε σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο με τη Λεωφόρο Μαραθώνος που συνδέει τη Νέα Μάκρη με το κέντρο της Αθήνας και την Οδό Διονύσου που συνδέει τη Νέα Μάκρη με τα βόρεια προάστια της Αθήνας. Οι δυο κεντρικοί οδικοί άξονες διασταυρώνονται πάνω από το κέντρο της πόλης, λίγο νότια από το Αθλητικό Πάρκο - πρώην Αμερικάνικη Βάση. Το κέντρο της πόλης είναι καθαρά αστική περιοχή με έντονη κίνηση όλο τον χρόνο, στην παραλιακή Λεωφόρο Ποσειδώνος βρίσκονται αμέτρητες καφετέριες ενώ τα εστιατόρια και οι ψησταριές βρίσκονται εσωτερικά κοντά στην κεντρική πλατεία, πολλά πολυκαταστήματα και ψησταριές βρίσκονται κατά μήκος της Λεωφόρου Μαραθώνος.
Ζούμπερι
Το Ζούμπερι αποτελεί ανεξάρτητη συνοικία του Δήμου Νέας Μάκρης.
Αγία Μαρίνα
Βρίσκεται στα νότια του Δήμου Νέας Μάκρης γύρω από τη Λεωφόρο Μαραθώνος και την ομώνυμη εκκλησία, συνορεύει βόρεια με το Ζούμπερι, νότια με το Μάτι Αττικής, δυτικά με την Πεντέλη και ανατολικά βρέχεται από τον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο βρίσκεται μεταξύ των δρόμων Σπύρου Λούη στα βόρεια και Μιλτιάδου στα νότια. Η περιοχή της Αγίας Μαρίνας ανατολικά της Λεωφόρου Μαραθώνος που τη χωρίζει στη μέση είναι ακατοίκητη και δασική, στο δασικό τμήμα βρίσκονται οι αθλητικές εγκαταστάσεις, το Δημοτικό Γήπεδο Αγίας Μαρίνας, το Γυμνάσιο και όλες οι κατασκηνώσεις.
Μάτι
Το Μάτι Αττικής αποτελεί ανεξάρτητη συνοικία του Δήμου Νέας Μάκρης. Το Μάτι είναι παραθεριστικός οικισμός στο δήμο Μαραθώνος της Ανατολικής Αττικής, στα διοικητικά όρια της Δημοτικής Ενότητας Νέας Μάκρης, στο νοτιότερο σημείο των συνόρων με τη Ραφήνα. Εξυπηρετείται συγκοινωνιακά από τη Λεωφόρο Μαραθώνος, μέσω λεωφορειακών γραμμών ΚΤΕΛ και από τη λεωφορειακή γραμμή 310 του ΟΑΣΑ. Την ονομασία του έλαβε, πιθανώς, λόγω της επιβλητικής θέας προς τη θάλασσα. Ανήκε πάντοτε διοικητικά στο Δήμο Νέας Μάκρης, παρότι βρίσκεται σε πιο κοντινή απόσταση με τη γειτονική Ραφήνα. Στις πυρκαγιές του 2018 το Μάτι καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, με τελικό απολογισμό 102 νεκρούς.
Άγιος Ανδρέας
Είναι στρατιωτικός οικισμός που πήρε το όνομα του από το ομώνυμο εκκλησάκι που βρίσκεται στην παραλία του οικισμού, γύρω από την περιοχή υπάρχουν μεγάλα κέντρα διασκέδασης, ψαροταβέρνες και το μεγάλο στρατόπεδο Κέντρα Αποκατάστασης Απωλειών Υγείας (ΚΑΑΥ) Αγίου Ανδρέα. Τα ΚΑΑΥ είναι στρατόπεδα με χρήση τουλάχιστον παραθεριστικού χαρακτήρα για τους στρατιωτικούς και τις οικογένειες τους, βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα σε παραλιακές κυρίως περιοχές και λειτουργούν συνήθως τους θερινούς μήνες. Τα ΚΑΑΥ Αγίου Ανδρέα ανακαινίστηκαν την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Εκκλησίες της Νέας Μάκρης
Η εκκλησία της Νέας Μάκρης δεν υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής όπως όλες οι νοτιότερες περιοχές της Αττικής αλλά στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος - Ε' Αρχιερατική Περιφέρεια Νέας Μάκρης. Η Νέα Μάκρη έχει 3 μεγάλους ενοριακούς ναούς τον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στο κέντρο της πόλης που ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του '80, τον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνας στα νότια την ομώνυμη συνοικία που θεμελιώθηκε το 1967 και ολοκληρώθηκε η ανέγερση της το 1997 και ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου στο Μάτι Αττικής. Ο Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης είναι ο πολιούχος της πόλης ενώ ο Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας επίσης και οι δυο πάνω στη Λεωφόρο Μαραθώνος είναι ο περισσότερο δημοφιλής περιλαμβάνοντας τις συνοικίες Ζούμπερι, Αγία Μαρίνα και Άγιο Ανδρέα. Το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα βρίσκεται στην παραλία της στρατιωτικής συνοικίας και το εκκλησάκι Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στο Ζούμπερι.
Η Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ βρίσκεται στα διοικητικά όρια της Νέας Μάκρης σε ορεινό σημείο, στους ανατολικούς πρόποδες της Πεντέλης στη θέση Ξυλοκέριζα. Στη θέση αυτή υπήρχαν τον 10ο αιώνα μ.χ. ανδρικές μονές. Η μονή αναφερόταν σαν γυναικεία στα έγγραφα του Πατριάρχη Νεόφυτου (1611), ανασυγκροτήθηκε σαν γυναικεία αμέσως μετά την κατοχή (1950) από τη μοναχή Μακαρία Δεσύπρη με το όνομα "Γέννησις της Θεοτόκου" μετονομάστηκε με υπουργικό διάταγμα σε Ι.Μ.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (1975). Το 1950 η μοναχή Μακαρία Δεσύπρη από την Τήνο ανακάλυψε μέσα στη μονή τα λείψανα του Αγίου Εφραίμ που κρεμάστηκε από τους Τούρκους το 1426 σε ηλικία 42 ετών, από τότε η μονή έγινε εξαιρετικά δημοφιλής και τόπος προσκυνήματος από όλη την Ελλάδα.
Η πρώην Αμερικάνικη Βάση
Η Νέα Μάκρη ήταν γνωστή τις περασμένες δεκαετίες για την πρώην μεγάλη Αμερικάνικη βάση Τηλεπικοινωνιών στα βόρεια της πόλης, σε απόσταση περίπου 8,5 km από την κορυφή της Πεντέλης που λειτουργούσε ως το 1990 χρονιά που έκλεισε για να μετατραπεί σήμερα σε αθλητικό πάρκο. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1953, επικοινωνούσε με άλλες τηλεπικοινωνιακές βάσεις της Πεντέλης με τη διαφορά ότι η βάση της Νέας Μάκρης ήταν καθαρά Αμερικάνικη σε αντίθεση με τις άλλες βάσεις της Πεντέλης που χρησιμοποιούσε το ΝΑΤΟ και το Ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Οι βάσεις ήταν υπόγειες, δεν είχε γίνει γνωστή η κατασκευή τους στο κοινό για λόγους ασφάλειας εξυπηρετούσε τηλεπικοινωνιακή υποστήριξη στον έκτο στόλο, τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο και τις Αμερικανικές δυνάμεις στη νοτιοανατολική Ασία.
Η λειτουργία της σταμάτησε το 1990 με πρωτοβουλία των ίδιων των Αμερικάνων επειδή λόγω θέσης δεν εξυπηρετούσε επαρκώς τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις, στη θέση τους κατασκευάστηκε το Αθλητικό και Πολιτιστικό Πάρκο Νέας Μάκρης. Το Αθλητικό και Πολιτιστικό Πάρκο Νέας Μάκρης αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο αθλητικό συγκρότημα της Ανατολικής Αττικής στη θέση της παλιάς Αμερικάνικης βάσης, σε μια έκταση περίπου 40 στρεμμάτων. Η είσοδος είναι από τη Λεωφόρο Μαραθώνος με πολύ εύκολη πρόσβαση, διαθέτει εκτός από τα γήπεδα κλειστή αίθουσα κινηματογράφου 350 θέσεων, ανοιχτό αμφιθέατρο 800 θέσεων, κυλικεία, καφετέρια, γραφεία διοίκησης και 250 θέσεις parking.
Οι κατασκηνώσεις της Νέας Μάκρης
Στη νότια περιοχή της Νέας Μάκρης συγκεκριμένα εκεί που υπάρχει συνάντηση των οικισμών Άγιος Ανδρέας, Αγία Μαρίνα και Ζούμπερι ανατολικά της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας και του Δημοτικού Γηπέδου μέχρι τη θάλασσα με κέντρο την οδό Αγίας Μαρίνας υπάρχει ένας αχανής χώρος συνεχόμενων κατασκηνώσεων. Τα Κονάκια είναι το πρώτο κατασκηνωτικό κέντρο αμέσως πίσω από το Δημοτικό Γήπεδο σε ένα περιφραγμένο πευκόφυτο δάσος 65 στρεμμάτων, είναι κατασκηνωτικό - εκπαιδευτικό κέντρο ιδιοκτησία του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού και εποπτεύεται από το Τμήμα Ακίνητης Περιουσίας σε συνεργασία με το Τμήμα Κατασκηνώσεων του ΣΕΟ. Διαθέτει ασφαλείς υπαίθριους χώρους για ομαδικά παιγνίδια. Το Προσκοπικό Κέντρο του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων (Σ.Ε.Π.) βρίσκεται ανατολικότερα από τα Κονάκια, εκτείνεται μέχρι τη Λεωφόρο Ποσειδώνος σε ένα φυσικό πευκόφυτο περιβάλλον 47 στρεμμάτων. Στους χώρους του Σ.Ε.Π. γίνονται εκπαιδευτικά μαθήματα, σεμινάρια και συνέδρια με προσκόπους του εξωτερικού, κοιτώνες φιλοξενίας 30 ατόμων, κλιματισμό, χώρους υγιεινής και εστίασης.
Οι Παιδικές Κατασκηνώσεις Δήμου Αθηναίων Αγίου Ανδρέα βρίσκονται νότια από τις δυο προηγούμενες στην απέναντι πλευρά της Οδού Αγίας Μαρίνας σε μια αχανή έκταση 180 στρεμμάτων μια από τις μεγαλύτερες κατασκηνώσεις των Βαλκανίων με άρτιο εξοπλισμό και αθλητικές εγκαταστάσεις. Φιλοξενούν εκατοντάδες παιδιά κάθε καλοκαίρι σε 4 περιόδους των 15 ημερών, διαθέτει ειδικό σύστημα ασφάλειας το "Θεμιστοκλής" για την εκκένωση του οικισμού σε περίοδο έκτακτης ανάγκης. Το 2001 οι κατασκηνώσεις διέκοψαν τη λειτουργία τους λόγω προετοιμασίας για τη φιλοξενία ξένων επισήμων στους Ολυμπιακούς Αγώνες, μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 αν και ο οργανισμός είχε δεσμευτεί για την άμεση επιστροφή του χώρου στον Δήμο Αθηναίων καθυστέρησε πολλά χρόνια, η επιστροφή έγινε μόλις το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αττικής
Αναστάσιος Μεγαλομύστακας
Ο Αναστάσιος Μεγαλομύστακας (Σέρρες, 1988) είναι Έλληνας ελεύθερος επαγγελματίας (συνιδιοκτήτης βρεφονηπιακού σταθμού) και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου την περίοδο 2015 - 2019, ενώ ήταν ο νεότερος σε ηλικία βουλευτής στην σύνθεση της τότε βουλής. Έλκει την καταγωγή του από το Κάτω Μετόχι Σερρών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1988 και σπούδασε Νηπιαγωγός στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Διετέλεσε πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Κάτω Μετοχίου Σερρών. Στις δημοτικές εκλογές του 2014 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του δημάρχου Σερρών, Πέτρου Αγγελίδη.
Εξελέγη βουλευτής Σερρών τον Σεπτέμβριο του 2015 με την Ένωση Κεντρώων, στο ψηφοδέλτιο της οποίας στις Σέρρες ήταν επικεφαλής.
Λίγο μετά την εκλογή του ως βουλευτής, παραιτήθηκε από δημοτικός σύμβουλος Σερρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κεντρώων
Κώστας Μπακογιάννης
Ο Κώστας Μπακογιάννης (γενν. 16 Μαρτίου 1978, Αθήνα) είναι Έλληνας πολιτικός και εν ενεργεία δήμαρχος Αθηναίων από τον Σεπτέμβριο του 2019. Έχει διατελέσει δήμαρχος Καρπενησίου (2011–2014) και περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας (2014–2019).
Βιογραφία
Ο Κώστας Μπακογιάννης γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1978 στην Αθήνα. Είναι γιος του δημοσιογράφου και πολιτικού Παύλου Μπακογιάννη και της υπουργού και βουλευτού της Νέας Δημοκρατίας, Ντόρας Μπακογιάννη. Είναι επίσης εγγονός του πρώην Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και ανιψιός του Κυριάκου Μητσοτάκη, εν ενεργεία Πρωθυπουργού. Ο πατέρας του, Παύλος, δολοφονήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου του 1989 από την τρομοκρατική οργάνωση "17 Νοέμβρη".
Ο Κώστας Μπακογιάννης, έχει σπουδάσει (BA) Ιστορία και Διεθνείς Σχέσεις το 2000 στο Πανεπιστήμιο Μπράουν στο Ρόουντ Άιλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές (MPA) στη Δημόσια Διοίκηση και τις Πολιτικές Επιστήμες το 2004 στη σχολή Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.
Υπηρέτησε στις Ειδικές Δυνάμεις του Ελληνικού Στρατού ως καταδρομέας-αλεξιπτωτιστής.
Διετέλεσε δήμαρχος Καρπενησίου (2011–2014) καθώς και περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας (2014–2019).
Παράλληλα, είναι αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης, μέλος του European Council on Foreign Relations ενώ συμμετέχει στο συμβούλιο προσωπικοτήτων του Ελληνικού Δικτύου Λύσεων για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη των Ηνωμένων Εθνών.
Επαγγελματική καριέρα
Έχει εργαστεί ως στέλεχος σε Διεθνείς Οργανισμούς, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες (2000-2001) και η Παγκόσμια Τράπεζα στο Κόσσοβο (2005–2006), ενώ διετέλεσε ειδικός συνεργάτης στο Υπουργείο Εξωτερικών (2006–2008).
Στον ιδιωτικό τομέα εργάστηκε ως σύμβουλος επιχειρήσεων στην Boston Consulting Group (2004-2005), αλλά και ως διευθυντικό στέλεχος και εταίρος σε ιδιωτική εταιρία Επενδυτικών Σχέσεων και Εταιρικής Επικοινωνίας στην Αθήνα (2008–2010).[3 ]
Δήμαρχος Καρπενησίου
Τον Αύγουστο του 2010, ο Κώστας Μπακογιάννης ανακοίνωσε ότι θα είναι ανεξάρτητος υποψήφιος Δήμαρχος στο Δήμο Καρπενησίου στην Ευρυτανία, τόπο καταγωγής του πατέρα του. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 2010, ο Κώστας Μπακογιάννης εκλέγεται Δήμαρχος Καρπενησίου από τον α΄ γύρο με ποσοστό 54,3%.
Ως Δήμαρχος Καρπενησίου άλλαξε την όψη της πόλης του Καρπενησίου, με την υλοποίηση του έργου της ανάπλασης του εμπορικού κέντρου (2011–2014), έργο το οποίο βραβεύτηκε στον Διεθνή Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό «UIA Friendly and Inclusive Spaces Awards – Φιλικοί και Ανοιχτοί Χώροι σε όλους» που διεξάγεται κάθε τρία χρόνια από την «International Union of Architects – Διεθνή Ένωση Αρχιτεκτόνων»
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, έδωσε οριστική λύση στη διαχείριση των απορριμμάτων ολόκληρης της Ευρυτανίας με την κατασκευή του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (2014), ενώ ανέπτυξε από το μηδέν ένα ευρύ δίκτυο κοινωνικών δομών για την ενίσχυση των ασθενέστερων ομάδων του πληθυσμού (2011–2014).
Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας
Στις αρχές του 2014, έχοντας ολοκληρώσει τη θητεία του στο Δήμο Καρπενησίου, ο Κώστας Μπακογιάννης ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφιος Περιφερειάρχης στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Στις 25 Μαΐου 2014 ο Κώστας Μπακογιάννης αναδείχθηκε νικητής των αυτοδιοικητικών εκλογών με ποσοστό 56,06%, με τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ, Ευάγγελο Αποστόλου δεύτερο.
Ως Περιφερειάρχης έχει καταφέρει να ολοκληρώσει το νέο Νοσοκομείο Χαλκίδας, εξασφαλίζοντας χρηματοδότηση για ένα έργο που παρέμενε σε στασιμότητα επί σειρά ετών ενώ, παράλληλα, με το έργο που ήδη υλοποιεί έχει θέσει τις βάσεις για σημαντικές παρεμβάσεις που αφορούν στην οικονομική ανάπτυξη και την δημιουργία σύγχρονων υποδομών στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.
Ίδρυσε τα Κέντρα Υποστήριξης Επιχειρήσεων που στηρίζουν έμπρακτα την επιχειρηματική δραστηριότητα στη Στερεά Ελλάδα. Ξεκίνησε το αναπτυξιακό έργο της εγκατάστασης δικτύων διανομής φυσικού αερίου στα μεγάλα αστικά κέντρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Υλοποιεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο εξυγίανσης και απορρύπανσης της περιοχής του Ασωπού, που μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνει τη σύσταση Ειδικού Κλιμακίου Ελέγχου Ποιότητας Περιβάλλοντος (ΚΕΠΠΕ), τη λειτουργία του Παρατηρητηρίου Περιβάλλοντος και του Παρατηρητηρίου Υγείας, τη δημιουργία Βιομηχανικού και περιβαλλοντικού μητρώου, τη μελέτη εντοπισμού της ρύπανσης και οριοθέτησης της κοίτης του ποταμού και τη δημιουργία ενός Επιχειρηματικού πάρκου εξυγίανσης και μίας Ολοκληρωμένης Χωρικής Επένδυσης. Ως περιφερειάρχης ξεκίνησε τη λειτουργία ενός καινοτόμου προγράμματος άμεσης κοινωνικής παρέμβασης, με την ονομασία «Γέφυρα», για τη παροχή υλικής και οικονομικής βοήθειας σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες του πληθυσμού, όπως για παράδειγμα επιδόματα για σχολικά είδη σε παιδιά της Α' Δημοτικού, δωρεάν γεύματα σε μαθητές κ.α. Δίνοντας έμφαση στον πολιτισμό και την τουριστική ανάπτυξη θέσπισε το πρώτο περιφερειακό Film Office για την προσέλκυση εγχώριων και διεθνών παραγωγών.
Δήμαρχος Αθηναίων
Στις 5 Νοεμβρίου 2018 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 στην Αθήνα με τον συνδυασμό του «Αθήνα ψηλά».
Στη συνέχεια, η υποψηφιότητά του υποστηρίχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία και το Ποτάμι.
Στον πρώτο γύρο των εκλογών (26 Μαΐου 2019) έλαβε ποσοστό 42,65%, 88.916 ψήφους και 21 έδρες με συμμετοχή του 58,96% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, ενώ και στον δεύτερο γύρο (2 Ιουνίου 2019) αναδείχθηκε νικητής έναντι του αντιπάλου του, Νάσου Ηλιόπουλου, με ποσοστό 65,25% και 96.660 ψήφους με συμμετοχή 44,83% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων και έχει αναλάβει τα καθήκοντά του από την 1η Σεπτεμβρίου 2019.
Ψηφιακός Μετασχηματισμός
Κατά τη δημαρχεία του Μπακογιάννη ο ψηφιακός μετασχηματισμός Δήμος Αθηναίων που υπέστη ο Δήμος Αθηναίων έφτασε το 100% των υπηρεσιών που παρέχει ο Δήμος, συνολικά 207 διαδικασίες. Τα σημαντικότερα ψηφιακά προγράμματα εντάχθηκαν στο τεχνικό δελτίο του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και χρηματοδοτήθηκαν με 19.8 εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Υποδομές
Κατά το έτος 2023, ο Δήμος Αθηναίων υπερδιπλασίασε το επενδυτικό του πρόγραμμα, κυρίως για έργα υποδομών. Έργα των επενδύσεων υποδομών, αφορούν στην ανάπλαση πεζοδρομίων, ανάπλαση αθλητικών εγκαταστάσεων και παιδικών χαρών.
Μεγάλος Περίπατος
Τον Μάιο του 2020 ξεκίνησε το έργο "Μεγάλος Περίπατος της Αθήνας" με στόχο την επέκταση πεζοδρομίων σε οδικούς άξονες του κέντρου της Αθήνας, την απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων σε άλλους όπως η Λεωφόρος Βασιλίσσης Όλγας, και τη δημιουργία χώρων πρασίνου κατά μήκος των αξόνων αυτών. Ο Δήμαρχος δέχθηκε έντονη κριτική για προχειρότητα στον σχεδιασμό, προμήθεια υπερ-κοστολογημένου αστικού εξοπλισμού και αδιαφανή διαγωνισμό. Τον Ιούνιο του 2020 ο πρόεδρος της δημοτικής παράταξης Ελληνική Αυγή για την Αθήνα Ηλίας Κασιδιάρης του υπέβαλε μήνυση για απάτη και απιστία σχετικά με τον μεγάλο περίπατο. H υπόθεση τελικά αρχειοθετήθηκε από την εισαγγελεία. O Δήμαρχος, δήλωσε για σημεία του έργου πώς "βγήκε και δεν βγήκε" ωστόσο οι εργασίες της πρώτης φάσης, κατά τον Ιούλιο του 2022, συνεχίζουν, ωστόσο να βρίσκονται σε εξέλιξη, και οι κατασκευές να γίνονται μόνιμες. Η πρώτη φάση του έργου κόστισε 2 εκατομμύρια ευρώ. Τον Αύγουστο του 2022 παραδόθηκε η πρώτη μόνιμη ανάπλαση, της Πλατείας Συντάγματος ενώ συνεχίζεται η ανάπλαση μικρού τμήματος της οδού Πανεπιστημίου. Από τον Φεβρουάριο 2023 ξεκίνησε η τελική ανάπλαση της λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας.
Διπλή ανάπλαση
Τον Ιούλιο του 2022 οριστικοποιήθηκε το έργο της «Διπλής Ανάπλασης» που αφορά στην κατασκευή νέου γηπέδου για τον Παναθηναϊκό στην περιοχή του Βοτανικού και την ανάπλαση της περιοχής του τρέχοντος γηπέδου της ομάδας Απόστολος Νικολαΐδης, με αρχικό εκτιμώμενο χρόνο παράδοσης το 2025, που το 2023 μετατέθηκε για το 2026, κατά την έναρξη των εργασιών στο χώρο του γηπέδου. Η παρέμβαση αφορά περίπου 93 στρέμματα, και θα χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο ανάκαμψης.
Καθαριότητα
Από το Σεπτέμβριο του 2019 με πρωτοβουλία του Δημάρχου Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη ξεκίνησε η αναβάθμιση του εξοπλισμού και η εντατικοποίηση των δράσεων καθαρισμού στην πόλη της Αθήνας. Πριν το τέλος του 2019 οι εργαζόμενοι της Διεύθυνσης Καθαριότητας εφοδιάστηκαν με νέες στολές και εξοπλισμό. Κατά τη διάρκεια του 2020 ο Δήμος Αθηναίων εφοδιάστηκε με 35 καινούρια πλυστικά οχήματα, 10 νέες υδροφόρες για καθαριότητα-απολύμανση και 900 καινούργιους κάδους απορριμμάτων. Το 2021 έγινε προμήθεια 37 νέων ηλεκτρικών σκουπών τελευταίας τεχνολογίας και 250 σύγχρονων χειραμαξιδίων οδοκαθαρισμού. Επιπλέον το 2022 τοποθετήθηκαν 2.200 νέοι μεταλλικοί κάδοι απορριμμάτων σε όλες τις Δημοτικές Κοινότητες της Αθήνας.
Κοινωνικές υπηρεσίες
Κατά τη δημαρχεία του Κώστα Μπακογιάννη λειτούργησε στον δήμο Αθηναίων το Κέντρο Δημοτικών Ιατρείων καθώς και τρία νέα δημοτικά Ιατρεία, το Κέντρο για την Καταπολέμηση της Έμφυλης Βίας και των Πολλαπλών Διακρίσεων, και το Κέντρο Ένταξης Μεταναστών.
Στην ίδια θητεία ξεκίνησε την λειτουργία του το Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων του δήμου Αθηναίων που διευθύνεται από το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ). Λειτουργεί ως υπνωτήριο, ξενώνας φιλοξενίας και κέντρο ημέρας. Παράλληλα το 2021 ξεκίνησαν τη δράση τους Μονάδες Εποπετευόμενης Χρήσης Ναρκωτικών σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ με στόχο την αποτελεσματική διαχείριση και αντιμετώπιση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Από τον Απρίλιο του 2020 ο Δήμος Αθηναίων λειτουργεί τον ξενώνα για άστεγους χρήστες «Ιονίς», όπου φιλοξενούνται σε ξεχωριστά δωμάτια 75 χρήστες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Καρπενησίου Κατηγορία:Οικογένεια Μητσοτάκη Κατηγορία:Έλληνες περιφερειάρχες Κατηγορία:Οικογένεια Βενιζέλου Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Σπυρίδων Βέλλας
Ο Σπυρίδων Βέλλας (1883- 1950) ήταν Έλληνας αθλητής της γυμναστικής και δεύτερος Ολυμπιονίκης το 1906.
Παραπομπές
Βέλλας Βέλλας
ΣΝ Ουρένσε
Η ΣΝ Ουρένσε είναι μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ουρένσε, Γαλικία. Ιδρύθηκε το 1952. Συμμετέχει στη Segunda División B – Group 1. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Ο Couto, χωρητικότητας 5659 θεατών. Μετράει 13 συμμετοχές στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 23 στη Segunda División B και 24 στη Tercera División.