cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιντεοπαιχνίδια στην Ινδία
Η ινδική αγορά βιντεοπαιχνιδιών είναι πολύ διαφορετική. Παρόλο που υπάρχει ένας τομέας από σκληρούς παίκτες, υπάρχουν ακόμα πολλοί παίκτες που παίζουν παιχνίδια με φυσίγγια σε συσκευές τηλεόρασης και φορητές συσκευές. Αυτό έχει οδηγήσει στη διάδοση των πειρατικών, μεταχειρισμένων και άλλων τύπων παιχνιδιών για την κάλυψη των αναγκών ενός ευρέος φάσματος καταναλωτών με διαφορετική πρόσβαση σε χρήματα και πληροφορίες. Με ποσοστό πειρατείας λογισμικών και κονσολών πάνω από 80% και με ρυθμό διείσδυσης υπολογιστών που εξακολουθεί να είναι χαμηλός, η αγορά των βιντεοπαιχνιδιών της Ινδίας είναι πολύ πίσω από τον υπόλοιπο κόσμο, με τους εκδότες και διανομείς βιντεοπαιχνιδιών να αγωνίζονται να βρουν τη θέση τους. Η καθυστέρηση αυτή εξηγείται επίσης από το γεγονός ότι η χώρα δεν έχει παραδοσιακά ποτέ μια πραγματική κουλτούρα βιντεοπαιχνιδιών. Ωστόσο, η κατάσταση αυτή αλλάζει λόγω της αύξησης του μέσου εισοδήματος των Ινδών και της αύξησης του ενδιαφέροντος για το διαδίκτυο και την ψυχαγωγία.
Όπως η Κίνα και η Νότια Κορέα, η Ινδία βιώνει έντονη ανάπτυξη στα διαδικτυακά παιχνίδια. Με περίπου 400 εκατομμύρια χρήστες Διαδικτύου, η χώρα προσελκύει ενδιαφέρον από την διαδικτυακή βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών, η οποία είναι δύσκολο να χακαριστεί. Τον Οκτώβριο του 2005, η Level Up! Games ήταν η πρώτη που διένειμε ένα μαζικό διαδικτυακό παιχνίδι με πολλούς παίκτες στην Ινδία με το "Ragnarok Online" και σύντομα ακολουθήθηκαν από άλλες εταιρείες όπως η Syfy με το παιχνίδι Α3. Τα τελευταία είναι νοτιοκορεατικά παιχνίδια τα περιεχόμενα των οποίων έχουν προσαρμοστεί προκειμένου να ευχαριστήσουν τους ανθρώπους της χώρας. Ωστόσο, αυτά τα παιχνίδια ήταν μέτρια επιτυχημένα, με περίπου 10.000 το 2006. Καθώς οι επενδύσεις συνεχίζουν να αυξάνονται, ωστόσο, η αγορά των βιντεοπαιχνιδιών αναμένεται να αυξηθεί ραγδαία στην Ινδία.
Ένας από τους παράγοντες που οδηγούν στην ανάπτυξη της αγοράς βιντεοπαιχνιδιών είναι ο μεγάλος αριθμός των ίντερνετ καφέ. Η χώρα έχει πράγματι πάνω από 100.000 το 2006, από τα οποία το 40% χρησιμοποιείται για διαδικτυακά παιχνίδια. Τα βιντεοπαιχνίδια διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξή τους, προσελκύοντας και διατηρώντας πελάτες και αντίθετα τα ίντερνετ καφέ συμβάλλουν στην προώθηση των βιντεοπαιχνιδιών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ινδίας Ινδια
Μελίντα ΜακΓκρο
Βιογραφία
Η μικρότερη από τρεις κόρες, μεγάλωσε στο Κέμπριτζ και στο Ντόβερ, στην περιοχή της Βοστώνης. Ο πατέρας της ήταν διπλωμάτης στο Γραφείο Διεθνούς Ανάπτυξης πριν γίνει ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στην Βοστώνη. Φοίτησε στο Buckingham Browne & Nichols School στο Κέμπριτζ και ξεκίνησε την καριέρα της στην υποκριτική με το Παιδικό Θέατρο της Βοστώνης.
Μετά την φοίτησή της στο Bennington College, η ΜακΓκρό έγινε δεκτή στην Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο (μία από τις μόλις επτά γυναίκες που έγιναν δεκτές εκείνη την χρονιά). Ακολούθησαν οι θεατρικές εμφανίσεις της στο West End και αλλού στην Βρετανία, μεταξύ των οποίων στα Don Carlos, The Foreigner και Twelfth Night. Επέστρεψε στις ΗΠΑ το 1990.
Προσωπική ζωή
Η ΜακΓκρό είναι παντρεμένη με τον συνθέτη Στηβ Πίρσον και έχουν μια κόρη, την Λούσυ. Συμμετέχουν στο συγκρότημα του Πίρσον Jambo, το οποίο ερμηνεύει μουσική για παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Εουγκένιους Μπόντο
Ο Εουγκένιους Μπόντο (πολωνικά: Eugeniusz Bodo), γεννημένος ως Μπόχνταν Γιουτζίν Γιούνοντ (Bohdan Eugène Junod) (28 Δεκεμβρίου 1899 – 7 Οκτωβρίου 1943) ήταν Πολωνός σκηνοθέτης, παραγωγός και ένας από τους πιο δημοφιλείς Πολωνούς ηθοποιούς και κωμικούς του Μεσοπολέμου. Πρωταγωνίστησε σε μερικές από τις πιο δημοφιλείς πολωνικές κινηματογραφικές παραγωγές της δεκαετίας του 1930, μεταξύ των οποίων οι Jego ekscelencja subiekt, Czy Lucyna to dziewczyna? και Pieśniarz Warszawy (Η τραγουδίστρια της Βαρσοβίας).
Ήταν επιδέξιος τραγουδιστής και έγινε σύμβολο της πολωνικής μουσικής κωμωδίας και «σύμβολο του πολωνικού εμπορικού κινηματογράφου». Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, έγινε επίσης επιτυχημένος επιχειρηματίας – συνιδιοκτήτης ενός επιτυχημένου κινηματογραφικού στούντιο, ενός καφέ και μιας εταιρείας παραγωγής. Συνελήφθη από το Σοβιετικό ΛΚΕΥ στον απόηχο της γερμανικής και σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία και χάθηκε στο σοβιετικό Γκουλάγκ.
Βιογραφία
Ο Μπόχνταν Γιουτζίν Γιούνοντ γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1899. Η γενέτειρά του είναι αβέβαιη. Οι πηγές ονομάζουν τις Βαρσοβία, Λοτζ και Γενεύη. Η μητέρα του ήταν η Γιαντβίγκα Άννα Ντορότα, το γένος Ντιλέφκσα. Ο πατέρας του, Τεόντορ Γιούνοντ, ήταν Ελβετός πολίτης που μετακόμισε στη ρωσοκρατούμενη Πολωνία και το 1903 εγκαταστάθηκε στο Λοτζ. Εκεί άνοιξε μια επιθεώρηση-κινηματογράφο, το Urania – το πρώτο μόνιμο κινηματοθέατρο στην πόλη. Εκεί, ο Μπόντο έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή, σε ηλικία έξι ετών.
Το 1917 ο Γιούνοντ μετακόμισε στο Πόζναν όπου εντάχθηκε στο "Teatr Apollo". Το 1919 (με το νέο καλλιτεχνικό όνομα Εουγκένιους Μπόντο, το επώνυμο που δημιουργήθηκε από τα αρχικά του δικού του ονόματος, Μπόχνταν και της μητέρας του, Ντορότα) άρχισε να παίζει σε διάφορα θέατρα, βαριετέ και καμπαρέ με έδρα τη Βαρσοβία (Qui Pro Quo, Perskie Oko και Cyrulik Warszawski είναι τα πιο διάσημα). Έπαιξε επίσης μεγάλους ρόλους στο «Πολωνικό Θέατρο» (Teatr Polski) με έδρα τη Βαρσοβία και στο "Teatr Lutnia" με έδρα το Βίλνο. μικρογραφία| Ο Εουγκένιους Μπόντο το 1935 Είναι περισσότερο γνωστός για τους κινηματογραφικούς του ρόλους. Έπαιξε σε περισσότερες από τριάντα ταινίες. Το ντεμπούτο του στην οθόνη ήταν μια βωβή ταινία του 1925, Rywale. Με την έλευση της ταινίας ήχου, ο Μπόντο έγινε μέσα σε λίγα χρόνια ένας από τους πιο γνωστούς Πολωνούς ηθοποιούς. Εμφανιζόμενος συνήθως σε μουσικές κωμωδίες, ήδη το 1932 ψηφίστηκε ο Βασιλιάς των Πολωνών Ηθοποιών από τους αναγνώστες του περιοδικού Film. Η δημοτικότητά του αυξήθηκε μετά από τρεις κωμωδίες: Αυτού εξοχότης, ο πωλητής το 1933, Αυτού εξοχότης, ο σοφέρ το 1935 (και οι δύο σε σκηνοθεσία Μίχαου Βασίνσκι και συμπρωταγωνίστρια την Ίνα Μπενίτα) και Είναι η Λούσινα κορίτσι; το 1934 (συμπρωταγωνιστεί η Γιαντβίγκα Σμοσάρσκα). Εμφανιζόμενος πάντα καλοντυμένος, το 1936 ο Μπόντο τιμήθηκε με τον τίτλο του Βασιλιά του Στυλ από τους αναγνώστες του περιοδικού Film.
Το 1931, ο Μπόντο έγινε συνιδρυτής του κινηματογραφικού στούντιο B.W.B. και, το 1933, άνοιξε την ιδιωτική εταιρεία παραγωγών "Urania", που πήρε το όνομά του από τον κινηματογράφο του πατέρα του στο Λοτζ. Η πιο γνωστή ταινία του ήταν η Piętro wyżej το το 1937, την οποία έγραψε και παρήγαγε ο ίδιος. Στις 10 Ιανουαρίου 1939, ο Μπόντο με τον επιχειρηματικό του εταίρο, Ζίγκμουντ Βοϊτσιεχόφσκι, άνοιξαν ένα εστιατόριο και μία καφετέρια - το "Café Bodo" - στην αριστοκρατική Οδό Πιερατσκιέγκο (Pierackiego) της Βαρσοβίας (σύγχρονη Φόκσαλ). Εκείνη την εποχή η δημοτικότητά του έφτασε πολύ πέρα από τα σύνορα της Πολωνίας, σε βαθμό που ο γιουγκοσλαβικός τύπος τον ονόμασε Πολωνό Μωρίς Σεβαλιέ. Ο ίδιος ο Μπόντο περιόδευσε στη Γερμανία προωθώντας πολωνικές ταινίες μεγάλου μήκους στην αγορά αυτή. μικρογραφία|250x250εσ| Ο Εουγκένιους Μπόντο μετά τη σύλληψη από το ΛΚΕΥ. Τελευταία φωτογραφία εναλλ.=|μικρογραφία|333x333εσ| Ο συμβολικός τάφος του Εουγκένιους Μπόντο στο [[Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία.]] Κατά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία οργάνωσε ρεσιτάλ για τους Πολωνούς στρατιώτες και πολίτες κατά την Πολιορκία της Βαρσοβίας. Κατόπιν κατέφυγε στο Λβουφ, όπου εντάχθηκε στο συγκρότημα Tea-Jazz με επικεφαλής τον Χένρικ Βαρς. Με αυτόν τον θίασο περιόδευσε στη Σοβιετική Ένωση το 1940 και δημοσίευσε επίσης έναν δίσκο που περιείχε ρωσόφωνες εκδοχές των τραγουδιών του. Ταυτόχρονα άρχισε τις προσπάθειες να εγκαταλείψει τη Σοβιετική Ένωση χρησιμοποιώντας το ελβετικό διαβατήριό του. Ωστόσο, λίγο μετά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση συνελήφθη από το ΛΚΕΥ και καταδικάστηκε σε 5 χρόνια σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας ως αποτέλεσμα της ανάκρισης του ΛΚΕΥ που διενεργήθηκε από τον αρχηγό της υπηρεσίας, Πιοτρ Φεντότοφ, που υπεγράφη στις 20 Οκτωβρίου 1942. Αρχικά φυλακίστηκε στη φυλακή Μπουτίρκα στη Μόσχα, δεν αφέθηκε ελεύθερος μετά τη Συμφωνία Σικόρσκι-Μάισκι, καθώς οι σοβιετικές αρχές υποστήριξαν ότι δεν ήταν Πολωνός αλλά Ελβετός πολίτης και ως εκ τούτου η Αμνηστία για τους Πολωνούς πολίτες στη Σοβιετική Ένωση δεν ίσχυε γι' αυτόν. Ο Μπόντο πέθανε από την πείνα στο δρόμο για ένα απομακρυσμένο σοβιετικό στρατόπεδο γκουλάγκ, στο Κότλας. Κηρύχθηκε νεκρός στις 7 Οκτωβρίου 1943.
Το πού βρισκόταν παρέμεινε άγνωστο για άλλα 50 χρόνια, καθώς πριν από την κατάρρευση του κομμουνισμού το 1989, οι Σοβιετικοί έδωσαν την ψευδή εκδοχή ότι ο Μπόντο είχε δολοφονηθεί από τους Γερμανούς το 1941. Αυτή η εκδοχή επαναλαμβάνεται ακόμη και σε ορισμένες σύγχρονες εκδόσεις. Μόνο το 1991 οι σοβιετικές αρχές αποκάλυψαν τη μοίρα του. Οι τραγικές συνθήκες γύρω από τον θάνατο του Μπόντο έγιναν το θέμα ενός ντοκιμαντέρ του Στανίσουαφ Γιανίτσκι, Eugeniusz Bodo: Za winy niepopełnione (Εουγκένιους Μπόντο: Για εγκλήματα που δεν διαπράχθηκαν). Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ του 1997 αναφέρεται σε μια ταινία του 1938 στην οποία πρωταγωνιστεί ο Μπόντο.
Τον Οκτώβριο του 2011 στο Κότλας, όπου πέθανε, έγιναν τα αποκαλυπτήρια ενός κενοτάφιου προς τιμήν του στο τοπικό νεκροταφείο.
Μικαέλλα Χάλιου
Η Μικαέλα Χάλιου (27 Αυγούστου 1991) είναι Κύπρια αθλήτρια του ποδοσφαίρου και αγωνίζεται ως επιθετικός στην ομάδα της Α' Κατηγορίας Λευκοθέα Λατσιών και στην Εθνική Ομάδα Γυναικών της Κύπρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Εθνική Κύπρου
Καστοριά
Η Καστοριά είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του Δήμου Καστοριάς και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς στη Δυτική Μακεδονία.
Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται στους 16.393 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Είναι χτισμένη πάνω σε χερσόνησο της λίμνης Ορεστιάδας, σε υψόμετρο 703 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, ανάμεσα στα βουνά Βίτσι και Γράμμο. Περιβάλλεται από την ομώνυμη λίμνη της και συνδέεται με την ξηρά μέσω μιας ευρύτερης λωρίδας γης από επιχωματώσεις, δίνοντας την εντύπωση νησιού.
Στη μακραίωνη ιστορία της, μιάμιση χιλιετία από κτίσεως της, γνώρισε πολιορκίες και κατακτήσεις από Βουλγάρους, Νορμανδούς και Τούρκους, διατηρώντας όμως μέχρι σήμερα σημαντικό αριθμό βυζαντινών εκκλησιών, κειμηλίων και αρχοντικών ως τεκμήρια της κατά καιρούς ακμής της, λόγω της επιτυχημένης εμπορίας και διακίνησης των γουναρικών σε σημαντικά κέντρα της Ευρώπης.
Όνομα
Ο Βυζαντινός ιστορικός της εποχής του Ιουστινιανού (527-565), Προκόπιος, αναφέρει πως η πόλη μεταφέρθηκε σε οχυρή θέση στη λίμνη, την οποία λίμνη ονομάζει, για πρώτη φορά, Καστορία. Για το όνομα της πόλης, αναφέρει πως ο Ιουστινιανός: «...καί τό όνομα, ὡς εἰκός, αφῆκε τῇ πόλει». Δεν είναι ξεκάθαρο αν με αυτή η φράση ο Προκόπιος εννοεί ότι την ονόμασε Ιουστινιανούπολη. Πάντως στον σύγχρονο του Ιουστινιανού, Συνέκδημο του Ιεροκλέους, αναφέρεται ακόμη ως Διοκλητιανούπολη. Με το ίδιο όνομα εμφανίζεται στο έργο Περί Βασιλείου Τάξεως του αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ' Πορφυρογέννητου (10ος αι.), ωστόσο η αναφορά αυτή θεωρείται αναχρονισμός.
Το όνομα της πόλης έχει συνδεθεί επίσης με τον Κάστορα, καθώς στην τοπική μυθολογία αναφέρεται πως κτίστηκε το 840 π.Χ. από τον αδελφό του Πολυδεύκη, μετά από χρησμό που έλαβε από το Μαντείο των Δελφών.
Απαρχές
Σε γειτονική περιοχή, κατά τον Βυζαντινό ιστορικό Προκόπιο, στο έργο του Περί κτισμάτων (553-555), βρισκόταν η «θεσσαλική» πόλη Διοκλητιανούπολη. Η Διοκλητιανούπολη έχει ταυτιστεί από τους αρχαιολόγους με αρχαία πόλη στην περιοχή Αρμενοχώρι η οποία ανακαλύφθηκε πρόσφατα, 4 χιλιόμετρα νότια της Καστοριάς. Η Καστοριά χτίστηκε στη θέση της αρχαίας πόλης Celetrum (Κέλετρον), που μνημονεύεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο (64 π.Χ.-17 μ.Χ.). Ο Τίτος Λίβιος δεν αναφέρει την ακριβή θέση της, ωστόσο όλοι οι ιστορικοί την ταυτίζουν με αυτή της σημερινής πόλης. Κατά τον Προκόπιο, η στρατηγική θέση και η φυσική ομορφιά της περιοχής προσείλκυσε το ενδιαφέρον των αυτοκρατόρων του Βυζαντίου. Ο Ιουστινιανός Α' μετέφερε εκείνη την πόλη σε «νησί» στο κέντρο της λίμνης και την περιέβαλε με διπλό τείχος, από το οποίο σήμερα μόνον σπαράγματα σώζονται. Το κάστρο αποτελούσαν δύο γραμμές τειχών που άρχιζαν από ένα μέρος της όχθης του λαιμού στα νότια, προχωρούσαν προς τη βόρεια όχθη της λίμνης και κατέληγαν στο ανατολικό μέρος της λίμνης. Εκεί το κάστρο γινόταν πιο φαρδύ και σχημάτιζε το ογκωδέστερο μέρος του νησιού, καταμεσίς της λίμνης.
Οθωμανική περίοδος
Η κατάληψη της Καστοριάς από τους Τούρκους τοποθετείται περίπου στο 1383. Έμεινε στην κατοχή τους επί περίπου πέντε αιώνες. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η περιοχή της Καστοριάς αναδείχτηκε σε κέντρο ελληνισμού διατηρώντας την εθνική συνείδηση, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα ήθη και τα έθιμα. Την εποχή αυτή η περιοχή ανέπτυξε έντονη οικονομική και εμπορική δραστηριότητα και γνώρισε άνθηση στις τέχνες και τα γράμματα. Ο Γεώργιος Καστοριώτης ή Γεώργιος Καστριώτης, επιφανής Καστοριανός που έφτασε ως το αξίωμα του μεγάλου κομίσου, ίδρυσε το 1705 στη συνοικία Μουζεμβίκη την εκκλησιαστική του σχολή και το 1708 μετακάλεσε από τη Βενετία τον αναγνωρισμένο λόγιο, θεολόγο και συγγραφέα Μεθόδιο Ανθρακίτη. Το 1710 ιδρύθηκε το Ανώτερον Σχολείον Κυρίτζη τη διεύθυνση του οποίου ανέλαβε ο Μεθόδιος Ανθρακίτης.
Προετοιμασία και Επανάσταση του 1821
Κατά την πρώτη κρίσιμη και αποφασιστική περίοδο της αφύπνισης του Γένους και της σφυρηλάτησης της εθνικής συνείδησης, συμμάρτυρες του Ρήγα Βελεστινλή ήταν οι δυο Καστοριανοί αδελφοί Ιωάννης και Παναγιώτης Εμμανουήλ. Στενός συνεργάτης του Ρήγα ήταν ο Γεώργιος Θεοχάρης, που λόγω του εγνωσμένου κύρους του και της αυστριακής υπηκοότητάς του απελάθηκε και προτίμησε τη Λειψία. Κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821 σημειώθηκαν αρκετές επιχειρήσεις στην περιοχή και ιδιαίτερα στο Βογατσικό. Καστοριανός ήταν ο οπλαρχηγός Ιωάννης Παπαρέσκας, ο οποίος πήρε μέρος στη σύνοδο της Μονής Δοβρά μαζί με άλλους οπλαρχηγούς της Μακεδονίας, ο Ευάγγελος Ιωάννου, ο Αναστάσιος Καρίτσης, ο Δήμος Παναγιώτου, οι Ναούμ Νικολάου, Κωνσταντίνος Νικολάου, Ιωάννης Καραμπίνας, Ευάγγελος Ιωάννου, Ζήσης Δημητρίου κ.α. Κατά τη διάρκεια των πολεμικών συρράξεων πέριξ της πόλης, στο Βογατσικό, την Κλεισούρα και το Άργος Ορεστικό, το 1822, μετά από διαταγή του Οθωμανού στρατιωτικού διοικητή Θεσσαλονίκης Μεχμέτ Εμίν (Εμπού Λουμπούτ), φυλακίστηκαν οι πρόκριτοι της Καστοριάς. Επίσης, εκτελέστηκαν ο ιερέας Θεόφιλος της ενορίας Καρύδη και άλλοι 10 Καστοριανοί. Το 1823 κατεδαφίστηκαν όλα τα καμπαναριά της πόλης, ως αντίποινα για τη συμμετοχή στην επανάσταση. Το 1825 ανέλαβε νέος τοπικός διοικητής ο Σαχίν Μπέης, ο οποίος το 1826 στάλθηκε με στρατιωτικό σώμα στην πολιορκία του Μεσολογγίου.
Μακεδονικές Επαναστάσεις του 1867 και 1878
Στα 1867, στα πλαίσια της τότε Μακεδονικής Επανάστασης, ιδρύθηκε, με πρωτεργάτη τον Αναστάσιο Πηχιών, η Εθνική Επιτροπή, με πρώτα μέλη τους γιατρούς Ιωάννη Σιώμο και Αργύριο Βούζα και τους Νικόλαο Τουτουντζή, Βασίλειο και Νικόλαο Ωρολογόπουλο Ρέτζη και Απόστολο Σαχίνη. Γρήγορα διευρύνθηκε, ιδιαίτερα προς την Κλεισούρα, όπου ο Πηχεών είχε διατελέσει δάσκαλος από το 1862 και είχε συνδεθεί τότε στενά με τον γνωστό γιατρό Ιωάννη Αργυρόπουλο. Η «Νέα Φιλική Εταιρεία», όπως ονομάσθηκε μετά τη διεύρυνσή της, απέβλεπε στο ξεσήκωμα της Μακεδονίας εναντίον των Τούρκων. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στα γεγονότα της Μακεδονικής Επανάστασης του 1878. Αρχές του 1888 συνελήφθησαν από τους Τούρκους δεκαπέντε Κλεισιουριώτες και περισσότεροι από σαράντα Καστοριανοί μαζί με Βογατσιώτες, Κορυτσιώτες κ.α. που οδηγήθηκαν τελικά στις φυλακές του Μοναστηρίου για να δικαστούν.
Μακεδονικός αγώνας
Κατά την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας (1870), ο Σουλτάνος της έδωσε το δικαίωμα να ιδρύσει μητρόπολη, εκεί όπου διέθετε την πλειοψηφία των 2/3 των πιστών ή ένα ναό αν την ακολουθούσε το 1/3 των πιστών με την πρόνοια της τιμωρίας όσων θα επιχειρούσαν να εκμεταλλευτούν τα παραπάνω για να ενσπείρουν διχόνοια και αναταραχή («Ἀν αὐτό ληφθῇ ὡς πρόσχημα διά τήν ἐνσπορᾶ διχόνοιας καί ἀναταραχής μεταξύ τὢν κατοίκων, οἱ ἔνοχοι τέτοιων ἐνεργειών θά τιμωρηθούν, σύμφωνα μέ τό νόμο»).
Η περιοχή της Καστοριάς αποτέλεσε τον πυρήνα προετοιμασίας και δράσης του ένοπλου απελευθερωτικού Μακεδονικού Αγώνα. Ήδη από το 1867, όπως προαναφέρθηκε, ιδρύθηκε η Εθνική Επιτροπή. Αν και στην πόλη της Καστοριάς ήταν αναμφισβήτητη η κυριαρχία του ελληνικού στοιχείου, σε αρκετά χωριά της υπαίθρου υπήρχε σταδιακή και αυξανόμενη βουλγαρική διείσδυση, μετά τη σύσταση της βουλγαρικής Εξαρχίας και ιδιαίτερα μετά τον ατυχή Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Φυσικό επακόλουθο ήταν να οργανωθεί και να ενταθεί, μετά την εξέγερση του Ίλιντεν, το 1903, η αντίσταση και να αναδειχθούν σημαντικές ιστορικές μορφές, όπως ο Παύλος Μελάς, ο Γερμανός Καραβαγγέλης και ο Ίων Δραγούμης. Σημαντικοί Καστοριανοί οπλαρχηγοί έδρασαν την περίοδο αυτή, όπως ο Αριστείδης Μαργαρίτης, ο Κωνσταντίνος Γκολογκίνας, ο Σπυρίδων Δούκης και ο Χρυσός Δούκης, ο δάσκαλος Βασίλειος Μελεγκάνος κ.α.
Νεότερη ιστορία
Η Καστοριά απελευθερώθηκε κατά τον Α' Βαλκανικό πόλεμο, στις 11 Νοεμβρίου του 1912 και ο Άγιος Μηνάς τιμάται ως ελευθερωτής και πολιούχος της πόλης.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την επακολουθήσασα υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, βάσει της Συνθήκης της Λωζάνης, αρχικά εγκαταστάθηκαν στον Νομό Καστοριάς 388 Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες. Στην Καστοριά ζούσαν 2.000 Τούρκοι. Μετά την αποχώρηση των Τούρκων έφθασαν στην πόλη της Καστοριάς (17-8-1924) 43 οικογένειες ψαράδων από την Απολλωνιάδα της Βιθυνίας, ύστερα από ενέργειες του τοπικού Γραφείου Εποικισμού, για να ασχοληθούν με το ψάρεμα στη λίμνη.
Η άλλοτε ανθηρή Εβραϊκή κοινότητα (κατά την επίσημη οθωμανική επετηρίδα του Βιλαετίου Μοναστηρίου του 1891, ζούσαν στην Καστοριά 5.615 κάτοικοι, από τους οποίους 774 ήταν Εβραίοι ) έπαψε να υφίσταται με τη βίαιη μεταφορά, κάτω από απάνθρωπες συνθήκες (24 Μαρτίου 1944), 763 Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης απ΄ όπου επέστρεψαν μόνον 35. Το 1830 χτίστηκε η τελευταία-χρονολογικά- Συναγωγή της Καστοριάς, η Μπεθ Καλ,Η Συναγωγή κατεδαφίζεται το 1948, το σχολείο λίγα χρόνια αργότερα. Το νεκροταφείο της κοινότητας, στην πηγή της Ντόμπλιτσας, δεν υπάρχει πια.
Ως συνέπεια της ελονοσίας, του υποσιτισμού και της αβιταμίνωσης, παρατηρήθηκε στην περιοχή ραγδαία αύξηση των περιστατικών φυματίωσης Ο γιατρός και τότε δήμαρχος της πόλης, Σαράντης Τσεμάνης, ως μάρτυρας κατηγορίας κατά των Ιταλών και Βουλγάρων εγκληματιών πολέμου στη Δυτική Μακεδονία το 1941-44 (π.χ. Ράβαλι, Άντον Κάλτσεφ) στην Αθήνα το 1946, προκάλεσε αίσθηση στο δικαστήριο, όταν με παλλόμενη φωνή είπε: «... η νεολαία της Δυτικής Μακεδονίας είναι καταδικασμένη εις τον δια φυματιώσεως θάνατον. Έχει κοκκινίσει το χώμα από τας αιμοπτύσεις. Η Καστοριά πρέπει να μεταβληθεί εις ένα απέραντον Σανατόριον, δια να γιάνη τα αγιάτρευτα, που ετσάκισαν, νιάτα της».
Οδικές Μεταφορές
Λίγο έξω από την πόλη διέρχεται ο αυτοκινητόδρομος 29 που συνδέει την Καστοριά με την Εγνατία Οδό και το συνοριακό σταθμό Κρυσταλλοπηγής. Ακόμα, η Καστοριά συνδέεται ανατολικά με το Αμύνταιο μέσω της Επαρχιακής οδού Καστοριάς - Αμυνταίου και βόρεια με τις Πρέσπες και τη Φλώρινα μέσω της Εθνικής Οδού 15 και της Εθνικής Οδού 2.
Το ΚΤΕΛ Καστοριάς εκτελεί καθημερινά δρομολόγια εντός περιφερειακής ενότητας (Νεστόριο, Άργος Ορεστικό, Πεντάβρυσο, Κορησό, Κλεισούρα, Γέρμα, Κορέστεια, Διποταμία, Ιεροπηγή) και για άλλες πόλεις της Μακεδονίας και της Ελλάδας. Ειδικότερα εκτελούνται δρομολόγια από και προς τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Κοζάνη, το Βόλο, τη Λάρισα, τη Λαμία, τα Ιωάννινα, το Αμύνταιο και τη Βέροια. Επίσης υπάρχει αστικό ΚΤΕΛ που εκτελεί καθημερινά δρομολόγια από και προς κοντινούς οικισμούς.
Αεροπορικές Μεταφορές
Σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από την πόλη της Καστοριάς, στο Άργος Ορεστικό, βρίσκεται ο Κρατικός Αερολιμένας Καστοριάς Αριστοτέλης, ο οποίος συνδέει την Καστοριά με την Κοζάνη και την Αθήνα.
Βιβλιοθήκη
Ο Δήμος Καστοριάς ίδρυσε τη βιβλιοθήκη του το 1925 και μέχρι το 1998 λειτουργούσε ως υπηρεσία του, ώσπου το 1999 έγινε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) και δόθηκε η ονομασία «Αθανάσιος Χριστόπουλος». Είναι μία μεγάλη και καλά οργανωμένη βιβλιοθήκη η οποία έμεινε κλειστή μόνο κατά τα χρόνια του πολέμου 1940-1945. Η συλλογή της καλύπτει τόσο την ελληνική όσο και την παγκόσμια λογοτεχνία με βιβλία που ανταποκρίνονται σε όλες τις θεματικές κατηγορίες και τις επιστήμες. Αποτελείται από 40.000 τόμους βιβλίων (πολλοί εξ αυτών με σπάνιο περιεχόμενο για τους ερευνητές της τοπικής ιστορίας), αντίγραφα σπάνιων χειρογράφων της Μητρόπολης, σπάνια παλαίτυπα, παλαιές φωτογραφίες και καρτ-ποστάλ του 19ου και 20ου αιώνα, 30 τίτλους περιοδικών και 15 τίτλους τοπικών εφημερίδων. Διατηρεί, επίσης αξιόλογη συλλογή οπτικοακουστικού υλικού με εκπαιδευτικό περιεχόμενο και CD-ROM. Εμπλουτίζεται διαρκώς με βιβλία, περιοδικά και οπτικοακουστικό υλικό από κάθε κατηγορία και δέχεται δωρεές υλικού είτε από ιδιώτες ή από άλλες βιβλιοθήκες έπειτα από καθορισμένα κριτήρια αξιολόγησης. Το εκπαιδευμένο προσωπικό της βιβλιοθήκης είναι αρμόδιο για τις βιβλιογραφική επεξεργασία του υλικού της και για την ταξινόμηση χρησιμοποιεί το Δεκαδικό Σύστημα Ταξινόμησης Dewey (DDC), για την καταλογογράφηση του τους Αγγλοαμερικάνικους Κανόνες Καταλογογράφησης (AACR2) και για τη θεματική περιγραφή του τις Καθιερωμένες Επικεφαλίδες της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου (LCSH).
Βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες
Η Καστοριά με τις περίπου 80 εκκλησίες της είναι η μόνη πόλη στην Ελλάδα που σώζει σε μεγάλο βαθμό αδιάλειπτα τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή μνήμη. Με εξαίρεση το Άγιον Όρος, μόνο στην Καστοριά υπάρχουν φορητές εικόνες της Κρητικής Σχολής και μάλιστα πρώιμης χρονολογίας. Οι εκκλησίες, οι τοιχογραφίες, οι φορητές εικόνες και τα αρχοντικά, είναι μάρτυρες οικονομικής ακμής και πολιτισμού σχεδόν 10 αιώνες περίπου. Η ανέγερση των εκκλησιών της Καστοριάς, όπως του Αγίου Γεωργίου (1085) από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Αλέξιο Κομνηνό, συνεχίστηκε από την εκάστοτε τοπική αριστοκρατία, όπως π.χ. οι εκκλησίες των Αγίων Αναργύρων και του Νικολάου Κασνίτζη. Το μοναστήρι της Μαυριώτισσας του 11ου αιώνα είναι τοιχογραφημένο και στην εξωτερική όψη, όπως συνηθίζεται στη Βόρεια Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Στις τοιχογραφίες του ναού, επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας, είχαν αφαιρεθεί τα μάτια από όλα τα εικονιζόμενα πρόσωπα.
Μερικές από τις βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες που σώζονται σήμερα στη Καστοριά είναι οι εξής:
Αγιογραφίες- Εικονογραφίες
thumb|upright|Ειρήνη Παλαιολογίνα (κόρη του [[Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας|Θεόδωρου Κομνηνού Δούκας σε εξωτερική τοιχογραφία του Ταξιάρχη Μητροπόλεως]] Μετά τον Άγιο Στέφανο, ο Ταξιάρχης Μητροπόλεως (υπάρχει και ο Ταξιάρχης στο παλαιό Γυμνάσιο) είναι η δεύτερη εκκλησία στην Καστοριά που διατηρεί σε σημαντική έκταση τοιχογραφίες του 13ου αι., μεταξύ των οποίων διακρίνεται η μητέρα του αφιερωτή Μιχαήλ Ασέν Α΄, Ειρήνη Κομνηνή, ο Επιτάφιος Θρήνος και η δεομένη Παναγία.
Η τεχνοτροπική ομοιότητα των τοιχογραφιών του 11ου αι. στους ναούς του Αγίου Στεφάνου και του Ταξιάρχη Μητροπόλεως δηλώνει την επαφή των εργαστηρίων της πόλης με άλλα καλλιτεχνικά κέντρα, όπως της Καππαδοκίας και βεβαίως της Κωνσταντινούπολης. Η πλειονότητα των έργων του 12ου αι. χαρακτηρίζεται για την εκφραστικότητα των προσώπων, την επιβλητικότητα και τη δυναμική των μορφών. Οι Άγιοι Ανάργυροι και ο Άγιος Νικόλαος του Κασνίτση (πλατεία Ομόνοιας) είναι ναοί με χαρακτηριστικά δείγματα της υψηλής τέχνης που αναπτύχθηκε τον 12ον αι. Ακμάζουσα σχολή τοιχογραφίας και αγιογραφίας αναπτύχθηκε στην Καστοριά κατά το 12ο αιώνα, κυρίως αντικλασικής τεχνοτροπίας, ενώ σπουδαία δείγματα έργων που βρίσκονται σε εκκλησίες της πόλης μαρτυρούν την παρουσία εργαστηρίων προερχόμενα από σημαντικά καλλιτεχνικά κέντρα της εποχής. Το πρώτο μισό του 14ου αιώνα, διαδοχικές στρατιωτικές εκστρατείες συντέλεσαν στην παρακμή της καλλιτεχνικής ζωής της πόλης. Κατά το δεύτερο μισό του αιώνα σημειώθηκε ωστόσο νέα περίοδος ακμής, κατά την οποία περατώθηκε εκτενές πρόγραμμα τοιχογραφιών, πιθανώς από τοπικά εργαστήρια ή από καλλιτέχνες με καταγωγή από την Καστοριά. Η πνευματική και καλλιτεχνική ζωή της πόλης συνέχισε να γνωρίζει ακμή κατά τον 15ο αιώνα, με την ανοχή των οθωμανικών αρχών. Το ύφος που διαπνέει τα έργα αυτής της περιόδου διακρίνεται για τα αντικλασικά στοιχεία του και ταυτόχρονα από τη διάθεση ανανέωσης της βυζαντινής τέχνης, εισάγοντας καινοτομίες από καλλιτεχνικά ρεύματα της Δύσης.
Τα αρχοντικά της Καστοριάς
thumb|upright|Η συνοικία Ντόλτσο Το αρχοντικό των [[Αδελφοί Εμμανουήλ|αδελφών Ιωάννη και Παναγιώτη Εμμανουήλ (1750]), σήμερα στεγάζει το Μουσείο ενδυματολογίας Καστοριάς|thumb|upright|εναλλ.=]] μικρογραφία|Το αρχοντικό Τσιατσιαπά Δείγματα της λαμπρής άνθησης της βιοτεχνικής και εμπορικής δραστηριότητας των κατοίκων της Καστοριάς κατά τη διάρκεια ιδιαίτερα του 18ουαι. (1710-1726) και (1760 ως το τέλος του αιώνα) αποτελούν τα πολυάριθμα πανύψηλα αρχοντικά της, κυρίως στις περιοχές Απόζαρι και Ντολτσο, καμωμένα για τις βιοτικές ανάγκες των ενοίκων της. Ήταν τότε που υπογράφηκαν διάφορες διεθνείς συνθήκες και επικράτησε ειρήνη και ελευθερία επικοινωνίας στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη. Παρουσιάζουν ακόμα και σήμερα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ως οικιστικό σύνολο. Με εσωτερικούς χωρισμένους λειτουργικούς χώρους, εσωτερικές διακοσμήσεις, περίτεχνα ξυλόγλυπτα στα σανιδώματα στις οροφές, πολύχρωμους υαλωτούς φεγγίτες υψηλής αισθητικής, ζωφόρους κατάκοσμους, πλήθος φυτομορφικών διακοσμήσεων και ρόμβων δημιουργούν και συνθέτουν ένα ιδιότυπο εσωτερικό χώρο, που βρίσκει την καλύτερη έκφρασή του στην Καστοριά, ένα ιδιότυπο μακεδονικό ρυθμό. Είναι κατ΄ εξοχήν δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής. Γενικά στα αρχοντικά της Καστοριάς υπάρχει μια ισορροπία σε σχέση με το περιβάλλον, ενώ διατηρούν ακέραιες τις αρετές του μέτρου και της ανθρώπινης κλίμακας.
Γουνοποιία
Μαζί με τη λίμνη της, ευρύτατα γνωστό χαρακτηριστικό της πόλης είναι η δραστηριοποίηση των κατοίκων της για περισσότερα από πεντακόσια χρόνια στην τέχνη της γουναρικής (την πρώτη έγγραφη μαρτυρία εντοπίζουμε σε Πατριαρχικόν σιγίλλιον έτους 1574, με το οποίο ο Πατριάρχης Ιερεμίας Β΄ ανέθεσε τον έλεγχο της περιουσίας των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους στην περίφημη συντεχνία των Καστοριανών γουναράδων της Κωνσταντινουπολίτικης παροικίας). , της οποίας τη σύσταση ανάγουν οι ερευνητές στον 16ο αι. Το 1780, ο πατριάρχης Σωφρόνιος, ύστερα από αίτηση των μοναχών του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Πάτμου, ανέθεσε στους γουναράδες την επιστασία της ιστορικής μονής. Οι Έλληνες γουναράδες εκμεταλλεύθηκαν την τάση επιδείξεως της διοικητικής και οικονομικής αριστοκρατίας της Κωνσταντινουπόλεως και δημιούργησαν το προσοδοφόρο επάγγελμα και εμπόριο που απλώνονταν και έξω από τα σύνορα της αυτοκρατορίας, στην Αυστρία, στην Ουγγαρία, στη μακρινή Ολλανδία. Ανάμεσά τους την πρώτη ασφαλώς θέση κατέχει ο Μανωλάκης Καστοριανός, προστάτης των γραμμάτων και ενισχυτής σχολείων, ο πρωτομαΐστωρ Αθανάσιος, ο οποίος διέθεσε, το 1720, μεγάλο ποσό για την επισκευή του πατριαρχικού ναού κ.α.
Η τέχνη των Καστοριανών γουνοποιών συνιστάται στην ειδική επεξεργασία των χορδάδων (αποκομμάτων δερμάτων, αυτά δηλαδή που αποκόπτονταν από άλλους ως φύρα) που χειρίζονται με μοναδικό τρόπο και με ιδιαίτερη τεχνική. Η σχετική ζήτηση ανέκυψε όταν, λόγω της μεγάλης ζήτησης των γουναρικών, με σουλτανικό διάταγμα απαγορεύτηκε για κάποια χρονική περίοδο η χρήση τους, το 1713, γιατί επήλθε «σπάνις γουνών». Τότε (18ος αι.) ανέκυψε η ανάγκη να χρησιμοποιηθούν τα αποκόμματα για να καλύψουν τη μεγάλη ζήτηση. Πρόκειται για συρραφή μικρών τεμαχίων που κόβονται σε μικρότερες λωρίδες και υπολωρίδες για να επιτευχθεί ο ομοιόμορφος, ελκυστικός, εντυπωσιακός και ενιαίος φυσικός χρωματισμός, η επιθυμητή φορά του τριχώματος. Έτσι προέκυψαν διάφορες ειδικότητες όπως ο διαλογέας, ο κόφτης, καθώς και ο «χρωματιστάς» ο οποίος ξεχώριζε κατά χρώματα τα κομμάτια τού δέρματος, αλλά και κατά είδος (ζερβά ποδαράκια, δεξιά ποδαράκια, γιατί δεν χρησιμοποιούνταν μαζί στο ίδιο παλτό, κεφάλια, ουρές κτλ., π.χ. το μαύρο γουναρικό υπήρχε σε δέκα και περισσότερες αποχρώσεις).
Κατά τον Θρασύβουλο Παπαστρατή, την τέχνη της γουνοποιίας έφεραν στην Καστοριά οι εκ Ισπανίας Σεφαρδίτες Εβραίοι (1492- 1498), από την Αχρίδα.
Η λίμνη της Καστοριάς
thumb|Αργυροπελεκάνοι τον χειμώνα στη λίμνη της Καστοριάς thumb|Υδρόβια βλάστηση δίπλα στην πόλη. Η λίμνη της Καστοριάς βρίσκεται σε υψόμετρο 620μ. Έχει σχήμα έλλειψης και τα νερά της περιβρέχουν την πόλη. Έχει επιφάνεια 28,655 τετραγωνικά χλμ. μέγιστο μήκος 7.500μ., μέγιστο πλάτος 5.425μ. και είναι η ογδόη σε μέγεθος λίμνη στην Ελλάδα. Το βάθος της κυμαίνεται από 8-12 μέτρα και η μέση θερμοκρασία είναι 22 βαθμοί Κελσίου. Η λίμνη έχει πολλές εισροές νερού από τα δυτικά και μια εκροή στον ποταμό Αλιάκμονα. Σε παλαιότερη εποχή η λίμνη περιέβαλλε εξ ολοκλήρου το βραχόβουνο που σχημάτιζε έτσι νησίδα.
Γνωστοί Καστοριανοί
μικρογραφία|220x220εσ|Άποψη της νότια παραλίας
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας Κατηγορία:Νομός Καστοριάς
Χριστιανός του Χάλμπερστατ
Ο Χριστιανός ο νεότερος ή Χριστιανός του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ (Christian von Braunschweig-Wolfenbüttel, 20 Σεπτεμβρίου 1599 - 16 Ιουνίου 1626) από τον Οίκο των Γουέλφων του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ ήταν ορδινάριος του Χάλμπερστατ (1616-23) και αρχηγός των προτεσταντών κατά τον Τριακονταετή πόλεμο, όπου είχε τη φήμη του φανατικού.
Βιογραφία
Το 1621 πολέμησε στην Ολλανδία μαζί με τον Μαυρίκιο, πρίγκιπα της Οράγγης εναντίον του ισπανικού στρατού. Έφτιαξε δικό του στράτευμα και ως βοηθός του Φρειδερίκου Ε΄, εκλέκτορα παλατινού κόμη του Ρήνου συμμετείχε μεταξύ 1622 και 1623 στις μάχες του Χεχστ (Höchst), του Φλερύς (Fleurus) και του Στάτλον (Stadtlohn). Στην πρώτη και την τρίτη από αυτές νικήθηκε από τον κόμη του Τίλλυ, αλλά στη δεύτερη η νίκη του αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία, καθώς ανακούφισε την πολιορκία του Bergen op Zoom. Συμμετείχε σε λεηλασίες και εμπρησμούς στα γαλλογερμανικά σύνορα και την Ολλανδία.
Αγαπούσε το ιππικό στη μάχη και είχε τη φήμη του βίαιου και ανηλεούς εναντίον των καθολικών. Οι αντίπαλοί του τον αποκαλούσαν der Tolle (ο λυσσαλέος) λόγω των υπερβολών του, άποψη των φιλο-Αψβουργικών φυλλαδίων της εποχής. Απεβίωσε το 1626, πιθανότατα από όψιμες επιπλοκές του τραυματισμού που υπέστη σε μάχη το 1622, από τον οποίο δεν είχε ποτέ συνέλθει. Στην επισκοπή του Χάλμπερστατ τον διαδέχθηκε ο Χριστιανός Γουλιέλμος του Βρανδεμβούργου.
Πηγές
Κατηγορία:Τριακονταετής Πόλεμος
Βατικανή Πινακοθήκη
Η Βατικανή Πινακοθήκη (Pinacoteca Vaticana) αποτελεί τμήμα των Μουσείων του Βατικανού και βρίσκεται στην Ρώμη, στον Giardino Quadrato (Τετράγωνο κήπο) του Βατικανού.
Η συλλογή της πινακοθήκης αρχικά στεγάστηκε στο διαμέρισμα του Βοργία έως ότου ο Πάπας Πίος ΙΑ΄ κατασκεύασε το κατάλληλο κτήριο με αρχιτέκτονα τον Λούκα Μπελτράμι, εγκαινιασμένο το 1932. Το μουσείο αυτό διαθέτει αρκετούς διάσημους πίνακες ζωγραφικής των Τζιότο, Ραφαήλ, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Καραβάτζιο και άλλων. Συνολικά εκτίθενται 480 περίπου πίνακες από τον 12ο μέχρι τον 19ο αιώνα, σε δεκαοκτώ αίθουσες. Εννοείται ότι τα θέματα των πινάκων περιορίζονται σε θρησκευτικές παραστάσεις και ότι απουσιάζουν οι μυθολογικές, τα γυμνά, οι καθημερινές σκηνές κτλ.
Το Βατικανό κατέχει επίσης 800 περίπου έργα νεώτερων καλλιτεχνών τα οποία εκτίθενται στην Συλλογή Μοντέρνας Θρησκευτικής Τέχνης (Collezione d'Arte Religiosa Moderna).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πινακοθηκη
Δέσμη ευθειών
Κεντρική δέσμη ευθειών ονομάζουμε το σύνολο των ευθειών του επιπέδου που διέρχονται από το ένα σημείο (κέντρο δέσμης) ή είναι παράλληλες μεταξύ τους. Η εξίσωση της δέσμης ευθειών είναι η
Οι συντεταγμένες του κέντρου βρίσκονται από την επίλυση του συστήματος
Αν \kappa =1 τότε έχουμε :(2) μια μονοπαραμετρική οικογένεια ευθειών. Η μονοπαραμετρική οικογένεια ευθειών (2) μαζί με την ευθεία αποτελούν την δέσμη ευθειών (1). Η ίδια δέσμη ορίζεται και για \lambda =1 μαζί με την ευθεία
Αν  το κέντρο της δέσμης, τότε είναι και το κέντρο της μονοπαραμετρικής οικογένειας ευθειών. Η δέσμη ευθειών που διέρχονται από το  καλύπτει όλο το επίπεδο, δηλαδή η δέσμη ευθειών με κέντρο το     περιέχει όλες τις ευθείες του επιπέδου που διέρχονται από αυτό ενώ δεν ισχύει το ίδιο για την μονοπαραμετρική οικογένεια ευθειών. Για παράδειγμα το σύνολο των ευθειών της δέσμης είναι το σύνολο των ευθειών της μονοπαραμετρικής οικογένειας ευθειών  μαζί με την ευθεία x+y=0. Στο παραπάνω παράδειγμα η δέσμη ευθειών έχει κέντρο το. Παρατηρούμε ότι η ευθεία με εξίσωση x+y=0 διέρχεται από το και ανήκει στην δέσμη ευθειών αφού παράγεται από αυτήν για \kappa =0 και \lambda =1 ενώ η μονοπαραμετρική οικογένεια ευθειών  δεν μπορεί να την παράγει αφού δεν υπάρχει τιμή του πραγματικού αριθμού \lambda  ώστε  και.
Αν είναι γνωστό το κέντρο της δέσμης ευθειών τότε οι  εξισώσεις των ευθειών της είναι η οικογένεια  μαζί με την ευθεία x={{x}_{0}}
Κατηγορία:Γεωμετρία
Παραπολιτικά
Ο όρος Παραπολιτικά μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Αμπντουλά Aρίποφ
Ο Αμπντουλά Νιγκματόβιτς Αρίποφ ( Abdulla Nigʻmatovich Oripov  , Абдулла Нигматович Арипов    . γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1961 στην Τασκένδη ) είναι ο πρωθυπουργός του Ουζμπεκιστάν από τις 14 Δεκεμβρίου 2016. Ο Αρίποφ είναι μέλος του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος του Ουζμπεκιστάν. Ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από το 2002 έως το 2012 και πάλι το 2016.
Πολιτική
Στις 30 Μαΐου 2002 ο Αρίποφ διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός του Ουζμπεκιστάν - επικεφαλής του Συγκροτήματος για Θέματα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών - γενικός Διευθυντής του Οργανισμού Επικοινωνιών και Πληροφοριών του Ουζμπεκιστάν. Στη συνέχεια, από τον Οκτώβριο του 2009, επιβλέπει την Κοινωνική Σφαίρα, την Επιστήμη, την Εκπαίδευση, την Υγεία, τον Πολιτισμό και είναι υπεύθυνος για τις επαφές με τους εταίρους της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών. Στις 4 Φεβρουαρίου 2005 ο Αρίποφ διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός. Στη συνέχεια, σε ανασχηματισμό τον Αύγουστο του 2012 διορίστηκε επικεφαλής του Συγκροτήματος για τα Πληροφοριακά Συστήματα και τις Τηλεπικοινωνίες.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2016, διορίστηκε από το κυβερνών κόμμα για να σχηματίσει ένα υπουργικό συμβούλιο. Στις 14 Δεκεμβρίου, επιβεβαιώθηκε ως πρωθυπουργός από το κοινοβούλιο. Στις 15 Δεκεμβρίου, σχημάτισε την κυβέρνησή του.
Προσωπική ζωή
Ο Αρίποφ είναι παντρεμένος και έχει πέντε κόρες. Έχει τιμηθεί με τα κρατικά βραβεία Ordens "Do'stlik" και "Mehnat shuhrati" (Φιλία και Εργασία Δόξας).
Παραπομπές
Αριποφ Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ουζμπεκιστάν
Χανδρηνός
Ο Χανδρηνός (άκμασε 1305–1310/11) ήταν Βυζαντινός στρατηγός, που διακρίθηκε στις επιτυχημένες εκστρατείες του κατά της Καταλανικής Εταιρείας. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τον Χανδρηνό, καθώς η ζωή και τα έργα του καταγράφονται μόνο σε μία ομιλία προς τον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο του πιθανώς συγγενή του Θωμά Μάγιστρου, που συντάχθηκε για να τον υπερασπιστεί από τις κατηγορίες για προδοσία, κάπου στη δεκαετία του 1310.
Βιογραφία
Γεννημένος σε οικογένεια γαιοκτημόνων στη Μ. Ασία, πολέμησε εναντίον των Τούρκων με κάποια επιτυχία, έτσι ώστε, σύμφωνα με τον Θωμά, ακόμη και αυτοί εκτιμούσαν την ανδρεία του. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να ανακόψει το κύμα της Τουρκικής κατάκτησης και εγκατέλειψε τη Μ. Ασία μετά την πτώση των προγονικών του εδαφών. Στη συνέχεια, συμμετείχε ως ένας από τους διοικητές του Αυτοκρατορικού στρατού στη μάχη της Άπρω στις 10 Ιουλίου 1305, εναντίον της Καταλανικής Εταιρείας. Ο Χανδρηνός πολέμησε με γενναιότητα και διάκριση, αλλά οι Βυζαντινοί κατατροπώθηκαν από τους Καταλανούς.
Εν τω μεταξύ, το 1309 ο Χανδρηνός είχε νικήσει και απωθήσει μία Σερβική εισβολή στη Μακεδονία, που έγινε από 1.500 Τούρκους, οι οποίοι υπό τον αρχηγό τους τον Μαλίκ είχαν εγκαταλείψει την Καταλανική Εταιρεία και είχαν αναζητήσει καταφύγιο στη Σερβία. Κάποια στιγμή στη δεκαετία του 1310 (πιθανόν περί το 1310/11) ο Χανδρηνός βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, όπου κατηγορήθηκε από μέλη της Αυτοκρατορικής Αυλής για προδοσία —πιθανότατα ως αποτέλεσμα φθόνου για τις στρατιωτικές του επιτυχίες— και τον υπερασπίστηκε ενώπιον του Αυτοκράτορα ο Θωμάς Μάγιστρος. Τίποτε περαιτέρω δεν είναι γνωστό γι' αυτόν.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες Κατηγορία:Μεσαιωνική Μακεδονία Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
.укр
Το όνομα τομέα .укр (εκλατινίζεται ως .ukr; συντομογραφία του Україна, μεταγραφή Ukrayina) είναι εγκεκριμένος διεθνοποιημένος τομέας κορυφαίου επιπέδου κώδικα χώρας για την Ουκρανία. Είναι συνηθισμένη συντομογραφία που χρησιμοποιείται στην Ουκρανία, όπως στα Ukrbank και Ukrnafta.
Ιστορία
Τον Ιούνιο του 2008, ο ICANN ενέκρινε ένα έγγραφο που προβλέπει την εισαγωγή ονομάτων τομέα υψηλού επιπέδου σε κυριλλικά και άλλα εθνικά μη λατινικά αλφάβητα.
Ο τομέας αναμένεται να είναι διαθέσιμος κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010, καθώς η διαδικασία ανάθεσης ενός τομέα ανώτατου επιπέδου διαρκεί περίπου ένα μήνα. Τον Νοέμβριο του 2009 ο διευθυντής του UNIC Γιούρι Χοντσάρουκ προσδοκούσε ότι ο νέος τομέας θα ξεκινήσει τη λειτουργία του στο διαδίκτυο τον Φεβρουάριο–Μάρτιο 2010.
Στις 1 Μαρτίου 2011, ο ICANN ανακοίνωσε ότι ο τομέας .укр είχε περάσει την αξιολόγηση συμβολοσειράς, το βήμα πριν την ανάθεση ενός τομέας.
Ο τομέας .укр εγκρίθηκε από το Συμβούλιο του ICANN στις 28 Φεβρουαρίου 2013. Η ζώνη προστέθηκε στους διακομιστές ρίζας στις 19 Μαρτίου 2013. Οι πρώτοι δύο τομείς ήταν οι тест.укр (xn--e1aybc.xn--j1amh) και уміц.укр (xn--l1ank7d.xn--j1amh). Στα ουκρανικά, η λέξη "тест" σημαίνει "τεστ", ενώ το "уміц" είναι η συντομογραφία του ουκρανικού "Український Мережевий Інформаційний Центр", Ουκρανικό Πληροφοριακό Κέντρο Δικτύου. Σύμφωνα με τον Διευθυντή του UNIC, τον Χοντσάρουκ, η εγγραφή των ονομάτων τομέα .укр θα μπορούσε να ξεκινήσει το καλοκαίρι του 2013. Η εγγραφή επιτρέπεται στα ρωσικά και ουκρανικά. Η εγγραφή των τομέων .укр για τις Ουκρανικές κυβερνητικές υπηρεσίες στην ουκρανική γλώσσα ξεκίνησε στις 22 Αυγούστου 2013. Στις 21 Αυγούστου 2013 ενεργοποιήθηκε η πρώτη ιστοσελίδα του είδους της — η президент.укр (μεταγραφή: president.ukr). Πριν το τέλος του 2013, πολλές ιστοσελίδες ήταν ενεργές.
Ανησυχίες σχετικά με την εγγραφή
Τον Ιούνιο του 2008 ο Πρόεδρος της Ουκρανικής διαδικτυακής εταιρείας Internet Invest Ολεκσάντρ Ολσάνσκι θεωρούσε απίθανο ότι το .укр θα ανατεθεί από τον ICANN. Σύμφωνα με τον Ολσάνσκι, οι ισχύοντες κανόνες για τα μη λατινικά ονόματα τομέα ορίζουν ότι τουλάχιστον ένα γράμμα πρέπει να διαφέρει στο σχήμα από τον αντίστοιχο λατινικό χαρακτήρα. Το όνομα χώρας Україна (Ουκρανία) δεν περιέχει κανένα γράμμα του οποίου η μορφή δεν υπάρχει σε οποιαδήποτε λατινική γλώσσα. Τον Νοέμβριο του 2009, ο διευθυντής της UNIC Γιούρι Χοντσάορυκ είχε δηλώσει ότι δεν υπήρχαν τεχνικά ζητήματα που να εμποδίζουν την ανάθεση αυτού του κυριλλικού τομέα. Οι λατινικοί τομείς κορυφαίου επιπέδου περιέχουν δύο γράμματα ενώ το .укр περιέχει τρία, που το κάνει αναγνωρίσιμα διακριτό, ειδικά με την έλλειψη τέτοιας κατάληξης όπως η ".ykp".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανία
Κετοκοναζόλη
Η κετοκοναζόλη, που πωλείται με την επωνυμία Nizoral μεταξύ άλλων, είναι αντιανδρογόνο και αντιμυκητιασικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μιας σειράς μυκητιασικών λοιμώξεων. Εφαρμόζεται στο δέρμα και χρησιμοποιείται για μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος όπως οι δερματοφυτίαση, δερματική καντιντίαση, ποικιλόχρους πιτυρίαση, πιτυρίδα και σμηγματορροϊκή δερματίτιδα. Η λήψη από το στόμα είναι μια λιγότερο προτιμώμενη επιλογή και συνιστάται μόνο για σοβαρές λοιμώξεις όταν δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλες ουσίες. Άλλες χρήσεις περιλαμβάνουν τη θεραπεία της υπερβολικής τριχοφυΐας και του συνδρόμου Κούσινγκ.
Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες όταν εφαρμόζεται στο δέρμα περιλαμβάνουν ερυθρότητα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες όταν λαμβάνονται από το στόμα περιλαμβάνουν ναυτία, πονοκέφαλο και ηπατικά προβλήματα. Τα ηπατικά προβλήματα μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο ή στην ανάγκη για μεταμόσχευση ήπατος. Άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες όταν λαμβάνονται από το στόμα περιλαμβάνουν παράταση του QT, ανεπάρκεια του φλοιού των επινεφριδίων και αναφυλαξία. Είναι ιμιδαζόλη και λειτουργεί παρεμποδίζοντας την παραγωγή εργοστερόλης που απαιτείται για την κυτταρική μεμβράνη των μυκήτων, επιβραδύνοντας έτσι την ανάπτυξη.
Η κετοκοναζόλη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1977 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 1981. Ήταν το πρώτο διαθέσιμο από του στόματος αντιμυκητιασικό. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο και οι συνθέσεις που εφαρμόζονται στο δέρμα διατίθενται χωρίς ιατρική συνταγή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2018, ήταν το 186ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερα από 3εκατομμύρια συνταγές. Το σκεύασμα που λαμβάνεται από το στόμα αποσύρθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Αυστραλία το 2013 και στην Κίνα το 2015. Επιπλέον, η χρήση του περιορίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά το 2013.
Τοπικό αντιμυκητιασικό
Τοπικώς χορηγούμενη κετοκοναζόλη συνήθως συνταγογραφείται για μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος και των βλεννογόνων μεμβρανών, όπως το πόδι του αθλητή, δερματουφυτίαση, καντιντίαση και ποικιλόχρου πιτυριάση. Η τοπική κετοκοναζόλη χρησιμοποιείται επίσης ως θεραπεία για την πιτυρίδα (σμηγματορροϊκή δερματίτιδα του τριχωτού της κεφαλής) και για τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα σε άλλες περιοχές του σώματος, ίσως δρα σε αυτές τις καταστάσεις καταστέλλοντας τα επίπεδα του μύκητα Malassezia furfur στο δέρμα.
Συστηματικό αντιμυκητιασικό
Η κετοκοναζόλη είναι δραστική έναντι πολλών ειδών μυκήτων που μπορεί να προκαλέσουν ανθρώπινες ασθένειες, όπως οι Κάντιντα, Ιστόπλασμα, Κοκκιδιοειδές και Βλαστομήκυτας (αν και δεν είναι δραστική κατά του Ασπέργιλλου), χρωμομυκητίαση και παρακοκκιδιοειδομυκητίαση. Η κετοκονοζάλη συνθέθηκε για πρώτη φορά το 1977 και ήταν το πρώτο από του στόματος ενεργό αντιμυκητιασικό φάρμακο αζόλης. Ωστόσο, η κετοκοναζόλη έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό ως συστηματικό αντιμυκητιασικό φάρμακο πρώτης γραμμής από άλλους αζολικούς αντιμυκητιασικούς παράγοντες, όπως η ιτρακοναζόλη, λόγω της μεγαλύτερης τοξικότητας, της φτωχότερης απορρόφησης και του πιο περιορισμένου φάσματος δράσης της κετοκοναζόλης.
Η κετοκοναζόλη χρησιμοποιείται από το στόμα σε δόσεις από 200 έως 400 mg ημερησίως για τη θεραπεία επιφανειακών και εν τω βάθει μυκητιάσεων.
Απώλεια μαλλιών
εναλλ.=|μικρογραφία|257x257εσ| Γέλη κετοκοναζόλης 2%. Το σαμπουάν κετοκοναζόλης σε συνδυασμό με έναν από του στόματος αναστολέα της 5α-ρεδουκτάσης, όπως η φιναστερίδη ή η ντουταστερίδη, έχει χρησιμοποιηθεί εκτός ετικέτας για τη θεραπεία της ανδρογενούς αλωπεκίας. Εικάστηκε ότι οι αντιμυκητιακές ιδιότητες της κετοκοναζόλης μειώνουν τη μικροχλωρίδα του τριχωτού της κεφαλής και κατά συνέπεια μπορεί να μειώσουν τη φλεγμονή των ωοθυλακίων που συμβάλλει στην αλωπεκία.
Περιορισμένες κλινικές μελέτες υποδηλώνουν ότι το σαμπουάν κετοκοναζόλης που χρησιμοποιείται είτε μόνο του είτε σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες μπορεί να είναι χρήσιμο στη μείωση της τριχόπτωσης σε ορισμένες περιπτώσεις.
Ορμονικές
Οι παρενέργειες της κετοκοναζόλης μερικές φορές αξιοποιούνται στη θεραπεία μη μυκητιακών καταστάσεων. Ενώ η κετοκοναζόλη εμποδίζει τη σύνθεση της στερόλης εργοστερόλης στους μύκητες, στους ανθρώπους, σε υψηλές δόσεις (>800 mg/ημέρα), αναστέλλει ισχυρά τη δραστηριότητα πολλών ενζύμων που είναι απαραίτητα για τη μετατροπή της χοληστερόλης σε στεροειδείς ορμόνες όπως η τεστοστερόνη και η κορτιζόλη. Συγκεκριμένα, κετοκοναζόλη έχει δειχθεί ότι αναστέλλει το ένζυμο διάσπασης πλευρικής αλυσίδας χοληστερόλης, η οποία μετατρέπει τη χοληστερόλη σε πρεγνενολόνη, 17α-υδροξυλάση και 17,20 λυάση, τα οποία μετατρέπουν πρεγνενολόνη σε ανδρογόνα, και τη 11β-υδροξυλάση, η οποία μετατρέπει 11-δεοξυκορτιζόλη στην κορτιζόλη. Όλα αυτά τα ένζυμα είναι ένζυμα του μιτοχονδριακού κυτοχρώματος P450. Με βάση αυτά την αντιανδρογόνα και αντιγλυκοκορτικοειδή δράση, η κετοκοναζόλη έχει χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για ορισμένες μορφές προχωρημένου καρκίνου του προστάτη και για την καταστολή της σύνθεσης γλυκοκορτικοειδών στη θεραπεία του συνδρόμου Κούσινγκ. Ωστόσο, στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, απαιτείται ταυτόχρονη χορήγηση γλυκοκορτικοειδών για την πρόληψη της επινεφριδιακής ανεπάρκειας. Η κετοκοναζόλη έχει χρησιμοποιηθεί επιπρόσθετα, σε χαμηλότερες δόσεις, για τη θεραπεία της υπερτρίχωσης και, σε συνδυασμό με ένα ανάλογο GnRH, για την περιορισμένη στους άνδρες πρώιμη εφηβεία. Σε κάθε περίπτωση, ο κίνδυνος ηπατοτοξικότητας από την κετοκοναζόλη περιορίζει τη χρήση της σε όλες αυτές τις ενδείξεις, ειδικά σε εκείνες που είναι καλοήθεις όπως η υπερτρίχωση.
Η κετοκοναζόλη έχει χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη της έξαρση της τεστοστερόνης κατά την έναρξη της θεραπείας με αγωνιστή GnRH σε άνδρες με καρκίνο του προστάτη.
Αντενδείξεις
Η κετοκοναζόλη από το στόμα έχει διάφορες αντενδείξεις, όπως η ταυτόχρονη χρήση με ορισμένα άλλα φάρμακα λόγω γνωστών αλληλεπιδράσεων φαρμάκων. Άλλες αντενδείξεις της από του στόματος κετοκοναζόλης περιλαμβάνουν ηπατική νόσο, επινεφριδιακή ανεπάρκεια και γνωστή υπερευαισθησία στην από του στόματος κετοκοναζόλη.
Γαστρεντερικό
Μπορεί να εμφανιστεί έμετος, διάρροια, ναυτία, δυσκοιλιότητα, κοιλιακό άλγος, άνω κοιλιακό άλγος, ξηροστομία, δυσγευσία, δυσπεψία, μετεωρισμός, αποχρωματισμός της γλώσσας.
Ενδοκρινική
Το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει επινεφριδιακή ανεπάρκεια, επομένως το επίπεδο των ορμονών του φλοιού των επινεφριδίων θα πρέπει να παρακολουθείται κατά τη λήψη του. Από του στόματος κετοκοναζόλη σε δοσολογικό εύρος από 400 έως 2.000 mg/ημέρα έχει βρεθεί ότι οδηγεί σε γυναικομαστία σε ποσοστό 21%.
Ήπαρ
Τον Ιούλιο του 2013, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) εξέδωσε προειδοποίηση ότι η λήψη κετοκοναζόλης από το στόμα μπορεί να προκαλέσει σοβαρούς ηπατικούς τραυματισμούς και προβλήματα στα επινεφρίδια: επινεφριδιακή ανεπάρκεια και επιδείνωση άλλων παθήσεων που σχετίζονται με τις παθήσεις των αδένων. Συνιστά ότι τα από του στόματος δισκία δεν πρέπει να αποτελούν θεραπεία πρώτης γραμμής για οποιαδήποτε μυκητιασική λοίμωξη. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων μυκητιασικών λοιμώξεων, γνωστών ως ενδημικών μυκητιάσεων, μόνο όταν δεν είναι διαθέσιμες ή ανεκτές εναλλακτικές αντιμυκητιασικές θεραπείες. Ως αντένδειξη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα με οξεία ή χρόνια ηπατική νόσο.
Υπερευαισθησία
Μπορεί να εμφανιστεί αναφυλαξία μετά την πρώτη δόση. Άλλες περιπτώσεις υπερευαισθησίας περιλαμβάνουν κνίδωση.
Εγκυμοσύνη
Η κετοκοναζόλη κατηγοριοποιείται ως κατηγορία εγκυμοσύνης C στις ΗΠΑ. Έρευνες σε ζώα έχουν δείξει ότι προκαλεί τερατογένεση όταν χορηγείται σε υψηλές δόσεις. Μια μεταγενέστερη δοκιμή στην Ευρώπη απέτυχε να δείξει τον κίνδυνο για βρέφη μητέρων που λάμβαναν κετοκοναζόλη.
Υπερβολική δόση
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας από του στόματος κετοκοναζόλης, η θεραπεία θα πρέπει να είναι υποστηρικτική και να βασίζεται στα συμπτώματα. Ενεργός άνθρακας μπορεί να χορηγηθεί εντός της πρώτης ώρας μετά από υπερδοσολογία κετοκοναζόλης από το στόμα.
Αλληλεπιδράσεις
Η ταυτόχρονη χρήση των παρακάτω φαρμάκων αντενδείκνυται με δισκία κετοκοναζόλης:
Και δεν συνιστάται:
Η ριτοναβίρη είναι γνωστή ότι αυξάνει τη δραστηριότητα της κετοκοναζόλης, επομένως συνιστάται η μείωση της δόσης.
Υπάρχει επίσης κατάλογος φαρμάκων που μειώνουν σημαντικά τη συστηματική έκθεση στην κετοκοναζόλη και φαρμάκων των οποίων η συστηματική έκθεση αυξάνεται από την κετοκοναζόλη.