cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμφιρεγκουλίνη
Ίνωση
Η χρόνια αύξηση των επιπέδων της αμφιρεγκουλίνης έχει συσχετιστεί με ίνωση σε πολλά όργανα. Τα ILC2 εμπλέκονται στην ηπατικής, τη δερματική και την πνευμονική ίνωση και η έκφρασή της ιντερλευκίνης 13 (IL-13) και της αμφιρεγκουλίνης από αυτά σχετίζεται με αυτή τη διαδικασία. Η πνευμονική ίνωση οφείλεται επίσης και στην ύπαρξη παθογόνων κυττάρων μνήμης Th2 που εκφράζουν την αμφιρεγκουλίνη. Η έκθεση σε ακάρεα οικιακής σκόνης οδηγεί στην αύξηση των παθογόνων κυττάρων μνήμης Th2 που εκφράζουν την αμφιρεγκουλίνη. Αυτή η αύξηση μπορεί να σχετίζεται με τη σηματοδότηση IL-33/ST2, καθώς ο αποκλεισμός αυτού του μονοπατιού προκαλεί ελαττωμένη παραγωγή αμφιρεγκουλίνης. Η λειτουργία της αμφιρεγκουλίνης στην ίνωση των αεραγωγών σχετίζεται με τα ηωσινόφιλα που εκφράζουν τον EGFR, στον οποίο προσδένεται η αμφιρεγκουλίνη, με αποτέλεσμα την υπερέκφραση των προ-φλεγμονωδών γονιδίων, συμπεριλαμβανομένου του Spp1 που κωδικοποιεί την οστεοποντίνη. Η έκφραση της οστεοποντίνης από τα ηωσινόφιλα διαμορφώνει την παθογένεση της πνευμονικής ίνωσης. Επιπλέον, η αμφιρεγκουλίνη που προέρχεται από μακροφάγα εμπλέκεται επίσης στην επαγόμενη από τον αυξητικό παράγοντα βήτα (TGF-β) ίνωση, καθώς έχει βρεθεί ότι ενεργοποιεί τον λανθάνοντα TGF-β μέσω της ενεργοποίησης του συμπλέγματος ιντεγκρίνης-αV. Στο ήπαρ, η συνεχιζόμενη νέκρωση οδηγεί στην ενεργοποίηση των ηπατικών ILC2 που απελευθερώνουν την αμφιρεγκουλίνη μαζί με την IL-13. Η απελευθέρωσή τους ενεργοποιεί τα αστεροειδή κύτταρα του ήπατος που μετατρέπονται σε μυοϊνοβλάστες και τελικά προάγει την ηπατική ίνωση.
Αχμέτ Γ΄
Οικογένεια
Κόρες
Αμφιρεγκουλίνη
Φλεγμονή
Η αμφιρεγκουλίνη αποτελεί μέρος της κυτταρικής απόκρισης τύπου 2. Έχει βρεθεί ότι η κυτταρική πηγή της αμφιρεγκουλίνης είναι τα έμφυτα λεμφοειδή κύτταρα 2 (ILC2) τα οποία εξαρτώνται από την ιντερλευκίνη 33. Τα ILC2 κύτταρα εξέφραζαν την αμφιρεγκουλίνη μετά από ιστική βλάβη των εντέρων και ενεργοποίηση από την IL-33. Επιπλέον, η ενδογενής AREG μαζί με την IL-33 μείωσαν την εντερική φλεγμονή σε ποντικούς με φυσιολογικό αριθμό Τ-λεμφοκυττάρων και σε ποντικούς χωρίς λεμφοκύτταρα.
Αιθανόλη
Από αιθανικό αιθυλεστέρα
1. Με νάτριο (Na) και αιθανόλη (CH3CH2OH):
Αμφιρεγκουλίνη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτεΐνες
Αιθανόλη
Από αιθανικό αιθυλεστέρα
2. Με διυδρογόνο (H2) και νικέλιο (Ni):
3. Με λιθιοαργιλιοτετραϋδρίδιο (LiAlH4):
Από αιθαναμίνη
Με επίδραση νιτρώδους οξέος (ΗΝΟ2) σε αιθαναμίνη :
Από μεθανόλη
1. Υδρόλυση αιθανονιτριλίου προς αιθανικό οξύ και μετά αναγωγή προς αιθανόλη:
2. Αναγωγή προς αιθαναμίνη και μετατροπή της τελευταίας σε αιθανόλη:
Από 1-προπανόλη
Με αποικοδόμιση της ανθρακικής αλυσίδας της 1-προπανόλης ::
Πρωτεϊνόλυμα
Το πρωτεϊνόλυμα είναι βιοχημικός και ιατρικός όρος με το οποίο χαρακτηρίζεται ένα μίγμα αμινοξέων και ολιγοπεπτιδίων που λαμβάνεται με ενζυματική υδρόλυση διαφόρων πρωτεϊνών (π.χ. αιματικών, γαλακτικών, μυϊκών κ.λπ.).
Φρανκ Λιούμπιν
Ολυμπιακοί Αγώνες του Βερολίνου
To 1933 εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο και υπέγραψε στην ομάδα της Universal Pictures, βιοποριζόμενος παράλληλα ως τεχνικός στις παραγωγές της εταιρείας για να κάμψει τις αντιρρήσεις της - πολύτεκνης και φτωχής - οικογένειάς του. Από αυτήν την περίοδο του έμεινε το προσωνύμιο Φρανκενστάιν, διότι ο μακιγιέρ μιας σχετικής ταινίας δοκίμαζε πάνω του το βάψιμο του κεντρικού ήρωα πριν από τα γυρίσματα. Στα πλαίσια ενός «νεογέννητου» σταρ-σύστεμ, ο Λιούμπιν σύντομα θα κεφαλαιοποιούσε αυτό το γεγονός, εμφανιζόμενος συχνά στην προθέρμανση με την ανάλογη αμφίεση για να ξεσηκώσει τους οπαδούς.
Πρωτεϊνόλυμα
Τα πρωτεϊνολύματα χρησιμοποιούνται κυρίως σε θεραπευτικές αγωγές. Χορηγούνται σε μορφή ορού προκειμένου να εξασφαλισθεί η ανάγκη της διατροφής ενός οργανισμού σε περίπτωση που έχει περιέλθει σε κώμα, ή που υφίστανται σοβαρές βλάβες του πεπτικού συστήματος, ή και από άλλες τυχόν επιπλοκές όπου καθιστούν αδύνατη τη φυσιολογική διατροφή.
Κατηγορία:Πρωτεΐνες Κατηγορία:Μίγματα
Φρανκ Λιούμπιν
Ολυμπιακοί Αγώνες του Βερολίνου
Το 1936 και παρά τις απειλές απόλυσης από την εταιρεία (για την οποία ήταν πρωτίστως τεχνικός και μετά αθλητής), συμμετείχε στο παρθενικό ολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης (Βερολίνο 1936). Η διοργάνωση έληξε με θρίαμβο των ΗΠΑ, οι οποίες κατέκτησαν αήττητες το χρυσό μετάλλιο.
Πατέρας του λιθουανικού μπάσκετ
Αμέσως μετά τους Αγώνες του Βερολίνου, ταξίδεψε οικογενειακά στη Λιθουανία για να γνωρίσει τους συγγενείς του. Εκεί ένα μέλος της παρέας τραυματίστηκε σοβαρά και έπρεπε να παραμείνουν στη χώρα μέχρι να αναρρώσει - για να περάσει λοιπόν το χρόνο του, ξεκίνησε να διδάσκει σε τοπικούς παίκτες τακτικές που έως τότε ήταν άγνωστες στην Ευρώπη, όπως ο αιφνιδιασμός, η κυκλοφορία της μπάλας και η ενεργητική άμυνα.
Επιστροφή στις ΗΠΑ
Το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου βρήκε το Λιούμπιν στην Ιταλία, όπου συνόδευε τη γυναικεία εθνική ομάδα σε αγώνες επίδειξης. Επέστρεψε προσωρινά στη Λιθουανία, αλλά καθώς ο πόλεμος γενικευόταν, εγκατέλειψε οριστικά τη χώρα.
Ξανάπιασε δουλειά στο Χόλιγουντ, αυτή τη φορά στην 20th Century Fox, συμμετέχοντας ταυτόχρονα στην εταιρική ομάδα. Όταν το 1946 ξεκίνησε το NBA, ήταν πια αρκετά μεγάλος για να γίνει επαγγελματίας. Παρ' όλα αυτά συνέχισε να αγωνίζεται σε ερασιτεχνικό επίπεδο (πρωτάθλημα AAU) μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '60.
Πέθανε το 1999 στο Γκλέντεϊλ του ευρύτερου Λος Άντζελες, σε ηλικία 89 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ευρωμπάσκετ
Αιθανόλη
Από διμεθυλαιθέρα
Με επίδραση αλκυλολιθίου (π.χ. μεθυλολιθίου) σε διμεθυλαιθέρα έχουμε τη μετάθεση Wittig, με την οποία παράγεται αιθανόλη και αλκάνιο (μεθάνιο αν είχε χρησιμοποιηθεί μεθυλολίθιο) :
Φυσικές ιδιότητες
Είναι υγρό άχρωμο και ευδιάλυτο στο νερό. Έχει ευχάριστη γεύση και σχετικά ευχάριστη, αν και δριμεία, οσμή. Η αιθανόλη αναμιγνύεται με το νερό σε κάθε αναλογία και κατά την ανάμειξη παρατηρείται ελάττωση όγκου, ενώ εκλύεται θερμότητα. Το μείγμα 95% αλκοόλης και 5% νερού χαρακτηρίζεται ως αζεοτροπικό, επειδή κατά την απόσταξη δεν διαχωρίζονται τα συστατικά του, καθώς ζέουν στην ίδια θερμοκρασία.
Αλκοολικά άλατα
1. Αντίδραση με αλκαλιμέταλλα :
2. Αντίδραση με αμίδια μετάλλων ::
3. Αντίδραση με αιθινικά μέταλλα ::
Αχμέτ Γ΄
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Αιθανόλη
Υποκατάσταση από αλογόνα
1. Αντίδραση με υδροϊώδιο :
2. Αντίδραση με άλλα αλογόνα (X: F, Cl, Br) :
3. Αντίδραση με ισχυρά χλωριωτικά μέσα :
Αιθένιο
Με ενδομοριακή αφυδάτωση αιθανόλης παράγεται αιθένιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150 °C. Σε χαμηλότερες ευνοείται η διαμοριακή αφυδάτωση που δίνει διαιθυλαιθέρα, ενώ χωρίς καθόλου θέρμανση παράγεται ο όξινος θειικός αιθυλεστέρας (CH3CH2OSO3H), που αποτελεί την ενδιάμεση ένωση για τις αφυδατώσεις. :
Διαιθυλαιθέρας
Παραγωγή διαιθυλαιθέρα :
Καρβοξυλικοί εστέρες
Αντίδραση με ακυλιωτικά μέσα:
1. Εστεροποίηση με καρβοξυλικό οξύ :
2. Εστεροποίηση με ανυδρίτη καρβοξυλικού οξέος :
3. Εστεροποίηση με ακυλαλογονίδιο :
Οξείδωση
1. Με υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4). Παράγεται αιθανικό οξύ :
2. Με τριοξείδιο του χρωμίου (CrO3). Παράγεται αρχικά αιθανάλη και στη συνέχεια, με περίσσεια τριοξειδίου του χρωμίου, αιθανικό οξύ :
Αποικοδόμηση προς μεθανόλη
Με αποικοδόμηση της ανθρακικής αλυσίδας της αιθανόλης παράγεται μεθανόλη ::
Ανοικοδόμηση προς 1-προπανόλη
Υπάρχουν δύο (2) μέθοδοι για ανοικοδόμηση αιθανόλης προς 1-προπανόλη :
Αρχίζουν και οι δύο με την παραγωγή αιθυλοϊωδίδιου και μετά προπανονιτρίλιου:
1. Υδρόλυση προπανονιτριλίου προς προπανικό οξύ και μετά αναγωγή προς 1-προπανόλη:
2. Αναγωγή προς 1-προπαναμίνη και μετατροπή της τελευταίας σε 1-προπανόλη:
Ανοικοδόμηση προς 1-βουτανόλη
Αρχίζει με την παραγωγή αιθυλοϊωδίδιου και μετά, με επίδραση οξιρανίου σε αιθυλομαγνησιοϊωδίδιο, παράγεται 1-βουτανόλη :
40px|Οξιράνιο
Προσθήκη σε εποξυαιθάνιο
Με επίδραση σε εποξυαιθάνιο παράγεται 2-αιθοξυαιθανόλη : 40px|Οξιράνιο
Επίδραση καρβενίων
Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγονται 1-προπανόλη, 2-προπανόλη και αιθυλομεθυλαιθέρας :
Φαρμακολογία
Όταν η αιθυλική αλκοόλη καταποθεί σε μικρές ποσότητες, προκαλεί αίσθημα ευφορίας. Σε μεγαλύτερες ποσότητες διαταράσσει την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου, προκαλώντας την κατάσταση που χαρακτηρίζεται ως μέθη (κοινώς μεθύσι). Σε ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες προκαλεί απώλεια αισθήσεων και, σε σπάνιες περιπτώσεις, θάνατο. Θανατηφόρος είναι, επίσης, και η ενδοφλέβια χορήγησή της.
Προφίλ δραστηριότητας
Η αιθανόλη είναι γνωστό ότι κατέχει την ικανότητα να ασκεί τις ακόλουθες άμεσες φαρμακοδυναμικές δράσεις (οι πιο σημαντικές δράσεις επισημαίνονται με έντονα) Κάποιες από τις δράσεις της αιθανόλης, που σχετίζονται με συναρμοτές που παίζουν το ρόλο πυλών ιόντων, ιδιαίτερα οι υποδοχείς nACh και γλυκίνης, εξαρτώνται από τη δόση αιθανόλης, με την εντατικοποίηση ή την αναστολοποίηση λειτουργίας να εξαρτάται από τη συγκέντρωση της αιθανόλης. Αυτό συμβαίνει γιατί η συνολική επίπτωση της αιθανόλης σε αυτά τα κανάλια είναι συνισταμένη μιας σειράς θετικών και αρνητικών αλλοεστερικών ρυθμιστικών υποδράσεων.
Ιδιότητες
Η απομάκρυνση της αιθανόλης από το ανθρώπινο σώμα, μέσω της δεϋδρογονάσης της αιθανόλης στο ήπαρ, είναι περιορισμένη. Έτσι, η απομάκρυνση μιας μεγάλης συγκέντρωσης αιθανόλης από το αίμα μπορεί να ακολουθήσει κινητική μηδενικής τάξης. Αυτό σημαίνει ότι αιθανόλη αφήνει το σώμα με ένα σταθερό ρυθμό, ή μάλλον έχει μια ημιζωή εξουδετέρωσης.
Ο ρυθμός εξουδετέρωσης περιορισμένων βημάτων για μια ουσία μπορεί να είναι ο ίδιος με αυτόν για κάποιες άλλες ουσίες. Ως αποτέλεσμα, η συγκέντρωση της αιθανόλης στο αίμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εκτιμηθεί επίσης ο βαθμός μεταβολισμού της μεθανόλης και της 1,2-αιθανοδιόλης. Η ίδια η μεθανόλη δεν είναι πολύ τοξική, αλλά οι μεταβολίτες της μεθανάλη και μεθανικό οξύ είναι. Γι' αυτό, για τη μείωση του ρυθμού παραγωγής, άρα και για τη μείωση της συγκέντρωσης αυτών των βλαβερών μεταβολιτών, μπορεί να απαιτείται η χορήγηση αιθανόλης. Η δηλητηρίαση από 1,2-αιθανοδιόλη μπορεί να αντιμετοπιστεί με τον ίδιο τρόπο.
Οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις ατμών αιθανόλης πάνω από 1 ‰ βρίσκονται πάνω από τα θεσπισμένα όρια έκθεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Χρήσεις
Χρησιμοποιείται ως διαλύτης σε πολλές εφαρμογές τόσο της καθημερινής ζωής (π.χ. σε μαρκαδόρους οινοπνεύματος, κόλλες κτλ.) όσο και της βιομηχανίας. Ευρύτατη είναι η χρήση της για την παρασκευή οινοπνευματωδών ποτών, και γι' αυτό το λόγο επιβάλλεται μεγάλη φορολογία. Χρησιμοποιείται, επίσης, ευρύτατα στην ιατρική ως απολυμαντικό με ποικίλους βαθμούς πυκνότητας, 70ο το συνηθισμένο που απεδείχθη πως εξουδετερώνει και τον ιό του AIDS. Για οικιακή χρήση και για την αποφυγή καταβολής υψηλής φορολογίας, υφίσταται μετουσίωση, δηλαδή αναμιγνύεται με μικρή ποσότητα πετρελαίου, το οποίο την καθιστά ακατάλληλη προς πόση και από το οποίο είναι αδύνατο να διαχωριστεί με φθηνές μεθόδους. Για να ξεχωρίζει από τη μη μετουσιωμένη αιθυλική αλκοόλη, προστίθεται, επίσης, και η χρωστική κυανούν του μεθυλενίου, το οποίο της προσδίδει κυανοπράσινο χρώμα.
Σημαντική χρήση βρίσκει, επίσης, ως καύσιμο σε κινητήρες εσωτερικής καύσεως, αντικαθιστώντας τη βενζίνη. Δίδει καυσαέρια πολύ λιγότερο ρυπογόνα, ωστόσο έχει το μειονέκτημα της δυσχερούς ανάφλεξής της, όταν ο κινητήρας είναι κρύος. Σήμερα, η πλειονότητα των οχημάτων στη Βραζιλία χρησιμοποιεί αιθυλική αλκοόλη ως καύσιμο.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκανόλες Κατηγορία:Ψυχοτρόπες ουσίες Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Μεταβολίτες ανθρώπου Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Πολικοί διαλύτες
Όμαχα (Νεμπράσκα)
Η Όμαχα (αγγλικά: Omaha, Nebraska), είναι η μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία της Νεμπράσκα στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι η κομητειακή έδρα της Κομητείας Ντάγκλας. Βρίσκεται στις Μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες στον Ποταμό Μιζούρι, περίπου 30 χλμ. βόρεια του στομίου του Platte River. Η Όμαχα είναι η πόλη αναφοράς της Omaha-Council Bluffs metropolitan area, που περιλαμβάνει το Κάνσιλ Μπλαφς, Άιοβα, κατά πλάτος του Ποταμού Μιζούρι από την Όμαχα.
Σύμφωνα με την Απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της Όμαχα ήταν 408.958 κάτοικοι. Η πόλη είναι η 42η πολυπληθέστερη της χώρας. Περιλαμβάνοντας τα προάστια της η Όμαχα αποτελούσε την 60ή μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2010, με εκτιμώμενο πληθυσμό 865.350 κατοίκων, που κατοικούσε σε οκτώ κομητείες. Υπάρχουν πάνω από 1,2 εκατομμύρια κάτοικοι μέσα σε μια ακτίνα 80 χλμ. από το κέντρο της πόλης, που αποτελούν την περιοχή Greater Omaha (Μείζων Όμαχα).
Σήμερα η Όμαχα είναι έδρα πέντε εταιρειών Fortune 500: της ConAgra Foods, της Union Pacific Corporation, της Mutual of Omaha, της Peter Kiewit and Sons, Inc., και της Berkshire Hathaway. Η Berkshire Hathaway έχει επικεφαλής τον τοπικό επενδυτή Γουόρεν Μπάφετ, ο οποίος ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο για το πρώτο ήμισυ του 2008. Η Όμαχα είναι επίσης έδρα τεσσάρων κεντρικών εταιρειών Fortune 1000, της TD Ameritrade, της West Corporation, της Valmont Industries, και της Werner Enterprises. Η First National Bank οf Omaha είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι έδρες της Leo A Daly, της HDR, Inc. και της DLR Group, τριών από τις 30 κορυφαίες αρχιτεκτονικές και μηχανικές εταιρείες των ΗΠΑ, βρίσκονται στην Όμαχα.
Η σύγχρονη οικονομία της Όμαχα είναι πολυσχιδής και βασισμένη σε δουλειές επιδέξιων γνώσεων. Το 2009 το Forbes προσδιόρισε την Όμαχα ως την υπ' αριθμόν ένα "Best Bang-For-The Buck City" και νούμερο ένα στη λίστα "America's Fastest-Recovering Cities". Ο Ο τουρισμός στην Όμαχα ωφελεί την οικονομία της πόλης ευρέως, με το ετήσιο College World Series να παράγει σημαντικά έσοδα και τον Henry Doorly Zoo της πόλης να είναι το κορυφαίο αξιοθέατο στη Νεμπράσκα. Η Όμαχα φιλοξένησε τα προκριματικά του εθνικού πρωταθλήματος κολύμβησης το 2008.
Ένα κίνημα ιστορικής διατήρησης στην Όμαχα έχει οδηγήσει ώστε ένας αριθμός ιστορικών δομών και περιφερειών να ονομαστούν Omaha Landmarks ή να μπουν στον κατάλογο του National Register of Historic Places.
Ιστορία
Το 1804 η Ερευνητική Αποστολή Λούις και Κλαρκ πέρασε τις όχθες του ποταμού όπου η πόλη της Όμαχα επρόκειτο να κτιστεί. Μεταξύ 30 Ιουλίου και 3 Αυγούστου 1804 τα μέλη της αποστολής, περιλαμβανομένου του Μέριγουεδερ Λιούις και του Ουίλιαμ Κλαρκ, συναντήθηκε με τους ηγέτες των φυλών Ότοου και Μιζούρι στο Council Bluff σε ένα σημείο περίπου 30 χλμ. βόρεια της σημερινής Όμαχα. Λίγο νοτιότερα από αυτήν την περιοχή, οι Αμερικανοί έκτισαν αρκετές προφυλακές γουνεμπορίου τα επόμενα έτη, περιλαμβανομένου του Φορτ Λίζα το 1812· το φορτ Άτκινσον το 1819· το Cabanné's Trading Post, κτισμένο το 1822, και το Fontenelle's Post το 1823, σε αυτό που έγινε το Bellevue.
Γεωγραφία
Η Όμαχα βρίσκεται στο σημείο 41.25°N, -96°W. Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη έχει συνολική έκταση 338,20 τ.χλμ., από αυτά τα 329,16 τ.χλμ. είναι ξηρά και τα 9,04 τ.χλμ. είναι νερό. Η συνολική έκταση είναι κατά 2,67% νερό. ευρισκόμενη στις Μεσοδυτικές ηνωμένες Πολιτείες στην ακτή του ποταμού Μιζούρι στην ανατολική Νεμπράσκα, μεγάλο μέρος της Όμαχα είναι κτισμένο στην Κοιλάδα του Ποταμού Μιζούρι. Άλλα σημαντικά σώματα νερού είναι η μητροπολιτική περιοχή Όμαχα-Κάνσιλ Μπλαφς που περλαμβάνει την Λίμνη Μανάουα, το Papillion Creek, την Λίμνη Κάρτερ, τον Ποταμό Platte και την Λίμνη Γκλεν Κάνιγκχαμ.
thumb|left|Το Δημαρχείο στην Downtown Omaha
Διακυβέρνηση και Πολιτικά
Η Όμαχα έχει μια μορφή κυβέρνησης με ισχυρό δήμαρχο μαζί με ένα συμβούλιο που εκλέγεται από επτά περιφέρειες της πόλης. Ο παρών Δήμαρχος της Όμαχα είναι ο Τζιμ Σατλ, ο οποίος εκλέχθηκε τον Μάιο 2009. Ο δήμαρχος με την μεγαλύτερη θητεία στην ιστορία της Όμαχα ήταν ο "Cowboy" Τζιμ Ντάλμαν, ο οποίος υπηρέτησε 20 έτη σε οκτώ θητείες. Θεωρείτο ο "υγρότερος δήμαρχος στην Αμερική" εξαιτίας του μεγάλου αριθμού μπαρ στην Όμαχα κατά την δημαρχία του. Ο Ντάλμαν ήταν στενός συνεργάτης του πολιτικού αφεντικού Τομ Ντένισον.
Αδελφές πόλεις
Η Όμαχα έχει έξι αδελφές πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νεμπράσκα
Μπέρνι Έκλεστοουν
Ο Μπέρνι Έκλεστοουν (πλήρες όνομα Μπέρναρντ Τσαρλς Έκλεστοουν) (γεν. στις 28 Οκτωβρίου 1930) είναι Βρετανός μεγαλοεπιχειρηματίας, ο οποίος έχει στην κατοχή του τα δικαιώματα της Φόρμουλα 1.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Σαιντ Πίτερ Σάουθ Έλμχαμ, μια μικρή κωμόπολη 3 μίλια νότια του Μπάνγκεϊ της κομητείας Σάφολκ. Είναι γιος ενός ψαρά και έβγαλε το Δημοτικό στο Γουίσετ. Το 1938, η οικογένεια μετακόμισε και εγκαταστάθηκε στο Μπέξλεϊχιθ στα νοτιοδυτικά του Λονδίνου. ΄Οταν έγινε 16 ετών, ο Μπέρνι σταμάτησε το σχολείο και ξεκίνησε να ασχολείται με το χόμπι του, το οποίο ήταν οι μοτοσικλέτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Παράγοντες της Φόρμουλα 1
Παλάτι του Ήλιου Κουμσουσάν
Το Παλάτι του Ήλιου - Κουμσουσάν (κορεατικά: 금수산태양궁전), παλαιότερα γνωστό και ως Παλάτι Μνήμης Κουμσουσάν (금수산기념궁전), είναι το Μαυσωλείο των Κιμ Ιλ-σονγκ και Κιμ Τζονγκ-ιλ, που θεωρούνται Αιώνιοι Ηγέτες  της Βόρειας Κορέας.
Το κτίριο βρίσκεται στα βορειοανατολικά της πόλης και πρωτεύουσας της Βόρειας Κορέας, Πιονγιάνγκ, και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της χώρας.
Το κτίριο δεν είναι προσβάσιμο στους τουρίστες, αλλά μπορούν να εισέλθουν αν συνοδεύονται από διαπιστευμένους ξεναγούς του κράτους. Η φωτογράφηση, το κάπνισμα και η βιντεοσκόπηση απαγορεύοντα. Ωστόσο, απέξω ακριβώς υπάρχει μια μεγάλη πλατεία, η οποία είναι ανοιχτή και προσβάσιμη όλο το εικοσιτετράωρο. Το εν λόγω κτίριο, είναι το μεγαλύτερο μαυσωλείο αφιερωμένο σε κομμουνιστή ηγέτη στον κόσμο, καθώς η έκταση του φτάνει τα 10.700 τ.μ. Επίσης, είναι και το μοναδικό, το οποίο τιμά παραπάνω από 1 άνθρωπο. Το κτίριο είναι τόσο μεγάλο, με μερικούς διαδρόμους του να έχουν μήκος 1 χιλιόμετρο. Η ανατολική του και η βόρεια πλευρά του συνορεύει με τάφρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πιονγιάνγκ Κατηγορία:Μνημεία στη Βόρεια Κορέα Κατηγορία:Κιμ Ιλ-σονγκ Κατηγορία:Κιμ Τζονγκ-ιλ
Νικόλαος Δουμπιώτης
Ο Νικόλαος Δουμπιώτης (Αταλάντη, 1866 - Αθήνα, 1951) ήταν Έλληνας υποστράτηγος.
Γεννήθηκε στην Αταλάντη το 1866 και καταγόταν από την οικογένεια των Δουμπιώτηδων (από τα Δουμπιά της Χαλκιδικής). Ο πατέρας του Ιωάννης Δουμπιώτης συμμετείχε με τον Τσάμη Καρατάσο στην επανάσταση του 1854 στη Μακεδονία. Το 1882 κατετάγη εθελοντής στον ελληνικό στρατό. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως ανθυπολοχαγός του 4ου συντάγματος. Το 1907 με το βαθμό του λοχαγού και με το ψευδώνυμο καπετάν Αμύντας πέρασε στη Μακεδονία αντικαθιστώντας το σώμα του Μακεδονομάχου καπετάν Άγρα. Η περιοχή ευθύνης του περιελάμβανε τη Βέροια, την Έδεσσα (Βοδενά) και τη Νάουσα, όπου αντιμετώπισε τις συμμορίες των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους ως ταγματάρχης. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του υποστράτηγου το 1923.
Παντρεύτηκε, σε δεύτερο γάμο (η πρώτη του γυναίκα είχε αποβιώσει) την κόρη του ποιητή Γεωργίου Σουρή, Μυρτώ με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Ιωάννη και την Ελισάβετ η οποία του "χάρισε" δύο εγγόνια, τον Δημήτριο και τον Νικόλαο Γιαννακόπουλο. Πέθανε στην Αθήνα το 1951. Ο γιος του Ιωάννης σκοτώθηκε το 1940 στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο.
Δουμπιωτης Νικολαος Δουμπιωτης Νικολαος Δουμπιωτης Κατηγορία:Ιστορία της Ημαθίας
Κύπελλο Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Το Κύπελλο Πολωνίας καλαθοσφαίρισης ανδρών (Puchar Polski w koszykówce mężczyzn) είναι η ετήσια εθνική διοργάνωση κυπέλλου καλαθοσφαίρισης ανδρών για συλλόγους στην Πολωνία. Διοικείται και οργανώνεται από το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Πολωνίας (PLK). Η διοργάνωση ιδρύθηκε το 1933. Η Σλονσκ Βρότσουαφ έχει κερδίσει τους περισσότερους τίτλους, με 14 τρόπαια.
Ιστορία
Η δημιουργία της διοργάνωσης ξεκίνησε το 1933, από την Πολωνική Ένωση Αθλητικών Αγώνων (PZGS), μια οργάνωση που πραγματοποίησε τη διοργάνωση εθνικών αθλητικών αγώνων στην Πολωνία.
Μορφή
Από τη σεζόν του 2012, χρησιμοποιείται μια μορφή Final Eight, στην οποία προκρίνονται οι ομάδες με την υψηλότερη θέση από το πρώτο μισό της κανονικής περιόδου του Πρωταθλήματος Πολωνίας (PLK). Οι αγώνες διεξάγονται συνήθως σε διάστημα τεσσάρων ημερών τον Φεβρουάριο. Επιπλέον, η οικοδέσποινα ομάδα της διοργάνωσης αποκτά αυτόματη πρόκριση στη διοργάνωση.
Τελικοί
δεξιά|μικρογραφία|333x333εσ| Το τρόπαιο που λαμβάνει η νικήτρια ομάδα του Κυπέλλου Πολωνίας.
Δήμος Βάμου
Ο δήμος περιλάμβανε 9 δημοτικά διαμερίσματα:
Κύπελλο Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Πολωνία Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στην Πολωνία
Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος
Ο Όσιος Ιωάννης ο Ρώσσος (Йоан Руський, 1690, Ουκρανία – 27 Μαΐου 1730,Προκόπι Καππαδοκίας - Ürgüp) είναι Άγιος της 'Oρθόδοξης Εκκλησίας. Ως αιχμάλωτος πολέμου αρχικά και έπειτα δούλος τούρκου Αγά, έγινε γνωστός για την καλοσύνη, την ταπεινοφροσύνη και την ακλόνητη πίστη του. Το σκήνωμά του αγίου βρίσκεται στο Προκόπι Εύβοιας.
Βίος
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε περίπου το 1690 στην περιοχή της Μικράς Ρωσίας, σημερινής Ουκρανίας, από χριστιανούς γονείς. Κατετάγη στο στρατό του Μεγάλου Πέτρου και πήρε μέρος στον Ρωσσοτουρκικό πόλεμο (1710–1711), όπου αιχμαλωτίστηκε και στη συνέχεια πουλήθηκε ως σκλάβος σε Τούρκο αξιωματικό (ίππαρχο) που καταγόταν από το χωριό Προκόπι της Μικράς Ασίας.
Ο Τούρκος αξιωματικός μετέφερε τον Άγιο στο Προκόπι και εκεί προσπάθησε, όπως συνηθιζόταν τότε, να τον πείσει να αλλαξοπιστήσει. Ο Άγιος αντιστάθηκε σθεναρά σε όλες τις προσπάθειες του Τούρκου και τέλος ο Τούρκος άφησε ήσυχο τον Άγιο να διατηρήσει την πίστη του.
Οι συνθήκες διαβίωσης του Αγίου ήταν πολύ σκληρές. Κοιμόταν στο στάβλο του αφεντικού του, μαζί με τα ζώα, των οποίων τη φροντίδα του είχε αναθέσει. Έτρωγε ελάχιστα, τα ρούχα του ήταν φτωχικά και ήταν αναγκασμένος να περπατά χωρίς υποδήματα. Σε αυτόν τον στάβλο, ο Άγιος προσευχόταν, ενώ τα βράδια συχνά επισκεπτόταν μια εκκλησία που ήταν εκεί κοντά, αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Το αφεντικό του πλούτισε και έγινε από τους ισχυρότερους άντρες της περιοχής. Όταν κάποια στιγμή ο Τούρκος αξιωματικός επισκέφτηκε τη Μέκκα για προσκύνημα, ο Άγιος Ιωάννης με θαυμαστό τρόπο έστειλε από το Προκόπι στην Μέκκα ένα πιάτο με ρύζι για το αφεντικό του. Στην αρχή δεν τον πίστεψαν, αλλά όταν ο Τούρκος γύρισε από την Μέκκα φέρνοντας το πιάτο μαζί του πείστηκαν και το θαύμα αυτό έγινε γνωστό σε όλους όσοι κατοικούσαν στην περιοχή. Ο Τούρκος, θέλοντας να τιμήσει τον Άγιο, προσφέρθηκε να του καλυτερέψει τις συνθήκες διαβίωσης. Ο Άγιος όμως αρνήθηκε και συνέχισε να φροντίζει τα ζώα τού αφεντικού του και να μένει στον στάβλο. Δουλεύοντας την ημέρα και προσευχόμενος την νύχτα έζησε ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος το υπόλοιπο του βίου του έως τις 27 Μαΐου 1730, όταν αναπαύτηκε σε ηλικία 40 ετών. Όταν το τέλος του εκόντευε, ζήτησε να κοινωνήσει το Σώμα και Αίμα Χριστού. Ο ιερέας, γνωρίζοντας το φανατισμό των Τούρκων, για να προστατεύσει τη θεία Μετάληψη, την έκρυψε σε ένα μήλο και έτσι την πέρασε αθόρυβα μέσα από το τουρκικό σπίτι στον Άγιο. Το σώμα του παραδόθηκε από το αφεντικό του στους χριστιανούς του Προκοπίου, ώστε να το θάψουν σύμφωνα με τους κανόνες του Χριστιανισμού. Το σώμα του Αγίου ενταφιάστηκε στο χριστιανικό νεκροταφείο και εκεί παρέμεινε για τριάμισι χρόνια. Οι Χριστιανοί έκαναν την ανακομιδή του λειψάνου του Αγίου και το τοποθέτησαν σε μια λάρνακα κάτω από την Αγία Τράπεζα του Ναού του Αγίου Γεωργίου, στον οποίο προσευχόταν ο Άγιος εν όσο ήταν στη ζωή. Το 1930 άρχισε να χτίζεται ναός προς τιμή του Αγίου, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 1951. Στον νέο Ναό μεταφέρθηκε το σκήνωμα του αγίου, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Μαΐου.
Πηγές
Ιωαννης Ρ Κατηγορία:Ουκρανοί
Πανόραμα Ηρακλείου
Το Πανόραμα (εως 1955: η Γουρνιά) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου και βρίσκεται στους πρόποδες του υψώματος Γουρνιανή Κορφή. Η θέση του οικισμού είναι στα ανατολικά της Μονής Επανωσήφη. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 29,5 χιλιόμετρα.
Στο χωριό βρίσκονται οι ναοί του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Φανουρίου.
Ιστορικά στοιχεία
Επειδή το χωριό έχει πανοραμική θέα, το ονόμασαν Πανόραμα. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Γουρνιά και έτσι αναφέρεται στις ενετικές πηγές (Gurgna, 1630). . Το 1671 στην τουρκική απογραφή αναφέρεται ότι είχε 19 χαράτσα ήταν μεγάλος οικισμός. Η ονομασία Γουρνιά σημαίνει μικρές γούρνες, που βρίσκονται στην πηγή του χωριού. Στον Καστροφύλακα (Κ 97) ο Στίρονας αναφέρεται Stirona με 115 κατοίκους.
Στο τέλος της Οθωμανοκρατίας τόσο η Γουρνιά όσο και ο Στίρονας κατοικούνταν μόνο από μουσουλμάνους. Έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκαν στα χωριά πρόσφυγες από το Ικόνιο. Εκείνοι προσαρμόστηκαν πλήρως προς τα έθιμα του τόπου, έχοντας ξεχάσει τα ήθη και έθιμα του Ικονίου. Παράγουν σταφίδες, σταφύλια, ελαιόλαδο και σιτηρά.
Ο Στίρονας αναφέρεται από τον Ξανθουδίδη και ο ίδιος γράφει ότι επισκέφθηκε τον οικισμό το 1915. Αναφέρει επίσης ότι είδε στην είσοδο του χωριού εκκλησία βυζαντινή (η σημερινή Κοίμηση της Θεοτόκου), την οποία οι Τούρκοι έλεγαν Παναγία. Ο Ξανθουδίδης υποθέτει ότι ήταν ο Άγιος Γεώργιος ο Στύρωνας, από τον οποίο πήρε την ονομασία του και ο οικισμός.
Δείτε Κοινότητα Πανοράματος
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Αρκαλοχωρίου Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα
Η Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα (Γαλλικά:Union pour un Mouvement Populaire, UMP) ήταν ένα κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα στη Γαλλία, και ένα από τα δύο μεγάλα σύγχρονα πολιτικά κόμματα στη χώρα μαζί με το κεντροαριστερό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Το UMP ιδρύθηκε το 2002 ως συγχώνευση αρκετών κεντροδεξιών κομμάτων υπό τον Πρόεδρο Ζακ Σιράκ.
Ο τελευταίος ηγέτης της Νικολά Σαρκοζί εκλέχθηκε Πρόεδρος της Γαλλίας το 2007, και το κόμμα είχε την απόλυτη πλειοψηφία στη Εθνοσυνέλευση. Ο Ζαν-Φρανσουά Κοπέ ήταν ο γενικός γραμματέας του κόμματος. Η UMP ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP), της Διεθνούς Κεντρώων Δημοκρατών (CDI) και της Διεθνούς Δημοκρατικής Ένωσης (IDU).
Το κόμμα μετονομάστηκε στις 30 Μαΐου 2015 και απέκτησε την ονομασία Οι Ρεπουμπλικανοί.
Παρασκήνιο
Από την δεκαετία του 1980, οι πολιτικές ομάδες της κοινοβουλευτικής δεξιάς ενώθηκαν με τις δυνάμεις γύρω από τις αξίες του οικονομικού φιλελευθερισμού και της οικοδόμησης της Ευρώπης. Οι αντιπαλότητες τους συνεισέφεραν στην ήττα τους στις εκλογές του 1981 και του 1988.
Πριν τις νομοθετικές εκλογές του 1993, ο Γκωλικός-συντηρητικός Συναγερμός για τη Δημοκρατία (RPR) και η κεντρώα Ένωση για την Γαλλική Δημοκρατία (UDF) δημιούργησαν μια εκλογική συμμαχία, την Ένωση για τη Γαλλία. Όμως, στην προεδρική εκστρατεία του 1995 διαιρέθηκαν αμφότερα μεταξύ των υποστηρικτών του Ζακ Σιράκ, ο οποίος τελικά εκλέχθηκε, και των υποστηρικτών του Εντουάρ Μπαλλαντύρ. Μετά την ήττα στις νομοθετικές εκλογές του 1997, το RPR και το UDF δημιούργησαν την Συμμαχία για τη Γαλλία για να συντονίσουν την δράση των κοινοβουλευτικών τους ομάδων.
Ίδρυση και πρώιμα έτη
Πριν τις προεδρικές εκλογές του 2002, οι υποστηρικτές του Προέδρου Ζακ Σιράκ διαιρέθηκαν σε τρία δεξιά κοινοβουλευτικά κόμματα και ίδρυσαν μια ένωση με το όνομα Union on the Move (Union en mouvement).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Γαλλική δεξιά
Τσβι Κόρετς
Ο Τσβι Κόρετς (2 Ιουνίου 1884 - 3 Ιουνίου 1945), ορισμένες φορές αναφερόμενος και ως Τσεβί Κόρετς, υπήρξε αρχιραβίνος της σημαντικής εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα, μεταξύ του 1933 και του 1943, προτού αποβιώσει κατά τον εκτοπισμό του, τον Μάρτιο του 1945.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Ζέσουφ, τότε τμήμα της Αυστροουγγαρίας, υπήρξε σπουδαστής του ραβινικού ιεροδιδασκαλείου του Βερολίνου, από το οποίο και έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στη φιλοσοφία και στις σημιτικές γλώσσες.
Ο ρόλος και η δράση του ως Αρχιραβίνος της Θεσσαλονίκης αποτελούν, έως σήμερα, αντικείμενο διαμάχης, μεταξύ, από την μία πλευρά, της οικογένειας Κόρετς, καθώς και ορισμένων κοινωνιολόγων, μεταξύ των οποίων η Μίννα Ρότσεν, οι οποίοι είναι υπέρμαχοι της εκδοχής σύμφωνα με την οποία ο Κόρετς είχε ξεπεραστεί από τις εξελίξεις και δεν διέθετε το απαραίτητο ανάστημα προκειμένου να τις αντιμετωπίσει, και, από την άλλη πλευρά, των Θεσσαλονικιών οι οποίοι επιβίωσαν του Ολοκαυτώματος και ιστορικών όπως οι Σέσιλ Ροτ, Ραούλ Χίλμπεργκ και Μοσέ Φαράγγι, οι οποίοι θεωρούν τον Κόρετς ως ενεργό και πειθήνιο δωσίλογο των Ναζί, του οποίου ο ρόλος στον αφανισμό της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης ήταν καθοριστικός.
Αρχιραβίνος της Θεσσαλονίκης
Η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης, ιστορικά σεφαρδίτικης παράδοσης, απηύθυνε κάλεσμα προς τον συγκεκριμένο Ασκεναζίτη ραβίνο το 1933 για έως σήμερα αδιευκρίνιστους λόγους, οι οποίοι, ωστόσο, πιθανόν να σχετίζονται με την επιθυμία να δοθεί νέα ώθηση στην τοπική κοινότητα, μέσω ενός περισσότερο προοδευτικής ιδεολογίας αρχιραβίνου, αν και υπήρχαν και αντίθετες φωνές οι οποίες θεωρούσαν περιττή την ύπαρξη ενός αρχιραβίνου, δεδομένης της σταθερής πληθυσμιακής συρρίκνωσης της εβραϊκής κοινότητας της πόλης. Ο Κόρετς ξεκίνησε την εκμάθηση των εβραιοϊσπανικών, γλώσσας των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, καθώς και των ελληνικών,  ενώ, παράλληλα, προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις εντός της πολιτικής οργάνωσης της κοινότητας, όπως, μεταξύ άλλων, στην πρόσληψη γραμματέα γνώστη της ελληνικής γλώσσας με απώτερο σκοπό την καλύτερη δυνατή επικοινωνία με τις ελληνικές αρχές. Από τις πρώτες ενέργειες του Κόρετς ήταν να θέσει υπό τον έλεγχό του τα χρηματικά αποθέματα της κοινότητας και να ορίσει ο ίδιος τον μισθό του, στου οποίου την αύξηση και προχώρησε, γεγονός το οποίο και οδήγησε σε εντάσεις λόγω του ύψους του, Παράλληλα, προχώρησε σε εκπαιδευτικού χαρακτήρα μεταρρυθμίσεις, όπως στη δημιουργία ειδικών τμημάτων, σχεδιασμένων σε ευρωπαϊκά πρότυπα, για την εκπαίδευση Εβραίων καθηγητών και ραβίνων, καθώς και στην περαιτέρω ενίσχυση του εβραϊκού και ελληνικού χαρακτήρα της διδασκαλίας εντός των σχολείων της κοινότητας. Πέτυχε να δημιουργήσει στενές σχέσεις μεταξύ του ιδίου και της ελληνικής βασιλικής οικογένειας, καθώς και, στη συνέχεια, με τον δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά. Ωστόσο, σύντομα, αποτέλεσε αντικείμενο έντονης κριτικής από τις τοπικές εβραϊκές εφημερίδες λόγω της έπαρσης που επεδείκνυε, καθώς και του δαπανηρού τρόπου ζωής του. Το 1938, η θητεία του πλησίαζε στο τέλος της, με την κοινότητα να μην επιθυμεί την ανανέωσή της. Ωστόσο, ο γενικός διοικητής της Θεσσαλονίκης, Γέωργιος Κυρίμη, υπουργός κατά την περίοδο του δικτατορικού καθεστώτος του Μεταξά κατέστησε σαφές ενώπιον του Κοινοτικού Συμβουλίου πως ο Τσβι Κόρετς έχαιρε της υποστήριξης και της εμπιστοσύνης της κυβερνήσεως και αιτήθηκε την ανανέωση της θητείας του, πράγμα το οποίο και έγινε.
Έπειτα από τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, συνελήφθη στην Αθήνα, στις 15 Απριλίου 1941, κατά την έξοδό του από συνεδρίαση μεταξύ των ηγετών της εβραϊκής κοινότητας σχετικά με διαμαρτυρία η οποία είχε πραγματοποιηθεί με αφορμή την καταστροφή εκκλησίας στη Θεσσαλονίκη, έπειτα από ναζιστικούς βομβαρδισμούς. Έπειτα από την σύλληψή του οδηγήθηκε και φυλακίστηκε σε τοποθεσία πλησίον της Βιέννης, υπό αδιευκρίνιστες έως σήμερα συνθήκες. Εννέα μήνες αργότερα, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ανέλαβε εκ νέου το αξίωμά του ως αρχιραβίνος της κοινότητας. Κατά τη διάρκεια της Άνοιξης του 1942, φυλακίστηκε εκ νέου, ως συνέπεια διαφωνιών μεταξύ του ιδίου και του προέδρου του εβραϊκού συμβουλίου (Γιούντενρατ) το οποίο τελούσε υπό τον έλεγχο των Ναζί, Σαμπί Σαλτιέλ, ο οποίος τον κατηγορούσε πως υπονόμευε την εξουσία του. Στη συνέχεια, τον Σεπτέμβριο του 1942, απελευθερώθηκε παρά την αντίθεση του Σαμπί Σαλτιέλ προς το συγκεκριμένο ενδεχόμενο και εντάχθηκε εντός του Κοινοτικού Συμβουλίου, κατόπιν σχετικού αιτήματος του βιομηχάνου Μύλλερ, με απώτερο σκοπό να λάβει μέρος στις διαπραγματεύσεις σχετικά με την αντικατάσταση των Εβραίων που απασχολούνταν υπό καθεστώς καταναγκαστικής εργασίας στην επιχείρησή του με Έλληνες μισθωτούς εργαζόμενους. Μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής η οποία δημιουργήθηκε για τον συγκεκριμένο σκοπό, πέτυχε την επίτευξη συμφωνίας με τους Ναζί για την απελευθέρωση των συγκεκριμένων εργαζομένων έναντι συγκεκριμένου χρηματικού ποσού, ενώ, παράλληλα, δραστηριοποιήθηκε για την συγκέντρωση του συγκεκριμένου απαιτούμενου χρηματικού ποσού από την εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης, καθώς κι εκείνη της Αθήνας.
Ρόλος στον εκτοπισμό των Εβραίων της Θεσσαλονίκης
Τον Δεκέμβριο του 1942, κατέστη πρόεδρος του εβραϊκού συμβουλίου αντικαθιστώντας τον Σαμπί Σαλτιέλ, ο οποίος και είχε κριθεί ως αναποτελεσματικός και ανίκανος από την Γκεστάπο, συνδυάζοντας, ως εκ τούτου, τα αξιώματα του αρχιραβίνου και του προέδρου της κοινότητας. Το συγκεκριμένο αξίωμα είχε, προηγουμένως, προταθεί στους Γαβριήλ Σαφαράνα και Γιομτώβ Γιακοέλ, οι οποίοι, ωστόσο, αρνήθηκαν. Αποτέλεσε βασικό διαμεσολαβητή στην επικοινωνία μεταξύ της τοπικής ναζιστικής διοικήσεως και της κοινότητας. Ο ορισμός του οδήγησε σε ουσιαστική βελτίωση της διαχείρισης της κοινότητας.
Στις 14 Μαρτίου 1943, διαβεβαίωνε πως η μεγάλη εβραϊκή κοινότητα της Κρακοβίας, αγνοώντας το γεγονός πως αυτή, πλέον, δεν υφίστατο, θα αναλάμβανε την φροντίδα τους, καθώς και πως όλοι τους θα έβρισκαν εκ νέου εργασία ανάλογα με τις ικανότητες και τις προτιμήσεις τους. Κατά τη διάρκεια του πρωινού της αμέσως επόμενης ημέρας, αναχώρησε η πρώτη ομάδα αποτελούμενη από, συνολικά, 2,800 άνδρες, γυναίκες και παιδιά, με την μεταφορά τους να γίνεται μέσω βαγονιών τα οποία προορίζονταν για ζώα, με προορισμό το Άουσβιτς. Ο Κόρετς παρίστατο αυτοπροσώπως στην αναχώρησή τους, ενώ παράλληλα πραγματοποιείτο εκκένωση του γκέτο του Βαρώνου Χιρς. Κατά τη διάρκεια ομιλίας του ενώπιον πιστών σε συναγωγή της Θεσσαλονίκης στις 17 Μαρτίου 1943, ημέρα αναχώρησης της δεύτερης ομάδας, κατέστησε σαφές πως όλοι τους θα εκτοπίζονταν, απευθύνοντας, παράλληλα, κάλεσμα προς τους πλέον εύπορους να παραμείνουν αλληλέγγυοι προς τους απόρους, για τους οποίους υπήρχε φημολογία σύμφωνα με την οποία θα ήσαν οι μόνοι που θα αναχωρούσαν. Αποχώρησε από τη συναγωγή υπό τις αποδοκιμασίες των πιστών, προστατευόμενος από την εβραϊκή αστυνομία. Στη συνέχεια, ο Κόρετς ενημέρωσε σχετικά τον πρόεδρο της κοινότητας της Βέροιας πως, συνολικά, τρεις ομάδες εκτοπισθέντων είχαν καταφθάσει στην Κρακοβία, όπου η τοπική κοινότητα είχε αναλάβει την φροντίδα των νεοαφιχθέντων. Στις 29 Μαρτίου 1943, ο Κόρετς απέστειλε τηλεγράφημα προς τον αρχηγό της αστυνομίας της Κατερίνης, μέσω του οποίου ζητούσε από τον τελευταίο να προχωρήσει στη σύλληψη του συνόλου των Εβραίων της πόλης και να τους αποστείλει προς την Θεσσαλονίκη.
Παράλληλα, ο Κόρετς επιχείρησε να διαπραγματευτεί την επιστροφή των Εβραίων από τα στρατόπεδα όπου είχαν εκτοπιστεί και την αποστολή τους σε καταναγκαστικά έργα ανά την Ελλάδα, γεγονός το οποίο και είχε ως αποτέλεσμα την σύλληψη και φυλάκισή του από τις ναζιστικές αρχές. Εκτοπίστηκε τον Αύγουστο του 1943, συνοδευόμενος από την οικογένειά του και ακόμη 74 προύχοντες της κοινότητας, καθώς και 367 Εβραίους ισπανικής εθνικότητας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπέργκεν-Μπέλζεν, όπου και πέρασε το υπόλοιπο του πολέμου υπό σχετικά καλές συνθήκες κράτησης. Επρόκειτο για την τελευταία ομάδα εκτοπισθέντων, ενώ τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας εκτοπίστηκαν είτε προς το Άουσβιτς είτε προς την Τρεμπλίνκα. Απεβίωσε από τύφο ολίγον καιρό έπειτα από την απελευθέρωση του στρατοπέδου, το 1945, εντός σιδηροδρομικού σταθμού ενώ ο ίδιος και η οικογένειά του εγκατέλειπαν το στρατόπεδο.
Το 1946, ξεκίνησε η δίκη περισσότερων από δωσίλογων μελών της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, η οποία και ολοκληρώθηκε με την καταδίκη τους σε θάνατο και την εκτέλεσή τους.
Πηγές
Κατηγορία:Ραββίνοι Κατηγορία:Ιστορία των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη
Ξηρικό Ιωαννίνων
Το Ξηρικό είναι χωριό το οποίο βρίσκεται στη δημοτική ενότητα Εγνατίας του δήμου Μετσόβου, στον ανατολικό νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το χωριό είχε πληθυσμό 4 κατοίκων.
Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 802 μέτρων.
83 (αριθμός)
Το 83 (ογδόντα τρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 82 και πριν από το 84. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 83 συμβολίζεται ως LXXXIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΠΓ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
83 83
Δήμος Σελλών
Ο Δήμος Σελλών ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δωδώνης. Βρισκόταν στα νότια του νομού στα όρια με το Νομό Θεσπρωτίας, και περιλάμβανε δεκαπέντε δημοτικά διαμερίσματα.
Η έδρα του Δήμου βρισκόταν στον οικισμό Τύρια του δημοτικού διαμερίσματος Μπαουσιών δίπλα στον ποταμό Τύρια. Από τον οικισμό διερχόταν η Εγνατία Οδός (Κόμβος Σελλών).
Ο Δήμος Σελλών είχε πληθυσμό 2.213 κατοίκους και έκταση 166.075 στρέματα
Το όνομα του δήμου προέρχεται από τους αρχαίους Σελλούς ή Ελλούς, κατοίκους της Δωδώνης και της γύρω περιοχής.
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 15 δημοτικά διαμερίσματα:
Παραπομπές
*
Κέντρο κράτησης Αμυγδαλέζας
Το Προαναχωρητικό Κέντρο Κράτησης Αλλοδαπών Αμυγδαλέζας είναι ένα κέντρο κράτησης προσφυγων και αιτητών ασυλου που βρίσκεται στην Αμυγδαλέζα στους Θρακομακεδόνες των Αχαρνών Αττικής.
Η τροπολογία για τη δημιουργία των κέντρων κατατέθηκε αρχικά εκπρόθεσμα, αλλά επανήλθε και υπερψηφίστηκε στη Βουλή από τους βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρείχε τη στήριξή της στην ελληνική κυβέρνηση για τη λειτουργία του κέντρου. Τα έργα της πρώτης φάσης χρηματοδοτήθηκαν από δωρεά ομάδας εφοπλιστών. Οι πρώτοι μετανάστες μεταφέρθηκαν στην Αμυγδαλέζα στο τέλος του Απριλίου.
Τα έργα στο κέντρο κράτησης συνεχίστηκαν με εντολή του νέου υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Νίκου Δένδια με σκοπό η χωρητικότητα να αυξηθεί από 240 σε 1000 άτομα. Τον Αύγουστο του 2012, όταν ξεκίνησε η επιχείρηση «Ξένιος Ζευς» για τη σύλληψη μεταναστών χωρίς χαρτιά στο κέντρο της Αθήνας, οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στην Αμυγδαλέζα και οι 200 κρατούμενοι που κρατούνταν ήδη εκεί μεταφέρθηκαν σε κέντρα κράτησης στην περιφέρεια. Τον Οκτώβριο ο χρόνος κράτησης παρατάθηκε από 2 σε 12 μήνες. Το Μάρτιο του 2013 στην Αμυγδαλέζα κρατούνταν χίλιοι αλλοδαποί προς απέλαση.
Τον ίδιο μήνα πραγματοποιήθηκε από την ΕΛ.ΑΣ. σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας μια επιχείρηση με την ονομασία «Θέτις», κατά την οποία τοξικοεξαρτημένοι από το κέντρο της Αθήνας οδηγήθηκαν στην Αμυγδαλέζα όπου καταγράφηκαν τα στοιχεία τους και υποβλήθηκαν σε ιατρικές εξετάσεις πριν αφεθούν πάλι ελεύθεροι.
Σύμφωνα με καταγγελία αντιπροσωπείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που το επισκέφτηκε το Μάρτιο του 2013, στο κέντρο παρουσιάστηκε έλλειψη ειδών υγιεινής με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν υγειονομικά προβλήματα. Τον Ιούλιο ο υπουργός Νίκος Δένδιας χαρακτήρισε το κέντρο «εξαιρετικό» και ως «ένα από τα πιο σύγχρονα στρατόπεδα στην Ευρώπη».
Τον Απρίλιο 700 κρατούμενοι πραγματοποίησαν απεργία πείνας, ενώ ορισμένοι αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν. Τον Αύγουστο του 2013 κρατούμενοι του κέντρου εξεγέρθηκαν κυρίως εξαιτίας της παράτασης της κράτησής τους από 12 σε 18 μήνες. Δέκα κρατούμενοι απέδρασαν από τους οποίους δύο συνελήφθησαν την επομένη, άλλοι δεκατέσσερεις συνελήφθησαν πριν αποδράσουν και σαρανταένας παραπέμφθηκαν σε δίκη. Λίγες μέρες αργότερα ο Συνήγορος του Πολίτη εξέδωσε έκθεση στην οποία αναφερόταν ότι «οι χώροι αστυνοµικής κράτησης αλλοδαπών έχουν µεταβληθεί σε ιδιότυπες φυλακές, δεδοµένου του µεγάλου και συνεχώς διογκούµενου αριθµού κρατουµένων που κρατούνται για πολλούς µήνες» με αποτέλεσμα την αδυναμία διασφάλισης των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. οργάνωσε εκδήλωση στην οποία υποστηρίχθηκε ότι σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία δεν επιτρέπεται η κράτηση προς απέλαση μεταναστών παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και υπό συγκεκριμένους όρους που δεν τηρούνται στην περίπτωση της Αμυγδαλέζας. Για την εξέγερση δικάστηκαν 65 μετανάστες που αθωώθηκαν ομόφωνα και αφέθηκαν ελεύθεροι την παραμονή της πρωτοχρονιάς του 2015.
Έρευνα του ΕΛΙΑΜΕΠ υπολόγισε το ετήσιο κόστος λειτουργίας του κέντρου κράτησης της Αμυγδαλέζας σε τουλάχιστον 10 εκ. ευρώ.
Τρεις κρατούμενοι μετανάστες έχουν πεθάνει από παθολογικά αίτια, ενώ το Φεβρουάριο του 2015 αυτοκτόνησε ένας εικοσιοχτάχρονος Πακιστανός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προσφυγικοί οικισμοί και καταυλισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Αχαρνές
Μαραμά Βαϊρουά
Ο Μαραμά Βαϊρουά, γεννημένος στις 12 Μαΐου 1980 στο Παπεέτε (Ταϊτή), είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού στην ομάδα ΑΣ Πιραέ της Ταϊτής.
Οικογένεια
Ο Μαραμά είναι ξάδερφος του Πασκάλ Βαϊρουά, παλαιού Γάλλου διεθνούς ποδοσφαιριστή. Ο πατέρας του, Μπερνάρ Βαϊρουά, είναι προπονητής της Τεμαναβά, ομάδας της νήσου της Μοορεά (αδελφή νήσος της Ταϊτής) με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Πολυνησίας το 2006, παίρνοντας έτσι την πρόκριση για το Τσάμπιονς Λιγκ Ωκεανίας του 2007, το αντίστοιχο του ευρωπαϊκού Τσάμπιονς Λιγκ για τις ομάδες της Ωκεανίας. Ο παππούς του Μαραμά Βαϊρουά υπήρξε πρόεδρος της ΑΣ Σεντράλ Σπορ.
ΦΚ Ναντ
Μετά το ξεκίνημά του από την γενέτειρά του, την Ταϊτή, θα ενσωματωθεί στις Ακαδημίες της ΦΚ Ναντ. Το αγωνιστικό του στυλ « à la nantaise » σύντομα εκτιμήθηκε από τους διοικούντες τον σύλλογο. Τελικά, είναι στις 14 Απριλίου 1999 που ο παίκτης θα δώσει τον πρώτο του αγώνα με την επαγγελματική ομάδα της Ναντ.
Θα πραγματοποιήσει ταυτόχρονα την ίδια περίοδο το ντεμπούτο του στην Εθνική Γαλλίας U-21, προπονητής της οποίας ήταν εκείνη την περίοδο ο Ρεϊμόν Ντομενέκ.
Ένα χρόνο αργότερα, στις 13 Μαΐου 2000, θα είναι αυτός που θα σώσει την ομάδα της Ναντ από τον υποβιβασμό, καθώς στον αγώνα της απέναντι στην Χάβρη, θα πετύχει το νικητήριο τέρμα των Canaris.
Σύντομα αποκτά το παρατσούκλι "Tahitigoal" από τους οπαδούς της ομάδας, οι οποίοι τον εκτιμούν ως παίκτη αλλά και ως άνθρωπο.
Στις 12 Μαΐου 2001, πετυχαίνει το μοναδικό τέρμα στην αναμέτρηση της ομάδας του με την Σαιντ-Ετιέν, χαρίζοντας έτσι στην Ναντ τον τίτλο του πρωταθλητή Γαλλίας, αφού προηγουμένως είχε πραγματοποιήσει, σε ατομικό επίπεδο, μια άκρως ικανοποιητική σεζόν αγωνιζόμενος στο χώρο της μεσαίας γραμμής.
Αλλά αυτό που εκτιμήθηκε περισσότερο στην Ζονελιέρ και στο Μποζουάρ, εκτός από τα τέρματά του, τα οποία έχει την συνήθεια να πανηγυρίζει με δύο κτυπήματα του κουπιού με το ένα γόνατο να βρίσκεται στο χόρτο, είναι η ομαδικότητα στον τρόπο παιχνιδιού του, κι αυτή με έναν ιδιαίτερο τρόπο.
ΟΖΚ Νις
Στην ΟΖΚ Νις, πραγματοποιεί δύο εξαιρετικές πρώτες σεζόν σημειώνοντας 10 τέρματα την σεζόν 2004-2005, και 5 την σεζόν 2005-2006, αγωνιζόμενος ως "δεκάρι" στον χώρο του κέντρου, ύστερα από πρωτοβουλία του Κορσικανού προπονητή του συλλόγου, Φρεντερίκ Αντονετί. Η τελευταία του σεζόν με την ερυθρόμαυρη φανέλα, αποδείχτηκε πιο δύσκολη, καθώς οι εντάσεις με τον προπονητή της ομάδας ήταν συχνό φαινόμενο, ενώ και η απόδοση στο γήπεδο του ίδιου του ποδοσφαιριστή ήταν ελαφρώς χειρότερη σε σύγκριση με τις προηγούμενες σεζόν. Πάραυτα, τα 4 γκολ του σε 32 αγώνες, εκ των οποίων ένα καθοριστικής σημασίας στη μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού στο τέλος του πρωταθλήματος, με αντίπαλο την Παρί Σεν Ζερμέν, βοήθησαν τελικά την ΟΖΚ Νις να παραμείνει στην κατηγορία.
ΦΚ Λοριάν
Ο Μαραμά Βαϊρουά ξεκίνησε με φρενήρη ρυθμό την σεζόν 2007-2008 με την ομάδα της ΦΚ Λοριάν, σημειώνοντας από δύο γκολ στους αγώνες με την Παρί Σεν Ζερμέν και την Ολιμπίκ Λυών.
Τον Μάρτιο του 2008, θα πετύχει τέρμα σε βάρος της παλιάς του ομάδας, ΟΖΚ Νις, το οποίο όμως δεν θα πανηγυρίσει από σεβασμό προς αυτή και προς το γεγονός πως πλέον αποτελεί κομμάτι της ιστορίας της και ιδιαίτερα αγαπητό παίκτη στους οπαδούς της.
ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη
Στις 11 Μαΐου 2010, ο Μαραμά Βαϊρουά επιβεβαίωσε πως είχε φτάσει σε συμφωνία για την υπογραφή τριετούς συμβολαίου με την ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη. Το συμβόλαιό του με την ΦΚ Λοριάν έληγε στο τέλος της ίδιας σεζόν. Στις 15 Μαΐου, κι ενώ δίνει τον τελευταίο του αγώνα με τους Merlus, αποβάλλεται στο τελευταίο λεπτό της κανονικής διάρκειας του αγώνα.
ΑΣ Μονακό
Χωρίς να καταφέρει να επιβληθεί στην Νανσί, ο Μαραμά Βαϊρουά εγκατέλειψε την Λωρραίνη με προορισμό την ΑΣ Μονακό, όπου υπογράφει ως δανεικός με δυνατότητα αγοράς στις 10 Αυγούστου 2011.
Στις 5 Νοεμβρίου 2011, κι ενώ η ομάδα του βρίσκεται πίσω στο σκορ με 1-2, πέντε λεπτά πριν από την ολοκλήρωση της αναμέτρησης, ο Μαραμά Βαίρουά θα πετύχει με εντυπωσιακό τρόπο το γκολ της ισοφάρισης στο 86ο λεπτό του αγώνα ! Συγκεκριμένα, μετά από μια σέντρα ενός συμπαίκτη του, θα σταματήσει την μπάλα στον αέρα και με πλάτη στο τέρμα, από το ύψος της μεγάλης περιοχής, θα πιάσει το σουτ στην κίνηση που θα καταλήξει στην γωνία της εστίας του, αδύναμου να αντιδράσει, τερματοφύλακα των φιλοξενούμενων. Αυτό το μοναδικής ομορφιάς τέρμα θα δώσει την δυνατότητα στην ομάδα του να πάρει τον βαθμό της ισοπαλίας μετά από μια σειρά κακών αποτελεσμάτων.
Αυτό το γκολ θα είναι το μοναδικό αξιοσημείωτο σε αυτή την μέτρια σεζόν του παίκτη από την Ταϊτή, στη διάρκεια της οποίας θα "εξαφανιστεί" από το ρόστερ του συλλόγου μετά την χειμερινή μεταγραφική περίοδο και την άφιξη μιας νέας διοίκησης, καθώς και ενός νέου μεγαλομετόχου. Όντας αχρησιμοποίητος στην ομάδα, ο Βαϊρουά θα επιστρέψει στην Νανσί με το τέλος της σεζόν.
Α.Π.Σ. Πανθρακικός
Στις 31 Αυγούστου 2012, υπογράφει συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας με την ομάδα του Πανθρακικού, η οποία μόλις είχε προβιβαστεί στην Σούπερ Λίγκα. Με τον Πανθρακικό πέτυχε τον στόχο της παραμονής της ομάδας στην Σούπερ Λίγκα πετυχαίνοντας 3 γκολ σε 26 εμφανίσεις ενω με την ομάδα της Κομοτηνής έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος όπου αποκλείστηκε απο τον πρωταθλητή Ολυμπιακό
Εθνική Ομάδα
Δέκα χρόνια μετά την ανεξαρτητοποίηση του ταϊτιανού ποδοσφαίρου, ο Μαραμά Βαϊρουά κατάφερε να κληθεί στην Εθνική Γαλλίας U-21, με την οποία αγωνίστηκε συνολικά έξι φορές (πέτυχε δύο γκολ), ενώ είχε γεννηθεί στην Ταϊτή, από Ταϊτινούς γονείς και προγόνους. Αυτή η κλήση του στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Γαλλίας κατέστη δυνατή, έπειτα από μια συμφωνία μεταξύ της Γαλλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και της Ταϊτινής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, καθώς οι Ταϊτινοί, ως υπερπόντια κτήση της Γαλλίας και πρώην αποικία της, έχουν εκ γεννετείς γαλλικό διαβατήριο. Σε αντίστοιχη περίπτωση, αν και έχουν κοινό διαβατήριο, ποτέ ένας πάικτης από την Σκωτία, την Ουαλία ή την Βόρειο Ιρλανδία δεν θα μπορούσε να αγωνιστεί με την Εθνική Αγγλίας, χωρίς να έχει την οποιαδήποτε σχέση με την συγκεκριμένη χώρα.