cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηρόδοτος Νικολαΐδης
Ο Ηρόδοτος Νικολαΐδης (Άγιος Δημητριανός, 1913 - Πάφος, 1998) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Σπούδασε ιατρική με ειδικότητα στην ακτινολογία και εργάστηκε ως ακτινολόγος.
Το 1954 κατετάγη στις τάξεις της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών και αποτέλεσε ηγετικό της στέλεχος. Στις 12 Νοεμβρίου 1955 συνελήφθη από τις δυνάμεις ασφαλείας, φυλακίσθηκε χωρίς δίκη στα κρατητήρια Κοκκινοτρεμιθιάς με αριθμό DP 127. Κρατήθηκε στα κρατητήρια Κοκκινοτρεμιθιάς 1,5 με 2 χρόνια και κατόπιν μετεφέρθηκε στα κρατητήρια Πύλας και κρατήθηκε για περίπου 1 χρόνο. Τέλος μετεφέρθηκε εκ νέου στην Κοκκινοτρεμυθιά και παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 1959. Άρχισε απεργία πείνας στις 2 Ιανουαρίου 1959 κατόπιν εγγράφου προειδοποιήσεως του Διευθυντού Ιατρικών Υπηρεσιών και του Άγγλου Κυβερνήτη της Κύπρου. Στις 9 Ιανουαρίου απελευθερώθηκε από τα κρατητήρια. Στην είσοδο της πόλεως Κτήματος τον υποδέχθηκε ο Παφιακός λαός, όπου συνοδευόμενος μετέβη στην εκκλησία του Αγίου Κενδέου, όπου έγινε δοξολογία και μετά τον προσφώνησε ο Αρχιμανδρίτης και ο μαθητής Γυμνασίου Πάφου, Κύπρος Χρυσοστομίδης. Τον Φεβρουάριο του 1959 προσκλήθηκε στο Λονδίνο από τον Μακάριο ως Εθναρχικός Σύμβουλος, με όλους τους άλλους εκπροσώπους του Κυπριακού λαού για την υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις πρώτες βουλευτικές εκλογές της Κύπρου (Βουλευτικές εκλογές 1960) στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 ως ανεξάρτητος για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα.
Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου.
O Δρ. Κύπρος Νικολαΐδης, θεμελιωτής της εμβρυϊκής ιατρικής, είναι γιος του Ηρόδοτου Νικολαΐδη.
Ρόου εναντίον Ουέιντ
Roe v. Wade ή 410 U.S. 113 (1973), είναι η ονομασία μίας απόφασης ορόσημο του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ στην οποία ενέκρινε το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών γενικά προστατεύει την ελευθερία μιας εγκύου γυναίκας να επιλέξει να προβεί σε άμβλωση. Η απόφαση κατέρριψε πολλούς ομοσπονδιακούς και πολιτειακούς νόμους των ΗΠΑ για τις αμβλώσεις, και πυροδότησε μια συνεχιζόμενη αντιπαράθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το εάν ή σε ποιον βαθμό η άμβλωση πρέπει να είναι νόμιμη, ποιος πρέπει να αποφασίσει τη νομιμότητα της άμβλωσης και ποιος είναι ο ρόλος των ηθικών και θρησκευτικών απόψεων. Διαμόρφωσε επίσης τη συζήτηση σχετικά με τις μεθόδους που πρέπει να χρησιμοποιήσει το Ανώτατο Δικαστήριο στη συνταγματική εκδίκαση.
Στις 22 Ιανουαρίου 1973, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε μια απόφαση 7–2 που έκρινε ότι η Ρήτρα Δέουσας Διαδικασίας της Δέκατης τέταρτης Αναθεώρησης του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών παρέχει ένα θεμελιώδες «δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή», το οποίο προστατεύει το δικαίωμα μιας εγκύου για άμβλωση. Ωστόσο, το Δικαστήριο ενέκρινε επίσης ότι το δικαίωμα στην άμβλωση δεν είναι απόλυτο και πρέπει να εξισορροπείται έναντι των συμφερόντων της κυβέρνησης για την προστασία της υγείας των γυναικών και της προγεννητικής ζωής.{sfnp|Nowak|Rotunda|2012|loc=§ 18.29(a)(i)}}
Η απόφαση αυτή του Ανωτάτου Δικαστηρίου σήταν από τις πιο αμφιλεγόμενες στην ιστορία των ΗΠΑ. Πολιτικοί και ακτιβιστές κατά των αμβλώσεων προσπάθησαν επί δεκαετίες να ακυρώσουν την απόφαση. Στις 24 Ιουνίου 2022, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε αυτήν την απόφαση προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φεμινισμός Κατηγορία:Φεμινισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Δικαιώματα των γυναικών Κατηγορία:Έκτρωση
24104 Βινισάκ
Ο Βινισάκ (Vinissac) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 13,83. Ανακαλύφθηκε το 1999 από τον Αμερικανό αστρονόμο C. W. Juels.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βινισακ
Βάλερι Μπρίσκο-Χουκς
Η Βάλερι Αν Μπρίσκο-Χουκς (αγγλικά: Valerie Ann Brisco-Hooks, γεννήθηκε 6 Ιουλίου 1960) είναι Αμερικανίδα πρώην αθλήτρια του στίβου, δρομέας αγώνων ταχύτητας. Υπήρξε ο πρώτος στην ιστορία αθλητής ανεξαρτήτως φύλου που κέρδισε χρυσό μετάλλιο, τόσο στον δρόμο των 200 μέτρων, όσο και στον δρόμο των 400 μέτρων στην ίδια διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτό έγινε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες.
Σταδιοδρομία
Οι εξαιρετικές επιδόσεις της Βάλερι στο γυμνάσιο Λοκ του Λος Άντζελες την έφεραν στο κολεγιακό επίπεδο του στίβου, στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Νόρθριτζ του Λος Άντζελες. Συνέχισε να διακρίνεται, στο αγώνισμα του 200 μέτρων, μέχρι που εξασφάλισε μία θέση στην ομάδα των ΗΠΑ για τους Παναμερικανικούς Αγώνες του 1979. Εκεί βοήθησε στο να κατακτήσει η χώρα της το χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρων.
Ο χρόνος που σημείωσε στα 400 μέτρα 48,83 δευτερόλεπτα, όταν κέρδισε το αγώνισμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 ήταν νέο ολυμπιακό ρεκόρ και ακόμα και σήμερα την κατατάσσει 10η ταχύτερη αθλήτρια στο αγώνισμα όλων των εποχών. Στους ίδιους αγώνες κέρδισε και τρίτο χρυσό μετάλλιο, με την ομάδα της σκυταλοδρομίας 4×400 μέτρων των ΗΠΑ.
Η Μπρίσκο-Χουκς αγωνίσθηκε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, με την ομάδα και πάλι της σκυταλοδρομίας 4×400 των ΗΠΑ, η οποία τερμάτισε δεύτερη πίσω από τη σοβιετική ομάδα, που τότε κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα. Ο αγώνας ήταν τόσο γρήγορος, ώστε αμφότερες οι ομάδες κατέρριψαν το έως τότε ολυμπιακό ρεκόρ, παραμένουν δε οι δύο καλύτερες επιδόσεις στην ιστορία του αγωνίσματος. Συμμετείχε επίσης και στα 400 μέτρα, όπου ήταν τέταρτη. Σήμερα η Μπρίσκο-Χουκς προπονεί στην ομάδα του προπονητή Μπομπ Κέρσι και στο Κολέγιο του Δυτικού Λος Άντζελες.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Βάλερι μετακόμισε όταν ακόμα ήταν κοριτσάκι με την οκογένειά της από τον «βαθύ Νότο» στην αστική γειτονιά Watts του Λος Άντζελες. Εμπνεύσθηκε να αρχίσει να τρέχει από τους μεγαλύτερους αδελφούς της Ρόμπερτ και Μέλβιν Μπρίσκο. Αργά μια μέρα οι Ρόμπερτ και Μέλβιν τελείωναν μια εντατική προπόνηση στον στίβο του σχολείου τους, όταν η βία της γειτονιάς χτύπησε την οικογένεια: μια αδέσποτη σφαίρα από όπλο που κρατούσε ένας μαθητής του γυμνασίου σκότωσε τον Ρόμπερτ. Κατέστη φωνή συνηγορίας υπέρ των ελεύθερων από ναρκωτικά σχολείων και επεδίωκε ενεργά ευκαιρίες να αλληλεπιδρά με μαθητές μέσα στη σχολική τάξη, για να τους μεταδίδει αυτό το μήνυμα. Στο πρόγραμμα των προπονήσεων και των αγώνων της έβαζε πάντα χρόνο στην άκρη για τον σκοπό αυτόν. Μόνο αφότου γνώρισε την Τζάκι Τζόινερ-Κέρσι μετέβαλε την «ηθική εργασίας» της.
Η Μπρίσκο-Χουκς είναι από το 1981 παντρεμένη με τον Αμερικανό ποδοσφαιριστή της NFL Άλβιν Χουκς και το 1982 απέκτησαν το πρώτο τους παιδί, τον Άλβιν Χουκς τζούνιορ. Εισήχθη στο «Hall of Fame» του στίβου των ΗΠΑ το 1995. Το «Ίδρυμα Αθλητισμού Βάλερι Μπρίσκο-Χουκς» βρίσκεται στο Λος Άντζελες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Μπορίς Κουστόντιεφ
Ο Μπορίς Μιχαήλοβιτς Κουστόντιεφ (ρωσ.: Бори́с Миха́йлович Кусто́диев, αγγλικά: Boris Mikhaylovich Kustodiev, 7 Μαρτίου 1878 – 28 Μαΐου 1927, ήταν Ρώσος ζωγράφος και θεατρικός σκηνογράφος.
Βιογραφία
thumb|right|250px|Ρωσίδα Αφροδίτη (1925 - 1926).
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κουστόντιεφ γεννήθηκε στο Αστραχάν (Astrakhan), όπου ο πατέρας του ήταν καθηγητής φιλοσοφίας και ιστορίας της λογοτεχνίας στο τοπικό θεολογικό σεμινάριο. Ο πατέρας του πέθανε νέος και όλα τα οικονομικά και οικογενειακά βάρη έπεσαν στους ώμους της μητέρας του. Η οικογένεια Κουστόντιεφ αναγκάστηκε να νοικιάσει ένα μικρό διαμέρισμα σε μια πτέρυγα του υποστατικού ενός πλούσιου Ρώσου εμπόρου. Στο σπίτι αυτό ήταν που ο μικρός Μπόρις Κουστόντιεφ απόκτησε τις πρώτες εντυπώσεις του από τον τρόπο ζωής της επαρχιακής εμπορικής τάξης.
Μεταξύ των ετών 1893 και 1896, ο Κουστόντιεφ σπούδασε στο θεολογικό σεμινάριο του Αστραχάν και παράλληλα έπαιρνε ιδιωτικά μαθήματα τέχνης με καθηγητή τον Πάβελ Βλασόφ (Pavel Vlasov), μαθητή του Βασίλι Περόφ (Vasily Perov, 1834 – 1882). Στη συνέχεια, από το 1896 ως το 1903, παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στο εργαστήριο του διάσημου Ρώσου ζωγράφου Ιλιά Ρέπιν (Ilya Repin, 1844 - 1930) στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης.
Η περιπλάνηση
Το 1903 ο Κουστόντιεφ νυμφεύθηκε την Τζούλια Προσίνσκαγια (Julia Proshinskaya, 1880-1942). Το 1904 επισκέφθηκε τη Γαλλία και την Ισπανία με χορηγία της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Τεχνών. Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Ισπανία, το 1907 στην Ιταλία και το 1909 επισκέφθηκε την Αυστρία και τη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια των αυτών αυτών, φιλοτεχνούσε πορτρέτα και ρωπογραφικούς πινάκες. Διακαής όμως πόθος του ήταν να επιστρέψει στην «ευλογημένη ρωσική γη».
Η επιρροή της ρωσικής επανάστασης του 1905
Η Ρωσική Επανάσταση του 1905 επέδρασε ζωηρά στην ψυχή του Κουστόντιεφ. Συνεργάστηκε με τα σατιρικά περιοδικά Ζούπελ (Φορέας μικροβίων) και `Αντσκαγια Πότστα («Ταχυδρομείο της Κόλασης»), ενώ το 1910 συνδέθηκε με τους καλλιτέχνες του «Κόσμου της Τέχνης» (Mir Iskusstva), μιας πρωτοποριακής ομάδας Ρώσων καλλιτεχνών, παίρνοντας μέρος σε όλες τις εκθέσεις έργων τους. Το 1905, ο Κουστόντιεφ στράφηκε στην εικονογράφηση βιβλίων, εικονογραφώντας πολλά έργα της κλασικής ρωσικής λογοτεχνίας, όπως οι «Νεκρές Ψυχές», «Η άμαξα» και «Το παλτό» του Νικολάι Γκόγκολ, η «Ωδή για τον τσάρο Ιβάν Βασίλιεβιτς, το νεαρό σωματοφύλακά του και το γενναίο έμπορο Καλάσνικοφ» του Μιχαήλ Λέρμοντοφ κ. ά.
Η καταξίωση
Το 1909 εκλέχθηκε μέλος στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης. Συνέχισε να εργάζεται έντονα, αλλά μια σοβαρή ασθένεια, φυματίωση της σπονδυλικής στήλης, τον ανάγκασε να μεταβεί σε ιδιωτική κλινική της Ελβετίας, όπου παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1916 έγινε παραπληγικός. Στα πρώτα χρόνια της Ρωσικής Επανάστασης του 1917, ο Κουστόντιεφ εργάστηκε με μεγάλη έμπνευση σε πολλούς τομείς. Τα σύγχρονα θέματα της νέας ρωσικής πραγματικότητας ήταν η βάση του έργου του. Το 1918, φιλοτέχνησε το αριστούργημά του «Η γυναίκα του εμπόρου» (Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη). Το 1923 ο Κουστόντιεφ προσχώρησε στην Ένωση Καλλιτεχνών της Επαναστατικής Ρωσίας, συνεχίζοντας να ζωγραφίζει, να φιλοτεχνεί λιθογραφίες, να εικονογραφεί βιβλία, να σκηνογραφεί για το θέατρο, μέχρι τον θάνατό του στις 28 Μαΐου 1927, στο τότε Λένινγκραντ.
Επιλογή έργων
thumb|right|250px|Η γυναίκα του εμπόρου (1918). Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη. Στα σημαντικότερα έργα του Μπορίς Κουστότνιεφ περιλαμβάνονται: «Πορτρέτο της Ελιζάμπετ Γκριγκόριεβνα Πόυσκινα» (1900), «Πορτρέτο της Τζούλιας Κουστόντιεβνα», γυναίκας του καλλιτέχνη (1903), «Ιρίνα», κόρη του καλλιτέχνη (1906), «Προκυμαία στον ποταμό Βόλγα» (1909), «Φιέστα» (1910), «Πασχαλινές ευχές» (1912), «Καλλονή» (1915), «Ο τσάρος Νικόλαος Β΄» (1915), «Πορτρέτο της Κόμισσας Γκραμπρόβσκα» (1917), «Τα μέλη του “Κόσμου της Τέχνης”» (Mir Iskusstva, 1916 – 1920), «Στεπάν Ράζιν» (1918), «Εξοχικό» (1919), «Μπλε σπίτι» (1920), «Μπολσεβίκος» (1920), «Ισαάκ Μπρόντσκι» (1920), «Το μπάνιο» (1921), «Σαλιάπιν» (1921), «Ρωσίδα Αφροδίτη» (1926), «Ένα Domovoi κρυφοκοιτάζει την κοιμισμένη γυναίκα του έμπορου».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι Κατηγορία:Σκηνογράφοι
Σύμπιαν
thumb|right|250px|Η μηχανή Σύμπιαν Η μηχανή Σύμπιαν είναι ερωτικό βοήθημα. Σχεδιάστηκε για χρήση από γυναίκες που θέλουν ερωτική ψυχαγωγία. Εφευρέτης και κατασκευής του είναι ο Ντέιβ Λάμπερτ.
Περιγραφή
Το σύμπιαν ομοιάζει με σαμάρι αλόγου, στο οποίο είναι προσαρμοσμένος ένας μοχλός. Ο καβαλάρης του, συνήθως γυναίκα, κάθεται επάνω με τρόπο, έτσι ώστε ο μοχλός να βρίσκεται μέσα στον κόλπο (ή τον πρωκτό). Ο μοχλός δονείται, πάλλεται ή και κινείται με ένταση ανάλογα με την επιλογή που γίνεται μέσω τηλεκοντρόλ. Σκοπός του σύμπιαν είναι ο μέχρις οργασμού ερωτικός ερεθισμός της χρήστριας ή του χρήστη, ενίοτε με την συμβολή βοηθού, ο οποίος χειρίζεται το τηλεκοντρόλ.
Ιστορική αναδρομή
Ο Ντέιβιντ Λάμπερτ συνέλαβε την ιδέα κατά την δεκαετία του 1970, την οποία άρχισε να υλοποιεί το 1983, με την πρώτη κατασκευή το 1985. Αρχικά το μηχάνημα ονομάστηκε Master Better ή "MB", και αργότερα Sybian. Το πρόθεμα syb προέρχεται από την αρχαία Ελληνική πόλη Σύβαρις. Έμεινε άγνωστο μέχρι το 1987 όταν παρουσιάστηκε από το περιοδικό Πέντχαουζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερωτικά βοηθήματα
Μαραγκός
Το επώνυμο Μαραγκός/Μαραγκού πιθανόν αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Δυναμικό δέλτα
Στην κβαντική μηχανική, το δυναμικό δέλτα αποτελεί ένα ακριβώς επιλύσιμο μονοδιάστατο πρόβλημα. Ανάλογα με το αν το δυναμικό επιλεγεί έτσι ώστε να είναι θετικό ή αρνητικό, το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί ως πρόβλημα φράγματος ή πηγαδιού δυναμικού αντίστοιχα.
Δυναμικό
Στη γενικότερη περίπτωση, το δέλτα δυναμικό περιγράφεται από μία συνάρτηση της μορφής
όπου λ μία σταθερά, δ(x) η συνάρτηση δέλτα του Ντιράκ και x ο άξονας κίνησης. Ανάλογα με το αν η σταθερά λ είναι θετική ή αρνητική, το δυναμικό περιγράφει φράγμα ή πηγάδι και αντιμετωπίζεται μαθηματικά με τον αντίστοιχο τρόπο.
Χαμιλτονιανή
Η Χαμιλτονιανή ενός σωματιδίου που κινείται υπό την επίδραση ενός δυναμικού δέλτα, όπως αυτό δόθηκε παραπάνω, περιγράφεται, στην αναπαράσταση θέσεων, από τον τελεστή:
όπου ħ η ανηγμένη σταθερά του Πλανκ και m η μάζα του σωματιδίου.
Εξίσωση Σρέντιγκερ
Η χρονοανεξάρτητη εξίσωση Σρέντιγκερ που ικανοποιεί η κυματοσυνάρτηση ενός σωματιδίου κάτω από την επίδραση ενός δυναμικού δέλτα, δεδομένης της παραπάνω Χαμιλτονιανής, έχει την εξής μορφή:
όπου Ε η ενέργεια.
Γενική λύση
Η κυματοσυνάρτηση ενός σωματιδίου που κινείται υπό τη επίδραση ενός δυναμικού δέλτα εξετάζεται σε δύο ξεχωριστές περιοχές:
Ο λόγος που επιλέγονται οι δύο αυτές περιοχές είναι για την αποφυγή του απειρισμού που παρουσιάζει το δυναμικό δέλτα στο σημείο x=0. Και για στις δύο περιοχές η εξίσωση Σρέντιγκερ ανάγεται στην εξίσωση του ελεύθερου σωματίου, ήτοι οι κυματοσυναρτήσεις σε κάθε περιοχή δίνονται από τις σχέσεις:
Δύο βασικές σχέσεις μεταξύ των τεσσάρων αυτών σταθερών μπορούν να προσδιορισθούν απαιτώντας η κυματοσυνάρτηση να είναι συνεχής στο σημείο x=0, ήτοι ψI(0)=ψII(0). Μία δεύτερη συνθήκη που συνδέει τις τέσσερις σταθερές μεταξύ τους προκύπτει αν ολοκληρώσει κανείς τα δύο μέλη της εξίσωσης Σρέντιγκερ από -ε έως +ε, όπου ε ένας μικρός θετικός αριθμός, και τέλος πάρει το όριο ε→0.
Οι παραπάνω δύο συνθήκες οδηγούν στο εξής σύστημα εξισώσεων:
Για να προσδιορισθούν και οι τέσσερις σταθερές, εν γένει χρειάζονται τέσσερις εξισώσεις. Συνεπώς υπολείπονται δύο ακόμη, οι οποίες όμως δεν μπορούν να προκύψουν από κάποια άλλη φυσική απαίτηση για την κυματοσυνάρτηση του συστήματος. Προς το παρόν, η συζήτηση πάνω στο δυναμικό δέλτα ήταν γενική, ήτοι ανεξάρτητη του προσήμου της σταθεράς λ. Οι επιπρόσθετες απαιτήσεις εμφανίζονται τη στιγμή που μελετά κανείς δύο ειδικότερα προβλήματα — το δέλτα-φράγμα και το δέλτα-πηγάδι.
Το δέλτα-φράγμα
Ειδική περίπτωση του δέλτα δυναμικού αποτελεί το λεγόμενο δέλτα-φράγμα, το οποίο ορίζεται έτσι ώστε η σταθερά λ που εισήχθηκε αρχικά να είναι ένας θετικός αριθμός. Στη περίπτωση αυτή, το πρόβλημα ανάγεται σε ένα πρόβλημα φράγματος δυναμικού στο οποίο μελετάμε πώς η παρουσία ενός δυναμικού-φράγματος επηρεάζει μία προσπίπτουσα δέσμη σωματιδίων.
Σύμφωνα με την κλασική μηχανική, αν η ενέργεια ενός σωματιδίου δεν υπερβαίνει την «οροφή» του φράγματος, τότε το σωματίδιο αυτό δεν θα διαπεράσει ποτέ το φράγμα και θα ανακλαστεί πλήρως (όπως μία μπάλα που πετιέται στον τοίχο αναπηδά πάντοτε προς τα πίσω, καθώς η βολή δεν προσδίδει αρκετή κινητική ενέργεια στη μπάλα ώστε να υπερνικήσει την συνεκτική δομή του τοίχου). Κβαντομηχανικά, όμως, υπάρχει μία πεπερασμένη πιθανότητα το σωματίδιο να διαπεράσει ένα φράγμα δυναμικού πεπερασμένου μεγέθους ακόμα και αν η ενέργειά του είναι σημαντικά μικρότερη από την οροφή του φράγματος.
Στη περίπτωση του δέλτα-φράγματος, το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Δεδομένου ενός σωματιδίου καθορισμένης ενέργειας Ε που ρίπτεται προς την κατεύθυνση του φράγματος, ποια είναι η πιθανότητα το σωματίδιο να ανακλαστεί και ποια η πιθανότητα να διέλθει από το φράγμα; Το ερώτημα αυτό έχει και πρακτικό (πειραματικό) ενδιαφέρον, καθώς μπορεί να εφαρμοστεί σε προβλήματα στα οποία μία δέσμη μη-σχετικιστικών σωματιδίων (π.χ. ηλεκτρονίων) δεδομένης έντασης προσπίπτει σε ένα «εμπόδιο» το οποίο μοντελοποιείται μαθηματικά υπό τη μορφή ενός δυναμικού. Οι πιθανότητες ανάκλασης και διέλευσης του θεωρητικού προβλήματος αντιστοιχούν τότε σε ποσοστά ακτινοβολίας σε σχέση με την ένταση της προσπίπτουσας δέσμης τα οποία θα ανακλαστούν και θα διέλθουν από το εμπόδιο αντίστοιχα.
Κυματοσυνάρτηση
Στην περίπτωση του δέλτα-φράγματος, η κυματοσυνάρτηση του προβλήματος περιγράφει ένα ελεύθερο σωμάτιο το οποίο προσπίπτει στο δέλτα-φράγμα από κάποια κατεύθυνση. Επειδή εν γένει το σωματίδιο αναμένεται να έχει πιθανότητα τόσο να ανακλαστεί όσο και να διαπεράσει το φράγμα, η κυματοσυνάρτηση του σωματιδίου στις δύο περιοχές Ι και ΙΙ όπως αυτές ορίσθηκαν προηγουμένως θα έχει τη μορφή:
Εν προκειμένω θεωρήθηκε ότι η δέσμη προσπίπτει στο δυναμικό από τα αριστερά. Συνεπώς, αφού εκθετικά της μορφής eikx περιγράφουν ελεύθερο σωμάτιο που κινείται προς τα δεξιά, στην περιοχή Ι οι όροι A1eikx και A2e-ikx αντιστοιχούν σε προσπίπτον και ανακλώμενο σωμάτιο αντίστοιχα, ενώ στην περιοχή ΙΙ ο όρος B1eikx αντιστοιχεί σε σωματίδιο που διαπέρασε το φράγμα και κινείται πλέον στην περιοχή x>0.
Κάθε διαφορετική «ιστορία» για το σωματίδιο αντιστοιχεί σε μία κυματοσυνάρτηση, ενώ στη γενική περίπτωση το σωματίδιο θα βρίσκεται σε μία υπέρθεση όλων των δυνατών καταστάσεων. Αν ψin η κυματοσυνάρτηση του προσπίπτοντος (αγγλικά: incident) και ψr, ψt οι αντίστοιχες κυματοσυναρτήσεις του ανακλώμενου (αγγλικά: reflected) και διερχόμενου (αγγλικά: transmitted) σωματιδίου, τότε
Το σύστημα εξισώσεων που ικανοποιούν οι σταθερές A1,A2,B1 είναι:
Ρεύμα πιθανότητας
Σε κάθε μία από τις κυματοσυναρτήσεις του προβλήματος αντιστοιχεί ένα ρεύμα πιθανότητας, j, το οποίο αναπαριστά (κατ' αναλογία με την ροή ρευστού στην Υδροδυναμική) την ροή της πυκνότητας πιθανότητας. Τα ρεύματα πιθανότητας κάθε κυματοσυνάρτησης δίνονται από τους τύπους:
Συντελεστές ανάκλασης-διέλευσης
Οι συντελεστές ανάκλασης (R) και διέλευσης (Τ) ορίζονται με τον εξής τρόπο:
Βάσει του ορισμού αυτού, των γνωστών εκφράσεων των ρευμάτων πιθανότητας και του συστήματος εξισώσεων που ικανοποιούν οι σταθερές A1,A2,B1 είναι δυνατόν να δειχθεί ότι:
Στο διπλανό γράφημα φαίνεται πώς μεταβάλλονται οι δύο συντελεστές συναρτήσει της ενέργειας. Το άθροισμα των δύο είναι πάντοτε ίσο με μονάδα, όπως θα όφειλε (αφού το σωματίδιο είτε θα ανακλαστεί είτε θα διαπεράσει το φράγμα).
Σύμφωνα με την αρχή της αντιστοιχίας, στο όριο ħ→0 τα κβαντικά αποτελέσματα οφείλουν να αναπαράγουν τα αντίστοιχα κλασικά. Πράγματι, για ħ→0 οι συντελεστές ανάκλασης και διέλευσης ισούνται με 1 και 0 αντίστοιχα (το σωματίδιο δεν διαπερνά ποτέ το φράγμα).
Το δέλτα-πηγάδι
Το δέλτα-πηγάδι αντιστοιχεί στην περίπτωση όπου λ<0, δηλαδή το δυναμικό δέλτα βρίσκεται κάτω από τον άξονα των x. Επειδή η ενέργεια ούτε κβαντομηχανικά δεν μπορεί ποτέ να είναι μεγαλύτερη από την μέγιστη τιμή της δυναμικής (αφού το άθροισμα δυναμικής και κινητικής ισούται πάντοτε με την ολική ενέργεια), η ενέργεια ενός σωματιδίου στην περίπτωση αυτή θα είναι αναγκαστικά αρνητική. Αρνητικές ενέργειες όμως αντιστοιχούν σε δέσμιες καταστάσεις. Σκοπός της μελέτης του προβλήματος του δέλτα-πηγαδιού είναι λοιπόν ο προσδιορισμός του ενεργειακού φάσματος της Χαμιλτονιανής.
Κυματοσυνάρτηση
Όπως και στην περίπτωση του δέλτα-φράγματος, ο χώρος του προβλήματος διαιρείται σε δύο περιοχές (Ι και ΙΙ όπως αυτές ορίσθηκαν παραπάνω). Επειδή η ενέργεια είναι αρνητική, ισχύει ότι
Η κυματοσυνάρτηση στις δύο περιοχές του προβλήματος έχει λοιπόν τη μορφή:
όπου κ2=2m|E|/ħ2 μία θετική σταθερά. Ο λόγος που επιζούν μόνο οι συγκεκριμένοι όροι σε κάθε περιοχή οφείλεται στο γεγονός ότι η κυματοσυνάρτηση στο ±∞ πρέπει να είναι πεπερασμένη (τετραγωνικά ολοκληρώσιμη), ήτοι ψI(-∞)=ψII(+∞)=0. Όμως, η απαίτηση συνέχειας στο σημείο x=0 μας εξασφαλίζει την ισότητα A1=B2. Επιπροσθέτως, η συνθήκη κανονικοποίησης της κυματοσυνάρτησης δίνει το εξής αποτέλεσμα:
Επιλέγοντας κατά σύμβαση το θετικό πρόσημο προκύπτει η πλήρης κανονικοποιημένη κυματοσυνάρτηση του προβλήματος:
Η κυματοσυνάρτηση αυτή είναι συνεχής παντού, τετραγωνικά ολοκληρώσιμη και παρουσιάζει ένα σημείο ασυνέχειας της πρώτης παραγώγου στο σημείο x=0 (βλέπε σχήμα στα δεξιά).
Ενεργειακό φάσμα
Το ενεργειακό φάσμα υπολογίζεται ολοκληρώνοντας την εξίσωση Σρέντιγκερ του δέλτα-πηγαδιού από -ε έως +ε, όπου ε μικρή θετική σταθερά, και παίρνοντας τέλος το όριο ε→0. Το αποτέλεσμα είναι:
Άρα λοιπόν,
Το φάσμα του δέλτα-πηγαδιού έχει λοιπόν μία μοναδική στάθμη. Στο όριο ħ→0 η παραπάνω εξίσωση δίνει Ε→-∞, δηλαδή κλασικά το σωματίδιο όταν συναντήσει ένα απείρως βαθύ πηγάδι δυναμικού που περιγράφεται από μία συνάρτηση δέλτα θα αρχίσει να πέφτει ταχύτατα προς τον «πάτο» του πηγαδιού, μικραίνοντας συνεχώς την δυναμική του ενέργεια και αυξάνοντας παράλληλα την κινητικού του ενέργεια. Ο λόγος που κβαντομηχανικά το σωματίδιο δεν πέφτει στον πάτο του πηγαδιού είναι άμεση συνέπεια της κυματικής φύσης της ύλης που αποτυπώνεται μαθηματικά μέσω της αρχής της απροσδιοριστίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική
Μάχη στο Βαφέ
Η μάχη του Βαφέ μετρίασε κάπως τις πολλές αποτυχίες των Τούρκων. Στη μάχη αυτή οι Κρητικοί μαζί με Φιλέλληνες εθελοντές πολεμώντας εναντίον πενταπλασίου τουρκοαιγυπτιακού στρατού υποχρεώθηκαν να υποχωρήσουν και κατά την υποχώρηση απώλεσαν 15 φονευθέντες μαχητές μεταξύ αυτών οι αξιωματικοί Πραίδης, Βαρνάβας και Έσσλιγκ, συνελήφθησαν αιχμάλωτοι οι αξιωματικοί Μάνος, Βαρόδης, Βούλγαρης, οι οποίοι στάλθηκαν στην Κωνσταντινούπολη.
Γουλιέλμος του Μέρμπεκε
Ο Γουλιέλμος του Μέρμπεκε (ολλαν. Willem van Moerbeke, λατ. Gulielmus de Morbeka 1215/1235 – περ. 1286), αναφερόμενος και εξελληνισμένα ως Μέρμπακας από τους κατοίκους της Αργολιδοκορινθίας της εποχής του, ήταν μεταφραστής του ύστερου Μεσαίωνα. Μετέφρασε πολύ μεγάλο αριθμό φιλοσοφικών, ιατρικών και γενικότερα επιστημονικών κειμένων από την αρχαία ελληνική στη λατινική γλώσσα. Ως Ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος, είχε πρόσβαση στα ελληνικά χειρόγραφα κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Οι μεταφράσεις του άσκησαν μεγάλη επίδραση στην εποχή του, όταν λίγες μεταφράσεις ήταν διαθέσιμες, και είναι σεβαστές ακόμα και από τους σημερινούς φιλολόγους.
Μάχη στο Βαφέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869) Κατηγορία:Μάχες ανά πόλεμο
Γουλιέλμος του Μέρμπεκε
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γουλιέλμος ήταν Φλαμανδός στην καταγωγή, με την επωνυμία του να υποδεικνύει προέλευση από την κωμόπολη Μέρμπεκε (Moerbeke) κοντά στην πόλη Γέραρντσμπεργεν. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του, πέρα από το ότι ήταν Δομινικανός μοναχός από νεαρής μάλλον ηλικίας. Την άνοιξη του 1260 βρισκόταν είτε στη Νίκαια της Βιθυνίας, είτε στο Νύκλι της Πελοποννήσου (τη σημερινή Τεγέα). Το φθινόπωρο του ίδιου έτους βρισκόταν στη Θήβα, όπου οι Δομινικανοί υπήρχαν από το 1253. Οι κινήσεις του αυτές είναι γνωστές από τη χρονολόγηση με αναφορά των Θηβών της μεταφράσεώς του αριστοτελικού έργου Περί ζώων μορίων.
Κατόπιν έζησε για κάποια χρόνια στην παπική αυλή στο Βιτέρμπο (με αποδείξεις της παρουσίας του εκεί στις 22 Νοεμβρίου 1267, τον Μάιο του 1268 και στις 15 Ιουνίου 1271), όπου γνωρίστηκαν με τον μεταφραστή Βιτέλλο, ο οποίος του αφιέρωσε τη λατινική πραγματεία οπτικής Perspectiva (γνωστή και ως Opticae libri decem). Στη συνέχεια, το 1272, ο Γουλιέλμος του Μέρμπεκε κατευθύνθηκε προς το Ορβιέτο και εμφανίσθηκε στη Δεύτερη Σύνοδο της Λυών το 1274. Τέλος, από τις 9 Απριλίου 1278 μέχρι τον θάνατό του (ο οποίος πιθανώς συνέβη αρκετούς μήνες πριν την εκλογή του διαδόχου επισκόπου τον Οκτώβριο του 1286) ο Γουλιέλμος ήταν ο Λατίνος Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου. Δεν είναι γνωστό το πόσο χρόνο πέρασε συνολικά στην έδρα της Αρχιεπισκοπής του: έγγραφα φανερώνουν ότι βρισκόταν σε αποστολή για λογαριασμό του Πάπα στην Περούτζα το 1283 και ότι υπαγόρευσε τη διαθήκη του εκεί.
Ο Γουλιέλμος γνωριζόταν με τον φιλόσοφο Θωμά Ακινάτη, με τον μαθηματικό Ιωάννη Καμπάνο, με τον Σιλεσιανό φυσιοδίφη και γιατρό Βιτέλο, καθώς και με τον επίσης Φλαμανδό αστρονόμο, θεολόγο και ποιητή Ερρίκο του Μέχελεν, ο οποίος αφιέρωσε στον Γουλιέλμο την πραγματεία του επί του αστρολάβου.
Το χωριό Αγία Τριάδα στην Αργολίδα, που έχει έναν εξαιρετικό ομώνυμο ναό του ύστερου 13ου αιώνα με ηλιακό ρολόι (σαφής ένδειξη Δυτικής επιρροής), ονομάζεται και «Μέρμπακα(ς)», ονομασία που πιστεύεται ότι προήλθε από τον Γουλιέλμο του Μέρμπεκε.
Μεταφράσεις
Ο Ακινάτης συνέγραψε το σχόλιό του στο Περί ψυχής, βασισμένος στη μετάφραση του Γουλιέλμου, η οποία είχε ολοκληρωθεί το 1267, όταν ο Ακινάτης ήταν στο studium provinciale του κοινοβίου της Αγίας Σαβίνας στη Ρώμη.
Ο Γουλιέλμος υπήρξε ο πρώτος στην ιστορία που μετέφρασε τα Πολιτικά στη λατινική (περίπου το 1260), καθώς αυτό, αντίθετα με τα περισσότερα αριστοτελικά έργα, δεν είχε μεταφρασθεί στην αραβική. Ο Φλαμανδός μεταφραστής είναι επίσης υπεύθυνος για τη μία από τις συνολικά τρεις και μόνο μεσαιωνικές λατινικές μεταφράσεις της Ρητορικής του Αριστοτέλη. Οι μεταφράσεις του Γουλιέλμου του Μέρμπεκε αποτελούσαν ήδη κλασικά πρότυπα τον 14ο αιώνα, όταν ο Ερρίκος Ερβόδιος (Henricus Hervodius) διέγνωσε την διαχρονική αξία τους, υποστηρίζοντας ότι ήταν κατά λέξη (de verbo in verbo), πιστές στο πνεύμα του Αριστοτέλη και «χωρίς κομψότητα». Στις περιπτώσεις πολλών εκ των μεταφράσεων του Γουλιέλμου, τα βυζαντινά ελληνικά χειρόγραφα πάνω στα οποία αυτές βασίσθηκαν έχουν εξαφανισθεί: χωρίς αυτόν, τα έργα θα ήταν χαμένα.
Πέρα από τον Αριστοτέλη, ο Γουλιέλμος μετέφρασε επίσης μαθηματικές πραγματείες του Ήρωνα και του Αρχιμήδη. Ιδιαιτέρως σημαντική υπήρξε η μετάφραση το 1268 της Θεολογικής στοιχειώσεως του Πρόκλου, καθώς το έργο αυτό αποτελεί μία από τις θεμελιώδεις πηγές των αναγεννημένων νεοπλατωνικών φιλοσοφικών ρευμάτων του 13ου αιώνα. Η μετάφραση του σχολίου του Πρόκλου επί του Παρμενίδη του Πλάτωνα, που περιέχει τον διάλογο μέχρι το 142b στη σελιδοποίηση του Στεφάνου, κατέστησε αυτό το κείμενο διαθέσιμο στη λατινική για πρώτη φορά. Ορισμένα σημαντικά βραχύτερα κείμενα του Πρόκλου, όπως τα «Περί προνοίας», «Περί προνοίας και ειμαρμένης», και «Περί της των κακών υποστάσεως», διασώζονται σήμερα μόνο μέσα από τις μεταφράσεις τους από τον Γουλιέλμο του Μέρμπεκε.
Στον νεότερο πολιτισμό
Στο μυθιστόρημα του Ουμπέρτο Έκο Το Όνομα του Ρόδου, η δράση του οποίου τοποθετείται στη δεκαετία του 1320, υπάρχει κάποια συζήτηση μεταξύ των μοναχών σχετικώς με την Ποιητική του Αριστοτέλη. Ο Χόρχε του Μπούργος έχει καταδικάσει αυτό το βιβλίο, επειδή η γνώση του ήρθε μέσω των «απίστων» (των Μαυριτανών, όπως και τόσο μεγάλο μέρος του αριστοτελικού έργου είχε πράγματι έρθει στη Δυτική Ευρώπη). Αλλά ο βασικός ήρωας, ο Γουλιέλμος της Μπάσκερβιλ, γνώριζε πως η Ποιητική είχε «προσφάτως» μεταφρασθεί απευθείας από την ελληνική γλώσσα στη λατινική από τον Γουλιέλμο του Μέρμπεκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλαμανδοί μεταφραστές Κατηγορία:Δομινικανοί μοναχοί Κατηγορία:Πρόσωπα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί επίσκοποι Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Μποϊκοτάζ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1984
μικρογραφία|350x350εσ| Οι χώρες που μποϊκόταραν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 (μπλε χρώμα). Το μποϊκοτάζ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1984 στο Λος Άντζελες ακολούθησε τέσσερα χρόνια μετά το μποϊκοτάζ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1980 στη Μόσχα από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στο μποϊκοτάζ συμμετείχαν 14 χώρες και σύμμαχοι του Ανατολικού Μπλοκ, με επικεφαλής τη Σοβιετική Ένωση, η οποία ξεκίνησε το μποϊκοτάζ στις 8 Μαΐου 1984. Οι συγκεκριμένες χώρες οργάνωσαν μια άλλη μεγάλη εκδήλωση, που ονομάστηκε Αγώνες Φιλίας, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1984. Αν και το μποϊκοτάζ υπό την ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης επηρέασε τους Ολυμπιακούς Αγώνες που κανονικά κυριαρχούνταν από τις απόντες χώρες, 140 έθνη συμμετείχαν στους αγώνες, κάτι που ήταν ρεκόρ εκείνη την εποχή.
Ανακοίνωση του μποϊκοτάζ
Η ΕΣΣΔ ανακοίνωσε τις προθέσεις της να μποϊκοτάρει τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στις 8 Μαΐου 1984, επικαλούμενη ανησυχίες για την ασφάλεια και «σωβινιστικά αισθήματα και μια αντισοβιετική υστερία που δημιουργούταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες». Ένας Αμερικανός αξιωματούχος είπε ότι η χώρα του είχε αγνοήσει τα υποδεικτικά σχόλια της Σοβιετικής Ένωσης τις εβδομάδες που ακολούθησαν της ανακοίνωσης και ότι, παρά όλες τις ενδείξεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες έμειναν «εντελώς άναυδες» όταν έφτασε η επίσημη ανακοίνωση.
Μετά την ανακοίνωση, 6 ακόμη έθνη εντάχθηκαν στο μποϊκοτάζ, συμπεριλαμβανομένης της Βουλγαρίας, της Ανατολικής Γερμανίας (στις 10 Μαΐου), της Μογγολίας και του Βιετνάμ (και οι δύο στις 11 Μαΐου), και του Λάος και της Τσεχοσλοβακίας (και οι δύο στις 13 Μαΐου). Η Κίνα επιβεβαίωσε επίσημα ότι θα είναι παρούσα στους αγώνες στο Λος Άντζελες, ενώ το Λάος και η Τσεχοσλοβακία ανακοίνωσαν την απόφασή τους να μποϊκοτάρουν τη διοργάνωση.
Αργότερα, το Αφγανιστάν ανακοίνωσε επίσης το μποϊκοτάζ του, και έγινε η 8η χώρα που εντάχθηκε στο μποϊκοτάζ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1984. Ακόμη αργότερα, η Ουγγαρία (16 Μαΐου) και η Πολωνία (17 Μαΐου) έγιναν η 9η και η 10η κομμουνιστική χώρα που προσχώρησαν σε μποϊκοτάζ. Η Ουγγαρία ισχυρίστηκε ότι οι ζωές των αθλητών της θα τεθούν σε κίνδυνο εάν περνούσαν χρόνο στο Λος Άντζελες. Από την άλλη πλευρά, η Πολωνία είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετέχουν σε μια «εκστρατεία με στόχο να διαταράξουν τους Αγώνες».
Το Ιράν είχε αποφασίσει νωρίτερα να μποϊκοτάρει τους αγώνες λόγω της «παρέμβασης των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή, της υποστήριξής τους στο καθεστώς που κατέχει την Ιερουσαλήμ και των εγκλημάτων που διαπράττουν οι ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, ειδικά στο Ελ Σαλβαδόρ». Το Ιράν και η Αλβανία ήταν οι μόνες χώρες που δεν παρευρέθηκαν τόσο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας του 1980 όσο και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1984. Η Λιβύη μποϊκόταρε επίσης τους Ολυμπιακούς Αγώνες μετά την άρνηση εισόδου σε Λίβυους δημοσιογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιούλιο, αφού η Λιβύη ανακοίνωσε την απαγόρευση των εξαγωγών των ΗΠΑ στη Λιβύη το 1983 και την ανανέωση των απαγορεύσεων στα ταξίδια στη Λιβύη από κατόχους αμερικανικών διαβατηρίων. Η Λιβύη και η Αιθιοπία ήταν τα μόνα έθνη που μποϊκόταραν τόσο τους Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ όσο και του 1984 στο Λος Άντζελες.
Υπόθεση εκδίκησης
Ο Τζίμι Κάρτερ δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μποϊκοτάρουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα, με άλλες 65 χώρες να προσχωρούν στο μποϊκοτάζ. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο μποϊκοτάζ Ολυμπιακών Αγώνων όλων των εποχών. Το 1984, μόλις 3 μήνες πριν από την έναρξη των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1984 στο Λος Άντζελες, η Σοβιετική Ένωση δήλωσε ότι «δεν θα συμμετάσχει» στους Αγώνες. Οι Σοβιετικοί ανέφεραν αρκετούς λόγους, δηλαδή την εμπορευματοποίηση των αγώνων που, κατά τη γνώμη τους, ήταν αντίθετη με τις αρχές του Ολυμπιακού κινήματος (πράγματι, η 23η Ολυμπιάδα κατέληξε να είναι η πρώτη Ολυμπιάδα από το 1932 που είχε κέρδος από χώρα υποδοχής) και ισχυριζόμενη έλλειψη ασφάλειας για τους αθλητές τους. Το θέμα της εμπορευματοποίησης συγκέντρωσε όντως κάποια κριτική από ξένες αντιπροσωπείες, οι οποίες δεν ήταν εξοικειωμένες με αυτή την τάση στο Ολυμπιακό κίνημα. Ωστόσο, η ΔΟΕ αργότερα κήρυξε τους Αγώνες «πρότυπο για τους μελλοντικούς Ολυμπιακούς Αγώνες» λόγω του πλεονάσματος 223 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ για τους οικοδεσπότες, αποκλειστικά ιδιωτικής χρηματοδότησης (σε αντίθεση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας που χρηματοδοτήθηκαν από το κράτος) και βασιζόταν σε υπάρχοντες χώρους διεξαγωγής αντί για κατασκευή νέων. Η πλειονότητα θεώρησε το μποϊκοτάζ περισσότερο ως μια κίνηση αντιποίνων από τους Σοβιετικούς.
Τα περισσότερα από τα ΜΜΕ του κόσμου ερμήνευσαν το σοβιετικό μποϊκοτάζ ως αντίποινα για το μποϊκοτάζ των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας, που ήταν ως απάντηση στη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν το 1979, ενώ τα σοβιετικά μέσα επανέλαβαν τη γραμμή της κυβέρνησης υποστηρίζοντας ότι το μποϊκοτάζ ήταν ένα μέτρο ασφαλείας για την προστασία των δικών τους αθλητών. Ωστόσο, καμία απειλή για τους αθλητές του Ανατολικού Μπλοκ δεν ανακαλύφθηκε ποτέ, και οι αθλητές από τη χώρα του Ανατολικού Μπλοκ που συμμετείχαν στους Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες — Ρουμανία — δεν αντιμετώπισαν προβλήματα και στην πραγματικότητα επευφημήθηκαν ευρέως περισσότερο από όλα τα άλλα έθνη που παρέλασαν στη Τελετή Έναρξης. Μάλιστα η Ρουμανία τερμάτισε 3η σε συνολικό αριθμό μεταλλίων στους Αγώνες.
Μεταξύ εκείνων που προσυπέγραψαν την «υπόθεση της εκδίκησης» ήταν ο Πίτερ Ούμπεροθ, ο κύριος διοργανωτής των Αγώνων του 1984, ο οποίος εξέφρασε τις απόψεις του σε συνέντευξη Τύπου μετά την ανακοίνωση του μποϊκοτάζ, την ίδια ημέρα που ξεκίνησε η ολυμπιακή λαμπαδηδρομία στις Ηνωμένες Πολιτείες στην πόλη της Νέας Υόρκης. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ρόναλντ Ρήγκαν, δήλωσε αργότερα την πεποίθησή του ότι οι Σοβιετικοί φοβούνταν ότι κάποιοι από τους αθλητές τους μπορεί να αποστατήσουν. Επίσης, η κυβέρνηση Ρήγκαν συμφώνησε να ικανοποιήσει όλες τις απαιτήσεις της Σοβιετικής Ένωσης με τη σειρά της για τη συμμετοχή του Σοβιετικού Μπλοκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, σηματοδοτώντας μια εξαίρεση στη γενικά «πολεμοχαρή» εξωτερική πολιτική του Ρήγκαν στον Ψυχρό Πόλεμο. Καθώς περισσότερες χώρες αποσύρονταν, η ΔΟΕ ανακοίνωσε την εβδομάδα της προθεσμίας ότι θα εξετάσει το ενδεχόμενο παράτασης της προθεσμίας για την είσοδο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι τρεις κορυφαίες χώρες σε μετάλλια στους Αγώνες του 1980 (που αποτέλεσαν αντικείμενο μποϊκοτάζ από 69 έθνη) στη Μόσχα ήταν μεταξύ των χωρών που έκαναν μποϊκοτάζ και η ανάλυση των μέσων ενημέρωσης σημείωσε ότι αυτό θα αποδυνάμωνε το πεδίο των αθλητών σε ορισμένα αθλήματα. Ωστόσο, αργότερα αποκαλύφθηκε ότι τόσο η Σοβιετική Ένωση όσο και η Ανατολική Γερμανία είχαν αυξήσει τις επιδόσεις τους με τη βοήθεια κρατικών προγραμμάτων στεροειδών.
Σοβιετικό σχέδιο ντόπινγκ
Έγγραφα που ελήφθησαν το 2016 αποκάλυψαν τα σχέδια της Σοβιετικής Ένωσης για ένα εθνικό σύστημα ντόπινγκ στον στίβο στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες. Χρονολογείται πριν από την απόφαση της χώρας να μποϊκοτάρει τους Αγώνες και το έγγραφο περιγράφει λεπτομερώς τις υπάρχουσες λειτουργίες στεροειδών του προγράμματος, μαζί με προτάσεις για περαιτέρω βελτιώσεις. Η ανακοίνωση, που απευθύνεται στον επικεφαλής του στίβου της Σοβιετικής Ένωσης, προετοιμάστηκε από τον Δρ Σεργκέι Πορτογκάλοφ του Ινστιτούτου Φυσικού Πολιτισμού. Ο Πορτογκάλοφ ήταν επίσης ένα από τα κύρια πρόσωπα που συμμετείχαν στην εφαρμογή του ρωσικού προγράμματος ντόπινγκ πριν από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Ο παραγωγός και σκηνοθέτης της ταινίας του 2017, Icarus, Μπράιαν Φόγκελ, είπε ότι οι αυστηρότεροι τότε έλεγχοι ντόπινγκ μπορεί να ήταν ο κύριος λόγος για το σοβιετικό μποϊκοτάζ.
Χώρες που μποϊκόταραν
Αναγράφονται με τη χρονολογική σειρά απόσυρσής τους, όχι με αλφαβητική ή οποιαδήποτε γεωγραφική σειρά.
Τρεις άλλες χώρες μποϊκόταραν επίσης τους αγώνες, επικαλούμενες πολιτικούς λόγους, αλλά δεν συμμετείχαν στο μποϊκοτάζ υπό την ηγεσία των Σοβιετικών:
Επιπλέον, η Λαϊκή Δημοκρατία της Καμπότζης δεν αναγνωρίστηκε σε μεγάλο βαθμό και σε καμία περίπτωση δεν θα είχε επιτραπεί να αγωνιστεί.
Μαρξιστικές-λενινιστικές χώρες που δεν μποϊκόταραν
7 κομμουνιστικές και σοσιαλιστικές χώρες, 4 από την Αφρική, δεν εντάχθηκαν στο μποϊκοτάζ υπό την ηγεσία των Σοβιετικών και αντ΄ αυτού έστειλαν ομάδες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984.
Εναλλακτική διοργάνωση
Οι Σοβιετικοί οργάνωσαν τους Αγώνες Φιλίας, μια μεγάλης κλίμακας πολυαθλητική εκδήλωση, για τις χώρες που είχαν μποϊκοτάρει του Ολυμπιακούς Αγώνες. Στους Αγώνες πραγματοποιήθηκαν 22 Ολυμπιακά αθλήματα (όλα εκτός από το ποδόσφαιρο και τη συγχρονισμένη κολύμβηση) και 3 μη Ολυμπιακά αθλήματα, επιτραπέζια αντισφαίριση, αντισφαίριση και πάλη σάμπο. Η Σοβιετική Ένωση κυριάρχησε στον πίνακα των μεταλλίων, κερδίζοντας 126 χρυσά και συνολικά 282 μετάλλια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1984 Κατηγορία:Σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών-Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ανατολικό Μπλοκ
Ελληνορθόδοξο Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου
Ιστορία
Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το 1898 από τον Γαλλο-οθωμανό αρχιτέκτονα Αλεξάντερ Βαλόρι ως πολυτελές ξενοδοχείο και καζίνο, με την ονομασία Prinkipo Palace, για την Compagnie Internationale des Wagons-Lits, την ευρωπαϊκή εταιρεία επιβατικών τρένων που διαχειριζόταν το Οριάν Εξπρές. Ωστόσο, πουλήθηκε το 1903, όταν ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ δεν εξέδωσε άδεια για τη λειτουργία του, και στη συνέχεια αγοράστηκε από τη σύζυγο ενός επιφανούς Έλληνα τραπεζίτη, την Ελένη Ζαρίφη, η οποία το δώρισε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, το οποίο το λειτούργησε ως ορφανοτροφείο. Στις 21 Απριλίου 1964, κατά τη διάρκεια της αυξημένης έντασης του Κυπριακού ζητήματος και των διώξεων κατά του τοπικού ελληνικού πληθυσμού από τις κρατικές αρχές, το ορφανοτροφείο έκλεισε βίαια από τη Γενική Διεύθυνση Ιδρυμάτων (Vakif Genel Mudurlugu). Το 1997, το ακίνητο κατασχέθηκε από το τουρκικό κράτος. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, το ορφανοτροφείο έχει καλύψει τις ανάγκες 5. 800 ορφανών παιδιών.
Κτίριο
Το κτίριο θεωρείται το μεγαλύτερο ξύλινο κτίριο στην Ευρώπη και το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο (ο βουδιστικός ναός Tōdai-ji είναι ο μεγαλύτερος). Το ορφανοτροφείο αποτελείται από 206 δωμάτια, κουζίνα, βιβλιοθήκη, δημοτικό σχολείο και εργαστήρια επαγγελματικής κατάρτισης. Βρίσκεται στην κορυφή του Isa Tepesi, ενός βουνού ύψους 206 μέτρων στο νησί Πρίγκηπος.
Φθορά και επισκευή
Από το κλείσιμό του πριν από μισό αιώνα, το παραμελημένο κτίριο έχει περιέλθει σε κατάσταση σοβαρής ερείπωσης. Το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά το 1980. Ο χώρος συμπεριλήφθηκε στο Παγκόσμιο Παρατηρητήριο Μνημείων του 2012 και επί του παρόντος έχει χαρακτηριστεί ως "Απαιτούμενο προς διάσωση" από την UNESCO.
Το 2018, η Europa Nostra και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων συμπεριέλαβαν το Ορφανοτροφείο μεταξύ 12 πολιτιστικών κληρονομιών, οι οποίες προτάθηκαν για τον κατάλογο των επτά πιο απειλούμενων πολιτιστικών κληρονομιών. Την ίδια χρονιά, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος Α΄ ζήτησε από την τουρκική κυβέρνηση βοήθεια για την προστασία του κτιρίου. Ωστόσο, η έκκληση ήρθε σε μια περίοδο νέων εντάσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για μια σειρά θεμάτων, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας της βυζαντινής και ελληνικής κληρονομιάς στην Κωνσταντινούπολη.
Νομική διαμάχη
Η ελληνική κοινότητα της Τουρκίας ισχυρίστηκε ότι το Ορφανοτροφείο ανήκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο βάσει οθωμανικών διαταγμάτων που παραχωρούσαν τίτλο ιδιοκτησίας στο Πατριαρχείο, το οποίο στη συνέχεια μετατράπηκε υπό την τουρκική δημοκρατία. Από την άλλη πλευρά, η τουρκική κυβέρνηση πίστευε ότι το ακίνητο δεν ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Το 2003, το Πατριαρχείο είχε υποβάλει όλα τα απαιτούμενα έγγραφα που αποδείκνυαν την ιδιοκτησία του στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της Τουρκίας. Το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς και υποστήριξε ότι το ίδρυμα έχει χάσει τη λειτουργία του ως ορφανοτροφείο και έχει μετατραπεί σε κατασχεμένο περιουσιακό στοιχείο (τουρκικά: mazbut vakıf). Η θέση αυτή είναι σύμφωνη με την τουρκική νομοθεσία, η οποία τελικά υποστηρίζει ότι εάν ένα ίδρυμα δεν έχει χρησιμοποιηθεί για περισσότερα από 10 χρόνια, η Διεύθυνση του Συμβουλίου Ιδρυμάτων έχει το δικαίωμα να κατασχέσει την περιουσία. Το 2004, η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε το θέμα στην έκθεση προόδου της Τουρκίας προς την ένταξη.
Το 2005, το Ελληνικό Πατριαρχείο προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την ανάκτηση του κτιρίου. Το 2008, το δικαστήριο εξέδωσε ομόφωνη απόφαση με την οποία καταδικάστηκε η κατάσχεση. Το 2010, μια άλλη δικαστική απόφαση διέταξε την Τουρκία να το επιστρέψει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο εντός τριών μηνών και να καταβάλει αποζημίωση 26. 000 ευρώ. Το 2012, οι τουρκικές αρχές επέστρεψαν το κτίριο στην ελληνική κοινότητα. Ο νομικός τίτλος βρίσκεται σήμερα στα χέρια του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο σχεδιάζει να μετατρέψει το κτίριο σε παγκόσμιο περιβαλλοντικό κέντρο, σύμφωνα με τον σημερινό Ελληνορθόδοξο Πατριάρχη,Βαρθολομαίο Α΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορφανοτροφεία Κατηγορία:Ορφανοτροφεία στην Τουρκία Κατηγορία:Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Ιωάννης Κοντοστέφανος
Ο Ιωάννης (π. 1128 - 1176/82) από τον Οίκο των Κοντοστεφάνων ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης, που υπηρέτησε ως κυβερνήτης θέματος. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός διοικητής υπό τον θείο του Μανουήλ Α΄ Κομνηνό.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του πανυπερσέβαστου και μεγάλου δούκα (ναυάρχου) Στεφάνου και της πορφυρογέννητης Άννας Κομνηνής, κόρης του αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού. Αδελφός της Άννας ήταν ο Μανουήλ Α΄. Ο Ιωάννης είχε αδέλφια τον Αλέξιο, τον Ανδρόνικο -και οι δύο εξέχοντες στρατιωτικοί διοικητές- και την Ειρήνη.
Ο οίκος του ήταν αρχοντικής καταγωγής και ανήλθε σε εξέχουσα θέση μεταξύ των αριστοκρατών, στο κέντρο της πολιτικής σκηνής, επί Ιωάννη Β΄. Έκανε επιγαμίες με τον αυτοκρατορικό οίκο των Κομνηνών.
Σταδιοδρομία
Η αρχή της σταδιοδρομίας του δεν είναι γνωστή· εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1162 σε ένα έγγραφο ιδιοκτησίας της μονής Μεγίστης Λαύρας. Την εποχή αυτή ήταν δούκας (κυβερνήτης) της Θεσσαλονίκης και ταυτόχρονα απογραφεύς και εξισωτής (εκτιμητής φόρων). Έπειτα αναφέρεται ως μετέχων της συνόδου στο ανάκτορο των Βλαχερνών τον Μάρτιο του 1166, μαζί με τον αδελφό του Αλέξιο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1145/46 μία της αριστοκρατίας, της οποίας το όνομα δεν μας είναι γνωστό (ο συνώνυμός του εξάδελφος Ιωάννης νυμφεύτηκε την Θεοδώρα, αλλά ας μην γίνεται σύγχυση). Είχε τουλάχιστον ένα τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θεσσαλονίκης
Γιόαχιμ Λελέβελ
Ο Γιόαχιμ Λελέβελ (Joachim Lelewel) (22 Μαρτίου 1786 – 29 Μαΐου 1861) ήταν Πολωνός ιστορικός, γεωγράφος, βιβλιογράφος, πολύγλωσσος και πολιτικός.
Βιογραφία
Ο Λελέβελ γεννήθηκε στη Βαρσοβία σε μια πολωνοποιημένη γερμανική οικογένεια. Σπούδασε στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Βίλνα, όπου το 1814 έγινε λέκτορας ιστορίας, με μια σύντομη παραμονή στη Βαρσοβία, 1818–1821, όπου εντάχθηκε στην Εταιρεία Φίλων Μάθησης της Βαρσοβίας. Οι διαλέξεις του για την ιστορία της Πολωνίας προκάλεσαν μεγάλο ενθουσιασμό, όπως φαίνεται σε μερικές γραμμές που του απηύθυνε ο Άνταμ Μιτσκιέβιτς που οδήγησαν στην απομάκρυνση του Λελέβελ από τους Ρώσους το 1824. αριστερά|μικρογραφία|167x167εσ| Ένα σκίτσο του Λελέβελ Πέντε χρόνια αργότερα, ο Λελέβελ επέστρεψε στη Βαρσοβία, όπου εξελέγη βουλευτής στο Σέιμ της Πολωνίας του Συνεδρίου. Εντάχθηκε στη Νοεμβριανή Εξέγερση του 1830 με περισσότερο ενθουσιασμό παρά ενέργεια, αν και ο Τσάρος Νικόλαος Α΄ τον αναγνώρισε ως έναν από τους πιο επικίνδυνους επαναστάτες. Θεωρείται ο συγγραφέας του μότο: «Για την ελευθερία μας και τη δική σας». Μετά την καταστολή της εξέγερσης, ο Λελέβελ πήγε μεταμφιεσμένος στη Γερμανία και στη συνέχεια έφτασε στο Παρίσι το 1831. Η κυβέρνηση του Λουδοβίκου Φιλίππου τον διέταξε να εγκαταλείψει το γαλλικό έδαφος το 1833 μετά από αίτημα του Ρώσου πρέσβη. Η αιτία της απέλασης λέγεται ότι ήταν η συγγραφή επαναστατικών διακηρύξεων του. Πήγε στις Βρυξέλλες, όπου για σχεδόν 30 χρόνια κέρδιζε ελάχιστα προς το ζην από τα γραπτά του.
Το 1846, ο Λελέβελ προσχώρησε στην Πολωνική Δημοκρατική Ένωση και πριν από την Εξέγερση της Κρακοβίας του 1846 έγραψε μια έκκληση «Στους συμπατριώτες μου στην Ουκρανία».
Το 1847, μαζί με τον Καρλ Μαρξ και τον Φρίντριχ Ένγκελς, έγινε ιδρυτικό μέλος και Vizepräses (αντιπρόεδρος) της Demokratische Gesellschaft zur Einigung und Verbrüderung aller Völker (Δημοκρατική Εταιρεία για την Ενότητα και την Αδελφότητα όλων των Λαών), με έδρα στις Βρυξέλλες. Ο αναρχικός Μιχαήλ Μπακούνιν επηρεάστηκε έντονα από αυτόν.
Κατά τα πρώτα χρόνια του Αλέξανδρου Β΄ της Ρωσίας ως Αυτοκράτορα της Ρωσίας, ο Λελέβελ είχε κάποιες ελπίδες στην αρχή της απελευθέρωσης
Ο Λελέβελ πέθανε στις 29 Μαΐου 1861 στο Παρίσι, όπου είχε μετακομίσει λίγες μέρες νωρίτερα. Πρώτα ενταφιάστηκε εκεί και στη συνέχεια η σορός του μεταφέρθηκε στο Κοιμητήριο Ράσος στο Βίλνιους, σύμφωνα με τις επιθυμίες του.
Έργα
Η λογοτεχνική του δραστηριότητα στα πολωνικά και, σε ένα πιο διεθνές κοινό στα γαλλικά, ήταν τεράστια, εκτεινόμενη από την Edda skandynawska («Η Σκανδιναβική Έντα», 1807) μέχρι τη Γεωγραφία των Αράβων (1851). Μία από τις πιο σημαντικές δημοσιεύσεις του ήταν το La Géographie du moyen âge (5 τόμοι, 1852–1857), με έναν άτλαντα (1849) από 50 πλάκες εξ ολοκλήρου χαραγμένες από τον ίδιο, γιατί έδωσε τόση σημασία στην ακρίβεια των χαρτών του που να μην υπάρχει η δυνατότητα να εκτελεστούν από κανέναν άλλον.
Τα ιστορικά έργα του ήταν δημοφιλή στην Ουκρανία, ιδιαίτερα μεταξύ των μελών της Ρουθηναϊκής Τριάδας και της Αδελφότητας των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου (ιδιαίτερα του ιστορικού Μικόλα Κοστομάροβ).
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολωνοί ιστορικοί Κατηγορία:Πολωνοί γεωγράφοι Κατηγορία:Πολωνοί βιβλιογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Νοεμβριανή Εξέγερση Κατηγορία:Ακτιβιστές της Μεγάλης Μετανάστευσης
Οκτάγραμμα
Στη γεωμετρία, το οκτάγραμμα είναι ένα αστεροειδές πολύγωνο οκτώ σημείων.
Η λέξη οκτάγραμμα συνδυάζει το αριθμητικό πρόθεμα οκτώ- με το επίθεμα -γραμμή.
Γεωμετρία
Σε γενικές γραμμές, οκτάγραμμα είναι ένα οποιοδήποτε αυτο-τεμνόμενο οκτάγωνο (πολύγωνο με οκτώ πλευρές).
Το κανονικό οκτάγραμμα, επισημαίνεται με το σύμβολο Schläfli {8/3}, που σημαίνει αστεροειδές με οκτώ πλευρές, οι οποίες συνδέονται σε κάθε τρίτο σημείο.
Ως σχεδόν-περικομμένο τετράγωνο
Βαθύτερες αποκοπές τετραγώνων μπορεί να παραγάγουν ισογώνιες ενδιάμεσες μορφές αστεροειδών πολυγώνων με κορυφές που ισαπέχουν μεταξύ τους και δύο μήκη πλευρών. Ένα περικομμένο τετράγωνο είναι οκτάγωνο, t{4}={8}, και ένα σχεδόν-περικομμένο τετράγωνο, ανεστραμμένο ως {4/3}, είναι ένα οκτάγραμμα, t{4/3}={8/3}
Το ομοιόμορφο αστεροειδές πολύεδρο, το αστερώδης περικομμένο εξάεδρο, t'{4,3}=t{4/3,3} έχει έδρες οκταγράμματα που κατασκευάζονται από κύβο με τον εξής τρόπο: