cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iron Fist (τηλεοπτική σειρά)
Κριτικές
Για τον δεύτερο κύκλο, η σειρά συγκέντρωσε στη σελίδα Rotten Tomatoes ποσοστό αποδοχής 55% βασισμένο σε 47 κριτικές, με το τμήμα ομοφωνίας να γράφει: «Οι καλύτερες σκηνές δράσης και ο πιο σφιχτός ρυθμός ανυψώνουν αρκετά τον δεύτερο κύκλο του Iron Fist, αλλά παραμένει ένα μικρότερο φως ανάμεσα στις σειρές του MCU». Στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, η σελίδα Rotten Tomatoes ανακοίνωσε πως ο Iron Fist είχε τη μεγαλύτερη αύξηση σε ποσοστό αποδοχής ανάμεσα σε πρώτο και δεύτερο κύκλο, με αύξηση 33% για εκείνη τη χρονική στιγμή. Η σελίδα Metacritic βαθμολόγησε τον δεύτερο κύκλο με 39/100 βασισμένο σε έξι κριτικές, με τη σήμανση «γενικά δυσμενείς κριτικές».
Διακρίσεις
Το 2018, ο Iron Fist ήταν υποψήφιος στην κατηγορία «Καλύτερης Νέας Σειράς Υπερηρώων» στα βραβεία Saturn.
Ακύρωση και μέλλον
Στις 12 Οκτωβρίου 2018, το Netflix ακύρωσε τη σειρά παρά το ότι η Marvel επιθυμούσε να συνεχίσει η προβολή της. Η Marvel ανέφερε πως οι χαρακτήρες της σειράς θα «επιζούσαν» παρά την ακύρωση, και θα συνέχιζαν να εμφανίζονται στο MCU. Το Deadline Hollywood ανέφερε επίσης πως η Disney εξέταζε την αναβίωση της σειράς στη δική της streaming υπηρεσία, Disney+. Ωστόσο, το περιοδικό Variety ανέφερε πως με βάση την αυθεντική συμφωνία που είχε γίνει μεταξύ της Marvel και του Netflix για τη σειρά, οι χαρακτήρες δε θα μπορούσαν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε άλλη σειρά που δεν ανήκει στο Netflix ή άλλες ταινίες για τουλάχιστον δύο χρόνια από την ακύρωση. Ο Κέβιν Α. Μέγιερ, ο πρόεδρος του τμήματος «Απευθείας-στον-Καταναλωτή και στη Διεθνή Αγορά» της Disney, σημείωσε πως ενώ δεν είχε ακόμα συζητηθεί, υπήρχε η πιθανότητα το Disney+ να αναβιώσει τη σειρά. Τον Φεβρουάριο του 2019, ο ανώτερος αντιπρόεδρος των πρωτότυπων προγραμμάτων του Hulu, Κρεγκ Έργουιτς, είπε πως η streaming υπηρεσία ήταν ανοικτή στο να αναβιώσει τη σειρά, μαζί με τις άλλες πρώην σειρές του Neflix.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Iron Fist (τηλεοπτική σειρά) Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των ABC Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε κόμικς της Marvel
Χοσέ Μαρία Αθνάρ
Ο Χοσέ-Μαρία Αθνάρ (Jose Maria Aznar, 1953-) είναι Ισπανός πολιτικός και πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας. Για πολλούς Ισπανούς πιστώνεται με την άνοδο της Ισπανίας στη διεθνή πολιτική σκηνή. Για άλλους κατηγορείται λόγω του υπερβολικά αυστηρού και κεντρικού συστήματος διοίκησης της Ισπανίας που διάλεξε. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η παράλυση στο πάνω χείλος μετά από τρομοκρατική επίθεση, πρόβλημα που κατάφερε να ξεπεράσει μετά από ιδιαίτερη προσπάθεια και ειδική προπόνηση.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μαδρίτη, στις 25 Φεβρουαρίου 1953, ανιψιός του δημοσιογράφου, διπλωμάτη και πολιτικού Μανουέλ Αθνάρ Θουμπιγαράι από τη Ναβάρρα και υιός του Μανουέλ Αθνάρ Αθέδο. Κατά τη νεότητά του υπήρξε δυναμικό μέλος της Ισπανικής Φάλαγγας FET-JONS, αλλά με δυνατή κριτική εναντίον του φρανκισμού και υπέρ της επιστροφής στις ρίζες της σκέψης του ιδρυτή Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης και έγινε αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών. Το 1977 παντρεύτηκε την Άνα Μποτέγια Σερράνο.
Εκλέχτηκε αντιπρόσωπος της Άβιλα το 1982 και 1986, το 1987 έγινε πρόεδρος της Αυτόνομης Περιοχής Καστίγια ι Λεόν (Καστίλλη και Λεόν). Έγινε πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος (Παρτίδο Ποπουλάρ) το 1989 και πρωτοεκλέχθηκε πρωθυπουργός το 1996.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί Αθνάρ
Κύπελλο Κύπρου καλαθοσφαίρισης ανδρών 2020-21
Το Κύπελλο Κύπρου 2020 είναι η 53η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο συμμετέχουν 9 ομάδες οι οποίες θα ανεμετρηθούν μεταξύ τους σε μονούς νοκ-άουτ αγώνες, ενώ ο τελικός θα διεξαχθέι σε ουδέτερο γήπεδο.
Προκριματική Φάση
* Ο αγώνας κατοχυρώθηκε υπέρ του ΑΠΟΠ Πάφου
ΑΠΟΠ Πάφου - Προτέας ΕΚΑ ΑΕΛ (20-0)
Προημητελική Φάση
* Στην παρένθεση αναγράφεται το αποτέλεσμα του αγώνα
ΑΠΟΕΛ - ΑΠΟΠ Πάφου
Ένωσις Νέων Παραλιμνίου - Απόλλων Λεμεσού
Ομόνοια Λευκωσίας - Πετρολίνα ΑΕΚ
ΕΘΑ Έγκωμης - Κεραυνός Στροβόλου
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Αναστάσιος Βυζάντιος
Ο Αναστάσιος Βυζάντιος (1839 - 1892) ήταν Έλληνας διπλωμάτης, ποιητής, λογογράφος και πολιτικός δημοσιογράφος του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Φεβρουαρίου του 1839. Πατέρας του ήταν ο Σκαρλάτος Βυζάντιος, και αδελφός του ο Αλέξανδρος Βυζάντιος. Γράμματα έμαθε στον σοφό διδάσκαλο του Γένους Λεόντιο Αναστασιάδη. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο παρακολουθώντας τις παραδόσεις του Ασώπιου, Κουμανούδη, Ιωάννου.
Νεότατος ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία. Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος τον προσέλαβε συνεργάτη στην έκδοση του «Έλληνα». Πήρε ενεργό μέρος κατά του Όθωνα συμμετέχοντας στο κίνημα του 1859. Τον ίδιο χρόνο συνελήφθη και φυλακίστηκε μαζί με τον Ιάλεμο και τον Α. Παράσχο. To 1861 λίγο πριν τη ναυπλιακή επανάσταση μετέβη στη Βιέννη όπου εκεί τον προσέλαβε ο Ισιδωρίδης Σκυλίτσης στην εφημερίδα που εξέδιδε "Ημέρα". Όταν ο Ι. Σκυλίτσης εγκατέλειψε τη Βιέννη παραιτηθείς από την εφημερίδα αυτή περιήλθε στον Α. Βυζάντιο. Στη συνέχεια ο τελευταίος μετέφερε την εφημερίδα στη Τεργέστη όπου συνέχισε την έκδοσή της συνεργαζόμενος με τον αδελφό του Αλέξανδρο.
Μετά από λίγα χρόνια ο Αναστάσιος Βυζάντιος παραχωρώντας την εφημερίδα στον αδελφό του επέστρεψε στην Αθήνα ως μόνιμος ανταποκριτής της "Νέας Ημέρας" όπως μετονομάστηκε τότε η εφημερίδα. Η αρθρογραφία του την εποχή αυτή τον παρουσιάζει περισσότερο συντηρητικό με ύφος γλαφυρό και αρκετά μαχητικό. Την περίοδο 1874-1875 αγωνίσθηκε έντονα κατά της κυβέρνησης του Βούλγαρη αρθρογραφώντας στη «Νέα Ημέρα».
Όταν ο Χαρίλαος Τρικούπης ανέλαβε πρωθυπουργός αναγνωρίζοντας την πολιτική του προσφορά τον διόρισε το 1880 διπλωματικό πράκτορα στην Σόφια, πρωτεύουσα του νεοσύστατου τότε κράτους της Βουλγαρίας, και μετά από λίγους μήνες πολιτικός πράκτορας στην Αλεξάνδρεια όπου του ανέθεσε την ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων με την Ελλάδα και την επίλυση κάποιων εκκρεμών ζητημάτων. Εκεί υπηρέτησε τέσσερα χρόνια, μέχρι που ανέλαβε πρωθυπουργός ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης (1885) όπου και παραιτήθηκε και επέστρεψε στην Αθήνα. Το 1892 όταν ο Χ. Τρικούπης επανήλθε στην εξουσία διορίστηκε πρεσβευτής της Ελλάδας στην Ρώμη. Επέστρεψε από την Ρώμη στην Αθήνα στα τέλη του 1890, όπου απεβίωσε από βαρύ καρδιακό νόσημα μετά από δύο χρόνια την 1η Ιουλίου 1892.
Ήταν δεινός πολιτικός δημοσιογράφος, και προκάλεσε κατά το Λαυρεωτικό ζήτημα με τα γραφόμενά του, τα οποία μεταφράστηκαν στην Ρωμαϊκή εφημερίδα «Riforma» πολύκροτη συζήτηση στην Ιταλική βουλή. Ήξερε με ρητορική, ειρωνεία και κομψότητα λόγου να πληγώνει βαθύτατα τους αντιπάλους του, ενώ ταυτόχρονα έδινε την εντύπωση ότι τους θωπεύει. Διακρινόταν για την πρωτοτυπία της αντίληψης και την γοητεία της φράσης, αλλά και για το ακριβοδίκαιο της εκτίμησης περί της ιστορικής θέσης του χαρακτηριζομένου. Οι νεκρολογίες του για τον Κοραή, τον Κανάρη, τον Δεληγεώργη, τον Όθωνα και άλλους είναι τελειότατα λογοτεχνικά αριστουργήματα της εποχής του.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Διοικητικά Δικαστήρια
Τα Διοικητικά Δικαστήρια αποτελούν τον κλάδο της δικαιοσύνης που είναι επιφορτισμένος με τον δικαστικό έλεγχο των πράξεων και παραλείψεων της διοίκησης. Ιστορικά είναι νεώτερος δικαστικός κλάδος σε σχέση με τα ποινικά και τα πολιτικά δικαστήρια και η ίδρυσή τους ανάγεται στον 19ο αι. στην ηπειρωτική Ευρώπη. Στην Ελλάδα διακρίνονται σε τακτικά διοικητικά δικαστήρια, που εκδικάζουν κυρίως διοικητικές διαφορές ουσίας και στο Συμβούλιο της Επικρατείας, που εκδικάζει κυρίως ακυρωτικές διαφορές. Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέκτησε δικαστικές αρμοδιότητες ως διοικητικό δικαστήριο το 1929. Στη συνέχεια δημιουργήθηκαν ειδικά διοικητικά δικαστήρια, όπως τα φορολογικά δικαστήρια το 1958, με δικαιοδοσία σε συγκεκριμένες διοικητικές διαφορές. Το 1977 θεσπίστηκαν τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια με ευρείες αρμοδιότητες στις διοικητικές διαφορές ουσίας.
Στα Διοικητικά Δικαστήρια ανήκει και το Ελεγκτικό Συνέδριο, αρμοδιότητες του οποίου είναι ο έλεγχος των δημοσίων δαπανών και ο καταλογισμός των δημοσίων υπολόγων.
Υπερπληθωρισμός
μικρογραφία|400x400εσ|Διάγραμμα για τον υπερπληθωρισμό στη Βενεζουέλα. Το διάγραμμα αντιπροσωπεύει τον χρόνο που μεσολάβησε ώστε το νόμισμα να χάσει το 90% της αξίας του (το διάγραμμα χρησιμοποιεί [[Κινητός μέσος όρος|κινητό μέσο όρο 301 ημερών με αντίστροφη λογαριθμική κλίμακα).]]
Στην οικονομία ο υπερπληθωρισμός είναι το πολύ υψηλό και επιταχυνόμενο επίπεδο πληθωρισμού. Ο υπερπληθωρισμός διαβρώνει γρήγορα την πραγματική αξία του τοπικού νομίσματος, καθώς οι τιμές όλων των αγαθών αυξάνονται. Αυτό αναγκάζει τους ανθρώπους να ελαχιστοποιήσουν την χρήση του ασταθούς και υπερπληθωρισμένου νομίσματος υπέρ σταθερότερων ξένων νομισμάτων όπως το δολάριο ΗΠΑ και το ευρώ. Οι τιμές των σχετικά σταθερών νομισμάτων παραμένουν σχετικά σταθερές.
Σε αντίθεση με τα χαμηλά επίπεδα πληθωρισμού όπου οι τιμές αυξάνονται σταθερά (αλλά γενικά οι όποιες αυξήσεις δεν γίνονται αισθητές εκτός αν μελετηθούν παλαιότερες τιμές των προϊόντων), στον υπερπληθωρισμό υπάρχει μια γρήγορη και συνεχιζόμενη αύξηση των ονομαστικών τιμών. Επίσης υπάρχει γρήγορη αύξηση στο ονομαστικό κόστος των αγαθών και στην προσφορά συναλλάγματος. Συνήθως το μέσο επίπεδο των τιμών αυξάνεται γρηγορότερα από την προσφορά συναλλάγματος καθώς οι κάτοικοι προσπαθούν να απαλλαγούν από το υποτιμώμενο νόμισμα όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Όσο εξελίσσεται ο υπερπληθωρισμός το πραγματικό απόθεμα χρημάτων (δηλαδή η ποσότητα των χρημάτων που κυκλοφορούν - τα οποία χωρίζονται από τα επίπεδα των τιμών) μειώνεται αισθητά.
Συχνά, ο υπερπληθωρισμός συνδέεται με γεγονότα που ασκούν πίεση στον κρατικό προϋπολογισμό: πόλεμοι ή τα επακόλουθά τους, κοινωνικοπολιτικές ταραχές, κατάρρευση της συνολικής προσφοράς ή των τιμών εξαγωγής και άλλες κρίσεις που δυσκολεύουν τη κυβέρνηση να συγκεντρώσει φορολογικά έσοδα. Η απότομη μείωση των πραγματικών φορολογικών εσόδων, σε συνδυασμό με την ισχυρή ανάγκη διατήρησης των δημόσιων δαπανών και την ανικανότητα ή απροθυμία των κρατών να δανειστούν από το εξωτερικό, είναι μεταξύ των παραγόντων που μπορούν να οδηγήσουν μια χώρα σε κατάσταση υπερπληθωρισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρηματοπιστωτικές κρίσεις
Σολιψισμός
Ο σολιψισμός (από το λατινικό solus ipse = ο ίδιος μόνο) ή εγωμονισμός είναι ιδεαλιστική υποκειμενική θεωρία, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει τίποτε άλλο στον κόσμο εκτός από το υποκείμενο, τον άνθρωπο και τη συνείδησή του. Όλα τα άλλα μέσα στο σύμπαν, ακόμα και το γένος των άλλων ανθρώπων, δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, αλλά μόνο στη συνείδηση του υποκειμένου και η ύπαρξή τους δεν είναι παρά ένα παράγωγο της συνείδησής του. Έτσι το υποκειμενικό "Εγώ" μαζί με το συνειδησιακό του περιεχόμενο γίνεται το μοναδικό ον, ενώ όλα τα άλλα Εγώ είναι απλά ιδέες του "δικού μου Εγώ". Ως θεωρία βρίσκεται κοντά στον υποκειμενικό ιδεαλισμό.
Ο σολιψισμός είναι η πιο ακραία μορφή του γνωσιολογικού ιδεαλισμού. Θεωρεί τις παραστάσεις αυθαίρετες και κενές από κάθε περιεχόμενο αφού δεν αντιστοιχούν σε αντικειμενικές πραγματικότητες ενώ παραδέχεται τη μοναδικότητα του ανθρώπινου υποκειμένου αρνούμενος τη σωματικότητά του και το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδεαλισμός Κατηγορία:Επιστημολογία Κατηγορία:Μεταφυσικές θεωρίες Κατηγορία:Θεωρία του νου
Ενέργεια ιονισμού
Στη Φυσική και τη Χημεία, ενέργεια ιοντισμού καλείται το ελάχιστο ποσό ενέργειας (έργο) που απαιτείται για να αποσπαστεί το ασθενέστερα συγκρατούμενο ηλεκτρόνιο ενός ελεύθερου ατόμου ή μορίου, που βρίσκεται στη θεμελιώδη του κατάσταση και σε αέρια φάση, προς σχηματισμό ενός μονοσθενούς κατιόντος.
Πιο συγκεκριμένα, το έργο αυτό είναι αναγκαίο προκειμένου να υπερνικηθεί η έλξη που ασκείται στο «πιο απομακρυσμένο» ηλεκτρόνιο από τον/τους πυρήνα/ες που βρίσκεται/ονται κοντά του.
Η διεργασία αυτή μπορεί να περιγραφεί συνοπτικά ως εξής:
X + energy → X+ + e−
όπου Χ είναι κάποιο άτομο ή μόριο σε αέρια κατάσταση και Χ+ το μονοσθενές κατιόν του.
Ενέργεια πρώτου και ν-οστού ιον(τ)ισμού
Το έργο που απαιτείται για την απομάκρυνση του πρώτου ηλεκτρονίου από ένα ουδέτερο χημικό είδος (άτομο ή μόριο) καλείται και ενέργεια 1ου ιον(τ)ισμού και περιγράφεται από την πρώτη χημική εξίσωση. Για την απομάκρυνση του δεύτερου, του τρίτου, ... και του ν-οστού ηλεκτρονίου ενός χημικού είδους απαιτούνται οι ενέργειες (έργα) δεύτερου, τρίτου, ... και ν-οστού ιον(τ)ισμού αντίστοιχα. Οι διεργασίες αυτές περιγράφονται από τις παρακάτω χημικές εξισώσεις:
X+ → X2+ + e−
X2+ → X3+ + e−
Για τα άτομα το ν μπορεί να γίνει ίσο με τον αριθμό των ηλεκτρονίων τους, όμως για τα μόρια αυτό μάλλον δεν ισχύει, αφού με την απομάκρυνση ν ηλεκτρονίων υπάρχει περίπτωση διάσπασης του μορίου λόγω των ισχυρών διαπυρηνικών απώσεων.
Επιπρόσθετα, ισχύει ότι όσο προχωρά ο ιον(τ)ισμός και το θετικό φορτίο του χημικού είδους είναι μεγαλύτερο τόσο θα μεγαλώνει (κατά απόλυτη τιμή) και η ενέργεια ιον(τ)ισμού, εφόσον το κάθε ηλεκτρόνιο δέχεται την ίδια έλξη, αλλά μικρότερη απωστική δύναμη σε σχέση με την αρχική κατάσταση.
Μηχανισμός ιον(τ)ισμού των ατόμων και των μορίων
Βάσει της Κβαντικής Μηχανικής κάθε ηλεκτρόνιο ενός ατόμου ή μορίου κινείται απροσδιόριστα και με δεδομένη ολική ενέργεια σε ένα χώρο γύρω από τον/τους πυρήνα/ες και ο οποίος περιγράφεται μέσω της επεξεργασίας της αντίστοιχης κυματοσυνάρτησης (λύση της εξίσωσης του Σρέντινγκερ).
Επίσης, με βάση τη σύγχρονη Φυσική, οι τιμές της ολικής ενέργειας σε ένα τέτοιο σύστημα δεν είναι συνεχείς, αλλά διακριτές (ή αλλιώς κβαντισμένες). Άρα, για να βρεθεί ένα ηλεκτρόνιο από μια ενεργειακή κατάσταση σε μια άλλη θα πρέπει να απορροφήσει ή να αποβάλλει ενέργεια (έργο) ακριβώς ίσο με τη διαφορά των δύο διακριτών ενεργειακών καταστάσεων.
Έστω, λοιπόν, ότι το ασθενέστερα συγκρατούμενο ηλεκτρόνιο σε ένα άτομο ή ένα μόριο βρίσκεται σε ενεργειακή κατάσταση ε.
Η ενέργεια που προϋποτίθεται κατά τον ιονισμό μπορεί να προσφερθεί από φωτόνια ή ηλεκτρόνια ή άλλα σωματίδια.
Θεωρούμε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση χρησιμοποιείται φωτόνιο για να επιτευχθεί ο ιον(τ)ισμός του μελετώμενου χημικού είδους. Από τον ορισμό της ενέργειας ιον(τ)ισμού βλέπουμε ότι θα πρέπει το προσφερόμενο έργο να είναι τόσο ώστε το ηλεκτρόνιο να αποσπαστεί από το άτομο και μόνο, άρα και η κινητική και η δυναμική του ενέργεια τελικά θα είναι σχεδόν μηδενική.
Οπότε έχουμε:
Όμως, είναι:
Συνεπώς, θα είναι και:
Ή αν λύσουμε ως προς το μήκος κύματος, έχουμε:
(λόγω του ότι οι ελκτικές δυνάμεις μειώνουν τη δυναμική ενέργεια)
Από την τελευταία σχέση φαίνεται ότι αν η προσφερόμενη ενέργεια είναι ίση με την ενέργεια ιον(τ)ισμού, τότε το ηλεκτρόνιο ξεφεύγει από το άτομο και γίνεται ελεύθερο ηλεκτρόνιο με μηδενική κινητική ενέργεια. Αν η προσφερόμενη ενέργεια είναι μικρότερη, τότε δεν επηρεάζεται το ηλεκτρόνιο, μπορεί ωστόσο να επηρεαστεί το άτομο συνολικά (μεταβολή δονητικής κατάστασης).
Ενέργεια 1ου ιον(τ)ισμού και Περιοδικός Πίνακας
Είναι γνωστό πως για τα άτομα των στοιχείων μιας περιόδου του Περιοδικού Πίνακα η ηλεκτραρνητικότητα (δηλαδή η τάση πρόσληψης ηλεκτρονίων) αυξάνεται από τα αριστερά προς τα δεξιά (π.χ. C<N<O<F). Αυτό συμβαίνει γιατί τα στοιχεία προς τα δεξιά του Περιοδικού Πίνακα έχουν αυξημένο δραστικό πυρηνικό φορτίο, συγκρατώντας ισχυρά τα εξωτερικά τους ηλεκτρόνια. Επομένως, και η ενέργεια 1ου ιον(τ)ισμού θα αυξάνεται από τα αριστερά προς τα δεξιά.
Αυτά τα συμπεράσματα έχουν την ισχύ κανόνα μάλλον και όχι αρχής ή νόμου, καθώς μικρές αποκλίσεις και διαφοροποιήσεις μπορούν να υπάρξουν σε αυτές τις γενικές τάσεις. Παρόλα αυτά, όμως, ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά χρήσιμος για να ερμηνευθούν φαινόμενα όπως οι οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις, ο σχηματισμός και η διαλυτοποίηση των αλάτων κλπ.
Η σταθερότητα των ευγενών αερίων και η μοριακή δομή
Όπως φαίνεται και από την παραπάνω παράγραφο προχωρώντας από τα αριστερά προς τα δεξιά μιας περιόδου του Περιοδικού συστήματος η ενέργεια 1ου ιον(τ)ισμού αυξάνεται. Μάλιστα, μεγιστοποιείται για τα ευγενή αέρια (He, Ne, Ar, ...) και έπειτα ελαττώνεται ξανά («πέρασμα» σε νέα περίοδο). Με βάση αυτό το πειραματικό εξαγόμενο οι χημικοί στις αρχές του 20ου αιώνα αντιλήφθηκαν πως τα ευγενή αέρια εμφανίζουν μια «ασυνήθιστη» σταθερότητα, γεγονός που εξηγεί το γιατί δεν έχουν βρεθεί παρά ελάχιστες ενώσεις τους. Υπέθεσαν εύλογα, λοιπόν, πως αφού η ηλεκτρονιακή δομή των ευγενών αερίων είναι σταθερή, έτσι και κάθε άλλο στοιχείο σχηματίζει ενώσεις (μέσω μοιράσματος ή μονομερούς προσφοράς ηλεκτρονίων) προκειμένου να αποκτήσει δομή ευγενούς αερίου και να σταθεροποιηθεί. Το υδρογόνο σταθεροποιείται με 2 ηλεκτρόνια (ένα s τροχιακό) σθένους (όπως το ήλιο), τα στοιχεία των κυρίων ομάδων, συνήθως, με 8 (ένα s και τρία p τροχιακά) (όπως το αργό), ενώ για βαρύτερα στοιχεία και μέταλλα ισχύει ο κανόνας των 18 ηλεκτρονίων (ένα s, τρία p και πέντε d τροχιακά).
Απλά παραδείγματα:
Με αμοιβαία συνεισφορά των ηλεκτρονίων σθένους τους (ομοιοπολικός δεσμός) τα δύο άτομα υδρογόνου συνδέονται σχηματίζοντας μοριακό υδρογόνο. Στην τελική ένωση θεωρείται πως το κάθε υδρογόνο έχει στην εξωτερική του στιβάδα από δύο ηλεκτρόνια και άρα είναι σταθερότερο από πριν που διέθετε μόνο 1. (πιο σωστά η αντίδραση γράφεται )
Αρχικά το άτομο του άνθρακα έχει 4 ηλεκτρόνια σθένους και χρειάζεται άλλα 4 προκειμένου να φθάσει σε οκτάδα. Επίσης, το κάθε υδρογόνο χρειάζεται από 1 ηλεκτρόνιο για να σταθεροποιηθεί. Οπότε μέσω του σχηματισμού τεσσάρων απλών ομοιοπολικών δεσμών τα άτομα και των δύο στοιχείων φθάνουν σε σταθεροποίηση και σχηματίζεται η ένωση του μεθανίου.
Αρχικά το άτομο του οξυγόνου έχει 6 ηλεκτρόνια σθένους και χρειάζεται άλλα 2 προκειμένου να φθάσει σε οκτάδα. Επίσης, το κάθε υδρογόνο χρειάζεται από 1 ηλεκτρόνιο για να σταθεροποιηθεί. Οπότε μέσω του σχηματισμού δύο απλών ομοιοπολικών δεσμών τα άτομα και των δύο στοιχείων φθάνουν σε σταθεροποίηση και σχηματίζεται η ένωση του νερού.
(πιο σωστά η αντίδραση γράφεται )
Στην περίπτωση αυτή ο δεσμός είναι ετεροπολικός (μεταφορά 1 ηλεκτρονίου από το άτομο του νατρίου στο άτομο του χλωρίου και σχηματισμός δεσμού μέσω ηλεκτροστατικής δύναμης). Τελικά το άτομο του νατρίου και αυτό του χλωρίου σταθεροποιούνται με 8 ηλεκτρόνια στην εξωτερική τους στιβάδα (σχηματισμός χλωριούχου νατρίου)
Οι κανόνες αυτοί, αν και εμπειρικοί, βοηθούν στη θεωρητική πρόβλεψη των δομών των χημικών ενώσεων και των αποτελεσμάτων των χημικών αντιδράσεων και ως εκ τούτου έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τη Χημεία.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φυσική-επέκταση Κατηγορία:Χημεία-επέκταση Κατηγορία:Ατομική φυσική Κατηγορία:Μοριακή φυσική Κατηγορία:Κβαντική χημεία
Πέτρος Καλέσης
Ο Πέτρος Καλέσης (Στρώμνιτσα, τέλη 19ου αιώνα - Κρηστώνη Κιλκίς, Αύγουστος 1905) ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Μακρίοβο της περιοχής Στρώμνιτσας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πέτρος Καλέσης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Μακρίοβο της περιοχής Στρώμνιτσας. Υπηρέτησε ως οπλίτης σε Ελληνικά αντάρτικα σώματα κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, κατά των Βουλγαρικών ένοπλων ομάδων αλλά και των Οθωμανικών στρατιωτικών αποσπασμάτων. Έδρασε στην Κεντρική Μακεδονία από τη Λίμνη των Γιαννιτσών έως και την περιοχή Δοϊράνης - Στρώμνιτσας. Την άνοιξη του 1905 ο υπολοχαγός του Πυροβολικού Ιωάννης Αβράσογλου από τη Στενήμαχο της Ανατολικής Ρωμυλίας, που υπηρετούσε στο Ελληνικό προξενείο Θεσσαλονίκης, κλήθηκε να σχηματίσει πενηκονταμελές ένοπλο σώμα το οποίο θα δρούσε στην περιοχή του Κιλκίς. Ο Ι. Αβράσογλου στρατολόγησε έμπειρους Μακεδονομάχους, και ο Πέτρος Καλέσης ανέλαβε υπαρχηγός, ομαδάρχης και οδηγός του σώματος. Κατά την άφιξη του σώματος στο Σαρή Γκιολ (Κρηστώνη) τον Αύγουστο του 1905, έπεσε σε ενέδρα του Οθωμανικού στρατού, πριν προλάβει να αναλάβει δράση κατά των κομιτατζήδων. Κατά τη σφοδρή σύγκρουση σκτοτώθηκε μεταξύ άλλων και ο Πέτρος Καλέσης, και πολλοί συνελήφθησαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Κιλκίς Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Μακεδονομάχος-επέκταση
Βίκτωρ του Μύνστερμπεργκ
Ο Βίκτωρ, τσεχ. Viktorin z Minsterberka (29 Μαΐου 1443 - 30 Αυγούστου 1500) από τον Οίκο των Ποντιέμπραντυ ήταν δούκας του Μύνστεμπεργκ (1462-1500), δούκας της Οπάβα (1465-1485) και κόμης του Γκλατς/Κλάντσκο (1459-1500) στο βαασίλειο της Γερμανίας. Νυμφεύτηκε την Ελένη-Μαργαρίτα Παλαιολογίνα.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Γεωργίου της Βοημίας και της Κουνιγούνδης, κόρης του Σμιλ ευγενούς του Στέρνμπεργκ.
Γεννήθηκε στο Σιέτσυν της Σιλεσίας. Επειδή ο μεγαλύτερος αδελφός του Βότσεκ ήταν νοητικά υστερημένος, τα καθήκοντά του μεταφέρθηκαν στον Βίκτωρα. Έστι έπρεπε να στέκεται δίπλα στον πατέρα του στα πολιτικά ζητήματα. Ο Γεώργιος ζήτησε από τον Φρειδερίκο Γ΄ των Αψβούργων βασιλιά Γερμανίας να διορίσει τον Βίκτωρα στην Αυλή της Γερμανίας, πράγμα που έγινε το 1449. Το 1462 επικυρώθηκε η θέση· ταυτόχρονα και οι αδελφοί του Ερρίκος ο Πρεσβύτερος και Ερρίκος ο Νεότερος διορίστηκαν επίσης στην Αυλή. Λίγο μετά ο Γεώργιος όρισε τους τρεις γιους του δούκες τού Μύνστερμπεργκ & της Οπάβα (που είχε αποκτήσει από το 1464) και κόμητες του Κλάντσκο. Οι περιοχές κυβερνήθηκαν από κοινού, ως το τέλος του Γεωργίου το 1471.
Ως συμμέτοχος της εκστρατείας εναντίον του Ματθία Κορβίνου της Ουγγαρίας, ο Βίκτωρ αιχμαλωτίστηκε από τους Ούγγρους το 1469 στη Μοραβία. Έπειτα από δύο έτη, αφού πλήρωσε υπέρογκα λύτρα και μεταστράφηκε μυστικά στον Καθολικισμό, ελευθερώθηκε. Μετά από αυτό έγινε υποστηρικτής του Κορβίνου για λίγο.
Έπειτα από το τέλος του Γεωργίου το 1471, οι γιοί του διαίρεσαν την κληρονομία, σύμφωνα με ένα σχέδιο που συμφώνησαν το 1472: ο Βίκτωρ έλαβε το δουκάτο της Οπάβα. Αργότερα ο Ερρίκος ο Νεότερος τού έδωσε το Πλες, το οποίο ο Βίκτωρ επώλησε στον Καζιμίρ Β΄ δούκα του Τσέσυν, σύζυγο της κόρης του Ιωάννας. Έπειτα από αίτημα του Κορβίνου, ο Βίκτωρ συγκατένευσε το 1485 σε συμφωνία, με την οποία έπρεπε να δώσει το δουκάτο της Οπάβα στον Ιωάννη, νόθο γιο του Κορβίνου και να λάβει αρκετά κάστρα στη Σλαβονία ως αντάλλαγμα. Όταν το 1480 ο Ματθίας απεβίωσε το 1490, ο Βίκτωρ ήλπισε ότι θα του επιστραφεί η Οπάβα, αλλά αυτό δεν συνέβη.
Αν και οι τρεις αδελφοί είχαν πωλήσει το Κλάντσκο από το 1501 στον Ούλριχ κόμη του Χάρντεγκ, σύζυγο της Σιδωνίας, κόρης του Ερρίκου του Πρεσβύτερου, διατήρησαν τον τίτλο των κομήτων του Κλάντσκο γι' αυτούς και τους απογόνους τους, ως την εξάλειψη των (αρρένων) απογόνων τους το 1547.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1463 τη Μαργαρίτα Πτακόβνα, μόνη κόρη του Χύνκε Πτάτσεκ του Πίρκσταϊν. Αυτή απεβίωσε το 1472.
Το 1474 ο Βίτκωρ έκανε δεύτερο γάμο με τη Σοφία των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρη του Μπολέσλαφ Β΄ δούκα του Τσέσυν. Η Σοφία απεβίωσε το 1479.
Το 1480 ο Βίκτωρ νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, την Ελένη-Μαργαρίτα Παλαιολογίνα, κόρη του Ιωάννη Δ΄ μαρκησίου του Μομφερράτου. Αυτή απεβίωσε το 1496.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Ποντιέμπραντυ
Θανάσης Παπακωνσταντίνου (δισκογραφία)
Οι προσωπικοί του δίσκοι είναι οι εξής:
Αγία Νοσταλγία
Αγία Νοσταλγία είναι ο τίτλος του πρώτου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1993 από τη δισκογραφική εταιρεία Lyra και περιέχει 13 κομμάτια.
Στην Ανδρομέδα και στη γη
Στην Ανδρομέδα και στη γη είναι ο τίτλος του δεύτερου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1995 από τη δισκογραφική εταιρεία Lyra και περιέχει 12 κομμάτια.
Της αγάπης γερακάρης
Της αγάπης γερακάρης είναι ο τίτλος του τρίτου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1996 από τη δισκογραφική εταιρεία Lyra και περιέχει 11 κομμάτια.
Βραχνός προφήτης
Βραχνός προφήτης είναι ο τίτλος του πέμπτου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2000 από τη δισκογραφική εταιρεία Lyra και περιέχει 12 κομμάτια.
Αγρύπνια
Αγρύπνια είναι ο τίτλος του έκτου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2002 από τη δισκογραφική εταιρεία Lyra και περιέχει 13 κομμάτια.
Τα ζωντανά
Δίσκος 1
Δίσκος 2
Οι πρώτες ηχογραφήσεις
Οι πρώτες ηχογραφήσεις είναι ο τίτλος του όγδοου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2005 από το περιοδικό ΔΙΦΩΝΟ και περιέχει 6 κομμάτια. Πρόκειται για συλλογή με demo εκδόσεις τραγουδιών του εκ των οποίων ένα ήταν ανέκδοτο, Το ματσιφτάρι.
Η βροχή από κάτω
Η βροχή από κάτω είναι ο τίτλος του ένατου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2006 από τη δισκογραφική εταιρεία Lyra και περιέχει 14 κομμάτια.
Διάφανος
Διάφανος είναι ο τίτλος του δέκατου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2006 από τη δισκογραφική εταιρεία Lyra και περιέχει 13 κομμάτια. Όλα τα τραγούδια τα έχει γράψει και συνθέσει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου ενώ τα ερμηνεύουν ο ίδιος, μέλη της οικογένειάς του, ο Σωκράτης Μάλαμας, η Μάρθα Φριντζήλα και ο Φώτης Σιώτας.
Ο Σαμάνος
Ο Σαμάνος είναι ο τίτλος του ενδέκατου δίσκου του, σε συνεργασία με τον Διονύση Σαββόπουλο που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2008. Ερμηνευτές του δίσκου είναι ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου ενώ στο "Μεθυστής" συμμετέχει ο Γιάννης Χαρούλης.
Ο ελάχιστος εαυτός
Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου έχει γράψει τη μουσική και τα λόγια του δίσκου και έχει κάνει μέρος των ενορχηστρώσεων, ενώ βασικός ενορχηστρωτής είναι ο Φώτης Σιώτας. Τα τραγούδια ερμηνεύουν ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου (κατά κύριο λόγο), ο Φώτης Σιώτας και ο Ορφέας Περίδης.
Συμμετοχές
Παπακωνσταντινου Θανασης
Άννα Παλαιολογίνα (κόρη του Ανδρόνικου Άγγελου Παλαιολόγου)
Η Άννα Αγγελίνα Παλαιολογίνα από τον Οίκο των Αγγέλων της Ηπείρου, ήταν βασίλισσα του Δεσποτάτου της Ηπείρου ως σύζυγος του Ιωάννη Β΄ Ορσίνι και αντιβασίλισσα για λογαριασμό του γιου τους, Νικηφόρου Β΄ Ορσίνι. Αργότερα παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Σρατσιμίρ ηγεμόνα του Αυλώνα, πιο γνωστό ως Ιωάννη Κομνηνό Ασέν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Βυζαντινού αριστοκράτη, πρωτοβεστιάριου Ανδρόνικου Άγγελου, εγγονού του Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα και του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Παντρεύτηκε τον Δεσπότη της Ηπείρου Ιωάννη Β΄ Ορσίνι, προς το 1323. Το ζεύγος απέκτησε έναν γιο, τον Νικηφόρο Β΄ Ορσίνι, καθώς και μία κόρη, την Θωμαΐδα Ορσίνι. Δηλητηρίασε τον σύζυγό της το 1337 και ανέλαβε την αντιβασιλεία για λογαριασμό του ανήλικου υιού της, ωστόσο η Ήπειρος καταλήφθηκε και προσαρτήθηκε από τους Βυζαντινούς το 1338. Τότε η Άννα μεταφέρθηκε ως αιχμάλωτη στην Θεσσαλονίκη, από όπου δραπέτευσε το 1341. Επέτυχε να φτάσει στην ηπειρωτική πρωτεύουσα της Άρτας, όμως ο τοπικός Βυζαντινός κυβερνήτης Ιωάννης Άγγελος έθεσε την Άννα υπό καθεστώς κατ' οίκον περιορισμού. Όταν η Ήπειρος κατελήφθη από τους Σέρβους υπό τον Στέφανο Ούρος Δ΄ Δουσάν προς το 1347, η Άννα απελευθερώθηκε. Προς το 1350, παντρεύτηκε τον Ηγεμόνα του Αυλώνα, Ιωάννη Κομνηνό Ασέν. Λίγο μετά, περίπου το 1363, πήγε να ζήσει με την κόρη της Θωμαΐδα και τον γαμπρό της Συμεών Ούρεση, στην πρωτεύουσα του τελευταίου, τα Τρίκαλα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1323 τον Ιωάννη Β΄ Ορσίνι παλατινό κόμη της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου και δεσπότη της Ηπείρου. Είχαν τέκνα:
Έπειτα η Άννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη των Σρατσιμίρ, γνωστό ως Ιωάννη Κομνηνό Ασέν, ηγεμόνα του Αυλώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Δεσποτάτο της Ηπείρου Αννα Κατηγορία:Γυναίκες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Βυζαντινοί ευγενείς Κατηγορία:Αντιβασιλείς Κατηγορία:Δηλητηριαστές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων
Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών
Συνέπεια της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922 ήταν μεταξύ των προσφύγων να καταφύγουν στην Ελλάδα και περίπου 50.000 Κωνσταντινουπολίτες. Μέσα σε λίγα χρόνια με διαμορφωμένη πλέον τη νέα πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση σε Αθήνα και Κωνσταντινούπολη, πολλοί από αυτούς ένιωσαν την ανάγκη της δημιουργίας μιας εστίας συνάντησης, ανταλλαγής σκέψεων, διατήρησης και συνέχισης των παραδόσεων και μεταλαμπάδευσης των ηθών και εθίμων τους.
Την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 1928, ορισμένοι Κωνσταντινουπολίτες συγκεντρώνονται στο Δημοτικό Σχολείο Αρρένων της Καλλιθέας και υπογράφουν το ιδρυτικό κείμενο του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών.
Η πρώτη Γενική Συνέλευση συγκλήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1928, με πρόεδρο τον καθηγητή Ιωάννη Ασπριώτη, διδάσκαλο και μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως. Πρόεδρος του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου εκλέγεται ο Κωνσταντίνος Ζαννής και τα εγκαίνια των γραφείων γίνονται στις 6 Μαΐου 1928 με ομιλητή τον δημοσιογράφο Κων. Μακρίδη.
Προτεραιότητα αποτελούν οι συζητήσεις περί των ελληνοτουρκικών θεμάτων και ορίζεται εκπρόσωπος του Συλλόγου ο δικηγόρος Μιχάλης Θεοτοκάς, προσωπικός φίλος του Ελευθέριου Βενιζέλου. Παράλληλα με αυτές τις δραστηριότητες γίνονται και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. Το ίδιο έτος ξεκινά και η αγορά οικοπέδου επί της οδού Δημοσθένους 117 στην Καλλιθέα για την ανέγερση ιδιόκτητης στέγης που ολοκληρώνεται το 1931. Εν συνεχεία το 1936 γίνεται επέκταση του κτιρίου, όπου ο Σύλλογος συνεχίζει μέχρι σήμερα την δράση του.
Μεταξύ των ευεργετών και μεγάλων δωρητών για την ανέγερση διακρίνονται τα ονόματα των Ελ. Βενιζέλου, Δημ. Αναγνώστου (Κοινοτάρχης Καλλιθέας), Ευγ. Ευγενίδη, Λέοντα Ιασωνίδη, Αντ. Φιξ, Συμεών Σινιόσογλου, Διον. Λοβέρδου (Ιδρυτής της Λαϊκής Τράπεζας), Ιωαν. Λιβανού, Γ. Ζαρίφη, Ι. Αραπάκη (Δήμαρχος Καλλιθέας), Εθνικής Τράπεζας, του Υπ. Παιδείας και της Τράπεζας Αθηνών.
Με τη δωρεά του Περ. Αγγελίδη ιδρύεται βιβλιοθήκη που συνεχίζει να εξυπηρετεί μελετητές ερευνητές και σπουδαστές σε θέματα που αφορούν την Κωνσταντινούπολη και την Εγγύς Ανατολή. Με τις απελάσεις του 1964 και την έλευση των νεοπροσφύγων, παρουσιάζονται προβλήματα ενημέρωσης και καθοδήγησης σε θέματα φοιτητικά, συνταξιοδοτικά, απόκτησης Ελληνικής υπηκοότητας, στρατολογίας κ.α.
Με την άφιξη νέου ανθρώπινου δυναμικού ιδρύονται τμήματα ψυχαγωγίας και επιμόρφωσης όπως Θεατρικό, Βυζαντινής Χορωδίας, Παιδικής Μαντολινάτας, Αγιογραφίας, Ζωγραφικής, Παραδοσιακού Κεντήματος και Χειροτεχνίας.
Ο Σύλλογος δεν έπαυσε να ασχολείται με τα προβλήματα που απασχολούν την Ελληνική Μειονότητα της Κωνσταντινούπολης προβαίνοντας κατά καιρούς σε παραστάσεις, τόσο σε Ελληνικό όσο και σε Διεθνές επίπεδο.
Κατά την δεκαετία 1980-1990, εκδίδει τριμηνιαίο περιοδικό «Κωνσταντινουπολίτικα Θέματα», το οποίο αποσπά θετικά σχόλια. Ακόμη πραγματοποιεί προσκυνηματικές εκδρομές στο εξωτερικό (Πόντος, Καππαδοκία, Ελληνόφωνος κάτω Ιταλία κ.ά.)
Ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών βραβεύθηκε το 1981 από την Ακαδημία Αθηνών το 1983, από την Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων και το 1987 από το Υπουργείο Αιγαίου.
Κατηγορία:Δήμος Καλλιθέας Κωνσταντινουπολιτων Κατηγορία:Φιλανθρωπικές οργανώσεις
Δυναμική ανάλυση
Η δυναμική ανάλυση προγράμματος είναι ανάλυση λογισμικού που γίνεται με την εκτέλεση των προγραμμάτων που προκύπτουν από αυτό το σύστημα λογισμικού σε έναν πραγματικό ή εικονικό επεξεργαστή. Για να είναι αποδοτική, πρέπει το πρόγραμμα προς ανάλυση να εκτελεστεί με αρκετές εισόδους ελέγχου για να εμφανιστεί ενδιαφέρουσα συμπεριφορά. Η χρήση τεχνικών δοκιμής λογισμικού όπως η κάλυψη κώδικα είναι σημαντικές ώστε να παρατηρείται όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα των συμπεριφορών του προγράμματος. Επίσης, πρέπει να υπάρχει κάποια προσοχή ώστε να ελαχιστοποιείται η επίδραση που έχουν οι τεχνικές "ενορχήστρωσης" (instrumentation) στην εκτέλεση του τελικού προγράμματος (συμπεριλαμβανομένων των χρονικών του ιδιοτήτων).
Παραδείγματα εργαλείων
Τα περισσότερα εργαλεία ανάλυσης της απόδοσης χρησιμοποιούν τεχνικές δυναμικής ανάλυσης προγράμματος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τυπικές μέθοδοι Κατηγορία:Προγραμματισμός
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1967–68
Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1967-68 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με δύο ομίλους η κάθε μία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο νικητής του Β΄ ομίλου Ποσειδών Γλυφάδας, που επικράτησε με 2-1 στον αγώνα κατάταξης επί του νικητή του Α΄ όμιλου Ίκαρου, ο οποίος είχε δημιουργηθεί μόλις το προηγούμενο καλοκαίρι από αναγκαστική συγχώνευση των ιστορικών ομάδων Π.Α.Ο. Καλογρέζας και ΠΑΟ Σαφράμπολη. Όμως, στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στη Β΄ εθνική επικράτησε ο Ίκαρος που ανέβηκε κατηγορία ενώ ο Ποσειδών απέτυχε. Η σεζόν αυτή ήταν η πρώτη από την επικράτηση του δικτατορικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967, οι αρχές της οποίας επέβαλαν πλήθος συγχωνεύσεων και μετονομασιών ομάδων καθώς και αναδιάρθρωση των κατηγοριών. Από τη σεζόν αυτή καθιερώνεται πρωτάθλημα τριών κατηγοριών με ομίλους σε κάθε κατηγορία, ένα σύστημα που υπάρχει μέχρι σήμερα.
Συγχωνεύσεις-Διαλύσεις συλλόγων
Κατά το χρονικό διάστημα 1966-1968 είχαμε τη δημιουργία πολλών νέων ομάδων που προήλθαν από συγχωνεύσεις παλαιότερων είτε ηθελημένες είτε εξαναγκαστικές. Κάποιοι σύλλογοι ιδρύθηκαν ξανά μετά τη δικτατορία. Επίσης, πολλοί σύλλογοι εξαναγκάστηκαν σε αδράνεια από το δικτατορικό καθεστώς. Μερικοί επανιδρύθηκαν μετά τη δικτατορία, όπως: Οι πιο γνωστές περιπτώσεις συγχωνεύσεων (καθώς και επανιδρύσεων) αναφέρονται παρακάτω.
Αναφορές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1967-1968
Κατάλογος νομαρχών Γρεβενών
Ο νομός Γρεβενών συστάθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1964 με το υπ' αριθμ. 4398 Νομοθετικό Διάταγμα "Περί Ιδρύσεως Νομών Πειραιώς και Γρεβενών και άλλων τινών διατάξεων", έπειτα από την απόσπαση της επαρχίας των Γρεβενών από το Νομό Κοζάνης, καθώς και του Δήμου Δεσκάτης και των Κοινοτήτων Δασοχωρίου και Παρασκευής από το Νομό Λάρισας. Παράλληλα ιδρύθηκε Νομαρχία και θεσμοθετήθηκε η θέση του Νομάρχη, πολιτική θέση δημοσίας διοίκησης με αρμοδιότητά του τη διοίκηση των τοπικών ζητημάτων σε επίπεδο νομού. Διοριζόταν από την εκάστοτε κυβέρνηση και η έδρα του νομάρχη ήταν η πόλη των Γρεβενών. Από το 1994 και μέχρι την κατάργηση του θεσμού, στις 31 Δεκεμβρίου 2010, ο Νομάρχης εκλεγόταν από το λαό. Πρώτος αιρετός νομάρχης Γρεβενών ήταν ο Αντώνιος Πέτσας.
Αντιπεριφερειάρχες Γρεβενών
Το θεσμό του Νομάρχη διαδέχθηκε εκείνος του Αντιπεριφερειάρχη. Πρώτος στη θέση αυτή ήταν ο Γεώργιος Δασταμάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Γρεβενών Γρεβενων
Ποταμίτισσα
Η Ποταμίτισσα είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Ποταμίτισσα απέχει 37 χιλιόμετρα από τη Λεμεσό, στη γεωγραφική περιφέρεια της Πιτσιλιάς. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 845 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Δυτικά συνορεύει με το Πελένδρι, βόρεια με τις Δύμες και τα Αγρίδια, δυτικά με τον Αγρό και νότια και νοτιοδυτικά με τον Κάτω Μύλο.
Φυσικό Περιβάλλον
Το φυσικό περιβάλλον της Ποταμίτισσας περιλαμβάνει πλατάνια, σκλήδρους και λεύκες. Από το χωριό ρέει ο ποταμός Αμπελικός. Καλλιεργούνται οπωροφόρα δέντρα όπως ροδακινιές, δαμασκηνιές, μηλιές, αχλαδιές, χρυσομηλιές αλλά και λαχανικά. Επιπλέον, υπάρχουν ελιές και αμπέλια.
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Νέαρχο Κληρίδη, η Ποταμίτισσα δημιουργήθηκε μετά την καταστροφή ενός μεγάλου χωριού, τα Ρόγκια. Το χωριό αυτό δέχτηκε επιδρομή από τους Καραμάνους (Τούρκοι από τη Μικρά Ασία). Οι κάτοικοι του χωριού αναζήτησαν καταφύγιο σε γειτονική περιοχή, στην όχθη του ποταμού Αμπελίκου, εκεί που είναι κτισμένη σήμερα η Ποταμίτισσα. Σύμφωνα με ερευνητές στο χώρο που είναι κτισμένο το χωριό βρισκόταν βυζαντινό μοναστήρι αφιερωμένο στη Παναγία την Ποταμίτισσα, όπου κατέφυγαν όσοι διασώθηκαν από το χωριό Ρόγκια.
Τα Ρόγκια ήταν μεγάλο χωριό με τέσσερις εκκλησίες και καταστράφηκε ολοσχερώς από την επιδρομή των Καραμάνων, άγνωστο πότε αλλά μάλλον πριν την Ενετοκρατία (1489-1570). Αποδεικνύεται αυτό από την ύπαρξη ξύλινου ενετικού γεφυριού που βρισκόταν στο χωριό το οποίο γκρεμίστηκε για να κτιστεί νέο ανθεκτικό για να περνούν αυτοκίνητα. Η παράδοση λέει ότι το κτίσιμο του γεφυριού από τους Ενετούς οφείλετο στα εξαιρετικής ποιότητας και γεύσης λουκάνικα, λούντζες και χοιρομέρια που παρασκευάζονταν στο χωριό, και ήσαν περιζήτητα ακόμη και στη Βενετία. Η ύπαρξη μοναστηριού στη περιοχή πιστοποιείται από αναφορές ταξιδιωτών των μεσαιωνικών χρόνων και όπως φαίνεται η μετάβαση ανθρώπων και το κτίσιμο οικισμού γύρω από αυτό εγκαταλείφθηκε.
Επίσης η παράδοση λέει ότι ο χώρος που βρίσκεται η εκκλησία του χωριού και είναι αφιερωμένη στη Παναγία, υποδείχθηκε από την ίδια τη Παναγία.
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού συνδέεται με την παράδοση για την ανέγερση εκκλησίας, στην όχθη του ποταμού Αμπελικού. Σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία καθόρισε το σημείο που επιθυμούσε να ανεγερθεί η εκκλησία και επειδή το σημείο αυτό ήταν δίπλα από τον ποταμό, η εκκλησία ονομάστηκε Παναγιά Ποταμίτισσα. Από την ονομασία αυτή πήρε και το όνομα του το χωριό.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, οπληθυσμός του χωριού γνώρισε αρκετές αυξομειώσεις. Από το 1960, παρατηρείται πληθυσμιακή μείωση, λόγω κυρίως της αστυφιλίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Ποταμίτισσας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εκκλησία της Παναγίας της Ελεούσας
μικρογραφία|202x202εσ|Εκκλησία Παναγίας Ελεούσας Κύρια εκκλησία του χωριού είναι η εκκλησία της Παναγίας της Ελεούσας. Σύμφωνα με την παράδοση, πριν διακόσια και πλέον χρόνια κάποιος βοσκός από το γειτονικό χωριό Πελένδρι, ενώ έβοσκε τα ζώα του στα βουνά, στο μέσο περίπου των δύο χωριών και στην περιοχή «Δέηση» έχασε μια κατσίκα του και μέχρι να τη βρει βράδιασε. Εκεί που μάταια έψαχνε για την ανεύρεση του ζώου πρόσεξε σε ένα θάμνο μιαν λάμψη σαν αστραπή να ενώνει τη γη με τα σύννεφα. Έφυγε τρομαγμένος και όλη τη βραδιά δεν έκλεισε μάτι από την ταραχή που του δημιούργησε το θαυμαστό γεγονός που είδε. Δεν ανέφερε τίποτα σε κανένα μέχρι να ξημερώσει για να πάει να ψάξει να δει τι συμβαίνει. Πίστεψε πραγματικά ότι κάτι το μυστηριώδες συνέβαινε.
Στην εικόνα πάνω ψιλά είναι γραμμένο το όνομα Παναγία η Ελεούσα, όλοι όμως οι κάτοικοι των γύρω χωριών την ξέρουν Παναγία η Ποταμίτισσα. Και αυτό όχι μόνο ένεκα του χωριού, αλλά και για το γεγονός, ότι ο ποταμός που διασχίζει το χωριό αγκαλιάζει την εκκλησία από τις τρεις πλευρές. Τη βόρεια, την ανατολική και τη νότια. Βρίσκεται δε σε ύψος 25 μέτρα πάνω από τον ποταμό. Τις πλείστες Κυριακές και μεγάλες γιορτές επισκέπτονται προσκυνητές από τα γειτονικά χωριά την εκκλησία με λαμπάδες που ανάβουν στην Αγία Εικόνα, άλλοι να την ευχαριστήσουν για τις δωρεές της και άλλοι να κάμουν παράκληση για τον άρρωστο τους. μικρογραφία|165x165εσ Στα παλαιότερα χρόνια και μέχρι το ήμισυ του εικοστού αιώνα, ακόμα που οι γυναίκες γεννούσαν στα σπίτια τους με τη βοήθεια της μαμμούς, οι έγκυες των γύρω χωριών κατέφευγαν στην Παναγία της Ποταμίτισσας να τις βοηθήσει και να προστατέψει τη γέννα τους, κάνοντας τάμα μια λαμπάδα και ένα μαντήλι «βλοτσιαστόν» που φορούσαν τότε οι γυναίκες. Από τα δέκα γειτονικά χωριά έτρεχαν οι γυναίκες με τα βρέφη στην αγκάλη να ευχαριστήσουν την Παναγία, ανάβοντας τις λαμπάδες που έφερναν και κρεμώντας τα μαντήλια πάνω στην εικόνα.
Από τότε που βρέθηκε η εικόνα κάθε χρόνο την Τρίτη του Πάσχα πολύ πρωί με την εικόνα στα χέρια, με φανάρια και εξαπτέρυγα όλο το χωριό αλλά και κάτοικοι από το γειτονικό χωριό Δύμες έβγαιναν στη «Δέηση», εκεί που βρέθηκε η εικόνα, και έκαναν παράκληση. Στην επιστροφή ερχόντουσαν από τις Δύμες, όπου στην τοποθεσία «Κληματούδια» πλησίον του χωριού, έκαναν δεύτερη παράκληση για τις Δύμες και μία άλλη όταν έφταναν στην Ποταμίτισσα. Έμπαιναν κατόπιν στην εκκλησία και ετελείτο η Θεία Λειτουργία με συμμετοχή πολλών κατοίκων από τα γύρω χωριά της Πιτσιλιάς. Την Τρίτη του Πάσχα είναι η καθιερωμένη πανήγυρη της Ποταμίτισσας. Το έθιμο της μεταφοράς της Θείας Εικόνας στη «Δέηση» εγκαταλείφθηκε περίπου το 1932.
Η Χρυσομυρούσα
Το παρεκκλήσι της Χρυσομυρούσας κτίστηκε το 1971-1972. Είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και λειτουργεί κάθε Δεκαπενταύγουστο. Το εκκλησάκι αυτό βρίσκεται ένα χιλιόμετρο από το χωρίο και 60 μέτρα περίπου πάνω από το δρόμο, χωμένο μέσα στις ελιές και στα πεύκα. Πλησίον του παρεκκλησίου έχει εγκατασταθεί εδώ και αρκετά χρόνια η κατασκήνωση των κατηχητικών Παλλουριώτισσας. Ανακαινίσθηκε στις 17 Αυγούστου 1980 και αφιερώθηκε στη κοίμηση της Θεοτόκου.
Στο παρεκκλήσι βρίσκεται η εικόνας της Παναγίας της Χρυσομυρούσας. Την εικόνα πήραν οι παλιοί κάτοικοι από ένα μικρό ερειπωμένο χωριό. Το χωριό αυτό βρισκόταν εκεί που κτίστηκε το παρεκκλήσι. Το χωριό είχε δύο εκκλησίες, του Τιμίου Σταυρού και του Αγίου Γεωργίου, όπου στα ερείπια της δεύτερης χτίστηκε το παρεκκλήσι της Χρυσομυρούσας. Από τις δύο αυτές εκκλησίες η μόνη εικόνα που σώθηκε ήταν της Θεομήτορος, της Χρυσομυρούσης και γι’ αυτό αν και κτίστηκε η εκκλησία στα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου πήρε το όνομα της θείας εικόνας. Η μόνη ερμηνεία που δίνεται για το όνομα της εικόνας «Χρυσομυρούσα» είναι από το χρυσό μύρο. Εικάζεται ότι κάποτε ανάβλυζε μύρο. Και για να μην ξεχαστεί το θείο αυτό γεγονός οι τότε Χριστιανοί έγραψαν στην εικόνα την Άγια αυτή λέξη ΧΡΥΣΟΜΥΡΟΥΣΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Χωριά της Πιτσιλιάς
Δήμος Εξωμβούργου
Ο Δήμος Εξωμβούργου ήταν ένας από δύο δήμους και μία κοινότητα στους οποίους χωριζόταν διοικητικά η Τήνος, την περίοδο 1999-2010 οπότε και ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Το 2011 με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τήνου. Κάλυπτε το μεγαλύτερο τμήμα του νησιού καταλαμβάνοντας έκταση 138Km2, από τα 197Km2 που είναι η έκταση ολόκληρου του νησιού.
Ο δήμος όφειλε την ονομασία του στον απόκρημνο βραχώδη λόφο Εξωμβούργο η Ξωμπούργο που δεσπόζει στο κέντρο του δήμου. Ονομάζεται Εξωμβούργο η Ξωμπούργκο, από την Βενετική λέξη Sobborgo που σημαίνει γειτονιά. Στον λόφο αυτόν ηταν χτισμένη η αρχαία πόλη της Τήνου, αλλά και η μεσαιωνική Βενετική πόλη. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των κατοίκων του δήμου Εξωμβούργου είναι καθολικοί με αποτέλεσμα να είναι ο δεύτερος δήμος σε ποσοστό Ελλήνων καθολικών μετά τον δήμο Άνω Σύρου. Ο δήμος περιλάμβανε εννέα δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 2.692 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το χωριό Ξινάρα.
Διαίρεση
280px|right|thumb|Ο βράχος του Εξωμβούργου Ο δήμος περιλαμβάνει τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Εξωμβουργο Κατηγορία:Τήνος
Μαριάννα Χατζοπούλου
Η Μαριάννα Χατζοπούλου (1933 - 8 Μαΐου 2002), υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής στη δεκαετία 1955-1965, όταν τα ελαφρά και λαϊκά τραγούδια που ερμήνευσε, έγιναν μεγάλες επιτυχίες.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και έζησε όλη της τη ζωή στον Άγιο Νικόλαο Αχαρνών. Ήταν το τελευταίο παιδί πολύτεκνης οικογένειας και καταγόταν από την Κωμιακή της Νάξου. Ήταν παντρεμένη με τον επιχειρηματία Ανδρέα Λαμπρόπουλο και δεν είχε αποκτήσει παιδιά.
Ήταν γνωστή ως «η τυφλή τραγουδίστρια», λόγω προβλήματος στην όρασή της, που όπως είχε δηλώσει η ίδια σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Νυχτερινός Επισκέπτης», το πρόβλημα στην όρασή της δημιουργήθηκε κατά την γέννησή της. Ως ενήλικη υποβλήθηκε σε οφθαλμολογική εγχείριση στον «Ευαγγελισμό» με αποτέλεσμα να βελτιωθεί αρκετά η όρασή της.
Ο Μίμης Πλέσσας ενθουσιάστηκε από την φωνή της και την παρότρυνε να υποβάλει αίτηση στον τότε «Ραδιοφωνικό Σταθμό Ενόπλων Δυνάμεων», όπου και της πρότειναν ημίωρη ραδιοφωνική εκπομπή.
Ένας άλλος που πίστεψε στη φωνή της ήταν ο στιχουργός Χαράλαμπος Βασιλειάδης. Αυτός την παρουσίασε στην δισκογραφική εταιρεία «Κολούμπια», η οποία όμως την απέρριψε. Έγινε δεκτή από την εταιρεία «Οντεόν - Παρλοφόν», την οποία η Μαριάννα ποτέ δεν εγκατέλειψε. Το 1955, ο Χ. Βασιλειάδης της εμπιστεύεται το τραγούδι του «Ζαφείρα», η επιτυχία του οποίου την κάνει δημοφιλή. Ακολούθησαν πολλοί γνωστοί λαϊκοί στιχουργοί που της εμπιστεύονται τραγούδια τους. Τραγουδά σε θέατρα και κέντρα, όπου το όνομά της παρουσιάζεται δίπλα σε αυτά των Καζαντζίδη, Περπινιάδη και Διονυσίου. Το 1957, τραγουδά στην ελληνική ταινία «Λατέρνα, Φτώχεια Και Γαρύφαλλο» και το 1985, στην ελληνική ταινία «Αδέκαροι ερωτευμένοι». Στο εξωτερικό τραγουδά σε ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Σουηδία, Γερμανία, όπου υπήρχε πλούσιο το ελληνικό στοιχείο αλλά και Λίβανο και Αίγυπτο.
Τη διετία 1958-1960 είχε ξεπεράσει σε διαγωνισμούς των περιοδικών εκείνης της εποχής τραγουδίστριες όπως τη Νάνα Μούσχουρη και τη Γιοβάννα.
Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών, στις 8 Μαΐου του 2002, ύστερα από δίμηνη νοσηλεία στο ΚΑΤ, αποτέλεσμα τροχαίου ατυχήματος στην οδό Αχαρνών και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο. Τα τελευταία χρόνια δεν ήταν τόσο δημοφιλής, αν και συνέχιζε να τραγουδά σε διάφορες συνεστιάσεις και εκδηλώσεις.
Δισκογραφία
Μερικά από τα τραγούδια που ερμήνευσε ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Ραϊνάλδος Ντε Λάουρα
Ο Ραϊνάλδος Ντε Λάουρα (Reginald de Laura) ήταν Λατίνος αρχιεπίσκοπος Πάτρας και βαρώνος της Πάτρας, που ανήκε διοικητικά στον Πάπα κατά τη χρονική περίοδο 1351-1357.