cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Citroën CX
Το CX στις ΗΠΑ
Το αποτέλεσμα ήταν ότι η υδροπνευματική ανάρτηση έγινε de facto ασύμβατη και παράνομη, λόγω του μεταβλητού ύψους της και, κυρίως, λόγω της προσωρινής καθίζησης της ανάρτησης των παλαιότερων (πριν το 1994) μοντέλων της Citroën όταν σταματούσαν. Μάλιστα η Citroën έκανε τότε αίτηση να εξαιρεθεί από τον κανονισμό για 1 χρόνο, προκειμένου να εξελίξει εκδοχές των εξαγόμενων στις ΗΠΑ μοντέλων της χωρίς αυτήν, η οποία όμως δεν έγινε δεκτή και πρακτικώς αποβλήθηκε από την αμερικανική αγορά, ενώ της απαγορεύτηκε ακόμα και να πωλήσει όσα μοντέλα για την σεζόν του 1974 είχε ήδη κατασκευάσει για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά μια περαιτέρω ειρωνεία, όσα οχήματα κατατάσσονταν στην κατηγορία «truck», δηλαδή τα ελαφριά φορτηγά και τα pick-up, εξαιρούνταν πάντα από αυτό τον νόμο, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από τις 1 Ιανουαρίου 1974 και εξανάγκασε τότε όλες τις άλλες εταιρείες, εγχώριες και μη, να τοποθετήσουν εξαιρετικά ογκώδεις προφυλακτήρες στα μοντέλα για την αγορά των ΗΠΑ. thumb|right|Citroën CX Prestige του 1982 στην [[Καλιφόρνια, προδιαγραφών των ΗΠΑ.]]
Ο κανονισμός αυτός καταργήθηκε το 1981 από την νέα τότε κυβέρνηση του Ρόναλντ Ρήγκαν και τότε ένας μικρός αριθμός από φανατικούς οπαδούς και ενθουσιώδεις δημοσιογράφους άρχισε να εισάγει κάποια CX στην αγορά των ΗΠΑ, είτε ως προσωπική εισαγωγή, είτε μέσω πολλών μικρών εταιρειών που έδρασαν ανεξάρτητα από τη Citroën. Η κυριότερη ήταν η CX Auto, μια ολλανδική εταιρεία που πώλησε αρκετές εκατοντάδες CX25 GTi, CX Prestige και CX Estate Wagon, επίσης ανεξάρτητα από τη Citroën. Συνολικά, γύρω στα 1.000 αυτοκίνητα CX πωλήθηκαν στις ΗΠΑ. thumb|left|Citroën CX 2500D Pallas στη βόρεια [[Καλιφόρνια, προδιαγραφών των ΗΠΑ.]]
Αγωνιστικές επιτυχίες
thumb|right|Αγωνιστικό Citroën CX GTi του 1977 στο επίσημο μουσείο της Citroën.
Παρά τις οικονομικές δυσκολίες της Citroën την εποχή της εισαγωγής του μοντέλου, το CX γνώρισε εξ αρχής μεγάλη επιτυχία και σαν αγωνιστικό αυτοκίνητο και μάλιστα κατάφερε 6 συνολικά νίκες μεταξύ του 1977 και του 1981 σε ιδιαίτερα απαιτητικά ράλλυ, μεταξύ των οποίων ήταν ο Γύρος της Σενεγάλης και το Ράλλυ Παρίσι - Ντακάρ.
Επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο
Αρχικά υπήρξε το επίσημο αυτοκίνητο του Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν, από το 1975 και μετά, και μάλιστα το CX Prestige που του προσφέρθηκε είχε σχεδιαστεί για να ανταποκριθεί στο αίτημα της κυβέρνησης για μακρύτερο μεταξόνιο. Ήταν και το πρώτο CX Prestige που κατασκευάστηκε επίσημα, λίγους μήνες προτού η έκδοση αυτή διατεθεί και στο ευρύ κοινό. right|thumb|Citroën CX λιμουζίνα με μακρύτερο μεταξόνιο, παραγωγής 1984, που χρησιμοποιήθηκε επίσημα από τον Ανατολικογερμανό πρόεδρο [[Έριχ Χόνεκερ.]] right|thumb|Citroën 25 Prestige Turbo Σειράς 2, του 1987, που χρησιμοποιήθηκε επίσης από τον Έριχ Χόνεκερ.
Μεταγενέστερα ακολούθησε ο Φρανσουά Μιτεράν, ο οποίος αν και στη δεκαετία του 1980 προτιμούσε περισσότερο το Renault 25 (το πρώτο προεδρικό μοντέλο της Renault), ωστόσο χρησιμοποίησε και ένα Citroën CX, ενώ επιπρόσθετα, στη δεκαετία του 1990 στράφηκε και προς το Citroën XM. Επίσης, ο πρόεδρος Ζακ Σιράκ είχε ένα μοντέλο CX Prestige Turbo Σειράς 2, στο οποίο έδειχνε έντονη προτίμηση και το διατηρούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την λήξη της παραγωγής του CX. Με αυτό το αυτοκίνητο διέσχισε τους δρόμους του Παρισιού για να εκφωνήσει την επινίκεια ομιλία του, το βράδυ της εκλογής του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας το 1995. Αυτό το αυτοκίνητο υπάρχει ακόμα, έχει αποκατασταθεί πλήρως και είναι μέρος της συλλογής του μουσείου του Σιράκ στο Sarran en Corrèze. Ο ίδιος κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, τα έτη 1995 ως 2007, χρησιμοποίησε και διάφορα αντίτυπα του Citroën XM, όπως και το Citroën C6 πρώτης γενιάς μεταξύ του 2005 και του 2007, oπότε και παρέδωσε την σκυτάλη της προεδρίας στον Νικολά Σαρκοζί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Citroën Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Ψηφιακή Σήμανση
μικρογραφία|Ψηφιακή σήμανση σε αεροδρόμιο. Η ψηφιακή σήμανση (Digital Signage) είναι διαφημιστική και ενημερωτική μέθοδος που χρησιμοποιεί από απλές τηλεοράσεις μέχρι και πολλαπλές οθόνες υψηλής ευκρίνειας σε διάφορους σχηματισμούς και μεγέθη (video wall). Οι οθόνες αυτές μπορούν να βρεθούν σε δημόσιους χώρους, μέσα μεταφοράς, μουσεία, στάδια, καταστήματα λιανικής, ξενοδοχεία, εστιατόρια, εταιρικά κτίρια κ.λπ., για να παρέχουν εύρεση τοποθεσίας, εκθέσεις, μάρκετινγκ και υπαίθρια διαφήμιση. Χρησιμοποιούνται ως ένα δίκτυο ηλεκτρονικών οθονών που διαχειρίζονται κεντρικά και μπορούν να απευθύνονται μεμονωμένα για την εμφάνιση μηνυμάτων, κινούμενων εικόνων ή βίντεο για διαφήμιση, πληροφορίες, ψυχαγωγία και εμπορική διάθεση σε στοχευμένο κοινό.
Digital Out Of Home, η εξέλιξη του Digital Signage
Το Digital out-of-home (DOOH) αναφέρεται σε δυναμικά μέσα που διανέμονται σε δίκτυα που βασίζονται σε μέρη και χώρους, όπως, καφετέριες, παντοπωλεία, μπαρ, εστιατόρια, κέντρα υγείας, κολέγια, αρένες, βενζινάδικα, καταστήματα ψιλικών, κουρεία, αεροδρόμια και δημόσιους χώρους. Τα δίκτυα DOOH διαθέτουν συνήθως οθόνες ή και κιόσκια με δυνατότητα ανεξάρτητης διεύθυνσης. Τα μέσα DOOH ωφελούν τόσο τους ιδιοκτήτες τοποθεσιών όσο και τους διαφημιστές καθώς μπορούν να προσελκύσουν πελάτες ώστε να επεκτείνουν την προσέγγιση και την αποτελεσματικότητα των μηνυμάτων μάρκετινγκ.
Στις ΗΠΑ η βιομηχανία DOOH αναμένεται να αυξηθεί σε 3,25 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021, αντιπροσωπεύοντας το 36% των συνολικών δαπανών OOH.
Η παρατεταμένη οικονομική στασιμότητα, η ύφεση, η φθίνουσα κερδοφορία των επιχειρήσεων και τα προβλήματα του παραδοσιακού Digital Marketing (ad-blockers, bot traffic, cookie bombed μοντέλα, αμφιλεγόμενη αποτελεσματικότητα των banners, εκρηκτικό όγκος καναλιών και δεδομένων) έχει στρέψει το ενδιαφέρον της αγοράς στο ψηφιακό out-of-home. Σύμφωνα με τα Outdoor Media Associations, το DOOH γνωρίζει μια συνεχόμενη γενική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, σηματοδοτώντας μια στροφή από τις παραδοσιακές μορφές επικοινωνίας και marketing σε νεότερα καινοτόμα δυναμικά κανάλια. Το κόστος του εξοπλισμού έχει γίνει πιο προσιτό για τις επιχειρήσεις, ενώ και οι καταναλωτές είναι πλέον απόλυτα εξοικειωμένοι με τις τεχνολογίες αυτές.
Στην πραγματικότητα οι στόχοι για το ψηφιακό DOOH είναι τόσο διαφορετικοί όσο και οι οργανισμοί που τις χρησιμοποιούν και αφορούν κυρίως:
Πούσκινο
Το Πουσκίνο (Пу́шкино) είναι μια ρωσική πόλη και το διοικητικό κέντρο της περιοχής Πούσκινο. Ανήκει στην Περιφέρεια Μόσχας και βρίσκεται στην Συμβολή του ποταμού Ούχα με τον ποταμό Σερεμπριάνκα απέχοντας 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της ρωσικής ομοσπονδιακής πρωτεύουσας, Μόσχα. Σύμφωνα με την ρωσική απογραφή του 2010, έφτανε τους κατοίκους.
Ψηφιακή Σήμανση
Digital Out Of Home, η εξέλιξη του Digital Signage
- τη μείωση του συνολικού κόστους της διάχυσης της πληροφορίας
Πούσκινο
Ιστορία
Σύμφωνα με μία από τις ιστορικές εκδοχές, το χωριό Πουσκίνο τεκμηριώνεται για πρώτη φορά το 1499 όταν ανήκε στον Γκριγκόρι Μορκίνιν, γνωστός και ως "Pushka" ενός Βογιάρου του οποίου οι απόγονοι συμπεριλαμβάνουν τον Aleksandr Pushkin. Ένα άγαλμα του "Pushka" χαρίζει μια από τις κύριες πλατείες της πόλης. Κατά τους επόμενους αιώνες, η γειτονιά εξελίχθηκε σε μια ευνοημένη καλοκαιρινή υποχώρηση της ρωσικής ευγένειας. Το Πουσκίνο είχε χορηγηθεί καθεστώς πόλης τον Αύγουστο του 1925.
Επιστήμη
Η πόλη φιλοξενεί το Ινστιτούτο Δασικής Επιστήμης, ένα από τα λίγα στη Ρωσία.
Ψηφιακή Σήμανση
Digital Out Of Home, η εξέλιξη του Digital Signage
- την αύξηση της αποτελεσματικότητας (conversion) και της αξιοπιστίας των μηνυμάτων
Πούσκινο
Αρχιτεκτονική και κουλτούρα
Το 1678 χτίστηκε η πετρόκτιστη εκκλησία του Αγίου Σέργιου στο κάστρο του Κομγιάνι. Ένα άλλο αξιοσημείωτο κτήμα είναι το Muranovo, όπου οι Ρώσοι ποιητές Yevgeny Baratynsky και Φιόντορ Τιούτσεφ χρησιμοποιούσαν για να περάσουν τα καλοκαίρια τους. Μια ντάκα του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, που έζησε στο Πουσκίνο κατά τη θερινή περίοδο 1920-1928, είναι επίσης σε μουσείο.
Ψηφιακή Σήμανση
Digital Out Of Home, η εξέλιξη του Digital Signage
- την διεύρυνση του “Reach” και την αύξηση του awareness σε καμπάνιες, προϊόντα & υπηρεσίες
Πούσκινο
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Ψηφιακή Σήμανση
Digital Out Of Home, η εξέλιξη του Digital Signage
- την αύξηση της κερδοφορίας των πωλήσεων, την βελτίωση του cross-selling ή και της συλλογής διαφημιστικών εσόδων
- της καλύτερη εξυπηρέτησης των πελατών με την βελτίωση των διαδικασιών και την μείωση των χρόνων αναμονής επιταχύνοντας τις συναλλαγές και αλληλοεπιδρώντας με τα on-line μέσα
- την ανάδειξη του «digital» και «smart» χαρακτήρα των brands, προϊόντων και υπηρεσιών
Με τους στόχους να έχουν οροθετηθεί, οι οργανισμοί καλούνται να αποφασίσουν τον τρόπο με τον οποίο θα εντάξουν το DOOH στο media πλάνο τους:
- Τι είδους περιεχόμενο θα παρουσιάσουν στις Retail-Promo, InfoChannel, Welcome Screens, Artistic Video Wall και Corporate Communication οθόνες τους.
Σε αντίθεση με το παρελθόν, το προβαλλόμενο περιεχόμενο δεν αποτελείται από στατικές εικόνες, μηνύματα και video. Το DOOH σήμερα είναι always-connected και λαμβάνει διαρκώς δεδομένα από πολλαπλές πηγές. Τα δεδομένα οπτικοποιούνται και ανανεώνονται στις οθόνες σε πραγματικό χρόνο, ενώ μπορούν να καθορίζουν και το περιεχόμενο που κάθε στιγμή προβάλλεται.
Data-driven DOOH συναντάμε σε:
- Διαδραστικές εφαρμογές για Audience Aware Campaigns που αναγνωρίζουν πρόσωπα και συναισθήματα (sentiment analysis) και σερβίρουν σε πραγματικό χρόνο εξατομικευμένο περιεχόμενο ενώ καταγράφονται ανώνυμα Analytics.
- Mobile Connected Screens με εξατομικευμένα call to actions που προτρέπουν το κοινό να αλληλοεπιδράσουν με την οθόνη ή την φορητή τους συσκευή – επίσκεψη URL, σάρωση QR code, προβολή coupon, loyally programs κ.α.
- Informative screens που προβάλλουν χρήσιμες πληροφορίες σε σχέση με τις επιθυμίες του καταναλωτή (π.χ. τύποι, χαρακτηριστικά και απόθεμα επιλεγμένου προϊόντος στην αποθήκη ενός καταστήματος).
- Συνεργατικά Multi-Touch Tables και επαγγελματικά tablets με δυνατότητα καταγραφής της συμπεριφορά του χρήστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βίντεο Κατηγορία:Ψηφιακά μέσα
Α.Σ. Ιωνικός Ιωνίας
Ο Αθλητικός Σύλλογος Ιωνικός Ιωνίας, γνωστός και ως Ιωνικός Διαβατών, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην Ιωνία, στο Νομό Θεσσαλονίκης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1985 και αγωνίζεται με χρώματα το μαύρο και το λευκό. Διατηρεί τμήματα ποδόσφαιρου καθώς και καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών.
Ιστορία
Ο Αθλητικός Σύλλογος Ιωνικός Ιωνίας ιδρύθηκε το 1985 και προήλθε από τη συγχώνευση του Αετού Διαβατών (1958 ) και του Μαγνησιακού Νέας Μαγνησίας (1970 ).
Αρχικά, διατηρούσε μόνο το ποδοσφαιρικό τμήμα, ωστόσο η συγχώνευση έδωσε νέα ώθηση και οντότητα στο χώρο του αθλητισμού και είχε ως αποτέλεσμα τη ραγδαία αύξηση των αθλητών και των τμημάτων του.
Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα ποδοσφαίρου υπήρξε το πρώτο τμήμα του Α.Σ. Ιωνικός Ιωνίας με την ίδρυσή του το 1985 και σήμερα λειτουργεί τμήματα όλων των ηλικιακών ομάδων.
Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 ο Ιωνικός Ιωνίας έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία του στον τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣΜ, γνωρίζοντας όμως την ήττα με 1-0 στην παράταση από τον Φοίνικα Πολίχνης στο γήπεδο «Κλεάνθης Βικελίδης».
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 υποβιβάστηκε από την Α1 στην Α΄ Κατηγορία ΕΠΣΜ. Την αγωνιστική περίοδο 2018-19 αναδείχθηκε πρωταθλητής στον 1ο όμιλο της Α΄ Κατηγορίας, κερδίζοντας την επάνοδο στην Α1.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2022-23, αγωνίζεται στην Α1 ΕΠΣΜ, καθώς και στο Κύπελλο Ελλάδας για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στον πρώτο αγώνα της ιστορίας του στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας επικράτησε με 0-4 της Α.Ε. Καλαμπακίου στη Δράμα και προκρίθηκε στη 2η φάση.
Καθήκοντα προπονητή ασκεί ο Εμιλιάνο Χαλιλάι.
Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2006-07 ο σύλλογος της Ιωνίας αναδείχθηκε Πρωταθλητής της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ., λαμβάνοντας παράλληλα το δικαίωμα συμμετοχής στις εθνικές κατηγορίες.
Την περίοδο 2007-08 διαγωνίστηκε στο Β' Όμιλο Βορρά της Γ' Εθνικής Κατηγορίας τερματίζοντας στην 9η θέση της βαθμολογίας. Την επόμενη χρονιά, 2008-09, στην ίδια κατηγορία, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση, ενώ τη χρονιά 2009-10 βρέθηκε στη 10η θέση της τελικής κατάταξης. Έπειτα, το τέλος της περιόδου 2010-11 βρήκε την ομάδα στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
2013-14, ο Α.Σ. Ιωνικός Ιωνίας διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον 2ο Όμιλο Βορρά. Έχοντας συγκεντρώσει 15 νίκες και 9 ήττες, κατέλαβε την 5η θέση της τελικής βαθμολογίας παραμένοντας χωρίς προβλήματα στην κατηγορία.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Διαβατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Θανάσης Ρίβας, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Μάιο του 2014 ο Γιώργος Καραμουσαλίδης. Το ρόστερ του Ιωνικού Ιωνίας για την αγωνιστική περίοδο 2013-14 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές:
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18 Ο Α.Σ. Ιωνικός Ιωνίας διαγωνίσθηκε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης αλλά έπεσε κατηγορία Α' Τοπικό.
Τμήμα Πετοσφαίρισης Γυναικών Ανδρων
Ο σύλλογος διαθέτει ενεργό τμήμα Πετοσφάιρισης Γυναικών και Ανδρών. Τμηματα Μίνι, Παγκορασίδων, Κορασίδων, Νεανίδων, Γυναικών, Παμπαίδων, Παίδων, Εφήβων, Ανδρικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1985 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1985
Αμινοσιλανόλη
Η αμινοσιλανόλη ή υδροξυσιλαναμίνη (αγγλικά: aminosilanol) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει πυρίτιο, υδρογόνο, οξυγόνο και άζωτο με μοριακό τύπο SiH5ON, αν και συνήθως παριστάνεται πιο αναλυτικά με τον ημισυντακτικό τύπο H2NSiH2OH. Είναι το πυριτιούχο ανάλογο της αμινομεθανόλης (Η2NCH2OH). Η αμινοσιλανόλη είναι ένα παράδειγμα ανόργανης ένωσης που παρουσιάζει το φαινόμενο της ισομέρειας. Συγκεκριμένα έχει δύο (2) ισομερή θέσης:
Εκτός από τη «μητρική» αμινοσιλανόλη, ο όρος επεκτείνεται και σε μια ευρύτερη ομάδα ανόργανων και οργανικών «θυγατρικών» ενώσεων, που περιέχουν αμινομάδα, υδροξύλιο και πυρίτιο.
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ενώσεις πυριτίου Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Οξοξέα Κατηγορία:Ανόργανες αμίνες
Μαχάμεντ Λόουαλ
Ο Αντεκάνλ Μαχάμεντ Λόουαλ (γεν. 11 Ιανουαρίου 1981) γνωστός και ως "Κινγκ Μο", είναι Αμερικάνος αθλητής των Μεικτών Πολεμικών Τεχνών και επαγγελματίας παλαιστής.
Αυτή τη στιγμή έχει συμβόλαιο με το Bellator Fighting Championships ως αθλητής Μεικτών Πολεμικών Τεχνών και με το TNA Wrestling ως παλαιστής.
Καριέρα στις Μεικτές Πολεμικές Τέχνες
Απο το 2008 μέχρι σήμερα, ο Λόουαλ ασχολείται με το άθλημα. Έχει καταφέρει να κατακτήσει μία φορά το Πρωτάθλημα Ελαφριών Βαρών στο Strikeforce (ελλ: Στράικφορς).
Καριέρα στην επαγγελματική πάλη
Ο Λόουαλ ήταν θαυμαστής της πάλης απο μικρή ηλικία. Όταν αποφοίτησε απο το κολέγιο, η κορυφαία εταιρία πάλης, η WWE, του προσέφερε συμβόλαιο. Αφού πέρασε μια εβδομάδα στο εκπαιδευτήριο Ohio Valley Wrestling, αποφάσισε πως δεν ήθελε να εργαστεί στο WWE. Ο Λόουαλ προτίμησε να αρχίσει καριέρα στις Μεικτές Πολεμικές Τέχνες.
TNA Wrestling
Τον Μάιο του 2012, ο Λόουαλ υπέγραψε με την εταιρείας πάλης TNA Wrestling. Αφού εκπαιδεύτηκε τους επόμενους μήνες, εμφανίστηκε ως "Κινγκ Μο" τον Οκτώβριο στο τηλεοπτικό σόου της εταιρείας Impact Wrestling.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του TNA
Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης
Πολιτική καριέρα
Πολιτικοποιείται με την Ένωση Δημοκρατικής Αριστεράς, με αναφορά στο πρόσωπό του του 1946
Το 1958 εκλέγεται δήμαρχος Σιδηροκάστρου, ο δέυτερος αιρετός δήμαρχος της πόλης μεταπολεμικά μετά τον Παναγιώτη Βονίτη. Στις εθνικές εκλογές του 1963 τον πείθουν και κατεβαίνει ως υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα της Ένωσης Κέντρου. Αν και η φήμη του ήταν διάχυτη σ' ολόκληρο το νομό Σερρών, δεν τον βοηθά να εκλεγεί βουλευτής.
Στις δημοτικές εκλογές του 1964 του Ιουλίου εκλέγεται πάλι Δήμαρχος Σιδηροκάστρου με 1.795 ψήφους, έναντι 1.022 ψήφων του αντιπάλου του Ιντζέ. Με την ανάληψη των καθηκόντων του τον Αύγουστο η εφημερίδα Μακεδονία έγραψε, «Επί τη αναλήψει των καθηκόντων του, ως δημάρχου Σιδηροκάστρου, ο κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης απηύθυνε προς τους δημότας του εγκάρδιον χαιρετισμόν, τονίζων ότι θα είναι συνεχώς και άγρυπνος η παρακολούθησις όλων των ζωτικών θεμάτων του δήμου».
Το έργο του Α.Τ. ως Δημάρχου Σιδηροκάστρου, είναι σημαντικό. Αποχέτευση, Ύδρευση, Οδοποιία, Ηλεκτροδότηση, Διαμόρφωση κοινόχρηστων χώρων, υποδομές δημόσιων κτηρίων, Λουτρά Σιδηροκάστρου, Τουριστικό Περίπτερο, Οικοτροφείο, Γήπεδο, είναι μέρος της προσφοράς του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Σιδηρόκαστρο Σερρών
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1967-68
Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1967-68 ήταν το δέκατο τρίτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η Γιουνάιτεντ κατάφερε να ανακάμψει από την αεροπορική τραγωδία του Μονάχου, που συνέβη το 1958, και δέκα χρόνια μετά κατόρθωσε να αναρριχηθεί στην κορυφή της Ευρώπης. Με ηγέτη τον Μπόμπι Τσάρλτον έγινε η πρώτη αγγλική ομάδα που κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ο τελικός διεξήχθη στις 29 Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου, και τον παρακολούθησαν 100.000 θεατές. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ συνέτριψε, στην παράταση, την Μπενφίκα Λισαβόνας με σκορ 4-1 (53' Μπόμπι Τσάρλτον, 92' Τζορτζ Μπεστ, 94' Μπράιαν Κιντ, 99' Μπόμπι Τσάρλτον).
Ο Ολυμπιακός Πειραιώς στάθηκε αξιοπρεπώς στο κύπελλο Πρωταθλητριών, μολονότι τον δρόμο προς τον Β' γύρο, του τον έφραξε η μεγάλη Γιουβέντους (0-0, 0-2).
Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1967 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1968
Βαβυλωνία
Η Βαβυλωνία ήταν αρχαίο κράτος και πολιτιστική περιοχή με βάση τη νοτιοκεντρική Μεσοποταμία (σημερινό Ιράκ), όπου μιλούσαν την ακκαδική γλώσσα. Πήρε το όνομα της από την πρωτεύουσα και μεγαλύτερή της πόλη Βαβυλώνα. Η Βαβυλωνία αποτέλεσε θρησκευτικό, πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο όλης της Μεσοποταμίας για περίπου δύο αιώνες φτάνοντας στην ύψιστη ακμή της επί βασιλείας Χαμουραμπί. Κατακτήθηκε πρώτα από τους Ασσύριους αλλά ανακτήθηκε από τον Ναβοπολάσσαρ (658 - 605 π.Χ.) ο οποίος ίδρυσε νέο κράτος που εξελίχθηκε σε μια παντοδύναμη και ένδοξη αυτοκρατορία (νέο-βαβυλωνιακή περίοδος) που έφτασε στο απόγειο της δόξας της επί της βασιλείας του Ναβουχοδονόσωρ Β' (605 - 562 π.Χ.). Στη συνέχεια καταλύθηκε οριστικώς από τον Πέρση βασιλιά Κύρο το 539 π.Χ. Από τότε η Βαβυλωνία δεν αποτέλεσε ξανά ανεξάρτητο κράτος ενώ η άλλοτε ένδοξη πρωτεύουσα της Βαβυλώνα καταστράφηκε ολοσχερώς από τον Πέρση βασιλιά Ξέρξη τον Α' σε μια προσπάθεια αποτίναξης του Περσικού ζυγού.
Νέα Βαβυλωνιακή περίοδος
Κατά την Ασσυριακή επικράτεια στη Βαβυλώνα πολλές φορές οι Βαβυλώνιοι προσπάθησαν να αποτινάξουν τον Ασσυριακό ζυγό. Καμία όμως τους προσπάθεια δεν στέφθηκε από επιτυχία. Ωστόσο κατά τα χρόνια της παρακμής του Ασσυριακού κράτους η δυναστεία των Χαλδαίων με αρχηγό τον Ναβοπολάσσαρ κατάφερε να αποτινάξει μια για πάντα τον Ασσυριακό ζυγό. Μετά την απελευθέρωση ο Ναβοπολάσσαρ (625 - 605 π.Χ) στέφθηκε βασιλιάς της Βαβυλώνας ιδρύοντας ένα νέο Βαβυλωνιακό κράτος. Γρήγορα το κράτος αυτό άκμασε και εδραίωσε την κυριαρχία του στην γύρω περιοχή. Ο Ναβοπολάσσαρ καθώς ήταν χαρισματικός ηγέτης εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την πλήρη παρακμή του Ασσυριακού κράτους και έδωσε το τελικό χτύπημα στους Ασσυρίους αλώνοντας μαζί με τους Μήδους την πρωτεύουσα του Νινευή. Μετά ακολούθησε σκληρός αγώνας με τους Αιγυπτίους για το ποιος θα επικρατήσει στην περιοχή όπου άλλοτε ανήκε στην ένδοξη Ασσυριακή αυτοκρατορία. Ο γιος του Ναβοπολάσσαρ Ναβουχοδονόσορ συνέτριψε τον φαραώ Νεχώ και είχε την ευκαιρία να κατακτήσει και την Αίγυπτο αλλά αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω λόγω του θανάτου του πατέρα του. Επί βασιλείας Ναβουχοδονόσορ η Βαβυλωνία φτάνει στη μέγιστη ακμή της. Ο Ναβουχοδονόσορ απώθησε οριστικά τους Αιγυπτίους και κατέλυσε τα κράτη της Φοινίκης, της Συρίας καθώς και το βασίλειο του Ιούδα την πρωτεύουσα του οποίου Ιερουσαλήμ την κατέστρεψε ολοσχερώς, δημιουργώντας έτσι μια τεράστια και πανίσχυρη αυτοκρατορία.
Παρακμή και οριστική κατάκτηση από τους Πέρσες
Μετά τον θάνατο του Ναβουχοδονόσορα ο γιος του Αβέλ Μαρδούκ (562 - 560 π.Χ) ήταν ανάξιος για να τον διαδεχθεί. Ο λαός τον ανέτρεψε και στην θέση του έβαλε τον Ναβωνίδ (556 - 539 π.Χ). Εκείνη την εποχή ο βασιλιάς των Περσών Κύρος εισέβαλε στη Μεσοποταμία με πολυάριθμο Περσικό στρατό. Ο Ναβωνίδ έσπευσε να τον αντιμετωπίσει. Στην σφοδρή μάχη που δόθηκε στην Ώπη (Opis) ο Βαβυλωνιακός στρατός συνετρίβη και έτσι ο Κύρος προχώρησε ανεμπόδιστος και κατέλαβε χωρίς αντίσταση την Βαβυλώνα. Από τότε η Βαβυλωνία δεν υπήρξε ανεξάρτητο κράτος, αλλά ήταν μια επαρχία της Περσικής Αυτοκρατορίας. Σε μια εξέγερση που έγινε για μια νέα απελευθέρωση ο Πέρσης μονάρχης Ξέρξης ο Α' κατάστρεψε ολοσχερώς τη Βαβυλώνα.
Θρησκεία
Η Βαβυλωνιακή θρησκεία ήταν πολυθεϊστική με κυριότερες μορφές τους: Ανού, Ενλίλ, Έα, Μαρδούκ, Ιστάρ
Τέχνη
Οι Βαβυλώνιοι βασιλείς έφτιαχναν επιβλητικά και λαμπρά παλάτια και ανάκτορα με ομορφότερο αυτό του Ναβουχοδονόσορα. Τα περισσότερα έργα τέχνης τους ήταν στολισμένα με παραστάσεις ζώων με κυριότερη μορφή αυτή του λιονταριού σύμβολο της Βαβυλωνιακής δύναμης.
Επιστήμη
Οι Βαβυλώνιοι επηρεασμένοι από τον σουμεριακό πολιτισμό προόδευσαν ιδιαίτερα στην αστρονομία και τα μαθηματικά, ενώ μετέτρεψαν το εξηνταδικό σύστημα αρίθμησης στο πρώτο θεσιακό σύστημα αριθμών. Στην αστρονομία μάλιστα προόδευσαν σημαντικά καθώς ήταν αυτοί που έχτισαν τα πρώτα αστεροσκοπεία γνωστά μας ως ζιγκουράτ, ενώ στα μαθηματικά είχαν γνώση της έννοιας του αριθμού 0.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσοποταμία Κατηγορία:Βαβυλώνα Κατηγορία:Σατραπείες της Περσικής Αυτοκρατορίας Βαβυλωνια
Αλέξανδρος Γαληγάλης
Ο ανθυπολοχαγός Αλέξανδρος Γαληγάλης ήταν Έλληνας εθνικός αγωνιστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Πήρε μέρος στις μάχες της Θεσσαλίας τον Μάιο του 1886. Τραυματίστηκε θανάσιμα και υπέκυψε μετά από λίγες ημέρες στο στρατιωτικό νοσοκομείο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Στρατιωτικός-επέκταση
Βρετανική Ανατολική Αφρική
Το Προτεκτοράτο της Ανατολικής Αφρικής (East Africa Protectorate), επίσης ευρύτερα γνωστό και ως η Βρετανική Ανατολική Αφρική (British East Africa), ήταν η περιοχή εντός των Αφρικανικών Μεγάλων Λιμνών (African Great Lakes), η οποία καταλάμβανε προχείρως την ίδια εδαφική έκταση όσο και η σημερινή Κένυα (περίπου 639.209 χλμ.² (246.800 μιλία²) από τις ακτές του Ινδικού Ωκεανού, στην ενδοχώρα, προς την Ουγκάντα και την Κοιλάδα του Μεγάλου Ρήγματος (Great Rift Valley). Παρόλο που μέρος της επικράτειας του Σουλτάνου της Ζανζιβάρης, στα τέλη του 19ου αιώνα, ελέγχονταν από τη Βρετανία· καλλιεργήθηκε από τα Βρετανικά εμπορικά συμφέροντα στην περιοχή τη δεκαετία του 1880 και παρέμεινε ένα προτεκτοράτο μέχρι το 1920 όταν έγινε η αποικία της Κένυα, σώθηκε μια παράκτια λωρίδα, πλάτους 16 χιλιομέτρων (10 μιλίων) η οποία έγινε το προτεκτοράτο της Κένυας.
Απολογητική στην αρχαία γραμματεία
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική φιλοσοφία Κατηγορία:Απολογητές
Καραβάς Κυθήρων
Το χωριό Καραβάς βρίσκεται στο νησί Κύθηρα στα Επτάνησα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 129 μόνιμους κατοίκους.
Βρετανική Ανατολική Αφρική
Διοίκηση
thumb|left|250px|Ο William Mackinnon (κέντρο) με τους H.M. Stanley και F. de Winton. Ευρωπαίοι ιεραπόστολοι άρχισαν κατά τη δεκαετία του 1840, να εγκαθίστανται στην περιοχή από τη Μομπάσα έως το Όρος Κιλιμαντζάρο, ονομαστικά υπό την προστασία του Σουλτάνου της Ζανζιβάρης. Το 1886, η Βρετανική κυβέρνηση ενθάρρυνε τον William Mackinnon, ο οποίος είχε ήδη συνάψει συμφωνία με τον Σουλτάνο και του οποίου η ναυτιλιακή εταιρεία διαπραγματευόταν εκτενώς στις Αφρικανικές Μεγάλες Λίμνες, να καθιερώσει τη Βρετανική επιρροή στην περιοχή. Σχημάτισε το Σύνδεσμο Βρετανικής Ανατολικής Αφρικής (British East Africa Association), ο οποίος οδήγησε στην Αυτοκρατορική Βρετανική Εταιρεία Ανατολικής Αφρικής (Imperial British East Africa Company), στην οποία το 1888, παραχωρήθηκαν προνόμια και με δεδομένη την αρχική επιχορήγηση, για τη διαχείριση της εξαρτώμενης περιοχής. Διαχειρίζονταν περίπου 240 χιλιόμετρα (150 μίλια) της ακτογραμμής που εκτείνεται από τον ποταμό Jubba μέσω της Μομπάσα, στη Γερμανική Ανατολική Αφρική (German East Africa), που εκμισθώθηκαν από τον Σουλτάνο. Η Βρετανική "σφαίρα επιρροής", συμφώνησε στο Συνέδριο του Βερολίνου (Berlin Conference) του 1885, την επέκταση μέχρι την ακτή και εσωτερικά σε ολόκληρη τη μελλοντική Κένυα, επίσης μετά το 1890, συμπεριέλαβε και την Ουγκάντα. Αυτή την εποχή, η Μομπάσα ήταν το διοικητικό κέντρο.
Καραβάς Κυθήρων
Η ιστορία λέει ότι κατοικήθηκε από Έλληνες Κύπριους οι οποίοι είχαν την καταγωγή τους από το χωριό Καραβάς στην Κερύνεια. Αυτό έγινε κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης όταν οι κάτοικοι της Κύπρου φοβήθηκαν τις σφαγές από τους Τούρκους.
Βρετανική Ανατολική Αφρική
Διοίκηση
Ωστόσο, η εταιρεία άρχισε να αποτυγχάνει και την 1η Ιουλίου 1895 η Βρετανική κυβέρνηση το ανακήρυξε προτεκτοράτο, με τη διοίκηση να μεταφέρεται στο Υπουργείο Εξωτερικών (Foreign Office). Το 1902 η διοίκηση ξανά μεταφέρθηκε στο Αποικιακό Γραφείο (Colonial Office) και η επικράτεια της Ουγκάντα, επίσης, ενσωματώθηκε ως μέρος του προτεκτοράτου.
Καραβάς Κυθήρων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Βρετανική Ανατολική Αφρική
Διοίκηση
Το 1897, ο Λόρδος Delamere (Lord Delamere), ο πρωτοπόρος του λευκού οικισμού, έφτασε στα υψίπεδα της Κένυας, η οποία ήταν τότε μέρος του Προτεκτοράτου. Ο Λόρδος Delamere εντυπωσιάστηκε από τις γεωργικές δυνατότητες της περιοχής. Το 1902, τα σύνορα του Προτεκτοράτου επεκτάθηκαν για να συμπεριληφθεί ό, τι ήταν στο παρελθόν, η Ανατολική επαρχία της Ουγκάντα. Επίσης, το 1902, το Συνδικάτο Ανατολικής Αφρικής (East Africa Syndicate) εισέπραξε επιχορήγηση ύψους 1.300 χλμ.² (500 μιλίων² ), για να προωθήσει τη λευκή εγκατάσταση στα Υψίπεδα. Ο Λόρδος Delamere, τώρα άρχισε εκτεταμένες γεωργικές-κτηνοτροφικές εργασίες και το 1905, όταν μεγάλος αριθμός νέων εποίκων, έφτασε από την Αγγλία και τη Νότια Αφρική, το Προτεκτοράτο μεταφέρθηκε από τη δικαιοδοσία του Υπουργείου Εξωτερικών (Foreign Office), σε αυτό του Αποικιακού Γραφείου (Colonial Office). Το 1905, η πρωτεύουσα μετατοπίστηκε από τη Μομπάσα στη Ναϊρόμπι. Μια κανονική Κυβέρνηση και Νομοθετικό σώμα, το 1906, αποτελούνταν από το Διάταγμα του Συμβουλίου. Αυτό διόριζε τον διαχειριστή κυβερνήτη και προνοούσε για νομοθετικά και εκτελεστικά συμβούλια. Ο Αντισυνταγματάρχης J. Hayes Sadler, ήταν ο πρώτος κυβερνήτης και επικεφαλής διοικητής. Υπήρχαν περιστασιακές ταραχές με τις τοπικές φυλές αλλά η χώρα ανοίχθηκε από την Κυβέρνηση και τους αποίκους, με λίγη αιματοχυσία. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, περισσότεροι αγρότες έφτασαν από την Αγγλία και τη Νότια Αφρική και από το 1919, ο Ευρωπαϊκός πληθυσμός εκτιμάτο σε 9.000 εποίκους.
Στις 23 Ιουλίου 1920, οι περιοχές της ενδοχώρας του Προτεκτοράτου, με Διάταγμα του Συμβουλίου, προσαρτήθηκαν στη Βρετανική επικράτεια. Στις 23 Ιουλίου 1920, οι περιοχές της ενδοχώρας του Προτεκτοράτου, με Διάταγμα του Συμβουλίου, προσαρτήθηκαν στη Βρετανική επικράτεια. Εκείνο το τμήμα του πρώην Προτεκτοράτου, ως εκ τούτου, συγκροτήθηκε σε σώμα, ως η Αποικία της Κένυα. Η υπόλοιπη παράκτια λωρίδα των 16 χιλιομέτρων πλάτους (10 μιλίων) (με την εξαίρεση της Βίτουλαντ) παρέμεινε ένα Προτεκτοράτου κάτω από μια συμφωνία με τον Σουλτάνο της Ζανζιβάρης. Αυτή η παράκτια λωρίδα, παραμένοντας κάτω από την κυριαρχία του σουλτάνου της Ζανζιβάρης, συγκροτήθηκε σε σώμα, ως το Προτεκτοράτο της Κένυα το 1920.
Αξιοποίηση
thumb|250px|left|Η φωτογραφία πορτραίτο του Frederick Russell Burnham κατά το 1901. Φέρει τη στολή του Βρετανικού Στρατού, με τα διακριτικά αξιώματος του Ταγματάρχη, Σταυρού Εντολής Διακεκριμένης Υπηρεσίας(Distinguished Service Order Cross), Μεταλλίου Βρετανικής Νότιας Αφρικής (British South Africa Medal) και Μεταλλίου Νότιας Αφρικής της Βασίλισσας (Queens South Africa Medal.). thumb|250px|right|Ο Sir Charles Norton Edgecumbe Eliot GCMG PC (8 Ιαν. 1862 - 16 Μάρ. 1931). Μετά το 1896, μετανάστες από την Ινδία ήρθαν στην περιοχή, ως δανειστές χρημάτων, έμποροι και τεχνίτες. Ο φυλετικός διαχωρισμός ομαλοποιήθηκε με τους Ευρωπαίους να εκχωρούν τα Υψίπεδα για τους εαυτούς τους. Άλλοι περιορισμοί περιελάμβαναν, εμπορικούς και οικιστικούς διαχωρισμούς στις πόλεις και τον περιορισμό στην Ινδική μετανάστευση. Παρ' όλα αυτά κατά το 1919, οι Ινδοί γρήγορα βρέθηκαν να υπερτερούν σε αριθμό τους Ευρωπαίους, περισσότερο από δύο προς ένα. Η Ινδία αποτελούσε αποικία τού στέμματος, του οποίου οι πολίτες απολάμβαναν ορισμένα προνόμια, αλλά δεν ήταν σαφές εάν οι Ινδοί των Μεγάλων Λιμνών της Αφρικής, ήταν να αναγνωρισθούν ως πολίτες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ή ως μια υποδεέστερη φυλή. thumb|250px|right|Ο Henry Charles Keith Petty-Fitzmaurice, 5ος Μαρκήσιος του Lansdowne KG GCSI GCMG GCIE PC (14 Ιαν. 1845 - 3 Ιούν. 1927). Τον Απρίλιο του 1902, η πρώτη αίτηση για γη στη Βρετανική Ανατολική Αφρική, έγινε από το Συνδικάτο Ανατολικής Αφρικής – μια εταιρεία της οποίας ενδιαφέρονταν οι χρηματοδότες που ανήκαν στην Εταιρεία Βρετανικής Νοτίου Αφρικής – η οποία επεδίωκε χορήγηση 1.300 χλμ.² (500 μιλίων²) και αυτή ακολουθήθηκε από άλλες αιτήσεις για τις αξιοσημείωτες περιοχές, συμπεριλαμβάνοντας έναν μεγάλο Εβραϊκό οικισμό. Τον Απρίλιο του 1903, ο Ταγματάρχης Φρέντερικ Ράσελ Μπέρνχαμ (Frederick Russell Burnham), ο διάσημος Αμερικανός πρόσκοπος και μετέπειτα Διευθυντής του Συνδικάτου Ανατολικής Αφρικής (East African Syndicate), έστειλε μια αποστολή αποτελούμενη από τους John Weston Brooke, John Charles Blick, κ. Bittlebank και κ. Brown, για να αξιολογήσουν τον ορυκτό πλούτο της περιοχής. Η ομάδα, γνωστή ως τα "Τέσσερα «B»", ταξίδεψαν από το Ναϊρόμπι δια μέσου του Όρους Έλγκον, βορείως προς τις δυτικές ακτές της Λίμνης Ροδόλφου, βιώνοντας άφθονες στερήσεις από την έλλειψη νερού και τους κινδύνους από τις συναντήσεις με τους Μασσάι. Το 1903, με την άφιξη εκατοντάδων προσδοκώμενων εποίκων, κυρίως από τη Νότια Αφρική, ανέκυψαν ερωτήματα σχετικά με τη διαφύλαξη των Μασσάι για τα δικαιώματά τους στους βοσκότοπους και λήφθηκε η απόφαση, να μην ικανοποιηθούν περισσότερες αιτήσεις για μεγάλες περιοχές γης.
Κατά τη διαδικασία της διεξαγωγής αυτής της πολιτικής του εποικισμού, ανέκυψε μια διαφορά μεταξύ του Sir Charles Eliot, τότε Επιτρόπου της Βρετανικής Ανατολικής Αφρικής και του Λόρδου Lansdowne, του Βρετανού Υπουργού των Εξωτερικών. Ο Lansdowne, θεωρώντας τον εαυτό του δέσμιο των υποσχέσεων που έδωσε προς το Συνδικάτο Ανατολικής Αφρικής, αποφάσισε ότι θα έπρεπε να δοθεί η μίσθωση των 1.300 χλμ.² (500 μιλίων²) για την οποία είχαν υποβάλει αίτηση· αλλά μετά από διαβουλεύσεις με τους υπαλλήλους των προτεκτοράτου, εκείνη την εποχή στο Λονδίνο, αρνήθηκε στον Έλιοτ (Eliot) την άδεια να συνάψει μισθώσεις για 130 χλμ.² (50 μίλια²) έκαστο σε δύο αιτούντες από τη Νότια Αφρική. Ο Έλιοτ παραιτήθηκε έπειτα από τη θέση του και σε έναν δημόσιο τηλεγράφημα προς τον Πρωθυπουργό, με ημερομηνία Μομπάσα, 21 Ιουνίου 1904, έδωσε ως αιτιολόγησή του: «Ο Λόρδος Lansdowne'', με διέταξε να αρνηθώ επιχορηγήσεις γαιών σε ορισμένους ιδιώτες, ενώ παράλληλα, έδινε το μονοπώλιο της γης, με αδικαιολόγητα ευνοϊκούς όρους προς το Συνδικάτο Ανατολικής Αφρικής. Αρνήθηκα να εκτελέσω αυτές τις οδηγίες, τις οποίες θεωρώ άδικες και ασύνετες». Την ημέρα κατά την οποία ο Sir Charles έστελνε αυτό το τηλεγράφημα, ο διορισμός του Sir Donald William Stewart, του Επικεφαλής Επιτρόπου του Ashanti'' (Γκάνα), ανακοινώθηκε να τον διαδεχθεί.
Κέρματα, γραμματόσημα και ταχυδρομική ιστορία της Βρετανικής Ανατολικής Αφρικής
Η επικράτεια είχε τα δικά της νομίσματα, κέρματα και από το την δεκαετία του 1890, τη δική της ταχυδρομική υπηρεσία.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας Κατηγορία:Ανατολική Αφρική Κατηγορία:Αποικίες της Βρετανίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής Κατηγορία:Ιστορία της Κένυας Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Αφρικής
Motörhead (άλμπουμ)
Το Motörhead είναι το πρώτο άλμπουμ του ομώνυμου βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου τον Αύγουστο του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chiswick Records" και επανεκδόθηκε σε μορφή CD το 1991 από τη "Roadrunner", με πέντε επιπλέον τραγούδια.
Ιστορία του δίσκου
Οι Motörhead αποφάσισαν να δώσουν την τελευταία τους συναυλία τον Απρίλιο του 1977, αφού ο κιθαρίστας Έντι "Fast" Κλαρκ και ο ντράμερ Φιλ "Philthy Animal" Τέιλορ εξέφρασαν την επιθυμία τους να αποχωρήσουν, θεωρώντας ότι το συγκρότημα δεν θα κατάφερνε να γνωρίσει επιτυχία. Η συναυλία δόθηκε την 1 Απριλίου στο κλαμπ "Marquee" του Λονδίνου, αλλά το συγκρότημα είχε άλλη μία ευκαιρία αφού ο διευθυντής της "Chiswick" Τεντ Κάρολ, ο οποίος παραβρέθηκε στη συγκεκριμένη εμφάνιση τους, τους προσέφερε δύο ημέρες στα στούντιο της εταιρείας για να ηχογραφήσουν ένα τραγούδι, με σκοπό να το κυκλοφορήσει σε μορφή σινγκλ.
Σε εκείνο το διήμερο, οι Motörhead ηχογράφησαν δεκατρία τραγούδια, οκτώ εκ των οποίων αποτέλεσαν το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος. Οι όποιες αμφιβολίες για την ύπαρξη τους διαλύθηκαν μετά την είσοδο του δίσκου στα βρετανικά τσαρτ, όπου ανέβηκε στο # 43, παραμένοντας στη λίστα με τα πρώτα 75 άλμπουμ για πέντε εβδομάδες. Η επιτυχία αυτή, η οποία ήλθε εν μέσω της εποχής που μεσουρανούσε το πανκ ροκ μουσικό κίνημα, οδήγησε την εταιρεία να ανανεώσει το συμβόλαιο των Motörhead.
Ο Lemmy είχε γράψει το ομώνυμο κομμάτι και το "Lost Johnny" με το προηγούμενο συγκρότημα του, τους Hawkwind, σε μία πιο ψυχεδελική, space rock εκτέλεση, σε σύγκριση με την εκτέλεση των Motörhead, η οποία παρουσίαζε ένα πιο ευθύ χαρντ ροκ στυλ. Το τραγούδι αυτό αποτέλεσε και το σινγκλ του δίσκου, με το "City Kids" στη δεύτερη του πλευρά, χωρίς να γνωρίσει επιτυχία στην αρχική του έκδοση, αλλά τέσσερα χρόνια αργότερα, όταν μία ζωντανά ηχογραφημένη εκτέλεση του ανέβηκε στο βρετανικό Top-10. Τα τέσσερα υπόλοιπα τραγούδια τα οποία ηχογραφήθηκαν αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν στο δίσκο, κυκλοφόρησαν στο ΕΡ "Beer Drinkers and Hell Raisers", το Νοέμβριο του 1980.
Τραγούδια
1. Motörhead (Kilmister) - 3:13
2. Vibrator (Wallis, Brown) - 3:39
4. Iron Horse / Born to Lose (Taylor, Brown, Lawrence) - 5:21
5. White Line Fever (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:38
6. Keep Us on the Road (Kilmister, Clarke, Taylor, Farren) - 5:57
7. The Watcher (Kilmister) - 4:30
8. The Train Kept A-Rollin (Bradshaw, Kay, Mann) - 3:19
Θέσεις τσαρτ
Motörhead (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 12 Αυγούστου 1977
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Motörhead" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Motörhead Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
Παναγιώτης Γυιόκας
Ο Παναγιώτης Γυιόκας (11 Δεκεμβρίου 1900 - 23 Ιουνίου 1986) του Κοσμά, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Ζόι Ντεσανέλ
Η Ζόι Ντεσανέλ (Zooey Claire Deschanel, 17 Ιανουαρίου 1980) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, μοντέλο, μουσικός και τραγουδίστρια. Το 1999, η Ντεσανέλ έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία Μάμφορντ (Mumford) και ακολούθησε η ταινία Σχεδόν Διάσημοι (Almost Famous, 2000) του Κάμερον Κρόου. Η Ντεσανέλ έγινε γνωστή με τους β' ρόλους της στις ταινίες Το Ξωτικό των Χριστουγέννων (Elf, 2003), Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ (The Hitchhiker's Guide to the Galaxy, 2005), 30άρης από Σπίτι (Failure to Launch, 2006), Η Γέφυρα για την Τεραμπίθια (Bridge to Terabithia, 2007) και Το Συμβάν (The Happening, 2008). Αργότερα ανέλαβε πρωταγωνιστικούς ρόλους, όπως στις ταινίες Ναι σε Όλα (Yes Man, 2008) και (500) Μέρες με τη Σάμερ (500 Days of Summer, 2009). Σήμερα πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά New Girl, στην οποία είναι η ίδια παραγωγός. Έχει λάβει υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και για Γκράμι. Είναι αδερφή της επίσης ηθοποιού Έμιλυ Ντεσανέλ.
Παναγιώτης Γυιόκας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη της Καστοριάς στην αρχή του 1901. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο και στις τέσσερις τάξεις του γυμνασίου αυτής της πόλης και τα δύο τελευταία έτη του γυμνασίου φοίτησε στο γυμνάσιο Τρικάλων, από το οποίο αποφοίτησε κατά το έτος 1918 και το ίδιον έτος εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Απρίλιο του 1919 επιστρατεύθηκε πρόωρα λόγω της Μικρασιατικής εκστρατείας και απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού το Φθινόπωρο του έτους 1923. Μετά από μερικούς μήνες έλαβε το πτυχίο της Νομικής και αναχώρησε για το Παρίσι. Εκεί εγγράφηκε στη Νομική Σχολή (FACULTÉ DE DROIT), όπου παρακολούθησε μαθήματα ανωτέρων σπουδών στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων (COURS D’ ETUDES SUPERIEURES EN VUE DU DOCTORAT DES SCIENCES JURIDIQUES ET ECONOMIQUES) για την λήψη διδακτορικών πτυχίων των καθαρώς νομικών επιστημών και ιδιαιτέρως για τις πολιτικές επιστήμες. Επίσης παρακολούθησε ανώτερα μεταπτυχιακά μαθήματα Ποινικών Σπουδών (ETUDES SUPERIEURES DES SCIENCES PÉNALES) εις το INSTITUT DE CRIMINOLOGIE. ‘Ελαβε το DOCTORAT D’ ETAT DES SCIENCES JURIDIQUES υποστηρίξας την αινέσιμον διατριβήν L’ INFLUENCE DE LA GUERRE EUROPÉENNE SUR LA CRIMINALITÉ. Επίσης έλαβε και το πτυχίο των Ποινικών Επιστημών (DIPLOME DES SCIENCES PÉNALES) υποστηρίξας τη διατριβή DE L’ AUTORITÉ AU CIVIL DE LA CHOSE JUGÉE AU CRIMINEL. Ασθενήσας επέστρεψε στην Ελλάδα, χωρίς να προλάβει να υποστηρίξει διατριβή για να πάρει και το διδακτορικό δίπλωμα των Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών, μολονότι ενεγράφη και παρακολούθησε ανελλιπώς επί δύο έτη ανώτερα μαθήματα δημοσίου δικαίου και οικονομίας από τους καλύτερους οικονομολόγους όπως ο GERMAIN MARTIN, o CHARLES RIST, o AFTALION, o NOGARO, o MARÉCHAL και άλλοι. Το 1927 επέστρεψε στον τόπο της γεννήσεώς του την πόλη της Καστοριάς προς ανάρρωση. Εκεί αναγκάσθηκε να διορισθεί και να δικηγορήσει εις το Πρωτοδικείο Καστοριάς σχεδόν επί πενταετία, από όπου μετατέθηκε ως δικηγόρος παρά το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, όπου το 1935 προήχθη σε δικηγόρο παρ’ Εφέταις και συνέχισε την δικηγορία (μέχρι της συνταξιοδοτήσεώς του το 1968).
Ζόι Ντεσανέλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Παναγιώτης Γυιόκας
Βιογραφία
Διετέλεσε :
-Καθηγητής της Κοινωνιολογίας, των Γενικών Αρχών του Δικαίου και της Πολιτικής Οικονομίας στην Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης.
-Εκλεγμένος πληρεξούσιος (βουλευτής) εις την Ε’ Εθνοσυνέλευση του Νομού Φλώρινας-Καστοριάς το1935.
-Γεν. Γραμματεύς του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος.
-Στην κυβέρνηση του Κανελλόπουλου χρημάτισε υφυπουργός Παλλινοστήσεως από τις 5 Νοεμβρίου ως τις 22 Νοεμβρίου 1945.
-Βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια Καστοριάς κατά τις εκλογές του 1952, 1956, 1958, 1961, 1963, και 1964. Αναλυτικά: Εξελέγη βουλευτής Φλώρινας-Καστοριάς με το Λαϊκό Κόμμα το 1935 και έπειτα βουλευτής Καστοριάς με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952 και με την ΕΡΕ το 1956 (Καστορίας-Φλωρίνης), 1958, 1961, 1963 και 1964.
-Γενικός Εισηγητής του Γενικού Προϋπολογισμού του Κράτους για τα έτη 1960, 1961 και 1962. Οι εκθέσεις του αποτελούν ευαγγέλιο οικονομικής ανάπτυξης και εκβιομηχάνισης της χώρας.
-Μέλος της Μονίμου Επιτροπής των Κοινοβουλευτικών Διασκέψεων του Βορειοατλαντικού Συμφώνου [MEMBRE DE LA COMMISSION PERMANENTE DE LA COMFERENCE DES PARLEMENTAIRES DE L’ OTAN (NATO)].
-Αρχηγός της Αντιπροσωπείας της Βουλής στις ετήσιες συνελεύσεις, επί δωδεκαετία, της ASSEMBLY OF THE NATO PARLEMANTARIANS.
-Πρόεδρος και μέλος πλείστων Επιτροπών : α) της Συνδέσεως  της Ελλάδος με την ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα). β) των Οικονομικών Υπουργείων. γ) της Επιτροπής Αναθεωρήσεως του Συντάγματος. δ) της Επιτροπής Αναθεωρήσεως του Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας και του Ποινικού Κώδικα υπό τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Άγγελο Μπουρόπουλο. ε) Μέλος της Επιτροπής και εισηγητής του Ατλαντικού Συνεδρίου του Λονδίνου του 1959. στ) Μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Ποινικού Δικαίου και εισηγητής εις το 7ον Διεθνές Συνέδριο Ποινικού Δικαίου, το συνελθόν εις Αθήνας το 1957. ζ) Μέλος της Επιτροπής υπό τον VAN ZEELAND για την ίδρυση του INSTITUT ATLANTIQUE. η) Τακτικός συνεργάτης της Εθνικής Ανασυγκροτήσεως και ευκαιριακός συνεργάτης πολλών περιοδικών και εφημερίδων, οίον της «REVUE POLITIQUE ET PARLEMENTAIRE», της REVUE INTERNATIONAL DE DROIT PÉNAL, REVUE PARLEMENTAIRE,  του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», της «Βιομηχανικής Αναγεννήσεως» δελτίου του ΕΒΕΘ (Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης). του «Αρμενοπούλου», της «Θέμιδος». Άρθρα και διαλέξεις Πολιτικού, Οικονομικού και Κοινωνιολογικού περιεχομένου.
- Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
-Τακτικό μέλος της ACCADEMIA TIBERINA DI ROMA. Μέλος της LEGION D’ ORO της Ρώμης.
-Πρόεδρος και αντιπρόεδρος του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου Θεσσαλονίκης.
-Νομικός Σύμβουλος του Γαλλικού Προξενείου Θεσσαλονίκης.
Ξένες γλώσσες : Γαλλική, Αγγλική, Γερμανική, Ιταλική.
Πέθανε τον Ιούνιο του 1986 και κηδεύτηκε στις 24 Ιουνίου από το ναό Αγίας Σοφίας, στη Θεσσαλονίκη. Τα οστά του μεταφέρθηκαν, κατά την τελευταία του επιθυμία, στην Καστοριά, από τον μικρότερο γιο του. Στον ίδιο οικογενειακό τάφο, στη συνέχεια, μεταφέρθηκαν και τα οστά της συζύγου του. Ήταν παντρεμένος με τη Χαρίκλεια Ζάχου και απέκτησαν 2 παιδιά,Κοσμά, δικηγόρο και Θωμά, πολιτικό μηχανικό.
Συγγράμματα:
1) DE L’ AUTORITÉ AU CIVIL DE LA CHOSE JUGÉE AU CRIMINEL.   2) L’ INFLUENCE DE LA GUERRE EUROPÉENE SUR LA CRIMINALITÉ. 3) Η κοινωνία δικαιώματος κατά τον Αστικόν Κώδικα.   4) LA SITUATION ECONOMIQUE DE LA GRÉCE. 5) Η οικονομική ανάπτυξις της Ελλάδος και υποαπασχόλησις.    6) Φίλιππος ο Ε’. Η πρώτη σύγκρουσις του Ελληνισμού προς την Ρώμην. (βραβείον της Ακαδημίας Αθηνών). 7) Η πορεία της Ελληνικής Οικονομίας.    8) Η Σύνδεσις της Ελλάδος με την ΕΟΚ. 9) Αμοιβαία επίδρασις αστικού και ποινικού δεδικασμένου.    10) Αι δυνατότητες οικονομικής αναπτύξεως Μακεδονίας- Θράκης. 11) Η συμμαχία του Φιλίππου του Ε’ μετά του Αννίβα κατά της Ρώμης.    12) Η καταγωγή των Αργεαδών-Τημενιδών βασιλέων της Μακεδονίας. 13) Τα προνόμια της Καστορίας και Σιατίστης εις την βιοτεχνίαν γουναρικών.    14) Η καταγωγή των Αρχαίων Μακεδόνων. 15) Περσεύς, ο τελευταίος βασιλεύς των Μακεδόνων.   16) Η Βιομηχανία Ζαχάρεως. 17) Ο θεσμός των ορκωτών Δικαστηρίων, εισήγησις εις την Επιτροπήν Αναθεωρήσεως του Συντάγματος,    18) Τα Ιωάννινα πόλις αργυροτεχνημάτων. 19) Η Χαλυβουργία πηγή δυνάμεως και προόδου.    20) Το θαύμα της γουνοποιίας της Καστορίας και Σιατίστης. 21) Ο πληθωρισμός και η εξυγίανσις της οικονομίας.    22) Άνευ βαρείας βιομηχανίας αδύνατος η ανάκαμψις της οικονομίας. 23) Σκέψεις και διαλογισμοί της φυλακής.    24) Καιροί Εθνικής Δοκιμασίας. 25) Αντίγονος Δώσων,  βασιλεύς της Μακεδονίας. Και πλείστα άλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας - Καστοριάς Κατηγορία:Βουλευτές Καστοριάς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Παλιννοστήσεως Προσφύγων
Γεώργιος Εξηντάρης
Ο Γεώργιος Εξηντάρης (1887 – 12 Οκτωβρίου 1963) ήταν Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης, που διετέλεσε και υπουργός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Μάλγαρα ή Μαλγάρους της Ανατολικής Θράκης το 1887 και αδελφός του ήταν ο Θεολόγος Εξηντάρης. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων και το 1915 εισήλθε στο Διπλωματικό Σώμα. Το 1920 τοποθετήθηκε στην πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης, αλλά το ίδιο έτος παραιτήθηκε επειδή εκλέχθηκε βουλευτής Θράκης. Το 1924-1925 διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Ανταλλαγής Ελληνοτουρκικού Πληθυσμού.
Το 1926 εκλέχθηκε βουλευτής Καβάλας και το 1932, 1933 και 1936 βουλευτής Ροδόπης. Το 1928 διετέλεσε υπουργός Γεωργίας και το 1933 υπουργός Βορείου Ελλάδος. Μεταπολεμικά, τοποθετήθηκε αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη Συμβουλευτική Επιτροπή Ιταλικών Υποθέσεων (1944 - 1946) και στη συνέχεια (1950) πρεσβευτής της Ελλάδας στη Ρώμη. Το 1952 εκλέχθηκε και πάλι βουλευτής και διορίσθηκε ως μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ (1952-1956), ενώ ταυτόχρονα ήταν υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στις κυβερνήσεις Παπάγου και Καραμανλή.
Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 12 Οκτωβρίου 1963.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης
Γεώργιος Στρίγκος
Ο Γεώργιος Στρίγκος (12 Οκτωβρίου 1878 - 13 Ιανουαρίου 1956) ήταν έμπορος, τραπεζίτης, ναυλομεσίτης και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κρανίδι Ερμιόνης και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Στρίγκου, γιου του αγωνιστή του ΄21 Ιωάννη Στρίγκου, και της Μαρίας Ζερβού. Το 1888 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Αρχικώς προσλήφθηκε το 1896 στην Τράπεζα Αθηνών, απ' όπου παραιτήθηκε το 1902 επειδή δυσαρεστήθηκε που δεν έγινε υποδιευθυντής του υποκαταστήματος Πειραιώς.
Το πέρασμά του από την τράπεζα Αθηνών στάθηκε αρκετά σημαντικό για την περαιτέρω πορεία του καθώς απέκτησε χρήσιμες γνώσεις επί των οικονομικών. Μετά την παραίτησή του συνεργάστηκε με τον έμπορο Ιωάννη Φραγκιάδη ιδρύοντας την εταιρεία Φραγκιάδης, Στρίγκος και Σία, η οποία σύντομα κατέστη κερδοφόρα. Το 1913 αποχώρησε από την εταιρεία λόγω διαφορετικών απόψεων και δημιούργησε τη δική του επιχείρηση. Εν συνεχεία ίδρυσε, μαζί με μέλη της οικογένειας Εμπειρίκου, την τράπεζα Εμπειρίκου - Στρίγκου.
Ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική διατελώντας δημοτικός σύμβουλος Πειραιά. Στις εκλογές του 1926 εξελέγη βουλευτής Πειραιά, με το βενιζελικό κόμμα, ενώ στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη, για τριετή θητεία, γερουσιαστής από τον εκλογικό κατάλογο του Συλλόγου Εμπόρων. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1932 επανεξελέγη γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935.