cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Μιχαήλ
Η ζωή του
Έκανε την εμφάνισή του στα γράμματα στα 1779 σε ηλικία 28 ετών με τη δημοσίευση ενός επιγράμματος στο βιβλίο του Θωμά Δημητρίου στου Σιατιστέα, όπου χαρακτηρίζεται «λογιώτατος». Σε ηλικία 34 ετών, το 1785, μετέφρασε και τύπωσε το βιβλίο «Εγχειρίδιον του εν ιατροίς σοφωτάτου Τισσότου...», όταν ακόμη ήταν φοιτητής, όπως ο ίδιος σημειώνει στον τίτλο του βιβλίου και στον κείμενο προς τον αναγνώστη.
Στα 1794 έγραψε και εξέδωσε το βιβλίο «Διαιτητική, ής προτέτακται και Ιστορία συνοπτική περί αρχής και προόδου της ιατρικής επιστήμης και τινων περί αυτήν ευδοκιμησάντων ανδρών, εκ παλαιών τε και νεωτέρων συνερανισθεία, εν Βιέννη, 1794, εκ της τυπογραφίας Ιωσήφ του Βαουμαϊστέρου». Ο Κωνσταντίνος Μιχαήλ δώρησε σημαντικά ποσά από την περιουσία του σε σχολεία της Καστοριάς. Επίσης, δώρησε 600 αντίτυπα του βιβλίου του «εγχειρίδιον του εν ιατροίς σοφωτάτου Τισσότου...», εκ των οποίων όπως έχει γραφεί από ιστορικούς μελετητές πολλά σ'ωζονται στη γενέτειρά του μέχρι σήμερα.
Με το συγγραφικό του έργο κατατάσσεται μεταξύ των επιφανεστέρων λογίων της εποχής της Νεοελληνικής Αναγέννησης.
Πέθανε στη Βιέννη την 27 Νοεμβρίου του 1816.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ιατροφιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Μακεδόνες
Boeing B-17 Flying Fortress
Το Boeing B-17 Flying Fortress ήταν τετρακινητήριο βαρύ βομβαρδιστικό που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1930 στις ΗΠΑ και γνώρισε ευρύτατη πολεμική δράση κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το πρωτότυπο Β-17 συμμετείχε σε συγκριτικές δοκιμές με ανταγωνιστικά σχέδια από τις εταιρείες Douglas και Martin, αποδείχθηκε δε κατά πολύ ανώτερο σε όλες τις παραμέτρους σε σχέση με αυτά. Παρόλο που η κατασκευάστρια Boeing έχασε το συμβόλαιο εξαιτίας της συντριβής του πρωτοτύπου, το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (USAAC) είχε εντυπωσιαστεί σε τέτοιο βαθμό από τις δυνατότητες του Β-17 που ζήτησε την κατασκευή 13 επιπλέον αεροσκαφών για περαιτέρω αξιολόγηση. Τελικά ο τύπος εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1938 και τα επόμενα χρόνια αναπτύχθηκαν πολυάριθμες εκδόσεις και παραλλαγές του.
Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τα B-17 χρησιμοποιήθηκαν κυρίως σε ημερήσιους στρατηγικούς βομβαρδισμούς του Ράιχ και κατεχομένων περιοχών της Ευρώπης. Τα χρησιμοποιήθηκαν στον βομβαρδισμό του Τόκιο από την Αμερικανική Αεροπορία Στρατού (USAAC), αφού απογειώθηκαν από το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Χορνετ 624 μίλια μακριά από την Ιαπωνία. Επιχειρούσαν από βάσεις στη νότια Αγγλία και από το 1943 και από τη νότια Ιταλία, συμπληρώνοντας τις στρατηγικές επιχειρήσεις της RAF που πραγματοποιούνταν αποκλειστικά τη νύχτα. Οι συνδυασμένες αεροπορικές επιχειρήσεις των Αγγλοαμερικανών συνέβαλλαν στη διασφάλιση της υπεροχής έναντι των γερμανικών δυνάμεων στη δυτική Ευρώπη προκειμένου να προετοιμαστεί και να πραγματοποιηθεί η εισβολή στη Γαλλία το 1944. Τα B-17 χρησιμοποιήθηκαν επίσης στο θέατρο επιχειρήσεων του Ειρηνικού, αλλά σε μικρότερο βαθμό.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου η φήμη του Flying Fortress έλαβε μυθικές διαστάσεις. Ιστορίες και φωτογραφικό υλικό από αεροσκάφη και πληρώματα που έφερναν σε πέρας τις αποστολές τους παρά τα πλήγματα που υπέστησαν ήταν ευρύτατα διαδεδομένες και συνέβαλλαν στη δημιουργία του μύθου. Συνολικά τα Β-17 έρριψαν στο Ράιχ και την κατεχόμενη Ευρώπη περισσότερους τόνους βομβών από οποιοδήποτε άλλο αμερικανικό βομβαρδιστικό: υπολογίζεται πως από το 1,5 εκατομμύρια τόνους που ρίφθηκαν συνολικά, οι 640.000 ήταν από Β-17. Εκτός από τον βασικό τους ρόλο, τα αεροσκάφη αξιοποιήθηκαν επίσης ως μεταγωγικά, ανθυποβρυχιακά, αεροδιασωστικά και σε πληθώρα άλλων ρόλων.
Χρήστες
Τα B-17 χρησιμοποιήθηκαν στα περισσότερα θέατρα επιχειρήσεων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου από τις αμερικανικές δυνάμεις αλλά και τις αεροπορίες άλλων χωρών, μεταξύ των οποίων και η RAF. Η USAAF έφτασε να διαθέτει 4.574 B-17 τον Αύγουστο του 1944.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη Boeing Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Νιου Γιορκ Χάκοα
Η Νιου Γιορκ Χάκοα ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα των ΗΠΑ από την Νέα Υόρκη. Ιδρύθηκε το 1928. Έδρα της ομάδας ήταν το University Stadium. Ιδρύθηκε από παλαιούς ποδοσφαιριστές της Χάκοα Βιέννης. Το 1928 συμμετέχει στην Eastern Soccer League. Το 1929 κέρδισε το National Challenge Cup. Το 1930 συγχωνεύθηκε με την Brooklyn Hakoah που συμμετείχε στην American Soccer League, δημιουργώντας τη Χάκοα Ολ Σταρς.
Σάκαρι Κουόσμανεν
Φιλμογραφία
Κατηγορία:Φινλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Φινλανδοί ηθοποιοί
Μουσίν
Μουσίν (無心; ελληνικά: μη-νους) αποκαλείται η πνευματική κατάσταση, στην οποία μπορεί να εισέλθει ένας έμπειρος ασκητής πολεμικής τέχνης κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ο όρος αποτελεί σύντμηση του μουσίν νο σιν, ενός όρου από το Ζεν, ο οποίος μπορεί να μεταφραστεί σαν "νους χωρίς νου". Ο όρος αυτός προσπαθεί να περιγράψει την κατάσταση αυτή όπου ο νους είναι άδειος από κάθε σκέψη και συναίσθημα και έτσι καθόλα ανοικτός. Είναι αυτή η κατάσταση του πολεμιστή που δεν προσκολλάται σε θυμό ή φόβο κι έτσι μπορεί να καθοδηγηθεί από ένστικτο και διαίσθηση. Σαν ένστικτο λειτουργούν πλέον οι κινήσεις άμυνας και επίθεσης που προηγουμένως έχει εκτελέσει προπονούμενος αμέτρητες φορές. Ο χρόνος αντίδρασης έχει γίνει ταχύτατος όταν δεν μεσολαβεί καμία σκέψη διανοητικής επεξεργασίας σχετικά με τις κινήσεις του αντιπάλου. Αλλά και η υπέρβαση κάθε συναισθηματικής αντίδρασης καθώς και οποιασδήποτε συνειδητής επιδίωξης και στόχου έχει πλέον ολοκληρωθεί. Τότε το σώμα εκτελεί εξ ολοκλήρου διαισθητικά και αυθόρμητα ταχύτατους συνδυασμούς των τεχνικών Κάτας που έχουν αντικαταστήσει τα κοινά ρεφλέξ μέσω προσεκτικής και μακροχρόνιας προπόνησης.
Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Κλίση συνάρτησης
Η γενική διατύπωση γραμμικών συναρτήσεων είναι g(x) = mx+b. Η κλίση μιας γραμμικής συνάρτησης (δηλ. μιας ευθείας) είναι thumbnail|Η κλίση μιας γραμμικής συνάρτησης.|400px για δύο οποιαδήποτε σημεία, όταν x_1 διάφορο x_2 .Αν  x_1 = x_2 Τότε ΔΕΝ ορίζεται κλίση ευθείας. thumb|Η κλίση μιας μη γραμμικής συνάρτησης.|400px Σε μη γραμμικές συναρτήσεις, π.χ. καμπύλες στο δισδιάστατο χώρο (ως παραστατική περίπτωση) η κλίση ποικίλλει. Ένας τρόπος για να οριστεί η κλίση μιας (μη γραμμικής) συνάρτησης \,f(x) σε κάποιο σημείο \,x_1 είναι να ταυτιστεί η κλίση της συνάρτησης στο σημείο με την κλίση της εφαπτομένης που έρχεται σε επαφή με την συνάρτηση στο συγκεκριμένο σημείο. Η επόμενη ερώτηση είναι λοιπόν πώς να υπολογιστεί η κλίση της εφαπτομένης. Είναι εύκολο να κατανοηθεί ότι αν επιλεχτεί ένα σημείο \,x_2 κοντά στο \, x_1 η τέμνουσα που διέρχεται από τα σημεία και έχει περίπου την ίδια κλίση με την εφαπτόμενη. Η κλίση της τέμνουσας είναι
Το παραπάνω κλάσμα ονομάζεται μέσος ρυθμός μεταβολής. Όσο πλησιέστερα επιλεχτεί το σημείο \,x_2 στο σημείο \,x_1, τόσο καλύτερη είναι η προσέγγιση της κλίσης της εφαπτομένης. Η άπειρη προσέγγιση του σημείου \,x_2 στο σημείο \,x_1 και μαζί της ο υπολογισμός της κλίσης της εφαπτομένης εκφράζεται στα μαθηματικά ως ακολούθως
Winning Days
Το "Winning Days" είναι το δεύτερο άλμπουμ των The Vines. Κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου του 2004 από την Capitol Records. To Winning Days ηχογραφήθηκε το 2003 στα Bearsville Studios της Νέας Υόρκης με τη βοήθεια του Bill Synans. Το μίξινγκ έγινε στα Cello Studios στο Λος Άντζελες τον Σεπτέμβριο του 2003.
Κλίση συνάρτησης
Η τιμή \,f'(x_1) ονομάζεται παράγωγος της συνάρτησης \,f(x) στο σημείο \,x_1. Επίσης μπορεί να ειπωθεί πως η παράγωγος είναι το όριο του μέσου ρυθμού μεταβολής εάν το \,x_2 τείνει στο \,x_1. Αν αυτό το όριο υπάρχει τότε η συνάρτηση \,f(x) ονομάζεται διαφορίσιμη, αν δεν υπάρχει το όριο, μη διαφορίσιμη.
Κατηγορία:Στοιχειώδη μαθηματικά Κατηγορία:Αναλυτική γεωμετρία
Winning Days
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Τόμας Αρν
Ο Τόμας Αρν (Thomas Augustine Arne, Λονδίνο 1710 - Λονδίνο 1778) ήταν Άγγλος συνθέτης γνωστός για τα έργα του Rule, Britannia (Κυβέρνα Βρετανία τα κύματα, 1763) και God Save the King (Ο Θεός σώζοι τον Βασιλέα -ή την Βασίλισσα κατά περίπτωσιν- που έγινε ο εθνικός ύμνος της Αγγλίας. Ο Αρν ήταν ο κορυφαίος συνθέτης θεατρικής μουσικής στην Αγγλία του 18ου αιώνα και εργαζόταν στο Κόβεντ Γκάρντεν και το βασιλικό θέατρο, Ντρούρυ Λέιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες όπερας Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Επικύρωση
Η επικύρωση επισημοποιείται με ειδικό έγγραφο, το μέσο επικύρωσης. Τα συμβαλλόμενα μέρη είτε ανταλλάσσουν έγγραφα επικύρωσης είτε, αν ο αριθμός των συμβαλλομένων μερών είναι μεγάλος, διαβιβάζουν τη συνθήκη σε θεματοφύλακα, ο οποίος μπορεί είτε να είναι συμβαλλόμενο μέρος ή τρίτο μέρος.
2382 Νόνι
Η Νόνι (Nonie) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,4. Ανακαλύφθηκε το 1977 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Περθ (Μπίκλεϋ της Αυστραλίας), και πήρε το όνομά της από το όνομα της κόρης του μέλους της αστρομετρικής ομάδας του αστεροσκοπείου Πήτερ Γιέκαμπσονς.
Επικύρωση
Στις περισσότερες των περιπτώσεων, η επικύρωση χρησιμοποιείται για να δώσει νομική ισχύ στις διεθνείς συνθήκες, καθώς και στα συντάγματα των ομοσπονδιών και των συνομοσπονδιών ή στις τροποποιήσεις τους. Στην τελευταία περίπτωση, η επικύρωση γίνεται ξεχωριστά από κάθε μέλος της ομοσπονδίας ή της συνομοσπονδίας.
2382 Νόνι
Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της, η Νόνι διατρέχει σε κάθε περιφορά της ολόκληρο σχεδόν το πλάτος της Κύριας Ζώνης. Αξιοσημείωτη είναι και η μεγάλη κλίση της τροχιάς της ως προς την εκλειπτική, πάνω από 30 μοίρες.
Επικύρωση
Όσον αφορά τις διεθνείς συνθήκες, η επικύρωση είναι τρόπος που εκφράζει τη συναίνεση του κράτους να δεσμευθεί από τη συνθήκη, μαζί με την υπογραφή, την έγκριση και την αποδοχή της συνθήκης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
2382 Νόνι
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Νόνι είναι B. Η Νόνι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Νονι
Πρόεδρος της Ονδούρας
Ο Πρόεδρος της Ονδούρας (ισπανικά Presidente de Hondurans), επίσημα γνωστός ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ονδούρας (Presidente de la República de Hondurans), είναι ο αρχηγός του κράτους και ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Ονδούρας, καθώς και ο αρχιστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ονδούρας του 1982, στο κράτος υπάρχουν τρεις μορφές εξουσίας: η Εκτελεστική, η Νομοθετική και η Δικαστική. Ο Πρόεδρος είναι ο επικεφαλής του εκτελεστικού κλάδου, με πρωταρχικό καθήκον την «Εκτέλεση και επιβολή του Συντάγματος, των συνθηκών και των συμβάσεων, των νόμων και άλλων νομοθετικών διατάξεων». Ο Πρόεδρος εκλέγεται άμεσα από το λαό για μια τετραετή θητεία, η οποία δύναται να ανανεωθεί μία φορά.
Εξουσίες
Το Σύνταγμα αποδίδει 45 συγκεκριμένα δικαιώματα και εξουσίες στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Πέρα από αυτά, έχει το δικαίωμα να διορίζει και να απολύει τα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου, καθώς και άλλους αξιωματούχους οι οποίοι δεν διορίζονται από άλλη κρατική αρχή. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ονδούρας μπορεί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ονδούρας
Παντάνασσα Ρεθύμνης
Η Παντάνασσα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Γενικά στοιχεία
Η Παντάνασσα βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Κατσονήσι σε υψόμετρο 480 μέτρα ενώ απέχει περίπου 29 χλμ. ΝΑ. από το Ρέθυμνο και 5 χλμ. Δ. από την Αγία Φωτεινή (έδρα του δήμου). Συνορεύει με τα χωριά Βολεώνες (Β.) και Πατσός (ΝΔ.) του ίδιου δημου.
Νιου Γιορκ Τζάιαντς (ποδόσφαιρο)
Η ονομασία Νιου Γιορκ Τζάιαντς χρησιμοποιήθηκε από 3 διαφορετικές ποδοσφαιρικές ομάδες της Νέας Υόρκης. Δύο από τις ομάδες αυτές συνδέονταν με την Νιου Γιορκ Τζάιαντς (Μπέιζμπολ). Η πρώτη ομάδα που χρησιμοποιούσε το όνομα συμμετείχε στην American League of Professional Football το 1894. Η δεύτερη ομάδα αγωνίστηκε στην American Soccer League μεταξύ 1923 και 1930 ενώ η τρίτη ομάδα συμμετείχε στην ίδια κατηγορία μεταξύ 1930 και 1932.
Παντάνασσα Ρεθύμνης
Γενικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Κρήτης, το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 268 κατοίκους.
Νιου Γιορκ Τζάιαντς (ποδόσφαιρο)
Οι δύο ομάδες της American Soccer League εμπλέκονται σε μια περίπλοκη ιστορία αλλαγής ονομασίας. Το 1930 η πρώτη Νιου Γιορκ Τζάιαντς μετονομάστηκε σε Νιου Γιορκ Σόκερ Κλαμπ ενώ μια αντίπαλη ομάδα, η Νιου Γιορκ Νατιονάλς άλλαξε το όνομα της σε Τζάιαντς. Το 1931 η νέα ομάδα με το όνομα Τζάιαντς κέρδισε το πρωτάθλημα της American Soccer League.
Παντάνασσα Ρεθύμνης
Γενικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Παντανάσσης
Νιου Γιορκ Τζάιαντς (ποδόσφαιρο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Νιου Γιορκ Τζάιαντς (ποδόσφαιρο)
Παντάνασσα Ρεθύμνης
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό πήρε μέρος σε αρκετούς επαναστατικούς αγώνες. Από την Παντάνασσα καταγόταν ο οπλαρχηγός Εμμανουήλ Πορτάλιος, που πούλησε την μισή του περιουσία για τον απελευθερωτικό αγώνα κατά των Τούρκων. Επίσης από την Παντάνασσα καταγωγή είχε ο Στυλιανός Ιερωνυμάκης (Καπετανοστελης), που σκότωσε τον υψηλόβαθμο Τούρκο με την ονομασία Τρικέφαλος σε μια περιοχή κοντά στο Αρκάδι.
Το σημαντικότερο είναι ότι η Παντάνασσα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στις επαναστάσεις κατά των Τούρκων και των Γερμανών, αλλά πάντα υπήρχε ιδιαίτερη μυστικότητα σε όλες τις προσπάθειες από τους κατοίκους του χωριού. Στην κρητική μουσική παράδοση είχε βγάλει το Γιώργο Μουζουράκη και το Στρατή Σπυριδάκη.
Στο χωριό υπάρχουν άτομα που γνωρίζουν παλαιούς χορούς της Κρήτης. Στη μουσική τους περιλαμβάνονται και τα ριζίτικα, κάτι που δε συναντάμε σε χωριά του Νομού Ανατολικής Ρεθύμνης.
Αναφέρεται στην επαρχία Αμαρίου το 1577 από το Fr. Barozzi (fo27r) Pandanasso από τον Καστροφύλακα (Κ173) Andanasso με 273 κατ. το 1583 και από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα (Μνημεία Κρητ. Ιστ. V, σελ. 129) Pandanasso, το 1630. Φαίνεται ότι από τότε ακούονταν και οι δύο τύποι του τοπωνυμίου. Στην απογραφή του 1834 αναφέρεται Edanoso (Pashley, Travels In Crete, II, σ. 314) με 8 χριστιαν. και 7 τουρκ. οικογένειες. Το 1881 αναφέρεται Αντάνασσος στο δήμο Μέρωνα, με 211 Χριστιαν. κάτ. και το 1900 Αντάνασσος στον ίδιο δήμο με 169 κάτ. Το 1920 είναι έδρα ομώνυμης κοινότητας και αναφέρεται Παντάνασσα με 248 κάτ. το 1928 με 255, το 1940 με 281, το 1951 με 267, το 1961 με 243, και το 1971 με 173 κάτ.
Το τοπωνύμιο Αντάνασσος είναι προϊστορικό (Βλ. Υπόμνημα Ετ. Κρητ. Ιστ. Μελετών, "Κρητικά Χρονικά" τομ. Ι', σελ. 399). Συνεπώς δεν είναι επώνυμο της Παναγίας, που υπάρχει εκκλησία στο χωριό με 101 θυροπαράθυρα (κατά το Εμ. Λαμπρινάκη, Γεωγραφία Κρήτης, σ. 111). Ίσως πρόκειται περί προϊστορικού οικισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Θάνατος της Μέριλιν Μονρόε
Η Αμερικανίδα ηθοποιός Μέριλιν Μονρόε πέθανε από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών, την παραμονή της νύχτας του Σαββάτου, 4 Αυγούστου του 1962 στο σπίτι της στο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες. Το σώμα της ανακαλύφθηκε πριν από την αυγή την Κυριακή 5 Αυγούστου. Ήταν ένα από τα πιο σημαντικά σύμβολα του σεξ και ένα από τα πιο διάσημα αστέρια του Χόλυγουντ στη δεκαετία του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ήταν μια από τις καλύτερες αμειβόμενες ηθοποιούς εκείνης της δεκαετίας, και οι ταινίες της είχαν κερδίσει σχεδόν 200 εκατομμύρια δολάρια κατά τη στιγμή του θανάτου της.
Προβλήματα καριέρας
Για αρκετά χρόνια που ανατρέχουν στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η Μονρόε εξαρτιόταν από αμφεταμίνες, βαρβιτουρικά και αλκοόλ και αντιμετώπισε διάφορα προβλήματα ψυχικής υγείας που περιελάμβαναν κατάθλιψη, άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση και χρόνια αϋπνία. Είχε αποκτήσει τη φήμη ότι ήταν δύσκολη να συνεργαστεί και συχνά καθυστερούσε τις παραγωγές καθυστερώντας σε γυρίσματα ταινιών εκτός από το ότι είχε πρόβλημα να θυμάται τις ατάκες της. Μέχρι το 1960, αυτή η συμπεριφορά επηρέασε αρνητικά την καριέρα της. Για παράδειγμα, αν και ήταν η προτιμώμενη επιλογή του συγγραφέα Τρούμαν Καπότε να υποδυθεί την Χόλι Γκολάιτλι στην ταινία Πρόγευμα στο Τίφανις, η Paramount αρνήθηκε να της δώσει τον ρόλο λόγω του φόβου ότι θα περιπλέκει την παραγωγή της ταινίας. Οι δύο ταινίες της Μονρόε που ολοκληρώθηκαν στη δεκαετία του 1960, Έλα ν' αγαπηθούμε (1960) και Οι αταίριαστοι (1961), ήταν τόσο κρίσιμες όσο και εμπορικές αποτυχίες. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της τελευταίας έπρεπε να περάσει μια εβδομάδα αποτοξίνωσης σε νοσοκομείο. Ο τρίτος γάμος της, με τον συγγραφέα Άρθουρ Μίλερ, έληξε επίσης με διαζύγιο τον Ιανουάριο του 1961.
Αντί να δουλεύει, η Μονρόε πέρασε ένα μεγάλο μέρος του 1961 απασχολημένη με προβλήματα υγείας και δεν εργάστηκε σε νέες κινηματογραφικές παραγωγές. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την ενδομητρίωση και χολοκυστεκτομή, και πέρασε τέσσερις εβδομάδες σε νοσοκομειακή περίθαλψη - συμπεριλαμβανομένης μιας σύντομης νοσηλείας σε ψυχιατρικό θάλαμο εξαιτίας της κατάθλιψης. Αργότερα το 1961, επέστρεψε στο Λος Άντζελες μετά από έξι χρόνια παραμονής στο Μανχάταν, όπου αγόρασε ένα ισπανικό σπίτι τύπου χασιέντα στο Μπρέντγουντ. Στις αρχές του 1962, έλαβε το βραβείο Χρυσή Σφαίρα "World Film Favorite" και άρχισε να γυρίζει την νέα ταινία για την 20th Century Fox, Κάτι πρέπει να δώσεις
Ημέρες πριν από την έναρξη των γυρισμάτων, η Μονρόε έπαθε ιγμορίτιδα. Η 20th Century Fox σκέφτηκε να αναβάλει την παραγωγή, αλλά τελικά δεν το έκανε και η κινηματογράφηση ξεκίνησε σύμφωνα με το πρόγραμμα στα τέλη Απριλίου. Η Μονρόε ήταν πολύ άρρωστη για να εργαστεί για ένα μεγάλο μέρος των επόμενων έξι εβδομάδων, αλλά παρά τις διαβεβαιώσεις από πολλούς γιατρούς, το στούντιο προσπάθησε να την πιέσει δηλώνοντας δημόσια ότι τις πλαστογράφησε. Στις 19 Μαΐου, έκανε ένα διάλειμμα από τα γυρίσματα για να τραγουδήσει το «Happy Birthday» στη γιορτή των γενεθλίων του Προέδρου Τζον Φ. Κένεντι στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης δέκα ημέρες πριν από τα γενέθλια του. Η Μονρόε και ο Κένεντι είχαν κοινούς φίλους και παρόλο που μερικές φορές υπήρχαν φήμες για περιστασιακές σεξουαλικές συναντήσεις, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η σχέση τους ήταν σοβαρή. Η Μονρόε αφού επέστρεψε στο Λος Άντζελες από τη Νέα Υόρκη, συνέχισε τα γυρίσματα και γιόρτασε τα 36α γενέθλιά της την 1η Ιουνίου. Απουσίαζε και πάλι για αρκετές ημέρες, γεγονός που οδήγησε την 20th Century Fox να την απολύσει στις 7 Ιουνίου και να την μηνύσει για παραβίαση της σύμβασης, απαιτώντας αποζημίωση 750.000 δολάρια. Αντικαταστάθηκε από την Λι Ρέμικ, αλλά αφού ο πρωταγωνιστής Ντιν Μάρτιν αρνήθηκε να κάνει την ταινία με κανέναν άλλο εκτός από την Μονρόε, η Fox τον μήνυσε επίσης και σταμάτησε την παραγωγή.
Το στούντιο κατηγόρησε δημόσια την Μονρόε για τον εθισμό στα ναρκωτικά και την εικαζόμενη έλλειψη επαγγελματισμού για την κατάρρευση της ταινίας, υποστηρίζοντας ακόμη και ότι ήταν ψυχικά διαταραγμένη. Για να αντιμετωπίσει την αρνητική δημοσιότητα, η Μονρόε έδωσε συνεντεύξεις σε αρκετές εφημερίδες και περιοδικά υψηλού προφίλ, όπως το Life, το Cosmopolitan και το Vogue, τις τελευταίες εβδομάδες της. Μετά από επιτυχή επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασής της με τη Fox, τα γυρίσματα της ταινίας Κάτι πρέπει να δώσεις με τη Μονρόε είχαν προγραμματιστεί να επαναληφθούν τον Σεπτέμβριο, και η ίδια έκανε σχέδια για να πρωταγωνιστήσει στην επόμενη ταινία της What a Way to Go! (1964) καθώς και σε μια βιογραφική για την Τζιν Χάρλοου.
Χρονολόγιο
thumb|left|400px|Το σπίτι της Μονρόε στο Μπρέντγουντ στο Λος Άντζελες Η Μονρόε πέρασε την τελευταία μέρα της ζωής της, το Σάββατο 4 Αυγούστου, στο σπίτι της στο Μπρέντγουντ. Το πρωί, συναντήθηκε με τον φωτογράφο Λόρενς Σίλερ για να συζητήσει τη δυνατότητα του Playboy να δημοσιεύσει γυμνές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από αυτήν. Έκανε επίσης ένα μασάζ από τον προσωπικό της μασέρ, μίλησε με φίλους στο τηλέφωνο και υπέγραψε κάποιες παραδόσεις. Παρών στο σπίτι της το πρωί ήταν επίσης η οικονόμος της, η Ένις Μάρεϊ, και η δημοσιογράφος της Πατρίσια Νιούκομπ, η οποία είχε παραμείνει μια νύχτα. Σύμφωνα με την Νιούκομπ, το επιχείρημα της διαμονής εκεί ήταν επειδή η Μονρόε δεν είχε κοιμηθεί καλά το προηγούμενο βράδυ.
Στις 4:30 μ.μ. του Σάββατου 4 Αυγούστου, ο ψυχίατρος της Μονρόε, Ραλφ Γκρίσον, έφτασε στο σπίτι για να κάνει μια θεραπευτική συνεδρία και ζήτησε από την Νιούκομπ να φύγει.Πριν φύγει ο Γκρίνσον περίπου στις 7 μ.μ., ζήτησε από την Μάρεϊ να διανυκτερεύσει εκεί και να κάνει συντροφιά στην Μονρόε. Περίπου 7 με 7:15, η Μονρόε έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον γιο του Τζο Ντιμάτζιο, με τον οποίο είχε καλές σχέσεις παρά το διαζύγιο που είχε πάρει από τον πατέρα του. Της είπε ότι είχε χωρίσει με μια κοπέλα που δεν του άρεσε και δεν εντόπισε τίποτα ανησυχητικό στην συμπεριφορά της Μονρόε. Περίπου 7:40 έως 7:45, τηλεφώνησε στον Γκρίνσον για να του πει τα νέα για τη διάλυση της σχέσης του Ντιμάτζιο και της φίλης του.
Η Μονρόε αποσύρθηκε και πήγε στην κρεβατοκάμαρά της περίπου στις 8 μ.μ. Έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον ηθοποιό Πίτερ Λόφορντ, ο οποίος ήλπιζε να την πείσει να συμμετάσχει στο πάρτι του εκείνο το βράδυ. Ο Λόφορντ ανησύχησε επειδή η Μονρόε ακούγοταν σαν να ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών η οποία του είπε: «να πείτε αντίο στην Πατ, αντίο στον πρόεδρο (κουνιάδο του Λόφορντ), και αντίο στον εαυτό σας, γιατί είστε καλός άντρας», πριν του κλείσει το τηλέφωνο. Μη μπορώντας να φτάσει εγκαίρως στη Μονρόε, ο Λόφορντ κάλεσε τον πράκτορά του Μίλτον Έμπινς, ο οποίος προσπάθησε ανεπιτυχώς να πάει στον Γκρίνσον, και αργότερα κάλεσε τον δικηγόρο της Μονρόε, Μίλτον Ρούντιν. Ο Ρούντιν τηλεφώνησε στο σπίτι της Μονρόε και πήρε την διαβεβαίωσε ότι η Μονρόε ήταν μια χαρά.
Περίπου στις 3:30 π.μ. την Κυριακή, 5 Αυγούστου, η Μάρεϊ ξύπνησε «και αισθάνθηκε ότι κάτι δεν πάει καλά» καθώς είδε φως κάτω από την πόρτα του υπνοδωματίου της Μονρόε, αλλά δεν πήρε καμιά απάντηση και βρήκε την πόρτα κλειδωμένη. Η Μάρεϊ τηλεφώνησε στον Γκρίνσον, ο οποίος την συμβούλεψε να κοιτάξει μέσα από ένα παράθυρο, και είδε την Μονρόε ξαπλωμένη μπρούμυτα στο κρεβάτι της, καλυμμένη από ένα σεντόνι και κρατούσε ένα ακουστικό τηλεφώνου. Ο Γκρίνσον έφτασε λίγο αργότερα και μπήκε στο δωμάτιο σπάζοντας ένα παράθυρο όπου βρήκε την Μονρόε νεκρή. Κάλεσε τον γιατρό της, Χάιμαν Εντζέλμπεργκ, ο οποίος έφτασε στο σπίτι περίπου στις 3:50 π.μ. ο οποίος και επιβεβαίωσε επίσημα το θάνατο της. Στις 4:25 π.μ., ενημέρωσαν το Αστυνομικό τμήμα του Λος Άντζελες.
Έρευνες συνθηκών θανάτου
Με βάση την προχωρημένη κατάσταση κατά τον χρόνο που το σώμα της ανακαλύφθηκε, εκτιμήθηκε ότι είχε πεθάνει μεταξύ 8:30 και 10:30 μ.μ. στις 4 Αυγούστου. Η τοξικολογική ανάλυση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αιτία του θανάτου της ήταν οξεία δηλητηρίαση με βαρβιτουρικά, είχε 8 mg% ένυδρης χλωράλης και 4,5 mg% πεντοβαρβιτάλης (Nembutal) στο αίμα της και 13 mg% πεντοβαρβιτάλης στο ήπαρ. Η αστυνομία βρήκε άδεια μπουκάλια αυτών των φαρμάκων δίπλα στο κρεβάτι της. Δεν υπήρχαν σημάδια εξωτερικών πληγών ή μώλωπων στο σώμα.
Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στις 17 Αυγούστου. Ο επικεφαλής της ιατροδικαστικής υπηρεσίας Τεόντορ Κέρφι χαρακτήρισε τον θάνατο της Μονρόε ως «πιθανή αυτοκτονία». Η πιθανότητα τυχαίας υπερδοσολογίας αποκλείστηκε επειδή οι δόσεις που βρέθηκαν στο σώμα της ήταν αρκετές φορές πάνω από το επικίνδυνο όριο και είχαν ληφθεί «σε μια φορά ή σε μερικές φορές πάνω από ένα λεπτό περίπου». Τη στιγμή του θανάτου της, η Μονρόε αναφέρθηκε ότι ήταν σε «καταθλιπτική διάθεση» και «απρόσεκτη» και δεν ενδιαφερόταν να διατηρήσει την εμφάνισή της. Δεν βρέθηκε σημείωμα αυτοκτονίας, αλλά ο Litman δήλωσε ότι αυτό δεν ήταν ασυνήθιστο, επειδή τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι λιγότερο από το 40% των θυμάτων αυτοκτονίας αφήνουν σημειώματα. Στην τελική τους έκθεση, οι Φαρμπερόου, Λίτμαν και Τάμπασνικ δήλωσαν:
Στη δεκαετία του 1970, υπήρξαν ισχυρισμοί ότι ο θάνατος της Μονρόε ήταν δολοφονία και όχι αυτοκτονία. Λόγω αυτών των ισχυρισμών, ο εισαγγελέας της κομητείας του Λος Άντζελες Τζον Βαν ντε Καμπ ανέθεσε στον συνάδελφό του Ρόναλντ Χ. Κάρολ να διενεργήσει μια νέα έρευνα το 1982 για να δει εάν πρέπει να ξεκινήσει μια ποινική έρευνα. Ο Κάρολ συνεργάστηκε με τον Άλαν Μπ. Τόμιτς, έναν ανακριτή, για πάνω από τρεις μήνες σε μια έρευνα που κατέληξε σε έκθεση τριάντα σελίδων. Δεν βρήκαν αξιόπιστα στοιχεία που να υποστηρίζουν τη θεωρία ότι δολοφονήθηκε η Μονρόε.
Το 1983, ο Τόμας Νογκούτσι δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του, στα οποία ανέφερε την υπόθεση της Μονρόε και τους ισχυρισμούς για ασυμφωνίες στην αυτοψία και την απόφαση περί της αυτοκτονίας του ιατροδικαστή. Αυτοί οι ισχυρισμοί περιελάμβαναν ότι η Μονρόε δεν θα μπορούσε να είχε καταπιεί τα χάπια επειδή το στομάχι της ήταν άδειο, ότι οι κάψουλες Nembutal έπρεπε να έχουν αφήσει κίτρινο υπόλειμμα, ότι μπορεί να είχε υποβληθεί σε κλύσμα και ότι η αυτοψία δεν παρατήρησε σημάδια από βελόνα παρά το γεγονός ότι έκανε συνήθως ενέσεις από τους γιατρούς της.
Ο Νογκούτσι εξήγησε ότι η αιμορραγία του στομαχιού της έδειξε ότι το φάρμακο είχε χορηγηθεί από το στόμα και ότι επειδή η Μονρόε ήταν εθισμένη για αρκετά χρόνια, τα χάπια θα είχαν απορροφηθεί πιο γρήγορα από ό,τι στην περίπτωση των μη τοξικομανών. Αρνήθηκε επίσης ότι το Nembutal αφήνει υπολείμματα χρωστικών ουσιών. Σημείωσε ότι μόνο τα πολύ πρόσφατα σημάδια από βελόνα είναι ορατά σε ένα σώμα και ότι ο μόνος μώλωπας που υπήρξε στο σώμα της Μονρόε, στο κάτω μέρος της πλάτης της, ήταν επιφανειακός και η τοποθέτησή του σώματος έδειξε ότι ήταν τυχαία και δεν συνδέεται με κάποιον καβγά. Ο Νογκούτσι κατέληξε τελικά στο συμπέρασμα ότι με βάση τις παρατηρήσεις του, το πιο πιθανό συμπέρασμα είναι ότι η Μονρόε αυτοκτόνησε.
Δημόσιες αντιδράσεις και κηδεία
300px|thumb|upright|Ο πρώην σύζυγος της Μονρόε [[Τζο Ντιμάτζιο πενθεί στην κηδεία της. Πρωτοσέλιδο της New York Daily Mirror, 9 Αυγούστου 1962.]] Ο απροσδόκητος θάνατος της Μονρόε ήταν πρωτοσέλιδο στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Σύμφωνα με τον βιογράφο Λόις Μπάνερ, «λέγεται ότι το ποσοστό αυτοκτονιών στο Λος Άντζελες διπλασιάστηκε τον μήνα μετά το θάνατό της και το ποσοστό κυκλοφορίας των περισσότερων εφημερίδων ανέβηκε εκείνο τον μήνα», και ότι η Chicago Tribune ανέφερε ότι είχαν λάβει εκατοντάδες τηλεφωνικών κλήσεων από τον κόσμο ζητώντας πληροφορίες σχετικά με το θάνατό της. Ο Γάλλος καλλιτέχνης Ζαν Κοκτώ σχολίασε ότι ο θάνατός της «πρέπει να χρησιμεύσει ως ένα φοβερό μάθημα σε όλους εκείνους, των οποίων το κύριο επάγγελμα συνίσταται στην κατασκοπεία και στο βασανισμό των πρωταγωνιστών του κινηματογράφου», ενώ ο πρώην συμπρωταγωνιστής της Λόρενς Ολίβιε δήλωσε «ότι ήταν το πλήρες θύμα του ballyhoo και της αίσθησης». Τέλος ο σκηνοθέτης Τζόσουα Λόγκαν δήλωσε ότι ήταν «ένας από τους πιο ανεκτίμητους ανθρώπους στον κόσμο».
Η κηδεία της Μονρόε πραγματοποιήθηκε στις 8 Αυγούστου στο νεκροταφείο Westwood Village Memorial Park, όπου είχαν επίσης θαφτεί οι ανάδοχες γονείς της, Ανα Λόουερ και Γκρέις Μακί Γκοντάρ. Η Μονρόε ήταν ντυμένη με ένα πράσινο φόρεμα και κρατούσε ένα μπουκέτο με μικρά ροζ τριαντάφυλλα. Η μακιγιέρ και φίλης της, Γουάτι Σνάιντερ, επιμελήθηκε το μακιγιάζ της.
Ο επικήδειος της έγινε από τον δάσκαλο υποκριτικής Λι Στράσμπεργκ Η κηδεία της διευθετήθηκε από τον πρώην σύζυγό της Τζο Ντιμάτζιο και τη διευθύντρια της επιχείρησης Ινέζ Μέλσον, η οποία αποφάσισε να προσκαλέσει μόνο περίπου τριάντα από τα πλησιέστερα μέλη της οικογένειας και τους φίλους της, εκτός από το μεγαλύτερο μέρος του Χόλιγουντ. Η αστυνομία ήταν παρούσα για να κρατήσει τον Τύπο μακριά και να ελέγξει τους εκατοντάδες θεατές που συσσωρεύτηκαν στους δρόμους γύρω από το νεκροταφείο. Η κηδεία, υπό την προεδρία ενός τοπικού υπουργού, πραγματοποιήθηκε στο παρεκκλήσι του νεκροταφείου και ακούστηκε η Έκτη Συμφωνία του Τσαϊκόφσκι καθώς και το τραγούδι της Τζούντι Γκάρλαντ Over the Rainbow. Η Μονρόε ενταφιάστηκε στην κρύπτη αρ. 24 στο διάδρομο των αναμνήσεων. Ο Ντιμάτζιο ανέλαβε την τοποθέτηση κόκκινων τριαντάφυλλων σε ένα βάζο συνδεδεμένο με την κρύπτη τρεις φορές την εβδομάδα για τα επόμενα 20 χρόνια.
Διαχείριση περιουσίας
Με τη διαθήκη της, η Μονρόε άφησε αρκετές χιλιάδες δολάρια στην αδελφή της Μπέρνι Μπέικερ Μίρακλ και τη γραμματέα της Μέι Ρέις, ένα μερίδιο για την εκπαίδευση της κόρης του φίλου της Νόρμαν Ρόστεν, και ίδρυσε ένα καταπίστευμα 100.000 δολαρίων για να καλύψει το κόστος της φροντίδας της μητέρας της και της χήρας του δασκάλου της Μάικλ Τσέκοβ. Από την υπόλοιπη περιουσία της παραχώρησε 25% στην πρώην ψυχίατρο της Μαριάν Κρις για την προώθηση του έργου τέτοιων ψυχιατρικών ιδρυμάτων ή ομάδων που η ίδια θα επιλέξει, και το 75%, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών της αντικειμένων, των δικαιωμάτων ταινιών και της ακίνητης περιουσίας, στον Λι Στράσμπεργκ, τον οποίο ανέθεσε να διανείμει τα πράγματά της «μεταξύ των φίλων μου, των συναδέλφων μου και εκείνων στους οποίους είμαι αφοσιωμένη». Λόγω νομικών επιπλοκών, οι δικαιούχοι δεν πληρώθηκαν μέχρι το 1971.
Όταν ο Στράσμπεργκ πέθανε το 1982, η περιουσία του κληροδοτήθηκε στη χήρα του Άννα, η οποία διεκδίκησε τα δικαιώματα εμπορικής ονομασίας της Μονρόε και άρχισε να εκχωρεί την εικόνα της σε εταιρείες. Το 1990, μήνυσε ανεπιτυχώς το Κέντρο Άννα Φρόιντ, στο οποίο η Κρις κληροδότησε τα δικαιώματά της Μονρόε, σε μια προσπάθεια να αποκτήσει πλήρη δικαιώματα στην περιουσία της Μονρόε. Το 1996, η Άννα Στράσμπεργκ προσέλαβε την εταιρεία CMG Worldwide, για να διαχειριστεί τα δικαιώματα αδειοδότησης, και τον ίδιο χρόνο εμπόδισε την Odyssey Group, Inc. Μεταξύ 1996 και 2001, η CMG συνήψε 700 συμφωνίες αδειοδότησης με εμπόρους. Σε αντίθεση με τις επιθυμίες της Μονρόε, ο Λι Στράσμπεργκ δεν είχε μοιράσει ποτέ τα πράγματά της μεταξύ των φίλων της, και το 1999 η Άννα Στράσμπεργκ ανέθεσε στον οίκο Christie's να τα δημοπρατήσει, συγκεντρώνοντας 13,4 εκατομμύρια δολάρια. Το 2000, ίδρυσε τη Marilyn Monroe LLC.
Η Marilyn Monroe LLC τερμάτισε την επιχειρηματική της σχέση με την CMG Worldwide το 2010 και πούλησε τα δικαιώματα αδειοδότησης στην Authentic Brands Group τον επόμενο χρόνο. Επίσης, το 2010, πούλησε το σπίτι της Μονρόε στο Μπρέντγουντ για 3,8 εκατομμύρια δολάρια, και δημοσίευσε κάνοντας επιλογή από τις ιδιωτικές της σημειώσεις, τα ημερολόγια και την αλληλογραφία της στο βιβλίο με τίτλο Fragments: Poems, Intimate Notes, Letters.
Θεωρίες συνωμοσίας
thumb|300px|Η Μέριλιν Μονρόε, ο Ρόμπερτ Κένεντι και ο πρόεδρος Τζον Κένεντι κατά την διάρκεια γιορτής των γενεθλίων του προέδρου Παρά την απόφαση του ιατροδικαστή, αρκετές θεωρίες συνωμοσίας έχουν προτείνει την ένδειξη της δολοφονίας, καθώς αυτές οι θεωρίες περιελάμβαναν τον Πρόεδρο Τζον Φ. Κένεντι και τον αδελφό του Ρόμπερτ, καθώς και τον επικεφαλής του συνδικάτου των Οδηγών Φορτηγών Τζίμι Χόφα και το αφεντικό της μαφίας του Σικάγου Σαμ Τζιανκάνα. Λόγω της επικράτησης αυτών των θεωριών στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το γραφείο του εισαγγελέα της κομητείας του Λος Άντζελες επανεξέτασε την υπόθεση το 1982, αλλά δεν βρήκε κανένα στοιχείο που να τις υποστηρίζει ούτε να αμφισβητεί τα αποτελέσματα της αρχικής έρευνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θάνατοι από δηλητηρίαση *
Σκάνδιο
Το σκάνδιο είναι χημικό στοιχείο με σύμβολο Sc και ατομικό αριθμό 21. Είναι ένα αργυρόλευκο μέταλλο, το οποίο ιστορικά κατατάχθηκε μερικές φορές στις σπάνιες γαίες μαζί με το ύττριο και τις λανθανίδες. Το 1879 ο Λαρς Φρέντρικ Νίλσον (Lars Fredrik Nilson) και η ομάδα του, ανακάλυψαν το νέο (τότε) χημικό στοιχείο με φασματοσκοπική ανάλυση, σε μεταλλεύματα ευξενίτη και γαδολινίτη από τη Σκανδιναβία, εξ ου και η ονομασία του.
Το σκάνδιο ανευρίσκεται στα περισσότερα κοιτάσματα σπάνιων γαιών και ουρανίου, αλλά εξάγεται από αυτά μόνο σε λίγα ορυχεία παγκοσμίως. Χάρη στη μικρή του διαθεσιμότητα και τις δυσκολίες της απομόνωσης μεταλλικού σκανδίου, κάτι που έγινε εφικτό το 1937, χρειάστηκε να φθάσει η δεκαετία του 1970 πριν ανακαλυφθούν οι πρώτες εφαρμογές του. Τότε ανακαλύφθηκαν τα θετικά αποτελέσματα από τη δημιουργία κραμάτων του με αλουμίνιο. Αυτά τα κράματα παραμένουν η κύρια πρακτική εφαρμογή του σκανδίου.
Ιστορία
Ο Μεντελέγιεφ προέβλεψε την ύπαρξη ενός χημικού στοιχείου, που ονόμασε «εκαβόριο», με ατομική μάζα 40-48 amu το 1869. Δέκα χρόνια αργότερα ο Λαρς Φρέντρικ Νίλσον (Lars Fredrik Nilson) ανακάλυψε το τότε νέο χημικό στοιχείο σε μεταλλεύματα ευξενίτη και γαδολινίτη από τη Σκανδιναβία. Κατάφερε να απομονώσει 2 g οξείδιο του σκανδίου (Sc2O3) με υψηλή καθαρότητα. Το ονόμασε «σκάνδιο», από τη λατινική λέξη «Scandia» που σημαίνει Σκανδιναβία. Ο Νίλσον (Nilson) δεν γνώριζε τότε την πρόβλεψη του Μεντελέγιεφ, αλλά ο Per Teodor Cleve αναγνώρισε τη συνεισφορά και τον ανέφερε..
Το μεταλλικό σκάνδιο απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1937 με ηλεκτρόλυση του (σχετικά) εύτηκτου μίγματος χλωριούχου καλίου (KCl), χλωριούχου λιθίου (LiCl) και χλωριούχου σκανδίου (ScCl3), στου 700-800 °C.. Η πρώτη λίβρα 99% καθαρού σκανδίου παράχθηκε το 1960. Η πρώτη χρήση του για παραγωγή κράματος με αλουμίνιο έγινε το 1971, ως αμερικανική πατέντα, αλλά πολύ σύντομα ανάλογα κράματα ανέπτυξε και η τότε ΕΣΣΔ.
Η θέση του στον περιοδικό πίνακα
Ωστόσο, και στον κανονικό περιοδικό πίνακα το βόριο και το αργίλιο τοποθετούνται στην ομάδα IIIA (13), όπου οι παραπάνω περιγραφόμενες σχέσεις είναι λιγότερο προφανείς. Ομοίως και στη υπόλοιπη ομάδα IIIΒ (3), υπήρχαν διαφωνίες για την κοινή κατάταξη σε μια ομάδα των στοιχείων της, σκάνδιο, ύττριο και θεωρητικά μαζί όλες οι λανθανίδες και οι ακτινίδες.. Στις χημικές ενώσεις των στοιχείων της ομάδας αυτής (ΙΙΙΒ ή 3), η πιο σταθερή βαθμίδα οξείδωσης είναι +3, αφού τα ιόντα M3+ έχουν την πλέον σταθερή ηλεκτρονική δομή των ευγενών αερίων. Τα περισσότερα σύγχρονα χημικά εγχειρίδια πάντως τοποθετούν όλα αυτά τα χημικά στοιχεία στην ίδια ομάδα του περιοδικού συστήματος.
Ισότοπα του σκανδίου
Στη φύση το σκάνδιο αποτελείται από ένα σταθερό ισότοπο, το 45Sc, με πυρηνικό σπιν 7/2. Άλλα 13 ραδιοϊσότοπα έχουν χαρακτηριστεί, περιλαμβάνοντας το σταθερότερο από αυτά 46Sc με ημιζωή 83,8 ημέρες, το 47Sc με ημιζωή 3,35 ημέρες και το 48Sc με ημιζωή 43,7 ώρες. Τα υπόλοιπα 10 ραδιοϊσότοπα έχουν ημιζωή λιγότερη από 4 ώρες. Επίσης, το σκάνδιο έχει ακόμη 12 μετακαταστάσεις, η μακροβιότερη από τις οποίες είναι η 44m2Sc με ημιζωή 58,6 ώρες. Τα ισότοπα του σκανδίου έχουν ατομική μάζα 40 - 54 amu.
Προέλευση και παραγωγή
Σκάνδιο Το σκάνδιο δεν είναι ιδιαίτερα σπάνιο στο γήινο φλοιό. Εκτιμάται ότι η μέση συγκέντρωσή του είναι μεταξύ 18 και 25 ppm, συγκρίσιμη π.χ. με την του κοβαλτίου (Co) (20-30 ppm). Ωστόσο, το σκάνδιο κατανέμεται άνισα και συχνά περιέχεται σε ίχνη σε πολλά ορυκτά.. Σπάνια ορυκτά από τη Σκανδιναβία και τη Μαδαγασκάρη, όπως κάποια ειδικά ορυκτά θορτβεϊτίτη, ευξενίτη και γαδολινίτη είναι τα μόνα γνωστά κοιτάσματα συγκεντρωμένης ποσότητας του στοιχείου. Ο θορτβεϊτίτης π.χ. μπορεί να περιέχει μέχρι και 45% οξείδιο του σκανδίου (Sc2O3).
Η παγκόσμια παραγωγή σκανδίου είναι της τάξης των 2 τόνων το χρόνο, με τη μορφή του οξειδίου του σκανδίου. Η κύρια παραγωγή είναι 400 kg, ενώ το υπόλοιπο προέρχεται από τα αποθέματα της Ρωσίας που δημιουργήθηκαν κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Το 2003 μόνο τρία ορυχεία παρήγαγαν σκάνδιο:
Σε κάθε μία από τις παραπάνω περιπτώσεις το σκάνδιο εξάγονταν ως παραπροϊόν άλλων στοιχείων και πωλούνταν ως οξείδιο του σκανδίου. Η παραγωγή μεταλλικού σκανδίου είναι της τάξης των 10 kg το χρόνο.. Το οξείδιο (Sc2O3) μετατρέπονταν σε φθοριούχο σκάνδιο (ScF3) και ανάγονταν σε μέταλλο (Sc) από μεταλλικό ασβέστιο (Ca):
Κοίτασμα του Άλτσαρ
Γεωλογία
Το κοίτασμα είναι μία Καρλινικού τύπου απόθεση χρυσού, παρόμοια με εκείνη που βρέθηκε στην θέση επαφής γεωλονικά ανομοιόμορφων στρωμάτων στο Κάρλιν Νεβάδας.
Ορυχεία
Το ορυχείο Σρβεν Ντολ (Crven Dol) λειτούργησε στο στρώμα των μεταλλευμάτων που είχαν μικρή περιεκτικότητα σε ορυκτά αντιμονίου και μεγάλη σε ορυκτά αρσενικού και θαλλίου. Τα κύρια μεταλλεύματα της απόθεσης ήταν ερυθρά σανδαράχη, κίτρινη σανδαράχη, σιδηροπυρίτης εμπλουτισμένος με Αρσενικό και μαρκασίτης. Το ορυχείο εργάστηκε εντατικά την περίοδο 1880 -1908.
Μεταλλεύματα
Τα κύρια μεταλλεύματα του κοιτάσματος είναι σιδηροπυρίτης, αντιμονίτης, κίτρινη σανδαράχη και ερυθρά σανδαράχη. Διαθέτει μεγάλες ποσότητες ορυκτού λορανδίτη,ενός θειούχου μεταλλεύματος θαλλίου και αρσενικού με τον τύπο TlAsS2. Κατά καιρούς έχουν βρεθεί και άλλα ορυκτά του θαλλίου, όπως γιανκοβίτης (Tl5Sb9(As,Sb)4S22, φαγκίτης (Tl3AsS4) και μπερναρντίτης (TJ(Sb,As)5S5).
ΛΟΡΕΞ
Το ΛΟΡΕΞ (Αγγλικά: LOREX, LORandite EXperiment) είναι είναι πείραμα στο οποίο χρησιμοποιείται Λορανδίτης για τον προσδιορισμό της ροής των ηλιακών νετρίνων. Αυτό επειδή ο λορανδίτης περιέχει μεγάλες ποσότητες θάλλιου-205 που διέρχεται μία αντίδραση σύλληψης νετρίνου αποδίδοντας Μόλυβδο-205. Το στάδιο 205Tl(νe,e−)205 έχει σχετικά χαμηλό ουδό ενέργειας 52 keV και, συνεπώς, υψηλή απόδοση. Με την ηλικία του κοιτάσματος να χρονολογείται 4,5-4,2 εκατομμυρίων χρόνων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της ροής ηλιακών νετρίνων κατά τα τελευταία 4 εκατομ. χρόνια, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει δυνατότητα ποσοτικής ανάλυσης του μολύβδου-205 σε ένα δείγμα λορανδίτη. Αυτή η αντίδραση δεν προκαλείται μόνο από νετρίνα, αλλά και από άλλα κοσμικά σωματίδια υψηλής ενέργειας, τα οποία έχουν όλα διαφορετικό βάθος διεισδυτικότητας στον φλοιό. Στα πλαίσια του πειράματος, την περίοδο 2008-2010 έγινε δειγματοληψία από διάφορα βάθη του κοιτάσματος και προέκυψε πληθώρα δεδομένων.
Μαίρη Γουέμπ
Η Μαίρη Γουέμπ (Mary Webb, 1881-1927) ήταν Αγγλίδα ρομαντική μυθιστοριογράφος και ποιήτρια των αρχών του 20ου αιώνα. Τα έργα της διαδραματίζονται κυρίως στην εξοχή του Σρόπσερ και περιλαμβάνουν τους ανθρώπους της περιοχής και άτομα τα οποία γνώριζε. Τα έργα της έχουν δραματοποιηθεί επιτυχημένα, όπως η ταινία του 1950 Gone to Earth, που βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Zabriskie Point (άλμπουμ)
To Zabriskie Point είναι το σάουντρακ άλμπουμ της ομώνυμης ταινίας, το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1970 από την δισκογραφική εταιρεία "MGM". Το 1997, επανεκδόθηκε με οκτώ επιπλέον κομμάτια, τέσσερα από τον κιθαρίστα Τζέρι Γκαρσία των Grateful Dead και άλλα τέσσερα από τους Pink Floyd.
Στην ταινία ακούγεται και το τραγούδι των Rolling Stones, "You Got the Silver", το οποίο όμως δεν συμπεριλαμβάνεται στο σάουντρακ.
Θέσεις τσαρτ
Farewell Love Scene (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: 1969
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1970
Αλίκη Βουγιουκλάκη
μικρογραφία|[[Πλατεία Μαβίλη (Αθήνα)|Πλατεία Μαβίλη ]] Η Αλίκη Σταματίνα Βουγιουκλάκη (20 Ιουλίου 1934 - 23 Ιουλίου 1996) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, τραγουδίστρια και θεατρική επιχειρηματίας. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο το 1953 ενώ ήταν δευτεροετής μαθήτρια της Δραματικής του Εθνικού, ενώ τον επόμενο χρόνο πραγματοποίησε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο. Πρωταγωνίστησε σε 42 κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ των οποίων και ορισμένες διεθνείς παραγωγές, οι περισσότερες των οποίων έγιναν τεράστιες εισπρακτικές επιτυχίες, καταφέρνοντας να εκτινάξουν την καριέρα της στα ύψη και να της αποδοθεί ο χαρακτηρισμός της «εθνικής σταρ» της Ελλάδας.
Βιογραφία
Η Αλίκη Σταματίνα Βουγιουκλάκη γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1934 στο Μαρούσι Αττικής από τον Ιωάννη Βουγιουκλάκη, δικηγόρο και πρώην Νομάρχη Αρκαδίας (8/1941 - 6/1943) και την Αιμιλία Κουμουνδούρου. Οι γονείς της παντρεύτηκαν στις 22 Οκτωβρίου 1933. Κατάγεται από το χωριό Λάγια της Μάνης. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ο πατέρας της ήταν νομάρχης, διορισμένος από την κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου, και δολοφονήθηκε το 1943 από μέλη του ΕΛΑΣ. Ο θάνατος του πατέρα της στοίχισε πολύ, δεν είχε πλέον την πατρική στοργή και η μητέρα της ανέλαβε μόνη της υπό αντίξοες συνθήκες να μεγαλώσει τα τρία της παιδιά: την Αλίκη (1934-1996), τον Αντώνη (1936) και τον Τάκη (1939-2021).
Καριέρα
Το 1952, έδωσε κρυφά από την οικογένειά της εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε τρία χρόνια μετά με Λίαν Καλώς, χάνοντας το αριστείο λόγω της αυστηρής βαθμολόγησης του Δημήτρη Χορν. Προτού ακόμη αποφοιτήσει από τη Σχολή ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της στο θέατρο. Στον πρώτο της θεατρικό ρόλο υποδύθηκε τη Λουιζόν στο έργο Ο κατά φαντασίαν ασθενής του Μολιέρου το 1953, ενώ η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση έγινε στην ταινία Το ποντικάκι το 1954. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής της στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου συμμετείχε χωρίς επίσημη άδεια της Σχολής στην παράσταση Ρωμαίος και Ιουλιέτα, όπου κλήθηκε να αντικαταστήσει εκτάκτως την Άννα Συνοδινού, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Ωστόσο, λόγω του ότι φοιτούσε ακόμη συζητήθηκε από τον σύλλογο των διδασκόντων της Σχολής η περίπτωση της αποπομπής της. Ο Καρθαίος είχε ισχυριστεί πως δέχθηκε την επίσκεψη της θείας του Νίκου Χατζίσκου, η οποία του ζήτησε να επιτρέψει ως διευθυντής της Σχολής να παίξει η Βουγιουκλάκη στις παραστάσεις του Εθνικού Κήπου. Ο διευθυντής είπε πως ο κανονισμός της Σχολής δεν το επέτρεπε, κάτι που δεν διαβιβάστηκε σωστά στη Βουγιουκλάκη, η οποία παραπλανήθηκε και χωρίς να αντιμετωπίσει το ζήτημα υπεύθυνα, συμμετείχε στις παραστάσεις. Η Βουγιουκλάκη αιτήθηκε συγχώρεση από το συμβούλιο των καθηγητών, επικαλούμενη πως στο παρελθόν είχε αρνηθεί πρόταση συμμετοχής της σε παράσταση του θιάσου της Μαρίκας Κοτοπούλη. Τελικά ο Καρθαίος πρότεινε την επιεική κρίση της, κάτι στο οποίο συμφώνησε και ο Δημήτρης Ροντήρης. Σύντομα καθιερώθηκε στον χώρο λόγω της εξαιρετικής δημοτικότητας που απέκτησε στο ευρύ κοινό.
Το 1960, κέρδισε το βραβείο ερμηνείας Α' γυναικείου ρόλου στο 1ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία της στην ταινία Μανταλένα, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου, ενώ η ίδια ταινία εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διεθνές κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών, όπου άφησε πάρα πολύ καλές εντυπώσεις. Στο ίδιο φεστιβάλ βραβεύτηκε στο αναδρομικό αφιέρωμα (ρετροσπεκτίβα) η ταινία του 1959 Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο, όπου επίσης πρωταγωνιστούσε η Αλίκη.
Το 1961, η Βουγιουκλάκη συγκρότησε τον δικό της θίασο, με τον οποίο ανέβασε εκείνο τον χειμώνα το έργο Ωραία μου κυρία, ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη. Το 1962 ανέβασε το Καίσαρ και Κλεοπάτρα του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω με γνωστούς συμπρωταγωνιστές και μουσική επιμέλεια του Μάνου Χατζιδάκι, εντούτοις η παράσταση δεν πήγε καλά, επηρεασμένη από δυσμενείς κριτικές στον Τύπο, και κατέβηκε πολύ σύντομα. Ακολούθησαν με μεγαλύτερη επιτυχία τα έργα Χτυποκάρδια στο θρανίο το 1962 (η πασίγνωστη κινηματογραφική μεταφορά έγινε το 1963), Περάστε την πρώτη του μηνός το 1963 κ.ά.
Το 1963, θέλοντας να δώσει διεθνή ώθηση στην καριέρα της πρωταγωνίστησε με Βρετανούς συμπρωταγωνιστές στην αγγλόφωνη ταινία Aliki my love (στην Ελλάδα προβλήθηκε το 1964 ως Αλίκη), η οποία όμως δεν είχε την προσδοκώμενη επιτυχία. Αργότερα γνωρίστηκε με τον Φιλοποίμενα Φίνο και άρχισε μια μόνιμη συνεργασία με την εταιρεία του, τη Φίνος Φιλμ. Μαζί έκαναν μερικές από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες του ελληνικού κινηματογράφου, ανάμεσά τους τις ταινίες: Αστέρω, Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο, Μανταλένα, Το κλωτσοσκούφι, Η Αλίκη στο ναυτικό, Η Λίζα και η άλλη, Η ψεύτρα, Το δόλωμα, Η αρχόντισσα κι ο αλήτης, Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Η νεράιδα και το παλικάρι, Υπολοχαγός Νατάσσα, Η κόρη του ήλιου, Η Μαρία της σιωπής, Ένα αστείο κορίτσι, Σ' αγαπώ κ.ά. Επιπλέον, πρωταγωνίστησε σε δημοφιλείς ταινίες άλλων εταιρειών όπως: Μοντέρνα Σταχτοπούτα, Η σωφερίνα, Χτυποκάρδια στο θρανίο, Το πιο λαμπρό αστέρι, Η κόρη μου η σοσιαλίστρια, Αχ! Αυτή η γυναίκα μου, Διπλοπενιές κ.ά. Οι κινηματογραφικοί ρόλοι άλλοτε της χαριτωμένης σκανδαλιάρας μαθήτριας, άλλοτε του πλουσιοκόριτσου που επαναστατεί εναντίον του πλούσιου πατέρα της, άλλοτε της φτωχής και ασήμαντης κοπέλας που καταφέρνει να ανέβει κοινωνικά, να επιτύχει και να δοξαστεί, είχαν και συνεχίζουν να έχουν μεγάλη απήχηση στο κοινό, εξασφαλίζοντας στην ηθοποιό σπάνια δημοτικότητα, ενώ η ταινία Υπολοχαγός Νατάσσα ήταν η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου για τρεις δεκαετίες, με τις δύο επόμενες εισπρακτικές κινηματογραφικές επιτυχίες να ανήκουν επίσης στην Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Η σημαντική εμπορική κάμψη που σημείωσε από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο ελληνικός κινηματογράφος ώθησε την Αλίκη να ασχοληθεί σχεδόν αποκλειστικά με το θέατρο, ανεβάζοντας συνολικά πάνω από 53 θεατρικές παραστάσεις. Το 1975 άλλαξε τον μέχρι τότε τρόπο ανεβάσματος των μιούζικαλ, φέρνοντας στην Ελλάδα τα μιούζικαλ-υπερπαραγωγή, με το έργο του Νιλ Σάιμον Καμπίρια. Ανέβασε επίσης με τεράστια επιτυχία και άλλα έργα του είδους, όπως τα Καμπαρέ, Ωραία μου κυρία, Εύθυμη χήρα, Άννυ, Εβίτα, Βίκτωρ-Βικτώρια, και τελευταίο το μιούζικαλ Η μελωδία της ευτυχίας.
Προσωπική ζωή
Ο Αλέξης Σολομός, δάσκαλός της στη Δραματική Σχολή, υπήρξε ο πρώτος της μεγάλος έρωτας.
Γύρω στο 1960 έζησε ένα κρυφό ειδύλλιο με τον διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο.
Στις 18 Ιανουαρίου 1965 παντρεύτηκε τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, συμφοιτητή της στη Δραματική Σχολή, ο οποίος –όπως η ίδια εξομολογήθηκε αργότερα– ήταν ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή της. Κουμπάροι ήταν ο Βίκτωρ Μιχαηλίδης, ο Θεοφάνης Δαμασκηνός και ο Δημήτρης Μακρίδης. Το γλέντι που ακολούθησε άφησε εποχή. Οι δυο τους πρωταγωνίστησαν σε πολλά κινηματογραφικά και θεατρικά έργα, από τα πιο εμπορικά και πετυχημένα στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Στις 4 Ιουνίου 1969 γεννήθηκε ο γιος τους, Γιάννης. Στις 5 Ιουλίου 1975 οι δύο ηθοποιοί πήραν διαζύγιο λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων.
Η Αλίκη έκανε έναν δεύτερο γάμο, παντρεύτηκε έπειτα από πέντε χρόνια σχέσης τον Κύπριο επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη στις 25 Ιανουαρίου 1982, ωστόσο ο γάμος αυτός δεν κράτησε πολύ κι έμεινε μυστικός ακόμα και χρόνια μετά τη λήξη του. Ο γάμος τελέστηκε στο παρεκκλήσι του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών και το αποκάλυψε το 1993 η ίδια σε συνέντευξή της στον Νίκο Χατζηνικολάου στην τηλεοπτική εκπομπή Ενώπιος ενωπίω. Στην παράσταση Εβίτα την περίοδο 1981-1982 γνώρισε τον Βλάσση Μπονάτσο, η σχέση με τον οποίο διήρκεσε από τον Απρίλιο του 1982 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1987, σύμφωνα με τα περιοδικά της εποχής. Τελευταίος σύντροφος της ζωής της για οκτώ χρόνια (1988-1996) ήταν ο ηθοποιός Κώστας Σπυρόπουλος.
Θάνατος
Μετά από δύο μήνες νοσηλείας, η Αλίκη Βουγιουκλάκη πέθανε στις 23 Ιουλίου 1996 σε ηλικία 62 ετών στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών από καρκίνο στο ήπαρ (επίσημη αιτία θανάτου ήταν το ηπατικό κώμα, στο οποίο είχε περιπέσει τις τελευταίες ώρες). Ακολούθησε διήμερο λαϊκό προσκύνημα της σορού της στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών. Στις 24 Ιουλίου 1996 εψάλη η νεκρώσιμη ακολουθία στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών και η ταφή της πραγματοποιήθηκε την επομένη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών δημοσία δαπάνη, παρουσία πολλών συναδέλφων της και πλήθους κόσμου, που έδωσε στην κηδεία τη μορφή λαϊκού προσκυνήματος.
Τα οστά της έχουν μεταφερθεί στο οστεοφυλάκιο καλλιτεχνών του πρώτου νεκροταφείου Αθηνών.