cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσάι Ινγκ Γουέν
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 11 Ιανουαρίου 2020 η Τσάι κέρδισε επανεκλογή για μία 2η θητεία, με 8,17 εκατομμύρια ψήφους. Έγινε μάλιστα η πρώτη υποψήφια σε προεδρικές εκλογές που ξεπέρασε τα 8 εκατ. ψήφους. Ο αντίπαλός της, Χαν Κούο-γιου, υποψήφιος του Κουομιντάν (KMT) ήρθε στην δεύτερη θέση, λαμβάνοντας ποσοστό 38,6% και 5,52 εκατ. ψήφους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσαι Τσαι Κατηγορία:Αρχηγοί πολιτικών κομμάτων
Τζιμαίικα Βοιωτίας
Τα Τζιμαίικα είναι χωριό του Δήμου Λεβαδέων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκονται ένα χιλιόμετρο δυτικά του Περαχωρίου, στον ίδιο λόφο με αυτό. Έχουν πληθυσμό 118 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1981.
Πορεία του πληθυσμού
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας
Ματζέντα
thumb|Αποχρώσεις ματζέντα
To ματζέντα (magenta) είναι χρώμα κοκκινο-μωβ απόχρωσης και αποτελεί ένα από τα βασικά χρώματα του αφαιρετικού συστήματος χρωμάτων CMYK. Αποτελεί συμπληρωματικό χρώμα του πρασίνου.
Το ματζέντα εισήχθη για πρώτη φορά ως χρώμα μίας νέας βαφής ανιλίνης που ονομάστηκε φούξια (fuchsine), το 1859, μία πατέντα του Γάλλου χημικού Francois-Emmanuel Verguin. Το όνομα άλλαξε σε ματζέντα προκειμένου να εορτασθεί η νίκη των Γάλλων και Σαρδηνίων στη μάχη της Ματζέντας, μίας Ιταλικής πόλης, στις 4 Ιουνίου 1859.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρώματα
Γραφείο
thumb|Ένα γραφείο τοποθετημένο σε πρώην εργοστάσιο Το γραφείο είναι ένας χώρος εργασίας υπηρεσιών. Στις υποδομές του γραφείου ανήκουν το τηλέφωνο, το φαξ, οι υπολογιστές και οι εκτυπωτές (παλαιότερα και οι γραφομηχανές και οι αριθμομηχανές).
Ένα γραφείο μπορεί να είναι μια προσωρινή εγκατάσταση όπως το γραφείο εκλογών ή μια μόνιμη, συνήθως σε κτίριο γραφείον. Για εργασία στο σπίτι υπάρχουν λεγόμενα "Home Office".
Σημαντικό ρόλο στην εργασία γραφείου έχει ο φωτισμός του χώρου.
Δημήτρης Δασκαλόπουλος (ποιητής)
Ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος (γενν. στην Πάτρα το 1939) είναι Έλληνας ποιητής, κριτικός και βιβλιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1939 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας (ΕΚΠΑ). Εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα (1962-1996). Το 1970 μετεκπαιδεύτηκε επί τετράμηνο στις ΗΠΑ (First National Bank Σικάγου) για θέματα πιστωτικών καρτών και δανείων καταναλωτικής πίστης. Κατά το διάστημα 1981-1992 ήταν υπεύθυνος του Τμήματος Εκδόσεων και Ιστορικού Αρχείου της Τράπεζας και είχε αναλάβει τη διεύθυνση και την αρχισυνταξία (1984-1996) του περιοδικού Εμείς, ο κόσμος της Εθνικής. Περάτωσε την υπηρεσία του ως διευθυντής Δημοσίων Σχέσεων (1992-1996).
Ασχολείται με την λογοτεχνία από τα νεανικά του χρόνια. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, το 1959, απέσπασε το δεύτερο βραβείο στον πρώτο πανελλήνιο και παμφοιτητικό διαγωνισμό ποίησης, που είχε προκηρύξει το περιοδικό Πανσπουδαστική, με αφορμή την επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση του Κωστή Παλαμά.
Διετέλεσε τακτικός συνεργάτης της εγκυκλοπαίδειας Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, στην οποία έχει συγγράψει περί τα 100 λήμματα για πρόσωπα, θέματα και περιοδικά της νεότερης και σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Ανάλογα λήμματα έχει συγγράψει  στο Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό της Εκδοτικής Αθηνών, στις σειρές Η Παλαιότερη Πεζογραφία μας, Η Μεσοπολεμική Πεζογραφία και Η Μεταπολεμική Πεζογραφία των εκδόσεων Σοκόλη και στο Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας των εκδόσεων Πατάκη. Τακτικός συνεργάτης της αθηναϊκής εφημερίδας Τα Νέα, ως κριτικός βιβλίου και επιφυλλιδογράφος (1993-1999). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στα περισσότερα λογοτεχνικά και φιλολογικά περιοδικά των τελευταίων σαράντα χρόνων και έχουν μεταφραστεί αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, γερμανικά, ολλανδικά, ιταλικά, ρουμανικά και τουρκικά. Έχει συμμετάσχει σε επιστημονικά συνέδρια και συμπόσια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού & Γενικής Παιδείας (Ιδρυτής: Σχολή Μωραΐτη). Χρημάτισε αναπληρωματικό μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας και κατά το διάστημα 2000-2004 υπήρξε αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Έχει λάβει μέρος στην επιτροπή απονομής των κρατικών λογοτεχνικών βραβείων, καθώς και στην ανάλογη του περιοδικού Διαβάζω. Το 1990 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Δουβλίνο, ως μέλος της επιτροπής απονομής του ευρωπαϊκού αριστείου λογοτεχνίας. Το 1999 προσκλήθηκε από το Πρόγραμμα Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Princeton, όπου και παρέμεινε για τρεις μήνες ως visiting fellow. Έχει διδάξει θέματα βιβλιολογίας, βιβλιογραφίας και εκδόσεων σε σεμινάρια του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλονίκης, των Πανεπιστημίων Κρήτης, Θεσσαλονίκης και Πατρών. Στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Στοάς του Βιβλίου παρέδωσε μαθήματα για τον Καβάφη και τον Σεφέρη.
Το 2006 ανακηρύχτηκε επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 2010 του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Το 2015 βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου του.
Ξένες γλώσσες: αγγλικά, μετρίως γαλλικά και ιταλικά.
Εργογραφία
1963. Απόπλους, Ιδιωτική έκδοση (Ποιήματα).
1973.  Επιστροφές, Ίκαρος  (Ποιήματα).
1976.  Αλφαβητάρι, Εφτάστιχα γυμνάσματα, Ολκός  (Ποιήματα).
1979.  Εργογραφία Σεφέρη (1931-1979), Βιβλιογραφική δοκιμή, ΕΛΙΑ.
1980.  ''Γ.Κ. Κατσίμπαλης, Βιβλιογραφία και 12 κριτικά κείμενα'', ΕΛΙΑ.
1981.  Γράμματα στον Ερμόλαο, (Δυσκολίες γραμματικού), ΕΛΙΑ  (Ποιήματα).
1982.  Φωνές της σιωπής, [Αλφαβητάρι-Νέκυια-Γράμματα στον Ερμόλαο], «Γνώση»..
1986.  Γ.Σεφέρης, Η ποίηση στον κινηματογράφο, Διάττων.
1987.  Τα βήματα του χρόνου, Σημειώσεις Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Διάττων.
1988.  ''Κ.Π. Καβάφης, Σχέδια στο περιθώριο'', Διάττων.
1990.  Λογοτεχνικά περιοδικά της Αλεξάνδρειας (1904-1953), Διάττων.
1990.  Γ.Σεφέρης-Τίμος Μαλάνος, Αλληλογραφία (1935-1963), Ολκός.
1992.  Αλφαβητάρι, Τρίτη έκδοση, Διάττων  (Ποιήματα).
1992.  Γ.Σεφέρης, Δοκιμές, τρίτος τόμος, Παραλειπόμενα (1932-1971), Ίκαρος.
1993.  Βιβλιογραφία Οδυσσέα Ελύτη (1971-1992), Εταιρεία Συγγραφέων.
1993.  Νίκος Εγγονόπουλος, …και σ’ αγαπώ παράφορα, Γράμματα στη Λένα, Ίκαρος.
1993.  Κλειδούχος μοίρα, Διάττων  (Ποιήματα).
1996. Εισαγωγή στην ποίηση του Σεφέρη, Επιλογή κριτικών κειμένων, ΠΕΚ.
1998.  Νίκος Γκάτσος, Ένας αφοσιωμένος, Δοκίμιο, Μπιλιέτο  Παιανία.
1998. Βιβλιογραφία Αλέξανδρου Κοτζιά (1942-1997), συνεργασία Μαρίας Ρώτα, Εταιρεία Συγγραφέων – Κέδρος.
1998.  Παρωδίες καβαφικών ποιημάτων (1917-1997), Πατάκης.
1999.  Σκοτεινή πανσέληνος, Ποιήματα 1963-1993, Νεφέλη.
1999.  Συμπαθητική μελάνη, Θέματα, Συγγραφείς, Έργα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Ερμής.
1999.  Ανισόπεδες διαβάσεις, Βιβλιοκριτικές στα «Νέα» 1993-1996, Πατάκης.
2002.  ''Ο βίος και το έργο του Κ.Π. Καβάφη,'' συνεργασία Μαρίας Στασινοπούλου, Μεταίχμιο.
2003.  Κ.Π. Καβάφης, Ποιήματα, Ανθολογία, συνεργασία Μαρίας Στασινοπούλου, Μεταίχμιο.
2003.  Ελληνικά καβαφογενή ποιήματα (1909-2001), Ανθολογία, Πανεπιστήμιο Πατρών.
2003.  ''Βιβλιογραφία Κ.Π. Καβάφη, 1886-2000'', Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Θεσσαλονίκη.
2006.  Εις τα περίχωρα Αντιοχείας και Κερύνειας, Καβάφης-Σεφέρης, Ίκαρος.
2007.  Ιχνογραφία, Κριτικά σχόλια, Γαβριηλίδης.
2009.  Γ.Κ. Κατσίμπαλης & Γιώργος Σεφέρης, «Αγαπητέ μου Γιώργο», Αλληλογραφία (1924-1970), δύο τόμοι, Ίκαρος.
2011.  Ο ποιητής Λευτέρης Αλεξίου, Εκδόσεις Δοκιμάκη, Ηράκλειο Κρήτης.
2011.  Δύο αντιφωνήσεις, Κίχλη, (εκτός εμπορίου).
2013.  ''Ο βίος και το έργο του Κ.Π. Καβάφη'', συνεργασία Μαρίας Στασινοπούλου, Νέα έκδοση συμπληρωμένη, Μεταίχμιο.
2013.  Αναγραφή δημοσιευμάτων (1958-2012), Δημήτρη Δασκαλόπουλου, (εκτός εμπορίου).
2013.  ''Κ.Π. Καβάφης, Η ποίηση και η ποιητική του'', Κίχλη.
2014.  Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα, Νέα Έκδοση, Ίκαρος.
2015.  Με δίχτυ τον άνεμο, Κίχλη  (Ποιήματα).
2016.  Τα χρόνια μου και τα χαρτιά μου, Χρονικό, Πατάκης.
2016.  Βιβλιογραφία Γιώργου Σεφέρη (1922-2016), Ίδρυμα Κώστα & Ελένης Ουράνη.
2017.  Το δικαίωμα του αναγνώστη, Κείμενα για τον έντυπο λόγο, Γαβριηλίδης.
2018.  Ιστορίες του 20ου αιώνα, Επιφυλλίδες, Διαπολιτισμός, Πάτρα.
2020.  Χωρικά ύδατα (Μελέτες), Μελάνι.
Βιβλιογραφία
Αφιερώματα στον Δημήτρη Δασκαλόπουλο:
Εντευκτήριο Θεσσαλονίκης, τχ. 64 (Μάρτιος 2004)  και τχ. 96 (Ιαν.-Απρ. 2012).
Ακτή Λευκωσίας,  τχ. 100 (Φθινόπωρο 2014).
Νέα Ευθύνη, τχ. 38-39 ((Ιούλ.-Δεκ. 2017).
Κωστίου Κατερίνα. Πολιτική δυσπραγία και ποιητική δυστοκία: στα ίχνη της ποιητικής του Δημήτρη Δασκαλόπουλου, Κονδυλοφόρος, τχ. 10 (2011), σ. 185 - 210.
Μαρωνίτης, Δ. Ν. Συνεισφορά για τον Δημήτρη Δασκαλόπουλο, Νέα Ευθύνη, τχ. 16 (Μαρ. - Απρ. 2013), σ. 154 - 162.
Σελίδες για τον Δημήτρη Δασκαλόπουλου, Εντευκτήριο, τχ. 64 (Μάρ. 2004), σ. 63 - 89.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Χιουμασάχ Σουλτάνα (κόρη του Βαγιαζήτ Β΄)
Η Χιουμασάχ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:هيوماسة سلطان) (Τούρκικα: Hümaşah Sultan, 1466 - 1510) ήταν κόρη του σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1466 στην Αμάσεια, και ήταν κόρη του σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ και της συζύγου του Σουλτάν Χατούν. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην Αμάσεια.
Παντρεύτηκε τον Ανταλγιαλί Μπαλί Πασά, Σαντζάκμπεη της Αττάλειας, το 1482. Ο Μπαλί, κλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μετά τη γαμήλια τελετή, ώστε να προάχθη στο υπουργείο. Μετά το θάνατο του Μπαλί το 1494, η Χιουμάσαχ έμεινε χήρα. Το Τζαμί Μπαλί Πασά, του οποίου η κατασκευή έμεινε ημιτελές μετά το θάνατο του, ολοκληρώθηκε το 1504 με τις προσπάθειες της Χιουμάσαχ.
Το 1496 παντρεύτηκε τον Τσομπάν Μουσταφά Πασά, Μπεηλέρμπεη της Αιγύπτου. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Η Χιουμασάχ πέθανε το 1510 και τάφηκε Τζαμί Μπαλί Πασά στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κώστας Γαβριηλίδης
Ο Κώστας Γαβριηλίδης  (31 Δεκεμβρίου 1897 - 27 Σεπτεμβρίου 1952) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός, συνδικαλιστής και ηγετική μορφή του ελληνικού αγροτικού κινήματος. Διετέλεσε βουλευτής του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδος και δήμαρχος Κιλκίς. Στα χρόνια της Κατοχής εντάχθηκε στην Εθνική Αντίσταση, στο ΕΑΜ, και εκλέχθηκε γραμματέας Γεωργίας στην ΠΕΕΑ. Πέθανε εξόριστος στον Άη Στράτη το 1952.
Νεανικά χρόνια
Ο Κώστας Γαβριηλίδης γεννήθηκε στο Νότιο Καύκασο, και συγκεκριμένα στο χωριό Άνω Τσαπίκι (σήμερα Άνω Νταμλαπινάρ) του δήμου Σελήμ της επαρχίας Καρς (τότε η επαρχία Καρς ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία) και καταγόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια. Τις σπουδές του ανέλαβε ένας ευκατάστατος θείος του. Έκανε παιδαγωγικές σπουδές και απέκτησε δίπλωμα δασκάλου της ρωσικής γλώσσας.
Κατά την περίοδο της θητείας του στον τσαρικό στρατό, ξέσπασε η Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917.
Κάθοδος στην Ελλάδα
Το 1920 η οικογένειά του έφυγε από την επαναστατημένη Ρωσία και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, στο νομό Κιλκίς. Εν συνεχεία έγινε πρόεδρος του χωριού του, Κοκκινιά Κιλκίς, και έπειτα πρόεδρος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Κιλκίς.
Αργότερα ο Γαβριηλίδης εντάχθηκε στο Αγροτικό Κόμμα, που ιδρύθηκε το 1923. Στα πλαίσια αυτού, ο νεαρός Γαβριηλίδης αγωνίστηκε για την επίλυση των ακανθωδών ζητημάτων που απασχολούσαν τότε τους αγρότες.
Το 1932 εξελέγη βουλευτής στο νομό Θεσσαλονίκης και το 1934 εξελέγη δήμαρχος Κιλκίς με το Παλλαϊκό Μέτωπο. Έπειτα από την κήρυξη της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου συνελήφθη και εκτοπίστηκε στην Ανάφη. Κατάφερε να δραπετεύσει μαζί με άλλους εξορίστους, για να συλληφθεί ξανά το 1938 και να εγκλειστεί στο κάτεργο της Κέρκυρας, στην Ακτίνα Θ', όπου κρατούνταν οι πολιτικοί κρατούμενοι. Με την εισβολή των Ναζί εστάλη στο Στρατόπεδο Λάρισας. Ύστερα από τη συνθηκολόγηση των Ιταλών δραπέτευσε και ανέβηκε στο βουνό, όπου εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Την άνοιξη του 1944 έλαβε μέρος ως εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ, της Κυβέρνησης του Βουνού, και εκλέχθηκε γραμματέας (υπουργός) Γεωργίας.
Μετά τη Βάρκιζα
Μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας άρχισε ο διωγμός των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης. Ο Γαβριηλίδης συνελήφθη για μία ακόμη φορά και εξορίστηκε στην Ικαρία, τη Μακρόνησο και τελικά τον Άη Στράτη.
Κατά τις εκλογές που διεξήχθησαν το Σεπτέμβριο του 1951 ο Γαβριηλίδης εξελέγη βουλευτής της ΕΔΑ, μαζί με άλλους 6 αριστερούς εκτοπισμένους (Ηλιού, Ιμβριώτης, Πρωιμάκης, Σαράφης, Τσόχας, Χατζημιχάλης). Οι εκλεχθέντες οδηγήθηκαν στην Αθήνα από τον Άη Στράτη, αλλά με απόφαση του εκλογοδικείου ακυρώθηκε η εκλογή τους, με αποτέλεσμα να επιστρέψουν πίσω στην εξορία.
Το Σεπτέμβριο του 1952 στον Άη Στράτη ο Γαβριηλίδης υπέστη βαρύ εγκεφαλικό, αλλά το Υπουργείο Εσωτερικών αρνήθηκε τη μεταφορά του σε νοσοκομείο. Εκεί τον περιέθαλψε, με τα ανεπαρκή μέσα που διέθετε, ο εξόριστος γιατρός Αντώνης Φλούντζης και μετά από μερικές μέρες ο Κώστας Γαβριηλίδης πέθανε, στις 27 Σεπτεμβρίου 1952, την ημέρα της επετείου της ίδρυσης του ΕΑΜ.
Yeah! (τραγούδι, Usher)
Το "Yeah!" είναι ένα τραγούδι από τον Αμερικανό τραγουδιστή Usher, που κυκλοφόρησε στις 3 Φεβρουαρίου του 2004 ως το πρώτο σινγκλ από το επιτυχημένο του τέταρτο άλμπουμ Confessions. Το τραγούδι γράφτηκε από τους Lil Jon, Sean Garrett, Patrick J. Que Smith, Ludacris, Robert McDowell, και LRoc. Παράχθηκε από τον Lil Jon, ο οποίος συνδύασε την crunk και το R&B στο ρυθμό του τραγουδιού. Το τραγούδι διαθέτει φωνητικά από τον Lil Jon και τον Ludacris.
Το τραγούδι έκανε remix με τον Tego Calderón. Διαθέτει μια δύο-νότων μελωδία που συνεχίζει καθ' όλο το κομμάτι. Το τραγούδι έφτασε το νούμερο ένα σε 20 διαφορετικά chart σε 15 χώρες, και κέρδισε αρκετές πλατινένιες βεβαιώσεις, συμπεριλαμβανομένων από το RIAA και το RIANZ. Το σινγκλ έκανε την κορυφή στο Billboard Hot 100 των Η.Π.Α. για 12 εβδομάδες, την μακροβιότερη του 2004, και η τεράστια επιτυχία του προστέθηκε στην επιτυχία του Usher εκείνη τη χρονιά. Με πάνω από δύο εκατομμύριες παγκόσμιες πωλήσεις σε έναν χρόνο, είναι ένα από τα γρηγορότερα-πουλημένα hip-hop τραγούδια ποτέ. Το τραγούδι κατατάσσεται δεύτερο στο Billboard Hot 100 Songs της Δεκαετίας για το 2000–2009. Ο Usher παρουσίασε το "Yeah!" στην Επίδειξη Μόδας της Victoria's Secret το 2008 ως soundtrack του διαδρόμου. Το τραγούδι κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Συνεργασίας Rap/Sung στα 47α Βραβεία Grammy. Το τραγούδι επίσης χρησιμοποιήθηκε στην ταινία Hitch του 2005 και μέρος του τραγουδιού χρησιμοποιήθηκε στην ταινία The Hangover του 2009.
Ιστορικό και σύνθεση
Το 2003, ο Usher υπέβαλε το τέταρτο άλμπουμ του, το Confessions, στην δισκογραφική εταιρεία του Arista Records, νομίζοντας ότι ήταν ήδη ολοκληρωμένο. Ωστόσο, όταν ο Usher και ο τότε-πρόεδρος της εταιρίας Antonio "LA" Reid άκουσαν τα τραγούδια, ένιωσαν ότι το άλμπουμ χρειαζόταν ένα πρώτο σινγκλ. Αν και είχαν το "Burn", το πρώτο τραγούδι δημιουργήθηκε νωρίς στο φτιάξιμο του άλμπουμ, ως λίστα αναμονής, ο Usher έπρεπε να ηχογραφήσει λίγα ακόμη κομμάτια.
Ο Usher πήγε πίσω στο στούντιο και καταχώρησε τους συνεργάτες Ατλαντικούς ράπερ-παραγωγό Lil Jon, μαζί με τον ράπερ-ηθοποιό Ludacris, για να παράγουν τραγούδια για τον ίδιο. Ο Lil Jon θυμάται: "Χρειαζόταν ένα σινγκλ. Είχαν το "Burn", το "Burn" ήταν καυτό, αλλά χρειάζονταν εκείνο το πρώτο ισχυρό τέρας. Έτσι ήταν όταν ήρθα".
Αρκετούς μήνες πριν ο Lil Jon έρθει στην παραγωγή του Confessions, ανατέθηκε από την Jive Records για να παράγει δεκαπέντε ρυθμούς για τον ράπερ Mystikal. Ο πάπερ θα επέλεγε μόνο δύο κομμάτια, τα οποία θα έδιναν στον Lil Jon την ευκαιρία να πλασάρει τα αποφάγια στις άλλες δισκογραφικές εταιρίες. Χωρίς τη γνώση του Lil Jon, η Jive Records έδωσε ένα από τα κομμάτια που ο Mystikal μεταβίβασε στον hip hop καλλιτέχνη Petey Pablo, ο οποίος επίσης ηχογραφεί για την εταιρία. Ο Lil Jon πήγε στον Pablo, ο οποίος είχε ήδη ηχογραφήσει το τραγούδι, το οποίο αργότερα έγινε το "Freak-a-Leek". Ο Lil Jon προσπάθησε να το κανονίσει αυτό με την Jive φτιάχνοντας άλλον έναν ρυθμό για τον Pablo; ωστόσο, ο Pablo δεν εγκατέλειψε το κομμάτι, ενόψει του γεγονότος ότι ήταν ήδη ηχογραφημένο και είχαν παρθεί απαντήσεις από το South ράδιο. Ο Lil Jon σχολιάζει, "Με τόσα πολλά επενδυμένα, η Jive δεν θα εγκατέλειπε την περικοπή". Ο Lil Jon τροποποίησε το κομμάτι και ένα νέο σύνεργο χρησιμοποιήθηκε, από το οποίο το "Yeah!" βασίστηκε. Το τραγούδι συν-γράφτηκε από τους Sean Garrett, Patrick J. Que Smith, Ludacris, Robert McDowell, και James Elbert "LRoc" Phillips.
Σύμφωνα με τις παρτιτούρες που δημοσιεύτηκαν από την Windswept Holdings στο Musicnotes.com, το "Yeah!" είναι γραμμένο σε κοινό χρόνο τον τόνο του σολ ελάσσονα, και το φωνητικό του Usher κυμαίνεται από τη χαμηλή νότα του σι♭3 στην ψηλή νότα του σι♭4.
Κυκλοφορία
Αν και το "Yeah!" είχε δημιουργηθεί, η εταιρία δεν ήταν έτοιμη να αποφασίσει αν θα κυκλοφορούσε ως το πρώτο σινγκλ, θεωρώντας ότι είχαν το "Burn" στην ουρά. Ο φίλος του Usher, Kawan "KP" Prather σχολίασε: "Το "Burn" που είναι ένα σπουδαία τραγούδι είναι ένα πράγμα, αλλά είναι ένα από αυτά τα πράγματα όπου οι άνθρωποι είπαν, "Είναι δυνατό, αλλά μπορούμε να γράψουμε ιστορία με αυτό;" Στο τέλος της ημέρας, θέλεις ένα γεγονός". Ο Usher ήταν επίσης σκεπτικός αν το "Yeah!" ήταν η σωστή επιλογή.
Αφού ο Lil Jon διέρρευσε το "Yeah!" στους DJ των δρόμων όλων των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Usher προτίμησε το "Burn" ως το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ και ήδη σχεδίαζε για το βίντεο κλιπ του. Το τραγούδι δεν επρόκειτο να γίνει ένα κατάλληλο σινγκλ και ήταν μόνο ένα τρέιλερ για τους οπαδούς του Usher αφού περίμεναν για χρόνια. Ωστόσο, οι αντιδράσεις του "Yeah!" ήταν συντριπτικά ευνοικές, και το "Yeah!" κυκλοφόρησε ως το πρώτο σινγκλ αντί για το "Burn", το οποίο έγινε το δεύτερο σινγκλ από του άλμπουμ. Το σινγκλ κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 27Ιανουαρίου του 2004 ως CD single και 12" single. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, κυκλοφόρησε ως CD single, περιέχοντας το άλμπουμ και οργανική έκδοση του τραγουδιού, και δύο ανέκδοτα κομμάτια από το άλμπουμ, το "Red Light" και το "Sweet Lies".
Αποδοχή
Το "Yeah!" επαινέσθηκε από σύγχρονους κριτικούς για την πραγωγή του. Ο Jem Aswad από το περιοδικό Entertainment Weekly το αποκάλεσε "ακαταμάχητα crunked-out", προσθέτοντας, "επακολουθώντας κομμάτια γλιστρά ομαλά ανάμεσα στο club-φιλικό hip-hop soul και στις μπαλάντες". Η Laura Sinagra του περιοδικού Rolling Stone σχολίασε ότι το τραγούδι "δημιουργεί αισθησιακό πανικό συνδυάζοντας τις νευρικές επιθέσεις του Usher με το μεγαλείο του Jon, ξεφτισμένους ρυθμούς". Ο Jon Caramanica από το περιοδικό Blender σημείωσε ότι το "Yeah!" είναι το πρώτο τραγούδι για να αναμίξετε "γενικό R&B και απειλητικό Νότιο crunk". Ο Sal Cinquemani από την ιστοσελίδα Slant Magazine είπε ότι το τραγούδι έχει φέρει τον Usher σε ένα "εντελώς νέο επίπεδο της crunk". Ο Andy Kellman της Allmusic περιέγραψε το τραγούδι ως μία "η-crunk-συναντά-το-R&B ίδρυση" η οποία διαθέτει ένα "άμεσα εθιστικό οκτώ-νοτών ξελόγιασμα των πλήκτρων". Πρόσθεσε ότι επειδή είναι "απορροφητικό", η φωνή του Ludacris δεν μπορεί να παρατηρηθεί τόσο πολύ. Ο Matt Cibula από το ηλεκτρονικό περιοδικό Popmatters χαρακτήρισε το τραγούδι ως ένα "πλήρες-ανεπτυγμένο club über-crunk αίσχος" αλλά πρόσθεσε ότι αδυνατεί να γίνει ένα "club banger". Ο Steve Jones της εφημερίδας USA Today αναφέρθηκε στο "Yeah!" ως ένα a "club-γοργό" τραγούδι από μια ένωση της "έντονης μουσικής σκηνής της Ατλάντα", των "επίμονων ρυθμών" του Lil Jon και των "ζωηρών ομοιοκαταληξιών" του Ludacris.
Οι κριτές επαίνεσαν τον Usher για το τραγούδι. Ο Aswad το αποκάλεσε το "πιο θαρραλέο τραγούδι" που ο Usher είχε τραγουδίσει για την αποκάλυψη της "νεοαποκτηθείσας ωριμότητάς" του. Ο Caramanica είπε ότι είναι "πιθανώς η πιο τρομακτική ηχογράφηση – με την καλή έννοια – που είχε φτιάξει ποτέ" και ο Usher "έξυπνα συμμερίζεται την προσοχή". Ο Cibula δήλωσε ότι το "smoove-κώλων" τραγούδημα του Usher και η παρουσία του Ludacris συμβάλλει στην επιτυχία του σινγκλ.
Το "Yeah!" ήταν υποψήφιο στα Βραβεία Γκράμι του 2005 για Δίσκο της Χρονιάς, και κέρδισε το βραβείο της Καλύτερης Συνεργασίας Rap/Sung. Στα Μουσικά Βραβεία Soul Train του 2005, το "Yeah!" ήταν υποψήφιο για το καλύτερο R&B/Soul ή Rap Dance.
Τα δικαιώματα του τραγουδιού κυκλοφόρησαν στους δημιουργούς του Glee για το τελικό τραγούδι για το φινάλε του κύκλου δύο τους. Τραγουδήθηκε από την Χορωδία Κοριτσιών του Crawford County, μια διαγωνιζόμενη ομάδα στον Διαγωνισμό Χορωδιών Εθνικού Σόου.
Επίδοση chart
Το "Yeah!" έκανε ντεμπούτο στο Billboard Hot 100 των Η.Π.Α. στο νούμερο πενήντα-τρία στις 13 Ιανουαρίου του 2004, πριν από την πραγματική κυκλοφορία του. Επτά εβδομάδες αργότερα, έφτασε στα chart στο νούμερο ένα στις 2 Μαρτίου, μένοντας για δώδεκα συνεχόμενες εβδομάδες. Το "Yeah!" έγινε το τέταρτο νούμερο-ένα σινγκλ του Usher· το πρώτο του Lil Jon· και το δεύτερο του Ludacris. Το σινγκλ παρέμεινε στο Hot 100 για σαράντα-πέντε εβδομάδες. Το "Yeah!" έγινε το πιο-παιγμένο τραγούδι του 2004. Τα Συστήματα Δεδομένων Nielsen Broadcast τοποθέτησαν το τραγούδι στην κορυφή για την απόκτηση 496.805 συνολικών αναπαραγωγών, πάνω από το σινγκλ "The Reason" των Hoobastank με 489.976 σπιν. Το σινγκλ έγινε πλατινένιο από το Recording Industry Association of America στις 11 Ιουνίου του 2006 φτάνοντας ένα εκατομμύριο αποστολές. Το "Yeah!" έγινε το σινγκλ με τις καλύτερες επιδόσεις του 2004 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το σινγκλ κατατάσσεται στο νούμερο 11 στο Billboard Hot 100 All-Time Top Songs. Έως τον Μάρτιο του 2011, το τραγούδι είχε πουλήσει πάνω από 3.000.000 ψηφιακά αντίγραφα από την κυκλοφορία του.
Διεθνώς, το "Yeah!" έλαβε παρόμοιες αποκρίσεις, ολοκληρώνοντας πολλά chart. Το σινγκλ έφτασε το νούμερο 1 στα Australia Singles Top 50, Austria Singles Top 75, Canadian Singles Chart, Denmark Singles Top 40, Dutch Top 40, France Singles Top 100, Germany Singles Top 100, Ireland Singles Top 50, New Zealand Top 40, Norway Singles Top 20, Swiss Singles Top 100, και στο UK Singles Top 75. Γενικά, το σινγκλ χαρτογραφήθηκε σε διαφορετικά chart παγκοσμίως για έναν χρόνο, από τις αρχές του 2004 έως τις αρχές του 2005. Το σινγκλ έγινε πλατινένιο από την Australian Recording Industry Association για την πώληση 70.000 μονάδων. Στα 2004 Year Ender chart, το "Yeah!" έγινε το εικοστό-όγδοο καλύτερων-πωλήσεων σινγκλ στην Αυστραλία. Βεβαιώθηκε διπλά πλατινένιο από την Recording Industry Association of New Zealand.
Βίντει κλιπ
Ο Mr. X, παλαιότερα Little X, είχε στο παρελθόν σκηνοθετήσει τα βίντεο για τα σινγκλ του Usher "U Don't Have to Call" και "U Got It Bad". Ο Mr. X είπε ότι το τραγούδι του θύμιζε τις ακτίνες λέιζερ. Ένιωθε ότι ο ήχος ήταν μια ακτίνα λέιζερ για τον ίδιο, αναφέροντας τον ρυθμό ως "διακριτικό". Ο Usher και ο Mr. X συνδύασαν ιδέες για να δημιουργήσουν ένα χορευτικό βίντεο για το "Yeah!". Η αντιμετώπιση συνοδεύτηκε από το πως ο Usher ήθελε να απεικονίζεται στο βίντεο, ιδιαίτερα επιδεικνύοντας τις χορευτικές κινήσεις του.
Το βίντεο κλιπ σκηνοθετήθηκε σε μια κενή αίθουσα γκαλερί στο Λος Άντζελες πάνω από δύο ημέρες. Όταν το γύρισμα ξεκίνησε, ο Mr. X ανακάλεσε την "χαμηλή-τεχνολογία" του Michael Jackson και το "λέιζερ-που-αναβοσβήνει" του βίντεο "Rock With You" του 1979, και τα χρησιμοποίησε ως αναφορά. Σαράντα έξτρα επιφορτίστηκαν να χορέψουν με τον Usher, και δύο κυρίες να τον δελεάσουν σε διαφορετικές σκηνές. Πήγαν μέσω περιήγησης φωτογραφίας και κλήσης τηλεφώνου, επιλέγοντας την Destiny, μια φίλη του Mr. X, η οποία παραπλανεί τον Usher στο κλαμπ στην ντουλάπα της Marilyn Monroe για να συμπληρώσει τους στίχους. Η άλλη επίδοξη ξελογιάστρα του Usher απεικονίζεται από το μοντέλο Melyssa Ford. Ο Lil Jon ενέργησε ως βοηθός σκηνοθέτη κατά τη διάρκεια των συνεδριών. Ο Usher ανέλαβε την ευθύνη των ιδεών του στην ντουλάπα και την χορογραφία του, με πρόσθετες ρουτίνες, ειδικότερα το Rockaway και την βροντή, τα οποία ο Mr. X έμαθε από την Τζαμάικα. Το Rockaway επηρέασε τον Fat Joe και το βίντεο του "Lean Back" του Terror Squad.
Ο χορός του Usher μπροστά από τις πράσινες και μπλε ακτίνες λέιζερ εμφανίζονται έντονα σε όλο το βίντεο. Ο Lil Jon και ο Ludacris εμφανίζονται στο βίντεο επίσης. Ο προστατευόμενος του Ludacris, ο Chingy, επίσης εμφανίζεται προς το τέλος του βίντεο, κρατώντας ψηλά την αλυσίδα του η οποία δείχνει το όνομά του. Ο πρώην βοηθός του P. Diddy, ο Farnsworth Bentley, κάνει μια σύντομη εμφάνιση στο τέλος του βίντεο επίσης, όταν ήταν στο Λος Άντζελες και ο Mr. X τον παρακάλεσε να χορέψει στο βίντεο με το βιολί του. Το τέλος του βίντεο επίσης περιλαμβάνει ένα 19 δευτερολέπτων ραπάρισμα από τον Lil Jon, το οποίο δεν ακούγεται στην ράδιο επεξεργασία.
Το βίντεο κλιπ έκανε ντεμπούτο στο TRL του MTV στο νούμερο δέκα στις 19 Φεβρουαρίου του 2004. Το "Yeah!" ολοκλήρωσε την αντίστροφη μέτρηση, και αποσύρθηκε στις 3 Μαΐου στο νούμερο έξι μετά την εμφάνιση στην αντίστροφη μέτρηση για πενήντα μέρες. Το "Yeah!" έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα βίντεο κλιπ του Usher, μαζί με το "Confessions Part II", το οποίο επίσης παρέμεινε για πενήντα μέρες. Στα Μουσικά Βραβεία Soul Train του 2005, το βίντεο ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Michael Jackson για το καλύτερο R&B/Soul ή Rap Βίντεο Κλιπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Lil Jon Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon Κατηγορία:Τραγούδια του 2004 Κατηγορία:Singles του 2004 Κατηγορία:Singles της Arista Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στην Αυστρία
Πιάτσα Ουνιτά ντ' Ιτάλια
Η Πιάτσα Ουνιτά ντ' Ιτάλια (ιταλικά: Piazza Unità d'Italia, μτφ. «πλατεία Ενότητας της Ιταλίας») είναι η κεντρική πλατεία της Τεργέστης. Βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου του Σαν Τζούστο. Η πλατεία από τη μία πλευρά ανοίγεται προς τον κόλπο της Τεργέστης και περιβάλλεται από πολυάριθμα κτίρια τα οποία στην πλειοψηφία τους αποτελούν έδρες δημοσίων υπηρεσιών όπως το δημαρχείο και το κτίριο της περιφέρειας του Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια. Η πλατεία έχει συνολική έκταση 12.280 τ.μ. και είναι η μεγαλύτερη παραθαλάσσια πλατεία της Ευρώπης.
Ιστορία
Η αρχική της ονομασία ήταν «πλατεία του Αγίου Πέτρου» εξαιτίας της ύπαρξης μίας μικρής εκκλησίας ενώ στη συνέχεια ονομάστηκε Πιάτσα Γκράντε (ιταλ: Piazza Grande). Έλαβε το όνομα «Πιάτσα Ουνιτά» το 1918 όταν η πόλη προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ιταλίας ενώ πήρε το σημερινό της όνομα το 1955 όταν η πόλη ενσωματώθηκε στην Ιταλία, ύστερα από τη διάλυση της Ελεύθερης ζώνης της Τεργέστης. Το 1938, ο Μπενίτο Μουσολίνι από το κεντρικό μπαλκόνι του δημαρχείου της Τεργέστης ανακοίνωσε επίσημα σε όλη την Ιταλία, τους φυλετικούς νόμους του φασιστικού καθεστώτος.
Περιγραφή
thumb|1120px|Πανοραμική άποψη των κτιρίων της Πιάτσα Ουνιτά ντ' Ιτάλια. Τα κτίρια που περιβάλλουν την πλατεία (από τα δεξιά προς τα αριστερά και από την πλευρά της θάλασσας προς το εσωτερικό) είναι τα εξής:
Το δημαρχείο
thumb|right|270px|Τα γνήσια ομοιώματα του Μικέτσε και Γιακέτσε. Μετά την απόφαση για μερική επιχωμάτωση του βοηθητικού λιμένα της Τεργέστης (1858-1863) η πλατεία βρέθηκε στο επίκεντρο ενός συνολικού επανασχεδιασμού. Επικράτησε η ιδέα της δημιουργίας ενός ανοιχτού χώρου δίπλα στη θάλασσα, τον οποίο θα περιέβαλλαν τα ήδη υπάρχοντα κτίρια. Το σχέδιο είχε ως απαραίτητη προυπόθεση την κατεδάφιση των τειχών και των κτιρίων που έκλειναν την πλατεία από την πλευρά της θάλασσας ώστε το κτίριο του δημαρχείου που θα κατασκευαζόταν, να βρεθεί σε ευθεία γραμμή με τη θάλασσα. Το 1875, ο αρχιτέκτονας Τζουζέπε Μπρούνι κέρδισε το διαγωνισμό για το σχεδιασμό του νέου κτιρίου. Στο κτίριο του δημαρχείου προστέθηκε και ένας πύργος πάνω στον οποίο βρίσκεται ακόμη και σήμερα μία καμπάνα και δύο ανθρώπινα ομοιώματα που την χτυπούν και σηματοδοτούν την ώρα και ονομάζονται Μικέτσε και Γιακέτσε (από το σλοβένικο Mihec και Jakec). Τα δύο ομοιώματα που υπάρχουν σήμερα στον πύργο είναι πιστά αντίγραφα των γνησίων, τα οποία έχουν μεταφερθεί στον πύργο του Σαν Τζούστο για να προστατευθούν από τη φθορά.
Νίκος Παπαχρήστος
Ο Νίκος Παπαχρήστος (Βόλος, 27 Ιανουαρίου 1919 - Αθήνα, 13 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Πιάτσα Ουνιτά ντ' Ιτάλια
Kρήνη των Τεσσάρων Ηπείρων
thumb|left|200px|Η Kρήνη των Τεσσάρων Ηπείρων. Μεταξύ του 1751 και του 1754, στην τότε Πιάτσα Γκράντε, αποφασίστηκε να οικοδομήθει μια κρήνη που ήθελε να απεικονίσει την Τεργέστη ως μία πόλη ευνοημένη από την τύχη χάρη στην ίδρυση του ελεύθερου λιμένα από τον Κάρολο ΣΤ΄ και στις αναπτυξιακές πολιτικές της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας. Το έργο δημιουργήθηκε από τον γλύπτη Τζοβάνι Μπατίστα Ματσολένι. Η κρήνη αποτελείται από τέσσερα περιμετρικά αγάλματα που συμβολίζουν τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που ζούσαν στις τότε γνωστές ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αφρική και Αμερική). Το νερό ρέει από τέσσερις αλληγορικές μορφές που συμβολίζουν τους ποταμούς των τεσσάρων ηπείρων. Στην κορυφή της κρήνης υπάρχει ένα άλλο άγαλμα το οποίο απεικονίζει μία φτερωτή γυναικεία μορφή με ανοιχτές αγκάλες και συμβολίζει την Τεργέστη. Το 1938, εξαιτίας της επίσκεψης του Μπενίτο Μουσολίνι στην Τεργέστη, η κρήνη αφαιρέθηκε και επανατοποθετήθηκε το 1970.
Νίκος Παπαχρήστος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1919. Ήταν ο μικρότερος αδερφός του επίσης ηθοποιού Κώστα Παπαχρήστου (Βόλος 1916 - Αθήνα 1995). Το 1936, ξεκίνησε σπουδές τραγουδιού στο Μακεδονικό Ωδείο. Τελειώνοντας το Γυμνάσιο, κατέβηκε στην Αθήνα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στο Ναυτικό, αλλά οι εξελίξεις τον "πρόλαβαν". Ο πόλεμος κηρύχτηκε, ο Νίκος έμεινε στην Αθήνα και πήγε -ύστερα από συμβουλή φίλου- για ακρόαση στη Λυρική Σκηνή, όπου και η βαθιά του φωνή εντυπωσίασε τους πάντες και τον προσέλαβαν. Έμεινε στη Λυρική Σκηνή 35 χρόνια, έπαιξε και τραγούδησε σε 56 όπερες, κάνοντας σπουδαία καριέρα.
Πιάτσα Ουνιτά ντ' Ιτάλια
Ανδριάντας του Καρόλου ΣΤ΄
thumb|right|200px|Το άγαλμα του Καρόλου ΣΤ΄ των Αψβούργων. Ελάχιστα μέτρα στα δεξιά της κρήνης των Τεσσάρων Ηπείρων (ιταλ: fontana dei Quattro Continenti) βρίσκεται ο ανδριάντας του Καρόλου ΣΤ΄ των Αψβούργων. Το 1728, επ' ευκαιρία της επίσκεψης του αυτοκράτορα Καρόλου ΣΤ΄ στην Τεργέστη, αποφασίστηκε να ανεγερθεί το άγαλμα για να τιμήσουν τον αυτοκράτορα ο οποίος το 1719 έδωσε εντολή και ιδρύθηκε ο ελεύθερος λιμένας της Τεργέστης, γεγονός το οποίο έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της πόλης δίνοντας σημαντική ώθηση στο εμπόριο.
Το γλυπτό απεικονίζει όρθιο τον αυτοκράτορα και κοιτάζει προς το παλαιό κέντρο της πόλης (στην πλατεία Χρηματιστηρίου) και δείχνει τη θάλασσα. Δεδομένης της βιασύνης που υπήρξε λόγω της επικείμενης επίσκεψης του αυτοκράτορα, το άγαλμα αρχικά ήταν ξύλινο και επιχρυσωμένο και το 1756 αντικαταστάθηκε από το πέτρινο άγαλμα που υπάρχει έως σήμερα.
Νίκος Παπαχρήστος
Βιογραφία
Το 1970, ο Γιάννης Δαλιανίδης που τον είχε παρακολουθήσει, τον επέλεξε για ένα ρόλο στην κινηματογραφική ταινία Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο με τη Ζωή Λάσκαρη. Την επόμενη χρόνια, η καριέρα του εκτοξεύτηκε στο σινεμά και την τηλεόραση. Έπαιξε αρχικά στην Υπολοχαγό Νατάσα και αμέσως μετά ο Νίκος Φώσκολος τον προσέλαβε, το 1971, για το ρόλο του αντισυνταγματάρχη Τσόκρη στην τηλεοπτική σειρά της ΥΕΝΕΔ που έμελλε να σημειώσει εξαιρετική επιτυχία, τον Άγνωστο πόλεμο.
Πιάτσα Ουνιτά ντ' Ιτάλια
Παλάτσο Μοντέλο
Το κτίριο βρίσκεται ανάμεσα στο δημαρχείο και το παλάτσο Στράττι και κτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Τζουζέπε Μπρούνι μεταξύ του 1871 και του 1873, παίρνοντας τη θέση της εκκλησίας του Αγίου Πέτρου και του Σαν Ρόκκο.
Νίκος Παπαχρήστος
Βιογραφία
Πέθανε στις 13 Φεβρουαρίου 2005.
Πιάτσα Ουνιτά ντ' Ιτάλια
Παλάτσο Μοντέλο
Το κτίριο σχεδιάστηκε με βάση τις υποδείξεις που έκαναν στον αρχιτέκτονα οι άνθρωποι του δημαρχείου και πήρε την ονομασία «Μοντέλο» διότι το σκεπτικό ήταν να χρησιμοποιηθεί ως πρότυπο για την γενικότερη ανακατασκευή των κτιρίων που λάμβαναν χώρα στην τότε Πιάτσα Γκράντε. Αρχικά είχε χρησιμοποιηθεί ως ξενοδοχείο αλλά διέκοψε τη λειτουργία του το 1912.
Νίκος Παπαχρήστος
Θεατρικές Παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Πιάτσα Ουνιτά ντ' Ιτάλια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεργέστη Κατηγορία:Πλατείες στην Ιταλία
Νίκος Παπαχρήστος
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηθοποιοί-επέκταση Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες βαρύτονοι
Καμπύλη μάθησης
Καμπύλη μάθησης καλείται η γραφική αναπαράσταση του μέσου ρυθμού μάθησης για ένα εργαλείο ή μια διαδικασία. Η μάθηση των ανθρώπων ή των επιχειρήσεων και των οργανισμών γενικότερα, αποτελεί μια διερευνητική και σημαντικά μη-ντετερμινιστική διαδικασία ανακάλυψης, που τείνει να έχει διαφόρους ρυθμούς προόδου (βελτίωσης). Θεωρίες σχετικά με το σχήμα αυτών των καμπυλών που χρησιμοποιούν ντετερμινιστικούς κανόνες, σχετικά με την μάθηση και την εμπειρία, είναι μερικές φορές χρήσιμες, όπως θα εξηγηθεί και παρακάτω. Ο όρος "καμπύλη μάθησης", όπως χρησιμοποιείται σε αυτό το άρθρο, αναφέρεται περισσότερο στη μεταβλητή αρχική εμπειρική ή διερευνητική μάθηση και ανακάλυψη, η οποία γενικά στην αρχή τείνει να ακολουθεί αυξητική πορεία και στη συνέχεια να μειώνεται έως ένα όριο. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις ως καμπύλη μάθησης εννοείται η γραφική σχέση μεταξύ της ποσότητας της μετρήσιμης μάθησης και του χρόνου και/ή της προσπάθεια που χρειάζεται για μάθηση.
Ο όρος αρχικά εισήχθηκε στην εκπαιδευτική και στη συμπεριφοριστική ψυχολογία και απόκτησε ευρύτερο νόημα με την πάροδο του χρόνου, με όρους όπως "καμπύλη βελτίωσης", "καμπύλη βελτίωσης κόστους", "καμπύλη προόδου", "συνάρτηση προόδου", "καμπύλη εκκίνησης" και "καμπύλη αποδοτικότητας", να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Στα οικονομικά γίνεται αναφορά στο ρυθμό ανάπτυξης, καθώς η ανάπτυξη αναφέρεται στη διαδικασία μάθησης ενός ολόκληρου συστήματος με διάφορους ρυθμούς προόδου. Γενικά, η μάθηση αυξάνεται στο χρόνο, αλλά ακολουθώντας μια καμπύλη σχήματος “S” η οποία έχει διαφορετικό σχήμα το οποίο εξαρτάται από την κλίμακα χρόνου της παρατήρησης. Επίσης έχει πλέον συσχετιστεί με μια θεωρία της εξελικτικής βιολογίας τη θεωρία της διακοπτόμενης ισορροπίας και άλλους τύπους εξελικτικής αλλαγής σε περίπλοκα συστήματα που συνδέονται γενικά με την καινοτομία, την οργανωσιακή συμπεριφορά και τη διαχείριση ομαδικής μάθησης, μεταξύ των άλλων. Σε τέτοιες διαδικασίες που χαρακτηρίζονται από μια ταχεία εμφάνιση νέων χαρακτηριστικών, φαίνεται να λαμβάνει χώρα μια σύνθετη μάθηση μέσα στα ίδια τα συστήματα, που όταν είναι παρατηρήσιμη, φανερώνει καμπύλες μεταβαλλόμενου ρυθμού που επιταχύνουν ή επιβραδύνουν το ρυθμό ανάπτυξης τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάθηση Κατηγορία:Γνωσιακή επιστήμη Κατηγορία:Διεπιστημονικά Γνωστικά Πεδία Κατηγορία:Καμπύλες
Learning curve (disambiguation)
Νήσος Δαφνουσία
Η Δαφνουσία (τούρκικα: Kefken Adası, Κεφκέν Αντάσι) είναι μία νήσος στον Εύξεινο Πόντο, κοντά στις τουρκικές ακτές. Βρίσκεται εμπρός από τον όρμο Κεφκένι και του ακρωτηρίου Κιρπέν, δυτικά των εκβολών του ποταμού Σαγγάριου. Είναι προσβάσιμο με βάρκα από το Κεφκέν. Έχει έκταση 52 έικρ (0,21 τετραγωνικά χιλιόμετρα).
Υπήρχε οικισμός στο νησί τους Ελληνιστικούς, Ρωμαϊκούς και Βυζαντινούς χρόνους, ο οποίος δεν είχε ποτέ το καθεστώς πόλης. Σήμερα σώζονται τμήματα των οχυρώσεων και πηγάδια. Το νησί αναφέρεται στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο, ο οποίος αναφέρει ότι ονομάζεται Θυνιάς (Πτολ. Ε α, 15). Αναφέρεται επίσης στο έργο Ευξείνου Περίπλους .7 ως νήσος Απολλωνιάς, 190 στάδια (περίπου 35 χιλιόμετρα) δυτικώς των εκβολών του Σαγγαρίου. Αναφέρεται ότι στο νησί υπήρχε μια επισκοπή επί βυζαντινών χρόνων, η οποία υπαγόταν στη Νικομήδεια.
Παραπομπές
Δαφνουσια
Περιήλιο
thumb|Οι τροχιές, κόμβοι, και οι θέσεις των περιηλίων και [[αφήλιο|αφηλίων των έσω πλανητών του ηλιακού συστήματος. Το γαλανό χρώμα υποδηλώνει θέση βορείως και το ροζ νοτίως του εκλειπτικού πλάνου. Οι πράσινες βούλες δείχνουν το περιήλιο του κάθε πλανήτη, και οι κόκκινες το αφήλιο.]] Περιήλιο είναι το σημείο της τροχιάς ενός σώματος (π.χ. ενός πλανήτη) του Ηλιακού Συστήματος που βρίσκεται στη μικρότερη απόσταση από τον Ήλιο. Η Γη καθώς περιφέρεται στην ελλειπτική της τροχιά γύρω από τον Ήλιο βρίσκεται στο περιήλιο περίπου στις 4 Ιανουαρίου κάθε χρόνο, όταν απέχει από αυτόν 147.098.074 χλμ. Για τροχιές γύρω από άλλους αστέρες χρησιμοποιείται ο όρος περίαστρο. Στο περιήλιο, σύμφωνα με τον δεύτερο νόμο του Κέπλερ, η ταχύτητα περιφοράς του σώματος είναι μεγαλύτερη απ' ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της τροχιάς του. Το αντίθετο του περιηλίου είναι το αφήλιο.Ο Ερμής έχει το μικρότερο περίηλιο όλων των πλανητών ενώ ο Ποσειδώνας έχει το μεγαλύτερο περίηλιο.
Κατηγορία:Τροχιές
Αλεσσάντρο Σφόρτσα
Ο Αλεσάντρο Σφόρτσα (Alessandro Sforza, 21 Οκτωβρίου 1409 - 3 Απριλίου 1473) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και άρχοντας του Πέζαρο.
Ήταν ο δεύτερος γιος του Μούτσιο Αττέντολο Σφόρτσα.
Συνεργάστηκε με τον αδελφό του Φραγκίσκο στην στρατιωτική εκστρατεία με την οποία κατέλαβαν το Μιλάνο, την Αλεσσάντρια και το Πέζαρο. Στο Φιορντιμόντε το 1435 νίκησε φονεύοντας τον ταραχοποιό Νικολό Φορτεμπράτσιο.
Διηύθυνε τα στρατεύματα το 1445 στην Ασίζη που δεχόταν πολιορκία από τον στρατηγό του Πάπα Ευγένιου Δ΄ Νικολό Πιτσινίνο. Πιέστηκε και εγκατέλειψε την πόλη που παραδόθηκε σε λεηλασίες και σφαγές. Την ίδια χρονιά δέχθηκε και την ηγεσία της πόλης του Πέζαρο από τον Γκαλεάτσο Μαλατέστα.
Διαδοχή
Πέθανε από θερμική αποπληξία το 1473 με τον γιο του Κωστάντιο να τον διαδέχεται στην Πέζαρο. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Κωνσταντία του Βαράνο (1428 - 1447) το 1444 και πέθανε πάνω στην γέννα του διαδόχου του Κωνστάντιου. Φοβούμενος ότι η οικογένεια Μαλατέστα με παράξενα μαγικά ήθελε να καταλάβει την ηγεσία του Πέζαρο, ανάγκασε τη δεύτερη σύζυγό του, Σβέβα, να κλειστεί σε μοναστήρι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1444 τη λόγια Κοστάντσα ντα Βαράνο, κόρη του Πιέρ-Τζεντίλε κυρίου του Καμερίνο και είχε τέκνα:
Η Κοστάνσα απεβίωσε στη γέννα και έπειτα ο Αλεσάντρο έκανε δεύτερο γάμο, με τη Σβέβα ντα Μοντεφέλτρο, την οποία το 1457 την υποχρέωσε να γίνει μοναχή.
Από μη νόμιμη σχέση είχε φυσικό τέκνο:
Αλεσάντρο Σφόρτσα Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1984-1985
Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1984-1985. Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών για τη σαιζόν 1984-1985 διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι-οφ (ή μπαράζ), ένα σύστημα που εφαρμόστηκε για 2η συνεχόμενη και τελευταία στην ιστορία της Α' Εθνικής, σαιζόν (είχε εφαρμοστεί και τη σαιζόν 1983-1984). Τα πλέι-οφ διεξήχθησαν σε τρεις ομίλους, για τις θέσεις 1−4 για την ανάδειξη του πρωταθλητή, τις θέσεις 5−8 για την 5η και τελευταία θέση που οδηγούσε στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, και τις θέσεις 9−12 για την αποφυγή του υποβιβασμού. Σε κάθε όμιλο συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις αντίστοιχες θέσεις στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος.
Βαθμολογία
Βαθμολογικό σύστημα: 2 βαθμοί για νίκη, 1 βαθμός για ήττα (κανένας βαθμός σε περίπτωση μηδενισμού).
Πλέι οφ
Στα πλέι οφ οι ομαδες χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους, κι αγωνίστηκαν σε δύο γύρους. Κάθε γύρος διεξήχθη σε ένα κλειστό μέσα σε ένα τριήμερο. Δεν μεταφέρθηκαν αποτελέσματα ή βαθμολογία από την κανονική περιοδο. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, υπολογίστηκαν οι αγώνες μεταξύ των ομάδων σε κανονική διάρκεια και πλέι οφ. Ο πρώτος γύρος σε όλους τους ομίλους διεξήχθη από 8 έως 10 Μαρτίου 1985, και ο δεύτερος από 15 έως 17 Μαρτίου 1985
Θέσεις 1−4
{|
Θέσεις 5−8
{|
Θέσεις 9−12
{|
Πηγές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1984 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1985
Αδαλούλφος της Βουλώνης
Ο Αδαλούλφος της Βουλώνης ή Αδελόλφος (890 – 933) ευγενής από τον Οίκο της Φλάνδρας ήταν δεύτερος γιος του Βαλδουίνου Β΄ κόμη της Φλάνδρας και της Έλφθριθ των Ουέσσεξ, μικρότερης κόρης του Αλφρέδου της Αγγλίας. Ο πατέρας του, όταν απεβίωσε, κληροδότησε τα εδάφη του βόρεια της σημερινής Γαλλίας και δυτικά του Βελγίου στους γιους του. Ο μεγαλύτερος Αρνούλφος Α΄ έγινε κόμης της Φλάνδρας, ενώ ο μικρότερος Αδαλούλφος έγινε κόμης της Βουλώνης, Σαιν-Πολ & Τερουάν και επίτροπος στο αββαείο του Αγίου Μπερτίνου και στο Σαίντ–Ομέρ.
Αποστολή στο Ουέσσεξ
To 926, ο Αδαλούλφος στάλθηκε στον εξάδελφό του Έθελσταν της Αγγλίας από τον κόμη Ούγο τον Μέγα, κυβερνήτη της βόρειας Γαλλίας υπό την κηδεμονία του Ροδόλφου, που είχε εκλεγεί βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων (923). Ο Αδαλούλφος είχε αποστολή να ζητήσει μία από τις αδελφές τού Έθελσταν για γάμο με τον Ούγο· μεταξύ των πολυτελών δώρων που εστάλησαν στον Έθελσταν, μανιώδη συλλέκτη λειψάνων, λέγεται ότι ήταν το ξίφος του ιδρυτή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κωνσταντίνου Α΄ του Μεγάλου και η Αγία Λόγχη. Η αποστολή είχε επιτυχία και ο Ούγος νυμφεύτηκε μια από τις ετεροθαλείς αδελφές του Έθελσταν, την Ίδχίλδ.
Διαδοχή
Τον Αδαλούλφο διαδέχθηκε ο γιος του Αρνούλφος Β΄ της Βουλώνης, είχε άλλον έναν νόθο γιο τον Βαλδουίνο που έγινε κηδεμόνας του Αρνούλφου Β΄ της Φλάνδρας. Ο Αδαλούλφος πέθανε (933) και τάφηκε στο αβαείο του Σαιν Μπερτίν.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας Κατηγορία:Κόμητες της Βουλώνης
Κοστάντσο Α΄ Σφόρτσα
Ο Κωνστάντιος Α΄ των Σφόρτσα (Costanzo I Sforza, 5 Ιουλίου 1447 - 19 Ιουλίου 1483) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, κύριος του Πέζαρο και της Γκραντάρα, μέλος της μεγάλης Ιταλικής οικογένειας των Σφόρτσα.
Γιος του Αλεσσάντρο Σφόρτσα, άρχοντα του Πέζαρο, υπό τις διαταγές του οποίου πολέμησε στα νεανικά του χρόνια και τον διαδέχθηκε στην ηγεμονία του Πέζαρο. Έλαβε και την κυριότητα της Γκραντάρα από τον πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄ Βοργία.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Καμίλα ντα Μαρτσάνο, κόρη της Ελεονώρας-Ντιάνας των Τραστάμαρα (νόθης κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας & Νάπολης).
Στην πόλη του Πέζαρο τον διαδέχθηκε ο πρώτος νόθος γιος του Τζοβάννι Σφόρτσα.
Παραπομπές
Κωστάντιος Α΄ Σφόρτσα Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Φρεγάδιο
Το Φρεγάδιο ή Φρεγκατό, κοινώς «Φεργαδόνι» ήταν μικρή φρεγάτα που έφερε 32 συνολικά πυροβόλα (24 στα πυροβολεία και 8 στο κατάστρωμα). Τα σκάφη αυτά αν και δεν περιλαμβάνονταν στις 4 τάξεις φρεγατών του γαλλικού ναυτικού κανονισμού συνέχισαν να υφίστανται και μετά το 1850. Τέτοια σκάφη χρησιμοποιούσε αποκλειστικά ο στόλος της Βενετίας μέχρι τη διάλυσή της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας.
Τέτοια επίσης σκάφη έφεραν ο αλγερινός, ο τυνησιακός και ο αιγυπτιακός στόλος στη περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Σημειώνεται ότι παλαιότερα τα φρεγάδια ή φεργαδόνια ήταν ελαφρά άφρακτα (=χωρίς κατάστρωμα) κωπήλατα πλοία, που έφεραν λατίνι ιστίο (πανί) και που έμοιαζαν πολύ με τη Λιβυρνίδα.
Πηγές
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία της επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Βενετία
Αφήλιο
Αφήλιο είναι το σημείο της τροχιάς ενός σώματος (π.χ. ενός πλανήτη) του Ηλιακού Συστήματος που βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόσταση από τον Ήλιο. Η Γη καθώς περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο βρίσκεται στο αφήλιο περίπου στις 4 Ιουλίου κάθε χρόνο, όταν απέχει από αυτόν 152.097.701 χλμ. Για τροχιές γύρω από άλλους αστέρες χρησιμοποιείται ο όρος άπαστρο (apastron). Το αφήλιο είναι το αντίθετο του περιηλίου, στο οποίο η απόσταση από τον Ήλιο είναι η ελάχιστη. Στο αφήλιο η ταχύτητα περιφοράς του πλανήτη είναι μικρότερη απ' ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της τροχιάς του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τροχιές
Σαιντ Πωλ (Μινεσότα)
Το Σαιντ Πωλ (αγγλικά: Saint Paul, εν συντομία St. Paul, Άγιος Παύλος), είναι η πρωτεύουσα και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας Μινεσότα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Σαιντ Πωλ είχε 285.068 κατοίκους, γεγονός που το κατέτασσε ως την 67η μεγαλύτερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Σαιν Πωλ είναι έδρα της κομητείας Ράμσεϊ, της μικρότερης και πιο πυκνοκατοικημένης στη Μινεσότα. Η πόλη είναι κτισμένη στην ανατολική όχθη του Μισισιπή, κοντά στις εκβολές του ποταμού Μινεσότα, δίπλα στη Μινεάπολις. Η μητροπολιτική περιοχή Μινεάπολις-Σαιν Πωλ αριθμεί 3,3 εκατομμύρια κατοίκους και είναι η 16η μεγαλύτερη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ιστορία
Η πόλη δημιουργήθηκε κοντά σε παλαιότερους ινδιάνικους καταυλισμούς. Η πόλη αναπτύχθηκε εξαιτίας της εγγύτητάς της στο οχυρό Φορτ Σνέλλινγκ, το οποίο κατασκευάστηκε το 1819. Αρχικά η πόλη δημιουργήθηκε στη σημερινή περιοχή Λάμπερτς Λάντινγκ, όπου ο Πιερ «Πιγς Άι» Παράντ κατασκεύασε μια ταβέρνα, με αποτέλεσμα ο οικισμός να γίνει γνωστός ως «Πιγκς Άι» (μάτι γουρουνιού). Ο Λουσιέν Γκαλτιέρ, ο πρώτος ρωμαιοκαθολικός πάστορας που υπηρέτησε στη Μινεσότα μετονόμασε την πόλη σε Σαιντ Πωλ (Άγιος Παύλος). Η πόλη επιλέχθηκε για πρωτεύουσα της Μινεσότα το 1849.
Σύγχρονη πόλη
Αν και η Μινεάπολη είναι πιο γνωστή ως πόλη, το Σαιντ Πωλ είναι έδρα σημαντικό ιδρυμάτων και υπηρεσιών, καθώς και είναι έδρα της πολιτειακής κυβέρνησης. Η πόλη είναι γνωστή για το Xcel Energy Center, έδρα της ομάδας χόκεϊ επί πάγου Μινεσότα Γουάιλντ, και για το Μουσείο Επιστημών της Μινεσότα. Ως σημαντικό επιχειρηματικό κέντρο στα βόρεια Μεσοδυτικά είναι έδρα αρκετών επιχειρήσεων, όπως η εταιρεία Ecolab.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μινεσότα
Βούλα Ζουμπουλάκη
Η Βούλα Ζουμπουλάκη (Κάιρο, 24 Σεπτεμβρίου 1924 - Αθήνα, 7 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, σύζυγος του Δημήτρη Μυράτ (νυμφ. 1951).