cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επίδαυρος Λιμηρά
Ιστορική αναδρομή
Η πόλη όπως αναφέρει ο Παυσανίας ιδρύθηκε από κατοίκους της αργολικής Επιδαυρου που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή λόγω κάποιου οιωνού κατά την διάρκεια ταξιδιού τους προς την Κω. Η πόλη από τον 7ο έγινε μέρος του κράτους της Σπάρτης. Καταστράφηκε δύο φορές από τους Αθηναίους κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, τα έτη 424 και 414 π.Χ.
Κατά την διάρκεια της Ρωμαίκής περιόδου η πόλη ανήκε στο Κοινό των Ελευθερολακώνων και γνώρισε σημαντική ακμή. Παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε μετά τον 6ο αιώνα μ.Χ. όταν αναπτύχθηκε η γειτονική Μονεμβασία που αποτέλεσε το νέο ισχυρό κέντρο της περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Λακωνίας Κατηγορία:Κοινό Ελευθερολακώνων
Νίκος Ξυδάκης
Ο Νίκος Ξυδάκης (17 Μαρτίου 1952) είναι Έλληνας συνθέτης.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Το 1963 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του μόνιμα στην Ελλάδα. Έχει συνεργαστεί με πολλούς μεγάλους τραγουδιστές, ηθοποιούς και ποιητές, όπως η Ελευθερία Αρβανιτάκη, ο Δημήτρης Κοντογιάννης, ο Νίκος Παπάζογλου, ο Μανώλης Ρασούλης, ο Θοδωρής Γκόνης και ο Μιχάλης Γκανάς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ξυδάκης Νίκος Ξυδάκης Νίκος
Λόγος
Ο όρος λόγος μπορεί να αφορά τα εξής:
Γιλντίζ (Μπεσίκτας)
Μία από τις σημαντικότερες αριστοκρατικές συνοικίες της Κωνσταντινούπολης είναι το Γιλντίζ (= άστρο) που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Διπλοκιονίου, σημερινό Μπεσικτάς, νότια του Ορτάκιοϊ, επί της ευρωπαϊκής Τουρκίας.
Η συνοικία αυτή εκτείνεται από την παραλία του μέσου Βοσπόρου σε τριγωνικό σχήμα με κορυφή τη λοφοσειρά που συνεχίζει στη περιοχή Ορτάκιοϊ. Πρόκειται για μια δασόφυτη περιοχή που παλαιότερα μέχρι τον 16ο αιώνα αποτελούσε τόπο για κυνήγι κυρίως από τους Σουλτάνους που θαυμάζοντας την ομορφιά του τοπίου και την ωραία θέα που παρείχε επί της ασιατικής ακτής του Βοσπόρου έθεσαν αυτή υπό την προστασία τους μεταμορφώνοντάς την σε ένα τεράστιο άλσος. Ιδιαίτερο υπήρξε το ενδιαφέρον του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ όπου επέλεξε σε μία από τις κορυφές των λόφων αυτής και ανήγειρε το ομώνυμο ανάκτορο Γιλντίζ, ένα συγκρότημα κτιρίων, χωρίς ενιαίο αρχιτεκτονικό σχέδιο, που χωρίζεται σε τρεις ζώνες. Αργότερα άρχισε και η κατασκευή σ' αυτό μεγάλου στρατοπέδου, με χώρους παρατάξεων καθώς και ξύλινων επαύλεων για κατοικίες στρατιωτικών επιβαρύνοντας έτσι ιδιαίτερα το χώρο.
Μετά δε τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας η περιοχή αυτή άρχισε να επιβαρύνεται οικιστικά ακόμα περισσότερο. Το 1950 η κατασκευή του νέου περιφερειακού αυτοκινητοδρόμου χώρισε την περιοχή στα δύο, καταστρέφοντας κυριολεκτικά το βορειοδυτικό τμήμα του άλσους, ενώ το 1970 ξεκινώντας η κατασκευή της γέφυρας του Βοσπόρου στο Γιλντίζ επιλέχθηκε η κατασκευή του μεγάλου ευρωπαϊκού οδικού κόμβου σύνδεσης των λεωφόρων και άλλων δρόμων με αυτή επιφέροντας έτσι τεράστια συγκοινωνιακή κίνηση στη περιοχή με ότι επιβαρυντικό για το περιβάλλον μπορεί αυτό να σημαίνει.
Σήμερα στο Γιλντίζ υφίστανται εκτός του ομώνυμου ανακτόρου, το ομώνυμο άλσος, που αποτελεί τμήμα πλέον του αρχικού, το ομώνυμο τζαμί, καθώς και το ομώνυμο τεχνολογικό Πανεπιστήμιο. Η δε παραλία του Γιλντίζ αποτελεί μια ιδιαίτερα πολυσύχναστη περιοχή.
Πηγές
Κατηγορία:Μπεσίκτας
Κωνσταντίνος Ακρατόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Ακρατόπουλος ήταν Έλληνας αθλητής της αντισφαίρισης και τρίτος Ολυμπιονίκης το 1896.
Στους Α΄ Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896 συμμετείχε στα αγωνίσματα της αντισφαίρισης που έγιναν στις εγκαταστάσεις του Ο.Α. Αθηνών. Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον αδελφό του Αριστείδη ήταν τρίτοι με μία ήττα, επειδή δεν γινόταν μικρός τελικός την τρίτη μοιράστηκαν με τους Φλάκ (Αυστραλία) και Ρόμπιρσον (Βρετανία). Είχε πάρει μέρος χωρίς να διακριθεί και στο απλό των αντρών. Ήταν αθλητής του Πανελληνίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Αθλητές αντισφαίρισης του Πανελλήνιου Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Σαλί Μπερίσα
Σπουδές
Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο «Ενβέρ Χότζα» (σημερινό Πανεπιστήμιο των Τιράνων) και ειδικεύτηκε στην καρδιολογία. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι και αργότερα εκλέχθηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο «Ενβέρ Χότζα».
Πολιτική καριέρα
Το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε στις κοινοβουλευτικές εκλογές της 3ης Ιουλίου 2005, και μέχρι τις 13 Σεπτεμβρίου 2013 ο Μπερίσα διετέλεσε πρωθυπουργός της Αλβανίας. Ο συνασπισμός του Μπερίσα κέρδισε αρκετές έδρες στις εκλογές του Ιουνίου του 2009 ώστε να μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Ωστόσο, δεν κατάφερε να έχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο με διαφορά μιας έδρας. Ήταν οι πρώτες εκλογές από τότε που άρχισε να εφαρμόζεται ο πολυκομματισμός από το 1991 ώστε ένα κυβερνών κόμμα να αναγκάζεται να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού εξαιτίας της ανεπάρκειας εδρών από το ίδιο.
Στις Αλβανικές βουλευτικές εκλογές 2009, ο κεντροδεξιός συνασπισμός του Μπερίσα προηγήθηκε σε αριθμό εδρών (με πέντε περισσότερες έδρες από την αντιπολίτευση), αλλά συγκέντρωσε ελαφρώς μικρότερο ποσοστό από το συνασπισμό των Σοσιαλιστών υπό τον Έντι Ράμα (40,90% έναντι 39,97%). Το Σεπτέμβριο του 2009 το Δημοκρατικό Κόμμα και το Σοσιαλιστικό Κίνημα για την Ενσωμάτωση συμφώνησαν σε σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, με τον Μπερίσα να παραμένει πρωθυπουργός και τον Ιλίρ Μέτα να γίνεται υπουργός εξωτερικών. Ο Μπερίσα έλαβε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης στις 9 Σεπτεμβρίου.
Έπειτα από τη διεξαγωγή των Αλβανικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2013, κέρδισε το κόμμα του Έντι Ράμα και στις 26 Ιουνίου, τρεις ημέρες μετά τις εκλογές, ο Μπερίσα εκφώνησε γραπτή ομιλία προς τους οπαδούς του, ανακοινώνοντας την παραίτησή του από την πρωθυπουργία και από την ηγεσία του κόμματός του, έπειτα από 23 χρόνια.
Ηγέτης της αντιπολίτευσης (2022–σήμερα)
Μετά τις αποφάσεις του Λουλζίμ Μπασά για διαγραφή του Μπερίσα από το Δημοκρατικό Κόμμα και την κοινοβουλευτική του ομάδα. Πριν από αυτό, μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος που είχαν επίσης διαφωνία με τον Μπάσα σχετικά με τα εκλογικά αποτελέσματα μετά από δύο διαδοχικές ήττες στο κοινοβούλιο. Καλώντας τον Μπάσα να παραιτηθεί. Ωστόσο ο Μπάσα δεν ήταν διατεθειμένος να παραιτηθεί. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2021, ο Μπάσα είχε εκδιώξει τον Μπερίσα από το Δημοκρατικό κόμμα λόγω ζητημάτων που αφορούσαν τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Μπερίσα και τον Δημόσιο χαρακτηρισμό του. Στις 11 Δεκεμβρίου στο Arena Kombëtare, ο Μπερίσα και τα μέλη που ήταν κατά του Μπάσα κατά τη διάρκεια του εθνικού συμβουλίου ψήφισαν την απομάκρυνση του Μπάσα από τον αρχηγό του Δημοκρατικού κόμματος. Περισσότεροι από 4.446 ψήφισαν υπέρ της απομάκρυνσης του Λουλζίμ Μπάσα από τον αρχηγό του κόμματος του Δημοκρατικού Κόμματος. Στις 8 Ιανουαρίου 2022, ο Μπερίσα και μέλη του Δημοκρατικού κόμματος που ήταν κατά του Μπάσα οργάνωσαν διαδηλώσεις έξω από τα κεντρικά γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος. Το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να κληθούν οι Ειδικές δυνάμεις λόγω των βίαιων διαδηλώσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλβανίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Ραούλ Τζούλια
Για τον ρόλο του Τσίκο Μέντες στην τηλεταινία The Burning Season, ο Τζούλια έγινε ένας από τους ελάχιστους ηθοποιούς που τιμήθηκαν μετά τον θάνατό τους τόσο με Βραβείο Χρυσής Σφαίρας, όσο και με Βραβείο Έμμυ.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ραούλ Ραφαέλ Τζούλια γεννήθηκε στο Φλόραλ Παρκ, συνοικία του Σαν Χουάν, της πρωτεύουσας του Πουέρτο Ρίκο. Γονείς του ήταν οι Ολγα Αρσελάυ και Ραούλ Τζούλια, που μετά τον πρωτότοκο Ραούλ απέκτησαν άλλα 4 παιδιά. Η μητέρα ήταν μεσόφωνος κλασική τραγουδίστρια που τραγουδούσε σε εκκλησιαστική χορωδία πριν τον γάμο της. Ο πατέρας ήταν ηλεκτρολόγος μηχανικός. Κάποιοι συγγενείς ήταν επίσης μουσικοί, όπως μία θεία, η Μαρία Γκονσάλες, την οποία ο ηθοποιός ανέφερε ως την έμπνευση για τη δική του καλλιτεχνική σταδιοδρομία. Επιπλέον, ο πατέρας ήταν ο ιδρυτής του «La Cueva del Chicken Inn», ενός εστιατορίου στο Σαν Χουάν, ισχυριζόταν μάλιστα ότι ήταν ο πρώτος που έφερε την πίτσα στο Πουέρτο Ρίκο.
Από την πρώτη τάξη του δημοτικού ο Ρ.Ρ. Τζούλια φοίτησε στο Colegio Espíritu Santo, ένα ρωμαιοκαθολικό ιδιωτικό σχολείο, όπου οι περισσότεροι από το προσωπικό μιλούσαν μόνο αγγλικά. Εκεί, ήδη στην Α΄ Δημοτικού έλαβε μέρος στο πρώτο του θεατρικό έργο, παίζοντας τον διάβολο, μία ερμηνεία που στάθηκε αρκετή για να του εξασφαλίσει συμμετοχή σε όλες τις σχολικές παραστάσεις από τότε. Αφού παρακολούθησε και τον Έρολ Φλιν στον ρόλο του Ρομπέν των Δασών, αποκρυσταλλώθηκε μέσα του η απόφαση να ακολουθήσει σταδιοδρομία ηθοποιού. Από τη Β΄ τάξη ενδιαφέρθηκε για τα έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Τελείωσε το λύκειο στο Colegio San Ignacio de Loyola, όπου πλέον οργάνωνε ο ίδιος παραστάσεις του Ιουλίου Καίσαρα, του Άμλετ, του Βασιλιά Ληρ και της Τρικυμίας. Θέλοντας να ευχαριστήσει και τους γονείς του, συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο, για ένα έτος στο ρωμαιοκαθολικό Πανεπιστήμιο Φόρνταμ της Νέας Υόρκης και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Πουέρτο Ρίκο, σπουδάζοντας φιλολογία. Σε όλη αυτή την περίοδο, ο Τζούλια συνέχισε να παίζει σε τοπικές παραστάσεις, ακόμα και σε νυκτερινά κέντρα. Τελικά συνειδητοποίησε ότι δεν τον ενδιέφερε μία σταδιοδρομία νομικού, όπως προτιμούσαν οι γονείς του, επιλέγοντας να βιοπορισθεί από την ηθοποιία, παρότι είχε και ο ίδιος αμφιβολίες αν θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες του από αυτή.
Σταδιοδρομία
thumb|right|250px|Ο Τζούλια στον ρόλο του Δράκουλα το 1977 Μετά από συμμετοχές σε κλασικά έργα στο Σαν Χουάν, ο Τζούλια έπιασε δουλειά στο ξενοδοχείο El Convento. Τότε ο Αμερικανός `Ορσον Μπην, που βρισκόταν σε διακοπές στο Πουέρτο Ρίκο, του έδωσε πληροφορίες για επαφές στη Νέα Υόρκη, λέγοντάς του ότι θα ήθελε να τον φέρει στη μεγαλούπολη. Οι γονείς του αιφνιδιάσθηκαν από την πρόταση αυτή, αλλά τελικώς συμφώνησαν να στηρίξουν την απόφασή του. Η αναχώρησή του αναβλήθηκε εξαιτίας του θανάτου του μικρότερου αδελφού του, Ραφαέλ, σε τροχαίο δυστύχημα, και οι γονείς του βρήκαν την ευκαιρία να τον αρραβωνιάσουν με τη Μάγδα Βασάλο Μολινέλι.
Το 1964 ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη και, αφού νοίκιασε ένα διαμέρισμα στο Μανχάταν, χρειάσθηκε να κάνει διάφορες μικροδουλειές για να καλύψει τα έξοδά του. Για να βελτιώσει την ηθοποιία του, πήρε μαθήματα από τον Wynn Handman, που τού τον είχε συστήσει ο Μπην. Ο πρώτος του ρόλος ήταν αυτός του Αστόλφο στο «Η ζωή είναι ένα όνειρο» του Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα και ακολούθησαν συμμετοχές στο μιούζικαλ Bye Bye Birdie, που του εξασφάλισε μία οικονομική αυτοδυναμια, και στο «κινούμενο θέατρο» της Φοίβης Μπραντ, που παρουσίαζε έργα σε φτωχογειτονιές της Νέας Υόρκης. Το 1965 έγινε ο γάμος του με τη Βασάλο Μολινέλι.
Το 1967 ο ιδρυτής του Σαιξπηρικού Φεστιβάλ Νέας Υόρκης (NYSF), Τζόζεφ Παπ, παρακολούθησε μία παράσταση στην οποία ο Τζούλια διάβαζε πατριωτική πορτορικανική ποίηση και του προσέφερε τον ρόλο του Δημητρίου στον Τίτο Ανδρόνικο.
Τον Σεπτέμβριο 1968 ο Τζούλια εμφανίσθηκε για πρώτη φορά σε θέατρο του Μπρόντγουεϊ, στον ρόλο του Τσαν στο The Cuban Thing. Το 1970 πήρε τον ρόλο του Πάκο Μοντόγια στο The Castro Complex, δεχόμενος θετικές κριτικές. Καθώς γινόταν πιο γνωστός στο Μπρόντγουεϊ, ήρθαν ρόλοι σε δύο τηλεοπτικές σειρές, τη σαπουνόπερα Love of Life και την παιδική σειρά Σουσάμι άνοιξε. Ο ρόλος του στη σαπουνόπερα δεν του άρεσε και εμφανίσθηκε σε αυτή μόνο για λίγο καιρό. Ο ρόλος του στο Σουσάμι, αυτός του Πορτορικανού Ραφαέλ, του πήγαινε καλύτερα. Το 1971 και το 1972 έπαιξε για πρώτη φορά σε κινηματογραφικές ταινίες, τις The Organization και Πανικός στο Νηντλ Παρκ. Ενώ έπαιζε στο Σουσάμι, ο Τζόζεφ Παπ του προσέφερε τον ρόλο του Πρωτέα στην προσαρμογή σε μιούζικαλ του σαιξπηρικού Οι Δύο Άρχοντες από τη Βερόνα. Για την ερμηνεία του σε αυτό το έργο, ο Τζούλια κέρδισε την πρώτη υποψηφιότητά του για Βραβείο Τόνυ και κέρδισε το Drama Desk Award ερμηνείας του 1972. Το 1973 έπαιξε τον Εδμόνδο στον Βασιλιά Ληρ. Το 1974 του δόθηκε για πρώτη φορά ο πρωταγωνιστικός ρόλος σε ένα έργο, στο μιούζικαλ Where's Charley?. Ο Τζούλια τιμήθηκε και για αυτό τον ρόλο με μία ακόμα υποψηφιότητα για «Τόνυ». Το 1976 έπαιξε τον ρόλο του Μακίθ (Μακ ο Μαχαιροβγάλτης) στην `Οπερα της πεντάρας, ερμηνεύοντας τα λόγια του με έντονη βρετανική προφορά και αποσπώντας την τρίτη υποψηφιότητά του για Βραβείο Τόνυ. Τον ρόλο αυτό διαδέχθηκε μια αλλαγή κλίματος, με τον Τζούλια να υποδύεται τον Ιταλό ραλίστα Φράνκο Μπερτολίνι στο έργο The Gumball Rally.
Το 1978 ο Τζούλια αποδέχθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο θεατρικό έργο Δράκουλας, παίρνοντας καλές κριτικές. Ταυτόχρονα με τον Δράκουλα, έπαιζε και τον Πετρούτσιο στο Ημέρωμα της στρίγγλας. Εκεί, η σχέση του με τη συμπρωταγωνίστρια Μέριλ Στριπ ήταν αρχικά τεταμένη, προτού εξελιχθεί σε μία φιλία. Στη συνέχεια, ο Τζούλια δέχθηκε ένα ρόλο στην κινηματογραφική εκδοχή της Τρικυμίας, περνώντας αρκετούς μήνες στην Ιταλία και εξερευνώντας τον πολιτισμό της.
Στον κινηματογράφο
Η Τρικυμία του σκηνοθέτη Πωλ Μαζέρσκι σημείωσε τη στροφή του Τζούλια προς τον κινηματογράφο, που επιβεβαιώθηκε με τον ρόλο του Ρέυ στο κινηματογραφικό μιούζικαλ Μια μέρα, ένας έρωτας του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Θεωρώντας ότι το σενάριο της ταινίας Το φιλί της Γυναίκας-αράχνης ήταν μοναδικό, συμφώνησε να αρχίσει το γύρισμα πριν συμφωνηθεί η αμοιβή του και ταξίδεψε στη Νότιο Αμερική, όπου μίλησε με επαναστάτες και πρώην φυλακισμένους για να εξοικειωθεί με τις εμπειρίες και τις ιδέες τους. Εκτός από εμπορική επιτυχία, η ταινία του απέφερε μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Το επόμενο έτος εμφανίσθηκε στην πρώτη πορτορικάνικη ταινία του (La Gran Fiesta), με ένα μονόλογο προς το τέλος της. Για τον ρόλο του κομμωτή στην ταινία Το Επόμενο Πρωινό του Σίντνεϊ Λουμέτ με τους Τζέιν Φόντα και Τζεφ Μπρίτζες, ο Τζούλια πήρε μαθήματα κομμωτικής και εργάσθηκε σε κομμωτήριο για λίγο καιρό.
Το 1991, όταν απεβίωσε ο Παπ, ο Τζούλια είπε ότι ο σκηνοθέτης αυτός ήταν υπεύθυνος για το ότι έβρισκε ρόλους πέρα από τους «στερεότυπους ισπανόφωνους» ή αυτούς του «Λατίνου εραστή». Το 1992 επέστρεψε στο θέατρο για τον `Ανθρωπο από τη Μάντσα, μία προσαρμογή του Δον Κιχώτη, όπου ο Τζούλια έπαιζε τον Δον Κιχώτη 8 φορές την εβδομάδα.
Ασθένεια και θάνατος
Στις αρχές του 1994, ενώ γύριζε την τηλεταινία The Burning Season στο Μεξικό, ο Τζούλια έπαθε τροφική δηλητηρίαση από σούσι. Επειδή είχε χειρουργηθεί λίγους μήνες νωρίτερα για κάτι που, κατά τα θρυλούμενα, ήταν καρκίνος του στομάχου, ο Τζούλια μεταφέρθηκε αεροπορικώς στο Λος `Αντζελες για θεραπεία. Συνήλθε και επέστρεψε στο Μεξικό για να συνεχίσει, αλλά είχε χάσει αρκετά κιλά και ήταν σωματικά εξασθενημένος Παρά την κατάστασή του, κατόρθωσε να ολοκληρώσει την ταινία και ανυπομονούσε να παίξει τον M. Bison στην ταινία Street Fighter, βασισμένη στο ομώνυμο βιντεοπαιχνίδι. Τα παιδιά του ήταν λάτρεις του παιχνιδιού και τον βοήθησαν στην προετοιμασία του για τον ρόλο. Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στην Αυστραλία.
Στις 16 Οκτωβρίου 1994, αφού είχε παρακολουθήσει με τη σύζυγό του μία παράσταση στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης και είχε προγραμματίσει να συναντηθεί το ίδιο βράδι με τον Πορτορικανό σκηνοθέτη Μάρκος Ζουρινάγκα, ο Τζούλια αισθάνθηκε έντονο πόνο στο στομάχι μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο North Shore University Hospital στο Λονγκ Άιλαντ. Ο ίδιος δεν ανησύχησε ιδιαίτερα, μελετώντας το σενάριο για τον ρόλο που σκεπτόταν να ερμηνεύσει στην ταινία Ντεσπεράντο από το κρεβάτι του νοσοκομείου, αλλά η κατάστασή του χειροτέρευσε. Αργότερα την ίδια νύκτα υπέστη ένα απροσδόκητο εγκεφαλικό επεισόδιο. Στις 20 Οκτωβρίου έπεσε σε κώμα και 4 ημέρες αργότερα απεβίωσε εξαιτίας επιπλοκών από το εγκεφαλικό επεισόδιο.
Σύμφωνα με την επθυμία του, η σορός του μεταφέρθηκε αμέσως στο Πουέρτο Ρίκο, όπου έγινε όχι μόνο η ταφή, αλλά και η κηδεία του, στο Institute of Puerto Rican Culture στο Σαν Χουάν, στις 27 Οκτωβρίου 1994. Τη νεκρώσιμη ακολουθία και τη νεκρική πομπή παρακολούθησαν χιλιάδες Πορτορικανοί, με την Borinqueña να άδεται στο ενδιάμεσο. Στο κοιμητήριο Μπουσέντα, ο γερουσιαστής και πρόεδρος του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο Ρούμπεν Μπέριος μίλησε στον τελευταίο αποχαιρετισμό. Καθώς το φέρετρο τοποθετείτο στον τάφο, ένα φορτίο από γαρίφαλα έπεσαν από ένα υπεριπτάμενο ελικόπτερο, ενώ το πλήθος κραύγαζε «¡Viva Puerto Rico Libre!». Ο Τζούλια ήταν σε όλη του τη ζωή υποστηρικτής του κινήματος ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο.
Για την ερμηνεία του δολοφονηθέντος Βραζιλιάνου οικολόγου-ακτιβιστή Τσίκο Μέντες στην ταινία The Burning Season, ο Τζούλια τιμήθηκε μεταθανατίως με 4 βραβεία: Χρυσής Σφαίρας, Screen Actors Guild Award, Cable Ace Award και Βραβείο Έμμυ. Ηθοποιοί όπως η Έλεν Χαντ και ο Τζίμυ Σμιτς τον έχουν αναφέρει ως πηγή εμπνεύσεως. Το 1996 ο Τζούλια εισάχθηκε στο Theatre Hall of Fame του Μπρόντγουεϊ.
Κοινωνική προσφορά και προσωπική ζωή
Ο Ραούλ Τζούλια συνέχισε το φιλανθρωπικό έργο στο οποίο επιδίδονταν και οι γονείς του, συνεργαζόμενος σε κοινωνικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Για το έργο αυτό, διορίσθηκε στο New York Council for the Humanities. Ανησυχώντας για την αυξανόμενη βία των εφήβων, χρηματοδότησε τη συγγραφή σεναρίων από μαθητές γυμνασίου. Για να προωθήσει Λατινοαμερικανούς ηθοποιούς, ο Τζούλια υποστήριξε ενεργά τον Hispanic Organization of Latin Actors (HOLA), ενώ υπήρξε συνιδρυτής του Visiones Luminosas, μιας ακόμα πρωτοβουλίας για την προαγωγή των σεναριογράφων. Συνέχισε να εργάζεται στο NYSF, παίζοντας χωρίς να πληρώνεται. Παρόμοια, συνεργαζόταν με ανεξάρτητους κινηματογραφιστές στο Πουέρτο Ρίκο παίζοντας στις παραγωγές τους δωρεάν ή με πολύ χαμηλές αμοιβές. Η συνεχής στήριξη της λατινοαμερικανικής κοινότητας του απέφερε ένα μεταθανάτιο «Βραβείο Ισπανόφωνης Κληρονομιάς» (Hispanic Heritage Award).
Μετά τον γάμο του με τη Μάγδα Βασάλο Μολινέλι, από την οποία πήρε διαζύγιο το 1969, ο Ραούλ Τζούλια νυμφεύθηκε το 1976 την Αμερικανοεβραία Μέρελ Πόλογουεϊ (Merel Poloway), με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά: τον Ραούλ Ζίγκμουντ, που γεννήθηκε το 1983, και τον Μπέντζαμιν Ραφαέλ Τζούλια, που γεννήθηκε το 1987.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτορικανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Χρυσή Μπάλα του 1957
1957 Η Χρυσή Μπάλα του 1957, δόθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης, όπως κρίθηκε από επιτροπή αθλητικών δημοσιογράφων από χώρες μέλη της UEFA. Μετά την ψηφοφορία νικητής ήταν ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο στις 17 Δεκεμβρίου 1957.
Κατάταξη
Σημείωση: Παρόλο που ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο γεννήθηκε στην Αργεντινή, απέκτησε την ισπανική υπηκοότητα το 1956 και θα έπαιζε στην ισπανική εθνική ομάδα.
Μπέρναρντ Μπολζάνο
Ο Μπέρναρντ Μπολζάνο (Bernard Bolzano, 5 Οκτωβρίου 1781 - 18 Δεκεμβρίου 1848), το πλήρες όνομά του ήταν Bernhard Placidus Johann Gonzal Nepomuk Bolzano, ήταν μαθηματικός, λογικολόγος, φιλόσοφος και θεολόγος που γεννήθηκε και πέθανε στην Πράγα. Γιος μιας γερμανόφωνης γυναίκας και ενός μετανάστη από την Ιταλία που ζούσε στη Βοημία, που ήταν τότε μέρος της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, ο Μπολζάνο έγραψε όλα τα έργα του στα γερμανικά. Η επιρροή των φιλοσοφικών του έργων είναι σημαντική, όπως και οι ανακαλύψεις του στα μαθηματικά. Έδωσε το όνομά του σε δύο θεωρήματα.
Βιογραφία
Οι γονείς του Μπολζάνο ήταν θρήσκοι καθολικοί. Ο πατέρας του, Μπέρναρντ Πομπήιος Μπολζάνο, γεννήθηκε στη βόρεια Ιταλία και εγκαταστάθηκε στην Πράγα, όπου παντρεύτηκε τη Μαρία Σεσίλια Μάουρερ, κόρη ενός γερμανόφωνου εμπόρου της Πράγας. Μόνο δύο από τα δώδεκα παιδιά τους επέζησαν μέχρι την ενηλικίωσή τους.
Στη φιλοσοφία του, ο Μπολζάνο ασκεί κριτική στον ιδεαλισμό του Χέγκελ και του Καντ, υποστηρίζοντας ότι οι αριθμοί, οι ιδέες και οι αλήθειες υπάρχουν ανεξάρτητα από τους ανθρώπους που τις σκέφτονται. Έτσι, η νοητική πράξη διακρίνεται από το νόημα της πράξης.
Ο Μπολζάνο θεωρείται συχνά ως ένας από τους θεμελιωτές της σύγχρονης λογικής. Στη Θεωρία της Επιστήμης του 1837, προσπάθησε να παράσχει λογικά θεμέλια για όλες τις επιστήμες, οι οποίες οικοδομούνται από αφηρημένες έννοιες, αφηρημένα αντικείμενα, ιδιότητες, κατασκευές, αποδείξεις, συνδέσμους κ.ά. Οι περισσότερες από αυτές τις προσπάθειες σχετίζονται με την προηγούμενη εργασία του σχετικά με την αντικειμενική σχέση μεταξύ των λογικών συνεπειών (τα πράγματα όπως συμβαίνουν) και της καθαρά υποκειμενικής μας αντίληψης αυτών των συνεπειών (ο τρόπος που βλέπουμε τα γεγονότα). Εδώ έρχεται κοντά στη φιλοσοφία των μαθηματικών, όπως στα Beiträge του 1810. Για τον Μπολζάνο, δεν έχουμε καμία βεβαιότητα για τις αλήθειες, ή τις υποτιθέμενες αλήθειες, της φύσης ή των μαθηματικών, και είναι ακριβώς ο ρόλος των επιστημών, τόσο των καθαρών όσο και των εφαρμοσμένων, να βρουν μια αιτιολόγηση για τις θεμελιώδεις αλήθειες (ή νόμους) που τις περισσότερες φορές έρχονται σε αντίθεση με τη διαίσθησή μας.
Θεωρία της επιστήμης
Στο έργο του Διδασκαλία της επιστήμης (Wissenschaftlehre) του 1837, ο Μπολζάνο προσπάθησε να παράσχει λογικές βάσεις για όλες τις επιστήμες, βασιζόμενος σε αφηρημένες έννοιες όπως αφηρημένα αντικείμενα, ιδιότητες, ιδέες και προτάσεις καθεαυτές, ουσίες, υποκειμενικές ιδέες, κρίσεις κ.ά. Το έργο αυτό αποτέλεσε επέκταση των προηγούμενων σκέψεών του για τη φιλοσοφία των μαθηματικών, όπως για παράδειγμα στα Beiträge του 1810, στα οποία τόνισε τη διάκριση μεταξύ, αφενός, της αντικειμενικής σχέσης μεταξύ των μαθηματικών φαινομένων και, αφετέρου, της αντικειμενικής σχέσης μεταξύ των μαθηματικών φαινομένων. Το έργο αυτό αποτέλεσε επέκταση των προηγούμενων σκέψεών του για τη φιλοσοφία των μαθηματικών, για παράδειγμα στα Beiträge του 1810, στα οποία τόνισε τη διάκριση μεταξύ, αφενός, της αντικειμενικής σχέσης μεταξύ των λογικών συνεπειών και, αφετέρου, της υποκειμενικής μας αναγνώρισης αυτών των σχέσεων. Για τον Μπολζάνο, δεν αρκούσε να έχουμε απλώς την επιβεβαίωση φυσικών ή μαθηματικών αληθειών, αλλά ήταν ο κατάλληλος ρόλος των επιστημών (καθαρών και εφαρμοσμένων) να αναζητούν την αιτιολόγηση με όρους θεμελιωδών αληθειών που μπορεί να είναι ή να μην είναι αυτονόητες για εμάς.
Μεταφυσική
Στην Wissenschaftslehre(Διδασκαλία της επιστήμης) ο Μπολζάνο ασχολείται κυρίως με τρεις τομείς της γνώσης:
Ο Μπολζάνο αφιερώνει ένα μεγάλο μέρος της Wissenschaftslehre στην εξήγηση αυτών των τριών πεδίων και των σχέσεών τους.
Δύο διαφορές παίζουν εξέχοντα ρόλο στο σύστημά του. Πρώτον, η διαφορά ανάμεσα στα μέρη και στα σύνολα. Για παράδειγμα, οι λέξεις είναι μέρη των προτάσεων, οι υποκειμενικές ιδέες είναι μέρη των κρίσεων και οι αντικειμενικές ιδέες είναι μέρη των προτάσεων καθαυτών. Δεύτερον, όλα τα αντικείμενα διακρίνονται σε αυτά που υπάρχουν, δηλαδή που συνδέονται αιτιωδώς και βρίσκονται στο χώρο ή/και στο χρόνο, και σε αυτά που δεν υπάρχουν.
Ο αρχικός ισχυρισμός του Μπολζάνο είναι ότι το πεδίο της λογικής κατοικείται από αντικείμενα του τελευταίου είδους.
Ιδέες και αντικείμενα
Εκτός από τις ιδέες χωρίς αντικείμενο, υπάρχουν ιδέες που έχουν μόνο ένα αντικείμενο. Για παράδειγμα, η ιδέα του πρώτου ανθρώπου στο φεγγάρι αντιπροσωπεύει ένα μόνο αντικείμενο. Ο Μπολζάνο αποκαλεί αυτές τις ιδέες "μοναδικές ιδέες". Προφανώς, υπάρχουν επίσης ιδέες που έχουν πολλά αντικείμενα, για παράδειγμα "οι πολίτες του Άμστερνταμ", καθώς και άπειρος αριθμός αντικειμένων, για παράδειγμα η ιδέα ενός πρώτου αριθμού (βλέπε De la méthode mathématique §4 ).
Λογική
Οι προβληματισμοί του Μπολζάνο αφορούσαν αυτό που σήμερα ονομάζεται λογισμός των κατηγορημάτων, ο οποίος αναπτύχθηκε αργότερα, εν μέρει ως αποτέλεσμα της συμβολής του. Οι όροι που χρησιμοποίησε δεν συμπίπτουν απαραίτητα με τη μεταγενέστερη χρήση.
Σύμφωνα με τον Μπολζάνο, όλες οι προτάσεις αποτελούνται από τρία στοιχεία (απλά ή σύνθετα): ένα υποκείμενο, ένα κατηγόρημα και μια συμπύλη.
Αντί της παραδοσιακής κόπκουλας "είναι", ο Μπολζάνο προτιμά το "έχει, κατέχει". Ο λόγος είναι ότι το "έχει", σε αντίθεση με το " είναι", μπορεί να συνδέσει έναν συγκεκριμένο όρο όπως "Σωκράτης" με έναν αφηρημένο όρο όπως "φαλακρός". Σύμφωνα με τον Μπολζάνο, το "ο Σωκράτης έχει μια φαλάκρα" είναι προτιμότερο από το "ο Σωκράτης είναι φαλακρός". Το "φαλακρός" αποτελείται από μόνο του από τα στοιχεία "κάτι", "ποιος", "έχει" και "φαλακρότητα". Ο Μπολζάνο περιορίζει επίσης τις υπαρξιακές προτάσεις κατ' αυτήν τη μορφή: "Ο Σωκράτης υπάρχει" γίνεται τότε απλώς "Ο Σωκράτης έχει ύπαρξη".
Στη λογική θεωρία του Μπολζάνο, η έννοια της μεταβολής παίζει σημαντικό ρόλο: αρκετές λογικές σχέσεις ορίζονται με βάση τη μεταβολή της τιμής αλήθειας που υφίστανται οι προτάσεις όταν τα μη λογικά τους μέρη αντικαθίστανται από άλλα.
Οι λογικά αναλυτικές προτάσεις, για παράδειγμα, είναι εκείνες στις οποίες όλα τα μη λογικά μέρη μπορούν να αντικατασταθούν χωρίς καμία αλλαγή στην τιμή αλήθειας. Δύο προτάσεις είναι συμβατές (verträglich) σύμφωνα με ένα από τα συστατικά τους μέρη x αν υπάρχει τουλάχιστον ένας όρος που μπορεί να εισαχθεί και να κάνει και τις δύο αληθείς. Μια πρόταση Q μπορεί να συναχθεί (ableitbar) από μια πρόταση P, σε συμφωνία με κάποια από τα μη λογικά μέρη τους, αν οποιαδήποτε αντικατάσταση αυτών των μερών που κάνει την P αληθή κάνει και την Q αληθή. Αν μια πρόταση είναι συναγώγιμη από μια άλλη σε συμφωνία με όλα τα μη λογικά μέρη της, ονομάζεται "λογικά συναγώγιμη". Παράλληλα με τη σχέση συναγωγιμότητας, ο Μπολζάνο θεωρεί ότι υπάρχει και μια αυστηρότερη σχέση "συνεπαγωγιμότητας" (Abfolge). Πρόκειται για μια ασύμμετρη σχέση που προκύπτει μεταξύ αληθινών προτάσεων όταν η μία από τις προτάσεις όχι μόνο μπορεί να συναχθεί από την άλλη, αλλά και να εξηγηθεί από αυτήν.
Αλήθεια
Ο Μπολζάνο διακρίνει πέντε σημασίες των λέξεων " αληθινός " και " αλήθεια " στην κοινή χρήση. Τις κατατάσσει από τις πιο κατάλληλες προς τις λιγότερο κατάλληλες:
Το πρώτο μέλημα του Μπολζάνο είναι το αντικειμενικό συγκεκριμένο νόημα: αντικειμενικές συγκεκριμένες αλήθειες ή αλήθειες καθεαυτές. Όλες οι αλήθειες καθ' εαυτές είναι ένα είδος πρότασης καθ' εαυτές. Δεν υπάρχουν, δηλαδή δεν βρίσκονται χωροχρονικά με τον ίδιο τρόπο όπως οι προτάσεις που σκέφτονται και λέγονται. Ωστόσο, ορισμένες προτάσεις έχουν την ιδιότητα να είναι μια αλήθεια καθ' εαυτές. Το να είναι μια σκεπτόμενη πρόταση δεν αποτελεί μέρος της έννοιας της αλήθειας καθ' εαυτήν, παρά το γεγονός ότι, με την παντογνωσία του Θεού, όλες οι αλήθειες καθ' εαυτές είναι επίσης σκεπτόμενες αλήθειες. Οι έννοιες της "αλήθειας καθ' εαυτήν" και της "αλήθειας της σκέψης" είναι εναλλάξιμες με την έννοια ότι εφαρμόζονται στα ίδια αντικείμενα, αλλά δεν είναι ταυτόσημες.
Ο Μπολζάνο προτείνει ως σωστό ορισμό της αφηρημένης αντικειμενικής αλήθειας τον εξής: μια πρόταση είναι αληθής αν εκφράζει κάτι που ισχύει για το συγκεκριμένο αντικείμενο. Ο σωστός ορισμός της συγκεκριμένης αντικειμενικής αλήθειας πρέπει τότε να είναι: μια αλήθεια είναι μια πρόταση που εκφράζει κάτι που ισχύει για το αντικείμενό της. Αυτός ο ορισμός ισχύει για τις αλήθειες καθεαυτές και όχι για τις νοητές ή γνωστές αλήθειες, αφού καμία από τις έννοιες αυτού του ορισμού δεν είναι υποδεέστερη της έννοιας του νοητού ή γνωστού.
Υστεροφηµία
Η επιρροή της φιλοσοφικής του σκέψης θα μπορούσε να παραμείνει αδύναμη, αλλά το έργο του ανακαλύφθηκε τελικά εκ νέου από τον Έντμουντ Χούσερλ και τον Καζιμιέρζ Τβαρντόφσκι, και οι δύο φοιτητές του Φραντς Μπρεντάνο. Μέσω αυτών, ο Μπολζάνο άσκησε σημαντική επιρροή στη φαινομενολογία και την αναλυτική φιλοσοφία. Το μεταθανάτιο έργο του Τα παράδοξα του απείρου θαυμάστηκε από πολλούς επιφανείς λογικούς που ακολούθησαν μετά από αυτόν, όπως ο Σαρλ Σάντερς Πιρς, ο Γκέοργκ Κάντορ και ο Ρίτσαρντ Ντέντεκιντ. Μεγάλο μέρος του μαθηματικού έργου του Μπολζάνο παρέμεινε άγνωστο μέχρι που ο Ότο Στολτς ανακάλυψε εκ νέου τα χαμένα έγγραφά του και τα επανέκδωσε το 1881.
Δημοσιεύσεις
Most of Bolzano's work remained in manuscript form, so it had a very small circulation and little influence on the development of the subject.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Τσέχοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Πλέι-Οφ NBA 2019
Τα Πλέι-Οφ του NBA διεξάγονται κάθε χρόνο μετά την κανονική περίοδο για να καθοριστεί ο πρωταθλητής της σεζόν στο κορυφαίο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών των ΗΠΑ. Ξεκίνησαν στις 13 Απριλίου 2019 και ολοκληρώθηκαν στις 13 Ιουνίου 2019.
Τρόπος διεξαγωγής
Στα Πλέι Οφ προκρίθηκαν οι 8 πρώτες ομάδες από κάθε περιφέρεια του NBA (δυτική και ανατολική). Σε κάθε περιφέρεια, οι 8 ομάδες παίζουν μεταξύ τους σειρές αγώνων μέχρι εν τέλει να μείνει 1 ομάδα από κάθε περιφέρεια και αυτές οι 2 ομάδες θα αναμετρηθούν στου Τελικούς του NBA και ο νικητής θα κατακτήσει το πρωτάθλημα. Σε όλες τις σειρές αγώνων νικήτρια είναι η ομάδα που φτάνει τις 4 νίκες. Πλεονέκτημα έδρας έχει η ομάδα που είχε καλύτερο ρεκόρ στην κανονική διάρκεια. Οι πρώτοι 2 αγώνες διεξάγονται στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα, οι 2 επόμενοι είναι στην έδρα της άλλης ομάδας και μετά αν χρειαστούν και άλλα ματς πάει ως εξής: 5ο ματς στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα, 6ο ματς στην έδρα της άλλης ομάδας και 7ο ματς στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα. Στους τελικούς του NBA έχει πλεονέκτημα έδρας η ομάδα με το καλύτερο ρεκορ στην κανονική διάρκεια. Σε περίπτωση ισοβαθμίας τότε μετράει το ρεκόρ μεταξύ των 2 ομάδων των τελικών.
Ανατολική Περιφέρεια
Όλες οι ώρες είναι σε τοπική ώρα, δηλαδή στη ζώνη ώρας που βρίσκεται η γηπεδούχος ομάδα. Δίπλα στην ώρα αναγράφεται και η ζώνη ώρας. Με αστερίσκο είναι οι αγώνες που μπορεί να μην χρειαστεί να γίνουν.
Δυτική Περιφέρεια
Όλες οι ώρες είναι σε τοπική ώρα, δηλαδή στη ζώνη ώρας που βρίσκεται η γηπεδούχος ομάδα. Δίπλα στην ώρα αναγράφεται και η ζώνη ώρας. Με αστερίσκο είναι οι αγώνες που μπορεί να μην χρειαστεί να γίνουν.
Δείτε επίσης
NBA 2018-19
2019
Σλοσμπέργκ (Καϊζερσμπέργκ)
Το Σλοσμπέργκ (γαλλικά: Schlossberg) είναι κάστρο ευρισκόμενο στο Καϊζερσμπέργκ, εντός του νομού του Άνω Ρήνου, στη Γαλλία.
Τοποθεσία
Το συγκεκριμένο κτίριο ευρίσκεται στο Καϊζερσμπέργκ.
Ιστορία
Τα ερείπια του κάστρου κατηγοριοποιήθηκαν ως ιστορικό μνημείο στις 1 Οκτωβρίου 1841.
Ποσείδι Χαλκιδικής
Το Ποσείδι είναι παράλιος οικισμός του δήμου Κασσάνδρας. Βρίσκεται δυτικά της χερσονήσου της Κασσάνδρας σε μία προεξοχή αυτής στον Θερμαϊκό κόλπο, όπου υπάρχει το ομώνυμο ακρωτήρι, στην περιοχή του οικισμού της Καλάνδρας της οποίας αποτελεί επίνειο. Αναφέρεται από τον αρχαιότητα ως οικισμός της αρχαίας Χαλκιδικής ενώ σήμερα είναι περισσότερο γνωστός ως παραθεριστικός οικισμός, στο οποίο υπάρχουν εξοχικές κατοικίες, ξενοδοχεία και χώροι κατασκήνωσης.
Γεωγραφία
Το ακρωτήρι του Ποσειδίου ή της Κασσάνδρας, βρίσκεται στην απόληξη της δυτικής προεξοχής της χερσονήσου της Κασσάνδρας. Η χαμηλότερη περιοχή έχει μορφή σφήνας με μια κυρτότητα στο άκρο και έχει έκταση ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου. Αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση συγκέντρωσης υλικών που οφείλεται στην απόθεση άμμου, ενώ κατά περιοχές έχουμε χοντρόκοκκους και λεπτότερους κόκκους άμμου που μεταφέρονται ανάλογα με την φορά του ανέμου και των κυμάτων.
Ιστορία
Στο ακρωτηρί βρισκόταν αρχαίο ναό προς τιμήν του Ποσειδώνα, το οποίο μαρτυρά την ακμή των αρχαίων οικισμών κατά την περίοδο της δευτέρου ελληνικού αποικισμού τον 8ο αιώνα π.Χ. στη χερσόνησο της Παλλήνης, όπως αναφέρεται η χερσόνησος της Κασσάνδρας στην αρχαιότητα. Ο ίδιος ο ναός, επεκτείνεται και με άλλες αίθουσες κατά την διάρκεια της αρχαϊκής και κλασικής εποχής. Στην ευρύτερη περιοχή του Ποσειδίου, βρίσκονταν μία από τις σημαντικότερες αρχαίες πόλεις της χερσονήσου, η Μένδη, η οποία ιδρύθηκε από Ευβοιώτες αποίκους και άκμασε κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. αποτελώντας σημαντικό σύμμαχο της αρχαίας Αθήνας κατά την διάρκεια της Αθηναϊκής συμμαχίας. Όταν όμως στο Πελοποννησιακό Πόλεμο συμμάχησε με την αρχαία Σπάρτη, καταστάθηκε από τους Αθηναίους, ενώ μετά την κατάκτησή της από τον Φίλιππο τον Β', η πόλη φαίνεται να παρακμάζει.
Η θέση της πόλης ταυτίζεται από τις περιγραφές των αρχαίων συγγραφέων, όπως του Θουκυδίδη (ως Ποσειδώνιον) και του Λίβιου (ως Ποσείδιον), την επιβίωση του τοπωνυμίου "Ποσείδι" στο γειτονικό ακρωτήρι και από αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή της τοπικής κοινότητας Καλάνδρας από τον Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ τον 19ο αιώνα. Συστηματική αρχαιολογική έρευνα διενεργήθηκε την περίοδο από το 1986 έως 1994, από την ΙΣΤ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων υπό την εποπτεία της Ιουλίας Βοκοτοπούλου. Ο κύριος αρχαιολογικός χώρος καλύπτει έκταση 1.200 επί 600 μέτρων που εντοπίζεται στις θέσεις "Πλάτωμα" ή "Ξέφωτο", όπου εντοπίζεται τμήμα οχύρωσης και εκταταμμένα κτίσματα με οικίες και δρόμους που χρονολογούνται από τον 9ο ως και τον 4ο αιώνα π.Χ, καθώς στις παρυφές του πευκόφυτου λόφου με την ονομασία "Βίγλα", όπου εντοπίζεται ακρόπολη με οχυρωματική περίβολο και λάκκους-αποθέτες αποθήκευσης τροφίμων. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στη θέση "Πλάτωμα", απεκάλυψαν κινητά ευρήματα που χρονολογούνται από τον 9ο ως και τον 4ο αιώνα π.Χ. Στα κύρια χαρακτηριστικά των κατοικιών, αναφέρουμε την πιθανή χρήση αυτών και για εμπορικές δραστηριότητες, ενώ κύριο χαρακτηριστικό στην οικοδόμηση των κατοικιών που χρονολογούνται στην αρχαϊκή περίοδο, είναι η ύπαρχη δρόμων που το πλάτος τους φτάνει το 1,5 μέτρο. Το νεκροταφείο της αρχαίας πόλης, εντοπίζεται και στη παράλια θέση του ξενοδοχείου "Μένδη", όπου ερευνήθηκαν συνολικά 241 ταφές όπου παρατηρούνται μεταξύ των κτερισμάτων, εγχυτρισμοί βρεφών και μικρών παιδιών σε πίθους και αμφορείς, που χρονολογούνται από τα τέλη του 8ου-αρχές 7ου ως τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ.. Αποικία της αρχαίας πόλης, χαρακτηρίζεται η αρχαία Νεάπολις, που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της χερσονήσου της Κασσάνδρας, κοντά στον σύγχρονο οικισμό Πολύφυτο, η οποία φέρεται να πήρε το όνομά της σε αντιδιαστολή με την παλιά πόλη "Μένδη".
Ο φάρος του Κασσάνδρας βρίσκεται στο ακρωτήρι και κατασκευάστηκε το 1864 κατά την οθωμανική περίοδο από την Γαλλική Εταιρία Φάρων. Έχει ύψος 14.5 μέτρα, αποτελώντας τον 8ο ψηλότερο στην Ελλάδα, φωτοβολία 25 ναυτικά μίλια και εστιακό ύψος 23 μέτρα. Εντάχθηκε στο ελληνικό δίκτυο φάρων μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων.
Το 1920, αναφέρεται η ίδρυση του οικισμού Φάρος Καλάνδρας και η ένταξη του στην κοινότητα Καλάνδρας του νομού Θεσσαλονίκης. Ο οικισμός καταργήθηκε τελικώς το 1928. Έπειτα το 1971, αναγνωρίζεται για πρώτη φορά οικισμός με την ονομασία Ποσείδι μαζί με άλλους οικισμούς της περιοχής στην κοινότητα Καλάνδρας του νομού Χαλκιδικής. Το 1981, καταργείται ο οικισμός Άπλωμα και ενσωματώνεται στον οικισμό Ποσείδι. Το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας, ο οικισμός Ποσείδι αποσπάται από την κοινότητα Καλάνδρας, η οποία καταργείται, και εντάσσεται ως οικισμός του τοπικού διαμερίσματος Καλάνδρας στον δήμο Κασσάνδρας. Με το σχέδιο Καλλικράτης το 2010, δεν επέρχεται κάποια μεταβολή.
Πρόσβαση και υποδομές
Το Ποσείδι βρίσκεται σε απόσταση 104 χιλιομέτων από το κέντρο της Θεσσαλονίκης, 46 χιλιόμετρα από τα Νέα Μουδανιά, 19 χιλιόμετρα από τη Καλλιθέα. Τακτικά δρομολόγια με λεωφορείο εκτελεί το ΚΤΕΛ Χαλκιδικής με τρία δρομολόγια την ημέρα μετ' επιστροφής. Στον οικισμό και στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν ξενοδοχειακές μονάδες μικρής και μεγάλης δυναμικότητας, οργανωμένες παραλίες, χώροι εστίασης και αναψυχής. Υπάρχουν επίσης δυο κατασκηνώσεις (κάπινγκ), μία ιδιωτική (πρώην ΕΟΤ) και μία που διαχειρίζεται το Αριστοτελείο Πανεπιστημίο Θεσσαλονίκης.
Παραλίες
Το Ποσείδι έχει τρεις παραλίες, εκ των οποίων οι δυο είναι οργανωμένες. Η πιο μεγάλη σε μήκος και πλάτος, αλλά και η πιο γνωστή στο ευρύ κοινό είναι η παραλία των "Αιγαιοπελαγίτικων", η οποία εκτείνεται στα δεξιά του ακρωτηρίου από τις κατασκηνώσεις του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου εώς τον οικισμό "Αιγαιοπελαγίτικα" από τον οποίο πήρε και το όνομα της. Είναι αμμώδης με χαρακτηριστικά γαλάζια νερά. Η δεύτερη είναι η παραλία μπροστά από τον παραθεριστικό οικισμό του Ποσειδίου και είναι οργανωμένη από τα beach bars και τα παραθαλάσσια ξενοδοχεία. Εκτείνεται στα δεξιά έως το ακρωτήρι του Ποσειδίου. Η τρίτη παραλία που είναι και λιγότερο γνωστή, είναι η παραλία "Μύτη", μπροστά από τον φάρο του ακρωτηρίου. Πρόκειται για ένα φυσικό φαινόμενο εναπόθεσης άμμου στο ακρωτήρι και είναι μοναδικής ομορφιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Κασσάνδρας
Πλωτό νοσοκομείο
Το Πλωτό Νοσοκομείο (Π/Ν) είναι συνήθως επίτακτο επιβατηγό πλοίο που καλύπτει ανάγκες Υγειονομικού προκεχωρημένων στρατιωτικών μονάδων. Ιδιαίτερα για το ελληνικό πολεμικό ναυτικό πάντοτε ήταν επίτακτα πλοία. Βεβαίως μεγάλοι πολεμικοί στόλοι διατηρούν τον τύπο αυτό (ΗΠΑ, Αγγλία κά) και κατασκευάζουν εξαρχής πλοία, πλωτά νοσοκομεία, ή μετασκευάζουν υπάρχοντα. Τα πλοία αυτά φέρουν χρώμα λευκό με ευδιάκριτους, μεγάλους ερυθρούς σταυρούς τόσο στα πλευρά όσο και στο κατάστρωμα ώστε να είναι άμεσα αντιληπτά από ξηρά, θάλασσα και αέρα και δεν φέρουν πολεμικό εξοπλισμό. Τα πλοία αυτά καλύπτονται (διέπονται) και υποστηρίζονται από Διεθνείς συμβάσεις πολέμου, όπως η Συνθήκη της Γενεύης χαρακτηριζόμενα ως "απυρόβλητα", καθιστάμενα σεβαστά και από τους εμπολέμους. Η επίθεση εναντίον ενός πλωτού νοσοκομείου θεωρείται έγκλημα πολέμου.
Το τελευταίο Πλωτό Νοσοκομείο, επίτακτο πλοίο, που εντάχθηκε για πολύ λίγες μέρες στον ελληνικό στόλο ήταν το Ε/Γ ΑΔΩΝΙΣ της γραμμής Πειραιά - Χίος - Πειραιά, που μετασκευάστηκε και εξοπλίστηκε εντός 7 ωρών και 45 λεπτών στο λιμάνι του Πειραιά από κινητά συνεργεία του Τζάνειου Νοσοκομείου, του Θεραπευτηρίου Ευαγγελισμός και του Ερυθρού Σταυρού κατά την εισβολή των Τούρκων στη Κύπρο τον Αύγουστο του 1974.
Τραγωδίες σε Π/Ν
Τα κατά καιρούς πλωτά νοσοκομεία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν:
Κρέοντας
Ο Κρέων ήταν γιος του Μενοικέα και αδελφός της Ιοκάστης. Επίσης ήταν αδελφός της Ιππονόμης, συζύγου του Αλκαίου.
Ανάληψη του θρόνου & λοιμός
Μετά την δολοφονία του βασιλιά της Θήβας Λάιου, ο Κρέων ως αδελφός της χήρας βασίλισσας Ιοκάστης, ανέλαβε προσωρινά τα καθήκοντα του θρόνου.
Τότε εμφανίστηκε η Σφίγγα, που με το περίφημο αίνιγμά της ταλάνιζε την πόλη και δυσκόλευε την διάβαση προς αυτήν. Ο Κρέοντας, για να εξαλείψει αυτόν τον κίνδυνο, βγάζει διάταγμα και ανακηρύσσει πως όποιος σκοτώσει τη Σφίγγα θα αποκτήσει ως αντάλλαγμα το θρόνο της Θήβας και θα πάρει για γυναίκα του την Ιοκάστη. Έτσι όταν ο Οιδίποδας λύνει το αίνιγμα και σκοτώνει τη Σφίγγα, ο Κρέοντας του παραδίδει τη Θήβα και την Ιοκάστη.
Όταν έπεσε λοιμός στη Θήβα, ο Οιδίποδας έστειλε εμπιστευτικά τον Κρέοντα στο Μαντείο των Δελφών για να μάθει τα αίτια του λοιμού και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε αυτός να αντιμετωπιστεί. Όταν έμαθε ότι αιτία ήταν ο ανόσιος γάμος που είχε συνάψει εν αγνοία του με την ίδια του τη μητέρα, ο μεν Οιδίποδας αυτοτυφλώθηκε η δε Ιοκάστη, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, αυτοκτόνησε αμέσως.
Επτά επί Θήβας και Αντιγόνη
Ο Κρέοντας επανεμφανίζεται στο προσκήνιο με τη διαμάχη των δύο διδύμων διαδόχων του βασιλιά Οιδίποδα, δηλαδή του Ετεοκλή και του Πολυνείκη. Η αδελφοκτόνα διαμάχη για την ηγεσία της πόλης οδήγησε στον περίφημο πόλεμο των "Επτά επί Θήβας". Στη διάρκεια αυτού του πολέμου, αυτοκτονεί ο Μενοικέας, γιος του Κρέοντα, επειδή ένας χρησμός ορίζει ότι ο θάνατός του θα σώσει την πόλη. Επίσης σύμφωνα με μια εκδοχή, στον πόλεμο αυτό αυτοκτονεί και η Ιοκάστη, όταν βλέπει ότι τα δύο αγόρια της αλληλοσκοτώθηκαν.
Η λήξη του πολέμου αναγορεύει βασιλιά των Θηβών τον Κρέοντα, ως μοναδικό συγγενή του βασιλικού οίκου. Η πρώτη κίνησή του είναι να ενταφιάσει τον Ετεοκλή και να απαγορεύσει την ταφή του νεκρού Πολυνείκη, με την αιτιολογία ότι ενήργησε ως πολέμιος της πόλης. Η ανυπακοή της Αντιγόνης, που θέλει να θάψει τον αδελφό της, τον οδηγεί να της επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις. Διατάζει τον εγκλεισμό της σε σπηλιά, χωρίς τροφή και νερό, μέχρι να πεθάνει. Η παρουσία και τα παρακάλια του γιου του Αίμονα, αρραβωνιαστικού της Αντιγόνης, δεν τον μαλακώνουν. Η Αντιγόνη αυτοκτονεί. Το παράδειγμά της ακολουθεί και ο Αίμονας. Όμως η τραγωδία δεν σταματά εδώ: η μητέρα του Αίμονα και γυναίκα του Κρέοντα, η Ευρυδίκη, μαθαίνοντας τον άδικο χαμό του γιου της, αυτοκτονεί κι εκείνη.
Παραπομπές
Κρεοντας Κρεοντας
Αριστείδης Ακρατόπουλος
Ο Αριστείδης Ακρατόπουλος ήταν Έλληνας αθλητής της αντισφαίρισης και τρίτος Ολυμπιονίκης το 1896 στο διπλό αντρών.
Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896 συμμετείχε στα αγωνίσματα της αντισφαίρισης που έγιναν στις εγκαταστάσεις του Ο.Α. Αθηνών. Στο μονό αντρών αποκλείστηκε από τον Αυστραλό Έντγουϊν Φλακ. Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον αδελφό του Κωνσταντίνο ήταν τρίτοι με μία ήττα από τους Μπόλαντ και Τράουν, επειδή δεν γινόταν μικρός τελικός την τρίτη μοιράστηκαν με τους Φλάκ (Αυστραλία) και Ρόμπιρσον (Βρετανία).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Αθλητές αντισφαίρισης του Πανελλήνιου Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Παλαιοχώρα Χαλκιδικής
Η Παλαιοχώρα ή Παλαιόχωρα είναι χωριό και σήμερα ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα και έδρα του Δήμου Ζερβοχωρίων, στο νομό Χαλκιδικής, με 895 κατοίκους σύμφωνα με την πληθυσμιακή απογραφή του 2001. Η θέση του είναι στους πρόποδες του όρους Χολομώντας.Το χωριό καταλαμβάνει παραδοσιακά εξέχουσα θέση στην κτηνοτροφική παραγωγή, στη μεταποίηση κτηνοτροφικών προϊόντων. . Αξιοθέατο αποτελεί το δάσος Παλαιόχωρας-Ριζών. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου παρουσιάζει αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον και χρονολογείται από το 1914. Σε ειδυλλιακή τοποθεσία βρίσκεται και ο Προφήτης Ηλίας.
Υποδομή
Ο οικισμός είναι έδρα του 6/Θ Δημοτικού Σχολείου Ζερβοχωρίων. Επίσης, στην Παλαιοχώρα λειτουργεί νηπιαγωγείο και Γυμνάσιο, εκπαιδευτήρια που εξυπηρετούν και τους γειτονικούς οικισμούς, όπως και πολυδύναμο Πολιτιστικό Κέντρο.
Πολιτιστικά
Ενεργός είναι ο Πολιτιστικός Σύλλογος με την επωνυμία "Η ΕΛΠΙΣ" Παλαιόχωρας, καθώς επίσης και η Ομάδα γυναικών Παλαιόχωρας. Στον οικισμό διοργανώνεται καρναβάλι. Στην Παλαιόχωρα επίσης η λειτουργία του παραδοσιακού νερόμυλου του Δημητρίου Ντελή με καταρράκτη (στα 500μ. βόρεια του χωριού) συνδυάζεται με την πραγματοποίηση μιας λαμπρής λαογραφικής εκδήλωσης που αποτελεί πόλο έλξης για πολλούς επισκέπτες. Στην κεντρική πλατεία της πρώην κοινότητας βρίσκεται και το σπίτι του αειμνήστου δασκάλου και λαογράφου Δημητρίου Τσιότρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου Παλαιοχωρα Παλαιοχωρα
Χρωμόσωμα Χ
Το χρωμόσωμα Χ είναι ένα από τα δύο (μαζί με το Y) φυλετικά χρωμοσώματα του ανθρώπου, δηλαδή εκείνα που καθορίζουν το φύλο του. Διαθέτει μεγάλο αριθμό γονιδίων που κωδικοποιούν σημαντικές για την υγεία του ανθρώπου πρωτεΐνες. Στο Χ χρωμόσωμα υπάρχουν περίπου 1500 γονίδια, μερικά απ' τα οποία δεν έχουν αντίγραφα στο μικρότερου μεγέθους ομόλογο χρωμόσωμα Y. Τα γονίδια αυτά ονομάζονται φυλοσύνδετα και κληρονομούνται με τον φυλοσύνδετο τύπο κληρονομικότητας.
Καθορισμός του φύλου
Το χρωμόσωμα Χ συμμετέχει στον καθορισμό του φύλου του ανθρώπου. Συγκεκριμένα τα θηλυκά άτομα έχουν ένα ζεύγος Χ και 44 αυτοσωμικά χρωμοσώματα. Αντίθετα τα αρσενικά έχουν ένα ζεύγος ΧY και 44 αυτοσωμικά. Η παρουσία του Y λοιπόν καθορίζει το αρσενικό άτομο ενώ η απουσία του το θηλυκό. Ο καθορισμός του φύλου γίνεται με παρόμοιο τρόπο και σε πολλούς άλλους οργανισμούς.
Φυλοσύνδετη κληρονομικότητα
Τα γονίδια του Χ που δεν έχουν αντίστοιχα αλληλόμορφα στο Y κληρονομούνται με φυλοσύνδετο τύπο κληρονομικότητας. Για παράδειγμα ένα φυλοσύνδετο υπολειπόμενο γονίδιο εκφράζεται μόνο στα θηλυκά που είναι ομόζυγα σ' αυτό, δηλαδή έχουν δύο ίδια αλληλόμορφα, το καθένα σ' ένα από τα δύο χρωμοσώματα Χ, αλλά σε όλα τα αρσενικά άτομα που το διαθέτουν ακριβώς γιατί δεν υπάρχει ομόλογό του στο Ψ χρωμόσωμα. Παρόμοια προκύπτουν τα συμπεράσματα για έναν επικρατή χαρακτήρα.
Αυτόν τον τύπο κληρονομικότητας ακολουθούν μερικά βασικά χαρακτηριστικά καθώς και πολλές ασθένειες. Οι πιο γνωστές από τις τελευταίες είναι η αιμορροφυλία και αχρωματοψία στο πράσινο και στο κόκκινο χρώμα. Ο συγκεκριμένος τύπος κληρονομικότητας εξηγεί την μεγάλη συχνότητα εμφάνισης αυτών των ασθενειών στα αρσενικά άτομα και την χαμηλή στα θηλυκά. Ένας άνδρας αρκεί να έχει ένα αντίγραφο του προβληματικού γονιδίου για να πάσχει αφού δε διαθέτει αλληλόμορφα στο Y που θα κάλυπταν την έκφρασή του. Αντίθετα μία γυναίκα πρέπει να έχει δύο αντίγραφα του προβληματικού γονιδίου για να πάσχει.
Ένα Χ χρωμόσωμα ενδεχομένως αντικαθίσταται κατά μήκος μιας αλυσίδας γενεαλογικού δέντρου, σε αντίθεση με το Y χρωμόσωμα, που είναι το μοναδικό που σίγουρα κληρονομείται από πατέρα σε γιο και ακολουθεί την αλυσίδα πατέρα-γιου ως και τον πιο παλαιό πρόγονο.
Ασθένειες
Μεταλλάξεις σε γονίδια του Χ χρωμοσώματας προκαλούν σοβαρές ασθένειες. Χαρακτηριστικότερη είναι η αιμορροφιλία Α. Σ' αυτήν λόγω έλλειψης του παράγοντα VIII το αίμα δεν πήζει φυσιολογικά. Επίσης στο Χ χρωμόσωμα βρίσκεται το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την αιμορροφιλία Β (έλλειψη του παράγοντα IX). Άλλες ασθένειες είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρωμοσώματα Κατηγορία:Βιολογία του φύλου
Αλέξανδρος Λυκούργος
Ο Αλέξανδρος (κατά κόσμον Λυκούργος-Λογοθέτης, 1827 - 1875) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα, Αρχιεπίσκοπος Σύρου κατά τα έτη 1866-1875.
Πρώτα χρόνια - σπουδές
Γεννήθηκε στη Χώρα της Σάμου στις 4 Νοεμβρίου 1827, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση ενώ συνέχισε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Λογοθέτης, ο οποίος ήταν μυημένος στη Φιλική Εταιρεία κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή Αθηνών παρακολουθώντας ταυτόχρονα και μαθήματα φιλοσοφίας (1845-1850). Από το 1852 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία της ελληνικής κυβέρνησης σε Γαλλία και Γερμανία. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και της Χάλλε για 3,5 χρόνια και του Βερολίνου κατά το τελευταίο έτος, και συνέχισε για μικρό διάστημα πριν την επιστροφή στην Ελλάδα σε Στρασβούργο και Παρίσι.
Συζητήσεις με Αγγλικανική Εκκλησία
Το 1869 τέλεσε τα θυρανοίξια του ελληνικού ναού του Αγίου Νικολάου στο Λίβερπουλ. Τότε έγινε δεκτός από τη Βασίλισσα της Αγγλίας, και πραγματοποίησε θεολογικές συζητήσεις με θέμα την ένωση των δύο εκκλησιών. Στην αποστολή του αντέδρασαν δύο μέλη της Ιεράς Συνόδου οι οποίοι και πρότειναν να μεταβεί ο Μεσσηνίας.
Κατά την αναχώρησή του από την Αγγλία δέχθηκε πρόταση από τον Ρώσο πρέσβη στο Λονδίνο να επισκεφθεί τη Ρωσία, όμως εκείνος αρνήθηκε.
Έργο
Κατά τη διάρκεια παραδόσεων του στα πλαίσια του μαθήματος Εγκυκλοπαιδεία της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο κατά τον Ιανουάριο του 1861 ανέφερε ότι δεν προέρχεται όλο το περιεχόμενο της Αγίας Γραφής από τις θείες αποκαλύψεις παρά μόνον οι αγνοούμενες θείες αλήθειες. Το γεγονός αυτό προκάλεσε αντιδράσεις μεταξύ των επισκόπων και της Ιεράς Συνόδου, η οποία μάλιστα τον προσκάλεσε στην οικία του Αρχιεπισκόπου Κορινθίας για να συζητήσουν για το γεγονός αυτό. Τελικά, συμφωνήσαν σε ένα από τα επόμενα μαθήματά του να διευκρινίσει τις απόψεις του, κάτι που έγινε παρουσία μελών της Ιεράς Συνόδου στις 24 Φεβρουαρίου. Όμως, η Ιερά Σύνοδος μέσω του Μητροπολίτου Αθηνών Νεοφύτου ζήτησε από του Υπουργείο Παιδείας, αλλά και από τον ίδιο τον Λυκούργο τα έγγραφα της διδασκαλίας του, κάτι που δεν έγινε αποδεκτό από καμία πλευρά.
Απεβίωσε στις 17 Οκτωβρίου 1875 στην Αθήνα.
Περιοχή (υπολογιστές)
Περιοχή δικτύου (domain) είναι
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών