cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αζοφική Θάλασσα
Πανίδα και Χλωρίδα
Υπάρχει ένα εξαιρετικά υψηλό επίπεδο βιολογικής παραγωγικότητας,που οφείλεται στα αβαθή νερά της θάλασσας, στην εξαιρετική ανάμιξη και ακόμη τη θέρμανση του νερού, καθώς και στην εισροή μεγάλων ποσοτήτων θρεπτικών υλικών από τους ποταμούς. Τα είδη Φυτοπλαγκτόν ανέρχονται περίπου σε 200 και των Μακροφύτων σε 25-30. Ανάμεσα στα θαλάσσια Σπερματόφυτα συνηθέστερο είναι το γένος Ζωστήρα. Η πανίδα περιλαμβάνει 324 είδη ασπονδύλων και 79 είδη ψαριών,ανάμεσά στα οποία ο Οξύρρυγχος, η Πέρκα, η Αβραμίδα, ο Φοξίνος, ο Κυπρίνος και άλλα. Αφθονούν ιδιαίτερα οι σαρδέλες και οι αντσούγιες. Τα αλιεύματα της περιοχής ανέρχονται κατά μεσόν όρο σε 15.000.000 τόννους τον χρόνο.
Ναυσιπλοΐα
Η Αζοφική θάλασσα έχει αξιόλογη ναυτιλιακή κίνηση επιβατών και εμπορευμάτων. Λόγω όμως του μικρού βάθους της σε μερικά σημεία, δεν είναι δυνατή η χρησιμοποίηση της σε μεγάλη κλίμακα από μεγάλα ποντοπόρα σκάφη. Για να διευκολύνεται η κίνηση των πλοίων τον χειμώνα χρησιμοποιούνται παγοθραυστικά.
Λιμνοθάλασσες και κόλποι
Στην Αζοφική παρατηρούνται δύο είδη κολπώσεων, οι καθ' αυτού κόλποι που διανοίγονται μεταξύ δύο ακρωτηρίων με ευρύ ή στενό στόμιο με σχετικά μικρά βάθη, καθώς και λιμνοθάλασσες με μικρότερα αβαθή των κόλπων. Αυτές πλαισιώνονται από μακρές λωρίδες γης, γλώσσες που κατά την ωκεανογραφία καλούνται «προσχωματικά βέλη», αντί «προσχωματικά τόξα» που στην πραγματικότητα εκ του καμπυλόγραμμου σχήματός τους, έχουν τις έννοιες τόξο και βέλος.
Κυριότερες λιμνοθάλασσες της Αζοφικής είναι: Η δυτική ακτή της κόλπωσης Αραμπάτ αποτελεί καθ΄ όλο το μήκος της, περίπου 60 μίλια, στενώτατη λωρίδα πλάτους περίπου 600 μέχρι 800 μέτρα που είναι πολύ χαμηλή την οποία και υπερλούουν (περνάνε από επάνω) τα σφοδρά από ανατολάς κύματα. Η λωρίδα αυτή ονομάζεται Αραμπάτσκα Στρέλκα (=τόξο του Αραμπάτ). Η λιμνοθάλασσα που σχηματίζεται πίσω, εξ αυτής της λωρίδας, ονομάζεται «Σιβάς» (ταταρικά) ή Γνίλοε Μόρε (ρωσικά), ονόματα που προερχονται από την αρχαία ελληνική της ονομασία «Σεσηπυία θάλασσα» ή «Σαπρά θάλασσα».
Κυριότεροι κόλποι της Αζοφικής είναι:
Λιμένες Αζοφικής
Οι κυριότεροι λιμένες και παραθαλάσσιες πόλεις της Αζοφικής είναι οι παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Κατηγορία:Μαύρη Θάλασσα Αζόφ
RubyForge
Το 2009 μετρήθηκαν πάνω από 8,000 εγχειρήματα και πάνω από 41,000 εγγεγραμμένοι χρήστες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ruby Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
NGC 435
Ο NGC 435 είναι σπειροειδής γαλαξίας που βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος και απέχει περίπου 461 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη.
Τον ανακάλυψε στις 23 Οκτωβρίου 1864 ο Γερμανός αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0435 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Ιωάννης Πετρίδης
Ο Ιωάννης Πετρίδης (18 Αυγούστου 1931 - 6 Ιανουαρίου 2016) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Πιερίας με τη Νέα Δημοκρατία από το 1985 ως το 1989.
Σπουδές και πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στην Κατερίνη. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες και ήταν απόφοιτος της Νομικής Σχολής. Επίσης, επιμορφώθηκε στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Πιερίας. Δίδαξε ως έκτακτος καθηγητής στη Συνεταιριστική Σχολή της Θεσσαλονίκης.
Ο Ιωάννης Πετρίδης κατήλθε ως υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές του 1959 και πήρε 359 ψήφους στις εκλογές για το δημοτικό συμβούλιο. Αργότερα χρημάτισε αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κατερίνης.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1974 ήταν υποψήφιος με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις αλλά δεν εξελέγη βουλευτής, καθώς συγκέντρωσε 4.029 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές, το 1977, απέτυχε ξανά να εκλεγεί βουλευτής με την ΕΔΗΚ, όπως είχε μετονομαστεί η Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις.
Ο Ιωάννης Θ. Πετρίδης εξελέγη βουλευτής με τη ΝΔ στις εκλογές του 1985 στο νομό Πιερίας και η θητεία του έληξε το 1989. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το Νοέμβριο του 2009 ήταν ανάμεσα στα 49 πρόσωπα από την Πιερία που πήραν μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην ελληνική πρωτεύουσα.
Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 84 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Low (άλμπουμ)
Low είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1994 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records".
Για την προώθηση του άλμπουμ, γυρίστηκε βίντεο κλιπ για το ομώνυμο κομμάτι.
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Άλεξ Σκόλνικ και του ντράμερ Λούι Κλεμέντε, οι οποίοι αντικαταστάθηκαν από τον Τζέιμς Μέρφι και τον Τζον Τεμπέστα, αντίστοιχα.
Το "Low" δεν κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard, ανεβαίνοντας ως το # 122, ενώ ήταν ο τελευταίος δίσκος των Testament που μπήκε στους καταλόγους επιτυχιών των Ηνωμένων Πολιτειών μέχρι το "The Formation of Damnation" του 2008.
Τραγούδια του δίσκου
1. Low (Billy, Peterson) - 3:33
2. Legions (In Hiding) (Billy, James, Peterson) - 4:17
3. Hail Mary (Billy, James, Murphy, Peterson) - 3:32
4. Trail of Tears (Billy, Peterson) - 6:06
7. Dog Faced Gods (Billy, James, Peterson) - 4:02
8. All I Could Bleed (Billy, Peterson) - 3:37
9. Urotsukidōji (Instrumental) (Christian, Peterson) - 3:50
10. Chasing Fear (Billy, Christian, James, Peterson) - 4:56
11. Ride (Billy, James, Peterson) - 3:16
12. Last Call (Christian, Peterson) - 2:41
Θέσεις τσαρτ
Low (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 30 Σεπτεμβρίου 1994
Μαρκ Ρόμπινς
Ο Μαρκ Ρόμπινς (Mark Gordon Robins) (γεν. 1969) είναι παλαίμαχος, διεθνής με τις ελπίδες, επιθετικός ποδοσφαιριστής από την Αγγλία και νυν προπονητής. Στα χρόνια της ακμής του αγωνίστηκε στις Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Νόργουιτς και Λέστερ Σίτι. Στη συνέχεια έπαιξε σε διάφορες μικρότερες ομάδες σε Αγγλία, Δανία, Ισπανία και Ελλάδα στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Συνέχισε σε ομάδες μικρών κατηγοριών της Αγγλίας, κυρίως στη Ρόδεραμ, ξεπερνώντας τους 370 αγώνες πρωταθλήματος και τα 100 γκολ στην καριέρα του. Τη σεζόν 2009-10 είναι προπονητής στην Μπέρνσλι.
Ποδοσφαιριστής
Ο Μαρκ Ρόμπινς γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1969 στο Άστον-αντερ-Λάιν (Ashton-under-Lyne), στην ευρύτερη περιοχή του Μάντσεστερ. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1986 στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας το 1990, πετυχαίνοντας μερικά καθοριστικά γκολ, όπως το μοναδικό γκολ στο 1-0 του 3ου γύρου εκτός έδρας επί της Νότιγχαμ Φόρεστ, ένα γκολ για το οποίο έχει λεχθεί πως έσωσε τη θέση του Άλεξ Φέργκιουσον στην ομάδα και το νικητήριο στον ημιτελικό με την Όλνταμ. Την εποχή αυτή κλήθηκε και αγωνίστηκε στην εθνική ελπίδων της Αγγλίας. Την επόμενη σεζόν 1990-91, αν και δεν έπαιξε σε πολλά ματς πρωταθλήματος, ήταν στην ομάδα της Γιουνάιτεντ που κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Η επόμενη σεζόν δεν ήταν καλή γι' αυτόν κι έτσι το 1992 πήγε στη Νόργουιτς αντί 800.000 λιρών.
Με τη Νόργουιτς έπαιξε τρεις χρονιές. Το 1992-93 βοήθησε την ομάδα να τερματίσει στην τρίτη θέση στο πρωτάθλημα και να κερδίσει την έξοδό της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν, στο οποίο πέτυχε μεγάλη νίκη επί της Μπάγερν Μονάχου μέσα στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου. Ακολούθησε μια σεζόν που είχε τραυματισμούς και το 1994 πήρε μεταγραφή στη Λέστερ Σίτι.
Στη Λέστερ έπαιξε τρεις σεζόν. Αν και υποβιβάστηκε, τη βοήθησε να ανεβεί ξανά μέσω των πλέι-οφ το 1996. Επίσης, το 1997 κατέκτησε το Λιγκ Καπ και τερμάτισε 9η στην Πρέμιερ Λιγκ. Όσο έπαιζε στη Λέστερ είχε σύντομα περάσματα ως δανεικός από την ΦΚ Κοπεγχάγη στη Δανία και τη Ρέντινγκ. Το 1998 πήγε για λίγο στην ισπανική Οουρένσε (Deportivo Ourense), ομάδα τότε της Σεγκούντα Ντιβιζιόν αλλά τελικά για τη σεζόν 1998-99 υπέγραψε στον κυπελλούχο Ελλάδος Πανιώνιο, στον οποίο προπονητής ήταν ο παλιός άσσος της Λίβερπουλ Φ.Κ. Ρόνι Γουίλαν. Με τον Πανιώνιο μετείχε στο Κύπελλο Κυπελλούχων, στο οποίο ο ομάδα είχε την καλύτερη ευρωπαϊκή πορεία στην ιστορία του. Με τέσσερις νίκες στους δύο πρώτους γύρους έφτασε αήττητος στα προημιτελικά, όπου αποκλείστηκε από τη Λάτσιο.
Επιστρέφοντας στην Αγγλία αγωνίστηκε στις Μάντσεστερ Σίτι, Γουόλσολ, Ρόδεραμ, Μπρίστολ Σίτι, Σέφιλντ Γουένσντεϊ και έκλεισε την καριέρα του στην Μπέρτον Άλμπιον το 2005.
Προπονητής
Το Μάρτιο του 2007 ξεκίνησε καριέρα μάνατζερ στη Ρόδεραμ, στην οποία είχε το ρόλο του βοηθού προπονητή και όταν αγωνιζόταν ως παίκτης το 2000. Στα δύο χρόνια που εργάστηκε στην ομάδα πέτυχε σε 128 ματς: 55 νίκες, 30 ήττες, 43 ισοπαλίες.
Από το Σεπτέμβριο του 2009 εργάζεται στην Μπέρνσλι.
Τίτλοι
Ως παίκτης
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουόλσολ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέντινγκ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάρνσλεϊ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νόριτς Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γουένσντεϊ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χάντερσφιλντ Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρτον Άλμπιον Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κοπεγχάγη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Ουρένσε
Σαν Γκρεγκόριο νελλε Άλπι
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Τάκης Καρνάτσος
Ο Παναγιώτης (Τάκης) Καρνάτσος (Αθήνα 26 Απριλίου 1946 - 17 Απριλίου 1996) ήταν Έλληνας καλλιτέχνης. Ασχολήθηκε δημιουργικά με διάφορους τομείς της τέχνης, όπως τη ζωγραφική και τη σκηνογραφία, τη συγγραφή και τη μετάφραση θεατρικών έργων, τη σκηνοθεσία και την υποκριτική καθώς και τη στιχουργική.
Βιογραφία
Ο Τάκης Καρνάτσος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Απριλίου 1946. Σπούδασε αρχιτεκτονικό - διακοσμητικό σχέδιο και ζωγραφική στις Σχολές Δοξιάδη, σκηνοθεσία κινηματογράφου στη Σχολή Λυκούργου Σταυράκου κι υποκριτική στη Δραματική Σχολή Ευγενίας Χατζίκου.
Ζωγραφική, Σκηνογραφία, Ενδυματολογία
Αξιοσημείωτη η παρουσία του ως σκηνογράφου - ενδυματολόγου, κυρίως μέσα από τη μακροχρόνια συνεργασία του με το «Θέατρο Έρευνας - Δημήτρης Ποταμίτης», είχε αποσπάσει τα θετικά σχόλια της κριτικής για τη δουλειά του σε πολυάριθμες παραγωγές, όπως Έκβους του Πήτερ Σάφερ, Μεταμόρφωση του Φραντς Κάφκα, Λεντς του Γκέοργκ Μπύχνερ, Οι κατεργαριές του Σκαπίνου του Μολιέρου, Οι γάμοι του Φίγκαρο του Πιερ Μπομαρσέ, Η διπλή αποδημία του Ιώβ Καρντόζο του Π. Αλέ κ.α.
Θεατρικός Συγγραφέας - Μεταφραστής
Βραβευμένος θεατρικός συγγραφέας, με δύο Κρατικά Βραβεία Θεάτρου για τα έργα του Ο Ρομπέν του Πάρκου και Ρετιρέ με θέα στο πάρκο, ασχολήθηκε ιδιαίτερα και με τη συγγραφή παιδικών θεατρικών έργων, το σύνολο των οποίων περιλαμβάνεται στην ειδική έκδοση της Unicef για το Παιδικό Θέατρο, σε επιμέλεια της Ξένιας Καλογεροπούλου. Πρωτότυπα έργα και μεταφράσεις του ανέβηκαν με επιτυχία από διαφόρους θιάσους (Δημήτρη Ποταμίτη, Ζωής Λάσκαρη, Μάρθας Καραγιάννη, Κώστα Καρρά, Νίκου Γαλανού κ.α.) και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
Θέατρο, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση
Δίδαξε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Ε. Χατζίκου και στο δικό του στούντιο θεάτρου.
Μεταγλωττίσεις
Σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα για αρκετά χρόνια συνεργάστηκε με τη Walt Disney Pictures για την ελληνική απόδοση των διαλόγων και των τραγουδιών των κλασικών ταινιών κινουμένων σχεδίων Η Πεντάμορφη και το Τέρας, Αλαντίν, Η Μικρή Γοργόνα, Σταχτοπούτα, Το Βιβλίο της Ζούγκλας, Μπάμπι, Μπερνάρ και Μπιάνκα, Τσιπ και Ντέιλ, Μίκυ, Ντόναλντ κ.α., καθώς και με τη Warner Bros για την ταινία Τοσοδούλα. Ως ηθοποιός συμμετείχε στη μεταγλώττιση πολλών από αυτές καθώς και σε σειρές κινουμένων σχεδίων των Warner, Merry Melodies Specials και Looney Tunes.
Στιχουργική
Είχε ακόμα γράψει σατιρικά κείμενα και τραγούδια για θεάματα πίστας του Γιώργου Μαρίνου και της Μαρινέλλας, ενώ τραγούδια σε δικούς του στίχους ερμήνευσε στη δισκογραφία και τη σκηνή η Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες ενδυματολόγοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ηλιάνα Παπαγεωργίου
Η Ηλιάνα Παπαγεωργίου (Πάτρα, 5 Φεβρουαρίου 1988) είναι Ελληνίδα μοντέλο και παρουσιάστρια.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1988 στη Πάτρα όπου και μεγάλωσε. Οι γονείς της ονομάζονται Κοσμάς και Αναστασία ενώ έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Μαριλένα (γενν. 1986). Μετά το σχολείο, σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας και συνέχισε τις σπουδές της σε Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Παράλληλα με τις σπουδές της, ξεκίνησε να ασχολείται με το modeling, έχοντας ως μάνατζερ την Έλενα Χριστοπούλου. Το 2011 εξελέγη Σταρ Ελλάς στα ελληνικά καλλιστεία και την ίδια χρονιά εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος.
Εκτός Ελλάδας, έχει ζήσει και δουλέψει ως μοντέλο σε μέρη όπως Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, Παρίσι, Μιλάνο, Αμβούργο, Φραγκφούρτη, Κοπεγχάγη, Ελβετία, Βραζιλία, Λονδίνο, Μεξικό, Σουηδία, Φινλανδία, Αυστρία ενώ έχει συμμετάσχει σε ξένες καμπάνιες όπως της λιβανέζικης εταιρίας ενδυμάτων AliYounes, του αρώματος Gabriella Sabatini, την διαδικτυακή καμπάνια των Dolce & Gabbana. Έχει επίσης συνεργαστεί μεταξύ άλλων με Cavalli και Armani. Ακόμη έχει περπατήσει στην εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου και έχει κάνει εξώφυλλα όπως Vogue, Harper's Βazaar κ.α.
Στην Ελλάδα έχει συνεργαστεί με εταιρίες όπως Toi&Moi, H&M, JCou Watches, TREsemmé και Radiant Professional ενώ έχει συντάξει άρθρα για τις ελληνικές εκδόσεις των περιοδικών Vogue και Madame Figaro. Επίσης, έχει φωτογραφηθεί στα εξώφυλλα των ελληνικών εκδόσεων των περιοδικών Madame Figaro, InStyle, Glow. Από το 2018 μέχρι το 2020 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο Greece's Next Top Model ενώ το 2019 παρουσίασε το MadWalk - The Fashion Music Project. Το 2020 εντάχθηκε στο δυναμικό του Alpha παρουσιάζοντας για μια σεζόν την ψυχαγωγική εκπομπή "Pop Up" και την εκπομπή "Style me up" στην οποία συμμετείχε παράλληλα ως κριτής. Το 2022 εντάσσεται στο δυναμικό του ΣΚΑΪ παρουσιάζοντας το ριάλιτι "Love Island" ενώ μέχρι σήμερα συμμετέχει ως κριτής στο "My Style Rocks".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Τομ Αράγια
Ο Τομ Αράγια (Tomás Enrique Araya Díaz, 6 Ιουνίου 1961) είναι Χιλιανός μπασίστας και τραγουδιστής της Thrash Metal μουσικής, γνωστός για τη συμμετοχή του στο συγκρότημα των Slayer.
Βιογραφία
Ο Τομ Αράγια γεννήθηκε στη Βίνια ντελ Μαρ της Χιλής, στις 6 Ιουνίου 1961. Ήταν το τέταρτο από τα εννέα παιδιά της οικογένειας του και όταν βρισκόταν στην ηλικία των τεσσάρων ετών, μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε παιδική ηλικία ξεκίνησε να παίζει μπάσο και μαζί με τον αδελφό του Σίσκο, ο οποίος έπαιζε κιθάρα, έμαθαν να παίζουν τραγούδια των Beatles και των Rolling Stones.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80 εργαζόταν ως θεραπευτής για άτομα με αναπνευστικά προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα έπαιζε στους Tradewinds και τους King.
Το 1981, ο κιθαρίστας Κέρι Κινγκ του πρότεινε να γίνει μέλος του νέου του συγκροτήματος και ο Αράγια δέχτηκε, σχηματίζοντας με τον κιθαρίστα Τζεφ Χάνεμαν και τον ντράμερ Ντέιβ Λομπάρντο τους Slayer. Με δικά του χρήματα, ηχογραφήθηκε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο "Show No Mercy", το οποίο κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 1983 και σημείωσε αξιόλογες πωλήσεις στους underground κύκλους. Λίγο αργότερα, έχασε τη δουλειά του στο νοσοκομείο και αποφάσισε να αφοσιωθεί στη μουσική.
left|thumb|250px|Το μπάσο του Τομ Αράγια Το 1992, τα τρία τελευταία στούντιο άλμπουμ των Slayer βραβεύθηκαν ως χρυσά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Αράγια συμμετείχε στο τραγούδι "Iron Gland" από το άλμπουμ "Dirt" των Alice in Chains. Εκείνη τη χρονιά αποχώρησε από το συγκρότημα ο Λομπάρντο για να αντικατασταθεί από τον Πολ Μπόσταφ, με τον οποίο κυκλοφόρησαν το επίσης χρυσό, "Divine Intervention" του 1994. Ακολούθησε το "Undisputed Attitude" (1996) το οποίο περιείχε διασκευές σε τραγούδια πανκ συγκροτημάτων και το "Diabolus in Musica" του 1998.
Το 2000, συμμετείχε στο τραγούδι "Terrorist" από το άλμπουμ "Primitive" των Soulfly και την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησαν το "God Hates Us All" με τους Slayer. Εκείνη τη χρονιά, επέστρεψε στο συγκρότημα ο Λομπάρντο και περιόδευσαν παίζοντας ολόκληρο το δίσκο "Reign in Blood", περιοδεία που έφερε την ονομασία "Still Raining".
Το 2006, ο Αράγια έκανε εγχείρηση στη χοληδόχο κύστη με αποτέλεσμα να διακοπεί η περιοδεία "Unholly Alliance". Τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς, οι Slayer κυκλοφόρησαν το δίσκο "Christ Illusion", ο οποίος έφθασε στο # 5 των αμερικανικών τσαρτ, την υψηλότερη θέση από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ του συγκροτήματος. Στα τέλη Οκτωβρίου του 2006 εκδόθηκε το βίντεο για το τραγούδι "Eyes of the Insane", το οποίο κέρδισε Grammy. Η επανέκδοση του δίσκου ένα χρόνο αργότερα, περιείχε το τραγούδι "Final Six" για το οποίο οι Slayer κέρδισαν το δεύτερο Grammy τους, το 2008.
To 2009, κυκλοφόρησαν άλλο ένα επιτυχημένο άλμπουμ με τίτλο "World Painted Blood" αλλά η περιοδεία για την προώθηση του αναβλήθηκε λόγω εγχείρησης του Αράγια στην πλάτη. Η πρόσθια δισκεκτομή στην αυχενική μοίρα προκλήθηκε από τη έντονη ενεργητικότητα και το headbanging, χαρακτηριστικά του επί σκηνής. Η περιοδεία ξεκίνησε ξανά μετά την πλήρη ανάρρωση του Αράγια.
Στην τριακονταετή καριέρα τους, ο Αράγια είναι ο βασικός στιχουργός των Slayer, γράφοντας αρκετά τραγούδια για μανιακούς δολοφόνους όπως ο Τζέφρυ Ντάμερ, ο Εντ Γκέιν αλλά και ο Γιόζεφ Μένγκελε στο κομμάτι "Angel of Death". Άλλα θέματα με τα οποία έχει ασχοληθεί είναι ο πόλεμος, η θρησκεία, ο Σατανισμός, κ.α..
Στις 3 Ιουνίου 2011, ο Αράγια παρέλαβε το κλειδί της πόλης Βίνια ντελ Μαρ, στην οποία γεννήθηκε. Δύο χρόνια αργότερα, ο Τζεφ Χάνεμαν πέθανε από κίρρωση του ήπατος και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος τον αντικατέστησαν με τον Γκάρι Χολτ των Exodus. Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε τον δίσκο "Repentless" το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιλιανοί μουσικοί Κατηγορία:Χιλιανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μπασίστες
Σομόνι
Το σομόνι (somoni, τατζικικά cомонӣ, κωδικός ISO 4217: TJS ) είναι το νόμισμα του Τατζικιστάν και υποδιαιρείται σε 100 ντιράμ (diram, дирам). Το νόμισμα έλαβε την ονομασία του από τον πατέρα του έθνους των Τατζίκων, Ισμαήλ Σαμάνι (πολλές φορές γράφεται και Ισμοΐλ Σομόνι). Σήμερα το σομόνι είναι το νόμισμα με την υψηλότερη αξία στην Κεντρική Ασία.
Ρούβλι
Πρώτο νόμισμα στο Τατζικιστάν όταν έγινε ανεξάρτητο ήταν το Ρούβλι. Το νόμισμα αυτό κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Μαΐου 1995 και υποδιαιρούνταν σε 100 τάνγκα, χωρίς όμως να υπάρχει τέτοια ονομαστικά αξία τόσο σε κέρματα, όσο και σε χαρτονομίσματα. Το ρούβλι παρέμεινε ως το 2000.
Σομόνι
Το σομόνι εισήχθη στις 30 Οκτωβρίου του 2000 και αντικατέστησε το Ρούβλι Τατζικιστάν, σε ισοτιμία του 1 σομόνι προς 1000 ρούβλια.
Τραπεζογραμμάτια
Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 5, 20, 50 ντιράμ και των 1, 5, 10, 20, 50 και 100 σομόνι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία του Τατζικιστάν Σομoνι
Γκουλού
Το Γκουλού είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Ουγκάντα. Είναι η πρωτεύουσα της Βόρειας περιφέρειας και του ομώνυμου δήμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 154.300 κατοίκων. Εκεί βρίσκεται το ομώνυμο αεροδρόμιο και το ομώνυμο πανεπιστήμιο. Η πόλη έχει μια κεντρική αγορά.
Τοποθεσία
Το Γκουλού βρίσκεται στην βορειοανατολική Ουγκάντα, 320 χιλιόμετρα (54 μίλια) βορειοανατολικά της Καμπάλα. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι 02°46′48″Β 32°18′00″Α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουγκάντα
Πλείαι
Οι Πλείαι (Πλεῖαι), επίσης γνωστή ως Παλαιά, ήταν πόλη της Αρχαίας Λακωνίας, η οποία αναφέρεται από τον Λίβιο ως η τοποθεσία όπου ο Νάβις στρατοπέδευσε το 192 ΠΚΕ. Πιθανώς να ευρισκόταν εντός της πεδιάδας της Λευκής, η οποία ευρισκόταν μεταξύ των Ακριών και του Ασωπού. Η ονομασία της τοποθεσίας εμφανίζεται εντός επιγραφής.
Η τοποθεσία της ευρίσκεται νοτιοδυτικά της σημερινής Απιδέας.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Λακωνίας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Αρτεμίσιο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Αρτεμίσιο (Αρτεμίσιον) φερόταν στην αρχαιότητα οποιοσδήποτε ναός ή ιερός τόπος που ήταν αφιερωμένος στη θεά Άρτεμη.
Σχετικές σελίδες
Αρτεμισιο
Πάουερ
Ο όρος Πάουερ αναφέρεται στον βρετανικό όμιλο Power and Traction Finance Company Ltd., που ανέλαβε την ηλεκτροδότηση της Αθήνας τη δεκαετία του 1920.
Η συμφωνία με το ελληνικό δημόσιο
Οι ραγδαίες αλλαγές, τις οποίες προκάλεσαν στη χώρα οι συνέπειες του Μικρασιατικού πολέμου, ανέδειξαν την ανάγκη για σημαντικές επενδύσεις στις υποδομές της χώρας. Αμερικανικές και γερμανικές εταιρείες επένδυσαν στην Ελλάδα και κατασκεύασαν μεγάλα έργα υποδομών όπως το Φράγμα και την τεχνητή λίμνη του Μαραθώνα που κατασκευάστηκαν από την αμερικανική εταιρεία ΟΥΛΕΝ. Μετά από σχετικό διαγωνισμό, νικήτρια εταιρεία ήταν η Power and Traction Finance Company Ltd., στις 17 Οκτωβρίου 1925 η Πάουερ υπογράφει με τη δικτατορική κυβέρνηση του Θεόδωρου Πάγκαλου την «Σύμβαση περί Προμήθειας Ηλεκτρισμού και περί Μεταφορών». Η Πάουερ ανέλαβε την εγκατάσταση μονάδων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στην Αθήνα αλλά και τη δημιουργία δικτύου αστικών συγκοινωνιών, βασισμένου σε ηλεκτροκίνητα τραμ και λεωφορεία. Η Ελληνική Ηλεκτρική Εταιρεία μεταβίβασε τα δικαιώματά της για ηλεκτροδότηση της Αθήνας στη νέα εταιρεία και η ίδια συνέχισε να δραστηριοποιείται σε άλλες πόλεις της χώρας. Η «Πάουερ» προχώρησε αμέσως στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων, με την κατασκευή νέου κεντρικού σταθμού παραγωγής στον όρμο του Αγίου Γεωργίου στο Κερατσίνι (1929) και την αντικατάσταση των παλαιών δικτύων διανομής προκειμένου να ανταποκριθεί στις υφιστάμενες ανάγκες. Από την Power and Traction ιδρύθηκαν δύο εταιρείες, η Ηλεκτρική Εταιρεία Παραγωγής και η Ηλεκτρική Εταιρεία Διανομής, οι οποίες λίγο αργότερα (το 1930) συγχωνεύθηκαν στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών Πειραιώς (ΗΕΑΠ). Η ΗΕΑΠ εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη όλων των ηλεκτρικών εταιρειών της χώρας πριν από την ίδρυση της ΔΕΗ.
Οι όροι της συμφωνίας
Πολλοί θεωρούν ότι η συμφωνία ήταν ωφελούσε την Πάουερ και θα ζημίωνε περισσότερο τους Έλληνες. Ανάμεσα στους όρους ήταν οι εξής:
Η αντίδραση των πολιτών
Στις 3 Ιουλίου 1930, πολίτες εξεγέρθηκαν ενάντια των υψηλών τιμών των εισιτηρίων που είχε θέσει η Πάουερ στην αστική συγκοινωνία.
''«Η αγανάκτησις του κόσμου διά την νέαν απότομον αύξησιν των τιμών εισιτηρίων και την κατάργησιν των διαρκών, κορυφωθείσα, εξέσπασε χθες την νύκτα κατά τρόπον λίαν επικίνδυνον. Οι επιβάται, αρνούμενοι να πληρώσουν την νέαν αύξησιν, επετέθησαν κατά των οχημάτων της εταιρείας και έθραυσαν τους υαλοπίνακας αυτών, ασφαλώς δε η έκτασις της επιθέσεως και επομένως των ζημιών θα ήτο μεγίστη, εάν δεν επενέβαινε να διαλύση το εκμανέν πλήθος η μεταμεσονύκτιος νεροποντή. Σήμερον την πρωίαν επιτροπή της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών παρουσιάσθη  ενώπιον του υφυπουργού των Συγκοινωνιών κ. Αβραάμ και διεμαρτυρήθη διά την αυθαίρετον αύξησιν των εισιτηρίων των τροχιοδρόμων ως και διά την κατάργησιν των διαρκών εισιτηρίων. Την ιδίαν ώραν κατέφθασαν εις το υπουργείον πολυπληθέσταται συνοικιακαί επιτροπαί διαμαρτυρόμεναι και αυταί [.]»''.
Ένα μήνα αργότερα η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Αθηνών ζήτησε συνάντηση με τον τότε αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Ανδρέα Μιχαλακόπουλο, τονίζοντάς του ότι «οι εργάται είναι αποφασισμένοι να φθάσουν εις τα άκρα του αγώνα των εναντίον της αυξήσεως των εισιτηρίων της Πάουερ, εμμένοντες εις την επαναφοράν των εργατικών και διαρκών εισιτηρίων, διοργανούντες εν ανάγκη και συλλαλητήρια».
Η διαμάχη με τον Καραμανλή
Η 12η Ιουνίου του 1955 είναι η ημέρα που επρόκειτο να φύγει το ιστορικό τραμ από τους δρόμους της Αθήνας (μέχρι το 2004, τουλάχιστον). Η κατάργηση του τραμ είχε αποφασιστεί δύο χρόνια νωρίτερα, τον Νοέμβριο του 1953. Υπουργός Δημοσίων έργων ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και λίγες ημέρες αργότερα, στις 16 Νοεμβρίου του 1953 παρευρέθηκε στα έργα απομάκρυνσης των γραμμών του τραμ. Στόχος ήταν να αντικατασταθεί από τα πιο σύγχρονα -τότε- τρόλεϊ.
Τότε το τραμ «ανήκε» στη βρετανική εταιρεία Πάουερ. Επί δεκαετίες, όλα τα κέρδη κατέληγαν στα βρετανικά ταμεία εξαιτίας της συμφωνίας που είχε υπογραφεί με τον Πάγκαλο το 1925. Η σύγκρουση του Κωνσταντίνου Καραμανλή με την εταιρεία ήρθε μόλις ανέλαβε υπουργός και η εταιρεία επιχείρησε να καθυστερήσει τα έργα με κάθε πιθανό τρόπο.
Έτσι. όταν πλέον ξεκίνησε η διαδικασία της απομάκρυνσης των γραμμών, ανώτατα στελέχη της εταιρείας βρέθηκαν στα έργα απειλώντας πως θα καλέσουν την αστυνομία. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε γράψει σχετικά: ''«Επειδή η εταιρεία ηρνείτο να συμμορφωθεί, τα μεσάνυχτα, όταν απεσύρθησαν και τα τελευταία τραμ, μετέβην και ο ίδιος επικεφαλής συνεργείου και αχρήστευσα τας σιδηροτροχιάς δι’ αφαιρέσεως τμήματος αυτών. Εννοείται ότι η εταιρεία διεμαρτυρήθη εντονώτατα, αλλ’ η κοινή γνώμη εχειροκρότησεν και διότι αντιπαθούσε ζωηρώς την εταιρείαν”.''
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας
Μαργαρίτα του Ζουανβίλ
H Μαργαρίτα, γαλλ. Margarete (1354 - 1418) από τον Οίκο του Ζουανβίλ ήταν Γαλλίδα ευγενής, κόρη και κληρονόμος του κυρίου του Ζουανβίλ και κόμη του Βωντεμόν. Με τον 1ο γάμο της έγινε κυρία του Μονταιγκύ· με τον δεύτερο κόμισσα της Γενεύης. Στον τρίτο σύζυγό της έδωσε τους τίτλους της.
Βιογραφία
Ήταν κόρη και κληρονόμος του Ερρίκου κυρίου του Ζουανβίλ και, ως Ερρίκου Ε΄, κόμη του Βωντεμόν και της Μαρίας του Λουξεμβούργου. Όταν ήταν 7 ετών ο πατέρας της απεβίωσε και τον διαδέχθηκε.
To 1378 o αδελφός του (2ου) συζύγου της, ο Ροβέρτος, εξελέγη ως Αντίπαπας Κλήμης Ζ΄. Τρίτος σύζυγος ήταν ο Φρειδερίκος, δευτερότοκος γιος του δούκα της Λωρραίνης. Το δουκάτο περιήλθε στον μεγαλύτερο αδελφό του Κάρολο Β΄ και ο Φρειδερίκος δεν είχε τίτλο (ιδιοκτησία). Με τον γάμο αυτόν ο Φρειδερίκος Α΄ έγινε jure auxoris κόμης του Βωντεμόν. Τον Κάρολο Β΄ διαδέχθηκε η κόρη του Ισαβέλλα, έτσι το δουκάτο πέρασε στον Οίκο των Βαλουά-Ανζού. Ο εγγονός της Νικόλαος Α΄ δούκας της Λωρραίνης ήταν ο τελευταίος άρρην των Βαλουά-Ανζού και τον διαδέχθηκε η θεία του Γιολάντα των Βαλουά-Ανζού, σύζυγος του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν. Ο τελευταίος ήταν εγγονός του Φρειδερίκου Α΄, έτσι το δουκάτο επέστρεψε στον Οίκο της Λωρραίνης. Ο Οίκος αργότερα απέκτησε τον κλάδο Λωρραίνης-Γκιζ, που κατείχαν το Ζουανβίλ. Το 1745 ο Φραγκίσκος Γ΄ δούκας της Λωρραίνης νυμφεύτηκε τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων, αρχιδούκισσα της Αυστρίας, βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας και Γερμανίας, τίτλοι που έμειναν στον Οίκο του, πιο γνωστό ως Αψβούργων-Λωρραίνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1367 τον Ιωάννη των Σαλόν, κύριο του Μονταγκύ (1340-1373), αλλά δεν απέκτησε απογόνους.
Το 1374 η Μαργαρίτα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Πέτρο κόμη της Γενεύης (απεβ. 1392). Δεν είχαν παιδιά.
Το 1392 έκανε τρίτο γάμο. με τον Φρειδερίκο (1368-1415), γιο του δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βωντεμόν Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
NGC 460
Το NGC 460 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Τουκάνα. Βρίσκεται στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου και σχετίζεται με περιοχή HII.
Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 11 Απριλίου 1834.
Αναφορές
0460 Κατηγορία:Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου Κατηγορία:Τουκάνα (αστερισμός) Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Σαν Νικολό ντι Κομέλικο
Το Σαν Νικολό ντι Κομέλικο (ιταλικά: San Nicolò di Comelico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Κίκι Κόγκελνικ
Η Κίκι Κόγκελνικ (1935-1997) ήταν Αυστριακή ζωγράφος, γλύπτρια και χαράκτρια. Γεννήθηκε στη νότια Αυστρία, σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης (1954-1958) μαζί με τον Χανς Χολάιν, Μαρία Λάσινγκ και Άρνουλφ Ράινερ και έπειτα μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1961. Η Κόγκελνικ θεωρείται η σημαντικότερη καλλιτέχνης στην Αυστρία, που σχετίζεται με την ποπ, παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστό ότι  θεωρείται μέρος του κινήματος της ποπ αρτ.
Ζωή και εργασία: 1960
δεξιά|μικρογραφία|450x450εσ| Κίκι Κόγκελνικ, Γυναικείο ρομπότ, 1964, Λάδι και ακρυλικό σε καμβά, 48,5 ίντσες × 72,5 ίντσες (123 × 184 cm). Ίδρυμα Κίκι Κόγκελνικ. Η Κόγκελνικ ξεκίνησε την καριέρα της στη Γκαλερί Νέξτ Σαιντ Στέφαν στη Βιέννη το 1961, παρουσιάζοντας αφηρημένα έργα. Εκείνη την εποχή επηρεάστηκε από τον Σερτζ Πολιάκοφ του École de Paris, αλλά αργότερα βρήκε το δικό της μοναδικό είδος ενώ περιβαλλόταν από το κίνημα της ποπ αρτ στη Νέα Υόρκη. Ως ένα βαθμό ασχολήθηκε με τον Αυστριακό αφηρημένο εξπρεσιονιστή καλλιτέχνη Άρνουλφ Ράινερ.
Η Κόγκελνικ ήταν κοντά σε έναν άλλον αφηρημένο εξπρεσιονιστή, τον Αμερικανό καλλιτέχνη Σαμ Φράνσις, και πέρασε χρόνο μαζί του το 1961 στη Νέα Υόρκη και στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Στη συνέχεια, η Κόγκελνικ μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1962, όπου συμμετείχε σε μια στενή ομάδα καλλιτεχνών, που περιελάμβανε μεταξύ άλλων τους Ρόι Λίχτενσταϊν, Κλάες Όλντενμπουργκ, Άντι Γουόρχολ, Λάρρι Ρίβερς, Τομ Βέσελμαν, Τζόαν Μίτσελ, Ρόμπερτ Ράουζενμπεργκ και Τζάσπερ Τζονς. Το ποπ ήταν ένας τρόπος ζωής, και με τα υπερβολικά καπέλα της Κόγκελνικ  και τις ενδυμασίες της Κόγκελνικ γινόταν ένα  μαγευτικό γεγονός, όπου κι αν πήγαινε.
Η δουλειά της εκείνη την εποχή επηρεάστηκε έντονα από τα ποπ αρτ χρώματα και τα υλικά της εποχής, παράγοντας πολυάριθμους πίνακες με φωτεινά χρώματα. Σε αντίθεση με τους ποπ καλλιτέχνες, απέφυγε την εξύμνηση του εμπορίου ή των καθημερινών αντικειμένων, αν και ήταν γνωστή για τα πλαστικά σε πρώτο πλάνο και του τεχνητού πέρα από τη φύση.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η Κόγκελνικ άρχισε να χρησιμοποιεί διάτρητα χάρτινα πρότυπα των φίλων της σε φυσικό μέγεθος, για να παράγει τα έργα της. Το 1965 αυτά τα πρωτότυπα κομμένα σχέδια έγιναν κρεμαστά από βινύλιο, και παρουσιάζονταν στα ίδια ράφια ρούχων, που τα είδε να πωλούνται στους δρόμους κοντά στο στούντιο της στην εμπορική περιοχή της Νέας Υόρκης.
Ενώ η Κόγκελνικ βρισκόταν στο Λονδίνο το 1966, ο χώρος της στη Νέα Υόρκη κατακλύστηκε από μια τεράστια φωτιά. Παρόλο που η Κόγκελνικ είχε μόλις μετακομίσει πριν από τη φωτιά, ο γείτονάς της, ο Αμερικανός καλλιτέχνης Άλφρεντ Λέσλι, έχασε όλη την καλλιτεχνική του παραγωγή. Την ίδια χρονιά, η Κόγκελνικ παντρεύτηκε τον ογκολόγο ακτινολόγο Τζορτζ Σβάρτζ στο Λονδίνο, γέννησε τον γιο της Μόνο το 1967, επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη λίγο μετά. Το 1969, η Κόγκελνικ δημιούργησε ένα Moonhappening κατά τη προσγείωση στη Σελήνη του Apollo 11 στη Γκαλερί Νέξτ Σαιντ Στέφαν  στη Βιέννη, παράγοντας μια σειρά από μεταξοτυπίες με   θέμα τη Σελήνη κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης.
1970 και μετά
Στη δεκαετία του 1970 το ενδιαφέρον της Κόγκελνικ στράφηκε σε αυτό, που αργότερα έγινε γνωστό ως γυναικεία έργα της, ειδικά για τον γυναικείο ρόλο, που απεικονίζεται στην εμπορική διαφήμιση. Η αναφορά σε φεμινιστικά θέματα έμμεσα με ειρωνεία, χιούμορ και μια δροσερή ποπ αισθητική ήταν μοναδική στο έργο της Κόγκελνικ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το 1974 άρχισε επίσης να εργάζεται περιστασιακά με κεραμικά, χρησιμοποιώντας τη γλυπτική μορφή ως μία επέκταση της ζωγραφικής.
Τη δεκαετία του 1980, κατακερματισμένοι άνθρωποι, σημάδια και σύμβολα αρχίζουν να γεμίζουν το έργο της Κόγκελνικ και στη σειρά Επεκτάσεις της χρησιμοποίησε κεραμικές ενότητες, που παρουσιάστηκαν σε συνδυασμό με τους πίνακες της. Παρήγαγε επίσης και σκηνοθέτησε μια ταινία μικρού μήκους 16 mm B&W CBGB το 1978, με τον Τζιμ Κάρολ και άλλους.
Θάνατος και κληρονομιά
Η Κίκι Κόγκελνικ πέθανε από καρκίνο την 1η Φεβρουαρίου 1997 στη Βιέννη. Είναι θαμμένη στο Μπλάιμπουργκ της Αυστρίας. Το Μουσείο Μπελβεντέρε στη Βιέννη πραγματοποίησε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση του έργου της τον ίδιο χρόνο. Το 1998, στην Κόγκελνικ  απονεμήθηκε μετά θάνατον το υψηλότερο μετάλλιο της Αυστρίας για τις τέχνες, ο Αυστριακός Σταυρός Τιμής για την Επιστήμη και την Τέχνη. Είχε προηγουμένως βραβευθεί, το 1995, με το Βραβείο Εικαστικών Τεχνών της Βιέννης.
Από το θάνατο της καλλιτέχνη, ιδρύθηκε το Ίδρυμα Κίκι Κόγκελνικ, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός των ΗΠΑ, με γραφεία στη Βιέννη και τη Νέα Υόρκη. Η αποστολή του ιδρύματος είναι να προστατεύει, να τεκμηριώνει, να ερευνά και να διαιωνίζει τη δημιουργική κληρονομιά της Κίκι Κόγκελνικ. Από το 2009 το ίδρυμα συνεχίζει να διατηρεί και να διευρύνει μια ολοκληρωμένη βάση δεδομένων, που δημιουργήθηκε στη Νέα Υόρκη των έργων Κόγκελνικ για ιστορική έρευνα της τέχνης και θα δημιουργήσει τελικά έναν αναλυτικό κατάλογο.
Το 2003, τα αυστριακά ταχυδρομεία εξέδωσαν ένα γραμματόσημο των 0,55 ευρώ με τον πίνακα ζωγραφικής της  Κόγκελνικ  του 1973, Prenez Le Temps d'Aimer. Η Κόγκελνικ σχεδίασε επίσης δύο βρύσες, μία στο Μπλάιμπουργκ της Αυστρίας και μια άλλη στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας, όπου ένας δρόμος πήρε το όνομά της.
Το 2015, η Κόγκελνικ  συμπεριλήφθηκε στο The World Goes Pop, μια έκθεση που πραγματοποιήθηκε στο Tate Modern. Η έκθεση αποκάλυψε μια εναλλακτική άποψη της ποπ αρτ, δείχνοντας ότι δεν ήταν απλώς ένα αμερικανικό κίνημα, αλλά αντίθετα ήταν διεθνές. Σε διεθνές επίπεδο, η ποπ αρτ χρησιμοποιήθηκε συχνά ως ανατρεπτική γλώσσα διαμαρτυρίας και όχι απλώς ως εξύμνηση του δυτικού καταναλωτισμού. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε από 17 Σεπτεμβρίου 2015 - 24 Ιανουαρίου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί γλύπτες Κατηγορία:Αυστριακοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Αυστριακοί χαράκτες
Δώρα Σιτζάνη
Η Δώρα Σιτζάνη (11 Φεβρουαρίου 1948 - 15 Ιουνίου 2007) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και στιχουργός.
Γεννήθηκε στην Καστέλλα του Πειραιά στις 11 Φεβρουαρίου 1948. Ξεκίνησε την κινηματογραφική της καριέρα το 1969, γυρίζοντας 6 ταινίες. Υπήρξε εργαζόμενη του θεάτρου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70. Έπαιξε σε πολλές ταινίες στο πλευρό του Νίκου Ξανθόπουλου. Υπήρξε σύζυγος του μεγάλου συνθέτη Μάνου Λοΐζου μέχρι τον θάνατο του. Έγραψε στίχους σε πολλά τραγούδια όπως το "Κι αν είμαι ροκ" "Σε ψάχνω" και πολλά ακόμη.
Πέθανε στις 15 Ιουνίου 2007 σε ηλικία 59 ετών, πιθανότατα από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου Νικόδημος
Ο Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου Νικόδημος (κατά κόσμον Νικόλαος Αναγνώστου) γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1931 στο Λισβόριο Μυτιλήνης και πέθανε στην Αρναία στις 16 Σεπτεμβρίου 2012.
Αποφοίτησε αριστούχος από την Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1955, και την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε Διάκονος και κατόπιν πρεσβύτερος στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από τον Σχολάρχη της Σχολής Επίσκοπο Ικονίου, Ιάκωβο.
Κατά τα έτη 1955-1959 υπηρέτησε ως εφημέριος σε ιερούς ναούς της Μητροπόλεως Θυατείρων. Κατά τα χρόνια της παραμονής του στην Μητρόπολη Θυατείρων έκανε και τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Μπέρμιγχαμ πάνω στην Καινή Διαθήκη, για την οποία είχε συγγράψει και πολλά βιβλία και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες. Από 1959-1977 υπηρέτησε ως Πρωτοσύγγελος στη Μητρόπολη Μυτιλήνης, ασκώντας και τα καθήκοντα του Διευθυντή του Οικοτροφείου αριστούχων γυμνασιόπαιδων της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης από την ίδρυσή του, το 1961, έως και το 1976 ,  ενώ  από το 1977 μέχρι και το 1980 ως Ηγούμενος της Μονής Βλατάδων, αντιπρόεδρος  του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών και καθηγητής της Εκκλησιαστικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης.
Το 1980 διορίστηκε Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Κάτω Πατησίων Αθηνών, απ' όπου και εξελέγη, από την Ιερά Σύνοδο, Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου, Μητρόπολη την οποία και εποίμανε μέχρι και τον θάνατό του το 2012.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2011 Νικοδημος
Σκωτικό Κοινοβούλιο
Το Σκωτικό Κοινοβούλιο (Σκωτικά γαελικά:Pàrlamaid na h-Alba· Σκωτικά: Scottish Pairlament)  είναι ένα αποκεντρωμένο εθνικό, μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της Σκωτίας, που βρίσκεται στην περιοχή Χόλυρουντ της πρωτεύουσας, του Εδιμβούργου. Συχνά αναφέρεται ως «νέο» αγνοώντας ότι η ιστορία του Κοινοβουλίου της Σκωτίας ανάγεται στον Μεσαίωνα. Το Κοινοβούλιο, το οποίο ανεπίσημα αναφέρεται ως "Χόλυρουντ", είναι δημοκρατικά εκλεγμένο σώμα που περιλαμβάνει 129 μέλη γνωστά ως Μέλη του Σκωτικού Κοινοβουλίου (ΜΣΚ). Τα μέλη εκλέγονται για τετραετείς θητείες με το σύστημα μεικτής αναλογικής εκπροσώπησης μελών. Ως αποτέλεσμα, 73 ΜΣΚ αντιπροσωπεύουν μοναδικές γεωγραφικές εκλογικές περιφέρειες που εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα, με ακόμη 56 να εκλέγονται από οκτώ περιοχές, που η καθεμία εκλέγει επτά ΜΣΚ. Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές στο Κοινοβούλιο διεξήχθησαν στις 3 Μαΐου 2007.
Το αρχικό Κοινοβούλιο της Σκωτίας (ή "Τάξεις της Σκωτίας") ήταν το εθνικό νομοθετικό σώμα του ανεξάρτητου Βασιλείου της Σκωτίας, και λειτούργησε από τον πρώιμο 13ο αιώνα έως τη συγχώνευση του Βασιλείου της Σκωτίας με το Βασίλειο της Αγγλίας, υπό τους Όρους της Ένωσης του 1707, για να δημιουργηθεί το 1707 το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Ως συνέπεια, το Κοινοβούλιο της Σκωτίας συγχωνεύθηκε με το Κοινοβούλιο της Αγγλίας για να δημιουργήσει το Κοινοβούλιο της Μεγάλης Βρετανίας, το οποίο έδρευε στο Ουεστμίνστερ στο Λονδίνο.
Μετά από ένα δημοψήφισμα το 1997, στο οποίο οι Σκώτοι έδωσαν την συγκατάθεσή τους, ιδρύθηκε το παρόν Κοινοβούλιο από τον Νόμο της Σκωτίας 1998, το οποίο αρχίζει τις εξουσίες του ως αποκεντρωμένο νομοθετικό σώμα. Ο Νόμος περιγράφει τη νομοθετική ικανότητα του Κοινοβουλίου - τις περιοχές στις οποίες μπορεί να φτιάχνει νόμους - από ιδιαίτερα αναλυτικές εξουσίες που είναι "συγκρατημένες" στο Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου: όλα τα ζητήματα που δεν συγκρατώνται ιδιαίτερα είναι αυτόματα στην αρμοδιότητα του Σκωτικού Κοινοβουλίου. Το Κοινοβούλιο του ΗΒ διατηρεί την ικανότητα να τροποποιήσει τους όρους αναφοράς του Σκωτικού Κοινοβουλίου, και μπορεί να επεκτείνει ή να μειώσει τις περιοχές στις οποίες μπορεί να κάνει νόμους. Η πρώτη συνεδρίαση του νέου Κοινοβουλίου έλαβε χώρα στις 12 Μαΐου 1999.
Ιστορία
Για τα επόμενα τριακόσια χρόνια, η Σκωτία κυβερνήθηκε απευθείας από το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Ουεστμίνστερ, και η έλλειψη ενός Σκωτικού Κοινοβουλίου παρέμεινε ένα σημαντικό στοιχείο στην Σκωτική εθνική ταυτότητα. Προτάσεις για ένα 'αποκεντρωμένο' Κοινοβούλιο έγιναν πριν το 1914, αλλά αναβλήθηκαν επ' αόριστον εξαιτίας της έκρηξης του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου. Μια απότομη αύξηση στον εθνικισμό στην Σκωτία κατά την ύστερη δεκαετία του 1960 τροφοδότησαν απαιτήσεις για μια μορφή αυτοκυβέρνησης ή πλήρους ανεξαρτησίας, και ζητήθηκε η τρέχουσα Εργατική Κυβέρνηση του Χάρολντ Ουίλσον να συστήσει την Επιτροπή Κίλμπραντον για να εξετάσει το Σύνταγμα του ΗΒ το 1969. Ένας από τους αντικειμενικούς σκοπούς της επιτροπής ήταν να εξετάσει τρόπους που θα καθιστούσαν δυνατήπερισσότερη αυτοδιοίκηση για την Σκωτία, μέσα στο ενιαίο κράτος του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Κίμπραντον δημοσίευσε την αναφορά του το 1973 προτείνοντας την ίδρυση μιας απευθείας εκλεγόμενης Σκωτικής Συνέλευσης για να νομοθετεί για την πλειοψηφία των τοπικών Σκωτικών ζητημάτων. Εκείνη την περίοδο, η ανακάλυψη του πετρελαίου στην Βόρεια Θάλασσα και η ακόλουθη εκστρατεία "It's Scotland's oil"του Σκωτικού Εθνικού Κόμματος (SNP) κατέληξαν σε αυξανόμενη υποστήριξη για Σκωτική ανεξαρτησία, καθώς και στο SNP. Το κόμμα υποστήριξε ότι τα έσοδα από το πετρέλαιο δεν ωφελούσαν την Σκωτία όσο θα έπρεπε. Το συνδυασμένο αποτέλεσμα αυτών των γεγονότων οδήγησε τον Πρωθυπουργό Ουίλσον να δεσμεύσει την κυβέρνησή του για κάποια μορφή αποκεντρωμένου νομοθετικού σώματος το 1974. Παρ' όλ'αυτά, δεν ήταν μέχρι το 1978 που οι τελικές νομοθετικές προτάσεις για μια Σκωτική Συνέλευση πέρασαν στο Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου.
Υπό τους όρους των Νόμων της Σκωτίας 1978, μια αιρετή συνέλευση θα ιδρυόταν στο Εδιμβούργο με δεδομένο ότι η πλειοψηφία του Σκωτικού εκλεκτορικού σώματος θα ψήφιζε υπέρ αυτής σε ένα δημοψήφισμα που θα διοργανωνόταν την 1η Μαρτίου 1979. Το δημοψήφισμα για την Σκωτία του 1979 που θα εγκαθιστούσε μια αποκεντρωμένη Σκωτική Συνέλευση απέτυχε. Αν και το 52% ήταν ευνοϊκό προς μια Σκωτική Συνέλευση, το ποσοστό αυτό δεν αντιστοιχούσε τουλάχιστον στο 40% του συνολικού αριθμού των εκλογέων, το οποίο και αποτελούσε το ελάχιστο όριο για την ψήφιση του μέτρου, καθώς ένα 32,9% του εκλογικού σώματος δεν προσήλθε στις κάλπες. Κατά τις δεκαετίες του '80 και του '90, η απαίτηση για ένα Σκωτικό Κοινοβούλιο αναπτύχθηκε, εν μέρει επειδή η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ελεγχόταν από το Συντηρητικό Κόμμα, ενώ η ίδια η Σκωτία εξέλεγε πολύ λίγους Συντηρητικούς βουλευτές. Ως συνέπεια της ήττας στο δημοψήφισμα του 1979, η Εκστρατεία για μια Σκωτική Συνέλευση εγκαινιάσθηκε ως ομάδα πίεσης, οδηγώντας στην Σκωτική Συνταγματική Συνέλευση του 1989 με διάφορους οργανισμούς, με πολιτικά κόμματα και αντιπροσώπους της βιομηχανίας να λαμβάνουν μέρος. Δημοσιεύοντας το προσχέδιό της για την αποκέντρωση το 1995, η Συνέλευση παρέσχε μεγάλο μέρος της βάσης για την δομή του Κοινοβουλίου.
Η αποκέντρωση έγινε μέρος της πλατφόρμας του Εργατικού Κόμματος το οποίο τον Μάιο του 1997 ανέλαβε την εξουσία με ηγέτη τον Τόνι Μπλερ. Τον Σεπτέμβριο του 1997, ένα δημοψήφισμα του Σκωτικού εκλεκτορικού σώματος διασφάλισε μια πλειοψηφία υπέρ της ίδρυσης ενός νέου αποκεντρωμένου Σκωτικού Κοινοβουλίου, with tax-varying powers, στο Εδιμβούργο. Μια εκλογή διεξήχθη στις 6 Μαΐου 1999, και στις 1 Ιουλίου του ίδιου έτους η εξουσία μεταφέρθηκε από το Ουεστμίνστερ στο νέο Κοινοβούλιο.
Κτήριο
Από τον Σεπτέμβριο του 2004, η επίσημη έδρα του Σκωτικού Κοινοβουλίου είναι ένα νέο κτήριο του Σκωτικού Κοινοβουλίου, στην περιοχή Χόλυρουντ του Εδιμβούργου. Σχεδιασμένο από τον Καταλανό αρχιτέκτονα Ένρικ Μιράγιες, μερικά από τα κύρια χαρακτηριστικά του συγκροτήματος περιλαμβάνουν φυλλόσχημα κτήρια, μια πτέρυγα με γρασίδι στη στέγη που συγχωνεύεται στο παρακείμενο πάρκο και τοίχοι gabion δημιουργημένοι από τις πέτρες προηγούμενων κτιρίων. Σε όλο το κτίριο υπάρχουν πολλά επαναλαμβανόμενα μοτίβα, όπως σχήματα βασισμένα στο Skating Minister Raeburn's. Crow-stepped gables and the upturned boat skylights of the Garden Lobby, συμπληρώνουν την μοναδική αρχιτεκτονική. Η Βασίλισσα Ελισάβετ Β' εγκαινίασε το νέο κτήριο στις 9 Οκτωβρίου 2004.
Σύνθεση και εξουσίες
Η Πράξη της Σκωτίας 1998 που ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου και έλαβε τη βασιλική συγκατάθεση της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ στις 19 Νοεμβρίου 1998, διέπει τις λειτουργίες και το ρόλο του Σκωτικού Κοινοβουλίου και καθορίζει την νομοθετική του ικανότητα. Η Πράξη της Σκωτίας 2012 επεκτείνει τις αποκεντρωμένες δυνατότητες.
Εκλογές
Έχουν διεξαχθεί έξι εκλογικές αναμετρήσεις για το Κοινοβούλιο, το 1999, το 2003, το 2007, το 2011, 2016 και το 2021.
Μετά τις εκλογές του 2011, αποφασίστηκε να διεξάγονται κάθε πέντε έτη (όχι τα συνήθη τέσσερα) μετά την ημερομηνία της προηγούμενης εκλογής, μια επιλογή που έγινε για να αποφευχθεί μια σύμπτωση των ημερομηνιών των εκλογών για το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου στο Λονδίνο. Η αρχική σύμπτωση ημερομηνιών ήταν ένα λάθος, αρχικά απαρατήρητο από τους δημόσιους υπαλλήλους, για το οποίο απαιτείτο και υπουργική συμμετοχή και νομοθεσία ώστε να βρεθεί λύση.
Όπως με όλες τις εκλογές στο ΗΒ, οι Ιρλανδοί και οι πληρούντες τις προϋποθέσεις πολίτες της Κοινοπολιτείας έχουν δικαίωμα ψήφου. Όμως, αντίθετα με τις εκλογές στο Κοινοβούλιο του Ουεστμίνστερ, πολίτες άλλων κρατών μελών της ΕΕ που δεν ανήκουν στην Κοινοπολιτεία οι οποίοι κατοικούν στη Σκωτία δικαιούνται να ψηφίσουν στις εκλογές για το Σκωτικό Κοινοβούλιο. Όμως, οι υπερπόντιοι εκλέκτορες σε Σκωτσεζικούς εκλογικούς καταλόγους δεν δικαιούνται να ψηφίζουν στις εκλογές για το Σκωτικό Κοινοβούλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινοβούλια Κατηγορία:Σκωτία
Πλατανιστός Εύβοιας
Ο Πλατανιστός είναι ημιορεινός οικισμός του Δήμου Καρύστου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Έχει πληθυσμό 74 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και βρίσκεται 22 χλμ ανατολικά της Καρύστου και 140 χλμ νοτιοανατολικά της Χαλκίδας. Είναι το νοτιότερο και πιο κοντινό χωριό του Κάβο Ντόρο και έχει εξελιχθεί σε ένα σύγχρονο οικισμό, διαθέτοντας και περιφερειακό ιατρείο. μικρογραφία|αριστερά|Η κοιλάδα Πλατανιστού
Αξιοθέατά του αποτελούν το ποτάμι, με τη βλάστηση από πλατάνια (που έδωσαν και την ονομασία του), το πέτρινο γεφύρι, η περιοχή Ανεμοπύλες κ.α.
Η Τοπική Κοινότητα Πλατανιστού απαρτίζεται ακόμη από τους οικισμούς Άγιοι, Ελαιώνας, Λιβάδι, Καστρί, Μουρτιά, Μαστρογιανναίικα, Επανωχώρι, Πηδουλαίικα και Ποτάμι, με συνολικό πληθυσμό 188 κατοίκους.
Προσωπικότητες
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
NGC 53
Ο NGC 53 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας με δακτύλιο ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Τουκάνα και έχει διάμετρο της τάξεως των 120.000 ετών φωτός.
Τον ανακάλυψε ο Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 15 Σεπτεμβρίου 1836.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0053 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Τουκάνα (αστερισμός)
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 1995
Το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 1995, γνωστό επίσης ως 1995 King Fahd Cup (ελληνικά: Κύπελλο Βασιλιά Φαχντ 1995), είναι το δεύτερο Κύπελλο Συνομοσπονδιών στην ιστορία του θεσμού. Η διοργάνωση διεξήχθη το διάστημα 6-13 Ιανουαρίου 1995 στη Σαουδική Αραβία. Νικήτρια αναδείχθηκε η Δανία, που νίκησε στον τελικό την κάτοχο του τροπαίου, Αργεντινή, με 2-0.
Στάδιο
Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο ίδιο στάδιο:
Φάση ομίλων
''Όλες οι ώρες που αναφέρονται είναι με βάση την επίσημη ώρα της Σαουδικής Αραβίας (UTC+03:00).
Στατιστικά
200px|thumb|Ο [[Γκαμπριέλ Μπατιστούτα]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 1995 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σαουδική Αραβία
Δεύτερος Μεσσηνιακός Πόλεμος
Ο Δεύτερος Μεσσηνιακός Πόλεμος ήταν ο δεύτερος πόλεμος μεταξύ των Μεσσήνιων και των Σπαρτιατών.
Πληροφορίες
Οι πληροφορίες που έχουμε σήμερα για το γεγονός αυτό είναι ελάχιστες.
Οι περισσότερες προέρχονται από τον περιηγητή Παυσανία, ένα μέρος των περιγραφών του όμως δεν θεωρείται ακριβές.
Επίσης πηγή πληροφόρησης αποτελεί ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αλλά και ποιήματα του ποιητή Τυρταίου, του ποιητή που εμψύχωσε τους Σπαρτιάτες στη διάρκεια αυτού του πολέμου.