Κάσιμιρ_Πουλάσκι
Συνομοσπονδία του Μπαρ
εναλλ.=A painting by Józef Chełmoński depicting Pulaski at Częstochowa|μικρογραφία|280x280εσ| Ο Πουλάσκι στην [[Τσενστοχόβα, πίνακας του 1875 του Γιούζεφ Χεουμόνσκι]] Ο Πουλάσκι έλαβε μέρος στις εκλογές του 1764 του νέου Πολωνού μονάρχη, Στανίσουαφ Αύγουστου Πονιατόφσκι, με την οικογένειά του. Τον Δεκέμβριο του 1767, ο Πουλάσκι και ο πατέρας του ασχολήθηκαν με τη Συνομοσπονδία του Μπαρ, η οποία είδε τον Βασιλιά Στανίσουαφ ως ρώσικη μαριονέτα και προσπάθησε να περιορίσει τη Ρωσική ηγεμονία επί της Κοινοπολιτείας. Η συνομοσπονδία αντιτάχθηκε ενεργά από τις ρωσικές δυνάμεις που βρίσκονταν στην Πολωνία. Ο Πουλάσκι στρατολόγησε μια μονάδα και, στις 29 Φεβρουαρίου 1768, υπέγραψε την πράξη της συνομοσπονδίας, δηλώνοντας έτσι επίσημος υποστηρικτής του κινήματος. Στις 6 Μαρτίου, έλαβε το βαθμό του συνταγματάρχη και διοίκησε μια μονάδα του πολωνικού ιππικού. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, ο Πουλάσκι τάραξε τον πολωνικό στρατό και έπεισε με επιτυχία ορισμένες δυνάμεις να ενταχθούν στις Συνομοσπονδίες. Έδωσε την πρώτη του μάχη στις 20 Απριλίου κοντά στο Ποχορέουε, η οποία ήταν νικηφόρα, όπως και μια άλλη στις 23 Απριλίου κοντά στο Σταροκοστιαντίνιβ. Μια μάχη στην Κατσανούφκα στις 28 Απριλίου είχε ως αποτέλεσμα την ήττα. Στις αρχές Μαΐου, φρουρούσε το Χμιέλνικ, αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει όταν οι συμμαχικές ενισχύσεις νικήθηκαν. Υποχώρησε σε ένα μοναστήρι στο Μπερντίτσουφ, το οποίο υπερασπίστηκε κατά τη διάρκεια πολιορκίας από τις βασιλικές δυνάμεις για περισσότερες από δύο εβδομάδες μέχρι τις 16 Ιουνίου. Τελικά, αναγκάστηκε να παραδοθεί και αιχμαλωτίστηκε από τους Ρώσους. Στις 28 Ιουνίου, αφέθηκε ελεύθερος με αντάλλαγμα την υπόσχεση ότι δεν θα ξαναπολεμήσει με τις Συνομοσπονδίες και ότι θα ασκήσει πίεση στις Συνομοσπονδίες για τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Ωστόσο, ο Πουλάσκι θεώρησε ότι η διαβεβαίωση δεν ήταν δεσμευτική και έκανε δημόσια δήλωση για το σκοπό αυτό φτάνοντας στο στρατόπεδο των Συνομοσπονδιών στα τέλη Ιουλίου. Συμφωνώντας με την υπόσχεση, αρχικά η εξουσία του μειώθηκε, καθώς και η δημοτικότητά του μεταξύ των Συνομοσπονδιών και ο ίδιος ο πατέρας του σκέφτηκε αν έπρεπε ή όχι να δικαστεί σε Στρατοδικείο. Ακολούθησαν μερικές έντονες συζητήσεις και ο Πουλάσκι επανήλθε στην ενεργό υπηρεσία μόνο στις αρχές Σεπτεμβρίου. αριστερά|μικρογραφία| Ο Πουλάσκι συγκεντρώνει υποστηρικτές για τη Συνομοσπονδία στο [[Μπαρ (Ουκρανία)|Μπαρ. Πίνακας του Κορνέλι Σλέγκελ]] Το 1769, η μονάδα του Πουλάσκι πολιορκήθηκε ξανά από αριθμητικά ανώτερες δυνάμεις, αυτή τη φορά στο παλιό φρούριο του Οκόπι, το οποίο είχε χρησιμεύσει ως βάση των επιχειρήσεων του από τον Δεκέμβριο του προηγούμενου έτους. Ωστόσο, μετά από μια ισχυρή άμυνα, μπόρεσε να σπάσει τη ρωσική πολιορκία. Στις 7 Απριλίου έγινε regimentarz (διοικητής) του Βοεβοδάτου Κρακοβίας. Τον Μάιο και τον Ιούνιο επιχειρούσε κοντά στο Πσέμισλ, αλλά δεν κατάφερε να πάρει την πόλη. Ακολούθως, ο Πουλάσκι επικρίθηκε από μερικούς συναδέλφους του και αναχώρησε για το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας με τους συμμάχους του και μια δύναμη 600 περίπου ανδρών στις 3 Ιουνίου. Εκεί, ο Πουλάσκι επιχείρησε να υποκινήσει μια μεγαλύτερη εξέγερση εναντίον της Ρωσίας. Παρά τις αποφασιστικές στρατιωτικές επιτυχίες, μπόρεσε να συγκεντρώσει έναν στρατό 4.000 ατόμων και να τον παραδώσει πίσω σε ένα στάδιο οργάνωσης της Συνομοσπονδίας. Αυτή η επιχείρηση έλαβε διεθνή ειδοποίηση και απέκτησε τη φήμη του ως ο πιο αποτελεσματικός στρατιωτικός ηγέτης στη Συνομοσπονδία του Μπαρ. Στη συνέχεια, κινήθηκε με τη μονάδα του προς το Ζάμοστς και - αφού έχασε σχεδόν τη ζωή του από τις κατώτερες δυνάμεις του μελλοντικού Στρατηγού Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Σουβόροφ στην καταστροφική Μάχη της Ορεχόβα - την επόμενη μέρα, 15 Σεπτεμβρίου, ηττήθηκε ξανά στη Μάχη του Βουοντάβα με τις δυνάμεις του σχεδόν να διαλύονται. Πέρασε το υπόλοιπο του έτους ανοικοδομώντας τη μονάδα του στην περιοχή των Κάτω Καρπαθίων.