cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μόντε Πισίς
Γεωλογία
Το Μόντε Πισίς είναι μεγάλο ανδεσιτικό-δακιτικό ηφαιστειακό κέντρο. Σχηματίστηκε πριν από 6,6 έως 6,2 εκατομμύρια χρόνια. Όπως και το Σέρο Μπονέτε Τσίκο είναι ένα από τα μεγάλα ηφαιστειακά συγκροτήματα που σχηματίστηκαν εκείνη την εποχή πάνω από μια παραμορφωμένη πλάκα Νάζκα. Η ηφαιστειότητα στην περιοχή σταμάτησε πριν από περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια.
Το Μόντε Πισίς, το Σέρο Μπονέτε Τσίκο και το Ινκαπίγιο σχηματίζουν ένα μεγάλο ηφαιστειακό σύμπλεγμα που συγκαταλέγεται μεταξύ των υψηλότερων στον κόσμο. Το Ινκαπίγιο σχηματίστηκε μετά το τέλος των εκρήξεων του Μόντε Πισίς και η υδροθερμική δραστηριότητα στο Ινκαπίγιο μπορεί να συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βουνά της Αργεντινής Κατηγορία:Ηφαίστεια της Αργεντινής
Πλάτανος Ρεθύμνου
Ο Πλάτανος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Ιστορικά, ανήκει στα χωριά της Αμπαδιάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 580 μέτρων, στις νότιες πλαγιές του Ψηλορείτη. Απέχει 58 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο.Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Πλάτανος έχει 501 κατοίκους και είναι το δεύτερο πολυπληθέστερο χωριό του δήμου.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με την παράδοση, το όνομα οφείλεται σε ένα πλάτανο στις ρίζες του οποίου βρέθηκαν ερείπια της εκκλησίας της Υπαπαντής. Το 1690, ο Σύριος γενίτσαρος έκοψε τον πλάτανο και προσπάθησε να κτίσει ανεπιτυχώς μιναρέ για το τζαμί. Ο μιναρές γκρεμιζόταν και έτσι τον έχτισε σε άλλο σημείο. Σε εκείνη τη θέση χτίστηκε το 1964 ο τρίκλιτος ναός της Υπαπαντής, του Ευαγγελισμού και της Γέννησης του Χριστού. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το χωριό πήρε το όνομά του από πλάτανο ο οποίος βρισκόταν κοντά στη βρύση του χωριού.
Η περιοχή κατοικείται από τους βυζαντινούς χρόνους και στους συνοικισμούς Κάρταλος και Μετόχια υπήρχαν προπύργια με μόνιμη φρουρά τα οποία επιτηρούσαν τα παράλια για επιθέσεις πειρατών. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Platano στην επαρχία Αμαρίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Platano με 392 κατοίκους και 1.236 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Platano. Επί τουρκοκρατίας, μέρος του πληθυσμού εξισλαμίστηκε. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο χωριό κατοικούσαν 15 χριστιανικές και 20 μουσουλμανικές οικογένεια. Το 1881 είχε 220 κατοίκους (122 Χριστιανούς και 98 Τούρκους) και ανήκε στο δήμο Αποδουλού. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Μεταφορές
Το χωριό διασχίζει η Επαρχιακή Οδός 13, γνωστή και ως Αμαριώτικος Δρόμος, που το ενώνει με το Ρέθυμνο (Περιβόλια, Πρασιές) και το υπόλοιπο Αμάρι (Απόστολοι, Γεωργική Σχολή, Βιζάρι, Φουρφουράς, Κουρούτες, Νίθαυρις, Αποδούλου, Βαθιακό, Πλάτανος, Άρδακτος, Λοχριά). Η αναβάθμιση του δρόμου αυτού είναι υπό μελέτη.
Δείτε επίσης
Κοινότητα Πλατάνου
Σημείωση
Στην Κρήτη και τον Δήμο Κισσάμου της Π.Ε. Χανίων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλάτανος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Γκιούρπιναρ
Το Γκιούρπιναρ είναι χωριό της επαρχίας Λεφκόσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Αγία Μαρίνα Σκυλλούρας. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Καφέ Ανζελινά
thumb|right|300px|Το Καφέ Ανζελινά, Παρίσι. Το Καφέ Ανζελινά (Café Angelina), ένα από τα πιο διάσημα και αριστοκρατικά καφέ – ζαχαροπλαστεία του Παρισιού, βρίσκεται κάτω από τις αψίδες της οδού Ριβολί (Rue de Rivoli) στον αριθμό 226 και απέναντι ακριβώς από τον κήπο του Κεραμεικού (Jardin des Tuileries) και το Μουσείο του Λούβρου.
Το Καφέ Ανζελινά ιδρύθηκε το 1903 από τον Αυστριακό ζαχαροπλάστη Αντουάν Ρούμπελμαγιερ (Antoine Rumpelmayer, 1832 - 1914), δίνοντας σ’ αυτό το όνομα της νύφης του. Αποτελεί τόπο συνάντησης της αριστοκρατίας του Παρισιού. Εδώ σύχναζαν, μεταξύ άλλων, ο Γάλλος συγγραφέας Μαρσέλ Προυστ, η Κοκό Σανέλ, η Όντρεϊ Χέπμπορν και οι μεγαλύτεροι Γάλλοι σχεδιαστές μόδας.
Η διακόσμηση στο εσωτερικό του, με τα μαρμάρινα τραπέζια, τις επιχρυσωμένες κορνίζες, τα καλαίσθητα φωτιστικά, τους τεράστιους καθρέπτες και τις εξαίσιες ζωγραφικές στους τοίχους, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα διακοσμητικής τεχνοτροπίας της Μπελ Επόκ (Belle Époque), σχεδιασμένα από το διάσημο ολλανδικής καταγωγής αρχιτέκτονα Εντουάρ – Ζαν Νίερμανς (Édouard – Jean Niermans, 1859 – 1928).
Το Καφέ Ανζελινά θεωρείται ότι σερβίρει την καλύτερη ζεστή σοκολάτα στο Παρίσι, γνωστή ως «Σοκολά Λ’ Αφρικαίν» (Chocolat L’ Africain), καθώς και τα περίφημα γλυκά «Μον Μπλαν» (Mont Blanc).
Πηγές
Κατηγορία:Καφέ στο Παρίσι
Φρειδερίκος Γκοντζάγκα (καρδινάλιος)
O Φρειδερίκος, ιταλ. Federico, (1540 - 21 Φεβρουαρίου 1565) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν καρδινάλιος.
Ντάβινσον Σάντσες
Ο Ντάβινσον Σάντσες (Davinson Sánchez, 12 Ιουνίου 1996) είναι Κολομβιανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Τότεναμ και την εθνική ομάδα της Κολομβίας.
Φρειδερίκος Γκοντζάγκα (καρδινάλιος)
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάντοβα και ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Μάντοβα και της Μαργαρίτας Παλαολογίνας, κόρης του Γουλιέλμου Θ΄ μαρκήσιου του Μομφερράτου.
Ντάβινσον Σάντσες
Ο Σάντσες ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Ατλέτικο Νασιονάλ, όπου τράβηξε την προσοχή των συλλόγων του εξωτερικού. Τον Ιούλιο του 2016 αποκτήθηκε από τον Άγιαξ έναντι 5 εκατομμυρίων ευρώ. Με τον Άγιαξ εντυπωσίασε με τις εμφανίσεις του και αναδείχθηκε παίκτης της σαιζόν 2016-17 για τον Άγιαξ. Τότε αποκτήθηκε από την Τότεναμ έναντιν 42 εκατομμυρίων λιρών, ποσό που αποτελούσε ποσό ρεκόρ για τον σύλλογο.
Φρειδερίκος Γκοντζάγκα (καρδινάλιος)
Βιογραφία
Γεννήθηκε λίγο μετά το τέλος του πατέρα του, ήταν λοιπόν υστερότοκος. Ήταν ανιψιός του καρδινάλιου Έρκολε Γκοντζάγκα και εξάδελφος του καρδινάλιου Ιωάννη-Βικεντίου Γκοντζάγκα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια.
Ντάβινσον Σάντσες
Ο Σάντσες πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το Μάιο του 2018 και ήταν μέλος της αποστολής στο Μουντιάλ 2018, και αγωνίστηκε και στα 4 παιχνίδια, και στο Κόπα Αμέρικα 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Φρειδερίκος Γκοντζάγκα (καρδινάλιος)
Βιογραφία
Λίγους μήνες μετά έγινε διαχειριστής της επισκοπής της Μάντοβα κατ' εξαίρεση, μια και ήταν ακόμη 13 ετών και όχι ενήλικας. Το 1564 έγινε παπικός απεσταλμένος (legatus) στη Μάντοβα. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους έγινε επίσκοπος, αλλά δεν πρόλαβε να χειροτονηθεί ποτέ.
Απεβίωσε στη Μάντοβα το επόμενο έτος σε ηλικία 25 ετών και τάφηκε στον εκεί Καθεδρικό ναό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Παύλος Γιοβανόπουλος
Ο Παύλος Γιοβανόπουλος είναι Έλληνας καλλιτέχνης που γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1939 στην Καστοριά. Έκτοτε άφησε το στίγμα του ως Αμερικανός καλλιτέχνης, έχοντας αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και τη Σχολή Εικαστικών Τεχνών, προτού λάβει την αμερικανική υπηκοότητα το 1961 στην ηλικία των 22 ετών.
Ο Παύλος ζει ακόμα στη Νέα Υόρκη και έχει εκθέσει έργα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Το έργο του συλλέγεται από τα κτήματα των Steve Wynn, Τζέιμς Κάμερον, Σιλβέστερ Σταλόνε και Μάικλ Μπλούμπεργκ. Το έργο του παρουσιάζεται σε περισσότερες από πενήντα ιδιωτικές και εταιρικές συλλογές, συμπεριλαμβανομένης της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης και της Σχολής Διακυβέρνησης JFK του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
Μεταξύ των πολλών εταιρικών πελατών του είναι οι Random House, Rosenthal China, United Airlines, Playboy Magazine, Del Rey Books, Warner Books και Ritzenhoff AG. Ο Paul έχει επίσης σχεδιάσει εξώφυλλα για τουλάχιστον πέντε μυθιστορήματα.
Δείτε επίσης
Επίσημος ιστότοπος www.giovanopoulos.com
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Μακεδόνες
Γιόζεφ Ντανχάουζερ
Βιογραφικά στοιχεία
Προσκεκλημένος του Ούγγρου επισκόπου Λαδισλάου Πύρκερ, ο νεαρός ζωγράφος επισκέφθηκε τη Βενετία, όπου άρχισε να μελετά έργα μεγάλων Ιταλών ζωγράφων. Επέστρεψε στη Βιέννη μέσω Τεργέστης το 1827 και μετά επισκέφθηκε και την Πράγα. Στις 27 Μαρτίου 1827, μαζί με τον συνάδελφό του Γιόχαν Ματίας Ρανφτλ, ο Ντανχάουζερ αποτύπωσε τη νεκρική μάσκα του Μπετόβεν, περίπου 12 ώρες μετά τον θάνατο του συνθέτη και ζωγράφισε το νεκροκρέβατό του σε μια ακουαρέλα.
Το 1833 ωστόσο κέρδισε το βραβείο της Ακαδημίας της Βιέννης για τον πίνακά του «Die Verstoßung der Hagar». Το 1838 διορίσθηκε αντιπρύτανης της Ακαδημίας και νυμφεύθηκε τη Γιοζεφίνε Στρέιτ (Josephine Streit), κόρη ενός γιατρού. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά.
Το 1841 ο Ντανχάουζερ διορίσθηκε καθηγητής ζωγραφικής ιστορικών θεμάτων στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, αλλά λίγο αργότερα παραιτήθηκε και ταξίδεψε σε όλη τη Γερμανία και την Ολλανδία μαζί με τον φιλότεχνο και μαικήνα της τέχνης Ρούντολφ φον Άρτχάμπερ. Στο ταξίδι αυτό ενδιαφέρθηκε πολύ για την ολλανδική σχολή ζωγραφικής.
Πέθανε από τύφο στη Βιέννη σε ηλικία μόλις 40 ετών. Το 1862 μια οδός της πόλεως πήρε το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Γκρόζιο
Το Γκρόζιο (ιταλικά: Grosio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Γκροσόττο
Το Γκροσόττο (ιταλικά: Grosotto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Κασσάνο Μανιάγκο
Το Κασσάνο Μανιάγκο (ιταλικά: Cassano Magnago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Σωκονέν-Νεφμοντιέ
Το Σωκονέν-Νεφμοντιέ (γαλλικά: Chauconin-Neufmontiers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κοκονασιέν-Νεφμοντουά (γαλλικά: Coconaciens-Neufmontois).
Κατάλογος λιμένων της Ελλάδας
Αυτός είναι ένας κατάλογος, ο οποίος περιέχει όλα τα λιμάνια της Ελλάδας, ταξινομημένα ανάλογα με τις θάλασσες και τα πελάγη στα οποία ανήκουν.
Υποσημειώσεις
<references group="σημ"/>
Λαντσάντα
Η Λαντσάντα (ιταλικά: Lanzada) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Άγιοι Ηλιόφωτοι Λευκωσίας
Οι Άγιοι Ηλιόφωτοι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Λόβερο
Το Λόβερο (ιταλικά: Lovero) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Συναγωγή Εζράς Ισραέλ
Η Συναγωγή Εζράς Ισραέλ (Ezras Israel), γνωστή και ως Συναγωγή Βολίνσκα (Wołyńska), ήταν συναγωγή στο Γουντς της Πολωνίας, στην οδό Βουλτσάνσκα 6. Χτίστηκε την περίοδο 1899-1904 από δωρεές Εβραίων εμπόρων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκδιώχθηκαν από την περιοχή της Τσαρικής Λιθουανίας και Λευκορωσίας. Ο αρχιτέκτονας ήταν ο Γκούσταβ Λάνταου-Γκούτεντεγκερ (Gustaw Landau-Gutenteger). Η συναγωγή άκμασε μόνο για τρεις δεκαετίες. Κάηκε ολοσχερώς από τους Ναζί στις 11 Νοεμβρίου 1939, πριν από τη δημιουργία του Γκέτο του Λοτζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συναγωγές στην Πολωνία κατεστραμμένες από την Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Πρώην συναγωγές στην Πολωνία Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Σωφρί
Το Σωφρί (γαλλικά: Chauffry) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κωφεριέν (γαλλικά: Cauffériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ντέζιο
Το Ντέζιο (ιταλ. Desio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Ιστορία
Το 1277 η πόλη υπήρξε το θέατρο της ομώνυμης Μάχης του Ντέζιο ανάμεσα στις οικογένειες των Βισκόντι και των ντέλλα Τόρρε για την κυριαρχία επί του Μιλάνου, Μόλις στις 24 Φεβρουαρίου 1924 το Ντέζιο έλαβε τον τιμητικό τίτλο της «πόλεως», με βασιλικό διάταγμα.
Η πόλη είναι επίσης γνωστή ως η γενέτειρα του Πάπα Πίου ΙΑ΄ και του ποδοσφαιριστή Μάρκο Σπορτιέλλο.
Το 1944 έγινε αεροπορικός βομβαρδισμός του Ντέζιο από την αμερικανική αεροπορία, που σκότωσε μεταξύ άλλων την εβραϊκής καταγωγής Ιταλίδα υψίφωνο τραγουδίστρια της όπερας Τζουζεππίνα Φίντσι-Μαγκρίνι.
Στις 20 Νοεμβρίου 1998 ιδρύθηκε στην πόλη το Κέντρο Διεθνών Μελετών και Τεκμηριώσεως «Πίος ο 11ος».
Αξιοθέατο δίπλα στην πόλη αποτελεί η Βίλα Τιττόνι Τραβέρσι του 18ου αιώνα.
Παραπομπές
Ντεζι
Σωμ-αν-Μπρι
Το Σωμ-αν-Μπρι (γαλλικά: Chaumes-en-Brie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καλμεσιέν (γαλλικά: Calmétiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Λάιμαν Άμποτ
Ο '''Λάιμαν Τζ. Άμποτ''' (Lyman J. Abbott, 18 Δεκεμβρίου 1835 - 22 Οκτωβρίου 1922) ήταν Αμερικανός θεολόγος, εκδότης και συγγραφέας.
Πρώτα χρόνια
Ο Λάιμαν Τζ. Άμποτ γεννήθηκε στο Ρόξμπερι της Μασαχουσέτης στις 18 Δεκεμβρίου 1835, και ήταν γιος του πολυγραφότατου συγγραφέα, εκπαιδευτικού και ιστορικού Τζέικομπ Άμποτ ενώ μητέρα του ήταν η Χάριετ Βον. Ο Άμποτ μεγάλωσε στο Φάρμινγκτον του Μέιν και αργότερα στη Νέα Υόρκη. Οι πρόγονοι του Άμποτ προέρχονταν από την Αγγλία και ήρθαν στην Αμερική περίπου είκοσι χρόνια μετά το Πλύμουθ Ροκ.
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης το 1853, όπου ήταν μέλος της Εύκλειας Εταιρείας, σπούδασε νομικά και έγινε μέλος του δικηγορικού συλλόγου το 1856. Ωστόσο, ο Άμποτ εγκατέλειψε σύντομα το δικηγορικό επάγγελμα και, αφού σπούδασε θεολογία με τον θείο του, Τζον Στίβενς Κάμποτ Άμποτ, χειροτονήθηκε ιερέας της Κονγκρεσιοναλιστικής Εκκλησίας το 1860. Στις 14 Οκτωβρίου 1857 παντρεύτηκε την Άμπι Φ., κόρη του Χάνιμπαλ Χάμλιν από τη Βοστώνη της Μασαχουσέτης.
Σταδιοδρομία
Διετέλεσε πάστορας της Κονγκρεσιοναλιστικής Εκκλησίας στο Τερ Ωτ της Ιντιάνα από το 1860 έως το 1865 και της Εκκλησίας της Νέας Αγγλίας στη Νέα Υόρκη από το 1865 έως το 1869. Από το 1865 έως το 1868 ήταν γραμματέας της Επιτροπής της Αμερικανικής Ένωσης (που αργότερα ονομάστηκε Γραφείο Απελεύθερων Αμερικανών). Το 1869 εγκατέλειψε την ποιμαντορία του για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. μικρογραφία|Με τον [[Μπούκερ Ουάσιγκτον και άλλους αξιωματούχους]] Ο Άμποτ εργάστηκε ποικιλοτρόπως στο εκδοτικό επάγγελμα ως συνεργάτης του Harper's Magazine και ήταν ο ιδρυτής ενός εντύπου που ονομαζόταν Illustrated Christian Weekly (Εβδομαδιαίο Εικονογραφημένο Χριστιανικό Περιοδικό), το οποίο εξέδιδε για έξι χρόνια. Ήταν επίσης συνεκδότης του The Christian Union (Η Χριστιανική Ένωση) μαζί με τον Χένρι Γουόρντ Μπίτσερ από το 1876 έως το 1881. Αργότερα, ο Άμποτ διαδέχθηκε τον Μπίτσερ το 1888 ως πάστορας της εκκλησίας του Πλύμουθ στο Μπρούκλιν. Έγραψε επίσης την επίσημη βιογραφία του Μπίτσερ και επιμελήθηκε τις εφημερίδες του.
Από το 1881 ο Άμποτ ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού The Christian Union, το οποίο μετονομάστηκε σε The Outlook (Η Προοπτική) το 1891. Το περιοδικό αυτό απεικόνιζε τις προσπάθειές του για κοινωνική μεταρρύθμιση και, στη θεολογία, μια φιλελευθερία, ανθρωπισμό και σχεδόν ουνιταριανιστικό πνεύμα. Τα τελευταία χαρακτηριστικά χαρακτήριζαν και τα δημοσιευμένα έργα του.
Οι απόψεις του Άμποτ διέφεραν από εκείνες του Μπίτσερ. Ο Άμποτ ήταν σταθερός υποστηρικτής της Βιομηχανικής Δημοκρατίας και ήταν υπέρμαχος του προοδευτισμού του Θίοντορ Ρούσβελτ για σχεδόν 20 χρόνια. Αργότερα θα υιοθετούσε μια έντονα φιλελεύθερη θεολογία. Ήταν επίσης προσηλωμένος Χριστιανός Εξελικτιστής. Σε δύο από τα βιβλία του, The Evolution of Christianity (Η εξέλιξη του χριστιανισμού) και The Theology of an Evolutionist (Η θεολογία ενός εξελικτιστή), ο Άμποτ εφάρμοσε την έννοια της εξέλιξης σε μια χριστιανική θεολογική προοπτική. Αν και ο ίδιος είχε αντιρρήσεις να τον αποκαλούν υπέρμαχο του δαρβινισμού, ήταν αισιόδοξος υποστηρικτής της εξέλιξης, ο οποίος πίστευε ότι «αυτό που είδε ο Ιησούς, η ανθρωπότητα εξελίσσεται».
Ο Άμποτ ήταν θρησκευτικό πρόσωπο με αρκετή δημοσιότητα και κλήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1897 να εκφωνήσει ομιλία στη Νέα Υόρκη στην κηδεία του οικονομολόγου Χένρι Τζορτζ. Τελικά παραιτήθηκε από την ποιμαντορία του τον Νοέμβριο του 1898.
Ανατολική Ελβία
μικρογραφία|Γερμανική Αυτοκρατορία, 1871-1918 Η Ανατολική Ελβία (Ostelbien) ήταν όρος που χρησιμοποιούνταν ατύπως μέχρι το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, για τα τμήματα του Γερμανικού Ράιχ που βρισκόταν ανατολικά του ποταμού Έλβα.
Λάιμαν Άμποτ
Σταδιοδρομία
Ο γιος του, Λόρενς Φρέιζερ Άμποτ, συνόδευσε τον Πρόεδρο Ρούσβελτ σε περιοδεία στην Ευρώπη και την Αφρική (1909-10). Το 1913 ο Λάιμαν Άμποτ αποβλήθηκε από την Αμερικανική Ειρηνευτική Εταιρεία επειδή υποστήριζε σθεναρά τη στρατιωτική προπαρασκευή στην εφημερίδα The Outlook, την οποία εξέδιδε, και επειδή ήταν μέλος του Συνδέσμου Στρατού και Ναυτικού. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ένθερμος υποστηρικτής της πολεμικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Έλαβε τον τίτλο διδάκτορα θεολογίας από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης το 1879, από το Χάρβαρντ το 1891, από το Γέιλ το 1903 και διδάκτορα νομικής από την Ακαδημία Γουέστερν Ριζέρβ το 1900.
Ανατολική Ελβία
Η Ανατολική Ελβία ήταν γνωστή για τη χωροδεσποτεία και δουλοπαροικία, καθώς και για τον πολιτικό συντηρητισμό, σε συνδυασμό με τον κυρίως Προτεσταντικό τοπικό πληθυσμό. Ο "Ανατολικοί Ελβιανοί Γιούνκερ" ήταν ένας πολιτικός όρος που χρησιμοποιούταν από αριστερά κόμματα ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (1918-1933), Ήδη κατά την εποχή της γερμανικής Αυτοκρατορίας (1871-1918), οι ανατολικοί Ελβιανοί Γιούνκερ είχαν σχηματίσει τη ραχοκοκαλιά της αντιδραστικής μερίδας της μοναρχίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Γερμανίας Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας
Λάιμαν Άμποτ
Θάνατος και κληρονομιά
Ο Λάιμαν Άμποτ πέθανε στις 22 Οκτωβρίου 1922 και τάφηκε στο κοιμητήριο Γούντλοουν στο Νιου Γουίντσορ της Νέας Υόρκης.
Οι συντάκτες του The Outlook διατήρησαν την κανονική τους συνήθεια, δημοσιεύοντας χωρίς «απόκλιση από την κανονική πορεία του εντύπου», αφού αυτό θα ήθελε ο αποθανών συνάδελφός τους. Το περιοδικό ζητούσε από τους αναγνώστες κατανόηση καθώς η εφημερίδα «περίμενε [μέχρι] την επόμενη εβδομάδα για να παρουσιάσει στους φίλους του, γνωστούς και άγνωστους, μια αναδρομή στη ζωή του και στις εκδηλώσεις τιμής που σηματοδότησαν τον θάνατό του». Ένα συνοπτικό αφιέρωμα δημοσιεύτηκε σε εκείνο το τεύχος, αλλά η έκδοση της 8ης Νοεμβρίου περιείχε το επίσημο μνημόσυνο και τα αφιερώματα. Δεκαπέντε σελίδες σε εκείνο το τεύχος ασχολήθηκαν με τον Άμποτ και οι εκδότες συμπεριέλαβαν «αρκετά μακροσκελή δοκίμια προς τιμήν του Άμποτ από στενούς συγγενείς, μικρότερα αφιερώματα από φίλους και παλαιότερους συνεργάτες, καθώς και αφηγήσεις από πολλές εταιρείες του αμερικανικού Τύπου».
Οι πολλοί διαφορετικοί και διακεκριμένοι συγγραφείς που συνέβαλαν σε αφιερώματα «κατέδειξαν το εύρος και το μέγεθος της επιρροής του Λάιμαν Άμποτ στην αμερικανική θρησκευτική και πνευματική κουλτούρα κατά τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του». Εξέχοντα παραδείγματα περιλαμβάνουν ένα αναδημοσιευμένο αφιέρωμα του 1915 από τον πρώην πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Θίοντορ Ρούσβελτ και άρθρα από έγκυρες εφημερίδες όπως οι New York Times και η New York Herald. Ο Ρούσβελτ επαίνεσε τον Άμποτ επειδή ήταν «ένας από εκείνους τους ανθρώπους που το έργο και η ζωή τους δίνουν δύναμη σε όλους όσοι πιστεύουν σε αυτή τη χώρα», και η New York Herald αναφέρθηκε στην ικανότητα του Άμποτ να «μεταφέρει τις πολύτιμες απόψεις του σε ολόκληρο το πνευματικό κοινό». Ο Δρ. Χένρι Σλόαν Κόφιν σημείωσε σε ένα μνημόσυνο αργότερα: «Με βάση τον αριθμό των ανθρώπων που προσέγγισε, ο Δρ Άμποτ ήταν αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος θρησκευτικός διδάσκαλος αυτής της γενιάς».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί θεολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Μαντέζιμο
Το Μαντέζιμο (ιταλικά: Madesimo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Βεντιμίλια
Η Βεντιμίλια (Ventimiglia, ) είναι παραθαλάσσια πόλη, θέρετρο και δήμος (comune) της Επαρχίας της Ιμπέρια, στη Λιγουρία της βορειοδυτικής Ιταλίας. Ο πληθυσμός της το 2017 εκτιμήθηκε σε 24.120 κατοίκους. Βρίσκεται 130 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Γένοβας και απέχει μόλις 7 χιλιόμετρα από τα γαλλοϊταλικά σύνορα και τη γαλλική πόλη Μαντόν, πάνω στον Κόλπο της Γένοβας. Διαθέτει ένα μικρό λιμάνι στο στόμιο του ποταμού Ρόια, ο οποίος διασχίζει την πόλη διαιρώντας τη σε δύο μέρη. Η όλη αστική περιοχή της Βεντιμίλια έχει πληθυσμό περίπου 55.000 κατοίκους.
Ετυμολογία
Η ονομασία Ventimiglia προέρχεται από την αρχαία ονομασία της πόλεως Album Intimilium, που αργότερα παρεφθάρηκε διαδοχικώς σε Albintimilium, Vintimilium και τελικώς Ventimiglia. Η ταυτοτική σχεδόν ομοιότητα με την ιταλική φράση venti miglia (= «είκοσι μίλια») είναι τελείως συμπτωματική, παρά το γεγονός ότι η πόλη απείχε σχεδόν ακριβώς 20 μίλια ξηράς από τα γαλλοϊταλικά σύνορα μεταξύ του 1388 και του 1860.
Οικονομία
Η οικονομία της πόλεως βασίζεται πλέον στον τουρισμό, ενώ συνεχίζονται οι παραδοσιακές ασχολίες της ανθοκομίας και της ελαιοκαλλιέργειας.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Όστερλαντ
δεξιά|μικρογραφία|Χάρτης της Όστερλαντ τον 13ο αιώνα. Η Όστερλαντ είναι ιστορική περιοχή της Γερμανίας. Βρίσκεται μεταξύ των ποταμιών Έλβα και Ζάαλε στα βόρεια του Πλάισνερλαντ η οποία αργότερα απορρόφησε και περιέλαβε την πόλη της Λειψίας. Το όνομα προέρχεται από το προηγούμενο όνομα της περιοχής, Όστμαρκ.
Σήμερα, η περιοχή ανήκει στα γερμανικά κρατίδια της Θουριγγίας και Σαξονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ανά τοποθεσία Κατηγορία:Γεωγραφία της Σαξονίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Γερμανίας
Οικία του Άσγκιλ
Η οικία του Άσγκιλ (αγγλικά: Asgill House), είναι προστατευόμενο κτήριο του 18ου αιώνα στην περιοχή Ρίτσμοντ του Λονδίνου. Βρίσκεται μπροστά από τον ποταμό Τάμεση, και αποτελεί δείγμα της Παλλαντιανής αρχιτεκτονικής. Πριν την κατασκευή του κτηρίου τον 18ο αιώνα, στο οικόπεδο βρισκόταν παλαιότερα το παλάτι του Ρίτσμοντ υπό τους Τυδώρ, και συγκεκριμένα στο ίδιο σημείο το ζυθοποιείο του παλατιού.
Περιγραφή
Το κτήριο ήταν αρχικά γνωστό ως Richmond Place -τοποθεσία στο Ρίτσμοντ-. Το κτήριο χτίστηκε και ολοκληρώθηκε το 1760, ή κατά άλλες πηγές το 1767, από τον αρχιτέκτονα Ρόμπερτ Τέιλορ ως εξοχική κατοικία για τον τραπεζίτη Τσαρλς Άσγκιλ, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος του Λονδίνου κατά την περίοδο 1761-62. Μετά τον θάνατο του Άσγκιλ το 1788 το κτήριο πέρασε από διάφορους ιδιοκτήτες έως ότου το το 1832 ήταν γνωστό με τον γενικό χαρακτηρισμό Riverside Villa -παραποτάμια έπαυλη-, ενώ το 1881 αναφέρεται για πρώτη φορά ως Asgill House στο ευρετήριο της εφημερίδας Richmond and Twickenham Times.
Μαντέλλο (Ιταλία)
Το Μαντέλλο (ιταλικά: Mantello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Οικία του Άσγκιλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Φωκίων Γ. Κολαΐτης
Ο δρ. '''Φωκίων Γ. Κολαΐτης' ACM (γενν. 4 Ιουλίου 1950) είναι Ελληνοαμερικανός επιστήμονας υπολογιστών, ο οποίος είναι σήμερα διακεκριμένος ερευνητής - καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουζ και επίσης κύριος ερευνητής στο Ερευνητικό Κέντρο IBM Almaden''. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν μεταξύ των άλλων: -αρχές συστημάτων βάσεων δεδομένων, -λογική στην επιστήμη των υπολογιστών και -υπολογιστική πολυπλοκότητα.
Εκπαίδευση
Ο δρ. Κολαΐτης απέκτησε το πτυχίο του στα Μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1973. Στη συνέχεια έλαβε μεταπτυχιακό και διδακτορικό δίπλωμα στα Μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες το 1974 και το 1978, αντίστοιχα.
Ερευνητική σταδιοδρομία
Είναι βασικό μέλος του ερευνητικού προσωπικού στην ομάδα θεωρίας στο Ερευνητικό Κέντρο IBM Almaden. Είναι γνωστός για την εργασία του στις αρχές των συστημάτων βάσεων δεδομένων, τη λογική στην επιστήμη των υπολογιστών, την υπολογιστική πολυπλοκότητα και άλλα συναφή πεδία.
Το ερευνητικό του έργο έχει πολύ υψηλή αναγνώριση στη διεθνή επιστημονική κοινότητα (9.700 citations).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες
Κέπα Αριθαμπαλάγα
Ο Κέπα Αριθαμπαλάγα (Kepa Arrizabalaga, 3 Οκτωβρίου 1994) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Ρεάλ Μαδρίτης και την εθνική ομάδα της Ισπανίας. Κάποιες φορές αναφέρεται μόνο με το μικρό του όνομα.
Ο Κέπα ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Ατλέτικ Μπιλμπάο, αλλά πραγματοποίησε τους πρώτους επαγγελματικούς του αγώνες από την Πονφεραδίνα και τη Ρεάλ Βαγιαδολίδ. Επέστρεψε στην Μπιλμπάο το 2016 και αγωνίστηκε στην κύρια ομάδα σε 54 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις. Το 2018 η Τσέλσι πλήρωσε τη ρήτρα του, ύψους 80 εκατομμυρίων ευρώ, για να τον αποκτήσει, γεγονός που τον κατέταξε ως την ακριβότερη μεταγραφή τερματοφύλακα στην ιστορία. Ήταν μέλος της αποστολής που κατέκτησε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2019, με τον ίδιο να είναι μέλος της καλύτερης ομάδας του τουρνουά.
Ο Αριθαμπαλάγα κέρδισε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ-19 με την Ισπανία και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2017. Ήταν μέλος της αποστολής της Ισπανίας στο Μουντιάλ 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Πονφερραδίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλέτικ Μπιλμπάο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Βαράτσε
Το Βαράτσε (ιταλικά: Varazze, λιγυριανά: Väze) είναι παραθαλάσσια πόλη και δήμος (comune) της Επαρχίας της Σαβόνας, στη Λιγουρία της βορειοδυτικής Ιταλίας. Ο πληθυσμός της το 2019 ήταν 12.953 κάτοικοι. Η πόλη, που δεν πρέπει να συγχέεται με το Βαρέζε (το οποίο είναι αρκετά βορειότερα, στη Λομβαρδία), βρίσκεται 30 χιλιόμετρα δυτικά της Γένοβας και 11 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Σαβόνας. Η οικονομία του Βαράτσε βασίζεται στο ναυπηγείο της, τη μαρίνα της και τον τουρισμό.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Μάτσο ντι Βαλτελλίνα
Το Μάτσο ντι Βαλτελλίνα (ιταλικά: Mazzo di Valtellina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Τηγάνι Ηλείας
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Ηλείας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Σελ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σελ (γαλλικά: Chelles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σελουά (γαλλικά: Chellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μέλλο (Ιταλία)
Το Μέλλο (ιταλικά: Mello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Ζακ Ντανιέλ-Νορμάν
Ο Ζακ-Ντανιέλ Νορμάν (γαλλικά: Jacques Daniel Norman), (2 Δεκεμβρίου 1901 - 5 Δεκεμβρίου 1978), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κοινότητα Πεζών
Η Κοινότητα Πεζών είναι κοινότητα του δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 161Α - 16/08/1928 σύμφωνα με την οποία ο οικισμός Πεζά ορίστηκε έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η κοινότητα 441 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Μπέρκη.
Κοινοτάρχες Πεζών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πεζών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Μεγάλη Συναγωγή του Λοτζ
Η Μεγάλη Συναγωγή του Λοτζ (πολωνικά: Wielka Synagoga w Łódzi) ήταν συναγωγή στο Λοτζ της Πολωνίας, η οποία χτίστηκε το 1881. Σχεδιάστηκε από τον Άντολφ Βολφ (Adolf Wolff) και χρηματοδοτήθηκε κυρίως από τοπικούς βιομηχάνους, όπως ο Ίζραελ Ποζνάνσκι, ο Γιοακίμ Σίλμπερστεϊν και ο Καρλ Βίλχελμ Σάιμπλερ.
Μέζε (Ιταλία)
Το Μέζε (ιταλικά: Mese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Μεγάλη Συναγωγή του Λοτζ
Εξυπηρετούσε το αναμορφωμένο εκκλησίασμα και συνήθως αναφερόταν ως Ο Ναός.
Μέζε (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Μωρίς Καμάζ
Ο Μωρίς Καμάζ (γαλλικά: Maurice Cammage), (17 Σεπτεμβρίου 1882 - 14 Απριλίου 1946), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου και Διαλογιστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μεγάλη Συναγωγή του Λοτζ
Η Συναγωγή κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς τη νύχτα της 14ης Νοεμβρίου 1939, μαζί με τους πάπυρους Τόρα και την εσωτερική διακόσμηση. Γκρεμίστηκε το 1940. Σήμερα η τοποθεσία χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης. καθόλου|μικρογραφία|267x267εσ| Πέτρινο μνημείο στην προηγούμενη τοποθεσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λοτζ Κατηγορία:Συναγωγές στην Πολωνία κατεστραμμένες από την Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Πρώην συναγωγές στην Πολωνία
Σενουάζ-Κυσαρμουά
Το Σενουάζ-Κυσαρμουά (γαλλικά: Chenoise-Cucharmoy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Μοντάνια ιν Βαλτελλίνα
Η Μοντάνια ιν Βαλτελλίνα (ιταλικά: Montagna in Valtellina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Σενού
Το Σενού (γαλλικά: Chenou) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σενουάρ (γαλλικά: Chenouards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σεσί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σεσί (γαλλικά: Chessy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κασασιέν (γαλλικά: Cassassiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μορμπένιο
Το Μορμπένιο (ιταλικά: Morbegno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Κόμητες της Βουργουνδίας
Ακολουθεί ο κατάλογος των ηγεμόνων που κυβέρνησαν την Κομητεία της Βουργουνδίας στην περιοχή του Φρανς-Κοντέ που αντιστοιχεί στην ανατολική Βουργουνδία, δεν έχει καμιά σχέση με το Δουκάτο της Βουργουνδίας το οποίο αντιστοιχεί στην δυτική Βουργουνδία. Οι κόμητες της Βουργουνδίας είναι οι παρακάτω :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες της Βουργουνδίας Βουργουνδιας
Νοβάτε Μετζόλα
Το Νοβάτε Μετζόλα (ιταλικά: Novate Mezzola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Σεβραινβιλιέ
Το Σεβραινβιλιέ (γαλλικά: Chevrainvilliers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καπαιβιλαριέν ή Καπριβιλαριέν (γαλλικά: Capaivillariens ή Caprivillariens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Πεντεζίνα
Η Πεντεζίνα (ιταλικά: Pedesina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
UniProt
H UniProt είναι μια ελεύθερα προσβάσιμη βάση δεδομένων αλληλουχίας πρωτεϊνών και λειτουργικών πληροφοριών γύρω από αυτές. Πολλές πληροφορίες εντός αυτής προέρχονται από έργα αλληλουχίας γονιδιώματος. Επιπλέον, περιέχει μεγάλο όγκο πληροφοριών σχετικά με τη βιολογική λειτουργία των πρωτεϊνών που προέρχονται από την ερευνητική βιβλιογραφία. Συντηρείται από την κοινοπραξία με το όνομα UniProt, η οποία αποτελείται από αρκετούς ευρωπαϊκούς οργανισμούς βιοπληροφορικής και ένα ίδρυμα από την Ουάσιγκτον, DC, Ηνωμένες Πολιτείες.
Η κοινοπραξία UniProt
Η κοινοπραξία UniProt συμπεριλαμβάνει το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Βιοπληροφορικής (European Bioinformatics Institute-EBI), το Ελβετικό Ινστιτούτο Βιοπληροφορικής (Swiss Institute of Bioinformatics-SIB) και την Protein Information Resource (PIR). Το EBI, που βρίσκεται στο Wellcome Trust Genome Campus στο Hinxton (UK) φιλοξενεί μια μεγάλη πηγή βάσεων δεδομένων και υπηρεσιών βιοπληροφορικής. Η SIB, που βρίσκεται στη Γενεύη της Ελβετίας, διατηρεί τους διακομιστές ExPASy (Expert Protein Analysis System) που αποτελούν κεντρικό πόρο για εργαλεία και βάσεις δεδομένων πρωτεωμικής. Το PIR, που φιλοξενείται από το Εθνικό Ίδρυμα Βιοϊατρικής Έρευνας (National Biomedical Research Foundation -NBRF) στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Georgetown στην Ουάσιγκτον, DC, είναι η συνέχεια της παλαιότερης βάσης δεδομένων αλληλουχιών πρωτεϊνών, του  Margaret Dayhoff's Atlas of Protein Sequence and Structure , που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1965. Το 2002, οι EBI, SIB και PIR συνενώθηκαν ως κοινοπραξία UniProt.
Οι πηγές των βάσεων δεδομένων UniProt
Κάθε ένα από τα μέλη συμμετέχουν σε μεγάλο βαθμό στη συντήρηση της βάσης δεδομένων των πρωτεϊνών. Μέχρι πρόσφατα, η EBI και η SIB είχαν δημιουργήσει από κοινού τις βάσεις δεδομένων Swiss-Prot και TrEMBL, ενώ το PIR δημιούργησε την Protein Sequence Database(PIR-PSD).
Η Swiss-Prot δημιουργήθηκε το 1986 από τον Amos Bairoch, κατά τη διάρκεια της διδακτορικής διατριβής του, εξελίχθηκε αρχικά από το Ινστιτούτο Βιοπληροφορικής της Ελβετίας(Swiss Institute of Bioinformatics) και στη συνέχεια από τον Rolf Apweiler στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Βιοπληροφορικής(European Bioinformatics Institute). Η Swiss-Prot είχε ως στόχο να παρέχει αξιόπιστες πρωτεϊνικές αλληλουχίες που σχετίζονται με υψηλό επίπεδο σήμανσης (όπως η περιγραφή της λειτουργίας μιας πρωτεΐνης, η δομή της, οι μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις, οι παραλλαγές κ.λπ.). Αναγνωρίζοντας ότι τα δεδομένα αλληλουχιών παράγονταν με ρυθμό που υπερέβαινε τις δυνατότητες της βάσης δεδομένων Swiss-Prot, δημιουργήθηκε η TrEMBL (Translated EMBL Nucleotide Sequence Data Library) για να παρέχει αυτοματοποιημένες σημάνσεις για εκείνες τις πρωτεΐνες που δεν βρισκόταν στην Swiss-Prot. Εν τω μεταξύ, η PIR διατήρησε την PIR-PSD και άλλες σχετικές βάσεις δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της iProClass, μιας βάσης δεδομένων με αλληλουχίες πρωτεϊνών.
Τα μέλη της κοινοπραξίας συγκέντρωσαν τους επικαλυπτόμενες πηγές και την τεχνογνωσία τους και κυκλοφόρησαν την UniProt τον Δεκέμβριο του 2003.
Οργάνωση των βάσεων δεδομένων UniProt
Το UniProt παρέχει τέσσερις κύριες βάσεις δεδομένων: UniProtKB (υποτμήματα Swiss-Prot και TrEMBL), UniParc, UniRef.
UniProtKB
Το UniProt Knowledgebase (UniProtKB) είναι μια βάση δεδομένων πρωτεϊνών που επιμελείται από ειδικούς, η οποία αποτελείται από δύο μέρη: UniProtKB/Swiss-Prot (που περιέχει ελεγμένες καταχωρήσεις) και UniProtKB/TrEMBL (που περιέχει μη ελεγμένες καταχωρήσεις ).
UniParc
Το UniProt Archive (UniParc) είναι μια ολοκληρωμένη βάση δεδομένων, η οποία περιέχει όλες τις πρωτεϊνικές αλληλουχίες από τις κύριες, δημόσια διαθέσιμες βάσεις αλληλουχιών πρωτεϊνών. Οι πρωτεΐνες μπορεί να υπάρχουν σε πολλές διαφορετικές βάσεις δεδομένων και σε πολλαπλά αντίγραφα στην ίδια βάση δεδομένων. Το UniParc αποθηκεύει κάθε μοναδική ακολουθία μόνο μία φορά. Οι ίδιες αλληλουχίες συγχωνεύονται, ανεξάρτητα από το αν είναι από το ίδιο ή διαφορετικό είδος. Σε κάθε αλληλουχία δίνεται ένα σταθερό και μοναδικό αναγνωριστικό (UPI), που καθιστά δυνατή την ταυτοποίηση της ίδιας πρωτεΐνης από διαφορετικές πηγές βάσεως δεδομένων. Οι παραπομπές στις βάσεις δεδομένων για τις εγγραφές UniParc επιτρέπουν την ανάκτηση περαιτέρω πληροφοριών σχετικά με την πρωτεΐνη από την αρχική βάση δεδομένων. Όταν αλλάζουν οι ακολουθίες στις βάσεις προέλευσης, αυτές οι αλλαγές συγχρονίζονται στο UniParc και το ιστορικό όλων των αλλαγών αρχειοθετείται.
UniRef
Το UniRef αποτελείται από τρεις βάσεις δεδομένων ταξινομημένων ομάδων πρωτεϊνικών αλληλουχιών από το UniProtKB και επιλεγμένες καταχωρήσεις από το UniParc. Το UniRef είναι διαθέσιμο στην σελίδα UniProt FTP site.
Χρηματοδότηση
Η UniProt χρηματοδοτείται από επιχορηγήσεις του Εθνικού Ινστιτούτου Έρευνας Ανθρώπινου Γονιδιώματος, των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης της Ελβετίας μέσω του Ομοσπονδιακού Γραφείου Εκπαίδευσης και Επιστήμης και του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βιολογικές βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Διαδικτυακές βάσεις δεδομένων
Ιππολόχος της Λυκίας
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο "Ιππολόχος" ήταν πρίγκιπας από την Λυκία γιος του Βελλεροφόντη και της Φιλονόης, κόρης του βασιλιά Ιοβάτη ή Αλκιμέδουσας ή Αντίκλειας ή Κασσάνδρας. Τα αδέλφια του ήταν ο Ίσανδρος, η Λαοδάμεια ή Ιπποδάμεια ή Δηιδάμεια και ο γιος του ή θετός γιος του ήταν ο Γλαύκος του Ιππολόχου (δεν συγχέεται με τον Κορίνθιο βασιλιά Γλαύκο του Σισύφου που ήταν πατέρας ή θετός πατέρας του Βελλεροφόντη). Ο Ιππόλοχος έστειλε τον γιο του Γλαύκο στον Τρωικό Πόλεμο και έγινε ένας από τους πιο διακεκριμένους Έλληνες αρχηγούς, όπως γράφει ο Γλαύκος :
"Ο πατέρας που με γέννησε ο Ιππόλοχος με έστειλε να πολεμήσω στην Τροία και με πρόσταξε να διακριθώ σαν ένας από τους πιο ηρωικούς αρχηγούς, να μην ντροπιάσω τους προγόνους μου ήταν οι ευγενέστεροι στην Εφύρα και στην Λυκία".
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Λυκία
Σεβρύ
Το Σεβρύ (γαλλικά: Chevru) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεβροτέν (γαλλικά: Chevrotins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ντάβιντ Λάντε
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Το τούβλινο σπίτι του Ντάβιντ Σεντρόβιτς, σχεδιασμένο από το Λάντε το 1897. Ο Ντάβιντ Λάντε (Dawid Lande, 14 Απριλίου 1868 – 10 Σεπτεμβρίου 1928) ήταν Πολωνός αρχιτέκτονας.
Βιογραφία
Ο Λάντε ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς αρχιτέκτονες της εποχής, γνωστός για τα έργα του στο Γουντς και στη Βαρσοβία. Ήταν περισσότερο γνωστός για τη Ρωσική Εθνική Τράπεζα του Λοτζ, το τούβλινο σπίτι του Ντάβιντ Σεντρόβιτς, το Ξενοδοχείο Grand, τη βίλα του Λεόν Ραπαπόρτ και το τούβλινο σπίτι του Μιετσίσλαβ Πίνκους. Πέθανε στο Κάρλοβι Βάρι, σε ηλικία 60 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί αρχιτέκτονες
Σεβρί-Κοσινί
Το Σεβρί-Κοσινί (γαλλικά: Chevry-Cossigny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεβριάρ (γαλλικά: Chevriards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ερυθριτόλη
thumb|Η χημική δομή της ερυθριτόλης Η ερυθριτόλη είναι οργανική ένωση, συγκεκριμένα μια αλκοόλη-σάκχαρο (ή πολυόλη), που χρησιμοποιείται ως πρόσθετο τροφίμων και υποκατάστατο ζάχαρης. Εμφανίζεται φυσικά. Μπορεί να παρασκευαστεί από καλαμπόκι χρησιμοποιώντας ένζυμα και ζύμωση. Ο τύπος του είναι, ή HO(CH2)(CHOH)2(CH2)OH, συγκεκριμένα, ένα συγκεκριμένο στερεοϊσομερές με αυτόν τον τύπο.
Η ερυθριτόλη είναι 60–70% όσο γλυκιά όσο η σακχαρόζη (ζάχαρη), ωστόσο είναι σχεδόν μη θερμιδική και δεν επηρεάζει το σάκχαρο του αίματος ούτε προκαλεί τερηδόνα.
Ιστορία
Η ερυθριτόλη ανακαλύφθηκε το 1848 από τον Σκωτσέζο χημικό Τζον Στένχαουζ. Η ερυθριτόλη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1852. Το 1950 βρέθηκε σε μελάσα που ζυμώθηκε από μαγιά, και διατέθηκε στο εμπόριο τη δεκαετία του 1990 στην Ιαπωνία. μικρογραφία| Κρύσταλλοι ερυθριτόλης
Φυσική εμφάνιση και παραγωγή
Η ερυθριτόλη εμφανίζεται φυσικά σε ορισμένα φρούτα και τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση. Σε βιομηχανικό επίπεδο, παράγεται από γλυκόζη με ζύμωση με μαγιά, την Moniliella pollinis.
Χρήσεις, απορρόφηση και ασφάλεια
Από το 1990, η ερυθριτόλη έχει ιστορικό ασφαλούς χρήσης ως γλυκαντικό και ενισχυτικό γεύσης σε προϊόντα τροφίμων και ποτών και έχει εγκριθεί για χρήση από κυβερνητικούς ρυθμιστικούς φορείς σε περισσότερες από 60 χώρες. Οι κατηγορίες ποτών για χρήση είναι ο καφές και το τσάι, τα υγρά συμπληρώματα διατροφής, τα μείγματα χυμών, τα αναψυκτικά και οι παραλλαγές προϊόντων με αρωματικό νερό, με τρόφιμα όπως γλυκίσματα, μπισκότα, επιτραπέζια γλυκαντικά και τσίχλες χωρίς ζάχαρη.
Η ερυθριτόλη απορροφάται γρήγορα στο αίμα, με τις μέγιστες ποσότητες να εμφανίζονται σε λιγότερο από δύο ώρες. Η πλειονότητα μιας από του στόματος δόσης (80 έως 90%) απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα εντός 24 ωρών.
Ως έλεγχο ασφάλεια, οι επιστήμονες αξιολόγησαν δόσεις ερυθριτόλης όπου εμφανίζονταν συμπτώματα ήπιας γαστρεντερικής διαταραχής, όπως ναυτία, υπερβολικό φούσκωμα, κοιλιακό φούσκωμα ή πόνος και συχνότητα κοπράνων. Σε περιεκτικότητα 1,6% σε ποτά δεν θεωρείται ότι έχει καθαρτική δράση. Το ανώτερο όριο ανοχής ήταν 0,78 και 0,71 γραμμάρια ανά κιλό σωματικού βάρους σε ενήλικες και παιδιά, αντίστοιχα. Για την ασφαλή χρήση σε παιδιά, μια επιστημονική ομάδα της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων συνέστησε ότι το ανώτατο όριο περιεκτικότητας ανά μερίδα τροφίμου ή ποτού ήταν 0,6 γραμμάρια ανά κιλό σωματικού βάρους.
Θερμιδική αξία και επισήμανση
Η διατροφική επισήμανση της ερυθριτόλης στα τρόφιμα διαφέρει από χώρα σε χώρα. Ορισμένες χώρες, όπως η Ιαπωνία και η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), το χαρακτηρίζουν ως μηδενικών θερμίδων.
Σύμφωνα με τις απαιτήσεις επισήμανσης του Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA), έχει θερμιδική αξία 0,2 θερμίδες ανά γραμμάριο (95% λιγότερη από τη ζάχαρη και άλλους υδατάνθρακες). Ο FDA δεν έχει αποφασίσει ο ίδιος σχετικά το καθεστώς της ερυθριτόλης ως γενικά αναγνωρισμένη ως ασφαλή (GRAS), αλλά έχει αποδεχθεί το συμπέρασμα ότι η ερυθριτόλη είναι GRAS όπως υποβλήθηκε από αρκετούς κατασκευαστές τροφίμων.
Ανθρώπινη πέψη
Στο σώμα, η περισσότερη ερυθριτόλη απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος στο λεπτό έντερο, και στη συνέχεια, ως επί το πλείστον, απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα. Περίπου το 10% εισέρχεται στο κόλον.
Σε μικρές δόσεις, η ερυθριτόλη δεν προκαλεί κανονικά καθαρτικά αποτελέσματα και αέρια ή φούσκωμα, όπως συχνά παρατηρείται μετά από κατανάλωση άλλων παρόμοιων υδατανθράκων (όπως μαλτιτόλη, σορβιτόλη, ξυλιτόλη και λακτιτόλη). Περίπου το 90% απορροφάται πριν εισέλθει στο παχύ έντερο και δεδομένου ότι η ερυθριτόλη δεν αφομοιώνεται από τα βακτήρια του εντέρου, το υπόλοιπο 10% απεκκρίνεται με τα κόπρανα.
Μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσουν ναυτία, εντερικούς ήχους και υδαρή κόπρανα. Στους άνδρες, δόσεις μεγαλύτερες από 0,66 g/kg σωματικού βάρους και στις γυναίκες, δόσεις μεγαλύτερες από 0,8 g/kg σωματικού βάρους, έχουν καθαρτική δράση και προκαλούν διάρροια σε υψηλότερες δόσεις (πάνω από 50 γραμμάρια). Σπάνια, η ερυθριτόλη μπορεί να προκαλέσει αλλεργική κνίδωση.
Επίπεδα σακχάρου και ινσουλίνης στο αίμα
Η ερυθριτόλη δεν επιδρά στα επίπεδα σακχάρου ή ινσουλίνης στο αίμα και επομένως μπορεί να γίνει αποτελεσματικό υποκατάστατο της ζάχαρης για τους διαβητικούς.
Βακτήρια του στόματος
Η ερυθριτόλη είναι φιλική προς τα δόντια. Δεν μπορεί να μεταβολιστεί από στοματικά βακτήρια, επομένως δεν συμβάλλει στην τερηδόνα. Επιπλέον, η ερυθριτόλη, όπως και η ξυλιτόλη, έχει αντιβακτηριακή δράση κατά του στρεπτόκοκκου, μειώνει την οδοντική πλάκα και μπορεί να είναι προστατευτική έναντι της τερηδόνας.
Παραγωγή
Η ερυθριτόλη παράγεται βιομηχανικά ξεκινώντας με την ενζυμική υδρόλυση του αμύλου από το καλαμπόκι για τη δημιουργία γλυκόζης. Στη συνέχεια, η γλυκόζη ζυμώνεται με μαγιά ή άλλο μύκητα για να παραχθεί ερυθριτόλη. Άλλες μέθοδοι όπως η ηλεκτροχημική σύνθεση βρίσκονται υπό ανάπτυξη. Μια γενετικά τροποποιημένη μεταλλαγμένη μορφή της Yarrowia lipolytica, ενός ζυμομύκητα, έχει βελτιστοποιηθεί για παραγωγή ερυθριτόλης με ζύμωση, χρησιμοποιώντας γλυκερόλη ως πηγή άνθρακα και υψηλή οσμωτική πίεση για αύξηση των αποδόσεων έως και 62%.
Θερμότητα διαλύματος
Η ερυθριτόλη έχει ισχυρό ψυκτικό αποτέλεσμα όταν διαλύεται στο νερό, το οποίο συχνά συγκρίνεται με το ψυκτικό αποτέλεσμα των γεύσεων μέντας. Το αποτέλεσμα ψύξης είναι παρόν μόνο όταν η ερυθριτόλη δεν έχει ήδη διαλυθεί στο νερό, όπως σε ένα γλάσο με ερυθριτόλη, σε μπάρα σοκολάτας, τσίχλα ή σκληρή καραμέλα. Το ψυκτικό αποτέλεσμα της ερυθριτόλης είναι πολύ παρόμοιο με αυτό της ξυλιτόλης και μεταξύ των ισχυρότερων ψυκτικών επιδράσεων όλων των αλκοολικών υδατανθράκων. Η ερυθριτόλη έχει p K a 13.903 στο 18 °C.
Βιολογικές ιδιότητες
Σύμφωνα με μια μελέτη του 2014, η ερυθριτόλη λειτουργεί ως εντομοκτόνο τοξικό για τη μύγα Drosophila melanogaster, μειώνοντας την κινητική ικανότητα και μειώνοντας τη μακροζωία ακόμη και όταν υπήρχαν διαθέσιμα θρεπτικά σάκχαρα.
Η ερυθριτόλη χρησιμοποιείται κατά προτίμηση από τη Brucella spp. Η παρουσία ερυθριτόλης στους πλακούντες των κατσικιών, των βοοειδών και των χοίρων έχει προταθεί ως εξήγηση για τη συσσώρευση βακτηρίων Brucella που βρίσκονται σε αυτές τις θέσεις.
Ζοάο Φέλιξ
Ο Ζοάο Φέλιξ (πορτογαλικά: Zoao Felix Sequeira, γενν. στις 10 Νοεμβρίου 1999) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Τσέλσι ΦΚ ως δανεικός από την Ατλέτικο Μαδρίτης και την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας. Είναι γνωστός για την ταχύτητά του και την τεχνική του, και μπορεί να αγωνιστεί επίσης ως πλάγιος μέσος ή επιθετικός μέσος.
Ο Φέλιξ ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Πόρτο πριν μετακινηθεί στην Μπενφίκα το 2015. Άρχισε πρώτα από την εφεδρική ομάδα και αργότερα, το 2018, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κύρια ομάδα. Ο Φέλιξ έλαμψε ως σκόρερ της Μπενφίκα και τη βοήθησε να κερδίσει το πρωτάθλημα στη μόνη σεζόν που αγωνίστηκε στην ομάδα, και έλαβε τα βραβεία καλύτερος νέος παίκτης της χρονιάς για τη Πριμέιρα Λίγκα και το βραβείο Χρυσό Αγόρι. Επίσης έγινε ο νεότερος παίκτης που σκόραρε χατ-τρικ στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, σε ηλικία 19 ετών.
Οι αποδόσεις του Φέλιξ τράβηξαν το ενδιαφέρον πολλών συλλόγων, και τελικά αποκτήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης για 126 εκατομμύρια ευρώ, γεγονός που την κατατάσει ως την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του συλλόγου, δεύτερη ακριβότερη για έφηβο και τέταρτη ακριβότερη γενικότερα όλων των εποχών. Στην ομάδα πήρε τη θέση του Αντουάν Γκριεζμάν, ο οποίος μεταγράφηκε για την Μπαρτσελόνα.
Στις 11 Ιουνίου του 2023 ο Ζοάο Φέλιξ ανανέωσε το συμβόλαιο του με την Ατλέτικο έως το καλοκαίρι του 2027 και εν συνεχεία παραχωρήθηκε δανεικός στην Τσέλσι έως το φινάλε της σεζόν.
Ο Ζοάο Φέλιξ ήταν αρχηγός των νεανικών ομάδων της Πορτογαλίας Κ-18, Κ-19 και Κ-21, και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών στο Πρωτάθλημα Εθνών της ΟΥΕΦΑ το 2019, το οποίο κατέκτησε η εθνική Πορτογαλίας.