cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βοημούνδος Δ΄ της Αντιόχειας
Ο Βοημούνδος Δ΄ ο Μονόφθαλμος (Γαλλικά : Bohemond le Borgne, 1172 - 1233) από τον Οίκο του Πουατιέ-Αντιόχειας ήταν Πρίγκιπας της Αντιόχειας (1201 - 1205), (1208 - 1216), (1219 - 1233) και Κόμης της Τρίπολης (1187 - 1233).
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Βοημούνδου Γ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας και της πρώτης συζύγου του Οργκιγιέζ ντ' Αρένκ. Ο Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης πεθαίνοντας, όρισε διάδοχο τον Ραϋμόνδο Δ΄ κόμη της Τρίπολης (1187), μεγαλύτερο αδελφό του Βοημούνδου Δ΄, αλλά σε δύο χρόνια ο πατέρας τους προτίμησε να στείλει στην Τρίπολη (1189) τον μικρότερο γιο του Βοημούνδο (Δ΄). Ο Αγιουβίδης Σουλτάνος της Αιγύπτου και της Συρίας Σαλαντίν κατέκτησε το καλοκαίρι του 1188 την κομητεία, εκτός από την πρωτεύουσα και δύο κάστρα. Ο Ραϋμόνδος Δ΄ πέθανε πρόωρα στις αρχές του 1197, ο γιος του Ραϋμόνδος-Ρουπέν γεννήθηκε μετά το τέλος του. Η μητέρα του τελευταίου Αλίκη της Αρμενίας, που ήταν ανεψιά του Λέοντα Β΄ της Αρμενίας, πίεσε την αριστοκρατία της Αντιόχειας να δεχτεί νέο πρίγκιπα τον γιο της χάρη στα δικαιώματα του παππού του, οι κάτοικοι ωστόσο προτίμησαν να ανακηρύξουν διάδοχο τον Βοημούνδο Δ΄. Μετά το τέλος τού πατέρα του τον Απρίλιο του 1201, ο Βοημούνδος Δ΄ κατέλαβε το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας, καθώς τον υποστήριξαν Ιταλοί έμποροι, οι Ναΐτες Ιππότες και οι Ιωαννίτες Ιππότες.
Ο Βοημούνδος Δ΄ συμμάχησε στο Χαλέπιο με τον Αγιουβίδη σουλτάνο, και γιο του Σαλαντίν, Αλ-Μαλίκ αζ-Ζαχίρ Γαζί και με το Σουλτανάτο του Ρουμ, και έκαναν τα επόμενα χρόνια συχνές επιθέσεις στην Κιλικία για να εμποδίσουν τον Λέοντα Β΄ να επιτεθεί στην Αντιόχεια. Οι συγκρούσεις που ξέσπασαν ανάμεσα στον Βοημούνδο Δ΄ και τον Λατίνο πατριάρχη της Αντιόχειας, έδωσαν τη δυνατότητα στον Ραϋμόνδο-Ρουπέν να καταλάβει την Αντιόχεια (1216), αλλά ο Βοημούνδος Δ΄ την ανακατέλαβε (1219). Την ίδια χρονιά ο Λέων Β΄ απεβίωσε χωρίς γιους και ο Βοημούνδος Δ΄ έδωσε το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας στον τρίτο γιο του Φίλιππο, όμως ο Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν -που διοικούσε την Κιλικία τα προηγούμενα χρόνια- αιχμαλώτισε τον Φίλιππο (1224). Ο Βοημούνδος Δ΄ συμμάχησε με τον σουλτάνο του Ρουμ, αλλά ο Φίλιππος δολοφονήθηκε (1225).
Κόμης της Τρίπολης
Το όνομα της μητέρας του Οργκιγιέζ ντ' Αρένκ αναφέρεται σε ένα διάταγμα (1175). Ο χήρος πατέρας του νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Θεοδώρα Κομνηνή, ανιψιά του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, αλλά την χώρισε μετά τον θάνατο του Ρωμαίου Αυτοκράτορα (1180). Ο πατέρας του νυμφεύτηκε σε τρίτο γάμο μία κοινή γυναίκα από την Αντιόχεια, τη Σιβύλλη, που οι συγγραφείς του 12ου αιώνα χαρακτηρίζουν ως "πόρνη" και "μάγισσα". Η Σιβύλλη ήταν επίσης κατάσκοπος του Σαλαντίν, του Αγιουβίδη σουλτάνου της Αιγύπτου και της Συρίας. Ο Λατίνος πατριάρχης της Αντιόχειας Αιμερί ντε Λιμόζ αφόρισε τον Βοημούνδο Γ΄ για τον τρίτο του γάμο.
Ο Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης, που απεβίωσε πρόωρα και ήταν άτεκνος, αποφάσισε να κληροδοτήσει την Κομητεία της Τρίπολης στον μεγαλύτερο αδελφό του Ραϋμόνδο. Ο Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης διέταξε λίγο πριν το τέλος του τους ευγενείς να δώσουν όρκο υποτέλειας στον Ραϋμόνδο Δ΄ (1187). Ο Ραϋμόνδος Γ΄ μέλος του Οίκου της Τουλούζης επιθυμούσε να τον διαδεχτεί κάποιο άλλο μέλος της οικογένειάς του από την Τουλούζη, αλλά δεν το κατόρθωσε· ο Βοημούνδος Γ΄ ενσωμάτωσε την Κομητεία της Τρίπολης στο πριγκιπάτο του. Ο πατέρας τους αποφάσισε σε δύο χρόνια να αντικαταστήσει στην Τρίπολη τον Ραϋμόνδο Δ΄ με τον δεύτερο γιο του Βοημούνδο Δ΄, καθώς πίστευε ότι η ένωση της Αντιόχειας με την Τρίπολη θα ήταν απειλητική για την άμυνα των Σταυροφορικών κρατών από τους Μουσουλμάνους. Ο Βοημούνδος Δ΄ πήγε να κυβερνήσει την κομητεία της Τρίπολης και ο Ραϋμόνδος Δ΄ επέστρεψε στην Αντιόχεια σαν αντιβασιλιάς και διάδοχος (1189). Ο νεαρός Βοημούνδος Δ΄ απεβίωσε στις αρχές του 1197· τα διατάγματα που εκδόθηκαν τον πρώτο χρόνο που κυβέρνησε ο Βοημούνδος (1189) δείχνουν ότι ο αδελφός του χρησιμοποιούσε τον τίτλο του "Κόμη της Τρίπολης". Ο Βοημούνδος Δ΄ ανακηρύχτηκε διάδοχος, αλλά σε λίγο η χήρα του Ραϋμόνδου Αλίκη γέννησε γιο, τον Ραϋμόνδο-Ρουπέν.
Η επέλαση του Σαλαντίν
Στα τέλη του 1187 ο Σαλαντίν κατέκτησε σχεδόν ολόκληρο το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, η Σιβύλλα της Ιερουσαλήμ κατέφυγε στην Τρίπολη που έγινε η έδρα των οπαδών της. Οι ευγενείς που καταδίκασαν τον σύζυγο της Γκυ των Λουζινιάν για την πτώση του βασιλείου ενώθηκαν στην Τύρο με τον Κορράδο του Μομφερράτου. Ο Σαλαντίν αποφάσισε να επιτεθεί στα Σταυροφορικά κράτη στην Συρία, επιτέθηκε τον Μάιο του 1188 στην Τρίπολη αλλά η άφιξη του Γουλιέλμου Β΄ της Σικελίας έσωσε την πόλη. Τον Ιούλιο ο Σαλαντίν κατέλαβε την Ταρτούς και την Τζαμπλέ, μονάχα η Τρίπολη, η Κρακ των Ιπποτών και η Ακρόπολη της Ταρτούς παρέμειναν σε χριστιανικά χέρια. Ο Σαλαντίν απελευθέρωσε τον Γκυ των Λουζινιάν που ενώθηκε με την σύζυγο του. Ο Γκυ, η Σιβύλλη και οι οπαδοί τους έφυγαν από την Τρίπολη και ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1189 την πολιορκία της Άκρας, ήταν η πρώτη χριστιανική άμυνα. Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος δεν ανακατέλαβε την Ιερουσαλήμ στην Γ΄ Σταυροφορία αλλά έσωσε το βασίλειο πριν φύγει από τους Αγίους Τόπους (9 Οκτωβρίου 1192). Ο πατέρας του έκλεισε δεκαετή ανακωχή με τον Σαλαντίν η οποία περιείχε στους όρους της την Αντιόχεια και την Τρίπολη.
Εμφύλιος για την διαδοχή
Η θετή του μητέρα Σιβύλλη ήθελε να εξασφαλίσει την διαδοχή στον γιο της Γουλιέλμο με την βοήθεια του Λέων Β΄ της Αρμενίας, ο Λέων Β΄ αιχμαλώτισε στις αρχές του 1194 τον Βοημούνδο Γ΄. Ο Λέων Β΄ ανάγκασε τον Βοημούνδο Γ΄ να του παραδώσει την Αντιόχεια αλλά οι Έλληνες και οι Λατίνοι κάτοικοι αντιστάθηκαν σκληρά, δεν άφησαν τους Αρμένιους στρατιώτες να μπουν στην πόλη. Οι κάτοικοι ανακήρυξαν αντιβασιλιά τον μεγαλύτερο γιο του Βοημούνδου Γ΄ Ραϋμόνδο, ο Βοημούνδος Δ΄ μετέβη από την Τρίπολη στην Αντιόχεια για να βοηθήσει τον αδελφό του και έδιωξε τα στρατεύματα των Αρμενίων στην Κιλικία. Ο Λέων Β΄ απελευθέρωσε τον πατέρα του μόνο όταν ο Βοημούνδος Γ΄ απαρνήθηκε όλα τα δικαιώματα του στην Κιλικία.
Ο Ραϋμόνδος πέθανε στις αρχές του 1197, η χήρα του Αλίκη ήταν ανεψιά του Λέων Β΄, ο Βοημούνδος Γ΄ έστειλε την Αλίκη και τον νεογέννητο γιο της Ραϋμόνδο Ρουπέν στον Λέων υποδηλώνοντας ότι θέλει να τον αποκληρώσει από την διαδοχή. Ο Λέων Β΄ έστειλε τον παπικό εκπρόσωπο Κορράδο του Βίττελσμπαχ, αρχιεπίσκοπο του Μάιντς να επισκεφτεί την Αντιόχεια. Μετά από αίτημα του αρχιεπισκόπου ο Βοημούνδος Γ΄ ανακήρυξε διάδοχο τον μικρό εγγονό του Ραϋμόνδο Ρουπέν και διέταξε την αριστοκρατία να του ορκιστεί πίστη. Ο Ραϋμόνδος Ρουπέν είχε την πρωτογένεια αλλά ο Βοημούνδος Δ΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του πατέρα του που είχε επιζήσει. Ο Βοημούνδος Δ΄ επιτέθηκε στις αρχές του 1198 στην Αντιόχεια με την υποστήριξη Ιταλών εμπόρων που τους έδωσε πολλές υποσχέσεις. Οι κάτοικοι αναγνώριζαν τα κληρονομικά του δικαιώματα επειδή φοβήθηκαν ότι η εξουσία των Αρμενίων στην Αντιόχεια θα αυξηθεί αν γίνει πρίγκιπας ο Ραϋμόνδος Ρουπέν. Ο Βοημούνδος Δ΄ επέστρεψε στην Τρίπολη και ανακήρυξε τον εαυτό του διάδοχο με τον τίτλο "γιος του πρίγκιπα Βοημούνδου της Αντιόχειας και με την χάρη του Θεού κόμης της Τρίπολης", παρουσίαζε καθαρά τα κληρονομικά του δικαιώματα στην Αντιόχεια.
Υποτέλεια στον Λατίνο αυτοκράτορα
Με τον θάνατο του πατέρα του τον Απρίλιο του 1201 ο Βοημούνδος Δ΄ επέστρεψε αμέσως στην Αντιόχεια να διεκδικήσει την διαδοχή. Η κοινότητα αναγνώρισε τα κληρονομικά του δικαιώματα, τα στρατιωτικά τάγματα που υποστήριζαν τον Ραϋμόνδο Ρουπέν δραπέτευσαν στην Κιλικία. Ο Λέων Β΄ της Αρμενίας ξεκίνησε την πολιορκία της Αντιόχειας για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του μικρού εγγονού του Ραϋμόνδου Ρουπέν. Ο Βοημούνδος Δ΄ προχώρησε σε συμμαχία με τον Αγιουβίδη Σουλτάνο του Χαλεπίου και γιο του Σαλαντίν Ελ-Μαλίκ εντ-Ζαχίρ Γαζί και με τον Σουλτάνο του Ρουμ, ανάγκασε τα στρατεύματα των Αρμενίων να επιστρέψουν στην Κιλικία. Ο Λέων Β΄ προσπάθησε να κερδίσει υποστήριξη από την Αγία Έδρα εναντίον του Βοημούνδου Δ΄ με πολλές υποσχέσεις ότι θα ενώσει την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία με την Καθολική Εκκλησία. Ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ έστειλε στα τέλη της άνοιξης του 1203 τον απεσταλμένο του Καρδινάλιο στην Αντιόχεια. Ο Βοημούνδος αρνήθηκε να δει τον παπικό απεσταλμένο επειδή τον είχε αφορίσει ο πατριάρχης της Αντιόχειας και της Ιερουσαλήμ για τις προστριβές του με τους Ιωαννίτες. Ο παπικός εκπρόσωπος προσπάθησε να συμφιλιώσει τον Ιωαννίτες με τον Βοημούνδο αλλά ο Βοημούνδος του ζήτησε να διακόψει επειδή δεν είναι δουλειά της Αγίας Έδρας οι εσωτερικές φεουδαρχικές υποθέσεις.
Ένας υποτελής του ο Ρενοάρτ παντρεύτηκε την Ισαβέλλα, διάδοχο του Γκιμπελκάρ χωρίς την άδεια του Βοημούνδου, η Υψηλή Αυλή της Τρίπολης έκανε κατάσχεση της περιουσίας του Ρενοάρτ. Ο Ρενοάρτ αποφάσισε να αντισταθεί και ζήτησε βοήθεια από τον Λέων Β΄ της Αρμενίας και τον Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ. Ο Βοημούνδος Δ΄ ταξίδευσε το καλοκαίρι του 1204 στην Άκρα για να συναντηθεί με την Μαρία της Καμπανίας που ο σύζυγος της Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης είχε στεφτεί πρόσφατα Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. Ο Βοημούδος Δ΄ έδωσε όρκο υποτέλειας στην Μαρία και αναγνώρισε ότι η Λατινική Αυτοκρατορία ήταν επικυρίαρχος στο Πριγκιπάτο της Αντιόχειας. Η Μαρία προσπάθησε να παρέμβει για να συμφιλιωθούν ο Βοημούνδος και ο Λέων της Αρμενίας αλλά πέθανε τον Αύγουστο. Ο Ρενοάρτ λεηλάτησε την ενδοχώρα και στα τέλη του 1204 οδήγησε τα στρατεύματα του στην Τρίπολη, σε μία μάχη έξω από τις πύλες της πόλης έχασε το ένα του μάτι. Μπόρεσε να συντρίψει την επανάσταση μόνο μετά τον θάνατο του βασιλιά της Κύπρου Αμωρί τον Απρίλιο του 1205, πριν τα τέλη της χρονιάς είχε συλλάβει τον Ρενοάρτ και την σύζυγο του. Ο Βοημούνδος Δ΄ μετά την ολοκλήρωση του έργου επέστρεψε στην Αντιόχεια.
Σύγκρουση με τον Λατίνο πατριάρχη
Ο Βοημούνδος Δ΄ είχε επίσης άσχημες σχέσεις με τον Λατίνο πατριάρχη της Αντιόχειας Πέτρο του Ανγκουλέμ. Όταν ξέσπασε σύγκρουση ανάμεσα στον πατριάρχη και τον απεσταλμένο του πάπα Πέτρο Καπουάνο ο Βοημούνδος Δ΄ επανέφερε στις αρχές του 1206 ή του 1207 τον Έλληνα Ορθόδοξο πατριάρχη της Αντιόχειας Συμεών Β΄. Ο παπικός απεσταλμένος συμφιλιώθηκε με τον Πέτρο του Ανγκουλέμ, ο πατριάρχης στην συνέχεια αφόρισε τον Βοημούνδο και τον Συμεών με την έγκριση της Αγίας Έδρας. Με διάταγμα έθεσε απαγόρευση στην Αντιόχεια αλλά οι αστοί αγνόησαν την απόφαση τους και επισκέφτηκαν τις Ελληνικές εκκλησίες.
Ο Πέτρος του Ανγκουλέμ βοήθησε τον Ραϋμόνδο Ρουπέν να επιστρέψει από την Κιλικία στην Αντιόχεια στα τέλη του 1207, ο Βοημούνδος έκπληκτος βρήκε καταφύγιο στην Ακρόπολη. Όταν μπήκε στην πόλη ο Λέων Β΄ της Αρμενίας ο Βοημούνδος συνέτριψε και έσφαξε τα στρατεύματα του, αιχμαλώτισε τον Λατίνο πατριάρχη που εξακολουθούσε να αρνείται να τον αναγνωρίσει νόμιμο πρίγκιπα. Ο Πέτρος του Ανγκουλέμ πέθανε από δίψα και ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ ζήτησε από τον Λατίνο πατριάρχη της Ιερουσαλήμ Αλβέρτο Αβογκάντρο να αφορίσει τον Βοημούνδο. Ο Βοημούνδος Δ΄ εξακολουθούσε να υποστηρίζει τον Ορθόδοξο πατριάρχη και δεν επέτρεψε στον Λατίνο πατριάρχη της Ιβρέας Πέτρο της Ιβρέα να επισκεφτεί την έδρα του. Στην συζήτηση που ακολούθησε σχετικά με τα δικαιώματα της Αγίας Έδρας στο πριγκιπάτο του ο Βοημούνδος δήλωσε ότι είναι υποτελής μόνο στον Λατίνο αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης. Οι Ιωαννίτες ξεκίνησαν επιδρομές στην Χομς και στην Λατάκεια από τα κάστρα τους μέσα στο βασίλειο του Βοημούνδου. Ο Αγιουβίδης κυβερνήτης της Δαμασκού και της Αιγύπτου Αλ-Αντίλ Α΄ κατηγόρησε τον ίδιο τον Βοημούνδο για τις επιδρομές των ιπποτών, τον σταμάτησε στην Κομητεία της Τρίπολης και τον ανάγκασε να πληρώσει αποζημίωση (1208).
Προσωρινή ανατροπή από τον Ραϋμόνδο Ρουπέν
Ο Ελ-Μαλίκ εντ-Ζαχίρ Γαζί επιτέθηκε στην Κιλικία με στόχο να αποτρέψει τον Λέων να επιτεθεί στην Αντιόχεια (1209). Οι στρατιώτες από την Κιλικία στην προσπάθεια τους να συλλάβουν ένα καραβάνι τραυμάτισαν σε μία σύγκρουση στις πεδιάδες κοντά στην Αντιόχεια τον Μέγα Μάγιστρο των Ιπποτών του Ναού Γκιγιόμ ντε Σαρτρ (1211). Η πράξη αυτή ενόχλησε άσχημα τον πάπα που αφόρισε τον Λέων Β΄ της Αρμενίας. Ο Βοημούνδος Δ΄ έστειλε εξορία από την Αντιόχεια τον Ορθόδοξο πατριάρχη και επέτρεψε στον Πέτρο της Ιβρέας να πάρει πίσω την έδρα του. Ο Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ Ιωάννης του Μπριέν έστειλε ενισχύσεις στην Αντιόχεια για να πολεμήσει εναντίον των Αρμενίων, ο Λέων με σειρά του έστειλε τον Ραϋμόνδο Ρουπέν να επιτεθεί στα εδάφη των Ναιτών στην Αντιόχεια (1212). Οι Ασασίνοι δολοφόνησαν τον μεγαλύτερο γιο του Βοημούνδου Δ΄ Ραϋμόνδο (1213).
Οι Ναΐτες Ιππότες πολιόρκησαν το κάστρο τους και οι Ασασίνοι βρήκαν υποστήριξη στον παλιό σύμμαχο του Βοημούνδου Ελ-Μαλίκ εντ-Ζαχίρ Γαζί. Η συμμαχία ανάγκασε τον Βοημούνδο να λύσει την πολιορκία και να στείλει μία επιστολή συγνώμης στον Ελ-Μαλίκ εντ-Ζαχίρ Γαζί. Ο Βοημούνδος προτιμούσε να μένει στην Τρίπολη κάτι που προκάλεσε μεγάλη αντίδραση στους κατοίκους της Αντιόχειας. Ο Πέτρος της Ιβρέας, οι Ιωαννίτες και ο Σενεσκάλιος της Αντιόχειας ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για την παράδοση της Αντιόχειας στον Ραϋμόνδο Ρουπέν. Οι σύμμαχοι βοήθησαν τα στρατεύματα της Κιλικίας να εισέλθουν στην Αντιόχεια (14 Φεβρουαρίου 1216), οι Ναίτες εγκατέλειψαν την Ακρόπολη χωρίς αντίσταση και ο Ραϋμόνδος Ρουπέν ανακηρύχτηκε πρίγκιπας. Ο Λεοπόλδος ΣΤ΄ της Αυστρίας στρατοπέδευσε το καλοκαίρι του 1217 στην Άκρα, προσκάλεσε τον Βοημούνδο να ενωθεί μαζί του στην Ε΄ Σταυροφορία, ο Βοημούνδος και οι οπαδοί του προχώρησαν για την Άκρα. Η Σταυροφορία απέτυχε λόγω έλλειψης μίας ενωμένης διοίκησης, ο Βοημούνδος, ο Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας και ο Ούγος Α΄ της Κύπρου εγκατέλειψαν τον Ιανουάριο του 1218 το βασίλειο των Ιεροσολύμων. Ο Ανδρέας Β΄ παρέστη στον αρραβώνα του Βοημούνδου με την ετεροθαλή αδελφή του Ούγου Μελισσάνθη του Λουζινιάν που έγινε στην Τρίπολη. Την ίδια χρονιά Μουσουλμανικά στρατεύματα ξεκίνησαν επιδρομές με λεηλασίες στην Κομητεία της Τρίπολης.
Σύγκρουση με τους Ιωαννίτες
Μια ομάδα ευγενών από την Αντιόχεια εξεγέρθηκε εναντίον του Ραϋμόνδου Ρουπέν που είχε χάσει την υποστήριξη του Λέων της Κιλικίας, ο αρχηγός του έκανε έκκληση στον Βοημούνδο να έρθει στην Αντιόχεια. [55] Ο Ραϋμόνδος Ρουπέν βρήκε καταφύγιο στην Ακρόπολη και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αντιόχεια, εμπιστεύτηκε την Ακρόπολη στους Ιωαννίτες. Ο Βοημούνδος έσπευσε στην Αντιόχεια, κατέλαβε το πριγκιπάτο και οι Ιωαννίτες εγκατέλειψαν την Ακρόπολη χωρίς αντίσταση (1219). Ο Βοημούνδος παραχώρησε την Τζαμπλέ στους Ναΐτες ενώ ο Ραϋμόνδος Ρουπέν την είχε υποσχεθεί στους Ιωαννίτες. Ο παπικός απεσταλμένος καρδινάλιος Πελάγιος έσπασε την συμμαχία ανάμεσα στα χριστιανικά τάγματα και η χώρα χωρίστηκε στα δύο. Ο Βοημούνδος παρέμεινε εχθρικός με τους Ιωαννίτες, μετά την κατάσχεση της περιουσίας τους στην Αντιόχεια ο Πελάγιος τον αφόρισε.
Ο αντιβασιλιάς της Αρμενίας Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν πρότεινε γάμο ανάμεσα στην Ισαβέλλα της Αρμενίας και το τρίτο γιο του Βοημούνδου Δ΄ Φίλιππο επειδή χρειαζόταν την υποστήριξη του απέναντι στο Σουλτανάτο του Ρουμ. Ο Βοημούνδος Δ΄ αποδέχτηκε την προσφορά και ακολούθησε ο γάμος τον Ιούνιο του 1222. Ο Βοημούνδος και ο γιος του Φίλιππος απέκρουσαν μία επίθεση Αρμενίων στην Κιλικία. Η ελαστικότητα που έδειξε ο Φίλιππος απέναντι στους Φράγκους επέτρεψε στον Κωνσταντίνο του Μπαμπερόν να συνωμοτήσει εναντίον του, ο Φίλιππος και οι οπαδοί του συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στα τέλη του 1224. Ο Βοημούνδος Δ΄ προσπάθησε να πετύχει την απελευθέρωση του γιου του με διαπραγματεύσεις. Ζήτησε βοήθεια από τον πάπα Ονώριο Γ΄ αλλά ο πάπας επιβεβαίωσε τον αφορισμό του και απαγόρευσε στους Ναΐτες να τον υποστηρίξουν. Ο Βοημούνδος Δ΄ κάλεσε τον Σουλτάνο του Ρουμ να επιτεθεί στην Κιλικία. Ο Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν είχε ήδη δηλητηριάσει τον Φίλιππο αλλά προσκάλεσε τον πατέρα του να έρθει στην Κιλικία, όταν έμαθε ο Βοημούνδος τον θάνατο του γιου του επέστρεψε στην Αντιόχεια.
Ειρήνη με τους Ιωαννίτες
Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν κάλεσε στην Κύπρο τους χριστιανούς κυβερνήτες της Συρίας και τον εκπρόσωπο του πάπα. Ο Βοημούνδος Δ΄ ενώθηκε μαζί του τον Αύγουστο του 1228 στην πορεία του από την Λεμεσό στην Λευκωσία. Ο Φρειδερίκος Β΄ ζήτησε από τον Βοημούνδο όρκο υποτέλειας για την Αντιόχεια και την Τρίπολη αλλά ένα ξέσπασμα νευρικής κρίσης τον ανάγκασε να αποχωρήσει. Ο Βοημούνδος Δ΄ συνάντησε ξανά τον αυτοκράτορα στην Άκρα (1229) αλλά τα βασίλεια του Βοημούνδου δεν αναφέρθηκαν καθόλου στην ειρηνική συνθήκη που έκλεισε ανάμεσα στον Φρειδερίκο Β΄ και στον Σουλτάνο της Αιγύπτου Αλ-Καμίλ (18 Φεβρουαρίου 1229).
Ο Πάπας Γρηγόριος Θ΄ επανέλαβε τον Μάρτιο του 1230 τον αφορισμό στον Βοημούνδο ύστερα από αίτημα των Ιωαννιτών. Ο πατριάρχης των Ιεροσολύμων Τζέραλντ της Λωζάνης πήρε εντολή να καταργήσει τον αφορισμό αν ο Βοημούνδος κλείσει ειρήνη με τους Ιωαννίτες. Με την μεσολάβηση του πατριάρχη Τζέραλντ και του Οίκου του Ιμπελέν ο Βοημούνδος Δ΄ έκλεισε τελικά ειρήνη με τους Ιωαννίτες (26 Οκτωβρίου 1231). Ο Βοημούνδος επέτρεψε στους Ιωαννίτες να κρατήσουν την Τζαμπλέ, ένα γειτονικό κάστρο και τους παραχώρησε πολλά φέουδα στην Αντιόχεια και την Τρίπολη, οι ιππότες με την σειρά τους απαρνήθηκαν τα προνόμια που τους έδωσε ο Ραϋμόνδος Ρουπέν. Ο Τζέραλντ της Λωζάνης έστειλε το κείμενο της Συνθήκης στην Ρώμη να το υπογράψει ο πάπας. Ο Ιωάννης Α΄ της Βηρυτού που ήταν ένας από τους αντιπάλους του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ στα βασίλεια της Ιερουσαλήμ και της Κύπρου προσπάθησε να πείσει τον Βοημούνδο να τον υποστηρίξει. Ο Ιωάννης έστειλε τον γιο του Μπαλιάν της Βηρυτού στην Τρίπολη για διαπραγματεύσεις αλλά ο ηλικιωμένος Βοημούνδος Δ΄ ήθελε να μείνει ουδέτερος στις συγκρούσεις. Ο Βοημούνδος Δ΄ της Αντιόχειας πέθανε τον Μάρτιο του 1233 λίγες βδομάδες πρίν η υπογραφή του πάπα στην συνθήκη που υπέγραψε με τους Ιωαννίτες έλθει στην Τρίπολη. Οι σύγχρονοι συγγραφείς της εποχής του τον παρουσιάζουν σαν μεγάλο νομικό.
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγό του Πλεζάνς Εμπριάκο (πέθανε το 1217), κόρη του Ούγου Γ΄ κυρίου του Ζιμπλέ (Βύβλου) και της Στεφανίας του Μιλλύ, απέκτησε:
Με τη δεύτερη σύζυγό του Μελισσάνθη των Λουζινιάν, κόρη τού Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ και της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ, απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αντιόχειας Κατηγορία:Κόμητες της Τρίπολης Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Homo ergaster
Ετυμολογία
Κατά την καθιερωμένη επιστημονική ορολογία, η πρώτη λατινική λέξη Homo σημαίνει άνθρωπος, ενώ στην περίπτωση του Homo ergaster το δεύτερο μέρος του ονόματος, ergaster, σύμφωνα με το σκεπτικό της ονομασίας του είδους το 1975 από τους ανθρωπολόγους, προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ἐργαστήρ (εργάτης), ως αναφορά για τις ανεπτυγμένες τεχνικές επεξεργασίας του λίθου που χρησιμοποιούσε.
Καταγωγή
Υπάρχει διαφωνία μεταξύ των ειδικών σχετικά με την ταξινόμηση και καταγωγή του Homo Ergaster, αλλά είναι πλέον ευρέως αποδεκτό πως πρόκειται για τον απευθείας πρόγονο των μετέπειτα ανθρώπινων ειδών, όπως ο Ασιατικός Homo erectus, ο μετέπειτα Homo heidelbergensis, ο Homo neanderthalensis ή αλλιώς Νεάντερταλ, και ο σύγχρονος άνθρωπος του Homo sapiens.
Είναι ένα από τα πρώτα μέλη του γένους Homo, και πιθανώς ο πρόγονος του Homo erectus. Μερικοί παλαιοανθρωπολόγοι, θεωρούν πως ο Homo Ergaster είναι απλώς η Αφρικανική έκδοση του Homo Erectus και ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των δύο. Έτσι υπάρχει η σχετική ορολογία του «Homo erectus sensu stricto» για τον Ασιατικό Homo Erectus, και το «Homo erectus sensu lato» το οποίο συμπεριλαμβάνει και τα δύο είδη ως ορολογία. Οι πιό πρόσφατες ανακαλύψεις, πηγαίνουν ακόμα παραπέρα και ισχυρίζονται πως και τα τέσσερα γνωστά ανθρώπινα είδη της Αφρικής, «Homo habilis», «Homo rudolfensis», «Homo ergaster», και «Homo erectus» είναι αντιπρόσωποι του ίδιου είδους, του επονομαζόμενου «Homo erectus», το οποίο εμφανίστηκε στην Αφρική πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια και επεκτάθηκε στην Ευρώπη και την Ασία, φτάνοντας σε μακρινές περιοχές όπως η Κίνα και η Ιάβα της Ινδονησίας, όπου έχουν βρεθεί ίχνη του με ηλικία 1,2 εκατομμυρίων ετών.
Όσο για τον πρόγονο του ίδιου του ergaster, πιστεύεται πως προήλθε από τον Homo habilis περίπου πριν από 1,9 έως 1,8 εκατομμύρια έτη.
Επιτεύγματα
Πέρα από τις ανεπτυγμένες ικανότητες στην κατασκευή λίθινων εργαλείων, καθώς και το ότι είναι το πρώτο ανθρώπινο είδος που μετανάστευσε πέρα από την Αφρική, θεωρείται πιθανό πως ο ergaster ήταν το πρώτο ανθρωποειδές που τιθάσευσε την φωτιά. Δεν είναι βέβαιο το αν το έκανε με το να διατηρεί τη φυσική φωτιά που έβρισκε -από πυρκαγιές και κεραυνούς- ή με το να προκαλεί ο ίδιος την δημιουργία φωτιάς-με χρήση κλαδιών ή λίθων- όμως είναι γενικώς αποδεκτό πως είχε την δυνατότητα ελέγχου και χρήσης της.
Σύμφωνα με ενημερωτική σειρά εκπομπών του BBC του 2003, ο ergaster ήταν πιθανώς το πρώτο ανθρώπινο είδος του οποίου τη φωνή οι σύγχρονοι άνθρωποι θα αναγνώριζαν ως ανθρώπινη φωνή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρώπινη εξέλιξη Κατηγορία:Ανθρωπίδες Κατηγορία:Προϊστορικά πρωτεύοντα
Expedition 15
Η Expedition 15 ήταν η κατά σειρά 15η αποστολή στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Συμμετείχε τετραμελές πλήρωμα, αν και κατά διάρκεια της αποστολής μόνο τρία ήταν διαρκώς στον σταθμό.
Σύνθεση του πληρώματος
Η ιπτάμενη μηχανικός Sunita Williams ήταν το πρώτο μέλος του πληρώματος της αποστολής που έφτασε στον σταθμό. Είχε συμμετάσχει στην 14η αποστολή, και παρέμεινε έως ότου ο Fyodor Yurchikhin ανέλαβε καθήκοντα κυβερνήτη του σταθμού στην 15η αποστολή. Η Ουίλιαμς είχε φθάσει στο σταθμό στη διαστημική πτήση STS-116 του διαστημικό Λεωφορείο διαστημικού λεωφορείου Ντισκάβερι στις 11 Δεκεμβρίου 2006.
Οι ρώσοι συνάδελφοί της, οι κοσμοναύτες Kotov και Yurchikhin έφθασαν στον σταθμό με την πτήση του Soyuz TMA-10 στις 9 Απριλίου 2007.
Η Ουίλιαμς αντικαταστάθηκε από τον συνάδελφό της τον αστροναύτη Clayton Anderson, που έφθασε στο σταθμό με το Ατλαντίς, και ελλιμένισε στις 10 Ιουνίου 2007.
Η αποστολή 15 τελείωσε επίσημα με την άφιξη της Peggy Whitson, Κυβερνίτηδας της 16ης αποστολής με την πτήση του Soyuz TMA-11, και ανέλαβε καθήκοντα στον σταθμό στις 19 Οκτωβρίου 2007.
Περιγραφή της αποστολής
Στις 21 Οκτωβρίου 2007, και αφού αποκόπηκε η κάψουλα Soyuz TMA-10, έλεγχος αποστολής της Μόσχας ανέφερε ότι το Soyuz είχε εισαχθεί σε μια βαλλιστική τροχιά, που οδήγησε σε μια προσγείωση που ήταν 340 χλμ. κοντά στο προγραμματισμένο σημείο προσγείωσης στο Καζακστάν.
Η προσγείωση έγινε χωρίς προβλήματα, και στις 10:55 UTC, όλα τα μέλη του πληρώματος βγήκαν από την κάψουλα, που στην συνέχεια ασφαλίστηκε. Προσγείωση με βαλλιστική τροχιά είχε πραγματοποιήσει στο παρελθόν και η πτήση Soyuz TMA-1 της 6ης αποστολής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Χτένι
Το χτένι (Pecten) είναι θαλάσσιος οργανισμός που υπάγεται στα Δίθυρα Μαλάκια. Ανήκει στην οικογένεια των Κτενιδών. Απαντάται σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου και το κρέας του τρώγεται. Μερικά χτένια είναι πολύτιμα για τα λαμπρά χρώματα των κελυφών τους. Μπορούν να κολυμπούν και μάλιστα σε μεγάλες αποστασεις, όπως και να ανοιγοκλείνουν το όστρακό τους. Η τροφή τους περιλαμβάνει θαλάσσιους οργανισμούς. Αναπαράγονται με εξωτερική γονιμοποίηση. Πρόσφατα, απαγορεύτηκε στην Ελλάδα η εμπορία οστράκων του «χτενιού του Αγίου Ιακώβου», μεγέθους μέχρι 10 εκατοστών.
Περιγραφή
Το όστρακο του χτενιού έχει σχήμα βεντάλιας και η διάμετρός του είναι 12 εκατοστά. Στο εσωτερικό του βρίσκεται το σώμα του ζώου, το οποίο καλύπτεται από μανδύα, στις άκρες του οποίου υπάρχουν κεραίες. Εκεί βρίσκονται τα αισθητήρια όργανα (για την αφή και την όσφρηση).
Το μυικό σύστημα του ζώου είναι πιο ανεπτυγμένο από αυτό του στρειδιού, με το οποίο παρουσιάζει ομοιότητες. Το σχήμα του κελύφους τους τείνει να είναι ομαλό και φέρνει στη μνήμη τον αρχέγονο τύπο ενός θαλάσσιου κοχυλιού. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται για διακόσμηση.
Τα περισσότερα χτένια ζουν ελεύθερα, ωστόσο άλλα έχουν τη βύσσο, που τους επιτρέπει να προσκολλώνται σε βράχους ή άλλα στερεά αντικείμενα του βυθού.
Αναπαραγωγή
thumb|right|Ammusium cristatum Όντας ερμαφρόδιτα ζώα, τα χτένια μπορούν να αλλάζουν φύλα. Και τα δύο φύλα παράγουν αυγά, των οποίων το χρώμα εξαρτάται από το φύλο του γονέα. Τα κόκκινα αυγά είναι από θηλυκά και τα λευκά από αρσενικά. Τα σπερματοζωάρια και τα ωάρια απελευθερώνονται μέσα στο νερό στη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου και τα γονιμοποιημένα ωάρια βυθίζονται στον πυθμένα. Έπειτα από αρκετές εβδομάδες, το νεαρό χτένι βγαίνει από το αυγό του και οι προνύμφες επιπλέουν μέχρι να εγκατασταθούν ξανά στο βυθό, ώσπου να μεγαλώσουν. Γίνονται σεξουαλικά ενεργά έπειτα από πολλά χρόνια. Τα χτένια μπορούν να ζήσουν μέχρι και 18 χρόνια. Η ηλικία τους φαίνεται από τους ομόκεντρους δακτυλίους που έχουν τα κελύφη τους.
Ως εδώδιμα
Στις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ, ο πληθυσμός των χτενιών μειώθηκε ραγδαία, εξαιτίας της υπεραλίευσης των καρχαριών. Μέχρι πρόσφατα, οι πιο πολλοί καρχαρίες τρέφονταν με σαλάχια, τα οποία είναι ο κύριος εχθρός των χτενιών. Ως αποτέλεσμα, η μείωση των καρχαριών έφερε την αύξηση του πληθυσμού των σαλαχιών, τα οποία ήταν ελεύθερα να τρέφονται με χτένια, στο βαθμό της μεγάλης μείωσης του πληθυσμού των μαλακίων.
Το 2005 από την παγκόσμια αλίευση χτενιών, το 80% γινόταν στην Κίνα, σύμφωνα με έρευνα του FAO. Στην Ευρώπη, η Ρωσία είναι κύριος αλιέας.
Ως σύμβολο
thumb|left|Η Αναδυόμενη Αφροδίτη σε [[κοχύλι, από το Μουσείο του Λούβρου ]] Το κέλυφος του χτενιού αποτελεί παραδοσιακό έμβλημα του Ιακώβου, γιου του Ζεβεδαίου, ενός από τους μαθητές του Ιησού. Η σχέση του αγίου Ιακώβου με τα χτένια πιθανότατα οφείλεται στο θρύλο ότι ο Απόστολος κάποτε είχε σώσει έναν ιππότη, ο οποίος ήταν καλυμμένος με χτένια. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή του θρύλου, κατά τη μεταφορά των λειψάνων του αγίου Ιακώβου από την Ισπανία στην Ιερουσαλήμ, το άλογο ενός ιππότη έπεσε μέσα στο νερό και βγήκε καλυμμένο με κοχύλια.
Επίσης, το χτένι αποτυπώνεται και σε έργα τέχνης ως σύμβολο γονιμότητας. Ενδεικτικό είναι το έργο της «Αναδυόμενης Αφροδίτης» που εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου.
Το χτένι είναι, επίσης, το εμπορικό σήμα της εταιρείας πετρελαιοειδών "Shell".
Είδη χτενιών απαντώνται απολιθωμένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
χτενι Κατηγορία:Αλιεύματα
Γεώργιος Ζαβιτσάνος
Ο Γεώργιος Ζαβιτσάνος (1838 - 1893) ήταν Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1838. Σπούδασε δύο χρόνια στο Φυσικομαθηματικό τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία όπου αποφοίτησε με το δίπλωμα του φαρμακοποιού από τη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου του Παρισιού, όντας ο πρώτος Έλληνας φοιτητής του.
Διορίστηκε Υφηγητής του Πανεπιστημίου το 1863, έκτακτος καθηγητής της Φαρμακευτικής Χημείας και Συνταγολογίας το 1869, και τελικά το 1875 έγινε τακτικός καθηγητής διαδεχόμενος τον Ξάβερ Λάντερερ. Παραιτήθηκε από το Πανεπιστήμιο το 1881.
Ίδρυσε το Φαρμακευτικό Φροντιστήριο του Πανεπιστημίου και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πολλά διεθνή συνέδρια. Απεβίωσε το 1893 στην Αθήνα.
Συγγράμματα
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται τα εξής: Επίσης, εξέδωσε το φαρμακευτικό περιοδικό «Φαρμακευτικόν Δελτίον».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Τροφή
μικρογραφία|Τα γεύματα πρέπει να είναι ισορροπημένα. Τα [[Ζυμαρικό|ζυμαρικά και το ψωμί περιέχουν υδατάνθρακες, τα φασόλια και το ψάρι περιέχουν πρωτεϊνες, βιταμίνες και λίγα λίπη, ενώ η σαλάτα περιέχει βιταμίνες, άλατα και φυτικές ίνες. ]] Η τροφή είναι οποιαδήποτε ουσία που καταναλώνεται για να παρέχει διατροφική υποστήριξη σε έναν οργανισμό. Η τροφή είναι συνήθως φυτικής, ζωικής ή βακτηριακής προέλευσης και περιέχει βασικά θρεπτικά συστατικά, όπως υδατάνθρακες, λίπη, πρωτεΐνες, βιταμίνες ή μέταλλα. Η ουσία των συστατικών απορροφάται από έναν οργανισμό και εξομοιώνεται από τα κύτταρα του οργανισμού, προκειμένου να του προσφέρει τα απαραίτητα εκείνα στοιχεία για την αναπλήρωση ενέργειας ή ουσιών που αναλώθηκαν και να εξασφαλισθεί η ανάπτυξη και η επιβίωσή του. Διαφορετικά είδη ζώων έχουν διαφορετικές διατροφικές συμπεριφορές που ικανοποιούν τις ανάγκες των μοναδικών μεταβολισμών τους και συχνά εξελίχθηκαν για να καλύψουν μια συγκεκριμένη οικολογική θέση σε συγκεκριμένα γεωγραφικά πλαίσια.
Τα περισσότερα φυτά είναι αυτότροφα και χρειάζονται μόνο κάποια βασικά στοιχεία στη τροφή τους. Αντίθετα τα ζώα χαρακτηρίζονται ετερότροφα και η τροφή τους θα πρέπει να περιέχει ορισμένους υδατάνθρακες, λίπη και πρωτεΐνες, καθώς επίσης βιταμίνες και κάποια ακόμη βασικά στοιχεία.
Διάφορα τρόφιμα
Οι άνθρωποι είναι παμφάγοι και εξαιρετικά προσαρμόσιμοι για να λαμβάνουν τροφή σε πολλά διαφορετικά οικοσυστήματα. Ιστορικά, οι άνθρωποι εξασφάλισαν τα τρόφιμα μέσω δύο βασικών μεθόδων: το κυνήγι και τη συλλογή και τη γεωργία. Καθώς οι γεωργικές τεχνολογίες αναπτύχθηκαν, οι άνθρωποι υιοθέτησαν τον τρόπο ζωής της γεωργίας με δίαιτες που διαμορφώνονταν από το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν. Οι γεωγραφικές και πολιτιστικές διαφορές έχουν οδηγήσει στη δημιουργία πολλών κουζινών και μαγειρικών τεχνών, συμπεριλαμβανομένης μιας ευρείας γκάμας συστατικών, βοτάνων, μπαχαρικών, τεχνικών και πιάτων. Καθώς οι πολιτισμοί αναμίχθηκαν μέσω εξελίξεων όπως το διεθνές εμπόριο και η παγκοσμιοποίηση, τα συστατικά έχουν γίνει ευρύτερα διαθέσιμα πέρα ​​από τη γεωγραφική και πολιτιστική τους προέλευση, δημιουργώντας μια κοσμοπολίτικη ανταλλαγή διαφορετικών παραδόσεων και βασικών τροφίμων.
Σήμερα, η πλειονότητα του συνεχώς αυξανομένου πληθυσμού παγκοσμίως προμηθεύεται τρόφιμα από τη βιομηχανία τροφίμων, η οποία τα παράγει με χρήση της εντατικής γεωργίας και τη διανέμει μέσω σύνθετων συστημάτων επεξεργασίας τροφίμων και διανομής τροφίμων. Αυτό το σύστημα συμβατικής γεωργίας βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα ορυκτά καύσιμα, πράγμα που σημαίνει ότι το σύστημα τροφίμων και γεωργίας είναι ένας από τους σημαντικότερους συντελεστές στην κλιματική αλλαγή, που ευθύνεται για το 37% των συνολικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Η αντιμετώπιση της εξάρτησης από τον άνθρακα στα συστήματα τροφίμων και τα απόβλητα τροφίμων είναι σημαντικά μέτρα μείωσης στην παγκόσμια αντίδραση στην κλιματική αλλαγή.
Το σύστημα τροφίμων έχει σημαντικές επιπτώσεις σε ένα ευρύ φάσμα άλλων κοινωνικών και πολιτικών ζητημάτων όπως: την βιωσιμότητα, την βιολογική ποικιλομορφία, την οικονομία, την αύξηση του πληθυσμού, την παροχή νερού και την πρόσβαση σε τρόφιμα. Το δικαίωμα στη διατροφή είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα που απορρέει από το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα (ICESCR), αναγνωρίζοντας το «δικαίωμα σε ένα κατάλληλο επίπεδο διαβίωσης, συμπεριλαμβανομένης της επαρκούς τροφής», καθώς και το «θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας από την πείνα». Λόγω αυτών των θεμελιωδών δικαιωμάτων, η επισιτιστική ασφάλεια αποτελεί συχνά προτεραιότητα διεθνή δραστηριότητα πολιτικής. Για παράδειγμα, ο στόχος της αειφόρου ανάπτυξης «Μηδενική πείνα» προορίζεται για την εξάλειψη της πείνας έως το 2030. Η ασφάλεια των τροφίμων παρακολουθούνται από διεθνείς οργανισμούς όπως η Διεθνής Ένωση για την Προστασία των Τροφίμων, το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων, το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας και Διεθνές Συμβούλιο Πληροφόρησης Τροφίμων, και υπόκεινται συχνά σε εθνικούς κανονισμούς από ιδρύματα, όπως η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πηγές τροφίμων
Ορισμένες τροφές που δεν προέρχονται από ζωικές ή φυτικές πηγές περιλαμβάνουν διάφορους βρώσιμους μύκητες, ειδικά τα μανιτάρια. Οι Μύκητες και τα βακτήρια χρησιμοποιούνται στην παρασκευή μαγιάς και τροφών όπως το προζύμι για ψωμί, τα αλκοολούχα ποτά, το τυρί, τα τουρσιά και το γιαούρτι. Ένα άλλο παράδειγμα είναι τα γαλαζοπράσινα φύκια όπως η σπιρουλίνα. Ανόργανες ουσίες όπως το αλάτι, η μαγειρική σόδα χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση ή τη χημική τροποποίηση ενός συστατικού.
Φυτά
thumb|Τροφή από πολλές πηγές.
Τροφή από φυτικές πηγές
Πολλά φυτά και μέρη φυτών τρώγονται ως τροφή και περίπου 2.000 είδη φυτών καλλιεργούνται για τροφή. Πολλά από αυτά τα είδη φυτών έχουν πολλές διαφορετικές ποικιλίες.
Οι σπόροι των φυτών είναι μια καλή πηγή τροφής για τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, επειδή περιέχουν τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για την αρχική ανάπτυξη του φυτού, συμπεριλαμβανομένων πολλών υγιών λιπών, όπως τα ωμέγα λιπαρά. Στην πραγματικότητα, η πλειονότητα των τροφίμων που καταναλώνονται από τον άνθρωπο είναι τρόφιμα με βάση τους σπόρους. Οι βρώσιμοι σπόροι περιλαμβάνουν δημητριακά (καλαμπόκι, σιτάρι, ρύζι, κ.λπ.), όσπρια (φασόλια, μπιζέλια, φακές, κ.λπ.) και καρύδια. Οι ελαιούχοι σπόροι πιέζονται συχνά για να παράγουν πλούσια έλαια - όπως ο ηλίανθος, ο λιναρόσπορος, η ελαιοκράμβη, το σουσάμι και τα λοιπά.
Οι σπόροι έχουν συνήθως υψηλή περιεκτικότητα σε ακόρεστα λίπη και, με μέτρο, θεωρούνται υγιεινά τρόφιμα. Ωστόσο, δεν είναι βρώσιμοι όλοι οι σπόροι. Οι μεγάλοι σπόροι, όπως εκείνοι από λεμόνι, ενέχουν κίνδυνο πνιγμού, ενώ οι σπόροι από κεράσια και μήλα περιέχουν κυανιούχο που μπορεί να είναι δηλητηριώδες μόνο εάν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες.
Πολλά φυτά και ζώα έχουν συνδιοργανωθεί έτσι ώστε οι καρποί των πρώτων να είναι μια ελκυστική πηγή τροφής για τα δεύτερα, επειδή τα ζώα που τρώνε τους καρπούς μπορεί να εκκρίνουν τους σπόρους σε κάποια απόσταση. Τα φρούτα, επομένως, αποτελούν σημαντικό μέρος της διατροφής των περισσότερων πολιτισμών. Μερικά φρούτα, όπως ντομάτες, κολοκύθες και μελιτζάνες, τρώγονται ως λαχανικά.
Τα λαχανικά είναι ένας δεύτερος τύπος φυτικής ύλης που συνήθως τρώγεται ως τροφή. Αυτά περιλαμβάνουν τα λαχανικά ρίζας (πατάτες και καρότα), βολβούς (οικογένεια κρεμμυδιών), λαχανικά με φύλλα (σπανάκι και μαρούλι), βλαστικά λαχανικά (βλαστοί μπαμπού και σπαράγγια) και λαχανικά ταξιανθίας (αγκινάρες και μπρόκολο και άλλα λαχανικά όπως λάχανο ή κουνουπίδι).
Διάφορα ωμά κρέατα
Τα ζώα χρησιμοποιούνται ως τρόφιμα είτε άμεσα είτε έμμεσα από τα προϊόντα που παράγουν. Το κρέας είναι ένα παράδειγμα ενός άμεσου προϊόντος που λαμβάνεται από ένα ζώο, το οποίο προέρχεται από μυϊκά συστήματα ή από όργανα (εντόσθια).
Τα τρόφιμα που παράγονται από ζώα περιλαμβάνουν γάλα που παράγεται από μαστικούς αδένες, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις πίνεται ή μεταποιείται σε γαλακτοκομικά προϊόντα (τυρί, βούτυρο κ.λπ.). Επιπλέον, τα πουλιά και άλλα ζώα γεννούν αυγά, τα οποία τρώγονται συχνά και οι μέλισσες παράγουν μέλι, το μειωμένο νέκταρ από λουλούδια, είναι ένα δημοφιλές γλυκαντικό σε πολλές κουλτούρες.
Ορισμένοι πολιτισμοί και άνθρωποι δεν καταναλώνουν κρέας ή προϊόντα ζωικής τροφής για πολιτιστικούς, διαιτητικούς, υγειονομικούς, ηθικούς ή ιδεολογικούς λόγους. Οι χορτοφάγοι επιλέγουν να εγκαταλείψουν τα τρόφιμα από ζωικές πηγές σε διάφορους βαθμούς. Οι χορτοφάγοι δεν καταναλώνουν τρόφιμα που περιέχουν ή εμπεριέχουν συστατικά από ζωική πηγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διατροφή
24 Ιουνίου
23 Ιουνίου | 24 Ιουνίου | 25 Ιουνίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Αγία Κυριακή Βελβεντού Κοζάνης
Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Βελβεντού, του δήμου Βελβεντού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κοζάνης του νομού Κοζάνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Κοζάνης. Βρίσκεται στα ΒΔ. Πιέρια, σε ορεινή τοποθεσία που δεσπόζει στο βόρειο τμήμα της τεχνητής λίμνης του Αλιάκμονα και μέσο σταθμικό υψόμετρο 990. Απέχει περίπου 46 χλμ. Α. της Κοζάνης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 18, 041 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικσμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Σκούλιαρη και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Κοζάνης. Το 1961 μετονομάστηκε σε Αγία Κυριακή. Με το ΦΕΚ 169Α - 07/10/1985 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Κυριακής και προσαρτήθηκε στον δήμο Βελβεντού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βελβεντού και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων-Βελβεντού. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Σερβίων-Βελβεντού και προσαρτήθηκε πάλι στον δήμο Βελβεντού.
Ιστορικά στοιχεία
Οι κάτοικοι του χωριού, κατά πάσα πιθανότητα, προέρχονται από μίξη αρχαίων Μακεδόνων, Λατίνων στρατιωτών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας καθώς και λιγοστών Βλάχων και Σλάβων. Αργότερα, (17ος αιώνας), προστέθηκαν σ’ αυτούς και πρόσφυγες από την Ήπειρο, που εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους. Γι’ αυτό και το χωριό αποτελούσε ένα από τα παλαιότερα προπύργια του Ελληνισμού στο χώρο της Μακεδονίας, που διατήρησε μια από τις αρχαιότερες ελληνικές διαλέκτους στον ελλαδικό χώρο, γεμάτη αρχαϊσμούς αλλά και δάνεια από άλλες Βαλκανικές γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης
Λιάνα Κανέλλη
Η Λιάνα (Γαρυφαλλιά) Κανέλλη (Αθήνα, 20 Μαρτίου 1954) είναι Ελληνίδα πολιτικός, βουλευτής της Α΄ περιφέρειας Αθηνών του ΚΚΕ, δημοσιογράφος και δικηγόρος.
Βιογραφικά στοιχεία
Έχει συνεργαστεί με τις εφημερίδες Απογευματινή, Έθνος, Εξουσία, Επίκαιρα, Μακεδονία, Ριζοσπάστης, Τα Νέα και Το Βήμα και με τα περιοδικά Μανίνα, Ταχυδρόμος και Τηλέραμα.
Από το 1997 έως το 2012 εξέδιδε το περιοδικό Νέμεσις.
Ήταν η πρώτη γυναίκα που παρουσίασε δελτίο ειδήσεων στην ΕΡΤ κατά την περίοδο του καθεστώτος της χούντας (1973) και από τις πρώτες στην ιδιωτική (εκφώνησε το πρώτο δελτίο ειδήσεων του Mega Channel το Νοέμβριο του 1989). Παράλληλα εργάστηκε ως ανταποκρίτρια του ABC κατά τη διάρκεια του πολέμου του Κόλπου. Έχει εργαστεί επίσης στους τηλεοπτικούς σταθμούς Seven X, Tempo TV, Star Channel, ΑΝΤ1 και ΣΚΑΪ (σήμερα Alpha).
Στο ραδιόφωνο ξεκίνησε από την ΕΡΤ και υπήρξε η πρώτη γυναίκα διευθύντρια ιδιωτικού ραδιοφωνικού σταθμού και συγκεκριμένα του TOP FM 92.4 το 1989. Εκπομπές είχε επίσης στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Antenna 97.2 (νυν Easy 97.2), ΣΚΑΪ 100.3, Planet 99.5 (μετέπειτα City και Βήμα FM) και Real FM 97.8.
Έχει διατελέσει υπεύθυνη επικοινωνίας στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός.
Πολιτική σταδιοδρομία
Η συμμετοχή της Λιάνας Κανέλλη και του Κώστα Ζουράρι στο ευρωψηφοδέλτιο του ΚΚΕ του 1999 συνάντησε αντίδραση από στελέχη του ΚΚΕ. Σε συνέντευξή του, ο πρώην βουλευτής του ΚΚΕ Μ. Κωστόπουλος, επιτέθηκε στη συγκεκριμένη επιλογή της τότε ηγεσίας του ΚΚΕ.
Στις εκλογές του 2000, εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΚΚΕ και από τότε επανεκλέγεται συνεχώς. Στις εκλογές του Μαΐου 2012, ήρθε πρώτη από τους υποψηφίους όλων των κομμάτων, λαμβάνοντας 17.651 σταυρούς προτίμησης.
Η Λιάνα Κανέλλη κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη του κατηγορούμενου για εγκλήματα πολέμου και γενοκτονία, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, το 2004.
Επίσης, ήταν η πρώτη μεταπολιτευτική βουλευτής του ΚΚΕ που ορκίσθηκε στο Ευαγγέλιο στην καθιερωμένη ορκωμοσία των μελών της Βουλής, αντίθετα με τη πρακτική των μελών του ΚΚΕ. Είχε επίσης συνταχθεί με τη θέση του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο ζήτημα των ταυτοτήτων, ο οποίος καλούσε σε «προάσπιση της Ορθοδοξίας έναντι της Νέας Τάξης Πραγμάτων που την απειλεί».
Ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος, ως Υπουργός Δικαιοσύνης, της είχε επιτεθεί με υβριστικούς χαρακτηρισμούς μέσω του τηλεοπτικού καναλιού Mega Channel.
Στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων του 2011, η Λιάνα Κανέλλη προπηλακίστηκε από πολίτες πηγαίνοντας προς τη Βουλή.
Λίγες μέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης χαστούκισε τη Λιάνα Κανέλλη κατά τη διάρκεια της τότε πρωινής τηλεοπτικής εκπομπής του Αντέννα. Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος καταδίκασε την ενέργεια του βουλευτή της Χρυσής Αυγής.
Συγγραφική δράση
Μεταξύ άλλων έχει συγγράψει τα βιβλία "Στοχασμοί", "Λειτουργία των Όρκων" και "Ρουάντα, ο Ρους του Κάτω Κόσμου".
Βραβεύσεις
Έχει βραβευθεί για την κοινωνική και αντιρατσιστική της δράση, από πολλούς συλλόγους και οργανώσεις, μεταξύ αυτών έχει τιμηθεί και με το Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Ιπεκτσί.
Δικαστικές υποθέσεις
Σε δύο συνεχή τεύχη του, το περιοδικό «Νέμεσις» της Λιάνας Κανέλλη (τ.12, Δεκέμβριος 2000 και τ.13, Ιανουάριος 2001) δημοσίευσε ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλαξαν μεταξύ 1998 και 1999 η Μαργαρίτα Παπανδρέου με τον γιο της Γιώργο, δύο παλιότερα φαξ που έστειλε η Μαργαρίτα Παπανδρέου σε αμερικανό δικηγόρο της (Σεπτέμβριος 1996), μήνυμα της ίδιας προς τον Στάνλεϊ Σάινμπαουμ (1998) και μήνυμα της Φράνσις Κόναλι προς τον Νίκο Παπανδρέου (1998). Η Λιάνα Κανέλλη παραδέχθηκε δημόσια ότι τα δημοσιεύματά της συνιστούσαν προϊόν υποκλοπής από χάκερ. Η υπόθεση έκλεισε το 2005, όταν η Λιάνα Κανέλλη υποχρεώθηκε δικαστικώς σε πρόστιμο 30.000 ευρώ για τη δημοσίευση των προαναφερθέντων μηνυμάτων.
Υπόθεση «Κυδωνιάτη»
Επιπλέον, η Κανέλλη επικρίθηκε για ενδεχόμενη επαγγελματική συνεργασία την περίοδο 1997-2003, στο περιοδικό «Νέμεσις» που εξέδιδε, με τον μετέπειτα βουλευτή του ΛΑΟΣ Κωνσταντίνο Αϊβαλιώτη. Η υπόθεση ήρθε στο προσκήνιο το 2003 όταν τρεις ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας (Κωστής Χατζηδάκης, Χρήστος Φώλιας και Ιωάννης Αβέρωφ) κατέθεσαν αγωγές κατά της εταιρείας που εξέδιδε το περιοδικό, της Κανέλλη, τριών στελεχών του περιοδικού και του δημοσιογράφου με το ψευδώνυμο «Κώστας Κυδωνιάτης», ζητώντας αποζημιώσεις για κάποια συκοφαντικά και εξυβριστικά κείμενα του τελευταίου. Η ταύτιση Αϊβαλιώτη-Κυδωνιάτη έχει γίνει δεκτή σε πρώτο βαθμό από τα δικαστήρια.
Κριτική
Το 1997, το περιοδικό «Νέμεσις» αναδημοσίευσε άρθρο της Turkish Daily News με υποτιθέμενη δήλωση του πρώην Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χένρυ Κίσινγκερ, που σύμφωνα με την πηγή πραγματοποιήθηκε το 1994 κατά τη διάρκεια συνεδρίου σε ξενοδοχείο της Ουάσινγκτον.
Η δήλωση που δημοσιεύτηκε ήταν η εξής: "Ο λαός των Γκρεκών είναι αναρχικός και δύσκολος να τιθασευθή. Γι' αυτό πρέπει να τον χτυπήσουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως αναγκασθή να συμμορφωθή. Εννοώ να πλήξουμε τη γλώσσα του, την θρησκεία του, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε την δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, ώστε να μην μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή την νευραλγική περιοχή στρατηγικής σημασίας για μας". Η δημοσίευση προκάλεσε σάλο και αναπαράχθηκε από πλειάδα ντόπιων αναλυτών. Ουδέποτε αποδείχτηκε η γνησιότητα της ομιλίας ενώ διαψεύστηκε γραπτώς από τον Κίσινγκερ. Η εκδότης του περιοδικού Λιάνα Κανέλλη παραδέχτηκε ("Νέμεσις" 10.1997) εκ των υστέρων αδυναμία εύρεσης της πρωτότυπης πηγής.
Τηλεοπτικές εμφανίσεις
Η Λιάνα Κανέλλη κατά καιρούς έχει κάνει guest εμφανίσεις σε επεισόδια τηλεοπτικών σειρών του Mega Channel. Το 1999 στον δεύτερο κύκλο των Δύο Ξένων, το 2007 στο τελευταίο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου Στο Παρά 5 και το 2009 σε ένα επεισόδιο των Επτά Θανάσιμων Πεθερών ονόματι Η πεθερά της οικονομικής κρίσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Θύματα της Χρυσής Αυγής Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
NGC 151
Ο NGC 151 είναι μεσαίου μεγέθους ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 28 Νοεμβρίου 1785. Το 1886 ο Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) παρατήρησε και κατέγραψε εκ νέου τον γαλαξία αυτόν ως NGC 153, χωρίς να αντιληφθεί προς επρόκειτο για διπλοεγγραφή.
Στις 22 Ιουλίου 2011 παρατηρήθηκε στον NGC 151 ο υπερκαινοφανής PTF11iqb.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες 0151 02035 Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Φορτηγό αεροσκάφος
Ένα Φορτηγό αεροσκάφος είναι ένα αεροσκάφος σταθερών πτερύγων, που είναι περισσότερο σχεδιασμένο για να μεταφέρει εμπορεύματα, παρά επιβάτες. Τέτοια αεροσκάφη συνήθως διαθέτουν μία ή περισσότερες μεγάλες πόρτες για τη φορτοεκφόρτωση του φορτίου. Έχουν ειδικότερα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά που τα διαφοροποιούν από τα συμβατικά επιβατικά αεροσκάφη. Φορτηγά αεροσκάφη μπορούν να λειτουργούν από πολιτικές ή εμπορικές αεροπορικές εταιρείες, από ιδιώτες ή από ένοπλες δυνάμεις κάποιας χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροπορικές μεταφορές
Μουσείο Περγάμου (Βερολίνο)
Το μουσείο Περγάμου (Pergamonmuseum) βρίσκεται στο νησί των μουσείων στο Βερολίνο της Γερμανίας. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1930, και εντός του μουσείου στεγάζονται τα ανακατασκευασμένα οικοδομήματα μεγάλου μεγέθους του βωμού της Περγάμου και της πύλης της αγοράς της Μιλήτου, των οποίων τα μέρη μεταφέρθηκαν από την αρχαία πόλη της Μιλήτου στην Ιωνία.
Έχει πάνω από 1 εκατομμύριο επισκέπτες ανά έτος και αποτελείται από τις συλλογές της κλασικής αρχαιότητας, την συλλογή της Μέσης Ανατολής, και το μουσείο Ισλαμικής τέχνης.
Ιστορία
Η κατασκευή του μουσείου ξεκίνησε το 1910 και συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια του Α´ Παγκοσμίου Πολέμου και κατά τη διάρκεια της μεγάλης οικονομικής ύφεσης στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Ο στόχος της κατασκευής του ήταν να εξυπηρετήσει ως χώρος φιλοξενίας για τις αρχαιότητες από τη Μικρά Ασία και Μέση Ανατολή για τις οποίες δεν υπήρχε διαθέσιμος χώρος στα άλλα μουσεία της πόλης. Το οικοδόμημα σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Άλφρεντ Μέσελ (Alfred Messel) και Λούντβιχ Χόφμαν (Ludwig Hoffmann) και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1930.
Το μουσείο υπέστη σοβαρές φθορές κατά τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του Βερολίνου στον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλά από τα εκθέματα του είχαν προφυλαχθεί επαρκώς, ωστόσο το 1945 με την πτώση του Βερολίνου στον Σοβιετικό στρατό πολλά από τα εκθέματα τα οποία παρέμεναν ελεύθερα τοποθετημένα στους χώρους του μουσείου πάρθηκαν από τους Σοβιετικούς. Έως το 1958 πολλά από τα εκθέματα αυτά επιστράφηκαν από την Σοβιετική Ένωση στην Ανατολική Γερμανία, ωστόσο αρκετά παρέμειναν στη Ρωσία στο μουσείο Πούσκιν της Μόσχας και στο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης. Τα εκθέματα που παρέμειναν στο δυτικό Βερολίνο μεταφέρθηκαν στο παλάτι του Σαρλότενμπουργκ (Schloss Charlottenburg) έως το 1995.
Το 2014 τα περισσότερα τμήματα του μουσείου σταμάτησαν την λειτουργία τους λόγω εκτεταμένων εργασιών ανακαίνισης, με την προγραμματισμένη επαναλειτουργία τους να προορίζεται για το 2019.
Συλλογή Αρχαιοτήτων
Η συλλογή αρχαιοτήτων (Antikensammlung) χρονολογείται από την εποχή των ελεκτόρων των πριγκήπων (Kurfürsten) του Βραδεμβούργου και την συλλογή αρχαιοτήτων τους. Το κύριο σώμα των αντικειμένων προήλθε από την εξαγορά της συλλογής ενός Ρωμαίου αρχαιολόγου το 1698, και οι αρχαιότητες έγιναν διαθέσιμες στο κοινό το 1830 όταν φιλοξενήθηκαν στο Άλτες Μουζέουμ. Ο αριθμός των εκθεμάτων αυξήθηκε σύντομα με επιπλέον προσθήκες από τα ανασκαφικά ευρήματα των γερμανικών αρχαιολογικών αποστολών σε Ολυμπία, Σάμο, Πέργαμο, Μίλητο, Πριήνη, Μαγνησία του Μαιάνδρου, και Κύπρο.
Το σύνολο των εκθεμάτων αποτελείται από έργα τέχνης από την αρχαϊκή, κλασική, ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή, όπως γλυπτά, μωσαϊκά, επιγραφές, κοσμήματα και αγγεία. Τα κύρια εκθέματα στη συλλογή αρχαιοτήτων είναι ο βωμός της Περγάμου ο οποίος χρονολογείται από τον 2ο αιώνα π.Χ. και η ζωοφόρος του με μήκος 113 μέτρων αναπαριστά την γιγαντομαχία, και η πύλη της αγοράς της Μιλήτου η οποία χρονολογείται στη ρωμαϊκή περίοδο.