cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νταϊάν Φόσεϊ
Η Νταϊάν Φόσεϊ (Dian Fossey, 16 Ιανουαρίου 1932 -~26 Δεκεμβρίου 1985) ήταν Αμερικανή ανθρωπολόγος και πρωτευοντολόγος που μελέτησε με πρωτοπόρο τρόπο τους ορεσίβιους γορίλες από το 1966 μέχρι τον θάνατό της. Θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές πρωτευοντολόγους του κόσμου και μαζί με τις Τζέην Γκούντολ (που ασχολήθηκε με τους χιμπαντζήδες) και Μπιρούτε Γκαλντίκας (που ασχολήθηκε με τους ουρακοτάγκους) άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε τα πρωτεύοντα, τους ανθρώπους και την ανθρωπολογική έρευνα.
Κατά την διάρκεια της ζωής της πολέμησε την λαθροθηρία και το εμπόριο άγριων ζώων, την εμπορευματοποίηση και τον τουρισμό σε άγριες φυσικές περιοχές ενώ υποστήριξε ενεργά την οικολογία και την προστασία των ζώων.
Η ζωή της
Η Νταϊάν Φόσεϊ γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 1932. Τα παιδικά της χρόνια ήταν σε μεγάλο βαθμό μοναχικά με αποτέλεσμα να αναπτύξει από νωρίς μία πολύ μεγάλη αγάπη για τα ζώα.
Βενζυλική αλκοόλη
Η βενζυλική αλκοόλη  (αγγλικά: benzyl alcohol) είναι  αρωματική οργανική ένωση με μοριακό τύπο C7H8O. Συνήθως, όμως, παριστάνεται με τύπους C6H5CH2OH, PhCH2OH ή και BnOH. Στον τελευταίο τύπο, η βενζυλική ομάδα (PhCH2-) παριστάνεται συντομογραφικά με Bn. Η χημικά καθαρή βενζυλική αλκοόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό, με ήπια ευχάριστη αρωματική οσμή. Είναι ένας χρήσιμος διαλύτης με σημαντική πολικότητα, χαμηλή τοξικότητα και μικρή τάση ατμών. Είναι μερικώς διαλυτή στο νερό (40 kg/m³), αλλά πλήρως αναμίξιμη με τις συνηθισμένες άλλες αλκοόλες και τον αιθέρα. Είναι η απλούστερη αρωματική αλκοόλη, που δεν είναι φαινόλη.
Φυσική παρουσία
Παράγεται στη φύση από πολλά φυτά και είναι συνηθισμένη η παρουσία της σε φρούτα, τσάγια και σε αιθέρια έλαια ανθών, όπως π.χ. το γιασεμί, ο υάκινθος και το γιανγκ-γιανκ. Βρίσκεται, ακόμη, στο καστορέλαιο από τις καστόριες κύστες των καστόρων.
Νταϊάν Φόσεϊ
Σπουδές
Η Φόσεϊ γράφτηκε στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια για να σπουδάσει κτηνιατρική παρά τις επιθυμίες του πατριού της που ήθελε εκείνη να σπουδάσει οικονομικά με αποτέλεσμα να μην έχει καμία οικονομική βοήθεια από την οικογένειά της κατά της διάρκεια της ζωής της. Προκειμένου να ζήσει η Φόσεϊ έκανε διάφορες δουλειές όπως ταμίας σε πολυκατάστημα και εργάτρια σε εργοστάσιο. Τελικά το 1954 πήρε πτυχίο εργοθεραπείας και άρχισε να εργάζεται στο Νοσοκομείο Παίδων Νόρτον στο Λούισβιλ.
Βενζυλική αλκοόλη
Από μεθανάλη
Με επίδραση φορμαλδεΰδης σε φαινυλαλομαγνήσιο (ένωση Grignard) παράγεται βενζυλική αλκοόλη :
Από βενζαλδεΰδη
Με αναγωγή βενζαλδεΰδης παράγεται βενζυλική αλκοόλη :
Νταϊάν Φόσεϊ
Σπουδές
Πολύ αργότερα στη ζωή της θα έπαιρνε διδακτορικό από το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ λόγω της πρωτοπόρας έρευνάς της με τους γορίλες.
Βενζυλική αλκοόλη
Από βενζαλδεΰδη
1. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4):
2. Καταλυτικά με υδρογόνο (H2):
Νταϊάν Φόσεϊ
Το ενδιαφέρον για τους γορίλες
To 1963 πήρε προκαταβολή τους μισθούς ενός έτους και ξεκίνησε ταξίδι επτά εβδομάδων στην Αφρική όπου μεταξύ άλλων είδε για πρώτη φορά γορίλες. Σε αυτό το ταξίδι γνώρισε επίσης τους ανθρωπολόγους Λούις Λίκι και Μαίρη Λίκι που της μίλησαν για το πρωτοποριακό έργο της ανθρωπολόγου Τζέην Γκουντολ με τους χιμπαντζήδες.
Βενζυλική αλκοόλη
Από βενζαλδεΰδη
3. Με αντίδραση Canizzaro συμππαράγονται βενζυλική αλκοόλη και βενζοϊκό κάλιο :
Νταϊάν Φόσεϊ
Το ενδιαφέρον για τους γορίλες
Όταν η Φόσεϊ επέστρεψε στο Λούισβιλ άρχισε να εργάζεται για να αποπληρώσει το χρέος της ενώ δημοσίευσε και τρία άρθρα στη εφημερίδα The Courier-Journal όπου περιέγραφε τις εμπειρίες της και τις εντυπώσεις της από το ταξίδι τα οποία κάποια στιγμή αργότερα τα έδειξε στον Λούις Λίκι ο οποίος την ενθάρρυνε να ασχοληθεί με τους γορίλες.
Βενζυλική αλκοόλη
Από βενζοϊκό οξύ
Με αναγωγή βενζοϊκού οξέος παράγεται βενζυλική αλκοόλη :
Από βενζυλεστέρες
Με υδρόλυση βενζυλεστέρων (RCOOCH2Ph) παράγεται βενζυλική αλκοόλη :
Νταϊάν Φόσεϊ
Το ενδιαφέρον για τους γορίλες
Τρία χρόνια αργότερα με τη βοήθεια του Λίκι η Φόσεϊ κατάφερε να βρει χρήματα έτσι ώστε να μπορέσει να αφήσει τη δουλειά της και να πάει στην Αφρική να μελετήσει τους γορίλες. Κατά τη διάρκεια των οκτώ μηνών που χρειάστηκε για να συγκεντρώσει χρηματοδότηση και για να εκδοθεί η βίζα της, η Φόσεϊ εκμεταλλεύθηκε τον χρόνο της κάνοντας ένα σεμινάριο στην πρωτευοντολογία και μαθαίνοντας σουαχίλι. Τελικά το 1967 επισκέφθηκε την Γκούντολ στην Τανζανία για να παρατηρήσει την επαναστατική της μέθοδο να μελετά τους χιμπαντζήδες που στηρίζονταν στην παθητική και άμεση παρατήρηση των ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον και την εξοικείωση μαζί τους. Μέχρι τότε οι επιστήμονες απέφευγαν την επίπονη επιτόπια παρατήρηση των ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον και προτιμούσαν να μελετούν τα ζώα σε ελεγχόμενες συνθήκες αιχμαλωσίας σε εργαστήρια. Η Γκούντολ αντίθετα θεωρούσε πως ήταν αδύνατον να εξαχθούν βάσιμα συμπεράσματα για τη συμπεριφορά των ζώων σε τεχνητές συνθήκες και, αντίθετα με την καθιερωμένη μέθοδο των συναδέλφων της, εκείνη μελετούσε τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον κερδίζοντας την εμπιστοσύνη τους με την μη παρεμβατική της συμπεριφορά. Αν και αρχικά δέχτηκε μεγάλη κριτική για τις μεθόδους της που χαρακτηρίστηκαν "αντιεπιστημονικές" η Γκούντολ κατάφερε να κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση κάνοντας καινοτόμες και ανατρεπτικές παρατηρήσεις για τη συμπεριφορά των ζώων ακριβώς λόγω των αντισυμβατικών της μεθόδων. Η Φόσεϊ επισκέφθηκε την Γκούντολ το 1967 ακριβώς για να παρατηρήσει από πρώτο χέρι τις μεθόδους της Γκούντολ και να τις χρησιμοποιήσει και η ίδια στο έργο της.
Βενζυλική αλκοόλη
Από βενζυλαμίνη
Με επίδραση νιτρώδους οξέος (HNO2) σε βενζυλαμίνη (PhCH2NH2) παράγεται βενζυλική αλκοόλη :
Από 2-φαινυλαιθανόλη
Από 2-φαινυλοαιθανόλη με αποικοδόμιση της ανθρακικής αλυσίδας παράγεται βενζυλική αλκοόλη :
Νταϊάν Φόσεϊ
Το ενδιαφέρον για τους γορίλες
Αμέσως μετά επιχείρησε να ξεκινήσει την έρευνά της στον Κονγκό αλλά λόγω των πολιτικών αναταραχών που επικρατούσαν εκείνη την εποχή εξαιτίας της λεγόμενης Κρίσης του Κονγκό, αναγκάστηκε τελικά να μετακινηθεί. Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς τελικά ίδρυσε το Ερευνητικό Κέντρο Καρισόκι στο εθνικό πάρκο Βιρούγκα της Ρουάντα σε υψόμετρο 3.000 μέτρων με σκοπό τη μελέτη των γορίλων.
Βενζυλική αλκοόλη
Όξινος χαρακτήρας
Όξινος χαρακτήρας :
Νταϊάν Φόσεϊ
Το ενδιαφέρον για τους γορίλες
Η Φόσεϊ επιχείρησε να εφαρμόσει τη μέθοδο της Γκούντολ και να προσεγγίσει τους γορίλες στο φυσικό τους περιβάλλον και να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους, αλλά αυτό αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολο, όχι μόνο λόγω του αφιλόξενου κλίματος που χαρακτηρίζονταν από έντονο κρύο, ισχυρές βροχοπτώσεις και μεγάλη υγρασία και ομίχλη, αλλά και λόγω του έντονου προβλήματος λαθροθηρίας που υπήρχε στην περιοχή που ειχε σαν αποτέλεσμα οι γορίλες να ειναι επιφυλακτικοί και να αποφεύγουν τους ανθρώπους. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της ίδιας, αν τελικά κατάφερε να τους προσεγγίσει οφείλεται εν μέρει στο ότι είχε αποκτήσει εμπειρία ως εργασιοθεραπεύτρια για παιδιά.
Δράση για την προστασία των ζώων
Η Φόσεϊ από την πρώτη στιγμή εναντιώθηκε στην παράνομη και απάνθρωπη πρακτική της λαθροθηρίας και άρχισε να βοηθά τις αρχές του εθνικού πάρκου οργανώνοντας η ίδια περιπολίες προκειμένου να ανακαλυφθούν και να καταστραφούν οι παγίδες των λαθροθήρων ενώ κάποια στιγμή αργότερα μάλιστα, μετά τον θάνατο του αγαπημένου της γορίλα που τον έλεγαν Ντίτζιτ το 1978 από λαθροθήρες, ίδρυσε και το Ταμείο Ντίτζιτ για την καταπολέμηση της λαθροθηρίας. Κατά τη διάρκεια των ετών με τη δράση της η Φόσεϊ βοήθησε στη σύλληψη πολλών λαθροθήρων. Αυτού του είδους την ενεργή παρέμβαση στο έργο των λαθροθήρων η Φόσεϊ το ονόμασε "ενεργή προστασία" σε αντιδιαστολή με την "θεωρητική προστασία" που παρείχαν τα διάφορα ταμεία και οι διάφοροι οργανισμοί.
Ήταν επίσης αντίθετη στην τουριστική αξιοποίηση των ενδιαιτημάτων των ζώων καθώς θεωρούσε πως οι τουρίστες αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης ασθενειών από τους ανθρώπους στα ζώα, καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον, εμποδίζουν τις επιστημονικές έρευνες και ενοχλούν τους γορίλες. Κάποια στιγμή αργότερα στη ζωή της άρχισε να έχει έντονες διαμάχες με το εθνικό πάρκο της Ρουάντα και διάφορους οργανισμούς προστασίας των ζώων θεωρώντας πως είχαν την πρόθεση να της αποσπάσουν τον έλεγχο του ερευνητικού κέντρου με σκοπό να το αξιοποιήσουν τουριστικά ενώ θεωρούσε πως διάφορα ταμεία χρησιμοποιούσαν το όνομά της και το έργο της για να συγκεντρώσουν χρήματα που οι άνθρωποι θεωρούσαν πως χρηματοδοτούσαν εκείνη ενώ στην πραγματικότητα αξιοποιούνταν διαφορετικά.
Σταδιακά οι διαμάχες της αλλά και οι δραστικές της μέθοδοι που συχνά περιλάμβαναν εκφοβισμό και συλλήψεις άρχισαν να πλήττουν τη φήμη της και πολλοί άρχισαν να την θεωρούν σκληρή και αδίστακτη. Το 2002 ένα άρθρο του Wall Street Journal την περιέγραψε ως "ρατσίστρια αλκοολική που θεωρούσε τους γορίλες καλύτερους από τους αφρικανούς ανθρώπους που ζούσαν γύρω της."
Προσωπική ζωή
Η Νταϊάν Φόσεϊ δεν παντρεύτηκε ποτέ και, παρά τη μεγάλη αγάπη που είχε για τα παιδιά, όταν κάποια στιγμή έμαθε πως ήταν έγκυος, έκανε έκτρωση λέγοντας αργότερα πως "δεν μπορείς να είσαι εξώφυλλο για το National Geographic και να είσαι έγκυος" υπογραμμίζοντας έτσι τις απαιτήσεις του έργου της που θεωρούσε πως δεν ήταν συμβατές με τη δημιουργία οικογένειας.
Αγαπούσε πολύ τα ζώα και κατά τη διάρκεια της ζωής της είχε φροντίσει διάφορα τραυματισμένα ζώα που τα κρατούσε κοντά της σαν κατοικίδια.
Είχε πολύ φιλικές σχέσεις με τους συνεργάτες της και τους φοιτητές της και διοργάνωνε για αυτούς κάθε χρόνο χριστουγεννιάτικους εορτασμούς ενώ είχε γίνει και πολύ καλή φίλη με τη Τζέην Γκούντολ.
Ήταν μανιώδης καπνίστρια και από πολύ νωρίς είχε παρουσιάσει εμφύσημα και έντονα αναπνευστικά προβλήματα που από κάποιο σημείο και έπειτα την ανάγκασαν να χρησιμοποιεί μάσκα οξυγόνου.
Θάνατος
Στις 27 Δεκεμβρίου 1985 η Νταϊάν Φόσεϊ βρέθηκε δολοφονημένη στην καμπίνα της στο Καρισόκι.
Το δικαστήριο της Ρουάντα καταδίκασε ως υπεύθυνο για τον θάνατό της τον συνεργάτη της Γουέιν ΜακΓκουάιρ με κίνητρο την κλοπή ενός βιβλίου της. Ο ΜακΓκουάιρ επέστρεψε στις Η.Π.Α. πριν να συλληφθεί και δεν εξέτισε την ποινή του ενώ ο ίδιος αρνείται κάθε ενοχή.
Αργότερα διάφοροι συγγραφείς άρχισαν να συνδέουν τον θάνατό της με τις διαμάχες της με τους λαθροθήρες, τις αρχές της Ρουάντα και τους διάφορους οργανισμούς προστασίας ζώων.
Η κληρονομιά της
Μετά τον θάνατό της το Ταμείο Ντίτζιτ (Digit Fund) μετονομάστηκε σε Διεθνές Ταμείο για τους Γορίλες Νταιάν Φόσεϊ (Dian Fossey Gorilla Fund International).
Το Ερευνητικό Κέντρο Καρισόκι συνέχισε να λειτουργεί υπό τη διεύθυνση των συνεργατών της, ορισμένοι από τους οποίους ήταν αντίθετοι με τις απόψεις της και τις πρακτικές της. Το 1994 ο καταυλισμός της Φόσεϊ εγκαταλείφθηκε λόγω της γενοκτονίας που σημειώθηκε στην περιοχή και στη συνέχεια λεηλατήθηκε και καταστράφηκε. Το Ερευνητικό Κέντρο Καρισόκι συνεχίζει να λειτουργεί υπό την διεύθυνση του Διεθνούς Ταμείου για τους Γορίλες Νταιάν Φόσεϊ και συνεχίζει να μελετά και να προστατεύει τους γορίλες αλλά, αντίθετα προς τις επιθυμίες της Φόσεϊ, οργανώνει οικοτουριστικές εκδρομές στην περιοχή.
Το 1988, τρία χρόνια μετά τον θάνατό της, το αυτοβιογραφικό βιβλίο της "Γορίλες στην Ομίχλη" έγινε ταινία με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Σιγκούρνι Γουίβερ.
Επιστημονικά επιτεύγματα
Η Φόσεϊ έκανε πολυάριθμες ανακαλύψεις σχετικά με τους γορίλες και τις συνήθειές τους όπως για παράδειγμα το πως μετακινούνται τα θηλυκά από ομάδα σε ομάδα στο πέρασμα δεκαετιών, τους ήχους επικοινωνίας των γοριλών, την ιεραρχία και τις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ ομάδων, τις βρεφοκτονίες, τη διατροφή τους καθώς και το πως οι γορίλες ανακυκλώνουν το ενδιαίτημά τους. Μέχρι το 1980 η Φόσεϊ, που με την έρευνά της είχε αποκτήσει διδακτορικό από το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, είχε αναγνωρισθεί ως παγκόσμια αυθεντία στη φυσιολογία και τη συμπεριφορά των ορεσίβιων γοριλών τους οποίους περιέγραφε ως "αξιοπρεπείς, πολύ κοινωνικούς, ήρεμους γίγαντες με ξεχωριστές προσωπικότητες και ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς".
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Αμερικανοί ανθρωπολόγοι
Βενζυλική αλκοόλη
Όξινος χαρακτήρας
ή
Υποκατάσταση υδροξυλίου από αλογόνα
Υποκατάσταση υδροξυλίου από αλογόνα : 1. Με υδροϊώδιο παράγεται βενζυλιωδίδιο:
2. Με υδροχλώριο ή υδροβρώμιο παράγεται το αντίστοιχο βενζυλογονίδιο:
4. Χλωρίωση με χλωριωτικά μέσα. Παράγεται βενζυλοχλωρίδιο:
Παραγωγή βενζυλεστέρων
2. Με ανυδρίτες καρβονικών οξέων:
3. Με καρβονικά οξέα:
Παραγωγή διβενζυλαιθέρα
Σχηματισμός διβενζυλαιθέρα με διαμοριακή αφυδάτωση :
Οξείδωση
1. Οξείδωση προς βενζοϊκό οξύ :
2. Οξείδωση προς βενζαλδεΰδη :
Νίτρωση
Με νίτρωση παράγει μετανιτροβενζυλική αλκοόλη :
Σουλφούρωση
Με σουλφούρωση παράγει μεταϋδροξυμεθυλοβενζοσουλφονικό οξύ ::
Αλογόνωση
Με αλογόνωση παράγει μετααλοβενζυλική αλκοόλη :
Αλκυλίωση
Με αλκυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει μετααλκυλοβενζυλική αλκοόλη :
Ακυλίωση
Με ακυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει μεταακυλοβενζυλική αλκοόλη :
Υδροξυλίωση
Με υδροξυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει μεταϋδροξυμεθυλοφαινόλη :
Αμίνωση
Με αμίνωση κατά Friedel-Crafts παράγει μεταϋδροξυμεθυλοανιλίνη :
Καρβοξυλίωση
Με καρβοξυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει μεταϋδροξυμεθυλοβενζοϊκό οξύ :
Αναγωγή
Με αναγωγή παράγει κυκλοεξυλoμεθανόλη :
Αλομεθυλίωση
Με αλομεθυλίωση κατά Blanc παράγει μετααλομεθυλοβενζυλική αλκοόλη ::
Εφαρμογές
Η βενζυλική αλκοόλη χρησιμοποιείται ως γενικός διαλύτης για μελάνια, χρώματα, βερνίκια και εποξυ- ρητινούχες επιστρώσεις. Αποτελεί ακόμη πρόδρομη ύλη για εην παραγωγή μιας ποικιλίας εστέρων, σαπουνιών και αρωμάτων. Επίσης συχνά προστίθεται σε φαρμακευτικά διαλύματα, χάρη και στην αντιβακτηριακή - αντισηπτική της δράση. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη και στην εμφάνιση φωτογραφιών.
Νανοτεχνολογικές εφαρμογές
Η βενζυλική αλκοόλη χρησιμοποιείται σαν διηλεκτρικός διαλύτης για διηλεκτροφόρηση και την παραγωγή νανοκαλωδίων
Άλλες χρήσεις
Η βενζυλική αλκοόλη έχει περίπου τον ίδιο δείκτη διάθλασης με το χαλαζία και το μάλλινο ύφασμα. Έτσι, αν ένα κομμάτι καθαρού χαλαζία βυθιστεί σε βενζυλική αλκοόλη γίνεται σχεδόν αόρατο. Επομένως, η βενζυλική αλκοόλη αποτελεί ένα τεστ για τη διάκριση πραγματικού χαλαζία από απομιμήσεις. Το ίδιο ισχύει για ένα λευκό μάλλινο ύφασμα: Αν βυθιστεί σε βενζυλική αλκοόλη γίνεται σχεδόν αόρατο, εμφανίζοντας έτσι τυχόν προσμείξεις.
Πηγές
Κατηγορία:Αρωματικές αλκοόλες Κατηγορία:C7 Κατηγορία:Αρωματικές ύλες
Κώστας Ιωσηφίδης
Ο Κώστας Ιωσηφίδης (Βυρώνεια Σερρών, 14 Ιανουαρίου 1952) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής.
Καριέρα σε συλλόγους
Αγωνιζόμενος στη θέση του αριστερού πλάγιου αμυντικού έκανε μεγάλη καριέρα στον ΠΑΟΚ και έχει κατακτήσει με την ομάδα τέσσερα τρόπαια στο σύνολο, 2 Κύπελλα (1971–72 και 1973–74) και 2 Πρωταθλήματα (1975–76 και 1984–85).
Είναι δεύτερος σε συμμετοχές στην ιστορία του ΠΑΟΚ με 397 και είναι αξιοσημείωτο ότι και στα δεκατέσσερα χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστής (1971–1985) αγωνίστηκε αποκλειστικά και μόνο στον "Δικέφαλο του Βορρά".
Διεθνής καριέρα
Το ντεμπούτο του με την Εθνική Ελλάδας πραγματοποιήθηκε στις 28 Απριλίου 1974 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Βραζιλίας (0–0). Συνολικά υπήρξε 51 φορές διεθνής και σκόραρε 2 τέρματα. Ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία, αγωνιζόμενος σε δύο αγώνες της διοργάνωσης.
Καριέρα προπονητή
Μετά τη λήξη της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία αρκετών ομάδων, όπως τον Πολύκαστρο, την Αναγέννηση Καρδίτσας, τον ΠΑΟ Νέων Επιβατών και την Αναγέννηση Κολινδρού στη Γ' Εθνική, τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, τη Νάουσα, τον Πανσερραϊκό, τον Ιάλυσο και την Καλαμάτα στη Β' Εθνική, καθώς και την ομάδα της Καβάλας στην Α' Εθνική.
Τάσος Νεράντζης
Ο Αναστάσιος Νεράντζης (3 Οκτωβρίου 1944 - 11 Ιουλίου 2021) ήταν Έλληνας βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Νίκαια του Πειραιά, σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ασκεί δικηγορία. Υπήρξε πρωταθλητής εφήβων Ελλάδας στην επιτραπέζια αντισφαίριση το 1958, με τον ΧΑΝ Νίκαιας.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Νέας Δημοκρατίας και εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής στην περιφέρεια Β΄ Πειραιώς με το ίδιο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του 1974. Επανεκλέχτηκε το Νοέμβριο του 1989, και το 1993. Απο τότε επανεκλεγόταν συνεχώς έως και τις εκλογές του Ιουνίου 2012.
Έχοντας εκλεγεί βουλευτής είχε συμμετάσχει τη δεκαετία του 1990 στην προπαγανδιστική εκπομπή του Κωνσταντίνου Πλεύρη στο Telecity του Γιώργου Καρατζαφέρη.
Έχει διατελέσει γενικός γραμματέας και αντιπρόεδρος της Βουλής καθώς και μέλος στην επιτροπή για την αναθεώρηση του Συντάγματος και την εξεταστική επιτροπή για την Siemens. Μέχρι το 2014 ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.
Κριτική
Σε ομιλία του στη Βουλή κατά τη διάρκεια συζήτησης για την ψήφιση νομοσχεδίου συνέκρινε το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια με την κτηνοβασία και την παιδοφιλία προκαλώντας αντιδράσεις  από τον τύπο και σχόλια για ομοφοβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Χαμζά Μπέι
Ο Χαμζά Μπέι (πέθανε το 1460) ήταν οθωμανός ναύαρχος αλβανικής καταγωγής του 15ου αιώνα.
Συμμετείχε ως διοικητής του στόλου του Μουράτ Β, κατά την πολιορκία της Θεσσαλονίκης το 1430, εφαρμόζοντας ναυτικό αποκλεισμό στο Θερμαϊκό, που συνέβαλε στην κατάληψη της πόλης.
Το 1453 έγινε ναύαρχος του οθωμανικού στόλου κατά την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Αντικατέστησε τον Σουλεϊμάν Μπαλτόγλου, όταν αυτός στις 20 Απριλίου δεν κατάφερε να σταματήσει τρία Γενοβέζικα κι ένα βυζαντινό πλοίο κατά τον οθωμανικού αποκλεισμό της Πόλης να ανεφοδιάσουν τους πολιορκημένους. Στην τελική επίθεση στις 29 Μαϊου, ο στόλος του έκανε επιθέσεις αντιπερισπασμού στα θαλάσσια τείχη νότια της Κωνσταντινούπολης, στην θάλασσα του Mαρμαρά και εναντίον του φράγματος στον Κεράτιο στα βόρεια.
Την άνοιξη του 1455 εστάλη στη Μυτιλήνη που τότε διοικούσες οι Γενουάτες Γατελούζοι. Ο διοικητής Ντομένικο Γκατιλλούζιο έστειλε τον διπλωμάτη του Δούκα με πλούσια δώρα και τρόφιμα για να κερδίσει την ουδετερότητα κι ανεξαρτησία του, όπως κι έγινε.
Ο Χαμζά παρέμεινε ναύαρχος μέχρι το 1456 κάνοντας επιδρομές στην Ίμβρος, τη Λήμνος, τη Θάσο και τα παράλια της Μικράς Ασίας όπως στη Φώκαια, που πέρασαν στους Οθωμανούς. Μόνο στη Ρόδο τον σταμάτησαν οι Ιωαννιτες Ιππότες.
Το 1460, σαν πασάς (διοικητής) της Νικόπολης, εστάλη από το Μωάμεθ Β στη Βλαχία για μια επικίνδυνη αποστολή παραπλάνησης. Μαζί του για διερμηνέα πήρε τον Κωνσταντινουπολίτη λόγιο Θωμά Καταβοληνό. Τα σχέδια τους προδόθηκαν κι έπεσαν σε ενέδρα του Βλάντ Γ Τσέπες που τους ανασκολόπισε. Η είδηση προκάλεσε αίσθηση στη Δύση.
Σε ταινίες
Κατηγορία:Άλωση της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Ναύαρχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Σαγκλακιουτσέ
Το Σαγκλακιουτσέ (επίσης, Σαγκλακιούτσε, Σαγκλαζούζα, και Σαβλαζούζα) αποτελεί χωριό και δήμο στην επαρχία Λανκαράν του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3.873 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Σαγκλακιουτσέ και Μπαλλαμπούρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λανκαράν
Τουρκοκυπριακός εθνικισμός
μικρογραφία| Άγαλμα του Τούρκου πιλότου, Τσενγκίζ Τόπελ στο [[Εσκίσεχιρ (πόλη)|Εσκίσεχιρ. Ο Τόπελ ήταν ένας από τους πιλότους που έστειλε η Τουρκία να βομβαρδίσει ελληνικές θέσεις στην Κόκκινα τον Αύγουστο του 1964. Εκεί συνελήφθη και βασανίστηκε μέχρι θανάτου. Ο Τόπελ είναι σημαντικό σύμβολο του τουρκικού εθνικισμού στην Κύπρο και είναι γνωστός ως ο πρώτος μάρτυρας της Κύπρου στην Τουρκία και τη Βόρεια Κύπρο.]]
Ο τουρκοκυπριακός εθνικισμός είναι ένας εθνικισμός που υποστηρίζει την ανεξαρτησία της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ) και επιθυμεί κυρίως η ΤΔΒΚ να παραμείνει ανεξάρτητη από την Τουρκία ενώ αντιτίθεται στην ιδέα μιας ενωμένης Κύπρου με την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο στόχος του ταξίμ, δηλαδή η διχοτόμηση της νήσου Κύπρου σε τουρκικές και ελληνικές κοινότητες, είναι ευρέως διαδεδομένος στους Τουρκοκύπριους εθνικιστές. Ωστόσο, ένας σημαντικός αριθμός από αυτούς επιθυμεί η Τουρκία να προσαρτήσει την Κύπρο.
Ιστορία
Το 1911 έγιναν 3 συλλαλητήρια κατά της ένωσης (η ένωση Κύπρου και Ελλάδας) από Τουρκοκύπριους σε όλο το νησί. Αυτές οι συγκεντρώσεις ήταν το πρώτο μεγάλο περιστατικό του τουρκοκυπριακού εθνικισμού τον 20ο αιώνα και η πρώτη οργανωμένη δράση κατά της ένωσης από τους Τουρκοκύπριους. Η δεκαετία του 1920 επρόκειτο να αποδειχθεί μια κρίσιμη δεκαετία από την άποψη των αυστηρότερων εθνο-θρησκευτικών κοινοτήτων. Ως εκ τούτου, οι Τουρκοκύπριοι που παρέμειναν στο νησί ασπάστηκαν σταδιακά την ιδεολογία του τουρκικού εθνικισμού λόγω των επιπτώσεων της Κεμαλικής Επανάστασης.
Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, ο τουρκοκυπριακός εθνικισμός αναπτύχθηκε κυρίως ως απάντηση στον ελληνοκυπριακό εθνικισμό και την επιθυμία τους για ένωση, όλου του νησιού με την Ελλάδα. Αρχικά, οι Τουρκοκύπριοι τάχθηκαν υπέρ της συνέχισης της βρετανικής κυριαρχίας. Ωστόσο, ανησύχησαν από τις ελληνοκυπριακές εκκλήσεις για την ένωση, καθώς είδαν ότι η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα είχε οδηγήσει στην έξοδο των ΤουρκοΚρητών, η οποία ήταν ένα προηγούμενο που έπρεπε να αποφευχθεί, και πήραν θέση υπέρ της διχοτόμησης ως απάντηση στην αγωνιστική δράση της ΕΟΚΑ. Το σύνθημα «Ή Ταξίμ ή Θάνατος» χρησιμοποιήθηκε συχνά στις Τουρκοκυπριακές και Τουρκικές διαδηλώσεις στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και σε όλη τη δεκαετία του 1960. Αν και μετά τις διασκέψεις της Ζυρίχης και του Λονδίνου, η Τουρκία φαινόταν να αποδέχεται την ύπαρξη του κυπριακού κράτους και να αποστασιοποιείται από την πολιτική της να ευνοεί τη διχοτόμηση του νησιού, στόχος των Τούρκων και Τουρκοκυπρίων ηγετών παρέμεινε η δημιουργία ενός ανεξάρτητου τουρκικού κράτους στο βόρειο τμήμα του νησιού.
Στις 6 Αυγούστου 1964, μονάδες της κυπριακής Εθνικής Φρουράς και των Τουρκοκυπριακών ένοπλων ομάδων άρχισαν να συγκρούονται κοντά στα Κόκκινα. Στις 8 Αυγούστου 1964, μετά από αναμονή σχεδόν δύο ημερών, η Τουρκία επενέβη, αφού είχε γίνει σαφές ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν θα αποχωρούσαν από την Κόκκινα, αλλά απλώς θα διέπρατταν όλο και περισσότερες πολιορκητικές επιχειρήσεις. Το περιστατικό ήταν μια σημαντική καμπή τόσο στον τουρκικό όσο και στον τουρκοκυπριακό εθνικισμό και προκάλεσε μαζική αύξηση των εθνικιστικών απόψεων μεταξύ των Τουρκοκυπρίων. Η αύξηση αυτή ήταν κυρίως υπέρ της ιδέας της προσάρτησης της Κύπρου στη Τουρκία.
Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία πραγματοποίησε εισβολή στο νησί μετά από ένα πραξικόπημα με την υποστήριξη της ελληνικής Χούντας κατά του Προέδρου Μακαρίου, με στόχο την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Η δεύτερη τουρκική επίθεση, με την κωδική ονομασία «Αττίλα 2», έλαβε χώρα μεταξύ 14 και 18 Αυγούστου 1974 και επεκτάθηκε δυτικά μέχρι τον θύλακα Κόκκινα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σχέσεις Κύπρου-Τουρκίας Κατηγορία:Κυπριακό πρόβλημα
Λεηλασία στη Πολωνία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Η Λεηλασία στη Πολωνία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο των πολιτιστικών έργων τέχνης και βιομηχανικών υποδομών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα από τη Ναζιστική Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση μετά την εισβολή στην Πολωνία του 1939. Ένα σημαντικό μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Πολωνίας, που εκτιμάται σε περίπου μισό εκατομμύριο αντικείμενα τέχνης, λεηλατήθηκε από τις κατοχικές δυνάμεις. Τα καταγεγραμμένα αντικείμενα εξακολουθούν περιστασιακά να ανακτώνται μέχρι σήμερα σε απ' όλο τον κόσμο και να επιστρέφονται στην Πολωνία.
Ιστορικό
Στην αρχή της εισβολής του 1939 στην Πολωνία, η πολωνική μεσοπολεμική κυβέρνηση επιχείρησε να αποκρύψει την πολυτιμότερη πολιτιστική κληρονομιά του έθνους, όπως οι βασιλικοί θησαυροί του Κάστρου Βάβελ στην Κρακοβία. Τα βασιλικά αντικείμενα, στάλθηκαν κρυφά στη Δυτική Ευρώπη και στη συνέχεια στον Καναδά, μεταξύ άλλων. Στο τέλος του πολέμου, δύο παράλληλες πολωνικές κυβερνήσεις, η πολωνική εξόριστη κυβέρνηση που υποστηρίχθηκε από τη Δύση και η σοβιετική κυβέρνηση στην κομμουνιστική Πολωνία, διεκδίκησαν αυτούς τους εθνικούς θησαυρούς. Τα πολιτιστικά αντικείμενα επιστράφηκαν από τον Καναδά στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας τον Φεβρουάριο του 1961.
Ναζιστική κατοχή
Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, οι Ναζί κατάσχεσαν περιουσιακά στοιχεία εθνικής κληρονομιάς της Πολωνίας και πολλά ιδιωτικά αγαθά. Ενεργώντας βάσει των νομικών διατάξεων της 19ης Οκτωβρίου και της 16ης Δεκεμβρίου (Verordnung über die Beschlagnahme Kunstgegeständen im Generalgouvernement), αρκετές γερμανικές υπηρεσίες ξεκίνησαν τη διαδικασία λεηλασίας πολωνικών μουσείων και άλλων συλλογών, φαινομενικά απαραίτητα για την «διασφάλιση» των Γερμανικών εθνικών συμφέροντων.
Χιλιάδες αντικείμενα τέχνης λεηλατήθηκαν, καθώς οι Ναζί πραγματοποίησαν ένα σχέδιο που τέθηκε σε εφαρμογή πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών. Η λεηλασία εποπτεύτηκε από ειδικούς των μονάδων SS, και Einsatzgruppen, οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για την τέχνη. Εκτός από την επίσημη επιχείρηση από τις ναζιστικές αρχές, ορισμένες λεηλασίες πραγματοποιήθηκαν επίσης από άτομα που ενεργούσαν με δική τους πρωτοβουλία. Ενώ οι Ναζί διατηρούσαν εκτενή τεκμηρίωση των πρόσφατα αποκτηθέντων λεηλατημένων έργων τέχνης, το σύστημα τους δεν ήταν αλάνθαστο και χαθηκαν πολλά από τα λεηλατημένα έργα κατά την ολοένα και πιο τυχαία εκκένωση των πολωνικών εδαφών το 1944.
Τα περισσότερα από τα πιο σημαντικά έργα τέχνης στις πολωνικές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές είχαν «εξασφαλιστεί» από τους Ναζί εντός έξι μηνών από την εισβολή του 1939. Μέχρι το τέλος του 1942, Γερμανοί αξιωματούχοι υπολόγισαν ότι «πάνω από το 90%» των έργων τέχνης που είχε προηγουμένως η Πολωνία ήταν στην κατοχή τους. Κάποια έργα τέχνης στάλθηκαν σε γερμανικά μουσεία, ενώ άλλα έργα τέχνης έγιναν ιδιωτική ιδιοκτησία των ναζιστών αξιωματούχων. Το 1940, ο Αδόλφος Χίτλερ έλαβε ένα «δώρο» από τον Χανς Φρανκ, κυβερνήτη της κατεχόμενης Πολωνίας - μια συλλογή που περιελάμβανε 521 αντικείμενα της πολύτιμης τέχνης. Ο Φρανκ βοήθησε τον Υποστράτηγο Μίλμαν, ειδικό της τέχνης να συγκεντρώει μια μεγάλη συλλογή έργων τέχνης από πολωνικές συλλογές. Το συνολικό κόστος της κλοπής των Ναζί και της καταστροφής της πολωνικής τέχνης εκτιμάται σε 11,14 δισεκατομμύρια δολάρια (αξία το 2001 σε δολάρια).
Ελήφθησαν περισσότερα από 516.000 μεμονωμένα αντικείμενα. Ο ακριβής αριθμός είναι αβέβαιος, καθώς δεν καταγράφηκαν ούτε καταχωρήθηκαν όλα τα έργα τέχνης, ειδικά σε ιδιωτικά χέρια και μεγάλο μέρος της τεκμηρίωσης χάθηκε επίσης. Μια εκτίμηση των απωλειών άρχισε ήδη κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπό την αιγίδα της εξόριστης πολωνικής κυβέρνησης. Το 1944, ο Κάρολ Εστρέιτσερ δημοσίευσε το πρώτο έργο σχετικά με αυτό το θέμα, με τίτλο Πολιτιστικές απώλειες της Πολωνίας στο Λονδίνο. Μια εκτίμηση του 2010 δίνει ένα ποσοστό 75% ως ποσοστό της πολιτιστικής κληρονομιάς που έχασε η Πολωνία κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η εκτίμηση καλύπτει τόσο την κατεστράμενη όσο και την χαμένη πολιτιστική κληρονομιά. Η λεηλατημένη τέχνη περιλαμβάνει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
S/2004 S 4
Το S/2004 S 4 είναι το προσωρινό όνομα με το οποίο είναι γνωστό ένα αντικείμενο το οποίο εντοπίστηκε να βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, εντός του δακτυλίου F. Εντοπίστηκε στις 21 Ιουνίου του 2004 από τον J. N. Spitale (μέλος της Cassini Imaging Science Team), στην προσπάθειά του να επιβεβαιώσει την τροχιά ενός άλλου αντικειμένου, του S/2004 S 3. Αυτό εμφανιζόταν σε κάποια φωτογραφία που είχε τραβήξει ο δορυφόρος Cassini, 5 ώρες νωρίτερα από αυτήν στην οποία εμφανιζόταν το S/2004 S 4, ενώ είχε εντοπιστεί εξωτερικά του δακτυλίου F (και όχι εσωτερικά όπως το S 4). Η ανακοίνωση του έγινε στις 9 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους
Έκτοτε, δεν έχει υπάρξει κάποια άλλη αξιόπιστη παρατήρηση του. Σε μία εκτεταμένη φωτογράφιση σε μία περίοδο 4 χιλιομέτρων στην περιοχή του, που έγινε τις 15 Νοεμβρίου του 2004, δεν έγινε δυνατόν να εντοπιστεί. Για τον λόγο αυτό, υπάρχει η άποψη πως ήταν μια προσωρινή μάζα υλικού που στη συνέχεια διαλύθηκε.
Μία πιθανή άποψη είναι πως τα S 3 και S 4 είναι ένα ενιαίο αντικείμενο πού έχει μία τροχιά με μία ελαφρώς διαφορετική κλίση σε σχέση με το δακτύλιο F, και για τον λόγο αυτό εμφανίζεται σαν να βρίσκεται τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό μέρος από αυτόν. Έχει ημιάξονα τριχιάς περίπου 140.000 χλμ. από τον Κρόνο.
Αν τελικά το S/2004 S 4 είναι ένα συμπαγές σώμα, τότε θα πρέπει να έχει διάμετρο 3 με 5 χιλιόμετρα, με βάση τη φωτεινότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Γιλβέρτος ντε Κορ
Ο Γιλβέρτος ντε Κορ (Gilbert de Cors ή de Escors), ήταν Γάλλος ιππότης, σταυροφόρος και ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Αναφέρεται από την Αραγωνική έκδοση του χρονικού κατάκτησης του Μορέως που αναφέρει ότι το 1209 έγινε κύριος Βαρωνίας. Καταγόταν από την οικογένεια Escors ή Escorz με καταγωγή την Ακουϊτανία και τη Γαλλική Ναβάρα, που έδωσε βασιλείς στη Γαλλία και στο Βασίλειο της Ναβάρας.
Ο Γουλιέλμος Σαμπλίτης μετά τη κατάκτηση της Πελοποννήσου την μοίρασε σε τιμάρια και φέουδα τιμώντας πρώτα τους ιππότες που ήταν μαζί του κατά την Δ΄ Σταυροφορία. Στον Κορ έδωσε τέσσερα τιμάρια στην περιοχή της Αχαΐας όπου έχτισε και το Κάστρο της Μιτόπολης.
Παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ και απέκτησε μαζί της δυο παιδιά, τον Γουλιέλμο και τη Μαργαρίτα, απόγονος του είναι η Μαργαρίτα του Μπω που παντρεύτηκε τον Πέτρο του Λουξεμβούργου πρόγονο του οίκου των Τυδώρ. Σκοτώθηκε στη Μάχη του Καρυδίου το 1258.
Πηγές
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα Κατηγορία:Βαρωνία της Μιτόπολης Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Κρατικός Αερολιμένας Μήλου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μηλος Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μήλο
Dirname
Το <tt>dirname</tt> είναι ένα πρόγραμμα του UNIX. Όταν δίνεται μια διαδρομή του δίσκου στη <tt>dirname</tt>, αυτή σβήνει κάθε επίθεμα (suffix) που αρχίζει με την τελευταία κάθετο και επιστρέφει το αποτέλεσμα. Η <tt>dirname</tt> περιγράφεται στην προδιαγραφή Single UNIX Specification και χρησιμοποιείται κυρίως σε σενάρια κελύφους.
Παράδειγμα
$ dirname /usr/home/carpetsmoker/dirname.wiki /usr/home/carpetsmoker
Ταχύτητα
Επειδή η  δέχεται μόνο έναν τελεστέο, η χρήση της στον εσωτερικό βρόχο των σεναρίων κελύφους μπορεί να έχει άσχημες επιπτώσεις στην ταχύτητα. Για παράδειγμα, έστω το εξής σενάριο κελύφους:
while read file; do        dirname "$file" done < some-input
Ο παραπάνω κώδικας προκαλεί μια ξεχωριστή κλήση διεργασίας για κάθε γραμμή της εισόδου. Για αυτόν το λόγο, συνήθως χρησιμοποιείται η αντικατάσταση κελύφους (shell substitution).
echo "${file%/*}";
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Unix
Επιστήμη της πληροφόρησης
Η επιστήμη της πληροφόρησης (μετάφραση του αγγλικού όρου: «Library and Information Science- LIS») είναι ένα διεπιστημονικό γνωστικό πεδίο το οποίο αφορά τη συλλογή, ανάλυση και διαχείριση πληροφοριών. Ενσωματώνει στοιχεία από ποικιλία επιστημονικών κλάδων, όπως η βιβλιοθηκονομία, η πληροφορική, η γνωσιακή επιστήμη, η μουσειολογία κλπ. Τις τελευταίες δεκαετίες έχει συγκλίνει σε σημαντικό βαθμό με τη σύγχρονη βιβλιοθηκονομία, με αποτέλεσμα την ανάδυση του ενιαίου, σύνθετου γνωστικού πεδίου της βιβλιοθηκονομίας και επιστήμης της πληροφόρησης. right|thumb|262px|Η [[Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, μια αρχαιότερη μορφή αποθήκευσης της πληροφορίας]]
Οι γνώστες του κλάδου, στα πλαίσια της μελέτης πεδίου εφαρμογής του, και της χρήσης της γνώσης αυτής σε οργανισμούς, που συμπεριλαμβάνουν επίσης κράτη και επιχειρήσεις, σε συνδυασμό με την αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων, των οργανώσεων και των τυχόν υφιστάμενων πληροφοριακών συστημάτων, λειτουργούν με στόχο τη δημιουργία, την αντικατάσταση, βελτίωση, ή την κατανόηση των και πρακτική εφαρμογή των συστημάτων πληροφοριών. Η επιστήμη πληροφόρησης παρερμηνεύεται ορισμένες φορές ταυτόσημη με την πληροφορική. Ωστόσο, στην πραγματικότητα είναι ένα πολύ διαφορετικό και ευρύ διεπιστημονικό πεδίο, που ενσωματώνει όχι μόνο ορισμένες πτυχές της επιστήμης υπολογιστών, αλλά και επιπλέον στοιχεία από επιπρόσθετους τομείς, όπως η αρχειακή επιστήμη, γνωσιακή επιστήμη, το εμπόριο, τις επικοινωνίες, το δίκαιο, τη βιβλιοθηκονομία, τη μουσειολογία, τη διαχείριση, τα (εφαρμοσμένα) μαθηματικά, τη φιλοσοφία, τη δημόσια τάξη, και τις κοινωνικές επιστήμες.
Η προσέγγιση της επιστήμης της πληροφόρησης
Η επιστήμη πληροφόρησης εστιάζει πρώτα στην κατανόηση των προβλημάτων από την προοπτική των εμπλεκόμενων φορέων, και στη συνέχεια, επεξεργάζεται τις πληροφορίες εφαρμόζοντας και τυχόν άλλες επιστήμες ή τεχνολογίες, αν και όπως απαιτείται. Με άλλα λόγια, αντιμετωπίζει συστημικά τα προβλήματα πρώτα και όχι απλά μεμονωμένα τα κομμάτια της επιστήμης και της τεχνολογίας στο πλαίσιο αυτού του συστήματος. Από αυτήν τη σκοπιά, η επιστήμη πληροφόρησης μπορεί να θεωρηθεί ως μια απάντηση στο λεγόμενο «τεχνολογικό ντετερμινισμό», δηλαδή στην πίστη ότι «η τεχνολογία αναπτύσσεται με τους δικούς της νόμους, ότι συνειδητοποιεί τις δυνατότητές τους, ότι περιορίζεται μόνο από το υλικό της, τους διαθέσιμους πόρους και την δημιουργικότητα των ανθρώπων που την αναπτύσσουν. Ότι δηλαδή πρέπει (η τεχνολογία) τελικά να θεωρείται ένα αυτόνομο σύστημα που ελέγχει και τελικά διαπερνά τα άλλα υποσυτήματα της κοινωνίας».
Πολλά πανεπιστήμια σ' ολόκληρο τον πλανήτη μας έχουν ολόκληρα κολλέγια, τμήματα ή σχολές αφιερωμένα στη μελέτη της επιστήμης πληροφόρησης, ενώ πολλοί μελετητές της μπορούν να βρουν απασχόληση σε θέματα όπως οι επικοινωνίες, η επιστήμη των υπολογιστών, στη βιβλιοθηκονομία, αλλά και ευρύτερα στην κοινωνία. Αρκετά ιδρύματα έχουν δημιουργηθεί ως «I-Schools», αλλά υπάρχουν παραδίπλα και άλλα που εστιάζουν στην ανάλυση της πληροφορίας.
Ορισμοί της επιστήμης πληροφόρησης
Ένας από τους πρώτους ορισμούς της επιστήμης πληροφόρησης (που χρονολογείται από το 1968, το έτος κατά το οποίο το Αμερικανικό Ίδρυμα Τεκμηρίωσης (American Documentation Institute) χρησιμοποίησε την ονομασία «Επιστήμη και Τεχνολογία της Πληροφορίας» (Information Science and Technology) στην «Αμερικανική Κοινωνία» (American Society), ήταν:
«''Η επιστήμη πληροφόρησης είναι η ενασχόληση που ερευνά τις ιδιότητες και τη συμπεριφορά των πληροφοριών, τις δυνάμεις που διέπουν τη ροή των πληροφοριών, καθώς και τα μέσα της επεξεργασίας πληροφοριών για τη βέλτιστη προσβασιμότητα και τη χρηστικότητα. Δίνεται ενδιαφέρον με αυτό το «σώμα» της γνώσης σχετικά με την προέλευση, τη συλλογή, την οργάνωση, την αποθήκευση, την ανάκτηση, την ερμηνεία, τη μεταφορά, τη μετατροπή και χρήση των πληροφοριών. Αυτό περιλαμβάνει τη διερεύνηση των αναπαραστάσεων πληροφοριών σε τόσο φυσικά όσο και τεχνητά συστήματα, η χρήση των κωδικών για την αποδοτική μετάδοση μηνύματος, και η μελέτη των συσκευών επεξεργασίας πληροφοριών και τεχνικές όπως οι υπολογιστές και τα συστήματα προγραμματισμού τους. Πρόκειται για μια συνδυαστική επιστήμη που προέρχεται και σχετίζεται με τομείς όπως τα μαθηματικά, η λογική, η γλωσσολογία, η ψυχολογία, η τεχνολογία των υπολογιστών, η επιχειρησιακή έρευνα, οι γραφικές τέχνες, οι επικοινωνίες, η βιβλιοθηκονομία, η διαχείριση, και άλλα παρόμοια πεδία. Έχει τόσο μια ακαδημαϊκή συνιστώσα επιστήμης, που ερευνά το θέμα χωρίς να λαμβάνει υπόψη την εφαρμογή του, όσο και μια άλλη εφαρμοσμένη επιστήμη συνιστώσα, η οποία αναπτύσσει (άμεσα εφαρμόσημα) προϊόντα και υπηρεσίες.» "(Borko, 1968, σ.3)
Έχουν προκύψει διάφορες τοπικές και διεθνείς διαφορές στη σχετική ορολογία που περιπλέκουν το πρόβλημα του ακριβούς ορισμού της επιστήμης πληροφόρησης. Για παράδειγμα, κάποιοι βιβλιοθηκονόμοι επιστήμονες άρχισαν να χρησιμοποιούν και για τον δικό τους τομέα και έργο τον όρο «επιστήμη της πληροφορίας», όπως και τον όρο «πληροφορική», τον οποίο θεωρούν ότι συμπεριλαμβάνει. Παραδείγματα:
Φιλοσοφία της πληροφορίας
Η «φιλοσοφία της πληροφορίας» (Philosophy of information, PI) μελετά εννοιολογικά ζητήματα που προκύπτουν από τη διασταύρωση της επιστήμης υπολογιστών, της τεχνολογίας των πληροφοριών, και της φιλοσοφίας. Περιλαμβάνει τη διερεύνηση του εννοιολογικού χαρακτήρα και τις βασικές αρχές της πληροφορίας, συμπεριλαμβανομένης της δυναμικής της, της χρηστικότητάς της και της επιστημονικότητάς της, αλλά επίσης την εκπόνηση και εφαρμογή της επιστήμης πληροφόρησης και των υπολογιστικών μεθόδων για τα (δικά της) φιλοσοφικά προβλήματα.
Οντολογία της πληροφορίας
Στην επιστήμη υπολογιστών, μια τυπική οντολογία τυπικά αντιπροσωπεύει τη γνώση ως ένα σύνολο εννοιών εντός ενός τομέα, και τις σχέσεις μεταξύ των εννοιών της. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αιτιολογήσει τις ενότητες μέσα στον τομέα αλλά και για να περιγράψει τον τομέα.
Πιο συχνά, μια οντολογία σαν ένα μοντέλο για την περιγραφή του κόσμου που αποτελείται από ένα σύνολο τύπων, ιδιοτύτων και σχέσεων μεταξύ τους. Ακριβώς οτιδήποτε υπάρχει γύρω τους ποικίλλει, αλλά είναι τα βασικά σημεία της οντολογίας. Υπάρχει, επίσης, γενικά η προσδοκία ότι θα υπάρξει μια στενή ομοιότητα μεταξύ του πραγματικού κόσμου και των χαρακτηριστικών του μοντέλου σε μια οντολογία.
Οι οντολογίες είναι τα δομικά πλαίσια για την οργάνωση της πληροφορίας και χρησιμοποιούνται στην τεχνητή νοημοσύνη, στο σημασιολογικό ιστό, στη μηχανική συστημάτων, στη βιοϊατρική πληροφορική, στη βιβλιοθηκονομία, στη σελιδοδείκτηση επιχειρήσεων και στην αρχιτεκτονική της πληροφορίας, ως μια μορφή αναπαράστασης της γνώσης γύρω από τον κόσμο ή τμήματά του. Η δημιουργία ενός οντολογικού τομέα είναι επίσης θεμελιώδης για τον ορισμό και τη χρήση ενός επιχειρισιακού αρχιτεκτονικού πλαισίου.
Επιστήμονας πληροφόρησης
Ένας επιστήμονας πληροφόρησης είναι ένα άτομο, συνήθως με ένα πτυχίο σχετικού θέματος ή υψηλού επιπέδου γνώσης του αντικειμένου, παρέχοντας εστιασμένη πληροφόρηση για το επιστημονικό ή και το τεχνικό προσωπικό της έρευνας στη βιομηχανία, ένας ρόλος αρκετά διαφορετικός αλλά και συμπληρωματικός σε σχέση με ένα βιβλιοθηκάριο. Ο τίτλος «επιστήμονας πληροφόρησης» ισχύει επίσης και για ένα άτομο που διεξάγει ανεξάρτητη έρευνα στον κλάδο.
Επαγγελματίας πληροφόρησης
Ένας επαγγελματίας πληροφόρησης είναι ένας επαγγελματίας που διατηρεί, οργανώνει και διανέμει πληροφορίες (μέσω των ανάλογων εργαλείων πληροφορικής). Οι επαγγελματίες πληροφόρησης (πρέπει να) είναι ικανοί στην οργάνωση, την αποθήκευση και την ανάκτηση της γνώσης. Παραδοσιακά, η διάδοση της πληροφορίας γινόταν με έντυπα μέσα, αλλά πλέον γίνονται, με ολοένα αυξανόμενο ρυθμό, με τρόπο ηλεκτρονικό, εικονικό, ηχητικό και, ευρύτερα, ψηφιακό. Οι επαγγελματίες πληροφόρησης εργάζονται ως ιδιώτες ή και σε μια ποικιλία δημόσιων, ιδιωτικών, μη κερδοσκοπικών και ακαδημαϊκών οργανισμών.
Εξέλιξη της επιστήμης πληροφόρησης
thumb|150px|Ο [[Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς (Gottfried Wilhelm Leibniz, ένας γερμανός πολυμαθής που έγραψε κυρίως στα λατινικά και στα γαλλικά. Τα πεδία με τα οποία ασχολήθηκε ήταν η Μεταφυσική, τα Μαθηματικά και η Θεοδικία.]]
Η επιστήμη πληροφόρησης, με την έννοια της μελέτης της συλλογής, της ταξινόμισης, της διαχείρισης, της αποθήκευσης, της ανάκτησης και της διανομής της πληροφορίας έχει τις ρίζες της στο κοινό απόθεμα γνώσης της ανθρωπότητας. Η ανάλυση της πληροφορίας γινόταν από μελετητές τουλάχιστον από την εποχή της Αβυσσιανής Αυτοκρατορίας και η καταγραφή της άρχησε να γίνεται με τη μορφή των βιβλιοθηκών και των αρχείων. Ιδρυτικά, η επιστήμη πληροφόρησης ξεχώρισε το 19ο αιώνα ανάμεσα σε πολλές άλλες επιστημονικές ενασχολήσεις. Ως επιστήμη, ωστόσο, βρίσκει τις ρίζες της στην ιστορία της επιστήμης, αρχίζοντας με τη δημοσίευση των πρώτων θεμάτων των Φιλοσοφικών Συναλλαγών (Philosophical Transactions), που θεωρείται το πρώτο επιστημονικό περιοδικό, αρχίζοντας το 1665, από τη «Βασιλική Κοινωνία» (Royal Society) του Λονδίνου.
Η βιομηχανοποίηση της επιστήμης συνέβηκε κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Το 1731, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος (Benjamin Franklin) ίδρυσε τη «Library Company of Philadelphia» (Εταιρεία - Βιβλιοθήκη της Φιλαδέλφειας), την πρώτη βιβλιοθήκη που ανήκε σε μια ομάδα κοινών πολιτών, που γρήγορα επεκτάθηκε πέρα από το «βασίλειο» των βιβλίων και έγινε ένα κέντρο επιστημονικού πειραματισμού και φιλοξενούσε δημόσιες επιδείξεις επιστημονικών πειραμάτων. Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος επένδυσε σε μια κωμόπολη της Μασαχουσέτης μια συλλογή βιβλίων που το δημοτικό της συμβούλιο ψήφισε να γίνει διαθέσιμη δωρεάν, για να γίνει η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη. Η «Académie nationale de chirurgie» (Εθνική Ακαδημία Χειρουργικής) στο Παρίσι δημοσίευσε το 1736 το σύγγραμμα «Memoires pour les Chirurgiens» (δηλαδή «απομνημονεύματα των χειρουργών»), που θεωρείται το πρώτο ιατρικό περιοδικό. Η Αμερικανική Φιλοσοφική Κοινωνία (American Philosophical Society), στα χνάρια της Βασιλικής Κοινωνίας του Λονδίνου, ιδρύθηκε στη Φιλαδέλφεια το 1743. Πολλά άλλα επιστημονικά περιοδικά και «κοινωνίες» ιδρύθηκαν, κατόπιν, ενώ ο Αλόις Σενεδέλντερ (Alois Senefelder) ανέπτυξε την έννοια της λιθογραφίας για χρήση στην εργασία της μαζικής εκτύπωσης, στη Γερμανία το 1796.
19ος αιώνας
thumb|left|150px|Τζόζεφ Μαρί Τζακουάρ (Joseph Marie Jacquard)
Μέχρι το 19ο αιώνα, τα πρώτα σημάδια της επιστήμης πληροφόρησης αναδείχθηκαν (σταδιακά) ως διακριτά ξεχωριστή από τις άλλες επιστήμες, φυσικές και κοινωνικές, αλλά σε συνδυασμό με την επικοινωνία και τον υπολογισμό. Το 1801, ο Τζόζεφ Μαρί Τζακουάρ (Joseph Marie Jacquard εφεύρε ένα σύστημα διάτρητων καρτών για να ελέγχει (αυτόματα) τις διεργασίες σε ένα (μηχανικό) αργαλειό ύφανσης ρουχισμού, στη Γαλλία. Ήταν η πρώτη χρήση ενός «συστήματος αποθήκευσης σχεδίων» . Καθώς τα περιοδικά χημείας αναδύθηκαν κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1820 και του 1830, ο Τσαρλς Μπάμπατζ (Charles Babbage) ανέπτυξε το 1822 τη «διαφορική μηχανή» του, το πρώτο βήμα προς το σύγχρονο ηλεκτρονικό υπολογιστή , ενώ το 1834 προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, κατασκευάζοντας την «αναλυτική μηχανή» του. Το 1843 ο Ρίτσαρντ Μαρτς Χόε (Richard March Hoe) ανέπτυξε την «περιστροφική πρέσα» και το 1844 ο Σάμιουελ Μορς (Samuel Mors) έστειλε το πρώτο δημόσιο τηλεγραφικό μήνυμα. Το 1848 ο Γουΐλλιαμ Φρέντερικ Πουλ (William Frederick Poole) άρχησε τον «Κατάλογο της Περιοδικής βιβλιογραφίας» (Index to Periodical Literature), τον πρώτο κατάλογο του είδους στις ΗΠΑ.
Το 1854 ο Τζορτζ Μπουλ (George Boole) δημοσίευσε το σύγγραμμα «An Investigation into Laws of Thought» (δηλαδή «Μια έρευνα στους νόμους της σκέψης»), που θεωρείται ένα από τα θεμέλεια της αποκαλούμενης «Μπούλιας Άλγεβρας», που αργότερα χρησιμοποιήθηκε στην ανάκτηση πληροφοριών. Το 1860 έγινε ένα συνέδρειο στο Κολέγιο Τεχνολογίας της Καρλσρούης (Karlsruhe Technische Hochschule) για να συζητηθεί η ίδρυση μιας συστηματικής και λογικής ονοματολογίας για τη χημεία. Το συνέδριο δεν έφτασε σε ολοκληρωμένα αποτελέσματα, αλλά αρκετοί βασικοί συμμετέχοντες επέστρεψαν στο σπίτι τους με το (σχετικό) περίγραμμα (του 1858) του Στανισλάο Κανιτζάρο (Stanislao Cannizzaro), που τελικά τους έπεισε για την εγκυρότητα της μεθόδου του για τον υπολογισμό των ατομικών βαρών.
Μέχρι το 1865, το Σμιθόνιο Ίδρυμα (Smithsonian Institution) άρχησε έναν κατάλογο των (τότε) κυκλοφορούντων επιστημονικών εντύπων, που έγινε ο «Διεθνής Κατάλογος των Επιστημονικών Εντύπων» (International Catalogue of Scientific Papers) το 1902. Το επόμενο χρόνο, η Βασιλική Κοινωνία (Royal Society) άρχησε τη δημοσίευση του «Κατάλογου των εντύπων ου Λονδίνου» (Catalogue of Papers in London). Το 1868, ο Κρίστοφερ Λάθαμ Σολς (Christopher Latham Sholes), ο Κάρλος Γκλίντεν (Carlos Glidden) και ο Σάμουελ Γ. Σουλ (Samuel W. Soule) έφτιαξαν την πρώτη πρακτική γραφομηχανή. Το 1872 ο Ουίλιαμ Τόμσον (Lord Kelvin) επινόησε έναμ αναλογικό υπολογιστή για να προβλέψει τις παλίρροιες, ενώ μέχρι το 1875 ο Φρανκ Στήφεν Μπάλντγουϊν (Frank Stephen Baldwin) κέρδησε την πρώτη πατέντα στις ΗΠΑ για μια πρακτική υπολογιστική μηχανή που μπορούσε να εκτελέσει τις τέσσερεις (4) βασικές αριθμητικές πράξεις. Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ (Alexander Graham Bell) και ο Τόμας Έντισον (Thomas Edison) ανακάλυψαν (αντίστοιχα) το τηλέφωνο (1876) και το φωνογράφο (1877), ενώ ιδρύθηκε ο «Αμερικανικός Σύνδεσμος Βιβλιοθήκης» (American Library Association στη Φιλαδέλφεια (των ΗΠΑ). Το 1879 ο Ιατρικός Κατάλογος (Index Medicus) εκδόθηκε για πρώτη φορά από τη «Βιβλιοθήκη των Γενικών Χειρουργών»(Library of the Surgeon General), το στρατό των ΗΠΑ (United States Army), μαζί με τον Τζον Σάου Μπίλλινγκς (John Shaw Billings), ως βιβλιοθηκάριο, ενώ αργότερα η βιβλιοθήκη δημοσίευσε το «Εατάλογο ευρετηρίων» (Index Catalogue), που πέτυχε τη διεθνή φήμη ως ο πιο πλήρης κατάλογος της ιατρικής βιβλιογραφίας.
Αναφορές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Εφαρμοσμένες επιστήμες
Διμεθυλαιθέρας
Ο διμεθυλαιθέρας (αγγλικά: DiMethylEther, DME) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο,  με μοριακό τύπο C2H6O (δηλαδή τον ίδιο με την ισομερή του αιθανόλη) αν και συχνά αποδίδεται με τον ημισυντακτικό τύπο CH3OCH3, που γράφεται επίσης συντομογραφικά Me2O. Με βάση το σύστημα κωδικής ονομασίας ψυκτικών που ξεκίνησε με τους φθοροχλωράνθρακες έχει τον κωδικό '''R-Ε170. '''Είναι ο απλούστερος αιθέρας. Στις συνηθισμένες συνθήκες, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο που χρησιμοποιείται ως πρόδρομη ύλη παραγώγων του και ως προωθητικό αερολυμάτων. Όταν καίγεται στον αέρα παράγει (σχετικά) ελάχιστες ποσότητες οξειδίων του αζώτου (NOx) και μονοξειδίου του άνθρακα (CO), αν και η παραγωγή αιθάλης και υδρογονανθράκων είναι σημαντική. Γενικά, συμπεριφέρεται ως ένα σχετικά «καθαρό» καύσιμο, όταν καίγεται σε κινητήρες εσωτερικής καύσης.