cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλίμακα Υπολογισμού Φόρου Εισοδήματος (Ελλάδα)
Φυσικών προσώπων Οικονομικού έτους 2012
Ο νόμος περί του ενιαίου φόρου επί του εισοδήματος (ν.δ. 3323 του 1955) που ίσχυσε για χρονικό διάστημα περισσότερο το δύο δεκαετιών ακολούθησε το αμιγές σύστημα της κατά κλιμάκια προοδευτικότητας μετά σταθερού ορίου. Δηλαδή οι συντελεστές με πρώτο κλιμάκιο εισοδήματος των 4.000 δρχ και άνω άρχιζαν με το 5% και αυξάνονταν σταθερά ανά 2 μονάδες μέχρι τα εισοδήματα των 40.000 δρχ. (19 συντελεστές), ενώ ορίζονταν οκτώ κλιμάκια εισοδήματος των 4.000δρχ., των 6.000 από 16.000 έως 40.000, των 10.000 μέχρι 80.000, των 20.000 μέχρι 160.000, των 40.000 μέχρι 280.000 των 60.000 με συντελεστή 44 μέχρι 280.000 και με συντελεστή 47 μέχρι 400.000 δρχ. Οι συντελεστές προσαυξάνονταν κατά 3 μονάδες από εισοδήματα άνω των 280.000 δρχ για να καταλήξουν επί συνόλου 25 συντελεστών στο υπερβάλλον 60% για εισοδήματα άνω του ενός εκατομμυρίου δραχμών.
Οι φορολογικές απαλλαγές και εξαιρέσεις
Προς τον κανόνα της καθολικότητας του φόρου αντίκειται η καθιέρωση αδικαιολόγητων φορολογικών απαλλαγών και εξαιρέσεων. Οι φορολογικές απαλλαγές και εξαιρέσεις δεν απαγορεύονται από το Σύνταγμα και αυτό προκύπτει έμμεσα από το άρθρο 78 και του ισχύοντος Συντάγματος το οποίον ορίζει ότι αυτές πρέπει να ορίζονται με νόμο και όχι με κανονιστικά διατάγματα, δηλαδή κατόπιν εξουσιοδότησης. Για να θεωρηθεί η εξαίρεση και ή απαλλαγή ως συνταγματική, δηλαδή ως μη παραβιάζουσα το Σύνταγμα πρέπει να είναι δικαιολογημένη εκ των πραγμάτων π.χ. είναι δικαιολογημένη και όχι αυθαίρετη η από του φόρου απαλλαγή:
Αντίθετοι όμως προς τον κανόνα της ισότητας και καθολικότητας και χάριν απλής ευνοίας προς ορισμένα ή οι οποίες δημιουργούν αδικαιολόγητα προνόμια υπέρ ορισμένων κατηγοριών προσώπων, άνευ αποχρώσης αιτίας.
Δικαιολογημένες θεωρούνται οι φορολογικές απαλλαγές που θεσπίζονται υπέρ των αυτοδιοικούμενων δημόσιων υπηρεσιών (π.χ των δήμων) ή υπέρ ευαγών ιδρυμάτων φιλανθρωπικών ή πνευματικών κλπ. όπου η φορολογική απαλλαγή απολήγει σε ένα είδος κεκαλυμμένης επιχορήγησης του κράτους προς τα ιδρύματα αυτά.
Καμπύλη Λάφφερ
Ο Λάφφερ ήθελε να εξηγήσει στους φοιτητές τους του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, πως, όταν το Κράτος αυξάνει τους φορολογικούς συντελεστές δεν αποκομίζει απαραίτητα και ανάλογα έσοδα. Κάθε αύξηση των φόρων οδηγεί, πράγματι, μερικούς φορολογουμένους σε επιβράδυνση της δραστηριότητάς τους, άλλους στη διεξαγωγή μαύρης αγοράς κι άλλους στη νόμιμη ή παράνομη φοροδιαφυγή. Τελικά, ένας φόρος 100% αποφέρει στο κράτος 0%, γιατί κάθε ιδιωτική δραστηριότητα διακόπτεται. Με το Λάφφερ, η αντιφορολογική εξέγερση έγινε σεβαστή κι από τους διανοούμενους.
Με την εφαρμογή της θεωρίας του Άρθρουρ Λάφφερ η αμερικανική κυβέρνηση το έτος 1983 μείωσε το ανώτατο ποσοστό των ομοσπονδιακών φόρων εισοδήματος κατά 28,57% και η πολιτεία της Καλιφόρνιας το ίδιο έτος κατήργησε το φόρο της κληρονομιάς για να αποφύγει πρόσθετα και την αντιφορολογική εξέγερση. Μετά την Καλιφόρνια ακολούθησαν και οι μεγάλοι Δήμοι.
Νομικοί κανόνες
Οι νομικοί κανόνες οι οποίοι κατά τα γενικώς παραδεδεγμένα, διέπουν την σύγχρονη φορολογία, επιβάλλουν όπως ο φόρος είναι:
Έλλειψη ειδικού ανταλλάγματος
Έναντι της καταβολής του φόρου, η Πολιτεία δεν παρέχει στον καταβάλλοντα τον φόρον κάποιο ειδικό αντάλλαγμα. Αυτό ακριβώς διαφοροποιεί τον φόρο από το τέλος. Το τέλος καταβάλλεται σε αντάλλαγμα ειδικών υπηρεσιών που παρέχονται από την Πολιτεία και αποσκοπεί συνήθως στη κάλυψη δαπανών της Πολιτείας μέσω των ειδικών υπηρεσιών π.χ. τέλος χαρτοσήμου ή εκπαιδευτικά τέλη κλπ. Ο φόρος καταβάλλεται για να ικανοποιηθούν οι κρατικοί σκοποί για να λειτουργήσουν δηλαδή οι δημόσιες υπηρεσίες. Ωστόσο η εξυπηρέτηση που παρέχεται μέσω των δημοσίων υπηρεσιών στον φορολογούμενο όσον και σε όλους τους διαβιούντες στην Πολιτεία δεν αποτελεί ειδικό αντάλλαγμα, αλλά είναι παροχή γενικής φύσης που ταυτίζεται με την λειτουργία της Πολιτείας.
Βοηθήματα
Κατηγορία:Ελληνική οικονομία
Αρχή της καλής διάταξης
Η αρχή της καλής διάταξης στη θεωρία συνόλων, ή αρχή του ελαχίστου όπως ονομάζεται διαφορετικά, λέει ότι: όλα τα μη κενά υποσύνολα φυσικών αριθμών περιέχουν ένα στοιχείο που είναι ελάχιστο. Με άλλα λόγια αν S είναι ένα μη κενό υποσύνολο του Ν, τότε υπάρχει ένα στοιχείο s \in S τέτοιο ώστε για κάθε στοιχείο να ισχύει s ≤ α.
Η αρχή της καλής διάταξης είναι ισοδύναμη με την αρχή της επαγωγής. Επειδή δεν μπορεί να αποδειχθεί με βάση τις υπόλοιπες αλγεβρικές ιδιότητες των φυσικών αριθμών, σε ορισμένες περιπτώσεις τη δεχόμαστε ως αξίωμα ενώ σε άλλες παίρνουμε την αρχή της επαγωγής ως αξίωμα, και αποδεικνύουμε την αρχή της καλής διάταξης ως θεώρημα.
Αρχη της καλης διατα
Άγιος Ιωάννης Παρελίων Κέρκυρας
Η Άγιος Ιωάννης είναι πεδινός οικισμός 598 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 41 μέτρων περίπου, στο κέντρο του νησιού της Κέρκυρας, κοντά στις παραλίες τόσο της ανατολικής όσο και τις δυτικής ακτής. Βρίσκεται κοντά στο λιμάνι και το αεροδρόμιο αφού απέχει περίπου 8,5 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας. Μαζί με τους οικισμούς Αγία Τριάδα (192 κ.), Βασιλικά (278 κ.) και Κουραμαδίτικα (72 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου (1140 κ.) της δημοτικής ενότητας Παρελίων του δήμου Κέρκυρας.
Τουρισμός
Ο οικισμός και η περιοχή του είναι ένα από τα πιό σημαντικά τουριστικά θέρετρα του νησιού. Εκεί βρίσκεται το «Υδάτινο Πάρκο Κέρκυρας» της Aqualand, που εκτείνεται σε 75.000 τ.μ. και συγκαταλέγεται στα πιό μεγάλα της Ευρώπης.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Για τα έτη από 1866 έως και 1991 η απογραφή αναφέρεται σε πραγματικό πληθυσμό και για τα 2001 και 2011 σε μόνιμο.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα μαζί με τους οικισμούς Αγία Τριάδα (192 κ.), Βασιλικά (278 κ.) και Κουραμαδίτικα (72 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου (1140 κ.) της δημοτικής ενότητας Παρελίων του δήμου Κέρκυρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Αγγίτης
Ο Αγγίτης είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Στρυμόνα με μήκος περίπου 75 χλμ. Αναφέρεται ήδη τον 5ο π.Χ. αιώνα από τον Ηρόδοτο και τον 1ο μ.Χ. αι. από τον Αππιανό, ο οποίος περιγράφει τις μάχες που έλαβαν χώρα το 42 π.Χ. κοντά στους Φιλίππους, στη διάρκεια ρωμαϊκού εμφύλιου πολέμου. Κατά τη διαδρομή του, ο ποταμός διασχίζει μέρος του Νομού Δράμας στην Ανατολική Μακεδονία και του Νομού Σερρών στην Κεντρική Μακεδονία.
Πηγές ποταμού και Σπήλαιο Αγγίτη
thumb|Το [[Σπήλαιο Αγγίτη|Σπήλαιο πηγών Αγγίτη. Το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου και το μεγαλύτερο σπήλαιο της Ελλάδας.]] Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται στην πόλη της Δράμας (πηγές Αγ. Βαρβάρας), στα τενάγη των Φιλίππων και στο χωριό Αγγίτης Δράμας, όπου και οι ομώνυμες πηγές, οι οποίες δημιουργούν το σπήλαιο Αγγίτη (Μααράς). Το σπήλαιο πηγών Αγγίτη είναι το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου με μήκος περί τα 11 χιλιόμετρα και βρίσκεται στην Προσοτσάνη του νομού Δράμας. Επίσης, αποτελεί το μεγαλύτερο σπήλαιο στην Ελλάδα. .
Ρους
Οι υδάτινες ροές από τις πηγές ενώνονται στην περιοχή του χωριού Συμβολή Σερρών, και από το σημείο αυτό ο ποταμός ξεκινά μία δαιδαλώδη διαδρομή ανάμεσα σε κάθετους βράχους, σχηματίζοντας το ομώνυμο φαράγγι του Αγγίτη, στην περιοχή της Αλιστράτης. Αφού περάσει έξω από το Σπήλαιο Αλιστράτης και διανύσει 9 χιλιόμετρα μέσα από στενά περάσματα σχηματίζοντας μαιανδρισμούς, καταλήγει στον Σιδ. Σταθμό Αγγίστας του Δήμου Αλιστράτης, όπου υπάρχει το Παλαιό Γεφύρι. Από εκεί ο ποταμός ρέει μέσα από την πεδιάδα της Φυλλίδας και ακολούθως ενώνεται με τον Στρυμόνα στα δυτικά του Μύρκινου και στα βορειοανατολικά του Τραγίλου.
Φαράγγι
Λίγα μέτρα πιο κάτω από την σιδηροδρομική γραμμή που περνάει δίπλα από τα Σπήλαια Αλιστράτης, βρίσκεται το Φαράγγι του Αγγίτη. Βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Παγγαίο και Μενοίκιο (17 χλμ από την πόλη της Δράμας) στην ανατολική πλευρά του νομού Σερρών και έχει μήκος 15 χιλιόμετρα. Εκτείνεται από το χωριό Συμβολή (Φράγμα) μέχρι το Σταθμό Άγγιστας. Απο κάποια βίαιη γεωλογική ανακατάταξη, συντελέστηκε στο σημείο μια κοσμογονική αλλαγή που χώρισε τη γη στα δύο και άφησε να περάσουν οι υδάτινοι όγκοι της Πρασιάδος λίμνης, η οποία κάλυπτε την εύφορη πεδιάδα της Δράμας, δημιουργώντας το φαράγγι του Αγγίτη. Η είσοδος για τους επισκέπτες είναι από το Δ.Δ της Συμβολής του Δήμου Αμφίπολης. Σε τρία σημεία του φαραγγιού έχουν βρεθεί βραχογραφίες που παριστάνουν καμήλες, ελάφια, ιππείς που κρατούν τα ηνία των αλόγων και ακόντια, αλλά και αφηρημένα σχέδια. Εκτιμάται ότι οι βραχογραφίες αυτές είναι φτιαγμένες την εποχή του χαλκού. Πλούσια είναι η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής,ενώ με το πέρασμα των αιώνων έχουν δημιουργηθεί αρκετές σπηλιές και καμάρες κατά μήκος της χαράδρας. Τα τελευταία χρόνια στο ποταμό αναπτύσσονται αθλητικές δραστηριότητες όπως Rafting, κανό, καγιάκ κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Στρυμόνα
Σία Κοσκινά
Η Αθανασία "Σία" Κοσκινά είναι Ελληνίδα ερμηνεύτρια και γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε μαθήματα μπαλέτου σε νεαρή ηλικία στη σχολή χορού της «Ρούλας Καφαντάρη». Έκανε τριετείς σπουδές στο Λονδίνο, βραβευμένη με υποτροφία στη Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών Urdang Academy of Performing Arts στο West End, με μαθήματα επάνω στο χορό, το τραγούδι και την υποκριτική. Αποφοίτησε με πτυχίο ειδικότητας Musical Theatre Performer.
Επίσης, έλαβε πτυχίο Μπαλέτου Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου “Royal Academy of Dancing”. Παρακολούθησε μαθήματα κιθάρας με τον Παναγιώτη Μάργαρη στο Εράτειο Ωδείο, masterclass υποκριτικής με τον Bernard Hiller και σεμινάρια μιούζικαλ με τη βραβευμένη με Βραβείο Tony Gillian Gregory και το βοηθό χορογράφου του Bob Fosse, John Sharp. Παρακολούθησε το ετήσιο σεμινάριο «Jacob`s Pillow-Broadway in Athens 2010” με τον χορογράφο Chet Walker και τον καθηγητή φωνητικής Ric Rider, και βραβεύτηκε με την υποτροφία «Jacob`s Pillow Scholarship Award», παίρνοντας μαθήματα από σημαντικούς δασκάλους του Broadway: Chet Walker, Danna Moore, Bill Hastings, στη Μασσαχουσέτη των Η.Π.Α.
Επίσης, ταξίδεψε στο Λος Άντζελες, όπου συνεργάστηκε με τους Derick LaSalla και Ron Colvart και ακολούθησε την ομάδα τους σε μια σειρά παραστάσεων «Best of Broadway» και μια συναυλία στην Κύπρο, δίπλα σε νέους Αμερικανούς performers, το «Broadway in Concert»
Θέατρο
Στην Αθήνα συνέχισε τις σπουδές της σε τραγούδι και υποκριτική, ενώ συμμετείχε σε μια σειρά μεγάλων μιούζικαλ, όπως: «Δαίμονες», «Sweet Charity», «Η Μελωδία της ευτυχίας», «West Side Story», «Ο Βιολιστής στη στέγη» (Φρούμα Σάρα) «Η Όπερα της Πεντάρας» (Πόλυ Πίτσαμ), «Chicago» (Ρόξι Χαρτ), «Joseph and the amazing technicolor dream coat» (Αφηγήτρια) και «Μίκης Θεοδωράκης – Μια ζωή Ελλάδα» (Πόπη). Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο στις θεατρικές παραστάσεις : «Ωραία Κοιμωμένη», «Βίρα τις άγκυρες», «Νεφέλες»(Κορυφαία) και με την Εθνική Λυρική Σκηνή: «Hansel & Gretel» και «Τα νέα Παναθήναια», ένα αφιέρωμα στην Ελληνική Οπερέτα. To 2012 συνεργάστηκε με την Adam Productions, πρωταγωνιστώντας στη θρυλική παράσταση «Αναζητώντας τον Αττίκ», σε σκηνοθεσία Σοφίας Σπυράτου, με παραστάσεις σε Αθήνα - Θέατρο Μπάντμιντον και Θεσσαλονίκη - Μέγαρο Μουσικής.
Τον Ιανουάριο του 2020, στο θέατρο Κοτοπούλη-Rex, το ΤΑΣΕΗ (Ταμείο Αλληλοβοηθείας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών) με την επίσημη παρουσίαση του συλλεκτικού λευκώματος-ημερολογίου 2020, την τίμησε συμπεριλαμβάνοντάς την στους Έλληνες και Ελληνικής καταγωγής καλλιτέχνες, οι οποίοι δόξασαν την πατρίδα μας σε κάθε γωνιά της Γης.
Τηλεόραση
Στην τηλεόραση συμμετείχε στο σίριαλ της ΕΤ1: «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες…» (Νανίνα Ζολά) σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη και στην καθημερινή σειρά του Alter Channel «Η λίμνη των στεναγμών» της Κάκιας Ιγερινού, στο ρόλο της Ναιρεντίν. Επίσης, την είδαμε και σαν καθηγήτρια Τραγουδιού και Μουσικού Θεάτρου, στη θεατρική εκδοχή του πρώτου «Dream Show» στην τηλεόραση του Alpha, όπου με τη φωνή της έντυσε και το γνωστό μουσικό σήμα της εκπομπής «Dreams and passion» και για τρεις χρονιές (2013-2014-2016) στο τηλεοπτικό show του ΑΝΤ1 «Your Face Sounds Familiar» ως εκπαιδεύτρια των διαγωνιζόμενων καλλιτεχνών (acting coach).
Κινηματογράφος
Στον κινηματογράφο συμμετείχε στην ταινία «Το καναρινί ποδήλατο» του Δ. Σταύρακα και στη μικρού μήκους ταινία του Ζ. Χαϊτίδη "Μια ζωή σαν άλλη" (Μάγια Μελάγια). Το 2004 επιλέχθηκε από την εταιρία Προοπτική και ανέλαβε την προώθηση της κινηματογραφικής ταινίας «Το Φάντασμα Της Όπερας».
Επιπλέον, η Σία Κοσκινά έχει δανείσει τη φωνή της σε πολλές γνωστές ταινίες κινουμένων σχεδίων και ζωντανής δράσης από παραγωγές διάσημων εταιρειών, όπως η Walt Disney Pictures, η Pixar, η DreamWorks, η Mattel Entertainment κ.α. Μάλιστα, η επιτυχία της στον χώρο της μεταγλώττισης είναι τόσο μεγάλη, που το κανάλι της Sia Koskina FCV στο YouTube έχει ξεπεράσει τις 90.000.000 συνολικές προβολές και τους 240.000 συνδρομητές, κατατάσσοντας έτσι τη Σία Κοσκινά ως την πρώτη και μοναδική Ελληνίδα μεταγλωττίστρια με τιμητική πλακέτα (YouTube's Silver Play Button Award).
Ειδικότερα, ο πιο γνωστός ρόλος της είναι αυτός της Έλσας, της Βασίλισσας της Αρεντέλλας, από την ταινία Frozen (Ψυχρά κι Ανάποδα) της Disney, ερμηνεύοντας, μεταξύ άλλων, το βραβευμένο με Oscar τραγούδι Let it Go (Τα Ξεχνώ). Την μεταγλώττισε στην πρώτη ταινία του 2013, στις ταινίες μικρού μήκους Frozen Fever (Χρόνια Πολλά Ψυχρά κι Ανάποδα, 2015), Frozen Northern Lights (Ψυχρά κι Ανάποδα: Βόρειο Σέλας, 2016) και Olaf's Frozen Adventure (Ψυχρά κι Ανάποδα: Η Περιπέτεια του Όλαφ, 2017), στην ταινία Ralph Breaks the Internet (Ραλφ Εναντίον Ίντερνετ, 2018) καθώς επίσης και στο sequel της αυθεντικής ταινίας Frozen II (Ψυχρά κι Ανάποδα ΙΙ), που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους τον Νοέμβριο του 2019, ερμηνεύοντας, μεταξύ άλλων, το υποψήφιο για Oscar τραγούδι Into the Unknown (Στ' άγνωστο να 'ρθω).
Άλλοι γνωστοί ρόλοι της από τον χώρο της μεταγλώττισης είναι η Μαντάμ Τσαγερώ (Η Πεντάμορφη και το Τέρας 2017), την οποία υποδύθηκε στην αυθεντική αμερικάνικη έκδοση η βραβευμένη με Oscar Emma Thomson, η Μάμα Ιμέλντα (Coco), η Καλή Νεράιδα (Σρεκ 2), η Μαρίνα Ντελ Ρέι (Η Μικρή Γοργόνα 3: Τα Πρώτα Χρόνια της Άριελ), η Νόρμα Τζιν (Happy Feet & Happy Feet 2) καθώς και η γνωστή σε όλους Barbie (27 ταινίες & Barbie Life in the Dreamhouse).
Μουσικοθεατρικές Σκηνές - Συναυλίες - Παραγωγές
Συνόδευσε τον Μάριο Φραγκούλη σε μία σειρά συναυλιών με τίτλο « Ένας χάρτινος ήλιος»-2003 και σε δύο συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και στο Θέατρο Παλλάς-Αθήνα «Mario & Friends»-2006.Τραγούδησε στο Raimund Theatre της Βιέννης μεγάλους Έλληνες μουσουργούς ερμήνευσε τον ύμνο του Εθελοντισμού στο Ζάππειο Μέγαρο κι εμφανίστηκε ως Guest Star στις δύο συναυλίες του Michael Bolton, στην Ελλάδα, με τίτλο «When a man loves a woman».
Δημιούργησε τη δική της ομάδα, τους «Musicult Reactor Dreams», μέλη της οποίας συμμετείχαν στο μιούζικαλ «Escape», όπου πρωταγωνίστησε ως «Γυναίκα Αράχνη», στα Θέατρα Βρετάνια και Broadway (07-09). Έχει δώσει μια σειρά από one woman shows όπως: «Musicalmania concert»`07, «Best of times»`08, “Red”`09 & “Blue velvet”`10 στο jazz club Half Note.
Έδωσε το προσωπικό της κονσέρτο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών « Μπλε βελούδο» το 2010, όπως και δύο συναυλίες με τον Γρηγόρη Βαλτινό και τη χορωδία «Κοραής», με τίτλο «Συνέβη στο Μπρόντγουει» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στη μνήμη του Ανδρέα Βουτσινά. Πρωταγωνίστησε στο αφιέρωμα «Μια συναυλία για την Σοφία Βέμπο» του Μιχάλη Κουμπιού -2011- και στα «Τραγούδια Γραμμοφώνου» με τον Δαυίδ Ναχμία στο Badminton Variete. Το 2012 πραγματοποιεί ένα μεγάλο αφιέρωμα στην ερμηνεύτρια Barbra Streisand με τίτλο "Woman In Love" σε συνεργασία με τον κλασσικό πιανίστα και ενορχηστρωτή Πέτρο Μπούρα, το οποίο παρουσιάστηκε με επιτυχία στο jazz club Half Note και στη μουσική σκηνή "Ενδορφίνη" στην Αθήνα, καθώς και σε θέατρα στο Βόλο και στα Ιωάννινα. Το καλοκαίρι του 2013 συμμετείχε σε περιοδεία σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, με την συναυλία «Musical αγάπη μου» με τον Παναγιώτη Πετράκη και την Ευγενία Μανωλίδου στη διεύθυνση της ορχήστρας Synphomaniacs. Τα Χριστούγεννα του 2013 πραγματοποίησε μια εορταστική βραδιά στη μουσική σκηνή Gazarte, ερμηνεύοντας ντίβες της Αμερικάνικης Jazz. Τον Ιούλιο του 2014 επιμελήθηκε σκηνοθετικά και συμμετείχε σε μια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του Μάνου Χατζιδάκι, με τίτλο "Ένα μύθο θα σας πω" που πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Χυτήριο, με τον μουσικό-ερμηνευτή Μαυρίκιο Μαυρικίου. Από το 2012 ως το 2016, συμμετείχε στη βραδιά ποίησης και λογοτεχνίας, για τον Εορτασμό της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου στο χωριό Μουντανίστικα της Μάνης, της οποίας είχε και τη σκηνοθετική επιμέλεια. .
Συνέβαλε σε φιλανθρωπικές βραδιές όπως, το "Δείπνο Αγάπης", στο Σαρόγλειο Μέγαρο για την Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης, μια εκδήλωση για τα ελληνικά σχολεία στην Ακτή Ελεφαντοστού, το Κάνε Κουράγιο Ελλάδα μου, στο Θέατρο Παλλάς, ένα αφιέρωμα στον μεγάλο Έλληνα συνθέτη Μιχάλη Σουγιούλ, καθώς και τη μεγάλη συναυλία ενάντια στο bullying στο Θέατρο Πάνθεον.Το 2015 σκηνοθέτησε και έπαιξε στο pocket musical "Las Vegas", του Μάριου Στρόφαλη,σε Αθήνα (Half Note & Αγγέλων Βήμα) και Θεσσαλονίκη (Casino-Vergina Theater).
Τον Οκτώβριο του 2016 ήταν η κεντρική παρουσιάστρια των θεατρικών βραβείων της ηλεκτρονικής καλλιτεχνικής εφημερίδας Κουλτουρόσουπα στο Αριστοτέλειο Θέατρο της Θεσσαλονίκης, ενώ τον Νοέμβριο μοιράστηκε τη σκηνή του Βασιλικού Θεάτρου της συμπρωτεύουσας, με την Εύη Σιαμαντά σ' ένα μεγάλο αφιέρωμα στις ντίβες Barbra Streisand & Whitney Houston “Tribute to the Divas”, σε σκηνοθεσία Άντας Τσεσμελή Edwards.
Τον χειμώνα του 2017-18 παρουσίασε στο El Convento Del Arte σημαντικά τραγούδια της Αμερικανικής σκηνής με ένα One Woman Show, που έφερε τον τίτλο “THE AMERICAN DREAM” σε σκηνοθεσία Πάνου Αμαραντίδη.
Τον Ιανουάριο του 2019 προσκλήθηκε από το Κέντρο Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, να ερμηνεύσει στιγμές-ορόσημο της ιστορίας του μιούζικαλ στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης με την Νέα Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης υπό τη μαέστρο Λίζα Ξανθοπούλου και σκηνοθεσία του Αθανασίου Κολαλά, , ενώ τον Μάιο έδωσε στην Αθήνα τρεις αναδρομικές στη ζωή της βραδιές «Secret Path» στο Half Note Jazz Club , ,.
Διδασκαλίες-Σεμινάρια
Το 2006 παρουσίασε, για πρώτη φορά, στον χώρο πολιτισμού Ιανός, την ολοκληρωμένη μέθοδο διδασκαλίας για την συστηματική εκμάθηση του Μιούζικαλ «P.M.T.P method by Sia Koskina» ενώ συνέχισε να διδάσκει την τέχνη του Μουσικού Θεάτρου σε Ωδεία και αναγνωρισμένες Δραματικές Σχολές.(Πυθαγόρειο Ωδείο, ΙΕΚ ΑΚΜΗ, Δραματική Σχολή Αγ.Βαρβάρας, Δραματική Σχολή Θεάτρου της Μεσογείου και Ίασμος) κι έδωσε 6 μεγάλα σεμινάρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Η Σχολή της βραβεύτηκε με Bronze Award στην Ενότητα 1: Εκπαίδευση των Education Leaders Award 2018: Panorama of Best Practices in Greek Education
Δισκογραφία
Συμμετείχε σε δίσκους απο τις θεατρικές παραστάσεις "Η μελωδία της ευτυχίας" με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, "Μια ζωή Ελλάδα - Μίκης Θεοδωράκης" και της τηλεοπτικής σειράς "Υστερα ήρθαν οι μέλισσες" σε μουσική Σταμάτη Κραουνάκη και στίχους Γιάννη Ξανθούλη, ενώ το 2012 συμμετείχε στο συλλεκτικό cd του θεατρικού αφιερώματος "Αναζητώντας τον Αττίκ".
Συμμετείχε επίσης στον δίσκο "Ψυχρά κι Ανάποδα - Frozen OST" που περιέχει τα 9 τραγούδια της ταινίας-φαινόμενο "Ψυχρά κι Ανάποδα" της Disney στο ρόλο της Έλσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Ερμηνεύτρια Μουσικού Θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Κυβερνείο της Λατάκειας
Το Κυβερνείο της Λατάκειας (αραβικά: مُحافظة اللاذقية) είναι ένα κυβερνείο της Συρίας. Έχει έκταση 2.297 τ.χλμ. και πληθυσμό 991.000 κατοίκων (2010). Πρωτεύουσα είναι η Λατάκεια.
Γεωγραφία
Το Κυβερνείο της Λατάκειας βρίσκεται βορειοδυτικά της Συρίας. Συνορεύει στα νότια με το Κυβερνείο Ταρτούς, στα ανατολικά με το Κυβερνείο Χάμα, στα βορειοανατολικά με το Κυβερνείο Ιντλίμπ και στα βόρεια με την Τουρκία. Έχει έκταση 2.297 τ.χλμ.
Επαρχίες
Το Κυβερνείο της Λατάκειας διαιρείται σε 4 επαρχίες:
Δείτε επίσης
λατακεια
Παραουρηθρικός αδένας
μικρογραφία|Το αιδοίο της γυναίκας. Δυο δάκτυλα απωθουν τα δεξιά μικρά χείλη προς το πλάι. Clitoris: [[Κλειτορίδα, Labia Minora:Μικρά Χείλη Αιδοίου, Urethra: Ουρήθρα, Skene's Glands, παραουρηθρικοί αδένες. Vagina: Κόλπος, Bartholin's Glands: Βαρθολίνειοι αδένες. Η κλειτορίδα βρίσκεται στην πρόσθια άκρη του αιδοίου.]] Οι παραουρηθρικοί αδένες ή αδένες του Σκιν (Skene) είναι αδένες που βρίσκονται γύρω από το κάτω άκρο της ουρήθρας της γυναίκας. Οι αδένες περιβάλλονται από ιστό που διογκώνεται με αίμα κατά τη σεξουαλική διέγερση και εκκρίνει ένα υγρό από τα ανοίγματα κοντά στην ουρήθρα, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του οργασμού.
Δομή και λειτουργία
μικρογραφία Οι παραουρηθρικοί αδένες βρίσκονται στον προθάλαμο του αιδοίου, γύρω από το κάτω άκρο της ουρήθρας. Οι δύο πόροι του Σκιν ενώνουν τους παραουρηθρικούς αδένες με τον προθάλαμο του αιδοίου, αριστερά και δεξιά του ανοίγματος της ουρήθρας, από το οποίο είναι δομικά ικανοί να εκκρίνουν υγρό. Αν και εξακολουθεί να υπάρχει συζήτηση σχετικά με τη λειτουργία των παραουρηθρικών αδένων, ένας σκοπός είναι η έκκριση ενός υγρού που βοηθά στη λίπανση του ανοίγματος της ουρήθρας.
Οι παραουρηθρικοί αδένες παράγουν ένα υπερδιήθημα πλάσματος αίματος που μοιάζει με γάλα. Οι αδένες μπορεί να είναι η πηγή της γυναικείας εκσπερμάτωσης, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί. Επειδή αυτοί και ο αρσενικός προστάτης δρουν παρομοίως εκκρίνοντας ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA), το οποίο είναι μια πρωτεΐνη εκσπερμάτισης που παράγεται στα αρσενικά, και όξινη φωσφατάση ειδική για τον προστάτη, ορισμένοι συγγραφείς αναφέρονται στους παραουρηθρικούς αδένες ως «γυναικείο προστάτη». Είναι ομόλογοι με τον αρσενικό προστάτη (αναπτύσσονται από τους ίδιους εμβρυολογικούς ιστούς), αλλά η ομολογία του είναι ακόμα θέμα έρευνας. Η γυναικεία εκσπερμάτιση μπορεί να προκύψει από τη σεξουαλική δραστηριότητα για ορισμένες γυναίκες, ειδικά κατά τη διάρκεια του οργασμού. Εκτός από το PSA και την όξινη φωσφατάση, το υγρό του παραουρηθρικού αδένα περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις γλυκόζης και φρουκτόζης.
Σε ποσότητα μερικών χιλιοστόλιτρων, υγρό εκκρίνεται από αυτούς τους αδένες όταν διεγείρεται από το εσωτερικό του κόλπου. Η γυναικεία εκσπερμάτιση και η έκκριση μεγάλων ποσοτήτων υγρού πιστεύεται από τους ερευνητές ότι είναι δύο διαφορετικές διαδικασίες. Μπορεί να εμφανιστούν σε συνδυασμό κατά τη διάρκεια του οργασμού. Το squirting από μόνο του είναι μια ξαφνική αποβολή υγρού που τουλάχιστον εν μέρει προέρχεται από την ουροδόχο κύστη και περιέχει ούρα, ενώ το υγρό εκσπερμάτισης περιλαμβάνει ένα υπόλευκο διαφανές εκσπερμάτισμα που φαίνεται να προέρχεται από τους παραουρηθρικούς αδένες.
Κλινική σημασία
Οι διαταραχές των παραουρηθρικών αδένων μπορεί να περιλαμβάνουν:
Ιστορία
Ενώ οι αδένες περιγράφηκαν για πρώτη φορά το 1672 από τον Ρενιέ ντε Γκράαφ και από τον Γάλλο χειρουργό Αλφόνς Γκερέν (1816–1895), πήραν το όνομά τους από τον Σκωτσέζο γυναικολόγο Αλεξάντερ Σκιν, ο οποίος έγραψε γι 'αυτούς στη δυτική ιατρική βιβλιογραφία το 1880. Το 2002, ο όρος γυναικείος προστάτης ως δεύτερος όρος μετά τον παραουρηθρικό αδένα προστέθηκε στην Terminologia Histologica από την Ομοσπονδιακή Διεθνή Επιτροπή Ανατομικής Ορολογίας. Η έκδοση του 2008 σημειώνει ότι ο όρος εισήχθη «λόγω της μορφολογικής και ανοσολογικής σημασίας της δομής».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αδένες Κατηγορία:Ανθρώπινο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα
Ροβέρτος Στιούαρτ, 1ος κόμης του Μαρ
Ο Ροβέρτος Στιούαρτ, 6ος κόμης του Λέννοξ ή Ροβέρτος Στιούαρτ, 1ος κόμης του Μαρ (περί το 1522 - 29 Μαρτίου 1586) ήταν Σκωτσέζος ευγενής από τον Οίκο των Στιούαρτ. Ο Ροβέρτος Στιούαρτ ήταν δεύτερος γιος του Ιωάννη Στιούαρτ, 3ου κόμη του Λέννοξ και της συζύγου του Ελισάβετ, κόρης του Τζων Στιούαρτ, 1ου κόμη του Άθολ, νεώτερος αδελφός του Ματθαίου Στιούαρτ, 4ου κόμη του Λέννοξ.
Χρίστηκε από τον πάπα Παύλο Γ΄ τον Ιανουάριο του 1542 επίσκοπος του Καίθνες μια θέση που κατείχε πριν ο θείος του Άντριου Στιούαρτ, επίσκοπος του Καθεδρικού ναού του Αγίου Ανδρέα. Όταν πέθανε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ματθαίος (1571) τον διαδέχτηκε ο εγγονός του Ιάκωβος Α΄ και ΣΤ΄ της Αγγλίας και της Σκωτίας από τον γιο του λόρδο του Ντάρνλεϊ που είχε πεθάνει πριν από αυτόν (1567), ένωσε τον τίτλο του κόμη του Λέννοξ με το στέμμα. Ο τίτλος αναδημιουργήθηκε και δόθηκε στον μικρότερο αδελφό του Ντάρνλεϊ Κάρολο Στιούαρτ που πέθανε πρόωρα χωρίς γιους (1576). Ο Ροβέρτος Στιούαρτ ήταν ο επόμενος σε σειρά διαδοχής, ο τίτλος αναδημιουργήθηκε μαζί με την ηγεμονία του Ντάρνλεϊ και δόθηκε στον ίδιο στις 16 Ιουνίου 1578. Ο Ροβέρτος παραιτήθηκε από την κομητεία του Λέννοξ και την ηγεμονία του Ντάρνλεϊ (1580), αναδημιουργήθηκαν την επόμενη χρονιά και δόθηκαν στον Έσμε Στιούαρτ, τρίτο γιο του τρίτου κόμη του Λέννοξ. Στις 5 Μαρτίου 1580 δημιουργήθηκαν η κομητεία του Μαρ και η ηγεμονία του Ντάνμπαρ, ο Ροβέρτος τις κράτησε μέχρι τον θάνατο του.
Βιογραφία
Ο Ματθαίος και ο Ροβέρτος συγκρούστηκαν με τη βασιλομήτωρ Μαρία του Γκιζ και την αντιβασιλεία του Άρραν. Τον Απρίλιο του 1543 μετά τη μάχη της Γλασκώβης διέσχισε τον Κλάιντ από το κάστρο του Νταμπάρτον και ταξίδευσε για την Αγγλία, εκεί πολλοί τον θεωρούσαν όμηρο του Ματθαίου. Ακολούθησε η μάχη του Ρούγκ Ουίνγκ στην οποία ο Ροβέρτος Στιούαρτ κατέλαβε για σύντομο χρόνο το κάστρο του Νταμπάρτον από την αντιβασιλεία του Άρραν. Ο Ροβέρτος ήρθε τον Μάιο του 1546 από την Αγγλία με την υποστήριξη του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, απέπλευσε με 20 οπαδούς του από το Τσέστερ στο "Κάθριν Γκούντμαν" με συνοδεία ένα πλοιάριο.
Με την ενίσχυση του πυροβολικού του από τον κόμη του Άρτζιλ ο Άρραν πολιόρκησε με επιτυχία το κάστρο που παραδόθηκε ύστερα από 20 μέρες. Η πολιορκία του κάστρου του Νταμπάρτον καθυστέρησε τη δράση του Άρραν και την πολιορκία του κάστρου του Αγίου Ανδρέα στις ανατολικές ακτές της Σκωτίας. Ο Ροβέρτος εγκαταστάθηκε ξανά στη Σκωτία και υποστήριξε νομικά τον Αλεξάντερ Γκόρντον στις προσπάθειες του να διεκδικήσει εκκλησιαστικά αξιώματα, το 1550 σε ηλικία 28 ετών πήρε άδεια από τον Άρραν και την Γκιζ να επιστρέψει στο Πανεπιστήμιο στη Γαλλία. Ο Σκωτσέζος συγγραφέας Τζον Έλντερ που είχε εγκατασταθεί στην Αγγλία έγραψε με λεπτομέρειες τον γάμο ανάμεσα στη Μαρία Α΄ της Αγγλίας και στον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας ένα καλό δώρο για τον αγαπημένο φίλο του Ρόμπερτ Στιούαρτ, επίσκοπο του Καίθνες. Ο λόρδος του Λέννοξ παντρεύτηκε στις 6 Ιανουαρίου 1579 την Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρη του Ιωάννη Στιούαρτ, 4ου κόμη του Άθολ και χήρα του Ούγου Φράζερ, 5ου λόρδου του Λοβάτ, χώρισαν στις 19 Μαΐου 1581 και εκείνη παντρεύτηκε αμέσως μετά τον Ιάκωβο Στιούαρτ, κόμη του Άρραν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Υπόθεση Ηριάννας Β.Λ.
H υπόθεση Ηριάννας Β.Λ. αναφέρεται στην σύλληψη, δίκη, καταδίκη και εν τέλει αθώωση στο Εφετείο της διδακτορικής φοιτήτριας Ηριάννας Β.Λ. για συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς».
Η υπόθεση ξεκίνησε το 2011 με την έκδοση εντάλματος σύλληψης τριών μελών των Πυρήνων της Φωτιάς ενώ ταυτόχρονα έγινε έλεγχος στην οικία όπου διέμενε ο σύντροφος της Ηριάννας. Η Ηριάννα έδωσε κατάθεση και οικειοθελώς δείγμα DNA. Αργότερα βρέθηκε οπλισμός στην Πολυτεχνειούπολη και στον οπλισμό ανιχνεύθηκε μικρή ποσότητα υλικού DNA. Η εξέταση του υλικού από τα εργαστήρια της αστυνομίας έδειξε ταύτιση με το γενετικό υλικό της Ηριάννας. Η ταύτιση αμφισβητήθηκε γιατί το υλικό ήταν μικρότερου του κατώτατου ορίου για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων, δεν υπήρχε δείγμα για επανέλεγχο και για άλλους τεχνικούς λόγους. Στο σκεπτικό της απόφασης συνυπολογίστηκαν και οι κοινωνικές σχέσεις της Ηριάννας. Η ετυμηγορία του δικαστηρίου για κάθειρξη 13 ετών προκάλεσε διαμαρτυρίες, καθώς σύμφωνα με τους επικριτές της, παραβίαζε μια βασική αρχή του κράτος δικαίου, ότι όλοι είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Ύστερα από 400 ημέρες φυλάκισης και 2 απορρίψεις αιτήσεων αναστολής, τον Ιούνιο του 2018 το Πενταμελές Εφετείο της Αθήνας αποφάνθηκε ότι «Ηριάννα και Περικλής είναι ομόφωνα αθώοι, χωρίς αμφιβολίες», και το Μάιο του 2019 το Εφετείο Αναστολών επιδίκασε αποζημίωση 15€/ημέρα για την άδικη φυλάκισή τους.
Χρονικό
Τον Ιανουάριο του 2011, η αστυνομία εξέδωσε εντάλματα συλλήψεως για τους Χρήστου Τσάκαλου, Νταμιάνο Μπολάνο και Γιώργου Νικολόπουλου. Καθώς επιτηρούσε η αστυνομία το κρησφύγετο, αντιλήφθηκε την παρουσία δυο άγνωστων μέχρι τότε υπόπτων, του Γιώργου Πολύδωρου και της Όλγας Οικονομίδου. Ενω τους παρακολουθούσε, αντιλήφθηκε ότι επισκέφθηκαν την οικία που νοίκιαζε ο σύντροφος της Ηριάννας, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, μαζί με τον στενό του φίλου του Περικλή Μπ. Εκεί διέμενε περιστασιακά και η Ηριάννα.
Στις 11 Μαρτίου 2011, η αστυνομία με εφόδους της, συνέλαβε τους όλους τους προαναφερθέντες. Ο σύντροφος της Ηριάννας κατηγορήθηκε για συμμετοχή στην «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» (αργότερα αθωώθηκε) ενώ η Ηριάννα έδωσε οικειοθελή κατάθεση και αφέθηκε ελεύθερη.
Τον Νοέμβριο του 2011 η αστυνομία ανακάλυψε οπλισμό στο χώρο της Πολυτεχνειούπολης στου Ζωγράφου και σε έλεγχο που ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2012 από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, βρέθηκε DNA δυο γνωστών ατόμων και υλικό DNA άγνωστης ως τότε γυναίκας. Το DNA της γυναίκας τελικά ταυτίστηκε με γενετικό υλικό το οποίο είχε βρεθεί στην οικία του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, γεγονός που οδήγησε την αστυνομία στη σύλληψη της Ηριάννας. Η φοιτήτρια απολογήθηκε, αφέθηκε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους και παραπέμφθηκε σε δίκη, η οποία ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2017 με καταδίκη της Ηριάννας σε 13 χρόνια φυλάκιση.
Έκτοτε, έγιναν δύο αιτήσεις αναστολής εκτέλεσης της ποινής από την Ηριάννα και τον Περικλή, οι οποίες απορρίφθηκαν αμφότερες σε κλίμα έντασης με το σκεπτικό πως η Ηριάννα δεν υφίσταται «υπέρμετρη ανεπανόρθωτη βλάβη» από τη κράτησή της στη φυλακή, ο Περικλής δε διατρέχει «κίνδυνο υγείας» και το δικαστήριο διέκρινε και στους δύο «έντονη αντικοινωνικότητα».
Η υπόθεση εκδικάστηκε και σε δεύτερο βαθμό. Το Εφετείο στις 28 Ιουνίου 2018 έκρινε αθώους την Ηριάννα και τον Περικλή.
Τα ζητήματα της δίκης
Δύο ζητήματα ανέκυψαν και έδωσαν δημοσιότητα στην δίκη της Ηριάννας. Η χρήση του DNA ως αποδεικτικού υλικού και η ποινικοποίηση κοινωνικών σχέσεων.
Τα προβλήματα με το DNA στον οπλισμό
Η ταυτοποίηση του γενετικού υλικού της Ηριάννας στον οπλισμό που βρέθηκε στην πανεπιστημιούπολη υπήρξε προβληματική σύμφωνα με την υπεράσπιση· τα επιχειρήματά της αναπαράχθηκαν και σε ΜΜΕ. Σύμφωνα με αρθρο του δημοσιογράφου Σουλιώτη Γιάννη, το πρώτο πρόβλημα ήταν η ανεπαρκής ποσότητα του υλικού του DNA, κατώτερη και από το χαμηλότερο όριο για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων (ήταν 174 πικογραμμάρια, δηλαδή 174 τρισεκατομμυριοστά του γραμμαρίου, ενώ το ελάχιστο βάρος είναι τα 200). Αυτό οδήγησε στην χρήση όλου του δείγματος από το εργαστήριο και όταν ο δρ. Μοριακής Βιολογίας Γιώργος Φιτσιάλος (προσελήφθη από την υπεράσπιση της Ηριάννας) ζήτησε να επαναλάβει τον έλεγχο, δεν υπήρχε δείγμα να του δοθεί. Στην έκθεση του, πάντως, ο Φίτσιαλος, που πραγματοποίησε με βάση τον φάκελο που του παραδόθηκε ανέδειξε και άλλα προβληματικά στοιχεία της ταυτοποίησης όπως από τους 16 γενετικούς «τόπους» που ελέγχθησαν, υπήρχε ταύτιση μόνο στους επτά.
Το πρόβλημα ταυτοποίησης ενός υπόπτου με την χρήση DNA έχει απασχολήσει προ καιρού την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Καλφετζή Γρηγόριο, σε αρθρο του στο Βημα, ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων σε γνωμοδότησή του το 2008 (2008/C 89/01), αποφάνθηκε πως είναι δυνατόν ένας κατηγορούμενος να έχει συνδεθεί εσφαλμένα με συγκεκριμένο «προφίλ DNA». Οι λόγοι που μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο είναι αρκετοί: γιατί υπάρχει ανεπαρκής ποιότητα δειγμάτων DNA κατά τη συλλογή τους, είτε λόγω τεχνικών σφαλμάτων κατά την ανάλυση κ.λπ. Για να άρει ακριβώς αυτή την επικίνδυνη αμφιβολία η δικονομία παρέχει τη δυνατότητα μιας δεύτερης εξέτασης DNA, όταν η πρώτη αποβεί θετική (άρθρο 200Α ΚΠΔ), αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε στην περίπτωση της Ηριάννας.
Το ζήτημα των κοινωνικών σχέσεων ως επιβαρυντικός παράγοντας
Τέλος, όπως σημειωσε ο Γιάννης Μπαμπουλιας, η απόφαση του δικαστηρίου για χρήση των κοινωνικών σχέσεων (φιλίες) της Ηριάννας για να συμπεράνει πως είναι αναρχική (ενώ δήλωσε πως δεν είναι) αποτελει προβληματικό στοιχείο. Επίσης, ένα ταξίδι στην Βαρκελώνη προσμετρήθηκε, καθώς στην Βαρκελώνη υπάρχει σημαντικός αναρχικός πυρήνας. Η σχέση της με τον αμετάκλητα αθωωμένο Γ. Παπαδόπουλο προσμετρήθηκε αρνητικά, ο δικαστής μάλιστα την ρώτησε «γιατί δεν τον χώρισες;»
Αντιδράσεις
Η υπόθεση της Ηριάννας έχει απασχολήσει την κοινή γνώμη, ενώ έχει σχολιαστεί και από κυβερνητικούς παράγοντες.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Φιλοσοφίας και Δικαιου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Αριστείδη Χατζή ότι στη δίκη δεν αποδείχτηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή της Ηριάννας και αυτό είναι προβληματικό για κάθε κράτος δικαίου. Ακόμη έχει αμφισβητηθεί ότι η διαδικασία ταυτοποίησης με DNA ήταν ορθή και έχει εκφραστεί η υποψία ότι η Ηριάννα καταδικάστηκε για τις κοινωνικές τις σχέσεις.
Υπέρ της Ηριάννας είχε διεξαχθεί (στις 22 Σεπτεμβρίου 2017) συναυλία στο πάρκο Γουδή για κάλυψη των δικαστικών εξόδων της Ηριάννας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ελλάδα
Αρσένι Γιάτσενιουκ
Ο Αρσένι Γιατσενιούκ (ουκρανικά: Арсеній Петрович Яценюк, Arseniy Yatseniuk), γεννημένος στις 22 Μαΐου 1974, στο Τσερνίβτσι) είναι Ουκρανός πολιτικός και οικονομολόγος. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ουκρανίας από τις 27 Φεβρουαρίου 2014 μετά την ανατροπή του Βίκτορ Γιανουκόβιτς, έως τις 14 Απριλίου 2016. Γιάτσενιουκ υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομίας από το 2005 ως το 2006 και εν συνεχεία ήταν υπουργός Εξωτερικών το 2007 και πρόεδρος της Verkhovna Rada (κοινοβούλιο) από το 2007 ως το 2008. Ο Γιατσενιούκ ήταν από τους ηγέτες του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος της Ουκρανίας Πανουκρανική Ένωση "Πατρίδα" και πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας "Πατρίδα".
Στις 24 Ιουλίου 2014 η κυβέρνηση συνασπισμού κατέρρευσε και ο Γιάτσενιουκ ανακοίνωσε ότι παραιτείται πάραυτα από την πρωθυπουργία. Κατά την ανακοίνωση της παραίτησής του στο Κοινοβούλιο ο Γιάτσενιουκ υπαινίχθηκε ότι ο συνασπισμός κατέρρευσε εξαιτίας των πολιτικών, οι οποίοι δεν ήθελαν να εμπλακούν στις ενέργειες για περικοπές δαπανών και έθεσαν το "πολιτικό συμφέρον υπεράνω της τύχης της χώρας". Κάτι τέτοιο το χαρακτήρισε ο ίδιος "ηθικό έγκλημα". Το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας δεν έκανε δεκτή την παραίτηση του Γιάτσενιουκ στις 31 Ιουλίου, με ψήφους 109 κατά της παραίτησης και μόνο 16 υπέρ. Στις 14 Απριλίου 2016, ο Γιάτσενιουκ αντικαταστάθηκε από τον νέο πρωθυπουργό Βολοντίμιρ Γκρόισμαν.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Γιατσενιούκ γεννήθηκε στις 22 Μαΐου του 1974, στο Τσερνίφτσι της Ουκρανικής ΕΣΣ. Ο πατέρας του, ο ιστορικός Πέτρο Ιβάνοβιτς Γιατσένουκ, ήταν καθηγητής στη Σχολή Ιστορίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Τσερνίβτσι και έκτοτε έγινε αναπληρωτής κοσμήτορας της σχολής ιστορίας του. Η μητέρα του Arseny, Maria Grigoriievna Yatsenyuk, ήταν από καιρό καθηγήτρια γαλλικών στα λύκεια της περιοχής και τώρα διδάσκει στο γαλλικό τμήμα ξένων γλωσσών στο πανεπιστήμιο Chernivtsi. Ο Γιατσενιούκ μιλάει ρωσικά και αγγλικά καθώς επίσης γνωρίζει και λίγα ρουμανικά.
Γενεαλογικό δέντρο
Σύμφωνα με τον Γιάτσενιουκ, προέρχεται από οικογένεια ομογενών Ουκρανών και είναι μέλος της Ουκρανικής Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας. Είναι εν μέρει ρουμανικής καταγωγής καθώς ένας από τους προγόνους του ήταν πολίτης της Ρουμανίας από την περιοχή γύρω από το Τσερνίβτσι. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι γεννήθηκε σε οικογένεια Ρουμάνων-Εβραίων-Ουκρανών.
Μόσχα
Η Μόσχα (ρωσικά: Москва́ ) είναι η πρωτεύουσα και μία από τις τρεις ομοσπονδιακές πόλεις της Ρωσίας. Είναι επίσης διοικητικό κέντρο (χωρίς να υπάγεται σε αυτήν) της Περιφέρειας Μόσχας.
Με πληθυσμό 12.576.879 κατοίκους, είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Ευρώπης. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μόσκοβα, παραποτάμου του Βόλγα, στο δυτικό μέρος της χώρας. Είναι απ' τα μεγαλύτερα διοικητικά, πολιτιστικά, συγκοινωνιακά και βιομηχανικά κέντρα της χώρας. Στη Μόσχα παράγεται σημαντικό ποσοστό του συνόλου των βιομηχανικών προϊόντων της Ρωσίας και εδώ βρίσκονται εργοστάσια κατασκευής αυτοκινήτων, ηλεκτρικών ειδών, χαρτιού, ρολογιών, χημείας κ.ά.
Διαθέτει εξήντα-επτά πανεπιστήμια ινστιτούτα και εκπαιδευτικά ιδρύματα, ανάμεσά τους το Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ. Ως πρωτεύουσα και διοικητικό κέντρο είναι και το σπουδαιότερο συγκοινωνιακό κέντρο. Από αυτήν ξεκινούν και σε αυτήν καταλήγουν πάμπολλες σιδηροδρομικές και οδικές αρτηρίες, που οδηγούν όχι μόνο στα πέρατα της ατέλειωτης χώρας αλλά και στις σημαντικότερες πόλεις της Ευρώπης. Έχει τέσσερα αεροδρόμια, από τα οποία τα τρία είναι επιβατικά και εξυπηρετούν τις εξωτερικές αερογραμμές.
Σημεία αναφοράς στην καρδιά της πόλης αποτελούν το κτιριακό συγκρότημα του Κρεμλίνου και η Κόκκινη Πλατεία, με τα γειτνιάζοντα μνημεία της Νεκρόπολης του Τείχους του Κρεμλίνου και του Ναού του Αγίου Βασιλείου.
Ιστορία
Η ονομασία της πόλης προέρχεται από τον ποταμό Μοσκβά (εξελληνισμένα Μόσκοβας) που τη διαρρέει, ενώ η πρώτη αναφορά στη ρωσική ιστορία για την πόλη χρονολογείται το 1147, όταν ο Γιούρι Ντολγκορούκι, πρίγκηπας του Ροστόφ, αναφέρεται στον πρίγκηπα του Νόβγκοροντ-Σεβέρσκι και τον προσκαλεί στη Μόσχα.
Εννιά χρόνια αργότερα, το 1156, ο πρίγκηπας του Ροστόφ διέταξε την κατασκευή ενός ξύλινου τείχους, το οποίο κατασκευάστηκε αρκετές φορές, για να προστατεύσει την αναπτυσσόμενη πόλη. Μετά την καταστροφική διετία του 1237-38, όταν οι Μογγόλοι πυρπόλησαν την πόλη και σκότωσαν τους κατοίκους της, η Μόσχα αναβίωσε και φιλοξένησε την πρωτεύουσα του ανεξάρτητου πριγκιπάτου Βλαντίμιρ-Σούζνταλ το 1327. Η ευνοϊκή θέση της στο παραποτάμιο δίκτυο του Βόλγα συνέβαλε στη σταθερή της ανάπτυξη. Η πόλη εξελίχθηκε σε ένα σταθερό και ευήμερο πριγκιπάτο, γνωστό με την ονομασία Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας, για αρκετά χρόνια, προσελκύοντας μεγάλο αριθμό μεταναστών από όλη τη Ρωσία.
Την εποχή της βασιλείας του Ιβάν Α΄ η πόλη διαδέχθηκε το Τβερ ως πολιτικό κέντρο του πριγκιπάτου Βλαντίμιρ-Σούζνταλ και έγινε ο μοναδικός συλλέκτης φόρων για τους ηγεμόνες των Μογγόλων και των Τατάρων. Με την καταβολή ιδιαίτερα υψηλού τιμήματος, ο Ιβάν κέρδισε μία σημαντική παραχώρηση από τον Μογγόλο χάνο: σε αντίθεση με άλλα πριγκιπάτα, η Μόσχα δε διαιρέθηκε μεταξύ των γιων του, αλλά περιήλθε στον μεγαλύτερο σε ηλικία. Η αντίθεση όμως της πόλης στην ξένη ηγεμονία συνεχώς αυξάνονταν και το 1380 ο πρίγκηπας Ντμίτρι Ντονσκόι οδήγησε έναν ενωμένο ρωσικό στρατό σε νίκη ενάντια στους Τατάρους στη μάχη του Κουλίκοβ. Δύο χρόνια αργότερα η πόλη καταλήφθηκε από τον χάνο Τοκταμίς, ενώ το 1480 ο Ιβάν ο Γ΄ κατάφερε τελικά να αποτινάξει τον ζυγό των Τατάρων, φέρνοντας τη Μόσχα στο επίκεντρο της ισχύος στη Ρωσία. Με την ηγεμονία του Ιβάν του Γ´ η Μόσχα έγινε η πρωτεύουσα μίας αυτοκρατορίας που τελικά επεκτάθηκε σε όλη τη σημερινή έκταση της Ρωσίας.
Αρκετές φορές υπέστη καταστροφές. Στα παλαιότερα χρόνια συχνά ξεσπούσαν πυρκαγιές (γιατί τα σπίτια ήταν ξύλινα), που μερικές φορές προκαλούσαν φοβερές καταστροφές. Επίσης καταστράφηκε από κατακτητές. Την πρώτη φορά το 1812, όταν, με διαταγή του Κουτούζοφ κάηκε, για να μην είναι σε θέση να φιλοξενήσει τα γαλλικά στρατεύματα του Ναπολέοντα (εμπρησμός της Μόσχας) και τη δεύτερη στη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, το 1941, όταν υπέστη καταστροφές από βομβαρδισμούς από τους Γερμανούς, οι οποίοι δεν κατόρθωσαν τελικά να την καταλάβουν. Το 1980 είχε στραφεί το ενδιαφέρον όλου του κόσμου στην όμορφη αυτή πόλη με την εκεί τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων.
Πολιτισμός
Η πρωτεύουσα της Ρωσίας η Μόσχα διαθέτει περίπου 70 μουσεία, πολλά από τα οποία χρονολογούνται πριν από τη σοσιαλιστική επανάσταση, όπως το ιστορικό μουσείο και η πινακοθήκη Τρετιακόφ, που ιδρύθηκε το 1856. Άλλα μουσεία είναι: το ινστιτούτο Μαρξ και Ένγκελς, των Καλών Τεχνών, της σύγχρονης ζωγραφικής, του Τολστόι, του Λένιν, το μουσείο Πούσκιν κ.ά.
Μερικά απ’ τα θέατρα είναι: το Μπολσόι, το μεγαλύτερο θέατρο που το όνομά του πήραν και τα περίφημα μπαλέτα Μπολσόι, το θέατρο Μάλυϊ, το θέατρο τέχνης, το θέατρο Βαχτάγκωφ, παιδικά θέατρα. Στις βιβλιοθήκες της μπορεί ο αναγνώστης να βρει βιβλία γενικά αλλά και εξειδικευμένου ενδιαφέροντος. Κάθε σχολή και πανεπιστήμιο έχει τη δική του βιβλιοθήκη. Πολλές είναι και οι δημόσιες βιβλιοθήκες με πιο γνωστή εκείνη του Λένιν.
Τοποθεσία
Η πόλη είναι τοποθετημένη στις όχθες του ποταμού Μόσκοβα, ο οποίος έχει μήκος λίγο παραπάνω από 500 χλμ. και κυλά μέσα από την πόλη κατά τη διαδρομή του επί της κεντρικής Ρωσίας. Εντός της πόλης, υπάρχουν 49 γέφυρες οι οποίες ενώνουν τις αντιπέρα όχθες του ποταμού και των καναλιών του. Η ανύψωση του εδάφους κοντά στην περιοχή του κύριου μετεωρολογικού σταθμού της πόλης, φτάνει τα 156 μέτρα, ενώ η μέγιστη ανύψωση βρίσκεται στην περιοχή Τεπλοστάνσκαγια και φτάνει τα 255 μέτρα. Η έκταση της πόλης από το ανατολικό έως το δυτικό άκρο της είναι 39,7 χλμ., και από τον βορρά έως τον νότο 51,8 χλμ.
Χρονική ζώνη
Η ώρα της Μόσχας αποτελεί τη χρονική ζώνη για τις περισσότερες περιοχές εντός και κοντά στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας, όπως την Αγία Πετρούπολη, τη Λευκορωσία, και τη Δημοκρατία της Κριμαίας με τη χρονική ζώνη τους να είναι αυτή της Μόσχας και τον κωδικό (MSK, мск). Το χρονικό σημείο της ζώνης βρίσκεται 3 ώρες μπροστά από τον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο (UTC) με τη διαφορά αυτή να απεικονίζεται ως UTC+3. Η αλλαγή της ώρας από θερινή σε χειμερινή δεν τηρείται πλέον από το 2014.
Κλίμα
Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ ήταν 39 Κελσίου στο αεροδρόμιο Ντομοντέντοβο στις 29 Ιουλίου του 2010 κατά τη διάρκεια του ασυνήθιστου καύσωνα που είχε πλήξει όλο το βόρειο ημισφαίριο. Η μέση θερμοκρασία Ιουλίου από το 1981 έως το 2010 είναι 19.2. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ ήταν -42.2 Κελσίου τον Ιανουάριο του 1940. Το χιόνι είναι χαρακτηριστικό της πόλης για περίπου 5 μήνες ανά έτος, ξεκινώντας συνήθως στα μέσα Οκτωβρίου και με τη χιονόστρωση να συμβαίνει εντός του Νοεμβρίου, ενώ τα χιόνια λιώνουν τον Απρίλιο.
Κατά μέσο όρο η Μόσχα έχει 1731 ώρες ηλιοφάνειας ανά έτος, από το χαμηλό 8% ηλιοφάνειας του Δεκεμβρίου, έως το υψηλό 52% από τον Μάιο έως τον Αύγουστο. Μεταξύ του 2004 και του 2010, η μέση τιμή ήταν μεταξύ 1800 και 2000 ωρών με την περισσότερη ηλιοφάνεια να εμφανίζεται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, και τη μεγαλύτερη διάρκεια να έχει καταγραφεί τον Ιούλιο του 2014 με 79% ηλιοφάνειας κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Οι θερμοκρασίες στο κέντρο της Μόσχας είναι συχνά αρκετά υψηλότερες από ότι αυτές των προαστίων της, ιδιαίτερα κατά τον χειμώνα. Η διαφορά της θερμοκρασίας μεταξύ του κέντρου της Μόσχας, και της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της περιφέρειας Μόσχας μερικές φορές ξεπερνά τους 10 βαθμούς Κελσίου κατά τη νύχτα.
Κλιματικές αλλαγές
Από το 1961 έως το 1990, η ετήσια θερμοκρασία ανέβηκε από τους 5 βαθμούς Κελσίου στους 5.8, κυρίως κατά την περίοδο 1981–2010. Το 2015, η μέση ετήσια θερμοκρασία έφτασε τους 7.5 βαθμούς.
Καθώς η πόλη βρίσκεται στο μέσο γεωγραφικό πλάτος του βορείου ημισφαιρίου, αποτελεί χαρακτηριστική περιοχή όπου εμφανίζονται πιο έντονα τα φαινόμενα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, όπου το κλίμα γίνεται λιγότερο σταθερό, ενώ οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν, με το φαινόμενο αυτό να έχει κυρίως παρατηρηθεί κατά τους μήνες μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου, ενώ και οι χειμώνες έχουν αρχίσει να γίνονται θερμότεροι, και η δεκαετία 2000 - 2010 ήταν η θερμότερη καταγεγραμμένη στην ιστορία της πόλης. Τα τέλη Ιανουαρίου είναι συνήθως η ψυχρότερη περίοδος, με τη θερμοκρασία να φτάνει τους -30 βαθμούς για μερικές νύχτες.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2010, ο πληθυσμός της Μόσχας ήταν 11.503.501, σημειώνοντας αύξηση από τα 10.382.754 που είχαν καταγραφεί στην αντίστοιχη απογραφή του 2002.
Η εθνική σύνθεση του 2010 αποτελούνταν από:
Ο επίσημος πληθυσμός της Μόσχας βασίζεται στον αριθμό των μονίμων κατοίκων της. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, στη Μόσχα κατοικούν 1,8 εκατομμύρια προσωρινοί κάτοικοι-επισκέπτες μέσω βίζας ή άλλων εγγράφων, ενώ ο μόνιμος πληθυσμός είναι 13,3 εκατομμύρια κάτοικοι. Ο αριθμός των προσφύγων οι οποίοι δεν κατέχουν άδεια παραμονής και προέρχονται κυρίως από τις χώρες της Κεντρικής Ασίας, υπολογίζεται σε επιπλέον 1 εκατομμύριο άτομα επί του συνολικού πληθυσμού.
Ο ρυθμός γονιμότητας είναι όπως παρακάτω:
Θρησκεία
Ο ορθόδοξος χριστιανισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία στην πόλη, με τη Μόσχα να αποτελεί τη θρησκευτική έδρα ολόκληρης της Ρωσίας, και να αποτελεί μέρος της ιστορικής κληρονομιάς της Ρωσίας μέσω νόμου που ψηφίστηκε το 1997. Άλλες θρησκείες των οποίων οι πιστοί δραστηριοποιούνται στη Μόσχα είναι οι Αρμένιοι Αποστολικοί, Βουδιστές, Ινδουιστές, Ιουδαίου, Γιαζίντι, Παλαιοί Πιστοί, και παγανιστές.
Ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών αποτελεί την κεφαλή της εκκλησίας και μένει στο μοναστήρι Ντανίλοφ. Με την επικράτηση των Μπολσεβίκων το 1918 και τη μετέπειτα δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης πολλοί από τους ναούς έκλεισαν ή κατεδαφίστηκαν -μερικοί χρονολογούνταν από τον 14ο αιώνα- και η θρησκεία απαγορεύτηκε καθώς δεν συμβάδιζε με την πολιτική της αθεΐας που προωθούσε η κομμουνιστική ιδεολογία του νέου κράτους. Η τάση αυτή συνέχισε και μετά τη Σταλινική περίοδο σε ηπιότερη ωστόσο μορφή. Όσοι ναοί δεν κατεδαφίστηκαν χρησιμοποιήθηκαν για άλλους σκοπούς, όπως κέντρα διασκέδασης, γραφεία, εργοστάσια, ή αποθήκες. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, οι ναοί ανακαινίστηκαν και ξανατέθηκαν σε θρησκευτική λειτουργία.
Κατά το συμβούλιο των μουφτήδων της Μόσχας ο αριθμός των μουσουλμάνων υπολογίστηκε στο 1,5 εκατομμύριο κατοίκους το 2010, οι οποίοι εξυπηρετούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα στα 4 τζαμιά της πόλης, εκ των οποίων το ένα είναι καθεδρικός ναός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μοσχα Μοσχα Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας (ταινία 1962)
μικρογραφία|328x328εσ|Ο Λόρενς Χάρβεϊ (αριστερά) με τον [[Φρανκ Σινάτρα σε σκηνή από την ταινία]] Η ταινία Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας (πρωτότυπος τίτλος The Manchurian Candidate), γνωστή και με τον αρχικό τίτλο προβολής της Κάτω από έναν άλλον ήλιο είναι πολιτικό θρίλερ παραγωγής 1962 σε σκηνοθεσία Τζον Φράνκενχαϊμερ. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρίτσαρντ Κόντον και η διασκευή του για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τον Τζορτζ Άξελροντ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Φρανκ Σινάτρα, Λόρενς Χάρβεϊ, Τζάνετ Λι, Άντζελα Λάνσμπερι, Χένρι Σίλβα και Τζέιμς Γκρέγκορι. Η ταινία έλαβε δυο υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ και το 1994 η ταινία από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου. Το 1997 η ταινία έλαβε την 67η θέση ως μιά από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.