cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καταφύλλι Καρδίτσας
Το χωριό πήρε το όνομα ‘Σελιπιανά’ από τον βασιλιά των Αθαμάνων ‘Σέλιπο’. Μετονομάστηκε σε ‘Καταφύλλι’ το 1930 με το προεδρικό διάταγμα 17/7/1930 ΦΕΚ 251/1930. Στο Καταφύλλι (Σελιπιανά), σε ένα δελφικό τοπίο, υπάρχει αρχαιολογικός χώρος. Ορισμένοι ερευνητές (Χρ. Γκλέζος 1985) τοποθετούν σ’αυτό την πρωτεύουσα των Αθαμάνων «Αργιθέα», καθώς η τοποθεσία έλεγχε τις διαβάσεις και τα περάσματα προς την Ευρυτανία και το ισχυρό κράτος των Αιτωλών στα ελληνιστικά χρόνια, με τους οποίους οι Αθαμάνες ήταν σύμμαχοι το μεγαλύτερο διάστημα. Σήμερα η επικοινωνία γίνεται δια μέσου της επιβλητικής γέφυρας  Αυλακίου στην θέση Τριχιές
Η Αθαμανία ήταν η περιοχή της κεντρικής Πίνδου που διαρρέεται από τον Αχελώο. Περιελάμβανε το νοτιοανατολικό τμήμα της Ηπείρου και το δυτικό ορεινό τμήμα της Θεσσαλίας. Αθαμάνες και Μολοσσοί αποκαλούνται λαοί της Ηπείρου από το Στράβωνα. Η ορεινή περιοχή του νομού Καρδίτσας, όπου βρίσκονται τα χωριά της Αργιθέας, αποτελούσε στην αρχαιότητα τμήμα της Αθαμανίας. Οι Αθαμάνες ήταν ένα από τα ελληνικά φύλα που εγκαταστάθηκαν εδώ τη 2η χιλιετία π.Χ. και πήραν μέρος στις μετακινήσεις των Ελλήνων στα τέλη του 12ου αιώνα π.Χ. ως τον 9ο αιώνα π.Χ. Γενάρχης τους, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Απολλόδωρου, ήταν ο Αθάμας - γιος του Αιόλου και της Εναρέτης – ο βασιλιάς της Βοιωτίας, ο οποίος εγκαταστάθηκε στις πλαγιές της Πίνδου μετά από περιπλανήσεις. Διώχθηκε από την πατρίδα του επειδή είχε σκοτώσει το γιο του - με την Ινώ - Λέαρχο.
Μεταξύ των βασιλέων της Αθαμανίας αναφέρονται ο Θεόδωρος, ο Αργίθεος, ο Θεόδωρος Β΄, ο Αμύνανδρος και ο Σέλιπος.
Η Αθαμανία αναδείχτηκε σε ισχυρό κράτος κατά την περίοδο 250-167 π.Χ. επί βασιλέων, Θεοδώρου Β’, Αμυνάνδρου και Σελίπου.
Ενδεικτικές χρονολογίες γεγονότων.
•	1330 π.Χ. Ο Αθάμας γίνεται βασιλιάς των Μινύων Βοιωτών
•	1300 π.Χ. Ο Αθάμας διωγμένος από το βασίλειό του, ακούγοντας το χρησμό του μαντείου, να βρει τόπο άγριο και ορεινό, κατέληξε στις πλαγιές της Πίνδου. Γάμος Αθάμα με τη Θεμιστώ (κόρη του Υψέως και της Κρέουσας) και ίδρυση της Αθαμανίας
•	1100 π.Χ. Κάθοδος Δωριέων. Οι Δωριείς δεν επικράτησαν όμως απέναντι στους Αθαμάνες που ήταν σκληροτράχηλοι.
•	1050 π.Χ. Χωρισμός Αθαμανίας σε 4 τμήματα.
•	500 π.Χ. Πρώτες αναφορές στην ελληνικότητα των Αθαμάνων. "Οι έκγονοι του Αθάμαντος, Έλληνες γαρ'' (Πλάτων).
•	Στο τέλος του 5ου και στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. ήταν φίλοι των Λακεδαιμονίων.
•	395 π.Χ. Απόσπαση από τη συμμαχία της Σπάρτης και συμμετοχή στη συμμαχία των Αθηναίων, Βοιωτών, Θεσσαλών και άλλων.
•	355 π.Χ. Συμμαχία με Μακεδόνες, Θεσσαλούς και άλλους εναντίον των Φωκιέων στον Γ’ Ιερό Πόλεμο.
•	281-272 π.Χ. Κατάληψη της Αθαμανίας από τον Πύρρο.
•	250 π.Χ. Βασιλιάς ο Θεόδωρος, χτίσιμο Θεοδωρίας.
•	220-178 π.Χ. Βασιλιάς Αμύνανδρος, ακμή και πλούτος της Αθαμανίας.
•	191 π.Χ. Η Αθαμανία γίνεται μακεδονική επαρχία. Ο Αμύνανδρος καταφεύγει στην Αμβρακία με τη σύζυγο του Απάμια και τα παιδιά του.
•	190/189 π.Χ. (χειμώνας). Ανάκτηση της Αθαμανίας από τον Αμύνανδρο.
•      178 π. Χ. Βασιλιάς ο Σέλιπος, τελευταίος βασιλιάς των Αθαμανών.
•	168 π.Χ. Υποταγή στους Ρωμαίους και καταστροφή της χώρας από το στρατό του Αιμίλιου Παύλου.
2276 Βαρκ
Ο Βαρκ (Warck) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,707. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο μιας ανεψιάς του Ντελπόρτ, της Έβελυν Βάρκ.
Καταφύλλι Καρδίτσας
Ενδεικτικές χρονολογίες γεγονότων.
•	164-63 π.Χ. Σταδιακή πτώση και διάλυση.
Μέχρι τα μέσα του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα υπήρχαν ορατά απομεινάρια από τα κτίσματα των ανακτόρων κάτω από τον τεράστιο βράχο, που έχει το όνομα Καταφύλλι. Ερείπια των ανακτόρων, αλλά και σπιτιών εντοπίστηκαν στις θέσεις Κελιά και Γκούρα. Στις θέσεις αυτές βρέθηκαν διάφορα αρχαία αντικείμενα, αγαλματίδια, πιθάρια, νομίσματα κλπ. Μεταξύ αυτών το άγαλμα της θεάς Αθηνάς και ορειχάλκινο αγαλματίδιο της Σκύλας του 4ου αιώνα π. Χ. που είναι κατασκευασμένο με τη μέθοδο του χαμένου κηρού. Κατά τους αρχαιολόγους απεικονίζει τη μυθική Σκύλλα που ταλαιπώρησε τον Οδυσσέα.
Πηγές
. https://www.katafylli.gr. Ανακτήθηκε στις 20/08/2010
. https://web.archive.org/web/20100702195658/http://mcadams.posc.mu.edu/txt/ah/Livy/index.html. Ανακτήθηκε στις 20/08/2010
. http://www.attalus.org/index.html. Ανακτήθηκε στις 20/08/2010
. http://www.archaiologia.gr/wp-content/uploads/2011/06/34-12.pdf. Ανακτήθηκε στις 11/07/2016
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
2276 Βαρκ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Βαρκ είναι άγνωστα. Ο Βαρκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 3 λεπτά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαρκ
Ίδιο κεφάλαιο
Στη λογιστική και χρηματοοικονομική, τα ίδια κεφάλαια είναι η διαφορά μεταξύ της αξίας του ενεργητικού και του κόστους των υποχρεώσεων σε κάτι ιδιόκτητο. Για παράδειγμα, αν κάποιος έχει ένα αυτοκίνητο αξίας €15.000, αλλά χρωστάει €5.000 σε ένα δάνειο για το εν λόγω αυτοκίνητο, το αυτοκίνητο αντιπροσωπεύει το ποσό των €10.000 σε ίδια κεφάλαια.
Παραπομπές
Ιδιο κε
Διωνυμικός συντελεστής
right|μικρογραφία|200px|Οι διωνυμικοί συντελεστές σε διάταξη τέτοια ώστε να σχηματίσουν το [[τρίγωνο του Πασκάλ.]] μικρογραφία|δεξιά|350px|Απεικόνιση του [[Διωνυμικό θεώρημα|διωνυμικού θεωρήματος μέχρι την 4η δύναμη]]
Στα μαθηματικά, οι διωνυμικοί συντελεστές είναι μια οικογένεια θετικών ακεραίων αριθμών που προκύπτουν ως συντελεστές στο διωνυμικό θεώρημα. Ένας διωνυμικός συντελεστής αναπροσαρμόζεται από δύο φυσικούς αριθμούς n και k, που συνήθως γράφονται \tbinom nk, και είναι ο συντελεστής του xk όρου στην πολυωνυμική διεύρυνση της διωνυμικής δύναμης (1 + x)n. Υπό κατάλληλες συνθήκες, η τιμή του συντελεστή δίνεται από την έκφραση. Η διάταξη των διωνυμικών συντελεστών σε σειρές διαδοχικών τιμών του n, όπου το k κυμαίνεται από το 0 έως το n, δίνει μια τριγωνική διάταξη που ονομάζεται τρίγωνο του Πασκάλ.
Αυτή η οικογένεια αριθμών προκύπτει και σε πολλούς άλλους τομείς των μαθηματικών πέραν της άλγεβρας, ειδικά στην Συνδυαστική. \tbinom nk συχνά προφέρεται ως "n ανά k», επειδή υπάρχουν \tbinom nk τρόποι για να επιλεγούν k στοιχεία από ένα σύνολο n στοιχείων. Οι ιδιότητες των διωνυμικών συντελεστών έχουν ως συνέπεια την επέκταση της έννοιας του συμβόλου \tbinom nk πέραν από τη βασική περίπτωση όπου οι n και k είναι φυσικοί αριθμοί, στο γενικότερο k ≤ n. Τέτοιες εκφράσεις εξακολουθούν να ονομάζονται διωνυμικοί συντελεστές.
Ο συμβολισμός \tbinom nk εισήχθη από τον Andreas von Ettingshausen το 1826, αν και οι αριθμοί αυτοί ήταν ήδη γνωστοί αιώνες πριν (βλέπε τρίγωνο του Πασκάλ). Η αρχαιότερη γνωστή λεπτομερή αναφορά στους διωνυμικούς συντελεστές είναι ένα σχόλιο του 10ου αιώνα, από τον Halayudha, σε ένα αρχαίο σανσκριτικό κείμενο, το Pingala's Chandaḥśāstra. Περίπου το 1150, ο Ινδός μαθηματικός Bhaskaracharya έκανε ένα εγχειρίδιο λειτουργίας των διωνυμικών συντελεστών στο τέταρτο κεφάλαιο της έκτης ενότητας του βιβλίου του Lilavati.
Εναλλακτικές σημειογραφίες περιλαμβάνουν C(n, k), Cn,k, nCk , nCk , Ck<sub style="position:relative; left:-.5em;">n , Cn<sub style="position:relative; left:-.5em;">k , σε όλες τις οποίες το C σημαίνει συνδυασμοί ή επιλογές. Πολλοί υπολογιστές χρησιμοποιούν παρόμοιες παραλλαγές της σημειογραφίας C, ώστε να αναπαρασταθεί σε μια γραμμή οθόνης, κατά το δυνατόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αριθμοί δυναμοσειρών Κατηγορία:Γραμμική άλγεβρα Κατηγορία:Συνδυαστική Κατηγορία:Μαθηματική ορολογία
Λιμενεργατικά της Καλαμάτας
Ως Λιμενεργατικά της Καλαμάτας είναι γνωστά τα επεισόδια που ακολούθησαν την απεργία των εργατών στο λιμάνι της Καλαμάτας τον Μάιο του 1934 κατά τα οποία έχασαν τη ζωή τους από πυρά του στρατού αρχικά 5 λιμενεργάτες και στη συνέχεια άλλοι δύο κάτοικοι της πόλης.
Απεργίες και συγκρούσεις πριν το 1934
Τον Οκτώβριο του 1932 οι φορτοεκφορτωτές στο λιμάνι της πελοποννησιακής πόλης ζήτησαν να εργάζονται εκ περιτροπής για να κερδίζουν κάποια μεροκάματα όλοι οι εργαζόμενοι στον κλάδο αλλά το αίτημά τους δεν έγινε δεκτό από τους εργολάβους του λιμανιού και οι φορτοεκφορτωτές κήρυξαν απεργία. Έγιναν συμπλοκές κατά τις οποίες απεργοί υπέστησαν άγριους ξυλοδαρμούς από την αστυνομία και απεργοσπάστες. Στις αρχές του επόμενου έτους οι λιμενεργάτες κήρυξαν απεργία ζητώντας να μη λειτουργήσει το σιλό των κυλινδρόμυλων Ευαγγελίστρια για να μη χάσουν τις δουλείες τους ή τουλάχιστον όσοι θα απολύονταν να έπαιρναν κάποια αποζημίωση. Το Σεπτέμβριο του 1933 σημειώθηκαν σκληρές συγκρούσεις μεταξύ λιμενεργατών και ιδιοκτητών φορτηγίδων με αφορμή την εκφόρτωση ενός καραβιού. Αποκορύφωμα των συγκρούσεων αυτών ήταν η δολοφονία του Κ.Καλογεράκου, ιδιοκτήτη φορτηγίδας, από τον πρόεδρο της Ένωσης Φορτοεκφορτωτών Λιμένος Απ. Διαμαντόπουλου.
Η απεργία της 8ης Μαΐου και οι συγκρούσεις που ακολούθησαν
Στις 26 Απριλίου του 1934, έγινε σύσκεψη, στην οποία συμμετείχαν και εκπρόσωποι του υπουργείου Εργασίας, στην οποία συζητήθηκε σχέδιο μείωσης των λιμενεργατών κατά 200 περίπου άτομα (καθώς θα ετίθεντο σε λειτουργία τα σιλό) και ίδρυση ταμείου σύνταξης για όσους, άνω των 40 ετών, θα αποχωρούσαν. Προέκυψε όμως διαφωνία για το ποσό της αποζημίωσης και οι εργάτες κήρυξαν απεργία για την 8η Μαΐου. Την ημέρα αυτή οι επαγγελματίες της πόλης, για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους λιμενεργάτες, έκλεισαν τα καταστήματά τους. Στο μεταξύ συνδικαλιστές από την Αθήνα που συμφωνούσαν με την πρόταση για τη λειτουργία του σιλό έφθασαν στην Καλαμάτα, όμως με απόφαση της γενικής συνέλευσης των λιμενεργατών οι τελευταίοι απέρριψαν τη συμφωνία και αποκήρυξαν τους συνδικαλιστές.
Το πρωί της 9 Μαΐου ομάδα απεργών λιμενεργατών προσπάθησε να εμποδίσει τη λειτουργία του σιλό και τότε στρατιώτες πήραν εντολή να ανοίξουν πυρ με αποτέλεσμα 5 εργάτες να χάσουν τη ζωή τους και άλλοι δέκα να τραυματιστούν. Στη συνέχεια άλλοι εργάτες πήραν τις σωρούς των συναδέλφων τους και τις περιέφεραν στους δρόμους της πόλης, σε έξαλλη κατάσταση βρίζοντας και φωνάζοντας κατάρες για τους δολοφόνους. Διαδηλωτές πέταξαν πέτρες στην Τράπεζα Αθηνών και μπήκαν στο σπίτι του κυριότερου μετόχου του Κυλινδρόμυλου και προκάλεσαν ζημιές. Ακολούθησαν νέες συγκρούσεις στις οποίες άλλοι δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και τρεις τραυματίστηκαν σοβαρά.
Για τα γεγονότα στη μεσσηνιακή πρωτεύουσα και τις δολοφονίες των εφτά ανθρώπων η κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη δέχθηκε επικρίσεις από διάφορους πολιτικούς. Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου δήλωσε ότι τα γεγονότα των Καλαμών προξενούν και θλίψιν και έκπληξιν και αγανάκτησιν ενώ ο Γεώργιος Παπανδρέου ζήτησε η ποινή η οποία θα υποβληθεί στους υπευθύνους να είναι αληθώς αμείλικτος. Τέλος η ΓΣΕΕ κατήγγειλε την κυβέρνηση Τσαλδάρη ως την κύρια υπεύθυνη για τις δολοφονίες.
Δίκη
Τον Ιανουάριο του 1935 έγινε στην Καλαμάτα δίκη σχετικά με τα γεγονότα του Μαΐου της προηγούμενης χρονιάς. Όμως στο εδώλιο του κατηγορουμένου κάθισαν εργάτες, 4 από τους οποίους καταδικάστηκαν σε 18μηνη φυλάκιση και δύο χρόνια εξορία στον Άγιο Ευστράτιο.
Πηγές
Κατηγορία:Ταραχές στην Ελλάδα Κατηγορία:Δολοφονίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαμάτα Κατηγορία:Απεργίες στην Ελλάδα
446 π.Χ.
Γεννήσεις
Κατηγορία:Έτη
Αντίοχος ΙΓ΄ Ασιατικός
Βιογραφικά στοιχεία
Η μητέρα του, Κλεοπάτρα Σελήνη Α', διετέλεσε επίτροπος του ανήλικου γιου της μετά τον θάνατο του πατέρα του, κάπου μεταξύ του 92 και 83 π.Χ.
Τελικά η Κλεοπάτρα Σελήνη αιχμαλωτίστηκε και θανατώθηκε από τον Τιγράνη το 69 π.Χ. Όταν όμως ο βασιλιάς ηττήθηκε από τους Ρωμαίους στα πλαίσια του Τρίτου Μιθριδατικού Πολέμου, οι κάτοικοι της Αντιόχειας αναγνώρισαν τον Αντίοχο ΙΓ' ως νόμιμο βασιλιά τους, κι έτσι ο στρατηγός Λεύκιος Λούκουλλος αναγνώρισε την αναγόρευσή του σε υποτελή ηγεμόνα της Συρίας.
Την εξουσία του υπονόμευσε ο συγγενής του, Φίλιππος Β', ο λεγόμενος «Φιλορωμαίος», τελικά όμως, το 64 π.Χ., ήταν ο Πομπήιος αυτός που φρόντισε για την εκθρόνιση και θανάτωσή του, από έναν Άραβα φύλαρχο, τον Σαμπσικέραμο. Ο ίδιος προέβαλε σαν αιτιολογία ότι δεν άξιζε να χαριστούν οι καρποί της δουλειάς των ρωμαίων σε κάποιον τρίτο. Με αυτό τον τρόπο οι Ρωμαίοι πήραν στα χέρια τους την Κιλικία, την ηπειρώτική Συρία, την Κοίλη Συρία, τη Φοινίκη και την Παλαιστίνη, μετατρέποντάς τις περιοχές αυτές σε ρωμαϊκή επαρχία.
Κατά την παράδοση ο Αντίοχος αποτελεί τον τελευταίο βασιλιά των Σελευκίδων ηγεμόνων της Συρίας, αν και ο Φίλιππος Β' πρέπει να έζησε λίγο παραπάνω.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες των Σελευκιδών Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Τάκης Περσίας
Ο Μελέτης (Τάκης) Περσίας (γένν. 9 Δεκεμβρίου 1957, Πειραιάς) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος.
Θέμα Μεσοποταμίας της δύσεως
Η Μεσοποταμία της δύσεως σήμερα αναφέρεται και "Μεσοποταμία Πρεσλάβιτσα" ήταν βυζαντινή διοικητική διαίρεση, βραχύβιο Θέμα, του 10ου αιώνα. Το θέμα καταλάμβανε περιοχές του Κάτω Δούναβη που πρωτύτερα είχαν κατακτηθεί από την Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία. Η περιφέρεια είναι άγνωστο ακριβώς ποια εδάφη περιελάμβανε, και διοικούνταν από έναν στρατηγό ή κατεπάνω.
Δημιουργήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή, πιθανότερα το 971 που απελευθερώθηκε η πόλη Δρίστρα και μάλλον έγινε η έδρα του διοικητή του. Το θέμα έπαψε να υπάρχει από το 986 όταν οι Βούλγαροι ανακατέλαβαν τα περισσότερα εδάφη και την Δρίστρα. Τα εδάφη αυτά γύρω στο 1000 αποτελούσαν το νέο Θέμα Παρίστριον.
Τάκης Περσίας
Καριέρα
Ο Τάκης Περσίας έκανε τα πρώτα του ποδσοφαιρικά βήματα στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, στις οποίες βρέθηκε σε ηλικία μόλις 15 ετών. Με τον Ολυμπιακό υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1976.
Θέμα Μεσοποταμίας της δύσεως
Γνωστοί διοικητές αναφέρονται οι :
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Μεσαιωνική Βουλγαρία
Τάκης Περσίας
Καριέρα
Στην ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε από το 1976 μέχρι και το 1985, με μοναδική εξαίρεση μία εξάμηνη παρουσία του στον Εθνικό Πειραιώς κατά την περίοδο 1979-80, κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στην έταιρη ομάδα του Πειραιά ως δανεικός. Στον Εθνικό πραγματοποίησε συνολικά 20 συμμετοχές πραγματοποιώντας κατά διαστήματα αρκετά καλές εμφανίσεις, ενώ κατάφερε να πετύχει και 3 γκολ.
Μετά το τέλος του δανεισμού του επέστρεψε στον Ολυμπιακό, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 1985. Καθ'όλη τη διάρκεια της παρουσίας του στον ερυθρόλευκο σύλλογο πραγματοποίησε 167 συμμετοχές στο Ελληνικό Πρωτάθλημα, 34 στο Κύπελλο και 11 σε αγώνες Ευρωπαϊκών Κυπέλλων. Επίσης, κατάφερε να κατακτήσει τρία πρωταθλήματα Ελλάδος (1981, 1982, 1983) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1981).
Τον Ιούλιο του 1985 μεταγράφηκε στον ΟΦΗ, ομάδα της Κρήτης, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1988, έχοντας μάλιστα καταφέρει να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας του 1987.
Το καλοκαίρι του 1988, ο Τάκης Περσίας μετακινήθηκε στον Λεβαδειακό, ο οποίος έμελλε να είναι και ο τελευταίος σταθμός στην καριέρα του, μιας και το καλοκαίρι του 1989 αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην επαγγελματική του καριέρα.
Προπονητική καριέρα
Το καλοκαίρι του 1995, επέστρεψε στον Ολυμπιακό σαν βοηθός προπονητή του τότε προπονητή της ομάδας, Σταύρου Διαμαντόπουλου, ενώ από τα μέσα Ιανουαρίου του 1996 έως και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, ο Τάκης Περσίας ανέλαβε πρώτος τεχνικός του Ολυμπιακού, καθώς ο Σταύρος Διαμαντόπουλος είχε λύσει νωρίτερα την συνεργασία του με τους ερυθρόλευκους.
Το καλοκαίρι του 1996 ανέλαβε πρώτος προπονητής του Ολυμπιακού ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο οποίος κράτησε τον Τάκη Περσία άμεσο συνεργάτη του έως και την αποχώρηση του το Νοέμβριο του 1999. Ο Τάκης Περσίας ήταν βοηθός του Ντούσαν Μπάγεβιτς και στη δεύτερη θητεία του Σερβοέλληνα τεχνικού στον πάγκο του Ολυμπιακού Πειραιώς κατά την αγωνιστική περίοδο 2004-05.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Τάκης Περσίας έχει πραγματοποιήσει συνολικά δύο συμμετοχές στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Μεθώνη Περσίδος
Η Μεθώνη της Περσίδος αναφέρεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο. Οι ξένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για την πόλη Μαίτονα του Κλαυδίου Πτολεμαίου κοντά στα σύνορα με την Σουσιανή. Πιθανότατα -εάν βέβαια ιδρύθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο- να την αποίκησαν Έλληνες από την Μεθώνη της Πιερίας, μια αποικία των Ερετριέων του 8ου αιώνα π.Χ.. Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄ του Όλντενμπουργκ
Ο Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄, γερμ. Friedrich August Ι. (20 Σεπτεμβρίου 1711 - 6 Ιουλίου 1785  ) ήταν δούκας του Όλντενμπουργκ (1774-85) και Λουθηρανός διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής της Λυβέκης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γκόττορπ του Σλέσβιχ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Αύγουστου, πρίγκιπα του Οϊτίν και της Αλβερτίνης Φρειδερίκης, κόρης του Φρειδερίκου Ζ΄, μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ.
Η ανιψιά του Αικατερίνη Β΄, αυτοκράτειρα της Ρωσίας, παραχώρησε το δουκάτο του Χόλσταϊν-Γκόττορπ (τίτλο που κατείχε ο γιος της Παύλος) στη Δανία και η Δανία παραχώρησε το Ντέλμενχορστ, το οποίο δόθηκε ως δουκάτο του Όλντενμπουργκ στον Φρειδερίκο Αύγουστο Α΄.
Επίσης ο μεγαλύτερος αδελφός του Αδόλφος Φρειδερίκος της Σουηδίας του παραχώρησε το 1750, ένα έτος πριν γίνει βασιλιάς, την επισκοπή της Λυβέκης. Απεβίωσε το 1785 στο Όλντενμπουργκ σε ηλικία 74 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του ως δούκας του Όλντενμπουργκ και ο ανιψιός του Πέτρος Α΄ ως επίσκοπος της Λυβέκης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1752 την Ουλρίκα Φρειδερίκη Βιλελμίνη, κόρη του Μαξιμιλιανού, πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα :
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Δούκες του Όλντενμπουργκ
Άκαμπα
Η Άκαμπα (στα αραβικάلعقبة, Al-Aqabah) είναι μια παραθαλάσσια πόλη της νότιας Ιορδανίας στον μυχό του ομώνυμου κόλπου της Ερυθράς Θάλασσας, με πληθυσμό 86.000 (εκτίμηση) ή το 2% του πληθυσμού της Ιορδανίας. Είναι στρατηγικής σημασίας για τη χώρα, καθώς αποτελεί το μοναδικό της λιμάνι και πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας. Γειτονεύει με το λιμάνι Εϊλάτ του Ισραήλ και υπάρχει συνοριακή δίοδος μεταξύ τους. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι 29° 31΄ βόρειο πλάτος και 35° 00΄ ανατολικό μήκος. Η έκταση του δήμου είναι 375 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η τοπική πολιτική ώρα είναι η ίδια με την ώρα Ελλάδας.
Η πόλη είναι γνωστή σήμερα για τον τουρισμό της, ιδίως στους φίλους των καταδύσεων, αλλά εξάγει και θαλασσινά, όπως και φωσφορικά άλατα. right|thumb|300px|Το φρούριο της Άκαμπα.
Ιστορία
Η Άκαμπα κατοικείται από το 4000 π.Χ. εξαιτίας της στρατηγικής της τοποθεσίας. Ο πρώτος οικισμός φαίνεται ότι ήταν των Ιδουμαίων) και ακολούθησαν οι Άραβες Ναβαταίοι.
Η Βίβλος αναφέρεται στην περιοχή στο Α΄ Βασιλέων (θ΄ 26), όπου γράφεται πως ο βασιλιάς Σολομώντας ναυπήγησε πλοία στο Εζιόν-Γκεμπέρ, «στην Εδώμ, στις ακτές της Ερυθρής Θάλασσας». Αυτός ο στίχος πιθανότατα αναφέρεται σε λιμάνι της Εποχής του Σιδήρου στην ίδια θέση με τη σημερινή Άκαμπα.
Στην Ελληνιστική Περίοδο η ελληνική ονομασία της Άκαμπα ήταν «Βερενίκη» και η ρωμαϊκή Άιλα και Αελάνα. Εκεί απέληγε η οδός Βία Τραϊάνα Νόβα, που ξεκινούσε από τη Δαμασκό.
Τον 12ο αιώνα οι Σταυροφόροι κατέλαβαν την περιοχή και έκτισαν το φρούριό τους Χελίμ, που σώζεται μέχρι σήμερα. Την ανακατέλαβαν οι Άραβες του Σαλαδίνου το 1170. Οι Μαμελούκοι τους διαδέχθηκαν το 1250 και ξανάχτισαν το φρούριο τον 14ο αιώνα επί σουλτάνου Κανσάχ αλ-Γκούρι.
Μετά την παρακμή (αρχές 16ου αιώνα) της δυναστείας των Μαμελούκων, η περιοχή εισήλθε στη σφαίρα επιρροής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οπότε και η Άκαμπα έχασε τη σημασία της και επί 400 χρόνια παρέμεινε ένα απλό ψαροχώρι.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι οθωμανικές δυνάμεις υποχρεώθηκαν να αποχωρήσουν από την πόλη μετά από επιδρομή υπό τον «Λώρενς της Αραβίας» και τις αραβικές δυνάμεις του Σαρίφ Χουσεΐν το 1917, καθιστώντας το έδαφος τμήμα του βασιλείου της Χετζάζης, υπό τη διοίκηση του Πρίγκηπα Φαϊζάλ. Η κατάληψη της Άκαμπα άνοιξε γραμμές εφοδιασμού από την Αίγυπτο προς τις αραβικές και βρετανικές δυνάμεις στα βόρεια (Υπεριορδανία και Παλαιστίνη), και, το σημαντικότερο, ήρε την απειλή τουρκικών επιθέσεων στη στρατηγικά σημαντική Διώρυγα του Σουέζ.
right|thumb|200px|Το λιμάνι της Άκαμπα. Η Άκαμπα παραχωρήθηκε στο βρετανικό προτεκτοράτο της Υπεριορδανίας το 1925.
Το 1965 ο Βασιλιάς Χουσεΐν έδωσε χώρο στην Άκαμπα για ανάπτυξη ανταλλάσσοντας γη με τη Σαουδική Αραβία: Για 6.000 τ.χλμ.ερήμου στο εσωτερικό της Ιορδανίας η Σαουδική Αραβία παρεχώρησε 12 χιλιόμετρα ακτογραμμής νότια της πόλης. Εκτός από χώρο για την επέκταση του λιμανιού, η Ιορδανία κέρδισε και την πρόσβαση στον υπέροχο κοραλλιογενή ύφαλο Γιαμανιέχ.
Τουρισμός
right|thumb|200px|Παραλία της Άκαμπα. Η Άκαμπα είναι γνωστή για τις αμμώδεις παραλίες της και τα πολυτελή της ξενοδοχεία, και προσελκύει πολλούς καταδύτες και γουίντσερφερς. Τα πολλά καφενεία της προσφέρουν και μανσάφ ή μπακλαβά. Πολύ δημοφιλές είναι και το τουρκικό λουτρό (χαμάμ).
Το 2006 άρχισε μεγάλη διαφημιστική εκστρατεία της ASEZA για την ενίσχυση και του εσωτερικού τουρισμού, που επεκτάθηκε και στη βόρεια κυρίως Ευρώπη τον επόμενο χρόνο.
Μεταφορές
Το σιδηροδρομικό δίκτυο χρησιμοποιείται μόνο για τη μεταφορά εμπορευμάτων και όχι επιβατών, με μόνη εξαίρεση τη γραμμή Άκαμπα-Ουάντι Ραμ.
Αεροδρόμιο
Το Διεθνές Αεροδρόμιο «Βασιλιάς Χουσεΐν» είναι το μοναδικό πολιτικό αεροδρόμιο στη χώρα μετά από εκείνο της πρωτεύουσας Αμμάν. Βρίσκεται στα βόρεια της Άκαμπα και απέχει 24 χλμ περίπου από το κέντρο της πόλης. Πραγματοποιούνται τακτικές πτήσεις από το Αμμάν προς την Άκαμπα με μέση διάρκεια πτήσης 45 λεπτά, οι οποίες εξυπηρετούνται από τη Royal Jordanian Airlines και την Jordan Aviation Airlines. Αρκετές διεθνείς αεροπορικές εταιρείες συνδέουν την πόλη με την Κωνσταντινούπολη, το Ντουμπάι, την Αλεξάνδρεια, την Αθήνα, το Σαρμ Ελ Σέιχ και άλλους προορισμούς στην Ασία και την Ευρώπη.
Οδικό δίκτυο
Η Άκαμπα συνδέεται με ένα σύγχρονο σύστημα αυτοκινητοδρόμων μήκους 8.000 χιλιομέτρων (5.000 mi) με τις γειτονικές χώρες. Η πόλη συνδέεται με την υπόλοιπη Ιορδανία μέσω του «Αυτοκινητοδρόμου της Ερήμου» και του «Αυτοκινητοδρόμου του Βασιλιά», που παρέχει πρόσβαση στα θέρετρα και τους οικισμούς της Νεκράς Θάλασσας. Η Άκαμπα συνδέεται με το Εϊλάτ του Ισραήλ με υπηρεσίες ταξί και λεωφορείων που διέρχονται από τη συνοριακή διάβαση Βάντι Άραμπα και με το Χακλ της Σαουδικής Αραβίας μέσω της συνοριακής διάβασης Ντούρα. Υπάρχουν πολλές υπηρεσίες μεταφοράς μέσω λεωφορείων μεταξύ Άκαμπα, Αμμάν και άλλων μεγάλων πόλεων της Ιορδανίας, με πιο σημαντικές εταιρείες τις JETT και Trust International. Αυτά τα τουριστικά λεωφορεία είναι ευρύχωρα και διαθέτουν κλιματισμό και χώρους υγιεινής.
445 π.Χ.
Γεννήσεις
Κατηγορία:Έτη
Φοντύ
thumb|right|200px|Φοντύ Σαβουαγιάρ Με τον όρο φοντύ (ή φοντί, γαλλ. fondue) αναφέρεται μια πλειάδα συνταγών της γαλλικής κουζίνας, οι οποίες, όπως το προσδιορίζει και η λέξη (fondue=λιωμένο), αφορούν λιωμένα μίγματα.
Χρυσοβέργι Αιτωλοακαρνανίας
Το Χρυσοβέργι, επίσημα Χρυσοβέργιον, είναι πεδινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 70 μέτρων.
Φοντύ
Από τις πρώτες καταγραφές του φοντύ, ήταν αυτή του Μπριγιά Σαβαρέν, στην Φυσιολογία της Γεύσης. Εκεί, ο μεγάλος συγγραφέας αναφέρει το φοντύ φτιαγμένο με αυγά μπρουγιέ και τριμμένο τυρί. Στη σύγχρονη μαγειρική λέγοντας φοντύ εννοούμε συγκεκριμένη παρασκευή, η οποία φτιάχνεται στο τραπέζι με τη βοήθεια καμινέτου. Υπάρχουν δύο ειδών φοντύ: αυτά με κύριο συστατικό το τυρί, λεγόμενα και Σαβαγιάρ (με καταγωγή από τη Σαβοΐα) και αυτά με κύριο συστατικό το κρέας, τα οποία λέγονται και Μπουργκινιόν (με καταγωγή από τη Βουργουνδία).
Στο φοντύ Μπουργκινιόν, το σκεύος του καμινέτου περιέχει καυτό λάδι και συνοδεύεται με κύβους κρέατος και σάλτσα, η οποία συνήθως πωλείται έτοιμη στο εμπόριο. Οι συνδαιτυμόνες χρησιμοποιούν ειδικά πηρούνια με μακριά λαβή, βουτάνε κύβους κρέατος στο λάδι και κατόπιν στη σάλτσα. Το κρέας που προτείνεται είναι το βοδινό φιλέτο ή το κόντρα φιλέτο.
Χρυσοβέργι Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Χρυσοβέργι βρίσκεται ανάμεσα στη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού (ΒΔ.) και τη λίμνη Λυσιμαχίας (ΝΑ.). Είναι κτισμένο στους δυτικούς πρόποδες του όρους Αράκυνθος (Ζυγός) σε περιοχή κατάφυτη από ελιές. Κοντά από το χωριό περνάει η εθνική οδός Αγρινίου - Αντιρρίου (ΕΟ 5). Απέχει 11,5 χλμ. Β.-ΒΔ. του Αιτωλικού και 14,5 χλμ. Ν. του Αγρινίου.
Οι κάτοικοι του Χρυσοβεργίου, εκτός της γεωργίας και των ονομαστών ελιών που παράγουν, ασχολούνται και με την κτηνοτροφία, αφού μεγάλο μέρος του πληθυσμού του αποτελείται από Ευρυτάνες που μετά τον Εμφύλιο πόλεμο μετακινήθηκαν από τη Σκοπιά (Τσεκλείστα) Ευρυτανίας. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Εξωραϊστικός Μορφωτικός Σύλλογος Χρυσοβεργίου, ο Αγροτουριστικός, Βιοτεχνικός και Οικοτεχνικός Συνεταιρισμός Γυναικών «Χρυσή Βέργα». και από το 1978 η Α.Ε. Χρυσοβερίου.
Φοντύ
Στο φοντύ Σαβουαγιάρ, το σκεύος του καμινέτου περιέχει λιωμένα τυριά μαζί με άσπρο κρασί και κιρς. Αντί για κρέας, το συγκεκριμένο φοντύ συνοδεύεται με κύβους μπαγιάτικου ψωμιού. Τα τυριά που προτείνονται είναι ένα με πλήρη λιπαρά και ένα ελαφρύ. Ένας καλός συνδυασμός είναι π.χ. η γραβιέρα και το έμενταλ, το οποίο συνιστά και τη συνταγή για το φοντύ τύπου Νεσατέλ. Άλλες περιοχές της Γαλλίας, της Ελβετίας και της Ελβετίας χρησιμοποιούν διαφορετικά μείγματα τυριών, συχνά με την προσθήκη αυγού, κρέμας ή γάλατος, ενώ κάποιοι τύποι φοντύ περιλαμβάνουν και λαχανικά, όπως πατάτα και τομάτα, ή καρπούς (τρούφα στην ιταλική εκδοχή ονόματι φοντούτα).
Χρυσοβέργι Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Προς τα ανατολικά του χωριού βρίσκεται το φαράγγι της Κλεισούρας και η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής ή Αγία Ελεούσα Αιτωλοακαρνανίας. Η περιοχή του φαραγγιού από το Χρυσοβέργι (νότια είσοδος) μέχρι τα Φραγκουλαίικα (βόρεια) μαζί με το βουνό Αράκυνθος είναι ενταγμένο στο δίκτυο Natura (Φύση) 2000. όπου παλαιότερα ζούσαν μερικά ζευγάρια γυπαετών ενώ σήμερα η περιοχή φιλοξενεί μεγάλο πληθυσμό όρνεων, αλλά και αμφίβιων/ερπετών όπως: Κιτρινοβομβίνες (Bombina variegata scabra), Πρασινόφρυνους (Bufo viridis viridis), Δεντροβάτραχους (Hyla arborea arborea) και Ονυχοχελώνες (Testudo hermanni hermanni).
Φοντύ
Τέλος, διαδεδομένο είναι στις μέρες μας και το φοντύ με σοκολάτα, στο οποίο το μείγμα περιλαμβάνει τύπους σοκολάτας και λικέρ ή καφέ· συνοδεύεται με κομμάτια φρούτων ή μπισκότα, ενώ κάποιες παραλλαγές του αντικαθιστούν τη σοκολάτα με μέλι, καραμέλα ή και ζαχαρωτά.
Χρυσοβέργι Αιτωλοακαρνανίας
Διοικητικά - Πληθυσμιακά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1879, με το ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879, να προσαρτάται στον τότε δήμο Ωλενείας. Το 1912 συστάθηκε η κοινότητα Χρυσοβεργίου με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα Γιατσαίικα αποτελεί την τοπική κοινότητα Χρυσοβεργίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αιτωλικού του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 486 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 465.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αιτωλικού Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Φοντύ
Πηγές
Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος Κατηγορία:Γαλλική κουζίνα Κατηγορία:Ελβετική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ψωμί Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί
Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης
Η Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα του Υπουργείου Παιδείας και της Εκκλησίας της Ελλάδος (Α.Ε.Ι.) στη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε το 1958 ως Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Θεσσαλονίκης. Το 1977 αναβαθμίστηκε και ονομάστηκε Εκκλησιαστική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης επί Μητροπολίτου Παντελεήμονος Β'. Τελικά καταργήθηκε το 2021 επί αρχιερατείας Μητροπολίτου Ανθίμου Ρούσσα και πρόεδρο της ακαδημίας τον Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος Γεώργιο Χρυσοστόμου με το νόμο 4823/2021 - ΦΕΚ Α' 136/3-8-2021. Συγκεκριμένα, με τον νόμο του 2021, η Ακαδημία θα τερματίσει τη λειτουργία της από το ακαδημαϊκό έτος 2022 – 2023. Ενώ θα συνεχίσουν την λειτουργία τους, οι αντίστοιχες ακαδημίες της Αθήνας και της Κρήτης.
Προγράμματα Σπουδών
Πρόσβαση στα προγράμματα σπουδών της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης έχουν οι κάτοχοι απολυτηρίου Ενιαίου Λυκείου ή άλλου ισότιμου σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σύμφωνα με τις προϋποθέσεις και τους όρους του συστήματος εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, εφόσον είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ειδικά δε για το Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών γίνονται δεκτοί μόνο άρρενες υποψήφιοι. Η διάρκεια σπουδών ήταν 4 έτη (8 εξάμηνα).
Ορισμένα από τα μαθήματα του προγράμματος Ιερατικών σπουδών:
Εισαγωγή στην Π.Δ., Εισαγωγή στην Κ.Δ., Εισαγωγή στην Ψυχολογία, Αρχαία Ελληνικά, Βυζαντινή Εκκλησιαστική Μουσική, Θρησκευτικές προσωπικότητες της ΠΔ, Κανονικό Δίκαιο, Εισαγωγή στην Φιλοσοφία, Χριστιανική Αρχαιολογία, Χορωδιακές ασκήσεις, Λατινικά, Κατηχητική, Αγγλικά, Βυζαντινή Ιστορία, Η πληροφορική στην Ποιμαντική πράξη, Χριστιανική Παλαιογραφία, Η Παλαιά Διαθήκη στα βιβλία της Καινής Διαθήκης, Εισαγωγή στην χειρόγραφη λειτουργική παράδοση, Εκκλησιαστική Ιστορία της Ελλάδος, Βυζαντινή Φιλοσοφία, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, Εορτολογία, Σύγχρονα Ψυχολογικά ρεύματα, Ερμηνεία Παλαιάς Διαθήκης, Ερμηνεία Πατερικών κειμένων, Βιβλική Αρχαιολογία, Αγιολογία, Δυτική Θεολογία, Ιεραποστολική, Λειτουργική, Εκκλησιολογία, Αισθητική – Ορθόδοξη Χριστιανική τέχνη, Ενοριακή διοίκηση και οργάνωση Εκκλησιών, Εκκλησιαστικό δίκαιο, Ψυχολογία του διαλόγου, Η εθνική και κοινωνική προσφορά της Εκκλησίας, Εκκλησιαστική επικοινωνιολογία, κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεολογικές σχολές Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Ηλιοτρόπια (σειρά έργων)
Τα Ηλιοτρόπια (αρχικός τίτλος στα γαλλικά: Tournesols) είναι το θέμα δύο σειρών από πίνακες νεκρής φύσης του Ολλανδού ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ. Η προηγούμενη σειρά, που είχε γίνει στο Παρίσι το 1887 απεικονίζει λουλούδια που βρίσκονται στο έδαφος, ενώ η δεύτερη σειρά που δημιουργήθηκε ένα χρόνο αργότερα στην Αρλ δείχνει μπουκέτα ηλιοτρόπια σε ένα βάζο. Στο μυαλό του καλλιτέχνη και οι δύο σειρές συνδέονται με το όνομα του φίλου του Πωλ Γκωγκέν, ο οποίος απέκτησε δύο από τις εκδοχές του Παρισιού. Περίπου οκτώ μήνες αργότερα ο Βαν Γκογκ θέλοντας να καλωσορίσει και να εντυπωσιάσει τον Γκωγκέν και πάλι με Ηλιοτρόπια, τα ζωγράφισε ως μέρος του διάκοσμου για το δωμάτιο των ξένων στο Κίτρινο Σπίτι που ζούσε στην Αρλ και θα έμενε ο Γκωγκέν. Μετά την αναχώρηση του Γκωγκέν ο Βαν Γκογκ εμπνεύστηκε τις δύο σημαντικές εκδοχές σαν άκρα του τρίπτυχου Berceuse Triptych και τελικά τα συμπεριέλαβε στην (19η) Έκθεση Βρυξελλών του 1890.
Τα Ηλιοτρόπια του Παρισιού
Λίγα είναι γνωστά για τις δραστηριότητες του Βαν Γκογκ κατά τη διάρκεια των δύο ετών 1886-1888 που έζησε με τον αδερφό του, Τεό στο Παρίσι. Το γεγονός ότι είχε ήδη ζωγραφίσει τα Ηλιοτρόπια, έγινε γνωστό την άνοιξη του 1889 όταν ο Γκωγκέν αξίωσε μία από τις εκδοχές σε αντάλλαγμα για τις μελέτες που είχε αφήσει πίσω στην Αρλ φεύγοντας για το Παρίσι. Ο Βαν Γκογκ αναστατωμένος απάντησε σε γράμμα του στον αδελφό του, ότι ο Γκωγκέν δεν είχε απολύτως κανένα δικαίωμα να αξιώνει κάτι τέτοιο: «Οπωσδήποτε κρατάω τα ηλιοτρόπιά μου σε αμφισβήτηση. Έχει ήδη δύο στην κατοχή του, αυτό ας τον κρατάει. Και αν δεν είναι ικανοποιημένος με την ανταλλαγή που έκανε μαζί μου, μπορεί να πάρει πίσω τον μικρό καμβά με τη Μαρτινίκα του και την αυτοπροσωπογραφία του που μου έστειλε από τη Βρετάνη και παράλληλα να μου δώσει πίσω τα δύο πορτρέτα μου και τους δύο καμβάδες με ηλιοτρόπια που πήρε μαζί του στο Παρίσι. Έτσι, αν ο ίδιος αναφέρει ποτέ αυτό το θέμα και πάλι, σου έχω πει ακριβώς πως έχουν τα πράγματα.»
Τα Ηλιοτρόπια της Αρλ
«Τώρα που ελπίζω πως θα ζήσω με τον Γκωγκέν σε ένα δικό μας στούντιο, θέλω να φτιάξω διακοσμήσεις για το στούντιο. Τίποτε άλλο από μεγάλα λουλούδια.»
Με εξαίρεση τις δύο πρώτες εκδοχές, όλα τα "Ηλιοτρόπια" που δημιουργήθηκαν στην Αρλ έχουν ζωγραφιστεί σε καμβάδες με μέγεθος 30.
Οι αρχικές εκδοχές, Αύγουστος 1888
Κανένας πίνακας δεν πληροί τις περιγραφές που δίνονται με κάθε λεπτομέρεια από τον ίδιο τον Βαν Γκογκ στις αναφορές του σχετικά με τη σειρά. Η πρώτη εκδοχή διαφέρει σε μέγεθος, είναι ζωγραφισμένη σε καμβά μεγέθους 20 -και όχι σε καμβά μεγέθους 15 όπως αναφέρεται -και όλοι οι άλλοι διαφέρουν από την αναφορά του Βαν Γκογκ, ως προς τον αριθμό των λουλουδιών που απεικονίζονται. Η δεύτερη ήταν προφανώς μεγαλύτερη σε μέγεθος και η αρχική σύνθεση μεταβάλλεται από την εισαγωγή δύο λουλουδιών που βρίσκονται σε πρώτο πλάνο, στο κέντρο και δεξιά. Ούτε η τρίτη, ούτε η τέταρτη εκδοχή δείχνει την δωδεκάδα ή τα 14 λουλούδια που υποδεικνύονται από τον καλλιτέχνη, αλλά περισσότερα-δεκαπέντε ή δεκαέξι. Αυτές οι αλλαγές εκτελούνται με "υγρή-σε-υγρή" μπογιά και ως εκ τούτου θεωρούνται γνήσιες επαναλήψεις του έργου, ακόμη δε περισσότερο καθώς αντιγράφονται και στις επαναλήψεις του Γενάρη του 1889. Δεν υπάρχει αργότερα ούτε ένα ίχνος μετέπειτα μετατροπών, τουλάχιστον σε αυτήν την πτυχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Βίνσεντ βαν Γκογκ
Τραμ στο Στσέτσιν
Πρωτοεμφανίστηκε όμως στην πόλη το 1879 με τη μορφή ιππήλατων οχημάτων. Το 1896 κυκλοφόρησαν τα πρώτα ηλεκτρικά οχήματα. Το τραμ διαθέτει 12 γραμμές.
Ιππήλατο τραμ
Στις 21 Οκτωβρίου 1872, πριν από την κατεδάφιση των τειχών του φρουρίου, ο μηχανικός Ιοχαννες Βιουσσινγ έλαβε μια παραχώρηση από τη Βασιλική Αστυνομική Διεύθυνση του Βερολίνου για την κατασκευή ενός δικτύου ιππήλατου τραμ. Λιγότερο από 6 χρόνια αργότερα υπογράφηκε σύμβαση με την πόλη, η οποία ίσχυε για 30 χρόνια. Στις 25 Μαρτίου 1879 ιδρύθηκε η Stettiner Straßen-Eisenbahn-Gesellschaft και την ίδια χρονιά εγκαινιάστηκαν οι πρώτες γραμμές του ιππήλατου τραμ. Στις 23 Αυγούστου εγκαινιάστηκε μια γραμμή που οδηγούσε από την περιοχή της σημερινής πλατείας Γαλτσχυνσκιεγο μέσω της πλατείας Νίκης στην οδό Στασχιτσα και στις 16 Οκτωβρίου η δεύτερη γραμμή από την οδό Βισχεσλαβα στην οδό Ποτουλιτσκα. Το μήκος και των δύο διαδρομών ανερχόταν σε σχεδόν 11,5 χιλιόμετρα. Το μήκος και των δύο διαδρομών ήταν σχεδόν 11,5 χιλιόμετρα. Αρχικά αγοράστηκαν 16 βαγόνια, τα οποία τραβούσαν 80 άλογα, ενώ το 1898 υπήρχαν ήδη 39 βαγόνια και 198 άλογα. Το 1886 άνοιξαν δύο ακόμη γραμμές: από τον κεντρικό σταθμό προς την οδό Χμιελεβσκιεγο και από την οδό Βυσχυνσκιεγο προς την προκυμαία Βιελετσκιε. Το πρώτο αμαξοστάσιο βρισκόταν στη διασταύρωση της σημερινής λεωφόρου του Πολωνικού στρατού και της οδού Πιοτρα Σκαργι. Αργότερα, χτίστηκαν άλλα τρία: στην οδό Δεμβογουρσκα, στην οδό Διβουα και στην οδό Κολουμβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραμ στην Πολωνία Κατηγορία:Μεταφορές στο Στσέτσιν
Νότια Ολλανδία
Η Νότια Ολλανδία (ολλανδικά: ) είναι μια από τις επαρχίες της Ολλανδίας. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της χώρας και βρέχεται από τη Βόρεια Θάλασσα. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η Χάγη και μεγαλύτερη πόλη το Ρότερνταμ.
Καλύπτει έκταση 2.818 τ.χλμ. από τα οποία, 585 τ.χλμ. είναι επιφάνειες νερού. Έχει συνολικό πληθυσμό 3.458.875 κατοίκων (2006) με πληθυσμιακή πυκνότητα 1.227 κατοίκων ανά τ.χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ολλανδίας
Μαρία Άννα της Νάπολης και της Σικελίας
Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Ιωσηφίνα Αντωνία Φραγκίσκη Γαϊτανή Θηρεσία Αμαλία Κλημεντίνη γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1775 στο Βασιλικό Παλάτι της Νάπολης, και ήταν του Φερδινάνδου, Δούκα της Καλαβρίας, και της Αρχιδούκισσας Μαρίας Καρολίνας της Αυστρίας. Ονομάσθηκε Μαρία Άννα από την μητρική θεία της Αρχιδούκισσα Μαρία Άννα της Αυστρίας.
Λόγω του γεγονότος ότι η Μαρία Άννα γεννήθηκε μόλις δέκα μήνες μετά τη γέννηση του αδελφού της Κάρολου, η γέννησή της ήταν εξαιρετικά δύσκολη για τη μητέρα της Μαρία Καρολίνα, και για το μωρό. Ήταν ένα πολύ ευαίσθητο και αδύναμο παιδί. Η υγεία της ήταν πολύ εύθραυστη σε σχέση με τον αδελφό της Κάρολο, ο οποίος αρρώστησε από ευλογιά, μεταφέρθηκε αμέσως στο Παλάτι της Καζέρτα για να αποτρέψουν τη Μαρία Άννα να αρρωστήσει.
Ο Κάρολος πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1778, σε ηλικία μόλις τριών ετών. Παρά τις προσπάθειες, η Μαρία Άννα προσβλήθηκε από ευλογιά. Πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 1780 στο Βασιλικό Παλάτι της Νάπολης σε ηλικία 4 ετών. Είναι θαμμένη στη Βασιλική της Αγίας Κλάρας της Νάπολης.
Δήμος Άρνης Άνδρου
Ο Δήμος Άρνης ήταν διευρυμένος δήμος που δημιουργήθηκε με τη διοικητική διαίρεση του 1833. Αποτελούσε έναν από τους τέσσερεις αρχικούς δήμους στους οποίους διαιρέθηκε η Άνδρος. Ο δήμος καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νησιού και συνόρευε με τον δήμο Γαύριου στα βόρεια και δυτικά και με τον δήμο Άνδρου στα ανατολικά.
Διοικητικές μεταβολές
Ο δήμος σχηματίστηκε με τη διοικητική διαίρεση του 1833. Λειτούργησε από το 1835 αφού μέχρι τότε ίσχυε ακόμα η δημογεροντία στην Άνδρο. Έδρα του ορίστηκε η Άρνη (ή Αρνάς). Στο διάστημα από το 1840 μέχρι το 1879 συγχωνεύτηκε με τον γειτονικό δήμο Γαυρίου. Το 1879 επανασυστάθηκε και διατηρήθηκε το 1912 οπότε και καταργήθηκαν οι διευρυμένοι δήμοι.
Διαίρεση
Μετά την αποκατάσταση του δήμου το 1879, τον δήμο αποτελούσαν οι παρακάτω οικισμοί (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 1879). Ο συνολικός πληθυσμός του δήμου ήταν 2.769 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 1879.
Δήμαρχοι
Στον δήμο Άρνης διετέλεσαν δήμαρχοι οι:
Πρώτη Περίοδος: Δεύτερη περίοδος:
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι Άνδρου Αρνη Άνδρου Α
Ανέλια
Η Ανέλια Γκεοργκίεβα Ατανάσοβα (Βουλγαρικά: Анелия Георгиева Атанасова, Κυριλλικά: Anelia Georgieva Atanasova, 1 Ιουλίου 1982 -), γνωστή ως Ανέλια, είναι Βουλγάρα λαϊκή τραγουδίστρια. Έγινε δημοφιλής στη Βουλγαρία με το δεύτερο single της "Погледни ме в очите" (Κοίτα με στα μάτια), που κυκλοφόρησε το 2002.
Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας της, 23 από τα singles της έχουν κατακτήσει τα βουλγαρικά μουσικά charts, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο επιτυχημένες γυναίκες καλλιτέχνες στη βουλγαρική μουσική.
Προσωπική ζωή
Υπήρξε παντρεμένη με τον ιδιοκτήτη του ποδοσφαιρικού συλλόγου Βίχρεν Σαντάνσκι, Κονσταντίν Ντίνεβ. Έχει μια κόρη την Ιβόνα (γενν. το 2003).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλγάρες τραγουδίστριες
Οκρούγκ Πίροτ
μικρογραφία|Η περιφέρεια στον χάρτη της Σεβίας Η Περιφέρεια Πίροτ (σερβικά: Пиротски Oкруг) είναι διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας. Εκτείνεται στο νότιο ανατολικό τμήμα της Σερβίας στα σύνορα με τη Βουλγαρία με πληθυσμό 92.277. Έχει την έδρα της στην πόλη του Πίροτ κι έκταση 2,761 τετραγωνικά χλμ.
Ιστορία και πολιτισμός
Η περιφέρεια δημιουργήθηκε πρώτη φορά το 1878 στο Πριγκιπάτο της Σερβίας, διατηρήθηκε στο Βασίλειο της Σερβίας με τη Διοικητική διαίρεση του 1890. Μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου της 3 Μαρτίου 1878 η περιφέρεια Πίροτ προσαρτήθηκε στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας. Σύμφωνα με το Συνέδριο του Βερολίνου την ίδια χρονιά προσαρτήθηκε στη Σερβία. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με τη Συνθήκη του Νεϊγύ η επικράτεια του Δήμου Ντιμίτροβγκραντ προσαρτάται επίσης στη Σερβία. Μεταξύ 1941 και 1944 η περιφέρεια προσαρτήθηκε στη Βουλγαρία για να επιστρέψει στη Σερβία.
Αναφορές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Σερβίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Οξαφωσφιράνιο
Το οξαφωσφιράνιο ή οξαφωσφακυκλοπροπάνιο ή εποξυμεθανοφωσφαμίνη είναι μια οργανική ετεροκυκλική ένωση με τριμελή δακτύλιο, που αποτελείται από ένα (1) άτομο άνθρακα, ένα (1) άτομο οξυγόνου και ένα (1) άτομο φωσφόρου. Με βάση το χημικό τύπο του, CH3PO, έχει τα ακόλουθα τέσσερα (4) ισομερή θέσης:
Από μεθανιμίνη
Με οξείδωση μεθανοφωσφιμίνης από καρβοξυλικό υπεροξύ (RCO3H), παράγεται οξαφωσφιράνιο: οξαφωσφιράνιο
Από μεθανάλη
Με επίδραση αλοφωσφίνης (PH2X) σε μεθανάλη, παράγεται οξαφωσφιράνιο: οξαφωσφιράνιο
Πηγές
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με φωσφόρο Κατηγορία:C1 Κατηγορία:Ενώσεις με τριμελή δακτύλιο Κατηγορία:Κορεσμένες ενώσεις Κατηγορία:Οξειδάνια
Χαράλαμπος Σταυρόπουλος
Βιογραφία
Καταγόταν από την Πελοπόννησο και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα αποφοιτώντας από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, όπως και η οικογένειά του. Υπήρξε αδερφός του αντισυνταγματάρχη Ανδρέα Σταυρόπουλου, πρόεδρο του Εκτάκτου Στρατοδικείου Αθηνών στην πρώτη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη. Πολέμησε στον εμφύλιο και τραυματίστηκε στις μάχες στην Αθήνα. Εν συνεχεία, τέθηκε σε τιμητική αποστρατεία με το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη. Υπηρέτησε ως Νομάρχης Χαλκιδικής από τις 20 Απριλίου 1954 έως τις 5 Μαΐου 1955. Ακολούθως, διετέλεσε Νομάρχης Κεφαλληνίας. Μέχρι το 1981 υπήρξε Ειδικός Σύμβουλος στην Υπηρεσία Αυτοκινήτων του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας.
Απεβίωσε στην Αθήνα ως ανώτατος αξιωματικός σε πολεμική διαθεσιμότητα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Α΄ Νεκροταφείου στις 9 Οκτωβρίου 1990. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Αγγελική Σταυροπούλου, τα παιδιά του, Όλγα, Πέτρο και Σταύρο Σταυρόπουλο, καθώς και τα εγγόνια του, Μαθιό, Μαρία - Χριστίνα, Όλγα, Χριστίνα και Λυδία Σταυροπούλου.
Πολιτικές απόψεις
Ο Χαράλαμπος Σταυρόπουλος ήταν μετριοπαθής δεξιός, αντικομμουνιστής, όπως φαίνεται και από την κριτική που ασκεί στους κομμουνιστές στο βιβλίο του "Η ζωή του Έλληνος στην Αμερική", ενώ διατηρούσε γνωριμίες, ως λοχαγός, με λειτουργούντες τη φιλοβασιλική Οργάνωση Χ. Ωστόσο, μετά τα μισά του βίου του οι απόψεις του αμβλύνθηκαν, και παρότι του προτάθηκε να συμμετέχει στην Στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα (1967 - 1974), εκείνος αρνήθηκε θεωρώντας το εγχείρημα μη συμβατό με την ιδεολογία του.
Συγγραφικό έργο
Μετά τη νοσηλεία του στο εξωτερικό για τους τραυματισμούς του κατά τον πόλεμο, εξέδωσε το βιβλίο "Η ζωή του Έλληνος στην Αμερική" το 1946. Το βιβλίο συγγράφτηκε κατά τους 7 μήνες της παραμονής του στην Αμερική και εκδόθηκε μόνο στην Ελλάδα. Μόλις 100 αντίτυπα του βιβλίου του στάλθηκαν στην Αμερική, σε φιλικές οικογένειες. Η δεύτερη έκδοση του βιβλίου του κυκλοφόρησε το 1956, με υποσημειώσεις. Στο βιβλίο αυτό περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι Έλληνες μετανάστες στην Αμερική, καθώς και την σύγχρονη οργάνωσή τους, την οικονομική, κοινωνική και πολιτική τους κατάσταση και την αφοσίωσή τους στην πατρίδα, την οποία προσπαθούν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Χαλκιδικής Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
444 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας
Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας είναι μία από τις περιφέρειες της Ελλάδας. Διοικητικά αποτελεί δευτεροβάθμιο οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης και γεωγραφικά καλύπτει το δυτικό κομμάτι της Μακεδονίας. Καταλαμβάνει έκταση 9.451 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός της ανέρχεται σε 254.595 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.. Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η Κοζάνη. Επίσης, συχνά χαρακτηρίζεται ως η «ενεργειακή καρδιά» της Ελλάδας, αφού στο έδαφός της παράγονται περίπου τα 2/3 της ηλεκτρικής ενέργειας όλης της χώρας.
Γεωγραφία
Η Δυτική Μακεδονία είναι περιφέρεια κυρίως ορεινή και είναι η μοναδική περιφέρεια της Ελλάδας που δεν βρέχεται από θάλασσα. Η νοτιοανατολική διεύθυνση των ορίων της περιοχής οφείλεται στη κύρια διεύθυνση του ορεινού συγκροτήματος της Πίνδου. Τα όρη Γράμμος, Σμόλικας και Τύμφη στα δυτικά όρια της περιφέρειας, σχηματίζουν την πρώτη σειρά βουνών που χωρίζουν γεωγραφικά της περιφέρεια από την Ήπειρο. Στο μέσο της περιφέρειας με κατεύθυνση πάλι νοτιοανατολικά, το ορεινό συγκρότημα του Βαρνούντα με τα όρη Βέρνο, Άσκιο και Βούρινος αποτελούν την άλλη σειρά ορεινών όγκων. Τα δυτικά όρια της περιφέρειας, καθορίζονται από τα όρη του Βόρα και του Βέρμιου, που την χωρίζουν γεωγραφικά από την Κεντρική Μακεδονία. Στα νότια, τα Χάσια και τα Πιέρια, με κατεύθυνση αυτή τη φορά νοτιοδυτική, χωρίζουν την περιφέρεια από την Θεσσαλία.
Μεταξύ των ορεινών συγκροτημάτων, παρεμβάλλονται ψηλά λεκανοπέδια. Ξεκινώντας από τα δυτικά, μεταξύ της σειράς των ορέων της Πίνδου και του Βαρνούντα, έχουμε τη λεκάνη της Βρυγηίδας (ή Πρεσπών), όπου και οι Λίμνες Πρέσπες, νοτιότερα την λεκάνη της Ορεστίδας, όπου η λίμνη της Καστοριάς, και η λεκάνη του Άνω Αλιάκμονα, με την τεχνητή λίμνη του Ιλαρίωνα. Στην δεύτερη σειρά έχουμε την λεκάνη της Πελαγονίας (ή Μοναστηρίου), το μεγαλύτερο μέρος της οποίας ανήκει στην ομώνυμη επαρχία της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, την λεκάνη της Εορδαίας (ή Πτολεμαΐδας), με τις λίμνες Βεγορίτιδα και Χεμαδίτιδα, και το λεκανοπέδιο της Κοζάνης (ή Ελιμείας), με την τεχνητή λίμνη Πολυφύτου. Κύριος ποταμός της περιοχής είναι ο Αλιάκμονας με τους παραποτάμους του, η διαδρομή του οποίου έχει μεταβληθεί σε βάθος χιλιάδων χρόνων, ανοίγοντας διόδους προς το Αιγαίο Πέλαγος. Κατά μήκος του ποταμού υπάρχουν στενά φαράγγια ενώ μεταξύ των βουνών υπάρχουν στενές διαβάσεις που διευκολύνουν την συγκοινωνία.
Κλίμα
Είναι γνωστό ότι κατά τα τελευταία 2.000.000 χρόνια το κλίμα της περιοχής γνώρισε τεράστιες μεταβολές. Οι παγετώνες που σκέπασαν μεγάλο μέρος της Γης με τέσσερα διαδοχικά κύματα δεν άφησαν ανεπηρέαστη και τη Μακεδονία. Στα βουνά της δυτικής Μακεδονίας σχηματίστηκαν μικροί παγετώνες. Οι σημερινές αλπικές λιμνούλες και οι λιθώνες (μορένες) που υπάρχουν στα βουνά είναι αποτέλεσμα της "δράσης" αυτών των παγετώνων, ενώ ποταμοί από πάγο κατέβηκαν και κατέκλυσαν, επίσης, τις κοιλάδες. Στον άνω ρου του Αλιάκμονα και στα υψώματα του Πενταλόφου Κοζάνης τα ίχνη αυτών των παγετώνων είναι εμφανή.