cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γράμμα προς το Συνέδριο
αποσπάσματα
''...Πιστεύω ότι ένας βασικός συντελεστής στο ζήτημα της σταθερότητας από την άποψη αυτή είναι η προσωπικότητα δύο μελών της Κεντρικής Επιτροπής, του Στάλιν και του Τρότσκι. Οι σχέσεις ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο ισοδυναμούν κατά τη γνώμη μου με κάτι παραπάνω από το μισό του κινδύνου ενός σχίσματος, ο οποίος είναι δυνατό να αποτραπεί. Φρονώ ότι θα μπορούσαν να αυξηθούν οι πιθανότητες αποφυγής του σχίσματος, αν ο αριθμός των μελών της Κεντρικής Επιτροπής αυξηθεί από 50 σε 100....''
''...Από τότε που ο Στάλιν έγινε Γενικός Γραμματέας του Κόμματος, συγκέντρωσε στα χέρια μία τεράστια δύναμη. Δεν είμαι εντελώς βέβαιος πως κατορθώνει πάντοτε να χρησιμοποιεί τη δύναμη αυτή με αρκετή σύνεση. Από το άλλο μέρος ο Τρότσκι, όπως το απόδειξε στον αγώνα του ενάντια στην Κεντρική Επιτροπή απ' αφορμή του ζητήματος του Επιτροπάτου της Συγκοινωνίας, διακρίνεται όχι μόνο για τις εξαιρετικές ικανότητές του - ως πρόσωπο είναι το δίχως άλλο ο πιο ικανός σύντροφος μέσα στη σημερινή Κεντρική Επιτροπή - αλλά διακρίνεται επίσης και για την πάρα πολύ μεγάλη αυτοπεποίθησή του καθώς και για τη ν τάση του να τραβιέται πολύ από τη διοικητική όψη των ζητημάτων....''
'''...Ο Στάλιν είναι πολύ απότομος και το ελάττωμα αυτό, που είναι εντελώς ανεκτό στις προσωπικές σχέσεις κομμουνιστών αναμεταξύ τους, δεν είναι ανεκτό για κείνον που κατέχει τη θέση του Γενικού Γραμματέα. Γι' αυτό, προτείνω στους συντρόφους να βρουν ένα μέσο να βάλουν στη θέση του κάποιον άλλο, ο οποίος σχετικά με τον Στάλιν να έχει τούτο το χαρακτηριστικό, να είναι πιό υπομονετικός, πιο ανοιχτόκαρδος, και πιο ευγενικός απέναντι στους συντρόφους και να είναι λιγότερο δύστροπος....'''
''Η ένταξη πολλών εργατών στην Κ.Ε. θα βοηθήσει τους εργάτες να βελτιώσουν τον διοικητικό μας μηχανισμό, που είναι πολύ κακός. Στην ουσία τον κληρονομήσαμε από το παλιό καθεστώς, γιατί ήταν απολύτως αδύνατον να τον αναδιοργανώσουμε σε τόσο μικρό διάστημα, ειδικά σε συνθήκες πολέμου, λιμού κλπ.''
Πιστεύω ότι μερικές δωδεκάδες εργατών, όντας μέλη της Κεντρικής Επιτροπής μας, μπορούν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο να αναλάβουν το έργο του ελέγχου, της βελτίωσης και της αναδιοργάνωσης του κρατικού μας μηχανισμού.
Η ιστορία της επιστολής
Στις 18 Μαΐου του 1924 η Κρούπσκαγια παρέδωσε τους κλειστούς φακέλους στην «Επιτροπή παραλαβής των ντοκουμέντων», που κατατέθηκαν αμέσως στην Κεντρική Επιτροπή προκειμένου να αποφασιστεί η χρήση τους. Η ολομέλεια της Κ.Ε. ενόψει του 13ου συνεδρίου αποφάσισε με ψήφους 30 υπέρ - 10 κατά, και αφού το γράμμα δεν επρόκειτο να δημοσιευτεί - ο Λένιν δεν είχε υποδείξει κάτι τέτοιο - να διαβαστεί ανά ομάδες αντιπροσώπων. Πράγματι, με την επιστασία του Λεβ Κάμενεφ το κείμενο διαβάστηκε αλλά οι αντιπρόσωποι αποθαρρύνθηκαν από το κάνουν σχόλια, κριτική και να εκφράσουν απόψεις για τα ζητήματα που έθετε ο Λένιν, όπως ήταν πάγια συνήθεια της κομματικής διαδικασίας. Σύμφωνα με τον βιογράφο του Στάλιν, Ντμίτρι Βολκογκόνοφ, η επιρροή των Κάμενεφ και Ζηνόβιεφ που εκείνη την περίοδο είχαν συμμαχήσει με τον Στάλιν για το φλέγον ζήτημα της διαδοχής, εναντίον του Τρότσκι, υπήρξε καθοριστικής σημασίας για το θάψιμο του γράμματος στο συνέδριο.
Στην πρώτη ολομέλεια της νεοεκλεγείσας Κεντρικής Επιτροπής που προέκυψε από το 13ο συνέδριο, ο Στάλιν κατέθεσε την παραίτησή του, αλλά δεν έγινε αποδεκτή.
Το 1925 από την Κρούπσκαγια που είχε περάσει πλέον στην αντιπολίτευση του Στάλιν, το γράμμα έφτασε στα χέρια του τροτσκιστή δημοσιογράφου και συγγραφέα Μαξ Ίστμαν που στο βιβλίο του, "Since Lenin Died" (1925) παραθέτει κάποια κομμάτια του γράμματος. Η πρώτη αναφορά - στην επονομαζόμενη από τον Τρότσκι Διαθήκη, - γίνεται στο φύλλο της Κυριακής 12 Ιουλίου1925, των The New York Times σε άρθρο του Donald J. Adams. Το άρθρο με τίτλο LENIN BETRAYED BY HIS PARTY; His "Testament," Praising Trotsky and Attacking Stalin-Zinovieff Group, Was Suppressed απηχεί σαφώς τις θέσεις του Τρότσκι.
Το πλήρες κείμενο της γράμματος, δημοσιεύτηκε πρώτη φορά ολόκληρο και πάλι στην εφημερίδα The New York Times στις 18 Οκτωβρίου 1926.
Το Γράμμα έρχεται στην επιφάνεια το 1927 και πάλι - αφού χρησιμοποιήθηκε σαν όπλο στην εσωκομματική πάλη διαδοχής - στη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Κ.Ε., της 13ης Οκτωβρίου 1927, ο Στάλιν κατηγορεί τον Ίστμαν ότι υποδαυλίζεται από τον Τρότσκι και για αυτό αναπαράγει ότι συμφέρει τον Τρότσκι. Όπως υποδεικνύει στο λόγο του ο Στάλιν, ο Τρότσκι, έκανε μια δήλωση για το βιβλίο του Ίστμαν, στο περιοδικό "Bolshevik", τον Σεπτέμβριο του 1925, στην οποία αποδοκίμαζε το βιβλίο του Ίστμαν ως δυσφημιστικό για το κόμμα, και ανακριβές.
Δημοσιεύσεις της επιστολής στα αγγλικά έγιναν το 1928, το 1935, το 1946 πάντα σαν συμπλήρωμα σε βιβλία του Τρότσκι.
Στα ρωσικά, το Γράμμα δημοσιεύτηκε ολόκληρο ύστερα από απόφαση του 15ου Συνεδρίου του Κ.Κ.Σ.Ε το 1927, στο «Δελτίο του Συνεδρίου», αρ. 30, τυπώθηκε σε περίπου 10.000 αντίτυπα και μοιράστηκε μόνο στα μέλη του Κόμματος, σε κομματικές νεολαίες, συνδικάτα, κ.α. ενώ ταυτόχρονα αποσπάσματα δημοσιεύτηκαν και στην εφημερίδα Πράβντα.
Το Γράμμα με την ονομασία Διαθήκη πλέον, ήρθε στο φως κατά την διάρκεια του περίφημου 20ου συνεδρίου του Κόμματος, όπου ο Νικίτα Χρουστσόφ το διαβάζει στην κλειστή συνεδρίαση των μελών του Κόμματος, στα πλαίσια της επερχόμενης εποχής, της αποσταλινοποίησης.
Στα ελληνικά δημοσιεύτηκε αρχικά μέρος του Γράμματος, το κείμενο της 24ης Δεκεμβρίου και το υστερόγραφο της 4ης Ιανουαρίου, στο περιοδικό "Σπάρτακος" του Πουλιόπουλου, στο τεύχος Μαρτίου - Απριλίου 1928. Ολόκληρο το κείμενο με την ονομασία Διαθήκη, δημοσιεύτηκε από τον Βαγγέλη Σακάτο, το 1956.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βλαντίμιρ Λένιν Κατηγορία:Έγγραφα της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:1922
Τσέρανι
Το Τσέρανι (σερβικά κυριλλικά: Церани) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,132 κατοίκους.
Παραγοντική ροπή
Στην θεωρία πιθανοτήτων, η παραγοντική ροπή βαθμού μίας τυχαίας μεταβλητής X, ορίζεται ως η αναμενόμενη τιμή
Κατανομή Πουασσόν
Έστω μία τυχαία μεταβλητή X που ακολουθεί την κατανομή Πουασσόν με παράμετρο \lambda > 0. Η παραγοντική ροπή βαθμού k δίνεται από τον τυπο:
Διωνυμική κατανομή
Έστω μία τυχαία μεταβλητή X που ακολουθεί την διωνυμική κατανομή. Η παραγοντική ροπή βαθμού k δίνεται από τον τύπο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Persona non grata
Ο χαρακτηρισμός persona non grata (πληθυντικός: personae non gratae) χρησιμοποιείται σε διακοπή διεθνών σχέσεων (συνηθέστερα διμερών), ή σε άρση διαπίστευσης προσώπου που δια λόγου ή έργου προσέβαλε τη Χώρα στην οποία ήταν διαπιστευμένο. Πρόσωπα χαρακτηριζόμενα ομοίως είτε υποχρεούνται σε άμεση αναχώρηση, είτε απαγορεύεται η είσοδός τους στη Χώρα, (τουλάχιστον ως διαπιστευμένα).
Ο αντίθετος όρος είναι persona grata. Με τις λατινικές λέξεις αυτές δηλώνεται καθένα πρόσωπο που είναι ευμενώς αποδεκτό από την κυβέρνηση της χώρας στην οποία είναι διαπιστευμένο. Ο όρος αφορά μόνο στα πρόσωπα εκείνα για τα οποία απαιτείται διαπίστευση όπως π.χ. πρέσβεις, πρόξενοι, ακόλουθοι καθώς και εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών, άλλων δογμάτων κ.λπ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Διπλωματία Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Dial-up
μικρογραφία|Οι ήχοι της συνδεσης στο διαδίκτυο που το [[Modem λάμβανε και έστελνε]] μικρογραφία|Φασματογράφημα των ήχων του Dial-up και σημασία αυτών (Στα Αγγλικά) Η Dial-up είναι μια μορφή πρόσβασης στο διαδίκτυο που χρησιμοποιεί λειτουργίες του δημόσιου τηλεφωνικού δικτύου μεταγωγής (PSTN) για να πραγματοποιήσει σύνδεση σε έναν πάροχο υπηρεσιών διαδικτύου (ISP) καλώντας έναν τηλεφωνικό αριθμό σε μια συμβατική γραμμή τηλεφώνου. Ξεκίνησε το 1992. Η πιο διάσημη εταιρία στην Αμερική για Dial-up ήταν η America Online που τώρα είναι ιστοσελίδα e-mail, παιχνιδιών και ειδήσεων. Το Dial-up μπορεί να χρησιμοποιήθεί ακόμα και σήμερα αλλά τώρα υπάρχει η ασύρματη σύνδεση που έχει περισσότερα πλεονεκτήματα.
Κατηγορία:Πρόσβαση στο διαδίκτυο
Αμπντούλ Καλάμ
Ο Αμπντούλ Καλάμ (ऐ॰ पी॰ जे॰ अब्दुल कलाम, 15 Οκτωβρίου 1931 - 27 Ιουλίου 2015) ήταν Ινδός πολιτικός. Ήταν πρόεδρος της χώρας από τις 25 Ιουλίου 2002 ως την ίδια ημερομηνία του 2007.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ραμεοσουαράμ, στο κρατίδιο Ταμίλ Ναντού της Ινδίας. Εξαίρετος επιστήμονας και μηχανικός, καταγόταν από κάστα εργατών και ειδικεύτηκε στην πυρηνική τεχνολογία. Εξελέγη με μεγάλη πλειοψηφία (άνω του 90%) Πρόεδρος της Ινδίας, στις 18 Ιουλίου 2002, ως υποψήφιος του NDA και της Αντιπολίτευσης. Ο μόνος αντίπαλός του ήταν ο 87χρονος Λαξμί Σαγκάλ.
Ο Καλάμ ήταν χορτοφάγος και φημιζόταν για την πειθαρχία του αλλά και για τα ποιήματα που έγραφε.
Βιογραφίες
Καλαμ
Φιλαδέλφιο Θεσσαλονίκης
Το Φιλαδέλφιο είναι χωριό του δήμου Βόλβης του νομού Θεσσαλονίκης στην Μακεδονία. Βρίσκεται στον ορεινό όγκο του Βερτίσκου βόρεια της λίμνης Βόλβης. Αποτελεί έδρα της τοπικής κοινότητας Φιλαδελφίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό έχει 220 κατοίκους και όλη η κοινότητα 808 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Κωνσταντής Ι. Ξυλούρης
μικρογραφία|ΞΥΛΟΥΡΗΣ Ι. ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ|302x302εσ Ο '''Ξυλούρης Ι. Κωνσταντής''' (1802 - 1866) γεννήθηκε στον Κρουσώνα. Ήταν ένας από τους 6 γιούς του Γιάννη Ξυλούρη,
Επαναστατική δράση
Τον Ιούνιο του 1822 έλαβε μέρος στη μάχη που πραγματοποιήθηκε στο Κρουσανιώτικο φαράγγι, στην οποία φονεύθηκε από τους Τούρκους και ο πατέρας του. Τον επόμενο μήνα ο Κωσταντής Ξυλούρης μαζί με τον ξάδελφό του Γιώργη Γιαμαλή, τον κουνιάδο του Κοκολοζαχάρη, τον Αλεξανδρή Ανδρεαδάκη, το Βασίλη Ξυλούρη καθώς και άλλους Κρουσανιώτες, Ανωγειανούς, Σφακιανούς και ένα τμήμα εθελοντών υπό την αρχηγία του Ζερβονικόλα, προσελκύουν στο χωριό Κρουσώνα 370 Τουρκαλβανούς και 15 Τουρκοκρήτες, από τους οποίους εφόνευσαν τους 85 μες στους δρόμους του χωριού και τους υπόλοιπους τους πυρπόλησαν με εύφλεκτες ύλες ενώ βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στο ναό του Αγίου Χαράλαμπου. Τον επόμενο χρόνο, στα τέλη του Φεβρουαρίου, ο πεντακοσίαρχος Θεόδωρος Χούρδος, ο Σ. Μουριώτης, ο Κωσταντής Ξυλούρης και ο Γιαμαλής μαζί με τα παλικάρια τους επιτέθηκαν εναντίον των Τουρκών, που βρίσκονταν στα Γιοφυράκια και τους καταδίωξαν μέχρι τη Μεγάλη Καμάρα. Οι Τούρκοι όμως υπερίσχυαν αριθμητικά καθώς εμφανίζονταν ιππείς μέσα από το εκεί Φρούριο. Κατά τη διεξαγωγή της μάχης, οι επαναστάτες αναγκάστηκαν να οπισθοχωρήσουν μέχρι το Γάζι και από εκεί στη θέση Σερβιλή του Καβροχωρίου. Ο Χούρδος με 15 συμπολεμιστές του περικυκλώθηκαν σε ένα ύψωμα και σκοτώθηκαν από τους Τούρκους ιππείς. Ο Κωσταντής Ξυλούρης, ο Γιαμαλής και ο Μουριώτης αντιλήφθηκαν την άνιση μάχη και έσπευσαν να βοηθήσουν. Στην επίθεση τους αυτή, σκοτώθηκαν 30 Τούρκοι. Τελικά με κίνδυνο να περικυκλωθούν και αυτοί, γλίτωσαν, χάρη στην πείρα και την ευκινησία τους, που τους επέτρεψαν να οπισθοχωρήσουν. Κατά την διάρκεια όμως της οπισθοχώρησης ο Κωσταντής τραυματίστηκε στο μηρό από τουρκική σφαίρα αλλά κατάφερε να ξεφύγει και να σωθεί χάρη στη βοήθεια των συντρόφων του. Επίσης, την ημέρα της μεγάλης Παρασκεύης του 1823, συμμετείχε με τον Γιαμαλή και άλλους επαναστάτες στη μεγάλη μάχη που έλαβε χώρα έξω από το Μεγάλο Κάστρο, στην περιοχή του Γιόφυρου. Το επόμενο διάστημα οργανώθηκε άτακτο επαναστατικό σώμα από τους Ξυλούρη Κωσταντή, Μακατουνομανώλη και Γιαμαλή το οποίο συγκρούστηκε πολλές φορές με τους Τούρκους μέχρι και το 1825.
Μετάβαση στην Πελοπόννησο
Στα τέλη του 1825 ο Κωσταντής, ο αδερφός του Βασίλης, ο Γιαμαλής και ο Μπαμιεδάκης Μιχελής έσπευσαν να προσφέρουν βοήθεια στο αγωνιστικό μέτωπο της Πελοποννήσου, συμμετέχοντας στο τάγμα του Δημήτρη Καλλέργη και παίρνοντας μέρος σε διάφορες μάχες, όπως στο Φάληρο, στα Εξαμίλια της Κορίνθου, στην Πύλο και σε πολλές άλλες. Το 1828 επέστρεψαν στην Κρήτη και έδρασαν υπό τη μορφή ανταρτοπολέμου μέχρι τη λήξη της επανάστασης το 1830. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά από το τραγούδι του θανάτου του Ξωπατέρα το 1828 για τη δράση των άτακτων σωμάτων των Κρουσανιωτών "δεν παραδίδομαι μωρέ σκυλιά μονό θα πολεμήσω, τσοι Κρουσανιώτες δέχομαι και θα σας ενικήσω."
Θάνατος
Στις 20 με 22 Σεπτέμβρη του 1866, ο Ρεσίτ Πασάς κατέστρεψε ολοκληρωτικά τον Κρουσώνα. Οι επαναστάτες κυνήγησαν τον Τουρκικό στρατό κατά την οπισθοχώρηση του προς το Ηράκλειο, δημιουργώντας ισχυρά πλήγματα και απώλειες. Ο Ρεσίτ Πασάς, για να εξασφαλίσει τα νώτα του, κατέστρωσε ένα διαβολικό σχέδιο. Κράτησε υπό καθεστώς ομηρείας 30 γέροντες Κρουσανιώτες ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο Κωσταντής και τους τοποθέτησε ως ασπίδα για την άμυνα της οπισθοφυλακής του. Με τον τρόπο αυτό, κατάφερε να φτάσει μέχρι το Ηράκλειο και στην συνέχεια να κατασφάξει όλους τους γέροντες συμπεριλαμβανομένου και του Ξυλουροκωσταντή. Είχε απόκτησει 2 γιούς τον Νικόλα και τον Γεώργιο ή Αδοντάρο.Ο Αδόντάρος συνέχισε τον ένοπλο αγώνα κατά των Τούρκων στο πλευρό του καπετάν Ηρακλή Κοκκινίδη και του Μιχαήλ Κόρακα.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Κρητικοί Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί Κωνσταντης Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1993
Η 3η και τελευταία Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1993 (Οκτώβριος 1993 - Ιανουάριος 1996), ανέλαβε την εξουσία μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993.
Στις 2 Δεκεμβρίου του 1993 ο πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στο υπουργικό συμβούλιο αλλά και στον ελληνικό λαό, ενημέρωση για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Το ελληνικό κράτος είχε προσωρινά χρεωκοπήσει καθώς δεν είχε τους πόρους για την πληρωμή των άμεσων υποχρεώσεών του, αφού ο κρατικός προϋπολογισμός του 1993 είχε πέσει έξω. Όπως τόνισε: ''« Μια πολύ επικίνδυνη για την οικονομία της χώρας κατάσταση ξεπεράστηκε χωρίς καν να γίνει αισθητή στις αγορές. Χωρίς να διαταράξει την οικονομική ζωή του τόπου.»'' Στην ομιλία ξεκαθάρισε τους στόχους της κυβέρνησης καθώς και τον τρόπο επίτευξης των στόχων: οικονομική ανάπτυξη που θα φέρει μεγαλύτερα έσοδα στο κράτος, εκσυγχρονισμό της φορολογικής βάσης ώστε να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές στην κοινωνία, επενδύσεις που θα αυξήσουν την παραγωγικότητα, πλήρης αξιοποίηση των ποσών που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση στη χώρα.
Τον Νοέμβριου του 1995 ο πρωθυπουργός, ύστερα από νέα επιδείνωση της υγείας του, εισήχθη με βαριά αναπνευστικά προβλήματα στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο όπου νοσηλεύτηκε μέχρι και τον Μάρτιο του 1996, ενώ στις 15 Ιανουαρίου 1996, μέσα από το νοσοκομείο υπέγραψε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία την οποία απέστειλε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του. Η επιστολή προς την κοινοβουλευτική ομάδα ζητούσε τη διενέργεια εσωκομματικών εκλογών για την ανάδειξη νέου πρωθυπουργού. (Ο Παπανδρέου παρέμεινε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μέχρι το τέλος της ζωής του, λίγους μήνες μετά, τον Ιούνιο του 1996).
Στις 18 Ιανουαρίου 1996 και ύστερα από εκλογική διαδικασία δύο γύρων ο Κώστας Σημίτης με 86 ψήφους (έναντι 75 του Άκη Τσοχατζόπουλου) εκλέγεται νέος πρωθυπουργός, ενώ στις 22 Ιανουαρίου σχηματίζει την πρώτη κυβέρνησή του.
Ανασχηματισμός 15ης Σεπτεμβρίου 1995
Με το προεδρικό διάταγμα υπ΄ αριθμ. 373 της 14ης Σεπτεμβρίου 1995, καταργήθηκε το Υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως, και οι γραμματείες του συγχωνεύτηκαν στο νέο Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης.
Με το Προεδρικό Διάταγμα υπ΄αριθμ. 372 της 14ης Σεπτεμβρίου 1995 η «Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων» αποσπάστηκε από το Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, - για να μεταφερθεί στο Υπουργείο Εργασίας - και το Υπουργείο άλλαξε όνομα σε Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας.
Με το Προεδρικό Διάταγμα υπ΄αριθμ. 372 της 14ης Σεπτεμβρίου 1995 η «Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων» που μέχρι τότε υπαγόταν στο Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Εργασίας, το οποίο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1993 Κατηγορία:1993 Κατηγορία:1994 Κατηγορία:1995 Κατηγορία:1996
Γκάμοφ (κρατήρας)
Ο Γκάμοφ (Gamow) είναι μεγάλος κρατήρας πρόσκρουσης στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο, στα νοτιοανατολικά του κρατήρα Σβάρτσιλντ.
Ο Γκάμοφ έχει υποστεί σοβαρή διάβρωση από μεταγενέστερες προσκρούσεις και το χείλος του έχει υποστεί σοβαρή αλλοίωση. Ο δευτερεύων κρατήρας Γκάμοφ V είναι προσκολλημένος στη δυτική πλευρά και οι Γκάμοφ Α και Β επικαλύπτουν την βορειοανατολική. Το ανατολικό του χείλος είναι η πιο κατεστραμμένη περιοχή, ενώ το χείλος στα δυτικά δεν έχει υποστεί ζημιές από προσκρούσεις. Στο κέντρο σχεδόν του κρατήρα βρίσκονται τα ίχνη ενός "κρατήρα-φάντασμα", ο οποίος αποτελείται μόνο από το χείλος που προεξέχει από την κατά τα άλλα επίπεδη επιφάνεια.
Θεοβάλδος Β΄ της Λωρραίνης
Βιογραφία
thumb|left|250px|Ο Θεοβάλδος Β΄ της Λωρραίνης και η σύζυγος του Ήταν γιος και διάδοχος του Φρειδερίκου Γ΄, δούκα της Λωρραίνης και της Μαργαρίτας των Μπλουά, κόρης του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας.
Πήρε μέρος στην μάχη του Γκέλχαϊμ (1298), όπου ο βασιλιάς Αδόλφος της Γερμανίας σκοτώθηκε πολεμώντας τον αντίπαλό του, Αλβέρτο των Αψβούργων, με του οποίου το μέρος ήταν ο Θεοβάλδος. Συμμετείχε σε πολλές μάχες στο πλευρό του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Δ΄. Συμμετείχε στην μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών στο Κουρτραί (ολλ. Κόρτρικ, στη Φλάνδρα), όπου το γαλλικό ιππικό υπό τον Ροβέρτο Β΄ του Αρτουά γνώρισε την συντριβή από τους Φλαμανδούς και στην μάχη του Μονς-αν-Πεβέλ (1304) με επικεφαλής τον ίδιο τον Γάλλο βασιλιά. Βρέθηκε (1305) στην Λυών στην στέψη του πάπα Κλήμη Ε΄. Ο Κλήμης Ε΄ επέβαλε φορολογία στον κλήρο και ανέθεσε στον Θεοβάλδο Β΄ να την εισπράξει, ο δούκας δέχτηκε την αντίδραση του Ρενώ του Μπαρ, επισκόπου του Μετς.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1278 με την Ισαβέλλα (1263-1326), κόρη και κληρονόμο τού Ούγου κυρίου τού Ρυμινύ και είχε τέκνα:
Πηγές
Θεοβάλδος Β΄
Καλαγιόκι
To Καλαγιόκι (Kalajoki) είναι δήμος της Φινλανδίας, που αναγνωρίστηκε ως πόλη το 2002.
Βρίσκεται στην Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Ούλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 9.278 κατοίκων (2006) και καλύπτει έκταση 670,65 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 5,62 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 13,6 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδικά.
Το Καλαγιόκι αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό λόγω των αμμωδών παραλιών του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Γεώργιος ΦιτςΚλάρενς του Μάνστερ
Ο Γεώργιος ΦιτσΚλάρενς, αγγλ. George FitzClarence (29 Ιανουαρίου 1794 - 20 Μαρτίου 1842) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου ήταν 1ος κόμης του Μάνστερ (Munster). Έγινε υποστράτηγος του Βρετανικού στρατού.
Βιογραφία
Ο Γεώργιος-Αύγουστος-Φρειδερίκος ήταν ο πρωτότοκος από τα νόθα τέκνα του Γουλιέλμου Δ΄ της Βρετανίας και της ερωμένης του Δωροθέας Τζόρνταν. Αν και ήταν μορφωμένος, τα γραπτά Αγγλικά του ήταν άσχημα. Το 1811 ο πατέρας του, μετά από μακροχρόνια σχέση με τη Δωροθέα, τη χώρισε και ο Γεώργιος προσδοκούσε από τον πατέρα του μόνο. Υπηρέτησε ως αξιωματικός του στρατού κατά τον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου (1807-14) και μετά στην Ινδία. Ο πατέρας του ήταν υπερήφανος για τις ανδραγαθίες του, όχι όμως για το ποτό και τα τυχερά παιχνίδια, στα οποία ήταν επιρρεπής, όπως και τα αδέλφια του.
Το 1831 έγινε 1ος κόμης του Μάνστερ, 1ος υποκόμης του ΦιτςΚλάρενς, 1ος βαρόνος Τιούκσμπουρυ και δύο έτη μετά Ιδιαίτερος Σύμβουλος. Ο Γεώργιος περίμενε περισσότερα από τον πατέρα του και οι αδελφοί του επίσης· σε συνδυασμό με τη διανοητική αστάθεια που είχε, ήρθε σε ρήξη. Ο Γουλιέλμος Δ΄ αναστατωνόταν κάθε φορά που τον επισκεπτόταν ο Γεώργιος και όταν αυτός διέκοψε τις επαφές του, στενοχωρήθηκε. Δεν συμφιλιώθηκε ούτε όταν απεβίωσε η αδελφή του Σοφία ΦιτςΚλάρενς.
Έλαβε το βαθμό τού υποστράτηγου στο Βρετανικό στρατό και τη θέση τού βοηθού τού Στρατοπέδου (1830-37, 37-41). Ήταν υποδιοικητής στον Πύργο τού Λονδίνου (1831-33) και υπεύθυνος ασφάλειας & διοικητής στο κάστρο τού Ουίνδσορ (1833-42). Το 1841 εξελέγη πρόεδρος της Β. Ασιατικής Εταιρείας. Το 1842 αυτοκτόνησε στο Λονδίνο σε ηλικία 48 ετών με ένα όπλο, που ήταν δώρο τού Γεωργίου Δ΄ της Βρετανίας. Όλοι στην οικογένειά του ήξεραν ότι είχε ένα παρανοϊκό αίσθημα καταδίωξης. Ο γιατρός του είπε, ότι ο Γεώργιος έπασχε από παραφροσύνη και ίσως πορφυρία.
Κατέγραψε τις αναμνήσεις του στην Ιβηρική και είναι μέρος του έργου "Αναμνήσεις του πρόσφατου Πολέμου. Περιέχει την προσωπική αφήγηση του λοχαγού Κουκ, την ιστορία της εκστρατείας του 1809 στην Πορτογαλία από τον κόμη του Μάνστερ και μία αφήγηση της εκστρατείας στην Ολλανδία από τον Τ. Μούντη".
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1819 τη Μαίρη Γουύνταμ, νόθα κόρη του Γεωργίου Γουίνταμ κόμη του Έγκρεμοντ και είχε τέκνα:
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Πολίτικη κουζίνα (ταινία)
Η Πολίτικη Κουζίνα (Αγγλικά: A touch of spice, Τούρκικα: Bir tutam baharat) είναι ελληνική δραματική ταινία, παραγωγής 2003 σε σκηνοθεσία και σενάριο Τάσου Μπουλμέτη.
Πλοκή
Πρόκειται για μια βιωματική ταινία του σκηνοθέτη Τάσου Μπουλμέτη, που όντας Κωνσταντινουπολίτης στην καταγωγή ο ίδιος, καταπιάνεται με το ζήτημα των διωγμών που υπέστησαν από τις τουρκικές αρχές οι Έλληνες της Πόλης το 1964.
Ασιατικό κουνούπι τίγρης
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίπτερα
Πολίτικη κουζίνα (ταινία)
Πλοκή
Μια ξαφνική αρρώστια όμως του παππού, δεν θα του επιτρέψει να ταξιδέψει στην Αθήνα. Ο καθηγητής τότε θα αποφασίσει να πάει εκείνος στην Κωνσταντινούπολη για να τον συναντήσει και να θυμηθεί ξανά τα χρόνια που έζησε εκεί με τους γονείς του, τους οποίους ενσαρκώνουν οι Ιεροκλής Μιχαηλίδης και Ρένια Λουιζίδου.
Εκεί επιστρέφουν όλες οι ευχάριστες αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας, οι δυσάρεστες του διωγμού και της απέλασης, αλλά και ο πρώτος έρωτας της ζωής του, η Σαϊμέ, που υποδύεται η Τουρκάλα ηθοποιός Μπασάκ Κοκλούκαγια (Başak Köklükaya).
Η ταινία
Η ταινία προσπαθεί, με την ψυχραιμία που της επιτρέπει η χρονική απόσταση, να ασχοληθεί με μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο και με τις κοινωνικές της προεκτάσεις, ρίχνοντας φως σε μια πτυχή των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και στα προβλήματα προσαρμογής που αντιμετώπισαν οι πρόσφυγες.
Ο τίτλος της ταινίας στην Ελλάδα δόθηκε με τέτοιο τρόπο (η λέξη ΠΟΛΙΤΙΚΗ με κεφαλαία γράμματα και κουζίνα με μικρά) ώστε να έχει διττή έννοια, και να παραπέμπει στην πολιτική, καθώς τα κοινωνικοϊστορικά γεγονότα με τα οποία καταπιάνεται, υπήρξαν πρωτίστως πολιτικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Τουρκόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν τη μαγειρική Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Κώστα Λαμπρόπουλου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Τουρκικές ταινίες
Νικήτριες στο Αυστραλιανό Όπεν (απλό γυναικών)
Το Αυστραλιανό Όπεν έγινε ανοιχτό πρωτάθλημα το 1969. Δύο τουρνουά διεξήχθησαν το 1977, το πρώτο τον Ιανουάριο και το δεύτερο το Δεκέμβριο. Το 1986 δεν έγινε κανένα πρωτάθλημα, ενώ το 1987 το τουρνουά επέστρεψε στον Ιανουάριο. Η διοργάνωση θεσμοθετήθηκε το 1905 και οι πρώτοι αγώνες έγιναν στο Πάρκο της Μελβούρνης. Η διοργάνωση δεν διεξήχθη από το 1940 ως το 1945 εξαιτίας του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και το 1986 επειδή ο χρόνος διεξαγωγής του τουρνουά μεταφέρθηκε από το Δεκέμβριο του 1986 στον Ιανουάριο του 1987.
Παρατίθεται πίνακας με τις νικήτριες στο απλό γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλιανό Όπεν
Χρυσή Μπάλα ΦΙΦΑ
Το βραβείο Χρυσή Μπάλα της ΦΙΦΑ (FIFA Ballon d'Or) ήταν ένα ετήσιο ποδοσφαιρικό βραβείο για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή της χρονιάς. Δημιουργήθηκε το 2010 και ήταν συγχώνευση δύο προηγούμενων ποδοσφαιρικών βραβείων, της «Χρυσής Μπάλας» (που απονεμόταν από το γαλλικό περιοδικό France Football και αφορούσε αρχικά στον καλύτερο Ευρωπαίο ποδοσφαιριστή και αργότερα τον καλύτερο ποδοσφαιριστή που αγωνιζόταν στην Ευρώπη) και του βραβείου «Παίκτης της Χρονιάς της ΦΙΦΑ». Απονεμόταν από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA). Το τελευταίο βραβείο κέρδισε ο πολυνίκης του θεσμού, Αργεντινός Λιονέλ Μέσι, το 2015. Από το 2016 και έπειτα, η FIFA και το France Football αποφάσισαν να απονέμουν ξανά ξεχωριστό βραβείο ο καθένας, όπως δηλαδή έκαναν και πριν το 2010. Ο Μέσι είναι ο μοναδικός παίκτης που ψηφίστηκε στην τελική τριάδα και στις έξι εκδόσεις του διαγωνισμού της Χρυσής Μπάλας της ΦΙΦΑ (2010–15).
thumb|220px|Το βραβείο του 2012.
Για την ανάδειξη των καλύτερων της χρονιάς διεξαγόταν ψηφοφορία στην οποία συμμετείχαν οι προπονητές και οι αρχηγοί των εθνικών ομάδων, καθώς και πολλοί έγκριτοι δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο. Το έπαθλο έχει ύψος 28 εκατοστά, διάμετρο 22 εκατοστά και βάρος 12 κιλά, είναι δε χειροποίητο από οίκο Γάλλων κοσμηματοπωλών.
FIFA Ballon d'Or Prix d'honneur
Τον Ιανουάριο του 2014 η FIFA σε συνεργασία με το γαλλικό περιοδικό France Football απένειμαν στον Πελέ την τιμητική FIFA Ballon d'Or Prix d'honneur (η μόνη που έχει δοθεί), ως επιβράβευση της αξίας και της προσφοράς του ως κορυφαίου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, που δεν είχε τη δυνατότητα να τιμηθεί με το βραβείο της Χρυσής Μπάλας εν ενεργεία με βάση τον τρόπο λειτουργίας της έως το 1995.
thumb|Ο Πελέ είναι ο μοναδικός αποδέκτης της FIFA Ballon d'Or Prix d'honneur (2013).
Διακρίσεις ανά παίκτη
thumb |220px|Ο Λιονέλ Μέσι είναι ο πολυνίκης του θεσμού με 4 κατακτήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά βραβεία ΦΙΦΑ
Νόμισμα (κέρμα)
Νόμισμα (ή κέρμα) είναι ένα κομμάτι από σκληρό υλικό, συνήθως μέταλλο, που χρησιμοποιείται από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα για εμπορικές συναλλαγές. Πριν την θέσπιση του χαρτονομίσματος κυκλοφορούσαν νομίσματα από πολύτιμα μέταλλα, όπως χρυσό και άργυρο, τα οποία είχαν σημαντική αξία. Ωστόσο, στις μέρες μας η χρήση των νομισμάτων περιορίζεται σε αγορές μικρής αξίας. Για να αναγνωρίζεται ένα αντικείμενο ως νόμισμα πρέπει να πληροί τις εξής προδιαγραφές:
Στις σύγχρονες κοινωνίες, το νόμισμα μαζί με τα χαρτονομίσματα αποτελεί την πιο συνηθισμένη μορφή χρήματος. Δεν πρέπει να συγχέεται με το μετάλλιο.
Ιστορικό
right|thumb|Από ήλεκτρο (κράμα αργύρου με χρυσό) ήταν τα πρώτα νομίσματα που εκδόθηκαν στην [[Λυδία της Μικράς Ασίας, η οποία θεωρείται γενέτειρα αυτών που σήμερα ονομάζουμε νομίσματα.]]
Αρχικά, η χρήση του μετάλλου ως χρήμα έδωσε λύσεις σε προβλήματα που δημιουργούσε ο αντιπραγματισμός. Είχε αρκετά σταθερή ανταλλακτική αξία, δεν φθειρόταν εύκολα, μπορούσε εύκολα να μεταφερθεί και να αποθηκευτεί. Είχε όμως δύο πολύ σημαντικά μειονεκτήματα
Τα δύο πολύ σημαντικά, για την εξέλιξη των συναλλαγών, μειονεκτήματα ήρθε να λύσει η πρακτική σύμφωνα με την οποία οι συναλλασσόμενοι έκοβαν μέταλλα με συγκεκριμένη καθαρότητα και συγκεκριμένο βάρος, και τα σημάδευαν με τέτοιο τρόπο ώστε να ξεχωρίζουν από των υπολοίπων. Με την εξέλιξη της πρακτικής αυτής τα σημάδια έγιναν πιο πολύπλοκα, απεικονίζοντας παραστάσεις, έτσι ώστε και να αποτελούν ένα είδος πιστοποίησης για τους συναλλασσόμενους, αλλά και να μην είναι εύκολη η παραχάραξή τους. Έτσι εξελίχθηκαν σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε νομίσματα. Όσο πιο επώνυμος και αξιόπιστος ήταν αυτός που έκοβε και σημάδευε τα νομίσματα αυτά, τόσο πιο εύκολα γίνονταν αποδεκτά στις συναλλαγές. Με την εξέλιξη τον ρόλο του αξιόπιστου ανέλαβαν οι πόλεις και τα κράτη στις οποίες γίνονταν χρήση των νομισμάτων αυτών, κάτι το οποίο ισχύει μέχρι και σήμερα, παρ' όλο που στις περισσότερες περιπτώσεις η ονομαστική τους αξία σήμερα δεν αντιστοιχεί πλέον στην εσωτερική αξία των νομισμάτων ως μέταλλο.
Υπάρχει η άποψη που υποστηρίζει ότι νομίσματα είναι κάποια αντικείμενα τα οποία έχουν κάποιο συγκεκριμένο μέγεθος και σχήμα και χρησιμοποιήθηκαν στις συναλλαγές ως χρήμα. Κάτω από αυτό το πρίσμα η ανακάλυψη τους οφείλεται στους Κινέζους, αφού εκεί βρέθηκαν τέτοια μεταλλικά αντικείμενα που χρονολογούνται γύρω στον 900 π.Χ.
Η επικρατούσα άποψη όμως είναι ότι για να θεωρηθεί ένα αντικείμενο ως νόμισμα, εκτός των άλλων θα πρέπει να φέρει τυπωμένα πάνω του τα στοιχεία του εκδότη τους. Με αυτή την οπτική, νομίσματα χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στην Λυδία της Μικράς Ασίας γύρω στις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ. ήταν φτιαγμένα από κεχριμπάρι, το βάρος τους ήταν συγκεκριμένο, και πάνω σε κάθε ένα από αυτά ήταν τυπωμένες παραστάσεις οι οποίες προσδιόριζαν και παρέπεμπαν ευθέως στον εκδότη τους.
Σχήματα
Κατά κανόνα τα κέρματα είναι στρογγυλά και επίπεδα. Κατά καιρούς, ωστόσο, στην ιστορία έχουν κυκλοφορήσει και νομίσματα με άλλα σχήματα, όπως τετράγωνα, ορθογώνια, πολύγωνα, τριγωνικά και άλλες μορφές. Επίσης, έχουν υπάρξει στο παρελθόν αλλά και σήμερα νομίσματα με κεντρική τρύπα, συνήθως στρογγυλή ή ακόμα και τετράγωνη.
Η αξία του νομίσματος
Η αγοραστική αξία ενός νομίσματος εξαρτάται από την ιστορική του αξία και / ή από την εγγενή αξία του μετάλλου του (για παράδειγμα χρυσός ή άργυρος). Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή, τα περισσότερα νομίσματα είναι κατασκευασμένα από βασικά μέταλλα και η αξία τους συναρτάται από το status τους ως πιστωτικό χρήμα (fiat money). Τούτο σημαίνει ότι η αξία του νομίσματος μεταβάλλεται ανάλογα με την ασκούμενη νομισματική πολιτική και συνεπώς λειτουργεί περισσότερο ως συμβολικό νόμισμα με την ακριβή έννοια της λέξης.
Υποτίμηση του νομίσματος
Σε όλους σχεδόν τους ιστορικούς χρόνους, βασιλείς αυτοκράτορες και αργότερα οι κυβερνήσεις παρήγαγαν περισσότερα νομίσματα από αυτά που δικαιολογούσε το κρατικό θησαυροφυλάκιο μειώνοντας το πολύτιμο μέταλλο στο τελικό κράμα, όπως στην περίπτωση του Καρακάλλα. Χρησιμοποιώντας βασικά μέταλλα, όπως ο χαλκός, μείωναν την εγγενή αξία του νομίσματος υποτιμώντας το και επιτρέποντας την παραγωγή περισσότερων νομισμάτων. Η υποτίμηση του χρήματος οδηγεί σε πληθωρισμό τιμών, εκτός και αν οι τιμές ελέγχονται αυστηρά από την κεντρική εξουσία. Ορισμένοι οικονομολόγοι αναφέρουν ως παράδειγμα αυτού του φαινομένου τη συμπεριφορά των τιμών στις Η.Π.Α. από το 1964 (την τελευταία χρονιά κυκλοφορίας των νομισμάτων με 90% άργυρο).
Χαρακτηριστικά των σύγχρονων νομισμάτων
Το οδοντωτό άκρο που παρατηρείται σε αρκετά από τα σύγχρονα νομίσματα σχεδιάστηκε αρχικά για να δείξει ότι δεν έχει αφαιρεθεί πολύτιμο μέταλλο από το νόμισμα. Πριν από τη χρήση οδοντωτών άκρων τα νομίσματα ξύνονταν (ξυρίζονταν είναι η ακριβής έκφραση) από επιτήδειους που συγκέντρωναν μικρές ποσότητες πολύτιμου μετάλλου από την άκρη του νομίσματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ορισμένα νομίσματα είναι ραβδόγλυφα στις άκρες τους. Η παρουσία του ραβδόγλυφου δείχνει ότι η άκρη του νομίσματος δεν έχει ξυριστεί. Νομίσματα δίχως οδοντωτό άκρο, όπως η αγγλική στερλίνα σε πολλές περιπτώσεις βρέθηκαν με το μισό βάρος τους από το κανονικό του νομισματοκοπείου από τέτοια επανειλημμένα ξυρίσματα. Αυτή η μορφή υποτίμησης κατά την περίοδο της δυναστείας των Τυδώρ οδήγησε στην ψήφιση του Νόμου του Γκρέσαμ.
Παραδοσιακά, η μία πλευρά του νομίσματος φέρει το πορτραίτο ενός μονάρχη ή κάποιο εθνικό έμβλημα, και ονομάζεται εμπροσθότυπος, κεφάλι ή κορώνα. Η οπίσθια όψη, δηλαδή ο οπισθότυπος, στα Ελληνικά απαντάται στην καθομιλούμενη ως γράμματα. Ωστόσο, τούτος ο κανόνας δεν είναι απαράβατος, όπως φαίνεται στα νομίσματα του ευρώ, όπως και ο κανόνας της τοποθέτησης της ημερομηνίας του νομισματοκοπείου στην εμπρόσθια όψη, ο οποίος παραβιάζεται από όλα σχεδόν τα καναδικά νομίσματα. Ορισμένα από τα νομίσματα ιδιαίτερα χαμηλής αξίας είναι κατασκευασμένα από τόσο λεπτό μέταλλο που εντυπώνονται με τη σφραγίδα του νομισματοκοπείου μόνον στην εμπρόσθια όψη.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Νομισματολογία Κατηγορία:Νομίσματα
Μιλκιάθων
Ο Μιλκιάθων ήταν Φοίνικας βασιλιάς (400 π.Χ. – 361 π.Χ.) του αρχαίου Κίτιου στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεληκιαθων
Περίεργος αριθμός
Στη θεωρία αριθμών, ένας περίεργος αριθμός είναι ένας φυσικός αριθμός που είναι υπερτέλειος αλλά όχι ημιτέλειος.
Με άλλα λόγια, το άθροισμα των κατάλληλων διαιρετών (διαιρέτες συμπεριλαμβανομένου του 1 αλλά όχι του ίδιου) του αριθμού είναι μεγαλύτερο από τον αριθμό, αλλά κανένα υποσύνολο αυτών των διαιρετών δεν αθροίζεται στον ίδιο τον αριθμό.
Παραδείγματα
Οι πρώτοι περίεργοι αριθμοί είναι:
Ιδιότητες
Υπάρχουν απείρως πολλοί περίεργοι αριθμοί. Για παράδειγμα, το 70p είναι παράξενο για όλους τους πρώτους με p ≥ 149. Στην πραγματικότητα, το σύνολο των περίεργων αριθμών έχει θετική ασυμπτωτική πυκνότητα.
Δεν είναι γνωστό εάν υπάρχουν περιττοί παράξενοι αριθμοί. Εάν ναι, πρέπει να είναι μεγαλύτεροι από 1021.
Ο Sidney Kravitz έχει δείξει ότι για κ έναν θετικό ακέραιο αριθμό, Q έναν πρώτο που υπερβαίνει το 2κ, και
επίσης έναν πρώτο που είναι μεγαλύτερος από 2κ, τότε
είναι ένας περίεργος αριθμός. Με αυτόν τον τύπο, βρήκε έναν μεγάλο περίεργο αριθμό:
Πρωτόγονοι περίεργοι αριθμοί
Μια ιδιότητα των περίεργων αριθμών είναι ότι αν το ν είναι περίεργος και το p είναι ένας πρώτος μεγαλύτερος από το άθροισμα των διαιρετών σ(ν), τότε το pν είναι επίσης περίεργος. Αυτό οδηγεί στον ορισμό των πρωτόγονων περίεργων αριθμών, δηλαδή περίεργων αριθμών που δεν είναι πολλαπλάσια άλλων περίεργων αριθμών. Υπάρχουν μόνο 24 πρωτόγονοι περίεργοι αριθμοί μικρότεροι από ένα εκατομμύριο, σε σύγκριση με 1765 περίεργους αριθμούς μέχρι εκείνο το όριο. Η κατασκευή του Kravitz αποδίδει πρωτόγονους περίεργους αριθμούς, αφού όλοι οι περίεργοι αριθμοί της μορφής είναι πρωτόγονοι, αλλά η ύπαρξη απείρως πολλών κ και Q που αποδίδουν έναν πρώτο αριθμό Ρ δεν είναι εγγυημένη. Υποτίθεται ότι υπάρχουν άπειροι πρωτόγονοι περίεργοι αριθμοί και ο Melfi έδειξε ότι η απειρότητα των πρωτόγονων περίεργων αριθμών είναι συνέπεια της εικασίας του Κραμέρ. Έχουν βρεθεί πρωτόγονοι περίεργοι αριθμοί με έως και 16 πρώτους παράγοντες και 14.712 ψηφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακολουθίες ακεραίων
Σωτήρης Σταυριανάκος
Ο Σωτήριος Σταυριανάκος (11 Ιανουαρίου 1941 - 16 Αυγούστου 1974) ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού. Σκοτώθηκε υπερασπιζόμενος το στρατόπεδο της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) κατά τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σταυριανάκος γεννήθηκε την 11η Ιανουαρίου του 1941 στο Σκουτάρι της Ανατολικής Μάνης. Κατετάγη στη Σχολή Ευελπίδων την 30ή Σεπτεμβρίου του 1961 και αποφοίτησε στις 27 Ιουλίου 1965 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού Μηχανικού. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Στρατάκου (απεβίωσε το 2009) με την οποία απέκτησε δύο κόρες, ονόματι Χρυσάνθη και Σωτηρία.
Δράση κατά την εισβολή του 1974
Το 1974 υπηρετούσε στην Κύπρο με το βαθμό του λοχαγού του Μηχανικού σώματος στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στον Γερόλακκο και λίγο πριν την τουρκική εισβολή του Ιουλίου είχε έρθει η μετάθεση του, την οποία όμως καθυστέρησε. Την 22α Ιουλίου έλαβε μέρος στην απόκρουση των τουρκικών δυνάμεων που επιτέθηκαν στον Γερόλακκο παρά το γεγονός ότι η κατάπαυση πυρός βρισκόταν σε ισχύ. Κατά τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής, συμμετείχε στην υπεράσπιση του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, το οποίο προσβλήθηκε την 14η Αυγούστου 1974 από εχθρικές δυνάμεις. Τη δεύτερη ημέρα των συγκρούσεων πρωταγωνίστησε, ως επικεφαλής 33 οπλιτών, σε σφοδρή αντεπίθεση που είχε ως αποτέλεσμα την προσωρινή οπισθοχώρηση των αντιπάλων, ενώ στις 16 Αυγούστου, κατά την διάρκεια της τρίτης ημέρας των εχθροπραξιών στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, σκοτώθηκε από βολή πυροβόλου άρματος τη στιγμή που προσπαθούσε να εξοντώσει τον πολυβολητή έτερου άρματος.
Κατά την τριήμερη μάχη, οι απώλειες της ΕΛΔΥΚ ανήλθαν σε 83 νεκρούς και αγνοούμενους (ανάμεσά στα θύματα συγκαταλέγεται και ο επίσης λοχαγός, Βασίλειος Σταμπουλής).
Μίνα Ορφανού
Η Μίνα Ορφανού (Ρόδος, 3 Μαΐου 1982 ) είναι Ελληνίδα καλλιτέχνιδα και ηθοποιός.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στην Κάλυμνο. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας της προέβη σε επαναπροσδιορισμό φύλου. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην ταινία Στρέλλα, ο οποίος της χάρισε βραβεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αλλά και από την συμμετοχή της στην σειρά του MEGA "Οι Βασιλιάδες".
Έχει κερδίσει Βραβείο Α' Καλύτερου Γυναικείου Ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, ενώ και άλλα Βραβεία. Έχει επίσης Υποψηφιότητα για Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, που θεωρούνται αντίστοιχα των Αμερικανικών Βραβείων Όσκαρ.
Συμμετείχε στο βίντεο-κλιπ της Ελένης Φουρέιρα για το τραγούδι "Πιο έρωτας πεθαίνεις" μαζί με άλλους γνωστούς ηθοποιούς όπως η Εβελίνα Παπούλια και ο Νίκος Αναδιώτης.
Επίσης εκτός από Ηθοποιός, είναι γνωστή Ζωγράφος , Διακοσμήτρια και Τηλεοπτική Προσωπικότητα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα Κατηγορία:Τρανς άτομα Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μανάγουα (αποσαφήνιση)
Η Μανάγουα είναι η πρωτεύουσα της Νικαράγουας και με το ίδιο όνομα φέρονται επίσης:
Δήμος Ζέλινο
Ο Δήμος Ζέλινο (Желино, Zhelinë) είναι δήμος στο βορειοδυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πόλογκ. Ζέλινο ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Ζέλινο.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Ζέλινο συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Πόλογκ
Κορονοϊός
Οι κορονοϊοί ή κοροναϊοί (εναλλακτική ορθογραφία: κορωνοϊοί ή κορωναϊοί) είναι οικογένεια RNA ιών που προκαλούν ασθένειες σε θηλαστικά και πτηνά. Σε ανθρώπους και πτηνά προκαλούν λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος που μπορούν να κυμαίνονται από ήπιες έως θανατηφόρες. Οι ήπιες ασθένειες στον άνθρωπο περιλαμβάνουν ορισμένες περιπτώσεις κοινού κρυολογήματος (που προκαλείται επίσης και από άλλους ιούς, κυρίως ρινοϊούς), ενώ οι θανατηφόρες περιπτώσεις προκαλούνται από τις λοιμώξεις σοβαρού οξέως αναπνευστικού συνδρόμου - ΣΟΑΣ, διεθνώς γνωστό ως SARS -, η οποία άρχισε το 2002 στην Κίνα, το αναπνευστικό σύνδρομο της Μέσης Ανατολής το 2012 - MERS - και το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο τύπου 2 - Covid-19, η οποία προκάλεσε την πανδημία κορονοϊού 2019–22. Στις αγελάδες και στους χοίρους προκαλούν διάρροια, ενώ στα ποντίκια προκαλεί ηπατίτιδα και εγκεφαλοµυελίτιδα.
Οι κορονοϊοί ανήκουν στην υποοικογένεια Orthocoronavirinae της οικογένειας Coronaviridae και γένος Pisuviricota Είναι ιοί με περίβλημα και φέρουν ως γονιδίωμα ένα μονόκλωνο RNA θετικής(+) πολικότητας. Το μέγεθος του γονιδιώματος των κορονοϊών κυμαίνεται από 26 έως 32 χιλιάδες βάσεις, από τα μεγαλύτερα ανάμεσα στους ιούς RNA.
Οι χαρακτηριστικές ακτίνες αποτελούνται από πρωτεΐνικά πεπλομερή, τα οποία καθορίζουν τον τροπισμό του ιού. Για παράδειγμα, στον ιό του ΣΟΑΣ οι πρωτεΐνες S προσκολλούνται στο μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτενσίνης 2. Άλλες πρωτεΐνες είναι οι Ε, στο έλυτρο, Μ, στη μεμβράνη, και Ν στο πυρηνικό καψίδιο. Το πρωτεϊνικό στέμμα των κορονοϊών, σε αντίθεση με αυτό άλλων ιών, αντέχει στις συνθήκες του γαστρεντερικού συστήματος.
Ετυμολογία
Η ονομασία "κορονοϊός" προέρχεται από την Λατινική λέξη "corona", που σημαίνει "στέμμα", την οποία δανείζεται από την ελληνική λέξη "κορώνη" Το όνομα αποδόθηκε από την Τζουν Αλμέιντα και τον Ντέιβιντ Τάιρελ οι οποίοι παρατήρησαν και μελέτησαν για πρώτη φορά τους ανθρώπινους κορονοϊούς. Η λέξη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1968 από μία άτυπη ομάδα ιολόγων στο περιοδικό Nature για να αναφέρουν μία καινούργια οικογένεια ιών. Το όνομα τους αποδόθηκε από την χαρακτηριστική όψη τους στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο όπου διακρίνονται εξογκώματα περιμετρικά της επιφάνειάς του σαν στέμμα Η επιστημονική ονομασία κορονοϊός έγινε δεκτό σαν όρος από τη Διεθνή Επιτροπή για την Ονοματολογία των ιών (αργότερα μετονομάστηκε Διεθνής Επιτροπή Ταξινόμησης των ιών) το 1971.
Ιστορία
Οι πρώτες αναφορές λοίμωξης από κορονοϊό σε ζώα σημειώθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1920, όταν εμφανίστηκε στη Βόρεια Αμερική οξεία αναπνευστική λοίμωξη εξημερωμένων κοτόπουλων
Οι ανθρώπινοι κορονοϊοί ανακαλύφθηκαν τη δεκαετία του 1960 χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικές μεθόδους στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ε.Σ. Κένταλ, Μάλκολμ Μπάινοου και Ντέιβιντ Τάιρελ συνέλεξαν έναν ξεχωριστό κοινό ιό κρυολογήματος που ονομάστηκε B814 το 1961. Ο ιός δεν μπορούσε να καλλιεργηθεί χρησιμοποιώντας τις κλασσικές τεχνικές που είχαν χρησιμοποιήσει επιτυχώς σε ρινοϊούς, αδενοϊούς και άλλους γνωστούς ιούς κοινού κρυολογήματος. Το 1965, οι Τάιρελ και Μπάινοου πέτυχαν να καλλιεργήσουν τον νέο ιό μέσω της καλλιέργειας οργάνων ανθρώπινης εμβρυϊκής τραχείας. Η νέα μέθοδος καλλιέργειας εισήχθη στο εργαστήριο από τον Μπέρτιλ Χουρν. Ο απομονωμένος ιός όταν εμβολιάστηκε ενδορινικά σε εθελοντές προκάλεσε κρυολόγημα και αδρανοποιήθηκε από αιθέρα που έδειξε ότι είχε φάκελο λιπιδίων. Η Ντόροθι Χαμρ και ο Τζον Πρόκνοου στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο απομόνωσαν ένα νέο ιό από φοιτητές ιατρικής το 1962. Απομόνωσαν και μεγάλωσαν τον ιό σε καλλιέργεια ιστών νεφρών, ονομάζοντάς τον 229Ε. Ο νέος ιός προκάλεσε κρυολόγημα στους εθελοντές και, όπως το Β814, απενεργοποιήθηκε από τον αιθέρα. Η ιολόγος Τζουν Αλμέιντα σε συνεργασία με τον Τάιρελ, συνέκρινε τις δομές των ιών B814 και 229E το 1967. Χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, οι ιοί αποδείχθηκε ότι σχετίζονται μορφολογικά με το γενικό σχήμα τους και τις διακριτικές αιχμές που μοιάζουν με ακίδα.
Δομή
μικρογραφία|Δομή ενός κορονοϊού |207x207px
Ο ιικός φάκελος αποτελείται από μια λιπιδική διπλοστοιβάδα στην οποία υπάρχουν οι δομικές πρωτεΐνες της μεμβράνης (Μ), του φακέλου (Ε) και των ακίδων (S). Η αναλογία Ε: S: M στη λιπιδική διπλοστοιβάδα είναι περίπου 1 : 20: 300. Η πρωτεΐνη Ε και Μ είναι οι δομικές πρωτεΐνες που συνδυάζονται με τη λιπιδική διπλοστιβάδα για να διαμορφώσουν τον ιικό φάκελο και να διατηρήσουν το μέγεθός του. Οι πρωτεΐνες S χρειάζονται για αλληλεπίδραση με τα κύτταρα ξενιστές.
Η πρωτεΐνη Μ είναι η κύρια δομική πρωτεΐνη του φακέλου που διαμορφώνει το συνολικό σχήμα και είναι μια πρωτεΐνη μεμβράνης τύπου III και σχηματίζει ένα στρώμα πάχους 7,8 νανομέτρων. Η πρωτεΐνη Μ είναι κρίσιμη κατά τη διάρκεια των σταδίων συναρμολόγησης του ιού μέσω της σύνδεσης του νουκλεοκαψιδικού πυρήνα στον ιϊκό φάκελο κατά τη διαδικασία της εκβλάστησης.
Οι πρωτεΐνες Ε είναι μικρές δομικές πρωτεΐνες οι οποίες παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία. Υπάρχουν μόνο περίπου 20 αντίγραφα του μορίου της πρωτεΐνης Ε σε ένα μόριο κορονοϊού. Έχουν μέγεθος 8,4 έως 12 kDa και αποτελούνται από 76 έως 109 αμινοξέα. Είναι υπεύθυνα για την δόμηση νέων ιοσωμάτων κατά τη συναρμολόγηση του ιού και απελευθέρωση από το κύτταρο μέσω εκβλάστησης
Οι πρωτεΐνες S, δηλαδή οι ακίδες, είναι το πιο αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό των κορονοϊών και είναι υπεύθυνες για την όψη της κορόνας στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ένα σωματίδιο κορονοϊού έχει κατά μέσο όρο 74 ακίδες, οι οποίες έχουν μέγεθος περίπου 20νμ. Η πρωτεϊνική ακίδα είναι υπεύθυνη για την προσκόλληση και μόλυνση του κυττάρου ξενιστή.
Μέσα στον φάκελο, υπάρχει το νουκλεοκαψίδιο, το οποίο σχηματίζεται από πολλαπλά αντίγραφα της πρωτεΐνης νουκλεοκαψιδίου (Ν), τα οποία συνδέονται με το γονιδίωμα μονόκλωνο RNA θετικής(+) πολικότητας σε μια συνεχή χορδή από σφαιρίδια. Η πρωτεΐνη Ν είναι μια φωσφοπρωτεΐνη μεγέθους 43 έως 50 kDa.
Προέλευση
Ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος όλων των κορονοϊών εκτιμάται ότι υπήρχε από το 8000π.Χ., αν και ορισμένα μοντέλα τον εκτιμούν από 55 εκατομμύρια έτη ή περισσότερα, πράγμα που συνεπάγεται μακροχρόνια παράλληλη εξέλιξη με είδη νυχτερίδων και πτηνών. Ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος του γένους των αλφα-κορονοϊών εκτιμάτε το 2400 π.Χ., του γένους των βήτα-κορονοϊών το 3300 π.Χ., του γένους του γάμμα-κορονοϊού το 2800 π.Χ. και του γένους των δέλτα-κορονοϊών περίπου το 3000 π.Χ. Οι νυχτερίδες και τα πουλιά, ως θερμόαιμα σπονδυλωτά είναι ιδανικοί φορείς των γονιδίων των κορονοϊών (Οι νυχτερίδες ως φορείς των άλφα και βήτα κορονοϊών και τα πτηνά ως φορείς των γάμμα και δέλτα κορονοϊών). Ο μεγάλος αριθμός ειδών νυχτερίδων και πτηνών ως φορείς είχαν σαν αποτέλεσμα την εκτεταμένη εξέλιξη και η παγκόσμια γεωγραφική κάλυψη των ειδών την διάδοση των κορονοϊών.
Σε αντίθεση με άλλους ιούς βήτα-κορονοϊών, ο βοοειδής κορονοϊός θεωρείται ότι προέρχεται από τα τρωκτικά και όχι από νυχτερίδες.
Φυλογενετικά, ο ιός της ηπατίτιδας των ποντικιών (κορονοϊός ποντικών), ο οποίος μολύνει το συκώτι και το κεντρικό νευρικό σύστημα του ποντικού, σχετίζεται με τον ανθρώπινο κορονοϊό OC43 και τον κορονοϊό των βοοειδών. Ο ανθρώπινος κορονοϊός HKU1, όπως και ο προηγούμενος ιός, έχει επίσης ρίζες στα τρωκτικά.
Ανθρώπινες λοιμώξεις
Οι κορονοϊοί ποικίλλουν σημαντικά στον παράγοντα κινδύνου. Μερικοί μπορούν να σκοτώσουν περισσότερο από το 30% των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί, όπως ο MERS-Cov και μερικοί είναι σχετικά αβλαβής και έχουν συμπτώματα όπως ένα κοινό κρυολόγημα. Οι κορονοϊοί μπορούν να προκαλέσουν κρυολογήματα με σοβαρά συμπτώματα, όπως πυρετό και πονόλαιμο από πρησμένες αμυγδαλές. Οι κορονοϊοί μπορούν να προκαλέσουν πνευμονία (είτε άμεση ιογενή πνευμονία είτε δευτερογενή βακτηριακή πνευμονία) και βρογχίτιδα (είτε άμεση ιογενή βρογχίτιδα είτε δευτερογενή βακτηριακή βρογχίτιδα). Ο ανθρώπινος κορονοϊός που ανακαλύφθηκε το 2003, SARS-CoV, ο οποίος προκαλεί σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS), έχει μια μοναδική παθογένεση επειδή προκαλεί λοιμώξεις του ανώτερου αλλά και του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος.
Έξι είδη ανθρώπινων κορονοϊών είναι γνωστά, με ένα είδος να χωρίζεται σε δύο διαφορετικά στελέχη, καθιστώντας συνολικά επτά στελέχη ανθρώπινων κορονοϊών.
Τέσσερις ανθρώπινοι κορονοϊοί προκαλούν συμπτώματα που είναι γενικά ήπια, παρόλο που υποστηρίζονταν ότι μπορεί να ήταν πιο επιθετικά στο παρελθόν:
Τρεις ανθρώπινοι κορονοϊοί προκαλούν λοιμώξεις οι οποίες είναι πιθανώς σοβαρές:
Πρόληψη και Θεραπεία
Έχει αναπτυχθεί ένας αριθμός εμβολίων που χρησιμοποιούν διαφορετικές μεθόδους δράσης για την αντιμετώπιση του SARS-CoV-2. Αντιιικές φαρμακευτικές αγωγές ενάντια στους ανθρώπινους κορονοϊούς χρησιμοποιούνται όπως οι ιικές πρωτεάσες, πολυμεράσες και οι πρωτεΐνες εισόδου. Φάρμακα βρίσκονται υπό ανάπτυξη στοχεύουν αυτές τις πρωτεΐνες σε διαφορετικά στάδια της ιογενούς αντιγραφής.
Εμβόλια επίσης υπάρχουν για την αντιμετώπιση των κορονοϊών που προσβάλουν τα ζώα αλλά η αποτελεσματικότητάς τους είναι περιορισμένη. Σε περίπτωση έξαρσης ενός πολύ μεταδοτικού κορονοϊού στα ζώα, όπως ο PEDV, θανατώνουν ολόκληρη την αγέλη ως μέτρο πρόληψης για την αποφυγή της διάδοσης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:Ιοί
Φρειδερίκος Γ΄ της Λωρραίνης
Ο Φρειδερίκος Γ΄ (Ferry III de Lorraine, 1240 - 31 Δεκεμβρίου 1302) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1251 - 1303).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ματθαίου Β΄ δούκα της Λωρραίνης και της Αικατερίνης του Λίμπουργκ, κόρης του Βάλεραν Γ΄ δούκα του Λίμπουργκ.