cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crash Bandicoot (βιντεοπαιχνίδι)
Χαρακτήρας και σχέδιο τέχνης
Για να βοηθήσει στην οπτική πλευρά της παραγωγής, ο Ντέιβιντ Σίλλερ προσέλαβε τον Τζο Πίρσον της Epoch Ink, ο οποίος με τη σειρά του συνέστησε να τεθεί και ο Τσαρλς Ζεμπίλλας της American Exitus. Οι Πίρσον και Ζεμπίλλας θα συναντιούνται με την Naughty Dog εβδομαδιαία για να δημιουργήσουν τους χαρακτήρες και τα περιβάλλοντα του παιχνιδιού. Επειδή ο βασικός χαρακτήρας ήταν από την Τασμανία, αποφασίστηκε ότι το παιχνίδι θα διεξαγόταν σε ένα μυστηριώδες νησί όπου θα μπορούσε να βρεθεί κάθε πιθανός τύπος περιβάλλοντος, με την πρόσθετη συλλογιστική ότι μια κακή ιδιοφυία όπως ο Doctor Neo Cortex θα απαιτούσε ένα νησί με οχυρό. Κατά τη δημιουργία των επιπέδων για το παιχνίδι, ο Πίρσον σκιαγράφησε αρχικά κάθε περιβάλλον, σχεδιάζοντας και δημιουργώντας επιπρόσθετα μεμονωμένα στοιχεία αργότερα. Ο Πίρσον σκόπευε μια οργανική, κατακόρυφη ματιά στο παιχνίδι και προσπάθησε να αποφύγει πλήρως τις ευθείες γραμμές και τις γωνίες των 90 μοιρών. Ένας καλλιτέχνης της Naughty Dog σκιαγράφησε κάθε αντικείμενο φόντου στο παιχνίδι πριν μοντελιστεί. Οι καλλιτέχνες της Naughty Dog είχαν την εντολή να κάνουν την καλύτερη χρήση των textures και να μειώσουν την ποσότητα της γεωμετρίας.
Γραφικά
Το PlayStation είχε μια λειτουργία βίντεο 512 × 240 η οποία χρησιμοποίησε μνήμη βίντεο που κανονικά θα χρησιμοποιηθεί για textures, αλλά ήταν αποτελεσματική στην απόδοση σκιασμένων αλλά αδιατάρακτων πολυγώνων με μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Ο Ρούμπιν επεσήμανε ότι, αφού τα πολύγωνα στους χαρακτήρες είχαν μέγεθος λίγων εικονοστοιχείων, οι σκιεροί χαρακτήρες θα φαίνονται καλύτερα από τους χαρακτήρες με texture. Έτσι, τα πολύγωνα υπογραμμίστηκαν σε textures, αυτό ήταν επωφελές στο γεγονός ότι επέτρεψε στους προγραμματιστές περισσότερα πολύγωνα για να δουλέψουν με αυτά και τους επέτρεψαν να εργαστούν γύρω από την έλλειψη της διόρθωσης texture ή αποκοπής πολυγώνου. Για να δώσουν στο παιχνίδι περισσότερη ομοιότητα με ένα κινούμενο σχέδιο, τέθηκε σε εφαρμογή κινούμενη εικόνα κορυφής αντί για το πρότυπο σκελετικό κινούμενο animation, αυτό επέτρεψε στους προγραμματιστές να χρησιμοποιήσουν την πιο εξελιγμένη βαρύτητα τριών έως τεσσάρων συνδέσμων διαθέσιμη στο PowerAnimator. Επειδή το PlayStation δεν μπόρεσε να ταιριάζει με αυτό κατά το χρόνο εκτέλεσης, η θέση κάθε κορυφής αποθηκεύτηκε σε κάθε καρέ με 30 καρέ το δευτερόλεπτο. Οι Γκάβιν, Μπάγκετ και Κέρνι προσπάθησαν να επινοήσουν συμπιεστές κορυφής γλώσσας συναρμολόγησης για αυτόν τον τρόπο κίνησης. Η έκδοση του Κέρνι ήταν η πιο επιτυχημένη και η πιο περίπλοκη.
Για να αποκτήσουν τις γραφικές λεπτομέρειες που εμφανίζονται στο παιχνίδι, οι Ρούμπιν, Γκάβιν και Μπάγκετ διερεύνησαν τον υπολογισμό ορατότητας στα βιντεοπαιχνίδια που ακολούθησαν το Doom και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο εκτεταμένος υπολογισμός της ορατότητας θα επιτρέψει στο παιχνίδι να αποδώσει μεγαλύτερο αριθμό πολυγώνων. Μετά από πειράματα στον έλεγχο της κάμερας ελεύθερης περιαγωγής, η ομάδα εγκαταστάθηκε με κάμερα που θα ακολουθούσε δίπλα, πίσω ή μπροστά από τον χαρακτήρα, γενικά κοιτάζοντάς τον, κινούμενος σε ένα "κομμάτι" μέσα στον κόσμο.
Σχεδιασμός επιπέδων
Τα πρώτα 2 επίπεδα δοκιμών που δημιουργήθηκαν για το παιχνίδι δεν προβλήθηκαν στην τελική έκδοση επειδή ήταν πολύ ανοιχτά και είχαν πάρα πολλά πολύγωνα. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1995, η ομάδα εστίασε στη δημιουργία λειτουργικών και διασκεδαστικών επιπέδων και χρησιμοποίησε τα επίπεδα του εργοστασίου του Cortex για να πειραματιστεί σε αυτόν τον στόχο. η μηχανική ρύθμιση επέτρεψε στην ομάδα να παραιτηθεί από τα πολύπλοκα και οργανικά σχέδια των δασών και να αποστάξει το παιχνίδι σε δύο άξονες σε μια προσπάθεια να το κάνει διασκεδαστικό. Τα πρώτα δύο επιτυχημένα επίπεδα ("Heavy Machinery" και "Generator Room") χρησιμοποίησαν 2.5D gameplay και παρουσίαζαν τις βασικές τεχνικές που χρησιμοποιούσαν στο Donkey Kong Country. Το επίπεδο "Cortex Power" ενσωματώνει την αρχική οπτική γωνία "Sonic's ass" (πίσω από τον χαρακτήρα και πάνω από τον ώμο του) που εμφανίζεται στα δύο επίπεδα δοκιμής. Μετά την επεξεργασία αυτών των τριών επιπέδων, δημιουργήθηκε το πρώτο επιτυχημένο επίπεδο ζούγκλας (με τίτλο "Jungle Rollers") από κομμάτια του πρώτου δοκιμαστικού επιπέδου που απέτυχε σε διάδρομο μεταξύ δέντρων. Από το σημείο αυτό, θα δημιουργηθούν δύο έως τρία επίπεδα για κάθε θέμα επιπέδου, με το πρώτο επίπεδο να παρουσιάζει ένα εισαγωγικό σύνολο προκλήσεων και τα επόμενα επίπεδα να προσθέτουν νέα εμπόδια (όπως πτώση και μετακίνηση πλατφορμών στο δεύτερο επίπεδο με τη ζούγκλα) αυξήσει τη δυσκολία.
Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, ο Ρούμπιν συνειδητοποίησε ότι υπήρχαν πολλές κενές περιοχές στο παιχνίδι εξαιτίας της αδυναμίας του PlayStation να επεξεργάζεται ταυτόχρονα πολλούς εχθρούς στην οθόνη. Σε μια προσπάθεια επίλυσης αυτού του προβλήματος, δημιουργήθηκαν τα "Φρούτα Wumpa", αλλά δεν ήταν αρκετά συναρπαστικό από μόνο του. Τον Ιανουάριο του 1996, ο Γκάβιν κωδικοποίησε τα "κιβώτια", ενώ ο Rubin σχεδίασε μερικά βασικά κιβώτια και ένα εκρηκτικό κιβώτιο TNT και επέστησε γρήγορες υφές. Τα πρώτα κιβώτια τοποθετήθηκαν στο παιχνίδι 6 ώρες αργότερα και πολλά άλλα θα τοποθετηθούν τις επόμενες ημέρες.
Μετά την παραγωγή
Τον Σεπτέμβριο του 1995, ο Andy Gavin και ο Taylor Kurosaki πήραν πλάνα από το παιχνίδι και πέρασαν δύο ημέρες επεξεργάζοντάς τα σε μια ταινία προεπισκόπησης δύο λεπτών, η οποία θα διαρρεύσει σκόπιμα σε έναν φίλο στην Sony Computer Entertainment, έτσι ώστε η εταιρεία να το δει. Λόγω των προβλημάτων διαχείρισης της Sony, η εταιρεία θα θα συμφωνούσε τον Μάρτιο του 1996 να δημοσιεύσει το παιχνίδι, το οποίο πήγε στο στάδιο άλφα τον Απρίλιο του 1996. Κατά την προετοιμασία για την επίδειξη του παιχνιδιού στην Electronic Entertainment Expo, η ομάδα αποφάσισε να μετονομάσει τελικά τον τίτλο "Crash Bandicoot" (Το οποίο αποφάσισαν οι Ντέβιντ Μπάρεντ και Τέιλορ Κουροσάκι ). Η αλλαγή του ονόματος αμφισβητήθηκε μεταξύ της Naughty Dog και του σκηνοθέτη μάρκετινγκ Κέλι Φλαχέρτι
Η μουσική του Crash Bandicoot ήταν μια πτυχή της τελευταίας στιγμής που προστέθηκε στο παιχνίδι πριν εμφανιστεί στην Electronic Entertainment Expo. Ο παραγωγός της Universal Interactive πρότεινε να δημιουργηθεί από τον Άντι Γκάβιν αντί της συμβατικής μουσικής μια "αστική χαοτική συμφωνία", η οποία θα επιφέρει τυχαία επιλογή και συνδυασμός των τυχαίων ηχητικών εφέ. Όταν η πρόταση αυτή απορρίφθηκε, ο Ντέιβιντ Σίλλερ παρουσίασε την ομάδα στην εταιρεία παραγωγής μουσικής Mutato Muzika. Τα ηχητικά εφέ δημιουργήθηκαν από τους Mike Gollom, Ron Horwitz και Kevin Spears από την Universal Sound Studios. Οι φωνές στο παιχνίδι παρέχονται από τον ηθοποιό Μπρένταν Ο' Μπράιεν και τον παραγωγό του παιχνιδιού Ντέιβιντ Σίλλερ.
Το Crash Bandicoot παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Electronic Entertainment Expo τον Μάιο του 1996 και συναντήθηκε με ενθουσιώδεις αντιδράσεις. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 9 Σεπτεμβρίου 1996. Ακολούθησε η ευρωπαϊκή κυκλοφορία του στις 8 Νοεμβρίου 1996.
Αποδοχή
Το Crash Bandicoot έλαβε γενικά ευνοϊκές κριτικές από τους κριτικούς με πολλά από τα θετικά σχόλια να πηγαίνουν στα γραφικά. Ο Dave Halverson του GameFan αναφέρθηκε στα γραφικά ως "τα καλύτερα γραφικά που υπάρχουν σε ένα παιχνίδι" και το σχεδιασμό και τα animation του χαρακτήρα τίτλου ως "100% τελειότητα". Ο Crispin Boyer του Electronic Gaming Monthly δήλωσε ότι έχει τα καλύτερα γραφικά του κάθε παιχνιδιού του PlayStation μέχρι σήμερα. Ο John Scalzo του Gaming Target περιέγραψε τα περιβάλλοντα ως "πολύχρωμα και λεπτομερή" και ανέφερε τα χιονισμένα γέφυρα και τα επίπεδα των ναών ως αγαπημένα του. Ωστόσο, σημείωσε ότι τα boss του παιχνιδιού φαίνεται να είναι αισθητά πολυγωνικά σε σύγκριση με τους άλλους χαρακτήρες λόγω του μεγάλου μεγέθους τους. Ένας αναθεωρητής για το Game Revolution ξεχώρισε την τεχνολογία κλιμάκωσης για επαίνους και δήλωσε ότι είναι "το νέο πρότυπο για παιχνίδια δράσης Playstation με τον ίδιο τρόπο που έκανε η SGI για 16-bitters μετά το Donkey Kong Country ". Επιπλέον, περιέγραψε την ακρίβεια της χαρτογράφησης υφής ως "φοβερή", η σκίαση ως "σχεδόν πάρα πολύ καλά" (ο κριτικός ισχυρίστηκε ότι έκανε το παιχνίδι πιο δύσκολο κάνοντας τα κοιλώματα να φαίνονται σκιές και αντίστροφα), τις κινήσεις πολυγώνων "πολύ ομαλή και ρευστό", οι "ιδιόμορφες μορφές" του χαρακτήρα τίτλου ως "πάντα αναζωογονητικές" και το φόντο ως "εκπληκτικά όμορφα (ειδικά τα στάδια του καταρράκτη)". Ωστόσο, ο κριτικός είπε ότι η δυνατότητα προσαρμογής της γωνίας της κάμερας ακόμα και ελαφρώς θα ήταν ένα ορισμένο πλεονέκτημα (κάποιες φορές το ίδιο το έδαφος είναι σε γωνία 75 μοιρών ενώ το Crash κινείται συνεχώς στους 90 βαθμούς, προκαλώντας μια μικρή πίεση στα μάτια). " Αυτό επαναλάμβανε τον Tommy Glide του GamePro, ο οποίος δήλωσε ότι "Προσπαθώντας να κρίνουμε τις αποστάσεις από την κατά βάση στατική άποψη πίσω από το Crash είναι το κύριο ελάττωμα του παιχνιδιού", ενώ συγχαρητήρια για το σκηνικό και τα εφέ. Ένας κριτικός για το IGN σημείωσε ότι "τα υπέροχα υπόβαθρα και η μεταξένια απαλή κινούμενη εικόνα κάνουν αυτόν τον έναν από τους καλύτερους τίτλους που διατίθενται για το PlayStation".
Το gameplay έλαβε μικτές απαντήσεις. Τόσο ο John Scalzo όσο και ο αναθεωρητής Game Revolution συνέκριναν το gameplay με την Donkey Kong Country, με τον Scalzo να περιγράφει το παιχνίδι ως "γνωστό, αλλά μοναδικό" που αποδίδει στο σχεδιασμό του Naughty Dog το παιχνίδι "αποτυγχάνει να επιτύχει κάτι πραγματικά νέο ή επαναστατικό" ως ένα παιχνίδι πλατφόρμας Ο αναθεωρητής της IGN δήλωσε ότι το παιχνίδι "δεν είναι επανάσταση στον σχεδιασμό παιχνιδιών πλατφόρμας. Είναι λίγο πολύ το τυποποιημένο παιχνίδι πλατφόρμας σας ". Εντούτοις, σημείωσε το "εκπληκτικά βαθύ" πεδίο του παιχνιδιού και τη χρήση διαφορετικών προοπτικών ως εξαιρέσεις στη φόρμα πλατφόρμας. Ο Jim Sterling του Destructoid.com δήλωσε ότι το παιχνίδι έχει ξεπεράσει ελάχιστα από την αρχική του απελευθέρωση και ανέφερε την έλλειψη στήριξης για τα αντίχειρα DualShock, την κακή κάμερα καθώς και τα χαμηλόβαθμα thumbsticks και περιστροφικούς ελέγχους.
Γύμνια στη μάχη
δεξιά|μικρογραφία| [[Ο Θνήσκων Γαλάτης, ανώνυμο ρωμαϊκό γλυπτό]] Η πρακτική της συμμετοχής σε μάχη χωρίς τη χρήση ενδυμάτων και πανοπλιών έχει τεκμηριωθεί σε πολλές περιπτώσεις στην ιστορία. Η καλλιτεχνική παράδοση της ηρωικής γύμνιας καθιερώθηκε στην αρχαία ελληνική τέχνη από την Αρχαϊκή περίοδο.
Ιστορικές περιπτώσεις γύμνιας στη μάχη
Το Ιστορίαι του Πολύβιου περιγράφουν πώς οι Γαισάτιοι, που προσλήφθηκαν από άλλους κελτικούς λαούς, τους Βόιους και τους Ίνσουβρους, ως μισθοφόροι για να πολεμήσουν τους Ρωμαίους, στάθηκαν γυμνοί επικεφαλής του στρατού τους στη Μάχη του Τελαμόνα το 225 π.Χ. Οι Βόιοι και οι Ίνσουβροι σε αυτήν ακριβώς τη μάχη περιγράφονται να πολεμούν ξυπόλητοι, κρατώντας μόνο το παντελόνι, τα παπούτσια και τους μανδύες τους.
Ο Διόδωρος Σικελιώτης ανέφερε και άλλες περιπτώσεις τέτοιας μάχης: «Μερικοί χρησιμοποιούν σιδερένιο θώρακα στη μάχη, ενώ άλλοι πολεμούν γυμνοί, εμπιστευόμενοι μόνο στην προστασία που δίνει η φύση».
Ο Τίτος Λίβιος διηγείται πώς οι Τολιστοβόγιοι της Γαλατίας πολέμησαν γυμνοί, περήφανοι για το χυμένο αίμα τους και ακόμη και για τις πληγές που έλαβαν οι ίδιοι.
Στη Μάχη των Καννών, ο Αννίβας χρησιμοποίησε μάζες από Ίνσουβρους και Βόιους πολεμιστές. Ο Πολύβιος τους περιγράφει ότι πολεμούσαν γυμνοί, οπλισμένοι μόνο με τις οβάλ ασπίδες και τα μακριά ξίφη τους, αν και ο Λίβιος τους περιγράφει μόνο γυμνούς από τη μέση και πάνω.
Σύγχρονες περιπτώσεις γύμνιας στη μάχη
Σε ορισμένες πολεμικές τέχνες που έχουν σχεδιαστεί για χρήση για στρατιωτικούς αγώνες, εξακολουθεί να εμφανίζεται πλήρης ή μερική γύμνια. Το παραδοσιακό στυλ ντόνγκα της μάχης με ραβδιά που ασκείται από τους νεαρούς πολεμιστές, που τώρα φέρουν πυροβόλα όπλα, της φυλής Σούρμα στην Κοιλάδα του Όμο του Νοτίου Σουδάν και της δυτικής Αιθιοπίας, ασκείται συχνά σε πλήρης γύμνια. Ο σοβαρός τραυματισμός δεν είναι ασυνήθιστος και οι πληγές που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της μάχης με ραβδιά είναι περιστασιακά θανατηφόρες.
Στον Πόλεμο του Βιετνάμ, οι Βιετκόνγκ σκαπανείς γλιστρούσαν γυμνοί ή σχεδόν γυμνοί μέσα από συρματοπλέγματα.
Στη σύγχρονη Λιβερία, οι στρατιώτες υπό τις οδηγίες του «Στρατηγού Γυμνός Πισινός» Τζόσουα Μπλάχι πολέμησαν γυμνοί για να τρομοκρατήσουν τους αντιπάλους τους.
Πηγές
Μαχη
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2006–07
Για την περίοδο 2006-07, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αστέρας Αμαλιάδας ο οποίος μέσα από PLAY-OFF κέρδισε την άνοδο για την Δ εθνική.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 2006-07 ήταν η 38η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 16 ομάδες.
ο Αετός Αλποχωρίου είχε 3 μηδενισμούς, ο Μυρσιναϊκός είχε ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς.
PLAY OFF
Στα play off μετείχαν οι 4 πρώτες ομάδες. Τα ζευγάρια ήταν : Αστέρας Αμαλιάδας-Κεραυνός Χειμαδιού, Άρης Στρεφίου-Α.Ο Κάστρου. Στον τελικό :
Αστέρας Αμαλιάδας-Α.Ο Κάστρου 1-0, Α.Ο Κάστρου-Αστέρας Αμαλιάδας 0-0
Α2 κατηγορία
Στην Α2 κατηγορία η οποία εισήχθη για πρώτη φορά μετείχαν 16 ομάδες.
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 28 ομάδες χωρισμένες σε δυο ομίλους.
1ος όμιλος
η Κόκκινη Θύελλα Ζαχάρως είχε ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς, ο Ολυμπιακός Λαμπετίου είχε δυο μηδενισμούς και -6 βαθμούς, Α.Ο Κουτσοχέρα-Αναγέννηση Πέρσαινας-Α.Ο Νεμούτας αποχώρησαν από το πρωτάθλημα.
2ος όμιλος
η Α.Ε Πηνείας είχε δυο μηδενισμούς και -4 βαθμούς, Ελπίδα Βαρθολομιού και Ίφιτος Καλυβίων είχαν ένα μηδενισμό και -1, ο Απόλλων Γαστούνης είχε δυο μηδενισμούς, ο Αετός Κέντρου ένα μηδενισμό και -1, Α.Ε Νέδας ένα μηδενισμό και -3, η Δόξα Αγίας Μαύρας είχε 3 μηδενισμούς και αποχώρησε από το πρωτάθλημα.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
18 Απριλίου 2007 Ατρόμητος Βαρβάσαινας - Δάφνη Ανδραβίδας 1-1 (3-2 πέναλτι) - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2006-2007 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2006-2007
Κρεπόν (Καλβαντός)
Το Κρεπόν (γαλλικά: Crépon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρεποναί (γαλλικά: Créponais).
Κοινότητα Παλαικάστρου
Η Κοινότητα Παλαικάστρου είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Παλαίκαστρον. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει τους οικισμούς Αγκάθια, Βίγλα, Κουρεμένος, Κυριαμάδι, Λύδια, Μερτύδια, Τοπλού, Χιώνα και Χοχλακιές. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
μικρογραφία|414x414εσ Η κοινότητα του 2011 είχε 1.227 κατοίκους. μικρογραφία|413x413εσ Το 2017 προστέθηκαν η Κοινότητα Μητάτου και οι οικισμοί της:
Συνολικά η κοινότητα έχει 1.275 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Χατζηδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κρεσρόν
Το Κρεσρόν (γαλλικά: Cresserons) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρεσροναί (γαλλικά: Cresseronnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Νίκος Κέττηρος
Ο Νίκος Κέττηρος (Λάρνακα, 25 Νοεμβρίου 1974) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Κέττηρος γεννήθηκε στη Λάρνακα στις 25 Νοεμβρίου 1974. Κατάγεται από τη Λύση. Μεγάλωσε στο Κίτι. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημόσιες σχέσεις στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Επιπλέον, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Πατρών σε σπουδές στον Ελληνικό Πολιτισμό.
Πριν την εκλογή της ως βουλευτής, εργαζόταν ως δημοσιογράφος. Από το 1995 έως το 2009 εργάστηκε σε διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς (Ο Λόγος, Mega, ΑΝΤ1, Plus TV). Τον Μάιο του 2009 ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στο ΡΙΚ. Στη διάρκεια της καριέρας του συμμετείχε σε αποστολές στο εξωτερικό, καλύπτοντας δημοσιογραφικά σημαντικά ιστορικά γεγονότα.
Πολιτική διαδρομή
Από το 2012 είναι μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Αμμοχώστου και μέλος της Κεντρική Επιτροπής του ΑΚΕΛ από το 2015.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων.
Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου Πατρών Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Λιουτσόου
Γεωγραφία
Το Λιουτσόου βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Λιου (από όπου και το σημερινό όνομά του) και απέχει περίπου 255 χιλιόμετρα από το Νανίνγκ, την πρωτεύουσα της Περιφέρειας. Το κολύμπι στο ποτάμι είναι μια παράδοση στην πόλη.
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Κρελί συρ Σελ
Το Κρελί συρ Σελ (γαλλικά: Creully sur Seulles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρελουά (γαλλικά: Creullois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
BNT1
Το BNT 1 (Βουλγαρικά "BNT edno") είναι ο πρώτος βουλγάρικος δημόσιος τηλεοπτικός σταθμός που ιδρύθηκε το 1959 και ξεκίνησε να μεταδίδεται στις 26 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στη Σόφια της Βουλγαρίας. Το BNT 1 ελέγχεται και διοικείται από τη Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση.
Το κανάλι ξεκίνησε αρχικά με το όνομα Βουλγαρική τηλεόραση, καθώς εκείνη την περίοδο ήταν το μόνο διαθέσιμο. Με την έλευση του Δεύτερου Προγράμματος (BT 2) στις 9 Σεπτεμβρίου 1975, μετονομάστηκε σε Πρώτο Πρόγραμμα (BT 1).
Την 1η Ιουνίου 1992 μετονομάστηκαν σε Κανάλι 1 και Efir 2 αντιστοίχως και στις 14 Σεπτεμβρίου 2008 το πρώτο κανάλι μετονομάστηκε σε "BNT 1", προσπαθώντας να βάλει όλα τα κανάλια του φορέα κάτω από ένα ενιαίο banner. Το BNT1 μεταδίδει αθλητικά όπως το UEFA Europa League παράλληλα με την bTV Action και το RING. Το BNT 1, μαζί με το BNT 2 και το υψηλής ευκρίνειας BNT HD, κατέχουν τα δικαιώματα για το Euro και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Λογότυπο
thumb|center|744px|Τα λογότυπα του BNT1 από την πρώτη μέρα λειτουργίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Βουλγαρία Κατηγορία:Τηλεόραση στη Βουλγαρία
Σκαλμάντας
Ο Σκαλμάντας ή Σκολομένντ είναι το όνομα ενός πιθανού προγόνου των Γκεντιμινιδών.
Το 1975 ο ιστορικός Γιέρζυ Οχμάνσκι παρατήρησε ότι στο Ζαντονσχίνα, ένα ποίημα του τέλους τού 14ου αι. περιέχει γραμμές στις οποίες δύο γιοί τού Αλγκίρντας ονομάζουν τους προγόνους τους: "Είμαστε δύο αδελφοί, γιοί τού Αλγκίρντας, εγγονοί τού Γκεντιμίνας και δισεγγονοί τού Σκαλμάντας". Αυτό οδήγησε στο συμπέρασμα ότι ο Σκαλμάντας είναι ο προ πολλού αναζητούμενος πρόγονος των Γκεντιμινιδών. Ο Γκεντιμίνας θεωρείται αδελφός τού Βυτένις, τού οποίου ο πατέρας είναι ο Μπουτβύντας. Για να συμβιβαστεί η αντιφατικότητα, άλλοι ιστορικοί θεωρούν ότι ο Σκαλμάντας είναι πατέρας τού Μπουντβύντας και ο ποιητής υπερπήδησε μία γενεά, ενώ άλλοι θεωρούν τον Γκεντιμίνας εξάδελφο τού Σκαλμάντας.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Κρεσβέιγ
Το Κρεσβέιγ (γαλλικά: Cresseveuille) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρεσβεγιαί (γαλλικά: Cresseveuillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Πασχαλία Τραυλού
Η Πασχαλία Τραυλού (1970) είναι Ελληνίδα μυθιστοριογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας και στη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας άλλαζε συχνά τόπο διαμονής λόγω των μεταθέσεων του στρατιωτικού πατέρα της. Στη νεαρή ηλικία το ενδιαφέρον της εκδηλώθηκε στη ζωγραφική, τη μουσική και τον γραπτό λόγο. Το 1988 μετακόμισε μόνιμα στην Αθήνα.
Σπουδές - σταδιοδρομία
Στην Αθήνα εισήλθε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και σπούδασε ελληνική κλασσική φιλολογία. Εκείνη την περίοδο πρωτοδημοσίευσε μικρά διηγήματα σε τοπική εφημερίδα της Βέροιας. Με ενδιαφέρον για τη λατινική ποίηση Ορατίου και Βιργιλίου ακολούθησε διετές μεταπτυχιακό. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου με τίτλο «Φύλο και νέα εργασιακά και εκπαιδευτικά περιβάλλοντα στην κοινωνία της πληροφορίας» με εστίαση σε θέματα ενδυμασίας και εργασιακού χώρου. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και αρκετά από τα διηγήματά της συμπεριελήφθησαν σε συλλογές. Ασχολείται με παρουσίαση και κριτική βιβλίων στο diavasame.gr .Το 2015 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Σχολής Εθνικής Ασφάλειας με τίτλο «Σπουδές στρατηγικής και πολιτικής εθνικής ασφάλειας». Εργάζεται στο Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολούμενων.
Δημιουργικό προφίλ
Μέσα από σειρά συνεντεύξεων της συγγραφέως αποκαλύπτονται στοιχεία που την καθορίζουν ως δημιουργό:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ
Οι Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ (BWV 988) είναι έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, γραμμένο για τσέμπαλο με δύο πληκτρολόγια. Αποτελείται από μία άρια και τριάντα παραλλαγές και θεωρείται σήμερα ένα από τα κορυφαία δείγματα της τεχνικής της παραλλαγής. Πήραν το όνομά τους από τον Γερμανό βιρτουόζο του τσέμπαλου, οργανίστα και συνθέτη Γιόχαν Γκότλιμπ Γκόλντμπεργκ (1727-1756).
Εκδόθηκε το 1741 ως το τέταρτο μέρος μιας σειράς έργων του Μπαχ για πληκτροφόρα (Clavier-Übung), με γενικό τίτλο «Άσκηση για πληκτροφόρο αποτελούμενη από μία άρια με διάφορες παραλλαγές για τσέμπαλο με δύο πληκτρολόγια». Στο εξώφυλλο περιγράφεται ακόμα ως έργο προς ψυχική τέρψη των φιλόμουσων (στο πρωτότυπο: denen Liebhabern zur Gemu ̈ths-Ergetzung verfertiget).
Ο πρώτος βιογράφος του Μπαχ, Γιόχαν Νίκολαους Φόρκελ, παραδίδει μια ανεκδοτολογική αναφορά σχετικά με την προέλευση του έργου που περιέχει, όμως, σημαντικές ανακρίβειες. Εκείνη την εποχή ο νεαρός βιρτουόζος Γκόλντμπεργκ βρισκόταν στην στην υπηρεσία του κόμητος Χέρμαν Καρλ φον Κάιζερλινγκ (1697-1754). Ο κόμης, που από το 1733 υπηρετούσε ως Ρώσος πρεσβευτής στη Δρέσδη, ήταν πάτρονας και φίλος του Μπαχ, έχοντας μεσολαβήσει το 1736 ώστε να του απονεμηθεί ο τίτλος του βασιλικού συνθέτη της αυλής της Σαξωνίας. Κατά τον Φόρκελ, ο κόμης υπέφερε από αϋπνίες και ο Γκόλντμπεργκ αναγκαζόταν να του κρατά συντροφιά κατά τη διάρκεια της νύχτας παίζοντας μουσική στο διπλανό δωμάτιο. Σε μία από τις συναντήσεις του με τον Μπαχ, του είχε τότε ζητήσει να γράψει ένα «απαλό και ελαφρώς εύθυμο» έργο που θα μπορούσε να παίζει για εκείνον ο Γκόλντμπεργκ. Αν και από την αναφορά του Φόρκελ φαίνεται πως οι Παραλλαγές ήταν έργο κατά παραγγελία, η πρώτη έκδοση του 1741 δεν φέρει καμία αφιέρωση, όπως θα απαιτούσε σε αυτή την περίπτωση το πρωτόκολλο. Επιπλέον, θεωρείται αμφίβολο το έργο να γράφτηκε έχοντας τον νεαρό βιρτουόζο του κόμη κατά νου ως ερμηνευτή, καθώς η τεχνική του δυσκολία αλλά και η περίοδος σύνθεσής του (περ. 1739-40) μάλλον δεν ανταποκρίνονταν στην ηλικία και τις δεξιότητες του δωδεκάχρονου ή δεκατριάχρονου τότε Γκόλντμπεργκ.
Το έργο βασίζεται σε ένα θέμα 32 μέτρων. Η άρια έχει τη μορφή μίας σαραμπάντας και όλες οι παραλλαγές μπορούν να χωριστούν σε δέκα ομάδες τριάδων, στις οποίες έναν χορό (π.χ. μία φουγκέτα) διαδέχεται ένα κομμάτι τύπου αραμπέσκ και τέλος ακολουθεί ένας κανόνας. Δομούνται πάνω σε ένα επίμονο βάσιμο (basso ostinato) το οποίο υπόκειται σε μικρότερες ή μεγαλύτερες αλλαγές. Εννέα από τις παραλλαγές είναι δίφωνες (υπ’ άρ. 1, 5, 7, 8, 11, 14, 17, 20, 27), δεκατρείς από αυτές τρίφωνες (υπ’ αρ. 2, 3, 6, 9, 12, 13, 15, 18, 19, 21, 24, 25, 26), όπως και η άρια, και οι υπόλοιπες τετράφωνες (υπ’ αρ. 4, 10, 22, 30) ή σε γραφή με 2-3 ή 2-4 φωνές (υπ’ αρ. 16, 23, 28, 29). Με εξαίρεση τις παραλλαγές υπ’ αρ. 15, 21, και 25 σε σολ ελάσσονα, όλες οι υπόλοιπες είναι σε σολ μείζονα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
Κρικβίλ-αν-Ωζ
Το Κρικβίλ-αν-Ωζ (γαλλικά: Cricqueville-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Μαρία Γκόμερς
Η Μαρία Γκόμερς (Maria "Mia" Francisca Philomena Hoogakker-Gommers, 26 Σεπτεμβρίου 1939) είναι Ολλανδέζα αθλήτρια, η οποία αγωνίστηκε κυρίως στα 800 μέτρα.
Στις 24 Οκτωβρίου του 1967, στο Σίταρντ, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 1.500 μ. με χρόνο 4.15.6.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Ολλανδοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κρικμπέφ
Το Κρικμπέφ (γαλλικά: Cricquebœuf) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρικμπεβιέν (γαλλικά: Cricquebœuviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ιωάννης Α΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ
O Ιωάννης Α΄, γερμ. Johann I. (απεβ. 5 Ιουνίου 1291) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1287-1291).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της Σοφίας των Έστριντσεν, κόρης του Άβελ της Δανίας.
Έπειτα από τέσσερα έτη διακυβέρνησης, το 1291 απεβίωσε άγαμος και ο αδελφός του Βερνάρδος Β΄ έμεινε μόνος στην εξουσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Π.Α.Σ. Γιάννινα (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Πανηπειρωτικός Αθλητικός Σύλλογος Γιάννινα είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη των Ιωαννίνων. Ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1966 μετά από συγχώνευση δύο προγενέστερων ιστορικών συλλόγων της Ηπείρου, του Ατρομήτου Ιωαννίνων (1928) και του Αβέρωφ (1932). Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το λευκό και το μπλε (σε διάφορες αποχρώσεις). Το έμβλημα του συλλόγου προέρχεται από τη μία όψη ενός αργυρού δίδραχμου που χρονολογείται από την εποχή του Κοινού των Ηπειρωτών (232-167 π.Χ.). Πρόκειται για απεικόνιση ενός ταύρου, ιερού ζώου από τα πανάρχαια χρόνια της Μεγάλης Θέας, αλλά και σύμβολο του Δια. Τον ταύρο περιστοιχίζει ένα στεφάνι βελανιδιάς (το ιερό δέντρο της Δωδώνης), ενώ υπάρχει και η επιγραφή ΑΠΕΙ ΡΩΤΑΝ (των ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ).
Τα τμήματα καλαθοσφαίρισης του Π.Α.Σ. Γιάννινα διαθέτουν τη νομική μορφή ερασιτεχνικών σωματείων. Έδρα τους αποτελούσε μέχρι πρόσφατα το Κλειστό Γυμναστήριο Λιμνοπούλας, τμήμα του Π.Ε.Α.Κ. Ιωαννίνων. Το ανδρικό τμήμα μετρά μερικές δεκαετίες ιστορίας, χωρίς ωστόσο να έχει διακριθεί ακόμη διαχρονικά σε πανελλαδικό επίπεδο. Τελευταία αξιοσημείωτη προσπάθεια αναδιοργάνωσής του έλαβε χώρα το 2010, με την ομάδα να ανεβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Γ' Εθνική Κατηγορία τον Απρίλιο του 2018. Την επόμενη χρονιά η επίσημη έδρα του συλλόγου μεταφέρθηκε στο Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Ιωαννίνων, χωρητικότητας 450 καθήμενων θεατών.
Πρώτες δεκαετίες
Για το κύπελλο Ελλάδος 1981-82 αντιμετώπισε για τον προκριματικό γύρο την ΓΕ Ιωαννίνων και ηττήθηκε με σκορ 80-50.
Για το κύπελλο Ελλάδος 1982-83 ο ΠΑΣ Γιάννινα κέρδισε εκτός έδρας τον ΑΓΟ Φιλιππιάδας και τον κέρδισε με 57-54. Στην συνέχεια κέρδισε εντός έδρας τον Κεραυνό Ποταμού Κέρκυρας με 51-42
Στο Κύπελλο Ελλάδος της περιόδου 1984-85 για το προκριματικά έπαιξε κατά σειρά με την Αναγέννηση Άρτας εκτός,την οποία νίκησε με 78-58, τον ΑΣ Κόρκυρα εντός,τον οποίο νίκησε 71-63 στην παράταση, τον Κερκυραικό ΓΣ πάλι εντός με 58-54 και την ΓΕ Αγρινίου εκτός με 65-53. Στην συνέχεια διασταυρώθηκε με τη Γυμναστική Ένωση Ηρακλείου στα πλαίσια του Ομίλου Νότου. Ωστόσο το παιχνίδι κατακυρώθηκε υπέρ της αντίπαλης ομάδας με 2-0.
Για το κύπελλο Ελλάδος 1985-86 αντιμετώπισε την ΓΕ Ιωαννίνων ως τυπικά γηπεδούχος και έχασε στην παράταση με 55-53.
Τελευταία αναδιοργάνωση (2005-2017)
Ο Π.Α.Σ. Γιάννινα επαναδραστηριοποιήθηκε στο χώρο της καλαθοσφαίρισης το 2005, λειτουργώντας αρχικά ως ακαδημία νεαρών ηλικιακά αθλητών και των δύο φύλων. Πρωτοστάτης και δημιουργός ήταν ο Κώστας Αναστασίου. Με τη γυναικεία ομάδα ήδη να παρουσιάζει άνθηση, το καλοκαίρι του 2010 ανακοινώθηκε οργανωμένη προσπάθεια για να δοθεί ώθηση στο άθλημα στην ευρύτερη πόλη των Ιωαννίνων. Η έλλειψη διακρίσεων αποδόθηκε στον κατακερματισμό των σωματείων της περιοχής, η έλλειψη υποδομών και η έλλειψη βοήθειας από τοπικούς παράγοντες. Στήριξη στη νέα προσπάθεια ανακοίνωσε ο ερασιτέχνης Π.Α.Σ. Γιάννινα, βετεράνοι αθλητές και άλλες προσωπικότητες του αθλήματος. Ως στόχος τέθηκε η άνοδος γιαννιώτικων ομάδων σε Εθνικές Κατηγορίες, η αναβάθμιση των ακαδημιών και η δημιουργία αθλητικών εγκαταστάσεων.
Η αλλαγή της δεκαετίας βρήκε την ανδρική ομάδα να αγωνίζεται στα τοπικά Πρωταθλήματα της Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας. Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 κατάφερε να ανέλθει από τη Β' Τοπική Κατηγορία στην Α2 Τοπική. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, πέτυχε τη δεύτερη συνεχόμενή της άνοδο, αυτή τη φορά στην Α1 Τοπική, έχοντας καταλάβει τη 2η θέση στο Πρωτάθλημα. Ο απολογισμός της χρονιάς, κατά την οποία προπονητής ήταν ο Νίκος Πάνου, ήταν 12 νίκες και 6 ήττες.
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13, μετά από δύο συνεχείς ανόδους και με νέο προπονητή το Δημήτρη Αναστασίου, ο Π.Α.Σ. Γιάννινα έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α1 Ανδρών που διοργάνωσε η Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας και συγκεκριμένα στο Γ' Όμιλο. Το τέλος της κανονικής περιόδου βρήκε το σύλλογο στη 2η θέση της κατάταξης, με απολογισμό 12 νίκες και 4 ήττες. Σαν αποτέλεσμα έλαβε το δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία των Play-offs ανόδου στη Γ' Εθνική Κατηγορία, όπου πραγματοποίησε εξαιρετική πορεία τερματίζοντας στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 13 βαθμούς.
Την επόμενη χρονιά, 2013-14, ο Π.Α.Σ. Γιάννινα συγκέντρωσε στη διάρκεια του Πρωταθλήματος της Α1 Κατηγορίας 11 νίκες και 5 ήττες, με αποτέλεσμα να ολοκληρώσει τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση της βαθμολογίας. Play-offs δεν διεξήχθησαν καθώς η προκήρυξη της Β' Φάσης προέβλεπε αγώνες μόνο σε περίπτωση που οι νίκες είχαν μοιραστεί μεταξύ των πρωτοπόρων ομάδων (1ος με 4ο και 2ος με 3ο) στην κανονική περίοδο και ο Π.Α.Σ. δεν είχε καμία νίκη απέναντι στον δεύτερο Φαίακα. Μέσα στην χρονιά υπήρξε και αλλαγή προπονητή με τον Αχιλλέα Τώνη να αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία της ομάδας το Νοέμβριο.
Την επόμενη περίοδο, 2014-15, ο σύλλογος αγωνίστηκε ξανά στην Α1 Κατηγορία και συγκεκριμένα στο Β' Όμιλο. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 15 νίκες και 3 ήττες, ενώ στην τελική κατάταξη η ομάδα βρέθηκε στη 2η θέση. Στη συνέχεια διαγωνίσθηκε στα Play-offs ανόδου στη Γ' Εθνική, αποτυγχάνοντας ξανά να κερδίσει εισιτήριο για τις εθνικές κατηγορίες εφόσον τερμάτισε στην 3η θέση.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2015-16, ο σύλλογος των Ιωαννίνων φιλοξενήθηκε και πάλι στο 2ο Όμιλο της κορυφαίας Τοπικής Κατηγορίας. Τερμάτισε και πάλι υψηλά και συγκεκριμένα στη 2η θέση. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 14 νίκες και 4 ήττες, καθώς και ένα εισιτήριο για τη διαδικασία των Play-offs. Εκεί πέτυχε μόλις μία νίκη σε 6 αγώνες, με αποτέλεσμα να καταταγεί 3ος και να παραμείνει στην Κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2016-17, η απόδοση της ομάδας έπεσε αρκετά με συνέπεια να τερματίσει στην 7η θέση της Κανονικής Περιόδου με 6 νίκες και 12 ήττες συγκομιδή.
Ανοδική πορεία και ακμή (2017-2020)
170px|μικρογραφία|αριστερά|Παλαιότερο λογότυπο του συλλόγου, σε χρήση έως την αποχώρησή του από τις εθνικές κατηγορίες. Το καλοκαίρι του 2017 με την υπ' αριθμό 34/13-6-2017 απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής του Δ.Σ. της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, ο Π.Α.Σ. Γιάννινα απορρόφησε το σωματείο Βίκος Ζαγοροχώρια, με την ομώνυμη εταιρία παραγωγής εμφιαλωμένου νερού να αποτελεί και το χορηγό ονόματος του νέου σχήματος.
Το επόμενο φθινόπωρο ο Π.Α.Σ. Γιάννινα εντάχθηκε στο δυναμικό του 2ου Ομίλου της κορυφαίας Α' Τοπικής Κατηγορίας τον οποίο συγκρότησαν δέκα σωματεία. Ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις του για την Κανονική Περιόδο 2017-18 έχοντας πετύχει 18 νίκες σε ισάριθμους αγώνες, κατακτώντας την κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης. Στη διαδικασία των Play-offs διασταυρώθηκε με τον Π.Α.Σ. Ναυπάκτου στα πλαίσια των Ημιτελικών. Πετυχαίνοντας άμεσα δύο νίκες (85-44 εντός έδρας, 43-93 εκτός έδρας  ) προκρίθηκε επιτυχώς στους Τελικούς. Εκεί διασταυρώθηκε με τον Σ.Κ. Ιωάννινα με τον οποίο μοιράζονταν την ίδια έδρα, το Κλειστό Γυμναστήριο Λιμνοπούλας. Εν τέλει ο Π.Α.Σ. Γιάννινα ολοκλήρωσε την αγωνιστική περίοδος αήττητος κάνοντας το 2-0 στη σειρά (80-73 εντός και 55-72 εκτός). Την κατάκτηση του τίτλου του Πρωταθλητή Βορειοδυτικής Ελλάδος συνόδευσε το δικαίωμα ανόδου στη Γ' Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του. Προπονητής του συλλόγου την επιτυχημένη αυτή χρονιά ήταν ο Κώστας Σδράκας, ωστόσο η συνεργασία των δύο πλευρών δεν επεκτάθηκε πέρα από το καλοκαίρι.
Τον Ιούλιο του 2018 ανέλαβε τη θέση του πρώτου προπονητή της ανδρικής ομάδας ο Θωμάς Κωστόπουλος. Το επόμενο φθινόπωρο ο σύλλογος των Ιωαννίνων εντάχθηκε στον 1ο Όμιλο Βορρά της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, τον οποίο συνέθεσαν 13 σωματεία. Στη διάρκεια της περιόδου 2018-19 ο Π.Α.Σ. Γιάννινα συγκέντρωσε 21 νικηφόρα αποτελέσματα σε 24 αγωνιστικές με αποτέλεσμα να αναδειχθεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά Πρωταθλητής. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκαν οι Δημήτρης Γεωργίου (348 πόντοι σε 24 αγώνες, 14,5 κατά μ.ό.) και Βασίλης Πάτρας (300 πόντοι σε 18 αγώνες, 16,66 κατά μ.ό.), ενώ διακρίθηκαν επίσης οι Γιάννης Καραγκιολίδης (269 πόντοι σε 22 αγώνες, 12,23 κατά μ.ό.) και Θοδωρής Παναράς (287 πόντοι σε 24 αγώνες, 11,95 κατά μ.ό.). Την ίδια περίοδο η Β' Ομάδα του συλλόγου συμμετείχε στο Πρωτάθλημα του Γ' Ομίλου της Γ' Τοπικής Κατηγορίας Βορειοδυτικής Ελλάδος. Η τελευταία κατέλαβε την 4η θέση της τελικής κατάταξης έχοντας συλλέξει 4 νίκες και 6 ήττες.
Το επόμενο φθινόπωρο ο Π.Α.Σ. Γιάννινα επέστρεψε στα γήπεδα αρχικά ώστε να συμμετάσχει στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος. Στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης διασταυρώθηκε με το Στρατώνι. Στην αναμέτρηση αυτή ηττήθηκε εκτός έδρας με σκορ 93-88 με συνέπεια να αποκλειστεί. Ο σύλλογος των Ιωαννίνων είχε πλέον το δικαίωμα συμμετοχής στη Β' Εθνική Κατηγορία, όπου και εντάχθηκε στον Όμιλο Βορρά. Τον τελευταίο συγκρότησαν 16 σωματεία στο σύνολο. Ως επίσημη έδρα του συλλόγου δηλώθηκε πλέον το Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Ιωαννίνων. Εξαιτίας των επιπτώσεων της Πανδημίας COVID-19 στην Ελλάδα το Πρωτάθλημα διακόπηκε στην 21η Αγωνιστική (αρχές Μαρτίου) και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Στο σημείο αυτό ο Βίκος Π.Α.Σ. Γιάννινα βρισκόταν μόνος στην κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης με 19 νίκες και 2 ήττες στη συλλογή του. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης αποφάσισε στα τέλη Μαΐου να επικυρώσει τη βαθμολογική κατάταξη όπως είχε διαμορφωθεί μέχρι το σημείο αυτό. Με τον τρόπο αυτό η ομάδα των Ιωαννίνων αναδείχθηκε επίσημα Πρωταθλήτρια Β' Εθνικής και κέρδισε την άνοδο στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Την ίδια περίοδο η Β' Ομάδα του συλλόγου συμμετείχε ξανά στο Πρωτάθλημα του Γ' Ομίλου της Γ' Τοπικής Κατηγορίας Βορειοδυτικής Ελλάδος. Πριν τη διακοπή της αγωνιστικής δράσης είχαν διεξαχθεί μόνο δύο αγώνες στα οποία η ομάδα γνώρισε ισάριθμες ήττες. Επισήμως τερμάτισε στην 4η και τελευταία θέση.
Αποχώριση από τις Εθνικές Κατηγορίες και διάλυση (2020-22)
Το καλοκαίρι του 2020 πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις μεταξύ του Ερασιτέχνη Π.Α.Σ. Γιάννινα και της Διοικούσας Επιτροπής του τμήματος καλαθοσφαίρισης με θέμα τον τρόπο συνέχισης της συνεργασίας τους. Ο Ερασιτέχνης προώθησε την ιδέα δημιουργίας Καλαθοσφαιρικής Ανώνυμης Εταιρείας πριν τη συμμετοχή στην Α2 Εθνική (κάτι που είναι προαιρετικό στο επίπεδο αυτό). Η Διοικούσα Επιτροπή, υπό τον πρόεδρό της Γιάννη Μάντζιο, θεωρούσε από την πλευρά της το πλάνο αυτό μη βιώσιμο οικονομικά και όταν δεν εισακούστηκε ανακοίνωσε την παραίτηση των μελών της. Ομοίως αποχώρησε και ο βασικός χορηγός της ομάδας, η οικογένεια Σεπετά. Η περιφέρεια έδωσε το παρών και με προεξέχων τον κ. Γοργόλη πρότεινε λύσεις ρεαλιστικές που έγιναν αποδεκτές από τον Ερασιτέχνη, αλλά για άγνωστους λόγους δεν συνέβη το ίδιο και από την Διοικούσα Επιτροπή. Στα τέλη Αυγούστου ο Ερασιτέχνης ανακοίνωσε πως δεν βρέθηκε λύση στα ζητήματα αυτά και έστειλε επιστολή στην Ομοσπονδία ότι ο Π.Α.Σ. Γιάννινα δεν θα συμμετείχε τον επόμενο μήνα στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής.
Τις επόμενες αγωνιστικές περιόδους ο Π.Α.Σ. Γιάννινα διατηρούσε μόνο τμήματα νεαρών αθλητών και δεν συμμετείχε με ανδρική ομάδα σε κάποια Κατηγορία της Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδος.
Νέα αρχή
Το καλοκαίρι του 2022 αποφασίστηκε η κάθοδος της ομάδας στην Β ΕΣΚΑΒΔΕ.
Με συνοπτικές διαδικασίες και μόλις με 1 ήττα στο πρωτάθλημα, η ομάδα κέρδισε την άνοδο στην Α ΕΣΚΑΒΔΕ.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2022-23, ο Π.Α.Σ. Γιάννινα συμμετέχει στην Β ΕΣΚΑΒΔΕ.
Έδρα του συλλόγου είναι το Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Ιωαννίνων, χωρητικότητας 450 καθήμενων θεατών. Πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής των τμημάτων καλαθοσφαίρισης είναι ο Δημήτρης Αναστασίου.
Τμήματα υποδομής
Η ακαδημία νεαρών αρρένων αθλητών του συλλόγου διαγωνίζεται στα Τοπικά ηλικιακά Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας. Το καλοκαίρι του 2020 έλαβε χώρα αναδιοργάνωση των τμημάτων αυτών με στόχο την βελτίωση τους σε κάθε επίπεδο.
Την αγωνιστική περίοδο 2007-08 ο σύλλογος των Ιωαννίνων κατέκτησε το Τοπικό Πρωτάθλημα Προ-μίνι '95. Στο Μεγάλο Τελικό νίκησε στο Αγρίνιο το Φι.Μπα. Αγρινίου με σκορ 55-53.
Την επόμενη χρονιά, 2008-09, ο Π.Α.Σ. κατέκτησε το Τοπικό Πρωτάθλημα Μίνι '95, επικρατώντας της ομάδας της Νικοπόλεως.
Την αγωνιστική περίοδο 2018-19 το σωματείο κατέκτησε αήττητο το Τοπικό Πρωτάθλημα Προ-μίνι '06. Στο Μεγάλο Τελικό νίκησε στην Άρτα τη Νικόπολη με σκορ 39-36.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ιωαννίνων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Άνθη επιταφίου
Το θέμα
Το θέμα αποδίδει μια έντονη θρησκευτικότητα και μηνύματα θανάτου καθώς μια μαυροφορεμένη μορφή με κέρινο πρόσωπο κυριαρχεί στον πίνακα κρατώντας λουλούδια, με έντονη θεατρικότητα.
Αισθητική ανάλυση
Ο Λύτρας αποδίδει άριστα την τεχνική απόδοση του χρώματος εκφράζοντας τις αρχές της Σχολής του Μονάχου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νικηφόρου Λύτρα
Κιμ Ρόουντ
Η Κίμπερλιν Σούζαν Ρόουντ (γενν. 16 Ιουλίου 1979 στο Γουίτιερ της Καλιφόρνια) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια της σκοποβολής που συμμετείχε στο αγώνισμα του διπλού τραπ, αλλά τώρα συμμετέχει στο σκιτ. Είναι δύο φορές ολυμπιονίκης στο διπλό τραπ (1996, 2004) και μία φορά ολυμπιονίκης στο σκιτ (2012). Έχει και άλλα 3 μετάλλια ολυμπιακών αγώνων (2008 ασημένιο, 2000 και 2016 χάλκινα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Ιφιστιάδες
Οι Ιφιστιάδες ή Ηφαιστιάδες ή (Ἰφιστιάδαι ή Ἡφαιστιάδαι), (ο δήμος: Ιφιστιαδών ή Ηφαιστιαδών) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Ακαμαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Με το ίδιο όνομα (Ιφιστιάδες ή Ηφαιστιάδες) ονομάζονταν και οι δημότες του δήμου αυτού.
Ονομασία
Ο δήμος, κατά τη μία εκδοχή, αυτή του Ησυχίου, πήρε το όνομά του από τον μυθικό επώνυμο ήρωα Ιφίστιο ή κατά την άλλη εκδοχή από το ναό του Ηφαίστου, ο οποίος υπήρχε στο δήμο. Λόγω των παραλλαγών του ονόματος μέχρι τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα οι τότε ερευνητές, σύμφωνα και με τον Αλέξανδρο Ρίζο Ραγκαβή, στο έργο του «Τα Ελληνικά», πίστευαν ότι οι Ιφιστιάδες και οι Ηφαιστιάδες ήταν δύο ξεχωριστοί δήμοι, αλλά σύντομα ανακάλυψαν ότι το δεύτερο όνομα ήταν μια ελληνιστική ή ρωμαϊκή παραμόρφωση του πρώτου ονόματος.
Τοποθεσία των αρχαίων Ιφιστιαδών ή Ηφαιστιαδών
Ο δήμος των Ιφιστιαδών ή Ηφαιστιαδών, ήταν δήμος του άστεως. Βρισκόταν περίπου 10 χιλιόμετρα βόρειοανατολικά από τα τείχη της αρχαίας Αθήνας και 2 χιλιόμετρα νότια του ποταμού Κηφισού. Οι σύγχρονοι ερευνητές τον τοποθετούν σε θέση στα νοτιοδυτικά του σημερινού δήμου του Ηρακλείου Αττικής.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Ακαμαντίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), ο δήμος αντιπροσωπευόταν επίσης από 1 βουλευτή στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι των Ιφιστιαδών ή Ηφαιστιαδών
Ο δημότης των αρχαίων Ιφιστιαδών ή Ηφαιστιαδών ονομαζόταν Ιφιστιάδης ή Ηφαιστιάδης. Στον δήμο αυτό είχε οικόπεδο ή κτήμα ο Πλάτωνας, το οποίο συνόρευε στα βόρεια με την οδό του ιερού της Κηφισιάς (η θέση της οδού βρίσκεται στο ύψος της Λυκόβρυσης), στα νότια με το ιερό του Ηρακλή των Ιφιστιαδών, στα ανατολικά με την ιδιοκτησία του Αρχεστράτου του Φρεαρρίου και δυτικά με την ιδιοκτησία την οποία είχε ο Φίλιππος Χολλιδεύς. Ο φιλόσοφος άφησε το ακίνητο αυτό, ως κληρονομιά, στον ανιψιό του, που ήταν παιδί από τον αδελφό του Πλάτωνα, τον Αδείμαντο του Κολλυτού. Η τοποθεσία του ιερού του Ηρακλέους έχει αναγνωριστεί μετά την εύρεση, το 1926, λίθινου όρου. Από αυτό προκύπτει ότι ο Ηρακλής λατρευόταν επίσης ιδιαίτερα στην περιοχή αυτή.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Τσέρι (Ιταλία)
Το Τσέρι είναι δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Τσερβέτερι στην Επαρχία της Ρώμης. Απέχει 8,9 χλμ. από το Τσερβέτερι και 41,5 χλμ. από τη Ρώμη. Ο οικισμός είναι χτισμένος πάνω σε έναν ηφαιστειογενή βράχο από τόφφο και περιβάλλεται ολόκληρος από οχυρωματικό τείχος.
Ιστορία
Ο σημερινός οικισμός ιδρύθηκε το 1236 από τους κατοίκους της Καιρέας (Caere), αρχαίας Ετρουσκικής και κατόπιν ρωμαϊκής πόλης. Ο καινούριος οικισμός ονομάστηκε Νέα Καιρέα (στα λατινικά Caere Novum) ενώ η αρχαία πόλη έμεινε γνωστή ως Παλαιά Καιρέα (στα λατινικά Caere Vetus). Με το πέρασμα των χρόνων το όνομα Nέα Καιρέα απλοποιήθηκε σε Τσέρι (Ceri) και η Παλαιά Καιρέα έγινε το σημερινό Τσερβέτερι (Cerveteri). Η επιλογή της θέσης του νέου οικισμού έγινε για αμυντικούς λόγους αφού ο βράχος ήταν ένα φυσικό οχυρό. Την ίδια εποχή κατασκευάστηκε ένα κάστρο για καλύτερη προστασία των κατοίκων.
Από τον 13ο έως τον 14ο αιώνα το Τσέρι ανήκε στους Νορμανδούς, μετά πέρασε στην ιδιοκτησία πολλών ευγενών οικογενειών της Ρώμης όπως οι Ορσίνι (1446), οι Μπορομέο (1657), οι Οντεσκάλκι (1678) για να καταλήξει στους Τορλόνια (1833), που είναι εν μέρει και σήμερα οι ιδιοκτήτες του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Λάτιου
Κωδικός χώρας
Οι κωδικοί χωρών είναι μικροί αλφαβητικοί ή αριθμητικοί γεωγραφικοί κώδικες (γεωκωδικοί), οι οποίοι αναπτύχθηκαν για να αντιπροσωπεύουν χώρες και εξαρτημένες περιοχές, για χρήση στην επεξεργασία δεδομένων και τις επικοινωνίες. Έχουν αναπτυχθεί αρκετά διαφορετικά συστήματα για τον σκοπό αυτό, με πιο γνωστό το ISO 3166-1. Συνηθέστερα, ο όρος κωδικός χώρας αναφέρεται στους διεθνείς κωδικούς τηλεπικοινωνίας, τους Ε.164 κωδικών κλήσεων χωρών.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαυριτανίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαυριτανίας (αραβικά: المكتبة الوطنية الموريتانية) βρίσκεται στο Νουακσότ της Μαυριτανίας στο κτίριο του Εθνικού Μουσείου της Μαυριτανίας. Η βιβλιοθήκη διαθέτει συλλογή 10.000 τόμων και απασχολεί 41 άτομα προσωπικό.
Κωδικός χώρας
Κατηγορία:Γεωκώδικες
Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαυριτανίας
Ιστορία
Μετά την ανεξαρτησία της Μαυριτανίας, τον Ιούλιο του 1962, ψηφίστηκε νόμος για τις βιβλιοθήκες, ο οποίος δημιούργησε ένα δίκτυο βιβλιοθηκών. Τον Ιούνιο του 1963 ψηφίστηκε νόμος για τη νόμιμη κατάθεση, που επρόκειτο να ανατεθεί στα Εθνικά Αρχεία. Ο διοργανωτής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Μαυριτανίας ήταν ο Adam Heymowski, ένας Πολωνός που ζούσε στη Σουηδία, ο οποίος ήρθε για πρώτη φορά στη Μαυριτανία το 1964 ως εμπειρογνώμονας για λογαριασμό της UNESCO. Μετά από διαβουλεύσεις με τις αρχές της Μαυριτανίας και μια επίσκεψη στη Σενεγάλη, όπου φυλάσσονταν συλλογές σχετικές με τη Μαυριτανία στο Σαιντ Λούις, συνέταξε έναν νέο νόμο που ψηφίστηκε το 1965. Πρότεινε ως διευθυντής τον Lirvane N'gam, ο οποίος είχε σπουδάσει βιβλιοθηκονομία στο Παρίσι. Καθώς ανήκε στη φυλή Fulbe και δεν γνώριζε καλά αραβικά, ο καθηγητής Mokhtar Ould Hamidoun έγινε διευθυντής της βιβλιοθήκης και ο N'gam επιμελητής. Μετά τη συνταξιοδότηση του Hamidoun το 1967, τη θέση του ανέλαβε ο N'gam και ο Oumar Diouwara έγινε ο νέος έφορος της βιβλιοθήκης. Αρχικά στεγαζόταν σε διοικητικά κτίρια, η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε μόλις το 1972 σε κτίριο που κατασκεύασε η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και εξακολουθεί να στεγάζεται εκεί (2020). Μοιράζεται το κτίριο με το Εθνικό Μουσείο.
Συλλογές
Λειτουργεί ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση και δικαιούται 2 αντίτυπα όλων των έντυπων έργων που εκδίδονται στη Μαυριτανία (βιβλία, περιοδικά, φυλλάδια, καρτ ποστάλ, αφίσες, χάρτες, μουσικά έργα, φωτογραφίες, ταινίες κ.λπ.).
Σύμφωνα με το νόμο του 1965, 3751 τόμοι βιβλίων που αφορούν τη γεωγραφία, την ιστορία και τον πολιτισμό της Μαυριτανίας και της Δυτικής Αφρικής, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στο κέντρο IFAN στο Σαιντ Λούις (Σενεγάλη), μεταφέρθηκαν στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Στις αρχές του 1965, η βιβλιοθήκη έλαβε μια συλλογή περίπου 400 βιβλίων από την UNESCO. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η βιβλιοθήκη διέθετε περίπου 10.000 τόμους και 4.000 χειρόγραφα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Μαυριτανία Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες