cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μηχανοκίνητο αλεξίπτωτο πλαγιάς
Στην Ελλάδα άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του '90. Σήμερα στην Ελλάδα ο αριθμός τον ενεργών πιλότων ανέρχεται περίπου στους 80 χειριστές (στοιχεία 2011). Το καύσιμο που καταναλώνει είναι 3,5 λίτρα περίπου ανά ώρα αμόλυβδης βενζίνης με συνθετικό λάδι για δίχρονους κινητήρες. Το παραμοτέρ είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να αποσπάται σε πολλά κομμάτια, για να χωράει ακόμα και μέσα σε ένα μικρό αυτοκίνητο. Το κόστος συντήρησης και αγοράς ολόκληρου του πακέτου είναι περίπου το ίδιο με μιας μοτοσικλέτας μεγάλου κυβισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορικοί Κινητήρες Κατηγορία:Εναέρια αθλήματα
Μάρθα της Δανίας
thumb|right|250px|Τάφος του Μπίργιερ και της Μάρθας στο Ρίνγκστεντ. Η Μάρθα της Δανίας ή Μαργαρίτα της Δανίας (Märta av Danmark, 1277 - 3 Οκτωβρίου 1341) βασίλισσα της Σουηδίας λόγω του γάμου της με τον Μπίργιερ ήταν μεγαλύτερη κόρη και τρίτο παιδί του Έρικ Ε΄ της Δανίας και της Αγνή του Βρανδεμβούργου αδελφή των βασιλέων της Δανίας Έρικ Μένβεντ και Χριστοφόρου Β΄. Στη Δανία είχε το όνομα Μαργαρίτα αλλά στη Σουηδία πήρε το όνομα Μάρθα, είχε έντονη επίδραση στον πολιτική της Σουηδίας με ρόλο πρωταγωνιστή στο γεύμα του Νίκοπινγκ όπου αιχμαλώτισε τους δυο μικρότερους κουνιάδους της.
Γάμος με τον Μπίργιερ της Σουηδίας
Η ειρήνη που κλείστηκε μεταξύ της Δανίας και της Σουηδίας (1282) είχε σαν όρο τον αρραβώνα της κόρης του Έρικ Μάρθας με τον διάδοχο του Σουηδικού θρόνου Μπίργιερ. Ζητήθηκε απαλλαγή από τον πάπα προκειμένου να προχωρήσει ο γάμος λόγω της μεταξύ τους συγγένειας, ο πάπας την έδωσε (1284). Οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών έγιναν ακόμα όταν συμφωνήθηκε ο γάμος του αδελφού της Έρικ Μένβεντ με την κουνιάδα της Ίνγκεμποργκ στο Έλσινμποργκ (1288), η γαμήλια τελετή έγινε το 1296. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Έρικ αμέσως μετά τον αρραβώνα της εγκατέλειψε την πατρίδα της τη Δανία για να ζήσει στην πατρίδα του μελλοντικού συζύγου της τη Σουηδία. Δεν είναι γνωστή η χρονιά που έφυγε από τη Δανία, το βέβαιο είναι ότι έγινε πριν από τη δολοφονία του πατέρα της (1286).
Εμφύλιοι πόλεμοι με τους κουνιάδους της
Η γαμήλια τελετή ανάμεσα στον Μπίργιερ και στη Μάρθα έγινε στη Στοκχόλμη στις 25 Νοεμβρίου 1298. Η τελετή του γάμου ήταν πολύ λαμπρή με παρελάσεις ευγενών, ερασιτεχνικό θέατρο και τελετές που ο βασιλιάς έχρισε τους μικρότερους αδελφούς του δούκες, η ίδια η Μάρθα σαν ένδειξη καλής θέλησης δεν ζήτησε προίκα αλλά την απελευθέρωση ενός ευγενούς του Μάγκνους Άλγκοτσον που είχε φυλακιστεί για την απαγωγή μιας νύφης (1288). Η προίκα όμως της δόθηκε τελικά, αυτή ήταν η Δυτική Άππλαντ και το Ένοπινγκ (1300), στέφθηκε βασίλισσα της Σουηδίας στις 2 Δεκεμβρίου 1302. Π Μπίργιερ και η Μάρθα ήταν αγαπημένοι και μεγάλωσαν μαζί, η Μάρθα είχε έντονο ρόλο στις υποθέσεις του βασιλείου και περιγράφεται σαν πολιτικά ενεργή. Παρακολούθησε μαζί με την κουνιάδα της Ίνγκεμποργκ τη συνάντηση του συζύγου της με τον αδελφό της Έρικ στα σύνορα, ο μεγαλύτερος γιος της Μάγκνους κηρύχθηκε διάδοχος του θρόνου. Στις 29 Σεπτεβρίου 1306 η Μάρθα και ο Μπίργιερ προσκλήθηκαν από τους δυο μικρότερους αδελφούς του βασιλιά Έρικ, δούκα του Σάντερμανλαντ και Βάλντεμαρ, δούκα της Φινλανδίας στο κάστρο του Νίκοπινγκ κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών της Χατούνα. Οι δυο μικρότεροι κουνιάδοι της τους αιχμαλώτισαν και μόνο ο μικρότερος γιος της κατάφερε να δραπετεύσει στη Δανία, με τη συνθήκη ειρήνης που κλείστηκε την επόμενη χρονιά (1308) τα τρία αδέλφια μοίρασαν το βασίλειο, η Μάρθα και ο Μπίργιερ ελευθερώθηκαν.
Νταμούχαρη Μαγνησίας
Η Νταμούχαρη είναι παραθαλάσσιο χωριό του Πηλίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Μάρθα της Δανίας
Αιχμαλωσία των κουνιάδων της
Η Μαργαρίτα είχε ρόλο πρωταγωνιστή στο περίφημο γεύμα παγίδα στο Νικοπίνγκ (1317) όπου προσκλήθηκαν κατά τη διάρκεια των γιορτών αλλά συνελήφθησαν και πέθαναν και οι δύο λίγους μήνες αργότερα στα σκοτεινά μπουντρούμια του κάστρου, είχαν και την υποστήριξη του αδελφού της βασιλιά Έρικ της Δανίας. Η Μαργαρίτα τους συνέλαβε η ίδια αφού πρώτα υποκριτικά τους καλοδέχθηκε σαν αδέλφια του συζύγου της, ενώ κατά τη διάρκεια της εορτής έδειχνε εξαιρετικά χαρούμενη. Η καλή της διάθεση φάνηκε εξαιρετικά ύποπτη δείχνοντας αποκαλύπτοντας τη διάθεση της να κάνει στο μέσο του γεύματος στον Έρικ και τον Βάλντεμαρ τα ίδια που της έκαναν εκείνοι 11 χρόνια νωρίτερα.
Νταμούχαρη Μαγνησίας
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Νταμούχαρη βρίσκεται στα παράλια του Αιγαίου πελάγους σε υψόμετρο 46 μέτρα ενώ απέχει περίπου 46 χλμ. Α.-ΒΑ. από τον Βόλο, 25 χλμ. ΝΑ. από την Ζαγορά (έδρα του δήμου) και 4 χλμ. (οδηγικά) Α. από το Μούρεσι του οποίου είναι το επίνειο. Πρόκειται για παλιό ψαροχώρι της περιοχής που έχει εξελιχθεί σε τουριστικό θερινό προορισμό του βορειοανατολικού Πηλίου. Έχει δύο όρμους, το φυσικό λιμανάκι της και την βοτσαλωτή παραλία "Παλιά Νταμούχαρη". Τον Σεπτέμβριο του 2007 γυρίστηκαν σκηνές από την κινηματογραφική έκδοση του μιούζικαλ "Mamma Mia".
Μάρθα της Δανίας
Εξορία
Ο θάνατος των δυο δουκών έφερε μεγάλη αντίδραση στους οπαδούς τους οι οποίοι τους ανέτρεψαν ανακηρύσσοντας νέο βασιλιά τον τρίχρονο γιο του Έρικ Μάγκνους Δ΄ της Σουηδίας (1318), οι ίδιοι δραπέτευσαν στη Δανία. Την επόμενη χρονιά οι συνθήκες σε βάρος τους άλλαξαν δραματικά προς το χειρότερο αφού πέθανε ο αδελφός της Έρικ ενώ ο δεύτερος αδελφός της Έρικ που τον διαδέχθηκε είχε υποστηρίξει τους κουνιάδους της, παρόλα αυτά τους παραχώρησε την έπαυλη Σπέγκερμποργκ στο Σκάλσορ για να ζήσουν. Η Μάρθα έμεινε χήρα (1321) στη συνέχεια πιέστηκε να ακολουθήσει τον αδελφό της Χριστόφορο στην εξορία στη Γερμανία (1326), από εκεί επέστρεψαν σε τρία χρόνια όταν ο Χριστόφορος έγινε ξανά βασιλιάς. Μετά τον θάνατο του Χριστόφορου δεν είναι τίποτα γνωστό για την ίδια παρά μονάχα ότι αποσύρθηκε στην αβαείο του Αγίου Πέτρου στο Σζάλλαντ όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της. Ο δεύτερος γιος της πέθανε, ο μεγαλύτερος γιος της Μάγκνους επέστρεψε στη Σουηδία όπου εκτελέστηκε δεν υπάρχουν σημαντικές πληροφορίες για τις κόρης της Άννα και Μαργαρίτα, τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Μπέντ στο Ρίνγκστεντ.
Νταμούχαρη Μαγνησίας
Αξιοθέατα
Το Κάστρο της Νταμούχαρης τα ερείπια του οποίου βρίσκονται στον λόφο μεταξύ των δύο όρμων του χωριού. Αποτελεί τυπικό βυζαντινό οχυρό και πιθανολογείται ότι χρησιμοποιήθηκε από τους Βενετσιάνους, όταν αυτοί εκμεταλλεύτηκαν το λιμάνι της Νταμούχαρης για κάποιο χρονικό διάστημα. Σύμφωνα με τον Κώστα Λιάπη, το κάστρο της Νταμούχαρης πρέπει να βρίσκονταν σε πλήρη λειτουργία κατά τον 11ο αιώνα. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο αφού "τα σωζόμενα ερείπια του οχυρού, που χρονολογούνται από την ύστερη ρωμαϊκή περίοδο μέχρι και τα μεταβυζαντινά χρόνια αποτελούν σημαντική μαρτυρία για την περιοχή" καθώς επίσης και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου που "πρόκειται για μονόχωρο δρομικό ναό κτισμένο το 1744 σύμφωνα με επιγραφή, κατάγραφο με τοιχογραφίες της ίδιας εποχής. Στη νότια πλευρά, υπάρχει προσκολλημένο παρεκκλήσιο".
Μάρθα της Δανίας
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Μπίργιερ των Μπγιέλμπο βασιλιά της Σουηδίας, παιδιά τους ήταν:
Νταμούχαρη Μαγνησίας
Διοικητικά στοιχεία
Μετά την ένωση της Θεσσαλίας (συνθήκη Κωνσταντινούπολης 1881), αναφέρεται επίσημα ως Ταμούχαρι το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μυρεσίου. Το 1928 καταργήθηκε αλλά από το 1971 ξαναπογράφεται ξεχωριστά με την ονομασία Νταμούχαρη στην κοινότητα Μουρεσίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Μούρεσι και τον Άγιο Ιωάννη αποτελούν την κοινότητα Μουρεσίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μουρεσίου του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 33 κατοίκους.
Μάρθα της Δανίας
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Νταμούχαρη Μαγνησίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Βιλλαστελλόνε
Το Βιλλαστελλόνε (ιταλικά: Villastellone) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Βινόβο
Το Βινόβο (ιταλικά: Vinovo) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Η Βαθειά Γαλάζια Θάλασσα (ταινία)
Η Βαθειά Γαλάζια Θάλασσα (αγγλικά: The Deep Blue Sea) είναι μια βρετανική δραματική ταινία του 1955, σκηνοθετημένη από τον Ανατόλ Λίτβακ, με πρωταγωνιστές την Βίβιαν Λι και τον Κέννεθ Μορ, και κυκλοφόρησε από την 20th Century Fox. Βασίστηκε στο θεατρικό έργο με το ίδιο όνομα του Τέρενς Ράττιγκαν. Το θεατρικό του Ράττιγκαν έχει επίσης γυριστεί από τον Τέρενς Ντέιβις και πρόκειται να κυκλοφορήσει το 2011. Πρωταγωνιστεί η Ρέιτσελ Βάις στον ρόλο της 'Έστερ' της Βίβιαν Λι και ο Τομ Χίντλστον ως 'Φρέντι'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1955 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανατόλ Λίτβακ
Ζεϊβέ (Νταβάτσι)
Το Ζεϊβέ (επίσης, Ζεϊβά) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,252 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ζεϊβέ και Κιλβάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
C. Bechstein
Η C. Bechstein Pianoforte Aktiengesellschaft, ευρύτερα γνωστή ως C. Bechstein, είναι γερμανική εταιρεία κατασκευής πιάνων που ιδρύθηκε το 1853 από τον Καρλ Μπέχσταϊν. Η C. Bechstein μαζί με τις εταιρείες Steinway, Bösendorfer και Blüthner αναφέρονται συχνά ως οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες, Big Four, στην κατασκευή πιάνων.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|253x253εσ|Ο Καρλ Μπέχσταϊν.
Πριν την ίδρυση της εταιρείας
Ο Καρλ Μπέχσταϊν, όντας νέος εκείνη την περίοδο, σπούδασε και εργάστηκε στη Γαλλία και στην Αγγλία ως τεχνίτης πιάνων, πριν καταφέρει να γίνει ανεξάρτητος κατασκευαστής. Τα πρώτα πιάνα που κατασκεύασε έγιναν για λογαριασμό άλλης εταιρείας. Πριν την σύσταση της εταιρείας, o Μπέχσταϊν είχε εργαστεί ως ασκούμενος σε πολλές εξέχουσες κατασκευαστικές εταιρείες όπως η Pleyel, η Perau, η Pape and η Kriegelstein. Το όραμά του ήταν να κατασκευάσει όρθια πιάνα για ευρωπαϊκή αγορά, αλλά όταν άκουσε πως ο Φραντς Λιστ συχνά κατέστρεφε τα πιάνα κατά τη διάρκεια των συναυλιών του άρχισε να σχεδιάζει πιάνα με ουρά.
Ίδρυση και μετέπειτα πορεία
Το πρώτο εργοστάσιο της εταιρείας ιδρύθηκε στο Βερολίνο από τον Καρλ Μπέχσταϊν την 1η Οκτωβρίου του 1853. Το 1857, ο Χανς φον Μπίλοφ, γαμπρός του Λιστ, έδωσε την πρώτη του δημόσια συναυλία εκτελώντας τη Σονάτα για Πιάνο σε Σι ελάσσονα του Λιστ σε ένα πιάνο της Bechstein στο Βερολίνο.
Από την ίδρυση της εταιρείας και έπειτα, ο Μπέχσταϊν κατασκεύαζε πιάνα υψηλών απαιτήσεων, οι οποίες είναι απαραίτητες να κατέχει ένα όργανο λόγω εμφάνισης δεξιοτεχνών καλλιτεχνών όπως ο Λιστ. Μέχρι το 1867, η εταιρεία είχε λάβει πάμπολλα βραβεία σε εκθέσεις του Λονδίνου και του Παρισιού. Χρησιμοποιώντας τις γνώσεις του από τις γαλλικές τεχνικές, τον αγγλικό δυναμικό τόνο και την αμερικανική σχεδίαση της διασταυρωμένης τοποθέτησης των χορδών στο εσωτερικό του οργάνου, τα πιάνα του θεωρούνταν τα καλύτερα στην αγορά.
Μέχρι το 1870 και με την υποστήριξη του Φραντς Λιστ και του Χανς φον Μπίλοφ, τα πιάνα της εταιρείας χρησιμοποιούνταν σε πολλές αίθουσες συναυλιών και αρχοντικά αριστοκρατών. Μέχρι τότε μόνο τρεις άλλες εταιρείες είχαν καθιερωθεί ως ηγέτες της βιομηχανίας, η Steinway, η Bösendorfer και η Blüthner.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες της Γερμανίας
Γιένι Σουβαγκίλ
Το Γιένι Σουβαγκίλ (επίσης, Γιένι Σουβακίλ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ζακατάλα του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 4,554 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Βίρλε Πιεμόντε
Το Βίρλε Πιεμόντε (ιταλικά: Virle Piemonte) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Έιβ Ελόον
Η Έιβ Ελόον (Εσθονικά: Eiv Eloon, γεννηθείσα στις 27 Νοεμβρίου του 1945) είναι Εσθονή συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας. Θεωρείται ότι είναι από τους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας που έχουν ασχοληθεί με την ταυτότητα φύλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί συγγραφείς
Czech Airlines
Η Czech Airlines (συντομογραφία: ČSA, České Aerolinie, a.s. «Τσεχικές Αερογραμμές») είναι ο εθνικός αερομεταφορέας της Τσεχικής Δημοκρατίας. Η έδρα της βρίσκεται στην Πράγα και το κέντρο της βρίσκεται στο αεροδρόμιο Václav Havel της Πράγας. Η εταιρεία εκτελεί κυρίως προγραμματισμένες πτήσεις και εξυπηρετεί 22 προορισμούς από το 2021. Η Czech Airlines μετέφερε 2,26 εκατομμύρια επιβάτες το 2016, αύξηση 13% σε σύγκριση με το 2015. Η Czech Airlines Technics ήταν υπεύθυνη για τη συντήρηση αεροσκαφών.
Όταν, το 2018, το 97,74% της Czech Airlines εξαγοράστηκε από την εταιρία Smartwings, η CSA έγινε μέλος του Smartwings Group. Η αεροπορική εταιρεία εκτελεί πρόγραμμα συχνών πτήσεων με το όνομα "OK Plus" σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών. Το OK ενσωματώθηκε επίσης εμφανώς στο προηγούμενο σήμα της, και είναι το πρόθεμα ταξινομήσεων των αεροσκαφών της Τσεχικής Δημοκρατίας. Ήταν μέλος της συμμαχίας SkyTeam. Το υπόλοιπο 2,26% του CSA ανήκε στην ασφαλιστική εταιρεία Česká Pojišťovna.
Η CSA είναι η πέμπτη παλαιότερη αεροπορική εταιρεία στον κόσμο μετά την ολλανδική KLM (1919), την Κολομβιανή Avianca (1919), την Αυστραλιανή Qantas (1920) και τη Σοβιετική / Ρωσική Aeroflot (1923). Ήταν η πρώτη αεροπορική εταιρεία στον κόσμο που πραγματοποίησε τακτικές πτήσεις με αεροπλάνα (μεταξύ Πράγας και Μόσχας).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Τσέχικα εμπορικά σήματα Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες της Τσεχίας
Σουμπάτ Α΄ της Ιβηρίας
Ο Σουμπάτ/Συμβάτιος Α΄, სუმბატ I Sumbat I, (απεβ. το 958) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας του Τάο-Κλαρτζέτι, κληρονομικός ηγεμόνας του Κάτω Τάο και τιτουλάριος βασιλιάς της Ιβηρίας (Γεωργίας) από το 937 έως το τέλος του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Κυανοτοξίνες
Οι κυανοτοξίνες είναι βιοτοξίνες, οι οποίες παράγονται από τα κυανοβακτήρια (γνωστά και ως κυανοφύκη), ένα φύλο των βακτηρίων.
Τα κυανοβακτήρια μπορούν να επικοίσουν οποιοδήποτε οικοσύστημα, κάθε χερσαίο και υδάτινο περιβάλλον, ακόμα και ακραία ενδιαιτήματα, όπως είναι οι έρημοι και οι θερμοπηγές. Στο υδάτινο περιβάλλον, και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, οι πληθυσμοί των κυανοβακτηρίων μπορεί να παρουσιάσουν εκθετική αύξηση, φαινόμενο γνωστό ως άνθιση. Κατά την άνθιση των κυανοβακτηρίων συγκεντρώνονται μεγάλες ποσότητες κυανοτοξινών στο οικοσύστημα, οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν κίνδυνο για τη χλωρίδα, την πανίδα, αλλά και τη δημόσια υγεία.
Εικάζεται πως πάνω από σαράντα γένη κυανοβακτηρίων παράγουν τοξίνες, αλλά τα κύρια είναι τα Anabaena, Aphanizomenon, Cylindrospermopsis, Lyngbya, Microcystis, Nostoc και Planktothrix.
Χημική δομή
Οι κυανοτοξίνες, σύμφωνα με τη χημική τους δομή, κατατάσσονται σε τρεις ομάδες: κυκλικά πεπτίδια, αλκαλοειδή και λιποπολυσακχαρίτες.
Κυκλικά πεπτίδια
Τα κυκλικά πεπτίδια είναι μικρά μόρια σε σχέση με άλλα κυτταρικά ολιγοπεπτίδια και πολυπεπτίδια (πρωτεΐνες), με μοριακό βάρος περίπου 800-1100. Περιέχουν είτε πέντε (νοντουλαρίνες) είτε εφτά (μικροκυστίνες) αμινοξέα, όπου τα δύο τελευταία αμινοξέα της γραμμικής πεπτιδικής αλυσίδας ενώνονται για να σχηματίσουν μια κυκλική δομή. Είναι διαλυτά στο νερό και, εκτός ίσως από κάποιες υδρόφοβες μικροκυστίνες, αδυνατούν να διαπεράσουν άμεσα τις λιπιδικές μεμβράνες ζωικών, φυτικών ή βακτηριακών κυττάρων, οπότε για να μπουν στο κύτταρο και να ασκήσουν την τοξική τους δράση χρησιμοποιούν πρωτεΐνες-μεταφορείς της μεμβράνης, οι οποίες κανονικά μεταφέρουν απαραίτητα, για το κύτταρο, θρεπτικά. Στα υδάτινα οικοσυστήματα οι ουσίες αυτές παραμένουν μέσα στα κύτταρα των κυανοβακτηρίων και απελευθερώνονται με τη λύση των κυττάρων τους.
Μικροκυστίνες
Οι μικροκυστίνες είναι κυκλικά επταπεπτίδια (κυκλικά πεπτίδια με επτά αμινοξέα) και πήραν το όνομά τους από το κυανοβακτήριο Microcystis aeruginosa, από όπου απομονώθηκαν για πρώτη φορά. Οι περισσότερες μικροκυστίνες έχουν τη γενική χημική δομή: κυκλο-(D-alanine-X-D-MeAsp-Z-Adda-D-glutamate-Mdha), όπου Χ και Ζ είναι μεταβλητά αμινοξέα, το D-MeAsp είναι το D-ερυθρο-β-μεθυλασπαρτικό οξύ, το Mdha είναι η Ν-μεθυλδεϋδροαλανίνη και το Adda είναι το 3-αμινο-9-μεθοξυ-2,6,8-τριμεθυλ-10-φαινυλδεκα-4,6-διενικό οξύ. Έχουν αναγνωριστεί μέχρι στιγμής πάνω από 80 διαφορετικες μικροκυστίνες και όλες έχουν ηπατοτοξική δράση.
Αλκαλοειδή
Τα αλκαλοειδή είναι μια μεγάλη ομάδα ετεροκυκλικών αζωτούχων ενώσεων και παράγονται κυρίως από τα φυτά, αλλά και από κάποια βακτήρια. Είναι σταθερά βιοδραστικά και σχεδόν πάντα τοξικά. Εκτός από άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, τα αλκαλοειδή μπορεί να περιέχουν οξυγόνο, θείο και πιο σπάνια χλώριο, βρώμιο και φώσφορο. Οι μη-θειούχες αλκαλοειδείς τοξίνες των κυανοβακτηρίων είναι όλες νευροτοξικές (ανατοξίνες και σαξιτοξίνη), ενώ το θειούχο αλκαλοειδές κυλινδροσπερμοψίνη μπλοκάρει την πρωτεϊνική σύνθεση με επίδραση κυρίως στα ηπατικά κύτταρα. Μερικά κυανοβακτήρια παράγουν αλκαλοειδή που είναι κυρίως δερματοξικά (απλυσιατοξίνες, λυνγκμπυατοξίνη), αλλά έχουν συσχετιστεί και με τη γαστρεντερίτιδα και με πιο γενικά συμπτώματα όπως ο πυρετός.
Ανατοξίνη-α
Η ανατοξίνη-α είναι δευτεροταγής αμίνη μικρού μοριακού βάρους (ΜΒ=165) με χημικό τύπο C10H15NO, που παράγεται αποκλειστικά από τα κυανοβακτήρια. Απομονώθηκε για πρώτη φορά από το κυανοβακτήριο Anabaena flos-aquae. Ο τρόπος δράσης της είναι μέσω του νικοτινικού υποδοχέα της ακετυλοχολίνης, όπου ενεργεί ως ένα ανάλογο της ακετυλοχολίνης. Η ανατοξίνη-α δεν αποικοδομείται από την ακετυλοχολινεστεράση και αυτό προκαλεί μόνιμη διέγερση των μυϊκών ινών καταλήγοντας σε παράλυση και θάνατο. Έχει ονομαστεί «ταχύτατος παράγοντας θανάτου», καθώς μέσα σε 2-5 λεπτά μετά από ενδοπεριτοναϊκή έγχυση σε ποντίκια αυτά πεθαίνουν έπειτα από μυϊκούς σπασμούς, παράλυση και αναπνευστική ανακοπή.
Ανατοξίνη-α (S)
Η ανατοξίνη-α (S) είναι μια φυσική οργανοφωσφορική ένωση με χημικό τύπο C7H17N4O4P. Η χημική της δομή δε σχετίζεται με την ανατοξίνη-α, απομονώθηκε όμως από το ίδιο είδος κυανοβακτηρίου (Anabaena flos aquae) και παρουσιάζει παρόμοια τοξικότητα με αυτή. To (S) αντικατοπτρίζει τη σιελόρροια (salivation) που προκαλεί στα σπονδυλωτά.
Σαξιτοξίνες
Οι σαξιτοξίνες είναι ομάδα καρβαμιδικών αλκαλοειδών με χημικό τύπο C10H17N7O4 που παράγεται από κυανοβακτήρια και δινομαστιγωτά. Πήραν το όνομά τους από το οστρακοειδές Saxidomus giganteus, στο οποίο βρέθηκαν και αναγνωρίστηκαν πρώτη φορά. Τα οστρακοειδή διηθούν τροφή, η οποία συχνά αποτελείται από τοξικά δινομαστιγωτά και έτσι οι τοξίνες συσσωρεύονται σε αυτά. Για το λόγο αυτό, οι τοξίνες που συνδέονται με τα οστρακοειδή, όπως οι σαξιτοξίνες, ονομάζονται PSP (Paralytic Shellfish Poisons) τοξίνες και η δηλητηρίαση από κατανάλωσή τους PSP (Paralytic Shellfish Poisoning). Οι σαξιτοξίνες μπλοκάρουν τα κανάλια νατρίου στα νευρικά κύτταρα, αποτρέποντας τη δημιουργία κατάλληλου δυναμικού δράσης στα νεύρα και τις μυικές ίνες, οδηγώντας έτσι σε νευρομυϊκή παράλυση και θάνατο από αναπνευστική ανακοπή. Οι σαξιτοξίνες είναι από τις πιο ισχυρές φυσικές τοξίνες.
Κυλινδροσπερμοψίνες
Η κυλινδροσπερμοψίνη είναι ένα τρικυκλικό αλκαλοειδές με ηπατοτοξίκη δράση που πρώτα αναγνωρίστηκε και απομονώθηκε από το κυανοβακτήριο Cylindrospermopsis raciborskii. Η δράση της διακρίνεται σε τέσσερα στάδια: αναστέλλει την πρωτεϊνική σύνθεση, προκαλεί πολλαπλασιασμό των μεμβρανών, συσσώρευση λιπιδίων στο εσωτερικό των κυττάρων και τελικά τα κύτταρα νεκρώνονται.
Απλυσιατοξίνες
Οι απλυσιατοξίνες (απλυσιατοξίνη και διβρωμοαπλυσιατοξίνη) είναι φαινολικές δισλακτόνες. Αρχικά αναφέρθηκαν ως τοξίνες του θαλάσσιου γυμνοσάλιαγκα Stylocheilus longicauda και στη συνέχεια ως συστατικά του βενθικού κυανοβακτηρίου Lyngbia majuscule, με το οποίο τρέφεται ο θαλάσσιος γυμνοσάλιαγκας. Οι τοξίνες αυτές είναι ισχυροί προαγωγείς όγκων και ενεργοποιητές της πρωτεϊνικής κινάσης C. Προκαλούν εξανθήματα και φουσκάλες στο δέρμα, διάρροια και αίσθηση καψίματος στο στόμα και το λαιμό.
Κουβανέζικο δημοψήφισμα 2019
Συνταγματικές αλλαγές
Στις προτάσεις στο νέο σύνταγμα συμπεριλαμβάνονται:
Κυανοτοξίνες
Λυνγκμπυατοξίνη-α
Η λυνγκμπυατοξίνη-α έχει παρόμοια δράση με τις απλυσιατοξίνες, προκαλώντας δερματίτιδα, ερεθισμό των ματιών, αλλά και σοβαρές στοματικές και γαστρεντερικές φλεγμονές.
Κουβανέζικο δημοψήφισμα 2019
Συνταγματικές αλλαγές
Το νέο Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ μετά την προκήρυξή (έγκρισή) του από την Εθνοσυνέλευση στις 10 Απριλίου 2019. Οι νόμοι που ψηφίστηκαν για την επιβολή των μεταρρυθμίσεων του Συντάγματος στο δικαστικό σύστημα της χώρας πρέπει να τεθούν σε ισχύ εντός 18 μηνών. Ένας εκλογικός νόμος που περιγράφει λεπτομερώς την αναδιάρθρωση της κυβέρνησης πρέπει επίσης να ψηφιστεί μέσα σε έξι μήνες. Έπειτα, ένας πρόεδρος της Κούβας πρέπει να εκλεγεί από την Εθνοσυνέλευση τους επόμενους τρεις μήνες και στη συνέχεια να διορίσει τους επαρχιακούς διοικητές και έναν πρωθυπουργό.
Κυανοτοξίνες
Λιποπολυσακχαρίτες (LPS)
Οι λιποπολυσακχαρίτες είναι μεγάλα μόρια, αποτελούμενα από ένα λιπίδιο κι έναν πολυσακχαρίτη ενωμένα με ομοιοπολικό δεσμό. Συνήθως βρίσκονται στην εξωτερική μεμβράνη του κυτταρικού τοιχώματος των gram-αρνητικών βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων των κυανοβακτηρίων, όπου δημιουργούν συμπλέγματα με πρωτείνες και φωσφολιπίδια. Οι λιποπολυσακχαρίτες συμπεριφέρονται ως ενδοτοξίνες και μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό και αλλεργικές αντιδράσεις όταν έρθουν σε επαφή με κάποιο ιστό. Σε σχέση με τους λιποπολυσακχαρίτες άλλων παθογόνων gram-αρνητικών βακτηρίων, όπως η Salmonella, οι λιποπολυσακχαρίτες των κυανοβακτηρίων δεν έχουν τόσο ισχυρή τοξική δράση.
Κουβανέζικο δημοψήφισμα 2019
Γάμος ομοφυλοφίλων
Το νέο σύνταγμα καταργεί επίσης την απαίτηση ότι ο γάμος είναι "μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας". Ένα προηγούμενο σχέδιο του νέου συντάγματος θα άλλαζε τη φρασεολογία σε "μια ένωση μεταξύ δύο ανθρώπων ..." με απολύτως ίσες ευθύνες ". Αυτή η διατύπωση απομακρύνθηκε εξαιτίας των αντιδράσεων από τους πιο συντηρητικούς τομείς της κουβανικής κοινωνίας με το νέο σύνταγμα να μην αναγνωρίζει ρητώς τους ομοφυλοφιλικούς γάμους, αλλά να καταργεί τα συνταγματικά εμπόδια στην αναγνώρισή τους, αποφεύγοντας ειδικά τον ορισμό του γάμου (σε αντιδιαστολή με τον ορισμό της «ένωσης μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας» που υπήρχε στο παλιό σύνταγμα). Αναμένεται ότι ο γάμος ομοφυλοφίλων θα αποτελεί μέρος ενός νέου Κουβανικού Οικογενειακού Κώδικα, ο οποίος πρόκειται να τεθεί σε νέο δημοψήφισμα μέσα στα επόμενα 2 χρόνια.  Η Μαριέλα Κάστρο, ακτιβίστρια των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ της Κούβας, κόρη του Ραούλ Κάστρο και διευθύντρια του Κουβανικού Εθνικού Κέντρου για τη Σεξουαλική Εκπαίδευση, δήλωσε ότι η αλλαγή αυτή δεν είναι "οπισθοδρόμηση" και ότι το θέμα θα αντιμετωπιστεί στην επερχόμενη τροπολογία του οικογενειακού κώδικα.
Κυανοτοξίνες
Μελέτη κυανοτοξινών στα ελληνικά εσωτερικά ύδατα
Οι κυανοτοξίνες απαντώνται κυρίως στα εσωτερικά ύδατα κατά τη διάρκεια έντονων φαινομένων άνθισης τοξικών κυανοβακτηρίων. Το φαινόμενο της άνθισης  αναφέρεται για πρώτη φορά παγκοσμίως το 1878, ενώ στην Ελλάδα η πρώτη αναφορά καταγράφεται το 1987 στις λίμνες Βιστωνίδα, Κορώνεια, Βόλβης και Καστοριάς.
Κουβανέζικο δημοψήφισμα 2019
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 2019 Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ισπανικά 2019
Κυανοτοξίνες
Μελέτη κυανοτοξινών στα ελληνικά εσωτερικά ύδατα
Κατά τα έτη 1994-1997 διεξάγεται η πρώτη συστηματική μελέτη της σύνθεσης  των ειδών κυανοβακτηρίων συσχετιζόμενη με την παρουσία και την συγκέντρωση μικροκυστινών στην λίμνη της Καστοριάς. Το 2000 καταγράφεται η παρουσία μικροκυστινών στις λίμνες Καστοριάς και Παμβώτιδας καθώς επίσης και στον  ταμιευτήρια της Κερκίνης. Το 2004 μελετούνται εκ νέου 33 υδάτινα οικοσυστήματα, όπου σε όλα παρατηρήθηκαν δυνητικά τοξικά κυανοβακτήρια και ανθίσεις αυτών. Κατά το ίδιο έτος υπήρξε µαζικός θάνατος πτηνών και ιχθύων στη Λίµνη Κορώνεια, πιθανώς ως αποτέλεσµα κυανοτοξινών, αφού εκείνο το διάστηµα το φυτοπλαγκτόν της λίµνης αποτελούνταν αποκλειστικά από κυανοβακτήρια. Το 2005 και 2006 οι Gkelis et al. κατέγραψαν συγκεντρώσεις μικροκυστινών σε αρκετά εσωτερικά ύδατα της Ελλάδας καθώς και  συγκεντρώσεις αυτών σε τοπικούς πληθυσμούς ιχθύων, αμφίβιων και ασπόνδυλων στις λίμνες της Καστοριάς, στον ταμιευτήρια της Κερκίνης και στην λίμνη Παμβώτιδα. Το 2007, μελέτες στην  τεχνητή λίμνη του Μαραθώνα (η οποία δημιουργήθηκε με σκοπό τη συγκέντρωση νερού για την ύδρευση της Αθήνας) υποδεικνύουν ότι ο συνολικός βιοόγκος των κυανοβακτηρίων, καθώς και η κυριαρχία του γνωστού παραγωγού  μικροκυστινών  Microcystis aeruginosa στο φυτοπλαγκτόν του ταμιευτήρα μπορεί να αποτελέσει δυνητικό κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου. Το 2010 καταγράφεται η συνύπαρξη  άνθισης κυανοβακτηρίων με την παρουσία ενός  περιορισμένου αριθμού νεκρών πτηνών στη λίμνη Κορώνεια, ενώ κατά το ίδιο έτος δείγματα νερού από τις λίμνες Βόλβης, Δοϊράνης  και Κάρλας βρέθηκαν θετικά στην παρουσία μικροκυστινών. Το 2014 δείγματα νερού από διάφορες λίμνες της Ελλάδος εξετάστηκαν ως προς την ύπαρξη κυανοτοξινών, με τα  αποτελέσματα αυτής να υποδεικνύουν πιθανή παρουσία πλην των μικροκυστινών, σαξιτοξινών και κυλινδροσπερμοψινών στην λίμνη Κάρλα, πιθανή παρουσία μικροκυστινών  και  σαξιτοξινών στις λίμνες Καστοριάς, Κερκίνης και Δοϊράνης  και τέλος, πιθανή παρουσία μικροκυστινών και κυλινδροσπερμοψινών  στις λίμνες Βόλβης  και  Παμβώτιδας.
Οι μελέτες για την συσσώρευση μικροκυστινών σε οργανισμούς ήταν μέχρι πρότινος περιορισμένες στην Ελλάδα αλλά το 2010 μελετήθηκε ιδιαίτερα η παρουσία κυανοτοξινών σε ιχθύες των ελληνικών λιμνών και παρουσιάστηκε βάση των αποτελεσμάτων σαν επιτακτική ανάγκη η μελέτη εκ νέου της συσσώρευσης κυρίως μικροκυστινών σε άλλους εδώδιμους υδρόβιους και μη οργανισμούς.
Συμπερασματικά,  οι μέχρι τώρα καταγραφές για την παρουσία  κυανοτοξινών σε Ελληνικά ύδατα  αναφέρονται  κυρίως στην παρουσία μικροκυστινών και δευτερευόντως στην πιθανή παρουσία σαξιτοξινών καθώς και κυλινδροσπερμοψινών. Βάση  ερευνών σε εύτροφες λίμνες η παρουσία μικροκυστινών οφείλεται στην ανάπτυξη ειδών του γένους  Microcystis, ενώ σε μεσοτροφικές λίμνες  η παρουσία των εν λόγο τοξινών συνδέεται συνήθως με την ανάπτυξη ειδών του γένους   Aphanizomenon. Νεότερες έρευνες υποστηρίζουν πως σήμερα το συχνότερα εμφανιζόμενο δυνητικό τοξικό κυανοβακτήριο στην Ελλάδα είναι το Microcystis aeruginosa ενώ έχει παρατηρηθεί και η έντονη παρουσία του Cylindrospermopsis raciboskii σε ολοένα  και περισσότερα υδάτινα οικοσυστήματα. Σε όλα τα υδάτινα οικοσυστήματα της Ελλάδας που έχουν μελετηθεί για την παρουσία μικροκυστινών οι συγκεντρώσεις που μετρήθηκαν ήταν πάνω από το 1μg MC-RL/L (συγκέντρωση  που αποτελεί το ανώτερο επιτρεπτό όριο του πόσιμου νερού).
Αξιολόγηση κινδύνου των κυανοτοξινών, διαχείριση και κανονισμοί
Πολλά από τα ελληνικά εσωτερικά ύδατα αποτελούν σημεία έντονης ανθρωπογενούς δραστηριότητας (αλιεία, αθλητισμός, αναψυχή). Επίσης  ένας σημαντικός αριθμός υδατικών συστημάτων χρησιμοποιείται  για αρδευτικούς σκοπούς και ως παροχή πόσιμου νερού. Μελέτες έχουν δείξει πως στα ελληνικά εσωτερικά ύδατα όχι μόνο ευνοείται το φαινόμενο της άνθισης αλλά και παρουσιάζεται για μεγαλύτερη περίοδο από ότι συνηθίζεται, κυρίως λόγω του μεσογειακού κλίματος της χώρας με την υψηλή ακτινοβολία, την υψηλή θερμοκρασία και τις λίγες βροχόπτωσης. Ωστόσο, τα ελληνικά εσωτερικά ύδατα δεν ελέγχονται σε εθνικό επίπεδο. Τα δεδομένα που διατίθενται σήμερα για τους κινδύνους των κυανοτοξινών για τους χρήστες  του νερού είναι το αποτέλεσμα  έρευνας που διεξάγεται από ακαδημαϊκά και ερευνητικά ιδρύματα. Σε πολλές χώρες, μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας, των  γεωργικών προϊόντων και ζώων από κυανοτοξίνες έχουν εφαρμοστεί σύμφωνα με τις υποδείξεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Στην Ελλάδα, αν και τα κυανοβακτήρια και οι κυανοτοξίνες έχουν προσελκύσει σημαντικό επιστημονικό ενδιαφέρον, δεν υπάρχει  υποκίνηση προγραμμάτων και  νομοθεσίας από την κυβέρνηση. Η διαχείριση των εσωτερικών υδάτων όσον αφορά τη χρήση του νερού  μέχρι σήμερα δεν περιλαμβάνει έλεγχο συγκεντρώσεων κυανοτοξινών. Ένα παράδειγμα είναι η λίμνη της Καστοριάς η οποία έχει μια μακρά ιστορία ανθίσεων τοξικών κυανοβακτηρίων και ενώ τα Τοπικά Τμήματα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είναι υπεύθυνα για την ασφάλεια των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας με τελικό καταναλωτή των άνθρωπο  δεν υπάρχει έλεγχος για την παρουσία κυανοτοξινών στα εμπορικά προϊόντα υδατοκαλλιέργειας, παρά του γεγονότος ύπαρξης αποδεικτικών στοιχείων παρουσίας μικροκυστινών στους ιστούς της πανίδας της λίμνης. Στα ελληνικά γλυκά ύδατα που επηρεάζονται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες το φαινόμενο του  ευτροφισμού γίνεται όλο και πιο έντονο, ενώ η αλλαγή του κλίματος αντικατοπτρίζεται στην οικολογική κατάσταση  με την αύξηση του ποσοστού των  ανθίσεων και την κυριαρχία των επιβλαβών ειδών κυανοβακτηρίων.
Ακροποσθικός δακτύλιος
μικρογραφία|140px Στην ανδρική ανατομία, ο δακτύλιος της ακροποσθίας, αλλιώς ακροποσθικός ή φιμωτικός δακτύλιος, βρίσκεται στην κορυφή της ακροποσθίας του ανθρώπινου πέους. Σχηματίζεται στην περιοχή της βλεννοδερματικής ένωσης, στην οποία ενώνονται η εσωτερική με την εξωτερική επιδερμίδα της ακροποσθίας. Η περιοχή επενδύεται από βλεννογόνο μεμβράνη και παρουσιάζει υψηλή συγκέντρωση από νεύρα και αιμοφόρα αγγεία. Ο δακτύλιος χαρακτηρίζεται από υψηλή ευαισθησία και θεωρείται σημαντικός για την σεξουαλική αίσθηση και λειτουργία του πέους.
Δομή
μικρογραφία|220px| Μεγέθυνση της βλεννογόνου μεμβράνης του ακροποσθικού δακτυλίου. Ο ακροποσθικός δακτύλιος περιγράφεται ως ένας λεπτός ιστός από βλεννογόνο που εντοπίζεται στην εσωτερική πτυχή της ακροποσθίας. Το δέρμα του εμφανίζει ελαφρώς ζαρωμένη όψη και σχηματίζει λεπτές ραβδώσεις, όταν ανασύρεται για να αποκαλυφθεί η βάλανος. Συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό αισθητήριων νεύρων που διεγείρονται με την κύλιση της ακροποσθίας και την τριβή της στη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης.
Η συγκεκριμένη δομή μπορεί να είναι ελαφρώς στενότερη από το υπόλοιπο δέρμα της πόσθης, ενώ ορισμένες φορές, όταν ανασύρεται, δίνει την εντύπωση ενός στενού δαχτυλιδιού στη βάση της βαλάνου. Μια ελαφρά στένωση του ακροποσθικού δακτυλίου, ιδίως σε νεαρά άτομα, είναι φυσιολογική και συχνά αρχίζει να υποχωρεί με τη σεξουαλική ωρίμανση του άνδρα.
Λειτουργία
Η δομή του ακροποσθικού δακτυλίου, τα απτικά σωμάτια του Μάισνερ και άλλα νεύρα που εντοπίζονται σε αυτόν τον καθιστούν πρωτίστως έναν αισθητήριο ιστό. Έχει υποτεθεί πως τα σωμάτια του Μάισνερ στην επιδερμίδα του δακτυλίου είναι προσαρμοσμένα για να ανιχνεύουν το τέντωμα του ιστού. Μελέτες πάνω στη συγκεκριμένη δομή υποστήριξαν πως η ανάσυρση και το τέντωμά της πιθανώς να διεγείρουν την αντανακλαστική σύσπαση του βολβοσηραγγώδους μυός. Σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας, ο ακροποσθικός δακτύλιος παίζει σημαντικό ρόλο στα σεξουαλικά αντανακλαστικά του πέους κατά τη συνουσία. Συγκεκριμένα, έχει προταθεί πως ο πραγματικός ρόλος του στην ερωτική επαφή έγκειται στην ικανότητα να προκαλεί αντανακλαστική σύσπαση των μυών, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την εκσπερμάτιση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πέος
Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (Ε.Ν.Π.) είναι ένα κυπριακό αθλητικό σωματείο με έδρα το Παραλίμνι. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και ποδοσφαίρου σάλας, με το ποδοσφαιρικό τμήμα να είναι το σημαντικότερο.
Ίδρυση και πρώτα χρόνια
Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου προήλθε από την ενοποίηση δύο οργανωμένων συνόλων του Παραλιμνίου. Το ένα ήταν ο Φιλαθλητικός Σύλλογος Ηρακλής και το άλλο το αναγνωστήριο Η Αγάπη του Λαού. Τα δύο οργανωμένα σύνολα είχαν πολιτιστική και αγωνιστική δράση. Στις 2 Απριλίου 1944 οι δύο ομάδες ενοποιούνται. Για να επιταχύνουν τη διαδικασία και να επικυρώσουν την απόφαση της ενοποίησης αλλά και για να προστατεύσουν περιουσιακά στοιχεία που μπορούσαν να χαθούν, αποφασίστηκε όπως ο Φ.Σ. Ηρακλής απορροφήσει την Αγάπη του Λαού και να μετονομαστεί σε Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Η απόφαση αυτή οδήγησε στην κατοχύρωση ως ημερομηνίας ίδρυση του σωματείου την 20η Φεβρουαρίου 1936, που ήταν η ημερομηνία ίδρυσης του Φ.Σ. Ηρακλή.
Το νέο σωματείο διοργάνωνε καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, διαγωνισμούς και παιχνίδια, με κυριότερα τα παιχνίδια με μπιλιάρδο.
Στις 18 Φεβρουαρίου 1945 πάρθηκε η απόφαση για δημιουργία ποδοσφαιρικής ομάδας και ομάδας στίβου. Άμεσα δημιούργησαν ένα γήπεδο με περιτοίχισμα από καλάμια. Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας που έδωσε η ομάδα ήταν το 1945, λίγο πριν το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με Γερμανούς κρατούμενους.
Κατά τη διάρκεια του αγώνας της ΕΟΚΑ (1955-1959), πολλά μέλη του σωματείου ήταν και μέλη της ΕΟΚΑ. Σε ένα χώρο κοντά στο γήπεδο της ΕΝΠ η ΕΟΚΑ έστηνε πολλές ενέδρες και για αυτό οι Άγγλοι προχώρησαν στην κατεδάφιση του. Μετά από λίγο καιρό οι Άγγλοι επιδότησαν την ανακατασκευή του.
Έμβλημα και χρώματα
Στο έμβλημα του σωματείου απεικονίζεται ο Παρθενώνας και ο τσολιάς. Χρώματα του σωματείου είναι το βυσσινί, το γαλάζιο και το άσπρο. Το βυσσινί χρώμα καθιερώθηκε το 1971. Σε ένα εστιατόριο στο Λονδίνο το οποίο ανήκε σε υποστηριχτές της ομάδας, ο ποδοσφαιριστής της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, Μπόμπι Μουρ, δώρισε σε δύο απόδημους παραλιμνίτες δύο πλήρη σετ ποδοσφαιρικών στολών της Γουέστ Χαμ, οι οποίες ήταν βυσσινί. Οι δύο υποστηριχτές της ΕΝΠ, υποστηριχτές και της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, έστειλαν τις στολές στη γενέτειρα τους, το Παραλίμνι, με την ΕΝΠ να υιοθετεί από τότε το βυσσινί χρώματα.
Προσωνύμια
Στη διάρκεια της ιστορίας του, ο σύλλογος απέκτησε διάφορα προσωνύμια. Τα πιο συνηθισμένα εξ αυτών είναι οι Βυσσινίοι, οι Τσολιάδες και οι Παραλιμνίτες.
Ποδόσφαιρο
Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου έχει 48 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία της Κύπρου. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα για 45 συνεχόμενες περιόδους. Ακόμη, έχει συμμετάσχει 4 φορές στον τελικό του κυπέλλου Κύπρου αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει το κύπελλο.
Πετοσφαίριση
Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης το 1978. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας ανδρών για μερικά χρόνια, με την καλύτερη θέση που κατέλαβε να είναι η δεύτερη την περίοδο 1996-97. Έχει κατακτήσει πέντε πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας (2001-02, 2004-05, 2013-14, 2015-16, 2018-19) και τρία κύπελλα Β΄ κατηγορίας (2004-05 , 2012-13 , 2018-19). Έδρα της ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Γυμνασίου Παραλιμνίου.
Δεκαετία 2000-2009
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ΕΝΠ στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2009-10 η ΕΝΠ τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Παρέμεινε στην κατηγορία αυτή για τέσσερις συνεχόμενες περιόδους, έως την περίοδο 2013-14 που κατέκτησε το πρωτάθλημα και επέστρεψε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 κατέκτησε το κύπελλο Β΄ κατηγορίας κερδίζοντας στον τελικό τον ΑΠΟΕΛ.
Καλαθοσφαίριση
Η καλαθοσφαιρική ομάδας της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου συμμετέχει στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας, το ανώτερο επίπεδο στην Κύπρο. Αποτελεί με διαφορά τη μεγαλύτερη καλαθοσφαιρική δύναμη της επαρχίας Αμμοχώστου, καθώς και τη μοναδική αντιπρόσωπο της επαρχίας στην Α΄ κατηγορία. Εντάχθηκε στην ΚΟΚ το 1972.
Περίοδος 2014-19
Την περίοδο 2014-19 η ΕΝΠ είχε μια πολύ αξιόλογη πορεία στις διοργανώσεις της ΚΟΚ φτάνοντας δύο φορές στον ημιτελικό του πρωταθλήματος κατά τις περιόδους 2016-17 και 2017-18 και τρεις στον ημιτελικό του κυπέλλου τις περιόδους 2016-17, 2017-18 και 2018-19. Την περίοδο 2018-19 η ΕΝΠ δεν είχε ανάλογη πορεία στο πρωτάθλημα με τις προηγούμενες αγωνιστικές περιόδους, όμως η κακή της πορεία δεν την απέτρεψε να φτάσει πιο κοντά από κάθε άλλη φορά στον τελικό του κυπέλλου χάνοντας σε μονό αγώνα από τον μετέπειτα νταμπλούχο Κεραυνό Στροβόλου για τέσσερις μόλις πόντους (80-76), στο κλειστό στάδιο "Κώστας Παπαέλληνας '' στον Στρόβολο. Επίσης ο καλαθοσφαιριστής της Michael Balogun κατάφερε να νικήσει στον διαγωνισμό τριπόντων του ΟΠΑΠ All Star Game 2018.
Δεκαετία 2020-29
Την περίοδο 2019-20 παρουσίασε ένα πολύ δυνατό και ανταγωνιστικό σύνολο έχοντας ως επικεφαλής του τεχνικού επιτελείου της ένα θρύλο της ελληνικής καλαθοσφαίρισης τον Μιχάλη Κακιούζη. Δυστυχώς το πρωτάθλημα και το κύπελλο της περιόδου διακόπηκαν λόγω της πανδημίας COVID-19. Τη στιγμή που διακόπηκε το πρωτάθλημα η ΕΝΠ ήταν εκ των φαβορί για συμμετοχή στα ημιτελικά του πρωταθλήματος, αλλά και του κυπέλλου καθώς είχε κληρωθεί με τον νεοφερμένο στην Α΄ κατηγορία, ΑΠΟΠ Πάφου. Στα θετικά της περιόδου σημειώνεται η διάκριση του καλαθοσφαιριστή της Jordin Williams στον διαγωνισμό τριπόντων του ΟΠΑΠ All Star Game 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1936 Κατηγορία:Κυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου σάλας
Τρίκωμο Γρεβενών
Το Τρίκωμο είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 780 μέτρα.
Ντάνιελ Αβράμοφσκι
Ο Ντάνιελ Αβραμόβσκι (Даниел Аврамовски) είναι Βορειομακεδόνας ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη θέση του πλάγιου μέσου. Είναι διεθνής με την Εθνική Βόρειας Μακεδονίας. Μεταξύ άλλων αγωνίστηκε σε ΦΚ Σαράγεβο, ΦΚ Ραμποτνίτσκι Σκοπίων, ΦΚ Μακεντόνιγια Γκιόρτσε Πέτροφ, Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου (ποδόσφαιρο ανδρών), ΟΦΚ Βελιγραδίου, ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα (2005), Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ, ΦΚ Βάρνταρ και Κάισερισπορ.
Τρίκωμο Γρεβενών
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Τρίκωμο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Όρλιακας και νότια του βουνού Μεγάλη Ράχη (υψομ. 914), μέσα στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου. Απέχει 20 χλμ. ΝΔ. από τα Γρεβενά. Στα ανατολικά του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός και δυτικά, νότια, ανατολικά ο Βενέτικος ποταμός. Οι κάτοικοί του ασχολούνται από παλιά με την καλλιέργεια αμπελιών, την παραγωγή κρασιού (ιδιαίτερα ξινόμαρου) και τσίπουρου γι' αυτό και κάθε Αύγουστο ο Φιλοπροοδευτικός Σύλλογος των Απανταχού Τρικωμιωτών "ο Άγιος Αθανάσιος” διοργανώνει γιορτή κρασιού.
Ντάνιελ Αβράμοφσκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βορειομακεδόνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραμποτνίτσκι Σκοπίων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα (2005) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βάρνταρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάισερισπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαράγεβο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Τρίκωμο Γρεβενών
Γεωγραφία - Ιστορία
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό ιδρύθηκε την εποχή της τουρκοκρατίας από κατοίκους τριών οικισμών (Ελευθεροχώρι, Καλογριά και Ζιάννη) που μετακινήθηκαν για να αποφύγουν τα αντίποινα μετά τη θανάτωση Τούρκων φοροεισπρακτόρων. Η παλιά του ονομασία ήταν Ζάλοβο και πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα "Βλαχοχώρια των Γρεβενών". Στον Κώδικα της Ζάβορδας αναφέρονται κάτοικοί του ως αφιερωτές της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας τόσο την περίοδο 1534 έως 1692 (Α΄ Γραφή) όσο και 1692 και μετά (Β΄Γραφή).
Αξιοθέατα
Τα κυριότερα αξιοθέατα του Τρίκωμου είναι τα γεφύρια πάνω στο Βενέτικο ποταμό. Δύο από αυτά το 1995 χαρακτηρίστηκαν ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία.
Ονομασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Ζάλοβο και αναφέρεται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην ομώνυμη κοινότητα που ανήκε στο νομό Κοζάνης. Το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927 μετονομάζεται σε Τρίκωμον και το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάται από το νομό Κοζάνης και υπάγεται στο νομό Γρεβενών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Παρόρειο αποτελούν την τοπική κοινότητα Τρικώμου που ανήκει στην δημοτική ενότητα Θεόδωρου Ζιάκα του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 128 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 116.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Τρίκωμο
Απαγωγή και δολοφονία του Άλντο Μόρο
Η απαγωγή του Άλντο Μόρο (Rapimento di Aldo Moro) και η μετέπειτα δολοφονία του, που αναφέρεται επίσης στην Ιταλία ως Υπόθεση Μόρο (Ιταλ.: Caso Moro), ήταν από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην πολιτική ιστορία της Ιταλίας.
Το πρωί της 16ης Μαρτίου 1978, την ημέρα κατά την οποία το νέο υπουργικό συμβούλιο με επικεφαλής τον Τζούλιο Αντρεότι υποτίθεται ότι υπέβαλε πρόταση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στο ιταλικό κοινοβούλιο, το αυτοκίνητο του Άλντο Μόρο, πρώην πρωθυπουργού και τότε προέδρου των Χριστιανοδημοκρατών (Ιταλ.: Democrazia Cristiana, ή DC), δέχθηκε επίθεση από μια ομάδα τρομοκρατών των Ερυθρών Ταξιαρχιών στη Via Fani στη Ρώμη. Οι ένοπλοι πυροβολώντας με αυτόματα όπλα, σκότωσαν τους σωματοφύλακες του Μόρο (δύο Καραμπινιέρους στο αυτοκίνητο του Μόρο και τρεις αστυνομικούς που ακολουθούσαν σε άλλο αυτοκίνητο) και τον απήγαγαν.
Στις 9 Μαΐου 1978 η σωρός του Μόρο βρέθηκε στο πορτμπαγκάζ ενός Renault 4 στη Via Caetani μετά από 54 ημέρες φυλάκισης, κατά τις οποίες ο Μόρο υποβλήθηκε σε πολιτική δίκη από το λεγόμενο «λαϊκό δικαστήριο» που είχε συσταθεί από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες και οι οποίες είχαν ζητήσει από την ιταλική κυβέρνηση να γίνει ανταλλαγή αιχμαλώτων. Παρά την κοινή ερμηνεία, η τοποθεσία του αυτοκινήτου στη Via Caetani δεν ήταν στα μισά του δρόμου, αλλά ήταν πολύ κοντά και στις δύο, τις τοποθεσίες των εθνικών γραφείων των Χριστιανοδημοκρατών και του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος στη Ρώμη.
Η επίθεση
Οι τρομοκράτες είχαν προετοιμάσει την ενέδρα παρκάροντας δύο αυτοκίνητα στη Via Mario Fani τα οποία, καθώς μετακινούνταν, θα εμπόδιζαν τα αυτοκίνητα του Moro να διαφύγουν. Σύμφωνα με την επίσημη αναπαράσταση στις επόμενες δίκες, έντεκα άτομα συμμετείχαν στην επίθεση. Ωστόσο, έχουν διατυπωθεί αρκετές αμφιβολίες σχετικά με τις δηλώσεις των τρομοκρατών στις οποίες βασίστηκαν οι επίσημες έρευνες και για την ακριβή ταυτότητα των μελών της ομάδας ενέδρας. Η παρουσία του ίδιου του Μόρο στη Via Fani κατά τη διάρκεια της ενέδρας έχει επίσης αμφισβητηθεί μετά από αποκαλύψεις στη δεκαετία του 1990 (βλ. Θεωρία της εναλλακτικής απαγωγής).
Στις 08:45 τα μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών πήραν τις θέσεις τους στο τέλος της Via Fani, ενός κατηφορικού δρόμου στη βόρεια συνοικία της Ρώμης. Τέσσερις από αυτούς (Μορούτσι, Γκαλινάρι, Φιόρε και Μπονισόλι) φορούσαν στολές πληρώματος της αεροπορικής εταιρείας Alitalia. Δεδομένου ότι δεν γνωρίζονταν όλα τα μέλη της ομάδας μεταξύ τους, οι στολές χρειάζονταν για να αποφευχθούν τα φιλικά πυρά. Στο πάνω μέρος του δρόμου και στη δεξιά πλευρά, ο Μάριο Μορέτι βρισκόταν μέσα σε ένα Fiat 128 με ψεύτικη διπλωματική πινακίδα. Ο Αλβάρο Λοτζακόνο και ο Αλέσιο Κασιμίρι ήταν σε ένα άλλο Fiat 128 μερικά μέτρα μπροστά του. Στην απέναντι πλευρά υπήρχε ένα τρίτο Fiat 128, με την Μπάρμπαρα Μπαλζεράνι μέσα, κοιτώντας την υποτιθέμενη κατεύθυνση από την οποία θα έφτανε ο Μόρο. Ο Μπρούνο Σετζέτι κατέλαβε ένα τέταρτο αυτοκίνητο, ένα Fiat 132, κοντά στο σταυροδρόμι όπου τελείωνε ο δρόμος.
Ο Μόρο έφυγε από το σπίτι του λίγα λεπτά πριν τις 09:00. Καθόταν σε ένα μπλε Fiat 130 που οδηγούσε ο Ντομένικο Ρίτσι. Ένας άλλος καραμπινιέρος, ο Στρατάρχης Ορέστε Λεονάρντι, κάθισε δίπλα του, ο οποίος ήταν επικεφαλής της ομάδας σωματοφυλάκων. Το Fiat 130 ακολούθησε μια λευκή Alfetta με τους υπόλοιπους σωματοφύλακες: Φρανσέσκο Ζίτσι, Τζούλιο Ριβέρα και Ραφαέλε Ιοτσίνο.
Η ενέδρα ξεκίνησε όταν τα δύο αυτοκίνητα μπήκαν στη Via Fani και οι τρομοκράτες ειδοποιήθηκαν από την Ρίτα Αλγκρανάτι που βρισκόταν στη γωνία με τη via Trionfale, η οποία κουνούσε ένα μάτσο λουλούδια και στη συνέχεια απομακρύνθηκε με ένα μοτοποδήλατο. Το Fiat 128 του Μορέτι έκοψε το δρόμο μπροστά από το αυτοκίνητο του Μόρο, το οποίο έπεσε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του Μορέτι και παρέμεινε αποκλεισμένο μεταξύ αυτού και της Alfetta των σωματοφυλάκων. Ο Ρίτσι προσπάθησε να κάνει έναν ελιγμό διαφυγής, αλλά τον απέτρεψε ένα Mini Minor που στάθμευσε αδιάφορα στο σταυροδρόμι. Τα αυτοκίνητα του Μόρο παγιδεύτηκαν τελικά από πίσω από το 128 του Λοτζακόνο. Σε αυτό το σημείο τέσσερις ένοπλοι τρομοκράτες πήδηξαν έξω από τους θάμνους στις πλευρές του δρόμου, πυροβολώντας προς τους σωματοφυλάκες. Οι δικαστικές έρευνες ταυτοποίησαν τους τρομοκράτες ως τους Βαλέριο Μορούτσι, Ραφαέλε Φιόρε, Προσπέρο Γκαλινάρι και Φράνκο Μπονισόλι. Ο τρόπος της επίθεσης έδειξε μια αναλογία, παρόμοια με αυτήν της γερμανικής ακροαριστερής τρομοκρατικής οργάνωσης RAF. Ένας άγνωστος μάρτυρας δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια της ενέδρας ακούστηκε μια γερμανική φωνή, η οποία οδήγησε στην υπόθεση της παρουσίας πολιτοφυλακών της RAF στην ενέδρα.
Συνολικά έπεσαν 91 σφαίρες από τις οποίες οι 45 έπληξαν τους σωματοφύλακες, όπου σκοτώθηκαν όλοι. Οι 49 σφαίρες προήλθαν από ένα μόνο όπλο, ένα υποπολυβόλο FNAB-43 και 22 από ένα άλλο του ίδιου μοντέλου. Οι υπόλοιπες 20 προήλθαν από άλλα όπλα που περιελάμβαναν μια Beretta M12. Ο Ρίτσι και ο Λεονάρντι, που κάθονταν στο μπροστινό κάθισμα του πρώτου αυτοκινήτου, πέθαναν πρώτοι. Ο Μόρο απήχθη αμέσως και αναγκάστηκε να μπει στο Fiat 132 που ήταν δίπλα στο αυτοκίνητό του. Την ίδια στιγμή οι τρομοκράτες πυροβόλησαν τους άλλους τρεις αστυνομικούς. Ο μόνος αστυνομικός που μπόρεσε να αντεπιτεθεί δύο φορές ήταν ο Ιοτζίνο, αλλά αμέσως χτυπήθηκε στο κεφάλι από τον Μπονισόλι. Όλοι οι σωματοφύλακες πέθαναν στην ένεδρα, με εξαίρεση τον Φρανσέσκο Ζίτσι, ο οποίος πέθανε στο νοσοκομείο λίγες ώρες αργότερα. Το μπλε Fiat 132 βρέθηκε στις 09:40 στη Via Licinio Calvo με μερικές κηλίδες αίματος μέσα. Τα άλλα αυτοκίνητα που χρησιμοποιήθηκαν για την ενέδρα βρέθηκαν επίσης τις επόμενες ημέρες στον ίδιο δρόμο (σύμφωνα με δηλώσεις μελών των Ερυθρών Ταξιαρχίων τα αυτοκίνητα είχαν αφεθεί στο δρόμο την ίδια μέρα).
Στις 16 Μαρτίου η συνοδεία στη Via Fani δεν έφερε οπλισμό, τα οποία φυλάσσονταν στα πορτ-μπαγκάζ των αυτοκινήτων. Η Ελεονόρα Τσιαβαρέλι (σύζυγος του Άλντο Μόρο) είπε, κατά τη διάρκεια της δίκης, ότι τα όπλα ήταν στα μπαούλα γιατί «αυτοί οι άνθρωποι δεν ήξεραν πώς να χρησιμοποιούν όπλα επειδή δεν είχαν ποτέ κάνει πρακτική σκοποβολής και δεν είχαν συνηθίσει να τα χειρίζονται. Γι΄αυτό τα όπλα ήταν στο πορτμπαγκάζ. Ο Λεονάρντι μιλούσε πάντα γι' αυτό: «Αυτοί οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν όπλα που δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν. Θα πρέπει να ξέρουν πώς να τα χρησιμοποιούν. Θα πρέπει να τα μεταφέρουν σωστά. Να τα κρατούν σε κοντινή απόσταση. Ο ραδιοφωνικός ασύρματος θα έπρεπε να λειτουργεί, αλλά δεν λειτουργούσε. Για μήνες συνεχιζόταν έτσι». Ο Στρατάρχης Λεονάρντι και ο δεκανέας Ρίτσι δεν περίμεναν ενέδρα, γι' αυτό τα όπλα τους ήταν τοποθετημένα στην τσάντα και στη μία από τις δύο θήκες ήταν ακόμη και σε πλαστική επένδυση. Την τελευταία φράση αρνήθηκε η χήρα του στρατάρχη Λεονάρντι, δηλώνοντας ότι ο σύζυγός της «γύρισε πρόσφατα οπλισμένος γιατί είχε παρατηρήσει ότι τον ακολουθούσε ένα αυτοκίνητο».