cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Σ. Ίφιτος Πατρών
Επιτραπέζια αντισφαίριση
Προπονητές του συλλόγου είναι ο Παναγιώτης Γιώτης και ο Μιχάλης Κατσικαδέλης.
Χόκεϊ επί πάγου
Ιστορία του αθλήματος στην Ελλάδα
Το 2001, το Παγοδρόμιο του Μοσχάτου κλείνει οριστικά. Πολλοί αθλητές σταματούν το χόκεϋ, ενώ άλλοι αρχίζουν προπονήσεις στο παγοδρόμιο του Πολύδροσου. Το οποίο δεν πληροί τις προϋποθέσεις για διεξαγωγή αγώνων.
Α.Σ. Ίφιτος Πατρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2011
Χόκεϊ επί πάγου
Ιστορία του αθλήματος στην Ελλάδα
Το 2002, συνεχίζονται οι προσπάθειες για δημιουργία πρωταθλήματος, χωρίς όμως επιτυχία.
Μάιος 2003. Το τελευταίο παγοδρόμιο στην Ελλάδα κλείνει οριστικά. Μετά το κλείσιμο του τελευταίου παγοδρομίου αποφασίζετε από τους παίχτες της Εθνικής Ομάδας να ξεκινήσουν ταξίδια στην Τσεχία. Από τότε έως και σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί 6 ταξίδια. Με τα έξοδα φυσικά να καλύπτονται από τους αθλητές.
Η Εθνική μας Ομάδα προκρίθηκε και θα συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 3ης κατηγορίας 2008 που θα διεξαχθεί στο Λουξεμβούργο.
Η Εθνική Ομάδα θα συμμετέχει ξανά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 3ης κατηγορίας 2009 που θα διεξαχθεί στη Νέα Ζηλαδία.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2010 που διεξήχθη στο Λουξεμβούργο, η ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΝΔΡΩΝ κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο, η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του αθλήματος.
Το 2012, η Εθνική ομάδα κατευθύνθηκε προς την Τουρκία για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Div.III. Το 2013, η Εθνική ομάδα ταξίδεψε στο Αμπού Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και προκρίθηκε για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που θα διεξήχθει στη Νότια Αφρική.
Μετά το τέλος του Παγκοσμίου, κατά τη διάρκεια του παγκοσμίου Συνεδρίου, η Παγκόσμια Ομοσπονδία του αθλήματος (IIHF) αποφάσισε να αποκλείσει την Εθνική Ομάδα από μελλοντικές συμμετοχές εως ότου ανοίξει Ολυμπιακών διαστάσεων παγοδρόμιο στην Ελλάδα.
Ετυμολογία
Η λέξη «χόκεϊ» έχει χρησιμοποιηθεί για τέτοια παιχνίδια από το 16ο αιώνα, αλλά η ετυμολογία της είναι αβέβαιη. Μπορεί να προέρχεται από την παλαιά γαλλική λέξη coquette ("γκλίτσα"), αλλά μπορεί επίσης να προέρχεται από τη ολλανδική λέξη "hokje" που είναι το υποκοριστικό του hok, που σημαίνει κυριολεκτικά την καλύβα ή το σκυλόσπιτο, αλλά σε λαϊκότερη χρήση σήμαινε το στόχο.
Ο αγωνιστικός χώρος
thumb|250px|right|Χαρακτηριστικό σχεδιάγραμμα μιας επιφάνειας [[Πάγος|πάγου στο Χόκεϊ επί πάγου]] Οι διαστάσεις του χώρου όπου διεξάγονται οι αγώνες είναι μία ορθογώνη παγωμένη επιφάνεια 60 x 30 μ, με στρογγυλεμένες γωνίες η γωνία έχει ακτίνα 4,2 μ, η απόσταση του τέρματος από τον πίσω τοίχο είναι 4 μ και οι 3 ζώνες απέχουν από 17 μ. Το παγοδρόμιο χωρίζεται στα δύο από μία κεντρική γραμμή (κατά πλάτος). Υπαρχουν πέντε εγκάρσιες γραμμές: Η κεντρική κόκκινη γραμμή διασχίζει τον αγωνιστικό χώρο, δύο γραμμές το χωρίζουν σε τρεις ίσες ζώνες: η επίθεση, η ουδέτερη και η ζώνη άμυνας. Υπάρχουν 9 κύκλοι για σύγκρουση ("faceoff"). Η μικρή περιοχή (μπλε χρωματισμένη) είναι ο τομέας του τερματοφύλακα.
Η κατασκευή της μπάρας έχει επένδυση ύψους 1,20 μέτρον από αλουμίνιο η ξύλο και συμπληρωματικά με γυαλί ασφαλείας ή δίχτυα. Οι παίκτες κάθονται σε πάγκους στη μια μεριά του παγοδρομίου, ο πάγκος για τιμωρημένους παίκτες είναι στην άλλη πλευρά.
Στη Βόρεια Αμερική στρο πρωτάθλημα NHL το γήπεδο διαφέρει από της ολυμπιακές και διεθνές διαστάσεις. Είναι 200 πόδια, αν και σχεδόν το ίδιο μήκος (60,96 μ), αλλά μόνο 85 πόδια (25,91 μ) πλάτος και έχει μια διαφορετική κατανομή των ζωνών πεδίου. Το παιχνίδι είναι επόμενος πιο γρήγορο και πιο επιθετικό.
Εξοπλισμός
Παίζεται με μπαστούνι και ως άθλημα πάγου απαιτούνται παγοπέδιλα. Οι τελείως μα τελείως σκληρές επιφάνειες του πάγου και η υψηλή ταχύτητα του δίσκου (μέχρι πάνω από 160 χιλιόμετρα) απαιτούν εξοπλισμό ασφάλειας για την ελάττωση τον κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού. Αυτός ο εξοπλισός κάνει το άθλημα ιδιαιτερα ασφαλές σχετικά με αλλα ομαδικά αθλήματα.
Κατασκευαστές εξοπλισμών είναι η Bauer Hockey η CCM Hockey και η Warrior Sports του Ελληνοαμερικανού Jim Davis.
Προστατευτικός εξοπλισμός
Ο προστατευτικός εξοπλισμός συμπεριλαμβάνει επικαλαμίδες, παντελόνια, σπασουάρ, γάντια, αγκωνίδες, προστατευτικό θώρακα, προστατευτικό λαιμού, και κράνος.
Οι φανέλες συνήθως είναι κατασκευασμένες από ένα πλέγμα πολυεστέρα, που δεν παγιδεύει τον ιδρώτα και τη θερμότητα του σώματος με τον ίδιο τρόπο που μια φανέλα κατασκευάζεται από μια φυσική ίνα. Γενικά, οι παίκτες αναγνωρίζονται από τον αριθμό που φέρουν στη στολή τους (πλάτη).
Παγοπέδιλα
Τα παγοπέδιλα για χόκεϊ έχουν κορδόνια, η επιφάνεια είναι από συνθετικό ύφασμα η πλαστικό (όταν έχουν και την ιδιότητα τις προσαρμογής τους μέσο θερμοκρασίας σε ένα φούρνο). Τα φθηνότερα ζευγάρια είναι συνήθως μαλακότερα στο εσωτερικό, υψηλή σταθερότητα και σκληρότητα (stiffness) βρίσκεται σε επαγγελματικά ζευγάρια, δεν είναι όμως άνετη για έναν πρωτάρη.
Μπαστούνι
Κατασκευάζονται από ξύλο ή συνθετικό υλικό και υπάρχου σε δυο μορφές η απλή και η ειδική για τον τερματοφύλακα με πιο χοντρή βάση και μεγαλύτερη επιφάνεια.
Τα μπαστούνια του χόκεϊ βγαίνουν σε διάφορα μεγέθη: Το μακρος καθορίζεται από το μέγεθος του παίκτη, χωρίς πατίνια πρέπει να φτάνει μέξι τι μύτη και με πατίνια μέχρι το πιγούνι. Το φτυάρι και η ικανότητα λυγίσματος (flex) διαφέρουν σχετικά με την προτίμηση του παίκτη. Τα τελευταία χρόνια επικρατούν τα συνθετικά μπαστούνια (συνήθως από ανθρακονήματα), εξαιτίτας της μεγαλύτερης ικανότητας τους στο λύγισμα, το οποίο προσφέρει παραπάνω δύναμη στο σουτ.
Πρωταθλήματα
Το άθλημα απαιτεί την λειτουργία παγοδρομιών η οποία συνήθως χρηματοδοτείται από κρατικούς η δημοτικούς φορείς. Η Ελλάδα είναι από της ελάχιστες χώρες του πλανήτη η μοναδική στην Ευρώπη που δεν λειτουργεί ούτε ένα παγοδρόμιο ολυμπιακών διαστάσεων, επομένως η Εθνική Ελλάδος δεν επιτρέπεται να λάβει πια μέρος σε διεθνές αγώνες. Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου διεξάγεται κάθε χρόνο σε 4 γύρους. Το παγκόσμιο πρωτάθλημα διεξάγεται κάθε χρόνο.
Το Ελληνικό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου ανδρών διεξάγεται με διακοπές από το 1994 έως το 2000 και από το 2008 και μετέπειτα. Διεξάγεται σε μικρά ιδιωτικά παγοδρόμια.
Ο Καναδάς και οι Η.Π.Α έχουν κάνει το σύνθετο πρωτάθλημα National Hockey League, με κύριο τρόπαιο το Stanley Cup, και η Ρωσία το Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ.
Κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ
Το Κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ (Космодром «Плесецк») είναι ρωσικό διαστημοδρόμιο το οποίο βρίσκεται στην Περιφέρεια Αρχάγγελσκ, περίπου 800 χλμ. βόρεια της Μόσχας και 200 χλμ. νότια του Αρχάγγελσκ. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1957, αρχικά για την εκτόξευση πυραύλων R7. Η γεωγραφική του θέση το καθιστά κατάλληλο για εκτοξεύσεις συγκεκριμένων ειδών, ιδίως στις αποκαλούμενες τροχές Μολνίγια. Στη σοβιετική περίοδο λειτούργησε κυρίως ως δευτερεύον κοσμοδρόμιο, με τον όγκο των τροχιακών αποστολών να εκτοξεύεται από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στη ΣΣΔ Καζακστάν. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και την ανεξαρτητοποίηση του Καζακστάν ο ρόλος του Πλεσέτσκ αναβαθμίστηκε για τη Ρωσική Ομοσπονδία διότι εν αντιθέσει με το Μπαϊκονούρ το Πλεσέτσκ βρίσκεται σε εθνικό έδαφος.
Το κοσμοδρόμιο χρησιμοποίηθηκε κυρίως για στρατιωτικές αποστολές που αφορούν στην τοποθέτηση διαστημικών συσκευών σε πολικές τροχιές με μεγάλη κλίση. Στο Πλεσέτσκ υπάρχουν εξέδρες εκτόξευσης που υποστηρίζουν τις περισσότερες οικογένειες σοβιετικών/ρωσικών πυραύλων, εξαιρουμένου του Proton, που μπορεί να εκτοξευτεί μόνο από το Μπαϊκονούρ.
Ιστορικό
Στις 11 Ιανουαρίου 1957 η σοβιετική κυβέρνηση απεφάσισε την κατασκευή ειδικού στρατιωτικού συμπλέγματος που έφερε την κωδική ονομασία «Ανγκαρά». Η μυστική στρατιωτική εγκατάσταση θα κατασκευάζονταν στην περιοχή Πλεσέτσκ, στην περιφέρεια του Αρχαγγέλσκ. Αρχικά λειτούργησε ως σημείο εκτόξευσης διηπειρωτικών πυραύλων R7 και ανακηρύχθηκε επιχειρησιακή στις 15 Ιουλίου 1957.
Στα 1963-64 ξεκίνησε η επέκταση της βάσης με την εγκατάσταση συστημάτων τηλεμετρίας, δοκιμών κλπ. Η 17 Μαρτίου του 1966 είναι ιστορική ημέρα στην πορεία του Πλεσέτσκ, διότι τότε εκτοξεύτηκε από εκεί ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος (ο Κόσμος 112 με πύραυλο Βοστόκ). Ακολούθησαν πολλές εκατοντάδες εκτοξεύσεις και η αρχική στρατιωτική εγκατάσταση εξελίχθηκε σταδιακά σε πλήρες διαστημικό κέντρο το οποίο υποστηρίζεται από πληθώρα υποδομών για το προσωπικό που εργάζεται εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικά κέντρα
Γουλιέλμα Παλαβιτσίνι
Η Γουλιέλμα (Guglielma Pallavicini) (σπάνια και Wilhelmina, πέθανε 1358) από τον Οίκο των Παλαβιτσίνι ήταν η τελευταία τής οικογένειάς της στο Μαρκιωνία της Βοδονίτσας.
Βιογραφία
Το 1311, βρέφος ακόμα όταν πέθανε ο πατέρας της Αλβέρτος, τον διαδέχτηκε μαζί με τη μητέρα της Μαρία νταλλε Κάρτσερι.
Το 1327 παντρεύτηκε τον Μπαρτολομέο Ζακαρία, όπου απέκτησε μαζί του μια κόρη, τη Μαρούλα και όταν αυτός πέθανε το 1334, η Γουλιέλμα παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ενετό Νικόλαο Α΄ Ζόρζι. Με τον γάμο της με τον Ζόρζι δημιουργήθηκε θέμα διαδοχής με υποκίνηση της Βενετίας, αν δηλ. θα είναι κληρονόμος της η οικογένεια Ζόρζι ή η κόρη της Μαρούλα. Η Βενετία δεν ήθελε την οικογένεια Ζόρζι, αλλά τη Μαρούλα, που ήταν παιδί από τον πρώτο της γάμο. Παρόλα αυτά όταν πέθανε η Γουλιέλμα το 1358, το Μαρκιζάτο πέρασε στον γιο της από τον Νικόλαο Α΄, τον Φραγκίσκο. Επίσης γιοί της ήταν και οι δύο επόμενοι μαρκήσιοι Ιάκωβος και Νικόλαος Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκησίες της Βοδονίτσας Κατηγορία:Οικογένεια Παλλαβιτσίνο Κατηγορία:Οικογένεια Ζόρζι
Γ.Α.Σ. Απόλλων Πτολεμαΐδας
Ο Γυμναστικός Αθλητικός Σύλλογος Απόλλων Πτολεμαΐδας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, που δραστηριοποιείται στην πόλη της Πτολεμαΐδας, στο Νομό Κοζάνης, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δημοτικό Γυμναστήριο Πτολεμαΐδας. Επίσημα χρώματά του είναι το κόκκινο, το μπλε και ενίοτε το άσπρο. Έμβλημά του είναι ο αρχαιοελληνικός θεός Απόλλωνας. Διαθέτει τμήματα γυναικείας καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών κατηγοριών: μίνι κορασίδων, παγκορασίδων, νεανίδων και γυναικών.
Ιστορική ανδρομή
Ο Απόλλωνας ιδρύθηκε στις 10 Αυγούστου του 1989 στην Πτολεμαΐδα για να εισάγει το γυναικείο μπάσκετ στην τοπική κοινωνία και στον αθλητισμό των μικρών κορασίδων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην οργάνωση των τμημάτων υποδομής νεαρών κοριτσιών με αξιόλογα αποτελέσματα. Αθλήτριες του συλλόγου έχουν συμμετάσχει κατά καιρούς στις Εθνικές ομάδες Νεανίδων και Γυναικών.
Ελληνικό πρωτάθλημα
Οι πρώτες διακρίσεις του συλλόγου ήρθαν τις περιόδους 1992-93 και 1993-94 οπότε και κατέκτησε την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.ΔΥ.Μ. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλισε τη συμμετοχή του στα πανελλήνια πρωταθλήματα.
Το καλοκαίρι του 1995 ο ισχυρός οικονομικός παράγοντας της Πτολεμαΐδας, Στέφανος Κωνσταντινίδης, αναλαμβάνει τη διοίκηση της ομάδας μαζί με τους συνεργάτες του. Την περίοδο που ακολούθησε (1995-96), η ομάδα της Πτολεμαϊδας αναδείχθηκε πρωταθλήτρια της Β' Εθνικής Κατηγορίας (η οποία σήμερα έχει καταργηθεί), πετυχαίνοντας την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία των ελληνικών πρωταθλημάτων. Ο σύλλογος ισχυροποιήθηκε ακόμη περισσότερο με τη συγχώνευσή του με τον Αρίωνα Πτολεμαΐδας το ίδιο καλοκαίρι.
Την περίοδο 1996-97 υποβιβάστηκε, ωστόσο την άνοιξη της επόμενης χρονιάς, 1997-98, κατέκτησε το πρωτάθλημα της νεοσύστατης Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Έκτοτε συμμετείχε αδιάλλειπτα στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας για κάτι λιγότερο από μία δεκαπενταετία, κατακτώντας τις περισσότερες από αυτές τις χρονιές κάποια θέση στην αρχική πεντάδα.
Τελικοί Κυπέλλου Ελλάδος
Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος, η ομάδα του Απόλλωνα έχει λάβει μέρος σε τρία Final-4 χωρίς ωστόσο να κατακτήσει ποτέ το τρόπαιο. Αρχικά, στις 22-23 Απριλίου 2000 στις Σέρρες, όπου και αντιμετώπισε διαδοχικά τη Μ.Ε.Ν.Τ. (62-60) στον ημιτελικό και την ομάδα του Παναθηναϊκού στον τελικό, από τον οποίο και ηττήθηκε οριακά με σκορ 74-72. Κατόπιν, στις 15-16 Μαρτίου 2008 στη Βέροια, όπου και αγωνιστικε εναντίον του Παλαιού Φαλήρου (65-52) στον ημιτελικό και της ομάδας των Εσπερίδων Καλλιθέας στον τελικό, οπότε και γνώρισε την ήττα με σκορ 53-67. Πιο πρόσφατα, στις 17-18 Απριλίου 2010, και πάλι στη Βέροια, όπου ηττήθηκε από τον Αθηναϊκό με σκορ 59-47 στον ημιτελικό, κερδίζοντας εν τέλει τον Πανιώνιο Σμύρνης στο μικρό τελικό με σκορ 59-43.
Ευρωπαϊκή πορεία
Ο Απόλλων Πτολεμαΐδας έχει λάβει μέρος τα τελευταία χρόνια στις παρακάτω διοργανώσεις εκτός συνόρων:
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Ο σύλλογος χρησιμοποιεί ως έδρα το Δημοτικό Γυμναστήριο Πτολεμαΐδας χωρητικότητας 600 ατόμων. Καθήκοντα προπονήτριας ασκεί η Έλενα Παπαδημητρίου.
Τμήματα υποδομών
Η ομάδα των κορασίδων του Απόλλωνα Πτολεμαΐδας αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Ελλάδος κατά την περίοδο 2005-06. Η ομάδα των νεανίδων κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδος την περίοδο 2011-12.
ΑΖ Οσέρ
Η Ασοσιασιόν ντε λα Ζενές Οσερουάζ (γαλλικά: Association de la Jeunesse Auxerroise - ΑΖΟ) είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Οσέρ και έτος ίδρυσης το 1905. Ο σύλλογος από την Βουργουνδία έχει στον προεδρικό θώκο από τον Απρίλιο του 2013 τον Γκι Κοτρέ.
Η ΑΖ Οσέρ αγωνιζόταν στην ανώτατη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου (στην Ντιβιζιόν 1 η οποία στην πορεία μετονομάστηκε σε « Λιγκ 1 ») από την σεζόν 1980-1981, όμως υποβιβάστηκε με το πέρας της σεζόν 2011-2012 στην Λιγκ 2. Η ομάδα έχει κατακτήσει τέσσερα Κύπελλα Γαλλίας και ένα Πρωτάθλημα Γαλλίας. Μέχρι σήμερα, η ΑΖ Οσέρ έχει αγωνιστεί, συνολικά, σε περισσότερες από χίλιες αναμετρήσεις στην πρώτη κατηγορία και περισσότερες από εκατό στα Κύπελλα Ευρώπης. Αποτελεί την μία από τις, μόλις, δύο επαγγελματικές ομάδες στη Γαλλία που είναι και ιδιοκτήτριες του γηπέδου που χρησιμοποιούν ως έδρα τους, με την άλλη να είναι η ΑΚ Αζαξιό.
Ιδιαιτέρως γνωστή για τα τμήματα υποδομών της, η ΑΖ Οσέρ έχει συνδεθεί άρρηκτα με την εμβληματική προσωπικότητα του Γκι Ρου, ο οποίος διετέλεσε προπονητής της για διάστημα μεγαλύτερο των σαράντα ετών.
Ίδρυση του συλλόγου (1905)
thumb|upright=0.8|Ο Εμίλ Κομπ, πρόεδρος του Γαλλικού Υπουργικού Συμβουλίου και θετικά διακείμενος στον διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους.
Τον Μάρτιο του 1887, ο Απολλιναίρ Ζεστ, βικάριος της εκκλησίας Σαιν-Πιερ, ίδρυσε στο Οσέρ το κέντρο νεότητας του Σαιν-Ζοζέφ. Ο αββάς Ερνέστ Ντεσάν ανέλαβε πρόεδρός του.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, έκανε την εμφάνισή της η ιδέα για διαχωρισμό της Εκκλησίας και του Κράτους, ώστε να τεθεί εκ νέου προς συζήτηση το Κονκορδάτο του 1801 που είχε περαστεί από τον Ναπολέων Α΄ και την Αγία Έδρα. Το 1901, ο νόμος περί των ελευθεριών των σωματείων ανέφερε ότι « κανένα θρησκευτικό σωματείο δεν μπορεί να ιδρυθεί χωρίς προηγουμένως να του έχει παραχωρηθεί σχετική άδεια από τον νόμο ». Στις 4 Σεπτεμβρίου 1904, ο Εμίλ Κομπ, πρόεδρος του Γαλλικού Υπουργικού Συμβουλίου από το 1902, έδωσε στο Οσέρ λόγο σχετικά με τον χωρισμό της Εκκλησίας και του Κράτους εμπρός σε δύο χιλιάδες άτομα. Μετά την παραίτηση του Εμίλ Κομπ έπειτα από την « Υπόθεση των Φακέλων », ήταν ο διάδοχός του, Μωρίς Ρουβιέ, που ολοκλήρωσε την μεταρρύθμιση για τον διαχωρισμό των δύο αυτών εννοιών.
Στο Οσέρ, ως αντίδραση στο νόμο περί « Διαχωρισμού Εκκλησίας και Κράτους » που ψηφίστηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1905, ο Ερνέστ Ντεσάν, βικάριος στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου του Οσέρ και διευθυντής του κέντρου νεότητας του Σαιν-Ζοζέφ, εκμεταλλεύτηκε το νόμο του 1901 ιδρύοντας, στις 29 Δεκεμβρίου 1905, έναν αθλητικό και εκπαιδευτικό σύλλογο : την Ασοσιασιόν ντε λα Ζενές Οσερουάζ. Μεταξύ των τμημάτων του συλλόγου περιλαμβάνονταν η ανδρική γυμναστική, η ορχήστρα, η στρατιωτική προετοιμασία και η σκοποβολή, και, σημαντικότερο, το ποδόσφαιρο. Την 1η Ιανουαρίου 1906, η ΑΖ Οσέρ εντάχθηκε στην Γυμναστική και Αθλητική Ομοσπονδία των Κέντρων Νεότητας της Γαλλίας.
Ξεκινήματα (1905-1945)
Η Οσέρ, η οποία είχε ξεκινήσει σκέψεις για ένταξη στην FGSPF από το 1905, αποφάσισε να ξεκινήσει την οργάνωση αναμετρήσεων με άλλους συλλόγους-μέλη της ομοσπονδίας. Έδωσε, έτσι, την πρώτη της « επίσημη » αναμέτρηση στις 5 Νοεμβρίου 1905 απέναντι στους Rupins de Bourgogne από την Μιζέν, παρουσία του Σαρλ Σιμόν, γενικού διευθυντή της FGSPF και φίλος του αββά Ντεσάν. Η Οσέρ κατάφερε, εκείνη την περίοδο, να επιβληθεί ως η καλύτερη ομάδα από την Βουργουνδία εντός της FGSPF, κατακτώντας κάθε χρονιά το Πρωτάθλημα Βουργουνδίας της FGSPF μεταξύ του 1906 και του 1914. Σε εθνικό επίπεδο, η Οσέρ ηττήθηκε στον τελικό του γαλλικού πρωταθλήματος κέντρων νεότητας το 1909 από την Μπον Γκα ντε Μπορντό (ήττα με σκορ 5-1 στο Ζαντιγί). Την επόμενη σεζόν, η Οσέρ αποκλείστηκε στα ημιτελικά της διοργάνωσης από την Πατρονάζ Ολιέ με το βαρύ 9-0 στις 17 Απριλίου 1910.
Στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ΑΖ Οσέρ έχασε πενήντα επτά από τα συνολικά 132 γένους αρσενικού μέλη της. Το 1918, η Οσέρ υποχρεώθηκε να αποχωρήσει από το οικόπεδο της Ocrerie, το οποίο χρησιμοποιούσε από το 1905. Στη διάρκεια της σεζόν 1917-1918, η Οσέρ συμμετείχε στην πρώτη έκδοση του θεσμού του Κυπέλλου Γαλλίας, κάτι που την καθιστά ως ένα από τα 48 ιδρυτικά μέλη του θεσμού αυτού. Στις 7 Οκτωβρίου 1917, η ΑΖ Οσέρ αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης από την Αλιάνς Βελο-Σπορτίβ Οσερουάζ με το σκορ 6-1. Το 1920, η ΑΖ Οσέρ εντάχθηκε στην Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, καθώς και την Ένωση Ποδοσφαίρου Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ. Η Οσέρ συμμετείχε, τότε, στα τοπικά πρωταθλήματα. Κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας της Υόν το 1929, ενώ συμμετείχε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα Βουργουνδίας το 1931. Την σεζόν 1936-1937, εν μέσω οικονομικών προβλημάτων, η ΑΖ Οσέρ αποφάσισε να μην δηλώσει συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Βουργουνδίας. Συμμετείχε, ωστόσο, εκ νέου το 1941.
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και παρά την γερμανική Κατοχή, η ΑΖ Οσέρ συνέχισε, δίχως προβλήματα, την ύπαρξή της. Ωστόσο, έχασε συνολικά τρεις παίκτες στη διάρκεια του πολέμου αυτού : τον τερματοφύλακά της, Πιέρ Μπυρώ (εκτελέστηκε στις 9 Ιουλίου 1944 σε ένα δάσος κοντά στο Βαλ-ντε-Μερσί ), και δύο συμπαίκτες του, τους Γκαστόν Μαρτέν και Σαρλ Πακό, οι οποίοι σκοτώθηκαν από την Γαλλική Φρουρά, καθώς ήσαν αντιστασιακοί.
Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ και Ντιβιζιόν 3 (1945-1974)
Το 1946, η ΑΖ Οσέρ κατέκτησε εκ νέου τον τίτλο της πρωταθλήτριας της Υόν και πήρε την άνοδο για την Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ της Βουργουνδίας. Την ίδια αυτή χρονιά, η Οσέρ πραγματοποίησε το νταμπλ κατακτώντας το το τοπικό κύπελλο της Υόν. Λίγο καιρό αργότερα, ο Πιέρ Γκροζάν έγινε ο πρώτος, επισήμως, προπονητής του συλλόγου. Η μεταπολεμική περίοδος σημαδεύτηκε από τα ντέρμπι με την Σταντ Οσερουά, την λαϊκής βάσης ομάδα της πόλης. Στις 1 Δεκεμβρίου 1949, ο Αββάς Ντεσάν πέθανε και την επόμενη σεζόν, το στάδιο της Ρουτ ντε Βω μετονομάστηκε σε Σταντ ντε λ'Αμπέ-Ντεσάν. Το 1950, ο Ζορζ Ατς ανέλαβε καθήκοντα προπονητή στην ΑΖ Οσέρ. Η Οσέρ απέτυχε να πάρει την άνοδο για το Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας το 1951, με το δικαίωμα αυτό να της αφαιρείται εντός των δικαστικών αιθουσών, καθώς ο τερματοφύλακας του συλλόγου διέθετε δύο συμβόλαια. Το 1952, λόγω έλλειψης χρημάτων, η ΑΖ Οσέρ δεν μπορούσε να διατηρήσει στο δυναμικό της τον Ζορζ Ατς. Τότε, ξεκίνησε μία περίοδος κατά την οποία οι προπονητές διαδέχονταν ο ένας τον άλλο σε τακτική βάση : ο Μαρκ Ολιβιέ την περίοδο 1952-1953, ο Μ. Πινιώ την περίοδο 1953-1955, ο Πιέρ Μενιέ την περίοδο 1955-1956, ο Ζακ Μπουλάρ την περίοδο 1956-1958, ο Γιόζεφ Χόλμαν την περίοδο 1958-1959 και ο Κριστιάν Ντι Οριό την περίοδο 1959-1961. Το 1958, η Οσέρ έφτασε στο σημείο, μάλιστα, να υποβιβαστεί στην Προμοσιόν Ντ'Ωνέρ της Βουργουνδίας, όμως επέστρεψε από την επόμενη, κιόλας, σεζόν στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ.
Το 1961, ο Ζαν Γκαρνώ ανέλαβε πρόεδρος της ΑΖ Οσέρ, όπου και πρότεινε στον Γκι Ρου να επιστρέψει στην ομάδα για να αγωνιστεί μαζί της (είχε πραγματοποιήσει ένα πέρασμα την περίοδο 1952-1957). Ο Γκι Ρου αποδέχτηκε την πρόταση υπό τον όρο να αναλάβει καθήκοντα παίκτη-προπονητή. Η ΑΖ Οσέρ που είχε λάβει, στο ενδιάμεσο, αριθμό CV προπονητών (ανάμεσά τους αυτά των Ζαν Μπαράτ και Μπόλεκ Τεμπόφσκι ) επέλεξε τελικά τον Γκι Ρου, καθώς ήταν ο φτηνότερος εξ αυτών. Η Οσέρ είχε χρέος, τότε, το οποίο έφτανε τα 8,000 φράγκα και είχε φτάσει στο σημείο να αναγκαστεί να κόβει ξύλα, αντί να χρησιμοποιεί κάρβουνο, για την θέρμανση των αποδυτηρίων, εξοικονομώντας, με αυτό τον τρόπο, σημαντικό χρηματικό ποσό. Σε ηλικία 23 ετών, ο Γκι Ρου, έγινε ο ενδέκατος, συνολικά, προπονητής της ΑΖ Οσέρ μετά την Απελευθέρωση (επί ενός συνόλου της τάξεως των δεκαεπτά σεζόν). Από το 1962 ως το 1964, ο Γκι Ρου πραγματοποίησε την στρατιωτική του θητεία στην Τριρ, όπου και συνυπήρξε με τον Λιονέλ Ζοσπέν. Για εκείνο το διάστημα, αντικαταστάθηκε στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου της Βουργουνδίας από τους Γκανιέ και Ζακ Σεβαλιέ. Το 1963, ο Ζαν Γκαρνώ εξελέγη πρόεδρος της Ένωσης Βουργουνδίας. Αντικαταστάτης του, τότε, στην διοικητική ηγεσία της Οσέρ ανέλαβε ο Ζαν-Κλωντ Αμέλ. Η ΑΖ Οσέρ αγωνίστηκε στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ ως το 1970. Με το πέρας της σεζόν 1969-1970, η ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βουργουνδίας της Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ, παίρνοντας, έτσι, την άνοδο για την Ντιβιζιόν 3. Η ΑΖ Οσέρ κληρώθηκε να αγωνιστεί στον κεντρικό όμιλο της Ντιβιζιόν 3. Η Οσέρ ενισχύθηκε, ενόψει της νέας αυτής σεζόν, με την απόκτηση του Lensois Κάλμαν Γκερεντσέρι και του Αντρέ Φεφέ, παλιού επαγγελματία ποδοσφαιριστή της Σαιντ-Ετιέν, με την οποία είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Ο Γκι Ρου, απέκτησε, επίσης, τον αρχηγό της Εθνικής Γαλλίας Ερασιτεχνών, Φρανσουά Σεβά. Για τις δύο πρώτες της σεζόν στην κατηγορία, η Οσέρ τερμάτισε στην τρίτη θέση της τελικής βαθμολογίας του πρωταθλήματος. Την σεζόν 1972-1973, η Οσέρ τερμάτισε έκτη, όμως σημαντικότερη στιγμή για τον σύλλογο ήταν ο θεσμός του Κυπέλλου Γαλλίας, όπου και έφτασε ως την φάση των 64 της διοργάνωσης. Την επόμενη σεζόν, η ΑΖ Οσέρ τερμάτισε τέταρτη και πήρε την άνοδο για την δεύτερη κατηγορία, καθώς οι τρεις ομάδες που βρίσκονταν από πάνω της στην τελική βαθμολογική κατάταξη ήταν δεύτερες ομάδες άλλων επαγγελματικών συλλόγων, οι οποίες και δεν είχαν το δικαίωμα να αγωνιστούν στην δεύτερη κατηγορία : Λυών, Σαιντ-Ετιέν, Μαρσέιγ.
Ντιβιζιόν 2 (1974-1980)
Στις 17 Αυγούστου 1974, η ΑΖ Οσέρ έδωσε τον πρώτο της αγώνα για την Ντιβιζιόν 2 με αντίπαλο την Αζμπρούκ, στη διάρκεια του οποίου επιβλήθηκε με τελικό σκορ 2-1. Η Οσέρ αγωνιζόταν, τότε, στην Ντιβιζιόν 2 με καταστατικό ερασιτεχνικού σωματείου. Υποχρεώθηκε, ωστόσο, να προσλάβει με συμβόλαιο πλήρους απασχόλησης έναν διοικητικό γραμματέα, καθώς και έναν οικονομικό διευθυντή : τον Ζαν Εντί. Ώστε να εξασφαλίσει την παραμονή της στην Ντιβιζιόν 2, η ΑΖ Οσέρ απέκτησε τον Πολωνό τερματοφύλακα Μάριαν Σέγια, ο οποίος ήταν αναπληρωματικός στην ΦΚ Μετς, καθώς και τον διεθνή με την Ολυμπιακή Ομάδα της Γαλλίας, Ζεράρ Αλλέ. Την σεζόν που ακολούθησε, η ΑΖ Οσέρ απέκτησε τους Σερζ Μεζονές, Ντομινίκ Κυπερλί, Ζαν-Μαρκ Σερ και Λυσιάν Ντενί. Στη διάρκεια των δύο πρώτων της σεζόν στην Ντιβιζιόν 2, η Οσέρ τερμάτιζε κάθε χρονιά στην δέκατη θέση. Στη διάρκεια της σεζόν 1975-1976, η ΑΖ Οσέρ έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία της στην φάση των 32 του Κυπέλλου Γαλλίας, όπου, όμως, αποκλείστηκε από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ (0-0 στο Οσέρ, ήττα με 2-0 στην Μασσαλία).
Την επόμενη σεζόν, η ΑΖ Οσέρ έφτασε εκ νέου μέχρι την φάση των 32 του Κυπέλλου Γαλλίας. Στις 12 Μαρτίου 1977, η εντός έδρας αναμέτρησή της απέναντι στην ΑΣ Σαιντ-Ετιέν συγκέντρωσε 15,000 θεατές στο γήπεδο. Η Οσέρ τερμάτισε την σεζόν εκείνη στην πέμπτη θέση, ενώ την αμέσως επόμενη στην τέταρτη. Στη διάρκεια της έβδομης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της σεζόν 1978-1979, ο Ζαν-Ζακ Αρνώ ο οποίος είχε αναλάβει την σκηνοθεσία της ταινίας Coup de tête, κινηματογράφησε τους οπαδούς του συλλόγου της Βουργουνδίας στη διάρκεια της αναμέτρησης Οσέρ-Τρουά. Το Coup de tête περιέγραφε την πορεία μιας μικρής δυναμικότητας και άσημης ομάδας, της ΑΣ Τρενκάμπ, στο Κύπελλο Γαλλίας. Η ΑΖ Οσέρ φάνηκε να αντλεί έμπνευση από την συγκεκριμένη καθώς έφτασε την ίδια εκείνη σεζόν μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας. Η Οσέρ δεν είχε, μέχρι τότε, ξεπεράσει την φάση των 32 της διοργάνωσης. Στα προημιτελικά, η AJA υπερκέρασε το εμπόδιο της Λιλ, ομάδας της Ντιβιζιόν 1, προτού αποκλείσει στα ημιτελικά την ΡΚ Στρασμπούρ, μέλλουσα πρωταθλήτρια Γαλλίας της Ντιβιζιόν 1. Αυτή ήταν και η πρώτη φορά μετά το 1933 που μια ερασιτεχνική ομάδα κατάφερνε να πάρει την πρόκριση για τον τελικό και πρώτη φορά μετά το 1959 που μια ομάδα της δεύτερης κατηγορίας έφτανε σε αυτό το στάδιο της διοργάνωσης. Στις 16 Ιουνίου 1979, στον τελικό που διεξήχθη στο Παρκ ντε Πρενς, η Οσέρ γνώρισε την ήττα απέναντι στην ΦΚ Ναντ, με τελικό σκορ 4-1, έπειτα από παράταση. Η πορεία αυτή εξουθένωσε την ομάδα από την Βουργουνδία, με αποτέλεσμα να απολέσει την άνοδο στην Ντιβιζιόν 1, τερματίζοντας, για μια ακόμη φορά, στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος.
Η άνοδος αυτή στην ανώτερη κατηγορία, τελικώς, επετεύχθη στη διάρκεια της επόμενης σεζόν. Χρειάστηκε, ωστόσο, να φτάσει στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. Η Οσέρ ισοβαθμούσε, τότε, με την Αβινιόν (σαράντα δύο βαθμούς έκαστη) και υποδεχόταν την ΑΣ Κάννες, τρίτη του ομίλου, με σαράντα βαθμούς στο ενεργητικό της. Την ίδια στιγμή, η Αβινιόν υποδεχόταν την Παρί ΦΚ. Η AJA επιβλήθηκε με σκορ 2-1 και ξεπέρασε την Αβινιόν στον βαθμολογικό πίνακα, χάρη σε καλύτερη διαφορά τερμάτων. Η Οσέρ κατέκτησε, στην συνέχεια τον τίτλο της πρωταθλήτριας Γαλλίας της Ντιβιζιόν 2, νικώντας την Τουρ ΦΚ, η οποία είχε τερματίσει στην πρώτη θέση του Α΄ Ομίλου.
Εμβληματικοί παίκτες
Η ομάδα της ΑΖ Οσέρ μετρά, στη διάρκεια της ιστορίας της, μεγάλο αριθμό διεθνών ποδοσφαιριστών. Καθώς δεν είναι δυνατόν να αναφερθούν όλοι τους σε αυτή τη σελίδα, ο παρακάτω κατάλογος περιορίζεται σε συγκεκριμένες εμβληματικές προσωπικότητες οι οποίες επελέγησαν από τους οπαδούς του συλλόγου ως η ιδανική ομάδα για την περίοδο 1977-2007.
Ο Αντρζέι Σάρμαχ είναι πρώην Πολωνός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίστηκε στο Μουντιάλ του 1974 (πέτυχε πέντε τέρματα), ενώ, στη συνέχεια, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο και τον τίτλο του καλύτερου σκόρερ του τουρνουά (εννέα τέρματα) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ. Με έντονα μάγουλα και παχύ μουστάκι, ο Πολωνός επιθετικός έμοιαζε με Γαλάτη πολεμιστή, σε βαθμό να καταφέρει, σε σύντομο διάστημα, να προσαρμοστεί στην ομάδα και να αγαπηθεί από τον κόσμο της. Κατάφερε να κερδίσει την εκτίμηση του Γκι Ρου, καθώς και του φίλαθλου κοινού της Βουργουνδίας, πετυχαίνοντας εκατό, συνολικά, τέρματα το διάστημα μεταξύ 1980 και 1985 σε όλες τις διοργανώσεις. Ο Μπρουνό Μαρτινί αγωνιζόταν στην θέση του τερματοφύλακα. Όταν ο Ζοέλ Μπατς πήρε μεταγραφή για την Παρί Σεν Ζερμέν, έγινε βασικός και αναντικατάστατος κάτω από την εστία του συλλόγου, αγωνιζόμενος σε 322 αναμετρήσεις για την Ντιβιζιόν 1 σε διάστημα δέκα σεζόν, ενώ αγωνίστηκε, συνολικά, τριάντα μία φορές με την Εθνική Γαλλίας.
thumb|Η ιδανική σύνθεση για την ομάδα την χρονική περίοδο 1977-2007
Ο Μπαζίλ Μπολί εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ΑΖ Οσέρ με τον αδερφό του Ροζέ Μπολί. Με εξαιρετικά σωματικά προσόντα, ο Μπαζίλ κατάφερε σύντομα να αναδειχτεί και να αγωνιστεί στην πρώτη ομάδα της Οσέρ από το 1982 ως το 1990, προτού πάρει μεταγραφή για την ΟΜ με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ, πετυχαίνοντας, μάλιστα, το νικητήριο τέρμα για την ομάδα του στον τελικό, το οποίο κι έχει μείνει στην ιστορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Ο Ερίκ Καντονά εντάχθηκε, επίσης, στα τμήματα υποδομής της Οσέρ, ενώ σε σύντομο διάστημα εξελίχθηκε σε παίκτη-κλειδί για την ομάδα του Γκι Ρου. Κλήθηκε στην Εθνική Γαλλίας για πρώτη φορά το 1987 και αποχώρησε από την Οσέρ το 1988, έχοντας, ωστόσο, προλάβει να πετύχει 25 τέρματα σε 90 συμμετοχές από το 1983 ως το 1988.
Η ΑΖ Οσέρ ανέδειξε αριθμό ταλέντων, ενώ προώθησε, ταυτόχρονα, άλλα. Ο Έντζο Σίφο, μετά από δύο μέτριες σεζόν στην Ιντερνατσιονάλε Μιλάνο και την Ζιροντέν Μπορντό, έλαμψε αγωνιζόμενος με την Οσέρ από το 1989 έως το 1991, πετυχαίνοντας 25 τέρματα σε 67 συμμετοχές, λειτουργώντας ως δημιουργικός μέσος στο αγωνιστικό πλάνο της ομάδας της Βουργουνδίας. Ο Γκι Ρου αναγέννησε τον Αλαίν Ρος (από το 1990 ως το 1992) και κυρίως τον Λοράν Μπλαν. Χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιον σημαντικό τίτλο στην μέχρι τότε καριέρα του, υπέγραψε στην Οσέρ το 1995 και πραγματοποίησε μια εξαιρετική σεζόν, η οποία ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του νταμπλ Κύπελλο/Πρωτάθλημα. Λίγο αργότερα, αποχώρησε με προορισμό την Μπαρτσελόνα το καλοκαίρι του 1996.
Ο Κορεντάν Μαρτέν είναι Γάλλος επιθετικός μέσος ο οποίος, το διάστημα 1992-1996, αγωνιζόταν στην μεσαία γραμμή της ΑΖ Οσέρ, η οποία κατέκτησε, τότε, δύο φορές το Κύπελλο Γαλλίας και το πρωτάθλημα, καταφέρνοντας, με αυτόν τον τρόπο, να πάρει και την πρόκριση για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, τερματίζοντας, στην χειρότερή της σεζόν, στην έκτη θέση της βαθμολογίας. Ο Γιάν Λασουέρ κατέκτησε κι αυτός τρεις τίτλους με την ΑΖ Οσέρ (το πρωτάθλημα το 1996 και το Κύπελλο Γαλλίας το 2003 και το 2005), αγωνιζόμενος στον χώρο της μεσαίας γραμμής.
Ο Φιλίπ Μεξές, προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Οσέρ, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Λιγκ 1 σε ηλικία δεκαεπτά ετών στη διάρκεια της αναμέτρησης Οσέρ-Τρουά στις 10 Νοεμβρίου 1999, ενώ σημείωσε το πρώτο τέρμα του στις 8 Δεκεμβρίου απέναντι στην ΑΣ Μονακό. Αγωνίστηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ στη διάρκεια της σεζόν 2002-2003, ενώ κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας, την ίδια αυτή σεζόν, απέναντι στην Παρί ΣΖ. Ο Ζαν-Αλαίν Μπουμσόνγκ αποτέλεσε βασική επιλογή, μαζί με τον Φιλίπ Μεξές, για το κέντρο της άμυνας της ομάδας από την Βουργουνδία. Ο Τζιμπρίλ Σισέ ακολούθησε πορεία παρόμοια με αυτήν του Ερίκ Καντονά. Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Οσέρ, όπου αφίχθη το 1996, αποτέλεσε σε σύντομο διάστημα παίκτη-κλειδί για το σύνολο του Γκι Ρου, ενώ, παράλληλα, κλήθηκε στην Εθνική Γαλλίας και αποχώρησε από την Οσέρ το 2004, έχοντας, ωστόσο, προλάβει να σημειώσει 90 τέρματα σε 168 συμμετοχές από το 1998 ως το 2004.
Πρόεδροι της ΑΖ Οσέρ
upright=0.8|thumb|Ο Ζαν-Κλοντ Αμέλ, πρόεδρος από το 1963 ως το 2009.
Οι παρακάτω πίνακες καταγράφουν τους προέδρους του συλλόγου και του ποδοσφαιρικού τμήματος. Το κέντρο νεότητας του Σαιν-Ζοζέφ, από το οποίο προήλθε η ΑΖ Οσέρ, είχε ως πρόεδρο τον Αββά Ερνέστ Ντεσάν την περίοδο 1887-1895. Τον διαδέχτηκαν σε αυτή την θέση ο Μ. Κορμπέν από το 1895 ως το 1900 και, στη συνέχεια, ο Μ. Ντελανού ως το 1905.
Προπονητές της ΑΖ Οσέρ
thumb|upright=0.8|Ο Ζαν Φερναντές, προπονητής της ΑΖ Οσέρ μεταξύ 2006 και 2011.
Ο παρακάτω πίνακας καταγράφει τους διάφορους προπονητές που πέρασαν από την τεχνική ηγεσία της πρώτης ομάδας της Ασοσιασιόν ντε λα Ζενές Οσερουάζ :
Διακρίσεις
Ο παρακάτω πίνακας καταγράφει τις διακρίσεις της Ασοσιασιόν ντε λα Ζενές Οσερουάζ, με τελευταία ενημέρωση το τέλος της σεζόν 2011-2012 στις διάφορες διοργανώσεις σε εθνικό, διεθνές και τοπικό επίπεδο.
Τρεντ Αλεξάντερ-Άρνολντ
Ο Τρεντ Αλεξάντερ- Άρνολντ είναι Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός στην αγγλική Λίβερπουλ ΦΚ με την οποία συμμετέχει στην Πρέμιερ Λιγκ, το βρετανικό πρωτάθλημα. Είναι επίσης παίκτης της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Αγγλίας.
Ο Άρνολντ γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1998, στο Λίβερπουλ. Έχει ύψος 1,8 μ.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την αντρική ομάδα της Λίβερπουλ ΦΚ το 2016, στη ηλικία των 18 ετών. Αγωνίζεται με το νούμερο 66. Βραβεύτηκε ως ο Καλύτερος Νέος Παίκτης της ομάδας του για δύο συνεχόμενες χρονιές, το 2017 και το 2018. Το 2018, έγινε, ακόμη, ο νεότερος παίκτης που αγωνίστηκε σε τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, με την Λίβερπουλ. Μετά την κατάκτηση του τροπαίου, έναν χρόνο αργότερα, ήταν υποψήφιος για τη Χρυσή Μπάλα και για το βραβείο του Κορυφαίου Νέου Παίκτη σε όλο τον κόσμο, της Ένωση Επαγγελματιών ποδοσφαιριστών. Κατέκτησε επίσης, με την ομάδα του, το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ,την Πρεμιερ Λιγκ και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων και έφτασε τις 100 συμμετοχές με αυτή.
Έκανε το ντεμπούτο με την εθνική ομάδα της Αγγλίας το 2018, σε ηλικία 20 ετών. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2018, έγινε μόλις ο τέταρτος έφηβος που συμμετείχε στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Αγωνίστηκε, επίσης, στο ΟΥΕΦΑ Νέισονς Λιγκ, την περίοδο 2018-19.
Ομαδικοι
Τσαμπιονς Λιγκ: 2018-19
ΟΥΕΦΑ Σουπερ Καπ: 2019
Παγκοσμιο Κυπελλο Συλλογων: 2019
Πρέμιερ Λιγκ:2019-20
Κυπελλο Αγγλιας:¨2021-22
Ατομικοι
Λιβερπουλ Καλύτερος Νέος Παίκτης: 2017,2018
Πρεμιερ Λιγκ Ομαδα της χρονιας: 2018-19, 2019-20, 2021-22
Πρεμιερ Λιγκ παικτης του μηνα:Δεκεμβριος: 2019
PFA Nεος παικτης της χρονιας:2019-20
Ομαδα της χρονιας στο Τσαμπιονς Λιγκ: 2018-19
UEFA Ενδεκαδα της χρονιας: 2019
Χρυση Μπαλα:19ος
Ρεκορ Γκινες για τις περισσοτερες ασσιστ σε μια σεζον απο αμυντικο στην Πρεμιερ Λιγκ:12 (2018-19),13 (2019-20),11 (2021-22)
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ19 Κατηγορία:Άγγλοι αμερικανικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Τεϊμουράζ Α΄ της Ιμερετίας
Ο Tεϊμουράζ, თეიმურაზი, (απεβ. π. το 1768), από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς τού Ιμερέτι (δυτικής Γεωργίας) από το 1766 έως το 1768.
Βιογραφία
Γιος τού πρίγκιπα Μαμούκα, κάποτε διεκδικητή τού στέμματος της Ιμερετίας, ο Τεϊμουράζ ενθρονίστηκε από την οθωμανική κυβέρνηση μετά την εκτόπιση τού εξαδέλφου του, βασιλιά Σολομώντα Α΄. Κυβέρνησε υπό την τουρκική προστασία, έως ότου ο Σολομών Α΄ ανέκτησε τον θρόνο με τη ρωσική υποστήριξη το 1768. Ο Tεϊμουράζ μπήκε στη φυλακή Mουχούρι και δεν τον είδαν ποτέ ξανά.
Εθνική Σλοβενίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Σλοβενίας εκπροσωπεί τη Σλοβενία στις διεθνείς διοργανώσεις ποδοσφαίρου και ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας που είναι μέλος της UEFA.
Έδρα
Η Σλοβενία δεν έχει κάποιο εθνικό στάδιο και στην ιστορία της, έχει αλλάξει αρκετές φορές την έδρα της. Έως το 2004, χρησιμοποιούσε κυρίως το Στάδιο Μπέζιγκραντ, στην πρωτεύουσα Λιουμπλιάνα. Από το 2004 έως το 2008, φιλοξενήθηκε από το στάδιο Αρένα Πετρόλ, που βρίσκεται στο Τσέλιε, την 3η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Από το 2008 μέχρι και σήμερα, έδρα της Σλοβενίας είναι το Στάδιο Λιούντσκι, που βρίσκεται στο Μάριμπορ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη μετά την πρωτεύουσα. Εκτός αυτού, μερικά παιχνίδια διεξάγωνται και στο Στάδιο Στόζιτσε, που βρίσκεται στη Λιουμπλιάνα.
Παγκόσμιο Κύπελλο
Έχοντας παίξει το πρώτο της επίσημο παιχνίδι 1992, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η Σλοβενία, έχει καταφέρει να κάνει αισθητή την παρουσία της, σε παγκόσμιο επίπεδο. Έχει καταφέρει να προκριθεί σε δύο τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου, από τις αρχές τις χιλιετίας 2000 και έπειτα. Πρώτη της συμμετοχή ήταν το 2002, και η δεύτερη και τελευταία, το 2010. Και στις δύο περιπτώσεις όμως, δεν κατάφερε να συνεχίσει από τη φάση των ομίλων.
Στατιστικά
Κορυφαίος παίκτης σε συμμετοχές είναι ο Μπόστιαν Τσέζαρ, με 101.
Κορυφαίος σκόρερ είναι ο Ζλάτκο Ζάχοβιτς, με 35 γκολ σε 80 συμμετοχές.
Γεώργιος Κατσουνωτός
Ο Γεώργιος Κατσουνωτός ήταν Ελληνοκύπριος δήμαρχος. Διετέλεσε Δήμαρχος Λεμεσού την περίοδο 1971-1973.
Εθνική Σλοβενίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Στατιστικά
Η καλύτερη θέση που έχει πάρει στην κατάταξη της FIFA, είναι η 15η τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2010, ενώ η χειρότερη είναι η 134η τον Δεκέμβριο του 1993.
Λογότυπο
Το λογότυπο της εθνικής Σλοβενίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σλοβενια Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σλοβενία
Γεώργιος Κατσουνωτός
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Κατσουνωτός γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1922. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Λεμεσού. Ακολούθως φοίτησε για ένα χρόνο στην Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας. Έπειτα, ξεκίνησε να εργάζεται ως ναυτιλιακός πράκτορας.
Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Αναπτύξεως Λεμεσού, πρόεδρος των Ναυτιλιακών Πρακτόρων και πρόεδρος του Ρόταρυ Λεμεσού, αντιπρόεδρος του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Λεμεσού και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Καρναβάλου Λεμεσού, μέλος της Σχολικής Εφορείας Λεμεσού, μέλος της Επιτροπής Ανεγέρσεως Λιμένος Λεμεσού, μέλος του Διαιτητικού Δικαστηρίου (Υπουργείο Εσωτερικών), μέλος της Επιτροπής Τουρισμού Λεμεσού και άλλων επιτροπών και συμβουλίων. Διετέλεσε επίσης διευθυντής εταιρειών.
Στις 7 Οκτωβρίου 1971 διορίστηκε πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής Λεμεσού (Δήμαρχος Λεμεσού). Παρέμεινε στη θέση αυτή έως το θάνατο του στις 11 Ιουνίου 1973.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Λεμεσού
Πάπας Αδριανός Ε΄
Ο Πάπας Αδριανός Ε΄ (Papa Adriano V, περίπου 1205 - 18 Αυγούστου 1276) διετέλεσε Πάπας Ρώμης το 1276.
Βιογραφικό
Το κοσμικό του όνομα ήταν Οτομπουόνο ντε Φιέσκι (Ottobuono de' Fieschi). Ανήκε σε μια φεουδαρχική οικογένεια της Λιγουρίας, τους Φιέσκι, κόμητες του Λαβάνια.
Η πρώτη εκκλησιαστική του θέση ήταν το 1243, όταν έγινε παπικός εφημέριος. Το Δεκέμβριο του 1251, έγινε καρδινάλιος διάκονος του Αγίου Αδριανού από το θείο του Πάπα Ιννοκέντιο Δ΄ (1243–54). Ήταν, επιπλέον, αρχιδιάκονος της Πάρμας και της Ρενς. Οι ημερομηνίες για την Πάρμα δεν είναι γνωστές, αλλά είναι γνωστό ότι έγινε αρχιδιάκονος της Ρενς το 1250. Διετέλεσε επίσης πρωτοπρεσβύτερος στην πατριαρχική Λιβεριανή Βασιλική την περίοδο 1259-1276.
Στάλθηκε στην Αγγλία το 1265 από τον Πάπα Κλήμη Δ΄ (1265–68) για να μεσολαβήσει μεταξύ του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας (1216–72) και των βαρόνων του και για να κηρύξει στους Σταυροφόρους. Έμεινε εκεί αρκετά χρόνια σαν απεσταλμένος του Πάπα, και συγκεκριμένα από τον Οκτώβριο του 1265 μέχρι τον Ιούλιο του 1268. Η διπλωματική του θέση ήταν τέτοια ώστε το όνομά του να βρίσκεται ακόμη στο αρχαιότερο σωζόμενο δείγμα του αγγλικού γραπτού, το Καταστατικό του Μάλμπορο του 1267. Στον επίσημο τίτλο του κειμένου αυτού αναφέρεται σαν μάρτυρας «ο λόρδος Ότομπον, την περίοδο εκείνη απεσταλμένος στην Αγγλία». (Στη νομοθεσία αυτή αναφερόταν επίσης και ένας νεαρός διπλωμάτης, ο μετέπειτα Πάπας Βονιφάτιος Η΄.) Τον Απρίλιο του 1268 εξέδωσε μία συλλογή κανόνων, οι οποίοι αποτέλεσαν τη βάση για το εκκλησιαστικό δίκαιο της Αγγλίας μέχρι την αναμόρφωσή του το δέκατο έκτο αιώνα.
Κάτω από την επιρροή του Καρόλου του Ανδεγαυού, εκλέχτηκε Πάπας, διαδεχόμενος τον Πάπα Ιννοκέντιο Ε΄ στις 12 Ιουλίου του 1276, αλλά πέθανε στο Βιτέρμπο στις 18 Αυγούστου του ίδιου έτους χωρίς καν να έχει χειροτονηθεί επίσκοπος. Είναι θαμμένος εκεί, στην εκκλησία του αγίου Φραγκίσκου. Πρακτικά εφόσον ο Αδριανός δεν έγινε ποτέ επίσκοπος, δεν έγινε στην πραγματικότητα Πάπας. Ωστόσο παραδοσιακά προσμετράται στους καταλόγους των Πάπων.
Στη Θεία Κωμωδία του, ο Δάντης συναντά τον Αδριανό στο Καθαρτήριο, στο επίπεδο των φιλάργυρων, όπου ο Αδριανός εξιλεώνεται για την αμαρτία της εγκόσμιας φιλοδοξίας.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 13ου αιώνα
Μοζέλλας (ποταμός)
Ο Μοζέλλας (γαλλικά: Moselle, γερμανικά: Mosel προφέρεται Μόζελ, λουξεμβουργιανά: Musel) είναι ποταμός που διαρρέει τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και τη Γερμανία. Είναι αριστερός παραπόταμος του Ρήνου, με τον οποίο συμβάλλει στο Κόμπλεντς. Ένα μικρό μέρος της απορροής του Βελγίου καταλήγει στο Μοζέλλα μέσω του ποταμού Ουρ.
Γεωγραφία
Η πηγή του Μοζέλλα είναι η δυτική πλαγιά του Μπαλόν ντ' Αλζάς (Ballon d'Alsace) στα Βόσγια όρη. Ο Μοζέλ διαρρέει την περιφέρεια της Λωρραίνης δυτικά από τα Βόσγια όρη. Περαιτέρω κατάντη στη Γερμανία η κοιλάδα του Μοζέλλα χωρίζει τις οροσειρές Άιφελ και Χούνσρουκ. Το συνολικό μήκος του από τις πηγές ως τη συμβολή του με τον Ρήνο είναι περίπου 545 χ.λ.μ.
Πόλεις που βρίσκονται κατά μήκος του Μοζέλλα είναι στη Γαλλία: το Επινάλ, το Τουλ, το Ποντ-α-Μουσόν, το Μετς και η Τιονβίλ, στο Λουξεμβούργο: το Σένγκεν, το Ρέμιχ, το Γκρέβενμαχερ και το Βάσερμπίλιχ και στη Γερμανία το Τριρ, το Μπέρνκαστελ-Κούες, το Κόχεμ και το Κόμπλεντς μικρογραφία|Η λεκάνη απορροής του Μοζέλλα
Οικονομία
Η κοιλάδα του Μοζέλλα μεταξύ του Νανσύ, του Μεζ και της Τιονβίλ είναι βιομηχανική περιοχή με ανθρακωρυχεία και βιομηχανίες χάλυβα.
Ο Μοζέλλας έχει γίνει πλεύσιμος για μεγάλα φορτηγά πλοία από τον Ρήνο στο Κόμπλεντς μέχρι το Νεβ Μαιζόν (Neuves-Maisons), νοτίως του Νανσύ. Για μικρότερα πλοία συνδέεται με άλλα μέρη της Γαλλίας μέσω των καναλιών Κανάλ ντε λ'Έστ και Κανάλ ντε λα Μαρν ω Ραν.
Η κοιλάδα του Μοζέλλα είναι γνωστή για τα τοπία της και το κρασί που παράγεται εκεί. Το γερμανικό τμήμα του Μοζέλλα είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός.
Rainbow On Stage
Rainbow On Stage είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rainbow, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Polydor" στην Ευρώπη και της "Oyster" στην Αμερική.
Ιστορία της ηχογράφησης και του δίσκου
Τον Σεπτέμβριο του 1976, οι Rainbow βρισκόταν στο ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Rainbow Rising" ο οποίος είχε κυκλοφορήσει λίγους μήνες νωρίτερα. Τις συναυλίες αυτές άνοιγαν οι Αυστραλοί AC/DC. Στις 25 Σεπτεμβρίου, εμφανίστηκαν στο Sporthalle της Κολωνίας, ενώ στις 28 Σεπτεμβρίου έπαιξαν στο Messezentrum Halle A της Νυρεμβέργης, στη Γερμανία. Στις δύο αυτές εμφανίσεις, ηχογραφήθηκε το "Still I'm Sad", το "Kill the King" και η διασκευή στο "Mistreated" των Deep Purple.
Στη συνέχεια μετέβησαν στην Ελβετία, την Ολλανδία, τη Γαλλία και το Βέλγιο, τελειώνοντας αυτό το κομμάτι της περιοδείας τους στις 18 Οκτωβρίου 1976, στο Ντεν Χάαγκ. Στις 4 Νοεμβρίου ξεκίνησαν την περιοδεία τους στην Αυστραλία, παίζοντας στο Περθ και εμφανιζόμενοι, συνολικά, δέκα φορές μέχρι τις 22 Νοεμβρίου 1976.
Η παραγωγή του "Rainbow On Stage" έγινε από τον Μάρτιν Μπερτς και η επίσημη κυκλοφορία του ορίστηκε στις 7 Ιουλίου 1977. Ο δίσκος γνώρισε αρκετά μεγάλη εμπορική επιτυχία, όντας το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος το οποίο ανέβηκε στο βρετανικό Top-10, όπου βραβεύτηκε ως ασημένιο. Στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες οι πωλήσεις ήταν σχετικά χαμηλότερες, αλλά ο δίσκος ανέβηκε στο Top-30 των περισσότερων τσαρτ, παρ' όλα αυτά η επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν μικρότερη από τους δύο προηγούμενους δίσκους τους, αφού δεν κατάφερε να μπει στις πρώτες πενήντα θέσεις του Billboard. Η εμπορική επιτυχία του "On Stage" ενισχύθηκε από το πρώτο σινγκλ των Rainbow το οποίο ανέβηκε στα βρετανικά τσαρτ, τη ζωντανή εκτέλεση του "Kill the King" η οποία έφθασε ως το # 44.
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος με τον μπασίστα Τζίμι Μπέην και τον κιμπορντίστα Τόνι Κάρεϊ στη σύνθεση τους, αφού αντικαταστάθηκαν από τον Μπομπ Ντέισλι και τον Ντέηβιντ Στόουν, αντίστοιχα.
Τραγούδια
1. Kill the King (Blackmore, Dio, Powell) - 5:32
4. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 13:03
5. Sixteenth Century Greensleeves (Blackmore, Dio) - 7:36
6. Still I'm Sad (Smith, McCarty) - 11:01
Βραβεία
Rainbow On Stage (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Μέλη των Rainbow
Ρόνι Τζέιμς Ντίο - φωνητικά
Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα
Τόνι Κάρεϊ - πλήκτρα
Τζίμι Μπέην - μπάσο
Κόζι Πάουελ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rainbow Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
LiFO
μικρογραφία|Το πρώτο τεύχος της LiFO που δημοσιεύτηκε την 1η Δεκεμβρίου του 2005. Η LiFO είναι εβδομαδιαίος δωρεάν έντυπος οδηγός πόλης που εκδίδεται από την ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ και μοιράζεται σε επιλεγμένα σημεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Δημιουργήθηκε από τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο το 2005 και το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς.
Το LIFO.gr ξεκίνησε ως ιστότοπος του εντύπου, αλλά πλέον περιλαμβάνει ειδήσεις, πολιτιστικά θέματα, ρεπορτάζ και έρευνες, οδηγό πόλης, αγορά και ενότητα με βίντεο. Ο ιστότοπος LIFO.gr αποτελούσε σύμφωνα με τα στατιστικά της alexa τον 9ο δημοφιλέστερο ενημερωτικό ιστότοπο στην Ελλάδα για τον Οκτώβριο του 2016. Το 2018 δημιουργήθηκαν δυο νέα σάιτ: το γυναικείου ενδιαφέροντος το ampa.lifo.gr και το mikropragmata.lifo.gr. Ο ιστότοπος mikropragmata.lifo.gr ξεκίνησε ως στήλη της κύριας ιστοσελίδας, όμως μεγάλωσε σε μέγεθος και έγινε δική της ιστοσελίδα. Ασχολείται κυρίως με ανάλαφρες και μικρές ιστορίες.
Ειδικά αφιερωματικά τεύχη κυκλοφορούν τακτικά κάθε χρόνο με τους τίτλους: Ιστορία μιας πόλης, Lifo Taste, Lifo Kid, Summer in the City, The Book Lovers, Yγεία, Οι λόγοι που αγαπάμε την Αθήνα, Αύγουστος κ.λπ. Eπίσης, εκδίδεται ετησίως ένας αγγλόφωνος οδηγός της Αθήνας και των ελληνικών νησιών.
Ιστορία
Το πρώτο τεύχος της LIFO κυκλοφόρησε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στις 1.12.2005. Στα πρώτα τεύχη της, το λογότυπο περιλάμβανε και τη λέξη ATHINA γραμμένη με λατινικούς χαρακτήρες.
Ως δωρεάν οδηγός πόλης, παρουσίαζε όσα συνέβαιναν στην Αθήνα μαζί με άρθρα και συνεντεύξεις, σταδιακά όμως η ύλη εμπλουτίστηκε και η LIFO έγινε ένα πολιτιστικό έντυπο.
Το 2007 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα LIFO.gr, στην οποία στεγαζόταν εκτός από την ύλη της εφημερίδας επιπλέον άρθρα των συντακτών της, μαζί με στήλες γνώμης, ροή ειδήσεων, οδηγό αγοράς, βίντεο και περιεχόμενο αναγνωστών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
2989 Ίμαγκο
Ο `Ιμαγκο (Imago) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του από τη λατινική λέξη για την εικόνα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του `Ιμαγκο εκτιμάται, χωρίς βεβαιότητα, γύρω στα 12,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0595 ± 0,016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ιμαγκο
Adobe Flash
Το Adobe Flash (το οποίο έχει μετονομαστεί σε Animate) είναι μια πλατφόρμα δημιουργίας λογισμικού που χρησιμοποιείται για την παραγωγή κινούμενων σχεδίων, εφαρμογών πολυμέσων, ιστοσελίδων, εφαρμογών και παιχνιδιών για κινητά κ.α. Το Flash εμφανίζει κείμενο, διανυσματικά και raster γραφικά για να παρέχει κινούμενα σχέδια, βίντεο, παιχνίδια και εφαρμογές. Επιτρέπει την αναπαραγωγή ήχου και βίντεο, και μπορεί να χειριστεί το ποντίκι, το πληκτρολόγιο, το μικρόφωνο, την κάμερα καθώς και όλους τους σένσορες μιας κινητής συσκευής.