cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
KazCosmos
Αποστολές
Ο επικεφαλής του οργανισμού, ο Ταλγκάτ Μουσαμπάγιεφ, είναι βετεράνος τριών διαστημικών πτήσεων, μεταξύ των οποίων δύο παραμονές μακράς διαρκείας στο ρωσικό διαστημικό σταθμό Μιρ. Ο Μουσαμπάγιεφ λέει ότι το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ το οποίο βρίσκεται στο Καζακστάν, είναι το κύριο συστατικό στοιχείο της συνεργασίας μεταξύ των διαστημικών προγραμμάτων της Ρωσίας και του Καζακστάν. Οι Ρώσοι χρησιμοποιούν συνήθως το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία του Καζακστάν Κατηγορία:Διαστημικές υπηρεσίες
Α΄ Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 1991-1992
Πρωταθλήτρια ομάδα: Α.Ο. Δόξα Πειραιά
1. Α.Ο. Δόξα Πειραιά 2. 3.
1. Α.Ο. Καβάλα 86 2. 3. 1. Αρτέμιδες Χανίων 2. 3.
1. Α.Ο. Δόξα Πειραιά 3 6-2 2. Α.Ο. Καβάλα 86   3  4-1 3. Αρτέμιδες Χανίων 0  1-8
Εθνικό στάδιο Βόλου: Α.Ο. Δόξα Πειραιά - Α.Ο. Καβάλα 86: 2-1
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Μελούνα
Η Μελούνα είναι ορεινή διάβαση στα νοτιοδυτικά του Κάτω Ολύμπου με υψόμετρο 540 μ. και ορεινός αυχένας που σχηματίζεται από τον ορεινό όγκο του Μενεξέ (868 μ.) από τα βόρεια και του υψώματος Χασάν Μελούνα (563 μ.) από τα νότια. Από τον αυχένα αυτό επικοινωνεί η πεδιάδα της Ελασσόνας με την πεδιάδα του Πηνειού ποταμού. Η διάβαση της Μελούνας βρίσκεται σε απόσταση 17 περίπου χλμ. από τον Τύρναβο.
Ιστορία
Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 η γραμμή Χασάν Μελούνας - Μελούνας - Μενεξέ αποτελούσε την οροθετική γραμμή του Βασιλείου της Ελλάδος και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η άμυνα της περιοχής αυτής είχε ανατεθεί στη 2η ταξιαρχία υπό το συνταγματάρχη Μαστραπά. Για την άμυνα του μετώπου Χασάν Μελούνας - Μελούνας που είναι απόσταση 4 χλμ. είχε διατεθεί δύναμη μόλις 3,5 λόχων με ουλαμό ευζώνων και ουλαμό πυροβολικού, πολύ ανεπαρκής για να συγκρατήσει οργανωμένη επίθεση. Ο αγώνας άρχισε στις 5 Απριλίου του 1897 με προπαρασκευαστικές ενέργειες κατάληψης του Μενεξέ. Την επομένη, την 8η πρωινή ισχυρές τουρκικές δυνάμεις με πυροβολικό άρχισαν να προσβάλουν την περιοχή Χασάν Μελούνα των ελληνικών τμημάτων που όμως με σθεναρή αντίσταση συγκράτησαν τον αγώνα μέχρι τις νυκτερινές ώρες. Τότε συμπτύχθηκαν εγγύτερα στις νότιες προσβάσεις της Μελούνας κοντά στο χωριό Λυγαριά και το χωριό Καρα τζιόλι (σημερινό Αργυροπούλι).
Στις 23.00 περίπου υποχώρησε και η μόνη που είχε απομείνει, στη στενωπό αυτή, διμοιρία πεζικού υπό τον τότε ανθυπολοχαγό Βελισσάριο.
Έτσι την επομένη το πρωί η Μελούνα είχε καταληφθεί πλήρως από τους Τούρκους με πολλές όμως απώλειες. Οι ελληνικές απώλειες ήταν: νεκροί 1 αξιωματικός και 21 οπλίτες, τραυματίες 4 αξιωματικοί (οι 3 διοικητές λόχων) και 75 οπλίτες.
Λαογραφία
Με την έκφραση «Ελλάδα της Μελούνας» χαρακτηριζόταν η περιορισμένη εδαφική έκταση του τότε νεοελληνικού κράτους, σε αντιδιαστολή με τους πόθους που ανέπτυξαν οι τότε θιασώτες και οπαδοί της Εθνικής Εταιρείας, που πίστευαν σε νικηφόρο πόλεμο επί της Οθωμανική ς Αυτοκρατορίας.
Κατηγορία:Βουνά της Λάρισας Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Ορεινά περάσματα της Ελλάδας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2021
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2021 ήταν η 33η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Σκοποβολής. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο Πάμπας και στο Gradski vrt Hall στο Όσιγιεκ, στην Κροατία μεταξύ 20 Μαΐου και 6 Ιουνίου του 2021. Το 50ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής Νέων ήταν μέρος του πρωταθλήματος.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 43 αγωνίσματα, 15 ανδρών (8 ατομικά και 7 ομαδικά) και 15 γυναικών (8 ατομικά και 7 ομαδικά), 6 όπεν (ατομικά) και 7 μικτά (ομαδικά). Έλαβαν μέρος 1467 αθλητές και αθλήτριες από 52 χώρες-μέλη της Ομοσπονδίας. Στα αγωνίσματα 10 μέτρων συμμετείχαν 580 αθλητές από 52 χώρες, ενώ στα αγωνίσματα 25 μέτρων, 50 μέτρων, 300 μέτρων και κυνηγετικού όπλου συμμετείχαν 887 αθλητές από 47 χώρες.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Ρωσία με 8 χρυσά μετάλλια και 22 συνολικά. Η Γαλλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 5 χρυσά μετάλλια και 9 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Ιταλία με 4 χρυσά μετάλλια και 15 συνολικά.
Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα φιλοξενήθηκε για τέταρτη φορά στο Όσιγιεκ μετά το 1985 (ως μέρος της Γιουγκοσλαβίας), το 2009 και το 2013 και για έκτη φορά στην Κροατία μετά το 1989 και το 2001 στο Ζάγκρεμπ. Οι αγώνες έδωσαν 16 θέσεις για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.
Άνδρες
2017 | 2019 | 2021 | 2023
Μικτό
2017 | 2019 | 2021 | 2023
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2021 Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κροατία Κατηγορία:Σκοποβολή το 2021
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας (Ε.Π.Σ.Π.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Πιερίας. Εδρεύει στη Νέα Έφεσο και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Ιστορία
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας συστάθηκε το 1980.
Διοικητικό Συμβούλιο
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΠΣ Πιερίας έχει ως εξής: {| class=wikitable ! colspan=2 | Σύνθεση τρέχοντος Διοικητικού Συμβουλίου
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας είναι η εξής:
Πρωταθλήτριες
Πηγή: Αρχείο Ιστοσελίδας ΕΠΣ Πιερίας
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πιερίας.
Τελικοί
Πηγή: Ιστολόγιο PieriaSport
I'm with You Sessions
Το I'm with You Sessions  είναι μία συλλογή από εννιά singles, με τραγούδια που προέκυψαν από την ηχογράφηση του I'm with You. Παραγωγός είναι ο Rick Rubin. Κάθε single έχει ένα a-side και ένα b-side. Τα single θα κυκλοφορήσουν σε ψηφιακή μορφή και σε μορφή επτάιντσου βινυλίου. Το εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον Kelsey Brookes και κάθε single έχει ένα μέρος του συνολικού σχεδίου. Κάθε οπισθόφυλλο έχει στίχους γραμμένους από τον Anthony Kiedis.
Strange Man/Long Progression
Κυκλοφορία: 14 Αυγούστου 2012
Magpies on Fire/Victorian Machinery
Κυκλοφορία: 11 Σεπτεμβρίου 2012
Never Is a Long Time/Love of Your Life
Κυκλοφορία: 2 Οκτωβρίου 2012
The Sunset Sleeps/Hometown Gypsy
Κυκλοφορία : 6 Νοεμβρίου 2012
Pink as Floyd/Your Eyes Girl
Κυκλοφορία: 4 Ιανουαρίου 2013
In Love Dying
Κυκλοφορία: 1 Φεβρουαρίου 2013
Catch My Death/How It Ends
Κυκλοφορία : 23 Ιουλίου 2013
This Is the Kitt/Brave From Afar
Κυκλοφορία : 23 Ιουλίου 2013
Open/Close/Hanalei
Κυκλοφορία: 23 Ιουλίου 2013
Σημειώσεις
Τα πρώτα οκτώ τραγούδια κυκλοφόρησαν μαζί με την αυστραλιανή έκδοση του I'm with You. Ο πρώτος δίσκος ήταν το I'm with You και ο δεύτερος τα "Strange Man", "Long Progression", "Magpies on Fire", "Victorian Machinery", "Never Is a Long Time", "Love of Your Life" ,"The Sunset Sleeps" και "Hometown Gypsy".
Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012 Κατηγορία:Άλμπουμ του 2013
Οβρυά Αχαΐας
Η Οβρυά (εναλλακτική ορθογραφία: Οβριά) είναι κωμόπολη της Δημοτικής Ενότητας Μεσσάτιδος του Δήμου Πατρέων, η οποία συνορεύει ως οικισμός με αυτόν της Πάτρας και συγκεκριμένα με την συνοικία της Μεταμόρφωσης Σωτήρος, ενώ παράλληλα αποτελεί και προάστιο της, απέχοντας οδικώς περίπου 8 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. μικρογραφία|Το δημαρχείο Μεσσάτιδος στην Οβρυά.
Από το 1998 έως το 2010 αποτελούσε έδρα του τέως Δήμου Μεσσάτιδος και του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος, ενώ παλαιότερα και πριν την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, ήταν η έδρα της Κοινότητας Οβρυάς η οποία ανήκε στην Επαρχία Πατρών.
Η Οβρυά χωρίζεται (ανεπίσημα) σε Άνω και Κάτω Οβρυά καθώς και στις συνοικίες Προφήτης Ηλίας, Λαγανίδες, Τράπεζος και Άγιος Νικόλαος.
Κατά την απογραφή του 2001, η Οβρυά είχε 5.565 κατοίκους, ενώ στην τελευταία και πιο πρόσφατη, δηλ. σε αυτήν του 2011, είχε 6.308 κατοίκους.
Ιστορικά στοιχεία
Η Οβρυά αναφέρεται ήδη από το 1695 ως περιοχή με εκκλησιαστικά κτήματα. Το 1699 αναφέρεται σε κατάλογο των χωριών της Αχαΐας με την επωνυμία «Οβρυές», ενώ από το 1715 διαθέτει την δική της ενορία, με προεξάρχουσα εκκλησία την Κοίμηση της Θεοτόκου. Το 1828 αναφέρεται στον κατάλογο χωριών της Αχαΐας ως «Οβριές».
Στην Οβρυά είχε σταφιδάμπελο κτήμα με οικία όπου έμενε η Αλτάνη Παλαμά, αδελφή του Μιχαήλ Παλαμά και θεία του ποιητή Κωστή Παλαμά, όπου μετά τον θάνατο του Μιχαήλ ορίστηκε από δικαστήριο παρεπίτροπος του ορφανού Κωστή και του αδελφού του.
Στην απογραφή του 1920 αναφέρονται επισήμως δύο οικισμοί με το ίδιο όνομα, η Οβρυά (με υ) οικισμός της τότε Κοινότητας Κρήνης που είχε 157 κατοίκους και η Οβριά (με ι) οικισμός της τότε Κοινότητας Μιντιλογλίου. Οι δύο αυτοί οικισμοί συνενώθηκαν το 1924 και δημιουργήθηκε η Κοινότητα Οβρυάς.
Από το 1828 υπάγεται στον Δήμο Πατρέων, μέχρι και το 1912 που εντάχθηκε στην νεοσύστατη Κοινότητα Βελιζίου (μετέπειτα Κρήνης). Αποτέλεσε ανεξάρτητη κοινότητα από το 1924 μέχρι το 1997. Το 1997 έγινε έδρα δήμου με τον νόμο Καποδίστρια με τις συνενώσεις κοινοτήτων και την δημιουργία νέων δήμων. Το 2010, με τον νόμο Καλλικράτη ο έως τότε Δήμος Μεσσάτιδος υπήχθη στον νέο διευρυμένο Δήμο Πατρέων ως δημοτική ενότητα αυτού.
Ονομασία
Η επικρατέστερη άποψη που υπάρχει για την ονομασία της, είναι ότι προέρχεται από την ορεινή Βρυά, ένα θαμνώδες αρμυρίκι.
Το ίδιο φυτό είναι η αρχαία Βρυωνία ή αβρωνία ή Οβρυά ή Βρυωνία άμπελος η λευκή. Το φυτό αυτό, στην Λακωνία λέγεται Οβρυά και Βρουνιά, ενώ στην Κύπρο και στην Κάρυστο Οβρυά λέγονται τα ίδια τα σπαράγγια. Η περιοχή έχει άφθονα τέτοια βρύα που και εκεί λέγονται Οβρυές, εξ ου και η ονομασία Οβρυόκαμπος ή Βρυόκαστρο που χρησιμοποιείται για όλη την κοιλάδα του Παναχαϊκού στο νότιο τμήμα του κεντρικού όγκου του, όπου από την αρχαιότητα μάλιστα αναφέρεται ότι στην περιοχή φύονταν άφθονα βρύα. Για αυτό και γράφεται με «Υ» και όχι με «Ι».
Πρόεδροι κοινότητας
Οι πρόεδροι της Κοινότητας Οβρυάς ανά καιρούς ήταν οι εξής:
Λαογραφία
Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση, στην περιοχή ζούσε το στοιχειό της Οβρυάς. Ένα στοιχειό το οποίο καθότανε πάντα σε μια συκιά, έχοντας την μορφή βοδιού και μούγκριζε. Το στοιχειό αυτό σκότωσε κάποιος με την ονομασία «Ζουδιάρης».
Φωστήρας
Ο «Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος "Φωστήρας" Οβρυάς» είναι ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σωματείο που ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Χρώματα του έχει το μπλε - κίτρινο - μαύρο και έμβλημα του την κουκουβάγια. Έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα και το κύπελλο Αχαΐας από μία φορά και έχει συμμετάσχει δύο φορές στην Δ΄ Εθνική Κατηγορία (το 2004 και 2005). Ο Φωστήρας είναι το πιο ιστορικό σωματείο της περιοχής, το μοναδικό με συμμετοχές σε εθνικές κατηγορίες και με ιδιόκτητο γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα.
Αχιλλέας
Ο «Αθλητικός Όμιλος "Αχιλλέας" Οβρυάς» ιδρύθηκε το 1996 ως ''Α.Ο. Σπάρτακος'' με έδρα το χωριό Άγιος Νικόλαος. Το 2003 η έδρα του μεταφέρθηκε στην Οβρυά και άλλαξε όνομα σε "Αχιλλέας Οβρυάς" σε ανάμνηση του παλιού ομώνυμου συλλόγου που υπήρχε στην Οβρυά το 1950-1970. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο, τα οποία άλλαξαν με την αλλαγή ονόματος από μπλε-άσπρο. Έμβλημα της ομάδας είναι η κεφαλή του Αχιλλέα. Έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Αχαΐας ενώ έχει αναδειχτεί και 2ος την σεζόν 2002-03 και μάλιστα αήττητος. Αγωνίστηκε δύο φορές χωρίς επιτυχία στην Β΄ Κατηγορία αφού υποβιβάστηκε αμέσως. Το καλοκαίρι του 2007 συγχωνεύτηκε με τον ''Α.Ο. Καλλιθέας'', ομάδα του ίδιου δήμου, η συμφωνία προέβλεπε η ομάδα να κατέβει στο πρωτάθλημα με το όνομα Αχιλλέας, όπως κι έγινε. Το καλοκαίρι του 2008 μετονομάστηκε σε ''Α.Ο. Μεσσάτιδος''.
Γεωγραφία - Τοποθεσία
Την Οβρυά διασχίζει η Ε.Ο. Πατρών-Τριπόλεως (111) η οποία κατασκευάστηκε το 1922, καθώς και η συνδετήρια οδός με την Π.Ε.Ο. Πατρών-Πύργου. Σε αυτές τις δύο οδούς -στα πλαϊνά τους, γύρω τους και ενδιάμεσα τους- αναπτύχθηκε, μετά το 1950 κυρίως, η Οβρυά με την εισροή «εσωτερικών μεταναστών», κυρίως από την περιοχή της Τριταίας. Ακόμα και σήμερα η Οβρυά είναι ανεπτυγμένη κυρίως γύρω αλλά και ενδιάμεσα από αυτούς τους δύο δρόμους, εκτός από κάποιες συνοικίες (όπως ο Προφήτης Ηλίας) που ξέφυγαν από τον κανόνα.
Σήμερα την περιοχή διασχίζει και η Περιμετρική Οδός Πατρών, η οποία αποτελεί τμήμα της Ιόνιας Οδού αλλά συντηρείται από την Ολυμπία Οδό Α.Ε. και που επίσης ενώνει με συνολικό μήκος περί τα 20 χλμ. την Νέα Εθνική Οδό Πατρών-Πύργου και την Νέα Εθνική Οδό Πατρών-Αθηνών (Ολυμπία Οδός). Στην περιοχή μάλιστα υπάρχει και ο Κόμβος της Οβρυάς, όπου αποτελεί μια από τις εισόδους-εξόδους της Περιμέτρικης Οδού.
Βυζαντινό Μουσείο Καστοριάς
Το Βυζαντινό Μουσείο Καστοριάς περιέχει μια από τις πλουσιότερες συλλογές βυζαντινών και μεταβυζαντινών εικόνων στην Ελλάδα που εκτίθεται σε μουσειακό χώρο του Υπουργείου Πολιτισμού. Η συλλογή του μουσείου αποτελείται από φορητές εικόνες από βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς ναούς της πόλης της Καστοριάς, αποτοιχισμένες αγιογραφίες, αποσπασμένα παλαιοχριστιανικά ψηφιδωτά της Διοκλητανούπολης, αρχιτεκτονικά μέλη από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια μέχρι την Οθωμανοκρατία, εκκλησιαστικά κειμήλια και ξυλόγλυπτα, ευρήματα από ανασκαφές από διάφορες ιστορικές περιόδους.
Ιστορικό
Οι βυζαντινοί και μεταβυζαντινοί ναοί στην περιφερειακή ενότητα Καστοριάς υπολογίζονται σε 80, από τους οποίους οι 26 ανάγονται από την βυζαντινή περίοδο. Η έκταση των αγιογραφιών των ναών υπολογίζεται σε 3,000 τετραγωνικά μέτρα αγιογραφιών. Η διακόσμηση των ναών συμπληρώνεται από τον ξυλόγλυπτο διάκοσμο και τις φορητές εικόνες. Οι φορητές εικόνες καλύπτουν όλες τις περιόδους εξέλιξης της βυζαντινής τέχνης και μαρτυρούν τις επιρροές και τις τεχνοτροπίες της κάθε σχολής βυζαντινής τέχνης και καθενός καλλιτέχνη αγιογράφου. Οι εικόνες αυτές και ο ξύλινος διάκοσμος διασώθηκαν από τις έκρυθμες περιόδους κατά την διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, των επιδρομών βορείων λαών, της Οθωμανοκρατίας, κατά την διάρκεια των εθνικών ανταγωνισμών και των μεγάλων πολέμων των αρχών του 20ου αιώνα. Περίπου 1,500 εικόνες φυλάσσονται σε ναούς και μουσεία της περιοχής της Καστοριάς, με επιρροές από την Μακεδονική και την Κρητική Σχολή, συλλογή που θεωρείται ως η αξιολογότερη.
Η ανάγκη ίδρυσης ενός μουσείου που θα περικλείει στοιχεία γύρω από την τέχνη και την αρχιτεκτονική των βυζαντινών και μεσαιωνικών κτηρίων της πόλης της Καστοριάς και της ευρύτερης περιοχής ήταν επιτακτική. Ιδιαιτέρως για την ανάδειξη και την συντήρηση του αρχαιολογικού πλούτου που προέρχεται από την μεσαιωνική ιστορία της περιοχής. Οι πολυάριθμοι βυζαντινοί και μεταβυζαντινοί ναοί, ιδιαίτερα από την περίοδο της Τουρκοκρατίας, μπορεί να ήταν μικροί σε έκταση και λιτοί σε εσωτερικό διάκοσμο, αλλά ήταν πλούσιοι σε αγιογραφίες και φορητές εικόνες. Οι ναοί αυτοί, ιδιαίτερα στην πόλη της Καστοριάς, κτίζονταν σε προαύλια πλούσιων αρχοντικών σπιτιών και έφεραν το όνομα του κτήτορά τους, ονομασίες που διατηρούνται στις μέρες μας και δίνουν συχνά το όνομά τους σε συνοικίες της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Καστοριά Καστοριας
Νεολιθική επανάσταση
Η Νεολιθική επανάσταση είναι ένας όρος που επινοήθηκε και προτάθηκε για πρώτη φορά το 1920 από τον Αυστραλό αρχαιολόγο Βηρ Γκόρντον Τσάιλντ προκειμένου να περιγραφεί μια σημαντική αλλαγή των αρχαίων λαών που άλλαξαν τη νομαδική και κυνητική τροφοσυλλεκτική συμπεριφορά τους, υιοθετώντας πρότυπα ζωής που περιελάμβαναν την εγκατάσταση σε μόνιμους οικισμούς και τον γεωργικό τρόπο ζωής κατά τη διάρκεια της νεολιθικής. Ήταν η πρώτη από μια σειρά παραγωγικών επαναστάσεων που άλλαξαν τον ρου της ανθρώπινης ιστορίας.
Η ανάπτυξη της γεωργικής καλλιέργειας βοήθησε το ανθρώπινο είδος να αποκτήσει σημαντικό έλεγχο στην προμήθεια και φυσικά την παραγωγή τροφής του, αλλά απαίτησε την μόνιμη εγκατάστασή του και την μόνιμη κατοχή της γης. Τούτο από μόνο του ευνόησε την δημιουργία κοινωνικών ομάδων και πυροδότησε εξίσου σημαντικές κοινωνικές αλλαγές, οι οποίες διαμορφώθηκαν καθαρότερα κατά την ύστερη νεολιθική. Σημαντικός παράγων σε αυτή την αλλαγή ήταν οι κλιματικές αλλαγές προς το τέλος της τελευταίας παγετώδους εποχής. Το περιβάλλον έγινε θερμότερο και ξηρότερο ευνοώντας μεν την παραγωγή σοδειάς, οδηγώντας δε τον άνθρωπο κοντά σε πηγές νερού. Όμως, η παλαιοκλιματολογία και η παλυνολογία απέδειξαν ότι το κλίμα στην πραγματικότητα έγινε υγρότερο και η θεωρία του Τσάιλντ για την νεολιθική επανάσταση εν μέρει αναθεωρήθηκε.
Σήμερα εν γένει η αρχαιολογική μαρτυρία υποδεικνύει ότι η νεολιθική επανάσταση συνέβη στην νοτιοδυτική Ασία μεταξύ του 8000 Π.Κ.Ε. και του 7000 Π.Κ.Ε. και θεωρείται η σημαντικότερη αλλαγή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η ζωή σε ένα σημείο επέτρεψε την γαιοκτησία και την προσκόλληση σε συγκεκριμένες περιοχές της γης. Συνεπώς η προϊστορικοί λαοί απέκτησαν την ικανότητα αποθήκευσης τροφής και της ανταλλαγής του πλεονάσματός τους με άλλα χρήσιμα για τη ζωή τους αποκτήματα, καθιερώνοντας έτσι τις πρώτες αρχές της εμπορικής συνδιαλλαγής. Από τη στιγμή που καθιερώθηκε το εμπόριο και εξασφαλίστηκε η επάρκεια τροφής, άρχισε η δημογραφική αύξηση και η κοινωνική ιεραρχία διαφοροποιήθηκε σε τροφοπαραγωγούς και τεχνίτες. Τούτη η σχετική διαστρωμάτωση απαιτεί ένα είδος κοινωνικής οργάνωσης για να λειτουργήσει σωστά, κάτι που οδηγεί στην υπόθεση ότι λαοί για τους οποίους υπάρχουν ίχνη τέτοιας οργάνωσης - πιθανώς σαν και αυτή που παρέχεται από τη θρησκεία - ήταν καλύτερα προετοιμασμένοι και περισσότερο επιτυχείς. Σε αυτή την περίοδο επίσης πιθανολογείται ότι έγινε σημαντική για τους ανθρώπους η έννοια της ιδιοκτησίας και της γαιοκτησίας.
Τελικά, ο Τσάιλντ προέβη στον ισχυρισμό ότι η αυξανόμενη κοινωνική πολυπλοκότητα, ριζωμένη εξ ολοκλήρου στη διαδικασία της μόνιμης εγκατάστασης, οδήγησε σε μια δεύτερη αστική επανάσταση, κατά την οποία κτίστηκαν οι πρώτες πόλεις. Ωστόσο, πρόσφατα ο Ίαν Χόντερ, ο οποίος διευθύνει τις ανασκαφές στο Τσαταλχογιούκ, υπέθεσε βάσει αρχαιολογικών μαρτυριών ότι η διαδικασία της αστικοποίησης προηγήθηκε στην πραγματικότητα της ανάπτυξης της γεωργικής καλλιέργειας. Τούτη η υπόθεση συνδέεται με την άποψη που έκφρασε αρχικά ο Ζακ Κοβέν, ο ανασκαφέας του Νατούφιου πολιτισμού στο Μαρεϋμπέτ της βόρειας Συρίας, ότι δηλαδή η νεολιθική επανάσταση ήταν το αποτέλεσμα μιας επαναστατικής αλλαγής στην ανθρώπινη ψυχολογία, μια επανάσταση συμβόλων που οδήγησε σε νέες πίστεις για τον κόσμο εμφανείς στα κοινά τελετουργικά της κοινότητας, όπως υποδεικνύουν τα θρησκευτικά θηλυκά ειδώλια και η μεθοδική συγκέντρωση συγκεκριμένων λατρευτικών αντικειμένων (κεράτων).
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Neolitikum
Γεώργιος Παμπούκας
Ο Γεώργιος Παμπούκας (1890-1976) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, ο οποίος διατέλεσε βουλευτής και κατοχικός υφυπουργός από το 1943 έως το 1944 ως συνεργάτης των Ναζί κατά τη Γερμανική Κατοχή της Ελλάδας.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Κιάτο το 1890, γιος του Βλασίου και της Καλλιόπης. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία. Εξελέγη και δίδαξε ως καθηγητής στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή του ΕΚΠΑ.
Από το 1932 έως το 1935 χρημάτισε γενικός γραμματέας του υπουργείου Γεωργίας. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αργολιδοκορινθίας με το Λαϊκό Κόμμα το 1935 και μετά τον θάνατο του Παναγή Τσαλδάρη τον αντικατέστησε στην έδρα του στις 17 Μαΐου 1936.
Κατά την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη ήταν υφυπουργός Γεωργίας υπηρεσιακά, από τις 24 Απριλίου 1943 έως τις 3 Απριλίου 1944.
Μεταπολεμικά ήταν ξανά υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και αρχηγός του κόμματος Λαϊκό Αγροτικό Κόμμα, το οποίο είχε ιδρύσει ο ίδιος. Ειδικότερα, στις εκλογές εκείνες έλαβε μέρος με τον συνδυασμό Ενώσεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Αγροτικό Κόμμα), λαμβάνοντας 435 ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής Αργολιδοκορινθίας.
Επέστρεψε ξανά στη Βουλή το 1951 ως βουλευτής Αργολιδοκορινθίας και επανεξελέγη βουλευτής Κορινθίας το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και τις δύο φορές.
Πέθανε σε ηλικία 86 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Λαζάρου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 24 Απριλίου 1976.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
Κόλπος του Άντεν
thumb|350px|right|Ο Κόλπος του Άντεν Ο Κόλπος του Άντεν (αραβικά: خليج عدن) βρίσκεται στην Αραβική Θάλασσα ανάμεσα στην Υεμένη της νότιας ακτής της Αραβίας και τη Σομαλία στο Κέρας της Αφρικής. Στα βορειοδυτικά, συνδέεται με την Ερυθρά Θάλασσα μέσω του στενού Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Ο κόλπος είναι επίσης γνωστός ως σοκάκι των πειρατών λόγω της Σομαλικής πειρατείας που πλήττει την περιοχή.
Εμπορικές δραστηριότητες στον Κόλπο
Ο Κόλπος του Άντεν είναι μια σημαντική εμπορική ναυτική δίοδος, ειδικά για το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου, κάτι που τον καθιστά βασικότατο για την παγκόσμια οικονομία. Περίπου το 11% του πετρελαίου θαλάσσιων κοιτασμάτων περνά από τον Κόλπο του Άντεν στο δρόμο του για τη Διώρυγα του Σουέζ, ή κοντινά διϋλιστήρια. Τα κυριότερα λιμάνια κατά μήκος του Κόλπου είναι το Άντεν στην Υεμένη, και η Ζέιλα, Βερβέρη και Μποσάσο στη Σομαλία.
Κατά την πρώιμη ιστορία, η πόλη του Κρατέρ, ανατολικά της σημερινής πόλης Άντεν, ήταν ένα σημαντικό λιμάνι του τοπικού εμπορίου. Ήταν το κύριο λιμάνι του βασιλείου του Αβσάν, και μετά την κατάκτησή του από τους Σαβαίους, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην «επικοινωνία» της Αφρικής με την Αραβία.
Οικολογία του Κόλπου
thumb|250px|Χάρτης του 1860 με τον Κόλπο του Άντεν Όντας από γεωλογικής απόψεως μια σχετικά «νέα» μάζα νερού, ο Κόλπος του Άντεν έχει μοναδική βιοποικιλότητα που περιέχει πολλά είδη ψαριών, κοραλλιών, θαλάσσιων πτηνών, και ασπόνδυλων. Αυτή η πλούσια οικολογική ποικιλία έχει ωφεληθεί από τη σχετική έλλειψη ρύπανσης κατά διάρκεια των ανθρώπινων εγκαταστάσεων γύρω από τον κόλπο, αλλά οι περιβαλλοντικές ομάδες φοβούνται πως η έλλειψη συντονισμένης προσπάθειας για τον έλεγχο της ρύπανσης μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τα οικοσυστήματα του κόλπου.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σομαλίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Υεμένης Κατηγορία:Κόλποι του Ινδικού Ωκεανού Κατηγορία:Κόλποι της Ασίας Κατηγορία:Κόλποι της Αφρικής
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου Νέων 2001-02
πρωταθλητής Α.Σ. Άρης
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου Νέων
Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής
Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής (γνωστή και ως Ε.Α.Ε.Π.) είναι χριστιανική εκκλησία της Πεντηκοστής στην Ελλάδα. Θεωρείται η μεγαλύτερη ελληνική Προτεσταντική εκκλησία, και το δεύτερο χριστιανικό δόγμα (μετά την Ορθόδοξη Εκκλησία), σε αριθμό ευκτήριων οίκων στην Ελλάδα.
Για τον αριθμό των μελών της στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, αν και υπάρχουν διάφορες εκτιμήσεις που υπολογίζουν ότι έχει μερικές χιλιάδες μέλη. Υπάρχουν περίπου 120 εκκλησίες και αρκετές κατ' οίκον συναθροίσεις σε διάφορες πόλεις και χωριά της Ελλάδας. Ειδικά κατά τη δεκαετία του 1990 υπήρξε μια σημαντική αύξηση των μελών της. Επίσης δραστηριοποιείται και σε άλλες χώρες μεταξύ Ελλήνων της διασποράς κυρίως. Αποτελεί θρησκευτικό δόγμα αναγνωρισμένο από το κράτος και λειτουργεί ως εκκλησία με άδεια του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.
Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής πιστεύει πως η Αγία Γραφή χαρακτηρίζει ως Όψιμη Βροχή μια δεύτερη μεγάλη παγκόσμια έκχυση του Αγίου Πνεύματος, και διακηρύττει πως αποτελεί μέρος της. Σε αυτήν ανήκει η πλειοψηφία των Ελληνόφωνων Πεντηκοστιανών και θεωρεί ως προνόμιο τη δυνατότητα της εύκολης προσέγγισης στο πρωτότυπο κείμενο της Καινής Διαθήκης. Ως άτυπο κέντρο της θεωρείται η Αθήνα, ενώ υποστηρίζει ότι η κάθε εθνική της εκκλησία είναι αυτοκέφαλη και μέρος της παγκόσμιας Εκκλησίας του Χριστού, που αποτελείται από όσους σώζονται σε όλα τα έθνη.
1965-1980
thumb|220px|left|Εξωτερική άποψη μιας Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής ιδρύθηκε τα τέλη του 1965, από τον ιατρό, τότε προεδρεύοντα επίσκοπο της συνόδου της Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής, και ποιμένα της συνάθροισης των Αθηνών, Λεωνίδα Φέγγο και 120 ακόμα άτομα. Εκείνη τη χρονιά ο αμερικανικός ιεραποστολικός οργανισμός Συνάξεις του Θεού, επιχειρούσε να οργανωθεί καταστατικά και διοικητικά, ζητώντας από τις κοινότητες του σε όλο τον κόσμο να υπογράψουν πρωτόκολλο ένταξής. Το ίδιο ζήτησε και από την Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, η οποία βρισκόταν σε αύξηση, αλλά ο Λεωνίδας Φέγγος δεν υπόγραψε το πρωτόκολλο ένταξής στον οργανισμό, αρνούμενος να εντάξει την εκκλησία σε οποιονδήποτε οργανισμό του εξωτερικού. Η μεγάλη πλειοψηφία της συνάθροισης συμφώνησε και έτσι σχεδόν ολόκληρη η κεντρική Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής αυτονομήθηκε. Για τον λόγο αυτό διατήρησε τον αρχικό τίτλο με την προσθήκη της λέξης Ελευθέρα, δηλαδή αυτοκέφαλη.
Το 1967 η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής Αθηνών, είχε περισσότερα από 200 μέλη, και ήταν πλέον η μεγαλύτερη Πεντηκοστιανή συνάθροιση στην Ελλάδα. Ένα μήνα μετά την επιβολή της Χούντας των Συνταγματαρχών, στις 20 Μαΐου 1967, βγήκε εντολή για κλείσιμο της συνάθροισης, όμως σε ένα ανέλπιστα σύντομο χρονικό διάστημα το θέμα διευθετήθηκε, και στις 21 Αυγούστου 1967 δόθηκε οριστική άδεια λειτουργίας. Μετά την πτώση της Χούντας, έγινε γνωστό πως μόλις τρεις μέρες πριν το πραξικόπημα με γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του κράτους, είχε αποφασιστεί οριστικά η χορήγηση άδειας. Η άρση της άδειας, ήταν αποτέλεσμα άσκησης πίεσης και παρεμβάσεων συγκεκριμένων προσώπων.
Σύντομα οι εκκλησίες του Νέου Ψυχικού υπό τη διαποίμανση του Δημήτριου Περιάλη και του Λευκαδιτίου Δωρίδας εντάχθηκαν στην Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής. Στα Βάγια κάποιοι πιστοί που ήδη βρίσκονταν στην τοπική Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, ενώθηκαν με την Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, συγκροτώντας νέα συνάθροιση. Στη Νίκαια συγκροτήθηκε νέα εκκλησία με υπεύθυνο, τον μέχρι σήμερα ποιμένα της, Νίκο Νικολακόπουλο.
Το 1968 συγκροτήθηκε εκκλησία στη Νάξο. Το 1969, στο Στρατώνι Χαλκιδικής, δίπλα στο Άγιο Όρος. Το 1969, στην Κόρινθο, κάποιοι πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά, ξεκίνησαν την εκεί τοπική εκκλησία. Το 1970 ιδρύθηκε η εκκλησία της Θεσσαλονίκης, η οποία αποτέλεσε το κέντρο για την εξάπλωση της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής στη βόρεια Ελλάδα. Με την πτώση της Χούντας η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, είχε οχτώ συναθροίσεις σε: Αθήνα, Νίκαια, Νέο Ψυχικό, Θεσσαλονίκη, Κόρινθο, Νάξο, Στρατώνι και Λευκαδίτι.
Από τον Σεπτέμβριο του 1974 και επί έξι μήνες, κάθε βδομάδα περίπου 10 άτομα, κατά κύριο λόγο νέοι και νέες, βαπτίζονταν στο Άγιο Πνεύμα ή στο νερό. Ήταν μία περίοδος έντονης αύξησης για την εκκλησία των Αθηνών, η οποία το 1975 μετακόμισε σε μεγαλύτερο κτήριο. Μετά από τέσσερα χρόνια, το 1981, η εκκλησία μεταφέρθηκε σε κτήριο χωρητικότητας 800 ατόμων, στο οποίο βρίσκεται μέχρι σήμερα. Το ίδιο διάστημα, επίσης λόγω αύξησης, η εκκλησία της Νίκαιας μεταφέρθηκε σε νέο ιδιόκτητο κτήριο.
Εν τω μεταξύ, την ίδια εποχή, μοιράζονται δεκάδες χιλιάδες ευαγγελιστικά φυλλάδια και αντίτυπα της Καινής Διαθήκης. Από το 1978 ξεκίνησε η διακονία διάθεσης ηχητικών κασετών με μαθήματα και ομιλίες βασισμένες στην Αγία Γραφή. Υπολογίζεται πως έχουν διατεθεί περισσότερες από 500.000 κασέτες.
Την ίδια περίοδο ιδρύονται εκκλησίες στη Λάρισα (1975), στην Καβάλα (1976) και στα Χανιά (1978).
1980-2000
thumb|240px|right|Συνάθροιση στην εκκλησία των Αθηνών, τη δεκαετία του '90 Το 1984 έγινε το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νεολαίας.
Από την 1 Ιανουαρίου 1986, η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής ξεκίνησε να εκδίδει την εφημερίδα Χριστιανισμός. Την ίδια επίσης χρονιά συγκροτήθηκε η Σύνοδος της εκκλησίας.
Το 1988 η εκκλησία του Πειραιά, της οποίας το έργο είχε ξεκινήσει από το 1984, μεταφέρθηκε σε μεγάλη αίθουσα υπό τη διαποίμανση του Κώστα Κονδύλη.
Ο ρυθμός ίδρυσης νέων εκκλησιών τη δεκαετία του 1980, προσέγγισε την ίδρυση μιας εκκλησίας ανά δίμηνο.
Η εκκλησία των Αθηνών πλέον γέμιζε ασφυκτικά με περισσότερα από 1.000 άτομα. Για τον λόγο αυτό ξεκίνησε μια προσπάθεια αποσυμφόρησης της κεντρικής εκκλησίας, με την ίδρυση εκκλησιών σε Γλυφάδα (1985), Περιστέρι, Ηλιούπολη, Πετρούπολη-Ίλιον, Βούλα (1987), Μενίδι (1988), Νέα Ιωνία και Μέγαρα. Από 1986 και για μεγάλο χρονικό διάστημα, στο Κολωνάκι, η πρώην γκαλερί "Υδροχόος" χρησιμοποιήθηκε ως αίθουσα για Χριστιανικές ομιλίες.
Από το 1984 στην Κέρκυρα είχε ιδρυθεί εκκλησία, και αργότερα από εκεί ξεκίνησαν εκκλησίες στη Στρογγυλή και στην Ηγουμενίτσα.
Στην Πελοπόννησο, ξεκινούν εκκλησίες σε Πύργο, Καλαμάτα (1985), Βασαρά Λακωνίας, Σπάρτη (1990), Αίγιο (αλλά και στην απέναντι ακτή, στη Ναύπακτο) και Πάτρα (1983).
Στη Στερεά Ελλάδα ξεκινούν εκκλησίες στη Θήβα και στην Ελλοπία Βοιωτίας. Από το 1985 μέχρι το 1990 διοργανώνονται εκκλησίες σε Μαρτίνο, Χαλκίδα, Μώλο Φθιώτιδας και Λαμία (1988).
Στη Θεσσαλία ιδρύονται εκκλησίες σε Βόλο, Καρδίτσα, Ελασσόνα, Τύρναβο και Αιγάνη Λάρισας.
Στη Μακεδονία ιδρύονται εκκλησίες σε Βέροια (1988), Αλεξάνδρεια Ημαθίας, Πλατύ Ημαθίας, Γιαννιτσά, Νάουσα, Γρεβενά, Τσοτύλι, Κοζάνη, Πλαταμώνα, Κατερίνη, Λαοδικηνό Κιλκίς, Σέρρες, Δράμα, Καλοχώρι, Θέρμη, Ντεπώ, Νέα Μουδανιά, Φιλίππους και σε διάφορα χωριά της Χαλκιδικής κοντά στο Άγιο Όρος.
Στη Θράκη ξεκινούν εκκλησίες σε Αλεξανδρούπολη, Ορεστιάδα, Κομοτηνή και Ξάνθη (1983).
Στην Κρήτη ιδρύθηκαν εκκλησίες σε Ηράκλειο (1983), Ρέθυμνο (1985) και Ιεράπετρα (1985).
Η δεκαετία του 1990 ξεκίνησε με αξιοσημείωτη αύξηση. Το 1990 ξεκίνησαν εκκλησίες στο Αιγάλεω, στην Αρτέμιδα, στη Σαλαμίνα και στην Αίγινα. Το 1991 ήταν μία ιστορική χρονιά για την Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, καθώς ιδρύθηκαν 16 εκκλησίες (όσες εκκλησίες είχαν ιδρυθεί από το ξεκίνημα του Πεντηκοστιανικού κινήματος στην Ελλάδα, από το 1926 μέχρι το 1966, δηλαδή σε 40 χρόνια).
Αργότερα, μέσα στη δεκαετία του 1990 ιδρύθηκαν επίσης άλλες 11 εκκλησίες.
Το 1995 η Εκκλησία του Θεού της Πεντηκοστής ζήτησε να ενωθεί με τη Σύνοδο της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής, κάτι που έγινε δεκτό και σήμερα αποτελεί ενιαίο κομμάτι της.
Σε αυτήν την εξάπλωση συντέλεσε και η δραστηριότητα του ραδιοφωνικού σταθμού Χριστιανισμός, ο οποίος ξεκίνησε να εκπέμπει στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
2000-Σήμερα
Το 2002 ο Λεωνίδας Φέγγος μετά από σχεδόν 50 χρόνια διαποίμανσης της εκκλησίας των Αθηνών, παρέδωσε την υπηρεσία της διακονίας σε μια νέα γενιά εργατών. Ποιμένας στην Αθήνα έγινε ο Σπύρος Φέγγος και στο Χαλάνδρι ο Παύλος Λυμπερόπουλος. Μέσα στη δεκαετία του 2000 ιδρύθηκαν πάνω από 20 νέες εκκλησίες, ακόμα και σε περιοχές που ποτέ πριν δεν υπήρξαν Προτεσταντικές κοινότητες (Φλώρινα, Λευκάδα). Παράλληλα διοργανώθηκαν πολλές εθνικές εκκλησίες από Αλβανούς, Άραβες, Αρμένιους, Αφρικανικούς, Νιγηριανούς και άλλους μετανάστες.
Εξέλιξη
Ο αριθμός των εκκλησιών, σύμφωνα με τον κατάλογο που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Χριστιανισμός (τεύχος Ιανουαρίου κάθε έτους).
Γεωγραφική κατανομή
Σύμφωνα με τον κατάλογο επίσημων Εκκλησιών και Αδελφοτήτων Ιανουαρίου 2017, όπως αυτός δημοσιεύεται στην εφημερίδα "Χριστιανισμός", η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής μετρά 122 εκκλησίες σε όλη την Ελλάδα, με την εξής γεωγραφική κατανομή:
Ονομασία
Η Εκκλησία λέγεται:
Ως αρχηγό της θεωρεί τον Ιησού Χριστό, ενώ αυτοί που διακονούν, θεωρούνται δούλοι του.
Πεποιθήσεις
Δογματικά πιστεύει στην Αγία Τριάδα και αποδέχεται όλα τα άρθρα του συμβόλου της Πίστεως Νικαίας/Κωνσταντινουπόλεως, που οι 318 Πατέρες καθιέρωσαν προκειμένου να διακρίνονται οι αιρέσεις από την εκκλησία, η οποία διδάσκει σωστά τον Λόγο του Θεού.
Τα Επτά Μυστήρια ως δογματική βάση
Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, δεν χρησιμοποιεί κάποιο συγκεκριμένο καταστατικό ή Ομολογία Πίστεως. Ως Ομολογία Πίστεως συνήθως, παρουσιάζεται ο κατάλογος με τα επτά μυστήρια, και ως εκ τούτου, τα επτά μυστήρια θεωρούνται δογματική βάση της Εκκλησίας. Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής λοιπόν, πιστεύει και εκτελεί τις ακόλουθες τελετές/μυστήρια :
thumb|150px|right|Προετοιμασία για τη Θεία Ευχαριστία
Κάποιες εκκλησίες, στον κατάλογο με τα επτά μυστήρια, αντικαθιστούν τις «διακονίες», με τα «καλά έργα» :
Άλλες πεποιθήσεις
Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, πιστεύει κατηγορηματικά πως οι γυναίκες δεν πρέπει να κηρύττουν, ούτε να διδάσκουν μέσα στην εκκλησία, ενώ δεν υπάρχει χειροτονία για τις γυναίκες σε οποιαδήποτε βαθμό διακονίας. Επίσης, η περικοπή 1 Κορίνθιους 11:2-16 ερμηνεύεται κατά γράμμα, και έτσι συνηθίζεται οι γυναίκες να καλύπτουν το κεφάλι τους όταν προσεύχονται. Άλλο ένα σημείο που δίνεται έμφαση είναι η αποχή από τον όρκο και τη συμμετοχή σε ορκωμοσίες. Ενθαρρύνεται αντί για όρκο να γίνεται επίκληση στη βεβαίωση της τιμής και της συνείδησης.
Ακόμα, στην Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, η οικονομική συνεισφορά κάθε πιστού, για τις ανάγκες της εκκλησιάς, είναι εθελοντική, ελεύθερη και μυστική, ενώ υπάρχει η αντίληψη πως κατά τη διάρκεια της επίσημης λειτουργίας της εκκλησίας, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται μουσικά όργανα. Μουσικά όργανα χρησιμοποιούνται κυρίως στις συναθροίσεις νεολαίας των εκκλησιών.
Εσχατολογία
Η εσχατολογία της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής είναι προχιλιαστική, και ομοιάζει με αυτήν που σήμερα είναι αποδεκτή από τμήμα του ευρύτερου Προτεσταντισμού:
Ισχυρή πεποίθηση στην Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, είναι η πνευματική ετοιμότητα και η χριστιανική αγρύπνια. Πιστεύει ότι κανείς δεν γνωρίζει την ημέρα και την ώρα της έλευσης του Κυρίου. Τέλος, θεωρεί ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται εν δυνάμει στις έσχατες ημέρες και το τέλος του κόσμου είναι κοντά χρονικά.
Εσχατολογικές εκτιμήσεις
thumb|400px|right|Η εφημερίδα "Χριστιανισμός" που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1999. Διακρίνεται το κύριο πρωτοσέλιδο άρθρο του Λεωνίδα Φέγγου, που υποστηρίζει ότι κανείς δεν γνωρίζει τη μέρα της δευτέρας παρουσίας.
Στην Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, στο παρελθόν είχε δοθεί μεγάλη έμφαση στην εσχατολογία. Ειδικότερα, στις αρχές της δεκαετίας του 90, ο ποιμένας της εκκλησίας του Πειραιά Κώστας Κονδύλης έκανε λανθασμένες εσχατολογικές εκτιμήσεις στην εφημερίδα "Χριστιανισμός", η οποία αποτελεί το επίσημο όργανο της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής, σχετικά με το χρονικό περιθώριο που θα γινόταν η αρπαγή της εκκλησίας και ο ερχομός του Αντίχριστου. Παρόμοιο εσχατολογικό κλίμα είχε καλλιεργηθεί και στις συναθροίσεις της Εκκλησίας.
Αν και μέχρι σήμερα η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής δεν έχει λάβει επίσημη θέση για τα γραφόμενα και τα πεπραγμένα εκείνης της περιόδου, υποστηρίζεται από την ίδια πως μόνο οι συνοδικές αποφάσεις του συνόλου των ποιμένων και επισκόπων της Εκκλησίας την εκφράζουν επίσημα, και πως ουδέποτε λήφθηκαν τέτοιες αποφάσεις για θέσεις αρθρογράφων της εφημερίδας ή για κηρύγματα λειτουργών της Εκκλησίας. Επίσης, πολλές φορές, και εκείνη την περίοδο αλλά και αργότερα, ο ιδρυτής της Εκκλησίας Λεωνίδας Φέγγος και άλλοι επίσκοποι, διατείνονταν σε κηρύγματα και σε άρθρα της εφημερίδας "Χριστιανισμός" ότι κανείς δεν γνωρίζει την ημέρα και την ώρα της Δευτέρας παρουσίας.
Παρ' όλα αυτά η κριτική που ασκείται στην εφημερίδα και την Εκκλησία συνεχίζεται μέχρι σήμερα, καθώς η εφημερίδα "Χριστιανισμός" είναι επίσημη έκδοση της Εκκλησίας, και δεν δηλώνεται ότι τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν ιδιωτικές απόψεις, ενώ πουθενά δεν μπήκε σημείωση της εφημερίδας που να διαχωρίζει τη θέση της από αυτή του αρθρογράφου, αν τυχόν διαφωνούσε.
Αγία Γραφή
Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής διακηρύττει πως θεωρεί την Αγία Γραφή, και ειδικά η Καινή Διαθήκη, ως καταστατικό της. Όπως συμβαίνει και με τις υπόλοιπες Εκκλησίες της Πεντηκοστής, ιστορικά προέρχεται προτεσταντική μεταρρύθμιση, οπότε αποδέχεται τη θέση του Μαρτίνου Λούθηρου, πως η μοναδική βάση πίστης θα πρέπει να είναι η Αγία Γραφή (sola scriptura), η οποία θεωρείται ο αλάθητος "λόγος του Θεού". Σε αντίθεση με την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία, δεν δέχεται όσα περιλαμβάνονται στη λεγόμενη Ιερά Παράδοση —τουλάχιστον τα σημεία που θεωρεί πως διαφοροποιούνται από την Αγία Γραφή. Δέχεται τον Εβραϊκό Κανόνα όσον αφορά την Παλαιά Διαθήκη, και έτσι η χρησιμοποιούμενη Αγία Γραφή περιλαμβάνει συνολικά 66 βιβλία.
Χρησιμοποιούμενες μεταφράσεις
Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής συνιστά τη μελέτη του αρχαίου πρωτότυπου κειμένου για την Καινή, και της αρχαίας μετάφρασης των Εβδομήκοντα για την Παλαιά Διαθήκη. Όμως καθώς αυτό είναι δύσκολο για τους περισσότερους ανθρώπους σήμερα, στην εκκλησιαστική ζωή και λατρεία χρησιμοποιεί την Νεοελληνική Μετάφραση του Ορθόδοξου αρχιμανδρίτη Νεόφυτου Βάμβα, που είναι στην ελληνική καθαρεύουσα. Για την Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, η Νεοελληνική Μετάφραση αποτελεί μια ενδιάμεση λύση ανάμεσα στο αρχαίο κείμενο και στις πολλές σύγχρονες μεταφράσεις καθώς ο Βάμβας παρεμβαίνει μόνο στο 18% του αρχικού κειμένου χωρίς να αλλάζει τη νοηματική αλληλουχία. Παράλληλα χρησιμοποιούνται, ενθαρρύνονται και μοιράζονται διάφορες σύγχρονες μεταφράσεις όπως η Μεταφορά στη Νεοελληνική και η Καινή Διαθήκη των Τεσσάρων Καθηγητών.
Υμνολόγια
Τα βασικά υμνολόγια που χρησιμοποιούνται από όλες τις τοπικές εκκλησίες και συναθροίσεις είναι δύο —αναφέρονται παρακάτω. Μερικές τοπικές εκκλησίες τυπώνουν και άλλα υμνολόγια (που τα χρησιμοποιούν παράλληλα με τα υπόλοιπα), τα οποία περιλαμβάνουν νεότερους ύμνους, που συνήθως δεν περιέχονται τα δύο βασικά υμνολόγια.
Ύμνοι Χριστιανικοί
Είναι το βασικό υμνολόγιο της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής. Περιέχει τους βασικούς ύμνους που χρησιμοποιούνται σε γάμους, βαπτίσεις κ.λπ., καθώς και πολλούς άλλους κλασικούς προτεσταντικούς. Συνολικά περιέχονται περίπου 500 ύμνοι. Το εξώφυλλο είναι χρώματος μπλε και μαζί με τον τίτλο απεικονίζεται ένας σταυρός.
Άσμα Νέον — Άσμα Νέων
Είναι το δεύτερο υμνολόγιο της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής. Αρχικά προοριζόταν για υμνολόγιο νεολαίας, αλλά τελικά καθιερώθηκε στις εκκλησίες. Περιέχει περίπου 250 ύμνους, νεότερους από αυτούς του υμνολογίου Ύμνοι Χριστιανικοί. Το όνομά του –Άσμα Νέον, έχει παρθεί από εδάφια της Αγίας Γραφής. Το εξώφυλλο είναι χρώματος καφέ και μαζί με τον τίτλο απεικονίζεται μία άρπα.
Η Χειροτονία
Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, δεν δέχεται μη χειροτονημένους επισκόπους, πρεσβυτέρους και διακόνους. Οι νέοι υπεύθυνοι επίσκοποι, πρεσβύτεροι και διάκονοι χειροτονούνται με την παρουσία επισκόπων και πρεσβυτέρων. Οι επίσκοποι της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής είναι έγγαμοι με παιδιά, σύμφωνα με την εντολή των αποστόλων: Πρέπει (, Κείμενο) λοιπόν ο επίσκοπος να είναι άμεμπτος, μιας γυναικός ανήρ... κυβερνών καλώς τον εαυτού οίκον, έχων τα τέκνα αυτού εις υποταγήν μετά πάσης σεμνότητος· διότι εάν τις δεν εξεύρη να κυβερνά τον εαυτού οίκον, πως θέλει επιμεληθή την εκκλησίαν του Θεού;. Στην αποστολική αυτή διάταξη προσπάθησαν οι Ορθόδοξοι θεολόγοι, καθώς και πολλοί άλλοι Προτεστάντες να δώσουν ένα χαρακτήρα όχι υποχρεωτικό αλλά προαιρετικό. Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής πιστεύει στον υποχρεωτικό χαρακτήρα της χειροτονίας. Έτσι ο επίσκοπος  να είναι έγγαμος, και αυτό μόνο μία φορά, μιας γυναικός ανήρ —όχι δίγαμος. Οπότε οι επίσκοποι και οι διάκονοι πρέπει να είναι έγγαμοι σε αντίθεση με τους αποστόλους που δεν ήταν υποχρεωτικό να είναι έγγαμοι, αν και η εξουσία που είχαν ήταν μεγαλύτερη και επιβλητικότερη των επισκόπων.
Αποστολική διαδοχή
Αφού λοιπόν η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής δεν δέχεται παρά μόνο χειροτονημένους λειτουργούς, δηλαδή υπηρέτες, για να κηρύττουν, βαπτίζουν, τελούν τη Θεία Ευχαριστία, τον γάμο, το ευχέλαιο, κ.ά., η αποδοχή χειροτονημένων εργατών προϋποθέτει αποδοχή διαδοχής. Οι παλαιότεροι χειροτονούν τους νεώτερους. Η διαδοχή δεν αποτελεί απόλυτη εγγύηση φοράς της αληθείας: ο Άρειος για παράδειγμα ήταν χειροτονημένος πρεσβύτερος αλλά η εκκλησία θεώρησε παρ' όλα αυτά ότι δεν ήταν φορέας της αληθινής παράδοσης/μαρτυρίας της. Εν τούτοις η διαδοχή δεν παύει, μέσω της χειροτονίας, να έχει την ιστορική της αξία.
Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής μέσω του προεδρεύοντος επισκόπου της Συνόδου, συνδέεται με την Αποστολική Εκκλησία του Θεού της Ρουμανίας, αφού ο Λεωνίδας Φέγγος χειροτονήθηκε από τον Α. Σ. Δεληγιάννη (Δελληγιαννίδη), ο οποίος προερχόταν από αυτήν. Η Αποστολική Εκκλησία του Θεού της Ρουμανίας έλαβε τη χειροτονία μέσω του Παύλου (Πάβελ) Μπουντέαν, που είχε χειροτονηθεί μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας του Θεού στο Τενεσί. Η Εκκλησία του Θεού μέχρι το 1907 επονομαζόταν Αγιαστική Εκκλησία (Holiness Church), και είχε εισέλθει στην Έσχατη/Όψιμη Βροχή από τις τάξεις των Μεθοδιστών Αγιαστών.
Ο ηγέτης της, Αμβρόσιος Τόμλινσον (1865-1943), είχε χειροτονηθεί από τον Αγιαστή Τζ. Μπ. Μίτσελ. Το Αγιαστικό κίνημα, το οποίο ξεκίνησε ο Τζον Γουέσλεϋ, αρχικά δεν ήταν μια ξεχωριστή εκκλησιαστική ομολογία, αλλά μία ευσεβιστική κίνηση μέσα στον Αγγλικανισμό. Το 1784 ο Τζον Γουέσλεϋ χειροτόνησε τον Τόμας Κόουκ (1747-1814), γενικό επόπτη των Μεθοδιστών στις ΗΠΑ, ζητώντας του να μην αποκοπεί από τη μητέρα εκκλησία περιπίπτοντας στην αμαρτία του σχίσματος, όπως χαρακτηριστικά έγραψε.
Ο Τζον Γουέσλεϋ παρά τον τεράστιο διωγμό από τους κρατικούς μητροπολίτες πέθανε μέσα στους κόλπους της Αγγλικανικής εκκλησίας. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε: "Από παιδί έμαθα να αγαπώ και να σέβομαι τις Γραφές, τα "λόγια του Θεού", και μετά από αυτές να εκτιμώ τους αρχαίους πατέρες, τους συγγραφείς των τριών πρώτων αιώνων. Μετά την αρχαία Εκκλησία, σέβομαι τη δική μας εκκλησία της Αγγλίας, σαν την πλέον Βιβλική εθνική εκκλησία του κόσμου.", έτσι "η καθολική κληρονομιά του Γουέσλεϋ δεν είναι μόνο αρχαία πατερική αλλά κι Ανατολική". Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής έλκει λοιπόν την ιστορική διαδοχή της από την πρώτη Εκκλησία μέσω των χειροτονιών της Αγγλικανικής εκκλησίας. Οι Βρετανοί επίσκοποι που ήταν παρόντες στη σύνοδο της Άρλης (Αρελάτης) στη Νότιο Γαλλία το 314 μ.Χ., είχαν ήδη κανονική χειροτονία μέσα στους κόλπους της μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής εκκλησίας.
Οι Λειτουργοί
Οι λειτουργοί της Εκκλησίας είναι χειροτονημένοι πιστοί Χριστιανοί και εργάζονται αδάπανα χωρίς να αμείβονται χρηματικά για τη διακονία τους. Για να χειροτονηθεί κάποιος, δεν χρειάζεται να έχει σπουδάσει θεολογία, όμως θεωρείται απαραίτητο το να είναι παντρεμένος. Μάλιστα, σε περίπτωση που η σύζυγος κάποιου λειτουργού πεθαίνει, αυτός οφείλει να παραιτηθεί από τη θέση του.
Για να κηρύξει κάποιος από τον άμβωνα, δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι χειροτονημένος.
Ο Ποιμένας ή Επίσκοπος
Κάθε τοπική εκκλησία έχει έναν υπεύθυνο Επίσκοπο, που ονομάζεται και Ποιμένας. Ο Επίσκοπος αυτός είναι υπεύθυνος, σε συνεννόηση με τους υπόλοιπους Πρεσβυτέρους, για τη λειτουργία της εκκλησίας. Αν απουσιάζει ο Ποιμένας, τον αντικαθιστά προσωρινά κάποιος Πρεσβύτερος.
Οι Πρεσβύτεροι
Η κάθε εκκλησία έχει Πρεσβύτερους, σε αριθμό ανάλογο με το μέγεθός της, οι οποίοι πρέπει να πληρούν τις Γραφικές προϋποθέσεις του 1 Τιμόθεο 3:1-7 και οι οποίοι φροντίζουν για τα ζητήματα που αφορούν τις δραστηριότητες και την ευημερία της κάθε τοπικής εκκλησίας. Ανάμεσα στις ευθύνες που έχουν οι Πρεσβύτεροι περιλαμβάνεται η διδασκαλία, η προτροπή και η νουθέτηση της εκκλησίας από τον άμβωνα, οι επισκέψεις σε μέλη της εκκλησίας και η καθοδήγηση του ευαγγελιστικού έργου.
Οι Διάκονοι
Οι Διάκονοι πρέπει να πληρούν τις Γραφικές προϋποθέσεις του 1 Τιμόθεο 3:8-13. Σε κάθε τοπική εκκλησία υπάρχουν Διάκονοι που βοηθούν τους Πρεσβυτέρους σε διάφορες συνήθεις εργασίες, όπως η φροντίδα της αίθουσας της εκκλησίας, οι ηχητικές εγκαταστάσεις, η διάθεση των εντύπων, οι λογαριασμοί της εκκλησίας, το ταμείο κ.ά. ενώ μπορεί συχνά να λάβουν μέρος και στο κήρυγμα από τον άμβωνα.
Συνοδική διοργάνωση
Το 1986 η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής διοργάνωσε τη Σύνοδό της. Ο υπεύθυνος κάθε τοπικής εκκλησίας βρίσκεται σε επικοινωνία με τους άλλους ποιμένες και επισκόπους στα πλαίσια του Συνοδικού συστήματος. Στις Συνόδους συμμετέχουν ποιμένες-επίσκοποι, πρεσβύτεροι, διάκονοι και εργάτες του ευαγγελίου. Σύνοδος συγκαλείται δύο φορές τον χρόνο: στη διάρκεια της αργίας των εθνικών εορτών της 25ης Μαρτίου και 28ης Οκτωβρίου.
Από το 30 συνολικά άτομα της πρώτης Συνόδου, σήμερα η μέση συμμετοχή είναι περίπου 500 με 600 άτομα.
Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής διακηρύττει πως την εκφράζουν επίσημα σαν σώμα, μόνο οι Συνοδικές αποφάσεις. Σε περίπτωση που κάποιος επίσκοπος ή πρεσβύτερος περιφρονήσει το συνοδικό σύστημα, αποκόπτεται από το σώμα της εκκλησίας, δηλαδή από τους πιστούς και από την κοινωνία των επισκόπων της.