cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άγιος Κασσιανός (συνοικία Λευκωσίας)
Ιστορία
Στις 7 Ιουνίου του 1958, κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ, Τουρκοκύπριοι επιτέθηκαν στις συνοικίες του Αγίου Κασσιανού και της Χρυσαλινιώτισσας λεηλατώντας και καταστρέφοντας πολλά σπίτια και μαγαζιά Ελληνοκυπρίων. Από την επίθεση σκοτώθηκαν 2 Ελληνοκύπριοι νέοι ενώ δεκάδες άλλοι Ελληνοκύπριοι τραυματίστθηκαν. Στην συνοικία βρισκόταν και το οίκημα του Ολυμπιακού Λευκωσίας, που καταστράφηκε ολοσχερώς. Αποτελούσε στόχο των Τουρκοκύπριων επειδή αποτελούσε κέντρο της ΕΟΚΑ της ευρύτερης περιοχής.
Μετά τις διακοινοτικές ταραχές του 1963 η συνοικία χωρίστηκε σε δύο περιοχές. Στη μία ζούσαν οι Ελληνοκύπριοι και στην άλλη οι Τουρκοκύπριοι. Αποτελούσε ένα από τα μέρη που διχοτομήθηκαν με τη δημιουργία της αρχικής Πράσινης Γραμμής.
Κατά την τουρκική εισβολή του 1974, μεγάλο μέρος της συνοικίας του Αγίου Κασσιανού καταλήφθηκε από τον τουρκικό στρατό, η εισβολή του οποίου ανακόπηκε 30 μόλις μέτρα από την εκκλησία του Αγίου Κασσιανού.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Κασσιανού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. Στις απογραφές του 1931, του 1960, του 1973 και του 1976 δεν απογράφεται ξεχωριστά. Οι απογραφές από το 1976 και μετά αφορούν το έδαφος της συνοικίας το οποίο βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ιερός ναός Αγίου Κασσιανού
Η εκκλησία της συνοικίας είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Κασσιανό. Οικοδομήθηκε το 1854. Στα παλαιότερα χρόνια η εκκλησία αυτή αποτελούσε μία από τις τρεις βασικές εκκλησίες της Λευκωσίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου προνομιακά την λειτουργούσε κάθε 1η Ιανουαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λευκωσίας
Οι Άνδρες με τα Μαύρα
Ο όρος Οι Άνδρες με τα Μαύρα (αγγλικά:Men in Black) αναφέρεται στη λαϊκή κουλτούρα και στις θεωρίες συνωμοσίας των Α.Τ.Ι.Α, («Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα») όπου υποτίθεται ότι αυτοί οι άνδρες είναι ντυμένοι με μαύρα κοστούμια και είναι κυβερνητικοί πράκτορες που παρακολουθούν, απειλούν ή δολοφονούν μάρτυρες των Α.Τ.Ι.Α για να τους κρατήσουν σιωπηλούς για αυτά που έχουν δει.
Μερικές φορές υπονοείται ότι αυτοί οι άνδρες μπορεί να είναι εξωγήινης προέλευσης. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης συχνά για να περιγράψει μυστηριώδεις άνδρες που εργάζονται για άγνωστους οργανισμούς, καθώς και διάφορους κλάδους της κυβέρνησης που φέρεται ότι έχουν σχεδιαστεί για να προστατεύουν κυβερνητικά μυστικά ή να εκτελούν άλλες παράξενες δραστηριότητες. Ο όρος είναι γενικός, χρησιμοποιείται για κάθε ασυνήθιστο, απειλητικό ή παράξενο συμπεριφερόμενο άτομο του οποίου η εμφάνιση μπορεί να συνδεθεί με κάποιο τρόπο με ένα Α.Τ.Ι.Α. Έχουν αναφερθεί αρκετές υποτιθέμενες συναντήσεις με τους άντρες με τα μαύρα από ερευνητές και ενθουσιώδεις οπαδούς των Α.Τ.Ι.Α.
Στην λαογραφία
Ο λαογράφος Τζέιμς Λιούις συγκρίνει τους έρευνες των ανδρών με τα μαύρα με τις ιστορίες των ανθρώπων που συναντούν τον Λούσιφερ και υποθέτει ότι μπορούν να θεωρηθούν ένα είδος «ψυχολογικού δράματος».
Στην Ουφολογία
«Οι Άνδρες με τα Μαύρα» κυριαρχούν στην ουφολογία και τη λαογραφία των Α.Τ.Ι.Α. Στη δεκαετία του 1950 και του 1960, οι ουφολόγοι υιοθέτησαν μια συνωμοτική νοοτροπία και άρχισαν να φοβούνται ότι θα υποστούν οργανωμένο εκφοβισμό σε αντίποινα για την αποκάλυψη της «αλήθειας των Α.Τ.Ι.Α». Το 1947, ο Χάρολντ Νταχ ισχυρίστηκε ότι είχε προειδοποιηθεί να μην μιλήσει για την υποτιθέμενη ανακάλυψη ενός Α.Τ.Ι.Α στο νησί Μάουρι από έναν άντρα με σκούρο κοστούμι. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο ουφολόγος Άλμπερτ Μπέντερ ισχυρίστηκε ότι τον επισκέφτηκαν άνδρες με μαύρα κοστούμια που τον απείλησαν και τον προειδοποίησαν να μην συνεχίσει να ερευνά για εμφανίσεις Α.Τ.Ι.Α. Ο Μπέντερ υποστήριξε ότι οι αυτοί οι άνδρες ήταν μυστικοί κυβερνητικοί πράκτορες στους οποίους είχε ανατεθεί το καθήκον να αποκρύψουν στοιχεία για τα Α.Τ.Ι.Α. Ο ουφολόγος Τζον Κέιλ ισχυρίστηκε ότι είχε συναντήσεις με άντρες με τα μαύρα και τους χαρακτήρισε ως «δαιμονικούς υπερφυσικούς» με «σκούρο δέρμα ή / και «εξωτικά χαρακτηριστικά του προσώπου». Σύμφωνα με τον ουφολόγο Τζερόμ Κλαρκ, αναφορές μαύρων ανδρών αντιπροσωπεύουν «εμπειρίες» που «δεν φαίνεται να έχουν συμβεί στον κόσμο της συναίνεσης της πραγματικότητας».
Ο ιστορικός Ααρών Γκούλυας έγραψε: «κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, 1980 και 1990, οι θεωρητικοί συνωμοσίας των Α.Τ.Ι.Α θα ενσωματώσουν τους «Άνδρες με τα Μαύρα» στα ολοένα και πιο περίπλοκα και παρανοϊκά τους οράματα». Ο ουφολόγος Τζον Κέιλ ισχυρίστηκε ότι ορισμένοι «άνδρες με τα μαύρα» έκαναν συναντήσεις που μπορούν να εξηγηθούν λανθασμένα ως απολύτως συνήθη γεγονότα που διαιωνίζονται μέσω μιας τοπικής λαογραφίας. Στο βιβλίο του 1975 «The Mothman Prophecies», ο Κέιλ περιγράφει μια εκδρομή αργά το βράδυ στην αγροτική Δυτική Βιρτζίνια του 1967, όπου ο ίδιος συνάντησε έναν άντρα με μαύρο κοστούμι, ψάχνοντας ένα τηλέφωνο για να καλέσει ένα ρυμουλκό.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1997 «Οι Άνδρες με τα Μαύρα», με πρωταγωνιστές τους Γουίλ Σμιθ και Τόμι Λι Τζόουνς, είναι εμπνευσμένη από κόμικς που βασίζονται στη θεωρία συνωμοσίας των αυτών των ατόμων.
Στη σειρά κινουμένων σχεδίων του 1998, «Serial Experiments Lain», υπάρχει η παρουσία ανδρών με τα μαύρα, πολύ παρόμοιους με αυτούς από την αρχική θεωρία συνωμοσίας. Στην ιστορία, αναλαμβάνουν να εντοπίσουν και να δολοφονήσουν τα μέλη μιας ομάδας χάκερ που ονομάζονται «Ιππότες του Ανατολικού Λογισμικού», των οποίων στόχος είναι η συγχώνευση του πραγματικού κόσμου και του Ενσύρματου (Ένα σύστημα επικοινωνίας τύπου Διαδικτύου) σε ένα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστικοί μύθοι
Λεβίδι Αρκαδίας
Το Λεβίδι είναι κωμόπολη του νομού Αρκαδίας και είναι χτισμένη στις ανατολικές πλαγιές του Μαινάλου σε υψόμετρο 860 μ. και 25 χλμ. βόρεια από την Τρίπολη, στην πρώην επαρχία Μαντινείας. Παλιότερα ήταν έδρα του Δήμου Ορχομενού, αργότερα ήταν αυτοτελής Δήμος Λεβιδίου και σήμερα υπάγεται στον Δήμο Τρίπολης. Οι κάτοικοι του Λεβιδίου ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και το εμπόριο. Αλλά από τις αρχές του εικοστού αιώνα, παρατηρείται και διευρύνεται μια κοινωνική μετατόπιση προς τα στοιχεία της αστικοποίησης, γιατί υπάρχει η τάση για πανεπιστημιακές σπουδές (που ενισχύθηκε με την ίδρυση του Γυμνασίου Λεβιδίου) και αντίστοιχη επαγγελματική δραστηριότητα, αν και πολλοί Λεβιδιώτες δραστηριοποιούνται και σε άλλες πόλεις και στο εξωτερικό, όπως επαγγελματίες, δικηγόροι, γιατροί, εκπαιδευτικοί, πανεπιστημιακοί κλπ.
Η κωμόπολη
μικρογραφία|αριστερά|Άποψη της κεντρικής πλατείας στο Λεβίδι Αρκαδίας. Το Λεβίδι είναι κεφαλοχώρι του νομού Αρκαδίας. Οριοθετείται από ένα ελατοδάσος, στους πρόποδες σχεδόν του Μαινάλου. Στην πλατεία βρίσκεται το άγαλμα του Αναγνώστη Στριφτόμπολα, που ήταν ανηψιός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και έπεσε στην πρώτη μάχη του Λεβιδίου (14 Απριλίου 1821). Η πλατεία αποτελεί τόπο συνάντησης των Λεβιδιωτών, ενώ γύρω από την πλατεία βρίσκονται παντοπωλεία, ταβέρνες, καφενεία. Οι ταβέρνες ακολουθούν κυρίως την τοπική αρκαδική κουζίνα και υπάρχουν καταστήματα με τοπικά προϊόντα και γλυκά. Τα πολλά αρχοντικά του, πετρόχτιστα και καμαρωτά, μαρτυρούν τη σημασία του Λεβιδίου και την εμπορικότητά του.
Εκτός από τις πανελλήνιες εθνικές εορτές, εορτάζεται στις 14 Απριλίου η μάχη του Λεβιδίου (1821). Στις 23 Αυγούστου (εορτή της Παναγίας στο εξωκκλήσι της Παναγίας) γίνονται εμπορικό πανηγύρι, συνάντηση αποδήμων Λεβιδιωτών και εορταστικές εκδηλώσεις. Στο Λεβίδι δραστηριοποιούνται ο Φιλοτεχνικός Σύλλογος, ο αθλητικός Σύλλογος «Ορχομενός» και ο χορευτικός όμιλος «Αρκαδιανή». Ο Φιλοτεχνικός Σύλλογος εκδίδει την εφημερίδα «Το Λεβίδι χθες, σήμερα αύριο». Στην Αθήνα υπάρχει ο Σύλλογος Λεβιδιωτών Αττικής «Αλέξανδρος Παπαναστασίου», ενώ Σύλλογος Λεβιδιωτών υπάρχει και στην Τρίπολη. Αλλά και σε πολλές χώρες του εξωτερικού, οι Λεβιδιώτες που ζουν εκεί έχουν δημιουργήσει Συλλόγους.
Το Λεβίδι διαθέτει επίσης το Αρκαδικό Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας και Βιβλιοθήκη. Το μουσείο στηρίζεται στη συλλογή του συλλέκτη Γιώργου Ι. Χριστοδουλόπουλου με πάνω από 500 σχέδια και χαρακτικά σπουδαίων Ευρωπαίων και Ελλήνων δημιουργών που αφορούν την ευρύτερη περιοχή της Αρκαδίας. Η συλλογή απλώνεται σε 4 αιώνες τέχνης, από το 16ο αιώνα. Ιστορεί σε θεματικές ενότητες τους μύθους και την ουτοπία, ανιχνεύει την Αρκαδία των περιηγητών, αφιερώνει ξεχωριστό κεφάλαιο στην επανάσταση, αποδίδει φόρο τιμής στην ποιμενική ζωή και εξηγεί γιατί το δάσος και το βουνό είναι πυλώνες του αρκαδικού ύφους. Η βιβλιοθήκη του μουσείου μετράει πάνω από 1000 τίτλους και πολλοί από αυτούς είναι σπάνιοι και δυσεύρετοι. Οι εκθεσιακοί χώροι απλώνονται σε πάνω από 600 τετραγωνικά, αφιερωμένα στην Αρκαδία. Αποτελεί πόλο έλξης και συχνά κάνει περιοδικές εκθέσεις ιδιαίτερης σημασίας.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα, κοντά στο σημείο όπου είναι χτισμένο το Λεβίδι, υπήρχε ναός της Ύμνιας Αρτέμιδας. Στα ερείπια του ναού αυτού χτίστηκε (και με υλικά του ναού) το βυζαντινό εξωκκλήσι της Παναγίας, το οποίο πιστεύεται ότι ήταν καθολικό παλιάς Μονής της Θεοτόκου. Το Λεβίδι έχει τρεις εκκλησίες, του Ιωάννου του Προδρόμου, του Αγίου Γεωργίου και των Ταξιαρχών, το παρεκκλήσιο του Αγίου Παντελεήμονος (ανήκει στον ι. Ναό του Ιωάννου του Προδρόμου), ενώ υπάρχουν και εξωκκλήσια, της Παναγίας (γιορτάζει στις 23 Αυγούστου), Αγίας Παρασκευής, Αγίου Τρύφωνος, Αναλήψεως, Αγ. Μαρίνης και Αγίας Τριάδος. μικρογραφία|Το [[οροπέδιο στους πρόποδες του Μαινάλου, δίπλα στην καταβόθρα «Σίνα». Θέα προς το Αρτεμίσιο, νωρίς το πρωί.]]
Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς δημιουργήθηκε ο πρώτος οικισμός. Σύμφωνα με μαρτυρίες, το 1700 κατοικούσαν στο Λεβίδι 300 άτομα, γεγονός που φανερώνει ότι οι συνθήκες στην περιοχή κατά την Τουρκοκρατία ήταν ευνοϊκότερες από ότι σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου. Είναι πιθανόν ότι το Λεβιδι υπήρχε κατά την εποχή της Φραγκοκρατίας. Άλλωστε κοντά στο χωριό Παλαιόπυργος, που είναι στους πρόποδες του όρους Αρτεμισίου (της Αρμενιάς) απέναντι από το Λεβίδι, σώζονται λείψανα μεσαιωνικού κάστρου γνωστού με το όνομα «». Το κάστρο βρισκόταν στην κορυφή του υψώματος «Μύτηκας». Ορισμένες αναμνήσεις από αυτήν την εποχή σώζονταν σε παλαιότερες εκφράσεις που χρησιμοποιούνταν στο Λεβίδι, π.χ. «θα μας κόψει τα εκρέτητα» (=decreta), δηλαδή φράγκικα επίσημα έγγραφα χορήγησης προνομίων, «φενέστρα» (=fenestra), δηλαδή παράθυρο με σιδεριά, κοπήκανε τα «καπιτάλια» (capitale το κεφάλαιο), δηλαδή σταμάτησαν τα κεφάλαια, ή «αντίο Γλαρέντζα», που ήταν ο αποχαιρετισμός των Φράγκων που έφευγαν από την πόλη Γλαρέντζα (σημαντικό κέντρο με δικαστήριο) και συνοπτικά από την Πελοπόννησο κ. ά.
Λίγο μετά την έναρξη της ελληνικής επανάστασης του 1821, συγκεντρώθηκαν στο Λεβίδι στρατιωτικά σώματα με επικεφαλείς ντόπιους οπλαρχηγούς (Π.Αρβάλης, Γ. Μπηλίδας, Κωνσταντίνος Πετιμεζάς κ.α.). Ο τουρκικός στρατός προσπάθησε να διαλύσει τους επαναστάτες, αλλά αυτοί αντέταξαν σθεναρή αντίσταση και μετά τη μάχη στο Λεβίδι καταδίωξαν τους Τούρκους προς του Σίνα και τους απώθησαν προς την Τρίπολη. Στη μάχη αυτή σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Στριφτόμπολας, του οποίου το άγαλμα (που πιθανολογείται πως φιλοτεχνήθηκε από το γλύπτη Γ. Φυτάλη) υπάρχει στην κεντρική πλατεία του Λεβιδιού. Αυτή η μάχη στις 14 Απριλίου 1821 και η νίκη ήταν το πρώτο σημαντικό γεγονός του Αγώνα, που είχε ιδιαίτερη απήχηση στη δημοτική ποίηση (το τραγούδι του Λεβιδίου), σε ποιητές (π.χ. το ποίημα του Παν. Ιατρίδη) και σε συγγραφείς (π.χ. την αναφέρουν ο Φωτάκος στα Απομνημονεύματά του, ο ιστορικός της φιλοσοφίας Κωνσταντίνος Κούμας κ.ά.).
Στις 13 Νοεμβρίου 1826 έγινε η δεύτερη μάχη του Λεβιδίου εναντίον των Τούρκων και των Αιγυπτίων και σκοτώθηκε ο Καπετάν Αλέξης Νικολάου, που σύμφωνα με σχετική απόφαση της Προσωρινής Διοίκησης ήταν αρχηγός των όπλων της επαρχίας Τριπολιτσάς. Το όνομά του αναφέρεται και στο Μητρώο Αγωνιστών (ως Αλέξιος Νικολάου ή Λεβιδιώτης), που φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Επίσης το όνομά του, αναφέρεται συχνά και στα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, τα οποία έχει ψηφιοποιήσει η Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων.
Από το Λεβίδι καταγόταν ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Μουσείο με προσωπικά αντικείμενά του στεγάζεται στο πατρικό του σπίτι, το οποίο επεκτάθηκε από την κοινότητα Λεβιδίου και το Δήμο Τρίπολης, ακολουθώντας την τοπική αρχιτεκτονική. Στην κεντρική πλατεία του χωριού υπάρχει και η προτομή του. Λίγο έξω από το χωριό βρίσκεται το κτήριο της Γεωργικής Σχολής (Παλιό Γυμνάσιο) που ιδρύθηκε από τον Παπαναστασίου κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Γεωργίας (1926-1928) και λειτούργησε σαν Γυμνάσιο μέχρι το 1969.
Πληθυσμός
Το Λεβίδι γνώρισε σημαντική ακμή πληθυσμιακά την περίοδο 1861-1940 όπου διπλασιάστηκε ο πληθυσμός του. Έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά με επιβράδυνση τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Το Λεβίδι κατέγραψε τον μεγαλύτερο πληθυσμό του το 1940 (3.142) και τον μικρότερο το 2021 (920). Η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού έγινε το 1879 (40,4%) και η μικρότερη το 1940 (4,7%). Η μεγαλύτερη μείωση του πληθυσμού έγινε το 1971 (19,5%) και η μικρότερη το 1920 (1,7%).
Περιβάλλον
Από το κέντρο της πόλης η πλατεία έχει θέα προς το Μαίναλο, το λόφο της Ανάληψης, το Αρτεμίσιο όρος, τον Χελμό και το τεράστιο Οροπέδιο παρακάτω. Στο άλλο άκρο του οροπεδίου υπάρχουν απότομα αυξανόμενες οροσειρές. Το οροπέδιο είναι κλειστή γεωλογική λεκάνη καρστικής προέλευσης. Οι πλαγιές στο Μαίναλο είναι δασωμένες. Το τοπίο του οροπεδίου είναι χορτώδες ή αγροτικό. Λόφοι και βουνά περιβάλλουν το οροπέδιο από όλες τις πλευρές και τμήματά τους καλύπτονται από συντρίμμια βράχων και θάμνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου
Φρέντρικ Ράινφελντ
Ο Φρέντρικ Ράινφελντ (John Fredrik Reinfeldt, 4 Αυγούστου 1965) είναι αρχηγός της αντιπολίτευσης της Σουηδίας, ηγέτης του φιλελεύθερου συντηρητικού Κόμματος των Μετριοπαθών (Moderata samlingspartiet) και πρώην πρωθυπουργός. Είναι παντρεμένος, με τρία παιδιά. Το 2010 έγινε ο πρώτος κεντροδεξιός πρωθυπουργός που εξελέγη ξανά.
Πολιτική καριέρα
Το 1991 εξελέγη πρώτη φορά μέλος του Κοινοβουλίου (Riksdag) και από το 1992 ήταν αρχηγός της νεολαίας του Κόμματος των Μετριοπαθών (Moderata Ungdomsförbundet ή MUF). Ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος τον Οκτώβριο του 2003, διαδεχόμενος τον Μπο Λούντγκρεν (Bo Lundgren), ένα χρόνο μετά την εκλογική του ήττα. Τρία χρόνια μετά κέρδισε τις εκλογές, στις 17 Σεπτεμβρίου 2006, δηλώνοντας στην προεκλογική του εκστρατεία την προσήλωσή του στο σουηδικό κοινωνικό μοντέλο παρότι το 1993 είχε γράψει το αμφιλεγόμενο βιβλίο «Det sovande folket» (Ένα έθνος που κοιμάται), μιά σκληρή κριτική εναντίον του κράτους πρόνοιας και υποστήριξη για τον μετασχηματισμό σε μία νεοφιλελεύθερη κοινωνία. Θεωρείται ότι ανανέωσε τη σουηδική κεντροδεξιά, επαναπροσανατολίζοντάς την προς το κέντρο και φέρνοντάς την στην εξουσία, μόλις τρία χρόνια μετά την ανάληψη της ηγεσίας της.
Επανεκλογή 2010
Ο κεντροδεξιός κομματικός συνασπισμός υπό τον Ράινφελντ κέρδισε τις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 19 Σεπτεμβρίου 2010 χωρίς απόλυτη πλειοψηφία, με ποσοστό 49,2% των ψήφων, που αντιστοιχεί σε 172 έδρες επί συνόλου 349 του Κοινοβουλίου. Ο Ράινφελτ έγινε ο πρώτος κεντροδεξιός πρωθυπουργός στην χώρα του που επανεξελέγη για δεύτερη συνεχή φορά. .
Ήττα στις εκλογές
Μετά την ήττα του στις εκλογές του 2014, ο Ράινφελντ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και έγινε αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Τον διαδέχθηκε ως πρωθυπουργός ο Στέφαν Λεβέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί πολιτικοί
Αρχαιολογική Συλλογή του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών
Η Αρχαιολογική Συλλογή του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών είναι μουσείο στο Διεθνές Αερολιμένα Αθηνών στα Σπάτα στην Αττική της Ελλάδας.
Η συλλογή δημιουργήθηκε το 2003 και φιλοξενεί πολλά αρχαία αντικείμενα που αποκαλύφθηκαν κατά τις εργασίες κατασκευής στο χώρο που ήταν κάποτε μια ακμάζουσα γεωργική έκταση κατά την αρχαιότητα.
Το μουσείο εγκαινίασε ο Υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Υπουργός Μεταφορών Χρήστος Βερελής και εκείνη την εποχή είχε 172 κομμάτια, κυρίως αμφορείς, εργαλεία, επιγραφές και ανάγλυφα γλυπτά που χρονολογούνται από τη Νεολιθική μέχρι τη Βυζαντινή εποχή.
Παραπομπές
Αερολιμενα Αθηνων
Si vis pacem, para bellum
μικρογραφία| Ανάγλυφο στην είσοδο του Πολιτιστικού Κέντρου των Στρατιών στη [[Μαδρίτη, που δείχνει τη λατινική φράση "Si vis pacem, para bellum".]] Si vis pacem, para bellum είναι μια λατινική ρήση που μεταφράζεται ως Αν θέλετε ειρήνη, προετοιμαστείτε για πόλεμο.
Η φράση Si vis pacem, para bellum βρίσκεται στη πραγματεία του Λατίνου συγγραφέα Publius Flavius Vegetius Renatus Dē Rē Mīlitārī (τέταρτος ή πέμπτος αιώνας μ.Χ.), όπου γράφεται: Igitur quī dēsīderat pācem, præparet bellum Η ιδέα που μεταφέρει εμφανίζεται επίσης σε προηγούμενα έργα όπως το Nomoi ( Νόμοι ) του Πλάτωνα  και το κεφάλαιο 8 της Τέχνης του Πολέμου του αρχαίου Κινέζου στρατηγού Sun Tzu. Η φράση παρουσιάζει τη διορατικότητα ότι οι συνθήκες ειρήνης συχνά διατηρούνται από την ετοιμότητα να γίνει πόλεμος όταν αυτό είναι απαραίτητο.
Παράγωγες χρήσεις
μικρογραφία| Αποθέωση του [[Ναπολέων Α΄|Ναπολέοντα, Απιάνι, 1807.]] Όποια και αν είναι η πηγή, το ρητό έχει γίνει το ίδιο ένα ζωντανό λεξιλόγιο, που χρησιμοποιείται για την παραγωγή διαφορετικών ιδεών σε πολλές γλώσσες. Για παράδειγμα, το 1790, κατά την πρώτη ετήσια ομιλία του σε μια κοινή σύνοδο του Κογκρέσου, ο Τζορτζ Ουάσιγκτον δήλωσε «Το να είσαι προετοιμασμένος για πόλεμο είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα για τη διατήρηση της ειρήνης».
Si vis bellum para pacem
Για παράδειγμα, ο ιστορικός Λουί Αντουάν Φωβελέ ντε Μπουριέν έκανε αναφορά στην εξωτερική πολιτική του Ναπολέοντα Βοναπάρτη :
Si vis pacem para pactum
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Εθνικό Συνέδριο Διαιτησίας και Ειρήνης του 1907, υπό την προεδρία του Κάρνεγκι, είπε:
Si vis pacem para pacem
«Αν θέλετε ειρήνη, προετοιμαστείτε για την ειρήνη». Στους μεγάλους πολέμους του 19ου και του 20ου αιώνα αντιτάχθηκε η φιλοσοφία του πασιφισμού, η οποία τον 19ο αιώνα συνδέθηκε με τον πρώιμο σοσιαλισμό, παρόλο που ο σοσιαλισμός του 20ου αιώνα συχνά στερούνταν ειρηνιστικών τάσεων, κηρύσσοντας βίαιη επανάσταση. Ο πασιφισμός που αντιτάχθηκε στους παγκόσμιους πολέμους ανήγαγε τη γενεαλογία του στον Barthélemy Prosper Enfantin, έναν πρώιμο Γάλλο σοσιαλιστή και έναν από τους ιδρυτές του Saint-Simonianism. Ήδη από τις 2 Απριλίου 1841, είχε πει σε μια επιστολή του στον στρατηγό Saint-Cyr Nugues:
με αναφορά στην Αλγερία. Ως διευκρίνιση, ο Enfantin συνεχίζει λέγοντας ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν είχε γίνει μια σωστή μελέτη της Αλγερίας.
Το parabellum
μικρογραφία| Luger μοντέλο P08 (1908) θαλαμωτό σε Parabellum 9mm Η κύρια ρήτρα του ρητού χρησιμοποιήθηκε ως σύνθημα από τη γερμανική εταιρεία κατασκευής όπλων Deutsche Waffen und Munitionsfabriken (DWM) και είναι η πηγή του όρου Parabellum όπως εφαρμόζεται στα πυροβόλα όπλα και τα πυρομαχικά (ειδικά το Parabellum και τα 7,65 χλστ. τα φυσίγγια Parabellum 9mm ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Πόλεμος Κατηγορία:Ειρήνη Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Αντριάνο Παπαλάρντο
Ο Αντριάνο Παπαλάρντο (γεννημένος στις 25 Μαρτίου 1945) είναι Ιταλός τραγουδιστής, ηθοποιός και τηλεοπτική προσωπικότητα.
Ιστορικό
Γεννημένος στο Κοπερτίνο του Λέτσε, ο Pappalardo ξεκίνησε την καριέρα του το 1971 με το τραγούδι "Una donna". Κέρδισε την πρώτη του επιτυχία το 1972 με το σινγκλ R'n'B "E' ancora giorno", γραμμένο ως μερικά από τα άλλα τραγούδια του εκείνης της εποχής από το ζευγάρι Lucio Battisti - Mogol, που κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην ιταλική επιτυχία. παρέλαση. Μετά από κάποιες άλλες μικρές επιτυχίες, όπως τα τραγούδια "Segui lui" και "Come bambini", ο Παπαλάρντο είχε τη μεγάλη επιτυχία του το 1979 με τη μπαλάντα "Ricominciamo". Στα μέσα της δεκαετίας του ογδόντα, μετά την εμπορική αποτυχία των δύο άλμπουμ Immersione και ''Oh! Ήρθε η ώρα'' που επικεντρώθηκε στην καριέρα του ως ηθοποιός, υποδυόμενος συνήθως σκληρούς άντρες και κακούς.
Το 2003 ο Παπαλάρντο είχε μια σημαντική προσωπική επιτυχία ως διαγωνιζόμενος στο ριάλιτι L'Isola dei Famosi (την ιταλική εκδοχή του Celebrity Survivor ). Το 2004 πήρε μέρος στο Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με το τραγούδι «Nessun consiglio».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Articles with hCards Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Nier
Το Nier (μορφοποιημένο ως: NieR, ιαπωνικά: ニーア, Χέπμπορν: Nīa) είναι hack and slash βιντεοπαιχνίδι δράσης ρόλων που αναπτύχθηκε από την Cavia και κυκλοφόρησε από την Square Enix στην Ιαπωνία και στην Αυστραλία στις 22 Απριλίου του 2010, στις 23 Απριλίου στην Ευρώπη και στις 27 του ίδιου μήνα στη Βόρεια Αμερική. Οι ιαπωνικές κυκλοφορίες έχουν δύο διαφορετικούς τίτλους: NieR Gestalt (ιαπωνικά: ニーアゲシュタルト, Χέπμπορν: Nīa Geshutaruto) για το Xbox 360 και NieR RepliCant (ιαπωνικά: ニーアレプリカント, Χέπμπορν: Nīa Repurikanto) για το PlayStation 3 (στη συγκεκριμένη εκδοχή πρωταγωνιστεί νεότερος χαρακτήρας). Μία ακόμη εκδοχή του παιχνιδιού ετοιμαζόταν για το PlayStation Vita, αλλά ακυρώθηκε τον Μάρτιο του 2011, λόγω προτεραιότητας του Dragon Quest X.
Το Nier είναι spin-off της σειράς Drakengard και ακολουθεί τον πέμπτο τερματισμό του πρώτου παιχνιδιού, τα γεγονότα του οποίου άφησαν τον πλανήτη Γη σε κατάσταση αποσύνθεσης. Τοποθετημένο χίλια χρόνια μετά από αυτό, το παιχνίδι βάζει τον παίκτη στο ρόλο του πρωταγωνιστή Nier, καθώς προσπαθεί να βρει θεραπεία για μια ασθένεια γνωστή ως Black Scrawl, στην οποία έχει υποκύψει η κόρη του, Yonah. Στο δρόμο του γίνεται σύμμαχός με ένα βιβλίο που μιλάει, τον Grimoire Weiss, ταξιδεύει μαζί με άλλους δύο χαρακτήρες, την Kainé και τον Emil, καθώς σκοτώνει πλάσματα που καταστρέφουν τον κόσμο, γνωστά ως Shades.
Ο τρόπος παιχνιδιού δανείζεται στοιχεία από διάφορα είδη βιντεοπαιχνιδιών, με αρκετές μεταβάσεις σε αυτά και έπειτα με επαναφορά στο βασικό είδος, που είναι hack and slash δράσης ρόλων.
Το Nier αναπτύχθηκε με τρόπο τέτοιο, ώστε να είναι ελκυστικό και στο μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό και στο κοινό εκτός Ιαπωνίας, όπου δημιουργήθηκε. Τη μουσική του συνέθεσε ο Κεΐτσι Οκάμπε, επικεφαλής του στούντιο Monaca. Όταν κυκλοφόρησε, το παιχνίδι απέσπασε ανάμεικτες κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν την ιστορία, τους χαρακτήρες και τη μουσική, και να έχουν ασαφή άποψη για το πόσο καλά έδεναν οι διαφοροποιήσεις του gameplay. Επίσης, επικρίθηκαν κάποια στοιχεία του gameplay, κυρίως τα side quests, και τα γραφικά του παιχνιδιού, τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως κατώτερα της νόρμας. Ωστόσο, το Nier, με την πάροδο του χρόνου, έγινε κλασικό παιχνίδι ανάμεσα στην κοινότητα των παικτών, που το θεωρούν καλτ. Ένα πιο επιτυχημένο sequel αναπτύχθηκε από την PlatinumGames και κυκλοφόρησε το 2017 για τα PlayStation 4 και Microsoft Windows και το 2018 για το Xbox One, με τον τίτλο Nier: Automata.
Στις 29 Μαρτίου του 2020 και μέσω της επίσημης σελίδας του παιχνιδιού στο Twitter, ανακοινώθηκε βρίσκεται στο στάδιο της ανάπτυξης μια αναβαθμισμένη εκδοχή του παιχνιδιού για τα PlayStation 4, Xbox One και PC, με τίτλο NieR Replicant ver.1.22474487139. Η ιστορία θα εστιάζει στον νεαρό Nier που αναζητά θεραπεία για τη μικρή του αδερφή.
Τρόπος παιχνιδιού
μικρογραφία|Σκηνή μάχης από το παιχνίδι. Πάνω δεξιά βρίσκονται η μπάρα υγείας και η μπάρα μαγείας του Nier, και κάτω δεξιά ο μίνι χάρτης της περιοχής. Το X που φαίνεται στον χάρτη συμβολίζει το σημείο όπου πρέπει να πάει ο παίκτης.|εναλλ.=|αριστερά|245x245εσ Ο παίκτης ελέγχει τον Nier —έναν άντρα μέσης ηλικίας στο Nier Gestalt και ένα έφηβο αγόρι στο Nier Replicant— αν και το όνομά του μπορεί να αλλάξει από τον παίκτη. Το παιχνίδι εξελίσσεται σε οπτική τρίτου προσώπου με ελεύθερη περιστρεφόμενη κάμερα και ο χαρακτήρας αλληλεπιδρά με άλλους χαρακτήρες, αντικείμενα και εχθρούς. Ο τρισδιάστατος χώρος του παιχνιδιού είναι χωρισμένος σε περιοχές που ενώνονται με loading screens και ο παίκτης μπορεί να περπατήσει, να τρέξει, να κάνει άλματα και να σκαρφαλώνει σκάλες. Σε συγκεκριμένους χώρους και κτίρια, η κάμερα παίρνει top-down θέση.
Όσο ταξιδεύει, ο παίκτης δέχεται συνεχώς επιθέσεις από τέρατα, τα οποία περιλαμβάνουν σκιώδεις φιγούρες (Shades), μεγάλα ζώα και ρομπότ. Όταν τους κατατροπώνει, κερδίζει βαθμούς εμπειρίας, οι οποίοι μεγαλώνουν την μπάρα υγείας και τη μπάρα μαγείας του Nier. Συχνά αφήνουν συγκεκριμένα υλικά, που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να αυξήσουν την υγεία του χαρακτήρα, να πωληθούν, ή να χρησιμοποιηθούν για την αναβάθμιση των όπλων του. Πολλά από αυτά τα υλικά επίσης αγοράζονται, αλλά και βρίσκονται διάσπαρτα σε συγκεκριμένα σημεία στον κόσμο του παιχνιδιού. Ο Nier αρχικά χρησιμοποιεί σπαθιά δύο χεριών, ενώ μετά από κάποια γεγονότα του παιχνιδιού μπορεί να σηκώσει επίσης σπαθιά ενός χεριού και δόρατα. Επιπλέον, χρησιμοποιεί μαγικά ξόρκια, τα οποία για να πραγματοποιηθούν απαιτούν να είναι γεμάτο ένα συγκεκριμένο ποσοστό της αναπληρούμενης μπάρας μαγείας. Τα ξόρκια αυτά περιλαμβάνουν βολές μαγείας, σκιώδεις γροθιές, περιστρεφόμενα μαγικά σπαθιά, απορρόφηση εχθρικής μαγείας και άλλα. Νέα ξόρκια αποκτούνται κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους του παιχνιδιού, με την ολοκλήρωση συγκεκριμένων, σεναριογραφημένων μαχών. Πέρα από την κύρια ιστορία, το παιχνίδι επίσης διαθέτει πολυάριθμα side-quests, τα οποία δίνουν στον χαρακτήρα πόντους εμπειρίας και χρήματα, ενώ παράλληλα βοηθούν τη διαδικασία του farming.
Πλοκή
μικρογραφία|δεξιά|Σκηνή από την μάχη του προλόγου, που εξελίσσεται σε ένα διαλυμένο κατάστημα.|245x245εσ Ο πρόλογος του παιχνιδιού εξελίσσεται στο καλοκαίρι του 2049 σε μία χιονοθύελλα. Ο Nier και η μικρή κόρη του, Yonah, βρίσκονται σε ένα σύγχρονου σχεδιασμού αλλά κατεστραμμένο κατάστημα, με ελάχιστες προμήθειες. Καθώς ο Nier κοιμάται, έχοντας δίπλα του ένα μαγικό βιβλίο, ακούει τη φωνή του βιβλίου που τον παραπέμπει να πάρει τις μαγικές του δυνάμεις με αντάλλαγμα την ψυχή του, ώστε να σώσει την Yonah, και ξυπνάει απότομα. Ξαφνικά εμφανίζονται περίεργα πλάσματα ονόματι Shades, τα οποία παλεύει ο Nier. Αφού εξουδετερώνει προσωρινά τα τέρατα, τσεκάρει τη Yonah, η οποία τώρα βήχει ακόμα πιο έντονα. Τα τέρατα επανεμφανίζονται αλλά η αντοχή του Nier έχει εξασθενίσει και αποφασίζει να αγγίξει το βιβλίο που βρίσκεται στο έδαφος. Τότε αποκτά τις μαγικές δυνάμεις, με τις οποίες εξουδετερώνει τεράστιες ορδές τεράτων. Επιστρέφει πίσω στη Yonah, η οποία του προσφέρει ένα μπισκότο που βρήκε, αλλά καταρρέει στην αγκαλιά του. Μια περίεργη γραφή εμφανίζεται στη σώμα της, το Black Scrawl, και ο Nier φωνάζει με απόγνωση για βοήθεια.
Το παιχνίδι κάνει μετάβαση 1,312 χρόνια αργότερα, σε ένα χωριό χτισμένο στα ερείπια μια παλιάς πόλης. Εκεί μένουν ένας άντρας, ονόματι πάλι Nier, και μια άρρωστη κοπέλα, πάλι με το όνομα Yonah. Το χωριό τους διαθέτει χαμηλή τεχνολογία, όπως και τα γειτονικά χωριά, και είναι περιτριγυρισμένο από απομεινάρια, όπως σιδηροδρομικές γραμμές μηχανοκίνητων μηχανών. Οι περιοχές μεταξύ των πόλεων είναι γεμάτες με τα τέρατα Shades, που επιτίθενται στους ταξιδιώτες. Το χωριό έχει ως αρχηγούς τις δίδυμες αδελφές Devola και Popola. Η Devola είναι μία ευχάριστη βάρδος, ενώ η Popola θεωρείται σοφότερη και βρίσκεται πάντα στη βιβλιοθήκη. Οι δυο τους, όπως και οι υπόλοιποι κάτοικοι του χωριού, στέλνουν τον Nier σε διάφορες αποστολές.
Η Yonah συνηθίζει να επισκέπτεται τη βιβλιοθήκη, θέλοντας να βρει κάποια θεραπεία για την αρρώστια της. Μια μέρα, μαθαίνει από την Popola ότι μπορεί να βρει στο Lost Shrine ένα λουλούδι που πραγματοποιεί ευχές, το Lunar Tear, για το οποίο είχε μάθει εξ αρχής από τον πατέρα της. Μόλις το μαθαίνει αυτό, ο Nier τρέχει να τη βρει και μέσα στο ναό αντιμετωπίζει δύο bosses. Κατά τη διάρκεια της μάχης, ελευθερώνει ένα βιβλίο που αυτοαποκαλείται Grimoire Weiss και αυτό συμμαχεί μαζί του. Ο Grimoire Weiss αναφέρει ότι με τα πολλά χτυπήματα του Nier, έπαθε αμνησία. Μαζί, σκοτώνουν τους εχθρούς και σώζουν τη Yonah. Αποκαλύπτεται ότι η Yonah πάσχει από τον ιό Black Scrawl, που σχετίζεται με τα Shades. Επιστρέφοντας στο χωριό του, ο Nier συναντά την Devola, η οποία αναγνωρίζει τον Grimoire Weiss ως ένα από τα σημαντικά βιβλία που αναφέρει στο τραγούδι της, με τίτλο Song of the Ancients. Τον προτρέπει να ρωτήσει την Popola για περισσότερες πληροφορίες, πράγμα που κάνει. Με την βοήθεια του Grimoire Weiss, επιτρέπεται στον Nier να χρησιμοποιήσει μαγεία, και ξεκινούν ένα ταξίδι ώστε να βρουν τα Sealed Verses, για τα οποία ο Nier πιστεύει ότι θα δώσουν τη δύναμη στον Grimoire Weiss να καταστρέψει το σκοτάδι και να σώσει την κόρη του.
μικρογραφία|αριστερά|Η Kainé, καθώς μεταμορφώνεται σε πέτρα.|245x245εσ Στην αναζήτησή τους συναντούν την Kainé, μία ευέξαπτη ξιφομάχο, και τον Emil, ένα ευγενικό αγόρι που έχει καλυμμένα με ύφασμα τα μάτια του επειδή πετρώνουν όποιον άνθρωπο κοιτάξει. Μετά από αρκετά ταξίδια και αφού συγκέντρωσαν όλα τα Sealed Verses, οι πρωταγωνιστές πολεμούν ένα τεράστιο και με ικανότητες αναγέννησης Shade που επιτίθεται στο χωριό του Nier και κατευθύνεται προς τη βιβλιοθήκη. Στο τέλος της μάχης, η Yonah απάγεται από ένα αρχηγικό Shade, τον Shadowlord, ο οποίος έχει το δικό του ομιλόν βιβλίο που ονομάζεται Grimoire Noir, και η Kainé μετατρέπεται οικειοθελώς σε πέτρα από τον Emil, για να προστατέψει τους φίλους της.
μικρογραφία|δεξιά|Ο Nier (αριστερά) και ο Grimoire Weiss (δεξιά), στην Βιβλιοθήκη του χωριού.|245x245εσ Το παιχνίδι προχωρά πέντε χρόνια αργότερα. Ο Nier και οι υπόλοιποι προσπαθούν να βρουν το κλειδί που πιστεύουν ότι θα τους οδηγήσει στους Shadowlord και Grimoire Noir. Τα χρόνια είναι δύσκολα και για τους χωρικούς, που φοβούνται για κάποια άλλη επίθεση τεράτων στο χωριό, το οποίο πλέον έχει σχεδόν απομονωθεί με τις πύλες του να κλείνουν και τα αποθέματα τροφής να εξαντλούνται. Επιπλέον, τα Shades είναι πιο δυνατά και φορούν κράνη και πανοπλίες και κρατούν σπαθιά. Ο Emil πιστεύει ότι βρήκε τον τρόπο να γιατρέψει την "κατάρα" του και να επαναφέρει την Kainé. Αυτός, ο Nier και ο Grimoire Weiss πηγαίνουν σε ένα κρυμμένο εργαστήριο που βρίσκεται κάτω από την έπαυλή του. Εκεί, θυμάται το παρελθόν του: αυτός και η αδερφή του, Halua, ήταν αντικείμενα σε πειράματα έρευνας για το "απόλυτο όπλο", στα πλαίσια του Project Gestalt. Η αδερφή του, η "Νούμερο 6", μετατράπηκε σε ένα μεγάλο σκελετικό τέρας και ο ίδιος, ο "Νούμερο 7", απέκτησε την ικανότητα να πετρώνει άλλα άτομα. Ωστόσο, στη διαδρομή η αδερφή του έχασε τη λογική της, και κλειδώθηκε στο κατώτερο επίπεδο του εργαστηρίου, ενώ ο Emil κρατήθηκε ως εφεδρικός. Ο Nier καταστρέφει το τέρας και ο συντετριμμένος Emil αποκτά τις μαγικές δυνάμεις του, αλλά και τη σκελετική μορφή του. Έπειτα, επιστρέφουν στη βιβλιοθήκη, επαναφέρουν την Kainé, καταστρέφουν το Shade που είχε κλειδωθεί εκεί και ο Emil συνειδητοποιεί ότι όλο τον προηγούμενο καιρό μάλλον μπέρδευε την Kainé με την αδερφή του. Έπειτα, η Popola τους παροτρύνει να ξεκινήσουν ένα ταξίδι για να βρουν τα κομμάτια ενός κλειδιού, το οποίο και αποκρυπτογραφεί γι'αυτούς, που θα τους βοηθήσει να εντοπίσουν τον Shadowlord. Η ομάδα βρίσκει όλα τα κομμάτια του κλειδιού, με κάθε κομμάτι να βρίσκεται υπό δραματικές συνθήκες, πράγμα που ο Grimoire Weiss υποπτεύεται ως παγίδα. Η ομάδα επιστρέφει στο Lost Shrine όπου βρήκε τον Grimoire Weiss, με σκοπό να σκοτώσει τον Shadowlord.
μικρογραφία|Οι Devola (αριστερά) και Popola (δεξιά) τη στιγμή της μάχης.|245x245εσ Εκεί βρίσκουν την Devola και την Popola οι οποίες, ενώ προηγουμένως καθοδηγούσαν τους χαρακτήρες στην αποστολή τους, τώρα προσπαθούν να τους σταματήσουν. Εξηγούν ότι πριν από 1,300 χρόνια, η ανθρωπότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με εξαφάνιση εξ αιτίας μιας ανίατης ασθένειας. Σε μια προσπάθεια να επιζήσουν, χώρισαν την ψυχή από το σώμα χρησιμοποιώντας τους Grimoire Noir και Weiss. Δημιούργησαν κλώνους ανθεκτικούς στην ασθένεια, τα Replicants, τα οποία σκόπευαν μετά θάνατον να επανασυνδέσουν με τις ψυχές, όταν η ασθένεια θα εξαφανιζόταν. Η Devola και η Popola είναι ανδροειδή δημιουργημένα από τους πραγματικούς ανθρώπους του παρελθόντος, με μοναδικό σκοπό ύπαρξης την επίβλεψη του πρότζεκτ. Με τον καιρό, τα Replicants ανέπτυξαν δικές τους ταυτότητες, ενώ αντίθετα τα Gestalts (ή Shades) έχασαν τις δικές τους και έγιναν εχθρικά. Τότε, το αντίστοιχο Replicant τους εμφάνισε σημάδια πάνω του, πράγμα που ονομάστηκε Black Scrawl. Το γεγονός αυτό ονομάστηκε relapse (υποτροπή) και όλο αυτό τον καιρό ο Nier σκότωνε υποτροπιασμένα gestalts. Οι δίδυμες πολεμούν τον Nier και τους φίλους του και όταν η Devola σκοτώνεται, η Popola παλεύει την ομάδα και απειλεί να καταστρέψει τα πάντα. Ο Emil αυτοθυσιάζεται για να σιγουρέψει την πρόοδο των φίλων του, παρά τις ενστάσεις τους.
Οι Nier, Kainé και Weiss μπαίνουν στην αίθουσα του Shadowlord και, αφού καταστρέφουν τον Grimoire Noir, ανακαλύπτουν ότι ο Shadowlord είναι ο γνήσιος Nier, αυτός του προλόγου του παιχνιδιού, ο οποίος ήταν το πρώτο πείραμα του Project Gestalt, με κινητήριο δύναμη την επιθυμία να προστατεύσει την κόρη του. Έχοντας απαγάγει την Replicant Yonah, δίνει το σώμα της στην γνήσια, gestalt Yonah. Ωστόσο, αυτή συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να το κρατήσει, επειδή ακούει την Replicant Yonah μέσα της να φωνάζει τον μπαμπά της. Πηγαίνει κοντά σε ένα παράθυρο το οποίο την λούζει με άφθονο ηλιακό φως, σκοτώνοντάς τη, όπως κάνει στα gestalts. Ο Nier και ο Shadowlord πολεμούν, κατά τη διάρκεια της μάχης ο Weiss χάνει όλες τις δυνάμεις του και εξαφανίζεται, και ο Nier πολεμά πλέον μόνος. Εξοντώνει τον Shadowlord και ξανασμίγει με τη Yonah. Ωστόσο, χωρίς τις ψυχές τους, είναι καταδικασμένοι να εξαφανιστούν.
Τερματισμοί
μικρογραφία|δεξιά|Οι τέσσερις βασικοί χαρακτήρες στην πόλη Facade, από αριστερά προς δεξιά: ο Grimoire Weiss, ο Nier, η Kainé και ο Emil.|245x245εσ Το Nier διαθέτει τέσσερα playthroughs και, συνεπώς, τερματισμούς. Μετά τον πρώτο, οι επόμενοι τερματισμοί ξεκινούν πάντα μετά τη μέση του παιχνιδιού, και συγκεκριμένα στην επιστροφή του Nier πέντε χρόνια αργότερα. Κάθε νέος τερματισμός προσθέτει περισσότερα νέα στοιχεία από τον προηγούμενο:
Πρώτος και δεύτερος
Στον τερματισμό του πρώτου playthrough, αποκαλύπτονται γεγονότα από το παρελθόν της Kainé. Γνωστοποιείται ότι είναι ίντερσεξ, ότι στην παιδική της ηλικία ήταν θύμα εκφοβισμού από τα άλλα παιδιά της ηλικίας της, ότι οι γονείς της πέθαναν και ότι είχε παρατήσει το χωριό της μαζί με την υποστηρικτική γιαγιά της, Kali. Αποκαλύπτεται επίσης ότι η γιαγιά της πέθανε και ότι την ίδια στιγμή το μισό σώμα της Kainé είχε καταληφθεί από ένα αρσενικό Shade, ονόματι Tyrann. Επιπρόσθετα, ο παίκτης αποκτά την ικανότητα να καταλαβαίνει τα λόγια των όλων shades, πράγμα που ωστόσο δεν συμβαίνει με τους πρωταγωνιστές του παιχνιδιού εκτός από την Kainé, που ήδη επικοινωνούσε με τον Tyrann. Προβάλλονται επιπλέον σκηνές, οι οποίες αποκαλύπτουν τα κίνητρα και το backstory κάθε shade boss που σκοτώνεται. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για νοήμονες ανθρώπους, που προσπαθούν να προστατεύσουν τους φίλους τους από τον Nier. Στο τέλος του δεύτερου τερματισμού παρουσιάζεται ο Emil, ο οποίος τελικά επιβιώνει της αυτοθυσίας του και ψάχνει τους φίλους του, ενώ ο Gestalt Nier με τη Yonah ξανασμίγουν μετά θάνατον.
μικρογραφία|Η Kainé σε μορφή shade.|εναλλ.=|245x245px Τρίτος και τέταρτος
Ανάπτυξη
μικρογραφία|δεξιά|205x205px|Οι Nier των δύο εκδοχών: αριστερά ο ενήλικας του Gestalt και δεξιά ο έφηβος του Replicant. Το κόνσεπτ το οποίο έγινε το Nier αναφέρθηκε μετά την κυκλοφορία του Drakengard 2 για το PlayStation 2 και την αποκάλυψη των κονσολών έβδομης γενιάς. Η αρχική ιδέα αφορούσε μια τρίτη προσθήκη στη σειρά Drakengard, η οποία θα κυκλοφορούσε στο PlayStation 3, επειδή μειωνόταν το ενδιαφέρον του κοινού για το PlayStation 2. Ωστόσο, καθώς το πρότζεκτ εξελισσόταν οι αρχικές ιδέες άλλαξαν και το παιχνίδι τελικά έγινε spin-off της βασικής σειράς. Παρ' όλα αυτά, ο σκηνοθέτης Γιόκο Τάρο συνεχίζει να σκέφτεται το Nier ως το τρίτο παιχνίδι Drakengard. Μαζί με την διαμόρφωση της ιδέας, η συνολική διάρκεια της διαδικασίας ανάπτυξης διήρκεσε τρία χρόνια, με τα δύο από αυτά να αξιοποιούνται στην ανάπτυξη του ίδιου του παιχνιδιού. Αρχικά, επρόκειτο για ένα πρότζεκτ μικρής έκτασης, αλλά τελικά εξελίχθηκε σε ολοκληρωμένο παιχνίδι ρόλων.
Την ανάπτυξη ανέλαβε η Cavia, με βοήθεια από την Square Enix, η οποία είχε στείλει προσωπικό που προηγουμένως είχε εργαστεί στα Drakengard. Η Square Enix είχε μικρή τοποθέτηση το όραμα του Τάρο για την ατμόσφαιρα και την ιστορία του Nier, πράγμα που του έδωσε μεγάλο χώρο για να δημιουργήσει.
Το Nier τοποθετείται χρονικά πάνω από 1000 χρόνια μετά τον πέμπτο τερματισμό του Drakengard. Σε αυτό το σενάριο, οι πρωταγωνιστές Caim και Angelus (δράκος) ταξιδεύουν ώστε να πολεμήσουν ένα τέρας. Αφού νικούν τη μάχη και το σκοτώνουν, πυροβολούνται από ένα πολεμικό τζετ και σκοτώνονται. Η πτώση του δράκου στο Τόκιο προκαλεί την εξάπλωση της μαγείας στη Γη και οι άνθρωποι, μέσα από έρευνες για τη μαγεία, καταλήγουν στο Black Scrawl. Ο Τάρο, μετά από την σκοτεινή πλοκή του Drakengard, αποφάσισε να εστιάσει στα πιο ευχάριστα θέματα της φιλίας και της συλλογικής προσπάθειας. Μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού εμπνεύστηκε από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 και τον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας. Από αυτά τα γεγονότα, ο Τάρο πήρε την ιδέα ενός τραγικού συμβάντος στο οποίο και οι δύο πλευρές νομίζουν ότι κάνουν το σωστό, και ήθελε να δείξει στον παίκτη τις διαφορετικές οπτικές γωνίες των ίδιων γεγονότων. Επιπλέον, σε μία σημείωση στο παιχνίδι αναφέρεται ότι τα γενέθλια του Nier είναι την 11η Σεπτεμβρίου. Ο όρος "Replicant" πάρθηκε από την ταινία επιστημονικής φαντασίας Blade Runner (1982), αν και ο Τάρο δεν ανέφερε κάποια συγκεκριμένη πηγή για το όνομα του Nier, αφήνοντάς το να θεωρηθεί ως ένα κωδικό όνομα που παρέμεινε κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης.
μικρογραφία|αριστερά|Στατική τοποθέτηση κάμερας, παρόμοια με τη σειρά [[Resident Evil.|245x245εσ]] Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού σχεδιάστηκαν από τον Κιμίχικο Φουτζισάκα, ο οποίος εργάστηκε και στα προηγούμενα Drakengard. Για τον χαρακτήρα Nier είχαν δημιουργηθεί δύο σχέδια. Οι developers θεωρούσαν ότι το ιαπωνικό κοινό θα έδειχνε καλύτερη ανταπόκριση σε έναν νεότερο χαρακτήρα, ενώ τα μη-ιαπωνικά κοινά θα προτιμούσαν έναν ενήλικα. Πέραν του ότι άλλαξαν την εμφάνιση του Nier και μερικά κομμάτια του διαλόγου ώστε να ταιριάζει στον εκδοχή πατέρα ή αδερφού, οι συντελεστές δεν έκαναν άλλες αλλαγές στην πλοκή των δύο εκδοχών. Ενώ αρχικά θεωρήθηκε ότι ο μεγαλύτερος Nier ήταν ο γνήσιος, ο Τάρο ξεκαθάρισε ότι ο νεαρός Nier ήταν το αρχικό του όραμα. Αρκετοί χαρακτήρες υπέστησαν αλλαγές και κάποιοι κόπηκαν εντελώς. Αρχικά, υπήρχαν δεκατρία Grimoires, ενώ κρατήθηκαν στο παιχνίδι μόνο τα τρία από αυτά, τα Weiss, Noir και Rubrum. Ο χαρακτήρας του Emil προέκυψε από έναν θηλυκό χαρακτήρα ονόματι Halua, ενώ η Kainé ήταν αρχικά ένας πολύ θηλυπρεπής χαρακτήρας που έκρυβε τη βίαια φύση του. Το γνήσιο ιαπωνικό όνομα της Yonah (ヨナ, Yona) προήλθε από το βιβλικό Jonah: δεν γινόταν να μεταγραφεί αυτολεξεί στις τοπικοποιήσεις, καθώς πρόκειται για όνομα που αναφέρεται σε άντρα. Ο χαρακτήρας της Kainé άλλαξε σε ιντερσέξουαλ, αφού η ομάδα ένιωθε ότι αυτό ταίριαζε με το σκληρό της backstory. Το ίντερσεξ στοιχείο της Kainé δημιούργησε κάποια σύγχυση στις χώρες της Δύσης, πράγμα το οποίο δεν επεδίωξε η ομάδα.
μικρογραφία|δεξιά|Εναλλαγή του gameplay που παραπέμπει στη σειρά [[Diablo.|245x245εσ]] Τα στοιχεία της μάχης και της δράσης του παιχνιδιού Nier είναι εμπνευσμένα από τη σειρά God of War, την οποία είχαν απολαύσει οι Τάρο και Σάιτο. Αν και τα παιχνίδια της συγκεκριμένης σειράς δεν ήταν ιδιαιτέρως τόσο δημοφιλή στην Ιαπωνία όσο στη βόρεια Αμερική, οι δύο δημιουργοί ένιωσαν ότι το να χρησιμοποιούνται διαφορετικά και όχι συνηθισμένα είδη παιχνιδιών στις μάχες με bosses, θα ήταν ελκυστική η ιδέα στους παίκτες και των δύο περιοχών. Τα εναλλασσόμενα είδη, όπως και οι περιστασιακές αλλαγές στη γωνία και την κίνηση της κάμερας, έγιναν με σκοπό "να υπερτονίσουν το κενό μεταξύ του πραγματικού, μοντέρνου τοπίου και του φανταστικού κόσμου". Στόχος του παιχνιδιού ήταν να ελκύσει μεγαλύτερους παίκτες: μια αγορά μεγαλύτερη ηλικιακά από από αυτή του Kingdom Hearts της Square Enix. Έτσι δικαιολογήθηκε η ηλικία 30+ του Nier, το περισσότερο αίμα και οι βρισιές που ακούγονται στο παιχνίδι, πράγματα που δεν θεωρούνται τυπικά σε παιχνίδια της Square Enix. Η σύνδεση διαφορετικών ειδών gameplay θεωρήθηκε ως homage (φόρος τιμής) σε παιχνίδια όπως τα Resident Evil, Diablo και The Legend of Zelda.
Αρχικά, το Nier θα κυκλοφορούσε αποκλειστικά για το Xbox 360, αλλά όταν η ομάδα αποφάσισε να το κυκλοφορήσει και για το PlayStation 3, αποφάσισε επίσης να ξεχωρίσει την ιαπωνική εκδοχή. Το Nier Gestalt κυκλοφόρησε για το για το Xbox 360 και περιλαμβάνει τον ενήλικα Nier, ενώ το Nier Replicant για το PlayStation 3 και περιλαμβάνει τον νεαρό χαρακτήρα. Οι τοπικοποιήσεις του παιχνιδιού —σε αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά— πραγματοποιήθηκαν παράλληλα με την ανάπτυξη του παιχνιδιού, ώστε όλες οι εκδοχές να κυκλοφορήσουν την ίδια στιγμή, και ώστε η Cavia και η Square Enix να αποσπάσουν feedback για το αν αρέσουν στο βορειοαμερικανικό και το ευρωπαϊκό κοινό.
Μουσική
Η Square Enix κυκλοφόρησε το άλμπουμ με το soundtrack στις 21 Απριλίου του 2010, δίνοντάς του τον τίτλο Nier Gestalt & Replicant Original Soundtrack. Έφτασε την 24η θέση στα μουσικά τσαρτς Japanese Oricon, και παρέμεινε σ' αυτά για 11 εβδομάδες. Συμπεριλήφθηκαν δύο μίνι-άμλπουμς ως μπόνους στις προπαραγγελείες, τα Nier Gestalt Mini Album and Nier Replicant Mini Album.
Ένα άλμπουμ συνθέσεων με τίτλο NieR Gestalt & Replicant 15 Nightmares & Arrange Tracks κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου του 2010 από τη Square Enix. Το άλμπουμ έφτασε στην 59η θέση των τσαρτς του Oricon, θέση που κράτησε για μία εβδομάδα. Οι πέντε πρώτες συνθέσεις, που έχουν techno στυλ, συμπεριλήφθηκαν στο Nier DLC, ενώ τα υπόλοιπα είναι εκδοχές πιάνο, ορχηστρικών, φωνητικών και chiptune.
Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2011, κυκλοφόρησε και ένα άλλο άλμπουμ με τίτλο NieR Tribute Album -echo-, ενώ στις 21 Μαρτίου του 2012 κυκλοφόρησε το Piano Collections Nier Gestalt & Replicant, περιέχοντας συνθέσεις με πιάνο.
Στις 13 Μαρτίου του 2019 κυκλοφόρησε το blu-ray με τίτλο NieR Orchestra Concert 12018. Πρόκειται τη μαγνητοσκοπημένη και με υπότιτλους εκδοχή της συναυλίας με το ίδιο όνομα που πραγματοποιήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 2018 στην αίθουσα Pacifico Yokohama της Γιοκοχάμα. Το blu-ray βρισκόταν για επτά ημέρες στην τρίτη θέση των Κορυφαίων 10 Μουσικών Blu-rays την περίοδο Φεβρουάριος-Μάρτιος, σύμφωνα με την Oricon.
Υποδοχή
Στην Ιαπωνία, το Nier Gestalt πούλησε περισσότερα από 12 χιλιάδες κομμάτια την εβδομάδα της κυκλοφορίας του, ενώ το Replicant περισσότερα από 60 χιλιάδες και ήταν το κορυφαίο παιχνίδι σε πωλήσεις στην Ιαπωνία εκείνη την εβδομάδα. Μέχρι το τέλος του Μαΐου του 2010, το δεύτερο πούλησε 121 χιλιάδες κομμάτια και μέχρι το τέλος της χρονιάς 134 χιλιάδες. Μέχρι το τέλος του 2018, οι δύο εκδοχές του παιχνιδιού πούλησαν παγκοσμίως περίπου 700 χιλιάδες αντίγραφα.
Το Nier απέσπασε ανάμεικτες κριτικές. Οι κριτικοί κατέκριναν τα γραφικά του, με τον Ράιαν Κλέμεντς του IGN να αναφέρει ότι είναι "ένα από τα μεγαλύτερα ψεγάδια του", ενώ ο Κέβιν ΒανΌρντ του GameSpot παραπονέθηκε για τα "άγευστα γραφικά" και τα "χωρίς ζωντάνια" περιβάλλοντά του. Ο Ντάστιν Κουίλεν του 1UP.com είπε ότι το παιχνίδι "μοιάζει απόλυτα προϊστορικό", ενώ ο Έιντριαν ντεν Όουντεν του RPGamer, ο οποίος του έδωσε τη μεγαλύτερη βαθμολογία από τους περισσότερους, ανέφερε ότι "τα περιβάλλοντα είναι αδιάφορα και άσχημα rendered".
Επαινέθηκαν η μουσική και η ηθοποιία φωνής, για τα οποία ο Κλέμεντς είπε ότι είναι "και τα δύο εξαιρετικά", και ο ντεν Όουντεν αποκάλεσε το soundtrack "απόλυτα φανταστικό". Ο Κρις Σίλινγκ του Eurogamer δήλωσε ότι η μουσική είναι γεμάτη με "αξιομνημόνευτα θέματα", και ένας από τους τέσσερις κριτικούς του ιαπωνικού Weekly Famitsu το χαρακτήρισε "μία κλάση πάνω".
Οι κριτές είχαν διαφορετικές απόψεις για την αποτελεσματικότητα των πολλαπλών ειδών παιχνιδιού που χρησιμοποιήθηκαν. Ο Σεθ Σίζελ των New York Times ανέφερε ότι "ενώ υπάρχουν πολλά παιχνίδια που το ξεπερνούν σε κάθε τομέα", το Nier ένωσε όλα τα είδη μαζί σε ένα "συνεκτικό, συναρπαστικό σύνολο". Ειδικότερα, επαίνεσε ένα σημείο του παιχνιδιού που παρουσιάζεται ολόκληρο με τη μορφή κειμένου. Ο Πάτρικ Κόλαν του IGN Australia είπε ότι, ενώ τα διαφορετικά είδη παιχνιδιού ήταν "ενδιαφέροντα" και ένα από τα καλύτερα στοιχεία του Nier, δεν είχαν καλή εκτέλεση και συνοχή, και άφησαν το παιχνίδι με "σύνδρομο πολλαπλής προσωπικότητας". Ο Κλέμεντς δήλωσε ότι οι ιδέες της ομάδας ανάπτυξης "κάποιες φορές επισκίαζαν την εκτέλεση", καθώς υπερτόνιζαν τα στοιχεία του gameplay ως το κομμάτι που έκανε το παιχνίδι διασκεδαστικό. Ο ντεν Όουντεν κατονόμασε την ποικιλία του παιχνιδιού ως το καλύτερο σημείο του, ωστόσο αναγνωρίζοντας ότι κανένα από τα υπόλοιπα δεν ήταν "απίθανο" μόνο του και μπορούσε εύκολα να θεωρηθεί κακό.
Το 2015, ο Τζέφρι Μάτουλεφ του Eurogamer χαρακτήρισε το Nier ως "ένα σπάνιο παιχνίδι που γίνεται καλύτερο με τον χρόνο". Έγραψε ότι παρά τις "μικρές πωλήσεις και τις χλιαρές κριτικές", το παιχνίδι απέκτησε το καλτ κοινό του, γεγονός το οποίο ο ίδιος απέδωσε στην μυστηριώδη αφήγησή του, την σύμπτυξη ποικίλων στοιχείων του gameplay, και την μελαγχολική του διάθεση.
Κληρονομιά
Στις 11 Μαΐου του 2010, η Square Enix κυκλοφόρησε ένα πακέτο διαθέσιμο για κατέβασμα, με τίτλο The World of Recycled Vessel. Το μικρό αυτό πακέτο περιλαμβάνει μια σειρά δεκαπέντε μαχών με την μετενσάρκωση του Nier. Ο Nier μπαίνει στις μάχες, μέσω ενός σημειωματάριου που βρίσκεται στο σπίτι του, σε έναν ονειρικό κόσμο. Η επέκταση εισάγει στο παιχνίδι νέα κοστούμια και όπλα. Ο εξέχων παραγωγός της Square Enix, Γιόσουκε Σάιτο, σχολίασε ότι βρισκόταν σε εξέλιξη "ένας αριθμός πραγμάτων" για το Nier, και ότι θα υπήρχε ενημέρωση το 2011. Η ανακοίνωση αυτή τελικά δεν αφορούσε κάποιο νέο παιχνίδι, αλλά ένα live γεγονός για τη μουσική του παιχνιδιού με τίτλο Nier Night ~ Evening of Madness, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 2011.
Βιτόρε Πιζάνι
Ο Βιτόρε Πιζάνι (Vittore Pisani, Ρώμη 1899 — Κόμο 1990), ήταν Ιταλός γλωσσολόγος.
Βιογραφικά στοιχεία
Αυτοδίδακτος στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και στα σανσκριτικά με την επιτήρηση του Έλληνα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης Νικόλαο Φέστα (Nicola Festa) (1860-1940) παρέδωσε το 1916 στο πανεπιστήμιο της Σόφιας, όπου σπούδαζε, τη διατριβή του Ελένη του Ευριπίδη. Καθηγητής από το 1933 της συγκριτικής ιστορίας των κλασικών γλωσσών στη Φλωρεντία και από το 1935 έπισκέπτης καθηγητής της Γλωσσολογίας στο Κάλιαρι και από το 1939 αντεπιστέλλον μέλος του «Ινστιτούτου Επιστημών και Γραμμάτων της Λομβαρδίας», έγινε πλήρες μέλος στο 1952. Το 1946 ίδρυσε το περιοδικό Παιδεία η οποία προώθησε διάφορα διεθνή συνέδρια. Συμμετείχε στην « ιταλική εγκυκλοπαίδεια στο τμήμα της γλώσσας και το 1985 τιμήθηκε με το Βραβείο «Feltrinelli» για τη φιλολογική και γλωσσική του προσφορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί γλωσσολόγοι
Επαρχία Μίμενσινγκ
Η Επαρχία Μίμενσινγκ (βεγγαλικά: ময়মনসিংহ জেলা) είναι επαρχία στο βορειοανατολικό Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Μίμενσινγκ. Το διοικητικό κέντρο είναι το Μίμενσινγκ.
Ιστορία
Υφίσταται από το 1787.
Γεωγραφία
Η έκταση της επαρχίας είναι 4.363 τ.χλμ. Συνορεύει με την πολιτεία Μεγκαλάγια και τους λόφους Γκάρο στην Ινδία στα βόρεια, στα νότια με την επαρχία Γκαζιπούρ, στα ανατολικά με τις επαρχίες Νετροκόνα και Κισορεγκάντζ, και στα δυτικά με τις επαρχίες Σερπούρ, Τζαμαλπούρ και Τανγκάιλ.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός του νομού ήταν 4.439.017 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 30.7%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%).
Θρησκεία
Το 94.73% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι, το 4.25% του πληθυσμού είναι Ινδουιστές και το 0.75% είναι Χριστιανοί.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία αποτελείται από 12 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).