cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζακ Βεντούρα
Δράση μέσα στο ΣΕΚΕ - ΚΚΕ
Στις διπλές δημοτικές εκλογές του 1925 εκλέχτηκε δύο φορές δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης (5.309 τον Οκτώβρη και 8.226 τον Δεκέμβρη), αλλά καθαιρέθηκε με νομοθετικό διάταγμα στις 8.2.1926. Εκλέχτηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών & Προσφύγων το 1926 με 3777 ψήφους. Μαζί του εξελέγησαν και οι Δαυίδ Σουλάμ και ο Γρηγόριος Παπανικολάου.
Μαζί με τους άλλους βουλευτές του Ενιαίου Μετώπου υπέστη διώξεις λόγω της θέσης του ΚΚΕ περί αυτοδιάθεσης της Μακεδονίας αλλά και της συμμετοχής του σε απεργιακές κινητοποιήσεις.
Δικαιώματα της Ισραηλιτικής κοινότητας
Μέσα από την αρθρογραφία, αλλά και την πολιτική του δράση υπερασπίστηκε τα δικαιώματα της Ισραηλίτικης κοινότητας, ζητώντας επαναφορά του Σαββάτου ως αργία, δικαίωμα τήρησης λογιστικών βιβλίων και σχολεία στη εβραϊκή διάλεκτο, καθώς και δίωξη των αντισημιτικών κύκλων.
Πολιτική δραστηριότητα
Το 1926 συμφώνησε με τη εισήγηση στελεχών του ΚΚΕ, για στήριξη του φιλομοναρχικού Δεμερτζή στις προεδρικές εκλογές, κάτι που συνάντησε την άρνηση άλλων στελεχών του ΚΚΕ προεξάρχοντος του Ζαχαριάδη. Το 1928 βοηθάει ως εξωκομματικός το ΚΚΕ. Διαγράφτηκε ως λικβινταριστής από το ΚΚΕ λόγω των θεωρούμενων ως πιο μετριοπαθών θέσεων του και της μη υποστήριξης της θέσης για αυτονομία της Μακεδονίας. Φέρεται να παρέμεινε στη διεύθυνση της εφημερίδας Αβάντι μέχρι τη διακοπή της εκδόσεώς της λίγο πριν την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τα Γερμανικά στρατεύματα.
Κατοχή και θάνατος
Την περίοδο της Κατοχής, όπως αναφέρει ο καθηγητής Αλ. Δάγκας «κρυβόταν επί ένα χρόνο στο Βραχάσι Λασιθίου Κρήτης, στο σπίτι του οµοϊδεάτη Εµµ. Σπανάκη. Συνελήφθη µετά από κατάδοση. "…Του έσπασαν τα γυαλιά (είχε µεγάλη µυωπία) και τον έβαλαν στα βαγόνια για τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Η γυναίκα και το παιδί του πνίγηκαν κατά τη µεταφορά από την Κρήτη µε καράβι"». Ο ίδιος εξοντώθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Εβραίοι Μακεδονικής καταγωγής Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα
Γκλόρια Γκράχαμ
Η Γκλόρια Γκράχαμ (αγγλ.: Gloria Grahame, 28 Νοεμβρίου 1923 - 5 Οκτωβρίου 1981) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου βραβευμένη με Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Η Ωραία και το Κτήνος (The Bad and the Beautiful, 1952). Η Γκράχαμ ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο και το 1944 έκανε την πρώτη της ταινία για την Metro-Goldwyn-Mayer. Παρά την επιτυχημένη της εμφάνιση στην ταινία του Φρανκ Κάπρα Μια Υπέροχη Ζωή (It's a Wonderful Life) το 1946 τα στελέχη της Metro-Goldwyn-Mayer δεν πίστευαν ότι είχε τη δυνατότητα να κάνει επιτυχία και πούλησαν το συμβόλαιό της στην RKO Pictures. Από εκεί κι ύστερα η Γκράχαμ συμμετείχε ως επί το πλείστον σε Φιλμ νουάρ και έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία του Έντουαρντ Ντμίτρικ Διασταυρούμενα πυρά (Crossfire), βραβείο το οποίο κέρδισε τελικά 5 χρόνια αργότερα. Έγινε αστέρι πρώτου μεγέθους με τις ερμηνείες της στις ταινίες: Διψασμένος για ηδονή (In a Lonely Place, 1950), Το Όγδοο Θαύμα (The Greatest Show on Earth, 1952), Πύρινος Εφιάλτης (Sudden Fear, 1952), Το ανθρώπινο κτήνος (Human Desire), Η μεγάλη κάψα (The Big Heat, 1953) και Οκλαχόμα (Oklahoma, 1955), αλλά η καριέρα της άρχισε έπειτα να φθίνει.
Επέστρεψε στο σανίδι, αλλά συνέχισε να εμφανίζεται σε κινηματογράφο και τηλεόραση κυρίως σε δευτερεύοντες ρόλους. Το 1974 της διεγνώσθη καρκίνος του μαστού, αλλά σε λιγότερο από χρόνο και με την κατάλληλη θεραπεία έγινε καλά κι επέστρεψε στο θέατρο. Έξι χρόνια αργότερα όμως ο καρκίνος υποτροπίασε, αλλά η ίδια αρνήθηκε να υποβληθή σε θεραπεία και να δεχτεί τη διάγνωση. Επέλεξε να συνεχίζει να δουλεύει και ταξίδεψε μέχρι την Αγγλία για να εμφανιστεί σε ένα θεατρικό. Η υγεία της χειροτέρεψε ραγδιαία. Υπέστη περιτονίτιδα αφού υποβλήθη σε θεραπεία που είχε ως σκοπό να της αφαιρέσει υγρό από την κοιλιακή χώρα τον Σεπτέμβριο του 1981. Τον Οκτώβριο του 1981 επέστρεψε στην Νέα Υόρκη όπου κι απεβίωσε. Υπήρξε παντρεμένη τέσσερις φορές κι απέκτησε τέσσερα παιδιά. Δεύτερός της σύζυγος ήταν ο σκηνοθέτης Νίκολας Ρέι με τον οποίο υπήρξε παντρεμένη από το 1948 ως και το 1952.
Για την προσφορά της στην 7η τέχνη η Γκράχαμ έχει το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γουίλιαμ Φιτς Άλαν, λόρδος του Όσβεστρι
Ο Γουίλιαμ Φιτς Άλαν, λόρδος του Όσβεστρι (1105 - 1160) Κέλτης ευγενής και κτηματίας ήταν μεγαλύτερος γιος του Άλαν Φιτζ Φλαντ και της Αβελίνας του Εσντίν. Ο Γουίλιαμ κατείχε τεράστιες εκτάσεις στο Σροπσάιρ, ήταν λόρδος του Όσβεστρι, του Νόρφολκ και του Σάσσεξ. Υποστήριξε την Αυτοκράτειρα Ματθίλδη στην "Αναρχία" και με την επικράτηση των Ανδεγαυών κέρδισε πολλά εδάφη και τίτλους, ο μικρότερος αδελφός του Γουόλτερ Φιτς Άλαν ήταν ο γενάρχης του Οίκου των Στιούαρτ.
Πρώτα χρόνια
Η οικογένεια του καταγόταν από το Ντολ-ντε-Μπρετάνι στα σύνορα με την Νορμανδία σε κοντινή απόσταση νοτιοδυτικά από το μεγάλο αβαείο του Λε Μον-Σαιν-Μισέλ. Ο Γουίλιαμ Φιτς Άλαν ήταν πιστός σύμμαχος του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας που δημιούργησε ένα δίκτυο πιστών συμμάχων όταν απογοητεύτηκε από την προδοσία του Ρόμπερτ του Μπελέμ, 3ου κόμη του Σρούσμπερυ ο οποίος κατείχε ένα ισχυρό δίκτυο στις Μαρς. Δέχτηκε πολλά εδάφη στο Σροπσάιρ και στο Νόρφολκ από την αρχή της βασιλείας του Ερρίκου Α΄, όταν η προσφορά του έγινε μεγαλύτερη δέχτηκε πολύ περισσότερα. Τα περισσότερα από τα εδάφη του στο Σροπσάιρ τα κατείχε ο Ράιναλντ Μπάλλιολ γενάρχης του Οίκου του Μπάλλιολ καθώς και την περιοχή του Πέππερινγκ κοντά στο Αρουντέλ στο Σάσσεξ. Ο μητρικός παππούς του ήταν ο Έρνουλφ του Έσντιν, ένας Σταυροφόρος από το Έσντιν του Αρτουά, είχε την πόλη σαν δώρο από την Φλάνδρα αλλά την έχασε όταν ενώθηκε με το Γαλλικό στέμμα. Ο Έρνουλφ απέκτησε απέραντες εκτάσεις στην Στράτφορντσαιρ και στο Γκλόστερσαιρ, μετά τον θάνατο του στην Α΄ Σταυροφορία ο γιος του επίσης Έρνουλφ κληρονόμησε τις εκτάσεις και τους τίτλους του πατέρα του. Ο Γουίλιαμ Φιτς Άλαν διαδέχθηκε τον πατέρα του (1114) σε ηλικία 10 ετών, διορίστηκε σερίφης του Σροπσάιρ από την Αντελίζα του Λέουβεν, την δεύτερη σύζυγο του Ερρίκου Α΄. Η πρώτη του εμφάνιση φαίνεται σε διάταγμα του Στεφάνου της Αγγλίας στο αβαείο του Σρούσμπερυ (1136).
Επανάσταση εναντίον του Στέφανου
Ο Γουίλιαμ ήταν Σερίφης και Καστελλάνος στο κάστρο του Σρούσμπερυ. Ενώθηκε σε επανάσταση εναντίον του Στεφάνου (1138) σαν φύλακας του κάστρου, αντιστάθηκε με επιτυχία έναν μήνα και δραπέτευσε τον Αύγουστο του 1138 αφήνοντας την φύλαξη του κάστρου στον θείο του Ερνούλφο του Έσντιν. Όταν έπεσε η πόλη ο Στέφανος εξοργισμένος κρέμασε το Έρνουλφ με άλλους 93 ευγενείς πιέζοντας με την βία τον τοπικό πληθυσμό και τους ευγενείς να του δηλώσουν υποτέλεια. Ο Γουίλιαμ στερήθηκε όλους τους τίτλους και τα εδάφη του και πέρασε τα επόμενα 15 χρόνια στην εξορία μέχρι την άνοδο του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας (1153 - 1154).
Δωρητής
Είναι πολύ πιθανό την περίοδο 1130 - 1138 να έκανε ο Φιτς Άλαν την πρώτη του δωρεά στο αβαείο του Όγκμοντ μια άδεια αλιείας στα πλοία του Πρέστον στον ποταμό Σέβερν κοντά στο Σρούζμπερι. Είναι πολύ πιθανό να υπήρχε στην περιοχή ένα ερημητήριο ή μια θρησκευτική κοινότητα πριν από την εποχή του πατέρα του αφού οι ανασκαφές έχουν ανακαλύψει μικρή εκκλησία, δεν είναι συνεπώς βέβαιο ότι ο ιδρυτής ήταν ο Γουίλιαμ. Οι δωρεές στο Σροπσάιρ και στον Σάσσεξ έγιναν για πολιτικούς λόγους, το Όγκμοντ δέχτηκε εδάφη από την αυτοκράτειρα Ματθίλδη που επικυρώθηκαν αργότερα από τον Στέφανο και τον Ερρίκο Β΄. Ο Γουίλιαμ συνέχισε τις δωρεές όταν επέστρεψε από την εξορία, ανάμεσα τους βρισκόταν η πλούσια εκκλησία του Γρόξετερ με πρόθεση να αυξήσει τον αριθμό των ιερέων, έκανε επίσης δωρεές στο αβαείο του Λίλλεσαλ και σε άλλες Αυγουστινιανές μονές. Δεν θεωρείται ο ιδρυτής της μονής του Γουόμπριτζ αλλά βοήθησε την οικογένεια των Χάντλει που ήταν υπήκοοι του να την ιδρύσουν. Το Όγκμοντ μετέβη στην επικράτεια της οικογένειας των Φιτς Άλαν και έγινε τόπος ταφής της οικογένειας τον επόμενο ενάμισι αιώνα. Ο Γουίλιαμ πέθανε το Πάσχα του 1160 και σύμφωνα με τον Ίιτον τάφηκε στο αβαείο του Σρούσμπερυ.
Οικογένεια
Η σύζυγος του Χριστίνα πέθανε πριν από τον ίδιο, ο Ερρίκος Β΄ του πρόσφερε δεύτερη σύζυγο την Ισαβέλα του Σαι, την κληρονόμο του Ελίας του Κλαι που ήταν κάτοχος του Κλαι και ένας πρόωρος δωρητής του αβαείου του Όγκμοντ. Μετά τον θάνατο του Ελίας η κομητεία του Κλαν πέρασε στην οικογένεια Φιτς Άλαν αλλά επειδή ο Γουίλιαμ είχε πεθάνει κληρονόμος ήταν ο γιος του ο δεύτερος Γουίλιαμ. Η Ισαβέλλα έφερε στην οικογένεια πολλά εδάφη και χρήμα, ήταν ανιψιά του Ροβέρτου 1ου κόμη του Γκλόστερ νόθου γιου του Ερρίκου Α΄ και συνεπώς ξαδέλφη του Γουίλιαμ Φιτς Ρόμπερτ, 2ου κόμη του Γκλόστερ ενός από τους φανατικότερους οπαδούς της Ματθίλδης. Οι Φιτς Άλαν παρέμειναν ισχυροί ευγενείς στην κεντρική Αγγλία για πολλούς αιώνες, ένας γάμος στρατηγικής σημασίας με την οικογένεια Αουμπινί στην γειτονική κομητεία του Σάσσεξ τους έφερε την πλούσια και σημαντική κομητεία του Αρουντέλ που την διατήρησαν από το 1423 μέχρι το 1580. Οι απόγονοι του Γουίλιαμ Φιτς Άλαν κόμητες του Αρουντέλ είχαν σημαντική εισφορά στην ιστορία της Αγγλίας.
Λογοτεχνία
Η άλωση του Σρόσμπερυ από τον Στέφανο (1138), η φυγή του Γουίλιαμ Φιτς Άλαν και το κρέμασμα των οπαδών του που δεν μπόρεσαν να δραπετεύσουν ήταν το ιστορικό υπόβαθρο για το μυθιστόρημα της Ίντιθ Πάρτζετερ (1913 - 1995) "Ένα σώμα τόσο πολύ". Οι πράκτορες των Φιτς Άλαν ήταν πρωταγωνιστές σε μετέπειτα μυθιστορήματα στα Χρονικά του Κάντφιλ.
Αντύπας (τραγουδιστής)
O Αντύπας Μασλουμίδης (Νεάπολη Θεσσαλονίκης, 6 Μαρτίου 1954), ευρύτερα γνωστός ως Αντύπας, είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1954. Μεγάλωσε και πήγε σχολείο στην περιοχή της Ανάληψης, στην ανατολική Θεσσαλονίκη. Ήταν ερασιτέχνης παίκτης ποδοσφαίρου του Άρη. Ξεκίνησε να τραγουδά επαγγελματικά σε ηλικία 18 ετών σε διάφορα επαρχιακά μπουζούκια της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας. Το 1981 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, όπου ερμήνευσε το τραγούδι με τίτλο Φύσαγε Θεέ Μου ένας Βοριάς του Νίκου Βρεττού και κατέκτησε την τρίτη θέση.
Προσωπική ζωή
Είναι νυμφευμένος με την Στέλλα την οποία γνώρισε σε ηλικία 18 ετών, όταν εκείνη είχε πάει ως πελάτισσα στο νυχτερινό κέντρο όπου αυτός τραγουδούσε. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Πρόδρομο και την Όλγα. Ο Πρόδρομος Μαζλουμίδης είναι επίσης επαγγελματίας τραγουδιστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Ντάιναμος ΦΚ
Η  Ντιναμός ΦΚ είναι ποδοσφαιρική επαγγελματική ομάδα από τη Ζιμπάμπουε. Έδρα της είναι το Rufaro Stadium. Η ομάδα συμμετέχει στην ανώτατη κατηγορία της χώρας Zimbabwe Premier Soccer League. Ιδρύθηκε το 1963 από την ενοποίηση δύο μικρότερων ομάδων της περιοχής Mbare. Από την ανεξαρτησία της χώρας το 1980, είναι η πιο πετυχημένη ομάδα της χώρας, έχοντας κερδίσει 6 εθνικούς τίτλους.
Έχει συμμετάσχει στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής το 1981, ως πρωταθλήτρια Ζιμπάμπουε. Στην πρώτη της προσπάθεια έφτασε μέχρι τα προημιτελικά. Αυτό επαναλήφθηκε το 1984 και το 1987. Το 1998 έφτασε στον τελικό αλλά έχασε από την πρωταθλήτρια της Ακτής Ελεφαντοστού, ASEC Mimosas. Το 2008 έφτασε στην ημιτελική φάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1963 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ζιμπάμπουε
Λίλιαν Μπόουρντ
Η Λίλιαν Μπόουρντ (Lillian Barbara Board, 13 Δεκεμβρίου 1948 - 26 Δεκεμβρίου 1970) ήταν Βρετανή αθλήτρια. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στην Πόλη του Μεξικού και δύο χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1969 στην Αθήνα. Η καριέρα της διακόπηκε σύντομα, το 1970, όταν ανέπτυξε καρκίνο του εντέρου εξαιτίας του οποίου πέθανε μέσα σε λίγους μήνες.
Η ζωή της
Η Λίλιαν Μπόουρντ γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου του 1948 στο Ντέρμπαν της Νοτίου Αφρικής. Υπήρξε αργυρή ολυμπιονίκης το 1968 (2η στα 400 μ. με χρόνο 52.1, μόλις 0.09 δευτερόλεπτα πίσω από τη Γαλλίδα Κολέτ Μπεσόν). Στους ίδιους αγώνες τερμάτισε 7η στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. (43.7), ενώ δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικά των 200 μ. (23.4). Το 1969, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου της Αθήνας, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια 800 μέτρα (2.01.4) και στη σκυταλοδρομία 4x400, που διεξήχθησαν στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης στο Νέο Φάληρο του Πειραιά. Στη σκυταλοδρομία, μάλιστα, ως μέλος της ομάδας του Ηνωμένου Βασιλείου, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ, με χρόνο 3.30.82. Η Μπόουρντ ξεπέρασε πάνω στο νήμα τη Γαλλίδα Μπεσόν.
Η Μπόουρντ πέθανε στο Μόναχο στις 25 Δεκεμβρίου του 1970 από καρκίνο, στα 22 της χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Σημαία της Αντιγκέας
thumb|250px|Η σημαία της Αντιγκέας.
Η σημαία της Αντιγκέας έχει φόντο πράσινο, που συμβολίζει τη μουσουλμανική πίστη. Τα 12 αστέρια της φέρουν στη μνήμη τους κατοίκους της Αντιγκέας, οι οποίοι ενώθηκαν το 19ο αιώνα στον αγώνα για ανεξαρτησία από την Τσαρική Ρωσία.
Τα εννέα αστέρια που βρίσκονται στο πάνω μέρος συμβολίζουν τις ισάριθμες "αριστοκρατικές" φυλές και τα τρία οριζόντια αστέρια αφορούν τις τρεις "δημοκρατικές" φυλές. Τα βέλη αρχικά αποτελούσαν σύμβολο της αδερφοσύνης και της γενναιότητας των φυλών αυτών. Σήμερα συμβολίζουν την ενότητα και την αδερφότητα που διακατέχει όλες τις επιμέρους εθνότητες στην Αντιγκέα.
Η σημαία σχεδιάστηκε αρχικά το 1830 από τον Αμερικανό απεσταλμένο Ντέιβιντ Ούρκιουχαρτ. Έπειτα από την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η σημαία καθιερώθηκε ξανα για τη νεοσύστατη δημοκρατία στις 24 Μαρτίου του 1992.
Τζουζέπε Πρίνζι
Ο Τζουζέπε Πρίνζι (Giuseppe Prinzi) είναι Ιταλός κεραμίστας, ζωγράφος και γλύπτης, γεννημένος στις 31 Ιανουαρίου 1962 στη Μιστρέτα. Το έργο του επικεντρώνεται στην απεικόνιση της μορφής και στην ανάκτηση της γλώσσας της μεταφυσικής ζωγραφικής.
Αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Τέχνης του Σάντο Στεφάνο ντι Καμάστρα το 1981 και παρακολούθησε τα αντίστοιχα μαθήματα Καλών Τεχνών στη Ρώμη. Συμμετείχε σε εκθέσεις και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στις αρχές του 1980, όπως η 11η Μπιενάλε της Κεραμικής της Καλτατζιρόνε και η 14η έκθεση αγγειοπλαστικής του Σάντο Στεφάνο ντι Καμάστρα το 1990.
Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας, έχει εκθέσει σε πολλές χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί καλλιτέχνες
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1978-79
Η διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης της περιόδου 1978-79 διεξήχθη το διάστημμα 2 Νοεμβρίου 1978 - 5 Απριλίου 1979. Συμμετείχαν 22 ομάδες και πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μπόσνα Σαράγιεβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1978-79 Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων
Περιφέρεια Κιντάλ
Η Περιφέρεια Κιντάλ (γαλλικά: Région de Kidal, αραβικά: منطقة كيدال) είναι μια Περιφέρεια του Μαλί. Έχει έκταση 151.430 τ.χλμ. και πληθυσμό 67.638 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι το Κιντάλ.
Γεωγραφία
Η Περιφέρεια Κιντάλ βρίσκεται ανατολικά του Μαλί. Συνορεύει στα νότια με την Περιφέρεια Γκαό, στα δυτικά με την Περιφέρεια Τομπουκτού και στα βόρεια με την Αλγερία. Έχει έκταση 151.430 τ.χλμ..
Δημογραφία
Η Περιφέρεια Κιντάλ έχει 67.638 κατοίκους (2009) (δηλαδή περίπου το 0,5 % του συνολικού πληθυσμού του Μαλί). Έχει πυκνότητα 2,2 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Κιντάλ με πληθυσμό 25.617 κατοίκων.
Επαρχίες
Η Περιφέρεια Γκαό διαιρείται σε 4 επαρχίες:
Ιστορία
Το 1991 το βόρειο κομμάτι της Περιφέρειας Γκαό χωρίστηκε και έγινε η σημερινή Περιφέρεια Κιντάλ. Από τον Απρίλιο του 2012 είναι τμήμα του μη αναγνωρισμένου κράτους του Αζαγουάντ.
Λάζα Ριστόβσκι
Ο Λάζα Ριστόβσκι (Σερβικά: Лаза Ристовски), (23 Ιανουαρίου 1956 - 6 Οκτωβρίου 2007) ήταν μουσικός από την πρώην Γιουγκοσλαβία. Έπαιζε πλήκτρα στο παλιό δημοφιλές ροκ συγκρότημα Bijelo dugme.
Βιογραφία
Ο Ριστόβσκι γεννήθηκε στο Νόβι Παζάρ της Σερβίας στην Γιουγκοσλαβία το 1956. Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '60 έγινε μέλος του πρώτου συγκροτήματός του, το οποίο λεγόταν Bezimenici.
Στα μέσα του 1976 έγινε μέλος του Bijelo dugme. Έμεινε μαζί τους μέχρι τις αρχές του 1979, προτού εκτελέσει ένα σόλο σχέδιο, και έπειτα επανενώθηκε με το γκρουπ. Ο Ριστόβσκι έπαιζε συνήθως διάφορα πλήκτρα και συνθεσάιζερ. Η μεταγενέστερη μουσική του Bijelo dugme ήταν γεμάτη συνθεσάιζερ κατά τη δεκαετία του '80.
Ο Λάζα Ριστόβσκι ενώθηκε άλλη μια φορά με τους Bijelo dugme το 2005 για τρία αποχαιρετιστήρια σόου στο Σαράγεβο, Ζάγκρεμπ και Βελιγράδι.
Πέθανε στις 6 Οκτωβρίου 2007 στο Βελιγράδι της Σερβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι μουσικοί
Θερμαντία
Η Θερμαντία (απεβ. 414) ήταν Αυτοκράτειρα ως η δεύτερη σύζυγος του Ονωρίου Αυτοκράτορα του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους.
Η καταγωγή της
Ήταν κόρη του Στιλίχωνα στρατηλάτη (magister militium) του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους και της Σερήνας. Αδέλφια της ήταν ο Ευχέριος και η Μαρία (σύζυγος του Ονώριου).
Ο εκ πατρός πάππος της ήταν, όπως αναφέρει ο Κλαύδιος Κλαυδιανός στο έργο του Περί της υπατείας του Στιλίχωνος (De consulatu Stilichonis), αξιωματικός τού ιππικού υπό τον Ουάλη Αυτοκράτορα του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους, ενώ ο Ορόσιος δηλώνει πως ήταν Βάνδαλος εκρωμαϊσμένος. Ο Ιωάννης ο Αντιοχεύς -μοναχός του 7ου αι. που ίσως ταυτίζεται με τον Ιωάννη Γ΄ του Σέντρε, Σύριο Ορθόδοξο Πατριάρχη της Αντιόχειας (641-648)- τον αναφέρει ως Σκύθη, μάλλον ακολουθώντας την πρακτική της ύστερης Αρχαιότητας να ονομάζει Σκύθες κάθε λαό που ζούσε στις στέπες βόρεια του Εύξεινου και της Κασπίας, ανεξάρτητα από τη γλώσσα τους. Ο Ιερώνυμος αποκαλεί τον Στιλίχωνα ημιβάρβαρο, οπότε η εκ πατρός μάμμη της πρέπει να ήταν Ρωμαία.
Το ποίημα Επαινώντας τη Σερήνα τού Κλαυδιανού και η Νέα Ιστορία του Ζώσιμου αναφέρουν, ότι ο εκ μητρός πάππος της Μαρίας ήταν ο Ονώριος, αδελφός τού Θεοδοσίου Α΄. Οι δύο τους ήταν τέκνα τού Θεοδοσίου κόμη και της Θερμαντίας, όπως δηλώνει στη Ρωμαϊκή Ιστορία του ο Παύλος ο Διάκονος. Οι Γενεαλόγοι θεωρούν, πως και η εκ μητρός μάμμη της ονομαζόταν Μαρία.
Το τέλος της
Αναφέρεται, ότι επέστρεψε στη συνοδεία της μητέρας της το 408. Κατά τη μακρά πολιορκία της Ρώμης από τον Αλάριχο, η Σερήνα κατηγορήθηκε εσφαλμένα για συνωμοσία με τους Βησιγότθους και εκτελέστηκε με την έγκρισης της εξαδέλφης τού πατέρα της, της Γάλλας Πλακιδίας. Ο Ζώσιμος δεν αναφέρει τον ρόλο της Θερμαντίας στο γεγονός· ο ιστορικός ήταν εθνικός (παγανιστής) και αποδίδει την εκτέλεση σε θεία τιμωρία, διότι η Σερήνα είχε βεβηλώσει τον ναό της Ρέας το 394. Τότε μία ηλικιωμένη γυναίκα, η τελευταία από τις Εστιάδες παρθένες είχε ζητήσει από τη θεά την τιμωρία της Σερήνας και της οικογένειάς της.
"Όταν ο Αλάριχος ήταν κοντά στη Ρώμη και πολιορκούσε τους πολίτες της, η Σύγκλητος υποπτεύθηκε τη Σερήνα, ότι έφερε τους βαρβάρους εναντίον της πόλης τους. Τότε όλοι οι συγκλητικοί και η Πλακιδία, ομοπάτρια αδελφή τού Αυτοκράτορα Ονωρίου, σκέφτηκε σωστό να υποφέρει έως θανάτου η Σερήνα, καθώς ήταν η αιτία της παρούσης συμφοράς. Έπειτα παρατήρησαν, ότι ο Αλάριχος, μετά την εκτέλεση της Σερήνας, αποσύρθηκε από την πόλη, καθώς κανένα πρόσωπο δεν έμεινε, που θα μπορούσε να προδώσει την πόλη στα χέρια του". Η υποψία όμως ήταν στην πραγματικότητα ανεδαφική, καθώς η Σερήνα δεν είχε ποτέ τέτοιους σκοπούς. Πάντως το τέλος της Σερήνας δεν μετακίνησε τον Αλάριχο από την πολιορκία· αντίθετα "αυτός εμπόδισε τις πύλες γύρω από την πόλη και καθώς κατείχε τον Τίβερη, απέκλειε την άφιξη των αναγκαίων στο λιμάνι της πόλης".
Το Πασχάλιο Χρονικό αναφέρει, ότι τα νέα από το τέλος της Θερμαντίας έφθασαν στην Κωνσταντινούπολη στις 30 Ιουλίου 415. Υποθέτουμε, ότι απεβίωσε λίγους μήνες πριν. Ο Ονώριος δεν ξαναπαντρεύτηκε και απεβίωσε άτεκνος το 423.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Βιάνορας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Βιάνορας (Βιάνωρ) αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:
Πηγές
Βιανορας Βιανορας Βιανορας
Φραγκίσκη Μαρία των Βουρβόνων
Η Φραγκίσκη Μαρία (γαλλ. Françoise Marie, 4 Μαΐου 1677 – 1 Φεβρουαρίου 1749) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν νόθη κόρη του Βασιλιά της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Ορλεάνης.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Φρανσουάζ Ατεναΐς, Μαρκησίας του Μοντεσπάν, κόρης του Γαμπριέλ ντε Ροσεσουάρ, Δούκα του Μορτεμάρ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1692 τον Φίλιππο Β΄ της Ορελάνης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκισσες του Μονπανσιέ Κατηγορία:Δούκισσες του Νεμούρ Κατηγορία:Δούκισσες της Ορλεάνης Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Αθανάσιος Κανακάρης
Ο Αθανάσιος Κανακάρης (Πάτρα, 1760 - Ερμιόνη Αργολίδας, 14 Ιανουαρίου 1823) ήταν Έλληνας πολιτικός και προεστός. Έλαβε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και διατέλεσε πρόεδρος του Εκτελεστικού Σώματος του νέου ελληνικού κράτους.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του καθολικού Μπενιζέλου Ρούφου, γόνου παλιάς αρχοντικής οικογένειας με Σικελική καταγωγή, και της Αγγελικής Κανακάρη, αδερφή των πλούσιων πατρινών εμπόρων Ρόδη και Λουκά Κανακάρη. Περίπου στα 1770 υιοθετήθηκε από τον θείο του Ρόδη Κανακάρη, ύστερα από συμφωνία με τον γαμπρό του καθιστώντας τον παράλληλα και μοναδικό κληρονόμο της τεράστιας περιουσίας του. Όταν ήταν μικρός δέχθηκε επίθεση στο ίδιο του το σπίτι από έναν ψυχοπαθή Οθωμανό, ο οποίος εκμεταλλευόμενος την απουσία των γονιών του επιτέθηκε στον μικρό τότε Αθανάσιο, που άρχισε να φωνάζει. Ευτυχώς για αυτόν έσπευσαν σε βοήθεια οι έμποροι Νικόλαος Σταθακόπουλος και Ζαχαρίας Θωμόπουλος, οι οποίοι κατάφεραν να τον σώσουν. Από τότε η οικογένεια Ρούφου-Κανάκαρη διατήρησε στενές σχέσεις με τις οικογένειες αυτών των δύο. Η εκπαίδευση που έλαβε ήταν ικανοποιητική. Συγκεκριμένα εκπαιδεύτηκε στο σπίτι από ιδιαίτερους δασκάλους. Με τον αδερφό του Αγγελή φαίνονται ως συνδρομητές σε πολλούς καταλόγους βιβλίων του εξωτερικού.
Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με το εμπόριο, συνεχίζοντας έτσι την οικογενειακή παράδοση. Συνεργάστηκε στενά με τον συγγενή του Ανδρέα Κωστάκη ενώ διατηρούσε και γραφείο στο Λιβόρνο. Το 1785 εκλέχτηκε προεστός της επαρχίας Πατρών. Τόση ισχύ είχε αποκτήσει ώστε ο ιστορικός Φιλήμων να τον κατατάξει μέσα στους πέντε ισχυρότερους προεστούς του Μοριά. Το 1816 φυλακίστηκε από τον τότε Πασά του Μοριά στο σπίτι του Αναστάσιου Δεληγιάννη στην Τρίπολη επειδή αντιστάθηκε στον παράνομο νόμο που φορολογούσε την ταφή των νεκρών. Ο Κανακάρης προσποιούμενος τον βαριά άρρωστο, αλείφοντας το σώμα του με κίτρινο χρώμα, θεωρήθηκε από τον γιατρό του Πασά ετοιμοθάνατος και μεταφέρθηκε στην Πάτρα για καλύτερη νοσηλεία. Ο ίδιος όμως δραπέτευσε με την βοήθεια του Παπαρρηγόπουλου, διερμηνέα του ρωσικού προξενείου, και κατευθύνθηκε για την Κωνσταντινούπολη, όπου πέτυχε την ανάκληση του Πασά της Πελοποννήσου και την κατάργηση του παράνομου αυτού φόρου.
Στην Κωνσταντινούπολη παρέμεινε για αρκετά χρόνια ως βεκίλης (=αντιπρόσωπος) του Μοριά. Εκεί φαίνεται να μυήθηκε και στην Φιλική Εταιρεία από τον Παναγιώτη Σέκερη. Με την έναρξη της Επανάστασης του 1821 οι Τούρκοι εξέδωσαν φιρμάνι για την σύλληψη και θανάτωσή του. Κρύφτηκε όμως έγκαιρα στη ρωσική πρεσβεία και στην συνέχεια δραπέτευσε με υδραϊκό πλοίο φτάνοντας στην Πάτρα τον Μάϊο του 1821. Εκλέχτηκε, αν και απών, μέλος της Πελοποννησιακής Γερουσίας και στις 15 Ιουλίου μάχεται στο Σαραβάλι. Πολέμησε στην αποτυχημένη πολιορκία της Πάτρας και συγκρούστηκε έπειτα με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, αφού ήταν υποστηριχτής του Μαυροκορδάτου τον οποίο και υποδέχτηκε στο Πουρναρόκαστρο. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ορίστηκε παραστάτης της Εθνικής Βουλής, η οποία απαρτιζόταν από 20 μέλη. Στις 22 Ιουλίου του 1822 κατέβαλε υπέρ του αγώνα 20.000 γρόσια. Στην Α΄ Εθνοσυνέλευση εκλέχτηκε αντιπρόεδρος ενώ κατά διαστήματα αναπλήρωνε τον πρόεδρο Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.
Αρρώστησε τον Χειμώνα του 1822 και απεβίωσε στις 14 Ιανουαρίου του 1823 στην Ερμιόνη. Ενταφιάστηκε στον ναό των Ταξιαρχών, όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα ο τάφος του. Ο θάνατός του αποδόθηκε σε δραστικό φάρμακο, το οποίο περιείχε 16 κόκκους εμετικής τρυγός και το οποίο φαίνεται να το ήπιε όλο. Πολλοί υποστήριξαν ότι δολοφονήθηκε από τον Ιωάννη Κωλέττη, ο οποίος ήταν προσωπικός γιατρός του. Χαρακτηριστικά ήταν τα λόγια του Χιώτη γιατρού Χρυσοβελώνη, ο οποίος δήλωσε σχετικά με τον θάνατο του Κανακάρη ότι «εφαρμακεύθη ο άνθρωπος». Το 1823 η εθνοσυνέλευση τον ανακήρυξε γνήσιον τέκνον της πατρίδας του και άξιον πολίτη της ανεξαρτήτου Ελλάδος ενώ με τον υπό αριθμόν νόμο 19 οριζόντουσαν οι τιμές που έπρεπε να λάβει. Το Δημοτικό Συμβούλιο Πατρών στις 17 Φεβρουαρίου του 1911 ζήτησε τον επαναπατρισμό των οστών του Αθανασίου Κανακάρη χωρίς όμως να καρποφορήσει αυτή η προσπάθεια. Στην Πάτρα σήμερα, έχει δωθεί το όνομα του σε μία από τις κεντρικότερες οδούς της πόλης.
Ο Αθανάσιος Κανακάρης ήταν από τις ευγενέστερες μορφές της επαναστάσεως και πολλοί ιστορικοί έγραψαν για το ήθος του. Χαρακτηριστικά ο Σπυρίδων Τρικούπης τον χαρακτήρισε ως «τον δημοκρατικώτερον των προυχόντων», ο Παναγιώτης Σούτσος του αφιέρωσε στίχους στους οποίους θαυμάζει την προσωπικότητα του, ο Αλέξανδρος Σούτσος τον χαρακτήρισε «άριστο Αχαιό» κ.α.
Ήταν παντρεμένος με την Παρασκευή Κωστάκη και είχε δύο παιδια, τον μετέπειτα πρωθυπουργό Μπενιζέλο Ρούφο και την Αγγελική-Αντζουλίνα Ρούφου που αργότερα παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ζαΐμη, πρώτο δήμαρχο Πατρέων και γόνο της αρχοντικής οικογένειας των Ζαΐμηδων.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Οικογένεια Ρούφου Κατηγορία:Οικογένεια Κανακάρη
Εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας
Η εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας είναι σήμερα μία από τις τέσσερις εκλογικές περιφέρειες της Ηπείρου. Συμπεριλαμβάνει τον Δήμο Πρέβεζας, τον Δήμο Πάργας και τον Δήμο Ζηρού.
Αναγνωρίστηκε ως εκλογική περιφέρεια το 1915, με τη δημοσίευση του Βασιλικού Διατάγματος της 31ης Μαρτίου του 1915 (Φ.Ε.Κ. 120/1.4.1915), που αναγνώρισε τους νέους νομούς Πρέβεζας και Ιωαννίνων. Η περιοχή είχε ενταχθεί στο Ελληνικό κράτος μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο του 1912-13.
Από τις εκλογές του Μαΐου του 1915 έως το 1926 ο νομός Πρέβεζας αποτελούσε ίδια εκλογική περιφέρεια και από αυτήν εκλέγονταν τρεις συνήθως βουλευτές. Στο μεγαλύτερο τμήμα της περιόδου 1926-1958 η εκλογική περιφέρεια αποτελείτο από του νομούς Πρέβεζας, Άρτας και Λευκάδας και από αυτήν εκλέγονταν πέντε έως οκτώ βουλευτές, με εξαίρεση τις εκλογές του 1928, του 1933, του 1935 και του 1952, στις οποίες η εκλογική περιφέρεια αποτελείτο, και πάλι, μόνο από τον νομό Πρέβεζας. Από το 1958 μέχρι σήμερα ο νομός Πρέβεζας αποτελεί μία εκλογική περιφέρεια και εκλέγει δύο βουλευτές.
Περίοδος 1926 έως 1936
Σημειώσεις <references group="Σημ." />
Περίοδος 1946 έως 1967
Σημειώσεις <references group="Σημ." />
===Περίοδος 1974 έως σήμερα ===
Βιβλιογραφικές παραπομπές
Πρεβεζας Εκλογική περιφέρεια Εκλογική περιφέρεια
Τροπικό κλίμα
[[Αρχείο:Koppen-Geiger_Map_A_present.svg|μικρογραφία|Θέσεις τροπικών κλιμάτων, με τους υποτύπους:
]] Το τροπικό κλίμα στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν είναι μη ξηρό κλίμα στο οποίο και οι δώδεκα μήνες έχουν μέσες θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 18,4 °C. Σε τροπικά κλίματα, συχνά υπάρχουν μόνο δύο εποχές: η υγρή και η ξηρή. Τα τροπικά κλίματα δεν έχουν παγερές θερμοκρασίες και οι αλλαγές στην ηλιακή γωνία είναι μικρή. Σε τροπικά κλίματα η θερμοκρασία παραμένει σχετικά σταθερή (ζεστή) όλο το έτος. Το φως του ήλιου είναι έντονο.
Διατροπική ζώνη σύγκλισης
δεξιά|μικρογραφία|Intertropical Ζώνη Σύγκλισης κατακόρυφη ταχύτητα στα 500 hPa, ιουλίου μέσο όρο σε μονάδες [[Πασκάλ (μονάδα μέτρησης)|pascal ανά δευτερόλεπτο. Ανάβαση (αρνητικές τιμές) είναι ισημερινό; καθόδου (θετικές τιμές) είναι πιο διάχυτη.]] Λόγω της επίδρασης της ηλιακής γωνίας στο κλίμα οι περισσότερες τροπικές περιοχές είναι ζεστές όλο το χρόνο, με τις ημερήσιες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας να υπερβαίνουν τις εποχικές διακυμάνσεις. Οι εποχικές διακυμάνσεις στο τροπικό κλίμα κυριαρχούνται από αλλαγές στις βροχοπτώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από την τροπική ζώνη της βροχής ή τη Διατροπική Ζώνη Σύγκλισης (ΔΖΣ), ένα μέρος του κυττάρου Χάντλεϊ. Στο γραφικό η ΔΖΣ εμφανίζεται τον Ιούλιο. Οι περιοχές με ανοδικό αέρα έχουν έντονη βροχόπτωση, ενώ αυτές με καθοδικό αέρα έχουν ξηρασία. Η ΔΖΣ ακολουθεί τον ηλιακό ισημερινό όλο το χρόνο, αλλά με γεωγραφικές παραλλαγές, και σε ορισμένες περιοχές (Ινδία) το κλίμα επηρεάζεται κυρίως από έντονους μουσώνες εκείνη την εποχή. Κατηγορία:Τροπικοί Κατηγορία:Κλίμα Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Βασίλης Παπαζάχος
Ο Βασίλης Παπαζάχος (Σμόκοβο (Λουτροπηγή) Καρδίτσας, 30 Σεπτεμβρίου 1929 – Θεσσαλονίκη, 10 Νοεμβρίου 2022) ήταν διακεκριμένος Έλληνας σεισμολόγος, πρώην τακτικός καθηγητής του ΑΠΘ και συγγραφέας του βιβλίου Σεισμοί της Ελλάδας.
Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1929 στο χωριό Σμόκοβο (σήμερα Λουτροπηγή) της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας, από φτωχή αγροτική οικογένεια. Στο τότε Σμόκοβο πέρασε τα παιδικά του χρόνια μέχρι το τέλος του δημοτικού. Μετακόμισε στην Αθήνα και αποφοίτησε από το 9ο Εσπερινό Λύκειο της Αθήνας. Σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Γεωφυσική από το Πανεπιστήμιο Σεντ Λιούις των ΗΠΑ το 1963. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Σεισμολογία από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1961). Αρχικά ασχολήθηκε με τη γεωφυσική ως βοηθός του καθηγητή Άγγελου Γαλανόπουλου (1955–1956) και στη συνέχεια απασχολήθηκε στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών τη χρονική περίοδο 1956–1977.
Το 1977 έγινε καθηγητής Σεισμολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο όπου και οργάνωσε την πρώτη πανεπιστημιακή έδρα / εργαστήριο στη χώρα. Μετά από χρόνια προσφοράς στο αντικείμενο αυτό, συνταξιοδοτήθηκε το 1998, όταν και τιμητικά εκλέχτηκε ομότιμος καθηγητής, συνεχίζοντας να προσφέρει όμω; στο επιστημονικό του πεδίο. Ο Παπαζάχος υπήρξε ένθερμος πολέμιος της μεθόδου VAN, του ερευνητή Παναγιώτη Βαρώτσου, για την πρόβλεψη σεισμών, την οποία και είχε ονομάσει ως «το μεγαλύτερο επιστημονικό αστείο του αιώνα».
Δημοσίευσε πάνω από 200 πρωτότυπες ερευνητικές εργασίες και συνέβαλε καθοριστικά στον αντισεισμικό σχεδιασμό σε μεγάλα τεχνικά έργα, όντας ο ίδιος πρωτεργάτης στη διαμόρφωση της γενικότερης αντισεισμικής θωράκισης της Ελλάδας αλλά και στην υπεύθυνη ενημέρωση των πολιτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πολιτικοί του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας Κατηγορία:Έλληνες σεισμολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ιατρικός περιοδικός τύπος
Ο ιατρικός περιοδικός τύπος σήμερα αποτελεί όχι μόνο έναν τρόπο ενημέρωσης των επιστημόνων επαγγελμάτων υγείας, αλλά και ένα ισχυρό όπλο στα χέρια του κάθε επιστήμονα.
Σήμερα τα ιατρικά περιοδικά διακρίνονται σε κατηγορίες, με βάση την κατάταξη τους σε βάσεις δεδομένων ή όχι, και με βάση την βαθμολογία τους με τον δείκτη Ιmpact Factor. Τα περισσότερα ιατρικά περιοδικά επιδιώκουν για να επιτύχουν καλύτερη αξιολόγηση να ανεβάσουν στο έπακρο την αναγνωσιμότητα τους μέσω της παροχής δωρεάν πρόσβασης στα αρχεία τους από το διαδίκτυο. Όσο πιο μεγάλη η αναγνωσιμότητα ενός ιατρικού περιοδικού τόσο πιο μεγάλος ο Impact Factor, η χρήση των άρθρων για παραγωγή νέων άρθρων και η αύξηση του citation index, και τόσο πιο μεγάλη η δύναμη του περιοδικού.
Το μόνο πρόβλημα που παρατηρείται σήμερα σε αρκετά σύγχρονα περιοδικά είναι ότι απορρίπτουν εργασίες με σημαντικά επιστημονικά δεδομένα αλλά που προέρχονται από μικρά άσημα Νοσοκομεία μικρών χωρών και δίνουν έμφαση σε μέτριες εργασίες από μεγάλα ερευνητικά κέντρα. Ο λόγος είναι ότι η προέλευση της εργασίας ουσιαστικά κρίνει το αν θα δημοσιευθεί η εργασία ή όχι. Επίσης, συχνά αποκλείονται επιστημονικά άρθρα γραμμένα σε άλλη γλώσσα πλην των αγγλικών, καθώς δεν γίνονται κατανοητά και απορρίπτονται λόγω αδυναμίας τόσο του συγγραφέα να καταλάβει το σφάλμα του και να καταφύγει σε έξωθεν βοήθεια όσο και του περιοδικού να βοηθήσει το συγγραφέα προς αυτή την κατεύθυνση.
Επίσης, ένας λόγος που απορρίπτονται με ευκολία εργασίες με γλωσσολογικά λάθη και με λάθη σύνταξης είναι ότι οι αξιολογητές δεν μπορούν να διαθέτουν πάρα πολύ χρόνο για τη διόρθωση εργασιών, δεδομένου ότι δεν πληρώνονται για αυτή τους την υπηρεσία.
Κατηγορία:Ιατρική Κατηγορία:Περιοδικά υγείας
Εφύρα Θεσπρωτίας
Η πόλη Εφύρα είναι η αρχαιότερη πόλη της Ηπείρου. Τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στο Νεκρομαντείο Αχέροντα (σε απόσταση 600 μέτρων) στο χωριό Μεσοπόταμος Πρέβεζας.
Ιστορία
Η Εφύρα χτίστηκε από Θεσπρωτούς τον 14ο – 13o αιώνα π.Χ. και ήταν ήδη σημαντικό εμπορικό κέντρο από τα χρόνια του Ομήρου. Σύμφωνα με την Αρχαία ελληνική μυθολογία ιδρυτής της πόλης θεωρείται ο Πελασγός Έφυρος. Μάλιστα αναφέρεται συχνά στην Οδύσσεια, αλλά και σε άλλους μύθους. Ένα μυκηναϊκό εγχειρίδιο (μαχαίρι) είναι το κυριότερο αποδεικτικό στοιχείο, το οποίο εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων. Αργότερα εγκαταστάθηκαν εκεί Κορίνθιοι και Ηλείοι άποικοι, κτίζοντας τις πόλεις Πανδοσία, κλπ. Σήμερα σώζονται τμήματα του εξωτερικού τείχους της Εφύρας και δύο τάφοι παιδικοί της Εποχής του Σιδήρου. Στην Εφύρα υπήρχε το περίφημο Νεκρομαντείο στις όχθες του Αχέροντα ποταμού.Στην περίοδο αυτή των ελληνιστικών χρόνων (330/325 - 168 π.Χ.) ίσως δόθηκε στην πόλη το παλαιό τοπικό όνομα Κίχυρος. Η πόλη καταστράφηκε το 167 π.Χ. από τους Ρωμαίους του Αιμίλιου Παύλου, όπως άλλωστε και άλλες 69 πόλεις της Ηπείρου. Ανασκαφές στην αρχαία Εφύρα, βρίσκονταν σε εξέλιξη κατά τη διάρκεια των ετών 2008-2009-2010.
Μετά την καταστροφή της από τους Ρωμαίους, η Εφύρα ερημώθηκε για ενάμιση περίπου αιώνα. Στην αυτοκρατορική όμως περίοδο ο οικισμός αναβίωσε και μάλιστα με το παλιό (προϊστορικό) του όνομα Κίχυρος (Στραβ. VII, 7,5 : Κίχυρος, η πρότερον Εφύρα). Η αναβίωσή της θα πρέπει κυρίως να συνδεθεί με την επαναλειτουργία του νεκρομαντείου του Αχέροντα, καθώς και με την οργάνωση της επικράτειας (territorium) της ρωμαϊκής αποικίας Φωτικής, από την οποία εξαρτιόταν διοικητικά.
Η Έφυρα στην μυθολογία
Ο Νεοπτόλεμος είχε σταματήσει στην Κίχυρο όταν γύριζε από την Τροία, ενώ ο Οδυσσέας ήρθε και αυτός αργότερα για να πάρει δηλητήριο για τα βέλη του. Ο Θησέας και ο Πειρίθους ήρθαν για να αρπάξουν την Περσεφόνη, την γυναίκα του Αιδωνέα, του μυθικού βασιλέα των Μολοσσών. Εδώ πρόκειται για την Περσεφόνη και τον Άδη που είχαν βωμό και μαντείο στην Έφυρα.
Περιγραφή
Τα τείχη της Εφύρας καταλαμβάνουν δύο λόφους. Στον ψηλότερο ο πολυγωνικού συστήματος περίβολος αποτελεί πολύ ωραίο δείγμα της οχυρωτικής αρχιτεκτονικής και τεχνικής των προϊστορικών λαών της Ηπείρου. Η πανάρχαια αυτή οχύρωση θυμίζει την Τίρυνθα και τα τείχη της ακρόπολής της. Εξ’ άλλου τα ερείπια τείχους σε έναν λόφο χαμηλότερο και πιο κοντά στο ποτάμι, αν και αυτά χτισμένα κατά τον πολυγωνικό τρόπο, είναι πολύ μεταγενέστερα και μπορούν να χρονολογηθούν στην εποχή που οι Κασσωπαίοι είχαν επικρατήσει και σ' αυτή την περιοχή της Πρέβεζας, είτε πριν είτε μετά την επέκταση έως εδώ της επιρροής των Μακεδόνων. Σε κάποιο σημείο ο περίβολος υψώνεται σε ύψος έως 3 μέτρα. Μια κατωφέρεια, στη ΝΔ πλευρά του τείχους, καταλήγει σε πύλη που είναι μισογκρεμισμένη. Ένας υπόγειος διάδρομος μέσα στην τοιχογυρισμένη ζώνη αρχίζει σχεδόν αμέσως ευθύς από αυτή την πύλη. Είναι σκεπασμένος από επιμήκεις επίπεδους λίθους, που τον γεμίζουν σήμερα έως επάνω. Το μεγαλύτερο μέρος του αρχαίου οικισμού βρισκόταν έξω από το κάστρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσπρωτίας Κατηγορία:Αρχαία Ήπειρος
Μπέιζμπολ
Το μπέιζμπολ (αγγλ. baseball) είναι ένα ομαδικό άθλημα, το οποίο παίζεται από δύο ομάδες των εννέα παικτών. Επινοήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αλλά η πρώιμη μορφή του κατάγεται από τα αγγλικά αθλήματα ράουντερς και Κρίκετ. Είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές άθλημα στις ΗΠΑ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1830 στις ΗΠΑ υπήρξαν αναφορές για μια ποικιλία παιχνιδιών με ρόπαλο και μπάλα που χαρακτηρίστηκαν σαν πρώιμες μορφές του μπέιζμπολ. Αυτά τα παιχνίδια συχνά αναφέρονται σε τοπικό επίπεδο ως "τάουνμπολ" αλλά και με άλλα ονόματα όπως "ράουντμπολ" και "μπέιζμπολ" χρησιμοποιήθηκαν επίσης. Σε μια επιστολή για το περιοδικό Sporting Life για έναν αγώνα που πραγματοποιήθηκε στο Μπίτσβιλ του Οντάριο το 1838 παρουσιάζονται πολλές ομοιότητες με το σύγχρονο μπέιζμπολ. Η παλιότερη ευρέως αποδεκτή ιστορία όπου ο Άμπνερ Ντάμπλντεϊ εφεύρε το μπέιζμπολ στο Κουπερστάουν της Νέας Υόρκης, το 1839 έχει οριστικά απορριφθεί από του αθλητικούς ιστορικούς.
Το 1845, ο Αλεξάντερ Κάρτραϊτ, μέλος του συλλόγου "Νικερμπόκερς" της Νέας Υόρκης, ήταν επικεφαλής της καταγραφής του λεγόμενου Κανονισμού του συλλόγου Νικερμπόκερς για το μπέιζμπολ. Η συνήθης πρακτική που μέχρι τότε για να βγάζεις έναν επιθετικό άουτ, έπρεπε να τον χτυπήσεις με μια πεταγμένη μπάλα, καταργήθηκε. Επίσης οι κανόνες αυτοί επέβαλαν την χρήση μιας μικρότερης, πιο σκληρής μπάλας από ό, τι είχαν παλαιότερα αλλά και αρκετοί άλλοι κανόνες που καταγράφηκαν σε εκείνο το πρώτο βιβλίο κανονισμών, έφεραν το παιχνίδι στην σύγχρονη μορφή του. Ο αγώνας που αναγνωρίζεται ως το πρώτο επίσημο καταγεγραμμένο παιχνίδι μπέιζμπολ στην ιστορία των ΗΠΑ έλαβε χώρα στις 19 Ιουνίου 1846, στο Χόμποκεν του Νιου Τζέρσεϊ: Οι "Νιου Γιορκ Νάιν" νίκησαν τους "Νικερμπόκερς" της Νέας Υόρκης με σκορ 23-1, σε τέσσερις περιόδους. Με τους πρώτους κανονισμούς των "Νικερμπόκερς" ως βάση, οι κανόνες του σύγχρονου μπέιζμπολ συνεχίζονται να εξελίσσονται μέχρι σήμερα. Υπήρξε άθλημα επίδειξης στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1904 στο Σεντ Λούις και σε πολλές επόμενες Ολυμπιάδες.
Το 1984 και το 1988 συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιάδων ως άθλημα υπό δοκιμή και τελικά έγινε επίσημο ολυμπιακό άθλημα από το 1992 στη Βαρκελώνη ως το 2004. Όμως, αποφασίστηκε να αφαιρεθεί και πάλι από τους αγώνες το 2012, όπως και το συγγενικό γυναικείο σόφτμπολ.
Το γήπεδο
thumb|right|Το γήπεδο [[Ρίγκλι Φιλντ στο Σικάγο, έδρα της ομάδας των Σικάγο Καμπς, ένα από τα πιο γνωστά των ΗΠΑ.]] Το μπέιζμπολ παίζεται σε ανοιχτό γήπεδο που έχει σχήμα τεταρτημόριου κύκλου. Το γήπεδο περιλαμβάνει δύο περιοχές:
Η Εσωτερική Περιοχή (Infield) ή Διαμάντι (Diamond) έχει σχήμα ρόμβου με πλευρές μήκους 27,43 m. Στις τέσσερις κορυφές του ρόμβου υπάρχουν οι τέσσερις Βάσεις (Bases). Η βάση στην αρχή του γηπέδου, λέγεται Αρχική Βάση ή Αρχική Πλάκα (Home Plate) όπου ξεκινάει και κάθε φάση του αγώνα, μιας και διαδραματίζεται η μονομαχία του ρίπτη (pitcher) της άμυνας με τους ροπαλοφόρους (batter) της επίθεσης. Στις υπόλοιπες βάσεις που αριθμούνται ως 1η, 2η, και 3η Βάση, προωθούνται διαδοχικά οι συμπαίκτες του ροπαλοφόρου - επιθετικοί - και ο ίδιος κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, μέχρι να επιστρέψουν στην αρχική βάση κλείνοντας κύκλο σε όλες τις βάσεις και παίρνοντας έτσι έναν πόντο (run).
Στο εσωτερικό του διαμαντιού και σε απόσταση 18,34 μ. από την αρχική βάση, βρίσκεται ο ρίπτης (πίτσερ) της άμυνας ο οποίος ρίχνει την μπάλα και μονομαχεί με τον ροπαλοφόρο. Πίσω από τον ροπαλοφόρο υπάρχει ένας συμπαίκτης του ρίπτη, ο λήπτης (catcher) που πιάνει τις ρίψεις. Ο λήπτης είναι ο βασικός αμυντικός παίχτης, όλης της ομάδας, και αποστολή του είναι να βγάλουν, μαζί με τον ρίπτη, εκτός παιχνιδιού όλους τους ροπαλοφόρους (δηλ. τουλάχιστον 3 σε κάθε περίοδο), επίσης να εμποδίσει την προώθηση των δρομέων, και τέλος, να προστατεύει την αρχική βάση από επιθετικούς που επιχειρούν να σκοράρουν.
Την εσωτερική περιοχή αμύνονται έξι (6) αμυντικοί: Ο Ρίπτης, ο Λήπτης, ο Πρώτης Βάσης, ο Δεύτερης Βάσης, ο Σορτ-στοπ και ο Τρίτης Βάσης. Αμύνονται της μπάλας και των επιθετικών και παίζουν όλες τις φάσεις στις βάσεις.
Η Εξωτερική Περιοχή σχηματίζει ένα τόξο με απόσταση τουλάχιστον 76,2 μ. ακτίνα από την αρχική βάση. Είναι προτιμητέο όμως το μέγεθος του γηπέδου να έχει ακτίνες τουλάχιστον 97,5 μ. στα πλάγια και 121,9 μ. στο κέντρο της. Στην εξωτερική περιοχή τοποθετούνται οι τελευταίοι τρεις (3) παίκτες της αμυνόμενης ομάδας και έχουν τον ρόλο της οπισθοφυλακής. Αμύνονται της μπάλας των μακρινών και δυνατών χτυπημάτων της επίθεσης.
Οι θέσεις των παικτών
Το μπέιζμπολ παίζεται από δυο ομάδες των εννέα παικτών, οι οποίες εναλλάσσονται στο ρόλο του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου. Οι παίκτες της αμυνόμενης ομάδας, τοποθετούνται ως εξής:
Οι παίκτες της επιτιθέμενης ομάδας ξεκινάνε διαδοχικά στη θέση του ροπαλοφόρου επιχειρώντας να χτυπήσουν την μπάλα κερδίζοντας την μονομαχία με τον ρίπτη και το λήπτη. Σε αυτή την περίπτωση γίνονται δρομείς και προωθούνται στις βάσεις, επιχειρώντας να σκοράρουν. Το παιχνίδι δεν έχει συγκεκριμένη χρονική διάρκεια. Μόλις τρεις παίκτες της επιτιθέμενης ομάδας, είτε ροπαλοφόροι είτε δρομείς, βγουν εκτός παιχνιδιού από την άμυνα, οι ομάδες αλλάζουν ρόλους. Όταν η κάθε ομάδα περάσει από άμυνα και επίθεση, ολοκληρώνεται μια περίοδος (inning).
Βασικοί Κανόνες
Κάθε φάση (play) ξεκινάει με την μονομαχία του Ρίπτη (pitcher - άμυνα) και του Ροπαλοφόρου (batter - επίθεση). Ο Ροπαλοφόρος θέλει να χτυπήσει την μπάλα, ενώ ο Ρίπτης προσπαθεί να τον ξεγελάσει και να πετύχει το αντίθετο. Την ρίψη υποδέχεται ο Λήπτης (catcher).
Η Μονομαχία
Η μπάλα πρέπει να περάσει από ένα συγκεκριμένο νοητό ορθογώνιο, την Ζώνη Ρίψης (strike zone) που ορίζεται πάνω από την Αρχική Βάση (Home Plate) «δίνοντας ευκαιρία» στον Ροπαλοφόρο να την χτυπήσει - αλλιώς είναι λάθος του Ρίπτη και καλείται Μπολ (ball). Η αποτυχία του Ροπαλοφόρου να χτυπήσει την μπάλα καλείται Στράικ (strike), σε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις: α) είτε κυνήγησε μια μπαλιά και αστόχησε, β) είτε την χτύπησε φάουλ (foul) δηλ. έξω από τον χώρο που η μπάλα παίζεται, γ) είτε η μπάλα πέρασε από την Ζώνη Ρίψης (ευκαιρία για χτύπημα) και αυτός δεν έκανε τίποτα.
Υπάρχει και μια εξαιρετική περίπτωση (δ), όταν από πρόθεση ο Ρίπτης χτυπήσει με την μπάλα τον Ροπαλόφορο ή η μπάλα έρθει κατά το σώμα του (εκ προθέσεως). Τότε αυτό χρεώνεται Στράικ από τον κεντρικό διαιτητή.
Σκοπός της Άμυνας: να επιστρέψει την μπάλα γρήγορα στον εσωτερικό χώρο (infield) και να εμποδίσει τους γύρους της επίθεσης, «βγάζοντας Άουτ» (out - εκτός φάσης), τον Ροπαλοφόρο και τους άλλους δρομείς στις βάσεις. Ο Ροπαλοφόρος είναι άουτ σε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις: α) χρεωθεί 3 Strikes, β) χτυπήσει την μπάλα και αφού αυτή σκάσει στο έδαφος, η άμυνα να καταφέρει να την πιάσει και να την πετάξει σε αμυντικό στην 1η βάση. Το παιχνίδι στην 1η βάση καλείται υποχρεωτικό (force) και στόχος της άμυνας είναι να πατήσει αμυντικός που έχει στην κατοχή του την μπάλα την 1η βάση πριν την πατήσει ο Ροπαλοφόρος/Δρομέας μετά το χτύπημα που ο ίδιος έκανε.
Οι δρομείς είναι άουτ αν τους ακουμπήσει αμυντικός με το γάντι (μπάλα), ενώ αυτοί δεν πατάνε εκείνη την στιγμή σε κάποια βάση.
Κλέψιμο
Ένας δρομέας μπορεί αν είναι γρήγορος, να κλέψει μια βάση (steal) – δηλαδή να προωθηθεί στην επόμενη, πριν η άμυνα μπορέσει να τον ακουμπήσει (πιάσει) με την μπάλα καθώς αυτός θα προωθείται.
Όταν καταφέρει η άμυνα και βγάλει τρία (3) άουτ, τότε αλλάζει η άμυνα με την επίθεση. Μια περίοδος (inning) τελειώνει όταν και οι δυο ομάδες έχουν πάει εναλλάξ από μια φορά σε άμυνα και επίθεση. Ένα παιχνίδι αποτελείται από εννέα (9) περιόδους και νικήτρια είναι η ομάδα που έχει σκοράρει τους περισσότερους πόντους. Επειδή δεν υπάρχει ισοπαλία, στην περίπτωση που μετά τις εννέα περιόδους δεν υπάρχει νικητής διεξάγεται μια επιπλέον περίοδος ή και περισσότερες, μέχρι κάποια ομάδα ανακηρυχθεί νικήτρια.
Διοργανώσεις
Οι παλαιότερες και πιο σημαντικές διοργανώσεις είναι τα δυο πρωταθλήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το American League και το National League. Η αποκορύφωση αυτών, καλείται «World Series» όπου οι δυο πρωταθλήτριες παίζουν μια τελική σειρά αγώνων για την ανακήρυξη της καλύτερης ομάδας στον Κόσμο εκείνη την χρονιά. Το world series διεξάγεται από το 1903 και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά γεγονότα παγκοσμίως αμερικανικό πρωτάθλημα.
Σε διεθνές επίπεδο σημαντικότερη διοργάνωση είναι το παγκόσμιο πρωτάθλημα ή «World Baseball Classic», όπως είναι η επίσημη ονομασία του, το οποίο διοργανώνει η Διεθνής Ομοσπονδία Μπέιζμπολ από το 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα Κατηγορία:Αθλήματα με προέλευση τις Ηνωμένες Πολιτείες
12 Ιανουαρίου
Νοέμβριος | Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος
11 Ιανουαρίου | 12 Ιανουαρίου | 13 Ιανουαρίου
Η 12η Ιανουαρίου είναι η 12η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 354 ημέρες (355 σε δίσεκτα έτη).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ισότοπα του αντιμονίου
Σημειώσεις
αντιμονιο
Μητροπολίτης Ιωαννίνων Μάξιμος
Ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Μάξιμος (κατά κόσμον Βασίλειος Παπαγιάννης, Λεβερκούζεν, 22 Δεκεμβρίου 1968) είναι Έλληνας Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο κατά κόσμον Βασίλειος Παπαγιάννης γεννήθηκε στο Λεβερκούζεν της Γερμανίας το 1968.
Σπούδασε θεολογία (πτυχίο Θεολογίας και μεταπτυχιακό) στην Ελλάδα, ενώ μετά το πέρας των σπουδών του, το 1988, επέστρεψε στη Γερμανία και διορίστηκε στον Ορθόδοξο Ναό της Στουτγκάρδης. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γερμανία μετείχε σε ειδικά προγράμματα για μετανάστες, ενώ παράλληλα είχε αναπτύξει σπουδαίο έργο γύρω από τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι μετανάστες, συνεργαζόμενος με τις διάφορες δημοτικές αρχές, βουλευτές και ανθρώπους του ακαδημαϊκού χώρου.
Το 2008 επιστρέφει στην Ελλάδα και εγκαθίσταται στην Αθήνα όπου και αναλαμβάνει καθήκοντα Ιεροκήρυκα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Έναν χρόνο αργότερα αναλαμβάνει προϊστάμενος εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμωνος της Οδού Αχαρνών στο κέντρο της Αθήνας. Το 2011, με απόφαση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου τοποθετήθηκε Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, θέση την οποία διατήρησε έως την εκλογή του ως Επίσκοπο.
Στις 25 Ιουνίου 2014, εξελέγη Μητροπολίτης Ιωαννίνων, υπέρτιμος και έξαρχος πάσης Ηπείρου και Κερκύρας, από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, λαμβάνοντας στο τριπρόσωπο 50 ψήφους προτίμησης ενώ στον δεύτερο και τελικό γύρο ψηφοφορίας έλαβε 46 ψήφους. Η εις Επίσκοπο χειροτονία του πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιουνίου 2014 στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμωνος Αχαρνών. Τη χειροτονία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β' συλλειτουργούντων πολλών Μητροπολιτών. Στη χειροτονία παρευρέθηκαν πλήθος κλήρου και λαού τόσο από την Αθήνα όσο και από τα Ιωάννινα.
Παραπομπές
Μαξιμος
International Crops Research Institute for the Semi-Arid Tropics
Το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για τις Καλλιέργειες στις Ημιάνυδρες Τροπικές Περιοχές (ICRISAT) είναι ένας διεθνής οργανισμός που πραγματοποιεί γεωργική έρευνα για την ανάπτυξη της υπαίθρου. Εδρεύει στο Παταντσέρου (Υντεραμπάντ, Τελανγκάνα, Ινδία) με αρκετά περιφερειακά κέντρα στο Μπαμάκο (Μάλι), το Ναϊρόμπι (Κένυα) και ερευνητικούς σταθμούς στο Νιαμέι (Νίγηρας), το Κάνο (Νιγηρία), το Λιλόνγκουε (Μαλάουι), την Αντίς Αμπέμπα (Αιθιοπία), το Μπουλαβάγιο (Ζιμπάμπουε). Ιδρύθηκε το 1972 από κοινοπραξία οργανισμών και το καταστατικό της υπεγράφη από τη FAO και τον UNDP.