cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σκάνδαλο Κατάργκεϊτ
Έρευνες, έφοδοι και συλλήψεις
Από τον Ιούλιο του 2022 το Κεντρικό Γραφείο για την Καταστολή της Διαφθοράς (γαλλ: Office central pour la répression de la corruption), και μονάδα της Βελγικής Ομοσπονδιακής Αστυνομίας, είχαν αρχίσει να συλλέγουν στοιχεία για παράνομες δραστηριότητες, μελών και συμβούλων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κυρίως παρακολουθώντας τις κινήσεις κορυφαίων στελεχών της ΜΚΟ "Fight Impunity".
Ενεργώντας στο πλαίσιο της έρευνας, στις 9 Δεκεμβρίου 2022, η βελγική αστυνομία πραγματοποίησε 16 επιδρομές σε 14 διαφορετικές διευθύνσεις στις Βρυξέλλες και προχώρησε σε οκτώ συλλήψεις σε όλο το Βέλγιο. Ερευνήθηκαν σπίτια και γραφεία υπόπτων, συμπεριλαμβανομένων και μερικών γραφείων εντός των κτιρίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες.
Μετά την έφοδο στο σπίτι της Καϊλή, στο οποίο βρέθηκαν 150.000 ευρώ, συνελήφθη και ο πατέρας της, την ώρα που προσπαθούσε να διαφύγει από τη χώρα, ενημερωμένος ήδη για τις εφόδους της Αστυνομίας. Οι αρχές κατέσχεσαν τη βαλίτσα του, στην οποία βρέθηκαν «πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ».
Μετά την ολοκλήρωση των εφόδων στις Βρυξέλλες, η αστυνομία συνέλαβε την Εύα Καϊλή, τον Αντόνιο Πάντσερι, τον Φρανσίσκο Τζιόρτζι (σύντροφο της Καϊλή), τον Αλέξανδρο Καϊλή (πατέρα της Καϊλή), τον Λούκα Βισεντίνι, γενικό γραμματέα της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Συνδικάτων και μια βοηθό της Ιταλίδας ευρωβουλευτή Αλεσάντρας Μορέτι.
Έρευνες έγιναν και σε σπίτια τεσσάρων βοηθών της Ευρωκοινοβουλίου, μεταξύ άλλων, χωρίς όμως να γίνουν συλλήψεις. Τρεις από τους βοηθούς που ελέγχθηκαν εργάζονται για την Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην ομάδα της οποίας ανήκαν η Καϊλή και ο Παντσέρι μέχρι την αποπομπή τους από το κόμμα. Ο τέταρτος βοηθός εργάστηκε για την Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Άλλοι εφόδοι πραγματοποιήθηκαν στα σπίτια δύο άγνωστων συμβούλων και ενός αξιωματούχου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Καθώς οι έφοδοι πραγματοποιούνταν στις Βρυξέλλες, η ιταλική αστυνομία εκτέλεσε δύο ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης: Της Μαρίας Κολεόνι, συζύγου του Παντσέρι, η οποία συνελήφθη στο οικογενειακό τους σπίτι στο Calusco d'Adda, κοντά στο Μπέργκαμο της Ιταλίας, και της κόρης του Αντόνιο Πάντσερι, Σύλβια, η οποία συνελήφθη αργότερα το ίδιο βράδυ στο Μιλάνο. Και οι δύο γυναίκες μεταφέρθηκαν σε φυλακή του Μπέργκαμο για κράτηση.
Την επομένη μέρα στις 10 Δεκεμβρίου, πραγματοποιήθηκε περαιτέρω έρευνα στον αντιπρόεδρο της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για σχέσεις με την Αραβική Χερσόνησο, Βέλγο ευρωβουλευτή Μαρκ Ταραμπέλα, ο οποίος όμως δεν συνελήφθη.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2022 η «Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες» δέσμευσε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Καϊλή, του συντρόφου της και των στενών μελών της οικογένειας της, προκειμένου να διασφαλιστεί η μη ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων που μπορεί να αποκτήθηκαν από παράνομες δραστηριότητες.
Καθώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συγκλήθηκε για πρώτη φορά μετά το σκάνδαλο, στις 13 Δεκεμβρίου 2022 (Στρασβούργο, Γαλλία), τα γραφεία του ευρωβουλευτή Πιέτρο Μπαρτόλο και του κοινοβουλευτικού αξιωματούχου Μισέλ Ριέ σφραγίστηκαν από τους ανακριτές.
Στις 2 Ιανουαρίου 2023, Βέλγοι εισαγγελείς υπέβαλαν αίτημα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προκειμένου να αφαιρεθεί η διπλωματική ασυλία των ευρωβουλευτών Μαρκ Ταραμπέλα και Αντρέα Κοτσολίνο. Η ακρόαση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων του Κοινοβουλίου είχε προγραμματιστεί κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής συνεδρίασης στο Στρασβούργο στις 16 Ιανουαρίου, επιτρέποντας στους κατηγορούμενους ευρωβουλευτές να υποβάλουν τα επιχειρήματά τους. Και οι δύο Ταραμπέλα και Κοτσολίνο ανακοίνωσαν ότι υποστηρίζουν τα αιτήματα της Προέδρου Μέτσολα να βοηθήσει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στις έρευνες και να ψηφίσει υπέρ της άρσης της ασυλίας τους. Τόσο ο Ταραμπέλα όσο και ο Κοτσολίνο ψηφίσαν υπέρ του αιτήματος για άρση της ασυλίας, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 2 Φεβρουαρίου.
Τόσο ο Ταραμπέλα όσο και ο Κοτσολίνο έχουν συλληφθεί με κατηγορίες για διαφθορά, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση με εντάλματα σύλληψης που εκδόθηκαν στις 10 Φεβρουαρίου 2023. Οι ευρωβουλευτές Μαρί Αρένα και Αλεσάντρα Μορέτι αναφέρονται στα εντάλματα σύλληψης που ισχυρίζεται ότι οι τέσσερις ενεργούσαν σύμφωνα με τις οδηγίες του Πάντσερι. Η Αρένα και η Μορέτι αρνούνται αυτούς τους ισχυρισμούς και οι δύο έχουν επί του παρόντος νομική ασυλία.
Τον Ιανουάριο του 2023, μια έκθεση της La Libre αποκάλυψε ότι η βελγική αστυνομία κατέσχεσε μια βαλίτσα από τον Πάντσερι που περιείχε έναν φάκελο με μια σφραγίδα της Ερυθράς Ημισελήνου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Εμπλοκή του Μαρόκου
Μια αναφορά των Financial Times αποκάλυψε ότι ο Αντόνιο Πάντσερι έλαβε δωροδοκίες, δώρα και διαμονές πολυτελών ξενοδοχείων από τη μαροκινή κυβέρνηση. Ο πρώην Ιταλός ευρωβουλευτής είχε δεσμούς με Μαροκινούς αξιωματούχους από τότε που ήταν επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ΕΕ-Μάγκρεμπ. Τα αρχεία αποκάλυψαν ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του στο κοινοβούλιο ο Πάντσερι υποστήριξε αποφάσεις που ευνοούσαν τη μαροκινή κυβέρνηση. Είχε υποβάλει αίτημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη διάθεση περισσότερων κεφαλαίων για το Μαρόκο, και επίσης ψήφισε υπέρ της εμπορικής συμφωνίας του Μαρόκου με την ΕΕ και της αλιευτικής συμφωνίας. Ο Πάντσερι έλαβε μυστικές πληρωμές από τον πρεσβευτή του Μαρόκου στην Πολωνία Αμπντεραχίμ Ατμούν μέσω των ΜΚΟ.
Το 2014, ο βασιλιάς του Μαρόκου Μοχάμεντ ΣΤ' απένειμε στον Πάντσερι το μετάλλιο τρίτης τάξης για τις υπηρεσίες του στο Ραμπάτ.
Αντιδράσεις
Αμέσως μετά τις συλλήψεις, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά την πρώτη αναφορά από τα βελγικά μέσα ενημέρωσης, η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, επιβεβαίωσε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμορφωνόταν με την εν εξελίξει έρευνα, χωρίς να διευκρινίσει τη φύση της. Αμέσως μετά τις συλλήψεις, τόσο το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής στην Ελλάδα, όσο και η Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανακοίνωσαν την αποπομπή της Καϊλή. Δύο ημέρες μετά τις συλλήψεις, η Μέτσολα ανέστειλε τις αρμοδιότητες και τις εξουσίες της Καϊλή ως αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ στις 15 Δεκεμβρίου 2022 o Ευρωπαίος Γενικός Εισαγγελέας ζήτησε από το Ε.Κ. την άρση της βουλευτικής ασυλίας της.
Ο ευρωβουλευτής Ντίνο Τζιαρούσο ανέφερε ότι τον ίδιο και άλλους είχαν προσεγγίσει πολλές φορές αξιωματούχοι του Κατάρ: «Ήλπιζαν να βελτιώσουν τη φήμη της χώρας ειδικά ενόψει του Παγκόσμιου Κυπέλλου FIFA ».
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατηγόρησε το Κατάρ, δηλώνοντας ότι επιδιώκει να εξαγοράσει επιρροή στην αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εξέφρασε «μεγάλη ανησυχία». Η φον ντερ Λάιεν ζήτησε να δημιουργηθεί ένα όργανο που θα τηρεί τους κανόνες για την ακεραιότητα και τη δεοντολογία σε όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Ο Πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και νυν ύπατος Εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, Ζοζέπ Μπορέλ, φέρεται να δήλωσε «τα νέα είναι πολύ ανησυχητικά, πολύ ανησυχητικά. Αντιμετωπίζουμε ορισμένα γεγονότα που σίγουρα με ανησυχούν. Εμείς πρέπει να ενεργήσουμε σύμφωνα όχι μόνο με τα γεγονότα αλλά και με τα... στοιχεία. Είμαι βέβαιος ότι καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για πολύ σοβαρές κατηγορίες».
Η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ τόνισε ότι το σκάνδαλο προκαλεί ανησυχίες από τους πολίτες και επηρεάζει την αξιοπιστία και τη νομιμότητα των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η αποστολή του Κατάρ στην Ευρωπαϊκή Ένωση δήλωσε:
Ευρωπαϊκά δημοσιεύματα εμπλέκουν και τον Δημήτρη Αβραμόπουλο
Δύο ευρωπαϊκές εφημερίδες, η ιταλική La Stampa και η ισπανική El Mundo ενέπλεξαν στο σκάνδαλο και τον πρώην Ευρωπαίο Επίτροπο, Δημήτρη Αβραμόπουλο, με δημοσιεύματά τους στις 18 και 20 Δεκεμβρίου 2022. Η La Stampa ανέφερε ότι συμμετείχε στην ΜΚΟ του Αντόνιο Πάντσερι, από την οποία αναγκάστηκε να παραιτηθεί μερικές μέρες νωρίτερα. Ανέφερε ακόμη ότι επί ένα χρόνο έλαβε 60.000 ευρώ για δύο συνέδρια και ένα άρθρο, σύμφωνα με έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επιπλέον, ο διευθυντής της εφημερίδας, με δηλώσεις του στην ιταλική τηλεόραση, έκανε λόγο για έρευνα που ξεκινάει για τον Αβραμόπουλο και τη ροή των χρημάτων. Η ισπανική El Mundo έγραψε ότι ο Αβραμόπουλος φιλοδοξούσε να γίνει απεσταλμένος της ΕΕ στις χώρες του Κόλπου, και ότι δεν ήταν επίτιμο μέλος, αλλά έλαβε αποζημίωση και ότι η άδεια για να το κάνει αυτό δόθηκε από την Επιτροπή.
Από την πλευρά του ο Αβραμόπουλος ανέφερε ότι η συμμετοχή του στην ΜΚΟ ήταν χωρίς εκτελεστικές ή διαχειριστικές αρμοδιότητες, ενώ για την αποζημίωση που θα συνόδευε τη συμμετοχή ζήτησε την έγκρισή της Ευρωπαΐκής Επιτροπής, η οποία και του δόθηκε γραπτώς από την πρόεδρό της.
Γενικότερο πλαίσιο
Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που την Ευρωπαϊκή Ένωση απασχολούν αμφιλεγόμενες περιπτώσεις lobbying, ωστόσο αυτη η υπόθεση φαίνεται να εξελίσσεται στο μεγαλύτερο μέχρι στιγμής σκάνδαλο διαφθοράς. ΄
Το μεγάλο ζήτημα που αναδεικνύεται μέχρι στιγμής για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είναι η ανυπαρξία αυστηρών κανόνων, όρων και διαφάνειας στις δοσοληψίες με τους λομπίστες των Βρυξελλών. Υπολογίζεται ότι περίπου 12.500 λομπίστες (μέλη εταιρειών, ομάδων εμπορικών ή επαγγελματικών ενώσεων, ΜΚΟ, σύμβουλοι, μέλη ιδρυμάτων, εκπρόσωποι τοπικών, δημοτικών και περιφερειακών αρχών κ.α.) δραστηριοποιούνται στο Ευρωκοινοβούλιο, διαχειριζόμενοι μάλιστα προϋπολογισμό περί τα 1,8 δις ευρώ. Η απουσία συγκεκριμένου υποχρεωτικού για όλους θεσμικού πλαισίου ανάμεσα στις ομάδες άσκησης επιρροής και στα μέλη της ευρωπαϊκών θεσμών, υποβοηθούμενη από το γεγονός ότι δεν απαγορεύεται στους Ευρωβουλευτές η παράλληλη επικερδής απασχόληση, υποβαθμίζει το σύστημα ηθικής και διαφάνειας και πλήττει το κύρος και την αξιοπιστία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά σκάνδαλα Κατηγορία:Διαφθορά στην Ευρώπη Κατηγορία:Έγκλημα στην Ιταλία Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα Κατηγορία:Γεγονότα το 2022
Διαδικτυακό φόρουμ
Το διαδικτυακό φόρουμ (αγγλικά:internet forum) είναι ένας τύπος ιστοσελίδων, όπου οι χρήστες μπορούν να συνομιλούν μεταξύ τους. Έχει γίνει σήμερα ένας τρόπος διαδικτυακής επικοινωνίας.
Η ιστορία του φόρουμ
Τα πρώτα διαδικτυακά φόρουμ ιδρύθηκαν προς το τέλος της δεκαετίας του 1990. Ήταν ένας από τους κυριότερους τρόπους επικοινωνίας στο διαδίκτυο, μέχρι την κυκλοφορία του Facebook και άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Πώς λειτουργούν τα φόρουμ
Τα φόρουμ χρησιμοποιούν επίσης λογισμικά στην λειτουργία τους. Τα φόρουμ έχουν κυρίως τρεις κατηγορίες: Νέα, Γενικά (σχετικά με το θέμα που αφορά οποιοδήποτε φόρουμ) και Εκτός θέματος, όπου εκεί μπαίνει ότι δεν έχει σχέση με το φόρουμ. Υπάρχουν επίσης οι συντονιστές, μια ομάδα χρηστών (συνήθως 10 ή λίγο παραπάνω) και ρόλους τους είναι να κρατάνε το φόρουμ καθαρό από σπαμ, απειλές και εισβολείς. Επίσης μπορούν να διαγράφουν δημοσιεύσεις χρηστών,αν είναι απαραίτητο και να μπλοκάρουν χρήστες αν παραβιάζουν κάποιον από τους κανόνες του φόρουμ, ανάλογα με την σοβαρότητα της παράβασης και να κλειδώνουν νήματα. Υπάρχουν 3 κατηγορίες συντονιστών (απλοί συντονιστές, ανώτεροι συντονιστές, επόπτες). Οι επόπτες έχουν την δυνατότητα να βλέπουν την ip των αναγνωστών. Οι επόπτες και οι ανώτεροι συντονιστές έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα από τους απλούς συντονιστές.
Δικαιώματα χρηστών
Ακολουθεί μια λίστα των δικαιωμάτων των ομάδων χρηστών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδίκτυο Κατηγορία:Λογισμικό δικτύωσης
Ροδρίγο Χαβιέρ Αρτσούμπι
Γεννήθηκε στην πόλη Remedios de Escalada του Μπουένος Άιρες. Από το 2003 ανήκε στη Λανούς της Αργεντινής και με τη οποία αγωνίστηκε σε 60 αγώνες σημειώνοντας 10 γκολ. Οι εμφανίσεις του έδειξαν ότι είναι ένας πολλά υποσχόμενος ποδοσφαιριστής.
Το 2005 αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής με την ομάδα -20 της Αργεντινής στο παγκόμιο πρωτάθλημα Νέων μαζί με το Λιονέλ Μέσσι.
Το 2007 η Ρίβερ Πλέιτ κινήθηκε για την απόκτησή του όμως ο Ολυμπιακός πλειοδότησε και κατάφερε να τον αποκτήσει προκαλώντας την αντίδραση του προπονητή της Ρίβερ Πλέιτ Ντανιέλ Πασαρέλα ο οποίος μπλόκαρε τη μεταγραφή του ποδοσφαιριστή Νασούτι που αγωνιζόταν στην ομάδα του και ενδιαφερόταν ο Ολυμπιακός.
Μαρία Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Η Μαρία Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (Marie Luise von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg, 12 Αυγούστου 1872 - 8 Δεκεμβρίου 1956) ήταν κόρη του Χριστιανού του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Βιογραφία
Η Φραγκίσκη Ιωσηφίνα Λουίζα Αυγούστα Μαρία Χριστίνα Ελένη γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου 1872 στο Κάμπερλαντ Λοτζ, και ήταν το τέταρτο παιδί και η νεότερη κόρη του Χριστιανού του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Έλενας του Ηνωμένου Βασιλείου. Βαπτίστηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1872. Ανάδοχοι της ήταν ο Αυτοκράτορας της Αυστρίας, Φραγκίσκος Ιωσήφ και η Βασίλισσα του Αννόβερου, Μαρία.
Ήταν παράνυφος στο γάμο της μητρικής θείας της, της Βεατρίκης με τον Ερρίκο του Μπάττενμπερκ το 1885.
Στις 6 Ιουλίου 1891 παντρεύτηκε τον Αριβέρτο του Άνχαλτ στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο Ουίνδσορ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. Ο γάμος τους ακυρώθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1900.
Αφιερώθηκε σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς και την προστασία των τεχνών. Εμπνεύστηκε τη δημιουργία του "Queen Mary's Dolls House" που παρουσιάζει τα έργα των Βρετανών τεχνιτών. Ίδρυσε το "Girl's Club" στο Μπέρμοντσεϊ που χρησίμευσε ως νοσοκομείο κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Ήταν παρούσα σε τέσσερις στέψεις βασιλέων, του θείου της, Εδουάρδου Ζ΄ και της Αλεξάνδρας της Δανίας το 1902, του εξαδέλφου της, Γεωργίου Ε΄ και της Μαρίας του Τεκ το 1911, του ανιψιού της, Γεωργίου ΣΤ΄ και της Ελίζαμπεθ Μπόους-Λάυον το 1937, και της μικρανιψιάς της Ελισάβετ Β΄ το 1953.
Πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1956 στο Μπέρκλεϊ Σκουέρ σε ηλικία 84 ετών. Αρχικά θάφτηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου και αργότερα θάφτηκε στο Φρόγκμορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ
935 Κλίβια
Η Κλίβια (Clivia) είναι ένας μικρός αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,767. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο γένος φυτών. Η Κλίβια ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κλίβια εκτιμάται σε 7,86 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,197. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κλίβια γύρω από τον εαυτό της.
Δήμος Παραμυθιάς
Ο Δήμος Παραμυθιάς ήταν δήμος του νομού Θεσπρωτίας, ο οποίος συστάθηκε το 1947 με την αναγνώριση της έως τότε κοινότητας σε δήμο. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Σουλίου. Βρισκόταν ανατολικό τμήμα του νομού, στα σύνορα με τον νομό Ιωαννίνων. Αποτελούνταν από 23 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 316,3 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 7.859 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Παραμυθιά.
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Παραμυθιάς Ιωαννίνων συστάθηκε στις 19 Αυγούστου 1919 με έδρα τον οικισμό Παραμυθία. Η κοινότητα αποσπάσθηκε στο νομό Θεσπρωτίας από το νομό Ιωαννίνων το 1937. Αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 27 Φεβρουαρίου 1947 και λειτούργησε ως δήμος ως την κατάργησή του το 2010. Το 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμο Σουλίου σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης.
Παραπομπές
Παραμυθιάς Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Φιλίππα του Ντρε
Η Φιλίππα, γαλ. Philippa (1192 - 1242) από τον Οίκο του Ντρε ήταν κόρη του κόμη του Ντρε και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μπαρ.
Οικογένεια
Ήταν η πρώτη κόρη του Ροβέρτου Β΄ κόμη του Ντρε και της Γιολάντας του Κουσύ.
Παντρεύτηκε το 1219 τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Μπαρ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Κορέα (περιοχή)
Η Κορέα είναι μια περιοχή στην Ανατολική Ασία, η οποία αποτελείται από την Κορεατική Χερσόνησο, το νησί Τζέτζου, και μερικά μικρότερα νησιά κοντά στη χερσόνησο. Η Κορέα είναι από το 1948 διαιρεμένη μεταξύ δύο διακριτών κυρίαρχων κρατών, της Βόρειας Κορέας και της Νότιας Κορέας. Η Κορέα συνορεύει με τη Ρωσία στα βορειοανατολικά, την Κίνα στα βορειοδυτικά και γειτονεύει με την Ιαπωνία στα ανατολικά μέσω του Στενού της Κορέας και της Θάλασσας της Ιαπωνίας (Ανατολική Θάλασσα).
Κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου της 1ης χιλιετίας, η Κορέα χωρίστηκε μεταξύ των τριών ανταγωνιστικών κρατών του Γκογκούριο, του Μπέκτζε και του Σίλλα, γνωστά ως "Τα Τρία βασίλεια της Κορέας". Κατά το δεύτερο μισό της 1ης χιλιετίας, το Σίλλα νίκησε και κατέκτησε το Μπέκτζε και το Γκογκούριεο, οδηγώντας στην περίοδο που έμεινε γνωστή ως "Ενωμένο Σίλλα". Εν τω μεταξύ, το κράτος Μπάλχε σχηματίστηκε στον βορρά, αντικαθιστώντας το πρώην Γκογκούριο. Το ενοποιημένο βασίλειο Σίλλα τελικά κατέρρευσε σε τρία ξεχωριστά κράτη λόγω του εμφυλίου πολέμου, που έφερε ως αποτέλεσμα τα Ύστερα Τρία Βασίλεια. Προς το τέλος της 1ης χιλιετίας, το Γκογκούριο ανασυστάθηκε ως Γκόριο, νικώντας στη συνέχεια τα δύο άλλα κράτη, και ενοποιώντας την Κορεατική Χερσόνησο ως ένα ενιαίο κυρίαρχο κράτος. Περίπου την ίδια εποχή, το Μπάλχε κατέρρευσε και ο τελευταίος πρίγκιπας του στέμματος κατέφυγε νότια στο Γκόριο. Το Γκόριο (το οποίο ονομάστηκε επίσης Κόριο), το όνομα του οποίου εξελίχθηκε στο σύγχρονο εξώνυμο "Κορέα", ήταν ένα κράτος με πολύ ανεπτυγμένο πολιτισμό, καθώς δημιούργησε και τον πρώτο μεταλλικό κινητό τυπογράφο στον κόσμο το 1234. Ωστόσο, οι πολλαπλές εισβολές από τη Μογγολική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα εξασθένησαν σε μεγάλο βαθμό το έθνος, το οποίο τελικά συμφώνησε να γίνει εξαρτημένο κράτος, μετά από δεκαετίες πολέμων. Μετά τη στρατιωτική αντίσταση κάτω υπό τον βασιλιά Γκονγκμίν που τερμάτισε τη μογγολική πολιτική επιρροή στο Γκόριο, ακολουθήθηκαν σοβαρές πολιτικές συγκρούσεις και το Γκόριο υπέστη τελικά πραξικόπημα υπό την ηγεσία του στρατηγού Γι Σέονγκ-γκι, ο οποίος ίδρυσε τη Δυναστεία των Τζοσεόν στις 17 Ιουλίου 1392.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βορειοανατολική Ασία Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Ανατολική Ασία Κατηγορία:Διαιρεμένες περιοχές Κατηγορία:Αμφισβητούμενα εδάφη στην Ασία Κατηγορία:Κορέα Κατηγορία:Wikipedia articles incorporating a citation from the Encyclopedia Americana with a Wikisource reference
Κωνσταντίνος Γ. Παπαδόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος (Ορντού Τουρκίας, 1915 - Θεσσαλονίκη, 29 Ιουλίου 1997) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, συνεργάτης των Ναζί επί Γερμανικής Κατοχής, οπλαρχηγός της αμφιλεγόμενης οργάνωσης «Πανελλήνια Απελευθερωτική Οργάνωση» (ΠΑΟ) και του ΕΕΣ στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής Κοζάνης (1946 με το Λαϊκό Κόμμα) και Κιλκίς (1951, 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό, 1956, 1958, 1961, 1963 και 1964 με την ΕΡΕ). Συνολικά, διετέλεσε βουλευτής επί 8 θητείες.
Δράση στην Κατοχή
Γεννήθηκε το 1915. Ο Παπαδόπουλος ήταν φοιτητής Γεωπονίας, έφεδρος εξ εφέδρων υπολοχαγός πυροβολικού κλάσης 1936, με καταγωγή από τον Πόντο και κάτοικος Ροδώνα Κιλκίς.
Ξεκίνησε τη δράση του ενημερώνοντας το Φρουραρχείο Θεσσαλονίκης για την κίνηση του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στην περιοχή Μουριών Κιλκίς, τον Ιούλιο του 1943 στην «Πανελλήνια Απελευθερωτική Οργάνωση» υπό τις διαταγές του Κωνσταντίνου Μήτσου (υπομοίραρχου χωροφυλακής Δοϊράνης - ΠΑΟ) αναλαμβάνοντας, με την υποστήριξη κυρίως των τουρκόφωνων προσφύγων του Κιλκίς, την ανεύρεση κρυμμένων όπλων και την τροφοδοσία του τμήματός του. Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι ο Παπαδόπουλος είχε επαφές με τους Γερμανούς για την τροφοδοσία της ΠΑΟ, αλλά δεν έχουν αποδειχθεί. Αναμίχθηκε με την φιλογερμανική οργάνωση του Βήχου (ΠΟΕΤ), την οποία μαζί με άλλους εγκατέλειψε όταν ο τελευταίος εκτέλεσε έναν ήρωα του αλβανικού μετώπου που ήθελε να αποχωρήσει. Αργότερα, ο Βήχος παραπλανούσε τους Γερμανούς ισχυριζόμενος ότι το τμήμα του Παπαδόπουλου στο Κιλκίς δρούσε υπό τις διαταγές του. Μετά τη διάλυση της ΠΟΕΤ, οι άνδρες της απορροφήθηκαν από άλλες οργανώσεις, όπως του Παπαδόπουλου.
Μετά από τη διάλυση της ΠΑΟ, έγινε επικεφαλής των δωσιλογικών τμημάτων του ΕΕΣ, συγκρουόμενος με τον ΕΛΑΣ. Σύντομα, από 200 άνδρες η δύναμή του αυξήθηκε σε χίλιους (μεταξύ αυτών και έφιπποι). Η επιλογή του ως οπλαρχηγού, παρά το νεαρό της ηλικίας του και τις χαμηλές πολεμικές επιδόσεις, πιθανολογείται ως επιλογή συμβιβασμού μεταξύ των υπόλοιπων οπλαρχηγών.
Από εκείνη την εποχή ακόμη, κατηγορήθηκε ότι τα τμήματά του βιαιοπραγούσαν και εκτελούσαν χωρικούς. Παρόλα αυτά είχε την υποστήριξη του ποντιακού προσφυγικού στοιχείου της περιοχής του Κιλκίς, όπως του χωριού Σπουργίτη. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι μέσα στο 1944 έδωσε μάχες εναντίον κομμουνιστών, Βουλγάρων και Γερμανών, αλλά έχουν βρεθεί διαταγές για την κοινή διεξαγωγή επιχειρήσεων με τους Γερμανούς εναντίον του ΕΛΑΣ. Για τη δράση του, από τους αξιωματικούς του Κιλκίς προτάθηκε προς το Υπουργείο Εθν. Άμυνας η μονιμοποίησή του με τον βαθμό του Λοχαγού. Για την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ, η ηγεσία του ΕΕΣ απέστειλε στον τελευταίο συγχαρητήριο τηλεγράφημα, το οποίο δημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα του ΕΕΣ, στη Θεσσαλονίκη. Ένας από τους υπογράφοντες ήταν και ο Παπαδόπουλος, κάτι που αρνήθηκε μεταπολεμικά.
Τον Ιούλιο του 1944 ζήτησε, όπως και άλλοι οπλαρχηγοί, να τους διατεθούν αξιωματικοί σύμφωνα με διαταγή της κατοχικής κυβέρνησης. Παράλληλα οι τρεις επικεφαλής του ΕΕΣ δέχθηκαν να πειθαρχήσουν στην οργάνωση Ιεραρχία και κατ' επέκταση στην κυβέρνηση του Καΐρου. Τον Αύγουστο ο Παπαδόπουλος και άλλοι οπλαρχηγοί υπέγραψαν σύμφωνο συμμαχίας με τον ΕΔΕΣ. Η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση δεν ενδιαφερόταν να συνάψει συμφωνία με τον ΕΕΣ και ο ΕΛΑΣ απαιτούσε τον άμεσο αφοπλισμό του. Ο Παπαδόπουλος και άλλοι οπλαρχηγοί δήλωσαν μονομερώς ότι εντάσσονται στον ΕΔΕΣ και υπό τις διαταγές της κυβέρνησης του Καΐρου, κάτι που δεν δέχθηκε αρχικά ο Ναπολέων Ζέρβας, μετά από βρετανική συμβουλή. Παρά την άρνηση, οι άνδρες του Παπαδόπουλου πρόσθεσαν το γράμμα Δ ανάμεσα στα αρχικά ΕΕΣ.
Λόγω του κινδύνου από τη μεγάλη συγκέντρωση αντίπαλων δυνάμεων στην περιοχή Κιλκίς-Νιγρίτας, από τον Σεπτέμβριο του 1944 ο ΕΛΑΣ ξεκίνησε μια σειρά από επιθέσεις εναντίον τους. Τότε η πόλη του Κιλκίς έγινε καταφύγιο για όλους τους αντικομμουνιστές. Συνομιλίες μεταξύ του Παπαδόπουλου και του ΕΛΑΣ για ανακωχή έληξαν αρνητικά αφού ο τελευταίος απαιτούσε τον αφοπλισμό των τμημάτων που φαίνονταν πλέον ως τμήματα του ΕΔΕΣ. Στα τέλη Οκτωβρίου, όλες οι δωσιλογικές ομάδες της Κεντρικής Μακεδονίας συγκεντρώθηκαν στο Κιλκίς με σκοπό να οχυρωθούν εκεί, μέχρι την άφιξη των Βρετανών. Ο Παπαδόπουλος διαφώνησε με αυτή την άποψη και πρότεινε την οχύρωση στα γύρω υψώματα. Αποχώρησε με το τμήμα του (1.500 άνδρες) στις Μουριές, δίνοντας υπόσχεση ότι θα βοηθούσε σε περίπτωση πολιορκίας.
Όταν στις 4 Νοεμβρίου έγινε η μάχη του Κιλκίς, δεν πρόλαβε να πάρει μέρος ή, κατά άλλους, απέφυγε να εμπλακεί. Όταν η μάχη είχε ήδη κριθεί, κινήθηκε προς το Κιλκίς αλλά επέστρεψε στις Μουριές. Από εκεί έφτασε στη Θεσσαλονίκη για να ζητήσει προστασία από τους Άγγλους, συνελήφθη από τον ΕΛΑΣ αλλά αφέθηκε ελεύθερος. Με πορεία κατέληξε με 400 άνδρες του στο Μπέλες, όπου τους κατεδίωξε ο ΕΛΑΣ. Με λίγους από τους άνδρες του πέρασε τα σύνορα, όπου κατέφυγε σε μοναστήρι. Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη και κατέθεσαν τα όπλα τους στις βρετανικές αρχές. Ο ίδιος, και όσοι άντρες του ήταν στρατεύσιμοι, κατατάχθηκαν στο 113ο Τάγμα Εθνοφυλακής.
Μετά τον πόλεμο
Το 1948 δικάστηκε από Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων όπου δήλωσε ως δίκαιο τον αγώνα του ΕΕΣ και ότι αυτό αποδείχθηκε από τον διεξαγόμενο εμφύλιο. Απαλλάχθηκε από το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης. Μετά την απαλλαγή του, εκλέχθηκε το 1946 βουλευτής Κοζάνης με το Λαϊκό Κόμμα και από τη δεκαετία του '50 μέχρι το 1964 βουλευτής Κιλκίς αρχικά με τον Ελληνικό Συναγερμό και μετά με την ΕΡΕ. Επίσης ήταν ο ιδρυτής-εκδότης της εφημερίδας Ο αγωνιστής.
Με το νόμο 971/1949, ο ΕΕΣ αναγνωρίστηκε ως αντιστασιακή οργάνωση και ο Παπαδόπουλος, ως αρχηγός της, είχε δικαίωμα να δίνει πιστοποιητικά. Αυτό, ακόμη και στο κλίμα εκείνης της εποχής, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις αξιωματικών που ανήκαν στην ΠΑΟ επειδή ο Παπαδόπουλος είχε μεν αντικομμουνιστική δράση αλλά με τη συμπαράσταση των Γερμανών.
Εντός Βουλής, σε δυο τουλάχιστον από τις αγορεύσεις του, αντιμετώπισε την κατακραυγή κεντρώων και αριστερών βουλευτών, οι οποίοι τον χαρακτήρισαν προδότη, δολοφόνο και χιτλερικό. Στις 24 Ιανουαρίου 1955 χειροδίκησε εναντίον του βουλευτή του ΔΚΕΛ, Στυλιανού Αλλαμανή, λόγω τοποθέτησης του τελευταίου υπέρ του ΕΑΜ. Η σύγκρουση γενικεύτηκε και ο πρόεδρος της Βουλής, αφού έλυσε τη συνεδρίαση, ανακάλεσε στην τάξη τον Παπαδόπουλο. Στις 13 Μαρτίου 1963, αγορεύοντας εκτόξευσε απειλές εναντίον της ΕΔΑ, κάτι που προκάλεσε τους βουλευτές να τον αντιμετωπίσουν με κραυγές «Χάιλ Χίτλερ», «ήσουν αξιωματικός των Ες-Ες» κ.α. Ακολούθως εξελίχθηκε συμπλοκή, με τον Παπαδόπουλο να χειροδικεί εναντίον του Αντώνη Μπριλλάκη (βουλευτή της ΕΔΑ), και ακολούθως να δέχεται γροθιά στο πρόσωπο από τον Γρηγόρη Λαμπράκη, που με τη σειρά του δέχθηκε επίθεση από άλλους βουλευτές. Η συνεδρίαση διακόπηκε και οι επίμαχες φράσεις διαγράφηκαν από τα επίσημα πρακτικά.
Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη, στις 29 Ιουλίου 1997.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού Κατηγορία:Βουλευτές Κιλκίς Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Τάγματα ασφαλείας Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός Κατηγορία:Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας Κατηγορία:Έλληνες αντικομμουνιστές
Παραμυθιά Θεσπρωτίας
Η Παραμυθιά είναι κωμόπολη και έδρα του δήμου Σουλίου, της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας, της περιφέρειας Ηπείρου.
Ονομασία
Το όνομά της προέρχεται από την Παναγιά την Παραμυθία (Παρηγορίτισσα), τη «μεγάλη εκκλησιά» που σώζεται σε άριστη κατάσταση στο κέντρο της πόλης. Κατά μια άλλη έωλη εκδοχή, το όνομα προέρχεται από τοπικό προσδιορισμό (παρά τον Θύαμη = δίπλα από τον Καλαμά = Παραμυθιά).
Γενικά
Η έκταση της πόλης φτάνει τα 31.680 στρέμματα, ενώ ο πληθυσμός της αριθμεί 2.862 κατοίκους. Είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας Εύροιας, που κατέστρεψαν το 551 μ.Χ. οι Γότθοι του Τωτίλα. Πολιούχος της πόλης είναι ο Άγιος Δονάτος.
Η Παραμυθιά ήταν μια μικρή βυζαντινή πόλη, κτισμένη το 1.000 π.Χ. Απλώνεται αμφιθεατρικά στο υψόμετρο των 350μ, στους πρόποδες του Γκορίλα (Γκορίλας, Γορίλας αλλά και Κουρίλας• προέρχεται από το παλαιοσλαβικό Gor, που σημαίνει βουνό), ανάμεσα στους ποταμούς Αχέροντα, που πηγάζει από τα όρη του Σουλίου και εκβάλλει στο Ιόνιο Πέλαγος κοντά στο χωριό Σπλάντζα, και του Καλαμά. Η οροσειρά Κορύλα (υψ. 1.658 μ.) βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης.
Στη δυτική πλευρά βρίσκονται οροσειρές που τη χωρίζουν από την Ηγουμενίτσα, το Μαργαρίτι και άλλες περιοχές. Στα όρια της πόλης βρίσκεται ο ποταμός Κωκυτός, γνωστός από τη μυθολογία σαν το ποτάμι που δημιουργήθηκε από τα δάκρυα των συγγενών των νεκρών, όταν ο Άδης οδηγούσε τις ψυχές στον Άδη μέσω της Αχερουσίας λίμνης. Ανάμεσα στα αξιοθέατα της πόλης μπορούμε να δούμε τα βυζαντινά λουτρά, το κάστρο Κούλια, το κάστρο της Παραμυθιάς και το κάστρο της Ελέας, το μοναδικό για την κατασκευή του ρολόι, ενώ αξέχαστη θα σας μείνει η ορεινή Θεσπρωτία, το χωριό Σούλι, αλλά και οι γύρω παραθαλάσσιες περιοχές στην Πάργα, στα Σύβοτα, στην Πέρδικα. Χαρακτηριστική αρχιτεκτονική παρουσιάζουν τα κτίσματα στο κέντρο της πόλης με την πλακόστρωτη αγορά. Το μεγαλύτερο μέρος του δήμου -με εξαίρεση τις κοιλάδες των ποταμών Καλαμάς και Κωκυτός- είναι ορεινό και ημιορεινό με τις υψηλότερες κορυφές Χιονίστρα (1.644μ) και Κορύλα (1.658μ) ΒΑ και Α της Παραμυθιάς. Η κοιλάδα της Παραμυθιάς είναι μια από τις μεγαλύτερες της Θεσπρωτίας και η σημαντικότερη οικιστική και πολιτιστική περιοχή στην Ήπειρο.
Η περιοχή είναι πλούσια σε κοιτάσματα ουρανίου, (περιοχές Νεράιδας, Μενίνας) μέτρησης 9.550 Μπεκερέλ ανά κυβικό μέτρο (όριο επιφυλακής 150 Μπεκερέλ) συνολικού αποθέματος τουλάχιστον 50.000 τόνων, τα οποία παραμένουν ανεκμετάλλευτα (εμπορική αξία αναλόγως πυκνότητας: 1.000 - 27.000 δολάρια Η.Π.Α. το γραμμάριο).
Δημογραφικά στοιχεία
Παρακάτω παρουσιάζεται η εξέλιξη του πληθυσμού της Παραμυθιάς: Πηγή: Ε.Σ.Υ.Ε
Εκδηλώσεις
Σήμερα τα ήθη και τα έθιμα σώζονται αναλλοίωτα και χαρακτηριστικές είναι οι εκδηλώσεις στη μνήμη του Αγ. Δονάτου (30/4), το εβδομαδιαίο μπαζάρ με την ονομασία Λάμποβος (1η Κυριακή κάθε Οκτωβρίου), οι αποκριάτικες εκδηλώσεις, οι εκδηλώσεις που γίνονται στη μνήμη 49 ηρώων που εκτελέσθηκαν κατά τη διάρκεια της κατοχής, οι γιορτές Σουλίου στη μνήμη των ηρώων του 21 κ.ά.
Προϊστορική και αρχαία εποχή
Τα αρχαιολογικά κατάλοιπα -λίθινα εργαλεία, κεραμική από την πεδιάδα της Παραμυθιάς, την πλουσιότερη περιοχή της Ελλάδας σε λίθινα εργαλεία χρονολογούμενα από τη νεότερη παλαιολιθική μέχρι την εποχή του χαλκού- επιβεβαιώνουν την αδιάκοπη κατοίκηση στο χώρο σε όλη τη διάρκεια της εποχής του λίθου. Στην περιοχή Τσαρδάκια, νότια της σύγχρονης πόλης της Παραμυθιάς, η ύπαρξη πολυγωνικού τείχους και κιβωτιόσχημου τάφου της ύστερης εποχής του χαλκού είναι από τα λιγοστά δείγματα του μυκηναϊκού πολιτισμού στη Θεσπρωτία. Κατά τους ιστορικούς χρόνους, στην ανατολική όχθη του Καλαμά, σε φυσικά οχυρούς λόφους ή πλαγιές από βουνά, δημιουργήθηκαν οχυρωμένοι οικισμοί (Πέντε Εκκλησίες, Πετροβίτσα, Γκουσμπάνι, Πλακωτή, Καλλιθέα κλπ.), που έλεγχαν την κοιλάδα του Καλαμά. Την ίδια περίοδο αναπτύχθηκε σειρά οικισμών στις ανατολικές πλαγιές της κοιλάδας του Κωκυτού (Παραμυθιά, Ελέα, Άγιος Δονάτος Ζερβοχωρίου) κάποιοι λιγότεροι στη δυτική πλευρά της κοιλάδας του Κωκυτού (Γκρίκα, Σεβαστό, Κυρά Παναγιά) και, τέλος, κάποιοι μικρότεροι στον ορεινό όγκο των βουνών της Παραμυθιάς (Σαλονίκη, Αγία Κυριακή). Η περιοχή του δήμου, που στο μεγαλύτερό της τμήμα καλύπτει την αρχαία Ελεάτιδα, όπου κατοικούσε το φύλο των Ελεατών Θεσπρωτών, ήταν από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του θεσπρωτικού χώρου και γνώρισε μεγάλη ακμή κατά τους ελληνιστικούς χρόνους.
Οι πρώτοι κάτοικοι της Θεσπρωτίας στην αρχαιότητα ήταν οι Χάονες ένα από τα τρία κύρια φύλλα της αρχαίας Ηπείρου, στη θέση Τσακαλιά υπήρχε μυκηναϊκός οικισμός. Η Παραμυθιά βρισκόταν στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης Φωτικής, πήρε το όνομα της από τον Φώτιο έναν αρχηγό των Χαόνων.
Ρωμαϊκή εποχή
Μετά την καταστροφή των πόλεων της Ηπείρου από τους Ρωμαίους (το 167 π.Χ.), δεν υπήρχε στην περιοχή κανένα αστικό κέντρο, τουλάχιστον ως τα μέσα περίπου του 1ου π.Χ. αιώνα που ιδρύθηκε η ρωμαϊκή αποικία (colonia romana) της Φωτικής. Με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματα, η θέση της έχει εντοπιστεί στους νότιους πρόποδες του Κορίλα, περίπου τέσσερα (4) χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τη σημερινή Παραμυθιά και συγκεκριμένα στις τοποθεσίες Λάμποβο και Λιμπόνι, όπου παλιότερα είχαν βρεθεί επιγραφές (ελληνικές και λατινικές) που μνημονεύουν το εθνικό των κατοίκων της («Φωτικήνσιοι» και «Photicenses»). Το όνομα της Φωτικής (ή Φωτιστικής) ετυμολογείται από το ρήμα «φωτίζω» (= λάμπω) και είναι πολύ πιθανό ότι διασώθηκε, στο πέρασμα τόσων αιώνων, στα νεότερα τοπωνύμια «Λάμπ-οβο», «Λαμπ-οβήθρα» και «Λιμπ-όνι».
Η επικράτεια της Φωτικής, που εκτιμάται ότι είχε συνολική έκταση 1.700 τετρ. χλμ., περιλάμβανε στο έδαφός της ολόκληρο το σημερινό νομό Θεσπρωτίας, καθώς και το βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πρέβεζας. Μέσα στα όριά της έχουν επισημανθεί περίπου σαράντα (40) θέσεις ρωμαϊκών οικισμών και κάστρων: στη σημερινή Ηγουμενίτσα, στην Πάργα και κοντά στα σημερινά χωριά Χρυσαυγή (αρχαία Ελέα-Velia), Γεροπλάτανος (αρχαία Φανοτή), Μεσοπόταμος (αρχαία Κίχυρος-Εφύρα), Καστρί (αρχαία Πανδοσία), Γλυκή (αρχαία Εύροια), Γαρδίκι, Μαζαρακιά, Μαργαρίτι κ.ά.
Τη δεκαετία του 1790 βρέθηκε ρωμαικός μπρούτζινος θησαυρός του 2ου αιώνα μ.Χ. με 19 μπρούτζινα αγάλματα, ο θησαυρός μετέβη στην Αγία Πετρούπολη και τον πήρε στη συλλογή της η Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας. Μετά τον θάνατό της διανεμήθηκε στις ευρωπαικές χώρες, τα 14 αγάλματα βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο.
μικρογραφία|Άποψη του πύργου Κούλια, στο βόρειο τμήμα της πόλης
Οθωμανική αυτοκρατορία
Από το 1449 μέχρι στις 23 Φεβρουαρίου 1913 η Παραμυθιά βρίσκεται, μαζί με ολόκληρη την επαρχία της στην οθωμανική αυτοκρατορία, έγινε τμήμα στο σαντζάκι των Ιωαννίνων. Η Παραμυθιά εξεγέρθηκε στην οθωμανική αυτοκρατορία (1572), σύμφωνα με πηγές από τη δημοκρατία της Βενετίας ο οπλαρχηγός Πέτρος Λάντζας θανάτωσε τον Οθωμανό διοικητή της Παραμυθιάς. Στα τέλη του 16ου αιώνα και στις αρχές του 17ου αιώνα το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού της Παραμυθιάς ήταν χριστιανοί, τα περισσότερα ονόματα των οικογενειών ανήκαν σε εκχριστιανισμένους Αλβανούς. Οι περισσότεροι κάτοικοι της Παραμυθιάς μιλούσαν την αλβανική γλώσσα, υπήρχαν ωστόσο ελληνόγλωσοι και δίγλωσοι. Όλη αυτή την περίοδο οι Παραμυθιώτες δεν έπαψαν να αγωνίζονται κατά του κατακτητή. Μέχρι το 1604 δεν υπάρχουν στοιχεία για την ιστορική διαδρομή της Παραμυθιάς και της γύρω περιοχής. Τον Νοέμβριο του 1604 ο μητροπολίτης Τρίκης Διονύσιος ο Φιλόσοφος βρίσκεται στο χωριό Χόικα Παραμυθιάς και συγκεντρώνει γύρω του αρκετούς χωρικούς στους οποίους μιλάει για λευτεριά και επανάσταση. Η προσπάθεια προδόθηκε ο δε μητροπολίτης έφυγε στην Ισπανία. Το 1609 ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος επιστρέφει και έχοντας έδρα αυτή τη φορά το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου του Διχουνιού, που υπάγονταν στην επισκοπή Παραμυθιάς οργανώνει επανάσταση η οποία και γίνεται το 1611. Όμως και αυτή η προσπάθεια αποτυγχάνει με επακόλουθο τα αμέτρητα και απάνθρωπα δεινά για όλους τους. Τότε ακολούθησε η αναγκαστική αλλαγή θρησκεύματος των κατοίκων και οι διωγμοί τους συμβάλλοντας στην ίδρυση της Σουλιώτικης Συμπολιτείας. Τη μεγαλύτερη περίοδο της Τουρκοκρατίας την εξουσία κατείχαν στην Παραμυθιά μουσουλμάνοι Αλβανοί γαιοκτήμονες που έμειναν γνωστοί σαν Τσάμηδες. Ο Αλή Πασάς που ήταν μπέης στο πασαλίκι των Ιωαννίνων συγκρούστηκε με τις αλβανικές οικογένειες που κυβερνούσαν την Παραμυθιά και το Μαργαρίτι Θεσπρωτίας, οι οικογένειες αυτές κατείχαν το 90% του εδάφους της. Ο διαχωρισμός ανάμεσα σε μουσουλμάνους γαιοκτήμονες και χριστιανούς δούλους αγρότες οδήγησε πολλούς χριστιανούς στα τέλη του 19ου αιώνα να μεταναστεύσουν στο βασίλειο της Ελλάδας.
Νεότεροι χρόνοι
Στην Παραμυθιά κτίστηκε ελληνικό σχολείο (1682) που έκλεισε στα μέσα του 18ου αιώνα. Ένα άλλο ελληνικό σχολείο κτίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα που επεκτάθηκε με πρόσθετες τάξεις (1842). Το 1812 με σουλτανική έγκριση προσαρτώνται στα Ιωάννινα η επαρχίες Παραμυθιάς, Φιλιατών και Μαργαριτίου, οι οποίες μέχρι τότε υπάγονταν στο Δέλβινο. Το 1831 λόγω της συμμετοχής των μουσουλμάνων Τσάμηδων της Παραμυθιάς εναντίον των σουλτανικών στρατευμάτων στη μάχη της Βελτίστας, δέχεται επίθεση του Ιμίν Πασά των Ιωαννίνων και πολιορκείται για δυο μήνες το κάστρο της. Ακολουθεί μεγάλη καταστροφή των περιουσιών των Παραμυθιωτών και εξορίζονται οι αρχηγοί τους στη Σόφια. Στην Επανάσταση της Ηπείρου (1854) συμμετείχε ενεργά και η Παραμυθιά, οι Σουλιώτες κατέλαβαν για μικρό διάστημα την πόλη απαιτώντας την ένωσή τους με τη μητέρα Ελλάδα. Πολλά υπέφεραν οι Παραμυθιώτες και οι γύρω περιοχές στα επόμενα χρόνια και ειδικότερα στον πόλεμο Ελλάδος Τουρκίας το 1897. Από το 1908 η επαρχία Παραμυθιάς κατευθύνεται από τον χριστιανικό πληθυσμό της πόλης, τους δημογέροντες, τον μητροπολίτη και τους υπόλοιπους προκρίτους. Τα βουνά γεμίζουν με αντάρτικα σώματα και στις 23 Φεβρουαρίου 1913 η Παραμυθιά αποκτά επιτέλους την ελευθερία της. Την περίοδο της κατοχής (1941-1944) η Παραμυθιά όπως και όλη σχεδόν η Ελλάδα περνά νέα δεινά με αποκορύφωμα την εκτέλεση 49 προκρίτων στις 29 Σεπτεμβρίου 1943 από τους Γερμανούς και τις συμμορίες των Αλβανών Τσάμηδων, ενώ απελευθερώνεται από τις κατοχικές δυνάμεις από τον ΕΔΕΣ στις 27 Ιουνίου 1944.
Δραστηριότητες εναλλακτικού τουρισμού
Η Παραμυθιά και η ευρύτερη περιοχή προσφέρουν στον επισκέπτη, μια σειρά από δραστηριότητες εναλλακτικού τουρισμού. Πεζοπορία, extreme games, επισκέψεις σε περιοχές με αρχαίο και ιστορικό ενδιαφέρον είναι ορισμένες μορφές εναλλακτικού τουρισμού που βρίσκονται στη διάθεση του επισκέπτη της περιοχής. Ο αγροτουρισμός είναι μια εναλλακτική μορφή τουρισμού για τη διατήρηση και την προβολή της παραδοσιακής και αγροτικής ζωής της Ελλάδας.
Εκκλησίες και ναοί
Ναοί και μοναστήρια χτισμένα σε ρυθμό βυζαντινό, βασιλικής και ελληνιστικό, είναι διάσπαρτα σε όλη την έκταση του δήμου. Ο βυζαντινός ναός της Παναγίας της Παραμυθιάς (Κοίμησης της Θεοτόκου), ο μητροπολίτικος ναός του Αγίου Δονάτου, ο ναός του Προδρόμου Ιωάννη, η Παναγία η Λαμποβίθρα, ο ναός της Αγίας Κυριακής, ο ναός της Αγίας Σοφίας, η σπηλιά του Αγίου Αρσένη, ο Ναός του Αγίου Ηλία, ο ναός της Αγίας Μαύρας, είναι ορισμένοι από τους χαρακτηριστικούς χώρους λατρείας του ορθόδοξου χριστιανισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Θεσπρωτίας Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Ηπείρου Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2002-2003
Το πρωτάθλημα Α1 Εθνικής χάντμπολ γυναικών της περιόδου 2002–03, ήταν το 10ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 22ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Στο πρωτάθλημα μετείχαν δέκα ομάδες.
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για 9η συνεχόμενη φορά η Αναγέννηση Άρτας γνωρίζοντας μία ήττα με 24-28 στην Άρτα από την Ορμή Πάτρας για τον πρώτο ημιτελικό, μετά από 6 συνεχόμενα αήττητα πρωταθλήματα. Συγκεκριμένα, αυτή ήταν η πρώτη ήττα της σε αγώνες πρωταθλήματος μετά την περίοδο 1995-96 όταν είχε ηττήθει από την Γ.Ε. Βέροιας στη Βέροια. Σήμανε επίσης το τέλος ενός σερί 91 συνεχόμενων νικών της Αναγέννησης σε αγώνες πρωταθλήματος, το οποίο είχε ξεκινήσει την περίοδο 1998-99 μετά από μία ισοπαλία με τον Μακεδονικό.
Σύστημα διεξαγωγής
Οι δέκα ομάδες αγωνίστηκαν στην κανονική περίοδο σε δύο γύρους, σύνολο 18 αγωνιστικών. Οι δύο τελευταίες ομάδες μετά την ολοκληρωση των αγώνων της κανονικής περιόδου υποβιβάστηκαν στην Α2, ενώ οι τέσσερις πρώτες συνέχισαν στα play off. Στην ημιτελική φάση των play off αγωνίστηκαν χιαστί (1ος-4ος, 2ος-3ος). Οι νικήτριες προκρίθηκαν στο μεγάλο τελικό για την ανάδειξη του πρωταθλητή, ενώ οι ηττημένες αγωνίστηκαν για την τελική κατάταξη στις θέσεις 3 και 4. Όλες οι σειρές των play off κρίθηκαν στις δύο νίκες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2002 2003 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2002 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2003
Σείραι
Οι Σείραι ή Σειρές (Σεῖραι) ήταν αρχαία κώμη της Αζανίας της αρχαίας Αρκαδίας που σήμερα βρίσκεται στην Επαρχία Καλαβρύτων και διοικητικά ανήκει στο Νομό Αχαΐας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Κλείτωρ Κατηγορία:Επαρχία Καλαβρύτων Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1933-34
Στο 10ο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1933-34 επανήλθαν οι δύο δημοφιλείς πειραϊκοί σύλλογοι. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός και μαζί με τον δευτεραθλητή Εθνικό, προκρίθηκαν στο Νότιο όμιλο της Εθνικής κατηγορίας. Ο αριθμός των ομάδων-μελών της Ένωσης στο τέλος της σεζόν παρέμεινε 14, τα λεγόμενα "ιδρυτικά μέλη", σύμφωνα με το καταστατικό του Απριλίου 1931.
Α΄ κατηγορία
Μετείχαν 5 σύλλογοι και ο Ολυμπιακός με τον Εθνικό ξεχώρισαν εύκολα. Οι πρωταθλήτριες των προηγούμενων ετών «Αργοναύτης» και «Άμυνα», όπως και ο Φαληρικός δεν κατάφεραν να παίξουν κάποιο ρόλο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, αν και ισοβάθμισε με τον Εθνικό, λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων. Και οι δύο προκριθηκαν στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1933-1934.
Αποτελέσματα
Είναι γνωστά τα εξής αποτελέσματα:
* Ο αγώνας Ολυμπιακού-Αργοναύτη ματαιώθηκε, διότι δεν επηρέαζε την τελική κατάταξη, αφού ο Ολυμπιακός υπερτερούσε του Εθνικού στον συντελεστή τερμάτων.
Σκόρερ
Οι καλύτεροι σκόρερ του πρωταθλήματος ήταν:
Β΄ κατηγορία
Στη Β΄ κατηγορία μετείχαν 4 σύλλογοι αλλά δεν είναι γνωστές όλες οι αγωνιστικές λεπτομέρειες.
Αναφορές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1933-1934
Εκλογική περιφέρεια Αιγιαλείας
Ρυθμιστές των εκλογικών αναμετρήσεων στην περιφέρεια ήταν οι οικογένειες των Λόντου και η Οικογένεια Μελετόπουλου που όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές συμπορεύονταν με αυτές η επιζητούσαν την υποστηριξή τους για να εκλεγούν. Οι οικογένειες αυτές ήταν οικογένειες ενεργές στην πολιτική και προεπαναστατικά και κάτοχοι μεγάλων περιουσιών που είχαν συμμετάσχει ενεργά στην επανάσταση.
Πηγές
Κατηγορία:Καταργηθείσες εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας Εκλογική περιφέρεια Πατρών
Ο Ισοβίτης
Ο Ισοβίτης είναι κόμικ του Αρκά. Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα Η ΠΡΩΤΗ το 1988 και συνέχισε να δημοσιεύεται μέχρι το 1990. Έχει γίνει και τηλεοπτική σειρά με μαριονέτες στην ελληνική τηλεόραση. Η σειρά περιγράφει τα γεγονότα σε μια φυλακή με βασικό χαρακτήρα έναν κατάδικο σε 622 χρόνια από δικαστική πλάνη. Τα βιβλία αρχικά εκδόθηκαν από τις εκδόσεις Ars Longa και Λιβάνη και σήμερα εκδίδονται από τις εκδόσεις Γράμματα.
Πλοκή
Ένας κρατούμενος καταδικασμένος σε 622 χρόνια φυλακή, είναι έγκλειστος σε μια ελληνική φυλακή, που οι νόμοι της Χούντας εξακολουθούν να ισχύουν. Ο Ισοβίτης και όλοι οι κρατούμενοι στηρίζονται από ένα ποντίκι που ζεί στις φυλακές, τον Μοντεχρήστο που συμπεριφέρεται πολύ αλαζονικά. Όλοι οι κρατούμενοι μπαίνουν εξαιτίας του Μοντεχρήστου, σε περιπέτειες.
Χαρακτήρες
Κεντρικοί
Τεύχη
Αργότερα, κυκλοφόρησε και επίτομο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρκάς Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ
Ιωάννα Β΄ του Ντρε
Η Ιωάννα, γαλλ. Jeanne de Dreux (1309 - 1355) από τον Οίκο του Ντρε ήταν κόρη του κόμη του Ντρε και με τον γάμο της έγινε υποκόμισσα του Τουάρ.
Οικογένεια
Ήταν η μόνη κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Ντρε και της 2ης συζύγου του Περενέλ του Συλύ.
Παντρεύτηκε το 1330 τον Λουδοβίκο Α΄ κόμη του Τουάρ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
1,1-διμεθυλοσπειροπεντάνιο
Το 1,1-διμεθυλοσπειροπεντάνιο ανήκει στα σπειροοαλκάνια.
Παραγωγή
Με ενδομοριακή αντίδραση Βιρτς με χρήση Zn σε 1,2-διαλο-1-κυκλοπροπυλο-2-μεθυλο-προπάνιο: 80 px|κυκλοεξένιο+ Zn → 80 px|1,1-διμεθυλοσπειροπεντάνιο + ZnΧ2
Πηγές
Κατηγορία:C7 Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες
Μάρτα Νταβούζ
Η Μάρτα Νταβούζ (γεννημένη ως Marta Železná, Πράγα 12 Μαΐου 1945 - Βρετάνη Γαλλίας 4 Ιουλίου 2018) ήταν Τσέχα δημοσιογράφος, συγγραφέας και εκδότρια.
Προσωπική ζωή
Ο πρώτος σύζυγός της ήταν ο Βλάντιμιρ Ζελέζνυ, με τον οποίο απέκτησε δυο γιους : τον David και τον Jakub. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Γάλλος Γιοέλ Νταβούζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχοι συγγραφείς
Διεθνής Ένωση Πλοιοκτητών Δεξαμενοπλοίων
Το όνομα Ιντερτάνκο (INTERTANΚO) αποτελεί ακρωνύμιο του αγγλικού τίτλου "International Association of Independent Tanker Owners" με το οποίο φέρεται η Διεθνής Ένωση Πλοιοκτητών Δεξαμενοπλοίων (tankers).
Η διεθνής αυτή ένωση ιδρύθηκε το 1934 με κύριο αντικείμενο την προάσπιση των συμφερόντων των ανά τον κόσμο μελών της και με αρχική ονομασία "International Tanker Owners Association". Το 1970 μετονομάστηκε σε International Association of Independent Tanker Owners.
Σημαντικά μέλη της ένωσης αυτής χαρακτηρίζονται και πολλοί Έλληνες πλοιοκτήτες δεξαμενοπλοίων.
Τζίμι Ρούνεϊ
Ο Τζίμι Ρούνεϊ (James "Jimmy" Rooney ) είναι παλαίμαχος Αυστραλός ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως αριστερό χαφ και ήταν μέλος της Εθνικής Αυστραλίας στο Μουντιάλ του 1974 στη Δυτική Γερμανία.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1945 στο Ντάντι της Σκωτίας και αγωνίστηκε αρχικά σε ομάδες μικρών κατηγοριών της Σκωτίας και της Αγγλίας πρoτού μεταναστεύσει στην Αυστραλία κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Στην Αυστραλία αγωνίστηκε αρχικά το 1968-69 στους Μέλμπουρν Λάιονς και το 1970-71 στην Πράγα, ομάδα Τσέχοσλοβάκων μεταναστών του Σίδνεϊ. Αργότερα αγωνίστηκε στις APIA Leichhardt (1972-76), Μαρκόνι(1976-78) και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1979 στη Φριτζόι Αλεξάντερ (ομάδα των Ελλήνων της Μελβούρνης,τώρα ονομάζεται Χέιντελμπεργκ Γιουνάιτεντ).
Με την Εθνική Αυστραλίας έκανε ντεμπούτο το 1971 σε φιλικό με την Αγγλία και αγωνίστηκε συνολικά 57 φορές απο το 1971 μέχρι το 1980 πετυχαίνοντας 4 τέρματα.
Ιωάννα Α΄ του Ντρε
Η Ιωάννα Α΄, γαλλ. Jeanne I (1345 - 1346) από τον Οίκο του Ντρε ήταν κόρη του κόμη του Ντρε.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Πέτρου κόμη του Ντρε και της Ιζαμπώ κυρίας του Χουνταίν (απεβ. 1389), κόρης του Ιωάννη Α΄ υποκόμη του Μελύν.
Το 1345 απεβίωσε ο πατέρας της και η Ιωάννα Α΄, νήπιο, τον διαδέχθηκε. Η Ιωάννα απεβίωσε το επόμενο έτος και τη διαδέχθηκε η ετεροθαλής αδελφή του πατέρα της, η Ιωάννα Β΄ ως κόμισσα του Ντρε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Κολονοσκόπηση
Η κολονοσκόπηση είναι η ενδοσκοπική εξέταση του παχέος εντέρου και του τελικού μέρους του λεπτού εντέρου με τη χρήση μικροσκοπικής κάμερας που εφάπτεται σε έναν σωλήνα, ο οποίος εισάγεται από τον πρωκτό. Η εξέταση μπορεί να οδηγήσει σε οπτική διάγνωση έλκους και παρέχει τη δυνατότητα βιοψίας και αφαίρεσης πιθανών κακοηθών όγκων στο έντερο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις Κατηγορία:Ενδοσκόπηση Κατηγορία:Διαγνωστική γαστρεντερολογία
Ρυθμική γυμναστική
Η ρυθμική γυμναστική είναι ένα άθλημα το οποίο οφείλει την προέλευσή της στο μπαλέτο και συνδυάζει ευλυγισία, μουσική, χορό και χορογραφία εμφανίστηκε στην δεκαετία του 1930. Επίσης τα πρώτα χρόνια λεγόταν και μοντέρνα γυμναστική.
Είδη
Στη ρυθμική γυμναστική υπάρχουν δύο είδη: τα ατομικά προγράμματα στα οποία η αθλήτρια χειρίζεται:
Και τα ομαδικά προγράμματα (2 έως 5 άτομα) στα οποία οι αθλήτριες χειρίζονται ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω όργανα:
Επίσης γίνονται και ελεύθερα (χωρίς αντικείμενα, τα λεγόμενα "floor routine").