cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνθεση Ελληνικού Στρατού Ξηράς
Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Υποστήριξης (ΑΣΔΥΣ)
Η Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Υποστήριξης (ΑΣΔΥΣ) έχει την έδρα της στη Αθήνα και περιλαμβάνει:
- Το 466ο Τάγμα Διαβιβάσεων (466 ΤΔΒ)
- Το 784ο Τάγμα Μεταφορών (784 ΤΜΕ)
- Το 865ο Τάγμα Εναέριου Εφοδιασμού (865 ΤΕΝΕΦ)
- Το 725ο Τάγμα Μηχανικού (725 ΤΜΧ)
- Την 745η Βάση Μηχανικού (745 ΒΜΧ)
- Το 747ο Ειδικό Τάγμα Μηχανικού (747 ΕΤΜΧ)
- Το Κέντρο Εκπαίδευσης Πυροβολικού (ΚΕΠΒ)
- Το Κέντρο Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων (ΚΕΤΘ) - Το Κέντρο Εκπαίδευσης Ειδικών Δυνάμεων (ΚΕΕΔ)
Διοίκηση Υποστήριξης Βάσης
Η Διοίκηση Υποστήριξης Βάσης (ΔΥΒ) έχει έδρα την Αθήνα.
1η Ταξιαρχία Υποστήριξης
- Την 746η Προκεχωρημένη Βάση Μηχανικού (746 ΠΒΜΧ)
2η Ταξιαρχία Υποστήριξης
Η 2η Ταξιαρχία Υποστήριξης (2η ΤΑΞΥΠ) έχει έδρα την Κοζάνη.
- Το 309ο Συνεργείο Περιοχής Τεχνικού (309 ΣΠΤΧ)
- Το 315ο Συνεργείο Περιοχής Τεχνικού (315 ΣΠΤΧ)
3η Ταξιαρχία Υποστήριξης
Η 3η Ταξιαρχία Υποστήριξης (3η ΤΑΞΥΠ) έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη.
Συγκρότημα Στρατηγικών Μεταφορών
Το Συγκρότημα Στρατηγικών Μεταφορών (ΣΣΜ) έχει την έδρα του στη Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης και απαρτίζεται από: - Τον 782ο Λόχο Γενικών Μεταφορών (782 ΛΓΜ)
- Το 2ο Τάγμα Εφοδιασμού (2 ΤΕΦ)
- Το 781ο Τάγμα Μεταφορών (781 ΤΜΕ)
- Το 786ο Τάγμα Μεταφορών (786 ΤΜΕ)
- Το 787ο Τάγμα Μεταφορών (787 ΤΜΕ)
- Την 884 ΠΑΒΕΤ (Προκεχωρημένη Αποθήκη Βάσεως Εφοδιασμού Τροφίμων)
4η Ταξιαρχία Υποστήριξης
Η 4η Ταξιαρχία Υποστήριξης (4η ΤΑΞΥΠ) έχει έδρα την Ξάνθη.
- Το 4ο Τάγμα Εφοδιασμού(4 ΤΕΦ)(Kομοτηνή) - Αποτελείται απο 3 Λόχους. Ο 1ος και 2ος Λόχος είναι στην Κομοτηνή ενώ ο 3ος Λόχος είναι στο Μεγάλο Δέρειο του Έβρου.
- Το 783ο Τάγμα Μεταφορών (783 ΤΜΕ)(Τοξότες Ξάνθης)
- Το 316ο Συνεργείο Περιοχής Τεχνικού (316 ΣΠΤΧ)(Τοξότες Ξάνθης)
651η Αποθήκη Βάσεως Υλικού Πολέμου
Το 651η Αποθήκη Βάσεως Υλικού Πολέμου(651 ΑΒΥΠ) έχει έδρα τον Άγιο Στέφανο Αττικής, που διαθέτει τις εξής μονάδες:
- 1ο Τάγμα Υλικού Πολέμου (1 ΤΥΛ).
- 2ο Τάγμα Υλικού Πολέμου (2 ΤΥΛ).
- 3ο Τάγμα Υλικού Πολέμου (3 ΤΥΛ).
- 4ο Τάγμα Υλικού Πολέμου (4 ΤΥΛ).
Διοίκηση Στρατιωτικών Εργοστασίων
Η Διοίκηση Στρατιωτικών Εργοστασίων (ΔΙΣΕ) έχει έδρα την Αθήνα, στην οποία υπάγονται τα εξής:
- Το 301ο Εργοστάσιο Βάσης (301 ΕΒ), με έδρα τους Αγίους Αναργύρους.
- Το 303ο Προκεχωρημένο Εργοστάσιο Βάσης (303 ΠΕΒ), με έδρα τη Λάρισα.
- Το 304ο Προκεχωρημένο Εργοστάσιο Βάσης (304 ΠΕΒ), με έδρα τον Άγιο Γεώργιο Βελεστίνου, στη Θεσσαλία.
- Το 306ο Εργοστάσιο Βάσης Τεχνικού (306 ΕΤΒ), με έδρα τις Αχαρνές.
- Το 307ο Τεχνικό Συγκρότημα Υποστήριξης Αεροπορικού Υλικού (307 ΤΣΥΑΥ), με έδρα το Στεφανοβίκειο Μαγνησίας.
- Το 308ο Προκεχωρημένο Εργοστάσιο Βάσης (308 ΠΕΒ), με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
- Το 691ο Βιομηχανικό Εργοστάσιο Βάσης(691 ΒΕΒ), με έδρα τον Αυλώνα Αττικής.
- Το 700ο Στρατιωτικό Εργοστάσιο (700 ΣΕ), με έδρα τον Πειραιά.
4η Μεραρχία Πεζικού
Η 4η Μεραρχία Πεζικού (4 ΜΠ), έχει έδρα την Τρίπολη Αρκαδίας και περιλαμβάνει τις ακόλουθες μονάδες:
- Το Λόχο Στρατηγείου
- Το 2/39 Σύνταγμα Ευζώνων, με έδρα το Μεσολόγγι.
- Το 11ο Σύνταγμα Πεζικού, (Στγου Θεόδ. Κολοκοτρώνη) με έδρα την Τρίπολη.
- Το Κέντρο Εκπαίδευσης Διαβιβάσεων (ΚΕΔΒ), με έδρα την Καλαμάτα.
- Το Κέντρο Εκπαίδευσης μηχανικού (ΚΕΜΧ), με έδρα το Ναύπλιο.
- Το Κέντρο Εκπαίδευσης Εφοδιασμού, Μεταφορών (ΚΕΕΜ), με έδρα τη Σπάρτη.
- Τη Σχολή Εκπαίδευσης Τεχνιτών Τηλεπικοινωνιών (ΣΕΤΤΗΛ), με έδρα τον Πύργο.
- Το Κέντρο Εκπαίδευσης Τεχνικού (ΚΕΤΧ), με έδρα την Πάτρα.
Στρατιωτικά Νοσοκομεία
- 401ο Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών (401 ΓΣΝΑ)
- 404 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λάρισας (404 ΓΣΝΛ)
- 411 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Τρίπολης (411 ΓΣΝΤ)
- 414 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ειδικών Νοσημάτων (414 ΣΝΕΝ)
- 417 Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (417 ΝΙΜΤΣ)
- 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο (424 ΓΣΝ)
Διοίκηση Δόγματος Εκπαίδευσης και Επιθεώρησης
Η Διοίκηση Δόγματος Εκπαίδευσης (ΔΙΔΟΕ) έχει έδρα την Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατός Ξηράς
Έρμαια
Τα Έρμαια ή Ερμαία ήταν εορτή στην αρχαιότητα προς τιμή του θεού Ερμή, που τελούταν σε πολλά μέρη του ελλαδικού χώρου. Κατά την εορτή αυτή τα παιδιά στην αρχαία Αθήνα τελούσαν ιδιαίτερα αγωνίσματα, πιο ελεύθερα από τα συνηθισμένα ένεκα των οποίων απαγορεύονταν η είσοδος μεγαλυτέρων ανδρών στο χώρο άθλησής τους, σύμφωνα με νόμο του Σόλωνα. Στην εποχή όμως του Πλάτωνα φαίνεται πως δεν ίσχυε αυτός ο νόμος, όπου κατά τα Ερμαία η άθληση των παιδιών γινόταν σε παλαίστρες ενώπιον ανδρών κάθε ηλικίας.
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές Κατηγορία:Αρχαία Κρήτη Κατηγορία:Αρχαία Αρκαδία
Δαφνούσσα Εύβοιας
Η Δαφνούσσα είναι ημιορεινό χωριό στη βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Δαφνούσσα βρίσκεται στα όρια με την κεντρική Εύβοια και είναι κτισμένη στους βόρειους πρόποδες του όρους Καντήλι σε υψόμετρο 253 μέτρα. Απέχει 34 χλμ. (οδικά) ΒΔ. από την Λίμνη (μέσω Κήρινθου), 12 χλμ. ΝΔ. από το Μαντούδι (μέσω Προκοπίου) και 52 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα. Στα ανατολικά είναι το Προκόπι και η ΕΟ Χαλκίδας - Αιδηψού ενώ δυτικά το Τρούπι και βορειοδυτικά τα πρώην ορυχεία λευκολίθου και οι τεχνητές λίμνες που δημιουργήθηκαν στους "κρατήρες" και διαμορφωμένους αναβαθμούς από τις εξορύξεις. Το χωριό υπάρχει από την περίοδο της ενετοκρατίας της Εύβοιας (14ος αιώνας) και από την περίοδο αυτή είναι ο πύργος της Μπέζας ή Δαφνούσας ερείπια του οποίου βρίσκονται στα νοτιοδυτικά του σε λόφο στην βόρεια πλαγιά του βουνού Καντήλι με θέα όλη την πεδιάδα Μαντουδίου και τον έλεγχο της θάλασσας. Η γύρω περιοχή, την περίοδο της τουρκοκρατίας, αποτελούσε τσιφλίκι το οποίο μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας πέρασε στα χεριά του Άγγλου μεγαλοκτηματία Φράνσις Νόελ Μπέικερ και αρκετά αργότερα με τις απαλλοτριώσεις 1922 – 1925 ένα μεγάλο μέρος της πέρασε στην κυριότητα των κατοίκων του χωριού.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, με την παλιά του ονομασία Δράζι το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νηλέων. Το 1935 με το ΦΕΚ 170Α - 30/04/1935 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Τρούπι αποτελούν την τοπική κοινότητα Δαφνούσσας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 74 κατοίκων ενώ ως οικισμός 58.
Ηραίον Ολυμπίας
Το Ηραίον Ολυμπίας ή αλλιώς ο ναός της Ήρας στην Ολυμπία βρίσκεται εντός του ιερού χώρου της Άλτεως και στη βορειοδυτική πλευρά της. Ήταν κτισμένο στους νότιους πρόποδες του Κρονίου λόφου και είναι από τα αρχαιότερα δείγματα μνημειακής ναοδομίας στην Ελλάδα.
thumb|598x598px|Σχεδιάγραμμα του Ηραίου . Α:Περιστύλιο, Β:Πρόναος, C:Ναός, D:Οπισθόδομος, Ε:Βάση του αγάλματος της Ήρας
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Ο ναός της Ήρας κατασκευάστηκε από τους κατοίκους της Σκιλλούντας (αρχαία πόλη της Ηλείας) και αφιερώθηκε στη θεά Ήρα. Σύμφωνα με τον Παυσανία κτίσθηκε οκτώ χρόνια μετά την ανάληψη της βασιλείας του Οξύλου στην Ήλιδα, δηλαδή γύρω στο 1096 π.Χ. χρονολογία όμως που δεν συμπίπτει με τη χρονολόγηση του ναού, η οποία είναι υστερότερη. Μία άποψη υποστηρίζει ότι ο πρώτος ναός της Ήρας, που κτίσθηκε γύρω στο 650 π.Χ., ήταν μικρός, δωρικός και είχε μόνο σηκό και πρόναο και γύρω στο 600 π.Χ. προστέθηκε ο οπισθόδομος και το πτερό. Μια άλλη άποψη αναφέρει ότι η αρχική οικοδόμηση του ναού έγινε περίπου το 600 π.Χ. ακολουθώντας ενιαίο αρχιτεκτονικό πρόγραμμα.
Ο ναός είναι περίπτερος, διαστάσεων 50.01 επί 18.76 μέτρα και αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα δωρικού ρυθμού με 6 κίονες στις στενές πλευρές του και 16 στις μακριές. Οι κίονες και ο θριγκός, αρχικά πρέπει να ήταν ξύλινοι και με το πέρασμα των αιώνων να αντικαταστάθηκαν από λίθινους (πορόλιθο). Σύμφωνα πάλι με τον Παυσανία, στο βάθος σηκού, επάνω σε βάθρο υπήρχαν λατρευτικά αγάλματα του Δία και της Ήρας. Στη συνέχεια υπήρξαν διάφορες επεμβάσεις και στα ρωμαϊκά χρόνια είχε μετατραπεί σε είδος μουσείου.
Στο Ηραίον Ολυμπίας φυλάσσονταν τα πιο πολύτιμα έργα του ιερού, ανάμεσα στα οποία ήταν ο περίφημος Ερμής του Πραξιτέλη, ο δίσκος της ιερής εκεχειρίας, τα αγάλματα των Ωρών από χρυσό και έβενο του γλύπτη Έμιλου, η τράπεζα του Κολώτη, η λάρνακα του Κυψέλου. Πιθανολογείται ότι το αρχαϊκό λίθινο κεφάλι που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας ανήκει στο άγαλμα της Ήρας που υπήρχε στο σηκό του ναού.
Τη σημερινή εποχή σώζονται τα θεμέλια, οι τεράστιοι ορθοστάτες του σηκού και το κατώτερο μέρος των κιόνων. Έχουν αναστηλωθεί τέσσερεις κίονες ενώ θραύσματα από την πήλινη διακόσμηση του θριγκού και το πήλινο κεντρικό ακρωτήριο του ναού εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας. Μπροστά από τον ναό υπάρχει ο βωμός της Ήρας, στον οποίο γίνεται η αφή της Ολυμπιακής φλόγας από την πρωθιέρεια, σύμφωνα με το τελετουργικό που έχει καθιερωθεί για τη σημερινή εποχή.
Σύμφωνα με τον Παυσανία
---
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναοί της Ήρας Κατηγορία:Αρχαία Ολυμπία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Σεκενένρε Τάο
Ο Σεκενένρε Τάο ήταν ένας από τους τελευταίους Φαραώ της 17ης δυναστείας, κυβερνούσε το τοπικό Αιγυπτιακό βασίλειο των Θηβών στην Δεύτερη μεταβατική περίοδο. Οι γονείς του ήταν πιθανότητα ο Σεναχτενρέ Άαχμες και η βασίλισσα Τετισέρι. Η περίοδος της βασιλείας του είναι άγνωστη αλλά βάση των ημερομηνιών που εμφανίζονται στο Χρονολόγιο της Αρχαίας Αιγύπτου για τον γιο του Άμωσις Α΄ πρέπει να ανέβηκε στον θρόνο στα τέλη της δεκαετίας του 1560 π.Χ. ή το 1558 π.Χ. Με την σύζυγο του βασίλισσα Άαχ Χοτέπ Α΄ απέκτησε τον διάδοχο του Κάμωθις και ασφαλώς τον Άμωσις Α΄ που έδιωξε τους Υξώς, ένωσε ξανά την Αίγυπτο και ίδρυσε την 18η δυναστεία. Ο Σεκενένρε Τάο ήταν ο πρώτος Φαραώ που ξεκίνησε τον εκδικητικό πόλεμο εκδίωξης από την Αίγυπτο των εισβολέων Ασιατών Υξώς της 15ης δυναστείας, τον ολοκλήρωσε ο γιος του Άμωσις Α΄.
Βασιλεία
Στην λογοτεχνία του Νέου βασιλείου περιγράφεται η σύγκρουση του Σεκενένρε Τάο με τον σύγχρονο του Υξώς βασιλιά Άποφις. Ο Άποφις έστειλε μήνυμα στον Σεκενένρε Τάο με το οποίο τον διέταζε "Μάζεψε τους Ιπποπόταμους από τη λίμνη στα ανατολικά της πόλης, γιατί δεν με αφήνουν να κοιμηθώ, μέρα και νύχτα", εννοώντας προφανώς ότι οι βοές τους έφταναν μέχρι την πρωτεύουσα του Άβαρις. Ο συγκεκριμένος θρύλος δείχνει ότι παρά το γεγονός ότι εκείνη την εποχή η Αρχαία Αίγυπτος ήταν μοιρασμένη με τον έναν βασιλιά ανεξάρτητο από τον άλλο, την ανώτατη κυριαρχία είχαν οι Φαραώ των Υξώς. Ο Σεκενένρε Τάο ξεπέρασε το επίπεδο των προσβολών απέναντι στον Άποφις και ξεκίνησε εκστρατεία κατά των Υξώς, στην διάρκεια του πολέμου δολοφονήθηκε σκληρά, αυτό φαίνεται από τα τραύματα στην μούμια του που βρίσκεται στο Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Καΐρου. Ο γιος και διάδοχος του Κάμωθις ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον των Υξώς με στόχο να εκδικηθεί την δολοφονία του πατέρα του και να τους διώξει από την Αίγυπτο. Στα τρία χρόνια που κυβέρνησε είχε κάποιες επιτυχίες, απελευθέρωσε πολλές περιοχές αλλά δεν μπόρεσε να τους εκδιώξει, κάποιοι συγγραφείς ισχυρίζονται ότι σκοτώθηκε και αυτός στην εκστρατεία. Η μητέρα του Άαχ Χοτέπ Α΄ που ήταν τότε αντιβασίλισσα στον ανήλικο Άμωσις Α΄ συνέχισε με τον ίδιο ρυθμό τις μάχες εναντίον των Υξώς, με την ενηλικίωση του ο Άμωσις Α΄ τους έδιωξε εξ΄ολοκλήρου, ενοποίησε την Αίγυπτο και ίδρυσε την 18η δυναστεία.
Οι μελέτες της μούμιας
Στην σχετικά σύντομη βασιλεία του ο Σεκενένρε Τάο δεν πρόλαβε να οικοδομήσει πολλά έργα πέρα από ένα τούβλινο ανάκτορο στο Ντέιρ ελ Μπάλας, σε έναν γειτονικό λόφο βρέθηκαν τα ερείπια ενός οικοδομήματος που ήταν πιθανότατα ψρούριο. Ένα μεγάλο δείγμα κεραμικής που βρέθηκε στην περιοχή δείχνει ότι ζούσαν πολλοί Νούβιοι, ήταν σύμμαχοι των Φαραώ στον αγώνα εναντίον των Υξώς. Η Μούμια του ανακαλύφτηκε στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι μαζί με πολλούς άλλους επιφανείς Φαραώ της 18ης και της 19ης δυναστείας όπως ο γιος του Άμωσις Α΄, ο Αμένωφις Α΄, ο Τούθμωσις Α΄, ο Τούθμωσις Β΄, ο Τούθμωσις Γ΄, ο Ραμσής Α΄, ο Σέτι Α΄, ο Ραμσής Β΄ και ο Ραμσής Θ΄. Την εξέταση της μούμιας ανέλαβε ο Δόκτωρ Εζέν Γκρεμπώ που διορίστηκε διευθυντής των Αιγυπτιακών ανασκαφών. Ο Εζέν Γκρεμπώ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για τον Αιγύπτιο μονάρχη που ξεκίνησε την εξέγερση κατά των Υξώς με τελικό αποτέλεσμα την εκδίωξη τους από την χώρα. Η ιστορία του είναι θρυλική αλλά όπως δείχνουν τα τραύματα του δολοφονήθηκε σίγουρα σε μάχη. Την ίδια περίοδο βρέθηκε η μούμια του Σέτι Α΄ χωρίς φασκιές όπως και αυτή ενός ανώνυμου πρίγκιπα. Μια σχετικά σύντομη περιγραφή για τον θάνατο του αναφέρει :
"δεν είναι γνωστός ο τρόπος που έπεσε στο πεδίο της μάχης αλλά τα χαρακτηριστικά της μούμιας δείχνουν έναν άνθρωπο που δολοφονήθηκε βίαια σε ηλικία 40 ετών. Οι δολοφόνοι του ήταν δύο ή τρεις άντρες που τον περικύκλωσαν, ένα χτύπημα από τσεκούρι στο δεξιό μάγουλο του έσπασε την γνάθο και του έβγαλε τα δόντια, ένα δεύτερο χτύπημα του άνοιξε το κρανίο και ένα ακόντιο του άνοιξε το μέτωπο στα δεξιά και πάνω από το μάτι. Το σώμα του παρέμεινε στο σημείο της δολοφονίας για πολύ καιρό και όταν βρέθηκε ακολούθησε βιαστικά η ταρίχευση του".
Πλάτος
Ο όρος πλάτος ή φάρδος είναι γεωμετρικός όρος και αποτελεί τη δεύτερη διάσταση στο χώρο. Χαρακτηρίζεται ως η βραχύτερη των διαστάσεων των επιπέδων επιφανειών σε αντιδιαστολή του μήκους, καθώς και η δεύτερη διάσταση των στερεών. Πολλές φορές όμως χρησιμοποιείται αντ΄ αυτού και ο όρος "βάθος".
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωμετρικά μεγέθη
Δολάριο Σουρινάμ
thumb|Κέρμα της σειράς των γκούλντεν που έγινε νόμιμο μέσο συναλλαγής αντί του δολαρίου. Το δολάριο (κωδικός νομίσματος SRD) είναι το νόμισμα του Σουρινάμ από το 2004. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (cents).
Ιστορία
Το δολάριο αντικατέστησε το γκούλντεν του Σουρινάμ την πρώτη ημέρα του 2004 και το 1 δολάριο έγινε ίσο σε αξία με 1000 γκούλντεν. Στην αρχή μόνο τα κέρματα ήταν διαθέσιμα και τα χαρτονομίσματα δεν εκδόθηκαν παρά στα μέσα του Φεβρουαρίου, εξαιτίας προβλήματος με τον εκτυπωτή της Τράπεζας του Καναδά.
Τα παλιά κέρματα που ήταν σε αξία σεντ (δηλαδή 1/100 του γκούλντεν) απέκτησαν την αξία τους αντίστοιχα με το δολάριο. Έτσι, για παράδειγμα, ένα κέρμα των 25 σεντ, το οποίο νωρίτερα άξιζε ένα τέταρτο του γκούλντεν, τώρα ήταν ίσο με ένα τέταρτο του δολαρίου.
Κέρματα
Σήμερα κυκλοφορούν κέρματα σε ονομαστική αξία των 1, 5, 10, 25, 100 και 250 σεντς, ίδιες αξίες με το προηγούμενο νόμισμα.
Τραπεζογραμμάτια
Το 2004 η κυβέρνηση εισήγαγε τραπεζογραμμάτια (muntbiljet) του 1 και των 2½ δολαρίων. Ακολούθησε η κυκλοφορία χαρτονομισμάτων των 5, 10, 20, 50 και των 100 δολαρίων, από την Κεντρική Τράπεζα του Σουρινάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Σουρινάμ
Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2004
Οι Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2004 ήταν η 12η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού των Παραολυμπιακών Αγώνων και διεξήχθησαν στην Αθήνα (Ελλάδα) από τις 17 Σεπτεμβρίου έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2004.
Συμμετέχουσες Χώρες
Οι συμμετέχουσες χώρες στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2004 παρατίθενται πιο κάτω:
(Τα Ονόματα και η Διάταξη των εθνών είναι σύμφωνα με τη διεθνή Παραολυμπιακή Επιτροπή και την Παραολυμπιακή Επιτροπή της Αθήνας 2004 κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης.)
Πίνακας μεταλλίων
2004 Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις στην Αθήνα Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2004
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1932
Οι Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1932 ή Πανελλήνιοι κυνηγετικοί αγώνες ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (Σ.Ε.Γ.Α.Σ.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Σκοπευτήριο Υμηττού στις 29 Μαΐου του 1932. Η συμμετοχή των σκοπευτών ήταν πολύ μικρή. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να γίνει το τραπ 70 δίσκων, το τραπ 30 δίσκων και το τραπ 15 διπλών δίσκων, αλλά τελικά έγινε μόνο το τραπ 50 δίσκων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αντώνιος Ράλλης με 48 επιτυχίες.
Παραπομπές
1932 Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα Κατηγορία:Σκοποβολή το 1932
The Catalyst
To The Catalyst είναι τραγούδι του αμερικανικού συγκροτήματος Linkin Park. Κυκλοφόρησε στις 2 Αυγούστου 2010 και είναι το πρώτο τραγούδι του δίσκου A Thousand Suns, ο οποίος είναι ο τέταρτος δίσκος του συγκροτήματος που σκηνοθετήθηκε και ηχογραφήθηκε σε στούντιο.
Στίχοι
Οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν από τους Linkin Park και το τραγούδι διαρκεί 4 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα.
Αναφορές
Κατηγορία:Τραγούδια των Linkin Park Κατηγορία:Τραγούδια του 2010 Κατηγορία:Singles του 2010 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
1438 Βεντελίνε
Η Βεντελίνε (Wendeline) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,529. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βεντελίνε εκτιμάται σε 41 περίπου χιλιόμετρα. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βεντελινε
Καλομέλας
Ο καλομέλας (αγγλ. calomel) είναι χλωριούχο ορυκτό του υδραργύρου. Η ετυμολογία της λέξης είναι αρκετά σκοτεινή. Το πρώτο συνθετικό, το καλός (αποδίδεται όμορφος), δεν αμφισβητείται, το δεύτερο όμως μοιάζει να προέρχεται από το μέλας, κάτι που ωστόσο δε δικαιολογείται από τις εμφανίσεις του ορυκτού. Κατ' άλλη ερμηνεία το δεύτερο συνθετικό προέρχεται από την ελληνική λέξη μέλι, που δικαιολογείται από το χρώμα του.
Είναι σχετικά σπάνιο ορυκτό: Δεν απαντάται σε πολλές περιοχές του κόσμου και σχεδόν ποτέ σε μεγάλες ποσότητες. Είναι δευτερογενές ορυκτό, προερχόμενο από εξαλλοιώσεις άλλων υδραργυρούχων ορυκτών, όπως ο κινναβαρίτης.
Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.
Σημειώσεις
Καλομελας Κατηγορία:Αλογονίδια
Kalomel
Τζον Λορινάιτις
Ο Τζον Τζόσεφ Λορινάιτις (31 Ιουλίου 1962 - ...) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας παλαιστής και νυν διοικητικό στέλεχος στην εταιρεία πάλης WWE. Όταν αγωνιζόταν ήταν γνωστός και με το ψευδώνυμο Τζόνι Έις. Είναι αδερφός του παλαιστή Ρόουντ Γουόριορ Άνιμαλ.
Ως παλαιστής
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1986, και ως το 1990, αγωνίστηκε για τις εταιρείες National Wrestling Alliance και World Championship Wrestling, αλλά και μικρότερες. Τα επόμενα δέκα χρόνια (1990-2000), τον βρήκανε στην Ιαπωνία για το All Japan Pro Wrestling (AJPW), εκεί κατέκτησε επτά τίτλους, από τους οποίους μόνο ο ένας ήταν ατομικός.
Παρασκηνιακοί ρόλοι
Επέστρεψε στις Η.Π.Α. για την τελευταία χρονιά του WCW, προτού εξαγοραστεί από το WWE. Εκεί είχε ρόλο σεναριογράφου. Μετά την εξαγορά, συνέχισε στο WWE, σε ρόλο ανιχνευτή ταλέντων. Αργότερα αναβαθμίστηκε σε άλλους ρόλους, όπως ως υπεύθυνος των νέων ταλέντων.
Ρόλος αφεντικού
Από το 2011, ξεκίνησε εμφανίσεις σε ρόλο αφεντικού στα προγράμματα του WWE, Raw και SmackDown. Για αρκετό διάστημα ήταν Γενικός Διευθυντής και στα δύο ταυτόχρονα. Επίσης επέστρεψε ενεργά σε αγώνες για μερικές φορές. Τελευταία του εμφάνιση ήταν απέναντι στον Τζον Σίνα, αγώνα που έχασε και αναγκάστηκε να παραιτηθεί, αφού όποιος έχανε, θα απολυόταν.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Α.Σ. Ολυμπιακός Βόλου 1937 (ποδόσφαιρο)
Το ποδοσφαιρικό τμήμα του Ολυμπιακού Βόλου εδρεύει στο Βόλο, συγκεκριμένα στην περιοχή της Νέας Δημητριάδας και από τον Σεπτέμβριο του 2023 θα διεξάγει τους αγώνες του στο Ε.Α.Κ. Βόλου, χωρητικότητας 9.000 θεατών.
Δεκαετία 1930
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1937 με πρώτο πρόεδρο τον Απόστολο Πουργιά. Η γέννηση της ομάδας πραγματοποιήθηκε στην παράκτια συνοικία του Αγίου Κωνσταντίνου. Την πρώτη χρονιά μετά την επίσημη ίδρυσή του, ο Ολυμπιακός συμμετείχε στους αγώνες Κυπέλλου Πάσχα του 1937 με αντιπάλους τη συμπολίτισσα Νίκη, τον Κεραυνό, τον Απόλλωνα και τον Οδυσσέα. Ύστερα από νικηφόρους αγώνες, μεταξύ των οποίων και το πρώτο παιχνίδι για το μετέπειτα γνωστό ντέρμπι του Βόλου κόντρα στη Νίκη (επικράτησε με 2–1), κέρδισε το πρώτο κύπελλο της ιστορίας του. Την περίοδο 1939–40 ο Ολυμπιακός πέτυχε την πρώτη μεγάλη του διάκριση και έγινε γνωστός στο πανελλήνιο φτάνοντας στους προημιτελικούς του κυπέλλου Ελλάδας έχοντας αποκλείσει τον Ηρακλή. Ήταν η πρώτη επαρχιακή ομάδα που έφτανε τόσο μακριά στο θεσμό του κυπέλλου.
Δεκαετία 1940
Την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου, ο Ολυμπιακός Βόλου έχασε δυο από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του, τους αδελφούς Νίκο και Πέτρο Μαλαβέτα. Ο πρώτος συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση και απαγχονίσθηκε από συνεργάτες των κατακτητών στην Πλατεία Ελευθερίας του Βόλου τον Μάιο του 1943. Ο δεύτερος ήταν μαχητής του ΕΑΜ και κατόπιν του ΔΣΕ. Συνελήφθη τον Ιούλιο του 1949, καταδικάστηκε από στρατοδικείο σε θάνατο και εκτελέστηκε στην τοποθεσία Καζανάκι, λίγο έξω από τον Βόλο, στις 5 Αυγούστου 1949. Το 1947 ο Ολυμπιακός ανακηρύχθηκε πρωταθλητής Θεσσαλίας. Η ομάδα έπειτα ανανεώθηκε και για 5 χρόνια δεν κατέκτησε κανένα τίτλο. Το 1952 όμως είδε τα αποτελέσματα της ανανέωσης να αποδίδουν και κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα Θεσσαλίας. Στις 4 Μαΐου του ίδιου χρόνου σημείωσε μάλιστα τη πρώτη του διεθνή νίκη επί της τουρκικής Ντεμί Σπορ με 6–2. Την επόμενη χρονιά ο Ολυμπιακός κέρδισε το Τζάνειο Κύπελλο Θεσσαλίας.
Δεκαετία 1950
Το 1954 ήταν η πιο πετυχημένη ως τότε χρονιά για τον Ολυμπιακό. Αφού έγινε πρωταθλητής Βόλου, κατέκτησε για μια ακόμα φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλίας, αφήνοντάς πίσω του την Αναγέννηση Καρδίτσας και τον Ηρακλή Λάρισας. Έπειτα κέρδισε τη Δόξα Δράμας εκτός έδρας και αναδείχτηκε πρωταθλητής Βόρειας Ελλάδας, παίρνοντας παράλληλα και την πρόκριση για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, όπου και κατατάχθηκε 5ος.
Το 1955 ήταν αξιοσημείωτο για την ιστορία της ομάδας. Ενώ ο Βόλος συνταρασσόταν από τους καταστροφικούς σεισμούς του Απριλίου, η ομάδα κατάφερε εν μέσω καταστροφών να ταξιδέψει στην Αθήνα για τον αγώνα κυπέλλου με την ΑΕΚ, την οποία μάλιστα απέκλεισε φτάνοντας στους 8 του κυπέλλου Ελλάδας.
Δεκαετία 1960
Το 1960 ο Ολυμπιακός έφτασε στους 16 του κυπέλλου Ελλάδας και παράλληλα κέρδισε τη συμμετοχή του στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Στην πρώτη του συμμετοχή κατέλαβε την 7η θέση στον κεντρικό όμιλο και δεν πέρασε στην τελική φάση.
Το 1961 συγχωνεύτηκε με τον Εθνικό Βόλου και μετονομάστηκε σε «Εθνικός Ολυμπιακός Βόλου», ονομασία που διατήρησε ως το 2008. Την ίδια χρονιά κέρδισε και πάλι την συμμετοχή του στη Β΄ Εθνική. Αγωνίστηκε στον κεντρικό όμιλο, όπου πρώτευσε, προκρινόμενος στην τελική φάση. Εκεί κατέλαβε την τέταρτη θέση και έχασε την άνοδο στην Α΄ Εθνική. Εκείνη τη χρονιά έκανε τα πρώτα βήματά του στον Ολυμπιακό ένας μετέπειτα μεγάλος ποδοσφαιριστής, ο Βασίλης Μποτίνος.
Την περίοδο 1964–65 κατετάγη 4ος στον Δ΄ όμιλο της Β΄ Εθνικής, χωρίς τον Βασίλη Μποτίνο, ο οποίος στο μεταξύ είχε μετεγγραφεί στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Η επόμενη χρονιά ήταν εξίσου ανεπιτυχής, αφού για μια ακόμα φορά ο Ολυμπιακός έχασε την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, καταλαμβάνοντας τελικά την 5η θέση του Γ΄ ομίλου.
Η περίοδος 1966–67 εξελίχθηκε διαφορετικά και ο Ολυμπιακός, αφού πρώτευσε στον όμιλό του (Β΄), προκρίθηκε στην τελική φάση. Εκεί ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τους δύο αντιπάλους του, Πανελευσινιακό και Καβάλα, ώστε απαιτήθηκαν αγώνες μπαράζ μεταξύ τους. Οι τρεις αγώνες μπαράζ διεξήχθησαν στη Λαμία και η ομάδα του Βόλου μαζί με αυτήν της Ελευσίνας κέρδισε την άνοδο για πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική.
Η πρώτη του χρονιά στην μεγάλη κατηγορία δεν ήταν πετυχημένη και εν μέσω οικονομικών προβλημάτων και αλλαγών στη διοίκηση του συλλόγου ο Ολυμπιακός κατετάγη 18ος και υποβιβάστηκε. Την επόμενη όμως χρονιά επανήλθε στη μεγάλη κατηγορία μετά από αγώνες διαβάθμισης με τη 15η της Α΄ Εθνικής Βέροια και αφού είχε τερματίσει δεύτερος στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής.
Το 1969 ο Ολυμπιακός άρχισε πολύ καλά τη νέα αγωνιστική περίοδο. Η ομάδα όμως και πάλι μετά από διοικητικές ανακατατάξεις διέγραψε κατιούσα πορεία, τερμάτισε 16η και υποβιβάστηκε.
Δεκαετία 1970
Το 1971 προβιβάστηκε και πάλι ως πρωταθλητής του Γ΄ ομίλου της Β΄ Εθνικής, ενώ έφτασε στους 8 του κυπέλλου Ελλάδας.
Τη σεζόν 1971–72 η ομάδα ξεκίνησε θαυμάσια, όμως οι μέτριες εμφανίσεις στον β' γύρο έδωσαν τελικά στον Ολυμπιακό τη 13η θέση και την παραμονή για πρώτη φορά στη μεγάλη κατηγορία. Παράλληλα κέρδισε την 4η θέση στο θερινό τουρνουά του Ο.Π.Α.Π.. Η επόμενη χρονιά στην Α΄ Εθνική τον βρήκε λίγο ψηλότερα, στη 12η θέση.
Τη σεζόν 1973–74 κατετάγη 15ος, ισόβαθμος του 13ου ΑΠΟΕΛ και του 14ου Πανσερραϊκού, με τους οποίους έδωσε αγώνες μπαράζ για την τελική κατάταξη και την ανάδειξη της ομάδας που θα υποβιβαζόταν ως 15η. Εκεί ο Ολυμπιακός υποβιβάστηκε αγωνιστικά, παρέμεινε όμως τελικά στην κατηγορία λόγω απόσυρσης του ΑΠΟΕΛ, αφού με την πτώση της Χούντας έπαυσε η συμμετοχή κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Την περίοδο 1974–75 ο Ολυμπιακός υποβιβάστηκε λόγω της μείωσης των ομάδων της Α΄ Εθνικής, αν και κατετάγη 14ος, θέση η οποία στην αρχή του πρωταθλήματος δεν οδηγούσε σε υποβιβασμό. Η επόμενη χρονιά βρήκε τον Ολυμπιακό μετά από καιρό στη Β΄ Εθνική. Τελικά κατέλαβε την τρίτη θέση του βορείου ομίλου, ενώ το 1976–77 βγήκε στον ίδιο όμιλο 8ος.
Τη σεζόν 1977–78 ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε καλή πορεία, έχασε όμως την άνοδο για δύο βαθμούς από την Α.Ε. Λάρισα.
Το πρωτάθλημα του 1978–79 χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα πιο σκανδαλώδη της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, αφού κλονίστηκε από υποθέσεις δωροδοκίας. Ο Ολυμπιακός κατετάγη τελικά δεύτερος στο βόρειο όμιλο, ενώ την επόμενη χρονιά πήρε την 6η θέση.
Δεκαετία 1980
Το 1981–82 έχασε και πάλι την άνοδο στις λεπτομέρειες από τον Μακεδονικό, παίρνοντας τελικά τη δεύτερη θέση στον όμιλό του. Την επόμενη χρονιά, μετά την απώλεια του Γιώργου Καραμίχαλου και την αναστάτωση που ακολούθησε, κατέλαβε την 5η θέση στο βορρά.
Η περίοδος 1983–84, που διεξήχθη πλέον σε έναν όμιλο, έμεινε χαραγμένη στις μνήμες των φίλων της ομάδας. Ο Ολυμπιακός υποβιβάστηκε μετά από 21 χρόνια παρουσίας σε Α΄ και Β΄ Εθνική, αγωνιζόμενος την περίοδο 1984–85 στην Γ΄ κατηγορία, όπου κατετάγη τρίτος στο βόρειο όμιλο.
Το 1985–86 ήταν χρονιά ανόδου και ο Ολυμπιακός επανήλθε γρήγορα στη Β΄ Εθνική μαζί με την Ξάνθη, με την οποία ισοβάθμησε στην πρώτη θέση του βορείου ομίλου.
Ο Ολυμπιακός το 1986–87 είχε καλή πορεία και τερμάτισε 4ος, ενώ την επόμενη χρονιά κέρδισε και πάλι την άνοδο του στην Α΄ Εθνική, αφού ισοβάθμησε στη δεύτερη θέση με τον Απόλλωνα και την Καστοριά, από τους οποίους υπερτερούσε στα μεταξύ τους ματς.
Η περίοδος 1988–89 ήταν πετυχημένη, αφού ο Ολυμπιακός ενισχυμένος με τον διεθνή Ούγγρο επιθετικό Ίμρε Μπόντα, ο οποίος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 20 γκολ, τερμάτισε στην 11η θέση. Η επόμενη όμως χρονιά δεν ήταν ανάλογη και ο Ολυμπιακός υποβιβάστηκε καταλαμβάνοντας τη 17η θέση.
Δεκαετία 1990
Χωρίς καμία σημαντική επιτυχία πέρασε η δεκαετία του 1990 για τον Ολυμπιακό. Η ομάδα όχι μόνο έφτασε να υποβιβαστεί στη Γ΄ κατηγορία για δεύτερη φορά στην ιστορία της, αλλά και να παραμείνει αρκετά χρόνια σε αυτήν. Από την περίοδο 1994–95 η ομάδα αγωνιζόταν χωρίς να είναι ανταγωνιστική στη Γ΄ Εθνική, όπου και καταλάμβανε θέσεις όχι παραπάνω από την όγδοη. Το 1998–99, ο Ολυμπιακός Βόλου κατέλαβε την πρώτη θέση του βορείου ομίλου και κέρδισε την άνοδο στη Β΄ Εθνική.
Δεκαετία 2000
Ο Ολυμπιακός την σεζόν 1999–2000 είχε καλή παρουσία στο πρωτάθλημα, αλλά κάποια ατυχή αποτελέσματα στους τελευταίους αγώνες τον έριξαν στην ένατη θέση. Την επόμενη χρονιά με μια ανάλογα μέτρια πορεία κατατάχθηκε έβδομος. Παράλληλα η διοίκηση του συλλόγου παρέπαιε και αναγκάστηκε να ξεπουλήσει ιδιοκτησίες του συλλόγου, ενώ ένα-ένα τα τμήματα του ερασιτέχνη έκλειναν. Η διοίκηση εγκατέλειψε την ομάδα και ως αποτέλεσμα του ιδιοκτησιακού κενού, της αδυναμίας των τοπικών πολιτικών προσώπων, αλλά και της επιλεκτικής διαχείρισης της εξουσίας από τα όργανα της πολιτείας, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να μπει σε κανένα νόμο ρύθμισης χρεών. Με βεβαιωμένα χρέη μόλις 360.000 ευρώ ο Ολυμπιακός έγινε μια από τις 3 ομάδες που υποβιβάστηκαν στη Δ΄ Εθνική το καλοκαίρι του 2003.
Η χρονιά 2003–04 ήταν η χειρότερη στην ως τότε ιστορία του Ολυμπιακού, αφού η ομάδα του Βόλου ήταν αναγκασμένη να αγωνιστεί στα γήπεδα της Δ΄ Εθνικής. Μια ομάδα φίλων του Ολυμπιακού, η οποία αποτελείτο από μέλη παλαιών διοικήσεων του συλλόγου αποφάσισε να κάνει μια πρωτοποριακή κίνηση για να ξεπεράσει τον υποβιβασμό που υπέστη ο σύλλογος το 2003. Εξαγόρασε την ομάδα της ΠΑΕ Κασσάνδρας, η οποία αγωνιζόταν στη Β΄ Εθνική και την μετονόμασε σε «Α.Σ. Κασσάνδρα - Ολυμπιακός ΠΑΕ» (Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός) με έδρα το Βόλο. Στην κίνηση μετείχαν και πολλές εκατοντάδες απλών φιλάθλων του Ολυμπιακού. Παράλληλα αποφάσισαν να διατηρήσουν και την ομάδα της Δ΄ Εθνικής (η οποία ήταν ο κανονικός Ολυμπιακός), με την ονομασία «Α.Ο. Βόλου Εθνικός Ολυμπιακός», ως β΄ ομάδα. Η ομάδα της Β΄ Εθνικής το 2004–05 έχασε στις λεπτομέρειες την άνοδο και κατατάχθηκε 5η. Παράλληλα άλλαξε το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ο νέος ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού ήρθε σε ρήξη με την παλιά διοίκηση, με αποτέλεσμα οι δυο ομάδες για τα επόμενα τρία χρόνια να τραβήξουν ξεχωριστούς δρόμους. Το παράδοξο αυτό πήρε τέλος το καλοκαίρι του 2008, όταν οι δυο Ολυμπιακοί συγχωνεύτηκαν. Έτσι με την ένωση των ερασιτεχνικών σωματείων των δυο ομάδων δημιουργήθηκε η «ΠΑΕ Α.Σ. Ολυμπιακός Βόλου 1937» ως συνέχεια της ομάδας του Εθνικού Ολυμπιακού Βόλου.
Δεκαετία 2010
Ο Ολυμπιακός Βόλου τη σεζόν 2009–10 βγήκε πρώτος στη Β΄ Εθνική και ύστερα από 20 ακριβώς χρόνια ανέβηκε στη Σούπερ Λιγκ. Έτσι έβαλε στην τροπαιοθήκη του το 4ο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής και συνολικά το 7ο. Την επόμενη σεζόν πραγματοποίησε μια εξαιρετική πορεία στα σαλόνια της Α΄ Εθνικής, με αποτέλεσμα να κατακτήσει την 5η θέση, η οποία τον οδήγησε στα πλέι οφ του πρωταθλήματος και στην Ευρώπη μέσω του Γιουρόπα Λιγκ 2011–12 για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Το σκάνδαλο των στημένων αγώνων
Στις 14 Ιουλίου 2011, ο Ολυμπιακός Βόλου έδωσε το πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι του με αντίπαλο τη σερβική Ραντ για τον 2ο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, την οποία κέρδισε 1–0, με εκατοντάδες φίλους του Ολυμπιακού να πανηγυρίζουν την πρώτη ευρωπαϊκή νίκη της ομάδας στους δρόμους του Βόλου, αλλά και του Βελιγραδίου.
Στις 28 Ιουλίου 2011, η ομάδα τιμωρήθηκε από την Πειθαρχική Επιτροπή της Σούπερ Λιγκ με υποβιβασμό στη Φουτμπολ Λιγκ 1 (Β΄ Εθνική) με κατηγορίες για δωροδοκία και στοιχηματισμό σε στημένα παιχνίδια (με βάση το άρθρο 21). Την επόμενη μέρα ασκήθηκε έφεση που εκδικάστηκε μία εβδομάδα αργότερα. Στις 10 Αυγούστου η Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ αποφάσισε πως δεν προέκυψε όφελος για την ομάδα (όπως και για αυτή της Καβάλας), διατηρώντας την στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ, αποδίδοντας απλά αντικειμενική ευθύνη (με βάση το άρθρο 5) και επιβάλλοντας αφαίρεση 10 βαθμών από το πρωτάθλημα της περιόδου 2011–12. Αντίθετα η ΟΥΕΦΑ τιμώρησε με αποκλεισμό τον Ολυμπιακό Βόλου από την συνέχεια του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ της περιόδου 2011–12, στο οποίο η ομάδα του Βόλου είχε προκριθεί στον τρίτο προκριματικό γύρο μετά από δύο νίκες με 3–0 επί της λουξεμβουργιανής Ντιφερντάνζ, καθώς και με επιπλέον ποινή τριετούς αποκλεισμού από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με αναστολή (άρθρου 5 των Πειθαρχικών Κανονισμών της ΟΥΕΦΑ). Ο Ολυμπιακός Βόλου κατέθεσε έφεση κατά της απόφασης της ΟΥΕΦΑ (με βάση το άρθρο 49 των Πειθαρχικών Κανονισμών της UEFA) η οποία απορρίφθηκε. Μετά την απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων ο Αχιλλέας Μπέος παραχώρησε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ομάδας στον τραγουδιστή Βασίλη Καρρά.
Στις 10 Οκτωβρίου 2011, μετά από απόφαση του Δ.Σ., η ομάδα ποδοσφαίρου δεν δηλώθηκε σε καμιά εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου. Με την εκπνοή της προθεσμίας δήλωσης συμμετοχής στην Δ΄ Εθνική, ο Ολυμπιακός Βόλου έμεινε για πρώτη φορά στην ιστορία του χωρίς συμμετοχή σε εθνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Το Φεβρουάριο του 2012 εκδικάσθηκε στο διεθνές αθλητικό δικαστήριο (CAS) η προσφυγή του Ολυμπιακού Βόλου για την εξάλειψη της ποινής του πενταετούς αποκλεισμού από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις που είχε επιβληθεί από την ΟΥΕΦΑ με αναστολή, αλλά απορρίφθηκε.
Στις 7 Ιουνίου 2012 και μετά από πολλές πολιτικές πιέσεις, εγκρίθηκε από την ΕΕΑ το νέο μετοχολόγιο του Ολυμπιακού Βόλου με μεταβίβαση του 58,11% των μετοχών της ΠΑΕ στον Παναγιώτη Μποτσιβάλη. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2012, με απόφαση-αίτημα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και μετά από 14 μήνες αποχής από κάθε επίσημη αγωνιστική δραστηριότητα ο Ολυμπιακός Βόλου εντάχθηκε στη Β΄ Εθνική.
Αλλαγή μετοχικής σύνθεσης
Στις 11 Ιανουαρίου 2013 μεταβλήθηκαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς και η διοίκηση της ΠΑΕ, με νέο πρόεδρο τον Βολιώτη αρχιτέκτονα Δημήτρη Καραγιάννη. Ο ίδιος είχε διατελέσει πρόεδρος στον Α.Σ. Ολυμπιακός Βόλου 1937, μητρικό σωματείο της ΠΑΕ, για να παραιτηθεί το καλοκαίρι του 2011 κατόπιν του σκανδάλου με τους προσυμφωνημένους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Στις 26 Φεβρουαρίου 2013 εγκρίθηκε η μεταβίβαση στον Καραγιάννη ποσοστού 58,12% των μετοχών της ΠΑΕ. Τον Ιούλιο του 2014 την προεδρία ανέλαβε ο Γιώργος Βαρούτσικος με αντιπρόεδρο το Γιώργο Τόρη. Η ομάδα μέχρι τον Μάιο του 2016 είχε διοίκηση Πρωτοδικείου, μέχρι που ο Ερασιτέχνης εξουσιοδότησε τον πρώην πρόεδρο της ομάδας Παναγιώτη Μποτσιβάλη να αναλάβει την ποδοσφαιρική ομάδα, με συνεργάτες παλαίμαχους ποδοσφαιριστές και ντόπιους επιχειρηματίες.
Οικονομικά προβλήματα και απόσυρση από το πρωτάθλημα
Στις 1 Φεβρουάριου 2016, η ΠΑΕ μετά τη λήξη προθεσμίας εξόφλησης του χρέους στο ΙΚΑ, δεν πλήρωσε τις ασφαλιστικές εκκρεμότητες της λόγω οικονομικών προβλημάτων, συνεπώς δεν κατάφερε να πάρει ασφαλιστική ενημερότητα και αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα. Λίγες μέρες μετά η ιστορική ομάδα της θεσσαλικής πόλης αποβλήθηκε από τη διοργάνωση της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, έπειτα από τη ματαίωση τριών συνολικά αγώνων της. Έτσι μετά από 79 χρόνια ύπαρξης η ομάδα για τρίτη φορά δεν καταφέρνει να συνεχίσει να αγωνίζεται σε κάποια εθνική κατηγορία.
Στις 24 Μαρτίου 2016 ο ερασιτέχνης, που ανέλαβε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση στην ομάδα, ανακοίνωσε πως ο Ολυμπιακός Βόλου που αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ, θα αγωνίζεται από τη νέα ποδοσφαιρική περίοδο στην Γ΄ Εθνική. Τελικά μετά από 3 χρόνια απουσίας από τις επαγγελματικές κατηγορίες ο Ολυμπιακός στέφθηκε πρωταθλητής του 4ου ομίλου της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας το 2018–19, κερδίζοντας τη συμμετοχή του στη Φούτμπολ Λιγκ 2019–20.
Η επάνοδος και οι δύο διαδοχικοί υποβιβασμοί με κατάληξη στο τοπικό πρωτάθλημα
Την περίοδο 2019–20 αγωνίστηκε στην νέα Φούτμπολ Λιγκ ως 3η τη τάξει κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και η διακοπή του πρωταθλήματος λόγω της πανδημίας COVID-19 τον βρίσκει στην 8η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 31 βαθμούς, κάνοντας μια μέτρια πορεία η οποία συνεχίστηκε και την επόμενη σεζόν αυτή την φορά σε μια καλύτερη βαθμολογική θέση και συγκεκριμένα στην 4η, αλλά στο τέλος ανέβηκε στην δεύτερη τη τάξει κατηγορία λόγω αναδιάρθρωσης. Στο μεταξύ, νέα διοικητικά προβλήματα γίνονται εμφανή σε όλη την διάρκεια της περιόδου αυτής.
Έμβλημα
Έμβλημα της ομάδας αποτελεί ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος. Τα στοιχεία του εμβλήματος εμπεριείχαν την αναγραφή ΠΑΕ, όσο η ομάδα αγωνιζόταν σε επαγγελματικές κατηγορίες.
Φίλαθλοι
Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού Βόλου, οι οποίοι είναι πιστοί και φανατικοί, αποκαλούνται «Αυστριακοί». Ο παλαιότερος σύνδεσμος φιλάθλων είναι ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Ολυμπιακού Βόλου, ή αλλιώς ΣΦΟΒ, με έτος ίδρυσης 1971, ο οποίος σύνδεσμος στηρίζεται από μία ομάδα παλαιών φιλάθλων.
Οι κυριότεροι σύνδεσμοι οργανωμένων οπαδών είναι οι Austrian Boys και οι Malavetas. Οι Austrian Boys ιδρύθηκαν το 2003, και οι Malavetas το 2013. Τα μέλη των συνδέσμων αυτών είναι σκληροπυρηνικοί και ένθερμοι οπαδοί. Ένας ακόμη σύνδεσμος με την επωνυμία Vatos Locos, δημιουργήθηκε στα τέλη του 2010.
Γήπεδο και εγκαταστάσεις
Ο Ολυμπιακός Βόλου από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του μέχρι και το 1968 χρησιμοποιούσε ως έδρα το γήπεδο του κυνηγητικού συλλόγου στον Άναυρο. Μάλιστα η πρώτη διοίκηση του Ολυμπιακού προσπάθησε να αποκτήσει τον χώρο, χωρίς επιτυχία.
Το 1968 η ομάδα μετακόμισε στο Ε.Α.Κ. Βόλου, το οποίο βρίσκεται στη συνοικία της Νέας Δημητριάδος και έχει χωρητικότητα 9.000 θέσεων. Τη σεζόν 2008–09 χρησιμοποίησε ως έδρα το Πανθεσσαλικό Στάδιο, ενώ το 2009–10 χρησιμοποίησε ξανά το Ε.Α.Κ. Βόλου, που έχει χωρητικότητα 12.000 θέσεων. Με την άνοδο στη Σούπερ Λιγκ η ομάδα μετακόμισε και πάλι στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, αναμένοντας να τελειώσουν τα έργα αναβάθμισης του Ε.Α.Κ. Βόλου, όπου επέστρεψε το 2013. Το διάστημα 2015–2019 η ομάδα χρησιμοποιούσε ως έδρα και πάλι το Πανθεσσαλικό Στάδιο. Για την περίοδο 2019–20 και για ακόμα 3 σεζόν συμφωνήθηκε η χρήση του Δημοτικού Σταδίου Νεάπολης ως έδρα του Ολυμπιακού στη Φούτμπολ Λιγκ. Τον Ιούλιο του 2023 η διοίκηση του Ολυμπιακού Βόλου συμφώνησε με τον Δήμο Βόλου για την παραχώρηση του Ε.Α.Κ. Βόλου για τους εντός έδρας αγώνες
Τίτλοι και διακρίσεις
Σημ.: Ο Ολυμπιακός Βόλου θα αντιμετώπιζε για τα πλέι οφ της διοργάνωσης την Παρί Σεν Ζερμέν, αλλά αποκλείστηκε από τη διοργάνωση κατόπιν απόφασης της ΟΥΕΦΑ (βλ. κεφάλαιο «Το σκάνδαλο των στημένων αγώνων»).
MG (αυτοκινητοβιομηχανία)
Η MG είναι βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία που παρήγαγε σπορ αυτοκίνητα από το 1924. Από το 2000 είχε ενταχθεί στον Όμιλο MG Rover και σταμάτησε την παραγωγή οχημάτων όταν η εταιρεία κατέρρευσε τον Απρίλιο του 2005. Τα αυτοκίνητα με το σήμα της MG ξεκίνησαν να παράγονται και πάλι από τις 23 Μαρτίου 2007, κάτω από τη νέα ιδιοκτησία της κινεζικής Nanjing Automobile Corporation (NAC). Η NAC στις 22 Ιουλίου 2005 εξαγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία του υπό εκκαθάριση ομίλου MG-Rover Group με προσφορά £53.000.000.
Η MG απέκτησε το όνομά της από τη Morris Garages. Ο William Robert Morris ξεκινώντας από επιδιορθώσεις και κατασκευή ποδηλάτων και μηχανών, πέρασε τελικά στην κατασκευή σπορ αυτοκινήτων. Η Morris Garages ξεκίνησε να παράγει δικές τις δημιουργίες σύμφωνα με τα σχέδια του Διευθυντή Πωλήσεων και οδηγό αγώνων Cecil Kimber (Σέσιλ Κίμπερ), ο οποίος και προσχώρησε στην εταιρεία το 1921.
Όταν μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι Άγγλοι προμηθευτές κινητήρων της Morris Garages, White and Poppe, σταμάτησαν την παραγωγή, διότι δεν ενδιαφέρονταν πλέον για την κατασκευή κινητήρων, η MG στράφηκε στην Continental από την Αμερική και υπέγραψε αντίστοιχη συμφωνία. Όταν και αυτοί έκαναν πίσω στράφηκε σε μια Γαλλική εταιρία, την Hotchkiss η οποία φοβούμενοι οι ιδιοκτήτες ότι οι Γερμανοί θα της επιτάξουν το εργοστάσιο μετεγκαταστάθηκε στην Αγγλία. Σε μερικά χρόνια ο Morris, φοβούμενος ότι οι προμηθευτές του δεν θα μπορούσανε να ακολουθήσουν την έκρηξη των πωλήσεων των αυτοκινήτων του, εξαγόρασε όλες τις συνεργαζόμενες εταιρίες και τις ονόμασε αντίστοιχα Morris Engines, Morris GearBoxes κλπ. Έτσι το 1924 με μαζική παραγωγή αυτοκινήτων αρχίζει η σύγχρονη ιστορία της Morris Garages – MG.
Η MG είναι περισσότερο γνωστή για τα διθέσια σπορ ανοικτά αυτοκίνητα, όμως η εταιρεία παρήγαγε και 4-πορτα και κουπέ αυτοκίνητα.
Ιστορία της MG
Υπάρχουν αρκετές απόψεις σχετικά με τη χρονιά δημιουργίας της MG. Η εταιρεία θέτει ως χρονολογία έναρξης το 1924, όμως τα πρώτα αυτοκίνητα με τα σήματα της Morris και MG καθώς και μια αναφορά του ονόματος της MG με το οκταγωνικό σήμα εμφανίστηκε σε εφημερίδα της Οξφόρδης τον Νοέμβριο του 1923. Μερικοί το αμφισβητούν και πιστεύουν πως η εταιρεία ξεκίνησε το 1925.
Τα πρώτα αυτοκίνητα της εταιρείας ήταν επανακατασκευασμένα Morris που κατασκευάστηκαν σε εγκαταστάσεις στην Alfred Lane (Άλφρεντ Λέιν), Οξφόρδη, όμως η ζήτηση σύντομα προκάλεσε την μεταφορά σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις στη Bainton Road (Μπέιντον Ρόουντ) το Σεπτέμβριο 1925, μοιραζόμενη τις εγκαταστάσεις αυτές με την παραγωγή των ψυγείων για τα αυτοκίνητα της Morris. Η συνεχιζόμενη επέκταση της εταιρείας έφερε άλλη μια μεταφορά των εγκαταστάσεων το 1927 σε ξεχωριστό εργοστάσιο στην Edmund Road (Έντμαντ Ρόουντ), στο Cowley (Κάουλι) της Οξφόρδης κοντά στο κύριο εργοστάσιο της Morris και ήταν για πρώτη φορά δυνατή η εφαρμογή γραμμής παραγωγής. Το 1928 η εταιρεία είχε γίνει αρκετά μεγάλη ώστε να χρειάζεται μια αλλαγή στην εταιρική της ταυτότητα. Έτσι, διαχωρίστηκε πλέον από τη Morris Garages και έγινε M.G. Car Company Ltd. τον Μάρτιο του ίδιου έτους και τον Οκτώβριο για πρώτη φορά η εταιρεία απέκτησε ένα περίπτερο στην Έκθεση Αυτοκινήτου του Λονδίνου. Σύντομα, ο χώρος για την εταιρεία έγινε και πάλι λίγος και η έρευνα για ένα μόνιμο σπίτι της εταιρείας οδήγησε στην ενοικίαση ενός κομματιού μια παλιάς βιομηχανίας επεξεργασίας δέρματος στο Abingdon (Άμπινγκτον) του Oxfordshire (Οξφορντσάιρ) το 1929 όπου η παραγωγή θα παρέμενε μέχρι το 1980. Αρχικά, η εταιρεία ανήκε προσωπικά στον William Morris (Ουίλιαμ Μόρρις) και ύστερα στη Morris Motors (που ήταν κομμάτι της Nuffield Organisation) το 1935. Αυτή η αλλαγή θα έφερνε ύστερα σημαντικές συνέπειες στην εταιρεία, ιδιαίτερα στις δραστηριότητες του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Η MG έγινε κομμάτι της British Motor Corporation (Μπρίτις Μότορ) το 1952 και ύστερα της British Leyland (Μπρίτις Λήλαντ) το 1968. Το εργοστάσιο του Abingdon έκλεισε εξαιτίας ενός σκληρού προγράμματος αναδιοργάνωσης, ώστε η BL να επανέλθει στην κερδοφορία στην δεκαετία του 1970 και από τότε τα αυτοκίνητα της MG παράγονται στο εργοστάσιο του Longbridge (Λόνγκμπριτζ). Η MG έγινε στη συνέχεια μέρος του Ομίλου Austin Rover (ARG). thumb|304x304px|Το MGA παραγόταν από το 1955 έως το 1962.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η ΑRG μετονομάσθηκε σε Όμιλο Rover και επαναδημιούργησε το διθέσιο MG RV8, ενώ το 1995 δημιούργησε το νέο MG F (ύστερα ανασχεδιάστηκε και μετονομάσθηκε σε MG TF).
Με την απόσχιση του Ομίλου Rover από τη BMW το 1999, το όνομα της MG εμφανίστηκε σε πιο σπορ εκδόσεις των μοντέλων της Rover.
Η MG έγινε κομμάτι του Ομίλου MG Rover με έδρα το Λόνγκμπριτζ του Birmingham (Μπέρμινγκχαμ). Ο Όμιλος ετέθη σε καθεστώς διαχείρισης το 2005 και η παραγωγή των οχημάτων της εταιρείας σταμάτησε.
Ο Όμιλος MG Rover εξαγόρασε την ιταλική Qvale, η οποία είχε αναλάβει την εξέλιξη του De Tomaso Bigua. Αυτό το όχημα, μετονομασμένο σε Qvale Mangusta (είχε ήδη λάβει άδεια διάθεσης του οχήματος αυτού στις ΗΠΑ), αποτέλεσε την βάση για το MG Xpower SV, ένα σπορ υπεραυτοκίνητο με κινητήρα V8. Το αυτοκίνητο αποκαλύφθηκε το 2002 και ξεκίνησε την εμπορική του πορεία το 2004.
Η απόφαση αναστολής της παραγωγής αυτοκινήτων MG ήρθε στις 7 Απριλίου 2005, όταν ο Όμιλος MG Rover ετέθη σε καθεστώς διαχείρησης (και συνεπώς χρεοκοπίας).
Η Project Kimber και το Smart Roadster
Η Project Kimber (Πρότζεκτ Κίμπερ) είναι μια ομάδα επενδυτών, με επικεφαλής τον David James, η οποία ήρθε δεύτερη στον αγώνα για την απόκτηση της MG Rover το 2005. Το όνομά της έχει εμπνευσθεί από το όνομα του Cecil Kimber, που βρισκόταν στην αρχική MG.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2006, οι Times του Λονδίνου ανέφεραν πως ο James βρισκόταν σε συζητήσεις με τη DaimlerChrysler για την αγορά του σχεδίου και της τεχνολογίας για την παραγωγή του Smart Roadster για 13 εκατομμύρια λίρες. Το αυτοκίνητο με τα σήματα της MG θα ξεκινούσε να παράγεται σε ένα πρώην εργοστάσιο παραγωγής ελαστικών στο Coventry (Κόβεντρι), ενώ το εργοστάσιο του Λόνγκμπριτζ θα έκλεινε.