cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαδριγάλι
Το μαδριγάλι του 16ου αιώνα
Όσον αφορά στο κείμενο, επικρατεί ο Βοκκάκιος και ο Πετράρχης και αργότερα οι ποιητές Αριόστο, Τάσσο και Πιέτρο Μπέμπο. Προς το τέλος του 16ου αιώνα προτιμώνται οι ελεύθεροι στίχοι (rime libere), κατά την προτροπή και του Ιταλού θεωρητικού της μουσικής Τζοζέφο Τσαρλίνο (1558). Χρησιμοποιούνται συνδυασμοί δύο έως οκτώ φωνών, αν και τα περισσότερα είναι για τρεις έως έξι φωνές. Το μελοποιημένο κείμενο είναι πάντα κοσμικό, ποιήματα και μικρά πεζά κείμενα• στον αντίποδα βρίσκεται το μοτέτο, όπου χρησιμοποιούνται εδάφια της Αγίας Γραφής, αλλά όχι τα μέρη της λειτουργίας. Κύριο χαρακτηριστικό είναι η απουσία συνοδείας (εκτελούνται δηλαδή a cappella) αν και ορισμένοι συνθέτες, όπως ο Ιταλός Κάρλο Τζεζουάλντο, ενθάρρυναν τη μερική χρήση οργάνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναγεννησιακή μουσική Κατηγορία:Φωνητική
Πάρκο Μλάντεν Στογιάνοβιτς
Το Πάρκο Μλάντεν Στογιάνοβιτς είναι το μεγαλύτερο αστικό πάρκο της Σερβικής Δημοκρατίας. Βρίσκεται στην Μπάνια Λούκα, στη τοπική κοινότητα Ρόσουλε, μεταξύ της οδού Μλάντεν Στογιάνοβιτς και της Λεωφόρου του Σερβικού Στρατού και καλύπτει μια περιοχή 10 εκταρίων με πανέμορφη βλάστηση. Καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου, το πάρκο ζει με "γεμάτους πνεύμονες". Πραγματοποιούνται συναυλίες, μαζεύονται επαγγελματίες και ερασιτέχνες αθλητές, οι δραστηριότητες για παιδιά προσελκύουν πολλά παιδιά και τους συνοδούς τους. Το πάρκο αυτό είναι γνωστό για τα γήπεδα τένις του TC Mladost, στα οποία διεξάγεται το διεθνές τουρνουά τένις ATP Banjaluka Open.
Το όνομα του πάρκου
Το πάρκο πήρε το όνομά του από τον τιμημένο φυσικό και εθνικό ήρωα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Μλάντεν Στογιάνοβιτς. Οι γονείς του κατάγονταν από ορθόδοξες οικογένειες και είχαν αποκτήσει οκτώ παιδιά. Ο Μλάντεν ολοκλήρωσε τις ιατρικές σπουδές του στη Βιέννη και με την επιστροφή του στο Πρίγιεντορ το 1930, συχνά θεράπευε φτωχούς δωρεάν και τους έδινε χρήματα για να επιστρέψουν στο σπίτι. Σκοτώθηκε στις 2 Απριλίου 1942 αλλά παραμένει ένα σύμβολο αγάπης και μέριμνας για την ανθρωπότητα.
Σύμβολο νεότητας, αθλήματα και διασκέδαση
Μέσα στο πάρκο υπάρχουν γήπεδα τένις, διάδρομοι για ποδηλασία ή τρέξιμο, μπόουλινγκ, πινγκ πονγκ, μπάσκετ και ποδόσφαιρο, εξοπλισμός για εξωτερική άθληση, σκάκι, παιδότοποι, ένα σιντριβάνι και μια αίθουσα τροφοδοσίας στο κεντρικό γήπεδο τένις και στις διοικητικές εγκαταστάσεις του Αθλητικού Κέντρου Mladost. Ένα από τα σύμβολα του πάρκου θεωρείται το καταφύγιο που είναι χτισμένο στην καρδιά του πάρκου. Η έμφαση στην ψυχαγωγία δίνεται κατά την ετήσια εκδήλωση Fitness to Health, όπου οι πολίτες μπορούν να αθλούνται δωρεάν επί ενάμισι μήνα με την καθοδήγηση ενός επαγγελματία προπονητή. Καθ'όλη την διάρκεια του έτους πραγματοποιούνται συναυλίες, σχολικές αθλητικές εκδηλώσεις αλλά και άλλες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπάνια Λούκα Κατηγορία:Πάρκα
Macintosh
μικρογραφία|344x344εσ|Δεξιόστροφα από κορυφή: MacBook Air (2015), iMac G5 20" (2004), Macintosh II (1987), Power Mac G4 Cube (2000), iBook G3 Blueberry (1999) και ο γνήσιος Macintosh 128K (1984). Mac, παλαιότερα γνωστό ως Macintosh, είναι το εμπορικό όνομα σειράς προσωπικών υπολογιστών που σχεδιάζονται, αναπτύσσονται και προωθούνται από την εταιρεία Apple Inc. Οι πρώτοι υπολογιστές, που ονομάζονταν Macintosh, κυκλοφόρησαν στην αγορά στις 24 Ιανουαρίου του 1984 μέσα σε κλίμα εορτασμού. Χρησιμοποιούσαν ένα γραφικό περιβάλλον εργασίας (GUI) με ποντίκι, σε αντίθεση με το τότε τυπικό περιβάλλον γραμμής εντολών (command line interface). Η σημερινή γραμμή προϊόντων Mac κυμαίνεται από το βασικό επιτραπέζιο Mac mini ως τους διακομιστές Xserve. Τα συστήματα Mac στοχεύουν κυρίως στις αγορές οικιακής χρήσης, εκπαίδευσης και των επαγγελματιών του δημιουργικού τομέα. Η παραγωγή των Mac βασίζεται στο κάθετο οικονομικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο η κατασκευάστρια Apple αναλαμβάνει όλο το υλικό και δημιουργεί το δικό της λειτουργικό σύστημα που είναι προεγκατεστημένο σε κάθε νέο Mac. Αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με τους συμβατούς με την IBM υπολογιστές ή απλά PC, όπου άλλοι κατασκευαστές παρέχουν τα λειτουργικά συστήματα και άλλοι κατασκευάζουν το υλικό. Οι σύγχρονοι Mac, όπως και τα υπόλοιπα PC, μπορούν να τρέχουν διάφορα λειτουργικά συστήματα όπως Linux, FreeBSD, Windows κτλ.
Οι αρχικοί Macintosh χρησιμοποιούσαν επεξεργαστές της οικογένειας Motorola όπως 68000 και 68020, και το 1994 PowerPC επεξεργαστές της Motorola και της IBM. Η Apple ξεκίνησε την μετάβαση σε χρήση της αρχιτεκτονικής x86 της Intel το 2006, που επέτρεψε για πρώτη φορά στους Mac να τρέχουν εφαρμογές γραμμένες για την αρχιτεκτονική x86 χωρίς προσομοίωση. Οι σημερινοί Mac χρησιμοποιούν επεξεργαστές intel Core 2 και intel Xeon 5100. Κυκλοφοορύν με την τελευταία έκδοση του Mac OS X προεγκατεστημένη.
1979–1984: Ανάπτυξη
Ο σχεδιασμός του Macintosh ξεκίνησε στα τέλη του 1970 από τον Τζεφ Ράσκιν, έναν υπάλληλο της Apple που οραματίστηκε έναν εύχρηστο, χαμηλού κόστους υπολογιστή για τον μέσο καταναλωτή. Τον Σεπτέμβριο του 1979, ο Ράσκιν εξουσιοδοτήθηκε να κάνει προσλήψεις για αυτό το σχέδιο και άρχισε να ψάχνει μηχανικό που να ήταν ικανός να οργανώσει ένα τέτοιο σχέδιο. Ο Μπιλ Άτκινσον, μέλος της ομάδας ανάπτυξης του Apple Lisa (ο οποίος ανάπτυσσε ένα παρόμοιο αλλά ακριβότερο σχέδιο), τον σύστησε στον Μπάρελ Σμιθ), έναν τεχνικό υποστήριξης που είχε προσληφθεί νωρίτερα εκείνο τον χρόνο στην Apple ως υπάλληλος #282. Με την πάροδο των χρόνων, ο Ράσκιν οργάνωσε μια μεγάλη ομάδα ανάπτυξης που σχεδίασε και έχτισε το υλικό και λογισμικό του αρχικού Macintosh. Εκτός από τους Ράσκιν, Άτκινσον και Σμιθ, η ομάδα συμπεριελάμβανε τους Κρις Εσπινόζα, Τζοάννα Χόφμαν, Τζορτζ Κρόου, Τζέρι Μάνοκ, Άντι Χερτζφελντ και Ντάνιελ Κοτ.
right|thumb|220px|Ο Macintosh 128K, ο πρώτος Mac, που κυκλοφόρησε το 1984Η πρώτη μητρική Macintosh από τον Smith χτίστηκε βασισμένη πάνω στις σχεδιαστικές οδηγίες του Ράσκιν, είχε RAM 64 ΚΒ, χρησιμοποιούσε επεξεργαστή Motorola 6809E, και υποστήριζε ασπρόμαυρη οθόνη 256*256 εικονοστοιχείων - το τελικό προϊόν είχε ασπρόμαυρη οθόνη 9 ιντσών με 512*342 εικονοστοιχείων. Ο Μπαντ Τριμπλ, ένας προγραμματιστής του Macintosh ενδιαφερόταν να τρέξει τις γραφικές εφαρμογές της Lisa πάνω στον Macintosh, και ρώτησε τον Smith κατά πόσο θα μπορούσε να ενσωματώσει τον Motorola 68000 επεξεργαστή του Lisa στον Mac κρατώντας το κόστος χαμηλό. Ως τον Δεκέμβριο του 1980 ο Σμιθ είχε καταφέρει να σχεδιάσει μια μητρική που όχι μόνο χρησιμοποιούσε επεξεργαστή 68000, αλλά ανέβαζε την ταχύτητά του 5 με 8 MHz. Αυτή η μητρική υποστήριζε κιόλας οθόνη 384*256. Το σχέδιο του Σμιθ χρησιμοποιούσε λιγότερα τσιπ RAM από τον Lisa, το οποίο έκανε την κατασκευή της μητρικής αρκετά πιο φτηνή. Το τελικό σχέδιο του Mac περιείχε πολύ περισσότερο προγραμματιστικό κώδικα στη μνήμη ROM του από τους υπόλοιπους υπολογιστές, είχε RAM 128 kB στη μορφή 16 τσιπ RAM των 64 kB απαχαλκωμένα πάνω στη μητρική. Αν και δεν υπήρχαν θύρες μνήμης, η RAM του ήταν επεκτάσιμη στα 512 kB απαχαλκώνοντας τσιπ RAM των 256 kB στη θέση των εργοστασιακών τσιπ.
Αυτό το πρωτοποριακό σχέδιο κέντρισε το ενδιαφέρον του Στιβ Τζομπς, συνιδρυτή της Apple. Αντιλαμβανόμενος ότι ο Macintosh ήταν πιο προωθήσιμος από τον Lisa άρχισε να εστιάζει σε αυτό το σχέδιο. Ο Ράσκιν εγκατέλειψε τελικά το σχέδιο Macintosh το 1981 μετά από προσωπικές διαμάχες με τον Τζομπς και ο τελικός σχεδιασμός του Mac λέγεται ότι είναι πιο κοντά στις ιδέες του Τζομπς παρά του Ράσκιν. Ακούγοντας για την πρωτοποριακή τεχνολογία GUI (περιβάλλον εργασίας) που αναπτυσσόταν στην Xerox PARC, ο Τζομπς κανόνισε να δει τον υπολογιστή Xerox Alto και τα εργαλεία ανάπτυξης λογισμικού Smalltalk, με αντάλλαγμα μετοχές της Apple. Το περιβάλλον του Macintosh και του Lisa είναι σε έναν βαθμό επηρεάστηκαν από την τεχνολογία που παρατήρησαν στην Xerox PARC σε συνδυασμό με τις ιδέες της Macintosh ομάδας. Ο Τζομπς στρατολόγησε επίσης τον Χάρμουτ Έσλινγκερ για να δουλέψει πάνω στο Mac, με αποτέλεσμα την υποδοχή του σχεδίου Snow White. Αν και εισήχθη αρκετά καθυστερημένα για τους πρώτους Mac, ενσωματώθηκε στους περισσότερους υπολογιστές της Apple στα μέσα με τέλη του 1980. Παρ' όλα αυτά η ηγεσία του Τζομπς στο Macintosh πλάνο ήταν σύντομη. Μετά από έναν εσωτερικό ανταγωνισμό για εξουσία με τον νέο διευθύνοντα σύμβουλο Τζον Σκάλεϊ, ο Τζομπς απολύθηκε από την Apple το 1985, και ίδρυσε τη NeXT, μια άλλη εταιρία υπολογιστών, και δεν ξαναγύρισε μέχρι το 1997. Ο Τζον Σκάλεϊ ανέβασε την τιμή του Macintosh από US$1,995 (αμερικάνικα δολάρια) σε US$2,495 για να πληρώσει την τεράστια διαφημιστική καμπάνια.
1984: Εισαγωγή
Ο ίδιος ο Mac άρχισε να πωλείται US$2,495 (αποπληθωρίζοντας την τιμή αυτή αντιστοιχεί με περίπου US$5,000 σημερινά), δύο μέρες μετά την εκπομπή της διαφήμισης. Συνοδευόταν από δύο προγράμματα σχεδιασμένα για να επιδεικνύουν το γραφικό του περιβάλλον, το MacWrite και το MacPaint. Αν και ο Mac έτυχε άμεσης αναγνώρισης, ήταν υπερβολικά επαναστατικός για πολλούς. Επειδή όλο το σύστημα ήταν σχεδιασμένο γύρω από τις γραφικές του ικανότητες, οι προϋπάρχουσες κειμενοστραφείς εφαρμογές έπρεπε να ξαναγραφτούν. Αυτό ήταν μια πρόκληση που πολλοί προγραμματιστές αποφεύγανε, προκαλώντας αρχικά έλλειψη εφαρμογών για τη νέα πλατφόρμα. Πολλοί χρήστες συνηθισμένοι στον κόσμο των γραμμών εντολών, υποβάθμισαν τον Mac ως παιχνίδι.
1985–1989: Η εποχή της επιτραπέζιας δημοσίευσης (desktop publishing)
Το 1985, ο συνδυασμός Mac, LaserWriter εκτυπωτή της Apple, Mac-μόνο εφαρμογές όπως MacPublisher της Boston Software και PageMaker της Aldus, βοήθησε τους χρήστες να σχεδιάζουν, να προεπισκοπούν και να εκτυπώνουν ολόκληρες σελίδες με κείμενο και γραφικά, μια δραστηριότητα γνωστή ως επιτραπέζια δημοσίευση (desktop publishing). Η επιτραπέζια δημοσίευση ήταν μοναδική στον Macintosh, αλλά τελικά έγινε διαθέσιμη και για τους χρήστες PC. Αργότερα, εφαρμογές όπως το FreeHand της Macromedia, το QuarkXPress, το Photoshop και το Illustrator της Adobe, δυνάμωσαν τη θέση του Mac ως γραφιστικού υπολογιστή και βοήθησαν τη εξάπλωση της ανερχόμενης αγοράς επιτραπέζιας δημοσίευσης.
Οι περιορισμοί του πρώτου Mac έγιναν σύντομα σαφείς. Είχε πολύ λίγη μνήμη, ακόμα και σε σχέση με τους άλλους υπολογιστές του 1984, και δεν μπορούσε να αναβαθμιστεί εύκολα, και του έλειπε ένας σκληρός δίσκος ή κάποιος εύκολος τρόπος σύνδεσης σκληρού δίσκου. Αν και το 1985 η βασική μνήμη του Mac αυξήθηκε σε 512 ΚΒ, και ήταν δυνατόν αν και δύσκολο να αναβαθμίσεις τη μνήμη ενός Mac με 128 kB, η Apple συνειδητοποίησε ότι ο Mac χρειαζόταν βελτίωση σε αυτούς τους τομείς. Το αποτέλεσμα ήταν ο Macintosh Plus, που κυκλοφόρησε στις 10 Ιανουαρίου 1986 για US$2,600. Πρόσφερε ένα μεγκαμπάιτ RAM και το τότε επαναστατικό SCSI parallel interface, επιτρέποντας να ενωθούν με τον Mac ως επτά συσκευές όπως σκληροί δίσκοι και σαρωτές. Οι δισκέτες του αυξήθηκαν στα 800 kB. Ο Mac Plus ήταν άμεση επιτυχία και παρέμεινε στη παραγωγή μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 1990. Πωλούνταν για πάνω από τέσσερα χρόνια και τέσσερις μήνες, ήταν ο μακροβιότερος Mac στην ιστορία της Apple.
Αλλά τα προβλήματα παρέμειναν, ειδικά ο χαμηλά χρονισμένος επεξεργαστής και οι περιορισμένες δυνατότητες γραφικών, που παρεμπόδιζαν τη δυνατότητα του Mac να εισχωρήσει στην επαγγελματική αγορά. Οι καινούριοι επεξεργαστές της Motorola ήταν γρηγορότεροι, και το 1987 η Apple εκμεταλλεύτηκε το προβάδισμα της τεχνολογίας της Motorola και έτσι εισήγαγε τον Macintosh II που χρησιμοποιούσε επεξεργαστή Motorola 68020 στα 16 MHz. Η κίνηση αυτή σήμανε την απαρχή μιας νέας κατεύθυνσης για τον Macintosh, που για πρώτη φορά είχε μια ανοιχτή αρχιτεκτονική με πολλές θύρες επέκτασης, υποστήριξη για έγχρωμα γραφικά, και ένα κομματιασμένο σχέδιο παρόμοιο με αυτό των IBM PC, εμπνευσμένο από την άλλη σειρά της Apple, την αναβαθμίσιμη Apple II. Μαζί με τον Macintosh II, βγήκε και ο Macintosh SE, ο πρώτος συμπυκνωμένος Mac με μια εσωτερική θύρα επέκτασης για τον επεξεργαστή του συγκεκριμένου μοντέλου. Ο Macintosh SE μοιραζόταν το "Snow White" σχέδιο με τον Macintosh II όπως και το νέο "Apple Desktop Bus" ποντίκι και πληκτρολόγιο που είχαν πρωτοεμφανιστεί στο Apple IIGS μήνες νωρίτερα.
Με το νέο επεξεργαστή Motorola 68030 ήρθε το Macintosh IIx το 1988, το οποίο ενισχύθηκε με εσωτερικές βελτιώσεις. Ακολούθησε το 1989 μια πιο συμπυκνωμένη έκδοσή του με λιγότερες θύρες, ο Macintosh IIcx, και μια έκδοση του Mac SE που λειτουργούσε με τον 68030 στα 16 MHz ονομαζόμενος Macintosh SE/30, σπάζοντας την τυπική ονομασία για να αποφευχθεί το όνομα "SEx". Αργότερα τον ίδιο χρόνο, ο Macintosh IIci τρέχοντας στα 25 MHz ήταν ο πρώτος Mac "καθαρά-32μπιτος", επιτρέποντάς του να υποστηρίζει πάνω από 8 MB RAM, σε αντίθεση με τους προηγούμενούς του που είχαν "ψευδο-32μπιτα" ROM (8 από τα 32 bit ελεύθερα για πρόσβαση, χρησίμευαν για σηματοδότηση στο επίπεδο του λειτουργικού). Το Mac OS System 7 ήταν το πρώτο λειτουργικό σύστημα Mac που υποστήριζε σηματοδότηση 32-bit. Η Apple εισήγαγε επίσης το Macintosh Portable, ένα μηχάνημα με 16 MHz 68000 επεξεργαστή με επίπεδη οθόνη ενεργής μήτρας. Την επόμενη χρονιά αποκαλύφθηκε ο 40 MHz Macintosh IIfx', στη τιμή των US$9,900. Εκτός από το γρηγορότερο επεξεργαστή, είχε σημαντικές αρχιτεκτονικές βελτιώσεις, όπως γρηγορότερη μνήμη και ένα ζεύγος αφοσιωμένων επεξεργαστών 6502 για επεξεργασία I/O.
1990–1998: Η άνοδος και η κάθοδος
Τα μηχανήματα με Microsoft Windows 3.0 που άρχιζαν να πλησιάζουν τους Mac τόσο σε επιδόσεις όσο και σε ικανότητες ξεκινώντας τον Μάιο του 1990 ήταν πιο χρηστικά πλέον και φτηνότερα από την πλατφόρμα του Macintosh. Η αντίδραση της Apple ήταν να βγάλει μια σειρά φτηνότερων Mac τον Οκτώβριο του 1990. Ο Macintosh Classic ουσιαστικά αποτελούσε μια λιγότερη ακριβή έκδοση του Macintosh SE, κόστιζε US$999 κάνοντάς τον, τον λιγότερο ακριβό Mac μέχρι και την επανέκδοση του iMac στα 400 MHz τον Φεβρουάριο του 2001. Ο Macintosh LC, βασισμένος στον επεξεργαστή 68020 με το ιδιαίτερο "κουτί πίτσας", κυκλοφόρησε για US$1800. Προσέφερε έγχρωμα γραφικά, και συνοδευόταν από μια νέα οθόνη 512*384 εικονοστοιχείων. Ο Macintosh IIsi, ουσιαστικά ένας Macintosh IIci στα 20MHz είχε μόνο μια θύρα επέκτασης και κόστιζε US$2500. Και τα τρία μηχανήματα πούλησαν αρκετά, αν και το περιθώριο κέρδους της Apple ήταν σημαντικά μικρότερο από τα παλιότερα μηχανήματα.
Το 1991 βγήκε το πολυαναμενόμενο Mac OS System 7, το ξαναγραμμένο λειτουργικό σύστημα του Macintosh που βελτίωνε το χειρισμό έγχρωμων γραφικών, σηματοδότησης της μνήμης, δικτύωσης, της πολυδιανυσματικής επεξεργασίας και εισήγαγε τη χρήση εικονικής μνήμης. Αργότερα τον ίδιο χρόνο η Apple εισήγαγε τους Macintosh Quadra 700 και 900, τους πρώτους Mac με το γρηγορότερο επεξεργαστή Motorola 68040. Συνοδεύτηκαν από βελτιωμένες εκδόσεις των επιτυχιών του προηγούμενο χρόνου, τον Macintosh Classic II και τον Macintosh LC II. Ο τελευταίος χρησιμοποιούσε επεξεργαστή 68030 στα 16MHz.
Την ίδια στιγμή εισήχθηκαν τα πρώτα τρία μοντέλα PowerBook, το PowerBook 100, μια συμπυκνωμένη έκδοση του Macintosh Portable, το PowerBook 140 με 16MHz 68030, και το PowerBook 170 με 25MHz 68030. Ήταν οι πρώτοι φορητοί με πληκτρολόγιο πίσω από μια επιφάνεια για την παλάμη, και με ενσωματωμένη συσκευή κατάδειξης, μια σφαίρα κατάδειξης, (trackball) μπροστά από το πληκτρολόγιο.
Το 1992 η Apple άρχισε να πουλά ένα κατώτερο Mac, το Performa μέσω μη παραδοσιακών μεταπωλητών. Στους μεταπωλητές της Apple προσφέρθηκε μια μεσαία έκδοση της σειράς Quadra ονομαζόμενη Macintosh Centris που σύντομα μετονομάστηκε σε Quadra όταν πλέον οι πελάτες περιήλθαν σε σύγχυση από τις διάφορες σειρές των Classic, LC, II, Quadra, Performa, και Centris. Η Apple έβγαλε επίσης μια σειρά σμικρυμένων PowerBook Duo. Ήταν φτιαγμένα για να μπορούν να αγκιστρωθούν σε μια βάση για χρήση ως επιτραπέζιοι. Τα PowerBook Duo απορρίφθηκαν από τη σειρά προϊόντων της Apple στις αρχές του 1997.
Το επόμενο εξελικτικό βήμα των επεξεργαστών του Macintosh ήταν η μετάβαση στη RISC PowerPC αρχιτεκτονική της λεγόμενης "AIM συμμαχίας" των Apple, IBM και Motorola. Από την έναρξή της, η σειρά Power Macintosh αποδείχθηκε πολύ επιτυχής με πωλήσεις πάνω από ένα εκατομμύριο τεμάχια μέχρι τα τέλη του 1994, τρεις μήνες πριν από τον ετήσιο στόχο της Apple. Τον ίδιο χρόνο, η Apple εισήγαγε το δεύτερης γενιάς PowerBook, το PowerBook 500, που εισήγαγε την καινοτομική κατάδειξη αφής (trackpad ή touchpad).
Παρά τις τεχνικές και εμπορικές επιτυχίες, η Microsoft και η Intel άρχισαν να περιορίζουν γρήγορα το κομμάτι της αγοράς της Apple τα Windows 95 και τους Pentium επεξεργαστές αντιστοίχως. Αυτά βελτίωσαν σημαντικά τις δυνατότητες πολυμέσων και τις επιδόσεις των IBM-συμβατών PC, και έφεραν τα Windows ακόμα πιο κοντά στο γραφικό περιβάλλον του Mac. Η Apple τότε ξεκίνησε το πρόγραμμα παραγωγής κλώνων από άλλους κατασκευαστές για να εισχωρήσει περισσότερο στην αγορά υπολογιστών. Αυτή η κίνηση κατάφερε να αυξήσει το μερίδιο της αγοράς του Macintosh κάπως, αλλά υποσκάπτοντας τις κατώτερες σειρές προϊόντων της ίδιας. Η εταιρία δέχτηκε σταθερές απώλειες κερδών κατά τη περίοδο που κατασκευάζονταν κλώνοι, με αποτέλεσμα όταν ο Στιβ Τζομπς επέστρεψε στην Apple το 1997, να διακόψει τη λειτουργία τους, δικαιολογώντας ότι παρόλο που αυτά τα μηχανήματα πρόσφεραν περισσότερη αξία στον καταναλωτή, η Apple έχανε υπερβολικά πολλά κέρδη στην αγορά των κλώνων. Αυτή η κίνηση προκάλεσε σοβαρές οικονομικές απώλειες σε εταιρίες όπως η Motorola που είχαν επενδύσει αρκετά στην δημιουργία Mac-συμβατών μηχανημάτων.
1998–2007
right|thumb|220px|iMac G5 του 2005
Το 1998, έναν χρόνο μετά την επιστροφή του Στιβ Τζομπς στην εταιρεία, η Apple εισήγαγε τον iMac, έναν όλα-σε-ένα Macintosh, παρόμοιο με τον αρχικό Macintosh 128K, με νέο σχεδιασμό, αποχωρώντας από τις τυπικές συνδέσεις της Apple μέχρι τότε, όπως το SCSI και το ADB, και χρησιμοποιώντας δύο θύρες USB. Το χαρακτήριζε η νέα του όψη, το ημιδιάφανο πλαστικό κάλυμμα, αρχικά σε χρώμα "Bondi μπλε", και θεωρείται ιστορικό βιομηχανικό σχέδιο των τέλη '90. Το iMac αποδείχτηκε φοβερά επιτυχές πουλώντας 800.000 τεμάχια μέσα στο 1998, προσφέροντας στην εταιρία ετήσιο κέρδος 309 εκατομμύρια δολάρια, το πρώτο κερδοφόρο έτος της Apple από το 1995 που ήταν διευθυντής ο Μάικλ Σπίντλερ. Στο MacWorld του 1999 στο Σαν Φρανσίσκο, ο Στιβ Τζομπς ανακοίνωσε ότι είχαν πουληθεί πάνω από 1,35 εκατομμύρια iMac το προηγούμενο τρίμηνο. Ο Power Macintosh σχεδιάστηκε ξανά με παρόμοια "μπλε και άσπρη" αισθητική.
Το 1999 η Apple εισήγαγε ένα νέο λειτουργικό σύστημα, το Mac OS X Server 1.0 (ή αλλιώς Rhapsody) με νέο γραφικό περιβάλλον και δυνατές UNIX βάσεις. Το γραφικό του περιβάλλον που έμοιαζε με αυτό της NeXT, άφησε αρκετούς χρήστες Mac απογοητευμένους, αναρωτώμενοι πως θα είναι το γραφικό περιβάλλον της επόμενης γενιάς του Mac OS. Το Mac OS X ήταν βασισμένο στο OPENSTEP, το λειτουργικό σύστημα που αναπτύχθηκε από την επόμενη εταιρεία του Στιβ Τζομπς, NeXT. Το Mac OS X δεν διατέθηκε στο κοινό μέχρι το Σεπτέμβριο του 2000, ως Mac OS X Public Beta, με το Aqua περιβάλλον, και το πολύ διαφορετικό περιβάλλον σε σχέση με το Mac OS X Server 1.0. Κόστιζε US$29.99 και επέτρεπε στους περιπετειώδεις χρήστες Mac να δοκιμάσουν το νέο λειτουργικό σύστημα της Apple και να παράσχουν σχόλια στην εταιρία για το τι θέλανε να δουν στην κανονική έκδοση. Η αρχική έκδοση του Mac OS X, 10.0 (ονομαζόμενο Cheetah), βγήκε στις 24 Μαρτίου 2001. Οι επόμενες εκδόσεις του ήταν το 10.1 Puma στις 25 Σεπτεμβρίου, το 10.2 Jaguar στις 24 Αυγούστου 2002, το 10.3 Panther στις 24 Οκτωβρίου 2003, το 10.4 Tiger στις 29 Απριλίου 2005, και το 10,6 Leopard στις 26 Οκτωβρίου 2007.
Στα μέσα του 1999, η Apple εισήγαγε το iBook, ένα καταναλωτικού επιπέδου, φορητό Mac, σχεδιασμένο να έχει παρόμοια εμφάνιση με το iMac που είχε εισαχθεί νωρίτερα το ίδιο χρόνο. Έξι μήνες αφότου βγήκε το iBook, πάνω από 140.000 παραγγελίες είχαν δεχτεί, και μέχρι τον Οκτώβριο ο υπολογιστής είχε όσες πωλήσεις όσες ο iMac. Η Apple συνέχισε να προσθέτει νέα προϊόντα όπως το eMac και το PowerBook G4, και δυο μεγάλες αναβαθμίσεις στους iMac. Στις 11 Ιανουαρίου 2005, η Apple ανακοίνωσε την έκδοση του Mac mini στη τιμή των US$499, τον λιγότερο ακριβό Mac μέχρι τότε. Το 2006 η Apple μετέβη από τους επεξεργαστές αρχιτεκτονικής PowerPC σε αρχιτεκτονικής IA32 της εταιρείας Intel.
Τα τελευταία χρόνια οι πωλήσεις των Macintosh έχουν αυξηθεί κατά πολύ. Πολλοί λένε ότι αυτό οφείλεται κατά ένα μέρος στην επιτυχία του iPod και εν συνεχεία στην ακόμα μεγαλύτερη του iPhone, ένα δευτερογενές σύμπτωμα όπου οι ευχαριστημένοι χρήστες του αγοράζουν κι άλλα Apple προϊόντα. Το Mac έχει κερδίσει τόση αναγνωρισιμότητα από το iPod που έχει να σημειωθεί από την αρχική του εισαγωγή το 1984. Από το 2001 μέχρι το 2007 οι ετήσιες πωλήσεις των Mac αυξάνονται συνεχώς πάνω από το μέσο όρο της αγοράς. Στις 22 Οκτωβρίου 2007 η Apple ανακοίνωσε τα τριμηνιαία στατιστικά της, σημειώνοντας πωλήσεις 2,164,000 συστημάτων Mac, μια αύξηση της τάξης του 34% σε ετήσια βάση.
Υλικό
Η σημερινή οικογένεια προϊόντων Mac χρησιμοποιεί επεξεργαστές από την Apple με αρχιτεκτονική ARM. Μπορούν να εκτελούν εφαρμογές Intel μέσω του Rosetta 2, καθώς και εφαρμογές iOS και iPadOS που διανέμονται μέσω του App Store. Αυτά τα μοντέλα Mac είναι εξοπλισμένα με συνδεσιμότητα Thunderbolt 4 ή USB 4 υψηλής ταχύτητας, με ταχύτητες έως 40 Gbit/s. Τα Apple silicon Mac διαθέτουν προσαρμοσμένα ενσωματωμένα γραφικά αντί για κάρτες γραφικών. Τα MacBook επαναφορτίζονται με υποδοχές USB-C ή MagSafe, ανάλογα με το μοντέλο.
Η πλειονότητα των Mac έρχονταν ιστορικά με ποντίκι με ένα κουμπί. Αυτό άλλαξε τον Αύγουστο του 2005 όταν η Apple έβγαλε το τεσσάρων κουμπιών ποντίκι με το όνομα Mighty Mouse που συνόδευε κάθε νέο επιτραπέζιο Mac. Στις 25 Ιουλίου 2006 βγήκε και η ασύρματη εκδοσή του. Ξεκινώντας με τον iMac G5 τον Οκτώβριο 2006, η Apple άρχισε να ενσωματώνει μια κάμερα iSight στα iMac, MacBook και MacBook Pro, και ένα περιβάλλον κέντρου πολυμέσων (media center) ονομαζόμενο Front Row μαζί με ένα τηλεκοντρόλ για την προσπέλαση πολυμέσων αποθηκευμένων στον υπολογιστή.
Το 2007 αναπτύχθηκε μια νέα φόρμα, που δεν υποστηριζόταν από την Apple, ένα Mac που μετατρέπεται σε tablet PC. Λεγόταν ModBook, από την Axiotron, και ήταν ένα ανακατασκευασμένο MacBook που έτρεχε Mac OS X.
Λογισμικό (software)
Η Apple αναπτύσσει το δικό της λειτουργικό σύστημα για να τρέχει στους Mac, το Mac OS, η τελευταία έκδοση του οποίου είναι το MacOS 14 Sonoma. Η Apple επίσης ανεξάρτητα αναπτύσσει τίτλους λογισμικού για το λειτουργικό της σύστημα. Αρκετό από το λογισμικό που αναπτύσσει η Apple είναι ενσωματωμένο στους υπολογιστές της. Ένα παράδειγμα είναι οι τίτλοι λογισμικού που απευθύνονται στους απλούς καταναλωτές, όπως είναι η σουίτα iLife η οποία ενσωματώνει τα προγράμματα iDvd, iMovie, iPhoto, iTunes, Garageband και iWeb. Για παρουσιάσεις, σελιδοποίηση, λογιστικά φύλλα και επεξεργασία κειμένου είναι διαθέσιμη η σουίτα iWork που περιλαμβάνει το Keynote, το Pages και το Numbers. Το iTunes, ο Quicktime player και ο Safari web browser είναι διαθέσιμα ως ελέυθερα για κατέβασμα και για Mac και για Windows.
Η Apple επίσης προσφέρει και μια σειρά τίτλων λογισμικού για επαγγελματική χρήση.Η σειρά λογισμικού για servers περιλαμβάνει το λειτουργικό σύστημα Mac OS X Server, το Apple Remote Desktop, WebObjects, Java Web application server και το Xsan, ένα σύστημα αρχείων αποθήκευσης δικτύου.
Επεξεργαστές και αρχιτεκτονική
Ο πρώτος Macintosh είχε επεξεργαστή Motorola 68000, έναν 16/32-bit (32-bit εσωτερικά) που έτρεχε στα 8 MHz. Ο Macintosh Portable και το PowerBook 100 έτρεχαν με την 16MHz έκδοσή του. Ο Macintosh II είχε ένα πλήρως 32 μπιτ Motorola 68020 επεξεργαστή, αλλά τα ROM των Mac εκείνη την εποχή περιείχαν λογισμικό που υποστήριζε μόνο 24-bit σηματοδότηση μνήμης, εκμεταλλευόμενα έτσι μόνο ένα κομμάτι των δυνατοτήτων σηματοδότησης του τσιπ, παρά μόνο με τη χρήση κάποιου ειδικού λογισμικού. Οι Mac με αυτό το περιορισμό αναφέρονταν ως μη "καθαρά 32μπιτοι". Ο διάδοχός του, ο Macintosh IIx εισήγαγε τον επεξεργαστή Motorola 68030, που περιείχε μηχανισμό χειρισμού της μνήμης. Ο 68030 όμως δεν περιείχε μονάδα κινητής υποδιαστολής (FPU, floating point unit), έτσι οι '030-βασισμένοι Macintosh είχαν μια ξεχωριστή μονάδα, 68881 ή 68882. Τα χαμηλότερου κόστους μοντέλα δεν είχαν καν, αλλά είχαν μια θέση για FPU, στην περίπτωση που ο χρήστης αποφάσιζε να προσθέσει μία. Ο πρώτος "καθαρά 32μπιτος" Macintosh που μπορούσε να χρησιμοποιήσει 32-bit σηματοδότηση μνήμης χωρίς ειδικό λογισμικό, ήταν ο Macintosh IIci. Το 1991 η Apple διέθεσε τους πρώτους υπολογιστές που περιείχαν επεξεργαστές Motorola 68040 οι οποίοι περιείχαν μονάδα κινητής υποδιαστολής μέσα στον κεντρικό επεξεργαστή. Και πάλι, τα χαμηλότερου κόστους μοντέλα δεν είχαν FPU, βασιζόμενα στον περιορισμένων δυνατοτήτων Motorola 68LC040.
Μετά το 1994, η Apple χρησιμοποίησε τους PowerPC επεξεργαστές, ξεκινώντας με τον PowerPC 601, που αναβαθμίστηκε αργότερα στον 603, 603e, 604, 604e και 604ev. Το 1997 η Apple εισήγαγε τον πρώτο υπολογιστή βασισμένο στον σημαντικά αναβαθμισμένο επεξεργαστή PowerPC G3, και ακολούθησε το 1994 ο PowerPC G4. Ο τελευταίος PowerPC επεξεργαστής που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο 64-μπιτος PowerPC 970FX "G5", το 2003. Κατά τη διάρκεια της μετάβασης προς τους PowerPC, η ομάδα “Cognac” (Κονιάκ) της Apple έγραψε ένα 68030 σε PowerPC εξομοιωτή (emulator) που ξεκίναγε στα αρχικά στάδια της φόρτωσης του λειτουργικού. Αρχικά η ταχύτητα του εξομοιωτή δεν ήταν ικανοποιητική, αλλά επόμενες εκδόσεις του χρησιμοποιούσαν δυνητικής ανασύνταξης (dynamic recompilation) εξομοιωτή (emulator) ο οποίος ώθησε τις επιδόσεις του, με το να φυλάει τα συχνότερα χρησιμοποιημένα κομμάτια του μετατρέψιμου κώδικα. Η πρώτη έκδοση του λειτουργικού που βγήκε με τα πρώτα PowerPC συστήματα εκτιμάτε ότι έτρεχε κατά 95% εξομοιωμένο. Επόμενες εκδόσεις του λειτουργικού αύξησαν το ποσοστό του αυτόχθονα native PowerPC κώδικα, μέχρι που τελικά το Mac OS X τον έφερε στο 100% αυτόχθονο.
Ο επεξεργαστής PowerPC 604 εισήγαγε την συμμετρική πολυεπεξεργασία - ΣΠΕ (symmetric multiprocessing - SMP) στην πλατφόρμα του Macintosh, με τα εξοπλισμένα με διπλούς PowerPC 604e συστήματα, Macintosh 9500 και 9600. Ο επεξεργαστής G3 δεν ήταν ικανός για ΣΠΕ αλλά οι G4 και G5 ήταν, και η Apple εισήγαγε πολλούς διπλών-επεξεργαστών G4 και G5 Power Mac. Ο ανώτατος της σειράς, Power Macintosh G5, χρησιμοποιούσε δύο διπύρηνους G5 επεξεργαστές.
Ο επεξεργαστής G3 δεν ήταν ικανός για ΣΠΕ, αλλά οι G4 και G5 ήταν, και έτσι η Apple εισήγαγε πολλούς διπλών επεξεργαστών G4 και G5 Power Mac. Ο ανώτατος της κατηγορίας Power Macintosh G5 χρησιμοποιούσε δύο διπύρηνους επεξεργαστές, κάνοντάς τον συνολικά τεσσάρων πυρήνων.
Στις 6 Ιουνίου 2005, ο Steve Jobs ανακοίνωσε ότι η εταιρεία θα ξεκινούσε τη μετάβαση της σειράς Macintosh από τους PowerPC επεξεργαστές σε Intel κατασκευής (η μετάβαση ολοκληρώθηκε στις 7 Αυγούστου 2006) και παρουσίασε την ίδια στιγμή μία έκδοση του Mac OS X να τρέχει σε έναν υπολογιστή με επεξεργαστή Intel Pentium 4. Οι intel-βασισμένοι Mac μπορούν να τρέχουν Mac λογισμικό συνταγμένο (compiled) για PowerPC επεξεργαστές, χρησιμοποιώντας ένα σύστημα δυνητικής μετάφρασης (dynamic translation) γνωστό ως “Rosetta”.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προσωπικοί υπολογιστές Κατηγορία:Apple
Λουίς Φορτούνιο
Ο Λουίς Φορτούνιο (Luis Guillermo Fortuño Burset) είναι εταιρικός δικηγόρος και Κυβερνήτης του Πουέρτο Ρίκο, από τις 2 Ιανουαρίου του 2009 ως τις 2 Ιανουαρίου 2013. Εξελέγη Κυβερνήτης τον Νοέμβριο του 2008. Είναι αρχηγός του Νέου Προοδευτικού Κόμματος του Πουέρτο Ρίκο (NPP). . Είναι επίσης μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των ΗΠΑ.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1960 στο Σαν Χουάν. Το 1977 απεφοίτησε από το Κολέγιο Μαρίστα του Πουέρτο Ρίκο και έλαβε πτυχίο στις Διεθνείς Υπηρεσίες (B.S.F.S.) από το Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν (Ουάσινγκτον). Το 1985 έλαβε διδακτορικό από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια. Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση από τα φοιτητικά του χρόνια, ιδρύοντας μαζί με άλλους τη φοιτητική οργάνωση PRSSA. Νυμφεύθηκε τη δικηγόρο Λούσε Βέλα Γκουτιέρες, με την οποία απέκτησαν τρίδυμα το 1991.
Πολιτική σταδιοδρομία
Η ενασχόλησή του με τα κοινά άρχισε το 1993, επί κυβερνήτη Πέδρο Ροσεγιό, οπότε διορίστηκε εκτελεστικός διευθυντής της Τουριστικής Εταιρείας του Πουέρτο Ρίκο και πρόεδρος του οργανισμού για την Ανάπτυξη των Ξενοδοχείων. Το 1994 έγινε γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών του Πουέρτο Ρίκο. Το 1996 παραιτήθηκε από το χαρτοφυλάκιό του και επέστρεψε στη δικηγορία. Αργότερα επανήλθε στην πολιτική με το Νέο Προοδευτικό Κόμμα. Το 2003 έγινε Κάτοικος Αρμοστής.
Κυβερνήτης
Τον Φεβρουάριο του 2007 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το αξίωμα του κυβερνήτη. Έλαβε το χρίσμα για τις εκλογές για κυβερνήτη από το NPP στις 9 Μαρτίου του 2008. Στις προκριματικές κέρδισε τον κυβερνήτη Πέδρο Ροσεγιό, με 60% έναντι 40% για τον αντίπαλό του. Στις εκλογές για κυβερνήτη, που διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου 2008 με υψηλή συμμετοχή, εξελέγη ένατος Κυβερνήτης του Πουέρτο Ρίκο, επικρατώντας του έως τότε Κυβερνήτη, Ανίμπαλ Ασεβέδο Βιλά με 52,78% έναντι 41,28% για τον αντίπαλό του. Η θητεία του ως Κυβερνήτη ξεκίνησε στις 2 Ιανουαρίου 2009 και τέλειωσε το 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Κυβερνήτες του Πουέρτο Ρίκο
Δήμος Πέλλας
Ο Δήμος Πέλλας είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Η έκταση του Δήμου είναι 668,58 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 56.800 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, ενώ είναι ο μεγαλύτερος πληθυσμιακά δήμος του Νομού Πέλλας. Έδρα του δήμου είναι τα Γιαννιτσά και ιστορική έδρα η Πέλλα. Δήμαρχος του Δήμου Πέλλας είναι ο Γρηγόρης Στάμκος.
Ο σημερινός Δήμος Πέλλας προέκυψε από την συνένωσή πέντε δήμων της περιοχής: Γιαννιτσών, Κύρρου, Κρύας Βρύσης, Μεγάλου Αλεξάνδρου και Πέλλας με το Πρόγραμμα Καλλικράτης.
Δημοτικές ενότητες και οικισμοί
thumb|250px|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου. thumb|250px|Χάρτης των δημοτικών ενοτήτων (πρώην δήμων και κοινοτήτων) του Δήμου Πέλλας. {{legend|red|1 - [[#Γιαννιτσών|Γιαννιτσών}} {{legend|blue|2 - Πέλλας}} {{legend|#00FF21|3 - Κύρρου}} {{legend|#FFDB00|4 - Μεγάλου Αλεξάνδρου}} {{legend|magenta|5 - Κρύας Βρύσης}}]]
Πιο συγκεκριμένα (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την Απογραφή του 2011):
Πέλλας
Περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές κοινότητες και οικισμούς:
Γιαννιτσών
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην δήμος) Γιαννιτσών έχει έκταση 65,5 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 34.229 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του πρώην δήμου ήταν τα Γιαννιτσά, στα οποία μεταφέρθηκε και η σημερινή έδρα του δήμου.
Κύρρου
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην δήμος) Κύρρου έχει έκταση 181.415 στρεμμάτων και έχει (πραγματικό) πληθυσμό 7.587 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του πρώην δήμου ήταν ο Νέος Μυλότοπος.
Κρύας Βρύσης
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην δήμος) Κρύας Βρύσης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 8.675 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του πρώην δήμου ήταν η Κρύα Βρύση.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές κοινότητες και οικισμούς:
Μεγάλου Αλεξάνδρου
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην δήμος) Μεγάλου Αλεξάνδρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.941 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του πρώην δήμου ήταν οι Γαλατάδες.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές κοινότητες και οικισμούς:
Σπήλαιο Μπάνια Στιγένα
Το Σπήλαιο Μπάνια Στιγένα είναι ένα σπήλαιο που βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Πράτσε, στα όρια της πόλης Μπάνια Στιγένα με το χωριό Σόσιτσα, στην κοινότητα Ρογκάτιτσα της Σερβικής Δημοκρατίας. Θεωρείται ένα από τα σπήλαια φυσικής ομορφιάς και ιδιαίτερης σημασίας.
Περιγραφή
Βρίσκεται κοντά στο Σπήλαιο της Γκοβιέστιτσα, το οποίο περιλαμβάνει 10.000 μέτρα καναλιών και θεωρείται το μεγαλύτερο εξερευνήσιμο σπήλαιο στη Βοσνία Ερζεγοβίνη. Το πλάτος της σπηλιάς είναι 1.200 μέτρα. Τα απομεινάρια μιας αρκούδας και εντόμων έχουν ανακαλυφθεί στο Σπήλαιο Μπάνια Στιγένα. Αυτό το σπήλαιο βρίσκεται υπό την προστασία του Ινστιτούτου για την Προστασία της Πολιτιστικής, Ιστορικής και Φυσικής Κληρονομιάς της Σερβικής Δημοκρατίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας
Ταχυδρομική τέχνη
Πηγές
Κατηγορία:Καλλιτεχνικές τεχνικές Κατηγορία:Ιστορία της τέχνης
61η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Στριάμσκα
Η 61η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Στριάμσκα (βουλγαρικά: 61-ва Стрямска механизирана бригада) είναι μηχανοκίνητη ταξιαρχία πεζικού του βουλγαρικού στρατού ξηράς. Εδρεύει στο Κάρλοβο της κεντρικής Βουλγαρίας. Η Ταξιαρχία συστάθηκε το 1992.
Η 61η Ταξιαρχία είναι μία από τις δύο μονάδες του βουλγαρικού στρατού, των οποίων το προσωπικό αυξήθηκε το 2014 (η άλλη είναι η 68η Ταξιαρχία Ειδικών Δυνάμεων), ενώ το ανθρώπινο δυναμικό σε όλους τους άλλους κλάδους των ενόπλων δυνάμεων μειώθηκε σύμφωνα με τα σχέδια μεταρρύθμισης του 2010.
Το 2013 η 61η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Στριάμσκα υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με τον ελληνικό σχηματισμό NRDC-GR, στα πλαίσια της νατοϊκής επιχειρησιακής διάρθρωσης.
Διάρθρωση
Η ταξιαρχία διαθέτει τρεις φρουρές, μία στο Κάρλοβο, μία στο Καζανλάκ και μία στο Πλέβεν.
Αποτελείται από:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλγαρία‎
Θεόδωρος Παλαιολόγος (αξιωματούχος)
Ο Θεόδωρος αναφέρεται το 1325 σαν κεφαλή του θέματος Θέμα Βολερού, Μοσυνοπόλεως, και της περιοχής Χρυσουπόλεως επί του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄. Φαίνεται να είναι κάποιο άγνωστο μέλος της Οικογένειας των Παλαιολόγων αναφέρεται επίσης και με τον τίλο του οικείου του αυτοκράτορα. Αργότερα στο ίδιο Θέμα διετέλεσε και απογραφέας.
Παραπομπές
Θεοδωρος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
NGC 2217
Ο NGC 2217 είναι φακοειδής γαλαξίας τύπου (R)SB(rs)0/a στον αστερισμό Μέγας Κύων. Απέχει περίπου 75 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 100.000 ετών φωτός.
Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 20 Ιανουαρίου 1835.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2217 Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Μέγας Κύων
Μίτσελ (ποδοσφαιριστής)
Ο Χοσέ Μιγκέλ Γκονθάλεθ Μαρτίν ντελ Κάμπο, ευρέως γνωστός ως Μίτσελ, (ισπανικά: José Miguel González Martín del Campo, Μαδρίτη, 23 Μαρτίου 1963) είναι Ισπανός πρώην ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού μέσου και ήταν γνωστός για τις ικανότητές του με την μπάλα στα πόδια, καθώς και για την εκτελεστική του δεινότητα. Το μεγαλύτερο μέρος της ποδοσφαιρικής του καριέρας (λίγο παραπάνω από μια δεκαετία) το πέρασε στη Ρεάλ Μαδρίτης, απολαμβάνοντας μεγάλη επιτυχία σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο, μεταξύ άλλων έχει πανηγυρίσει 6 πρωταθλήματα Ισπανίας και 2 κύπελλα ΟΥΕΦΑ. Σε γκάλοπ που έγινε για τους 100 κορυφαίους ποδοσφαιριστές της Ρεάλ τον πρώτο αιώνα ζωής της, βρέθηκε στην ένατη θέση. Επίσης ήταν διεθνής και με την εθνική ομάδα της Ισπανίας, μάλιστα, έχει αγωνιστεί και σε 2 Παγκόσμια Κύπελλα.
Ως προπονητής έχει περάσει από 6 ομάδες (Σεβίλλη, Χετάφε κλπ), μετρώντας 2 πρωταθλήματα και ένα κύπελλο, όλα με τον Ολυμπιακό.
Ο Μίτσελ, όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο, εργάστηκε ως τηλεοπτικός σχολιαστής του καναλιού RTVE και ως αρθρογράφος για την Marca.
Ρεάλ Μαδρίτης
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την πρώτη ομάδα, στις 10 Απριλίου 1982, με αντίπαλο τη Κλουμπ Ντεπορτίβο Καστεγιόν, σε έναν αγώνα, όπου σημείωσε και γκολ (το τελικό σκορ ήταν 1-2, υπέρ της Ρεάλ). Στη Ρεάλ Μαδρίτης παρέμεινε για 14 ολόκληρα χρόνια. Μόνο τη χρονιά 1989, ο Μίτσελ, είχε δηλώσει πως θα έπαιρνε μεταγραφή στην Ιταλία, αλλά η μετακίνησή του δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Επίσημα ανέβηκε στην πρώτη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης τη σεζόν 1984-85, όπου σχεδόν σε όλους τους αγώνες έπαιξε βασικός. Η πρώτη του εμφάνιση, ως επίσημο μέλος της πρώτης ομάδας, έγινε στις 2 Σεπτεμβρίου 1984, στο μεγάλο ισπανικό ντέρμπι, Ρεαλ Μαδρίτης Μπαρτσελόνα, στο οποίο η Ρεάλ έχασε 0-3, στο γήπεδό της. Ενώ η πρώτη του ευρωπαϊκή εμφάνιση έγινε σε έναν αγώνα κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, κόντρα στην Ίνσμπρουκ, ο οποίος έληξε 5-0, υπέρ της Ρεάλ Μαδρίτης, ο Μίτσελ μάλιστα πέτυχε και γκολ, στο 3' λεπτό της αναμέτρησης. Η Χρονιά αυτή τελείωσε επιτυχημένα καθώς η Ρεάλ Μαδρίτης πανηγύρισε, μετά από καιρό, κάποια ευρωπαϊκή επιτυχία, κατακτώντας το κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ο Μίτσελ στον διπλό τελικό που είχε γίνει, κόντρα στη Βιντεότον ΦΚ, είχε πετύχει και γκολ (τελικό σκορ 0-3, υπέρ της Ρεάλ στον πρώτο αγώνα). Στον δεύτερο αγώνα η Ρεάλ είχε χάσει 0-1. Τέλος, η Ρεάλ Μαδρίτης, είχε πανηγυρίσει και το Κύπελλο Ισπανικής Λίγκας, μια βραχύχρονη διοργάνωση που έγινε μόλις 4 φορές. Στον τελικό η Ρεάλ αντιμετώπισε την Ατλέτικο Μαδρίτης, κερδίζοντάς την 2-0, ο Μίτσελ είχε σημειώσει γκολ και σε αυτόν τον τελικό.
Στην επόμενη χρονιά έπαιξε, σχεδόν, και πάλι σε όλα τα παιχνίδια βασικός. Ενώ εκείνη τη χρονιά πέτυχε και ένα χατ τρικ, κόντρα στη Βαλένθια, το τελικό σκορ ήταν 5-0. Εκείνη τη χρονιά ο Μίτσελ πανηγύρισε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, αλλά και το πρωτάθλημα Ισπανίας.
Τη σεζόν αυτή ο Μίτσελ, ήταν ξανά βασικό στέλεχος της Ρεαλ, μάλιστα, αυτή τη σεζόν, δεν έχασε ούτε έναν αγώνα. Τη σεζόν αυτή έκανε και το ντεμπούτο του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών —το μεταγενέστερο Τσάμπιονς Λιγκ. Η Ρεάλ είχε χάσει στον πρώτο αγώνα από την ελβετική Γιάνγκ Μπόις με 1-0, στον δεύτερο αγώνα είχε νικήσει 5-0. Παρόλα αυτά η Ρεάλ τερμάτισε πρώτη στην Πριμέρα Ντιβιζιόν και πανηγύρισε το πρωτάθλημα.
Και τη σεζόν αυτή ο Μίτσελ ήταν βασικός. Τη σεζόν αυτή η Ρεάλ συμμετείχε ξανά στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ο Μίτσελ πέτυχε και το πρώτο του γκολ στον θεσμό, εναντίον της Νάπολι, με πέναλτι, σε έναν αγώνα που είχε λήξει 2-0, στην Ισπανία. Στο τέλος της χρονιάς ο Μίτσελ πανηγύρισε ξανά το πρωτάθλημα στην Ισπανία. Αυτή η σεζόν ήταν και η πιο παραγωγική για τον Μίτσελ, καθώς πέτυχε 14 γκολ. Ενώ βγήκε και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης Κύπελλο Πρωταθλητριών, με 4 γκολ, μαζί με άλλους 6 ποδοσφαιριστές. Εκείνη τη χρονιά είχε και μια άσχημη εμπειρία: του έριξαν στο πρόσωπο ένα μπουκάλι, από τις κερκίδες.
Και αυτή τη σεζόν, ο Μίτσελ, ήταν βασικός στέλεχος της Ρεάλ Μαδρίτης. Συμπαίκτης του Μίτσελ εκείνη τη σεζόν ήταν ο σπουδαίος Γερμανός ποδοσφαιριστής Μπερντ Σούστερ, ο οποίος ανήκει στο γκρουπ των ποδοσφαιριστών που μετακινήθηκαν από Μπαρτσελόνα σε Ρεαλ Μαδρίτης και το αντίθετο. Τη χρονιά εκείνη η Ρεάλ, ωστόσο, τα πήγε καλά στις εγχώριες διοργανώσεις, με τον Μίτσελ να πανηγυρίζει 3 φορές: Πρωτάθλημα Ισπανίας, Κύπελλο Ισπανίας και Σούπερκαπ Ισπανίας.
Και αυτή τη σεζόν, ο Μίτσελ, ήταν βασικό στέλεχος της Ρεάλ Μαδρίτης. Πέτυχε δύο τέρματα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, εναντίον της Σπόρα Λούξεμπουργκ, ξεπερνώντας με συνολικό σκορ 9-0 το εμπόδιό της η Ρεάλ, όμως στον επόμενο γύρο (φάση των 16) αποκλείστηκε από τη ΑΚ Μίλαν με συνολικό σκορ 3-0. Παρόλα αυτά, ο Μίτσελ, πανηγύρισε με τη Ρεάλ το πρωτάθλημα Ισπανίας για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, καταρρίπτοντας το δικός της ρεκόρ, που είχε κάνει το 1960, κατακτώντας τότε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα, με τη μεγάλη ομάδα των Πούσκας, Ντι Στέφανο κλπ.
Τη χρονιά αυτή ο Μίτσελ δεν πανηγύρισε το πρωτάθλημα, με τη Ρεάλ, καθότι, πρωταθλήτρια, αναδείχθηκε η Μπαρτσελόνα. Εντούτοις, χωρίς τίτλο δεν έμεινε ούτε αυτή τη χρονιά: τον Δεκέμβριο, κατέκτησε το Σούπερκαπ Ισπανίας, κόντρα στη μεγάλη αντίπαλο, Μπαρτσελόνα. Μάλιστα, ο Μίτσελ, σκόραρε στον πρώτο από τους δύο τελικούς, δίνοντας τη νίκη στη Ρεάλ με 1-0, μέσα στο Καμπ Νου. Ο άλλος ο αγώνας έληξε 4-1 υπέρ της Ρεάλ. Παραπέρα και πιο συγκεκριμένα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, η Ρεάλ, κατάφερε να φτάσει έως τη φάση των 8, όπου αποκλείστηκε από την Σπαρτάκ Μόσχας με συνολικό σκορ 3-1.
Η χρονιά αυτή δεν ήταν καλή για τη Ρεάλ, αφού δεν πανηγύρισε κανέναν τίτλο. Μάλιστα, αποκλείστηκε από την Τορίνο με συνολικό σκορ 3-2, στη φάση των 4, στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ο Μίτσελ παρόλα αυτά, ήταν ξανά βασικό στέλεχος της ομάδας, χωρίς, μάλιστα, να χάσει ούτε έναν αγώνα. Επίσης, πέτυχε και 11 γκολ.
Την περίοδο αυτή η Ρεάλ επέστρεψε στους τίτλους, κατακτώντας το Κύπελλο Ισπανίας. Στον τελικό αντιμετώπισε τη Ρεάλ Σαραγόσα και τη νικήσε 2-0, ο Μίτσελ αγωνίστηκε σε όλο τον τελικό. Από την άλλη, η Ρεάλ, έχασε το πρωτάθλημα στην τελευταία αγωνιστική, καθώς έχασε 2-0 από την Τενερίφη, και το κατάκτησε η Μπαρτσελόνα. Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, η Ρεάλ, αποκλείστηκε στη φάση των προημιτελικών, με συνολικό σκορ 5-4, από την Παρί Σεν Ζερμέν. Στον πρώτο αγώνα η Ρεάλ είχε κερδίσει στην έδρα της, με σκορ 3-1 την Παρί Σεν Ζερμέν, μάλιστα είχε πετύχει και γκολ ο Μίτσελ, με πέναλτι. Στη Γαλλία, όμως, ηττήθηκε με 4-1 και αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης. Ο Μίτσελ και αυτή τη σεζόν, ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας της Μαδρίτης, πετυχαίνοντας, συνολικά, 2 γκολ.
Τη σεζόν αυτή η Ρεάλ πανηγύρισε ξανά τίτλο, ένα Σούπερκαπ, με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα, με συνολικό σκορ (ήταν διπλός τελικός) 4-2. Στο πρωτάθλημα δεν μπόρεσε να διακριθεί, τερματίζοντας μάλιστα και στην τέταρτη θέση. Στο Κύπελλο Κυπελλούχων, αποκλείστηκε από την Παρί Σεν Ζερμέν, στα προημιτελικά της διοργάνωσης, με συνολικό σκορ 2-1. Ο Μίτσελ, παρόλα αυτά, για άλλη μια χρονιά ήταν αναντικατάστατο μέλος της ομάδας του, κάνοντας 37 συμμετοχές σε 37 αγώνες και πετυχαίνοντας 11 γκολ.
Τη σεζόν αυτή η Ρεάλ κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα Ισπανίας. Ο Μίτσελ, όμως, δεν είχε πολλές συμμετοχές σε αυτό, καθώς έπαθε σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο και έχασε όλη τη χρονιά. Στους λίγους αγώνες που συμμετείχε (13 συγκεκριμένα) είχε πετύχει 2 γκολ, ενώ δεν είχε χάσει ούτε έναν αγώνα.
Και αυτή τη σεζόν η Ρεάλ δεν πήρε τίποτα. Από την άλλη ο Μίτσελ, πιθανόν, επηρεασμένος από τον τραυματισμό του, έκανε λίγες συμμετοχές ως βασικός (8 συγκεκριμένα), παρόλο που ήταν λίγοι οι αγώνες πέτυχε 6 γκολ. Η σεζόν αυτή έχει άλλη σημασία για τον Μίτσελ, καθώς ήταν η τελευταία του με την ομάδα της Μαδρίτης, στην οποία συμμετείχε για 20 χρόνια, από διάφορες ομάδες της.
Ο Μίτσελ ανήκε στην ομάδα της Ρεάλ από το 1976, που ήταν 13 ετών. Κατόπιν, τις σεζόν 1981-1984 αγωνίστηκε στη Ρεάλ Β, πετυχαίνοντας 25 γκολ. Μετά ανέβηκε στην πρώτη ομάδα. Συνολικά, με την ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, έκανε 554 συμμετοχές σε πρωτάθλημα και κύπελλο, πετυχαίνοντας, συνολικά 128 τέρματα. Ο Μίτσελ, θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ποδοσφαιρικές φυσιογνωμίες της ισπανικής ομάδας.
Κλουμπ Σελάγια
Το 1996, μετά από πολλά χρόνια στη Ρεάλ Μαδρίτης, ο Μίτσελ άφησε την Ισπανία για το Μεξικό και την Κλουμπ Σελάγια. Εκεί παρέμεινε μόλις ένα χρόνο πετυχαίνοντας 9 γκολ σε 34 εμφανίσεις.
Πρώτα βήματα
Το 2005 έκανε την αρχή στην προπονητική του καριέρα με την πρόσληψή του από τη Ράγιο Βαγεκάνο· ενώ ένα χρόνο αργότερα ανέλαβε τη Β' ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης. Η ομάδα του όμως έπεσε κατηγορία και απολύθηκε.
Χετάφε
Στις 27 Απριλίου 2009 αντικατέστησε το Βίκτορ Μουνιόθ στον πάγκο της Χετάφε και κατάφερε να σώσει την ομάδα στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς. Έτσι κέρδισε ένα συμβόλαιο δύο ετών, αλλά η συνεργασία λύθηκε, στο τέλος της σεζόν 2010-2011, παρόλο που ο Μίτσελ, κατάφερε ξανά να σώσει την ομάδα από τον υποβιβασμό.
Σεβίλλη
Ο Μίτσελ υπέγραψε με τη Σεβίλλη στις 6 Φεβρουαρίου 2012, στην οποία έμεινε λιγότερο από ένα χρόνο, καθώς στις 4 Φεβρουαρίου 2013 ανακοινώθηκε και επίσημα η πρόσληψή του από τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Ολυμπιακός
Ο Μίτσελ το ντεμπούτο του στον πάγκο του Ολυμπιακού, το έκανε στο εκτός έδρας παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης, στις 9 Φεβρουαρίου 2013, όπου ο Ολυμπιακός είχε κερδίσει 0-1, με γκολ στις καθυστερήσεις (από τον Μήτρογλου). Ενώ πετυχημένος και με το ίδιο σκορ ήταν ο πρώτος του αγώνας στο Κύπελλο Ελλάδος, κόντρα στον ΠΑΣ Γιάννινα (27 Φεβρουαρίου 2013). Από την άλλη, αποτυχημένο ήταν το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του Μίτσελ, στις 14 Φεβρουαρίου του 2013, αφού ο Ολυμπιακός γνώρισε την ήττα κόντρα στη Λεβάντε με σκορ 3-0 στο πρώτο εκ των δύο παιχνιδιών που είχε δώσει στη φάση των 32 του Europa League. Ο Ολυμπιακός έχασε και στην έδρα του, και αποκλείστηκε.
Παρόλα αυτά, ο Μίτσελ εκείνη τη σεζόν κατέκτησε με τον Ολυμπιακό και το Πρωτάθλημα Ελλάδος και το Κύπελλο Ελλάδος, σε ένα τελικό κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης με σκορ 3-1.
Ο Μίτσελ παρέμεινε στον πάγκο του Ολυμπιακού για όλη τη σεζόν 2013-14, κατακτώντας, αυτή τη φορά, μόνο το Πρωτάθλημα Ελλάδος. Ωστόσο, τη χρονιά αυτή έκανε και το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ, στις 17 Σεπτέμβρη του 2013, χάνοντας 1-4 από την Παρί Σεν Ζερμέν. Κατά τα άλλα, η σεζόν αυτή θεωρήθηκε επιτυχημένη, καθώς ο Ολυμπιακός έφθασε μέχρι τη φάση των 16 του θεσμού, όπου αντιμετώπισε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αφού προηγουμένως, στον όμιλό του, άφησε τρίτη την Μπενφίκα. Με την Μάντσεστερ κατάφερε να κερδίσει 2-0 στο γήπεδο του, αλλά με το 3-0, που έχασε στην Αγγλία, αποκλείστηκε.
Την επόμενη σεζόν ο Ολυμπιακός αποφάσισε τη λήξη της συνεργασίας του με τον Μίτσελ, κατά τη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου. Αντικαταστάτης του Μίτσελ χρίστηκε ο Βίτορ Περέιρα. Παρόλα αυτά, μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Ολυμπιακός ήταν πρώτος στη βαθμολογία του Πρωταθλήματος και τρίτος στον όμιλο του στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στις 6η Ιανουαρίου 2015 αποχώρησε, κερδίζοντας 2 πρωταθλήματα (2013, 2014) και ένα κύπελο (2013), στη μέχρι τότε θητεία του στον Ολυμπιακό.
Επιστροφή στον Ολυμπιακό
2022
Μετά την απομάκρυνση του Κάρλος Κορμπεράν, ο Μίτσελ θεωρήθηκε από την διοίκηση του Ολυμπιακού ως ο καταλληλότερος αντικαταστάτης του. Έτσι, στις 20 Σεπτεμβρίου του 2022, μετά από 7 χρόνια, επέστρεψε στον Πειραιά, με την διοίκηση να του προσφέρει διετές συμβόλαιο με τους ερυθρόλευκους.
Στις 3 Απριλίου του 2023 ωστόσο, μια ημέρα μετά το παιχνίδι με τον Άρη Θεσσαλονίκης που κατάφερε να διατηρήσει την ισοπαλία κόντρα στα δυο γκολ του Ολυμπιακού, υπέβαλε την παραίτησή του από τα καθήκοντα του, καθώς δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τον φόρτο και την πρόθεση της ομάδας να κατακτήσει το πρωτάθλημα, καθώς οι ελπίδες για την κατάκτηση είχαν στενέψει υπερβολικά.
Δολοφονία της Μισέλ Αβίλα
Η Μισέλ Υβέτ «Μίσι» Αβίλα (αγγλικά: Michele Yvette «Missy» Avila, 8 Φεβρουαρίου του 1968 – 1 Οκτωβρίου του 1985) ήταν μια Αμερικανίδα έφηβη που δολοφονήθηκε από τις καλύτερες φίλες της, την Κάρεν Σέβερσον και την Λόρα Ντόιλ, τον Οκτώβριο του 1985.
Ιστορικό
Η Μισέλ Αβίλα μεγάλωσε στην Αρλέτα του Λος Άντζελες, στην Κοιλάδα του Σαν Φερνάντο. Η Μισέλ και η Κάρεν Σέβερσον έγιναν αχώριστες φίλες στην ηλικία των οκτώ ετών όταν η δεύτερη μετακόμισε στην γειτονιά με την οικογένεια της. Περπατούσαν στο σχολείο αγκαλιασμένες, έπαιζαν μαζί και μοιραζόντουσαν τα μυστικά τους. Σύμφωνα με την Σέφερσον, η ίδια, σε πολλές περιπτώσεις προστάτευε την Μίσι στο σχολείο, καθώς κάποια παιδιά της έκαναν μπούλινγκ. H Λόρα Ντόιλ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην ίδια γειτονιά και έγινε καλύτερη φίλη και με τα δύο κορίτσια. Όταν τα τρία κορίτσια ξεκίνησαν το γυμνάσιο και ο κύκλος των φίλων τους άρχισε να διευρύνεται.