cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μυριόβιβλος
Η ακριβής χρονολογία συγγραφής του έργου παραμένει ακόμη υπό διερεύνηση. Το γεγονός ότι οι αναφορές στο έργο του Φωτίου είναι από ελάχιστες ως ανύπαρκτες κατά τον 10ο αιώνα, περιορίζει τις δυνατότητες ακριβούς προσδιορισμού της. Έτσι, οι ερευνητές είναι αναγκασμένοι να ανατρέχουν στο ίδιο το έργο. Πράγματι, είναι καθοριστικός ο πρόλογος που συγγράφει ο Φώτιος στο έργο του, καθώς εκεί μνημονεύεται η "Πρεσβεία προς τους Ασσυρίους" (εννοεί τους Άραβες), συνεπώς το έργο δεν μπορεί να γράφηκε πριν από αυτήν. Οι παλαιότερες προσπάθειες χρονολόγησης του έργου με βάση αυτό τον πρόλογο είχαν στηριχτεί σε συλλογισμούς που σήμερα κρίνονται αβάσιμοι. Αναθεώρησή της έκανε πρώτη η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ, η οποία βασίστηκε στην παραδοχή ότι χρονολογία γεννήσεως του Φωτίου δεν ήταν το 820 αλλά το 810 και συνδύασε στοιχεία τόσο από τον πρόλογο όσο και το οικογενειακό περιβάλλον του Φωτίου και την κατάσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας εκείνη την περίοδο. Ο πρόλογος περιέχει την φράση που προαναφέρθηκε ("...ηγαπημένω αδελφώ Ταρασίω..."), η οποία αποτελεί, κατά τον Μαρκόπουλο, ένδειξη ότι η Μυριόβιβλος πρέπει να γράφηκε κατά την περίοδο 842 - 858, δηλαδή προτού ο Ταράσιος λάβει το αξίωμα του Πατρικίου, διαφορετικά ο αδελφός του θα τον προσφωνούσε "πατρίκιον και ηγαπημένον αδελφόν". Πιθανότατα η Μυριόβιβλος ήταν για τον Φώτιο "κείμενο εν εξελίξει", καθώς φαίνεται να ασχολήθηκε με αυτήν σε πολλές περιόδους της ζωής του και προσέθετε σε αυτήν κατά περίπτωση νέους κώδικες (βιβλία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές εγκυκλοπαίδειες Κατηγορία:Χειρόγραφα Κατηγορία:Βιβλιογραφία Κατηγορία:Παλαιογραφία
Ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Η διακήρυξη ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία τέθηκε σε ισχύ στις 17 Φεβρουαρίου 2008 από ψηφοφορία των μελών της Συνέλευσης του Κοσσυφοπεδίου. Η δήλωση αυτή δεν έχει αναγνωριστεί από τη Σερβία, ή πέντε από τα 28 κράτη μέλη της ΕΕ, και ως εκ τούτου η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρεται μόνο σε «Κοσσυφοπέδιο *", με μια υποσημείωση με αστερίσκο που περιέχει το κείμενο που συμφωνήθηκε από τις Βελιγραδίου-Πρίστινας διαπραγματεύσεις: «ο χαρακτηρισμός αυτός δεν θίγει τις θέσεις ως προς το καθεστώς, είναι δε σύμφωνος με την ΑΣΑΗΕ 1244 και η γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου για τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου". Αυτό δεν εμπόδισε τη χώρα να συνεχίσει Μηχανισμός παρακολούθησης του προγράμματος της ΕΕ που θεσπίστηκαν σταθεροποίησης (ΕΕΜ), με στόχο να ενσωματώσει σταδιακά τις εθνικές πολιτικές της σχετικά με νομικά, οικονομικά και κοινωνικά θέματα με την ΕΕ, έτσι ώστε σε κάποιο σημείο στο μέλλον θα μπορούσαν να πληρούν τις προϋποθέσεις για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Για να διασφαλιστεί η σταθερότητα στο έδαφος και ουδέτερου κανόνα της επιβολής του νόμου, η ΕΕ λειτουργεί στο Κοσσυφοπέδιο υπό την αιγίδα της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών για προσωρινή διοίκηση στο Κοσσυφοπέδιο (UNMIK), την ανάπτυξη των αστυνομικών και στρατιωτικών πόρων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του κράτους δικαίου (EULEX ).
Οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη στην ΕΕ θα αρχίσει μόνο όταν η χώρα γίνεται επίσημη υποψήφια για ένταξη. Στις 10 Οκτωβρίου 2012, η ​​Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπίστωσε ότι δεν υπήρχαν νομικά εμπόδια στο Κοσσυφοπέδιο την υπογραφή της Συμφωνίας Σταθεροποίησης και Σύνδεσης (SAA) με την ΕΕ, όπως την πλήρη κυριαρχία δεν απαιτείται για μια τέτοια συμφωνία, και συνιστάται για τις διαπραγματεύσεις SAA να ξεκινήσει το συντομότερο το Κοσσυφοπέδιο έχει σημειώσει περαιτέρω πρόοδο σε θέματα σε τέσσερις τομείς:. κράτος δικαίου, της δημόσιας διοίκησης, την προστασία των μειονοτήτων, και Εμπορίου [4] στις 28 Ιουνίου 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε αυτό συστάσεις, και οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 2013.
Δείτε επίσης
Ευρωπαϊκή Ένωση
Κατηγορία:Πολιτική του Κοσσυφοπεδίου Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης-Κοσσυφοπεδίου
Πάσχα στην Πολωνία
μικρογραφία| Πασχαλινά φαγητά, διακοσμήσεις και παραδοσιακή λαϊκή φορεσιά, 2014 Το Πάσχα στην Πολωνία, επίσημη αργία, είναι μία από τις σημαντικότερες εορτές της χώρας, που συχνά συγκρίνεται σε σημασία με τα Χριστούγεννα. Με το Πάσχα συνδέονται πολλά συγκεκριμένα έθιμα και παραδόσεις.
Το Πάσχα εορτάζεται στην Πολωνία από τον εκχριστιανισμό της χώρας τον Μεσαίωνα. Κατά την περίοδο των διαμελισμών της Πολωνίας, ήταν επίσης μια σημαντική πατριωτική εορτή, που υπενθύμιζε στους Πολωνούς τον πολιτισμό τους.
Το Πάσχα είναι επίσης σημαντικό για τους Πολωνοαμερικανούς και άλλους Πολωνούς της διασποράς.
Σύμφωνα με έρευνα του 2012, περίπου το 90% των Πολωνών τηρεί κάποια έθιμα του Πάσχα και πάνω από το 50% συμμετέχει στις χριστιανικές εορτές του Πάσχα.
Παραδόσεις
μικρογραφία| [[Κυριακή των Βαΐων, πασχαλινοί φοίνικες]] Μερικές πολωνικές πασχαλινές παραδόσεις φτάνουν πίσω σε παλαιότερες, παγανιστικές πεποιθήσεις. Μερικές είναι συγχωνεύσεις παγανιστικών και υιοθετημένων χριστιανικών παραδόσεων. Περιλαμβάνουν το πολωνικό πασχαλινό καλάθι (σφιεντσόνκα), που ετοιμάζεται το Μεγάλο Σάββατο, και τα πασχαλινά αυγά (πισάνκι). Το Πάσχα, η εργασία, επαγγελματική και οικιακή, περιορίζεται στο ελάχιστο. Καθώς η Πολωνία είναι κατά κύριο λόγο Καθολική, οι πασχαλινές παραδόσεις είναι σε μεγάλο βαθμό Καθολικές, αν και οι περισσότερες θρησκευτικές μειονότητες τηρούν επίσης τα δικά τους έθιμα που σχετίζονται με το Πάσχα.
Μια εβδομάδα πριν από το Πάσχα, την Κυριακή των Βαΐων, εμφανίζονται οι πασχαλινοί φοίνικες. Παραδοσιακά, οι εορτασμοί του Πάσχα ξεκινούν την Κυριακή του Πάσχα με πασχαλινή αγρυπνία, ακολουθούμενη από την πομπή της Ανάστασης. Συχνά, κατά τη διάρκεια της πομπής τραγουδούν πολλά θρησκευτικά τραγούδια που σχετίζονται με το Πάσχα.
Στο σπίτι, οι άνθρωποι συμμετέχουν σε ένα πασχαλινό πρωινό, κατά τη διάρκεια του οποίου δωρίζουν και μοιράζονται αυγά. Το πασχαλινό τραπέζι είναι διακοσμημένο με πασχαλινά αυγά και άλλα σύμβολα, όπως ένα αρνί του Θεού (ένα μικρό ειδώλιο, συχνά σμιλευμένο από βρώσιμες ουσίες όπως ζάχαρη, ψωμί ή βούτυρο), παρόμοια μικρά ειδώλια από κοτόπουλα και λαγούς (λαγουδάκια του Πάσχα) και ανοιξιάτικα λουλούδια ή κλαδιά φυτών όπως ο πυξός. Τα τυπικά πασχαλινά φαγητά περιλαμβάνουν αυγά, κρέατα, όπως το κιελμπάσα (λουκάνικο), σούπες, όπως ζούρεκ και μπορς και κέικ, όπως μαζούρεκ και μπάμπκα. μικρογραφία| Πασχαλινά στολίδια, όπως κόκορας, λαγουδάκι και πασχαλινά αυγά Η δεύτερη μέρα του Πάσχα, η Δευτέρα του Πάσχα, έχει τα δικά της έθιμα, όπως το σμίγκους-ντίνγκους, που περιλαμβάνει τον μπουγέλωμα άλλων ατόμων με νερό. Υπάρχουν επίσης και άλλα παιχνίδια, πολλά από τα οποία περιλαμβάνουν αυγά, όπως το τσούγκρισμα αυγών. μικρογραφία| Πασχαλινό κέικ [[Μαζούρεκ (κέικ)|μαζούρεκ, με βρώσιμο ειδώλιο αρνιού του Θεού]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Πολωνία
Δημήτριος Λεβίδης (αγωνιστής του 1821)
Ο Δημήτριος Λεβίδης (1808 – 2 Μαΐου 1893) ήταν Έλληνας δημόσιος λειτουργός και υπουργός. Το 1831 μπήκε σε δημόσια υπηρεσία. Στα 1840-1845 υπηρέτησε στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Το 1846 έγινε τμηματάρχης του υπουργείου Οικονομικών και αργότερα διευθυντής του Γενικού Λογιστηρίου. Το 1861 έγινε υπουργός των Οικονομικών, καθώς και στα έτη 1876 και 1877. Υπήρξε ιδρυτής και ισόβιος πρόεδρος του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης το 1806. Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Λεβίδης, λεγόμενος Τσαλίκης, λόγιος και προύχοντας της Κωνσταντινούπολης και από Βυζαντινή αρχαιότατη οικογένεια. Η μητέρα του ήταν επίσης λογία, πολύγλωσση και με μουσική παιδεία.
Μορφώθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου δεκαπεντάχρονος έχασε τη μητέρα του, και με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης βρέθηκε σε ένα φρικιαστικό περιβάλλον, όπου οι σφαγές εναντίον των Ελλήνων έδιναν και έπαιρναν. Αμέσως μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε' συνελήφθη στην Κωνσταντινούπολη, τέλη Απριλίου του 1821. Ο θείος του, επίσης Δημήτριος Λεβίδης Τσαλίκης ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και αποκεφαλίστηκε με διαταγή του Σουλτάνου. Το κεφάλι του θείου του κρεμάστηκε μπροστά στην πόρτα του σπιτιού που έμενε, δίνοντας αφορμή στον Τουρκικό όχλο να καταδρομούν και να λεηλατούν το σπίτι, μέχρι της πλήρους διαρπαγής της περιουσίας. Η οικογένεια διασκορπίστηκε. Ένας άλλος θείος του, ο Σταμάτης Λεβίδης, επίσης Φιλικός κατέφυγε στην Οδησσό. Ο αδελφός του, Αλέξανδρος Λεβίδης πολέμησε στον Ιερό Λόχο του Υψηλάντη, και μετά την καταστροφή του Ιερού Λόχου κατατάχτηκε στον Ελληνικό στρατό και πολέμησε στην περίφημη πολιορκία της Ακρόπολης περνώντας μέσα από το τουρκικό στρατόπεδο την ιστορική νύχτα της 12ης Δεκεμβρίου 1826.
Ο Δημήτριος μαζί με άλλα μέλη της οικογένειάς του διαφέυγοντας τις σφαγές των Τούρκων κατέφυγε στις αρχές του 1821 μέσα σε ελληνικό ιστιοφόρο πλοίο υπό Ρωσική σημαία στην Οδησσό. Εκεί μπήκε υπό της αιγίδας του Αυτοκράτορα της Ρωσίας και γράφτηκε μαζί με τον δευτερότοκο γιο του παλατιού στο Λύκειο Richelieu. Συμμαθητές του ήταν ο Αλέξανδρος Ραγκαβής και ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος. Σπούδασε με άριστα, και έμαθε τη λατινική, ρωσική, γαλλική και ιταλική γλώσσα. Με την περάτωση των σπουδών του το 1828 ο διευθυντής της σχολής και ανώτερος αξιωματικός του ρωσικού στρατού τον προέτρεψε να αναλάβει στρατιωτική υπηρεσία στη Ρωσία, ο Δημήτριος όμως προτίμησε να αποπλεύσει από την Οδησσό με προορισμό τη μαχόμενη Ελλάδα. Φτάνοντας στην Ελλάδα πήρε μέρος στις μάχες και τιμήθηκε με το μετάλλιο χαλκούν Αριστείον. Το 1831 διορίστηκε ως πρώτος γραμματέας της κατά την Αττικήν και Εύβοιαν επιτροπής. Ακολούθησαν επί σειρά σημαντικές θέσεις στο ναυτικό, στο Εθνικό Νομισματοκοπείο και στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
Χρημάτισε πληρεξούσιος Θράκης στη Β΄εθνοσυνέλευση το 1962, και δύο φορές υπουργός Οικονομικών. Πρώτη φορά στη κυβέρνηση Γενναίου Κολοκοτρώνη από τις 25 Μαΐου 1862 έως τις 26 Ιουλίου 1862 και στην κυβέρνηση Ε. Δεληγιώργη από τις 26 Φεβρουαρίου 1877 κι έως τις 1 Δεκεμβρίου 1877.
Τιμήθηκε με τον αργυρό σταυρό των Ιπποτών του Τάγματος του Σωτήρα. Πέθανε σε ηλικία 87 χρονών στις 2 Μαΐου 1893.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Δημητριος Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Χάλκινο αριστείο του Αγώνα Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Λ
Στέφανος Ματακούλιας
Ο Στέφανος Ματακούλιας, (κατά κόσμο Στυλιανός Ματιακούλας), του Ευστράτιου, ήταν Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας. Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1915. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1939 και πρεσβύτερος το 1942 όπου και έλαβε το πτυχίο. Υπηρέτησε ως εφημέριος και ιεροκήρυκας στην Αθήνα καθώς επίσης και ως διευθυντής του Πνευματικού Φροντιστηρίου Κληρικών Πεντέλης. Για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε εφημέριος της Αγίας Αικατερίνης Πλάκας. Το 1960 χειροτονήθηκε επίσκοπος και εκλέχθηκε Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας.
Ο Μητροπολίτης Στέφανος κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του ανέπτυξε πλούσια φιλανθρωπική, κοινωνική και εκκλησιαστική δράση μεταξύ των οποίων ίδρυσε ορφανοτροφείο, αναδιοργάνωσε και επέκτεινε τα φιλόπτωχα ταμεία,ίδρυσε πνευματικό κέντρο και εκκλησιαστική στέγη. Επίσης με τη βοήθεια των πιστών ανήγειρε πολλούς ναούς και πρωτοστάτησε σε σύγκληση ιερατικών συνεδρίων. Φρόντισε για την αναστήλωση και την ανακαίνηση των Ιερών Μονών της μητροπολιτικής του περιφερείας. Διαθέτει επίσης πλούσιο συγγραφικό έργο. Έχει τιμηθεί από την Πολιτεία, τα Πατριαρχεία Αντιοχείας, Ιεροσολύμων και από τις Εκκλησίες Ρωσίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας.
Στις 27 Δεκεμβρίου του 2006, ανήμερα της εορτής του, ανακοίνωσε την παραίτησή του και έκτοτε διέμενε στην Κυπαρισσία. Πέθανε το πρωί τις 25 Δεκεμβρίου 2007, σε ηλικία 92 ετών. Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στον Ιερό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αθανασίου Χριστιανουπόλεως και ετάφη στο κοιμητήριο του Αγίου Γεωργίου, όπως ήταν και η τελευταία του επιθυμία.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Τριφυλίας και Ολυμπίας
Φύλαντας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φύλαντας ή Φύλας είναι γνωστά τα παρακάτω δύο πρόσωπα:
Πηγές
Φυλαντας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ηπείρου
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ' εθνικής κατηγορίας ανδρών 2006-2007
Γ' Ανδρών 2006-2007
Ο πρώτος γύρος της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 29 Οκτωβρίου 2006 έως τις 4 Φεβρουαρίου 2007. Ο δεύτερος γύρος ξεκίνησε στις 11 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 27 Μαΐου 2007.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 2ου Ομίλου Βορρά 20px|Γ
862
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 862 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ' εθνικής κατηγορίας ανδρών 2006-2007
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γ εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 2006 2007 Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 2006 2007
862
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ντόλνο Σβιλάρε
Το Ντόλνο Σβιλάρε (Долно Свиларе, Sullarë e Poshtme) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 2010 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Σάιμον Ράιτ
Ο Σάιμον Ράιτ είναι Αγγλός ντράμερ της χαρντ ροκ μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος των συγκροτημάτων AC/DC και Dio. Πλέον, συνεργάζεται με το προσωπικό σχήμα του πρώην τραγουδιστή των Queensrÿche, Τζεφ Τέιτ.
Βιογραφία
Ο Ράιτ γεννήθηκε το 1963 στο Όλντχαμ του Μάντσεστερ. Απέκτησε το πρώτο του σετ τυμπάνων στα 13 του χρόνια και είναι αυτοδίδακτος έχοντας ως πρότυπα τον Κόζι Πάουελ, τον Τζον Μπόναμ και τον Τόμι Όλντριτζ. Στα 16 του χρόνια έγινε μέλος των A II Z, οι οποίοι κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "The Witch of Berkeley: Live" το 1980 και περιόδευσαν με τις Girlschool κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Screaming Blue Murder" το 1982. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στους Tytan, με τους οποίους ηχογράφησε το άλμπουμ "Rough Justice".
left|thumb|190px|Οι Dio το 2005 Στα είκοσι του χρόνια, εντάχθηκε στους AC/DC αντικαθιστώντας τον Φιλ Ραντ. Μαζί τους ηχογράφησε τους δίσκους "Fly On The Wall" (1985), "Who Made Who" (1986) και "Blow Up Your Video" (1988). Το 1989, αποχώρησε από το συγκρότημα για να ενταχθεί στους Dio με τους οποίους κυκλοφόρησε τον δίσκο "Lock Up the Wolves", το 1990. Ταυτόχρονα, δημιούργησε τους Rhino Bucket, με τους οποίους ηχογράφησε τον δίσκο "Pain" το 1994.
Το 1998, επανήλθε στους Dio με τους οποίους παρέμεινε μέχρι τον θάνατο του τραγουδιστή Ρόνι Τζέιμς Ντίο, το 2010. Σε αυτή την περίοδο ηχογράφησε τα άλμπουμ "Magica" (2000), "Killing the Dragon" (2002) και "Master of the Moon" (2004), όπως και το ζωντανό "Holy Diver - Live" (2006).
Έχει συμμετάσχει σε ηχογραφήσεις των UFO, των Michael Schenker Group και του Τζον Νόρουμ. Το 2009, συμμετείχε στο "Play My Game" του πρώην τραγουδιστή των Judas Priest και Iced Earth, Tim "Ripper" Owens.
Από το 2013, συνεργάζεται με τον πρώην τραγουδιστή των Queensrÿche, Τζεφ Τέιτ, με τον οποίο ηχογράφησε το άλμπουμ "Frequency Unknown".
Δισκογραφία
{|width="80%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Μέλη των Dio (συγκρότημα) Κατηγορία:Μέλη των AC/DC
Έντμπουρ του Γουίντσεστερ
Η Αγία Έντμπουρ του Γουίντσεστερ (πέθανε στις 15 Ιουνίου 960) ήταν κόρη του βασιλιά των Αγγλοσαξόνων Εδουάρδου του Πρεσβύτερου με την τρίτη σύζυγο του Εαντγκίφου του Κέντ.
Βιογραφία
Την Βιογραφία της έγραψε τον 12ο αιώνα ο Λατίνος συγγραφέας Όσμπερ ντε Κλερ που έγινε ηγούμενος στο Γουεστμίνστερ (1136), έγραψε επιπλέον την βιογραφία του Εδουάρδου του Ομολογητή. Ο Όσμπερ γράφει ότι σε ηλικία τριών ετών η γιαγιά της Ίαλσουιθ ίδρυσε για λογαριασμό της το Αβαείο της Αγίας Μαρίας στο Γουεστμίνστερ, εκεί η Έντμπουρ εκπαιδεύτηκε και παρέμεινε μέχρι τον θάνατο της, πριν την ηλικία των 40 ετών. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την ζωή της, ο ετεροθαλής αδελφός της Έθελσταν της Αγγλίας της παραχώρησε με ένα διάταγμα γη στο Χαμσάιρ. Σύμφωνα με μιά άλλη πληροφορία ο πατέρας της΄σε ηλικία τριών ετών την προκάλεσε να επιλέξει ανάμεσα στην αριστοκρατική και την θρησκευτική ζωή, στο ένα χέρι κρατούσε δακτυλίδια και κοσμήματα, στο άλλο το Ευαγγέλιο και το Άγιο Δισκοπότηρο.
Μια νοσοκόμα έφερε το κορίτσι στον πατέρα του, ο Εδουάρδος την έβαλε στα γόνατα του και της ζήτησε να κάνει την επιλογή της, η Έντμπουρ επέλεξε τελικά τα θρησκευτικά αντικείμενα. Η Αγιογραφία της που συνεγράφη τον 12ο αιώνα από τον Όσμπερ ντε Κλερ παρουσιάζει μερικά ασυνήθιστα περιστατικά που συνδέονται με την περίπτωση που ένα μέλος της βασιλικής οικογένειας γινόταν μοναχός. Σε μία από αυτές ο πατέρας επισκέφτηκε την κόρη του στο μοναστήρι και όταν η κόρη του τραγούδησε για χάρη του της πρόσφερε να της δώσει οτιδήποτε ζητούσε, ζήτησε μια έκταση και την πήρε. Σε άλλη περίπτωση η ηγουμένη ανακάλυψε ότι η αναγνώστρια της ήταν αντίθετη στους μοναστηριακούς κανόνες και την έδιωξε, όταν η ηγουμένη έμαθε αργότερα ότι ήταν πριγκίπισσα της ζήτησε να την συγχωρέσει. Σε τρίτη ιστορία η ίδια η πριγκίπισσα ζήτησε να καθαρίσει τα υποδήματα της συνοδείας της, εκείνοι έστειλαν μήνυμα στον πατέρα της ότι η συμπεριφορά της δεν ήταν η αρμόζουσα.
Αγιοποίηση
Μιά λατρεία της που καθιερώθηκε μετά τον θάνατο της αναφέρεται στο Ψαλτήρι του Σόλσμπερι από τις αρχές της δεκαετίας του 970. Τα οστά της μεταφέρθηκαν σε άλλο αβαείο στο Γουορστερσάιρ που αφιερώθηκε στους Αγίους Πέτρο και Παύλο και στην Έντμπουρ, εορτάζεται στις 15 Ιουλίου. Η λατρεία της συμπεριλαμβάνεται στους Βίους των Αγίων που είχαν συγγραφεί τον 13ο και τον 14ο αιώνα, υπάρχουν πλήθος από εκκλησίες αφιερωμένες στην Αγία Έντμπουρ του Γουίντσεστερ.
Χρήστος Ιορδανίδης
Ο Χρήστος Ιορδανίδης (Θεσσαλονίκη, 24 Σεπτεμβρίου 1949 - ), είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και προπονητής.
Καριέρα αθλητή
Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού της οποίας υπήρξε και αρχηγός. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε έξι πρωταθλήματα Ελλάδας:
Στο Ελληνικό Πρωτάθλημα τους περισσότερους πόντους (41 π.) πέτυχε με τον Παναθηναϊκό, στον αγώνα Ηρακλής – ΠΑΟ (80-85) στις 17/3/1973 και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, (31 πόντους), στον αγώνα ΠΑΟ-Γιουγκοπλάστικα (94-83) στις 3/2/1972.
Συμμετείχε στις μεγάλες Ευρωπαϊκές επιτυχίες της εποχής με τον Παναθηναϊκό στα:
Αγωνίστηκε στην Εθνική Εφήβων με την οποία κατέκτησε:
Με την Εθνική Εφήβων σε 22 επίσημους αγώνες σημείωσε 325 πόντους (14,8 μ.ο.).
Αγωνίστηκε με την ομάδα της Χωροφυλακής και με την Εθνική Ενόπλων όπου κατέκτησε:
Αγωνίστηκε με την Εθνική Ανδρών στις εξής διοργανώσεις: Τους περισσότερους πόντους, (28 π) πέτυχε με την Εθνική Ανδρών στον αγώνα με την Ουγγαρία (86–79) της Ημιτελικής Φάσης του Προκρ. Πανευρωπαϊκού Ανδρών στο Σομπάτελι το 1973. Με την Εθνική ανδρών αγωνίστηκε σε 45 επίσημους  αγώνες σημειώνοντας 451 πόντους (10 μ.ο.).
Καριέρα προπονητή
Παράλληλα με την αθλητική του καριέρα ασχολήθηκε με την προπονητική. Το 1975 ως παίκτης του ΠΑΟ κατέκτησε το πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής και ταυτόχρονα ως προπονητής οδήγησε την ομάδα του Ιωνικού Νίκαιας, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, στη μεγάλη κατηγορία. Συμπεριέλαβε και καθιέρωσε στην ανδρική ομάδα τον Παναγιώτη Γιαννάκη. Δύο χρόνια αργότερα, το 1977, χρονιά κατά την οποία (λόγω τραυματισμού) δεν αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, ως προπονητής οδήγησε και την ομάδα του Γ.Σ. Αμαρουσίου στην Α’ Εθνική.
Μετά το τέλος της καριέρας του ως παίκτης, το 1981, ανέλαβε προπονητής του Πανελληνίου Γ. Σ. Εργάστηκε στην Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης από το 1982 έως το 1988. Ήταν υπεύθυνος του Αναπτυξιακού Προγράμματος, καθώς επίσης προπονητής στις Εθνικές Ομάδες Παίδων και Εφήβων. Ακόμη, συμμετείχε από τη θέση του βοηθού προπονητή στην Εθνική Ανδρών που κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ το 1987. Το 1989 επέστρεψε, ως προπονητής πλέον, στον Παναθηναϊκό, όπου και παρέμεινε έως το 1991 (κλείνοντας την προπονητική του καριέρα) και ήταν εκείνος που εισηγήθηκε με επιμονή την απόκτηση του Φραγκίσκου Αλβέρτη στον σύλλογο.
Τιμήθηκε με το χρυσό τριφύλλι από τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού Απόστολο Νικολαΐδη για την προσφορά του στον Σύλλογο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1973 Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ιωνικού Νικαίας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αμαρουσίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανελληνίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ
Βιβλιογραφική παραπομπή
Σε γενικές γραμμές παραπομπή είναι η αναφορά σε ένα δημοσιευμένο ή αδημοσίευτο έργο και η χρησιμότητά της συνίσταται τόσο στην αποφυγή αντιγραφών όσο και στην αναγνώριση της συμβολής των άλλων στη συγγραφή μιας πρωτότυπης εργασίας. Όταν χρησιμοποιούμε οποιοδήποτε κείμενο, οποιαδήποτε ιδέα από οποιαδήποτε πηγή είμαστε υποχρεωμένοι να αναφέρουμε τις πηγές μας.
Πώς γίνεται;
Όταν χρησιμοποιούμε κατά λέξη, όταν διασκευάζουμε το κείμενο ενός συγγραφέα ή όταν κάνουμε μια περίληψη των ιδεών του, ενσωματώνουμε στο κείμενό μας μια συνοπτική μορφή του τίτλου σε παρένθεση και στο τέλος της εργασίας μας το αναφέρουμε στη βιβλιογραφία των πηγών που χρησιμοποιήσαμε. Ο συνδυασμός της παραπομπής και της βιβλιογραφικής αναφοράς στο τέλος μιας εργασίας συνιστούν αυτό που ονομάζουμε βιβλιογραφική παραπομπή. Οι μορφές των αναφορών γενικά συμμορφώνονται με ένα από τα γενικά αποδεκτά πρότυπα αναφορών, όπως της Οξφόρδης, του Χάρβαρντ, MLA, της Αμερικανικής Ένωσης Ψυχολογίας, American Psychological Association (APA), καθώς και σε άλλα συστήματα παραπομπών, που αποτελούν συντακτικές συμβάσεις ευρέως γνωστές που ερμηνεύονται εύκολα από τους αναγνώστες
Δύο τύποι σύνταξης
Διακρίνουμε δύο τύπους σύνταξης βιβλιογραφικών αναφορών:
Μέσα στο κείμενο
Σύμφωνα με το πρότυπο του Χάρβαρντ οι παραπομπές παρεμβάλλονται στη ροή του κειμένου μέσα σε παρένθεση και συντάσσονται ως εξής : Επίθετο συγγραφέα χρονολογία δημοσίευσης, π.χ. (Κακριδής 2002). Οι βιβλιογραφικές πηγές που αναφέρονται μέσα στο κείμενο παρουσιάζονται με αλφαβητική σειρά στο τέλος της εργασίας υπό τον τίτλο Βιβλιογραφικές Παραπομπές. Άλλες πηγές που δεν αναφέρονται, αλλά είναι σχετικές με το θέμα και προτείνονται για μελέτη, παρουσιάζονται υπό τον τίτλο Βιβλιογραφία. Ο τίτλος του έργου γράφεται με μικρά ή κεφαλαία γράμματα και υπογραμμίζεται ή γράφεται με πλάγια (italics) ή έντονα (bold) στοιχεία. Πολύ μικρές είναι οι διαφορές του προτύπου αυτού με το πρότυπο APA, με κυριότερες τη χρονιά που στο πρότυπο APA τίθεται σε παρένθεση και την παρένθετη παραπομπή που στο πρότυπο APA γράφεται σ. ή σσ. ενώ στο πρότυπο του Χάρβαρντ οι σελίδες ακολουθούν μετά από άνω και κάτω τελεία.
Παραδείγματα
Πρότυπο APA: (Urry, 1995, σ. 12).
Urry, J. (1995). Consuming Places. London: Routledge.
Πρότυπο Χάρβαρντ: (Urry, 1995: 12).
Urry, J., 1995. Consuming Places. London: Routledge.
Υποσημειώσεις και σημειώσεις τέλους
Αντίθετα σύμφωνα το πρότυπο της Οξφόρδης κάνουμε παραπομπές στο κυρίως σώμα του κειμένου βάζοντας έναν εκθέτη συνήθως στο τέλος της πρότασης, τον οποίο συνδέουμε με μια υποσημείωση στο τέλος της σελίδας. Δημιουργούμε μια λίστα με σημειώσεις τέλους για όλες τις παραπομπές που εμφανίζονται στην εργασία η στο συγκεκριμένο κεφάλαιο. Στο τέλος γράφουμε τη βιβλιογραφία δίνοντας λεπτομέρειες για όλες τις πηγές που έχουμε χρησιμοποιήσει Μια σύντομη αναφορά στο πρότυπο της Οξφόρδης, που είναι ένα πρότυπο συγγραφέα-τίτλου ή υποσημειώσεων-βιβλιογραφίας σε αντίθεση με το πρότυπο του Χάρβαρντ και της APA, που είναι πρότυπο συγγραφέα-χρονολογίας καθώς και μερικά άλλα πρότυπα.
Ακολουθεί μια απλή σύνταξη βιβλιογραφικών αναφορών:
Οξφόρδη RM Ritter, The Oxford style Manual (Oxford, Oxford university Press, 2003)
Chicago Νιτσιάκος, Β. Προσανατολισμοί, Μια κριτική εισαγωγή στη Λαογραφία. Αθήνα: Κριτική, 2008.
MLA Μπάδα, Κωνσταντίνα. Ο κόσμος της εργασίας. Οι ψαράδες της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου (18ος-20ός αιώνας). Αθήνα: Πλέθρον, 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιογραφία
Μελάγκ
Το Μελάγκ (γαλλικά: Mélagues, οξιτανικά: Melagas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μελαγκαί (γαλλικά: Mélagais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Παθητικό κάπνισμα
right|thumb|Καπνός από τσιγάρα σε μια ιρλανδική παμπ πριν από την απαγόρευση του καπνίσματος το 2004 Το παθητικό κάπνισμα είναι η εισπνοή του καπνού έμμεσα από κάποιον που καπνίζει δίπλα μας ή άμεσα από τον καπνό των τσιγάρων του περιβάλλοντος χώρου, από άλλα πρόσωπα εκτός του ενεργού καπνιστή. Αυτό συμβαίνει όταν ο καπνός διαπερνά οποιοδήποτε περιβάλλον, προκαλώντας την εισπνοή του από τους ανθρώπους μέσα σε αυτό. Η έκθεση σε παθητικό καπνό μπορεί να προκαλέσει ασθένειες, αναπηρία και τον θάνατο. Οι κίνδυνοι για την υγεία του παθητικού καπνίσματος είναι ένα ζήτημα επιστημονικής συναίνεσης. Οι κίνδυνοι αυτοί είναι ένα μείζον κίνητρο για τους νόμους απαγόρευσης του καπνίσματος στους χώρους εργασίας και τους εσωτερικούς δημόσιους χώρους, όπως εστιατόρια, μπαρ και νυχτερινά κέντρα, καθώς και ορισμένες ανοιχτούς δημόσιους χώρους.
Ανησυχίες γύρω από το παθητικό κάπνισμα έχουν διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη συζήτηση για τις βλαβερές συνέπειες και τους νόμους που αφορούν τα προϊόντα καπνού. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η βιομηχανία καπνού έχει δει τη δημόσια ανησυχία για το παθητικό κάπνισμα ως μια σοβαρή απειλή για τα συμφέροντα των επιχειρήσεων της. Οι βλάβες στους παρευρισκόμενους κατά την εισπνοή του καπνού ήταν αντιληπτές ως ένα κίνητρο για την αυστηρότερη ρύθμιση των νόμων όσον αφορά τα τα προϊόντα καπνού. Παρά την ευαισθητοποίηση του κλάδου των καπνοβιομηχανιών για τις συνέπειες του παθητικού καπνίσματος από τη δεκαετία του 1980, η βιομηχανία καπνού συντόνισε μια επιστημονική διαμάχη, με στόχο να καθυστερήσει την επιβολή αυστηρότερων νόμων για τα προϊόντα της.
Επιπτώσεις
Το παθητικό κάπνισμα προκαλεί πολλές από τις ίδιες ασθένειες όπως εμφανίζονται απευθείας και στους ενεργούς καπνιστές, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών παθήσεων, του καρκίνου του πνεύμονα, και τις αναπνευστικές ασθένειες. Αυτές οι ασθένειες περιλαμβάνουν:
Φυσκόα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φυσκόα είναι γνωστή μία ηρωίδα από την Ήλιδα. Η Φυσκόα έγινε ερωμένη του θεού Διονύσου και, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Νάρκισσο (πιο διαδεδομένη είναι όμως η βοιωτική εκδοχή, ότι ο Νάρκισσος ήταν γιος της Νύμφης Λειριώπης και του ποταμού Κηφισού). Σύμφωνα με την παράδοση της Ηλείας, η Φυσκόα και ο Νάρκισσος διέδωσαν τη λατρεία του Διονύσου στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, την Ήλιδα.
Πηγή
Φυσκοα
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Natalie Prass (άλμπουμ)
Το "Natalie Prass" είναι το ντεμπούτο ομώνυμο στούντιο άλμπουμ της Natalie Prass. Κυκλοφόρησε στις 27 Ιανουαρίου του 2015. Έκανε το ντεμπούτο του στο #50 των βρετανικών τσάρτς. Οι ασχολίες του παραγωγού Matthew E. White με την δική του καριέρα καθυστέρησαν την κυκλοφορία του άλμπουμ για σχεδόν τρία χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Κυνηγοί Τρολ: Το Έπος της Αρκάντια
Το Κυνηγοί Τρολ: Το Έπος της Αρκάντια (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Trollhunters: Tales of Arcadia), ή απλά Κυνηγοί Τρολ είναι Αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων υπολογιστή που δημιουργήθηκε από τον Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και παράχθηκε από τις DreamWorks Animation Television και Double Dare You Productions για το Netflix, βασισμένη στο βιβλίο του 2015 με τίτλο Κυνηγοί Τρολ. Ακολουθεί την ιστορία του Τζέιμς "Τζιμ" Λέικ Τζούνιορ, ενός εφήβου που βρίσκει ένα μυστηριώδες φυλαχτό και ένα μυστικό βασίλειο που κατοικείται από τρολ και άλλα μαγικά πλάσματα. Σύντομα, αυτός και οι φίλοι του παίρνουν το καθήκον να προστατεύουν τον κόσμο από τα επικίνδυνα τέρατα που παραμονεύουν στις σκιές της πόλης τους.
Τα δύο πρώτα επεισόδια της σειράς έκαναν πρεμιέρα στις 8 Οκτωβρίου του 2016 στο New York Comic Con. Ο πρώτος κύκλος κυκλοφόρησε παγκοσμίως στο Netflix στις 23 Δεκεμβρίου του 2016. Ο δεύτερος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 15 Δεκεμβρίου του 2017, και ο τρίτος και τελευταίος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 25 Μαΐου του 2018.
Από την κυκλοφορία του, το Κυνηγοί Τρολ έχει λάβει επαίνους ως μια φιλόδοξη και πρωτότυπη σειρά κινουμένων σχεδίων. Η σειρά έλαβε υποψηφιότητα για εννιά Βραβεία Έμμυ Πρωινής Ζώνης το 2017, κερδίζοντας περισσότερα από όλες τις σειρές ζωντανής δράσης ή κινουμένων σχεδίων εκείνης της χρονιάς. Επίσης έχει κερδίσει ή λάβει υποψηφιότητα για ένα βραβείο BAFTA, διάφορα βραβεία Άννι, Kidscreen, Golden Reel, και ένα βραβείο Saturn. Η σειρά έχει οδηγήσει σε διάφορα συνδεδεμένα πρωτότυπα παιδικά βιβλία και έχει προσαρμοστεί σε μια σειρά graphic novel που κυκλοφόρησαν από την Dark Horse Comics.
Ο Αντόν Γιέλτσιν έλαβε μέρος στην σειρά για τους πρώτους δύο κύκλους, αλλά είχε ηχογραφήσει αρκετό διάλογο για να τους ολοκληρώσει πριν τον θάνατό του. Ο Γιέλτσιν είχε επίσης καταφέρει να ηχογραφήσει ένα μέρος και του τελευταίου κύκλου, ενώ τα υπόλοιπα λόγια ηχογραφήθηκαν από τον Εμίλ Χιρς.
Μετά την επιτυχία της σειράς, ο Ντελ Τόρο ανακοίνωσε πως το Κυνηγοί Τρολ θα ήταν το πρώτο κεφάλαιο σε μια τριλογία τηλεοπτικών σειρών, με τον τίτλο Το Έπος της Αρκάντια. Η ιστορία συνεχίστηκε με την σειρά Τρεις από το Πουθενά: Το Έπος της Αρκάντια, και η τριλογία ολοκληρώθηκε με το Οι Μάγοι: Το Έπος της Αρκάντια.
Μια ταινία μεγάλου μήκους, με τίτλο Κυνηγοί Τρολ: Το Ξύπνημα των Τιτάνων, κυκλοφόρησε στις 21 Ιουλίου του 2021.
Μέρος 1
Όταν ο Τζιμ Λέικ Τζούνιορ βρίσκει το Φυλαχτό του Φωτός της Ημέρας κάτω από μια διώρυγα από τα ερείπια ενός πτώματος, δέχεται το καθήκον να προστατεύει την Αρκάντια από κακούς με την βοήθεια των ανθρώπινων φίλων του, Τόμπι και Κλερ, και των Τρολ φίλων του, Μπλίνκι, Αργκ, και Ντράαλ.
Μέρος 2
Όταν ο Τζιμ παγιδεύεται στα Ντάρκλαντ, οι φίλοι του βιάζονται να τον σώσουν. Όταν τα καταφέρνουν, ο Τζιμ αντιμετωπίζει τις συνέπειες του ότι πήγε εκεί. Ο Μπλίνκι επανενώνεται με τον αδερφό του, ενώ η υπόλοιπη Τρολαγορά προσπαθεί να βρει τον μυστικό κατάσκοπο που ζει ανάμεσά τους.
Μέρος 3
Είναι το το τέλος του δεύτερου έτους του Λυκείου Αρκάντια. Η διπλή ζωή του Τζιμ επηρεάζει την μητέρα του ενώ μια αρχαία μάγισσα παίρνει τον έλεγχο της Κλερ. Ο Γκάνμαρ κατακτά την Τρολαγορά και ο μάγος Μέρλιν μετατρέπει τον Τζιμ σε μισό τρολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της DreamWorks Animation Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Universal Television Κατηγορία:Το Έπος της Αρκάντια
Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης
Ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης (1867 - 1943 ) υπήρξε Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα, βουλευτής και υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καισάρεια της Μικράς Ασίας. Σπούδασε νομικά και έγινε δικηγόρος στη Σμύρνη και στην Αθήνα. Διετέλεσε πολλές φορές δημογέροντας της Σμύρνης και βουλευτής Αϊδινίου και Σμύρνης στις εκλογές του 1908, του 1912 και του 1914, στην Οθωμανική βουλή. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή κατέφυγε στην Αθήνα, όπου και εκλέχτηκε πληρεξούσιος Αθηνών - Πειραιώς στις βουλευτικές εκλογές του 1923. Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων από τις 6 Νοεμβρίου 1927 ως τις 9 Ιουλίου 1928. Έγινε βουλευτής στο κόμμα του Ελευθέριου Βενιζέλου και διετέλεσε υπουργός Υγιεινής Προνοίας και Αντιλήψεως στις κυβερνήσεις Βενιζέλου του 1928 καθώς και στις κυβερνήσεις Ιουνίου 1929 και Δεκεμβρίου 1929. Υπήρξε επίσης Νομάρχης Ροδόπης και Νομάρχης Κοζάνης την περίοδο 1920-22.
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1939. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στη Νέα Σμύρνη.
Η χήρα του, Ελένη (1880-1980), απεβίωσε αιωνόβια τον Δεκέμβριο του 1980.
Συγγράμματα
Έγραψε πολλά αξιόλογα συγγράμματα. Το πιο αξιόλογο έργο του είναι
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Νομάρχες Ροδόπης Κατηγορία:Νομάρχες Κοζάνης Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
866
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 866 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κυριάκος Ντούμος
Βιογραφία
Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετέπειτα ακολούθησαν οι σπουδές στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και τα παιδαγωγικά (ΠΑΤΕΣ/ΣΕΛΕΤΕ). Επίσης έχει κάνει σεμινάρια θεάτρου και ραδιοφώνου.
Έχει ασχοληθεί με τη συγγραφή σατυρικών κειμένων και στίχων σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.
Στιχουργική
Έχει γράψει πάνω από 300 τραγούδια, τουλάχιστον 100 εκ των οποίων έχουν μελοποιηθεί.
Μερικά από τα γνωστότερα είναι τα: «Και θα χαθώ», «Για να σ' εκδικηθώ», «Εσύ εκεί», «Είναι για σένανε που ζω», «Δεν έχω διεύθυνση», «Τετάρτη βράδυ», «Καλοκαίρι αγκαλιά μου», «Μελίνα», «Έτσι απλά σ’ αγαπώ», «Σώμα με σώμα», «Γυρίζω το χρόνο», «Αγαπάω και πονάω», « Σ' ένα εξπρές», «Θεσσαλονίκη, Σαββατόβραδο κι Απρίλης», «Έρχεται κρύο», «Μη σβήνεις τα φώτα (Μαζί μου σε θέλω)», «Το κυπελάκι», «Κοιμήσου μωρό μου», «Εφηβεία» κ.α.
Τραγούδια του έχουν ερμηνευθεί από τους: Λάκης Παπαδόπουλος, Μανώλης Μητσιάς, Μελίνα Ασλανίδου, Δήμητρα Γαλάνη, Δημήτρης Μητροπάνος, Βίκυ Μοσχολιού, Τζένη Βάνου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Αρλέτα, Τάνια Τσανακλίδου, Μπέσσυ Αργυράκη,  Ρένα Κουμιώτη, Ελπίδα, Ισιδώρα Σιδέρη, Γιάννης Πάριος, Γλυκερία, Πασχάλης Τερζής, Κώστας Καράλης, Πασχάλης, Ευρυδίκη, Ελένη Δήμου, Γιάννης Ζουγανέλης, Σάκης Μπουλάς, Άντζελα Δημητρίου, Χριστίνα Μαραγκόζη, Έφη Σαρρή, Θάνος Τζάνης κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Δοϊράνη Κιλκίς
Η Δοϊράνη είναι πεδινό χωριό του Δήμου Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 160 μέτρα.
Γεωγραφία
Η Δοϊράνη βρίσκεται στις νοτιοδυτικές όχθες της λίμνης Δοϊράνης, στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία. Το όνομά του οφείλεται στην ομώνυμη λίμνη, η οποία πιθανολογείται ότι ταυτίζεται με την αρχαία "λίμνη της Πρασιάς" που αναφέρει ο Ηρόδοτος. Απέχει 23 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Κιλκίς και 69 χλμ. Β. από τη Θεσσαλονίκη. Στην παραλία της λίμνης υπάρχουν αναψυκτήρια, γραφικές ψαροταβέρνες, παιδικές χαρές και άλλες αθλητικές εγκαταστάσεις για τους επισκέπτες. Στο χωριό λειτουργεί τελωνείο, γραφείο του ΕΟΤ και ανταλλακτήριο συναλλάγματος.
Αξιοθέατα
Στο χωριό υπάρχει Μουσείο Φυσικής Ιστορίας το οποίο δημιουργήθηκε σε συνεργασία του Δήμου Δοϊράνης με το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας και το Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων Υγροτόπων με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για τα υγροτοπικά οικοσυστήματα της λίμνης. Στεγάζεται σε νεόδμητο κτίριο παραδοσιακής αρχιτεκτονικής εξωτερικά αλλά εσωτερικά διαθέτει σύγχρονες εκθέσεις με οθόνες, φωτογραφίες των πτηνών και των φυτών, χάρτες που αφορούν στους υπάρχοντες υδροβιότοπους στον ελλαδικό χώρο καθώς και θεματικές ενότητες για τη χλωρίδα, την πανίδα και για τη ζωή των ψαράδων της ευρύτερης περιοχής.
Επί της συνοριακής γραμμής στο στρατιωτικό φυλάκιο Δοϊράνης βρίσκεται ο ναός των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου που βρίσκεται υπό τη μέριμνα της Μητρόπολης Πολυανής και Κιλκισίου.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα, στην περιοχή κατοικούσαν Δόβηρες Παίονες, απ' όπου και προέρχεται η ονομασία της λίμνης, ως λίμνη των Δοβήρων, Δοβηρανή λίμνη, και τελικά εκ παραφθοράς "Δοϊράνη".
Στην περιοχή και την περίοδο του Β΄ Βαλκανικού πολέμου στις 23 Ιουνίου 1913, διεξήχθη η ομώνυμη μάχη μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων. Την επόμενη μέρα από τη μάχη του Κιλκίς, ελληνικά στρατεύματα επιτέθηκαν εναντίον των βουλγαρικών και κατέλαβαν τον σιδηροδρομικό σταθμό και την τότε κωμόπολη που αποτελούσε σημαντική βάση ανεφοδιασμού τους.
Η λίμνη επίσης αποτέλεσε τη νοτιότερη γραμμή του Μακεδονικού μετώπου του Α’ παγκοσμίου πολέμου και η νότια ακτή της υπήρξε το θέατρο μιας ακόμη μάχης, αυτή τη φορά, μεταξύ των συμμαχικών ελληνικών και βρετανικών στρατευμάτων, που επιτέθηκαν από το νότο και των βουλγαρικών στρατευμάτων που βρίσκονταν στα ανατολικά της λίμνης. Σήμερα, σε ένα λόφο μερικές εκατοντάδες μέτρα νότια της λίμνης, υπάρχει ένα μνημείο για τη μάχη και δύο νεκροταφεία για τους Έλληνες και Βρετανούς στρατιώτες.
Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται το 1919, στο ΦΕΚ 167Α-30/07/1919 με την ονομασία Σιδηροδρομικός Σταθμός Δοϊράνης να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σουρλόβου (Αμαράντων) που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1934 προσαρτήθηκε στον νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς και το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Δοϊράνη. Το 1997 ορίσθηκε έδρα του ομώνυμου δήμου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Δροσάτο και την Κορυφή αποτελούν την τοπική κοινότητα Δροσάτου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δοϊράνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 83 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Γεώργιος Ευγενίδης
Ο Γεώργιος Ευγενίδης υπήρξε Έλληνας ιατρός του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Πατρίδα του ήταν η Νικομήδεια όπου και γεννήθηκε. Εκεί πήγε σχολείο και αποφοίτησε στην Αστική Σχολή και στην Γερμανική Σχολή των Αδάνων Κιλικίας Μικρασία. Συνέχισε τις σπουδές του στην Κωνσταντινούπολη, στην Γαλλική Σχολή Saint Zozet και στο Ελληνικό Γυμνάσιο. Ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει ιατρική και μετά πήγε στο Παρίσι για μετεκπαίδευση στο νοσοκομείο ΣΑΙΝΤ-ΛΑΖΑΡ. Επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε ως βοηθός παιδίατρος στο Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία στην Αθήνα. Εργάστηκε ως περιφερειακός ιατρός σε διάφορα ιατρεία και ως ιδιωτικός ιατρός στην Νέα Σμύρνη. Πρόσφερε πολλά στις εθνικές και κοινωνικές υπηρεσίες της χώρας. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στην Νέα Σμύρνη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Μελζάκ
Το Μελζάκ (γαλλικά και οξιτανικά: Meljac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μελζακουά (γαλλικά: Meljacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ο Μιμίκος και η Μαίρη (ταινία)
Ο Μιμίκος και η Μαίρη είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1958 σε παραγωγή Γιάννη Καρατζόπουλου και σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου, ενώ το σενάριο είναι του Γιάννη Δαλιανίδη. Το σενάριο βασίζεται στην αληθινή ιστορία του Μιμίκου και της Μαίρης.
Πλοκή
Στα 1893 στην Αθήνα, η νεαρή Γερμανίδα Μαίρη Βέμπερ (Αλίκη Βουγιουκλάκη) αναγκάζεται να αρραβωνιαστεί τον Πέτρο Παντόπουλο (Δημήτρης Καλλιβωκάς), έναν άνδρα που της επιβάλλει ο πατέρας της (Λυκούργος Καλλέργης), τον οποίο δεν γνωρίζει καν και δεν αγαπά ούτε κι αυτός είναι ερωτευμένος μαζί της. Στη δεξίωση των αρραβώνων της, γνωρίζει τον Μιχαήλ Μιμίκο (Ανδρέας Μπάρκουλης), έναν νεαρό ανθυπίατρο που είναι φίλος του αρραβωνιαστικού της, και ερωτεύονται. Παράλληλα, με τον Μιμίκο είναι ερωτευμένη η δις Μπράουν (Θεανώ Ιωαννίδου), κυρία επί των τιμών στα ανάκτορα, και τον πολιορκεί στενά.
Ο αρραβωνιαστικός της Μαίρης, πληγωμένος από την προδοσία του φίλου του, καλεί αρχικά σε μονομαχία τον νεαρό αξιωματικό, μα τελικά την ματαιώνει ο ίδιος ο αρραβωνιαστικός της που την αποδεσμεύει. Ο πατέρας της δεν θέλει τον ανθυπίατρο και έτσι εκείνοι, αν και τα οικονομικά τους δεν είναι καλά, αποφαζίσουν να κλεφτούν. Την ημέρα όμως της φυγής τους εκείνος καλείται εσπευσμένα στο Ναύπλιο για να αντιμετωπίσει μια επιδημία.
Κι ενώ ο Μιμίκος την ενημερώνει με γράμμα του για την έκτακτη φυγή του, το γράμμα δεν φτάνει ποτέ στο προορισμό του κι εκείνη αποφασίζει να αυτοκτονήσει νομίζοντας πως ο αγαπημένος της την έχει εκγαταλείψει. Για να το κάνει, ανεβαίνει στην Ακρόπολη, όπου είχαν βρεθεί πολλές φορές με τον Μιμίκο κατά τη διάρκεια της σχέσης τους. Μπαίνει στον Παρθενώνα, βγάζει το καπέλο της και πέφτει από τον Ιερό Βράχο. Ο Μιμίκος, ειδοποιημένος, σπεύδει στο νοσοκομείο που έχουν μεταφέρει την αγαπημένη του και ξεψυχά δίπλα της, λίγο μετά από εκείνη.
Παραγωγή
Η ταινία στην πρώτη της προβολή έκοψε 130.209 εισιτήρια και έλαβε τη 2η θέση σε σύνολο 51 ταινιών της περιόδου. Η πρεμιέρα της έγινε στις 24 Νοεμβρίου 1958.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1958 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Ηθογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τάκη Μωράκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Αποστολικό Παλάτι
Το Αποστολικό Παλάτι (ιτ.: Palazzo Apostolico), είναι η επίσημη κατοικία του Πάπα, και βρίσκεται στο Βατικανό. Είναι επίσης γνωστό ως "Παπικό Παλάτι" ή το "Παλάτι του Βατικανό". Το Βατικανό ονομάζει και αναφέρεται στο κτήριο ως το "Παλάτι του Σίξτου E΄" » προς τιμήν του Σίξτου E΄
Το κτίριο αποτελείται από τα Παπικά Διαμερίσματα, από διάφορα κυβερνητικά γραφεία της Καθολικής Εκκλησίας και της Αγίας Έδρας, από ιδιαίτερα και δημόσια παρεκκλήσια όπως η Καπέλα Παολίνα και η Καπέλα Σιστίνα, από τα Μουσεία του Βατικανού που περιλαμβάνουν τις Αίθουσες του Ραφαήλ και τα Διαμερίσματα του Βοργία και από τη Βιβλιοθήκη του Βατικανού. Η Καπέλα Παολίνα δεν είναι ανοικτή στο κοινό, όπως και η Βασιλική Αίθουσα και η Βασιλική Κλίμακα.
Ιστορία
Με την επιστροφή της Παπικής έδρας στη Ρώμη το 1377, μετά την περίοδο όπου η έδρα ήταν στην Αβινιόν, οι Πάπες επέλεξαν να κατοικούν στο ναό Σάντα Μαρία ιν Τραστέβερε "Basilica di Santa Maria in Trastevere", και στη συνέχεια στο ναό Σάντα Μαρία Ματζόρε "Basilica di Santa Maria Maggiore". Το Ανάκτορο του Βατικανού είχε ερειπωθεί από την μή συντήρηση και το παλάτι του Λατερανού κάηκε δύο φορές το 1307 και το 1361, με ανεπανόρθωτες ζημιές. Έτσι το 1447, ο Πάπας Νικόλαος Ε΄ ισοπέδωσε το παλαιά οχυρωμένο - παλάτι του Πάπα Ευγένιου Γ΄ για να κτίσει ένα νέο κτίριο, το σημερινό Αποστολικό Παλάτι.
Τον 15ο αιώνα το παλάτι είχε τεθεί υπό την εξουσία νομάρχη. Η θέση αυτή της Αποστολικής Νομαρχίας διήρκεσε από τον 15ο αιώνα μέχρι το 1800, όταν τα Παπικά Κράτη ξεκίνησαν να έχουν οικονομικές δυσκολίες. Το 1884, ο ρόλος της Αποστολικής Νομαρχίας επαναξιολογήθηκε με σκοπό την εξοικονόμηση χρημάτων, και μετά την αξιολόγηση ο πάπας Λέων ΙΓ΄ δημιούργησε μια επιτροπή για να διαχειριστεί το παλάτι.
Εν συνεχεία για τα επόμενα 150 χρόνια θα υπάρξουν σημαντικές προσθήκες στο ανάκτορο όπως και επιπρόσθετα διακοσμητικά στοιχεία από τους επόμενους Πάπες. Η κατασκευή του Παλατιού στη σημερινή του μορφή άρχισε στις 30η Απριλίου του 1589 κατά την διάρκεια της θητείας του Σίξτου E΄ αλλά διάφορα εσωτερικά μέρη του Ανακτόρου συμπληρώθηκαν από τους διαδόχους του όπως τον πάπα Ουρβανό, πάπα Ιννοκέντιο ΙΑ΄ και τον πάπα Κλήμη H´. Στον εικοστό αιώνα, ο πάπας Πίος ΙΑ΄ έχτισε μια μνημειώδες γκαλερί τέχνης και μια εξίσου εντυπωσιακή είσοδο του Μουσείου.
Η Δομή του Παλατιού
Το Αποστολικό Παλάτι σκεπάζει κατοικίες και γραφεία διαφόρων λειτουργιών, καθώς και διοικητικές υπηρεσίες που δεν έχουν άμεση σχέση με την προσωπική ζωή Πάπα.
Καπέλα Σιστίνα
Ίσως το πιο γνωστό παρεκκλήσιο του Παλατιού (που είναι και συνυφασμένο με το Παλάτι) είναι η Καπέλα Σιστίνα. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Σίξτου Δ΄ ντελλα Ρόβερε (πάπας 1471-84). Κτίστηκε το 1475 με τις διαστάσεις του Ναού της Ιερουσαλήμ (13 Χ 40 μ.) και είναι ευρέως γνωστό για τις νωπογραφίες του, που καλύπτουν σχεδόν όλο το παρεκκλήσιο, τις οποίες ζωγράφισαν Αναγεννησιακοί καλλιτέχνες όπως οι Μιχαήλ Άγγελος, Σάντρο Μποττιτσέλλι, Περουτζίνο, Πιντουρίκκιο, Ντομένικο Γκιρλαντάιο, και άλλοι. Στα αριστερά υπάρχουν επεισόδια από τη ζωή του Μωϋσή και στα δεξιά από τη ζωή του Χριστού· το παρεκκλήσιο εγκαινιάστηκε το 1483. Ο Ιούλιος Β΄ των Μεδίκων (πάπας 1503-13) ανέθεσε τη διακόσμηση της οροφής στον Μιχαήλ-Άγγελο, που το 1508-12 έφτιαξε 9 σκηνές από τη Γένεση. Ο πάπας έκανε τα εγκαίνια το 1512. Ο Κλήμης Ζ΄ των Μεδίκων (πάπας 1523-34) ζήτησε το 1534 από τον ίδιο ζωγράφο να φτιάξει μία νέα νωπογραφία στον τοίχο του βωμού, όμως ο ποντίφικας απεβίωσε το ίδιο έτος. Ο επόμενος, ο Παύλος Γ΄ Φαρνέζε (πάπας 1534-49), επιβεβαίωσε την παραγγελία και ο Μιχαήλ-Άγγελος έφτιαξε το 1535-41 την Τελευταία Κρίση.
Σήμερα το παρεκκλήσιο λειτουργεί πρωταρχικά ως χώρος για την εκλογή του Πάπα με μία συνεδρίαση εκλογής πάπα από τον Σύλλογο των Καρδιναλίων. Οι καρδινάλιοι εκλέγουν τον νέο Πάπα, ο οποίος στη συνέχεια διαμένει στο Αποστολικό Παλάτι.
Καπέλα Παολίνα
Το 1538-40 ο πάπας Παύλος Γ΄ Φαρνέζε έκτισε παρεκκλήσιο προς τιμήν του αποστόλου Παύλου. Ανέθεσε στον Μιχαήλ Άγγελο δύο τοιχογραφίες, που ο ζωγράφος της εκτέλεσε το 1542-49. Ήταν τα τελευταία έργα του μεγάλου καλλιτέχνη.
Καπέλα Νικολίνα
Ο Νικόλαος Ε΄ (πάπας 1447-1455) ανέθεσε στον Μπεάτο Αντζέλικο τη διακόσμηση του παρεκκλησίου, η οποία εκτελέστηκε το διάστημα 1447-51. Είναι αφιερωμένο στον Άγ. Στέφανο, που μαρτύρησε στην Ιερουσαλήμ και στον Άγ. Λαυρέντιο, που μαρτύρησε στη Ρώμη. Οι τοιχογραφίες του ενός μπορούν να αντιστοιχηθούν με του άλλου: η πρόθεση είναι να παραλληλιστεί η Ρώμη με την Ιερουσαλήμ.
Παρεκκλήσιο της Μητέρας του Λυτρωτή
Διακοσμήθηκε από τον Ιωάννη-Παύλο Β΄ (πάπας 1978-2005) με ψηφιδωτά κατά τον Ορθόδοξο τρόπο, προς τιμήν των Ανατολικών Εκκλησιών. Κεντρική θέση έχει το έργο Η Μητέρα του Λυτρωτή (Redemptoris Mater). Κατασκευάστηκαν από Ρώσο καλλιτέχνη.
Διαμερίσματα του Βοργία
Τα Διαμερίσματα του Βοργία είναι ένα σύνολο δωματίων στο Παλάτι, τα οποία προσάρμοσε ο Βοργίας για προσωπική του χρήση. Ανέθεσε στον Ιταλό ζωγράφο Πιντουρίκκιο (Bernardino di Betto) να διακοσμήσει το επάνω μέρος των τοίχων και τις οροφές τοιχογραφίες.
Ο Πιντουρίκκιο χρησιμοποίησε ένα σύνθετο εικονογραφικό σύστημα για να δημιουργήσει τα έργα ζωγραφικής και τις τοιχογραφίες μεταξύ του 1492 και του 1494. Χρησιμοποιούσε θέματα από μεσαιωνικές εγκυκλοπαίδειες, προσθέτοντας ένα επίπεδο Εσχατολογίας για να αναδείξει τη δήθεν θεϊκή προέλευση του Βοργία.