cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Σκύλα
Πλοκή
Για να χρηματοδοτήσει τα εξόδα του διαμερισμάτος, ο Κρις κλέβει 500 δολάρια σε ασφαλιστικά ομόλογα από τη σύζυγό του και αργότερα 1.000 δολάρια μετρητά από τον εργοδότη του, Τζέι Τζέι Χίκινς. Εν τω μεταξύ ο Τζόνι θα κλέψει μερικούς από τους πίνακες του Κρις και θα τους πουλήσει σε έναν πλανόδιο εμπόρο έναντι 25 δολαρίων τον καθένα. Ωστόσο, η Αντέλ βλέπει τα έργα ζωγραφικής του συζύγου της, με το όνομα "Κάθριν Μαρς", στο παράθυρο μιας εμπορικής γκαλερί τέχνης, τα οποία είναι προς πώληση. Η Άντελ θα το πει στον Κρις και τον κατηγορεί ότι αντιγράφει το έργο της Μαρς. Ο Κρις συναντά τη Κίτι, η οποία ισχυρίζεται ότι τα πούλησε επειδή χρειαζόταν τα χρήματα. Ο Κρις είναι πολύ ευχαριστημένος που οι πίνακές του εκτιμούνται, αν και είναι υπογεγραμμένοι με ψεύτικο όνομα. Οι πίνακες του θα αποκτήσουν τεράστια εμπορική αξία, αν και ο Κρις δεν θα λάβει ποτέ καθολου χρήματα από την πώληση των πινάκων του.
Στη συνέχεια ο Κρις θα επισκεφτεί την Κίτι στο διαμερισμά της με σκοπό να την ζητήσει να τον παντρευτεί. Αντ' αυτού βρίσκει τον Τζόνι και την Κίτι αγκαλιασμένους, επιβεβαιώνοντας τις υποψίες του ότι εμπλέκονται ερωτικά. Πιστεύοντας ότι η σχέση της με τον Τζόνι είναι κάτι το προσωρινό, ο Κρις ζητάει από την Κίτι να τον παντρευτεί, αυτή αρνείται και γελάει μαζί του. Ο Κρις τότε θολωμένος από την απόρριψη της Κίτι, θα την σκοτώσει και θα φύγει από το σπίτι της. Η αστυνομία θα επισκεφτεί τον Κρις στο σπίτι του, όχι για την δολοφονία της Κίτι, αλλά για την υπεξαίρεση χρημάτων από τον εργοδότη του. Αν και το αφεντικό του αρνείται να κάνει μήνυση εναντίον του, ωστόσο θα απολύσει από την δουλειά. Αυτός που θα συλληφθεί για την δολοφονία της Κίτυ είναι ο Τζόνι, εξαιτίας του ποινικού παρελθόν του.
Στη δίκη που θα ακολουθήσει, ο Τζόνι προσπαθεί να εμπλέξει τον Κρις στη δολοφονία της Κίτι, ο οποίος αρνείται ότι ζωγράφιζε τους πίνακες, ισχυριζόμενος ότι είναι ένας αδαής καλλιτέχνης. Αρκετοί μάρτυρες επιβεβαιώνουν τη μαρτυρία του Κρις και επιβεβαιώνουν τον κακό χαρακτήρα του Τζόνι. Ο Τζόνι τελικά καταδικαζέται για την δολοφονία της Κίτι και ο Κρις μένει ατιμώρητος, ενώ η Κίτι αναγνωρίζεται λανθασμένα ως σπουδαία καλλιτέχνης.
Έχοντας τύψεις για το έγκλημα που διέπραξε, ο Κρις προσπαθεί να κρεμαστεί δινόντας τέλος στη ζωή του. Αν και διασώνεται, μένει άστεγος και άπορος, χωρίς να μπορεί να αξιώσει κάποια χρήματα για τους δικούς του πίνακες. Κλονισμένος από τις τύψεις του για την Κίτι και τον Τζόνι, ο Κρις περιπλανιέται στη Νέα Υόρκη ακούγοντας συνεχώς τις φωνές τους στο μυαλό του.
Άλλες Πληροφορίες
Οι βασικοί ηθοποιοί της ταινίας Ρόμπινσον, Μπένετ και Ντιούρια ξανασυνεργάστηκαν μετά από τη «Γυναίκα της Βιτρίνας» του 1944 του Λανγκ γι'αυτό το ριμέικ του Ρενουάρ, ο οποίος φημολογείται ότι είχε απόρριψει την εκδοχή του Λανγκ.
Οι τοπικές αρχές σε τρεις πόλεις των ΗΠΑ απαγόρευσαν την προβολή της ταινίας στις αρχές του 1946 λόγω της σκοτεινής πλοκής και των θεμάτων τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φριτς Λανγκ Κατηγορία:Ταινίες του 1945 Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Γεωργόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Γεωργόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Σε βλέπω (αποσαφήνιση)
Ο τίτλος Σε βλέπω μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα:
Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Εκστρατεία Ρουμελιωτών στην Πελοπόννησο (εμφύλια σύγκρουση)
Η Εκστρατεία των Ρουμελιωτών στην Πελοπόννησο (εμφύλια σύγκρουση) ήταν αποτέλεσμα της διένεξης των Πελοποννησίων από τη μία και των Στερεοελλαδιτών και Νησιωτών από την άλλη που εξελίχθηκε τελικά σε δεύτερο εμφύλιο πόλεμο τον Οκτώβριο του 1824 έως τον Μάιο του 1825 και έληξε τελικά με την ήττα των Πελοποννησίων.
Υπόβαθρο
Με αφορμή τη λήξη της εντολής της κυβέρνησης, οι τρεις αυτοί Πελοποννήσιοι προεστοί αποχώρησαν από τον κυβερνητικό συνασπισμό και σχημάτισαν, για πρώτη φορά, μια περιφερειακή πελοποννησιακή συμμαχία. Η συμμαχία αυτή συνεργάστηκε με την νεοσύστατη φατρία του Κολοκοτρώνη και αυτή του Δεληγιάννη και αποτέλεσε στην ουσία την έναρξη του δεύτερου εμφυλίου πολέμου. Οι Πελοποννήσιοι πρόκριτοι, οι οποίοι ένιωθαν μέσα τους έντονα ότι ανήκουν σε μια ενιαία χώρα, φεύγουν στις 24 Ιουλίου 1824 έξω φρενών από το Ναύπλιο, το οποίο παρά την αρχική συμφωνία με τον Κολοκοτρώνη, παραδόθηκε τελικά στην κυβέρνηση με φρούραρχο τον Σουλιώτη Φωτομάρα.
Οι ταπεινώσεις αυτές των προκρίτων της Αχαΐας τους οδήγησε ώστε να προσπαθήσουν να προκαλέσουν την αγανάκτηση και τον ξεσηκωμό του Πελοποννησιακού λαού κατά του εκτελεστικού, προσπάθεια που δεν άργησε να πιάσει.
Αλληλοκατηγορίες εκτοξεύονταν από όλες σχεδόν τις πλευρές, με κεντρικό επιχείρημα ότι οι ηγέτες της Επανάστασης ενδιαφέρονταν κυρίως για τα προσωπικά και τα τοπικά τους συμφέροντα και ελάχιστα για το εθνικό καλό.
Μάχη
Τα ρουμελιώτικα στρατεύματα, τα οποία ήταν αφοσιωμένα στην Κυβέρνηση σύμφωνα με τον Σπηλιάδη, ακολουθώντας εντολές του Κωλέττη εισέβαλαν στη Πελοπόννησο εναντίον των Πελοποννήσιων αρχηγών και προκρίτων. Αρχηγός τους ήταν ο Γκούρας ,ενώ απαριθμούνται περί τις 2000. Οι ρουμελιώτες φέρθηκαν στην Πελοπόννησο σαν σε χώρα εχθρική κυνηγώντας τους αντάρτες. Λεηλάτησαν ανελέητα τις ιδιοκτησίες των προεστών και τους συμπεριφέρθηκαν σαν ήταν Τούρκοι.
Η κάθοδος των στρατευμάτων αυτών, υπό την αρχηγία του Κωλέττη από την 1η Δεκεμβρίου, σήμαινε τη διάλυση των αντικυβερνητικών δυνάμεων καθώς όσοι υπηρετούσαν στα στρατιωτικά τους σώματα, ελκυόμενοι από τις λίρες του Κωλέττη, συντάσσονταν μαζί του. Ο Κολοκοτρώνης παραδόθηκε έχοντας την υπόσχεση από την κυβέρνηση ότι θα του φερθεί με αξιοπρέπεια. Το ίδιο έπραξαν και οι Δεληγιανναίοι, ο Ι. και Π. Νοταράς και άλλοι πελοποννήσιοι οπλαρχηγοί και πρόκριτοι. Ο Λόντος και ο Ζαΐμης ζήτησαν καταφύγιο στη δυτική Ρούμελη, ο Σισίνης κατέφυγε στη Κέρκυρα, από όπου και παραδόθηκε στους Υδραίους από τις Βρετανικές αρχές, ενώ ο Κολοκοτρώνης τελικά και ο Δεληγιάννης φυλακίστηκαν στην Ύδρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Εμφύλιοι πόλεμοι στην Ελλάδα
Απόστολος Κοντός
Παραπομπές
Κατηγορία:Υφυπουργοί Παρά τω Προέδρω (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960
Δημακόπουλος
Με το επώνυμο Δημακόπουλος μπορεί να αναφέρονται:
Σιδηροδρομικός σταθμός Σφενδάλης
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Σφενδάλης είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά - Πλατέος, στην χιλιομετρική θέση 50,878 από τον Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιμένα Πειραιά (η νέα χιλιομέτρηση από Πειραιά δεν είναι ακόμα γνωστή). Εγκαινιάστηκε στις 8 Μαρτίου 1904 και οφείλει την ονομασία του στον οικισμό που εξυπηρετεί, την Σφενδάλη. Διαθέτει μία πλευρική αποβάθρα και μία αποβάθρα μορφής νησίδας.
Ο σταθμός Σφενδάλης ήταν αρχικά γνωστός με την ονομασία Μαλακάσα, από το όνομα του παρακείμενου οικισμού της Μαλακάσας. Η μετονομασία του στο σημερινό του όνομα έγινε σε άγνωστη ημερομηνία. Σύμφωνα με το λεύκωμα "Από τα παμφορεία στο μετρό", τα τέλη της δεκαετίας του '60, οι πρώην ΣΕΚ εκπόνησαν μελέτη για τη σύνδεση του σταθμού της Σφενδάλης με τον Ωρωπό.
Σχεδιάγραμμα σταθμού
Σφενδάλη Σφενδάλη Σφενδάλη Σφενδάλη
Κατάλογος βραβεύσεων και υποψηφιοτήτων για τηλεοπτική σειρά Sherlock
To Sherlock είναι βρετανική τηλεοπτική σειρά αστυνομικού δράματος, η οποία απεικονίζει μια σύγχρονη εκδοχή των ιστοριών του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ, που έχουν ως πρωταγωνιστή των Σέρλοκ Χολμς. Δημιουργήθηκε από τους Στίβεν Μόφατ και Μαρκ Γκέιτις και σε αυτήν πρωταγωνιστούν οι Μπένεντικτ Κάμπερμπατς και Μάρτιν Φρίμαν στους ρόλους των Σέρλοκ Χολμς και Δρ. Τζον Γουάτσον αντίστοιχα.
Η σειρά έλαβε υποψηφιότητες για διάφορα βραβεία, συμπεριλαμβανομένων των τηλεοπτικών BAFTA, Emmy και μιας υποψηφιότητας για Χρυσή Σφαίρα. Συνολικά, έλαβε 75 υποψηφιότητες, κερδίζοντας 30 βραβεία.
Παρακάτω αναλυτικά όλες τις υποψηφιότητες και βραβεύσεις της σειράς Sherlock ανά έτος.
Παραπομπές
Sherlock Βραβεία
Βόσε
Κλίμα
Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν ο κλιματικός τύπος της πόλης είναι ο "Csa", δηλαδή μεσογειακό κλίμα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία ανέρχεται στους +16.4 °C. Ο ζεστότερος μήνας είναι ο Ιούλιος με μέση θερμοκρασία +29 °C και ο δροσερότερος μήνας είναι ο Ιανουάριος, με μέση θερμοκρασία +2.8 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση ανέρχεται στα 414.3 χιλιοστά. Κατά μέσο όρο, υπάρχουν 71.3 ημέρες με κατακρημνίσεις ετησίως. Ο υγρότερος μήνας είναι ο Μάρτιος με 86.8 χιλιοστά βροχής, ενώ ο ξηρότερος μήνας είναι ο Αύγουστος με μέση βροχόπτωση 0 χιλιοστών.
Κατηγορία:Τατζικιστάν-επέκταση Κατηγορία:Πόλεις του Τατζικιστάν
Manufaktura
Η Manufaktura (ελλ. απόδοση: Μανουφακτούρα) είναι ένα κέντρο τεχνών, εμπορικό κέντρο και συγκρότημα αναψυχής στο Λοτζ της Πολωνίας. Ένα σημαντικό τουριστικό πλεονέκτημα της πόλης, το οποίο περιλαμβάνει τη μεγαλύτερη δημόσια πλατεία στο Λοτζ, η οποία λειτουργεί ως χώρος για πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις.
Οργάνωση
αριστερά|μικρογραφία|233x233εσ| Το κύριο εμπορικό κέντρο. Η αναβίωση στόχευε στη διατήρηση της ιστορικής ατμόσφαιρας της τοποθεσίας και γι΄ αυτό η Manufaktura κυριαρχείται τώρα από γνήσια βιομηχανική αρχιτεκτονική, με κτίρια με κόκκινα τούβλα. Το εμπορικό σήμα του συγκροτήματος είναι ο παλιός, πενταώροφος περιστρεφόμενος μύλος στην οδό Ογκροντόβα, που χτίστηκε μεταξύ 1877 και 1878 (που εξηγεί το όνομα του συγκροτήματος). Το 2009, ένα ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων Andel άνοιξε εκεί. Όλα τα άλλα κτίρια του συγκροτήματος διατηρούν παρόμοιο στιλ, αλλά έχουν μικρότερο μέγεθος. Η εξαίρεση σε αυτό είναι το κύριο εμπορικό κέντρο, το οποίο είναι μια ολοκαίνουργια κατασκευή από γυαλί και χάλυβα. Είναι χαμηλότερο από τα γύρω κτίρια από τούβλα, και ως εκ τούτου, δεν μπορεί να φανεί από το εξωτερικό.
Μία από τις εισόδους στο συγκρότημα της Manufaktura οδηγεί στην αρχαία, θριαμβική πύλη που μοιάζει με αψίδα του παλιού μύλου. Όλο το συγκρότημα, με την έννοια της ανάμειξης του παλιού και του νέου, σχεδιάστηκε από τη βρετανική εταιρεία Virgile & Stone από το Λονδίνο, σε συνεργασία με τη γαλλική εταιρεία αρχιτεκτονικής Sud Architectes από τη Λυών. Τα αρχικά βιομηχανικά κτίρια σχεδιάστηκαν από τον διάσημο Λοτζιανό αρχιτέκτονα Χιλάρι Μαγιέφσκι το 1872.
Υπηρεσίες
Η Manufaktura φιλοξενεί περισσότερα από 300 καταστήματα, εμπορικά κέντρα, εστιατόρια, ζαχαροπλαστεία, καφετέριες, παμπ και άλλες υπηρεσίες. Ο τομέας των υπηρεσιών εκτείνεται σε περισσότερα από 12.000 μ². Ολόκληρο το συγκρότημα έχει επιφάνεια 270.000 μ², καθιστώντας το το δεύτερο μεγαλύτερο στην Πολωνία, μετά την παλαιά αγορά στην κεντρική πλατεία της Κρακοβίας. Η μεγάλη πλατεία της διαθέτει το μεγαλύτερο σιντριβάνι της Ευρώπης με μήκος 300 μέτρα. Οι πελάτες μπορούν να μετακινηθούν κατά μήκος του συγκροτήματος με δύο μίνι λεωφορεία.
Εκτός από την εμπορική περιοχή, η Manufaktura περιλαμβάνει ένα συγκρότημα εστιατορίων, χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων, ένα πολιτιστικό κέντρο (συμπεριλαμβανομένου του παραρτήματος MS2 του Μουσείου Τέχνης του Λοτζ, ενός μουσείου επιστήμης, του Μουσείου του Εργοστασίου και του Μουσείου της Πόλης του Λοτζ - το τελευταίο εκ των οποίων βρίσκεται στο γειτονικό Παλάτι του Ίζραελ Ποζνάνσκι) και ένα κέντρο ψυχαγωγίας (που περιλαμβάνει έναν κινηματογράφο πολλαπλών χώρων, μια αίθουσα μπόουλινγκ, έναν τοίχο αναρρίχησης, ένα γυμναστήριο και ένα πάρκο για πατίνια). κέντρο|μικρογραφία|700x700εσ| Πανοραμική άποψη της Manufaktura με την εσωτερική πλατεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λοτζ Κατηγορία:Εμπορικά κέντρα στην Πολωνία Κατηγορία:Προσαρμοστική επαναχρησιμοποίηση βιομηχανικών δομών στην Πολωνία
Τζέιμς Γουάν
Ο Τζέιμς Γουάν (γέννηση: 27 Φεβρουαρίου 1977) είναι Μαλαισιανό-Αυστραλιανός σκηνοθέτης ταινιών, σεναριογράφος, και παραγωγός.
Ο Γουάν είναι ευρύτερα γνωστός ως σκηνοθέτης της σειράς ταινιών Σε βλέπω και ως δημιουργός του φανταστικού χαρακτήρα Billy the Puppet. Επίσης, έχει σκηνοθέτησε τα Νεκρική Σιγή, Death Sentence (και τα δύο το 2007), Παγιδευμένη Ψυχή (2011), Το Κάλεσμα και Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 2 (και τα δύο το 2013), Μαχητές των Δρόμων 7 (2015), και Το Κάλεσμα 2 (2016).
Προσωπική ζωή
Ο Γουάν γεννήθηκε στο Κούτσινγκ της Μαλαισίας, είναι μαλαισιοκινεζικής καταγωγής, και Αυστραλός πολίτης.
Μετακόμισε από το Περθ στη Μελβούρνη, όπου σπούδασε στο RMIT University.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αυστραλοί σεναριογράφοι
Τζέιμς Κακαλιός
Ο Τζέιμς Κακαλιός (James Kakalios, γενν. 1958) είναι Αμερικανός φυσικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Στην επιστημονική κοινότητα είναι γνωστός για τις έρευνές του στους άμορφους ημιαγωγούς, τα κοκκώδη υλικά και τον θόρυβο 1/f, αλλά στο γενικό κοινό είναι γνωστός ως ο συγγραφέας του βιβλίου The Physics of Superheroes («Η φυσική των υπερηρώων», 2005), το οποίο εξετάζει τους υπερήρωες των περιοδικών κόμικς από την πλευρά της βασικής φυσικής.
Ο Τζέιμς Κακαλιός, που πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου το 1985, άρχισε τη συλλογή περιοδικών και βιβλίων κόμικς από την εποχή που ήταν μεταπτυχιακός φοιτητής, ως έναν τρόπο να ελαφραίνει το άγχος του. Στη Μινεσότα δίδαξε ένα σεμινάριο για πρωτοετείς φοιτητές που εστίαζε στη φυσική των υπερηρώων ως ένα κίνητρο για τους φοιτητές να σκεφθούν για τη φυσική.
Το σεμινάριο σημείωσε μεγάλη επιτυχία, οδηγώντας σε άρθρα σε περιοδικά όπως το People, και στη συγγραφή του ομώνυμου βιβλίου. Στις διαλέξεις του Κακαλιός αγαπημένα παραδείγματα είναι π.χ. το αν μπορεί ο Σούπερμαν να εκτελεί άλματα πάνω από ψηλά κτίρια και τι μάς λέει αυτό για τον πλανήτη καταγωγής του, οι υψηλής ταχύτητας δράσεις του Φλας και το πρόβλημα συρρικνώσεως του Έιτομ. Η ανάλυσή του για τον θάνατο της Γκουέν Στέισυ (της φιλενάδας του Spider-Man) εντάχθηκε τελικώς στην υπόθεση μιας νέας ιστορίας του ήρωα.
Ο Κακαλιός έχει τη γνώμη ότι η λιγότερο ρεαλιστική πλευρά του κόσμου των κόμικς είναι συχνά η κοινωνιολογία τους. Σημειώνει ότι οι πεζοί δεν εκφέρουν συνήθως μακρούς μονολόγους περιγράφοντας το κάθε τι γύρω τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Ο δράκος του Λονδίνου
Ο δράκος του Λονδίνου είναι μια αστυνομική δραματική ταινία Αμερικανικής παραγωγής του 1951 σε σκηνοθεσία Τζότζεφ Λόουζι και σενάριο των Νόρμαν Ράιλι Ρέιν και Λίο Κάτσερ και αποτελεί ριμέικ της γερμανικής Ο Δράκος του Ντίσελντορφ (1931) του Φριτς Λανγκ. Πρωταγωνιστούν οι Ντέιβιντ Γουέιν, Μάρτιν Γκάμπελ, Χάουαρντ Ντα Σίλβα και ο Λούθερ Άντλερ.
Η ταινία αναφέρεται σε εναν δολοφόνο μικρών παιδιών, όπως και η αρχική έκδοση του 1931, με την διαφορά ότι η ιστορία διαδραματίζεται από το Βερολίνο στο Λος Άντζελες και αλλάζει το όνομα του δολοφόνου από αυτό του Χανς Μπέκερτ σε Μάρτιν Χάροου. Και οι δύο εκδόσεις παρήχθησαν από τον Σέιμουρ Νέμπενζαλ, του οποίου ο γιος, Χάρολντ, ήταν συνεργάτης της παραγωγής του 1951.
Πλοκή
Μια σειρά από δολοφονίες μικρών κοριτσιών έχουν αναστατώσει την κοινωνία του Λος Άντζελες και η αδυναμία εντοπισμού του δράστη επιφέρει κύμα αντιδράσεων και οργής των πολιτών κατά της αστυνομίας, η οποία θα περιοριστεί μόνο σε μία σειρά συστάσεων προς τους γονείς για την προστασία των παιδιών τους. Βαθύτατα ενοχλημένος ο δήμαρχος της πόλης θα πιέσει τον Αρχηγό της αστυνομίας και θα απαιτήσει τον άμεσο εντοπισμό και σύλληψη του δράστη. Η αστυνομία θα απαντήσει με συνεχείς επιδρομές και εφόδους σε διάφορα μπαρ, καταγώγια και ύποπτα καταστήματα ελπίζοντας να βρει τα ίχνη του δολοφόνου. Οι ενέργειες αυτές της αστυνομίας όμως θα πλήξουν άμεσα την εύρυθμη λειτουργία της τοπικής μαφίας και του υποκόσμου ευρύτερα. Και παρόλο που ο τοπικός Τύπος δεν ασχολείται πλέον μαζί τους, οι δουλειές τους ωστόσο θα πάνε από το κακό στο χειρότερο.
Τότε ο αρχηγός του εγκληματικού συνδικάτου Τσάρλι Μάρσαλ θα αποφασίσει ότι επιβάλλεται να βρουν αυτοί οι ίδιοι τον δολοφόνο των παιδιών για να σταματήσουν οι επιδρομές της αστυνομίας στις επιχειρήσεις τους. Έχοντας στη διάθεση του το πολυδαίδαλο δίκτυο του υποκόσμου, θα εντοπίσει τον δράστη να κρύβεται παγιδευμένος στο περίφημο κτίριο Μπράντμπουρι. Τότε με μία εντυπωσιακή εισβολή τα μέλη του υποκόσμου θα τον βρουν και θα τον απαγάγουν με πρόθεση να τον παραδώσουν στην αστυνομία, αφού όμως πρώτα συμφωνήσουν ο Τύπος να μην ασχολείται με τις δουλειές τους.
Παραγωγή
Ο Γερμανός παραγωγός Σέιμουρ Νέμπενζαλ διατήρησε τα δικαιώματα, όταν έφυγε από τη Ναζιστική Γερμανία και άρχισε να κάνει ταινίες στο Χόλυγουντ, κατά κύριο λόγο «B Movies» για τα μεγάλα στούντιο και ανεξάρτητες εταιρείες χαμηλού προϋπολογισμού. Ο Νέμπενζαλ αποφάσισε το 1950 να ξαναδημιουργήσει τον δράκο του Ντίσελντορφ, στο Λος Άντζελες - ίσως εμπνευσμένος από την αντικομμουνιστική μαζική υστερία που κυριαρχούσε τότε στη χώρα - και πλησίασε τον Λανγκ για να το σκηνοθετήσει, αλλά ο Λανγκ ήταν απογοητευμένος και εξοργισμένος από την ιδέα οποιουδήποτε να ξανακάνει μια ταινία που θεωρούσε το αριστούργημά του. Στη συνέχεια, ο Νέμπενζαλ πλησίασε έναν άλλο απόδημο Γερμανό σκηνοθέτη, τον Ντάγκλας Σερκ, ο οποίος τον απέρριψε. Ωστόσο ο Τζόζεφ Λόουζι, ανέλαβε την σκηνοθεσία, παρά την υποψία ότι ήταν Κομμουνιστής από το FBI και την Κοινοβουλευτική Επιτροπή Δραστηριοτήτων. Το cast του Λόουζι περιελάμβανε ηθοποιούς που υπήρχαν επίσης υπόνοιες. Ο Λόουζι αργότερα έφυγε από τις ΗΠΑ και εγκαταστάθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο για να κάνει ταινίες εκεί, συνεργαζόμενος με τον συγγραφέα Χάρολντ Πίντερ.
Κριτικές
Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, ένας ανώνυμος κριτικός στο Variety έγραψε: «Ο Ντέιβιντ Γουέιν, ως δολοφόνος μικρών παιδιών, είναι αποτελεσματικός και πειστικός. Ο Λούθερ Άντλερ, ως αλκοολικός δικηγόρος μέλος μιας συμμορίας γκάνγκστερ, αποδίδει μια εξαιρετική παράσταση, όπως και ο Μάρτιν Γκάμπελ, ως αρχηγός της συμμορίας, και ο Χάουαρντ ντα Σίλβα και ο Στιβ Μπρόντι ως αξιωματικοί της αστυνομίας... Η σκηνοθεσία του Τζόζεφ Λόουζι έχει καταλάβει το τρομακτικό θέμα με επιδεξιότητα». Ο Γουέιν έλαβε ιδιαίτερα καλές κριτικές.
Ο Φριτς Λάνγκ παρατήρησε ότι η κυκλοφορία της ταινίας του 1951 κέρδισε την πρωτότυπη του 1931 η οποία είχε και τις καλύτερες κριτικές της καριέρας του.
Λογοκρισία
Ο δράκος του Λονδίνου δέχθηκε μποϊκοτάρισμα σε ορισμένες πόλεις λόγω των πολιτικών απόψεων του σκηνοθέτη Λόουζι. Η ταινία χαρακτηρίστηκε από τους λογοκριτές του Οχάιου ως απαράδεκτη για δημόσια προβολή. Στο τέλος του 1953, οι παραγωγοί της ταινίας προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, και το 1954 η ταινία εγκρίθηκε για προβολή στο Οχάιο χωρίς περικοπές.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1951 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λόουζι Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σχιζοφρένεια
Κουρτίδης
Το ελληνικό επώνυμο Κουρτίδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Φτώχεια στην Κύπρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπρος
Γεώργιος Κλημάνογλου
Ο Γεώργιος Κλημάνογλου ή Κλιμάνογλου (- Σμύρνη, Τουρκία, 27 Αυγούστου 1922) ήταν Ελληνικής καταγωγής Τούρκος δημογέροντας και μέλος της Μικρασιατικής Άμυνας. Μετά την κατάληψη της Σμύρνης από τον τουρκικό στρατό, ο Κλημάνογλου προσήχθη, μαζί με το Μητροπολίτη Χρυσόστομο και το νομικό Νικόλαο Τσουρουκτσόγλου στο διοικητήριο, όπου ο προσωρινός διοικητής της πόλης στρατηγός Νουρεντίν Πασάς τους κατηγόρησε για εσχάτη προδοσία και τους παράδωσε στον τουρκικό όχλο. Κατά μία εκδοχή, ο ίδιος ο Νουρεντίν πυροβόλησε με το περίστροφό του εναντίον του Χρυσόστομου όταν και οι τρεις συλληφθέντες κατέβαιναν τα σκαλιά του κτιρίου, αλλά αστόχησε και η σφαίρα τραυμάτισε θανάσιμα τον Κλημάνογλου. Εν συνεχεία, ημιθανής, απαγχονίσθηκε από τον όχλο. Ο Κλημάνογλου έχει αναγνωρισθεί ως Άγιος της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ικιντσί Αλχασαβά
Το Ικιντσί Αλχασαβά (επίσης, Αλχασάβα Βτορόγιε και Ικιντζί-Αλχάσοβα) είναι ένα χωριό της επαρχίας Γκοϊτσάι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκοϊτσάι
Πασάλι Τρέτι
Το Πασάλι Τρέτι (επίσης, Πασάλι Τρέτ'ι, Ορτά Πασάλι, και Πασάλι Τρετίι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χατζιγκαμπούλ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατζιγκαμπούλ
Μουζάκης
Το ελληνικό επώνυμο Μουζάκης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Σιδηροδρομικός σταθμός Αυλώνα
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αυλώνα είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά - Πλατέος, στην χιλιομετρική θέση 59,216 από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Λιμένα Πειραιά (η νέα χιλιομέτρηση από Πειραιά δεν είναι ακόμα γνωστή). Εγκαινιάστηκε στις 8 Μαρτίου 1904 και οφείλει την ονομασία του στην κωμόπολη στην οποία βρίσκεται, τον Αυλώνα Αττικής. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες και βοηθητικές εγκαταστάσεις.
Ο σταθμός Αυλώνα ήταν αρχικά γνωστός με το όνομα Κακοσάλεσι, που προέρχεται από την πρώην ονομασία του Αυλώνα. Η μετονομασία του στο σημερινό του όνομα έγινε σε άγνωστη ημερομηνία.
Ναχόντκα
Ιστορία
Ο κόλπος της Ναχόντκα, γύρω από τον οποίο βρίσκεται η πόλη, έγινε γνωστός στους Ρώσους από το πλοίο Αμέρικα, το οποίο βρήκε καταφύγιο στον κόλπο κατά τη διάρκεια καταιγίδας το 1859. Ως ανάμνηση αυτού του γεγονότος, ο κόλπος, ο οποίος είναι ελεύθερος από πάγο και σχετικά ήρεμος, ονομάστηκε Ναχόντκα, ο οποίος στα ρωσικά σημαίνει "ανακάλυψη" ή "τυχερό εύρημα".
Στην θέση της Ναχόντκα ιδρύθηκε ένας οικισμός το 1868, αλλά το 1872 εγκαταλείφθηκε μετά τον θάνατο του διοικητή του οικισμού, Χάρολντ Φούρουχιελμ. Το φθινόπωρο του 1870, ο Ότο Βίλχελμ Λίντχολμ ίδρυσε φαλαινοθηρικό σταθμό κατά μήκος του κόλπου. Το 1871 έφυγε από τη Ναχόντκα με προορισμό το Ποσιέτ όπου έπιασε έξι γκρι φάλαινες.
Μέχρι τον 20ό αιώνα, η περιοχή γύρω από τον κόλπο έμεινε ακατοίκητη και ο πρώτος οικισμός, ένα ψαροχώρι, ιδρύθηκε το 1907. Όταν η σοβιετική κυβέρνηση αποφάσισε να χτίσει λιμάνι στην περιοχή στην δεκαετία του 1930, ιδρύθηκαν αρκετοί οικισμοί στην περιοχή, οι οποίοι συγχωνεύθηκαν σε ενιαίο εργατικό οικισμό (τη σημερινή Ναχόντκα) στην δεκαετία του 1940. Στις 18 Μαίου 1950, ενώ η Ναχόντκα είχε φτάσει σχεδόν τους 28.000 κατοίκους, απέκτησε καθεστώς πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Άγιος Ιωάννης Μυστρά Λακωνίας
Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μυστρά, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στις ανατολικές απολήξεις της κορυφής «Νεραϊδοβούνι» του Ταϋγέτου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Απέχει 4,5 χλμ. περίπου ΝΔ. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 5,234 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάρτης. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Σπάρτης και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Ιωάννη. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ιωάννη και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυστρά. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μυστρά και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάρτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Λέιζερ Nd:YAG
thumb|Ανοιγμένο λέιζερ Nd:YAG στο οποίο φαίνεται το πράσινο φως διπλασιασμένης συχνότητας 532 νανομέτρων thumb|Ράβδος του λέιζερ Nd:YAG Το λέιζερ Nd:YAG (αγγλικό ακρωνύμιο του neodymium-doped yttrium aluminium garnet, που σημαίνει γρανάτης αργιλίου-υττρίου με προσμίξεις νεοδυμίου) αποτελεί κρύσταλλο ο οποίος χρησιμοποιείται ως ενεργό μέσο λέιζερ για λέιζερ στερεάς κατάστασης. Η πρόσμιξη εμποτισμού, το τριπλά ιονισμένο νεοδύμιο, Nd(III), τυπικά αντικαθιστά ένα μικρό κλάσμα (το 1%) των ιόντων υττρίου στην κρυσταλλική δομή του ξενιστή του γρανάτη αργιλίου-υττρίου (YAG), καθώς τα δύο ιόντα έχουν παρόμοιο μέγεθος. Το ιόν νεοδυμίου είναι αυτό που παρέχει τη δραστηριότητα εκπομπής ακτινών λέιζερ στον κρύσταλλο, με τον ίδιο τρόπο όπως το ιόν ερυθρού χρωμίου στα λέιζερ ρουβινίου.
Η λειτουργία του λέιζερ Nd:YAG παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Τζόσεφ Έντουαρντ Γκούσικ (αγγλ.: Joseph Edward Geusic) και λοιπούς στα αμερικανικά Εργαστήρια Μπελ το 1964.
Ιατρική
Τα λέιζερ Nd:YAG χρησιμοποιούνται στην οφθαλμολογία για τη διόρθωση της οπίσθιας καψικής αδιαφάνειας, μετά από χειρουργική επέμβαση καταρράκτη, για περιφερική ιριδοτομή σε ασθενείς με χρόνιο και οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας, όπου έχει αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τη χειρουργική ιριδεκτομή, για τη θεραπεία των οφθαλμικών μυοψιών του υαλοειδούς, για τη φωτοπηξία του παναμφιβληστροειδούς στη θεραπεία της πολλαπλασιαστικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, και για την καταστροφή του αμφιβληστροειδούς στην οφθαλμολογική έρευνα σε πειραματόζωα.
Τα λέιζερ Nd:YAG που εκπέμπουν φως στα 1064 νανόμετρα (nm) αποτελούν τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα για τη θερμοθεραπεία με λέιζερ, στην οποία οι καλοήθεις ή κακοήθεις βλάβες σε διάφορα όργανα αφαιρούνται με την ακτίνα.
Στην ογκολογία, τα λέιζερ Nd:YAG μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση καρκίνων του δέρματος. Χρησιμοποιούνται επίσης για τη μείωση των καλοήθων όζων του θυρεοειδούς και για την καταστροφή πρωτογενών και δευτερογενών κακοήθων ηπατικών βλαβών.
Για τη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη (ΚΥΠ), τα λέιζερ Nd:YAG μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη χειρουργική επέμβαση προστάτη με λέιζερ - μια μορφή διουρηθρικής εκτομής του προστάτη.
Αυτά τα λέιζερ χρησιμοποιούνται επίσης εκτενώς στον τομέα της αισθητικής ιατρικής για την αποτρίχωση με λέιζερ και τη θεραπεία μικρών αγγειακών ελαττωμάτων όπως η τηλαγγειεκτασία στο πρόσωπο και τα πόδια. Τα λέιζερ Nd:YAG χρησιμοποιούνται επίσης για τη θεραπεία των φλεβικών λιμνών στα χείλη. Πρόσφατα, τα λέιζερ Nd:YAG έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ανατομικής κυτταρίτιδας του τριχωτού της κεφαλής, μιας σπάνιας δερματικής νόσου.
Χρησιμοποιώντας υστεροσκόπηση, το λέιζερ Nd:YAG έχει χρησιμοποιηθεί για την αφαίρεση διαφραγμάτων της μήτρας στο εσωτερικό της.
Καζάκος
Το επώνυμο Καζάκος πιθανόν αναφέρεται στους:
Λέιζερ Nd:YAG
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιατρικές συσκευές Κατηγορία:Ενώσεις αλουμινίου
Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος
Ο '''Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος''' γεννήθηκε το 1945 στη Νίκαια Αττικής και κατάγεται από τον Πλάτανο του Αιγίου.
Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στην Αθήνα. Ασχολείται με την ποίηση από πολύ μικρή ηλικία. Δημοσίευσε στίχους του για πρώτη φορά στη φιλολογική σελίδα της εφημερίδας «Η Βραδυνή», που την επιμέλειά της είχε ο Μπάμπης Κλάρας. Η πρώτη ποιητική συλλογή του εκδόθηκε όταν ήταν 21 χρονών και είχε τίτλο «Προβολή στον Ήλιο».
Από τα φοιτητικά του χρόνια πήρε μέρος στην έκδοση περιοδικών κοινωνικού προβληματισμού και έχει δημοσιεύσει πάνω από επτακόσια κείμενα σε διάφορα έντυπα. Έχει λάβει μέρος με εισηγήσεις και ομιλίες του σε πολλά συνέδρια, συμπόσια και ημερίδες λογοτεχνικού και ευρύτερα κοινωνικού χαρακτήρα και έχει παρουσιάσει το έργο πολλών ομοτέχνων του.
Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και για πολλά χρόνια μέλος του ΔΣ της, ιδρυτικό μέλος του Νέου Πνευματικού Κύκλου Καλλιθέας και αντιπρόεδρος στο πρώτο ΔΣ του, καθώς και συντάκτης των καταστατικών και νομικός παραστάτης γνωστών λογοτεχνικών σωματείων.
Για την παρουσίαση του ποιητικού του έργου έχουν οργανωθεί εκδηλώσεις από τον Επιμορφωτικό Σύλλογο Παιανίας (19-05-1990), από την εφημερίδα «Φρυκτωρία» (23-11-1990), από τη «Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Ηλιούπολης» (20-11-1994), από τη Διεθνή Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών (25-04-1996), από το περιοδικό «Νέα Σκέψη» (13-12-2000), από το περιοδικό «Αλεξίσφαιρο» (10-06-2010), από τη λογοτεχνική συντροφιά του βιβλιοπωλείου «Ρήγας» (06-11-2010) και πολλές άλλες από σημαντικούς πολιτιστικούς φορείς, ενώ ποιήματά του έχουν περιληφθεί στις Ανθολογίες: «Νέα Γενιά» των εκδόσεων «Κέδρος» (1971), Δικηγόρων Ποιητών του Παν. Παναγιωτούνη (εκδ. «Πιτσιλός»), κ.ά. Επίσης έχουν γίνει αρκετές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Από το 1997 - με μικρές διακοπές - γράφει κριτικά σημειώματα στο περιοδικό «Αιολικά Γράμματα».
, καθώς και αρκετές μπροσούρες πολιτικοκοινωνικού περιεχομένου, ενώ έχει συμμετάσχει σε κριτικές επιτροπές λογοτεχνικών διαγωνισμών.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Τρίπολη (Πολωνία)
μικρογραφία| [[Γκντανσκ]] μικρογραφία| [[Γκντίνια]] μικρογραφία| [[Σόποτ (Πολωνία)|Σόποτ]] Η Τρίπολη (πολωνικά: Trójmiasto,, γερμανικά: Dreistadt, κασουβικά: Trzëgard) είναι μητροπολιτική περιοχή στη βόρεια Πολωνία (στο Βοεβοδάτο Πομερανίας), η οποία αποτελείται από τρεις πόλεις: Γκντανσκ, Γκντίνια και Σόποτ, καθώς και μικρές πόλεις που βρίσκονται κοντά τους. Βρίσκονται η μία δίπλα στην άλλη, στη σειρά στις ακτές του Κόλπου του Γκντανσκ της Βαλτικής Θάλασσας, στην Ανατολική Πομερανία (συχνά αναφέρεται ως Πομερέλια). Η μητροπολιτική περιοχή της Τρίπολης έχει πληθυσμό άνω του 1 εκατομμυρίου ανθρώπων.
Το όνομα Trójmiasto χρησιμοποιήθηκε ανεπίσημα ή ημιτυπικά μόνο, έως τις 28 Μαρτίου 2007, όταν υπογράφηκε ο «Χάρτης Τρίπολης» (πολωνικά: Karta Trójmiasta ) ως δήλωση της συνεργασίας των πόλεων.
Οικονομία
Σχεδόν το 35% των φορολογουμένων από την Τρίπολη ανήκουν στις ομάδες μεσαίου και υψηλού φορολογητέου εισοδήματος (μέσος όρος για την Πολωνία 10%). Περίπου το 12% των φορολογουμένων ανήκουν στην ομάδα με το υψηλότερο φορολογητέο εισόδημα (μέσος όρος της Πολωνίας 3%).
Πληθυσμός
Ο συνολικός πληθυσμός των 3 πόλεων που περιλαμβάνουν την Τρίπολη (Γκντανσκ + Γκντίνια + Σόποτ):
Η μητροπολιτική περιοχή της Τρίπολης περιλαμβάνει επίσης τις Βεϊχερόβο, Ρέντα, Ρούμια, Προυστς Γκντάνσκι και πολλές άλλες κοινότητες. Ο συνολικός πληθυσμός το 2006 ήταν 1.100.500, σε μια έκταση 1580,69 χμ².
Η συνεχόμενη αστική περιοχή της Τρίπολης περιλαμβάνει τις ακόλουθες πόλεις: Σύμφωνα με την επίσημη δημοσίευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο πληθυσμός της μεγαλύτερης αστικής ζώνης της Τρίπολης είναι 1 098 379 κάτοικοι.
Εκπαίδευση
Η Τρίπολη είναι ένα σημαντικό κέντρο εκπαίδευσης.
Κλίμα
Η Τρίπολη έχει εύκρατο κλίμα με ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες που μπορεί να είναι πολύ έντονοι. Η βροχή είναι δυνατή όλο το χρόνο. Το καλοκαίρι είναι η καλύτερη στιγμή για επίσκεψη όταν οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 20° C έως 30° C, αλλά τα βράδια μπορεί να είναι αρκετά δροσερά ώστε να απαιτείται πουλόβερ. Οι χειμώνες είναι υγροί, κρύοι και γκρίζοι.
Αθλητισμός
Οι πιο γνωστοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι, που αγωνίζονται στο Ντέρμπι της Τρίπολης, είναι οι Λέχια Γκντανσκ και Άρκα Γκντίνια, με τις δύο να διαθέτουν επίσης πολύ επιτυχημένες ομάδες ράγκμπι γιούνιον (ΡΚ Άρκα και ΡΚ Λέχια). Υπάρχει μια τρίτη κορυφαία ομάδα ράγκμπι γιούνιον, η Ογκνίβο Σόποτ, που κάνει την Τρίπολη την πρωτεύουσα του ράγκμπι γιούνιον στην Πολωνία. Ο τρίτος ποδοσφαιρικός σύλλογος είναι η Μπάουτικ Γκντίνια.
Η Βιμπζέζε Γκντανσκ είναι η ομάδα speedway της Τρίπολης, η οποία είναι πρώην πολυαθλητικός σύλλογος, που τώρα το μόνο άλλο εναπομένων τμήμα του είναι η επανενεργοποιημένη ομάδα χειροσφαίρισης, δέκα φορές πρώην πρωταθλητές ανδρών Πολωνίας.
Οι Ασέκο Γκντίνια και Τρεφλ Σόποτ είναι οι δύο επαγγελματικές ομάδες καλαθοσφαίρισης ανδρών, ενώ η Λότος Γκντίνια είναι η γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης.
Μεταφορές
μικρογραφία| Περιφερειακός της Τρίπολης Η Τρίπολη διαθέτει ένα καλά ανεπτυγμένο σύστημα δημόσιων μεταφορών.
Η ανάπτυξη της Τρίπολης ομαλοποιήθηκε με την κατασκευή του προαστιακού σιδηροδρόμου (Szybka Kolej Miejska) το 1951, ενώνοντας ολόκληρη την περιοχή από το Ττσεφ μέσω των Γκντανσκ, Σόποτ (1953), Γκντίνια (1956), Ρέντα, Ρούμια έως το Βεϊχερόβο (1957).
Η ραχοκοκαλιά της Τρίπολης είναι ο εσωτερικός αυτοκινητόδρομος. Ξεκινά από το Γκντανσκ και περνά από τις Σόποτ, Γκντίνια, Ρούμια και Ρέντα στο Βεϊχερόβο. Αποτελείται από 2-4 λωρίδες σε κάθε κατεύθυνση.
Το 1975 κατασκευάστηκε ο περιφερειακός αυτοκινητόδρομος με διαχωριστική νησίδα. Αρχίζει κοντά στο Προυστς Γκντάνσκι και περνάει από τις δυτικές περιοχές του Γκντανσκ έως τη Γκντίνια-Χιλόνια. μικρογραφία| [[Προαστιακός σιδηρόδρομος Τρίπολης]] Υπάρχει ένα σχέδιο για τη δημιουργία μιας νέας γραμμής του προαστιακού σιδηροδρόμου για τη σύνδεση της PGE Arena με το Αεροδρόμιο Γκντανσκ «Λεχ Βαουένσα».
Προαστιακός σιδηρόδρομος
Η περιοχή της Τρίπολης εξυπηρετείται από τον προαστιακό σιδηρόδρομο Τρίπολης (πολωνικά: Szybka Kolej Miejska, SKM). Λειτουργεί πολλές διαδρομές στην περιοχή, ενεργώντας εν μέρει ως σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει τις εξωτερικές πόλεις και τα χωριά της περιοχής μεταξύ τους και τις κεντρικές πόλεις του Γκντανσκ, της Γκντίνια και του Σόποτ, και εν μέρει ως ένα είδος υπηρεσίας μετρό ή ελαφρού σιδηροδρόμου στον αστικό πυρήνα με επίκεντρο τις τρεις κύριες πόλεις. Οι συχνότητες κυμαίνονται από κάθε 6 λεπτά κατά τις ώρες αιχμής στο κύριο κοινό τμήμα μεταξύ Γκντανσκ και Γκντίνια και έως 30 λεπτά στα πιο απομακρυσμένα άκρα. Το τοπικό σιδηροδρομικό δίκτυο είχε ενοποιητική επίδραση στην αστική περιοχή από τότε που άρχισε να λειτουργεί το 1951, δημιουργώντας μια συχνή και αξιόπιστη υπηρεσία που συνδέει τους διάφορους οικισμούς της περιοχής.
Το 2015, άνοιξε ο Πομερανικός Μητροπολιτικός Σιδηρόδρομος (Pomorska Kolej Metropolitalna, PKM), που συνδέει το κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό Γκντανσκ Βζεστς με το Αεροδρόμιο Γκντανσκ «Λεχ Βαουένσα». Η γραμμή 19,5 χιλιομέτρων παρέχει επίσης συνδέσεις με το δίκτυο του προαστιακού σιδηροδρόμου στα τερματικά του βορρά και του νότου.
Υπεραστικός σιδηρόδρομος
Η περιοχή είναι καλά συνδεδεμένη με την υπόλοιπη περιοχή της Πομερανίας, καθώς και με την Πολωνία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Το δίκτυο Polregio παρέχει μια περιφερειακή σιδηροδρομική υπηρεσία που συνδέει τις πόλεις της Πομερανίας. Ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός Γκντανσκ και ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός Γκντίνια χρησιμεύουν ως σημαντικοί σιδηροδρομικοί κόμβοι για την περιοχή, με αυτούς τους σταθμούς και αρκετούς άλλους να προσφέρουν υπεραστικές υπηρεσίες σε πόλεις γύρω από την Πολωνία και σε άλλες χώρες, που λειτουργούν από τους Πολωνικούς Κρατικούς Σιδηροδρόμους υπό την επωνυμία PKP Intercity. Οι περισσότεροι από τους σταθμούς που εξυπηρετούνται από περιφερειακό και υπεραστικό σιδηρόδρομο αποτελούν επίσης μέρος του προαναφερθέντος δικτύου του προαστιακού σιδηροδρόμου.
Αεροδρόμιο
Το αποτελεσματικό αεροδρόμιο του Γκντανσκ λειτουργεί ακόμη και με τα μεγαλύτερα αεροπλάνα και επιτρέπει σε χιλιάδες τουρίστες να επισκέπτονται την Πομερανία κάθε μέρα. Ακριβώς μπροστά από την κύρια είσοδο του τερματικού σταθμού επιβατών, οι επισκέπτες μπορούν να βρουν ένα λεωφορείο που θα τους μεταφέρει στο κέντρο της πόλης. Μπορούν επίσης να επιλέξουν να πάρουν ταξί που θα τους μεταφέρει όπου θέλουν να πάνε στην περιοχή της Τρίπολης σε σχετικά μικρή τιμή.
Μετακινήση από/προς το αεροδρόμιο με λεωφορείο
μικρογραφία| Τερματικό επιβατών στο αεροδρόμιο του Γκντανσκ
Πλοία
Συνδέσεις φέριμποτ με Γκντίνια, Σόποτ και Γκντανσκ:
Λεωφορεία
Η ποικιλία και οι πολλές συνδέσεις κάνουν το ταξίδι γύρω από την Τρίπολη και τις γύρω περιοχές πολύ εύκολο. Ένα από τα πιο δημοφιλή μέσα μεταφοράς στο Βοεβοδάτο Πομερανίας είναι το δημόσιο λεωφορείο. Υπάρχει μεγάλος αριθμός γραμμών λεωφορείων και καλύπτουν κάθε περιοχή των τριών πόλεων της μητρόπολης. Στη Γκντίνια, εκτός από τα κανονικά λεωφορεία, υπάρχουν επίσης και τρόλεϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολιτικές περιοχές της Πολωνίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Βοεβοδάτου Πομερανίας Κατηγορία:Γκντανσκ Κατηγορία:Γκντίνια Κατηγορία:Σόποτ (Πολωνία)
Βασίλι Τρεντιακόφσκι
Ο Βασίλι Κιρίλοβιτς Τρεντιακόφσκι ( Ρωσικά: Василий Кириллович Тредиаковский ), γεννήθηκε στο Αστραχάν στις 22 Φεβρουαρίου 1703 (5 Μαρτίου 1703 στο Γρηγοριανό ημερολόγιο), πέθανε στις 6 Αυγούστου 1769 (17 Αυγούστου 1769 στο Γρηγοριανό ημερολόγιο) στην Αγία Πετρούπολη, ήταν Ρώσος ποιητής, θεωρητικός της λογοτεχνίας και μεταφραστής που συνέβαλε στην ανάπτυξη της κλασικής ρωσικής λογοτεχνίας και στη διαμόρφωση της νέας λογοτεχνικής γλώσσας.
Ο Τρεντιακόφσκι ήταν ο πρώτος πολύγλωσσος Ρώσος μελετητής, που μιλούσε, διάβαζε και έγραφε σε ξένη γλώσσα.
Έργο
Το 1730 εξέδωσε το Ταξίδι στο νησί της αγάπης, το οποίο αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο είναι η μετάφραση του ομώνυμου έργου του Γάλλου Πωλ Ταλμάν, το δεύτερο είναι ένα διήγημα και ποιήματα για τον έρωτα, έργα του Τρεντιακόφσκι, το πρώτο έργο που χρησιμοποίησε τη ρωσική καθομιλουμένη γλώσσα σε αντίθεση με την επίσημη και ξεπερασμένη εκκλησιαστική-σλαβική. Το έργο είχε μεγάλη επιτυχία καθώς έδειχνε μια ακριβή κατανόηση των αναγκών του σύγχρονου αναγνωστικού κοινού, το οποίο ενδιαφερόταν έντονα για τη συναισθηματική λογοτεχνία, και εισήγαγε δύο νεωτερισμούς στη ρωσική λογοτεχνία: η γυναίκα δεν θεωρείται πλέον ως διαβολικό αντικείμενο, αλλά ως πρόσωπο που εμπνέει τον έρωτα. Επιπλέον, ο έρωτας δεν είναι πια συνώνυμος με την αμαρτία. Στη δεκαετία του 1730, ήταν το μοναδικό έντυπο βιβλίο του είδους και, ταυτόχρονα, το πρώτο κοσμικό μυθιστόρημα στη ρωσική λογοτεχνία εκείνης της εποχής, έτσι έθεσε τα θεμέλια για το μελλοντικό μοντέλο μυθιστορηματικής αφήγησης. μικρογραφία|250x250εσ|Γελωτοποιοί στην Αυλή της [[Άννα Ιβάνοβνα της Ρωσίας|αυτοκράτειρας Άννας, (1872). Ο Τρεντιακόφσκι απεικονίζεται στο άκρο αριστερά, σκυφτός. Βαλέρι Γιάκομπι, πινακοθήκη Τρετιακόφ]] Το 1735 ο Τρεντιακόφσκι δημοσίευσε το θεωρητικό έργο Ένας νέος και σύντομος τρόπος για τη σύνθεση ρωσικών στίχων (Новый и краткий способ к сложенью российских стихов), ένα έργο με το οποίο έγινε γνωστός, εισάγοντας για πρώτη φορά στη ρωσική λογοτεχνία ποιητικά είδη όπως το σονέτο, το ροντώ, το μαδριγάλι και η ωδή. Στην προσέγγισή του στην ποίηση, που ήταν καινούργια για τη Ρωσία, τον υποστήριξε ο φίλος του ποιητής Αντίοχος Καντεμίρ. Το 1748 έγραψε την Συζήτηση μεταξύ ενός ξένου και ενός Ρώσου για την παλιά και νέα ορθογραφία, η πρώτη μελέτη της φωνητικής δομής της ρωσικής γλώσσας. Συνέχισε την υπεράσπιση της ποιητικής μεταρρύθμισης με το έργο Περί αρχαίας, μέσης και νέας ρωσικής ποίησης (O drevney, средней и newy rossiyskoy poesions (1752).
Ο Τρεντιακόφσκι εισήγαγε επίσης τους Ρώσους αναγνώστες σε είδη όπως το ηρωικό ποίημα: Εξήγηση του ηρωικού έπους και την κωμωδία: Λόγος για την Κωμωδία γενικά.
Ο συγγραφέας, που ήταν ένας από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους της εποχής του, υπήρξε παράλληλα πολυγραφότατος μεταφραστής κλασικών συγγραφέων, μεσαιωνικών φιλοσόφων και γαλλικής λογοτεχνίας. Από το 1738 ασχολήθηκε με τη μετάφραση ενός τεράστιου έργου, στο οποίο αφιέρωσε τριάντα χρόνια από τη ζωή του, μια πολύτομη ιστορία της Ελλάδας και της Ρώμης, που είχε μεγάλη εκπαιδευτική αξία για τους Ρώσους αναγνώστες. Το τελευταίο του σημαντικό μεταφραστικό έργο ήταν μια μετάφραση του έργου του Φρανσουά Φενελόν Οι περιπέτειες του Τηλέμαχου (1766), το οποίο απέδωσε σε ρωσικό εξάμετρο. Τα έργα του σημάδεψαν τη μετάβαση από τη συλλαβική στιχουργική στον μετρικό στίχο, που θεωρούσε ότι αντιστοιχούσε περισσότερο στον ήχο της ρωσικής γλώσσας.
Η συμβολή του Τρεντιακόφσκι στην ανάπτυξη της ρωσικής μουσικής ήταν επίσης σημαντική. Μετέφρασε τα πρώτα ιταλικά ιντερμέδια και την πρώτη όπερα που ανέβηκε στη Ρωσία, εισάγοντας τον Ρώσο ακροατή στα διάφορα είδη της ιταλικής όπερας από τη δεκαετία του 1730 και αργότερα. Από αυτή την άποψη, σηματοδότησε την αρχή όλων των επόμενων σταδίων στην ανάπτυξη του ρωσικού μουσικού και δραματικού θεάτρου.
Δυσκολίες
Ο Τρεντιακόφσκι γνώρισε πολλές δυσκολίες και εχθρικό περιβάλλον. Οι μεταφράσεις του προκαλούσαν συχνά την οργή της λογοκρισίας και έπεσε στη δυσμένεια των ανωτέρων του στην Ακαδημία και των συντηρητικών αυλικών κύκλων. Η λογοτεχνική διαμάχη του με συγγραφείς όπως ο Μιχαήλ Λομονόσοφ και ο Αλεξάντερ Σουμαρόκοφ ήταν έντονη. Το 1759 απολύθηκε από την Ακαδημία. Οι εκφοβισμοί και οι ενοχλήσεις ήταν βαριές και το 1755 ο Τρεντιακόφσκι είπε: «Αφήστε στην ησυχία του αυτόν που φιλοδοξεί μόνο τη μοναξιά... παρακαλώ, λυπηθείτε με, αφήστε με ήσυχο».
Τον Απρίλιο του 1768, ο Τρεντιακόφσκι παραπονέθηκε για την επισφαλή οικονομική του κατάσταση. Τελικά πέθανε τον Αύγουστο του 1769, ταπεινωμένος από τους συγχρόνους του, αλλά αναγνωρισμένος από τους διαδόχους του. Οι θεωρίες του επιβεβαιώθηκαν εντυπωσιακά στα έργα του λογοτεχνικού αντιπάλου του Μιχαήλ Λομονόσοφ. Καθορίζοντας την ιστορική και λογοτεχνική σημασία της δημιουργικής δραστηριότητας του Τρεντιακόφσκι, ο κριτικός της λογοτεχνίας Βισαριόν Μπελίνσκι έγραψε: «Ο Τρεντιακόφσκι δεν θα ξεχαστεί ποτέ, γιατί γεννήθηκε στην ώρα του».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι λογοτέχνες Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές Κατηγορία:Ρώσοι μεταφραστές
Περί φύσεως
Περὶ Φύσεως ήταν το όνομα αρκετών αρχαίων φιλοσοφικών έργων, ιδίως προσωκρατικών:
Ζωολογικός Κήπος του Λοτζ
Ο Ζωολογικός Κήπος του Λοτζ (πολωνικά: Miejski Ogród Zoologiczny w Łodzi) είναι ζωολογικός κήπος στο Λοτζ του Βοεβοδάτου Λοτζ στην Πολωνία. Ιδρύθηκε το 1938, καλύπτει έκταση 166,4 στρέμματα στην περιοχή Πολέσιε και φιλοξενεί 2.245 ζώα που αντιπροσωπεύουν 667 είδη. Είναι ο μοναδικός ζωολογικός κήπος στην Πολωνία που στεγάζει τα απειλούμενα ασιατικά λιοντάρια.
Περί φύσεως
Βλέπε και το De Rerum Natura, του Λουκρητίου
Ζωολογικός Κήπος του Λοτζ
Ο ζωολογικός κήπος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων, της Παγκόσμιας Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων και είναι επίσης μέρος του Διεθνούς Συστήματος Πληροφοριών για τα Είδη.
Ιστορία
Ο ζωολογικός κήπος άνοιξε το 1938 στην περιοχή Πολέσιε και κάλυπτε έκταση 89 στρεμμάτων. Το 1939, ο ζωολογικός κήπος είχε στην κατοχή του μόνο 50 ζώα, όπως ελάφια, ζαρκάδια, πλατώνια, πάπιες και πρόβατα. Ο ζωολογικός κήπος αναδύθηκε σχετικά αλώβητος μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το 1945, πολλά ζώα από άλλους ζωολογικούς κήπους, κυρίως από τον Ζωολογικό Κήπο του Βρότσουαφ, μεταφέρθηκαν στον Ζωολογικό Κήπο του Λοτζ. Το 1950, η έκταση του ζωολογικού κήπου επεκτάθηκε και κάλυψε 166,4 στρέμματα. Στη δεκαετία του 1950, ο ζωολογικός κήπος αναπτύχθηκε πιο γρήγορα καθώς κατασκευάστηκαν περισσότερα κτίρια και κατασκευές, συμπεριλαμβανομένου του περιφραγμένου χώρου των μπαμπουίνων. Το 1968, άνοιξε ο χώρος των αιλουροειδών και το 1988, για να εορταστεί η 50ή επέτειος του ζωολογικού κήπου, κατασκευάστηκε ένας χώρος για καμηλοπαρδάλεις.
Από το 1991, ο ζωολογικός κήπος είναι μέρος του Διεθνούς Συστήματος Πληροφοριών για τα Είδη. Το 2001, κατασκευάστηκε ένας περιφραγμένος χώρος για αντιλόπες, καθώς και νέα κλουβιά για κουκουβάγιες και αρπακτικά πτηνά. Το 2011, άνοιξε ένας ειδικός χώρος που προβάλλει τη συλλογή πεταλούδων του ζωολογικού κήπου. Το 2014, κατασκευάστηκε ένας χώρος που στεγάζει μικρά θηλαστικά, όπως μοσχογάλες, μαγκούστες με δακτυλίους και ινδικούς ακανθόχοιρους. Το 2015 ξεκίνησε η κατασκευή του κτηρίου Orientarium. Είναι η μεγαλύτερη επένδυση στην ιστορία του ζωολογικού κήπου και αναμένεται να ανοίξει το 2021. Ολόκληρο το συγκρότημα θα περιλαμβάνει συγκεκριμένα την πανίδα της Νοτιοανατολικής Ασίας και θα φιλοξενεί ζώα όπως ουρακοτάγκους, σουρίλι, νεφελώδεις λεοπαρδάλεις και καρχαρίες.
Το πρόγραμμα αναπαραγωγής του ζωολογικού κήπου είχε αρκετές επιτυχίες, που περιλαμβάνουν τις γεννήσεις νότιων καζουάριων το 2014 και το 2016, δίχρωμου ταμαρίνου το 2014 και λύγκα το 2015.
Παραπομπές
Λοτζ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λοτζ
Ένωση Γαλλικών Αθλητικών Σωματείων
Η Ένωση Γαλλικών Αθλητικών Σωματείων (γαλλικά: Union des Sociétés Françaises de Sports Athlétiques, USFSA) ήταν γαλλικό αθλητικό διοικητικό όργανο. Ιδρύθηκε στος 20 Νοεμβρίου του 1887 στο Παρίσι με πρώτο πρόεδρο τον Ζορζ ντε Σαιντ-Κλαιρ, έχοντας την ονομασία Ένωση Γαλλικών Σωματείων Αγώνων Δρόμου (Union des Sociétés Françaises de Course a Pied) και εστιάζοντας στο στίβο, όμως αργότερα έκανε άνοιγμα και σε άλλα αθλήματα (ράγκμπι γιούνιον, χόκεϊ επί χόρτου, ξιφασκία, κολύμβηση) που εκπροσωπούνταν από τις αρμόδιες επιτροπές. Το ποδόσφαιρο συμπεριλήφθηκε το 1894.
Ιδρύθηκε από τη Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς και τη Σταντ Φρανσαί και αποτέλεσε την πρώτη ουσιαστικά παριζιάνικη ομοσπονδία, που έκανε πραγματικό άνοιγμα στην επαρχία μέχρι το 1899. Την επόμενη χρονιά οργάνωσε δοκιμές για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, όχι χωρίς συγκρούσεις με τον Πιερ ντε Κουμπερτέν, που ήταν ο ηθικός αυτουργός. Από το 1906 διάφορες άλλες συγκρούσεις των οποίων η κύρια πρόκληση ήταν το ποδόσφαιρο, αποτέλεσαν την αρχή και παρά τις προσπάθειες του Φραντς Ρεϊσέλ να αποκαταστήσει την ενότητα του αθλητικού κόσμου γύρω από μια Εθνική Επιτροπή Αθλητισμού, η USFSA δεν κατάφερε να επιβιώσει στο τέλος του Μεγάλου Πολέμου. Διάφορες επιτροπές της, στη συνέχεια, δημιούργησαν ξεχωριστές αθλητικές ομοσπονδίες, όπως είναι γνωστές στον εικοστό πρώτο αιώνα.
Ιστορία
Στις 20 Νοεμβρίου 1887, οι ηγέτες των δύο παριζιάνικων σωματείων, Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς και Σταντ Φρανσαί, αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια ομοσπονδία στίβου, την Ένωση Γαλλικών Σωματείων Αγώνων Δρόμου (Union des Sociétés Françaises de Course a Pied, USFCP) η οποία διοργάνωσε στις 29 Απριλίου 1888 το πρώτο της πρωτάθλημα. Ένα μήνα αργότερα, την 1η Ιανουαρίου του 1888, ο Πιερ ντε Κουμπερτέν δημιούργησε μία επιτροπή για τη διάδοση της σωματικής άσκησης στην εκπαίδευση υπό την προεδρία του Ζουλ Σιμόν, την Επιτροπή Ζουλ Σιμόν, η οποία ήταν επιφορτισμένη με τη διοργάνωση σχολικών αγώνων, έως ότου οι μαθητές του Λυκείου Κοντορσέ εντάχθηκαν στη Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς. Η USFCP δέχθηκε στους κόλπους της γρήγορα και άλλα αθλήματα και στις 31 Ιανουαρίου του 1889 πήρε την ονομασία Ένωση Γαλλικών Αθλητικών Σωματείων (Union des Sociétés Françaises de Sports Athlétiques, USFSA), όχι χωρίς να προκαλέσει έντονες συζητήσεις, οι όροι αθλητισμός και στίβος εξακολουθούσαν να αναφέρονται. Στη συνέχεια, ο πρόεδρος Ζορζ ντε Σαιντ-Κλαιρ, αναγνωρίζοντας το έργο που έχει ήδη γίνει από τον Πιερ ντε Κουμπερτέν, παραιτήθηκε και όρισε αυτόν ως πρόεδρο. dont il devient secrétaire
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Γαλλία
Γερμανικό Μουσείο
μικρογραφία|251x251εσ|Το Γερμανικό Μουσείο με την [[γέφυρα Boschbridge]]
Το Γερμανικό Μουσείο (γερμανικά: Deutsches Museum) στο Μόναχο, Γερμανία, είναι το μεγαλύτερο μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας στον κόσμο, με περίπου 28.000 εκθέματα αντικείμενα από πενήντα τομείς επιστήμης και τεχνολογίας. Δέχεται περίπου 1,5 εκατομμύρια επισκέπτες ανά έτος.