cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιάννης Κότσιρας
2004 - 2007
Το 2004 τραγούδησε το επίσημο τραγούδι της Ολυμπιακής Λαμπαδηδρομίας 2004, "Pass the flame", το οποίο ερμήνευσε ζωντανά στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Το "Pass The Flame" γράφτηκε από τον Trevor Horn, που έχει συνδέσει το όνομά του με σπουδαίους καλλιτέχνες διεθνώς Πολ ΜακΚάρτνεϊ, Μπράιαν Φέρι, Pet Shop Boys, Art of Noise κλπ, σε συνεργασία με τον Lol Creme, ηχογραφήθηκε στα Sarmwest Studios στο Λονδίνο σε ελληνικούς στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου. Φθινόπωρο 2004 κυκλοφορεί το άλμπουμ "30 και κάτι" με μεγαλύτερη επιτυχία το "Σεντόνι".
Τον Μάρτιο του 2005 συμμετείχε στην καινούρια εκδοχή των ιστορικών έργων Σταυρός του Νότου και "Γραμμές των Οριζόντων" του Θάνου Μικρούτσικου σε ποίηση του Νίκου Καββαδία μαζί με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, το Χρήστο Θηβαίο και τον πρώτο ερμηνευτή του έργου Γιάννη Κούτρα. Η συγκεκριμένη παράσταση έλαβε χώρα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επί 6 ημέρες με προπωλημένα όλα τα εισιτήρια. Η ίδια παράσταση κάνει το γύρο της Ελλάδας και εκδίδεται σε CD τον Οκτώβριο του 2005, το οποίο έγινε πολύ σύντομα χρυσό.
Τον Σεπτέμβριο του 2006 κυκλοφόρησε ο όγδοος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Ταξίδια φιλιά. Στον δίσκο έχουν γράψει μουσική οι: Στέργιος Γαργάλας, Χριστόφορος Γερμενής, Χρήστος Δάντης, Βαγγέλης Μαχαίρας, Τάσος Παναγής, Κυριάκος Παπαδόπουλος, Θάνος Παπανικολάου και ο Στέλιος Ρόκκος. Στίχους, εκτός από τον Γιάννη Κότσιρα, έγραψαν οι: Βίκυ Γεροθόδωρου, Βασίλης Γιαννόπουλος, Λίλιαν Δημητρακοπούλου, Βασίλης Μακριμίχαλος, Ζωή Παναγιωτοπούλου και ο Μάνος Ελευθερίου. Το πλατινένιο CD "Ταξίδια φιλιά" επανακυκλοφόρησε to 2007 με δύο καινούρια τραγούδια, remix και DVD με τα video clips του δίσκου.
2008 - 2011
Τον Μάρτη του 2008, επέλεξε έναν από τους πιο ιστορικούς χώρους της Αθήνας, το "Ζοοm" στην Πλάκα, για να κάνει παρέα με τρεις εξαιρετικούς μουσικούς, μια παράσταση "contra-canto". Ο Ντίνος Γεωργούντζος στο πιάνο, στα πνευστά και στο ακορντεόν, ο συνθέτης Αντώνης Μιτζέλος,(που επανεμφανίστηκε στο πλευρό του Κότσιρα) στις κιθάρες, ο Τάσος Παπαστάμου στο βιολί και το μαντολίνο, δημιούργησαν βραδιές μοναδικές. Το καλοκαίρι του 2008, μαζί με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, με την οποία έχουν συνεργαστεί σε χειμερινές σαιζόν στο "Φώς" και στην "Άνοδο Πειραιώς", πραγματοποίησε επιτυχημένη περιοδεία με πανω από 20 σταθμούς, με ένα πρόγραμμα ενορχηστρωμένο από τους Ντίνο Γεωργούντζο και Άκη Κατσουπάκη.
Τον Σεπτέμβρη του 2008 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "Και πάλι παιδί", με νέο ήχο και ύφος, σε μια μεγάλη παραγωγή που ολοκληρώθηκε στα Abbey Road Studios του Λονδίνου. Στον δίσκο την μουσική υπογράφει ο Γιάννης Κωνσταντινίδης, και τον στίχο ο Νίκος Μωραΐτης, ενώ συμμετέχει σε στίχο και μουσική και ο ίδιος ο Γιάννης Κότσιρας. Τον Νοέμβρη του 2008, στο ανακαινισμένο "Άνοδος stage" εμφανίστηκε μαζί με τον Κώστα Τουρνά και το Λάκη Παπαδόπουλο, με τον οποίο συνέχισε και στην Θεσσαλονίκη, σε sold out βραδιές στην "Αποθήκη" του "Μύλου".
Το καλοκαίρι του 2009, παρέα με την Ραλλία Χρηστίδου και τον Μύρωνα Στρατή, πραγματοποίησε μια μεγάλη περιοδεία έχοντας συντροφιά πάνω από 70.000 θεατές συνολικά, σε εμφανίσεις σε Ελλάδα και Κύπρο. Το χειμώνα του 2009, μια μοναδική συνεργασία βρίσκει τον Γιάννη Κότσιρα να ξεκινά τις εμφανίσεις του από την Θεσσαλονίκη, στην Αποθήκη του Μύλου, παρέα με το Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και τα "Κίτρινα ποδήλατα". Η συνεργασία συνεχίστηκε στην Αθήνα, στην σκηνή του "Ζυγού" με την παρέα να εμπλουτίζεται από την Αφροδίτη Μάνου.
Τον Μάιο του 2010, κυκλοφόρησε το "Γιάννης Κότσιρας LIVE 2010" ένα διπλό album γεμάτο από τραγούδια ηχογραφημένα ζωντανά σε συναυλίες και παραστάσεις από το 2003 μέχρι και το 2010. Ένα από αυτά, καινούριο, με τίτλο “Αγάπη μου εσύ” σε στίχους Κότσιρα και μουσική Γιάννη Κωνσταντινίδη περιγράφει τα δρώμενα στην Ελλάδα του 2010, και έγινε άμεσα αποδεκτό από τον κόσμο. Το καλοκαίρι του 2010, παρέα με τον Μαχαιρίτσα, και σε κάποια επιλεγμένα live τα "Κίτρινα Ποδήλατα" και την Αφροδίτη Μάνου, πραγματοποίησε μεγάλη περιοδεία. Επίσης, με αφορμή την κυκλοφορία του LIVE 2010, και μαζί με την Βασιλική Καρακώστα, έκανε μια περιοδεία με επιλεγμένους σταθμούς σε Ελλάδα και Κύπρο.
Τον χειμώνα του 2011, στο μέσο μιας πολύ δύσκολης οικονομικής εποχής για την Ελλάδα, ο Γιάννης Κότσιρας ποντάρει στο διαφορετικό μαζί με μια εξαιρετική παρέα, και κερδίζει το μεγάλο στοίχημα. Οι συνολικά 24 εμφανίσεις του μαζί με τον Δημήτρη Μπάση, και τις Χρυσούλα Στεφανάκη και Βάλια Σωμαράκη ξεκινούν από την Θεσσαλονίκη, στο Stage, σημειώνουν επιτυχία, και η λήξη τους, παρατείνεται δύο φορές. Με το ίδιο concept, ελκυστικές τιμές, άρωμα γνήσιου ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, και εμφανίσεις Κυριακές μεσημέρι, το πετυχημένο πρόγραμμα, συνεχίζεται στον ιστορικό χώρο του Rex. Το πιο δύσκολο – για την νεώτερη ιστορία - καλοκαίρι του 2011 για την Ελλάδα, μια συνεργασία-σταθμός έγινε πραγματικότητα. Η επί σκηνής συνάντηση με έναν από τους τελευταίους τραγουδιστές - θρύλους, τον Δημήτρη Μητροπάνο, και παρέα πάντα με τον Δημήτρη Μπάση, χάρισε μοναδικές στιγμές σε κόσμο ανά την Ελλάδα την Κύπρο, γεμίζοντας – όσο το δυνατόν - με αισιοδοξία και θετική ενέργεια, κόντρα στα σημεία των καιρών, όσους τυχερούς παρακολούθησαν κάποια από τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Επίσης, σε συνεργασία με τον Δημήτρη Μπάση, πραγματοποίησε μια παράλληλη σειρά εμφανίσεων. Το χειμώνα που ακολούθησε, η συνεργασία με Μητροπάνο και Μπάση, είχε συνέχεια στο Κέντρο Αθηνών, σε ένα πρόγραμμα που προσφέρθηκε σαν όαση αυθεντικής λαϊκής διασκέδασης. Παράλληλα, με το project "On the road", μια μουσική παράσταση με εξαιρετικούς μουσικούς να συμπρωταγωνιστούν και παρέα με την Σαββέρια Μαργιολά επισκέπτεται μουσικές σκηνές στην Ελλάδα και την Κύπρο.
2012 - 2016
Τον Μάρτιο του 2012, και μετά από περίπου 2 χρόνια διεργασιών, σε συνεργασία με την Εστουδιαντίνα της Νέας Ιωνίας Βόλου, κυκλοφορεί το CD "Η Σμύρνη του έρωτα", με ερωτικά τραγούδια γραμμένα από τις αρχές του '20 έως και τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είτε στην Σμυρνη, είτε από Σμυρνιούς δημιουργούς. Για το καλοκαίρι του 2012, εκτός από μια μικρή βόλτα σε επιλεγμένες πόλεις σε Ελλάδα και Κύπρο με αφορμή την κυκλοφορία του CD "Η Σμύρνη του έρωτα", με το project On the road, και παρέα με την Σαββέρια Μαργιολά καθώς επίσης και την ίδια εξαιρετική ομάδα μουσικών, πραγματοποίησε μια περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο, μεταδίδοντας θετική ενέργεια και αισιοδοξία σε όσους είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν κάποια από τις ζωντανές εμφανίσεις. Το 2013 στο πρόγραμμα εμφανίσεων του project On the road περιλαμβάνονται και εμφανίσεις σε πόλεις του εξωτερικού.
Με τον Ιανουάριο του 2013 ολοκληρώνεται και κυκλοφορεί ο ενδέκατος δίσκος του με τίτλο "Μουσικό Κουτί", στον οποίο για πρώτη φορά είναι ο ίδιος συνθέτης όλων των κομματιών, ενώ συνεισφέρει στιχουργικά με δύο τραγούδια. Στους στίχους συνεργάζεται για ακόμη μία φορά με τον Άρη Δαβαράκη και τον Οδυσσέα Ιωάννου, ενώ μεγάλη συμμετοχή κατέχει ο νέος στιχουργός Σταύρος Σταύρου με τέσσερα κομμάτια. Το νέο εγχείρημά πετυχαίνει εμπορικά, ενώ αποσπά πολύ καλές κριτικές. Συνολικά ο δίσκος περιέχει δέκα κομμάτια στα οποία η θεματολογία αφορά στην κοινωνία και την Ελλάδα της φτώχειας και του Μνημονίου τα τελευταία τρία χρόνια. Ο καλλιτέχνης αντλεί από τις καθημερινές του εμπειρίες και τα βιώματά του στην οικονομική και ηθική κρίση όλη του την έμπνευση, και προσφέρει, υπογράφοντάς τα όλα μουσικά, δέκα τραγούδια που αγαπήθηκαν σχεδόν αμέσως απ' το κοινό, όπως φαίνεται στις ζωντανές εμφανίσεις του. Στο κομμάτι "Ελεύθεροι Ηττημένοι" συνεργάζεται στα φωνητικά με τον ηθοποιό και παρουσιαστή Σπύρο Παπαδόπουλο.
Το καλοκαίρι του 2014, μετά την επιτυχημένη συνεργασία του με τον Θάνο Μικρούτσικο και τη Ρίτα Αντωνοπούλου τον χειμώνα του ίδιου και του προηγούμενου χρόνου στον Σταυρό του Νότου, ξεκίνησε μαζί τους τις καλοκαιρινές περιοδείες με απαρχή το Θέατρο Πέτρας, μια ως επί το πλείστον υπό βροχή συναυλία που συγκέντρωσε 4.500 κόσμο. Ακολουθεί η κυκλοφορία της νέας δισκογραφικής δουλειάς του καλλιτέχνη σε μουσική του Θάνου Μικρούτσικου και στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου τον Σεπτέμβρη του 2014 με τίτλο " Ότι θυμάσαι δεν πεθαίνει". Από τα νέα κομμάτια επιτυχία σημείωσαν τα: "Αυτός ο Ήλιος" και " Δως μου μια μέρα αληθινή", ενώ ο δίσκος περιείχε και επανεκτέλεση του τραγουδιού του Δημήτρη Μητροπάνου "Θες έναν κόσμο πιο μεγάλο".
Το 2016 κυκλοφορεί ο δίσκος "Ψεύτης καιρός", με συντελεστές τους Σταύρο Σιόλα, Πόλυ Κυριάκου, Κώστα Λιβαδά, Γιάννη Μπαχ-Σπυρόπουλο, Αντώνη Μιτζέλο, Σταύρο Σταύρου, Νίκο Μωραΐτη, Βαγγέλη Μαχαίρα, Rous, Δημήτρη Υφαντή. Από το δίσκο ξεχώρισαν τα τραγούδια: "Κάθε φορά", "Ποιο παραμύθι να βρω", "Και θέλω εσένα".
Πολιτικές απόψεις και ιδεολογία
Σε συνεντεύξεις του ο Κότσιρας έχει κατατάξει τον εαυτό του στην αριστερά, όχι όμως όπως αυτή έχει διαμορφωθεί σήμερα. Συγκεκριμένα, έχει αναφέρει ότι: "Η ιδεολογία μου ξεκινά και τελειώνει σε μία φράση: 'Η ελευθερία του ενός σταματάει εκεί όπου αρχίζει η ελευθερία του άλλου!'. Είμαι αριστερός και δεν ταυτίστηκα ποτέ με κανένα κόμμα."
Επίσης, έχει πει: "Άλλωστε, την αριστερά την εννοώ ως ανθρωπισμό. Το ιδανικό θα ήταν μία πολιτική με κέντρο τον άνθρωπο. Εφαρμοσμένη στην καθημερινή πράξη, και όχι μόνο στα συζητούμενα πολιτικά θέματα. Ένας άνθρωπος που πιστεύει στην έννοια 'άνθρωπος' είναι αριστερός από τα γεννοφάσκια του. Αλλά την αριστεροσύνη του την εφαρμόζει στην επαφή του με τους άλλους στην καθημερινότητα, στο περιβάλλον της εργασίας του."
Τέλος αναφέρει ότι: "Δεξιός δεν είμαι σίγουρα. Και ούτε αριστερός με τη σύγχρονη έννοια. Είμαι παλιός ρομαντικός αριστερός. Πιστεύω σε έναν κόσμο ισότητας, καλύτερο, αλλά δεν έχω μάθει να ζω μακριά από τον καπιταλισμό. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ζω στον καπιταλισμό. Δεν ξέρω το 'άλλο' πώς θα είναι. Όμως ιδεολογικά μού ακούγεται δίκαιο. Για να είμαι όμως απολύτως ειλικρινής, με τον εκσυγχρονισμένο αριστερό δεν αισθάνομαι ότι έχω και πολλές επαφές. Πάντως, δεν είμαι ούτε ΝΔ ούτε ΠΑΣΟΚ, δεξιός δηλαδή. Και σε προλαβαίνω, το ΠΑΣΟΚ το θεωρώ δεξιά. Μπορεί να εφαρμόζω την Αριστερά στην καθημερινότητά μου, επειδή εκεί έχει σημασία, αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να ταυτιστώ απολύτως κάπου."
Γκολτ ΦΚ
Η Γκολτ Φούτμπολ Κλαμπ (αγγλικά: Galt Football Club) ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Γκολτ του Οντάριο (σημερινό Κέμπριτζ του Οντάριο). Ιδρύθηκε γύρω στο 1881 με 1882. Η Γκολτ κέρδισε τρία Κύπελλα Οντάριο το 1901, το 1902 και το 1903, αλλά κυρίως το Ολυμπιακό Τουρνουά Ποδοσφαίρου του 1904.
Ιστορία
Η Γκολτ ιδρύθηκε γύρω στο 1881 με 1882. Υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά ποδοσφαιρικά σωματεία στον Καναδά. Πρώτη μεγάλη επιτυχία για την Γκολτ ήρθε το 1901 με την κατάκτηση του Κυπέλλου Οντάριον (Ontario Cup). Τις επόμενες δύο περιόδους κατάφερε να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Το 1903, η Γκολτ περιόδευσε στη Μανιτόμπα. Σε ένα διάστημα 25 ημερών, το οποίο περιελάμβανε 17 παιχνίδια, η Γκολτ πέτυχε 16 νίκες και παραχώρησε μία ισοπαλία. Σε αυτή τη περιοδεία σκόραρε 46 γκολ και δέχτηκε 2.
Ολυμπιακοί Αγώνες
Ο πιο αξιοσημείωτος θρίαμβος της Γκολτ ήρθε το 1904 στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στο Σαιντ Λούις, η Γκολτ αντιπροσώπευσε τον Καναδά. Αντιμετώπισε δύο αμερικανικές ομάδες, κερδίζοντας με 7-0 και 4-0, κατακτώντας έτσι το χρυσό μετάλλιο για λογαριασμό του Καναδά.
Το Πρωτάθλημα του Κόσμου
Το 1905, η Γκολτ έπαιξε σε μια περιοδεία με την αγγλική ομάδα που ονομαζόταν Δε Πίλγκριμς (The Pilgrims). Το παιχνίδι ονομάστηκε «Το Πρωτάθλημα του Κόσμου», καθώς οι παίκτες της Γκολτ ήταν Ολυμπιονίκες. Το παιχνίδι προσέλκυσε το ενδιαφέρον των φιλάθλων στον Καναδά και τις βόρειες Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Ντίκσον Παρκ (Dickson Park), μπροστά σε 3.500 θεατές, η Γκολτ παραχώρησε ισοπαλία 3-3 με την αγγλική ομάδα. Το 2004, στην επέτειο των εκατό χρόνων από την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου, η ομάδα της Γκολτ πήρε μια θέση στην Καναδική Ποδοσφαιρική Αίθουσα της Φήμης (Canadian Soccer Hall of Fame).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καναδά Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1881
Μονή Αίγινας
εναλλ.=Η Μονή όπως φαίνεται από την παραλία της Πέρδικας.|μικρογραφία Η Μονή είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού. Βρίσκεται στα βόρεια του Σαρωνικού κόλπου, νοτιοδυτικά της Αίγινας, σε απόσταση μικρότερη από 500μ. από το ακρωτήριο της Πέρδικας και 1800μ από το λιμάνι της Πέρδικας. Είναι πευκόφυτη, με οργανωμένη αμμουδερή παραλία και πολλά άλλα σημεία για μπάνιο. Το καλοκαίρι έχει συχνή καθημερινή σύνδεση με το λιμάνι της Αίγινας με καΐκι (6 χλμ) και συχνότατη σύνδεση με το τουριστικό θέρετρο της Πέρδικας.
Το νησί είναι ιδιοκτησία της Ιεράς Μονής Χρυσολεόντισσας της Αίγινας και για αυτόν το λόγο έχει ονομαστεί Μονή. Η ιδιαιτερότητα του νησιού αυτού είναι ότι δεν κατοικείται, αλλά είναι καταφύγιο άγριων ζώων. Στο νησί υπάρχουν ενδεικτικά: ελάφια, αγριοκάτσικα, κρι-κρι, παγόνια και σκίουροι πολλά από τα οποία είναι φιλικά- εξημερωμένα και πλησιάζουν τους επισκέπτες. Το νησί στην δυτική πλευρά είναι πευκόφυτο και η παραλία, που προσεγγίζει το καΐκι από την Πέρδικα, είναι οργανωμένη με ξαπλώστρες και καντίνα. Η ανατολική πλευρά του νησιού, δηλαδή η πλευρά που φαίνεται από την Αίγινα, είναι βραχώδης. Το νησί έχει ενδιαφέρον πεζοπορικό / αναρριχητικό. Οι κορυφές του νησιού είναι βραχώδεις και έχουν πανοραμική θέα στην Αίγινα - Πέρδικα, την χερσόνησσο των Μεθάνων και το νησι Αγκιστρίου. Στο παρελθόν το νησί είχε αξιοποιηθεί τουριστικά με την δημιουργία υποδομών κατασκήνωσης. Σήμερα στο νησάκι ο επισκέπτης θα παρατηρήσει ερείπια αυτών των τουριστικών υποδομών.
Φωτογραφίες
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Nickelodeon
thumb|100px|Λογότυπο του Nick HD Το Nickelodeon, επίσης γνωστό ως Nick και Pinwheel (το πρώτο όνομά του), είναι αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι, το οποίο εκπέμπει από την 1η Δεκεμβρίου 1977. Ανήκει στην Kids & Family Entertainment, τμήμα της Paramount Global, η οποία κατέχει και το κανάλι MTV. Από το 2018, πρόεδρος του καναλιού είναι o Μπραίαν Ρόμπινς.
Πορεία
Το Δεκέμβριο του 1977, ξεκίνησε την προβολή του το QUBE, η πρώτη διαδραστική καλωδιακή τηλεόραση από την Time Warner Cable (που ανήκε στη Warner Communications). Ένα από τα διαθέσιμα κανάλια για τους συνδρομητές, ήταν και το Pinwheel, του οποίου το πρόγραμμα απευθυνόταν σε παιδιά. Το Pinwheel παρουσιάστηκε ως Nickelodeon τον Απρίλιο του 1979, και παρά την πορεία που είχε αυτά τα δύο χρόνια, το Nickelodeon δηλώνει ως επίσημη χρονιά έναρξης το 1979. Τώρα στην Αμερική, και σε άλλες μεγάλες χώρες, το NICKELODEON εμφανίζεται ως Nick.
Πρόγραμμα
Τα μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 8 έως 16 ετών, ενώ τα πρωινά ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά προγράμματά του, απευθύνονται σε μικρότερα παιδιά ηλικίας 2-8 ετών. Το πρόγραμμα του καναλιού αποτελείται από παιδικές σειρές και κινούμενα σχέδια δικής του παραγωγής.
Από τον Ιούλιο του 1985, μοιράζεται την ίδια συχνότητα με το Nick at Nite, μια υπηρεσία που εκπέμπει τις βραδινές ώρες μετά το τέλος του προγράμματος του Nickelodeon. Αντιμετωπίζεται ως ένα ξεχωριστό κανάλι από το Nickelodeon και από τη Nielsen Media Research για λόγους ακροαματικότητας και διαθέτει επαναλήψεις σειρών, primetime κωμικές σειρές και ταινίες μεγάλου μήκους.
Από τον Φεβρουάριο του 2015, το Nickelodeon / Nick at Nite είναι διαθέσιμο σε περίπου 91 εκατομμύρια νοικοκυριά συνδρομητικής τηλεόρασης (81,4% των νοικοκυριών με τουλάχιστον μία συσκευή τηλεόρασης) στις ΗΠΑ.
Kids' Choice Awards
Το Nickelodeon διοργανώνει κάθε χρόνο τα Kids' Choice Awards, τηλεοπτικά βραβεία σε μια τελετή που απευθύνεται στο παιδικό κοινό, τα οποία προκύπτουν από την ψήφο του ίδιου του κοινού. Ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1988, και τα βραβεία διακρίνονται σε μια πληθώρα κατηγοριών, διαφορετική κάθε χρονιά, και που κατά πλειονότητα περιλαμβάνει βραβεία για αγαπημένο ηθοποιό, τραγουδιστή, αθλητή, για αγαπημένη σειρά, ταινία, τραγούδι κι άλλα. Επίσης απονέμονται βραβεία σε ειδικές κατηγορίες όπως π.χ. αγαπημένο ζευγάρι, βραβείο πράσινης συνεισφοράς κλπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Παιδικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1977 Κατηγορία:Nickelodeon
Παροχή
Ορισμός
Στη μηχανική ρευστών με τον όρο παροχή ενός αγωγού, στον οποίο ρέει κάποιο ρευστό, εννοείται είτε ή παροχή μάζας είτε η παροχή όγκου. Συνηθέστερα εννοείται η παροχή όγκου, που είναι ο όγκος ρευστού που διέρχεται από τον αγωγό στη μονάδα του χρόνου. Συνεπώς εξ ορισμού η παροχή (Π) δίνεται από τον μαθηματικό τύπο:
όπου Π = η παροχή (σε m³/sec), V = ο όγκος του ρευστού (σε m³) και t = ο χρόνος διάρκειας της ροής (σε δευτερόλεπτα sec).
Αν θεωρηθεί ότι παρατηρείται ισοπαχής αγωγός σταθερής διατομής F (m2) στον οποίο ρέει ρευστό με ταχύτητα u (m/sec) και Α το σημείο διατομής της έναρξης του χρόνου της παρατήρησης, θα διαπιστωθεί ότι τα μόρια του ρευστού που πέρασαν από το σημείο Α μετά από κάποιον χρόνο t θα βρίσκονται σε άλλο σημείο του αγωγού, έστω σημείο διατομής Β, που θ΄ απέχει από το σημείο Α μια απόσταση s.
Κατά τα γνωστά από τη φυσική, η απόσταση αυτή θα είναι το γινόμενο της ταχύτητας (υ) επί τον χρόνο της παρατήρησης t, δηλαδή s = υ t.
Επίσης η ίδια παρατήρηση υπαγορεύει ότι ο όγκος (V) του ρευστού που πέρασε από το σημείο της διατομής Α είναι το γινόμενο της διατομής επί την παραπάνω απόσταση, δηλαδή V = Α·s ή αντικαθιστώντας το s ο μαθηματικός τύπος γίνεται V = Α υ t.
Έτσι, σύμφωνα με τα προηγούμενα, η παροχή Π του παρατηρούμενου αγωγού θα είναι: Π = V / t, σ΄ αυτό αντικαθιστώντας το V, γίνεται: Π = (A υ t) / t, το οποίο απλοποιείται στον ακόλουθο τύπο της παροχής:
Ο τελευταίος αυτός τύπος υπαγορεύει ότι: "η παροχή ενός αγωγού είναι ίση με το γινόμενο της διατομής του επί τη ταχύτητα ροής".
Παράδειγμα εφαρμογής
Έστω ότι από έναν αγωγό διαμέτρου 0,5 m ρέει νερό με ταχύτητα 4 m/sec. Αυτό και μόνο σημαίνει ότι η διατομή του αγωγού (F) θα είναι:
Πορταριά Μαγνησίας
Ιστορικά στοιχεία
thumb|left|Η Παναγία Πορταρέα Ο αρχικός οικισμός στην περιοχή της Πορταριάς δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια των Σλαβικών     εποικισμών στον ελλαδικό χώρο. Ο οικισμός που δημιουργήθηκε τότε αναφέρεται σε έγγραφα της Βυζαντινής περιόδου με το όνομα Δρυανούβαινα. Προς το τέλος της Βυζαντινής περιόδου ιδρύονται στην περιοχή μοναστήρια, τα περισσότερα από τα οποία ίδρυσαν, στο τέλος του 13ου αιώνα, ο τοπάρχης της Δημητριάδας, Νικόλαος Μαλιασηνός, με τη σύζυγό του Άννα. Ένα από τα μοναστήρια που ιδρύθηκαν τότε ήταν το μοναστήρι της Παναγίας της Πορταρέας, στο οποίο η Πορταριά οφείλει, σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, τη σημερινή της ονομασία. Στην Τουρκοκρατία Πορταρία κι έπειτα Πορταριά.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας η περιοχή του Πηλίου αναπτύσσεται πληθυσμιακά, συγκεντρώνοντας πληθυσμούς που καταφεύγουν εκεί από πεδινότερες περιοχές. Τον 18ο αιώνα η Πορταριά έχει εξελιχθεί ήδη σε ένα σημαντικό εμπορικό και βιοτεχνικό κέντρο της περιοχής, γνωρίζοντας μεγάλη ανάπτυξη, γεγονός που αποτυπώνεται στα μεγάλα αρχοντικά της, που πολλά διατηρούνται μέχρι σήμερα. Η Πορταριά εκείνη την περίοδο φημίζεται κυρίως για τα μεταξωτά υφαντά της και τα μαντίλια της, καθώς και για το μεγάλο παζάρι της, που ήταν ίσως το σημαντικότερο της Θεσσαλίας. μικρογραφία|237x237εσ|Άγιος Νικόλαος (1885), Πορταριά, Πήλιο Η Πορταριά υπήρξε ένα από τα κυριότερα κέντρα της Θεσσαλικής επανάστασης του 1878. Με την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881, εντάσσεται στο ελληνικό κράτος και ορίζεται έδρα του Δήμου Ορμινίου. Από το 1912 μέχρι το 1998 γίνεται έδρα κοινότητας, ενώ το 1998 ορίζεται έδρα του διευρυμένου Δήμου Πορταριάς. Από το 2011 ανήκει διοικητικά στον Δήμο Βόλου. Η Πορταριά είναι σήμερα χαρακτηρισμένος τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, μαζί με τη γειτονική της Μακρινίτσα, καθώς και χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός. Αν και πολλά από τα παραδοσιακά σπίτια καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής, όταν η Πορταριά πυρπολήθηκε, σώζονται αρκετά αρχοντικά του τέλους του 19ου αιώνα.
Σήμερα: Οι λόγοι που πολλοί άνθρωποι, κυρίως Βολιώτες, επενδύουν σε εξοχικές κατοικίες στην Πορταριά είναι διότι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Βόλου Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας
Πολιτική της Ζάμπιας
Η Ζάμπια είναι Προεδρική Δημοκρατία με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να είναι αρχηγός κράτους και αρχηγός κυβέρνησης. Η θητεία του είναι πενταετής και διορίζει το υπουργικό συμβούλιο. Το Κοινοβούλιο αποτελείται από 150 μέλη και ασκεί τη νομοθετική εξουσία. Οι βουλευτές εκλέγονται με άμεση καθολική ψηφοφορία για πενταετή θητεία. Πρόεδρος της χώρας είναι από το 2015 είναι ο Έντγκαρ Λούνγκου, ο οποίος εξελέγη για να ολοκληρώσει τη θητεία του αποβιώσαντα (2014) Μάικλ Σάτα, και επανεξελέγη στις εκλογές του 2016. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 24 Αυγούστου του 1991.
Πολίτευμα και Συνταγματικοί θεσμοί
Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα του 1991, η Ζάμπια είναι πολυκομματική προεδρική Δημοκρατία. Ο πρόεδρος, που ασκεί και καθήκοντα πρωθυπουργού, εκλέγεται για πενταετή θητεία. Το νομοθετικό σώμα, η Εθνοσυνέλευση, αποτελείται από 150 μέλη, επίσης πενταετούς θητείας. Υπάρχει και ένα 27μελές συμβουλευτικό σώμα, το Συμβούλιο των Αρχηγών, στο οποίο συμμετέχουν οι 27 σημαντικότεροι φύλαρχοι. Τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης και ο πρόεδρος εκλέγονται με γενικές εκλογές, στις οποίες δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Ζάμπια που έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους.
Υγεία και πρόνοια
Η δημόσια υγεία στη Ζάμπια δε βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο. Ασθένειες όπως η φυματίωση και η λέπρα και διάφορες μολύνσεις είναι συνηθισμένες, ενώ συχνό είναι και το φαινόμενο της βλάβης της υγείας λόγω ασιτίας. Tα περισσότερα νοσοκομεία και ιατρικά κέντρα είναι συγκεντρωμένα στις αστικές περιοχές. Πολλές εθελοντικές οργανώσεις συνδράμουν το κράτος στο έργο της φροντίδας των ηλικιωμένων και των απόρων. Ανεπαρκές είναι και το μέσο επίπεδο διατροφής, που κυμαίνεται περίπου στις 1.931 θερμίδες ημερησίως ανά άτομο, ποσό αρκετά μικρότερο από αυτό που έχουν θέσει ως ελάχιστο όριο οι υπηρεσίες του ΟΗΕ.
Εκπαίδευση
Η εκπαίδευση παρέχεται δωρεάν και είναι υποχρεωτική από την ηλικία των 7 έως την ηλικία των 15 χρόνων. Σχεδόν όλα τα παιδιά φοιτούν στα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά μόνο το ένα τέταρτο απ` αυτά συνεχίζει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Υπάρχουν δύο πανεπιστήμια, με σχολές κοινωνικών, ανθρωπιστικών και φυσικών σπουδών, μερικά κολέγια εκπαίδευσης διδακτικού προσωπικού και 14 επαγγελματικές σχολές. Στην Ντόλα λειτουργεί Πολυτεχνείο και ένα παράρτημα του Πανεπιστημίου της Ζάμπιας. Το 1970 ιδρύθηκε Ινστιτούτο Τεχνολογίας με έδρα την πόλη Κιτούε. Ο αναλφαβητισμός φθάνει σχεδόν το 20% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, σύμφωνα με στοιχεία του 2003.
Ένοπλες Δυνάμεις
Ο στρατός ξηράς και η πολεμική αεροπορία της Ζάμπια αριθμούν 1.228.385 άντρες (2002), ενώ η χώρα δε διαθέτει πολεμικό ναυτικό. Το 2002 το 0,9% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος διατέθηκε για αμυντικές δαπάνες.
Διοικητική διαίρεση
right|240px|thumb|Διοικητική διαίρεση της χώρας Η Ζάμπια διαιρείται σε 9 επαρχίες. Την επαρχία της Ανατολικής Ζάμπιας, με έκταση 69.106 τ. χλμ. και πρωτεύουσα την Τσιπάτα, την επαρχία της Βόρειας Ζάμπιας, με έκταση 147.826 τ. χλμ. και πρωτεύουσα την Καζάμα, την επαρχία της Δυτικής Ζάμπιας, με έκταση 126.386 τ. χλμ. και πρωτεύουσα το Μονγκού, την επαρχία της Κεντρικής Ζάμπιας, με έκταση 94.395 τ. χλμ. και πρωτεύουσα το Καμπούε, την επαρχία Κόπερμπελτ, με έκταση 31.328 τ. χλμ. και πρωτεύουσα την Ντόλα, την επαρχία Λουαπούλα, με έκταση 50.567 τ. χλμ. και πρωτεύουσα τη Μάνσα, την επαρχία Λουσάκα, με έκταση 21.898 τ. χλμ. και πρωτεύουσα τη Λουσάκα, την επαρχία της Νότιας Ζάμπιας, με έκταση 85.283 τ. χλμ. και πρωτεύουσα το Λίβινγκστον και την επαρχία της Νοτιοδυτικής Ζάμπιας, με έκταση 125.827 τ. χλμ. και πρωτεύουσα το Σολβέζι.
Πρωθυπουργός της Ζάμπιας
Παλαιότερα είχε θεσμοθετηθεί και το αξίωμα του Πρωθυπουργού.
Νομοθετική εξουσία
Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνοσυνέλευση, η οποία αποτελείται από 158 μέλη, εκ των οποίων τα 8 διορίζονται από τον πρόεδρο ενώ τα υπόλοιπα εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία κάθε 5 χρόνια.
Οδυσσέας Ιάλεμος
Ο Οδυσσέας Ιάλεμος ή Γιαλαμάς (-1898) ήταν Έλληνες δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τη Λέσβο, αλλά σε μικρή ηλικία μετακόμισε στο Ναύπλιο, μιας και ο θείος ήταν φιλόλογος σε σχολείο της πόλης. Εκεί ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του, και στη συνέχεια φοίτησε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1858 άρχισε να γράφει στην εφημερίδα Πρωινός Κήρυκας, όπου μέσα από τα άρθρα του διακήρυττε την ανεξαρτησία των ιδεών και φρονημάτων του. Επίσης, το 1860 αρθρογράφησε στην εφημερίδα Μέλλον της Πατρίδας η οποία ανήκε στην Χρυσή Νεολαία. Την περίοδο εκείνη είχε αναμιχθεί στην αντιοθωνική δημοσιογραφική και πολιτική κίνηση και ως εκ τούτου το 1859 είχε φυλακιστεί μαζί με τους Αχιλλέα Παράσχο και Αλέξανδρο Βυζάντιο. Από το 1866 υπηρέτησε ως υποπρόξενος στη Νεάπολη, και μόλις αποχώρησε εξέδωσε την εφημερίδα Λαοί. Μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου εξελέγη πρόεδρος του εν Κωνστανινουπόλει Φιλολογικού Συλλόγου, παραμένοντας στο αξίωμα την περίοδο 1878-79. Παράλληλα υπήρξε αρχισυντάκτης των εφημερίδων Κωνσταντινούπολις, Θράκη και του περιοδικού Ερμής. Υπήρξε ακόμη πληρεξούσιος στην ελληνική Εθνοσυνέλευση. Πέθανε φτωχός στην Αθήνα στις 10 Δεκεμβρίου 1898.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Datsun GO
Το Datsun Go είναι το πρώτο αυτοκίνητο που κυκλοφόρησε η αναγεννημένη ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun, και αναβίωσε την εταιρεία, για πρώτη φορά μετά τη διακοπή της το 1986, και πλέον ως θυγατρική της Nissan. Προς το παρόν, το Datsun Go και γενικότερα η θυγατρική εταιρεία είναι διαθέσιμα αποκλειστικά στις αναπτυσσόμενες αγορές της Ινδίας, της Νοτίου Αφρικής, της Ινδονησίας και της Ρωσίας.
Η επίσημη παρουσίαση του Go έγινε στις 15 Ιουλίου 2013 στο Νέο Δελχί και κυκλοφόρησε πρώτα στην Ινδία στις 19 Μαρτίου 2014, με την τότε τιμή του να κυμαίνεται στις 400.000 ρούπιες Ινδίας, δηλαδή 5.100 ευρώ της τότε ισοτιμίας.
Εκδόσεις
Το Datsun Go επί του παρόντος έχει κυκλοφορήσει αποκλειστικά σε 5-πορτη hatchback έκδοση, ενώ δεν αποκλείεται μελλοντικά να υπάρξει και μια 3-πορτη εκδοχή του. Υπάρχουν και εκτιμήσεις ότι η Datsun πιθανώς να λανσάρει και μια έκδοση ντίζελ στο προσεχές μέλλον.
Σχεδίαση
thumb|left|Η παρουσίαση του Datsun Go στις 15 Ιουλίου 2013.
Σχεδιαστικά, το Datsun Go δεν θυμίζει σε καμία λεπτομέρεια τα παλαιά αυτοκίνητα της Datsun. Αντιθέτως, έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με το κοινής πλατφόρμας Nissan Micra 4ης γενιάς, από το οποίο έχει κληρονομήσει και μεγάλο μέρος από το εσωτερικό του, αν και σε πιο φθηνή εκδοχή, για λόγους μείωσης του κόστους. Το μήκος του οχήματος είναι 3.785 χιλιοστά και το πλάτος του 1.635 χιλιοστά, με αποτέλεσμα να ανήκει στην κατηγορία Β των αυτοκίνητων πόλης. Επίσης, το ύψος του είναι 1.485 χιλιοστά και το μεταξόνιο φτάνει τα 2.450 χιλιοστά.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
thumb|left|Datsun Go+ 1.2 του 2014 στην [[Τζακάρτα, Ινδονησία.]]
Για την κίνηση του Datsun Go έχει επιλεγεί ένας τρικύλινδρος σε σειρά (I3) βενζινοκινητήρας 1.198 cm³, ο οποίος χρησιμοποιείται και από το Nissan Micra Active. Ο κινητήρας αυτός αποδίδει 68 ίππους και 104 N·m, ισχύς μειωμένη για το Datsun Go σε σύγκριση με τις εκδοχές που τροφοδοτούν το Micra, προκειμένου να βελτιωθεί περαιτέρω η κατανάλωση καυσίμου.
Datsun Go+
Στα τέλη του 2014 στην Ινδονησία και τον Ιανουάριο του 2015 στην Ινδία κυκλοφόρησε και μια πολυμορφική (MPV) έκδοση του Go, υπό την ονομασία Datsun Go+. Βασίζεται στην ίδια πλατφόρμα και φέρει τον ίδιο κινητήρα με το Go. Το μήκος του Go+ έχει αυξηθεί στα 3.995 χιλιοστά, ενώ οι άλλες διαστάσεις του παρέμειναν αμετάβλητες.
Datsun Go Cross
Το Datsun Go Cross είναι μια crossover εκδοχή του Go+ με μεγαλύτερο ύψος, για καλύτερη ευχέρεια κίνησης εκτός δρόμου. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ινδονησία στις 18 Ιανουαρίου 2018 και σε 2 εκδοχές, με το 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο και με το αυτόματο κιβώτιο CVT.
Πηγές
Κατηγορία:Μοντέλα Datsun Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Φρούριο Καβάλας
Το Φρούριο Καβάλας είναι κτισμένο στην κορυφή της Χερσονήσου της Παναγίας, στην τοποθεσία "Ακρόπολις". Κτίσθηκε το 1425 στα ερείπια της Βυζαντινής Ακροπόλεως της Χριστούπολης που είχε καταστραφεί το 1391.
Είναι ένας οχυρωμένος περίβολος, που ακολουθεί τη διαμόρφωση και την κλίση του εδάφους και χωρίζεται σε δύο μέρη από ένα εγκάρσιο τείχος. Τα τείχη ενισχύονται από δύο τετράγωνους πύργους, από έναν πολυγωνικό, στη μέση περίπου της ανατολικής κορτίνας και έναν προμαχώνα στη Ν.Α. γωνία. Προορισμός του οχυρού ήταν ο έλεγχος του περάσματος της Εγνατίας οδού. Το οχυρό διαθέτει φυσική οχύρωση και οι πολιορκίες διεξάγονταν με όπλα «ψυχρού ατσαλιού» και όχι με πυροβόλα καταστρεπτικής δύναμης.
Στα τείχη του εξωτερικού περιβόλου της ακροπόλεως ξεχωρίζουν δύο τετράγωνοι κι ένας πολυγωνικός πύργος. Το φρούριο διαθέτει έναν κυκλικό πύργο, που αποτελούσε τον ύστατο χώρο άμυνας, αποθήκη πυρομαχικών και προμηθειών, που αργότερα μετατράπηκε σε φυλακή, ένα φυλάκιο, που ήταν κατάλληλος χώρος καταλυμάτων και δεξαμενή υδάτων.
Ιστορία
Το 926 ανοικοδομείται μέρος του ισοπεδωμένου Ιουστινιάνιου τείχους που καταστρέφεται το 1391 έπειτα από πολιορκία της πόλης από τους Οθωμανούς και τους Ενετούς. Το παρόν τείχος οικοδομήθηκε σε δύο φάσεις. Τον Απρίλιο του 1425 κτίστηκε ο εσωτερικός περίβολος, στο ψηλότερο και ομαλότερο μέρος του λόφου.
Το έργο δεν συνδέεται με τις αμυντικές ανάγκες κάποιου οικισμού, αφού η χερσόνησος ήταν ακόμη ερειπωμένη και ακατοίκητη. Προορισμός του οχυρού ήταν ο έλεγχος και η προστασία του καίριου περάσματος της Εγνατίας οδού, που υπέφερε από τις πειρατικές επιδρομές, και η επιτήρηση των κινήσεων του ενετικού στόλου και η αντιμετώπιση μιας επικείμενης επίθεσής του. Σχεδόν ανοχύρωτη έμενε για έναν αιώνα η πιο χαμηλή πλευρά του λόφου, προς το μέρος του λιμένος. Από τα τέλη του 17ου αιώνα η ακρόπολη χρησιμοποιείται παράλληλα και ως τόπος εξορίας και φυλάκισης υπηκόων του σουλτάνου, ενώ για μεγάλο διάστημα ήταν και το στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο της πόλης.
Στα τέλη του 19 αιώνος ο Σουλτάνος υποβίβασε το Φρούριο στην κατηγορία των εγκαταλειμμένων και το μνημείο έπαυσε να συντηρείται και παραδόθηκε στη φθορά του χρόνου. Η προϊούσα αλλοίωσή του, λόγου χάρη η κατάρρευση της στέγης των δύο πύργων, διαπιστώνεται από τις απεικονίσεις.
μικρογραφία|Η πίσω πλευρά το 1907
Στις αρχές του 20ού αιώνα ο χεδίβης της Αιγύπτου Αμπάς Χιλμί αγόρασε το φρούριο από τη στρατιωτική υπηρεσία των Τούρκων για να το χρησιμοποιήσει ως Βιομηχανική και Βιοτεχνική Σχολή, σχέδιο που δεν υλοποιήθηκε. Για τελευταία φορά η ακρόπολη χρησιμοποιήθηκε στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τα στρατεύματα των κατακτητών. Το 1968 η ακρόπολη περιήλθε, κατόπιν αγοράς (70.000 δρχ. - 16321.56 € σε ισοτιμία 2023), στην κυριότητα του Δήμου Καβάλας.
Το φρούριο χρησιμοποιείται ως χώρος αναψυχής και πολιτιστικών δραστηριοτήτων ενώ διαθέτει και ένα αναψυκτήριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καβάλα
Εθνικά σύμβολα της Γαλλίας
Τα εθνικά σύμβολα βάσει του συντάγματος της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας είναι:
Συχνά χρησιμοποιούνται και άλλα σύμβολα:
Η γαλλική σημαία
μικρογραφία|[[Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη, σύμβολο της Γαλλικής Δημοκρατίας]] Η σημαία της Γαλλίας είναι τρίχρωμη και αποτελείται από τρεις κατακόρυφες ρίγες ίσου πλάτους, σε χρώμα μπλε, λευκό και κόκκινο. Είναι το μόνο επίσημο γαλλικό σύμβολο, σύμφωνα με το άρθρο 2 του ισχύοντος Συντάγματος της Γαλλίας, που εγκρίθηκε το 1958.
Ο Εθνικός ύμνος
Ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας Η Μασσαλιώτιδα συντάχθηκε από τον Ρουζέ ντε Λιλ το 1792.
Η Μεγάλη σφραγίδα
Η Μεγάλη Σφραγίδα της Δημοκρατίας της Γαλλίας είναι η επίσημη σφραγίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας. Έχει αποτυπωμένη την Ελευθερία, προσωποποιημένη ως καθισμένη Γιούνο φορώντας στέμμα, η οποία κρατάει ένα έμβλημα εξουσίας και στηρίζεται σε πηδάλιο πλοίου με τον γαλατικό κόκορα αποτυπωμένο πάνω του. Στα πόδια της βρίσκεται ένα βάζο με τα γράμματα SU (Suffrage Universel, καθολική ψηφοφορία). Στα δεξιά της, πιο πίσω, βρίσκονται σύμβολα των τεχνών (σύνεργα ζωγράφου), της αρχιτεκτονικής, της εκπαίδευσης (λαμπτήρας), της γεωργίας (δεμάτι σιτάρι) και της βιομηχανίας (οδοντωτός τροχός). Η σκηνή περιβάλλεται από τις λέξεις RÉPUBLIQUE FRANÇAISE, DÉMOCRATIQUE, UNE ET INDIVISIBLE (Γαλλική Δημοκρατία, δημοκρατική, μία και αδιαίρετη) και 24 FEV.1848 (24 Φεβρουαρίου 1848) στο κάτω μέρος. Οι επόμενες δημοκρατίες χρησιμοποίησαν αυτήν τη σφραγίδα με τη διαγραφή της ημερομηνίας 24 Φεβρουαρίου 1848.
Η πίσω όψη φέρει τις λέξεις AU NOM DU PEUPLE FRANÇAIS ​​(Στο όνομα του Γαλλικού λαού) που περιβάλλεται από στέμμα βελανιδιάς (σύμβολο της αιωνιότητας) και δάφνης (σύμβολο της δόξας), δεμένα μαζί με φυτά και σταφύλια (γεωργία και πλούτο), καθώς και το εθνικό σύνθημα LIBERTÉ, ÉGALITÉ, FRATERNITÉ (Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη). μικρογραφία|180x180εσ|Η [[τρίχρωμη κονκάρδα]]
Η τρίχρωμη κονκάρδα
Η τρίχρωμη κονκάρδα είναι η εθνική κονκάρδα της Γαλλίας. Αποτελείται από τα τρία χρώματα της γαλλικής σημαίας με μπλε στο κέντρο, λευκό ακριβώς έξω και κόκκινο στην άκρη.
Διπλωματικό έμβλημα
μικρογραφία|205x205εσ|[[Έμβλημα της Γαλλικής Δημοκρατίας με το σύμβολο της δέσμης ράβδων με τον πέλεκυ]] Αυτό το έμβλημα της Γαλλικής Δημοκρατίας εμφανίζεται στο εξώφυλλο των γαλλικών διαβατηρίων. Είχε υιοθετηθεί αρχικά από το γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών ως σύμβολο για χρήση σε διπλωματικές και προξενικές αποστολές το 1912, χρησιμοποιώντας σχέδιο του γλύπτη Ζυλ-Κλεμάν Σαπλαίν.
Γαλατικός κόκορας
Η επιλογή του γαλατικού κόκορα ως σύμβολο της Γαλλίας χρονολογείται από την αρχαιότητα. Έχει την προέλευσή του στη διπλή σημασία της λέξης gallus στα λατινικά (κόκορας και Γαλάτης). Παρά τη συχνή χρήση του ως σύμβολο της Γαλλίας, ιδιαίτερα από αθλητικές ομοσπονδίες, ο κόκορας δεν ήταν ποτέ επίσημο έμβλημα.
Η δέσμη ράβδων με τον πέλεκυ - έμβλημα εξουσίας
Είναι ένα άλλο σύμβολο της Δημοκρατίας. Παριστάνει έναν πέλεκυ που περιβάλλεται από δέσμη ράβδων δεμένων με ταινία. Το σύμβολο αυτό υπήρχε ήδη στους αρχαίους ρωμαϊκούς χρόνους, όπου οι ραβδούχοι της Ρώμης που συνόδευαν τους Ρωμαίους αξιωματούχους, το κρατούσαν κατά τη διάρκεια δικών, έμβλημα της δύναμης και της εξουσίας τους. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης χρησιμοποιήθηκε, αντιπροσωπεύοντας την ένωση όλων των Γάλλων, που συμβολίζονται από τις ράβδους, γύρω από την ίδια αιτία, την Ελευθερία. Αυτό το σύμβολο βρίσκεται επίσης στα διακριτικά των γερουσιαστών και των βουλευτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γαλλίας Κατηγορία:Σύμβολα της Γαλλικής Δημοκρατίας
Εκρέμ Τσαμπέι
Ο Εκρέμ Τσαμπέι (αλβανικά: Eqrem Çabej) ( Εσκισεχίρ, 6 Αυγούστου 1908 - Ρώμη, 13 Αυγούστου 1980 ) ήταν Αλβανός καθηγητής, γλωσσολόγος και αλβανολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Εσκισεχίρ στις 6 Αυγούστου 1908, δευτερότοκος γιος του Χυσέν και της Αϊσέ, μετά τον Σελαουντίν. Ο πατέρας του ήταν απόφοιτος Νομικής στο "Dar-ul-Hukuk" της Κωνσταντινούπολης.
Αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Κλάγκενφουρτ (1923-1926). Εν όψει των πανεπιστημιακών σπουδών είχε διαφωνίες με τον πατέρα του, που επιθυμούσε ο γιος του να γίνει γιατρός. Εγγράφηκε στη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης. Μετά όμως από την επιμονή του στη γλωσσολογία, εγγράφηκε στο Γκρατς για το ακαδημαϊκό έτος 1927-1928 και στη συνέχεια μετακόμισε στη Βιέννη (1930-1933), όπου παρακολούθησε τα μαθήματα από τους Paul Kretschmer, Karl Patsch, Nikolai Trubetzkoy και Norbert Jokl. Υπό την επίβλεψη του Norbert Jokl, ο Τσαμπέι άρχισε να ενδιαφέρεται πολύ για την ιστορική εξέλιξη της αλβανικής γλώσσας. Το 1933, υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή Italoalbanische Studien (Ιταλο-Αλβανικές Μελέτες).
Ο Τσαμπέι επέστρεψε στην Αλβανία όπου εργάστηκε ως καθηγητής γυμνασίου και αναπληρωτής διευθυντής του οικοτροφείου "Τα Όρη μας" στη Σκόδρα (1933/34), όπου δίδαξε Αλβανική λογοτεχνία. Το σχολικό έτος 1935-'36 ο Τσαμπέι μετατέθηκε στο Λύκειο του Ελμπασάν, όπου έμεινε επίσης για ένα χρόνο. Από εκεί μετατέθηκε στο Υπουργείο Παιδείας, όπου ανέλαβε τη διεύθυνση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η διευθυντική θέση όμως δεν τον ικανοποιούσε. Με την από 17.12.1936 αίτηση προς το Υπουργείο Παιδείας της Αλβανίας, για λόγους υγείας, ζήτησε να διοριστεί ξανά καθηγητής λογοτεχνίας στο γυμνάσιο των Τιράνων. Το αίτημά του δεν ικανοποιήθηκε, αλλά διορίστηκε στο Στρατιωτικό Συμπληρωματικό Σχολείο. Με την «υπόθεση Τσαμπέι» επιλήφθηκε τελικά το τότε Υπουργικό Συμβούλιο, το οποίο αποφάσισε ότι ο Τσαμπέι, μετά την αποφοίτησή του από τη Στρατιωτική Συμπληρωματική Σχολή, θα μετατεθεί ως καθηγητής στο Αργυρόκαστρο. Το 1938-'39 συνέχισε ως καθηγητής στο Αργυρόκαστρο, όπου δίδαξε λογοτεχνία και στοιχεία της αλβανικής γλώσσας.
Το σχολικό έτος 1939 -40 ο Τσαμπέι μετατέθηκε στο γυμναστήριο των Τιράνων όπου ανέλαβε τη διεύθυνση του σχολείου. Μέλος του Ινστιτούτου Αλβανικών Σπουδών, το 1940 στάλθηκε στη Ρώμη με εντολή του Υπουργού Παιδείας Έρνεστ Κολίκι για να εργαστεί για τον Άτλαντα της Αλβανικής Γλώσσας, το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε λόγω πολιτικών εξελίξεων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Σεπτέμβριο του 1943 διορίστηκε Υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Μιτροβίτσα, θέση που δεν αποδέχθηκε. Στις 25 Ιανουαρίου 1944, δολοφονήθηκε ο αδελφός του, Σελαουντίν, αντινομάρχης τότε της Ορεινής Τζακόβιτσα. Επέστρεψε στην Αλβανία μετά τον Ιούλιο του 1944.
Το 1947 διορίστηκε μέλος του Ινστιτούτου Επιστημών, που προηγήθηκε του Πανεπιστημίου των Τιράνων. Από το 1952 έως το 1957, διετέλεσε καθηγητής της Ιστορικής Γραμματικής της Αλβανικής και της Ιστορικής Φωνητικής. Το 1972, έγινε ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Επιστημών Αλβανίας.
Επιστημονική δραστηριότητα
Ο Τσαμπέι ειδικεύτηκε στην ινδοευρωπαϊκή συγκριτική γλωσσολογία. Ανέπτυξε την επιστημονική του δραστηριότητα στη γλωσσολογία, αλλά και πέραν αυτής, στη λαογραφία, την εθνογραφία και την ιστορία της λογοτεχνίας. Πραγματοποιήσε ιστορικές ετυμολογικές και λεξικολογικές μελέτες, διαλεκτολογικές, ονοματολογικές, καθώς και συνεισέφερε στην κωδικοποίηση της κοινής αλβανικής γλώσσας.
Ο Τσαμπέι έχει προσφέρει σημαντική προσφορά στις ετυμολογικές μελέτες της αλβανικής γλώσσας προτείνοντας πολλές ετυμολογικές εξηγήσεις, που ενσωματώνονται στο ογκώδες έργο του "Ετυμολογικές Μελέτες στο πεδίο της Αλβανικής".
Αναφορές
Κατηγορία:Αλβανολόγοι Κατηγορία:Αλβανοί γλωσσολόγοι
Howlin' Wolf
Ο Χάουλιν Γουλφ (Howlin' Wolf, πραγματικό όνομα: Chester Arthur Burnett, 10 Ιουνίου 1910 - 10 Ιανουαρίου 1976) ήταν Αμερικανός μουσικός της μπλουζ σκηνής του Σικάγο.
Το περιοδικό "Rolling Stone" τον έχει κατατάξει στη 51η θέση της λίστας με τους εκατό σπουδαιότερους μουσικούς όλων των εποχών.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Howlin' Wolf γεννήθηκε ως Τσέστερ Άρθουρ Μπαρνέτ στις 10 Ιουνίου 1910 στο White Station του Μισσισσιππί. Οι γονείς του ήταν ο Λίον Μπαρνέτ και η Γκέρντρουντ Τζόουνς και του έδωσαν το όνομα του από τον Τσέστερ Άρθουρ, 21ο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το προσωνύμιο Wolf (μτφ. Λύκος) του το έδωσε ο παππούς του, ο οποίος του έλεγε ότι αν η συμπεριφορά του ήταν ανάρμοστη, "ο λύκος θα ερχόταν να τον πάρει" και γι' αυτό το λόγο όταν ξεπερνούσε τα όρια μιμούνταν το ουρλιαχτό του λύκου.
Ο Wolf είχε σαν μουσικό πρότυπο, κατά τα νεανικά του χρόνια, τον τραγουδιστή της κάντρι μουσικής, Τζίμι Ρότζερς. Λόγω μίας καλής σοδιάς στο χωράφι του πατέρα του, με τον οποίο είχε μετακομίσει, απέκτησε τα απαραίτητα χρήματα για να αγοράσει την πρώτη του κιθάρα στις 15 Ιανουαρίου 1928. Έκανε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής το 1930 με τον κιθαρίστα των μπλουζ, Τσάρλι Πάτον και πρώτο τραγούδι που έπαιξε ήταν το "Pony Blues". Τρία χρόνια αργότερα, έμαθε να παίζει φυσαρμόνικα με τον Sonny Boy Williamson II, ενώ κατά τα επόμενα χρόνια έπαιξε ζωντανά με έναν από τους σπουδαιότερους μουσικούς της μπλουζ, τον Ρόμπερτ Τζόνσον, όπως και τους Γουίλι Μπράουν, Σον Χάουζ, Ρόμπερτ Λόκγουντ Τζούνιορ, κ.α..
Στρατιωτική θητεία
Τον Απρίλιο του 1941, ο Wolf κατατάχθηκε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, οκτώ μόλις μήνες πριν την ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ. Την άνοιξη του 1943 υπηρετούσε σε στρατιωτικό νοσοκομείο στο Πόρτλαντ του Όρεγκον και αποστρατεύτηκε στις 3 Νοεμβρίου 1943.
Καριέρα
Στις 3 Μαΐου 1947, παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Κέιτι Μέι Τζόνσον και το 1948 μετακόμισαν στο Δυτικό Μέμφις του Αρκάνσας. Εκεί, ο Wolf σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα με τον Ματ Μέρφι στην κιθάρα και τον Τζούνιορ Πάρκερ στη φυσαρμόνικα και ταυτόχρονα έκανε ραδιοφωνική εκπομπή στον τοπικό σταθμό "KWEM".
Το 1951, ο ιδιοκτήτης των "Sun Studios", Σαμ Φίλιπς, έδειξε ενδιαφέρον για τον Wolf και στις 14 Μαΐου ηχογράφησε τα δύο πρώτα του κομμάτια, "Moanin' At Midnight" και "How Many More Years". Τα δύο τραγούδια αποτέλεσαν το πρώτο του σινγκλ, το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της "Chess Records" από το Σικάγο, σκαρφαλώνοντας στο Top-10 του R&B chart του Billboard.
Τρία χρόνια αργότερα, η επιτυχία των πρώτων σινγκλ του οδήγησε τον Howlin' Wolf να μετακομίσει στο Σικάγο. Η απόφαση του αυτή έδωσε τέλος στον πρώτο του γάμο. Κατά την άφιξη του στο Σικάγο, ξεκίνησε η διάσημη αντιπαλότητα του με τον Muddy Waters, με κυριότερη αφορμή γι' αυτήν, την υποψία του Wolf ότι ο Γουίλι Ντίξον, ο οποίος έγραφε τραγούδια και για τους δύο τραγουδιστές, έδινε τα καλύτερα του κομμάτια στον Waters.
Ακολούθησε το "Howlin' Wolf" (ή "The Rocking Chair album") στις αρχές του 1962 με ηχογραφήσεις του 1960 και του 1961. Στο δίσκο έπαιζαν, μεταξύ άλλων, οι Γουίλι Ντίξον, Σαμ Λέι και Τζίμι Ρότζερς.
Τον Μάιο του 1964, παντρεύτηκε την Λίλι Χάντλεϊ Τζόουνς, δεύτερη σύζυγο του, και κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Rockin' the Blues – Live In Germany".
Στις 26 Μαΐου 1965, εμφανίστηκε στην εκπομπή "Shindig!" μετά από πρόσκληση των Rolling Stones, οι οποίοι είχαν επανειλημμένα παίξει τα "Little Red Rooster", "The Last Time" και "Play With Fire" και ένα χρόνο αργότερα η "Chess" κυκλοφόρησε τη συλλογή "The Real Folk Blues", πριν την κοινή ηχογράφηση του Wolf με τον Muddy Waters και τον Bo Diddley για το "The Super Super Blues Band".
Στις αρχές του 1967, το όνομα του Howlin' Wolf έλαβε ακόμη περισσότερη δημοτικότητα όταν οι Doors διασκέυασαν το "Back Door Man" για τον πρώτο τους δίσκο, γεγονός που έδειξε την μεγάλη επιρροή του καλλιτέχνη στα συγκροτήματα της κλασικής ροκ μουσικής.
Το 1969 έπαθε για πρώτη φορά καρδιακή προσβολή ενώ ταξίδευε προς το Σικάγο για μία συναυλία στο τοπικό πανεπιστήμιο, πέφτοντας πάνω στο ταμπλό του αυτοκινήτου του. Τη ζωή του έσωσε ο Χιούμπερτ Σάμλιν, ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο εκείνη την ώρα, και αφού σταμάτησε πήρε ένα σανίδι και τον χτύπησε στην πλάτη βοηθώντας την καρδιά του να επανέλθει.
Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το πιο αμφιλεγόμενο του άλμπουμ με τίτλο "The Howlin' Wolf Album", μία μίξη των μπλουζ με το ψυχεδελικό ροκ, σε επανεκτελέσεις παλιότερων τραγουδιών του. Σκοπός της "Chess" ήταν να αναβαθμίσει τον ήχο κλασικών μπλουζ καλλιτεχνών, εκμοντερνίζοντας τον με ψυχεδελικά στοιχεία, κάτι που είχε κάνει με το "Electric Mud" του Muddy Waters. Ο Wolf έδειξε την απέχθεια του για το δίσκο, κάτι που προσπάθησε να εκμεταλλευτεί η εταιρεία δηλώνοντας το στο εξώφυλλο.
Το 1971, κυκλοφόρησε το "The London Howlin' Wolf Sessions", το οποίο είχε ηχογραφηθεί στις 2 και 7 Μαΐου 1970 στο Λονδίνο, με τη συμμετοχή των Έρικ Κλάπτον στην κιθάρα, Μπιλ Γουάιμαν στο μπάσο και Τσάρλι Γουάτς και Ρίνγκο Σταρ στα τύμπανα. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε τον δίσκο "Message To The Young" και τη συλλογή "Going Back Home".
Το 1974, η "Chess" κυκλοφόρησε τη συλλογή "London Revisited", με ηχογραφήσεις του Howlin' Wolf και του Muddy Waters οι οποίες παρέμειναν εκτός των αρχικών κυκλοφοριών και την επόμενη χρονιά ο Wolf κέρδισε το βραβείο του "Montreux Festival" για το "The Back Door Wolf".
Το Νοέμβριο του 1975, πραγματοποίησε την τελευταία του ζωντανή εμφάνιση, μαζί με τον B. B. King, τον Άλμπερτ Κινγκ, τον Λούθερ Άλισον, κ.α. στο "Chicago Amphitheater", ενώ η υγεία του έδειχνε έντονα σημάδια παρακμής. Στις 10 Ιανουαρίου του 1976 πέθανε στο "Hines VA Hospital" του Χάινς του Ιλινόι. Η νεκροψία έδειξε καρκίνο στον εγκέφαλο, ασθένεια στα νεφρά και καρδιακή ανεπάρκεια.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Άλλες συνεργασίες
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπλουζ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Εκκλησία του Όλαρι
Η Εκκλησία του Όλαρι (Olarin kirkko) είναι λουθηρανική εκκλησία στο Έσποο της Φινλανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες στη Φινλανδία Κατηγορία:Έσποο
2891 Μακγκέτσιν
Ο Μακγκέτσιν (McGetchin) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,2. Ανακαλύφθηκε το 1980 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Καρολίν Σουμέικερ σε φωτογραφίες που λήφθηκαν στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ από τους Έλινορ Χέλιν και Σελτ Μπας. Η Σουμέικερ τον βάφτισε προς τιμή του Αμερικανού πλανητολόγου Τόμας Ρίτσαρντ Μακγκέτσιν (Thomas Richard McGetchin, 1936-1979).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μακγκέτσιν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μακγκετσιν
Γενικές εκλογές του Νιούε 2020
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Νιούε στις 30 Μαΐου 2020.
Εκλογικό σύστημα
Τα 20 μέλη της Συνέλευσης εκλέγονται με δύο μεθόδους. Τα 14 εκλέγονται από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και έξι εκλέγονται από μία εθνική εκλογική περιφέρεια. Και οι δύο τύποι εδρών χρησιμοποιούν το πλειοψηφικό σύστημα.
Εκστρατεία
Συνολικά 54 υποψήφιοι έλαβαν μέρος στις εκλογές, εκ των οποίων οι 26 διεκδίκησαν τις έξι κοινές έδρες. Τρεις υποψήφιοι - η Μόνα Αϊνούου στην Τουάπα, ο Ενετάμα Λιπιτόα στο Ναμουκουλού και ο Ταλαϊτιτάμα Ταλαΐτι στη Βαϊέα - εκλέχθηκαν χωρίς αντίπαλο. Ένας από τους υποψηφίους ήταν ο πρώην βουλευτής της Νέας Ζηλανδίας και δήμαρχος της Ουέλλινγκτον Μαρκ Μπλούμσκι.
Αποτελέσματα
Ο επί 12 συνεχή χρόνια πρωθυπουργός Τόκε Ταλάγκι έχασε την έδρα του, τερματίζοντας δέκατος στην εξαεδρική κοινή περιφέρεια. Πέντε από τα εκλεγμένα μέλη ήταν νέα στη Συνέλευση. Έπειτα από ισοψηφία στη Μουταλάου, το αποτέλεσμα αποφασίστηκε με τη ρίψη νομίσματος.
Μετά τις εκλογές, ο Ντάλτον Ταγκελάγκι εξελέγη πρωθυπουργός και ο Χίμα Ντάγκλας εξελέγη πρόεδρος της Συνέλευσης.
Παραπομπές
2020 Νιουε
Ελληνική φιλοσοφία
Με τον όρο ελληνική φιλοσοφία εννοείται ο φιλοσοφικός στοχασμός που αναπτύχθηκε στο ελλαδικό χώρο ή στις επικράτειές του ανά τους αιώνες έως τη σύγχρονη εποχή. Το κυριότερο κριτήριο συνέχειας για την εξέλιξη της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης είναι η πολιτισμική συνέχεια, η κοινή γλώσσα, η υποκειμενική αίσθηση της κοινής καταγωγής -ειδικά στην Ελληνιστική εποχή- το κοινό γεωγραφικό και ιστορικό πλαίσιο αναφοράς. Εκτός των παραπάνω υφίστανται και κριτήρια θεματικής συνάφειας και κοινών προβλημάτων που χαρακτηρίζουν συγκεκριμένα γνωρίσματα των διακριτών περιόδων του ελληνόφωνου φιλοσοφικού στοχασμού.