cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Citroën AX
Βελτιώσεις στην ασφάλεια
Στο AX Σειράς 2 υπήρχε ακόμα και μια πολυτελής έκδοση: το AX Exclusive, με εντυπωσιακό στάνταρ εξοπλισμό: κλιματισμό, δερμάτινο σαλόνι, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), ζάντες αλουμινίου κλπ. Ωστόσο, η εξωτερική του εμφάνιση δεν είχε κάτι ξεχωριστό που να το διαφοροποιεί από τις κοινές εκδόσεις. Ο κινητήρας του, ήταν από τα AX GT και ΑΧ 4x4 (κυβισμού 1.361 cm³ και ισχύος 75 hp).
Τον Ιούλιο του 1992, όλοι οι βενζινοκινητήρες εφοδιάστηκαν πλέον με ηλεκτρονική έγχυση / ψεκασμό καυσίμου (injection), αλλαγή που επιβλήθηκε από την καθιέρωση της υποχρεωτικής παρουσίας του καταλύτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ταυτόχρονα το 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο στο 1.0 καταργήθηκε οριστικά, αφήνοντας πλέον όλα τα AX αποκλειστικά με 5-τάχυτο μηχανικό. Επίσης, το υδραυλικό τιμόνι, ο κλιματισμός, τα ηλεκτρικά παράθυρα εμπρός, οι ηλεκτρομαγνητικές κλειδαριές με τηλεχειριστήριο και το ABS προσφέρονταν πλέον σε όλες τις εκδόσεις, ενώ το 1995 προστέθηκε και προαιρετικός αερόσακος οδηγού και έγινε στάνταρ από το 1996, κάτι επίσης εντυπωσιακό για αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α τη δεκαετία του 1990.
Κινητήρες
thumb|right|Citroën AX Electrique του 1993.
Όλοι οι κινητήρες του ΑΧ ήταν 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4).
Η αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση AX Électrique, ωστόσο, παρήχθη σε μόλις 395 αντίτυπα, λόγω υψηλού κόστους, μικρής αυτονομίας, μόλις στα 120 χιλιόμετρα, και ανεπαρκών επιδόσεων, καθώς η μέγιστη ταχύτητα ήταν μόλις 91 km/h. Ο διάδοχός της, το Saxo Électrique (1996 - 2003) που έφερε επίσης τον ίδιο ηλεκτροκινητήρα SA13 παρήχθη σε μόλις 5.500 αντίτυπα, ενώ το συγγενικό και των δύο μοντέλων Peugeot 106 Électrique (1995 - 2003), επίσης με τον ηλεκτροκινητήρα SA13 παρήχθη σε μόλις 6.400 αντίτυπα.
Αντικατάσταση του ΑΧ
Ο αντικαταστάτης του AX, το Citroën Saxo, παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 1996. Ωστόσο, το ΑΧ συνέχιζε ακόμα και τότε να έχει μεγάλη εμπορική απήχηση, ενώ το Saxo αρχικά δεν έτυχε θερμής υποδοχής από τον Τύπο και το κοινό. Πράγματι, αν και το Saxo ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά ως προς το ΑΧ, εξωτερικά έδειχνε σαν ένα εμφανισιακό αντίγραφο του Peugeot 106 (που είχε κυκλοφορήσει ήδη από το 1991) και εισέπραξε επικριτικά έως και άκρως αρνητικά σχόλια, όπως ότι «δεν μπήκαν ούτε καν στον κόπο να το διαφοροποιήσουν λίγο». Ως αποτέλεσμα, η Citroën αποφάσισε να συνεχίσει την παραγωγή του AX, παράλληλα με το Saxo, με ταυτόχρονη αναβάθμιση του εξοπλισμού του ΑΧ, προκειμένου να διατηρηθεί σε ανεκτό για την εποχή τεχνολογικό επίπεδο, αν και σε πολύ λιγότερες εκδόσεις από τα προηγούμενα χρόνια.
Τον Δεκέμβριο του 1997, το Saxo υπέστη το πρώτο στη σειρά λίφτινγκ, που τελικά το διαφοροποίησε εμφανώς από το Peugeot 106 και εκτόξευσε τις πωλήσεις του. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις αφίξεις μέσα στο το 1998 του Peugeot 206 (ο ακόμα πιο δημοφιλής διάδοχος του επίσης δημοφιλέστατου Peugeot 205) και του Clio δεύτερης γενιάς της αντίπαλης Renault, οδήγησε τη Citroën στην οριστική απόσυρση του AX από την παραγωγή τον Δεκέμβριο του 1998, με το 3-πορτο AX 1.0i Spot να είναι το τελευταίο που είχε μείνει στην παραγωγή έως τότε.
Άλλες εκδοχές
thumb|right|Proton Tiara στη [[Μαλαισία σε φωτογραφία του 2007.]]
Μια εκδοχή του ΑΧ με λίγο διαφορετική μπροστινή γρίλια και πίσω φώτα, παρήχθη επίσης στη Μαλαισία από την τοπική εταιρεία Proton, μεταξύ του 1996 και του 2000, όπου και κυκλοφορούσε ως Proton Tiara. Η συνολική παραγωγή αυτής της εκδοχής, έφτασε τα 30.000 αντίτυπα και το μοντέλο πρακτικώς διέφερε από το ΑΧ μόνο στη μπροστινή γρίλια και στο ντιζάιν στα πίσω φώτα.
Εκδόσεις
Όπου UK = Ηνωμένο Βασίλειο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
AX Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Χρωματογραφία
Η χρωματογραφία (αγγλ.: chromatography) είναι χημική αναλυτική τεχνική διαχωρισμού ουσιών από μείγμα τους. Ονομάστηκε έτσι επειδή αρχικά χρησιμοποιήθηκε για διαχωρισμό εγχρώμων ουσιών.
Χρωματογραφία στήλης
frame|Χρωματογραφία στήλης. Στην πρώτη στήλη το δείγμα μόλις έχει τοποθετηθεί. Στην δεύτερη μόλις έχει αρχίσει η έκλουση (και ο διαχωρισμός). Στην τρίτη ο διαχωρισμός είναι τέλειος
Είναι η πρώτη ιστορικά χρωματογραφία που έγινε. Κατ΄ αυτήν, μία στήλη (σωλήνας) είναι γεμάτη με κατάλληλο για τον επιθυμητό διαχωρισμό προσροφητικό υλικό (τα συνηθέστερα είναι η γέλη πυριτίου και η αλουμίνα), τοποθετημένη κάθετα. Στο άνω μέρος της στήλης τοποθετείται το δείγμα και ακολουθεί έκλουση: Κατάλληλα επιλεγμένος διαλύτης τοποθετείται στο πάνω μέρος της στήλης και όπως ρέει προς τα κάτω εκλούει το δείγμα. Έτσι μέσα στη στήλη επιτελείται διαχωρισμός των συστατικών του δείγματος, τα οποία είναι ορατά σε χρωματιστές ζώνες (εξ ου και το όνομα χρωματογραφία), εφόσον βέβαια τα συστατικά είναι έγχρωμα. Αν δεν είναι έγχρωμα, ο διαχωρισμός είναι εξίσου καλός, αλλά επειδή δεν είναι ορατά με το μάτι χρησιμοποιούνται διάφορες τεχνικές για να τα "δει" ο αναλυτής(π.χ. αν φθορίζουν στο υπεριώδες φως τα φωτίζει με τέτοιο, οπότε έχουμε φθορίζουσες ζώνες). Εξέλιξη της χρωματογραφίας στήλης είναι η χρωματογραφία υψηλής πίεσης ή απόδοσης (HPLC - High pressure (performance) liquid chromatography), στην οποία χρησιμοποιείται ο ακόλουθος ηλεκτρονικός/μηχανολογικός εξοπλισμός: Μία αντλία πιέζει τον διαλύτη προς την στήλη (στην απλή χρωματογραφία, ο διαλύτης ρέει με την δύναμη της βαρύτητας)με πιέσεις τάξεως μερικών χιλιάδων psi. Το έκλουσμα περνά στην συνέχεια μέσα από ανιχνευτή, ο οποίος μετρά συνεχώς είτε τον δείκτη διαθλάσεως του υγρού, είτε την ειδική απορρόφηση (φασματοφωτόμετρο) είτε άλλο χαρακτηριστικό με άλλη διάταξη (φθορισμόμετρο, φασματοφωτόμετρο μάζας,αγωγιμόμετρο κλπ) το οποίο παρέχει ένα σήμα σε ένα καταγραφικό. Το καταγραφικό καταγράφει το σήμα (είτε απευθείας είτε μέσω υπολογιστή) με τη μορφή που υπάρχει στη σχετική απεικόνιση. Ακριβώς λόγω της υψηλής πιέσεως, η HPLC είναι ταχύτατη (παρέχει αποτέλεσμα σε μερικά λεπτά της ώρας) και επειδή χρησιμοποιούνται λεπτόκοκκα υλικά προσρόφησης (λίγα μικρόμετρα) έχει μεγάλη ικανότητα διαχωρισμού. frame|Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας (Ίδια ακριβώς όψη έχει και το χρωματογράφημα χάρτου). Εδώ εντός του κύκλου (κάτω) είχε γίνει η εναπόθεση του δείγματος(εκχύλισμα φυτικών χρωστικών). Μετά την ανάπτυξη του διαλύτη (από κάτω προς τα πάνω)έχουν ξεχωρίσει αρκετές έγχρωμες στιβάδες. Οι πλησιέστερες προς το σημείο εναπόθεσης είναι [[καροτένιο|καροτένια(κίτρινες)και έχουν μικρό Rf, οι πιο απομακρυσμένες χλωροφύλλες(πράσινες) και έχουν μεγαλύτερο Rf).]]
Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας (TLC)
Είναι ανάλογη της χρωματογραφίας χάρτου(βλέπε σχετικά), αλλά αντ´αυτού χρησιμοποιείται λεπτή στιβάδα προσροφητικού υλικού που στηρίζεται πάνω σε λεία επιφάνεια (συνήθως οξείδιο πυριτίου ή αλουμίνα πάνω σε γυάλινη πλάκα). Έχει πολύ καλύτερη ικανότητα διαχωρισμού από την χρωματογραφία χάρτου. Επίσης επιτρέπει την εμφάνιση "αόρατων" ουσιών με πολύ πιο έντονα μέσα (π.χ. διαβροχή με θειικό οξύ - κάτι που θα κατέστρεφε το χαρτί).
Αέριος χρωματογραφία (GC)
Σε αυτήν η κινητή φάση είναι αέριο και η όλη οργανολογία είναι αρκετά πολύπλοκη. Το δείγμα εισάγεται σε ένα χώρο που αεριοποιείται άμεσα. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα συστατικά του δείγματος πρέπει να μπορούν να αεριοποιηθούν, γεγονός που περιορίζει το είδος των δειγμάτων που μπορούν να αναλυθούν με την τεχνική αυτή. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι ενώσεις του δείγματος μπορούν να μετατραπούν σε πτητικές με παραγωγοποίηση. Το αέριο πλέον δείγμα παρασύρεται μέσα σε μια στήλη που περιέχει ένα προσροφητικό υλικό, οπότε γίνεται ο διαχωρισμός. Έτσι από την άλλη άκρη της στήλης εξέρχονται με τη σειρά τα διαχωρισθέντα συστατικά. Από εκεί οδηγούνται στον ανιχνευτή (ηλεκτρονικό μέρος) ο οποίος στέλνει ένα σήμα σε ένα καταγραφικό ανάλογα με την ένταση ανίχνευσης. Πετυχαίνει πάρα πολύ καλούς διαχωρισμούς, ενώ η ικανότητα ανίχνευσης των αναλυόμενων συστατικών είναι πολύ μεγάλη (φτάνει και μερικά τρισεκατομυριοστά του γραμμαρίου (pg) σε κάποιες περιπτώσεις - συνήθως είναι σε μερικά δισεκατομυριοστά (ng))
Χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (High Performance Liquid Chromatography - HPLC)
Όπως και η χρωματογραφία στήλης, στην HPLC ο διαχωρισμός πραγματοποιείται καθώς εκλούεται το δείγμα με την βοήθεια υγρής κινητής φάσης από στήλη γεμάτη με την ακίνητη φάση σε μορφή στερεών κόκκων. Όμως επειδή η ακίνητη φάση βρίσκεται στη μορφή πολύ λεπτών κόκκων η κινητή φάση διέρχεται από την στήλη με την βοήθεια αντλίας. Η χρήση της αντλίας αυξάνει την πίεση στο εσωτερικό της στήλης, εξού και το αρχικό όνομα της τεχνικής αυτής (high pressure liquid chromatography). Οι ενώσεις του δείγματος ταυτοποιούνται και βρίσκεται η συγκέντρωση τους με την βοήθεια κάποιου ανιχνευτή.
HPLC κανονικής φάσης
Σε αυτή την περίπτωση ως ακίνητη φάση χρησιμοποιείται γέλη πυριτίου (silica gel), ένας μη πολικός διαλύτης ως κινητή φάση π.χ. εξάνιο.
HPLC αντίστροφης φάσης
Είναι το είδος HPLC με τις περισσότερες εφαρμογές. Ως ακίνητη φάση χρησιμοποιείται γέλη πυριτίου που στην επιφάνεια του έχουν προστεθεί αλειφατικές ομάδες (συνήθως ευθείες αλυσίδες -(CH2)17CH3 ) που καθιστά την ακίνητη φάση υδρόφοβη. Αντίστοιχα, ως κινητή φάση επιλέγεται ένας πολικός διαλύτης π.χ. μεθανόλη ή ακετονιτρίλιο.frame|center|Χρωματογράφημα από καταγραφικό.Το συγκεκριμένο είναι από HPLC (προσροφητικό υλικό ιονανταλλακτική ρητίνη). Κάθε έξαρση (peak)προέρχεται από διαφορετική ουσία, και η επιφάνειά του είναι ανάλογη προς την ποσότητα της ουσίας. Στον άξονα χ-χ΄ο χρόνος έκλουσης, και στον ψ-ψ΄ η ένταση του σήματος από τον ανιχνευτή. Παρόμοια είναι και τα χρωματογραφήματα της αέριας χρωματογραφίας
Πηγές
Κατηγορία:Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Στεπανακέρτ
Το Στεπανακέρτ (αρμενικά: Ստեփանակերտ) ή Χανκεντί (αζερικά: Xankəndi) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της  ντε φάκτο Δημοκρατίας του Αρτσάχ, χτισμένο σε υψόμετρο 813 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός του υπολογίζεται στους 55.000 κατοίκους.
Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη αναφορά στην περιοχή γίνεται κατά το Μεσαίωνα, οπότε και υπήρχε κοινότητα με την ονομασία Βαραράκν. Το 1847 μετονομάστηκε σε Χανκεντί και το 1923 σε Στεπανακέρτ (δηλαδή Στεφανόπολη) προς τιμήν του Αρμένιου μπολσεβίκου πολιτικού, Στεπάν Σαχουμιάν. Το ίδιο έτος ορίστηκε ως πρωτεύουσα της ευρύτερης περιοχής του Καραμπάχ. Η πόλη έχει σχεδιαστεί από τον διάσημο Αρμένιο αρχιτέκτονα, Αλέξανδρο Ταμανιάν, και με βάση το σχέδιό του πραγματοποιήθηκαν άλλες δύο επεκτάσεις στις δεκαετίες του 1930 και 1960. Αρκετά εκπαιδευτικά ιδρύματα, δύο πολυκλινικές καθώς και ένα αρμένικο θέατρο, το οποίο έλαβε το όνομά του από τον Μαξίμ Γκόρκυ, ιδρύθηκαν το 1932. Το Στεπανακέρτ αποτέλεσε τον κύριο οικονομικό κόμβο του Ναγκόρνο Καραμπάχ, και στα μέσα της δεκαετίας του 1980 υπήρχαν ήδη δεκαεννέα μεγάλες βιομηχανικές παραγωγικές μονάδες στην πόλη.
Γεωγραφία και κλίμα
Το Στεπανακέρτ βρίσκεται στο οροπέδιο του Καραμπάχ, σε μέσο υψόμετρο 813 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Συγκοινωνία
Το Στεπανακέρτ συνδέεται με τακτική συγκοινωνία με όλα τα χωριά και τις πόλεις του Καραμπάχ καθώς και με το Γερεβάν, από το οποίο απέχει έξι ώρες. Διαθέτει επίσης αεροδρόμιο, το οποίο όμως δεν λειτουργεί λόγω των απειλών του Αζερμπαϊτζάν ότι θα καταρρίψει όποιο αεροπλάνο προσεγγίσει τον αερολιμένα.
Δημογραφικά στοιχεία και θρησκεία
Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής δεν υπήρχαν παραδοσιακές εκκλησίες στο Στεπανακέρτ, αν και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της πόλης ήταν μέλη της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που χρονολογείται από τα τέλη του 19ου αιώνα, καταστράφηκε τη δεκαετία του 1930 για να χτιστεί το Θέατρο Δράματος του Στεπανακέρτ. Παλαιότερα ζούσε μια σημαντική αζερική και ρωσική μειονότητα, οι οποίες εγκατέλειψαν την πόλη μετά τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Επί του παρόντος η εκκλησία του Σουρπ Χακόμπ (ή Αγίου Ιακώβου) που άνοιξε το 2007 είναι η μοναδική εκκλησία της πόλης. Χρηματοδοτήθηκε από τον δωρητή Νερσές Γεπρεμιάν από το Λος Άντζελες. Η εκκλησία αφιερώθηκε στις 9 Μαΐου 2007 προς τιμήν της 15ης επετείου της απελευθέρωσης της πόλης Σουσί της ομώνυμης επαρχίας του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Η κατασκευή του καθεδρικού ναού της Θεοτόκου ξεκίνησε στις 19 Ιουλίου 2006. Το κόστος του έργου αναμένεται να είναι περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ και αρχιτέκτονας της εκκλησίας είναι ο Γκαγκίκ Γερανοσιάν. Ωστόσο, η διαδικασία κατασκευής είναι αργή λόγω της έλλειψης οικονομικών πόρων. Τα εγκαίνια της εκκλησίας αναμένονταν να πραγματοποιηθούν το Σεπτέμβριο του 2016, ωστόσο το 2018 η εκκλησία είναι ακόμα υπό κατασκευή.
Υπάρχει μια μικρή κοινότητα Αρμενίων Ευαγγελικών με περίπου 500 μέλη. Η ευαγγελική κοινότητα υποστηρίζει πολλά σχολεία, νοσοκομεία και άλλα ιδρύματα μέσω της βοήθειας της Αρμενικής Διασποράς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ναγκόρνο-Καραμπάχ Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Ιωθάμ
Ο Ιωθάμ ή Ιωαθάμ (יוֹתָם, Jotham ή Yotham) είναι πρόσωπο της Παλαιά Διαθήκης και φερόμενος ως ένας απο τους βασιλείς του Ιούδα. Ήταν γιος του Οζία και της συζύγου του Ιερουσά, κόρης του Σαδώκ. Γιος του ήταν ο Άχαζ. Το όνομά του σημαίνει "ο Γιαχβέ είναι τέλειος". Η βασιλεία του στον Ιούδα εξιστορείται και απο το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, Β' Παραλειπομένων, στο κεφάλαιο 27.
Βίος
Κατά την Βιβλική αφήγηση, ο Ιωαθάμ, όταν ανήλθε στο θρόνο ήταν 25 ετών και η βασιλεία του διήρκησε 16 έτη. Ο Έντουιν Ρ. Θιλ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η βασιλεία του ξεκίνησε ταυτοχρόνως με του πατέρα του, του οποίου διήρκησε 11 χρόνια. Επειδή ο πατέρας του, ο Οζίας είχε ταλαιπωρηθεί με την ασθένεια που αναφέρεται στα Εβραϊκά ως Τζαραάθ (Tzaraath - Ασθένεια με τα συμπτώματα λέπρας) μετά την παράνομη είσοδό του στο Ναό για να προσφέρει θυμίαμα, ο Ιωθάμ έγινε κυβερνήτης του παλατιού και της γης εκείνης της εποχής, δηλαδή συμβασιλιάς, ενώ ο πατέρας του ζούσε σε ξεχωριστό σπίτι καθώς ήταν λεπρός.
Όπως αναφέρεται στο βιβλίο, ο Ιωθάμ βασίλευσε σωστά ενώπιον του Κυρίου, ακριβώς όπως είχε πράξει και ο πατέρας του, χωρίς όμως να εισέλθει παρανόμως στον Ναό. Ο λαός όμως είχε πλέον αρχίσει να στρέφεται περισσότερο προς την ασέβεια. Ο Ιωθάμ ήταν αυτός που ενίσχυσε τις οικοδομικές εργασίες του Ναού, του τοίχου του Οφλά και γενικώς βοήθησε στην ανοικοδόμηση αρκετών πόλεων.
Μετά την μάχη του με τον βασιλέα των Αμμωνιτών, στην οποία νίκησε, επέβαλε στους Αμμωνίτες και τον βασιλιά τους να πληρώνουν στο κράτος του για τρία έτη ως φόρο "εκατόν αργυρά τάλαντα, δέκα χιλιάδες κύρους σίτου και δέκα χιλιάδες κόρους κριθής".
Μετά τον θάνατό του τάφηκε στην Ιερουσαλήμ, πατρίδα των προπατόρων του, και τον διαδέχθηκε ο γιός του Άχαζ.
Ο Ουίλλιαμ Φ. Όλμπραϊτ χρονολογεί την βασιλεία του Ιωθάμ από το 742 εως το 735 π.Χ. Ο Έντουιν Ρ. Θιλ χρονολογεί την βασιλεία του με αυτή του Οζία από το 751/750 π.Χ. και τη μοναρχική του βασιλεία από το 740/739 π.Χ. έως το 736/735 π.Χ., όπου και εκθρονίστηκε με βία από την προ-Ασσυριακή παράταξη με σκοπό να αντικατασταθεί απο τον γιο του Άχαζ (736-721 π.Χ.). Ο Θιλ τοποθετεί το θάνατό του το 732/731 π.Χ.
Αρχαιολογικά ευρήματα
Στα μέσα της δεκαετίας του '90 εμφανίστηκε ένα πολύ σημαντικό βουλοκέρι στην αγορά αρχαιοτήτων. Το βουλοκέρι είναι ένα επίπεδο κομμάτι από σκληρό πηλό που φέρει την εντύπωση μιας σφραγίδας. Χρησιμοποιούνταν για τη σφράγιση εγγράφων παπύρου. Ο πάπυρος θα διπλωνόταν και θα δενόταν με ένα σπάγκο. Ένας μαλακός σβώλος πηλού θα τοποθετούνταν τότε στον σπάγκο και θα πιεζόταν με ένα δαχτυλίδι ή ένα κρεμαστό κόσμημα που φέρει τη σφραγίδα του αποστολέα. Ο άργιλος θα σκλήραινε, εξασφαλίζοντας έτσι το περιεχόμενο του εγγράφου.
Αυτό το βουλοκέρι έχει μόλις 2,5 cm πλάτος. Το πίσω μέρος του εξακολουθεί να φέρει το αποτύπωμα του παπύρου που σφραγίστηκε κάποτε, καθώς και το διπλό κορδόνι που τον έδενε. Περιέχει ακόμη και δακτυλικό αποτύπωμα στην αριστερή άκρη. Όπως και πολλά βουλοκέρια, διατηρήθηκε λόγω πυρκαγιάς. Όταν μια πόλη καιγόταν από έναν εισβάλλοντα στρατό, θα προκαλούσε την καταστροφή των περισσότερων αντικειμένων, αλλά θα είχε ως αποτέλεσμα τη διατήρηση ενός βουλοκεριού. Ακριβώς όπως σε έναν κλίβανο, αυτό το βουλοκέρι ψήθηκε στην τελειότητα. Αυτό που κάνει αυτό το βουλοκέρι αξιοσημείωτο είναι η επιγραφή του. Αναφέρει: "Ανήκει στον Άχαζ (γιο του) Ιωθάμ, βασιλιά του Ιούδα." Λαμβάνοντας υπόψη τη διαδικασία που δημιουργήθηκε και διατηρείται το βουλοκέρι, είναι σχεδόν αδύνατο να σφυρηλατηθεί, έτσι οι περισσότεροι μελετητές πιστεύουν ότι αυτό το βουλοκέρι είναι αυθεντικό. Έχει την σφραγίδα του βασιλέα Άχαζ.
Βρισκόταν στην συλλογή του Σλόμο Μουσάιεφ (Shlomo Moussaieff) στο Λονδίνο εως το 2015 όπου ο Σλόμο πέθανε. Μετά τον θάνατό του το πιο πιθανό είναι να βρέθηκε στην δημοπρασία του Μονάχου όπου βρέθηκαν πολλά απο τα Ισραηλινά κειμήλια του Σλόμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Βιοενέργεια
Η βιοενέργεια είναι μια μορφή Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) που προέρχεται από την ενεργειακή αξιοποίηση οργανικών υλικών βιολογικής προέλευσης. Τα οργανικά, αυτά, υλικά ονομάζονται γενικά βιομάζα και αποτελούν πρώτες ύλες που μέσω της διαδικασίας της φωτοσύνθεσης έχουν μετατρέψει την ηλιακή ενέργεια που λαμβάνουν μέσω της ακτινοβολίας σε χημική.
Εξ ορισμού της η βιομάζα συμπεριλαμβάνει πολύ μεγάλη πληθώρα διαφορετικών μεταξύ τους υλικών, όπως είναι τα ενεργειακά φυτά (μίσχανθος, ελαιοκράμβη, καλαμπόκι, κέναφ, σόργο, αγριαγκινάρα κ.α.), το ξύλο σε όλες του τις μορφές (απόβλητη ξυλεία, πριονίδι, κλαδέματα κ.α.), τα αγροτικά υποπροϊόντα (κλαδιά, άχυρο, πυρηνόξυλο, κ.α.), τα κτηνοτροφικά απόβλητα, τα οργανικά βιομηχανικά απόβλητα (τυρόγαλα, απόβλητα σφαγείων, κατσίγαρος κ.α.), τα απόβλητα τροφίμων (υπολείμματα τροφών, παραπροϊόντα βιομηχανικών διεργασιών, λίπη, λάδια κ.ά)
Το καύσιμο που παράγεται από την κατάλληλη επεξεργασία της βιομάζας ονομάζεται βιοκαύσιμο. Επι της ουσίας, δηλαδή, βιομάζα είναι η πρώτη ύλη, βιοκαύσιμο είναι το καύσιμο στο οποίο μετατρέπεται και βιοενέργεια η ηλεκτρική/θερμική/κινητική ενέργεια η οποία παράγει. Συνεπώς ο διαχωρισμός των βιοκαυσίμων από τη βιοενέργεια είναι δίχως νόημα καθώς ουσιαστικά αναφερόμαστε σε ένα πράγμα: την αειφόρο παραγωγή ενέργειας από βιομάζα. Σημειώνεται ότι τα δεύτερης γενιάς βιοκαύσιμα που χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο πλέον για την παραγωγή βιοενέργειας δεν έχουν αρνητική επίδραση στη διατροφική αλυσίδα,καθώς χρησιμοποιούν απόβλητα ή μη βρώσιμα φυτά για την παραγωγή καυσίμων.
Η βιοενέργεια στην Ελλάδα και τον κόσμο
Σύμφωνα με απογραφή του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ) το 2007 η εκτίμηση για τα άμεσα διαθέσιμα αποθέματα βιομάζας στην Ελλάδα ήταν 7.500.000 περίπου τόνοι υπολειμμάτων γεωργικών καλλιεργειών (σιτηρών, αραβόσιτου, βαμβακιού, καπνού, ηλίανθου, κλαδοδεμάτων, κληματίδων, πυρηνόξυλου κ.ά.), καθώς και περίπου 2.700.000 τόνοι δασικών υπολειμμάτων υλοτομίας.
Τεχνολογίες παραγωγής βιοενέργειας
Ως αποτέλεσμα του πλήθους των διαφόρων ειδών βιομάζας, οι τεχνολογίες μετατροπής τους σε βιοενέργεια είναι πολλές και αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους. Συνήθως διακρίνονται, αναλόγως του τρόπου με τον οποίο παράγεται το καύσιμο, σε θερμικές, χημικές και βιολογικές διεργασίες.
Θερμικές Διεργασίες
Στις θερμικές διεργασίες κυριαρχεί η καύση της βιομάζας και η παραγωγή ενέργειας είτε μέσω ατμοστροβίλου ή μεσω Οργανικού Κύκλου Rankine (ORC). Είναι και η τεχνολογία με τις περισσότερες εφαρμογές για την παραγωγή βιοενέργειας παγκοσμίως. Θερμικές, αλλά εν μέρει και χημικές, θεωρούνται οι διεργασίες της αεριοποίησης και της πυρόλυσης, δυο πολλά υποσχόμενες τεχνολογίες οι οποίες αναμένεται να έχουν τεράστια ανάπτυξη τα προσεχή έτη. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των θερμικών τεχνολογιών είναι η απαίτηση για χαμηλή περιεκτικότητα σε υγρασία της βιομάζας.
Χημικές Διεργασίες
Η βασικότερη χημική διεργασία παραγωγής βιοκαυσίμων και, τελικά, βιοενέργειας είναι η μετεστεροποίηση. Αποτελεί τη συνηθισμένη μέθοδο για την παραγωγή βιοντίζελ μετατρέποντας τα τριγλυκερίδια των ελαίων και λιπών που τροφοδοτούν τη διεργασία σε αλκυλεστέρες-τις ενώσεις που αποτελούν το βιοντίζελ. Η χημική σύσταση των πρώτων υλών είναι καθορστική για την απόδοση της μετεστεροποίησης.
Βιολογικές Διεργασίες
Δύο είναι οι βιολογικές διεργασίες που παράγουν τεράστιες ποσότητες βιοενέργειας σε όλο τον κόσμο: η ζύμωση λιγνοκυτταρινούχων και σακχαρούχων υλικών για την παραγωγή βιοαιθανόλης και η αναερόβια χώνευση οργανικών αποβλήτων για την παραγωγή βιοαερίου. Η ζύμωση εφαρμόζεται για την παραγωγή καυσίμου κίνησης, την βιοαιθανόλη, που είναι υποκατάστατο της βενζίνης, ενώ το βιοαέριο καίγεται, κατά κανόνα, σε μηχανές συμπαραγωγής ηλεκτρισμού και θερμότητας για την παραγωγή ενέργειας με υψηλές αποδόσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιοκαύσιμα
Γιακούζα
Η Γιακούζα (ヤクザ, επίσης και Γιάκουζα) ή Ιαπωνική μαφία είναι μια ομάδα από συνδικάτα οργανωμένου εγκλήματος στην Ιαπωνία. Είναι η μεγαλύτερη οργάνωση του είδους της στο κόσμο με 80.900 μέλη σε όλο το κόσμο, σύμφωνα με εκτίμηση του 2009, ενώ συνολικά δραστηριοποιούνται σε αυτήν 150.000 άτομα. Είναι γνωστή για τους αυστηρούς κώδικες συμπεριφοράς και την οργανωμένη φύση της.
Όνομα
Ο όρος Γιακούζα στα Ιαπωνικά σημαίνει «8-9-3» (Για-Κου-Ζα). Πρόκειται για το χειρότερο φύλλο στο Ιαπωνικό παιγνίδι χάνα κούντα, αντίστοιχο του Μπλακ τζακ, στο οποίο ο παίκτης καλείται να συγκεντρώσει 19 για να κερδίσει. Οπότε όποιος τραβούσε 20 έχανε. Ο όρος σταδιακά άρχισε να σημαίνει «απόκληρος».
Προέλευση
Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για την προέλευση των γιακούζα. Η πρώτη θέλει τους γιακούζα να προέρχονται από τους kabuki-mono (σημαίνει κάτι μεταξύ τρελού και αλλόκοτου), μια τάξη εκκεντρικών σαμουράι του 17ου αιώνα που ντύνονταν και δρούσαν προκλητικά. Όταν οι υπηρεσίες που προσέφεραν έπεσαν σε δυσμένεια, άρχισαν τις κλοπές, τους εκβιασμούς και την τρομοκρατία. Η ίδια η Γιακούζα δε δέχεται αυτή την άποψη και υποστηρίζει ότι προέρχεται από τους machi-yokko (υπηρέτες της πόλης), οι οποίοι προστάτευαν τους πολίτες από τους kabuki-mono.
Παρά την αβεβαιότητα σχετικά με την ενιαία προέλευση των οργανώσεων γιακούζα, οι περισσότεροι σύγχρονοι γιακούζα προέρχονται από δύο τάξεις που προέκυψαν στα μέσα της περιόδου Έντο (1603-1868): τους τεκίγια (tekiya), αυτούς που κυρίως πουλούσαν λιανικώς παράνομα, κλεμμένα ή κακής ποιότητας αγαθά, και τους μπακούτο (bakuto), εκείνους που ήταν εμπλεκόμενοι ή συμμετείχαν σε τυχερά παιχνίδια.
Οι Tekiya (έμποροι) θεωρήθηκαν μια από τις χαμηλότερες κοινωνικές ομάδες στο Έντο. Καθώς άρχισαν να δημιουργούν δικές τους οργανώσεις, ανέλαβαν ορισμένα διοικητικά καθήκοντα που σχετίζονται με το εμπόριο, όπως η προστασία των εμπορικών τους δραστηριοτήτων. Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ Σίντο, οι μικροπωλητές άνοιγαν υπαίθριους πάγκους και ορισμένα μέλη είχαν προσληφθεί για να ενεργούν ως ασφάλεια. Κάθε μικροπωλητής πλήρωνε το ενοίκιο, σε αντάλλαγμα για χορήγηση στάβλου και προστασία κατά τη διάρκεια της έκθεσης.
Η κυβέρνηση του Έντο τελικά αναγνώρισε επίσημα τις εν λόγω οργανώσεις και χορήγησε στους ηγέτες επώνυμο καθώς και την άδεια να μεταφέρει ένα σπαθί - ένα Wakizashi, ή κοντό σπαθί σαμουράι (το δικαίωμα να φέρουν Κατάνα, ή πλήρους μεγέθους ξίφη σαμουράι, παρέμεινε το αποκλειστικό δικαίωμα της αριστοκρατίας και των σαμουράι). Αυτό ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός για τους επιχειρηματίες, αφού στο παρελθόν μόνο σαμουράι και ευγενείς είχαν τη δυνατότητα να μεταφέρουν τα ξίφη.
Οι Bakuto (παίκτες) ήταν πολύ χαμηλότερη κοινωνική θέση ακόμα και από τους εμπόρους, καθώς τα τυχερά παιχνίδια ήταν παράνομα. Πολλές μικρές λέσχες δημιουργήθηκαν σε εγκαταλελειμμένους ναούς ή προσκυνήματα στην άκρη των πόλεων και των χωριών σε όλη την Ιαπωνία. Τα περισσότερα από αυτά τα σπίτια τυχερών παιχνιδιών διέθεταν επιχειρήσεις δανεισμού για τους πελάτες και συνήθως είχαν το δικό τους προσωπικό ασφαλείας.
Η Γιακούζα άρχισε να σχηματίζεται τη δεκαετία του 1930, ως αντίδραση στην οικονομική ύφεση και στη διείσδυση προοδευτικών ιδεών στην Ιαπωνία. Η οργάνωση γιγαντώθηκε το 1945, με την καταστροφή της Ιαπωνίας στο τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, όταν η Γιακούζα οργάνωσε τη μαύρη αγορά αγαθών. Παράλληλα οι δράσεις αρχίζουν να περιλαμβάνουν εκβιασμούς και προστασίες. Μέχρι το 1963 αριθμούσε 184.000 μέλη.
Χαρακτηριστικά
Η Γιακούζα έχει αφομοιώσει τόσο παραδοσιακά ιαπωνικά χαρακτηριστικά, όσο και πιο δυτικά πρότυπα, όπως τα μαύρα κουστούμια και τα ακριβά αυτοκίνητα. Ένα πρώτο χαρακτηριστικό γνώρισμα των μελών της Γιακούζα είναι τα τατουάζ. Τα τατουάζ διαφέρουν μεταξύ τους ανάλογα με τη φατριά στην οποία ανήκει το μέλος. Αυτή η παράδοση έλκει τη καταγωγή της από τους Bakuto, οι οποίοι σχεδίαζαν ένα κύκλο στο μπράτσο τους για εκφοβισμό.
Ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι το γιουμπιτσούμι. Το γιουμπιτσούμι είναι το κόψιμο ενός δακτύλου ως ένδειξη μετάνοιας ή απολογίας. Κατά την πρώτη παράβαση, ο παραβάτης πρέπει να κόψει την τελευταία φάλαγγα του αριστερού μικρού δαχτύλου και να δώσει το κομμένο μέρος στο αφεντικό του. Μερικές φορές ένας υπαρχηγός μπορεί να το κάνει αυτό σε μετάνοια προς τον ηγέτη αν θέλει να σταματήσει ένα μέλος της συμμορίας δικό του από περαιτέρω αντίποινα.
Η καταγωγή του προέρχεται από τον παραδοσιακό τρόπο που χειρίζεται ένα ιαπωνικό σπαθί. Τα τρία τελευταία δάχτυλα του κάθε χεριού που χρησιμοποιούνται για να πιάσουν σφιχτά το σπαθί, με τον αντίχειρα και το δείκτη ελαφρώς χαλαρό. Η αφαίρεση των δακτύλων αρχίζει με το μικρό δάχτυλο και συνεχίζει κατά μήκος του χεριού μέχρι το δείκτη, ώστε να εξασθενεί σταδιακά το κράτημα του σπαθιού.
Επίσης, σε αντίθεση με τη σικελική μαφία, η Γιακούζα ενεργεί από γνωστά γραφεία και όχι στα κρυφά.
Οικονομικές δραστηριότητες
Η Γιακούζα ασχολείται παραδοσιακά με την πορνεία, τον τζόγο, την προστασία, τον εκβιασμό και την τοκογλυφία. Τα τελευταία όμως χρόνια, η Γιακούζα ασχολείται με τις αγοροπωλησίες ακινήτων και το χρηματιστήριο, επενδύοντας εκεί τα κέρδη της. Μια άλλη πολύ σημαντική πηγή εισοδήματος για την Γιακούζα είναι η εμπορία πορνογραφικού υλικού, καθώς εξάγει πορνογραφικό υλικό στην Ευρώπη και Αμερική. Επίσης, εμπορεύεται όπλα και ελέγχει το εμπορίο μεταμφεταμίνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις Κατηγορία:Μαφία Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Σίγκριντ η Υψηλή
Η Σίγκριντ η Υψηλή ή Σίγκριντ Στοράντα εμφανίζεται σε διάφορα Νορβηγικά Σάγκας ως σύζυγος αρχικά του πρώτου Σουηδού βασιλιά Ερρίκου του Νικηφόρου και στη συνέχεια σύζυγος του Σβεν Α΄ της Δανίας. Οι πληροφορίες για την ίδια παρέχονται πολλούς αιώνες μετά από την εποχή της και θεωρούνται αναξιόπιστες, η μορφή της εμφανίζονται στα μετέπειτα Ισλανδικά Σάγκας ενώ σύγχρονοι συγγραφείς όπως ο Αδάμ της Βρέμης και ο Θιετμάρ του Μέρσεμπουργκ αναφέρουν ότι ο Σβεν παντρεύτηηκε μια Πολωνή πριγκίπισσα τη Σβιετοσλάβα. Ο Σνόρρι Στούρλουσον δίνει αντικρουόμενες πληροφορίες, μερικές φορές αναφέρει ότι ο Σβεν παντρεύτηκε τη Σίγκριντ την Υψηλή, άλλοτε αναφέρει ότι παντρεύτηκε την Γκούνχιλντ του Βεντέν. Είναι ασαφές σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνουν τα Σάγκας αν πρόκειται για ένα ιστορικό πρόσωπο ή πολλά ιστορικά πρόσωπα συγχωνευμένα σε ένα, μετέπειτα ιστορικοί όπως η Μπιρζίτα Φριτζ (γεν. το 1935) αναφέρουν ότι οι Σκανδιναβικές πηγές είναι αναξιόπιστες και ότι η Σίγκριντ ήταν μυθικό πρόσωπο. Ο Σνόρρι Στούρλουσον περιγράφει τη Σίγκριντ σαν όμορφη και εκδικητική γυναίκα, κόρη του Σκογκούλ-Τοστί ενός πανίσχυρου Σουηδού ευγενή. Μετά τη χηρεία της με τον Ερρίκο τον Νικηφόρο απέκτησε τεράστιες εκτάσεις από εδάφη στα οποία ζούσε μαζί με τον γιο της Όλαφ Σκότκονουνγκ, ο Χάραλντ Γκρένσκ βασιλιάς του Νορβηγικού Βέστφολντ ζήτησε το χέρι της αλλά αυτή τον παγίδευσε και τον θανάτωσε σε ένα γεύμα μαζί με άλλους ερωμένους της. Το γεγονός αυτό έδωσε στη Σίγκριντ το προσωνύμιο της.
Δεύτερος γάμος με τον Σβεν τον Διχαλογένη
Ο στόχος της ήταν να παντρευτεί τον Νορβηγό βασιλιά Όλαφ Τρίγκβασον αλλά εκείνος απαίτησε από τη Σίγκριντ τη μεταστροφή της στον χριστιανισμό. Η Σίγκριντ απάντησε περήφανα : "Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να μου απαιτήσεις να αρνηθώ τη θρησκεία των προγόνων μου", ο Όλαφ τη χτύπησε και η Σίγκριντ θυμωμένη του απάντησε : "την πράξη σου αυτή θα την πληρώσεις με τον θάνατο σου". Η Σίγκρινη στη συνέχεια κατάφερε να φέρει τη συμμαχία ανάμεσα στη Σουηδία και τη Δανία εναντίον του Όλαφ Τρίγκβασον, η ίδια προχώρησε σε δεύτερο γάμο με τον Δανό βασιλιά Σβεν τον Διχαλογένη ο οποίος παλιότερα είχε συγκρουστεί με τον Όλαφ. Ο Σβεν έστειλε Τυρί να παντρευτεί τον βασιλιά των Σλάβων Βουρισλάβο ο οποίος ήταν ο πατέρας της πρώτης συζύγου του Σβεν Γκούνχιλντ, η Τιρί αντίθετα δραπέτευσε στη Νορβηγία και παντρεύτηκε τον Όλαφ επιφέροντας σύγκρουση με το αδελφό της. Η σύγκρουση οδήγησε στη μάχη του Σβόλντ στην οποία έπεσε ο Όλαφ έπεσε. Ο Σνόρρι Στούρλουσον αναφέρει ότι η Έστριντ Σβένσνταττερ ήταν ετεροθαλής αδελφή από πατέρα του Κνούτου του Μέγα και σαν κόρη της Σίγκριντ ετεροθαλής αδελφή από μητέρα του Όλαφ της Σουηδίας, σε άλλο σημείο αναφέρει ότι η Έστριντ ήταν κόρη της Γκούνχιλντ του Βεντέν. O γνωστός Δανός ιστορικός Σάξων ο Γραμματικός επαναλαμβάνει την πληροφορία ότι η χήρα του Ερρίκου του Νικηφόρου παντρεύτηκε τον Σβεν τον Διχαλογένη ο οποίος στη συνέχεια κατόρθωσε να εξοντώσει τον πρώην μνηστήρα της Όλαφ Τρίγκβασον. Μια άλλη παράδοση που επιβεβαιώνει την ιστορική ύπαρξη του Σίγκριντ είναι το γεγονός ότι οι Δανοί βασιλείς της μεσαιωνικής Σουηδίας αποκαλούσαν το στέμμα τους "κληρονομιά της Σίγκριντ". Υπάρχουν όμως ελάχιστα στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να μας διαφωτίσουν σχετικά με τους δυο γάμους της Σίγκριντ.
Ιστορικές αναφορές
Ο Θιετμάρ του Μέρσεμπουργκ αναφέρει ότι η κόρη του Μιέσζκο Α΄ της Πολωνίας και αδελφή του Βολέσλαου Α΄ της Πολωνίας παντρεύτηκε τον Σβεν τον Διχαλογένη και έκανε δυο γιους: τον Κνούτο τον Μέγα και τον Χάραλντ Β΄ της Δανίας αλλά δεν αναφέρει το όνομα της. Ο Θιετμάρ είναι πιθανότατα ο καλύτερα πληροφορημένος από τους χρονικογράφους του μεσαίωνα σχετικά με τα γεγονότα της εποχής του. Η πληροφορία ότι η μητέρα του Χάραλντ και του Κνούτου ήταν αδελφή του Πολωνού βασιλιά μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη αν κρίνουμε από το γεγονός της συμμετοχής Πολωνών στον στρατό της Δανίας εκείνη την εποχή.
Ο Αδάμ της Βρέμης ο οποίος έζησε έναν αιώνα αργότερα αναφέρει ότι η αδελφή του Βολέσλαου Α΄ της Πολωνίας ήταν σύζυγος του Ερρίκου του Νικηφόρου και έγινε με αυτόν τον τρόπο η μητέρα του Όλαφ Σκότκονουνγκ πριν γίνει η μητέρα του Χάραλντ και του Κνούτου στον δεύτερο γάμο της με τον Σβεν. Οι αναφορές του Αδάμ κρίνονται αναξιόπιστες και απορρίπτονται από τους σύγχρονους ιστορικούς, χαρακτηριστικό παράδειγμα το γεγονός ότι ο Όλαφ γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 980 πριν ο Βολέσλαος ανέβει στην εξουσία γεγονός που δεν συμβαδίζει με τις ηλικίες. Οι "Πράξεις του βασιλιά Κνούτου" αναφέρουν ότι ο Κνούτος και ο αδελφός του Χάραλντ μετέβησαν στη χώρα των Σλάβων και έφεραν πίσω τη μητέρα τους που ζούσε εκεί αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η μητέρα τους ήταν Σλάβα στην καταγωγή. Τα γεγονότα αυτά δημιουργούν πολλές παρερμηνείες μια από αυτές είναι ότι το όνομα Σίγκριντ αποτελεί παραφθορά του ονόματος της Πολωνής πριγκίπισσας Σβιετοσλάβας κόρης του Μιέσζκο Α΄ του πρώτου βασιλιά της Πολωνίας η οποία παντρεύτηκε διαδοχικά τον Ερρίκο και τον Νικηφόρο και έγινε η μητέρα του Όλαφ, του Κνούτου και του Χάραλντ. Το όνομα Σίγκριντ θα μπορούσε να ερμηνευτεί σαν μια σύγχρονη μετάφραση του Σλαβικού της ονόματος το οποίο τα Σάγκας εκείνης της εποχής δεν θα μπορούσαν να το ερμηνεύσουν. Μια άλλη εξήγηση είναι ο Ερρίκος και ο Σβεν να έχουν παντρευτεί διαφορετικές γυναίκες και ότι η κόρη του Μιέζσκο ήταν η Γκούνχιλντ.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Silent Hill: Orphan
Το συγκεκριμένο παιχνίδι λόγω της φύσης της πλατφόρμας που είναι διαθέσιμο λειτουργεί με point-and-click gameplay πρώτου προσώπου. Για να επιβιώσει ο παίκτης, πρέπει να λύσει μια σειρά από γρίφους χρησιμοποιώντας διάφορα αντικείμενα και στοιχεία. Το παιχνίδι αποκαλύπτει επίσης μια νέα προοπτική για ορισμένα γεγονότα του παρελθόντος που συνέβησαν στην ομώνυμη πόλη.
Βουλευτικές εκλογές στο Μακάου (2017)
Γενικές εκλογές στο Μακάου έλαβαν χώρα στις 17 Σεπτεμβρίου 2017 σύμφωνα με τον Θεμελιώδη Νόμο του Μακάου. Επί συνόλου 33 εδρών, οι 14 εξελέγησαν άμεσα από τον λαό με τη μέθοδο των υψηλότερων μέσων όρων, ενώ οι 12 αναδείχθηκαν από μια λειτουργική περιφέρεια και άλλοι 7 βουλευτές διορίστηκαν από τον  αρχηγό της κυβέρνησης, δηλαδή την Ανώτατη Εκτελεστική Αρχή (Chief Executive).
Αποτελέσματα
Νομοθετικό Συμβούλιο, 2017 ! style="background-color:#E9E9E9" class="unsortable"|Αύξων αριθμός ! style="background-color:#E9E9E9" class="unsortable"| ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |Πλατφόρμα ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Λαϊκές ψήφοι ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |% των ψήφων ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Μεταβολή σε % των ψήφων ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Έδρες ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Μεταβολή σε έδρες
!colspan=3 style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο και προσέλευση!!style="background-color:#E9E9E9"| 174,872 !!style="background-color:#E9E9E9"| 100 !!style="background-color:#E9E9E9"| !!style="background-color:#E9E9E9"| 14 !!style="background-color:#E9E9E9"| !style="text-align:left;background-color:#E9E9E9" colspan=8|Λειτουργικές περιφέρειες και διορισμένα μέλη
Παραπομπές
2017 Μακαου
Silent Hill: Orphan
Πλοκή
Το Silent Hill: Orphan λαμβάνει χώρα σε ένα εγκαταλελειμμένο ορφανοτροφείο στο Silent Hill. Το παιχνίδι ακολουθεί τις ιστορίες τριών επιζώντων μιας μαζικής δολοφονίας που συνέβη 30 χρόνια πριν, όπου ο παίκτης ελέγχει κάθε χαρακτήρα σε ξεχωριστά κεφάλαια που αλληλοσυμπληρώνονται για να αποκαλύψουν τα γεγονότα του παρελθόντος. Οι επιζώντες στοιχειώνονται από μια μυστηριώδη φωνή και καθώς εξερευνούν το ορφανοτροφείο, συναντούν αλλόκοτα τέρατα και λύνουν γρίφους για να αποκαλύψουν την αλήθεια. Τελικά, αποκαλύπτεται ότι ένας από αυτούς, χειραγωγήθηκε για να διαπράξει τους φόνους από την αποθανούσα αδελφή της.
Πρόσθετες εκδόσεις
Το Silent Hill: Orphan απέκτησε συνέχεια με το Silent Hill: Orphan 2 το 2008 και το Silent Hill: Orphan 3 το 2010, αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2007 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Silent Hill Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στη Σουηδία
Νίκος Μακρής
Ο Νίκος Μακρής, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ και φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1951 ως το 1961.
Καριέρα
Ο Μακρής εντάχθηκε σε νεαρή ηλικία στην εφηβική ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, για να συμμετάσχει για πρώτη φορά στην ανδρική ομάδα την σεζόν 1951-52, αγωνιζόμενος ταυτόχρονα με το εφηβικό τμήμα. Το 1954, οι έφηβοι του Άρη κατέκτησαν το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με προπονητή τον Ανέστη Πεταλίδη, ενώ τις δύο προηγούμενες σεζόν είχαν ηττηθεί στον τελικό από την ΧΑΝΘ.
Το 1955, συμμετείχε με τους "κίτρινους" στο διεθνές τουρνουά του Βιαρέτζιο, όπου ο Άρης ηττήθηκε στον τελικό από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου με 48-46. Την επόμενη χρονιά, η ομάδα εφήβων του συλλόγου κατέκτησε και πάλι το τοπικό πρωτάθλημα, ενώ το 1958 επέστρεψε στους τίτλους η ανδρική ομάδα, κατακτώντας το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά μετά από 28 χρόνια.
Ο Άρης και η ΧΑΝΘ αγωνίστηκαν στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι "κίτρινοι" αναδείχθηκαν δευτεραθλητές Ελλάδος, με τον Μακρή να πετυχαίνει οκτώ πόντους σε τέσσερις αγώνες.
Το καλοκαίρι του 1958, ο Άρης συμμετείχε στα τουρνουά της Μεσσήνης και του Παλέρμο, ενώ την επόμενη χρονιά κατέκτησε το διεθνές τουρνουά της Λιέγης. Την ίδια χρονιά, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την δεύτερη θέση στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση με τις ομάδες του ΠΑΟΚ και του Σπόρτιγκ. Στους αγώνες μπαράζ που ακολούθησαν, ο Άρης κατέβαλε την αντίσταση του Σπόρτιγκ με 78-77, με τον Μακρή να πετυχαίνει τέσσερις πόντους, αλλά ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ με 58-66 και περιορίστηκε στην δεύτερη θέση, με τον πλέι-μέικερ να πετυχαίνει εννέα πόντους.
Το 1960, συμμετείχε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στην τελική φάση του πρωταθλήματος, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση. Ο Μακρής πέτυχε οκτώ πόντους, παίζοντας μόνο στους δύο πρώτους αγώνες, με τον Ηρακλή και τον ΠΑΟΚ.
Στην τελευταία του σεζόν με την ανδρική ομάδα του Άρη, ο Μακρής συμμετείχε και πάλι στο πρωτάθλημα Ελλάδας, ως αναπληρωματικός, με τους "κίτρινους" να αναδεικνύονται και πάλι τέταρτοι.
Διακρίσεις
Άρης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη
Ελληνική Ατμοπλοΐα
Η Ελληνική Ατμοπλοΐα ήταν η πρώτη ελληνική ατμοπλοϊκή εταιρεία. Έδρα της ήταν η Σύρος.
Στοιχεία
Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1857 στην Ερμούπολη της Σύρου με πρωτοβουλία της Εθνικής Τράπεζας. Το αρχικό κεφάλαιο ήταν τρία εκατομμύρια δραχμές αλλά παρ'όλα αυτά η εταιρεία ξεκίνησε με 1.094.500 δραχμές. Το πρώτο πενταμελές διοικητικό συμβούλιο αποτελείτο από τους Αμβρόσιο Δαμαλά, Πέτρο Ράλλη, Ηλία Κεχαγιά, Γεώργιο Τομπάζη και Κωνσταντίνο Βολονάκη.
Βοήθησε επίσης τον Κρητικό αγώνα με τα πλοία της "Καρτερία".
Το 1988 εκδόθηκε από το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας το έργο του Κωνσταντίνου Παπαθανασόπουλου, καθηγητή πανεπιστημίου, για την "Εταιρεία Ελληνικής Ατμοπλοΐας".
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Σύρου Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Ελλάδας
Ολλανδική Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Η Ολλανδική Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (ολλανδικά: Nederlandse Tafeltennisbond, NTTB) είναι ο εθνικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος της επιτραπέζιας αντισφαίρισης στην Ολλανδία. Ιδρύθηκε στις 23 Ιουνίου του 1935 και είναι μέλος της Διεθνής Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (ITTF) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (ETTU). Διοργανώνει εθνικές διοργανώσεις ανδρών, γυναικών και νέων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Ολλανδίας. Η έδρα της βρίσκεται στο Zoetermeer και ο πρόεδρός της από το 2016 είναι ο Γιαν Σίμονς.
Πρόεδροι
Οι διατελέσαντες Πρόεδροι είναι:
Ανάπτυξη των μελών
Στατιστικά στοιχεία της ανάπτυξης των μελών και του αριθμού των συλλόγων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ολλανδία Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση στην Ολλανδία
Φέρελ κύτταρο
Στη Μετεωρολογία το λεγόμενο κύτταρο Φέρελ ή Φέρελ κύτταρο (Ferrel cell), αποτελεί ένα πρότυπο - θεωρία που αφορά την περιγραφή της κυκλοφορίας των αερίων μαζών της ατμόσφαιρας των μέσων γεωγραφικών πλατών που προτάθηκε το 1856 από τον Αμερικανό μετεωρολόγο Γουΐλιαμ Φέρρελ (William Ferrel) (1817-1891).
Θεωρία
Σύμφωνα με την ανάπτυξη της θεωρίας αυτής όπου ο όρος "κύτταρο" θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως σύστημα κίνησης ανέμων, στα μέσα γεωγραφικά πλάτη των 35° μέχρι 60° στο Β. και Ν. Ημισφαίριο ο άνεμος που πνέει κοντά στην επιφάνεια του εδάφους έχει κατεύθυνση προς τους πόλους και ανατολικά, ενώ σε μεγαλύτερα ύψη της ατμόσφαιρας ο άνεμος έχει κατεύθυνση προς τον Ισημερινό και δυτικά. Η κίνηση όμως αυτή φέρεται ως αντίστροφη της κίνησης (ροής) του ανέμου που προβλέπει το κύτταρο Χάντλυ (Hadley cell).
Σημειώνεται ότι το κύτταρο Φέρελ (ως πρότυπο) ήταν το πρώτο με τη βοήθεια του οποίου επιχειρήθηκε η ερμηνεία της παρουσίας των δυτικών ανέμων στα παραπάνω γεωγραφικά πλάτη και των δύο ημισφαιρίων.
Παρά ταύτα το κύτταρο Φέρελ (ως θεωρία) δεν ικανοποιεί απόλυτα την πραγματική κατάσταση αφού προβλέπει ότι οι άνεμοι των μέσων γεωγραφικών πλατών στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας πνέουν προς τα δυτικά. Στη πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι επιφανειακοί άνεμοι που πνέουν ανατολικά γίνονται ισχυρότεροι αυξανομένου του ύψους όπου και αποκτούν την μέγιστη τιμή ταχύτητάς τους στο επίπεδο περίπου των 10 χλμ. όπου εκεί εμφανίζονται οι αεροχείμαρροι. Συνεπώς το κύτταρο Φέρελ ερμηνεύει τους επιφανειακούς ανέμους μέχρι ορισμένου ύψους όπου παρατηρείται η λεγόμενη "ζώνη μίξης" υψηλής και χαμηλής ατμοσφαιρικής πίεσης στα εν λόγω γεωγραφικά πλάτη, αποτελώντας έτσι μέρος της λεγόμενης τρικυτταρικής θεωρίας που αναπτύσσεται με τα τριών ειδών κύτταρα: Φέρελ, το κύτταρο Χάντλυ και το Πολικό κύτταρο (Polar cell).
Πηγές
Κατηγορία:Μετεωρολογία Κατηγορία:Άνεμοι
Atmospheric circulation
Παραλλαγή πυξίδας
Ο όρος παραλλαγή πυξίδας (συντομογραφία: Πρ) αφορά μόνο τη μαγνητική πυξίδα και είναι η γωνία που σχηματίζει ο Βορράς πυξίδας (Βπ) με τον αληθή Βορρά (Βλ). Η παραλλαγή χαρακτηρίζεται από την κατεύθυνση που δημιουργείται σε ανατολική, ή δεξιά, ή θετική, ή East, (Α/δ/+/Ε) και σε δυτική, ή αριστερά, ή αρνητική, ή West (Δ/ρ/-/W) ανάλογα δηλαδή αν ο βορράς πυξίδας βρίσκεται δεξιότερα ή αριστερότερα του αληθή Βορρά.
Λαμβάνοντας υπόψη τις έννοιες της απόκλισης και της παρεκτροπής πυξίδας καθίσταται φανερό ότι η παραλλαγή είναι τελικά το αλγεβρικό άθροισμα της απόκλισης και της παρεκτροπής της πυξίδας, κατά το οποίο θα πρέπει να διορθώνονται οι ενδείξεις των πυξίδων έτσι ώστε ν΄ ανάγονται αυτές σε αληθείς ή και αντίστροφα ακόμη.
Σχέσεις Πρ-Απ-Τρ
Εκ των παραπάνω τριών περιπτώσεων των δυνατών θέσεων κατευθύνσεων του Βορρά συνάγονται ότι:
Προκειμένου λοιπόν να βρεθεί η παραλλαγή της μαγνητικής πυξίδας, μέσω της απόκλισης (που υπολογίζεται από το ανεμολόγιο του ναυτικού χάρτη της περιοχής) και της παρεκτροπής (που λαμβάβεται από το πινακίδιο παρεκτροπών της συγκεκριμένης πυξίδας) εφαρμόζεται ο ακόλουθος απλός κανόνας, κοινός για όλες τις παραπάνω δυνατές θέσεις:
Γιόζεφ Μάζοπουστ
Ο Γιόζεφ Μάζοπουστ (τσεχικά : Josef Masopust, 9 Φεβρουαρίου 1931 – 29 Ιουνίου 2015) ήταν Τσεχοσλοβάκος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ήταν βασικός παίκτης της Τσεχοσλοβακίας, βοηθώντας την να φτάσει στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1962. Ένας από τους σημαντικότερους μέσους όλων των εποχών ψηφίστηκε 41ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
Βιογραφία
Ο Γιόζεφ Μάζοπουστ ήταν ο μεγαλύτερος γιος ενός ανθρακωρύχου που ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην μικρή τοπική ZSJ Ούλομοστ Μοστ, η οποία τώρα ονομάζεται Μπανίκ Μοστ, αλλά η Τεχνομάτ Τέπλιτσε τον απέκτησε ως 19χρονο αριστερό μέσο το 1950 και μαζί της έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία. Στη συνέχεια, το 1952, προσχώρησε σε ποδοσφαιρικό σύλλογο των Τσεχοσλοβακικών Ένοπλων Δυνάμεων με το τότε όνομα ATK Praha (μετονομάστηκε σε Ντούκλα Πράγας το χειμώνα του 1956), όπου και υπηρέτησε και τη στρατιωτική του θητεία. Με τη νέα του ομάδα κέρδισε οκτώ πρωταθλήματα και τρία εθνικά κύπελλα, ενώ έφτασε επίσης στους ημιτελικούς του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Κυπελλούχων 1966–67, χάνοντας από τους τελικούς νικητές της διοργάνωσης Σέλτικ. Τελικά πήρε μεταγραφή στο εξωτερικό το 1968, και συγκεκριμένα στο Βέλγιο και την Μόλενμπεκ και κέρδισε άνοδο στην πρώτη κατηγορία ως παίκτης-προπονητής.
Αν και ξεκίνησε ως αριστερός πλάγιος μέσος μετακινήθηκε σταδιακά στο κέντρο του γηπέδου. Ένας εξαιρετικά εργατικός παίκτης, που δημιούργησε επιθετικές ευκαιρίες, αλλά συντηρητικός στο τρόπο δράσης του. Είχε άριστο έλεγχο της μπάλας, πολύ καλή ικανότητα ανάπτυξης του παιχνιδιού και αποτελεσματική συνεργασία με τους συμπαίκτες του, πολλοί από τους οποίους ήταν τόσο στο σύλλογο όσο και στην εθνική ομάδα. Το κυριότερο προσόν του, όμως, ήταν το γεγονός ότι αποτέλεσε μία ηγετική φυσιογνωμία που μπορούσε να πάρει την ομάδα στις πλάτες του. Ο Πελέ τον περιέγραψε ως εξής: "Ο Μάζοπουστ διέθετε τέτοια τεχνική που έδινε την εντύπωση ότι γεννήθηκε στη Βραζιλία, όχι στην Ευρώπη. Ένας τύπος παίκτη όπως ο Πλατινί, όπως ο Μπεκενμπάουερ, συγκρίσιμος σήμερα με κάποιον όπως ο Τσάβι. Πάνω από όλα, ένας άνθρωπος με μεγάλη ευφυΐα ακόμα και εκτός γηπέδου".
Ο Μάζοπουστ έκανε το διεθνές του ντεμπούτο τον Οκτώβριο του 1954, σε φιλικό αγώνα με την Ουγγαρία. Βοήθησε την Τσεχοσλοβακία να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958, αλλά η ομάδα αποκλείστηκε μετά από αγώνα πλέι-οφ απέναντι στη Βόρεια Ιρλανδία. Κέρδισε το τελευταίο Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης (1955–60) έχοντας ηγετικό ρόλο στην ομάδα. Η Τσεχοσλοβακία τερμάτισε στην τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 1960, χάνοντας από τη Σοβιετική Ένωση στον ημιτελικό και νίκησε τη Γαλλία στον αγώνα της τρίτης θέσης.
Οδήγησε την ομάδα της Τσεχοσλοβακίας που έφτασε στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962, χάνοντας στον τελικό από τη Βραζιλία. Οι προσδοκίες της ομάδας δεν ήταν υψηλές αλλά τα νικηφόρα αποτελέσματα την έφεραν μέχρι το τέλος με το ίδιο να σημειώνει το εναρκτήριο γκολ στον τελικό, αλλά η Βραζιλία ανέκαμψε για να κερδίσει με 3–1. Η απόδοσή του στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν αρκετές για να ψηφιστεί δεύτερος καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης και να ανακηρυχθεί Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της χρονιάς το 1962 (Χρυσή Μπάλα).
Έχοντας συμμετάσχει στην Μικτή Κόσμου στον αγώνα με την Αγγλία το 1963 μαζί με άλλους κορυφαίους όπως οι Αλφρέδο Ντι Στέφανο, Φέρεντς Πούσκας, Ντζάλμα Σάντος, Εουσέμπιο, Ρεϊμόν Κοπά, Φρανσίσκο Χέντο, Ντένις Λόου κα κλήθηκε να παίξει για την ομάδα της Μικτής Ευρώπης στον αποχαιρετιστήριο αγώνα για τον Στάνλεϊ Μάθιους, όταν ο 50χρονος Άγγλος σερ αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο το 1965. Σημείωσε ένα γκολ στη νίκη της Μικτής με 6–4. Η Τσεχοσλοβακία απέτυχε να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, και ο Μάζοπουστ είχε παίξει μόνο σε έναν αγώνα προκριματικών, ήττα 1–0 εναντίον της Ρουμανίας τον Μάιο του 1965. Η τελευταία του διεθνή εμφάνιση ήταν τον Μάιο του 1966, σε φιλικό αγώνα με την Σοβιετική Ένωση. Συνολικά, αγωνίστηκε 63 φορές για τη χώρα του, σημειώνοντας 10 γκολ.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ντούκλα Πράγας Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντούκλα Πράγας Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι
Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι (The Man with the Golden Arm) είναι δραματική ταινία αμερικανικής παραγωγής του 1955 σε σκηνοθεσία Ότο Πρέμινγκερ και σενάριο των Γουόλτερ Νιούμαν και Λουίς Μέλτζερ βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Νέλσον Άλγκριν. Πρωταγωνιστούν οι Φρανκ Σινάτρα, Κιμ Νόβακ και η Έλινορ Πάρκερ.
Η αρχική κυκλοφορία της ταινίας ήταν αμφιλεγόμενη λόγω της αναφοράς της στον εθισμό στα ναρκωτικά. Ωστόσο κέρδισε 3 υποψηφιότητες για τα βραβεία Όσκαρ του 1955: Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Φρανκ Σινάτρα, Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης για τους Τζόζεφ Σ. Ράιτ, Ντάρελ Σιλβέρα και Μουσικής για τον Έλμερ Μπερνστάιν. Ο Σινάτρα ήταν επίσης υποψήφιος για το βραβείο BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου και το Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης.
Το 2020, η ταινία επιλέχθηκε για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».
Πλοκή
Ο Φράνκι Μασίν αποφυλακίζεται από το ομοσπονδιακό σωφρονιστικό ίδρυμα στο Λέξινγκτον του Κεντάκι και επιστρέφει στην παλιά γειτονιά του στη βόρεια πλευρά του Σικάγου. Ως ένας επαγγελματίας παίκτης πόκερ καταφέρνει να απεξαρτηθεί από τον εθισμό του στην ηρωίνη χάρη σε έναν γιατρό κατά τη διάρκεια της εξάμηνης φυλάκισης του. Στη φυλακή εκπαιδεύεται ως ντράμερ. Πριν από την απελευθέρωσή του, ο γιατρός της φυλακής τον συμβουλεύει να μείνει μακριά από τον παλιό χαρτοπαίχτη φίλο του Σβέφκα και τον έμπορο ναρκωτικών Λούι.