cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαγγέλης Διαμαντόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Διαμαντόπουλος γεννήθηκε το 1980 στο Βοτάνι του νομού Καστοριάς. Υπηρέτησε στο στρατό ως τεχνικός τηλεπικοινωνιών και εργάστηκε στην εγκατάσταση ψηφιακών κέντρων στις εταιρείες Iovel, Ericsson Hellas και από το 2006 στον ΟΤΕ.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2012 και του Ιανουαρίου του 2015 εκλέχθηκε βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς εκπροσωπώντας τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις 21 Αυγούστου 2015, ήταν ένας από τους 25 βουλευτές του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς που αποχώρησαν από αυτόν και συνέστησαν νέα κοινοβουλευτική ομάδα με την ονομασία «Λαϊκή Ενότητα». Σε ομιλία του στην Βουλή, αυτοπροσδιορίστηκε ως αναρχικός.
Είναι πρόεδρος του Εξωραϊστικού Συλλόγου Βοτανίου, αντιπρόεδρος της ΠΕΤ-ΟΤΕ Καστοριάς, μέλος της Διεθνούς Αμνηστίας, της Κινηματογραφική Λέσχη Καστοριάς και μέλος του Συνδέσμου Φίλων Άρη Καστοριάς. Είναι οπαδός του Άρη Θεσσαλονίκης.
Κριτική
Ο Διαμαντόπουλος δέχτηκε επικρίσεις για τη συμμετοχή του στο παραδοσιακό πρωτοχρονιάτικο Αργείτικο Καρναβάλι του Άργους Ορεστικού το 2013, μεταμφιεσμένος σε ιερέα.
Δηλώσεις του βουλευτή για αυθαιρεσίες του ομίλου Λάτση στην κατασκευή του εμπορικού κέντρου Mall, λίγες μέρες πριν από βομβιστική επίθεση που σημειώθηκε εκεί, χαρακτηρίστηκαν εκ των υστέρων, ως επικίνδυνες από την κυβέρνηση Σαμαρά.
Κριτική επίσης δέχτηκε και για την τοποθέτηση του πως αντίθετα με τις προτροπές του πρωθυπουργού και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα για εγκράτεια στη χρήση των βουλευτικών προνομίων κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, ο ίδιος ως βουλευτής δικαιούται στέγη, τροφή και αυτοκίνητο. Υποστήριξε πως τα χρειάζεται για να καλύψει τις ανάγκες των περιοδειών του, κατά τα πρότυπα ενός υπαλλήλου που στέλνεται σε αποστολή εκτός έδρας, ενώ για την αντίθεση με την προτροπή του Τσίπρα δήλωσε πως δεν συμμετέχει σε αρχηγικό κόμμα και δεν εκτελεί προσωπικές εντολές κανενός αλλά υλοποιεί συλλογικές αποφάσεις τις οποίες και σέβεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Καστοριάς
Ένωση Καναδών Εκδοτών
Η Ένωση Καναδών Εκδοτών (αγγλ.Association of Canadian Publishers - ACP) ιδρύθηκε to 1976, στο Οντάριο του Τορόντο και αποτελεί τον εθνικό οργανισμό εκπροσώπησης των εκδοτών του Καναδά. Εκπροσωπεί περίπου 135 εκδότες βιβλίων, οι οποίοι καλύπτουν όλους τους τύπους των εκδόσεων.
Ιστορία
Η ACP ιδρύθηκε από την Ένωση Ανεξάρτητων Εκδοτών (Independent Publishers Association – IPA) αποσκοπώντας στην ενίσχυση της εκδοτικής βιομηχανίας του Καναδά. Κατά την πρώτη περίοδο της λειτουργίας του οργανισμού συστάθηκε το Συμβούλιο (Council), το οποίο ήταν υπεύθυνο για την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού και προχώρησε στην ανάπτυξη υποστηρικτικών προγραμμάτων για τα μέλη της. Με την πάροδο των χρόνων ο προσανατολισμός της ένωσης άρχισε να αλλάζει, περιορίζοντας τις ξένες επενδύσεις στον εκδοτικό χώρο με τη μορφή κοινών επιχειρήσεων υπό τον καναδικό έλεγχο. Το 1999 εισήγαγε το νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης καναδικών εκδόσεων «Canadian Book Publishing Development Program - BPDP» και αργότερα προχώρησε σε αναθεωρήσεις της νομοθεσίας που σχετίζεται με τα πνευματικά δικαιώματα.
Σκοπός
Η ACP μέσα από τη δράση της στοχεύει στην υποστήριξη του έργου των νέων Καναδών συγγραφέων και λογοτεχνών και την προώθηση των συμφερόντων τους. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της η ACP εργάζεται για να βοηθήσει τα μέλη της να δημιουργήσουν μια κοινωνικά ευήμερη Καναδική εκδοτική βιομηχανία και για την επίτευξη του στόχου της εστιάζει σε συγκεκριμένους τομείς, οι οποίοι σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της ένωσης είναι:
Μέλη
Οργανισμοί, ιδρύματα και άτομα, τα οποία δραστηριοποιούνται ή σχετίζονται με την εκδοτική βιομηχανία του Καναδά και επιθυμούν να συμμετάσχουν στο έργο της ACP μπορούν να ενταχθούν στο σύνολο των μελών της, το οποίο διαχωρίζεται σε Μέλη (ACP Members), Συνεργαζόμενα Μέλη (Associate Membership) και Πολιτιστικούς και Κυβερνητικούς Οργανισμούς (Cultural and Government Organizations). Στην κατηγορία των Μελών εντάσσονται εκδότες που ανήκουν στην ACP, στην κατηγορία των Συνεργατών εντάσσονται συναφείς με την ένωση κυβερνητικοί οργανισμοί και στην Τρίτη κατηγορία εντάσσονται οργανισμοί, οι οποίοι υποστηρίζουν το έργο των εκδοτών του Καναδά. Άτομα και οργανισμοί που δεν απασχολούνται στην εκδοτική βιομηχανία του Καναδά και επιθυμούν να ενισχύσουν το έργο της ένωσης, μπορούν να συμμετάσχουν ως Υποστηρικτικά Μέλη (Supporting Members).
Δράση
Η ACP είναι υπεύθυνη για την κάλυψη των αναγκών των μελών της και την προώθηση των συμφερόντων τους, μέσα από ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών και προϊόντων. Συγκεκριμένα, παρέχει καθοδήγηση, ευκαιρίες δικτύωσης, υπηρεσίες πληροφόρησης για σημαντικά ζητήματα και εξελίξεις στο χώρο των εκδόσεων. Επιπρόσθετα, αναπτύσσει συνεργατικές σχέσεις με συναφείς οργανισμούς, αποσκοπώντας στην ενίσχυση του έργου της και την προώθηση των συμφερόντων των μελών της. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της έγκειται και η διοργάνωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων και σεμιναρίων τα οποία συμβάλλουν στην επαγγελματική ανάπτυξη των μελών της και στην προώθηση της συνεργασίας μεταξύ τους. Επιπλέον, αναπτύσσει και διατηρεί το ηλεκτρονικό ενημερωτικό δελτίο «ACP Update», το οποίο παρέχει άμεση πληροφόρηση για θέματα της εκδοτικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καναδων Εκδοτων
Νέλσονς Νήσος
Η Νέλσονς Νήσος είναι το βορειότερο και ανατολικότερο νησί στο Μεγάλο Τσάγκος Μπάγκος, που είναι η μεγαλύτερη δομή κοραλλιογενούς ατόλλης στον κόσμο, και βρίσκεται στο Τσάγκος Αρχιπέλαγος στον Ινδικό Ωκεανό. Η πλησιέστερη ξηρά είναι το νησί Ιλ Μπόνταμ της ατόλλης των Νήσων Σάλομον.
Η Νέλσονς Νήσος έχει μήκος 2 χμ από ανατολή προς δύση, έως και 1 χμ πλάτος και χερσαία έκταση 0,81 χμ². Το μέγιστο υψόμετρο στο νησί είναι τα 3 μέτρα πάνω από το επίπεδο θαλάσσης.
Το νησί καλύπτεται με θαμνώδη βλάστηση και από το 1998 αποτελεί Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο.
Κατηγορία:Τσάγκος Αρχιπέλαγος Κατηγορία:Φυσικά καταφύγια
HMS "Ανίκητος" (1747)
O "Ανίκητος"  ήταν ένα Γαλλικό πλοίο γραμμής ( χαρακτηριστική ονομασία των πολεμικών πλοίων επειδή βρίσκονταν σε παράταξη ευθείας γραμμής πριν από κάθε μάχη)  με 74 πυροβόλα (κανόνια) ενώ αργότερα έγινε ένα δίκροτο που προσέφερε τις υπηρεσίες του στο Βασιλικό Ναυτικό της Αγγλίας.
Στις αρχές του 18ου αιώνα οι Βρετανοί ναυπηγοί είχαν κάνει μερικές σημαντικές βελτιώσεις στον σχεδιασμό, ενώ η Γαλλική ναυπηγία επωφελήθηκε αντίστοιχα από μία εξαιρετικά δημιουργική περίοδο. Κατά την περίοδο που αιχμαλωτίστηκε ο Ανίκητος δεν υπήρχε ούτε ένα πλοίο αντίστοιχο της τάξης του στο Βασιλικό Ναυτικό. Το 1805 στη ναυμαχία του Τραφάλγκαρ ,  τα 3/4 από το σύνολο των Βρετανικών πλοίων γραμμής ήταν βασισμένα σε αυτό το ιδιόμορφο σχέδιο και το δίκροτο είχε γίνει η ραχοκοκαλιά όλων των μεγάλων ναυτικών δυνάμεων του κόσμου.
Ο Ανίκητος ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα ενός νέου και μεγαλύτερου τύπου πλοίων με 74 πυροβόλα. Μέχρι το 1738 η Γαλλική εκδοχή είχε λίγο περισσότερο μήκος από 50.022μ. (154 γαλλικά πόδια) του καταστρώματος πυροβόλων, φέροντας μόλις  δεκατρία ζεύγη κανονιών με διαμέτρημα οβίδας 36 λίτρων στο κατώτερο κατάστρωμα, δεκατέσσερα ζεύγη κανονιών με διαμέτρημα οβίδας 18 λίτρων στο άνω κατάστρωμα, 8 ζεύγη κανονιών με διαμέτρημα 8 λίτρων σε πρυμναίο και πλωραίο κατάστρωμα, ενώ η κατανομή του οπλικού συνόλου συμπληρώνεται από τέσσερα μικρά κανόνια διαμετρήματος 4 λίτρων που βρίσκονται στην πρύμνη. left|thumb|280x280px|Ο Ανίκητος μετά την αιχμαλώτισή του τον Μάιο του 1747. Αυτό άλλαξε από τον σχεδιασμό του Φρανσουά Κουλόμπ για το πλοίο "Τρομερός", που καθελκύστηκε το 1739 στην Τουλόν. Το μήκος του καταστρώματος πυροβόλων αυξήθηκε στα 53,270μ. (164 γαλλικά πόδια) και τα τέσσερα μικρά πυροβόλα πάνω στην πρύμνη εξαλείφθηκαν, αντικαταστάθηκαν από νέες θυρίδες για ένα επιπλέον ζεύγος κανονιών διαμετρήματος 36 λίτρων στο χαμηλότερο κατάστρωμα κι άλλο ένα ζεύγος διαμετρήματος 18 λίτρων στο ανώτερο. Η νέα αυτή εδραίωση του οπλικού συστήματος έγινε το πρότυπο για όλα τα μεταγενέστερα γαλλικά πολεμικά με 74 κανόνια. Οι επόμενοι δύο τύποι σκαφών που ακολούθησαν, ο "Ανίκητος" που σχεδιάστηκε από τον Πιέρ Μορινό και ο "Ισχυρός" που σχεδιάστηκε από τον Μπλες Τζεσλέν, είχαν καθελκυστεί νωρίτερα το 1741 στην Τουλόν  και ήταν κατά πολύ μεγαλύτερα από τον "Τρομερό".
Στην Πρώτη Μάχη του Ακρωτηρίου Φινιστέρε (14 Μαΐου 1747) κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αυστριακής Διαδοχής, ο Ανίκητος συνόδευε μία νηοπομπή εμπορικών πλοίων όταν εντοπίσθηκε από τον Βρετανικό στόλο του καναλιού, αποτελούμενο με 16 πλοία γραμμής, ο οποίος τον καταδίωξε. Ο "Ανίκητος" επιτέθηκε στα βρετανικά πλοία δίνοντας στην νηοπομπή την ευκαιρία να ξεφύγει και μόνος του συνεπλάκη με 6 Βρετανικά πολεμικά πλοία. Στο τέλος με τους περισσότερους από το πλήρωμα νεκρούς ή τραυματίες υπέστειλε τη σημαία του. Δεχόμενος την ήττα του με αξιοπρέπεια, ο Γάλλος Διοικητής Σεντ-Ζορζ, παρέδωσε το ξίφος του στον ναύαρχο Τζορτζ Άνσον.
Το HMS "Ανίκητος" βυθίστηκε τον Φεβρουάριο του 1758 όταν χτύπησε σε αμμώδη ύφαλο στo Ανατολικό τμήμα του Σόλεντ (πορθμός που χωρίζει τη νήσο Γουάιτ από την ηπειρωτική Αγγλία). Το πλοίο παρέμεινε σε όρθια θέση μετά την προσάραξή του επιτρέποντας στο πλήρωμα να διαφύγει. Η περιοχή του ναυαγίου ορίστηκε υπό τον Νόμο περί Προστασίας Ναυαγίων στις 30 Σεπτεμβρίου 1980. Το 1996 το φορτηγό πλοίο "Amer Ved " προσάραξε στο ναυάγιο,αν και δεν είναι σαφές κατά πόσο ή όχι, κατέστρεψε ότι έχει απομείνει. Το 2013 το ναυάγιο τοποθετήθηκε στη λίστα των δέκα περισσότερο διακινδυνευμένων περιοχών πολιτιστικής κληρονομιάς στην Αγγλία, λόγω των τμημάτων του πλοίου που εκτίθενται κατά καιρούς με την αλλαγή των στρωμάτων στο βυθό.
Πηγές
Παραπομπές Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρετανικά πολεμικά πλοία Κατηγορία:Ναυάγια Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Βασιλικό Ναυτικό
Διμήνι
Το Διμήνι ήταν προϊστορικός οικισμός (4.800 π.Χ.) της νεότερης νεολιθικής εποχής, δηλαδή μετά την προκεραμική περίοδο και πριν την τελική νεολιθική. Βρίσκεται κοντά στη σημερινή ομώνυμη κωμόπολη και απέχει 4 χλμ. από το Βόλο.
Ιστορικό ανασκαφών
Το μνημείο ερευνήθηκε αρχικά το 1896 με πρωτοβουλία του τότε νομάρχη Μαγνησίας Ι. Κονδάκη και του γυμνασιάρχη Ε. Κούση, με την συνεργασία των αρχαιολόγων Καββαδία, Χάμπο Γκέρχαρντ Λόλλινγκ και Γουόλτερς. Αυτή η έρευνα είχε ως αποτέλεσμα την ανασκαφή του μυκηναϊκού θολωτού τάφου που είναι γνωστός ως Λαμιόσπιτο.
Το 1901, ο Βαλέριος Στάης ανακάλυψε τον θολωτό τάφο στο λόφο του νεολιθικού οικισμού. Εργάστηκε στον οικισμό Διμηνίου με τον Χρήστο Τσούντα από το 1901 μέχρι το 1905. Οι συστηματικές αυτές ανασκαφές ανέδειξαν τη σπουδαιότητα του συνοικισμού. Λείψανα του νεολιθικού αυτού οικισμού έφεραν στο φως τον συνοικισμό που διέθετε οχυρωμένη ακρόπολη, διαδοχικούς περιβόλους, οικίες και τάφους.
Το 1977, ο Γιώργος Χουρμουζιάδης συνέχισε τις ανασκαφές στο νεολιθικό οικισμό. Οι ανασκαφές του μυκηναϊκού οικισμού στο Διμήνι συνεχίστηκαν το 1980 από την Βασιλική Αδρύμη-Σισμάνη. Το 2001 οι ανασκαφές αποκάλυψαν μια μυκηναϊκή πόλη και ένα ανακτορικό συγκρότημα που πιστεύεται, ότι θα μπορούσε να είναι μέρος της αρχαίας Ιωλκού. Μια εγχάρακτη πέτρα και ένα εγχάρακτο όστρακο επιβεβαιώνουν την γραφή Γραμμική Β.
Χρονολόγηση του νεολιθικού οικισμού
Οι φάσεις της νεολιθικής εποχής ( μεσολιθική, προ-κεραμική,νεότερη και τελική νεολιθική) δεν είναι ενιαίες σ΄όλες τις περιοχές του κόσμου. Κατά τον καθηγητή αρχαιολόγο Χρήστο Τσούντα, η νεολιθική περίοδος στο ελλαδικό χώρο αρχίζει το 6.800 π.Χ.
Ιδιαιτερότητες του οικισμού
Το Διμήνι μας προσφέρει την πιο ολοκληρωμένη εικόνα ενός νεολιθικού οικισμού που βρέθηκε μέχρι σήμερα και επιπρόσθετα μας δίδει την πληροφορία μιας ειδικά οχυρωμένης ακρόπολης με τους διαδοχικούς περιβόλους ενώ παράλληλα χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη ενός μοναδικού αρχιτεκτονικού σχεδίου. Συγκεκριμένα, πρόκειται για έξι ομόκεντρους, σχεδόν κυκλικούς τοίχους κατασκευασμένους από μικρές σχιστολιθικές πέτρες που περιβάλλουν ανά ζεύγη όλο το λόφο. Οι περίβολοι έχουν αρκετό πλάτος (μεγαλύτερο του 1 μέτρου) και σώζονται σε ικανό ύψος (1-2 μέτρα). Πάνω στους περιβόλους "ακουμπούν" οι κατοικίες. Σε τέσσερα σημεία οι περίβολοι τέμνονται από μακρόστενους διαδρόμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας Κατηγορία:Νεολιθικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Μαγνησία
Κατάλογος αστεροειδών/601-700
...προηγούμενος < Κατάλογος αστεροειδών/601-700 > επόμενος...
7
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο 2007
right|180px| To Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο 2007 ήταν η 56η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Τζούντο, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Τζούντο. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Αρένα Βελιγραδίου, στο Βελιγράδι, της Σερβίας μεταξύ 6 και 8 Απριλίου 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2007 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Βελιγράδι
Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Αθηνών
Η Α' Αθηνών ποδοσφαίρου αντρών είναι η πρώτη κατηγορία της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθήνας (ΕΠΣΑ)
Σύνθεση της κατηγορίας
Τις πρώτες τρεις χρονιές (1959-60 έως και 1961-62) η Α' Αθηνών αποτέλεσε ουσιαστικά προκριματικό όμιλο για την είσοδο σε ένα τουρνουά (μια μορφή Β' Εθνικής) που θα οδηγούσε στην Α' Εθνική ενώ από το 1962-63 που δημιουργήθηκε η μόνιμη Β' Εθνική, η τοπική κατηγορία υποβαθμίσθηκε περισσότερο.
Από το 1967-68 μέχρι και σήμερα οι όμιλοί της έγιναν δύο και οι δύο πρωταθλήτριες έδιναν αγώνες μπαράζ μεταξύ τους για την ανάδειξη του υπερπρωταθλητή (άτυπος τίτλος). Υπήρξε ωστόσο και μία χρονιά όπου οι όμιλοι της Α΄κατηγορίας ΕΠΣΑ ήταν τρεις και συγκεκριμένα η περίοδος 1982-83. Μπαράζ για τον τίτλο του τριταθλητή μεταξύ των ομάδων που τερμάτισαν στη δεύτερη θέση κάθε ομίλου και ειδικά στις περιπτώσεις που η τρίτη θέση (και όχι η τέταρτη) οδηγούσε στην ανώτερη κατηγορία, όπως συνέβη κατά τη διάρκεια των αρχών της δεκαετίας του '80, επίσης δίνονταν και είχαν ιδιαίτερη σημασία.
Τα τελευταία χρόνια ως Α΄ αθηναϊκή κατηγορία λογίζεται επίσης και η πρώτη κατηγορία των νεοϊδρυθεισών ενώσεων Ανατολικής Αττικής (ΕΠΣΑΝΑ-2004) και Δυτικής Αττικής (Ε.Π.Σ.Δ.Α.-2003), των οποίων οι πρωταθλήτριες ομάδες ανέρχονται επίσης στην ανώτερη κατηγορία.
Πρόκριμα για τον Πανελλήνιο τίτλο
Έως και την αγωνιστική περίοδο 1958-59, οι πρώτες τρεις ή τέσσερις ομάδες της τελικής βαθμολογίας της Α´ Αθηνών έπαιρναν "εισιτήριο" για την τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδας, μαζί με τις αντίστοιχες ομάδες από τις Ενώσεις Πειραιώς και Θεσσαλονίκης και μερικούς επαρχιακούς συλλόγους που προκρίνονταν μέσω ειδικού τουρνουά.
Δυναμικότητα της Α' Αθηνών
250px|thumb|Ο Απόλλωνας Σμύρνης τροπαιούχος του πρώτου πρωταθλήματος Αθηνών Αντιλαμβάνεται ο καθένας πόσο σπουδαία ήταν η κατάκτηση κάποιας από τις πρώτες θέσεις, αφού τα σωματεία είχαν έτσι τη δυνατότητα να ξεφύγουν από πολύμηνη αγωνιστική απραξία αλλά και να διεκδικήσουν τον Πανελλήνιο τίτλο. Η Α' Αθηνών ήταν η δυσκολότερη από κάθε άλλη τοπική κατηγορία, καθώς οι σύλλογοι που την απάρτιζαν ήταν σαφώς ισχυρότεροι τόσο από τους αντιστοίχους του Πειραιά (αν εξαιρεθούν ο ΟΣΦΠ και ο Εθνικός), όσο και από εκείνους της Θεσσαλονίκης (πλην ΠΑΟΚ).
Από πολλούς μάλιστα έχει υποστηριχθεί ότι οι Αθηναϊκές ομάδες έφθαναν σχεδόν εξουθενωμένες (λόγω μεγάλου ανταγωνισμού αλλά και έλλειψης των σημερινών προπονητικών υποδομών) στην τελική φάση, σε αντίθεση με τον Ολυμπιακό (που ήταν πιο ξεκούραστος) και έτσι ίσως να εξηγείται η "μονοκρατορία" των τίτλων από τους Πειραιώτες στη δεκαετία του '50, σε συνδυασμό του τι συνέβη όταν δημιουργήθηκε η Α' Εθνική κατηγορία.
Θέση στην ποδοσφαιρική ιεραρχία
Μέχρι το 1959 η Α΄κατηγορία Αθηνών ήταν ουσιαστικά το πιο ισχυρό τοπικό πρωτάθλημα της χώρας. Στη συνέχεια όμως, με τη δημιουργία των Εθνικών Πρωταθλημάτων, σταδιακά έχανε έδαφος στην ποδοσφαιρική ιεραρχία. Από το 1960 έως και το 1962 βρίσκονταν σε δεύτερο επίπεδο, ακριβώς μετά την Α΄ Εθνική. Από το 1963 έως και το 1965 βρέθηκε σε τρίτο επίπεδο (κάτω από Α΄και Β΄Εθνική), ενώ τη διετία 1966, 1967 κατρακύλισε στην τέταρτη βαθμίδα (πίσω από Α΄, Β΄και Γ΄Εθνική). Στη συνέχεια η νέα ηγεσία του Αθλητισμού που επέβαλλε το τότε καθεστώς κατάργησε τη Γ΄ Εθνική και η Α΄ΕΠΣΑ για τα επόμενα δέκα χρόνια (1968-1977) επανήλθε στην τρίτη θέση της ιεραρχίας. Από το 1978 και μέχρι το 1982 ξαναβρέθηκε στη τέταρτη θέση, καθώς είχε θεσπισθεί το Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Τέλος, με την καθιέρωση της Γ΄Εθνικής κατηγορίας (1983), σαν ενδιάμεσης κατηγορίας μεταξύ Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος και Β΄Εθνικής, το πρωτάθλημα της Α΄Αθηνών υποβαθμίσθηκε ακόμη περισσότερο, ευρισκόμενο έκτοτε σε πέμπτο επίπεδο ποδοσφαιρικής κλίμακας (Α΄Εθνική-Β΄Εθνική-Γ΄Εθνική-Δ΄Εθνική-τοπικό πρωτάθλημα). Με την απαλοιφή της Δ΄ Εθνικής, ωστόσο, το καλοκαίρι του 2013, η Α΄ Αθηνών βρέθηκε ξανά στο τέταρτο επίπεδο ιεραρχίας μετά τις "Σούπερ Λίγκα" (πρώην Α΄ Εθνική), "Football League" (πρώην Β΄ Εθνική) και την (ερασιτεχνική) Γ΄ Εθνική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ιστοσελίδα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών
Α
Αυτοκράτορας Τσίτι των Χαν
Ο Αυτοκράτορας Τσίτι (απλοποιημένα κινεζικά: 漢质帝, παραδοσιακά κινεζικά: 漢質帝, πινγίν: Hàn Zhì Dì, Wade–Giles: Han Chih-ti, 138 – 26 Ιουλίου 146) ήταν αυτοκράτορας της δυναστείας των Χαν την περίοδο 145-146 μ.Χ. Γεννήθηκε το 138 μ.Χ. και πέθανε το 146 μ.Χ. σε ηλικία 8 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι αυτοκράτορες
Χριστοί Ιωαννίνων
Οι Χριστοί είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Ιωαννίνων, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Πραμάντων, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Βορείων Τζουμέρκων. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Πραμάντων ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Πραμάντων.
Τοποθεσία
Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 526 μέτρων περίπου στις βορειοδυτικές υπώρειες της Κακαρδίτσας των Τζουμέρκων. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Καλαρίτες, Μυστράς, Προσήλιο, Πράμαντα και Τσόπελα. Απέχει από τα Ιωάννινα 54 χλμ. και 71 χλμ. από την Άρτα.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων Κατηγορία:Δήμος Πραμάντων
Παλαιοκλήσι Φιλιατών
Με τον όρο Παλαιοκλήσι Φιλιατών μπορεί να γίνεται αναφορά στους κοντινούς οικισμούς κοντά στους Φιλιάτες:
Ελληνική Εταιρεία Μεταφρασεολογίας
Η Ελληνική Εταιρεία Μεταφρασεολογίας (ΕΕΜ) είναι επιστημονική εταιρεία και μη κερδοσκοπικό σωματείο με στόχο την προαγωγή της επιστημονικής έρευνας στους τομείς της μετάφρασης και της διερμηνείας.
Γενικά στοιχεία - Στόχοι
Στόχος της Εταιρείας είναι να αποτελέσει έναν χώρο ανταλλαγής απόψεων για διδάσκοντες, ερευνητές και επαγγελματίες στους τομείς της μετάφρασης και της διερμηνείας, καθώς και ένα μέσο για την ανάδειξη της σημασίας, της χρησιμότητας και της πολυπλοκότητας της μετάφρασης, αλλά και του σημαντικού ρόλου που καλείται να επιτελέσει στη σύγχρονη κοινωνία. Ειδικότερα, η εταιρεία επιδιώκει τη διευκόλυνση της επαφής μεταξύ επαγγελματικών και ακαδημαϊκών φορέων στους εν λόγω τομείς, την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε ζητήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης στη μετάφραση και τη διερμηνεία, την ενημέρωση και συνεργασία σε ελληνικό και διεθνές επίπεδο για όσα αναφέρονται στη μεταφρασεολογική έρευνα, στα αποτελέσματα και τις εφαρμογές της.
Δραστηριότητες
Για την επίτευξη των στόχων της παρακολουθεί το έργο των ελληνόφωνων μεταφρασεολόγων και δημοσιεύει τη σχετική ελληνόφωνη και ξενόγλωσση βιβλιογραφία στην ιστοσελίδα της. Επίσης, συμμετέχει στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης όπου συντονίζει το Φεστιβάλ Μετάφρασης  και διοργανώνει μια σειρά από εκδηλώσεις και δράσεις με σχετικά θέματα, ενώ  στο σταντ «Στέκι της Μετάφρασης» στεγάζονται ακαδημαϊκά ιδρύματα και σύλλογοι επαγγελματιών μεταφραστών και διερμηνέων της Ελλάδας (από το 2016 έως σήμερα). Διοργανώνει ημερίδες, συνέδρια και σεμινάρια διαδικτυακά και διά ζώσης, όπως την 1η Ημερίδα Νέων Ερευνητών με θέμα «Μετάφραση και Μεταφρασεολογία στον ελληνόφωνο χώρο» σε συνεργασία με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο (Κέρκυρα, Δεκέμβριος 2016), την ημερίδα «Αναζητώντας το νέο μέσα από τη μετάφραση: διαχρονικές και συγχρονικές προσεγγίσεις στον ελληνόφωνο χώρο» σε συνεργασία με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο (Αθήνα, Απρίλιος 2019), καθώς και την ημερίδα «Με το βλέμμα στο αύριο: έρευνα, εφαρμογές, εργαλεία και πρακτικές» σε συνεργασία με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Κύπρου και το Κέντρο Διά Βίου Μάθησης (Αθήνα, Μάιος 2022).
Πηγές
Κατηγορία:Επιστημονικές εταιρείες Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί Κατηγορία:Μετάφραση Κατηγορία:Μεταφραστικές Σπουδές
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Thessaloniki International Film Festival) διοργανώνεται κάθε Νοέμβριο στη Θεσσαλονίκη από τον ομώνυμο πολιτιστικό οργανισμό υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Είναι ένα από τα παλαιότερα και κορυφαία φεστιβάλ κινηματογράφου στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ενώ αποτελεί τη σημαντικότερη κινηματογραφική διοργάνωση στην Ελλάδα. Το Φεστιβάλ έχει διαγωνιστικό χαρακτήρα και το πρόγραμμά του περιλαμβάνει επίσης αφιερώματα σε σημαντικούς σκηνοθέτες και εθνικές κινηματογραφίες, καθώς και παράλληλες εκδηλώσεις όπως masterclass, εκθέσεις, συναυλίες και εργαστήρια. Παράλληλα, κάθε Μάρτιο, ο πολιτιστικός οργανισμός του Φεστιβάλ διοργανώνει και το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
Περιγραφή
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης δίνει έμφαση στον ανεξάρτητο κινηματογράφο και τους ανερχόμενους δημιουργούς απ’ όλον τον κόσμο. Αποτελεί ζωτικής σημασίας πλατφόρμα για σκηνοθέτες από την Ελλάδα και τις γειτονικές χώρες. Οι θεατές του Φεστιβάλ ξεπερνούν κάθε χρόνο τους 80.000. Εκατοντάδες Έλληνες και ξένοι προσκεκλημένοι, μεταξύ των οποίων μεγάλα ονόματα του διεθνούς κινηματογράφου, έχουν επισκεφθεί το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποιείται στον ιστορικό κινηματογράφο «Ολύμπιον» της πλατείας Αριστοτέλους και, από το 1999, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, σε τέσσερις αίθουσες που προήλθαν από την ανακατασκευή των παλαιών αποθηκών του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης. Το κέντρο του Φεστιβάλ είναι η Αποθήκη Γ στο Λιμάνι, ενώ εκδηλώσεις πραγματοποιούνται και στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το οποίο ανήκει στον οργανισμό Φεστιβάλ.
Το Φεστιβάλ έχει τρία διαγωνιστικά τμήματα: Διεθνές Διαγωνιστικό για πρώτες ή δεύτερες ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, Διαγωνιστικό Εικονικής Πραγματικότητας (VR) και Διεθνές Διαγωνιστικό «Γνωρίστε τους Γείτονες» για ταινίες από την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Εγγύς Ανατολής.
Η Αγορά είναι το αναπτυξιακό κομμάτι του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και απευθύνεται σε επαγγελματίες του κινηματογραφικού χώρου διεθνώς. Είναι από τις πιο δυναμικές και διαρκώς αναπτυσσόμενες αγορές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ιστορία
Η διοργάνωση ξεκίνησε ως εθνικό φεστιβάλ το 1960 με την επωνυμία «Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου» με πρωτοβουλία του Παύλου Ζάννα και με καθοριστική την συμβολή της Μακεδονικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας «Τέχνη». Από το 1963 έως το 1966 διετέλεσε πρόεδρος ο λογοτέχνης Ηλίας Βενέζης. Το 1966 μετονομάστηκε σε «Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου» και λειτούργησε ως εθνικό φεστιβάλ έως το 1991. Την περίοδο αυτή το Φεστιβάλ παρακολουθεί και παρουσιάζει τις τάσεις της εγχώριας κινηματογραφίας και συνδέεται με την ανάδυση του «Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου», ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει τους πιο σημαντικούς κινηματογραφιστές του παγκόσμιου σινεμά. Κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης, το Φεστιβάλ αποκτά έντονα πολιτικό χαρακτήρα αντανακλώντας το κλίμα της εποχής και διατηρώντας σταθερά στο επίκεντρό του τον κινηματογράφο του δημιουργού. Το 1981 το Φεστιβάλ περνά από το Υπουργείο Βιομηχανίας όπου υπαγόταν έως τότε, στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Το 1992, κατά την 33η διοργάνωσή του, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διεθνοποιείται υπό τη διεύθυνση του κριτικού κινηματογράφου Μιχάλη Δημόπουλου. Προέδρος του Φεστιβάλ ορίστηκε ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος. Το Φεστιβάλ προσανατολίζεται στον νέο ανεξάρτητο διεθνή κινηματογράφο με έμφαση στην ανακάλυψη ανερχόμενων δημιουργών απ’ όλον τον κόσμο και από την περιοχή των Βαλκανίων. Παράλληλα με την παρουσίαση της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής, το Φεστιβάλ παρουσιάζει ανεξάρτητες ταινίες, σημαντικές πρεμιέρες, αφιερώματα σε κορυφαίους δημιουργούς –Έλληνες και ξένους– και φιλοξενεί μια σειρά από παράλληλες εκδηλώσεις.
Τον Μιχάλη Δημόπουλο και τον Θόδωρο Αγγελόπουλο διαδέχτηκαν στη διεύθυνση του Φεστιβάλ η Δέσποινα Μουζάκη ως καλλιτεχνική διευθύντρια και ο Γιώργος Χωραφάς ως Πρόεδρος (2005-2009), ο Δημήτρης Εϊπίδης ως καλλιτεχνικός διευθυντής (2010-2015) και, από το 2016, ο Ορέστης Ανδρεαδάκης ως διευθυντής, η Ελίζ Ζαλαντό ως γενική διευθύντρια και ο Γιώργος Αρβανίτης ως πρόεδρος.
Σημαντικοί προσκεκλημένοι και αφιερώματα
Μεταξύ των σημαντικών δημιουργών που έδωσαν το παρών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης από το 1992 ως σήμερα συγκαταλέγονται οι Αμπάς Κιαροστάμι, Ναγκίσα Όσιμα, Νάνι Μορέτι, Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Μανοέλ ντε Ολιβέιρα, Κεν Λόουτς, Ανιές Βαρντά, Μπέλα Ταρ, Τοντ Σόλοτζ, Νούρι Μπιλγκέ Τζεϊλάν, Φράνσις Φορντ Κόπολα, Βιμ Βέντερς, Αλφόνσο Κουαρόν, Όλιβερ Στόουν, Εμίρ Κουστουρίτσα, Φατίχ Ακίν, Βέρνερ Χέρτζογκ, Τακέσι Κιτάνο, Μάικλ Ουιντερμπότομ, Άκι Καουρισμάκι, Τζιμ Τζάρμους, Αλεξάντερ Πέιν, Λούι Ψυχογιός, Τζον Γουότερς κ.ά.
Διακεκριμένοι ηθοποιοί και προσωπικότητες που παρευρέθηκαν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ως προσκεκλημένοι ή ως μέλη των κριτικών του επιτροπών είναι, μεταξύ άλλων, η Κατρίν Ντενέβ, ο Χάρβεϊ Καϊτέλ, η Φέι Ντάναγουε ϊ, η Ιζαμπέλ Ιπέρ, ο Τζον Μάλκοβιτς, ο Γουίλεμ Ντεφόε, ο Σαμ Ρόκγουελ, ο Ζαν Μαρκ Μπαρ κ.ά.
Από τη διεθνοποίησή του ως σήμερα, το Φεστιβάλ έχει πραγματοποιήσει αφιερώματα στους παρακάτω σκηνοθέτες, κινηματογραφίες και κινηματογραφικά ρεύματα:
62o Φεστιβάλ - 2021
Ντίνος Κατσουρίδης
Χώρα σε βλέπω
Κόψε κάτι: Το Μοντάζ και τα μυστικά του
61ο Φεστιβάλ - 2020
Προφητείες από έναν άλλο κόσμο: Sci-fi & Cli-fi
Άνια Μπράιεν
Βέρα Χιτίλοβα
60ό Φεστιβάλ – 2019
Gregory Markopoulos και Robert Beavers
Albert Serra
Joanna Hogg
Ντούσαν Μακαβέγιεφ
59ο Φεστιβάλ – 2018
Jaime Rosales
Nanouk Leopold
Cristóbal León & Joaquín Cociña
Ελληνικός Queer Κινηματογράφος
Ιορδάνης Ανανιάδης
Προτού ξεσπάσει το Κύμα (Νέος Ρουμάνικος Κινηματογράφος)
Ruben Östlund
Ιλντικό Ενιέντι
Armand Gatti
Ida Lupino
Από τις λέξεις στις εικόνες: βαλκανική λογοτεχνία και κινηματογράφος
57o Φεστιβάλ – 2016
Philippe Grandrieux
Leonardo Favio
Zeki Demirkubuz
56o Φεστιβάλ – 2015
Arnaud Desplechin
Αφιέρωμα στον Νέο Αυστριακό Κινηματογράφο
Mircea Daneliuc
55o Φεστιβάλ – 2014
Ramin Bahrani
Ρόι Άντερσον
Kornél Mundruczó
Želimir Žilnik
54o Φεστιβάλ – 2013
Claire Simon
Alain Guiraudie
Ματιές στα Βαλκάνια 1994-2013
53o Φεστιβάλ – 2012
Άκι Καουρισμάκι
Andreas Dresen
Bahman Ghobadi
Κριστιάν Μουντζίου
Θόδωρος Αγγελόπουλος
Κώστας Ζάπας
Lior Shamriz
52o Φεστιβάλ – 2011
Ole Christian Madsen
Πάολο Σορεντίνο
Ulrich Seidl
Erden Kıral
Éric Baudelaire
Dror Heller
Κωνσταντίνος Γιάνναρης
51o Φεστιβάλ – 2010
Susanne Bier
Dorota Kędzierzawska
Mohamed Al-Daradji
Werner Schröter
Απιτσατπόνγκ Βεερασεθάκουλ
Κροάτικα κινούμενα σχέδια: από τη Σχολή του Ζάγκρεμπ μέχρι σήμερα
Borivoj Dovniković-Bordo
Martin Putz
50ό Φεστιβάλ – 2009
Βέρνερ Χέρτζογκ
Jeremy Thomas
Φιλιππίνες Ανατέλλουσες
Pinku eiga: πέρα από το Pink
Γκόραν Πασκάλιεβιτς
Ljubomir Šimunić
49ο Φεστιβάλ – 2008
Ζαν Πιερ & Λικ Νταρντέν
Τακέσι Κιτάνο
Μάνος Ζαχαρίας
Όλιβερ Στόουν
Γουίλεμ Νταφόε
Diablo Cody
Χάρης Ζαμπαρλούκος
Gustavo Santaolalla
Richard Jobson
Γκιγιέρμο Ναβάρο
Διάσπαση και Ενότητα: ο Κινηματογράφος στη Μέση Ανατολή
Ousmane Sembène
Terence Davies
Σύγχρονος Τουρκικός Κινηματογράφος
Ivan Ladislav Galeta
BB-Χ: Ουγγρικός πειραματικός κινηματογράφος και το στούντιο Béla Balázs
48ο Φεστιβάλ – 2007
John Sayles
William Klein
Νίκος Νικολαΐδης
Νίκος Καζαντζάκης
Σωτήρης Μουστάκας
Γιώργος Σκαλενάκης
Νέος Ισπανικός Κινηματογράφος
Nae Caranfil
Lee Chang-dong
Yasmin Ahmad
Mikio Naruse
47ο Φεστιβάλ – 2006
Βιμ Βέντερς
Δήμος Θέος
Αφιέρωμα στους Έλληνες σεναριογράφους
Μαρία Πλυτά
Βραζιλιάνικος κινηματογράφος
Νέος Κινέζικος Κινηματογράφος: μια διαφορετική όψη
Νούρι Μπιλγκέ Τζεϊλάν
Abderrahmane Sissako
Jim McKay
Jan Švankmajer
Hou Hsiao-hsien
Patrice Chéreau
Vittorio Storaro
Michael Winterbottom
Νίκος Παπατάκης
Αντουανέτα Αγγελίδη
Παρκ Τσαν-Γουκ
Αφιέρωμα στον Μεξικανικό Κινηματογράφο
Αφιέρωμα στον Δανέζικο Κινηματογράφο
Αφιέρωμα στον Ιρλανδικό Κινηματογράφο
Kutluğ Ataman
Seijun Suzuki
Kim Jee-woon
45ο Φεστιβάλ – 2004
Βίκτορ Ερίθε
Kiyoshi Kurosawa
Κατερίνα Θωμαδάκη & Μαρία Κλωνάρη
Αλέξης Δαμιανός
Ιάκωβος Καμπανέλλης
Ο ανθός του Νέου Αργεντίνικου Κινηματογράφου
Νέος Γαλλικός κινηματογράφος
Νέος Ρώσικος κινηματογράφος
Χιροκάζου Κόρε-έντα
Götz Spielmann
Todd Verow
Peter Greenaway
44ο Φεστιβάλ – 2003
Γουόνγκ Καρ-Ουάι
Otar Iosseliani
João César Monteiro
Αστέρια της Στέπας
Μάικλ Σνόου
Shinya Tsukamoto
43ο Φεστιβάλ – 2002
Μάρκο Μπελλόκιο
Μπέλα Ταρ
Bob Rafelson
Παντελής Βούλγαρης
Γιάννης Δαλιανίδης
Asian Vision
Jaime Humberto Hermosillo
Hong Sang-Soo
Shirin Neshat
42ο Φεστιβάλ – 2001
Τζον Μπούρμαν
Ντίνος Δημόπουλος
Σταύρος Τορνές
Το νέο ξεκίνημα του Αργεντίνικου Κινηματογράφου
Νέος Γερμανικός κινηματογράφος
Ανεξάρτητοι Αμερικανοί
3x3: Stanley Kwan, Rakhshān Banietemad, Jan Hřebejk
41ο Φεστιβάλ – 2000
Jerzy Skolimowski
Χάρβεϊ Καϊτέλ
Νέος Αυστριακός κινηματογράφος
Ανιές Βαρντά
Paulo Branco
40ό Φεστιβάλ – 1999
Πέδρο Αλμοδόβαρ
Amos Gitai
Tonino Guerra
Μαν Ρέι
Βασίλης Γεωργιάδης
Ανεξάρτητο Αμερικάνικο σινεμά
Ανεξάρτητο Γερμανικό σινεμά
Άλισον Άντερς
39ο Φεστιβάλ – 1998
Κεν Λόουτς
Jean-Daniel Pollet
Ακίρα Κουροσάβα
Παράθυρο στην Ασία
3x3: Marcel Grier, François Ozon, Ventura Pons
Βίκτορυ Μπάγκος
Το Βίκτορυ Μπάγκος (Μπάγκος Νίκης) είναι μια εντελώς βυθισμένη δομή ατόλλης στο βόρειο Τσάγκος Αρχιπέλαγος στις γεωγραφικές συντεταγμένες -5.53333°N, 72.23333°W, περίπου στο μισό της απόστασης μεταξύ της Νήσου Ντέηντζερ στον βόρειο δακτύλιο του Μεγάλου Τσάγκος Μπάγκος, που βρίσκεται 16 χμ στα νοτιοανατολικά, και του Ιλ Μπόνταμ, των Νήσων Σάλομον, που βρίσκεται 17 χμ στα βόρεια. Έχει σχεδόν ελλειπτικό σχήμα, με διαστάσεις 6 χμ από ανατολή προς δύση και 4 χμ από βορρά προς νότο, και έκταση περίπου 21 χμ². Υψώνεται απότομα από μεγάλα βάθη. Η λιμνοθάλασσα έχει βάθος έως και 33 μέτρα, ενώ το βάθος κατά το μεγαλύτερο μέρος του δακτυλίου της είναι μόνον 5,5 μέτρα.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Σημαντικοί προσκεκλημένοι και αφιερώματα
Ανεξάρτητο Αμερικανικό σινεμά
Πτυχές του νέου Γαλλικού σινεμά
Βίκτορυ Μπάγκος
Κατηγορία:Τσάγκος Αρχιπέλαγος
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Σημαντικοί προσκεκλημένοι και αφιερώματα
38ο Φεστιβάλ – 1997
Κλοντ Σαμπρόλ
Arturo Ripstein
Μανοέλ ντε Ολιβέιρα
Ειρήνη Παπά
Τάκης Κανελλόπουλος
Tsai Ming-liang
Αλεξάντερ Σοκούροφ
3x3: Tony Gatlif, Errol Morris, Fridrik Thor Fridriksson
Μπερνάντο Μπερτολούτσι
Γρηγόρης Γρηγορίου
Lucian Pintilie
3x3: Jan Svěrák, Sergei Bodrov, Carlo Mazzacurati
Νέοι ανεξάρτητοι Αμερικανοί
36ο Φεστιβάλ – 1995
Κριστόφ Κισλόφσκι
Φρίντα Λιάππα
Μιχάλης Κακογιάννης
Θησαυροί του Ιρανικού κινηματογράφου
Mohsen Makhmalbaf
Cine Documenta
Σεργκέι Αϊζενστάιν
35ο Φεστιβάλ – 1994
Ναγκίσα Όσιμα