cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παραπλωτήρας
Βλέποντας κανείς σήμερα ένα ναρκαλιευτικό οι παραπλωτήρες είναι εμφανέστατοι στη πρύμνη του πλοίου λόγω του σχήματός τους και το λευκού συνήθως χρωματισμού τους.
Παλαιότερα γινόταν και επιχείρηση ναρκαλιείας από δύο μαζί ναρκαλιευτικά που ρυμουλκούσαν ένα παραπλωτήρα σε μορφή γρίπου.
Κατηγορία:Ναρκαλιεία
Eloy
Οι Eloy είναι γερμανικό progressive rock συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1969 στο Ανόβερο και θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπους της πατρίδας του για το συγκεκριμένο μουσικό είδος. Η μουσική τους παρουσίαζε στοιχεία space rock στα πρώτα τους άλμπουμ, με ιδιαίτερη έμφαση στα πλήκτρα και το συνθεσάιζερ, ενώ ο ήχος τους ήταν ιδιαίτερα επηρεασμένος από συγκροτήματα όπως οι Pink Floyd, King Crimson, Yes και Moody Blues. Στη συνέχεια της καριέρας τους υιοθέτησαν ένα ύφος ατμοσφαιρικού, συμφωνικού progressive rock.
Τα πρώτα βήματα
Οι Eloy σχηματίστηκαν το 1969 από τον κιθαρίστα Φρανκ Μπόρνεμαν με σκοπό να είναι το προσωπικό του σχήμα. Το συγκρότημα έδωσε την πρώτη του συναυλία στο Ανόβερο, στις 29 Απριλίου 1970 και λίγο αργότερα κέρδισε σε διαγωνισμό ταλέντων παίζοντας δύο δικές του συνθέσεις, με αποτέλεσμα να υπογράψουν το πρώτο τους δισκογραφικό συμβόλαιο. Εκτός του Μπόρνεμαν, η σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε τον τραγουδιστή και πιανίστα Έριχ Σρίβερ, τον κιθαρίστα Μάνφρεντ Βιτσόρκε, τον μπασίστα Βόλφγκανγκ Στέκερ και το ντράμερ Χέλμουτ Ντρατ. Η πρώτη τους επίσημη κυκλοφορία ήλθε με το σινγκλ "Daybreak", το 1970.
Το 1971, υπέγραψαν στη "Phillips Records" και μετέβησαν στο Αμβούργο για την ηχογράφηση του πρώτου τους δίσκου με τίτλο "Eloy". Λόγω ενός αυτοκινητιστικού ατυχήματος, ο Ντρατ αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το συγκρότημα, δίνοντας τη θέση του στον Φριτζ Ράντοβ, ενώ την ίδια περίοδο αποχώρησε και ο Σρίβερ, με τον Μπόρνεμαν να αναλαμβάνει και τα φωνητικά και τον Βιτσόρκε τα πλήκτρα, επεκτείνοντας τη μουσική πολυπλοκότητα του σχήματος.
Η νέα σύνθεση ηχογράφησε το άλμπουμ "Inside" τον Σεπτέμβριο του 1972 στο "Windrose Studio" του Αμβούργου, με τον δίσκο να κυκλοφορεί το 1973 μέσω της "Harvest Records". Το "Inside" υπήρξε η απαρχή του χαρακτηριστικού ήχου των Eloy, με δυναμικές κιθάρες και πολύπλοκες συνθέσεις.
Με τον μπασίστα Λούτγιεν Γιάνσεν να εντάσσεται στο συγκρότημα, ηχογράφησαν στις αρχές του 1974 τον δίσκο "Floating", συνεχίζοντας την ανοδική τους πορεία. Ακολούθησε το "Power and the Passion" την επόμενη χρονιά, ο πρώτος concept δίσκος των Eloy, στον οποίο συμμετείχε για πρώτη φορά ο ρυθμικός κιθαρίστας Ντέτλεφ Σβάαρ.
Τα μέλη του συγκροτήματος αντιμετώπισαν προσωπικές διαμάχες, επηρεασμένα από τον μάνατζερ Τζέι Πάρτριτζ, με αποτέλεσμα την αποχώρηση όλων των μελών πλην του Μπόρνεμαν. Παρ' όλα αυτά, η "ΕΜΙ" στήριξε την προσπάθεια του κιθαρίστα, βοηθώντας τον να βρει νέους μουσικούς.
Επιτυχία
Τα νέα μέλη του σχήματος ήταν ο κιθαρίστας Ντέτλεφ Σμίντχεν, ο οποίος τελικά ανέλαβε τα πλήκτρα, ο μπασίστας Κλάους Πέτερ Μάτζιολ και ο ντράμερ Γιούργκεν Ρόζενταλ. Η μουσική των Eloy έγινε ατμοσφαιρική και ορχηστρική, με τους μυστικιστικούς στίχους του Ρόζενταλ να ταιριάζουν στο ύφος τους. Τον Αύγουστο του 1976, ηχογράφησαν τον δίσκο "Dawn" στα "Nedeltschev Studios" της Κολωνίας με τη βοήθεια ορχήστρας. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στα τέλη της χρονιάς, με το συγκρότημα να πραγματοποιεί δύο περιοδείες για την προώθηση του.
Η δημοτικότητα του συγκροτήματος είχε ανέβει στο υψηλότερο επίπεδο μέχρι τότε, με το "Ocean" του 1977 να μπαίνει στα γερμανικά τσαρτ φθάνοντας στο # 28 και παραμένοντας μέχρι σήμερα ο δίσκος των Eloy με τις μεγαλύτερες πωλήσεις, αφού έγινε χρυσός το 1995, ξεπερνώντας τα 250.000 αντίτυπα. Το συγκρότημα θεωρούνταν ένας από τους κύριους εκπροσώπους του progressive rock και η περιοδεία που ακολούθησε περιλάμβανε σόου με λέιζερ, το οποίο συνδυαζόμενο με τη μουσική του σχήματος προσέλκυσε όλο και μεγαλύτερο αριθμό θεατών. Το επίπεδο των ζωντανών τους εμφανίσεων αποτυπώθηκε στο άλμπουμ "Eloy Live", το οποίο αποτέλεσε το δεύτερο Top-40 άλμπουμ του συγκροτήματος.
Τα μέλη των Eloy μετέβησαν στη Γαλλία με σκοπό τη δημιουργία νέων συνθέσεων, αλλά νέες διαμάχες ξέσπασαν ανάμεσα στον Μπόρνεμαν και τον Ρόζενταλ, αυτή τη φορά λόγω της στιχουργικής κατεύθυνσης του νέου άλμπουμ. Στα τέλη του 1978, ηχογράφησαν το "Silent Cries and Mighty Echoes" στα "Sound N Studios" της Κολωνίας. Ο δίσκος έφθασε στο # 17 στην πατρίδα του συγκροτήματος, την υψηλότερη θέση από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ της καριέρας τους, άλλα τα μεταξύ τους προβλήματα συνεχίστηκαν, αυτή τη φορά λόγω της δημιουργίας ενός στούντιο για το συγκρότημα στο Ανόβερο. Προς το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ, στο σχήμα εντάχθηκε ως δεύτερος κιθαρίστας ο Χάνες Αρκόνα, αλλά αποχώρησαν οι Ντέτλεφ Σμίντχεν και Γιούργκεν Ρόζενταλ.
Νέα ηχητική κατεύθυνση
Νέα μέλη του συγκροτήματος ήταν ο κιμπορντίστας Χάνες Φόλμπερτ και ο ντράμερ Τζιμ ΜακΓκίλιβρεϊ, με τη νέα σύνθεση να ηχογραφεί στο δικό τους "Horus Sound Studio" τον δίσκο "Colours", την άνοιξη του 1980. Τα κομμάτια του άλμπουμ ήταν μικρότερα σε διάρκεια και με πιο straight rock κατεύθυνση, παραμερίζοντας το ατμοσφαιρικό κομμάτι της μουσικής τους.
Μερίδα των οπαδών των Eloy έδειξε την απογοήτευση της όταν κομμάτια του νέου δίσκου παίζονταν ζωντανά, ωθώντας τον Μπόρνεμαν στη δημιουργία ενός νέου concept άλμπουμ. Ο κιθαρίστας συνέθεσε αρκετό υλικό για ένα διπλό δίσκο, αλλά η δισκογραφική εταιρεία του συγκροτήματος τον πίεσε να ηχογραφήσει δύο άλμπουμ τα οποία θα κυκλοφορούσαν σε μικρό χρονικό διάστημα. Η μουσική των άλμπουμ αποτελούσε μία μίξη του παλιότερου ατμοσφαιρικού τους ήχου με τη νέα κατεύθυνση που είχαν πάρει στο "Colours". Τα "Planets" και "Time to Turn" κυκλοφόρησαν με διαφορά μερικών μηνών, με τον Αρκόνα να παίζει κιθάρα και πλήκτρα, κάτι που επανέλαβε και στις περιοδείες που ακολούθησαν. Ο Φριτζ Ράντοβ επέστρεψε στο συγκρότημα, αλλά η δημοτικότητα των Eloy ακολούθησε πτωτική πορεία λόγω της ανόδου της new wave μουσικής, η οποία αντικατέστησε το progressive rock, μειώνοντας τις πωλήσεις των δίσκων του συγκροτήματος αλλά και της πληρότητας των συναυλιακών τους χώρων. Η "Heavy Metal Records" υπήρξε η πρτώτη εταιρεία που τους προώθησε στη Μεγάλη Βρετανία, με τα δύο τελευταία τους άλμπουμ να κυκλοφορούν με εξώφυλλα σχεδιασμένα από τον Ρόντνι Μάθιους, λαμβάνοντας ιδιαίτερα θετικές κριτικές από τα βρετανικά ΜΜΕ.
Η πτώση των πωλήσεων οδήγησε σε νέες διαμάχες ανάμεσα στα μέλη του σχήματος, οι οποίες αποτυπώθηκαν στο άλμπουμ "Performance" του 1983, με αποτέλεσμα ο δίσκος να φθάσει μόλις στο # 65 των γερμανικών τσαρτ.
Η εμπορική αποτυχία των τελευταίων τους άλμπουμ, οδήγησε τους Eloy στην επιστροφή στον ατμοσφαιρικό ήχο με τον οποίο έγιναν γνωστοί, ηχογραφώντας τον δίσκο "Metromania". Παρ' όλα αυτά, οι εντάσεις συνεχίστηκαν, με τον Μπόρνεμαν να δηλώνει εξουθενωμένος μετά και την ολοκλήρωση της παραγωγής του δίσκου, ενώ τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος ασχολήθηκαν με το σάουντρακ της ταινίας "Codename: Wildgeese". Το "Metromania" έλαβε θετικές κριτικές από κοινό και ΜΜΕ, με αποτέλεσμα το συγκρότημα να λάβει μία πρόσκληση από το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο "BBC" για δύο εμφανίσεις στο "Marquee Club" του Λονδίνου, οι οποίες ηχογραφήθηκαν.
Οι Eloy είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν τη μουσική τους στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά οι εσωτερικές έριδες και η κούραση από τις συνεχείς περιοδείες και ηχογραφήσεις, τους οδήγησαν στη διάλυση.
Επανένωση
Το 1988, ο Μπόρνεμαν, μαζί με τον κιμπορντίστα Μίκαελ Γκέρλαχ έγραψαν τα κομμάτια τα οποία θα αποτελούσαν τον δίσκο "Ra". Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1988 και μπήκε στους καταλόγους επιτυχιών της Γερμανίας. Η σύνθεση του συγκροτήματος συμπληρώθηκε από γκεστ μουσικούς, αφού ο Μπόρνεμαν φοβόταν να μην επαναληφθούν τα προβλήματα του παρελθόντος.
Οι επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν επέτρεψαν στον κιθαρίστα να συνεχίσει τη δραστηριότητα των Eloy απευθείας, με την επόμενη δισκογραφική τους δουλειά να πραγματοποιείται το 1992, όταν κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Destination", με τον ήχο τους να περιλαμβάνει λιγότερα πλήκτρα και περισσότερες κιθάρες.
Την επόμενη χρονιά, οι Eloy γιόρτασαν τα 25 τους χρόνια με την κυκλοφορία δύο συλλογών τραγουδιών με τίτλο "Chronicles I" και "Chronicles IΙ", με επανηχογραφήσεις των κλασικών τους κομματιών από τη σύνθεση η οποία τα ηχογράφησε. Για το συγκεκριμένο πρότζεκτ, ο Κλάους Πέτερ Μάτζιολ επέστρεψε στο συγκρότημα, παραμένοντας ως τρίτο μόνιμο μέλος των Eloy και την άνοιξη του 1994 κυκλοφόρησαν το "The Tides Return Forever", περιοδεύοντας για πρώτη φορά κατά τη δεκαετία του '90. Τη σύνθεση τους συμπλήρωσε ο ντράμερ Μπόντο Σοπφ και ο κιθαρίστας και κιμπορντίστας Στιβ Μαν, όπως και οι τραγουδίστριες Σουζάν Σέτσλε και Τίνα Λουξ.
Το 2003, η "ΕΜΙ" κυκλοφόρησε τη διπλή συλλογή "Timeless Passages", όπως και επανεκδόσεις της δισκογραφίας των Eloy. Έξι χρόνια αργότερα, στις 20 Νοεμβρίου 2009, κυκλοφόρησε το 17ο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο "Visionary", ακολουθούμενο από το box-set "The Legacy Box", την επόμενη χρονιά.
Η προγραμματισμένη περιοδεία για το 2012 αναβλήθηκε λόγω ατυχήματος του Μπόρνεμαν, με αποτέλεσμα μία σύντομη γερμανική περιοδεία τον Ιανουάριο του 2013. Σε αυτήν την περιοδεία ηχογράφησαν το διπλό "Reincarnation on Stage", τον πρώτο τους δίσκο που μπήκε στο Top-40 της πατρίδας τους μετά από τριάντα χρόνια.
Στούντιο και ζωντανές ηχογραφήσεις
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Space rock συγκροτήματα
Σεϊτζάν Ομάροφ
Ο Σεϊτζάν Ομάροφ (1907-1985) ήταν Καζάκος συγγραφέας, συγγραφέας πολλών διηγημάτων, σκίτσων και παραμυθιών. Το έργο του δημοσιεύθηκε σε 20 συλλογές διηγημάτων. Ο Ομάροφ ήταν συντάκτης της εκδοτικής εταιρείας "Ζαζούσι". Το λύκειο αρ. 3 στο Ατμπασάρ του Καζακστάν έχει ονομαστεί προς τιμήν του. Επίσης, υπάρχει ένα μουσείο του συγγραφέα εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καζάκοι συγγραφείς Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Λινάρες ΚΦ
Η Λινάρες ΚΦ ήταν μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Λινάρες, Ανδαλουσία. Ιδρύθηκε το 1960 και διαλύθηκε το 1990 λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων. Έδρα της ομάδας ήταν το Estadio Municipal de Linarejos, χωρητικότητας 10000 θεατών. Η ομάδα συμμετείχε 5 περιόδους στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 8 στη Segunda División B και 11 στη Tercera División.
Nektar
Οι Nektar ήταν αγγλικό rock συγκρότημα, με έδρα το Αμβούργο της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1969, από τους Ρόγιε Άλμπιρτον, Taff, Μο, Ρον Χάουντεν και Μικ Μπρόκετ και Κιθ Γουόλτερς, που ήταν υπεύθυνοι για τον φωτισμό και τα ειδικά εφέ. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του, άλλαξε πολλές line-ups, κυκλοφορώντας, συνολικά, 13 studio άλμπουμ, με τελευταίο το 2013, ονόματι Time Machine.
DVD
Κατηγορία:Γερμανικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Space rock συγκροτήματα
Σημαία των Μπαχαμών
thumb|250px|right|[[Αρχείο:FIAV_111000.svg|23px Λόγος σημαίας: 1:2]]
Μαζί με την νέα σημαία, το 1973, άλλαξε και η ονομασία της χώρας που από Νήσοι Μπαχάμα (the Bahama Islands) μετονομάσεηκε σε Μπαχάμες (the Bahamas).
Συμβολισμοί
Το μαύρο τρίγωνο στα αριστερά αντιπροσωπεύει την ενότητα του πληθυσμού της νησιωτικής χώρας, που είναι 300.000, κυρίως με αφρικανικές ρίζες. Στα δεξιά του τριγώνου, οι γαλάζιες γραμμές στην κορυφή και στο κάτω μέρος της σημαίας συμβολίζουν την Καραϊβική Θάλασσα και τον Ατλαντικό Ωκεανό, ενώ η χρυσή γραμμή στο μέσο είναι για τον ήλιο και την άμμο, που υπάρχει στις παραλίες.
Ραφαέλ Μπενίτεθ
Το φθινόπωρο του 2007, διαφωνίες με τους Αμερικανούς ιδιοκτήτες της Λίβερπουλ, Τζορτζ Ζιλλέτ και Τομ Χικς έφεραν εσωτερικές αναταραχές στην ομάδα και οδήγησαν τους φίλους της Λίβερπουλ σε σειρά εκδηλώσεων στήριξης του προπονητή τους. Η καλύτερη χρονιά του στο πρωτάθλημα της Αγγλίας με την Λίβερπουλ ήταν την περίοδο 2008-09, όπου η ομάδα τερμάτισε στην δεύτερη θέση. Η κακή πορεία, όμως, την αμέσως επόμενη χρονιά (2009-10) οδήγησε τον Μπενίτεθ στην έξοδο από την ομάδα, τον Ιούνιο του 2010.
Λίγες μέρες αργότερα, ο Ραφαέλ Μπενίτεθ συμφώνησε να αναλάβει την θέση του προπονητή στην ομάδα της Ίντερ, από την οποία είχε πρόσφατα αποχωρήσει ο Ζοζέ Μουρίνιο για την ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης. Μετά από μέτριες εμφανίσεις της ομάδας στην Ιταλία και στην Ευρώπη, έχοντας προλάβει όμως να κατακτήσει με αυτήν το Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας, το Ευρωπαϊκό Σούπερ Κάπ καθώς και το Διηπειρωτικό Κύπελλο για το 2010, η Ίντερ ανακοίνωσε την απομάκρυνση του από τον πάγκο της ομάδας στις 23 Δεκεμβρίου 2010.Μέτα την απόλυση από την διοίκηση της Ίντερ έμεινε για δυο χρόνια άνεργος.Τον Νοέμβριο του 2012 ανέλαβε την Τσέλσι του Ρόμαν Αμπράμοβιτς, όπου κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στο τέλος της χρονιάς η Τσέλσι ανακοίνωσε την λήξη του συμβολαίου του Ραφαέλ Μπενίτεθ με τον σύλλογο.Αμέσως μετά την απόλυση από την Τσέλσι ΦΚ η ιταλική ομάδα ΣΣΚ Νάπολι ανακοίνωσε την πρόσληψη του Ραφαέλ Μπενίτεθ ως προπονητή της ομάδας. Ο Ράφαελ Μπενίτεθ κατάφερε να κατακτήσει το κύπελλο Ιταλίας με την ΣΣΚ Νάπολι.Στο τέλος της σεζόν 2014-2015 ο Ραφαέλ Μπενίτεθ δεν δέχτηκε την πρόταση της ομάδας του για ανανέωση του συμβολαίου του και έτσι έμεινε ελεύθερος. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του ο Ραφαέλ Μπενίτεθ δέχτηκε την πρόταση της Ρεάλ Μαδρίτης, όπου υπέγραψε τριετές συμβόλαιο. Παρόλα αυτά, οι μέτριες εμφανίσεις της Ρεάλ Μαδρίτης όπως και οι κακές σχέσεις που δημιουργήθηκαν με τους ποδοσφαιριστές τον έφεραν στην έξοδο από το Σαντιάγο Μπερναμπέου.Μετά απο δύο μήνες αποχή από τους πάγκους ο Ραφαέλ Μπενίτεθ δέχτηκε να αναλάβει την προσπάθεια της Νιούκασλ Γιουνάιτεντ για να παραμείνει στην Πρέμιερ Λιγκ, παρόλο που με τον Ραφαέλ Μπενίτεθ η ομάδα έκανε εντυπωσιακές εμφανίσεις δεν κατάφερε να παραμείνει στην κορυφαία κατηγορία της Αγγλίας. Οι ιδιοκτήτες της ομάδας ικανοποιημένοι από τη δουλειά του Ραφαέλ Μπενίτεθ του ανανέωσαν το συμβόλαιο μέχρι το 2019. Τον Μάιο του 2017, οδηγεί την Νιούκαστλ στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της Τσάμπιονσιπ για τη σεζόν 2016-17, εξασφαλίζοντας την άμεση επιστροφή της στην Πρέμιερ Λιγκ. Ο ίδιος συνέχισε στο τιμόνι της και την οδήγησε σε δύο άνετες παραμονές στην κατηγορία. Παρόλα αυτά τον Ιούνιο του 2019 αποχώρησε από τον σύλλογο μετά τη λήξη του συμβολαίου του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ίντερ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΑ Οσασούνα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΝ Τενερίφη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΦ Εξτρεμαδούρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λινάρες ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Προπονητές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Προπονητές νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Γ
9 Ιουνίου
8 Ιουνίου | 9 Ιουνίου | 10 Ιουνίου
Η 9η Ιουνίου είναι η 160η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (161η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 205 ημέρες.
Καλλιτέχνης του δρόμου
δεξιά|μικρογραφία|372x372εσ|Καλλιτέχνης του δρόμου, [[Πλας ντι Τερτρ, Παρίσι]] Καλλιτέχνης του δρόμου είναι το άτομο που εκτελεί διάφορα είδη τέχνης σε δημόσιους χώρους έναντι φιλοδωρημάτων. Το είδος φιλοδωρημάτων συνήθως διαφέρει ανάμεσα στις διαφορετικές κουλτούρες, χώρες κτλ, έτσι το χρηματικό φιλοδώρημα έχει την πιθανότητα να αντικατασταθεί από φαγητό, νερό ή και δώρα.
Αναμφισβήτητα, υπάρχει ένα τεράστιο φάσμα διαφόρων ειδών τέχνης, όμως αυτό που καθιστά ξεχωριστό αυτό το συγκεκριμένο είδος τέχνης, είναι το ότι δωρίζει την ευκαιρία ελεύθερης έκφρασης στον καλλιτέχνη, με αποτέλεσμα να έχει τη δυνατότητα να σπάσει φραγμούς και να απελευθερωθεί από κανόνες οι οποίοι περιβάλλουν την κοινωνία ως σύνολο.
9 Ιουνίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Καλλιτέχνης του δρόμου
Σε αυτή την περίπτωση, ο ίδιος ο καλλιτέχνης αντιπροσωπεύει την ίδια την τέχνη με την εικόνα του.
Νομιμότητα
Οι καλλιτέχνες γκράφιτι θεωρείται συχνά ότι ασκούν μια αμφιλεγόμενη μορφή τέχνης, που για κάποιους ισοδυναμεί με βανδαλισμό του δημόσιου χώρου. Παρ' όλα αυτά, ορισμένοι καλλιτέχνες γκράφιτι, όπως ο Banksy, έχουν γίνει παγκοσμίως διάσημοι για τη δουλειά τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλλιτέχνες Κατηγορία:Κουλτούρα του δρόμου
Σοφοκλής Τζανετής
Ο Σοφοκλής Τζανετής (1908 – 10 Ιανουαρίου 2001) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και υπουργός στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παρασκευόπουλου το 1966.
Διετέλεσε διοικητής της Ανωτάτης Σχολής Πολέμου από το 1958 ως το 1959 με το βαθμό του Υποστράτηγου.
Στρατιωτική δράση
Ήταν διοικητής του 2ου Τάγματος του Ελ Αλαμέιν στην Ταξιαρχία του Ρίμινι κατά τον Πόλεμο του 1940.
Από τις 7 Ιανουαρίου 1963 ως τις 9 Δεκεμβρίου 1963 ήταν Γενικός Επιθεωρητής Στρατού (ΓΕΠΣ).
Υπουργός
Από τις 22 Δεκεμβρίου 1966 ως τις 3 Απριλίου 1967 χρημάτισε υπουργός Δημοσίας Τάξεως στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου. .
Πέθανε σε ηλικία 93 ετών, το 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Ματ Χάουαρντ
Ο Ματ Χάουαρντ (γεννημένος στις 23 Ιανουαρίου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μ. και αγωνίζεται κυρίως ως πάουερ φόργουορντ.
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Ματ Χάουαρντ εισήχθη το 2007 στο Πανεπιστήμιο "Μπάτλερ" με τη μπασκετική ομάδα του οποίου (Μπάτλερ Μπούλντογκς) αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα.
Από το Πανεπιστήμιο "Μπάτλερ" αποφοίτησε το 2011, σε ηλικία 22 ετών.
Επαγγελματική καριέρα
Ο Ματ Χάουαρντ συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ του 2011, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διακριθεί.
Στις 28 Ιουλίου του 2011, ο Χαουαρντ ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, με τον οποίο υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο της καριέρας του. Στον Ολυμπιακό ωστόσο δεν κατάφερε να διακριθεί, με αποτέλεσμα να μείνει ελεύθερος από την ομάδα λίγους μήνες μετά.
Το Φεβρουάριο του 2012 υπέγραψε ολιγόμηνο συμβόλαιο συνεργασίας με τη γερμανική Λούντβιγκσμπουργκ.
Την περίοδο 2012-13 αγωνίστηκε στη γαλλική Ροάν Μπασκέτ.
Το καλοκαίρι του 2013, ο Ματ Χάουαρντ επέστρεψε στη Γερμανία, αυτή τη φορά για λογαριασμό της Ρατιοφάρμ Ουλμ, στην οποία αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σοράλ Ροάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Καζακική λογοτεχνία
Η Καζακική βιβλιογραφία ορίζεται ως 'το σώμα της λογοτεχνίας, τόσο της προφορικής όσο και της γραπτής, που παράγεται στην καζακική γλώσσα από τους Καζάκους της Κεντρικής Ασίας'.
Η καζακική λογοτεχνία επεκτείνεται από το σημερινό έδαφος του Καζακστάν, επίσης συμπεριλαμβανομένης της εποχής της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν, το αναγνωρισμένο έδαφος του Καζακστάν υπό τη Ρωσική Αυτοκρατορία και το Χανάτο του Καζακστάν. Υπάρχει κάποια επικάλυψη με διάφορα συμπληρωματικά θέματα, συμπεριλαμβανομένης και της λογοτεχνίας των Τουρκικών φυλών που κατοικούσαν στο Καζακστάν κατά τη διάρκεια της ιστορίας και τη λογοτεχνία γραμμένη από εθνοτικούς Καζάκους.
Μεσαιωνική λογοτεχνία
Σύμφωνα με Κινεζικές γραπτές πηγές του 6ου και 8ου αιώνα μ.Χ., οι Τουρκικές φυλές του Καζακστάν είχαν παράδοση στη προφορική ποίηση. Αυτά προέρχονταν από προηγούμενες περιόδους, και μεταδίδονταν κυρίως από βάρδους: επαγγελματίες παραμυθάδες και μουσικούς. Τα ίχνη αυτής της παράδοσης εμφανίζονται σε πέτρινα γλυπτά στο αλφάβητο Ορχόν που χρονολογούνται στον 5ο-7ο αιώνα μ.Χ. και περιγράφουν την βασιλεία των Κουλτεγκίν και Μπίλγκε, δύο πρώιμους Τούρκους ηγεμόνες ("καγκάνους"). Μεταξύ του Καζακστάν, το επάγγελμα του βάρδου ήταν κατά κύριο λόγο, αν όχι αποκλειστικά, αρσενικό επάγγελμα. Τουλάχιστον από τον 17ο αιώνα, οι βάρδοι του Καζακστάν μπορούσαν να χωριστούν σε δύο κύριες κατηγορίες: τους ζιράους, που πέρναγαν στα έργα των άλλων, οι οποίοι συνήθως δεν δημιουργούσαν και προσέθεταν το δικό τους πρωτότυπο έργο και τους ακίν, που δημιουργούσαν αυτοσχέδια ή δημιουργούσαν δικά τους ποιήματα, ιστορίες ή τραγούδια. Υπήρχαν διάφορα είδη έργων, όπως τα διδακτικά τερμές, τα ελεγειακά τοργκάου, και τα επικά ζιρ.
Αν και η προέλευση αυτών των ιστοριών είναι συχνά άγνωστη, οι περισσότερες από αυτές συνδέονται με βάρδους από το πρόσφατο ή πιο μακρινό παρελθόν, που υποτίθεται ότι τα δημιούργησαν ή περάστηκαν σε αυτούς, από τη στιγμή που η περισσότερη καζακική ποίηση και πεζογραφία γράφτηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Υπάρχουν σαφείς στιλιστικές διαφορές μεταξύ των έργων που δημιουργήθηκαν τον 19ο αιώνα και έργα που χρονολογούνται από προηγούμενες περιόδους αλλά δεν είχαν τεκμηριωθεί πριν από τον 19ο αιώνα, όπως αυτά αποδίδονται τόσο στους βάρδους του 16ου και 17ου αιώνα Ερ Σομπάν και Ντοσμομπέτ Ζιράου (επίσης γνωστή ως Ντοσπαμπέτ Ζιράου, όπου ακόμα φαίνεται να είναι εγγράμματος, και φέρεται επίσης ότι επισκέφθηκε τη Κωνσταντινούπολη), και ακόμα και στους βάρδους του 15ου αιώνα, όπως τον Σαλκίζ και τον Ασάν Καϊγκί. Άλλοι αξιοσημείωτα βάρδοι περιλαμβάνουν τους Καζτουγκάν Ζιράου, Ζιεμπέτ Ζιράου, Αχταμπερντί Ζιράου και Μπουχάρ Ζιράου Καλκαμανούλι, ο οποίος ήταν σύμβουλος του Αμπλάι Χαν, και των οποίων τα έργα έχουν διασωθεί από τον Μασιούρ Ζιουσίπ Κιοπέγιεφ. Τα Ερ Ταργκίν και Αλπαμίς είναι δύο από τα πιο γνωστά παραδείγματα καζακικής λογοτεχνίας που καταγράφηκαν κατά τον 19ο αιώνα.
Το Βιβλίο του Ντεντέ Κορκούτ και το Όνομα Ογκούζ (ιστορία του αρχαίου Τουρκικού βασιλιά Ογούζ Χαν) είναι οι πιο γνωστοί Τουρκικοί ηρωικοί μύθοι. Αρχικά δημιουργήθηκαν γύρω στον 9ο αιώνα μ.Χ., και είχαν περάσει από γενιά σε γενιά προφορικά. Τα θρυλικά παραμύθια καταγράφηκαν από τους Τούρκους συγγραφείς στον 14ο με 16ο αιώνα μ.Χ.
Αμπάι Κουνανμπαγιουλί
μικρογραφία|Ταχυδρομικό γραμματόσημο της[[Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών|Σοβιετικής Ένωσης του 1965, που τιμά τον Αμπάι Κουνανμπαγιουλί.]] Ο διαπρεπής ρόλος στην ανάπτυξη της σύγχρονης καζακικής λογοτεχνίας ανήκει στον Αμπάι Κουνανμπαγιουλί (καζακικά: Абай Құнанбайұлы, μερικές φορές εκρωσίζεται ως Αμπάι Κουνανμπάγιεφ, ρωσικά: Абай Кунанбаев, 1845-1904), του οποίου τα γραπτά βοήθησαν αρκετά στην διατήρηση του καζακικού λαϊκού πολιτισμού. Το μεγάλο έργο του Αμπάι είναι Το Βιβλίο των Λέξεων (καζακικά: қара сөздері, Qara sözderi), μια φιλοσοφική πραγματεία και συλλογή ποιημάτων όπου επικρίνει τη ρωσική αποικιακή πολιτική και ενθαρρύνει τους άλλους Καζάκοτς να αγκαλιάσουν την εκπαίδευση και την παιδεία.
Ay Qap και Qazaq
Τα λογοτεχνικά περιοδικά Ay Qap (που δημοσιεύτηκε μεταξύ του 1911 και του 1915 στο αραβικό αλφάβητο) και το Qazaq (που δημοσιεύτηκε μεταξύ του 1913 και 1918) έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της πνευματικής και πολιτικής ζωής μεταξύ των Καζάκων των αρχών του 20ού αιώνα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση Κατηγορία:Λογοτεχνία του Καζακστάν
Ξυλοκέρα Ηλείας
Η Ξυλοκέρα είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 70 μέτρα. Με βάση την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της Ξυλοκέρας ήταν 319 κάτοικοι. Η Ξυλοκέρα βρίσκεται 1 χλμ. δυτικά του χωριού Βούναργο, 2 χλμ. ανατολικά από το χωριό Αλποχώρι και 8 χλμ. βορειοδυτικά από τον Πύργο. Αναφέρεται επίσημα από το 1835 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Μυρτιάς. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Ξυλοκέρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ιαρδάνου Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Μηλέα Λάρισας
Η Μηλέα ή Μηλιά (μέχρι το 1957 Βούρμπα ) είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 397 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 590 μέτρων. Απέχει 21 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία, συμπεριλαμβανομένων αμπελλουργιών και την παραγωγή κρασιών, και την κτηνοτροφία.
Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Γκάτα έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός. Στο χωριό μαζεύονταν οι εργάτες της μονής Ολυμπιώτισσας μετά το 1821. Η Μηλέα ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1994, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρανταπόρου με το πρόγραμμα Καποδίστριας, του οποίου ορίστηκε έδρα. Το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Αθανασίου. Ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλική που κτίσθηκε το 1888, σύμφωνα με λίθινη εγχάρακτη επιγραφή στη νοτιοανατολική γωνία και είναι το παλαιότερο εκκλησιαστικό κτίσμα της περιοχής. Στη νοτιοδυτική γωνία υπάρχει γυναικωνίτης και κωδωνοστάσιο. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνος ο ναός διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες που καταστράφηκαν στο μεγαλύτερο μέρος του κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα σώζονται μόνο σε ένα μέρος του Ιερού Βήματος. Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και της ίδιας εποχής και διατηρεί παλαιές εικόνες Δωδεκαόρτου.
Το κτίριο μπάτζιο, παλιό τυροκομείο, προετοιμάζεται να γίνει λαογραφικό μουσείο. Κοντά στο χωριό βρίσκεται το άλσος Μπιτοράχη με βρύσες και θέα προς τον Όλυμπο. Μια κόμη βρύση υπάρχει στη θέση Γκιλιαβέλης.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Ίχνος συμπύκνωσης
thumb|right|280px|Ίχνη συμπύκνωσης πίσω από τετρακινητήριο αεροσκάφος. μικρογραφία|Αεροπλάνο contrail Τα ίχνη συμπύκνωσης είναι επιμήκη, λεπτά γραμμικά νέφη τα οποία μερικές φορές σχηματίζονται πίσω από αεροσκάφη. Ο σχηματισμός τους οφείλεται πιο συχνά σε υδρατμούς στα καυσαέρια των κινητήρων του αεροσκάφους. Άλλες αιτίες είναι οι αλλαγές στην ατμοσφαιρική πίεση στην δίνη ακροπτερυγίου ή στον αέρα πάνω από ολόκληρη την επιφάνεια της πτέρυγας. Τα ίχνη αποτελούνται από νερό υπό μορφή δισεκατομμυρίων αιωρουμένων υγρών σταγόνων ή κρυστάλλων πάγου.
Δημιουργία
Συνηθέστερα επειδή τα εξερχόμενα αέρια του αεροσκάφους έχουν υψηλή θερμοκρασία, προκειμένου να δημιουργηθεί νεφικό ίχνος, θα πρέπει η θερμοκρασία του αέρα να είναι πολύ χαμηλή, περίπου στους -40 °C. Αν ο αέρας είναι υγρός τα ίχνη αυτά δημιουργούνται σε υψηλότερες θερμοκρασίες και επομένως σε χαμηλότερο ύψος πτήσης. Συνηθέστερο ύψος που παρατηρούνται ίχνη συμπύκνωσης είναι περίπου τα 8.000 μέτρα, ή 26.000 πόδια, όπου και η παραπάνω αντίστοιχη θερμοκρασία του αέρα μειούμενη.
Εξ αυτών γίνεται αντιληπτό ότι κύριοι παράγοντες της δημιουργίας ιχνών συμπύκνωσης είναι η θερμοκρασία, η υγρασία και το ύψος πτήσης. Ανάλογα δε της τιμής αυτών των παραγόντων είναι και ο χρόνος δυνατής παρατήρησης, ο οποίος κυμαίνεται από κάποια δευτερόλεπτα μέχρι μερικά λεπτά.
Αεροπορική τακτική
Ένα πολεμικό αεροσκάφος που κινείται σε μεγάλο ύψος χωρίς ν΄αφήνει πίσω του ίχνη συμπύκνωσης είναι δυνατόν να διέλθει κατά τη διάρκεια ημέρας πάνω από μία περιοχή απαρατήρητο και ενδεχομένως να εκτελέσει πολεμική αποστολή πριν να ενεργοποιηθούν τα αμυντικά μέσα της περιοχής υπεράνω της οποίας ίπταται. Αντίθετα επειδή τα ίχνη συμπύκνωσης είναι ορατά από μεγάλη απόσταση επιτρέπουν τον έγκαιρο συναγερμό των δυνάμεων εδάφους.
Για το λόγο αυτό θα πρέπει το στρατιωτικό αεροσκάφος να λάβει κατάλληλες προφυλάξεις για την αποφυγή δημιουργίας ιχνών συμπύκνωσης τα οποία και ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό την οπτική ανίχνευσή του, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής του υψομέτρου. Οι μετεωρολόγοι των αεροπορικών βάσεων θα πρέπει, ειδικότερα σε περιόδους έντασης καταστάσεων, να προβλέπουν επιμελώς τα ύψη στα οποία με την υπάρχουσα καιρική κατάσταση είναι δυνατή η δημιουργία ιχνών συμπύκνωσης, ενημερώνοντας σχετικά τους κυβερνήτες των αεροσκαφών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νέφη Κατηγορία:Αεροπορία
Γκιόργκι Σερμαντίνι
Ο Γκιόργκι Σερμαντίνι (Μτσχέτα, 2 Απριλίου 1989) είναι Γεωργιανός διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,18 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση του σέντερ για την Τενερίφη.
Σταδιοδρομία
Ο Γκιόργκι Σερμαντίνι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2005 με τη Μακάμπι Τμπίλισι, ομάδα της Γεωργίας, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια.
Το καλοκαίρι του 2008 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό και πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με τους "πράσινους" στις 29 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Μετά από δύο χρόνια παραμονής στον Παναθηναϊκό, ο Σερμαντίνι δόθηκε δανεικός αρχικά στην σλοβενική Ολύμπια Λιουμπλιάνα (2010-11) και έπειτα στην ιταλική Καντού (2011-12). Τον Ιούνιο του 2012 ο Σερμαντίνι έμεινε ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, ομάδα του Ισραήλ.
Το Δεκέμβριο του 2012 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες, καταφέρνοντας ωστόσο να φτάσει στην κατάκτηση της Ευρωλίγκα του 2013. Μετά το τέλος της σεζόν 2012-13, ο Ολυμπιακός δεν ανανέωσε το συμβόλαιο του Σερμαντίνι, με αποτέλεσμα ο Γεωργιανός να μείνει ελεύθερος από την ελληνική ομάδα και να μετεγγραφεί στην ισπανική Σαραγόσα. Τον Φεβρουάριο του 2014 ο Σερμαντίνι επέστρεψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς μέχρι το τέλος της σαιζόν.
Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην Ιταλία με την Καντού.
Το 2015 πήρε μεταγραφή στην Ανδόρα. Με την Ανδόρα πραγματοποίησε καλή σεζόν το 2016-17 με 16.1 πόντους και 7.6 ριμπάουντ σε 26.1 λεπτά ανά αγώνα. με αποτέλεσμα να βρεθεί πρώτη πεντάδα της χρονιάς, και να αναδειχτεί τρεις φορές MVP του μήνα (Ιανουάριος, Μάρτιος, Μάιος 2017).
Το 2017 συμφώνησε με την Μάλαγα. Τον Φεβρουάριο του 2019 αναδείχτηκε για τέταρτη φορά MVP του μήνα στο Πρωτάθλημα Ισπανίας, έχοντας μέσο όρο 18.5 πόντους, 7.5 ριμπάουντ και 27 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης.
Στις 9 Ιουνίου 2019 ο Σερμαντίνι υπέγραψε στην Τενερίφη για τα επόμενα 1+1 χρόνια. Στις 9 Φεβρουαρίου 2020, κατέκτησε με την Τενερίφη το Διηπειρωτικό Κύπελλο, με τον ίδιο να ξεχωρίζει στον τελικό κόντρα στην Μπολόνια, έχοντας 18 πόντους (6/12 δίποντα, 6/8 βολές) και 7 ριμπάουντ. Στις 27 Μαΐου 2020, ανακοινώθηκε η τριετής επέκταση (μέχρι το 2023) του συμβολαίου του με την Τενερίφη. Επίσης τη σεζόν 2019-20, μπήκε στην καλύτερη πεντάδα του ισπανικού πρωταθλήματος ως ο καλύτερος σέντερ της διοργάνωσης, καθώς και στην καλύτερη πεντάδα του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Τον Οκτώβριο του 2020, ανταμείφθηκε για τις εμφανίσεις του (18,3 πόντους και 5 ριμπάουντ κατά μέσο όρο) παίρνοντας τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη του μήνα για το Πρωτάθλημα Ισπανίας.
Τη σεζόν 2020-21, έφτασε με την Τενερίφη στο Final-8 του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Ο ίδιος αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης για δεύτερη συνεχόμενη φορά έχοντας 15.7 πόντους, 6.1 ριμπάουντ, 1.8 ασίστ κατά μέσο όρο. Στις 26 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί παμψηφεί τον MVP του Πρωταθλήματος Ισπανίας αφού είχε 17 πόντους (66.1% δίποντα, 90.6% βολές), 5.4 ριμπάουντ, 1.8 ασίστ, 0.9 κλέψιμο, 0.5 κόψιμο, 2.1 λάθη και 22.5 μονάδες στο σύστημα ατομικής αξιολόγησης σε 23:19, οδηγώντας την Τενερίφη μέχρι την τρίτη θέση της κανονικής περιόδου (27-9). Παράλληλα μπήκε στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης για τρίτη φορά στην καριέρα του.
Στις 6 Μαΐου 2022, προκρίθηκε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, αφού η Τενερίφη κέρδισε στον ημιτελικό του Final Four την Χαποέλ Χολόν 78-71, με τον ίδιο να βοηθά με 14 πόντους και 7 ριμπάουντ. Στις 8 Μαΐου, κατέκτησε το τρόπαιο του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, αφού η Τενερίφη κέρδισε στον τελικό την Μανρέσα 98-87 με τον ίδιο να είναι από τους κορυφαίους των νικητών έχοντας 14 πόντους και 3 ριμπάουντ. Στις 15 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας πεντάδας της σεζόν στο Πρωτάθλημα Ισπανίας, για τέταρτη φορά στην καριέρα του.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε για δεύτερη φορά το Διηπειρωτικό Κύπελλο νικώντας την Σάο Πάολο 89-68, με τον ίδιο να έχει 12 πόντους (5/6 δίποντα) και 6 ριμπάουντ. Στις 14 Μαΐου 2023, με την Τενερίφη πήρε την τρίτη θέση στο Final-4 του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, αφού νίκησε στον μικρό τελικό από την Μάλαγα 84-79. Ο ίδιος λόγω της καλής του χρονιάς αναδείχτηκε μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης. Στις 26 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι αναδείχτηκε MVP του Πρωταθλήματος Ισπανίας για δεύτερη φορά στην καριέρα του, καθώς επίσης και μέλος της καλύτερης πεντάδας για πέμπτη φορά, μετρώντας συνολικά 13.9 πόντους, 5.2 ριμπάουντ και 18 PIR. Στις 4 Ιουλίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2024 με οψιόν για ακόμα μία χρονιά.
Εθνική ομάδα
Ο Γκιόργκι Σερμαντίνι έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Γεωργίας, έχοντας συμμετάσχει στα Ευρωμπάσκετ 2013 και 2017 καθώς και στα προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019.
Μεταξύ άλλων, έχει αγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων του 2007 και του 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργιανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Ανδόρα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάσκετ Σαραγόσα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τενερίφης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
ΚΦ Εξτρεμαδούρα
Η ΚΦ Εξτρεμαδούρα ήταν μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Αλμεντραλέχο, Εξτρεμαδούρα. Ιδρύθηκε το 1924 και διαλύθηκε το 2010 λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων. Έδρα της ομάδας ήταν το στάδιο Φρανθίσκο δε λα Έρα, χωρητικότητας 11580 θεατών. Η ομάδα είχε 2 συμμετοχές στη Πριμέρα Ντιβιζιόν, 13 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 9 στη Segunda División B και 26 στην Tercera División.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:ΚΦ Εξτρεμαδούρα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924
Δρόμος του ιππότη
Ο Δρόμος του ιππότη (Way of the Knight, WOTN) είναι σκακιστική παραλλαγή που εφευρέθηκε από τον Ραλφ Μπέτζα πριν από το 1994 και ήταν μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια παραλλαγή, που θα έχει τα χαρακτηριστικά του κανονικού σκακιού και των παιχνιδιών ρόλων.
Κανόνες
Ο Δρόμος του Ιππότη έχει την ίδια θέση εκκίνησης με το κανονικό σκάκι, ωστόσο, τα κομμάτια έχουν επίπεδα εμπειρίας και στοίχιση, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:
Επίπεδα εμπειρίας και παρατάξεις
Τα κομμάτια αυξάνουν το επίπεδο εμπειρίας τους ("βελτίωση") όταν:
Όταν βελτιωθεί κάποιο κομμάτι επιπέδου εμπειρίας 1, 5, ή 7, πρέπει να επιλεχθεί αν θα ακολουθήσει την παράταξη ίππου ή την παράταξη αξιωματικού, ενώ όταν βελτιωθεί κάποιο κομμάτι επιπέδου εμπειρίας 2 ή 3, πρέπει να συνεχίσει στην παράταξη που έχει.
Κομμάτια
Τα ορθόδοξα σκακιστικά κομμάτια κινούνται όπως στο κανονικό σκάκι. Οι κινήσεις των ανορθόδοξων κομματιών δίνονται στα παρακάτω διαγράμματα:
Κλάρα Τσέτκιν
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1857 στο χωριό Βίντεραου της Σαξονίας. Μητέρα της ήταν η Ζοσεφίνε Βιτάλε, της οποίας ο πατέρας, Ζαν Ντομινίκ σημαδεύτηκε από την γαλλική Επανάσταση, και τη συμμετοχή του στους Ναπολεόντειους Πολέμους  και πατέρας της ο Γκότφριντ Άισνερ,  γιος ενός εργάτη και δάσκαλος του χωριού. Η μητέρα της ήταν σε επαφή με πρωτοπόρους του γυναικείου κινήματος που αναπτύχθηκε την εποχή εκείνη (της μεσαίας τάξης), ιδιαίτερα με  τη Λουίζ Όττο Πέτερς  και την Αουγκούστε Σμιττ. διάβαζε βιβλία της Γεωργίας Σάνδης, και ίδρυσε στο Βίντεραου ένα γυναικείο γυμναστικό σύλλογο. Η οικογένεια μετακόμισε το 1872 στη Λειψία, για να προσφέρουν στα παιδιά τους μια καλύτερη εκπαίδευση.
Δρόμος του ιππότη
Σαχ και ματ
Οι κανόνες του κανονικού σκακιού ισχύουν για κάποιον παίκτη που έχει έναν μόνο βασιλιά. Το σαχ δεν ισχύει για κάποιον παίκτη με περισσότερους από έναν βασιλιάδες, ακόμα και όταν όλοι οι βασιλιάδες του είναι υπό απειλή. Σε τέτοιες περιπτώσεις, μερικοί από τους βασιλιάδες του παίκτη μπορούν να συλληφθούν από τον αντίπαλο και ο παίκτης δεν χάνει όταν έχει τουλάχιστον έναν βασιλιά που δεν έχει συλληφθεί. Όταν ο παίκτης έχει έναν μόνο βασιλιά, αλλά έχει ένα ή περισσότερα κοράκια, αντί να ασχολείται με τα σαχ μπορεί να βελτιώσει ένα κοράκι σε βασιλιά, εφόσον η βελτίωση γίνει νόμιμα.
Παραλλαγή
Μια παραλλαγή του παιχνιδιού, που εφηύρε επίσης ο Ραλφ Μπέτζα, προσθέτει περισσότερα κομμάτια ως δυνατές προαγωγές. Επιπλέον, κάποιο κομμάτι το οποίο βελτιώνεται από παράταξη ίππου ή παράταξη αξιωματικού μπορεί τώρα είτε να συνεχίσει με την παράταξη που έχει ή να την αλλάξει σε ουδέτερη παράταξη. Κάποιο κομμάτι που βελτιώνεται από ουδέτερη παράταξη μπορεί να επιλέξει οποιαδήποτε παράταξη.
Κλάρα Τσέτκιν
Πολιτική συμμετοχή στην πρώιμη σοσιαλδημοκρατία
μικρογραφία|Η Κλάρα Τσέτκιν το 1897 μικρογραφία|Η Τσέτκιν (τρίτη από αριστερά) στο Gasthof zum Löwen στο Bendlikon της Ζυρίχης το 1893, μαζί με την οικογένεια Μπέμπελ και άλλους εξέχοντες εκπροσώπους του σοσιαλδημοκρατικού κινήματος (από αριστερά προς δεξιά: ο Δρ Simon –γαμπρός της οικογένειας Μπέμπελ– Φρίντα Simon-Μπέμπελ, Κλάρα Τσέτκιν, [[Φρίντριχ Ένγκελς, Τζούλι Μπέμπελ, Αύγουστος Μπέμπελ, Ernst Schattner, Ρεγκίνε Μπέρνσταϊν, Έντουαρντ Μπέρνσταϊν (εν μέρει κομμένος))]] μικρογραφία|Η Κλάρα Τσέτκιν (αριστερά) με τη Ρόζα Λούξεμπουργκ το 1910 Στη Λειψία σπούδασε για να γίνει δασκάλα και από το 1874 είχε επαφές με τις γυναικείο και εργατικό κίνημα. Η Κλάρα Έισνερ εντάχθηκε το 1878, στο Σοσιαλιστικό Εργατικό κόμμα της Γερμανίας που το 1890 μετονομάστηκε σε Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα Γερμανίας (SPD). Λόγω της αντισοσιαλιστικής νομοθεσίας (1878-1890) που απαγόρευε τις σοσιαλιστικές δράσεις έξω από τα τοπικά κοινοβούλια και το Ράιχσταγκ, κατέφυγε εξόριστη το 1882 αρχικά στη Ζυρίχη και στη συνέχεια στο Παρίσι. Εκεί πήρε το όνομα του συντρόφου της, του Ρώσου επαναστάτη Οσίπ Τσέτκιν, με τον οποίο απέκτησε δύο γιους, τον Μάξιμ (1883-1965) και τον Κόστια (1885-1980).
Δρόμος του ιππότη
Παραλλαγή
Οι κινήσεις των επιπλέον κομματιών δίνονται στα παρακάτω διαγράμματα:
Κλάρα Τσέτκιν
Πολιτική συμμετοχή στην πρώιμη σοσιαλδημοκρατία
Το 1889 στο διεθνές Εργατικό Συνέδριο έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Δρόμος του ιππότη
Σύστημα χάντικαπ
Ο Σαμ Τρένχολμ πρότεινε ένα σύστημα προοδευτικών αποδόσεων για τον Δρόμο του ιππότη. Σε μια μακρά ακολουθία παρτίδων της παραλλαγής μεταξύ δύο παικτών, κάθε φορά που ένας παίκτης κερδίζει μια παρτίδα, κερδίζει και έναν βαθμό χάντικαπ (ή ο άλλος παίκτης χάνει έναν βαθμό χάντικαπ αν έχει τουλάχιστον έναν). Ο κάθε βαθμός χάντικαπ επιτρέπει στον παίκτη να βελτιώσει κάποιο από τα κομμάτια του στην αρχική παράταξη πριν από την έναρξη μιας παρτίδας. Όταν κάποιος παίκτης έχει πολλούς βαθμούς χάντικαπ, μπορεί να βελτιώσει πολλές φορές κάποιο κομμάτι, είτε να βελτιώσει διαφορετικά κομμάτια. Ένας βελτιωμένος πύργος επιτρέπεται να κάνει ροκέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκακιστικές παραλλαγές
Κλάρα Τσέτκιν
Πολιτική συμμετοχή στην πρώιμη σοσιαλδημοκρατία
Το φθινόπωρο του 1890, επέστρεψε με την οικογένειά της στη Γερμανία και εγκαταστάθηκαν στο Σίλλενμπουχ κοντά στη Στουτγάρδη . Εκεί εργάστηκε ως μεταφράστρια στον εκδοτικό οίκο του σοσιαλδημοκράτη Dietz και από το 1892, ως εκδότρια του γυναικείου περιοδικού Η Ισότητα.
Μετά το θάνατο του Οσίπ Τσέτκιν παντρεύτηκε το 1899 όντας 42 ετών τον 24χρονο ζωγράφο Φρήντριχ Ζούντελ από το Βιέρνσχαιμ. Μετά από αυξανόμενη αποξένωση πήραν διαζύγιο το 1927 και την ίδια χρονιά ο Ζούντελ παντρεύτηκε την Πόλα Μπος, κόρη του βιομηχάνου Ρόμπερτ Μπος.
Το 1907 η Κλάρα Τσέτκιν γνωρίστηκε με τον Ρώσο κομμουνιστή Λένιν στα πλαίσια του Διεθνές Σοσιαλιστικού Συνεδρίου της Στουτγάρδης και έκτοτε διατήρησαν μια μακροχρόνια φιλία.
Μαζί με την έμπιστη της φίλη και συναγωνίστρια, Ρόζα Λούξεμπουργκ, ανήκε στην αριστερή επαναστατική πτέρυγα του SPD και μαζί της στην αρχή του 20ου αιώνα τάχθηκαν εναντίον των ρεβιζιονιστικών θέσεων του Έντουαρντ Μπέρνσταϊν .
Υπέρμαχη των δικαιωμάτων των γυναικών
Μία από τις πολιτικές προτεραιότητες ήταν η γυναικεία πολιτική. Για το σκοπό αυτό στο ιδρυτικό Συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς στις 19 Ιουλίου το 1889 εκφώνησε μια ομιλία στην οποία άσκησε κριτική στις απαιτήσεις του αστικού γυναικείου κινήματος για το δικαίωμα ψήφου, την ελεύθερη επιλογή επαγγέλματος και ειδικές προστατευτικές νομοθεσίες για την εργασία των γυναικών, τις οποίες απαιτούσαν η Ελένα Λάνγκε και η Μίνα Κάουερ να γίνουν εντός των πλαισίων του συστήματος:
"Δεν αναμένουμε την πλήρη απελευθέρωση μας από την είσοδο των γυναικών σε αυτό που ονομάζουμε ελεύθερο εμπόριο, ούτε από την απονομή πολιτικών δικαιωμάτων, παρόλο που η απαίτηση για αυτά τα δικαιώματα είναι φυσική και δίκαιη. Οι χώρες στις οποίες υπάρχει το υποτιθέμενο καθολικό, ελεύθερο και άμεσο δικαίωμα ψήφου, μας δείχνουν πόσο μικρή είναι η πραγματική του αξία. Το δικαίωμα ψήφου χωρίς οικονομική ελευθερία δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από μια αλλαγή χωρίς αξία. Αν η κοινωνική απελευθέρωση βασιζόταν στα πολιτικά δικαιώματα, δε θα υπήρχε κοινωνικό ζήτημα στις χώρες με καθολικό δικαίωμα ψήφου. Η απελευθέρωση του γυναικείου φύλου, καθώς και ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής, θα είναι το αποτέλεσμα της απελευθέρωσης της εργασίας από το κεφάλαιο. Μόνο στη σοσιαλιστική κοινωνία θα έχουν οι γυναίκες και οι εργάτες την πλήρη κατοχή των δικαιωμάτων τους."
Η Τσέτκιν θεωρούσε την έλλειψη ισότητας των φύλων ως δευτερεύουσα σε σχέση με τις επικρατούσες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, εξαιτίας των οποίων υποτασσόταν στην κυρίαρχη αντίθεση μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας. Η μετατόπιση της επίσημης πολιτικής χειραφέτησης των γυναικών για μετά την Επανάσταση βάθυνε τις συγκρούσεις εντός του γερμανικού γυναικείου κινήματος πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο και οδήγησε σε παρατεταμένες διενέξεις με άλλες, πιο μετριοπαθείς πρωταγωνίστριες εντός του σοσιαλδημοκρατικού γυναικείου κινήματος, όπως η  Λιλή Μπράουν και η Λουίζ Ζιτζ. μικρογραφία|Υπογραφή (1910) Η Τσέτκιν ήταν από το 1891 έως το 1917 εκδότρια της γυναικείας εφημερίδας του SPD, Η Ισότητα, στο προγραμματικό αρχικό τεύχος της οποίας στράφηκε και πάλι εναντίον της μεταρρυθμιστικής ιδέας της προσπάθειας για νομική ισότητα με τους άνδρες εντός των πλαισίων του καπιταλισμού:
" Η Ισότητα [...] βασίζεται στην πεποίθηση ότι η τελική αιτία της πανάρχαιας χαμηλής κοινωνικής θέσης του γυναικείου φύλου δε βρίσκεται στους νόμους που θεσπίζονται από τους άντρες, αλλά στις συνθήκες της ιδιοκτησίας που προκαλούνται από τις οικονομικές συνθήκες. Αν σήμερα αλλάζαμε ολόκληρη τη νομοθεσία μας στο βαθμό που το γυναικείο φύλο θα τοποθετούταν επί ίσοις όροις με το αρσενικό, δε θα παρέμενε τίποτα παραπάνω στη μεγάλη μάζα των γυναικών [...] από την κοινωνική δουλεία της σκληρότερης μορφής: την οικονομική τους εξάρτηση στους εκμεταλλευτές τους."
Αργότερα, αναθεώρησε αυτή την άκαμπτη στάση της και δέχθηκε τη θέση για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, η οποία ήταν από το 1891 κεντρικό κομμάτι του προγράμματος του SPD.
Το 1907 η διοίκηση της νεοσύστατης Γραμματείας γυναικών δόθηκε στο SPD. Στο Διεθνές Σοσιαλιστικό Συνέδριο", τον Αύγουστο του 1907 στη Στουτγκάρδη, αποφασίστηκε η ίδρυση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γυναικών, με διεθνή γραμματέα τη Κλάρα Τσέτκιν. Στο δ εύτερο διεθνές σοσιαλιστικό συνέδριο γυναικών στις 27 Αυγούστου 1910 στην Κοπεγχάγη, καθιέρωσε την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, παρά την αντίθετη θέληση των ανδρών συναδέλφων της, μαζί με την Κάτε Ντούνκερ, που θα εορταζόταν για πρώτη φορά το επόμενο έτος, στις 19 Μαρτίου 1911 (από το 1921 εορτάζεται στις 8 Μαρτίου).
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου
Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, μαζί με τον Καρλ Λίμπκνεχτ,  τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, και σχετικά λίγους άλλους σημαίνοντες πολιτικούς του SPD απέρριψε την πολιτική ανακωχής του κόμματος της με την κυβέρνηση όσο διαρκούσε ο πόλεμος. Οργάνωσε δραστηριότητες κατά του πολέμου και μια από αυτές ήταν η οργάνωση το 1915 στη Βέρνη του διεθνούς συνεδρίου Σοσιαλιστριών Γυναικών εναντίον του πολέμου. Σε αυτό το πλαίσιο, το πασιφιστικό φυλλάδιο με τίτλο "Γυναίκες του εργαζόμενου λαού!" που συντάχθηκε από αυτήν οδήγησε εκτός της Ελβετίας στο να την καταζητήσει η αστυνομία. Στα χρόνια του πολέμου, εξαιτίας της αντιπολεμικής της δράσης φυλακίστηκε αρκετές φορές.
Από το SPD στο KPD
μικρογραφία|Η Τσέτκιν (πρώτη σειρά, στο κέντρο της εικόνας τέταρτη από αριστερά) το 1921 ως αντιπρόσωπος του ΚΚΓ στο 3ο παγκόσμιο Συνέδριο της Κομιντέρν, δίπλα στη Τσέτκιν στα δεξιά η[[ Αλεξάνδρα Κολλοντάι.]] Από το 1916 συμμετείχε στην επαναστατική αντιπολιτευτική πτέρυγα του SPD, της Διεθνούς Ομάδας ή Ομάδας Σπάρτακος που ιδρύθηκε αρχικά από τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, και στις 11 Νοεμβρίου 1918 μετονομάστηκε σε Ένωση Σπάρτακος. Το 1917 εντάχθηκε στο Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Kόμμα της Γερμανίας (USPD) αμέσως μετά την ίδρυσή του. Αυτό το νέο αριστερό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα είχε διασπαστεί από το SPD για να διαμαρτυρηθεί ενάντια στη φιλοπολεμική στάση του κόμματος, αφού οι περισσότεροι από όσους ήταν ενάντιοι στον πόλεμο είχαν διαγραφεί από την κοινοβουλευτική ομάδα και το κόμμα. Μετά τη Νοεμβριανή Επανάσταση, ιδρύθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1919 το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD) με βάση την Ένωση Σπάρτακος και άλλες αριστερές επαναστατικές ομάδες. Η Τσέτκιν έγινε και αυτή μέλος.
Στο KPD η Τσέτκιν κατείχε αρκετές θέσεις κατά τη διάρκεια της πολιτικής της δραστηριότητας, όταν οι κυρίαρχες εσωκομματικές πτέρυγες αλλάξαν αρκετές φορές, και διατηρούσε μια σημαντική επιρροή στο κόμμα. Γνωστοί ιστορικοί όπως ο Heinrich August Winkler θεωρούν ότι ανήκε μάλλον στη "δεξιά" πτέρυγα του κόμματος, κυρίως, επειδή παρά τη συμμετοχή της στην Κομμουνιστική Διεθνή, διαφώνησε κριτικά με τις ιδεολογικές απαιτήσεις της Διεθνούς και της Σοβιετικής Ένωση ς. μικρογραφία|Η Κλάρα Τσέτκιν (αριστερά) το 1930, πηγαίνοντας στην εκλογή του Προέδρου του Ράιχσταγκ Έτσι το 1921, μετά την προσωρινή ενοποίηση του KPD με την αριστερή πτέρυγα του USPD με την ονομασία Ενωμένο Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (VKPD), μαζί με τον Πωλ Λεβί, επικεφαλής του κόμματος από τον Μάρτιο του 1919 έως τον Φεβρουάριο του 1921, διαφώνησαν με τις θέσεις του επικεφαλής της Κομιντέρν, Γκριγκόρι Ζινόβιεφ, που υποστήριζε μια επιθετική στρατηγική πραξικοπηματισμού. Στα πλαίσια αυτής της στρατηγικής που υποστηρίχθηκε από την πλειοψηφία του KPD έγινε η εργατική εξέγερση του Μαρτίου στην επαρχία της Σαξονίας, η οποία πνίγηκε στο αίμα με περισσότερους από εκατό νεκρούς. Σε αντίθεση όμως με τους προέδρους του κόμματος Λεβί και Ερνστ Ντέουμιγκ παρέμεινε στη συνέχεια στο KPD και δεν εντάχθη στην Κομμουνιστική Ένωση Εργατών (CISA).