cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χλωροβενζόλιο
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (R΄NHR) παράγεται N,N-διαλκυλομεθυλαμίνη [PhN(R)R΄] :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη σχηματίζει φαινυλοφωσφίνη :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) παράγεται νιτροβενζόλιο (PhNO2) :
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται φαινυλολίθιο:
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard) :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται βενζόλιο :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται βενζόλιο :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 2-φαινυλο-1-χλωραιθάνιο (PhCH2CH2Cl):
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 2-φαινυλο-1-χλωραιθένιο (PhCH=CHCl):
3. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 3-φαινυλο-1-χλωροπροπάνιο: 40px|κυκλοπροπάνιο 4. Σε αλκαδιένια. Π.χ. με βουταδιένιο-1,3 παράγει 4-φαινυλο-1-χλωρο-2-βουτένιο.
5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει φαινοξυ-2-χλωραιθάνιο : 30 px
Νίτρωση
Με νίτρωση παράγει ορθονιτροχλωροβενζόλιο και παρανιτροχλωροβενζόλιο :
Σουλφούρωση
Με σουλφούρωση παράγει ορθοχλωροβενζοσουλφονικό οξύ και παραχλωροβενζοσουλφονικό οξύ :
Αλογόνωση
Με αλογόνωση παράγει ορθοαλοχλωροβενζόλιο και παρααλοχλωροβενζόλιο :
Αλκυλίωση
Με αλκυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει ορθοαλκυλοχλωροβενζόλιο και παρααλκυλοχλωροβενζόλιο :
Ακυλίωση
Με ακυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει ορθοακυλοχλωροβενζόλιο και παραακυλοχλωροβενζόλιο :
Υδροξυλίωση
Με υδροξυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει ορθοχλωροφαινόλη και παραχλωροφαινολη :
Αμίνωση
Με αμίνωση κατά Friedel-Crafts παράγει ορθοχλωροανιλίνη και παραχλωροανιλίνη :
Καρβοξυλίωση
Με καρβοξυλίωση κατά Friedel-Crafts προς ορθοχλωροβενζοϊκό οξύ και παραχλωροβενζοϊκό οξύ :
Αναγωγή
Με υδρογόνωση παράγει χλωροκυκλοεξάνιο :
Οζονόλυση
Με Οζονόλυση παράγει αιθανοδιάλη και φορμυλοαιθανοϋλοχλωρίδιο :
Αλομεθυλίωση
Με αλομεθυλίωση κατά Blanc παράγει ορθοαλομεθυλοχλωροβενζόλιο και παρααλομεθυλοχλωροβενζόλιο :
Επίδραση καρβενίων
Με μεθυλένιο προς ορθοχλωροτολουόλιο, μεταχλωροτολουόλιο, παραχλωροτολουόλιο, 1-χλωροκυκλοεπτατρένιο, 2-χλωροκυκλοεπτατρένιο και 3-χλωροκυκλοεπτατρένιο:
Πηγές
Κατηγορία:Αρυλαλογονίδια Κατηγορία:Χλωροαρένια
Κουρδιστάν
Το Κουρδιστάν ( کوردستان ,Kurdistan, κουρντ + σταν, δηλαδή γη των Κούρδων) ή Μεγάλο Κουρδιστάν είναι μια χονδρικά καθορισμένη γεωπολιτισμική περιοχή στη Δυτική Ασία όπου οι Κούρδοι αποτελούν πλειοψηφία και ο κουρδικός πολιτισμός, γλώσσες και εθνική ταυτότητα έχει αναπτυχθεί. Γεωγραφικά, το Κουρδιστάν περιλαμβάνει χονδρικά τα βορειοδυτικά όρη Ζάγρος και τις ανατολικές κορυφογραμμές του Ταύρου.
Το Κουρδιστάν περιλαμβάνει γενικά τις ακόλουθες τέσσερις περιοχές: νοτιοανατολική Τουρκία (Βόρειο Κουρδιστάν), βόρειο Ιράκ (Νότιο Κουρδιστάν), βορειοδυτικό Ιράν (Ανατολικό Κουρδιστάν) και βόρεια Συρία (Δυτικό Κουρδιστάν). Ορισμένοι ορισμοί περιλαμβάνουν επίσης τμήματα της νότιας Υπερκαυκασίας. Ορισμένες κουρδικές εθνικιστικές οργανώσεις επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εθνικό κράτος που θα αποτελείται από ορισμένες ή όλες αυτές τις περιοχές με κουρδική πλειοψηφία, ενώ άλλες εκστρατεύουν για μεγαλύτερη αυτονομία εντός των υπαρχόντων εθνικών συνόρων.
Το ιρακινό Κουρδιστάν απέκτησε για πρώτη φορά αυτόνομο καθεστώς σε μια συμφωνία του 1970 με την ιρακινή κυβέρνηση και το καθεστώς του επιβεβαιώθηκε εκ νέου ως αυτόνομη περιοχή του Κουρδιστάν εντός της ομοσπονδιακής ιρακινής δημοκρατίας το 2005. Υπάρχει επίσης μια επαρχία Κουρδιστάν στο Ιράν, αλλά δεν είναι αυτοδιοικούμενη. Οι Κούρδοι που πολεμούσαν στον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο κατάφεραν να πάρουν τον έλεγχο μεγάλων τμημάτων της βόρειας Συρίας και να ιδρύσουν αυτοδιοικητικές περιοχές σε μια Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, και επιζητούν να μετατρέψουν την περιοχή σε αυτόνομη ομάδα εντός της ομοσπονδιακής Συρίας σε μια μεταπολεμική ρύθμιση του καθεστώτος της Συρίας.
Ετυμολογία και οριοθέτηση
Η λέξη Κουρδιστάν σημαίνει «Χώρα των Κούρδων» και αναφέρεται για πρώτη φορά στα Σελτζουκικά χρονικά του 11ου αιώνα. Η ακριβής προέλευση του ονόματος Κούρδος είναι ασαφής. Το επίθημα -σταν ( περσικά : ـستان) σημαίνει γη, χώρα στα περσικά. Η λέξη στχαν συναντάται και στις ινδικές γλώσσες.
Στην αρχαία εποχή το Κουρδιστάν μαρτυράται και ως Κουρδηνή Το εγιαλέτι του Κουρδιστάν του 19ου αιώνα ήταν η πρώτη φορά που η Οθωμανική Αυτοκρατορία χρησιμοποίησε τον όρο «Κουρδιστάν» για να αναφερθεί σε μια διοικητική μονάδα και όχι σε μια γεωγραφική περιοχή.
Αν και η παραδοχή μιας λεπτομερούς οριοθέτησης είναι δύσκολη, η Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ οριοθετούσε το Κουρδιστάν ως εξής:
Ιστορία
Στην περιοχή αυτή κατά την αρχαιότητα ζούσαν διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων οι Γκουτιανοί, οι Χουρρίτες, οι Μανναίοι και οι Αρμένιοι. Η αρχική πατρίδα των Μανναίων βρισκόταν ανατολικά και νότια της λίμνης Ούρμια, με κέντρο περίπου το σύγχρονο Μαχαμπάντ. Η περιοχή περιήλθε υπό περσική κυριαρχία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κύρου του Μεγάλου και του Δαρείου Α'.
Το Βασίλειο της Κορδουηνής, που προέκυψε από την παρακμάζουσα αυτοκρατορία των Σελευκιδών, βρισκόταν στα νότια και νοτιοανατολικά της λίμνης Βαν μεταξύ Περσίας και Μεσοποταμίας και κυβέρνησε τη βόρεια Μεσοποταμία και τη νοτιοανατολική Ανατολία από το 189 π.Χ. έως το 384 μ.Χ. ως υποτελές κράτος των Πάρθων και των Ρωμαίων. Η Κορδουηνή έγινε υποτελές κράτος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 66 π.Χ. και παρέμεινε σύμμαχος με τους Ρωμαίους μέχρι το 384 μ.Χ. Μετά το 66 π.Χ., πέρασε άλλες 5 φορές στον έλεχο της Ρώμης και της Περσίας. Η Κορδουηνή βρισκόταν στα ανατολικά της Τιγρανόκερτας, δηλαδή στα ανατολικά και νότια του σημερινού Ντιγιάρμπακιρ στη νοτιοανατολική Τουρκία.
Μερικοί ιστορικοί έχουν συσχετίσει μια σύνδεση μεταξύ του Κορδουηνή με τα σύγχρονα ονόματα των Κούρδων και του Κουρδιστάν. Ο Τ.Α. Σίνκλερ απέρριψε αυτόν τον προσδιορισμό ως ψευδή, ενώ μια κοινή συσχέτιση υποστηρίζεται στην Εγκυκλοπαίδεια της Κολούμπια.
Παρακάτω αναφέρονται από τις αρχαίες περιοχές του Κουρδιστάν και τα αντίστοιχα σύγχρονά τους ονόματα:
Μία από τις παλαιότερες καταγραφές της φράσης γη των Κούρδων βρίσκεται σε ένα ασσυριακό χριστιανικό έγγραφο της ύστερης αρχαιότητας, που περιγράφει τις ιστορίες Ασσύριων αγίων της Μέσης Ανατολής, όπως ο Αμπντίσο. Όταν ο σασσανίδης Μαρζμπάν ρώτησε τον Αμπντίσο για τον τόπο καταγωγής του, εκείνος απάντησε ότι, σύμφωνα με τους γονείς του, κατάγονταν από τη Χάζα, ένα χωριό στην Ασσυρία. Ωστόσο, αργότερα εκδιώχθηκαν από τη Χάζα από ειδωλολάτρες και εγκαταστάθηκαν στο Ταμανόν, το οποίο σύμφωνα με τον Αμπτνίσο βρισκόταν στη χώρα των Κούρδων. Το Ταμανόν βρίσκεται ακριβώς βόρεια των σύγχρονων συνόρων Ιράκ-Τουρκίας, ενώ η Χάζα βρίσκεται 12 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του σύγχρονου Ερμπίλ. Σε άλλο απόσπασμα του ίδιου εγγράφου, η περιοχή του ποταμού Χαμπούρ προσδιορίζεται επίσης ως χώρα των Κούρδων. Σύμφωνα με τους αλ-Μουκαντασί και Γιακούτ αλ-Χαμαουί, το Ταμανόν βρισκόταν στις νοτιοδυτικές ή νότιες πλαγιές του όρους Τζούντι και νότια της Τζίζρε. Άλλες γεωγραφικές αναφορές στους Κούρδους σε συριακές πηγές εμφανίζονται στο χρονικό του Ζουκνίν, στα γραπτά του Μιχαήλ του Σύρου και στον Μπαρ Εβραίο. Αναφέρουν τα βουνά Καρντού, την πόλη Καρντού και τη χώρα Καρνταουάε.
Μετακλασική ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|291x291εσ|Χάρτης του [[Τζιμπάλ (βουνά της βορειοανατολικής Μεσοποταμίας), που επισημαίνει τα «Κουρδικά θέρετρα για το καλοκαίρι και το χειμώνα», τα κουρδικά εδάφη. Χάρτης του Ιμπν Χαουκάλ, 977 μ.Χ.]] μικρογραφία|225x225εσ|Χάρτης από το [[Ντιουάν Λουγάτ αλ-Τουρκ του Μαχμούντ αλ-Κασγκαρί (1072–74), που δείχνει το Αρντ αλ-Ακράντ, στα αραβικά για τη «γη των Κούρδων», που βρίσκεται μεταξύ του Αρντ αλ-Σαμ (δηλ. Συρία) και Αρντ αλ-Ιρακάιν (δηλ. Ιράκ).]] Τον δέκατο και τον ενδέκατο αιώνα, πολλά κουρδικά πριγκιπάτα εμφανίστηκαν στην περιοχή: στο βορρά οι Σαδαδίδες (951–1174) (στην ανατολική Υπερκαυκασία μεταξύ των ποταμών Κύρου και Αράς ) και οι Ραβαδίδες (955–1221) (με κέντρο το Ταμπρίζ και οι οποίοι ήλεγχαν όλο το Αζερμπαϊτζάν ), στα ανατολικά τους Χασανβαϊχίδες (959–1015) (στο Ζάγρος μεταξύ Σαχρισόρ και Χουζιστάν) και τους Αναζήδες (990–1116) (με κέντρο το Χουλβάν) και στα δυτικά τους Μαρουανίδες (990–1096) μέχρι το νότια του Ντιγιάρμπακιρ και βόρεια της Τζαζίρα.
Μια μεταγενέστερη χρήση του όρου Κουρδιστάν βρίσκεται στα έγγραφα της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας το 1336 και στο Νουζχάτ αλ Κουλούμπ, που γράφτηκε από τον Χαμντολά Μοστοφί το 1340.
Σύγχρονη ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Πρόταση της Βρετανικής Κυβέρνησης το 1921 από τον [[Υπουργός Εξωτερικών για τις Αποικίες|Γραμματέα για τις αποικίες, Ουίνστον Τσόρτσιλ, για μια αυτόνομη περιοχή του Κουρδιστάν.]]
Σύμφωνα με τον Σαράφ αλ-Ντιν Μπιτλισί στο Σαραφναμά του, τα όρια της κουρδικής γης ξεκινούν από το στενό του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο και εκτείνονται σε μια ισόρροπη γραμμή μέχρι το τέλος της Μαλάτειας και του Μαράς. Ο Εβλιγιά Τσελεμπή, ο οποίος ταξίδεψε στο Κουρδιστάν μεταξύ των ετών 1640 και 1655, ανέφερε διάφορες περιοχές του Κουρδιστάν, συμπεριλαμβανομένων των Ερζερούμ, Βαν, Χακάρι, Τζιζρέ, Ιμαντίγια, Μοσούλη, Σαχριζόρ, Χαρίρ, Αρνταλάν, Βαγδάτη, Ντέρνε, Ντερτένγκ, μέχρι τη Βασόρα. μικρογραφία|300x300εσ|Το Κουρδιστάν (σκιασμένη περιοχή) όπως προτάθηκε από τη [[Συνθήκη των Σεβρών (Ελλάς - Τουρκία)|Συνθήκη των Σεβρών.]] Τον 16ο αιώνα, μετά από παρατεταμένους πολέμους, οι περιοχές των Κούρδων χωρίστηκαν μεταξύ της αυτοκρατορίας των Σαφαβιδών και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μια σημαντική διαίρεση του Κουρδιστάν συνέβη στον απόηχο της Μάχης του Τσαλντιράν το 1514 και επισημοποιήθηκε με τη Συνθήκη του Ζουχάμπ του 1639. Μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Σύμμαχοι προσπάθησαν να διασπάσουν το Κουρδιστάν (όπως περιγράφεται λεπτομερώς στην τελικώς μη επικυρωμένη Συνθήκη των Σεβρών) μεταξύ πολλών χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Κουρδιστάν, της Αρμενίας και άλλων χωρών. Ωστόσο, η ανακατάκτηση αυτών των περιοχών από τις δυνάμεις του Κεμάλ Ατατούρκ (και άλλα πιεστικά ζητήματα) έκανε τους Συμμάχους να αποδεχθούν την Συνθήκη της Λωζάνης (1923) και τα σύνορα της σύγχρονης Δημοκρατίας της Τουρκίας, αφήνοντας τους Κούρδους χωρίς ανεξάρτητη ή αυτόνομη περιοχή Άλλες κουρδικές περιοχές ανατέθηκαν στα νέα βρετανικά και γαλλικά προτεκτοράτα του Ιράκ και της Συρίας.
Στη Διάσκεψη Ειρήνης του Σαν Φρανσίσκο του 1945, η κουρδική αντιπροσωπεία πρότεινε την εξέταση του εδάφους που διεκδικούσαν οι Κούρδοι, το οποίο περιελάμβανε μια περιοχή που εκτείνεται από τις ακτές της Μεσογείου κοντά στα Άδανα έως τις ακτές του Περσικού Κόλπου κοντά στο Μπουσέχρ, και περιλάμβανε τις περιοχές των Λουρ στο νότια όρη Ζάγρος.
Ο ακαδημαϊκός ιστορικός Ζορντί Τεζέλ έχει προσδιορίσει το «Μεγάλο Κουρδιστάν» ως έναν από τους «κουρδικούς μύθους» που το ΚΔΚΣ προωθούσε στους Κούρδους στη Συρία.
Μια ακαδημαϊκή πηγή που δημοσιεύτηκε από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ έχει περιγράψει χάρτες του ευρύτερου Κουρδιστάν που δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του 1940 και μετά ως εξής: «Αυτοί οι χάρτες έχουν γίνει μερικά από τα πιο επιδραστικά εργαλεία προπαγάνδας για τον κουρδικό εθνικιστικό λόγο. Απεικονίζουν μια εξαιρετικά μεγάλη εκδοχή του εδάφους του Κουρδιστάν, που εκτείνεται σε περιοχές χωρίς πλειοψηφίες Κούρδων. Παρά την παραγωγή τους με πολιτικούς στόχους που σχετίζονται με συγκεκριμένους ισχυρισμούς για τη δημογραφική και εθνογραφική δομή της περιοχής και τις αμφισβητήσιμες μεθοδολογίες τους, έχουν γίνει «το Κουρδιστάν στο μυαλό των Κούρδων» και τα όρια που υποδεικνύουν έχουν γίνει εύκολα αποδεκτά». Στις παραπάνω περιοχές, οι Κούρδοι αποτελούν πλειοψηφία σε μια περιοχή περίπου από την Σανλιούρφα μέχρι το Χακιάρι στη Τουρκία, σε μεγάλο μέρος του αυτόνομου Κουρδιστάν στο Ιράκ, σε περιοχές της ανατολικής Συρίας και στην λωρίδα γης δυτικά της λίμνης Ούρμια στο Ιράν.
Στο τέλος του Πολέμου του Κόλπου του 1991, ο Συνασπισμός του Κόλπου δημιούργησε μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από το βόρειο Ιράκ για να παράσχει ανθρωπιστική βοήθεια και να προστατεύσει τους Κούρδους από ιρακινές αεροπορικές επιθέσεις. Εν μέσω της αποχώρησης των ιρακινών δυνάμεων από τρεις βόρειες επαρχίες, η περιοχή του Κουρδιστάν εμφανίστηκε το 1992 ως μια αυτόνομη οντότητα εντός του Ιράκ με τη δική της τοπική κυβέρνηση και κοινοβούλιο. Μια έκθεση των ΗΠΑ του 2010, που γράφτηκε πριν από την αστάθεια στη Συρία και το Ιράκ μετά το 2014, επιβεβαίωσε ότι «το Κουρδιστάν μπορεί να υπάρχει μέχρι το 2030». Η αποδυνάμωση του ιρακινού κράτους μετά την επίθεση του 2014 στο Βόρειο Ιράκ από το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε έχει επίσης παρουσιάσει μια ευκαιρία για ανεξαρτησία για το Ιρακινό Κουρδιστάν, επαυξημένη από την κίνηση της Τουρκίας προς την αποδοχή ενός τέτοιου κράτους, αν και αντιτίθεται σε κινήσεις προς κουρδική αυτονομία στην Τουρκία και τη Συρία.
Βόρειο Κουρδιστάν
μικρογραφία|Ο [[Αμπντουλάχ Οτζαλάν|Αμπντουλάχ Οτσαλάν το 1997]] Η ενσωμάτωση στην Τουρκία των κουρδικών περιοχών της ανατολικής Ανατολίας επικρίθηκε από πολλούς Κούρδους και είχε ως αποτέλεσμα μια μακροχρόνια αυτονομιστική σύγκρουση στην οποία έχουν χαθεί δεκάδες χιλιάδες ζωές. Στην περιοχή σημειώθηκαν πολλές μεγάλες κουρδικές εξεγέρσεις, συμπεριλαμβανομένης της εξέγερσης Κοτσγκιρί το 1920 υπό τους Οθωμανούς. Στη συνέχεια διαδοχικές εξεγέρσεις υπό το τουρκικό κράτος, συμπεριλαμβανομένης της εξέγερσης του Σέιχ Σαΐντ το 1924, της Δημοκρατίας του Αραράτ το 1927 και της εξέγερσης του Ντερσίμ το 1937. Όλα καταστράφηκαν βίαια από τις αρχές. Η περιοχή κηρύχθηκε κλειστή στρατιωτική περιοχή από την οποία η είσοδος αλλοδαπών απαγορεύτηκε μεταξύ των ετών 1925 και 1965.
Σε μια προσπάθεια να αρνηθεί την ύπαρξή τους, η τουρκική κυβέρνηση κατηγοριοποίησε τους Κούρδους ως «Ορεινούς Τούρκους» μέχρι το 1991. Οι λέξεις «Κούρδοι», «Κουρδιστάν» ή «Κούρδοι» απαγορεύτηκαν επίσημα από την τουρκική κυβέρνηση. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980, η κουρδική γλώσσα απαγορεύτηκε επίσημα στη δημόσια και ιδιωτική ζωή. Πολλοί άνθρωποι που μιλούσαν, δημοσίευσαν ή τραγουδούσαν στα Κουρδικά συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούσαν τα κουρδικά συμφέροντα απαγορεύτηκαν.
Το 1983, οι κουρδικές επαρχίες συμπεριλήφθηκαν στην περιοχή υπό κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία τέθηκε υπό στρατιωτικό νόμο ως απάντηση στις δραστηριότητες της μαχητικής αυτονομιστικής οργάνωσης, Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν. Ο ανταρτοπόλεμος που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990 κατά τον οποίο μεγάλο μέρος της υπαίθρου εκκενώθηκε, χιλιάδες κουρδικά χωριά καταστράφηκαν από την κυβέρνηση και πραγματοποιήθηκαν πολυάριθμες συνοπτικές εκτελέσεις και από τις δύο πλευρές. Επεβλήθησαν εμπάργκο στον επισιτισμό σε κουρδικά χωριά και πόλεις. Δεκάδες χιλιάδες σκοτώθηκαν και εκατοντάδες χιλιάδες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.
Η Τουρκία φοβόταν ιστορικά ότι ένα κουρδικό κράτος στο Βόρειο Ιράκ θα ενθάρρυνε και θα υποστήριζε τους Κούρδους αυτονομιστές στις παρακείμενες τουρκικές επαρχίες και, ως εκ τούτου, ιστορικά έχει αντιταχθεί σθεναρά στην ανεξαρτησία των Κούρδων στο Ιράκ. Ωστόσο, μετά το χάος στο Ιράκ μετά την εισβολή των ΗΠΑ, η Τουρκία συνεργάζεται όλο και περισσότερο με την αυτόνομη περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν. Η λέξη «Κουρδιστάν», είτε σε γραπτή, είτε σε προφορική έκφραση, μπορεί ακόμα να οδηγήσει σε κράτηση και δίωξη στην Τουρκία. Το Κουρδιστάν έχει χαρακτηριστεί ως «διεθνής αποικία» από τον μελετητή Ισμαήλ Μπεσικτσί.
Συριακός Εμφύλιος
Η επιτυχής επίθεση στο Βόρειο Ιράκ το 2014 από το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε, με την επακόλουθη αποδυνάμωση της ικανότητας του ιρακινού κράτους να ασκήσει εξουσία, παρουσίασε μια «χρυσή ευκαιρία» για τους Κούρδους να αυξήσουν την αυτονομίας τους και πιθανώς να ανακηρύξουν ανεξάρτητο Κουρδικό κράτος. Το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε, που αιχμαλώτισε περισσότερους από 80 Τούρκους στη Μοσούλη κατά τη διάρκεια της επίθεσής τους, είναι εχθρός της Τουρκίας, καθιστώντας το Κουρδιστάν χρήσιμο για την Τουρκία ως ουδέτερο κράτος. Στις 28 Ιουνίου 2014, ο Χουσέιν Τσελίκ, εκπρόσωπος του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), έκανε σχόλια στους Financial Times δηλώνοντας την ετοιμότητα της Τουρκίας να δεχτεί ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν στο βόρειο Ιράκ. Διάφορες πηγές ανέφεραν ότι η Αλ Νούσρα έχει εκδώσει φετφά με κάλεσμα για δολοφονίες γυναικόπαιδων Κούρδων στη Συρία και οι μάχες στη Συρία έχουν οδηγήσει δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες να καταφύγουν στην περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ΄  Το 2015, η Τουρκία υποστήριζε ενεργά την αλ Νούσρα, αλλά τον Ιανουάριο του 2017, το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας δήλωσε ότι η αλ Νούσρα είναι τρομοκρατική ομάδα και έχει ενεργήσει ανάλογα.
Γεωγραφία
Είναι μια περιοχή που καλύπτεται από ορεινούς όγκους. Γεωλογικά ο πυρήνας των μεγάλων οροσειρών αποτελείται από αρχαϊκό σχιστόλιθο, ο οποίος σε χαμηλότερα υψόμετρα σχηματίζει τεράστιες δεξαμενές ύδατος με πλούσιο υδροφόρο ορίζοντα, από τον οποίο προμηθεύονται νερό το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία. Το τμήμα ανάμεσα στον Τίγρη και τον Ευφράτη συντίθεται κυρίως από παλαιοζωικά πετρώματα, τα οποία εξηγούν την ύπαρξη πετρελαιοφόρων κοιτασμάτων. Το κλίμα είναι ψυχρό και ο χειμώνας μακρύς και βαρύς, στις βόρειες περιοχές με το μεγάλο υψόμετρο. Για πολλούς μήνες τα βουνά είναι καλυμμένα με χιόνια και η πρόσβαση στα υψίπεδα, όπως για παράδειγμα στο οροπέδιο τον Οραμάρ, σχεδόν αδύνατη. Στα βόρεια ορεινά τμήματα υπάρχουν ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα σιδήρου, χαλκού και μόλυβδου. Στο νότο υπάρχουν μεγάλες κοιλάδες με θερμό κλίμα και πλούσια πετρελαιοφόρα κοιτάσματα, που αποτελούν το μήλο της έριδας για πολλά αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα, με ουσιαστικές επιπτώσεις στην επίλυση τον κουρδικού ζητήματος. Η υψηλότερη κορυφή ανήκει στο όρος Αραράτ, 5.165 μ., και είναι καλυμμένη με αιώνια χιόνια. Επίσης σημαντικός γεωλογικός σχηματισμός, ο οποίος στο παρελθόν καθόριζε και τα φυσικά σύνορα μεταξύ της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και του Ιράν, είναι η οροσειρά Ζάγρος, φυσικό καταφύγιο των περισσότερων ορεσίβιων κουρδικών φυλών της αρχαιότητας, γύρω από το οποίο ανέπτυξαν σημαντική οικονομική δραστηριότητα. Η περιοχή Μοκριάν περιλαμβάνει τις δύο πόλεις Πιρανσάχρ και Μπιζάρ.
Σύμφωνα με την Μπριτάνικα, το Κουρδιστάν καλύπτει περίπου 190.000 τ.χλμ. και οι κύριες πόλεις του είναι το Ντιγιάρμπακιρ (Αμέντ), το Μπιτλίς (Μπετλίς) και το Βαν (Βαν) στην Τουρκία, το Ερμπίλ (Χεουλέρ) και το Σουλεϊμανίγια στο Ιράκ και το Κερμανσάχ (Κιρμανσάν), το Σανάντατζ (Σινέ), Ιλάμ και Μαχαμπάντ (Μεχαμπάντ) στο Ιράν. Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ, το Κουρδιστάν καλύπτει περίπου 190.000 τ.χλμ. στην Τουρκία, 125.000 τ.χλμ. στο Ιράν, 65.000 τ.χλμ. στο Ιράκ και 12.000 τ.χλμ. στη Συρία, με συνολική έκταση περίπου 392.000 τ.χλμ..
Το Ιρακινό Κουρδιστάν χωρίζεται σε έξι επαρχίες, τρεις από τις οποίες (και τμήματα άλλων) βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν. Το Ιρανικό Κουρδιστάν περιλαμβάνει την επαρχία Κουρδιστάν και μεγάλα τμήματα των επαρχιών του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, του Κερμανσάχ και του Ίλαμ. Το Συριακό Κουρδιστάν βρίσκεται κυρίως στη βόρεια Συρία και καλύπτει το κυβερνείο αλ Χασακά και το βόρειο τμήμα από το Κυβερνείο της Ράκα, το βόρειο Κυβερνείο του Χαλεπίου και επίσης την περιοχή Τζαμπάλ αλ-Ακράντ (Βουνό των Κούρδων). Οι μεγάλες πόλεις αυτής της περιοχής είναι το Καμισλί (κουρδικά: Καμισλό) και το Αλ Χασακά (κουρδικά: Χασακά). Σημειώνεται ότι σε παρενθέσεις είναι οι ελληνικές μεταγραφές των κουρδικών ονομάτων. Τα κουρδικά γράφονται με αραβικό και λατινικό αλφάβητο.
Το Τουρκικό Κουρδιστάν περιλαμβάνει μια μεγάλη περιοχή της Περιφέρειας της Ανατολικής Ανατολίας και της νοτιοανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας και φιλοξενεί περίπου 6 έως 8 εκατομμύρια Κούρδους. Υπάρχουν άλλοι 9 έως 12 εκατομμύρια Τούρκοι πολίτες κουρδικής καταγωγής σε περιοχές της Τουρκίας με τουρκική καταγωγή, καθώς η πλειοψηφία των Τούρκων Κούρδων δεν ζει πλέον στη Νοτιοανατολική Ανατολία.
Οι περιοχές του τουρκικού και ιρανικού Κουρδιστάν είναι σε μεγάλο βαθμό ορεινές και ψυχρές. Κάποιες κοιλάδες υπάρχουν γύρω από τις λίμνες Ούρμια και Βαν και κάποιους ποταμούς. Το ιρακινό και το συριακό Κουρδιστάν είναι πεδινότερα.
Κλίμα
Μεγάλο μέρος της περιοχής χαρακτηρίζεται από ένα ηπειρωτικό κλίμα - ζεστό το καλοκαίρι, κρύο το χειμώνα. Παρόλα αυτά, μεγάλο μέρος της περιοχής είναι εύφορο και έχει ιστορικά εξαγωγές σιτηρών και ζώων. Η βροχόπτωση κυμαίνεται μεταξύ 200 και 400 χιλιοστομέτρων το χρόνο στις πεδιάδες, και μεταξύ 700 και 3.000 χιλιοστομέτρων το χρόνο στα ψηλά οροπέδια ανάμεσα σε αλυσίδες βουνών. Η ορεινή ζώνη κατά μήκος των συνόρων με το Ιράν και την Τουρκία χαρακτηρίζεται από ξηρά καλοκαίρια, βροχερούς και μερικές φορές χιονισμένους χειμώνες και υγρές άνοιξη, ενώ στα νότια το κλίμα μεταβαίνει σταδιακά σε ημίξηρες και έρημες ζώνες.
Το Κουρδιστάν είναι μια από τις πιο ορεινές περιοχές στον κόσμο με ψυχρό κλίμα που δέχεται ετήσιες βροχοπτώσεις επαρκείς για τη διατήρηση εύκρατων δασών και θάμνων. Οι ορεινές αλυσίδες φιλοξενούν βοσκοτόπια και δασικές κοιλάδες, συνολικής έκτασης περίπου 16 εκατομμυρίων εκταρίων (160.000 τ.χλμ.), συμπεριλαμβανομένων των ελάτων και η ύπαιθρος αποτελείται από βελανιδιές, κωνοφόρα, πλατάνια, ιτιές, λεύκες και, στα δυτικά του Κουρδιστάν, ελιές.
Υδάτινοι πόροι
Το Κουρδιστάν είναι μια περιοχή σχετικά πλούσια σε νερό, ειδικά για χώρες της περιοχής της Μέσης Ανατολής. Μεγάλο μέρος του νερού στις γειτονικές χώρες προέρχεται από το Κουρδιστάν. Σημαίνει ότι η πολιτική σταθερότητα και η ειρήνη στην περιοχή είναι σημαντικές για την ύδρευση της περιοχής και την πρόληψη των πολέμων. Πολλοί πιστεύουν ότι για τη διατήρηση του νερού θα χρειαστεί «επιστροφή στις παραδοσιακές τεχνικές καλλιέργειας εξοικονόμησης νερού», καθώς και «κοινοτική οικονομία»
Τα οροπέδια και τα βουνά του Κουρδιστάν, που χαρακτηρίζονται από έντονη βροχόπτωση και χιονόπτωση, λειτουργούν ως δεξαμενή νερού για την Εγγύς και Μέση Ανατολή, σχηματίζοντας την πηγή των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, καθώς και άλλων πολυάριθμων μικρότερων ποταμών, όπως ο μικρός Χαμπούρ, Αβώρ, Θαρθάρ, Τζεϊχάν, Αράς, Κύρος, Σεφιντρούντ, Καρχά και Χεζίλ. Μεταξύ των ποταμών ιστορικής σημασίας για τους Κούρδους είναι οι ποταμοί Μουράτ (Αρασάν) και Μουχτάν στην Τουρκία, ο Πεσχαμπούρ, ο μικρός και ο μεγάλος Ζαμπ και το Ντιγιάλα στο Ιράκ, και οι Ζαγατού, Ταταού, Ζοχάμπ και Γκαμασιγιάμπ στο Ιράν.
Τα ποτάμια αυτά, που ρέουν από ύψη τριών έως τεσσάρων χιλιάδων μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, είναι σημαντικά τόσο ως πηγές νερού όσο και για την παραγωγή ενέργειας. Το Ιράκ και η Συρία έριξαν φράγμα σε πολλούς από αυτούς τους ποταμούς και τους παραποτάμους τους, και η Τουρκία έχει ένα εκτεταμένο σύστημα φραγμάτων υπό κατασκευή ως μέρος του Εγχειρήματος Νοτιοανατολικής Μικράς Ασίας. αν και ημιτελής, το Εγχείρημα ήδη τροφοδοτεί σημαντικό ποσοστό των αναγκών ηλεκτρικής ενέργειας της Τουρκίας. Λόγω του εκπληκτικού αρχαιολογικού πλούτου της περιοχής, σχεδόν κάθε φράγμα επηρεάζει ιστορικούς χώρους.
Το Κουρδιστάν εκτείνεται στη λίμνη Ούρμια στο Ιράν στα ανατολικά. Η περιοχή περιλαμβάνει τη λίμνη Βαν, το μεγαλύτερο όγκο νερού στην Τουρκία. Η μόνη λίμνη στη Μέση Ανατολή με μεγαλύτερη επιφάνεια είναι η λίμνη Ούρμια – αν και όχι τόσο βαθιά όσο η λίμνη Βαν, έχει πολύ μεγαλύτερο όγκο. Η Ούρμια, η Βαν, καθώς και η λίμνη Ζαριβάρ δυτικά του Μαριβάν και η λίμνη Ντουκάν κοντά στην πόλη Σουλεϊμανίγια σφύζει από τουρίστες.
Φυσικοί πόροι
Η περιοχή του Κουρδιστάν εκτιμάται ότι περιέχει περίπου 45 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, καθιστώντας το έκτο μεγαλύτερο απόθεμα στον κόσμο. Η εξόρυξη αυτών των αποθεμάτων ξεκίνησε το 2007.
Η επαρχία αλ-Χασακά, γνωστή και ως περιοχή Τζαζίρα, έχει γεωπολιτική σημασία για το πετρέλαιο και είναι κατάλληλη για γεωργικές εκτάσεις.
Τον Νοέμβριο του 2011, η Exxon αμφισβήτησε την εξουσία της κεντρικής κυβέρνησης του Ιράκ με την υπογραφή συμβάσεων πετρελαίου και φυσικού αερίου για δικαιώματα εξερεύνησης σε έξι αγροτεμάχια στο Κουρδιστάν, συμπεριλαμβανομένου ενός συμβολαίου στα αμφισβητούμενα εδάφη, ακριβώς ανατολικά του μεγα-πεδίου Κιρκούκ. Αυτή η πράξη έκανε τη Βαγδάτη να απειλήσει να ανακαλέσει τη σύμβαση της Exxon στα νότια πεδία της, κυρίως το έργο πρώτης φάσης στη δυτική Κούρνα. Η Exxon απάντησε ανακοινώνοντας την πρόθεσή της να εγκαταλείψει το έργο στη δυτική Κούρνα.
Από τον Ιούλιο του 2007, η κουρδική κυβέρνηση ζήτησε από ξένες εταιρείες να επενδύσουν σε 40 νέες εγκαταστάσεις πετρελαίου, με την ελπίδα να αυξηθεί η περιφερειακή παραγωγή πετρελαίου κατά τα επόμενα πέντε χρόνια κατά πέντε συντελεστές, σε περίπου 1 εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα. Τα αποθέματα φυσικού αερίου και τα συναφή αποθέματα αερίου υπερβαίνουν τα 100 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Σημαντικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Κουρδιστάν περιλαμβάνουν τις ExxonMobil, Total, Chevron, Talisman Energy, Genel Energy, Hunt Oil, Gulf Keystone Petroleum και Marathon Oil.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουρδιστάν Κατηγορία:Πολιτισμικές περιοχές Κατηγορία:Αλυτρωτισμός Κατηγορία:Ιρανικές χώρες και εδάφη
Αρχιεπίσκοπος πρώην Αμερικής Δημήτριος
Ο Αρχιεπίσκοπος πρώην Αμερικής Δημήτριος (κατά κόσμον Δημήτριος Τρακατέλλης) γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου του 1927 στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1946. Το 1950 απεφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών με βαθμό άριστα, κάτοχος μεταπτυχιακού και Διδακτορικού. Το 1960 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1964 Πρεσβύτερος. Το 1967 εξελέγη και χειροτονήθηκε Τιτουλάριος Επίσκοπος Βρεσθένης, υπεύθυνος για τα προγράμματα επιμόρφωσης του Ιερού Κλήρου.
Το 1972 αναγορεύτηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και το 1977 του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1991 ανυψώθηκε σε Τιτουλάριο Μητροπολίτη Βρεσθένης.
Το 1999 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, στην οποία είχε διακονήσει για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Παραιτήθηκε από τη θέση του Αρχιεπισκόπου στις 4 Μαΐου 2019.
Στις 26 Νοεμβρίου 2015 κατόπιν αποφάσεως της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής ανυψώθηκε, στο πρόσωπό του, σε Γεροντική Επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τιτλοφορούνταν «Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Γέρων Αμερικής, κ. Δημήτριος».
Έχει σημαντικό συγγραφικό και ερευνητικό έργο, ενώ παράλληλα διετέλεσε επί μακρόν Καθηγητής Βιβλικής Θεολογίας στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη.
Έργογραφία
Επίσης είναι ο συγγραφέας εκατοντάδων άρθρων και δοκιμίων που έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα περιοδικά.
Ακαδημία και Ιερά Σύνοδος
Το Νοέμβριο του 2002, ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος εξελέγη παμψηφεί από την Ακαδημία Αθηνών ως εξωτερικό προεδρεύον μέλος στην επιτροπή της Θεολογία, για τους τομείς της Ηθικής και των Πολιτικών Επιστημών. Εντάχθηκε επισήμως στην Ακαδημία στις 14 Νοεμβρίου 2003
Ως Αρχιεπίσκοπος Αμερικής και Έξαρχος περιοχών Ατλαντικού και Ειρηνικού Ωκεανού, ο Δημήτριος εξελέγη στις 19 Φεβρουαρίου 2004, μέλος της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτή η εκλογή ήταν μέρος της τροποποίησης της Συνόδου ώστε να συμπεριληφθούν έξι νέοι ιεράρχες από επαρχίες του Οικουμενικού Θρόνου εκτός Τουρκίας. Ο Αρχιεπίσκοπος συμμετείχε στη πρώτη σύγκληση της Ιεράς Συνόδου στην Κωνσταντινούπολη στις 9-11 Μαρτίου 2004. Στις 26 Μαϊου 2023 αναγορεύθηκε επίτιμος καθηγητής του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του ΕΚΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επίσκοποι Βρεσθένης Δημητριος Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Μακεδόνες
Έγκλημα στο Αφγανιστάν
Το έγκλημα στο Αφγανιστάν είναι παρόν σε διάφορες μορφές και περιλαμβάνει τις ακόλουθες κατηγορίες: διαφθορά, δολοφονίες, βομβιστικές επιθέσεις, απαγωγές, διακίνηση ναρκωτικών, ξέπλυμα χρήματος, διακίνηση όπλων και κοινά εγκλήματα όπως κλοπές και επιθέσεις.
Η καλλιέργεια παπαρούνας από την οποία παραγέται το όπιο και η διακίνηση ναρκωτικών διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πολιτική και οικονομική κατάσταση του Αφγανιστάν τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια. Μετά τη σοβιετική αποχώρηση από το Αφγανιστάν, η καλλιέργεια παπαρούνας του οπίου αυξήθηκε σημαντικά. Πολλοί διοικητές Μουτζαχεντίν φορολόγησαν την καλλιέργεια παπαρούνας, ακόμη και αν συμμετείχαν άμεσα στο παράνομο εμπόριο ναρκωτικών με σκοπό την εξασφάλιση στρατιωτικής χρηματοδότησης. Αν και οι Ταλιμπάν καταδίκασαν την καλλιέργεια ναρκωτικών ουσιών, οι ανάγκες για χρήματα ενθάρρυναν την ανεκτικότητα και τη φορολογία της καλλιέργειας ναρκωτικών. Το 1999, το Αφγανιστάν παρήγαγε πάνω από 4.581 μετρικούς τόνους ακατέργαστου και εξευγενισμένου οπίου. Αυτό οδήγησε σε αυξανόμενη διεθνή πίεση από κράτη που έχουν καταναλωτικό πληθυσμό αφγανικών ναρκωτικών. Σε απάντηση, οι Ταλιμπάν απαγόρευσαν την καλλιέργεια παπαρούνας οπίου στα τέλη του 2000, αλλά επέτρεψαν να συνεχιστεί το εμπόριο οπίου. Σύμφωνα με την απαγόρευση, η καλλιέργεια παπαρούνας οπίου μειώθηκε σε 185 μετρικούς τόνους. Αυτή η μικρή παραγωγή οπίου συνεχίστηκε σε περιοχές υπό τον έλεγχο του Ενωμένου Ισλαμικού Μετώπου για τη Σωτηρία του Αφγανιστάν. Από την πτώση των Ταλιμπάν το 2001, η καλλιέργεια και η εμπορία οπίου αυξήθηκαν σημαντικά.
Σε όλη τη χώρα, οι διοικητές των περιφερειακών πολιτοφυλακών, οι εγκληματικές οργανώσεις και οι διεφθαρμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν εμπλακεί στο εμπόριο ναρκωτικών ως μια πηγή εσόδων τους. Ορισμένες αντικυβερνητικές ομάδες κερδίζουν από το λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Λόγω αυτών των παραγόντων, το εμπόριο ναρκωτικών αυξάνει την πολιτική αστάθεια στη χώρα και αποτελεί απειλή για την αδύναμη εσωτερική ασφάλεια της χώρας και την εμβρυϊκή δημοκρατική κυβέρνηση.
Το Αφγανιστάν είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός οπίου στον κόσμο και το 2001, αποτελούσε την βασική πηγή του 87% του παράνομου οπίου στον κόσμο. Το 80-90% της ηρωίνης που καταναλώνεται στην Ευρώπη προέρχεται από όπιο που παράγεται στο Αφγανιστάν. Σύμφωνα με τον Αντόνιο Μαρία Κόστα, τα ναρκωτικά αποτελούν πλέον έναν σαφή και σημερινό κίνδυνο στο Αφγανιστάν. Σύμφωνα με έρευνα του 2007 από το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα ναρκωτικά και το έγκλημα, το 93% των οπιούχων στην παγκόσμια αγορά προήλθαν από το Αφγανιστάν.
Η ανεργία σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού και οι στοιχειώδεις βασικές υπηρεσίες αποτελούν σημαντικούς παράγοντες πίσω από το έγκλημα. Άλλες μορφές εγκλήματος περιλαμβάνουν ληστείες, καθώς και απαγωγές και επιθέσεις. Πολλές ταραχές έχουν συμβεί στη χώρα ως απάντηση σε διάφορα πολιτικά και άλλα ζητήματα. Μετά την πτώση των Ταλιμπάν, το ποσοστό εγκληματικότητας έχει αυξηθεί σημαντικά στην πρωτεύουσα Καμπούλ. Πολλές ένοπλες ληστείες αναφέρονται τακτικά στις δυτικές περιοχές της Καμπούλ. Μεταξύ Μαρτίου 2002 και Ιανουαρίου 2003, αναφέρθηκαν 48 περιπτώσεις ανθρωποκτονιών, 80 περιπτώσεις κλοπών και 12 περιπτώσεις απαγωγών εντός των δημοτικών ορίων της Καμπούλ. Τρομοκρατικές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένων μαζικών πυροβολισμών και βομβιστικών επιθέσεων αυτοκτονίας, έχουν συμβεί πολλές φορές μετά την εισβολή του 2001 στο Αφγανιστάν. Διεξάγονται από τους Ταλιμπάν και το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και την επαρχία Λεβάντ- Χορασάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έγκλημα στο Αφγανιστάν
Ματαγάλπα (διαμέρισμα)
Γεωγραφία
Η Ματαγάλπα βρίσκεται κεντρικά της χώρας και συνορεύει στα νότια με το Μποάκο, στα νοτιοδυτικά με τη Μανάγουα, στα νοτιοανατολικά με το Ατλάντικο Σουρ, στα βόρεια με τη Χινοτέγα, στα βορειοδυτικά με το Εστελί, στα βορειοανατολικά με το Ατλάντικο Νόρτε και στα δυτικά με το Λεόν. Μεγαλύτερη λίμνη είναι η Μογιούα. Άλλες λίμνες είναι η Τεκομάπα και η Λας Πλαγίτας.
Δήμοι
Η Ματαγάλπα διαιρείται σε 13 δήμους:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Νικαράγουας
Λύκωνας (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λύκωνας (Λύκων) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Λύκωνας σκοτώθηκε σε μάχη του πολέμου αυτού από τον Πηνέλεω μετά από συμπλοκή των δύο: αφού πρώτα έριξαν ο ένας στον άλλο τα ακόντιά τους χωρίς αποτέλεσμα, χτυπήθηκαν με τα ξίφη τους. Ο Λύκων χτύπησε τον αντίπαλό του στο κράνος και του κόπηκε η λαβή του ξίφους, ενώ ο Πηνέλεως χτύπησε τον Λύκωνα στο «ριζαύτι» και σχεδόν τον αποκεφάλισε. Ο Λύκωνας αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Π, στίχοι 335 κ.ε.), όπου χαρακτηρίζεται ως «ισόθεος».
Πηγές
Λυκωνας
Λεωνίδας Χριστόπουλος
Ο Λεωνίδας Χριστόπουλος είναι Γενικός Γραμματέας Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Απλούστευσης Διαδικασιών στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης από τον Αύγουστο του 2019.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Warwick (ΜΑ στη διεθνή πολιτική οικονομία) και του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Είναι αριστούχος απόφοιτος της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και μόνιμος υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών.
Έχει πολυετή εμπειρία στα θέματα διοικητικής και δημοσιονομικής μεταρρύθμισης, απλούστευσης διαδικασιών και καλής νομοθέτησης. Εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος Υπουργών στα Υπουργεία Παιδείας, Ανάπτυξης, Οικονομικών και Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Από το 2016 εως το 2019 διετέλεσε σύμβουλος του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Κυριάκου Μητσοτάκη, για θέματα Κράτους και Δημόσιας Διοίκησης. Ήταν ένας από τους βασικούς συντάκτες του νόμου 4622/2019 για το Επιτελικό Κράτος, που ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2019.
Έχει συγγράψει επιστημονικά άρθρα και βιβλία πάνω στο αντικείμενο της απλούστευσης διαδικασιών και της καλής νομοθέτησης. Μιλάει αγγλικά και γερμανικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Θεολογική Βιβλιοθήκη της Καισάρειας Μαριτίμας
δεξιά|μικρογραφία|343x343εσ| [[Ωριγένης|Ο Ωριγένης, ένας δραστήριος συλλέκτης χριστιανικών βιβλίων, βοήθησε στη δημιουργία της Βιβλιοθήκης της Καισάρειας που περιείχε περισσότερα από 30.000 χειρόγραφα.]] Η Θεολογική Βιβλιοθήκη της Καισάρειας Μαριτίμας, ή απλά η Βιβλιοθήκη της Καισάρειας, ήταν η βιβλιοθήκη των χριστιανών της Καισάρειας Μαριτίμας στην Παλαιστίνη κατά την αρχαιότητα.
Ιστορία
Μέσω του Ωριγένη, και ιδιαίτερα του λόγιου πρεσβύτερου Παμφίλου, ενός άπληστου συλλέκτη βιβλίων της Γραφής, η θεολογική σχολή της Καισάρειας κέρδισε τη φήμη, ότι είχε την πιο εκτεταμένη εκκλησιαστική βιβλιοθήκη της εποχής, που περιείχε περισσότερα από 30.000 χειρόγραφα: ο Γρηγόριος Ναζιαντζηνός, ο Μέγας Βασίλειος, και άλλοι, ήρθαν να σπουδάσουν εκεί. Ο τύπος κειμένου της Καισάρειας αναγνωρίζεται από τους μελετητές ως ένας από τους πρώτους τύπους της Καινής Διαθήκης.
Ο Άγιος Πάμφιλος αφιέρωσε τη ζωή του στην αναζήτηση και την απόκτηση αρχαίων κειμένων, που συγκέντρωσε στην περίφημη βιβλιοθήκη, που επρόκειτο να χρησιμοποιήσει αργότερα ο Ιερώνυμος, και ίδρυσε μία σχολή για θεολογικές σπουδές. Στο αντιγραφείο (scriptorium), απαραίτητο συμπλήρωμα σε όλες τις βιβλιοθήκες της αρχαιότητας, επέβλεπε την παραγωγή ακριβών επεξεργασμένων αντιγράφων της Γραφής. Μαρτυρίες για τον ζήλο και τη φροντίδα του σε αυτό το έργο βρίσκονται στον κολοφώνα βιβλικών χειρογράφων. Ο Ιερώνυμος στο έργο De Viris Illustribus (75) λέει, ότι ο Πάμφιλος «μετέγραψε το μεγαλύτερο μέρος των έργων του Ωριγένη της Αλεξάνδρειας με το δικό του χέρι», και ότι «αυτά σώζονται ακόμη στη βιβλιοθήκη της Καισαρείας».
Μεταξύ άλλων ανεκτίμητων χαμένων θησαυρών στη βιβλιοθήκη ήταν το κατά Εβραίους Ευαγγέλιο. Ο Ιερώνυμος γνώριζε αυτό το αντίγραφο του λεγόμενου «εβραϊκού» ή αραμαϊκού κειμένου του Ευαγγελίο,υ του Ματθαίου, και ο Ευσέβιος αναφέρεται στον κατάλογο της βιβλιοθήκης, που προσάρτησε στον Βίο τού Παμφίλου. Ένα απόσπασμα που παραθέτει ο Ιερώνυμος, από τον χαμένο Βίο, περιγράφει πώς ο Πάμφιλος προμήθευε τους άπορους μελετητές με τα απαραίτητα της ζωής, και τους έδιδε αντίγραφα των Γραφών, από τα οποία διατηρούσε μεγάλο απόθεμα. Παρομοίως χάριζε αντίγραφα σε γυναίκες αφιερωμένες στη μελέτη. Ο μεγάλος θησαυρός της βιβλιοθήκης στην Καισάρεια ήταν το αντίγραφο των «Εξαπλών» του ίδιου του Ωριγένη, ίσως το μόνο πλήρες αντίγραφο που δημιουργήθηκε ποτέ. Το συμβουλεύτηκε ο Ιερώνυμος. Ο Άγιος Πάμφιλος μαρτύρησε τον Φεβρουάριο του 309.
Οι συλλογές της βιβλιοθήκης υπέφεραν από τους διωγμούς επί του Αυτοκράτορα Διοκλητιανού, αλλά αποκαταστάθηκαν στη συνέχεια από επισκόπους της Καισαρείας. Ο Ακάκιος της Καισαρείας και ο Ευζώιος, διάδοχοι του Ευσεβίου, επικεντρώθηκαν στη διατήρηση.
Η Βιβλιοθήκη αναφέρεται τον 6ο αι., αλλά ο Χένρυ Μπάρκλεϋ Σουήτ ήταν της γνώμης, ότι πιθανότατα αυτή δεν επέζησε πολύ από την κατάληψη της Καισάρειας από τους Σαρακηνούς το 638, και αυτός ο ισχυρισμός επαναλαμβάνεται, χωρίς αναφορά, σε μία σύγχρονη αναφορά: η «μεγάλη βιβλιοθήκη διατηρήθηκε στην Καισάρεια, μέχρι που καταστράφηκε από τους Άραβες τον 7ο αι.». Ο O'Κόνορ λέει γι' αυτή τη Βιβλιοθήκη, ότι «η παράδοση της μαθητείας... συνεχίστηκε από τον Παμφίλιο (απεβ. 309). Προσθέτοντας στη συλλογή χειρογράφων του Ωριγένη, δημιούργησε μία βιβλιοθήκη δεύτερη μόνο από αυτήν της Αλεξάνδρειας. το 630 είχε 30.000 τόμους» Αυτός ο αριθμός βασίζεται στην εκτίμηση τού Ισίδωρου της Σεβίλλης στις Eτυμολογίες του. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε το άρθρο σχετικά με τη μουσουλμανική κατάκτηση της Συρο-Παλαιστίνης.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1982-83
right|200px|thumb|Δημοσιεύματα της αθλητικής εφημερίδας [[Φως των Σπορ, για την εξέλιξη του πρωταθλήματος Νότου 1982-83]]
Διοργάνωση
Το 1982-83 τους τίτλους των πρωταθλητών Β΄ Εθνικής κατέκτησαν το Αιγάλεω στο Νότο και ο Απόλλων Καλαμαριάς στο Βορρά. Ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης σεζόν ήταν το γεγονός του υποβιβασμού (λόγω της αναδιάρθρωσης που προαναφέραμε) πάρα πολλών ομάδων, αρκετές από τις οποίες δεν κατόρθωσαν να επιστρέψουν ποτέ στο δεύτερο τη τάξει επαγγελματικό πρωτάθλημα της χώρας.
Ήταν ένα πρωτάθλημα που σκίασαν, ειδικά στο Νότιο όμιλο, τα πολλά παράπονα τα οποία διατυπώθηκαν για την αξιοπιστία του. Είχαμε καταγγελίες για απόπειρες δωροδοκίας (που ωστόσο δεν αποδείχθηκαν), έκτροπα και εκκρεμείς υποθέσεις στα αρμόδια όργανα (ΑΣΕΑΔ κλπ.) μέχρι την τελευταία στιγμή. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι το Αιγάλεω πήρε την πρώτη θέση με μόλις ένα βαθμό διαφορά από το δεύτερο Διαγόρα Ρόδου, βαθμό που είχε αρχικά χάσει την πρώτη κιόλας αγωνιστική αντιμετωπίζοντας την Κόρινθο (1-1) αλλά τον κέρδισε κατόπιν ενστάσεως λόγω αντικανονικής συμμετοχής παίκτη των φιλοξενουμένων (Πέτρος Κανέλλος). Επίσης, στο Βορρά, η Καβάλα διεκδικούσε την πρωτιά έως ότου απορρίφθηκε μια ένστασή της και τέθηκε εκτός των στόχων της. Εντυπωσιακή εμφάνιση πραγματοποίησε εκείνη τη χρονιά η ομάδα του Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου, φθάνοντας πολύ κοντά σε άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Πρώτοι σκόρερ
Οι πρώτοι σκόρερ κάθε ομίλου ήταν:
Βαθμολογίες
{|
Νότιος όμιλος
* Λόγω ισοβαθμίας στα μεταξύ τους ματς (2-1, 0-1) έδωσαν αγώνα κατάταξης στις 16 Ιουλίου 1983: γήπ. Ν. Ευκαρπίας: Αιολικός - Πανελευσινιακός: 3-0.
Αγώνας μπαράζ για την παραμονή
Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος οι ομάδες που τερμάτισαν στην 9η θέση των δύο ομίλων, Νίκη Βόλου και Αιολικός Μυτιλήνης, έδωσαν αγώνα μπαράζ για την παραμονή της μίας στην κατηγορία. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Βόλου στα πέναλτι και παρέμεινε στη Β΄ Εθνική, ενώ οι Μυτιληνιοί υποβιβάστηκαν.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1982-1983
Τηλεφωνικό σεξ
Τηλεφωνικό σεξ ονομάζεται η προσομοίωση του σεξ μέσω τηλεφώνου.
Πρακτική
Το τηλεφωνικό σεξ προκύπτει όταν κατά μία τηλεφωνική συνομιλία χρησιμοποιείται ερωτικό λεξιλόγιο για τη διέγερση και των δύο συμμετεχόντων. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μπορεί να υπάρξει μονόπλευρος ή αμοιβαίος αυνανισμός. Υπάρχουν πολλές τηλεφωνικές γραμμές στις οποίες ο πελάτης μπορεί να τηλεφωνήσει και να συνδιαλεχθεί με έναν τηλεφωνητή (έμβιο ή συσκευή), ή με έναν άλλο πελάτη. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου άτομα ανταλλάσσουν τηλέφωνα μέσω Διαδικτύου γι' αυτό το λόγο. Επίσης, το τηλεφωνικό σεξ επιτρέπει στα άτομα ενός ζευγαριού να διατηρούν ερωτική "επαφή" όταν βρίσκονται μακριά το ένα από το άλλο.
Κατά τη διάρκεια του τηλεφωνικού σεξ ο πελάτης διατηρεί την ανωνυμία του και μπορεί να εκφράσει οποιαδήποτε σεξουαλική επιθυμία. Καθώς δεν υπάρχει πραγματική σεξουαλική επαφή, δεν υφίσταται κίνδυνος εγκυμοσύνης ή μετάδοσης σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων. Παρόλ' αυτά, οι (τηλεφωνικές) γραμμές τηλεφωνικού σεξ είναι ακριβές και αν ο χρήστης παρασυρθεί μια κλήση μπορεί να ανέλθει σε υψηλό κόστος. Στην Ελλάδα συγκεκριμένα ο ΟΤΕ, για τον περιορισμό υπέρογκων χρεώσεων των καταναλωτών διακόπτει τη σύνδεση αυτόματα μετά την πάροδο 15 λεπτών σε όλες τις γραμμές Audiotex, στις οποίες ανήκουν και αυτές του τηλεφωνικού σεξ. . Το τηλεφωνικό σεξ είναι ακριβή απόλαυση καθώς έχει συνήθως υψηλό τιμολόγιο.
Κοινότητα Καλεντζίου
Η Κοινότητα Καλεντζίου υπήρξε κοινότητα και διοικητική διαίρεση του Νομού Αχαΐας που συστάθηκε με το "Σχέδιο Καποδίστριας" το 1997. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 493 μόνιμοι κάτοικοι.
Έδρα της υπήρξε ο ομώνυμος οικισμός.
Οικισμοί
Η κοινότητα αποτελείται από ένα κοινοτικό διαμερίσμα στο οποίο ανήκουν οι οικισμοί :
Δημοτική Ενότητα Καλεντζίου
Από το 2010 κ.εξ., βάσει του σχεδίου "Καλλικράτης", αποτελεί τμήμα του νεοπαγούς Δήμου Ερυμάνθου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η νυν Δημοτική Ενότητα Καλεντζίου (πρώην κοινότητα) είχε πληθυσμό 380 κάτοικους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλεντζίου Κατηγορία:Κοινότητα Καλεντζίου Κ
Μένανδρος
Ο Μένανδρος (Κηφισιά Ερεχθηίδας, 342/341 π.Χ. - Φρεαττύς, 291/290 π.Χ.) ήταν Αθηναίος κωμικός ποιητής, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Νέας Αττικής κωμωδίας (τελευταία εποχή της αρχαίας κωμωδίας). Έγραψε 105-109 κωμωδίες, περί του συνόλου του έργου του διαφωνούν οι αρχαίες πηγές, και αναδείχθηκε οκτώ φορές νικητής στους δραματικούς (θεατρικούς) αγώνες των Ληναίων.
Από την αρχαία κωμωδία διαθέτουμε πλήρη έργα μόνο του Αριστοφάνη και του Μενάνδρου. Η κωμωδία του Μενάνδρου Ο Δύσκολος ανακαλύφθηκε τον περασμένο αιώνα σε μια σειρά από παπυρικά ευρήματα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μένανδρος γεννήθηκε στην Κηφισιά και ήταν γιος του Διοπείθους και της Ηγησιστράτης. Ο πατέρας του ήταν στρατηγός των κληρούχων Αθηναίων που εστάλησαν στην Καρδία της Θρακικής Χερρονήσου για να αντιμετωπίσουν τις επιχειρήσεις του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας. Ο πρώτος δάσκαλός του στο θέατρο ήταν ο Άλεξις, αδελφός τού πατέρα του και ποιητής της μέσης κωμωδίας. Ήταν μαθητής τού Θεόφραστου στην Περιπατητική Σχολή και πιθανότατα γνώρισε και τον Αριστοτέλη. Υπηρέτησε τη στρατιωτική και πολιτική του θητεία μαζί με τον συνέφηβο Επίκουρο και συνδέθηκαν με βαθιά φιλία. Υπήρξε φίλος του Δημήτριου Φαληρέα και όταν εκείνος ανατράπηκε, από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή, αντιμετώπισε κατηγορίες οι οποίες όμως αποσύρθηκαν. Έλαβε τιμητική πρόσκληση από τον Πτολεμαίο Α΄ να μεταβεί στην Αίγυπτο αλλά δεν την αποδέχθηκε. Έζησε στην Αθήνα μέχρι τον θάνατό του που φέρεται να επήλθε από πνιγμό στον όρμο της Φρεαττύδας. Ο Μένανδρος θεωρείται ότι συζούσε με την γνωστή εταίρα της αρχαιότητας Γλυκέρα, κόρη της Θαλασσίδος.
Έργο
Ο Μένανδρος εστιάζει στη ζωή των απλών ανθρώπων, όπως της εταίρας, του στρατιώτη, του τεχνίτη κ.ά., στη φιλία, στον οικογενειακό δεσμό. Απεικονίζει τα ήθη και τα έθιμα της κοινωνίας της Αθήνας σε μια εποχή καθοριστικών αλλαγών μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στις κωμωδίες του κυριαρχούν οι παρεξηγήσεις και ο ρόλος της τύχης. Παρουσιάζει μια θεατρική φόρμα που αποτέλεσε πρότυπο για τη λατινική (ρωμαϊκή) κωμωδία και πρόδρομο του νεότερου ευρωπαϊκού θέατρου. Οι λατίνοι ποιητές Τερέντιος και Πλαύτος διασκεύασαν πολλά έργα του.
Ο Μένανδρος παρουσιάστηκε στα Λήναια, για πρώτη φορά, με το έργο Οργή περί το 321/322 π.Χ. Από τις κωμωδίες του έχουν διασωθεί κυρίως αποσπάσματα. Το μοναδικό ολοκληρωμένο έργο που σώζεται είναι ο Δύσκολος, γνωστό και ως Μισάνθρωπος, το οποίο παρουσιάστηκε στα Λήναια το 316 π.Χ. και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Ο Δύσκολος επέδρασε, μέσω της λατινικής κωμωδίας, στον Σαίξπηρ, τον Μολιέρο και τον Χόφμανσταλ.
=== Κατάλογος επιλεγμένων σωζόμενων κωμωδιών ===
Μεγαλύτερα αποσπάσματα
Μικρότερα αποσπάσματα (αλφαβητικά)
Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν; (ταινία, 1962)
Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν; (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: What Ever Happened To Baby Jane?) είναι ο τίτλος ψυχολογικού θρίλερ, παραγωγής 1962 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Όλντριτς με πρωταγωνίστριες τις Μπέτι Ντέιβις και Τζόαν Κρόφορντ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Χένρι Φάρελ και τη διασκευή σεναρίου έκανε ο Λούκας Χέλερ.
Παραλειπόμενα
Το 1962 η Μπέτι Ντέιβις δέχτηκε να συμπρωταγωνιστήσει μαζί με την μεγάλη της αντίπαλο Τζόαν Κρόφορντ στην ταινία τρόμου Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν; του Ρόμπερτ Όλντριτς, πιστεύοντας ότι ο ρόλος της, ως πρώην παιδί θαύμα Μπέιμπι Τζέιν Χάτσον, θ´αναβίωνε την καριέρα της και θα´χε απήχηση στο κοινό που είχε λατρέψει την Ψυχώ του Χίτσκοκ δυο χρόνια πριν. Έτσι πνίγοντας τον εγωισμό της συνεργάστηκε με την μισητή της αντίπαλο, χωρίς να δημιουργήσει προβλήματα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν τελείωσαν τα γυρίσματα, με εκτόξευση αρνητικών δηλώσεων κι απ´τις δυο πλευρές, στο μεταξύ η Ντέιβις έλαβε και την ενδέκατη υποψηφιότητά της για τα όσκαρ, ενώ η ακαδημία αγνόησε την Κρόφορντ. Η Κρόφορντ πικραμένη τότε, στράφηκε δημόσια εναντίον της Ντέιβις, ζήτησε λοιπόν απ'τις υπόλοιπες υποψηφίους να την άφηναν να δεχτεί εκείνη το βραβείο, σε περίπτωση νίκης, ενώ εκείνες ήταν απούσες. Η Ντέιβις, της οποίας η ερμηνεία είχε λάβει πολύ καλές κριτικές θεωρούνταν το φαβορί, όμως την βραδιά των όσκαρ το βραβείο πήγε στην Αν Μπάνκροφτ, η οποία λόγω θεατρικών υποχρεώσεων δεν είχε μπορέσει να παραβρεθεί στην τελετή. Μόλις το όνομα της νικήτριας ανακοινώθηκε η Ντέιβις πάγωσε κι η Κρόφορντ την προσπέρασε για να παραλάβει το Όσκαρ για λογαριασμό της Μπάνκροφτ. Η Ντέιβις αργότερα σχολίασε: Η ηθοποιός δεν είχε πει ακόμα την τελευταία λέξη. Δυο χρόνια αργότερα στα γυρίσματα της ταινίας Το μυστικό της Σάρλοτ, που επρόκειτο να την επανενώσει με την Κρόφορντ, η Ντέιβις ανάγκασε την αντίπαλό της να αποχωρήσει από την ταινία.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1962 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Δραματικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Κρυοπηγή
Το τοπωνύμιο Κρυοπηγή μπορεί να αναφέρεται:
Και στον εγκαταλελειμμένο οικισμό Κρυοπηγή Σερρών
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων