cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκερμπέργκα του Γκάντερσχαϊμ
Η ζωή της
Μετά συνέχισε την εκπαίδευσή της στο Αββαείο του Γκάντερσχαϊμ που είχαν ιδρύσει τον 9ο αιώνα οι προ-παπούδες της, Λιούντολφ και Όντα. Η οικογένειά της είχε μεγάλη παράδοση ηγουμενισών που είχαν θητεύσει στο Γκάντερσχαϊμ καθώς το αξίωμα της Ηγουμένης ήταν πολύ σημαντικό και είχε μεγάλη εξουσία και θεωρούνταν ταιριαστό για τις γυναίκες των βασιλικών οικογενειών που ήθελαν να κάνουν καριέρα και να αποφύγουν να παντρευτούν. Τρεις από τις θείες της Γκερμπέργκα είχαν υπάρξει ηγουμένισες του Γκάντερσχαϊμ: Η Χαθουμόδα (852 - 874), η Γκερμπέργκα της Σαξονίας (874 - 896) και η Χριστίνα (896 - 918) κάτι που αποκαλύπτει τους ισχυρούς δεσμούς που είχε το αββαείο με τους Όθωνες.Το 947 μάλιστα, η Αδελαΐδα της Βουργουνδίας, η θεία της Γκερμπέργκα που τότε ήταν αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μαζι με τον σύζυγό της Όθωνα Α΄, έδωσαν τεράστια ανεξαρτησία στο Αββαείο του Γκάντερσχαϊμ και έδωσαν το δικαίωμα στην εκάστοτε Ηγουμένη του να απονέμει δικαιοσύνη, να διατηρεί στρατό και να κόβει νομίσματα.
Η Γκερμπέργκα, ακολουθώντας την παράδοση της οικογένειάς της, έγινε Ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ το 956 μετά τον θάνατο της προηγούμενης Ηγουμένισσας, της Βέντελγκαρντ και αμέσως άρχισε να εργάζεται για να υλοποιήσει το οθωνικό όραμα της δημιουργίας μία ισχυρής πνευματικής και καλλιτεχνικής αφύπνισης στη Σαξονία με επίκεντρο τα μοναστήρια.
Το 973 ο Όθωνας Α΄ πέθανε και το θρόνο κατέλαβαν ο γιος του Όθωνας Β΄ και η σύζυγος του τελευταίου, η Θεοφανώ του Βυζαντίου, αλλά αυτό δεν επηρέασε την υποστήριξη του αββαείου καθώς οι νέοι αυτοκράτορες ήταν αποφασισμένοι να συνεχίσουν το έργο των προκατόχων τους. Το 979 μάλιστα το αυτοκρατορικό ζεύγος έστειλε την πεντάχρονη τότε κόρη του, τη Σοφία, για να μορφωθεί υπό την καθοδήγηση και την προστασία της θείας της, της Γκερμπέργκα.
Το 985 συμμετείχε στη λεγόμενη Σύνoδο των Ισχυρών Γυναικών (colloquium dominarum) στην οποία υπερασπίστηκε το κληρονομικό δικαίωμα του ανηψιού της Όθωνα Γ΄ στον γερμανικό θρόνο. Αυτό το περιστατικό δείχνει ότι θεωρούνταν μία από τις πιο ισχυρές γυναίκες της εποχής της.
Η Γκερμπέργκα πέθανε το 1001 και τη θέση της κατέλαβε όπως ήταν αναμενόμενο η ανηψιά της Σοφία.
Το έργο της
Αυτό όμως που θεωρείται σήμερα η πιο σημαντική συνεισφορά της Γκερμπέργκα είναι η υποστήριξή της στις λόγιες γυναίκες και ειδικά στη συγγραφέα Ροσβίτα του Γκάντερσχαϊμ την οποία θεωρείται ότι πήρε προσωπικά υπό την προστασία της και μάλιστα έγινε και δασκάλα της. Η Ροσβίτα έγραψε για την Γκερμπέργκα: "'Είναι πιο νέα σε ηλικία από ότι εγώ, αλλά όπως ταιριάζει στην ανηψιά του Αυτοκράτορα, είναι πιο προχωρημένη στη μόρφωση.' "Η Ροσβίτα έδειχνε να αγαπά και να σέβεται την Γκερμπέργκα και τη θεωρούσε υπεύθυνη για τη δική της μόρφωση. Στον πρόλογο ενός έργου της έγραψε:"'Εκείνη ήταν που, όσον αφορά άλλους συγγραφείς, συνέχισε την εκπαίδευσή μου και με εισήγαγε στο έργο όλων εκείνων των συγγραφέων που μελετούσε και η ίδια μαζί με άντρες λογίους.' "Η Γκερμπέργκα αναγνώρισε τις ικανότητες της Ροσβίτα και φρόντισε να την προωθήσει στο παλάτι μέσω των γνωριμιών της. Με δική της πρωτοβουλία μάλιστα της ανέθεσε να συγγράψει μία βογραφία για τον θείο της Όθωνα Α΄ που τελικά η Ροσβίτα μετέτρεψε σε ιστορική καταγραφή όλης της οθωνικής δυναστείας που ονόμασε Gestis Ottonis (Οθωνικά Έργα) και σήμερα θεωρείται αυθεντία στη ζωή των Οθωνιδών.
Η Ροσβίτα έγραψε όλο το έργο της ενώ βρισκόταν υπό την προστασία της Γκερμπέργκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία στη Γερμανία Κατηγορία:Μεταρρυθμίστριες Κατηγορία:Μεταρρυθμίστριες στη Γερμανία
Κύπελλο Μολδαβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Μολδαβίας είναι μια ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξάγεται κάθε χρόνο στη Μολδαβία. Ο νικητής προκρίνεται σε προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Μολδαβίας
ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή
Η Τέρνα Ενεργειακή είναι ελληνική εταιρεία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
Η εταιρεία είναι θυγατρική του Ελληνικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η οποία μέσω της θυγατρικής της Ήρων Α.Ε. συμμετέχει επίσης στην κατασκευή και λειτουργία της παραγωγής θερμοηλεκτρικής ενέργειας που τροφοδοτείται με φυσικό αέριο. Ωστόσο, η Τέρνα Ενεργειακή παράγει αποκλειστικά ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων αιολικών πάρκων και μικρών υδροηλεκτρικών σταθμών. Κατασκευάζει επίσης μονάδες ανανεώσιμης ενέργειας και ολοκληρωμένες μονάδες επεξεργασίας για τη συνολική διαχείριση και αξιοποίηση της ενέργειας των αποβλήτων και της βιομάζας. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1997 ως θυγατρική της Τέρνα, η οποία το 1999 συγχωνεύθηκε με τη ΓΕΚ για να αποτελέσει τον μεγαλύτερο ετερογενή όμιλο της Ελλάδας. Η εταιρεία με έδρα την Αθήνα είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών από το 2009 και ανήκει στις 25 εταιρείες που αποτελούν τον δείκτη FTSE/Athex Large Cap. Το 2013, η εταιρεία επενδύσεων των ΗΠΑ York Capital Magagement αγόρασε ένα μερίδιο 10% της μητρικής εταιρείας ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και ένα άλλο μερίδιο 3% της Τέρνα Ενεργειακή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Εστοσαντόκ
μικρογραφία|Άποψη του Εστοσαντόκ από το Όρος Αϊμπγκά μικρογραφία Το Εστοσαντόκ, μερικές φορές γράφεται ως Έστο-Σαντόκ (ρωσικά: Э́стосадо́к ή Э́сто-Садо́к, εσθονικά: Eesti Aiake, μετάφραση: Μικρός Εσθονικός Κήπος) είναι μια αγροτική περιοχή (σέλο) υπό τη διοικητική δικαιοδοσία της Επαρχίας της Πόλης του Αντλέρσκι της Πόλης του Σότσι στο Κράι Κρασνοντάρ στη Ρωσία. Βρίσκεται στον ποταμό Μζύμτα και απέχει 4 χιλιόμετρα από την Κράσναγια Πολιάνα. Ο πληθυσμός του Εστοσαντόκ είναι 890 άτομα.
Ιδρύθηκε το 1886 από τριάντα έξι εσθονικές οικογένειες που έφτασαν στην Κράσναγια Πολιάνα για να καταστήσουν κατοικήσιμα τα εδάφη που κατοικούσαν παλαιότερα από τους Σαντζ.
Εκεί υπάρχουν τα ερείπια ενός Καυκασιανού φρουρίου και το μνημειακό σπίτι του Εσθονού συγγραφέα Άντον Χάνσεν Ταμσάαρε. Είναι η θέση του ορεινού θερέτρου σκι Αλπίκα Σέρβις. Ο σιδηροδρομικός σταθμός Ρόζα Χουτόρ συνδέει την περιοχή με τον σιδηροδρομικό σταθμό του Αντλέρ, με περαιτέρω συνδέσεις προς το Διεθνές Αεροδρόμιο του Σότσι, το Ολυμπιακό Χωριό του Σότσι, και το κεντρικό Σότσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Σούπερ Καπ Μολδαβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Σούπερ Καπ Μολδαβίας είναι ένας ετήσιος ποδοσφαιρικός αγώνας σούπερ καπ στη Μολδαβία. Στον αγώνα αυτό συμμετέχουν οι νικητές της προηγούμενης περιόδου του Πρωταθλήματος Μολδαβίας και του Κυπέλλου Μολδαβίας. Αν μια ομάδα έχει κατακτήσει και πρωτάθλημα και κύπελλο, δεν διεξάγεται ο αγώνας.
Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας
thumb|right|300px|Υποβρύχιο καλώδιο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Ο Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ) συστάθηκε σύμφωνα με το Ν. 4001/2011 και σε συμμόρφωση με την Οδηγία 2009/72/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την οργάνωση των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας, με σκοπό να αναλάβει τα καθήκοντα του Διαχειριστή του Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΣΜΗΕ). Στο πλαίσιο αυτό, σκοπός του ΑΔΜΗΕ είναι η λειτουργία, συντήρηση και ανάπτυξη του ΕΣΜΗΕ ώστε να διασφαλίζεται ο εφοδιασμός της χώρας με ηλεκτρική ενέργεια με τρόπο ασφαλή, αποδοτικό και αξιόπιστο.
Από τον Φεβρουάριο του 2012 είναι Εταιρεία ανεξάρτητη σε λειτουργία και διαχείριση, διατηρώντας την αναγκαία ανεξαρτησία για την συμμόρφωση με την οδηγία 2009/72/ΕΚ της ΕΕ. Μέχρι το τέλος Ιουνίου του 2017, ήταν θυγατρική εταιρεία της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού Ελλάδος. Από τις 20 Ιουνίου 2017, ο ΑΔΜΗΕ ακολουθεί το μοντέλο του ιδιοκτησιακά διαχωρισμένου Διαχειριστή (Ownership Unbundling) και είναι εναρμονισμένος πλήρως με την Οδηγία 2009/72/ΕΚ. Από 24 Ιουλίου 2017, η μετοχική σύνθεση του ΑΔΜΗΕ είναι η εξής: 51% ΑΔΜΗΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ Α.Ε., 25% ΔΕΣ ΑΔΜΗΕ Α.Ε. και 24% State Grid Europe Limited.
Από τις 30 Ιουνίου 2012, το Ελληνικό Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας περιελάμβανε 11.303 χιλιόμετρα γραμμών μεταφοράς και 291 υποσταθμούς με συνολική εγκατεστημένη ισχύ 50.749 MVA:
Η ΑΔΜΗΕ Α.Ε. είναι μέλος του ENTSO-E (Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας).
Ιδιωτικοποίηση
Η ελληνική συμφωνία διάσωσης τον Ιούλιο του 2015 περιλαμβάνει την ιδιωτικοποίηση της ΑΔΜΗΕ. Για το σκοπό αυτό, η ΑΔΜΗΕ A.E. πρόκειται να χωριστεί από τη ΔΕΗ ΑΕ, με το 51% να μεταβιβαστεί στο Ελληνικό Δημόσιο και 49% να πωληθεί, συμπεριλαμβανομένου ποσοστού τουλάχιστον 29% που θα προσφερθεί στους στρατηγικούς επενδυτές. Στις 21 Οκτωβρίου 2016, μια κοινοπραξία που συγκροτήθηκε από την Terna S.p.A. και την F2i SGR S.p.A. (και οι δύο με ποσοστό συμμετοχής 50%) υπέβαλαν δεσμευτική προσφορά για την απόκτηση ποσοστού 24% στην ΑΔΜΗΕ A.E. Τέλος, το 24% της εταιρείας πωλήθηκε στην κρατική εταιρεία State Grid Corporation της Κίνας. Σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο κατέχει το 51,12% των μετοχών και τη διοίκηση.
Εγχώριες και Διεθνείς Διασυνδέσεις του Δικτύου της ΑΔΜΗΕ
Το διασυνδεδεμένο σύστημα μεταφοράς της ΑΔΜΗΕ είναι συνδεδεμένο με τα συστήματα μεταφοράς πέντε γειτονικών χωρών της Ελλάδας (Ιταλία, Βουλγαρία, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία και Τουρκία):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ανατολικής Μακεδονίας 1962–63
Για την περίοδο 1962–63, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων του πρωταθλήματος στο νομό Καβάλας και στο νομό Δράμας.
Το καλοκαίρι του 1962, ξεκίνησε η προετοιμασία με σκοπό την αποχώρηση των ποδοσφαιρικών σωματείων του νομού Δράμας, από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας (Ε.Π.Σ.Α.Μ.).
Πρωτάθλημα
Στο πρωτάθλημα πήραν μέρος ποδοσφαιρικά σωματεία αναγνωρισμένα από την ΕΠΣΑΜ.
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄Κατηγορία συμμετείχαν οι εξής σύλλογοι:
Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Άρης Δράμας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Καβάλας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1962-1963
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καβάλας 1963–64
Η περίοδος 1963–64 ήταν η πρώτη για την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας ως διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος στο νομό Καβάλας.
Το 1963, τα ποδοσφαιρικά σωματεία του νομού Δράμας αποχώρησαν από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας (Ε.Π.Σ.Α.Μ.) και ίδρυσαν την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δράμας. Έπειτα από αυτή την εξέλιξη, το φθινόπορο του ίδιου έτους, πραγματοποιήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση της ΕΠΣΑΜ στην οποία παρευρέθησαν 15 σωματεία, όπου και αποφασίσθηκε η μετονομάσια της ένωσης σε Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας.
Τα σωματεία που παρευρέθηκαν στην έκτακτη γενική συνέλευση είναι τα εξής: Δόξα Αμυγδαλεώνα, Άρης Ζυγού, Ελπίς Κρυονερίου, Νέστος Χρυσούπολης, Μακεδονικός Αμισιανών, Νεάπολις Καβάλας, Ορφέας Ελευθερούπολης, Απόλλων Δάτου, Μακεδονικός Αγιάσματος, Κεραυνός Κρηνίδων, Βυζάντιο Κοκκινοχώματος, Φίλιπποι Καβάλας, Ηρακλής Καβάλας, Βύρων Καβάλας και Α.Ε. Καβάλας.
Πρωτάθλημα
Στο πρωτάθλημα πήραν μέρος ποδοσφαιρικά σωματεία αναγνωρισμένα από την ΕΠΣΚ.
Α' Κατηγορία
Στην Α' Κατηγορία θα πάρουν μέρος τα σωματεία τα οποία από τη περσινή περίοδο αγωνιζόταν στην Α' Κατηγορία της Ε.Π.Σ.Α.Μ., ΑΕ Καβάλας, Βύρων και Κεραυνός Κρηνίδων ο οποίος δεν θα υποβιβαζόταν λόγω ότι αποσπάσθηκαν τα σωματεία του Νομού Δράμας, όπως επίσης και ο Απόλωνας Δάτου, Μακεδονικός Αγιάσματος και Άρης Πηγών.
Β' Κατηγορία
Στη Β' Κατηγορία προάχθηκαν επισης προάγονται τα σωματεία Θεαγένης Θάσου και Ελπίς Κρυονερίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Καβάλας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1963-1964
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ανατολικής Μακεδονίας 1930–31
Η νεοϊδρυθήσα το 1930 Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας (Ε.Π.Σ.Α.Μ.), συστάθηκε έπειτα από την απόσπαση των ποδοσφαιρικών σωματείων των νομών Καβάλας και Δράμας, ενώ τα ιδρυτικά σωματεία της ένωσης ήταν οι Φίλιπποι Καβάλας, η Δόξα Δράμας, η Α.Ε.Κ. Καβάλας και ο Ηρακλής Καβάλας.
Πρωτάθλημα
Έπειτα από την ολοκλήρωση του Πρωταθλήματος Ανατολικής Μακεδονίας 1929–30 με διοργανώτρια αρχή την Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, τη σκυτάλη όσον αφορά την ευθύνη διεξαγωγής του πρωταθλήματος ανέλαβε η νεοσύστατη Ε.Π.Σ. Ανατολικής Μακεδονίας.
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Μακεδονίας ήταν η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Φιλίππων Καβάλας. Στην Α΄ Κατηγορία συμμετείχαν επίσης η Δόξα Δράμας και οι σύλλογοι της Καβάλας Ηρακλής και ΑΕΚ. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 5 Ιουλίου 1931 και ολοκληρώθηκε στις 8 Αυγούστου. Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο Δημοτικό Γυμναστήριο της Καβάλας εκτός από τον αγώνα της πρεμιέρας Δόξα - Ηρακλής που έγινε στη Δράμα.
Β΄ Κατηγορία
Στη συγκεκριμένη κατηγορία μετείχαν ποδοσφαιρικά σωματεία αναγνωρισμένα από την ΕΠΣΑΜ.
Τα πρωταθλήματα Δράμας και Πραβίου (Ελευθερούπολης) ξεκίνησαν στις 14 Ιουνίου, ενώ της Καβάλας στις 5 Ιουλίου ταυτόχρονα με την Α΄ κατηγορία, καθώς τον Ιούνιο στην Καβάλα διεξάγονταν οι Θ΄ Πανθρακικοί αγώνες.
Την άνοδο στην Α΄ κέρδισαν ο Άρης Δράμας από τον όμιλο των συλλόγων της Δράμας και ο Ορφέας Ελευθερούπολης που επικράτησε του πρωταθλητή του ομίλου Καβάλας Παύλου Μελά με 4-1
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Καβάλας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1930-1931
Ερρίκος Δ΄ της Βραβάντης
Ο Ερρίκος Δ΄, γερμ. Heinrich IV (1251/2 - μετά τις 29 Απριλίου 1272) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν δούκας της Βραβάντης (1261-1267).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λουβαίν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα της Βραβάντης και της Αδελαΐδας, κόρης του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας.
Μετά την εκτόπισή του έγινε αρχάριος μοναχός στο αββαείο του Αγ. Μπενίν στη Ντιζόν. Δεν ξέρουμε τι απέγινε μετά το 1272.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ
Γοδεφρείδος της Βραβάντης
Ο Γοδεφρείδος, γερμ. Godfrey (απεβ. 11 Ιουλίου 1302) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κύριος του Άαρσοτ (από τον πατέρα του) και του Βιερζόν (από τη σύζυγό του).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα της Βραβάντης και της Αδελαΐδας, κόρης του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας. Ήταν ικανός πολεμιστής και πολιτικός και υποστήριξε τον δευτερότοκο αδελφό του Ιωάννη Α΄ δούκα της Βραβάντης σε όλα όσα ανέλαβε. Πολέμησε μαζί του το 1288 στη μάχη του Βόρρινγκεν και αιχμαλώτισε τον Ρέγκιναλντ Α΄ κόμη του Χέλρε.
Το 1284 ο πατέρας του τον έκανε κύριο του Άαρσοτ· η κομητεία αυτή είχε αγοραστεί από τον προ-προ-πάππο τους, τον Γοδεφρείδο Γ΄ κόμη του Λουβαίν. Το 1292 διαπραγματεύτηκε την ερήνη μεταξύ της Γαλλίας και του κόμη της Φλάνδρας. Το 1294 απεβίωσε ο Ιωάννης Α΄ και ο γιος του Ιωάννης Β΄ υποστηρίχθηκε από τον Γοδεφρείδο στις εσωτερικές και εξωτερικές αντιδράσεις.
Το 1302 η Φλάνδρα εξεγέρθηκε εναντίον της Γαλλίας. Ο Γοδεφρείδος και ο γιος του ακολούθησαν τον Φίλιππο Δ΄ Καπετιδών της Γαλλίας εναντίον της Φλάνδρας στη μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών. Σκοτώθηκε με το γιο του, μαζί με πολλούς ιππότες της Βραβάντης. Η περιουσία του μοιράστηκε μεταξύ των τεσσάρων έγγαμων θυγατέρων του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1277 την Ιωάννα-Ισαβέλλα, κόρη και κληρονόμο του Ερβέ Δ΄ κυρίου του Βιερζόν (Vierzon) και είχε τέκνα:
Παραπομπές σe πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ
Αλβέρτος του Λουβαίν
Ο Αλβέρτος, γερμ. Albert (1166 - 24 Νοεμβρίου 1192) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν καρδινάλιος και πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης. Έγινε άγιος της Καθολικής Εκκλησίας το 1613.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γοδεφρείδου Γ΄ κόμη του Λουβαίν και της Μαργαρίτας των Αρντέν-Βερντέν, κόρης του Ερρίκου Β΄ δούκα του Λίμπουργκ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Α΄ δούκας της Βραβάντης.
Εκπαιδεύτηκε στο Καθεδρικό σχολείο του Αγ. Λάμπερτ στη Λιέγη. Το 1187 έφθασαν τα νέα της πτώσης της Ιερουσαλήμ και ο Αλβέρτος θέλησε να πάει ως σταυροφόρος εκεί, αλλά ο καρδινάλιος Αλμπέρο του Αλμπάνο τον κράτησε.
Το 1188 έγινε αρχιδιάκονος και το 1192 επίσκοπος της Λιέγης, αν και ήταν 4 έτη μικρότερος από τα 30 που προβλεπόταν. Η εκλογή του ήταν αποτέλεσμα ανταγωνισμού μεταξύ του αδελφού του Ερρίκου Α΄ και του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη του Αινώ : τα μέλη (canons) του Συλλόγου του καθεδρικού που επηρέαζε ο Βαλδουίνος Ε΄, εξέλεξαν επίσκοπο τον Αλβέρτο του Ρετέλ, θείο της Κωνσταντίας, η οποία ήταν σύζυγος του Ερρίκου ΣΤ΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ έθεσε επίσκοπο τον Λοθάριο του Χόχσταντεν πρύτανη του Συλλόγου του καθεδρικού της Βόννης.
Ο Αλβέρτος έκανε έφεση στον πάπα Κελεστίνο Γ΄ και το 1192 ο πάπας τον έκανε καρδινάλιο και τον χειροτόνησε στη Ρώμη ιερέα και μετά επίσκοπο, που έκανε την πρώτη λειτουργία του στη Ρενς. Τρεις ημέρες μετά, στις 24 Νοεμβρίου 1192, Γερμανοί ιππότες τον απήγαγαν έξω από τη Ρενς και με τα ξίφη τους του συνέτριψαν το κεφάλι.
Ο αδελφός του Ερρίκος Α΄ και ο θείος του Ερρίκος Γ΄ δούκας του Λίμπουργκ, με τον αρχιεπίσκοπο Μάιντς και Κολωνίας, κά λεηλάτησαν την περιοχή του Ντήτριχ του Χόχσταντεν, αδελφού του Λοθαρίου, ο οποίος -αντιμετωπίζοντας την εχθρότητα των κατοίκων της Λιέγης- διέφυγε στην Αυλή του Ερρίκου ΣΤ΄. Ο πάπας τον τιμώρησε με ακοινωνησία. Οι φονείς ιππότες διέφυγαν επίσης στην Αυλή του Ερρίκου ΣΤ΄. Δεν ξέρουμε αν ο Ερρίκος ΣΤ΄ σχεδίασε ή όχι τον φόνο.
Η φήμη της αγιότητας του Αλβέρτου διαδόθηκε και αναγνωρίστηκε ως μάρτυς. Το 1613 ο Πάπας Παύλος Ε΄ τον έκανε άγιο και η μνήμη του εορτάζεται στις 24 Νοεμβρίου. Η σορός του βρισκόταν στη Ρενς ως το 1921, οπότε μεταφέρθηκε στις Βρυξέλλες.
Βιβλιογραφία
The Vita Alberti episcopi Leodiensis was probably written around 1194 or 1195 by an anonymous monk of Lobbes, from information supplied by Abbot Werrich, who knew Albert well. Although a panegyric for the murdered bishop, Raymond H. Schmandt considers it generally accurate. A different viewpoint is found in the Chronicon Hanoniense of Gislebert of Mons, written shortly after 1196.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 12ου αιώνα
Ζοσλέν του Λέουβεν
Ο Ζοσλέν του Λεουβέν (Γαλλ. Jocelin de Louvain, Γερμ. Jocelyn of Leuven 1211 - 1180) ευγενής από το Δουκάτο της Βραβάντης που εγκαταστάθηκε στην Αγγλία και παντρεύτηκε Αγγλίδα κληρονόμο ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ του Λεουβέν και της Κλημεντίας της Βουργουνδίας κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Βουργουνδίας ή μιας ερωμένης. Ο Ζοσλέν μέσω του μεγαλύτερου γιου του Γουίλιαμ έγινε γενάρχης της πανίσχυρης Οικογένειας Πέρσι στην βόρεια Αγγλία από την οποία προήλθαν οι κόμητες και οι δούκες του Νορθάμπερλαντ. Η μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή του Αντελίζα του Λέουβεν ήταν δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας.
Η αδελφή του Αδελαΐδα ως χήρα του Ερρίκου Α΄ παραχώρησε στον Ζοσλέν την οικία του Πέτγουορθ στο Σάσσεξ, χρησιμοποιήθηκε ως τόπος κατοικίας για τους απογόνους του πολλούς αιώνες. Το Πέτγουορθ αρχικά ήταν θερινή κατοικία για τους κόμητες του Νορθάμπερλαντ, μετά την συνωμοσία υπέρ της Μαρίας Α΄ της Σκωτίας στα τέλη του 16ου αιώνα η Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας τους περιόρισε στο Σάσσεξ και το Πέτγουορθ έγινε η μόνιμη κατοικία τους.
Οικογένεια
Ο Ζοσλέν παντρεύτηκε την Αγνή του Πέρσι (απεβ. 1203) μια από τις δυο κόρες και κληρονόμο του Γουίλιαμ Β΄ Πέρσι (απεβ. 1175), 3ου φεουδαρχικού βαρόνου του Τόφλιφ στην Γιορκσάιρ. Μετά τον γάμο οι απόγονοί του υιοθέτησαν το επώνυμο της συζύγου του "Πέρσι". Με την Αγνή απέκτησε :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Android Oreo
Το Android "Oreo" (με την κωδική ονομασία Android O κατά την ανάπτυξη) είναι η όγδοη κατά σειρά έκδοση του λειτουργικού συστήματος Android. Πρώτα κυκλοφόρησε ως έκδοση ανάπτυξης στις 21 Μαρτίου 2017 και τελικά κυκλοφόρησε για το κοινό στις 21 Αυγούστου.
Η Google παρουσίασε ένα άγαλμα με το μπισκότο Oreo από το οποίο πήρε την ονομασία της η έκδοση, στο πάρκο 14th Street στο Μανχάταν, κοντά στο αρχικό εργοστάσιο Nabisco που δημιούργησε το πρώτο Oreo.
Το Sony Xperia XZ1 είναι η πρώτη διαθέσιμη συσκευή με προεγκατεστημένο το Android 8.0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
Ευστάθιος Δαφνομήλης
Ο  Ευστάθιος Δαφνομήλης (fl. αρχές του 11ου αιώνα) ήταν Βυζαντινός στρατηγός και πατρίκιος, που διακρίθηκε στη Βυζαντινή κατάκτηση της Βουλγαρίας. Κατατάσσεται ως ένας από τα πιο γνωστούς και επιτυχημένους στρατηγούς στον τριακονταετή πόλεμο μεταξύ του Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ (βασ. 976-1025) και του Σαμουήλ της Βουλγαρίας (βασ. 997-1014), ώστε να τερματιστεί η μακροχρόνια διαμάχη με την τύφλωση και τη σύλληψη του τελευταίου Βούλγαρου ηγέτη, Ιβάτζη, το 1018.
Βιογραφία
Η κύρια πηγή που περιγράφει τη ζωή του Δαφνομήλη, και μάλιστα τη βουλγαρικές εκστρατείες (986-1018) του Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄, είναι από τα τέλη του 11ου αιώνα Σύνοψη Ιστοριών του Ιωάννη Σκυλίτζη, του οποίου η χρονολόγηση είναι συχνά προβληματική, για να το ανακατασκευαστεί. Ο Δαφνομήλης προερχόταν από την έγγεια αριστοκρατία της Μικράς Ασίας, που για αιώνες αποτελούσε Βυζαντινή στρατιωτική ελίτ. Η παραδοσιακή ιστοριογραφία τοποθετεί την πρώτη του εμφάνιση περίπου στο 1005, όταν το Αδριατικό λιμάνι της πόλης της Δυρραχίου λέγεται ότι είχε παραδοθεί από τον Ιωάννη Χρυσήλιο, ένα τοπικό μεγιστάνα, στους Βυζαντινούς. Ο Δαφνομήλης, επικεφαλής ενός στόλου, πήρε την κατοχή της πόλης. Με δεδομένη την ασαφή χρονολογικά αφήγηση του Σκυλίτζη, ωστόσο, είναι πιθανό ότι αυτό το επεισόδιο αντανακλά το μετέπειτα διορισμό του (μετά το 1018), ως στρατηγού (στρατιωτικός διοικητής) της πόλης. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης της Βυζαντινο–βουλγαρικών πολέμων στην εποχή του Αυτοκράτορα [[Βασίλειος Β´|Βασιλείου β και ο Τσάρος Σαμουήλ της Βουλγαρίας]] Ο Δαφνομήλης συμμετείχε στις μετέπειτα συγκρούσεις εναντίον του Τσάρου Σαμουήλ, αλλά το μεγαλύτερό του κατόρθωμα ήταν η σύλληψη του Βούλγαρου ηγέτη Ιβάτζη το 1018, για την οποία του έχει δοθεί εξέχουσα θέση στο έργο του Σκυλίτζη. Μετά την ήττα στη Μάχη του Κλειδίου το 1015, βουλγαρική αντίσταση άρχισε να καταρρέει. Από το 1018, οι περισσότεροι Βούλγαροι διοικητές είχαν παραδοθεί, και μόνο ο Ιβάτζης, που είχε υποχωρήσει με τους οπαδούς του στο βασιλικό κτήμα της Πρόνιστας στο Βροχωτό, ορεινή και δυνατή αμυντικά θέση, συνέχισε να αντιστέκεται. Απέρριψε τόσο δωροδοκίες όσο και απειλές από τους Βυζαντινούς, και για 55 μέρες, ο Βυζαντινός στρατός υπό τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ παρέμεινε στρατοπεδευμένος στη Δεάβολη σε κοντινή απόσταση, περιμένοντας την παράδοσή του. Σε αυτό το σημείο, και καθώς ντόπια πλήθη συγκεντρώθηκαν στο παλάτι του Ιβάτζη για την εορτή της Κοιμήσεως, ο Δαφνομήλης, τώρα στρατηγός της κοντινής Αχρίδας, με δική του πρωτοβουλία, αποφάσισε να τελειώσει το αδιέξοδο. Με μόνο δύο συνοδούς, ανέβηκε το δρόμο για το κτήμα, και συστήθηκε ο ίδιος στον Ιβάτζη. Ο Ιβάτζης, πιστεύοντας ότι ο Δαφνομήλης δεν θα είχε έρθει μόνος του, εκτός και αν είχε την πρόθεση να δημιουργήσει μια συμμαχία κατά του Βασιλείου, αποχώρησε με τον στρατηγό σε ένα απομονωμένο δασικό ξέφωτο στους κήπους, για μια ιδιωτική συζήτηση. Εκεί, ο Δαφνομήλης και οι δύο κρυφού συνεργάτες του αιφνιδίασαν το Βούλγαρο στρατηγό, τον τύφλωσαν και τον μετέφεραν στον πάνω όροφο του παλατιού, μέσα από το συγκεντρωμένο πλήθος που ήταν ανίκανο να αντιδράσει. Όταν οι Βούλγαροι ανακτήθηκαν, συγκεντρώθηκαν κάτω από το κτίριο φωνάζοντας για εκδίκηση. Ο Δαφνομήλης, ωστόσο, τους μίλησε και κατάφερε να τους πείσει για το μάταιο της περαιτέρω αντίστασης, και να καταθέσουν τα όπλα τους και να ζητήσουν χάρη από τον αυτοκράτορα.
Η σύλληψη του Ιβάτζη έδωσε ένα τέλος στη διαμάχη μεταξύ Βυζαντίου και Βουλγαρίας,  και σύμφωνα με το Βυζαντινολόγο Πολ Στίβενσον, εξασφάλισε για τον Δαφνομήλη, μαζί με το Νικηφόρο Ουρανό και τον Νικηφόρο Ξιφία, τη φήμη κάποιων από του πιο γνωστούς και επιτυχημένους στρατηγούς στους Βουλγαρικούς πολέμους του Βασιλείου Β΄.
Μετά τον άθλο του, ο Δαφνομήλης διορίστηκε στρατηγός στο Θέμα του Δυρραχίου από τον ευγνώμωνα αυτοκράτορα, και όλο τον κινητό πλούτο του Ιβάτζη ως ανταμοιβή. Το 1029, ωστόσο, κατηγορήθηκε για συνωμοσία με άλλους εξέχοντες διοικητές των Βαλκανίων για την ανατροπή του Αυτοκράτορα Ρωμανού Γ' Αργυρού (βασ. 1028-34) υπέρ του δούκα Κωνσταντίνου Διογένη. Οι κατηγορούμενοι ανακλήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, ξυλοκοπήθηκαν, παρέλασαν στην Μέση οδό, και εξορίστηκαν. Τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό για εκείνον.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Διώξεις των Χριστιανών στη σύγχρονη εποχή
Σε πολλές χώρες του κόσμου, οι Χριστιανοί υπόκεινται σε περιορισμούς στην ομιλία και υφίστανται κοινοτική βία και εγκλήματα μίσους.
Εμπρησμοί
Ένοπλες επιθέσεις σε εκκλησίες έχουν παρατηρηθεί στη Νορβηγία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ορισμένες επιθέσεις εμπρησμού θεωρούνται εγκλήματα μίσους που διαπράττονται για φυλετικούς λόγους από άτομα εμπνευσμένα από ομάδες φυλετικού μίσους. Η σατανιστική οργάνωση «κύκλος του  Black metal» έχει αναλάβει την για εθελούσια πρόκληση πυρκαγιάς σε κέντρα σύναξης χριστιανών.
Βανδαλισμοί
Ο βανδαλισμός ή η παραποίηση της χριστιανικής ιδιοκτησίας είναι μια μορφή έκφρασης του αντιχριστιανικού αισθήματος. Η καταστροφή ιδιοκτησίας των εκκλησιών και των χριστιανικών ατόμων μπορεί να παραβιάζει διάφορους ποινικούς νόμους.
Διώξεις κατά των Κοπτών Χριστιανών
Οι Κόπτες Χριστιανοί είναι γηγενείς Αιγύπτιοι Χριστιανοί, επί το πλείστον Ορθόδοξοι, που σήμερα αποτελούν το 10 έως 15% του πληθυσμού της Αιγύπτου  — η μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα της χώρας. Οι Κόπτες αναφέρουν κρούσματα διώξεων σε όλη την ιστορία τους. Η οργάνωση Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει σημειώσει «αύξηση της θρησκευτικής μή ανοχής» και θρησκευτική βία εναντίον των Κοπτών Χριστιανών κατά τα τελευταία χρόνια, και αποτυχία της Αιγυπτιακής κυβέρνησης για την αποτελεσματική διερεύνηση και ποινική δίωξη των υπευθύνων.
Κατηγορία:Χριστιανισμός Κατηγορία:Προκατάληψη και διάκριση
Trovatore
Η ονομασία Trovatore μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω λήμματα:
Έντγκαρ Ντάβιντς
Ο Έντγκαρ Στέφεν Ντάβιντς (ολλανδικά: Edgar Steven Davids, ολλανδική προφορά: ˈɛdɡɑr ˈdaːvɪts, 13 Μαρτίου 1973) είναι Ολλανδός, γεννημένος στο Σουρινάμ, πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος. Θεωρήθηκε ως ένας από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές της εποχής του, ο οποίος αγωνίστηκε σε μερικούς από τους πιο ιστορικούς συλλόγους της Ευρώπης.
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 1991, στον Άγιαξ, με τον οποίον κέρδισε πολλούς εγχώριους τίτλους. Κατόπιν, πήγε στη Σέριε Α, αρχικά για τη Μίλαν, που έπαιξε έναν χρόνο και αργότερα με τη Γιουβέντους, όπου παρέμεινε 1997 έως το 2004. Την τελευταία του χρονιά εκεί, δόθηκε δανεικός και στην Μπαρτσελόνα. Τη σεζόν 2004-05 ήταν η τελευταία του στην ιταλία, όπου αγωνίστηκε με την Ίντερ. Τέλος, αγωνίστηκε με την Τότεναμ, τον Άγιαξ, την Κρίσταλ Πάλας, κλείνοντας την καριέρα του, στην Μπαρνέτ, ΤΟ 2014. Υπήρξε, επίσης, και διεθνής με την Εθνική Ολλανδίας, στην οποία ήταν βασικός μέλος για πάνω από 10 χρόνια, αγωνιζόμενος στο Μουντιάλ του 1998, καθώς και σε τρία Euro: 1996, 2000 και 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νάσιοναλ Λιγκ (αγγλικό ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρνετ ΦΚ Κατηγορία:Νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ (ποδοσφαιριστές) Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ολλανδοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάρνετ ΦΚ
Φωτεινός Πανάς
Ο Φωτεινός Πανάς (Photinos Panas), Σπαρτιά Κεφαλονιάς 1832 – Παρίσι 1903, επιφανής χειρουργός οφθαλμίατρος, σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου των Παρισίων (Sorbonne), όπου το 1860 εκπόνησε την διδακτορική του διατριβή,  Ανατομία των ρινικών κοιλοτήτων και των δακρυϊκών οδών (Anatomie des fosses nasales et des voies lacrymales). Πρώτος καθηγητής οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιό του, καθώς ο ίδιος συνέβαλε στη δημιουργία του νέου αυτού πανεπιστημιακού τμήματος το 1879, δημιούργησε, επίσης, την οφθαλμολογική κλινική του ιστορικού νοσοκομείου Hôtel-Dieu de Paris, όπου εγκαταστάθηκε το νέο τμήμα. Επίσης, το 1879 εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ιατρικής Ακαδημίας, της οποίας έγινε πρόεδρος το 1899. Θεωρείται ο θεμελιωτής της σύγχρονης γαλλικής οφθαλμολογικής χειρουργικής.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Φωτεινός Πανάς γεννήθηκε στην Κεφαλονιά, γιος του ιατρού Νικολάου Πανά και της Ελένης Ιγγλέση, και σπούδασε φαρμακευτική στην Ιόνιο Ακαδημία της Κέρκυρας για ένα χρόνο. Βλέποντας το ενδιαφέρον του για την ιατρική, ο πατέρας του τον συμβούλευσε να μη σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ούτε στα Ιταλικά πανεπιστήμια, αλλά στο πιο δύσκολο και απαιτητικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Έτσι, το 1850, σε ηλικία 18 ετών, μπαρκάρει από το Αργοστόλι για την Μασσαλία, φθάνει στο Παρίσι, όπου ζει φτωχικά, τελειώνει το Baccalauréat και γράφεται στην Ιατρική Σχολή. Το 1854, σε ηλικία 22 ετών, διορίζεται εσωτερικός γιατρός των νοσοκομείων του Παρισιού:
Το 1856 βραβεύεται με χρυσό μετάλλιο από την Ιατρική Σχολή των Παρισίων, υποβάλλει την διδακτορική διατριβή του και παραδίδει μαθήματα στην École pratique des hautes études, μία από τις Μεγάλες Σχολές (Grandes Établissement) της Γαλλίας που στεγαζόταν στην Sorbonne. Το 1865 πολιτογραφείται Γάλλος υπήκοος.
Η πρόταση του βασιλέως Όθωνος
Το 1863, αφού γίνεται υφηγητής και εσωτερικός νοσοκομειακός γιατρός, αποφασίζει να επισκεφτεί στην Ελλάδα την μητέρα του και τις δύο αδελφές του. Ακολουθούν πολλές δεξιώσεις, αλλά και χειρουργικές επεμβάσεις και ο βασιλέας Όθων πληροφορείται την επιστημονική αξία του Πανά και του προτείνει να τον διορίσει καθηγητή χειρουργικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο Πανάς αρνείται, καθώς θεωρεί τις επιστημονικές δυνατότητες στο Παρίσι πολύ πιο σημαντικές.
Ερευνητικό έργο
Πιστεύοντας ότι «η έρευνα είναι η βάση της επιστημονικής προόδου», ο Πανάς αφοσιώθηκε στο διδακτικό, το ερευνητικό και το συγγραφικό του έργο, ενώ χειρουργούσε στα σημαντικότερα νοσοκομεία του πνευματικού κέντρου της Ευρώπης, που ήταν το Παρίσι. Στον Πανά οφείλονται οι επεμβάσεις για εντρόπιο σε τριχίαση και η προσάρτηση του άνω βλεφάρου στον ινιακομετοπικό (occipitofrontalis) μυ, για τη θεραπεία της βλεφαροπτώσεως. Οι τεχνικές αυτές αναφέρονται στην ιατρική βιβλιογραφία ως «επεμβάσεις Πανά». Το 1881, ίδρυσε τα Les Archives d’ophthalmologie (Αρχεία Οφθαλμολογίας) με τους Edmund Landolt (Ελβετός οφθαλμολόγος) και τον Antonin Poncet (πρώτος χειρουργός, Chirurgien-Major, του νοσοκομείου Hôtel-Dieu της Lyon). Το 1894 εξέδωσε το δίτομο έργο του, Traité des maladies des yeux (Δοκίμιο των ασθενειών των οφθαλμών), που καθιερώθηκε ως το βασικό εγχειρίδιο των Γάλλων φοιτητών οφθαλμολογίας.
Καθηγητής Φωτεινός Πανάς και Καθηγητής Άλμπρεχτ φον Γκρέφε - Βίοι Παράλληλοι
Η οργάνωση του νέου οφθαλμολογικού τμήματος του Πανεπιστημίου, στο νοσοκομείο Hôtel-Dieu, με τον Πανά επικεφαλής, απαιτούσε μεγάλη προσπάθεια, καθώς δεν υπήρχε καμία υποδομή. Ο Πανάς παρακολουθούσε σε όλη του την πανεπιστημιακή ενασχόληση τα τεκταινόμενα στα άλλα Ευρωπαϊκά, οφθαλμολογικά, πανεπιστημιακά κέντρα και ειδικά το έργο τού, κατά τέσσερα έτη μεγαλυτέρου του, καθηγητή οφθαλμολογίας στο Βερολίνο Άλμπρεχτ φον Γκρέφε (Albrecht von Graefe) (1828-1870). Ο πρωτοπόρος πατέρας της Γερμανικής κλινικής οφθαλμολογίας von Graefe, που απεβίωσε νεότατος το 1870, είχε ήδη δημιουργήσει στο Πανεπιστήμιο Humbolt του Βερολίνου την πρώτη Γερμανική οφθαλμολογική κλινική και είχε εκδώσει, από το 1855, τα γερμανικά Αρχεία Οφθαλμολογίας (Archiv für Ophthalmologie). Ο Πανάς επισκέφθηκε στο Βερολίνο το 1877 την κλινική του Graefe, μετά το θάνατό του, χωρίς πλέον να τον γνωρίσει, και την χρησιμοποίησε ως πρότυπο για την δική του κλινική. Επιστρέφοντας στο Παρίσι, ξεκίνησε την οφθαλμολογική κλινική του, που έμελε να γίνει ξακουστή και το 1881 εξέδωσε τα δικά του Αρχεία Οφθαλμολογίας.
thumb|right|220px|Ανδριάντας στην είσοδο του Hôtel-Dieu με αφιέρωση ″Au docteur Panas 1832-1903″. Έργο του Α. Boucher, 1904.
Μετά θάνατο
Απεβίωσε το 1903. Ο επιβλητικός τάφος του βρίσκεται στο παρισινό προάστιο Roissy. Έχει τη μορφή Ελληνικής εκκλησίας και στην είσοδο γράφει με ελληνικά γράμματα «Οικογένεια Πανά». Τον επόμενο χρόνο από το θάνατό του, το Πανεπιστήμιο των Παρισίων τοποθέτησε μπροστά στο Ηôtel-Dieu μαρμάρινο ανδριάντα του γλύπτη  (Alfred Boucher) (1850-1934), με τον Φωτεινό Πανά καθιστό να εξετάζει ένα μικρό ασθενή. Στη βάση υπάρχει εγχάρακτη αφιέρωση: ″Au docteur Panas 1832-1903″ (Στον ιατρό Πανά 1832-1903). Η επιλογή του Boucher, βραβευμένου γλύπτη της εποχής και φίλου του Ωγκύστ Ροντέν (Auguste Rodin), αποδεικνύει την σημασία που έδειξε το Πανεπιστήμιο στον ανδριάντα Πανά. Όπως ο Ροντέν, ο Μπουσέ είχε εγκαταλείψει την ηρωική γλυπτική των ανδριάντων και είχε υιοθετήσει την πιο ανθρώπινη νατουραλιστική τεχνική, παράδειγμα ο ανδριάντας του Πανά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Έλληνες οφθαλμίατροι
Τιμόθεος ο Μιλήσιος
μικρογραφία|300x300εσ|Απόσπασμα από το Πέρσαι του Τιμόθεου, σε πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. Ο Τιμόθεος ο Μιλήσιος (γιος του Θεσάνδρου, 446 – 357/360 π.Χ.) ήταν Έλληνας μουσικός και διθυραμβικός ποιητής από την Μίλητο.
Περιγραφή
Τα μουσικά του έργα είχαν κυρίως μυθολογικό και ιστορικό χαρακτήρα, και ενδεχομένως υπήρξε μαθητής του Φρύνη του Μυτηλιναίου. Περιγράφεται πως εισήγαγε επιπλέον χορδές στην λύρα, αυξάνοντας τες στις 11 (ἐνδεκακρουμάτοις), κάτι που κατά την εποχή εκείνη προκάλεσε την δυσαρέσκεια των Σπαρτιατών και των Αθηναίων. Παράλληλα, πέρασε κάποια χρόνια στην αυλή του Αρχέλαου Α´ της Μακεδονίας, και συγχέεται μερικές φορές με έναν άλλο διάσημο μουσικό, τον αυλητή Τιμόθεο τον Θηβαίο ο οποίος βρισκόταν στην αυλή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Διασώζονται κάποια τμήματα από το συνολικό έργο του, το πιο γνωστό εκ των οποίων είναι το Πέρσαι το οποίο αφορά την ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.) και στο οποίο γίνεται αναφορά και από τον Πλούταρχο ως προς την ελευθερία και ανεξαρτησία των Ελλήνων. Σημαντικό τμήμα του κειμένου ανακαλύφθηκε το 1902 στο Αμπουσίρ της βορειοκεντρικής Αιγύπτου σε πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ., και για το οποίο υπάρχει πλήθος σχολίων από τον Ούλριχ Βιλαμόβιτς (1903) ως προς των αριθμό των χορδών της λύρας, χρονολόγηση του ποιητή και τα αποσπάσματα. Στο κείμενο περιγράφονται διάφορα επεισόδια της ναυμαχίας, και γενικά περιγράφεται η ανωτερότητα και μεγαλύτερη άνεση των Ελλήνων έναντι των Περσών στο υγρό στοιχείο. Εκτιμάται πως ίσως το ποιήμα γράφτηκε περί το 412 π.Χ. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες διθυραμβικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι
Ισλαμική δημοκρατία
Ισλαμική δημοκρατία είναι το όνομα που δόθηκε σε πολλά κράτη σε χώρες με ισλαμικό νόμο, συμπεριλαμβανομένων των Ισλαμικών Δημοκρατιών του Πακιστάν, του Ιράν, του Αφγανιστάν και της Μαυριτανίας. Το Πακιστάν ενέκρινε για πρώτη φορά τον τίτλο με το σύνταγμα του 1956. Η Μαυριτανία την ενέκρινε στις 28 Νοεμβρίου 1958. Το Ιράν τον υιοθέτησε μετά την Ιρανική Επανάσταση του 1979 που ανέτρεψε τη δυναστεία των Παχλαβί. Το Αφγανιστάν την ενέκρινε το 1992 (το 1996-2001, όπου οι Ταλιμπάν κυβερνούσαν ως ισλαμικό εμιράτο) στο Jamiat-e Islami, καταλαμβάνοντας την πρωτεύουσα Καμπούλ από τους κομμουνιστές. Παρά το παρόμοιο όνομα, οι χώρες διαφέρουν πολύ ως προς τις κυβερνήσεις και τους νόμους τους.
Δείτε επίσης
Ισλαμικό κράτος
Κατηγορία:Ισλαμισμός Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
Θάνατοι τον Οκτώβριο του 2017
Παραπομπές
10
Γεγονότα Οκτωβρίου 2017
1 Οκτωβρίου
Τρομοκρατία
(The New York Times)
15 Οκτωβρίου
Πολιτική και εκλογές
22 Οκτωβρίου
(in.gr)
31 Οκτωβρίου
10
Αμεινοκλής ο Κορίνθιος
Ο Αμεινοκλής (8ος αιώνας π.Χ.) ήταν Κορίνθιος ναυπηγός, ο οποίος ενδεχομένως υπήρξε ο δημιουργός της τριήρεως. Επισκέφτηκε τη Σάμο περί το 704 π.Χ., και κατασκεύασε τέσσερα πλοία για την πόλη. Κατά τον Θουκυδίδη (5ος αιώνας π.Χ.) "[1.13.2] Πρώτοι απ᾽ όλους τους Έλληνες οι Κορίνθιοι κατασκεύασαν τριήρεις. [1.13.3] Φαίνεται ότι ο Κορίνθιος ναυπηγός Αμεινοκλής, κατασκεύασε τέσσερα πολεμικά για λογαριασμό της Σάμου. Ο Αμεινοκλής πήγε στη Σάμο τριακόσια χρόνια πριν από το τέλος του πολέμου που ιστορώ.". Η συγκεκριμένη αναφορά στον Αμεινοκλή ως την προέλευση της τριήρεως, εκτός από την έμμεση του Πλινίου, έγινε από τον Βυζαντινό ιστορικό Γεώργιο Σύγγελο (7ος/8ος αιώνας), ο οποίος αναφέρει πως τις κατασκεύασε στην Αθήνα.
Παραπομπές
4. Θουκυδίδης βιβλίο Α 13.2 και 13.3 Μετάφραση Βλάχος " καὶ τριήρεις ἐν Κορίνθῳ πρῶτον τῆς Ἑλλάδος ναυπηγηθῆναι. φαίνεται δὲ καὶ Σαμίοις Ἀμεινοκλῆς Κορίνθιος ναυπηγὸς ναῦς ποιήσας τέσσαρας·  ἔτη δ' ἐστὶ μάλιστα τριακόσια ἐς τὴν τελευτὴν τοῦδε τοῦ πολέμου ὅτε Ἀμεινοκλῆς Σαμίοις ἦλθεν. " Αμεινοκλης
MPEG-4
Το MPEG-4 είναι μια μέθοδος ορισμού της συμπίεσης ψηφιακών δεδομένων ήχου και εικόνας (AV). Εισήχθη στα τέλη του 1998 και όρισε ένα πρότυπο για μια ομάδα μορφών κωδικοποίησης ήχου και εικόνας και σχετική τεχνολογία που συμφωνήθηκε από την ομάδα ISO/IEC Moving Picture Experts Group (MPEG) (ISO / IEC JTC1 / SC29 / WG11) ISO / IEC 14496 - Κωδικοποίηση οπτικοακουστικών αντικειμένων. Οι χρήσεις του MPEG-4 περιλαμβάνουν συμπίεση δεδομένων AV για web (streaming media) και διανομή CD, φωνητική (τηλεφωνική, βιντεοφωνική) και εφαρμογές τηλεοπτικών εκπομπών.
Ιστορικό
Το MPEG-4 απορροφά πολλές από τις δυνατότητες του MPEG-1 και MPEG-2 και άλλων σχετικών προτύπων, προσθέτοντας νέα χαρακτηριστικά, όπως (εκτεταμένη) υποστήριξη VRML για 3D απόδοση, αντικειμενοστρεφή σύνθετα αρχεία (συμπεριλαμβανομένων αντικειμένων ήχου, βίντεο και VRML) υποστήριξη για εξωτερικά καθορισμένη Διαχείριση Ψηφιακών Δικαιωμάτων και διάφορους τύπους διαδραστικότητας. Το AAC (Advanced Audio Coding) τυποποιήθηκε ως συμπλήρωμα του MPEG-2 (ως Μέρος 7) προτού εκδοθεί το MPEG-4. Το MPEG-4 εξακολουθεί να είναι ένα εξελισσόμενο πρότυπο και χωρίζεται σε πολλά μέρη. Οι εταιρείες που προωθούν τη συμβατότητα με το MPEG-4 δεν αναφέρουν πάντα σαφώς ποια συμβατότητα στο επίπεδο "μερικής" αναφέρονται. Οι περισσότερες από τις λειτουργίες που περιλαμβάνονται στο MPEG-4 αφέθηκαν σε μεμονωμένους προγραμματιστές να αποφασίσουν εάν θα εφαρμόσουν ή όχι. Αυτό σημαίνει ότι πιθανώς δεν υπάρχουν πλήρεις εφαρμογές ολόκληρου του συνόλου προτύπων MPEG-4. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, το πρότυπο περιλαμβάνει την έννοια των "προφίλ" και "επιπέδων", επιτρέποντας τον ορισμό ενός συγκεκριμένου συνόλου δυνατοτήτων κατά τρόπο κατάλληλο για ένα υποσύνολο εφαρμογών. Αρχικά, το MPEG-4 στοχεύει κυρίως σε τηλεοπτικές επικοινωνίες χαμηλής ταχύτητας. Ωστόσο, το πεδίο εφαρμογής του ως πρότυπο κωδικοποίησης πολυμέσων επεκτάθηκε αργότερα. Το MPEG-4 είναι αποτελεσματικό σε διάφορους ρυθμούς δυαδικών ψηφίων που κυμαίνονται από μερικά κιλόμ ανά δευτερόλεπτο έως δεκάδες megabits ανά δευτερόλεπτο. Το MPEG-4 παρέχει τις ακόλουθες λειτουργίες:
Αδειοδότηση
Το MPEG-4 περιέχει πατενταρισμένες τεχνολογίες, η χρήση των οποίων απαιτεί άδεια σε χώρες που αναγνωρίζουν διπλώματα ευρεσιτεχνίας λογισμικού αλγορίθμων. Πάνω από είκοσι τέσσερεις εταιρείες ισχυρίζονται ότι έχουν διπλώματα ευρεσιτεχνίας που καλύπτουν το MPEG-4. Τα MPEG LA διπλώματα ευρεσιτεχνίας που απαιτούνται για το MPEG-4 Part 2 Visual από ένα ευρύ φάσμα εταιρειών (ο ήχος διατίθεται με άδεια χρήσης χωριστά) και απαριθμεί όλους τους δικαιοπαρόχους και τους κατόχους άδειας χρήσης του στην τοποθεσία. Οι νέες άδειες για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας συστήματος MPEG-4 βρίσκονται σε εξέλιξη και δεν προσφέρονται νέες άδειες, ενώ οι κάτοχοι της παλαιάς άδειας MPEG-4 Systems εξακολουθούν να καλύπτονται από τους όρους αυτής της άδειας για τα κατοχυρωμένα διπλώματα ευρεσιτεχνίας (MPEG LA -). Η AT & T προσπαθεί να μηνύσει εταιρείες όπως η Apple Inc. σχετικά με υποτιθέμενη παράβαση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας MPEG-4. Οι όροι της άδειας χρήσης του QuickTime 7 της Apple για τους χρήστες περιγράφουν στην παράγραφο 14 τους όρους της υπάρχουσας άδειας MPEG-4 του συστήματος MPEG-4 από το MPEG LA.
Κατηγορία:Κωδικοποιητές ήχου
Κρίστιαν Βιέρι
Ο Κρίστιαν Βιέρι (ιταλικά: Christian Vieri, ιταλική προφορά: ˈkristjaɱ ˈvjɛːri, 12 Ιουλίου 1973) είναιΙταλός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Θεωρούταν ως ένας από τους καλύτερους Ιταλούς επιθετικούς της γενιάς του.
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 1991, με την Τορίνο και την έκλεισε στην Αταλάντα το 2009. Στο ενδυάμεσο αγωνίστηκε σε άλλες δέκα ομάδες, μεταξύ των οποίων, η Γιουβέντους, η Ατλέτικο Μαδρίτης, η Λάτσιο, η Ρόμα, η Ίντερ και η Μονακό. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κέρδισε πολλούς τίτλους και διακρίσεις.
Ο Βιέρι, επίσης, υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ιταλίας, στην οποία ήταν βασικό στέλεχος για περίπου 8 χρόνια, με την οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και το 2002, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004, συνολικά, 49 επίσημες συμμετοχές με την εθνική του, πετυχαίνοντας και 23 γκολ. Το 2004, συμπεριλήφθηκε στη λίστα του Πελέ, FIFA 100, η οποία περιείχε τους 125 καλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές του κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Πίζα 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ραβέννα Σπορτ 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΒΚ Ουνιόνε Βενέτσια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Κριστίν Ντελφί
H Κριστίν Ντελφί (Γαλλικά:Christine Delphy), γεννημένη το 1941, είναι Γαλλίδα κοινωνιολόγος, ερευνήτρια στο CNRS στον τομέα του φεμινισμού και του φύλου. Έχει γράψει περί της γυναικείας οικιακής εργασίας και περί των μέσων παραγωγής του καπιταλισμού και της πατριαρχίας. Είναι εκπρόσωπος του υλιστικού φεμινισμού. Υπήρξξε συνιδρύτρια του Κινήματος για την Απελευθέρωση των Γυναικών (Mouvement de Libération des Femmes) το 1970 και του περιοδικού Nouvelles questions féministes με την Σιμόν ντε Μποβουάρ το 1981.
Σημειώσεις-παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι φεμινιστές
Χοακίν Γκαθταμπίδε
Ο Χοακίν Ρομουάλντο Γκαθταμπίδε ι Γκαρμπάγιο (Joaquín Romualdo Gaztambide y Garbayo, Τουδέλα 7 Φεβρουαρίου 1822 – Μαδρίτη 18 Μαρτίου 1870) ήταν Ισπανός συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας του 19ου αιώνα. Παρόλο που η συμβολή του στην αναγέννηση του είδους της θαρθουέλα ήταν εξαιρετικά σημαντική, κατά τον 20ό αιώνα το έργο του, πρακτικά, χάθηκε από την ισπανική μουσική σκηνή.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χοακίν Γκαθταμπίδε γεννήθηκε στην αυτόνομη κοινότητα της Ναβάρα, το 1822. Στάλθηκε στην Παμπλόνα από τον θείο του για να σπουδάσει πιάνο και σύνθεση με τους Χ. Γκελβενθού (Joseph Guelbenzu) και Μ. Γκαρθία (Mariano Garcia), αντίστοιχα. Για να αντεπεξέρχεται οικονομικά, δίδασκε πιάνο και έπαιζε μπάσο στην ορχήστρα ενός θεάτρου της πόλης. Στη συνέχεια, εγκαταστάθηκε στη Μαδρίτη (1842), όπου σπούδασε στο Βασιλικό Ωδείο Μουσικής «Μαρία Κριστίνα», πιάνο με τον Π. Αλμπένιθ (Pedro Albéniz) και σύνθεση με τον Ρ. Καρνιθέρ (Ramon Carnicer).
Στις 19 Δεκεμβρίου 1863, έκανε πρεμιέρα η θαρθουέλα του, Η Κατάκτηση της Μαδρίτης στο «Θέατρο της Θαρθουέλας», σε λιμπρέτο του Λ. Μ. δε Λάρα (Luis Mariano de Larra). Το 1865, διορίστηκε αρχιμουσικός στο «Θέατρο Ηλυσίων Πεδίων» (Teatro de los Campos Eliseos), στη Μαδρίτη, διευθύνοντας μία από τις πρώτες παραστάσεις μουσικής του Βάγκνερ. Το 1868, διορίστηκε διευθυντής και πρόεδρος της «Εταιρείας Συναυλιών της Μαδρίτης» (Sociedad de Conciertos de Madrid), όπου έκανε πρεμιέρα η περίφημη όπερα Τανχόιζερ του Βάγκνερ. Την ίδια χρονιά περιόδευσε στην Κούβα, αλλά κατέφυγε στο Μεξικό, λόγω μιας μεγάλης εξέγερσης. Επέστρεψε στην Ισπανία, το 1870, με σοβαρά προβλήματα υγείας και κατεστραμμένος οικονομικά. Πέθανε από σοβαρό ηπατικό νόσημα, σύντομα μετά την άφιξή του στην ισπανική πρωτεύουσα.
Mουσικολογικά στοιχεία
Ιταλικής «ποιότητας» και με τον τρόπο του Ντονιτσέτι, η μουσική του Γκαθταμπίδε, ωστόσο, χρησιμοποιεί ισπανικούς ρυθμούς και λαϊκά τραγούδια.
Κυριότερα έργα
(με χρονολογική σειρά)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ισπανοί διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Ισπανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Γερούν Ράουερντινκ
Ο Γερούν Ράουερντινκ (ολλ.: Jeroen Rauwerdink, 13 Σεπτεμβρίου 1985, Ζεστ, Ολλανδία) είναι Ολλανδός διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, στη θέση του ακραίου την περίοδο 2017-2019, και σήμερα αγωνίζεται στην Draisma Dynamo του Άπελντορν.
Καριέρα
Ο Γερούν Ράουερντινκ ξεκίνησε το βόλεϊ στις Ακαδημίες της Σίτο του Ζεστ, ομάδα της γενέτειράς του, το 1999 σε ηλιίκα 14 ετών. Το ταλέντο του κίνησε αμέσως το ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων και έτσι το 2001 εντάχθηκε στη Δυναμό Άπελντορν, ομάδα πρωταγωνίστρια στην ολλανδική πετοσφαίριση. Στον σύλλογο του Άπελντορν παρέμεινε μέχρι το 2008, γνώρισε μεγάλες στιγμές και άρχισε να καθιερώνεται ως ένας από τους μεγαλύτερους Ολλανδούς πετοσφαιριστές. Στα επτά χρόνια παραμονής του στη Δυναμό κατέκτησε το Κύπελλο Κορυφαίων Ομάδων (τωρινό Κύπελλο CEV) το 2003, τρία Πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα και ένα Σούπερ Καπ Ολλανδίας. Ταυτόχρονα γίνεται αναντικατάστατο μέλος της Εθνικής Ομάδας της χώρας του.