cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντιμόνιο
Προφυλάξεις
Το αντιμόνιο διαλύει ουσίες από τα τοιχώματα των μπουκαλιών PET και τις προσθέτει στο υγρό που περιέχουν. Ενώ τα επίπεδα που έχουν παρατηρηθεί στο εμφιαλωμένο νερό είναι κάτω από το όριο, η συγκέντρωση στις συσκευασίες χυμών φρούτων (για τις οποίες δεν υπάρχουν οδηγίες και όρια) που παράγονται στην Αγγλία βρέθηκε να είναι μέχρι και 44.7 μg/L αντιμόνιου, πολύ μεγαλύτερη από τα όρια που ισχύουν για το νερό βρύσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου είναι 5 μg/L. Οι οδηγίες είναι οι εξής:
Παραπομπές
Αντιμονιο
Άλφρεντ Τέννυσον
Ο Άλφρεντ Τέννυσον, 1ος βαρώνος Τέννυσον (Alfred Tennyson, 6 Αυγούστου 1809 – 6 Οκτωβρίου 1892) ήταν Άγγλος ποιητής. Παραμένει ένας από τους δημοφιλέστερους ποιητές της Αγγλίας και υπήρξε «εστεμμένος ποιητής» του Ηνωμένου Βασιλείου κατά το μεγαλύτερο διάστημα της βασιλείας της Βικτωρίας.
Γιος ιερέα, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ χωρίς να πάρει πτυχίο και πέρασε δύσκολες μέρες, αντιμετωπίζοντας οικονομικές δυσκολίες και δυσμενείς κριτικές των ποιημάτων του. Όλα αυτά μέχρι το 1850, οπότε, εκτός του ότι παντρεύτηκε τη γυναίκα που αγαπούσε, δημοσίευσε το ποίημα In Memoriam A.H.H., ελεγείες για τον θάνατο του Άρθουρ Χάλλαμ, συμφοιτητή του στο Κέιμπριτζ και αρραβωνιαστικού της αδελφής του. Η επιτυχία ήταν μεγάλη σε κοινό και κριτικούς και η Βικτωρία του απένειμε τον τίτλο του «δαφνοστεφούς ποιητή» (poet laureate).
Περίφημα είναι πολλά από τα σύντομα ποιήματά του, εμπνευσμένα είτε από την ελληνική αρχαιότητα (Ο Οδυσσέας πρωτίστως και ο Τιθωνός), είτε από σύγχρονά του γεγονότα, όπως Η επέλαση της Ελαφράς Ταξιαρχίας αναφερόμενη σε καταστροφική επιχείρηση στη μάχη της Μπαλακλάβας κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο.
Μετά από δύο αρνήσεις δέχτηκε τελικά τον τίτλο ευγενείας που του προσφέρθηκε και το 1884 έγινε βαρώνος και μέλος της βουλής των Λόρδων. Ήταν ο πρώτος λογοτέχνης που τιμήθηκε με τίτλο ευγένειας για τα γραπτά του.
Αναφορές
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Ποιητές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Εφημερίς των Κυριών
Εφημερίς των Κυριών ονομαζόταν το πρώτο περιοδικό στην Ελλάδα που δημιουργήθηκε από γυναικεία συντακτική ομάδα και απευθυνόταν μόνο σε γυναίκες. Το πρώτο φύλλο κυκλοφορεί στις 9 Μαρτίου του 1887 και το τελευταίο της το 1917, έχοντας κυκλοφορήσει 1106 τεύχη. Έως τις 18 Μαρτίου 1907, η εφημερίδα κυκλοφορούσε εβδομαδιαίως και στη συνέχεια από τις 25 Μαρτίου 1907 έως το Δεκέμβριο του 1917 εκδίδονταν "δις του μηνός", χαρακτηρίζοντας αυτή την αλλαγή στη συχνότητα έκδοσης ως "Περίοδος Β’" στο εξώφυλλο του ίδιου του εντύπου.
Οι διεκδικήσεις μέσω της εφημερίδας ήταν η χειραφέτηση της γυναίκας με πλήρη δικαιώματα στον τομέα της εκπαίδευσης και την εργασία.
Βασίλης Κουρνέτας
Ο Βασίλης Κουρνέτας (γεννημένος στις 2 Αυγούστου 1976) είναι Έλληνας πρώην διεθνής πετοσφαιριστής που συνέδεσε το όνομα του με τη φανέλα του Ολυμπιακού αλλά και με τις επιτυχίες του Π.Α.Ο.Κ. την περίοδο 2014-2016. Έχει ύψος 1.91 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του πασαδόρου.
Εφημερίς των Κυριών
Υπεύθυνη για την έκδοση του περιοδικού ήταν η Καλλιρρόη Παρρέν, ενώ δύο από τις πρώτες συνεργάτιδες της σε αυτή την προσπάθεια ήταν η Σαπφώ Λεοντιάδου, που εργαζόταν ήδη για το περιοδικό «Ευρυδίκη» (Κωνσταντινούπολη, 1870 - 1873) και η Αικατερίνη Σαμαρτσίδου, εγγονή της εκδότριας του περιοδικού «Κυψέλη» (Κωνσταντινούπολη, 1845). Στη συνέχεια την υπογραφή τους στα άρθρα της εφημερίδας έβαζαν οι Μαρίκα Πίπιζα (Ποιήτρια), Ελένη Γεωργιάδη (Δασκάλα), Ειρήνη Λαχανά (Δασκάλα) και πολλές άλλες γυναίκες του πνεύματος και των γραμμάτων της εποχής. Δια τα ανυπόγραφα άρθρα ευθυνόταν η συντάκτης αυτών κυρία Καλλιρρόη Παρρέν
Βασίλης Κουρνέτας
Καριέρα
Ο Βασίλης Κουρνέτας ξεκίνησε την καριέρα του στη Φιλία Ηλιουπόλεως, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1996.
Εφημερίς των Κυριών
Οι πρώτες αντιδράσεις για αυτή τη προσπάθεια χειραφέτησης των γυναικών μέσω της εφημερίδας ήταν αρνητικές και χλευαστικές. Αντιπροσωπευτική ήταν η αντίδραση και τα σχόλια του Εμμανουήλ Ροΐδη. Υπήρξαν όμως και εκείνοι που θαύμασαν την πένα των συντακτριών της εφημερίδας και υποστήριξαν τον αγώνα τους, όπως ο Γ. Ξενόπουλος και ο ποιητής Κωστής Παλαμάς, ο οποίος και αφιέρωσε ποίημά του στη Καλλιρρόη Παρρέν (1904)
Βασίλης Κουρνέτας
Καριέρα
Το καλοκαίρι του 1996 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για δεκατρία χρόνια, κατακτώντας τίτλους τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο. Συγκεκριμένα, κατέκτησε επτά Πρωταθλήματα Ελλάδος (1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2009, 2014), έξι Κύπελλα Ελλάδος (1997, 1998, 1999, 2001, 2009, 2014), ένα Σούπερ Καπ Ελλάδος} (2000) αλλά και ένα Τοπ Τιμς Καπ (2004).
Το 2009 αγωνίστηκε με τη Ρωσική Λοκομοτίβ Μπελογκόριε, ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ε.Α. Πατρών.
Εφημερίς των Κυριών
Ομότιτλη εφημερίδα
Τον Αύγουστο του 1909, με τον ίδιο τίτλο, δημοσιεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη «γυναικείον περιοδικόν εκδιδόμενον κατά δεκαπενθημερίαν με τη συνεργασία λογίων κυριών και κυρίων».Ιδιοκτήτρια του νέου περιοδικού ήταν η Χαρίκλεια Π. Μελανδινού,  παιδαγωγός που εργαζόταν στη Σχολή Ελληνίδων του Μπεσίκτας της Κωνσταντινούπολης. Το περιοδικό δεν είχε ούτε την αναγνωσιμότητα, ούτε την αίγλη του πρώτου. Η κυκλοφορία του διήρκεσε μόνο περίπου δύο χρόνια. Οι αρθρογράφοι του ήταν κυρίως εκπαιδευτικοί και η θεματολογία του περιστρεφόταν γύρω από το ιδεώδες της αστικής γυναικείας εκπαίδευσης, που συνίστατο στην παράλληλη καλλιέργεια του πνεύματος και του ήθους της γυναίκας. Η εσωτερική της συγκρότηση θα είχε το σκοπό την ανιδιοτελή προσφορά της στην κοινωνία και την οικογένεια. Η πραγμάτωσή της θα ολοκληρωνόταν στο χώρο των παρθεναγωγείων.
Βασίλης Κουρνέτας
Καριέρα
Το 2011 μεταπήδησε στον Φοίνικα Σύρου, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια, καταφέρνοντας μάλιστα να κατακτήσει ένα Λιγκ Καπ (2012).
Το καλοκαίρι του 2013 επέστρεψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας το πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Ελλάδας του 2014. Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2013-14, ο Κουρνέτας μετεγγράφη στον Π.Α.Ο.Κ., με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο και το πρωτάθλημα Ελλάδας του 2015, το οποίο αποτελεί και το πρώτο ντάμπλ στην ιστορία του συλλόγου της Θεσσαλονίκης, καθώς και το πρωτάθλημα του 2016. Με το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2015-2016, ο Βασίλης Κουρνέτας πήρε την απόφαση να σταματήσει την πλούσια σε επιτυχίες καριέρα του όντας στην κορυφή.
Εφημερίς των Κυριών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεμινισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορικά τεκμήρια
Βασίλης Κουρνέτας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2017-18
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2017–18 ήταν το 31ο στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων και με το νέο σύστημα που εφαρμόζεται απ' την περσινή σεζόν. Στην Α' φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, όπου στον 1ο συμμετείχαν οι 4 πρώτες ομάδες της περυσινής περιόδου και στον 2ο οι άλλες 4. Η πρώτη φάση ξεκίνησε στις 21 Οκτωβρίου και τελείωσε στις 18 Νοεμβρίου 2017. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 25 Νοεμβρίου και τελείωσε στις 16 Δεκεμβρίου. Η τρίτη φάση ξεκίνησε στις 5 Ιανουαρίου και τελείωσε στις 10 Μαρτίου 2018. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε στις 15 Μαΐου ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 9η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στην σειρά των τελικών με 3-0 του Ν.Ο. Βουλιαγμένης.
Α' όμιλος
{|
Β' όμιλος
{|
Γ' όμιλος
Στο Γ' όμιλο μετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του Α' ομίλου, και αγωνίστηκαν στις δύο νίκες. Και οι δύο ομάδες συνέχισαν στον Στ' όμιλο. {|
Δ' όμιλος
Αγωνίστηκαν οι δύο τελευταίες ομάδες του Α' ομίλου και οι δύο πρώτες του Β' ομίλου. Οι δύο πρώτες προκρίθηκαν στον Στ' όμιλο, ενώ οι δύο τελευταίες στον Ζ' όμιλο. {|
Ε' όμιλος
Στον Ε' όμιλο μετείχαν οι δύο τελευταίες ομάδες του Β' ομίλου, και αγωνίστηκαν στις δύο νίκες. Και οι δύο ομάδες συνεχίσαν στον Ζ' όμιλο. {|
Στ' όμιλος
Οι ομάδες ξεκίνησαν με μπόνους βαθμών: 1η Γ' ομίλου: 6 βαθμοί, 2η Γ' ομίλου: 3 βαθμοί, 1η Δ' ομίλου: 1 βαθμός, 2η Δ' ομίλου: 0 βαθμοί. Όλες οι ομάδες συνέχισαν στα πλέι οφ. {|
Ζ' όμιλος
Οι ομάδες ξεκίνησαν με μπόνους βαθμών: 3η Δ' ομίλου: 6 βαθμοί, 4η Δ' ομίλου: 3 βαθμοί, 1η Ε' ομίλου: 1 βαθμός, 2η Ε' ομίλου: 0 βαθμοί. {|
Πλέι οφ
Το πανόραμα των πλέι οφ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2017 2018 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2017 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2018
St. Valentine's Day Massacre
Το St. Valentine's Day Massacre είναι 12" σινγκλ των βρετανικών χέβι μέταλ συγκροτημάτων Motörhead και Girlschool, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου την 1 Φεβρουαρίου του 1981 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Bronze Records" και επανεκδόθηκε στις 15 Μαρτίου 2004 από την "Earmark".
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία ήταν ιδέα του παραγωγού Βικ Μέιλ, όταν οι Girlschool βρισκόταν στο στούντιο για την ηχογράφηση του δίσκου τους, "Hit and Run". Ο παραγωγός θεώρησε σαν καλή ιδέα την ηχογράφηση μιας διασκευής στο "Please Don't Touch" των Johnny Kidd & the Pirates από μέλη και των δύο συγκροτημάτων. Το ΕΡ ολοκληρώθηκε με την εκτέλεση του τραγουδιού "Bomber" των Motörhead από τις Girlschool και του "Emergency" των Girlschool από τους Motörhead.
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανεβαίνοντας στο # 5 των βρετανικών τσαρτ, για να βραβευθεί ένα μήνα αργότερα ως ασημένιο σινγκλ.
Τραγούδια
1. Please Don't Touch (Johnny Kidd, Robinson) - 2:49
3. Emergency (Dufort, Johnson, McAuliffe, Williams) - 3:00
Θέσεις τσαρτ
thumb|300px|Η Ίνιντ Ουίλιαμς και ο Lemmy παίζοντας το "Please Don't Touch" στο Hammersmith Apollo, το Νοέμβριο του 2009 St. Valentine's Day Massacre (ΕΡ σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: 1 Φεβρουαρίου 1981
Βραβεία
St. Valentine's Day Massacre (ΕΡ σινγκλ)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "St. Valentine's Day Massacre" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Motörhead Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981
Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών
Η Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών (Βουλγαρικά: Българска академия на науките, σύντμηση: БАН) είναι η Εθνική Ακαδημία της Βουλγαρίας που ιδρύθηκε το 1869. Βρίσκεται στη Σόφια, είναι αυτόνομη και διαθέτει μια Κοινότητα Ακαδημαϊκών, ανταποκριτών και Εξωτερικών συνεργατών. Ο εκδοτικός της οίκος εκδίδει και κυκλοφορεί διάφορα επιστημονικά συγγράμματα, εγκυκλοπαίδειες, λεξικά και περιοδικά.
Από το 2012, Πρόεδρος της Ακαδημίας διατελεί ο μηχανικός Στέφαν Βοντενιτσάροφ. Ο προϋπολογισμός της το 2009 ήταν 84 εκατ. Λέβ ή 42,7 εκατ. Ευρώ. Η Βουλγαρική Υπηρεσία Διαστήματος που υπάγεται στην Ακαδημία έχει προϋπολογισμό 1 εκατ. ευρώ.
Ιστορία
Τον καιρό που η Βουλγαρία ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ορισμένοι Βούλγαροι μετανάστες ίδρυσαν τη Βουλγαρική Λογοτεχνική Εταιρεία την 26 Σεπτεμβρίου 1869 στη Βραΐλα του Βασιλείου της Ρουμανίας. Τα πρώτα καταστατικά που θεσπίστηκαν ήταν:
Διοικητικό συμβούλιο
Ενεργά μέλη:
Το επόμενο έτος η Λογοτεχνική Εταιρεία άρχισε να εκδίδει το Περιοδικό Εφημερίδα και το 1871 εξέλεξε το πρώτο επίτιμο μέλος της, τον πολιτικό-ιστορικό Γαβριήλ Κράστεβιτς.
Το 1878, λίγο μετά την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από την Οθωμανική κυριαρχία, η Γενική Συνέλευση ψήφισε να μεταφερθεί η έδρα της Εταιρείας από τη Βραΐλα στη Σόφια, και την 1η Μαρτίου 1893 μετακόμισαν σε ιδιόκτητο κτίριο, του οποίου η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1892, ακριβώς δίπλα στην έδρα του Βουλγαρικού Κοινοβουλίου. Το κτίριο ήταν σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Χέρμαν Μάγιερ και επεκτάθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920.
Η Βουλγαρική Λογοτεχνική Εταιρεία υιοθέτησε τη σημερινή της ονομασία το 1911, και πρώτος πρόεδρος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών ήταν ο Ιβάν Γκεσόφ. Το 1913 η Ακαδημία εντάχθηκε στην Ένωση των Σλαβικών Ακαδημιών και Επιστημονικών Κοινοτήτων, και το 1931 έγινε δεκτή ως μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Επιστημονικών Ενώσεων.
Τιμητικές διακρίσεις
Η Κορυφή Ακαδημία και η Κατασκήνωση Ακαδημία της Νήσου Λίβινγκστον στα Νότια Σέτλαντ της Ανταρκτικής ονομάστηκαν προς τιμήν της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών, ως ένδειξη εκτίμησης για τη συνεισφορά της Ακαδημίας στην εξερεύνηση της Ανταρκτικής.
Αναφορές
Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στη Βουλγαρία Κατηγορία:Ακαδημίες επιστημών
Inkpot Award
Το Inkpot Award είναι ετήσιο βραβείο που απονέμεται από την Comic-Con International από το 1974. Απονέμεται στους επαγγελματίες των πεδίων των κόμικ, των κόμικ στριπ, του animation, της επιστημονικής φαντασίας και σε άλλες εκφάνσεις της ποπ κουλτούρας.
Οι νικητές, που παρατίθενται παρακάτω, είναι γνωστοί ως δημιουργοί κόμικς, συγγραφείς, καλλιτέχνες εικονογράφησης και γραφής, κολορίστες, editors ή εκδότες, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.
Βραβεύσεις ανά έτος
Πηγές: 1974-2007, 1974-2011, 1974-2013
2008
Official list
2009
Επίσημη λίστα
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβεία κόμικς
Αμινοξέα
Αμινοξέα ονομάζονται οι χημικές ενώσεις που περιέχουν: μία τουλάχιστον αμινο- ομάδα, (αμινομάδα, -NH2), και μία τουλάχιστον οξύ- ομάδα, δηλ. καρβονική ομάδα από τα καρβονικά οξέα, RCOOH. Μερικά αμινοξέα, τα λεγόμενα πρωτεϊνογόνα αμινοξέα, αποτελούν τα βασικά δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών και καθορίζουν και τις χαρακτηριστικές ιδιότητές τους.
Γενική μορφή
thumb|right|Τύπος 1. Γενικός συντακτικός τύπος δομής των α-αμινοξέων Η γενική μορφή δομής που παρουσιάζουν τα αμινοξέα είναι τριών τύπων:
Ιδιότητες
Τα αμινοξέα είναι διαλυτά στο νερό και είναι επαμφοτερίζοντα. Η διαλυτότητα μεταξύ τους διαφέρει σημαντικά και εξαρτάται πολύ από το pΗ, ακόμη και για κάθε αμινοξύ ξεχωριστά. Κάθε αμινοξύ είναι λιγότερο ευδιάλυτο σε ένα χαρακτηριστικό γι' αυτό pH που ονομάζεται ισοηλεκτρικό σημείο (pI). Όταν βρίσκεται σ' αυτό είναι ηλεκτρικά ουδέτερο γιατί ιονίζονται ισάριθμες αντίθετα φορτισμένες ομάδες, ακόμη και αν το αμινοξύ περιέχει συνολικά άνισο αριθμό από αυτές.
Πρωτεϊνογόνα αμινοξέα
Είκοσι (20) από αυτά χρησιμοποιούνται στην κατασκευή των περισσότερων πρωτεϊνών των ζωντανών οργανισμών στη Γη. Αυτά ονομάζονται πρωτεϊνογόνα αμινοξέα.
Πολλά αμινοξέα δημιουργούνται (συντίθενται) από άλλα αμινοξέα με μια διαδικασία που λέγεται διαμίνωση ή τρανσαμίνωση (transamination), αν και οι περισσότεροι οργανισμοί λαμβάνουν τα βασικά αμινοξέα (essential amino acids) με την τροφή.
Στον άνθρωπο, 8 από τα 20 αμινοξέα που χρησιμοποιούνται στη σύνθεση πρωτεϊνών δεν μπορούν να συντεθούν από τον οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται από την τροφή, για το λόγο αυτό καλούνται απαραίτητα ή βασικά αμινοξέα. 4 από τα 20 είναι ημιαπαραίτητα, αφού δεν μπορούν να συντεθούν στα παιδιά. Τα υπόλοιπα 8 συντίθενται μέσω των μεταβολικών μονοπατιών.
Κάθε αμινοξύ φέρεται κωδικοποιημένο από μια τουλάχιστον τριάδα (τριπλέτα) γενετικού κώδικα DNA.
Αμινοξέα συνδεόμενα μεταξύ τους ονομάζονται πεπτίδια. Η δε σειρά αμινοξέων που συνθέτουν μια πρωτεΐνη (πρωτοταγής δομή), ενώνεται με δεσμούς πεπτιδίων (-NH-CO-) προκειμένου να δημιουργήσει μια πολυπεπτιδική αλυσίδα.
Σύνταξη πίνακος κατ΄ αλφαβητική διεθνή ονομασία. Τα φερόμενα με αστερίσκο (*) είναι τα 8 βασικά αμινοξέα
Βιολογικά, μη πρωτεϊνογόνα αμινοξέα
Στους ζώντες οργανισμούς υπάρχουν αμινοξέα τα οποία δεν συμμετέχουν στο σχηματισμό πρωτεϊνών αλλά εντούτοις παίζουν σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό. Μερικά από αυτά είναι η ορνιθίνη, η ομοκυστεΐνη, η κιτρουλλίνη, το αργινινοηλεκτρικό και άλλα.
Τροποποιημένα αμινοξικά κατάλοιπα
Οι μορφές των αμινοξέων αφού ενσωματωθούν στις πρωτεΐνες λέγονται αμινοξικά κατάλοιπα (αγγλ.: amino-acid residues) τα οποία μπορούν να τροποποιηθούν πολυτρόπως μετά την διαδικασία της μετάφρασης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κατά τη χημική ανάλυση (δηλ. διάσπαση) των τροποποιημένων αυτών πρωτεϊνών να δύναται να αποδοθούν μη πρωτεϊνογόνα αμινοξέα. Για παράδειγμα, το 1981 οι βιοχημικοί Βίλχελμ και Κούπκα στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης απομόνωσαν το αμινοκιτρικό οξύ από τις σημαντικές ριβονουκλεοπρωτεΐνες (RNP). Τον ίδιο χρόνο οι Κωχ και Μπούσκερκ από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο ανακάλυψαν άλλα δύο ακόμη αμινοξέα το β-καρβοξυ-ασπαραγινικό οξύ και το γ-καρβοξυ-γλουταμινικό οξύ. Σύμφωνα με την τρέχουσα επ' αυτών θεωρία η λειτουργία αυτών είναι το RNA να δημιουργεί γύρω του ηλεκτρικές απωθήσεις.
Αναφορές και παρατηρήσεις
* Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Κύκλος του αζώτου
Ερεικώδη
Τα Ερεικώδη (λατ. Ericales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών, βασική στον κλάδο των αστεριδών (asterids). Η τάξη αυτή περιλαμβάνει δενδρώδη και θαμνώδη φυτά, καθώς επίσης ποώδη και κληματίδες. Στα φυτά της τάξης των Ερεικωδών συναντάται ευρέως το φαινόμενο της μυκόρριζας που ουσιαστικά αποτελεί συνένωση των ριζών του φυτού με μύκητες. Η τάξη περιέχει 22 οικογένειες, 346 γένη και 12005 είδη.
Οικονομική σημασία
Την πιο μεγάλη σημασία από όλα τα φυτά της τάξης έχει το τσάι ή Καμέλια η σινική (Camellia sinensis) της οικογένειας Θεοειδών (Theaceae). Η τάξη των Ερεικωδών επίσης περιλαμβάνει το ακτινίδιο (Actinidia) και τον λωτό (Diospyros).
Σύστημα του Κρόνκουιστ
Σύμφωνα με το πιο παλιό σύστημα του Κρόνκουιστ η τάξη των Ερεικωδών ήταν πολύ πιο μικρή και περιλάμβανε μόνο 8 οικογένειες:
Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των αστεριδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξης των Ερεικωδών σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 / άνδρες
right|150px
Το τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών της 23ης Ολυμπιάδας έλαβε χώρα μεταξύ 29 Ιουλίου - 10 Αυγούστου 1984 στo κλειστό στάδιο Φόρουμ του ευρύτερου Λος Άντζελες, με τη συμμετοχή δώδεκα εθνικών ομάδων.
Στο Λος Άντζελες συνεχίστηκαν οι ψυχροπολεμικές έριδες που είχαν ξεκινήσει παραμονές των Αγώνων της Μόσχας. Δύο μήνες πριν ξεκινήσει η διοργάνωση, δεκαπέντε κομμουνιστικά κράτη ανακοίνωσαν ότι δε θα συμμετάσχουν, ανταποδίδοντας το αμερικανικό μποϊκοτάζ του 1980. Στην καλαθοσφαίριση ανδρών, αυτό σήμαινε αποχώρηση της Εθνικής ΕΣΣΔ.
Στο αγωνιστικό κομμάτι, το τουρνουά διεξήχθη σε δύο φάσεις: Αρχικά οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των έξι. Κάθε θέση οδηγούσε σε προκαθορισμένες χιαστί διασταυρώσεις στη β΄ φάση, οι οποίες κατέληγαν στα μετάλλια. Νικήτριες αναδείχθηκαν πολύ άνετα οι Ηνωμένες Πολιτείες (9ο χρυσό σε 11 Ολυμπιάδες), νικώντας όλους τους αγώνες με διψήφια διαφορά. Δεύτερη τερμάτισε η Ισπανία, κατακτώντας το πρώτο της μετάλλιο σε παγκόσμια διοργάνωση, και τρίτη η Γιουγκοσλαβία.
Πρώτοι σκόρερ αναδείχθηκαν οι Αντονέλο Ρίβα (Ιταλία, καλύτερος μέσος όρος με 31,2) και Οράσιο Λόπες (Ουρουγουάη, περισσότεροι πόντοι με 199). Στο τουρνουά πήραν το «βάπτισμα του πυρός» σε παγκόσμιο επίπεδο δύο νεαροί που αργότερα αναδείχθηκαν σε κορυφαίες φυσιογνωμίες του αθλήματος, ο Αμερικανός Μάικλ Τζόρνταν κι ο Γιουγκοσλάβος Ντράζεν Πέτροβιτς, καθώς κι ότι ήταν η τελευταία διοργάνωση πριν την εισαγωγή του τριπόντου από τη FIBA.
Αυτόματη πρόκριση
Η FIBA παραχώρησε αυτοδίκαιη πρόκριση στη διοργανώτρια χώρα και το ζευγάρι του τελικού της Μόσχας:
Πρόκριση από τις ηπειρωτικές ζώνες
Τα υπόλοιπα εννέα εισιτήρια δόθηκαν μέσω ηπειρωτικών διοργανώσεων, ανάλογα με τη δύναμη κάθε ζώνης. Πιο συγκεκριμένα: α Η Δυτική Γερμανία προκρίθηκε ως πρώτη επιλαχούσα μετά την αποχώρηση των Σοβιετικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών
7-zip
Το 7-Zip είναι μια αρχειοθήκη αρχείων ανοικτού λογισμικού, ή μια εφαρμογή για συμπίεση αρχείων. Το 7-Zip λειτουργεί με τη μορφή αρχείων 7z, αλλά μπορεί να διαβάσει και να γράψει πολλές άλλες μορφές αρχείων. Το πρόγραμμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τη διεπαφή γραμμής εντολών, τη γραφική διεπαφή χρήστη, ή με μια ενσωμάτωση κελύφους με βάση το παράθυρο. Το 7-Zip ξεκίνησε το 1999 και αναπτύχθηκε από τον Igor Pavlov. Η διαλειτουργική έκδοση του βοηθήματος της γραμμής εντολών, p7zip, διατίθεται επίσης.
Το 7-Zip είναι λογισμικό ανοιχτού κώδικα. Το μεγαλύτερο μέρος του πηγαίου κώδικα είναι κάτω από την άδεια GNU LGPL. Ο κώδικας unRAR είναι κάτω από μια μεικτή άδεια: GNU LGPL + περιορισμοί unRAR.
7z
Η εγγενής μορφή αρχείου 7z είναι ανοικτή και αρθρωτή. Όλα τα ονόματα αρχείων αποθηκεύονται ως Unicode.
Το TopTenReviews βρήκε ότι η συμπίεση 7z είναι καλύτερη κατά τουλάχιστον 17% από το ZIP, και στον δικό του ιστότοπο το 7-Zip αναφέρει ότι ενώ κατά τα αποτελέσματα του λόγου συμπίεσης εξαρτώνται πολύ από τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για τις δοκιμές, "συνήθως, το 7-Zip συμπιέζει στη μορφή 7z 30–70% καλύτερα από τη μορφή zip και το 7-Zip συμπιέζει σε μορφή zip 2–10% καλύτερα από τα περισσότερα άλλα συμβατά προγράμματα με zip."
Η επίσημη προδιαγραφή της μορφής αρχείου 7z διανέμεται με τον πηγαίο κώδικα του προγράμματος, στον υποκατάλογο 'doc'.
Λοιπά
Το 7-Zip υποστηρίζει έναν αριθμό από άλλες μορφές αρχείων με συμπίεση και χωρίς συμπίεση (και για πακετάρισμα και για ξεπακετάρισμα) που συμπεριλαμβάνουν 7z, ZIP, Gzip, bzip2, xz, tar και WIM. Η εφαρμογή επίσης υποστηρίζει ξεπακετάρισμα των APM, ARJ, CHM, cpio, DEB, FLV, JAR, LHA/LZH, LZMA, MSLZ, Office Open XML, onepkg, RAR, RPM, smzip, SWF, XAR και Z, CramFS, DMG, FAT, HFS, ISO, MBR, NTFS, SquashFS, UDF, VHD εικόνες δίσκου.
Το 7-Zip μπορεί να ανοίξει κάποια αρχεία MSI, που επιτρέπουν πρόσβαση σε μετα-αρχεία μαζί με τα κύρια περιεχόμενα. Μπορούν επίσης να ανοιχθούν κάποιες μορφές εγκαταστατών Microsoft CAB (συμπίεσης LZX) και NSIS (LZMA). Επίσης, μπορούν να ανοιχθούν ως αρχειοθήκες κάποια εκτελέσιμα προγράμματα Microsoft (.EXE) που είναι αρχειοθήκες που εξάγονται αυτόματα ή περιέχουν αρχειοθετημένο περιεχόμενο (π.χ., κάποια αρχεία εγκατάστασης).
Κατά τη συμπίεση αρχείων ZIP ή gzip, το 7-Zip χρησιμοποιεί τον δικό του κωδικοποιητή συμπίεσης, που μπορεί να πετύχει υψηλότερη συμπίεση, αλλά σε χαμηλότερη ταχύτητα από την πιο συνηθισμένη συμπίεση εφαρμογής DEFLATE zlib. Η εφαρμογή του κωδικοποιητή 7-Zip διατίθεται ξεχωριστά ως μέρος της σειράς εργαλείων AdvanceCOMP.
Η μηχανή αποσυμπίεσης για αρχειοθήκες RAR αναπτύχθηκε χρησιμοποιώντας τον πηγαίο κώδικα του προγράμματος unRAR (που έχει έναν περιορισμό άδειας κατά της δημιουργίας ενός συμπιεστή RAR).
Παραλλαγές
Παρέχονται δύο εκδόσεις γραμμής εντολών: 7z.exe, χρησιμοποιώντας εξωτερικές βιβλιοθήκες και ένα αυτόνομο εκτελέσιμο 7za.exe που περιέχει ενσωματωμένα αρθρώματα. Όμως, η υποστήριξη συμπίεσης/αποσυμπίεσης του 7za περιορίζεται σε μορφές 7z, ZIP, gzip, bzip2, Z και tar. Διατίθεται μια 64-bit έκδοση, με υποστήριξη για για χαρτογραφήσεις μεγάλης μνήμης για ταχύτερη συμπίεση. Όλες οι εκδόσεις υποστηρίζουν πολυνημάτωση.
Η έκδοση 7za.exe του 7-Zip διατίθεται για λειτουργικά συστήματα παρόμοια με Unix (που περιλαμβάνουν Linux, FreeBSD και Mac OS X), FreeDOS, OpenVMS και AmigaOS 4 με το όνομα p7zip, που αναπτύχθηκαν και συντηρούνται από τον Pavlov (7-zip).
Υποδοχή
Το Snapfiles.com αξιολογεί το 7-zip με 4,5 αστέρια με μέγιστο το 5, σημειώνοντας ότι "η διεπαφή του και τα πρόσθετα χαρακτηριστικά είναι αρκετά βασικά, αλλά ο λόγος συμπίεσης είναι εξαιρετικός."
Το 2011 η επιθεώρηση της έκδοσης 9.20 στο περιοδικό PC World έδειξε ότι το 7-Zip μπορεί να "συμπιέσει και αρχεία αλληλογραφίας σε ένα μόνο απλό βήμα" και αν και προσφέρει "επιλογές που οι περισσότεροι χρήστες δεν θα μπορούσαν ποτέ να σκεφτούν ... οι προεπιλεγμένες ρυθμίσεις είναι εξαίρετες."
Το λογισμικό έχει δεχτεί βραβεία. Το 2007, SourceForge.net του απένειμε το βραβείο επιλογής της κοινότητας για την "Τεχνική σχεδίαση" και για το "Άριστο έργο". In 2013, 7-Zip received Tom's Hardware Elite award due to superiority in speed and compression ratio.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό προγραμματισμένο σε C++ Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό συμπίεσης δεδομένων
Μορν Λονγκ
Η Μορν Λονγκ (Morne Longue) είναι μια πόλη της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Άγιου Ανδρέα. Βρίσκεται κεντρικά της Γρενάδας και κεντρο-ανατολικά της ενορίας.
Γεωγραφία
Η Μορν Λονγκ βρίσκεται κεντρικά της Γρενάδας και κεντρο-ανατολικά του Αγίου Ανδρέα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Γρενάδας
Ματθαίος Ιατρός
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Λόγιοι
Γκυ ντε Μωπασσάν
Τα πρώτα χρόνια
Αποφοίτησε από το λύκειο της Χάβρης, αφού πρώτα φρόντισε να αποβληθεί από ένα ημιθρησκευτικό εκπαιδευτήριο, και το 1869 άρχισε να σπουδάζει νομικά στο Παρίσι. Πολέμησε ως εθελοντής στον γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870 στην πρώτη γραμμή, αλλά ο πατέρας του πέτυχε τη μετάθεσή του σε λιγότερο επικίνδυνη μονάδα. Μετά την αποφοίτησή του από τη νομική σχολή, με τη βοήθεια πάντα του πατέρα του, ο Μοπασάν διορίστηκε δημόσιος υπάλληλος.
Λογοτεχνία
Η μητέρα του ήταν γνώριμη του Γκιστάβ Φλομπέρ, ο οποίος ανέλαβε τη λογοτεχνική αγωγή του. Στο σπίτι του Φλομπέρ ο Μοπασάν γνώρισε τον Εμίλ Ζολά, τον Ιβάν Τουργκένιεφ, τον Εντμόν ντε Γκονκούρ και τον Χένρι Τζέιμς. Κάποια διηγήματά του δημοσιεύτηκαν με ψευδώνυμο σε επαρχιακά περιοδικά.
Το 1880 κυκλοφόρησε το βιβλίο Les Soirées de Médan που περιείχε έξι πολεμικές ιστορίες ισάριθμων συγγραφέων μεταξύ των οποίων και ο Ζολά. Την καλύτερη εντύπωση έκανε το "Boule de Suif" («Η χοντρομπαλού») του Μοπασάν.
Αμέσως έγινε περιζήτητος από εφημερίδες και περιοδικά, όπου άρχισε να δημοσιεύει άρθρα και τις μάλλον πικάντικες ιστορίες του. Μεταξύ 1880 και 1890 δημοσίευσε 300 διηγήματα, τρία ταξιδιωτικά, μια ποιητική συλλογή και έξι μυθιστορήματα, με γνωστότερο το Bel-Ami (Ο φιλαράκος). Σύμφωνα με ορισμένα στοιχεία, ο Μοπασάν ταύτιζε τον εαυτό του με τον ασυνείδητο και αριβίστα ήρωα του έργου του — ή τουλάχιστον θα ήθελε να ταυτιστεί.
Προσωπική ζωή
Είχε πια μεγάλη οικονομική άνεση, άρχισε τα ταξίδια και αγόρασε θαλαμηγό την οποία ονόμασε «Bel-Ami». Οι σχέσεις του με τις γυναίκες έφταναν στα όρια της ερωτομανίας. Τακτικός θαμώνας των οίκων ανοχής (που περιγράφονται σε κάποια διηγήματά του), άρχισε μετά την επιτυχία του να συναναστρέφεται τις εταίρες της εποχής, τις λεγόμενες horizontales, και προχώρησε σε κυρίες της υψηλής κοινωνίας.
Συλλογές διηγημάτων
Επιλογές διηγημάτων του Μοπασάν μεταφράστηκαν στα ελληνικά με τους πιο κάτω τίτλους:
Μελέτες για τον Μοπασάν
Πάμπολλα έργα του Μοπασάν μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Φρίε Λέιζεν
Η Φρίε Λέιζεν (γερμανικά: Frie Leysen, Άσσελτ 1950) είναι Βελγίδα σκηνοθέτης και έφορος φεστιβάλ.
Σταδιοδρομία
Ίδρυσε το κέντρο τέχνης deSingel στην Αντβέρπη και ήταν η διευθύντρια του οργανισμού κατά την περίοδο 1980 - 1991, ενώ ίδρυσε επίσης το φεστιβάλ Kunstenfestivaldesarts στις Βρυξέλλες το 1992, και ηγήθηκε της εκδήλωσης έως το 2006. Υπήρξε έφορος του θεάτρου der Welt το 2008 - 2010, καλλιτεχνική διευθύντρια του erliner Festspiele το 2010 - 2012, και είχε τη διεύθυνση του θεάτρου Wiener Festwochen το 2013 με 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος (1775-1844)
Η καταγωγή του ήταν από την Λάγια Μάνης απόγονος μεγάλης οικογένειας που λόγω βεντέτας στην περιοχή της Ανατολικής Μάνης κατά τα Ορλωφικά αναγκάστηκε να διαφύγει το 1770 και να εγκατασταθεί στο Καλούσι Ερυμάνθου Αχαΐας.
Υπήρξε αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και βοήθησε τον στρατηγό Δημήτρη Πλαπούτα, στη μάχη της Πιάνας. Διακρίθηκε για την παλικαριά του σε όλη την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης και υπηρέτησε υπό τις διαταγές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη καθώς βρέθηκε σε πολλές μάχες, κατ' εξοχήν σε αυτές εναντίον του Δράμαλη Δερβενάκια (26 Ιουλίου 1822), όπου διακρίθηκε για την παλικαριά του.
Επί Καραϊσκάκη πήγε και στην Αθήνα και πολέμησε υπό τις διαταγές του Γενναίου Κολοκοτρώνη.
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ρος Φρίντμαν
O Ρος Φρίντμαν, γνωστός και ως Ross the Boss είναι Αμερικανός κιθαρίστας της heavy metal και της punk μουσικής, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος των συγκροτημάτων Manowar και The Dictators.
Καριέρα
Ο Φρίντμαν σχημάτισε τους The Dictators το 1973, μαζί με τον Άντι Σέρνοφ. Μετά από τρία άλμπουμ, μετακόμισε στη Γαλλία όπου εντάχθηκε στους Shakin' Street μαζί με τον Φαμπιέν Σάιν. Το συγκρότημα άνοιγε τις εμφανίσεις των Black Sabbath κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ "Heaven and Hell", όπου γνώρισε τον Τζόι Ντι Μάιο, με τον οποίο σχημάτισε τους Manowar στα τέλη του 1980. Μαζί τους κυκλοφόρησε έξι άλμπουμ, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία στους κύκλους του heavy metal, πριν αποχωρήσει το 1988.
left|thumb|150px|Με τους Death Dealer το 2015 Το 1989, εντάχθηκε στους Wild Kingdom του Ντικ Μανιτόμπα μαζί με τον Άντι Σέρνοφ. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου "...And You?" αποχώρησε από το συγκρότημα και το 1994 σχημάτισε το μπλουζ ροκ σχήμα Heyday, ενώ δύο χρόνια αργότερα επανενώθηκε με τους The Dictators. Μετά από ένα άλμπουμ με τους The Spinatras το 1999, ηχογράφησε το "D.F.F.D." με τους The Dictators, ακολουθούμενο από το ζωντανά ηχογραφημένο "Viva Dictators".
Τον Ιούλιο του 2005, έπαιξε και πάλι με τους Manowar στο Earthshaker Festival, παίζοντας τα κομμάτια "Metal Daze", "Dark Avenger" και "Battle Humn". Τον Απρίλιο του επόμενου έτους έπαιξε και πάλι τη μουσική τους για το φεστιβάλ Keep It True IV με τους Men of War, ένα συγκρότημα διασκευών των Manowar. Αργότερα μετονομάστηκαν σε Ross the Boss, παίζοντας σε φεστιβάλ της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ελλάδας.
Σε συνεργασία με τον JP Thunderbolt Patterson περιόδευσε στην Ισπανία με τους The Thunderbolts το 2007, ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε σε άλμπουμ του Φαμπιέν Σάιν, των Wotan και των Atlantean Kodex. Τον Αύγουστο του 2009, ντεμπουτάρισε με το ομώνυμο συγκρότημα του στο κλαμπ Europa του Μπρούκλιν.
Το 2009, κυκλοφόρησε τον δίσκο "21st Century Love Channel" με τους Shakin' Street, ενώ δύο χρόνια αργότερα συμμετείχε στο "Land of the Dead" των Burning Starr. Από το 2012, συμμετέχει στους Death Dealer μαζί με τους Μάικ Ντέιβις, Στου Μάρσαλ, Σον Πεκ και Στιβ Μπολονέζ, ηχογραφώντας τους δίσκους "War Master" (2013) και "Hallowed Ground" (2015).
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Χερσόνησος Ηρακλείου
Κοινότητα Χερσονήσου
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Χερσονήσου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Ιωάννης, Αγκισαράς, Αγριανά, Ανάληψις, Αποσελέμης και Χατζανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 3.165 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από επταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Φουκαράκη.
Κοινοτάρχες Χερσονήσου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Χερσονήσου.
Ονομασία και απογραφές
Η Χερσόνησος διατηρεί ακέραια την ονομασία της αρχαίας πόλης, η οποία βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού Λιμένα Χερσονήσου. Σε παλαιότερη εποχή, όταν ο τόπος λυμαινόταν από πειρατές, οι κάτοικοι έφυγαν από τα σπίτια τους και για λόγους ασφαλείας εγκαταστάθηκαν στη σημερινή θέση του χωριού. Έτσι, μετέφεραν και το θαλασσινό όνομα του οικισμού τους. Για να το ξεχωρίζουν από τους άλλους οικισμούς, οι κάτοικοι της περιοχής το αποκαλούν Μεγάλο Χωριό Χερσονήσου ή Μεγάλη Χερσόνησος. Μέσα στο χωριό σώζεται η παλιά εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, με ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Η πρώτη αναφορά στο χωριό γίνεται το 1368. Στην ενετική απογραφή του 1583 το βρίσκουμε με την ονομασία   Chierissonisso με  160 κατοίκους. Στην τουρκική του 1671 αναφέρεται με 40 χαράτσα. To 1834 είχε μαζί με τους άλλους οικισμούς της Χερσονήσου 60 οικογένειες χριστιανών και 3 μουσουλμάνων. Στην απογραφή του 1881 βρέθηκαν 307 χριστιανοί και 11 μουσουλμάνοι. Αποτέλεσε αυτοτελή κοινότητα από το 1920 μέχρι το 1998. Σε αυτήν την κοινότητα υπάγονταν και οι οικισμοί:Λιμήν Χερσονήσου, Κουτουλουφάρι και Πισκοπιανό.
Ιστορία των άλλων οικισμών
Ο Ανισαράς έλαβε την ονομασία του πιθανότατα από το γλυκάνισο ή άνυσον. Παλαιότερα εκεί βρίσκονταν δυο ανεμόμυλοι. Στη θέση αυτή βρέθηκε από αρχαιολόγους μινωικός οικισμός, με πίθους και άλλα σημαντικά ευρήματα. Η Ανάληψη παλαιότερα ονομαζόταν Σβούρου Μετόχι. Ανήκε σχεδόν στο σύνολό της σε οικογένειες κτηνοτρόφων από το Οροπέδιο Λασιθίου, οι οποίες παραχείμαζαν εκεί. Για πρώτη φορά αναφέρεται ως οικισμός της Κοινότητας Χερσονήσου το 1920, με 68 κατοίκους. Κατά το Σπανάκη, τα Αγριανά έλαβαν την ονομασία τους εξαιτίας γλωσσικής παραφθοράς του Αδριανά από το Αδριανός, επώνυμο. Ο οικισμός πιθανότατα ήταν σε περιοχή των κληρονόμων του. Επίσης, τα Χατζανά πήραν το όνομά της από την οικογένεια Χατζή, η οποία είχε μετόχι εκεί.
Αρχαιολογία
Στη θέση του σημερινοί οικισμού του Λιμένος Χερσονήσου υπήρχε κατά την αρχαιότητα η πόλη Χερρόνησος ή Χερσόνησος. Η ύπαρξή της χρονολογείται από τα μινωικά χρόνια και έφτασε σε ακμή κατά τη ρωμαϊκή και στην πρώτη βυζαντινή περίοδο. Στο Λιμένα της μινωικής Χερσονήσου οδηγήθηκαν οι απόγονοι των Τυρρηνών από κάποιον Λακεδαιμόνιο με το όνομα Πόλλις. Οι απόγονοι των Τυρρηνών έφεραν μαζί τους το ξόανο της θεάς Αρτέμιδας, το οποίο είχαν κληρονομήσει από τους προγόνους τους. Το βράδυ άκουσαν τρομακτικούς θορύβους και τρόμαξαν, μπήκαν στα καράβια και έφυγαν αφού άφησαν στην ξηρά το ξόανο της θεάς του κυνηγιού. Σύμφωνα με κάποιον χρησμό, έπρεπε να εγκατασταθούν στο μέρος όπου θα έχαναν το ξόανο της Αρτέμιδας και την άγκυρα του πλοίου. Ο Πόλλις παρατήρησε ότι έλειπε και το άκρο της άγκυρας. Αποβιβάστηκαν ξανά στη Χερσόνησο, νίκησαν τους κατοίκους και εγκαταστάθηκαν εκεί. Στον ίδιο τόπο έκτισαν ναό προς τιμήν της Βριτομάρτιος Αρτέμιδος, που αναφέρει ο Στράβων. Τα ερείπια του ναού αυτού ανακαλύφθηκαν στη θέση Ελληνικό Λιβάδι. Στο εξωκλήσιο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκε δίστιχη επιγραφή, που ανάγεται στον 1ο αιώνα π.Χ. και που αναφέρεται στην Άρτεμη.
Στη συνέχεια κατέλαβαν επίσης τη Λύττο και την αποίκισαν. Στη θέση Πόλη ανακαλύφθηκε επίσης πολύστιχη επιγραφή, που περιγράφει τους όρους κάποιας συνθήκης μεταξύ Γορτυνίων και Κνωσίων.
Ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια
Στα ρωμαϊκά χρόνια η Χερσόνησος είχε λιμένα με προβλήτες και στεγασμένα νεώρεια. Επίσης, στην πόλη βρίσκονταν σιντριβάνια με ψηφιδωτά και μικρούς καταρράκτες. Το νερό μεταφερόταν από επιβλητικό υδραγωγείο που βρισκόταν στη Λύττο και του οποίου σώζονται ερείπια στη θέση Ξεροκαμάρες, κοντά στον οικισμό Ποταμιές. Είχε επίσης θέατρο, από το οποίο επίσης σώθηκαν ερείπια. Η πόλη διέθετε δικά της νομίσματα, στα οποία απεικονιζόταν η Άρτεμη, η Αθηνά ή ο Απόλλων και ο αετός με τα φτερά ανοικτά, όπως στα νομίσματα της Λύττου. Επίσης, αναγραφόταν η λέξη ΧΕΡΣΟΝΑΣΙΟΝ.
Κατά τα βυζαντινά χρόνια αποτέλεσε έδρα επισκοπής, ιδρυθείσα από τον Τίτο. Στο ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου, ο Αναστάσιος Ορλάνδος αποκάλυψε το 1955 παλαιοχριστιανική βασιλική που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα και κοσμείται με ψηφιδωτά. Ο ίδιος καθηγητής έφερε στο φως ακόμα μία μεγάλη παλαιοχριστιανική βασιλική στην κορυφή του λόφου Καστρί.
Νεότερα χρόνια
Ο σημερινός οικισμός δεν αναφέρεται στην απογραφή του 1881. Για πρώτη φορά το βρίσκουμε στην απογραφή του 1900 με 133 κατοίκους. Την περίοδο εκείνη ιδρύθηκε σταθμός Χωροφυλακής και υποτελωνείο. Όταν έγινε κοινότητα, υπήχθησαν σε αυτήν οι οικισμοί Κουτουλουφάρι και Πισκοπιανό.
Βιβλιογραφία
Χερσο Χερσονησος
Εθνόσημο του Αγίου Ευσταθίου
Το εθνόσημο του Αγίου Ευσταθίου αποτελείται από έναν θυρεό και το ρητό. Θεσμοθετήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2004 από το Νησιωτικό συμβούλιο του Αγίου Ευσταθίου όταν ακόμα ο τελευταίος αποτελούσε τμήμα των Ολλανδικών Αντίλλων, και παρέμεινε σε ισχύ ως το εθνόσημο του δημόσιου σώματος του Αγίου Ευσταθίου μετά τη διάλυσή τους.
Περιγραφή
Ο θυρεός αποτελείται από τρία μέρη, συμβολίζοντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Επίσης, απεικονίζεται το σύμβολο του Χρυσού Βράχου (προσωνύμιο για τον ιστορικά εύφορο Άγιο Ευστάθιο), το πορτοκαλί χρώμα (Fort Oranje) και το αγγελόψαρο. Από κάτω είναι γραμμένο το ρητό: superba et confidens (Περήφανη και Πιστή). Ο θυρεός περικλείεται από μπλε χάντρες, που ήταν σύμβολο πλούτου.
Το εθνόσημο σχεδιάστηκε από τον Ουάλτερ Χέλεμπραντ (Walter Hellebrand) και υπεβλήθη στο Ανώτατο Ολλανδικό Συμβούλιο των Ευγενών με σκοπό να αξιολογηθεί το 1999. Στην απάντησή του το 2002, το συμβούλιο χαρακτήρισε το σχέδιο ως 'υπερβολικό'. Συνέστησε να απλοποιηθούν οι υπερβολές στον θυρεό και πρότεινε την αντικατάσταση των λοιπών στοιχείων με ένα στέμμα, όπως στα εμβλήματα του Κουρασάο, του Μποναίρ και των επαρχιών της Ολλανδίας. Το 2004 το Συμβούλιο συμπέρανε ότι οι συμβουλές του δεν είχαν ακολουθηθεί.
Μετά την αλλαγή του συνταγματικού καθεστώτος στο νησί το 2010, το συμβούλιο του Αγίου Ευσταθίου ζήτησε από το Ανώτατο Συμβούλιο των Ευγενών να του παραχωρηθεί το δικό του εθνόσημο ως δημόσιο σώμα της Ολλανδίας. Το εθνόσημο παραχωρήθηκε από το συμβούλιο χωρίς αλλαγές. Το ρητό είναι SUPERBA ET CONFIDENS στα λατινικά.
Εκλογική περιφέρεια Αδριανουπόλεως
Η εκλογική περιφέρεια αντιπροσώπευε 171.306 κάτοικους της περιοχής και περιελάμβανε τους Καζάδες Αδριανούπολης, Χάφσας, Μουσταφά Πασσά, Ορτάκιοϊ και Οζούν Κιοπρού (Μακράς Γέφυρας). Στις εκλογές του 1920 συμμετείχαν στην περιφέρεια μόνο εκπρόσωποι των Φιλελευθέρων αφού κανείς δεν δέχτηκε να είναι υποψήφιος της Ηνωμένης Αντιπολίτευσις.
Αθανάσιος Κοκκώνης
Ο Αθανάσιος Κοκκώνης (1912-1985) ήταν Έλληνας υπάλληλος συνεταιρισμού και ποιητής, με καταγωγή από το Λιτόχωρο. Χρημάτισε Δήμαρχος Λιτοχώρου από την 1η Ιουνίου 1975 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1978.
Εκλογική περιφέρεια Αδριανουπόλεως
Από την περιοχή της Αδριανουπόλεως είχε σταλεί πληρεξούσιος χωρίς να γίνουν εκλογές, ο Νικόλαος Παντολέων, στην Εθνοσυνέλευση του 1862.
Αθανάσιος Κοκκώνης
Βιογραφία
Τέλειωσε το Δημοτικό σχολείο και το ημιγυμνάσιο του Λιτοχώρου και εν συνεχεία φοίτησε στο Γυμνάσιο της Κατερίνης. Σπούδασε Νομικά στη Θεσσαλονίκη αλλά δεν έλαβε πτυχίο, αν και ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Εργάστηκε ως υπάλληλος στη συνεταιριστική ένωση ΣΕΚΕ (Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος).
Εκλογική περιφέρεια Αδριανουπόλεως
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταργηθείσες εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας
Αθανάσιος Κοκκώνης
Βιογραφία
Μετά τον εμφύλιο πόλεμο ανέλαβε πρώτος πρόεδρος του συλλόγου της Παροικίας Λιτοχωριτών της συμπρωτεύουσας (1953-63) και με μέριμνά του δόθηκαν υποτροφίες σε Λιτοχωρίτες μαθητές και οικοδομήθηκαν ή επισκευάστηκαν ναοί. Επίσης, την εποχή εκείνη καθιερώθηκε και ο εορτασμός του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω και διοργανώθηκαν πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Ήταν υποψήφιος Δήμαρχος για πρώτη φορά στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1965 αλλά δεν εξελέγη. Ο Κοκκώνης εξελέγη Δήμαρχος Λιτοχώρου στις δημοτικές εκλογές του 1975, με ποσοστό 52,2% από τον πρώτο γύρο των εκλογών, στις 30 Μαρτίου 1975. Ήταν εκ νέου υποψήφιος και στις επόμενες εκλογές, το 1978 αλλά δεν κατάφερε να επανεκλεγεί.
Απεβίωσε το 1985.
Λογοτέχνης
Έγραψε ποιήματα και θεατρικά μονόπρακτα, χωρίς όμως να φροντίσει για την έκδοσή τους. Τα περισσότερα από αυτά αφορούν την ιδιαίτερη πατρίδα του: "Το γκρεμισμένο μοναστήρι", "Ο Αη Γιάννης ξανακτίστηκε", "Το χωριό μου" κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Λιτοχώρου Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ούγος του Σαλόν, αρχιεπίσκοπος του Μπεζανσόν
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Ιωάννη του παλαιού κόμη του Σαλόν & Ωξόν και της Λάουρας/Λωρέτ, κόρης του Σίμωνα Β΄ κυρίου του Κομμερσύ.
Σπούδασε θεολογία στο Παρίσι και ήταν αρχιδιάκονος στο Λoν (Laon). Έγινε επίσκοπος της Λιέγης (1295-1301) από τον πάπα Βονιφάτιο Η΄. Ο Ιωάννης έπαιξε ρόλο στη διαμάχη των πόλεων Αβάνς και Βαρούξ (1297-1335), όπου υποστήριξε την πολιορκία της πρώτης, ώσπου παραδόθηκε στη δεύτερη. Δεν μπόρεσε να αποτρέψει τις διαμάχες, που συνεχίστηκαν επί δεκαετίες. Άλλη διαμάχη γύρω από τη Λιέγη ήταν αυτή του κόμη του Ναμύρ με τους εξεγερθέντες από τη μία μεριά και τον δούκα της Βραβάντης με τον κόμη του Λόον από την άλλη.
Το 1300 κατηγορήθηκε από τον Σύλλογο του καθεδρικού ότι εξαπάτησε τον αδελφό του Ιωάννη Α΄ κύριο του Ροσφόρ και ότι πωλούσε εκκλησιαστικές κτήσεις για οφέλη και συμμαχίες. Ο Ούγος έπρεπε να απολογηθεί στην Αυλή της Ρώμης. Τότε ο πάπας Βονιφάτιος Η΄ τον πήρε από την επισκοπή της Λιέγης και τον έθεσε αρχιεπίσκοπο της Μπεζανσόν.
Ο Ούγος έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Βιεν (1311-12), που συγκαλέστηκε από τον πάπα Κλήμη Ε΄. Εκεί ασθένησε και απεβίωσε το 1322.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Λαύρα του Ποτσάιφ
Η Λαύρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Ποτσάιφ (ουκρ. Свято-Успенська Почаївська Лавра, ρωσ. Свято-Успенская Почаевская Лавра, πολων. Ławra Poczajowska) είναι Ορθόδοξο μοναστήρι στην κωμόπολη Ποτσάιφ (Ποτσάεφ στη ρωσική γλώσσα) της Περιφέρειας του Τερνόπιλ, στη δυτική Ουκρανία. Υπήρξε επί αιώνες το σημαντικότερο πνευματικό κέντρο του Ορθόδοξου Χριστιανισμού στη δυτική Ουκρανία. Η Λαύρα βρίσκεται στην κορυφή χαμηλού λόφου, 70 χιλιόμετρα βορείως του Τερνόπιλ, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 50°00΄17΄΄ βόρειο πλάτος και 25°30΄25΄΄ ανατολικό μήκος.
Οι απαρχές
Η πρώτη γραπτή αναφορά στη Μονή χρονολογείται το 1527, αν και κατά την τοπική παράδοση ιδρύθηκε περίπου τρεις αιώνες νωρίτερα, την εποχή της εισβολής των Μογγόλων, από αρκετούς μοναχούς που έφευγαν από τις κατακτώμενες περιοχές ή και από μοναχούς του Αγίου Όρους. Σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία εμφανίσθηκε στους μοναχούς με τη μορφή στήλης φωτιάς, αφήνοντας το αποτύπωμα του ποδιού της στον βράχο όπου στάθηκε. Αυτό το αποτύπωμα έγινε με τον καιρό σημείο προσκυνήματος από τον τοπικό πληθυσμό και τους μοναχούς εξαιτίας των θεραπευτικών ιδιοτήτων του νερού που έσταζε από τον βράχο.
Μέσα στον 16ο αιώνα το μοναστήρι ευημέρησε αρκετά ώστε να αναθέσει την κατασκευή πέτρινου ναού, ενώ φιλοξενούσε και πολυσύχναστη ετήσια πανήγυρη. Η θέση του βελτιώθηκε περαιτέρω το 1597, όταν μία ευγενής, η Άννα Χόισκα, δώρησε στη Μονή τα εκτεταμένα κτήματά της και μία θαυματουργό εικόνα της Θεοτόκου. Αυτό το εικόνισμα, γνωστό ως η «Παναγία του Ποτσάιφ», είχε δωρηθεί στη Χόισκα από κάποιον περαστικό Βούλγαρο επίσκοπο και βοήθησε να θεραπευθεί από τύφλωση ο αδελφός.
Ο Άγιος Ιώβ του Ποτσάιφ
Το 1604 έγινε μέλος της μοναστικής κοινότητας ο Ιβάν Ζάλιζο, κήρυκας του νέου τότε Πατριαρχείου Μόσχας και γνωστός επικριτής της Ενώσεως του Μπρεστ, με την οποία οι Ρουθηνοί επίσκοποι ανεγνώρισαν ως ηγέτη τους τον Πάπα Ρώμης. Ο Ζάλιζο εγκατέστησε το 1630 στη Μονή του Ποτσαΐβ μια τυπογραφική μηχανή, η οποία προμήθευε όλους τους Ρουθηνούς της Γαλικίας και της Βολυνίας με Ορθόδοξα θρησκευτικά κείμενα γραμμένα στη γλώσσα τους. Το πιεστήριο συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1924 και μετά φυγαδεύθηκε πρώτα στην Τσεχοσλοβακία, μετά στο Μόναχο και τέλος, το 1946, στη Μονή της Αγίας Τριάδας στο Τζόρντανβιλ της πολιτείας της Νέας Υόρκης.
Σε ένωση με τη Ρώμη
thumb|right|285px|Λαϊκή εικόνα του θαύματος του 1675 με την παύση της πολιορκίας των Τούρκων Κατά τον πόλεμο του Ζμπάραζ το 1675 το μοναστήρι πολιορκήθηκε από τον Οθωμανικό στρατό, ο οποίος τράπηκε σε φυγή όταν εμφανίσθηκε στον ουρανό η Παναγία με αγγέλους και τον Άγιο Ιώβ. Πολλοί Τούρκοι Μουσουλμάνοι που είδαν το θαύμα κατά τη διάρκεια της πολιορκίας ασπάσθηκαν αργότερα τον Χριστιανισμό, ενώ ένα από τα παρεκκλήσια της μονής εορτάζει την ανάμνηση του γεγονότος.
Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο Θεοφάνης Προκόποβιτς, Ρουθηνός μεταρρυθμιστής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, εκάρη μοναχός στη Μονή του Ποτσάιφ, ενώ αργότερα, το 1712, επισκέφθηκε τη μονή μαζί με τον Μέγα Πέτρο.
Μετά το 1720 η Μονή παραδόθηκε σε Βασιλιανούς μοναχούς της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας. Μία ακόμη θαυματουργική παρέμβαση αναφέρεται σε αυτή την περίοδο: το 1759 μία άμαξα που μετέφερε τον Πολωνό Κόμη Νικόλαο Ποτότσκι ανατράπηκε έξω από τα τείχη της μονής. Τρελός από τον θυμό του, ο Ποτότσκι πυροβόλησε τον οδηγό του τρεις φορές, χωρίς να τον πληγώσει. `Οταν πέρασε ο θυμός του, δόξασε τον Θεό για τη σωτηρία του αμαξά του και, αποδίδοντάς τη σε θεϊκή παρέμβαση, εγκαταστάθηκε στην κωμόπολη του Ποτσαΐβ και άρχισε να κάνει δωρεές προς τη Μονή.
115 Τάιρα
Η Τίρα (Thyra) είναι ένας αρκετά μεγάλος και λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,51. Ανακαλύφθηκε το 1871 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν (ΗΠΑ), και έλαβε το όνομα της συζύγου του βασιλιά της Δανίας Γκορμ του πρεσβυτέρου.
Λαύρα του Ποτσάιφ
Σε ένωση με τη Ρώμη
Το 1773 ο Ποτότσκι, που από Ρωμαιοκαθολικός του δυτικού τυπικού έγινε Ελληνοκαθολικός, υπέβαλε επίσημη αίτηση στον Πάπα να αναγνωρισθεί η εικόνα της Παναγίας του Ποτσαΐβ ως θαυματουργή και ο Άγιος Ιώβ ως άγιος και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Μόνο το πρώτο αίτημα έγινε αποδεκτό. Μετά τον θάνατο του Ποτότσκι το 1782, η σορός του εναποτέθηκε στον Καθεδρικό Ναό της Αναλήψεως της Παναγίας, του οποίου την ανέγερση είχε χρηματοδοτήσει.
115 Τάιρα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τίρα είναι 79,8 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 530 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Θύρας εκτιμάται σε 2,2 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 440 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 42 m/sec.
Λαύρα του Ποτσάιφ
Ανάμεσα στην Πολωνία και τη Ρωσία
Δύο χρόνια αργότερα, το 1833, η Μονή του Ποτσάιφ έλαβε τον τίτλο της λαύρας και κατέστη θερινή κατοικία των Ορθόδοξων επισκόπων της Βολυνίας. Προς το τέλος του 19ου αιώνα το Ποτσάιφ έγινε σημαντικός τόπος προσκυνήματος Ορθόδοξων προσκυνητών από ολόκληρη τη Ρωσική Αυτοκρατορία και από τα Βαλκάνια.
115 Τάιρα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Τίρα είναι άγνωστος. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,275 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Λαύρα του Ποτσάιφ
Ανάμεσα στην Πολωνία και τη Ρωσία
Κατά τις πρώτες ημέρες του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, χιλιάδες Ουκρανοί της Γαλικίας πήγαν να προσκυνήσουν στη Λαύρα και μερικοί ασπάσθηκαν την Ορθοδοξία κατά τη σάρωση μεγάλου τμήματος της Γαλικίας από τον ρωσικό στρατό μετά τη Μάχη της Γαλικίας. Ωστόσο η λεηλασία της μονής από τους Αυστριακούς το 1915 υπήρξε απλώς η αρχή των δοκιμασιών του 20ού αιώνα.
115 Τάιρα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η Τίρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 14,5 λεπτά. Η μέση ταχύτητά της καθώς περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο ανέρχεται σε 19,1 km/sec (68.900 χιλιόμετρα την ώρα).