cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άριελ (Η Μικρή Γοργόνα)
Υποδοχή και κληρονομιά
Στην ανασκόπηση της Μικρής Γοργόνας, το προσωπικό της TV Guide έγραψε ότι η Άριελ μοιάζει "με κούκλα Barbie με μακριά μαλλιά, αλλαγμένη, παρά την σιλουέτα-κλεψύδρα που είχε και το σουτιέν από κοχύλια". Η Tamara Weston της Time έγραψε ότι ενώ η Άριελ είναι λιγότερο παθητική και πιο ισχυρή από τους προκάτοχούς της, εξακολουθεί να «δίνει τη φωνή της για να είναι με έναν άνδρα» που έρχεται για να την σώσει στην αποκορύφωση της ταινίας. Ο Hal Hinson της The Washington Post έγραψε ότι θα ήταν δύσκολο για τα παιδιά να συσχετιστούν με τα «αισθήματα απογοήτευσης και λαχτάρας του άλλου κόσμου» της Άριελ και ότι «δεν έχει μεγάλη προσωπικότητα». Ωστόσο, ο Hinson έγραψε επίσης μια θετική δήλωση σχετικά με την Άριελ, λέγοντας ότι ήταν "αναζωογονητικό... να δείτε μια ηρωίδα που έχει κάποια αίσθηση του τι θέλει και των πόρων που πρέπει να πάει μετά από αυτό ». Ο Nell Minow του Common Sense Media είχε μια μικτή άποψη για την Άριελ, την επαίνεσε επειδή ήταν «περιπετειώδης, επαναστατική και γενναία» αλλά επίσης επικρίνει ότι «παραιτείται από τα πάντα - την οικογένειά της, το σπίτι της, τη φωνή της - για την αγάπη, ακόμα και αν η εμπιστοσύνη της στη θαλάσσια μάγισσα βάζει όλους όσους αγαπά σε κίνδυνο». Η Daphne Lee του The Star ονόμασε την Άριελ "ενοχλητική" και δήλωσε ότι η Άριελ "είναι ένα ανόητο κορίτσι που παραιτείται από τη φωνή της και την οικογένειά της για έναν άνδρα που δεν ξέρει τίποτα". Ήταν σε μεγάλο βαθμό τα αποτελέσματα αυτών των αρνητικών κριτικών σχετικά με την Άριελ που οδήγησαν στη συνέχεια - την Disney Animation, τον πρόεδρο Jeffrey Katzenberg να αποφασίσει να προσθέσει μια "φεμινιστική πλοκή" στο επόμενο παραμύθι της Disney, Η Πεντάμορφη και το Τέρας, και κατ 'επέκταση κάνουν τη κοπέλα της ταινίας πρωταγωνίστρια, την Πεντάμορφη, σε μια φεμινίστρια, καθώς και να προσλάβει τη Linda Woolverton να είναι η κύρια σεναριογράφος της ταινίας.
Παρά την μικτή κρίσιμη υποδοχή της, η Άριελ παραμένει δημοφιλής στο κοινό και θεωρείται ένας από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων της Disney, με τον ιδιαίτερο συνδυασμό χρωμάτων των κόκκινων μαλλιών, των μωβ κοχυλιών και της πράσινης ουράς, που την καθιστούν ξεκάθαρα αναγνωρίσιμη. Μια δημοσκόπηση στο IMDb ανέδειξε την Άριελ ως τον δεύτερο πιο δελεαστικό χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων, μετά τη Jessica Rabbit. Τον Αύγουστο του 2011, η Τζούντι Μπένσον τιμήθηκε ως Disney Legend για την δουλειά της ως Άριελ και τα άλλα έργα της στη Disney.
Μια εξαμηνιαία συνάντηση ονομάζεται ArielCon είναι αφιερωμένη στον χαρακτήρα. Η Άριελ είναι επίσημη "πρεσβευτής" για την εκστρατεία "Keep Our Oceans Clean" από την Περιβαλλοντική Άμυνα, το Εθνικό Ναυτικό Ιερό και την Εθνική Ωκεανική και Ατμοσφαιρική Διοίκηση. Από το 2007 και εξής, η Disney ξεκίνησε μια διαφημιστική εκστρατεία που ονομάζεται Disney Dreams Portraits με διάσημες προσωπικότητες ντυμένες με διάφορους χαρακτήρες της Disney και φωτογραφήθηκε από την Annie Leibovitz. Η Julianne Moore φωτογραφήθηκε ως Άριελ για αυτή την εκστρατεία. Το "Hipster Ariel" έχει γίνει ένα δημοφιλές meme του διαδικτύου, χρησιμοποιώντας ένα στιγμιότυπο οθόνης της Άριελ με γυαλιά photoshopped που συνοδεύονται από μια χιουμοριστική λεζάντα. Η ξεχωριστή εμφάνιση της Άριελ την κάνει να είναι το θέμα των «look-alike» εκδηλώσεων και διαγωνισμών. Στην εκδήλωση της τηλεοπτικής εκπομπής και του χορού, Dancing With the Stars, Candace Cameron Bure, Peta Murgatroyd, Marla Maples και Sasha Pieterse ντυμένες ως Άριελ στις εμφανίσεις τους στους κύκλους 18, 20, 22 και 25 αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έφηβοι χαρακτήρες στην τηλεόραση Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Disney Κατηγορία:Φανταστικές Βασίλισσες Κατηγορία:Φανταστικές/οί γοργόνες και γοργόνοι Κατηγορία:Χαρακτήρες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Χαρακτήρες Kingdom Hearts Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Τζέιμς Μπόλντουιν
Ο Τζέιμς Άρθουρ Μπόλντουιν (James Arthur Baldwin, 2 Αυγούστου 1924 - 1 Δεκεμβρίου 1987) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ακτιβιστής. Τα δοκίμια του, όπως συλλέγονται στο Notes of a Native Son (1955), διερευνούν τις περιπλοκές των φυλετικών, σεξουαλικών και ταξικών διακρίσεων στις δυτικές κοινωνίες, κυρίως στην Αμερική στα μέσα του 20ού αιώνα. Μερικά από τα γραπτά του Μπόλντουιν είναι βιβλία, όπως το The Fire Next Time (1963), το No Name in the Street (1972) και το The Devil Finds Work (1976). Ένα ημιτελές χειρόγραφο, το Remember This House, επεκτάθηκε και προσαρμόστηκε για τον κινηματογράφο, το ντοκιμαντέρ Δεν Είμαι Ο Νέγρος Σου, που προτάθηκε για Όσκαρ. Ένα από τα μυθιστορήματά του, το If Beale Street Could Talk, προσαρμόστηκε στη βραβευμένη με Όσκαρ δραματική ταινία του 2018, Αν η Οδός Μπιλ Μπορούσε να Μιλήσει.
Τα μυθιστορήματα και τα θεατρικά εργα του Μπόλντουιν αναπαριστούν θεμελιώδη προσωπικά ερωτήματα και διλήμματα εν μέσω σύνθετων κοινωνικών και ψυχολογικών πιέσεων που παρεμποδίζουν τη δίκαιη ενσωμάτωση, όχι μόνο των Αφροαμερικανών, αλλά και των ομοφυλόφιλων και αμφιφυλόφιλων ανδρών, ενώ παράλληλα απεικονίζουν κάποια εσωτερικευμένα εμπόδια στις αναζητήσεις αυτών των ατόμων για αποδοχή. Αυτή η δυναμική κυριαρχεί στο δεύτερο μυθιστόρημα του Μπόλντουιν, Το δωμάτιο του Τζοβάνι, γραμμένο το 1956, αρκετά πριν από το κίνημα απελευθέρωσης των ομοφυλόφιλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Πανόραμα Φενεού Κορινθίας
Το Πανόραμα (παλαιά ονομασία: Φονιάς) είναι ορεινό χωριό του νομού Κορινθίας. Είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Ντουρντουβάνας (Πεντέλεια) που αποτελεί νότια απόληξη του Χελμού (Αροάνια) σε υψόμετρο 912 μέτρων. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Αρχαία Φενεός (Καλύβια). Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Πανοράματος της δημοτικής ενότητας Φενεού του δήμου Σικυωνίων της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 52 μόνιμους κατοίκους.
Ιστορία
Το ορεινό χωριό κατοικούνταν από αυτόχθονες από την αρχαιότητα διότι φυσική λίμνη προϋπήρχε του κάμπου. Αργότερα εγκαταστάθηκαν εδώ βλάχοι από την ευρύτερη περιοχή του Πύργου.
Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας οπλαρχηγός στη περιοχή ήταν ο ξακουστός Παπλούτας καθώς και ο Κολοκοτρωνης είχε περάσει από το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.
Στον Α' και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το χωριό και οι κάτοικοί του οι οποίοι ήταν φιλήσυχοι άνθρωποι δεν ￼αντιμετώπισαν ιδιαίτερο πρόβλημα με τους κατακτητές. Όμως κατά τον εμφύλιο δεν ήταν λίγοι αυτοί που είχαν πάρει μέρος στο αντάρντικο και εξολόθρευαν ολόκληρες οικόγενειες.
Με το νόμο του Καλλικράτη το χωριό ανήκει στο δήμο Σικυωνίων.
Πληθυσμός
Το Πανόραμα γνώρισε την περίοδο 1879-1940 σημαντική πληθυσμιακή αύξηση (με εξαίρεση την απογραφή του 1920 όπου υπήρξε μεγάλη μείωση) αλλά μεταπολεμικά υπήρξε πολύ μεγάλη μείωση (με μόνη εξαίρεση το 2001 που υπήρξε μεγάλη αύξηση).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Live At Carnegie Hall
Το Live At Carnegie Hall είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου blues rock συγκροτήματος του Στίβι Ρέι Βον, Double Trouble, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Ιουλίου του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records".
Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο "Carnegie Hall" της Νέας Υόρκης στις 4 Οκτωβρίου 1984, σε μία συναυλία της οποίας τα κέρδη πήγαν στον φιλανθρωπικό οργανισμό "T.J. Martell Foundation". Στην συγκεκριμένη συναυλία πραγματοποίησαν γκεστ εμφανίσεις οι Τζίμι Βον, Τζορτζ Ρέινς, Dr. John, η Άντζελα Στρέλι και τα πνευστά της μπάντας Roomful of Blues.
Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο αμερικάνικο Top-40 και παρέμεινε στην κορυφή των τσαρτ των μπλουζ άλμπουμ για οκτώ εβδομάδες. Το "Allmusic" το βαθμολόγησε με 4 / 5 αστέρια, το "Rate Your Music" με 4 / 5 αστέρια, όπως και το "Musician's Friend".
Λίστα Τραγουδιών
1. Intro - Ken Dashow / John Hammond - 2:09
2. Scuttle Buttin' (Vaughan) - 2:43
3. Testify (Ronald Isley, O'Kelly Isley Jr., Rudolph Isley) - 5:20
4. Love Struck Baby (Vaughan) - 3:05
5. Honey Bee (Vaughan) - 3:05
6. Cold Shot (Kindred, W. C. Clark) - 4:45
7. Letter to My Girlfriend (Jones) - 3:08
8. Dirty Pool (Bramhall, Vaughan) - 6:40
9. Pride and Joy (Vaughan) - 4:48
10. The Things That I Used to Do (Jones) - 5:26
11. C.O.D. (Gooden) - 5:32
12. Iced Over (AKA "Collins' Shuffle") (Collins, Vaughan) - 5:11
13. Lenny (Vaughan) - 7:14
14. Rude Mood (Vaughan) - 2:22
Θέσεις τσαρτ
Live At Carnegie Hall (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Ιουλίου 1997
Βραβεία
Live At Carnegie Hall (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Μέλη των Double Trouble
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live At Carnegie Hall" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Stevie Ray Vaughan Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Καρολίνα της Έσσης-Χόμπουρκ
Η Καρολίνα της Έσσης-Χόμπουργκ (Karoline von Hessen-Homburg, 25 Αυγούστου 1771 - 20 Ιουνίου 1854) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ.
Βιογραφία
Η Ουλρίκη Λουίζα Καρολίνα γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1771 στο Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε, και ήταν το τρίτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας της Έσσης-Ντάρμστατ.
Στις 21 Ιουλίου 1791 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Φρειδερίκο Β΄ του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1854 στο Ρούντολστατ σε ηλικία 82 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πάβελ Αξελρόντ
Ο Πάβελ Μπορίσοβιτς Αξελρόντ (ρωσικά: Па́вел Бори́сович Аксельро́д, 25 Αυγούστου 1850 – 16 Απριλίου 1928) ήταν Ρώσος Μενσεβίκος.
Πρώτα χρόνια και καριέρα
Γεννήθηκε ως Πίνχους Μπόρουχοβιτς Αξελρόντ (Ρωσικά: Пи́нхус Бо́рухович Аксельрод) από Εβραϊκή οικογένεια στην πόλη Πότσεφ (η ιστορική πόλη του Πότσεπ) του Κυβερνείου Τσέρνιγκοφ (σήμερα στην Επαρχία Μπριάνσκ) και μεγάλωσε στο Σκλοφ, μια μικρή πόλη της σημερινής Λευκορωσίας, και στο Μογκίλεφ, τη μεγαλύτερη πόλη από τις τρεις στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ο Αξελρόντ ήταν γιος ενός Λιθουανού Εβραίου πανδοχέα. Το 1875 στη Γενεύη, ο Αξελρόντ παντρεύτηκε την πρώην μαθήτριά του, που της έκανε ιδιαίτερα, Ναντέζντα Ιβάνοβνα Καμίνερ. Φοιτητής ο ίδιος, ο Αξελρόντ ήταν προγυμναστής της Καμίνερ και της αδελφής της. Παρά τις σοβαρές οικονομικές δυσκολίες κατά τα πρώτα χρόνια, ο γάμος τους αποδείχθηκε επιτυχής. Είχαν τρία παιδιά: τη Βέρα (22.11.1875), τον Αλεξάντερ (18.07.1879) και τη Σοφία (14.11.1875). Η Ναντέζντα Ιβάνοβνα Αξελρόντ-Καμίνερ απεβίωσε το 1906. Για να βγάζει εισόδημα για την οικογένειά του ενώ ήταν στην εξορία, ο Άξελροντ έτρεφε αγελάδες και παρήγαγε το δικό του βούτυρο, που στη συνέχεια πούλαγε και παρέδιδε ο ίδιος στους πελάτες του. Ο Άξελροντ συζητούσε πολιτικά πάνω από τα δοχεία του γάλακτος. Το σπίτι του ήταν πάντα ένας χώρος προστασίας για φυγάδες από τη Ρωσία.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1880 ο Άξελροντ ίδρυσε τη δική του μικρή εταιρία παραγωγής κεφίρ. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1890, ή εταιρία του Αξελρόντ είχε γραφεία σε Ζυρίχη, Γενεύη και Βασιλεία, που του έδινε σταθερό εισόδημα και του επέτρεπε να στηρίζει επαναστάτες. Το 1908 ο Άξελροντ πούλησε την εταιρία του με αντάλλαγμα τις πληρωμές συνταξιοδότησής του από τον νέο ιδιοκτήτη.
Μαρξιστής επαναστάτης
Επηρεασμένος από τον Μιχαήλ Μπακούνιν στη νεότητά του, παρέμεινε ένας Ιδεαλιστής ακόμη και μετά την αποδοχή της Μαρξιστικής φιλοσοφίας του ιστορικού υλισμού. Ο Αξελρόντ συνίδρυσε τη Μαρξιστική ομάδα Απελευθέρωση της Εργασίας στην Ελβετία με τον δια βίου φίλο του Γκεόργκι Πλεχάνοφ και τη Βέρα Ζασούλιτς το 1883. Το 1900, ο Αξελρόντ, ο Πλεχάνοφ και η Ζασούλιτς ένωσαν τις δυνάμεις τους με τους νεότερους επαναστάτες Μαρξιστές Γιούλι Μάρτοφ, Βλαντιμίρ Λένιν και Αλεξάντρ Πότρεσοφ και οι έξι εξέδωσαν την Ίσκρα, μια Μαρξιστική εφημερίδα, από το 1900 ως το 1903. Όταν οι υποστηρικτές της Ίσκρα διασπάστηκαν στο Δεύτερο Συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος το 1903, ο Αξελρόντ τάχθηκε με τη φατρία των Μενσεβίκων κατά των Μπολσεβίκων του Βλαντιμίρ Λένιν.
Το 1917, μετά τη Φεβρουαριανή Επανάσταση, ο Αξελρόντ επέστρεψε στη Ρωσία. Μέχρι τότε κάποιοι Μενσεβίκοι είχαν ήδη ενταχθεί στην Προσωρινή Κυβέρνηση του Κερένσκι και στήριζαν την κυβερνητική πολιτική του πολέμου. Παρ’ όλες τις προσπάθειές του, ο Αξελρόντ απέτυχε να πάρει με το μέρος του την υποστήριξη των Μενσεβίκων για μια πολιτική άμεσων ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων με τις Κεντρικές Δυνάμεις. Μετά τη νίκη των Μπολσεβίκων, την οποία ο Αξελρόντ αποκάλεσε “ιστορικό έγκλημα χωρίς όμοιό του στη σύγχρονη ιστορία”, περιόδευσε τον κόσμο ανασυντάσσοντας τη σοσιαλιστική αντιπολίτευση κατά των Μπολσεβίκων.
Θάνατος
Ο Άξελροντ απεβίωσε στην εξορία, στο Βερολίνο, το 1928.
Λιμνοδεξαμενή Ντασκά
Χαρακτηριστικά έργου, σκοπός κ.ά.
Στον αρχικό χώρο όπου προβλεπόταν η κατασκευή του εντοπίστηκαν αρχαιολογικά ευρήματα και έτσι άλλαξε η θέση κατασκευής του έργου. Το φράγμα συλλέγει τα ύδατα από τον χείμαρρο Σπλιθάρια και το ρέμα Πόρος. Για το τεχνικό αυτό έργο άλλαξε η διαδρομή από και προς το γειτονικό Βελιμάχι καθώς η παλιά χάραξη του δρόμου διερχόταν από εκεί όπου τώρα βρίσκεται το κέντρο της λίμνης. Πλέον η διαδρομή είναι παρόχθια.
Μόλυνση περιβάλλοντος
Τα τελευταία χρόνια είναι αυξανόμενο το πρόβλημα της μόλυνσης της περιοχής από την εναπόθεση σκουπιδιών οικιακής και γεωργικής χρήσης κ.λπ. «καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον και επιπλέον υπονομεύοντας επικίνδυνα τις απορροές των υδάτων της λιμνοδεξαμενής».
Δραστηριότητες
Το όμορφο φυσικό τοπίο και η σημαντική αισθητική αλλαγή που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή με τη δημιουργία της λιμνοδεξαμενής ώθησε στην αύξηση της επισκεψιμότητας και την ανάπτυξη φυσιολατρικών δραστηριοτήτων όπως η πεζοπορία και η φωτογραφία τοπίου. Η λιμνοδεξαμενή δέχεται επισκέψεις εκδρομέων από όλη την Ελλάδα που τη βλέπουν ως αξιοθέατο. Το ίδιο παρατηρείται πλέον και στην κοντινή Τεχνητή Λίμνη Αστερίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Αχαΐας Κατηγορία:Φράγματα της Ελλάδας
Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας
Η Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας (αγγλικά: International Mother Language Day, IMLD) είναι μια παγκόσμια εορτή που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Φεβρουαρίου. Καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στις 17 Νοεμβρίου 1999 και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο από τον Φεβρουάριο του 2000. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε επίσημα την Διεθνή Ημέρα Μητρικής Γλώσσας και καθιέρωσε το 2008 ως το Διεθνές Έτος Γλωσσών.
Σκοπός της ημέρας αυτής είναι να προωθήσει την γλωσσική και πολιτιστική πολυμορφία, την πολυγλωσσία και την διάσωση των ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών.
Ιστορία
Η Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 2000 με σκοπό να προωθήσει την ειρήνη και την πολυγλωσσία σε όλο τον κόσμο και να προστατεύσει όλες τις μητρικές γλώσσες. Αφορμή για την υιοθέτησή της στάθηκε η Σφαγή της Ντάκα στις 21 Φεβρουαρίου 1952, όταν φοιτητές του Ανατολικού Πακιστάν (σημερινό Μπανγκλαντές) ξεσηκώθηκαν, στα πλαίσια του «Γλωσσικού Κινήματος», για να εμποδίσουν την απαγόρευση της γλώσσας τους Μπενγκάλι και την υιοθέτηση της επίσημης γλώσσας του Πακιστάν, Ουρντού. Η αστυνομία έπνιξε τη διαμαρτυρία τους στο αίμα με αποτέλεσμα τουλάχιστον τέσσερις νεκρούς. Η ημέρα ξεκίνησε να γιορτάζεται στο Μπανγκλαντές ως «Ημέρα του Γλωσσικού Κινήματος», για να αναγνωριστεί μετά από την UNESCO. Στο Μπανγκλαντές η 21η Φεβρουαρίου είναι επίσημη αργία.
Η Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας ανακηρύχθηκε από την Γενική Συνέλευση της UNESCO τον Νοέμβριο του 1999. Στο ψήφισμά της A/RES/61/266, η γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε στις 16 Μαΐου 2009 τα κράτη μέλη της "να προωθήσουν την διατήρηση και προστασία όλων των γλωσσών που ομιλούνται από τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο". Στο ψήφισμα αυτό, η γενική συνέλευση καθιέρωσε το 2008 ως το Διεθνές Έτος Γλωσσών και την προώθηση της ενότητας των λαών μέσω της πολυγλωσσίας και της πολυπολιτισμικότητας. Το ψήφισμα αυτό προτάθηκε από τον Rafiqul Islam, έναν Βεγγαλέζο που μένει στο Βανκούβερ του Καναδά. Έγραψε ένα γράμμα στον Κόφι Ανάν στις 9 Ιανουαρίου 1998 όπου του ζητούσε να λάβει δράση για να διασώσει τις γλώσσες του κόσμου μέσω της διακήρυξης μιας Διεθνούς Ημέρας Μητρικής Γλώσσας. Ο Rafiq πρότεινε ως ημερομηνία της 21η Φεβρουαρίου προς τιμήν των θανάτων στην Ντάκα το 1952 κατά την διάρκεια του Γλωσσικού Κινήματος.
Από τις περίπου 6.000 γλώσσες που μιλιούνται σήμερα στον κόσμο, οι μισές από αυτές απειλούνται με εξαφάνιση. Πρόκειται για γλώσσες ιθαγενών πληθυσμών χωρίς γραπτή παράδοση και επίσημη αναγνώριση στα κράτη όπου ομιλούνται.
Εορτασμοί
Η Ουνέσκο επιλέγει ένα θέμα για κάθε Διεθνή Ημέρα Μητρικής Γλώσσας και διεξάγει σχετικές εκδηλώσεις στην έδρα της στο Παρίσι. Το 2008, το Διεθνές Έτος Γλωσσών ξεκίνησε στις 21 Φεβρουαρίου. Γιορτάζεται στη Χιλή, τη Ρωσία, τις Φιλιππίνες, την Αίγυπτο και τον Καναδά.
Μπανγκλαντές
Οι Μπανγκλαντεσιανοί γιορτάζουν τη Διεθνή Ημέρα Μητρικής Γλώσσας αφήνοντας λουλούδια στο Μνημείο των Μαρτύρων και τα αντίγραφα του.. Είναι δημόσια αργία από το 1953, είναι επίσης γνωστή ως Σοχίντ Ντιμπός (Ημέρα των Μαρτύρων). Στις 17 Νοεμβρίου 1999, η Γενική Διάσκεψη της Ουνέσκο αναγνώρισε την 21η Φεβρουαρίου ως Διεθνή Ημέρα Μητρικής Γλώσσας. Οι Μπανγκλαντεσιανοί οργανώνουν κοινωνικές εκδηλώσεις για να τιμήσουν τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους, διεξάγουν λογοτεχνικούς αγώνες, να σχεδιάζουν αλπάνα στους δρόμους, τρώνε εορταστικά γεύματα και ακούν τραγούδια.
Καναδάς
σύνδεσμος=Αρχείο:Document_%22Proclamation_for_the_Province_of_British_Columbia%22,_2015.jpg|μικρογραφία|IMLD British Columbia proclamation Η Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας εισήχθη στο Καναδικό Κοινοβούλιο για αναγνώριση από τον Μάθιου Κέλγουεϊ στις 5 Φεβρουαρίου 2014 με το νομοσχέδιο C-573.
Το 2015, η Βρετανική Κολομβία και η Μανιτόμπα εξέδωσαν διακηρύξεις που τιμούσαν την Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας στις 21 Φεβρουαρίου. Το Έντμοντον γιόρτασε την ημέρα στις 21 Φεβρουαρίου 2017.
Ινδία
Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Ψηφιακή Ινδία του Πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι, η κυβέρνηση θα δημοσιεύσει ψηφιοποιημένο υλικό στις 22 προγραμματισμένες γλώσσες της χώρας και θα επεκταθεί στις 234 αναγνωρισμένες γλώσσες της Ινδίας. Η ψηφιοποίηση άρχισε τον Ιούνιο του 2016 μέσω του προγράμματος Μπαραταβάνι στο Κεντρικό Ινστιτούτο Ινδικών Γλωσσών στο Μαϊσόρ και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2017 έχει προστεθεί περιεχόμενο σε 60 ινδικές γλώσσες χωρίς χρέωση.
Βραβείο Λίνγκουαπαξ
Το Βραβείο Λίνγκουαπαξ απονέμεται ετησίως από το Ινστιτούτο Λίνγκουαπαξ στη Βαρκελώνη, στις 21 Φεβρουαρίου. Το βραβείο αναγνωρίζει εξαιρετικά επιτεύγματα όσον αφορά τη διατήρηση της γλωσσικής πολυμορφίας, την αναζωογόνηση των γλωσσικών κοινοτήτων και την προώθηση της πολυγλωσσίας.
Βραβείο Κληρονομιάς Εκουσέι
Το ετήσιο βραβείο κληρονομιάς Εκουσέι εισήχθη το 2014 από την Εταιρεία Μπανγκλαντεσιανής Κοινωνίας και Κληρονομιάς της Αλμπέρτα. Αναγνωρίζει εξαιρετικά επιτεύγματα σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η κοινωνική εργασία και η κοινωνική υπηρεσία. Το βραβείο ανακοινώνεται στις 21 Φεβρουαρίου.
Βραβείο Νεολαίας Εκουσέι
Το Βραβείο Νεολαίας Εκουσέι, το οποίο εισήχθη το 2015 από το Ίδρυμα Μνήμης Μαχινούρ Τζαχίντ, ανακοινώνεται στις 21 Φεβρουαρίου. Απονέμεται ετησίως σε άτομα που εμπνέουν τη νεολαία στους τομείς της εκπαίδευσης, του αθλητισμού, των δραστηριοτήτων για τη νεολαία, της λογοτεχνίας και της κοινότητας. Το βραβείο είναι ανοιχτό για κατοίκους της Αλμπέρτα.
Εξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:Εκπαίδευση Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Γλώσσα (γλωσσολογία) Μητρικης Γλωσσας ΟΥΝΕΣΚΟ
Πεπρωμένο (πολιτικό κόμμα)
Το Πεπρωμένο (İkbal) ήταν πολιτικό κόμμα της Μουσουλμανικής μειονότητας της Ελλάδας στην περιοχή της Ξάνθης.
Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά στις εθνικές εκλογές το 1989 αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει έδρα στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 1989 Ωστόσο, κέρδισε μία έδρα στις εκλογές του Νοεμβρίου 1989, διατηρώντας την στις εκλογές του Απριλίου 1990· σε αυτές εκλέχτηκε βουλευτής ο Αχμέτ Φαΐκογλου. Στις εκλογές του 1993 το κόμμα απώλεσε την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση και δεν συμμετείχε σε επόμενες εθνικές εκλογές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Μια γυναίκα χωρίς σημασία
Μια γυναίκα χωρίς σημασία (αγγλικός τίτλος: A Woman of No Importance) είναι θεατρικό έργο του Ιρλανδού συγγραφέα Όσκαρ Ουάιλντ. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1893 στο θέατρο Χάιμαρκετ του Λονδίνου και εκδόθηκε την ίδια χρονιά. Είναι μια αιχμηρή σκοτεινή κωμωδία και, όπως και τα άλλα κοινωνικά θεατρικά έργα του συγγραφέα, σατιρίζει την αγγλική υψηλή κοινωνία στα τέλη του 19ου αιώνα.
Η πλοκή του έργου περιστρέφεται γύρω από μια γυναίκα, ανύπαντρη μητέρα με έναν μεγάλο γιο, που ο κόσμος πιστεύει ότι είναι χήρα. Σε μια παράξενη τροπή των γεγονότων, στον γιο της προσφέρεται μια εξαιρετική θέση από τον πατέρα του, έναν άνδρα χωρίς αρχές. Ο νεαρός πρέπει να επιλέξει αν θα αναλάβει τη θέση που του προσφέρει ο πατέρας του ή θα παραμείνει πιστός στη μητέρα του που τον μεγάλωσε μόνη της.
Το έργο έχει διασκευαστεί για τον κινηματογράφο σε τουλάχιστον τέσσερις εκδοχές, για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο και παίζεται συχνά έως την εποχή μας. Στην Ελλάδα, δύο από τις πιο ξεχωριστές παραστάσεις ήταν το 1939 από τη Μαρίκα Κοτοπούλη σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και το 1954 από την Κυβέλη σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και συνεχίζει να ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή σε αξιόλογες παραστάσεις.
Υπόθεση
Το έργο αρχίζει με μια κοσμική συγκέντρωση στον κήπο του αρχοντικού της λαίδης Χάνστον. Οι επισκέπτες, πρόσωπα της ανώτερης τάξης, περνούν την ώρα τους φλυαρώντας για κοινωνικά θέματα, όπως τη σχέση μεταξύ ανδρών και γυναικών, τον ρόλο των γυναικών στην κοινωνία και κουτσομπολιά.
Η λαίδη Καρολάιν Πόντεκραφτ, μια αυταρχική αριστοκράτισσα, συνοδεύει την Έστερ Γουόσλι, μια πάμπλουτη νεαρή Αμερικανίδα που επισκέπτεται την Αγγλία για πρώτη φορά. Τη συμβουλεύει να είναι πιο προσεκτική όταν η Έστερ αποκαλύπτει τον θαυμασμό της για τον Τζέραρλντ Άρμπαθνοτ, έναν νεαρό υπάλληλο γιο χήρας φίλης της λαίδης Χάνστον, έως ότου ο ίδιος ο Τζέραλντ μπαίνει ενθουσιασμένος και τους ανακοινώνει ότι τον έκαναν γραμματέα του λόρδου Ίλλινγκγουορθ, ο οποίος ακολουθεί μια πολλά υποσχόμενη διπλωματική καριέρα και σύντομα θα είναι πρέσβης στη Βιέννη. Αυτά είναι σπουδαία νέα για τον Τζέραλντ, καθώς αυτή η θέση θα είναι το πρώτο βήμα του νεαρού άνδρα σε μια ζωή με οικονομική και πολιτική επιτυχία. Η λαίδη Χάνστον χαίρεται για τον Τζέραλντ και προσκαλεί τη μητέρα του να συμμετάσχει στη συγκέντρωση, η οποία απαντά στη φίλη της ότι θα έρθει αργότερα. Ο λόρδος Ίλλινγκγουορθ εμφανίζεται, είναι ένας πνευματώδης και φιλήδονος άντρας, φλερτάρει με την κυνική κα Άλονμπι και δέχεται την πρόκλησή της να κάνει την αγνή και σεμνή Έστερ να τον ερωτευτεί.
Το γράμμα της κυρίας Άρμπαθνοτ βρίσκεται σε ένα τραπέζι και ο λόρδος Ίλλινγκγουορθ παρατηρεί ότι ο γραφικός χαρακτήρας στον φάκελο του φαίνεται γνωστός. Όταν η κα Άλονμπι ρωτά ποιον του θυμίζει η γραφή, εκείνος αναφέρει απρόσεκτα κανέναν συγκεκριμένο, «μια γυναίκα χωρίς σημασία».
Ωστόσο, όταν η μητέρα του Τζέραλντ, η κα Άρμπαθνοτ, έρχεται, ο λόρδος Ίλλινγκγουορθ σοκαρισμένος ανακαλύπτει ότι είναι μια παλιά ερωμένη του. Αποκαλύπτεται ότι ο λόρδος Ίλλινγκγουορθ την αποπλάνησε όταν ήταν και οι δύο νέοι αλλά αρνήθηκε να την παντρευτεί όταν έμεινε έγκυος και μεγάλωσε μόνη της τον Τζέραλντ προσποιούμενη ότι είναι χήρα. Ο Τζέραλντ είναι απογοητευμένος με την προφανή αντιπάθεια της μητέρας του για τον λόρδο και την προσφορά εργασίας του, αλλά εκείνη αρνείται να αποκαλύψει τους λόγους για τα συναισθήματά της. Γνωρίζοντας ότι ο γιος της είναι ερωτευμένος με την Έστερ, αλλά και γνωρίζοντας τις πουριτανές απόψεις της κοπέλας για το αμάρτημα μιας ανύπαντρης μητέρας, η κα Άρμπαθνοτ αποφασίζει να αποκαλύψει έμμεσα την ιστορία της στον γιο της. Η Έστερ έρχεται τρομοκρατημένη και λέει στον Τζέραλντ ότι ο λόρδος Ίλλινγκγουορθ την πρόσβαλε προσπαθώντας να τη φιλήσει, ο Τζέραλντ έξαλλος απειλεί να επιτεθεί στον νέο του εργοδότη, μέχρι που η κα Άρμπαθνοτ του λέει ότι αυτός είναι ο πατέρας του.
Την επόμενη μέρα, ο Τζέραλντ γράφει ένα γράμμα στον λόρδο Ίλλινγκγουορθ, ζητώντας του να παντρευτεί τη μητέρα του. Αποφασίζει επίσης να απορρίψει την πρότασή του να γίνει γραμματέας του. Ωστόσο, η κα Άρμπαθνοτ λέει στον γιο της ότι είναι σθεναρά αντίθετη και προσπαθεί να εξηγήσει στον γιο της πώς είναι πολύ αργά μετά από όλα όσα υπέμεινε στη ζωή της. Η Έστερ κρυφακούει τη συνομιλία τους και, συνειδητοποιώντας την κατάσταση, υποστηρίζει την απόφαση της κας Άρμπαθνοτ. Εξομολογείται στην κα Άρμπαθνοτ ότι αγαπά τον γιο της και θέλει να τον παντρευτεί.
Όταν ο λόρδος Ίλλινγκγουορθ φτάνει, προτείνει στην κα Άρμπαθνοτ γάμο και δέχεται τον Τζέραλντ, που εκτιμά και αγαπάει, ως γιο του, αλλά η πρότασή του απορρίπτεται. Η κα Άρμπαθνοτ του λέει ότι τον μισεί και δεν θα μπορούσε ποτέ να τον παντρευτεί. Ο λόρδος Ίλλινγκγουορθ αναγνωρίζει ότι η προηγούμενη σχέση τους δεν σήμαινε τίποτα για αυτόν, προσβάλλοντας επιπόλαια την κυρία Άρμπαθνοτ και την κάνει να τον χαστουκίσει με το γάντι του που πέφτει στο πάτωμα. Μένοντας μόνη, το νεαρό ζευγάρι μπαίνει και μοιράζεται την ευτυχία του μαζί της. Ο Τζέραλντ βλέπει το αντρικό γάντι στο πάτωμα και ρωτά ποιος την επισκέφτηκε, αλλά η μητέρα του απαντά ότι δεν ήταν κανένας συγκεκριμένος, «ένας άνδρας χωρίς σημασία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Όσκαρ Ουάιλντ
Περιμένοντας τη θάλασσα (ταινία)
Περιμένοντας τη θάλασσα (Ρωσικά: В ожидании моря), είναι ρωσική ταινία του 2012 στο είδος φαντασίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες
Ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα
thumb|right|350px|Ανεπίσημος χάρτης για την ελληνική ΑΟΖ Η ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου πελάγους αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι η υφαλοκρηπίδα πρέπει να οριοθετηθεί με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, ενώ η Τουρκία υποστηρίζει ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν δικαίωμα υφαλοκρηπίδας και ότι η εγγύτητα των ελληνικών νησιών στα τουρκικά παράλια αποτελεί «ειδική περίσταση» που δικαιολογεί απόκλιση από την αρχή της μέσης γραμμής.
Κρίση του Σισμίκ
Λόγω της τουρκικής άρνησης να επιλύσει το θέμα με προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο, η εκκρεμότητα συνεχίστηκε ως το Μάρτιο του 1987, οπότε η κρίση έφθασε στα όρια ένοπλης αντιπαράθεσης, όταν το τουρκικό πλοίο Σισμίκ-1, συνοδευόμενο από τουρκικά πολεμικά, ξεκίνησε για να πραγματοποιήσει έρευνες έξω από την αιγιαλίτιδα ζώνη ελληνικών νησιών. Η κρίση εκτονώθηκε με την ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ των δύο πρωθυπουργών (του Ανδρέα Παπανδρέου και του Τουργκούτ Οζάλ), οπότε η Ελλάδα επαναδιατύπωσε τη θέση της για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, στην οποία εμμένει μέχρι σήμερα.
Ελληνική θέση και διεθνής πρακτική
Σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, το ζήτημα έγκειται στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας σε δύο συγκεκριμένα σημεία, δηλαδή αφενός στη θαλάσσια προέκταση της συνοριακής γραμμής στη Θράκη και αφετέρου στα πλησίον της τουρκικής ακτής ευρισκόμενα νησιά του βορείου και ανατολικού Αιγαίου και στα Δωδεκάνησα. Δεν αφορά σαφώς σε ολόκληρη την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου όπως όψιμα ισχυρίζεται η Τουρκία, η οποία άλλωστε είχε παραχωρήσει άδειες διεξαγωγής πετρελαϊκών ερευνών σε τουρκικές επιχειρήσεις μόνο για τα δύο προαναφερόμενα σημεία.
Επιπλέον, όπως σαφώς προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο και τη σχετική νομολογία (Σύμβαση της Γενεύης 1958, Σύμβαση 1982 Η.Ε. για το Δίκαιο της Θάλασσας, Απόφαση Διεθνούς Δικαστηρίου για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας της Βόρειας Θάλασσας 1969) τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα υφαλοκρηπίδας, παρά τους περί του αντιθέτου νομικά αβάσιμους ισχυρισμούς της Τουρκίας. (Η Τουρκία πάντως μέχρι σήμερα δεν έχει κυρώσει τη Σύμβαση του 1982, οπότε δε δεσμεύεται από αυτήν).
Ως προς την επίλυση της διαφοράς, η Τουρκία επικαλείται την αρχή της ευθυδικίας (equity). Σύμφωνα με την Ελλάδα για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας εφαρμόζεται το Διεθνές Δίκαιο (συμβατικό και εθιμικό), στο πλαίσιο του οποίου ο κανόνας της μέσης γραμμής αποτελεί την επικρατούσα αρχή του Δικαίου της οριοθέτησης. Αυτό όμως δεν βεβαιώνεται πάντα από τη διεθνή πρακτική, όπως στην διαμάχη Κολομβίας-Νικαράγουας (Δικαστήριο Χάγης 2012) ή Γαλλίας-Καναδά (1992).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υφαλοκρηπίδα
Τελικός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2004
Στις 4 Ιουλίου του 2004 στο Στάδιο Ντα Λουζ στην Λισαβόνα της Πορτογαλίας διεξήχθη ο μεγάλος τελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (Euro) ανάμεσα στις εθνικές ομάδες της "οικοδέσποινας" Πορτογαλίας και της Ελλάδας. Έπειτα από έντονο παιχνίδι με υψηλόβαθμη τακτική ανάμεσα στις δύο ομάδες η Ελλάδα επικράτησε τελικά με σκορ 1-0 της Πορτογαλίας χάρη σε γκολ με κεφαλιά του Άγγελου Χαριστέα έπειτα από ασίστ του Άγγελου Μπασινά μέσω εκτέλεσης κόρνερ στο 57ο λεπτό της αναμέτρησης και κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης.
Μετάδοση
Στην Ελλάδα η αναμέτρηση θα μεταδιδόταν από το πρώτο κανάλι της δημόσιας τηλεόρασης (ΕΤ1), όπως και όλα τα προηγούμενα παιχνίδια της διοργάνωσης. Ωστόσο για κάποιο λόγο αποφασίστηκε από υψηλόβαθμο στέλεχος της ΕΡΤ ότι το παιχνίδι θα προβληθεί και από τη ΝΕΤ. Το ματς είχε αρχίσει να μεταδίδεται για πολύ λίγο και από τα δύο κανάλια αλλά μετά συνεχίζεται μόνο από την ΕΤ1.Η UEFA,η οποία ενημερώθηκε, ζήτησε εξηγήσεις και εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά της για τους χειρισμούς αυτούς την βραδιά του ιστορικού τελικού.
Στο εξωτερικό ο αγώνας προβλήθηκε ζωντανά σε ποικίλα κανάλια.
Εισβολή στον αγωνιστικό χώρο
Πρόκειται για ένα περιστατικό εισβολής από τον γνωστό εισβολέα Τζίμι Τζαμπ. Εκείνος εισέβαλε στον αγωνιστικό χώρο, το 86ο λεπτό φορώντας ένα κόκκινο καπέλο και ένα μπλουζάκι (που έγραφε το όνομα του),τρέχοντας στο γήπεδο και ανεμίζοντας μια σημαία της Μπαρτσελόνα που πέταξε στον Λουίς Φίγκο,καθώς αυτός είχε πάρει μεταγραφή από τους Μπλαουγκράνα στην Ρεάλ. Παράλληλα τον κυνηγούσαν πέντε ή έξι μέλη της ασφάλειας, τα οποία κατάφεραν να τον απομακρύνουν εκτός. Η εισβολή του είχε ως αποτέλεσμα την διακοπή του αγώνα.
Επετειακός Αγώνας
Στο στάδιο «Γ. Καμάρας» της Ριζούπολης, 15 χρόνια μετά το αξέχαστο παιχνίδι,το 2019, η ομάδα του Ότο Ρεχάγκελ μαζεύτηκε ξανά για να αντιμετωπίσει τους τότε οικοδεσπότες του Euro 2004.Η Ελλάδα νίκησε την Πορτογαλία 2-1. Τα έσοδα του αγώνα ανάμεσα στους Legends 2004 και στην Portugal 2004, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος,διατέθηκαν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς και ιδιαίτερη σημασία είχε η ανταπόκριση του κόσμου που σχεδόν γέμισε το γήπεδο και συνεισέφερε με ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Άξια λόγου θεωρείται η παρουσία του πλέον τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου.Όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, ο Κώστας Κατσουράνης άνοιξε το σκορ στο 17ο λεπτό, ενώ στο 47’ ο Άγγελος Χαριστέας, ο οποίος είχε σκοράρει στον τελικό του 2004,πέτυχε το 2-0. Λίγα λεπτά μετά, ο Έλντερ Πόστιγκα μείωσε για τους Πορτογάλους. Η ελληνική ομάδα έχασε την ευκαιρία και για τρίτο γκολ με τον Βασίλη Τσιάρτα να χάνει πέναλτι. Το σφύριγμα της λήξης βρήκε τον κόσμο να επευφημεί και τις δυο ομάδες.
==Πληροφορίες αγώνα ==
Πηγές
Τελικός Euro 2004
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά παιχνίδια ελληνικών ομάδων Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά παιχνίδια πορτογαλικών ομάδων
Γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές 2013
Οι Γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές του 2013 διεξήχθησαν στις 22 Σεπτεμβρίου 2013, για να εκλεγούν τα τουλάχιστον 598 μέλη του 18ου Μπούντεσταγκ, του κυριότερου ομοσπονδιακού νομοθετικού σώματος της Γερμανίας. Νικητής των εκλογών ήταν το κόμμα της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης με αρχηγό την Άνγκελα Μέρκελ, ήδη Καγκελάριο από την προηγούμενη κυβέρνηση.
Τα μεγαλύτερα από τα κόμματα που έλαβαν μέρος στις εκλογές ήταν η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (Christlich Demokratische Union Deutschlands - CDU), η Χριστιανοκοινωνική Ένωση Βαυαρίας (Christlich-Soziale Union in Bayern - CSU), το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (Freie Demokratische Partei - FDP), το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (Sozialdemokratische Partei Deutschlands - SPD) και η Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι (Bündnis 90/Die Grünen).
Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις πριν τις εκλογές, δεν παρουσιαζόταν κάποια ξεκάθαρη επικράτηση κάποιου συνασπισμού εκ των CDU-CSU-FDP και SPD-Πρασίνων (οι συνασπισμοί παρουσιάζονται με τον τρόπο που έχουν δηλώσει τα κόμματα). Από τα ΜΜΕ, έχουν προταθεί και εναλλακτικοί κυβερνητικοί συνασπισμοί όπως οι CDU-CSU-SPD (όπως συνέβη και μετά τις εκλογές του 2005) ή SPD-Πράσινοι-Αριστερά ή άλλοι πιθανοί συνασπισμοί.
Οι εκλογές που είχαν πραγματοποιηθεί για διάφορα κοινοβούλια ομόσπονδων κρατιδίων της Γερμανίας (Λάνταγκ) παρουσίαζαν, γενικά, μία ένδειξη για το αποτέλεσμα των ομοσπονδιακών εκλογών. Και οι πέντε εκλογές για την εκλογή μελών σε κοινοβούλια ομόσπονδων κρατιδίων κερδήθηκαν από τον συνασπισμό SPD-Πρασίνων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που πραγματοποιήθηκαν στο μεγαλύτερο κρατίδιο της Γερμανίας, της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
Αποτελέσματα
Γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές, 22 Σεπτεμβρίου 2013 ! rowspan="2" colspan="2" align="center"| Κόμματα ! align="center" colspan="5" | Περιφέρεια ! align="center" colspan="5" | Κομματική λίστα ! align="center" colspan="5" | Σύνολο εδρών ! align="center" | Ψήφοι ! align="center" | % ! align="center" | +/− ! align="center" | Έδρες ! align="center" | +/− ! align="center" | Ψήφοι ! align="center" | % ! align="center" | +/− ! align="center" | Έδρες ! align="center" | +/− ! align="center" | Έδρες ! align="center" | +/− ! align="center" | %
Παραπομπές
2013 Κατηγορία:2013
Ποντοχώρι Πέλλας
Το Ποντοχώρι είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, το οποίο βρίσκεται στην πεδιάδα των Γιαννιτσών σε υψόμετρο 35 μέτρων. Απέχει περίπου 6 χλμ. Δ. από τα Γιαννιτσά (έδρα του δήμου) και 57 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Θεσσαλονίκη ενώ δίπλα και ανατολικά του είναι η Αξός.
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 ως Παλαιό Παλαιό να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Παλαιού. Το 1953 με το ΦΕΚ 10Α - 16/01/1953 μετονομάστηκε σε Ποντοχώρι. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Αξό αποτελούν την κοινότητα Αξού η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κύρρου του Δήμου Πέλλας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 48 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πέλλας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1912
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 1912 διοργάνωσε η Τεχνική Επιτροπή Ποδοσφαιρίσεως ΤΕΠ του Συνδέσμου Ελληνικών Αθλητικών & Γυμναστικών Σωματείων ΣΕΑΓΣ, όπως ονομαζόταν τότε ο ΣΕΓΑΣ. Διεξήχθη κατά το χειμώνα και την άνοιξη του έτους, με το Σύλλογο Ποδοσφαιρίσεως Γουδή να αναδεικνύεται πρωταθλητής.
Σε αντίθεση με τις πρόσφατες διοργανώσεις, σημειώθηκε αυξημένη συμμετοχή και συγκεκριμένα ομάδων από τους εξής πέντε (5): ΣΠ Γουδή, Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος Αθηνών, Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος (κάτοχος του τελευταίου τίτλου και μετέπειτα Παναθηναϊκός), Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (από τον οποίο είχε προκύψει ο προηγούμενος) και Σχολή Ευελπίδων. Δεν εκπροσωπήθηκε η περιοχή του Πειραιά με το σχεδόν μόνιμα μετέχοντα Πειραϊκό Σύνδεσμο.
Άγιος Πρόδρομος Χαλκιδικής
Ο Άγιος Πρόδρομος (Ρεσετνίκια ή Ρετσινίκια έως το 1927 )είναι χωριό με 408 κατοίκους το 2011 και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, του δήμου Πολυγύρου στον νομό Χαλκιδικής. Πλέον, ο αριθμός των κατοίκων του έχει μειωθεί σημαντικά λόγω θανάτων των γηραιότερων κατοίκων του χωριού, ή αλλαγή μόνιμης κατοικίας νεότερων ηλικιακά πολιτών. Βρίσκεται στους υπώρειες του όρους Χολομώντα και η απόστασή του από τον Πολύγυρο είναι 14 χιλιόμετρα και από τη Θεσσαλονίκη 50. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η γεωργία (παράγονται σιτηρά, κτηνοτροφικά φυτά και παραδοσιακό ψωμί), η κτηνοτροφία, ο τουρισμός και οι υπηρεσίες του Δήμου. Επιπλέον, μεγάλος αριθμός κατοίκων εργάζεται στην εστίαση αλλά και στα μεταλλεία της Γερακινής. Μεταξύ άλλων το χωριό κοσμείται από έναν νέο Χριστιανικό ναό που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού, δίπλα στην κεντρική του πλατεία. Το παλαιό αστυνομικό τμήμα, έχει μετατραπεί σε κέντρο απασχόλησης(ΚΑΠΗ). Η ποδοσφαιρική ομάδα, αγωνίζεται στη Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία του πρωταθλήματος της ΕΠΣ Χαλκιδικής.Στις παραδοσιακές ταβέρνες, 17 στον αριθμό ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί ιδιαίτερες γεύσεις από κρέατα κάθε λογής της Χαλκιδικής με αγαπημένο το πασίγνωστο  σουβλάκι Αγίου Προδρόμου, το οποίο μάλιστα έχει βραβευτεί από την κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας. Μπορεί, επίσης να γευτεί το παραδοσιακό ψωμί και τα τοπικά γλυκά με κυριότερη επιλογή το γιαούρτι με μέλι. Αξιοθέατο αποτελεί και το ποτάμι που διασχίζει το χωριό. Αν και το χωριό δεν έχει συγκεκριμένο αριθμό κατοίκων αξίζει να σημειωθεί, ότι οι ντόπιοι είναι πάντα καλοπροαίρετοι και ιδιαίτερα φιλόξενοι με τους περαστικούς, καθώς δεν διστάζουν να τους βοηθήσουν και να τους προκαλέσουν ένα συναίσθημα συντροφιάς. Το χωριό φημίζεται κυρίως για το σουβλάκια του μιας και δεν αποτελεί το βασικό τουριστικό θέρετρο, καθώς βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Χαλκιδικής. Λόγω της θέσης του, βέβαια, προσελκύει τους περαστικούς, έστω και για ένα γεύμα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1912
Το σύστημα διεξαγωγής προέβλεπε, κατά τα συνήθη, μονές συναντήσεις και πιθανότατα όλες πραγματοποιήθηκαν στο Ποδηλατοδρόμιον του Νέου Φαλήρου στη θέση του σημερινού σταδίου Καραϊσκάκης. Ο περιμετρικός του στίβος ποδηλασίας, αφενός όριζε το χώρο με τις μεγαλύτερες διαστάσεις για τέλεση ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων στην Αθήνα και τον Πειραιά της εποχής, αφετέρου επέτρεπε την παρακολούθηση από περισσότερους θεατές λόγω της επικλινούς του διαμόρφωσης.
Αποτελέσματα
Έχουν εξακριβωθεί μόνον τα αποτελέσματα του πρωταθλητή: Η τέταρτη συνάντηση αναφέρεται ως η τελευταία των ηττημένων πριν τη συγχώνευση, κατ' άλλους απορρόφηση εξαιτίας διάλυσης, από τους πρωταθλητές για ίδρυση του βραχύβιου Αθηναϊκού Συλλόγου Ποδοσφαιρίσεως τον ερχόμενο Απρίλιο (με τη λήξη φυσικά της διοργάνωσης). Επομένως, δεν είναι βέβαιο κατά πόσον ο ΠΟΑ ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις του στο πρωτάθλημα και εάν τελικά τέθηκε αντίπαλος (ίσως για μοναδική φορά) με τον ΠΠΟ, το σωματείο που σχηματίστηκε όταν τα περισσότερα μέλη του ίδιου είχαν πρόσφατα αποχωρήσει διαμαρτυρόμενα. Είναι γνωστό, αντίθετα, πως η ήττα του Πανελλήνιου από τον ΣΠ Γουδή με 1-9 πρόκειται για τη βαρύτερη σε επίσημο, ανεπίσημο ή φιλικό επίπεδο επί ένα και πλέον αιώνα έως σήμερα και ολόκληρης της ιστορίας του σημερινού Παναθηναϊκού ΑΟ, όπως δηλαδή θα μετονομαστεί το 1922.
Άγιος Πρόδρομος Χαλκιδικής
"Εκεί που κρεμούσαν οι αρματωλοί τ' άρματα, κρεμούν οι γιούφτ' τα νταούλια"
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1912
Αναστολή αθλητικών εκδηλώσεων από το φθινόπωρο
Πριν τους δύο Παγκόσμιους του 20ού αι., ο Α' Βαλκανικός Πόλεμος υπήρξε η πρώτη εμπόλεμη κατάσταση η οποία προκαλεί ολική ματαίωση των διοργανώσεων και γενική απονέκρωση της αθλητικής δραστηριότητας στη χώρα. Παρότι το 1912 πρόκειται για ολυμπιακό έτος και στους Αγώνες της Στοκχόλμης μετείχαν τα 3 από τα 5 εμπλεκόμενα κράτη (Ελλάδα και με ολιγομελείς αποστολές Σερβία και Οθωμανική Αυτοκρατορία μέσω δύο Αρμένιων αθλητών στίβου, ενώ απείχαν Βουλγαρία και Μαυροβούνιο), δεν θα τιθόταν ζήτημα ολυμπιακής εκεχειρίας, καθώς άλλωστε ούτε μέχρι σήμερα δεν έχει επίσημα καθιερωθεί στα πρότυπα της αρχαίας περιόδου. Οι στρατιωτικές δυνάμεις, πάντως, επιστρατεύονται το Σεπτέμβριο (οι ελληνικές στις 18) και οι διμερείς κηρύξεις του πολέμου πραγματοποιούνται την 4η και 5η Οκτωβρίου, δηλαδή 2,5 μήνες αργότερα από την τελετή λήξης.
Άγιος Πρόδρομος Χαλκιδικής
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αγίου Προδρόμου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 26,979 χμ² (2011).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1912
Αναστολή αθλητικών εκδηλώσεων από το φθινόπωρο
Ο συγγραφέας και αθλητικογράφος Πέτρος Λινάρδος συμπληρώνει:
Άγιος Πρόδρομος Χαλκιδικής
Ιστορικά στοιχεία
Οι κάτοικοι της Αγίου Πρόδρομου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Στέργιος Αντωνίου. Οι κάτοικοι του οικισμού σήμερα προέρχονται από διάφορα μέρη (πέρα από τους ντόπιους), όπως Πελοπόννησος, Ήπειρος και Θράκη.
Ιστορικά Έθιμα
Έθιμα, όπως οι φούταροι, κατά τις ημέρες των Θεοφανείων, είναι τα κυριότερα στο χωριό. Την παραμονή των Θεοφανείων νεαροί άντρες ψάλλουν τα κάλαντα μαζεύοντας κρέας, λουκάνικα και χρήματα και την ημέρα του Αϊ Γιαννιού χορεύουν στην πλατεία του χωριού. Την ημέρα της Ανάστασης οι ντόπιοι κατασκεύαζουν ένα ομοίωμα του Ιούδα, το οποίο καίνε μετά την ανταλλαγή των ευχών, παράλληλα με το γνωστό έθιμο των πυροτεχνημάτων.
Γιορτές & Πανηγύρια του χωριού
Το χωριό έλαβε το όνομά του από το μεταβυζαντινό εξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου, το οποίο κατέχει σημαντική θέση για τον οικισμό. Σημαντική εορτή θεωρείται, επίσης η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου. Η εκκλησία εορτάζει την 28η και 29η Αυγούστου οπότε στο χωριό λαμβάνει χώρα λαμπρό πανηγύρι στο εξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου, που συγκεντρώνει πολύ κόσμο από διαφορετικές περιοχές. Κεντρικός ναός είναι αυτός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στις 9 Μαΐου εορτάζεται και ο Άγιος Χριστόφορος.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1912
Αναστολή αθλητικών εκδηλώσεων από το φθινόπωρο
Στο αρχείο του πρώτου έχουν βρεθεί τα ονόματα έξι (6) νεκρών αθλητών στο μέτωπο: Η. Γεωργίου, Α. Εδιπίδης, Θ. Καρακώστας, Λ. Κοσκούρας, Α. Μπούκας, Κ. Πετροπουλάκης και από τον δεύτερο μνημονεύονται οι εξής πέντε (5): Χρ. Αντωνόπουλος, Αδ. Δανουράκης, Απ. Μήττας, Α. Ρωσσέτης, Σ. Σκαρλάτος. Στις τότε απώλειες της οικογένειας του αθλητισμού, συγκαταλέγεται ο 44χρονος εθνικός αγωνιστής, λογοτέχνης και πολιτικός Κωνσταντίνος Μάνος, εκ των πρωτεργατών του στην Ελλάδα, υπέρμαχος του εκσυγχρονισμού του, οργανωτικό μέλος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων ΕΟΑ για τους εναρκτήριους της σύγχρονης εποχής Ολυμπιακούς των Αθηνών το 1896 και από τους βασικότερους συντελεστές της επιτυχίας τους.
Η έναρξη της Συνδιάσκεψης Ειρήνης στο Λονδίνο το Δεκέμβριο και της οπισθοχώρησης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τον Ιανουάριο του 1913, οδηγεί σε περιορισμό των εχθροπραξιών περί τις αρχές Μαρτίου. Η χώρα στα μέσα του μήνα εισέρχεται όμως σε νέα κρίση, εξαιτίας της δολοφονίας του βασιλιά Γεωργίου του Α' στη Θεσσαλονίκη. Τελικά ο αθλητισμός αρχίζει να επανακτά κάποιο ρυθμό στην Ελλάδα κατά το διάστημα από την ανακωχή για την ολοκλήρωση της Βαλκανο-τουρκικής Συνθήκης έως την κήρυξη του Β' Βαλκανικού Πολέμου τον Ιούνιο (μεταξύ των συμμάχων-νικητών του προηγούμενου). Σε μία από τις πρώτες διοργανώσεις, ο Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος Αθηνών τιμά το Μάιο τα πεσόντα μέλη του, με αθλητικό 3ήμερο παίδων/εφήβων από γυμνάσια και άλλα σχολεία σε πρόγραμμα σκυταλοδρομίας και τριαγμού (το αρχαιοελληνικό τρίαθλο στίβου: από ένα αγώνισμα δρόμου, άλματος και ρίψης).
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1912 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου
Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου (PAM) είναι ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε το 2005, μετά από δεκαπέντε χρόνια συνεργασίας μεταξύ των κρατών της περιοχής της Μεσογείου. Η συνεργασία επικεντρώθηκε σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος, όπως η πολιτική, η κοινωνία, η οικονομία και περιβαλλοντικά ζητήματα. Τα μέλη αυτής της οργάνωσης έχουν συζητήσει τα θέματα αυτά σε περιοδικές διασκέψεις για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία, η πρώτη από τις οποίες πραγματοποιήθηκε το 1990 και αναπτύχθηκε υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Κοινοβουλευτικής Ένωσης.
Δραστηριότητα
Ο κύριος στόχος της Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου είναι να σφυρηλατήσουν την πολιτική, οικονομική και κοινωνική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, προκειμένου να βρούνε κοινές λύσεις στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η περιοχή, και να δημιουργήσει ένα χώρο ειρήνης και ευημερίας για την ένταξη της του πληθυσμού της Μεσογείου. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση είναι ανοιχτή αποκλειστικά στις χώρες της Μεσογείου, οι οποίες εκπροσωπούνται. Αυτό αντικατοπτρίζεται στη σύνθεση του Προεδρείου και της εναλλασσόμενης προεδρίας. Ο σημερινός Πρόεδρος του PAM είναι ο γερουσιαστής Δρ Mohamed Cheickh Biadillah του Μαρόκου. Κάθε εθνική αντιπροσωπεία έχει πέντε μέλη με δικαίωμα ψήφου. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση διεξάγει το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών της εντός τριών μόνιμων επιτροπών. Οι μόνιμες επιτροπές επικεντρώνονται σε τρεις στρατηγικούς τομείς. Η πρώτη μόνιμη επιτροπή είναι αφιερωμένο στη πολιτική και την ασφάλεια της συνεργασίας, η δεύτερη επικεντρώνεται στην οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική ζωή, ενώ η τρίτη μόνιμη επιτροπή εξετάζει το διάλογο μεταξύ των πολιτισμών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου μπορεί επίσης να συστήσει επιτροπή ή ειδική ομάδα εργασίας για συγκεκριμένα θέματα, όπως η Μέση Ανατολή, η μετανάστευση, το ελεύθερο εμπόριο, την τρομοκρατία, την κλιματική αλλαγή, και άλλοι.
Διοίκηση
Γενικός Γραμματέας είναι ο Σέρτζιο Πιάτσι (Ιταλός) από την 1η Ιουλίου 2007 και πρόεδρος της Συνέλευσης ο Καρίμ Αμπντέλ Καρίμ Νταρβίς (Αιγύπτιος), από τις 21 Φεβρουαρίου 2020.
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Λευκή Άκρα
right|150px|thumb|Υποθετικός χάρτης πόλεως κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ.
Η Λευκή Άκρα ιδρύθηκε το 325/4 π.Χ. από Έλληνες αποίκους στην νοτιοανατολική Ιβηρία, εκεί που βρίσκεται σήμερα το Αλικάντε. Πρέπει να κτίστηκε από την Μασσαλία, που την περίοδο εκείνη είχε προσλάβει στον στρατό της ορεσίβιους Κρήτες και σφενδονήτες Ροδίους για να εποπτεύουν τις κινήσεις των Καρχηδονίων στα νότια. Η πόλη ήταν γνωστή και ως Λευκή ακρόπολις, ονομασία που οφείλει σε κάποιο φυσικό της χαρακτηριστικό. Η ελληνική αποικία βρισκόταν στην φυλή των Κωντεστανών.