cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιάννης Ιωαννίδης (στέλεχος ΚΚΕ)
Απόδραση από το Σανατόριο της Πέτρας και επάνοδος στην ηγεσία του ΚΚΕ
Ο Σιάντος μαζί με τον Ιωαννίδη θα οργανώσουν το ΚΚΕ και θα καθοδηγήσουν την οργανωτική γιγάντωση του ΕΑΜ και του ΚΚΕ σε όλη την υπόλοιπη κατοχική περίοδο μέχρι και τον Μάη του 1945. Το φθινόπωρο του 1943 εγκαταστάθηκε μαζί με τον Σιάντο στην ορεινή Κεντρική Ελλάδα για να έχουν υπό την άμεση εποπτεία τους και τον ΕΛΑΣ. Στην 10η Ολομέλεια της Κ.Ε του ΚΚΕ (αρχές 1944) ο Θεόδωρος Μακρίδης πρότεινε να τεθεί ζήτημα απομάκρυνσης της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής από τα τμήματα του ΕΛΑΣ, θέση που δεν έγινε δεκτή αντίθετα ο Ιωαννίδης θα τον εγκαλέσει λέγοντας του "Δεν έχεις δίκιο, παρασύρεσαι από το μίσος σου, η Αγγλία είναι δημοκρατική χώρα".
Σχέσεις με τον Βελουχιώτη
Την άνοιξη του 1944 το ηγετικό δίδυμο Σιάντος-Ιωαννίδης θα αποφασίσει να στείλει τον αρχικαπετάνιο του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη στην Πελοπόννησο, για να οργανώσει το εκεί αντάρτικο και θα τον κρατήσουν μακριά από τη Ρούμελη και την Αθήνα μέχρι την απελευθέρωση, τον Οκτώβριο του 1944. Οι σχέσεις του Ιωαννίδη με τον Άρη Βελουχιώτη δεν ήταν καλές ενώ στις "Αναμνήσεις" του εκφράζεται για τον Άρη απαξιωτικά: "Όμως, πάντα είχε το αλήτικο στοιχείο πάνω του" κλπ.
Πλαστό σύμφωνο στο Πετρίτσι
Επί Κατοχής δημοσιεύτηκε το πλαστό "σύμφωνο στο Πετρίτσι" που έφερε μεταξύ άλλων την "υπογραφή" του Ιωαννίδη και υποτίθεται περιείχε συμφωνία του ΚΚΕ με το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας (το πραγματικό όνομα ήταν Βουλγαρικό Κόμμα Εργατών) για εγκαθίδρυση Βαλκανικής Ένωσης Σοβιετικής Δημοκρατίας το οποίο χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην αντιεαμική προπαγάνδα, χωρίς όμως ιδιαίτερα αποτελέσματα.
Σχέδιο για κατάληψη της Αθήνας το 1943
Το 1943 ο Ιωαννίδης ζήτησε στον Μακρίδη, να δημιουργήσει στρατιωτικό σχέδιο για τη κατάληψη της Αττικής που βρισκόταν επί Γερμανικής κυριαρχίας. Ο Μακρίδης θεώρησε ότι δεν έχει νόημα να αναπτύξει στρατιωτικό σχέδιο με άγνωστες δυνάμεις ενάντια σε άγνωστες δυνάμεις, καθώς θεωρούσε ανεδαφική την εκτίμηση του Π.Γ ότι ο πόλεμος θα τελειώσει γρήγορα, αλλά μετά από πίεση το δημιούργησε. Όπως αναφέρει ο Ιωαννίδης : ''Από τα μέσα του 1943 εγώ είπα στον Θόδωρο, τον Μακρίδη να κάνει ένα σχέδιο κατάληψης των Αθηνών ... σχέδιο πολύ καλό που αν εμείς το χρησιμοποιούσαμε τον Δεκέμβρη θα...'' Αυτό σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς (Σ. Καλύβας) είναι ένα τεκμήριο ότι ο ΕΛΑΣ ήθελε να καταλάβει την εξουσία πραξικοπηματικά, ενώ άλλοι ιστορικοί δεν αποδέχονται αυτή την θεώρηση. Σε κάθε περίπτωση αυτή η έκθεση χάθηκε και δε χρησιμοποιήθηκε στην Απελευθέρωση ή στα Δεκεμβριανά.
Δεκεμβριανά - Βάρκιζα
Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών ο Ιωαννίδης ήταν άρρωστος (εκτεταμένη δοθιήνωση) και νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Αρεταίειον οπότε δεν ήταν στην πρώτη γραμμή των γεγονότων, την πρωτοβουλία της δράσης εκ μέρους του ΚΚΕ την είχε ο Σιάντος. Σε συνάντηση στις 7/12 μελών του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Γιώργης Σιάντος έγινε αποδέκτης κριτικής του Ιωαννίδη (με την οποία συμφώνησαν τα υπόλοιπα μέλη) ότι παρασύρθηκε από τις διαθέσεις του εξαγριωμένου εαμικού πλήθους και ενέπλεξε τον ΕΛΑΣ στην σύγκρουση με τις Βρετανικές δυνάμεις και οδηγεί στη διάσπαση του μετώπου του ΕΑΜ. Σε ιδιωτική συνάντηση με τον Ιωαννίδη, ο Μακρίδης επέμεινε ότι ο ΕΛΑΣ δύναται να διεξαγάγη αγώνα κατά των Βρετανικών στρατευμάτων μέσα σε δύο χρόνια και με μεγάλη επιτυχία κάτι που ο Ιωαννίδης απέρριψε.
Μετά την ήττα και τη Συμφωνία της Βάρκιζας δέχτηκε μαζί με τον Σιάντο κριτική και περιορίστηκαν οι αρμοδιότητές του. Τον Μάιο του 1945 οι Σιάντος-Ιωαννίδης παραδίδουν τα ηνία του ΚΚΕ στον Ζαχαριάδη που μόλις είχε έρθει στην Ελλάδα, μετά την αποφυλάκισή του από το Νταχάου. Ο Ιωαννίδης πέρασε πλέον σε δευτερεύοντες θέσεις στην ηγεσία του ΚΚΕ.
Η περίοδος του εμφυλίου πολέμου
Στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου θα γίνει μέλος της Προσωρινής Δημοκρατικής κυβέρνησης με πρόεδρο τον Μάρκο Βαφειάδη. Ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός εσωτερικών, καθώς και αρχηγός της Υπηρεσίας Στρατιωτικής Ασφάλειας (ΥΣΑ).
Ο Ιωαννίδης ήταν μαζί με τον Πέτρο Ρούσο επικεφαλής του κλιμακίου της ΚΕ του ΚΚΕ στο Βελιγράδι την περίοδο 1945-1948. Μετέβαινε τακτικά στο στρατόπεδο Μπούλκες στην Γιουγκοσλαβία για την κομματική καθοδήγηση της ελληνικής κοινότητας. Ο κομματικός καθοδηγητής και πρόεδρος της εκεί κοινότητας ήταν ο Μιχάλης Πεχτασίδης ανηψιός της γυναίκας του Ιωαννίδη, Δόμνας Παπάζογλου και ο Περικλής Καλοδίκης (αδερφός του Σπύρου Καλοδίκη). Για τις δολοφονίες πολλών "διαφωνούντων" και ενάντιων στην ειρηνική γραμμή της καθοδήγησης του κόμματος (1945-1947) στο Μπούλκες, που εκτελέστηκαν με εντολή του Πεχτασίδη, όπως τελικά και του ίδιου του Πεχτασίδη, έχει κατηγορηθεί από πολλές πλευρές ο Ιωαννίδης.
Στην 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ στις 30-31 Γενάρη του 1949 στο Γράμμο, που διέγραψε τον Μ. Βαφειάδη, θα γίνει μέλος του Πολεμικού Συμβουλίου του ΔΣΕ με πρόεδρο τον Ζαχαριάδη. Στην τελευταία φάση του εμφυλίου πολέμου ήταν και πάλι στον πολύ στενό κύκλο του Ζαχαριάδη. Μετά την ήττα του ΔΣΕ, τον Αύγουστο του 1949, θα καταφύγει μαζί με την ηγεσία του ΚΚΕ στις ανατολικές χώρες.
Μετά τον εμφύλιο
Το Νοέμβριο του 1952, η 3η Ευρεία Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ θα καθαιρέσει τον Ιωαννίδη από το ΠΓ του κόμματος και θα τον στείλουν στην Τασκένδη «για δουλειά στη βάση». Μετά το 8ο Συνέδριο του 1961 δεν επανεξελέγη στην ΚΕ στην οποία είχε παραμείνει αδιαλείπτως επί 33 χρόνια (1928-1961). Στο υπόλοιπο διάστημα της ζωής του δεν διαδραμάτισε κάποιο ρόλο στα τεκταινόμενα του κόμματος.
Σε κείμενο που γράφτηκε στις ανατολικές χώρες, τον Ιούλιο του 1951, ο Γιάννης Ιωαννίδης κάνοντας την αυτοκριτική του γράφει :
''Βασικά κύρια και πρωταρχική αιτία όλων των αδυναμιών, ελλείψεων και λαθών που παρουσίασα στη δουλειά μου σ' όλη την περίοδο της πρώτης κατοχής είναι η σοβαρή ανεπάρκεια μου στην θεωρητική μαρξιστική - λενινιστική κατάρτιση. Ένας απαράδεκτος πρακτικισμός κυριαρχούσε στη δουλειά μου. Δεν μπόρεσα να επιβληθώ στον εαυτό μου πάνω στο ζήτημα αυτό. Δεν μπόρεσα να καταλάβω πόσο τρομερές συνέπειες θα είχε στην έκβαση της επανάστασης η ανεπάρκεια μου αυτή.''
Ο Γιάννης Ιωαννίδης πέθανε στο Βουκουρέστι τον Αύγουστο του 1967.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Παλλαϊκό Μέτωπο Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Έλληνες της Βουλγαρίας
Λίμνη Χασάν
Η λίμνη Χασάν (ρωσικά: озеро Хасан· κινέζικα: 哈桑湖· πινγίν: Hāsāng Hú) είναι μια μικρή λίμνη στην περιοχή Χασάνσκι, στο Κράι Πριμόρσκι της Ρωσίας, που βρίσκεται νοτιοανατολικά του κόλπου Ποσιέτ, στα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα και την Κίνα, 130 χλμ. νοτιοδυτικά του Βλαδιβοστόκ. Έχει έκταση 2,23 τ.χλμ. Ο ποταμός Τανμπογκάτι ρέει από τη λίμνη. Η λίμνη, που περιγράφεται ως «η στενή γωνία όπου συναντιούνται τα εδάφη της Κορέας, της Μαντζουρίας και της Ρωσίας», ήταν η περιοχή της Μάχης της λίμνης Χασάν το καλοκαίρι του 1938.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Ρωσίας Κατηγορία:Λίμνες της Βόρειας Κορέας
Υποδιάλεκτος του Ντουμπρόβνικ
Η πλειοψηφία των δανεισμένων λέξεων προέρχεται από τη διάλεκτο Ραγούσας της Δαλματικής γλώσσας και την ιταλική (διάλεκτος Φλωρεντίας και Ενετικές διάλεκτοι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομιτάτο του Ντούμπροβνικ-Νερέτβα Κατηγορία:Κροατική γλώσσα
Πολεφσκόι
Το Πολεφσκόι (ρωσικά: Полевской) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην περιφέρεια Σβερντλόφσκ, με πληθυσμό 64.220 κατοίκους. Απέχει 40 χλμ. από το Γεκατερίνμπουργκ και 8 χλμ. από το σιδηροδρομικό σταθμό Πολεφσκόι. Ιδρύθηκε το 1718. Η πόλη διαθέτει εργοστάσια μεταλλουργίας, ελαφράς βιομηχανίας. Στο Πολεφσκόι λειτουργούν επίσης μεταλλεία εξόρυξης χαλκού. Υπάρχουν μουσεία. Δήμαρχος είναι ο Βίκτορ Ρέιτερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
Διεύθυνση Σούπερ Λιγκ Μπάσκετ Ισραήλ
Η Διεύθυνση Σούπερ Λιγκ Μπάσκετ Ισραήλ (εβραϊκά: מנהלת ליגת העל בכדורסל, αγγλικά: Israeli Basketball Super League Administration Ltd, BSL) αποτελεί αθλητικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό που ιδρύθηκε το 2002 με πρωτοβουλία των συλλόγων του Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Ισραήλ (Basketball Super League), οι οποίοι επέλεξαν να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο οργανισμό, με σκοπό να επιβλέπουν και να ρυθμίζουν την οργάνωση, ανάπτυξη και διαχείριση του πρωταθλήματος, αντί της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Ισραήλ.
Η BSL αποτελείται από 13 μέλη του διοικητικού συμβουλίου. 10 μέλη του διοικητικού συμβουλίου είναι οι πρόεδροι και οι ιδιοκτήτες των ομάδων του πρωταθλήματος, εκτός από 3 από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Η BSL διαχειρίζεται επίσης το Κύπελλο, το All-Star Game και την Summer League. Η BSL είναι μέλος της ULEB από το 2005 και συμμετέχει ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες της ULEB. Η BSL βοηθά στο συντονισμό και την οργάνωση των ισραηλινών ομάδων που αγωνίζονται στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Στις 28 Δεκεμβρίου του 2015, ο πρόεδρος της Μακάμπι Τελ Αβίβ παραιτήθηκε για λόγους που αφορούν τις αποφάσεις του οργανισμού, σχετικά με το όριο μη Ισραηλινών παικτών που μπορεί να διαθέτει κάθε ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Ισραήλ
Πάπας Νικόλαος Α΄
Ο Πάπας Νικόλαος Α΄ (περί το 800 - 13 Νοεμβρίου 867) ή Νικόλαος ο Μέγας ήταν Πάπας της Ρώμης και κυβερνήτης στα Παπικά Κράτη από τις 24 Απριλίου 858 μέχρι τον θάνατο του. Διαδέχθηκε τον Πάπα Βενέδικτο Γ΄ και παρέμεινε Πάπας για εννέα χρόνια, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Πάπας Αδριανός Β΄. Έμεινε ιστορικά γνωστός για την ισχυροποίηση της παπικής εξουσίας που διατηρήθηκε μέχρι σήμερα σε όλα τα Χριστιανικά κράτη στην Δυτική Ευρώπη, διακύρηξε ότι έχει την απόλυτη εξουσία σε όλους τους χριστιανούς σε θέματα πίστης και λατρείας. Ο Νικόλαος Α΄ αρνήθηκε να δώσει διαζύγιο στον Λοθάριο Β΄ της Λοθαριγγίας με την σύζυγο του Τευτβέργα. Όταν ένα θρησκευτικό συμβούλιο αποφάσισε να δώσει στον Λοθάριο Β΄ το διαζύγιο κύρηξε το συμβούλιο άκυρο και αφόρισε τους αγγελιοφόρους, επέμεινε στην απόφαση του παρά τις πιέσεις που δέχτηκε από την Δυναστεία των Καρολιδών. Την περίοδο της ηγεμονίας του οι σχέσεις του με την Βυζαντινή αυτοκρατορία επιδεινώθηκαν, υποστήριξε τον πατριάρχη Ιγνάτιο που είχε καθαιρέσει ο Πατριάρχης Φώτιος Α´. Η Καθολική Εκκλησία τον αγιοποίησε τον 17ο αιώνα και η μνήμη του εορτάζεται στις 13 Νοεμβρίου. Ο Νικόλαος Α΄ γεννήθηκε από επιφανή αριστοκρατική οικογένεια της Ρώμης, δέχτηκε πλούσια εκπαίδευση και εισήλθε από μικρός στον εκκλησιαστικό κλάδο. Ο Πάπας Σέργιος Β΄ τον όρισε υποδιάκονο, ο Πάπας Λέων Δ΄ διάκονο και όταν πέθανε ο Πάπας Βενέδικτος Γ΄ (7 Απριλίου 858) ο Λουδοβίκος Β΄ της Ιταλίας ήρθε στην Ρώμη για να υποστηρίξει την παπική του εκλογή. Ο Νικόλαος Α΄ εξελέγη πάπας (24 Απριλίου 858) και ενθρονίστηκε στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου παρουσία του αυτοκράτορα Λουδοβίκου. Τρεις μέρες αργότερα ο πάπας παρέθεσε γεύμα προς τιμή του αυτοκράτορα και στην συνέχεια πήγε να τον συναντήσει στο στρατόπεδο του παρουσία της Ρωμαϊκής αριστοκρατίας.
Άνοδος στον παπικό θρόνο
Την εποχή που ολόκληρη η Δυτική Ευρώπη μαστιζόταν από τις επιδρομές των Μουσουλμάνων και των Νορμανδών ο Νικόλαος Α΄ διακήρυξε την ύπατη ανωτερότητα του στον χριστιανικό κόσμο. Ο Νικόλαος Α΄ διακήρυξε ότι είχε θεική αποστολή να εφαρμόσει τον νόμο του θεού στον χριστιανικό κόσμο. Ο αυτοκράτορας Λουδοβίκος Β΄ και οι Βυζαντινοί τον βοήθησαν να αντιμετωπίσει επιτυχώς τον Ισλαμικό κίνδυνο στην νότια Ιταλία. Στην προσπάθεια του να υπερασπιστεί από τις μελλοντικές Ισλαμικές επιδρομές ενίσχυσε τις οχυρώσεις της Όστιας. Ο αρχιεπίσκοπος Ιωάννης της Ραβέννας χρησιμοποίησε βία απέναντι στους κατοίκους και τους ιερείς των Παπικών Κρατών με κλοπές και φυλακίσεις, συγκρούστηκε με την Αγία Έδρα και αγνόησε τους παπικούς απεσταλμένους. Ο πάπας Νικόλαος Α΄ τον προειδοποίησε δύο φορές και τον κάλεσε να έρθει στην Ρώμη για εξηγήσεις αλλά και πάλι τον αγνόησε, τότε αφορίστηκε. Ο Ιωάννης ταξίδευσε τότε στην Ρώμη αφού πέρασε πρώτα από την αυλή του αυτοκράτορα Λουδοβίκου στην Παβία, τον Οκτώβριο του 860 ανακλήθηκε ο αφορισμός και έφυγε από την Ρώμη. Ο αρχιεπίσκοπος έκανε έκκληση στον αυτοκράτορα να υποταχθεί στον πάπα κάτι που έγινε στην Σύνοδο του Νοεμβρίου του 861. Αφορίστηκε ωστόσο για δεύτερη φορά χάρη στις επαφές που είχε με τους αφορισμένους επισκόπους του Τριρ και της Κολωνίας, αναγκάστηκε κατόπιν να δηλώσει ξανά υποταγή στον πάπα.
Παρεμβάσεις σε γαμήλιες σχέσεις
Ο πάπας Νικόλαος Α΄ έδειχνε το ίδιο πάθος να εφαρμοστούν οι εκκλησιαστικοί κανόνες στις γαμήλιες σχέσεις. Την εποχή που η σύζυγος του κόμητος Μπόζο Ινγκιλτρούδη τον εγκατέλειψε και πήγε με ερωμένο ζήτησε από τους επισκόπους του Καρόλου του Φαλακρού να την αφορίσουν αν δεν επιστρέψει στον σύζυγο της. Η Ινγκιλτρούδη κλήθηκε κατόπιν στην Σύνοδο του Μιλάνου (860), αγνόησε την πρόσκληση και αφορίστηκε. Ο πάπας βρέθηκε σε σύγκρουση με τους επισκόπους της Λοθαριγγίας σχετικά με το ζήτημα του βασιλιά Λοθαρίου Β΄, ήθελε να εγκαταλείψει την σύζυγο του Τευτβέργα επειδή δεν του έκανε παιδιά για να παντρευτεί την αυλική του Βαλντράντα της Λοθαριγγίας. Οι επίσκοποι της Λοθαριγγίας ενέκριναν την ένωση αυτή στην Σύνοδο του Ααχέν (28 Απριλίου 862), βρισκόταν σε αντίθεση με τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Τον Ιούνιο 863 στο Συμβούλιο του Μετς οι παπικοί απεσταλμένοι δωροδοκήθηκαν από τον Λοθάριο Β΄ και καταδίκασαν την Τευτβέργα, δραπέτευσε στην αυλή του θείου του συζύγου της Καρόλου του Φαλακρού που ήταν αντίθετος στον γάμο με την Βαλντράντα, κάλεσαν τον πάπα. Οι επίσκοποι του Τριρ και της Κολωνίας αποδείχτηκαν συγγενείς της Βαλντράντας, κλήθηκαν στην Ρώμη και τον Οκτώβριο του 863 στην Σύνοδο του Λατερανού εξέπεσαν από τα αξιώματα τους. Ο άλλος θείος του Λοθαρίου Β΄ Λουδοβίκος ο Γερμανικός που ήταν υπέρ της Βαλντράντας και των έκπτωτων επισκόπων βάδισε στην Ρώμη, ο πάπας κατέφυγε στον ναό του Αγίου Πέτρου, παρέμεινε δύο μέρες και κατόπιν συμφιλιώθηκαν. Ο Νικόλαος Α΄ δέχτηκε να επιστρέψουν οι επίσκοποι στις θέσεις τους και ο Λουδοβίκος αποχώρησε, ο πάπας δεν σταμάτησε ωστόσο ποτέ τις προσπάθειες του υπέρ της Τευτβέργας. Σε μια άλλη περίπτωση η κόρη του Καρόλου του Φαλακρού Ιουδήθ της Φλάνδρας ήθελε να παντρευτεί στον τρίτο της γάμο τον Βαλδουίνο Α΄ της Φλάνδρας, ο πατέρας της διαφώνησε και δραπέτευσαν μαζί στην Αγγλία. Ο Κάρολος ο Φαλακρός ζήτησε από τους Φράγκους επισκόπους να αφορίσουν την Ιουδήθ αλλά με παρέμβαση του πάπα Νικολάου Α΄ που τάχθηκε υπέρ της Ιουδήθ συμφιλιώθηκαν.
Η πρώτη σύγκρουση με την ανατολική εκκλησία
Ο Νικόλαος Α΄ ήταν ο πρώτος πάπας που προσπάθησε να αποκτήσει την απόλυτη εξουσία στην Ανατολή, αυτό ήταν θρησκευτικά παράνομο επειδή μέχρι τότε υπήρχε η ισότητα μεταξύ του πάπα και του ανατολικού πατριάρχη. Η δικαιολογία που βρήκε για αυτό ήταν η εκθρόνιση του Ιγνάντιου από τον πατριαρχικό θρόνο και η άνοδος του Φωτίου (858). Ο Νικόλαος Α΄ έστειλε στο Συμβούλιο της Κωνσταντινούπολης (861) δύο Λεγάτους για να αφορίσουν τον Φώτιο αλλά δεν τον άκουσαν. Σε νέα επιστολή (8 Μάιου 862) ο Νικόλαος Α΄ ζήτησε από τους επισκόπους της ανατολής να μην αναγνωρίσουν τον Φώτιο, σε Ρωμαϊκή Σύνοδο τον Απρίλιο του 863 τον αφόρισε. Σύμφωνα με την εκκλησία της Κωνσταντινούπολης ο Φώτιος εξελέγη με όλους τους νόμιμους κανόνες και την διαθήκη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ (858). Η εκλογή αυτή επικαιροποιήθηκε αργότερα (879) σε Οικουμενική Σύνοδο Ελλήνων επισκόπων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο Ιγνάντιος καθαιρέθηκε στην Σύνοδο αυτή και ανακυρήχτηκε στην θέση του πατριάρχης ο Φώτιος, κάτι αντίθετο στην απόφαση της προηγούμενης Συνόδου με την οποία ο Ιγνάτιος εξελέγη με την σύμφωνη γνώμη της Καθολικής εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιστάθηκε στις παράλογες απαιτήσεις του Νικολάου Α΄ να αναγνωριστεί το παπικό πρωτείο. Τα γεγονότα αυτά οδήγησαν σε σύγκρουση την ανατολική και την δυτική εκκλησία, η αφορμή ήταν η προσθήκη από την δυτική εκκλησία του Filioque στις αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας και της Πρώτης Συνόδου της Κωνσταντινούπολης. Το Filioque είχαν εφεύρει οι Βησιγότθοι υπό την βασιλεία του Ρεκαρέδου Α΄ στην Γ΄ Σύνοδο του Τολέδο.
Μια Σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη υπό την ηγεσία του Φώτιου (867) αφόρισε τον Νικόλαο Α΄ για το Filioque, τις προσπάθειες του να προσεγγίσει την εκκλησία της Βουλγαρίας και τις απαιτήσεις του για την ανωτερότητα του. Τα νέα για τον αφορισμό του Νικόλαου Α΄ έφτασαν στην Ρώμη μετά τον θάνατο του. Ο πρίγκιπας Βόρις Α΄ της Βουλγαρίας ενδιαφέρθηκε να στραφεί στον Χριστιανισμό με απεσταλμένους που έστειλε ο βασιλιάς της δύσης Λουδοβίκος ο Γερμανικός (863). Την ίδια χρονιά οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν στην Βουλγαρία που υπέφερε από πείνα και φυσικές καταστροφές, τελικά αναγκάστηκε να δηλώσει υποταγή και να κλείσει ειρήνη. Ο Βόρις Α΄ βαπτίστηκε μυστικά χριστιανός σύμφωνα με τις Βυζαντινές τελετές, ο αυτοκράτορας έγινε νονός του και του παραχώρησε την Θράκη. Ο Φώτιος αρνήθηκε ωστόσο να του παραχωρήσει το αυτοκέφαλο της Βουλγαρικής εκκλησίας, αυτό δυσαρέστησε τον Βόρις που έστειλε τον Αύγουστο του 866 επιστολή στον Νικόλαο με 106 ερωτήσεις. Ο Νικόλαος απάντησε και απέστειλε τον επίσκοπο Φορμόζο με εντολή να κάψει πρώτα όλα τα Ισλαμικά βιβλία ως βλάστημα. Ο διάδοχος του Πάπας Αδριανός Β΄ απέρριψε ωστόσο τις προτάσεις που είχε κάνει δεκτές ο Νικόλαος, ο Βόρις Α΄ στράφηκε ξανά στην Κωνσταντινούπολη. Σε Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη αποφασίστηκε το αυτοκέφαλο της Βουλγαρικής εκκλησίας (870), οι Βυζαντινοί έστειλαν Έλληνες ιερείς που αντικαταστάθηκαν σύντομα με Βούλγαρους. Συμπερασματικά, ο Πάπας Νικόλαος Α΄ ενίσχυσε το κύρος του παπικού θρόνου σε Ανατολή και Δύση, αλλά συγχρόνως έθεσε και τις βάσεις του Σχίσματος των Εκκλησιών. Η Καθολική Εκκλησία τον έχει ανακηρύξει Μέγα και άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 13 Νοεμβρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα Κατηγορία:Πάπες άγιοι της Καθολικής Εκκλησίας
Σαβιέ Μπετέλ
Ο Σαβιέ Μπετέλ (Xavier Bettel, γενν. στις 3 Μαρτίου 1973), είναι Λουξεμβουργιανός δικηγόρος και πολιτικός, πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου από τον Δεκέμβριο του 2013. Νωρίτερα υπηρέτησε ως Δήμαρχος της Πόλης του Λουξεμβούργου και βουλευτής με το Δημοκρατικό Κόμμα. Είναι ο πρώτος ανοικτά ομοφυλόφιλος πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και ο τρίτος αρχηγός κυβέρνησης στην Ευρώπη με αυτόν το σεξουαλικό προσανατολισμό, μετά την πρωθυπουργό της Ισλανδίας Γιόχανα Σιγκουρδαντότιρ και το Βέλγο πρώην πρωθυπουργό Έλιο Ντι Ρούπο. Είναι ο πρώτος και μοναδικός αρχηγός κράτους παγκοσμίως που είναι παντρεμένος με άντρα.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Πόλη του Λουξεμβούργου. Ο πατέρας του ήταν έμπορος κρασιών και η μητέρα του ήταν Γαλλίδα, ρωσικής καταγωγής. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στο Δημόσιο και στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και DEA στις Πολιτικές Επιστήμες και στο Δημόσιο Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο του Νανσύ 2, στο Νανσύ της Γαλλίας. Επίσης σπούδασε Ναυτικό και Εκκλησιαστικό Δίκαιο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Πήρε μέρος σε Πρόγραμμα Εράσμους.
Επί 4 χρόνια στις αρχές της δεκαετίας του 2000 παρουσίαζε εβδομαδιαία εκπομπή λόγου στο ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι T.TV, το οποίο δεν εκπέμπει πλέον.
Πολιτική ζωή
Στις κοινοτικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 1999, ο Μπετέλ εξελέγη στο κοινοτικό συμβούλιο της πρωτεύουσας του Λουξεμβούργου (6ος με τη λίστα του Δημοκρατικού Κόμματος). Στις 12 Ιουλίου 2001, έγινε επίσημα δικηγόρος.
Στις δημοτικές εκλογές που έγιναν στις 9 Οκτωβρίου 2011, ο Μπετέλ εξελέγη δήμαρχος σε ηλικία μόλις 38 ετών και ορκίστηκε στο αξίωμα στις 24 Νοεμβρίου 2011. Επίσης, εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1999.
Εκλογές 2013
Το 2013 ο Μπετέλ εξελέγη πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Στις εκλογές που διεξήχθησαν πρόωρα στις 20 Οκτωβρίου 2013 μετά την ανακοίνωση της παραίτησης του Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ από την πρωθυπουργία, εξαιτίας εμπλοκής του σε σκάνδαλο κατασκοπείας το Δημοκρατικό Κόμμα ήρθε 3ο σε έδρες σε εκείνες τις εκλογές και ο Μπετέλ έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από το Μεγάλο Δούκα Ερρίκο στις 25 Οκτωβρίου.
Ο Μπετέλ διαδέχθηκε τον μακροβιότερο πρωθυπουργό Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στις 4 Δεκεμβρίου 2013.
Προσωπική ζωή
Ο Μπετέλ είναι ανοικτά ομοφυλόφιλος, και είναι σε σχέση με τον Ντεστενέ Γκωτιέ (Destenay Gauthier), με τον οποίο εμφανιζόταν συχνά σε δημόσιες εκδηλώσεις και με τον οποίο παντρεύτηκε το 2015 κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Πρωθυπουργός. Έκανε ο ίδιος την αποκάλυψη ότι είναι ομοφυλόφιλος το 2008.
Παραπομπές
Μπετελ Μπετελ Μπετελ Μπετελ Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Λουξεμβούργου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας 1953
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας 1953 διοργανώθηκε από την Ελληνική Κωπηλατική Ομοσπονδία Φιλάθλων Ναυτικών Σωματείων. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Παλαιό Φάληρο από το Σάββατο 12 έως και την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου του 1953. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 10 αγωνίσματα και την πρώτη θέση κατέκτησε ο Όμιλος Ερετών με τρία χρυσά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1953 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αθήνα
Εκλογές στη Γεωργία
Στη Γεωργία γίνονται εκλογές για Πρόεδρο και για Βουλή. Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές έγιναν το 2018.
2013
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Οκτωβρίου 2013 πρόεδρος εξελέγη ο Γκιόργκι Μαργκβελασβίλι με ποσοστό 62% των ψήφων έναντι 22% για τον κυριότερο αντίπαλό του, Νταβίτ Μπακράτζε.
Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν ιδιαίτερα χαμηλή, της τάξεως του 47%.
2012
Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν την 1η Οκτωβρίου 2012 ο συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο της αντιπολίτευσης κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών. Ο πρόεδρος Μιχαήλ Σαακασβίλι παραδέχτηκε την ήττα του από το συνασπισμό του εκατομμυριούχου Μπίτζινα Ιβανισβίλι.
Δημοψηφίσματα 2008
Στο μη δεσμευτικό δημοψήφισμα που διενεργήθηκε κι αυτό στις 5 Ιανουαρίου του 2008, οι Γεωργιανοί ψήφισαν υπέρ της ένταξης της χώρας τους στο ΝΑΤΟ σε ποσοστό 72,5%. Το δεύτερο δημοψήφισμα της ίδιας ημέρας αφορούσε στην επίσπευση των βουλευτικών εκλογών στην άνοιξη του 2008, αντί για το τέλους του έτους, όπως οριζόταν. Οι Γεωργιανοί υποστήριξαν την πρόταση με ποσοστό 69,9%.
Παραπομπές
*
Γκρενόμπλ
thumb|250px|Άποψη της Γκρενόμπλ Η Γκρενόμπλ (Grenoble, στα ελληνικά Γρατιανόπολις ή Γρενόβλη) είναι πόλη της Γαλλίας και πρωτεύουσα του νομού Ιζέρ στα νοτιοανατολικά της χώρας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη μετά τη Λυών στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Η πόλη είναι χτισμένη κάτω από το παλαιό κάστρο της Βαστίλλης (Bastille), το οποίο είναι προσβάσιμο και με τελεφερίκ.
Ο ακριβής πληθυσμός της είναι 158.454 κάτοικοι (2017), ενώ η ευρύτερη περιοχή περιλαμβάνει 687.985 κατοίκους (το 2016). Όσον αφορά τον πληθυσμό της, κατατάσσεται 16η πόλη στη Γαλλία. Κάποια από τα μεγαλύτερα προάστια της πόλης είναι: Saint-Martin-d'Hères, Échirolles, και Fontaine, το καθένα με περισσότερους από 20.000 κατοίκους.
Επίσης, στη Γκρενόμπλ υπάρχει ελληνική κοινότητα και ελληνική ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Ιστορία και αθλητισμός
Η παλαιά πόλη Κουλάρο (Cularo) έγινε η Γρατιανόπολις το 381 και έδρα της επισκοπής Γρατιανοπόλεως, με τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Γρατιανό (359-383).
Η Γκρενόμπλ έχει ιστορία περισσότερων από 2000 χρόνων και ήταν η δεύτερη πρωτεύουσα του Δελφινάτου (Dauphiné de Viennois) από τον 13ο αιώνα και ύστερα Βιέν (Vienne), έδρα της αρχιεπισκοπής.
Η πόλη φιλοξένησε τους χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες το 1968. Πολλά χιονοδρομικά κέντρα των Άλπεων βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από την πόλη της Γκρενόμπλ. Στην πόλη εδρεύει η ομάδα ράγκμπι πρώτης κατηγορίας του γαλλικού πρωταθλήματος FC Grenoble, ενώ επίσης έχει έδρα και η ποδοσφαιρική ομάδα Γκρενόμπλ Φουτ 38 και η ομάδα χόκεϊ επί πάγου Brûleurs de Loups.
Γεωγραφία
Το κέντρο της πόλης είναι χτισμένο σε υψόμετρο 213 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Μερικά χιλιόμετρα έξω από την πόλη ορθώνονται οι κορυφές των Γαλλικών Άλπεων με ύψος άνω των 3.000 μέτρων. Για αυτό το λόγο, η Γκρενόμπλ είναι γνωστή στη Γαλλία ως η "Πρωτεύουσα των Άλπεων". Επίσης είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ορεινή πόλη των Άλπεων, μετά το Ίνσμπρουκ. Στη Γκρενόμπλ συναντώνται οι ποταμοί Ντρακ και Ιζέρ, δημιουργώντας μια περιοχή που ονομάζεται "Υ της Γκρενόμπλ (Y grenoblois)" λόγω της εικόνας που δημιουργεί στη κοιλάδα η ένωσή τους, σαν το γραμμα Υ. Βρίσκεται περίπου 150 χιλιόμετρα νότια της Γενεύης, 100 χιλιόμετρα ανατολικά της Λυών και 150 χιλιόμετρα δυτικά του Τορίνο.
Πανεπιστήμια
Στη Γκρενόμπλ βρίσκεται και το εργαστήριο VERIMAG, του οποίου ιδρυτής και εργαζόμενος ως ερευνητής, είναι ο διακεκριμένος ομογενής καθηγητής Ιωσήφ Σηφάκης (βραβείο Turing 2007).
Μεταφορές
Η Γκρενόμπλ διαθέτει μεταξύ άλλων εκτεταμένο δίκτυο τραμ συνολικά 5 γραμμών που εξυπηρετεί τις συγκοινωνίες εντός της πόλης και με τα προάστια. Επίσης η πόλη διαθέτει σύνδεση με το σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλών ταχυτήτων TGV με απευθείας σύνδεση με την πόλη της Λυών και με το Παρίσι. Στην πόλη υπάρχει και διεθνές αεροδρόμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ρον-Αλπ Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Επαρχία Σινώπης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σινώπη
Τζάλα Νατ Χανάλ
Ο Τζάλα Νατ Χανάλ (Jhala Nath Khanal, στα νεπαλέζικα: झलनाथ खनाल, γενν. 20 Μαΐου 1950) είναι πολιτικός του Νεπάλ και πρωθυπουργός της χώρας, από τις 6 Φεβρουαρίου ως τις 29 Αυγούστου 2011. Είναι επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ [Ενιαίο Μαρξιστικό-Λενινιστικό, αρκτικόλεξο: CPN (UML)], καθώς επίσης ηγέτης του Κοινοβουλευτικού Κόμματος στην Συντακτική Συνέλευση, CPN (UML).
Πρώτα χρόνια και πρώιμη καριέρα
Γεννημένος το 1950 στο Σάκχετζουνγκ (Sakhejung) στην επαρχία Ιλάμ, ο Κανάλ ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ (Μαρξιστικό-Λενινιστικό)], και γενικός γραμματέας του από το 1982 ως το 1986. Αργότερα ήταν μέλος του CPN (UML). Χρημάτισε υπουργός πληροφοριών και επικοινωνιών στην κυβέρνηση συνασπισμού του 1997.
Στις εκλογές για Συντακτική Συνέλευση το 2008 κέρδισε την έδρα στην περιφέρεια του Ιλάμ. Από το 2008 ως το Φεβρουάριο του 2009 διετέλεσε γενικός γραμματέας του CPN (UML) και εξελέγη πρόεδρός του στις 16 Φεβρουαρίου 2009.
Πρωθυπουργός
Στις 3 Φεβρουαρίου 2011, έπειτα από κρίση που σοβούσε 7 μήνες αναφορικά με την αδυναμία εκλογής πρωθυπουργού, ο Χανάλ εξελέγη πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο. Έλαβε 368 ψήφους στο 601μελές Κοινοβούλιο, έναντι 122 ψήφων για τον Ραμ Τσαντρά Πουντέλ από το Κογκρέσο του Νεπάλ και 67 για τον Μπιτζάι Κουμάρ Γκατσχεντάρ από το Φόρουμ για τα Δικαιώματα του Λαού των Μαντέσι Η εκλογή του Κανάλ στην πρωθυπουργία έγινε εφικτή έπειτα από την υποστήριξη που του παρέσχε το μεγαλύτερο κόμμα στο Κοινοβούλιο, εκείνο των Μαοϊστών. Ειδικότερα, οι τελευταίοι απέσυραν την εμπιστοσύνη τους από τον Πούσπα Καμάλ Νταχάλ, γνωστότερο ως Πρατσάντα, και υποστήριξαν τον Χανάλ. Η ανάληψη των καθηκόντων του έγινε στις 6 Φεβρουαρίου 2011.
Ο Χανάλ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία τον Αύγουστο του 2011, προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μπαμπουράμ Μπαταράι.
Παραπομπές
Χαλαλ
Γουές Μπέντλεϋ
Ο Γουές Μπέντλεϋ (Wesley Cook "Wes" Bentley, 4 Σεπτεμβρίου 1978) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έκανε την πρώτη του σημαντική εμφάνιση στην ταινία American Beauty.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Τζόουνσμπορο του Αρκάνσας από την Τσέρι και τον Ντέιβιντ Μπέντλεϋ. Έχει τρεις αδερφούς: τον Φίλιπ, τον Τζέιμι και τον Πάτρικ. Μεγάλωσε στο Μάουντεν Χόουμ και αργότερα στο Σέργουντ. Φοίτησε στο λύκειο Σύλβιαν Χίλς και αφού νίκησε σε πολλούς τοπικούς διαγωνισμούς υποκριτικής, εισήχθη κατόπιν στη φημισμένη σχολή Τζούλιαρντ στη Νέα Υόρκη. Το 2001 παντρεύτηκε την Τζένιφερ Κουάνζ.
Ενώ ακόμη φοιτούσε στη σχολή έπαιξε σε θεατρικές παραστάσεις όπως ο «Ερρίκος Δ’», «Part 1» και «The Weavers». Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το έκανε στην ταινία «Serendipity Lane» το 1995. Ο διασημότερος μέχρι σήμερα ρόλος του ήταν στην βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του 1999, με τίτλο «American Beauty», όπου υποδύθηκε το Ρίκι, το νεαρό γείτονα του πρωταγωνιστή Κέβιν Σπέισι. Κράτησε το δεύτερο ανδρικό ρόλο στην ταινία «Τα Τέσσερα Φτερά» του Σεχάρ Καπούρ, και πρόσφατα έλαβε μέρος στο ντοκιμαντέρ του T.W. Zierra με τίτλο «My Big Break».
Για την ερμηνεία του στο American Beauty έλαβε μια υποψηφιότητα για βραβείο BAFTA B’ ανδρικού ρόλου, ενώ κέρδισε το βραβείο του National Board of Review για τον καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο το 1999.
Κατάλογος πόλεων της Κυπριακής Δημοκρατίας
Ο κατάλογος που ακολουθεί παρουσιάζει τις πόλεις της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πόλεις της Κύπρου Κατηγορία:Κατάλογοι πόλεων
Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ (Ντελαρός)
Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ είναι ελαιογραφία που φιλοτέχνησε ο Γάλλος καλλιτέχνης Πωλ Ντελαρός το 1833. Σήμερα φιλοξενείται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Το έργο απεικονίζει τις στιγμές πριν από τον θάνατο της Λαίδης Τζέην Γκρέυ, που εκτελέστηκε το 1554. Η Τζέην είναι επίσης γνωστή ως η «Βασίλισσα των Εννέα Ημερών» εξαιτίας της βραχύχρονης παραμονής της στον αγγλικό θρόνο.
Υπόβαθρο
Η Τζέην ανακηρύχθηκε Βασίλισσα στις 10 Ιουλίου 1553. Μόλις εννέα ημέρες μετά έχασε τη μοναρχία. Η εξαδέλφη της, Μαρία Τυδώρ, κόρη του Ερρίκου Η', ήταν η δημοφιλέστερη επιλογή για τον αγγλικό λαό. Μπροστά στην καθολική απόρριψη που αντιμετώπισε, η Τζέην αναγκάστηκε να παραχωρήσει τον θρόνο, ενώ η Μαρία έκλεισε την Τζέην, τον σύζυγο και τον πατέρα της στον Πύργο του Λονδίνου με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Η δίκη της Τζέην έλαβε χώρα τον Νοέμβριο, αλλά η θανατική ποινή προσωρινά αναβλήθηκε. Τελικά, τον Φεβρουάριο του 1554, ο πατέρας της Τζέην που έλαβε προσωρινή αναστολή, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του Γουάιατ, έτσι στις 12 Φεβρουαρίου 1554, η Μαίρη εκτέλεσε δια αποκεφαλισμού την Τζέην σε ηλικία 17 ετών και τον σύζυγό της σε ηλικία 19 ετών. Δυο μέρες μετά ακολούθησε ο πατέρας της. Ο άντρας που οδήγησε την Τζέην στον τόπο της εκτέλεσης είναι η έτερη μοναδική αναγνωρίσιμη φιγούρα στον πίνακα, ο Τζον Μπριτζ, 1ος Βαρόνος του Τσάντος. Ο Μπριτζ ήταν αξιωματικός στον Πύργο την εποχή της εκτέλεσης.
Κατάλογος ιστοσελίδων
Ο κατάλογος ιστοσελίδων ή κατάλογος web (αγγλ. web directory), είναι μια συλλογή διευθύνσεων από ιστοσελίδες στον Παγκόσμιο Ιστό, οι οποίες είναι ταξινομημένες κατά συγκεκριμένα θέματα.
Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ (Ντελαρός)
Περιγραφή
Ο Ντελαρός ζωγράφισε τον πίνακα το 1833, περίπου 300 χρόνια μετά την εκτέλεση, έτσι άντλησε πληροφορίες κυρίως από σύγχρονές του πηγές, προκειμένου να αναπαραστήσει με ακρίβεια τις συνθήκες της εκτέλεσης. Ο Ντελαρός βρισκόταν στο στοιχείο του όταν ζωγράφισε έναν τέτοιο πίνακα, καθώς είχε δημιουργήσει τη φήμη του στο Παρίσι με μεγάλες ρεαλιστικές απεικονίσεις ιστορικών γεγονότων των περασμένων αιώνων. Ωστόσο το έργο περιλαμβάνει και ορισμένες ανακρίβειες: η εκτέλεση φαίνεται πως έλαβε χώρα στο ημίφως κάποιου κελιού, ενώ στην πραγματικότητα έγινε στην αυλή του Πύργου. Ο Ντελαρός πιστεύεται πως έδωσε ο ίδιος αυτή την ελευθερία στον εαυτό του ώστε να εντείνει το δραματικό στοιχείο και να περάσει το μήνυμά του όπως ήθελε.
Κατάλογος ιστοσελίδων
Καθήκοντα και λειτουργίες
Οι κατάλογοι ιστοσελίδων συλλέγουν και δημοσιεύουν διαδικτυακές πηγές, δημιουργούν ταξινομίες και καταχωρούν την συλλογή τους σε κατηγορίες. Οι πηγές δεν περιλαμβάνουν μόνο ιστοσελίδες, αλλά επιπλέον και μεμονωμένα έγγραφα όπως και καταχώρηση δεδομένων.
Σπύρος Μερκούρης
Το ονοματεπώνυμο Σπύρος Μερκούρης μπορεί να αναφέρεται στους:
Κατάλογος ιστοσελίδων
Καθήκοντα και λειτουργίες
Οι κατάλογοι περιλαμβάνουν συχνά πρόσθετες πληροφορίες όπως:
Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ (Ντελαρός)
Περιγραφή
Επίσης υπάρχουν ανακρίβειες στον ρουχισμό της Λαίδης, η οποία στον πίνακα απεικονίζεται να φορά μεσοφόρι γαλλικού τύπου. Τέλος, κατά την εκτέλεση πιστεύεται πως η Λαίδη δεν φορούσε μαντήλι στα μάτια` ωστόσο στον πίνακα το μαντήλι και το λευκό μεσοφόρι, τα λυτά της μαλλιά, καθώς και η ίδια η στάση του σώματός της, την κάνουν να φαίνεται εξαιρετικά ευάλωτη.
Κατάλογος ιστοσελίδων
Καθήκοντα και λειτουργίες
Οι κατάλογοι ιστοσελίδων δεν είναι τόσο εκτενείς όπως οι αυτόματα δημιουργημένοι κατάλογοι των μηχανών αναζήτησης. Με τον συντακτικό έλεγχο αποκτούν οι κατάλογοι κατά μέσο όρο μια υψηλότερη ποιότητα. Η ποιότητα ενός καταλόγου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συντακτική.
Είδη καταλόγων web
Οι περισσότεροι γνωστοί κατάλογοι web σήμερα διατηρούνται χειροκίνητα, δηλαδή: Όλες οι καταχωρήσεις διακρίνονται, ελέγχονται και ταξινομούνται από ανθρώπους. Αυτός ο τρόπος διασφαλίζει την ποιότητα της συλλογής, που με την αυτοματοποιημένη διαδικασία δεν μπορεί να επιτευχθεί.
Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ (Ντελαρός)
Περιγραφή
Στα αριστερά του πίνακα δύο ακόλουθοι της Λαίδης αποστρέφουν με πόνο το βλέμμα από το αποτρόπαιο γεγονός, ενώ η μία είναι μισολιπόθυμη σε μια κολόνα κρατώντας τα ρούχα της κυρίας της. Στα δεξιά στέκεται όρθιος ο δήμιος, προφανώς όχι χαρούμενος με αυτό που πρόκειται να κάνει, ωστόσο πιστός στο καθήκον του.
Κατάλογος ιστοσελίδων
Είδη καταλόγων web
Το πρόβλημα με αυτή τη μέθοδο είναι ωστόσο, η μεγάλη προσπάθεια που απαιτείται και ο μεγάλος αριθμός συνεργατών για να διασφαλιστεί τόσο ο πλήρης και ο επίκαιρος κατάλογος.
Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ (Ντελαρός)
Περιγραφή
Τα συναισθήματα που αποπειράται να δημιουργήσει ο καλλιτέχνης μέσω του πίνακα, αναλύθηκαν από την Επικεφαλής της Εκπαίδευσης της Εθνικής Πινακοθήκης, Γκισλέιν Κένυον, για μια εκπομπή του Channel 4 με τίτλο «National Gallery» το 2008. Η Κένυον σχολίασε το προμήνυμα που υποσυνείδητα δημιουργεί το σκοτάδι στον πίνακα. Επίσης προέβαλε την άποψη ότι το καθαρό άχυρο, που συνήθως τοποθετούταν κοντά στον χώρο εκτέλεσης για να απορροφά το αίμα, και το λευκό ένδυμα, επίτηδες παρέμειναν λευκά ώστε να αφήσουν τον παρατηρητή να πλάσει με τη φαντασία του, το τι θα τους συμβεί ακολούθως.
Κατάλογος ιστοσελίδων
Είδη καταλόγων web
Μια άλλη προσέγγιση για την οργάνωση των συλλογών των συνδέσμων, είναι ο σχηματισμός κατηγοριών ad hoc. Αυτοί οι αυτόματοι δημιουργημένοι κατάλογοι, περιέχουν ένα πολύ μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο περιεχόμενο. Όμως η ποιότητά τους δεν έχει φθάσει ακόμη το επίπεδο το οποίο υπάρχει κατά τη διάρκεια της χειρωνακτικής διαλογής. Ένα γνωστό παράδειγμα ειναι η μηχανή αναζήτησης WiseNut της εταιρείας Wise Guide.
Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ (Ντελαρός)
Ιστορία
Το έργο δημιουργήθηκε μετά την Ιουλιανή Επανάσταση του 1830, η οποία έδιωξε από τον θρόνο του τον Βασιλιά Κάρολο Ι' της Γαλλίας. Ο αδερφός του Καρόλου ήταν ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' της Γαλλίας, ο οποίος έχασε επίσης τον θρόνο, αλλά και τη ζωή του, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Το έργο επίσης φέρνει στον νου την εκτέλεση της Μαρίας Αντουανέττας. Χωρίς να αποτελεί έκπληξη, το γεμάτο αυτό συναίσθημα έργο, προκάλεσε αίσθηση στην εποχή του. Ήταν δε ιδιαίτερα δημοφιλές στο Παρίσι όταν πρωτοπαρουσιάστηκε το 1834.
Το έργο περιήλθε στην κατοχή του Λόρδου Τσέυλσμορ, που το κληροδότησε στην Πινακοθήκη Τέιτ το 1902.
Κατάλογος ιστοσελίδων
Προβλήματα και λύσεις
Σε διαδικτυακούς καταλόγους με μεγάλα σύνολα δεδομένων υπάρχει ο κίνδυνος να αναφέρονται ιστοσελίδες οι οποίες είναι εκτός λειτουργίας. Αντιθέτως, όταν υπάρχουν μεγάλα σύνολα δεδομένων, η δυνατότητα ανάκτησης των σχετικών ιστοσελίδων γίνεται με δυσκολία.
Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ (Ντελαρός)
Ιστορία
Ο πίνακας θεωρήθηκε πως χάθηκε ανάμεσα σε άλλα έργα, κατά τη διάρκεια μιας καταστροφικής πλημμύρας στην Πινακοθήκη Τέιτ το 1928. Ανακαλύφθηκε και πάλι το 1973 από τον διευθυντή Κρίστοφερ Τζόνστοουν ο οποίος έγραφε ένα βιβλίο σχετικά με τον Βρετανό ζωγράφο Τζον Μάρτιν και φυλλομετρούσε τους κατεστραμμένους καμβάδες της πλημμύρας, αναζητώντας κάποιο χαμένο έργο του καλλιτέχνη. Τελικά βρήκε τον Μάρτιν, κατεστραμμένο εντελώς, τυλιγμένο μέσα στον πίνακα του Ντελαρός ο οποίος βρισκόταν σε εξαιρετική κατάσταση. Ο τελευταίος μεταφέρθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη σύμφωνα με τη συμφωνία διανομής των έργων στα βρετανικά μουσεία.
Κατάλογος ιστοσελίδων
Προβλήματα και λύσεις
Για την πρόληψη αυτών των σφαλμάτων, υπάρχουν σύγχρονοι εξοπλισμοί με διάφορους χειρωνακτικούς και αυτόματους μηχανισμούς, όπως για παράδειγμα:
Πηγές
καταλογος ιστοσελιδων Κατηγορία:Διαδικτυακές υπηρεσίες Κατηγορία:Μηχανές αναζήτησης
Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέην Γκρέυ (Ντελαρός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πίνακες του Ιπολίτ-Πωλ Ντελαρός Κατηγορία:Πίνακες του 1833 Κατηγορία:Πίνακες της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου
Μάρκο Νε
Ο Μάρκο Νε (γαλλικά: Marco Né, 17 Ιουλίου 1983) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής από την Ακτή Ελεφαντοστού που αγωνιζόταν στον χώρο της μεσαίας γραμμής. Έχοντας πολυετή καριέρα στο εξωτερικό, πέρασε από τα πρωταθλήματα του Βελγίου, της Ελλάδας, της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Τελευταίος σύλλογος στον οποίο αγωνίστηκε ήταν η ουκρανική Ταβρίγια.
Καριέρα
Γεννήθηκε το 1983 στο Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες της ΑΣΕΚ Μιμοζά. Το 2002 μεταγράφηκε στη βελγική Μπέβερεν, στην οποία πήρε τις πρώτες του συμμετοχές τη σεζόν 2003/04 όπου έλαβε μέρος σε 28 αγώνες σκοράροντας 6 φορές. Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της Μπέβεραν και την επόμενη αγωνιστική περίοδο, ωστόσο έχασε μεγάλο μέρος της σεζόν 2005/06 λόγω τραυματισμού. Οι εμφανίσεις του προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων, όπως το Αμβούργο, η ΠΣΦ Αϊντχόφεν και η αγγλική Άρσεναλ στην οποία δοκιμάστηκε. Στο Βέλγιο παρέμεινε μέχρι το 2006 μετρώντας 9 τέρματα σε 64 αναμετρήσεις.
Τον Ιανουάριο του 2006 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον Ολυμπιακό, στον οποίο ενσωματώθηκε από τον Μάρτιο έπειτα από άδεια της Μπέβερεν. Στους Πειραιώτες αντιμετώπισε κατά την πρώτη του χρονιά συνεχόμενα προβλήματα τραυματισμών, καθώς και πρόβλημα υγείας που δεν του επέτρεψαν να βρει αγωνιστικό ρυθμό. Στο τέλος της σεζόν 2006/07 πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ελλάδος, έχοντας 11 συμμετοχές, ενώ είχε άλλες τρεις παρουσίες στις υπόλοιπες διοργανώσεις. Την επόμενη χρονιά μέτρησε μόλις 3 ολιγόλεπτες συμμετοχές για το πρωτάθλημα και τον Ιανουάριο του 2008 αποδεσμεύτηκε από την ομάδα.
Ακολούθησαν περάσματα από τη βελγική Γκερμινάλ, τη ρωσική Κουμπάν Κρασνοντάρ και την ουκρανική Ταβρίγια, που αποτέλεσε την την τελευταία ομάδα της επαγγελματικής του καριέρας.
Σε επίπεδο εθνικών ομάδων είχε μια συμμετοχή με την Ακτή Ελεφαντοστού σε εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Γκαμπόν το 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΕΚ Μιμοζά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Μπέβερεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρσχοτ ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ταβρίγια Συμφερόπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Περπινιάν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Περπινιαναί (γαλλικά: Perpignanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Νίζνιαγια Σαλντά
Η Νίζνιαγια Σαλντά (ρωσ. Нижняя Салда) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην περιφέρεια Σβερντλόβσκ, με πληθυσμό 17.900 κατοίκων. Βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Σαλντά, σε απόσταση 203 χλμ. από το Γεκατερίνμπουργκ και 54 χλμ. από το Νίζνι Ταγκίλ. Ιδρύθηκε το 1760. Στην περιοχή υπάρχει βιομηχανία τσιμέντου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
Εθνική Οδός 90 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 90 (γνωστή και ως Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης, ΒΟΑΚ, κωδικός: EO90) είναι η μακρύτερη οδός του Εθνικού Οδικού Δικτύου της Κρήτης, με μήκος 320 χιλιόμετρα περίπου (Παλαιά Εθνική οδός) και 240 (Νέα Εθνική Οδός). Συνδέει το Καστέλλι Κισσάμου με την Σητεία. Αποτελεί τμήμα του Διευρωπαϊκού δικτύου της Ελλάδας.
Η οδός αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας (μία ανά κατεύθυνση) χωρίς κεντρικό διάζωμα. Οι περισσότερες διασταυρώσεις είναι ισόπεδες. Παρόλο που διέρχεται τόσο από τραχύ ορεινό, αλλά και πεδινό έδαφος, ενώ λόγω περιορισμού του κόστους κατασκευής έχει περιορισμένη χρήση σε σήραγγες ή κοιλαδογέφυρες. Η σήραγγα Βραχασίου, ήταν η πρώτη σήραγγα που κατασκευάστηκε σε Εθνική οδό στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του '70 στην νέα οδό.
Ο υπό σχεδιασμό αυτοκινητόδρομος Α 90 αποτελεί ουσιαστικά την αναβάθμιση της εθνικής αυτής οδού την οποία και θα αντικαταστήσει μετά την ολοκλήρωσή του. Τέλος, τμήματα της οδού είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 75 και της Ευρωπαϊκής Οδού 65.
Περιγραφή διαδρομής
αριστερά|μικρογραφία|Μεταξύ ΠΕ Ρεθύμνου και Χανίων (τμήμα της Νέας Εθνικής Οδού) Η Εθνική Οδός 90 είναι μια μεγάλη οδός ταχείας κυκλοφορίας στον άξονα Δύσης-Ανατολής στην Κρήτη που συνδέει τη δυτικότερη πόλη και λιμάνι, την Κίσσαμο με την ανατολικότερη, τη Σητεία. Είναι επίσης μέρος δύο μεγάλων ευρωπαϊκών διαδρομών: Ε65 (Κίσσαμος-Χανιά) και (Ε75 Χανιά-Ρέθυμνο-Ηράκλειο-Άγιος Νικόλαος-Σητεία).
Σε όλο του το μήκος έχει διατομή δίιχνης οδού ταχείας κυκλοφορίας, χωρίς διαχωριστικό στηθαίο στην μέση και πλάτος 12 μ. περίπου. Μερικά άλλα τμήματα έχουν πλάτος 8 μ. Το συνολικό μήκος της Παλαιάς Εθνικής Οδού είναι 320 περίπου χιλιόμετρα, ενώ της νέας 240.
Αξιοσημείωτες δομές
αριστερά|μικρογραφία|Η γέφυρα [[Γεράνι Ρεθύμνης|Γερανίου Ρεθύμνου]]
Αξιοσημείωτες κοιλαδογέφυρες είναι οι γέφυρες Παλαιόκαστρου και Παντάνασσας πριν τα Λινοπεράματα Ηρακλείου, οι οποίες κατασκευάστηκαν προς αποφυγήν επιχωμάτωσης των αντίστοιχων κοιλαδών, όπως προέβλεπε η αρχική τότε μελέτη. Αξίζει να γίνει λόγος και για την σήραγγα στο Βραχάσι Λασιθίου, που επιλέχθηκε αντί τομής στον ορεινό όγκο του Ανάβλυχου, το οποίο-λόγω της ασταθούς μορφολογίας του-θα προκαλούσε κατολίσθηση. Όλες αυτές οι μεγάλες και καινοτόμες για την εποχή-θα λέγαμε-υποδομές, έγιναν την περίοδο 1971-1973. μικρογραφία|250x250εσ|Η σήραγγα Βραχασίου
Αρχές 2ης Χιλιετίας μ.Χ. - 1911: Ο "βασιλικός δρόμος"
Ο πρώτος εθνικός δρόμος στην Κρήτη ήταν ο "βασιλικός δρόμος", μια χωματοστρωμένη οδός που κατασκευάστηκε πριν χίλια περίπου χρόνια, στην οποία πηγαινοέρχονταν πεζοί και καβαλάρηδες από τη Σητεία μέχρι το Καστέλι Κισσάμου. Τα εμπορεύματα φορτώνονταν σε γάιδαρους, μουλάρια και άλογα και μεταφέρονταν από τον ένα τόπο στον άλλο. Παρόλο που τους τελευταίους αιώνες υπήρχαν άμαξες και κάρα, δεν γινόταν μακρινές μεταφορές με αυτά, λόγω έλλειψης επαρκούς οδικού δικτύου στα τραχή βουνά του νησιού. Κατά την διάρκεια της Κρητικής Επανάστασης, από τον δρόμο αυτόν πηγαινοέρχονταν οι Κρήτες αγωγιάτες για να να αντιμετωπίσουν τους ληστές. Πριν από τις εισόδους των πόλεων, αλλά και μέσα στις πόλεις, υπήρχαν χάνια εξοπλισμένα με πεζουλοκρέβατα να κοιμούνται οι αγωγιάτες καθώς και με νερό, κρασί, ρακί, παξιμάδι, σταφιδοελιές, τυρί, μαγειρεμένο φαγητό, βραστά κρέατα, καπρικό, χοχλιούς, μέλι, πατάτες, λουκάνικα, και άλλα τρόφιμα για την σίτισή τους. Θα μπορούσαμε να πούμε πως αυτοί ήταν οι πρώτοι Σταθμοί Εξυπηρέτησης Αυτοκινητών (Σ.Ε.Α.). Στις Γούβες, ο δρόμος αυτός είναι σήμερα γνωστός ως "Οδός Νίκου Καζαντζάκη", και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του ομώνυμου στοχαστή.
1911 - σήμερα
Η σημερινή παλαιά Εθνική Οδός 90 (τότε γνωστή ως "Εθνική οδός Κρήτης"), ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1911, στα χρόνια της Κρητικής Πολιτείας και ολοκληρώθηκε το 1925, αρχικά ως χωματόδρομος και αργότερα με χαλίκι ("τσαϊλοστρωμένη").
Η νέα Εθνική Οδός 90 σχεδιάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και άρχισε να κατασκευάζεται το 1968, με σκοπό τη σύνδεση των μεγάλων αστικών κέντρων, λιμανιών και αεροδρομίων, την οικιστική και τουριστική ανάπτυξη και την αντικατάσταση της παλαιάς Εθνικής Οδού. Πριν την κατασκευή της, είχαν προταθεί κι άλλες ιδέες, μεταξύ άλλων, και η αναβάθμιση της παλιάς Εθνικής Οδού. Αντίθετα με το τι πιστεύεται από τους ντόπιους, δεν επινοήθηκε κατά τα χρόνια της Χούντας των Συνταγματαρχών, αλλά κατά την περίοδο κυβέρνησης της Ένωσης Κέντρου και συγκεκριμένα η ιδέα ανήκει στους Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Μάλιστα, η τότε ιδέα ήταν να εκτεινόταν από τον Πλάτανο Χανίων, μέχρι την Σητεία. Τελικά, όμως, η κατασκευή ξεκίνησε από τα Χανιά, κατόπιν πρωτοβουλίας του Μητσοτάκη, με τις πρώτες εργολαβίες να αναθέτονται στην Εταιρεία Άτλας με εργοταξιάρχη τον Φώτη Πολάτο στο τμήμα Χανιά – Σούδα και  στις Ιόνιος, ΤΕΓΚ και ΞΕΚΤΕ  στα  τμήματα Σούδα – Νιό Χωριό,  Νιό Χωριό – Γεωργιούπολη  και Μουσέλα -Ρέθυμνο. Το τμήμα Χανιά -Ρέθυμνο ήταν το πρώτο που δόθηκε σε κυκλοφορία. Η δημοπράτηση κατασκευής των τμημάτων Σταυρωμένος –Μπαλή  και Μπαλή – Φόδελε έγινε την 21η Μαρτίου 1967, με μειοδότες την ΞΕΚΤΕ και την "Σκαπανεύς" αντίστοιχα. Έναν μήνα μετά έγινε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και η ανάθεση υπεγράφη, αλλά 14 μήνες μετά, το επόμενο έτος, στις 20 Μαΐου 1968.
Η αρχική διατομή είχε πλάτος 11-12,5 μέτρα, στο τμήμα από το Καστέλι μέχρι τον Άγιο Νικόλαο και ~8 µ. στο τμήμα από τον Άγιο Νικόλαο μέχρι την Σητεία, αλλά στη συνέχεια προστέθηκε και λωρίδα βραδυπορείας σε σημεία με μεγάλες κλίσεις. Ο στόχος όμως να παραμείνουν οι κλίσεις κάτω του 7,5% και η µέση ταχύτητα µελέτης 80 χλμ/ω δεν ήταν εφικτός λόγω του ορεινού ανάγλυφου, ενώ για λόγους περιορισμού του κόστους, ο αρχικός σχεδιασμός δεν συμπεριλάμβανε σήραγγες ή κοιλαδογέφυρες (την τότε εποχή, η νοοτροπία της Διεύθυνσης Μελετών του Υπουργείου Δημοσίων Έργων ήταν να αποφεύγονται τα μεγάλα τεχνικά έργα όπως σήραγγες και κοιλαδογέφυρες, κυρίως λόγω κόστους). Οι γέφυρες Παντάνασσας και Παλαιοκάστρου κοντά στο Ηράκλειο, μήκους 150 μέτρων έκαστη, κατασκευάστηκαν το 1971, αντί να επιχωματωθούν οι δύο αντίστοιχες κοιλάδες. Η σήραγγα Βραχασίου, μήκους 285 μέτρων, κατασκευάστηκε το 1971-1973, αντί τομής σε σαθρά πετρώματα, με τον κίνδυνο κατολίσθησης. Η σήραγγα Βραχασίου ήταν η πρώτη σήραγγα εθνικής οδοποιίας που κατασκευάστηκε στην Ελλάδα. Κατά την διάνοιξή της, ύπηρξε κατολίσθηση λόγω σαθρών εδάφων (γραφίτης), αλλά ο χαλαρός όγκος σταθεροποιήθηκε με τσιμεντενέσεις.
Η κατασκευή της Νέας Εθνικής Οδού βοήθησε την οικονομική και τουριστική ανάπτυξη της βόρειας Κρήτης τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Ωστόσο, διαπιστώθηκαν κάποια λάθη χάραξης, καθώς σε πολλά σημεία θα μπορούσαν κάλλιστα να κατασκευαστούν κοιλαδογέφυρες/σήραγγες, ή να μετακινηθεί η χάραξη νοτιότερα. Με την πάροδο του χρόνου, άρχισαν να προστίθενται νέα τμήματα, κυρίως μέσω του Β' ΚΠΣ, συνολικά γύρω στα 47 χλμ, και πλάτος 12,5 μ. Άλλα τμήματα που κατασκευάστηκαν αργότερα ήταν οι γέφυρες μεταξύ Ηρακλείου και Μαλίων, η γέφυρα στο Χαμέζι και οι σήραγγες μεταξύ Αγίου Νικολάου και Καλού Χωριού Λασιθίου. Κατά τη δεκαετία του 1990, λόγω της αύξησης του κυκλοφοριακού φόρτου ξεκίνησε να κατασκευάζεται ο Αυτοκινητόδρομος 90.
Παραπομπές
90
Ένωση Βιβλιοθηκών της Νέας Ζηλανδίας
Η Ένωση Βιβλιοθηκών Νέας Ζηλανδίας (αγγλ.The New Zealand Library Association Inc.) (γνωστή ως LIANZA) ιδρύθηκε το 1910 και αποτελεί τον επαγγελματικό οργανισμό που εκπροσωπεί τις βιβλιοθήκες, τους βιβλιοθηκονόμους και τους επιστήμονες της πληροφόρησης της Νέας Ζηλανδίας και εργάζεται για την ενίσχυση του έργου τους.
Ιστορία
Από την αρχή της λειτουργίας της μέχρι σήμερα, η Ένωση έχει βιώσει τρεις σημαντικές μεταβατικές περιόδους: 1910-1935, 1935-1990, 1990 - σήμερα.
Αναλυτικότερα: