cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Η τύχη των Γερμανών πολιτών μετά την κατάληψη της Γερμανίας
Κατά τους τελευταίους μήνες του πολέμου και κατά τα χρόνια που ακολούθησαν μετά τη συνθηκολόγηση, διαπράχθηκαν μαζικά εγκλήματα κατά αμάχων Γερμανών - ανδρών, γυναικών και παιδιών - από τους Δυτικούς Συμμάχους και τη Σοβιετική Ένωση. Αναγνωρίζεται ότι γενικά «ο ωκεανός πολεμικής προπαγάνδας υφαίνει ένα μύθο που διατηρείται για αρκετές δεκαετίες» (D. Murphey, σ. 2, 19). Για πολλά χρόνια αυτό το θέμα ήταν ένα ταμπού, ακόμα και για τους Γερμανούς. Έτσι, εργασίες πάνω στη μεταχείριση των Γερμανών αμάχων εμφανίζονται κυρίως προς τα τέλη του 20ού και αρχές του 21ου αιώνα. thumb|Κατεστραμμένος δρόμος στο Βερολίνο.|αριστερά|212x212εσ Υπολογίζεται ότι στο τέλος του πολέμου 16,5 εκατομμύρια Γερμανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Από αυτούς, τα 9,3 εκατομ. εκδιώχθηκαν από περιοχές της Ανατολικής Πρωσίας που ενσωματώθηκαν στην Πολωνία (με συμφωνία των Συμμάχων υπήρξε μια σημαντική μετατόπιση της Πολωνίας προς τα βορειοδυτικά). Οι υπόλοιποι 7,2 εκατομ. εκδιώχθηκαν από περιοχές της Κεντρικής Ευρώπης όπου ζούσαν επί γενεές. Αυτή η μαζική εκτόπιση βασίστηκε στη Συμφωνία του Πότσδαμ στα μέσα του 1945. Αν και η Συμφωνία προέβλεπε ότι ο εκτοπισμός θα γινόταν «με τον πλέον ανθρωπιστικό τρόπο», στην πράξη αυτό δεν τηρήθηκε. Εκτιμάται ότι από 2,1 έως 6,0 εκατομ. Γερμανοί πέθαναν κατά τη διάρκεια των εκτοπίσεων από την πείνα και το κρύο. Ο Κόνραντ Αντενάουερ είχε δηλώσει ότι από τους εκτοπισμένους πέθαναν 6 εκατομμύρια. Ο ιστορικός Τζέιμς Μπακ εκτιμά ότι 5,7 εκατομ. εξαφανίστηκαν μέσα στη Γερμανία μεταξύ Οκτωβρίου 1946 και Σεπτεμβρίου 1950. Μάλιστα αναφέρεται ότι στη Νότια Σιλεσία το ένα τέταρτο μιας πόλης έκανε ομαδική αυτοκτονία. Βρετανοί στρατιώτες ανέφεραν ότι οι λίμνες ήταν γεμάτες πτώματα γυναικών που αυτοκτόνησαν. μικρογραφία|Βρετανοί και Σοβιετικοί στο Βερολίνο (1945)|233x233εσ
Κατά τα πρώτα έτη μετά τον πόλεμο οι σύμμαχοι εμπόδιζαν τη παροχή προς τους Γερμανούς ανθρωπιστικής βοήθειας που ερχόταν από τον Ερυθρό Σταυρό, θρησκευτικούς ή άλλους οργανισμούς. Ο γερμανικός αλιευτικός στόλος υποχρεωνόταν να παραμένει στα λιμάνια. Στην Αμερικανική Ζώνη του Βερολίνου υπήρξε η πολιτική «τίποτα δεν χαρίζεται και όλα πετιούνται». Στην Ανατολική Πρωσία που κατεχόταν από τη Σοβιετική Ένωση εφαρμόστηκε πολιτική λιμοκτονίας ανάλογη με αυτή της Ουκρανίας της δεκαετίας του 1930. Κατά τους ιδιαίτερα ψυχρούς χειμώνες του 1946-47 και 1948-49 χιλιάδες πέθαναν από το κρύο λόγω έλλειψης καυσίμων και ρούχων, ιδιαίτερα μεταξύ των προσφύγων από την Ανατολή.
Οι Γερμανοί αιχμάλωτοι πολέμου ήταν γύρω στα 11 εκατομμύρια συνολικά. Από αυτούς, 1,5 εκατομ. δεν επέστρεψαν στα σπίτια τους. Στο τέλος του πολέμου κρατούνταν στην ΕΣΣΔ περί τα 4 έως 5 εκατομ. Γερμανοί. Δεν ήταν όλοι μάχιμοι, καθώς οι σοβιετικοί δεν έκαναν διάκριση μεταξύ αιχμαλώτων πολέμου και πολιτών. Μερικοί κρατήθηκαν μέχρι και το 1956 όταν ο Κ. Αντενάουερ επισκέφθηκε τη Μόσχα. Αλλά πιστεύεται ότι ακόμα και το 1979 υπήρχαν 72.000 αιχμάλωτοι στη Σοβ. Ένωση. Οι Αμερικανοί κράτησαν αιχμαλώτους 4,2 εκατομ. στρατιώτες και 3,4 άλλους που τους χαρακτήρισαν ως «παραδοθέντες εχθρούς» ή «αφοπλισμένους εχθρούς», οι οποίοι δεν καλύπτονταν από τις συνθήκες της Χάγης και της Γενεύης. Δεν υπάρχουν στοιχεία για τους αιχμαλώτους των Αμερικανών που πέθαναν, υπάρχουν όμως αναφορές για συγκεκριμένα στρατόπεδα όπου χιλιάδες αφέθηκαν να πεθάνουν από την πείνα και το κρύο, παρ’ όλο που τρόφιμα «στιβάζονταν σε σωρούς έξω από τα στρατόπεδα». Σχετικά καλύτερη ήταν η μεταχείριση των αιχμαλώτων από τους Βρετανούς. Άλλοι Γερμανοί στάλθηκαν για καταναγκαστική εργασία στη Γαλλία όπου είχαν ιδιαίτερα άγρια μεταχείριση. Από τους συγγραφείς σημειώνεται η μονομέρεια της Δίκης της Νυρεμβέργης, καθώς αυτή ασχολήθηκε μόνο με Γερμανούς εγκληματίες πολέμου.
Θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης από τους Συμμάχους
μικρογραφία|Γερμανίδες υποχρεώνονται από τους Συμμάχους να εργαστούν υπό άθλιες συνθήκες, για να τους δοθεί κάρτα σίτισης. |αριστερά|206x206pxΙδιαίτερα σημειώνεται το κύμα μαζικών βιασμών από μέλη του Σοβιετικού στρατού. Στο Βερολίνο οι μετριότερες εκτιμήσεις για τα θύματα βιασμών είναι περί τις 20.000, με ηλικίες των θυμάτων να είναι από 12 έως 75. Θύματα βιασμών από το Σοβιετικό στρατό έπεσαν όχι μόνο Γερμανίδες, αλλά και γυναίκες της Ουγγαρίας, Βουλγαρίας και Ουκρανίας. Στη Σοβιετική Ζώνη της Αυστρίας οι βιασμοί ήταν καθημερινό φαινόμενο μέχρι το 1947. Η επίσημη πολιτική ήταν κατά των βιασμών, αλλά στην πράξη μόνο το 1949 εφαρμόστηκαν κάποια αποτρεπτικά μέτρα από τους Σοβιετικούς. Πιστεύεται ότι τουλάχιστον 100.000 γυναίκες βιάστηκαν στο Βερολίνο από τους Σοβιετικούς, ενώ περίπου 10.000 γυναίκες φαίνεται ότι πέθαναν εξαιτίας των αμβλώσεων που αναγκάστηκαν να κάνουν μετά από βιασμό. Σύμφωνα με τη Σοβιετική πολεμική ανταποκρίτρια Νατάλια Γκέσε, Σοβιετικοί στρατιώτες βίασαν Γερμανίδες όλων των ηλικιών, ενώ δεν δίσταζαν να βιάσουν και Πολωνέζες ή ακόμα και Σοβιετικές.
Πολλοί βιασμοί έγιναν και από Αμερικανούς στρατιώτες, αλλά εκεί υπήρξε αυστηρότερη αντιμετώπιση, μέχρι και εκτελέσεις ενόχων. Οι περισσότεροι διαπράχθηκαν μετά την απόβαση στη Νορμανδία και ήταν ως επί τω πλείστον ομαδικοί βιασμοί που διαπράχθηκαν από ένοπλους στρατιώτες. Μετά τη λήξη του πολέμου το φαινόμενο συνεχίστηκε με τη μορφή της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των πεινασμένων. Οι Αμερικανοί αξιωματικοί της Στρατιωτικής Αστυνομίας έλεγαν ότι «λίγο φαγητό, μια πλάκα σοκολάτα, ή μια πλάκα σαπούνι κάνουν τον βιασμό αχρείαστο». Λόγω αυτών των φαινομένων υπήρξε έκρηξη αφροδισίων νοσημάτων. Στον Αμερικανικό στρατό, παρατηρήθηκε και εσωτερική ρατσιστική αντιμετώπιση των μαύρων, καθώς ενώ οι λευκοί Αμερικανοί στρατιώτες ήταν στην πραγματικότητα υπεύθυνοι για τους περισσότερους μαζικούς βιασμούς, οι μαύροι στρατιώτες είχαν περισσότερες πιθανότητες να κατηγορηθούν για βιασμό και να τιμωρηθούν αυστηρά. Το 2015, το γερμανικό περιοδικό ειδήσεων Der Spiegel ανέφερε ότι σύμφωνα με τον Γερμανό ιστορικό Μίριαμ Γκέμπχαρντ «τα μέλη του στρατού των ΗΠΑ βίασαν έως και 190.000 Γερμανίδες μέχρι τη στιγμή που η Δυτική Γερμανία ανέκτησε την κυριαρχία της το 1955, με τις περισσότερες από τις επιθέσεις να γίνονται τους μήνες αμέσως μετά την εισβολή των ΗΠΑ στη ναζιστική Γερμανία».
Αν και όχι στην κλίμακα των Σοβιετικών και των Αμερικανών, οι Βρετανοί κακοποιούσαν επίσης σεξουαλικά τις γυναίκες στις κατεχόμενες περιοχές. Σύμφωνα με τον ιστορικό Σον Λόνγκντεν, αν και λίγοι, υπήρχαν στρατιώτες που διέπραξαν βίαιες πράξεις και συνήθως όταν αποδεικνυόταν μια τέτοια πράξη, οι παραβάτες αντιμετώπιζαν συνέπειες. Όμως σε γενικές γραμμές το θέμα αυτό δεν απασχολούσε τη Βρετανική στρατιωτική Αστυνομία, ενώ ορισμένες περιπτώσεις θεωρήθηκαν ασήμαντες επειδή πραγματοποιήθηκαν από στρατιώτες που υπέφεραν από μετατραυματικό στρες ή που ήταν μεθυσμένοι. Ο εγκληματολόγος και ιστορικός Κλάιβ Έμσλεϊ από την άλλη, αναφέρει ότι σύμφωνα με έναν ανώτερο Βρετανό αξιωματικό, πολλοί πρώην αιχμάλωτοι των Ναζί βιάζουν Γερμανίδες για εκδίκηση και μάλιστα ο ίδιος (ο αξιωματικός) φαίνεται να θεωρούσε ότι το αξίζουν κιόλας. Μαζικοί βιασμοί αποδίδονται και σε Πολωνούς, Γάλλους, Γιουγκοσλάβους, και άλλους.
SAAB
thumb|Αεροσκάφος τύπου SAAB 2000 Η SAAB (Svenska Aeroplan AktieBolaget / Σουηδικά Αεροσκάφη ΑΕ) είναι μια σουηδική εταιρία κατασκευής αεροσκαφών και η μεγαλύτερη αμυντική βιομηχανία της Σουηδίας, κατασκευάστρια μεταξύ πολλών άλλων του μαχητικού αεροσκάφους Gripen. Η εταιρία ιδρύθηκε το 1937. Μέχρι το 1995, της ανήκε και η κατασκευαστική εταιρία φορτηγών Scania. Το τμήμα κατασκευής αυτοκινήτων SAAB Automobile ιδρύθηκε το 1947, ενώ το 1990 έγινε ανεξάρτητο. Την ίδια χρονιά ο όμιλος της Αμερικανικής General Motors εξαγόρασε το ήμισυ των μετοχών του κλάδου των επιβατηγών αυτοκινήτων για να πουληθεί εξ ολοκλήρου στον Αμερικανικό κολοσσό δέκα χρόνια αργότερα, το έτος 2000.
Στις 26 Ιανουαρίου 2010, μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις για την εξαγορά της Saab Automobile από την ολλανδική Spyker, επετεύχθη συμφωνία επί του θέματος. Το συμβόλαιο μεταξύ της General Motors και της Spyker για την εξαγορά της Saab περιελάμβανε τίμημα 400 εκατομμυρίων δολαρίων, από τα οποία τα 74 θα ήταν σε μετρητά και τα υπόλοιπα σε μετοχές. Μάλιστα επρόκειτο να υπάρξει δανειοδότηση ύψους 564 εκατομμυρίων δολαρίων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, με εγγυήτρια την κυβέρνηση της Σουηδίας. Τελικώς όμως, τον Μάιο του 2014 η παραγωγή αυτοκινήτων σταμάτησε οριστικά.
Ωστόσο, η SAAB εξακολουθεί να παράγει συστήματα αεροναυπηγικής, χερσαία, ναυτικά συστήματα, συστήματα ασφαλείας και συστήματα αεροδιαστημικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών Κατηγορία:Επιχειρήσεις στη Σουηδία Κατηγορία:Saab
Δημητριάς Αραχωσίας
Η Δημητριάς (αλλιώς και Δημητριάπολις), ήταν αρχαία ελληνική πόλη στο ανατολικό Ιράν.
Ιδρύθηκε από τον Έλληνα βασιλέα της Βακτριανής Δημήτριο Α΄, όταν εισέβαλε στην επαρχία της Αραχωσίας. Βρισκόταν κοντά στην Αλεξάνδρεια. Η πόλη αναφέρεται από τον γεωγράφο Ισίδωρο τον Χαρακηνό (1ος αιώνας π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Εραστές του ονείρου
Ο τίτλος Εραστές του ονείρου μπορεί να αναφέρεται:
Αιγάλεω (αποσαφήνιση)
Η λέξη Αιγάλεω μπορεί να αναφέρεται:
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2002
Ο Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2002 διεξήχθη στις 4 Μαΐου 2002 στο Μιλλένιουμ Στέιντιουμ στο Κάρντιφ. Ήταν ο 122ος τελικός της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργώνωσης στον κόσμο και αναμετρήθηκαν οι Άρσεναλ και η Τσέλσι.Η Άρσεναλ κατέκτησε το Κύπελλο κερδίζοντας με 2-0 την Τσέλσι.Διατητήτης του αγώνα ήταν ο Μάικ Ράιλι.
Ο αγώνας
{| width=82% style="font-size: 90%" Καλύτερος παίκτης του αγώνα
Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2002
Ραμνούντας
Ο Ραμνούντας σήμερα είναι αρχαιολογικός χώρος της Ανατολικής Αττικής με τα εντυπωσιακά ερείπιά του να βρίσκονται βορειοδυτικά του σύγχρονου οικισμού της Αγίας Μαρίνας Γραμματικού του Δήμου Μαραθώνος στην ανατολική ακτή της Αττικής, με θέα τα ευβοϊκά στενά. Στο Ραμνούντα υπήρχε λατρευτικός χώρος της αδυσώπητα εκδικητικής θεάς Νέμεσης, που ήταν και ο σημαντικότερος λατρευτικός χώρος της θεάς στην αρχαία Ελλάδα. Ο Ραμνούντας είναι από τους καλύτερα διατηρημένους αρχαιολογικούς χώρους, όπου ο επισκέπτης μπορεί να διαπιστώσει τη δομή λειτουργίας ενός αττικού δήμου. Ο δήμος αυτός ήταν στρατηγικά σημαντικός για τις θαλάσσιες διαδρομές και ενισχυόταν αμυντικά με αθηναϊκή φρουρά των εφήβων (νέων ανδρών), οι οποίοι υπηρετούσαν εκεί κατά το 2ο έτος της θητείας τους. Η οχυρωμένη ακρόπολη του Ραμνούντα δεσπόζει πάνω από τα δύο μικρά λιμάνια που βρίσκονται και από τις δύο πλευρές του χώρου, ο οποίος είναι φραγμένος ως επάνω, εκτενώς, από την αρχαιότητα και στα οποία λιμανάκια εισάγονταν σιτηρά για την Αθήνα κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Ονομασία
Η ονομασία του δήμου προέρχεται από το φυτό "ράμνος" (ακανθώδης θάμνος, κοινή ονομασία: λευκαγκαθιά, επιστημονική ονομασία: Rhamnus, οικογένεια: Ραμνοειδή, Rhamnaceae), το οποίο φυτρώνει μέχρι και σήμερα στην περιοχή του δήμου.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος του Ραμνούντα ήταν δήμος της Παραλίας. Ο αρχαιολογικός χώρος του Ραμνούντα βρίσκεται στην κοιλάδα του Λιμικού, κοντά στην περιοχή του Μαραθώνα και του Γραμματικού, σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα.
Ο αρχαιολογικός χώρος του Ραμνούντα
thumb|left|250px|Ο αρχαιολογικός χώρος του Ραμνούντα. left|thumb|250px|Χάρτης του αρχαιολογικού χώρου του Ραμνούντα. Ο αρχαιολογικός χώρος του Ραμνούντα, καταλαμβάνει έναν λόφο ύψους 30 μέτρων που βρίσκεται πολύ κοντά στη θάλασσα ανάμεσα σε δύο όρμους. Το περιτειχισμένο τμήμα του καλύπτει έκταση 230 επί 270 μέτρων. Μέσα στα τείχη σώζονται το γυμνάσιο, το θέατρο, ιερά και η ακρόπολη του Ραμνούντα. Η κεντρική πύλη του φρουρίου βρίσκεται ακόμα στα νότια του φρουρίου, όμως υπάρχουν και άλλες, μικρότερες πύλες. Η κατασκευή των τειχών έχει γίνει από τοπικό μάρμαρο, από τον κοντινό όρμο της Αγίας Μαρίνας. Μέσα στα όρια των τειχών ξεχωρίζουν οι ναοί της Νέμεσης, ενώ έξω από τον περιτειχισμένο λατρευτικό χώρο διασώζονται ίχνη κατοικιών. Επίσης υπάρχει ναός του Αμφιάραου (Αμφιάρειον), αλλά και αρκετοί ταφικοί περίβολοι, όπως αυτός του Μενεστίδου. Ο Ραμνούντας, αν και ο πιο καλοδιατηρημένος αρχαίος δήμος της Αττικής, είναι από τους πιο απομονωμένους αρχαιολογικούς χώρους της. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζονται φαινόμενα εγκατάλειψης του αρχαιολογικού χώρου.
Οι κάτοικοι του Ραμνούντα
Ο δημότης του αρχαίου Ραμνούντος ονομαζόταν Ραμνούσιος. Η αρχαία πόλη του Ραμνούντα κυριαρχούσε πάνω σε δύο λιμάνια στρατηγικής σημασίας για την αρχαία Αθήνα, που αντιστοιχούν στους κολπίσκους μπροστά από τα σημερινά χωριά Σέσι και Αγία Μαρίνα.
Μνημεία
Η κατανόηση της ιστορίας του Ραμνούντα είχε βελτιωθεί σημαντικά από το έργο του Jean Pouilloux (Ζαν Πουϊγιού), ο οποίος μελέτησε το φρούριο και τις επιγραφές από την περιοχή.
Ακρόπολη και φρούριο του Ραμνούντος
thumb|left|250px|Νότια πύλη του φρουρίου του Ραμνούντος. Το κέντρο του δήμου ήταν οχυρωμένο από το τέταρτο αιώνα π.Χ. και η ακρόπολη χρονολογείται περί το 413 π.Χ. Οι οχυρώσεις αυτές επανδρώνονταν από έφηβους, οι οποίοι υπηρετούσαν τη θητεία τους κατά το δεύτερο έτος.
Το 295 π.Χ. ο δήμος κατακτήθηκε από τον Δημήτριο Α' της Μακεδονίας, αλλά σύντομα επανήλθε και πάλι στους Αθηναίους. Λίγο αργότερα, έγινε βάση των συμμαχικών δυνάμεων των Πτολεμαίων κατά τη διάρκεια του Χρεμωνιδείου πολέμου (268 ή 267-261 π.Χ.).
Η οχυρωμένη ακρόπολη του ΡαμνούνταΙάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, "Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος. Συνταχθείσα υπό Ιακώβου Ρ. Ραγκαβή, εις τρεις τόμους. Ων ο Α' διαλαμβάνει την Στερεάν, Ανατολικήν και Δυτικήν Ελλάδα, ο Β' την Πελοπόννησον και ο Γ' τας νήσους τας τε ελευθέρας και μη, και τον πίνακα, και εκδοθείσα υπό Κωνσταντίνου Αντωνιάδου."... τόμοι 1-3, Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου. Εν Αθήναις 1853-1854, Ta Hellēnika: ē toi perigraphē geōgraphikē, historikē, archaiologikē kai statistikē tēs archaias kai neas Hellados, Jakob. R. Rhangabis, 1853. Τόμος 1ος, συνολ. σελ. 237-240, ενότητα σελ. 238-239: [...] "Η χώρα του Ραμνούντος χωρίζεται από της λοιπής Αττικής δια σειράς ορέων ως και η του Μαραθώνος. Η καλλιεργήσιμος γη αύτης είναι πεδίον μιας ώρας το μήκος χωριζόμενον από του αιγιαλού της θαλάσσης δια πετρωδών λόφων Χαι οριζόμενον προς δυσμάς υπό του όρους Λιμικού ο συνενοϋται μετά των λόφων των περικλειόντων το πεδίον του Μαραθώνος και την κοιλάδα της Οινόης. Κατά το νότιον πέρας της κοιλάδος του Ραμνούντος είναι η πάροδος η από της κοιλάδος του Τρικορύθου τερματιζομένη ενταύθα. Κατά το απέναντι βόρειον πέρας επί λόφου επικειμένου εις φάραγκα στενήν εκτεινομένην εις περίπου δέκα λεπτών μήκος και χαθήκουσαν εις μικρόν κόλπον εισί τα ερείπια του ναού της Νεμέσεως, και κατά το βόρειον του κόλπου τα συντρίμματα του περιωχυρωμένου δήμου Ραμνούντος. ο τόπος ούτος ονομάζεται σήμερον κοινώς Οβριόκαστρον και περιλαμβάνεται εις 10 λεπτών περίμετρον. το οχύρωμα συνίσταται εις μικράν τετράγωνον ακρόπολιν και κείται επί Κορυφής λόφου συνενουμένου μετά του παρακειμένου όρους διά μικράς προς την στερεάν τετραμένης ράχεως. Κατά το βόρειον εφυλάττετο το φρούριον υπό παραρρέοντος ρύακος. Κατά δε το νότιον εκτείνεται μικρά πεδιάς μέχρι της παραλίας. Φαίνονται εισέτι ίχνη τειχών και πύργων• τα κυριώτερα δε των σωζόμενων εισί λείψανα πύλης μετά του παρακειμένου τείχους ήτις εμφαίνει την δια της προειρημένης ράχεως κυρίαν εις το φρούριον είσοδον. Σώζονται προσέτι λείψανα τείχους δι' ου ο ναός συνήπτε μετά του φρουρίου κατά την ήπειρον.".[...] περικλείει ένα ψηλό λόφο της περιοχής, ύψους περίπου 28 μέτρων, ενώ τα τείχη του φρουρίου έχουν πλάτος, περίπου 2,30 με 2,70 μέτρα. Τα τείχη ήταν κατασκευασμένα με τοπικό μάρμαρο από την περιοχή της σύγχρονης Αγίας Μαρίνας. Το φρούριο του Ραμνούντα αναφερόταν, σε διάφορες μεταγενέστερες εποχές και με τις ονομασίες Ταυρόκαστρον ή Οβριόκαστρον ή Ληνικόν ή Ελληνικόν. Υπήρχε, επίσης, σημαντικός αριθμός κτιρίων έξω από τα τείχη της οχυρωμένης περιοχής.
Τα ιερά της Νέμεσης
thumb|left|250px|Αρχαϊκός ναός στον Ραμνούντα. Στον Ραμνούντα βρίσκονται δυο ιερά της Ραμνουσίας Νεμέσεως (το μικρό και το μεγάλο). Σύμφωνα με μια μυθολογική εκδοχή, η θεά Νέμεσις ήταν η μητέρα της ωραίας Ελένης, η οποία γεννήθηκε από αυγό που άφησε ο μεταμορφωμένος σε κύκνο Δίας στη μήτρα της Λήδας. Τα πρώτα αποδεικτικά στοιχεία της λατρείας της Νέμεσης στο δήμο αυτό αναφέρονται στο 499 π.Χ., αν και πιθανώς η λατρεία να ξεκινά ακόμη παλαιότερα. Γύρω στο 430 π.Χ. χτίστηκε ο ναός ο αφιερωμένος στη θεότητα, ο οποίος ήταν από τα τελευταία παραδείγματα πολυγωνικής κατασκευής. Δίπλα του ήταν ένας ακόμα ναός της Νέμεσης και της Θέμιδας.
Οι δύο ναοί της Νέμεσης, βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους, σε περιοχή προς το δρόμο μεταξύ του Ραμνούντα και του Μαραθώνα, περίπου 630 μέτρα νότια της μετέπειτα πόλης. Στη σύγχρονη εποχή, το αξιοθαύμαστο έργο του John Peter Gandy's ήταν η πρώτη απόπειρα, το 1813, προκειμένου να τεκμηριωθεί η περιοχή. Ως πρωτοπόρος με υποτυπώδη πειθαρχία καταγράφει στις σημειώσεις και τα σχέδια πολλές πληροφορίες που διαφορετικά θα είχαν χαθεί.
Το ιερό της Νέμεσης δημιουργήθηκε την Αρχαϊκή εποχή μέσα σε έναν περιτοιχισμένο χώρο. Κατά την διάρκεια των πρώτων ετών συνυπήρχε με τον γύρω οικισμό αλλά αργότερα το ιερό απομονώθηκε και οι κατοικίες και οι υπόλοιπες υποδομές διασκορπίστηκαν στην γύρω περιοχή. Το ιερό της Νέμεσης συνέχισε να ακμάζει και κατά την Ρωμαϊκή περίοδο καθώς δεχόταν αφιερώματα και από Ρωμαίους αυτοκράτορες.
Μικρός ναός της Νέμεσης και της Θέμιδας
thumb|left|150px|Άγαλμα της Θέμιδος, [[Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα.]] Ο πρώτος, ο μικρότερος, ναός της Νέμεσης και της Θέμιδας, χρονολογείται από τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., και κατασκευάστηκε με πέτρα από τον Πόρο και λακωνικά κεραμίδια και πιθανότατα καταστράφηκε από τους Πέρσες μεταξύ του 480-479 π.Χ. Στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα ο μικρός αυτός ναός ξαναχτίστηκε σε δωρικό ρυθμό (6Χ12: διαστάσεων 6,15 Χ 9,9 μέτρων) πάνω στα προγενέστερα ερείπια, όπου λατρεύονταν προηγουμένως οι θεές Θέμις και Νέμεσις, όπως υποδεικνύεται από αναθηματικές επιγραφές σε δύο μαρμάρινα καθίσματα του 4ου π.Χ. αιώνα που χωροθετούνται στο αίθριο του ιερού. Το πρώτο ήταν η προσωποποίηση της σωστής σειράς και το τελευταίο, η εκδίκηση για τους παραβάτες της τάξης. Ο ναός χτίστηκε από τοπικό σκούρο μάρμαρο και στεγάσθηκε με πλακάκια από τερακότα. Οι τοίχοι του σηκού όπως και η πλατεία του αίθριου του ιερού είναι σε λεσβιακό πολυγωνικό στυλ τοιχοποιίας. Ο μικρός ναός χρησίμευσε πιθανώς αργότερα ως θησαυροφυλάκιο του μεγάλου ναού και για να φυλάσσονται διάφορα λατρευτικά αγάλματα. Αυτή η κατασκευή διατηρήθηκε μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Άγαλμα της Θέμιδας
Κατά τις ανασκαφές του 1890, υπό τον Βαλέριο Στάη, στον σηκό του μικρού ναού βρέθηκε το άγαλμα της Θέμιδας του Ραμνούντα (γνωστό και ως: Θέμις (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 231)) το οποίο φυλάσσεται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Η θεά Θέμιδα, φορεί ψηλά ζωσμένο χιτώνα, πλούσια πτυχωμένο ιμάτιο και σανδάλια. Το κεφάλι είναι ένθετο και το δεξί χέρι ήταν πρόσθετο από ξεχωριστό κομμάτι μαρμάρου. Η Θέμις, κόρη του Ουρανού και της Γης, ήταν θεά της δικαιοσύνης και στον Ραμνούντα λατρευόταν στον ίδιο ναό με τη Νέμεση. Στην πρόσθιο όψη του βάθρου υπάρχει επιγραφή σύμφωνα με την οποία το άγαλμα, το οποίο φιλοτέχνησε ο Χαιρέστρατος από τον Ραμνούντα, ήταν αφιέρωμα του Μεγακλέους στη Θέμιδα. Πρόκειται για έργο, περίπου του 300 π.Χ. και βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.
Μεγάλος ναός της Νέμεσης
thumb|left|250px|Ημιτελείς ραβδώσεις και γλυπτική στον ναό του 5ου αιώνα π.Χ. Η κατασκευή του μεγαλύτερου ναού της Νέμεσης άρχισε μεταξύ των ετών 460-450 π.Χ. και συνεχίστηκε μέχρι τα έτη 430-420 π.Χ. Χτίστηκε ως δωρικός περίπτερος ναός, κατά τη διάρκεια της εξουσίας του Περικλή, όταν ο Παρθενώνας κατασκευαζόταν στην Αθήνα. Πιστεύεται ότι σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Καλλικράτη, ο οποίος είχε σχεδιάσει και το ναό του Ηφαίστου στην Αθήνα, το ναό του Ποσειδώνα στο ακρωτήριο του Σουνίου και το ναό του Άρη στις Αχαρνές.
Η ευθυντηρία του στερεοβάτη και το χαμηλότερο επίπεδο της κρηπίδας έγιναν από το τοπικό μαύρο μάρμαρο, ενώ το υπόλοιπο κατασκευάστηκε από λευκό μάρμαρο.
Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος πρέπει να είχε διακόψει την ολοκλήρωση του ναού, από το 431 π.Χ. και η λάξευση των ραβδώσεων των στηλών δεν έγινε, ενώ και τμήματα του στυλοβάτη έμειναν ημιτελή, προκαλώντας φθορές στο προστατευτικό μάρμαρο το οποίο καταστρεφόταν πιο εύκολα στις γωνίες και τις άνω επιφάνειες. Δεν υπήρχαν γλυπτά των αετωμάτων, ούτε ήταν οι μετόπες διακοσμημένες με γλυπτό διάκοσμο. Η στέγη όμως ήταν διακοσμημένη με γλυπτά ακρωτήρια. Σε κάποιο σημείο, μετά την αρχική κατασκευή, ο ναός της Νέμεσης υπέστη σοβαρές ζημιές στο ανατολικό άκρο του και τα ανώτερα τμήματά του και στη συνέχεια επισκευάστηκε εκ νέου. Η βλάβη αυτή, όπως και σε άλλους ναούς της περιοχής και η καταστροφή διαφόρων μνημείων στην Αθήνα πιστεύεται ότι προκλήθηκεαπό ταστρατεύματα του Φιλίππου Ε΄ της Μακεδονίας, κατά τη διάρκεια επιδρομών του 200 π.Χ. Τα τμήματα μαρμάρου, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την επισκευή του ναού της Νέμεσης είναι διαφορετικά από τα αρχικά και ο εξοπλισμός είναι αρκετά διαφορετικός, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι επισκευές έγιναν κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, όταν το ενδιαφέρον για τους παλιούς κλασικούς ναούς ανανεώθηκε. Το κεντρικό τμήμα του επιστυλίου, στο ανατολικό άκρο του ναού φέρει επιγραφή του δήμου του Ραμνούντα προς την θεοποιημένη Λιβία, η οποία μπορεί να συνδέεται και με τις επισκευές. Αυτή η ανοικοδόμηση πρέπει να ήταν δαπανηρή, δεδομένου ότι έγιναν σημαντικές εργασίες αντικατάστασης στο ανατολικό άκρο του ναού, σε τμήματα που αφορούσαν τη ζωοφόρο, το γείσον, ίσως το τύμπανον, τον συλλέκτη του γείσου, τα ακρωτήρια και ίσως σε μέρος του σήματος, τα κεραμίδια και την οροφή. Σε αντίθεση με άλλους ναούς της Αττικής που είχαν ρημάξει, ο ναός της Νέμεσης δεν είχε απογυμνωθεί από χρήσιμα μέρη ή να είχε αφαιρεθεί ολόκληρο για μεταφορά προς την Αθήνα. Αντ' αυτού, αποκαταστάθηκε με υπερηφάνεια ως ένα σημαντικό τοπικό μνημείο.
Άγαλμα της Νέμεσης
thumb|150px|Άγαλμα της [[Νέμεσις|Νέμεσης, ρωμαϊκό αντίγραφο, Μουσείο Kinsky, Πράγα.]] Ο σηκός του μεγάλου ναού στέγαζε το κυρίαρχο λατρευτικό αντικείμενο, το άγαλμα της Νέμεσης, το οποίο ήταν γλυπτό του Αγοράκριτου, μαθητή του Φειδία, κατασκευασμένο από κομμάτι παριανού μαρμάρου και το οποίο είχε ύψος περίπου 4 μέτρων. Ο Ρωμαίος ιστορικός και γνώστης Βάρρων το βαθμολογεί ως το καλύτερο παράδειγμα της ελληνικής γλυπτικής. Εκτιμούσε ότι ήταν ίσως έργο του Αγορακρίτου, αν και σύμφωνα με τον Παυσανία, άλλοι το απέδιδαν στον ίδιο τον δάσκαλό του τον Φειδία. Λέγεται ότι ήταν αρχικά άγαλμα της θεάς Αφροδίτης το οποίο απορρίφθηκε από τον κύριο κατασκευαστή του έργου και είχε μετατραπεί σε άγαλμα της Νέμεσης προκειμένου να πωληθεί για τον ναό στον Ραμνούντα, υπό την προϋπόθεση όμως, να μην επιστραφεί ποτέ στην Αθήνα.
Μεταγενέστερα, στις αρχές του 19ου αιώνα, στα ερείπια του κατεστραμμένου μεγάλου ναού, ανακαλύφθηκε από τον Βρετανό αρχιτέκτονα John Peter Gandy (1787–1850) μαρμάρινο κεφάλι από λατρευτικό άγαλμα της Νέμεσης αντίστοιχου μεγέθους με το αναφερόμενο, το οποίο έφερε διατρήσεις για τη στερέωση χρυσού στεφανιού, το οποίο και είναι σήμερα έκθεμα της Συλλογής του Βρετανικού Μουσείου. Αυτό το κεφάλι δείχνει να έχει στυλιστικές ομοιότητες με τα γλυπτά του αετώματος του Παρθενώνα των ετών 440-432 π.Χ. Πολλά μέλη του αρχικού αγάλματος έχουν ανακτηθεί και ανακατασκευαστεί από τις εκατοντάδες των θραυσμάτων που βρέθηκαν διασκορπισμένα μετά την καταστροφή της εικόνας λατρείας από τους πρώτους Χριστιανούς και αυτό επέτρεψε την ταυτοποίηση των συνολικά έντεκα ρωμαϊκών αντιγράφων, σε μικρότερη κλίμακα, του αρχικού αγάλματος. Η βάση του αγάλματος, περίπου 90 πόντους σε ύψος και 240 πόντους σε πλάτος, έχει επίσης ανακατασκευαστεί. Στις τρεις πλευρές της βάσης, η σκηνή εκτυλίσσεται περιστροφικά με παράσταση που δείχνει την παρουσίαση της ωραίας Ελένης στην μητέρα της Νέμεση, από την Λήδα.
Ταφικά μνημεία
Πολλά ταφικά μνημεία έχουν ανακτηθεί από διάφορες ταφές κατά μήκος του δρόμου μεταξύ του Ραμνούντα και του Μαραθώνα.
Επιτύμβιο ανάγλυφο Ιέρωνα και Λυσίππης
thumb|left|150px|Επιτύμβιο ανάγλυφο σε πεντελικό μάρμαρο. Βρέθηκε στο Ραμνούντα Αττικής, περί το 325-300 π.Χ., [[Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα]] Χαρακτηριστικό εύρημα είναι και το επιτύμβιο ανάγλυφο σε πεντελικό μάρμαρο, περίπου μεταξύ των ετών 325-300 π.Χ., το οποίο βρέθηκε στο Ραμνούντα. Απεικονίζονται ένας ώριμος, γενειοφόρος άνδρας στηριγμένος σε βακτηρία και μια νεαρή γυναίκα οι οποίοι δίνουν σιωπηλά τα χέρια, ενωμένοι και μετά θάνατον. Η ξεχωριστή ομορφιά της γυναίκας με τα λεπτά χαρακτηριστικά, τη λυγερή κορμοστασιά και την κομψότητα της στάσης παραπέμπει σε αγάλματα του Πραξιτέλους. Ανήκει σε επιτύμβιο ναΐσκο από τον ταφικό περίβολο του Ιεροκλέους. Η αετωματική επίστεψη με τα ονόματα των νεκρών, Ιέρων, γιος του Ιεροκλέους, από τον Ραμνούντα και Λυσίππη, βρίσκεται στο Ραμνούντα. Εκεί βρίσκεται επίσης και η βάση του ναΐσκου με επίγραμμα, στο οποίο γίνεται αναφορά στον Ιέρωνα και στα τέσσερα αδέλφια του που πέθαναν πριν από αυτόν. Το επιτύμβιο ανάγλυφο βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.
Ρωμαϊκή περίοδος
Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, περί το έτος 46, γίνονταν αφιερώματα στο ιερό το οποίο περιελάμβανε και τη λατρεία της θεοποιημένης Λιβίας, συζύγου του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αυγούστου και προς τον επίσης θεοποιημένο αυτοκράτορα Κλαύδιο. Κατά το 2ο αιώνα, ο Ηρώδης ο Αττικός προσέφερε ως αφιερώσεις τις προτομές των αυτοκρατόρων Μάρκου Αυρηλίου και Λευκίου Βέρου, καθώς και ένα άγαλμα του μαθητή του Πολυδευκίωνα. Η λατρεία της Νεμέσεως στον Ραμνούντα έλαβε επίσημα τέλος με το διάταγμα του βυζαντινού αυτοκράτορα Αρκαδίου το 382, ο οποίος διέταξε την καταστροφή των τυχόν επιζώντων πολυθεϊστικών ναών στην ύπαιθρο.
Προσωπικότητες από τον Ραμνούντα
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο του Ραμνούντος, όπως ο Δημήτριος ο Ραμνούσιος, ο Δημέας ο Ραμνούσιος, ο Δικαιΐδης ο Ραμνούσιος, ο Διόδωρος ο Ραμνούσιος, ο Διόγνητος ο Ραμνούσιος κ.α. Από τους πλέον γνωστούς, οι οποίοι είχαν κάποιου είδους σχέση με το δήμο ή την περιοχή του ήταν επίσης οι:
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί χώροι της Αττικής
Τζετ λαγκ
Το τζετ λαγκ (jet lag) ή χρονική υστέρηση βιολογικού ρολογιού που αναφέρεται ιατρικά και ως αποσυγχρονισμός (desynchronosis) και σπανίως ως κιρκάδια δυσρυθμία (circadian dysrhythmia) (ο όρος προέρχεται από το Λατινικό circa = γύρω, τριγύρω (ή κατά προσέγγιση, περίπου) + diēs = ημέρα), είναι μια φυσιολογική κατάσταση που προκύπτει από τις μεταβολές των κιρκάδιων ρυθμών του σώματος, οι οποίοι προκύπτουν από την ταχεία υπεραστική διαμεσημβρινή (transmeridian) (ανατολικά-δυτικά και δυτικά-ανατολικά), μεταφορά με αεροσκάφη υψηλής ταχύτητας. Για παράδειγμα, κάποιος που ταξιδεύει από τη Νέα Υόρκη στην Καλιφόρνια, αισθάνεται σαν ο χρόνος να ήταν τρεις ώρες αργότερα. Προηγουμένως, είχε ταξινομηθεί ως μία από τις διαταραχές του κιρκάδιου ρυθμού του ύπνου.
Η κατάσταση του μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες, έως ότου κάποιος να προσαρμοστεί πλήρως στη νέα ζώνη ώρας. Μια (ιατρικώς) προτεινόμενη κατευθυντήρια γραμμή για ένα ποσοστό ανάκτησής της, είναι: μία ημέρα, ανά ζώνη ώρας που έχει διασχίσει. Το θέμα του τζετ λαγκ είναι ιδιαίτερα έντονο στους ιπτάμενους θαλάμου διακυβέρνησης (πιλότους), στους ιπτάμενους θαλάμου επιβατών (φροντιστές - αεροσυνοδούς) καθώς και στους συχνούς ταξιδιώτες. Οι Διεθνείς ταξιδιωτικοί Οργανισμοί και οι αεροπορικές εταιρείες, έχουν κανονισμούς που στοχεύουν στην καταπολέμηση της πιλοτικής κόπωσης, η οποία προκαλείται από το τζετ λαγκ. Ο κοινός όρος jet lag χρησιμοποιείται, επειδή πριν από την άφιξη των αεριωθούμενων αεροσκαφών, γενικά ήταν ασυνήθιστα τα μακρινά και γρήγορα ταξίδια, ώστε να προκαλέσουν τζετ λαγκ. Τα ταξίδια με ελικοφόρα αεροσκάφη και τρένα, ήταν βραδύτερα και πιο περιορισμένης απόστασης, από ό,τι οι πτήσεις των αεριωθούμενων αεροσκαφών και επομένως, δεν συνέβαλλαν τόσο πολύ στο πρόβλημα.
Ιστορία
Δεν είναι απολύτως εξακριβωμένο, ποιος ακριβώς πρωτοχρησιμοποίησε τον όρο «jet lag» και πότε, αλλά σύμφωνα με μια πρόχειρη αναζήτηση στις εφημερίδες, φαίνεται ότι στις 13 Φεβρουαρίου 1966, η εφημερίδα Los Angeles Times σε άρθρο του Horace Sutton, έγραφε:
Μέχρι το άρθρο του Horace Sutton, η επιβατική εξυπηρέτηση με τα αεριωθούμενα αεροσκάφη ήταν ήδη 14 ετών. Αλλά, δεν ήταν μέχρι το Δεκέμβριο του 1965, όταν η Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA), ξεκίνησε να αναλύει τις επιπτώσεις της, στους ανθρώπινους κιρκαδικούς ρυθμούς.
Έκτοτε, έχουν εκπονηθεί χιλιάδες μελέτες αναφορικά με το θέμα και χιλιάδες επιβάτες ανά τον κόσμο, καθημερινά, αναφέρουν τον όρο.
Η αιτία
thumb|center|880px|Παγκόσμιος Χάρτης με τις [[ζώνη ώρας|ζώνες ώρας (Τελευταία ενημέρωση: Ιανουάριος 2015).]] Είναι ένα χρονοβιολογικό πρόβλημα, παρόμοιο με τα ζητήματα που προκαλούνται συχνά από τις βάρδιες στην εργασία και τις διαταραχές του κιρκάδιου ρυθμού του ύπνου. Όταν ταξιδεύουμε και διασχίζουμε διάφορες ζώνες ώρας, το ρολόι του σώματός μας (κιρκάδιος ρυθμός), θα είναι εκτός συγχρονισμού με την ώρα του προορισμού, καθώς βιώνουμε, το φως της ημέρας και το σκοτάδι, σε αντίθεση με τους ρυθμούς στους οποίους έχουμε συνηθίσει. Το φυσικό μοτίβο του σώματος είναι αναστατωμένο, καθώς οι ρυθμοί που υπαγορεύουν την ώρα του φαγητού, του ύπνου, της ρύθμισης των ορμονών και οι διακυμάνσεις στη θερμοκρασία του σώματος, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν αντιστοιχούν πλέον ούτε στο περιβάλλον ούτε το ένα στο άλλο. Στο βαθμό που το σώμα δεν μπορεί αμέσως, να ευθυγραμμιστεί εκ νέου με αυτούς τους ρυθμούς, αυτό είναι το τζετ λαγκ.
Η ταχύτητα με την οποία το σώμα προσαρμόζεται στο νέο χρονοδιάγραμμα, εξαρτάται από το άτομο, μερικοί άνθρωποι χρειάζονται αρκετές ημέρες για να προσαρμοστούν σε μια νέα ζώνη ώρας, ενώ άλλοι βιώνουν ελάχιστη αποδιοργάνωση. Η διέλευση από μια ή δύο ζώνες ώρας, συνήθως δεν προκαλεί τζετ λαγκ. Η κατάσταση αυτή δεν συνδέεται με τη διάρκεια της πτήσης, αλλά με την δια-μεσημβρινή (δυτικά-ανατολικά) διανυόμενη απόσταση. Μια πτήση διάρκειας δέκα ωρών από την Ευρώπη προς τη Νότια Αφρική δεν προκαλεί τζετ λαγκ, καθώς το ταξίδι, είναι κυρίως από βορρά προς νότο. Μια πτήση όμως, διάρκειας πέντε ωρών από την Ανατολική μέχρι τη Δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, μπορεί κάλλιστα να καταλήξει σε τζετ λαγκ. Η διάσχιση της Διεθνούς Γραμμής Ημερομηνίας δεν συμβάλλει στο τζετ λαγκ, καθώς ο οδηγός για τον υπολογισμό του τζετ λαγκ, είναι ο αριθμός των ζωνών ώρας που διασχίζουμε και η μέγιστη δυνατή αναστάτωση είναι συν ή μείον 12 ώρες. Εάν η διαφορά χρόνου μεταξύ δύο θέσεων είναι μεγαλύτερη από 12 ώρες, αφαιρούμε τον αριθμό από το 24. Σημειώστε για παράδειγμα, ότι η ζώνη ώρας GMT+14 θα είναι κατά την ίδια ώρα της ημέρας, όπως η ζώνη ώρας GMT-10, αν και η πρώτη είναι μία ημέρα πριν από την τελευταία. thumb|300px|Η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας γύρω από τον 180° μεσημβρινό.
Τα συμπτώματα
Τα συμπτώματα του τζετ λαγκ μπορεί να ποικίλουν αρκετά, ανάλογα με το πόσες ζώνες ώρας άλλαξαν, την ώρα της ημέρας και την ευαισθησία των ατομικών διαφορών. Οι διαταραχές του ύπνου συμβαίνουν με την κακή ποιότητα του ύπνου κατά την άφιξη, την αναστάτωση του ύπνου, συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων στην ύπνωση (εάν πετάμε ανατολικά), ξύπνημα νωρίς (εάν πετάμε δυτικά) και διακοπτόμενου ύπνου με πολλαπλές αφυπνίσεις και πρόβλημα παραμονής στον ύπνο. Γνωστικές επιπτώσεις περιλαμβάνουν φτωχότερες επιδόσεις στον τομέα των ψυχικών καθηκόντων και στη συγκέντρωση, αυξημένη κόπωση, πονοκεφάλους και ευερεθιστότητα, καθώς και προβλήματα με την πέψη, συμπεριλαμβανομένης της δυσπεψίας, αλλαγές στη συχνότητα αφόδευσης, της πυκνότητας των κοπράνων, μειωμένο ενδιαφέρον στο φαγητό και στην απόλαυσή του.
Συμπτώματα προκαλούνται από τον κιρκάδιο ρυθμό, τα οποία είναι εκτός συγχρονισμού με τον κύκλο ημέρας-νύχτας του προορισμού. Το τζετ λαγκ έχει μετρηθεί με απλές αναλογικές ζυγαριές, αλλά μια μελέτη έχει δείξει ότι αυτές είναι σχετικά αμβλείες για την αξιολόγηση όλων των προβλημάτων που συνδέονται με το τζετ λαγκ. Το «Ερωτηματολόγιο του Λίβερπουλ», αναπτύχθηκε για να μετρήσει όλα τα συμπτώματα του τζετ λαγκ σε διάφορες ώρες της ημέρας και αυτό το ειδικό εργαλείο μέτρησης έχει χρησιμοποιηθεί για να αξιολογήσει το τζετ λαγκ στους αθλητές. Το τζετ λαγκ συνήθως για να συμβεί, απαιτεί μια αλλαγή τριών ή περισσοτέρων ζωνών ώρας, αν και ορισμένα άτομα μπορεί να επηρεαστούν με τόσο λίγο όσο μία ζώνη ώρας ή με την μετατόπιση της θερινής ώρας. Τα συμπτώματα και οι συνέπειες του τζετ λαγκ, μπορούν να είναι ένας σημαντικός τομέας ανησυχίας για τους αθλητές που ταξιδεύουν σε αγώνες, από ανατολικά ή από δυτικά, καθώς η απόδοσή τους συχνά εξαρτάται από ένα συνδυασμό σωματικών και ψυχικών χαρακτηριστικών, που επηρεάζονται από το τζετ λαγκ.
Ταξιδιωτική κόπωση
Η ταξιδιωτική κόπωση είναι η γενική κόπωση, ο αποπροσανατολισμός και η κεφαλαλγία που προκαλείται από μια διαταραχή στη ρουτίνα, το χρόνο που δαπανάται σε ένα στενό χώρο με ελάχιστες πιθανότητες μετακίνησης, ένα περιβάλλον χαμηλής περιεκτικότητας σε οξυγόνο και αφυδάτωσης που προκαλείται από την περιορισμένη τροφή και τον ξηρό αέρα. Δεν έχει απαραίτητα τη μεταστροφή των κιρκάδιων ρυθμών που προκαλεί το τζετ λαγκ. Η ταξιδιωτική κόπωση μπορεί να συμβεί χωρίς τη διέλευση ζωνών ώρας και συχνά εξαφανίζεται μετά από μια μέρα που συνοδεύεται από μια νύχτα καλής ποιότητας ύπνου.
Διαχείριση
Το φως είναι το ισχυρότερο ερέθισμα για την εκ νέου ευθυγράμμιση του κύκλου ύπνου-εγρήγορσης ενός ατόμου και ο προσεκτικός έλεγχος της έκθεσης και η αποφυγή των λαμπερών φώτων, μπορούν να επιταχύνουν στην προσαρμογή σε μια νέα ζώνη ώρας.
Διαχείριση μετά το ταξίδι ανατολικά
Το ταξίδι προς τα ανατολικά προκαλεί περισσότερα προβλήματα από ότι αυτό προς τα δυτικά, επειδή το ρολόι του σώματος πρέπει να προχωρήσει, το οποίο είναι δυσκολότερο από ότι καθυστερώντας το και η απαραίτητη έκθεση στο φως για την ευθυγράμμιση του ρολογιού του σώματος δεν συνάδει με τον κύκλο ημέρας / νύχτας στον τόπο προορισμού.
Το ταξίδι προς τα ανατολικά, από έξι έως εννέα ζώνες ώρες, προκαλεί τα μεγαλύτερα προβλήματα, καθώς είναι επιθυμητή η αποφυγή του φωτός κατά το πρωί.
Η Waterhouse et al. προτείνει: Ταξιδεύοντας 10 ή περισσότερες ώρες, είναι συνήθως καλύτερα διαχειρίσιμη, υποθέτοντας ότι είναι μια 14ωρη μετάβαση δυτικά και καθυστερώντας το ρολόι του σώματος. Ένα προσαρμοσμένο πρόγραμμα για το τζετ λαγκ, μπορεί να ληφθεί από ένα διαδικτυακό υπολογιστή του τζετ λαγκ. Τα προγράμματα αυτά εξετάζουν το μοτίβο ύπνου του χρήστη, καθώς και τον αριθμό των χρονικών ζωνών διέλευσης και την κατεύθυνση του ταξιδιού (ανατολικά ή δυτικά). Η αποτελεσματικότητα αυτών των τζετ λαγκ υπολογισμών, δεν έχει τεκμηριωθεί.
Διαχείριση μετά το ταξίδι δυτικά
Το ταξίδι δυτικά προκαλεί λιγότερα προβλήματα από ό,τι το ταξίδι ανατολικά και είναι συνήθως αρκετό για την αναζήτηση στην έκθεση του φωτός κατά τη διάρκεια της ημέρας και την αποφυγή του κατά το βράδυ.
Άλλες μέθοδοι διαχείρισης
Η θεραπεία με το φως, είναι μια δημοφιλής μέθοδος που χρησιμοποιείται από επαγγελματίες αθλητές για τη μείωση του τζετ λαγκ. Συνήθως αναφέρονται ως γυαλιά ύπνου, οι συσκευές αυτές αναστέλλουν την παραγωγή της μελατονίνης και προπορεύουν ή καθυστερούν τον κιρκαδικό ρυθμό. Όταν φοριούνται στους σωστούς χρόνους, τα γυαλιά ύπνου μπορούν να ρυθμίσουν τον κιρκαδικό ρυθμό πιο κοντά στην ώρα του προορισμού, ακόμη και πριν καν ο χρήστης αφήσει την πόλη αναχώρησής του.
Το όφελος με τη χρήση της ορμόνης μελατονίνης, είναι πιθανό να είναι μεγαλύτερο όσο περισσότερες ζώνες ώρας διέσχισε και λιγότερο για τις προς τα δυτικά πτήσεις σε σχέση με αυτές προς τα ανατολικά. Παραμένουν θέματα σχετικά με την κατάλληλη δοσολογία και το δοσολογικό χρονοδιάγραμμα της μελατονίνης, επιπλέον προς τη νομιμότητα της ουσίας σε ορισμένες χώρες. Επιπλέον, υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με το πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι στην πραγματικότητα. Για τους αθλητές, οι φορείς κατά του ντόπινγκ, μπορούν να απαγορεύουν ή να περιορίζουν τη χρήση τους.
Ο χρόνος άσκησης και η κατανάλωση τροφίμων έχουν επίσης προταθεί ως θεραπείες, αν και η εφαρμογή τους στους ανθρώπους και η πρακτικότητά τους για τους περισσότερους ταξιδιώτες, δεν είναι βεβαία και δεν υπάρχουν σταθερές οδηγίες. Υπάρχουν πολύ λίγα στοιχεία που υποστηρίζουν τη χρήση της δίαιτας για τη ρύθμιση του τζετ λαγκ. Ενώ υπάρχουν και στοιχεία που υποστηρίζουν τη χρήση της άσκησης, η ένταση της άσκησης που μπορεί να ζητηθεί είναι σημαντική και ενδεχομένως, δύσκολο να διατηρηθεί για τους μη-αθλητές. Οι στρατηγικές αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο πριν από την αναχώρηση όσο και μετά την προσγείωση. Τα άτομα μπορούν να διαφέρουν ως προς την ευαισθησία τους στο τζετ λαγκ και στην ικανότητα γρήγορης προσαρμογής στα νέα προγράμματα ύπνου-εγρήγορσης.
Τα φάρμακα μικρής διάρκειας δράσης του ύπνου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου και του χρονοδιαγράμματος και τα διεγερτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση της εγρήγορσης, αν και οι δύο αυτές παρεμβάσεις, γενικά δεν χρησιμοποιούνται σε μη στρατιωτικές καταστάσεις και τα αποτελέσματα της έρευνας σχετικά με την επιτυχία τους στην προσαρμογή τους στο τζετ λαγκ είναι ασυνεπή. Μεταξύ των διεγερτικών, μόνο η καφεΐνη μπορεί να είναι άμεσα διαθέσιμη στο κοινό. Για τις αλλαγές ώρας που είναι λιγότερες από τρεις ώρες, το τζετ λαγκ είναι απίθανο να ανησυχήσει και αν το ταξίδι είναι για σύντομο διάστημα (τρεις ημέρες ή και λιγότερες), διατηρώντας ένα "πρόγραμμα στο σπίτι", μπορεί να είναι καλύτερο για τους περισσότερους ανθρώπους. Ο ύπνος στο αεροπλάνο, ενδείκνυται μόνο αν είναι εντός των ορίων του ύπνου, στο σημείο προορισμού.
Κατεύθυνση του ταξιδιού
Οι πτήσεις Βορρά-Νότου που δεν διασχίζουν ζώνες ώρας δεν προκαλούν τζετ λαγκ. Η προσαρμογή στη νέα ζώνη ώρας είναι ευκολότερη στα ταξίδια από τα ανατολικά προς τα δυτικά παρά στα ταξίδια από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Μια δυτική προσαρμογή γίνεται, σε ημέρες, περίπου στο ήμισυ του αριθμού των χρονικών ζωνών που πέρασε. Για τα ταξίδια προς ανατολάς, η προσαρμογή στη νέα ζώνη ώρας διαρκεί, σε ημέρες, περίπου τα δύο τρίτα του αριθμού των χρονικών ζωνών που διέσχισε.
Ο τύπος του Μπούλεϋ (Buley's formula)
Ο ICAO (Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας) δίνει τον παρακάτω τύπο, όπου μπορεί ο κάθε επιβάτης να υπολογίζει τις ημέρες ή τις ώρες ξεκούρασής του -ύστερα, από κάθε αεροπορικό ταξίδι- μέχρι να ξαναβρεί τη νηφάλια ή πνευματική διαύγεια που έχασε κατά την πτήση. Ο τύπος λέγεται και τύπος ICAO και αρχικά κατασκευάστηκε από τον Μπούλεϋ το 1967.
Όπου:
Παράδειγμα: Ένας επιβάτης αναχωρεί από την Φρανκφούρτη στις 21.30 (τοπική ώρα) δηλ. Cd = 3, ταξιδεύει 24.00 ώρες και φτάνει στο Σίδνεϋ - Αυστραλίας, στις 06.00 ώρα δηλ. Ca = 3, έχει διασχίσει 9 ζώνες ωρών.
Ο χρόνος που ξεκούρασης που χρειάζεται είναι: (24 ώρες / 2 + (9 ζώνες ωρών - 4) + 3 [συντελεστής αναχώρησης] + 3 [συντελεστής άφιξης]) / 10 = (12 + 5 + 3 + 3) / 10 = 23 / 10 = 2,30 ημέρες = 48 ώρες (2,00 ημέρες) + 12 ώρες (0,30 ημέρες) = 60 ώρες.
Συμβουλές και οδηγίες
α. η προσγείωση, β. η απογείωση, γ. μεγάλη άνοδος και κάθοδος του αεροπλάνου στην ατμόσφαιρα, δ. οι ενδιάμεσοι σταθμοί (ανεφοδιασμού, μετεπιβίβασης κ.ά.).
Όλα τα πιο πάνω, αν συνδυαστούν μάλιστα με άσχημο ταξίδι, δημιουργούν στον οργανισμό, μεγάλη κόπωση και ο επιβάτης χωρίς να το πολυαισθάνεται, δεν έχει νηφαλιότητα ή πνευματική διαύγεια για αρκετές ώρες ή ημέρες.
Πρόσθετες συμβουλές υγείας
Η Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA), έχει κατά καιρούς εκδώσει εγκυκλίους με το θέμα και ενημερώνει ότι: α. αποφεύγονται τα "βαριά" φαγητά
β. δεν καταναλώνονται αεριούχα αναψυκτικά και οινοπνευματώδη ποτά
γ. έχει ζητηθεί εγκαίρως, προς την αεροπορική εταιρεία, η διάθεση γεύματος αποτελουμένου από [ψάρι]
α. να έχουμε προσδεθεί στο κάθισμά μας
β. να έχουμε ασφαλίσει το αναδιπλούμενο τραπεζάκι μας
γ. να φέρουμε το κάθισμά μας σε "όρθια" θέση
και το σημαντικότερο
στ. βάζοντας δύναμη στα πόδια μας, να πιέσουμε τον κορμό μας όσο μπορούμε περισσότερο, προς την πλάτη του καθίσματός μας
α. να "κρατάμε" την αναπνοή μας
β. να "ρουφάμε" (προς τα μέσα) την κοιλιά μας και
γ. (αναλόγως της σοβαρότητας της κατάστασης) είτε πηγαίνουμε και καθόμαστε στη θέση μας είτε καθόμαστε στην πρώτη κενή θέση που βρίσκουμε
Ιδιαίτερα στο ντους, πρέπει να δίνεται προσοχή (με το νερό στη θέση "μασάζ") στα παρακάτω σημεία: πίσω από τους μηρούς, πίσω από τα γόνατα, πίσω από τις κνήμες και στις πατούσες
α. όταν πρόκειται για μωρό ή μικρό παιδί, και κλαίει κατά την απογείωση, την διαδικασία ανόδου ή/και την διαδικασία καθόδου μέχρι την προσγείωση, αφήστε το να κλάψει
β. όταν πρόκειται για ενήλικα, η κατάποση μικρών συχνών γουλιών από νερό, το μάσημα της τσίχλας, το χασμούρημα κλπ. ανακουφίζουν από τον πόνο και αποτρέπουν από άλλες πιο επώδυνες (π.χ. ρήξη τυμπάνου) καταστάσεις
Επιπλέον των παραπάνω, πρόσφατες έρευνες συμβουλεύουν
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Αεροπορική ιατρική Κατηγορία:Κιρκάδιος ρυθμός Κατηγορία:Διαταραχές του ύπνου Κατηγορία:Ζώνες ώρας
293 Βραζιλία
Η Βραζιλία (Brasilia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,94. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη χώρα, τη μεγαλύτερη της Νότιας Αμερικής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βραζιλίας υπολογίσθηκε σε 55 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 175 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Τότε η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Βραζιλίας θα είναι περίπου 1,54 cm/sec² (637 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 29,1 m/sec (105 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Βραζιλίας είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,061 από τον IRAS. Είναι άγνωστο αν η Βραζιλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της και με ποια περίοδο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 110 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βραζιλια
Ιατρικό λογισμικό
Το Ιατρικό Λογισμικό (Medical Software) είναι είδος λογισμικού που σχεδιάζεται με σκοπό την εφαρμογή του στην Ιατρική. Ο κλάδος αυτός της Μηχανικής Λογισμικού (Software Engineering) άρχισε σταδιακά να εμφανίζεται πειραματικά, τη δεκαετία του 60 στις ΗΠΑ, όταν δεν υπήρχαν ακόμα προσωπικοί υπολογιστές (PC) και οι ερευνητές εργάζονταν σε Μεγάλα Συστήματα (Main Frames). Ηδη, από τη δεκαετία του 80, τόσο το Αμερικανικό FDA (Food and Drug Administration), όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση με την European Medical Devices Directive άρχισαν να θέτουν κανόνες και προδιαγραφές στο Λογισμικό αυτό και στις Ιατρικές Συσκευές που το ενσωματώνουν. Τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ, το FDA εποπτεύει το Ιατρικό Λογισμικό με την Οδηγία IEC 62304.
Είδη-Ταξινόμηση
Παραδείγματα: Ένα πρόγραμμα που ελέγχει και παρουσιάζει τους καρδιακούς παλμούς, την αρτηριακή πίεση και το οξυγόνο αίματος, σε monitor, ανήκει στο ενσωματωμένο διαγνωστικό λογισμικό, κατηγορία ΙΙa. Ένα ελεύθερο Ιατρικό πρόγραμμα, με το όνομα π.χ. "Infection" που δέχεται συμπτώματα και καταλήγει σε διάγνωση μιας λοίμωξης, ανήκει στην κατηγορία Ib. Ένα πρόγραμμα, όπως το "Scan", που είναι φορτωμένο σε έναν αξονικό τομογράφο και επεξεργάζεται το σήμα των ακτίνων Χ, για να αναπαράγει εικόνα, ανήκει στην κατηγορία ΙΙa. Ένα πρόγραμμα, όπως το "Press", που είναι ενσωματωμένο στο τσιπ ενός ψηφιακού πιεσόμετρου, ανήκει στην κατηγορία ΙΙa. Ένα πρόγραμμα, όπως το "Coral", μιας εταιρίας που κατασκευάζει Ολικές αρθροπλαστικές και είναι ελεύθερο (στο PC του σχεδιαστή) ανήκει στην κατηγορία IVb, ενώ ένα πρόγραμμα όπως το "Coral-CAD", που είναι ενσωματωμένο στα μηχανήματα κοπής και κατασκευής της προθέσεως ανήκει στην κατηγορία IVa. Το Λογισμικό που ελέγχει το μηχάνημα Laser που χειρουργεί αυτόματα ασθενείς με μυωπία, ανήκει στην κατηγορία ΙΙΙa. Όπως προαναφέρθηκε μπορεί να υπάρχουν και αλληλοεπικαλύψεις. Αυτό συμβαίνει ιδίως στην κατηγορία (I). Ένα εκπαιδευτικό ιατρικό πρόγραμμα, κάλλιστα μπορεί να έχει ως αντικείμενο τη διάγνωση ή τη θεραπεία παθήσεων.
Το Ιατρικό Λογισμικό στην πράξη
Όπως είναι γνωστό ο ρόλος της Ιατρικής είναι τετραπλός: Έρευνα, Διάγνωση, Θεραπεία, και Εκπαίδευση νέων ιατρών. . Οι δυσκολίες κάθε τομέα από αυτούς είναι γνωστοί.
Ο Τομέας της Έρευνας, όσο και αν αυτή έχει κάνει ραγδαίες εξελίξεις, δυστυχώς έχει αφήσει το 80% των ασθενειών χωρίς σαφή αιτιολογία και χωρίς ριζική θεραπεία. Ακόμα και το απλό συνάχι, ουσιαστικά δεν θεραπεύεται από τη σύγχρονη ιατρική, απλώς αυτοϊάται μόνο του. Γνωστές ανίατες (ριζική θεραπεία) ασθένειες μαστίζουν τον πλανήτη. Σακχαρώδης Διαβήτης, Υπέρταση, Καρκίνος, Βρογχικό Άσθμα, Πολλαπλή Σκλήρυνση, Στεφανιαία Νόσος, Σχιζοφρένεια κλπ. Ο τομέας της Διάγνωσης επίσης έχει κάνει θεαματικά άλματα χάρη στην τεχνολογία και τη συμβολή του ιατρικού λογισμικού. Ωστόσο ο κώδικας πολλών μηχανημάτων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική (διαγνώσεις και θεραπείες) είναι κλειστός και ο κλάδος παρουσιάζει φαινόμενα μονοπωλίου και ολιγοπωλίου από μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας (Siemens, General Electric, Philips, Abbott, κ.ά). Σε ό,τι αφορά την διαφορική διάγνωση, προβληματικό σημείο για την ανάπτυξη λογισμικού παραμένει η παρόμοια συμπτωματολογία για πολλές ασθένειες.
Ιατρική Διάγνωση με τη Βοήθεια Υπολογιστή (Computer Aided Diagnosis, CAD)
Ονομάζεται Διάγνωση με τη Βοήθεια Υπολογιστή (Computer Aided Diagnosis), η διαδικασία στην ιατρική όπου με κατάλληλο Ιατρικό Λογισμικό μπορεί να γίνει διάγνωση παθήσεως, κάνοντας χρήση δεδομένων του ασθενούς τα οποία επεξεργάζεται ο υπολογιστής. Τα δεδομένα αυτά κάποτε ήταν μόνο συμπτώματα, εργαστηριακά ευρήματα, και ευρήματα ακτινογραφιών, αλλά καταχωρούνταν μόνο ως κείμενο, γιατί η τεχνολογία δεν επέτρεπε επεξεργασία φωτογραφίας (π.χ. Λογισμικό για οστικούς όγκους TUMOR, 1991). Σήμερα καταχωρούνται και επεξεργάζονται στο Ιατρικό Λογισμικό, και φωτογραφίες. Για παράδειγμα υπάρχει Δερματολογικό Λογισμικό που επεξεργάζεται μια φωτογραφία δερματικής βλάβης και εκφέρει διάγνωση μέσω σύγκρισης σε βάση δεδομένων (Skin Lesions, Εxpert System).
Ιατρικό Διαγνωστικό Λογισμικό
Τα πρώτα προγράμματα διαφορικής διάγνωσης εμφανίστηκαν στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Επρόκειτο για το BRAIN του νευρολόγου D. Filkenstein (1976) για τη διαφορική διάγνωση περίπλοκων νευρολογικών παθήσεων και το πρόγραμμα MYCIN του Ε. Shortliffe του Πανεπιστημίου Στάνφορντ για τη διαφορική διάγνωση μικροβιακών λοιμώξεων. Το INTERNIST/CADUCEUS των ερευνητών Pople και Myers από το Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ μπορούσε να επεξεργάζεται διαγνωστικά 4.000 συμπτώματα και παραμέτρους από 500 ασθένειες της Εσωτερικής Ιατρικής (Παθολογία). Παράλληλα, άρχισαν να κυκλοφορούν προγράμματα λειτουργίας ιατρείου και διαχείρισης νοσοκομείων σε λειτουργικό MS-DOS.
Το Ιατρικό Λογισμικό διεθνώς
Οπως προαναφέρθηκε, σήμερα διεθνώς το εφαρμοσμένο Ιατρικό Λογισμικό έχει επικεντρωθεί στους εξής τομείς: