cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όλυρα
Προϊόντα
Το μάτζο όλυρας ψήνεται για το Εβραϊκό Πάσχα στο Ισραήλ και διατίθεται σε ορισμένα αμερικανικά παντοπωλεία και αποθήκες.
Λογοτεχνικές αναφορές
Ενώ σήμερα η όλυρα αποτελεί μια εξειδικευμένη καλλιέργεια, η δημοτικότητά της στους αγρότες ως βασικό διατροφικό προϊόν του παρελθόντος είναι αποδεδειγμένη στη λογοτεχνία. Αν και η σημερινή ρωσόφωνη νεολαία δεν μπορεί να γνωρίζει τι ακριβώς είναι η όλυρα, μπορεί να έχει ακούσει την ιστορία του εργάτη Balda του Πούσκιν που ζητούσε από τον ιερέα εργοδότη του «να του προσφέρει την καλά βρασμένη όλυρά του» ( "есть же мне давай варёную полбу").
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποοειδή Κατηγορία:Σιτηρά
Τροίζηνος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τροίζηνος ή Τροιζήνας είναι γνωστός ένας Κίκονας ηγέτης, γιος του Κέου. Ο Τροίζηνος ήταν ο πατέρας του Ευφήμου, ο οποίος, ως αρχηγός των Κικόνων, πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με το μέρος των Τρώων και σκοτώθηκε σε αυτόν. Ο Τροίζηνος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Β, στίχος 847) ως Κεάδης από το όνομα του πατέρα του.
2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο
To 2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο ή 2-μεθυλο-2-βουτυλοφθορίδιο, είναι ένα αλκυλογονίδιο. Με βάση το χημικό τύπο του, C5H11F, έχει τα ακόλουθα επτά (7) ισομερές θέσης:
Ονοματολογία
Η ονομασία «2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «βουτ-» δηλώνει την παρουσία τεσσάρων (4) ατόμων άνθρακα ανά κύρια αλυσίδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το πρόθεμα «φθορο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου φθορίου ανά μόριο της ένωσης. Το αρχικό πρόθεμα «μεθυλο-» δηλώνει την παρουσία διακλάδωσης ενός ατόμου άνθρακα. Ο αριθμός θέσης «-2-», δηλώνει τον αριθμό θέσης του ατόμου του άνθρακα με το οποίο ενώνεται το άτομο του φθορίου, για να διαχωριστεί η ένωση από την ισομερή της 2-μεθυλο-1-φθοροβουτάνιο. Για το αρχικό πρόθεμα επίσης χρειάζεται ο αριθμός θέσης 2-, γιατί και η θέση #3 είναι διαθέσιμη και επομένως δεν εννοείται. Τέλος το πρόθεμα μέθυλο- προτάσσεται του προθέματος φθορο-, γιατί μ < φ, σύμφωνα με την ελληνική αλφαβητική σειρά. Σημειώνεται ότι η αγγλόφωνη ονομασία της ένωσης είναι 1-fluoro-2-methylbutane, γιατί σύμφωνα με την αγγλική αλφάβητο είναι f < m.
Με φωτοχημική φθορίωση
Με φωτοχημική φθορίωση μεθυλοβουτάνιου παράγεται μίγμα 2-μεθυλο-2-φθοροβουτανίου, 2-μεθυλο-1-φθοροβουτάνιου, 3-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιου και  3-μεθυλο-1-φθοροβουτάνιου :
Με υποκατάσταση υδροξυλίου από φθόριο
Με επίδραση υδροφθορίου (HF) σε 2-μεθυλο-2-βουτανόλη (CH3CH2C(OH)(CH3)CH2OH) :
Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε 2-μεθυλο-2-χλωροβουτάνιο (CH3CH2CCl(CH3)2) :
Με προσθήκη υδροφθορίου σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο ή σε μεθυλο-2-βουτένιο
Με προσθήκη υδρφθορίου σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο ή μεθυλο-2-βουτένιο παράγεται 2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο :
Υπείρονας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Υπείρονας (Υπείρων, δεν πρέπει να συγχέεται με τον Υπερίονα) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Υπείρονας σκοτώθηκε σε αυτό τον πόλεμο από τον ήρωα Διομήδη, όπως αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Ε, στίχος 144).
2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο
Με προσθήκη υδροφθορίου σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο ή σε μεθυλο-2-βουτένιο
ή
Υπείρονας
Πηγές
Υπειρονας
2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο
Με προσθήκη υδροφθορίου σε κυκλοπροπάνιο
Με προσθήκη υδρφθορίου σε 1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο παράγεται 2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο : 40px|1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) σχηματίζει 2-αλκοξυ-2-μεθυλοβουτάνιο (CH3CH2C(OR)(CH32) :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) σχηματίζει αλκίνιο (RC≡CC(CH3)2CH2CH3). Π.χ. :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) σχηματίζει καρβονικό (1,1-διμεθυλοπροπυλ)εστέρα (RCOOCH2CH2CH(CH3)2) :
Βιολ-λε-Φορ
Το Βιολ-λε-Φορ (γαλλικά: Viols-le-Fort, οξιτανικά: Viòus lo Fòrt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιολιέν (γαλλικά: Violiens).
2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με αλκυλολίθιο (RLi) σχηματίζει αλκάνιο :
Βιολ-λε-Φορ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο
Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) σχηματίζει 2-μεθυλο-2-βουτανοθειόλη (CH3CH2C(SH)(CH32) :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Με θειολικό νάτριο (RSNa) σχηματίζει 2-αλκυλοθειο-2-μεθυλοβουτάνιο (RSC(CH3)2CH2CH3)2) :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) σχηματίζει 2-ιωδο-2-μεθυλοβουτάνιο (CH3CH2CI(CH3)2) :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Με αμμωνία (NH3) σχηματίζει 2-μεθυλο-2-βουταναμίνη (CH3CH2C(NH2)(CH3)2) :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Με πρωυτοταγείς αμίνες (RNH2) σχηματίζει N-αλκυλο-2-μεθυλο-2-βουταναμίνη (RNHC(CH3)2CH2CH3) :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (R'NHR) σχηματίζει N,N-διαλκυλο-2-μεθυλο-2-βουταναμίνη [R'N(C(CH3)2CH2CH3)R] :
Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα
Με τριτοταγείς αμίνες [R'N(R)R"] σχηματίζει φθοριούχο N,N,N-τριαλκυλο(1,1-διμεθυλοπροπυλ)αμμώνιο [R'N(C(CH3)2CH2CH3)(R)R"]F} :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη σχηματίζει 2-μεθυλο-2-βουτανοφωσφαμίνη :
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
2. Με μαγνήσιο (Mg) σχηματίζει 2-μεθυλο-2-βουτυλομαγνησιοφθορίδιο :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται μεθυλοβουτάνιο :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται μεθυλοβουτάνιο :
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται μεθυλοβουτάνιο :
4. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ. :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 4,4-διμεθυλο-1-φθοροπεντάνιο (CH3CH2C(CH3)2CH2CH2F) :
Αγάντα
Η λέξη αγάντα αποτελεί φραγκολεβαντίνικο κοινό ναυτικό κέλευσμα.
Συνήθως το κέλευσμα «αγάντα!» δίδεται σε περιπτώσεις χειρισμών προς διατήρηση έστω και μετά κόπου της υφιστάμενης κατάστασης, είτε προς ναύτες κατά τη πρόσδεση των πλοίων, είτε προς χειριστές ανυψωτικών μέσων. Ιδιαίτερα όμως και πιο συχνά ακούγεται από τους Πλοηγούς προς τους Κυβερνήτες των ρυμουλκών κατά τους χειρισμούς μεθόρμισης των πλοίων.
2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο
Αντιδράσεις προσθήκης
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 4,4-διμεθυλο-1-φθορο-1-πεντένιο (CH3CH2C(CH3)2CH=CHF) :
Αγάντα
Αποτελεί τη προστακτική του ρήματος «αγαντάρω» εκ παραφθοράς του ενετικού «αγκουαντάρε». Με την εντολή αυτή  θα πρέπει ο ναύτης προς τον οποίον και η εντολή ή ο χειριστής ή ο κυβερνήτης ρυμουλκού να βαστήξει εκεί που βρίσκεται ώστε να μην επέλθει αλλαγή προς οποιαδήποτε διεύθυνση του επιχειρούμενου.
2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο
Αντιδράσεις προσθήκης
3. Η αντίδραση του 2-μεθυλο-2-φθοροβουτανίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ : (1,4-προσθήκη)
Αγάντα
Ο αντίστοιχος ελληνικός επίσημος όρος είναι «στερρώς έχε!» που όπως είναι φανερό μάλλον ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε, έστω κι αν αποδίδεται σωστά με το αντίστοιχο γαλλικό ναυτικό κέλευσμα «τιέν-μπον» (tiens bon).
Κατηγορία:Ναυτικά κελεύσματα
2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο
Αντιδράσεις προσθήκης
(1,2-προσθήκη)
Αντίδραση απόσπασης
Με απόσπαση υδροφθορίου (HF) από 2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιο παράγεται μίγμα 2-μεθυλο-1-βουτένιου και μεθυλο-2-βουτένιου :
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα 3-μεθυλο-3-φθοροπεντάνιου ~54%, 2-μεθυλο-2-φθοροπεντάνιου ~27% και 2,3-διμεθυλο-1-φθοροβουτάνιου ~18%.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκυλαλογονίδια Κατηγορία:Φθοροπεντάνια
Νευματική σημειογραφία
Νευματική σημειογραφία ονομάζεται το σύνολο διαφορετικών συστημάτων σημειογραφίας που χρησιμοποιήθηκαν για την απόδοση της δυτικοευρωπαϊκής μουσικής μέχρι την ανακάλυψη του πενταγράμμου και χρησιμοποιούνται ως σήμερα στο γρηγοριανό μέλος και τη βυζαντινή μουσική. Στις νευματικές σημειογραφίες δεν χρησιμοποιούνται φθογγόσημα, τα οποία στο σύστημα του πενταγράμμου δηλώνουν συγκεκριμένους μουσικούς φθόγγους ανεξάρτητα από το τι προηγείται ή ακολουθεί, αλλά νεύματα, τα οποία δηλώνουν το διάστημα, το κατά πόσο δηλαδή θα πρέπει να ανέβει ή να κατέβει η φωνή σε σχέση με τον προηγούμενο φθόγγο.
Εθνόσημο της Αμπχαζίας
μικρογραφία|150px|Το εθνόσημο της Αμπχαζίας
Νευματική σημειογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της μουσικής Κατηγορία:Μουσική σημειογραφία Κατηγορία:Χριστιανική μουσική
Εθνόσημο της Αμπχαζίας
Το εθνόσημο της Αμπχαζίας, μη διεθνώς αναγνωρισμένης δημοκρατίας, καθιερώθηκε από το Ανώτατο Σοβιέτ της Αμπχαζίας στις 23 Ιουλίου του 1992, έπειτα από την απόσχιση της χώρας από τη Γεωργία.
Το εθνόσημο είναι ένας θυρεός που χωρίζεται κάθετα σε λευκό και πράσινο. Πάνω σε αυτόν υπάρχουν περιγράμματα σε χρώμα χρυσαφί.
Το πράσινο συμβολίζει τη νιότη και τη ζωή, ενώ το λευκό συμβολίζει την πνευματικότητα. Τα αστέρια εκπροσωπούν το ήλιο, καθώς επίσης και την ένωση της Ανατολής με τη Δύση.
Πηγές
Αμπχαζια Κατηγορία:Αμπχαζία
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 1989-1990
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης παίδων του 1990 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στα Τρίκαλα. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Πανιώνιος για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Συμμετοχές
Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι έξι φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής:
Πηγές
1989 1990 Πανελληνιο Παιδων Κατηγορία:Αθλητισμός στα Τρίκαλα
Σημαία της Αμπχαζίας
right|thumb|230px|Σημαία της Αμπχαζίας
Η σημαία της Αμπχαζίας δημιουργήθηκε το 1991 από το Β. Γκαμγκία. Το σχέδιο του κόκκινου τετραγώνου βασίζεται στο πανό του μεσαιωνικού Βασιλείου της Αμπχαζίας. Η ανοικτή παλάμη (δεξί χέρι) συμβολίζει την εθνική υπόσταση. Ακόμα και αν δεν ήταν ο αρχικός σκοπός να σημαίνει αυτό, τα επτά αστέρια στο τετράγωνο έχουν από τότε επανερμηνευτεί και εκπροσωπούν τις 7 ιστορικές περιοχές της χώρας- Σαντζέν, Μπζιπ, Γκουμάα, Αμπζίβα, Σαμουρζακάν, Νταλ-Τσαμπάλ και Πσχούι-Αϊμπγκά. Οι επτά πράσινες και λευκές λωρίδες βασίζονται στην Ορεινή Δημοκρατία του Βορείου Καυκάσου, την οποία η Αμπχαζία θεωρεί δικό της τμήμα μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 7 είναι ιερός αριθμός για τους Αμπχάζιους και οι πράσινες και άσπρες γραμμές αντιπροσωπεύουν την ανοχή να συνυπάρχουν το Ισλάμ και ο Χριστιανισμός.
Αυτόνομη Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία της Αμπχαζίας
Η σημαία της Αυτόνομης Σοσιαλιστικής Σοβιετικής Δημοκρατίας της Αμπχαζίας εισήχθη το 1978 και χρησιμοποιήθηκε ως την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το 1991. Η προηγούμενη σημαία που χρησιμοποιήθηκε από το 1931 ως το 1978 ήταν πανομοιότυπη με τη σημαία της σοβιετικής Γεωργίας και το 1978 προστέθηκε το όνομα της σοβιετικής Αμπχαζίας στα αμπχαζιανά.
Νοσφεράτου, μια συμφωνία τρόμου
Νοσφεράτου, μια συμφωνία τρόμου (Nosferatu – Eine Symphonie des Grauens) είναι ο τίτλος μίας βουβής ταινίας τρόμου γερμανικής παραγωγής του 1922. Πρόκειται για την πρώτη ταινία του γερμανικού εξπρεσιονισμού που βγάζει τους πρωταγωνιστές έξω από τα στούντιο και συνδυάζει τα επιτηδευμένα οξυκόρυφα σκηνικά με τα φυσικά ντεκόρ. Επίσης, πρόκειται για την πρώτη ταινία που εκμεταλλεύτηκε το θρύλο του Δράκουλα και το βιβλίο του Μπραμ Στόκερ.
Υπόθεση
Στη Βρέμη, ο κτηματομεσίτης Κνοκ αναθέτει στο νεαρό υπάλληλό του, Χούτερ, να ταξιδέψει στα Καρπάθια όρη, για να παραδώσει κάποια συμβόλαια στο μυστηριώδη Κόμη Ορλόκ, ο οποίος ψάχνει για σπίτι στην γερμανική πόλη. Πριν ακόμη φτάσει στο κάστρο του κόμη, ο Χούτερ αντιλαμβάνεται τον τρόμο των κατοίκων του κοντινού χωριού. Κρυφά του δίνουν ένα βιβλίο σχετικά με βρικόλακες, που αρχικά βρίσκει διασκεδαστικό.
Ο ίδιος ο κόμης Ορλόκ εμφανισιακά δεν έχει μεγάλη σχέση με το ανθρώπινο είδος. Τα αυτιά του είναι μυτερά, το κρανίο του παραμορφωμένο και τα νύχια του μακριά. Παρουσιάζεται εξαιρετικά ευθύγραμμος και οι κινήσεις του χαρακτηρίζονται από εφιαλτική βραδύτητα. Όταν δει το φυλακτό του Χούτερ με τη φωτογραφία της όμορφης συζύγου του, της Έλεν, υπογράφει αμέσως το συμβόλαιο και αποκτά το παλιό σπίτι στην Βρέμη.
Σύντομα ο Χούτερ ανακαλύπτει ότι με το συμβόλαιο αυτό άνοιξε τον δρόμο στον ίδιο τον τρόμο να έρθει στην πόλη του. Τη νύχτα, όταν ο αιμοδιψής κόμης εμφανίζεται στο δωμάτιο του, η Έλεν ξυπνά στη μακρινή Βρέμη και φωνάζει το όνομα του συζύγου της. Κατόπιν ο Ορλόκ ξεκινά το ταξίδι του για τη Βρέμη.
Ένας ένας οι ναύτες του πλοίου που μεταφέρει τον Ορλόκ αρρωσταίνουν και πεθαίνουν. Αφού ο Ορλόκ φτάνει σχεδόν συγχρόνως με τον Χούτερ στη Βρέμη, η επιδημία εξαπλώνεται ταχύτατα στην πόλη.
Αξιοπρόσεκτο χαρακτηριστικό όλων των θυμάτων: πληγές στο λαιμό. Η Έλεν βρίσκει το βιβλίο των βρικολάκων του συζύγου της και διαβάζει εκεί ότι μόνον η θυσία μιας αθώας γυναίκας θα θέσει τέλος στο κακό. Αποφασίζει να αναλάβει η ίδια τον ρόλο αυτό.
Επιπλέον πληροφορίες
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την ετυμολογία του ονόματος "Νοσφεράτου". Μία από αυτές υποστηρίζει ότι το όνομα προέρχεται από το ελληνικό "νοσοφόρος" (στην ταινία ο Νοσφεράτου φέρνει μαζί του και την πανούκλα στην Βρέμη).
Ενώ ο χαρακτήρας του Νοσφεράτου βασίζεται άμεσα στον Δράκουλα, το όνομα αυτό δεν αναφέρεται πουθενά στην ταινία επειδή η χήρα του Μπραμ Στόκερ αρνήθηκε να δώσει τα δικαιώματα στον Μουρνάου. Κατόπιν αυτός απλά άλλαξε το όνομα του βρικόλακα, έκανε κάποιες αλλαγές στην ιστορία και γύρισε την ταινία δίχως την άδεια των κληρονόμων του Στόκερ. Έτσι π.χ. ο φόβος των βρικολάκων από το φως της ημέρας εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ταινία του Μουρνάου, ενώ δεν αναφέρεται στο πρότυπο του Στόκερ. Η Φλόρενς Στόκερ στράφηκε δικαστικώς κατά του σκηνοθέτη και η απόφαση διέταξε να κατασχεθεί το αρνητικό και όλα τα αντίγραφα να καταστραφούν. Ωστόσο, διατηρήθηκαν μερικά αντίγραφα και η ταινία σώζεται μέχρι σήμερα.
Το 1978 γυρίστηκε το ριμέικ Νοσφεράτου: Το Φάντασμα της Νύχτας (Nosferatu, Phantom der Nacht).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1922 Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Εξπρεσιονισμός Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σλοβακία Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κάρελ Βαν Φάλενς
Ο Κάρελ Βαν Φάλενς ή Φάλενς (1683 - 26 Μαΐου 1733) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ειδικευμένος στις σκηνές κυνηγιού.
Η ζωή του
Ο Φάλενς γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία, όπου έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας το 1726. Πολλές από τις συνθέσεις του βασίζονται στην αρμονία, τις εικονογραφικές λεπτομέρειες, τα ζωηρά και ζωντανά χρώματα και στην υφή του μεγάλου Φλαμανδού πλοιάρχου Φίλιπς Βάουβερμαν.
Έργα του Φάλενς εκτίθενται στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας, στο Λούβρο του Παρισιού, στο Μουσείο Πόλης της Δρέσδης, στο Μουσείο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη και στη συλλογή Φιλαντζιέρι στη Νάπολη.
Πέθανε στο Παρίσι το 1733.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Κωνσταντίνος Λακκιώτης
Ο ανθυπολοχαγός Κωνσταντίνος Λακκιώτης ήταν Έλληνας εθνικός αγωνιστής της Κρητικής επανάστασης και της επανάστασης της Θεσσαλίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ως λοχίας πήρε μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1868 και αγωνίστηκε υπό τις διαταγές του Πετροπουλάκη και ως σημαιοφόρος του.
Πολέμησε το 1886 και πάλι υπό τις διαταγές του Πετροπουλάκη ως ανθυπολοχαγός με το 3ο Σύνταγμα του πεζικού στην συμπλοκή στην θέση Μενεξέ, όπου και τραυματίστηκε από σφαίρες στο γόνατο του δεξιού ποδιού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Δευτεροκανονικά Βιβλία
Με τον όρο Δευτεροκανονικά ή Αναγινωσκόμενα, προσδιορίζουμε δέκα από τα σαράντα εννέα «κανονικά βιβλία» της Παλαιάς Διαθήκης, τα οποία «περιέλαβε ως ιερά...η Αλεξανδρινή ευρύτερη ελληνική Βίβλος των Ο'», όχι όμως και η «Εβραϊκή Βίβλος».
Για τις εκκλησίες που τα ενσωματώνουν στον κανόνα τους, τα βιβλία αυτά δεν αποτελούν «δευτερεύουσας αξίας βιβλία, που υπολείπονται ως προς τη θεοπνευστία και την αυθεντία τους έναντι των λοιπών κανονικών βιβλίων», αλλά «τοποθετούνται αδιακρίτως μεταξύ των πρωτοκανονικών...ως ισότιμα και ισόκυρα με τα πρωτοκανονικά, των οποίων τις θειες αλήθειες συμπληρώνουν». Κατ' αυτή την έννοια επομένως «''καταχρηστική είναι και η χρήσις των όρων 'πρωτοκανονικός' και 'δευτεροκανονικός'...καίτοι δ' όμως οι όροι...έχουσι την ρίζαν αυτών εν τη γνωστή φράσει του αγ. Κυρίλλου του Ιεροσολύμων...δεν δηλούσι...ότι τα εν λόγω βιβλία είναι ήσσονος κύρους των πρωτοκανονικών''».
Τα βιβλία αυτά είναι:
Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, ως προς την «αξίαν των δευτεροκανονικών βιβλίων ως ισοκύρων προς τα πρωτοκανονικά», σημαντική είναι η «μαρτυρία της αρχαιότατης Εκκλησίας, η οποία παρεδέχθη απ' αρχής ως θεόπνευστα και τα 49 βιβλία» της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Απόκρυφα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Θρησκευτικά κείμενα Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Γεωργιάνα Κάβεντις του Ντέβονσαϊρ
Η Τζορτζιάνα Κάβεντις του Ντέβονσιρ (Georgiana Cavendish of Devonshire, 7 Ιουνίου 1757 - 30 Μαρτίου 1806) ήταν Αγγλίδα ευγενής, κοσμική, πολιτικός διοργανωτής, style icon, συγγραφέας και ακτιβίστρια.
Ήταν η προ-προ-προ-προ θεία της Νταϊάνα, Πριγκίπισσα της Ουαλίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1757 στο Άλθορπ, και ήταν κόρη του Τζον Σπένσερ, 1ου Κόμη Σπένσερ, και της Μάργκαρετ Τζορτζιάνα Πόυντς.
Στις 7 Ιουνίου 1774 παντρεύτηκε τον Ουίλλιαμ Κάβεντις, 5ο Δούκα του Ντέβονσιρ, στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίας του Ουίμπλεντον. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Λίγο μετά την γέννηση του γιου της, η Τζορτζιάνα και ο Κόμης Γκρέυ έγιναν εραστές και το 1791 έμεινε έγκυος. Ο Γκρέυ ήθελε η Τζορτζιάνα να αφήσει τον σύζυγό της και να ζήσει μαζί του, αλλά ο Δούκας είπε στη Τζορτζιάνα ότι αν το έκανε, δεν θα έβλεπε ποτέ ξανά τα παιδιά της. Η Τζορτζιάνα στάλθηκε στη Γαλλία όπου, στις 20 Φεβρουαρίου 1792 στο Αιξ-αν-Προβάνς, γέννησε μια κόρη, την οποία ονόμασε Ελάιζα Κώρτνεϋ.
Πέθανε στις 30 Μαρτίου 1806 στην Οικία Ντέβονσιρ σε ηλικία 48 ετών. Είναι θαμμένη στον Καθεδρικό του Ντέρμπυ του Ντέρμπυσιρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Σπένσερ Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Ζωρζ Σαρή
Η Ζωρζ Σαρή (πραγματικό όνομα Γεωργία Σαρηβαξεβάνη) Αθήνα, 22 Αυγούστου 1923 - Αθήνα, 9 Ιουνίου 2012) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και συγγραφέας, κυρίως παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923. Η μητέρα της ήταν Γαλλίδα από τη Σενεγάλη και ο πατέρας της από το Αϊβαλί. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στην Ελλάδα, όπου τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο. Πριν ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές της, άρχισε ο πόλεμος του 1940. Άρχισε από πολύ μικρή να ασχολείται με το θέατρο, με δάσκαλο τον Βασίλη Ρώτα.
Κατοχή
Στα χρόνια της Κατοχής, και αφού τελείωσε το σχολείο, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη. Τα χρόνια αυτά απέκτησε πολλές εμπειρίες, οι οποίες αποτέλεσαν αργότερα βασικό θέμα ορισμένων βιβλίων της αλλά και συνεισέφεραν στην σταδιοδρομία της ως ηθοποιού του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Εξορία
Ενάμιση μήνα μετά την αποχώρηση των Γερμανών ξέσπασαν τα Δεκεμβριανά, κατά τη διάρκεια των οποίων, στις 12 Δεκεμβρίου, η Ζωρζ Σαρή πληγώθηκε στο χέρι και στο πόδι από οβίδα στο λύκειο της Φωκίωνος Νέγρη, και νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο «Αγία Όλγα». Αργότερα, το 1947, αναγκάστηκε να φύγει εξόριστη για το Παρίσι. Εκεί δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ενώ συγχρόνως φοιτούσε στη σχολή υποκριτικής του Σαρλ Ντιλέν. Στο Παρίσι γνώρισε σημαντικούς ανθρώπους, όπως ο Κώστας Αξελός, η Μελίνα Μερκούρη, ο Άδωνις Κύρου, ο Μαρσέλ Μαρσώ και πολλοί άλλοι. Εκείνα τα χρόνια συνάντησε και τον Αιγυπτιώτη χειρουργό Μαρσέλ Καρακώστα, με τον οποίο παντρεύτηκε και έκαναν δύο παιδιά.
Δικτατορία
Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο και τον κινηματογράφο δίπλα σε γνωστά ονόματα ηθοποιών. Η περίοδος αυτή διήρκεσε μέχρι την εποχή της Δικτατορίας, όταν η Ζωρζ Σαρή και ορισμένοι φίλοι της ηθοποιοί αποφάσισαν να κάνουν παθητική αντίσταση και να μην ξαναπαίξουν στο θέατρο. «Δε φανταζόμασταν ότι θα κρατούσε τόσα χρόνια η Δικτατορία... Λέγαμε επτά μήνες, όχι επτά χρόνια!». Το καλοκαίρι εκείνο, στερημένη από κάποια μορφή έκφρασης, άρχισε να γράφει το πρώτο της μυθιστόρημα. Ο Θησαυρός της Βαγίας ξεκίνησε σαν παιχνίδι με τα παιδιά που είχε γύρω της, όπως ομολογεί και η ίδια. Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1969 και είχε μεγάλη επιτυχία, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση.
Συγγραφή
Το γεγονός αυτό στάθηκε καθοριστικό για τη Ζωρζ Σαρή, αφού από τότε αποφάσισε να στραφεί στο γράψιμο. Την προσωπική αυτή επιλογή δικαιολογεί η ίδια σε μια συνέντευξή της: «Στο γράψιμο βρήκα ό,τι δεν μπορούσα να βρω στο θέατρο, ίσως γιατί δεν ήμουν πρωταγωνίστρια και ίσως γιατί δεν ήμουν σε θέση να διαλέξω τους ρόλους που ο θιασάρχης ή ο σκηνοθέτης διάλεγαν για μένα. Τώρα φέρω ακέραιη την ευθύνη των βιβλίων μου. Κάνω αυτό που θέλω, αυτό που μπορώ».
Ωστόσο, η Ζωρζ Σαρή δεν έμεινε μόνο στη συγγραφή βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας. Προσπάθησε με κάθε τρόπο να διαδώσει το παιδικό βιβλίο και να κρατήσει ζωντανή και άμεση επαφή με το κοινό της. Έτσι άρχισε να πηγαίνει σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα και να κάνει ομιλίες. Κατά καιρούς, μέσα από κάποια άρθρα της και με τη συμμετοχή της σε λογοτεχνικές συζητήσεις, έλαβε ενεργό μέρος σε θέματα που αφορούσαν την παιδική λογοτεχνία, όπως τα κόμικς, η θεματολογία του παιδικού βιβλίου και η θέση της γυναίκας σε αυτό.
Βραβεία
Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ. Το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 1988 προτάθηκε για το βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ως ηθοποιός έχει βραβευτεί το 1960 με το βραβείο Β' Γυναικείου ρόλου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ήταν επίτιμο μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Συγγραφέων από το 1972 μέχρι και τον θάνατό της. Πέθανε στις 9 Ιουνίου του 2012 σε ηλικία 87 ετών και στις 12 του ίδιου μήνα κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Βιβλιοθέτες
Στο εξελικτικό μυθιστόρημα, όπου η ανάπτυξη του ήρωα συμβαδίζει και επηρεάζεται από τις χρονικές, πολιτικό-ιστορικές και πολιτισμικές συνθήκες που συναντά στην πορεία του, ανήκει η Νινέτ, ένα βιβλίο γραμμένο από τη Ζωρζ Σαρή με πολλή αγάπη για την αδερφή της. Για τη Νινέτ, παρόλο που σύμφωνα με την Άντα Κατσίκη-Γκίβαλου πρόκειται για «ένα επίτευγμα αφηγηματικής τέχνης και μυθοπλαστικής ευρηματικότητας», ουσιαστικές κριτικές δεν έχουν γραφτεί, πέρα από κάποιες βιβλιοπαρουσιάσεις και αναφορές στο Κρατικό Βραβείο που της απονεμήθηκε.
Κοινωνικό μυθιστόρημα
Πολλά είναι τα έργα της Ζωρζ Σαρή τα οποία ανήκουν στο κοινωνικό-ρεαλιστικό μυθιστόρημα και εντάσσονται στους θεματικούς του κύκλους. Το πρώτο της έργο, Ο Θησαυρός της Βαγίας (1969), είναι ένα μυθιστόρημα περιπέτειας με συνεχείς αναφορές στο παρελθόν, το οποίο αγγίζει κατά κάποιον τρόπο τη θεματική του μυθιστορηματικού αυτού είδους. Σύμφωνα με το Γ. Νεγροπόντη, έχει πλοκή και υπόθεση, αλλά υστερεί σε λογοτεχνικότητα. Πρόκειται για ένα έργο που γράφτηκε με τη μορφή παιχνιδιού, δίνοντας έτσι ζωντάνια στο γραπτό λόγο, και ίσως γι’ αυτό είχε και μεγάλη απήχηση. Αμέσως μετά το Θησαυρό της Βαγίας η Ζωρζ Σαρή γράφει το Ψέμα (1970) και γίνεται μια από τους πρώτους συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα που θίγει κοινωνικά ζητήματα όπως το διαζύγιο. Στη συγγραφική πορεία της Σαρή συναντάμε και άλλα έργα που ανήκουν σε αυτό το είδος. Με το Κρίμα κι άδικο (1990), όπως επισημαίνει η Ελένη Σαραντίτη, πραγματοποιεί «ουσιαστική στροφή εμπνεόμενη από τους ανθρώπους του μόχθου, της αγωνίας, της φτώχειας, της ανάγκης, της ελπίδας, το ζωντανό και ζεστό κύτταρο του λαού μας». Για πρώτη φορά σε έργο της μιλά για το θέμα της μετανάστευσης και δημιουργεί ένα μυθιστόρημα που έχει «πόνο, ανθρωπιά, ελπίδα». Ο χώρος απ’ όπου αντλεί την έμπνευσή της δεν είναι το αστικό περιβάλλον αλλά το χωριό, «με τις ιδιαίτερες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του, που καθορίζουν την πορεία της ζωής των κατοίκων του». Με το έργο αυτό «η συγγραφέας έμμεσα και πολύ εύστοχα διερευνά τις αιτίες της μετανάστευσης και της φτώχειας του τόπου μας» και προχωρά πολύ βαθιά στο πρόβλημα της μετανάστευσης. Ακολουθεί το Ζουμ (1994), ένα πρωτότυπο μυθιστόρημα με περίπλοκη αφηγηματική τεχνική και αρκετά στοιχεία από την τέχνη του κινηματογράφου. Η φιλία και τα σχολικά χρόνια είναι το θέμα του μυθιστορήματος Ε.Π. (1995). Το Ε.Π. είναι ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα που κεντρικό θέμα έχει τη φιλία της συγγραφέα με τις συμμαθήτριές της και ιδίως με την Άλκη Ζέη. Το έργο αυτό χαρακτηρίζεται από μια παιδική θέαση του κόσμου, πηγαίο χιούμορ, απλό και στέρεο λόγο, καθώς και μια αναφορά στις παιδαγωγικές αντιλήψεις της εποχής στην Ελλάδα, όπου κυριαρχούσε η αυταρχική αγωγή. Με το Μια αγάπη για δύο (1996), το οποίο αποτελεί προϊόν της συνεργασίας της Ζωρζ Σαρή με την Αργυρώ Κοκορέλη, καινοτομεί και πάλι, καθώς, όπως παρατηρεί ο Γ. Παπαδάτος, μόνο στις αρχές της δεκαετίας που διανύουμε παρουσιάστηκαν βιβλία με κεντρικό πυρήνα το ερωτικό στοιχείο στις σχέσεις προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας. Τα τελευταία μέχρι σήμερα (Φεβρουάριος 2004) μυθιστορήματά της είναι Ο χορός της ζωής (1998), Σοφία (1998), Ο Κύριός μου (2002) και Ο πόλεμος, η Μαρία και το αδέσποτο (2003). Το πρώτο είναι αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα. Είναι μια «καλοστημένη ιστορία, ειλικρινής και αρκετά συγκινητική, με στιγμιαίες λάμψεις και χιούμορ». Και σε αυτό το έργο η φιλία και ο έρωτας έχουν βασική θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Lada Priora
Το Lada Priora ήταν μικρομεσαίο αυτοκίνητο που παράχθηκε από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία Lada από τον Μάρτιο του 2007 μέχρι τα μέσα του 2018, αν και ο διάδοχός του, το Lada Vesta, είχε μπει στην παραγωγή από τις 25 Σεπτεμβρίου 2015. Το μοντέλο αντικατέστησε το Lada 110, το οποίο σταμάτησε να παράγεται το 2009. thumb|left|Το ταμπλό ενός Lada Priora του 2007 με 2 μπροστινούς αερόσακους. Για την ακρίβεια, το Priora ήταν ένας έντονος επανασχεδιασμός του 110 και μόνο οι πλαϊνές πόρτες του είχαν παραμείνει αμετάβλητες και θύμιζαν ακόμα το 110. Σε αντίθεση όμως με το Lada 110, το Priora έφερε και ABS και αερόσακους, μπροστινούς και πλευρικούς (ανάλογα με την έκδοση), για να είναι πιο ασφαλές από τους ανταγωνιστές του. Η μέγιστη ταχύτητα του Priora ήταν 176 και 183 χιλιόμετρα την ώρα. Το αυτοκίνητο ήταν αρκετά δημοφιλές στη Ρωσία, καθώς και στην Ανατολική Ευρώπη, λόγω της σχετικά υψηλής ποιότητας του, που ήταν σαφώς πολύ καλύτερη από του 110 ενώ και η αξιοπιστία του Priora είχε βελτιωθεί εμφανώς από αυτή του 110.
Priora Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (συντομογραφία: ΕΜΠ), γνωστό και ως Πολυτεχνείο Αθηνών, είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα με έδρα την Αθήνα. Ιδρύθηκε το 1837 και είναι το παλαιότερο τεχνολογικό ίδρυμα της Ελλάδας, συνεισφέροντας τα μέγιστα στην επιστημονική, τεχνική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Στο Πολυτεχνείο σπουδάζουν περισσότεροι από 20.000 σπουδαστές όλων των βαθμίδων καθιστώντας το ένα από τα παραδοσιακά εκπαιδευτικά-ερευνητικά ιδρύματα της χώρας, μαζί με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Το 1873 εγκαταστάθηκε σε κτιριακό συγκρότημα στο κέντρο της πρωτεύουσας, στα μισοτελειωμένα, ακόμη, κτίρια της οδού Πατησίων και ονομάστηκε «Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο» προς τιμήν των μεγάλων ευεργετών Γεωργίου Αβέρωφ, Νικολάου Στουρνάρη, Ελένης Τοσίτσα και Μιχαήλ Τοσίτσα, των οποίων η γενέτειρα, το Μέτσοβο, μια ιστορική κωμόπολη στην Ήπειρο, υπήρξε κοιτίδα πολλών μεγάλων εθνικών ευεργετών.
Η ίδρυση
Το 1836 δημοσιεύτηκε βασιλικό διάταγμα το οποίο αφορούσε την ίδρυση στην Αθήνα επιμορφωτικό ίδρυμα τεχνιτών, το οποίο άρχισε τη λειτουργία του τον επόμενο χρόνο. Είχε την επωνυμία «Βασιλικό Σχολείο των Τεχνών», και ουσιαστικά ήταν μία κυριακάτικη τεχνική σχολή που κατάρτιζε τους τεχνίτες (μαστόρους, οικοδόμους, αρχιμαστόρους). Σύντομα έγινε γνωστό ως «Πολυτεχνείο».
Από το σχολείο των τεχνιτών προήλθε το σημερινό Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Το σχολείο αυτό λειτούργησε με την αρχική μορφή του μέχρι το 1843. Μετά το σύνταγμα του 1844 το σχολείο διαμορφώθηκε σε ίδρυμα, όπου η παράδοση μαθημάτων ήταν πια καθημερινή και χωρίστηκε σε δύο τμήματα:
Σταθμό στην εξέλιξη της λειτουργίας του ΕΜΠ αποτελεί το 1863, οπότε έγινε ριζικότερη αναδιοργάνωση του ιδρύματος.
right|thumb|340px|Το ιστορικό συγκρότημα της οδού Πατησίων του Ε.Μ.Π σε επιστολικό δελτάριο του 1900.
Το 1862 άρχισε η κατασκευή του κτιρίου το οποίο σήμερα ονομάζεται Κτήριο Αβέρωφ από τον αρχιτέκτονα Λύσανδρο Καυταντζόγλου. Το 1870 ο Γεώργιος Αβέρωφ, λόγω των δαπανών που χρειαζόταν η κατασκευή του κτιρίου, συγχρηματοδότησε τις εργασίες. Ο Καυταντζόγλου παραιτήθηκε από την επίβλεψη της κατασκευής την ίδια χρονιά, λόγω των αυθαιρεσιών της επιτροπής κατασκευής του κτιρίου. Το 1873 εγκαταστάθηκε στα μισοτελειωμένα ακόμη κτίρια της οδού Πατησίων και ονομάστηκε "Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο" προς τιμή των μεγάλων ευεργετών Γεωργίου Αβέρωφ, Νικολάου Στουρνάρη, Ελένης Τοσίτσα, των οποίων η γενέτειρα ήταν το Μέτσοβο. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε τελικά το 1878. Την περίοδο 1903-1916 έγιναν εργασίες επέκτασης του κτιρίου.
Το 1917 καταργήθηκε η σχολή τηλεγραφομηχανικών και ιδρύθηκαν οι Σχολές Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Χημικών Μηχανικών και Αγρονόμων-Τοπογράφων μηχανικών, ενώ ενοποιήθηκαν οι σχολές Μηχανολόγων Μηχανικών και Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Το 1969 ιδρύθηκε η Σχολή Ναυπηγών Μηχανικών, που λειτουργούσε ως τμήμα της τότε Ανωτάτης Σχολής Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων, ενώ το 1975 διαχωρίστηκαν εκ νέου οι Σχολές Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανολόγων Μηχανικών και το ίδιο έτος ιδρύθηκε η Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών, η οποία αποσπάστηκε από την Ανωτάτη Σχολή Χημικών Μηχανικών.
Τέλος, στο ακαδημαϊκό έτος 1999-2000 ξεκίνησε η λειτουργία της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών.
Η κατάληψη του 1973
μικρογραφία|300x300εσ|Η κατεστραμμένη πύλη του ιδρύματος, την οποία κατέρριψε το άρμα μάχης στις 17 Νοεμβρίου του 1973, και το γλυπτό «Προς τιμήν των θυμάτων» του [[Μέμος Μακρής|Μέμου Μακρή.]] Το Πολυτεχνείο έγινε σταθμός και σύμβολο στη σύγχρονη νεοελληνική Ιστορία κατά τη διάρκεια του Νοέμβρη του 1973, οπότε αποτέλεσε επίκεντρο των διαδηλώσεων των φοιτητών εναντίον της Χούντας των Συνταγματαρχών.
Η αντίσταση των φοιτητών στις 14-15-16 Νοέμβρη 1973, έκανε το Πολυτεχνείο σύμβολο αγώνα ενάντια στην εξουσία και συνάμα αποτέλεσε ένα απ' τα κύρια κτυπήματα εναντίον της δικτατορίας κι έγινε μια απ' τις κυριότερες αιτίες διάλυσης του δικτατορικού καθεστώτος.
Λόγω των συμβάντων της 17ης Νοεμβρίου του 1973, περίπου 28 φοιτητές αγνοούνται, και θεωρούνται νεκροί (μερικοί από αυτούς επιβεβαιώνεται πως είναι) από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, στα επεισόδια που ακολούθησαν την κορύφωση της κατάληψης του Πολυτεχνείου. Η 17η Νοεμβρίου είναι μία μέρα μνήμης για τους αγωνιστές.
Έμβλημα
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Προμηθέας χάρισε τη φωτιά στους ανθρώπους, παραλαμβάνοντάς τη από το εργαστήρι του Ήφαιστου και παραδίδοντάς τη στους ανθρώπους, μαθαίνοντας τους τον τρόπο χρήσης της, όπως επίσης τις Επιστήμες (κρυφά από την Αθηνά) και τα Γράμματα.
Ακαδημαϊκή οργάνωση
Το Ε.Μ.Π. αποτελείται από 9 Σχολές που περιλαμβάνουν περισσότερους από σαράντα Τομείς και πολυάριθμα Εργαστήρια:
Έρευνα
thumb|Μετσόβιο Κέντρο Διεπιστημονικής Έρευνας.
Το Ε.Μ.Π. δραστηριοποιείται στους τομείς εκπαίδευσης και έρευνας που αφορούν τεχνολογίες αιχμής των γνωστικών αντικειμένων των μηχανικών όλων των ειδικοτήτων. Οι 500 καθηγητές-ερευνητές (μέλη Δ.Ε.Π.) μαζί με 300 μέλη του ειδικού εκπαιδευτικού και τεχνικού προσωπικού και τους 4.090 εξωτερικούς συνεργάτες είναι το ανθρώπινο δυναμικό που παρέχουν την εκπαίδευση στους 24.000 περίπου φοιτητές καθώς και την εκτέλεση της προχωρημένης έρευνας. Περίπου 300 διοικητικοί υπάλληλοι παρέχουν υποστήριξη στην ακαδημαϊκή κοινότητα.
Ακαδημαϊκή αξιολόγηση
Για το 2021, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο κατατάσσεται στη θέση 477 στην κατάταξη της QS World University Rankings. Ομοίως για το 2021 στη κατάταξη Times Higher Education βρίσκεται στη θέση 401-500, ακολουθώντας όπως και τα περισσότερα ακαδημαϊκά ιδρύματα της χώρας πτωτική πορεία στις κατατάξεις.
Συγκεκριμένα, το ίδρυμα είναι στη θέση 51-100 στην ειδικότητα των Πολιτικών Μηχανικών και στη θέση 101-150 στις ειδικότητες των Μηχανολόγων Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων Μηχανικών και Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών.
Το 2016 το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο αξιολογήθηκε από την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ) και έλαβε συνολικά Θετική ιδρυματική αξιολόγηση.
Εγκαταστάσεις
Οι εγκαταστάσεις του ιδρύματος περιλαμβάνουν το συγκρότημα Πατησίων, την Πολυτεχνειούπολη, το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου και το Μετσόβιο Κέντρο Διεπιστημονικής Έρευνας.
Ιστορικό συγκρότημα Πατησίων
Στο ιστορικό συγκρότημα της οδού Πατησίων φιλοξενούνται σήμερα η Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών.
Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου
thumb|Κεντρική βιβλιοθήκη του ΕΜΠ Οι περισσότερες δραστηριότητες ιδρύματος λαμβάνουν χώρα στην Πολυτεχνειούπολη, μία έκταση πολλών στρεμμάτων στους βορειοδυτικούς πρόποδες του Υμηττού. Εκεί στεγάζονται οι οκτώ από τις εννέα Σχολές του Πολυτεχνείου και εκεί εδρεύει η Διοίκηση.
Στην Πολυτεχνειούπολη βρίσκεται το Αθλητικό Κέντρο του Ε.Μ.Π. και η Κεντρική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος.
Διοικητική οργάνωση
Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο είναι ίδρυμα αυτοδιοικούμενο και βρίσκεται κάτω από την ανώτατη εποπτεία του κράτους που ασκεί το Υπουργείο Παιδείας. Τη διοίκηση του ιδρύματος ασκούν η σύγκλητος και ο πρύτανης του ιδρύματος. Ο πρύτανης εκπροσωπεί το ίδρυμα και προεδρεύει στη σύγκλητο. Η σύγκλητος εποπτεύει τη λειτουργία του ιδρύματος, δηλ. των σχολών, των εργαστηρίων κ.ά.
Άλλες αρχές του ιδρύματος είναι το ανώτατο πειθαρχικό συμβούλιο, το πειθαρχικό συμβούλιο και η διαχειριστική επιτροπή.
Το διδακτικό προσωπικό αποτελείται από τακτικούς καθηγητές, καθηγητές με σύμβαση, έκτακτους καθηγητές, υφηγητές, επιμελητές ή επιστημονικούς συνεργάτες. Σχετικά με τους υποψήφιους φοιτητές του Πολυτεχνείου, αυτοί πρέπει να είναι απόφοιτοι λυκείου και εισάγονται σ' αυτό μετά από πανελλήνιες εξετάσεις.
Η ομώνυμη συνοικία
Το Πολυτεχνείο είναι περιοχή στο κέντρο της Αθήνας στη συνοικία του Μουσείου. Συνορεύει με τις συνοικίες Βάθη, Πλατεία Κάνιγγος, Πλατεία Βικτωρίας, Εξάρχεια. Πήρε τ' όνομά της απ' το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο γύρω απ' το οποίο αναπτύχθηκε. Η περιοχή διασχίζεται απ' τις οδούς Πατησίων και 3ης Σεπτεμβρίου κι εξυπηρετείται απ' το μετρό και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Αθήνα Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Γρηγόρης Χρηστίδης
Ο Γρηγόρης Χρηστίδης ήταν μουσικοσυνθέτης, ερμηνευτής, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1942  από  πρόσφυγες Ίωνες Μικρασιάτες γονείς που ασχολούνταν με τη καπνεργασία.Από  τα  παιδικά  του  χρόνια  είχε  μεγάλη  έφεση και αγάπη στην μουσική.Στα  11  του  χρόνια,ξεκίνησε  παίζοντας μπουζούκι  και τραγουδώντας με  το  συγκρότημα που διεύθυνε ο συνθέτης και μουσικός. Γιάννης Παπαϊωάννου.Από τα 15 χρόνια του έγινε επαγγελματίας μουσικός και τραγουδιστής συνεργαζόμενος  με ορχήστρες από κορυφαίους μουσικούς .Αποφοίτησε  από  την   Εμπορική  σχολή  το  1961  σπουδάζοντας  ταυτόχρονα  μουσική σε  ιδιωτική  σχολή και  διάφορα  όργανα. Έχει παίξει επαγγελματικά πιάνο, κλασική και ηλεκτρική κιθάρα, κλασικό και ηλεκτρικό κόντρα μπάσο, ακορντεόν, κλασική και περουβιανή φλογέρα, μπουζούκι, μπαγλαμά, φυσαρμόνικες και κρουστά.Από πολύ νεαρή ηλικία εντάχθηκε δυναμικά στους κοινωνικούς,δημοκρατικούς,προοδευτικούς αγώνες και στο συνδικαλισμό.Οργανώθηκε στη νεολαία της ΕΔΑ, Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά.Το στρατιωτικό καθεστώς 1967-1974 τον απέπεμψε για ιδεολογικούς λόγους από συλλόγους και σωματεία όπου είχε ενεργό κοινωνική δράση και του αφαίρεσε  την  άδεια  εργασίας επαγγέλματος. Ασχολήθηκε με τη ραπτική, ξεκινώντας ένα επάγγελμα στο οποίο  πέτυχε  και διακρίθηκε σύντομα.Σε όλη την πορεία της ζωής του κινήθηκε με γνώμονα τον ιδεαλισμό,τον ουμανισμό,τα ιδεώδη του μαρξισμού.
Το 1990 ξεκίνησε να κάνει δημοσιογραφικές εκπομπές στο ΡΑΔΙΟ ΕΝΑ και πολύ γρήγορα πέρασε στην πρωϊνή τηλεοπτική ζώνη του ΕΝΑ CHANNEL. Εκεί κυριάρχησε για πάνω από 14 χρόνια χωρίς ανταγωνισμό σε τοπικό επίπεδο. Αγάπησε και αγαπήθηκε από το κοινό, όσο κανένας άλλος δημοσιογράφος, κτίζοντας την εικόνα του ασυμβίβαστου δίκαιου μαχητή της ζωής.
Πέθανε στις 30 Νοεμβρίου 2016 από ανακοπή καρδιάς
Δισκογραφία
Έχει γράψει περισσότερες από 70  συνθέσεις .Κάποιες έγιναν ακροστιχίδες  από το δημοσιογράφο, ιστορικό  ερευνητή  και συγγραφέα Άγγελο Σακκέτο. Τα δύο  CD και τις  βιντεοκασέτες από  14.000  ώρες  τηλεοπτικών  εκπομπών του τα δώρισε στο  Ιστορικό  και  Λογοτεχνικό  Αρχείο  Καβάλας και έχουν  ψηφιοποιηθεί. Με συνθέσεις του καλύπτει μουσικά εκδηλώσεις ποικίλου ενδιαφέροντος.
Οικογενειακή κατάσταση
Ήταν παντρεμένος με την Ιουλία Γιαννακούλια .Έχει δύο κόρες και δύο εγγονές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Fast X
Το Fast X είναι μια αμερικανική ταινία δράσης σε σκηνοθεσία Λουί Λετεριέ και σενάριο Τζάστιν Λιν και Νταν Μαζώ. Είναι η συνέχεια του Μαχητές των Δρόμων 9 (2021), που λειτουργεί ως η δέκατη κύρια δόση και η ενδέκατη ταινία μεγάλου μήκους στο franchise Fast & Furious. Πρωταγωνιστούν ένα καστ συμπεριλαμβανομένων των Βιν Ντίζελ, Τζέισον Στέιθαμ, Μισέλ Ροντρίγκες, Τζον Σίνα, Τζέισον Μομόα, Μπρι Λάρσον, Ταϊρίζ Γκίμπσον, Ludacris, Τζορντάνα Μπρούστερ, Νάταλι Εμάνιουελ, Σουνγκ Κανγκ, Σκοτ Ίστγουντ, Μάικλ Ρούκερ, Ντανιέλα Μέλχιορ, Άλαν Ρίτσον, Έλεν Μίρεν, Ρίτα Μορένο και Σαρλίζ Θερόν.
Με τη δέκατη ταινία να προγραμματίζεται από το 2014 και το φινάλε σε δύο μέρη να έχει προγραμματιστεί από τον Οκτώβριο του 2020, ο Λιν επιβεβαιώθηκε ότι θα επιστρέψει για να σκηνοθετήσει με το κύριο καστ συνημμένο. Είναι η δεύτερη ταινία του franchise στην οποία δεν εμφανίζεται ο Ντουέιν Τζόνσον από την εισαγωγή του στο Μαχητές των Δρόμων: Ληστεία στο Ρίο (2011). Ο επίσημος τίτλος της ταινίας αποκαλύφθηκε όταν ξεκίνησε η κύρια φωτογραφία τον Απρίλιο του 2022. Ο Λιν αποχώρησε από τη θέση του σκηνοθέτη αργότερα τον ίδιο μήνα, επικαλούμενος δημιουργικές διαφορές, αν και διατήρησε τη συγγραφή και την παραγωγή. Στη συνέχεια, ο Λετεριέ προσλήφθηκε ως αντικαταστάτης του μια εβδομάδα αργότερα. Με εκτιμώμενο προϋπολογισμό παραγωγής 340 εκατομμυρίων δολαρίων, είναι η τέταρτη πιο ακριβή ταινία όλων των εποχών. Τα γυρίσματα διήρκεσαν μέχρι εκείνον τον Αύγουστο και πραγματοποιήθηκαν στο Λονδίνο, τη Ρώμη, το Τορίνο, τη Λισαβόνα και το Λος Άντζελες.
Το Fast X έκανε πρεμιέρα στο The Space Cinema Roma Moderno στην Ρώμη στις 12 Μάιου του 2023. Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 19 Μαΐου 2023, από την Universal Pictures. Η ταινία έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τις ερμηνείες (κυρίως του Μομόα) αλλά επίκριναν το σενάριο. Έχει εισπράξει πάνω από $720 εκατομμύρια παγκοσμίως, γίνοντας η τέταρτη ταινία του 2023 με τις μεγαλύτερες εισπράξεις. Μια συνέχεια είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει το 2025.
Πλοκή
Μετά από πολλές αποστολές και ενάντια σε αδύνατες πιθανότητες, ο Ντόμινικ Τορέτο και η οικογένειά του νίκησαν κάθε εχθρό στο πέρασμά τους. Τώρα, πρέπει να αντιμετωπίσουν τον πιο θανατηφόρο αντίπαλο που έχουν αντιμετωπίσει ποτέ. Τροφοδοτούμενη από εκδίκηση, μια τρομακτική απειλή αναδύεται από τις σκιές του παρελθόντος για να συντρίψει τον κόσμο του Ντομ και να καταστρέψει τα πάντα και όλους που αγαπά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες δρόμου Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:The Fast and the Furious Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Προκόπιος Γεωργιάδης
Ο Μητροπολίτης Αθηνών Προκόπιος (κατά κόσμον Γεωργιάδης) γεννήθηκε στο Αίγιο το 1813, όπου ολοκλήρωσε τα στοιχειώδη μαθήματα. Χειροτονήθηκε διάκονος στο Αίγιο και στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο των Αθηνών χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Διετέλεσε εφημέριος στον ελληνικό ναό της Βιέννης από το 1842, ενώ ταυτοχρόνως δίδασκε και στο Ελληνικό σχολείο της πόλης.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε καθηγητής της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και του διδασκαλείου Αθηνών. Στις 27 Οκτωβρίου 1852, με συνοδική πρόταση και βασιλική έγκριση, εκλέχθηκε και χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Μεσσηνίας. Επί της αρχιερατείας του θεμελιώθηκε και εγκαινιάσθηκε πλήθος ναών, μεταξύ των οποίων οι ναοί της Υπαπαντής του Χριστού, του Αγίου Νικολάου του Φλαριού και του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου Παλαιάς Αγοράς Καλαμάτας. Στις 11 Ιουνίου 1874 με ομόφωνη απόφαση της Ιεράς Συνόδου εκλέχθηκε Μητροπολίτης Αθηνών. Επί των ημερών του ως μητροπολίτου Αθηνών ξέσπασε το σκάνδαλο των Σιμωνιακών (1874), εξ αφορμής του οποίου δέχθηκε πολλές επιθέσεις.
Απεβίωσε στις 30 Ιανουαρίου 1889 στην Αθήνα και τάφηκε στο Α’ Κοιμητήριο των Αθηνών.
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Αθηνών και πάσης Ελλάδος Κατηγορία:Μητροπολίτες Μεσσηνίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Billie Jean
Το Billie Jean είναι ένα dance-pop/R&B τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον. Γράφτηκε από τον Τζάκσον, με παραγωγό του Κουίνσι Τζόουνς (με συμπαραγωγό τον Τζάκσον), για το άλμπουμ Thriller (1982). Αρχικά το τραγούδι δεν άρεσε στον Τζόουνς, και το τραγούδι παραλίγο να μην συμπεριληφθεί στο άλμπουμ λόγω των διαφωνιών του Τζάκσον και του Τζόουνς. Το τραγούδι είναι γνωστό για τη γραμμή μπάσου και για τον φωνητικό λόξυγκα του Τζάκσον. Ο Μπρους Σβήντεν μίξαρε το τραγούδι 91 φορές και τελικά ο Τζάκσον επέλεξε το δεύτερο mix του κομματιού.
Μετά την επιτυχία του single The Girl Is Mine και του άλμπουμ Thriller γενικότερα, το Billie Jean κυκλοφόρησε στις 2 Ιανουαρίου 1983, ως το δεύτερο single του άλμπουμ. Το κομμάτι έγινε παγκοσμίως εμπορική και κριτική επιτυχία - το Billie Jean ήταν ένα από τα καλύτερα σε πωλήσεις singles του 1983, και έφθασε στην κορυφή στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε άλλες χώρες, το Billie Jean έφθασε στη 1η θέση στην Ισπανία και στην Ελβετία, έφθασε στο top ten στην Αυστρία, στην Ιταλία, στη Νέα Ζηλανδία, στη Νορβηγία και στη Σουηδία, και αρχικά έφθασε στη 45η θέση στη Γαλλία. Μετά τον θάνατο του Μάικλ Τζάκσον το 2009, το τραγούδι θα φθάσει στη 1η θέση σε αυτές τις περιοχές. Το Billie Jean έγινε πλατινένιο στις ΗΠΑ το 1989 (RIAA).
Το τραγούδι έλαβε αρκετά βραβεία - όπως 2 Γκράμι, 1 American Music Award και 1 αστέρι στο Music Video Producers Hall of Fame - το τραγούδι και το μουσικό βίντεο βοήθησαν το Thriller να γίνει το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ όλων των εποχών. Το τραγούδι προωθήθηκε με μια μικρή ταινία για να καταργήσει τα ρατσιστικά εμπόδια του MTV και έγινε το πρώτο βίντεο από μαύρο καλλιτέχνη που κυκλοφόρησε στο κανάλι και με εμφάνιση του Τζάκσον στο Motown 25: Yesterday, Today, Forever, όπου εκτέλεσε το γνωστό του moonwalk. Το τραγούδι προωθήθηκε χάρη στις διαφημίσεις της Pepsi (στις οποίες συμμετείχε ο Μάικλ) - κατά τα γυρίσματα της διαφήμισης, το δέρμα της κεφαλής του Τζάκσον κάηκε. Χάρη στο τραγούδι, ο Μάικλ Τζάκσον έγινε παγκόσμια εικόνα της ποπ. Το περιοδικό Rolling Stone έδωσε την 58η θέση στο κομμάτι, στον κατάλογο 500 Greatest Songs of All Time. Ήταν το μοναδικό κομμάτι που εμφανίστηκε σε όλες τις εκδόσεις του King of Pop.
Προϊστορία
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το θέμα σε ποιόν αφιέρωσε τους στίχους ο Τζάκσον. Μερικοί πιστεύουν ότι αναφέρονται σε μια πραγματική εμπειρία, στην οποία μια θαυμάστρια του Τζάκσον ισχυριζόταν ότι ο Μάικλ ήταν ο πατέρας ενός από των δίδυμων της. Άλλοι, βασιζόμενοι στο γεγονός ότι ο Τζάκσον ήταν θαυμαστής της αντισφαίρισης, πιστεύουν ότι το τραγούδι αφιερώθηκε στην Μπίλλι Τζιν Κινγκ - ωστόσο, οι σεξουαλικές προτιμήσεις της Μπίλλι Τζιν Κινγκ (μέχρι το 1968), καθιστούν απίθανο οποιοδήποτε ισχυρισμό ότι ο αφηγητής του κομματιού, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είχε ρομαντική επαφή με τον Τζάκσον και γέννησε παιδί μετά τη συνάντηση, ήταν η Κινγκ. Ο Τζάκσον, ωστόσο, δήλωσε πολλές φορές ότι το Billie Jean βασίζεται σε κάποιες γυναίκες που αυτός και τα αδέρφια του αντιμετώπιζαν όταν ήταν μέλη του συγκροτήματος Τζάκσον 5.
«Η Μπίλλι Τζιν είναι ένα είδος ανώνυμης. Αντιπροσωπεύει πολλά κορίτσια». Πρόσθεσε, «Αυτά τα κορίτσια θα ισχυρίζονται ότι είχαν σχέση με μέλη ενός συγκροτήματος που ήρθε στην πόλη τους, και εγώ νομίζω ότι έγραψα το κομμάτι λόγω της εμπειρίας που είχα με τα αδέρφια μου όταν ήμουν μικρός. Υπάρχουν πολλές Μπίλλι Τζιν εκεί έξω. Κάθε μια από αυτές ισχυρίζεται ότι ένας από τους αδερφούς μου έχει συγγένεια με το παιδί της».
Ο βιογράφος του Τζάκσον, Τ. Ράντι Ταραμπορέλλι προώθησε τη θεωρία ότι το Billie Jean αναφέρεται σε μια πραγματική εμπειρία του τραγουδιστή, την οποία αντιμετώπισε το 1981. Στο The Magic & The Madness, ο συγγραφέας αναφέρει ότι μια νεαρή γυναίκα έγραψε ένα γράμμα στον τραγουδιστή, στο οποίο έλεγε ότι ήταν ο πατέρας ενός από των δίδυμων της. Ο Τζάκσον, ο οποίος είχε λάβει πολλά γράμματα τέτοιου είδους, δεν γνώρισε ποτέ τη γυναίκα και το αγνόησε. Η γυναίκα, ωστόσο, συνέχιζε να στέλνει γράμματα στον Τζάκσον, στα οποία έλεγε ότι τον αγαπάει και ότι θέλει να μείνει μαζί του. Του έγραφε ότι θα ήταν ευτυχισμένοι αν μεγάλωναν μαζί το παιδί. Είχε συλλογιστεί πως ο Τζάκσον μπορούσε να αγνοήσει το δικό του αίμα. Τα γράμματα είχαν ως αποτέλεσμα ο Τζάκσον να βλέπει συχνά εφιάλτες.
Μετά τα γράμματα, ο Τζάκσον έλαβε ένα πακέτο με μια φωτογραφία της θαυμάστριας, μαζί με ένα γράμμα και ένα όπλο. Ο Τζάκσον τρομοκρατήθηκε - το γράμμα ζητούσε από τον τραγουδιστή της ποπ να σκοτώσει τον εαυτό του σε μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Η θαυμάστρια θα έκανε το ίδιο μόλις σκότωνε το παιδί τους. Εκείνη έγραψε ότι αν δεν μπορούν να ήταν μαζί σε αυτή τη ζωή, θα ήταν στην επόμενη. Προς απογοήτευση της μητέρας του, ο Τζάκσον κρέμασε τη φωτογραφία πάνω από τον πίνακα στην τραπεζαρία του σπιτιού τους. Αργότερα, η οικογένεια Τζάκσον ανακάλυψαν ότι η γυναίκα αυτή στάλθηκε σε μια ψυχιατρική κλινική.