cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ε Γλύπτου
Ο κύριος αστέρας, ο ε Γλύπτου A (ε Scl A), είναι ένας λευκός-κιτρινόλευκος νάνος της Κύριας ακολουθίας με φαινόμενο μέγεθος +5,29, ενώ σε γωνιακή απόσταση 4,6΄΄ (δευτερολέπτων της μοίρας), που αντιστοιχεί σε τουλάχιστον 125 AU, περιφέρεται ο ε Γλύπτου B, ένας κίτρινος νάνος αστέρας παρόμοιος με τον Ήλιο, με φαινόμενο μέγεθος +8,6. Οι A και B περιφέρονται γύρω από το κοινό τους κέντρο μάζας μία φορά κάθε 1.200 γήινα έτη.
Ο ε Γλύπτου A έχει απόλυτο μέγεθος +3,05, μάζα 37% μεγαλύτερη από την ηλιακή μάζα, διάμετρο μιάμιση φορά την ηλιακή, επιφανειακή θερμοκρασία 6.809 K και πραγματική λαμπρότητα πενταπλάσια της ηλιακής.
Εκτός του διπλού συστήματος, υπάρχουν και δύο άλλοι αστέρες που φαίνονται απλώς από τη Γη να βρίσκονται πολύ κοντά και μοιράζονται το ίδιο όνομα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου F Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου G Κατηγορία:Γλύπτης (αστερισμός) Κατηγορία:Διπλοί αστέρες
Αλέξανδρος Σχινάς
340px|thumb|right|Σκίτσο που αναπαραστά τη δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου από τον Σχινά, σε καρτ ποστάλ εποχής. Ο Αλέξανδρος Σχινάς (1870 - 6 Μαΐου 1913) ήταν Έλληνας από τα Κανάλια Βόλου που στη Θεσσαλονίκη στις 5 Μαρτίου 1913 δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο Α'.
Οι περισσότερες πτυχές γύρω από τη ζωή του, τα κίνητρα του καθώς και τον θάνατο του παραμένουν μέχρι και σήμερα ασαφείς. Η επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα ενώ έχουν διατυπωθεί θεωρίες για τη συμμετοχή του σε συνωμοσία εναντίον του αγγλόφιλου βασιλιά Γεωργίου καθώς και θεωρίες για αναρχικά πολιτικά κίνητρα.
Βιογραφικά στοιχεία
Αναφέρεται ότι ίσως γεννήθηκε στον Βόλο ή στις Σέρρες. Είχε γραφτεί στην Ιατρική σχολή Αθηνών, χωρίς να παρακολουθήσει μαθήματα. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές στον Βόλο δημιούργησε σχολείο με σοσιαλιστική δράση. Αντίθετα ο Γιάννης Κορδάτος απορρίπτει αυτές τις διηγήσεις λέγοντας ότι ήταν "άγνωστος" στο Βόλο, και ότι δούλεψε ως δάσκαλος σε άλλες περιοχές. Αναφέρεται, επίσης, ότι είχε ταξιδεύσει μεταξύ άλλων στη Γερμανία αλλά και στη Νέα Υόρκη. Διηγήσεις ατόμων που δήλωσαν ότι τον γνώριζαν στη Νέα Υόρκη, ανέφεραν -μεταξύ άλλων- μετά τη σύλληψη του, ότι ήταν αναρχικός. Οι αρχές μετά τη σύλληψη του, τον ανέφεραν, ως επαίτη, ομοφυλόφιλο και αλήτη με περίεργες σοσιαλιστικές ιδέες.
Σύλληψη και θάνατος
Ο Σχινάς συνελήφθη από τη χωροφυλακή και ανακρίθηκε και βασανίστηκε. Στις 6 Μαΐου, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, αυτοκτόνησε πηδώντας από το παράθυρο του τμήματος της χωροφυλακής, όπου εκρατείτο. Το ανακριτικό υλικό της υπόθεσης αναφέρεται ότι κάηκε εντός του πλοίου που το μετέφερε.
Κατά τον δημοσιογράφο Σπύρο Κουζινόπουλο είχε την τύχη του Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ. Ο ιστορικός Σωτήριος Ριζάς αναφέρει ότι η υπόθεση του θανάτου του Σχινά δεν έχει διαλευκανθεί.
Διερεύνηση κινήτρων
Το κίνητρο παραμένει ακόμα και σήμερα αδιευκρίνιστο, όπως παραμένει άγνωστο το τι κατέθεσε ο Σχινάς στις αρχές. Η επικρατούσα άποψη είναι ότι ο δράστης ήταν ψυχικά άρρωστος και ότι ήταν "ανισόρροπος" ή "ιδιόρρυθμο άτομο"  ή "μέθυσος", ενώ την άποψη του "τρελού" ή "διαταραγμένου" υιοθετούν μεταξύ άλλων   , οι ιστορικοί Μαρκ Μαζάουερ , Ρίτσαρντ Κλογκ και Thomas Gallant , ενώ ο Michael Kemp συμπεραίνει ότι "μπορεί απλώς να ήταν ψυχικά και σωματικά άρρωστος".
Την άποψη ότι ο Σχινάς υπήρξε ενεργούμενο ξένων (κυρίαρχα Γερμανικών) συμφερόντων αναφέρουν οι Γεώργιος Φιλάρετος και Θεόδωρος Δ. Πάγκαλος. Στην "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους" γίνεται αναφορά στην ύπαρξη φημών ότι ο Σχινάς υπήρξε όργανο των Γερμανών και ότι ο άμεσος σκοπός της δολοφονίας ήταν η διαδοχή του από τον γερμανόφιλο βασιλιά Κωνσταντίνο. Την άποψη ρητά υποστηρίζουν ορισμένοι νεότεροι ιστορικοί, αλλά και οι Τάσος Βουρνάς και Γιάννης Κορδάτος. Ο τελευταίος αναφέρει ότι ο ανακριτής της υπόθεσης Βασίλειος Καντερές του είχε εκμυστηρευθεί το 1938, ότι ο Σχινάς στην ανάκριση μετά από βασανισμό, ήταν λογικός και ενοχοποιούσε τη Γερμανική πλευρά. Αντίθετα ο Γιώργος Μαυρογορδάτος αναφέρει ότι αυτές οι υποψίες ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν, αν και υπήρξε η περίεργη αυτοκτονία του Σχινά όπως και ωφελήθηκαν τα συμφέροντα της Γερμανίας. Υπερθεματίζοντας, ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης αναφέρεται σε "θεωρίες συνωμοσίας" απορρίπτοντας το ενδεχόμενο ο Σχινάς να ήταν ενεργούμενο πρακτόρων, και αναφέρει ότι ο Σχινάς "φαίνεται να είχε νοσηλευτεί για ψυχικές διαταραχές". Επίσης, ο ιστορικός Αθανάσιος Μποχώτης αναφέρεται στις "ανεξιχνίαστες συνθήκες" της δολοφονίας του Γεωργίου. Άλλοι ιστορικοί εμφανίζουν τον Σχινά ως αναρχικό παραπέμποντας στις μαρτυρίες εφημερίδων της Νέας Υόρκης της περιόδου για τον Σχινά ενώ άλλοι αναφέρονται στο ότι ο Σχινάς ήταν ένας επιβεβαιωμένα αναρχικός που το κίνητρο του γεννήθηκε μετά το κλείσιμο του αναρχικού σχολείου που είχε ιδρύσει στην Ελλάδα.
Σημειώσεις - Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες Κατηγορία:Αυτόχειρες
Μαγνησίτης
Ο μαγνησίτης ή λευκόλιθος είναι ανθρακικό ορυκτό του μαγνησίου. Το όνομά του προέρχεται από το μαγνήσιο (το βασικό συστατικό του) ή από το χρώμα του (λευκός λίθος). Αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά ορυκτά του μαγνησίου.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ανευρίσκεται σε εξαλλοιώσεις σερπεντινών ή περιδοτίτη. Αποτελεί, επίσης, πρωτογενές ορυκτό ιζηματογενών και εκρηξιγενών πετρωμάτων. Απαντά σπάνια σε εβαπορίτες ή σε υδροθερμικές φλέβες και σε καρμπονατίτες.
Περιοχές στις οποίες ανευρίσκεται σε υψηλή καθαρότητα και εκμεταλλεύσιμος είναι ο Καναδάς (Οντάριο, Βρετ. Κολομβία), η Βραζιλία (περιοχή Brumado, Bahia), ΗΠΑ (Νεβάδα, Καλιφόρνια, Ουάσιγκτον), ενώ σε πολύ μεγάλες ποσότητες απαντά στην επαρχία Λιάονινγκ στην Κίνα. Υπάρχει επίσης σε Τουρκία, Αίγυπτο, Αυστρία (Στυρία, Καρινθία), Ισπανία (Καταλωνία), Γερμανία (Σαξονία), Αφρική (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Ζάμπια, Νότια Αφρική). Στην Ελλάδα σημαντικά μελετημένα δείγματα απαντούν στη Μαγνησία, στη Χαλκιδική, στο Λαύριο και στη Λέσβο.
Ο τομέας μαγνησίτη στην Ελλάδα
Ο λευκόλιθος ή μαγνησίτης αποτελεί ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματα του Ελλαδικού χώρου, με έντονη ερευνητική και παραγωγική δραστηριότητα, ιδιαίτερα στις δεκαετίες 70 και 80 η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η εκμετάλλευσή του παρέχει διάφορα εμπορεύσιμα προϊόντα, όπως μαγνησίτη (ως εξορύσσεται), καυστική και δίπυρη μαγνησία καθώς και πυρίμαχες μάζες ή και πυρίμαχα. Όλα τα παραπάνω προϊόντα είναι εξαιρετικής ποιότητας, περιζήτητα στη διεθνή αγορά.
Τα σημαντικότερα κοιτάσματα μαγνησίτη βρίσκονται στην Εύβοια και στη Χαλκιδική. Η Μυτιλήνη επίσης παρουσιάζει κοιτασματολογικό ενδιαφέρον για μαγνησίτη, ενώ μικρότερης σημασίας είναι οι περιοχές Ερμιονίδας, Γρεβενών και Κοζάνης, οι οποίες δεν έχουν ερευνηθεί ακόμα.
Η μεταλλευτική δραστηριότητα στον τομέα πραγματοποιείται κυρίως από την εταιρία ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ Α.Μ.Β.Ν.Ε.Ε. η οποία διαθέτοντας κοιτάσματα λευκολίθου και εγκαταστάσεις επεξεργασίας κυρίως στην περιοχή Χαλκιδικής, είναι αμιγώς εξαγωγική (στο 90%) και επιτυγχάνει παρά τον σημαντικό διεθνή ανταγωνισμό να διατηρείται ως η μεγαλύτερη εξαγωγική επιχείρηση προϊόντων λευκολίθου εντός της ΕΕ.
Επίσης, από το 2013 έχει  επαναδραστηριοποιηθεί η  εξορυκτική δραστηριότητα στο Μαντούδι Ευβοίας από την ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ ΑΕ, η οποία εξαγόρασε την παλαιά ΒΙΟΜΑΓΝ στην περιοχή της Β. Ευβοίας και ήδη εφαρμόζει πρόγραμμα εκμετάλλευσης των γνωστών κοιτασμάτων λευκολίθου του Γερορέματος και του Κακάβου και την περαιτέρω αξιοποίησή τους για παραγωγή μαγνησίας στις εγκαταστάσεις των Φούρνων Μαντουδίου μετά από σχετικό εκσυγχρονισμό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά
Φρανσουά Μιτεράν
Ο Φρανσουά Μιτεράν (πλήρες όνομα Φρανσουά Μορίς Αντριάν Μαρί Μιτεράν) (François Maurice Adrien Marie Mitterrand, 26 Οκτωβρίου 1916 - 8 Ιανουαρίου 1996) ήταν Γάλλος σοσιαλιστής πολιτικός και συγγραφέας, και Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Σύντομη βιογραφία
Ο Μιτεράν γεννήθηκε στην πόλη Ζαρνάκ (Jarnac) της περιφέρειας Σαράντ (Charente). Ο πατέρας του ήταν αρχικά πράκτορας της Εταιρίας Σιδηροδρόμων «Παρίσι-Ορλεάνη» και στη συνέχεια έγινε παρασκευαστής όξους και πρόεδρος της γαλλικής συνομοσπονδίας οξοποιών. Είχε τρεις αδελφούς και τέσσερεις αδελφές. Ο Φρανσουά φοίτησε αρχικά στο Κολλέγιο του Αγίου Παύλου στο Ανγκουλέμ και στη συνέχεια σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, από το οποίο αποφοίτησε το 1937. Τα δύο επόμενα χρόνια (1937-39) εκπληρώνει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, κατατασσόμενος στο Πεζικό των αποικιών. Το 1938 σχετίζεται με ισχυρούς δεσμούς φιλίας με τον Εβραίο και Σοσιαλιστή Ζωρζ Νταγιάν (Georges Dayan), τον οποίο διασώζει από αντισημιτική επίθεση της ακροδεξιάς εθνικιστικής οργάνωσης Action Francaise.
Το 1939 ολοκληρώνει τις σπουδές του στη Νομική στο Παρίσι και με την αναμενόμενη εμπλοκή της Γαλλίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο καλείται εκ νέου υπό τα όπλα και αποστέλλεται στη Γραμμή Μαζινό ως υπαξιωματικός, κοντά στο Μονμεντύ. To 1940 τραυματίστηκε, συνελήφθη αιχμάλωτος και οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία. Ύστερα από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες καταφέρνει τελικά να δραπετεύσει (1941). Επιστρέφοντας στη Γαλλία αρραβωνιάστηκε τη Μαρί-Λουίζ Τεράς (Marie-Louise Terrasse), με την οποία χώρισε το 1942. Έλαβε ενεργό μέρος στην Αντίσταση. Ονομάσθηκε από το Στρατηγό ντε Γκωλ Γενικός Γραμματέας για τους Αιχμαλώτους Πολέμου και με την ιδιότητα αυτή έλαβε ενεργό μέρος στο Πρώτο Συμβούλιο της Προσωρινής Κυβέρνησης της Γαλλικής Δημοκρατίας που πραγματοποιήθηκε στο ελεύθερο πλέον Παρίσι στις 17 Αυγούστου 1944.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1946 εξελέγη βουλευτής της Νιέβρ (Nievre) και παρέμεινε ως το 1958. Το 1959 εξελέγη Γερουσιαστής στην ίδια περιοχή και το 1962 επανεξελέγη βουλευτής, παραμένοντας στη θέση αυτή ως το 1981. Διατέλεσε Δήμαρχος της Σατό-Σινόν (Chateau-Chinon), Γενικός Σύμβουλος της Μοντσός (Μοntsauche), Πρόεδρος της Ένωσης των Δημάρχων και του Γενικού Συμβουλίου της Νιέβρ.
Στα 12 χρόνια της περιόδου 1946-1958, έλαβε μέρος σε πολυάριθμες Κυβερνήσεις της Γαλλίας, ως Υπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Πιέρ Μεντές (Pierre Mendes-France) (1954-1955) καθώς και στην Κυβέρνηση του Γκι Μολλέ (Guy Mollet) (1956-1957). Στις Προεδρικές Εκλογές του 1965 ήταν ενιαίος υποψήφιος της Αριστεράς, καθώς είχε εναντιωθεί εμφανώς στις πολιτικές του Ντε Γκωλ. Στις 16 Ιουνίου 1971 εκλέχθηκε Πρώτος Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, θέση που διατήρησε ως το 1981, οπότε νίκησε τον Ζισκάρ ντ' Εσταίν στις Προεδρικές εκλογές, συγκεντρώνοντας το 51,75% των ψήφων και αναδείχθηκε Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, αξίωμα που διατήρησε ως το 1994, ενώ και το 1988 κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στο δεύτερο γύρο, με 54,01%, με συνυποψήφιο τον Ζακ Σιράκ.
Ήταν ο πρώτος πολιτικός που εκλέχτηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά Πρόεδρος της Γαλλίας. Ως Πρόεδρος, ο Φρανσουά Μιτεράν υπήρξε θιασώτης της ευρωπαϊκής ενότητας και συνεργασίας. Επί Προεδρίας του καταργήθηκε η θανατική ποινή στη Γαλλία, το όριο συνταξιοδότησης των εργαζομένων μειώθηκε στα 60 έτη από τα 65 (όπως είχε θεσπιστεί από το 1910) ενώ συνυπέγραψε τη Συνθήκη του Σένγκεν και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ για λογαριασμό της Γαλλίας. Παράλληλα, η Ομοφυλοφιλία παύει να θεωρείται αδίκημα, ενώ, αντίθετα, θεωρείται αδίκημα η παρεμπόδιση της άμβλωσης.
Ο Φρανσουά Μιτεράν τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις και συνέγραψε διάφορα βιβλία πολιτικού περιεχομένου. Η όχθη του Σηκουάνα μπροστά στο Μουσείο του Λούβρου φέρει σήμερα το όνομά του (Quai Francois Mitterrand).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Γαλλικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι δικηγόροι Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος Κατηγορία:Γάλλοι αντιστασιακοί Κατηγορία:Αγνωστικιστές
Κωνσταντίνος Γ. Οικονομίδης
Ο Κωνσταντίνος Οικονομίδης του Γεωργίου (1881-1950) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός, Βουλευτής Άρτας και Πρέβεζας & Λευκάδος.
Βιογραφία
Συγκεκριμένα, εξελέγη Βουλευτής Άρτας στις εκλογές της 31ης Μαΐου και 6ης Δεκεμβρίου 1915. Εξελέγη Βουλευτής Λάρισας στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920. Στις εκλογές της 19ης Αυγούστου 1928, επανεξελέγη βουλευτής Άρτας, Πρεβέζης και Λευκάδος (ενιαία εκλογική περιφέρεια) με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου 1932, όπως και στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1933 και της 9ης Ιουνίου 1935.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος από τις ναζιστικές δυνάμεις κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στις πρώτες εκλογές την 31η Μαρτίου 1946 επανεξελέγη Βουλευτής Άρτας, Πρεβέζης και Λευκάδος έως το 1950. Στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 πολιτεύθηκε στην εκλογική περιφέρεια Άρτας και Πρέβεζας χωρίς να εκλεγεί. Απεβίωσε μετά δίμηνο και τάφηκε στο Κοιμητήριο Ζωγράφου.
Υπήρξε το 1948, επικεφαλής της ανεξάρτητης "ομάδας 13" των φιλελεύθερων Βουλευτών, στην Βουλή των Ελλήνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Άρτας
Δημοκρατική Ένωσις
Η ονομασία Δημοκρατική Ένωσις ή Δημοκρατική Ένωση μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω λήμματα:
Τριάκοντα Τύραννοι
Οι Τριάκοντα Τύραννοι συνιστούσαν μια ολιγαρχική κατοχική κυβέρνηση τριάντα ατόμων, η οποία διαδέχτηκε την αθηναϊκή δημοκρατία μετά το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου. Διήρκεσε 8 μήνες, το 404 π.Χ.
Τον τρόπο αυτό διακυβέρνησης επέβαλε στους Αθηναίους ο Σπαρτιάτης στρατηγός Λύσανδρος μετά την παράδοση της πόλης, την οποία διαπραγματεύτηκε ένας από τους μελλοντικούς τυράννους, ο Θηραμένης. Η Εκκλησία του Δήμου προέβαλε αντίσταση, ωστόσο με τη βοήθεια μιας σπαρτιατικής φρουράς που εγκαταστάθηκε στην πόλη οι Τριάκοντα, με τον Κριτία επικεφαλής, εγκαθίδρυσαν ένα καθεστώς τρόμου, το οποίο διατήρησε στο ακέραιο τα πολιτικά δικαιώματα μοναχά 3.000 ατόμων, μέλη της δικής τους παράταξης. Οι αντίπαλοί τους μπορούσαν να βρουν ξαφνικά τον θάνατο χωρίς να προηγηθεί δίκη. Εκείνοι που αντιστάθηκαν στην εξέλιξη αυτή των πραγμάτων εξοντώθηκαν χωρίς οίκτο, ανάμεσά τους κι ο ίδιος ο Θηραμένης που εξαναγκάστηκε να πιει κώνειο. Τον Ιανουάριο του 403 π.Χ., μετά από επτά ή οκτώ μήνες στην εξουσία, οι Τριάκοντα εκδιώχθηκαν από τον Θρασύβουλο προς μεγάλη ανακούφιση των κατοίκων.
Προσωρινή κυβέρνηση
Μετά την ταπεινωτική ήττα των Αθηνών στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι Σπαρτιάτες συναινούν στη σύναψη ειρήνης με τους Αθηναίους «υπό τον όρο να εφαρμόσουν το πολίτευμα των προγόνων τους». Η πόλη διαιρέθηκε στις εταιρίες των ολιγαρχικών και των δημοκρατικών. Ο Λύσανδρος, ο Λακεδαιμόνιος νικητής του πολέμου, υποστήριξε τη μερίδα των ολιγαρχικών, όπως διέπραξε σε όλες τις κατακτημένες περιοχές.
Μετά από την πρόταση κάποιου ανθρώπου με το όνομα Δρακοντίδης, από τον δήμο των Αφιδνών, και υπό την πίεση του Λυσάνδρου, η Εκκλησία δημιουργεί ένα σώμα 30 ανθρώπων, με στόχο τη δημιουργία μιας νέας «πολιτείας», δηλαδή πολιτεύματος, όπως είχε συμβεί το 411 π.Χ. Απώτερος σκοπός ήταν η επιστροφή σε αυτό που αποκαλέστηκε «πάτριος πολιτεία», δηλαδή πολίτευμα των προγόνων, εκκαθαρίζοντας το εκλογικό σώμα και καταργώντας τους «μισθούς», δηλαδή τις καταβολές χρημάτων προς τους πτωχότερους πολίτες. Τα μέλη του σώματος επιλέχτηκαν από τους φίλους του Θηραμένη, ο οποίος διαπραγματεύτηκε την ειρήνη, και του Κριτία, ενός φιλολάκωνα αριστοκράτη.
Οι Τριάκοντα μείωσαν τον αριθμό των ατόμων που κατείχαν πλήρη πολιτικά δικαιώματα στους 3.000 και διόρισαν οι ίδιοι τα μέλη της Βουλής των 500, η οποία είχε νομοθετικές αρμοδιότητες. Κατήργησαν τους νόμους του Εφιάλτη και του Αρχίστρατου, ακόμη και ορισμένους από εκείνους του Σόλωνα. Επιπλέον, οργάνωσαν τη δίωξη δημαγωγών και συκοφαντών. Ο Αριστοτέλης ερμηνεύει την κίνηση αυτή ως προσπάθεια να γίνουν αρεστοί στους πολίτες, επειδή δήθεν αγωνίζονταν για το καλό της πόλης.
Μόνιμη κυβέρνηση
Ωστόσο, πολύ σύντομα, η διακυβέρνηση των Τριάκοντα εξελίχτηκε σε τυραννία. Δημιούργησαν μια σωματοφυλακή 300 ανθρώπων, οι οποίοι κουβαλούσαν μαστίγια (μαστιγοφόροι), και χειρίστηκαν τη φρουρά που άφησαν οι Σπαρτιάτες. Επίσης ίδρυσαν ένα νέο σώμα δέκα ατόμων (οἱ Δέκα) για να κυβερνήσουν τον Πειραιά, παραδοσιακό προπύργιο των δημοκρατικών.
Παραμερίζοντας τους θεσμούς, προχώρησαν σε μια σειρά από εκτελέσεις μετοίκων (μεταξύ των οποίων ήταν ο Πολέμων (ή Πολεμίων), αδελφός του ρήτορα Λυσία, ο οποίος δεν κατόρθωσε να ξεφύγει) και πλουσίων πολιτών, ώστε να δημεύσουν την περιουσία τους. Οι εκτελέσεις αυτές τελικά έσπειραν διχόνοια ανάμεσα στους Τριάκοντα. Το ένα στρατόπεδο εκπροσωπούσε ο Κριτίας με τις εξτρεμιστικές του ιδέες, ενώ το άλλο ο Θηραμένης με τη μετριοπαθή του στάση:
«Αλλά επειδή αυτός [ο Κριτίας] ήταν πρόθυμος να θανατώσει πολλούς, επειδή είχε εξοριστεί από το λαό, ο Θηραμένης του εναντιωνόταν, λέγοντας ότι δεν ήταν λογικό να θανατώνουν κάποιον, επειδή τον τιμούσε ο λαός, και δεν έκανε κακό στους καλούς και αγαθούς ανθρώπους».
Πράγματι, ο Θηραμένης επιθυμούσε ένα πολίτευμα που θα στηριζόταν σε μια μεγάλη βάση εύπορων πολιτών, η οποία θα περιελάμβανε και πλούσιους μη πολίτες. Ο Κριτίας, αντίθετα, πρέσβευε την άσκηση εξουσίας βασισμένης στην δύναμη:
«Αν πιστεύεις, προσέθεσε, πως επειδή είμαστε τριάντα κι όχι ένας, δεν πρέπει να βρισκόμαστε σε επαγρύπνηση για την εξουσία μας σαν να ήταν μια τυραννία, είσαι αφελής».
Συνεπώς, ο Κριτίας ενορχήστρωσε την εξόντωση του Θηραμένη: σε πρώτο στάδιο, πέρασε ένα νόμο βάσει του οποίου οι Τριάκοντα είχαν την εξουσία να εκτελούν όσους δεν άνηκαν στους τρισχιλίους. Κατόπιν, πέρασε έναν άλλο νόμο που απέκλειε από το σώμα των πολιτών εκείνους που συμμετείχαν στην καταστροφή των τειχών της πύλης της Ηετιωνείας ή που, γενικότερα, έδρασαν ενάντια στην προγενέστερη τυραννίδα των Τετρακοσίων. Τελικά ο Θηραμένης, ο οποίος είχε διαπράξει και τα δύο, καταδικάστηκε να πιει κώνειο.
Ο Αριστοτέλης, ο Ισοκράτης και ο Αισχίνης υπολογίζουν τον αριθμό των θυμάτων στα 1.500 άτομα (αν και δεν έγινε γνωστό αν ο αριθμός αντιπροσωπεύει το σύνολο των θυμάτων, πολιτών και μετοίκων), τεράστιος αριθμός για έναν πληθυσμό 40.000 ανδρών με πολιτικά δικαιώματα (και κάπου ισάριθμων μετοίκων). Σύμφωνα με τον Πλάτωνα και τον Ξενοφώντα, ο Σωκράτης, ο οποίος γνώριζε προσωπικά ορισμένους από τους Τριάκοντα (και μάλιστα τον ίδιο τον Κριτία) και που ίσως δεν ήταν κι εντελώς αντίθετος με την προοπτική μιας τέτοιας «ολιγαρχικής επανάστασης», αρνήθηκε πεισματικά να συμμετάσχει στις πράξεις τους.
Πτώση
Οι Τριάκοντα κατέφυγαν στην Ελευσίνα, σφαγιάζοντας τους κατοίκους της. Στην Αθήνα την εξουσία εξακολούθησαν να έχουν οι Τρισχίλιοι, ενώ παράλληλα συνεχίστηκε η μάχη ανάμεσα στους «ανθρώπους της πόλης» και τους «ανθρώπους του Πειραιά».
Στο μεταξύ, ο Λύσανδρος είχε χάσει την εύνοια της Σπάρτης και έτσι η σπαρτιατική φρουρά εγκατέλειψε την πόλη. Ο Παυσανίας Α', βασιλιάς της Σπάρτης, κατέφθασε με διπλωμάτες, για να πετύχει ειρήνη ανάμεσα στις δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις. Η ειρήνη αυτή είχε το χρώμα του συμβιβασμού: επετράπη στους «ανθρώπους της πόλης» που το επιθυμούσαν να μεταβούν στην Ελευσίνα, όπου και θα παρέμεναν ανενόχλητοι. Επίσης σηματοδοτούσε την πολιτική μετριοπάθεια. Το διάταγμα του Θρασυβούλου, βάσει του οποίου οι μαχητές της Φυλής (ανάμεσά τους και ορισμένοι δούλοι) κέρδιζαν την ιδιότητα του Αθηναίου πολίτη ακυρώθηκε ως ελαττωματικό στη μορφή. Επίσης απορρίφθηκε η πρόταση του Φορμισίου, βάσει της οποίας έχαναν τα πολιτικά τους δικαιώματα εκείνοι που δεν είχαν γη. Οι οφειλές των Τριάκοντα απέναντι στη Σπάρτη τιμήθηκαν.
Επίσης η συμφωνία περιελάμβανε γενική αμνηστία, ενώ απαγόρευσε στον οποιοδήποτε να μεμφθεί το παρελθόν με την ποινή του θανάτου.
Μέλη
Ο κατάλογος αυτός των ονομάτων παρατίθεται από τον Ξενοφώντα. . Σημειώνεται πως ορισμένοι από αυτούς φέρουν το ίδιο όνομα με διασημότερους συμπατριώτες τους, αλλά δεν πρόκειται για τα ίδια πρόσωπα. Για παράδειγμα ο τύραννος Σοφοκλής δεν έχει σχέση με τον διάσημο δραματουργό, ούτε ο τύραννος Αισχίνης με τον διάσημο ρήτορα.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Αθήνας Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι Κατηγορία:Πελοποννησιακός πόλεμος
Zotero
Ετυμολογία
Το όνομα "Zotero" προέρχεται από το αλβανικό ρήμα zotëroj το οποίο  σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «ελέγχω, κυριεύω».
Χαρακτηριστικά
Το Zotero εμφανίζει ένα εικονίδιο όταν ένας πόρος (βιβλίο, άρθρο, διατριβή) προβάλλεται σε κάποιες ιστοσελίδες (όπως οι κατάλογοι βιβλιοθήκης, PubMed, Google Scholar, Google Books, Amazon.com, Βικιπαίδεια, και ιστοσελίδες εκδοτών). Κάνοντας κλικ σε αυτό το εικονίδιο σώζονται στη βιβλιοθήκη του Zotero πληροφορίες για τη δημιουργία πλήρους βιβλιογραφικής παραπομπής. Μπορείτε, επίσης, να αποθηκεύσετε ένα αντίγραφο της ιστοσελίδας, ή, στην περίπτωση των ακαδημαϊκών άρθρων, ένα αντίγραφο του κειμένου σε PDF. Μπορείτε στη συνέχεια να προσθέσετε σημειώσεις, ετικέτες, συνημμένα, και  μεταδεδομένα.
Τα στοιχεία μπορούν να οργανωθούν με μεταφορά και απόθεση (drag-and-drop) και μπορούν να αναζητηθούν.
Οτιδήποτε μπορεί να εξαχθεί και να διαμορφωθεί σαν βιβλιογραφική παραπομπή μέσα από την τοπική βιβλιοθήκη. Επιπλέον, όλα τα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων των βιβλιογραφικών πληροφοριών και των πληροφοριών που προστέθηκαν από το χρήστη μπορούν να εξαχθούν σε μια αναφορά σε μορφή HTML.
Μορφοποίηση Παραπομπών
Με το Zotero οι χρήστες μπορούν να δημιουργήσουν αναφορές και βιβλιογραφικές παραπομπές μέσω προσθέτων του επεξεργαστή κειμένου, ή απευθείας στο Zotero, χρησιμοποιώντας μορφή CSL. Οι βασικές μορφές βιβλιογραφικών παραπομπών των περισσότερων ακαδημαϊκών περιοδικών είναι διαθέσιμες στο Zotero, και η βιβλιογραφία μπορεί να μορφοποιηθεί με μερικά μόνο κλικ. Το Zotero επιτρέπει επίσης στους χρήστες να δημιουργήσουν το δική τους προσαρμοσμένη μορφή βιβλιογραφικών παραπομπών.
Το Zotero μπορεί να εισάγει και να εξάγει αναφορές από και προς πολλές μορφές, συμπεριλαμβανομένων των προτύπων βιβλιογραφίας της Βικιπαίδειας, BibTeX, BibLateX, RefWorks, MODS.
Σχολιασμός και κινητές συσκευές
Με το Zotero μπορείτε να συνδέσετε σημειώσεις με βιβλιογραφικά στοιχεία. Μπορεί να σχολιάσετε αρχεία Pdf και να τα συγχρονίσετε με έναν αναγνώστη PDF για κινητά μέσω του αντίστοιχου πρόσθετου του Zotfile.
Υποστήριξη
Το Zotero δεν έχει καμία ειδική υπηρεσία υποστήριξης πελατών, αλλά η ιστοσελίδα του Zotero  παρέχει εκτενείς πληροφορίες, οδηγίες, συμβουλές αντιμετώπισης προβλημάτων, μια λίστα με γνωστά ζητήματα και φόρουμ χρηστών. Ερωτήσεις και θέματα που τέθηκαν στο φόρουμ απαντήθηκαν γρήγορα, με προτεινόμενες λύσεις από τους χρήστες και τους προγραμματιστές.
Μεταφραστές
Το Zotero χρησιμοποιεί "μεταφραστές" – μικρά κομμάτια κώδικα υπολογιστή, ή δέσμες ενεργειών – που γράφονται από εθελοντές, για να κατανοήσει τη δομή των ιστοσελίδων και να τις μετατρέψει σε αναφορές χρησιμοποιώντας εσωτερικές μορφές. Αυτές οι δέσμες ενεργειών ανοικτού κώδικα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από εργαλεία τρίτων, επίσης, για παράδειγμα, η γεννήτρια αναφορών Citoid της Βικιπαίδειας.
Οικονομική υποστήριξη και βραβεία
Η ανάπτυξη του Zotero έχει χρηματοδοτηθεί από το Andrew W. Mellon Foundation, το Alfred P. Sloan Foundation, και το Ινστιτούτο του Μουσείου και Βιβλιοθήκης, καθώς και δωρεές χρηστών.
Το Zotero έχει κερδίσει βραβεία από το Περιοδικό PC magazine, Northwestern University's CiteFest ανταγωνισμού, και της American political Science Association.
Το Zotero 1.0
Η πρώτη έκδοση του Zotero, 1.0.0b2.r1, ήταν διαθέσιμη τον οκτώβριο του 2006 σαν πρόσθετο του Firefox. Η ανάπτυξη του Zotero 1.0.x συνεχίστηκε μέχρι το Μάιο του 2009, όταν κυκλοφόρησε το Zotero 1.0.10.
Αγωγή από την EndNote
Το 2008, η Thomson Reuters μήνυσε την Κοινοπολιτεία της Βιρτζίνια και το Πανεπιστήμιο George Mason, ισχυριζόμενη ότι οι προγραμματιστές του Zotero είχαν χρησιμοποιήσει αντίστροφη μηχανική, κατά παράβαση της άδειας χρήσης τελικού χρήστη (EULA) της EndNote, με αποτέλεσμα το Zotero να μετατρέπει το ιδιόκτητο .ens στυλ της EndNote σε Citation Style Language (CSL) στυλ. Το Πανεπιστήμιο George Mason απάντησε ότι η ιστοσελίδα τους δεν θα ανανεώσει την άδεια χρήσης για το EndNote και πως "οτιδήποτε δημιουργήθηκε από χρήστες του Zotero ανήκει σε εκείνους τους χρήστες, και ότι θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο εύκολο για τους χρήστες του Zotero να μετακινούνται προς και από το λογισμικό τους όπως επιθυμούν, χωρίς προβλήματα". Το περιοδικό Nature έγραψε ότι "οι αρετές της διαλειτουργικότητας και η εύκολη ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των ερευνητών πρέπει να μπορούν να μετατρέπονται. Για παράδειγμα φανταστείτε εάν τα αρχεία του Microsoft Word ή του Excel μπορούσαν να ανοίξουν και να αποθηκευτούν μόνο σε αυτές τις ιδιόκτητες μορφές. Θα ήταν αδύνατο για το OpenOffice και άλλα τέτοια λογισμικά να διαβαστούν και να αποθηκευτούν χρησιμοποιώντας ανοιχτά πρότυπα, όπως μπορεί να κάνει νόμιμα."
Η υπόθεση απορρίφθηκε στις 4 ιουνίου του 2009, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Αν και το Ανώτατο Δικαστήριο της Βιρτζίνια έκανε δεκτή την έφεση της Thomson Reuters στις 18 δεκεμβρίου του 2009, η προσφυγή αποσύρθηκε στις ιανουαρίου 11, 2011.
Το Zotero 2.0
Το Zotero 2.0, κυκλοφόρησε τον φεβρουάριο του 2010, πρόσθεσε σε απευθείας σύνδεση χαρακτηριστικά, όπως τα μεταδεδομένα και το αρχείο συγχρονισμού και ομάδα βιβλιοθήκες, και περιλαμβάνεται μια άδεια για την αλλαγή από την Εκπαιδευτική Κοινότητα Άδεια για την GPLv3. Ανάπτυξη Zotero 2.0.x συνεχίστηκε μέχρι τον οκτώβριο του 2010, όταν το Zotero 2.0.9 κυκλοφόρησε.
Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου
Το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου (αγγλικά: University College London, UCL) αποτελεί κεντρικό πανεπιστήμιο του Λονδίνου με έδρα την περιοχή Μπλούμσμπερι. Το Πανεπιστήμιο είναι το τρίτο σε σειρά ίδρυσης στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά τα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Κέμπριτζ. Αποτελεί το αρχαιότερο κολέγιο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και το πρώτο βρετανικό πανεπιστημιακό ίδρυμα που δεν διαχώριζε τους φοιτητές με βάση το φύλο τους ή τη θρησκεία τους. Σήμερα το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου αποτελεί ένα διεθνώς αναγνωρισμένο ερευνητικό ίδρυμα με πάνω από 20.000 φοιτητές και 8.000 προσωπικό. Η αξιολόγηση πανεπιστημίων QS World University Rankings για το 2023 το κατατάσσει ως το 8ο καλύτερο πανεπιστήμιο στον κόσμο.
Zotero
Zotero 2.1
Το Zotero 2.1, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2011, προσθέτει CSL 1.0 υποστήριξη, συμβατότητα με τον Firefox 4 (το ελάχιστο είναι ο Firefox 3.6), και το Zotero Commons, μέσω του οποίου μπορεί ο χρήστης να ανεβάσει περιεχόμενο στο Internet Archive.
Ανανίας Κουστένης
Ο Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης (Καρκαλού Αρκαδίας, 15 Φεβρουαρίου 1945 - Αθήνα, 15 Μαΐου 2021) ήταν Έλληνας συγγραφέας και μεταφραστής με έργο που καλύπτει ζητήματα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας στην εποχή μας.
Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κολλεγιο Κατηγορία:Πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου Κατηγορία:Πανεπιστήμιο του Λονδίνου __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Zotero
Zotero 3.0
Το Zotero 3.0 κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2012 και περιλαμβάνει την σταθερή έκδοση του Zotero Standalone, καθώς και πολλά νέα μεγάλα χαρακτηριστικά για το το Word και το LibreOffice
Ανανίας Κουστένης
Βίος
Έζησε τα περισσότερα χρόνια, από το 1982 έως τον θάνατό του, στην Αθήνα, ως ο ερημίτης και ο ασκητής των Εξαρχείων. Υπήρξε πνευματικό τέκνο του Οσίου Πορφυρίου, από το 1980.
Zotero
Zotero 4.0
Το Zotero 4.0 κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2013 και περιλαμβάνει νέα χαρακτηριστικά, όπως η αυτόματη συντομογραφίες, άμεση λήψη του Pdf στο Zotero Standalone από το πρόσθετο του Firefox, αποθήκευση από το πρόσθετο με ένα μόνο κουμπί (το οποίο συνδυάζει τη λειτουργικότητα του εικονιδίου στη γραμμή διεύθυνσης και τη "Δημιουργία Σελίδας από την Τρέχουσα Σελίδα"), χρωματιστές ετικέτες, και συγχρονισμό αρχείων κατ' απαίτηση.
Ανανίας Κουστένης
Βίος
Υπηρέτησε ως διάκονος (χειροτονία 1η Φεβρουαρίου 1967) και πρεσβύτερος (χειροτονία 1η Φεβρουαρίου 1971) και γραμματέας στη Μητρόπολη Δημητσάνης μέχρι το 1979, και μετέπειτα ως αρχιμανδρίτης και ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας, καθώς και στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών από το 2011 και μέχρι τον θάνατό του, στον Άγιο Ανδρέα Άνω Πετραλώνων. Λειτουργούσε και κήρυττε για 40 σχεδόν χρόνια στο Ίδρυμα του Αγίου Νεκταρίου στα Εξάρχεια, στην Αθήνα, στην οδό Ισαύρων.
Zotero
Zotero 5.0
Το Zotero 5.0 οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2017 αποσπάστηκε από το πρόσθετο του Firefox, δημιουργώντας ένα σύνδεσμο του Firefox με το νέο αυτόνομο προϊόν. Τα εργαλεία για τον Chrome και τον Safari επίσης ανανεώθηκαν με νέα επιπλέον χαρακτηριστικά.
Ανανίας Κουστένης
Βίος
Οι ομιλίες του μεταδίδονταν σε ραδιοφωνικές εκπομπές του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Σταθμού της Πειραϊκής Εκκλησίας. Παράλληλα αναμεταδίδονταν σε όλο τον κόσμο.
Διακρίσεις
Για την προσφορά του στα θεολογικά γράμματα τιμήθηκε κατά τη διάρκεια της 6ης Έκθεσης Χριστιανικού Βιβλίου τον Νοέμβριο του 2017 στην Αθήνα.
Εργογραφία
ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
Ασχολήθηκε συστηματικά με τη μετάφραση του έργου του Αγίου Ρωμανού του Μελωδού, ενώ μνημειώδες παραμένει το έργο της μετάφρασης και του σχολιασμού της Χρονογραφίας του Θεοφάνη:
ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ
Το συγγραφικό έργο  του περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό βιβλίων με απομαγνητοφωνημένες Ομιλίες του. Βλ. ενδεικτικά:
1. Παπαδιαμαντικοί Λόγοι, Λευκωσία, 2002. Β΄ έκδοση, 2003. Γ΄ έκδοση, 2004, σσ. 112.
2. Βυζαντινοί Λόγοι, Λευκωσία 2004, σσ. 144.
3. Για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία, Λευκωσία 2005, σσ. 160.
4. Εκκλησιαστικοί Λόγοι, Λευκωσία 2006, σσ. 144.
5. Νέφος μαρτύρων, Λόγοι για τους νεομάρτυρες της Τουρκοκρατίας, τόμος Α΄, Λευκωσία 2007, σσ. 132.
6. Νέφος μαρτύρων, Λόγοι για τους νεομάρτυρες της Τουρκοκρατίας, τόμος Β΄, Λευκωσία 2007, σσ. 132.
7. Εορταστικοί Λόγοι Α΄, Λευκωσία 2007, σσ.140.
8. Εορταστικοί Λόγοι Β΄, Λευκωσία 2007, σσ. 128.
9. Αγιολόγιο Α΄, Λευκωσία 2008, σσ. 160.
10. Αγιολόγιο Β΄, Λευκωσία 2008, σσ. 136.
12. Φθινοπωρινό Συναξάρι Β΄, 18 Οκτωβρίου - 30 Νοεμβρίου, Λευκωσία 2008, σσ. 168. Β΄ έκδοση, 2013.
13. Χειμερινό Συναξάρι Α΄, 1 Δεκεμβρίου - 16 Ιανουαρίου. Λευκωσία 2008, σσ. 176.
14. Χειμερινό Συναξάρι Β΄, 17 Ιανουαρίου - 28/29 Φεβρουαρίου. Λευκωσία 2008, σσ. 168.
16. Εαρινό Συναξάρι Β΄, 10 Απριλίου - 31 Μαΐου, Λευκωσία 2008, σσ. 176.
17. Θερινό Συναξάρι Α΄, 1 Ιουνίου - 18 Ιουλίου, Λευκωσία 2008, σσ. 188.
18. Θερινό Συναξάρι Β΄, 19 Ιουλίου - 31 Αυγούστου, Λευκωσία 2008, σσ. 196.
19. Το Κήρυγμα της Κυριακής, τόμος Α΄, Τριώδιο - Πεντηκοστάριο, 2009, σσ. 200.
20. Το Κήρυγμα της Κυριακής, τόμος Β΄, από την Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, 2009, σσ. 196.
21. Το Κήρυγμα της Κυριακής, τόμος Γ΄, ακίνητες εορτές και μνήμες αγίων που συμπίπτουν Κυριακή, 2009, σσ. 152.
22. Αγιολόγιο Γ΄, Λευκωσία 2009, σσ. 164.
23. Αγιολόγιο Δ΄, Λευκωσία 2009, σσ. 164.
24. Νέφος μαρτύρων, Λόγοι για τους νεομάρτυρες της Τουρκοκρατίας, Τόμος Γ΄, Λευκωσία 2009, σσ. 180.
25. Ήρωες και Μάρτυρες του 20ού αιώνος, Λευκωσία 2009, σσ. 122.
26. Αγιολόγιο Ε΄, Λευκωσία 2010, σσ. 168.
27. Λόγοι για τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, Λευκωσία 2010, σσ. 160.
28. Βυζαντινοί Λόγοι Β΄, Λευκωσία 2010, σσ. 160.
29. Λόγοι για τον Μέγα Αλέξανδρο, Λευκωσία 2010, σσ. 136.
30. Λόγοι για την Αγία και Μεγάλη Σαρακοστή, Λευκωσία 2011, σσ. 200.
31. Γεροντικές Ιστορίες, Λευκωσία 2011, σσ. 160.
32. Λόγοι για τους Ήρωες του 1821, Λευκωσία 2011, σσ. 200.
33. Οι πρίγκηπες των Μελωδών της Εκκλησίας μας, Λευκωσία 2011, σσ. 168.
34. Ιστορίες από τον Άγιο Θεοφάνη, τον Χρονογράφο, Λευκωσία 2012.
35. Ομιλίες του καλοκαιριού Α΄, Για την Υπεραγία Θεοτόκο, Λευκωσία 2012, σσ.168.
36. Ομιλίες του καλοκαιριού Β΄, Για τη Θεία Μεταμόρφωση και τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό, Λευκωσία 2012, σσ. 144.
37. «Μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη», Λευκωσία 2012, σσ. 156.
38. Λόγοι για τους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, τους ισαποστόλους, τόμος Α΄, Λευκωσία 2013, σσ. 186.
39. Λόγοι για τους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, τους ισαποστόλους, τόμος Β΄, Λευκωσία 2013, σσ. 184.
40. Αγιολόγιο  ΣΤ΄, Λευκωσία 2014, σσ. 152.
41. Λόγοι για τον Άγιο Νεκτάριο,  τόμος Α΄, Λευκωσία 2014, σσ. 172.
42. Λόγοι για τον Άγιο Νεκτάριο,  τόμος Β΄, Λευκωσία 2014, σσ. 180.
43. Λόγοι για τον Άγιο Νεκτάριο, τόμος Γ΄, Λευκωσία 2014, σσ. 156.
44. Λόγοι για τον Άγιο Νεκτάριο, τόμος Δ΄, Λευκωσία 2014, σσ. 192.
45. Μνήμη Κωστή Παλαμά και Γεώργιου Βιζυηνού, Λευκωσία 2015, σσ. 120.
46. Αγιολόγιο Ζ΄, Λευκωσία 2015, σσ. 168.
47. Λόγοι για τον Άγιο Πορφύριο, Λευκωσία 2015, σσ. 160.
48. Λόγοι για την Άλωση της Πόλης Α΄, Λευκωσία 2016, σσ. 144.
49. Λόγοι για την Άλωση της Πόλης Β΄, Λευκωσία 2016, σσ. 176.
50 Αγιολόγιο Η΄, Λευκωσία 2016, σσ. 176.
51. Λόγοι για τα Χριστούγεννα, τόμος Α΄, Λευκωσία 2016, σσ. 176.
52. Αγιολόγιο Θ΄, ''Άγιοι των Αθηνών. Οσία Φιλοθέη, Άγιος Νεκτάριος, Άγιος Πορφύριος,'' Λευκωσία 2016, σσ. 176.
53. Λόγοι για τον Άγιο Ανδρέα, Λευκωσία 2016, σσ. 176.
54. Λόγοι για τους προφήτες, Λευκωσία 2017, σσ. 176.
55. Λόγοι για τα Χριστούγεννα, τόμος Β΄, Λευκωσία 2017, σσ. 168.
Στη σειρά των εκδόσεων «Κυπρής» οι Λόγοι:
56. Λόγοι για την Ανάσταση, Α΄, Αθήνα 2018. σσ. 152.
57. Λόγοι για την Ανάσταση Β΄, Αθήνα 2018. σσ. 160.
58. ''Αγιολόγιο Ι. Άγιοι της Μικρασίας'', Κυπρής, Αθήνα 2018, σσ. 152.
59. Γιορτή μέσα στον πόνο, Κυπρής, Αθήνα 2019, σσ. 176.
60.  Ιστορίες από τον Άγιο Πορφύριο, Αθήνα 2019, σσ. 128.
61. Λόγοι Ενιαυτού Α΄, Αθήνα 2020, σσ. 168.
Στις εκδόσεις «Αρμός»:
Λόγοι Α΄, Λόγοι Β΄ και Λόγοι Γ΄, Αθήνα 2000.
Το Κήρυγμα της Κυριακής Α΄, Αθήνα 2004.
Βιβλιογραφία
Για το έργο του έχουν γραφτεί αρκετά κείμενα σε διάφορα έντυπα και στον ηλεκτρονικό τύπο. Βλ. μεταξύ άλλων:
"Σελίδες για τον Γέροντα Ανανία Κουστένη", Ακτή, τ. 115, Καλοκαίρι 2018, όπου και τα κείμενα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Όρος Μερόν
Το Όρος Μερόν (εβραϊκά: הַר מֵירוֹן‎, Har Meron; αραβικά: جبل الجرمق‎, Jabal al-Jarmaq) είναι βουνό στην περιοχή του Ισραήλ. Είναι μεγάλη η σύνδεσή του με την παράδοση της Εβραϊκής θρησκείας και κάποια σημεία του έχουν ανακηρυχθεί προστατευόμενοι βιότοποι.
Όρος Μερόν προστατευόμενος βιότοπος
Το 1967, περιοχή 84000 Τουρκικών στρεμμάτων ανακηρύχθηκε προστατευόμενος βιότοπος. Επιπλέον 1199 τουρκικά στρέμματα προστέθηκαν ως προστατευόμενος βιότοπος το 2005. Αποτελεί τον υψηλότερο αποκλειστικό τομέα του Ισραήλ, καθώς βρίσκεται σε υψόμετρο 1208 μέτρων πάνω από την θάλασσα, και το νοτιότερο σημείο της χώρας.
Θρησκευτική σημασία
μικρογραφία|262x262εσ|North Israel Το χωριό Μερόν και ο τάφος του Rabbi Shimon bar Yochai βρίσκονται στο όρος Μερόν. Στην επέτειο από το θάνατό του, εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται στον τάφο και πραγματοποιούνται διάφορες εκδηλώσεις, με κεντρική την Lag BaOmer.
Στις 17 Μαΐου 1911
υπήρξαν 40 τραυματίες και 7 θάνατοι όταν κατέρρευσε μία στέγη ύψους οχτώ μέτρων. Το τοπικό νοσοκομείο ήταν κλειστό, με τους ανθρώπους των γύρω περιοχών να δωρίζουν σεντόνια και λοιπό εξοπλισμό για να βοηθήσουν τους τραυματίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά του Ισραήλ
BMW F30
Η BMW Σειρά 3 F30 / F31 / F34 / F35 ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τις 28 Οκτωβρίου 2011 έως τον Ιούνιο του 2019, όταν και έληξε η παραγωγή της έκδοσης station wagon. Ήταν η έκτη γενιά της επιτυχημένης Σειράς 3 και παρουσιάστηκε επίσημα στις 14 Οκτωβρίου 2011 στο Μόναχο της Γερμανίας, ως η διάδοχος της BMW E90, ενώ κυκλοφόρησε στην αγορά στις 11 Φεβρουαρίου 2012. Αντικαταστάθηκε από τη BMW G20, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάρτιο του 2019.
Εκδοχές αμαξώματος
Για δεύτερη φορά στην ιστορία της Σειράς 3, μετά την προκάτοχο BMW Σειρά 3 E90, χρησιμοποιήθηκαν ξεχωριστοί κωδικοί για την κάθε εκδοχή αμαξώματος, με τις εξής ονομασίες
thumb|left|Το σαλόνι μιας BMW F30 328i του 2012. thumb|left|BMW F30 320i Sport Line του 2012 στη [[Γερμανία.]]
Επίσης, στην F30 για πρώτη φορά στην ιστορία της Σειράς 3 δεν διατέθηκαν εκδόσεις κουπέ και καμπριολέ, οι οποίες αντικαταστάθηκαν από τη BMW Σειρά 4 F32, που μπήκε στην παραγωγή τον Ιούλιο του 2013.
Σε κάποιες χώρες, η F30 διατέθηκε σε 3 διαφορετικά επίπεδα εξοπλισμού και αισθητικής, την Modern Line (Σύγχρονη Γραμμή), την Sport Line (Σπορ Γραμμή) και την Luxury Line (Πολυτελής Γραμμή).
Μηχανικά
Μηχανικά, η F30 ήταν η πρώτη στην ιστορία Σειρά 3 που έφερε turbo σε ολόκληρη την παλέτα των κινητήρων της, καθώς και η πρώτη Σειρά 3 που καθιέρωσε ηλεκτρική υποβοήθηση στο τιμόνι, αντικαθιστώντας την υδραυλική υποβοήθηση των προκατόχων της. Επίσης, κατά την ελαφρά ανανέωση που δέχτηκε το 2015, έγινε η πρώτη στην ιστορία Σειρά 3 που εισήγαγε και 3-κύλινδρο κινητήρα, ο οποίος συγκεκριμένα ήταν ένας βενζίνης 1.5 λίτρων. Τον Ιανουάριο του 2016, εισήγαγε και μια plug-in υβριδική έκδοση, την BMW 330e.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
F30 Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Γενικές εκλογές του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (2015)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης Ενωτική Ομάδα κέρδισε τις εκλογές, εξασφαλίζοντας 7 έδρες επί συνόλου 11 στην Εθνοσυνέλευση και ο πρωθυπουργός Ντενζίλ Ντάγκλας παραδέχθηκε την ήττα του κόμματός του και αποχώρησε από την πρωθυπουργία έπειτα από 20 χρόνια. Ο Τίμοθι Χάρις ορκίστηκε νέος πρωθυπουργός στις 18 Φεβρουαρίου.
Εκλογικό σύστημα
Εκλέχθηκαν τα 11 από τα 15 μέλη της Εθνοσυνέλευσης, με τα υπόλοιπα 4 να διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη μετά τις εκλογές. Οι 11 βουλευτές εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα.
Εκστρατεία
Προτού διεξαχθούν οι εκλογές, 3 κόμματα της αντιπολίτευσης, το Λαϊκό Κίνημα Δράσης, το Λαϊκό Εργατικό Κόμμα και το Κίνημα Ανήσυχων Πολιτών σχημάτισαν το συνασπισμό με την ονομασία Ενωτική Ομάδα (Team Unity). Τα 3 κόμματα δεν κατήλθαν στις εκλογές το ένα εναντίον του άλλου, αλλά σχημάτισαν ως τη μοναδική αντιπολίτευση στο κυβερνών Εργατικό Κόμμα Αγίου Χριστόφορου και Νέβις.
Αποτελέσματα
Εθνοσυνέλευση του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις, 16 Φεβρουαρίου 2015 !style="background-color:#E9E9E9" width=450 align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/- Ο απερχόμενος συνασπισμός (SKNLP και NRP) εξασφάλισε το 50,08% των ψήφων, όμως κέρδισε μόνο 4 έδρες, ενώ ο νικητής συνασπισμός (PAM, PLP και CCM) κέρδισε 7 έδρες έχοντας συγκεντρώσει μόλις το 49,92% των ψήφων.
Παραπομπές
2015 Αγιος Χριστοφ
Μοναστήρι (αποσαφήνιση)
στα ελληνικά τοπωνύμια:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ροδίτσας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ροδίτσας είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός στη Ροδίτσα Λαμίας. Κατασκευάστηκε από τους Σιδηροδρόμους Θεσσαλίας (Λαρισαϊκός Σιδηρόδρομος) ως μέρος της γραμμής που συνέδεε Στυλίδα με Λειανοκλάδι. Ο σταθμός άνοιξε με τη σημερινή του μορφή (στάση) το 1904 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στο Λειανοκλάδι και τη Στυλίδα (Προαστιακός Λαμίας).
Ατυχήματα
Στις 16 Δεκεμβρίου 2012 σημειώθηκε ατύχημα στη διάβαση της στάσης, μεταξύ διερχόμενης αμαξοστοιχίας του Ο.Σ.Ε., μιας Stadler GTW 2/6, κατευθυνόμενη από τον Σ.Σ. Λειανοκλαδίου προς την Στυλίδα και ενός Ι.Χ. το οποίο αγνόησε τα προειδοποιητικά σήματα αλλά και τις μπάρες της διαβάσεως, με αποτέλεσμα την παράσυρση του από την αμαξοστοιχία σε απόσταση 60 περίπου μέτρων. Το συμβάν έληξε χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς τόσο για τους επιβάτες της αμαξοστοιχίας αλλά και για τον οδηγό του ΙΧ.
Παραπομπές
Ροδιτσα
Λίμνη Θεσσαλονίκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Συναίσθημα
Συναίσθημα είναι μια σύνθετη υποκειμενική συνειδητή εμπειρία: ο συνδυασμός νοητικών και ψυχοσωματικών καταστάσεων, δεν εκφράζεται ως απλή αίσθηση, αλλά ως κάτι βαθύ, εσωτερικό, που επιδρά στο σώμα (π.χ. καρδιακός ρυθμός) και την «ψυχή» του ατόμου, και σχεδόν πάντα εκφράζεται (στο πρόσωπο, στη φωνή, στη στάση του σώματος) και είναι παρατηρήσιμο από τους άλλους.
Το συναίσθημα συναντάται σε όλα τα θηλαστικά, όχι μόνο στον άνθρωπο. Είναι αποτέλεσμα περίπλοκων ορμονικών επιδράσεων και του ασυνείδητου νου. Τα συναισθήματα είναι πολύ δύσκολο να ελέγχονται, με συνειδητή προσπάθεια. Προκαλούν την αλλαγή συμπεριφοράς στα θηλαστικά ανάλογα με την κατάσταση στην οποία αυτά βρίσκονται. Στον άνθρωπο τα συναισθήματα πολλές φορές γίνονται αιτία να μη μπορεί να ζει κανείς με λογικά αποδεκτό τρόπο.
Διαχωρισμός
Έχουν διατυπωθεί αμέτρητες θεωρίες και ταξινομήσεις των συναισθημάτων από διάφορους ερευνητές. Ένας από τους γνωστότερους διαχωρισμούς είναι αυτός του Πάροτ στην έρευνα των συναισθημάτων.
Θεωρία των συναισθημάτων του Πάροτ, 2001
Ο Ο. Γκέροντ Πάροτ διατύπωσε το 2001 μία θεωρία που αποτελούνταν από δενδροειδή κατάλογο, ο οποίος διείσδυε και σε βαθύτερα συναισθήματα. Αυτός ο κατηγοριοποιημένος κατάλογος περιλαμβάνει πάνω από 100 συναισθήματα - ταξινομημένα όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:
Λουμίδης
Η Λουμίδης είναι ελληνική επωνυμία καφέ και μία από τις πρώτες στην Ελλάδα.
Η εταιρεία έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του 1920, στον Πειραιά, ως εταιρεία λιανικής πώλησης καφέ, ιδρυθείσα από τρία αδέλφια το 1928. Το 1932 άνοιξε ένα καφέ στο κέντρο της Αθήνας και ένα στη Θεσσαλονίκη. Το 1938 άνοιξε επίσης καφενείο στην οδό Σταδίου, το οποίο γρήγορα έγινε τόπος συνάντησης διανοουμένων και καλλιτεχνών.
Το 1987 η Λουμίδης Α.Ε., η εταιρεία που είχε τα δικαιώματα πώλησης της επωνυμίας με σήμα κατατεθέν τον παπαγάλο, εξαγοράστηκε από τη Nestlé.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Nestlé
249 Ίλζε
Η `Ιλζε (Ilse) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,33. Ανακαλύφθηκε το 1885 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομά του από μια μυθική Γερμανίδα πριγκήπισσα.
Μία επιπρόσθηση αστέρα από την Ίλζε σημειώθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1997 στον Λέοντα και ήταν ορατή από τη Β. Αμερική.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ίλζε υπολογίσθηκε σε 35 ως 37 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,043. Η Ίλζε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 85 ώρες και 14 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Ως αιτία της αργής αυτής περιστροφής προτάθηκε το 1987 από τον Ρίτσαρντ Μπίνζελ η ύπαρξη ενός δορυφόρου της Ίλζε, ο οποίος «έκλεψε» στροφορμή από αυτή. Ωστόσο δεν υπάρχει κάποια άλλη ένδειξη για την ύπαρξη αυτού του υποθετικού δορυφόρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιλζε
Πολλαπλάσιο (μαθηματικά)
Στα μαθηματικά, το πολλαπλάσιο είναι το γινόμενο οποιασδήποτε ποσότητας και ενός ακέραιου αριθμού. Με άλλα λόγια, για την ποσότητα α και β, λέμε ότι το β είναι πολλαπλάσιο του α αν β=Εθνική μονάδα για κάποιον ακέραιο το οποίο ονομάζεται πολλαπλασιαστής ή συντελεστής. Αν δεν είναι μηδέν, αυτό είναι ισοδύναμο όπως λέμε ότι α/β είναι ένας ακέραιος αριθμός χωρίς υπόλοιπο. Αν α και β είναι και οι δύο ακέραιοι, και το β είναι πολλαπλάσιο του α, τότε το α λέγεται διαιρέτης του β. Το γινόμενο από τους δύο ακέραιους μερικές φορές ονομάζεται ακέραιο πολλαπλάσιο.
Παραδείγματα
14,49,-21 και 0 είναι πολλαπλάσια του 7 εφόσον το 3 και το -6 δεν είναι. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν ακέραιοι που το 7 μπορεί να πολλαπλασιαστεί για να φτάσει τις τιμές των 14,49,0 και -21, ενώ δεν υπάρχουν τέτοιοι ακέραιοι και για τους αριθμούς 3 και 6. Κάθε ένα από τα γινόμενα που αναφέρονται παρακάτω, και ειδικότερα, τα γινόμενα του 3 και του -6, είναι ο μόνος τρόπος που ο σχετικός αριθμός που μπορεί να γραφτεί ως γινόμενο των 7 και άλλου πραγματικού αριθμού:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αριθμητική
Ελληνική Αφίσα (ΕΛ.ΑΦΙ.)
Η Ελληνική Αφίσα (συντ.: ΕΛ.ΑΦΙ.) - Hellaffi είναι μια συλλογή κινηματογραφικών γιγαντοαφισών της χρονικής περιόδου 1950 – 1975. Βρίσκεται στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Κατάλογος προγραμμάτων του KDE
Αυτός είναι ένας κατάλογος προγραμμάτων που χρησιμοποιούνται στο περιβάλλον εργασίας KDE, ομαδοποιημένα σε εννέα κύριες κατηγορίες βάσει της ταξινόμησης που χρησιμοποιείται από το εγχείρημα του KDE. Εκτός από τα προγράμματα που κατηγοριοποιούνται εδώ, υπάρχουν δεκάδες άλλα που αξιοποιούν τις βιβλιοθήκες κώδικα του KDE. Η παρουσίαση αυτών ξεπερνά τα όρια του παρόντος λήμματος.
Ελληνική Αφίσα (ΕΛ.ΑΦΙ.)
Η συλλογή
Οι αφίσες αυτές είναι ζωγραφισμένες στο χέρι και δημιουργοί τους είναι γνωστοί εικαστικοί καλλιτέχνες, όπως οι Γιώργος Βακιρτζής, Γεράσιμος Τουλιάτος, Κώστας και Γεωργίου Κουζούνης, Στέφανος Αλμαλιώτης, Μανώλη Παναγιωτόπουλος, Νίκος Ανδρεάκος, Κώστας Γρηγοριάδης, Βαγγέλης Φαεινός, Νίκος Νικολαΐδης, Χαράλαμπος Σεράσης, Ανδρέα Βαζόπουλου. κ.ά.
Κατάλογος προγραμμάτων του KDE
Ανάπτυξη λογισμικού
thumb|right|250px|KDevelop thumb|right|250px|Kompare thumb|right|250px|Umbrello Τα παρακάτω προγράμματα ταξινομούνται σε αυτή την κατηγορία:
Εκπαιδευτικό λογισμικό
thumb|right|250px|Cantor thumb|right|250px|Kig thumb|right|250px|KStars thumb|right|250px|KTurtle
Ελληνική Αφίσα (ΕΛ.ΑΦΙ.)
Η συλλογή
Πιο αναλυτικά η συλλογή περιλαμβάνει:
Κατάλογος προγραμμάτων του KDE
Εκπαιδευτικό λογισμικό
Τα παρακάτω προγράμματα ταξινομούνται σε αυτή την κατηγορία:
Ελληνική Αφίσα (ΕΛ.ΑΦΙ.)
Η ιστορία της συλλογής
Το όνομά της η συλλογή Ελληνική Αφίσα (ΕΛ.ΑΦΙ.) – Hellaffi το πήρε από την ομώνυμη αστική μη κερδοσκοπική εταιρία, τα μέλη της οποίας, στη δεκαετία του '60, καθαρά, ερασιτεχνικά ξεκίνησαν τη συγκέντρωση του υλικού από τους κινηματογράφους της Αθήνας.
Κατάλογος προγραμμάτων του KDE
Παιχνίδια
thumb|right|250px|KAtomic thumb|right|250px|KBounce thumb|right|250px|KMines thumb|right|250px|Kolf thumb|right|250px|Shisen-Sho Τα παρακάτω προγράμματα ταξινομούνται σε αυτή την κατηγορία: