cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άννα της Πομερανίας, δούκισσα του Λούμπιν
Οικογένεια
Στις 9 Ιουνίου 1516 η Άννα παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ δούκα του Μπρηγκ. Η ένωση, που κράτησε μέχρι το τέλος τού Γεωργίου Α΄ το 1521, ήταν άτεκνη. Σύμφωνα με τη διαθήκη τού συζύγου της, η Άννα έλαβε το δουκάτο του Λούμπιν ως εισόδημα χηρείας με πλήρη κυριαρχία σε αυτή τη γη μέχρι το τέλος της. Είκοσι εννέα χρόνια αργότερα το Λούμπιν επανήλθε στο δουκάτο της Λεγκίτσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Ανθρωποκτονία του Τζορτζ Φλόιντ
Στις 25 Μαΐου 2020, ο 46χρονος Αφροαμερικανός Τζορτζ Φλόιντ έχασε τη ζωή του στη Μινεάπολη, στην πολιτεία Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών, όταν ο λευκός αστυνομικός Ντέρεκ Σόβιν διατήρησε το γόνατό του στη δεξιά πλευρά του λαιμού του Φλόιντ επί 8 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα κατά τη διάρκεια σύλληψής του και ενώ εκείνος ήταν δεμένος με χειροπέδες και με το κεφάλι στο έδαφος.
Δύο ακόμα αστυνομικοί συμμετείχαν στην ακινητοποίηση του Φλόιντ, ο οποίος συνελήφθη με την υποψία ότι χρησιμοποίησε ένα πλαστό χαρτονόμισμα, και ένας τέταρτος εμπόδιζε τους περαστικούς απ'το να παρέμβουν καθώς ο Φλόιντ ικέτευε για τη ζωή του και επαναλάμβανε ότι αδυνατούσε να αναπνεύσει. Τα τρία τελευταία λεπτά ο Φλόιντ παρέμενε ακίνητος και δεν είχε παλμό, αλλά οι αστυνομικοί αγνόησαν τις εκκλήσεις των περαστικών να αφαιρέσει ο Σόβιν το γόνατό του από τον λαιμό του Φλόιντ, κάτι που δεν έκανε ακόμη και όταν οι αφιχθέντες διασώστες ξεκίνησαν να παρέχουν τις πρώτες βοήθειες στον Φλόιντ.
Η σύλληψη
Η σύλληψη έλαβε χώρα μετά από κατηγορία ότι ο Φλόιντ χρησιμοποίησε ένα πλαστό χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων σε κοντινό mini market. Η αστυνομία δήλωσε ότι ο Φλόιντ αντιστάθηκε κατά την σύλληψή του. Μία κάμερα ασφαλείας από μια διπλανή επιχείρηση δεν έδειξε τον Φλόιντ να αντιστέκεται. Ωστόσο, η μήνυση που σχηματίστηκε αργότερα ανέφερε ότι ο Φλόιντ «δεν μπήκε ηθελημένα στο αυτοκίνητο της αστυνομίας και πάλεψε με τους αστυνομικούς, πέφτοντας κάτω από πρόθεση, λέγοντας ότι δεν θα έμπαινε μέσα στο αυτοκίνητο και αρνούμενος να μείνει όρθιος» σύμφωνα με τις κάμερες που φορούσαν οι Κουένγκ και Λέιν.
Αρκετοί μάρτυρες κατέγραψαν το γεγονός στα κινητά τους, με ένα βίντεο να δείχνει τον Φλόιντ να επαναλαμβάνει "Παρακαλώ, δεν μπορώ να αναπνεύσω", "Μαμά" και "Μην με σκοτώσετε" ; αυτό το βίντεο κυκλοφόρησε ευρέως στα κοινωνικά δίκτυα και μεταδόθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και οι τέσσερις αστυνομικοί απολύθηκαν την επόμενη ημέρα.
Νεκροψία
Τα πρώτα αποτελέσματα από την αυτοψία δεν βρήκαν κάποια ένδειξη ότι ο Φλόιντ πέθανε από στραγγαλισμό ή ασφυξία αλλά ότι τα γεγονότα της σύλληψής του παράλληλα με την κατάσταση της υγείας του, συμπεριλαμβανομένων της στεφανιαίας νόσου και της υπέρτασης από τις οποίες υπέφερε, μαζί με πιθανές τοξικές ουσίες μέσα στον οργανισμό του ίσως συνέβαλαν στον θάνατό του. Οι δικηγόροι της οικογένειας Φλόιντ ανακοίνωσαν ότι αιτήθηκαν την διενέργεια ανεξάρτητης αυτοψίας. Η ανεξάρτητη νεκροψία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για «ανθρωποκτονία από ασφυξία λόγω πίεσης στο λαιμό και την πλάτη που οδήγησε σε έλλειψη ροής αίματος στον εγκέφαλο».
Συλλήψεις αστυνομικών
Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών διεξάγει μια ομοσπονδιακή έρευνα για τα αστικά δικαιώματα πάνω στο γεγονός μετά από αίτημα της Αστυνομικής Διεύθυνσης της Μινεάπολις. Η Αστυνομική Διεύθυνση της Μινεσότα διεξάγει, επίσης, έρευνα για πιθανές παραβάσεις της νομοθεσίας της Μινεσότα. Στις 29 Μαΐου, ο Σόβιν έλαβε την κατηγορία της δολοφονίας σε τρίτο βαθμό και της ανθρωποκτονίας σε δεύτερο βαθμό για τον θάνατο του Φλόιντ, με τον δικηγόρο Μάικλ Φρίμαν να δηλώνει ότι περιμένει να αποδοθούν κατηγορίες και για τους άλλους τρεις αστυνομικούς που ήταν παρόντες στην σύλληψη. Ο Σόβιν αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση ύψους 500.000 δολαρίων.
Εκτός του Σόβιν, τελικά οι αστυνομικές αρχές προχώρησαν στη σύλληψη και των υπολοίπων τριών αστυνομικών, Αλεξάντερ Κουένγκ, Τόμας Λέιν και Του Τάο, που ήταν παρόντες. Λίγες μέρες αργότερα, ο Τόμας Λέιν αποφυλακίστηκε, πληρώνοντας την εγγύηση των 750.000 δολαρίων. Ο δικηγόρος του Λέιν δήλωσε πως ο πελάτης του είχε προειδοποιήσει τον Σόβιν για τον κίνδυνο που μπορεί να προκαλέσει στον Φλόϊντ.
Στις 17 Ιουνίου η αρμόδια επιτροπή της Μινεσότα που παρέχει τις άδειες που επιτρέπουν στους αστυνομικούς την επιβολή του νόμου, δήλωσε ότι οι θα επανεξετάσει τις άδειες τους.
Αντιδράσεις και διαδηλώσεις
Μετά τον θάνατο του Φλόιντ, ξέσπασαν διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στην Μινεάπολις, οι οποίες, αρχικά ήταν ειρηνικές, αλλά αργότερα την ίδια μέρα έγιναν πιο βίαιες, καθώς έσπασαν παράθυρα σε ένα αστυνομικό τμήμα, δυο καταστήματα πυρπολήθηκαν και πολλά άλλα λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν. Διαδηλωτές έφτασαν σε αψιμαχίες με αστυνομικούς, που πυροδότησαν δακρυγόνα εναντίον τους. Επιπλέον, διαδηλώσεις έλαβαν χώρα σε περισσότερες από 100 πόλεις και στις 50 πολιτείες των ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κόσμο. Ο θάνατος του Φλόιντ έχει συγκριθεί με τον θάνατο του Έρικ Γκάρνερ το 2014. Ο Γκάρνερ, επίσης ένας άοπλος αφροαμερικανός, είχε επαναλάβει έντεκα φορές την φράση "Δεν μπορώ να αναπνεύσω" μετά την σύλληψή του στο Στέιτεν Άιλαντ από την αστυνομία της Νέας Υόρκης.
Η αντίδραση του Τραμπ
μικρογραφία|Μνημόσυνο του Τζορτζ Φλόιντ (27 Μαϊου 2020) Άμεσες ήταν οι αντιδράσεις γνωστών καλλιτεχνών και απλού κόσμου, προσπαθώντας να καταδείξουν τις ανισότητες τις οποίες βιώνουν οι αφροαμερικανοί. Ο Πρόεδρος των Η.Π.Α., Ντόναλντ Τραμπ, δίχασε με τις απόψεις του την κοινή γνώμη, δημιουργώντας ένα μεγάλο κύμα αντιδράσεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Συγκεκριμένα, κατηγόρησε τους Κυβερνήτες των πολιτειών ότι δεν είναι ικανοί να διαχειριστούν την κρίση που έχει ξεσπάσει, ζητώντας τους, παράλληλα, να θέσουν σε ισχύ στις Πολιτείες τους τον Νόμο 1801 περί Εξέγερσης και να κινητοποιήσουν την Εθνική Φρουρά. Πολλές πολιτείες έθεσαν σε ισχύ την Εθνοφρουρά ενώ μετά τις αλλεπάλληλες καταστροφές σε καταστήματα, ο Δήμαρχος της Ν. Υόρκης επέβαλε απαγόρευση κυκλοφορίας στην πόλη κατά τις νυχτερινές ώρες.
Έκανε στο Twitter την εξής ανάρτηση: «''Αυτά τα κακοποιά στοιχεία αμαυρώνουν τη μνήμη του Τζορτζ Φλόιντ και δεν θα επιτρέψω αυτό να συμβεί. Μόλις μίλησα με τον κυβερνήτη Τιμ Βαλτς και του είπα ότι ο Στρατός είναι μαζί του. Οποιαδήποτε δυσκολία προκύψει θα έχουμε τον έλεγχο, αλλά, όταν ξεκινούν οι λεηλασίες, ξεκινούν και οι πυροβολισμοί. Ευχαριστώ!». Ωστόσο, λίγο αργότερα, το Twitter στη θέση της ανάρτησης του Αμερικανού προέδρου ανέγραψε την εξής ανακοίνωση: «Αυτό το Tweet παραβίασε τους Κανόνες του Twitter σχετικά με τον εγκωμιασμό πράξεων βίας. Ωστόσο, το Twitter έκρινε ότι το Tweet μπορεί να παραμείνει προσβάσιμο για λόγους δημόσιου συμφέροντος»,'' θεωρώντας το Tweet του Τραμπ προκλητικό.
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επανήλθε το ακτιβιστικό κίνημα Black Lives Matter, το οποίο ξεκίνησε το 2013 μετά από έναν ακόμα θάνατο αφροαμερικανού από αστυνομικά πυρά. Χρησιμοποιώντας τα χάσταγκ: #BlackLivesMatter (Οι ζωές των μαύρων έχουν σημασία), οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έστειλαν το δικό τους μήνυμα, ενώ αναρτήθηκε μεγάλο υλικό από περιπτώσεις αστυνομικής βίας και κατάχρησης εξουσίας. Επιπλέον, οργανώθηκε η διαδικτυακή διαμαρτυρία "Blackout Tuesday", κατά την οποία διασημότητες από όλο τον κόσμο γέμισαν τα προφίλ τους με μαύρα τετραγωνάκια σε ένδειξη πένθους για τη δολοφονία του Φλόιντ. Πολλές διασημότητες, επίσης, ζήτησαν από τους πολίτες να αποκτήσουν δράση και να συμμετέχουν σε πορείες και εκδηλώσεις. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Μπιγιονσέ, της Μπίλι Άιλις, της Αριάνα Γκράντε και πολλών άλλων.
Στα λόγια του Τραμπ για καταστολή των διαδηλώσεων και ανικανότητα των Κυβερνήτων αντέδρασε ο αρχηγός της αστυνομίας του Χιούστον, Αρτ Ασεβέντο, ο οποίος δήλωσε: ''«Δεν πρόκειται για κυριαρχία (στους διαδηλωτές). [...] Αν δεν έχεις τίποτα να πες, μην το πεις. Επειδή αυτή είναι η βασική αρχή της ηγεσίας και χρειαζόμαστε ηγεσία τώρα περισσότερο από ποτέ. Και ήρθε η ώρα να συμπεριφερθούμε με ηγετική δυναμική που αρμόζει σε Πρόεδρο όχι σαν να βρισκόμαστε στο The Apprentice (ριάλιτι που συμμετείχε ο Τραμπ). Εδώ δεν είναι Χόλιγουντ, αυτή είναι η πραγματική ζωή και βρίσκεται σε κίνδυνο».'' Μεταξύ των περίπου 300 συλληφθέντων στις διαδηλώσεις στη Νέα Υόρκη ήταν και η κόρη του Δημάρχου της Νέας Υόρκης, Κιάρα ντε Μπλάζιο. Ο πατέρας της, Μπιλ ντε Μπλάζιο δήλωσε υπερήφανος για την κόρη του, λέγοντας: ''«Διαδήλωνε ειρηνικά. Πιστεύει πως ό,τι έκανε, το έκανε υπό το πνεύμα μιας ειρηνικής, με σεβασμό διαμαρτυρίας»''.
Αντιδράσεις από την Αστυνομία
Η Ένωση που εκπροσωπεί την Αστυνομία της Μινεάπολις δήλωσε «πλήρη υποστήριξη στους αστυνομικούς που εμπλέκονται [...] Αυτή δεν είναι η στιγμή για να κρίνουμε και να καταδικάσουμε αμέσως τους αστυνομικούς μας». Ο Πρόεδρος της Ένωσης, Μπομπ Κρόλ, αποκάλεσε τον Φλόϊντ «βίαιο εγκληματία» και τους διαδηλωτές «τρομοκράτες». Μετά από αυτές τις δηλώσεις του, η Αμερικανική Ομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων και η Ομοσπονδία Καθηγητών της Μινεάπολις, τον κάλεσαν να παραιτηθεί.
Η Ένωση των Αρχηγών της Αστυνομίας της Μινεσότα υποστήριξαν την απόλυση των εμπλεκόμενων αστυνομικών.
Σε εθνικό επίπεδο, η Αστυνομία ήταν επικριτική για τις πράξεις του Σόβιν. Αρχηγοί οργανώσεων στις οποίες συμμετέχουν εκατοντάδες χιλιάδες αστυνομικοί καταδίκασαν τις πράξεις των τεσσάρων αστυνομικών. Ο Διευθυντής της Εθνικής Ένωσης των Αστυνομικών Οργανώσεων, Ουίλιαμ Τζόνσον αποκάλεσε το περιστατικό ανήκουστο και δήλωσε: «Δε γνωρίζω ολόκληρη την ιστορία, αλλά δεν μπορώ να δω καμία νόμιμη αιτιολογία, καμία δικαιολόγηση [από τους αστυνομικούς για τις πράξεις τους], ή καμία ηθική αιτιολογία». Ο Πρόεδρος της Αδελφότητας της Αστυνομίας, Πάτρικ Γιοζ, δήλωσε ότι οι αρχές πρέπει να βεβαιωθούν για την απονομή δικαιοσύνης για τον θάνατο του Φλόϊντ, «ανεξαρτήτως συνεπειών».
Ενώσεις Αρχηγών της Αστυνομίας από όλη την χώρα εξέφρασαν την απογοήτευση τους για την αντιμετώπιση που είχε ο Φλόϊντ. Οι αρχηγοί της Παγκόσμιας Ένωσης Αρχηγών της Αστυνομίας (IACP) και της Ένωσης Αρχηγών των Μεγαλύτερων Πόλεων (MCCA) καταδίκασαν όσα είδαν στο βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα και αποδεικνύει τον τρόπο θανάτου του Φλόϊντ.
Ακόμη, αρχηγοί της αστυνομίας από σχεδόν όλες τις Πολιτείες των Η.Π.Α. μίλησαν, καταδικάζοντας τα γεγονότα.
Πολλοί, ειδικοί στις τεχνικές για επιβολή του νόμου, καταδίκασαν έντονα την χρήση κεφαλοκλειδώματος στην υπόθεση Φλόϊντ αλλά και γενικότερα ως τεχνική.
Ένας αναπληρωτής σερίφης της Κομητείας Τζόουνς του Μισισιπί απολύθηκε αφότου δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το εξής: «Αν μπορεί να ουρλιάξει μπορεί να αναπνεύσει, κάτι άλλο συνέβη».
Ο Δήμαρχος της Ουάσινγκτον, Μουριέλ Μπάουζερ, έβαλε να γράψουν σε δρόμους μπροστά από τον Λευκό Οίκο «BLACK LIVES MATTER», δηλαδή «ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΜΑΥΡΩΝ ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΑΣΙΑ». Παράλληλα, το Νομοθετικό Σώμα της Νέας Υόρκης ψήφισε να γίνει δημόσιο το πειθαρχικό αρχείο της Αστυνομίας. Το ψήφισμα αυτό έγινε δεκτό από τη Γερουσία.
Αντιδράσεις από εκπαιδευτικούς φορείς
Αμέσως μετά την ανθρωποκτονία του Φλόϊντ, μεγάλος αριθμός ιδρυμάτων και οργανισμών ανακοίνωσαν ότι θα περιόριζαν ή ότι θα διέκοπταν εντελώς τους δεσμούς με το Αστυνομικό Τμήμα της Μινέαπολις και ότι δεν πρόκειται να προσλάβουν ξανά αστυνομικούς από αυτό το τμήμα για προστασία. Σε αυτά τα ιδρύματα περιλαμβάνονται: το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, η Επιτροπή Παιδείας της Μινεάπολις, το Κέντρο Τέχνης Walker και το Ίδρυμα Τέχνης της Μινεάπολις.
Αντιδράσεις από επιχειρήσεις
Εταιρείες όπως: Aunt Jemima, Uncle Ben's, Cream of Wheat, Mrs. Butterworth και Eskimo Pie ανακοίνωσαν ότι πρόκειται να αποσύρουν τα λογότυπα τους, καθώς θεωρούν ότι είναι βασισμένα σε φυλετικά στερεότυπα. Τo Target και το Best Buy ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν την Juneteenth (ημέρα που εορτάζεται η χειραφέτηση των υποδουλωμένων των Η.Π.Α., αλλιώς ονομάζεται Ημέρα Ελευθερίας - 19 Ιουνίου) ημέρα διακοπών για την εταιρεία.
Παγκόσμιο ενδιαφέρον
Ο Καναδάς, η Κίνα, η Γερμανία, το Ιράν, η Ιρλανδία, το Περού, η Ρωσία, η Νότια Αφρική, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Τουρκία και η Βενεζουέλα σχολίασαν και καταδίκασαν τα γεγονότα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αντίδραση του Πρωθυπουργού του Καναδά, Τζάστιν Τριντό, ο οποίος όταν ρωτήθηκε για τα γεγονότα, ζήτησε να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή ενώ απέφυγε σε όλη τη διάρκεια των δηλώσεων να αναφέρει το όνομα του Τραμπ.
Επίσης, η Κυβέρνηση της Σκωτίας εξέδωσε ψήφισμα με το οποίο σταματούν την πώληση πλαστικών σφαιρών, δακρυγόνων και αστυνομικού εξοπλισμού προς τις Η.Π.Α.
Ο Δαλάϊ Λάμα, στην Ινδία κατά τη διάρκεια διδασκαλίας του σε μαθητές, καταδίκασε την ανθρωποκτονία Φλόϊντ, λέγοντας «υπάρχουν κάποιοι που είναι και περήφανοι επειδή κατάφεραν να σκοτώσουν κάποιον».
Ο Πάπας Φραγκίσκος κατά το κήρυγμα του στο Βατικανό στις 3 Ιουνίου είπε: ''«Αγαπητοί αδερφοί και αδερφές των Ηνωμένων Πολιτειών, με μεγάλη απογοήτευση γίνομαι μάρτυρας μιας ανησυχητικής κοινωνικής αναταραχής στο Έθνος σας τος τελευταίες ημέρες, μετά τον τραγικό θάνατο του κ. Τζόρτζ Φλόϊντ»''. Πρόσθεσε: «Δεν μπορούμε να ανεχτούμε ή να κάνουμε τα στραβά μάτια στον ρατσισμό και τον αποκλεισμό κάθε μορφής και να υποστηρίζουμε ότι υπερασπιζόμαστε την ιερότητα κάθε ανθρώπινης ζωής».
Η Ιερά Σύνοδος των Επισκόπων της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική, έβγαλε ανακοίνωση στις 31 Μαΐου καταδικάζοντας την ανθρωποκτονία Φλόϊντ: ''«Εμείς κατηγορηματικά απορρίπτουμε κάθε μορφή ρατσισμού. Κάθε άνθρωπος έχει δημιουργηθεί κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση από τον Θεό (Γένεση 1.26-1.27) [...] Δεν θα έπρεπε να υπάρχει κανένα μίσος, καμία εχθρότητα και καμία εχθροπραξία μεταξύ μας, αλλά συμφιλίωση».''
Ποινική καταδίκη
Τον Ιούνιο 2021, ο αστυνομικός - δράστης του εγκλήματος αυτού, Ντ. Σόβιν, καταδικάστηκε σε 22,5 χρόνια κάθειρξη. Ο δικαστής Π. Κέιχιλ ανέφερε ότι η εν λόγω ποινή δηλώνει την «ιδιαίτερη σκληρότητα» της δολοφονίας. Σημειωτέον, οι εισαγγελείς της έδρας είχαν προτείνει φυλάκιση 30 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ρατσισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αστυνομική βία
Μ. Ρ. Αμπεντκάρ
Ο Μπιμράο Ράμτζι Αμπεντκάρ (14 Απριλίου 1891 - 6 Δεκεμβρίου 1956), γνωστός ως Μπαμπασαχέμπ Αμπεντκάρ, ήταν Ινδός νομικός, οικονομολόγος, πολιτικός και κοινωνικός μεταρρυθμιστής που ενέπνευσε το Βουδιστικό κίνημα των Ντάλιτ και κατηγόρησε την κοινωνική διάκριση έναντι των άθικτων υποστηρίζοντας τα δικαιώματα των γυναικών και της εργασίας. Ήταν ο πρώτος υπουργός Δικαιοσύνης της ανεξάρτητης Ινδίας, κύριος αρχιτέκτονας του Συντάγματος της Ινδίας και ιδρυτής της Δημοκρατίας της Ινδίας.
Οι ξεριζωμένοι (μυθιστόρημα)
Οι ξεριζωμένοι (γαλλικός τίτλος: Les Déracinés) είναι μυθιστόρημα του Μωρίς Μπαρές, που εκδόθηκε το 1897. Είναι το πρώτο βιβλίο της τριλογίας Το μυθιστόρημα της εθνικής ενέργειας, ακολουθούν τα μυθιστορήματα Η έκκληση στον στρατιώτη (1900) και Οι φιγούρες τους (1902).
Είναι έργο δομημένο ως κοινωνική τοιχογραφία, όπου ο συγγραφέας σκηνοθετεί φανταστικούς χαρακτήρες μεταξύ ιστορικών προσώπων, για να δώσει την άποψή του για τη Γαλλία της εποχής του.
Υπόθεση
Για επτά μαθητές σε επαρχιακό λύκειο του Νανσί, στην περιφέρεια της Λωρραίνης, η σχολική χρονιά 1879-1880 ήταν αποφασιστική: σ' αυτούς τους νεαρούς με πολύ διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες που ήταν πρόθυμοι για νέες ιδέες, ο νέος καθηγητής φιλοσοφίας Πωλ Μπουτεγιέ - που συμπυκνώνει όλα όσα μισεί ο συγγραφέας: πιστεύει στην Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία, είναι θετικιστής, οπαδός του Λεόν Γκαμπετά και κυρίως θαυμαστής του Καντ - ασκεί μια αυξανόμενη γοητεία προσπαθώντας να ενσταλάξει στους μελλοντικούς αποφοίτους του αυστηρότητα και συλλογικό ενδιαφέρον για τον γαλλικό πολιτισμό. Εξυψώνει το ηθικό τους μιλώντας τους για τον Βικτόρ Ουγκώ, τον ήρωα της εποχής, και τους διαμορφώνει ιδέες επηρεασμένος ο ίδιος από τον Καντ. Τους αποκαλύπτει τη φιλοδοξία.
Η ομάδα των φίλων αποφασίζει να αφήσει την πατρίδα για το Παρίσι για σπουδές. Άλλοι σπουδάζουν ιατρική, άλλοι νομικά και άλλοι δημοσιογραφία, προσπαθώντας να πραγματοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους. Παιδιά της Λωρραίνης όπου είχαν τη θέση τους, τους γονείς τους, τα έθιμά τους και τους συγγενείς τους, εδώ αισθάνονται ξεριζωμένοι. Εργάζονται για να πληρώσουν τις σπουδές τους, ζουν από περίεργες δουλειές και σταδιακά συνειδητοποιούν την αποξένωση που προκαλεί αυτή η μετανάστευση. Ένας ιδρύει μια εφημερίδα όπου οι φίλοι του συνεργάζονται δημοσιεύοντας πολιτικά άρθρα, αλλά συνειδητοποιούν ότι ο ιδεαλισμός τους γρήγορα έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρότητα του παριζιάνικου κόσμου. Μαθαίνουν ότι πρέπει να έχεις γνωριμίες και οι εφημερίδες επιβιώνουν μόνο αν επιδοτούνται από ισχυρά πολιτικά πρόσωπα ή τον οικονομικό κόσμο. Ο παλιός τους καθηγητής Μπουτεγιέ τους συστήνει έναν χρηματοδότη και λαμβάνουν κάποιες επιδοτήσεις αλλά η εφημερίδα τους δεν επιβιώνει, έτσι  βυθίζονται σταδιακά στη φτώχεια, την ατίμωση και την εγκληματικότητα.
Ο συγγραφέας αφηγείται την προσπάθεια των νεαρών για προσαρμογή, σε μια ακόμη διστακτική δημοκρατία, ανάμεσα σε σχέσεις αγάπης, επιθυμία για κοινωνική άνοδο και πολιτικό συμβιβασμό, με το πάθος εκείνων που βλέπουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα να απομακρύνονται και να χάνονται. Τα όνειρα ορισμένων έρχονται αντιμέτωπα με την σκληρή πραγματικότητα, μερικοί δημιουργούν σιγά σιγά ένα δίκτυο επιρροής χωρίς να χάσουν τους επαρχιακούς δεσμούς τους. Μέσα από την τραγική μοίρα δύο εξ αυτών, τις απογοητευτικές εμπειρίες των άλλων, ο Μπαρές εκφράζει -πέρα από τις πολιτικές επιλογές- τη φλογερή αγάπη για τη γενέθλια γη του.
Σχολιασμός
Μετά τον γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870-1871, η Γαλλία έχασε τις περιοχές Αλσατία και Λωρραίνη, γεγονός που αποτέλεσε ένα διαρκές τραύμα για τον Μπαρές, ο οποίος κατάγονταν από τη Λωρραίνη. Ο δημόσιος λόγος, στον οποίο συμμετείχε, κυριαρχήθηκε από τις λέξεις «εκδίκηση» και «χαμένες πατρίδες» μέχρι την επανάκτηση των περιοχών από τη Γαλλία στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Έτσι αυξήθηκε το ενδιαφέρον του για τον τόπο του αλλά και γενικότερα για τον πολιτισμικό χαρακτήρα των επαρχιών.
Η οικογένεια και η επαρχία παρουσιάζονται ως φορείς της κοινωνικής και επαγγελματικής κληρονομιάς όπου το άτομο μπορεί να εξελιχθεί. Η μετανάστευση στο Παρίσι είναι συνώνυμη με τη φθορά και την υποβάθμιση της ταυτότητας, καθώς ο άνθρωπος εκεί ανατρέπει τις ηθικές του αξίες μέσω συμβιβασμού εντός κυκλωμάτων, μέσω χρημάτων που οδηγούν σε προδοσία και εγκληματικότητα. Έτσι, αντιτάσσεται η πόλη με την ύπαιθρο, μια ρομαντική αντίληψη της ατομικής ολοκλήρωσης.
Σ' αυτό το μυθιστόρημα, ο Μωρίς Μπαρές εξέθεσε όλο το εθνικιστικό του δόγμα, τις αμφιβολίες του μπροστά στον σύγχρονο κόσμο και την αναζήτησή του για τις ρίζες: ο γενέθλιος τόπος του η Λωρραίνη, είναι γι' αυτόν ο τόπος όπου μπορεί να εκπληρώσει τον εαυτό του. Εισάγει τις έννοιες «γη» και «νεκροί». Έτσι, ο σεβασμός των προγόνων του και της γης του οδηγεί στην επιβεβαίωση ότι ανήκει σε μια χώρα (τη γη) και σε μια γενεαλογία (στο αίμα των προγόνων του), επομένως σε ένα έθνος-κράτος.
Μανδροκλής
Το αρχαίο όνομα Μανδροκλής μπορεί να αναφέρεται σε:
Ουτοπικός σοσιαλισμός
μικρογραφία|Φαλανστήρια, ένα είδος κτιρίου που σχεδιάστηκε από τον Φουριέ.|259x259εσ
Ο Ουτοπικός σοσιαλισμός είναι το πρώτο ρεύμα του σύγχρονου σοσιαλισμού και της σοσιαλιστικής σκέψης όπως φαίνεται από το έργο των Ανρί ντε Σαιν-Σιμόν, Σαρλ Φουριέ, Ετιέν Καμπέ, Ρόμπερτ Όουεν και Χένρι Τζορτζ. Ο ουτοπικός σοσιαλισμός περιγράφεται συχνά ως η παρουσίαση οραμάτων και περιγραμμάτων για φανταστικές ή φουτουριστικές ιδανικές κοινωνίες, με τα θετικά ιδανικά να είναι ο κύριος λόγος για την κινητοποίηση της κοινωνίας προς μια τέτοια κατεύθυνση. Αργότερα οι σοσιαλιστές και οι κριτικοί του ουτοπικού σοσιαλισμού θεώρησαν ότι ο ουτοπικός σοσιαλισμός δεν στηριζόταν στις πραγματικές υλικές συνθήκες της υπάρχουσας κοινωνίας και σε ορισμένες περιπτώσεις θεωρήθηκε ως αντιδραστικός. Αυτά τα οράματα των ιδανικών κοινωνιών ανταγωνίστηκαν τα μαρξιστικά επαναστατικά σοσιαλδημοκρατικά κινήματα.
Ως όρος ή ετικέτα, συχνότερα εφαρμόζεται σε, ή χρησιμοποιείται για τον ορισμό, σε εκείνους τους σοσιαλιστές που έζησαν το πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα, στους οποίους αποδόθηκαν η ετικέτα ουτοπικοί από τους μετέπειτα σοσιαλιστές ως υποτιμητικός όρος για να υπονοήσουν ότι υπήρξαν αφελείς και να απορρίψουν της ιδέες τους ως φανταστικές και μη ρεαλιστικές. Μια παρόμοια σχολή σκέψης που προέκυψε στις αρχές του 20ου αιώνα, η οποία καθιστά την υπόθεση του σοσιαλισμού για λόγους ηθικής είναι ο ηθικός σοσιαλισμός.
Μια βασική διαφορά μεταξύ των ουτοπικών σοσιαλιστών και άλλων σοσιαλιστών (συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων αναρχικών) είναι ότι οι ουτοπικοί σοσιαλιστές γενικά δεν πιστεύουν ότι οποιαδήποτε μορφή ταξικής πάλης ή κοινωνικής επανάστασης είναι απαραίτητη για την εμφάνιση του σοσιαλισμού. Οι ουτοπικοί σοσιαλιστές πιστεύουν ότι οι άνθρωποι όλων των τάξεων μπορούν να υιοθετήσουν οικειοθελώς το σχέδιό τους για την κοινωνία, εάν παρουσιαστεί σε αυτούς πειστικά. Πιστεύουν ότι η μορφή του συνεταιριστικού σοσιαλισμού μπορεί να καθιερωθεί μεταξύ ομοϊδεατών ανθρώπων στην υπάρχουσα κοινωνία και ότι οι μικρές κοινότητες τους μπορούν να αποδείξουν τη σκοπιμότητα του σχεδίου τους για την κοινωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοσιαλισμός
Μαγκλάν
Το Μαγκλάν (γαλλικά: Magland) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαγκλανσάρ (γαλλικά: Maglanchards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Ψευδοαρχιμήδης
Το μόνο σωζόμενο χειρόγραφο γραμμένο από ένα Ψευδοαρχιμήδη είναι μια αραβική πραγματεία που δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των έργων του Αρχιμήδη. Ο Ντόναλντ Ράουτλετζ Χιλ θεωρεί ότι το αρχικό χειρόγραφο μπορεί να γράφτηκε στα ελληνικά, αλλά να έχει συμπληρωθεί σε μεγάλο βαθμό από μεταγενέστερους Άραβες συγγραφείς. Ο μελετητής Α. Γ. Ντράχμαν πιστεύει ότι το χειρόγραφο συμπληρώθηκε με αραβικές μεταφράσεις ελληνικών επιστημονικών συγγραμμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιμήδης
Μανιγκό
Το Μανιγκό (γαλλικά: Manigod) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μανιγκοντέν (γαλλικά: Manigodins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Πρόδρομος Τρικάλων
Το χωριό Πρόδρομος του Δήμου Τρικκαίων, στο νομού Τρικάλων, βρίσκεται σευψόμετρο 300 μέτρων και έχει πληθυσμό 472 κατοίκους, κατά την Ελληνική απογραφή 2011. Βρίσκεται σε μια τοποθεσία με πολλά πλατάνια και νερά.
Ιστορία
Το χωριό δημιουργήθηκε από χτίστες της Ηπείρου, που εγκαταστάθηκαν στη σημερινή θέση του οικισμού κατά τον 16ο αιώνα για να εργαστούν στην ευρύτερη περιοχή. Ένα χιλιόμετρο νοτίως του οικισμού σώζονται τα ερείπια αρχαίου κάστρου. Σώζεται ακόμη το παλιό γυναικείο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη και ο «Τούρνος» (νερόμυλος). Κοντά στο χωριό βρίσκεται ο βιότοπος της Μπαλτίστας, ένα πλατανόδασος που φιλοξενεί πολλά είδη ζώων και πουλιών, μεταξύ των οποίων φασιανούς και πετροπέρδικες. Μέσα στο δάσος υπάρχει η ομώνυμη πηγή. Άλλη πηγή είναι του Μαϊδανού. Το χωριό διατρέχει το ρέμα της Καζανούς.
Μαρσελά
Το Μαρσελά (γαλλικά: Marcellaz), επίσης γνωστό ως Μαρσελά-αν-Φωσινί (γαλλικά: Marcellaz-en-Faucigny), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Πρόδρομος Τρικάλων
Εορτές
Την Πρωτομαγιά στη Μεγάλη Βρύση τηρείται το έθιμο του Κλήδονα.
Μαρσελά
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρσελαναί (γαλλικά: Marcellanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Πρόδρομος Τρικάλων
Εορτές
Το διήμερο 28 και 29 Αυγούστου ο Πρόδρομος πανηγυρίζει και προσελκύει πλήθος επισκεπτών από όλα τα Τρίκαλα και τη Θεσσαλία, καθώς στα ριζά του Κόζιακα βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Στις 28 του μήνα πραγματοποιείται εσπερινός στον Αϊ Γιάννη στον Πρόδρομο και μετά ακολουθεί το παραδοσιακό πανηγύρι.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Μανουέλ Μπουκουάνε
Ο Μανουέλ Ζοζέ Λουίς Μπουκουάνε (πορτογαλικά: Manuel José Luís Bucuane, γεννήθηκε 16 Αυγούστου 1973), γνωστός διεθνώς και ως Τίκο-Τίκο, είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τη Μοζαμβίκη που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων της Μοζαμβίκη με 94 αγώνες και 30 γκολ. Θεωρείται ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της χώρας του.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του στη χώρα του και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Πορτογαλία, όπου υπέγραψε συμβόλαιο με την Σπόρτινγκ Λισαβόνας εκτός μεταγραφικής περιόδου και τελικά δεν αγωνίστηκε, επέστρεψε στη χώρα του και στη συνέχεια έπαιξε στην Εστρέλα ντα Αμαδόρα για μία σεζόν. Ένα σύντομο πέρασμα από τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν σταμάτησε το δρόμο του προς τη Νότια Αφρική, όπου αγωνίστηκε στο μεγαλύτερο τμήμα της καριέρας του και κέρδισε και τον μοναδικό τίτλο του, το Κύπελλο της σεζόν 2004–05 με την Σούπερσπορ Γιουνάιτεντ. Ήταν ο ξένος ποδοσφαιριστής με τα περισσότερα γκολ στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος με 106 σε 276 αγώνες.
Με την εθνική ομάδα της χώρας του έκανε το ντεμπούτο του στις 16 Αυγούστου 1992 (την ημέρα των 19ων γενεθλίων του) με αντίπαλο το Ζαΐρ και στην επόμενο αγώνα σημείωσε το πρώτο του γκολ απέναντι στο Λεσότο. Συμμετείχε ως αρχηγός της εθνικής σε τρεις διοργανώσεις του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση εστίασε το ενδιαφέρον του στην ενδυνάμωση ανερχόμενων προπονητών και ποδοσφαιριστών μέσω δύο ακαδημιών ποδοσφαίρου που διευθύνει στη Μοζαμβίκη, ενώ δραστηριοποιήθηκε και σε προγράμματα βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης των παιδιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοζαμβικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μοζαμβίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιόμο Κόσμος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερσπορ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ορλάντο Πάιρετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Γλώσσα Αγκάτου
Η γλώσσα Αγκάτου (ISO 639-3: agc, Ethnologue: agc, Glottolog: agat1236 ) είναι ιντομοειδής γλώσσα με χρήση στην πολιτεία Μπενιού της κεντρικής Νιγηρίας. Χρησιμοποιούνταν από 70.000 ομιλητές σύμφωνα με την απογραφή του 1987, και για την γραφή της χρησιμοποιείται η λατινική γραφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Κατηγορία:Νιγηροκονγκολεζικές γλώσσες
Αδελφές Ποντγκούρσκι
Οι αδελφές Ποντγκούρσκι, Στεφάνια Ποντγκούρσκα (πολωνικά: Stefania Podgórska, 2 Ιουνίου 1925, Λίπα – 29 Σεπτεμβρίου 2018, Λος Άντζελες) και Χελένα Ποντγκούρσκα (Helena Podgórska, γενν. 1935), προέρχονταν από μια καθολική οικογένεια αγροτών που ζούσε κοντά στο Πσέμισλ, στη νοτιοανατολική Πολωνία. Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, η δεκαεξάχρονη Στεφάνια και η επτάχρονη αδελφή της έδωσαν καταφύγιο σε 13 Εβραίους άνδρες, γυναίκες και παιδιά στη σοφίτα του σπιτιού τους για δυόμισι χρόνια. Και οι δύο τιμήθηκαν αργότερα ως Δίκαιες των Εθνών από το Γιαντ Βασσέμ, καθώς και από εβραϊκές και πολωνικές οργανώσεις στη Βόρεια Αμερική, για τον ηρωισμό τους στον πόλεμο. μικρογραφία|260x260εσ| Προπολεμική φωτογραφία που δείχνει πιστούς μπροστά από την Παλιά Συναγωγή του Πσέμισλ Πριν από την εισβολή του 1939 στην Πολωνία από τη Ναζιστική Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση, η Στεφάνια Ποντγκούρσκα εργαζόταν σε ένα παντοπωλείο που ανήκε στους Ντιάμαντ, μια εβραϊκή οικογένεια. Ο πατέρας της είχε πεθάνει το 1938 μετά από ασθένεια. Λίγο μετά την άφιξη των Ναζί, η μητέρα και ο αδερφός της οδηγήθηκαν στο Σάλτσμπουργκ για καταναγκαστική εργασία, ενώ οι Ντιάμαντ εξαναγκάστηκαν σε ένα γκέτο. Οι δύο αδερφές Ποντγκούρσκι ζούσαν στο Πσέμισλ μόνες σε ένα διαμέρισμα που είχε νοικιάσει η Στεφάνια, η οποία ήταν 17 ετών τότε. Έπιασε δουλειά στην πόλη ως χειρίστρια εργαλειομηχανών.
Τα σύνορα μεταξύ των δύο εισβολέων διέτρεχαν τη μέση του Πσέμισλ μέχρι τη γερμανική επίθεση στη Σοβιετική Ένωση τον Ιούνιο του 1941. Το 1942, διαδόθηκε η είδηση σχετικά με την εκκαθάριση του εβραϊκού γκέτο στο Πσέμισλ από τους Ναζί. Ο γιος του προπολεμικού εργοδότη της Στεφάνια, Μαξ Ντιάμαντ, εμφανίστηκε στο κατώφλι τους. Δραπέτευσε με τον αδερφό και τον ξάδερφό του από το τρένο στο στρατόπεδο εξόντωσης Μπέλζεκ. Τα κορίτσια ήταν τρομοκρατημένα, αλλά έδωσαν στον Μαξ την άδεια να κρυφτεί στη σοφίτα. Επικοινώνησε με την οικογένειά του στο γκέτο και ζήτησε από τη Στεφάνια να τους δεχτεί επίσης, συμπεριλαμβανομένου του μικρότερου αδερφού του, Χένεκ και της συζύγου του Χένεκ, Ντανούτα, του Δρ Γουίλιαμ Σίλινγκερ και της κόρης του Τζούντι, και ενός φίλου του, οδοντίατρου με τον γιο του. Για να φιλοξενήσει τους φυγάδες, η Στεφάνια σύντομα νοίκιασε μια ημιανεξάρτητη εξοχική κατοικία με δύο δωμάτια, μια κουζίνα και μια σοφίτα στην οδό Τατάρσκα.
Ζωή στην οδό Τατάρσκα
Η Χελένα, με τη Στεφάνια, μετακόμισαν πρώτες και ακολούθησε ο Μαξ Ντιάμαντ. Μετά ήρθε ο Δρ. Σίλινγκερ με την κόρη του και ο οδοντίατρος με τον γιο του. Η φίλη του οδοντιάτρου, μια χήρα από το γκέτο ήρθε επίσης με τον γιο και την κόρη της. Έγραψε ένα απειλητικό σημείωμα ότι θα καταγγείλει τα κορίτσια αν της αρνηθούν. Ο οδοντίατρος παρακάλεσε τη Στεφάνια να δεχτεί τον ανιψιό του με τη γυναίκα του. Ο μικρότερος αδερφός του Μαξ, ο Χένεκ, με τη γυναίκα του έφτασαν αργότερα και τελευταίος ήρθε ένας Εβραίος ταχυδρόμος: δεκατρείς Εβραίοι συνολικά. Ο Μαξ έφτιαξε έναν τοίχο στη σοφίτα από σανίδες που αγόρασε η Στεφάνια, εξασφαλίζοντας ένα χώρο ύπνου για όλους.
Μετά από μερικές εβδομάδες, έμειναν εντελώς χωρίς χρήματα. Η Στεφάνια άρχισε να πλέκει πουλόβερ και να παίρνει παραγγελίες για αυτά, από φίλους και γνωστούς της. Εμπορευόταν ρούχα για φαγητό και τα αγόραζε, αν χρειαζόταν, στη μαύρη αγορά. Ένας άνδρας της Σούτσσταφφελ μετακόμισε στο διπλανό διαμέρισμα. Ο Μαξ επαγρυπνούσε με άλλους για να εξαλείψει τυχόν θορύβους. Στις αρχές του 1944, ένας Γερμανός αξιωματικός μπήκε στο διαμέρισμα και ανακοίνωσε ότι η Στεφάνια και η Χελένα πρέπει να εγκαταλείψουν το μέρος σε δύο ώρες. Οι Εβραίοι φυγάδες παρακάλεσαν τις δύο αδερφές να τραπούν σε φυγή καθώς ένιωθαν ότι όλοι ήταν καταδικασμένοι. Αλλά η Στεφάνια - αφού προσευχήθηκε στη Μαύρη Παναγία της Τσενστοχόβα - σκέφτηκε διαφορετικά. «Δεν σε αφήνω», είπε. Γερμανίδες νοσηλεύτριες και οι φίλοι τους ζούσαν κάτω από τη Στεφάνια και τους πρόσφυγες της για οκτώ μήνες. Μετά από αυτούς τους οκτώ μήνες, οι νοσηλεύτριες έπρεπε να εκκενώσουν για να ακολουθήσουν τον Γερμανικό Στρατό και οι 13 Εβραίοι φυγάδες είχαν μείνει απαρατήρητοι.
Στις 27 Ιουλίου 1944, ο Σοβιετικός Στρατός εισήλθε στο Μσέμισλ. Οι δεκατρείς Εβραίοι, αν και αδυνατισμένοι και αδύναμοι, ήταν ελεύθεροι. Ο Μαξ, που πήρε το όνομα Γιόσεφ Μπουζμίνσκι (Josef Burzminski), έκανε πρόταση γάμου στη Στεφάνια, την οποία έκανε δεκτή. Το 1961, το ζευγάρι μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ο Μπουζμίνσκι έγινε οδοντίατρος. Έκαναν έναν γιο και μια κόρη. Η Χελένα παρέμεινε στην Πολωνία, παντρεύτηκε και έγινε ιατρός στο Βρότσλαβ. Το 1979, οι αδελφές τιμήθηκαν από το Γιαντ Βασσέμ, στην Ιερουσαλήμ, ως Δίκαιες των Εθνών.
Η Στεφάνια πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018, σε ηλικία 97 ετών στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Καθολικοί Δίκαιοι των Εθνών
Μαρζανσέλ
Το Μαρζανσέλ (γαλλικά: Margencel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Θεοφύλακτος Δαλασσηνός
Ο Θεοφύλακτος Δαλασσηνός (γεννήθηκε περίπου το 990 - πέθανε μετά από το 1039) ήταν βυζαντινός αξιωματούχος μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Δαλασσηνών, που κατείχε ανώτερες στρατιωτικές θέσεις στον 11ο αιώνα.
Μαρζανσέλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρζανσελουά (γαλλικά: Margencellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Θεοφύλακτος Δαλασσηνός
Ο Θεοφύλακτος ήταν ο γιος του Δαμιανού Δαλασσηνού, ο πρώτος που πιστοποιείται μέλος του διακεκριμένου οίκου των Δαλασσηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στα 998, όπου συνόδευσε τον πατέρα του, στη συνέχεια, κρατώντας τη θέση του Δούκας (διοικητής) της Αντιόχειας το 1059. , στη μάχη κατά των Φατιμιδών. Στην προκύπτουσα Μάχη της Απάμειας ο πατέρας του Δαμιανός σκοτώθηκε και ο Θεοφύλακτος, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο, πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Στη συνέχεια πωλούνται στον Φατιμίδη στρατηγό Jaysh αλ-Samsama για 6.000 χρυσά δηνάρια,κι εμειναν για τα επόμενα δέκα χρόνια σε αιχμαλωσία στην πρωτεύουσα των Φατιμίδων το Καΐρο.
Μετά την απελευθέρωσή του, συνέχισε τη στρατιωτική του καριέρα, αλλά η ζωή του είναι ασαφής μέχρι το 1021/22, οπότε, κατείχε το αξίωμα του πρωτοσπαθαρίου και δρουγγάριου (πιθανότατα τη θέση του δρουγγάριου της Βίγλας). Τον Αύγουστο του 1022 ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ (βασίλεψε 976-1025) τον διόρισε στρατηγό (στρατιωτικός διοικητής) του θέματος Ανατολικών και του έδωσε χρήματα για να μαζέψει στρατεύματα, για να καταστείλει την εξέγερση του Νικηφόρου Ξιφία και του Νικηφόρου Φωκά. Στο τέλος, ο Ξιφίας πιάστηκε αιχμάλωτος. Ο Φωκάς δολοφονήθηκε και η εξέγερση κατέρρευσε, ο Δαλασσηνός πήρε τον Ξιφία κρατούμενο και τον έφερε σε δίκη στην Κωνσταντινούπολη.
Από σφραγίδες της θητείας του, είναι γνωστό ότι κατείχε περαιτέρω την θέση του κατεπάνω της Ιβηρίας (πιθανώς πριν από 1021), και κατεπάνω του Βασπουρακάν (μετά το 1027). Η τελευταία θέση του, πιθανόν το 1032-1034, ήταν αυτό του δούκα της Αντιόχειας, με τα αξιώματα του ανθύπατου, πατρικίου και του βέστη, που πιστοποιείται και από μία σφραγίδα. Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών (1034 - 1041) είχε την υποψία ότι οι Δαλασσηνοί ήθελαν να σφετεριστούν τον θρόνο. Έτσι η καριέρα του Θεοφύλακτου μάλλον τελείωσε το 1034, και όλη η οικογένεια εξορίστηκε τον Αύγουστο του 1039. Μία άλλη σφραγίδα δείχνει ότι κατείχε την ανώτατη βαθμίδα του μαγίστρου, αλλά δεν είναι σαφές αν ήταν ήδη πριν από το 1034 ή αν είχε πάρει τον τίτλο μετά το θάνατο του Μιχαήλ Δ.
Ο Θεοφύλακτος ήταν πιθανότατα ο πατέρας του Αδριανού, του παππού της μητέρας της Άννας Δαλασσηνής, μητέρα του αυτοκράτορα Αλεξίου Α Κομνηνού, ιδρυτής της δυναστείας των Κομνηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Ανατολικών Κατηγορία:Κατεπάνω Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Θεοφυλακτος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί Βέστες
Τελικός Ευρωμπάσκετ 2015
Ο Τελικός του Ευρωμπάσκετ 2015 είναι ο αγώνας που θα αναδείξει την πρωταθλήτρια ομάδα του Ευρωμπάσκετ 2015. Ο αγώνας θα διεξαχθεί στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 στο Στάδιο Πιερ Μωρουά στη Λίλλη, στη Γαλλία.
Αγώνας
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2015
Κοινότητα Αγγελιανών
Συνολικά η κοινότητα έχει 653 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Δασκαλάκη.
Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Άργεννος Λέσβου
Η Άργεννος είναι χωριό της Λέσβου. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κμοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μήθυμνας, του δήμου Δυτικής Λέσβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μηθύμνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Η Άργεννος είναι χωριό της βόρειας Λέσβου. Βρίσκεται στις βόρειες υπώρειες του όρους Λεπέτυμνος και πάνω στην επαρχιακή οδό Μήθυμνας-Μανταμάδου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 470. Απέχει 51 χλμ. περίπου ΒΔ. της Μυτιλήνης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 9,928 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας της Λέσβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αργέννου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μηθύμνης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μηθύμνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δυτικής Λέσβου.
Πηγές
Κατηγορία: Δήμος Δυτικής Λέσβου Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου
Κοινότητα Καλανδαρές
Η Κοινότητα Καλανδαρές είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1935 με το ΦΕΚ 208Α - 20/05/1935 με την απόσπαση του οικισμού Καλανδαρέ από την κοινότητα Ορθέ και τον ορισμό του ως έδρα. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Καλαμάς. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 24 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Σταυρουλάκη.
Κοινοτάρχες Καλανδαρές
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Μαρσελά-Αλμπαναί
Το Μαρσελά-Αλμπαναί (γαλλικά: Marcellaz-Albanais) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρσελαζιέν (γαλλικά: Marcellaziens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Ξιφόσουρα
μικρογραφία|Ξιφόσουρα σε σύγκριση με ανθρώπινο χέρι Ξιφόσουρα ονομάζεται το αρθρόποδο το οποίο σχετίζεται με αραχνοειδή που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά την Ορδοβίκια περίοδο και υπάρχει μέχρι σήμερα. Επί του παρόντος, υπάρχουν μόνο τέσσερα είδη που έχουν επιβιώσει. Είναι μέλη της τάξης Ξιφόσουρα (Xiphosura), η οποία περιλαμβάνει δύο υποκατηγορίες, Xiphosurida και Synziphosurina.
Η τάξη αυτών των ζωντανών οργανισμών έχει αλλάξει ελάχιστα εδώ και εκατομμύρια χρόνια, καθώς η σύγχρονη ξιφόσουρα είναι σχεδόν ίδια με το προϊστορικό γένος της Ιουράσιας περιόδου με το όνομα Mesolimulus. Η πιο αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ αρχαίων και σύγχρονων μορφών είναι ότι τα κοιλιακά τμήματα στο σύγχρονο είδος είναι συγχωνευμένα σε μια ενιαία μονάδα για τις ενήλικες ξιφόσουρες.
Περιγραφή
Η σύγχρονη ξιφόσουρα φτάνει μέχρι και 60 εκατοστά σε μήκος, αλλά το είδος του Παλαιοζωικού αιώνα ήταν συχνά πολύ μικρότερο, κάποιες ήταν ακόμη και 1-3 εκατοστά.
Εσωτερική ανατομία
Οι ξιφόσουρες έχουν αναπτύξει το κυκλοφορικό σύστημα, με πολλές αρτηρίες που στέλνουν το αίμα από τη μεγάλη σωληνοειδή καρδιά προς τους ιστούς του σώματος, και στη συνέχεια σε δύο διαμήκη ιγμόρεια δίπλα από τα βράγχια. Αφότου οξυγονωθεί, το αίμα ρέει μέσα στην κοιλότητα του σώματος και πίσω στην καρδιά. Το αίμα περιέχει αιμοκυανίνη, μια μπλε χρωστική ουσία που εκτελεί την ίδια λειτουργία όπως η αιμοσφαιρίνη στους σπονδυλωτούς ζωντανούς οργανισμούς, και έχει επίσης έμμορφα στοιχεία αίματος που βοηθούν στην πήξη του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρθρόποδα
Χοσέφα Ντάβιλα
H Μαρία Χοσέφα Μπενίτα Ντάβιλα Ορτέγα (María Josefa Benita Dávila Ortega, 20 Ιανουαρίου 1801 - 22 Ιανουαρίου 1844) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Βαλεντίν Καναλίσο. )
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1801 στη Τλαξκάλα, και ήταν κόρη του Χοσέ Μανουέλ Ντάβιλα και της Τερέσα Ορτέγα.
Στις 30 Νοεμβρίου 1826 παντρεύτηκε τον Βαλεντίν Καναλίσο και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά τον Αντόνιο και τον Βισέντε Λεοκάδιο.
Ήταν στο πλευρό του συζύγου της στις επιτυχίες και τις αποτυχίες του. Τον συνόδευσε στην πρωτεύουσα όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του ως Αναπληρωτής Πρόεδρος την περίοδο 1843-44.
Λίγους μήνες μετά την πρώτη θητεία του Βαλεντίν, η Χοσέφα αρρώστησε σοβαρά και πέθανε στην ιδιωτική τους κατοικία στις 22 Ιανουαρίου 1844 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 43 ετών. Είναι θαμμένη στο Πάνθεον του Λος Άντζελες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Στρατιωτικό σύνταγμα
μικρογραφία|Λετονικό σύνταγμα εκτελεί στρατιωτική άσκηση στο [[Καμπ Λέτζουν της Βιρτζίνιας των Ηνωμένων Πολιτειών στα πλαίσια της Συνεργασίας για την Ειρήνη του ΝΑΤΟ, 19 Ιουνίου 1998.]] Το σύνταγμα (συμβολισμός ΝΑΤΟ: ΙΙΙ) είναι μια στρατιωτική μονάδα. Αριθμεί περίπου 1.000 άνδρες και διοικείται κατά κανόνα από συνταγματάρχη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το Σύνταγμα Πυροβολικού καλείται διοίκηση πυροβολικού. Το σύνταγμα υποδιαιρείται σε τάγματα. Τα τελευταία χρόνια τα συντάγματα του Ελληνικού Στρατού Ξηράς αντικαθίστανται από ταξιαρχίες.
Στη Μεσαιωνική Ευρώπη ο όρος «σύνταγμα» εννοούσε κάθε μεγάλο σώμα στρατιωτών που πολεμούσαν στη γραμμή του μετώπου. Εκείνη την εποχή κατά παράδοση οι στρατιώτες στρατολογούνταν από συγκεκριμένες περιοχές, τα καντόνια.
Οδεύοντας προς τα τέλη του 17ου αιώνα, τα συντάγματα είχαν γίνει μόνιμος στρατιωτικός σχηματισμός των περισσότερων Ευρωπαϊκών στρατών. Αριθμούσαν περίπου 1.000 άνδρες και ήταν υπό τη διοίκηση ενός συνταγματάρχη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατός
Ζάνα Νοβάκοβιτς
Η Ζάνα Νοβάκοβιτς (Жана Новаковић; γεννημένη στις 24 Ιουνίου 1985) είναι αλπική σκιέρ από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη που αγωνίστηκε για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010. Έφερε τη σημαία του έθνους της στη τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2010. Αγωνίστηκε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αλπικού Σκι FIS 2011.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι
Τάνια Κάρισικ-Κόσαρατς
Η Τάνια Κάρισικ-Κόσαρατς (γεν. Karišik; γεννημένη στις 23 Ιουλίου 1991) είναι σκιέρ αντοχής και αθλήτρια διάθλου από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, που αγωνίζεται από το 2009. Τερμάτισε 72η στο αγώνισμα 10 χιλιομέτρων στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ και 65η στο αγώνισμα των 10 χιλιομέτρων στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018 στην Πιονγκτσάνγκ.
Ο μοναδικός τερματισμός της καριέρας της ήταν σε αγώνα 5 χιλιομέτρων στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη το 2009.
Σύζυγός της είναι ο Βόσνιος αθλητής διάθλου, Νέμανια Κόσαρατς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι
Φύλακας άγγελος
δεξιά|μικρογραφία|Εικόνα ενός φύλακα αγγέλου μικρογραφία|380x380εσ|Φύλακας Άγγελος από τον [[Πιέτρο ντα Κορτόνα, 1656]] Ένας φύλακας άγγελος είναι ο άγγελος που έχει ανατεθεί να προστατεύει και να καθοδηγεί ένα συγκεκριμένο άτομο, ομάδα, βασίλειο ή χώρα. Η πίστη στους φύλακες αγγέλους μπορεί να ανιχνευθεί σε όλη την αρχαιότητα.
Η έννοια των αγγέλων που φυλάσσουν συγκεκριμένους ανθρώπους και εθνικότητες έπαιξε έναν κοινό ρόλο στον Αρχαίο Ιουδαϊσμό, ενώ μια θεωρία περί ανώτερων αγγέλων και της ιεραρχίας τους αναπτύχθηκε εκτενώς στον Χριστιανισμό τον 5ο αιώνα από τον Ψευδοδιονύσιο τον Αρεοπαγίτη.
Η θεολογία των αγγέλων και των φυλάκων πνευμάτων έχει υποστεί πολλές βελτιώσεις από τον 5ο αιώνα. Η πίστη τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση είναι ότι οι φύλακες άγγελοι χρησιμεύουν για να προστατεύσουν όποιον προστάζει ο Θεός, και παρουσιάζουν προσευχή προς τον Θεό για λογαριασμό αυτού του ατόμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκεία
Εντς
Το Εντς (ουγγρικά: Encs) είναι μικρή πόλη στην κομητεία Μπορσόντ-Αμπαούζ-Ζεμπλέν στη Βόρεια Ουγγαρία. Απέχει 30 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της κομητείας, το Μίσκολτς. Το 2001 η πόλη είχε πληθυσμό 7.052 κατοίκων.
Ιστορία
Η περιοχή της πόλης κατοικείται για τουλάχιστον 6.000 χρόνια. Αφού οι Ούγγροι κατέλαβαν την περιοχή, η πόλη ενσωματώθηκε στην κομητεία Ούιβαρ (αργότερα ενσωματώθηκε στη κομητεία Αμπαούζ). Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά για το χωριό ήταν στο 1219.
Ο πρώτος σιδηρόδρομος στο χωριό έφτασε το 1860. Το 1880 το Εντς είχε περίπου 1.000 κατοίκους. Μετά τη συνθήκη του Τριανόν το Εντς ήταν το πιο σημαντικό χωριό από τα χωριά της επαρχίας Αμπαούζ-Τόρνα που παρέμειναν στην Ουγγαρία. Οι επόμενες δεκαετίες ήταν περίοδος ευημερίας για την πόλη. Το 1962 έγινε κέντρο των ενοποιημένων επαρχιών Εντς, Αμπαουζσαντό και Σικσό, αποκτώντας καθεστής πόλης το 1984.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Εντς είναι αδελφοποιημένο με:
Ανάληψη Κέρκυρας
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας‎
NGC 5624
Ο NGC 5624 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό του Βοώτη. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός Λιούις Σουίφτ το 1887.
Ο πύργος της κολάσεως
Ο πύργος της κολάσεως (The Towering Inferno) είναι αμερικάνικη δραματική ταινία καταστροφής, παραγωγής 1974. Η σκηνοθεσία είναι του Τζον Γκίλερμαν και είναι βασισμένη στις νουβέλες «The Tower» (1973) του Ρίτσαρντ Μάρτιν Στερν, και «The Glass inferno» (1974) των Τόμας Ν. Σκορτία και Φράνκ Μ. Ρομπίνσον. Πρωταγωνιστούν ο Πωλ Νιούμαν και ο Στηβ ΜακΚουήν, και επίσης παίρνουν μέρος ένα μεγάλο καστ γνωστών ηθοποιών, όπως οι Γουίλιαμ Χόλντεν, Φέι Ντάναγουεϊ, Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν, Φρεντ Ασταίρ, Τζένιφερ Τζόουνς (στον τελευταίο της ρόλο), Ρόμπερτ Βάγκνερ και Ρόμπερτ Βον.
Η ταινία αποτελεί την πρώτη στην ιστορία συμπαραγωγή μεταξύ δύο μεγάλων στούντιο του Χόλυγουντ, και συγκεκριμένα της 20th Century Fox και της Warner Bros. Παρά τις ιδιαίτερα σκληρές σκηνές της, ήταν μια τεράστια εμπορική επιτυχία, καθώς είχε κόστος 14 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε συνολικές εισπράξεις 203,3 εκατ. δολαρίων παγκοσμίως, με αποτέλεσμα να γίνει η πλέον κερδοφόρα ταινία του 1974. Επίσης, ήταν υποψήφια για οκτώ Όσκαρ, κερδίζοντας τρία στις κατηγορίες: Καλύτερης Φωτογραφίας, Καλύτερου Μοντάζ και Καλύτερου Τραγουδιού.
Πλοκή
Ο αρχιτέκτονας Νταγκ Ρόμπερτς (Πολ Νιούμαν) θα επιστρέψει στο Σαν Φρανσίσκο για τα εγκαίνια ενός ουρανοξύστη, τον οποίο είχε σχεδιάσει για τον εργολάβο Τζιμ Ντάνκαν (Γουίλιαμ Χόλντεν).
Ο ουρανοξύστης των 138 ορόφων, ύψους 515 μέτρων, είναι το υψηλότερο κτήριο στον κόσμο. Κατά την διάρκεια ενός ελέγχου πριν τα εγκαίνια, θα ξεσπάσει μια μικρή φωτιά στον 81ο όροφο από βραχυκύκλωμα στις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Ο υπεύθυνος ασφαλείας του κτιρίου θα ειδοποιήσει τον Ντάνκαν για την φωτιά και θα προτείνει την ακύρωση των εγκαινίων. Ο Ντάνκαν θα αρνηθεί να το κάνει, θεωρώντας ότι δεν υπήρχε πρόβλημα με το κτίριο, και θα συνεχίσει κανονικά την τελετή των εγκαινίων και το πάρτυ στην αίθουσα δεξιώσεων στον τελευταίο όροφο. Κατά τη διάρκεια της τελετής των εγκαινίων, τα φώτα του κτιρίου είναι όλα αναμμένα, γεγονός που επιδεινώνει τη φωτιά στην αποθήκη του 81ου ορόφου, λόγω του μεγάλου φορτίου στα ηλεκτροφόρα καλώδια. Ο Ντάγκ Ρόμπερτς μόλις μάθει για το συμβάν θα κατηγορήσει ευθέως τον ηλεκτρολόγο μηχανικό των εγκαταστάσεων και γαμπρό του Ντάνκαν, Ρότζερ Σίμμονς (Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν) για κακή κατασκευή και περικοπές στο προϋπολογισμό που είχε προβλέψει, αν και ο Σίμμονς αντιδρά και θεωρεί υπερβολικές τις κατηγορίες.