cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λώρενς Ντάρελ
Στην Κέρκυρα
Το 1935 εκδόθηκε και το πρώτο μυθιστόρημα του Ντάρελ, το Pied Piper of Lovers, από τον εκδοτικό οίκο Κάσελ. Την ίδια περίοδο διάβασε τυχαία το μυθιστόρημα του Χένρι Μίλερ Ο Τροπικός του Καρκίνου και του έγραψε εκφράζοντας τον θαυμασμό του για το έργο. Η επιστολή του Ντάρελ ξεκίνησε μια μακρά φιλία και αμοιβαία κριτική που κράτησε 45 χρόνια. Οι δύο συγγραφείς εξερευνούσαν παρόμοια θέματα στα έργα τους και το επόμενο μυθιστόρημα του Ντάρελ, το Panic Spring, ήταν βαθιά επηρεασμένο από το έργο του Μίλερ.
Στην Κέρκυρα ο Λώρενς και η σύζυγός του έζησαν μαζί σε μποέμικο στιλ. Τους πρώτους μήνες το ζεύγος έμεινε με την υπόλοιπη οικογένεια Ντάρελ στη Βίλα Ανεμογιάννη στο Κοντόκαλι. Στις αρχές του 1936 όμως το ζευγάρι μετακόμισε στο «`Ασπρο Σπίτι», την καλύβα ενός ψαρά στη βορειοανατολική ακτή της Κερκύρας, στο Καλάμι. Ο φίλος του Ντάρελ Θεόδωρος Στεφανίδης τους επισκεπτόταν συχνά, ενώ ο ίδιος ο Χένρι Μίλερ έμεινε στο `Ασπρο Σπίτι το 1939. Αυτή η περίοδος της παρεπιδημίας του στην Κέρκυρα περιγράφεται κάπως με λυρικό τρόπο στο Prospero's Cell, που είναι χρήσιμο να συγκριθεί με τις αναμνήσεις από την κερκυραϊκή εμπειρία που έγραψε ο Τζέραλντ Ντάρελ και επίσης εκδόθηκαν, κυρίως στο Η οικογένειά μου και άλλα ζώα και στα άλλα δύο έργα της αποκαλούμενης «Κερκυραϊκής Τριλογίας». Ο Τζέραλντ εκεί γράφει ότι ο Λώρενς έμενε μόνιμα με τη μητέρα και τα αδέρφια του (η Νάνσυ δεν αναφέρεται καθόλου), ενώ η αφήγηση του Λώρενς περιέχει αντιθέτως λίγες μόνο αναφορές σε μόνο ένα από τα αδέρφια του, τον Λέσλι, και δεν αναφέρει ότι η μητέρα του και δύο ακόμα αδέρφια έμεναν επίσης στο νησί. Οι αφηγήσεις καλύπτουν πάντως κάποια κοινά θέματα: π.χ. τόσο ο Τζέραλντ όσο και ο Λώρενς περιγράφουν τους ρόλους του Κερκυραίου ταξιτζή Σπύρου Αμερικάνου και του γιατρού, θετικού επιστήμονα και ποιητή Θεόδωρου Στεφανίδη στη ζωή τους εκεί. Στην Κέρκυρα απέκτησαν και μία άλλη φίλη, τη Μαρία Ασπιώτη, με την οποία ο Λώρενς συνεργάσθηκε στην έκδοση του Lear's Corfu.
Προκόπιος Ανθέμιος
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ανθεμίου αυτοκράτορα της Δύσης (β. 467-472) και της Μαρκίας Ευφημίας, κόρης του Μαρκιανού Αυτοκράτορα της Ανατολής. Αδέλφια του ήταν ο Μαρκιανός, ο Ανθεμίολος, ο Ρωμύλος και η Αλυπία, σύζυγος του Ρικίμερ magister militum της Δύσης.
Ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, στην Αυλή του Λέοντα Α΄ του Θράκα. Ο πατέρας του είχε προσπαθήσει ανεπιτυχώς να ανακτήσει τη Ρωμαϊκή κυριαρχία πέρα από την Ιταλία και τη Γαλατία. Τότε ο αδελφός του Προκοπίου, ο Ανθεμίολος οδήγησε μία επίθεση εναντίον των Βισηγότθων (το 471), αλλά σκοτώθηκε. Η αδελφή τους Αλυπία παντρεύτηκε έναν βάρβαρο. Το 474 ο Λέων Α΄ απεβίωσε αφήνοντας δύο κόρες. Η μεγαλύτερη Αριάδνη είχε γεννηθεί, πριν ο πατέρας της γίνει βασιλιάς και είχε παντρευτεί τον Ζήνωνα στρατηγό από την Ισαυρία της Συρίας. Η νεότερη Λεοντία η πορφυρογέννητη είχε παντρευτεί τον Μαρκιανό, αδελφό του Προκοπίου.
Λώρενς Ντάρελ
Στο Παρίσι
Το πρώτο αξιόλογο μυθιστόρημα του Ντάρελ, το Μαύρο Βιβλίο, ήταν έντονα επηρεασμένο από τον Χένρι Μίλερ και εκδόθηκε στο Παρίσι το 1938, αλλά κυκλοφόρησε στη Βρετανία μόλις το 1973. Στην υπόθεσή του, ο βασικός ήρωας Λώρενς Λούσιφερ παλεύει για να δραπετεύσει από την πνευματική στειρότητα της αποστομένης Αγγλίας και βρίσκει τη ζεστασιά και τη γονιμότητα της Ελλάδας.
Προκόπιος Ανθέμιος
Βιογραφία
Το 474 ο Ζήνων έγινε Αυτοκράτορας της Ανατολής, αλλά ο λαός της Κωνσταντινούπολης απεχθανόταν τους Ισαύρους, που τους θεωρούσε βαρβάρους. Αυτό το αίσθημα εκμεταλλεύτηκε ο Μαρκιανός και με τη βοήθεια των αδελφών του Προκοπίου και Ρωμύλου συγκέντρωσε στρατό από πολίτες και ξένους στην οικία του Καισάριου, νότια της Αγοράς του Θεοδοσίου και από εκεί βάδισαν ταυτόχρονα εναντίον του Παλατίου και της οικίας του Ίλλου στρατηγού από την Ισαυρία, υποστηρικτή του Ζήνωνα. Ο Αυτοκράτορας σχεδόν έπεσε στα χέρια των εξεγερθέντων, που κατά τη διάρκεια την ημέρας επικράτησαν του Ισαυρικού στρατού, τον οποίο χτυπούσαν οι πολίτες από τις στέγες των οικών τους. Όμως κατά τη νύκτα ο Ίλλος επέτυχε να βάλει στην Κωνσταντινούπολη μία μονάδα Ισαύρων στρατιωτών, που στάθμευαν στη Χακηδόνα· ακόμη δωροδόκησε τους στρατιώτες του Μαρκιανού, που φρουρούσαν τον Ζήνωνα, οι οποίοι τον άφησαν να διαφύγει. Το επόμενο πρωί οι τρεις αδελφοί, αντιλήφθηκαν το απέλπιδο της κατάστασης και ότι οι ενισχύσεις του Θεοδώριχου Στράβωνα δεν είχα φθάσει ακόμη· έτσι ζήτησαν καταφύγιο στο ναό των Αγ. Αποστόλων, συνελήφθησαν όμως από τους στρατιώτες του Ίλλου.
Εστάλησαν στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Εκεί με τη βοήθεια μερικών μοναχών προσπάθησαν να αποδράσουν. Ο Μαρκιανός απέτυχε, ενώ ο Προκόπιος Ανθέμιος και ο Ρωμύλος διέφυγαν στη Θράκη, όπου συνάντησαν τον Θεοδώριχο Στράβωνα. Αυτός αρνήθηκε να τους παραδώσει στον Ζήνωνα· μετέβησαν στη Ρώμη. Το 491 απεβίωσε ο Ζήνων και ο επόμενος Αυτοκράτορας Αναστάσιος Α΄ ο Δίκορος νυμφεύτηκε την Αριάδνη. Τότε επέστρεψε ο Προκόπιος και η Αυγούστα ζήτησε να διοριστεί έπαρχος του πραιτωρίου (praetorian prefect). Όμως ο Αναστάσιος Α΄ έκρινε, ότι η θέσει θέλει πιο πολλές γνώσεις από ό,τι έχει ο ανιψιός της. Το 515 ο Προκόπιος έγινε ύπατος (consul).
Λώρενς Ντάρελ
Στο Παρίσι
Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η μητέρα και οι αδελφοί του Ντάρελ επέστρεψαν στην Αγγλία, ενώ εκείνος και η Νάνση παρέμειναν στην Κέρκυρα. Το 1940 απέκτησαν μία κόρη, την Πηνελόπη-Βερεγγαρία. Μετά την έναρξη της γερμανικής κατοχής η οικογένεια διέφυγε μέσω Κρήτης στην Αλεξάνδρεια. Ωστόσο ο γάμος τους ήδη αντιμετώπιζε προβλήματα και οι Ντάρελ και Νανσή χώρισαν το 1942, με τη Νανσή να παίρνει τη μικρή Πηνελόπη στην Ιερουσαλήμ.
Προκόπιος Ανθέμιος
Βιογραφία
Ίσως ο Προκόπιος ταυτίζεται με τον Ανθέμιο, μάλλον πατρίκιο, σύζυγο της Εραΐδος, του οποίου ο γιος ονόματι Ζήνων μνηστεύτηκε μία ανιψιά του Ζήνωνα.
Λώρενς Ντάρελ
Στο Παρίσι
Στα χρόνια της παραμονής του στην Κέρκυρα ο Ντάρελ είχε κρατήσει σημειώσεις για ένα βιβλίο για το νησί, αλλά μόλις στο τέλος του πολέμου στην Κέρκυρα μπόρεσε να το γράψει. Στο βιβλίο Prospero's Cell ο Ντάρελ περιγράφει την Κέρκυρα ως «αυτό το λαμπερό κομματάκι νησιού στο Ιόνιο» με νερά «σαν τον χτύπο της καρδιάς του ίδιου του κόσμου».
Προκόπιος Ανθέμιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Λώρενς Ντάρελ
Στην Αίγυπτο
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Ντάρελ υπηρέτησε ως ακόλουθος τύπου στη βρετανική πρεσβεία στην Αίγυπτο, πρώτα στο Κάιρο και μετά στην Αλεξάνδρεια. Στην Αλεξάνδρεια συνάντησε την Εύα (Υβέτ) Κοέν, μία Αλεξανδρινή Εβραία, που θα γινόταν η έμπνευσή του για τον χαρακτήρα της Ζυστίν στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αλεξανδρινού κουαρτέτου. Το 1947, αφού εκδόθηκε το διαζύγιό του με τη Νάνσυ, η Εύα παντρεύτηκε τον Ντάρελ και το 1951 απέκτησαν μαζί μία κόρη, τη Σαπφώ-Τζέιν, που ονομάσθηκε προς τιμή της αρχαίας Ελληνίδας ποιήτριας Σαπφούς. (Η Σαπφώ Ντάρελ αυτοκτόνησε το 1985.)
Στη Ρόδο
Τον Μάιο του 1945 ο Ντάρελ γνώρισε ένα ακόμα ελληνικό νησί όταν αποσπάσθηκε από την υπηρεσία του στη Ρόδο. Τα Δωδεκάνησα είχαν δοθεί στην Ιταλία μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Με την παράδοση των Ιταλών το 1943 οι μέχρι τότε σύμμαχοί τους Γερμανοί κατέλαβαν τα περισσότερα από αυτά και τα κράτησαν, όπως και την Κρήτη, μέχρι το τέλος του πολέμου. Η ηπειρωτική Ελλάδα ήταν παγιδευμένη τότε στον εμφύλιο πόλεμο και έτσι τα Δωδεκάνησα περιήλθαν υπό προσωρινή βρετανική στρατιωτική διοίκηση μέχρι που τα νησιά παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα το 1947.
Ο Ντάρελ εγκαταστάθηκε στο σπιτάκι του φύλακα του παλιού τουρκικού νεκροταφείου, καθώς βρισκόταν ακριβώς απέναντι του δρόμου από το κτίσμα που χρησιμοποιούσε η βρετανική διοίκηση (σήμερα στεγάζει το Καζίνο της Ρόδου). Εκεί συγκατοικούσε με την Εύα Κοέν.
Από εκείνη την εποχή χρονολογείται το βιβλίο του Reflections on a Marine Venus, μία λυρική εξύμνηση του νησιού, στην οποία ο Ντάρελ τείνει να αποφεύγει κάτι περισσότερο από μία περαστική αναφορά στην ταραχή των καιρών.
Στην Αργεντινή και στο Βελιγράδι
Το 1947 ο Ντάρελ διορίσθηκε διευθυντής του Βρετανικού Συμβουλίου στην Κόρντομπα της Αργεντινής, όπου για τους επόμενους 18 μήνες έδινε διαλέξεις πάνω σε πολιτιστικά θέματα. Επέστρεψε στο Λονδίνο με την Εύα το καλοκαίρι του 1948, περί την εποχή που ο ηγέτης της Γιουγκοσλαβίας στρατάρχης Τίτο διέκοψε τους δεσμούς με την COMINFORM του Στάλιν, οπότε ο Ντάρελ αποσπάσθηκε στο Βελιγράδι, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1952. Αυτή η περίοδος του έδωσε υλικό για το βιβλίο του Λευκοί αετοί πάνω από τη Σερβία (1957).
Το Αλεξανδρινό κουαρτέτο
Το 1957 ο Ντάρελ δημοσίευσε το μυθιστόρημα Ζυστίν, που θα γινόταν το πρώτο μέρος του γνωστότερου έργου του, του Αλεξανδρινού κουαρτέτου, τα 4 μέρη του οποίου, τα Ζυστίν, Μπαλτάζαρ (1958), Mountolive (1958) και Κλέα (1960), αφηγούνται γεγονότα που διαδραματίζονται στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Τα πρώτα τρία βιβλία αφηγούνται ουσιαστικά την ίδια ιστορία από διαφορετικές πλευρές, μία τεχνική που ο Ντάρελ χαρακτήρισε στην εισαγωγική σημείωσή του στο Μπαλτάζαρ ως «σχετικιστική». Μόνο στο τελευταίο μέρος, το Κλέα, προχωρεί την ιστορία στον χρόνο και φθάνει σε μία κατάληξη.
Με δεδομένο το πολυσύνθετο του έργου, ήταν πιθανώς αναπόφευκτο ότι η απόπειρα του Τζωρτζ Κιούκορ το 1969 να μεταφέρει το έργο στον κινηματογράφο (ως Ζυστίν) απλοποίησε την ιστορία σε βαθμό μελοδράματος και απέτυχε.
Τα τελευταία χρόνια στη Γαλλία
Ο Ντάρελ πήρε διαζύγιο από την Εύα Κοέν το 1955 και ξαναπαντρεύτηκε το 1961 μία άλλη Αλεξανδρινή Εβραία, την Κλωντ-Μαρί Βενσεντόν (Vincendon), που την είχε γνωρίσει στην Κύπρο. Ο Ντάρελ κατέρρευσε όταν η Κλωντ-Μαρί πέθανε από καρκίνο το 1967. Ο τέταρτος και τελευταίος γάμος του έγινε το 1973, με μια Γαλλίδα, την Γκισλαίν ντε Μποϋσσόν (Ghislaine de Boysson), από την οποία πήρε διαζύγιο το 1979.
Την ίδια αυτή τελευταία περίοδο της ζωής του έγραψε τα έργα Sicilian Carousel (που εξυμνεί τη Σικελία), τα Ελληνικά νησιά και το Caesar's Vast Ghost, που αφορά κυρίως τη γαλλική επαρχία της Προβηγκίας.
Ο Ντάρελ υπέφερε από εμφύσημα για πολλά χρόνια. Πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στο σπίτι του Σομιέρ σε ηλικία 78 ετών. Ο φίλος του Άλαν Τόμας δώρησε μία συλλογή βιβλίων και περιοδικών που σχετίζονται με τον Ντάρελ στη Βρετανική Βιβλιοθήκη, συλλογή η οποία διατηρείται ως η ξεχωριστή Lawrence Durrell Collection.
Ο Τόμας υπήρξε επίσης επιμελητής μιας ανθολογίας πρόσθετων κειμένων, επιστολών και ποιήσεως υπό τον γενικό τίτλο "Spirit Of Place," η οποία περιέχει πολλά που συμπληρώνουν τα βιβλία του Ντάρελ.
Ποίηση
Η ποίηση του Ντάρελ επισκιάσθηκε από τα μυθιστορήματά του. Ο ποιητής Πίτερ Πόρτερ γράφει στην εισαγωγή του στα «Επιλεγμένα ποιήματα του Λώρενς Ντάρελ» για τον Ντάρελ ως ποιητή: ''«`Ενας από τους καλύτερους των τελευταίων εκατό ετών. Και ένας από τους πλέον «απολαύσιμους»... ...(η ποίησή του) είναι πάντοτε όμορφη ως ήχος και σύνταξη. Η καινοτομία του έγκειται στην άρνησή του να είναι περισσότερο υψιλόφρων από ό,τι το θέμα του, μαζί με τον χειρισμό που επιφυλάσσει σε ολόκληρο το λεξικό της γλώσσας.»
Δουλειά με τη βρετανική κυβέρνηση
Ο Ντάρελ πέρασε αρκετά χρόνια στην υπηρεσία του Φόρεϊν Όφις. Υπήρξε ανώτερος υπάλληλος του τμήματος τύπου στις βρετανικές πρεσβείες στην Αθήνα και το Κάιρο, ακόλουθος τύπου στις πρεσβείες στην Αλεξάνδρεια και το Βελιγράδι, διευθυντής του Βρετανικού Συμβουλίου στην Καλαμάτα και στην Κόρντομπα, διευθυντής δημόσιων σχέσεων στη Δωδεκάνησο και στην Κύπρο. Αργότερα ο Ντάρελ αρνήθηκε να τιμηθεί με το παράσημο Commander of the Order of St. Michael and St. George για τις υπηρεσίες του. Τα χιουμοριστικά έργα του Ντάρελ Esprit de Corps και Stiff Upper Lip μιλούν για τη ζωή στο διπλωματικό σώμα, ιδιαίτερα στη Σερβία.
Ισχυρίσθηκε ότι είχε αντιπαθήσει τόσο την Αίγυπτο όσο και την Αργεντινή, πάντως πολύ περισσότερο είχε αντιπαθήσει τη Γιουγκοσλαβία.
Πηγές και περαιτέρω ανάγνωση
Βιογραφίες και συνεντεύξεις
Διάφορα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρθρογραφία
2994 Φλυν
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Φλυν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Φλυν
Προπονητής της Χρονιάς του Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Ελλάδας
μικρογραφία|370x370εσ| [[Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς ήταν ο Καλύτερος Προπονητής της Basket League 4 φορές (2000, 2007, 2009 και 2011).]] Το βραβείο Προπονητής της Χρονιάς του Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Ελλάδας, ή Καλύτερος Προπονητής του Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Ελλάδας, είναι ένα ετήσιο βραβείο για τον καλύτερο προπονητή της κάθε σεζόν της κορυφαίας επαγγελματικής κατηγορίας καλαθοσφαίρισης της Ελλάδας, την Α1 Εθνική.
Αλέξανδρος Ταμπάκης
Ο Αλέξανδρος Ταμπάκης (γεννημένος στις 8 Δεκεμβρίου 1992), γνωστός και ως Άλεξ Ταμπάκης, είναι Έλληνας τερματοφύλακας, ο οποίος αγωνίζεται στη Νορθ Καρολάινα ΦΚ της USL.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ακαδημία του Τάκη Οικονόμοπουλου, στην Αρτέμιδα Αττικής, όπου από εκεί, μετακόμισε στην Παιανία για να γίνει μέλος των ακαδημιών του Παναθηναϊκού. Ανέβηκε στην πρώτη ομάδα την 1η Ιουλίου 2011, υπογράφοντας συμβόλαιο με διάρκεια μέχρι το 2016. Έκανε το ντεμπούτο του ως παίκτης της πρώτης ομάδας στις 23 Απριλίου 2012, σε μία νίκη με 4-0 εναντίον του Παναιτωλικού, αντικαθιστώντας τον Κοτσόλη στο 86ο λεπτό.
Στις 2 Φεβρουαρίου 2015, μετακινήθηκε ως δανεικός στη Φένλο της Εέρστε Ντιβίζιε μέχρι το τέλος της σεζόν, αλλά δεν είχε συμμετοχή σε αγώνα της πρώτης ομάδας πριν επιστρέψει. Είχε δύο συμμετοχές με την ομάδα U21 και επίσης, συμπεριλήφθηκε στην ομάδα για τους αγώνες πλέι οφ του πρώτου γύρου εναντίον της Ος.
Στις 3 Οκτωβρίου 2017, έκανε το ντεμπούτο του στο MLS, μπαίνοντας ως αλλαγή για το Ρέινις, ο οποίος αποβλήθηκε με κόκκινη κάρτα, καθώς σταμάτησε παράνομα τον αντίπαλο επιθετικό της Μινεσότα Γιουνάιτεντ, που είχε ευκαιρία για να σκοράρει. Μπαίνοντας στον αγώνα με πίσω στο σκορ 1-0, η Ατλάντα σκόραρε δύο γκολ, προτού δεχτεί ακόμη δύο, στην ήττα με 3-2. Ο Ταμπάκης ήταν στην ομάδα, επειδή ο πρώτος τερματοφύλακας Μπραντ Γκούζαν ήταν με την Εθνική ΗΠΑ και ο δεύτερος Άλεκ Καν, ήταν τραυματίας.
Στις 10 Δεκεμβρίου 2017, τα δικαιώματα του, ανταλλάχτηκαν από την Ατλάντα στη Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι, μαζί με τον Kenwyne Jones και μία επιλογή στο MLS SuperDraft 2021 σε αντάλλαγμα για μία επιλογή δεύτερου γύρου του MLS SuperDraft του 2018, τον Κέβιν Ολιβέιρα και τον Τάιλερ Πέισερ.
Στις 2 Μαρτίου 2018, μετακινήθηκε στη Νορθ Καρολάινα της Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει υπάρξει διεθνής με την Εθνική Νέων Ελλάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΦΦ-Φένλο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσάρλεστον Μπάτερι Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κωνσταντίνος Β΄ του Καχέτι
Ο Κωνσταντίνος Β΄, კონსტანტინე II, (απεβ. στις 28 Δεκεμβρίου 1732) επίσης γνωστός ως Μαχμάντ Κουλί Χαν (მაჰმად ყული-ხანი) στο Ιράν, ήταν βασιλιάς του Kαχέτι (ανατολική Γεωργία) τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι από το 1722 έως το 1732.
Βιογραφία
Γιος του Ηρακλή Α΄ από παλλακίδα, γεννήθηκε και μεγάλωσε ως μουσουλμάνος στο Ισπαχάν, τη βασιλική πρωτεύουσα τού Σαφαβιδικού Ιράν. Το 1703, ο σάχης του Ιράν Σουλτάν Χουσεΐν τον διόρισε darugha (έπαρχο) της πρωτεύουσάς του. Το 1722, επιβεβαιώθηκε από τον σάχη ως βασιλιάς τού Καχέτι μετά το τέλος τού αδελφού τού Κωνσταντίνου, Δαβίδ Β' (Imām Qulī Khan). Ταυτόχρονα, τού απονεμήθηκε η διακυβέρνηση τού Εριβάν, της Γκάντζα και τού Καραμπάχ. Συχνά διαπληκτιζόταν με τον δυτικό γείτονα και συγγενή του, Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι, ο οποίος ανακηρύχθηκε από την περσική κυβέρνηση έκπτωτος το 1723. Με εντολή του σάχη, ο Κωνσταντίνος βάδισε για να πάρει τον έλεγχο της πρωτεύουσας τού Βαχτάνγκ, την Τιφλίδα. Στις 4 Μαΐου 1723 κατέλαβε την πόλη, αλλά δεν κατάφερε να εκδιώξει τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ και τον γιο του Μπακάρ από την επαρχία Σίντα Κάρτλι. Εν τω μεταξύ, ο Οθωμανικός στρατός εισέβαλε στα γεωργιανά εδάφη για να εξαλείψει την εκεί περσική ηγεμονία. Ο Κωνσταντίνος προσπάθησε να διαπραγματευτεί με τον Οθωμανό διοικητή Ιμπραήμ-Πασά και παρέδωσε την Τιφλίδα στις 12 Ιουνίου 1723. Ωστόσο, ο Βαχτάνγκ ΣΤ΄ κατάφερε να δωροδοκήσει τον Ιμπραήμ-Πασά, που τοποθέτησε τον πρίγκιπα Μπακάρ ως κυβερνήτη τού Κάρτλι και συνέλαβε τον Κωνσταντίνο. Σύντομα, ο Μπακάρ συνωμότησε με τον Κωνσταντίνο, τον πρώην αντίπαλό του, ενάντια στους Οθωμανούς άρχοντες και τον βοήθησε να καταφύγει στις κτήσεις του στο Καχέτι. Ωστόσο, μία εξέγερση απέτυχε και ο Μπακάρ έπρεπε να ενωθεί με τον πατέρα του Βαχτάνγκ ΣΤ΄ στη Ρωσική εξορία το 1724. Ο Κωνσταντίνος αποσύρθηκε στα βουνά, από όπου ηγήθηκε της αντίστασης κατά των Τούρκων. Το 1725, κατόρθωσε να επανεγκατασταθεί στο Καχέτι και έκανε ειρήνη με τους Οθωμανούς, οι οποίοι τον αναγνώρισαν ως βασιλιά σε αντάλλαγμα τη μεταστροφή του στο σουνιτικό Ισλάμ και την πληρωμή ενός ετήσιου φόρου.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1730, καθώς ο Nαντέρ Χαν Αφσάρ ώθησε την προσπάθειά του να αναβιώσει την περσική αυτοκρατορία, ο Κωνσταντίνος έκανε μία μοιραία προσπάθεια να έρθει σε ρήξη με τους Τούρκους. Δολοφονήθηκε στο Μπεζανμπάγκ στις 28 Δεκεμβρίου 1732, κατά τις διαπραγματεύσεις με τον Γιουσούφ Πασά τού Αχαλτσίχε, τον διοικητή των οθωμανικών στρατευμάτων εισβολής. Οι Τούρκοι έδωσαν τον θρόνο του στον Χριστιανό αδελφό του, Τεϊμουράζ Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Ένουδος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα `Ενουδος είναι γνωστός ένας ήρωας της Σάμου, γιος του Αγκαίου, βασιλιά των Σαμίων Λελέγων, και της Σαμίας, θυγατέρας του ποτάμιου θεού Μαιάνδρου. Αδέλφια του Ενούδου ήταν ο Περίλαος, ο Σάμος, ο Αλίθερσος και η Παρθενόπη.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Πάρκο Αττικής Οδού Βριλησσίων-Χαλανδρίου
Το Πάρκο Αττικής Οδού Βριλησσίων-Χαλανδρίου δημιουργήθηκε το 2004 με τη διέλευση της Αττικής Οδού, στα σύνορα των δήμων Χαλανδρίου-Βριλησσίων. Βρίσκεται στην οροφή της λεωφόρου και σκοπό είχε να αποτρέψει τη διχοτόμηση στις γειτονιές και τη διαμπερή κυκλοφορία ανάμεσα στους 2 δήμους, όπως συνέβη σε άλλες περιοχές από τις οποίες πέρασε η Αττική Οδός. Δε διαθέτει ιδιαίτερα πλούσια βλάστηση καθώς το έδαφος από κάτω είναι κούφιο, αλλά είναι μια έκταση μεγάλη που χρησιμοποιείται από τους δημότες για ποικίλες δραστηριότητες. Είναι σημείο συνάντησης, περιπάτου, ποδηλασίας καθώς συνδέεται με τον ποδηλατόδρομο Χαλανδρίου στην οδό Μεταμορφώσεως, παιχνιδιού για τις οικογένειες, βόλτας για τους σκύλους με συνοδό, ενώ φιλοξενεί και εκδηλώσεις των δήμων (ανθοκομική έκθεση Βριλησσίων). Λόγω της γειτνίασής του με το διαδημοτικό γήπεδο Χαλανδρίου, χρησιμοποιείται και για ήπιες αθλητικές δραστηριότητες.
Το πάρκο βρίσκεται πίσω από τη στάση Πεντέλης του Προαστιακού.
ΦΚ Γιαγκόντινα
Η ΦΚ Γιαγκόντινα είναι μια σερβική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Γιάγκοντινα. Από το 1919 που ιδρύθηκε, η ομάδα συμμετέχει στις ανώτατες κατηγορίες της Γιουγκοσλαβίας και της Σερβίας. Έδρα της ομάδας είναι το Jagodina City Stadium.
Τίτλοι
2013 ΦΚ Γιαγκόντινα - Βοϊβοντίνα Νόβισαντ  1-0
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918 Κατηγορία:ΦΚ Γιαγκόντινα
Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας
Ο Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, KG (Frederick, Prince of Wales, 1 Φεβρουαρίου 1707 - 31 Μαρτίου 1751), ήταν διάδοχος του βρετανικού θρόνου από το 1727 μέχρι το θάνατό του.
Σύμφωνα με το Νόμο της Διευθέτησης που ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο της Αγγλίας το 1701, ο Φρειδερίκος τη στιγμή της γέννησής του ήταν τέταρτος στη σειρά διαδοχής του βρετανικού θρόνου, μετά την προγιαγιά του, τον παππού και τον πατέρα του.
Προς τιμήν του δόθηκε το όνομά του στο Φρέντερικσμπεργκ της Βιρτζίνια, το Πρινς Φρέντερικ του Μαίρυλαντ και το Φρούριο Φρέντερικ της Τζόρτζια.
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Λουδοβίκος γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1707 στο Αννόβερο και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και της Καρολίνας του Άνσμπαχ, καθώς και ο πατέρας του Γεωργίου Γ΄. Ο Φρειδερίκος έφθασε στην Αγγλία το 1728, το επόμενο δηλαδή έτος από εκείνο που ο πατέρας του έγινε Βασιλιάς, και στις 8 Ιανουαρίου 1729 ονομάστηκε Πρίγκιπας της Ουαλίας. Από το 1728 ως το 1751 υπηρέτησε ως πρύτανης του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου, ενώ το πορτραίτο του βρίσκεται ακόμα στο Κολέγιο Τρίνιτυ του Δουβλίνου.
Ήρθε σε σύγκρουση με τον πατέρα του όταν υποστήριξε μια σειρά από πολιτικούς της αντιπολίτευσης. Υποστήριξε την Όπερα της Αριστοκρατίας έναντι εκείνης του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ, που υποστήριζε ο πατέρας του. Έφθασε μάλιστα στο σημείο να διαδώσει τη φήμη ότι ο πατέρας πέθαινε, αναγκάζοντας τον τελευταίο να παρευρεθεί δημοσίως και να διαψεύσει το γιο του. Το 1736 ο Φρειδερίκος νυμφεύτηκε την δεκαεπτάχρονη τότε Αυγούστα της Σαξονίας-Γκότα στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου. Το 1737 έβγαλε μέσα στη νύχτα την έγκυο γυναίκα του έξω από το Παλάτι του Χάμπτον Κορτ, προκειμένου να μην παρευρεθούν στην γέννηση του παιδιού του οι γονείς του.
Ο Φρειδερίκος πέθανε στο Μέγαρο Κλίβντεν στις 31 Μαρτίου 1751, σε ηλικία 44 ετών, από απόστημα στον πνεύμονα. Η κηδεία του έγινε στις 13 Απριλίου 1751 στο Αββαείο του Ουέστμινστερ, όπου ούτε ο Βασιλιάς ούτε άλλο μέλος της βασιλικής οικογένειας ήταν παρών.
Τίτλοι
Στις 10 Ιανουαρίου 1717 του δόθηκε ο τίτλος Δούκας του Γκλώστερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες της Κορνουάλης Κατηγορία:Δούκες του Εδιμβούργου Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Μεγάλης Βρετανίας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ουαλίας
Σαδαδίδες
Οι Σαδαδίδες ήταν μουσουλμανική δυναστεία κουρδικής προέλευσης, που κυβέρνησε διάφορα τμήματα της Αρμενίας και του Αρράν από το 951 ώς το 1174 μ.Χ. Κέντρο τους ήταν η πόλη Ντβιν στην Αρμενία. Λόγω της μακράς περιόδου εξουσίας τους σε τμήματα της Αρμενίας, συχνά παντρεύονταν με μέλη της βασιλικής οικογένειας Μπαγκρατούνι της χώρας αυτής. Η εξουσία τους ξεκίνησε από την πόλη Ντβιν, και τελικώς επεκτάθηκε και σε άλλες σημαντικές πόλεις, όπως η Μπαρντά και η Γκαντζά. οι Σελτζούκοι Τούρκοι παρέδωσαν σε ένα παρακλάδι των Σαδαδιδών την εξουσία στις πόλεις Ανί και Τιφλίδα, ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες τους σε αυτούς, κάνοντάς τους έτσι υποτελείς τους. Από το 1047 έως το 1057, οι Σαδαδίδες ενεπλάκησαν σε αρκετούς πολέμους εναντίον των Βυζαντινών. Η περιοχή μεταξύ των ποταμών Κουρά και Αράξη κυβερνάτο από τη δυναστεία των Σαδαδιδών.
Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας Κατηγορία:Πρώην εμιράτα
Καλημέρα Αθήνα
Το Καλημέρα Αθήνα είναι μια ελληνική ταινία του 1960, από την εταιρία παραγωγής ταινιών Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης.
Πλοκή
Τρεις φτωχοί καλλιτέχνες, ο Τοτός, ο Μίμης και ο κονφερανσιέ Γιώργος Οικονομίδης, που εμφανίζεται ως ο εαυτός του δουλεύουν σε ένα νυχτερινό κέντρο. Εκεί γνωρίζουν ένας από τους θαμώνες, τον βιομήχανο Μενέλαο Στασινόπουλο, ο οποίος έχει μεθύσει πολύ και θέλει να αυτοκτονήσει, επειδή τίποτα στη ζωή του δεν εξελίσσεται καλά. Συγκεκριμένα, η Λόλα, με την οποία έχει δεσμό, τον απατά με έναν ζιγκολό, η Ξένια, η κόρη του, κάνει παρέα με δύο ψευτοδιανοούμενους με τους οποίους θέλει να πάει στο Θιβέτ, αλλά και τα οικονομικά του δυσχεραίνουν ολοένα και περισσότερο.
Αστρογαλέος
Ο αστρογαλέος (Μούστελος ο αστερίας) είναι είδος καρχαρία τις οικογένειας των Τριακιδών, που απαντάται στις ελληνικές θάλασσες. Αλιεύεται για τη γευστική του σάρκα.
Καλημέρα Αθήνα
Πλοκή
Οι τρεις καλλιτέχνες λυπούνται τον Μενέλαο και προσπαθούν να τον βοηθήσουν να ορθοποδήσει, ενώ και ο ίδιος υπόσχεται να τους το ανταποδώσει. Ο καθένας από τους τρεις αναλαμβάνει μια διαφορετική αποστολή: ο Τοτός προσπαθεί να γελοιοποιήσει τον άνθρωπο με τον οποίο σχετίζεται η Λόλα, ο Μίμης προσπαθεί να πείσει την Ξένια να πάψει να έχει τις συγκεκριμένες φιλίες, ενώ ο Γιώργος αναλαμβάνει να διαφημίσει τα προϊόντα του εργοστασίου. Και οι τρεις αποστολές πετυχαίνουν, καταλήγοντας σε τρεις γάμους: ο Μίμης παντρεύεται με την Ξένια, ο Μενέλαος με τη Λόλα κι ο Τοτός με την κοπέλα που αγαπά. Ωστόσο, ο Γιώργος παραμένει εργένης.
Αστρογαλέος
Περιγραφή
Είναι καρχαρίας μεσαίου μεγέθους (50-100 εκ., αν και μερικές φορές μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 140 εκ.). Η ράχη του είναι γκρίζου ή καφέ χρώματος και καλύπτεται από λευκά στίγματα, στα οποία οφείλει το όνομά του. Η κοιλιά του είναι λευκή.
Κατανομή
Ο αστρογαλέος ζει σε στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό, από τη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τις Κανάριες Nήσους. Απαντάται επίσης σε σχεδόν ολόκληρη τη Μεσόγειο. ,
Αλεξάντερ Χόγιος
Ο κόμης Αλεξάντερ φον Χόγιος (γερμανικά: Alexander von Hoyos) ήταν Αυστριακός διπλωμάτης, γεννημένος στις 13 Μαΐου 1876 στο Φιούμε της Αυστροουγγαρίας (σημερινή Ριέκα της Κροατίας). Απεβίωσε στις 20 Οκτωβρίου 1937 στο Σβέρτμπεργκ (Αυστρία).
Αστρογαλέος
Κατανομή
Ζει κυρίως στον πυθμένα τις υφαλοκρηπίδας.
Αλεξάντερ Χόγιος
Προϊστάμενος ιδιαίτερου γραφείου στο Υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων της Αυστροουγγαρίας κατά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1914, ο Χόγιος έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την διάρκεια της «Κρίσης του Ιουλίου». Εντός του συγκεκριμένου πλαισίου, εστάλη στο Βερολίνο για την πραγματοποίηση διπλωματικών αποστολών, πιθανώς λόγω του ότι επρόκειτο για κουνιάδο του Χέρμπερτ φον Μπίσμαρκ.
Καλημέρα Αθήνα
Παραγωγή
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1959-1960 κόβοντας 77.114 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 7η θέση ανάμεσα σε 52 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νομεβρίου 2010.
Αλεξάντερ Χόγιος
Νυμφεύτηκε στο Παρίσι, το 1913, την Εντμέ ντε Λουά-Σαντιέ (1892–1945), με την οποία και απέκτησε τέσσερα τέκνα. Η κόρη του, Μελανί (1916–1947), νυμφεύθηκε, το 1937, τον κόμη Γκότφριντ φον Μπίσμαρκ-Σένχαουζεν.
Αστρογαλέος
Βιολογία
Τρέφεται κυρίως με καρκινοειδή, όπως καβούρια και αστακούς.
Καλημέρα Αθήνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Μαρή Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Αστρογαλέος
Βιολογία
Είναι ζωοτόκο ψάρι.
Αλεξάντερ Χόγιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστροούγγροι διπλωμάτες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αυστροούγγροι διπλωμάτες Κατηγορία:Πρόσωπα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Αυστριακοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αυστριακοί διπλωμάτες Κατηγορία:Κόμητες της Αυστρίας Κατηγορία:Αυστριακοί ισπανικής καταγωγής
Αστρογαλέος
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρχαρινόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Μηκόπτερα
Τα μηκόπτερα είναι μικρή πρωτόγονη τάξη ολομετάβολων εντόμων που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των εντόμων. Ο αριθμός ειδών εκτιμάται παγκοσμίως σε πεντακόσια μέχρι εξακόσια σωζόμενα είδη, που κατατάσσονται σε εννιά οικογένειες. Οι σκορπιόμυγες ανήκουν στα μηκόπτερα.
Στην Ευρώπη τα μηκόπτερα εκπροσωπούνται μόνο με 23 είδη από τρεις οικογένειες. Στην Ελλάδα συναντούμε δυο οικογένειες με πέντε είδη, Bittacus italicus από την οικογένεια Bittacidae και Panorpa communis (Εικ. 1), Panorpa germanica (Εικ. 2), Panorpa lacedaemonia, και Panorpa rufostigma από την οικογένεια Panorpidae.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά των ακμαίων
Σε όλα τα είδη με πτέρυγες αυτές είναι μεμβρανώδεις και με όμοια νεύρωση στις μπροστινές και οπίσθιες πτέρυγες. Πολλές φορές οι πτέρυγες παριστάνουν χρωματιστά σχήματα. Κατά κανόνα στη στάση ηρεμίας οι πτέρυγες βρίσκονται σε οριζόντια θέση. Άλλο χαρακτηριστικό είναι ένα είδος άκαμπτου ρύγχους προς τα κάτω με τις σιαγόνες μασητικού τύπου στην άκρη. Οι σύνθετοι οφθαλμοί είναι καλά ανεπτυγμένοι. Κατά κανόνα τα μηκόπτερα έχουν και τρία οφθαλμίδια.
Οι ταρσοί συνίστανται από πέντε ταρσομερή. Η κοιλία είναι επιμήκης με κοντούς κερκούς και αποτελείται από ένδεκα ουρομερή.
Η μορφή του σώματος ποικίλλει. Μπορεί να μοιάζει με τα είδη στις εικόνες 2 και 3, μπορεί όμως και να μοιάζει με κατσαρίδα. Στις σκορπιόμυγες οι κεραίες είναι μακριές και νηματοειδείς και το σώμα λεπτό. Στα αρσενικά τα συζευκτικά όργανα μοιάζουν με κεντρί σκορπιού. Αυτό το γεγονός εξηγεί το όνομα των σκορπιόμυγων.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά των προνυμφών
Οι προνύμφες μπορεί να μοιάζουν με τις προνύμφες πεταλούδων με έξι πόδια στο θώρακα και ψευδοπόδια στο τέλος της κοιλίας. Μπορούν να μοιάζουν με προνύμφες της μηλολόνθης ή να έχουν καλά αναπτυγμένα πόδια και κεραίες όπως οι προνύμφες της χρυσόμυγας.
Βιολογία
Συναντούμε τα περισσότερα είδη μηκοπτέρων σε υγρούς και δροσερούς οικοτόπους, ιδιαίτερα στο υπόροφο των δασών. Οι προνύμφες των περισσότερων ειδών αναπτύσσονται στις πάνω στρώσεις του εδάφους, άλλα στο νερό, άλλα σε βρύα. Τα ακμαία ζουν μόνιμα. Δεν πετούν καλά και κατά την ημέρα συνήθως κάθονται στη σκιά στους θάμνους και τα χορτάρια. Τα ακμαία ανάλογα με το είδος τρέφονται από νεκρά ή ζωντανά μικρά αρθρόποδα, ή είναι φυτοφάγα ή παμφάγα.
Τα αρσενικά προσελκύουν τα θηλυκά με χημικές ουσίες και με ιδιαίτερες κινήσεις και επιδείξεις των πτερύγων. Στις σκορπιόμυγες τα αρσενικά προσφέρουν και κομμάτια τροφής στα θηλυκά. Εάν ένα αρσενικό θα βρει λεία και μπορεί επιτυχώς να το υπερασπιστεί από άλλα αρσενικά, περιμένει δίπλα στη λεία και εκκρίνει μια φερομόνη, η οποία μπορεί να προσελκύσει τα θηλυκά σε απόσταση πολλών μέτρων. Ενώ το θηλυκό τρώει, το αρσενικό θα ζευγαρώσει μαζί του. Η σύζευξη μπορεί να διαρκεί μερικές ώρες.
Διακρίνονται τέσσερα προνυμφιακά στάδια, προνύμφη και νύμφη. Η ανάπτυξη σε μερικά είδη συμπληρώνεται σε ένα μήνα, τα ακμαία επίσης ζουν περίπου ένα μήνα. Ο βιολογικός κύκλος διαρκεί ένα χρόνο, υπάρχουν και περιπτώσεις με δυο γενιές ανά χρόνο.
Σημασία για τον άνθρωπο
Τα μηκόπτερα δεν επηρεάζουν τους ανθρώπους, τις δραστηριότητες ή τα συμφέροντά τους με κανένα τρόπο. Το όνομα σκορπιόμυγες βασίζεται μόνο σε επιφανειακή ομοιότητα, τα έντομα δεν τσιμπούν ούτε δαγκώνουν.
Γεωγραφική εξάπλωση και βιότοποι
Συναντούμε τα μηκόπτερα σε όλες τις ηπείρους και στις βόρειες πολικές ζώνες. Μερικές οικογένειες έχουν πολύ περιορισμένη περιοχή διανομής. Τη μεγαλύτερη ποικιλία ειδών συναντούμε στην περιοχή της νοτιοανατολικής Ασίας κοντά στην Ινδονησία.
Παρατηρήσεις στην εξέλιξη και ταξινομία
Υποτίθεται, πως τα μηκόπτερα είναι τα πιο πρωτόγονα έντομα με τελεία μεταβολή. Στην Κάτω Πέρμια περίοδο ήταν μία από τις πιο κοινές τάξεις εντόμων. Είναι πιθανόν πως οι σύγχρονες τάξεις τριχόπτερα με σιφωνάπτερα, ενδεχομένως και τα λεπιδόπτερα με τα δίπτερα κατάγονται από μηκόπτερους προγόνους. Συζητείται και η προέλευση των στρεψιπτέρων από μηκόπτερους και η διαίρεση της τάξεως σε διάφορες τάξεις. Η σημερινή ευρέως αποδεκτή άποψη για τις ταξινομικές σχέσεις συγγενών τάξεων απεικονίζεται στον Πιν. 1. Οι πιθανές ταξινομικές σχέσεις των εννέα οικογενειών των μηκόπτερων απεικονίζεται στο Πιν. 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έντομα
Ολίβια Κόλμαν
Η Σάρα Κάρολαϊν Ολίβια Κόλμαν (αγγλ. Sarah Caroline Olivia Colman), (30 Ιανουαρίου 1974) είναι Βρετανίδα ηθοποιός, βραβευμένη με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία του 2018 Η Ευνοούμενη (The Favorite), ενώ έχει επίσης τιμηθεί με τέσσερα BAFTA, δυο Χρυσές Σφαίρες και τέσσερα βραβεία ανεξάρτητου βρετανικού κινηματογράφου. Η Κόλμαν έχει υπάρξει υποψήφια για βραβείο Έμμυ δυο φορές.
Η ηθοποιός αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Old Vic του Μπρίστολ και ξεκίνησε την καριέρα της συμμετέχοντας σε τηλεοπτικές παραγωγές. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφανιση ήταν στη σειρά του 2004 The Peep Show στο ρόλο της Σόφι Τσάπμαν και συνέχισε με συμμετοχές στις σειρές Green Wing (2004–2006), Beautiful People (2008–2009), Rev. (2010–2014), Twenty Twelve (2011–2012), and Fleabag (2016), ερμηνεύοντας κυρίως κωμικούς ρόλους.
Η Κόλμαν έλαβε το βραβείο BAFTA καλύτερης κωμικής ερμηνείας για τη συμμετοχή της στη σειρά Twenty Twelve το 2012 και βραβείο BAFTA Β' Γυναικείου Ρόλου το 2013 για την ερμηνεία της στη σειρά Accused. Το 2014 έλαβε βραβείο BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στη σειρά Broadchurch όπου υποδύθηκε την Έλι Μίλερ. Έπειτα το 2016 βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου σε τηλεοπτική σειρά για το ρόλο της στη σειρά The Night Manager για τον οποίον υπήρξε υποψήφια και για βραβείο Έμμυ.
Στον κινηματογράφο, η ηθοοποιός έλαβε αρχικά θετικές κριτικές για την ερμηνεία της στην ταινία του Πάντι Κόνσινταϊν Τυραννόσαυρος (Tyrannosaur, 2011) το 2011 κι έπειτα εμφανίστηκε στις ταινίες Η Σιδηρά Κυρία (The Iron Lady, 2011) στο ρόλο της Κάρολ Θάτσερ, Σαββατοκύριακο στο Χάιντ Παρκ (Hyde Park on Hudson, 2012) στο ρόλο της Βασίλισσας Ελισάβετ της Αγγλίας, Σε λάθος Χρόνο (Locke, 2013), The Thirteenth Tale, 2013 και Ο Αστακός (The Lobster, 2015) που σηματοδότησε την πρώτη της συνεργασία με το Γιώργο Λάνθιμο. Η δεύτερη της συνεργασία με το Λάνθιμο, στην ταινία Η Ευνοούμενη (The Favourite) το 2018 ήταν άκρως επιτυχημένη εφόσον η ερμηνεία της στην ταινία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Κόρνος FC 2013
Ο Κόρνος FC 2013 είναι μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τον Κόρνο της επαρχίας Λάρνακας.
Ιστορία
Ο Κόρνος FC 2013 ιδρύθηκε το 2013 από την ενοποίηση της ΑΕΚ Κόρνου και της Αναγέννησης Κόρνου. Τις δύο πρώτες χρονιές της ιστορίας του αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ένωσης Λάρνακας (ΕΠΕΛ).
Το 2015 εξασφάλισε μέσα από το πρωτάθλημα ένταξης 2015 την άνοδο του στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ. Στην πρώτη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα τερμάτισε στην έκτη θέση. Την περίοδο 2016-17 τερμάτισε στη δέκατη θέση αποφεύγοντας τον υποβιβασμό επειδή υπερτερούσε στην ισοβαθμία με την ενδέκατη ομάδα.
Την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ. Το 2019 εξασφάλισε ξανά μέσα από το πρωτάθλημα ένταξης 2019 την άνοδο του στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ.
μικρογραφία|150px|Το έμβλημα της Αναγέννησης Κόρνου.
Μεταγένης ο Κνώσσιος
thumb|280px|Ο ναός της Αρτέμιδος, χαρακτικό του Martin Heemskerck (1498 - 1574) Ο Μεταγένης ο Κνώσσιος ήταν σπουδαίος αρχαίος Έλληνας μηχανικός και αρχιτέκτονας που άκμασε τον 6ο αιώνα π.Χ..
Βιογραφία
Ο Μεταγένης ο Κνώσσιος καταγόταν από την Κνωσσό της Κρήτης, εξ ου και το παρωνύμιό του και ήταν γιος του επίσης Κνώσσιου αρχιτέκτονα Χερσίφρονος.
Σημαντικότερο έργο του Μεταγένη ήταν ο Ναός της Αρτέμιδας της Εφέσου στην ανέγερση του οποίου υπήρξε κύριος συνεργάτης του πατέρα του. Σημειώνεται ότι ο ναός αυτός είχε χαρακτηριστεί ως ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Επίσης ο Μεταγένης συνέγγραψε μαζί με τον πατέρα του ειδικό σύγγραμμα περί της ανέγερσης του παραπάνω ναού που αναφέρεται επιπρόσθετα και στη κατασκευή και μεταφορά των επιστυλίων για την ανέγερσή του.
Γενικά η μέθοδός του θεωρήθηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στην επιστήμη των πολιτικών μηχανικών, λαμβανομένου υπόψη ότι τα μαρμάρινα επιστύλια που είχαν μήκος 9 μέτρων και βάρος 200 τόνων τα οποία ανυψώθηκαν από το έδαφος 19 μ. για να τοποθετηθούν στον εν λόγω ναό. Η μεν μεταφορά τους έγινε με κύλιση από "σιδηρούς δακτυλίους" (τροχοί) διαμέτρου 12 ποδών (3,60 μ.) που προσαρμόζονταν στις άκρες των επιστυλίων σε ειδικές φερόμενες οπές. Η δε κύλιση γινόταν με την βοήθεια βοδιών και όχι εργατών. Τέλος η ανύψωση αυτών γινόταν με την βοήθεια κατασκευής κεκλιμένων επιπέδων (ράμπες) και συστήματος τροχαλιών.
Τον Μεταγένη τον Κνώσσιο αναφέρουν ο Βιτρούβιος, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος καθώς και ο Στράβων.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες Κατηγορία:Έφεσος
Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ
Ο Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ (Abdul Latif Rashid, عبد اللطيف رشيد  ; γεννημένος στις 10 Αυγούστου 1944), επίσης γνωστός ως Λατίφ Ρασίντ ( لەتیف ڕەشید   ) είναι Ιρακινός Κούρδος πολιτικός και ο 9ος πρόεδρος του Ιράκ, μετά τις προεδρικές εκλογές του 2022 στο Ιράκ. Προηγουμένως ήταν υπουργός Υδάτινων Πόρων επί κυβέρνησης του Νουρί αλ Μαλίκι. Πριν από αυτό, υπηρέτησε στην ίδια θέση τόσο υπό την ιρακινή μεταβατική κυβέρνηση όσο και με την ιρακινή προσωρινή κυβέρνηση. Ο Ρασίντ ήταν στο παρελθόν εκπρόσωπος της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν (PUK) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ.
Ως υπουργός Υδάτινων Πόρων από τον Σεπτέμβριο του 2003 έως τον Δεκέμβριο του 2010, ο Ρασίντ ήταν υπεύθυνος για μια σειρά θεμάτων, όπως η άρδευση, η δημοτική και βιομηχανική παροχή νερού, η υδροηλεκτρική ενέργεια, ο έλεγχος των πλημμυρών και οι περιβαλλοντικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης των ελών. Μετά την απομάκρυνση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν τον Απρίλιο του 2005, ο υπουργός επέβλεψε δραματικές βελτιώσεις στη διαχείριση των υδάτινων πόρων της χώρας.
Βιογραφία
Ο Ρασίντ γεννήθηκε το 1944 στη Σουλεϊμανίγια, στο Βασίλειο του Ιράκ, σε οικογένεια Κούρδων ανώτερης τάξης. Ο Ρασίντ πήρε πτυχίο «A-Levels» από το βρετανικό γυμνάσιο στη Βόρεια Ουαλία. Έχει πτυχίο B.Sc. (1968) στην Πολιτική Μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, και M.Sc. (1972) και Ph.D. (1976) στη Μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Με την επιστροφή στο Ιράκ, έγινε ενεργό μέλος του PUK υπό την ηγεσία του κ. Τζαλάλ Ταλαμπανί.
Προηγουμένως εργάστηκε ως ανώτερος διευθυντής έργου για τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (UNFAO) στην Υεμένη και τη Σαουδική Αραβία. Ήταν μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Εθνικού Κογκρέσου του Ιράκ (INC) και του Αντιπροσώπου της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1986 καθώς και εκπρόσωπος του Μετώπου του Κουρδιστάν.
Το 1992 ο Ρασίντ εξελέγη αντιπρόεδρος και εκτελεστικό μέλος του Εθνικού Κογκρέσου του Ιράκ (INC) και το 1998 εξελέγη στην εξαμελή ηγεσία του INC.
Εκτός από τα τεχνικά προσόντα και τις δεσμεύσεις, ο Ρασίντ έχει λάβει ενεργό μέρος τόσο στην κουρδική όσο και στην ιρακινή πολιτική. Έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια και επίσημες συναντήσεις για λογαριασμό των κουρδικών πολιτικών κομμάτων και των ομάδων της ιρακινής αντιπολίτευσης κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Σαντάμ. Ο Ρασίντ έχει επίσης εκπροσωπήσει την κουρδική πολιτική και ομάδες της ιρακινής αντιπολίτευσης στον Σαντάμ σε επίσημες συναντήσεις με διάφορους διεθνείς θεσμούς και κυβερνήσεις.
Είναι παντρεμένος με τη Σανάζ Ιμπραήμ Αχμέντ και έχουν δύο γιους και μία κόρη.
Πρόεδρος του Ιράκ
Στις 13 Οκτωβρίου 2022 ο Λατίφ Ρασίντ εξελέγη 9ος Πρόεδρος του Ιράκ. Ο Ρασίντ αντικατέστησε τον Μπαρχάμ Σαλίχ ως αρχηγό του κράτους μετά την ψηφοφορία σε δύο γύρους στο κοινοβούλιο, κερδίζοντας περισσότερες από 162 ψήφους έναντι 99 υπέρ του Σαλίχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ιράκ Ιρακ
Ιουδαία (ρωμαϊκή επαρχία)
thumb|300px|right|Η περιοχή της Ιουδαίας τον 1ο αιώνα
Η περιοχή της Ιουδαίας εντάχθηκε στην ρωμαϊκή επαρχία της Συρίας, το 6 ύστερα από την καθαίρεση και εξορία του εθνάρχη Αρχέλαου γιου του Ηρώδη του Μεγάλου από τον Αύγουστο Οκταβιανό.
Σχέσεις των Ρωμαίων με Ασμοναίους και Ηρωδιανούς
Οι Ρωμαίοι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην Ιουδαία και την περιοχή της το 63 π.Χ. όταν ο Γνάιος Πομπήιος εκμεταλλευόμενος την διαμάχη μεταξύ των αδελφών Υρκανού ΙΙ και Αριστόβουλου ΙΙ κατέλυσε το βασίλειο των Ασμοναίων.
Η Ιουδαία παρέμεινε αυτόνομη υπό την εξουσία του Υρκανού ΙΙ, που διορίστηκε αρχιερέας αφού έχασε όλα τα εξωτερικά της εδάφη. Πολύ σύντομα όμως και η αυτονομία αυτή καταλύθηκε όταν ο έπαρχος της Συρίας Γαβίνιος χώρισε την ιουδαϊκή επικράτεια σε πέντε μέρη, ύστερα από το στασιαστικό κίνημα του γιου του Αριστόβουλου Αλέξανδρου (57 π.Χ.).
Η εμφύλια ρωμαϊκή διαμάχη που ξέσπασε ύστερα από λίγα χρόνια μεταξύ του Πομπηίου και του Καίσαρα έγινε η αιτία για την ανάδειξη ενός νέου ισχυρού άντρα στην περιοχή του Αντίπατρου του Ιδουμαίου ο οποίος διορίστηκε από τον Καίσαρα επίτροπος της Ιουδαίας (47 π.Χ.).
Ο Αντίπατρος ο Ιδουμαίος προώθησε προς την εξουσία τους γιους τους Φασαήλ και Ηρώδη. Ο τελευταίος παρά την δολοφονία του πατέρα του (43 π.Χ.), κατάφερε να υπερνικήσει όλες τις δυσκολίες που παρουσιάστηκαν μπροστά του και να ανακηρυχτεί βασιλιάς των Ιουδαίων από την Σύγκλητο (40 π.Χ.) με την σύμφωνη γνώμη των δυο ισχυρών ανδρών της Ρώμης, Μάρκου Αντώνιου και Οκταβιανού.
Ο Ηρώδης που κατόρθωσε να επιβάλλει την εξουσία του στην περιοχή ύστερα από τριετή εμφύλιο πόλεμο (37 π.Χ.) θα καταφέρει να επιβιώσει από την νέα εμφύλια σύγκρουση μεταξύ Αντώνιου και Οκταβιανού και να δημιουργήσει με την βοήθεια του τελευταίου ένα εκτεταμένο βασίλειο που ήταν υποτελές στην Ρώμη. Το βασίλειο αυτό ύστερα από τον θάνατο του (4 π.Χ.) διαμοιράστηκε σύμφωνα με την διαθήκη του και την σύμφωνη γνώμη των ρωμαϊκών αρχών μεταξύ των τριών γιων του, Αρχέλαου, Ηρώδη Αντίπα και Φίλιππου ΙΙ.
Πρώτοι Ρωμαίοι επίτροποι στην Ιουδαία
Οι ρωμαϊκές αρχές εγκαταστάθηκαν στην παραθαλάσσια Καισάρεια. Πρώτος επίτροπος (praefectus, κυβερνήτης) στην Ιουδαία διορίστηκε ο Κωπώνιος. Ο έπαρχος της Συρίας Κυρήνιος αποφάσισε εκείνο το έτος (6) να διενεργήσει απογραφή. Εξ’ αιτίας της απογραφής ξέσπασε εξέγερση στην Γαλιλαία με επικεφαλής τον Ιούδα από την Γάμαλα τον επονομαζόμενο Γαλιλαίο, επικεφαλής του νεοεμφανιζόμενου κινήματος των Ζηλωτών, και κάποιον Φαρισαίο που ονομάζονταν Σαδδούκ. Οι Ζηλωτές συνετρίβησαν. Οι Ρωμαίοι κατέπνιξαν την εξέγερση και σκότωσαν τους αρχηγούς τους, οι επαναστάτες όμως είχαν κερδίσει την συμπάθεια της κοινής γνώμης (6/7).
Ο Κωπώνιος παρέμεινε στο αξίωμα του έως το έτος 9 οπότε ανακλήθηκε και τον αντικατέστησε ο Μάρκος Αμπίβουλος. Ο Αμπίβουλος αντικαταστάθηκε το έτος 12 από τον Άννιο Ρούφο. Ο Ρούφος αντικαταστάθηκε το έτος 15 από τον Βαλέριο Γράτο. Ο Γράτος αντικαταστάθηκε το 26 από τον Τιβέριο Πόντιο Πιλάτο.
Ο Πιλάτος από την πρώτη στιγμή που έφτασε στην Ιερουσαλήμ αναστάτωσε με την συμπεριφορά του τους κατοίκους. Αυτό συνέβη γιατί ανάρτησε μέσα στην πόλη τις εικόνες του Καίσαρα (δηλαδή του Τιβέριου). Το πλήθος θεώρησε τις εικόνες είδωλα και διαμαρτυρήθηκε έντονα αλλά ειρηνικά. Κάποια στιγμή απειλήθηκε σφαγή. Τελικά ο Πιλάτος υποχώρησε και απέσυρε τις εικόνες. Λίγο καιρό αργότερα δανείστηκε χρήματα από το θησαυροφυλάκιο του Ναού προκειμένου να επισκευάσει ένα υδραγωγείο. Όταν το πλήθος αντέδρασε έβαλε μεταμφιεσμένους στρατιώτες να ξυλοκοπήσουν το πλήθος με ρόπαλα προκαλώντας πολλά θύματα. Επίσης κάποια στιγμή έβαλε να δολοφονήσουν κάποιους Γαλιλαίους που θορυβούσαν μέσα στον περίβολο του Ναού και διέταξε να αναμειχθεί των αίμα τους με αυτό που έρρεε από τις θυσίες.
Τερματισμός της ρωμαϊκής αρχής στην Ιουδαία
Η διακυβέρνηση του Πιλάτου εξακολουθούσε να δημιουργεί τριβές στην Ιουδαία. Το έτος 36 εμφανίστηκε ένας προφήτης στην Σαμάρεια ο οποίος διέδιδε ότι στο όρος Γαριζείν υπήρχε θαμμένο το σκήνωμα του Μωυσή μαζί με άλλα λειτουργικά αντικείμενα που χρησιμοποιούσε. Η πληροφορία έφτασε στις ρωμαϊκές αρχές και ο Πιλάτος κινητοποίησε τις στρατιωτικές δυνάμεις που διέθετε. Σύντομα σε μια προκαθορισμένη ημερομηνία ο προφήτης αυτός συγκέντρωσε αρκετές χιλιάδες ανθρώπους. Από τους πρόποδες του βουνού ξεκίνησαν όλοι αυτοί μια πορεία προς την κορυφή του. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες που ενέδρευαν στην κορυφή και στις γύρω περιοχές ακολουθώντας διαταγή του Πιλάτου τους επιτέθηκαν. Η σφαγή που έγινε ήταν μεγάλη και το γεγονός προκάλεσε αναταραχή. Οι ειδήσεις αυτές έφτασαν στον έπαρχο της Συρίας Λεύκιο Ουιτέλλιο. Ο Ουιτέλλιος ενημέρωσε τον Τιβέριο. Ο Πόντιος Πιλάτος ανακλήθηκε στην Ρώμη και εξορίστηκε. Στην θέση του τοποθετήθηκε ο Μάρκελλος. Το ίδιο έτος επίσης ο Ιωνάθαν γιος του Άννα διαδέχθηκε τον Καϊάφα στο αρχιερατικό αξίωμα.
Ο αναβρασμός μεταξύ των Ιουδαίων έγινε εντονότερος ύστερα από τις αποφάσεις του νέου Αυγούστου Γάιου Καλιγούλα. Ο νεαρός αυτοκράτορας τον Οκτώβριο του έτους 37 έπαθε μια σοβαρή νευρική κρίση. Η διακυβέρνηση του η οποία ήταν πριν από αυτό το γεγονός ασταθής λόγω των ελαττωμάτων του χαρακτήρα του και της επιπολαιότητας του (λόγω του νεαρού της ηλικίας του) έγινε από εκείνο το σημείο και έπειτα παρανοϊκή.
Στην Αλεξάνδρεια έγιναν ταραχές που εξελίχθηκαν σε διωγμό των Ιουδαίων τον Αύγουστο του 38. Οι βιαιότητες αυτές συνδέθηκαν με την άσκηση της αυτοκρατορικής λατρείας στις ιουδαϊκές συναγωγές. Ελλήνες και Ιουδαίοι της Αλεξάνδρειας, έστειλαν πρεσβείες στην Ρώμη. Η ιουδαϊκή πρεσβεία με επικεφαλής τον Φίλωνα επιχείρησε  να αποκαταστήσει τα προνόμια που είχαν οι Ιουδαίοι της πόλης πριν ξεσπάσουν οι βιαιότητες. Η πρεσβεία έφτασε στην Ρώμη στις αρχές του 40 και έγινε δεκτή με ειρωνικά σχόλια και χλεύη. Όχι μόνο δεν πέτυχε τον σκοπό της αλλά ο Καλιγούλας λόγω της κατάστασης της υγείας του επικεντρώθηκε στο ζήτημα της άρνησης των Ιουδαίων να ασκήσουν την αυτοκρατορική λατρεία και με μια εξωφρενική απόφαση του, ζητούσε να εγκατασταθεί ένα κολοσσιαίο άγαλμα του μέσα στον Ναό την ώρα που νέες ταραχές ξεσπούσαν στην Αλεξάνδρεια αλλά και στην Ιαμνεία στην Ιουδαία. Ο έπαρχος της Συρίας Πόπλιος Πετρώνιος διατάχθηκε να εκτελέσει την απόφαση.
Ο Πόπλιος Πετρώνιος ήταν ένας σοβαρός και διορατικός αξιωματούχος. Όταν έφτασε στην Τιβεριάδα συναντήθηκε με πολλούς Ιουδαίους ιδιωτικά και δημόσια. Όλοι οι Ιουδαίοι  του δήλωσαν  ότι ήταν αποφασισμένοι να πεθάνουν παρά να δεχθούν την απόφαση του αυτοκράτορα. Μοναδική παραχώρηση που μπορούσαν να κάνουν ήταν να τελούν θυσία στον Ναό δυο φορές την ημέρα υπέρ του Καίσαρα. Έμαθε επίσης ότι ο αναβρασμός είχε ήδη επεκταθεί και στα κατωτέρα στρώματα του πληθυσμού (γεωργούς, αγρότες) οι οποίοι σχεδίαζαν να κινηθούν δυναμικά. Με τον κίνδυνο της εμφάνισης λιμού εν’ όψει και ύστερα από την αποφασιστική αντίδραση που συνάντησε ο Ρωμαίος έπαρχος κατάλαβε πολύ καλά πως η χώρα βρίσκονταν στα πρόθυρα της έκρηξης μιας καθολικής εξέγερσης. Έτσι φέρθηκε διπλωματικά και άρχισε να χρονοτριβεί όχι χωρίς κίνδυνο για την ζωή του. Τελικά η τύχη τον βοήθησε. Ο Καλιγούλας δολοφονήθηκε (στα τέλη του Ιανουαρίου του έτους 41). Ο ευνοούμενος του Καλιγούλα Ηρώδης Αγρίππας, στον οποίο ο Ρωμαίος αυτοκράτορας είχε παραχωρήσει τον βασιλικό τίτλο και τις τετραρχίες του Φιλίππου και του Ηρώδη Αντίπα το 37 και το 39 αντίστοιχα και βρίσκονταν στην Ρώμη την εποχή εκείνη προσπάθησε και αυτός να πείσει τον αυτοκράτορα να μην επιμείνει στην απόφασή του.
Τον Καλιγούλα διαδέχθηκε ο θείος του Κλαύδιος. Ο Ηρώδης Αγρίππας συμμετείχε στις παρασκηνιακές διαδικασίες αποδοχής του Κλαυδίου από την Σύγκλητο. Ο Ηρώδης Αγρίππας ήταν παιδικός φίλος του νέου αυτοκράτορα. Έτσι εκείνος του παραχώρησε τις περιοχές της Παλαιστίνης που βρίσκονταν υπό ρωμαϊκό έλεγχο και την περιοχή της Αβιληνής (41). Ο νέος επίτροπος Μάρουλλος που είχε αντικαταστήσει τον Μάρκελλο το έτος 37 εγκατέλειψε την περιοχή.