cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έλμαρ Κλος
Ο Έλμαρ Κλος (τσέχικα: Elmar Klos, 26 Ιανουαρίου 1910 - 31 Ιουλίου 1993) ήταν Τσέχος σεναριογράφος, καθηγητής και σκηνοθέτης, ο οποίος επί σειρά ετών (και συγκεκριμένα 17) συνεργάστηκε με τον Γιαν Καντάρ, με τον οποίον, το 1965, κέρδισε και το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, για την ταινία Το μαγαζάκι της Κεντρικής Οδού. Επίσης, κι ένας άλλος καρπός της συνεργασίας τους έχει βραβευθεί, το Smrt si říká Engelchen (1963), αυτή τη φορά με το Χρυσό Βραβείο, στο 3ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας. Ο ρόλος του στον μεταπολεμικό κινηματογράφο της Τσεχοσλοβακίας ήταν σημαντικός.
Μαρκέλλα
Η ζωή της
Μετά τον θάνατό της ο Άγιος Ιερώνυμος έγραψε προς τιμήν της την επιστολή «Προς Πριντσίπια» (To Principia) στην οποία μνημονεύει τον βίο και το έργο της με σκοπό να παρηγορήσει την αγαπημένη μαθήτρια της Μαρκέλλας.
Έλμαρ Κλος
Βιογραφία
Ο Έλμαρ Κλος γεννήθηκε στο Μπρνο, στη Μοραβία της Αυστροουγγαρίας, στις 26 Ιανουαρίου του 1910. Ο Κλος άρχισε να σπουδάζει Νομικά, στο Πανεπιστήμιο Τσαρλς, στην Πράγα. Στην ηλικία των 18, ξεκίνησε να κάνει διάφορες δουλειές στην κινηματογραφική βιομηχανία. Στα 25 του, κατάφερε να φτιάξει δικό του στούντιο, κι έτσι ξεκίνησε να σκηνοθετεί ντοκιμαντέρ μικρού μήκους και άλλες εκπαιδευτικές ταινίες. Το 1955 βοήθησε στην ίδρυση της Κινηματογραφικής Ακαδημίας της Τσεχίας, στην οποία κιόλας διετέλεσε και καθηγητής ιστορίας, μέχρι και το 1969.
Μαρκέλλα
Η ζωή της
Αγιοποιήθηκε από την Ορθόδοξη και την καθολική Εκκλησία και η γιορτή της είναι στις 31 Ιανουαρίου. Παρά την συνεισφορά της στην δημιουργία του μοναστικού συστήματος η Μαρκέλλα είναι μία από τις λιγότερο γνωστές αγίες.
Έλμαρ Κλος
Βιογραφία
Ο Κλος, συνολικά, σκηνοθέτησε οχτώ ταινίες, οι οποίες κατείχαν συμπαγές σενάριο και κοινωνική κριτική. Πολλές από αυτές τις σκηνοθέτησε με τον Ούγγρο σκηνοθέτη Γιαν Καντάρ, δύο εκ των οποίων βραβεύθηκαν: Το μαγαζάκι της Κεντρικής Οδού, που κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας και το Smrt si říká Engelchen, που κέρδισε το Χρυσό Βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας. Οι ταινίες τους, πολλές φορές λογοκρίθηκαν από την Τσεχοσλοβάκικη Κυβέρνηση, ενώ σταδιακά ο Κλος σταμάτησε να σκηνοθετεί, ο Καντάρ συνέχισε σε Καναδά και ΗΠΑ.
Μαρκέλλα
Η ζωή της
Η Μαρκέλλα αναφέρεται στο έργο τέχνης της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Έλμαρ Κλος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Τσέχοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Τα αγωνίσματα της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 θα πραγματοποιηθούν στο Κέντρο Γυμναστικής Αριάκε, από τις 24 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου 2021.
Το πρόγραμμα των αγωνισμάτων παραμένει το ίδιο, παρά την έκκληση της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Γυμναστικής για την ύπαρξη ενός αγωνίσματος σχετιζόμενο με το παρκούρ. Η έκκληση δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς θεωρήθηκε πιο δίκαιο να είναι ένα ακέραιο άθλημα το παρκούρ, διαφορετικό από τη γυμναστική.
Αρχικά σχεδιασμένη να είναι μια προσωρινή εγκατάσταση, το Γυμναστικό Κέντρο Αριάκε θα λειτουργήσει μόνιμα ως συνεδριακό κέντρο, μετέπειτα των αγώνων.
Παραπομπές
Γυμναστική
Κίτρινο βιβλίο του Λεκάν
Το Κίτρινο Βιβλίο του Λεκάν (Ιρλανδικά: Leabhar Buidhe Leacáin) ή  TCD MS 1318 είναι ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο στη Μέση Ιρλανδική (Middle Irish). Το χειρόγραφο φυλάσσεται σήμερα στο κολέγιο Trinity College, στο Δουβλίνο. Το περιεχόμενό του περιλαμβάνει σχεδόν το σύνολο του Κύκλου του Όλστερ. Δεν πρέπει να συγχέεται με το Μεγάλο Βιβλίο του Λεκάν.
Είναι γραμμένο σε περγαμηνή και περιέχει 344 στήλες κειμένου, από τις οποίες οι πρώτες 289 χρονολογούνται από το 1391 ενώ οι υπόλοιπες γράφηκαν γύρω στο 1401. Ως ενιαίο σύνολο, υπό το όνομα Κίτρινο Βιβλίο του Λεκάν, παρουσιάστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα από τον Ουαλό Έντουαρντ Λιούιντ (Edward Lhuyd), ο οποίος συνέδεσε για την δημιουργία του τόμου 15 διαφορετικά χειρόγραφα.
Μέρος του κειμένου θεωρείται πως γράφηκε από τον ιστορικό και ποιητή Giolla Íosa Mór Mac Fir Bhisigh, έργο του οποίου θεωρείται και το Μεγάλο Βιβλίο του Λεκάν.
Μήτρος Αναστασόπουλος
Ο Μήτρος Αναστασόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από την τότε επαρχία Αρκαδίας (Τριφυλλίας). Καταρχάς έγινε μέλος της Επαρχιακής δημογεροντίας. Στην πολιορκία της Πάτρας διορίστηκε αρχηγός του τόπου του. Βρέθηκε σε πολλές μάχες, κατ' εξοχήν στο Δερβενάκι και Άγιου Σώστη, όπου και αρίστευσε. Πολέμησε τους Τούρκους του Δράμαλη ακόμα πριν τους πολεμήσει ο Κολοκοτρώνης. Φυλακίστηκε μαζί με τον Κολοκοτρώνη στην Ύδρα.
Πεσάδα Κεφαλλονιάς
Η Πεσάδα είναι χωριό στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 221 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Δήμος Βερτίσκου
thumb|right|200px|Ο δήμος Βερτίσκου σημασμένος με κόκκινο σε πολιτικό χάρτη του νομού Θεσσαλονίκης
Ο Δήμος Βερτίσκου ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λαγκαδά. Βρισκόταν στην βορειοανατολική περιοχή του Νομού Θεσσαλονίκης. Στην απογραφή του 2001 είχε 3.350 κατοίκους. Είχε ως έδρα του το χωριό Όσσα που ήταν και το μεγαλύτερο σε αριθμό κατοίκων σε όλο το Δήμο. Βρίσκεται λίγα μόλις χιλόμετρα (περίπου 30) από την πόλη της Θεσσαλονίκης. Άλλο σημαντικό χωριό της περιοχής που καταλάμβανε ο δήμος είναι το Πολυδένδρι Θεσσαλονίκης που διέρχεται φάση ανοικοδόμησης.
Υπηρεσία μιας στάσης
Η υπηρεσία μιας στάσης (αγγλικά: one stop shop) αναφέρεται στον τόπο όπου παρέχονται πολλές υπηρεσίες. Ο τόπος μπορεί να αναφέρεται σε φυσικό ή σε ηλεκτρονικό χώρο, ιστότοπο. Με τη χρήση υπηρεσιών μιας στάσης οι πολίτες και επιχειρήσεις έχουν τη δυνατότητα να διεκπεραιώνουν σε έναν μόνο τόπο όλες τις απαραίτητες διαδικασίες που αφορούν σε συγκεκριμένο γεγονός. Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) προωθεί τις υπηρεσίες μιας στάσης στο πλαίσιο του σχεδιασμού υπηρεσιών με επίκεντρο τον πολίτη.
Στη Ελλάδα η γνωστότερη υπηρεσία μιας στάσης είναι η Υπηρεσία Μιας Στάσης (ΥΜΣ) του Γενικού Εμπορικού Μητρώου (ΓΕΜΗ) που αφορά στη σύσταση εταιρειών. Στην πρώτη φάση εφαρμογής της, η χρήση της υπηρεσίας απαιτούσε την φυσική παρουσία των εταίρων σε υπηρεσία του ΓΕΜΗ. Το 2016 θεσμοθετήθηκε η Ηλεκτρονική Υπηρεσία Μιας Στάσης (e-ΥΜΣ) με την οποία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συστήσουν εταιρεία χωρίς να επισκεφτούν καμία δημόσια υπηρεσία. Οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες, Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ) και ΓΕΜΗ ενημερώνονται αυτόματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρηματικά μοντέλα
Νότος
thumb|250px|right|Ο Νότος (Ν) / (South) (S) σε σχέση με τις άλλες κατευθύνσεις.
Ο Νότος είναι γεωγραφική κατεύθυνση. Αποτελεί ένα από τα τέσσερα κύρια σημεία ορίζοντος ή σημεία της πυξίδας. Είναι το αντίθετο του Βορρά, κατά σημείο και κατεύθυνση και βρίσκεται σε ορθή γωνία με την Ανατολή και την Δύση.
Κατά κανόνα, σε όλους τους χάρτες ο Νότος καταφαίνεται στο κάτω ήμισυ από το οριζόντιο μέσον αυτών.
Κατηγορία:Προσανατολισμός
Βασίλης Σκούρτης
Ο Βασίλης Σκούρτης (αλβανικά:Vasil Shkurtaj, 27 Φεβρουαρίου 1992, Χανιά) είναι Έλληνας αλβανικής καταγωγής, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την αλβανική Κουκέσι.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στα Χανιά, ο Σκούρτης έπαιξε στις ακαδημίες νέων τεσσάρων ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των Άγιαξ, Ολυμπιακού και Λάτσιο. Εντάχθηκε στην τελευταία τον Ιανουάριο του 2010, καθώς ο συμπατριώτης του Ίγκλι Τάρε ήταν ο διευθυντής ποδοσφαίρου του συλλόγου.
Την περίοδο 2010-11 έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του, παίζοντας για τον Πανιώνιο, ενώ πήγε ως δανεικός στον Θρασύβουλο τον Ιανουάριο του 2011. Ένα χρόνο αργότερα μετακόμισε στην Πορτογαλία για τη Βιλαβερντένσε και την επόμενη περίοδο υπέγραψε με την Τοντέλα της Σεγούντα Λίγα, που είχε προπονητή τη σπουδαία προσωπικότητα της Μπενφίκα και της Εθνικής Πορτογαλίας Βίτορ Πανέιρα.
Ο Σκούρτης δεν κατάφερε να στεριώσει σε κάποια ομάδα τα επόμενα χρόνια, περνώντας διαδοχικά από την ολλανδική Ρόντα, τη Νίκη Βόλου, τον Αστέρα Τρίπολης, την Ξάνθη και τον Άρη Λεμεσού με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α΄ κατηγορία Κύπρου.
Λουφτετάρι
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2017 εντάχθηκε στην αλβανική Λουφτετάρι με μονοετές συμβόλαιο, χωρίς να έχει δικαίωμα συμμετοχής ως την επόμενη μεταγραφική περίοδο και αναγκαζόμενος έτσι σε εξάμηνη αποχή από αγώνες. Έκανε τελικά το ντεμπούτο στην ομάδα στις 31 Ιανουαρίου 2018, σε μία εκτός έδρας ήττα με 3-0 εναντίον της Λάτσι για τον πρώτο αγώνα των προημιτελικών του Κυπέλλου, ενώ για πρώτη φορά εμφανίστηκε στο πρωτάθλημα τέσσερις μέρες αργότερα, στην ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Λούζνια.
Σημείωσε τα πρώτα του γκολ στις 10 Φεβρουαρίου 2018, στη νίκη με νίκη 3-2 επί της Τέουτα Δυρραχίου. Την 1η Μαρτίου 2018 σημείωσε το μοναδικό γκολ επί της Φλαμουρτάρι, βοηθώντας την ομάδα να ανέβει στην έκτη θέση, δίνοντάς της και την πρώτη νίκη στην Αυλώνα μετά από 40 χρόνια.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί με τις μικρές Εθνικές Αλβανίας U19 (2 συμ., 1 γκολ) και U21 (13 συμ., 2 γκολ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιλαβερντένσε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Ντιβιζάο Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Τοντέλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόντα ΓΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουφτετάρι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Αλβανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουκέσι Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία
Αδρεναλίνη
thumb|right| thumb|right|
Η αδρεναλίνη, γνωστή και ως επινεφρίνη είναι σημαντική ορμόνη και νευροδιαβιβαστής (νορεπινεφρίνη) που παράγεται από τη μυελώδη μοίρα των επινεφριδίων, ως απόκριση στο ερέθισμα της άσκησης ή του άγχους με την άφιξη ενός νευρικού παλμού. Η αδρεναλίνη μαζί με την πρόδρομη ένωση σχηματισμού της τη νοραδρεναλίνη αποτελούν τις κυριότερες ορμόνες που παράγονται στη μυελώδη μοίρα των επινεφριδίων. Και οι δύο αυτές μαζί με τη ντοπαμίνη χαρακτηρίζονται κατεχολαμίνες, δηλαδή παράγωγα της πυροκατεχίνης, μιας συμπαθομιμητικής αμίνης που προέρχεται από τα αμινοξέα φαινυλαλανίνη και τυροσίνη.
Ιστορία
Στο New York Medical Journal αναφέρθηκε η ανακάλυψη μιας ουσίας που παραγόταν από τα επινεφρίδια από τον William Bates, τον Μάιο του 1886. Το 1895 απομονώθηκε και αναγνωρίστηκε η επινεφρίνη από τον Napoleon Cybulski, Πολωνό φυσιολόγο. Η ίδια ανακάλυψη έγινε ανεξάρτητα το 1897 από τον John Jacob Abel.
Ο Jokichi Takamine, Ιάπωνας χημικός, ανακάλυψε ανεξάρτητα την ίδια ορμόνη το 1900 από αδένες βοοειδών. Συντέθηκε τεχνητά για πρώτη φορά το 1904 από τον Friedrich Stolz. Ο Χημικός της τύπος προσδιορίστηκε το 1906.
Δράση
Η αδρεναλίνη βοηθά τον οργανισμό να κινητοποιήσει όλες τις πηγές ενέργειάς του, σε περιπτώσεις έντονης δραστηριότητας, διεγείροντας το συμπαθητικό νευρικό σύστημα για επείγουσα ενέργεια κατά τη λεγόμενη "αντίδραση μάχης ή φυγής". Έτσι, οι απολήξεις των νευρικών ινών του αδρενεργικού νεύρου, του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, εκκρίνουν τη νορεπινεφρίνη ή νοραδρεναλίνη και τα επινεφρίδια την επινεφρίνη ή αδρεναλίνη. Οι ουσίες αυτές που έχουν τα ίδια αποτελέσματα ενεργοποιούν υποδοχείς αγγείων και άλλων οργάνων, προετοιμάζοντας την καρδιά και τους μυς για δράση.
Όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση υπερέντασης, στρες, χάρη της αδρεναλίνης και της νοραδρεναλίνης προκαλείται αύξηση του ποσού της γλυκόζης στο αίμα, διαστολή των βρόγχων, επιτάχυνση των παλμών της καρδιάς, αύξηση της πίεσης του αίματος, συστολή των αγγείων του πεπτικού συστήματος και του δέρματος, διαστολή της κόρης του ματιού, ανόρθωση των τριχών κ.α. Ως αντισταθμιστική ή αντιρροπική ορμόνη προκαλεί το ήπαρ να απελευθερώσει γλυκόζη και τα κύτταρα να απελευθερώσουν λιπαρά οξέα. Με αυτόν τον τρόπο παράγεται επί πλέον ενέργεια. Στην περίπτωση που η ινσουλίνη, δεν επαρκεί, η έκκριση της επινεφρίνης και παρεμφερών αντισταθμιστικών ορμονών μπορεί να οδηγήσει σε υπεργλυκαιμία και κετοξέωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νευροδιαβιβαστές Κατηγορία:Κατεχολαμίνες Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο αναπνευστικό σύστημα Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο καρδιαγγειακό σύστημα
Ιάκωβος του Αρμανιάκ
Βιογραφία
Ως κόμης του Κάστρε, ο Ιάκωβος υπηρέτησε υπό τον Κάρολο Ζ' της Γαλλίας στη Νορμανδία το 1449 και το 1450 και στη συνέχεια στη Γκυγιέν. Ο Λουδοβίκος ΙΑ' του απένειμε τιμές. Το 1462, ο Ιάκωβος διαδέχθηκε τον πατέρα του και ο Λουδοβίκος ΙΑ' τον πάντρεψε με την κόρη της αναδόχου (νονάς) του του, Λουίζα του Ανζού, κόρη του Καρόλου κόμη του Μαιν. Ο Λουδοβίκος ΙΔ' αναγνώρισε επίσης τον τίτλο του στο δουκάτο του Νεμούρ, για το οποίο ήταν σε αντιπαράθεση με τον βασιλιά της Ναβάρρας.
Όταν στάλθηκε από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ για να ειρηνεύσει το Ρουσιγιόν, ο Νεμούρ ένιωσε ότι δεν είχε ανταμειφθεί ανεπαρκώς για την ταχεία επιτυχία αυτής της αποστολής, έτσι εντάχθηκε στον Σύνδεσμο της Κοινής Ευημερίας το 1465. Αφού ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ του έδωσε χάρη δύο φορές, η υπομονή του βασιλιά εξαντλήθηκε: πολιόρκησε το κάστρο τον δούκα στο Καρλάτ και τον φυλάκισε. Ο δούκας του Nεμούρ αντιμετωπίστηκε με τη μέγιστη αυστηρότητα, καθώς τον έκλεισαν σε ένα κλουβί. Τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο, και αποκεφαλίστηκε στις 4 Αυγούστου 1477.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ
Εμμούστε
Το Εμμούστε είναι χωριό στην ενορία Ταρβάστου, στην επαρχία Βίλγιαντι στην Εσθονία. Βρίσκεται 6.4 χιλιόμετρα από τον μικρό δήμο Μούστλα και 24 χιλιόμετρα από το Βίλγιαντι κοντά στα σύνορα με την επαρχία Βάλγκα. Στην απογραφή του 2011, είχε 15 κατοίκους, 22 λιγότερους από την απογραφή του 2000. Αυτά τα στοιχεία, δεν αντικατοπτρίζουν τον πληθυσμό όταν οι μαθητές και οι δάσκαλοι του σχολείου του Εμμούστε είναι στην δουλειά.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Θεσσαλονίκης.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Μακεδονίας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Εμμούστε
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Εσθονίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 2016–17
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Μακεδονίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας είναι η εξής:
Α1 Κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ.Μ. διεξάγεται με τη συμμετοχή 17 συλλόγων σε έναν όμιλο και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων. Ο πρωταθλητής κρίνεται σε αγώνες κατάταξης (Play Off) μεταξύ των ομάδων που τερμάτισαν από την 1η εως 5η θέση. Στην Α΄ κατηγορία υποβιβάζονται συνολικά 6 ομάδες, οι 3 τελευταίες (15η-17η θέση) της κανονικής διάρκειας και 3 ακόμη που προκύπτουν από αγώνες κατάταξης (Play Out) που συμμετέχουν οι 6 ομάδες που τερμάτισαν από την 9η ως την 14η θέση. Στους αγώνες κατάταξης οι ομάδες με την υψηλότερη θέση στην κανονική διάρκεια έχουν διαφόρων τύπων πλεονεκτήματα (αγώνες στην έδρα τους, 2ος αγώνας σε περίπτωση ήττας)
Κανονική Περίοδος
Πηγή: Ιστοσελίδα ΕΠΣΜ Πηγή: Ιστοσελίδα ΕΠΣΜ
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ κατηγορία την περίοδο 2016-17 συμμετέχουν 63 συνολικά ομάδες που χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των 15 εως 16.
Β΄ Κατηγορία
Στην Β΄ κατηγορία την περίοδο 2016-17 συμμετέχουν 67 συνολικά ομάδες που χωρίστηκαν σε 5 ομίλους των 13 και 14.
Γ΄ Κατηγορία
Στην Γ΄ κατηγορία την περίοδο 2016-17 συμμετέχουν 44 συνολικά ομάδες που χωρίστηκαν σε 4 ομίλους. Οι πρώτοι κάθε ομίλου καθως και ακόμη μία ομάδα από κάθε όμιλο (8 συνολικά) θα προβιβαστούν στη Β΄ Κατηγορία της επόμενης περιόδου. Η δεύτερη ομάδα κάθε ομίλου θα προκύψει έπειτα από αγώνες κατάταξης των ομάδων που στην κανονική περίοδο θα καταταγούν από τη 2η έως την 7η θέση.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν υποχρεωτικά τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας που αγωνίζονται στις 2 κορυφαίες ερασιτεχνικές κατηγορίες (Α1 και Α΄). Προαιρετικά μπορούν να συμμετέχουν τα σωματεία των Β΄ και Γ΄ κατηγοριών της ΕΠΣΜ. Η διοργάνωση ξεκίνησε το Σεπτέμβρη του 2016 και ολοκληρώθηκε στις 8 Μαρτίου του 2017 με τον τελικό στο γήπεδο της Τούμπας. Το κύπελλο κατέκτησε ο Π.Α.Ο. Κουφαλίων που στη συνέχεια κατέκτησε και το πρωτάθλημα του 1ου Ομίλου της Α Κατηγορίας της ΕΠΣΜ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Μεγάλο Βιβλίο του Λεκάν
Το Μεγάλο βιβλίο του Λεκάν ή απλά Βιβλίο του Λεκάν (Ιρλανδικά: Leabhar (MOR) Leacain - RIA MS 23 P 2) είναι ένα μεσαιωνικό ιρλανδικό χειρόγραφο, γραμμένο μεταξύ 1397 και 1418. Το χειρόγραφο βρίσκεται σήμερα στην κατοχή της Βασιλικής Ιρλανδικής Ακαδημίας.
Το χειρόγραφο είναι γραμμένο στην Μέση ιρλανδική. Γραφέας του είναι ο Ádhamh Ó Cuirnín για λογαριασμό του ιστορικού Τζιόλα Ιόσα Μορ Μακ Φίρμπχισιγκ (Giolla Íosa Mór Mac Fir Bhisigh). Το περιεχόμενο του αποτελεί μεταγραφή από το Βιβλίο του Λέιντσερ, τα τελευταία αντίγραφα του Βιβλίου των Εισβολών, του Dindsenchas, του Βanshenchas και του Lebor na gCeart (Βιβλίο των Δικαιωμάτων).
Το χειρόγραφο βρισκόταν παλαιότερα στην κατοχή του Τζέιμς Ούσερ (James Ussher). Ο Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας το κατέθεσε στη συνέχεια στο Ιρλανδικό Κολέγιο του Παρισιού. Το 1787 επιστράφηκε στην Ιρλανδία όπου κάποια στιγμή βρέθηκε στην κατοχή του στρατηγού Charles Vallancey ο οποίος το δώρισε στην Βασιλική Ιρλανδική Ακαδημία.
Υπήρχαν αρχικά 30 folios, αλλά τα πρώτα εννέα χάθηκαν το 1724. Τα συγκεκριμένα περιείχαν ένα μεγάλο τμήμα αφιερωμένο στη γενεαλογία και την ιστορία των Νορβηγικών και Νορβηγογαελικών οικογενειών της Ιρλανδίας, οι οποίες πουθενά αλλού δεν διατηρούνται.
Οι σελίδες είναι καλυμμένες με μια λιπαρή ουσία που τις καθιστά διαφανείς και μειώνει την αναγνωσιμότητα τους.
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Πολυμάθεια
Η Πολυμάθεια στην Ελληνική μυθολογία ήταν μια από τις τρεις Μούσες οι οποίες είναι αναγνωρισμένες στην Σικυώνα, σύμφωνα με τα έργα του Πλούταρχου. Το όνομά της σημαίνει κυριολεκτικά "πολλή γνώση, πολυμάθεια", και ο Πλούταρχος τη συγκρίνει με Πολύμνια. Κατά τον ίδιο η Πολυμάθεια αποδίδει προτεραιότητα υπέρ της συσσώρευσης και της διατήρησης της γνώσης.
Πόνος (μυθολογία)
Ο Πόνος είναι η προσωποποίηση της κακουχίας και του μόχθου. Στο επικό ποίημα του Ησιόδου, με τίτλο Η Ασπίδα του Ηρακλή, ο Πόνος ήταν μία από τις πολλές μορφές που απεικονίζονται στην ασπίδα του Ηρακλή.
Αναφορά του Ησίοδου
Σύμφωνα με την Θεογονία του Ησιόδου, ο Πόνος ήταν ο μοχθηρός γιος της Έριδας, κόρη της Νυκτός. Μεταξύ των αδελφών του ήταν οι: Λήθη, Λόγοι, Ψευδέα, Όρκος, Νίκεια, Αμφιλογίαι, Ανδροκτασίαι, Υσμίναι, Μάχαι, Δυσνομία, Λιμός, Αλγεία και Άτη.
Σιμωτάτα Κεφαλλονιάς
Τα Σιμωτάτα είναι χωριό στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 143 κατοίκους.
Πόνος (μυθολογία)
Αναφορά του Κικέρωνα
Σε μερικές αναφορές, ο Πόνος ήταν γιος των αρχέγονων θεοτήτων, της Νύκτας και του Έρεβο. Ήταν αδελφός πολλών δαιμόνων.
Σιμωτάτα Κεφαλλονιάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Πόνος (μυθολογία)
Φιλοσοφία
Οι οπαδοί του κινήματος του κυνισμού προωθούν μια ζωή στα πρότυπα του πόνου. Για τους οπαδός του κυνισμού, αυτό δεν φαίνεται να σημαίνει πραγματική σωματική εργασία. Ο Διογένης της Σινώπης, για παράδειγμα, ζούσε από την και όχι από την χειρωνακτική εργασία. Αντίθετα, σημαίνει σκόπιμα την επιλογή μιας σκληρής ζωής-για παράδειγμα, φορώντας λεπτό μανδύα και περπατώντας ξυπόλητα το χειμώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυνισμός Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Γκύντερ Βάλραφ
Ο Γκύντερ Βάλραφ (γερμανικά: Günter Wallraff, 1 Οκτωβρίου 1942) είναι Γερμανός συγγραφέας και μυστικός δημοσιογράφος. Έγινε διάσημος κυρίως για τις θεαματικές αποκαλύψεις που έκανε σχετικά με τις συνθήκες εργασίας σε διάφορες μεγάλες εταιρείες, όπως τη Thyssen και την εφημερίδα BILD. Για τις έρευνές του εργαζόταν εν μέρει για τις συγκεκριμένες εταιρείες για αρκετούς μήνες ή ακόμη και για έτη χρησιμοποιώντας φανταστική ταυτότητα.
Παιδικά χρόνια και εφηβία
Ο Βάλραφ γεννήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 1942 στο Μπούρσαϊντ, κοντά στην Κολωνία. Ο πατέρας του δούλευε στη Ford στην κοντινή Κολωνία. Αφού πήρε απολυτήριο σπουδών πρώτου κύκλου μέσης εκπαίδευσης (mittlere Reife) άρχισε επαγγελματική εκπαίδευση βιβλιοπώλη, το επάγγελμα του οποίου άσκησε στο εξής. Ήδη τη δεκαετία 1950 άρχισε να γράφει τα πρώτα του ποιήματα, τα οποία δημοσίευσε μερικώς το 1960/61.
Ο Βάλραφ ήταν ένας από τους πρώτους Γερμανούς αντιρρησίες συνείδησης. Εξετάστηκε το 1963 και η αίτηση για απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία στο όπλο απερρίφθη. Λόγω της άρνησής του να πάρει όπλο στο χέρι, κλείστηκε για παρατήρηση στο ψυχιατρικό τμήμα του γερμανικού στρατιωτικού νοσοκομείου της Κόμπλεντς. Για να επιβιώσει σε ένα περιβάλλον που τον περνούσε για τρελό, άρχισε να γράφει ημερολόγιο. Επίσης ήλπιζε οι εμπειρίες του με τον τρόπο αυτό να βρουν το δρόμο τους στη δημοσιότητα.
Ο πρώτος του αυτός, εντούτοις ακόμα ακούσιος ρόλος του αντιρρησία συνειδήσεως και ασθενή ψυχιατρικού τμήματος αποτέλεσε για αυτόν εμπειρία κλειδί και τη βάση για τη μελλοντική του εργασία. Αργότερα κρίθηκε «ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία με και χωρίς όπλο» και απολύθηκε από τον γερμανικό στρατό.
Έργο
Στη σουηδική γλώσσα χρησιμοποιείται το ρήμα «wallraffa» για το δημοσιογραφικό στιλ του Βάλραφ. Το ρήμα αυτό πέρασε μάλιστα στον κατάλογο λέξεων της Σουηδικής Ακαδημίας.
13 ανεπιθύμητα ρεπορτάζ
Το 1969 δημοσίευσε τα «13 βιομηχανικά ρεπορτάζ» (13 unerwünschte Reportagen) όπου περιέγραψε απαράδεκτες συνθήκες εργασίας σε δεκατρία επαγγέλματα, στα οποία ο ίδιος εργάστηκε αγνώριστος για αρκετούς μήνες στα τέλη της δεκαετίας 1960. Παρά τις διώξεις από τους εργοδότες παρουσίασε στο βιβλίο του την εκμετάλλευση των «απλών εργαζομένων» που βίωσε και ο ίδιος εκεί.
Στη χουντική Ελλάδα
Τον Μάιο του 1974, κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών, συνελήφθη στην Αθήνα αφού πριν είχε δεθεί με αλυσίδες στην πλατεία Συντάγματος και μοίρασε φέιγ βολάν σε περαστικούς, δηλώνοντας έτσι την αλληλεγγύη προς τους Έλληνες πολιτικούς κρατουμένους. Κατόπιν βασανισμού καταδικάστηκε σε δεκατετράμηνη φυλάκιση. Απολύθηκε τελικά με την πτώση της χούντας. Το 1975 δημοσίευσε τις εμπειρίες του στο βιβλίο «Ο φασισμός δίπλα μας. Η Ελλάδα του χθες - Ένα δίδαγμα για το αύριο» (Unser Faschismus nebenan. Griechenland gestern - ein Lehrstück für morgen).
Ως ρεπόρτερ Χανς Έσερ
Το 1977 εργάστηκε για τέσσερις μήνες ως δημοσιογράφος στο ταμπλόιντ «Bild-Zeitung» (ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης) χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Χανς Έσερ. Το ίδιο έτος δημοσίευσε στο βιβλίο «Der Aufmacher - Der Mann, der bei "BILD" Hans Esser war» τις διαστρεβλώσεις και τα ψέματα που παρήγε τότε με συστηματικό τρόπο η εφημερίδα αυτή. Το βιβλίο αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο τον Βάλραφ, εξηγεί την «παράνοια» με την οποία στη συνέχεια τον καταδίωξε ο όμιλος Axel Springer AG, μεταξύ άλλων εκδοτικός οίκος της εφημερίδας.
Το 1981 το ανώτατο ομοσπονδιακό δικαστήριο Bundesgerichtshof πιστοποίησε το δικαίωμα του Βάλραφ να δημοσιεύσει τις εμπειρίες του που απέκτησε σαν δημοσιογράφος της Bild, αφού στο βιβλίο του παρουσιάζονται «σοβαρές ελλείψεις» και «λάθος εξελίξεις της δημοσιογραφίας» η συζήτηση των οποίων θα ενδιέφερε τη δημοσιότητα σε «ιδιαίτερο βαθμό».
Ως Αλί στη Thyssen
Το Μάρτιο του 1983 αποφάσισε να ερευνήσει «εκ των έσω» τη βάρβαρη μεταχείριση των μεταναστών εργατών στη Γερμανία. Μεταμφιέστηκε στον τούρκο ανειδίκευτο εργάτη Αλί και εργάστηκε στον ρόλο αυτό για δυο χρόνια κατά το πλείστον σε σε υπεργολάβο της Thyssen αλλα και σε άλλες βιομηχανίες.
Το βιβλίο «Ganz unten» ("Στον πάτο"), που δημοσίευσε το 1985, πωλήθηκε πάνω από 3 εκατομμύρια φορές και μεταφράστηκε σε περισσότερο από 30 γλώσσες, μέσα από αυτές και στα Ελληνικά.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Σωτήριος Ζαριανόπουλος
Ο Σωτήρης Ζαριανόπουλος (Θεσσαλονίκη, 16 Φεβρουαρίου 1961) είναι Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός. Δραστηριοποιείται στην τοπική αυτοδιοίκηση και κατά το παρελθόν διετέλεσε μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το ΚΚΕ (περίοδος 2014-2019).
Βιογραφία
Έχει υπάρξει υποψήφιος βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με το ΚΚΕ σε διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις   χωρίς ωστόσο να εκλεγεί. Το 2010 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με τη Λαϊκή Συσπείρωση, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση με ποσοστό 9,5%. Το 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ αποσπώντας περισσότερες από 100.000 ψήφους.
Το 2019 ήταν εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με τη Λαϊκή Συσπείρωση, αποσπώντας εν τέλει περίπου το 4,5% των ψήφων. Είναι μέλος της κομματικής επιτροπής του ΚΚΕ για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2014-2019 Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Ιωάννης του Αρμανιάκ, δούκας του Νεμούρ
Ο Ιωάννης, γαλλ..: Jean d'Armagnac, duc de Nemours, (1467–1500) από τον Οίκο του Αρμανιάκ ήταν γιος του Ιακώβου δούκα του Nεμούρ και της Λουίζας του Ανζού.
Βιογραφία
Οι ιδιοκτησίες τού πατέρα του κατασχέθηκαν κατά την εκτέλεσή του το 1477, αλλά ο Ιωάννης αποκαταστάθηκε στο Nεμούρ και στα άλλα εδάφη της οικογένειας το 1484. Έζησε μία διαλυμένη ζωή και τα αδέλφια του τον μήνυσαν, για να τον εμποδίσουν να εκποιήσει τις οικογενειακές γαίες, για να πληρώσει τα χρέη του. Το 1489 αντάλλαξε τις επαρχίες του Καρλά και του Mυρά στον Πέτρο Β΄, δούκα του Μπουρμπόν για την κομητεία λ'Ιλ Ζουρνταίν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γιολάντα του Λα Αι (La Haye) (απεβ. 1517) το 1492, αλλά δεν απέκτησε παιδιά. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Λουδοβίκος κόμης του Γκιζ.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ
Κιζίλτου (Καζακστάν)
Το Κιζίλτου, μερικές φορές γράφεται ως Κυζύλτου είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Βρίσκεται κοντά στο Αλμάτι και χρησιμοποιεί την ώρα Αλμάτι (UTC+06:00).
Παπάζογλου (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Παπάζογλου ή Παπάζογλους μπορεί να αναφερόμαστε στα παρακάτω πρόσωπα:
Με την ονομασία Παπάζογλους:
Με το επώνυμο Παπάζογλου:
Ειδικότερα σε Έλληνες ποδοσφαιριστές:
Επίσης στους:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Πλατφόρμα κοινωνικής ευαισθητοποίησης
Η πλατφόρμα κοινωνικής ευαισθητοποίησης ή συλλογικής ευαισθητοποίησης ή ενημέρωσης (αγγλικά: community awareness platform, collective awareness platform, CAP) ονομάζεται το μέσο που έχει στόχο την κοινωνική ευαισθητοποίηση των πολιτών με τη χρήση του διαδικτύου. Οι πλατφόρμες κοινωνικής ευαισθητοποίησης έχουν στόχο την ευαισθητοποίηση των ατόμων κυρίως σε θέματα αειφορίας (προστασία περιβάλλοντος, σωστή διαχείριση απορριμμάτων, υδάτινων πόρων) και σε κοινωνικά θέματα (ρατσισμός, σχολικός εκφοβισμός κ.α.). Χαρακτηριστικό τους είναι ότι δεν περιορίζονται στην ενημέρωση, αλλά επιδιώκουν την ενεργό εμπλοκή. Στοχεύουν στην υιοθέτηση πιο υπεύθυνων συμπεριφορών από τους πολίτες και τη συμμετοχή τους στη λήψη αποφάσεων και στην υλοποίηση πολιτικών.
Στην Ελλάδα πραγματοποιούνται διάφορες δράσεις, όπως το FollowGreen που σε συνεργασία με Δήμους επιβραβεύει την ανακύκλωση
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδίκτυο Κατηγορία:Κοινωνία
Γιαννάκης Γκρίτζαλης
Ο Ιωάννης ή Γιαννάκης Γκρίτζαλης (Ψάρι Τριφυλίας, 1791; - Κυπαρισσία, 17 Σεπτεμβρίου 1834) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ήταν ο επιφανέστερος γόνος της ομώνυμης σημαντικής οικογένειας από το αρβανιτοχώρι Ψάρι Τριφυλίας, στο σημερινό Νομό Μεσσηνίας.
Βιογραφία
Όταν ξέσπασε η Επανάσταση, ο Γκρίτζαλης πήγε μαζί με τον αδελφό του Δημήτρη, από τη Κωνσταντινούπολη όπου διέμεναν και δραστηριοποιούνταν ως έμποροι, στα Μαγούλιανα της Γορτυνίας, όπου έμεινε πολεμώντας με τους Καρυτινούς στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Μετά την άλωση της αρκαδικής πόλης μετέβη, μαζί με τον αδελφό του Δημήτρη και τον Αναγνώστη Παπατσώρη, στα Κοντοβούνια της Τριφυλίας, όπου αναγνωρίστηκε ως αρχηγός ομάδας Ντρέδων οπλοφόρων, και το 1823 έγινε χιλίαρχος. Το Δεκέμβριο του 1824 φυλακίστηκε μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη στην Ύδρα. Την επόμενη χρονιά, ο Γκρίτζαλης πολέμησε ενάντια στην επιδρομή του Ιμπραήμ στο Μωριά.
Το 1834, μαζί με τους Μητροπέτροβα, τους Πλαπουταίους και άλλους παλιούς οπλαρχηγούς, σε αντίδραση για την καταδίκη σε θάνατο του Θόδωρου Κολοκοτρώνη και του Δημήτρη Πλαπούτα, συμμετείχε στη λεγόμενη «Μεσσηνιακή Επανάσταση», μια ένοπλη στάση-εξέγερση ενάντια στην πολιτική της Αντιβασιλείας. Μετά την καταστολή της, ο Γκρίτζαλης παραδόθηκε στις Αρχές, δικάστηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1834, όπου καταδικάστηκε σε θάνατο στις 17 Σεπτεμβρίου ως αρχηγός των στασιαστών και εκτελέστηκε δια τυφεκισμού άμεσα (μετά από δύο ώρες).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Αρβανίτες Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Κωστής Παλαμάς
Ο Κωστής Παλαμάς (Πάτρα, 13 Ιανουαρίου 1859 - Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 1943) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ιστορικός και κριτικός της λογοτεχνίας. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, με σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη και ανανέωση της νεοελληνικής ποίησης. Αποτέλεσε κεντρική μορφή της λογοτεχνικής γενιάς του 1880, πρωτοπόρος, μαζί με τον Νίκο Καμπά και τον Γεώργιο Δροσίνη, της αποκαλούμενης Νέας Αθηναϊκής (ή Παλαμικής) σχολής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 13 Ιανουαρίου 1859 από γονείς που κατάγονταν από το Μεσολόγγι. Η οικογένεια του πατέρα του ήταν οικογένεια λογίων, με αξιόλογη πνευματική δραστηριότητα, και ασχολούμενων με τη θρησκεία. Ο προπάππος του Παναγιώτης Παλαμάς (1722-1803) είχε ιδρύσει στο Μεσολόγγι την περίφημη "Παλαμαία Σχολή" και ο παππούς του Ιωάννης είχε διδάξει στην Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης. Ο θείος του Ανδρέας Παλαμάς υπήρξε πρωτοψάλτης και υμνογράφος, τον οποίο ο Κωστής Παλαμάς Μαμαλάκης αναφέρει στα "Διηγήματά" του (Β' έκδοση, 1929, σελ. 200). Ο Μιχαήλ Ευσταθίου Παλαμάς (αδελφός του Ανδρέα) και ο Πανάρετος Παλαμάς ήταν ασκητές. Ο Δημήτριος Ι. Παλαμάς, επίσης θείος του Κωστή, ήταν ψάλτης και υμνογράφος στο Μεσολόγγι. Ο πατέρας του ήταν στο επάγγελμα δικαστικός.
Όταν ο ποιητής ήταν σε ηλικία 6 ετών έχασε και τους δύο γονείς του σε διάστημα σαράντα ημερών (Δεκέμβριος 1864 - Φεβρουάριος 1865). Στενοί συγγενείς ανέλαβαν τότε τα τρία παιδιά της οικογένειας, το μικρότερο αδερφό του η αδερφή της μητέρας του και εκείνον και το μεγαλύτερο αδερφό του ο θείος τους Δημήτριος Παλαμάς, που κατοικούσε στο Μεσολόγγι και ήταν εκπαιδευτικός. Εκεί έζησε από το 1867 ως το 1875 σε ατμόσφαιρα μάλλον δυσάρεστη και καταθλιπτική, που ήταν φυσικό να επηρεάσει τον ευαίσθητο ψυχισμό του, όπως φαίνεται και από ποιήματα που αναφέρονται στην παιδική του ηλικία. thumb|Το σπίτι του Παλαμά στην [[Πάτρα]]
Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1875, όπου γράφτηκε στην Νομική Σχολή. Σύντομα όμως εγκατέλειψε τις σπουδές του αποφασισμένος να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία. Το πρώτο του ποίημα το είχε γράψει σε ηλικία 9 ετών, μιμούμενος τα πρότυπα της εποχής του, «ποίημα για γέλια», όπως το χαρακτήρισε αργότερα ο ίδιος. Η αρχή του ποιήματος εκείνου ήταν: «Σ' αγαπώ εφώνησα, / κι εσύ μ' αστράπτον βλέμμα /Μη — μ' απεκρίθης — μη θνητέ, / τολμήσης να μιάνης / δια της παρουσίας σου / τας ώρας τας ωραίας / που έζησα στον κόσμον / …».
Από το 1875 δημοσίευε σε εφημερίδες και περιοδικά διάφορα ποιήματα, φιλολογικά άρθρα, κριτικές και χρονογραφήματα. Το 1876 υπέβαλε στον Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό την ποιητική συλλογή Ερώτων Έπη, σε καθαρεύουσα, με σαφείς τις επιρροές της Α΄ Αθηναϊκής Σχολής. Η συλλογή απορρίφθηκε με το χαρακτηρισμό "λογιωτάτου γραμματικού ψυχρότατα στιχουργικά γυμνάσματα". Η πρώτη του αυτοτελής έκδοση ήταν το 1878 το ποίημα "Μεσολόγγι". Από το 1898 εκείνος και οι δύο φίλοι και συμφοιτητές του Νίκος Καμπάς (με τον οποίο μοιραζόταν το ίδιο δωμάτιο) και Γεώργιος Δροσίνης άρχισαν να συνεργάζονται με τις πολιτικές-σατιρικές εφημερίδες "Ραμπαγάς" και "Μη Χάνεσαι". Οι τρεις φίλοι είχαν συνειδητοποιήσει την παρακμή του αθηναϊκού ρομαντισμού και με το έργο τους παρουσίαζαν μια νέα ποιητική πρόταση, η οποία βέβαια ενόχλησε τους παλαιότερους ποιητές, που τους αποκαλούσαν περιφρονητικά "παιδαρέλια" ή ποιητές της "Νέας Σχολής". thumb|left|Ο ποιητής σε ηλικία 10 χρονών|εναλλ.=Ο ποιητής σε ηλικία 10 χρονών
Το 1886 δημοσιεύτηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή Τραγούδια της Πατρίδος μου στη δημοτική γλώσσα, η οποία εναρμονίζεται απόλυτα με το κλίμα της Νέας Αθηναϊκής Σχολής. Το 1887 παντρεύτηκε τη συμπατριώτισσά του Μαρία Βάλβη, η οποία του συμπαραστάθηκε σε όλη του τη ζωή και απέκτησαν τρία παιδιά, μεταξύ των οποίων και ο Λέανδρος Παλαμάς. το 1889 δημοσιεύτηκε ο Ύμνος εις την Αθηνάν, αφιερωμένος στη γυναίκα του, για τον οποίο βραβεύτηκε στον Φιλαδέλφειο ποιητικό διαγωνισμό την ίδια χρονιά. Ένδειξη της καθιέρωσής του ως ποιητή ήταν η ανάθεση της σύνθεσης του Ύμνου των Ολυμπιακών Αγώνων, το 1896.
Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, ο Κωστής Παλαμάς, μαζί με άλλους Έλληνες λογίους, προσυπέγραψε την έκκληση των Ελλήνων Διανοουμένων προς τους διανοούμενους ολόκληρου του κόσμου, με την οποία αφενός μεν καυτηριάζονταν η κακόβουλη ιταλική επίθεση, αφετέρου δε, διέγειρε την παγκόσμια κοινή γνώμη σε επανάσταση συνειδήσεων για κοινό νέο πνευματικό Μαραθώνα.
Η κηδεία του Κωστή Παλαμά
Πέθανε σε βαθιά γεράματα στις 27 Φεβρουαρίου του 1943 έπειτα από σοβαρή ασθένεια, 40 ημέρες μετά το θάνατο της συζύγου του (τον οποίο δεν είχε πληροφορηθεί επειδή και η δική του υγεία ήταν σε κρίσιμη κατάσταση). Ο γιος του Λέανδρος, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Κωνσταντίνου Τσάτσου δεν επιθυμούσε η κηδεία του πατέρα του να πάρει εθνοπατριωτική διάσταση, επειδή φοβόταν πως οι Ιταλικές αρχές κατοχής θα του στερούσαν το διαβατήριό του. Η κηδεία του ποιητή έμεινε ιστορική, καθώς μπροστά σε έκπληκτους Γερμανούς κατακτητές, χιλιάδες κόσμου τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο.
Η οικία Παλαμά
Η οικία του Παλαμά στην Πάτρα σώζεται ως σήμερα στην οδό Κορίνθου 241, στο κέντρο της πόλης. Τρία χρόνια πριν τη γέννηση του Παλαμά στο ίδιο σπίτι γεννήθηκε η μεγάλη Ιταλίδα πεζογράφος Ματθίλδη Σεράο.
Έργο
Ο Παλαμάς ήταν ένας από τους πολυγραφότερους Έλληνες λογοτέχνες και πνευματικούς ανθρώπους. Δημοσίευσε συνολικά σαράντα ποιητικές συλλογές, καθώς και θεατρικά έργα, κριτικά και ιστορικά δοκίμια, συγκριτικές μελέτες και βιβλιοκριτικές. Την επιμέλεια της επανέκδοσης των έργων του μετά το θάνατό του ανέλαβε ο γιος του Λέανδρος Παλαμάς επίσης ποιητής και κριτικός της λογοτεχνίας.
Ποιητικό έργο
'Η Φλογέρα του βασιλιά'' (1910) διαδραματίζεται στο Βυζάντιο και αφηγείται το ταξίδι του Βασίλειου Β' ("Βουλγαροκτόνου") στην Αθήνα. Κεντρικό σημείο του έργου είναι το προσκύνημα του αυτοκράτορα στον Παρθενώνα, που έχει γίνει ναός της Παναγίας. Αυτό συμβολίζει για τον ποιητή τη σύνθεση και την ενότητα όλης της ιστορίας του Ελληνισμού, αρχαίας, βυζαντινής και σύγχρονης. Η έμπνευση της Φλογέρας του Βασιλιά είναι αποτέλεσμα και του ανανεωμένου τότε ενδιαφέροντος για το Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αλλά κυρίως του Μακεδονικού Αγώνα.
Μετά τις μεγάλες συνθέσεις επανήλθε σε μικρότερες λυρικές φόρμες με τις συλλογές Οι καημοί της Λιμνοθάλασσας και Η Πολιτεία και η Μοναξιά (1912), μαζί με τις οποίες εξέδωσε και τα σατιρικά ποιήματά του (Σατιρικά γυμνάσματα). Στις επόμενες συλλογές του γενικά δεν παρουσιάστηκε κάτι νέο στην ποιητική του εξέλιξη, παρά μόνο στις τελευταίες, Ο κύκλος των τετράστιχων (1929) και Οι νύχτες του Φήμιου(1935) αποτελούνται αποκλειστικά από σύντομα τετράστιχα ποιήματα.
Η σχέση με το δημοτικισμό
μικρογραφία|Οικία Κωστή Παλαμά- η είσοδος Η εποχή της εμφάνισης του Κωστή Παλαμά, αλλά και των άλλων ποιητών της Νέας Αθηναϊκής Σχολής συνέπεσε με την έξαρση του προβληματισμού για το γλωσσικό ζήτημα. Το 1888 εκδόθηκε το Ταξίδι μου του Ψυχάρη, ενώ είχε προηγηθεί η διαμάχη Κωνσταντίνου Κόντου-Δημ. Βερναρδάκη, το 1882. Ενώ σταδιακά στην ποίηση η δημοτική καθιερώθηκε (με τη συμβολή και των ποιητών της Νέας Αθηναϊκής Σχολής), στην πεζογραφία (και φυσικά στον επίσημο λόγο) επικρατούσε η καθαρεύουσα. Ο Παλαμάς, υποστηρικτής της δημοτικής, υποδέχθηκε με ευνοϊκή κριτική το Ταξίδι μου. Μια μόλις μέρα αφ' ότου το διάβασε, έγραψε το άρθρο "Το επαναστατικόν βιβλίον του κ. Ψυχάρη" εκφράζοντας ενθουσιώδεις κρίσεις, χωρίς βέβαια να παραλείψει να επισημάνει και τις ακρότητες του συγγραφέα. Η υποστήριξή του προς όλες τις προσπάθειες καθιέρωσης της δημοτικής ήταν συνεχής και έμπρακτη. Συνεργαζόταν με το περιοδικό-όργανο του δημοτικισμού Ο Νουμάς από το πρώτο κιόλας τεύχος και στη δημοτική έγραψε όχι μόνο τα ποιήματα αλλά και τα (λίγα) διηγήματά του.
Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ενώ στο λογοτεχνικό (και αργότερα και στο κριτικό) έργο χρησιμοποιούσε τη δημοτική, ως Γραμματέας του Πανεπιστημίου ήταν υποχρεωμένος να συντάσσει τα επίσημα έγγραφα σε αυστηρή καθαρεύουσα. Όπως ανέφερε ο ίδιος σε επιστολή του, στην φιλολογική του εργασία ήταν "μαλλιαρός" και στην υπηρεσία του "αττικιστής απ' την κορφή ως τα νύχια". Η επίσημη θέση του, όπως ήταν φυσικό, δύσκολα μπορούσε να συνδυαστεί με την υποστήριξη στο δημοτικισμό. Βρέθηκε πολλές φορές στο επίκεντρο επιθέσεων, ειδικά κατά τα "Ευαγγελικά" (1901) και τα "Ορεστειακά" (1903). Παρά ταύτα ο ίδιος δε δίστασε να δηλώσει δημοσίως ότι ο δημοτικισμός ήταν η αρετή του (1908). Λόγω των θεσεών του για το γλωσσικό ζήτημα, υπέστη μια σειρά από διώξεις και για ένα χρονικό διάστημα, απολύθηκε από τη θέση του.
Πεζογραφικό έργο
==== Διηγήματα ====
Θέατρο
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3Fitem%20as%20%3Fwd_%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3FitemLabel%20%3Ftheatre_seasonLabel%20%3FlocationLabel%20%3Fproduction_companyLabel%20%3FdirectorLabel%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%20%3Fitem%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP50%20wd%3AQ317967%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3Fitem%20wdt%3AP2348%20%3Ftheatre_season.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3Fitem%20wdt%3AP276%20%3Flocation.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3Flocation%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3Fitem%20wdt%3AP272%20%3Fproduction_company.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3Fitem%20wdt%3AP57%20%3Fdirector.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3Ftheatre_seasonLabel%29%0A Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων βασισμένων στο έργο του Κ. Παλαμά.]
Κριτική-Δοκίμιο
Ήταν ένας από τους σημαντικότερους νεοέλληνες κριτικούς. Σε αυτόν οφείλεται η επανεκτίμηση του έργου των Ανδρέα Κάλβου, Διονυσίου Σολωμού, της Επτανησιακής Σχολής εν γένει, του Κώστα Κρυστάλλη και άλλων.
Μεταφράσεις
Σημειώνεται ότι πρώτα έργα του Κωστή Παλαμά που μεταφράστηκαν στην αγγλική γλώσσα ήταν "Η ασάλευτη ζωή", "Η τρισεύγενη", ο "Θάνατος παληκαριού" και ακολούθησαν άλλα. Στη δε γαλλική γλώσσα πρώτα ήταν "Ο τάφος", "Ο Δωδεκάλογος του γύφτου", ο "Θάνατος παλληκαριού" κ.ά., ενώ πλείστα αποσπάσματα άλλων συλλογών μεταφράστηκαν σε διάφορες άλλες γλώσσες όπως στη γερμανική, ιταλική, ισπανική αραβική και τουρκική γλώσσα.
Διακρίσεις
μέλος το 1926, ενώ εξελέγη πρόεδρός της το 1930.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Νέα Αθηναϊκή Σχολή Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Παρνασσισμός Κωστης Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Τυρταίος
μικρογραφία|180 px|δεξιά|Έκδοση του 1759 για την ποίηση του Τυρταίου Ο Τυρταίος ήταν αρχαίος Έλληνας ελεγειακός ποιητής, γιος του Αρχεμβρότου, καταγόμενος από τις Αφιδνές της Λακεδαίμονος (σημερινό Δαφνί Λακωνίας) και έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ., ως σύγχρονος ή λίγο παλαιότερος των επτά σοφών της αρχαιότητας.
Γενικά
Ο Τυρταίος έγραψε πολεμικά ποιήματα με στίχους που βοηθούσαν στην εξύψωση του μαχητικού πνεύματος των στρατιωτών στο πεδίο της μάχης. Με τις ελεγείες και τους παιάνες του τόνιζε τη στρατιωτική τιμή και την αγάπη προς την πατρίδα, φιλοδοξώντας να στηρίξει το σπαρτιατικό στρατό κατά το Β' Μεσσηνιακό πόλεμο (περίπου 670 π.Χ.).
Σύμφωνα με μία παράδοση, ήταν Αθηναίος ή Μιλήσιος δάσκαλος ή γραμματικός, τον οποίο έστειλαν οι Αθηναίοι ως βοήθεια στους Λακεδαιμόνιους. Λέγεται ότι κατέληξε στη Σπάρτη για να εκπληρώσει κάποιο χρησμό, αναπτερώνοντας το ηθικό των Σπαρτιατών και ενισχύοντας το στρατιωτικό τους φρόνημα. Όμως η ανάλυση των έργων του, μαρτυρεί τη σπαρτιατική καταγωγή του Τυρταίου. Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή ήταν Σπαρτιάτης στρατηγός του οποίου τα τραγούδια προορίζονταν για τους στρατιώτες του. Ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης στους Δειπνοσοφιστές αναφέρει απλώς ότι υπό την στρατηγία του οι Λακεδαιμόνιοι επιβλήθηκαν των Μεσσηνίων.
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα (Νόμοι, 629α) του αποδόθηκε η ιδιότητα του Σπαρτιάτη πολίτη, αν και ο Ηρόδοτος (Θ' 35) δεν τον αναφέρει ανάμεσα στους τιμώμενους ξένους της Σπάρτης. Στηριγμένος στην αναφορά του ίδιου του Τυρταίου για την σπαρτιατική ιδιότητα του πολίτη (Απόσπασμα 2), ο Στράβων (Η 362) τείνει να απορρίψει την ιδέα της αθηναϊκής καταγωγής. Ο Arthur Woollgar Verrall (Classical Review, Ιούλιος 1896, Μάιος 1897) τοποθετεί τον ποιητή στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα, ενώ ο Eduard Schwartz (Hermes, 1899, XXXIV) αμφισβητεί παντελώς την ύπαρξή του.
Έργα
Σώζονται αποσπάσματα μόνο των ποιημάτων του Τυρταίου, που εξυμνούν παλιές νίκες και διαβεβαιώνουν για μελλοντικές επιτυχίες, έχοντας ως σκοπό την ανύψωση του ηθικού. Στο λεξικό Σουΐδα αναφέρεται ότι έγραψε για την σπαρτιατική πολιτεία και τον βασιλέα Θεόπομπο ελεγείες και παιάνες. Τα σωζόμενα αποσπάσματα είναι όλα ελεγειακά, γραμμένα στη δωρική διάλεκτο, και αναφέρονται στο σπαρτιατικό σύνταγμα και την πολεμική αρετή. Η απαγγελία της ελεγειακής ποίησης μάλλον συνοδευόταν με τον ήχο αυλού. Δώδεκα αποσπάσματα (3 ολοκληρωμένα ποιήματα) σώζονται στον Στράβωνα, τον Λυκούργο και τον Στοβαίο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ελεγειακοί ποιητές Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Μεσσηνιακών Πολέμων
Αμβρακία Οδός
Η Αμβρακία Οδός (Αυτοκινητόδρομος Άκτιο-Αμβρακία ή Αυτοκινητόδρομος 52, Α52) είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Αποτελεί τον πρώτο κάθετο άξονα της Ιόνιας Οδού. Σε πλήρη ολοκλήρωση θα ξεκινά από τον Α/Κ Αμβρακίας της Ιόνιας Οδού και θα καταλήγει στην υποθαλάσσια σήραγγα Πρέβεζας - Ακτίου παρακάμπτοντας την πόλη της Αμφιλοχίας και της Βόνιτσας. Αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 55 (Ε55).
Το έργο αφορά τη μετατροπή του δρόμου από την Αμβρακία μέχρι το Άκτιο σε κλειστό αυτοκινητόδρομο, με συνολικό μήκος 48,5 χλμ, 4 λωρίδες κυκλοφορίας (2+2) με μεσαίο διαχωριστικό αλλά χωρίς Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ).
Η πρώτη παράδοση τμημάτων ξεκίνησε με ένα τμήμα μήκους 14 χιλιομέτρων στο δυτικό άκρο, το οποίο παραδόθηκε στις 24 Απριλίου 2019. Στις 22 Ιουλίου 2022 παραδόθηκε και το τμήμα από την Ιόνια Οδό μέχρι το Λουτράκι Αιτωλοακαρνανίας (γνωστό και ως παράκαμψη Αμφιλοχίας), μήκους 17 χιλιομέτρων. Οι εργασίες στο υπόλοιπο τμήμα του άξονα είχαν διακοπεί λόγω προβλημάτων με τις ανάδοχες εταιρείες και δικαστικών προσφυγών και η συνολική ολοκλήρωση του δεν αναμένεται πριν το 2023.
Πρώτες εργολαβίες το 2010
Το 2009 ολοκληρώθηκε η δημοπράτηση του έργου και η ανάδειξη των αναδόχων για τις 4 εργολαβίες στις οποίες είχε χωριστεί το έργο:
Η υπογραφή των συμβάσεων έγινε τον Μάρτιο του 2010 με συνολικό προϋπολογισμό 340 εκατομμύρια ευρώ και με αρχικό ορίζοντα ολοκλήρωσης τους 36 μήνες (3 χρόνια), δηλαδή έως τον Μάρτιο του 2013.
Εξελίξεις το 2013 και 2014
Η ανάδοχος εταιρεία ΑΕΓΕΚ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ (με τις θυγατρικές της ΙΟΝΙΟΣ κλπ) κηρύχθηκε έκπτωτη τον Μάιο του 2013 στις 2 από τις 4 εργολαβίες που είχε αναλάβει (1ο και 4ο τμήμα). Στη συνέχεια επανεκκίνησε τα έργα με αποτέλεσμα να αρθεί η έκπτωσή της τον Αύγουστο του 2013, αλλά κηρύχθηκε και πάλι έκπτωτη τον Μάιο του 2014, οπότε και υπέβαλε αίτημα για τη σύσταση νέας κοινοπραξίας με τη συμμετοχή μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών ώστε να μπορέσει να συνεχιστεί το έργο. Ο ανάδοχος κηρύχθηκε επίσης έκπτωτος ακόμα τρεις φορές για τη μία από τις τέσσερις εργολαβίες. Τελικά, στην πρώτη και την τέταρτη εργολαβία παρέμεινε η ΑΕΓΕΚ ενώ στην δεύτερη και την τρίτη τα έργα ανέλαβαν από κοινού οι εταιρείες ΙΟΝΙΟΣ-ΤΟΜΗ και ΙΟΝΙΟΣ-ΑΚΤΩΡ.
Το 2014 αποφασίστηκε επίσης η τροποποίηση της χάραξης και η απ’ ευθείας σύνδεση του νέου αυτοκινητόδρομου με την Ιόνια Οδό με ανισόπεδο κόμβο, ενώ ο αρχικός σχεδιασμός στο ανατολικό άκρο προέβλεπε σύνδεση με την Ε.Ο. Αντιρρίου – Ιωαννίνων και έπειτα με την Ιόνια Οδό. Το ίδιο έτος επί υπουργίας Μ. Χρυσοχοϊδη έλαβε επίσημα την ονομασία "Αμβρακία Οδός".
Στα τέλη του 2014 δόθηκαν επίσης ακόμα δύο παρατάσεις για την ολοκλήρωση μέχρι τα τέλη του 2015. Μία για το ανατολικό τμήμα που περιλαμβάνει και την Παράκαμψη Αμφιλοχίας και μία για το 2ο τμήμα (χ.θ. 22,5 έως χ.θ. 26,9). Οι παρατάσεις δόθηκαν λόγω αδυναμίας του αναδόχου (Ιόνιος ΑΕ) να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του προς τους εργαζόμενους και τους προμηθευτές του έργου, ενώ υπήρχαν και ανοιχτά ζητήματα με απαλλοτριώσεις.
Εξελίξεις στο διάστημα 2015-2018
Στις αρχές του 2015 τα έργα σταμάτησαν και πάλι και τελικά, στα τέλη του 2016, αποφασίστηκε να δοθεί παράταση 15 περίπου μηνών και στις τέσσερις εργολαβίες, μέχρι τα τέλη του 2017. Ο προγραμματισμός περιελάμβανε την παράδοση, μέχρι τα μέσα του 2018, συνολικά περίπου 40 χιλιομέτρων συμπεριλαμβανομένης της Παράκαμψης Βόνιτσας της 1ης εργολαβίας και της Παράκαμψης Αμφιλοχίας της 4ης εργολαβίας. Σε δεύτερη φάση και με νέα δημοπράτηση θα ολοκληρώνονταν τα εναπομείναντα τμήματα συνολικού μήκους 8,5 χιλιομέτρων, περίπου το 2020.