cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζον Μουσίνιο
Ο Τζον Μάικλ Λιούις Μουσίνιο (αγγλικά: John Michael Lewis Mousinho) (γενν. 30 Απριλίου 1986) είναι Άγγλος επαγγελματίας πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο σημερινός προπονητής της Πόρτσμουθ.
Διευθυντική καριέρα
Στις 20 Ιανουαρίου 2023, ο Μουσίνιο ανακοινώθηκε ως επικεφαλής προπονητής του συλλόγου της Λιγκ Ουάν, Πόρτσμουθ. Ο Μουσίνιο κέρδισε τα δύο πρώτα παιχνίδια του ως προπονητής, σημειώνοντας τόσο την πρώτη νίκη της Πόρτσμουθ από τον Νοέμβριο όσο και την πρώτη εντός έδρας νίκη από τον Σεπτέμβριο. Στη συνέχεια, ο Μουσίνιο οδήγησε την Πόρτσμουθ στη μεγαλύτερη νίκη της σεζόν, μια νίκη με 4–0 εναντίον της Τσέλτεναμ Τάουν, σημειώνοντας τέσσερις νίκες στα πρώτα οκτώ παιχνίδια του ως επικεφαλής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πόρτσμουθ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όξφορντ Γιουνάιτεντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρτον Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέστον Νορθ Εντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στίβενεϊτζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γέντινγκ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέντφορντ ΦΚ Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Πάντο της Κάπουα
Ο Πάντο ο Αρπακτικός, ιταλ.: Pandone il Rapace, (απεβ. 862/863) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν ο δεύτερος γιος του Λανδούλφος Α΄ της Κάπουα και αδελφός του Λάντο Α΄. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του (843), ο Λάντο Α΄ διαδέχθηκε το κομητεία, αλλά ο Πάντο και ο μικρότερος αδερφός τους Λανδούλφος έγιναν συγκυβερνήτες (χωρίς πραγματική εξουσία). Στην πραγματικότητα πήγε στο Σαλέρνο, όπου έγινε μαρεπαφίας, ένα βυζαντινό αξίωμα.
Βιογραφία
Μετά το τέλος του Λάντο Α΄, ο γιος του Λάντο Β΄ τον διαδέχθηκε, αλλά ο Πάντο τον καθαίρεσε (861) και τον έστειλε να κυβερνήσει το Καϊάτσο, αναλαμβάνοντας ο ίδιος την κομητεία της Κάπουα και κηρύσσοντας τον εαυτό του ανεξάρτητο από τον πρίγκιπα του Σαλέρνο (862). Ωστόσο δεν εξουσίασε για πολύ και η περίοδος εξουσίας του κύλισε κυρίως σε πολέμους, για τον θρόνο που σφετερίστηκε. Πολέμους στους οποίους ήταν «αρπακτικός». Κατέστρεψε την πόλη Καζέρτα (περίπου 863) και αιχμαλώτισε τον ανιψιό του Λάντενουλφ (αδελφό του Λάντο Β΄) και άλλους σαράντα προέχοντες (primarii) της πόλης. Στη συνέχεια έκτισε έναν μεγάλο, αμυντικό πύργο, γύρω από τον οποίο κτίστηκε η σύγχρονη Καζέρτα. Αυτός ο πύργος περιλαμβάνεται τώρα στο μέγαρο της Νομαρχίας (palazzo dela Prefettura), κάποτε έδρα των κoμήτων της Καζέρτα και αργότερα βασιλική κατοικία.
Οικογένεια
Ο Πάντo απεβίωσε στη μάχη και τον διαδέχθηκε ο γιος του:
Ο Πάντενουλφ αργότερα έγινε ο πρώτος μίας σειράς κομήτων της Καζέρτα.
Παραπομπές σ επηγές
ΚΑτηγορία:Οίκος των Λαντουλφιδών
Μποζιονελαίικα Αργολίδας
Τα Μποζιονελαίικα είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αργολίδας. Το χωριό βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Ξεριά μεταξύ των χωριών Σπαναίικα και Χούνη σε υψόμετρο 210 μέτρων. Ανήκουν στην κοινότητα Καρυάς της δημοτικής ενότητας Λυρκείας του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2011 καταγράφτηκαν 39 μόνιμοι κάτοικοι.
Το χωριό πρωτοαναγνωρίστηκε το 1971 απο απόσπαση απο τα Σπαναίικα. Όπως και όλοι οι ημιορεινοί οικισμοί της κοινότητας Καρυάς υπήρξε άλλοτε το χειμαδιό των κατοίκων του ορεινού χωριού οι οποίοι εγκαταστάθηκαν μόνιμα μεταπολεμικά. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια ελιών, εσπεριδοειδών και αμυγδαλιών και λιγότερο με την κτηνοτροφία.
Πληθυσμός
Απο την αναγνώριση του ο πληθυσμός του οικισμού έχει γνωρίσει σημαντική μείωση με επιτάχυνση τις δύο τελευταίες δεκαετίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Λάντο Β΄ της Κάπουα
Ο Λάντο Β΄, Lando II', ο λεγόμενος Cyruttu, (άκμασε 859 - 861)από τον Οίκο των Λαντουλφιδών, ήταν κόμης της Κάπουα για λίγο, για έξι μήνες, το 861. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λάντο Α΄ κόμη της Κάπουα και της Αλοάρας.
Βιογραφία
Τον Μάιο του 859 μία τεράστια κοινή εκστρατεία του Σαλέρνο, της Νάπολης, του Αμάλφι και της Σουεσόλα βάδισε εναντίον της Κάπουα. Ο Λάντο Α΄ ήταν παράλυτος εκείνη την εποχή και ο γιος του Λάντο Β΄ πήρε τα όπλα, για να υπερασπιστεί την πόλη. Νίκησε τις δυνάμεις, που στάλθηκαν εναντίον του με επικεφαλής τον Καίσαρα και τον Γρηγόριο, γιους του Σέργιου Α΄ δούκα της Νάπολης, στη γέφυρα του Τεοντεμόντο, επάνω από το Βολτούρνο. Ο Καίσαρας αιχμαλωτίστηκε και οδηγήθηκε πίσω στην Κάπουα με θρίαμβο. Ο Έρχεμπερτ τοποθετεί τη μάχη στις 8 Μαΐου, την ημέρα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, του οποίου η λατρεία ήταν δημοφιλής στους Λομβαρδούς. Ως εκ τούτου, ήταν σημαντικό για τον Έρχεμπερτ (έναν Λομβαρδό), ότι ο Λομβαρδός Λάντο Β΄ πρέπει να νικήσει έναν -σε μεγάλο βαθμό Βυζαντινό- στρατό μία τέτοια ημέρα.
Ο Λάντο Β΄ διαδέχτηκε τον πατέρα του όταν εκείνος απεβίωσε, αλλά τον έδιωξε λίγο αργότερα ο θείος του Πάντο. Ο Λάντο Β΄ αποζημιώθηκε με το Καϊάτσο, αλλά ήθελε να αποκατασταθεί στην κομητεία. Νυμφεύτηκε μία ανιψιά του Αθανασίου δούκα της Νάπολης, αλλά -παρά το ότι είχε αυτόν ως σύμμαχο- δεν ξαναπήρε τον θρόνο.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λαντουλφιδών
Κατάλογος λιμνών της Αλβανίας
Κατάλογος φυσικών λιμνών στην Αλβανία
Σε άλλες μικρότερες φυσικές ή παγετωνικές λίμνες περιλαμβάνονται οι λίμνες Λούρα, η λίμνη Ντένβε, η λίμνη Γκιστόβα, η λίμνη Γκράμα, η λίμνη Μπούνι Γιεζέρτσα, η λίμνη Ντας, η λίμνη Συλμπίτσα, η λίμνη Σόπε και η λίμνη Μαλίκη.
Παραπομπές
Λιμνες Λιμνες *
Λίγα ντε Εξπανσιόν ΜΧ
Η Λίγα ντε Εξπανσιόν ΜΧ (ισπανικά: Liga de Expansión MX) είναι μεξικάνικο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου που δημιουργήθηκε το 2020 ως μέρος του «Σταθεροποιητικού Έργου» της Μεξικανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, το οποίο έχει πρωταρχικό στόχο τη διάσωση των οικονομικά προβληματικών συλλόγων της Ασένσο ΜΧ και να αποτρέψει την κατάργηση του πρωταθλήματος της δεύτερης κατηγορίας στο Μεξικό, για το οποίο δεν θα υπάρξει άνοδος και υποβιβασμός για έξι χρόνια. Το έργο επιχειρεί επίσης να εδραιώσει ένα σταθερό σχέδιο με ισχυρή διοίκηση, οικονομικά και υποδομές, για τις ομάδες της Λίγα ΜΧ και της πρώην Ασένσο ΜΧ.
Ιστορία
Στις 26 Ιουνίου 2020, παρουσιάστηκε επίσημα το πρωτάθλημα, με τη συμμετοχή 16 ομάδων: Αλεμπρίχες ντε Οαχάκα, Ατλάντε, Ατλέτικο Μορέλια, Κανκούν, Σελάγια, Σιμαρόνες ντε Σονόρα, Κορεκαμίνος ΟΑΤ, Ντοράδος ντε Σιναλόα, Λεόνες Νέγρος ΟυδεΓκάδε, Μινασέρο, Ταμπίκο Μαδέρο και Βενάδος. Οι Πούμας Ταμπάσκο και Ταπατίο μπήκαν στο πρωτάθλημα ως εκπρόσωποι της Λίγα ΜΧ. Τελικά, στις 17 Ιουλίου του 2020, οι Τεπατιτλάν και Τλαξκάλα προσκλήθηκαν ως ομάδες επέκτασης της Λίγα Πρέμιερ.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μεξικό
Νικόλαος Δ΄ Αλεξανδρείας
Ο Νικόλαος Δ΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 1412 και 1417.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Γαλλικό Αεροστατικό Σώμα
Το Γαλλικό Αεροστατικό Σώμα ή Λόχος Αεροναυτών (compagnie d'aérostiers) αποτέλεσε την πρώτη πολεμική αεροπορία του κόσμου, έχοντας ιδρυθεί το 1794 χρησιμοποιώντας αερόστατα, κυρίως για αναγνώριση.
Πειράματα
thumb|Ο Κουτέλ το 1794. Έγιναν πολυάριθμες προτάσεις σχετικά με τη χρήση αεροστάτων κατά τους Γαλλικούς Επαναστατικούς Πολέμους και το 1793 η Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας άρχισε να διερευνά αυτό το ενδεχόμενο αυτό. Οι αρχικές δοκιμές μοντέλων αεροπλοίων αποδείχθηκαν ανεπαρκείς. Ωστόσο, τα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν κοντά στο Παλάτι του Κεραμεικού από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο του 1793 για την παρασκευή του απαραίτητου υδρογόνου, χωρίς τη χρήση θειικού οξέος στο οποίο υπήρχαν ελλείψεις, ήταν επιτυχημένα, έχοντας ως αποτέλεσμα την παρασκευή πάνω από 20 κυβικών μέτρων υδρογόνου. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή αποφάσισε να χρησιμοποιήσει αυτή τη τεχνική για την πραγματοποίηση αιωρήσεων σε προσδεμένα αερόστατα.
Στο τέλος Οκτωβρίου 1793 ο χημικός Ζαν-Μαρί-Ζοζέφ Κουτέλ και ο βοηθός του, μηχανικός Νικολά Λομόντ, στάλθηκαν στον Στρατό του Βορρά, με το ποσό των 50.000 λιρών για να αποκτήσουν εξοπλισμό. Έλαβαν μια επιστολή από τον Λαζάρ Καρνό η οποία τους επαινούσε στον Στρατηγό Ζαν-Μπατίστ Ζουρντάν και τον εντολοδόχο Ερνέστ Ντομινίκ Φρανσουά Ζοζέφ Ντουκενουά, τους οποίους ενημέρωνε πως «ο Πολίτης Κουτέλ δεν είναι τσαρλατάνος». Όμως, κατά την άφιξη τους, ο Ζουρντάν γελοιοποίησε το έργο, διατάζοντας τον Κουτέλ να επιστρέψει στο Παρίσι, με το μήνυμα πως αναμενόταν Αυστριακή επίθεση και αυτό που χρειαζόταν ήταν ένα τάγμα και όχι ένα αερόστατο.
Σχηματισμός
Πίσω στο Παρίσι, η Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας διέταξε την πραγματοποίηση περισσότερων δοκιμών σχετικά με την τεχνολογία των αεροστάτων, στο Κάστρο του Μεντόν, όπου ιδρύθηκε το Κέντρο Αεροστατικής Ανάπτυξης. Ο Νικολά-Ζακ Κοντέ ηγήθηκε της έρευνας, τελειοποιώντας τα σχέδια και τα υλικά των αεροστάτων, και επίσης βελτίωσε τη διαδικασία παρασκευής υδρογόνου. Η έρευνα αποκορυφώθηκε με μια σειρά απογειώσεων, οι οποίες παρακολουθήθηκαν από ηγετικές μορφές της Επιτροπής, που ενέκριναν την Πράξη δημιουργίας του Αεροστατικού Σώματος στις 2 Απριλίου 1794. Το σώμα αποτελούνταν από έναν διοικητή και έναν υπολοχαγό, έναν επιλοχία και έναν λοχία, δύο δεκανείς και είκοσι στρατιώτες. Όλοι τους χρειαζόταν να έχουν ικανότητες σχετικά με την αεροστατική, όπως χημεία ή ξυλουργική. Η Πράξη δημιουργίας του σώματος προέβλεπε τρεις δραστηριότητες: αναγνώριση, σηματοδότηση και διανομή προπαγάνδας. Ο Κουτέλ έγινε διοικητής και ο Λομόντ υπολοχαγός.
Μάχη του Φλερύς
thumb|Οι στρατιώτες μεταφέροντας το αερόστατο στο Φλερύς. Τον Μάιο του 1794, τα νέα σώματα ενσωματώθηκαν στα στρατεύματα του Ζουρντάν στο Μωμπέρζ, φέρνοντας μαζί τους ένα αερόστατο, το L'Entreprenant. Ξεκίνησαν με την κατασκευή ενός κλιβάνου, και συνέχισαν με την εξαγωγή υδρογόνου. Η πρώτη στρατιωτική χρήση αεροστάτου έγινε στις 2 Ιουνίου, όταν χρησιμοποιήθηκε για αναγνώριση κατά τη διάρκεια βομβαρδισμού του εχθρού. Στις 22 Ιουνίου, το σώμα έλαβε διαταγές για να μεταφέρει το αερόστατο στην πεδιάδα του Φλερύς, μπροστά από τα Αυστριακά στρατεύματα στο Σαρλερουά. Αυτό έγινε με τη συνεισφορά είκοσι στρατιωτών οι οποίοι έσυραν το φουσκωμένο αερόστατο σε απόσταση 48 χιλιομέτρων (30 μιλίων). Τις τρεις επόμενες ημέρες, αξιωματικός απογειωνόταν για να πραγματοποιήσει επιπλέον παρατηρήσεις. Στις 26 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε η Μάχη του Φλερύς, και το αερόστατο παρέμεινε στον αέρα για εννέα ώρες, κατά τις οποίες οι Κουτέλ και Αντουάν Μορλό κρατούσαν σημειώσεις για τις κινήσεις του Αυστριακού Στρατού, τις οποίες έριχναν στο έδαφος για να τις συλλέξει ο Γαλλικός Στρατός, ενώ επίσης έστελναν κωδικοποιημένα μηνύματα με τη χρήση σηματοφόρου.
Οι Γάλλοι επικράτησαν στη Μάχη του Φλερύς, αλλά οι αναφορές για τη χρησιμότητα του σώματος αεροστάτων διέφεραν. Ο Λουί-Μπερνάρ Γκιτόν ντε Μορβώ, ο οποίος ήταν παρών στη μάχη, το υποστήριζε ισχυρά, αλλά ο Ζουρντάν θεωρούσε πως η συμβολή του ήταν ελάχιστη. Ο Γκιτόν είχε ήδη επιβλέψει την κατασκευή ενός κυλινδρικού αεροστάτου, του Martial, στο Μεντόν, το οποίο παραχωρήθηκε στο σώμα μετά τη μάχη, αλλά αποδείχθηκε ασταθές στη χρήση. Το σώμα ακολούθησε τον Στρατό του Βορρά στο Βέλγιο και ήταν παρόν στις μάχες σε Λιέγη και Βρυξέλλες, αν και δεν δραστηριοποιήθηκε. Με τον χειμώνα να πλησιάζει, κατασκευάστηκε αμαξοστάσιο αεροστάτων στο Μπορσέτ κοντά στο Άαχεν.
Δεύτερος λόχος
thumb|Παρατηρήσεις του δευτέρου λόχου στη Μάχη του Μάιντς Στις 23 Ιουνίου, εγκρίθηκε Πράξη με την οποία δημιουργούνταν δεύτερος λόχος αεροστάτων, ο οποίος θα εκπαιδευόταν από τον Κοντέ στο Μεντόν. Κατείχε δύο νέα αερόστατα, τα Hercule και L'Intrépide, και τον Μάρτιο του 1795, προσχώρησε στον Στρατό του Ρήνου. Ο Κουτέλ ανακλήθηκε ώστε να τεθεί επικεφαλής στο νέο λόχο, ο Λομόντ προωθήθηκε στη θέση του διοικητή του πρώτου λόχου, ενώ ο Κοντέ παρέμεινε στο Μεντόν. Τον Οκτώβριο, τέθηκε επικεφαλής μιας νέας σχολής αεροστατικής, όπου εκπαιδευόταν οι στρατιώτες αντικατάστασης των δύο λόχων.
Ο δεύτερος λόχος πραγματοποίησε απογειώσεις στη Μάχη του Μάιντς, ενώ δραστηριοποιήθηκε επίσης και κατά την εκκένωση του Μάνχαϊμ. Για τον χειμώνα εγκατέστησαν βάση στο Φράνκχαϊμ, έπειτα ακολούθησαν τον Στρατό βόρεια και πραγματοποίησαν παρατηρήσεις σε Στουτγκάρδη, Ράστατ και Ντοναουβέρτ.
Πτώση και διάλυση
Μετά την καταστροφή αυτή, ο δεύτερος λόχος προσχώρησε στον ανασχηματισμένο Στρατό του Σαμπρ-ε-Μεζ. Ο Κουτέλ αποσύρθηκε στο Μεντόν, καταβλήθηκε από πυρετό, και ο νέος διοικητής Ντελωναί δεν μπορούσε να εργαστεί με το νέο Στρατηγό Λαζάρ Ος, ο οποίος αρνήθηκε να τους επιτρέψει να συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε δραστηριότητα.
Ο πρώτος λόχος καταργήθηκε τον Απρίλιο του 1797, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Λεόμπεν, και ζήτησε την επανένταξη του Κουτέλ ως διοικητή. Η απαίτηση αυτή εγκρίθηκε, ο Κουτέλ έγινε συνταγματάρχης, ενώ ο Λομόντ προήχθη στη θέση του ταγματάρχη και του επετράπη να μείνει δεύτερος στη τάξη διοίκησης. Το 1798, ο λόχος συμμετείχε στην Εκστρατεία του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο. Κατά την άφιξη τους, αποφάσισαν να αφήσουν αρχικά τον εξοπλισμό του αεροστάτου στο πλοίο τους. Το πλοίο καταστράφηκε κατά τη Ναυμαχία του Νείλου, και ο λόχος ανέλαβε άλλα καθήκοντα. Είχαν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν μερικές επιδείξες με πιο βασικά αερόστατα για λόγους αναψυχής.
Στις 15 Ιανουαρίου 1799, το Διευθυντήριο ενέκρινε πράξη με την οποία διαλυόταν το σώμα αεροστάτων. Ο δεύτερος λόχος διαλύθηκε άμεσα, αλλά ο πρώτος επιχειρούσε ακόμη στην Αίγυπτο και παρέμεινε σε υπηρεσία μέχρι την επιστροφή του στη Γαλλία το 1802.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της αεροπορίας Κατηγορία:Αερόστατα Κατηγορία:Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης
Λάντο Α΄ της Κάπουα
Ο Λάντο Α΄, Lando I (απεβ. το 861) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν κόμης της Κάπουα από το 843. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λανδούλφος Α΄ του Παλαιού. Όπως ο πατέρας του, υποστήριξε τον Σίκονουλφ εναντίον του Ράντελχις Α΄ στον εμφύλιο πόλεμο, που δίχαζε το πριγκιπάτο του Μπενεβέντο τη δεκαετία του 840.
Βιογραφία
Ήταν ο Λάντο Α΄, που στις αρχές του 849 ζήτησε από τον Λουδοβίκο Β΄ της Φραγκίας να διαιτητεύσει τις αξιώσεις των δύο διεκδικητών και να επιλύσει τον συνεχιζόμενο πόλεμο, που είχε φέρει Σαρακηνούς μισθοφόρους στη Νότια Ιταλία. Στη διαμοίραση του Λουδοβίκου Β΄, η Κάπουα έγινε μέρος του πριγκιπάτου του Σαλέρνο, αλλά ο Λάντο Α΄ δεν υπάκουσε για πολύ τον επικυρίαρχό του Σίκονουλφ. Αντίθετα, συμμάχησε με τον Σέργιο Α΄ δούκα της Νάπολης. Για να εδραιώσει τη συμμαχία, ο Λάντο Α΄ νύμφευσε τον δεύτερο μεγαλύτερο γιο του Λανδούλφος γαστάλδο της Σουεσόλα, με την κόρη του Σέργιου Α΄.
Τον Μάιο του 859, μία τεράστια κοινή εκστρατεία από το Σαλέρνο, τη Νάπολη, το Αμάλφι και τη Σουεσόλα βάδισε εναντίον του Λάντο Α΄. Ο Λάντο Α΄ ήταν σε παράλυση εκείνη την εποχή και ο γιος του Λάντο Β΄ πήρε τα όπλα, για να υπερασπιστεί την πόλη Κάπουα. Νίκησε τις δυνάμεις που στάλθηκαν εναντίον τους στη γέφυρα Tεοντεμόντο, επάνω από το Βολτούρνo. Ο Λάντο Α΄ δεν επέζησε για πολύ από αυτή τη μεγάλη νίκη. Μία από τις τελευταίες του πράξεις ήταν μία άλλη συζυγική συμμαχία, αυτή τη φορά με τον Γουαϊφέρος, έναν Σαλερνιτανό ευγενή που είχε βρει καταφύγιο στην Κάπουα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αδεμάρος. Ο Γουαϊφέρος νυμφεύτηκε την κόρη του Λάντο Α΄, Λαντελάικα και, όταν επέστρεψε στην Κάπουα, κατέλαβε την εξουσία με την υποστήριξη του λαού.
Ο Λάντο Α΄ είχε μεταφέρει —αντίθετα με την επιθυμία του— την τοποθεσία της Κάπουα οριστικά από την παλαιά της θέση στον νέο λόφο του Τριφλίσκο το 856. Έκτισε μοναστήρι στο Τεανό και απεβίωσε πιθανώς το 861 (πιθανόν το 860).
Οικογένεια
Άφησε από τη σύζυγό του Aλοάρα πέντε γιους και μία κόρη:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λαντουλφιδών
Γρηγόριος Δ΄ Αλεξανδρείας
Ο Γρηγόριος Δ΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 1398 και 1412.
Διαδέχθηκε το 1398 τον Νικόλαο Γ΄. Τον Γρηγόριο Δ΄ διαδέχθηκε το 1412 ο Νικόλαος Δ΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Λουδοβίκος Η΄ της Βαυαρίας
Ο Λουδοβίκος Η΄ ο κυφός, γερμ. Ludwig VIII er höckrige (1 Σεπτεμβρίου 1403 - 7 Απριλίου 1445) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ (1443-45).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν ο μόνος γιος του Λουδοβίκου Ζ΄ δούκα της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ και της πρώτης συζύγου του Άννας των Βουρβόνων, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Λα Μαρς.
Ο πατέρας του ήταν εριστικός και ήρθε σε πολλές αντιπαραθέσεις, μερικές φορές με τα εξαδέλφια του, όπως ο Ερρίκος ΙΣΤ΄ δούκας της Βαυαρίας-Λάντσουτ. Οι εχθροί του έκαναν μία ομάδα, την Εταιρεία του Παπαγάλου το 1414.
Από τo 1438 ο Λουδοβίκος Η΄ ήλθε σε σύγκρουση με τον πατέρα του, που αδικαιολόγητα προτίμησε άλλον γιο του, που ήταν νόθος. Συμμάχησε με τον Ερρίκο ΙΣΤ΄, φυλάκισε τον πατέρα του και έγινε δούκας της Βαυαρίας-Ίνγκοσλτατ, αλλά απεβίωσε το 1445 άτεκνος. Δύο έτη μετά απεβίωσε και ο Λουδοβίκος Ζ΄ στη φυλακή και το Ίνγκολστατ κληροδοτήθηκε στον Ερρίκο ΙΣΤ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1441 τη Μαργαρίτα των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Πολιτεία (αρχαία Ελλάδα)
Η πολιτεία είναι όρος της πολιτικής επιστήμης και φιλοσοφίας ο οποίος αρχικά εμφανίστηκε στην αρχαία Ελλάδα, και εξετάστηκε ιδιαίτερα μέσω των έργων του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη κατά τον 4ο αιώνα π.Χ., και μετέπειτα από τους Ρωμαίους ξεκινώντας με τον Κικέρωνα τον 1ο αιώνα π.Χ.. Δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτός ορισμός ο οποίος να περιορίζει τη χρήση της λέξης σε μια μόνο κοινή έννοια, και μπορεί να αναφέρεται σε διάφορα θέματα, από τα δικαιώματα του πολίτη ενός κράτους, το σύνολο της κοινωνίας των πολιτών, έως και τη μορφή διακυβέρνησης.
Ετυμολογία
Ετυμολογικά προκύπτει από τη λέξη πόλις και από τη ρίζα της λέξεις πολιτεύομαι η οποία αναφέρεται στη συμμετοχή του ατόμου στις δημόσιες υποθέσεις της πόλης-κράτους.
Πλάτωνας
Κατά τον 4ο αιώνα π.Χ., ο Πλάτωνας στο έργο του με τίτλο Πολιτεία, εξερεύνησε τις διάφορες μορφές πολιτευμάτων (μοναρχία, δημοκρατία, ολιγαρχία) προσπαθώντας να βρει το ιδανικό πολίτευμα το οποίο θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε μια πόλη-κράτος, με το πολίτευμα (γενικά) της πόλης-κράτους να αναφέρεται ως Πολιτεία.
Αριστοτέλης
Στην Αθηναίων Πολιτεία ο Αριστοτέλης χρησιμοποίησε τον όρο πολιτεία για να προσδιορίσει τις 11 περιοχές οι οποίες βρίσκονταν υπό τη διακυβέρνηση της πόλης των Αθηνών, έχοντας κάποιες ομοιότητες με την σύγχρονη κοινοπολιτεία, όπου στην ένωση αυτή υπήρχαν πόλεις-κράτη με διαφορετικά συστήματα διακυβέρνησης/πολιτεύματα, από την απόλυτη μοναρχία των πόλεων της Ιωνίας, έως την τυραννία των τριάκοντα στην Αθήνα μετά το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου, και προχώρησε σε συγκρίσεις με την δημοκρατία της εποχής του Περικλή.
Στο έργο του Πολιτικά, ο Αριστοτέλης αναφέρεται στην πολιτεία με τους παρακάτω τρόπους: Στο 3ο βιβλίο των Πολιτικών, αναφέρει πως, η πολιτεία ως γενικός όρος, αναφέρεται σε οποιαδήποτε μορφή διακυβέρνησης, ωστόσο χρησιμοποιεί την ίδια λέξη και για να προσδιορίσει ένα συγκεκριμένο τύπο πολιτεύματος, αυτόν τον οποίο οι πολίτες κυβερνούν με στόχο το δημόσιο συμφέρον, και είναι η κοινή ονομασία για όλες τις πολιτείες, ως πολιτεία (κυβέρνηση).
Κικέρωνας
Τα γραπτά του Πλάτωνα σχετικά με την πολιτεία, μεταφράστηκαν στη λατινική γλώσσα από τον Κικέρωνα τον 1ο αιώνα π.Χ., ο οποίος απέδωσε τον όρο πολιτεία ως res publica (κοινό θέμα/υπόθεση), όρος ο οποίος αργότερα εξελίχθηκε στα λατινικά ώστε να σημαίνει και το συγκεκριμένο πολίτευμα της πόλης, αλλά και την ίδια την πόλη, μαζί με διάφορες άλλες παρόμοιες χρήσεις. Με το πέρασμα των αιώνων το res publica έγινε republica στις ιταλικές πόλεις κράτη του Μεσαίωνα, και κατά τη νεότερη εποχή επεκτάθηκε η χρήση της λέξης και σε άλλες γλώσσες (όπως το αγγλικό republic) και έφτασε να σημαίνει μια μορφή αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας κατά τη σημερινή εποχή, μακριά από την αρχική έννοια της ρωμαϊκής λέξης η οποία αντιστοιχήθηκε με τη λέξη πολιτεία, και χωρίς σχέση με την ίδια την αρχική λέξη πολιτεία κατά τον Πλάτωνα.
Ωστόσο παρότι το Republic χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται ευρέως ως αντίστοιχη λέξη στα λατινικά, δεν αποτελεί ακριβή μετάφραση του πολιτεία όπως εκφράστηκε αρχικά από τον Πλάτωνα, καθώς σε ένα Res publica (δημόσια υπόθεση) οι εμπλεκόμενοι δεν είναι απαραίτητα και πολίτες ενός κράτους (δεν έχουν υπηκοότητα, πολιτικά δικαιώματα και λόγο), σε αντίθεση με την πολιτεία.
Καινή διαθήκη
Στην Καινή Διαθήκη ο όρος πολιτεία χρησιμοποιείται για να δηλώσει τις πόλεις του ελληνικού κόσμου αλλά και του Ισραηλιτικού έθνους
Άλλες αποδόσεις
Παράλληλα οι φράσεις όπως σύστημα διακυβέρνησης, κρατική εξουσία, ή και καθεστώς χρησιμοποιούνται επίσης. Επίσης χρησιμοποιείται και η απόδοση πολιτική οντότητα (polity), η οποία είναι επιτηδευμένα ασαφής ώστε να αφήνει χώρο κινήσεων στην ερμηνεία, χωρίς να δίνει δυσανάλογο βάρος στο σύγχρονο φαινόμενο όπου οι πολιτείες συνήθως αποτελούνται από συνταγματικές αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες, έναντι των αρχικών εννοιών της λέξης.
Στην αγγλική γλώσσα ο όρος politeia χρησιμοποιείται ώστε να αποδοθεί η αρχαία ελληνική έννοια του όρου, σε σχέση με το republic.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία στην Αρχαία Ελλάδα
Ιωάννης Τσαγγαρίδης
Ο Ιωάννης Τσαγγαρίδης (1887-1939) ήταν στρατηγός του ελληνικού Στρατού από την Κύπρο.
Γεννήθηκε στη Λάπηθο στην τότε Βρετανική Κύπρο, γιος του Χριστόφορυ Τσαγγαρίδη, το 1887. Το 1904 τελείωσε το Παγκύπριο Γυμνάσιο πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε τις σπουδές για να πολεμήσει στον Μακεδονικό Αγώνα (1904-08). Με την επιστροφή του το 1908, κατατάχτηκε σστον ΕλληνικόΣστρατό. πΣούδασε στη σχολή Υπαξιωματικών και στρατολογήθηκε ως Ανθυπίλαρχος του ιππικού στον Ελληνικό Στρατό.
Ο αδελφός του Θεοφάνης (1895-1962) συμμετείχε στις αντιβρετανικές ταραχές του Οκτωβρίου του 1931 και όταν εξορίστηκε πήγε στην Αθήνα, όπου έγινε πρόεδρος της Κυπριακής κοινότητας. Ο μικρότερος αδερφός του, ο Οδυσσέας Τσαγγαρίδης ήταν ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες της Κύπρου, πρωτοπόρος και πατέρας της Κυπριακής Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής, με σημαντικά έργα σε ολόκληρη την Κύπρο.
Το ημερολόγιο του δημοσιεύτηκε το 1987 από το βιβλιοπωλείο της Εστίας με τίτλο Το ημερολόγιο ενός στρατηγού: Σελίδες νεοελληνικής ιστορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Νικόλαος Γ΄ Αλεξανδρείας
Διαδέχθηκε το 1389 τον Μάρκο Δ΄. Τον Νικόλαο Γ΄ διαδέχθηκε το 1398 τον Γρηγόριο Δ΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Κόκλα Αργολίδας
Η Κόκλα είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται κτισμένη στους πρόποδες του όρους Μεγαβούνι επάνω στον Αργολικό κάμπο, νότια του Άργους σε υψόμετρο 100 μέτρων. Υπάγεται διοικητικά στην κοινότητα Άργους της δημοτικής ενότητας Άργους του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2011 είχε 153 μόνιμους κατοίκους.
Ο οικισμός πρωτοαναγνωρίστηκε στην απογραφή του 1907 και έκτοτε υπάγεται στο Άργος.
Πληθυσμός
Απο την αναγνώριση του μέχρι σήμερα ο πληθυσμός του οικισμού έχει παραμείνει σταθερός με σημαντικές ωστόσο αυξομειώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Κάρολος Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ο Κάρολος Ζ΄ (Karl VII., 6 Αυγούστου 1697 - 20 Ιανουαρίου 1745) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν Πρίγκιπας-Εκλέκτορας της Βαυαρίας (1726 - 45) και "Άγιος Ρωμαίος" Αυτοκράτορας του Γερμανικού έθνους. Ήταν ένας μη Αψβούργος ηγεμόνας, που πήρε τον τίτλο αυτόν μετά από τρεις αιώνες, που τον κατείχαν οι Αψβούργοι. Ωστόσο είχε δεσμούς εξ αίματος και εξ αγχιστείας με αυτούς.
Τα πρώτα έτη
Ο Κάρολος Αλβέρτος γεννήθηκε στις Βρυξέλλες και ήταν ο πρωτότοκος επιζήσας γιος του Μαξιμιλιανού Β΄ Εμμανουήλ της Βαυαρίας και της Θηρεσίας Κυνιγόνδης Σομπιέσκι, κόρης του Ιωάννη Γ΄ της Πολωνίας.
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής η οικογένειά του χωρίστηκε και ο ίδιος έζησε πολλά έτη σε κατ' οίκον περιορισμό στην Αυστρία· μόλις το 1715 η οικογένειά του επανενώθηκε. Έπειτα από την ενηλικίωσή του το ίδιο έτος, ξεκίνησε εκπαιδευτικό ταξίδι στην Ιταλία για ένα έτος. Το 1717 υπηρέτησε σε Βαυαρικό βοηθητικό σώμα στον Αυστρο-Τουρκικό Πόλεμο του 1716-18.
Το 1722 νυμφεύτηκε την Μαρία Αμαλία των Αψβούργων, που είχε γνωρίσει στην Αυλή της Βιέννης. Ήταν η νεαρότερη κόρη του Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Βιλελμίνης Αμαλίας του Μπράουνσβαϊγκ (κόρης του Ιωάννη Φρειδερίκου). Όταν το 1725 μετέβη στις Βερσαλλίες για το γάμο του Λουδοβίκου ΙΕ΄, δημιούργησε καλές σχέσεις με τη γαλλική Αυλή.
Το 1726 ο πατέρας του απεβίωσε και ο Κάρολος έγινε Δούκας της Βαυαρίας και Πρίγκιπας-Εκλέκτορας της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Διατήρησε καλές σχέσεις με τους Αψβούργους συγγενείς του και τη Γαλλία, συνεχίζοντας την πολιτική του πατέρα του. Το 1729 ίδρυσε το Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Γεωργίου και άρχισε την οικοδόμηση του Φρουρίου Ρότενμπεργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1722 τη Μαρία Αμαλία των Αψβούργων, κόρη του Ιωσήφ Α΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας, και είχε τέκνα:
Ο Κάρολος Ζ΄ από την ερωμένη του Σοφί Καρολίνε φον Ίνγκελχαϊμ είχε τέκνο:
Αναφορές
Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μάρκος Δ΄ Αλεξανδρείας
Ο Μάρκος Δ΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 1385 και 1389.
Φρειδερίκος της Βαυαρίας
Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (1339 - 4 Δεκεμβρίου 1393) από τον Οίκο του Βίττεσμαπχ ήταν δούκας της Βαυαρίας-Λάντσουτ (1375-93).
Μάρκος Δ΄ Αλεξανδρείας
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Φρειδερίκος της Βαυαρίας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Στεφάνου Β΄ δούκα της Βαυαρίας και της Ελισάβετ τού Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης τού Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1360 την Άννα, κόρη του Μπέρτολντ Ζ΄ του Νόιφφεν και είχε τέκνο:
Το 1381 ο Φρειδερίκος έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαγδαληνή Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό κυριάρχου του Μιλάνου και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Τάρικ Μπλακ
Ο Τάρικ Μπέρναρντ Μπλακ (αγγλικά: Tarik Bernard Black) (γενν. 22 Νοεμβρίου 1991) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για τον Ολυμπιακό.
Μέμφις (2010–2013)
Στην πρωτοετή σεζόν του στο Μέμφις, ο Μπλακ έπαιξε και στα 35 παιχνίδια (σε 24 βασικός), συμπεριλαμβανομένων 18 από τους τελευταίους 19 αγώνες, ενώ είχε μέσο όρο 9,1 πόντους και 5,0 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Στη συνέχεια ονομάστηκε στην Κορυφαία Ομάδα Πρωτοετών της Conference.
Στη δεύτερη σεζόν του, ο Μπλακ έπαιξε και στα 35 παιχνίδια (σε 31 βασικός), ενώ είχε μέσο όρο 10,7 πόντους, 4,9 ριμπάουντ και 1,5 κοψίματα ανά παιχνίδι. Επίσης, σημείωσε το ρεκόρ μίας σεζόν της ομάδας σε ποσοστό εύστοχων διπόντων με 68,9% και ονομάστηκε στη Δεύτερη Ομάδα All-Conference USA, στην ομάδα All-Defensive και στην ομάδα All-Tournament.
Ο Μπλακ έπαιξε σε 32 αγώνες στην τρίτη του σεζόν, έχοντας κατά μέσο όρο 8,1 πόντους και 4,8 ριμπάουντ σε 20,8 λεπτά ανά αγώνα. Ονομάστηκε στο Tiger Academic 30 για το εαρινό εξάμηνο του 2013 επειδή είχε τον υψηλότερο μέσο όρο πόντων στην ομάδα.
Λος Άντζελες Λέικερς (2014–2017)
Στις 28 Δεκεμβρίου 2014, ο Μπλακ αποκτήθηκε από τους Λος Άντζελες Λέικερς. Στις 3 Ιανουαρίου 2015, ορίστηκε στους Λος Άνζτελες Ντι-Φέντερς του NBA Development League. Ανακλήθηκε την επόμενη μέρα. Στις 10 Απριλίου 2015, κατέγραψε το καλύτερο παιχνίδι της σεζόν με 18 πόντους και 10 ριμπάουντ, σε μια νίκη με 106–98 επί των Μινεσότα Τίμπεργουλβς.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015–16, ο Μπλακ αγωνίστηκε πολλές φορές με τους Λος Άντζελες Ντι-Φέντερς.
Στις 24 Αυγούστου 2016, ο Μπλακ υπέγραψε εκ νέου συμβόλαιο με τους Λέικερς. Την 1η Ιουλίου 2017 αποδεσμεύθηκε από τους Λέικερς.
Επιστροφή στο Χιούστον (2017–2018)
Στις 17 Ιουλίου 2017, ο Μπλακ υπέγραψε με τους Χιούστον Ρόκετς, επιστρέφοντας στην ομάδα για μια δεύτερη θητεία.
Μακάμπι Τελ Αβίβ (2018–2020)
Στις 18 Ιουνίου 2019, ο Μπλακ υπέγραψε διετής επέκταση συμβολαίου με τη Μακάμπι (με δυνατότητα εξαγοράς από το ΝΒΑ έως τις 30 Ιουλίου). Αποχώρησε από την ομάδα στις 23 Μαΐου 2020.
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης (2021)
Στις 14 Ιανουαρίου 2021, ο Μπλακ υπέγραψε με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης της VTB Λίγκα και της Ευρωλίγκα. Στις 20 Ιουλίου 2021, ο Μπλακ αποχώρησε από τη ρωσική ομάδα.
Γκραντ Ράπιντς Γκολντ (2021–2022)
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2021, ο Μπλακ υπέγραψε με τους Ντένβερ Νάγκετς. Στη συνέχεια, ο Μπλακ έγινε μέλος της θυγατρικής τους, Γκραντ Ράπιντς Γκολντ. Σε 15 αγώνες είχε κατά μέσο όρο 11,5 πόντους, 7,9 ριμπάουντ, 2,1 ασίστ και 1,3 κόψιμο ανά αγώνα.
Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι (2022)
Στις 27 Φεβρουαρίου 2022, ο Μπλακ υπέγραψε με την τουρκική Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι.
Ολυμπιακός (2022–σήμερα)
Στις 31 Ιουλίου 2022, ο Μπλακ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό.
Προσωπική ζωή
Ο Μπλακ απέκτησε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο του Μέμφις και το μεταπτυχιακό του από το Πανεπιστήμιο του Κάνσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Ντιφέντερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραντ Ράπιντς Γκολντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι Σ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κομποστοποίηση
Η κομποστοποίηση είναι μια φυσική διαδικασία η οποία μετατρέπει τα οργανικά υλικά σε μια πλούσια σκούρα ουσία. Αυτή η ουσία λέγεται κομπόστ ή χούμος ή εδαφοβελτιωτικό.
Η κομποστοποίηση είναι ένας πολύ άμεσος και σημαντικός τρόπος πρόληψης και ανακύκλωσης. Έχει υπολογιστεί ότι το 35% των οικιακών απορριμμάτων μπορούν να κομποστοποιηθούν. Η Ελληνική πολιτεία έχει μεριμνήσει για την εκπόνηση μελέτης που αφόρα οδηγό εφαρμογής προγραμμάτων Διαλογή στη Πηγή & συστημάτων διαχείρισης των βιοαποβλήτων.
Ως κομποστοποίηση ορίζεται η αερόβια βιολογική (οξειδωτική) διαδικασία αποικοδόμησης και σταθεροποίησης των οργανικών υλικών, που πραγματοποιείται υπό τις φυσικές και χημικές εκείνες συνθήκες που ευνοούν τη διαδοχή συγκεκριμένων θερμόφιλων, θερμοανθεκτικών και μεσόφιλων μικροβιακών πληθυσμών (Gray et al., 1971; Haug, 1996).
Η διαχείριση του οργανικού κλάσματος με κομποστοποίηση πρέπει να προτιμάται από κάθε άλλη μέθοδο και να έχει την ακόλουθη ιεράρχηση: 1. Κομποστοποίηση στην πηγή (οικιακή και στις εγκαταστάσεις μεγάλων παραγωγών) 2. Κομποστοποίηση σε πράσινα σημεία σε κάθε γειτονιά 3. Δημοτική κομποστοποίηση 4. Περιφερειακή κομποστοποίηση
Διαδικασία κομποστοποίησης
Τα βακτήρια, οι μύκητες και άλλα μικρόβια είναι οι "εργάτες" της κομποστοποίησης. Αυτοί υποβοηθούνται κι από πολλούς άλλους μεγαλύτερους οργανισμούς. Κατά τη διάρκεια της κομποστοποίησης, αυτά τα μικρόβια παράγουν διοξείδιο του άνθρακα (CO2), θερμότητα και νερό καθώς αποικοδομούν τα οργανικά υλικά του σωρού. Το τελικό αποτέλεσμα είναι το κομπόστ (πλούσιο, σκούρο, θριφτό και άοσμο), τέλειο λίπασμα για τον κήπο. Για την αποτελεσματική κομποστοποίηση χρειάζονται:
Κομποστοποιήσιμα απορρίμματα
Ενώ οτιδήποτε ήταν κάποτε ζωντανό μπορεί να κομποστοποιηθεί, κάποια υλικά είναι καλύτερα να μείνουν μακριά από τον οικιακό κομποστοποιητή του κήπου. Όταν λοιπόν επιλέγετε τα υλικά της κομποστοποίησης σας, καλό είναι να αποφεύγονται: Τα λιπαρά φαγητά, όπως το κρέας και τα τυροκομικά, πρέπει να αποφεύγονται επειδή προσελκύουν τρωκτικά, σκυλιά, γάτες, μύγες κ.α.. Τα απορρίμματα των σκύλων και των γατών δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται γιατί μπορούν να μεταδώσουν ασθένειες. Μπορείτε επίσης να αποφύγετε την προσθήκη άρρωστων φυτών ή φυτών που έχουν προσβληθεί έντονα από έντομα, εκτός αν είστε σίγουροι για την υψηλή θερμοκρασία του κομποστοποιητή, οπότε αν μείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα θα διασπαστούν τελείως και δεν θα υπάρξει κάποιο πρόβλημα. Αυτό ισχύει και για τα αναπαραγωγικά μέρη των φυτών όπως οι ρίζες και οι σπόροι, τα οποία καλό είναι να αποφεύγονται, εκτός αν η θερμοκρασία του κομποστοποιητή είναι υψηλή οπότε θα διασπαστούν.
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τι επιτρέπεται να απορρίπτεται μέσα στον κάδο κομποστοποίησης και τι όχι.
Προϋποθέσεις - υλικά κομποστοποίησης
Τα μόνα υλικά που απαιτούνται για την παραγωγή οικιακού κομπόστ συνοψίζονται στα παρακάτω:
Οικιακοί κάδοι που κομποστοποιούν όλα τα οργανικά υπολείμματα
Είναι μικροί οικιακοί χειροκίνητοι κομποστοποιητές διαφόρων μεγεθών, ανάλογα τα άτομα, οι οποίοι πρέπει απαραίτητα να εξασφαλίζουν δυναμική ανάδευση (Περιστρεφόμενοι), διαχωρισμό των υπολειμμάτων σε φάσεις (Δύο θαλάμων) και να διαθέτουν μόνωση τουλάχιστον 4 cm ώστε να έχουν την δυνατότητα να διατηρήσουν σε όλο τον όγκο του κομποστοποιούμενου υλικού θερμοκρασία μεγαλύτερη των 50˚ C συνεχώς για τουλάχιστον 72 ώρες  (Υγιεινοποίηση του κομπόστ). Αυτοί βέβαια είναι λίγο ακριβότεροι από έναν απλό κάδο κήπου.
Ευρωπαϊκή πρακτική
Στην Ευρώπη υπάρχει ένα μεγάλο ρεύμα κατευθυνόμενο προς την οικιακή κομποστοποίηση και σε αυτήν στα πράσινα σημεία ανακύκλωσης /κομποστοποίησης στις γειτονιές, σε μικρούς αυτόματους μηχανικούς κομποστοποιητές οι οποίοι θα πρέπει όμως να έχουν κατασκευαστικά και τεχνολογικά την δυνατότητα παραγωγής ώριμου κομπόστ, δηλαδή να διαθέτουν σύστημα θρυμματισμού των απορριμμάτων, σύστημα δυναμικής ανάδευσης, θάλαμο υγιεινοποίησης, θάλαμο ωρίμανσης. Αυτές οι μέθοδοι δεν έρχονται σε αντίθεση με καμία άλλη μέθοδο που μπορεί ενδεχομένως να εφαρμόζει ο εκάστοτε δήμος. Η Ελλάδα, με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ 29407/3508/16-12-2002) εναρμονίστηκε με την κοινοτική οδηγία θέτοντας ως ποσοτικούς στόχους τη μείωση στα βιοαποικοδομήσιμα απόβλητα κατά 25%, 50% και 65%, σε σχέση με το 1995, μέχρι το 2010, το 2013 και το 2020 αντίστοιχα.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομποστοποίηση
Κολάρο (BDSM)
Στο πλαίσιο του BDSM, ένα κολάρο είναι ένα αξεσουάρ οποιουδήποτε υλικού που φοριέται από ένα άτομο γύρω από το λαιμό, για να δείξει την υποτακτική ή την σκλαβική του θέση σε μια σχέση BDSM. Μερικά άτομα διεξάγουν επίσημες τελετές με το κολάρο, οι οποίες θεωρούνται ότι ουσιαστικά επισημαίνουν τη σχέση τους, με παρόμοιο τρόπο όπως μιας τελετής γάμου και το κολάρο να έχει παρόμοια σημασία με ένα γαμήλιο δαχτυλίδι. Η στάνταρ μορφή ενός κολάρου είναι μια μαύρη δερμάτινη λωρίδα γύρω από τον λαιμό, συχνά με μεταλλικούς γάντζους (D-rings) που προστίθενται για να επιτρέπουν τη σύνδεση του λουριού, σχοινιού ή άλλα είδη περιορισμού· αλλά για να είναι πιο διακριτικοί δημοσίως, κάποιοι μπορεί να φορούν ένα συνηθισμένο τσόκερ ή ένα κολιέ με κοσμήματα για τον ίδιο συμβολικό σκοπό.
Κατασκευή και εμφάνιση
Το πιο συνηθισμένο υλικό για ένα κολάρο είναι το δέρμα, και πολλοί χρησιμοποιούν κανονικά κολάρα σκύλου με πόρπη. Άλλα υλικά περιλαμβάνουν καουτσούκ, PVC και μέταλλο (συνήθως ανοξείδωτο χάλυβα· ωστόσο, μερικές πηγές προσφέρουν εκδόσεις πολύτιμων μετάλλων). Πολλά κολάρα κατασκευάζονται με διάφορα υλικά και μπορούν επίσης να διακοσμηθούν με ποικίλους τρόπους. Τα κολάρα περιλαμβάνουν συχνά πόρπες, ιμάντες και γάντζους, λουκέτα και άλλα προσαρτήματα.
Κολάρα λύκου
Ένα κολάρο λύκου είναι ένα κολάρο με μακριά καρφιά, που θεωρούνται διακοσμητικά. Αυτά τα κολάρα χρησιμοποιούνταν κανονικά για την προστασία των σκύλων από τους λύκους, αλλά τα κολάρα λύκου έχουν πια υιοθετηθεί και από την κοινότητα του BDSM. Ωστόσο, τα καρφιά θεωρούνται επικίνδυνα και γι' αυτό τα κολάρα αυτά χρησιμοποιούνται με προσοχή. Ορισμένα κολάρα λύκου έχουν τα καρφιά επικαλυμμένα με πλαστικό για πρόσθετη προστασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερωτικά βοηθήματα Κατηγορία:BDSM
Νικόλαος Γερακάρης
Ο Νικόλαος Γερακάρης, γεννήθηκε το 1782, και πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 1842 στην Καρύταινα Γορτυνίας. Καταγόταν από «επιφανή Κεφαλονίτικην οικογένεια, με ρίζες βυζαντινές», και ήταν «εις εκ των αρχηγών των Επτανησίων» κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σύζυγός του ήταν η Ασπασία Χριστοδούλου Κρητικού με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά, τον Τηλέμαχο (1838-1900, δικηγόρο και δικαστή),τον Ευστάθιο (1839-1902, δικηγόρο και έπαρχο και Υποθηκοφύλακα Πατρών), τον Σπυρίδωνα (1840, δικηγόρο Πατρών και μετέπειτα δικηγόρο Κερκύρας) και τον Στέφανο (1841, Στρατιωτικό)
Βιογραφία
Ο Νικόλαος Γερακάρης καταγόταν από την Κεφαλλονιά ή «κατ´ άλλους από τη Ζάκυνθο, γι΄ αυτό και τον θεωρούν αρχηγό των Επτανησίων Φιλικών» που κατοικούσαν στην Πάτρα. Η κεφαλλονίτικη καταγωγή του αμφισβητήθηκε «λόγω σύγχυσης με τον Ζακυνθινό κλάδο της οικογένειας Γερακάρη». Ήταν απόγονος οικογένειας ευγενών που είχαν εγκατασταθεί στην Κεφαλονιά πριν το 1262 «οπότε και εμφανίζονται ως γαιοκτήμονες». Πρόγονός του συμμετείχε στο Συμβούλιο Προκρίτων και ο παππούς του «διετέλεσε δημόσιος νοτάριος» του νησιού. Γεννήθηκε στο Κάστρο του Αγ. Γεωργίου στις 10 Αυγούστου 1782, γιος του Ευσταθίου Γερακάρη και της Σπεράντζας Αναστασίου Σαλομόν και είχε δύο αδελφές την Αννέτα και την Παρασκευή. Βαπτίστηκε στις 29 Ιουνίου 1787.Αν και αναφέρεται ότι είχε σπουδάσει νομικά, είναι μάλλον λανθασμένο. Σπούδασε ιατρική στην Πάντοβα της Ιταλίας και «εκεί έγινε μέλος των Carbonari», αν και ο εγγονός του Νίκος Τηλέμ. Γερακάρης, αναφέρει την Πίζα ως τόπο σπουδών του. Όπως πολλοί άλλοι Κεφαλονίτες είχε εγκατασταθεί στην Πάτρα, από το 1818, όπου είχε φαρμακείο, πιθανόν στον ίδιο χώρο με το σπίτι του που βρισκόταν στην πλατεία Αγ. Γεωργίου ανάμεσα στις σημερινές οδούς Σισίνη και Αγ. Γεωργίου.
Οδός Γερακάρη
Υπάρχει στο κέντρο της Πάτρας, μικρή αδιέξοδη οδός με το όνομά του, μεταξύ των οδών Αράτου και Κολοκοτρώνη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1995–96
Για την περίοδο 1995-96, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αίας Γαστούνης.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1995-96 ήταν η 27η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 18 ομάδες.
3ος όμιλος
ο Κόροιβος Κοροίβου αποχώρησε από το πρωτάθλημα.
1ος όμιλος
ο Διγενής Χαριάς δεν συμμετείχε.
2ος όμιλος
Νέδας Γιαννιτσοχωρίου-Ατρόμητος Βαρβάσαινας δεν συμμετείχαν.
3ος όμιλος
Ιονικός Λυγιάς-Α.Ε.Κ Κ. Παναγιάς-Α.Ο Σιμόπουλου δεν συμμετείχαν.
Κύπελλο Ηλείας
25 Μαρτίου 1996 Αίας Γαστούνης - Ηλειακός Βαρθολομιού 1-0 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1995-1996 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1995-1996
Πανεπιστήμιο της Κερύνειας
Το Πανεπιστήμιο της Κερύνειας (Girne Üniversitesi) είναι το πρώτο πανεπιστήμιο στη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου που ειδικεύεται στις ναυτιλιακές σπουδές. Ιδρύθηκε το 2013 στην Κερύνεια. Πρόεδρος του πανεπιστημίου είναι ο Τζεμρέ Σ. Γκιουνσέλ Χασκασάπ, ενώ χρώματά του είναι το τιρκουάζ και το άσπρο.
Σχολές
Τμήμα θαλάσσιων επιστημών
Σχολή Ναυτικής Διαχείρισης και Διοίκησης
Οδοντιατρική Σχολή
Σχολή Εκπαίδευσης
Σχολή Αεροπορίας-Αεροδιαστημικής
Σχολή Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών
Σχολή Αρχιτεκτονικής
Σχολή Μηχανικών
Σχολή Επιστημών Υγείας
Ιατρική σχολή
Παραπομπές
Κατηγορία:Κερύνεια Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Κύπρο
Αλέκος Άχολος
Ο Αλέκος Άχολος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και ήταν γιος του Δημητρίου Άχολου, πολιτικού και γόνου παλαιάς οικογένειας του Πύργου. Εξελέγη βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του 1862 και επανεξελέγη σε αυτές του 1865 και 1874.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει τρία παιδιά: τον Γεώργιο, δικηγόρο, τον Ιωάννη, δικηγόρο, και τον Δημήτριο, γιατρό.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Κομπόστ
Η λέξη κομπόστ προέρχεται από την αγγλική λέξη compost. Η λέξη compost προέρχεται από τη λατινική λέξη compositus από το ρήμα componere (com = μαζί + ponere = τοποθετώ). Στα τέλη του 14ου αι. στη γαλλική γλώσσα εμφανίζεται η λέξη composte με την έννοια του μίγματος των φύλλων, της κοπριάς και άλλων υλικών για τη λίπανση της γης. Η λέξη compost με τη σημερινή της έννοια εμφανίζεται το 1580 στην Αγγλία.
Είναι μια πλούσια σκούρα ουσία η οποία απαντάται και με τον όρο χούμους ή εδαφοβελτιωτικό.
Το κομπόστ μπορεί να έχει πολύ καλά ποιοτικά χαρακτηριστικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάθε είδους καλλιέργεια
Η διαδικασία παρασκευής κομπόστ από τα οργανικά απορρίμματα έχει μεταφερθεί στα ελληνικά ως κομποστοποιηση
Πηγές
Κατηγορία:Κομποστοποίηση Κατηγορία:Λιπάσματα Κατηγορία:Βιώσιμο σύστημα τροφίμων
Λιγνιτωρυχείο Αλιβερίου
Το λιγνιτωρυχείο Αλιβερίου βρίσκεται 4 χλμ. βόρεια της πόλης του Αλιβερίου κοντά στο χωριό Άγιος Λουκάς. Εκεί στην περιοχή Μπρινιάς η εξόρυξη λιγνίτη γινόταν υπόγεια, ενώ στην παρακείμενη περιοχή Μαρμαρένια ο λιγνίτης εξορυσσόταν μέσω επιφανειακής εκσκαφής.
Η ύπαρξη του λιγνίτη στην περιοχή ήταν γνωστή από την αρχαιότητα, ωστόσο η βιομηχανική εκμετάλλευσή του πραγματοποιήθηκε κυρίως κατά τα έτη 1950 - 1980. Η υπόγεια όσο και η επιφανειακή εκμετάλλευσή των λιγνιτικών αποθεμάτων άρχισε το 1873. Εξαιτίας μιας πλημμύρας που κατέστρεψε τις επιφανειακές εγκαταστάσεις, η εξόρυξη σταμάτησε το 1897 για να αρχίσει ξανά μετά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο. Κατά τα χρόνια που ακολούθησαν, η εξόρυξη λιγνίτη δεν ήταν σταθερή, εκτός από την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής (1941-44) όπου εντάθηκε σε μεγάλο βαθμό.
Ο τερματισμός του Εμφυλίου το 1949 επέτρεψε στη χώρα να στρέψει τις παραγωγικές της δυνάμεις στην ανάπτυξη και την τεχνολογική πρόοδο. Ο εξηλεκτρισμός θεωρήθηκε ως η άμεση προτεραιότητα στην προσπάθεια ανόρθωσης της χώρας, η απουσία όμως της απαραίτητης τεχνογνωσίας κατέστησε επιτακτική τη συνδρομή ξένων εταιριών. Στα πλαίσια αυτά, λίγο μετά την ίδρυση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (1950), η Ελληνική Κυβέρνηση προχώρησε σε συνεργασία με την εταιρεία Ebasco Services Inc. για μια περίοδο 5 ετών, με σκοπό την εξασφάλιση της απαραίτητης τεχνογνωσίας για την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού. Τα απαραίτητα κεφάλαια αντλήθηκαν τόσο από την αμερικάνικη οικονομική βοήθεια στα πλαίσια του σχεδίου Μάρσαλ, όσο και από ιταλικές πολεμικές αποζημιώσεις, όπως επίσης και από εθνικούς πόρους.
Το 1951 η ΔΕΗ αναλαμβάνει τη υπόγεια εκμετάλλευση των ορυχείων, εφαρμόζοντας σύγχρονες και ασφαλέστερες μεθόδους εξόρυξης, εξασφαλίζοντας την αύξηση της παραγωγής στους 750 χιλιάδες τόνους το χρόνο. Από το χώρο του λιγνιτωρυχείου, που βρίσκεται στην περιοχή Μπρινιάς και Μαρμαρένια του γειτονικού χωριού Άγιος Λουκάς, ο λιγνίτης μεταφερόταν μέσω σιδηροδρομικής γραμμής στον Κάραβο Αλιβερίου, όπου χτίστηκε το πρώτο ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο της χώρας, με δυο γεννήτριες των 40.000 KW. Η ύπαρξη διαθέσιμων και ικανών λιγνιτικών αποθεμάτων σε κοντινή απόσταση από το εργοστάσιο συνετέλεσε αφενός στη γρήγορη όσο και αποτελεσματική λειτουργία του ατμοηλεκτρικού εργοστασίου.
Ένα σημαντικό πρόβλημα για τη λειτουργία και την ασφάλεια του ορυχείου ήταν τα υπόγεια ύδατα της περιοχής. Η παρουσία μεγάλης ποσότητας νερού από υπόγεια ρεύματα απαιτούσε τη συνεχή απάντλησή του στην επιφάνεια, ενώ μετά την ολοκλήρωση των υπόγειων και επιφανειακών εξορυκτικών εργασιών η περιοχή εμφανίζει ένα σύνθετο περιβάλλον υδρολογικών, γεωχημικών και γεωτεχνικών συνθηκών. Οι συνθήκες αυτές έχουν μελετηθεί και έχουν προταθεί και μέτρα για τη μελλοντική ανάπτυξη της περιοχής, κατά την μετα-εξορυκτική περίοδο
Ομως το δυστύχημα του 1968 ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό που στοίχησε τη ζωή σε 7 εργάτες, σημάδεψε τη ζωή του τόπου και χαράχθηκε για πάντα στην μνήμη της τοπικής κοινωνίας.
Η εκμετάλλευση των αποθεμάτων κρίθηκε οικονομικά ασύμφορη στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οπότε και έπαψε τόσο η υπόγεια όσο και η επιφανειακή εξόρυξη του λιγνίτη. Στο χώρο της επιφανειακής εξόρυξης στην περιοχή Μαρμαρένια έχει απομείνει μια μεγάλη κοιλότητα στο έδαφος που από τα υπόγεια νερά της περιοχής έχει μετατραπεί σε λίμνη. Οι εγκαταστάσεις του ορυχείου έχουν εγκαταλειφθεί στη φθορά του χρόνου, εκτός από ένα μικρό τμήμα των κτηρίων που υπήρχαν που στεγάζει τις ανάγκες του Κλιμακίου Μεταλλικών Κατασκευών της ΔΕΗ. Στις παρακείμενες του ορυχείου οικίες, που κατά τα χρόνια λειτουργίας τους κατοικούσαν δεκάδες εργαζομένων με τις οικογένειές τους σήμερα διαμένουν ελάχιστοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Εύβοιας Αλιβεριου
Πάντενουλφ της Κάπουα
Ο Πάντενουλφ, Pandenulf (άκμασε 862 - 882) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν κόμης της Κάπουα, διεκδικώντας αυτόν τον τίτλο από το 862 και τον κατείχε με επιτυχία κατά τη διάρκεια τού ταραχώδους εμφυλίου πολέμου των ετών 879-882. Ήταν γιος και διάδοχος του Πάντo, αλλά απομακρύνθηκε -με το τέλος τού πατέρα του- από τον θείο του, τον Λάντουλφ Β΄ επίσκοπο της Κάπουα.
Βιογραφία
Μετά το τέλος τού Λάντουλφ Β΄, επανέλαβε τον ισχυρισμό του με την υποστήριξη μίας μεγάλης φατρίας, αν και αντιτάχθηκε από τον Λάντο Γ΄. Πήρε τις πόλεις Τεάνο και Καζέρτα, ενώ η φατρία του Λάντο Γ΄ κρατούσε το Καιάτσο και το Καλίνο. Ο Λάντενουλφ είχε την υποστήριξη του Γουαϊφέρος πρίγκιπα του Σαλέρνo, έτσι ο Πάντενουλφ προσπάθησε να πάρει τον Γκαϊντέρις του Μπενεβέντο και τον Βυζαντινό στρατηγό Γρηγόριο, τότε μαζί στο Μπενεβέντο. Πήγαν στη Νώλα, αλλά ο Πάντουλφ αρνήθηκε να δηλώσει υποτέλεια στον Γκαϊντέρις. Οι Μπενεβεντιανοί και οι Βυζαντινοί ενώθηκαν με τους Σαλερνίτες πολιορκώντας την Κάπουα. Η πολιορκία συνεχιζόταν και σύντομα έμεινε μόνο ο πρίγκιπας του Μπενεβέντο.