cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαϊκαβάν (Αρμαβίρ)
Το Χαϊκαβάν (αρμενικά: Հայկավան, έως το 1946 γνωστό ως Ταπαντιμπί ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε 1,348 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Πώληση
Πώληση είναι η μεταξύ προσώπων (φυσικών ή νομικών) διμερής σύμβαση με την οποία ο ένας των συμβαλλομένων (πωλητής) αναλαμβάνει την υποχρέωση να μεταβιβάσει την κυριότητα και να παραδώσει, αντί συμφωνημένου τιμήματος, στον έτερο (αγοραστή), ορισμένο πράγμα, (αγαθό, ή δικαίωμα) και ελεύθερο από κάθε δικαίωμα τρίτου, ενώ ο αγοραστής την υποχρέωση να καταβάλει το συμφωνηθέν τίμημα.
Γενικά
Γενικά η πώληση αποτελεί μία μορφή δικαιοπραξίας και ειδικότερα της κατηγορίας των επαχθών δικαιοπραξιών. Επειδή δε και τα δύο μέρη (πωλητής και αγοραστής) αναλαμβάνουν υποχρεώσεις με τη σύμβαση αυτή, η πώληση χαρακτηρίζεται «αμφοτεροβαρής σύμβαση». Καθίσταται αντιληπτό ότι το προς μεταβίβαση αντικείμενο, αγαθό, ή δικαίωμα θα πρέπει να είναι καθ΄ όλα νόμιμο, και μη διώκεται η διάθεσή του, διαφορετικά κρίνεται παράνομη δραστηριότητα - διακίνηση, δηλαδή αδικοπραξία, π.χ. λαθρεμπόριο, διακίνηση ναρκωτικών, πώληση αλιεύματος από ερασιτέχνη ψαρά κ.λπ.. Η πώληση, στην ελληνική νομοθεσία ρυθμίζεται κυρίως από τον Αστικό Κώδικα στα άρθρα 513-572.
Υποχρεώσεις του πωλητή
Η πώληση είναι στο ελληνικό δίκαιο υποσχετική δικαιοπραξία: με την κατάρτισή της δε μεταβιβάζεται η κυριότητα στο πράγμα, αλλά ο πωλητής αναλαμβάνει την υποχρέωση να προβεί στη μεταβίβασή της.
Ο πωλητής οφείλει να παραδώσει το πράγμα χωρίς ελαττώματα. Ελάττωμα είναι κάθε απόκλιση (προς το χειρότερο) του πράγματος από τα συμφωνημένα μεταξύ αγοραστή και πωλητή. Αν το ελάττωμα αφορά τις ιδιότητες του πράγματος, ονομάζεται πραγματικό ελάττωμα. Αν αφορά το δικάιωμα επάνω στο πράγμα (ο πωλητής δεν έχει κυριότητα να μεταβιβάσει, το πράγμα είναι βεβαρυμένο με δικαιώματα τρίτου, π.χ. υποθηκευμένο κλπ.), ονομάζεται νομικό ελάττωμα. Αν το πράγμα έχει πραγματικό ελάττωμα, ο αγοραστής δικαιούται κατ΄ επιλογήν του:
Η ευθύνη του πωλητή είναι αντικειμενική, δεν εξαρτάται δηλαδή από δόλο ή αμέλεια, με άλλα λόγια ευθύνεται ανεξάρτητα από το αν το γνώριζε ή όφειλε και μπορούσε να το γνωρίζει ότι το πράγμα είναι ελαττωματικό. Εάν τον πωλητή βαρύνει επιπλέον πταίσμα για το ελάττωμα του πράγματος (δόλος ή αμέλεια) ο αγοραστής μπορεί επιπλέον να ζητήσει και αποζημίωση για τυχόν ζημία του. Τα δικαιώματα του αγοραστή παραγράφονται δύο χρόνια από την παράδοση του πράγματος, αν το πράγμα είναι κινητό, ή πέντε χρόνια, αν το πράγμα είναι ακίνητο (οικόπεδο, σπίτι κλπ.).
Αν το ελάττωμα ανακύψει εντός έξι μηνών από την παράδοση του πράγματος, τεκμαίρεται ότι υπήρχε τη στιγμή της παράδοσης, δηλαδή το βάρος είναι στον πωλητή να αποδείξει ότι το πράγμα τη στιγμή της παράδοσης δεν το είχε το ελάττωμα. Αν ανακύψει αργότερα, το βάρος έχει ο αγοραστής.
Πώληση καταναλωτικών αγαθών
Οι ρυθμίσεις του Αστικού Κώδικα είναι ρυθμίσεις ενδοτικού δικαίου, τα μέρη μπορούν με συμφωνία τους να αποκλίνουν από αυτές (μεγαλύτερη ή μικρότερη ευθύνη του πωλητή, πιο μακρά ή πιο σύντομη προθεσμία παραγραφής. Ειδικά όμως στην περίπτωση της πώλησης καταναλωτικών αγαθών, όπου ο αγοραστής είναι καταναλωτής (τελικός αποδέκτης που δεν αγοράζει για επαγγελματικούς λόγους), οι ρυθμίσεις αυτές είναι αναγκαστικού δικαίου: τα μέρη δεν μπορούν να συμφωνήσουν μικρότερη προθεσμία από 2 χρόνια για την ευθύνη του πωλητή, κατά το άρθρο 5 του ν. 2251/1994 (όπως τροποποιήθηκε με τον ν. 3043/2002).
Είδη
Ανάλογα αν το πράγμα που ο πωλητής οφείλει να παραδώσει είναι εξατομικευμένο ή απλά ένα από μια κατηγορία ομοειδών πραγμάτων η πώληση ονομάζεται πώληση είδους ή γένους αντίστοιχα. Πώληση είδους έχουμε όταν ο αγοραστής π.χ. επιλέγει από το ράφι του σούπερ μάρκετ ένα συγκεκριμένο προϊόν, πώληση γένους έχουμε όταν παραγγέλνει από το τηλέφωνο ή το διαδίκτυο "ένα τεμάχιο του προϊόντος Χ".
Συνηθισμένη στην πράξη για αγαθά μεγάλης αξίας είναι η πώληση με παρακράτηση κυριότητας: ο πωλητής παραδίδει στον αγοραστή το πράγμα, ο αγοραστής καταβάλλει το τίμημα με δόσεις, αλλά ο πωλητής δε μεταβιβάζει την κυριότητα στον αγοραστή ως την ολοσχερή εξόφληση του τιμήματος. Έτσι το πράγμα βρίσκεται στα χέρια του αγοραστή αλλά κύριος παραμένει ο πωλητής.
Τύπος
Η πώληση γενικώς δεν απαιτεί την τήρηση ορισμένου τύπου για να είναι έγκυρη, μπορεί να γίνει και προφορικά ή και σιωπηρά (π.χ. πάιρνει κάποιος την εφημερίδα από τη στοίβα στο περίπτερο και δίνει τα χρήματα στον περιπτερά). Ειδικά όμως για τα ακίνητα η πώληση πρέπει να περιβληθεί τον συμβολαιογραφικό τύπο, να γίνει δηλαδή ενώπιον συμβολαιογράφου, αλλιώς είναι άκυρη.
Έξοδα - δαπάνες
Τα διάφορα έξοδα που μπορεί να σημειωθούν κατά την παράδοση του πράγματος όπως ζύγιση, μέτρηση ή αρίθμηση τα επιβαρύνεται ο πωλητής. Αντίθετα τα έξοδα παραλαβής και της αποστολής σε τόπο διαφορετικό του συμφωνημένου βαρύνουν τον αγοραστή. Τα δε έξοδα ή τα τέλη που απαιτούνται για την κατάρτιση της σύμβασης βαρύνουν εξίσου και τα δύο μέρη. Αν πρόκειται για ακίνητο ή δικαίωμα τα έξοδα μεταγραφής βαρύνουν τον αγοραστή.
Μοροζίνα Μοροζίνι
Η Μοροζίνα Μοροζίνι (1545 - 21 Ιανουαρίου 1614) ήταν Βενετή πατρίκια και δόγισσα της Βενετίας (1595 - 1606) μέσω του γάμου της με τον δόγη Μαρίνο Γκριμάνι. Η Μοροζίνα Μοροζίνι ήταν κόρη του βαθύπλουτου Βενετού πατρικίου Αντρέα Μοροζίνι μέλους της Οικογένειας Μοροζίνι που μέλη της διετέλεσαν Δόγηδες της Βενετίας και Αρμοστές της Κρήτης.
Πώληση
Διεθνής πώληση κινητών πραγμάτων
Λόγω της σπουδαιότητας της πώλησης στο διεθνές εμπόριο καταρτίστηκε στις 11 Απριλίου 1980 η Διεθνής Σύμβαση της Βιέννης για την πώληση κινητών πραγμάτων (United Nations Convention on Contracts for the International Sale of Goods - CISG). Η Ελλάδα κύρωσε τη Σύμβαση με τον ν. 2532/1997. Η Σύμβαση αυτή ρυθμίζει το δίκαιο της πώλησης μεταξύ εμπόρων που εδρεύουν σε διαφορετικά κράτη κατά ενιαίο τρόπο, επιτρέπει όμως στα μέρη (αγοραστή και πωλητή) να επιλέξουν άλλο δίκαιο ως εφαρμοστέο απορρίπτοντας τη Σύμβαση. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της Σύμβασης είναι ότι πρόκειται για μια προσπάθεια σύγκλισης και συγκερασμού του αγγλοσαξωνικού με το ευρωπαϊκό ηπειρωτικό δίκαιο. Κεντρική έννοια είναι η "συμβατική παράβαση" (breach of contract) και οι αξιώσεις που απορρέουν από αυτήν ρυθμίζονται ενιαία, αποφεύγοντας έτσι την περιπτωσιολογία των ηπειρωτικών ευρωπαϊκών δικαίων της πώλησης (άλλη ρύθμιση για τα πραγματικά ελαττώματα, άλλη για τα νομικά, άλλη για παράβαση λοιπών συμβατικών υποχρεώσεων). Η Σύμβαση θεωρείται έτσι ένα από τα πιο σύγχρονα και υποδειγματικά κείμενα Αστικού Δικαίου.
Μοροζίνα Μοροζίνι
Η τελευταία στέψη δόγισσας
Μετά την εκλογή του συζύγου της (1595) ακολούθησε και η δική της στέψη τον Μάιο του 1597 που γιορτάστηκε με μεγαλοπρεπείς τελετές και παρελάσεις. Η Μοροζίνα Μοροζίνι ήταν η τελευταία δόγισσα της Βενετίας που εορτάστηκε η στέψη της, η Δημοκρατία της Βενετίας θα απαγορεύσει στην συνέχεια τις γιορτές στην στέψη της δόγισσας για οικονομικούς λόγους. Μετά την Μοροζίνα μονάχα η Ελισάβετ Κουερίνι τον επόμενο αιώνα θα μπορέσει να γιορτάσει την στέψη της και αυτή θα είναι οριστικά η τελευταία. Οι τελετές της Μοροζίνας ξεπέρασαν σε μεγαλοπρέπεια όλες τις προηγούμενες δόγισσες με μεγάλες παρελάσεις από γόνδολες, ξένους πρίγκιπες και πρέσβεις, ο παπικός απεσταλμένος της πρόσφερε ένα χρυσό τριαντάφυλλο.
Πώληση
Διάκριση από άλλες συμβάσεις
Η πώληση διαφέρει από τη δωρεά στο ότι στη δωρεά ο δωρεοδόχος δεν αναλαμβάνει καμία υποχρέωση. Η δωρεα δεν είναι αμφοτεροβαρής, είναι ετεροβαρής σύμβαση. Η πώληση διακρίνεται επίσης από τη μίσθωση στο ότι στη μίσθωση ο εκμισθωτής αναλαμβάνει μεν να παραδώσει το πράγμα στον μισθωτή έναντι ανταλλάγματος, όμως για ορισμένο χρόνο και μόνο κατά την χρήση, όχι κατά την κυριότητα.
Μοροζίνα Μοροζίνι
Η τελευταία στέψη δόγισσας
Η δόγισσα Μοροζίνα περιγράφεται φιλόδοξη, ευγενική και φιλόξενη, προστάτευσε την βιομηχανία δαντέλας στο νησί Μουράνο και ίδρυσε σχολή για να προωθήσει την τέχνη σε γυναίκες των ανώτερων κοινωνικών τάξεων στην Βενετία. Επέζησε μετά τον σύζυγο της και πέθανε σε ηλικία 69 ετών, δεν αποσύρθηκε σε μοναστήρι μετά τον θάνατο του συζύγου της όπως οι υπόλοιπες δόγισσες και αφοσιώθηκε σε φιλανθρωπικά έργα, επιδιόρθωσε την εκκλησία του Αγίου Σεβαστιανού στην Βενετία με την προσωπική της περιουσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας Κατηγορία:Οίκος των Μοροζίνι
Πώληση
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο Κατηγορία:Εμπόριο Κατηγορία:Συνθήκες
Μίσθωση
Μίσθωση ονομάζεται η σύμβαση κατά την οποία ο ένας των συμβαλλομένων (εκμισθωτής) εκχωρεί την υποχρέωση/δικαίωμα αντί ορισμένου τιμήματος να παράσχει στον έτερο (μισθωτή) την χρήση πράγματος (μισθίου) ή εργασία, ο δε έτερος υποχρεούται να καταβάλει το συμφωνηθέν τίμημα (μίσθωμα).
Στην καθομιλουμένη η μίσθωση ονομάζεται ενοικίαση και ο εκμισθωτής ιδιοκτήτης. Το τίμημα ονομάζεται ενοίκιο ή νοίκι. Εάν ο μισθωτής δεν πληρώνει το ενοίκιο, ο ιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα να προβεί σε ένδικα μέσα (έξωση).
Η μίσθωση διακρίνεται σε:
Μίσθωση οχημάτων
Η μίσθωση είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στα οχήματα, κυρίως τα αυτοκίνητα. Ο μισθωτής ή πελάτης, επιλέγει το αυτοκίνητο που επιθυμεί, για προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, που διαρκεί συνήθως, από 24 έως και 48 μήνες. Καταβάλλεται ένα ποσό ως προκαταβολή, το οποίο αντιστοιχεί στο 20 με 25% της αξίας του αυτοκινήτου συνήθως και ορίζεται ένα μηνιαίο μίσθωμα. Μετά το πέρας του χρονικού διαστήματος, ο πελάτης επιστρέφει το αυτοκίνητο, το αλλάζει με κάποιο άλλο ή το εξαγοράζει, εάν το επιθυμεί, σε τιμή που διαμορφώνεται ανάλογα με τα μισθώματα που έχουν καταβληθεί, την εμπορική αξία του οχήματος και άλλους παράγοντες. Η μίσθωση των οχημάτων προτιμάται από επαγγελματίες και επιχειρήσεις, καθώς επωφελούνται από φοροελαφρύνσεις που ισχύουν. Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί νέα ευέλικτα μοντέλα μίσθωσης, που στόχο έχουν να προσελκύσουν και τους ιδιώτες. Ουσιαστικά, παρέχουν ευελιξία και απαλάσσουν τους πελάτες, ιδιώτες, επαγγελματίες ή επιχειρήσεις, από δεσμεύσεις, που ισχύουν στα διαδεδομένα μοντέλα leasing/μίσθωσης. Συχνά, δεν χρειάζονται προκαταβολές, το όχημα μπορεί να επιστραφεί ανά πάσα στιγμή, χωρίς έξτρα κόστος, μπορεί να εξαγοραστεί οποτεδήποτε, ενώ μπορεί να αλλαχθεί με κάποιο άλλο μοντέλο χωρίς οικονομική επιβάρυνση, πληρώνοντας το μίσθωμα που αντιστοιχεί πάντα. Η πρώτη εταιρεία που έφερε την ευέλικτη μίσθωση είναι το instacar, το 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χρηματοδοτική μίσθωση
https://www.instacar.gr/
Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Ατιλία
Η Ατιλία, λατιν.: Atilia (μερικές φορές γράφεται Αττιλία) ήταν η πρώτη σύζυγος τού Μάρκου Πόρκιου Κάτωνα και μητέρα των δύο μεγαλύτερων παιδιών του.
Πρώιμη ζωή
Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα, ποιος ήταν ο πατέρας της Ατιλίας, αλλά ήταν από τους Aτιλίους Σεράνους. Μπορεί να ήταν ο Γάιος Ατίλιος Σεράνος ύπατος το 106 π.Χ. ή ο γιος του.
Οικογένεια
Ο Κάτων νυμφεύτηκε την Ατιλία περί το 73 π.Χ., μετά που η μνηστή του, Αιμιλία Λεπίδα, χάλασε τον αρραβώνα και παντρεύτηκε τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο Σκιπίωνα Νασίκα.
Σύμφωνα με τα λόγια τού Πλούταρχου: " Η Aτιλία ήταν η πρώτη γυναίκα με την οποία έκανε έρωτα, αλλά όχι η μόνη όπως συνέβη με τον Λαίλιο, τον φίλο τού Σκιπίωνα Αφρικανού. Πράγματι ο Λαίλιος ήταν πιο τυχερός, αφού στη μακρόχρονη ζωή του έκανε έρωτα μόνο με μία γυναίκα, τη σύζυγο της νεότητάς του."
Ο Κάτων και η Ατιλία είχαν έναν γιο, τον:
Γύρω στο 63 π.Χ. ο Κάτων χώρισε με την Ατιλία λόγω της ανάρμοστης συμπεριφοράς της, και αργότερα νυμφεύτηκε τη Μαρκία. Ο Ατιλία δεν αναφέρεται ξανά.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ρωμαίοι
Εξόριστοι
Ιστορία
Οι "Εξόριστοι" δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 1989 από τον συνθέτη και κιθαρίστα Δημήτρη Κατή, ο οποίος ξεκίνησε να ασχολείται με αυτού του είδους τη μουσική το 1984, στα Βριλήσσια. Τρία χρόνια αργότερα, ο Δ.Κατής βγάζει το δικό του δίσκο, με τίτλο "Δωριείς – Επιστροφή στη Γη", έναν ορχηστρικό δίσκο με επικό – συμφωνικό ροκ ύφος. Μετά από λίγους μήνες, ο Κατής διαμορφώνει τους Εξόριστους, με μέλη αυτά που συμμετείχαν στους "Δωριείς". Το 1989 η μπάντα κυκλοφορεί το ομότιτλο ντεμπούτο της, έναν heavy metal δίσκο με τον Χρήστο Αβράμη στα φωνητικά.
Κομμάτια του δίσκου όπως "Δόξα και τιμή", "Κάνω μια ευχή" και "Σύνορα παντού" θεωρούνται κλασσικές επιτυχίες του συγκροτήματος.
Πρωτοπορία
Είναι το μοναδικό Ελληνικό συγκρότημα στην ιστορία της ροκ μέταλ σκηνής στην Ελλάδα που κατέκτησε τον Πλατινένιο δίσκο με το περίφημο κομμάτι "Κάνω Μια Ευχή", την εποχή που η πλατίνα ήταν στους 70.000 δίσκους. Οι "Εξόριστοι" είναι οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν ελληνικό στίχο στη μέταλ μουσική. Καθιερώθηκαν για τις καινοτομίες τους και συμπεριλήφθηκαν στη Γερμανική Διεθνή Εγκυκλοπαίδεια της μέταλ μουσικής.
Live στη Σερβία
Τo 1994 το συγκρότημα πήρε μέρος στο μεγαλύτερο Ροκ φεστιβάλ των Βαλκανίων στο Βελιγράδι (Gitariada), κλήθηκαν ως αντιπρόσωποι της Ελληνικής μέταλ σκηνής. Έπαιξαν κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Βοσνία. Είχαν κοινό 40.000 άτομα και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από τη Σερβική τηλεόραση σε όλες τις χώρες που έστειλαν αντιπροσώπους. Η μπάντα κυκλοφόρησε (το 1995) το live άλμπουμ "Live στη Σερβία". Η συναυλία αυτή θεωρείται η πρώτη ελληνική που ηχογραφήθηκε στο εξωτερικό.
Δισκογραφική Πορεία
Οι "Εξόριστοι" είναι ο πρώτος metal δίσκος με ελληνικό στίχο. Η θεματολογία έχει να κάνει περισσότερο με την Ελληνική αλλά και Μεσαιωνική ιστορία/μυθολογία. Οι Εξόριστοι κυκλοφόρησαν συνολικά 6 άλμπουμ, εκ των οποίων τα 5 συν 2 συλλογές με την ΕΜΙ.
Το 1991, η μπάντα κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ της, "Δεκαεννιά (19)", με τον Αβράμη και πάλι στα φωνητικά.
Την ίδια χρονιά ο Αβράμης αποχωρεί από το συγκρότημα και τη θέση του την παίρνει ο Στέλιος Καρπαθάκης, ο οποίος διακρίνεται για τις φωνητικές του ικανότητες. Με τον Στέλιο, η μπάντα κυκλοφορεί τον «Λυτρωτή» το 1993, έναν ατμοσφαιρικό epic metal δίσκο. Οι κριτικές ήταν πολύ καλές. Η θεματολογία είναι παρόμοια με του πρώτου άλμπουμ.
Τρία χρόνια μετά, οι Εξόριστοι κυκλοφορούν το 4ο studio άλμπουμ τους, "Η γενιά των Αρίστων", με τον Σπύρο Παπαδόπουλο στα φωνητικά. Στο επιτυχημένο αυτό άλμπουμ, το συγκρότημα "ημερεύει" στον ήχο και τη σκοτεινή και επιθετική στιχουργία, και επικεντρώνεται σε θέματα που πηγάζουν από την (αρχαία) ελληνική ιστορία.
Από το 1998 έως το 2006 η μπάντα παρέμεινε ανενεργή.
"Wrath of Zeus" ονομάζεται ο δίσκος των Εξόριστων το 2006 με τον Άγγλο Στιούαρτ Κουκ στα φωνητικά. Είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος με ξένο στίχο. Σε αυτόν τον δίσκο, τα 6 από τα 8 τραγούδια είναι επανεκτελέσεις από τα προηγούμενα άλμπουμ. Πιο συγκεκριμένα, δυο είναι από τους Εξόριστους (1989), ένα από τον Λυτρωτή (1993) και τρία από τη Γενιά των Αρίστων (1998). Τα άλλα δυο είναι καινούργια. Τρία χρόνια αργότερα, το συγκρότημα απενεργοποιείται.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2015 ανακοινώθηκε επίσημα η παρουσίαση του τραγουδιού "Η Ιστορία ενός Ήρωα". Το τραγούδι έχει γραφτεί σε τρεις διαφορετικές γλώσσες, Ελληνικά, Αγγλικά & Γερμανικά. Το τραγούδι αποτελεί τη βάση της ηχογράφησης του νέου cd των Εξόριστων.
Λούτον Τάουν
Η Λούτον Τάουν (αγγλικά: Luton Town) είναι αγγλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Λούτον στο Μπέντφορντσαϊρ. Φέρουν το παρατσούκλι The Hatters (οι κατασκευαστές καπέλων) εξαιτίας των ιστορικών καταβολών της πόλης, όπου άνθησε το συγκεκριμένο επάγγελμα. Ο σύλλογος αγωνίζεται στην Πρεμιερ ληγκ για τη σεζόν 2023-24, μετά την άνοδο τους το 2023. Προπονητής τους ήταν ο Μικ Χάρφορντ, παίκτης-σύμβολο της ομάδας από το 1984 έως το 1990, και έπειτα από το 1991 έως το 1992.
Πρώτη και μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του League Cup υπό την καθοδήγηση του Ρέι Χάρφορντ, νικώντας την Άρσεναλ 3-2. Η Λούτον έφτασε στα τελικά και την επόμενη χρονιά, ωστόσο απέτυχε να υπερασπιστεί τον τίτλο της χάνοντας 3-1 από τη Νότιγχαμ Φόρεστ.
Η Λούτον Τάουν αποτέλεσε τον πρώτο επαγγελματικό σύλλογο της νότιας Αγγλίας, που πλήρωνε τους παίκτες του από το 1890. Το 1936, ο παίκτης της ομάδας Τζο Πέιν σημείωσε 10 τέρματα σε έναν μόνο αγώνα, κάτι που παραμένει ρεκόρ μέχρι τις ημέρες μας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1885 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1885
1524
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1524 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Προγραμματική μουσική
Η προγραμματική μουσική είναι μουσική αφηγηματικού, περιγραφικού ή αναπαραστατικού είδους. Η ύπαρξη εξωμουσικών ιδεών και περιεχομένων σε μια μουσική σύνθεση, που προέρχονται από άλλες μορφές όπως η ποίηση, η ζωγραφική και η λογοτεχνία ή από προσωπικά βιώματα του συνθέτη, δίχως να γίνεται χρήση τραγουδιού, δημιουργεί τον όρο προγραμματική μουσική. Ο συνθέτης προσπαθεί να περιγράψει κάτι συγκεκριμένο, π.χ. ένα ιστορικό συμβάν, ένα φιλολογικό κείμενο, μια εικόνα ή μια καθορισμένη ψυχική κατάσταση.
Συνήθης, αλλά όχι αναγκαία, είναι η παρουσίαση του προγράμματος στην έναρξη της συνθέσεως, προκειμένου αυτό να καθοδηγήσει τον ακροατή στην ορθή ερμηνεία της εξωμουσικής ιδέας. Θεωρείται το αντίθετο της απόλυτης μουσικής.
Ιστορία
Η προγραμματική μουσική ήκμασε και κατέστη εξαιρετικά δημοφιλής κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνος, παρότι ίχνη της μπορούν να εντοπισθούν ήδη στα τέλη του 15ου και στις αρχές του 16ου αιώνος. Μετά τη λήξη του ρομαντικού κινήματος παρήκμασε μάλλον γρήγορα, πρωτίστως επειδή το στοιχείο της αναπαράστασης αντικαταστάθηκε από εκείνο της έκφρασης και, κατά συνέπειαν, οι συνθέτες επέλεξαν να εκθέσουν την έμπνευσή τους κατά τρόπον πιο εσωτερικό και αφηρημένο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Παρακαταθήκη
Η παρακαταθήκη είναι η σύμβαση με την οποία ο ένας των συμβαλλομένων (Θεματοφύλακας) αναλαμβάνει την υποχρέωση να φυλάξει το υπό του ετέρου των συμβαλλομένων (παρακαταθέτη) παραδιδόμενο σ΄ αυτόν κινητό πράγμα και να παραδώσει τούτο όταν του ζητηθεί. Η παρακαταθήκη ρυθμίζεται στον Αστικό Κώδικα στα άρθρα 822-830 και οι διατάξεις είναι ενδοτικού δικαίου, τα μέρη μπορούν δηλαδή με συμφωνία τους να αποκλίνουν από αυτές. Αν δε συμφωνηθεί διαφορετικά, ο παρακαταθέτης δεν οφείλει αμοιβή στον θεματοφύλακα, οπότε πρόκειται για ετεροβαρή σύμβαση (μόνο το ένα μέρος έχει υποχρεώσεις). Ο θεματοφύλακας σε αυτήν την περίπτωση ευθύνεται με βάση την επιμέλεια που δείχνει στις δικές του υποθέσεις (ελαφρά συγκεκριμένη αμέλεια). Αν όμως συμφωνηθεί αμοιβή, τότε έχουμε αμφοτεροβαρή σύμβαση και ο θεματοφύλακας ευθύνεται (αν δε συμφωνηθεί διαφορετικά) κανονικά. Αν δε συμφωνήσουν τα μέρη διαφορετικά, ο θεματοφύλακας δεν έχει δικαίωμα να χρησιμοποιεί το πράγμα. Αν συμφωνηθεί τέτοιο δικαίωμα χρήσης του θεματοφύλακα, τότε έχουμε ανώμαλη παρακαταθήκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο Κατηγορία:Χρηματοοικονομική λογιστική
Ρωμύλος και Ρώμος
Ο Ρωμύλος (Λατινικά : Romulus) και ο Ρώμος (Λατινικά : Remus ή Ρήμος) σύμφωνα με τον Στράβωνα στα Γεωγραφικά, ήταν δίδυμα αδέλφια  και ήρωες και θεότητες της Ρωμαϊκής μυθολογίας. Αναφέρονται ως οι ιδρυτές και πρώτοι βασιλιάδες της Ρώμης. Γυναίκα του Ρωμύλου ήταν η Ερσιλία. Ο φόνος του Ρώμου από τον αδελφό έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες σε όλη την διάρκεια της ιστορίας, η εικόνα της λύκαινας που θήλαζε τα δύο δίδυμα βρέφη έγινε διαχρονικά το σύμβολο της Ρώμης και του Ρωμαϊκού λαού. Οι θρύλοι τοποθετούν την ίδρυση της Ρώμης γύρω στο 750 π.χ., οι πρώτες ιστορικές πηγές ωστόσο προέρχονται από τον 3ο αιώνα π.χ., η ιστορική βάση του θρύλου έχει γίνει έντονα αντικείμενο συζήτησης.
Η ιστορία της γέννησης
Τα δύο δίδυμα αδέλφια γεννήθηκαν το 771 π.χ. στην Άλμπα Λόνγκα μία από τις αρχαιότερες Λατινικές πόλεις κοντά στην Ρώμη. Η μητέρα τους ήταν η Εστιάδα Ρέα ή Ρέα Συλβία ή Ιλία, κόρη του βασιλιά της Άλμπα Λόνγκα Νουμίτορα που είχε εκθρονιστεί από τον αδελφό του Αμούλιο. Η Ρέα υποχρεώθηκε να γίνει Εστιάδα από τον θείο της Αμούλιο που δεν ήθελε να μείνει κανένας απόγονος του Νουμίτορα, κάποια νύχτα ο θεός Άρης την επισκέφτηκε και την άφησε έγκυο. Τα αδέλφια κατάγονταν μέσω της μητέρας τους από την Ελληνική και την Λατινική αριστοκρατία.
Η Σωτηρία
thumb|250px|right|Ένα γλυπτό από τον Καθεδρικό ναό της Μαρίας Σααλ που απεικονίζει την λύκαινα να θηλάζει τα δίδυμα βρέφη Ρωμύλο και Ρώμο. Όταν μαθεύτηκε ότι η Ρέα Συλβία ήταν έγκυος, ο Αμούλιος την έριξε στον Τίβερη επειδή η πράξη της ήταν ανοσιούργημα. Τα δύο δίδυμα μωρά τα παρέδωσε ο Αμούλιος σε έναν υπηρέτη με εντολή να τα θανατώσει. Αυτός τα λυπήθηκε, τα έβαλε σε μια σκάφη και τα άφησε στο ποτάμι που είχε πλημμυρίσει αλλά τα προστάτευσε ο Τιβερίνος, η θεότητα του ποταμού. Όταν τα νερά αποσύρθηκαν από τη στεριά, η σκάφη επικάθισε στη ρίζα μιας συκιάς που ονομάστηκε Ρωμινάλιος ερινεός. Εκεί τα πήραν υπό την προστασία τους τα ιερά ζώα του θεού Άρη, η λύκαινα Λούπα κι ένας δρυοκολάπτης. Η λύκαινα τα θήλαζε σε μια σπηλιά, που ονομάστηκε "Λύκαιον", ενώ ο δρυοκολάπτης τους πήγαινε τροφή. Εκεί τα βρήκε ο βοσκός Φαυστύλος και τα πήρε στην καλύβα του όπου τα μεγάλωσαν μαζί με τη γυναίκα του, Άκκα Λαρεντία. Τα δύο παιδιά μεγάλωσαν σαν βοσκοί στην καλύβα του Φαυστύλου, αργότερα την ταύτισαν με τη σκηνή του Ρωμύλου που θεωρείται κοιτίδα του βασιλείου της Ρώμης. Έγιναν γενναίοι και πολεμοχαρείς νέοι, συμμετείχαν στους καυγάδες μεταξύ των βοσκών παίζοντας ρόλο συμβιβαστικό και συγκέντρωσαν πολλούς οπαδούς. Γνώρισαν τους βοσκούς του έκπτωτου παππού τους Νουμίτορα κι έμαθαν τι είχε συμβεί στον παππού τους, πήγαν στην Άλβα Λόνγκα σκότωσαν τον σφετεριστή Αμούλιο και επανέφεραν τον παππού τους Νουμίτωρα στον θρόνο. Ο Νουμίτωρ τους παραχώρησε το μέρος όπου τους βρήκε ο Φαυστύλος και τους μεγάλωσε για να χτίσουν εκεί μια πόλη.
Ίδρυση της Ρώμης
thumb|right|300px|Η λύκαινα που ταΐζει τα δύο αδέλφια Τα δύο αδέλφια διαφώνησαν για το πού ακριβώς έπρεπε να χτιστεί η πόλη, ο Ρωμύλος προτιμούσε τον λόφο του Παλατίνου πάνω από το σπήλαιο "Λύκαιον" που τους μεγάλωσε η λύκαινα, ο Ρώμος τον λόφο του Αβεντινού. Τα αδέλφια αποφάσισαν να λύσουν την διαφορά τους οι θεοί, ο Ρώμος υποστήριξε ότι είδε 6 θεικούς γύπες αλλά ο Ρωμύλος 12 και ισχυρίστηκε ότι είναι ο νικητής. Η διαφωνία εξελίχτηκε σε εμφύλια σύγκρουση, ο Ρώμος θανατώθηκε από τον ίδιο τον Ρωμύλο ή από κάποιον οπαδό του, αυτό συνέβη στις 21 Απριλίου του 753 π.χ. Ο Ρωμύλος στην συνέχεια οικοδόμησε την πόλη οργάνωσε τους νόμους, το πολίτευμα και την θρησκεία της και βασίλευσε για πολλά χρόνια σαν ο πρώτος βασιλιάς της πόλης. Για να εξασφαλίσει συζύγους στους κατοίκους της νέας πόλης, οργάνωσε μια θρησκευτική γιορτή όπου προσκάλεσε τους κατοίκους των γειτονικών πόλεων των Σαβίνων. Οι Ρωμαίοι άρπαξαν τις γυναίκες τους και το αποτέλεσμα ήταν να γίνει πόλεμος, οι γυναίκες των Σαβίνων μπήκαν στη μέση και χώρισαν τους αντιμαχόμενους. Κατόπιν πολέμησε εναντίον των Φιδηνών και των Βήιων και τους υπέταξε.
Η Ανάληψη
Αφού βασίλεψε 38 χρόνια, σε ηλικία 54 χρονών ενώ βρισκόταν στο Πεδίο του Άρεως επιθεωρώντας τον στρατό του, μέσα σε θύελλα, τον άρπαξε στον ουρανό ο πατέρας του ο Άρης (5 Ιουλίου 717 π.Χ.) Άλλη παράδοση λέει ότι μέσα στη θύελλα που μαινόταν τον σκότωσαν οι Συγκλητικοί για λόγους αντιζηλίας, και για να καλύψουν το φόνο επινόησαν την ιστορία της αρπαγής. Μετά την εξαφάνιση του λατρεύτηκε ως πολεμική θεότητα με το όνομα "Κυρίνος".
Παραδόσεις, ναοί και γιορτές
thumb|300px|Ο Φαυστήλος με τους Ρωμύλο και Ρώμο Ο "Ρωμινάλιος ερινεός" κατά την παράδοση μεταφέρθηκε από τον οιωνοσκόπο Άττο Νάβιο όταν ήταν βασιλιάς ο Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος στην εκκλησία της Ρωμαϊκής Αγοράς και τον ταύτιζαν με την περίφημη συκιά. Ο Ταρκύνιος αφού νίκησε σε μάχη τους Σαβίνους, αποφάσισε να αλλάξει τη διάταξη του ιππικού που είχε ορίσει ο Ρωμύλος και να προσθέσει καινούργιες μονάδες με το δικό του όνομα. Αλλά ο Άττος Νάβιος του είπε ότι για να γίνει κάτι τέτοιο θα έπρεπε πρώτα να πάρουν την έγκριση των θεών. Ο Ταρκύνιος ειρωνικά τον προκάλεσε «Αν μπορείς, μάντεψε αν αυτό που τώρα σκέπτομαι είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί». Ο Άττος μελέτησε τους οιωνούς και απάντησε ότι μπορεί να γίνει. Τότε ο Ταρκύνιος του είπε: «Η σκέψη μου είναι να κόψεις την πέτρα όπου γίνεται η οιωνοσκοπία με το ξυράφι», ο Άττος το έκανε. Εκεί ακριβώς στήσανε άγαλμα του Άττου κι έβαλαν και την πέτρα απ’ όπου φύτρωσε η συκιά.
Το Λύκαιο υπήρχε στην κλασική εποχή, ενώ η σκηνή του Ρωμύλου υπήρχε ως βωμός στον Καπιτωλίνο λόφο μέχρι την εποχή του Αυγούστου. Η οιωνοσκοπική ράβδος του φυλασσόταν ως ιερότατο κειμήλιο από την κουρία των Σαλίων. Επίσης η παράδοση λέει ότι ο Ρωμύλος διαίρεσε τους Ρωμαίους σε τρεις φυλές, τους Ραμνήνσιους, τους Τιτιήνσιους και τους Λούκερες, ίδρυσε τη Σύγκλητο και την Κουριάτιδα Εκκλησία, οργάνωσε την πελατεία και την οργάνωση του στρατού σε λεγεώνες και εισήγαγε τους πρώτους νόμους της Ρώμης, καθιέρωσε την οιωνοσκοπία και τη λατρεία του Διός Στάτορος και Φερετρίου. Η γιορτή των Λεμουρίων γινόταν σε ανάμνηση της εξιλέωσης του Ρωμύλου, επειδή σκότωσε τον αδελφό του. Ο Ρώμος και ο Ρωμύλος λατρεύονταν σαν Εφέστιοι θεοί μέχρι που εισήχθη η λατρεία των 12 Λαρήτων, γιων της Άκκας Λαρεντίας. Είναι πιθανό ότι το πρόσωπο του Ρώμου προστέθηκε στον μύθο αργότερα, πιθανώς κατά την περίοδο 367-296 π.Χ., όταν έγιναν πολιτικές μεταρρυθμίσεις στη Ρώμη και οι Πληβείοι έγιναν πλέον εταίροι των Πατρικίων στην εξουσία.
Αρχαίοι ιστορικοί
Οι πηγές σχετικά με την ίδρυση της Ρώμης έχουν γίνει αντικείμενο συζήτησης, δεν είναι γνωστό αν προέρχονται από τους ίδιους τους Ρωμαίους ή από τους Έλληνες και έχουν προβληματίσει έντονα την Ακαδημαϊκή κοινότητα. Οι μύθοι τοποθετούν την ίδρυση της πόλης το 750 π.χ. αλλά οι παλιότερες πηγές βρίσκονται τον 3ο αιώνα π.χ., δεν είναι γνωστή ούτε η προέλευση τους. Τα στοιχεία προέρχονται από αντιμαχόμενες πηγές, πολλά στοιχεία του θρύλου έχουν επιβεβαιωθεί ιστορικά, άλλα όχι. Δεν είναι γνωστό αν η ιστορία των διδύμων ανήκε στον αυθεντικό μύθο ή αν προστέθηκε αργότερα. Οι βασικές πηγές είναι ο Τίτος Λίβιος, ο Πλούταρχος, ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, ο Τάκιτος, ο Βιργίλιος και ο Οβίδιος. Ο Κόιντος Φάβιος Πίκτωρ τον 3ο αιώνα μ.χ. στηρίχτηκε στην "Ιστορία της Ρώμης" του Λίβιου, τις "Ρωμαϊκές αρχαιότητες" του Διονυσίου του Αλικαρνασσέως και τον "Βίος του Ρωμύλου" του Πλουτάρχου. Τα τρία έργα αποτελούν τις σημαντικότερες πηγές για τον θρύλο, η αδελφοκτονία υποβαθμίζεται σημαντικά, το μεγαλύτερο μέρος του έργου αναφέρεται στις συνδέσεις με τον Αινεία και στην απόθεση του Αμούλιου. Ο Πλούταρχος ιδιαίτερα σπαταλά σχεδόν το μισό έργο του για να περιγράψει την ανατροπή του Αμούλιου.
Τα έργα του Λίβιου, του Διονύσιου και του Πλούταρχου αποτελούν την λογοτεχνική βάση σχετικά με τις μελέτες της Ρωμαϊκής μυθογραφίας. Οι πηγές του Λίβιου θεωρούνται σοβαρές με κριτήριο τα ήθη του Ρωμαϊκού λαού την εποχή που έζησε, ο Διονύσιος και ο Πλούταρχος παρουσιάζουν τα γεγονότα διαφορετικά με βάση τις προφορικές παραδόσεις. Κάποιο άλλο Ρωμαϊκό κείμενο με τίτλο "Η καταγωγή του Ρωμαϊκού λαού"παρουσιάζει διάφορες αντιφατικές παραλλαγές σχετικά με τους μύθους της ίδρυσης της Ρώμης, σύμφωνα με μία από αυτές ο Ρώμος ίδρυσε την πόλη "Ρωμουρία" σε απόσταση πέντε χιλιόμετρα από την Ρώμη και επέζησε μετά τον θάνατο του Ρωμύλου.
Θρύλοι
thumb|250px|right|Ασημένιο [[Δράμι του Ρωμύλου και του Ρώμου βάρους 6.44 γραμμαρίων (269 π.χ. - 266 π.χ.)]] Οι Ρωμαίοι ιστορικοί και οι παραδόσεις πιστώνουν στον Ρωμύλο την ίδρυση των περισσότερων θεσμών της πόλης, των νόμων, του κοινοβουλίου και του στρατού. Στην πραγματικότητα πέρασε πολύς χρόνος μέχρι να καθιερωθούν οι θεσμοί, οι θρύλοι φαίνονται καθαρά στην σύγχρονη τοπογραφία της πόλης όπως στο "Λύκαιον" την τοποθεσία όπου τα δίδυμα θηλάστηκαν από την λύκαινα. Οι θρύλοι σχετικά με την ίδρυση της Ρώμης αμφισβητούνται έντονα, περισσότερο προβληματικός παραμένει ο τρόπος με τον οποίο πέθανε ο Ρώμος. Οι αρχαίοι ιστορικοί δεν είχαν καμιά αμφιβολία ότι ο Ρωμύλος έδωσε το όνομα στην Ρώμη, η ταύτιση ωστόσο του ονόματος της πόλης με αυτό του Ρώμου παραμένει αντικείμενο κερδοσκοπίας. Οι περισσότεροι μύθοι δημιουργήθηκαν την εποχή που έληξε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία και ξεκίνησε η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ο Ρώμος (στη Λατινική το όνομα έχει την έννοια της βραδύτητας) εμφανίζεται την περίοδο αυτή, συμβολίζει την αργοπορημένη συμμετοχή των πληβείων στην άσκηση της εξουσίας. Ο Πλούταρχος τοποθετεί την ίδρυση της πόλης την περίοδο 758 π.χ. - 728 π.χ. και την γέννηση των διδύμων γύρω στο 771 π.χ. Η παράδοση συνδέει τα δίδυμα με τον ήρωα από την Τροία Αινεία αλλά το ιστορικό υπόβαθρο αμφισβητείται. Ο τρόπος με τον οποίο τα δίδυμα θηλάζονται από μία λύκαινα τα κατατάσει στα άγρια παιδιά της αρχαίας μυθογραφίας.
Αρχαιολογικά ευρήματα
Οι ιστορικοί δεν έχουν αποδείξει την ιστορικότητα του Ρωμύλου και του Ρώμου επειδή οι πηγές είναι ελάχιστες. Οι γραπτές πηγές αντιπροσωπεύουν ωστόσο μέχρι ενός σημείου την ιστορία της πόλης. Ο αρχαιολόγος Αντρέα Καραντίνι (γεν. 1937) ένας από τους ελάχιστους που δέχεται τον Ρωμύλο και τον Ρώμο σαν ιστορικά πρόσωπα ανακάλυψε ένα πανάρχαιο τείχος στην βόρεια πλευρά του λόφου Παλατίνου, το χρονολόγησε τον 8ο αιώνα π.χ. και το ονόμασε "Τείχος του Ρωμύλου". Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το "Λύκαιον" κάτω από τα ανάκτορα του αυτοκράτορα Αυγούστου αλλά οι συζητήσεις σχετικά με τις ανακαλύψεις συνεχίζονται. Η λύκαινα που θηλάζει τα δίδυμα απεικονίζεται στα πρώτα ασημένια νομίσματα που κόπηκαν στην Ρώμη.
Το "Φέρετρο των Φράγκων" που βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο είναι ένα Αγγλοσαξονικό κουτί από ελεφαντόδοντο (7ος αιώνας), δείχνει τον Ρωμύλο και τον Ρώμο σε ασυνήθιστες στάσεις, δύο λύκοι αντί ενός, ένα άλσος αντί για δέντρο και τέσσερις γονατιστοί πολεμιστές αντί για βοσκούς. Μια Ρουνική επιγραφή ερμηνεύει τα δίδυμα σαν Διόσκουροι, προστάτες στα ταξίδια όπως ο Κάστωρ και ο Πολυδεύκης. Η καταγωγή τους από κάποιον πολεμικό θεό τους παραπέμπει σαν προστάτες των πολεμιστών στις μάχες. Ο γλύπτης μεταφέρει την ίδια παράσταση σε ένα Γερμανικό άλσος με τον αντίστοιχο λύκο του Όντιν, οι παραστάσεις αυτής της μορφής με πέντε αντίστοιχες είχαν στόχο την ευνοϊκή τύχη των πολεμιστών βασιλέων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ήρωες της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Βασιλείς της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Ρώμη Κατηγορία:Βασιλείς της Ρώμης
Κούρος (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 32.11.1)
Ο Κούρος που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 32.11.1 λέγεται ότι βρέθηκε στην Αττική και μεταπουλήθηκε από κάποιον Γιάκομπ Χιρς στις 6 Οκτωβρίου 1931.
Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Ο κούρος αυτός είναι από τους αρχαιότερους που κατασκευάστηκαν στην Αττική. Χρονολογείται στις αρχές του 6ου αιώνα, μεταξύ 590 και 580 π.Χ. Ήταν τοποθετημένος στον τάφο ενός αρχαίου Αθηναίου της αριστοκρατίας.
F-22 Raptor
Το F-22 Raptor είναι αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς χαμηλής παρατηρησιμότητας. Η κύρια αποστολή του είναι η αεροπορική υπεροχή αλλά είναι ικανό να αναλάβει και άλλες αποστολές όπως βομβαρδισμού και ηλεκτρονικού πολέμου. Το F-22 αυτή τη στιγμή αποτελεί την αιχμή του δόρατος της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Ιστορία
Στα μέσα της δεκαετίας του '80 η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία ζήτησε, μέσω του προγράμματος (ATF), την ανάπτυξη ενός μαχητικού αεροσκάφους νέας γενιάς, το οποίο θα αντικαθιστούσε στις τάξεις της το F-15 και θα αντιμετώπιζε τα υπό ανάπτυξη τότε νέα σοβιετικά μαχητικά Su-27 και MiG-29. Στο αίτημα αυτό ανταποκρίθηκαν δύο ομάδες κατασκευαστών. Η πρώτη αποτελούνταν από τη Lockheed, τη Boeing και τη General Dynamics και η δεύτερη από τις Northrop και McDonnell Douglas. Αντίστοιχα κατασκευάστηκαν τα πρωτότυπα αεροσκάφη YF-22 και YF-23. Μετά από μια εκτενή διαδικασία δοκιμών το YF-22 ανακηρύχθηκε ως ο νικητής του διαγωνισμού στις 23 Απριλίου 1991 με το πρώτο F-22 παραγωγής να πραγματοποιεί την παρθενική του πτήση στις 7 Σεπτεμβρίου 1997. Η εισαγωγή του αεροσκάφους σε υπηρεσία έγινε στις 15 Δεκεμβρίου του 2005.
Σχεδίαση / Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η αρχική απαίτηση της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας ήταν για ένα μαχητικό αεροσκάφος το οποίο θα ήταν κατασκευασμένο από προηγμένα κράματα και συνθετικά υλικά, με σύγχρονο σύστημα ελέγχου πτήσης, ισχυρούς κινητήρες, προηγμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό και, τέλος, θα είχε μειωμένο ίχνος στα ραντάρ. Πραγματικά, η σχεδίαση του αεροσκάφους με τέτοιο τρόπο και η χρήση υλικών που απορροφούν τα ραδιοκύματα δίνουν ίχνος στα ραντάρ παρόμοιο με μιας μπίλιας! Επίσης το F-22 έχει τη δυνατότητα να πετά υπερηχητικά χωρίς μετάκαυση. Κάτι τέτοιο έχει πολλαπλά οφέλη, όπως εξοικονόμηση καυσίμου και μείωση του υπέρυθρου ίχνους του αεροσκάφους.
Οπλισμός
Πολυβόλα:1x 20 mm M61A2 με 480 σφαίρες
Πύραυλοι Αέρος-Αέρος:6x Aim-120 AMRAAM,2x Aim-9 sidewinder
Βόμβες:2x 450 kg JDAM ή 8x 110 kg GBU-39 βόμβες μικρής διαμέτρου
Πύραυλοι αέρος-εδάφους:OXI
Πύραυλοι αέρος-επιφάνειας:OXI
Πύραυλοι αντι-ραντάρ:ΟΧΙ
Εξωτερικές Συνδέσεις
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Χρήστος Σβολόπουλος
Ο Χρήστος Σβολόπουλος (Αθήνα, 1907 - Αθήνα, 5 Μαρτίου 1998) ήταν Έλληνας αθλητικογράφος, προπονητής και αθλητής. Ο Χρήστος Σβολόπουλος υπήρξε μία ιδιαίτερη προσωπικότητα του Ελληνικού αθλητισμού. Γεννήθηκε στην Αθήνα και απο νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τον στίβο. Υπήρξε πολυαθλητής, προπονητής σε διάφορες ομάδες και σε διάφορα αθλήματα. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες αθλητικογράφους. Ήταν αθλητής του Πανελληνίου και μαζί του κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος καλαθοσφαίρισης το 1928-1929.
Το 1934-1940 έμεινε στην Πάτρα και ήταν προπονητής στον ΝΟΠ. Με την ομάδα του Ναυτικού Ομίλου Πατρών κατέκτησε 5 πρωταθλήματα Ελλάδος στην υδατοσφαίριση (1935, 1937, 1938, 1939, 1940). Υπήρξε δε και προπονητής στίβου στην Παναχαϊκή.
Έχει συνδεθεί «πολυαθλητικά» με τον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο. Μαζί με τον αδελφό του Βασίλη Σβολόπουλο έχουν υπάρξει ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού (μόνο ο Βασίλης διακρίθηκε). Ήταν ο πρώτος τεχνικός της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού λίγα χρόνια πριν τον πόλεμο. Επί Κατοχής ήταν προπονητής του κολυμβητικού τμήματος του Παναθηναϊκού και βοηθός προπονητή του ποδοσφαιρικού τμήματος. Βοήθησε τα μέγιστα στην ανάπτυξη της κολύμβησης του Παναθηναϊκού και μετά την απελευθέρωση της Αθήνας, τουλάχιστον μέχρι και το 1947. Τον Ιανουάριο του 1947 ανέλαβε την προπόνηση του τμήματος αθλοπαιδιών του Παναθηναϊκού (βόλεϊ και μπάσκετ), όταν ο τότε προπονητής Μάικ Στεργιάδης παραιτήθηκε. Επίσης εκείνα τα χρόνια ήταν τεχνικός των γυναικείων τμημάτων του Παναθηναϊκού. Με την ομάδα των Αθηνών έχει συνδεθεί και δημοσιογραφικά, όντας αρθρογράφος της επίσημης εφημερίδας του Παναθηναϊκού Α.Ο κατά το 1945.
Μετέπειτα διατέλεσε προπονητής υδατοσφαίρισης του Ολυμπιακού Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωταθλημα υδατοσφαίρισης του 1951. Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία αλλά και σαν διαιτητής σε πολλά αθλήματα ακόμα και στο Κατς. Συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους Έλληνες αθλητικογράφους. Ήταν επί σειρά ετών πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου. Το 1952 αθλοθετεί 3τές επαμειβόμενο κύπελλο στο, Πινγκ πονγκ, στην μνήμη του Νίκου Ματζάρογλου.
Μεταξύ άλλων, έμεινε στην ιστορία και για το αντιγερμανικό άρθρο της 20ής Μαΐου 1945 με τίτλο «Κατηγορούμε τους Γερμανούς διότι εβεβήλωσαν τον ιερό τόπο της Ολυμπίας», που δημοσιεύθηκε στο δελτίο του Παναθηναϊκού.
Τίτλοι
Ως αθλητής
Ως προπονητής
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2001
Η ταινία Ένας υπέροχος άνθρωπος κέρδισε τέσσερα βραβεία, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας. Η ταινία Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η συντροφιά του δαχτυλιδιού (The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring) βραβεύτηκε επίσης με τέσσερα Όσκαρ, σε τεχνικές κατηγορίες. Το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου κέρδισε ο Ντένζελ Ουάσινγκτον και το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου η Χάλι Μπέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2001
Διοξίνες
right|thumb|250px|Η γενική δομή των διοξινών Οι διοξίνες είναι μια οικογένεια χημικών ουσιών εξαιρετικά ύποπτη για καρκινογενέσεις, ιδιαίτερα τοξική για τον άνθρωπο και ανθεκτική στην βιολογική αποικοδόμηση. Η ημιπερίοδος ζωής της, δηλαδή η μείωση στο 50% της αρχικής ποσότητας, διαρκεί 3 έως 30 χρόνια. Ως διοξίνη (στον ενικό) αναφέρεται η 2,3,7,8-τετραχλωροδιβενζο-p-διοξίνη (2,3,7,8-TCDD), η οποία είναι και η πλέον επικίνδυνη ένωση της οικογένειας. Λόγω της ομοιότητας στη δομή και τις ιδιότητες, οι διοξίνες μελετούνται και αναφέρονται συνήθως μαζί με τα φουράνια. Η κύρια αιτία έκλυσης διοξινών από τα καιόμενα απορίμματα είναι η παρουσία χλωρίου σε αυτά. Μια σημαντική, αν όχι η σημαντικότερη, πηγή χλωρίου είναι τα πλαστικά PVC (πολυβινυλοχλωριδίου). Χιλιάδες τόνοι αυτού του τύπου πλαστικών καταλήγουν κάθε χρόνο στις χωματερές με την μορφή φιαλών νερού, σωλήνων, καλωδίων, μουσαμάδων κτλ.
Οι διοξίνες είναι παραπροϊόντα των διεργασιών στις οποίες εμπλέκεται το περιεχόμενο χλώριο. Από τη βιομηχανική παραγωγή του χλωρίου και των χλωριωμένων πλαστικών PVC, ως την καύση των αποριμμάτων ή των αποβλήτων που περιέχουν χλωροπαράγωγα, παράγονται σημαντικές ποσότητες διοξινών, που απειλούν το περιβάλλον και την υγεία των ζωντανών οργανισμών.
Οι διοξίνες δεν διαλύονται στο νερό, αλλά είναι λιποδιαλυτές, συσσωρεύονται στους λιπώδεις ιστούς των ζωντανών οργανισμών και, μέσω της τροφικής αλυσίδας, καταφέρνουν να "πολλαπλασιάζουν" τις ποσότητές τους.
Το πρόβλημα
Βιοχημικές έρευνες έχουν δείξει πως οι διοξίνες δρουν ως ισχυρές «περιβαλλοντικές ορμόνες». Όπως και οι φυσικές ορμόνες, οι διοξίνες μπορούν να διαπεράσουν τη μεμβράνη των κυττάρων και να αλλάξουν τη δράση των γονιδίων που ρυθμίζουν τη διαδικασία της ανάπτυξης. Ακόμη και απειροελάχιστες συγκεντρώσεις διοξινών μπορούν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό και νευρικό σύστημα των οργανισμών. Σε πειραματόζωα, η έκθεση σε διοξίνες έχει προκαλέσει ένα ευρύ φάσμα τοξικολογικών επιπτώσεων. Μερικές απ' αυτές εμφανίστηκαν σε εξαιρετικά μικρές δόσεις διοξινών, της τάξης των λίγων τρισεκατομμυριοστών του γραμμαρίου. Στις επιπτώσεις αυτές συγκαταλέγονται η ενδομητρίωση και η ενίσχυση θηλυκών χαρακτηριστικών σε αρσενικά πειραματόζωα.
Στην Ελλάδα
Η απουσία σχετικών πρωτοβουλιών στην Ελλάδα έχει επαναφέρει στο τραπέζι τη συζήτηση της επικίνδυνης, αναποτελεσματικής και ακριβής καύσης των σκουπιδιών. Στα θετικά, από την άλλη πλευρά, πρέπει να καταχωρηθεί η λειτουργία της Επιτροπής Εναλλακτικής Διαχείρισης καθώς και η διευκόλυνση της δρομολόγησης συγκεκριμένων επενδύσεων (διαχείριση ηλεκτρικών, αδρανών αποβλήτων και ελαστικών).
Πηγές, Αναφορές
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Ετεροκυκλικοί αιθέρες
Διεπαφή Προγραμματισμού Εφαρμογών Windows
Το API των Windows έχει σχεδιαστεί για χρήση με τις γλώσσες C/C++ και είναι ο πιο άμεσος τρόπος για να αλληλεπιδράσει ένα πρόγραμμα χρήστη με το λειτουργικό σύστημα. Άμεση πρόσβαση στους πόρους του υλικού σε ένα σύστημα Windows, η οποία είναι χρήσιμη στην ανάπτυξη οδηγών συσκευών, γίνεται διαμέσου του Μοντέλου Οδηγών των Windows, η προγραμματιστική διασύνδεση του οποίου αποτελεί τμήμα του API των Windows.
Ένα Κιτ Ανάπτυξης Λογισμικού είναι διαθέσιμο για τα Windows, το οποίο παρέχει στους προγραμματιστές εργαλεία και τεκμηρίωση για την κατασκευή λογισμικού με χρήση της Διεπαφής Προγραμματισμού Εφαρμογών των Windows. Κατηγορία:Microsoft Windows
Ογκανέσσιο
Το ραδιενεργό άτομο του ογκανεσσίου είναι πολύ ασταθές, και από το 2002, μόνο τρία ή πιθανώς τέσσερα ισότοπά του έχουν ανιχνευθεί. Το γεγονός αυτό επέτρεψε πολύ λίγο πειραματικό χαρακτηρισμό των ιδιοτήτων του και τη δυνατότητα ύπαρξης πιθανών χημικών ενώσεών του. Ωστὀσο, θεωρητικοί υπολογισμοί κατέληξαν σε πολλές προβλέψεις, που περιλαμβάνουν και κάποιες μη αναμενόμενες. Για παράδειγμα, ενώ το ογκανέσσιο τοποθετήθηκε στην ομάδα 18, είναι πιθανό να μην είναι (τελικά) ευγενές αέριο, όπως τα υπόλοιπα χημικά στοιχεία της Ομάδας 18. Τυπικά θεωρήθηκε ότι είναι ένα αέριο, αλλά τώρα προβλέφθηκε ότι είναι στερεό, υπό κανονικές συνθήκες, εξαιτίας σχετικιστικών φαινομένων.
Ιστορία
Στα τέλη του 1998 ο Πολωνός φυσικός Ρόμπερτ Σμολάντσουκ (Robert Smolańczuk) δημοσίευσε υπολογισμούς σχετικά με την (πυρηνική) σύντηξη των ατομικών πυρήνων για τη σύνθεση βαρέων ατόμων, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το ογκανέσσιο. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του θα ήταν δυνατό να συντεθεί ογκανέσσιο μέσω πυρηνικής σύντηξης μολύβδου με κρυπτό, υπό εξαιρετικά ελεγχόμενες συνθήκες.
Το 1999 ερευνητές στο Εθνικό Εργαστήριο Λώρενς στο Μπέρκλεϋ έκαναν χρήση αυτών των προβλέψεων και ανακοίνωσαν την ανακάλυψη του ουνουνεξίου  (τώρα λιβερμόριου) και του τότε ουνουνοκτίου (Uuo), σε εργασία που δημοσιεύθηκε στο Physical Review Letters, και πολύ σύντομα τα αποτελέσματα αναφέρθηκαν στο Science. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι είχαν πραγματοποιήσει την αντίδραση:
Την επόμενη χρονιά όμως δημοσίευσαν αναίρεση της ανακοίνωσής τους, μια και ερευνητές σε άλλα εργαστήρια δεν μπόρεσαν να επαναλάβουν τα αποτελέσματα, ενώ και το ίδιο το εργαστήριο του Μπέρκλεϋ δεν μπόρεσε να τα επαναλάβει. Τον Ιούλιο του 2002 ο διευθυντής του εργαστηρίου ανακοίνωσε ότι ο αρχικός ισχυρισμός της ανακάλυψης των δύο αυτών στοιχείων βασιζόταν σε δεδομένα που είχε χαλκεύσει ο κυριότερος συγγραφέας της ανακοίνωσης Βίκτωρ Νανίν (Victor Nunin).
Αναφορές ανακάλυψης
Το 2011, η IUPAC αξιολόγησε τα αποτελέσματα του 2006 της συνεργασίας Ντουμπνά-Λίβερμορ και κατέληξε: «Οι τρεις ενέργειες που αναφέρθηκαν για το ισότοπο του στοιχείου με Ζ = 118 έχει πολύ καλό εσωτερικὀ πλεονασμό, αλλά χωρίς άγκυρα οι γνωστοί πυρήνες δεν πληρούν τα κριτήρια για την ανακάλυψη".
Λόγω της πολύ μικρής πιθανότητας αντίδρασης σύντηξης (η διατομή σύντηξης είναι ~ 0,3-0,6 pb = (3-6) × 10−41 m2), το πείραμα πήρε 4 μήνες και περιλάμβανε μια δόση δέσμης των 4 × 1019 ιόντων ασβεστίου που έπρεπε να να πυροβόλησουν στο στόχο από καλιφόρνιο για να παραγάγει το πρώτο καταγεγραμμένο συμβάν που πιστεύετο ότι ήταν η σύνθεση του ογκανεσσίου. Παρ' όλα αυτά, οι ερευνητές είναι πολύ σίγουροι ότι τα αποτελέσματα δεν είναι ψευδώς θετικά, δεδομένου ότι η πιθανότητα οι ανιχνεύσεις να ήταν τυχαία γεγονότα είναι λιγότερο από 0,001‰.
Στα πειράματα, παρατηρήθηκε η άλφα-διάσπαση των τριών ατόμων ογκανεσσίου παρατηρήθηκε. Μία τέταρτη αποσύνθεση με άμεση αυθόρμητη σχάση προτάθηκε επίσης. Μία διάρκεια ημιζωής 0,89 ms υπολογίστηκε: Το 294Og διασπάται σε 290Lv από την άλφα διάσπαση. Επειδή υπήρχαν μόνο τρεις πυρήνες, ο χρόνος ημισείας ζωής που προέρχεται από τις παρατηρούμενες διάρκειες ζωής έχει μία μεγάλη αβεβαιότητα: 0.89 ms
Η ταυτοποίηση των πυρήνων 294Og επαληθεύθηκε με χωριστή δημιουργία των υποτιθέμενων θυγατρικών πυρήνων 290Lv άμεσα μέσω ενός βομβαρδισμού του 245Cm με ιόντα 48Ca,
και με έλεγχο ότι η αποσύνθεση του 290Lv ταίριαζε με την αλυσίδα διάσπασης των πυρήνων του 294Og. Ο θυγατρικός πυρήνας 290Lv είναι πολύ ασταθής, διασπάται με ημιζωή 14 χιλιοδευτερόλεπτα σε 286Fl, το οποίο μπορεί να παρουσιάσει είτε αυθόρμητη σχάση ή άλφα διάσπαση σε 282Cn, στο οποίο θα υποβληθεί αυθόρμητη σχάση.
Σε ένα μοντέλο κβαντικής σήραγγας, η α διάσπαση του 294Og προβλεπόταν να είχε χρόνο ημιζωής είναι 0.66ms  με την πειραματική τιμή Q που δημοσιεύθηκε το 2004. Ο υπολογισμός με τις θεωρητικές τιμές Q-από το μακροσκοπικό - μικροσκοπικό μοντέλο της Μάντιαν-Χόφμαν-Πατύκ-Σομπιτσέφσκι δίνει κάπως χαμηλά, αλλά συγκρίσιμα αποτελέσματα.
Μετά την επιτυχία της απόκτησης ογκανεσσίου, οι ερευνητές έχουν αρχίσει παρόμοια πειράματα με την ελπίδα της δημιουργίας ουνμπινιλίου (στοιχείο 120) από 58Fe και 244Pu. Τα ισότοπα του ουνμπινιλίου αναμένεται να έχουν άλφα διάσπαση με ημίσεια ζωή της τάξης των μικροδευτερολέπτων.
Ονομασία
Από τη δεκαετία του 1960  το ογκανέσσιο ήταν γνωστό ως εκα-emanation (emanation είναι το παλαιό όνομα για το ραδόνιο . Το 1979 η IUPAC δημοσίευσε προτάσεις σύμφωνα με τις οποίες το στοιχείο θα ονομαζόταν ογκανέσσιο, που θα ήταν μία συστηματική όνομασία του  στοιχείου , ως σύμβολο κράτησης θέσης έως ότου η ανακάλυψη του στοιχείου επιβεβαιωθεί και η IUPAC αποφασίσει ένα όνομα.
Πριν από την ανάκληση, το 2002, οι ερευνητές από το Μπέρκλεϋ είχε την πρόθεση να αναφέρει το στοιχείο γκιόρσιο, ghiorsium (Gh), μετά από Albert Ghiorso (ηγετικό μέλος της ερευνητικής ομάδας).
Καμία ονομασία δεν έχει προταθεί ακόμα για το στοιχείο αφού καμία από τις απαιτήσεις για την ανακάλυψή του δεν έχουν γίνει ακόμα δεκτές από την IUPAC. Σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές της IUPAC, το απόλυτο όνομα για όλα τα νέα στοιχεία θα πρέπει να τελειώνει σε «-ιο», όχι «-ον», ακόμη κι αν αποδειχτεί ότι το ογκανέσσιο είναι ένα ευγενές αέριο, που παραδοσιακά έχουν ονόματα που τελειώνουν σε «-ον» (με την εξαίρεση του ηλίου, το οποίο όταν ανακαλύφθηκε δεν ήταν γνωστό ότι είναι ένα ευγενές αέριο).
Πυρηνική σταθερότητα και ισότοπα
thumb|400px|Το ογκανέσσιο είναι δίπλα από το «νησί τής σταθερότητας» και έτσι οι πυρήνες του είναι ελαφρώς πιο σταθεροί απ´ ό,τι είχε προβλεφθεί.
Οι υπολογισμοί που χρησιμοποιούν μοντέλου κβαντικής διάνοιξης σηράγγων προβλέπει την ύπαρξη των διαφόρων ισοτόπων ογκανεσσίου πλουσίων σε νετρόνια με άλφα-διάσπαση και ημιζωή κοντά στο 1 ms.
Οι θεωρητικοί υπολογισμοί που έγιναν για τις συνθετικές οδούς, και ο χρόνος ημιζωής άλλων ισοτόπων έχουν δείξει ότι κάποια θα μπορούσαν να είναι λίγο πιο σταθερά από το συντεθιμένο ισότοπο 294Og, πιθανότατα τα ισότοπα 293Og, 295Og, 296Og, 297Og, 298Og, 300Og και 302Og. Από αυτά, το 297Og μπορεί να παρέχει τις καλύτερες πιθανότητες για την απόκτηση μακροβιότερων πυρήνων, και έτσι το επίκεντρο των μελλοντικών εργασιών θα μπορούσε να γίνει με αυτό το ισότοπο. Μερικά ισότοπα με πολλά περισσότερα νετρόνια, όπως ορισμένα που βρίσκονται γύρω από το 313Og θα μπορούσαν επίσης να παράσχουν μακροβιότερους πυρήνες.
Υπολογισμένες ατομικές και φυσικές ιδιότητες
Το Ογκανέσσιο είναι μέλος της ομάδας 18, των στοιχείων μηδενικού σθένους. Τα μέλη της ομάδας αυτής είναι συνήθως αδρανή στις πιο κοινές χημικές αντιδράσεις (για παράδειγμα, η καύση), επειδή το εξωτερικό κέλυφος είναι εντελώς γεμάτο με οκτώ ηλεκτρόνια. Αυτό παράγει μια σταθερή, ελάχιστη ενεργειακή διαμόρφωση στην οποία τα εξωτερικά ηλεκτρόνια δεσμεύονται σφικτά. Θεωρείται ότι ομοίως, το ογκανέσσιο έχει κλειστά εξωτερικό κέλυφος στο οποίο το ηλεκτρονικό σθένος είναι τοποθετημένο σε 7s2 7p6.
Κατά συνέπεια, ορισμένοι αναμένουν το ογκανέσσιο να έχει παρόμοιες φυσικές και χημικές ιδιότητες με τα άλλα μέλη της ομάδας του, πιο στενή ομοιότητα με το ευγενές αέριο από πάνω του στον περιοδικό πίνακα, το ραδόνιο. Ακολουθώντας την περιοδική τάση, το ογκανέσσιο αναμένεται να είναι ελαφρώς πιο δραστικό από το ραδόνιο. Ωστόσο, θεωρητικοί υπολογισμοί έχουν δείξει ότι θα μπορούσε να είναι τόσο δραστικό, έτσι ώστε πιθανώς να μην μπορεί να θεωρηθεί ευγενές αέριο. Πέραν του ότι μπορεί να είναι πολύ πιο δραστικό από το ραδόνιο, το ογκανέσσιο μπορεί να είναι ακόμη πιο αντιδραστικό απ´ ότι τα στοιχεία φλερόβιο και κοπερνίκιο. Ο λόγος για την εμφανή αύξηση της χημικής δραστικότητας σε σχέση με το ραδόνιο είναι μία ενεργητική αποσταθεροποίηση και μία ακτινική διαστολή του τελευταίου κατεχόμενου 7b υποφλοιού. Ακριβέστερα, σημαντικές αλληλεπιδράσεις τροχιάς μεταξύ των ηλεκτρονίων 7p με τα αδρανή 7s2 ηλεκτρόνια, έχει ως αποτέλεσμα ένα δεύτερο κλείσιμο κελύφους στο φλερόβιο, και μια σημαντική μείωση στην σταθερότητα του κλειστού περιβλήματος του στοιχείου 118. Επίσης, έχει υπολογιστεί ότι το ογκανέσσιο, σε αντίθεση με άλλα ευγενή αέρια, δεσμεύει ένα ηλεκτρόνιο με την απελευθέρωση της ενέργειας ή με άλλα λόγια, εμφανίζει θετική ηλεκτρονκή συγγένεια