cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορία της Κύπρου
Αρχιτεκτονική και Αναβάθμιση Υποδομών
Οι αρχές ευνόησαν έργα άρδευσης που οδήγησαν σε αύξηση της καλλιεργήσιμης γης. Βρετανοί περιέγραψαν αρκετές περιοχές της Κύπρου, όπως η Μόρφου, η Λάπηθος, η Πόλις, η Λέφκα, η Αυδήμου, το Κολόσσι, ως ευημερούσες με "μύλους που λειτουργούν με νερό". Αξιόλογα έργα υπάρχουν σε όλο τον Πενταδάκτυλο και την Καρπασία.
Τον 19ο αιώνα, ο Εντχεμ Πασάς, έφτιαξε τον δρόμο που ένωνε τη Λευκωσία με τη Λάρνακα, χρησιμοποιώντας αρκετές γέφυρες. Το 1850, το οδικό δίκτυο επεκτάθηκε και έφτανε εως το λιμάνι της Λάρνακας.
Η Κύπρος κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821
Αρκετοί Ελληνοκύπριοι στήριξαν την Ελληνική Επανάσταση του 1821, γεγονός που οδήγησε σε εκδικητικά μέτρα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στις 15 Οκτωβρίου, όχλος από Οθωμανούς κρέμασε τον Αρχιεπίσκοπο, πέντε μητροπολίτες και 36 εκκλησιαστικούς. Επιπλέον σκότωσαν Έλληνες της Λάρνακας και άλλες πόλεις. Μέχρι τον Σεπτέμβρη του 1822, 62 χωριά είχαν εξαφανιστεί ολοκληρωτικά.
Οι τρεις εξεγέρσεις του 1833
Τη χρονιά 1833 σημάδεψαν τρεις εξεγέρσεις: αυτή του Νικόλαου Θησέα στη Λάρνακα, του καλόγερου Ιωαννίκιου στην Καρπασία και του Γκιαούρ Ιμάμ στην Πάφο. Αρχική αφορμή ήταν η επιβολή ενός έκτακτου φόρου, ο οποίος θεωρήθηκε δυσβάσταχτος τόσο από τον μουσουλμανικό όσο και τον χριστιανικό αγροτικό πληθυσμό. Και τις τρεις εξεγέρσεις καταδίκασε ο Αρχιεπίσκοπος Πανάρετος, ο οποίος τάχθηκε εναντίον των εξεγέρσεων, στις οποίες πάντως εξεγέρθηκαν μαζί Έλληνες και Τούρκοι κατά της κεντρικής Οθωμανικής εξουσίας.
Η Εξέγερση στη Λάρνακα, ήταν αρκετά μαζική και πιθανόν αυθόρμητη – σε κάποια στιγμή πάντως, ο Νικόλαος Θησέας, αγωνιστής της επανάστασης του 1821, βρέθηκε στην ηγεσία της. Ξεκίνησε με διαδηλώσεις στη Λάρνακα, οι οποίες εξαπλώθηκαν και στη Λευκωσία. Η εξέγερση έληξε σχετικά αναίμακτα, αφού η απόφαση για την επιβολή του φόρου ακυρώθηκε. Ο Θησέας μαζί με πολλούς ακόλουθους κατέφυγε στο Σταυροβούνι, φοβούμενος αντίποινα. Αφού πήρε εγγυήσεις για την ασφάλειά της, η ομάδα διαλύθηκε ήσυχα, απ’ ό,τι φαίνεται χωρίς θύματα. Ο ίδιος ο Θησέας έφυγε από την Κύπρο.
Η δεύτερη εξέγερση πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1833. Ο καλόγερος Ιωαννίκιος, ξεκινώντας με καράβι από τη Λάρνακα, αποβιβάστηκε με τους Αλβανούς στρατιώτες στο Μπογάζι, προχώρησε στο χωριό καταγωγής του (τον Άγιο Ηλία) και άρχισε να ξεσηκώνει τους χωρικούς εναντίον της οθωμανικής διοίκησης. Εγκατέστησε το αρχηγείο της εξέγερσής του στο Τρίκωμο. Αν και μάλλον βρήκε αρκετούς υποστηρικτές ανάμεσα στον αγροτικό πληθυσμό της περιοχής, αυτοί σκόρπισαν μόλις αντίκρισαν τα οθωμανικά στρατεύματα. Ο ίδιος ο Ιωαννίκιος και οι συνεργάτες του συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν με παλλούκωμα.
Ο Γκιαούρ Ιμάμης (δηλαδή Άπιστος Ιερέας) ήτανε Τουρκοκύπριος ή Λινοπάμπακος στην Πάφο, στο χωριό Τριμιθούσα κοντά στην Πόλη Χρυσοχούς. Με την επιβολή του φόρου ξεσηκώνοντας τα γύρω χωριά, κατάφερε να μαζέψει ανθρώπους και των δυο θρησκειών, και έφτασε στην Πάφο όπου την έθεσε υπό τον έλεγχο του. Ο Οθωμανός κυβερνήτης του νησιού δεν είχε διαθέσιμες στρατιωτικές δυνάμεις να καταστείλει την εξέγερση, για αυτό διαπραγματεύτηκε αρχικά με τον Γκιαούρ Ιμάμη, ενώ αργότερα, όταν συγκέντρωσε στρατιωτικό υλικό, επιτέθηκε στην Πάφο. Προηγήθηκαν σφαγές ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων. Ο Γκιαούρ Ιμάμης διέφυγε προς την Αίγυπτο, όπου συνελήφθη και εκτελέστηκε. Παρόλα αυτά, οι τουρκοκύπριοι της Πάφου έδωσαν το όνομα του σε ένα δρόμο του τουρκομαχαλά (τούρκικη γειτονιά) της πόλης.
Η παράδοση της Κύπρου στη Βρετανική Αυτοκρατορία
Με το τέλος του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου 1877-1878 και την ήττα της Τουρκίας, πραγματοποιήθηκε το Συνέδριο του Βερολίνου (13 Ιουνίου εως 13 Ιουλίου 1878). Αγγλία και Τουρκία, προχώρησαν σε συμμαχία κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου, η οποία μεταξύ άλλων, προνοούσε την παραχώρηση της Κύπρου στους Άγγλους. Η συμφωνία αυτή επισημοποιήθηκε με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης το 1878. Η κυριαρχία πάντως,παρέμενε de jure Οθωμανική, μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 1914, όπου η απόφαση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να εισέλθει στον πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, οδήγησε την Αγγλία να κηρύξει την Κύπρο ως προτεκτοράτο
Αγγλοκρατία
αριστερά|μικρογραφία|Ελληνοκύπριοι διαδηλώνουν υπέρ της Ενώσεως το 1930 Οι Ελληνοκύπριοι αντιμετώπισαν θετικά τη μετάβαση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην Αγγλοκρατία. Πίστευαν πως θα οδηγούσε στην ένωση, δηλαδή την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Η Ένωσις ήταν ενταγμένη στη Μεγάλη Ιδέα, μια ευρύτερη φιλοδοξία ώστε το Ελληνικό κράτος να προσαρτήσει περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπου κατοικούσαν Έλληνες, όπως την Κύπρο, τη Μικρά Ασία και την Κωνσταντινούπολη. Την ιδέα αυτή την προωθούσε η Κυπριακή Ορθόδοξη εκκλησία, η οποία είχε πολλά μέλη της εκπαιδευμένα στην Ελλάδα. Οι Ελληνοκύπριοι θεωρούσαν πως το νησί ήταν ιστορικά Ελληνικό και πίστευαν πως η Ένωση με την Ελλάδα ήταν φυσικό δικαίωμα.
Αρχικά, οι Τουρκοκύπριοι αντιμετώπισαν θετικά και αυτοί τη μετάβαση στην Αγγλοκρατία. Αργότερα, βλέποντας την επιδίωξη της πολιτικής της Ενώσεως, και υπό τον φόβο να επαναληφθεί η ίδια ιστορία όπως με την Ένωση Κρήτης-Ελλάδας που οδήγησε στη φυγή των Τουρκο-Κρητικών, υπήρξαν αρκετά ανήσυχοι. και επεδίωξαν μια διχαστική πολιτική.
Η Αγγλική Διοίκηση
Η αγγλική διοίκηση είχε εξαρχής να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα. Το πρώτο εμπόδιο ήτανε ο Κλήρος και η Ελληνική ανώτερη τάξη. Και οι δυο αυτές τάξεις απολάμβαναν μεγάλων προνομίων, τα οποία είχαν αποκτήσει συνεργαζόμενες με ένα σύστημα διαφθοράς, καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Σύμφωνα με τον πρώτο άγγλο διοικητή, δεν ήτανε τίποτα άλλο παρά "τυρρανίσκοι". Ως εκ τούτου, η Εκκλησία δεν θα απολάμβανε απαλλαγή από τη φορολογία ιδιοκτησίας γης. Έπειτα, οι παραβάσεις οι οποίες δεν θα σχετίζονταν με το αγγλικό δίκαιο, δεν θα εκδικάζονταν από τα δικαστήρια. Επιπλέον, οι επίσκοποι, όπως και οι μουφτήδες, δεν θα παρίσταντο στα συμβουλευτικά όργανα της διοίκησης. Επιπλέον, οι κληρικοί που παραβίαζαν το αστικό δίκαιο, θα δικάζονταν από αστικά και όχι εκκλησιαστικά δικαστήρια. Τέλος, απαγορεύτηκε η χρήση κρατικής βίας για είσπραξη εκκλησιαστικής φορολογίας, πράγμα που οδήγησε στη μείωση των εσόδων κατά τα δυο τρίτα τουλάχιστον.
Η Αγγλία πρόσφερε Σύνταγμα στον Κυπριακό λαό, και δικαίωμα για συναποφασίζει σε ορισμένα θέματα. Δεν είχε δικαίωμα όμως απόφασης επί του προϋπολογισμού. Επίσης δημιούργησαν και ένα Εκτελεστικό Συμβούλιο. Οι Ελληνοκύπριοι ήταν ευχαριστημένοι από την εξέλιξη, ενώ οι Τουρκοκύπριοι όχι, καθώς προέβλεπε αναλογική εκλογή εκπροσώπων, οπότε οι Ελληνοκύπριοι θα είχαν το πάνω χέρι. Η αγγλική διοίκηση φρόντισε να εξαλείψει το καθεστώς διαφθοράς που υπήρχε στο οθωμανικό σύστημα με μόνιμα στελέχη και στρατιωτικά οργανωμένη αστυνομία, καλά εκπαιδευμένη και εξοπλισμένη. Ωστόσο η φορολόγηση της Κύπρου ήτανε βαριά, πράγμα που συνέτεινε στη φτώχεια του λαού, την υποβαθμισμένη παιδεία, υγεία -υπήρχαν εστίες ελονοσίας κοντά στις πόλεις-, συγκοινωνίες.
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο πρώτος παγκόσμιος Πόλεμος είχε έμμεσες μόνο συνέπειες για την Κύπρο, αφού αναμείχθηκε μόνο εμμέσως, στο παζάρι για είσοδο της Ελλάδας στον Α ΠΠ. Πέραν τούτου η Κύπρος βοήθησε με παροχή τροφίμων, ξυλείας, αλόγων ενώ 13 χιλιάδες εθελοντές, Έλληνες και Τούρκοι συμμετείχαν ως εθελοντές.
Απόρριψη βρετανικής προσφοράς για Ένωση το 1912-13
Για πρώτη φορά, οι Βρετανοί προσέφεραν την Κύπρο στην Ελλάδα με αντάλλαγμα ναυτική βάση στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς, τον Δεκέμβριο του 1912. Την πρόταση την έκανε ο υπουργός Οικονομικών της Αγγλίας Λόυντ Τζωρτζ. Ενώ ο Βενιζέλος αποδέχτηκε, ο υπουργός Εξωτερικών Γεώργιος Στρέιτ και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' εμπόδισαν τη συμφωνία.
Απόρριψη βρετανικών προσφορών για Ένωση το 1915
Η Βρετανία το 1915 ήθελε την Ελλάδα να συμμαχήσει μαζί της εναντίον των Κεντρικών δυνάμεων. Σε σειρά συνομιλιών και προτάσεων, της πρότεινε μεταξύ άλλων και την Κύπρο, μαζί με άλλα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εάν διαλυόταν. Ο Ζαΐμης, πρωθυπουργός τότε της Ελλάδας, έλαβε την τελική πρόταση στις 17 Οκτωβρίου και ζήτησε χρόνο να συνομιλήσει με τον βασιλιά της Ελλάδος, ο οποίος ήτανε φιλο-Γερμανός και απέρριψε την πρόταση της Αγγλίας.
Επιδίωξη της Ένωσης μετά τον Α'ΠΠ
Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το αίτημα για Ένωση ενισχύεται. Στην ενίσχυση του έπαιξαν ρόλο η Εθνική Οργάνωση της Κύπρου (να μην συγχέεται με την ΕΟΚΑ) την οποία ίδρυσαν εκκλησιαστικοί κύκλοι και τα μέλη τα επέλεγε ο Αρχιεπίσκοπος. Σκοπός της ήταν η επιδίωξη της Ενώσεως και η απόρριψη της Αυτονομίας που πρότειναν οι Άγγλοι και ήταν αποδεκτή ανάμεσα στους φτωχούς εργάτες και αγρότες, που απλά ήθελαν λιγότερους φόρους. Το 1930, ιδρύθηκε η ακόμη πιο σκληροπυρηνική Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση Κέντρου (ΕΡΕΚ) της οποίας τα μέλη ήταν μυστικά.
Οκτωβριανά 1931
Η έκρηξη των Οκτωβριανών του 1931 ήρθε μετά την παραίτηση του μητροπολίτη Νικόδημου από το υποτυπώδες νομοθετικό Σώμα στις 17 Οκτωβρίου. Οι Άγγλοι ήθελαν να συλλάβουν τον μητροπολίτη, αλλά δεν είχε παραβεί κάποιο νόμο αφενός, αφετέρου πίστευαν πως ήθελε να μετατραπεί σε κάποιου είδους μάρτυρα. Στις 18 Οκτωβρίου, ο μητροπολίτης εκφωνεί μια ομιλία που ήταν προκλητική, σύμφωνα με τους Άγγλους, αλλά νόμιμη. Στις 20 Οκτωβρίου, στο στάδιο της Λεμεσού, εκφώνησε ομιλία μπροστά σε 3.000 ανθρώπους. Την 21η Οκτωβρίου, η μυστική οργάνωση ΕΡΕΚ, ανταγωνιστική της Εθνικής Οργάνωσης Κύπρου στην οποία ανήκε ο Νικόδημος, διοργάνωσε ομιλία μπροστά στην Εμπορική Λέσχη, στην οποία εντός λίγων ωρών μετά την ανακοίνωση της, μάζεψε τρεις εως οκτώ χιλιάδες πολίτες. Οι ομιλίες ήταν αρκετά συγκινητικές. Μετά από κάμποσα πατριωτικά λόγια, ο πρωτοπρεσβύτερος της Φανερωμένης Διονυσιος Κυκκώτης άρχισε να χρησιμοποιεί χειρονομίες που θύμιζαν την Ελληνική Επανάσταση και τον Παλαιών Πατρών Γερμανό. Όταν του πρόσφεραν σημαία, διακήρυξε την Ένωση και ζήτησε από όλους να ορκιστούν πίστη στο Έθνος. Η συγκίνηση του πλήθους κορυφώθηκε και πολλοί ξέσπασαν σε κλάματα. Μετά τις ομιλίες, κατευθύνθηκαν όλοι οι συγκεντρωμένοι στο διοικητήριο.
Όταν έφτασαν στο διοικητήριο, δεν υπήρχε πλέον αρχηγός της πορείας. Οι αστυνομικοί των αγγλικών δυνάμεων υποχώρησαν μετά από λιθοβολισμούς. Ο κυβερνήτης Στορς δήλωσε πως θα συναντούσε αντιπροσωπεία διαδηλωτών, εαν πρώτα αποχωρήσουν ειρηνικά. Παρόλο που ορισμένοι διαμεσολαβητές προσπάθησαν να πείσουν το πλήθος να αποχωρήσει, οι διαδηλωτές ήταν αμετακίνητοι και γίνονταν όλο και πιο επιθετικοί. Οι αγγλικές δυνάμεις ήταν διστακτικές να ανοίξουν πυρ διότι μέσα στους διαδηλωτές υπήρχαν αρκετοί μαθητές. Οι διαδηλωτές έκαψαν 3 σταθμευμένα αυτοκίνητα και έριχναν αναμμένους πυρσούς στα παράθυρα του κτηρίου. Μια τελευταία προσπάθεια του Άγγλου επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων απέτυχε και τότε μια ένοπλη ομάδα αποτελούμενη από 12 άντρες άνοιξε πυρ. Το πλήθος διαλύθηκε αμέσως, επτά τραυματίστηκαν και ένας (ο Ονούφριος Κληρίδης) υπέκυψε στα τραύματα του. Το διοικητήριο τυλίχτηκε τελικά στις φλόγες.
Την επόμενη μέρα, ο κυβερνήτης ζήτησε από στρατιωτικές δυνάμεις να ενισχύσουν την αστυνόμευση στη Λευκωσία, ενώ ζήτησε ενισχύσεις από τις αγγλικές δυνάμεις της Αιγύπτου. Επεισόδια πάντως ξέσπασαν σε όλες τις πόλεις της Κύπρου την επόμενη μέρα. Οι διαδηλωτές στόχευαν και τις οικογένειες των Άγγλων αξιωματούχων. Στην κηδεία του Ονούφριου Κληρίδη, μίλησαν παράγοντες της εποχής, και ξέσπασαν νέα επεισόδια μετά το τέλος της. Την ίδια μέρα ο κυβερνήτης Στορς διέταξε τη σύλληψη του μητροπολίτη Νικόδημου. Τα επεισόδια συνεχίστηκαν μέχρι τις 27 Οκτωβρίου, όπου στην Αμμόχωστο υπήρξε ένας νεκρός και 2 τραυματίες, μετά από επίθεση σε στρατιωτική ομάδα του αστυνομικού σταθμού. Αυτές ήταν και οι τελευταίες ταραχές. μικρογραφία|O Ριτσμοντ Πάλμερ
Παλμεροκρατία
Στις 9 Νοεμβρίου 1933, νέος κυβερνήτης της Κύπρου ανέλαβε ο Ρίτσμοντ Πάλμερ. Ο Πάλμερ, εφάρμοσε δικτατορική διακυβέρνηση του νησιού. Οι δημοτικές εκλογές καταργήθηκαν, η παιδεία σταμάτησε να είναι ελληνοκεντρική, ενώ η φτώχεια ενδημούσε στο νησί. Αυτό προκάλεσε αρκετές απεργίες και ενίσχυση του Κομμουνιστικού Κόμματος στο νησί. Οι Τουρκοκύπριοι επλήγησαν από την άθλια οικονομική κατάσταση του νησιού και ταυτόχρονα έβλεπαν με θαυμασμό την ανοικοδόμηση της Κεμαλικής Τουρκίας. Ο Πάλμερ έφυγε από την Κύπρο το 1939, με το όνομα του να γίνεται συνώνυμο της δυστυχίας και δικτατορίας.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Την 28η Οκτωβρίου 1940, η Ελλάδα μπήκε στον Πόλεμο παρά το πλευρό των συμμάχων. Ο κυπριακός λαός διακήρυξε την προθυμία του να συμμετάσχει στον κοινό αγώνα για την προάσπιση της ελευθερίας του κόσμου. Οι Άγγλοι υποδέχθηκαν με ευχαρίστηση τη στάση αυτή των Κυπρίων.
Το βρετανικό ραδιόφωνο και οι Βρετανοί επίσημοι δεν έπαυαν να πλέκουν το εγκώμιο της Ελλάδας και των Ελλήνων της Κύπρου. Οι κατοχικές αρχές είχαν αναρτήσει τεράστιες πινακίδες έξω από τα αγγλικά στρατολογικά γραφεία του νησιού, που καλούσαν τους Κυπρίους «να πολεμήσουν διά την Ελλάδαν και την Ελευθερίαν» και έλεγαν χαρακτηριστικά: «πολεμώντας για την ελευθερία των λαών, πολεμάτε για τη δική σας ελευθερία». Περισσότεροι από τριάντα χιλιάδες Έλληνες Κύπριοι κατατάχθηκαν στο στρατό και πολέμησαν σε όλα σχεδόν τα μέτωπα.
Διασκεπτική
Η αποικιακή κυβέρνηση νοιώθοντας την πίεση για Ένωση, με δήλωση του Βρετανού υπουργού Αποικιών Κριτζ Τζόουνς στη Βουλή των Κοινοτήτων στις 23 Οκτωβρίου 1946, αποφάσισε να αναθέσει την εκπόνηση του Συντάγματος σε μια Συνέλευση (γνωστή ως Διασκεπτική Συνέλευση) στην οποία θα συμμετείχαν εκπρόσωποι του πληθυσμού του νησιού. Η πρόταση δίχασε τους Έλληνες της Κύπρου, αφού από τη μια η Δεξιά παράταξη, με σύνθημα «Ένωσις και μόνον Ένωσις», προσέγγισε αρνητικά τις προθέσεις του Λονδίνου με τους εκπροσώπους της να αρνούνται να συμμετάσχουν στις εργασίες της Συνέλευσης, ενώ από την άλλη, η Αριστερά, με σύνθημα «Αυτοκυβέρνηση - Ένωση» αποδέχθηκε την πρόταση των Βρετανών με τους εκπροσώπους της να συμμετέχουν στη Διασκεπτική Συνέλευση. Στη Συνέλευση συμμετείχαν τελικά 18 από τα 32 άτομα που προσκλήθηκαν: δέκα Ελληνοκύπριοι, επτά Τουρκοκύπριοι (όλοι όσοι προσκλήθηκαν) και ένας Μαρωνίτης, ωστόσο εξ αιτίας της απροθυμίας των Βρετανών για παραχώρηση αυτοδιάθεσης, η Διασκεπτική Συνέλευση ναυάγησε το 1948.
Ενωτικό Δημοψήφισμα
Τον Ιανουάριο του 1950 η Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου οργάνωσε το Ενωτικό Δημοψήφισμα, όπου δικαίωμα ψήφου είχαν οι Ελληνοκύπριοι μόνο. Παρόλο που υπήρχαν κατά τόπους οργανωτικά προβλήματα, το αποτέλεσμα έδειξε την ισχυρή θέληση των Ελληνοκυπρίων για Ένωση Οι Τουρκοκύπριοι προέβαλαν έντονη αντίδραση στο δημοψήφισμα και το ενδεχόμενο της Ένωσης με ογκώδεις διαδηλώσεις.
Ο αγώνας της ΕΟΚΑ
μικρογραφία|Η ΕΟΚΑ εναντίον άγγλων στρατιωτών, 1956 Τον Απρίλιο του 1955 η Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών αρχίζει να δρα με σειρά βομβιστικών επιθέσεων. Η Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) ήταν ελληνοκυπριακή, εθνικιστική και αντάρτικη οργάνωση που έδρασε κατά τη χρονική περίοδο 1955-1959 στην Κύπρο, με διακηρυγμένο σκοπό την αυτοδιάθεση της Κύπρου, απαλλαγή από την Βρετανική Αποικιοκρατία και τελικά την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.Οι τουρκοκύπριοι ίδρυσαν την Τούρκικη Οργάνωση Αντίστασης (ΤΜΤ) σαν αντίβαρο της ΕΟΚΑ, ενώ ξεκινησαν οι πρώτες αιματηρές διακοινοτικές ταραχές. Ο αγώνας της ΕΟΚΑ καταλήγει στις Συμφωνίας Ζυρίχης Λονδίνου και τη δημιουργία ενός δικοινοτικού κράτους, ενώ οι Βρετανοί θα διατηρούσαν 2 κυρίαρχες στρατιωτικές βάσεις. Οι τουρκοκύπριοι αναγνωρίζονται ως κοινότητα. Οι Ελληνοκύπριοι ένοιωθαν απογοητευμένοι για την κατάληψη του αγώνα που δεν οδήγησε στην επιδιωκόμενη Ένωση. Ηγέτης των Ελληνοκυπρίων και πρόεδρος της νεοσύστατης Κυπριακής Δημοκρατίας αναδείχτηκε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ'
Περίοδος 1960-63
Τον Σεπτέμβριο του 1960 η Κύπρος έγινε μέλος του ΟΗΕ, τον Μάρτιο του 1961 μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας και τον Μάιο του ίδιου έτους μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης. Οι Ελληνοκύπριοι αισθανόμενοι ότι δεν εκπλήρωσαν την Ένωση, δημιούργησαν την παρακρατική Οργάνωση Ακρίτας με στελέχη υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Κυβέρνησης υπό την εποπτεία του Μακαρίου. Οι Τουρκοκύπριοι συνέχισαν να συντηρούν την ΤΜΤ. Τον Νοέμβριο του 1963 ο Μακάριος καταθέτει τα 13 σημεία του για την τροποποίηση του Συντάγματος με σκοπό την άμβλυνση του δικοινοτισμού και περιορισμό της δύναμης των Τουρκοκυπρίων. Οι τουρκοκύπριοι αρνήθηκαν και το πολικό κλίμα οξύνθηκε. Έτσι τα πράγματα δεν άργησαν να εκτραχυνθούν στα τέλη του 1963 με αιματηρές συγκρούσεις, γνωστές ως Ματωμένα Χριστούγεννα. Το 1964 αποστέλλεται ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ, ενώ είχε προηγηθεί τον Δεκέμβριο του 1963 η χάραξη της πράσινης γραμμής στη Λευκωσία.
Δημιουργία της Εθνικής Φρουράς με Έλληνες Αξιωματικούς και μυστική έλευση Ελληνικής Μεραρχίας
Στις 25 Φεβρουαρίου 1964, αποφασίστηκε η δημιουργία της Εθνοφυλακής, ένα είδος εθελοντικής Εθνοφρουράς. Η βάση της δημιουργίας της ήταν τα «υπαρχηγεία» της «Οργάνωσης Ακρίτας». Σημαντική στην Εθνική Φρουρά ήταν η «Βασική διαταγή υπ’ αριθ. 1» και προνοούσε δυαδική αρχηγία σε όλα τα επιτελεία της εθελοντικής Εθνοφρουράς: ένας Ελληνοκύπριος και ένας Ελλαδίτης αξιωματικός. Η εθελοντική συμμετοχή όμως δημιουργούσε προβλήματα, έτσι στις 13 Μαρτίου 1964, σε σύσκεψη στο Καστρί υπό του πρωθυπουργού της Ελλάδας, Γεώργιου Παπανδρέου τίθεται ως επικεφαλής του ιδρυθέντος Ειδικού Μικτού Επιτελείου Κύπρου (ΕΜΕΚ), που στόχο είχε να «επιλαμβάνεται παντός στρατιωτικού ζητήματος διά την Κύπρον», ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας. Ταυτόχρονα, δημιουργήθηκε στην Κύπρο η Στρατιωτική Διοίκηση Κύπρου (ΣΔΙΚ), η οποία έπαιρνε εντολές από το ΕΜΕΚ, ενώ παράλληλα αποφασίστηκε και η μυστική αποστολή ελληνικής μεραρχίας που θωράκισε το νησί. Μέχρι τον Ιούνιο του 1964 δημιουργήθηκε η Εθνική Φρουρά.
Σχέδιο Άτσεστον (διπλή ένωση με ~10% στην Τουρκία)
Ο μεσολαβητής για το Κυπριακό, πρώην υπουργός Εξωτερικών, Ντιν Άτσεσον κατέθεσε σχέδιο (παρουσιάστηκαν δυο περίπου όμοιες εκδοχές) το 1965 που προέβλεπε την εγκατάσταση τουρκικής βάσης κατά κυριαρχία σε ευρεία εδαφική ζώνη στη χερσόνησο της Καρπασίας ίση με το 10%-11% του εδάφους του νησιού ως αντάλλαγμα για την ένωση του υπολοίπου της Κύπρου με την Ελλάδα. Για τους Τουρκοκύπριους που δεν θα μετέβαιναν στην τουρκική ζώνη προβλεπόταν εκτεταμένη αυτοδιοίκηση σε καντόνια εντός της ελληνικής ζώνης. Ήταν μια λύση που προσέγγιζε περισσότερο στην έννοια της διπλής ένωσης, της διανομής του νησιού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.Η λύση αυτή θεωρείτο ριζική και οριστική από την αμερικανική οπτική καθώς έθετε την Κύπρο υπό τον έλεγχο δύο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα εξάλειφε μια εστία διαμάχης μεταξύ συμμάχων στην ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία όμως, δεν δεχόταν εκμίσθωση, αλλά ζητούσε κυριαρχία. Ούτε ο Μακάριος αποδέχτηκε το σχέδιο και εγκαταλείφθηκε.
Το καθεστώς της 21ης Απριλίου υπονομεύει τον Μακάριο, ίδρυση ΕΟΚΑ Β'
Το καθεστώς της 21ης Απριλίου επιθυμώντας την ένωση κινείτο προς την κατεύθυνση της υπονόμευσης του Μακαριακού καθεστώτος. Τον Νοέμβριο του 1967 ο Γρίβας επιχειρεί κατά του τουρκοκυπριακού χωριού Κοφίνου που προκάλεσε πιέσεις προς την Αθήνα και στην τελική απόσυρση των απεσταλμένων εκεί ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων. Την άνοιξη του 1968 ξεκινούν σειρά διακοινοτικών συνομιλιών με θέμα την εσωτερική δομή της Κυπριακής Δημοκρατίας που πλησίασαν τη συμφωνία.Την ίδια χρονιά επανεκλέγεται στο προεδρικό αξίωμα ο Μακάριος.
Το 1970 σημειώνεται απόπειρα δολοφονίας κατά του Μακαρίου, του οποίου η πολιτική επιβραβεύεται στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους. Από το προηγούμενο έτος είχε αρχίσει να δρα στο νησί το Εθνικό Μέτωπο. Το 1970 επίσης δολοφονείται ο Πολύκαρπος Γεωρκάτζης ο οποίος συνδέθηκε με την απόπειρα κατά του Μακαρίου.
Ο Γρίβας επιστρέφει στην Κύπρο στις αρχές του φθινοπώρου 1971 και δημιουργεί την ΕΟΚΑ Β'.
Τον Οκτώβριο του 1973 γίνεται νέα δολοφονική απόπειρα κατά του Μακαρίου. Μετά το θάνατο του Γρίβα η ΕΟΚΑ Β΄ τελούσα υπό άμεση εξάρτηση από τη χούντα των Αθηνών ασκεί δριμεία πολεμική σε βάρος του Μακαρίου.
Τον Ιούλιο του 1974 ο Μακάριος ζητάει την απόσυρση των Ελλήνων αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες που είχε, ανησυχούσε για τυχόν Πραξικόπημα εναντίον του από στελέχη που ελέγχονται από το καθεστώς της Χούντας των Αθηνών
Από τη διχοτόμηση στην ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Μετά το πραξικόπημα και την Τουρκική εισβολή, τα τουρκικά στρατεύματα κατέχουν τη βόρεια Κύπρο. Με τη συμφωνία Κληρίδη-Ντεκτας, ο πληθυσμός των δυο κοινοτήτων μετακινήθηκε στις περιοχές που έλεγχε η αντίστοιχη στρατιωτική δύναμη από της εθνότητάς του. Αυτό δημιούργησε ένα μεγάλο προσφυγικό κύμα και επήλθε πλήρης εθνικός διαχωρισμός των δύο κοινοτήτων. Ο Μακάριος κυριαρχεί στην εσωτερική πολιτική ζωή του νησιού μέχρι τον θάνατό του τον Αύγουστο του 1977. Από το 1977 έως το 1988 εξελέγη (1978,1983) ο Σπύρος Κυπριανού Πρόεδρος της Κύπρου, αρχικά πρόεδρος της Βουλής και του ΔΗ.ΚΟ.. Το 1988 αρχικά οι εκλογές υπήρξαν άκαρπες,αλλά στις επαναληπτικές εξελέγη ο Γιώργος Βασιλείου με τη στήριξη του ΑΚΕΛ. Το 1993 εξελέγη ο Γλαύκος Κληρίδης, όπως και το 1998.
Από την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση έως την οικονομική κρίση
Ο Πρόεδρος ΚύπρουΤάσσος Παπαδόπουλος υπογράφει, στις 16 Απριλίου 2003, στην Αθήνα, τη Συνθήκη Προσχώρησης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την 1η Μαΐου 2004 η Κυπριακή Δημοκρατία εντάχθηκε επίσημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία αναλαμβάνει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2012. Οικονομική κρίση ξεσπά το 2012, αποτελώντας τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που γνώρισε ποτέ η Κυπριακή Δημοκρατία. Κύρια αιτία της κρίσης υπήρξε η μεγάλη έκθεση των κυπριακών τραπεζών σε ελληνικά ομόλογα, που είχαν κουρευτεί την άνοιξη του 2012.
Εκαμήδη
Στην ελληνική μυθολογία η Εκαμήδη (< ἑκοῦσα (ἑκών, εκούσιος, με δική του θέληση) + μήδομαι (σκέφτομαι, συμβουλεύω), «αυτή που θέλει να συμβουλεύει») ήταν σκλάβα του Αχιλλέως, την οποία πήρε ο ήρωας από την Τένεδο, όταν σταμάτησε σε αυτό το νησί στο τέλος του ταξιδιού του για την Τροία και τον Τρωικό Πόλεμο. Η Εκαμήδη ήταν κόρη του Αρσινόου. Από μεταγενέστερους συγγραφείς ωστόσο θεωρήθηκε ότι ήταν σκλάβα του Νέστορα.
Η Εκαμήδη περιγράφεται ως «επιδέξια σαν θεά», «όμορφη» και «υπερήφανη». Στη μεγαλύτερη αναφορά της στην Ιλιάδα, σερβίρει στον Νέστορα και στον Μαχάονα «Πράμνειον οίνον», ένα ποτό με φαρμακευτικές ιδιότητες.
Πηγές
Εκαμηδη Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Γκούμπιο
μικρογραφία|Palazzo Ranghiasci-Brancaleoni (1820-41) Η κεντρική πλατεία Πιάτσα Γκράντε (Piazza Grande) στο Γκούμπιο, άρχισε να κατασκευάζεται από το 1321 και αποτελεί μια από τις πιο εντυπωσιακές πολεοδομικές μεσαιωνικές κατασκευές. Το Palazzo dei Consoli που βρίσκεται στην μια πλευρά της πλατείας, χτίστηκε μεταξύ 1332 και 1349 και σύμφωνα με ορισμένους μελετητές αποτελεί έργο του Angelo da Orvieto, ενώ σύμφωνα με άλλους είναι έργο του Matteo Gattaponi. Οι αρχιτέκτονες εμπνεύστηκαν από το εξαφανισμένο Palazzo dei Capitani del Popolo που χτίστηκε στο Αρέτσο (Arezzo) μεταξύ 1270 και 1278. Επίσης, στην Πιάτσα Γκράντε βρίσκεται το νεοκλασικό Palazzo Ranghiasci-Brancaleoni που κατασκευάστηκε μεταξύ1820-41.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα
Μανάντο
Το Μανάντο (ινδονησιακά: Manado) είναι η πρωτεύουσα της ινδονησιακής επαρχίας του Βόρειου Σουλαουέσι. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο Σουλαουέσι μετά το Μακασάρ, με την Απογραφή του 2020 να δίνει πληθυσμό 451.916 κατοίκους σε έκταση 162,53 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η μητροπολιτική περιοχή του Μανάντο έχει πληθυσμό 1,2 εκατομμύρια άτομα από το 2018. Η πόλη βρίσκεται δίπλα στον κόλπο του Μανάντο και περιβάλλεται από ορεινή περιοχή.
Το Μανάντο συγκαταλέγεται στις πέντε κορυφαίες τουριστικές προτεραιότητες της Ινδονησίας. Η πόλη εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο Σαμ Ρατουλάνγκι, το οποίο έχει απευθείας διεθνείς πτήσεις προς τις Φιλιππίνες, τη Σιγκαπούρη και την Κίνα, καθώς και πολλούς εσωτερικούς προορισμούς. Το Εθνικό Πάρκο Μπουνάκεν είναι ένα από τα διασημότερα τουριστικά αξιοθέατα της πόλης. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τον χριστιανικό της πληθυσμό και που πραγματοποιεί τη μεγαλύτερη εορτή των Χριστουγέννων της χώρας ετησίως. Αναγνωρίζεται επίσης ως μία από τις πιο ανεκτικές και ειρηνικές πόλεις στην Ινδονησία.
Ετυμολογία
Η ονομασία Μανάντο προέρχεται από τη λέξη της γλώσσας Σανγκίρ manaro, που σημαίνει «στην μακρινή ακτή» ή «στο βάθος» και αναφερόταν αρχικά στα δύο μακρινότερα νησιά που φαίνονται από την ηπειρωτική χώρα. Όταν ο οικισμός σε αυτό το νησί μεταφέρθηκε στην ηπειρωτική χώρα, έφερε μαζί του το όνομα Μανάντο, μετά από το οποίο το ίδιο το νησί αναφέρθηκε ως Manado Tua (Παλιό Μανάντο). Η ονομασία του Μανάντο στη γλώσσα Σανγκίρ είναι Μανάρο.
Φθοροξυλομεθάνιο
Το φθοροξυλομεθάνιο είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο και φθόριο, με χημικό τύπο CH3OF. Είναι ο απλούστερος εστέρας του υποφθοριώδους οξέος (HOF), δηλαδή θεωρητικά παράγεται με εστεροποίηση του τελευταίου με μεθανόλη. Σύμφωνα με το χημικό τύπο του έχει ένα (1) ισομερές θέσης, τη φθορομεθανόλη (FCH2OH), που είναι μια ασταθής αλαλκανόλη που αφυδροφθοριώνεται γρήγορα σχηματίζοντας μεθανάλη.
Ιστορία
Μέχρι τελευταία, το φθοροξυλομεθάνιο συγκαταλέγονταν στις «υποθετικές εξωτικές μικροοργανικές ενώσεις», μαζί με το ηλιομεθάνιο (CH3He), το ηλιοξυλομεθάνιο (CH3OHe) και άλλες, δηλαδή ανήκε στις σχετικά μικρής μοριακής μάζας οργανικές χημικές ενώσεις, που η ύπαρξή τους βασίζεται μόνο σε θεωρητικά μοντέλα. Ωστόσο, λίγο αργότερα, υπήρξαν μελέτες ηλεκτρονιόφιλης προσθήκης των συστατικών ομάδων CH3Ο και F, σε διαλύματα που συμπεριείχαν μεθανόλη και φθόριο ή άλλα ισχυρά φθοριωτικά μέσα και αυτό έδειξε τελικά ότι η ένωση φθοροξυλομεθάνιο πράγματι παράγεται, έστω και προσωρινά. Τελικά η ένωση απομονώθηκε το 1992 και αυτό άνοιξε το δρόμο για ευρύτερη μελέτη και χρήση :
Δομή
Η δομή του ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν της μεθανόλης, με φθόριο αντί υδρογόνου στο υδροξύλιο.
Παραγωγή
Με την επίδραση φθορίου (F2) σε διάλυμα μεθανόλης (CH3OH) σε αιθανονιτρίλιο (CH3CN) ή και βουτανονιτρίλιο (CH3CH2CH2CN) παράγεται ασταθές διάλυμα φθοροξυλομεθανίου :
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
Αποτελεί το σχεδόν μοναδικό ηλεκτρονιόφιλο αντιδραστήριο θετικού μεθοξυλίου (CH3O+), με μόνη άλλη υπαρκτή εξαίρεση το ακόμη ασταθέστερο ξενοξυλομεθάνιο (CH3OXe), που υπάρχει μόνο με τη μορφή του συμπλόκου [CH3OXe]+[BF4]-, σε ευθεία αντίθεση με το πιο συνηθισμένο αρνητικό μεθοξύλιο (CH3O-), που παρέχουν τα υπόλοιπα αλοξυλομεθάνια (CH3OX, όπου X χλώριο, βρώμιο, ή ιώδιο). Σε επίπεδο στερεοχημείας είναι κυρίαρχες οι «αντί» αντιδράσεις προσθήκης του, όχι όμως σε βαθμό που να θεωρηθεί στερεοειδικό αντιδραστήριο. Μερικά παραδείγματα χρήσης του είναι τα ακόλουθα :
Αυτοδιάσπαση
Το πρόβλημα σταθερότητας στο φθοροξυλομεθάνιο είναι η στερεοχημική εγγύτητα του υδρογόνου και φθορίου στο ίδιο μόριο, γεγονός που σημαίνει ότι σύντομα το μόριο αυτό αφυδροφθοριώνεται παράγοντας μεθανάλη και υδροφθόριο :
Υποκατάσταση σε αλκοξύλιο
Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε αλκοολικό άλας, π.χ. αλκοολικό νάτριο (RONa), παράγεται αλκυλομεθυλυπεροξείδιο, ένα αστσθές και εκρηκτικό οργανοϋπεροξείδιο :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε αλκινικό άλας, π.χ. αλκινικό νάτριο (RC≡CNa), παράγεται 1-μεθοξυαλκίνιο :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε καρβοξυλικό άλας, π.χ. καρβοξυλικό νάτριο (RCOONa), παράγεται ασταθής καρβοξυλικός υπεροξυεστέρας :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε κυσνιούχο άλας, π.χ. κυανιούχο νάτριο (NaCN), παράγεται μεθοξυμεθανονιτρίλιο (CH3OCN) :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε οργανομεταλλική ένωση, π.χ. αλκυλολίθιο (RLi), παράγεται μεθοξυαιθέρας :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε θειολικό νάτριο (RSNa) παράγεται μεθοξυθειαιθέρας (RSOH3) :
Υποκατάσταση από αλογόνο
1. Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε άλας άλλου αλογόνου, π.χ. NaX, όπου X χλώριο, βρώμιο ή ιώδιο, παράγεται το αντίστοιχο αλοξυλομεθάνιο (CH3OX) :
2. Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε αλκυλαλογονίδιο (RX) άλλου αλογόνου, π.χ. NaX, όπου X χλώριο, βρώμιο ή ιώδιο, παράγεται το αντίστοιχο αλοξυμεθάνιο (CH3OX) και το αντίστοιχο αλκυλοφθορίδιο :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Με επίδραση φθοροξυμεθανίου σε αμμωνία (NH3) παράγεται μεθοξυαμίνη (CH3ONH2) :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Με επίδραση φθοροξυμεθανίου σε πρωυτοταγή αμίνη (RNH2) παράγεται αλκυλομεθυλοξυαμίνη (RNHCH3) :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με επίδραση φθοροξυμεθανίου σε δευτεροταγή αμίνη (R'NHR) παράγεται διαλκυλομεθοξυαμίνη [R'N(OCH3)R] :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε φωσφίνη σχηματίζει μεθοξυφωσφίνη :
Υποκατάσταση από σιλύλιο
Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου σε σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται μεθανόλη και φθοροσιλάνιο :
Ηλεκτρονιόφιλη αρωματική υποκατάσταση
Με επίδραση φθοροξυλομεθανίου π.χ. σε βενζόλιο παράγεται ανισόλη και υδροφθόριο :
Αντιδράσεις προσθήκης
3. Προσθήκη σε συζηγείς διπλούς δεσμούς C-C. Π.χ. με 1,3-βουταδιένιο δίνει (συνήθως) 1-μεθοξυ-4-φθορο2-βουτένιο, με 1,4-προσθήκη:
4. Προσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ισοκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο δίνει 1-μεθοξυ-3-φθοροπροπάνιο: 40px|κυκλοπροπάνιο
5. Προσθήκη σε ενώσεις με καρβονύλιο. Π.χ. με μεθανάλη δίνει μεθυλο(φθορομεθυλο)υπεροξείδιο, ένα ασταθές και εκρηκτικό οργανοϋπεροξείδιο
6. Προσθήκη σε ιμίνες. Π.χ. με μεθανιμίνη δίνει N-μεθοξυ-1-φθορομεθαναμίνη:
7. Προσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ετεροκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με το οξιράνιο δίνει εκρηκτικό υπεροξείδιο μεθυλο(2-φθοραιθυλ)υπεροξείδιο : 30 px
8. Προσθήκη σε ενώσεις με αζωτούχους τριμελείς ή τετραμελείς ετεροκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με το αζιριδίνη δίνει Ν-μεθοξυ-2-φθοραιθαναμίνη : 40 px
Παρεμβολή μεθυλενίου
Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2]) σε φθοροξυλομεθάνιο παράγεται φθοροξυλαιθάνιο :
Πηγές
Κατηγορία:Αλοξυλαλκάνια Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Τόντι
Το Τόντι (Todi) είναι πόλη και δήμος στην Ούμπρια, στην κεντρική Ιταλία. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Τύδερτα, η οποία ήταν αρκετά σημαντική ελληνική πόλη. Βρίσκονταν στην αριστερή όχθη του Τίβερη στα όρια της Ετρουρίας. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται τον 12ο αιώνα και το 1367 εντάχθηκε στα Παπικά Κράτη.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα Κατηγορία:Ετρούσκοι
Δρύας
Πηγές
Δρυας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Παιδιά του Άρη
Ουράνια Οπτασία
Η Ουράνια Οπτασία (Πρωτότυπος τίτλος The Song of Bernadette) είναι δραματική ταινία παραγωγής 1943, σκηνοθεσίας Χένρι Κινγκ, με πρωταγωνιστές τους Τζένιφερ Τζόουνς, Τσαρλς Μπίκφορντ, Αν Ριβίαρ και Γκλάντις Κούπερ. Η ταινία αφηγείται την πραγματική ιστορία της Αγίας Μπερναντέτ Σουμπιρού, μπροστά στην οποία, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, παρουσιάστηκε η Παναγία 18 φορές μέσα σε ένα χρονικό διάστημα 4 μηνών.
Κροσσοσωματώδη
Τα Κροσσοσωματώδη (λατ. Crossosomatáles) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο (μονοφυλετική ομάδα) των μαλαχιδών (fabids) του κλάδου των ροδιδών (rosids). Περιέχει 7 οικογένειες, 12 γένη και 66 είδη που εξαπλώνονται περισσότερα στο βόρειο ημισφαίριο.
Ουράνια Οπτασία
Πληροφορίες
Η ταινία αποτελεί μεταφορά του μυθιστορήματος του Φρανκ Βέρφελ, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα με έντονο το στοιχείο της μυθοπλασίας. Το μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε το 1941 και είχε τεράστια απήχηση στο αμερικάνικο κοινό, κίνησε το ενδιαφέρον της εταιρείας παραγωγής 20th Century Fox, που αγόρασε τα δικαιώματα για τη μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη.
Κροσσοσωματώδη
Σύστημα APG II
Σύμφωνα με το σύστημα APG II η τάξη των Κροσσοσωματώδων περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες:
Ουράνια Οπτασία
Πληροφορίες
Οι ηθοποιοί που πέρασαν αρχικά από οντισιόν για το ρόλο της Μπερναντέτ Σουμπιρού (που ανέλαβε τελικά η Τζένιφερ Τζόουνς) ήταν η Αν Μπάξτερ, η Τζιν Τίρνεϊ, η Τερέζα Ράιτ και η Λίντα Νταρνέλ. Η τελευταία επελέγη τελικά για το ρόλο της Παναγίας, κάτι που προκάλεσε την οργή του συγγραφέα Φρανκ Βέρφελ, που απείλησε να αποχωρήσει από το όλο εγχείρημα. Ο λόγος για τον οποίο η επιλογή της συγκεκριμένης ηθοποιού προκάλεσε σκάνδαλο ήταν το γεγονός ότι είχε συμμετάσχει σε πορνογραφικά έντυπα και το γεγονός ότι ήταν έγκυος εκείνη την περίοδο χειροτέρεψε ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Ο διευθυντής της 20th Century Fox Ντάριλ Φ. Ζάνουκ ήταν όμως αμετάπειστος και ήθελε τη Νταρνέλ να αναλάβει το ρόλο οπωσδήποτε. Ο Βέρφελ άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να διατηρηθεί το όνομά του στους τίτλους έναρξης της ταινίας όταν του είπαν ότι ο ρόλος πήγε τελικά σε άγνωστη ηθοποιό. Το πρόσωπο της Νταρνέλ καλυμμένο από μια λάμψη δεν είναι ορατό από τους θεατές. thumb|right|Η [[Τζένιφερ Τζόουνς στην ταινία.]]
Κροσσοσωματώδη
Σύστημα APG IV
Στο σύστημα APG IV περιλαμβάνονται 7 οικογένειες::
Ουράνια Οπτασία
Πληροφορίες
Ο παραγωγός του Όσα παίρνει ο άνεμος του 1939 Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ, όταν έμαθε ότι η 20th Century Fox σχεδίαζε να χρηματοδοτήσει τη μεταφορά του μυθιστορήματος του Βέρφελ, έσπευσε να εξασφαλίσει το ρόλο της Μπερναντέτ για την τότε ερωμένη και αργότερα σύζυγό του Τζένιφερ Τζόουνς. Η Τζόουνς ήταν μέχρι τότε γνωστή με το πραγματικό της όνομα Φίλις Ίσλεϊ και είχε 4 χρόνια να συμμετάσχει σε ταινία, καθώς είχε παντρευτεί, είχε κάνει παιδιά και είχε χωρίσει. Η 20th Century Fox φρόντισε να κρατήσει το γεγονός αυτό μυστικό, αλλάζοντας το όνομά της και παρουσιάζοντάς την ως πρωτοεμφανιζόμενη. Αρχικά η μουσική επένδυση της ταινίας είχε γίνει από τον συνθέτη Ίγκορ Στραβίνσκι, αλλά όταν του ζητήθηκε να κάνει αλλαγές αυτός αρνήθηκε και έτσι επελέγη να αντικατασταθεί από τον Άλφρεντ Νιούμαν.
Κροσσοσωματώδη
Σύστημα του Κρόνκουιστ
Στο σύστημα του Κρόνκουιστ (1981) η οικογένεια των Κροσσοσωματοειδών κατατασσόταν στην τάξη των Ροδώδων, η οικογένεια Stachyuraceae - στην τάξη Ιώδων και η οικογένεια Staphyleaceae - στην τάξη των Σαπινδώδων.
Ουράνια Οπτασία
Βραβεύσεις
Η ταινία προβλήθηκε στα τέλη του 1943, κάνοντας τεράστιες εισπράξεις και προτάθηκε για 12 όσκαρ. Ήταν όμως η χρονιά του Καζαμπλάνκα του Μάικλ Κερτίζ που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και απέφερε το Όσκαρ Σκηνοθεσίας στο σκηνοθέτη της. Το Καζαμπλάνκα έλαβε συνολικά τρία όσκαρ, ενώ η Ουράνια Οπτασία τέσσερα συμπεριλαμβανόμενου και εκείνου για την ερμηνεία της Τζένιφερ Τζόουνς. Η Ίνγκριντ Μπέργκμαν (υποψήφια για το Για ποιον χτυπά η καμπάνα (For Whom The Bell Tolls) του Σαμ Γουντ και όχι για το Κάζαμπλάνκα) έσπευσε να συγχαρεί τη φίλη της, Τζένιφερ Τζόουνς, όταν έλαβε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, λέγοντάς της: Η Μπερναντέτ σου νίκησε τη δική μου Μαρία. Η επόμενη χρονιά όμως ήταν δική της όταν έλαβε το πρώτο της όσκαρ για την ταινία Εφιάλτης (Gaslight, 1944) και μάλιστα από τα χέρια της φίλης της, Τζένιφερ Τζόουνς, που την είχε νικήσει ένα χρόνο πριν.
Κροσσοσωματώδη
Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των ροδιδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Κροσσοσωματώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)
Ουράνια Οπτασία
Βραβεύσεις
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Κροσσοσωματώδη
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροσσοσωματώδη
Ουράνια Οπτασία
Βραβεύσεις
Βράβευση:
Οξετάνιο
Το οξετάνιο (αγγλικά oxetane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C3H6O, αν και συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό τύπο του, 30 px. Είναι ένας ετεροκυκλικός αιθέρας. Το χημικά καθαρό οξετάνιο στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό. Το μόριό του αποτελείται από έναν τετραμελή δακτύλιο, με ένα (1) άτομο οξυγόνου και τρία (3) άτομα άνθρακα.
Ουράνια Οπτασία
Βραβεύσεις
Υποψηφιότητες:
Οξετάνιο
Ισομέρεια
Με βάση χημικό τύπο του (C3H6O) έχει τα ακόλουθα οκτώ (8) ισομερή θέσης:
Ουράνια Οπτασία
Βραβεύσεις
Η ταινία κέρδισε επίσης τρεις Χρυσές Σφαίρες στην πρώτη διοργάνωση του θεσμού, στις 20 Ιανουαρίου 1944 : Καλύτερη ταινία, Καλύτερη ηθοποιός σε πρωταγωνιστικό ρόλο, η Τζένιφερ Τζόουνς στον ρόλο της Μπερναντέτ, και Καλύτερος σκηνοθέτης, ο Χένρι Κινγκ.
Οξετάνιο
«Μητρικό» και «θυγατρικά» οξετάνια
Το οξετάνιο είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» του παραγώγων, που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «οξετάνια».
Ουράνια Οπτασία
Ιστορικές ανακρίβειες
To μυθιστόρημα του Βέρφελ παρουσιάζει ιστορικές ανακρίβειες, όπως το ότι ο αυτοκρατορικός ανακριτής Βιτάλ Ντιτούρ, που υποδύεται ο Βίνσεντ Πράις, ήταν άθεος. Στην πραγματικότητα ήταν ευσεβής ρωμαιοκαθολικός που απλά θεωρούσε τη Μπερναντέτ φαντασμένη και ψυχικά ανισόρροπη. Δεν υπήρξε ποτέ σχέση της Μπερναντέτ με τον Αντουάν Νικολό και ο αιδεσιμότατος Πεϊραμάλ είχε αποβιώσει 2 χρόνια πριν το θάνατό της. Επομένως η συνάντησή τους λίγο πριν το θάνατο της Μπερναντέτ δεν έλαβε ποτέ χώρα.
Οξετάνιο
Παραγωγή
1. Μια τυπική και καλά μελετημένη μέθοδος παραγωγής οξετανίου είναι η επίδραση υδροξειδίου του καλίου σε αιθανικό 3-χλωροπροπυλεστέρα, στους 150 °C : 40px|Οξετάνιο
Ουράνια Οπτασία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1943 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Χένρι Κινγκ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Οξετάνιο
Δομή και φασματοσκοπικές ιδιότητες
Το μόριο του οξετανίου είναι επίπεδο (και περίπου) ρομβικό, ως προς C-C-C-O. Οι πλευρές του μετρήθηκαν C-O: 145 pm και C-C: 155 pm. Οι γωνίες του μετρήθηκαν COC = 92°, CCO = 84°, CCC = 100°. Η επιπεδότητα του οξετανίου, σε αντίθεση με το πτυχωμένο κυκλοβουτάνιο, αποδίδεται στο σχετικά μειωμένο απωθητικό αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης των ατόμων υδρογόνων των μεθυλενικών του ομάδων (εξαιτίας της έλξης τους από το άτομο του οξυγόνου). Στη φάσματα φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR spectroscopy) τα α-μεθυλενικά άτομα υδρογόνου συντονίζονται σε 4,7 δ, ενώ τα β-μεθυλενικά σε 2,7 δ.
Χημική συμπεριφορά
Το οξετάνιο έχει ανάλογη συμπεριφορά με το οξιράνιο, αλλά οι αντιδράσεις του πρώτου με πυρηνόφιλα αντιδραστήρια απαιτούν πιο έντονες συνθήκες. Αντίθετα, με ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια η κυκλοπροσθήκη γίνεται ευκολότερα. Το οξετάνιο χρησιμοποιείται σε αντιδράσεις ανοικοδόμησης του ανθρακικού σκελετού κατά τρία (3) άτομα άνθρακα. Παραδείγματα
Αντίδραση με θειόλες
Το οξετάνιο αντιδρά με θειόλες (RSH), παράγοντας 3-αλκυλοθειο-1-προπανόλη:
Αντίδραση με αρένια
Το οξετάνιο αντιδρά με αρένια (ArH), παρουσία τριχλωριούχου αργιλίου, παράγοντας 3-αρυλο-1-προπανόλη: 40px|Οξετάνιο
Πακλιταξέλιο
left|thumb|Το πακλιταξέλιο περιέχει οξετανικό δακτύλιο στα δεξιά. Το πακλιταξέλιο (Taxol) είναι ένα παράδειγμα φυσικού προϊόντος που περιέχει έναν οξετανικό δακτύλιο. Το παλιτοξέλιο έχει γίνει μεγάλο επίκεντρο έρευνας ανάμεσα στους ερευνητές, εξαιτίας της ασυνήθιστης δομής του και της επιτυχούς εμπλοκής του στη θεραπεία του καρκίνου. Ο οξετανικός δακτύλιος, που περιέχει, αποτελεί μια σημαντική ομάδα της ένωσης, που χρησιμοποιείται για τη σύνδεση των μικροσωληνίσκων στη δομική συγγένεια, αλλά ωστόσο ελάχιστα είναι γνωστά για τον τρόπο με τον οποίο η αντίδραση καταλύεται στη φύση, γεγονός που δημιουργεί μια πρόκληση για τους επιστήμονες που προσπαθούν να συνθέσουν αυτό το προϊόν.
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ετεροκυκλικοί αιθέρες Κατηγορία:C3 Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις Κατηγορία:Κορεσμένες ενώσεις
Εκάτερος
Στην ελληνική μυθολογία ο Εκάτερος είναι ένα πρόσωπο που αναφέρεται μόνο από τον Στράβωνα, ο οποίος είχε υπόψη του ένα, δυσερμήνευτο σήμερα, χωρίο του Ησιόδου. Σύμφωνα με αυτό το χωρίο, ο Εκάτερος και μία κόρη του Φορωνέως (πιθανότατα η Νιόβη) έγιναν γονείς των Κουρήτων και ενός πλήθους από δαίμονες, Νύμφες των βουνών και Σατύρους.
Πηγές
Εκατερος
Ιωάννης Δ. Παπαπέτρου
Ο Ιωάννης Παπαπέτρου (1906-1995), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Ιωαννίνων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1906.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ιωαννίνων με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952 και στη συνέχεια με την ΕΡΕ το 1961.
Θάνατος
Απεβίωσε ξαφνικά σε ηλικία 89 ετών στη Ζίτσα τον Οκτώβριο του 1995 και κηδεύτηκε στις 4 Οκτωβρίου από τον ιερό ναό Αγίου Ισιδώρου στο Β΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Κατέλιπε τη σύζυγό του Αικατερίνη, αδέλφια και ανίψια.
Παραπομπές
Παπαπετρου Παπαπετρου Παπαπετρου
Φίρμον
Το Φίρμον είναι πόλη της Ιταλίας. Κτίστηκε στις αρχές του δευτέρου Καρχηδονιακού πολέμου, το 264 π.Χ. Βρίσκεται στην επαρχία της Κοζέντσα, στην Καλαβρία.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Καλαβρίας
Κομητείες της Αγγλίας
Οι κομητείες της Αγγλίας είναι εδαφικές διαιρέσεις της Αγγλίας για τους σκοπούς της διοικητικής, πολιτικής και γεωγραφικής οροθεσίας. Πολλές τωρινές κομητείες έχουν θεμέλια σε παλαιότερες διαιρέσεις όπως τα αγγλοσαξονικά βασίλεια. Το όνομα κομητεία προέρχεται από την περιοχή τέως ή ονομαστικά διοικούμενη από έναν κόμη (στα αγγλικά: count), αν και στην Βρετανία η κατάσταση περιπλέκεται από το γεγονός ότι ο τίτλος κόμης έχει αντικατασταθεί στην κανονική χρήση από τον παλαιότερο σαξονικό τίτλο του κόμη, γνωστό ως earl. Η σύζυγος του earl, όμως, φέρει τον τίτλο της κόμισσας (countess).
Τα ονόματα, τα όρια και οι εξουσίες αυτών των διαιρέσεων έχουν αλλάξει σημαντικά στην σύγχρονη εποχή. Πράγματι, μια σειρά ανασυγκροτήσεων των τοπικών κυβερνήσεων από τον 19ο αιώνα και μετά, έχει αφήσει τον ακριβή ορισμό του όρου «κομητεία» ασαφή. Ο όρος «κομητείες της Αγγλίας», επομένως, δεν αναφέρεται σε ένα μοναδικό κανονιστικό σύνολο ονομάτων και ορίων· σε επίσημη χρήση, το είδος της σχετικότητας της κομητείας με το ειδικό καθήκον και την περίοδο είναι σαφώς δηλωμένη π.χ. η επίσημη κομητεία, η ληξιαρχική κομητεία, η ιστορική κομητεία ή η πρώην ταχυδρομική κομητεία
Ιστορικές κομητείες
Γνωστές ποικίλως ως οι 39 ιστορικές, αρχαίες ή παραδοσιακές κομητείες. Το σύστημα των κομητειών, ιστορικά καλούμενες shires, αναδύθηκαν μέσα στο βασίλειο του Ουέσσεξ, πιθανώς τον 7ο αιώνα, και επεκτάθηκε στην υπόλοιπη χώρα κατά τον 9ο, 10ο και τον 11ο αιώνα. Σταθεροποιήθηκαν ως μια γεωγραφική Δομή αναφοράς μέσα στον χρόνο. Έπαυσαν να χρησιμοποιούνται για αναγορά απογραφών το 1841. Οι περισσότερες από τις ιστορικές κομητείες συνεχίζουν να είναι μέρος της δομής της τοπικής αυτοδιοίκησης, συχνά με αναδημιουργημένα όρια. Συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται για πλήθος σκοπών, π.χ. η δομή του κομητειακού κρίκετ βασίζεται σε αυτές.
Ληξιαρχικές κομητείες
Οι Ληξιαρχικές κομητείες υπήρξαν από το 1851 ως το 1930 και χρησιμοποιήθηκαν για αναφορές απογραφών από το 1851 ως το 1911. Δημιουργήθηκαν από τις συνδυασμένες περιοχές των μικρότερων ληξιαρχικών περιφερειών· αρχικά βασισμένες σε δημοτικά διοικητικά διαμερίσματα, στις ενώσεις του νόμου κοινωνικής πρόνοιας και αργότερα υγειονομικές περιφέρειες. Όπου αυτές οι περιφέρειες περνούσαν τα ιστορικά όρια των συνόρων του Ηνωμένου Βασιλείου προκάλεσαν το να διαφέρουν οι ληξιαρχικές κομητείες από τις ιστορικές κομητείες.
1889 έως 1974
thumb|150px|Οι ιστορικές κομητείες όπως συνήθως απεικονίζονται thumb|150px|Οι κομητείες όπως σταθεροποιήθηκαν το 1974. thumb|150px|Διαιρέσεις επιπέδου κομητειών από το 1998.
Κατά τον ύστερο δέκατο ένατο αιώνα υπήρχε μια αυξανόμενη πίεση να μεταρρυθμιστούν η κυβέρνηση και οι περιοχές των κομητειών. Ένας επιτροπή ορίων διορίστηκε το 1887 για να κρίνει όλες τις αγγλικές και ουαλικές κομητείες, και ένα νομοσχέδιο τοπικής κυβέρνησης παρουσιάστηκε στο κοινοβούλιο το επόμενο έτος.
Οι κομητείες που χρησιμοποιούνταν για σκοπούς άλλους από την τοπική αυτοδιοίκηση, όπως η τοποτήρηση, επίσης άλλαξαν όντας είτε μια απλή διοικητική κομητεία ή μια ομάδα διοικητικών κομητειών και "συνεργαζόμενες" κομητείες διοικητικά διαμερίσματα. Η μία εξαίρεση ήταν η Πόλη του Λονδίνου (City), που μόνη μεταξύ ομαδικές κομητείες διατήρησαν μια ξεχωριστή τοποτήρηση. Στη νομοθεσία μετά το 1888 η αναρμόδια χρήση του όρου "κομητεία" αναφέρεται σε αυτές τις οντότητες, αν και ο ανεπίσημος όρος ¨γεωγραφική κομητεία" χρησιμοποιήθηκε επίσης για να διακρίνονται από τις διοικητικές κομητείες. Εκτέθηκαν στους χάρτες της Χαρτογραφικής Υπηρεσίας της εποχής κάτω και από τυος δύο τίτλους, και είναι ισοδύναμοι με τις σύγχρονες "επίσημες κομητείες".
Υπήρξαν σημαντικές αλλαγές συνόρων μεταξύ των κομητειών μέσα στην περίοδο, με περιοχές να ανταλλάσσονται και ημιαστικές περιοχές σε μια κομητεία να προσαρτώνται από κομητείες διοικητικά διαμερίσματα σε άλλη. Μια μεγάλη επανευθυγράμμιση έγινε το 1931, όταν τα όρια μεταξύ του Γκλούσεστερσαϊρ, του Γουόργουικσαϊρ, και του Γουόρσεστερσαϊρ προσαρμόστηκαν από την Νόμο (Γκλούσεστερσαϊρ, Γουόγουικσαϊρ και Γουόρσεστερσαϊρ) Επαρχιακής Διαταγής Επικύρωσης που μετέθεσε 26 κοινότητες μεταξύ των τριών κομητειών, κυρίως για να εξαλείψουν τις θύλακες.
Μια Επιτροπή Ορίων Τοπικής Αυτοδιοίκησης δημιουργήθηκε το 1945 με την δύναμη να συγχωνεύσει, να δημιουργήσει ή να διαιρέσει όλες τις υπάρχουσες διοικητικές κομητείες και τις κομητείες διοικητικά διαμερίσματα. Αν οι προτάσεις της επιτροπής είχαν πραγματοποιηθεί ο κομητειακός χάρτης της Αγγλίας θα είχε ολοκληρωτικά ξανασχεδιαστεί. Η διαδικασία κριτικής εγκαταλείφθηκε μετά τις γενικές εκλογές του 1950.
Μια Βασιλική Επιτροπή Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο Μείζον Λονδίνο ιδρύθηκε το 1957 και μια Επιτροπή Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την Αγγλία το 1958 για να προτείνει νέες δομές τοπικής αυτοδιοίκησης. Τα μεγάλα αποτελέσματα από τις εργασίες των επιτροπών ήρθαν το 1965: η αρχική Κομητεία του Λονδίνου καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τη "διοικητική περιοχή" του Μείζονος Λονδίνου, η οποία επίσης περιλαμβάνει το μεγαλύτερο εναπομείναν μέρος του Μίντλσεξ και τμήματα του Σέρρεϋ, του Κεντ, του Έσσεξ και του Χέρτφορντσαϊρ· το Χάντιγκντονσαϊρ συγχωνεύθηκε με το Πίτερμπορο για να δημιουργήσουν το Χάντιγκντον και Πίτερμπορο και η αρχική διοικητική κομητεία Κέιμπριτζσαϊρ συγχωνεύθηκε με την Νήσο Έλυ (ιστορικά τα βόρεια του Κέιμπριτζσαϊρ, γύρω από το Έλυ) για να δημιουργήσουν το Κείμπριτζσαϊρ και η Νήσος Έλυ.
Αλλαγές το 1974
Στις 1 Απριλίου 1974 ο νόμος τοπικής κυβέρνησης 1972 τέθηκε σε ισχύ. Αυτός κατάργησε την υπάρχουσα δομή της τοπικής αυτοδιοίκησης στην Αγγλία και την Ουαλία (εκτός από το Μείζον Λονδίνο), αντικαθιστώντας την με ένα πλήρως διαθεσμικό σύστημα. Κατάργησε τις προηγουμένως υπάρχουσες διοικητικές κομητείες και τις κομητείες διοικητικά διαμερίσματα (αλλά όχι τις προηγούμενες μη διοικητικές 'κομητείες') και δημιούργησε μια νέα ομάδα 46 κομητειών στην Αγγλία, έξι από τις οποίες ήταν μητροπολιτικές και 40 ήταν ήταν μη μητροπολιτικές.
Βόια Λέκοβιτς
Τελείωσε το γυμνάσιο στην Νόβα Βάρος κι έπειτα πήγε στο Βελιγράδι να εργαστεί σε αρτοποιείο, έπειτα εργάστηκε ως βοηθός καταστήματος, σερβιτόρος, συλλέκτης και εργάτης. Το 1939 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας όπου το 1940 συνελήφθη και εξορίστηκε στην γενέτηρά του. Κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο και την κατάληψη της Γιουγκοσλαβίας από τις δυνάμεις του άξονα συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές του κόμματος.
Μετά την απελευθέρωση και τις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές, εξελέγη βουλευτής της Ομοσπονδιακής συνέλευσης (βουλής) και της Εθνικής συνέλευσης (βουλής) της Δημοκρατίας της Σερβίας. Χρημάτισε υπουργός βιομηχανίας και αναπληρωτής πρωθυπουργός της Σερβίας.