Βυζαντινο-Βουλγαρικός_πόλεμος_ετών_913-927
Έναρξη τού πολέμου και η στέψη τού Συμεών Α΄
Το 912 ο Λέων ΣΤ΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Αλέξανδρος, ο οποίος ξεκίνησε να ανατρέψει πολλά από τηνπολιτική τού Λέοντα ΣΤ΄ και επανέφερε τον Νικόλαο Μυστικό ως Πατριάρχη. Όπως προέβλεπε το διπλωματικό πρωτόκολλο της εποχής, ο Συμεών Α΄ έστειλε απεσταλμένους για να επιβεβαιώσουν την ειρήνη στα τέλη τού 912 ή στις αρχές τού 913. Σύμφωνα με τον βυζαντινό χρονικογράφο Συνεχιστή τού Θεοφάνη, ο Συμεών Α΄ τον πληροφόρησε ότι «θα τιμούσε την ειρήνη, αν τού φερόταν με καλοσύνη και σεβασμό, όπως ήταν υπό τον Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄. Ωστόσο, ο Αλέξανδρος, κυριευμένος από την τρέλα και την ανοησία, απέλυσε άδοξα τους απεσταλμένους, απείλησε τον Συμεών Α΄ και νόμιζε ότι θα τον εκφοβίσει. Η ειρήνη διακόπηκε και ο Συμεών Α΄ αποφάσισε να εγείρει τα όπλα εναντίον των Χριστιανών [των Βυζαντινών]» Έτσι ο Βούλγαρος ηγεμόνας, που αναζητούσε ένα casus belli για να διεκδικήσει τον αυτοκρατορικό τίτλο, βρήκε την ευκαιρία για να κάνει πόλεμο. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, η τελική φιλοδοξία τού Συμεών Α΄ ήταν να λάβει το θρόνο της Κωνσταντινούπολης ως Ρωμαίος αυτοκράτορας, δημιουργώντας ένα κοινό Βουλγαρο-Ρωμαϊκό κράτος. Ο ιστορικός Τζον Φάιν υποστηρίζει, ότι η προκλητική πολιτική τού Αλεξάνδρου δεν επηρέασε ελάχιστα την απόφαση του Συμεών Α΄, καθώς είχε ήδη σχεδιάσει εισβολή, λαμβάνοντας υπόψη ότι στον βυζαντινό θρόνο καθόταν ένας άνδρας, που δεν ήταν δημοφιλής, αλλά άπειρος και πιθανώς αλκοολικός, και τού οποίου ο διάδοχος Κωνσταντίνος Ζ΄ ήταν ένα ασθενικό αγοράκι, που πολλοί θεωρούσαν νόθο. Ενώ η Βουλγαρία ετοιμαζόταν για πόλεμο, στις 6Ιούνιος 913 ο Αλέξανδρος απεβίωσε, αφήνοντας την Κωνσταντινούπολη σε χάος με έναν ανήλικο Αυτοκράτορα υπό την αντιβασιλεία τού Πατριάρχη Μυστικού. εναλλ.=A medieval wall|αριστερά|μικρογραφία| Τα [[Τείχη της Κωνσταντινούπολης.]] Τα πρώτα βήματα της αντιβασιλείας ήταν να προσπαθήσει να εκτρέψει την επίθεση τού Συμεών Α΄. Ο Νικόλαος Μυστικός έστειλε μία επιστολή, που ενώ επαινούσε τη σοφία τού Συμεών Α΄, τον κατηγορούσε ότι επιτέθηκε σε ένα «ορφανό παιδί» (δηλ. στον ΚωνσταντίνοΖ΄), που δεν είχε κάνει κάτι για να τον προσβάλει, και οι προσπάθειές του θα ήταν μάταιες. Προς τα τέλη Ιουλίου 913 ο Βούλγαρος μονάρχης ξεκίνησε μία εκστρατεία ως επικεφαλής ενός μεγάλου στρατού και τον Αύγουστο έφτασε στην Κωνσταντινούπολη αμαχητί. Ο επικεφαλής της βυζαντινής κυβέρνησης, Θεόδωρος Δαφνοπάτης, έγραψε για την εκστρατεία 15 χρόνια αργότερα: «Έγινε ένας σεισμός, τον οποίο ένιωσαν ακόμη και όσοι ζούσαν πέρα από τους Στύλους του Ηρακλή». Οι Βούλγαροι πολιόρκησαν την πόλη και κατασκεύασαν τάφρο από τον Κεράτιο Κόλπο μέχρι τη Χρυσή Πύλη στη θάλασσα του Μαρμαρά. Εφόσον ο Συμεών Α΄ είχε σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και γνώριζε ότι η πόλη ήταν απόρθητη από χερσαία επίθεση χωρίς θαλάσσια υποστήριξη, αυτές οι ενέργειες ήταν επίδειξη δύναμης, όχι απόπειρα επίθεσης στην πόλη. Σύντομα, η πολιορκία άρθηκε και ο kavhan (πρώτος υπουργός) Τεόντορε Σιγκρίτσα στάλθηκε να προρείνει ειρήνη. Ο Συμεών Α΄ είχε δύο απαιτήσεις: να στεφθεί τσάρος των Βουλγάρων και να αρραβωνιάσει την κόρη του με τον ΚωνσταντίνοΖ΄, γενόμενος έτσι πεθερός και κηδεμόνας τού νηπίου Αυτοκράτορα.