cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λεοπόλδος Γ΄ του Βελγίου
Οικογένεια
Το 1926 νυμφεύτηκε την Άστριντ της Σουηδίας, κόρη του Κάρολου του Βέστεργκετλαντ και της Ίνγκεμποργκ της Δανίας. Ο γάμος έγινε πολιτικά στις 4 Νοεμβρίου 1926 στη Στοκχόλμη και θρησκευτικά στις 10 Νοεμβρίου του ίδιου έτους στις Βρυξέλλες. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά:
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1941 ο Λεοπόλδος Γ΄ ξαναπαντρεύτηκε, αυτή τη φορά με τη Μαρί Λιλιάν Μπελ σε μια μυστική θρησκευτική τελετή, η οποία σύμφωνα με το δίκαιο του Βελγίου δεν έχει ισχύ. Στις 6 Δεκεμβρίου 1941, εν μέσω του πολέμου, θα γίνει και ο πολιτικός γάμος. Ο Λεοπόλδος Γ΄ και η Λιλιάν απέκτησαν τρία παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς του Βελγίου Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι
Δαρβίνος
Το όνομα Δαρβίνος μπορεί να αναφέρεται σε διάφορα πρόσωπα της ομώνυμης οικογένειας, μεταξύ των οποίων:
Κατηγορία:Επώνυμα
Χρυσίππη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Χρυσίππη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες. Μητέρα της Χρυσίππης ήταν η Μέμφιδα, και επομένως η Χρυσίππη ήταν ομοθαλής αδελφή της Κλειτής και της Σθενέλης. Η Χρυσίππη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Χρύσιππο και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Πηγές
Χρυσιππη
3017 Πέτροβιτς
Ο Πέτροβιτς (Petrovic) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας ζώνης αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος.
Η μέση διάμετρος του Πέτροβιτς εκτιμάται σε 12,828 χμ, ενώ το άλβεδό του είναι 0,206. Ο Πέτροβιτς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του περίπου κάθε 4,08 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πετροβιτσ
Οδυσσέας Μπέτσος
Ο '''Οδυσσέας Θ. Μπέτσος''' (Θεσπρωτικό, 21 Σεπτεμβρίου 1930-11 Φεβρουαρίου 2011) ήταν Έλληνας δάσκαλος και συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Θεσπρωτικό Πρέβεζας και μαθήτευσε στο Δημοτικό Σχολείο και το Γυμνάσιο της πόλης. Φοίτησε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ιωαννίνων, από όπου αποφοίτησε το 1951. Υπηρέτησε ως δάσκαλος σε διάφορα δημοτικά σχολεία της ευρύτερης περιοχής της Πρέβεζας. Ολοκλήρωσε τη μετεκπαίδευσή του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε να διδάσκει έως και το 1986, όταν συνταξιοδοτήθηκε. Ως δάσκαλος και, στη συνέχεια, ως διευθυντής δημοτικών σχολείων υπηρέτησε σε διάφορα δημοτικά σχολεία του Νομού Πρέβεζας, όπως και στο Γραφείο της Νομαρχιακής Επιθεώρησης Δημοτικής Εκπαίδευσης Πρέβεζας.
Συγγραφικό έργο
Μετά τη συνταξιοδότησή του ο Μπέτσος αφιερώθηκε στο συγγραφικό του έργο. Υπήρξε μέλος της πρώτης Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού Πρεβεζάνικα Χρονικά, τα οποία, από το 1978 και μέχρι τον θάνατό του, εμπλούτιζε συχνά με άρθρα ιστορικού και λαογραφικού, κυρίως, ενδιαφέροντος.
Δημοσίευσε, κυρίως, μελετήματα ποικίλων θεμάτων για την περιοχή Θεσπρωτικού. Μελέτησε, επίσης, την τοπική ιστορία της Πρέβεζας και την ιστορία της εκπαίδευσης του Νομού Πρέβεζας (όπως με εργασίες για τη Θεοφάνειο Σχολή), δημοσιεύοντας πολλές σχετικές εργασίες. Το έργο του πρέπει να θεωρηθεί ως ένα από τα σημαντικότερα για ολόκληρη την περιοχή της Πρέβεζας, η σπουδαιότητα του οποίου θα μπορούσε να συγκριθεί με αυτό του Ηλία Β. Βασιλά, ογκόλιθου της πρεβεζάνικης ιστοριογραφίας. Μια πρώτη, σύντομη, καταγραφή των δημοσιευμάτων του έγινε από τον συνάδελφό του (1940-2022) και τον επιμελητή βιβλίων.
Συνολικός κατάλογος της εργογραφίας του Οδυσσέα Μπέτσου δημοσιεύτηκε από τον Michael Stork το 2023, όπου καταγράφονται 10 μονογραφίες, 33 μελέτες και άρθρα σε περιοδικά και πάνω από 210 άρθρα σε εφημερίδες. Τα δημοσιεύματά του καλύπτουν κυρίως ιστορικά, λαογραφικά, εκπαιδευτικά και εκκλησιαστικά θέματα και δημοσιεύθηκαν ως επί το πλείστον σε περιοδικά και εφημερίδες της Πρέβεζας αλλά και της γενέτειράς του Θεσπρωτικού και της Αθήνας.
Αλκαλά ντε Ενάρες
Η Αλκαλά ντε Ενάρες (ισπ. Alcalá de Henares) είναι πόλη της κοινότητας της Μαδρίτης στην Ισπανία. Η πόλη στην απογραφή του 2011 είχε 200.505 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην κοινότητα μετά τη Μαδρίτη. Βρίσκεται 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Μαδρίτης.
Η πόλη σχεδιάστηκε και κτίστηκε εξ αρχής στις αρχές του 16ου αιώνα για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες πανεπιστήμιου και είναι η πρώτη του είδους της στην Ευρώπη, δρώντας ως πρότυπο και για άλλες πανεπιστημιουπόλεις στην Ευρώπη. Το 1998 το ιστορικό κέντρο της Αλκαλά ντε Ενάρες ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Αγκοστίνο ντι Ντούτσιο
δεξιά|μικρογραφία|Η μαρμάρινη πρόσοψη του [[Ορατόριο του Αγίου Βερναρδίνου|Ορατόριου του Αγίου Βερναρδίνου στην Περούτζα.]] Ο Αγκοστίνο ντι Ντούτσιο (Agostino di Duccio, 1418 - περ. 1481) ήταν Ιταλός γλύπτης της πρώιμης Αναγέννησης.
Αλκαλά ντε Ενάρες
Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες γεννήθηκε το 1547 στην πόλη.
Αγκοστίνο ντι Ντούτσιο
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και εργάστηκε στο Πράτο με τους Ντονατέλλο και Μικελότσο, οι οποίοι τον επηρέασαν σημαντικά. Το 1441, κατηγορήθηκε για κλοπή πολύτιμων υλικών από ένα μοναστήρι της Φλωρεντίας, με αποτέλεσμα να εξοριστεί από τη γενέτειρά του. Την επόμενη χρονιά συνέχισε το έργο του βωμού του Αγίου Τζεμινιάνο για τον καθεδρικό ναό της Μόντενα, ένα έργο που διακρίνεται για την επιρροή του Μικελότσο.
Το 1446 σπούδασε υστερογοτθική γλυπτική στη Βενετία και γνώρισε τον Ματέο ντε Πάστι, έναν φίλο του γλύπτη, ο οποίος τον κάλεσε να εκτελέσει τον γλυπτικό διάκοσμο του Τέμπιο Μαλατεστιάνο στο Ρίμινι, όπου έμεινε από το 1449 έως το 1457. Ο διάκοσμος υποτίθεται ότι ήταν ένα είδος μεσαιωνικής εγκυκλοπαίδειας, με ανάγλυφα ζωδιακών και άλλων αλληγορικών και μυθολογικών μορφών.
Άγιος Πέτρος (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα)
Ο Άγιος Πέτρος (Saint Peter, και για συντομία St. Peter) είναι μια από τις 6 ενορίες του νησιού Αντίγκουα στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Πρωτεύουσα είναι η Πάρχαμ. Έχει έκταση 33 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.439 κατοίκων (2001) με πυκνότητα 164,82 κατοίκων ανά τ.χλμ. Βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και βόρεια της Αντίγκουα. Εκεί βρίσκεται το Μπέττυς Χόουπ Σούγκαρ Πλαντέισον.
Αγκοστίνο ντι Ντούτσιο
Μεταξύ 1457 και 1462 δημιούργησε τη μαρμάρινη πρόσοψη της εκκλησίας του Αγίου Μπερναρντίνο στην Περούτζα και τα επόμενα χρόνια μέχρι το 1470 δημιούργησε πολλά έργα κυρίως στη Φλωρεντία, όπως μια Μαντόνα ντ'Ωβιλιέ για τον Πέτρο των Μεδίκων, που βρίσκεται σήμερα στο Λούβρο.
Το 1464, οι επόπτες του καθεδρικού ναού του Ντουόμο στη Φλωρεντία ("Operai") ανέθεσαν στον Αγκοστίνο να φιλοτεχνήσει ένα μαρμάρινο άγαλμα του Δαβίδ (από την Παλαιά Διαθήκη και σύμβολο της Φλωρεντίας), ύψους περίπου 3,5 μέτρων, για να στηθεί ψηλά στο ανατολικό άκρο του. Το έργο επρόκειτο να διαμορφωθεί κατά τα ρωμαϊκά πρότυπα από διάφορους λίθους, αλλά το 1465 ο Αγκοστίνο ταξίδεψε στην Καρράρα για να προμηθευτεί το μάρμαρο και απέκτησε έναν τεράστιο λίθο από τα λατομεία Φαντισκρίτι. Περιγράφεται ως μήκους εννέα braccia (πάνω από 5 μέτρα), μέτριας ποιότητας ("bianco ordinario") και " «μάλλον ρηχό», οι αρχικές μέγιστες διαστάσεις του είναι άγνωστες, αλλά από το άγαλμα που προέκυψε ο όγκος πρέπει να είχε πλάτος σχεδόν 2,0 μέτρα και βάθος 1,1 μέτρα, άρα πρέπει να είχε βάρος πάνω από 20 τόνους. Μετά από ένα ταραχώδες πέρασμα από τη θάλασσα και το ποτάμι προς τη Φλωρεντία, ο Αγκοστίνο άρχισε να εργάζεται πάνω στην πέτρα, φτιάχνοντάς την πρόχειρα, αλλά τον Δεκέμβριο του 1466, ο Αγκοστίνο έχασε την παραγγελία, που πιθανώς εγκαταλείφθηκε με τον θάνατο του Ντονατέλο. Ο όγκος, γνωστός πλέον ως il gigante (ο γίγαντας), διαμορφώθηκε περαιτέρω και «αλλοιώθηκε» το 1476-7 από τον Ροσσελλίνο, και στη συνέχεια έμεινε για 24 χρόνια να εκτίθεται στις συνθήκες στην αυλή του Ντουόμο, μέχρι που ο Μιχαήλ Άγγελος έλαβε νέα παραγγελία για να σμιλέψει τον Δαβίδ, η οποία ολοκληρώθηκε το 1504.
Το 1473 σχεδίασε την εξωτερική πρόσοψη της Πύλης του Αγίου Πέτρου στα τείχη της πόλης της Περούτζα, σε στυλ επηρεασμένο από τον Λεόνε Μπατίστα Αλμπέρτι. Άλλα έργα του βρίσκονται στην Αμέλια και στην Εθνική Πινακοθήκη της Ούμπρια στην Περούτζα. Πέθανε περίπου το 1481 στην Περούτζα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλύπτες της Αναγέννησης
Άγιος Πέτρος (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα)
Κωμοπόλεις και χωριά
Τα σημαντικότερα χωριά είναι:
Σιρνάκ
Το Σιρνάκ (τουρκικά: Şırnak) ή Σιρνέχ (κουρδικά: Şirnex) είναι κουρδική πόλη στο ομώνυμο διαμέρισμα, καθώς και η πρωτεύουσα της επαρχίας Σιρνάκ στην Τουρκία. Το συνοριακό πέρασμα Ιμπραήμ Χαλίλ με το Ιράκ είναι ένας από τους κύριους συνδέσμους της Τουρκίας με το Ιρακινό Κουρδιστάν.
Η πόλη κατοικείται κυρίως από Κούρδους της φυλής Σιρνεχί και είχε πληθυσμό 67.662 κατοίκους το 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Οι φανταρίνες
Οι φανταρίνες είναι μια ελληνική κωμική κινηματογραφική ταινία του 1979 σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα, σενάριο Γιώργου Μυλωνά και με πρωταγωνιστές τους Ρένα Βλαχοπούλου και Ντίνο Ηλιόπουλο. Η παραγωγή ανήκει στη Γκρέκα Φιλμ και στον Μιχάλη Λεφάκη.
Πλοκή
Όλα τα μέλη της οικογένεια Αδάμαστου είναι στον στρατό. Στο στρατόπεδο που υπηρετούν αμφισβητείται η σκοπιμότητα της στράτευσης των γυναικών, πράγμα που πεισμώνει την Ευγενία Βράχου-Αδάμαστου, σύζυγο του διοικητή, η οποία αναλαμβάνει να εκπαιδεύσει φανταρίνες για πρώτη φορά. Εξάλλου, ο πρώτος που αντιδρά στην ιδέα της γυναικείας στράτευσης δεν είναι άλλος από τον σύζυγό της, τον ταγματάρχη Αδάμαστο.
Παραγωγή
Η μουσική της ταινίας είναι του Γιώργου Χατζηνάσιου.
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1979. Κόβοντας 261.125 εισιτήρια, η ταινία κατατάχθηκε στην 2η θέση σε 26 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Φεβρουαρίου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη γυναίκα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Μυλωνά Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Χατζηνάσιου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Μιχάλη Λεφάκη
Αλέκος Σπάθης
Ο Αλέκος Σπάθης (Έδεσσα, 1914 ή 1915 – 10 Ιανουαρίου 1970) ήταν Έλληνας συνθέτης, βραβευμένος στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1969 για το τραγούδι του «Πικρό παράπονο».
Προερχόμενος από οικογένεια μουσικών η οποία εγκαταστάθηκε οριστικά στη Θεσσαλονίκη το 1930, ο Σπάθης πραγματοποίησε σπουδές ορχηστρικής μουσικής. Η σταδιοδρομία του συμπίπτει με την έναρξη της Κατοχής (1941). Διετέλεσε διευθυντής στην ορχήστρα ελαφράς συμφωνικής μουσικής που ίδρυσαν στην ελληνική συμπρωτεύουσα οι κατοχικές δυνάμεις την ίδια χρονική περίοδο και εν συνεχεία (1946) στην αντίστοιχη ορχήστρα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Θεσσαλονίκης. Παράλληλα συνέθετε μουσική για Επιθεωρήσεις, αλλά και για κινηματογραφικές ταινίες. Συνεργάσθηκε με το Γιώργο Οικονομίδη, ενώ συνθέσεις του ερμήνευσαν η Ρένα Βλαχοπούλου, η Νάνα Μούσχουρη, η Ζωζώ Σαπουντζάκη, κ.α. Στις 31 Μαΐου του 1962 ο Σπάθης υπέστη εγκεφαλικό με αποτέλεσμα να παραλύσει η δεξιά του πλευρά. Ωστόσο συνέχισε, σποραδικά, την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Το 1968 η σύνθεσή του «Θεέ μου» κέρδισε το Γ΄ βραβείο στο Φεστιβάλ τραγουδιού της Θεσσαλονίκης και την επόμενη χρονιά κατέκτησε την πρωτιά με το τραγούδι του «Πικρό Παράπονο». Ήταν νυμφευμένος, από το 1955 έως τον πρόωρο θάνατό του, με την τραγουδίστρια Μαίρη Μουστάκα, πιο γνωστή σαν Μαίρη Μοντ, με την οποία απέκτησαν μια κόρη.
Πηγές
Η σχέση του Αλέκου Σπάθη και της Μαίρης Μοντ με την Ρένα Βλαχοπούλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Μάκης Κεραυνός
Ο Μάκης Κεραυνός (Λάρνακα, 18 Δεκεμβρίου 1951) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός, οικονομολόγος και διευθυντικό στέλεχος εταιρειών. Διετέλεσε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Υπουργός Οικονομικών της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως διευθυντικό στέλεχος σε μεγάλες εταιρείες στο εξωτερικό και στην Κύπρο. Ακολούθως, εργάστηκε για είκοσι χρόνια σε διάφορες θέσεις στην Αρχή Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού. Αφυπηρέτησε ως Ανώτερος Λειτουργός Ανθρώπινου Δυναμικού στη Διεύθυνση Έρευνας και Προγραμματισμού το 2003 όταν ανέλαβε καθήκοντα υπουργού.
Διετέλεσε ιδρυτικό στέλεχος και πρόεδρος του Παγκυπρίου Συνδέσμου Οικονομολόγων, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Κυπριακής Εταιρείας Ποιότητας, αντιπρόεδρος του Κυπριακού Ινστιτούτου Πολιτικής Έρευνας και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, αντιπρόεδρος των Ομάδων Μελετών και πρόεδρος της Επιτροπής για Οικονομικά θέματα του Δημοκρατικού Κόμματος (ΔΗΚΟ). Πλήθος άρθρων, ερευνών και μελετών του σε διάφορα οικονομικοκοινωνικά θέματα δημοσιεύθηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες της Κύπρου και του εξωτερικού.
Επιπλέον, διετέλεσε διοικητικός σύμβουλος της Διεθνούς Τράπεζας στην Κύπρο, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκροτήσεως και Αναπτύξεως. Τον Αύγουστο του 2006 διορίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου.
Ακόμη, δημοσίευσε διάφορες μελέτες και άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά πανεπιστημίων και ερευνητικών Κέντρων του εξωτερικού. Επιπλέον, έχει δώσει πολλές διαλέξεις για θέματα μάνατζμεντ και οικονομίας, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, σε διεθνή συνέδρια, σεμινάρια και ημερίδες στην Κύπρο και στο εξωτερικό.
Είναι νυμφευμένος και έχει τρία παιδιά.
Πολιτική διαδρομή
Στις 3 Μαρτίου 2003 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τον Μάιο του 2004 που ανέλαβε Υπουργός Οικονομικών. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 30 Αυγούστου 2005, οπόταν και παραιτήθηκε για να αναλάβει καθήκοντα ανώτατου εκτελεστικού διευθυντή στον όμιλο της Ελληνικής Τράπεζας.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος, 1960-2014) Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Κύπριοι τραπεζίτες Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003 Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη 2023
Μίλατος Λασιθίου
Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού προέρχεται από το όνομα της αρχαίας πόλης Μιλάτου. Η Μίλατος αναφέρεται στην Ιλιάδα, όπου αναγράφεται ότι, η ίδια, έστειλε πολεμιστές με αρχηγό τον Ιδομενέα. Ο Στράβων αναφέρει ότι είναι η μητρόπολη της Μιλήτου, την οποία αποίκησε, σύμφωνα με το Στράβωνα, ο αδελφός του Μίνωα, Σαρπηδών. Η Μίλατος καταστράφηκε από την πρώην σύμμαχό της, Λύττο. Η θέση της αρχαίας πόλης δεν είναι επ'ακριβώς γνωστή. Ο Στέφανος Ξανθουδίδης ανέσκαψε το 1919 μερικούς τάφους της υστερομινωικής περιοχής ΙΙΙ (1300-1220 π.Χ.).
Η παλαιότερη μνεία του σημερινού οικισμού γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα του 1368, όπου αναφέρεται ως Milato, φέουδο τότε του Φρανσίσκου Ντόντο. Στην απογραφή του 1583 αναφέρεται ως Milato με 287 κατοίκους. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 είχε 35 χριστιανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Βραχασίου, με 431 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Το 1971 αναγνωρίστηκε ο οικισμός Παραλία Μιλάτου, ο οποίος γνωρίζει γρήγορη ανάπτυξη.
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Το σπήλαιο της Μιλάτου
thumb|250px|Το σπήλαιο της Μιλάτου Η Μίλατος είναι γνωστή κυρίως από το ιστορικό Σπήλαιο της Μιλάτου. Κατα την επανάσταση των Κρητών εναντίον των οθωμανών (1823) είχαν κρυφτεί στο σπήλαιο δύο χιλιάδες γυναικόπαιδα. Ο τουρκοαιγυπτιακός στρατός ανακάλυψε το σπήλαιο με τα γυναικόπαιδα, οπότε και επήλθε φοβερή σφαγή ενώ όσοι έμειναν ζωντανοί πουλήθηκαν ως δούλοι, ενώ σκοτώθηκε και ο αρχηγός των Τούρκων, Χασάν Μπέης, πέφτοντας από το αφηνιασμένο άλογό του. Στην περιοχή δραστηριοποιούνταν διάφορες ελληνικές ένοπλες ομάδες που θα μπορούσαν ίσως να σώσουν τους αμάχους αλλά ήταν απασχολημένες σε λεηλασίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Νεαπόλεως (Λασίθι) Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Νικόλαος Θέμελης
Ο Νικόλαος Θέμελης (1922 - 29 Αυγούστου 2008) ήταν Έλληνας νομικός, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την περίοδο 1979 - 1989.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σάμο και ήταν γιος του Περικλή Θέμελη. Θείος του, αδερφός του πατέρα του, ήταν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Τιμόθεος Θέμελης. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών διαμένοντας στην εξαρχία του Παναγίου Τάφου λόγω της στενής συγγένειας του με τον Πατριάρχη. Μετά την αποφοίτησή του ακολούθησε καριέρα δικαστικού. Υπηρέτησε ως έφεδρος λοχαγός δικαστικού και στη συνέχεια έγινε πρόεδρος του διοικητικού πρωτοδικείου, έως το 1967, οπότε και επελέγη ως πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το 1978 προήχθη σε Σύμβουλο και το 1979 έγινε πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 1989. Τιμητικά του δόθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου.
Στις 12 Οκτωβρίου 1989 διορίστηκε υπουργός προεδρίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννου Γρίβα και στη συνέχεια υπουργός προεδρίας στην οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντος Ζολώτα μέχρι και την 11η Μαΐου 1990, οπότε και διαλύθηκε η κυβέρνηση. Στην ίδια κυβέρνηση διετέλεσε για ένα δίμηνο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Την περίοδο 1990 - 1993 διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ΟΤΕ ενώ χρημάτισε και επικεφαλής της Υπηρεσίας Εσωτερικού Ελέγχου της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων ΑΘΗΝΑ 2004 ΑΕ. Υπήρξε επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ερυθρού Σταυρού.
Είχε τιμηθεί πλείστες φορές, συγκεκριμένα δε: με το οφφίκιο του Μέγα Άρχοντα Δικαιοφύλακα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, με τον Μεγαλόσταυρο του Παναγίου Τάφου από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, με το παράσημο του Αποστόλου Παύλου από την Εκκλησία της Ελλάδος κ.λπ.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 2008.
Πηγές
Θεμελης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Προεδρίας Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελεγκτικού Συνεδρίου
Η Ατιμασμένη
Το Η Ατιμασμένη (Πρωτότυπος τίτλος: La Ciociara, Αγγλικός τίτλος: Two Women) είναι ιταλική δραματική ταινία παραγωγής 1960 σε σκηνοθεσία Βιττόριο ντε Σίκα, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αλμπέρτο Μοράβια. Το μυθιστόρημα διασκευάστηκε για τη μεγάλη οθόνη από τον Τσέζαρε Τζαβατίνι. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η εικοσιεξάχρονη τότε Σοφία Λόρεν στο ρόλο της χήρας Τσεζίρα, ενώ στο ρόλο της κόρης της Ροζέτα εμφανίζεται η δωδεκάχρονη Ελεονώρα Μπράουν. Τις δυο ηθοποιούς πλαισιώνουν οι Ζαν Πολ Μπελμοντό και Ραφ Βαλόνε. Η ερμηνεία της Λόρεν της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών.
Πλοκή
Η Τσεζίρα (Σοφία Λόρεν) μια πανέμορφη χήρα από τα βουνά της Τσοτσαρίας ζει στη Ρώμη με τη 12χρονη κόρη της Ροζέτα (Ελεονόρα Μπράουν) κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν το 1943 οι σύμμαχοι αρχίζουν να βομβαρδίζουν τη Ρώμη, η Τσεζίρα αποφασίζει να φύγει από τη Ρώμη και να επιστρέψει στο χωριό της προκειμένου να προστατέψει την κόρη της από τα δεινά του πολέμου. Αφήνει λοιπόν τα κλειδιά και την ευθύνη του παντοπωλείου της στο φίλο του συζύγου της Τζοβάνι (Ραφ Βαλόνε) κι αναχωρεί για το χωριό της, την Αγία Ευφημία. Φτάνοντας εκεί η Τσεζίρα κι οι υπόλοιποι χωριανοί προσπαθούν να επιβιώσουν, ενώ σιγά-σιγά οι προμήθειες λιγοστεύουν, επίσης καθοριστική θα είναι η γνωριμία της με ένα νεαρό ιδεαλιστή το Μικέλε (Ζαν Πολ Μπελμοντό), ο οποίος την ερωτεύεται και προσπαθεί να την κάνει να δει τον κόσμο με άλλα μάτια. Όταν οι σύμμαχοι καταφέρνουν να σπάσουν την άμυνα των Γερμανών και των φασιστών γεννιέται σε όλους η ψευδαίσθηση ότι ο πόλεμος έχει τελειώσει κι η Τσεζίρα κι η Ροζέτα αποφασίζουν να επιστρέψουν στη Ρώμη. Στο δρόμο προς τη Ρώμη αποφασίζουν να σταματήσουν για να κοιμηθούν σε μια εκκλησία, όταν ξαφνικά η εκκλησία γεμίζει με Μαροκινούς στρατιώτες που βιάζουν μάνα και κόρη. Η σχέση των δυο γυναικών υφίσταται βαρύ πλήγμα κι ο εφιάλτης του πολέμου γίνεται προσωπική τραγωδία.
Υπόβαθρο της ταινίας
Η ταινία αποτελεί μεταφορά του μυθιστορήματος του Αλμπέρτο Μοράβια La Ciociara που αφηγείται την ιστορία της Τσεζίρα και της κόρης της Ροζέτα κατα τη διάρκεια της εννιάμηνης κατοχής της Ιταλίας από τους Γερμανούς το 1943. Ο τίτλος La Ciociara σημαίνει γυναίκα της Τσοτσαρίας. Η Τσοτσαρία είναι μια ορεινή περιοχή που εκτείνεται μεταξύ της Ρώμης και της Νάπολης (με όλη της την έκταση να ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της επαρχίας Λάτσιο). Το γεγονός του βιασμού των δυο γυναικών από Μαροκινούς στρατιώτες του τάγματος Γκουρμέ, μισθοφόρων του γαλλικού στρατού, βασίζεται σε πραγματικές μαρτυρίες, καθώς το συγκεκριμένο τάγμα είχε σκορπίσει το φόβο στην περιοχή εκείνη βιάζοντας και σκοτώνοντας γυναικόπαιδα, νέους και παπάδες, κατά την επιχείρηση απελευθέρωσης της Ιταλίας από τους Συμμάχους.
Βραβεία
Η Ατιμασμένη απέφερε στη Λόρεν την αναγνώριση την οποία ήθελε καθώς κέρδισε το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού στο φεστιβάλ των Καννών, βραβείο BAFTA καθώς και το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου το 1961. Επρόκειτο να λάβει ακόμα μια υποψηφιότητα για όσκαρ το 1964 για το ρόλο της Φιλουμένα Μαρτουράνο στο Γάμος άλα ιταλικά (Matrimonio all'italiana) επίσης του Ντε Σίκα. Με τη νίκη της στα όσκαρ η Λόρεν έγινε η πρώτη ηθοποιός που κέρδισε ποτέ όσκαρ ερμηνείας για ξενόγλωσση (μη αγγλική) ταινία. Ο Ρομπέρτο Μπενίνι κι η Μαριόν Κοτιγιάρ είναι οι άλλοι δύο ηθοποιοί που επανέλαβαν το ίδιο επίτευγμα έκτοτε. Η ταινία προβλήθηκε στην Ιταλία τα Χριστούγεννα του 1960 και το 1961 στην υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική λαμβάνοντας διθυραμβικές κριτικές.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Αναφορές
Αναφορές πάνω στο θέμα της ταινίας γίνονται στην ταινία του Λι Ντάνιελς Μονάκριβη (Precious, 2009), όπου σε κάποια σκηνή της, οι πρωταγωνίστριες παρακολουθούν το Η Ατιμασμένη στην τηλεόραση και ταυτίζονται με το ρόλο της Τσεζίρα, εφόσον κι εκείνες έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.
Επανεκτέλεση
Η ταινία γυρίστηκε ξανά το 1989 από τον Ντίνο Ρίζι σε μορφή τηλεταινίας. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο ανέλαβε και πάλι η Λόρεν, ενώ στο ρόλο της Ροζέτα εμφανίστηκε η Σίντνεϊ Πένι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βιττόριο ντε Σίκα Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες ιταλικού νεορεαλισμού Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία
Άντρο
Το Άντρο έχει πολλούς ορισμούς όπως:
Βίλλεμστατ
Το Βίλλεμστατ (ολλανδικά: Willemstad) είναι η πρωτεύουσα του Κουρασάο και πρώην πρωτεύουσα των Ολλανδικών Αντιλλών μέχρι τη διάλυσή τους τον Οκτώβριο του 2010. Η πόλη βρίσκεται στο ομώνυμο νησί της Καραϊβικής Θάλασσας, με τον πληθυσμό της να εκτιμάται στους 140.000 κατοίκους.
Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού. Το ιστορικό κέντρο του Βίλλεμσταντ χωρίζεται σε δύο τμήματα, την Πούντα, η οποία δημιουργήθηκε το 1634 όταν οι Ολλανδοί κατέλαβαν το νησί από τους Ισπανούς και την Οστρομπάντα που ιδρύθηκε το 1707 και θεωρείται το πολιτιστικό κέντρο της πόλης. Μεταξύ των δύο αυτών τμημάτων υπάρχει ο κολπίσκος της Αγίας Άννας, που σχηματίζει ένα φυσικό λιμάνι με το όνομα "Σότεγκατ". Τα δύο τμήματα της πόλης ενώνονται με πλωτή γέφυρα που φέρει το όνομα της Βασίλισσας Έμμας και κατασκευάστηκε το 1888, ενώ σύνδεση υπάρχει και μέσω μιας άλλης, νεότερης γέφυρας (του 1967) που φέρει το όνομα της Βασίλισσας Τζουλιάνας.
Λόγω της θέσης της κοντά στην πετρελαιοπαραγωγό Βενεζουέλα, την πολιτική σταθερότητά του και το φυσικό βαθύ λιμάνι του, το Βίλλεμσταντ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια στην Καραϊβική. Στην πόλη υπάρχει επίσης ένα διυλιστήριο πετρελαίου, το οποίο αρχικά ανήκε στη Shell, αλλά αργότερα παραχωρήθηκε στην τοπική κυβέρνηση και τώρα είναι μισθωμένο στην PDVSA, την κρατική εταιρεία πετρελαίου της Βενεζουέλας.
Η πόλη εξυπηρετείται επίσης από το διεθνές αεροδρόμιο Χάτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουρασάο Κατηγορία:Ολλανδικές Αντίλλες
Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος
Ο Ιωάννης Ε´ Παλαιολόγος (18 Ιουνίου 1332 - 16 Φεβρουαρίου 1391) ήταν Βυζαντινός Αυτοκράτορας, ο οποίος κυβέρνησε επισήμως από το 1341 μέχρι το θάνατό του το 1391, ουσιαστικά όμως είχε τη διοίκηση μόνο μετά το 1354, κατόπιν της παραιτήσεως του συναυτοκράτορά του Ιωάννη ΣΤ´ Καντακουζηνού. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ ήταν αυτός που άσκησε την εξουσία μετά το θάνατο του φίλου του και πατέρα του Ιωάννη Ε΄, Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου. Επίσης, απείχε της εξουσίας κατά τη διάρκεια πραξικοπήματος από το γιο του και συναυτοκράτορα Ανδρόνικο Δ´ Παλαιολόγο, μεταξύ του 1376 και του 1379.
Η δράση του ως αυτοκράτορα
Μετά την παραίτηση του Ιωάννη ΣΤ´, ο Ιωάννης Ε´ ξεκινά την αυτόνομη διακυβέρνησή του με επιθετική τακτική. Αποφάσισε ότι μοναδικός τρόπος ριζικής αντιμετώπισης του κινδύνου των Τούρκων ήταν η εξολόθρευσή τους. Αρχικά απευθύνθηκε στον Πάπα Ιννοκέντιο το 1355, ζητώντας στρατιωτική βοήθεια, με αντάλλαγμα την υποταγή της Ανατολικής Εκκλησίας στη Ρώμη. Η προσπάθειά του αυτή δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, ούτε ως προς το μέτωπο των Τούρκων, αλλά ούτε σε ό,τι αφορά την ένωση των Εκκλησιών. Εν τω μεταξύ, οι Τούρκοι προήλαυναν ακάθεκτοι στη Θράκη, τη Μακεδονία, την Αλβανία, τη Σερβία και τη Βουλγαρία. Ο Αυτοκράτορας αποφάσισε το 1364 να ξεκινήσει νέα διπλωματική προσπάθεια στη Δύση, ξεκινώντας από τον Λουδοβίκο της Ουγγαρίας, στον οποίο πήγε αυτοπροσώπως. Μια τέτοια κίνηση θα ήταν αδιανόητη για έναν Βυζαντινό Αυτοκράτορα, όχι όμως για τον ηγέτη του υπό κατάρρευση κράτους του 14ου αιώνα. Ο Ούγγρος ηγεμόνας ζήτησε την άμεση και άνευ όρων υποταγή της Ανατολικής Εκκλησίας ως προαπαίτηση για οποιαδήποτε συμφωνία. Γνωρίζοντας το ανέφικτο μιας τέτοιας δέσμευσης, έφυγε απογοητευμένος, αλλά καθ' οδόν τον περίμεναν νέα δεινά. Οι Βούλγαροι αρνήθηκαν να του επιτρέψουν τη διέλευση, κρατώντας τον ουσιαστικά όμηρο. Μόνο η επέμβαση του εξαδέλφου του Αμεδαίου της Σαβοΐας του εξασφάλισε την επιστροφή.
Το ταξίδι στη Ρώμη και τη Βενετία
Το 1367 ξεκίνησε νέα περιοδεία. Προορισμός του η Ρώμη, όπου ήταν αποφασισμένος να δηλώσει την προσωπική του υποταγή στη ρωμαιοκαθολική εκκλησία, προκειμένου να εξασφαλίσει κάποια βοήθεια. Στη Ρώμη υπέγραψε τις απαραίτητες συμφωνίες και, υποκλινόμενος, προσκύνησε τον πάπα Ουρβανό. Ήταν μια προσωπική πράξη, που δεν αποτελούσε δέσμευση για το λαό του, πολλώ, δε, μάλλον για την έντονα αντιτιθέμενη Ορθόδοξη ιεραρχία. Στη Ρώμη, άφησε αποστολή ιεραρχών, με επικεφαλής το μοναχό Ιωάσαφ, τον πρώην αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό, ένθερμο υποστηρικτή της ένωσης.
Στην επιστροφή του, πέρασε από τη Βενετία. Εκεί, ο Δόγης Ανδρέα Κονταρίνι το φιλοξένησε υποτυπωδώς. Στις συνομιλίες τους, συμφώνησαν την επιστροφή των αυτοκρατορικών κοσμημάτων και κάποιες χρηματικές και ναυτικές ενισχύσεις, με αντάλλαγμα τη νήσο Τένεδο. Στη συμφωνία του αυτή αντέδρασε ο πρωτότοκος γιος του Ανδρόνικος Δ´ Παλαιολόγος, ήδη συναυτοκράτορας, επηρεασμένος από τους συμμάχους του Γενουάτες. Κατά τη στιγμή της αναχώρησής του από τη Βενετία, διαπίστωσε ότι δεν είχε καν αρκετά χρήματα για το ταξίδι της επιστροφής. Μόνο η εσπευσμένη έλευση του άλλου γιου του Μανουήλ (μετέπειτα αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου), μαζί με ικανό ποσό, μπόρεσε να του εξασφαλίσει την επιστροφή.
Η προέλαση των Τούρκων
Τον ίδιο καιρό, συνεχίζονταν οι δυσμενείς διεθνείς συγκυρίες - και κυρίως η προέλαση των Τούρκων. Ήταν τώρα η σειρά των Σέρβων να γνωρίσουν συντριπτικές ήττες, πρώτα στη Μαριτσά το 1371, και αργότερα στο Κόσοβο το 1389. Οι εχθροί των Τούρκων στη Βαλκανική είχαν εξολοθρευτεί. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ο Ιωάννης να αναγκαστεί να δηλώσει την υποτέλειά του στο Σουλτάνο Μουράτ Α΄, με υποχρεώσεις καταβολής φόρων αλλά και παροχής στρατιωτικών ενισχύσεων κατά τις ανάγκες του. Είναι ίσως από τις πικρότερα ειρωνικές στιγμές του Βυζαντίου, ο Αυτοκράτορας που ξεκίνησε αποφασισμένος για την εξόντωση των Τούρκων να καταλήξει μέσα σε είκοσι χρόνια υποτελής τους. Χαρακτηριστικό ήταν το γεγονός ότι ο γιος του Μανουήλ, βρέθηκε πολλές φορές όμηρος στα χέρια των Τούρκων.
Τα πραξικοπήματα εναντίον του
Την απουσία του πατέρα του μέχρι το 1369 εκμεταλλεύτηκε ο Ανδρόνικος Δ΄ για να κάνει αρχικά αποτυχημένο πραξικόπημα το 1373, αλλά επιτυχημένο το 1376, συλλαμβάνοντας και φυλακίζοντας τον Ιωάννη και το Μανουήλ. Το 1379 τους απελευθέρωσαν οι Τούρκοι και οι Βενετοί, σταθερά εχθροί του Ανδρόνικου. Στον Ανδρόνικο Δ΄ δόθηκε μια περιοχή στη Σηλυμβρία, όπου βασίλεψε έως το 1385, οπότε και πέθανε.
Ως μέρος της ίδιας συμφωνίας, ο Μανουήλ διορίστηκε κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης. Η πόλη πολιορκήθηκε από το 1383 έως το 1387 από τους Τούρκους, και ο Μανουήλ αποδείχθηκε άξιος υπερασπιστής της. Τη χρονιά αυτή, ο λαός της πόλης ζήτησε να παραδοθεί στον εχθρό και να αποφύγει την παραδοσιακή σφαγή και λεηλασία. Αηδιασμένος ο Μανουήλ από αυτή τη λιποψυχία, εγκατέλειψε τη Θεσσαλονίκη και αυτοεξορίστηκε στη Λήμνο.
Το 1390, ο γιος του Ανδρόνικου Δ΄, ο Ιωάννης Ζ΄ Παλαιολόγος, με την υποστήριξη των Γενουατών, πραγματοποίησε με τη σειρά του πραξικόπημα και έριξε τον παππού του. Το κίνημά όμως αυτό καταπνίγηκε γρήγορα και παππούς και εγγονός επέστρεψαν στα καθήκοντά τους ως υποτελείς του Σουλτάνου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1347 την Ελένη Καντακουζηνή, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ και της Ειρήνης Μίτσο-Ασέν, δισεγγονής του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Είχε τέκνα:
Νομισματική παραγωγή
Ο Ιωάννης Ε΄ εισήγαγε τα 1/2 υπερπύρου, 1/4 υπερπύρου  και  1/16 υπερπύρου, όλα αργυρά. Επίσης τα χάλκινα τορνέζια και τα χάλκινα φόλλαρα. Εκτός από αυτά έκοψε αργυρά βασιλικά, χάλκινα ιστάμενα και ασσάρια. Το ότι δεν έκοψε χρυσά (ολόκληρα) υπέρπυρα, φανερώνει τη δύσκολη οικονομική κατάσταση.
Στο 1/2 υπερπύρου εικονίζεται προτομή του και γύρω επιγραφές IΩ. ΔΕCΠOTHC Ο ΠAΛAIOΛOΓOC / ΘV ΧΑΡΙΤΙ ΒΑCΙΛΕVC ΡΩΜΑΙΩΝ. Στην άλλη όψη προτομή του Χριστού.
Τα νομισματοκοπεία ήταν στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλονίκη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί Αυτοκράτορες Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Οικογένεια Χριστοδούλου
Η Οικογένεια Χριστοδούλου είναι εμπορικό σήμα του Ομίλου CHB και έκανε την εμφάνισή της στην ελληνική αγορά το 2011. Τα προϊόντα της είναι χυμοί και είναι διαθέσιμα στην Ελλάδα αλλά και σε χώρες του εξωτερικού. Οι χυμοί Οικογένεια Χριστοδούλου παράγονται στην ΒΙΤΟΜ ΑΒΕΕ, στα Κουφάλια Θεσσαλονίκης.
Ιστορία
Το 1955 τα αδέρφια Γιάννης και Μιχάλης Χριστοδούλου ξεκίνησαν από την Αγία Τριάδα Ναυπλίου την τυποποίηση φρέσκων φρούτων για εξαγωγές στην Ευρώπη. Το 2003 η δεύτερη γενιά των αδερφών Νίκου, Γιώργου, Μιχάλη και Αλέξανδρου Χριστοδούλου αναλαμβάνει τη διοίκηση της εταιρίας. Το 2011 κυκλοφόρησαν με την επωνυμία Οικογένεια Χριστοδούλου, χυμοί ψυγείου αλλά και βιολογικοί χυμοί σε ασηπτική συσκευασία Tetra Pak. Το 2016 κυκλοφόρησαν στην ελληνική αγορά χυμοί εμπλουτισμένοι με βιταμίνες. Το 2019 η Οικογένεια Χριστοδούλου κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ελλάδα φυσικούς χυμούς σε συσκευασία 2 λίτρων.
Προϊόντα
Μέχρι τον Αύγουστο 2022 κυκλοφορούν διαφορετικοί κωδικοί χυμών Οικογένεια Χριστοδούλου που ανήκουν σε 3 κατηγορίες :
Οι χυμοί Οικογένεια Χριστοδούλου κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν ξεκινήσει και εξαγωγές σε χώρες όπως Κύπρος, Ρουμανία και Κίνα.
Αθλητισμός
Η Οικογένεια Χριστοδούλου στηρίζει μέσω χορηγιών αθλητικά γεγονότα, στην προσπάθειά της να προωθήσει έναν υγιεινό τρόπο διατροφής και άθλησης. Συγκεκριμένα, η Οικογένεια Χριστοδούλου στηρίζει παραδοσιακά τα τελευταία χρόνια το Μαραθώνιο Ναυπλίου, τον κορυφαίο αγώνα τριάθλου παγκοσμίως, το Ironman Greece 70.3 που έλαβε χώρα στην Costa Navarino το 2019 και το 2021 με αθλητές από όλο τον κόσμο, το Spetsathlon, το Τρίαθλο Σύρου και πολλά άλλα. Επίσης, στηρίζει αθλητές στις ανάγκες των προπονήσεων και των αγώνων τους, όπως την καταξιωμένη τριαθλήτρια Τζένη Μπουλμέτη και τον ποδηλάτη - τριαθλητή Θεόδωρο Τσικούρη που πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Τον Νοέμβριο 2021 στήριξε το Triple League Triathlon, έναν αγώνα τριάθλου με φιλανθρωπικό χαρακτήρα που διοργάνωσε ο σύλλογος «Ιωνάς Τμήμα θεραπευτικής Αγωγής ΑμεΑ» σε συνεργασία με τη διοίκηση του «Ο.Α.Κ.Α. Σπύρος Λούης». Τα έσοδα θα διατεθούν για την αντικατάσταση αναβατορίου – ανελκυστήρα στο κλειστό κολυμβητήριο του ΟΑΚΑ που εξυπηρετεί Ανθρώπους με Αναπηρίες, ηλικιωμένους ή γονείς με καροτσάκια και αποτελεί τον μοναδικό τρόπο πρόσβασής τους στο κολυμβητήριο από το Σταθμό Ειρήνης.
Εταιρική Κοινωνική ευθύνη
Από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησαν οι χυμοί ψυγείου Οικογένεια Χριστοδούλου, φέρουν στα καπάκια τους τη λέξη «χυμός» γραμμένη σε σύστημα Μπράιγ, έτσι ώστε να είναι φιλικοί προς τους ανθρώπους με προβλήματα όρασης. Το 2019, με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Οικογένειας, η Οικογένεια Χριστοδούλου διέθεσε για μία εβδομάδα τα καθαρά έσοδα από τις πωλήσεις του φυσικού χυμού πορτοκάλι 2 λίτρων στην Εστία Κοριτσιού «Φιλοθέη η Αθηναία». Το Δεκέμβριο του 2019 παρέδωσε σε 50 φορείς ανά την Ελλάδα 20.000 χυμούς, που διανεμήθηκαν σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Τον Απρίλιο του 2020 προχώρησε σε δωρεά για την επισκευή και αποκατάσταση του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) του Γενικού Νοσοκομείου Ναυπλίου. Τον Ιούλιο του 2020 συγκέντρωσε 2 τόνους καπάκια, τα οποία δώρισε στο Σύλλογο Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων Πέλλας με σκοπό να αγοράσει 2 αναπηρικά αμαξίδια. Τέλος, με μέρος των κερδών από τις πωλήσεις των χυμών ψυγείου ρόδι, ρόδι-μήλο-καρότο και ρόδι-πορτοκάλι στηρίζει το έργο του ΑγκαλιάΖΩ-Όμιλος Εθελοντών Κατά του Καρκίνου.
Εκθέσεις
Η Οικογένεια Χριστοδούλου έχοντας ως στόχο τη μεγαλύτερη εξωστρέφεια και την ανάπτυξη των πωλήσεων των προϊόντων της, συμμετέχει κάθε χρόνο στις διεθνείς Εμπορικές Εκθέσεις που διαμορφώνουν τη βιομηχανία τροφίμων και ποτών και στις οποίες συμμετέχουν χιλιάδες εκθέτες από όλο τον κόσμο, όπως στην Anuga, στην Κολωνία, στη SIAL στο Παρίσι και στην PLMΑ, στο Άμστερνταμ. Επίσης η εταιρεία συμμετέχει και σε εγχώριες εκθέσεις, όπως στη Foodexpo, τη μεγαλύτερη έκθεση Τροφίμων και Ποτών στην Ν.Α. Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη ιστοσελίδα της Οικογένειας Χριστοδούλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Βιομηχανίες χυμών Κατηγορία:Χυμοί
Βελίνα Κορινθίας
Η Βελίνα είναι ορεινό χωριό του νομού Κορινθίας με πληθυσμό 136 μόνιμους κατοίκους οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Το χωριό περιβάλλεται από ένα δάσος μαύρης πεύκης και ελάτων. Στη Βελίνα δραστηριοποιείται τοπικός πολιτιστικός σύλλογος, ενώ κάθε Σεπτέμβριο διοργανώνεται στο χωριό γιορτή ντομάτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Συνομοταξία
Στη βιολογία, συνομοταξία (Λατινικά: phylum = φύλο, δηλαδή φυλή) ονομάζεται η ταξινομική βαθμίδα που βρίσκεται κάτω από το Βασίλειο και πάνω από την Ομοταξία.
Αν και η χρήση του όρου συχνά χρησιμοποιείται σαν να πρόκειται για μία ξεκάθαρα ορισμένη βιολογική κατηγορία, δεν υπάρχει ακόμη κάποιος ευρέως αποδεκτός ορισμός της λέξης. Θεωρείται πολλές φορές και ως ακυρολεξία που επιδεικνύει την άγνοια του πομπού. Κατά συνέπεια, η χρήση του όρου ποικίλει ανάλογα με τον συγγραφέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταξινομία
Αριάδνη Α-231 (ωκεανογραφικό)
Το ωκεανογραφικό Αριάδνη Α-231 (πρώην BYMS-58, HMS J-858 και HMS BYMS-2058) ήταν αμερικανικό πολεμικό πλοίο που προσχώρησε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.
Ιστορία
Ναυπηγήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 14 Μαΐου 1942, ως Ναρκαλιευτικό «BYMS-58» στα ναυπηγεία της «Westergard Works Boat, Inc, Biloxi» στο Μισισιπή. Η καθέλκυσή του έγινε στις 15 Ιανουαρίου 1943 και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε στις 10 Αυγούστου 1943. Μεταφέρθηκε στη Μεγάλη Βρετανία όπου μετονομάστηκε σε «HMS J-858». Στις 12 Αυγούστου 1943 μετονομάστηκε εκ νέου σε «HMS BYMS-2058».
Επέστρεψε στην επιμέλεια των ΗΠΑ την 1η Σεπτέμβρίου 1947, αλλά αυτό ουσιαστικά έγινε «μόνο στα χαρτιά». Τελικά, πωλήθηκε στο Ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών το οποίο παραχώρησε το πλοίο στον Ελληνικό Στόλο. Παρελήφθη το 1959 από τον Ανθυποπλοίαρχο Πρ. Σωτηριάδη και μετεσκευάσθη σε Ωκεανογραφικό. Πήρε το όνομα «Αριάδνη Α-231» και χρησιμοποιήθηκε έκτοτε στην Θαλάσσια Οικονομική Αστυνομία. Παροπλίσθηκε το 1975 λόγω παλαιότητας.
Πλοία με το όνομα «Αριάδνη»
Το «Αριάδνη» A-231 είναι το τρίτo κατά σειρά από τα τέσσερα πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό. Τα πλοία είναι τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά Ωκεανογραφικά
Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας
Η Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας (γερμ. Bündnis Zukunft Österreich, BZÖ) είναι ένα Αυστριακό πολιτικό κόμμα.
Το κόμμα ιδρύθηκε στις 3 Απριλίου 2005 από τον Γεργκ Χάιντερ ύστερα από αποχώρηση του μετριοπαθούς τμήματος του Κόμματος Ελευθερίας της Αυστρίας και αυτομάτως αντικατέστησε το τελευταίο στην κυβέρνηση συνεργασίας με το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα. Το κόμμα κέρδισε 7 έδρες στις εκλογές του 2006, τερματίζοντας την συμμετοχή του στην κυβέρνηση συνεργασίας. Στις εκλογές του 2008, το κόμμα σημείωσε μεγάλη άνοδο στον αριθμό εδρών, αφού κέρδισε 21 έδρες, ενώ παράλληλα τα ποσοστά του Κόμματος Ελευθερίας αυξήθηκαν σημαντικά. 13 μέρες μετά τις εκλογές, ο Χάιντερ σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ενώ μετά τον θάνατό του αρχηγός του κόμματος έγινε ο Γιόζεφ Μπούχερ. Υπό την ηγεσία του Μπούχερ, το κόμμα έγινε περισσότερο οικονομικά φιλελεύθερο, οδηγώντας σε αποχώρηση του Κόμματος Ελευθερίας στην Καρινθία από το κόμμα τον Δεκέμβριο του 2009.
Το κόμμα υπό την ηγεσία του Μπούχερ είναι οικονομικά φιλελεύθερο και κοινωνικά συντηρητικό. Ευελπιστεί να κερδίσει μεγαλύτερη επιρροή στην μεσαία τάξη και στην ελεύθερη αγορά από το Λαϊκό Κόμμα, υπερασπιζόμενο την σταθερή φορολογία, την ιδιωτικοποίηση των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και μειώσεις στην γραφειοκρατία και στο χρέος. Το κόμμα διατηρεί μία πιο μετριοπαθή στάση στο θέμα της μετανάστευσης σε σχέση με το Κόμμα Ελευθερίας, αφού προτείνει την εισαγωγή της πράσινης κάρτας, ενώ είναι ευρωσκεπτικιστικό. Σε αντίθεση με το Κόμμα Ελευθερίας, η Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας υπερασπίζεται την επανεισαγωγή των διδάκτρων στην εκπαίδευση, την κατάργηση της υποχρεωτικής στράτευσης και την υιοθέτηση κοινής αμυντικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Έδρες σε κοινοβούλια
Κατηγορία:Αυστριακά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Προτέριος Αλεξανδρείας
Ο Προτέριος (... - 28 Φεβρουαρίου 457) ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 451 και 457.
Οι Μονοφυσίτες δε δέχτηκαν ποτέ την εκλογή του. Δημιούργησαν προβλήματα και δολιοφθορές, ενώ για την τοποθέτησή του χρειάστηκε στρατιωτική δύναμη. Η κατάσταση οξύνθηκε περαιτέρω όταν την ηγεσία τους ανέλαβε ο πρεσβύτερος Τιμόθεος ο Αίλουρος. Αυτός περιερχόταν τις νύχτες στα κελιά μοναχών, λέγοντας ότι είναι άγγελος και προτρέποντάς τους σε ακοινωνησία με τον Προτέριο. Το 457 ξεκίνησαν αιματηρές συμπλοκές ανάμεσα στους οπαδούς τους, οι οποίες κατέληξαν στη δολοφονία του Προτέριου από μονοφυσίτες. Λέγεται μάλιστα ότι δολοφονήθηκε μέσα στην κολυμβήθρα ενός ναού, όπου κρυβόταν, και κατόπιν έσυραν με σκοινί το λείψανό του στους δρόμους της πόλης, το έδωσαν στα ζώα και στο τέλος το έκαψαν.
Ο Προτέριος ανακηρύχθηκε άγιος και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 28 Φεβρουαρίου. Δεν αναγνωρίζεται ως Πατριάρχης Αλεξανδρείας από την Κοπτική Εκκλησία, η οποία μετά από αυτόν εκλέγει μέχρι σήμερα δικό της Πατριάρχη.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ
Το διαμέρισμα (επαρχία) του Μπλαγκόεβγκραντ (βουλγαρικά: Област Благоевград) είναι περιοχή στη Βουλγαρίας. Συνορεύει νότια με την Ελλάδα και προς δυσμάς με τη Βόρεια Μακεδονία και το διασχίζει ο Στρυμόνας ποταμός. Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 6.449,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του είναι 323.552 κάτοικοι.
Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι το Μπλαγκόεβγκραντ, από όπου πήρε και το όνομα της η επαρχία. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Σαντάνσκι, το Μπάνσκο, το οποίο φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο, και ένα από τα γνωστότερα τουριστικά θέρετρα της Βουλγαρίας και των Βαλκανίων, το Γκότσε Ντέλτσεφ (Άνω Νευροκόπι), το Σιμιτλί, η Κρέσνα, το Πετρίτσι και το Μελένικο. Στην επαρχία βρίσκεται και η Μονή Ρουζίνου, η οποία βρίσκεται κοντά στο Μελένικο.
Είναι το γεωγραφικό κομμάτι της Μακεδονίας (περίπου το 10% της συνολικής της έκτασης) που ανήκει από το 1912 στη Βουλγαρία και αναφέρεται ενίοτε (στη μη ελληνική βιβλιογραφία) ως Μακεδονία του Πιρίν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Βουλγαρίας
Διοικητική διαίρεση νομού Αιτωλοακαρνανίας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στην παρακάτω λίστα αναφέρονται οι δήμοι, τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας, που ήταν σε ισχύ μέχρι το 2010.
Νομός Αιτωλίας και Ακαρνανίας  [224.429] right|350px
-- Δήμος Αγγελοκάστρου --
Ο δήμος Αγγελοκάστρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.761 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αγρινίου --
Ο δήμος Αγρινίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 54.253 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αιτωλικού --
Ο δήμος Αιτωλικού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 7.216 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αλυζίας --
Ο δήμος Αλυζίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.744 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αμφιλοχίας --
Ο δήμος Αμφιλοχίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 12.834 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ανακτορίου --
Ο δήμος Ανακτορίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 8.830 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: Νικόλαος]] [830]
-- Δήμος Αντιρρίου --
Ο δήμος Αντιρρίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.375 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Αποδοτίας
Ο δήμος Αποδοτίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.598 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αστακού --
Ο δήμος Αστακού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 7.252 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Θέρμου --
Ο δήμος Θέρμου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 9.299 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Θεστιέων --
Ο δήμος Θεστιέων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 7.087 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ινάχου --
Ο δήμος Ινάχου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.169 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Παλαίρου --
Ο δήμος Παλαίρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.494 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μακρυνείας --
Ο δήμος Μακρυνείας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.241 κατοίκους. Σε αυτό περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μεδεώνος --
Ο δήμος Μεδεώνος έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.050 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μενιδίου --
Ο δήμος Μενιδίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.442 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ναυπάκτου --
Ο δήμος Ναυπάκτου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 18.231 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Νεάπολης Αιτωλοακαρνανίας --
Ο δήμος Νεάπολης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.052 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Οινιάδων --
Ο δήμος Οινιάδων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 10.227 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Παναιτωλικού --
Ο δήμος Παναιτωλικού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.853 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Παραβόλας --
Ο δήμος Παραβόλας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.482 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Παρακαμπυλίων --
Ο δήμος Παρακαμπυλίων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.757 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Πλατάνου --
Ο δήμος Πλατάνου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.775 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Πυλήνης --
Ο δήμος Πυλήνης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.000 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Στράτου --
Ο δήμος Στράτου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.438 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Φυτειών --
Ο δήμος Φυτειών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.721 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Χάλκειας --
Ο δήμος Χαλκειάς έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.863 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Metalizer (άλμπουμ των Sabaton)
Metalizer είναι ο τίτλος του τρίτου, επίσημου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Sabaton, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Μαρτίου 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Black Lodge Records". Επανεκδόθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2010 ως "Metalizer: Re-Armed Edition" με τέσσερα επιπλέον κομμάτια.
Περιλαμβάνει το πρώτο στούντιο άλμπουμ-συλλογή του συγκροτήματος, το οποίο κυκλοφόρησε το 2000 με τίτλο "Fist for Fight" και έκτοτε σταμάτησε να εκδίδεται επίσημα, με ένα επιπλέον κομμάτι. Το "Metalizer" ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει το 2002 και να είναι ο πρώτος επίσημος δίσκος του συγκροτήματος, αλλά η κυκλοφορία του ακυρώθηκε.
Το άλμπουμ έφθασε στο # 21 των σουηδικών τσαρτ.
Τραγούδια
CD 1, Metalizer
CD 2, Fist for Fight
Θέσεις τσαρτ
Metalizer (άλμπουμ)
Τα μέλη των Sabaton
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Metalizer" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Sabaton Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Κυπριακές βουλευτικές εκλογές 2016
Οι βουλευτικές εκλογές του 2016 ήταν οι ενδέκατες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο. Διεξήχθησαν στις 22 Μαΐου 2016 για την εκλογή των 56 εκ των 80 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πολιτικό σύστημα
Η Κύπρος είναι μια ενιαία δημοκρατία με προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, άμεσα εκλεγμένος στο μέσο της νομοθετικής περιόδου, είναι και αρχηγός κράτους και επικεφαλής της κυβέρνησης, και προεδρεύει του εκτελεστικού Υπουργικού Συμβουλίου. Ωστόσο, οι αναλογικές εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων διευκολύνουν τον πολυκομματισμό, όπου το κόμμα του εκλεγμένου προέδρου συνήθως συμμαχεί με άλλα μικρότερα κόμματα για να σχηματιστεί μια κυβέρνηση συνεργασίας που συνήθως προσαρμόζεται στις κοινοβουλευτικές αλλαγές μετά τις βουλευτικές εκλογές.