cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάγκουον
Ιστορία και κανονισμοί
Τον Μάρτιο του 2008, η κυβέρνηση απαγόρευσε στους εκπαιδευτικούς σχολείων να δημιουργούν ερωτήσεις διαγωνισμάτων για τα χάγκουον. Διαπιστώθηκε ότι κάποιοι καθηγητές διέρρεαν διαγωνίσματα και ερωτήσεις διαγωνισμάτων για χάγκουον, δίνοντας στους μαθητές που παρακολούθησαν αυτά τα σχολεία πλεονεκτήματα όταν ερχόταν η ώρα για το διαγώνισμα.
Τον Οκτώβριο του 2009 έγινε μια αναφορά από τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους ιδιοκτήτες των χάγκουον ως πρόκληση για την κυβερνητική νομοθεσία σχετικά με τις ώρες κλεισίματος των χάγκουον στο Μπούσαν και τη Σεούλ. Το συνταγματικό δικαστήριο έκρινε ότι ο νόμος δεν παραβιάζει το σύνταγμα. Ο περιορισμός για τη Σεούλ και το Μπουσάν τοποθετήθηκε το καλοκαίρι του 2009. Στην διαμόρφωση της απόφασης του δικαστηρίου, είπε ότι "Επειδή είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ο ύπνος για τους μαθητές γυμνασίου να ξεπεράσουν την κούραση και για το καλό της ανάπτυξης, είναι δύσκολο να πούμε ότι [η απαγόρευση] περιορίζει υπερβολικά τα βασικά δικαιώματα."
Τον Απρίλιο του 2010 είχε αναφερθεί ότι υπήρχαν πάνω από 25.000 χάγκουον ήταν καταχωρημένα στο Γραφείο Εκπαίδευσης της Σεούλ, με περίπου 6.000 στην επαρχία Γκάνγκναμ. Επίσης αποκαλύφθηκε ότι τα συμβούλια τοπικής αυτοδιοίκησης εκτός από αυτό της Σεούλ αποφάσισαν να μην εφαρμόσουν την απαγόρευση μετά τις 22:00. Η απαγόρευση κυκλοφορίας είχε ειδωθεί ότι δεν είχε επιπτώσεις στην εκπαίδευση τέλη και δεν αντιμετώπιζε το πραγματικό πρόβλημα με την ιδιωτική εκπαίδευση. Παρά την απαγόρευση της κυκλοφορίας, έχουν γίνει προσπάθειες για να παρθεί πίσω η απαγόρευση κυκλοφορίας μεταξύ των χάγκουον στη Σεούλ.
Επιπτώσεις επί των ακινήτων
Στην επαρχία Γκάνγκναμ-γκου (강남구) και ειδικά στην επαρχία Ντέτσι-ντονγκ (대치동), η υψηλότερη από τον μέσο όρο συγκέντρωση των χάγκουον έχει αναφερθεί ως η κύρια αιτία για την αύξηση των κόστων των ακινήτων στην περιοχή. Στη δεκαετία του 1970, η κυβέρνηση της Σεούλ έκανε κάποια κορυφαία σχολεία να μετεγκατασταθούν στην περιοχή, ωστόσο, τα σχολεία έχουν συνδεθεί με την είσοδο στα λύκεια της ελίτ και στη συνέχεια στα πανεπιστήμια της ελίτ. Πολλοί κάτοικοι αισθάνονται ότι τα παιδιά τους πρέπει να συνδεθούν με αυτά τα σχολεία προκειμένου να φτάσουν στα ανώτερα επίπεδα της επιχείρησης και την επιτυχία. Όσο περισσότερο οι γονείς προσπαθούν να κινηθούν προς την περιοχή για να επιτρέψουν στα παιδιά τους να παρακολουθήσουν τα σχολεία αυτά, οι τιμές των ακινήτων στην περιοχή έχει αυξηθεί κατά 300 τοις εκατό σε σχέση με παρόμοιες περιοχές στη Σεούλ. Το 2003, η κυβέρνηση είχε προγραμματίσει να αναπτύξει κέντρο χάγκουον στο Πάνγκιο να μειώσει μερικώς την πίεση στο Γκάνγκναμ, ωστόσο, μετά τις έντονες επικρίσεις ότι μόνο μετατοπίζει το πρόβλημα και δεν το επιλύει, η κυβέρνηση ακύρωσε το σχέδιο μόνο μετά από μερικές εβδομάδες.
Εκπαιδευτές αγγλικής γλώσσας
Γηγενείς ομιλητές της αγγλικής είχαν προσληφθεί από το 1883 στην Κορέα, αρχικά από ανάγκη. Ο πρώτος εκπαιδευτής που προσέλαβε το κυβερνητικό Τονγκμουνχάκ ήταν ο Τόμας Χάλιφαξ. Λόγω της προτίμησης των γηγενών ομιλητών της αγγλικής να διδάξουν αγγλικά, πολλοί γηγενείς αγγλόφωνοι προσλαμβάνονται μέχρι και σήμερα για να διδάξουν στα χάγκουον στη Κορέα. Αυτά τα χάγκουον μπορεί να είναι μόνο αγγλικά σχολεία ή θα μπορούσαν επίσης να είναι σχολεία με ποικιλία θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων των αγγλικών. Οι ελάχιστες απαιτήσεις για τους ξένους σχετικά με αυτές τις θέσεις διδασκαλίας είναι: ιδιότητα πολίτη της Αυστραλίας, του Καναδά, της Ιρλανδίας, της Νέα Ζηλανδίας, της Νότια Αφρικής, του Ηνωμένου Βασιλείου ή των Ηνωμένων Πολιτειών, ένα καθαρό ποινικό μητρώο σε εθνικό επίπεδο, και πτυχίο σε μια από τις προαναφερθείσες χώρες. Σε αντάλλαγμα για την υπογραφή συμβολαίου ενός έτους, το ινστιτούτο παρέχει ένα δάσκαλο με ένα μηνιαίο μισθό, αεροπορικά εισιτήρια μετ'επιστροφής από τη χώρα προέλευσης, συνήθως ένα διαμέρισμα ελεύθερο από ενοικίαση ή μισθό κατοικίας για όλη τη διάρκεια της σύμβασης του εκπαιδευτή, και επιπλέον "αποζημίωση" ενός μήνα με την ολοκλήρωση της σύμβασης.
Οι ξένες εκπαιδευτές κατέχουν μικτή άποψη για τα χάγκουον. Πολλοί εκπαιδευτές δεν είχαν σημαντικά ζητήματα με τα χάγκουον που είχαν εργαστεί.
Οι ιδιοκτήτες χάγκουον έχουν διαμαρτυρηθεί για την πρόκληση να βρουν πραγματικά εξειδικευμένους καθηγητές. Μια ομάδα από Άγγλους εκπαιδευτές σχημάτισαν για πρώτη φορά συνδικάτο σε ένα χάγκουον το 2005.
Χάγκουον στο εξωτερικό
Τα κορεατικά σχολεία ιδρύθηκαν στη Χαβάη, μετά το 1903, όταν το πρώτο κύμα κορεατικής μετανάστευσης ήρθε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η σύγχρονη γενιά των κορεατικών συμπληρωματικών σχολείων ιδρύθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στη δεκαετία του 1970. Τότε ήταν σαββατοκυριακάτικα σχολεία που είχαν αποστολή να διατηρήσουν την Κορεατοαμερικανική ταυτότητα στους μαθητές τους. Δίδασκαν την κορεατική γλώσσα, κατάφερε την αφομοίωση των Κορεατοαμερικανικών παιδιών, και πρόσφερε προγράμματα απογευματινών μαθημάτων. Υπήρχαν περίπου 500 σχολεία καταχωρμένα στον ΣΚΣΑ στο τέλος της δεκαετίας του 1980. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 υπήρχαν, επίσης, χάγκουον που πρόσφεραν προγράμματα συμπληρωματικής ακαδημαϊκής προετοιμασίας όπως αυτά στην Κορέα.
Ο Χι-Ριόνγκ Κανγκ, συγγραφέας της Διδακτορικής διατριβής Λευκή κυριαρχία, φυλετικοποίηση, και πολιτιστική πολιτική των Κορεατικών Γλωσσικών Κληρονομικών Σχολείων, έγραψε ότι τα σχολεία κορεατικής κληρονομιάς "δεν είναι απλώς ένα μέσο αντιηγεμονίας κατά των δυνάμεων φυλετικοποίησης", αντί για "προϊόν συμβιβασμών" ανάμεσα σε διαφορετικές γενιές Κορεατών της Αμερικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαίδευση στη Νότια Κορέα
Τρίτη τάξη
Τρίτη τάξη στα χρόνια πριν από τη Γαλλική Επανάσταση ήταν ανομοιογενής κοινωνική τάξη, η οποία αποτελούνταν από το μη προνομιούχο τμήμα του πληθυσμού (αστοί, έμποροι, τραπεζίτες, εργάτες, αγρότες). Τις άλλες δύο τάξεις συνιστούσαν ο κλήρος και οι ευγενείς. Η τρίτη τάξη αποτελούσε το 98% του γαλλικού πληθυσμού εκείνη την εποχή ενώ ο κλήρος και οι ευγενείς μαζί αποτελούσαν μόνο το 2%.
Κατά προτροπή του Σεγιές, στις 17 Ιουνίου του 1789, οι εκπρόσωποι της Τρίτης Τάξης, τους οποίους υποστηρίζουν και εκπρόσωποι του κατώτερου κλήρου και των ευγενών, αυτοανακηρύσσονται σε Εθνική Συνέλευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο Κατηγορία:Θρησκεία και πολιτική Κατηγορία:Βασίλειο της Γαλλίας
Η Γνώμη της Θράκης
Η Γνώμη είναι καθημερινή εφημερίδα της Θράκης, που εκδίδεται στην Αλεξανδρούπολη. Η ιδιοκτησία της ανήκει στην εταιρεία Γαλάτεια Λασκαράκη και Σια Ο.Ε. Εκδότης και διευθυντής της είναι ο Γιάννης Λασκαράκης. Άρχισε να εκδίδεται ως εβδομαδιαία εφημερίδα το 1981 και μετατράπηκε σε καθημερινή εφημερίδα το 1984. Βραβεύτηκε με το βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί και με το βραβείο της Κοινωνίας των Πολιτών των δημοσιογράφων της ΕΡΤ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Integrated Drive Electronics
Το IDE (Integrated Drive Electronics), γνωστό και ως EIDE, ATA, ATAPI ή Parallel ATA (PATA), είναι ένα πρότυπο διαύλου δεδομένων στον χώρο των προσωπικών υπολογιστών. Χρησιμοποιείται για τη μεταφορά δεδομένων από τους σκληρούς δίσκους ή τα οπτικά μέσα αποθήκευσης προς την κεντρική μονάδα επεξεργασίας και τη μνήμη. Είναι παλιός τύπος δίαυλου και έχει πλέον αντικατασταθεί πλήρως από τον καθιερωμένο δίαυλο SATA (Serial Advanced Technology Attachment) και την εκδοχή του SATA III.
Η πρώτη έκδοση του συστήματος αναπτύχθηκε από τη Western Digital. Μαζί με την Control Data Corporation, που ανέπτυξε το υλικό και την Compaq Computer, δημιούργησαν τον τύπο του συνδέσμου και τα πρωτόκολλα σηματοδότησης, με σκοπό το σύστημα να παραμείνει συμβατό με την τότε υπάρχουσα διεπαφή σκληρού δίσκου ST-506. Ο πρώτος δίσκος με σύνδεση IDE εμφανίστηκε στους υπολογιστές Compaq το 1986. Εκείνη την εποχή ο δίαυλος IDE συνδεόταν ουσιαστικά στον πρότυπο δίαυλο ISA, στον οποίον στηρίζονταν τότε όλοι οι υπολογιστές που ήταν συμβατοί με τον IBM PC, αλλά αργότερα ο IDE άρχισε να συνδέεται απευθείας στο τσίπσετ. Έτσι ξεπεράστηκαν οι περιορισμοί ταχύτητας που επέβαλλε το απαρχαιωμένο πρότυπο ISA.
Η διεπαφή που χρησιμοποιείται από το σύστημα IDE τυποποιήθηκε το 1994 ως το πρότυπο ANSI X3.221-1994, AT Attachment Interface for Disk Drives, γνωστό σαν ATA και μετά την ανάπτυξη νεώτερων εκδόσεων του προτύπου, σαν ATA-1.
Τρισκαιδεκαφοβία
Η τρισκαιδεκαφοβία είναι ο φόβος για τον αριθμό δεκατρία, που θεωρείται πρόληψη. Ο φόβος για την Παρασκευή και 13 αποκαλείται παρασκευοδεκατριαφοβία.
Προέλευση
Το δεκατρία μπορεί να θεωρείται "κακός" αριθμός απλά επειδή είναι μια μονάδα πάνω από το δώδεκα, που είναι δημοφιλής αριθμός σε πολλούς πολιτισμούς (λόγω του ότι είναι εξαιρετικά σύνθετος αριθμός). Όταν μια ομάδα δεκατριών αντικειμένων διαιρεθεί στα δυο, στα τρία, στα τέσσερα ή στα έξι, πάντα ένα αντικείμενο περισσεύει.
Ο αριθμός 13 έχει επίσης για κάποιους και βιβλικές προεκτάσεις. Στο Μυστικό Δείπνο, μετά τον οποίο ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού, οι συνδαιτυμόνες ήταν 13.
Σχέση έχει επίσης το γεγονός ότι ένα σεληνοηλιακό ημερολόγιο πρέπει να έχει 13 μήνες σε κάποια χρόνια, ενώ το ηλιακό Γρηγοριανό ημερολόγιο και το σεληνιακό Ισλαμικό ημερολόγιο έχουν πάντοτε 12 μήνες σε ένα χρόνο.
Η τρισκαιδεκαφοβία μπορεί να επηρέαζε και τους Βίκινγκς-πιστεύεται ότι ο Λόκι στη σκανδιναβική μυθολογία ήταν ο 13ος θεός, κατά τον ίδιο τρόπο που στο Χριστιανισμό ο Σατανάς θεωρείται ο 13ος άγγελος.
Ο κώδικας του Χαμουραμπί, που γράφτηκε στη Μεσοποταμία περίπου το 1686 π.Χ., παραλείπει τον αριθμό 13. Κάτι τέτοιο υπονοεί ότι η πρόληψη υπήρχε πολύ πριν τη Χριστιανική εποχή.
Παρόμοιες φοβίες
Η τετραφοβία, ο φόβος του αριθμού 4, δεν είναι σπάνια στην Κίνα, την Ιαπωνία και την Κορέα, όπου τα κτίρια (γραφεία, πολυκατοικίες, ξενοδοχεία, νοσοκομεία κλπ) συχνά δεν έχουν 4ο όροφο, και μερικές φορές κανείς όροφος δεν έχει τον αριθμό 4 (π.χ. 14, 41 κλπ), κάτι που συμβαίνει και στα συγκροτήματα κατοικιών. Οι Κινέζικες λέξεις "τέσσερα" （sì 四 ）και "πεθαίνω" （sĭ 死）προφέρονται ακριβώς όμοια εκτός από τον τόνο. Η Γιαπωνέζικη και Κορεάτικη προφορά αυτών των δυο λέξεων προήλθε από τα Κινέζικα, κι έτσι οι τρεις αυτοί πολιτισμοί μοιράζονται σήμερα τον ίδιο φόβο για τον αριθμό τέσσερα. Περιέργως, ο αριθμός 13 θεωρείται τυχερός στα μέρη αυτά, καθώς η προφορά του "τρία" (san) μοιάζει με την προφορά του "ζω" ή "επιβιώνω" στα Κινέζικα και Κορεάτικα. Έτσι, σε κάποια συγκροτήματα κατοικιών μπορεί κάποιος να βρει το Μπλοκ 13Α εκεί που κανονικά θα υπήρχε το Μπλοκ 14. Στην Κίνα τα κινητά τηλέφωνα που έχουν αριθμό που περιέχει το 4 πουλιούνται σε πολύ χαμηλότερη τιμή από τα υπόλοιπα.
Στην Ιταλία "κακός" θεωρείται ο αριθμός 17. Όταν γραφεί με το ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης σαν XVII, μπορεί να αναγραμματιστεί σε VIXI, που στα Λατινικά σημαίνει "έζησα", δηλ. η ζωή μου τελείωσε. Στην Ιταλία δεν είναι σπάνιο να βρει κανείς κτίρια που δεν έχουν 17ο όροφο, ή ξενοδοχεία που δεν έχουν δωμάτιο 17. Ο εθνικός αερομεταφορέας της Ιταλίας, η Alitalia, δεν έχει σειρά 17 στα καθίσματα των αεροπλάνων της, και το ίδιο συμβαίνει και με τη γερμανική εταιρία Germanwings, που πετά σε πολλές Ιταλικές πόλεις. Η Ρενώ πούλησε το μοντέλο της "R17" σαν "R177" στην Ιταλία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λαογραφία
Αλέξα Σπάσιτς
Ο Αλέξα Σπάσιτς (σερβικά κυριλλικά: Алекса Спасић) (Σμεντέρεβο 1831 - Βελιγράδι 25 Οκτωβρίου 1920) ήταν Σέρβος οικονομολόγος και πολιτικός.
Διετέλεσε υπουργός εθνικής οικονομίας από το 1883 μέχρι το 1884 και ο πρώτος διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Σερβίας το 1884, διευθυντής του Γενικού Λογιστηρίου και επίτιμο μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας.
Έγραψε βιβλία σχετικά με την οικονομία κατά τη δεκαετία 1867-1876.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς Κατηγορία:Υπουργοί εθνικής οικονομίας της Σερβίας
1981 Μίδας
Ο Μίδας (Midas) αποτελεί ένας Απολλώνειος αστεροειδής που περνά από τις τροχιές της Γης, της Αφροδίτης και του Άρη, και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 15,349. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τσαρλς Κόουαλ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από τον μυθικό βασιλιά Μίδα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μίδα εκτιμάται σε 3,4 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι V (κατά SMASSII). Ο Μίδας περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 13,2 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιδας
Γωνία πρόσπτωσης Μπρούστερ
thumb|right|300px|Γωνία ολικής πόλωσης φωτός θB (Brewster-Μπρούστερ): Η ανακλώμενη και η διαθλώμενη ακτίνα είναι κάθετες μεταξύ τους. Η γωνία πρόσπτωσης Μπρούστερ (γνωστή και ως γωνία ολικής πόλωσης) είναι η γωνία πρόσπτωσης φωτός για την οποία η ανακλώμενη ακτίνα είναι κάθετη με την διαθλώμενη ακτίνα. Όταν μια τυχαία ακτίνα (μη πολωμένη) πέφτει στην επιφάνεια με την γωνία αυτή, ανακλάται ολοκληρωτικά πολωμένη. Αυτή η γωνία πρόσπτωσης έχει πάρει την ονομασία από τον Σκοτσέζο φυσικό Sir David Brewster (1781–1868).
Η γωνία πρόσπτωσης Μπρούστερ (\theta_{B}) υπολογίζεται από τον μαθηματικό τύπο όπου n1 ο δείκτης διάθλασης του μέσου της αρχικής δέσμης και n2 είναι οι δ.δ. του μέσου πρόσπτωσης. Για παράδειγμα ο αέρας έχει δείκτη διάλθασης n\approx 1 ενώ ένα τζάμι έχει δείκτη διάθλασης περίπου n\approx1,5 και το νερό έχει δείκτη διάθλασης. Στο τζάμι η γωνία πρόσπτωσης Μπρούστερ είναι περίπου 56° ενώ στο νερό είναι 53°.
Εξήγηση
Όταν το φως προσπίπτει σε μια διαχωριστική επιφάνεια δύο υλικών, με διαφορετικό δείκτη διάθλασης, μέρος της ακτινοβολίας ανακλάται από την επιφάνεια σε μια συγκεκριμένη γωνία ανάκλασης και ένα μέρος της ακτινοβολία διαθλάται σε μια συγκεκριμένη γωνία διάθλασης. Σε μια ορισμένη γωνία πρόσπτωσης ένα μέρος του φωτός σε συγκεκριμένο επίπεδο πόλωσης δεν μπορεί να ανακλαστεί. Αυτή η γωνία πρόσπτωσης ονομάζεται γωνία πρόσπτωσης Μπρούστερ θB.
thumb|right|200px|Γενικό διάγραμμα διάθλασης του φωτός μεταξύ δύο οπτικών υλικών με διαφορετικό δείκτη διάθλασης. Εφαρμόζουμε τον νόμο του Σνελ (τα ημίτονα και συνημίτονα γράφονται ως sin και cos αντίστοιχα):
Στην παραπάνω σχέση και :
Από τριγωνομετρία γνωρίζουμε ότι έτσι έχουμε:
Άρα προκύπτει ο νόμος πρόσπτωσης Μπρούστερ, ο οποίος μας δίνει τη γωνία μέσω του τόξου εφαπτομένης (τοξεφ ή αγγλ arctan):
Παραδείγματα
Υπολογισμός της γωνίας Μπρούστερ πρόσπτωσης φωτός σε υλικά (ο αέρας έχει δείκτη διάθλασης n\approx1, τότε ο τύπος γίνεται ) :
Ο δείκτης διάθλασης (άρα και η η γωνία πρόσπτωσης Μπρούστερ) για ένα υλικό-μέσο εξαρτάται από μήκος κύματος του φωτός και διαφέρει για διαφορετικά μήκη φωτός.
Εφαρμογές
Τα πολωμένα γυαλιά ηλίου χρησιμοποιούν την ιδιότητα της γωνίας πρόσπτωσης Μπρούστερ ώστε να μειώσουν τις αντανακλάσεις του ήλιου σε οριζόντιες επιφάνειες όπως λακκούβες με νερό στο δρόμο. Τα γυαλιά ηλίου είναι ουσιαστικά πολωτικά φίλτρα που είναι σχεδιασμένα να αποκόβουν το συγκεκριμένο πολωμένο φως σε γωνίες γύρω από την γωνία πρόσπτωσης Μπρούστερ.
Οι φωτογράφοι χρησιμοποιούν την ίδια ιδιότητα ώστε να μειώνουν της αντανακλάσεις του φωτός σε επιφάνειες νερού ή τζαμιών. Σε αυτήν την περίπτωση ένα πολωτικό φωτογραφικό φίλτρο χρησιμοποιείται τοποθετημένο στον φακό. Ο φωτογράφος περιστρέφει το δακτυλίδι του φίλτρου σε ορισμένη γωνία στην οποία μειώνονται οι αντανακλάσεις.
center|frame|Η ίδια φωτογραφία με το παράθυρο και το φίλτρο πόλωσης σε διαφορετική θέση. Στην αριστερή εικόνα το πολωτικό φίλτρο είναι ρυθμισμένο με την γωνία πόλωσης της ανάκλασης του παράθυρου. Στην εικόνα δεξιά το πολωτικό φίλτρο έχει περιστραφεί 90° ώστε να εξαλειφθεί το μεγαλύτερο μέρος του ανακλώμενου πολωμένου ηλιακού φωτός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωμετρική οπτική Κατηγορία:Κυματική οπτική Κατηγορία:Γωνία Κατηγορία:Πόλωση
Κόλπος (ανατομία)
μικρογραφία|δεξιά|Τομή του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος. Ο κόλπος σημειώνεται με i. Ο κόλπος ή κολεός είναι μέρος των θηλυκών εσωτερικών αναπαραγωγικών οργάνων. Το εξωτερικό είναι το αιδοίο ενώ το εσωτερικό η μήτρα, οι σάλπιγγες και οι ωοθήκες. Ο κόλπος είναι ένας ευθύς ινομυώδης σωλήνας μήκους 10 εκατοστών περίπου και εκτείνεται από τον τράχηλο της μήτρας ως τον πρόδομο του κολεού στο αιδοίο. Ο ρόλος που εξυπηρετεί είναι αφ'ενός να παρέχει την οδό διαμέσου της οποίας το έμβρυο και ο πλακούντας θα εξέλθει από την μήτρα αλλά και ο τόπος στον οποίο εισέρχεται το πέος κατά την συνουσία έτσι ώστε να αφήσει το σπέρμα στην μήτρα. Προσθίως του κόλπου αναγνωρίζεται η ουροδόχος κύστη και οπισθίως αυτής το ορθό.
Κατηγορία:Ανθρώπινο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα Κατηγορία:Γυναίκα και σεξουαλικότητα Κατηγορία:Γυναικολογία Κατηγορία:Γυναικεία υγεία
Ντραγκομίρ Ραΐοβιτς
Ο Ντραγκομίρ Ραΐοβιτς (σερβικά : Драгомир Рајовић) ήταν Σέρβος πολιτικός του Βασιλείου της Σερβίας.
Χρημάτισε αντιπρόεδρος της Σερβικής εθνοσυνέλευσης, (βουλής) από το 1895 έως το 1900, και υπουργός εθνικής οικονομίας από το 1884 έως το 1886.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί εθνικής οικονομίας της Σερβίας Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας
Μητροπολίτης Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης Αντώνιος
Ο Μητροπολίτης Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης Αντώνιος (κατά κόσμον Διονύσιος Αβραμιώτης) είναι Έλληνας Ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος, από το 2019.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μητροπολίτης  Γλυφάδας κ. Αντώνιος γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1957. Σπούδασε Νομική, Θεολογία και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ομιλεί την αγγλική, γαλλική, γερμανική και ιταλική γλώσσα.
Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη από τον Καθηγούμενο Αρχιμ. Χριστόφορο Παπαδόπουλο. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1979 από τον Επίσκοπο Διαυλείας και μετέπειτα Τρίκκης και Σταγών Αλέξιο και Πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Νικοπόλεως Μελέτιο. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης και ως εφημέριος στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» και στον ιερό ναό Αγίας Σκέπης Παπάγου. Διέμεινε για 4 χρόνια στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Διετέλεσε ηγουμενοσύμβουλος της Μονής Ασωμάτων - Πετράκη. Εργάστηκε για πολλά έτη στην Οικονομική Υπηρεσία της Ιεράς Συνόδου, 8 από τα οποία ήταν Γενικός Διευθυντής. Κατά την διάρκεια της θητείας του συντέλεσε στη βελτίωση των οικονομικών της Εκκλησίας, στην κατασκευή αρκετών κτηρίων και στη ριζική ανακαίνιση του Συνοδικού Μεγάρου. Έχει συγγράψει άρθρα και επιστημονικές μελέτες.
Στις 8 Μαρτίου 2012 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Τιτουλάριος Επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Σαλώνων. Στις 20 Μαρτίου 2019 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης.
Πηγές
Αντωνιος
Ιασώ
Η Ιασώ ή Ιησώ (στην Ιωνική διάλεκτο) είναι αρχαία ελληνική ιδεατή, ανθρωπόμορφη, δευτερεύουσα (παρά τω Ασκληπιώ) θεότητα συνυφασμένη με την «ιερή» έννοια της Ίασης (θεραπείας). Φέρεται ως κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης, αδελφή των θεοτήτων Υγιείας, Ακεσώς, Πανάκειας και Αίγλης ή ως κόρη του Αμφιάραου.
Ως παράγωγα του ρήματος ιάομαι (= θεραπεύω) φέρονται τα ονόματα: Ίασις (Ίαση) - Ιάσων- Ιατήρ - Ιατός - Ιατρός - Ιάτωρ καθώς και το Ίαμα ως μέσον θεραπείας.
Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στο Αμφιαράειο του Ωρωπού υπήρχε βωμός, ένα από τα πέντε μέρη του οποίου ήταν αφιερωμένο στην Αφροδίτη, την Πανάκεια, την Ιασώ, την Υγεία και την Παιωνία Αθηνά.
Ο Νικοφάνης, Σικυώνιος ζωγράφος του 2ου μισού του 4ου αιώνα π.Χ. είχε ζωγραφίσει τον Ασκληπιό με τις κόρες του, Υγεία, Πανάκεια, Ιασώ, Αίγλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες της υγείας της ελληνικής μυθολογίας
Σχήμα Πόντσι
thumb|Ο περίφημος Τσαρλς Πόντσι Ο όρος «Σχήμα Πόντσι» (Ponzi Scheme) αναφέρεται σε οποιαδήποτε χρηματική απάτη στηρίζεται σε «πυραμίδα» επενδυτών. Η πυραμίδα επενδυτών αποτελεί ένα παράνομο επενδυτικό σχήμα που περιλαμβάνει την πληρωμή απόδοσης σε επενδυτές από τα χρήματα που πληρώνονται από μεταγενέστερους επενδυτές, αντί από τα καθαρά κέρδη που συγκεντρώνονται από πραγματικές πωλήσεις. Ο όρος "Σχήμα Πόντσι" αναφέρεται στον Τσαρλς Πόντσι.
Τρόπος λειτουργίας
Συγκεκριμένα εικονικές επιχειρήσεις λειτουργούν ως φενάκη του εκάστοτε απατεώνα που διαχειρίζεται την απάτη χρησιμοποιώντας τα κεφάλαια νέων επενδυτών για να καλύψει τα κενά που αφήνει πίσω της η υπεξαίρεση χρημάτων από τους παλαιότερους επενδυτές. Ο στόχος της οποίας εικονικής επιχείρησης ή ατόμου είναι να πείσει κάποιους ανθρώπους να επενδύσουν σε κάτι, ενδεχομένως και μη διευκρινίσιμο προϊόν, με την υπόσχεση εγγυημένης απόδοσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις το κίνητρο επένδυσης αφορά υψηλά επιτόκια και κατ' επέκταση η αποπληρωμή των επενδυτών δημιουργεί δικλείδες επενδυτικής ασφαλείας για υποψηφίους επενδυτές που συρρέουν να επενδύσουν. Όπως γίνεται σαφές η ανατροφοδότηση της πυραμίδας - συστήματος απαιτεί όλο και περισσότερους επενδυτές πράγμα που αποδεικνύει μελλοντικά τη βραχυβιότητα της διαδικασίας αυτής και του όλου σχεδίου. Μπορεί να συνεχίζεται θεωρητικά επ΄ άπειρον ή έστω για όσο καιρό εισρέουν νέα κεφάλαια. Το είδος αυτής της απάτης πήρε «τιμητικά» το όνομα του πρώτου διδάξαντος, του Ιταλού Τσαρλς Πόντσι. Βέβαια η πρώτη αναφορά σε αντίστοιχο σχήμα έγινε από τον Τσαρλς Ντίκενς το 1857 στη νουβέλα του με όνομα Little Dorrit.
Τσαρλς Πόντσι
Ο Πόντσι γεννήθηκε στο Λούγκο της Ιταλίας στις 3 Μαρτίου του 1882, κατέφθασε στις ΗΠΑ το 1903 σε ηλικία 21 ετών με 2,5 δολάρια στις τσέπες του για να καταστεί το 1920 ένας από τους πλουσιότερους επενδυτές εκείνης της εποχής, υιοθετώντας ένα προκλητικά πολυτελή τρόπο ζωής. Τον Ιούλιο του 1920 τα εισοδήματά του έφταναν τα 250.000 δολάρια την ημέρα. Την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους δήλωσε ένοχος για απάτη, με 85 κατηγορίες να εκκρεμούν εις βάρους του. Ο ίδιος πέρασε πέντε χρόνια σε ομοσπονδιακή φυλακή και εννέα χρόνια σε πολιτειακή φυλακή των ΗΠΑ, ενώ είχε περάσει από σωφρονιστικά ιδρύματα και πριν ξεσπάσει το ομώνυμο σκάνδαλο για μικροαπάτες. Βγήκε οριστικά από τη φυλακή το 1934 και απελάθηκε στην Ιταλία, καθώς ουδέποτε είχε λάβει την αμερικανική υπηκοότητα. Ο Πόντσι που πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του περιπλανώμενος σε διαφορές πόλεις της Αμερικής και του Καναδά, έκανε πολλές δουλείες καθώς και απάτες που του στέρησαν τη ελευθερία του και τον μύησαν σε νέες τακτικές και ραδιουργίες Στις 26 Δεκεμβρίου 1919, ο Πόντσι σύστησε μια "εταιρία φάντασμα" που ονομαζόταν The Security Exchange Company. Ο Πόντσι έπεισε αρκετούς να επενδύσουν ό,τι ποσό ήθελαν σ' αυτόν, με τη δέσμευση ότι θα είχαν κέρδος 50% επί του ποσού που είχαν επενδύσει κάθε 90 ημέρες. Πλήρωνε τους πρώτους με τα λεφτά που έβαζαν όσοι εισέρχονταν σ' αυτή την "πυραμίδα", με αποτέλεσμα να πεισθούν όλοι ότι είναι μια κερδοφόρος επένδυση. Το σχήμα κατέρρευσε τον Αύγουστο του 1920, έπειτα από δημοσίευμα της εφημερίδας "The Boston Globe". Μέχρι τότε, ο Πόντσι έπαιρνε περίπου 200.000 δολάρια την ημέρα από "επενδυτές" που προσπαθούσαν να ανέβουν στο "τρένο" των κερδών.
Λογική πυραμίδας
thumb|left|250px|Η βιώσιμη εκθετική εξέλιξη της κλασσικής πυραμίδας Πόντσι
Η βασική ιδέα του σχήματος Πόντσι ήταν ότι μπορούσε να πάρει χρήματα από το άτομο #1 και να του πει ότι θα του δώσει έναν υψηλό τόκο για τα χρήματά του. Όταν το άτομο #2 έδινε χρήματα στον Πόντσι, ο Πόντσι έπαιρνε μέρος αυτών των χρημάτων και τα έδινε στο άτομο #1 - επομένως εκπλήρωνε την υποχρέωση να του δώσει έναν υψηλό τόκο. Όταν το άτομο #3 ερχόταν, ο Πόντσι έπαιρνε μέρος αυτών των χρημάτων για να πληρώσει το άτομο #2 - επομένως εκπλήρωνε την υποχρέωσή του. Αν δεν υπήρχε #4, τότε ο Πόντσι δεν μπορούσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τους στο #3. Υπάρχει επίσης και μια φράση γνωστή ως "Robbing Peter to pay Paul" (δηλαδή κλέβοντας το Πέτρο για να πληρώσεις τον Παύλο) η ερμηνεία της οποίας θα μας βοηθούσε να αντιληφθούμε που στηρίζεται μια αντίστοιχη απάτη. Όταν τα χρέη λοιπόν οφείλονται και τα χρήματα για να πληρώσει τις υποχρεώσεις είναι ελλιπή, είτε λόγω της κακής τύχης ή εκούσιας κλοπής, οφειλέτες συχνά κάνουν τις πληρωμές τους με δανεισμό ή κλέβουν από άλλους επενδυτές που έχουν. Έτσι η εξόφληση του παλιού χρέους γίνεται μέσω της δημιουργίας νέου γεγονός που μακροπρόθεσμα δημιουργεί αλυσίδα χρεών-επενδυτών που εγκυμονεί το κίνδυνο της διακοπής της αλυσίδας λόγω έλλειψης νέων κρίκων (περιορισμός στον αριθμό των επενδύσεων ή και στην εισροή νέων κεφαλαίων).
Τα αίτια κατάρρευσης
Είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή ένα από αυτά τα πράγματα θα συμβούν:
Caritas
Μεταξύ 1990-1994 η Ρουμανία έζησε τον πυρετό των Ponzi schemes με περίπου 600 διαφορετικά schemes, το μεγαλύτερο των οποίων ήταν η Caritas. Η εταιρεία Caritas, ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1992 από τον Ιοάν Στόικα αρχικά ως εταιρία περιορισμένης ευθύνης (Ε.Π.Ε) με μόλις 100.000 λέι. Στην εταιρεία αυτή ήταν αναμεμειγμένο το 20% του πληθυσμού και υπόσχονταν 800% κέρδη σε 100 ημέρες. Αρχικά μόνο οι κάτοικοι του Κλουζ μπορούσαν να κάνουν καταθέσεις καθώς και μέσα σε συγκεκριμένο ευρύς, αλλά σύντομα αυτοί οι κάτοικοι έγιναν "οικονομικοί αντιπρόσωποι" για φίλους και συγγενείς από αλλού κι έτσι ο περιορισμός αυτός καταργήθηκε. Οποιοσδήποτε Ρουμάνος πολίτης μπορούσε να κάνει καταθέσεις στην Caritas και με τέτοιους ελκυστικούς. Μία έκθεση που αποδίδεται στις μυστικές υπηρεσίες υποστηρίζει ότι 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν επενδύσει στην Caritas τους πέντε πρώτους μήνες του 1993 - αρκετά πριν το σήμα φτάσει στο απόγειο του. Ένα άρθρο στους New York Times, τον Νοέμβριο του 1993, ανέφερε εκτιμήσεις οικονομολόγων οι οποίες υπολόγιζαν ότι το σχέδιο αυτό είχε μαζέψει συνολικά 1-5.000.000.000 $. Καθώς ο πληθωρισμός της Ρουμανίας το 1993 ήταν 300%, υπήρχε μία πτώση πραγματικού εισοδήματος -40% σε σχέση με το 1989, τα επιτόκια ήταν αρνητικά, χρηματοδότηση καθώς και δανεισμός περιορισμένα, οπότε δημιουργήθηκε ένα κύμα "επενδυτών" από την Ουγγαρία, τη Γερμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία που έρχονταν στη Ρουμανία για να καταθέσουν τα χρήματά τους μέσω φίλων. Η κατάρρευσή της ήταν αναπόφευκτη το 1994 όταν ο Ιοάν Στόικα επίσημα ανακοίνωσε το τέλος της.
Περίπτωση MMM corporation
Η MMM corporation ήταν μια ρωσική επιχείρηση που σχημάτισε μια από τις μεγαλύτερες πυραμίδες τύπου Πόντσι στον κόσμο, τη δεκαετία του '90. Τουλάχιστον τρία εκατομμύρια άνθρωποι έπεσαν θύματα της απάτης όπως υπολογίζεται και χάθηκαν τουλάχιστον $1.5 δισεκατομμύρια. Εμπνευστής της ο Σεργκέι Μαβρόντι που τη συνίδρυσε το 1989 μαζί με τον αδελφό του Βιατσεσλάβ Μαβρόντι και την Όλγα Μελνίκοβα εξ ου και το όνομα της που προφανώς προέρχεται από τα αρχικά των επώνυμων των τριών διευθυντών της. Έπειτα από μια αποτυχημένη επιχειρηματική προσπάθεια που δραστηριοποιούνταν στη εισαγωγή υπολογιστών και εξοπλισμού γραφείων κατάφερε να στήσει με επιτυχία ένα σχήμα Πόντσι στα μέσα του 1993. Η MMM αναπτύχθηκε γρήγορα μέσω της πολιτικής των διαφημίσεων και αγγελιών που ακολούθησε χρησιμοποιώντας επώνυμα πρόσωπα για τη προώθηση των επενδύσεων της. Επίσης κατά τη διάρκεια του 1994, στο παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου χρηματοδότησε τη ρωσική ομάδα ποδοσφαίρου δεσμεύοντας έτσι μεγάλο μέρος της διαφημιστικής εκστρατείας. Τα μερίσματα που πρόσφερε ήταν 1.000% και η φήμη που είχε δημιουργηθεί από τα μέσα στο ευρύ κοινό καθιστούσαν την επένδυση ασφαλή. Τον Ιούλιο του 1994 μία νέα μορφή ΜΜΜ μετοχής βγήκε στην αγορά, το όνομα της "Μαβρόντκι" οπού έμοιαζε με χαρτονόμισμα του επιτραπέζιου Monopoly με το πρόσωπο του προέδρου της ΜΜΜ, Σεργκέι Μαβρόντι τυπωμένο στη μία πλευρά, κυκλοφορούσε σε διάφορα χρώματα, ανάλογα με την αξία του, και είχε ένα ειδικό μελάνι που έλαμπε στο υπεριώδες φως για να ξεχωρίζει από πλαστά. Στις 22 Ιουλίου του 1994 η αστυνομία έκλεισε τα γραφεία MMM για φοροδιαφυγή. Διάφορες οργανώσεις των «εξαπατημένων επενδυτών» κατέβαλαν προσπάθειες να ανακτήσουν τις χαμένες επενδύσεις τους, αλλά ο Σεργκέι Μαβρόντι χειρίστηκε την αγανάκτησή τους και την κατεύθυνε προς στην κυβέρνηση. Τον Αύγουστο του 1994 ο Mavrodi συνελήφθη για φοροδιαφυγή. Εντούτοις, εκλέχτηκε σύντομα στη ρωσική Δούμα, με την υποστήριξη των «εξαπατημένων επενδυτών». Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση και όχι η MMM, ήταν αρμόδια για τους ανθρώπους που χάνουν τα χρήματά τους, και υποσχέθηκε να αρχίσει ένα πρόγραμμα επιστροφής. Το ποσό που καταβλήθηκε τελικά πίσω ήταν μικροσκοπικό έναντι της οφειλής. Τελικά η ΜΜΜ κήρυξε πτώχευση στις 22 Σεπτεμβρίου 1997. Το 1998, εκδόθηκε ένταλμα για τη σύλληψη του Mavrodi, ο οποίος έμοιαζε να έχει εξαφανιστεί. Ο Μαβρόντι βρέθηκε τελικά και συνελήφθη το 2003 για δεύτερη φορά και έπειτα από ποινή 4,5 χρόνων αφέθηκε ελεύθερος στις 22 Μαΐου του 2007.
Σκάνδαλο Madoff
Το Δεκέμβριο του 2008 βγήκε στο φως το σχήμα που είχε στήσει ο Μπέρναρντ Μάντοφ. Ο Μάντοφφ πρώην χρηματιστής, σύμβουλος επενδύσεων, διετέλεσε πρόεδρος του Νasdaq στη χρυσή εποχή της κούρσας των τεχνολογικών μετοχών και έχαιρε της απολύτου εμπιστοσύνης τόσο των εποπτικών αρχών όσο και της υψηλής διεθνούς οικονομικής τάξης. Υποτίθεται ότι τα χρήματα που διαχειριζόταν επενδύονταν σε μετοχές εταιρειών, με περίπλοκες δικλείδες ασφαλείας για προσυμφωνημένες αγοραπωλησίες τίτλων στο μέλλον. Ο Madoff υποσχόταν αποδόσεις περίπου 10% τον χρόνο. Στην πραγματικότητα απλώς είχε στήσει μία πολυτελή εκδοχή του κόλπου της πυραμίδας. Όσο για τις αποδόσεις που εμφάνιζε το επενδυτικό του κεφάλαιο - καθώς και η νόμιμη βιτρίνα των δραστηριοτήτων του- φαίνεται ότι ήταν κι αυτές εικονικές με την υποβολή ψευδών δηλώσεων στις αρχές. Δεν αποκλείεται καθόλου το κόλπο να συνεχιζόταν, αν δεν μεσολαβούσε η χρηματοπιστωτική κρίση. Οι πελάτες του Μάντοφ άρχισαν να ζητούν την πρόωρη εξόφλησή τους, με το Μαντόφ να συγκεντρώνει απαιτήσεις πληρωμών ύψους 7 δισ. δολ. όμως τα ταμεία ήταν άδεια. Λόγω της κρίσης, ήταν αδύνατον να βρει νέους πελάτες για να ξεπληρώσει τους παλιούς, κι έτσι η υπόθεση ξεσκεπάστηκε, προκαλώντας τεράστια ζημιά σε μεγαλοεπενδυτές και ιδρύματα που πιάστηκαν στα δίχτυα του. Σύμφωνα μάλιστα με δημοσιεύματα του αμερικανικού τύπου, ορισμένοι πολύ πλούσιοι Αμερικανοί είχαν τοποθετήσει ολόκληρη την περιουσία τους στην πυραμίδα του Μάντοφφ, με αποτέλεσμα σήμερα να μην τους έχει απομείνει τίποτα εκτός από τα ρούχα και τα σπίτια τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Schneeballsystem Международный ответный купон
Μάχη στο Μανιάκι
Η Μάχη στο Μανιάκι ήταν πολεμική συμπλοκή της Επανάστασης του '21, ανάμεσα σε Αιγυπτίους και Έλληνες. Λαμβάνοντας χώρα την 20η Μαΐου 1825, στο Μανιάκι Μεσσηνίας, είχε νικηφόρα έκβαση για τους Αιγυπτίους του Ιμπραήμ Πασά, με τον αρχηγό των Ελλήνων, Γρηγόριο Παπαφλέσσα, να σκοτώνεται στη μάχη.
Τα γεγονότα μέχρι τη μάχη
Στις αρχές του 1825 η επανάσταση διέτρεχε μεγάλο κίνδυνο, όχι μόνο από τον Ιμπραήμ, αλλά και εξαιτίας του εμφύλιου σπαραγμού. Ο Αιγύπτιος πολέμαρχος, μετά την κατάληψη του Νεόκαστρου (κάστρου της Πύλου), έγινε γρήγορα κυρίαρχος σχεδόν όλης της Μεσσηνίας και ετοιμαζόταν να βαδίσει κατά της Τριπολιτσάς, διοικητικού κέντρου της πρώην οθωμανικής Πελοποννήσου, που κατείχαν οι Έλληνες από το 1821.
Στις απελευθερωμένες περιοχές κυβερνούσε το Εκτελεστικό υπό τον Γεώργιο Κουντουριώτη, ενώ αρκετοί οπλαρχηγοί (Κολοκοτρώνης, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης κ.ά.) βρίσκονταν στις φυλακές, θύματα της εμφύλιας διαμάχης. Ο Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), ο οποίος ασκούσε καθήκοντα υπουργού Στρατιωτικών, διείδε τον κίνδυνο που διέτρεχε η επανάσταση. Έτσι, απελπισμένος, και σε μια προσπάθεια να αφυπνίσει τους Έλληνες, αναγκάστηκε να εκστρατεύσει ο ίδιος: αφού διορίστηκε από το Εκτελεστικό Σώμα στις 27 Απριλίου 1825, αναχώρησε από το Ναύπλιο και περιήλθε από την επόμενη μέρα την κεντρική και νοτιοδυτική Πελοπόννησο με σκοπό τη στρατολόγηση ανδρών. Φτάνοντας στην Τριπολιτσά, συνάντησε σύγχυση και απροθυμία των στρατιωτών στη συγκρότηση στρατεύματος για την αντιμετώπιση του Ιμπραήμ. Τότε, παρότι πολιτικός φίλος του Κουντουριώτη και αντίπαλος του Κολοκοτρώνη, εισηγήθηκε την αποφυλάκιση του δεύτερου καθώς και των άλλων αγωνιστών που κρατούνταν στην Ύδρα. Στη συνέχεια πήγε στο Λεοντάρι της Αρκαδίας, όπου συγκέντρωσε περί τους 1.500 άνδρες (κατ' άλλους 1.200 ή 2.500 ) και κατόπιν οχύρωσε το ορεινό χωριό Μανιάκι της δυτικής Μεσσηνίας, το οποίο βρισκόταν σε δύσβατη τοποθεσία.
Εν τω μεταξύ το Εκτελεστικό υπέκυψε στην πίεση της κοινής γνώμης και αμνήστευσε τους Κολοκοτρώνη και Μαυρομιχάλη στις 17 Μαΐου 1825, αναθέτοντάς τους την αρχηγία του στρατοπέδου κοντά στο Νεόκαστρο.
Οι Έλληνες δεν είχαν σαφείς πληροφορίες για τη θέση των Αιγυπτίων. Αντίθετα, ο Ιμπραήμ με τις υπηρεσίες πληροφοριών που διέθετε εντόπισε εύκολα τις θέσεις των ανδρών του Παπαφλέσσα και, επιπροσθέτως, τους προκάλεσε σύγχυση διασπείροντας αντιφατικές ειδήσεις. Έτσι, κινήθηκε εναντίον τους με 3.000 ιππείς και πεζούς χωρίς η δύναμη του Παπαφλέσσα να έχει προλάβει να οχυρωθεί καλά στα πρόχειρα προχώματα (ταμπούρια). Κάποιοι από τους οπλαρχηγούς του πρότειναν να δώσουν αλλού τη μάχη, επειδή η περιοχή ήταν ακατάλληλη και τα ταμπούρια που είχαν κατασκευάσει θα ήταν εύκολη υπόθεση για το αιγυπτιακό ιππικό. Ο Παπαφλέσσας όμως επέμενε να δώσει τη μάχη στο Μανιάκι, υπολογίζοντας στις ενισχύσεις που περίμενε.
Η μάχη
Στις 19 Μαΐου φάνηκαν τα αιγυπτιακά στρατεύματα, κατευθυνόμενα από το Ναυαρίνο προς την Αρκαδιά (Κυπαρισσία). Στη θέα του στρατού του Ιμπραήμ, περί τους 1.000 Έλληνες καταλήφθηκαν από φόβο και αφήνοντας κρυφά τις θέσεις τους διασκορπίστηκαν στις γύρω περιοχές. «Είχε μαυρίσει ο κάμπος από τον πολύν στρατόν» γράφει χαρακτηριστικά ο Φωτάκος. Έτσι, η ελληνική δύναμη δεν αριθμούσε πια πάνω από 500 (ή κατ' άλλους, 300 ή 600) πολεμιστές. Η παραμονή του Παπαφλέσσα και των λιγοστών συντρόφων του στο Μανιάκι ήταν βέβαια ηρωική πράξη, ταυτόχρονα όμως συνιστούσε στρατηγικό σφάλμα και ανώφελη θυσία.
Η μάχη άρχισε το πρωί της 20ης Μαΐου 1825 και κράτησε περίπου οκτώ ώρες. Για τους πεπειραμένους Αιγυπτίους και τους Γάλλους αξιωματικούς τους δε θα ήταν δύσκολο να κάμψουν την αντίσταση των λιγοστών Ελλήνων, παρότι οι τελευταίοι πολέμησαν με υπέρμετρη γενναιότητα. Έτσι, συμπλήρωσαν την κύκλωση και επιτέθηκαν με διαδοχικές εφόδους οι οποίες αποκρούστηκαν. Κατά το μεσημέρι ο στρατός του Ιμπραήμ σταμάτησε τις επιθέσεις για να γευματίσει. Τότε οι άλλοι Έλληνες οπλαρχηγοί συμβούλευσαν τον Παπαφλέσσα να επιχειρηθεί έξοδος ώστε να γλυτώσουν όσο γίνεται περισσότεροι πολεμιστές, καθώς θα τους βοηθούσε το ορεινό έδαφος. Ωστόσο ο Παπαφλέσσας δε δέχθηκε για διάφορους λόγους. Όχι μόνο ήταν οργισμένος που εγκαταλείφθηκε από τους άνδρες του και δεν ήθελε να γυρίσει ηττημένος στο Ναύπλιο αλλά επίσης πίστευε ότι ελάχιστοι θα γλύτωναν από τα πυρά του αιγυπτιακού τακτικού στρατού. Επιπλέον, ήταν βέβαιος πως σύντομα θα κατέφθαναν οι ενισχύσεις. Όταν οι Αιγύπτιοι πραγματοποίησαν γενική έφοδο, εισέβαλαν στα ταμπούρια των Ελλήνων και τους σκότωσαν σχεδόν όλους, ανάμεσά τους και τον Παπαφλέσσα, του οποίου το σώμα και το κεφάλι βρέθηκαν σε διαφορετικά σημεία. Ελάχιστοι μόνο κατάφεραν να διαφύγουν πολεμώντας σκληρά, μέσα από μια ρεματιά, την έξοδο της οποίας φρουρούσαν οι Αιγύπτιοι.
Οι ενισχύσεις που περίμενε ο Παπαφλέσσας δεν έφθασαν ποτέ. Οι 1.500 άνδρες του Δημήτρη Πλαπούτα έριξαν από μακριά μερικές τουφεκιές για να δώσουν θάρρος στον Παπαφλέσσα, ενώ ο αδελφός του, Νικήτας Φλέσσας, με 700 άνδρες, και ο Ηλίας Κατσάκος Μαυρομιχάλης με άλλους 1.000 αγωνιστές, έμαθαν για την καταστροφή όταν έφτασαν στο χωριό Κουτήφαρι και επέστρεψαν στις βάσεις τους.
Ακόμη και έπειτα από πολλά χρόνια βρίσκονταν στον τόπο της μάχης τα σχισμένα από τις σπαθιές κρανία των νεκρών Ελλήνων και Αιγυπτίων. Ήταν άνιση μάχη και ο Παπαφλέσσας χαρακτηρίστηκε σε λιθογραφία της εποχής που τυπώθηκε στο Παρίσι «νέος Λεωνίδας».
Σύμφωνα με την παράδοση, την οποία αναφέρουν και ορισμένοι ιστορικοί της επανάστασης, μετά το τέλος της μάχης ο Ιμπραήμ ζήτησε από τους στρατιώτες του να αναζητήσουν και να βρουν το νεκρό σώμα του Παπαφλέσσα. Όταν εκείνοι το βρήκαν, τους διέταξε να τοποθετήσουν πάνω στο ακέφαλο πτώμα το κεφάλι και να το στήσουν σε μια βελανιδιά που βρισκόταν εκεί. Τότε ο Ιμπραήμ θαύμασε το επιβλητικό παράστημα του νεκρού Παπαφλέσσα και είπε, κατά τον Φωτάκο: «Πράγματι αυτός ήτο ικανός και γενναίος άνθρωπος. Καλύτερα να επαθαίναμεν άλλην τόσην ζημίαν, αλλά να τον επιάναμεν ζωντανόν». Κατά μία λαϊκή αφήγηση, τον φίλησε στο μέτωπο σε ένδειξη αναγνώρισης της γενναιότητας και του ανιδιοτελούς θάρρους του.
Μετά τη νίκη του στο Μανιάκι, ο Ιμπραήμ προχώρησε και κατέλαβε την Αρκαδιά (Κυπαρισσία). Στη συνέχεια ολοκλήρωσε την κατάληψη της Μεσσηνίας με την πυρπόληση της Καλαμάτας και νικώντας αποφασιστικά τον Κολοκοτρώνη στη μάχη της Τραμπάλας μπόρεσε να εισβάλει στην καρδιά της Πελοποννήσου και να καταλάβει την Τριπολιτσά.
Πηγές
Μανιακι Μανιακι Μανιακι Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Πύλος Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας
Ελεύθερη Θράκη
Η Ελεύθερη Θράκη είναι ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στην Αλεξανδρούπολη. Η ιδιοκτησία της ανήκει στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Κονδύλη Α.Ε. Εκδότης είναι ο Γιώργος Κονδύλης, ενώ διευθύντρια η Μαρίνα Κονδύλη. Σύμβουλος έκδοσης της εφημερίδας είναι ο Σταύρος Κονδύλης. Ιδρύθηκε το 1945 από τον Γεώργιο Κονδύλη και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να βρίσκεται υψηλά στην προτίμηση των αναγνωστών της Θράκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Αλεξανδρούπολη
Απολλόδωρος
Βιογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με το Λεξικό της Σούδας, ο πατέρας του Απολλόδωρου ονομαζόταν Ασκληπιάδης. Ο Απολλόδωρος υπήρξε μαθητής του στωικού Διογένη, και παρακολούθησε παραδόσεις του γραμματικού Αριστάρχου. Αναμίχθηκε στην επιστημονική έρευνα του «Μουσείου» της Αλεξανδρείας, από όπου εκδιώχθηκε το 146 π.Χ. μαζί με τους άλλους σοφούς από τον Πτολεμαίο τον Φύσκωνα. Μετά ταξίδεψε στην Πέργαμο, όπου τον φιλοξένησε ο Άτταλος Β΄, και το 133 π.Χ. επέστρεψε στην Αθήνα, όπου φαίνεται και ότι πέθανε. Η χρονολογία του θανάτου του δεν είναι εξακριβωμένη, αλλά τοποθετείται στο διάστημα 111-109 π.Χ.
Τα Χρονικά
Από τα πολυάριθμα έργα του Απολλοδώρου γνωστότερα είναι τα «Χρονικά», τα οποία αφιέρωσε στον Άτταλο Β΄. Πρόκειται για μία λεπτομερέστατη εξιστόρηση των ιστορικών αλλά και πνευματικών γεγονότων από την εποχή του Τρωικού Πολέμου μέχρι το 144 π.Χ.. Το έργο αποτελείται από 4 βιβλία γραμμένα σε κωμικό ιαμβικό τρίμετρο στίχο. Τα Χρονικά επανεμφανίσθηκαν αργότερα συμπληρωμένα με γεγονότα πριν τον Τρωικό Πόλεμο και μετά το 144, ως το 119 π.Χ.. Υποστηρίζεται η θεωρία ότι οι συμπληρώσεις αυτές έγιναν από τον ίδιο συγγραφέα, αλλά αυτό αμφισβητείται εξαιτίας των δυσκολιών στην κατανόηση αυτών των τμημάτων. Το έργο μεταφράσθηκε στη λατινική γλώσσα από τον Κορνήλιο Νέπωτα, ενώ πολλά αποσπάσματα αναφερόμενα στην ιστορία της Λογοτεχνίας σώθηκαν μέσα από έργα του Διογένη και του Ευσεβίου. Τα Χρονικά απετέλεσαν πηγή για πολλούς μετέπειτα συγγραφείς.
Το Περί νεών
Το ιστορικό υπόμνημα Περί νεών, επίσης λεπτομερές, αναφέρεται στον «κατάλογο των πλοίων» που αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, και αναπτύσσεται σε 12 βιβλία. Βασίζεται σε σχετική προεργασία του Ερατοσθένη και του Δημητρίου. Το Περί νεών αξιοποίησε 150 περίπου χρόνια μετά ο Στράβων ως κύρια πηγή των βιβλίων 8, 9 και 10 των Γεωγραφικών του (τα βιβλία αυτά αναφέρονται στην Ελλάδα), καθώς και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης για τη «Νησιωτική» του.
Η Απολλοδώρου Βιβλιοθήκη
Το έργο αυτό, σε 4 βιβλία τα οποία περιγράφουν την ελληνική μυθολογία, δεν θεωρείται πλέον έργο του συγγραφέα Απολλοδώρου του Αθηναίου. Βασίζεται στο Περί θεών, προς το οποίο πάντως εμφανίζει αντιφάσεις.
Ο Απολλόδωρος έγραψε και εργασίες φιλολογικής κριτικής, τις Περί Σώφρονος, Περί Επιχάρμου και Περί ετυμολογιών.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Εφεδρικός Στρατός (Ηνωμένο Βασίλειο)
Ο Εφεδρικός Στρατός (παλαιότερα γνωστός ως, «Εδαφικός Στρατός», Territorial Army, TA, ή «Εδαφικός και Εφεδρικός Στρατός Εθελοντών» (Territorial and Army Volunteer Reserve, TAVR, 1920-2014) είναι εν ενεργεία εθελοντική εφεδρική δύναμη και αναπόσπαστο στοιχείο του Βρετανικού Στρατού.
Ο εφεδρικός στρατός δημιουργήθηκε ως Εδαφική Δύναμη το 1908 από τον αρμόδιο Υπουργό Εξωτερικών για τον Πόλεμο, Ρίτσαρντ Χόλντεϊν (Richard Haldane), όταν με νομοσχέδιο (Territorial and Reserve Forces Act 1907) συγχωνεύθηκαν η πρώην πολιτική υπηρεσία Εθελοντική Δύναμη με μία ίλη ιππικού (γνωστή ως «Yeomanry», την ίδια στιγμή η Πολιτοφυλακή, γνωστή ως «Militia», μετονομάστηκε σε Ειδική Εφεδρεία, δηλαδή «Special Reserve»). Το 2012, ο Εδαφικός Στρατός μετονομάστηκε σε Εφεδρικό Στρατό.
Ηγεμόνας Βαγιαζήτ
Ο Ηγεμόνας Βαγιαζήτ (Τουρκικά: Şehzade Bayezit) (1525 - 25 Σεπτεμβρίου 1561) ήταν Οθωμανός πρίγκηπας που πάλεψε για τον Οθωμανικό θρόνο.
Ζωή
Ο Ηγεμόνας Μπεγιαζίτ γεννήθηκε το 1525 και ήταν γιος του Σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄ και της αγαπημένης του παλλακίδας και αργότερα νόμιμης συζύγου,Χασεκί Χουρέμ Σουλτάν.Ήταν αδελφός του,Ηγεμόνα Μουσταφά,του Ηγεμόνα Μεχμέτ,της Μιχριμάχ Σουλτάν(κόρη του Σουλεϊμάν Α')|,του Σελίμ Β' και του Ηγεμόνα Τζιχανγκίρ
Κατά κανόνα,οι Οθωμανοί πρίγκιπες έπρεπε να κυβερνήσουν μια επαρχία,για να αποκτήσουν διοικητική εμπειρία.Ο Μπεγιαζίτ έγινε κυβερνήτης σαντζακίου της Ανατολίας.Μετά την εκστρατεία του Σουλεϊμάν στο Ναχτσεβάν, ο Βαγιαζήτ έγινε κυβερνήτης της Αδριανούπολης, ενώ ήλεγχε τη Ρούμελη.Κατά την διάρκεια αυτής της εκστρατείας ο μεγαλύτερος αδερφός του, Ηγεμόνας Μουσταφά, δολοφονήθηκε (1553) από τον πατέρα του,τον Σουλεϊμάν. Τα νέα της δολοφονίας του αδερφού του, έφτασαν γρήγορα στην Αδριανούπολη και ο Μπεγιαζίτ έκανε εξέγερση εναντίον του πατέρα του.
Εξέγερση
Ο Σουλεϊμάν είχε πέντε γιούς. Ο πρώτος γιος, Ηγεμόνας Μουσταφά είχε δολοφονηθεί το 1553, ο αδερφός του, ο Ηγεμόνας Μεχμέτ είχε πεθάνει από βαριά αρρώστια το 1543 και τέλος ο αδερφός του, Ηγεμόνας Τζιχανγκίρ (που ήταν ο μικρότερος γιος) αυτοκτόνησε το 1553, μετά τον θάνατο του Μουσταφά. Επομένως, μετά το 1553 είχαν μείνει ο Ηγεμόνας Σελίμ, που ήταν ο μελλοντικός σουλτάνος Σελίμ Β΄, και ο Μπεγιαζίτ. Ο Σελίμ ήταν κυβερνήτης της Μανίσας ενώ ο Μπεγιαζίτ ήταν κυβερνήτης της Κιουταχείας, αυτές οι πόλεις είχαν ίση απόσταση με την Κωνσταντινούπολη.
Ο Σουλεϊμάν ήταν πλέον 60 ετών και ο ανταγωνισμός των δύο παιδιών για τον θρόνο ήταν εμφανής.Ο Σουλεϊμάν επέπληξε τους γιους του και αποφάσισε να αλλάξει τις θέσεις τους καθήκοντος τους.Ο Σελίμ έγινε κυβερνήτης του Ικόνιου και ο Μπεγιαζίτ της Αμάσειας.Οι δύο αυτές επαρχίες ήταν πιο μακριά από την Κωνσταντινούπολη, αλλά εξακολουθούσαν να βρίσκονται σε ίση απόσταση.Ο Σελίμ έσπευσε να υπακούσει και αμέσως μεταφέρθηκε στο Ικόνιο.Αλλά προς απογοήτευση του πατέρα του, ο Μπεγιαζίτ υπάκουσε μόνο μετά από πολύ δισταγμό, γιατί η Αμάσεια ήταν το σαντζάκι του Ηγεμόνα Μουσταφά,ο οποίος είχε εκτελεστεί με εντολή του πατέρα του,και ο Μπεγιαζίτ το πήρε ως ταπείνωση.Θυμωμένος,ο Σουλεϊμάν κατηγόρησε τον Μπεγιαζίτ οτι ήταν επαναστάτης και υποστήριξε τον μεγαλύτερο γιο του,Σελίμ,εναντίον του ανυπάκουου Μπεγιαζίτ.Ο Σελίμ, σε συνεργασία με τον Σοκολού Μεχμέτ Πασά, τον μελλοντικό μεγάλο βεζίρη, νίκησε τον αδελφό του σε μια μάχη κοντά στο Ικόνιο στις 31η Μαΐου 1559.
Μετά την εξέγερση
Ο Μπεγιαζίτ επέστρεψε στην Αμάσεια και διέφυγε προς την Περσία με τους γιους του και έναν μικρό στρατό.Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο και ιστορικό ερευνητή Μουράτ Μπαρντακτσί,ο Σοκολού Μεχμέτ Πασάς έστειλε στρατό εναντίον του Μπεγιαζίτ, ο οποίος ηττήθηκε από τις δυνάμεις του Μπεγιαζίτ.Αν και ο Σάχης Ταχμάσμπ αρχικά καλοσώρισε τον Ηγεμόνα Μπεγιαζίτ στο παλάτι του στην Περσία,αργότερα τον φυλάκισε με προτροπή του Σουλεϊμάν Α'.Ο Σουλεϊμάν και ο Σελίμ έστειλαν απεσταλμένους στην Περσία για να πείσουν τον Σάχη να εκτελέσει τον Μπεγιαζίτ.Τελικά, στις 25 Σεπτεμβρίου 1561, ο Μπεγιαζίτ και οι τέσσερις γιοι του εκτελέστηκαν στην Περσία από έναν οθωμανό δήμιο.
Παλλακίδες
Χασεκί Ρανά Σουλτάν
Γιοί
Κόρες
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί Κατηγορία:Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
ΡΙΚ2
Το ΡΙΚ2 (ΡΙΚ ΔΥΟ) είναι το δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου.
Ιστορία
Ξεκίνησε να εκπέμπει το Σάββατο 21 Μαρτίου 1992. Μεταδίδει δελτία ειδήσεων στα ελληνικά, τουρκικά και αγγλικά, παιδικά και αθλητικά προγράμματα στα Ελληνικά, την καθημερινή εκπομπή BIZ (ΕΜΕΙΣ) στα ελληνικά και τουρκικά με θέματα που ενδιαφέρουν τόσο τους Τουρκοκύπριους όσο και τους Ελληνοκύπριους, καθώς επίσης και πολιτιστικές εκπομπές και ξένες σειρές και ταινίες. Από το σταθμό αυτό αναμεταδίδεται επίσης και το Euronews.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1992
Μηδέν (κόμικ)
right|Το εξώφυλλο του 0 Το 2002 κυκλοφόρησε σε αυτοέκδοση στη Θεσσαλονίκη ένα πολυσέλιδο φλιπ κόμικ σε συνεργασία του Γιώργου Τσούκη με τον Σταύρο Κιουτσιούκη, το «0» ή «Μηδέν». Το εξώφυλλο του «0» παρωδεί το "9", το ένθετο με κόμικς της Ελευθεροτυπίας και δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια μηνών καθώς οι δημιουργοί έφτιαχναν περίπου 2 σελίδες συναντώμενοι κάθε Κυριακή σε καφέ της Θεσσαλονίκης. Το «0», είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος ελληνικό φλιπ κόμικ.
Κατηγορία:Κόμικς φανζίν
Αιδοιολειχία
Η αιδοιολειχία ή αιδοιολειξία αποτελεί μορφή στοματικού σεξ που πραγματοποιείται από ένα άτομο στο αιδοίο ή στον κόλπο ενός άλλου ατόμου. Η κλειτορίδα αποτελεί το πιο σεξουαλικά ευαίσθητο μέρος των ανθρώπινων θηλυκών οργάνων και η διέγερσή της είναι ικανή να οδηγήσει σε οργασμό. μικρογραφία|289x289εσ|Μία γυναίκα πράττει αιδοιολειχία σε μια άλλη γυναίκα.
Γενικά
Οι γενικές στατιστικές δείχνουν ότι το 70-80% των γυναικών απαιτούν άμεση διέγερση του κλειτορίδας για να επιτύχουν οργασμό. Η έρευνα του Shere Hite σχετικά με την γυναικεία σεξουαλικότητα αναφέρει ότι, για τις περισσότερες γυναίκες, ο οργασμός επιτυγχάνεται εύκολα μέσω της αιδοιολειχίας λόγω της άμεσης διέγερσης της κλειτορίδας, κατά τη διάρκεια της πράξης.
Το άτομο που εκτελεί την αιδοιολειχία σε κάποιον άλλον, αναφέρεται ως δότης, ενώ το άλλο άτομο ως δέκτης. Κατά τη διάρκεια της πράξης, ο σύντροφος της γυναίκας μπορεί να χρησιμοποιήσει τα δάχτυλα του για να ανοίξει τα χείλη του αιδοίου, ώστε να διευκολύνει τη διέγερση της κλειτορίδας με τη γλώσσα. Το ευρύ άνοιγμα των ποδιών, συνήθως ανοίγει το αιδοίο αρκετά ώστε να μπορέσει ο σύντροφος να βρει τη κλειτορίδα.
Ορισμένα σεξουαλικά εγχειρίδια συνιστούν την αρχή με μια ευγενέστερη, λιγότερο επικεντρωμένη διέγερση των χειλέων και ολόκληρης της γεννητικής περιοχής. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί η κάτω πλευρά της γλώσσας και ίσως η μύτη, το πηγούνι, τα δόντια και τα χείλη. Οι κινήσεις μπορεί να είναι αργές ή γρήγορες, τακτικές ή ακανόνιστες, έντονες ή απαλές, σύμφωνα με τις προτιμήσεις των συμμετεχόντων. Η γλώσσα μπορεί να εισαχθεί στον κόλπο, είτε άκαμπτη είτε κινούμενη.
Η αιδοιολειχία μπορεί να συνοδεύεται με δαχτύλωμα του κόλπου ή του πρωκτού ή με τη χρήση ενός ερωτικού βοηθήματος. Για τη διείσδυση στον κόλπο, ο στόχος μπορεί να είναι το ερέθισμα μιας περιοχής που μπορεί να ονομαστεί " σημείο G ".
Συγκεκριμένες στάσεις
Κάθε στάση που προσφέρει σε έναν σύντροφο πρόσβαση σε έναν κατώτερο τμήμα της γυναικείας ανατομίας, είναι κατάλληλη για αιδοιολειχία, όπως:
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Detail_of_%C3%89douard-Henri_Avril_(23).jpg|δεξιά|μικρογραφία|Η απεικόνιση της αιδοιολειχίας από τον Γάλλο ζωγράφο [[Εντουάρ-Ανρί Αβρίλ|Édouard-Henri Avril, σε στάση spreadeagle.]]
Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα
Χλαμύδια, HPV, Γονόρροια, Έρπης και Ηπατίτιδα είναι μερικά από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (STIs/STDs), που μπορούν να μεταδοθούν μέσω οποιασδήποτε μορφής στοματικού σεξ.