cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Κιβωτός
Ο πλούτος που είχε καταφέρει να συγκεντρώσει προεπαναστατικά δραστηριοποιούμενος στη ναυτιλία, η υψηλή κοινωνική του θέση, και η φήμη που τον συνόδευε από τη ναυτική του δράση, τον κατέστησαν μία από τις πλέον εξέχουσες φυσιογνωμίες της Υδραϊκής κοινωνίας της εποχής. Εκτός από τη διάθεση του μεγαλύτερου μέρους των επικερδών δραστηριοτήτων του, στον αγώνα για την απελευθέρωση, είχε αφιερώσει μεγάλα ποσά σε διάφορα κοινωφελή έργα που είχε ανάγκη το νησί κατά καιρούς. Πρός το τέλος της ζωής του, παραχώρησε ως δωρεά στην εκκλησία, το μικρό νησί απέναντι από την παραλία Μώλος, της Ύδρας, που μέχρι τότε αποτελούσε μέρος της προσωπικής του περιουσίας. Στο νησάκι το οποίο μέχρι και σήμερα φέρει το όνομά του (Νήσος Κιβωτού) υπάρχει ακόμα το μικρό ξωκλήσι που είχε κτίσει ο ίδιος προς τιμήν της Παναγίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Μοντεπραντόνε
Το Μοντεπραντόνε (ιταλικά: Monteprandone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άσκολι Πιτσένο
Lexus RC
Το Lexus RC («Radical Coupe») είναι ένα σπορ πολυτελές κουπέ αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από την ιαπωνική εταιρεία Lexus, που είναι η πολυτελής θυγατρική της Toyota. Το RC δανείστηκε την αισθητική από το δοκιμαστικό πρωτότυπο Lexus LF-LC. Αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο το 2013 και κυκλοφόρησε στα τέλη του 2014. Τον Αύγουστο του 2018, το μοντέλο υπέστη μια ανανέωση.
Ειδικότερα στην Ελλάδα, εισάγεται μόνο ως υβριδικό, με την ονομασία RC300h με κινητήρα βενζίνης 2.5 λίτρων και ηλεκτροκινητήρα, που έχουν την συνδυαστική απόδοση των 223 ίππων. Η κορυφαία έκδοση του RC, είναι το RC-F, ένα αυτοκίνητο της παλέτας υψηλών επιδόσεων «F» της Lexus, που αντικατέστησε το 4-πορτο σεντάν Lexus IS-F, ως αντίπαλο μοντέλο της BMW M3. Η έκδοση αυτή, έχει κινητήρα βενζίνης V8 5.0 λίτρων και απόδοση 467 ίππων.
Αγωνιστική έκδοση
Με την ονομασία RC500 συμμετέχει στους αγώνες SUPER GT.
Πωλήσεις
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
RC Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Γενική Διεύθυνση Εθνικής Ασφάλειας
Η Γενική Διεύθυνσις Εθνικής Ασφαλείας (ΓΔΕΑ 1958 -1973), μετέπειτα Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (ΥΠΕΑ, 1973-1984) ήταν υπηρεσία πληροφοριών και ασφάλειας του Ελληνικού Κράτους, υπαγόμενη αρχικά στο υπουργείο Εσωτερικών και εν συνεχεία στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Ιδρύθηκε το 1958 και καταργήθηκε το 1984.
Ιστορικό
Η ΓΔΕΑ ιδρύθηκε το 1958, με πρωτοβουλία του Ευάγγελου Καλαντζή, υφυπουργού Εσωτερικών υπεύθυνου για τα Σώματα Ασφαλείας. Είχαν προηγηθεί οι βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, στις οποίες η ΕΔΑ, με ποσοστό 24,42%, είχε γίνει Αξιωματική Αντιπολίτευση. Ανάμεσα στις αρμοδιότητες της Υπηρεσίας ήταν η καταπολέμηση του κομμουνισμού, η προστασία του κοινωνικού καθεστώτος, η δημιουργία και λειτουργία «Γενικού Αρχείου Εθνικής Ασφαλείας», η «εθνική διαφώτισις» (προπαγάνδα) κ.α. Η ΓΔΕΑ αναφερόταν και ως «Ανωτάτη Ασφάλεια», καθώς σ' αυτήν κατέληγαν οι φάκελοι όλων των Τμημάτων Ασφαλείας της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας Πόλεων. Η ΓΔΕΑ κατά καιρούς έστελνε εγκυκλίους με συστάσεις σε υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες, που αρκετές φορές θεωρούνταν ακραίες, ακόμα και για το σκληρό κλίμα των μετεμφυλιακών χρόνων: χαρακτηριστικά, είχε προτείνει σε απόρρητη εγκύκλιο στον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή ότι καλό θα ήταν ο κάθε δημόσιος υπάλληλος να υποβάλλει μηνιαία έκθεση όπου θα ανέφερε στην υπηρεσία του ποια ήταν η δική του συνεισφορά στον αντικομμουνιστικό αγώνα.
Στη ΓΔΕΑ υπηρετούσαν αστυνομικοί, χωροφύλακες και πολιτικοί υπάλληλοι, αλλά αρχηγός της τοποθετείτο, καθ'όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, απόστρατος ανώτατος αξιωματικός του Στρατού Ξηράς. Πρώτος αρχηγός ανέλαβε το 1958 ο αντιστράτηγος Ηρακλής Κοντόπουλος, που έμεινε μέχρι το 1963 και την εκλογική νίκη της Ενώσεως Κέντρου, οπότε αρχηγός έγινε ο αντιστράτηγος Αριστείδης Βλάχος, έμπιστος του Γεωργίου Παπανδρέου και πρώην διευθυντής του 2ου Γραφείου του ΓΕΣ. Μετά την αποστασία του 1965 και τα Ιουλιανά, στην ηγεσία της ΓΔΕΑ τοποθετήθηκε ο βασιλόφρων αντιστράτηγος Σοφοκλής Τζανετής.
Την περίοδο της χούντας, την ΓΔΕΑ διοίκησαν πρώτα ο αντιστράτηγος Σπυρίδων Βελλιανίτης, που αργότερα έγινε και υπουργός Δημόσιας Τάξης (1971-72) καθώς και πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (1973-74), και έπειτα ο υποστράτηγος Γεώργιος Θωμόπουλος, πρώην κλαδάρχης Κατασκοπείας της ΚΥΠ.
Με το Νομοθετικό Προεδρικό Διάταγμα 3 του 1973, η ΓΔΕΑ μετονομάστηκε σε Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας.
Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974, την αρχηγία ανέλαβε αρχικά ο στρατηγός Παντελής Καλαμάκης, νομιμόφρων δεξιός που είχε συλληφθεί από τη χούντα επειδή το Δεκέμβριο του 1967 είχε συνταχθεί με το αντιπραξικόπημα του βασιλιά Κωνσταντίνου. Τον διαδέχθηκε ο αντιστράτηγος Δημήτριος Καπελάρης, μέχρι την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.
Πηγές
Κατηγορία:Υπηρεσίες ασφάλειας Κατηγορία:Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών Κατηγορία:Ασφάλεια στην Ελλάδα
Χαγιάτ Μιρσάντ
Η Χαγιάτ Μιρσάντ (1988- ) είναι φεμινίστρια δημοσιογράφος, ακτιβίστρια και ιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού φεμινιστικού συλλόγου FE-MALE. Έχει πτυχίο αγγλικής φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο του Λιβάνου και πτυχίο στην ανθρωπιστική ανάπτυξη και βοήθεια από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού.
Ακτιβισμός
Η Μιρσάντ ξεκίνησε το πρώτο φεμινιστικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα στον Λίβανο το 2012, με το όνομα "Sharika wa Laken" ("Συνεργάτης που δεν είναι ακόμα ισότιμος"). Το 2007 ίδρυσε τον μη κερδοσκοπικό φεμινιστικό σύλλογο FE-MALE στην οποία είναι μέχρι σήμερα διευθύντρια. Είναι επίσης επικεφαλής του γραφείου Τύπου της Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών στον Λίβανο.
Βραβεία
Το 2020, η Μιρσάντ αναγνωρίστηκε από το BBC ως μια από τις 100 κορυφαίες γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή εκείνη τη χρονιά χάρη στο έργο της ως διευθύντρια του FE-MALE.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιβανέζοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ακτιβιστές Κατηγορία:Φεμινιστές
Οφφίντα
Η Οφφίντα (ιταλικά: Offida) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Αζωκαρμίνη
Η αζωκαρμίνη (azocarmine) οργανική ένωση που ανήκει στα αζινοχρώματα. Είναι κόκκινη, χρωστική και χρησιμοποιείται ως βαφή για το μετάξι και το μαλλί, και ακόμη σε βιολογικά εργαστήρια για τον χρωματισμό ιστολογικών παρασκευασμάτων. Υπάρχει σε δύο τύπους, G και Β. Η αζωκαρμίνη B έχει πιο βαθύ χρώμα και είναι περισσότερο ευδιάλυτη στο νερό.
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις Κατηγορία:Χρωστικές
Χριστιανός Αύγουστος του Άνχαλτ-Τσερμπστ
O Χριστιανός-Αύγουστος, γερμ. Christian-August (29 Νοεμβρίου 1690 - 16 Μαρτίου 1747) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1742-1747).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη-Λουδοβίκου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντόρνμπουρκ και της Χριστίνας-Ελεονόρας του Τσόιτς.
Το 1747 απεβίωσε στο Τσερμπστ σε ηλικία 57 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος-Αύγουστος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1727 την Ιωάννα-Ελισάβετ των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρη του Χριστιανού-Αυγούστου πρίγκιπα του Οϊτίν και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Παλμιάνο
Το Παλμιάνο (ιταλικά: Palmiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άσκολι Πιτσένο
Τότο Βολφ
Ο Τότο Βολφ είναι ο μάνατζερ των οδηγών της Ακαδημίας Mercedes σε Φόρμουλα 1 Φόρμουλα 2 Φόρμουλα 3 και 4 και σε πρωταθλήματα αγώνων καρτ. Είναι Διευθυντής αγώνα και κάτοχος μετοχών της. Mercedes-AMG PETRONAS. Ο Αυστριακός ξεκίνησε με την Red Bull σε μικρότερες κατηγορίες και αργότερα το 2013 μαζί με τον Νίκι Λάουντα και τον Λιούις Χάμιλτον πήγαν στην ανερχόμενη στο πρωτάθλημα Mercedes. Με τους νέους κανονισμούς το 2014, τις αλλαγές στους κινητήρες από V8 σε V6 Turbo Hybrid ευνοήθηκε σημαντικά η Μερτσεντες και κατάφερε να κυριαρχήσει για 8 συνεχή πρωταθλήματα (2014-2021) παρά τις αλλαγές που γίνονταν συχνά από την FIA για να πλησιάσουν οι υπόλοιπες ομάδες και να υπάρχει μεγαλύτερη δράση. Επίσης οι οδηγοί του κατάφεραν την κατάκτηση 7 πρωταθλημάτων, 6 ο Λιούις Χάμιλτον  (2014-15, 2017-2020) και 1 ο  Νίκο Ρόσμπεργκ. Μεγαλύτεροι αντίπαλοι οι Scuderia Ferrari (2017 και 2018 κυρίως με τον  Σεμπάστιαν Φέτελ  και το 2021 με την  Red Bull  και τον  Max Verstappen  όπου ωστόσο δεν κατάφεραν να στερήσουν από την Μερτσεντες κανένα πρωταθλήματα. Παρά τις φήμες για παραίτησή του από την Φόρμουλα 1 μαζί με την πώληση της Mercedes, ωστόσο παραμένει ενεργός και στο πρωτάθλημα του 2022. Οι συνεργασίες με οδηγούς στα χρόνια με την  Μερτσεντες  είναι ο Λιούις Χάμιλτον, ο Νίκο Ρόσμπεργκ, ο Valtteri Bottas, ο Τζόρτζ Ράσελ, ο Εστεμπάν Οκόν, ο Esteban Gutiérrez και ο Stoffel Vandorne.
Ο Wolff ξεκίνησε την καριέρα του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό με το Αυστριακό και γερμανικό πρωτάθλημα Formula Ford Championship Series. Κέρδισε στην κατηγορία του το 1994 στον 24ωρο αγώνα του Nürburgring και αργότερα ολοκλήρωσε τα πρωταθλήματα FIA GT Championship και Italian GT Championship. Ως επενδυτής,ο Wolff ίδρυσε την Marchfifteen το 1998 και Marchsixteen Investments το 2004, αρχικά επικεντρωνοντας στο ίντερνετ και τις τεχνολογικές εταιρείας. Ειδικεύεται σε στρατηγικές επενδύσεις σε μεσαίου μεγέθους βιομηχανίες και καταχωρημένες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων της Williams F1 και της German HWA AG.
Μηχανοκίνητος αθλητισμός
Ο Βολφ ξεκίνησε την καριέρα του στο Μηχανοκίνητο αθλητισμό το 1992 στην Αυστριακή Formula Ford Championship, οδηγώντας στην Αυστριακή και Γερμανική Formula Ford το 1993 και 1994. Το 1994, κέρδισε τον 24ωρο αγώνα του Nürburgring στην κατηγορία του. Το 2002 ο Βολφ τερμάτισε στην 6η θέση στην κατηγορία GT στο πρωτάθλημα FIA GT Championship έχοντας μία νίκη. Άλλαξε στο πρωτάθλημα Italian GT Championship το 2003,κερδίζοντας έναν αγώνα το 2004 με τον Lorenzo Case, καθώς επίσης ομοσταυλος με τον Karl Wendlinger. Ο Βολφ έτρεξε και στο Αυστριακό Πρωτάθλημα Ράλι το 2006, και νίκησε το 2006 Dubai 24 Hour. Ο Βολφ επίσης υπηρέτησε ως καθοδηγητής στο Walter Lechner Racing School και το 2009 κατήχε τον ταχύτερο γύρο του Nürburgring Nordschleife με μία Porsche RSR. Ο Βολφ συνολικά έχει ευθύνη και στην πρωταθλήτρια της σεζόν 2021 ομάδα Mercedes EQ Formula E Team.
Νεαρή ηλικία
Ο Βολφ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1972 στη Βιέννη από Πολωνή μητέρα και Ρουμανό πατέρα. Η μητέρα του ήταν γιατρός. Μεγάλωσε στη Βιέννη και φοίτησε σε ένα γαλλικό σχολείο, παρά το γεγονός ότι δεν προερχόταν από πλούσια οικογένεια. Ο πατέρας του διαγνώσθηκε με καρκίνο στον εγκέφαλο όταν ο Βολφ ήταν στην ηλικία των 8. Οι γονείς του χωρίστηκαν λόγω της διάγνωσης του πατέρα του. Πέθανε τελικά λόγω της ασθένειας κατά την εφηβική ηλικία του Βολφ.
Παραπομπές
2. https://formula1.com
Σοφία Χριστιανή του Βόλφσταϊν
Η Σοφία-Χριστιανή, γερμ.: Sophie Christiane von Wolfstein (24 Οκτωβρίου 1667 - 23 Αυγούστου 1737) ήταν κόρη του κόμη του Βόλφσταϊν και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμπαχ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Αλβέρτου-Φρειδερίκου κόμη του Βόλφσταϊν-Ζούλτσμπουργκ (1644–1693) και της Σοφίας-Λουίζας (1645–1717), κόρης του Γεωργίου-Βόλφγκανγκ κόμη του Κάστελ-Ρέμλινκεν (1610-1668). Η Σοφία-Χριστιανή ανατράφηκε αυστηρά θρησκευτικά με τον Πιετιστικό τρόπο.
Γάμος
Στις 14 Αυγούστου 1687 παντρεύτηκε τον Χριστιανό-Ερρίκο μάργραβο του Βραδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμπαχ (1661–1708), στο κάστρο Όμπερζουλτσμπυργκ. Η Αυλή του μαργράβου στο Μπαϊρόιτ θεώρησε ότι η σύζυγος αυτού «δεν του άρμοζε», δηλαδή δεν είχε αρκετά υψηλή γέννηση, για να παντρευτεί ένα μέλος της άρχουσας οικογένειας, καθώς ο Οίκος της απέκτησε το καθεστώς του κυβερνώντος Αυτοκρατορικού κόμη μόλις πρόσφατα (το 1673), για την άμεση κυριότητα του Ζούλτσμπυργκ-Πύρμπαουμ. Στο τέλος, μετά από πολλά εμπόδια, ο γάμος αναγνωρίστηκε και αντιμετωπίστηκε ισότιμος.
Μετέπειτα ζωή
Μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού τους, η οικογένεια μετακόμισε στο κάστρο του Σένμπεργκ, όπου η Σοφία-Χριστιανή, που χαρακτηρίστηκε ως «αξιαγάπητη» φρόντισε να μεγαλώσει τα παιδιά της. Συνέθεσε ένα βιβλίο προσευχής, το λεγόμενο Βιβλίο Προσευχής του Σένμπεργκ, που περιέχει τις προσευχές που χρησιμοποιούντο στην καθημερινή «συνάντηση προσευχής». Το 1703 ο Χριστιανός-Ερρίκος και ο Φρειδερίκος Α΄ της Πρωσίας συνήψαν τη Συνθήκη του Σένμπεργκ, στην οποία ο Χριστιανός-Ερρίκος παραχώρησε το Βρανδεμβούργο-Άνσμπαχ στην Πρωσία με αντάλλαγμα την περιοχή Βέφερλινγκεν κοντά στο Μαγδεβούργο. Η οικογένεια μετακόμισε στη συνέχεια στο κάστρο Βέφερλινγκεν.
Μετά το τέλος του συζύγου της, ο γαμπρός της Χριστιανός ΣΤ΄ της Δανίας την κάλεσε στη Δανία, η οποία ήταν καταφύγιο Πιετιστών.
Η Σοφία-Χριστιανή απεβίωσε στις 23 Αυγούστου το 1737 και τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Ρόσκιλντε.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Αλέξανδρος Καρατζόρτζεβιτς
Ο Αλέξανδρος Καρατζόρτζεβιτς (γενν. 17 Ιουλίου 1945) από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς είναι ο τελευταίος διάδοχος του θρόνου του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας και επικεφαλής του Οίκου του. To βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας καταργήθηκε το 1944 δίνοντας την θέση του στην Σοσιαλιστική  Ομοσπονδιακή  Δημοκρατία  της Γιουγκοσλαβίας.
Βιογραφία
Η βάπτισή του έγινε στο Αββαείο του Γουέστμινστερ με αναδόχους τον βασιλιά Γεώργιο ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και την τότε πριγκίπισσα Ελισάβετ, μετέπειτα βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι γονείς του δεν ήταν σε θέση να του παράσχουν επαρκή φροντίδα εξαιτίας οικονομικών λόγων και λόγων υγείας, γι΄ αυτό και ο Αλέξανδρος πέρασε μεγάλο μέρος των παιδικών του χρόνων μαζί με τη γιαγιά του Ασπασία Μάνου.
Ο Καρατζόρτζεβιτς εκπαιδεύθηκε στο Ινστιτούτο Λε Ροζέ, στη Στρατιωτική Ακαδημία του Κάλβερ, στο σχολείο Γκόρντονστουν, στο σχολείο Μίλφιλντ και στη Σχολή Δοκίμων Αξιωματικών του Μονς. Αποφοίτησε από τη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Σάντχερστ και έγινε αξιωματικός του Βρετανικού Στρατού, φτάνοντας στον βαθμό του λοχαγού. Το 1972 ακολούθησε σταδιοδρομία στον διεθνή επιχειρηματικό τομέα.
Την 1η Ιουλίου 1972 ο Καρατζόρτζεβιτς νυμφεύθηκε στην Ισπανία τη Ρωμαιοκαθολική Μαρία ντα Γκλόρια της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρη του Πέτρου-Γκαστάο. Μαζί της απέκτησε τρία παιδιά, τον Πέτρο (5 Φεβρουαρίου 1980), τον Φίλιππο (15 Ιανουαρίου 1982) και τον Αλέξανδρος (15 Ιανουαρίου 1982). Ωστόσο, το ζευγάρι χώρισε το 1985.
Ο Καρατζόρτζεβιτς έκανε έναν δεύτερο γάμο, τον Σεπτέμβριο του 1985, με την Ελληνίδα Αικατερίνη Μπατή, κόρη του Ροβέρτου και της Άννας Μπατή. Η θρησκευτική τελετή του γάμου τους έγινε στις 21 Σεπτεμβρίου στην Σερβική Ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Σάββα στο Λονδίνο.
Ο Καρατζόρτζεβιτς μετέβη για πρώτη φορά στη Γιουγκοσλαβία το 1991. Εργάστηκε ενεργά εναντίον της κυβέρνησης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και, μετά την πτώση της, μετακόμισε μόνιμα στη χώρα το 2000. Στις 27 Φεβρουαρίου 2001 το Κοινοβούλιο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας επανέφερε τη γιουγκοσλαβική ιθαγένεια σε όλα τα μέλη της οικογένειας των Καραγεώργεβιτς. Ο νόμος αυτός ακύρωνε τον προηγούμενο νόμο της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας του 1947, σύμφωνα με τον οποίο η οικογένεια έχανε τη γιουγκοσλαβική ιθαγένειά της. Τον Μάρτιο του 2001 επετράπη στην οικογένεια να επιστρέψει σε πρώην βασιλικά ανάκτορα, όπως στο Λευκό Παλάτι του Βελιγραδίου.
Ο Καρατζόρτζεβιτς είναι υπέρμαχος της επαναφοράς της συνταγματικής μοναρχίας στη Σερβία και βλέπει τον εαυτό του ως τον νόμιμο βασιλιά. Θεωρεί ότι η μοναρχία μπορεί να δώσει στη Σερβία σταθερότητα, συνέχεια και ενότητα. Μια σειρά από πολιτικά κόμματα και οργανώσεις υποστηρίζουν μια συνταγματική κοινοβουλευτική μοναρχία στη Σερβία. Ανάμεσα σε αυτούς τους θεσμούς είναι και η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία έχει υποστηρίξει ανοιχτά την αποκατάσταση της μοναρχίας.
Σε μια διαδικτυακή δημοσκόπηση του 2011, το 64% των Σέρβων υποστήριζε την αποκατάσταση της μοναρχίας. Μια άλλη δημοσκόπηση, του Μαΐου του 2013 ήθελε το 39% των Σέρβων να υποστηρίζει τη μοναρχία, με 32% να εναντιώνεται σε αυτή. Στις 27 Ιουλίου 2015, η εφημερίδα Μπλιτς δημοσίευσε μια δημοσκόπηση, στην οποία το 49,8% των ερωτηθέντων υποστήριζε την επαναφορά της μοναρχίας, το 44,6% ήταν αντίθετο σε αυτή και το 5,5% δεν εξέφραζε άποψη υπέρ ή κατά.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε πρώτα το 1972 τη Μαρία ντα Γκλόρια της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρη του Πέτρο-Γκαστάο και είχε τέκνα:
Το 1985 διαζεύχθηκε και το ίδιο έτος νυμφεύθηκε για δεύτερη φορά την Αικατερίνη Μπατή, κόρη του Ροβέρτου Μπατή και της Άννας Δόστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Οίκος των Καραγεώργεβιτς Κατηγορία:Διεκδικητές του σερβικού θρόνου Α
Αβριγί (Ορν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αβριλιέν (γαλλικά: Avrilliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Γεωγραφία του Τέξας
400px|thumb|right|Χάρτης του Τέξας Το Τέξας καταλαμβάνει μεγάλο τμήμα των νοτιοκεντρικών ΗΠΑ. Με έκταση 695.662 χμ², είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πολιτεία της χώρας, μετά την Αλάσκα. Συνορεύει με τις πολιτείες της Λουιζιάνα στα ανατολικά, του Αρκάνσας στα βορειοανατολικά, της Οκλαχόμα στα βόρεια, του Νέου Μεξικού στα δυτικά και τις μεξικανικές πολιτείες Τσιουάουα, Κοαουίλα, Νουέβο Λεόν και Ταμαουλίπας στα νότια και νοτιοδυτικά. Τέλος, βρέχεται από τον Κόλπο του Μεξικού στα νοτιοανατολικά. Παραδοσιακά, θεωρείται ότι αποτελεί μέρος του Νότου των ΗΠΑ και επίσης μέρος των Νοτιοδυτικών Πολιτειών των ΗΠΑ.
Έκταση και γεωγραφικά στοιχεία
Με έκταση 695.662 χμ², το Τέξας καταλαμβάνει το 7% της συνολικής υδάτινης και χερσαίας έκτασης των ΗΠΑ. Είναι κατά 10% μεγαλύτερο από τη Γαλλία, σχεδόν διπλάσιο από τη Γερμανία ή την Ιαπωνία και περισσότερο από διπλάσιο του Ηνωμένου Βασιλείου. Αν ήταν ανεξάρτητη χώρα, το Τέξας θα βρισκόταν στην 39η θέση στην λίστα των χωρών ανά έκταση, παγκοσμίως. Το μέγεθος του Τέξας δεν επιτρέπει την εύκολη κατηγοριοποίηση ολόκληρης της πολιτείας σε οποιαδήποτε αναγνωρισμένη περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών. Ακόμη και η πολιτιστική ποικιλομορφία μεταξύ των διαφόρων περιοχών της πολιτείας καθιστά δύσκολη τη μεταχείριση του Τέξας ως περιοχής από μόνη της.
Οι κάτοικοι συνηθίζουν να χωρίζουν τυπικά την πολιτεία σε Βόρειο, Ανατολικό, Κεντρικό, Νότιο και Δυτικό Τέξας και, μερικές φορές, περιλαμβάνουν το Πάνχαντλ (Panhandle, «Λαβή Τηγανιού», στο απώτατο βόρειο άκρο). Ωστόσο, από γεωμορφολογική άποψη, το Τέξας αποτελείται από τέσσερις μεγάλες φυσικές περιοχές: Παράκτια Πεδιάδα του Κόλπου (Gulf Coastal Plain), Ηπειρωτικές Πεδιάδες (Interior Lowlands), Μεγάλες Πεδιάδες (Great Plains) και Επαρχία Μπέιζιν και Ρέιντζ (Basin and Range Province).
Η μεγαλύτερη απόσταση της πολιτείας σε ευθεία γραμμή είναι από τη βορειοδυτική γωνία της κομητείας Ντάλαμ (Dallam County) έως τον ποταμό Ρίο Γκράντε ακριβώς κάτω από το Μπράουνσβιλ, δηλαδή 1.289 χλμ. Η μεγαλύτερη απόσταση ανατολής-δύσης είναι 1.244 χλμ., από την καμπή προς τα ανατολικά του ποταμού Σεϊμπίν (Sabin River) στην κομητεία Νιούτον (Newton County), έως την ακραία δυτική καμπή του Ρίο Γκράντε ακριβώς πάνω από το Ελ Πάσο. H πολιτεία είναι τόσο μεγάλη που το Ελ Πάσο, στη δυτική γωνία της πολιτείας, είναι πιο κοντά στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας, παρά στο Χιούστον κοντά στα σύνορα με τη Λουιζιάνα. Παράλληλα, το Όριντζ (Orange), στα σύνορα με τη Λουιζιάνα, είναι πιο κοντά στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα παρά στο Ελ Πάσο.
Το γεωγραφικό κέντρο του Τέξας βρίσκεται περίπου 24 χλμ. βορειοανατολικά του Μπρέιντι (Brady), στην κομητεία ΜακΚόλοχ (McCulloch County). 300px|thumb|right|Η κορυφή Γκουανταλούπε, η υψηλότερη στο Τέξας Η κορυφή Γκουανταλούπε (Guadalupe Peak) της φερώνυμης οροσειράς, στα 2.667 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, περίπου 140 χλμ. ανατολικά του Ελ Πάσο, είναι το υψηλότερο σημείο της πολιτείας.
Πεδιάδες
Το Τέξας περιλαμβάνει μια σειρά από τεράστιες περιοχές, από τις εύφορες και πυκνοκατοικημένες παράκτιες πεδιάδες στα νοτιοανατολικά έως τις υψηλές πεδιάδες και τα βουνά στα δυτικά και βορειοδυτικά.
Παράκτια Πεδιάδα του Κόλπου
Η μεγάλη Παράκτια Πεδιάδα του Κόλπου (Gulf Coastal Plain) κυριαρχεί καθ’όλο το μήκος ακτογραμμής της πολιτείας, ενώ εκτείνεται στην ενδοχώρα μέχρι το Ρήγμα Μπάλκονιζ (Balcones Fault) και το Ανατολικό Κρος Τίμπερς (Eastern Cross Timbers). Η Παράκτια Πεδιάδα περιλαμβάνει περίπου τα 2/5 της χερσαίας έκτασης του Τέξας και κυμαίνεται από το επίπεδο της θάλασσας έως, περίπου, τα 300 μέτρα.
Εδώ συμπεριλαμβάνεται το Κόουστ Πρέιρι (Coast Prairie, «Παράκτιο Λιβάδι») μια πολύ νεαρή πεδιάδα, με κλίση προς τη θάλασσα μικρότερη από 40 εκατοστά ανά χιλιόμετρο, και την ομαλή επιφάνειά της να διακόπτεται μόνο από τις ακόμη πιο επίπεδες πλημμυρικές πεδιάδες των εκεί ποταμών. Από τον ποταμό Κολοράντο μέχρι τον Ρίο Γκράντε, το Κόουστ Πρέιρι ενώνεται με το Μπλάκ Πρέιρι (Black Prairie, «Μαύρο Λιβάδι») σε μια τεράστια πεδιάδα, ελάχιστα διαφοροποιημένη, όπου κυριαρχεί η φημισμένη φυτοκοινωνία των σαπαράλ (chaparral), που κυριαρχείται από θάμνους, συχνά ακανθώδεις. Η περιοχή αυτή διευρύνεται προς τα ανατολικά στο δέλτα του Ρίο Γκράντε και εκτείνονται νότια μέσα στο Μεξικό. Γενικά, με 510 έως 1.470 χιλιοστά ετήσιων βροχοπτώσεων, η Παράκτια Πεδιάδα του Κόλπου διασχίζεται από ρυάκια και ποτάμια που ρέουν σε παράκτιες εκβολές ποταμών και έλη και παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία σε βλάστηση. Αμμόλοφοι, λιβάδια, και αλυκές συμπληρώνουν τις παραθαλάσσιες περιοχές.
Βορειοκεντρικές Πεδιάδες
Οι Βορειοκεντρικές πεδιάδες (North Central Plains) οριοθετούνται από τον Κρημνό Κάπροκ (Caprock Escarpment) στα δυτικά, το Οροπέδιο Έντουαρντς (Edwards Plateau) στα νότια, και το Ανατολικό Κρος Τίμπερς στα ανατολικά. Με, περίπου, 890 έως 1.270 χιλιοστά ετήσιων βροχοπτώσεων, η περιοχή είναι δασωμένη, κυρίως με βελανιδιές και φτελιές. Τα πετρώματα ποικίλλουν από χοντρή άμμο έως σφιχτές αργίλους και σχιστόλιθους.
Μεγάλες Πεδιάδες
Οι Μεγάλες Πεδιάδες (Great Plains) περιλαμβάνουν τις περιοχές Ιάνο Εστακάδο (Llano Estacado), Πάνχαντλ (Panhandle), το Οροπέδιο Έντουαρντς (Edwards Plateau), τη Λεκάνη Τόγια (Toyah Basin) και το Ιάνο Άπλιφτ (Llano Uplift). Οι σημαντικότερες πόλεις σ’ αυτή την περιοχή είναι οι Μίντλαντ (Midland), Οντέσσα (Odessa), Λάμποκ (Lubbock) και Αμαρίγιο (Amarillo). Με, περίπου, 380 έως 790 χιλιοστά ετησίων βροχοπτώσεων, η περιοχή έχει κυρίως θάμνους και λιβάδια και φιλοξενεί τα πάρκα φαραγγιών Κάπροκ (Caprock Canyons) και Πάλο Ντούρο (Ρalo Duro Canyon). Τα λιβάδια Μπλάκλαντ (Blackland Prairies) του Τέξας ήταν μερικές από τις πρώτες περιοχές που καλλιεργήθηκαν στην πολιτεία. Το έδαφος αποτελείται από εξαιρετικά εκτεταμένες αποθέσεις πηλού, που καλύπτουν επιφάνεια περίπου 1,5 εκατομμυρίων στρεμμάτων (6.000 χμ²), βόρεια από το Ντάλας, έως νότια στο Σαν Αντόνιο.
Βουνά και λεκάνες
Η περιοχή Τρανς-Πέκος (Trans-Pecos Region) έχει ετήσια βροχόπτωση μικρότερη από 300 χιλιοστά. Είναι η πιο ποικιλόμορφη φυσική περιοχή και περιλαμβάνει τα Σαντ Χιλς (Sand Hills, «Αμμώδεις Λόφοι») το οροπέδιο Στόκτον (Stockton Plateau), ερημικές κοιλάδες, δασώδεις βουνοπλαγιές και ερημικά λιβάδια. Παρά τη μικρή βροχόπτωση, υπάρχει πλούσια χλωρίδα με περισσότερα από 700 είδη σπερματοφύτων, εκ των οποίων τα 268 είναι αγρωστώδη. Η περιοχή Τρανς-Πέκος είναι το μόνο τμήμα του Τέξας που θεωρείται ορεινό και περιλαμβάνει επτά επώνυμες κορυφές με ύψος μεγαλύτερο των 2.400 μ. Τέλος, στο δυτικό Τέξας, δυτικά του ποταμού Πέκος, βρίσκεται τμήμα της εκτεταμένης Επαρχία Μπέιζιν και Ρέιντζ (Basin and Range Province), εκτεινόμενη από τα βουνά Ντέιβις (Davis Mountains) στα ανατολικά και τον Ρίο Γκράντε, στα δυτικά και νότια.
Υδρολογία
300px|thumb|right|Ο Ρίο Γκράντε κοντά στα σύνορα με το Μεξικό Το Τέξας έχει 15 μεγάλους ποταμούς, και 3.700 επωνύμως καταχωρισμένα μικρότερα ποτάμια συστήματα, δηλαδή μεγάλα ή μικρά ποτάμια, χειμάρρους και ρέματα. Ο Ρίο Γκράντε είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της πολιτείας και ακολουθούν κατά σειράν οι Πέκος, Μπρέιζες (Brazos), Κολοράντο (εντός της πολιτείας) και Ρεντ (Red). Ενώ στο Τέξας υπάρχουν ελάχιστες φυσικές λίμνες, οι Τεξανοί έχουν κατασκευάσει περισσότερες από εκατό τεχνητές λίμνες και ταμιευτήρες. Η ποιότητα, η ποσότητα και ο χρόνος εισροής γλυκού νερού από τα ποτάμια είναι σημαντικά για τη διατήρηση της φυσικής αλατότητας, των θρεπτικών συστατικών και τα καθιζάνοντα ιζήματα που υποστηρίζουν τις μοναδικές, ποτάμιες βιολογικές κοινότητες, καθώς επίσης για τη διασφάλιση της υγιούς λειτουργίας του οικοσυστήματος. Καθώς ο πληθυσμός της πολιτείας αυξάνεται, η αυξανόμενη ζήτηση για νερό μπορεί να περιορίσει τον όγκο του γλυκού νερού που φτάνει στους κόλπους καθώς και να αλλάξει την ποιότητα ή το χρόνο άφιξης του νερού, επηρεάζοντας έτσι την παραγωγικότητα και τα χαρακτηριστικά των ποτάμιων εκβολών της πολιτείας.
Κυριότερες λίμνες είναι η λίμνη γλυκού νερού Σέιμπιν (Sabine), στην Παράκτια Πεδιάδα του Κόλπου και στα σύνορα με τη Λουιζιάνα και η συχνά υπεραλμυρή λιμνοθάλασσα Λαγούνα Μάδρε (Laguna Madre), κατά μήκος της νότιας ακτής, κοντά στα σύνορα με το Μεξικό.
Στοιχεία γεωλογίας
Το Τέξας κυριαρχείται, ως επί το πλείστον, από ιζηματογενή πετρώματα, με το ανατολικό Τέξας να καλύπτεται από μια Κρητιδική, αλλά και νεότερη ακολουθία (sequence) ιζημάτων. Αυτή η ακολουθία δημιουργήθηκε πάνω στην ορεογενετική αλυσίδα Απαλαχίων-Ουάτσιτα-Μάραθον (Appalachian-Ouachita-Marathon Mountains) της ηπειρωτικής σύγκρουσης της Πενσυλβανίας (Pennsylvanian continental collision), η οποία κατέρρευσε όταν η μεγάλη ρηγμάτωση (rifting) -που συνέβη κατά την Ιουράσιο περίοδο- άνοιξε τον Κόλπο του Μεξικού. Δυτικά από αυτή την ορογενετική περιοχή, τα ιζήματα είναι Πέρμιας και Τριαδικής ηλικίας. Κοιτάσματα πετρελαίου ανευρίσκονται στα Κρητιδικά ιζήματα στα ανατολικά, στα ιζήματα της Πέρμιας περιόδου στα δυτικά, και κατά μήκος της ακτής του Κόλπου και, πιο έξω, στην υφαλοκρηπίδα του Τέξας. Λίγες εκθέσεις πυριγενών και μεταμορφωσιγενών πετρωμάτων του Προκάμβριου βρίσκονται στο κεντρικό και δυτικό τμήμα της πολιτείας, ενώ ηφαιστειακά πετρώματα του Ολιγόκαινου βρίσκονται στο μακρινό δυτικό Τέξας, στην περιοχή Μπιγκ μπεντ (Big Bend, «Μεγάλη Καμπή»). Ένα κάλυμμα ιζημάτων του Μειόκαινου, γνωστό ως σχηματισμός Ογκαλάλα (Ogallala Formation), στη δυτική περιοχή των υψηλών πεδιάδων, αποτελεί πολύ σημαντικό υδροφόρο ορίζοντα.
Το Τέξας δεν έχει ενεργά ή αδρανή ηφαίστεια και έχει μικρή σεισμική δραστηριότητα, καθώς βρίσκεται μακριά από τεκτονικά όρια ενεργών λιθοσφαιρικών πλακών. Η περιοχή Μπιγκ Μπεντ (Big Bend) είναι η πιο ενεργή σεισμικά, ωστόσο, επειδή είναι αραιοκατοικημένη αποφέρει ελάχιστες ζημιές και τραυματισμούς, ενώ ιστορικά δεν έχουν αναφερθεί θύματα από κάποιο σεισμό στο Τέξας.
Ακτογραμμή
Μεγάλο μέρος της ακτογραμμής του Τέξας, μήκους 591 χλμ., παραλληλίζεται με την αλυσίδα νησιών της πολιτείας (Texas barrier islands), πολλά από τα οποία ενσωματώνουν σειρά από εκβολές ποταμών που χύνονται στον Κόλπο του Μεξικού. Αυτά τα υδατικά συστήματα περιλαμβάνουν μερικές από τις μεγαλύτερες και πλέον παραγωγικές -οικολογικά- παράκτιες εκβολές ποταμών στις Ηνωμένες Πολιτείες και συμβάλλουν σημαντικά στους οικολογικούς και οικονομικούς πόρους του Τέξας.
Διάφορα
Το Τέξας διαθέτει 5 κρατικά δάση και 120 κρατικά πάρκα συνολικής έκτασης άνω των 605.000 στρεμμάτων (2.450 χμ²). Με 10 κλιματικές περιοχές, 14 εδαφικές (υπό την έννοια της εδαφικής γεωμορφολογίας) περιοχές και 11 διακριτές οικολογικές ζώνες, η περιφερειακή ταξινόμηση της πολιτείας γίνεται προβληματική λόγω διαφορών στην ποιότητα εδάφους, την τοπογραφία, τη γεωλογία, τις βροχοπτώσεις και τις βιοκοινότητες φυτών και ζώων.
Πηγές
Κατηγορία:Τέξας
Φρειδερίκος Αύγουστος του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Ο Φρειδερίκος-Αύγουστος, γερμ. Friedrich-August (8 Αυγούστου 1734 - 3 Μαρτίου 1793) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1747-1793).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Χριστιανού-Αυγούστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Ιωάννας-Ελισάβετ των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Χριστιανού-Αυγούστου πρίγκιπα του Οϊτίν. Μεγαλύτερη αδελφή του ήταν η Αικατερίνη Β΄ Αυτοκράτειρα της Ρωσίας.
Το 1793 απεβίωσε στο Λουξεμβούργο σε ηλικία 59 ετών. Ήταν άτεκνος και το Τσέρμπστ μοιράστηκε στους πρεσβύτερους κλάδους του Οίκου: Άνχαλτ-Ντεσσάου, Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και Άνχαλτ-Κέτεν.
Οικογένεια
Το 1759 απεβίωσε η Καρολίνα και το 1764 ο Φρειδερίκος-Αύγουστος έκανε δεύτερο γάμο με τη Φρειδερίκη-Αυγούστα-Σοφία, κόρη του 4ου εξαδέλφου του Βίκτωρα-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Αναστασία η Πατρικία
Η Αγία Άναστασία η Πατρικία (Anastasia Patricia, fl. 576) ήταν βυζαντινή αυλικος και αργότερα άγια. Ήταν κυρία επί των τιμών στην βυζαντινή αυτοκράτειρα Θεοδώρα. Ο Ιουστινιανός Α´, ο σύζυγος της Θεοδώρα, μπορεί να την έχει διώξει, καθώς η Θεοδώρα την ζήλευε. Η Αναστασία, για να αποφύγει τα προβλήματα, έφυγε για την Αλεξάνδρεια στην Αίγυπτο. Έφτασε σε ένα μέρος που ονομάζεται Πεμπτον, κοντά στην Αλεξάνδρεια, όπου ίδρυσε ένα μοναστήρι που αργότερα πήρε το όνομά της. Έζησε με μοναστική πειθαρχία και έπλεκε υφάσματα για να βιοπορησει τον εαυτό της.
Μετά το θάνατο της Θεοδώρας το 548, ο Ιουστινιανός επιχείρησε να κάνει την Αναστασία να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα. Αντ 'αυτού, η Αναστασία έφυγε για τη Σκέτη, αναζητώντας βοήθεια από τον Άμπα Ντάνιελ, ηγούμενος του μοναστηριού σε εκείνη την εποχή. Για να προστατέψει την Αναστασία, της επέτρεψε να μετακινηθεί σε κελί λαούρας ή μοναστήρι περίπου 29 χιλιόμετρα από τη Σκέτη στην έρημο και να ντυθεί ως (ανδρας) μοναχός και να αναλάβει τη ζωή ενός ερημίτη σε μια εποχή που αυτό επιτρέπεται μόνο για άντρες. Την επισκέφτηκε κάθε εβδομάδα και εξασφάλισε ότι ένας από τους μαθητές του της παρείχε κανάτες νερού. Η Αναστασία έμεινε σε απομόνωση για είκοσι οκτώ χρόνια.
Το 576, έχοντας επίγνωση του ότι πλησιάζει ο θάνατός της, έγραψε αρκετά λόγια στον Άμπα Ντάνιελ σε ένα σπασμένο κεραμικό και το έβαλε στην είσοδο του σπηλαίου. Ο μαθητής βρήκε ένα οστρακώνα με τις λέξεις "Φέρτε τα μπαστούνια και ελάτε εδώ." Όταν ο Ντάνιελ το άκουσε, ήξερε ότι η Αναστασία ήταν κοντά στον θάνατο. Πήγε να την επισκεφτεί με τον μαθητή του και να της δώσει την κοινωνία και να ακούσει τα τελευταία της λόγια. Ο Ντάνιελ αποκάλυψε τις λεπτομέρειες της ιστορίας της στον μαθητή του μετά το θάνατό της. μικρογραφία|220x220εσ|Αυτοκράτειρα Θεοδώρα και η συνοδεία της. Η ιστορία της επιβιώνει με μια ύφεση του Κοπτο-Αραβικο Συναξάριο και από μια ιστορία του Ντάνιελ της Σκέτης. Η γιορτή της είναι στις 10 Μαρτίου στις Ανατολικές Ορθόδοξες, Λατινικές και Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες, και στις 26 Tobi στο ημερολόγιο της Κοπτικής Εκκλησίας, την ημερομηνία του θανάτου της που δόθηκε στην Αιθιοπική Ζωή του Ντάνιελ της Σκέτης. Έχει υιοθετηθεί από τη σημερινή κοινότητα των ΛΟΑΤ ως παράδειγμα «τρανσέξουαλ» αγίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Μεχριμπάν Αλίεβα
Η Μεχριμπάν Αρίφ κιζί Αλίεβα (née Pashaeva, Mehriban Arif qızı Əliyeva (Paşayeva) , [mɛhriˈbɑn ɑˈrif ɡɯˈzɯ æˈlijevɑ pɑˈʃɑjevɑ] ; γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1964) είναι ιατρός και οφθαλμίατρος του Αζερμπαϊτζάν, η πρώτη Αντιπρόεδρος και Πρώτη Κυρία του Αζερμπαϊτζάν, η επικεφαλής του Ιδρύματος Χεϊντάρ Αλίγιεφ, η πρόεδρος του Ιδρύματος Πολιτιστικών Φίλων του Αζερμπαϊτζάν, η Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γυμναστικής του Αζερμπαϊτζάν και η πρέσβης καλής θέλησης της ΟΥΝΕΣΚΟ και ΙΣΕΣΚΟ.
Νεαρή ηλικία, οικογένεια και γάμος
Η Μεχριμπάν Αλίεβα (née Pashayeva) γεννήθηκε στο Μπακού και προέρχεται από μια οικογένεια που περιγράφεται στα καλώδια της Πρεσβείας των ΗΠΑ που έχουν διαρρεύσει ως "η πιο ισχυρή οικογένεια στο Αζερμπαϊτζάν". Ο παππούς της ήταν ο συγγραφέας Μιρ Τζαλάλ Πασάγεφ, ένας Ιρανός Αζερμπαϊτζάν γεννημένος στο Ιράν. Ο θείος της Χαφίζ Πασάγεφ ήταν ο πρώτος πρέσβης του Αζερμπαϊτζάν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πατέρας της, Αρίφ Πασάγεφ, είναι Πρύτανης της Εθνικής Ακαδημίας Αεροπορίας στο Μπακού και η μητέρα της, η Αΐντα Ιμανγκουλίγεβα (1939-1992) ήταν μια εξέχουσα φιλόλογος και παιδαγωγός, κόρη του διακεκριμένου δημοσιογράφου και παιδαγωγού Νασίρ Ιμανγκουλιγιέβ.
Η Μεχριμπάν Αλίεβα παντρεύτηκε τον Ιλχάμ Αλίγιεφ, γιο του Χεϊντάρ Αλίγιεφ, στο Μπακού στις 22 Δεκεμβρίου 1983. Οι Αλίγιεφς έχουν δύο κόρες, τη Λεϊλά (γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1984) και τον Αρζού (γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1989) και έναν γιο Χεϊντάρ (γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1997). Η Λεϊλά είναι η συντάκτης του περιοδικού Μπακού, που εκδόθηκε από τον Ρώσο επιχειρηματία του Αζερμπαϊτζάν, Αράς Αγκαλάροφ, και παντρεύτηκε τον γιο του, Εμίν Αγκαλάροφ.
Εκπαίδευση και πρώιμη σταδιοδρομία
Η Μεχριμπάν Αλίεβα ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση №23 το 1982. Μπήκε στη Σχολή Προληπτικής Θεραπείας του Ιατρικού Πανεπιστημίου του Αζερμπαϊτζάν, στην οποία διακρίθηκε και αργότερα συνέχισε τις σπουδές της στην Ιατρική Ακαδημία Σεχενόβ της Μόσχας, από την οποία αποφοίτησε το 1988. Από το 1988–92, η Μεχριμπάν Αλίεβα εργάστηκε στο Κρατικό Ινστιτούτο Ερευνών για τις παθήσεις των ματιών της Ρωσικής Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών στη Μόσχα, με επικεφαλής τον Δρ Μιχαήλ Κρασνόφ. Η Αλίεβα πήρε το διδακτορικό της μετά την υπεράσπιση της διατριβής για τα θέματα «Ευθανασία και ανθρωπισμός στην ιατρική» το 2005. Δύο άρθρα στους The Times το 2005 την περιέγραψαν ως «ειδικευμένο ιατρό» και «πρώην οφθαλμίατρος».
Καριέρα
δεξιά|μικρογραφία| Η Μεχριμπάν Αλίεβα κατά τη διάρκεια της επίσκεψής της στη [[Γαλλία το 2012.]] Το 1995, ίδρυσε το Ίδρυμα Φίλων Πολιτισμού του Αζερμπαϊτζάν. Το 1996, με την οικονομική υποστήριξη της Χέβρον, το ίδρυμα έδωσε βραβεία σε έξι εκπροσώπους της τέχνης και του πολιτισμού του Αζερμπαϊτζάν. Το ίδρυμα χρηματοδότησε επίσης παραστάσεις στο Μπακού μουσικής από τους Αντόνιο Βιβάλντι και Τζορτζ Γκέρσουιν.
Το 1996, η Μεχριμπάν Αλίεβα ίδρυσε το περιοδικό "Azerbaijan - Heritage" που εκδόθηκε σε τρεις γλώσσες (Αζερμπαϊτζάν, Αγγλικά και Ρωσικά) προκειμένου να προωθήσει τον πολιτισμό των Αζερμπαϊτζάν.
Στις 13 Αυγούστου 2004, η Μεχριμπάν Αλίεβα έγινε ορισμένη πρέσβη καλής θέλησης της ΟΥΝΕΣΚΟ, για να τιμήσει την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς του Αζερμπαϊτζάν και την προώθηση των προφορικών και μουσικών παραδόσεών της.
Η Μεχριμπάν Αλίεβα εξελέγη μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Εθνικής Ολυμπιακής Επιτροπής του Αζερμπαϊτζάν στην 4η Γενική Συνέλευση του NOC στις 28 Δεκεμβρίου 2004.
Από το 2004,, Η κυρία Αλίεβα είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του Κόμματος του Νέου Αζερμπαϊτζάν. Επιλέχθηκε ως αντιπρόεδρος του Κόμματος τον Ιούνιο του 2013.
Στις 24 Νοεμβρίου 2006, η Αλίεβα απονεμήθηκε τον τίτλο της πρέσβης καλής θέλησης της ΙΣΕΣΚΟ για την προσοχή της στα παιδιά που έχουν ανάγκη και βοήθησε στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και της εκπαίδευσης.
Έγινε μέλος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Συντονισμού των Αζερμπαϊτζάνων σύμφωνα με την απόφαση που ελήφθη στο 4ο Συνέδριο του Κόσμου των Αζερμπαϊτζάνων το 2016.
Μέλος του Κοινοβουλίου
μικρογραφία| Οι Μεχριμπάν Αλίεβα και Σβετλάνα Μεντβέντεβα επισκέπτονται το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Μπακού, 2010. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του Αζερμπαϊτζάν το 2005, εξελέγη στην Εθνοσυνέλευση (Αζερμπαϊτζάν). Η υποψηφιότητά της διεξήχθη από το κόμμα του Νέου Αζερμπαϊτζάν από τη δεύτερη εκλογική περιφέρεια Αζιζμπεκόβ №14, εξελέγη στο κοινοβούλιο με 92,12% των ψήφων. Είχε προηγουμένως σπάσει με την παράδοση για να βοηθήσει την εκστρατεία για τον σύζυγό της το 2003, όταν διετέλεσε πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν. Οι Sunday Times, γράφοντας το 2005 σχετικά με την απόφαση της Αλίεβα να υποψηφίσει το κοινοβούλιο του Αζερμπαϊτζάν, την περιέγραψε ως ήδη ασκώντας «σημαντική επιρροή» και το Ίδρυμα Χεϊντάρ Αλίγιεφ ως «ένα ισχυρό και πλούσιο ίδρυμα που ιδρύθηκε για να προστατεύσει την κληρονομιά του εκλιπόντος προέδρου και να υποστηρίξει αριθμός εκπαιδευτικών και φιλανθρωπικών έργων. " Ορίστηκε από την εκλογική περιφέρεια Χάζαρ №14 το 2010 και το 2015 στις κοινοβουλευτικές εκλογές και κέρδισε το 94,49% των ψήφων το 2010, το 96,7% το 2015.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου της βουλευτής της, η Μεχριμπάν Αλίεβα προσέφυγε στην Εθνοσυνέλευση (Αζερμπαϊτζάν) για την έκδοση πράξεων αμνηστίας στις 28 Μαΐου - Ημέρα Δημοκρατίας Ως αποτέλεσμα, το 2007, 2009, 2013 και 2016, περισσότεροι από 30.000 κρατούμενοι απελευθερώθηκαν από διαφορετικές ποινές.
Έγινε επικεφαλής της ομάδας εργασίας του Αζερμπαϊτζάν-Γαλλίας για τις διακοινοβουλευτικές σχέσεις σύμφωνα με την απόφαση της Εθνικής Συνέλευση του Αζερμπαϊτζάν στις 4 Μαρτίου 2016.
Πρώτη Αντιπρόεδρος
δεξιά|μικρογραφία| Η Μεχριμπάν Αλίεβα κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Αζερμπαϊτζάν το 2017 δεξιά|μικρογραφία| Η Μεχριμπάν Αλίεβα στο κοινοβούλιο του Αζερμπαϊτζάν κατά τη διάρκεια των προεδρικών εγκαινίων το 2018 Στις 21 Φεβρουαρίου 2017, διορίστηκε Πρώτη Αντιπρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν. Αυτό ήταν ένα γραφείο που δημιουργήθηκε μέσω συνταγματικού δημοψηφίσματος το 2016. Στις 6 Μαρτίου 2017, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή τερμάτισε την αναπληρωτή εντολή της Μεχριμπάν Αλίεβα σύμφωνα με το αίτημά της.
Η Μεχριμπάν Αλίεβα, ως 1η Αντιπρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, πραγματοποίησε την επίσημη επίσκεψή της στη Γαλλία στις 14–15 Μαρτίου 2017. Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολλάντ, κατά τη διάρκεια δείπνου που διοργάνωσε υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, "Οι χώρες μας ήρθαν πιο κοντά πρώτα απ 'όλα χάρη στις εμπορικές και πολιτιστικές σχέσεις".
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2017, η Μεχριμπάν Αλίεβα δέχτηκε αντιπροσωπεία της Ιαπωνίας με επικεφαλής τον Μανάμπου Χόρι και συζήτησε τη σχέση μεταξύ Ιαπωνίας και Αζερμπαϊτζάν, συνεργασία στον τομέα του πετρελαίου, νέο PSA για την από κοινού ανάπτυξη του πεδίου «Αζέρι-Χιράγκ-Γκουνέσλι » στον τομέα του Αζερμπαϊτζάν την Κασπία Θάλασσα, και τη δυνατότητα συνεργασίας σε μη πετρελαϊκούς τομείς, όπως ο τουρισμός, η γεωργία και η εκπαίδευση.
Η πρώτη αντιπρόεδρος Μεχριμπάν Αλίεβα και ο Πρόεδρος Ιλχάμ Αλίγιεφ επισκέφθηκαν τις ΗΠΑ στις 17-20 Σεπτεμβρίου 2017 και παρακολούθησαν την 72η σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.
Πολιτική καταστολή
Η Μεχριμπάν ισχυρίστηκε ότι το Αζερμπαϊτζάν είναι μια χώρα πολιτικής ανοχής και αρνήθηκε ότι οι φυλακές του είναι γεμάτες πολιτικούς κρατουμένους. Όταν ρωτήθηκε για την κατάσταση της φυλακισμένης δημοσιογράφου Καντίτζα Ισμαγίλοβα και της υπέρμαχης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Λέυλα Γιούνους, η Μεχριμπάν δεν απάντησε. Ο διορισμός της ως Αντιπροέδρου συνέπεσε με την κράτηση περισσότερων ακτιβιστών του κόμματος της αντιπολίτευσης, η οποία μπορεί να ήταν μια προσπάθεια καταστολής τυχόν προσπαθειών διαμαρτυρίας για την κίνηση.
Επισκέψεις υψηλού επιπέδου
μικρογραφία| Η Αλίεβα με τον [[Βλαντίμιρ Πούτιν|Βλαντιμίρ Πούτιν το 2019.]] Η Μεχριμπάν Αλίεβα έχει επισκεφθεί πολλές ξένες χώρες για να παρακολουθήσει διάφορα είδη εκδηλώσεων και να συναντηθεί με υψηλού επιπέδου ξένους αξιωματούχους. Ταξίδεψε στη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Τουρκία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Κίνα, το Βιετνάμ, τη Ρωσία, την Αυστρία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Λετονία, τη Γεωργία, την Εσθονία, την Ελβετία, την Ιορδανία, τη Ρουμανία, τη Φινλανδία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Λιθουανία, Αίγυπτος, Δημοκρατία της Κορέας, Κατάρ, Ιαπωνία, Σαουδική Αραβία, Ιράν, Κροατία, Πολωνία, Ουκρανία, Ουζμπεκιστάν και Καζακστάν το 2004-2014.
Συναντήθηκε με την Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ Λόρα Μπους κατά την επίσκεψή της στις ΗΠΑ στις 7 Δεκεμβρίου 2006 και συζήτησε τις σχέσεις ΗΠΑ - Αζερμπαϊτζάν, τη συνεργασία στους τομείς της εκπαίδευσης, της υγειονομικής περίθαλψης και του πολιτισμού.
Η Μεχριμπάν Αλίεβα ταξίδεψε στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο του 2015, όπου συναντήθηκε με τον Φρανσουά Ολλάντ, Ζαν Πιέρ Ζουγιέτ, δήμαρχο του πρώτου διαμερίσματος του Παρισιού Ζαν-Φρανσουά Λεγκαρέτ: Μίλησε για τις εναρκτήριες εκδηλώσεις της φωτογραφικής έκθεσης «Αζερμπαϊτζάν-η χώρα ανοχής», «Χωριό του Αζερμπαϊτζάν» και το συνέδριο με θέμα «Θρησκευτική ανοχή: ο πολιτισμός της συνύπαρξης στο Αζερμπαϊτζάν.
Επισκέφτηκε την Τουρκία για να συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής της G-20 στην Αττάλεια, καθώς και στη Γαλλία για να παρακολουθήσει το Φόρουμ Ηγετών της 38ης Συνόδου της Γενικής Διάσκεψης της ΟΥΝΕΣΚΟ τον Νοέμβριο του 2015 με τον Πρόεδρο Ιλχάμ Αλίγιεφ. Το επόμενο ταξίδι της στη Γαλλία το 2015 ήταν το Δεκέμβριο για να συμμετάσχει στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών με θέμα «Καινοτόμες προσεγγίσεις για την ανάπτυξη χαμηλών εκπομπών άνθρακα και βιώσιμο περιβάλλον».
Η Μεχριμπάν Αλίεβα επισκέφθηκε το Βατικανό στις 23 Φεβρουαρίου 2016 και βρισκόταν στο Μουσείο Πίου και Κλήμης για να δει δείγματα τέχνης που ανακτήθηκαν με την υποστήριξη του Ιδρύματος Χεϊντάρ Αλίγιεφ υπό την προεδρία της. Επίσης, εξέτασε τις ντουλάπες που αποκαταστάθηκαν με την υποστήριξη του Ιδρύματος Χεϊντάρ Αλίγιεφ στην Αποστολική Βιβλιοθήκη και είχε μια συνάντηση με τον Διευθυντή του Μουσείου του Βατικανού Αντόνιο Παολουσσί, τον κυβερνήτη του Βατικανού, τον καρδινάλιο Τζουζέπε Μπερτέλο, Πρόεδρο του Ποντιακού Συμβουλίου Πολιτισμού του Βατικανού Γκιαφράνκο Ραβάσι. Η κυρία Αλίεβα και ο Γκιαφράνκο Ραβάσι υπέγραψαν συμφωνία για την ανάκτηση τάφων του Αγίου Σεμπαστιάν. Επιπλέον, μίλησε για την τελετή έναρξης των κατακόμβων των Αγίων Μαρκελλίνου και Πίτερ που αποκαταστάθηκαν με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Χεϊντάρ Αλίγιεφ. Η τελετή έναρξης των τάφων του Αγίου Σεμπαστιάν πραγματοποιήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2018 με την παρουσία της Μεχριμπάν Αλίεβα.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της στη Βουλγαρία, η Αλίεβα έλαβε μέρος στα εγκαίνια του αποθεματικού αρχιτεκτονικού μουσείου «Τραπεζίτσα» που διοργανώθηκε με την υποστήριξη του Ιδρύματος Χέινταρ Αλίγιεφ στην πόλη Βέλικο Τάρνοβο στις 22 Σεπτεμβρίου 2016. Τον Νοέμβριο του 2019, πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη επίσημη επίσκεψή της στη Ρωσία, πραγματοποιώντας διμερείς συνομιλίες με τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και τον πρωθυπουργό Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Ενώ βρισκόταν στην προεδρική κατοικία του Νόβο-Ογκάροβο, της απονεμήθηκε το Τάγμα Φιλίας από τον Πρόεδρο Πούτιν Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τοποθέτησε επίσης ένα στεφάνι στον Τάφο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Προσωπική ζωή
δεξιά|μικρογραφία| Η Αλίεβα με τον σύζυγό της και την κόρη της [[Λεϊλά Αλίεβα|Λεϊλά στο Νταβός, 2019]] Η Αλίεβα έχει υποβληθεί σε εκτεταμένη πλαστική χειρουργική στο σημείο που έχει παρεμποδίσει τις φυσιολογικές εκφράσεις του προσώπου της, σύμφωνα με έγγραφα που κυκλοφόρησαν στο πλαίσιο του WikiLeaks. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο Μπακού, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι δεν μπόρεσαν να διακρίνουν αμέσως την Αλίεβα από τις δύο κόρες της Arzu και Leyla χάρη στις εκτεταμένες επιχειρήσεις. δεξιά|μικρογραφία| Κατά το άνοιγμα του Κέντρου Βιβλίων του Μπακού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αζέροι οφθαλμίατροι
Θάιδα της Σεβίλλης
Η Θάιδα της Σεβίλλης (περί το 1070 - 1093/1107) ήταν φυγάδα Μουσουλμάνα πριγκίπισσα που έγινε ερωμένη και ίσως σύζυγος του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου του Γενναίου. Σύμφωνα με πηγές από το Αλ-Άνταλους ήταν νύφη του βασιλιά της Σεβίλλης Αλ-Μουταμίντ, παντρεύτηκε τον γιο του Αμπου αλ Φατάχ αλ Μαμούν βασιλιά της Κόρδοβας (πέθανε το 1091). Οι μετέπειτα χριστιανοί χρονικογράφοι την καταγράφουν σαν κόρη του Αλ-Μουταμίντ αλλά οι μουσουλμάνοι είναι περισσότερο αξιόπιστοι. Όταν οι Αλμοραβίδες κατέλαβαν την Σεβίλλη κατέφυγε στον βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσο ΣΤ΄ αναζητώντας την προστασία του, έγινε ερωμένη του, ασπάστηκε το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα και βαπτίστηκε χριστιανή με το όνομα "Ισαβέλλα". Με την Θάιδα ο Αλφόνσος ο Γενναίος απέκτησε τον μοναδικό του γιο Σάντσο Αλφόνσεθ. Ο πατέρας του τον όρισε διάδοχο του θρόνου αν και νόθο αλλά δεν πρόλαβε να γίνει βασιλιάς επειδή σκοτώθηκε στην "μάχη του Ουκλές" ενώ ζούσε ακόμα ο Αλφόνσος ο Γενναίος (1108). Πολλοί ιστορικοί συνταυτίζουν την Θάιδα με την τέταρτη σύζυγο του βασιλιά Ισαβέλλα, αυτό είναι θέμα διαφωνιών, άλλοι ιστορικοί διακρίνουν την ερωμένη με την βασίλισσα σαν διαφορετικά πρόσωπα. Στην περίπτωση που είναι τα ίδια πρόσωπα οι κόρες που απέκτησε κατόπιν ο Αλφόνσος Σάντσα και Ελβίρα ήταν δικές της. Η τελευταία καταγραφή της Ισαβέλλας ως βασίλισσας ήταν τον Μάιο του 1107. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Θάιδα πέθανε πάνω στην γέννα, στην περίπτωση που ήταν διαφορετικό πρόσωπο πέθανε στην γέννα του Σάντσο Αλφόνσεθ (1093), στην περίπτωση που ήταν το ίδιο πέθανε στην γέννα της μικρότερης από τις μετέπειτα δυο κόρες του βασιλιά (1107). Η επιγραφή πάνω στον τάφο της γράφει :
Μια δεύτερη επιγραφή την καταγράφει σαν κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου, θεωρείται αναξιόπιστη επειδή δεν λεγόταν Λουδοβίκος ο βασιλιάς της Γαλλίας την εποχή που γεννήθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Καστίλλης
Ιωάννης Λουδοβίκος Α΄ του Άνχαλτ-Ντόρνμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη ΣΤ΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Σοφίας-Αυγούστας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
Το 1667 απεβίωσε στο Ντόρνμπουργκ σε ηλικία 68 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης Λουδοβίκος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1687 τη Χριστίνα-Ελεονόρα του Τσόιτς και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Σουηδικές γενικές εκλογές 2018
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σουηδία την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018 για να εκλεγούν τα 349 μέλη του Riksdag. Περιφερειακές και δημοτικές εκλογές διεξήχθησαν επίσης την ίδια ημέρα. Η τρέχουσα κυβέρνηση μειοψηφίας, αποτελούμενη από τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πρασίνους και υποστηριζόμενη από το Αριστερό Κόμμα, κέρδισε 144 έδρες, μία έδρα περισσότερη από τον τετρακομματικό συνασπισμό της Συμμαχίας, με τους Σουηδούς Δημοκράτες να κερδίζουν τις υπόλοιπες 62 έδρες. Το μερίδιο των ψήφων των σοσιαλδημοκρατών έπεσε στο 28,3%, το χαμηλότερο επίπεδο υποστήριξης από το 1911, αν και η κύρια αντιπολίτευση, οι Μετριοπαθείς, έχασαν περισσότερο σε στήριξη. Οι Δημοκρατικοί της Σουηδίας σημείωσαν κέρδη, αν και λιγότερα από το αναμενόμενο. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων στο 87,18% ήταν η υψηλότερη σε 33 χρόνια και ήταν 1,38 εκατοστιαίες μονάδες υψηλότερη από τις εκλογές του 2014.