cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samsung Galaxy Fold
Το Samsung Galaxy Fold (κωδικό όνομα: Winner) είναι το πρώτο αναδιπλούμενο έξυπνο τηλέφωνο από την Samsung Electronics. Παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2019, ενώ κυκλοφόρησε στις 6 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Άργησε τόσο η κυκλοφορία του μιας και οι δοκιμαστές είχαν παρατηρήσει προβλήματα στην πτυσσόμενη οθόνη μετά από μικρό διάστημα. Η εισαγωγική τιμή του smartphone ήταν 2000 δολάρια ΗΠΑ. Στην Ελλάδα, η επίσημη τιμή του ήταν στα 2199€. Ο διάδοχός του, ο Samsung Galaxy Z Fold 2, ήρθε στην αγορά έναν χρόνο αργότερα.
Παραπομπές
Galaxy Fold
Ελαιοκράμβη
Η ελαιοκράμβη (Brassica napus subsp. napus) είναι ανθοφόρο μέλος της οικογένειας Κραμβοειδών (οικογένεια λάχανου), που καλλιεργείται κυρίως για τους πλούσιους σε λάδι σπόρους του, οι οποίοι φυσικά περιέχουν αξιόλογες ποσότητες του ερουκικού οξέος. Η κανόλα είναι μια ομάδα ποικιλιών ελαιοκράμβης που έχουν εκτραφεί για να έχουν πολύ χαμηλά επίπεδα ερουκικού οξέος και είναι ιδιαίτερα πολύτιμη ως ανθρώπινη και ζωική τροφή. Η ελαιοκράμβη είναι η τρίτη μεγαλύτερη πηγή φυτικών ελαίων και η δεύτερη μεγαλύτερη πηγή πρωτεϊνικού γεύματος στον κόσμο. μικρογραφία| Χωράφια με ελαιοκράμβη
Περιγραφή
μικρογραφία|Στο περιβάλλον μικρογραφία| Ανθισμένη ελαιοκράμβη μικρογραφία| Καρπός ελαιοκράμβης με σπόρους μέσα μικρογραφία| Χωράφι με ελαιοκράμβη Η ελαιοκράμβη φτάνει σε ύψος το ένα μέτρο με άτριχα, σαρκώδη, πτεροειδή και γλααυκά κάτω φύλλα οποία είναι με μίσχο ενώ τα πάνω φύλλα δεν έχουν μίσχους. Η ελαιοκράμβη μπορεί να διακριθεί από την Brassica nigra από τα πάνω φύλλα που δεν περιβάλλουν το στέλεχος και από τη Brassica rapa από τα μικρότερα πέταλά του που είναι μικρότερα από 13 χιλιοστά σε διάμετρο.
Τα άνθη της ελαιοκράμβης είναι λαμπερά κίτρινα και με διάμετρο περίπου 17 χιλιοστά. Είναι ακτινωτά και αποτελούνται από τέσσερα πέταλα σε τυπική σταυροειδή μορφή, που εναλλάσσονται με τέσσερα σέπαλα. Τα κάτω άνθη μοιάζουν με βότρυ και μεγαλώνει προς τα πάνω τις επόμενες ημέρες. Τα άνθη έχουν δύο πλευρικούς στήμονες με κοντά νημάτια και τέσσερις μεσαίους στήμονες με μακρύτερα νημάτια των οποίων οι ανθήρες χωρίζονται από το κέντρο του λουλουδιού κατά την ανθοφορία.
Οι καρποί της ελαιοκράμβης είναι πράσινοι και επιμήκεις χέδρωπες κατά την ανάπτυξη που τελικά ωριμάζουν και γίνονται καφέ. Αναπτύσσονται σε μίσχους μήκους 1-3 εκατοστών και μπορεί να κυμαίνεται από 5 έως 10 εκατοστά σε μήκος. Κάθε λοβός έχει δύο διαμερίσματα που χωρίζονται από ένα εσωτερικό κεντρικό τοίχωμα μέσα στο οποίο αναπτύσσεται μια σειρά από σπόρους. Οι σπόροι είναι στρογγυλοί και έχουν διάμετρο 1,5 με 3 χιλιοστά. Η επιφάνειά τους έχει δικτυωτή υφή και είναι μαύρα και σκληρά όταν είναι ώριμα.
Χρήσεις
μικρογραφία| Ψημένοι σπόροι κανόλα Η ελαιοκράμβη καλλιεργείται για την παραγωγή ζωοτροφών, βρώσιμων φυτικών ελαίων και βιοντίζελ. Η ελαιοκράμβη ήταν η τρίτη κορυφαία πηγή φυτικών ελαίων στον κόσμο το 2000, μετά τη σόγια και το φοινικέλαιο. Είναι η δεύτερη κορυφαία πηγή πρωτεϊνικού γεύματος στον κόσμο μετά τη σόγια.
Ζωοτροφή
Η επεξεργασία της ελαιοκράμβης για την παραγωγή λαδιού παράγει φαγώσιμη ελαιοκράμβη ως υποπροϊόν. Το υποπροϊόν είναι μια ζωοτροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, αντίστοιχη με τη σόγια. Η τροφή χρησιμοποιείται κυρίως για τη διατροφή των βοοειδών, αλλά χρησιμοποιείται επίσης για χοίρους και πουλερικά. Ωστόσο, το φυσικό κραμβέλαιο περιέχει 50% ερουκικό οξύ και υψηλά επίπεδα γλυκοζινολικών που μειώνουν σημαντικά τη θρεπτική αξία της ελαιοκράμβης για ζωοτροφές.
Φυτικό λάδι
Το κραμβέλαιο είναι ένα από τα παλαιότερα γνωστά φυτικά έλαια, αλλά ιστορικά χρησιμοποιήθηκε σε περιορισμένες ποσότητες λόγω των υψηλών επιπέδων ερουκικού οξέος, το οποίο βλάπτει τον καρδιακό μυ των ζώων, και γλυκοσινολικών, που το καθιστούσαν λιγότερο θρεπτικό στις ζωοτροφές. Το κραμβέλαιο μπορεί να περιέχει έως και 54% ερουκικό οξύ. Το έλαιο κανόλα για τρόφιμα που προέρχεται από ποικιλίες κραμβόσπορου, επίσης γνωστό ως κραμβέλαιο 00, κραμβέλαιο με χαμηλή περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ, λάδι LEAR και έλαιο ισοδύναμο με κραμβέλαιο, έχει αναγνωριστεί γενικά ως ασφαλές από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών. Το λάδι κανόλα περιορίζεται από κυβερνητικούς κανονισμούς σε μέγιστο 2% ερουκικό οξύ κατά βάρος στις ΗΠΑ και 2% στην ΕΕ, με ειδικούς κανονισμούς για τις βρεφικές τροφές. Αυτά τα χαμηλά επίπεδα ερουκικού οξέος δεν πιστεύεται ότι προκαλούν βλάβη στα βρέφη.
Βιοντίζελ
Το κραμβέλαιο χρησιμοποιείται ως καύσιμο ντίζελ, είτε ως βιοντίζελ, κατευθείαν σε συστήματα θερμαινόμενων καυσίμων, είτε αναμεμειγμένο με προϊόντα πετρελαίου για την τροφοδοσία μηχανοκίνητων οχημάτων. Το βιοντίζελ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καθαρή μορφή σε νεότερους κινητήρες χωρίς ζημιά στον κινητήρα και συχνά συνδυάζεται με ντίζελ ορυκτών καυσίμων σε αναλογίες που κυμαίνονται από 2% έως 20% βιοντίζελ. Λόγω του κόστους καλλιέργειας, σύνθλιψης και διύλισης βιοντίζελ ελαιοκράμβης, το βιοντίζελ που προέρχεται από κράμβη από νέο λάδι κοστίζει περισσότερο η παραγωγή από το τυπικό καύσιμο ντίζελ, επομένως τα καύσιμα ντίζελ κατασκευάζονται συνήθως από το χρησιμοποιημένο λάδι. Το κραμβέλαιο είναι το προτιμώμενο για την παραγωγή βιοντίζελ στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 80% της πρώτης ύλης,  εν μέρει επειδή η ελαιοκράμβη παράγει περισσότερο λάδι ανά μονάδα έκτασης σε σύγκριση με άλλες πηγές ελαίου, όπως η σόγια, αλλά κυρίως επειδή το λάδι κανόλα έχει σημαντικά χαμηλότερο σημείο γέλης από τα περισσότερα άλλα φυτικά έλαια.
Άλλες
Η ελαιοκράμβη χρησιμοποιείται επίσης ως καλλιέργεια κάλυψης στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του χειμώνα, καθώς αποτρέπει τη διάβρωση του εδάφους, παράγει μεγάλες ποσότητες βιομάζας, καταστέλλει τα ζιζάνια και μπορεί να βελτιώσει τις ιδιότητες του εδάφους με το ριζικό του σύστημα. Ορισμένες ποικιλίες ελαιοκράμβης χρησιμοποιούνται επίσης για βοσκή των ζώων, καθώς είναι έτοιμο για κατανάλωση 80 έως 90 ημέρες μετά τη φύτευση.
Η ελαιοκράμβη έχει υψηλό δυναμικό παραγωγής μελιού και αποτελεί κύρια καλλιέργεια για τις μέλισσες. Το μονόανθο μέλι από ελαιοκράμβη έχει υπόλευκο ή γαλακτοκίτρινο χρώμα, πιπεράτη γεύση και, λόγω του γρήγορου χρόνου κρυστάλλωσής του, απαλή-στερεή υφή. Κρυσταλλώνεται μέσα σε 3 έως 4 εβδομάδες και μπορεί να ζυμωθεί με την πάροδο του χρόνου εάν αποθηκευτεί ακατάλληλα. Η χαμηλή αναλογία φρουκτόζης προς γλυκόζη στο μέλι από ελαιοκράμβη προκαλεί γρήγορη κοκκιοποίηση στην κηρήθρα, αναγκάζοντας τους μελισσοκόμους να εξαγάγουν το μέλι εντός 24 ωρών από την κάλυψη του.
Ως βιολιπαντικό, η ελαιοκράμβη έχει πιθανές χρήσεις για βιοϊατρικές εφαρμογές (π.χ. λιπαντικά για τεχνητές αρθρώσεις) και τη χρήση προσωπικού λιπαντικού για σεξουαλικούς σκοπούς. Το βιολιπαντικό που περιέχει 70% ή περισσότερο λάδι ελαιοκράμβης έχει αντικαταστήσει το λάδι για αλυσοπρίονο με βάση το πετρέλαιο στην Αυστρία, αν και είναι συνήθως πιο ακριβό.
Η ελαιοκράμβη έχει ερευνηθεί ως μέσο για τον περιορισμό των ραδιονουκλεϊδίων που μόλυναν το έδαφος μετά την καταστροφή του Τσέρνομπιλ καθώς έχει ρυθμό πρόσληψης έως και τρεις φορές περισσότερο από άλλα φυτά και μόνο περίπου 3 έως 6% των ραδιονουκλεϊδίων καταλήγουν στους ελαιούχους σπόρους.
Το άλευρο ελαιοκράμβης χρησιμοποιείται κυρίως ως λίπασμα εδάφους παρά για ζωοτροφές στην Κίνα.
Καλλιέργεια
Οι καλλιέργειες από το γένος Βρασσική, συμπεριλαμβανομένης της ελαιοκράμβης, ήταν από τα πρώτα φυτά που καλλιεργήθηκαν ευρέως από την ανθρωπότητα ήδη πριν από 10.000 χρόνια. Η ελαιοκράμβη καλλιεργούνταν στην Ινδία ήδη από το 4000 π.Χ. και εξαπλώθηκε στην Κίνα και την Ιαπωνία πριν από 2000 χρόνια.
Το κραμβέλαιο καλλιεργείται κυρίως στη χειμερινή του μορφή στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και της Ασίας λόγω της απαίτησης της εαρινοποίησης για να ξεκινήσει η διαδικασία της ανθοφορίας. Σπέρνεται το φθινόπωρο και παραμένει σε μορφή ρόδακα φύλλων στην επιφάνεια του εδάφους τον χειμώνα. Το φυτό αναπτύσσει ένα μακρύ κάθετο μίσχο την επόμενη άνοιξη που ακολουθείται από ανάπτυξη πλευρικών κλαδιών. Ανθίζει γενικά στα τέλη της άνοιξης με τη διαδικασία ανάπτυξης και ωρίμανσης λοβών να εμφανίζεται σε μια περίοδο 6-8 εβδομάδων μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού.
Στην Ευρώπη, η χειμερινή ελαιοκράμβη καλλιεργείται ως ετήσιες καλλιέργειες διαλείμματος σε αμειψισπορά τριών έως τεσσάρων ετών με δημητριακά όπως σιτάρι και κριθάρι, και καλλιέργειες σπόρων όπως μπιζέλια και φασόλια. Αυτό γίνεται για να μειωθεί η πιθανότητα μεταφοράς παρασίτων και ασθενειών από τη μια καλλιέργεια στην άλλη. Η χειμερινή κράμβη είναι λιγότερο επιρρεπής στην αποτυχία της καλλιέργειας, καθώς είναι πιο ζωηρή από την καλοκαιρινή ποικιλία και μπορεί να αντισταθμίσει τη ζημιά που προκαλείται από παράσιτα.
Η ανοιξιάτικη ελαιοκράμβη καλλιεργείται στον Καναδά, τη βόρεια Ευρώπη και την Αυστραλία καθώς δεν είναι ανθεκτική στο χειμώνα και δεν χρειάζεται εαρινοποίηση. Η σπορά της καλλιέργειας γίνεται την άνοιξη και η ανάπτυξη του στελέχους γίνεται αμέσως μετά τη βλάστηση.
Η ελαιοκράμβη μπορεί να καλλιεργηθεί σε μεγάλη ποικιλία εδαφών με καλή στράγγιση, προτιμά pH μεταξύ 5,5 και 8,3 και έχει μέτρια ανοχή στην αλατότητα του εδάφους. Είναι κυρίως ένα φυτό που επικονιάζεται από τον άνεμο, αλλά παρουσιάζει σημαντικά αυξημένες αποδόσεις σε κόκκους όταν επικονιάζεται με μέλισσα, σχεδόν διπλάσια από την τελική απόδοση αλλά το αποτέλεσμα εξαρτάται από την ποικιλία. Αυτή τη στιγμή καλλιεργείται με μεγάλες ποσότητες λιπασμάτων που περιέχουν άζωτο και η παρασκευή τους παράγει N2O. Υπολογίζεται ότι το 3-5% του αζώτου που παρέχεται ως λίπασμα για την ελαιοκράμβη μετατρέπεται σε N2O.
Ιστορία των ποικιλιών
Το 1973, Καναδοί γεωπόνοι ξεκίνησαν μια εκστρατεία μάρκετινγκ για την προώθηση της κατανάλωσης κανόλα. Σπόροι, έλαια και πρωτεϊνικά άλευρα που προέρχονται από ποικιλίες ελαιοκράμβης που έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ και χαμηλή περιεκτικότητα σε γλυκοζινολικές ενώσεις καταχωρήθηκε αρχικά ως εμπορικό σήμα, το 1978, του Συμβουλίου Κανόλα του Καναδά, ως "canola". Αυτός είναι τώρα ένας γενικός όρος για εδώδιμες ποικιλίες ελαιοκράμβης, αλλά εξακολουθεί να ορίζεται επίσημα στον Καναδά ως κραμβέλαιο που «πρέπει να περιέχει λιγότερο από 2% ερουκικό οξύ και λιγότερο από 30 μmol γλυκοζινολικών ανά γραμμάριο ξηρανθέντος στον αέρα γεύμα χωρίς λάδι».
Μετά την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα βιοκαύσιμα μεταφορών το 2003 για την προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων, η καλλιέργεια της χειμερινής ελαιοκράμβης αυξήθηκε δραματικά στην Ευρώπη.
Παραγωγή
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας αναφέρει παγκόσμια παραγωγή 36 εκατομμυρίων τόνων ελαιοκράμβης την περίοδο 2003-2004 και εκτιμάται ότι ανήλθε σε 58,4 εκατομμύρια τόνους την περίοδο 2010-2011.
Πηγές
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Φυλλώδη λαχανικά Κατηγορία:Κάρυα και ελαιούχοι σπόροι Κατηγορία:Καλλιέργειες Κατηγορία:Κράμβη
Εθνική Γλυπτοθήκη
Μέχρι στιγμής, το μουσείο φιλοξένησε δύο προσωρινές εκθέσεις. Την έκθεση Μαρίνο Μαρίνι (1901-1980) (Ιούνιος-Οκτώβριος 2006) και μία αναδρομική έκθεση του Γιαννούλη Χαλεπά (Φεβρουάριος-Σεπτέμβριος 2007).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Ελλάδα Κατηγορία:Εθνικά μουσεία της Ελλάδας
Φραντσέσκο Βερατσίνι
Ο Φραντσέσκο Μαρία Βερατσίνι (Francesco Maria Veracini, Φλωρεντία 1 Φεβρουαρίου 1690 – Φλωρεντία 31 Οκτωβρίου 1768) ήταν Ιταλός συνθέτης και βιολονίστας, από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες της εποχής Μπαρόκ. Ο σύγχρονός του, Τ. Μπέρνι (Charles Burney) δήλωσε ότι, «είχε σίγουρα αρκετές ιδιοτροπίες και καπρίτσια, αλλά έκτισε αυτά τα ελαττώματα πάνω σε καλά θεμέλια, καθώς ήταν εξαιρετικός κοντραπουντίστας».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βερατσίνι γεννήθηκε στις 8:00 π.μ., την 1η Φεβρουαρίου 1690, στην οικογενειακή κατοικία του Παλατσουόλο, ενορία του Σαν Σαλβατόρε της Φλωρεντίας. Ήταν ο δεύτερος και μοναδικός επιζήσας γιος του Αγκοστίνο Βερατσίνι, που ήταν φαρμακοποιός και κτηνίατρος (ειρωνικά, ένας από τους λίγους Βερατσίνι που δεν ήταν βιολονίστας, ακόμη και ως ερασιτέχνης). Διδάχθηκε βιολί από τον θείο του, Αντόνιο με τον οποίο αργότερα εμφανίστηκε σε συναυλία, καθώς και από τον Τ. Κασίνι (Giovanni Maria Casini) και τον βοηθό του, Φ. Φερότσι (Francesco Feroci). Ο παππούς του, Φραντσέσκο ήταν από τους πρώτους βιολονίστες της Φλωρεντίας και διατηρούσε μουσική σχολή κατ’ οίκον, μέχρι που η κακή του υγεία τον ανάγκασε να μεταβιβάσει την επιχείρηση στον πατέρα του, Αντόνιο, το 1708. Επιπλέον, η οικογένεια διαχειριζόταν ένα στούντιο ζωγραφικής και κατείχε μεγάλη συλλογή έργων τέχνης.
Το 1714, ο Βερατσίνι πήγε στο Λονδίνο και έπαιξε οργανικά κομμάτια («συμφωνίες» στη σύγχρονη ορολογία) στα διαλείμματα μεταξύ των πράξεων των οπερών στο Θέατρο της Βασίλισσας. Στην Αυλή του Ιωάννη Γουλιέλμου και της Άννας Μαρίας παρουσίασε το ορατόριό του, Ο Μωυσής στην Ερυθρά Θάλασσα. Το 1716, διορίστηκε διευθυντής μιας μουσικής σχολής της Βενετίας.
Ο Βερατσίνι έγραψε ένα σετ από σονάτες για το βιολί (ή το ρικόρντερ) αφιερωμένο στον πρίγκιπα Φρειδερίκο Αύγουστο, ο οποίος ήρθε για να γιορτάσει το καρναβάλι. Ο πρίγκιπας στρατολόγησε όχι μόνο τραγουδιστές, όπως του είπε να κάνει ο πατέρας του, αλλά και μουσικούς για την Αυλή στη Δρέσδη. Προσέλαβε ολόκληρη όπερα υπό τη διεύθυνση του Ιταλού συνθέτη Α. Λότι (Antonio Lotti), τον λιμπρετίστα (Antonio Maria Lucchini), τους καστράτους Σενεσίνο και Ματέο Μπερσέλι (Senesino & Matteo Berselli), τους αρχιτέκτονες αδελφούς Μάουρο (Mauro), δύο ζωγράφους, δύο ξυλουργούς και, βέβαια, τον Βερατσίνι με υψηλότατο μισθό.
Στη Δρέσδη
Για να δικαιολογήσει τον μισθό του, ο Βερατσίνι έπρεπε να συνθέτει μουσική δωματίου για την Αυλή, κάτι που στην επίσημη μισθοδοσία τον κατέγραφε ως διευθυντή ορχήστρας (Kapellmeister), τον Αύγουστο του 1717, και όχι ως βιολονίστα. . Το 1719 απεστάλη ο Βερατσίνι για να προσλάβει περισσότερους ιταλούς τραγουδιστές για τη νέα όπερα της Δρέσδης, "amZwinger". Στη Βενετία εξασφάλισε τις υπηρεσίες της Μ. Ντουραστάντι (Margherita Durastanti) και του Β. Τέσι (Vittorio Tesi), ενώ στη Μπολόνια προστέθηκε η Μ. Α. Λαουρέντι (Maria Antonia Laurenti). Ο Βερατσίνι είχε, επίσης, την ευκαιρία να επισκεφθεί την πατρίδα του, όπου παντρεύτηκε την Κιάρα Τέσι (Chiara Tesi). Το 1721, ο Βερατσίνι έγραψε ένα ακόμη σετ από σονάτες βιολιού αφιερωμένο στον πρίγκιπα (που δημοσιεύτηκε στη Δρέσδη, ως το Opus 1 του).
Στο Λονδίνο
Πίσω στο Λονδίνο το 1733, ο Βερατσίνι εμφανίστηκε σε πολλές συναυλίες. Το 1735 συνέθεσε την όπερα Adriano in Siria, για την Opera of the Nobility, στην πρεμιέρα της οποίας ήταν παρών και ο Χέντελ. Το έργο πήρε αντικρουόμενες κριτικές, αλλά παρέμεινε ανεβασμένο για 6 μήνες (20 παραστάσεις, περίπου). Το 1737, ο Βερατσίνι συνέθεσε την όπερα La Clemenza di Tito, σε ένα λιμπρέτο του Ά. Κόρι (Angelo Maria Cori) και, το 1738, την τρίτη του όπερα Partenio, οπότε και επέστρεψε στη Φλωρεντία όπου έμεινε μέχρι το 1741. Επέστρεψε στη βρετανική πρωτεύουσα και συνέθεσε την τελευταία του όπερα, Roselinda, βασισμένη στο έργο του Σαίξπηρ As You Like It, μια ασυνήθιστη επιλογή υλικού εκείνη την εποχή. Στη συγκεκριμένη όπερα, ο Βερατσίνι συμπεριέλαβε τη γνωστή σκωτική μπαλάντα The Lass. Παρουσιάστηκε στο Λονδίνο, το 1744, την ίδια χρονιά με το ορατόριό του L'errore di Salomone. Ο Μπέρνι περιφρονούσε τη μουσική της όπερας Roselinda ως «άγρια, αμήχανη και δυσάρεστη, προδήλως δημιουργημένη από έναν άνδρα με ‘’παλαβό κεφάλι’’, που δεν είχε συνηθίσει να γράφει για φωνή». Ο Βερατσίνι έφυγε από το Λονδίνο ένα χρόνο αργότερα. thumb|280px|right|Αναμνηστική επιτοίχια πλάκα για τον Βερατσίνι, στο Παλατσουόλο της Φλωρεντίας Το 1745, ή λίγο αργότερα, ο συνθέτης επέζησε ενός ναυαγίου στο οποίο έχασε δύο από τα καλύτερα Stainer βιολιά του, «που τα θεωρούσε τα καλύτερος στον κόσμο», μαζί με αρκετά εξαρτήματα μουσικής. Επέστρεψε στη Φλωρεντία, όπου διορίστηκε διευθυντής παρεκκλησίου (maestro di capella) στις εκκλησίες San Pancrazio (από το 1755) και San Gaetano (από το 1758), εστιάζοντας στην εκκλησιαστική μουσική. Αν και ασχολήθηκε κυρίως με τη διεύθυνση ορχήστρας στα τελευταία του χρόνια, εμφανίστηκε, μερικές φορές, ως βιολονίστας. Πέθανε στη Φλωρεντία το 1768.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Εκτός από τις σονάτες για το βιολί, με τις οποίες έγινε πολύ γνωστός, ο Βερατσίνι συνέθεσε όπερες, ορατόρια, κονσέρτα βιολιού, σονάτες για ρικόρντερ και μπάσο κοντίνουο, καθώς και ορχηστρικές σουίτες, που αποκαλούνται Overtures. Οι έξι Overtures συνετέθησαν για τον Πρίγκιπα Φρειδερίκο Αύγουστο στη Βενετία, το 1716, ως μέρος της -τελικά- επιτυχημένης προσπάθειας του Βερατσίνι να εξασφαλίσει θέση στην Αυλή της Δρέσδης. Έγραψε, επίσης, μια «ζωντανή, άκρως πρωτότυπη πραγματεία θεωρίας της μουσικής». Σύμφωνα με τον μουσικολόγο Μ. Μπούκοφτζερ (Manfred Bukofzer), κρίνοντας τον Βερατσίνι ως συνθέτη, «το ατομικό του, αν όχι υποκειμενικό, ύφος δεν έχει προηγούμενο στην μπαρόκ μουσική και, σαφώς, σηματοδοτεί το τέλος της όλης εποχής», ενώ ο Λ. Τόρκι (Luigi Torchi) υποστήριζε ότι, «διέσωσε την διακινδυνεύουσα μουσική του δέκατου όγδοου αιώνα».
Από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες του βιολιού της εποχής του, διέθετε, σύμφωνα με τους συγχρόνους του, έναν σπάνια δυνατό και διαυγή ήχο. . Παρά τα ελαττώματα του χαρακτήρα του, παρέμεινε εξέχουσα φυσιογνωμία της εποχής του, που ήξερε να συγχωνεύει με μοναδικό τρόπο το ξεχωριστό ύφος διαφόρων εθνικών σχολών για το βιολί, δείχνοντας προοδευτικό ενδιαφέρον για το ομοφωνικό ύφος και προσανατολιζόμενος σε μια προσωπική γραφή της αντίστιξης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες όπερας Κατηγορία:Ιταλοί βιολιστές
Τηλεοπτικός σταθμός
Ο τηλεοπτικός σταθμός είναι ένα σύνολο εξοπλισμού που διαχειρίζεται μια επιχείρηση, μια οργάνωση ή άλλη οντότητα, όπως ένας διαχειριστής ερασιτεχνικής τηλεόρασης (ATV), που μεταδίδει περιεχόμενο βίντεο μέσω ραδιοκυμάτων απευθείας από έναν πομπό σε ένα δέκτη στην επιφάνεια της Γης. Συχνά ο όρος αναφέρεται σε σταθμό που μεταδίδει δομημένο περιεχόμενο σε κοινό ή αναφέρεται στον οργανισμό που λειτουργεί το σταθμό. Μια επίγεια τηλεοπτική μετάδοση μπορεί να γίνει μέσω αναλογικών ή ψηφιακών τηλεοπτικών σημάτων. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί διαφοροποιούνται από την καλωδιακή τηλεόραση ή άλλους παρόχους βίντεο, καθώς το περιεχόμενό τους μεταδίδεται μέσω επίγειων ραδιοκυμάτων. Μια ομάδα τηλεοπτικών σταθμών με κοινή ιδιοκτησία ή θυγατρικών είναι γνωστή ως τηλεοπτικό δίκτυο.
Επειδή τα σήματα των τηλεοπτικών σταθμών χρησιμοποιούν το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, το οποίο στο παρελθόν υπήρξε ένας κοινός, σπάνιος πόρος, οι κυβερνήσεις συχνά απαιτούν εξουσία για τη ρύθμισή τους. Τα πρότυπα συστημάτων τηλεοπτικών εκπομπών διαφέρουν σε όλο τον κόσμο. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί που εκπέμπουν μέσω αναλογικού συστήματος περιορίζονταν συνήθως σε ένα τηλεοπτικό κανάλι, αλλά η ψηφιακή τηλεόραση επιτρέπει τη μετάδοση μέσω υποκαναλιών. Για τη λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών συνήθως απαιτείται άδεια μετάδοσης από κυβερνητική υπηρεσία, η οποία ορίζει τις απαιτήσεις και τους περιορισμούς του σταθμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία Κατηγορία:Τηλεόραση
Ταφικός Περίβολος Α'
Ο ταφικός περίβολος Α' των Μυκηνών υπήρξε το βασιλικό νεκροταφείο των Μυκηναίων ηγεμόνων κατά τον 16ο αιώνα π.Χ., της πρώιμης εποχής του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Βρίσκεται εντός των τειχών της ακρόπολης, νοτιοανατολικά και σε μικρή απόσταση από την κύρια είσοδο, γνωστή ως Πύλη των Λεόντων. Αρχικά ο περίβολος βρισκόταν εκτός των οχυρώσεων των Μυκηνών, όμως με την επέκταση του 13ου αιώνα π.Χ. συμπεριλήφθηκε εντός αυτών. Οι ταφικοί περίβολοι Α', όπως και ο Β', ο τελευταίος εκτός των τειχών, αποτελούν σταθμό στην πρώιμη περίοδο του Μυκηναϊκού πολιτισμού. thumb|Επιτύμβια στήλη που παριστάνει πιθανόν αρματοδρομία. Ο χώρος ήρθε στην επιφάνεια από τον αρχαιολόγο Ερρίκο Σλήμαν το 1876, ακολουθώντας τις περιγραφές του Ομήρου και του Παυσανίας. Ανάμεσα στα πλούσια ευρήματα ανακαλύφθηκε και σειρά χρυσών νεκρικών προσωπείων, ένα από το οποίο είναι γνωστό ως Μάσκα του Αγαμέμνονα. Την ονομασία την έλαβε από τον ίδιο τον Σλήμαν, όμως αποδείχτηκε τελικά ότι το προσωπείο ανήκε σε ηγεμόνα που έζησε τρεις αιώνες νωρίτερα από την υποτιθέμενη εποχή του μυθικού Αγαμέμνονα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία νεκροταφεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Μυκήνες
Ελίζαμπεθ Ρόμερ
Η Ελίζαμπεθ Πάτ Ρόμερ (Elizabeth Pat Roemer, 4 Σεπτεμβρίου 1929 - 8 Απριλίου 2016) ήταν Αμερικανίδα αστρονόμος οποίας τα ερευνητικά ενδιαφέροντα επικεντρώνονταν σε κομήτες και αστεροειδείς.
Το 1966, η Ρόμερ προσλήφθηκε ως επίκουρη καθηγήτρια στο Σεληνιακό και Πλανητικό Εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. Τρία χρόνια αργότερα, προσλήφθηκε ως καθηγήτρια πλήρους απασχόλησης. Η Ρόμερ είναι περισσότερο γνωστή για την ανάκτηση των χαμένων κομητών. Ανακάλυψε τους αστεροειδείς 1930 Εωσφόρος (1930 Lucifer) και 1983 Μποκ (1983 Bok). Επιπλέον, έβγαλε ένα εκτεταμένο σύνολο από φωτογραφίες πλακών κομητών για πάνω από 25 χρόνια, προσπαθώντας να βρει σταθερά δεδομένα για τα μεγέθη των πυρήνων του κομήτη nuclei. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, ήταν γνωστή για την ανίχνευση 79 κομητών μικρής περιόδου. Επίσης, υπολόγισε πολλές τροχιές για κομήτες και μικρούς πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα. Το 1972, απεικόνισε με επιτυχία τον Κομήτη του Ένκε μόλις 10 ημέρες πριν από το αφήλιο. Επίσης, την ίδια χρονιά, κατάφερε να παρατηρήσει τον περιοδικό κομήτη 65P/Gunn κοντά στο αφήλιο. Το 1975, ανακάλυψε επίσης τη Θεμιστώ, ένα από τα 79 φεγγάρια του Δία.
Ο εσωτερικός αστεροειδής 1657 Ρεμέρα (1657 Roemera), που ανακαλύφθηκε από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλτ (Paul Wild) το 1961, ονομάστηκε προς τιμήν της (M.P.C. 2347).
Βραβεία
Η Ρόμερ έλαβε το Βραβείο BA Gould της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, το Ειδικό Βραβείο της NASA και τη θέση λέκτορα Donohoe στην Αστρονομική Εταιρεία του Ειρηνικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι
Χαμεενλίννα
Η Χαμεενλίννα είναι γνωστή ως η γενέτειρα του Φινλανδού εθνικού συνθέτη Γιαν Σιμπέλιους. Σήμερα, ανήκει στην περιοχή Κάντα Χάμε και πριν από το 2010 ήταν η κατοικία του Κυβερνήτη της επαρχίας της Νότιας Φινλανδίας. Οι κοντινές πόλεις περιλαμβάνουν την πρωτεύουσα Ελσίνκι (98 χλμ.), το Τάμπερε (73 χλμ.) και το Λάχτι (72 χλμ.), το περιφερειακό κέντρο της Πάιγιατ-Χάμε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
NGC 821
Ο NGC 821 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κριό. Εκτιμάται πως απέχει περίπου 80 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως η διάμετρός του είναι περίπου 55 χιλιάδες έτη φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 1786 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Κριός (αστερισμός) 0821 08160 01631
Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις
Οι Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις (αγγλικά: Canadian Armed Forces, CAF, γαλλικά: Forces armées canadiennes, FAC) ή Καναδικές Δυνάμεις (αγγλικά: Canadian Forces, CF, γαλλικά: Forces canadiennes, FC) είναι οι ενοποιημένες ένοπλες δυνάμεις του Καναδά, με βάση το νόμο για την εθνική άμυνα, στον οποίο αναφέρεται ότι: «Οι Καναδικές Δυνάμεις είναι οι ένοπλες δυνάμεις της Αυτού Μεγαλειότητος του Καναδά και αποτελούνται από μία Υπηρεσία που ονομάζεται Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις».
Αυτός ο ενιαίος θεσμός αποτελείται από θαλάσσια, χερσαία και εναέρια στοιχεία τα οποία είναι το Καναδικό Πολεμικό Ναυτικό, ο Καναδικός Στρατός Ξηράς και η Καναδική Πολεμική Αεροπορία. Το προσωπικό μπορεί να ανήκει είτε στην Τακτική Δύναμη είτε στην Εφεδρική Δύναμη, η οποία έχει τέσσερις επιμέρους συνιστώσες: τη Βασική Εφεδρεία, τη Συμπληρωματική Εφεδρεία, τη Διοίκηση και Εκπαίδευση Οργανισμών Δοκίμων και τους Καναδούς Ρέιντζερς. Σύμφωνα με τον νόμο για την εθνική άμυνα, οι Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι μια οντότητα ξεχωριστή και διακριτή από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ομοσπονδιακή κυβέρνηση αρμόδια για τη διοίκηση και τη διαμόρφωση της αμυντικής πολιτικής), η οποία υπάρχει και ως σύστημα πολιτικής υποστήριξης των δυνάμεων.
Ο αρχηγός των Καναδικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο Μονάρχης του Καναδά, που εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη του Καναδά. Οι Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις διευθύνονται από τον Αρχηγό του Επιτελείου Άμυνας, ο οποίος συμβουλεύεται και επικουρείται από το Συμβούλιο Ενόπλων Δυνάμεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατός του Καναδά
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο
Το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο (αγγλικά: Toronto Film Critics Award For Best Director) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο για να τιμήσει έναν σκηνοθέτη που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στην κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο Τορόντο
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα (2ος κύκλος)
Ο δεύτερος κύκλος της Ελληνικής τηλεοπτικής κωμικής σειράς του Alpha Μην αρχίζεις τη μουρμούρα, έκανε πρεμιέρα στις 6 Οκτωβρίου 2014 και προβάλλεται κάθε Δευτέρα με Τετάρτη στις 21:00.
Λόγω πολιτικών εξελίξεων, τα τέσσερα τελευταία επεισόδια του δεύτερου κύκλου δεν προβλήθηκαν τις τελευταίες δύο εβδομάδες της σεζόν. Ωστόσο, το πρώτο από αυτά προβλήθηκε ως έκτακτο στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 (ημέρα των εκλογών). Tα υπόλοιπα προβλήθηκαν από την Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2015 (πρεμιέρα για την τρίτη σεζόν) έως την Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μην αρχίζεις τη μουρμούρα
2Cellos
Οι 2Cellos (συχνά αναφέρονται και ως 2CELLOS) είναι κροατικό ντουέτο, το οποίο αποτελείται από τον Λούκα Σούλιτς και τον Στέπαν Χάουσερ. Το 2011, υπέγραψαν συμβόλαιο με την Sony Masterworks και έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει 4 άλμπουμ, στα οποία ερμηνεύουν γνωστά κομμάτια της ποπ και της ροκ, καθώς και θέματα ταινιών, συνήθως μόνο με τα τσέλο τους. Το ντουέτο έχει κάνει αρκετές διεθνείς παραστάσεις, ενώ έχει συμμετάσχει και σε τηλεοπτικά σόου, όπως στο Glee και στο The Bachelor.
Ο Σούλιτς γεννήθηκε στη Σλοβενία, ενώ ο Χάουσερ στην Κροατία. Αμφότεροι έχουν κάνει κλασικές σπουδές, ενώ συναντήθηκαν στο διδακτορικό τους, στην Κροατία. Η πρώτη αναγνωρισιμότητα για το ντουέτο ήρθε όταν έκαναν με δύο τσέλο τη rock διασκευή του τραγουδιού Smooth Criminal του Μάικλ Τζάκσον και, ανεβάζοντάς το στο YouTube, απέκτησαν απευθείας εκατομμύρια θεάσεις. Συγκεκριμένα, μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες σημείωσαν 3 εκατομμύρια προβολές, ενώ έως και τον Μάιο του 2016, το βίντεο είχε 8 εκατομμύρια. Πλέον έχει ξεπεράσει τις 25 εκατομμύρια.
Το πρώτο του άλμπουμ, το 2Cellos, κυκλοφόρησε το 2011, και περιείχε διασκευές από γνωστά ροκ συγκροτήματα, όπως οι Guns N' Roses, AC/DC, U2, Nirvana, Muse κ.ά. Την ίδια χρονιά έκανα και περιοδεία με τον Βρετανό θρύλο της ποπ-ροκ, Έλτον Τζον. Το δεύτερο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε το 2013, και έπιασε την πρώτη θέση των ιαπωνικών charts, τον Αύγουστο, του ίδιου έτους. Το 2015, κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ τους, ονόματι Celloverse. Το 2017, κυκλοφόρησε το τέταρτο άλμπουμ τους, στο οποίο συμμετείχε και Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου. Ο Σούλιτς είχε δηλώσει: "Αγαπάμε τους AC/DC όσο και τον Μπαχ", με τον Χάουσερ να συμπληρώνει: "και οι δύο είναι απλοί και πειστικοί σε αυτό που κάνουν".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:YouTubers Κατηγορία:Πολιτισμός της Κροατίας Κατηγορία:Rock ντουέτα Κατηγορία:Κροατικά rock συγκροτήματα
Νέοι Άγιοι Πάντες Φωκίδας
Οι Νέοι Άγιοι Πάντες είναι οικισμός της Δωρίδας στο νομό Φωκίδας σε υψόμετρο 99 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται δυτικά του Γαλαξιδίου σε απόσταση 14 χλμ. από αυτό και 2,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Παραλία των Αγίων Πάντων που είναι κτισμένη δίπλα στην ΕΟ Αντιρρίου - Ιτέας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Άγιους Πάντες και την Παραλία Αγίων Πάντων, αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίων Πάντων της δημοτικής ενότητας Γαλαξειδίου που υπάγεται στο Δήμο Δελφών και έχει πληθυσμό 50 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο οικισμός δημιουργήθηκε από κατοίκους των Αγίων Πάντων που μετακινήθηκαν σε καλύτερη τοποθεσία και αφού αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1971 προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Αγίων Πάντων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Νεοι Αγιοι Παντες
Γεώργιος Κόλλιας
Ο Γεώργιος (Γιώργος) Κόλλιας (αγγλ. George Kollias, γενν. 9 Νοεμβρίου 1958 στην Αθήνα) είναι Έλληνας βιολόγος, καθηγητής της φυσιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ακαδημαϊκός. Είναι γνωστός κυρίως για τη θεμελίωση της αναπτύξεως θεραπειών με αναστολείς του TNF για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η έρευνά του με τη μεγαλύτερη επίδραση (αναφορές στη διεθνή βιβλιογραφία) σχετίζεται με την ανακάλυψη μονοπατιών προς τη χρόνια φλεγμονή και τις αυτοάνοσες ασθένειες (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας) σε πειραματόζωα.
Εκπαίδευση και σταδιοδρομία
Ο Γ. Κόλλιας απεφοίτησε από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και πήρε το διδακτορικό του το 1984 στη μοριακή βιολογία από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Συνέχισε με μεταδιδακτορική έρευνα στο πεδίο της δομής και εκφράσεως των γονιδίων στο αντίστοιχο Εργαστήριο (Laboratory of Gene Structure and Expression) του Εθνικού Ινστιτούτου Ιατρικών Ερευνών στο Μιλ Χιλ του Λονδίνου. Από το 1990 ως το 2000 ίδρυσε και διεύθυνε το Εργαστήριο Μοριακής Γενετικής στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ στην Αθήνα. Το 2000 διορίσθηκε διευθυντής του Ινστιτούτου Ανοσολογίας στο Κέντρο Ερευνών Βιοϊατρικών Ερευνών «Αλέξανδρος Φλέμινγκ», ενώ από το 2002 ως το 2010 και από το 2016 μέχρι σήμερα είναι πρόεδρος και επιστημονικός διευθυντής του Κέντρου. Από τον Μάιο του 2012 είναι καθηγητής της Πειραματικής Φυσιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες φυσιολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Μεγάλο Αξιοθέατο Οξιτανίας
μικρογραφία|320x320εσ|[[Τουλούζη]] μικρογραφία|250x250εσ|Το αρχαίο ρωμαϊκό [[αμφιθέατρο της Νιμ]] μικρογραφία|250x250εσ|Η [[γέφυρα του Γκαρ]] Μεγάλο Αξιοθέατο της Οξιτανίας (Γαλλικά: Grand Site Occitanie) είναι μια διάκριση περιοχών που προβάλλονται ως χώροι σημαντικού τουριστικού ενδιαφέροντος στην περιοχή της Οξιτανίας. Η ετικέτα δημιουργήθηκε από την παλαιά περιοχή Μιντί-Πυρενέ το 2008. Το 2018, υπήρχαν 40 τοποθεσίες με τον χαρακτηρισμό Μεγάλο Αξιοθέατο σε ολόκληρη την περιοχή.
Η ετικέτα
Πολλές συμβάσεις έχουν υπογραφεί μεταξύ της περιοχής, των νομών και των τοπικών αρχών. Το σύνολο των Μεγάλων αξιοθέατων προβάλλεται μέσω τουριστικών βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, αλλά και μέσω εκτύπωσης φυλλαδίων.
Η διάκριση στοχεύει σε τέσσερις στόχους:
Κατάλογος σημαντικών περιοχών στην Οξιτανία
μικρογραφία|250x250εσ|Το [[κάστρο της Φουά]] μικρογραφία|268x268εσ|[[Ροκαμαντούρ]] μικρογραφία|250x250εσ|Το [[κάστρο του Ναζάκ]] μικρογραφία|250x250εσ|[[Λούρδη]] μικρογραφία|250x250εσ|Τοιχογραφία από το [[σπήλαιο Νιώ]] μικρογραφία|250x250εσ|[[Μοντωμπάν]] μικρογραφία|250x250εσ|[[Αλμπί]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Οξιτανία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Γαλλία
Κλεομένης Κλεομένους
Ο Κλεομένης Κλεομένους ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1852. Πολέμησε στον ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13. Συνταξιοδοτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1914 (Π.Η.) με το βαθμό του υποστρατήγου.Έτσι αφού πέθανε πολεμώντας γενναία και η οδός Κλεομένους που ξέρουμε σήμερα πήρε από αυτόν το όνομα της..
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Φλάβιος Φηλικιανός
O Φλάβιος Φηλικιανός (Flavius Felicianus), ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας του 4ου αιώνα μ.Χ.
Όπως αναφέρει ο Ιωάννης Μαλάλας στο Χρονικό του, γράφει ότι ο Φελισιανός, ένας Χριστιανός, διορίσθηκε Κόμης της εώας το 335. Κατείχε ένα από τα υψηλότερα στρατιωτικά αξιώματα στα ανατολικά της αυτοκρατορίας. Το αν ο Φελισιανός ήταν στην πραγματικότητα ο πρώτος κάτοχος αυτού του τίτλου, όπως αναφέρει και ο Μαλάλας, είναι αμφιλεγόμενο. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, υπό τον οποίο υπηρέτησε, τον όρισε πρώτο πρόξενο το 337. Ανέλαβε τα καθήκοντά του μαζί με τον Φάμπιο Τιτίανο.
Ο Κωνσταντίνος πέθανε στις 22 Μαΐου κατά την θητεία του Φηλικιανού ως πρόξενος, η τύχητου μετά αγνοήτε. Δεδομένου ότι το όνομα του Φελισανού έχει διαγραφεί από μια επιγραφή, πιστεύεται ότι θα έγινε σαν εξάλειψη της μνήμης του ως τιμωρία. Ίσως πέθανε ως ένα από τα θύματα των δολοφονιών μετά το θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Πηγές
Band 1, Cambridge University Press, Cambridge 1971, ISBN 0-521-07233-6, S. 330–331.
Κατηγορία:Κόμητες της εώας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Χοράι-τζι
Ο Χοράι-τζι (鳳来寺) είναι βουδιστικός ναός της αίρεσης Σίνγκον, ο οποίος βρίσκεται στην πόλη Σινσίρο, στο νομό Αΐτσι της Ιαπωνίας. Δεσπόζει στο ναό το άγαλμα του Γιακούσι Νιοράι. Ο ναός βρίσκεται στο βουνό Χοράι στα 695 μέτρα. Η περιοχή έχει αναγνωριστεί ως Χώρος Γραφικής Ομορφιάς και Μνημείο της Φύσης από το 1931. Η περιοχή είναι επίσης γνωστή για τον πληθυσμό του πουλιού γκιώνη, που είναι το επαρχιακό πουλί του νομού Αΐτσι.
Ιστορία
Σύμφωνα με την ιστορία των ναών, ιδρύθηκε το 702 μ.Χ. από έναν ιερό ασκητή, τον Ριούσου Σέννιν, ο οποίος σκάλισε αγάλματα του Γιακούσι Νιοράι, του Νίκκο Μποσάτσου, του Γκακκό Μποσάτσου, του Τζούνι Σίνσο, του Σι- Τεννό και άλλων  θεοτήτων σε κορμούς δέντρων στο όρος Χοράι. Οι προσευχές σε αυτήν την τοποθεσία θεράπευσαν τον αυτοκράτορα Μόμμου από μια δοκιμασία, η οποία οδήγησε στην επίσημη αναγνώρισή του. Σύμφωνα με το θρύλο ο μοναχός Ριούσου εργάστηκε σκληρά για 17 ημέρες στο παλάτι, για να θεραπεύσει τον αυτοκράτορα Μόμμου από κάποια ασθένεια από την οποία υπέφερε πολύ και ο αυτοκράτορας σε ανταπόδοση του επέτρεψε να ιδρύσει τον ναό Χοράι-τζι.
Ο ναός ανοικοδομήθηκε την περίοδο Καμακούρα από τον Μιναμότο νο Γιοριτόμο (στον οποίο πιστώνεται επίσης η κατασκευή των 1425 πέτρινων σκαλοπατιών του), από ευγνωμοσύνη που του προσέφερε καταφύγιο κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Χέιτζι. Στον Αντάτσι Μορινάγκα πιστώνεται επίσης η κατασκευή ενός από τα παρεκκλήσια του. Ο ναός υπέφερε από επανειλημμένες πυρκαγιές κατά τις περιόδους Καμακούρα και Μουρομάτσι, έτσι τα περισσότερα γραπτά αρχεία έχουν καταστραφεί. Ωστόσο, το αρχαιολογικό αρχείο με τη μορφή πολλών θραυσμάτων κεραμικής και τύμβων σούτρα δείχνει ότι ο ναός υπήρχε ως κέντρο τόσο του βουδισμού όσο και της λαϊκής θρησκείας στην περίοδο Σενγκόκου. Ωστόσο, ο Τογιοτόμι Χιντεγιόσι ήταν εχθρικός προς τον ναό και κατέσχεσε τα περισσότερα από τα κτήματα του, επιτρέποντάς του ένα κοκουντάκα μόνο 300 koku, οπότε ο ναός έπεσε σε ταχεία παρακμή.
Ο Χοράι-τζι ανέκαμψε σημαντικά κατά την περίοδο Έντο και ευνοήθηκε ιδιαίτερα από την Οντάι νο Κάτα (η μητέρα του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου). Υπό τον Τοκουγκάβα Ιεμίτσου, τα έσοδά του αυξήθηκαν σε 1350 koku και το Χοραϊσάν Τόσο-γκου χτίστηκε το 1651. Ο ναός ανήκε και στις δύο αιρέσεις Σίνγκον και Τεντάι και έγινε ένα δημοφιλές παράπλευρο ταξίδι για τους ταξιδιώτες στο Τοκάιντο.
Ο διαχωρισμός του Βουδισμού από τον Σιντοϊσμό και η εχθρική στάση της νέας κυβέρνησης Μεϊτζί απέναντι στον Βουδισμό επέφερε ένα βαρύ πλήγμα στον Χοράι-τζι και με το άνοιγμα του σιδηροδρόμου της κύριας γραμμής Τοκάιντο, ο αριθμός των προσκυνητών μειώθηκε. Το Σιντοϊστικό Χοραϊσάν Τόσο-γκου διαχωρίστηκε από τον βουδιστικό ναό και μεγάλο μέρος του όρους Χοράι έγινε εθνικό δάσος. Το 1905, ο ναός έγινε βοηθητικός του Χόριν-τζι στο Κιότο, ο οποίος συγχώνευσε το τμήμα Τεντάι του ναού με το τμήμα Σίνγκον. Η κεντρική αίθουσα κάηκε το 1915 και δεν μπορούσε να ξαναχτιστεί μέχρι το 1974.
Σάνμον του Χοράι-τζι
Η Σάνμον του Χοράι-τζι είναι μία διώροφη Νιόμον πύλη και είναι ένα από τα λίγα σωζόμενα κτίσματά του από την περίοδο Έντο. Χτίστηκε το 1651 ως δωρεά του σόγκουν Τοκουγκάβα Ιεμίτσου. Το κτήριο είναι χτισμένο από ξύλο ζέλκοβα και είναι βαμμένο σε πορφυρό χρώμα. Διαθέτει χάλκινη οροφή με σανίδες σε στιλ irimoya-zukuri. Η πύλη είναι διακοσμημένη κοντά στις μαρκίζες με μοτίβο μπαμπού και τίγρης στο μπροστινό μέρος, μοτίβο παιώνιας και λιονταριού στην πλάτη, μοτίβο κυμάτων και ρινόκερου στα ανατολικά και σύννεφα και μοτίβο κίριν στα δυτικά. Μια μεγάλη επισκευή πραγματοποιήθηκε το 1988. Το κτήριο προστατεύεται ως Σημαντική Πολιτιστική Περιουσία της Ιαπωνίας από το 1953. Σήμερα εκτός από την Νιόμον πύλη από τον ιστορικό ναό διασώζονται το καμπαναριό, το Οκούνο-ιν (ένα εσωτερικό ιερό) και το Κό-ντο (μία μικρή αίθουσα).
Παραπομπές
κατηγορία: Ιαπωνική θρησκεία κατηγορία: Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία: Αξιοθέατα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βουδισμός στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βουδιστικοί ναοί
Καλό Λιβάδι Κύθνου
Το Καλό Λιβάδι, επίσης γνωστό ως Καλό Λειβάδι, είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κύθνου στον νομό Κυκλάδων. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού και απέχει από τη Χώρα 18 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 το Καλό Λιβάδι δεν είχε μόνιμους κατοίκους ενώ Το 2001 είχε 10 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμο πληθυσμό. Στη βόρεια πλευρά της παραλίας του οικισμού βρίσκεται πάνω σε ένα βράχο το εξωκκλήσι της Παναγιάς της Καλολιβαδιώτισας ή Παναγίας της Καλολιβαδιανής. Ο οικισμός έλαβε το όνομά του από ένα λιβάδι που βρίσκεται σε μικρή απόσταση.
Παραπομπές
Καλο Λιβαδι
NGC 4498
Ο NGC 4498 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) την 21η Μαρτίου 1784 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης 4498 41472 07669
Ευκλής ο Ρόδιος
Ο Ευκλής ο Ρόδιος (γιος του Καλλιάνακος, 5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Ρόδο, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας κατά τους 94ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (404 π.Χ.). Ο Ευκλής ήταν εγγονός του Διαγόρα του Ρόδιου από την πλευρά της μητέρας του της Φερενίκης, και οι θείοι του Δαμάγητος, Ακουσίλαος, και Δωριεύς ήταν επίσης ολυμπιονίκες, όπως και ο ξάδερφός του ο Πεισίρροδος. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του Αργείου γλύπτη Ναυκίδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Μαργαρίτα της Σαβοΐας (Βασίλισσα της Ιταλίας)
Η Μαργαρίτα (ιταλ. Margherita, 20 Νοεμβρίου 1851 - 4 Ιανουαρίου 1926) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του δούκα της Γένουας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ιταλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1868 τον Ουμβέρτο Α΄ της Ιταλίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Πεδομόντιου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Λουδοβίκος του Μονπανσιέ
O Λουδοβίκος (γαλλ.: Louis, 10 Ιουνίου 1513 - 23 Σεπτεμβρίου 1582) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μονπανσιέ (Montpensier).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Λα Ρος-συρ-Υόν και της Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης του Γιλβέρτου κόμη του Μονπανσιέ.
Οικογένεια
Το 1538 νυμφεύτηκε πρώτα τη Ζακλίν του Λονουί κόμισσα του Μπαρ-συρ-Σεν, κόρη του Ιωάννη Δ΄ βαρόνου του Πανύ και είχε τέκνα:
Το 1570 έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη της Λωρραίνης, κόρη τού Φραγκίσκου δούκα του Γκιζ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ
Κρήνη Σαιντ-Ωμπέρ
Η Κρήνη Σαιντ-Ωμπέρ είναι κρήνη ευρισκόμενη στο Μον-Σαιν-Μισέλ, στη Γαλλία.
Τοποθεσία
Ευρίσκεται στα βόρεια του Μον-Σαιν-Μισέλ.
Περιγραφή
Μικρός κωνικός πύργος, με γοτθικό θόλο και αέτωμα. Ερειπωμένος έλλειψη συντήρησης.
Ιστορία
Το σημερινό κτίσμα πιστεύεται πως χρονολογείται από το 1757.
Η κρήνη κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1908.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λε Μον-Σαιν-Μισέλ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στη Μανς Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 1908 Κατηγορία:Κρήνες ιστορικά μνημεία στη Γαλλία Σαιντ-Ωμπερ
Ορυκτέλαιο
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Συσκευασία με ορυκτέλαιο, όπως πωλείται στις ΗΠΑ. Το ορυκτέλαιο είναι οποιοδήποτε από τα άοσμα και διαφανή ελαφριά μείγματα ανώτερων αλκανίων που προέρχονται από μια ορυκτή πηγή, ιδιαίτερα από τα υποπροϊόντα του πετρελαίου, σε αντίθεση με τα συνήθως βρώσιμα φυτικά έλαια.
Η ονομασία «ορυκτέλαιο» από μόνη της είναι ανακριβής, καθώς έχει χρησιμοποιηθεί για πολλά συγκεκριμένα έλαια τους τελευταίους αιώνες. Άλλες ονομασίες, εξίσου ανακριβείς, περιλαμβάνουν «λευκό λάδι», «παραφινέλαιο», «υγρή παραφίνη» (υψηλής ποιότητας ιατρικής ποιότητας), paraffinum liquidum και «υγρό πετρέλαιο». Το Baby oil είναι ένα αρωματικό ορυκτέλαιο.
Τις περισσότερες φορές, το ορυκτέλαιο είναι ένα υγρό υποπροϊόν της διύλισης του αργού πετρελαίου για την παραγωγή βενζίνης και άλλων προϊόντων πετρελαίου. Αυτός ο τύπος ορυκτελαίου είναι ένα διαφανές, άχρωμο έλαιο, που αποτελείται κυρίως από αλκάνια και κυκλοαλκάνια, που σχετίζονται άμεσα με τη βαζελίνη. Έχει πυκνότητα περίπου 0,80-0,87 g/cm3.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλαια Κατηγορία:Προϊόντα του πετρελαίου Κατηγορία:Καθαρτικά
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο
Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο (αγγλικά: Toronto Film Critics Award For Best Film)είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο για να τιμήσει μια ταινία της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Τορόντο
Νίκολα Ντιμιτρόφ
Σταδιοδρομία
Ο Ντιμιτρόφ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως κυβερνητικός υπάλληλος το 1996 στο υπουργείο Eξωτερικών ως δικηγόρος για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διεθνές επίπεδο και διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Eξωτερικών το 2000. Το 2002 διορίστηκε δεύτερος πρέσβης της Βόρειας Μακεδονίας στις ΗΠΑ, διαδεχόμενος τη Λιούμπιτσα Ατσέφσκα. Αυτό τον κατέστησε τον νεότερο διπλωμάτη στην Ουάσιγκτον την εποχή εκείνη. Επρόκειτο για τάση αλλαγής γενιάς στις κυβερνήσεις των χωρών της ανατολικής Ευρώπης κατά την οποία «αντικαθίστατο η παλιά φρουρά από νεαρούς δυτικοθρεμμένους τεχνοκράτες».
Τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε τη θέση του πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στην Ολλανδία. Μετά το τέλος της θητείας του τον Μάρτιο του 2013, είχε προγραμματιστεί να αναλάβει την πρεσβεία στη Γερμανία, αλλά το αξίωμα ανατέθηκε στο Νίκολα Κόλεφ. Τον Φεβρουάριο του 2014 ανακοινώθηκε πως ο Ντιμιτρόφ είχε απορρίψει τον διορισμό του ως πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στη Μόσχα.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του Δημητρώφ ήταν πρόσφυγας του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Ο Δημητρώφ πήρε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Σκοπίων και μεταπτυχιακό νομικής στο Βασιλικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στη Μεγάλη Βρετανία, όπου ειδικεύθηκε στο Διεθνές Δίκαιο. Είναι νυμφευμένος και έχει μία κόρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειομακεδόνες πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Διπλωμάτες
Συκιά Φωκίδας
''Για τον οικισμό Συκέα Φωκίδας στο Λιδωρίκι δείτε το λήμμα: Συκέα Φωκίδας Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε: Συκιά (αποσαφήνιση)''
Η Συκιά  είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Παρνασσίδας στον νομό Φωκίδας. Βρίσκεται στα ανατολικά παράλια του κόλπου της Ιτέας, ΝΑ. της Ιτέας σε απόσταση 45,5 χλμ. από αυτήν και Ν. - ΝΑ. της Δεσφίναςς (27,5 χλμ.). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Δεσφίνας που υπάγεται στο Δήμο Δελφών και έχει πληθυσμό 8 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1981 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Δεσφίνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δελφών Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Φραγκίσκος του Μονπανσιέ
Ο Φραγκίσκος (γαλλ.: François, 1542 – 4 Ιουνίου 1592) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μονπανσιέ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου δούκα του Μονπανσιέ και της Ζακλίν ντε Λονγκουί, κόρης του Ιωάννη Δ΄ βαρόνου του Πανύ.
Οικογένεια
Το 1566 νυμφεύτηκε την Ρενέε, κόρη του Νικολάου ντ' Ανζού και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ
Κατάλογος αδελφοποιημένων πόλεων στην Ασία
Αυτός είναι ένας κατάλογος των αδελφοποιημένων πόλεων στην ήπειρο της Ασίας - δηλαδή ζεύγη πόλεων ή πόλεων διαφορετικών χωρών που έχουν καθεστώς αδελφοποιημένων πόλεων. Όπου είναι γνωστό, η ημερομηνία σύστασης της συμφωνίας αδελφοποίησης περιλαμβάνεται στις παρενθέσεις.
Μια αναζητήσιμη, διαδραστική λίστα λειτουργείται από τη Sister Cities International.
Παραπομπές
*
Επαρχίες της Κίνας
Οι Επαρχίες  (Κινεζικά: 省, πινγίν: Shěng), επίσημα επαρχιακού επιπέδου διοικητικές διαιρέσεις (Κινεζικά : 省级行政区; πινγίν: Shěng Jí Xíngzhèngqū) είναι οι υψηλότερου επιπέδου κινεζικές διοικητικές διαιρέσεις. Υπάρχουν 34 τέτοιες διαιρέσεις, ταξινομημένες ως 23 επαρχίες (συμπεριλαμβανομένης της Επαρχίας Ταϊβάν, που θεωρείται επαρχία της Λαϊκής Δημοκρατία της Κίνας και διαίρεση της Δημοκρατίας της Κίνας αλλά υπό εντελώς διαφορετικό ορισμό), 4 δήμους, 5 αυτόνομες περιφέρειες και 2 Ειδικές Διοικητικές Περιφέρειες.
Κατάλογος επαρχιών
Σημειώσεις:
Φορμίων ο Αλικαρνασσαίος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Καρία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Φιντελίτο Κάστρο
Ο Φιντέλ Άνχελ Κάστρο Ντιας-Μπαλάρ (Fidel Ángel Castro Díaz-Balart· 1 Σεπτεμβρίου 1949 - 1 Φεβρουαρίου 2018), γνωστός και ως Φιντελίτο Κάστρο, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Κουβανού ηγέτη Φιντέλ Κάστρο, μοναχοπαίδι από την πρώτη σύζυγό του Mirta Diaz-Balart. Οι γονείς του χώρισαν λίγο πριν την έναρξη της Κουβανικής Επανάστασης, με την οποία ο Κάστρο κατέλαβε την εξουσία στη χώρα, ενώ η Μίρτα μετακόμισε στο Μαϊάμι, με την οικογένεια Diaz-Balart, παίρνοντας μαζί και το γιο της. Ο Φιντελίτο Κάστρο επέστρεψε στην Κούβα ως παιδί για να επισκεφτεί τον πατέρα του και παρέμεινε εκεί για την υπόλοιπη παιδική του ηλικία.
Ο Κάστρο Ντιας-Μπαλάρ σπούδασε στη Σοβιετική Ένωση και για κάποια χρόνια ήταν υπεύθυνος του προγράμματος για την πυρηνική ενέργεια στην Κούβα, μέχρι τη στιγμή που συγκρούστηκε με τον πατέρα του. Από το 1980 έως το 1992 ηγήθηκε του κατασκευαστικού προγράμματος για τον πυρηνικό σταθμό της Χουράγουα (Juragua). Είχε τρία παιδιά, τη Μίρτα Μαρία, τον Φιντέλ Αντόνιο και τον Χοσέ Ραούλ- με τη Νατάσα Σμίρνοβα την οποία γνώρισε στη Ρωσία. Μετά το διαζύγιό του από τη Σμίρνοβα, παντρεύτηκε τη Μαρία Βικτόρια Μπαρέιρο (María Victoria Barreiro) από την Κούβα.
Ο Κάστρο Ντιας-Μπαλάρ αυτοκτόνησε την 1η Φεβρουαρίου 2018.
Θερινό πανεπιστήμιο (πολιτική)
Το θερινό πανεπιστήμιο (γαλλικά: université d'été) είναι η γενικότερη ονομασία η οποία δίδεται, στη Γαλλία, σε μια συγκέντρωση αγωνιστών και υπευθύνων ενός πολιτικού ή συλλογικού κινήματος για διάστημα ολίγων ημερών στα τέλη των θερινών διακοπών, γενικώς στα τέλη Αυγούστου έως τις αρχές Σεπτεμβρίου. Συχνά προσκαλούνται πανεπιστημιακοί, διανοούμενοι, ερευνητές ή και παράγοντες της αστικής κοινωνίας για σειρά διαλέξεων, συζητήσεων και επιμόρφωσης. Οι συγκεκριμένες ημερίδες έχουν ως στόχο την επιμόρφωση, την εμβάθυνση ή τον στοχασμό αναφορικά με τα σχέδια του εν λόγω κινήματος σε ένα ανεπίσημο και χαλαρότερο πλαίσιο. Για τα κόμματα, το θερινό πανεπιστήμιο σηματοδοτεί συχνά την επανέναρξη της πολιτικής χρονιάς, έπειτα από την θερινή διακοπή.