cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνικός Αλεξανδρούπολης (πετοσφαίριση)
Δεκαετία του '70
Τότε ο πρόεδρος του συλλόγου Μιχάλης Παρασκευόπουλος και σύσσωμο το Δ.Σ. επισκέφτηκαν τον κυβερνητικό εκπρόσωπο της ΓΓΑ στην ΕΟΠΕ-ΕΟΚ Θεόδωρο Ανδρεάκο, ιδρυτή της ΕΟΠΕ (1970) και ζήτησαν την στήριξή του, ώστε ο Εθνικός να παραμείνει στην Α' Εθνική κατηγορία προς όφελος του αθλήματος. Τους υπεδείχθη να υποβληθεί το αίτημα στο ΓΓΑ Κ. Ασλανίδη, ο οποίος ζήτησε εισήγηση του Θ. Ανδρεάκου. Μετά την θετική εισήγηση και παρά την αντίδραση των αθηναϊκών σωματείων ο ΓΓΑ με την υπ' αριθ Φ521.3/26335/23.10.71 ιστορική απόφαση ενέκρινε την παραμονή του Εθνικού Αλεξανδρούπολης κατά παρέκκλιση, καθορίζοντας και τους όρους διεξαγωγής του πρωταθλήματος για το έτος 1971-72. Έκτοτε ο Εθνικός αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία με έδρα το ΔΑΚ Αλεξανδρούπολης, χωρητικότητας 1.000 θεατών μετά την τελευταία ανακαίνισή του το 2013. Την δεκαετία του '70 είχε αξιόλογη παρουσία, καταλαμβάνοντας υψηλές θέσεις στο πρωτάθλημα (4ος τις χρονιές 1974-75, 1975-76, 1976-77, 3ος το 1977-78). Την περίοδο 1978-79 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη για το Κύπελλο Συνομοσπονδίας με την ισχυρή τουρκική Βινιλέξ της Κωνσταντινούπολης (επαγγελματική ομάδα, πρωτοπόρος στη χώρα της), από την οποία έχασε και στους δύο αγώνες με 3-0 σετ.
Δεκαετία του '80
Το 1981 η ομάδα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης αγωνίστηκε στον τελικό του πρώτου Κυπέλλου Ελλάδας και την ίδια χρονιά στην Ευρώπη.
Την περίοδο 1981-82, ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης κατατάχτηκε στην 4η θέση του πρωταθλήματος και αγωνίστηκε την επόμενη χρονιά (1982-83) στο Kύπελλο Συνομοσπονδίας με την πορτογαλική Σπόρτινγκ Εσπίνιο, από την οποία αποκλείστηκε με διαφορά ενός πόντου, μιας και οι αγώνες στις έδρες των ομάδων είχαν ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα, 3-0 σετ.
Την περίοδο 1982-83, κατατάχτηκε στην 4η θέση του πρωταθλήματος και αγωνίστηκε την επόμενη χρονιά (1983-84) για το τότε Κύπελλο Συνομοσπονδίας με την πανίσχυρη ιταλική Πανίνι της Μόντενας (πρωταθλήτρια Ιταλίας επί σειρά ετών, τωρινή Μόντενα Βόλεϊ) η οποία κατέκτησε και το κύπελλο εκείνης της χρονιάς. Ο Εθνικός αποκλείστηκε από τη συνέχεια του θεσμού, διότι έχασε και στα δύο παιχνίδια στις αντίστοιχες έδρες με σκορ 3-0 σετ.
Δεκαετίες '90, '00
Ακολούθησε μια περίοδος ανανέωσης των προσώπων που αγωνίζονταν στην ομάδα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές μεταπτώσεις της αγωνιστικής της παρουσίας. Μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’90 η ομάδα ανέκαμψε, και με τις προσθήκες ξένων παικτών όπως το επέβαλαν οι συνθήκες της εποχής, κατόρθωσε να παρουσιάσει ένα καλό αγωνιστικό πρόσωπο.
848 Ίννα
Η Ίννα (Inna) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,135. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Ρωσίδας αστρονόμου Ίννα Νικολάεβνα Λέμαν-Μπαλανόφσκαγια.
Εθνικός Αλεξανδρούπολης (πετοσφαίριση)
Δεκαετία του 2010
Στην Ευρώπη ξαναέπαιξε το φθινόπωρο του 2013 μετά από 30 έτη, μιας και τερμάτισε 4ος στo Πρωτάθλημα Ελλάδας 2012-13 και συμμετείχε στο Κύπελλο CEV της περιόδου 2013-14, από το οποίο αποκλείστηκε στη φάση των 32 από την πολωνική Σκρα Μπέλχατοφ με δύο ήττες (3-1, 3-0). Συνέχισε στο Τσάλεντζ Καπ της ίδιας περιόδου παίζοντας συνολικά 6 Ευρωπαϊκά παιχνίδια εκείνη την χρονιά. Στο Τσάλεντζ Καπ αρχικά προκρίθηκε με δύο νίκες επί της λευκορωσικής Κομουνάλνικ Χρόντνα (3-1 εντός, 3-2 εκτός) και αποκλείσθηκε από τη βελγική Άσε-Λένικ Αλστ στη φάση των 16 στο χρυσό σετ (3-0 εντός, 1-3 εκτός, 12-15).
848 Ίννα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Ίννα είναι πιθανώς C (ανθρακούχος). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εθνικός Αλεξανδρούπολης (πετοσφαίριση)
Δεκαετία του 2010
Την περίοδο 2014-15 η ομάδα συμμετείχε στην Ευρώπη μέσω του Τσάλεντζ Καπ και έφτασε μέχρι τα προημιτελικά αποκλείοντας κατά σειρά: την ελβετική Τ.Β. Σένενβερντ, την εσθονική Σέλβερ Ταλίν και την τσέχικη Φάτρα Ζλιν. Αποκλείστηκε στην οκτάδα από την φιναλίστ εκείνης της χρονιάς Μπενφίκα Λισαβόνας με δύο ήττες (0-3 εκτός, 2-3 εντός). Στις εγχώριες διοργανώσεις, έφτασε έως τον τελικό του Λιγκ Καπ, όπου ηττήθηκε στον τελικό από τον Ολυμπιακό με 3-1. Στο πρωτάθλημα τερμάτισε 6ος, όμως κέρδισε το δικαίωμα της συμμετοχής στην Ευρώπη για την επόμενη περίοδο (2015-16), καθώς ο Παναθηναϊκός και ο Α.Ο.Π. Κηφισιάς που τερμάτισαν στην 4η και 5η θέση αντίστοιχα, δήλωσαν αδυναμία συμμετοχής σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, κι έτσι η ομάδα της Θράκης πήρε τη θέση τους.
Την περίοδο 2015-16 η ακριτική ομάδα φτάνει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στα προημιτελικά του Τσάλεντζ Καπ εκπροσωπώντας επάξια την Ελλάδα και αποκλείεται από τον ίδιο αντίπαλο, την πορτογαλική Μπενφίκα Λισαβόνας, πάλι με δύο ήττες (1-3 εκτός, 2-3 εντός). Προηγουμένως η ομάδα του Έβρου είχε αποκλείσει τη σλοβένικη Πανβίτα Πόμγκραντ, τη σλοβάκικη Β.Κ. Πριεβίτζα και τη σέρβικη Σπάρτκ Λίγκ. Στο πρωτάθλημα κατετάγη 7ος, όπως συνέβη και την περίοδο 2016-17.
848 Ίννα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιννα
Σάντο Στέφανο ντι Καντόρε
Το Σάντο Στέφανο ντι Καντόρε (ιταλικά: Santo Stefano di Cadore, λαδινικά: Sa Stefi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Εθνικός Αλεξανδρούπολης (πετοσφαίριση)
Δεκαετία του 2010
Την περίοδο 2017-18 ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης φτάνει για δεύτερη φορά στην ιστορία του στο τελικό του Λιγκ Καπ «Νίκος Σαμαράς», όπου ηττήθηκε πάλι από τον Ολυμπιακό με 3-0 σετ. Στο πρωτάθλημα τερματίζει 9ος, όπως και την επόμενη περίοδο 2018-19, αποφεύγοντας τον υποβιβασμό και τις δύο χρονιές στα Πλέϊ-άουτ.
Προπονητής της ομάδας από την περίοδο 2012-13 μέχρι και το 2019 ήταν ο ρέκορντμαν συμμετοχών (413 συμμετοχές) της Εθνικής ομάδας Θανάσης Μουστακίδης.
Σάντο Στέφανο ντι Καντόρε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Εθνικός Αλεξανδρούπολης (πετοσφαίριση)
Διακεκριμένοι πετοσφαιριστές
Πολλοί αθλητές του Εθνικού κλήθηκαν και συμμετείχαν σε Εθνικές ομάδες, από το 1970 μέχρι σήμερα, κερδίζοντας πολλές διακρίσεις. Διακεκριμένοι αθλητές του συλλόγου είναι οι ακόλουθοι:
Διεθνείς πετοσφαιριστές της ομάδας και διακρίσεις με τις εθνικές ομάδες Βόλεϊ
Πολλοί αθλητές του τμήματος βόλεϊ κλήθηκαν και συμμετείχαν σε εθνικές ομάδες, από το 1970 μέχρι σήμερα, κερδίζοντας πολλές διακρίσεις. Οι αθλητές αυτοί είναι: Τεκτονίδης Γεώργιος, Κασαμπαλής Αθανάσιος, Μαρίνος Κυριάκος, Χριστουηλίας Ιωάννης, Αρχοντίδης Πέτρος, Σωτηρίου Αθανάσιος, Αγγελίδης Δημήτριος, Τουτζιαράκης Δημήτριος, Δημητριάδης Ιωακείμ, Τερζάκης Ελευθέριος, Σιγλίδης Θεόδωρος, Γιαννακόπουλος Ανέστης, Μητράκας Στέφανος, Ναλμπάντης Απόστολος, Ναλμπάντης Κωνσταντίνος, Τασιούλης Ιωάννης, Γκιούρδας Μάριος, Σιδηρόπουλος Γρηγόριος, Αυτζιόγλου Δήμος, Μπάεφ Θεόδωρος, Κίτσιος Χρήστος, Ζλατιλίδης Δημήτριος, Ανδρεάδης Ανδρέας, Κουμεντάκης Ραφαήλ, Δαλακούρας Ανέστης, Τσέλιος Παρασκευάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
πετοσφαιριση Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Αλεξανδρούπολη Κατηγορία:Θράκη Κατηγορία:Νομός Έβρου
Αρχείο Αγωνιστών του 21
Περί τα τέλη της βασιλείας του Όθωνα, το τότε Υπουργείο Οικονομικών, για λόγους καθαρά συνταξιοδοτικούς και όχι βέβαια ιστορικούς, ζήτησε από τους επιζώντες αγωνιστές της Εθνεγερσίας ή και από τις οικογένειες των αποθανόντων, στοιχεία της δράσεως του καθενός. Η συμπλήρωση των στοιχείων ολοκληρώθηκε στο τέλος της πρώτης δεκαετίας της βασιλείας του Γεωργίου Α΄.
Αυτό απετέλεσε το μεγάλο ιστορικό αρχείο, που όμως ξεχασμένο σε αποθήκες του υπουργείου περισώθηκε της επικείμενης καταστροφής του από τον τμηματάρχη του υπουργείου και ιστορικού συγγραφέα Τάκη Κανδηλώρου, ο οποίος, ψάχνοντας για βακούφια, το ανακάλυψε σε πολύ κακή κατάσταση. Στη συνέχεια το παρέδωσε στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στο «Τμήμα χειρογράφων και Ιστορικόν αρχείον».
Βέβαια, το Αρχείο Αγωνιστών του '21 στερείται σε μεγάλο μέρος ιστορική ακρίβεια, διότι αφενός η δράση πολλών φέρεται πολύ διογκωμένη, αφετέρου περιέχει και πρόσωπα είτε που δεν είχαν δράσει, ακόμη και λόγω ηλικίας, ή και φερόμενα ως ανύπαρκτα. Πάντως, η μελέτη του Αρχείου Αγωνιστών του '21 θεωρείται αρκετά καρποφόρο και βαρυσήμαντο από έμπειρους ερευνητές που αναζητούν διασταύρωση στοιχείων.
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας
Τα Σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας (Αλβανικά: Kufiri Greko-Shqiptar), γνωστά και ως ελληνοαλβανικά σύνορα, έχουν μήκος 282 χιλιoμέτρων και χωρίζουν τις Περιφέρειες Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας στην Ελλάδα, από τις Επαρχίες Αγίων Σαράντα, Αργυρόκαστρου, Πρεμετής, Κολόνιας και Ντεβόλ στην Αλβανία.
Πορεία
Το σύνορο καθορίζεται κατά κύριο λόγο, από τον κατακόρυφο διαμελισμό της περιοχής. Έτσι, από ανατολικά προς τα δυτικά, η μεθόριος ξεκινά από τη Λίμνη Μεγάλη Πρέσπα, συνεχίζει σε μια χερσαία γραμμή 17 χιλιομέτρων, μέχρι την Λίμνη Μικρή Πρέσπα και προχωρά προς τα νότια όρια του Καζά, της Επαρχίας Κορυτσάς. Ύστερα, συναντά την κορυφογραμμή του Όρους Γράμμου και την αλπική λίμνη Γκιστόβα. Από εκεί, αφού ακολουθήσει τη γραμμή που διαχωρίζει τα νερά, περνάει ανάμεσα από τα χωριά Ραντάτι στην Επαρχία Κολόνιας και Πυξαριά Ιωαννίνων, από όπου κατεβαίνει στο Σαραντάπορο ποταμό. Έπειτα, ακολουθεί την κοίτη του Σαραντάπορου, μέχρι τη συμβολή του με τον Αωό ποταμό, όπου συνεχίζει μέχρι την κορυφογραμμή του Όρους Δούσκου και του Όρους Μακρύκαμπου. Στο δυτικό τμήμα του Μακρύκαμπου, το σύνορο ακολουθεί προς τα νότια, συναντώντας τον Συνοριακό Σταθμό Κακαβιάς, μέχρι τους ανατολικούς πρόποδες του Όρους Τσαμαντά και συνεχίζει προς τα δυτικά περνώντας από την κορυφογραμμή του. Καθώς, περνά από τους λόφους δυτικά του Παλαιοχωρίου Αγίων Πάντων κατευθύνεται προς τα Όρη των Φιλιάτων και φτάνει στους λόφους Στύλος και Όρμπα και τέλος, καταλήγει στον όρμο Φτελιά, περίπου 8 χιλιόμετρα Νοτιοανατολικά του Πορθμού της Κέρκυρας, στο Ιόνιο Πέλαγος. μικρογραφία|288x288εσ|Το σημείο που τα σύνορα καταλήγουν στο Ιόνιο Πέλαγος. μικρογραφία|Αεροφωτοφραφία του Όρους Δούσκου μικρογραφία|233x233εσ|Συνοριακός Σταθμός Κακαβιάς
Α' Βαλκανικός Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου, η Ελλάδα κατέλαβε ολόκληρη την Ήπειρο, το χειμώνα του 1913, ενώ από την άλλη πλευρά, η Αλβανία κήρυξε την Ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, στον Αυλώνα στις 28 Νοεμβρίου 1912. Ως αποτέλεσμα της τουρκικής ήττας, οι δύο χώρες λάμβαναν εδαφικά κέρδη, με τη Συνθήκη του Λονδίνου (1913).
Σύμφωνο της Φλωρεντίας (1913)
Ο κωδίκελος αυτός, της Συνθήκης του Λονδίνου, αποτέλεσε τον καθορισμό των ορίων μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, μέσω μιας διεθνούς επιτροπής. Η επιτροπή αυτή, σε συνεδρίαση της στη Φλωρεντία της Ιταλίας, οριστικοποίησε ένα κείμενο το οποίο παραχωρείται η Βόρεια Ήπειρος και η Νήσος Σάσων, στην Αλβανία. Η εκπροσώπευση της Ελλάδας διαμαρτυρήθηκε έντονα, αλλά τελικά αποδέχτηκε το αίτημα. Η Ελλάδα συμφώνησε επίσης, να αποσύρει τα στρατεύματά της από το κομμάτι της Ηπείρου, που δώθηκε στην Αλβανία. Η εκκένωση ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1914.
Σύμφωνο της Φλωρεντίας (1914)
Το Β' Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας συνομολογήθηκε και υπογράφτηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 από τις Μεγάλες Δυνάμεις, ξανά στη Φλωρεντία, με σκοπό διακοίνωση των αποφάσεων τους, προς την Ελληνική Κυβέρνηση για τη χάραξη των Αλβανικών συνόρων. Σύμφωνα μ' αυτές, το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων παραχωρούνται στο νεοσύστατο Πριγκιπάτο της Αλβανίας. Αντίθετα με τα παραπάνω οι Βορειοηπειρώτες αποφάσισαν ν' αντισταθούν επαναστατικά με τα όπλα. Στις 17 Φεβρουαρίου, μόλις τέσσερις μέρες μετά την παραπάνω διακοίνωση συνέρχεται επαναστατική συνέλευση στο Αργυρόκαστρο και ανακηρύσσει τη Βόρεια Ήπειρο σε Αυτόνομη Πολιτεία με προσωρινή κυβέρνηση υπό τον Γεώργιο Χ. Ζωγράφο.
Δολοφονία του Ενρίκο Τελλίνι
Στις 9.00 π.μ. της 27ης Αυγούστου 1923, κοντά στην Κακαβιά, είχε οριστεί ο τελικός καθορισμός των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών. Δέκα χιλιόμετρα πριν τα σύνορα, στη θέση Ζέπι, μεταξύ 53ου και 54ου χιλιομέτρου της οδού Αργυροκάστρου-Ιωαννίνων, το ιταλικό αυτοκίνητο της επιτροπής χάραξης της μεθορίου, είχε δεχτεί άγνωστα πυρά. Οι επιβαίνοντες βρέθηκαν όλοι νεκροί, ανάμεσα τους και ο Επικεφαλής της, ο Ιταλός Στρατηγός Ενρίκο Τελλίνι, αντιπολιτευόμενος του Μουσολίνι. Ως αποτέλεσμα, έλαβε τόπο η κατάληψη της Κέρκυρας στις 31 Αυγούστου 1923 από τα ιταλικά στρατεύματα, για έναν μήνα. Τελικά τα σύνορα καθορίστηκαν ολικά από το τρίτο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, το 1925.
Ελληνοϊταλικός Πόλεμος (1940), Αντίσταση (1941-1944) και Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος (1946-1949)
Μετά την Ιταλική εισβολή στην Αλβανία, ακολούθησε ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος, στις 28 Οκτωβρίου 1940, με την απόπειρα εισβολής στην Ελλάδα από τα ιταλικά στρατεύματα, μέσω των ελληνοαλβανικών συνόρων και την σθεναρή ελληνική αντεπίθεση. Ωστόσο, με την εμπλοκή της Ναζιστικής Γερμανίας και την Επιχείρηση Μαρίτα, ακολούθησε η Τριπλή Κατοχή της Ελλάδας. Στην περιοχή έδρασαν οι αντιστασιακές οργανώσεις της ΜΑΒΗ και του ΕΔΕΣ, μέχρι τον τερματισμό του ελέγχου της περιοχής από τον Άξονα, το Φθινόπωρο του 1944. Ενώ, κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, τα σύνορα χρησιμοποιούνταν για τον εφοδιασμό του ΔΣΕ, από χώρες του Ανατολικού Μπλοκ. Τέλος, έπειτα από σφοδρό βομβαρδισμό στο Όρος Γράμμο, όπου χρησιμοποιήθηκαν ακόμα και οι εμπρηστικές βόμβες Ναπάλμ, η άμυνα των ανταρτών κάμφθηκε και στις 29 Αυγούστου ο Δημοκρατικός Στρατός εγκατέλειψε το βουνό και διέφυγε προς την Αλβανία.
Σήμερα
Τα τελευταία χρόνια, το σύνορο χρησιμοποιείται κυρίως για εμπορικούς και τουριστικούς σκοπούς, καθώς υπάρχει οδική πρόσβαση από μεγάλες Ευρωπαϊκές οδούς, όπως η Ευρωπαϊκή Οδός 86, που ξεκινάει από την Καβάλα και φτάνει στον Αυλώνα. Επίσης, αναμένεται η δημιουργία ενός σιδηρόδρομου που θα ξεκινάει στην Φλώρινα και θα καταλήγει στο Πόγραδετς, μέσω της Κρυσταλλοπηγής, εντός ολίγων ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύνορα της Ελλάδας Κατηγορία:Σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας Κατηγορία:Σύνορα της Αλβανίας Κατηγορία:Ελλάδα Κατηγορία:Αλβανία Κατηγορία:Οδικό δίκτυο στην Αλβανία Κατηγορία:Οδικό δίκτυο στην Ευρώπη ανά χώρα Κατηγορία:Ήπειρος Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος
Χριστόφορος Αργυρόπουλος
Ο Χριστόφορος Αργυρόπουλος είναι Έλληνας δικηγόρος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λαμία. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος με ιδιαίτερη έμφαση στο ποινικό δίκαιο. Ως δικηγόρος συμμετείχε στη δίκη του Γοργοποτάμου, σε αυτήν της ΕΦΕΕ ενώ κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών υπήρξε συνήγορος υπεράσπισης των Μίκη Θεοδωράκη, Νίκο Κωνσταντόπουλου, Δημήτριου Μαρωνίτη κ.α. Υπήρξε επί σειρά ετών πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων καθώς και πρόεδρος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για τον νέο Ποινικό Κώδικα (2015 - 2019). Το 2016 ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών και η Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων εξέδωσαν προς τιμήν του τιμητικό τόμο με άνω των εξήντα νομικών μελετών. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες μελέτες σε νομικά περιοδικά και έχει συμμετάσχει σε συλλογικά έργα σχετικά με το δίκαιο και την ιστορία.
Υπήρξε στενός φίλος του Χρήστου Λαμπράκη και της Μελίνας Μερκούρη. Έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, πρόεδρος της ΕΡΤ (1985) και αντιπρόεδρος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (1986 - 2009) ενώ σήμερα είναι πρόεδρος του ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι
Σίντι Χάιντ-Σμιθ
Η Σίντι Χάιντ-Σμιθ (αγγλικά: Cinty Hyde-Smith, 10 Μαΐου 1959), είναι Αμερικανίδα πολιτικός, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Μισισίπι από το 2018. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Πριν από το 2010, ήταν μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Μισισίπι Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αγρότες Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Notitia Dignitatum
μικρογραφία| Σελίδα από ένα μεσαιωνικό αντίγραφο της Notitia Dignitatum, που παραγγέλθηκε το 1436 από τον επίσκοπο [[Πιέτρο Ντονάτο|Πιέτρο Ντονάτo. Απεικονίζει ασπίδες τού Magister Militum Praesentalis II, ενός υστερο-ρωμαϊκού μητρώου στρατιωτικών διοικητώ,ών. Βολδιανή Βιβλιοθήκη, Οξφόρδη.]] μικρογραφία| Η Παλαιστίνη και ο [[Ιορδάνης (ποταμός)|ποταμός Ιορδάνης, από το Notitia Dignitatum με μικρογραφίες τού Περονέ Λαμύ.]]
Το έργο Notitia Dignitatum (στα λατινικά σημαίνει "Ο Κατάλογος των Αξιωμάτων") είναι ένα έγγραφο της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που περιγράφει λεπτομερώς τη διοικητική οργάνωση της Δυτικής και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είναι μοναδικό ως ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα έγγραφα της ρωμαϊκής κυβέρνησης και περιγράφει αρκετές χιλιάδες αξιώματα από την αυτοκρατορική Αυλή έως τις επαρχιακές κυβερνήσεις, τις διπλωματικές αποστολές και τις μονάδες του στρατού. Συνήθως θεωρείται ακριβές για τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της δεκαετίας τού 420 μ.Χ. και για την Ανατολική (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία της δεκαετίας τού 390 μ.Χ. Ωστόσο, το ίδιο το κείμενο δεν έχει ημερομηνία (ούτε κατονομάζεται ο συγγραφέας του) και οι παραλείψεις περιπλέκουν τη χρονολόγησή του από το περιεχόμενό του.
Αντίγραφα τού χειρογράφου
Υπάρχουν πολλά σωζόμενα αντίγραφα τού 15ου και 16ου αι. τού εγγράφου, καθώς και μία έγχρωμη εκδοχή τού 1542. Όλα τα γνωστά, σωζόμενα αντίγραφα προέρχονται -άμεσα ή έμμεσα- από τον Codex Spirensis, έναν κώδικα που ήταν γνωστό ότι υπήρχε στη βιβλιοθήκη τού Συλλόγου τού Καθεδρικού Ναού τού Σπάιερ (Spayer) το 1542, αλλά που χάθηκε πριν από το 1672 και δεν έχει ανακαλυφθεί ξανά. Ο Codex Spirensis ήταν μία συλλογή εγγράφων, από τα οποία το Notitia ήταν το τελευταίο και μεγαλύτερο έγγραφο, με έκταση 164 σελίδες, που συγκέντρωνε πολλά προηγούμενα έγγραφα, από τα οποία το ένα ήταν τού 9ου αι. Οι θυρεοί των μικρογραφιών στα χειρόγραφα αντίγραφα της Notitia, πιστεύεται ότι αντιγράφουν ή μιμούνται μόνο αυτούς, που απεικονίζονταν στον χαμένο Codex Spirensis.
Η εκδοχή τού 1542, που έγινε για τον Όθωνα-Ερρίκο των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα τού Παλατινάτου, αναθεωρήθηκε με "εικονογραφήσεις πιο πιστές στα πρωτότυπα, που προστέθηκαν σε μεταγενέστερη ημερομηνία" και διατηρείται από την Κρατική Βιβλιοθήκη της Βαυαρίας.
Το πιο σημαντικό αντίγραφο τού κώδικα είναι αυτό, που δημιουργήθηκε το 1436 για τον Πιέτρο Ντονάτo επίσκοπο της Πάντουα το 1436 και μικρογραφήθηκε από τον Περονέ Λαμύ, και τώρα βρίσκεται στη Βολδειανή Βιβλιοθήκη της Οξφόρδης.
Περιεχόμενα
Για κάθε μισό της Αυτοκρατορίας, το Notitia απαριθμεί όλες τις μεγάλες «διακρίσεις», δηλαδή αξιώματα, που θα μπορούσαν να απονεμηθούν, συχνά με τον τόπο και το συγκεκριμένο officium («διακριτικό») αριθμημένο, εκτός από τα κατώτερα μέλη, για το καθένα. Οι διακρίσεις έχουν την εξής σειρά:
Ερμηνεία
Το Notitia παρουσιάζει τέσσερα κύρια προβλήματα ως πηγή, για τον στρατό της Αυτοκρατορίας:
μικρογραφία| Σειρές θυρεών των armigeri defensores seniores (ασπιδοφόρων)  .[[Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν|Βολδειανή Βιβλιοθήκη, Οξφόρδη.]]
Απεικονίσεις
Το Notitia περιέχει διάφορα σύμβολα, όπως το διάγραμμα (στην εικόνα: 4η γραμμή, το 3ο στη σειρά), που αργότερα έγινε γνωστό ως σύμβολο yin και yang. Οι μονάδες πεζικού armigeri defensores seniores ("ασπιδοφόροι") και Mauri Osismiaci είχαν σχέδιο ασπίδας, που αντιστοιχεί στη δυναμική, δεξιόστροφη εκδοχή του συμβόλου, αν και με κόκκινες κουκκίδες, αντί για κουκκίδες αντίθετου χρώματος. Το έμβλημα των Thebaei, ενός άλλου δυτικού ρωμαϊκού συντάγματος πεζικού, παρουσίαζε ένα σχέδιο ομόκεντρων κύκλων συγκρίσιμο με τη στατική του εκδοχή. Τα ρωμαϊκά μοτίβα προηγούνται των αρχαιότερων ταοϊστικών εκδοχών κατά σχεδόν επτακόσια χρόνια, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία για σχέση μεταξύ των δύο.
Εκδόσεις
Κατηγορία:Εικονογραφημένα χειρόγραφα Κατηγορία:Ύστερη Αρχαιότητα
Σπυρίδων Λάμπρος
Ο Σπυρίδων Λάμπρος (8/20 Απριλίου 1851 – 5 Αυγούστου 1919) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιστορικός, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 8/20 Απριλίου 1851 στην Κέρκυρα και ήταν γιος του νομισματολόγου Παύλου Λάμπρου που είχε καταγωγή από την Ήπειρο. Το 1860 μετακόμισε στην Αθήνα με την οικογένεια του, όπου συνέχισε τις εγκύκλιες σπουδές του: τα μαθήματα του ελληνικού σχολείου τα διδάχθηκε κατ' οίκον (1860–1863), τα δε γυμνασιακά στο 2ο Γυμνάσιο Αθηνών (1863–1867), ενώ σπούδασε φιλολογία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο (1867–1871). Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και της Λειψίας, όπου αναγορεύθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας το 1873. Η διατριβή του είχε τίτλο «Τα κατά τους οικιστάς των παρ’ Έλλησιν αποικιών και τας αυτοίς απονεμημένας τιμάς και προνομίας». Από το 1875 και έως το 1878 πραγματοποίησε επιπλέον μελέτες και σπουδές στην Ευρώπη: Γερμανία, Ολλανδία, Γαλλία, Βέλγιο, Αγγλία, Αυστρία, Ιταλία. Το 1877 επέστρεψε στην Ελλάδα και τον επόμενο χρόνο διορίστηκε υφηγητής της ελληνικής ιστορίας και γραφογνωσίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως γενικός επιθεωρητής Δημοτικής Εκπαιδεύσεως και το 1890 έγινε τακτικός καθηγητής της ελληνικής ιστορίας και της Παλαιογραφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ διετέλεσε δύο φορές πρύτανης του πανεπιστημίου (1904–1905 και 1911–1912) και τρεις φορές κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1893–1894, 1909–1910 και 1914–1915).
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1882 μαζί με τους Νικόλαο Πολίτη, Γεώργιο Δροσίνη και Τιμολέοντα Φιλήμονα ίδρυσε την Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος. Μαζί με άλλα μέλη της εταιρείας αυτής μυήθηκαν στην Εθνική Εταιρεία η οποία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Ήταν υποστηρικτής της βασιλικής οικογένειας και διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας (Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Λάμπρου 1916) από τις 27 Σεπτεμβρίου 1916 έως τις 21 Απριλίου 1917 κατά τα Νοεμβριανά μετά από ανάθεση του Κωνσταντίνου του Α΄. Κατά τη διάρκεια αυτή ανέλαβε και το Υπουργείο Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσης. Με την επάνοδο του Ελευθερίου Βενιζέλου εξορίστηκε στην Ύδρα και στη Σκόπελο, ενώ η περιουσία του δεσμεύτηκε.
Υπήρξε επίσης γενικός γραμματέας της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (1901–1918), πρόεδρος του Συνδέσμου Αθλητικών και Γυμναστικών Συλλόγων (1897–1906), του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου κ.α. . Αναφέρεται ότι ασχολείται και με το πνευματικό άθλημα του Μπριτζ.
Απεβίωσε στην Αθήνα όπου είχε μεταφερθεί λόγω ασθενείας στις 23 Ιουλίου 1919. Κόρη του ήταν η Λίνα Τσαλδάρη.
Έργο
Η πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα έγινε το 1861, μαζί με τον αδερφό του Μιχαήλ, όταν και ίδρυσαν το χειρόγραφο περιοδικό «Παρνασσός» και στις 24 Ιουνίου 1865 τον ομώνυμο Φιλολογικό Σύλλογο. Το 1870 έλαβε τον πρώτο έπαινο στο Βουτσίνειο δραματικό διαγωνισμό για το έμμετρο δράμα του «Ο τελευταίος κόμης των Σαλώνων». Στη συνέχεια δημοσίευσε ποιήματα, δοκίμια κριτικού περιεχομένου, θεατρικά έργα έως το 1873, όταν και αφοσιώθηκε στην επιστημονική έρευνα. Η έρευνα του αυτή σχετίστηκε με τη βυζαντινή, μεσαιωνική και νεώτερη ελληνική γραμματεία, και θεωρήθηκε συνεχιστής του έργου του Σπυρίδωνος Ζαμπέλιου και του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου. Στο έργο του συγκαταλέγονται 500 δημοσιευμένες και 280 εκδιδόμενες μελέτες, οι οποίες δημοσιεύθηκαν μετά το θάνατό του από τη σύζυγο και τις κόρες του. Από το 1903 εξέδιδε το περιοδικό «Νέος Ελληνομνήμων», ενώ ως μέρος του παλαιογραφικού του έργου είναι η αποκατάσταση και δημοσίευση χειρογράφων της βυζαντινής γραμματείας. Με αφορμή την επέτειο των εκατό χρόνων από τον θάνατο του Σπυρίδωνος Λάμπρου, το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας και το Ιστορικό Αρχείο του Πανεπιστημίου Αθηνών συνδιοργάνωσαν, στις 12-13 Δεκεμβρίου 2019, συνέδριο με θέμα: «Σπυρίδων Λάμπρος. Ο ιστορικός, το έργο και η εποχή του».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες παίκτες του Μπριτζ Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Άννιος Ρούφος
Ο Άννιος Ρούφος ήταν ο τρίτος Ρωμαίος επίτροπος της Ιουδαίας. Διαδέχθηκε το έτος 12 τον Μάρκο Αμπίβουλο. Κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του δεν συνέβη τίποτε το αξιοσημείωτο εκτός από τον θάνατο του Αύγουστου Οκταβιανού στην Ρώμη και την διαδοχή του από τον Τιβέριο (14) .Το 15 αντικαταστάθηκε από τον Βαλέριο Γράτο.
Πηγές
Ανιος
Στάικος Σταϊκόπουλος
Ο Στάικος Σταϊκόπουλος (1799 - 21 Φεβρουαρίου 1835) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ζάτουνα της Γορτυνίας και από νωρίς ασχολήθηκε με το εμπόριο δερμάτων. Στην Ύδρα, όπου είχε μεταβεί το 1818, μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία από τον Νικόλαο Σπηλιωτόπουλο.
Η πτώση του Ναυπλίου και ο Στάικος Σταϊκόπουλος (29 Νοεμβρίου 1822)
Το Παλαμήδι ήταν ένα ισχυρό οχυρωμένο φρούριο πάνω σε ύψωμα που δέσποζε (και δεσπόζει ακόμη) στο Ναύπλιο. Είχε κτιστεί από τους Ενετούς και ήταν απρόσβλητο, καθώς είχε επτά προμαχώνες με ενενήντα δύο βαριά κανόνια, ενώ είχε πολλούς βοηθητικούς χώρους για αποθήκευση μεγάλων ποσοτήτων πυρομαχικών, βλημάτων καθώς και νερού και τροφίμων. Τον Νοέμβριο του 1822 οι Τούρκοι κάτοικοι της πόλης και η φρουρά της, αντιμετώπιζαν δεινό επισιτιστικό πρόβλημα, καθώς οι Έλληνες υπό τον Νικηταρά και τον Γενναίο είχαν εμποδίσει εγκαίρως την τελευταία προσπάθεια του Δράμαλη να ανεφοδιάσει το Ναύπλιο. Οι ναυτικές επιτυχίες των Ελλήνων με τρεις ναυμαχίες στην περιοχή μεταξύ Σπετσών και Ύδρας σφράγισαν το θαλάσσιο μέτωπο και έτσι μοιραία οι Τούρκοι του Ναυπλίου ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις με τον Θ. Κολοκοτρώνη για την παράδοσή τους.
Την νύχτα της 29ης προς 30η Νοεμβρίου ο Στάικος Σταϊκόπουλος αφού έμαθε την αδυναμία των υπερασπιστών του Παλαμηδίου, διεξήγαγε με 400 άνδρες μια τολμηρή καταδρομική αιφνιδιαστική ενέργεια, ανεβαίνοντας στους προμαχώνες του απόκρημνου κάστρου με σκαλωσιές. Όπως γράφει ο Σπηλιάδης στα απομνημονεύματά του:
Επομένως αποφασίζουσι να παρακολουθήσωσι τριακόσιοι πενήντα στρατιώται˙ ο μεν Στάικος με πενήντα σωματοφύλακας˙ ο δ’ αδελφός του Αθανάσιος με διακοσίους εβδομήντα και ο Γκομπερνάτης με τριάντα τακτικούς. Εκινήθησαν δε προς το Παλαμήδι και αφού επλησίασαν εις θέσιν κατάλληλον, ίστανται, και ο Μοσχονησιώτης προχωρεί με μιαν αναβάθραν, την οποίαν φέρουσι καλόγηρός τις Μεγαλοσπηλαιώτης, καλούμενος Παφνούτιος και Έλλην τις, Πορτοκάλης ονόματι, και την βάλλουσιν εις το τοίχος του προμαχώνος Γκιουρούς τάμπια. Ανεβαίνει δ’ ο Μοσχονησιώτης, παρατηρεί,… επικαλείται την βοήθειαν του Εσταυρωμένου και προπατεί ακροποδιτί….».
Η κατάληψη του προμαχώνα του Αχιλλέα (Γκιουρούς τάμπια) αναίμακτα, έδωσε το έναυσμα για την κατάληψη του κάστρου. Οι πύλες ανοίγουν και οι προμαχώνες καταλαμβάνονται ο ένας μετά τον άλλο: Φωκίων (Ταβίλ τάμπια), Θεμιστοκλής (Καρά τάμπια), Φρουραρχείο (Διζδάρ τάμπια), Επαμεινώνδας (Σεϊτάν τάμπια), Μιλτιάδης (Μπαζιργιάν τάμπια), Λεωνίδας (Τοπράκ τάμπια) και η κοινώς λεγομένη Αναβάθρα ή Ρομπέρ (Δενίζ καπού). Ο Σταϊκόπουλος έχει δώσει εντολές να μην ανοίξει μύτη όπου οι Τούρκοι παραδίδονται και μάλιστα στον προμαχώνα Μιλτάδη, όπου έχουν συγκεντρωθεί όσοι δεν πρόλαβαν να καταφύγουν στην πόλη, με σκοπό να ανατιναχθούν με την πυρίδα που διαθέτουν, διαδραματίζεται η παρακάτω σκηνή με τον Σταϊκόπουλο :
«εξελθών ολίγον προ της πύλης, όθεν ευκόλως ακούεται και προσκαλέσας τους αρχηγούς και τους προκρίτους, τους ελάλησε με τρόπον φιλάνθρωπον και τους εβεβαίωσε δια την ασφάλειαν της ζωής και της τιμής των και συνάμα αφήκεν ελευθέρους τους εν τω προμαχώνι Μπαζιργιάν τάμπια και κατήλθον εις την πόλιν όλως ανεπηρέαστοι και τους καθησύχασε».
Η μετέπειτα πορεία του Σταϊκόπουλου
Ύστερα από αυτό προβιβάσθηκε από χιλίαρχος σε στρατηγός. Στη συνέχεια του ανατέθηκε η πολιορκία του κάστρου της Κορίνθου όπου έληξε με την κατάληψη του. Ήταν ο πρώτος που αντιμετώπισε τον Ιμπραήμ Πασά με αποτέλεσμα να συλλάβει και να στείλει στο Ναύπλιο αιχμάλωτους 30 στρατιώτες του. Έλαβε μέρος στην Β΄ εθνοσυνέλευση του Άστρους. Με την έλευση του Όθωνα παρέμεινε στον στρατό αλλά φυλακίστηκε επειδή τάχθηκε εναντίον τους.
Απεβίωσε στις 21 Φεβρουαρίου του 1835, ημέρα αποφυλάκισης του, στις φυλακές Λεονάρδου στο Ναύπλιο από τα τραύματα και τις κακουχίες του πολέμου και ενταφιάστηκε στο παλαιό νεκροταφείο της πόλης. Σήμερα ο δήμος Ναυπλίου έχει δημιουργήσει προς τιμήν του το πάρκο Σταϊκόπουλου ενώ κάθε χρόνο στις 29 Νοεμβρίου πραγματοποιείται τιμητική εκδήλωση. Η Ζάτουνα, τόπος γέννησής του, και το Ναύπλιο, τόπος θανάτου του, έχουν αδελφοποιηθεί προς τιμήν του. Ήταν παντρεμένος με την Κατερίνα Δημητρακοπούλου και είχε μια κόρη την Ζαχαρούλα.
Αναφορές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Εθνόσημο της Ονδούρας
thumb|Το εθνόσημο της Ονδούρας Το εθνόσημο της Ονδούρας καθιερώθηκε το 1935. Αποτελεί εθνικό σύμβολο της χώρας, μαζί με τη σημαία και τον εθνικό ύμνο της χώρας.
Περιγραφή
Περιέχει σύμβολα που παραπέμπουν στη γεωγραφία της χώρας και στην ιστορία της. Μέσα στο έμβλημα περίοπτη θέση έχει ένα σύνολο βελών που συμβολίζει τον ιθαγενή πληθυσμό της χώρας και δύο "κέρατα της αφθονίας" που περιέχουν φρούτα και λουλούδια. Μέσα στο κεντρικό μέρος, που έχει ελλειψοειδές σχήμα, εμφανίζεται κάτω από έναν γαλάζιο ουρανό και το νερό της θάλασσας, μια πυραμίδα και δύο κύκλοι ανάμεσα στους οποίους εμφανίζεται μια αψίδα του ουρανού.
Κάτω από την αψίδα του ουρανού, βρίσκεται ένας ήλιος που ανατέλλει, σύμβολο της ελπίδας και ένα ηφαίστειο ανάμεσα στους δύο ωκεανούς (Ατλαντικός και Ειρηνικός), το οποίο αντιπροσωπεύει το έδαφος της Ονδούρας. Το ελλειψοειδές σχήμα περιβάλλεται από ένα λευκό πλαίσιο στο οποίο αναγράφεται με χρυσά γράμματα: "Δημοκρατία της Ονδούρας Ελεύθερη, Κυρίαρχη και Ανεξάρτητη. 15 Σεπτεμβρίου του 1821." Μέσα στο κατώτερο μέρος βρίσκονται μερικά δέντρα (πεύκα και βελανιδιές), τα σύμβολα του φυσικού πλούτου της χώρας και τα εργαλεία των χρυσωρύχων. Στο κέντρο υπάρχει και το γνωστό μασονικό σύμβολο του ματιού.
Ιστορία
Μέχρι την ανεξαρτησία της Ονδούρας χρησιμοποιούνταν, όπως σε όλες τις ισπανικές αποικίες, το οικόσημο των βασιλέων της Ισπανίας (καθώς δεν υπήρχε ισπανικό εθνόσημο πριν το 1868). Ο Ντιονίσιο Ερρέρα, Αρχηγός Κράτους της Ονδούρας, εισήγαγε τη δημιουργία εθνοσήμου, στις 3 Οκτωβρίου του 1825. Η περιγραφή και η χρήση του εθνόσημου καθορίζονται με το διάταγμα 16 και με το άρθρο 142 με τα οποία το εθνόσημο καθιερώθηκε επίσημα, στις 10 Ιανουαρίου του 1935.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ονδουρα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ονδούρας
Σημαία των Κυβερνητών των Πολιτειών των ΗΠΑ
Βλέπε επίσης:Σφραγίδες των Κυβερνητών των Πολιτειών των ΗΠΑ
Οι σημαίες των κυβερνητών των πολιτειών των ΗΠΑ είναι προσωπικές σημαίες (κανονικά ονομάζονται "standards") του κυβερνήτη κάθε πολιτείας η οποία έχει τέτοια σημαία. Αυτή η έννοια είναι παρόμοια με τις σημαίες του Προέδρου και του Αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δεκαέξι πολιτείες έχουν μια σημαία για τον κυβερνήτη τους, καθώς και το Πουέρτο Ρίκο, μια κοινοπολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα περισσότερα από αυτά τα σχέδια είτε βασίζονται στην πολιτειακή σημαία ή στην σφραγίδα/θυρεό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σημαίες
Ρευστότητα (αποσαφήνιση)
Ο όρος ρευστότητα μπορεί να αναφέρεται:
Ατιφέτε Γιαχιάγκα
Η Ατιφέτε Γιαχιάγκα (αλβανικά: Atifete Jahjaga, 20 Απριλίου 1975-) είναι η 4η Πρόεδρος του Κοσόβου και η πρώτη γυναίκα στο αξίωμα αυτό. Είναι επίσης η πρώτη ανεξάρτητη υποψήφια, η πρώτη γυναίκα αρχηγός κράτους στα σύγχρονα Βαλκάνια και η νεότερη εκλεγείσα σε αξίωμα. Υπηρέτησε ως υποδιευθύντρια της Αστυνομίας του Κοσόβου. Είχε τον τίτλο της Υποστρατήγου (Major General), ο ανώτατος βαθμός για τις γυναίκες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Μέχρι σήμερα είναι η μοναδική πρόεδρος που εξελέγη από τον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας. Ο μόνος πρόεδρος που έλαβε περισσότερες ψήφους ήταν ο Ιμπραχίμ Ρουγκόβα, διορισθείς από το κοινοβούλιο το 2002 με 88 ψήφους υπέρ και 3 κατά στον τρίτο γύρο.
Πρόεδρος του Κοσόβου
Στις 6 Απριλίου 2011 ανακοινώθηκε ως πρόσωπο κοινής αποδοχής για το αξίωμα του προέδρου, από το Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσόβου, τη Δημοκρατική Συμμαχία του Κοσόβου και τη Νέα Συμμαχία του Κοσόβου. Επίσης, η υποψηφιότητά της στηρίχθηκε από τον Αμερικανό πρέσβη στο Κόσοβο, Κρίστοφερ Ντελ.
Στις 7 Απριλίου εξελέγη πρόεδρος από τον πρώτο γύρο στην ψηφοφορία που έγινε στο Κοινοβούλιο. Επί 100 παρόντων βουλευτών, ψήφισαν για τη Γιαχιάγκα οι 80 και 10 για τη Σούζαν Νοβορμπεντάλι.
Στην ομιλία κατά την τελετή ορκωμοσίας της, η Γιαχιάγκα δήλωσε ότι ένας από τους κύριους στόχους της ως Προέδρου θα είναι και η εξασφάλιση ότι το Κόσοβο θα γίνει μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ. Στην παρθενική της ομιλία στο Κοινοβούλιο με την ιδιότητα της Προέδρου της χώρας, εξέφρασε την ελπίδα ότι τα όνειρά τους θα πραγματοποιηθούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγέτες κρατών μη αναγνωρισμένων διεθνώς Κατηγορία:Πολιτικοί του Κοσσυφοπεδίου
CA
Η συντομογραφία CA ή Ca (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται σι-έι) μπορεί να αναφέρεται:
Ζοάο Μπουσότι
Ο Ζοάο Καπιστράνο Μαρία Μπουσότι Νέβς Τζούνιορ (γενν. 10 Μαΐου 1993 στο Μαπούτο) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου, γεννημένος στη Μοζαμβίκη, που συμμετέχει στα 1500 μέτρα. Έχει κερδίσει τρεις φορές το αγώνισμα στο Ιταλικό Πρωτάθλημα Στίβου.
Βιογραφία
Ο Μπουσότι μετανάστευσε στην Ιταλία το 2002 με τη μητέρα του, Κλοντίν. Ο πατριός του μένει στο Λιβόρνο, εκεί που μένει και ο Μπουσότι. Άρχισε τον στίβο το 2007. Συμμετέχει με την Ιταλία από τον Μάιο του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου
849 Άρα
Η Άρα (Ara) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,948. Ανακαλύφθηκε το 1912 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από τα αρχικά ARA = American Relief Administration, μιας αμερικανικής επιχείρησης βοήθειας ενάντια στον λιμό στην Ευρώπη και στη Ρωσία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Άρα εκτιμάται σε 61,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,266. Η Άρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 7 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρα
Εκλογές στο Κοσσυφοπέδιο
Στο Κοσσυφοπέδιο διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Συνέλευσης (Kuvendi i Kosovës, σερβικά: Скупштина Косова, Skupstina Kosova). Συνολικά έχουν διεξαχθεί 7 εκλογικές αναμετρήσεις από το 1999 έως το 2019.. Η Συνέλευση ήταν ένα θεσμικό όργανο εντός των προσωρινών θεσμών της αυτοκυβέρνησης (PISG) που ιδρύθηκαν από την Μετααβατική Διοικητική Αποστολή των Ηνωμένων Εθνών  στο Κοσσυφοπέδιο (UNMIK) για να παράσχει  'προσωρινή, δημοκρατική αυτοδιοίκηση' προτού παρθεί η απόφαση για το τελικό καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου. Το Κόσοβο, πρώην επαρχία της Σερβίας, τέθηκε υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών το 1999 και κηρύχθηκε μονομερώς ανεξάρτητο, το Φεβρουάριο του 2008. Η Συνέλευση που εξελέγη το 2007 συνέχισε τη λειτουργία της μετά την ανεξαρτησία.
Οι δύο πρώτες εκλογικές διαδικασίες (2001 και 2004) τελούσαν υπό την αιγίδα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και οι επόμενες έγιναν υπό την επίβλεψη διεθνών παρατηρητών, μεταξύ των οποίων βρίσκονταν και παρατηρητές του ΟΑΣΕ.
Με βάση το Συνταγματικό Πλαίσιο του Κοσόβου, θεσμοθετήθηκε η Τοπική Αυτοδιοίκηση (PISG) και εκλογές θα γίνονταν για Συνέλευση κάθε τριετία. Εν συνεχεία η Συνέλευση με τη σειρά της εκλέγει τον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό. Η Συνέλευση αριθμεί 120 μέλη που εκλέγονται για τριετή θητεία: τα 100 από αυτά με αναλογική εκπροσώπηση και 20 μέλη εκπροσωπούν τις εθνικές μειονότητες (10 Σέρβοι, 4 Ρομά, Ashkali και Αιγύπτιοι, 3 Μουσουλμάνοι της Βοσνίας, 2 Τούρκοι και 1 Gorani). Με βάση το νέο Σύνταγμα του 2008, οι έδρες που προορίζονται για τους Σέρβους και τις άλλες μειονότητες παραμένουν ίδιες στον αριθμό, ωστόσο επιπρόσθετα μπορεί να κερδίσουν επιπλέον έδρες με βάση το πόσες ψήφους θα μοιραστούν. Στο Κόσοβο λειτουργεί ο πολυκομματισμός και το σύστημα με την αναλογική εκπροσώπηση και τις μειονότητες σημαίνει ότι δεν εκλέγονται αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Υπάρχουν πολλά πολιτικά κόμματα και κανένα από αυτά δεν μπορεί να αποκτήσει μόνο του κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στο Κόσοβο διεξήχθησαν στις 14 Φεβρουαρίου 2021.
Βουλευτικές εκλογές 2004
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top rowspan=2|Κόμματα και συνασπισμοί !style="background-color:#E9E9E9" align=right rowspan=2|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right rowspan=2|% !style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan=3|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Κύρια !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Σέρβοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Μεινότητες
2007
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top rowspan=2|Κόμματα και συνασπισμοί !style="background-color:#E9E9E9" align=right rowspan=2|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right rowspan=2|% !style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan=3|έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Κύρια !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Σέρβοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Μειονοτικά εκλεγέντες υποψήφιοι Έδρες μειονοτήτων:
Κοινοτική Συνέλευση Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων 2007
Με βάση την απόφαση UNSC R1244 και τις πρακτικές της UNMIK, επιτρέπεται να διενεργούνται τα σερβικά εθνικά δημοψηφίσματα και οι εκλογές για πρόεδρο και κοινοβούλιο στο Κοσσυφοπέδιο, όμως οι τοπικές εκλογές οργανώνονται αυτόνομα από την UNMIK και την PISG.Παρά το γεγονός αυτό, η Σερβία διεξήγαγε τοπικές εκλογές στο Κοσσσυφοπέδιο το 2008, οι οποίες δεν αναγνωρίστηκαν από την UNMIK.
Η Κοινοτική Συνέλευση Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων είναι μια τοπική κυβέρνηση που συστάθηκε από τη σερβική μειονότητα της πόλης Μιτρόβιτσα του Κοσόβου, σε απάντηση στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας από το Κοσσυφοπέδιο το Φεβρουάριο του 2008.. Οι πρώτες εκλογές για Συνέλευση διεξήχθησαν στις 11 Μαΐου 2008, ώστε να συμπέσουν με τις σερβικές τοπικές εκλογές.
Διεθνείς αντιδράσεις
Οι εκλογές αποτελούν τη βάση για την Κοινοτική Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων, αλλά δεν αναγνωρίστηκαν από την Αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κόσοβο (UNMIK) ή τη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου. Η δημιουργία συνέλευσης καταδικάστηκε από τον Κοσοβάρο πρόεδρο Φατμίρ Σεϊντίου ως πράξη που αποσκοπούσε στην αποσταθεροποίηση του Κοσόβου,ενώ η UNMIK αρνήθηκε ότι οι εκλογές εκείνες αποτελούσαν σοβαρό ζήτημα, καθώς η συνέλευση δεν θα είχε κανέναν λειτουργικό ρόλο.
2010
Η Βουλή του Κοσσυφοπεδίου έχει 120 βουλευτές, οι οποίοι εκλέγονται από το λαό. Οι πρώτες εκλογές μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, η οποία έγινε μονομερώς, διεξήχθησαν στις 12 Δεκεμβρίου 2010.Το Δημοκρατικό Κόμμα (PDK) έλαβε το 33,5% και η Δημοκρατική Ένωση του Κοσόβου (LDK), με επικεφαλής τον δήμαρχο της Πρίστινας, Ίσα Μουσταφά, συγκέντρωσε ποσοστό 23,6%. Παρά το μεγαλύτερο ποσοστό της Δημοκρατικής Ένωσης, η κατανομή των εδρών ήταν τέτοια ώστε απαιτείτο να σχηματιστεί κυβέρνηση συνασπισμού. Οι Ευρωπαίοι παρατηρητές κατήγγειλαν νοθεία στις πόλεις Γκλόγκοβατς και Ζρμπίτσα, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι ο πρωθυπουργός Χασίμ Θάτσι είχε σπεύσει να αυτοανακηρυχθεί νικητής των εκλογών πριν δοθούν στην δημοσιότητα τα αποτελέσματα. Οι εκλογές επανελήφθησαν στις 9 Ιανουαρίου 2011 σε 21 εκλογικά τμήματα 5 δήμων. Τα νέα αποτελέσματα ήταν ξανά θετικά για τον Θάτσι σε 4 επί συνόλου 5 δήμων. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 30 Ιανουαρίου 2011.
Ο Θάτσι έλαβε εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης και υπέγραψε συμφωνία με το κόμμα Συμμαχία για το Νέο Κόσοβο (AKR) και με κόμματα που εκπροσωπούν τις εθνικές μειονότητες στις 19 Φεβρουαρίου 2011 για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Με βάση την διακομματική συμφωνία, ο Θάτσι έγινε πρωθυπουργός για μία ακόμη θητεία και ο επικεφαλής της Συμμαχίας για το Νέο Κόσοβο, Μπεντζέτ Πατσόλι ανέλαβε πρόεδρος του Κοσόβου. Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου, 12 Δεκεμβρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top | Κόμματα και συνασπισμοί !style="background-color:#E9E9E9" align=right | Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right | % !style="background-color:#E9E9E9" align=center | Κύριο μέρος του πληθυσμού !style="background-color:#E9E9E9" align=center | Σέρβοι !style="background-color:#E9E9E9" align=center | Μειονότητες
* αποτελείται από τον Συνασπισμό Νέο Κόσοβο –Κόμμα Δικαιοσύνης–Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα–Κόμμα Συνταξιούχων και Αναπήρων–Κόμμα Συνταξιούχων του Κοσόβου–Αλβανικό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα–Κόμμα Πρασίνων του Κοσόβου (''Aleanca Kosova e Re–Partia e Drejtësisë–Partia Social Demokrate–Partia e Pensionistëve Invalidore–Partia e Pensionistëve të Kosovës–Partia Nacional Demokratike Shqiptare–Partia e të Gjelbërve të Kosovës)
2014
Το κόμμα του Χασίμ Θάτσι κέρδισε τις περισσότερες έδρες στις βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο του 2014.
Προεδρική εκλογή
Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο.
2008
Στις 9 Ιανουαρίου του 2008 ο Φατμίρ Σεϊντίου επανεξελέγη Πρόεδρος στο Κοσσυφοπέδιο στην τέταρτη ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, με 63 ψήφους υπέρ (εκ των 120 συνολικά βουλευτών) για άλλη μια πενταετή θητεία. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2010 παραιτήθηκε από την προεδρία της χώρας ύστερα από απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία δεν μπορούσε να είναι και αρχηγός κόμματος και πρόεδρος της χώρας. Την επόμενη ημέρα ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος ο Γιακούπ Κράσνικι. Τον επόμενο μήνα προκηρύχθηκαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές για τις 13 Φεβρουαρίου 2011. Μία ημέρα μετά, αποχώρησε από τον κυβερνώντα συνασπισμό η Δημοκρατική Ένωση του Κοσόβου. Το Κοινοβούλιο ενέκρινε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης στις 2 Νοεμβρίου 2010, με αποτέλεσμα να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές για τις 12 Δεκεμβρίου 2010.
2011
Στις 22 Φεβρουαρίου 2011 εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο ο Μπεγκτζέτ Πατσόλι στον τρίτο γύρο. Στην πρώτη ψηφοφορία έλαβε 54, στην επόμενη 58 και στην τρίτη και τελευταία 62 ψήφους. Ωστόσο, στην ψηφοφορία ήταν παρόντες μόνο 67 βουλευτές και δεν συμμετείχαν οι 53 βουλευτές από την αντιπολίτευση.
Η εκλογή του Πατσόλι κηρύχθηκε αντισυνταγματική από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 28 Μαρτίου 2011 με ψήφους 7 προς 2, καθώς ο πολιτικός δεν είχε συγκεντρώσει την απαραίτητη πλειοψηφία στους δύο πρώτους γύρους. <Ο Πατσόλι παραιτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2011 και αντικαταστάθηκε από τον υπηρεσιακό πρόεδρο Γιακούπ Κρασνίκι, πρόεδρο της Βουλής.
Στις 7 Απριλίου έγινε δεύτερη ψηφοφορία, κατά την οποία τα κόμματα PDK, AKR και ο αντιπολιτευόμενος Δημοκρατικός Σύνδεσμος του Κοσσυφοπεδίου συμφώνησαν σε κοινή υποψήφια για την προεδρία, την Ατιφέτε Γιαχιάγκα, η οποία εξελέγη με 80 ψήφους επί συνόλου 100 παρόντων βουλευτών. Συμφωνήθηκε επίσης η νέα πρόεδρος να υπηρετήσει θητεία βραχύβια, ως το 2012 οπότε θα διεξαχθούν προεδρικές εκλογές και το 2013 θα διεξαχθούν πρόωρες βουλευτικές εκλογές.
Δημοψηφίσματα
Στο Κόσοβο έχουν διεξαχθεί μέχρι στιγμής 2 δημοψηφίσματα.
Δημοψήφισμα για ανεξαρτησία 1991
Στην αυτόνομη επαρχία του Κοσόβου και των Μετοχίων διεξήχθη δημοψήφισμα στις 26 και στις 30 Σεπτεμβρίου 1991. Η διαλυθείσα επαρχιακή Συνέλευση κήρυξε τη Δημοκρατία του Κοσόβου ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος στις 22 Σεπτεμβρίου 1991. Πάνω από 99%των ψηφισάντων ενέκριναν την ανεξαρτησία, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 87%. Στο δημοψήφισμα δεν έλαβαν μέρος οι Σέρβοι που ζούσαν στην επαρχία και αποτελούσαν γύρω στο 10% του συνολικού πληθυσμού.
Το μοναδικό μέλος του ΟΗΕ που αναγνώρισε τη Δημοκρατία του Κοσόβου ήταν η Αλβανία, με ψήφισμα που ενέκρινε το κοινοβούλιο στις 21 Οκτωβρίου.
Συμβουλευτικό δημοψήφισμα 2012
Στις περιοχές όπου κυριαρχούσαν οι Σέρβοι διεξήχθη συμβουλευτικό δημοψήφισμα στο Βόρειο Κόσοβο στις 14 και 15 Φεβρουαρίου 2012 με σκοπό την αποδοχή των θεσμών της Δημοκρατίας του Κοσόβου. Οι ψηφίσαντες, σε ποσοστό 99,74% απέρριψαν τους θεσμούς και μόνο 69 τους υποστήριξαν. Αμφότερες η ΕΕ και η Σερβία αντιτάχθηκαν στο δημοψήφισμα. Οι Σέρβοι του Κοσόβου φοβήθηκαν ότι η Σερβία ήταν αντίθετη στο δημοψήφισμα με σκοπό να κερδίσει υποστήριξη για την ένταξή της στην ΕΕ, καθώς η επίλυση της κρίσης στο Κόσοβο αποτελεί προαπαιτούμενο για την ένταξη. Ωστόσο, ο Σέρβος πρόεδρος Μπόρις Τάντιτς και ο υπουργός Προεδρίας για το Κόσοβο Όλιβερ Ιβάνοβιτς αρνήθηκαν κάτι τέτοιο. Το Κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου κήρυξε άκυρο το δημοψήφισμα. Η Αλβανία επίσης χαρακτήρισε το δημοψήφισμα παράνομο.
Αποτελέσματα
Πηγή: Север Косова неће Приштину
Ελισάβετ της Λωρραίνης-Βωντεμόν
Η Ελισάβετ, γαλλ. Elisabeth (π. 1395 - 17 Ιανουαρίου 1456) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Βωντεμόν ήταν κόρη του κόμη του Βωντεμόν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Νασσάου-Βάιλμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ κόμη του Βωντεμόν και της Μαργαρίτας του Ζουανβίλ, κόρης και κληρονόμου του Ερρίκου κόμη του Βωντεμόν και κυρίου του Ζουανβίλ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1412 τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου
Εισαγγελία (Αττικό δίκαιο)
Η Εισαγγελία ήταν σοβαρότατη κατηγορία σύμφωνα με το Αττικό δίκαιο για ιδιωτικό ή δημόσιο αδίκημα (όπως η εσχάτη προδοσία), που εισαγόταν πρώτα στη βουλή και, αν γινόταν δεκτή, παραπέμπονταν έπειτα στη Ηλιαία (το λαϊκό δικαστήριο) για να εκδικασθεί.
"«Διότι εξαιτίας εκείνου συνέβησαν τα φοβερότερα και πιο επαίσχυντα πράγματα. Έχει εξαπατήσει εσάς, είναι ανυπόληπτος, του αξίζει θάνατος, δικάζεται και, αν γινόταν εκείνο που έπρεπε θα είχε από καιρό κατηγορηθεί για εσχάτη προδοσία. Τώρα όμως, χάρη στη δική σας αφέλεια και καλοκαγαθία, δίνει απλώς λογαριασμό για τις  πράξεις του και αυτό όποτε θέλει. Υπάρχει κάποιος από εσάς, που έχει ακούσει τον Αισχίνη να λέει έστω μια λέξη εναντίον του Φιλίππου; Κανείς»."
Θεματολογία
Η εισαγγελία ήταν νομική διαδικασία, που μπορούσε να κινήσει οποιοσδήποτε πολίτης ενώπιον της βουλής ή ενώπιον της εκκλησίας του δήμου, με την παρέμβαση των θεσμοθετών, για να προλάβει εγκληματική ενέργεια εναντίον της πόλης, όπως προδοσία, δωροδοκία από τον εχθρό, απόπειρα εναντίον του πολιτεύματος, σύσταση μυστικής εταιρείας κ.λ.π. Επειδή το παραπάνω μέτρο καταργούσε τους συνηθισμένους τύπους παραπομπής και δεδομένου ότι ο κατήγορος δε θα επιβαρυνόταν με πρόστιμο χιλίων δραχμών, σε περίπτωση που η καταγγελία ήταν αστήρικτη, παρατηρήθηκαν περιπτώσεις κατάχρησης της νομικής αυτής διαδικασίας. Ο νόμος του Τιμοκράτη σκοπό είχε να περιορίσει το χρονικό διάστημα φυλάκισης που προβλεπόταν από την εισαγγελία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Φωσφορικό οξύ
Το φωσφορικό οξύ είναι ένα ανόργανο οξύ με χημικό τύπο H_{3}PO_{4}. Το οξύ αυτό είναι ιδιαίτερα δραστικό και παράγεται με αντίδραση του νερού με οξείδιο του φωσφόρου. Το φωσφορικό οξύ διαλύεται στο νερό παράγοντας κατιόντα υδρογόνου H^{+} και φωσφορικές ρίζες, ενώ αντιδρά με βάσεις παράγοντας φωσφορικά άλατα.