cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θανάσης Τζενεράλης
Φιλμογραφία
Το ντεμπούτο του θα έρθει το 1949 στην Τελευταία αποστολή του Νίκου Τσιφόρου, όταν θα ανακαλύψει και ο ελληνικός κινηματογράφος τον σοβαρό κύριο Τζενεράλη με την καθηλωτική φωνή και τους μετρημένους τρόπους. Μετά θα έρθει το αξέχαστο φιλμ Έλα στο θείο (1950), δίπλα στον Νίκο Σταυρίδη και τον Μίμη Φωτόπουλο, και ακολουθεί Ο μεθύστακας την ίδια χρονιά με τον Ορέστη Μακρή.
Οι 31 κινηματογραφικές παραγωγές που τον περιλαμβάνουν στους τίτλους τέλους (κάποιες ως Γκενεράλη) απλώνονται σε πολλά είδη, ξεχωρίζουν όμως οι ταινίες του Λογοθετίδη (Σάντα Τσικίτα, Δεσποινίς ετών 39 και Ένας ήρως με παντούφλες) αλλά και Ο Ηλίας του 16ου.
Εξαιρετικές ήταν και οι ερμηνείες του στην Αγνή του λιμανιού (1952), το Σωφεράκι (1953), την Κάλπικη λίρα (1955), αλλά και στα φιλμ Η άγνωστος (1956), Μια ζωή την έχουμε (1958) και Μανταλένα (1960).
Ο καρδιακός φίλος του Λογοθετίδη μετατρεπόταν εύκολα στον αυστηρό διοικητή του Κώστα Χατζηχρήστου και σε πελαγωμένο πατέρα τελικά της Σμαρούλας Γιούλη στο Φτωχαδάκια και λεφτάδες (1961), όταν έχει να διαλέξει μεταξύ των δύο ανεκδιήγητων υποψήφιων γαμπρών, Νίκου Σταυρίδη και Μίμη Φωτόπουλου!
Μετά το 1961, στο σινεμά δεν θα εμφανιστεί παρά για μια τελευταία φορά το 1975, στο φιλμ του Τάκη Κανελλόπουλου Το χρονικό μιας Κυριακής. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 συνταξιοδοτήθηκε και αποσύρθηκε οριστικά από τη δημόσια ζωή. Και πίσω δεν κοίταξε ποτέ.
Όλοι μιλούσαν για το ταλέντο, τον επαγγελματισμό και την επιβλητική προσωπικότητά του, ως έναν άνθρωπο που ζούσε και ανέπνεε για το θέατρο και μυαλό δεν είχε για τίποτα άλλο. Μετά την αποστρατεία του, πέρασε τα στερνά του χρόνια στο σπίτι του στη Βουλιαγμένη με τη σύζυγο και τη μοναχοκόρη του, τις οποίες κράτησε διακριτικά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε ο Τζενεράλης, ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Σάντι Μόρις
Η Σάντι Μόρις (Sandi Morris, γεννήθηκε 8 Ιουλίου 1992) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου, που αγωνίζεται στο άλμα επί κοντώ.
Το ατομικό της ρεκόρ στον ανοικτό στίβο (5,00 μέτρα) είναι η τρίτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών σε ανοικτό και κλειστό στίβο μαζί, καθώς και ρεκόρ Ηνωμένων Πολιτειών στον ανοικτό στίβο.
Το πρώτο της διεθνές μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση το κατέκτησε το 2016 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016 στο Πόρτλαντ των ΗΠΑ, ασημένιο με άλμα στα 4,85, πίσω από την ομοεθνή της Τζένιφερ Σουρ.
Το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, με άλμα στα 4,85 μέτρα, πίσω από την Ελληνίδα Κατερίνα Στεφανίδη. Εκείνη τη χρονιά σημείωσε και το ατομικό ρεκόρ των 5 μέτρων, στο Diamond League των Βρυξελλών.
Ένα χρόνο μετά, κατέκτησε ξανά το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017, στο Λονδίνο, με άλμα στα 4,75 μέτρα, με πρώτη ξανά την Κατερίνα Στεφανίδη.
Το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση το πήρε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 στο Μπέρμιγχαμ, με άλμα στα 4,95, νέο ρεκόρ Πρωταθλήματος και νέο ατομικό ρεκόρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Επικοντιστές Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Ιωάννης Κακριδής
Ο Ιωάννης Κακριδής (1901–1992) ήταν Έλληνας κλασικός φιλόλογος.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901. Πατέρας του ήταν ο λατινιστής Θεοφάνης Κακριδής και μητέρα του η Μαρία-Ελένη Χατζηδάκη. Σπούδασε φιλολογία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Βερολίνου, Βιέννης και Λειψίας. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε ως προγυμναστής φιλολογικών μαθημάτων. Έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1925. Διετέλεσε υφηγητής από το 1930 ως το 1939 και έκτακτος καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, από το 1939 ως το 1945 τακτικός καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το 1948 ως το 1968 τακτικός καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε μετά από πρόσκληση στο Τύμπινγκεν, Στοκχόλμης, Λουντ και Ουψάλα. Ο Κακριδής ήταν μελετητής του Ομήρου και ένας από τους σημαντικότερους κλασικιστές του 20ού αιώνα στην Ελλάδα. Ήταν επίσης ένας από τους πρώτους και πλέον ένθερμους υποστηρικτές του μονοτονικού συστήματος στην Ελληνική γλώσσα.
Η δίκη των τόνων
Το 1941, καταγγέλθηκε από τους καθηγητές του πανεπιστημίου Αθηνών για την αναδημοσίευση μιας διάλεξης σε μονοτονικό σύστημα. Αυτό οδήγησε στην αποκαλούμενη «Δίκη των τόνων» και τη δίωξή του, ενώ αργότερα αποπέμφθηκε από το πανεπιστήμιο.
Η ενασχόληση με τα εκπαιδευτικά πράγματα
Την περίοδο μεταξύ 1964 και 1967 διετέλεσε πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, βοηθώντας στην εκπαίδευτική μεταρρύθμιση που πραγματοποιούσε η κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1968 παραιτήθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης εξαιτίας της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Το 1971 μαζί με τους Λίνο Πολίτη, Γιώργο Σεφέρη και Μανόλη Παπαθωμόπουλο ίδρυσε έναν ιδιωτικό οργανισμό για την έκδοση κειμένων της παλιότερης φάσης της νεοελληνικής λογοτεχνίας (11ος-17ος αι.) με τίτλο Βυζαντινή και Νεοελληνική Βιβλιοθήκη. Μετά τη μεταπολίτευση συνεργάστηκε με το Κέντρο Εκπαιδευτικών Μελετών και Επιμορφώσεως ως συνταξιούχος μετέχοντας σε επιμορφωτικά σεμινάρια και σε συγγραφή τόμων με επιμορφωτικές εισηγήσεις. Πέθανε στην Αθήνα το 1992.
Τιμητικές διακρίσεις
Το 1971 εκδόθηκε τιμητικός τόμος από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με τίτλο, Μελέτες και άρθρα. Ακόμη, ήταν επίτιμος καθηγητης από τη Φιλοσοφική Αθηνών, ενώ του απενεμήθη το Βραβείο Χέρντερ το (1976). Ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης το 1961, ενώ το 1977 του απονεμήθηκε ο γερμανικός μεγαλόσταυρος εξόχων πράξεων και το σουηδικό παράσημο του Πολικού Αστέρα.
Οικογενειακή κατάσταση
Τα παιδιά του Φάνης και Ελένη ασχολήθηκαν επίσης με τη φιλολογία.
Εργογραφία
ΠΗΓΗ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνιστές Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Νοτιοαμερικανική γκρίζα αλεπού
thumb Η νοτιοαμερικανική γκρίζα αλεπού (Lycalopex griseus), γνωστή και ως παταγονική αλεπού, είναι είδος Λυκαλώπεκος, οι «ψευδείς» αλεπούδες. Είναι ενδημική στο νότιο τμήμα της Νότιας Αμερικής.
Περιγραφή
thumb|Ζευγάρι νοτιοαμερικανικών γκρίζων αλεπούδων στο ηφαίστειο Λόνκιμαϊ, Περιοχή Αραουκανία, Χιλή|left|250x250px Η νοτιοαμερικανική γκρίζα αλεπού είναι ένας μικρός αλεπουδόμορφος κυνίδης, ο οποίος ζυγίζει 2,5 έως 5,45 χιλιόγραμμα, και έχει μήκος 65 έως 110 εκατοστά με ουρά 20 έως 43 εκατοστών. Το κεφάλι είναι κοκκινωπό-καφέ διάστικτο με λευκό χρώμα. Τα αφτιά είναι μεγάλα και υπάρχει μια ιδιαίτερη μαύρη βούλα στο πηγούνι. Το τρίχωμα είναι στικτό, με προστατευτικές τρίχες αγκούτι και ένα κοντό, πυκνό ανοιχτόχρωμο υποτρίχωμα. Η κοιλιά είναι ανοιχτό γκρι. Τα άκρα είναι καστανόξανθα και οι μηροί διασταυρώνονται από μια σκουρόχρωμη γραμμή. Η μακριά, φουντωτή ουρά έχει μια σκουρόχρωμη ραχιαία ρίγα και σκουρόχρωμη άκρη με ένα ωχρότερο, διάστικτο κάτω τμήμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC) Κατηγορία:Λυκαλώπηξ
NGC 3310
Ο NGC 3310 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 46 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα, έχει διάμετρο της τάξεως των 22.000 ετών φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Έχει παρατηρηθεί ιδιαίτερα υψηλός αριθμός γενέσεως νέων αστέρων στον NGC 3310 και αυτό ενδεχομένως οφείλεται στην σύγκρουσή του με κάποιον από τους δορυφορικούς γαλαξίες του πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια. Στα σμήνη του δακτυλίου του γεννώνται νέοι αστέρες για τουλάχιστον 40 εκατομμύρια χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
3310 31650 05786 Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Τρωάδα Β΄ της Ηπείρου
Η Τρωάδα (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν μια πριγκίπισσα των Μολοσσών, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών, βασιλέων της Ηπείρου κατά την αρχαιότητα. Πατέρας της ήταν ο Αιακίδης, πρώτος εξάδελφος του Αλεξάνδρου του Μέγα, και μητέρα της η Φθία, η οποία καταγόταν από τη Θεσσαλία. Ίσως να πήρε το όνομά της προς τιμήν της γιαγιάς της, Τρωάδας. Αδέρφια της ήταν ο διαβόητος Πύρρος της Ηπείρου, γνωστός για τη φιλόδοξη εκστρατεία του στην Ιταλία, και η Δηιδάμεια, βασίλισσα της Μακεδονίας. Για τη ζωή της δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αιακιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Ηπείρου Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Under the Pink
Το Under the Pink είναι το δεύτερο προσωπικό άλμπουμ της Αμερικανίδας τραγουδοποιού και ερμηνεύτριας Τόρι Έιμος. Περιλαμβάνει ήχο βασισμένο στο ακουστικό πιάνο. Έμπνευση για το προηγούμενο άλμπουμ της, το «Little Earthquakes» είχαν αποτελέσει γεγονότα της ζωής της, αλλά για το δεύτερο άντλησε έμπνευση από αλλού. Από τα έργα της Τζώρτζια Ο’ Κηφ και του Σαλβαντόρ Νταλί, τη λογοτεχνία της Άλις Γουόκερ, και τη Ρωσίδα πριγκίπισσα Αναστασία Ρομανώφ. Μετά την κυκλοφορία του τον Ιανουάριο του 1994, το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο #1 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο #12 στα τσαρτ των ΗΠΑ.
Ηχογράφηση
Μουσικά, πήρε από το στιλ των κλασικών συνθετών που είχε μελετήσει κατά την παιδική της ηλικία, και έδωσε μεγαλύτερη προσοχή στο παίξιμό της με το πιάνο παρά στην ενορχήστρωση του συγκροτήματος. Η μουσική πολυπλοκότητα που άντλησε από το κλασικό παρελθόν της είναι ιδιαίτερα εμφανής σε κομμάτια όπως το «Icicle» και το σαρωτικό, διάρκειας εννιάμιση λεπτών, «Yes, Anastasia». Η Τόρι Έιμος χρησιμοποίησε προετοιμασμένο όρθιο πιάνο για το «Bells for Her». Το ίδιο κομμάτι έπαιξε και πάλι με προετοιμασμένο πιάνο κατά το δεύτερο κομμάτι των συναυλιακών της εμφανίσεων για το άλμπουμ αυτό.
Singles & Περιοδεία
Το Φεβρουάριο, η Έιμος ξεκίνησε την περιοδεία «Under the Pink», που περιέλαβε πολλούς από τους ίδιους σταθμούς όπως και η προηγούμενη παγκόσμια συναυλία. Η δεύτερη παγκόσμια περιοδεία της ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου 1994 στο Newcastle upon Tyne της Αγγλίας και ολοκληρώθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1994 στο Περθ της Δυτικής Αυστραλίας. Η Έιμος έπαιζε σόλο στο εικονικό πιάνο Bösendorfer – για πρώτη φορά – και η περιοδεία περιέλαβε 181 συναυλίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία της Tori Amos Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Το Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο (ιταλικά: Appiano sulla Strada del Vino, γερμανικά: Eppan an der Weinstraße ) είναι ιταλική πόλη 14.226 κατοίκων στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο στο Νότιο Τιρόλο. Η πόλη χαρακτηρίζεται ως "η γη των κάστρων, των λιμνών και του κρασιού".
Απέχει ελάχιστα χιλιόμετρα από την πόλη του Μπολτσάνο και συνορεύει στα νότια με το Καλντάρο, βόρεια με το Αντριάνο και ανατολικά με την επαρχία του Τρέντο.
Το 87,16% του πληθυσμού μιλά Γερμανικά, το 12,47% Ιταλικά και το 0,37% Λαδινικά.
Ιστορία
Με βάση την αρχαιολογική έρευνα υπάρχουν ενδείξεις, ότι η περιοχή ήταν σημαντικός οικισμός από την εποχή του χαλκού και του σιδήρου. Στις αρχές του Μεσαίωνα η περιοχή δέχτηκε διάφορες βαρβαρικές επιδρομές και υπάρχουν αναφορές για την παρουσία βαυαρικών πληθυσμών.
Επίσημη αναφορά στην πόλη γίνεται για πρώτη φορά το 1116 με την ονομασία "ντε Πιάνο". και μετά το 1139-1145 ως "ντε Εμπάν ", το 1169 ως "Εππάν " και το 1240 ως "Αππιάνο". Το όνομα κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από κάποιον Ρωμαίο με το όνομα Appius  ή Appianus .
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ευρωμπάσκετ 1937
Οι Πολωνοί κατέκτησαν την τέταρτη θέση με συνολικό ρεκόρ 2-3 στο δεύτερο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης, το Ευρωμπάσκετ 1937, που οργανώθηκε από τη FIBA Europe της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Πήραν την πρώτη θέση στον προκαταρκτικό όμιλο των τεσσάρων ομάδων στην τριπλή ισοβαθμία, αφού η Γαλλία και η Λετονία είχαν το ίδιο ρεκόρ (2-1) με την πολωνική ομάδα. Έπειτα έχασαν από την τελική πρωταθλήτρια Λιθουανία στους ημιτελικούς και ηττήθηκαν για δεύτερη φορά από τη Γαλλία στον αγώνα του χάλκινου μεταλλίου.
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Ιστορία
Η σύγχρονη ιστορία της πόλης ταυτίζεται με εκείνη της επαρχίας του Μπολτσάνο. Με τη Συνθήκη του Σενμπρούν στις 14 Οκτωβρίου 1809, το Αππιάνο όπως και όλο το νότιο τμήμα του Τιρόλου προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ιταλίας και η ιταλική γλώσσα θεσπίστηκε ως επίσημη διοικητική γλώσσα, όμως μετά την ήττα του Ναπολέοντα το 1813, το Αππιάνο εντάχθηκε στην Αυστρία.
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ευρωμπάσκετ 1939
16x16εσ Χάλκινο μετάλλιο
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Ιστορία
Εν τω μεταξύ, το 1810 έλαβε χώρα η επίσημη ίδρυση του δήμου, ο οποίος το 1817 καταργήθηκε, για να επανέλθει τελικά το 1849. Η ένωση του Αππιάνο με την Ιταλία έλαβε χώρα το 1919 με τη συνθήκη του Αγίου Γερμανού.
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ευρωμπάσκετ 1939
Η Πολωνία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο δεύτερο Ευρωμπάσκετ της. Η διοργάνωση περιελάμβανε έναν μονό γύρο, χωρίς πλέι οφ. Η Λετονία και η Λιθουανία νίκησαν την Πολωνία, ενώ οι άλλες πέντε ομάδες της διοργάνωσης έχασαν από τους Πολωνούς. Με τη Λιθουανία αήττητη και την Πολωνία και τη Λετονία ισόβαθμες με 5-2, η ήττα από τη Λετονία ήταν αποφασιστική στην ώθηση της Πολωνίας στην τρίτη θέση.
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Ιστορία
Η πόλη του Αππιάνο με την επαρχία του Μπολτσάνο και τις επαρχίες του Τρέντο και του Μπελούνο εντάχθηκαν το 1943 στην επιχειρησιακή ζώνη των Προάλπεων.
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ευρωμπάσκετ 1946
Λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το επόμενο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ήταν το Ευρωμπάσκετ 1946. Οι Πολωνοί ξεκίνησαν καλά, με νίκη επί του Λουξεμβούργου. Έχασαν τους επόμενους δύο προκαταρκτικούς αγώνες από την Ιταλία και την Ουγγαρία για να τερματίσουν στην τρίτη θέση, στον όμιλο των τεσσάρων ομάδων. Αυτό την έβαλε στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 7-10, όπου έχασε και πάλι, αυτή τη φορά από το Βέλγιο. Στον αγώνα για τις θέσεις 9-10, η Πολωνία νίκησε την Αγγλία.
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Ιστορία
Το 1973 ο δήμος αποφάσισε να προσθέσει στο αρχικό όνομά "Αππιάνο" τη φράση "σούλλα Στράντα ντελ Βίνο", δηλαδή "στο Δρόμο του Κρασιού".
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ευρωμπάσκετ 1947
Τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα επέστρεψαν στα περιττά έτη με το Ευρωμπάσκετ 1947. Η Πολωνία κατέλαβε τη δεύτερη θέση στον προκαταρκτικό όμιλο, χάνοντας μόνο από την τελική φιναλίστ Τσεχοσλοβακία, στο δρόμο για ρεκόρ 2-1. Στη συνέχεια έκανα το 1-2 στην ημιτελικό όμιλο τους, πέφτοντας πάνω στη Σοβιετική Ένωση, που πήρε το χρυσό μετάλλιο και την Αίγυπτου, που πήρε το χάλκινο. Αυτό έβαλε την Πολωνία να παίξει αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5-6 εναντίον της Γαλλίας, η οποία είχε ρεκόρ 1-2 στον άλλο ημιτελικό όμιλο. Η Γαλλία κέρδισε με 62-29.
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Οικονομία
Στις κύριες οικονομικές δραστηριότητες συγκαταλέγονται ο τουρισμός, η βιοτεχνία και η γεωργία, με κύριο άξονα την παραγωγή μήλων, την καλλιέργεια σταφυλιών και την παραγωγή κρασιού. Τα αμπέλια της περιοχής του Αππιάνο καταλαμβάνουν μια έκταση περίπου 1.100 στρεμμάτων, από τα οποία παράγεται περίπου το 20% της συνολικής παραγωγής κρασιού του Νότιου Τιρόλου. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού, περίπου το ένα τρίτο, εργάζεται στην πόλη του Μπολτσάνο.
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ευρωμπάσκετ 1955
Μετά από 8 χρόνια παύσης, η Πολωνία επέστρεψε στο Ευρωμπάσκετ 1955 στη Βουδαπέστη. Έδειξε γρήγορα ότι μπορούσε ακόμα να παίξει στο ευρωπαϊκό επίπεδο, κερδίζοντας και τους τέσσερις προκαταρκτικούς αγώνες για να προκριθεί στον τελικό γύρο. Παρά το μέτριο ρεκόρ τους (3-4) σε αυτόν τον γύρο, οι Πολωνοί απέδειξαν ότι μπορούσαν να είναι αποτελεσματικοί ενάντια στις καλύτερες της ομάδες της Ευρώπης, με μια νίκη με 72-68 έναντι της τελικής φιναλίστ Τσεχοσλοβακίας. Τελείωσαν στην 5η θέση μεταξύ των 18 ομάδων στο τουρνουά.
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Έμβλημα
Το έμβλημα του Αππιάνο, το οποίο καθιερώθηκε το 1967, απεικονίζει ένα χρυσό αστέρι με οκτώ ακτίνες (με ορατές μόνο τις πέντε) και μία χρυσή ημισέληνο, μέσα σε μπλε φόντο.
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ευρωμπάσκετ 1957
Δύο χρόνια αργότερα στη Σόφια, η Πολωνία συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1957. Παρά το γεγονός ότι είχε τοποθετηθεί στον ίδια προκαταρκτικό όμιλο με τη Σοβιετική Ένωση, οι Πολωνία πήγε με ρεκόρ 2-1 στο γύρο και προχώρησε στον τελικό γύρο. Έχασε τα έξι πρώτα από τα επτά παιχνίδια σε αυτόν τον γύρο, κάνοντας την πρώτη τους νίκη στο τελευταίο παιχνίδι του γύρου, ενάντια στη Γαλλία, για να πάρει την 7η θέση στο σύνολο.
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Αξιοθέατα
thumb|right|130px|Οι παγωμένες κοιλότητες του Αππιάνο. Το Αππιάνο είναι γνωστό για τις χαρακτηριστικές "παγωμένες κοιλότητες", οι οποίες βασίζονται σε ένα φυσικό φαινόμενο, ανιχνεύσιμο σε ορισμένα πετρώματα. Συγκεκριμένα, η παρουσία ρωγμών μεταξύ των βράχων και η καθοδική ροή του αέρα, είναι σε θέση να δημιουργήσουν μια μικρή συγκέντρωση πάγου, αλλα ακόμη και τη δημιουργία σταλακτιτών.
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ευρωμπάσκετ 1963
16x16εσ Αργυρό μετάλλιο
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Αξιοθέατα
Οι λίμνες του Μοντίκολο αποτελούν πόλο έλξης πολλών τουριστών ακόμη και το χειμώνα, όπου η παγωμένη επιφάνεια προσφέρει τη δυνατότητα για πατινάζ. Στην περιοχή του Αππιάνο βρίσκονται διάφορα κάστρα, όπως τα Καστέλ Αππιάνο, Καστέλ Κόρμπα, Καστέλ Μόος και Καστέλ Λοντρόνε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ευρωμπάσκετ 1965
16x16εσ Χάλκινο μετάλλιο
Ευρωμπάσκετ 1967
16x16εσ Χάλκινο μετάλλιο
Ευρωμπάσκετ 2007
Μετά από 10ετή διακοπή, η Πολωνία επέστρεψε στο Ευρωμπάσκετ 2007. Ήταν ένα αρκετά απροσδόκητο επίτευγμα. Η Πολωνία προκρίθηκε από τον προκαταρκτικό γύρο νικώντας τους αντιπάλους της στον όμιλο: Ουκρανία, Βουλγαρία και Σουηδία. Λόγω τραυματισμού, πολλοί βασικοί παίκτες, όπως οι Μίχαου Ιγκνέρσκι και Μάτσιεϊ Λάμπε, δε συμμετείχαν. Οι Πολωνοί έχασαν και τα 3 παιχνίδια, αλλά ακόμα και στην ήττα τους έμειναν ανταγωνιστικοί, χάνοντας για 8 πόντους σε μία σεβαστή γαλλική ομάδα και με 9 πόντους από την ιταλική ομάδα.
Προπονητές
• 1936 – 1939 🇪🇪/🇵🇱 Βαλέντι Κουισέικο
• 1946 🇵🇱 Γιούζεφ Πάχλα & Μιετσίσουαβ Πιοτρόβσκι
• 1947 – 1948 🇵🇱 Γιούζεφ Πάχλα
• 1949 🇪🇪/🇵🇱 Βαλέντι Κουισέικο & Γέζι Πατζίκοντ
• 1950 🇵🇱 Ταντέους Ουλατόβσκι
• 1950 – 1953 🇵🇱 Βουαντίσουαβ Μαλεσέβσκι
• 1953 🇵🇱 Ταντέους Ουλατόβσκι & Γιάν Ρουντέλσκι
• 1954 🇵🇱 Άντρζεϊ Κουλέσα & Ρομούαλντ Μαρκόβσκι
• 1955 🇵🇱 Βουαντίσουαβ Μαλεσέβσκι & Γέζι Πατζίκοντ
• 1956 🇵🇱 Ζίγκμουντ Ολεσιέβιτς
• 1957 🇵🇱 Γιάν Ρουντέλσκι
• 1958 🇵🇱 Γιάν Ρουντέλσκι & Γέζι Πατζίκοντ
• 1959 🇵🇱 Ζίγκμουντ Ολεσιέβιτς & Γιέζι Λελονκιέβιτς
• 1960 🇵🇱 Ζίγκμουντ Ολεσιέβιτς
• 1961 🇵🇱 Γιέζι Λελονκιέβιτς
• 1961 🇵🇱 Ζίγκμουντ Ολεσιέβιτς
• 1961 – 1975 🇵🇱 Βίτολντ Ζαγκούρσκι
• 1986 – 1992 🇵🇱 Αρκάντιους Κονιέτσκι
• 1993 🇵🇱 Ταντέους Αλεξαντρόβιτς
• 1993 – 1998 🇵🇱 Εουγκένιους Κιγιέβσκι
• 1998 – 2000 🇵🇱 Πιότρ Λάνγκος
• 2003 – 2004 🇵🇱 Άντρζεϊ Κοβάλτσικ
• 2004 – 2006 Βέσελιν Μάτιτς
• 2006 – 2008  Άντρεϊ Ούρλεπ
• 2008 – 2010 🇮🇱 Μούλι Κατζούριν
• 2010 – 2011 🇧🇾/🇵🇱 Ίγκορ Γκρίστσουκ
• 2011 – 2013  Άλες Πίπαν
• 2013 – 2014 🇩🇪 Ντιρκ Μπάουερμαν
• 2014 – 🇺🇸 Μάικ Τέιλορ
Προηγούμενα ρόστερ
Ολυμπιακοί Αγώνες 1936: τερμάτισε στην 4η θέση μεταξύ 21 ομάδων
Pawel Stok, Andrzej Plucinski, Zdzislaw Kasprzak, Zdzislaw Filipkiewicz, Jakub Kopf, Edward Szostak, Ewaryst Loj, Janusz Patrzykont, Florian Grzechowiak, Zenon Rozycki (Προπονητής: Βαλέντι Κλισέικο)
Ευρωμπάσκετ 1937: τερμάτισε στην 4η θέση μεταξύ 8 ομάδων
Pawel Stok, Andrzej Plucinski, Zdzislaw Kasprzak, Zbigniew Resich, Zenon Rozycki, Jaroslaw Smigielski, Stefan Gendera, Florian Grzechowiak, Michal Czajczyk, Janusz Patrzykont (Προπονητής: Βαλέντι Κλισέικο)
Ευρωμπάσκετ 1939: τερμάτισε στην 3η θέση μεταξύ 8 ομάδων
Pawel Stok, Florian Grzechowiak, Zbigniew Resich, Stanislaw Pawlowski, Jerzy Rossudowski, Zdzislaw Kasprzak, Ewaryst Loj, Jerzy Gregolajtis, Bohdan Bartosiewicz, Jaroslaw Smigielski (Προπονητής: Βαλέντι Κλισέικο)
Ευρωμπάσκετ 1947: τερμάτισε στην 6η θέση μεταξύ 14 ομάδων
Zbigniew Resich, Pawel Stok, Edward Jarczynski, Henryk Jaznicki, Wladyslaw Maleszewski, Jozef Zylinski, Bohdan Bartosiewicz, Jerzy Dowgird, Romuald Markowski, Ludwik Barszczewski, Tadeusz Ulatowski (Προπονητής: Jozef Pachla)
Ευρωμπάσκετ 1955: τερμάτισε στην 5η θέση μεταξύ 18 ομάδων
Witold Zagorski, Slawomir Zlotkiewicz, Jerzy Mlynarczyk, Andrzej Nartowski, Ryszard Olszewski, Bogdan Przywarski, Jerzy Sterenga, Wincent Wawro, Leszek Kaminski, Tadeusz Pacula, Wladyslaw Pawlak, Stefan Wojcik, Jedrzej Bednarowicz (Προπονητής: Wladyslaw Maleszewski)
Andrzej Pstrokonski, Janusz Wichowski, Wincent Wawro, Stefan Wojcik, Ryszard Olszewski, Tadeusz Pacula, Wladyslaw Pawlak, Andrzej Nartowski, Marek Sitkowski, Jerzy Mlynarczyk, Zdzislaw Skrzeczkowski (Προπονητής: Wladyslaw Maleszewski)
Ευρωμπάσκετ 1959: τερμάτισε στην 6η θέση μεταξύ 17 ομάδων
Andrzej Pstrokonski, Janusz Wichowski, Zbigniew Dregier, Andrzej Nartowski, Bogdan Przywarski, Ryszard Olszewski, Jerzy Mlynarczyk, Zenon Matysik, Tadeusz Pacula, Jerzy Piskun, Marek Sitkowski, Wladyslaw Pawlak (Προπονητής: Zygmunt Olesiewicz)
Ολυμπιακοί Αγώνες 1960: τερμάτισε στην 7η θέση μεταξύ 16 ομάδων
Mieczyslaw Lopatka, Andrzej Pstrokonski, Janusz Wichowski, Zbigniew Dregier, Marek Sitkowski, Bogdan Przywarski, Dariusz Swierczewski, Andrzej Nartowski, Jerzy Mlynarczyk, Jerzy Piskun, Ryszard Olszewski, Tadeusz Pacula (Προπονητής: Zygmunt Olesiewicz)
Ευρωμπάσκετ 1961: τερμάτισε στην 9η θέση μεταξύ 19 ομάδων
Janusz Wichowski, Andrzej Pstrokonski, Andrzej Nartowski, Wladyslaw Pawlak, Jerzy Piskun, Ryszard Niewodowski, Ryszard Olszewski, Jerzy Mlynarczyk, Marek Sitkowski, Stanislaw Olejniczak, Zygmunt Wysocki, Leszek Arent (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Ευρωμπάσκετ 1963: τερμάτισε στη 2η θέση μεταξύ 16 ομάδων
Mieczyslaw Lopatka, Bohdan Likszo, Janusz Wichowski, Andrzej Pstrokonski, Zbigniew Dregier, Jerzy Piskun, Marek Sitkowski, Leszek Arent, Kazimierz Frelkiewicz, Wieslaw Langiewicz, Andrzej Nartowski, Stanislaw Olejniczak (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Ολυμπιακοί Αγώνες 1964: τερμάτισε στην 6η θέση μεταξύ 16 ομάδων
Mieczyslaw Lopatka, Bohdan Likszo, Zbigniew Dregier, Andrzej Pstrokonski, Janusz Wichowski, Kazimierz Frelkiewicz, Krzysztof Sitkowski, Jerzy Piskun, Andrzej Perka, Stanislaw Olejniczak, Tadeusz Blauth, Krystian Czernichowski (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Bohdan Likszo, Mieczyslaw Lopatka, Andrzej Pstrokonski, Janusz Wichowski, Zbigniew Dregier, Kazimierz Frelkiewicz, Andrzej Perka, Jerzy Piskun, Edward Grzywna, Wieslaw Langiewicz, Czeslaw Malec, Stanislaw Olejniczak (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Ευρωμπάσκετ 1967: τερμάτισε στην 3η θέση μεταξύ 16 ομάδων
Mieczyslaw Lopatka, Bohdan Likszo, Wlodzimierz Trams, Boleslaw Kwiatkowski, Zbigniew Dregier, Grzegorz Korcz, Kazimierz Frelkiewicz, Waldemar Kozak, Czeslaw Malec, Henryk Cegielski, Miroslaw Kuczynski, Maciej Chojnacki (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1967: τερμάτισε στην 5η θέση μεταξύ 13 ομάδων
Mieczyslaw Lopatka, Bohdan Likszo, Boleslaw Kwiatkowski, Janusz Wichowski, Wlodzimierz Trams, Kazimierz Frelkiewicz, Zbigniew Dregier, Igor Oleszkiewicz, Wieslaw Langiewicz, Andrzej Chmarzynski, Czeslaw Malec, Henryk Cegielski (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Ολυμπιακοί Αγώνες 1968: τερμάτισε στην 6η θέση μεταξύ 16 ομάδων
Edward Jurkiewicz, Mieczyslaw Lopatka, Bohdan Likszo, Wlodzimierz Trams, Boleslaw Kwiatkowski, Grzegorz Korcz, Kazimierz Frelkiewicz, Andrzej Kasprzak, Adam Niemiec, Andrzej Pasiorowski, Czeslaw Malec, Henryk Cegielski (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Ευρωμπάσκετ 1969: τερμάτισε στην 4η θέση μεταξύ 12 ομάδων
Edward Jurkiewicz, Bohdan Likszo, Andrzej Seweryn, Boleslaw Kwiatkowski, Grzegorz Korcz, Wlodzimierz Trams, Waldemar Kozak, Jan Dolczewski, Henryk Cegielski, Adam Niemiec, Marek Ladniak, Krzysztof Gula (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Ευρωμπάσκετ 1971: τερμάτισε στην 4η θέση μεταξύ 12 ομάδων
Edward Jurkiewicz, Andrzej Seweryn, Waldemar Kozak, Grzegorz Korcz, Henryk Cegielski, Jerzy Frolow, Janusz Ceglinski, Zbigniew Jedlinski, Jan Dolczewski, Miroslaw Kalinowski, Marek Ladniak, Eugeniusz Durejko (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Ολυμπιακοί Αγώνες 1972: τερμάτισε στη 10η θέση μεταξύ 16 ομάδων
Mieczyslaw Lopatka, Andrzej Seweryn, Waldemar Kozak, Grzegorz Korcz, Jan Dolczewski, Andrzej Pasiorowski, Franciszek Niemiec, Ryszard Bialowas, Eugeniusz Durejko, Andrzej Kasprzak, Janusz Ceglinski, Piotr Langosz (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Ευρωμπάσκετ 1973: τερμάτισε στη 12η θέση μεταξύ 12 ομάδων
Grzegorz Korcz, Andrzej Seweryn, Jan Dolczewski, Janusz Ceglinski, Andrzej Pasiorowski, Jacek Kalinowski, Zdzislaw Myrda, Tadeusz Grygiel, Eugeniusz Durejko, Jerzy Plebanek, Tomasz Tybinkowski, Piotr Langosz (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Edward Jurkiewicz, Andrzej Seweryn, Franciszek Niemiec, Adam Gardzina, Wojciech Fiedorczuk, Marek Ladniak, Dariusz Kwiatkowski, Piotr Langosz, Zdzislaw Myrda, Tomasz Garlinski, Eugeniusz Durejko, Tadeusz Grygiel (Προπονητής: Βίτολντ Ζαγκούρσκι)
Ευρωμπάσκετ 1979: τερμάτισε στην 7η θέση μεταξύ 12 ομάδων
Mieczyslaw Mlynarski, Dariusz Zelig, Eugeniusz Kijewski, Andrzej Seweryn, Zdzislaw Myrda, Ryszard Prostak, Krzysztof Fikiel, Justyn Weglorz, Leszek Chudeusz, Zbigniew Kudlacz, Tomasz Garlinski, Wojciech Rosinski (Προπονητής: Jerzy Swiatek)
Ολυμπιακοί Αγώνες 1980: τερμάτισε στην 7η θέση μεταξύ 12 ομάδων
Mieczyslaw Mlynarski, Dariusz Zelig, Zdzislaw Myrda, Eugeniusz Kijewski, Krzysztof Fikiel, Wojciech Rosinski, Justyn Weglorz, Ryszard Prostak, Jerzy Binkowski, Marcin Michalski, Leszek Dolinski, Ireneusz Mulak (Προπονητής: Stefan Majer)
Mieczyslaw Mlynarski, Dariusz Zelig, Wojciech Rosinski, Eugeniusz Kijewski, Krzysztof Fikiel, Zbigniew Bogucki, Jerzy Binkowski, Miroslaw Boryca, Dariusz Szczubial, Jaroslaw Jechorek, Ryszard Prostak, Justyn Weglorz (Προπονητής: Jerzy Swiatek)
Ευρωμπάσκετ 1983 τερμάτισε στην 9η θέση μεταξύ 12 ομάδων
Mieczyslaw Mlynarski, Dariusz Zelig, Jaroslaw Jechorek, Eugeniusz Kijewski, Ryszard Prostak, Krzysztof Fikiel, Jerzy Binkowski, Stanislaw Kielbik, Ireneusz Mulak, Justyn Weglorz, Stanislaw Reschke, Zbigniew Bogucki (Προπονητής: Jerzy Swiatek)
Ευρωμπάσκετ1985: τερμάτισε στην 11η θέση μεταξύ 12 ομάδων
Dariusz Zelig, Henryk Wardach, Jaroslaw Zyskowski, Krzysztof Fikiel, Jerzy Binkowski, Ireneusz Mulak, Adam Fiedler, Marek Sobczynski, Jaroslaw Jechorek, Andrzej Zurawski, Justyn Weglorz, Dariusz Szczubial (Προπονητής: Andrzej Kuchar)
Ευρωμπάσκετ 1987:τερμάτισε στην 7η θέση μεταξύ 12 ομάδων
Dariusz Zelig, Henryk Wardach, Jaroslaw Jechorek, Jerzy Binkowski, Adam Fiedler, Krzysztof Fikiel, Dariusz Szczubial, Dariusz Kobylanski, Marek Sobczynski, Jerzy Kolodziejczak, Ryszard Prostak, Miroslaw Boryca (Προπονητής: Andrzej Kuchar)
Ευρωμπάσκετ 1991 : τερμάτισε στην 7η θέση μεταξύ 8 ομάδων
Maciej Zielinski, Dariusz Zelig, Adam Wojcik, Jerzy Binkowski, Dariusz Szczubial, Jaroslaw Jechorek, Jacek Duda, Mariusz Bacik, Wojciech Krolik, Tomasz Torgowski, Piotr Baran, Jaroslaw Marcinkowski (Προπονητής: Arkadiusz Koniecki)
Ευρωμπάσκετ1997: τερμάτισε στην 7η θέση μεταξύ 16 ομάδων
Ευρωμπάσκετ 2007: τερμάτισε στις θέσεις 13η-16η μεταξύ 16 ομάδων
Άνταμ Βούιτσικ, Φίλιπ Ντιλέβιτς, Αντρζέι Πλούτα, Κάμιλ Πιέτρας, Σίμον Σέβτσικ, Ρόμπερτ Βίτκα, Ράντοσουαβ Χίζι, ο Ρόμπερτ Σκιμπνιέβσκι, Μπαρτουόμιεϊ Βοουόσιν, Ίβο Κιτζίνγκερ, Λούκας Κοσάρεκ και Πζεμίσουαβ Φρασουνκιέβιτς (Προπονητής: Άντριεϊ Ούρλεπ)
Ευρωμπάσκετ 2009: τερμάτισε στην 9η θέση μεταξύ 16 ομάδων
Άνταμ Βούιτσικ, Κζίστοφ Ρόσικ, Μίχαου Χιλίνσκι, Κζίστοφ Σουμπάργκα, Σίμον Σέβτσικ, Ρόμπερτ Βίτκα, Μίχαου Ιγκνέρσκι, Ρόμπερτ Σκιμπνιέβσκι, Ντέιβιντ Λόγκαν, Μάρτσιν Γκόρτατ, Λούκας Κοσάρεκ, Μάτσιεϊ Λάμπε (Προπονητής: Μούλι Κατζούριν)
Κατασκευαστής
2011: Spalding, 2013-15: Zina, 2016-παρόν: Αdidas
Χορηγός
2011: Prokom, 2013: Lotto, 2015: Tauron, 2017: Energa
Βίντεο
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης ανδρών
Βάλτερ Φουνκ
Ο Βάλτερ Φουνκ (18 Αυγούστου 1890 - 31 Μαΐου 1960) ήταν Γερμανός οικονομολόγος και Ναζί αξιωματούχος, που υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων του Ράιχ από το 1938 έως το 1945 και δικάστηκε και καταδικάστηκε ως μεγάλος εγκληματίας πολέμου από το Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο στη Νυρεμβέργη. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και παρέμεινε φυλακισμένος, έως ότου αφέθηκε ελεύθερος για λόγους υγείας το 1957. Πέθανε τρία χρόνια αργότερα.
Πρώτα χρόνια
Σπούδασε νομικά, οικονομικά και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου και στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, έγινε μέλος του πεζικού, αλλά τραυματίστηκε και στη συνέχεια απολύθηκε ως ιατρικά ακατάλληλος για θητεία το 1916. Μετά το τέλος του πολέμου, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και το 1924 έγινε συντάκτης της κεντροδεξιάς οικονομικής εφημερίδας Berliner Börsenzeitung. Το 1920, παντρεύτηκε τη Λουίζ Σμιτ-Ζίμπεν.
Πολιτική ζωή
αριστερά|μικρογραφία| [[Νύχτα των Κρυστάλλων|Η Νύχτα των Κρυστάλλων του Νοεμβρίου 1938, σπασμένο παράθυρο μπροστά από εβραϊκό κατάστημα ]] αριστερά|μικρογραφία| [[Ναζιστικός χρυσός|Χρυσός των Ναζί στο Αλατωρυχείο Μέρκερς ]] Ο Φουνκ, ο οποίος ήταν εθνικιστής και αντι-μαρξιστής, παραιτήθηκε από την εφημερίδα το καλοκαίρι του 1931 και προσχώρησε στο Ναζιστικό Κόμμα, πλησιάζοντας τον Γκρέγκορ Στράσερ, ο οποίος οργάνωσε την πρώτη του συνάντηση με τον Αδόλφο Χίτλερ. Εν μέρει εξαιτίας του ενδιαφέροντός του για την οικονομική πολιτική, εξελέγη μέλος του Ράιχσταγκ τον Ιούλιο του 1932 και μέσα στο κόμμα αναδείχθηκε πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής τον Δεκέμβριο του 1932, μια θέση που δεν κατείχε για πολύ. Μετά την άνοδο του Ναζιστικού Κόμματος στην εξουσία, παραιτήθηκε από τη θέση του στο Ράιχσταγκ και έγινε Διευθυντής Τύπου του Τρίτου Ράιχ, μια θέση που περιελάμβανε λογοκρισία για οτιδήποτε κρίθηκε κρίσιμο για τις ναζιστικές πολιτικές. Το αφεντικό του ήταν ο Γιόζεφ Γκαίμπελς.
Σταδιοδρομία στο Τρίτο Ράιχ
Τον Μάρτιο του 1933, ο Φουνκ διορίστηκε Υπουργός στο Υπουργείο Δημόσιου Διαφωτισμού και Προπαγάνδας. Το καλοκαίρι του 1936, όταν ο Χίτλερ ανέθεσε στον Άλμπερτ Σπέερ την ανοικοδόμηση του κεντρικού Βερολίνου, ο Φουνκ πρότεινε τον νέο του τίτλο «Γενικός Επιθεωρητής Κτιρίων για την Ανακαίνιση της Ομοσπονδιακής Πρωτεύουσας». Το 1938, ο Φουνκ έγινε επικεφαλής πληρεξούσιος για τα οικονομικά, καθώς και ο υπουργός Οικονομίας του Ράιχ αντικαθιστώντας τον Χιάλμαρ Σαχτ, ο οποίος είχε παραιτηθεί στις 26 Νοεμβρίου 1937. Ο Σαχτ είχε εμπλακεί σε μάχη εξουσίας με τον Χέρμαν Γκέρινγκ.
Μεταξύ Απριλίου 1938 - Μαρτίου 1939, ο Φουνκ ήταν επίσης διευθυντής της πολυεθνικής Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών με έδρα την Ελβετία και τον Ιανουάριο του 1939, ο Χίτλερ τον διόρισε Πρόεδρο της Τράπεζας του Ράιχ. Ο Φουνκ κατέγραψε ότι το 1938 το γερμανικό κράτος είχε κατασχέσει εβραϊκή περιουσία αξίας δύο εκατομμυρίων μαρκών, χρησιμοποιώντας διατάγματα από τον Χίτλερ και άλλους κορυφαίους Ναζί για να αναγκάσει τους Γερμανούς Εβραίους να αφήσουν την περιουσία και τα περιουσιακά τους στοιχεία στο Κράτος, εάν μετανάστευαν.
Ο Φουνκ ήταν παρών σε πάρα πολλές σημαντικές συναντήσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που πραγματοποιήθηκαν στη Μεγάλη Αίθουσα του [ακόμα υπάρχοντος] Υπουργείου Αεροπορίας στις 13 Φεβρουαρίου 1942 υπό την προεδρία του Έρχαρντ Μιλχ σχετικά με το Τετραετές Σχέδιο, το οποίο αγκάλιασε ολόκληρη την οικονομία. Ήταν παρόντα 30 κρίσιμα άτομα. Ο Φουνκ κάθισε στα δεξιά του Μιλχ, κατόπιν αιτήματός του. Μετά από πολλή συζήτηση, ο Άλμπερτ Βέγκλερ είπε: "Πρέπει να υπάρχει ένας άνθρωπος ικανός να λαμβάνει αποφάσεις. Η βιομηχανία δεν ενδιαφερόταν ποιος θα είναι". Μετά από περαιτέρω συζήτηση, ο Φουνκ σηκώθηκε και όρισε τον Μιλχ ως αυτόν τον άνθρωπο. Ο Σπέερ ψιθύρισε στον Μιλχ ότι δεν ήταν καλή ιδέα και ο Μιλχ αρνήθηκε. Πέντε ημέρες αργότερα, ο Χίτλερ ανέθεσε το ρόλο στον Σπέερ. Καθώς αυτός και ο Φουνκ περπατούσαν με τον Χίτλερ πίσω στο διαμέρισμά του, ο Φουνκ υποσχέθηκε στον Σπέερ ότι θα θέσει τα πάντα στη διάθεσή του και θα κάνει ό, τι μπορούσε για να τον βοηθήσει. Ο Σπέερ αναφέρει ότι ο Φουνκ "τήρησε την υπόσχεση, με μικρές εξαιρέσεις".
Ο Φουνκ διορίστηκε στο Κεντρικό Συμβούλιο Προγραμματισμού τον Σεπτέμβριο του 1943 και στη συνέχεια προσχώρησε στους Ρόμπερτ Λάι, Σπέερ και Γκέμπελς στον αγώνα ενάντια στην επιρροή του Μάρτιν Μπόρμαν στον Χίτλερ. Ο Φουνκ και ο Μιλχ ήταν και πάλι μαζί για το πάρτι γενεθλίων του Γκαίρινγκ στις 12 Ιανουαρίου 1944.
Νυρεμβέργη
δεξιά|μικρογραφία| Ως Υπουργός Οικονομικών, ο Φουνκ βοήθησε τον ρυθμό του εξοπλισμού και στη συνέχεια, ως Πρόεδρος της Ράιχσμπανκ, αποδέχτηκε από τας Ες Ες τα [[Χρυσός|χρυσά δαχτυλίδια των θυμάτων των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης από το Μπούχενβαλντ. ]] δεξιά|μικρογραφία| [[Γυαλιά από θύματα του Άουσβιτς ]] δεξιά|μικρογραφία| Αποσκευές που ελήφθησαν από τα θύματα του [[Στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς|Άουσβιτς ]] Ο Φουνκ δικάστηκε με άλλους Ναζί ηγέτες στις δίκες της Νυρεμβέργης. Κατηγορήθηκε από τους Συμμάχους εισαγγελείς ότι συμμετείχε στενά στην κατάσχεση και διάθεση της περιουσίας των Γερμανών Εβραίων από το κράτος και σε συνωμοσία για διάπραξη εγκλημάτων κατά της ειρήνης, σχεδιασμό, έναρξη και διεξαγωγή πολέμων επίθεσης, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Τέτοια επιχειρηματικά περιουσιακά στοιχεία αρπάχθηκαν, όταν συχνά μεγάλες και κερδοφόρες επιχειρήσεις να πωλούνται σε λιγότερο από την πραγματική τους αξία. Τα χρηματικά έσοδα από δημοπρασίες περιουσιακών στοιχείων, όπως έπιπλα, μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα του Ράιχ για χρήση από το ναζιστικό κράτος ή τους Ες-Ες. Ακόμα και τα μαλλιά των θυμάτων ελήφθησαν ξυρίζοντάς τους είτε λίγο πριν είτε αμέσως μετά τη δολοφονία τους.
Εν τω μεταξύ, ο Γκέρινγκ χαρακτήρισε τον Φουνκ ως "ασήμαντο δευτερεύον στέλεχος", αλλά αποδεικτικά στοιχεία και η βιογραφία του κατά τον πόλεμο "Walther Funk, A Life for the Economy" χρησιμοποιήθηκαν εναντίον του κατά τη διάρκεια της δίκης, οδηγώντας στην καταδίκη του για τις κατηγορίες 2, 3 και 4 του κατηγορητηρίου με ποινή ισόβιας κάθειρξης.
Ο Φουνκ κρατήθηκε στη φυλακή Σπάνταου μαζί με άλλους ανώτερους Ναζί. Απελευθερώθηκε στις 16 Μαΐου 1957 λόγω κακής υγείας. Πραγματοποίησε μια τελευταία κλήση στους Ρούντολφ Ες, Άλμπερτ Σπέερ και Μπάλντουρ φον Σίραχ, πριν φύγει από τη φυλακή.
Πέθανε τρία χρόνια αργότερα στο Ντίσελντορφ από διαβήτη.
Κουλτούρα
Ο Σαχτ, ο οποίος γνώριζε καλά τον Φουνκ, είπε ότι ήταν «πρώτης τάξεως γνώστης της μουσικής, του οποίου οι προσωπικές προτιμήσεις στη ζωή ήταν χαρακτηριστικά καλλιτεχνικές και λογοτεχνικές». Σε ένα δείπνο, όταν καθόταν δίπλα στον Φουνκ, η ορχήστρα έπαιξε μια μελωδία του Φραντς Λέχαρ. Ο Φουνκ παρατήρησε: "Α! Λέχαρ...Ο Φύρερ λατρεύει ιδιαίτερα τη μουσική του". Ο Σαχτ απάντησε χαριτολογώντας: "Κρίμα που ο Λέχαρ είναι παντρεμένος με Εβραία", στο οποίο ο Φουνκ απάντησε αμέσως: "Αυτό είναι κάτι που ο Φύρερ δεν πρέπει να μάθει σε καμία περίπτωση! ". Ο Σπέερ αναφέρει πώς έπαιξε ο Χίτλερ ένα δίσκο με μουσική του Λιστ και είπε ότι "θα είναι το νικητήριο εμβατήριό μας για τη ρωσική εκστρατεία. Ο Φουνκ το επέλεξε!" .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας Κατηγορία:Γερμανοί εθνικιστές Κατηγορία:Γερμανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί Ναζιστές πολιτικοί Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης Κατηγορία:Αυτουργοί του Ολοκαυτώματος στη Γερμανία
Batgirl (ταινία)
Το Batgirl είναι ακυκλοφόρητη Αμερικανική υπερηρωική ταινία βασισμένη στην χαρακτήρα των DC Comics Μπάρμπαρα Γκόρντον / Batgirl, για την συνδρομητική υπηρεσία HBO Max. Προγραμματισμένη να είναι μέρος του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC (DCEU), σκηνοθετήθηκε από τους Αντίλ Ελ Άρμπι και Μπιλάλ Φαλά από σενάριο της Κριστίνα Χόντσον, και πρωταγωνιστούσε η Λέσλι Γκρέις ως Batgirl, μαζί με τους Τζ. Κ. Σίμονς, Τζέικομπ Σκίπιο, Μπρένταν Φρέιζερ, και Μάικλ Κίτον.
Ζέλιγκ
Ζέλιγκ (αγγλικά: Zelig) είναι μια αμερικανική ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γούντι Άλεν. Βγήκε στις αίθουσες το 1983.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Orion Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Δωδεκάχορδη κιθάρα
thumb|Η δωδεκάχορδη κιθάρα. Δωδεκάχορδη κιθάρα είναι η κλασσική κιθάρα ή ακουστική / ηλεκτρακουστική, η οποία αντί για έξι χορδές έχει δώδεκα. Υπάρχουν δύο κατηγορίες δωδεκάχορδων κιθαρών:
α) Η κιθάρα που έχει έξι ζεύγη χορδών (το κάθε ζεύγος είναι ταυτόφωνο, δηλαδή και οι δύο χορδές του ζεύγους ηχούν στο ίδιο τονικό ύψος, όπως οι χορδές του μπουζουκιού). Η κιθάρα αυτή είναι ακουστική (ή ηλεκτρακουστική).
β) Η κιθάρα που έχει δώδεκα μονές χορδές με διπλάσια τονική έκταση από την εξάχορδη. Η κιθάρα αυτού του τύπου είναι παραλλαγή της κλασσικής ή της ακουστικής/ηλεκτρακουστικής εξάχορδης κανονικής.
Κατηγορία:Χορδόφωνα Κατηγορία:Κιθάρες
Australopithecus garhi
Ο Australopithecus garhi είναι είδος αυστραλοπιθήκου. Το είδος ανακαλύφθηκε το 1996, από μια ομάδα παλαιοντολόγων με επικεφαλής τους Μπερχάν Άσφω και Τιμ Γουάιτ.
Οι ενδείξεις από τα υπολείμματα του δείχνουν ότι εκπροσωπεί τη μεταβατική φάση μεταξύ των ειδών Australopithecus και Homo.
Νεόκαστρο
Το τοπωνύμιο Νεόκαστρο μπορεί να αφορά τους παρακάτω οικισμούς:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γιαν Καντάρ
Ο Γιαν Καντάρ (Ján Kadár, 1 Απριλίου 1918 - 1 Ιουνίου 1979) ήταν Σλοβάκος, γεννημένος στην Ουγγαρία, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Κυρίως, εργάστηκε στην Τσεχοσλοβακία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Τα περισσότερα από τα έργα του τα σκηνοθετήθηκαν σε συνεργασία με τον Έλμαρ Κλος. Η πιο γνωστή δουλειά τους είναι Το μαγαζάκι της Κεντρικής Οδού (1965), όπου βραβεύθηκε και με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Ως καθηγητής του FAMU, δίδαξε πολλούς από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του Νέου Κύματος Τσεχοσλοβακίας. Κατά την παραμονή του στις ΗΠΑ, δίδαξε σκηνοθεσία στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, στο Μπέβερλι Χιλς.
Πρώιμα χρόνια
Ο Καντάρ γεννήθηκε στη Βουδαπέστη, πρωτεύουσα τότε, του Βασιλείου της Ουγγαρίας, το οποίο βρισκόταν υπό την δικαιοδοσία της Αυστροουγγαρίας, εκείνη την περίοδο. Καιρό πριν, οι γονείς του τον φέρουν στη Ρόζναβα, της Σλοβακίας, μέρος του νεοσύστατου κράτους της Τσεχοσλοβακίας, όπου και μεγάλωσε. Ο Καντάρ, μετά την εγκύκλια εκπαίδευσή του, ακολούθησε τη Νομική, όμως γρήγορα στράφηκε στο Κινηματογραφικό Τμήμα Κινηματογράφου της Τσεχοσλοβακίας (πιθανώς το τρίτο τέτοιο, σε όλη την Ευρώπη). Το τμήμα ήταν μέρος του σχολείου της Μπρατισλάβα, Βιομηχανίας Τεχνών. Εκεί γράφτηκε το 1938 και παρακολούθησε μαθήματα από τον Σλοβάκο, γνωστό σκηνοθέτη, Κάρελ Πλίτσκα, έως ότου το τμήμα κλείσει το 1939. Μετά τις πολιτικές αναταραχές της εποχής, το χωριό, όπου γεννήθηκε, πήρε ουγγρική ονομασία και έγινε μέρος της Ουγγαρίας, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Με την εφαρμογή των αντιεβραϊκών νόμων, ο Καντάρ περιορίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Αργότερα είπε: «Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου, που συμπεριφερόμουν σαν Εβραίος: αρνήθηκα να αλλάξω και υπηρέτησε σε μία μονάδα με το κίτρινο περιβραχιόνιο και όχι με το άσπρο, το οποίο το έπαιρναν όσοι, τελικά, βαπτίστηκαν».
Σκηνοθεσία
Ο Γιαν Καντάρ ξεκίνησε τη σκηνοθετική του καριέρα στη Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με το ντοκιμαντέρ, Na troskách vyrastá život (1945). Μετά από αρκετά ντοκιμαντέρ, που εξέφραζαν τις απόψεις του Κομμουνιστικού Κόματος, στο οποίο και εντάχθηκε, ο Καντάρ, μετακόμισε στην Πράγα, το 1947. Κατόπιν, επέστρεψε στην Μπρατισλάβα, προσωρινώς, και έκανε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινίας το Katka, (1950). Από το 1952, ξεκίνησε μία μακρόχρονη συνεργασία με τον Έλμαρ Κλος, με ίσως μεγαλύτερο καρπό της συνεργασίας του Το μαγαζάκι της Κεντρικής Οδού, όπου και βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Τον Νοέμβριο του 1968, μετακόμισε στις ΗΠΑ και έκτοτε δε συνεργάστηκε ξανά με τον Κλος. Η υπόλοιπη σκηνοθετική του καριέρα έλαβε μέρος στις ΗΠΑ και στον Καναδά, όπου σκηνοθετούσε για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Στις ΗΠΑ, απέκτησε φήμη, καθώς έγινε καθηγητής σκηνοθεσίας, στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβάκοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Τσέχοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Ούγγροι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Στυλιανός Βλασόπουλος
Ο κόμης Στυλιανός Βλασ(σ)όπουλος (Signore-Conte Stelio Vlasopulo, 1748-1822) ήταν γόνος της αριστοκρατικής δυναστείας Βλασοπούλου της Κέρκυρας η οποία ήταν εγγεγραμμένη από το 1642 στη Χρυσή Βίβλο των ευγενών (Libro d'Oro).
Ο Στυλιανός ήταν γιος του Δον Τιμόθεου Βλασόπουλου και της κόμισσας Μιλούλιας Βούλγαρι(η) εκ της γνωστής οικογένειας της Κέρκυρας. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στη γενέτειρα του την Κέρκυρα και αργότερα έφυγε για την Ιταλία όπου σπούδασε νομικά και ανακηρύχτηκε διδάκτορας στο πανεπιστήμιο της Πάντοβας. Διετέλεσε δικαστής του ανωτάτου δικαστηρίου, μέλος του δικαστικού συλλόγου Κέρκυρας, δικηγόρος, σύνεδρος της Ιονίου Ακαδημίας κατά την περίοδο της Γαλλικής κατάκτησης καθώς και πολιτικός του κράτους των Επτανήσων σε θέσεις-κλειδιά με τα αξιώματα του γερουσιαστή, του συντακτικού νομοθέτη, στέλεχος τοπικής αυτοδίοικησης Κέρκυρας καθώς και Πρύτανης (Διοικητής) της Λευκάδας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του Βλασόπουλου στη Λευκάδα ο Αλή πασάς έστειλε τελεσίγραφο στον Στυλιανό Βλασόπουλο να του παραδώσει τους αρματολούς οι οποίοι καταδιωκόμενοι από ίδιο τον Αλή κατάφυγαν στη Λευκάδα και στις οικογένειές τους. Ο Βλασόπουλος πρόβαλε εσκεμμένα διάφορες κωλυσιεργίες και έτσι ο Αλή διέταξε τη συγκέντρωση τηλεβόλων και στρατευμάτων στην Άρτα, την Πρέβεζα και τη Βόνιτσα και στη στεριά απέναντι από τη Λευκάδα με σκοπό να εισβάλει σε αυτή. Ο Βλασόπουλος κατάφερε μέσω των διπλωματικών του ικανοτήτων να σώσει το λαό της Λευκάδος από τη σφαγή την τελευταία στιγμή.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του διετέλεσε και σύμβουλος της κυβερνήσεως του κράτους των Επτανήσων. Στην Κέρκυρα άσκησε το επάγγελμα του δικαστή και του δικηγόρου ενώ ταυτόχρονα αφοσιώθηκε και στη συγγραφή διάφορων επιστημονικών έργων στην ιταλική γλώσσα με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Βλάσσιος Κολόννας. Ένα από τα σημαντικότερα έργα του είναι η Υπεράσπιση της Ελληνικής Εκκλησίας ( La Difesa della Chiesa Greca) το οποίο γράφτηκε το 1800. Για μια περίοδο της ζωής του διατέλεσε συντάκτης των κερκυραϊκών εντύπων Mercurio Litterario (1805 - 1808) καθώς και του εντύπου Cazetta Urbana (1802 - 1803).
Από τον γενεαλογικό κλάδο του Στυλιανού Βλασόπουλου υπάρχουν άμεσοι απόγονοι του έως και τις ημέρες μας σε διάφορα μέρη της Ελλάδος με κυριότερα την Κέρκυρα, τη Λήμνο, τη Χίο, το Αγρίνιο και την Αθήνα καθώς και σε χώρες του εξωτερικού, όπως τις Η.Π.Α. και τη Γερμανία.