cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Μορφή
Μέχρι το 2013 οι νικητές θα λάβουν ένα τρόπαιο και ένα πιστοποιητικό. Από τον διαγωνισμό του 2013 ο νικητής, η δεύτερη και η τρίτη θέση κερδίζουν όλα τα τρόπαια και τα πιστοποιητικά.
Αρχικά, σε αντίθεση με την έκδοση για ενήλικες, η νικήτρια χώρα δεν έλαβε τα δικαιώματα να φιλοξενήσει τον επόμενο διαγωνισμό. Αυτό άλλαξε το 2012, η ​​νικήτρια χώρα έχει τώρα την πρώτη άρνηση να φιλοξενήσει τον επόμενο διαγωνισμό.
Ο διαγωνισμός περιλαμβάνει συνήθως δύο παρουσιαστές, έναν άνδρα και μια γυναίκα (αν και οι διαγωνισμοί του 2006, του 2014 και του 2015 ήταν εξαιρέσεις από αυτό ), οι οποίοι εμφανίζονται τακτικά στη σκηνή και με τους διαγωνιζόμενους στο πράσινο δωμάτιο. Οι παρουσιαστές είναι επίσης υπεύθυνοι για την επανάληψη των αποτελεσμάτων αμέσως μετά τον εκπρόσωπο του κάθε ραδιοτηλεοπτικού φορέα για να επιβεβαιώσουν σε ποια χώρα δίδονται τα σημεία. Οι εκπρόσωποι δίνουν τα σημεία στο στάδιο της αρένας.
Περιορισμοί συμμετοχής
Το τραγούδι πρέπει να γράφεται και να τραγουδάται στην εθνική γλώσσα (ή σε μία από τις εθνικές γλώσσες) της εκπροσωπούμενης χώρας. Ωστόσο, μπορούν επίσης να έχουν μερικούς στίχους σε διαφορετική γλώσσα. Ο ίδιος κανόνας ήταν στον διαγωνισμό των ενηλίκων από το 1966 έως το 1972 και πάλι από το 1977 έως το 1998. Οι καλλιτέχνες πρέπει να είναι υπήκοοι αυτής της χώρας ή να έχουν ζήσει εκεί για τουλάχιστον δύο χρόνια.
Αρχικά ο διαγωνισμός ήταν ανοιχτός σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 8 και 15 ετών, ωστόσο το 2007 η ηλικιακή ομάδα περιορίστηκε, ώστε μόνο τα παιδιά ηλικίας 10 έως 15 ετών κατά την ημέρα του διαγωνισμού να μπορούν να εισέλθουν. Το 2016 το εύρος ηλικίας άλλαξε και πάλι. Από δω και στο εξής μπορούν να εισέλθουν παιδιά ηλικίας 9 έως 14 ετών κατά την ημέρα του διαγωνισμού.
Το τραγούδι που υποβλήθηκε στο διαγωνισμό δεν μπορεί να έχει προηγουμένως κυκλοφορήσει εμπορικά και πρέπει να διαρκεί μεταξύ 2 λεπτών 45 δευτερολέπτων και 3 λεπτών (από το 2013 και μετά). Ο κανόνας σύμφωνα με τον οποίο οι καλλιτέχνες ερμηνευτών ή εκτελεστών δεν πρέπει να έχουν κυκλοφορήσει στο παρελθόν μουσική εμπορικά ήταν ενεργός από το 2003 έως το 2006. Αυτός ο κανόνας μειώθηκε το 2007, επιτρέποντας έτσι στους έμπειρους τραγουδιστές και συγκροτήματα στον ανταγωνισμό. Ως αποτέλεσμα, η NRK επέλεξε να αποσυρθεί από τον διαγωνισμό.
Από το 2008, οι ενήλικες έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν στη σύνταξη των καταχωρήσεων. Προηγουμένως, όλοι οι συγγραφείς έπρεπε να είναι ηλικίας από 10 έως 15 ετών.
Οργάνωση
Ο διαγωνισμός εκπονείται κάθε χρόνο από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης. Ο εκτελεστικός επόπτης κάθε διαγωνισμού από το 2003 είναι ο Svante Stockselius, ο οποίος είναι επίσης επικεφαλής της «Ομάδας Καθοδήγησης» που αποφασίζει για τους κανόνες του διαγωνισμού, ποιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας φιλοξενεί τον επόμενο διαγωνισμό και επιβλέπει ολόκληρη την παραγωγή κάθε προγράμματος. Το 2011, τον διαδέχτηκε ο Sietse Bakker. Το 2013, ο Vladislav Yakovlev ανέλαβε τη θέση του εκτελεστικού επόπτη της EBU. Ο σημερινός εκτελεστικός υπεύθυνος της EBU είναι ο Jon Ola Sand, ο νορβηγός ο οποίος είναι και ο εκτελεστικός επιβλέπων του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision από το 2011.
Οι συνεδριάσεις της Ομάδας Κατευθυντήριων Γραμμών τείνουν να περιλαμβάνουν τους "επικεφαλής των αντιπροσωπειών" των οποίων η κύρια δουλειά είναι η επαφή μεταξύ της EBU και του ραδιοτηλεοπτικού φορέα που εκπροσωπούν. Είναι επίσης καθήκον τους να βεβαιωθούν ότι οι καλλιτέχνες δεν μένουν ποτέ μόνοι τους χωρίς έναν ενήλικα και να «δημιουργήσουν μια ομαδική ατμόσφαιρα μεταξύ των [εκτελεστών] και να αναπτύξουν την εμπειρία τους και την αίσθηση της κοινότητας».
Λογότυπο και θέμα του διαγωνισμού
Το γενικό λογότυπο ανανεώθηκε τον Μάρτιο του 2015, επτά χρόνια μετά τη δημιουργία του πρώτου γενικού λογότυπου. Το λογότυπο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο διαγωνισμό τραγουδιού Junior Eurovision 2015, την 13η έκδοση του διαγωνισμού.
Σλόγκαν
Από το διαγωνισμό του 2005, τα σλόγκαν εισήχθησαν στην παράσταση. Το σύνθημα αποφασίζεται από τον κεντρικό τηλεοπτικό οργανισμό και βασίζεται στο σύνθημα, αναπτύσσεται το θέμα και ο οπτικός σχεδιασμός.
Συμμετοχή
Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε Κατάλογος χωρών της Παιδικής Eurovision
Μόνο οι ενεργοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς της EBU επιτρέπεται να λάβουν μέρος και να ψηφίσουν στο διαγωνισμό, αν και ο διαγωνισμός έχει προβληθεί σε διάφορες μη συμμετέχουσες χώρες.
Η συμμετοχή στον διαγωνισμό τείνει να αλλάζει δραματικά κάθε χρόνο. Οι αρχικοί σκανδιναβικοί ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί εγκατέλειψαν το διαγωνισμό το 2006 επειδή διαπίστωσαν ότι η αγωγή των ανδρών δεν ήταν ηθική και αναβίωσε τον ανταγωνισμό MGP Nordic, ο οποίος δεν είχε παραχθεί από τότε που ξεκίνησε ο Junior Eurovision Song Contest. Από τις τριάντα επτά χώρες που συμμετείχαν τουλάχιστον μία φορά, δύο (Λευκορωσία και Κάτω Χώρες) εκπροσωπούνταν σε κάθε διαγωνισμό από το 2016.
Αναφέρονται όλες οι χώρες που έχουν συμμετάσχει ποτέ στον διαγωνισμό παράλληλα με το έτος που έκαναν το ντεμπούτο τους:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Παρακάτω παρατίθεται ένας κατάλογος των πρώην συμμετεχόντων στο Junior Journey Eurovision που έχουν συμμετάσχει στην ανώτερη έκδοση του διαγωνισμού. Από το 2014, ο νικητής του διαγωνισμού τραγουδιού Junior Eurovision έχει προσκληθεί ως επισκέπτης στον τελικό του διαγωνισμού για ενήλικες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παιδικου τραγουδιου
Morane-Saulnier MS.230
Σχεδίαση και εξέλιξη
Το MS.230 σχεδιάστηκε να καλύψει τις απαιτήσεις του Γαλλικού Υπουργείου Αεροπορίας. Πέταξε πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1929 και αποδείχθηκε εξαιρετικά σταθερό και εύκολο στην πτήση. Χρησιμοποιήθηκε σε στρατιωτικές αεροπορικές σχολές σε ολόκληρη τη Γαλλία, ενώ εξήχθη σε αρκετές πολεμικές αεροπορίες άλλων χωρών. Παράλληλα κατέστη αρκετά δημοφιλές αεραθλητικό αεροσκάφος. Το MS.230 διέθετε μεταλλικό σωληνωτό σκελετό με υφασμάτινη κάλυψη, εκτός από το μπροστινό μέρος το οποίο ήταν μεταλλικό. Έφερε σταθερό σύστημα προσγείωσης μεγάλου μετατροχίου, γεγονός που το καθιστούσε πολύ σταθερό κατά την απογείωση και την προσγείωση. Σε αντίθεση με τα άλλα εκπαιδευτικά αεροσκάφη της εποχής που στην πλειοψηφία τους ήταν διπλάνα, το MS.230 ήταν υψηλοπτέρυγο μονοπλάνο. Η διάταξη των πιλοτηρίων ήταν σε σειρά, με το εκπαιδευόμενο μπροστά και την εκπαιδευτή πίσω.
Εκδόσεις
Παρήχθησαν οι ακόλουθες εκδόσεις :
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
MS MS MS MS
Καρριακού και Μικρή Μαρτινίκα
Η Καρριακού και Μικρή Μαρτινίκα (γαλλικά: Carriacou et Petite Martinique) είναι μια ανεξάρτητη περιοχή της Γρενάδα. Αποτελείται από δύο κυρίως νησιά, την Καρριακού και τη Μικρή Μαρτινίκα. Τα δύο αυτά νησιά ανήκουν στις Γρεναδίνες και είναι το δεύτερο και τρίτο αντίστοιχα μεγαλύτερο νησί της Γρενάδας. Η Καρριακού είναι μάλιστα το μεγαλύτερο νησί των Γρεναδίνων.
Καρριακού
Η Καρριακού είναι το μεγαλύτερο νησί των Γρεναδίνων και δεύτερο μεγαλύτερο της Γρενάδα μετά τη Γρενάδα. Έχει έκταση 37,7 τετρ.χλμ. Δε συμπεριλαμβάνει ποτάμια. Έχει μήκος 16 χιλιόμετρα περίπου και ξεκινάει από ακρωτήριο Γκαν Πόιντ στα βόρεια και τελειώνει με το ακρωτήρι Πέγκους Πόιντ στα νότια. Ψηλότερη κορυφή είναι το βουνό Χάι Πόιντ Νορθ, 291 μέτρα. Στα νότια του νησιού βρίσκονται τα μικρά νησάκια Σαλίν, Καιλ, Φριγκάτ και Λαρτζ Άιλαντ, τα οποία ανήκουν στην Καρριακού και Μικρή Μαρτινίκα. Στα βορειοανατολικά του βρίσκεται η Μικρή Μαρτινίκη.
Μικρή Μαρτινίκα
Η Μικρή Μαρτινίκα είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γρενάδα. Έχει έκταση μόλις 586 άκρα (acres). Το μέγιστο υψόμετρο είναι 756 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται βορειοανατολικά του νησιού Καρριακού και νότια του νησιού Μικρός Άγιος Βικέντιος, που ανήκει στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες.
Κλίμα
Στην Καρριακού και Μικρή Μαρτινίκα διακρίνονται δύο χρονικές περίοδοι: η ξηρή, που διαρκεί πέντε μήνες (από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο) και η υγρή, που διαρκεί εφτά μήνες (από τον Ιούλιο έως τον Ιανουάριο).
Καρριακού
Το 1656, ο Περ ντου Τερτρ (Père du Tertre) από τη Γουαδελούπη επισκέφθηκε την Καρριακού και ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που το επισκέφθηκε. ΄
Το 1720, ο Βαρθολομαίος Ρόμπερτς (Bartholomew Roberts) πήρε ένα γαλλικό πλοίο κοντά στην Καρριακού. Το 1750 έγινε η πρώτη απογραφή πληθυσμού του νησιού. Τότε υπήρχαν 199 άνθρωποι: 92 Άσπροι, 92 Μαύροθ και 15 Μουλάττο). Το 1776 ο πληθυσμός του νησιού ήταν 3.239 άνθρωποι: 86 Άσπροι και 3.153 δούλοι). Το 1791, το ακρωτήριο Γκαν Πόιντ ανήκει στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες και το υπόλοιπο της Καρριακού στη Γρενάδα.
Το 1762 η Καρριακού ήταν μέρος της Γαλλικής αποικίας. Ήταν μέρος της αποικίας της Βρετανικής Γρενάδας από το 1763 έως το 1779 και από το 1783 έως το 1974. Ήταν μέρος της αποικίας Γαλλικής Γρενάδας από το 1779 έως το 1783. Απέκτησε την ανεξαρτησία του από τη Γρενάδα το 1974.
Στις 14 Αυγούστου 1944 εκδηλώθηκε ο πρώτος τυφώνας στην Καρριακού.
Το Κολλέγιο του Μπίσοπ ήταν το πρώτο σχολείο της Καρριακού. Άνοιξε το 1964 από την Αγγλικανή Εκκλησία.
Το 1922. η Πετίτ Σαρλς σύστησε για πρώτη φορά το Ζαμπ Ζαμπ Μας (Jab Jab Mas) στην Καρριακού.
Τον δέκατο ένατο αιώνα το Πιερρό Μας (Pierrot Mas) συστήθηκε για πρώτη φορά στην Καρριακού.
Το 1965 άρχισε το Φεστιβάλ Καρριακού Ρεγγάτα.
Το 1961 άρχισε να υπάρχει το τηλεφωνικό σύστημα.
Οι κάτοικοι της Καρριακού μετανάστευσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, κυρίως στο Μπέντφορντ. Λέγεται ότι "αν ζεις στην Καρριακού, ένα μέλος της οικογένειάς σου θα μένει στο Μπέντφορντ" και ότι "αν ζεις στο Μπέντφορντ, σίγουρα θα ξέρεις κάποιον από την Καρριακού".
Κατά τον δέκατο όγδοο αιώνα, άρχισε στην Καρριακού να παράγεται το βαμβάκι.
Μικρή Μαρτινίκα
Ο πρώτος που επισκέφθηκε την Μικρή Μαρτινίκα ήταν ο "Κύριος Πιέρ" από τη Μαρτινίκα. Λέγεται ότι πίστευε πως η Μικρή Μαρτινίκα είχε σχήμα που έμοιαζε με αυτό της Μαρτινίκας. Έτσι ονόμασε το νησί Μικρή Μαρτινίκα.
Πρόσφατη ιστορία
Σήμερα, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Αφρικανοί. Υπάρχει ακόμα μια βρετανική και μια γαλλική επίδραση προς την Καρριακού. Η "Εκκλησία της Φοβισμένης Καρδιάς" ήταν η πρώτη Καθολική Εκκλησία της Μικρής Μαρτινίκας και ήταν το πρώτο ξύλινο κτήριο. Το 1940 καταστράφηκε από τυφώνα, αλλά ξαναχτίστηκε το 1947.
Πολιτικά
Ο πρόεδρος της Καρριακού είναι ο Τζωρτζ Πράιμ, ενώ ο αντιπρόσωπος ο Έλβιν Νίμροντ.
Λογοτεχνία
Στην Καρριακού γράφτηκαν μερικά μυθιστορήματα, όπως η αυτοβιογραφία του Οντρ Λορντ: "Ζαμί: Ένας Νέος Συλλαβισμός του Ονόματός Μου" και το βιβλίο του Πωλ Μάρσαλ: "Ύμνος στην Χήρα".
Κουλτούρα
Στην Καρριακού γίνονται τέσσερα φεστιβάλ. Το πρώτο είναι το λεγόμενο Καρναβάλι. Γίνεται κάθε Φεβρουάριο ή αρχές Μαρτίου. Το δεύτερο είναι το Καρριακού Ρεγγάτα. Γίνεται την πρώτη βδομάδα του Αγούστου. Το 2005 συμπλήρωσε τα 40 χρόνια του. Το τρίτο είναι το Παράνγκ. Γίνεται την εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα. Τότε γιορτάζονται η παραδοσιακή Χριστουγεννιάτικη κουλτούρα και μουσική του νησιού. Τέλος είναι το Καρριακού Μαρούν, που πήρε το όνομά του από το χωριό Μαρούν. Γίνεται την τελευταία εβδομάδα του Απριλίου.
Καρριακού
Το 1750 έγινε η πρώτη απογραφή πληθυσμού του νησιού. Τότε υπήρχαν 199 άνθρωποι: 92 λευκοί, 92 Μαύροι και 15 Μουλάττο. Το 1776 έγινε η δεύτερη απογραφή και ο πληθυσμός του νησιού ήταν 3.239 άνθρωποι: 86 Άσπροι και 3.153 δούλοι). Οι κάτοικοι της Καρριακού μετανάστευσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, κυρίως στο Μπέντφορντ. Λέγεται ότι "αν ζεις στην Καρριακού, ένα μέλος της οικογένειάς σου θα μένει στο Μπέντφορντ" και ότι "αν ζεις στο Μπέντφορντ, σίγουρα θα ξέρεις κάποιον από την Καρριακού".
Σήμερα, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Αφρικανοί. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 6.093 κατοίκους.
Μικρή Μαρτινίκα
Η Μικρή Μαρτινίκα είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γρενάδα. Έχει πληθυσμό περίπου 900 κατοίκων (2001).
Ραδιοφωνικοί σταθμοί
Οι τρεις ρεδιοφωνικοί σταθμοί της Καρριακού είναι ο ΚΥΑΚ106 (106.3 FM), o The Harbor Light of the Windwards και ο Sister Isles (92.9 FM).
Εθνικά σύμβολα
Τα παρακάτω εθνικά σύμβολα αφορούν το νησί της Καρριακού:
Καρριακού
Η Καρριακού σμπεριλαμβάνει διάφορα αεροδρόμια. Το κυριότερο είναι το Αεροδρόμιο του Λώριστον που βρίσκεται στο χωριό Λώριστον.
Τα κυριότερα μέσα μεταφοράς είναι το αμάξι, το λεωφορείο, η βάρκα και το φέρι μπόουτ. Επιπρόσθετα, υπάρχει ένα φέρι μπόουτ που λέγεται Όσπρεϋ και πηγαίνει στη Γρενάδα, στην Καρριακού και τη Μικρή Μαρτινίκα. Επειδή η απόσταση μεταξύ των Γρεναδίνων είναι μικρή, πηγαίνουν και πολλές βάρκες στα νησιά των Γρεναδίνων.
Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Μικρή Μαρτινίκα
Τα κυριότερα μέσα μεταφοράς είναι το αμάξι, το λεωφορείο, η βάρκα και το φέρι μπόουτ. Επειδή η απόσταση μεταξύ των Γρεναδίνων είναι μικρή, πηγαίνουν και πολλές βάρκες στα νησιά των Γρεναδίνων.
Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Μιχαήλ Β΄ του Τβερ
Ήταν γιος του Αλεξάντρ πρίγκιπα του Τβερ και της Αναστασίας της Γαλικίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία Κατηγορία:Ρουρικίδες
BBC Ανατολικά Μίντλαντς
Το BBC Ανατολικά Μίντλαντς (αγγ. BBC East Midlands) είναι τοπικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας του BBC στα Ανατολικά Μίντλαντς και έχει την έδρα του στο Νότινγκαμ. Ο φορέας εξυπηρετεί τις Κομητείες: Ντέρμπισαϊρ, Λέστερσαϊρ, Νότινγκαμσαϊρ, ρούτλαντ και το Νότιο Κεστεβεν του Λίνκολνσαϊρ.
Ο φορέας ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1991, όταν αποκόπηκε από το BBC Μίντλαντς για την εξυπηρέτηση της νέας κομητείας.
Στούντιο
250px|right|thumb|Τα στούντιο του οργανισμού στο [[Νότινγκαμ.]] Τα στούντιο του οργανισμού στην κομητεία, εγκαινιάστηκαν το 1999. Στο κτήριο στεγάζεται και η ενημερωτική εκπομπή του οργανισμού "East Midlands Today". Στο κτήριο υπάρχει ένα ακόμα μικρό στούντιο και κάποιες βοηθητικές υπηρεσίες του ραδιοφωνικού σταθμού BBC Radio Nottingham, ωστόσο ο σταθμός δεν στεγάζεται στο συγκεκριμένο κτήριο, αλλά στην οδό "London Road" στο Νότινγκαμ.
Επιπλέον, ο οργανισμός έχει γραφεία στο Ντέρμπι, στα οποία στεγάζεται το Radio Derby και γραφεία στο Λέστερ, στα οποία στεγάζεται το Radio Leicester.
Παραπομπές
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Local Radio Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί
Γιεσίμ Ουστάογλου
Η Γιεσίμ Ουστάογλου (Yeşim Ustaoğlu, 18 Νοεμβρίου 1960) είναι Τουρκάλα σκηνοθέτρια κινηματογράφου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1960 στο Σαρικαμίς της ανατολικής Τουρκίας και μεγάλωσε στην Τραπεζούντα, στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Γιλντίζ στην Κωνσταντινούπολη, εργάστηκε ως αρχιτέκτονας, κατόπιν ως δημοσιογράφος και σε διάφορα τηλεοπτικά εργαστηρία.
Μετά από διάφορες βραβευμένες μικρού μήκους ταινίες η Ουστάογλου γύρισε το 1994 την πρώτη της μεγάλου μήκους κινηματογραφική ταινία («The Trace»), η οποία παρουσιάστηκε σε πολυάριθμα διεθνή φεστιβάλ ταινιών, μεταξύ άλλων στη Μόσχα και στο Γκέτεμποργκ.
Διεθνή αναγνώριση απέκτησε με την ταινία «Journey to the Sun» (1999), η οποία μεταξύ άλλων πήρε και το βραβείο «Γαλάζιος Άγγελος» για την καλύτερη ευρωπαϊκή ταινία στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου (Μπερλινάλε). Το 2004 ακολούθησε η ταινία «Waiting for the Clouds», η οποία επίσης πήρε διάφορα βραβεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Λάρισα (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ευκίνητος βάτραχος
Ο ευκίνητος βάτραχος, Rana dalmatina Bonaparte, 1840 είναι ένα είδος βατράχου της οικογένειας Ranidae. Απαντάται στην Ελλάδα, καθώς και στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης. Συγκεκριμένα, η γεωγραφική κατανομή του περιλαμβάνει τη Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Τσεχία, Σλοβακία, Αυστρία, Ουγγαρία, τα Βαλκάνια και περιοχές γύρω από τον Εύξεινο Πόντο. Στην Ελλάδα συναντάται στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας και την Πελοπόννησο, αλλά και σε αρκετά νησιά (Κέρκυρα, Λευκάδα, Εύβοια, πιθανότατα και σε άλλα νησιά του Ιονίου).
Περιγραφή
Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους βάτραχο, του οποίο το ολικό μέγεθος δεν ξεπερνά τα 9cm.
Βιολογία
Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Προτιμά φυλλοβόλα δάση με υγρασία και συνήθως κοντά σε νερό σε υψόμετρα έως και 1700 m. Πολύ ευκίνητος βάτραχος με μακρυά πίσω άκρα που τον βοηθούν να κάνει μεγάλα άλματα. Μπαίνει στο νερό για να ζευγαρώσει τέλη του χειμώνα ή αρχές της άνοιξης και τα θηλυκά γεννούν αρκετές χιλιάδες αυγά συνολικά έως το πέρας την αναπαραγωγικής περιόδου. Τα αυγά εναποτίθενται σε μάζες-συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμφίβια της Ελλάδας Κατηγορία:Αμφίβια της Ευρώπης Κατηγορία:Άνουρα
Παράλληλος προγραμματισμός
Στην πληροφορική, παράλληλος προγραμματισμός λέγεται η ανάπτυξη εφαρμογών οι οποίες εκμεταλλεύονται την ύπαρξη πολλαπλών επεξεργαστικών μονάδων σε έναν πολυεπεξεργαστή ή πολυυπολογιστή για να επιτύχουν αύξηση των υπολογιστικών επιδόσεων και μείωση του απαιτούμενου χρόνου εκτέλεσης της εφαρμογής. Επομένως ο παράλληλος προγραμματισμός μπορεί να ιδωθεί ως ειδική περίπτωση ταυτόχρονου προγραμματισμού, όπου η εκτέλεση γίνεται πραγματικά παράλληλα και όχι ψευδοπαράλληλα.
Τα παράλληλα συστήματα διακρίνονται σε πολυεπεξεργαστές κοινής μνήμης, όπου πολλαπλοί επεξεργαστές επικοινωνούν με μία κοινή μνήμη ενιαίου χώρου διευθύνσεων, και σε πολυυπολογιστές κατανεμημένης μνήμης, όπου πολλαπλά πακέτα επεξεργαστή-ιδιωτικής μνήμης, με τον δικό του χώρο διευθύνσεων το καθένα, διασυνδέονται και επικοινωνούν μεταξύ τους· και στις δύο περιπτώσεις η επικοινωνία γίνεται μέσω ενός «δικτύου διασύνδεσης». Τα μοντέλα παράλληλου προγραμματισμού για πολυεπεξεργαστές και πολυυπολογιστές είναι το μοντέλο κοινού χώρου διευθύνσεων (π.χ. πολλαπλές διεργασίες ή νήματα, OpenMP) και το μοντέλο μεταβίβασης μηνυμάτων (π.χ. PVM, MPI), αντιστοίχως. Στο πρώτο οι επεξεργαστικές μονάδες ανταλλάσσουν πληροφορίες προσπελαύνοντας κοινόχρηστες μεταβλητές στην κοινή μνήμη, ενώ στο δεύτερο ανταλλάσσοντας μηνύματα. Κάθε προγραμματιστικό μοντέλο μπορεί να εφαρμοστεί και σε σύστημα μιας αρχιτεκτονικής που δεν είναι η φυσική του (π.χ. πολυνηματικό πρόγραμμα σε πολυυπολογιστή ή πρόγραμμα MPI σε πολυεπεξεργαστή) αλλά συνήθως με χαμηλότερες επιδόσεις.
Επισκόπηση
Η ανάπτυξη εφαρμογών σε συστήματα κοινής και κατανεμημένης κοινής μνήμης συνήθως γίνεται με τη βοήθεια λογισμικού συστήματος για κατασκευή, χειρισμό και συντονισμό πολλαπλών διεργασιών ή / και νημάτων, ή με API όπως το OpenMP, ένα υψηλού επιπέδου πρότυπο κατασκευής βιβλιοθηκών, επεκτάσεων μεταγλωττιστή και μεταβλητών περιβάλλοντος με υλοποιήσεις για διάφορους συνδυασμούς επεξεργαστή / λειτουργικού συστήματος / γλώσσας προγραμματισμού, το οποίο βασίζεται στην κοινή μνήμη του ενιαίου χώρου διευθύνσεων για τη διαδιεργασιακή / διανηματική επικοινωνία. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων το OpenMP υλοποιείται εσωτερικά με τα συνήθη νήματα του προτύπου POSIX των λειτουργικών συστημάτων Unix, τα οποία (όπως και οι μέθοδοι χειρισμού διεργασιών και διαδιεργασιακής επικοινωνίας του POSIX) προγραμματίζονται με τον ίδιο τρόπο σε έναν σειριακό υπολογιστή και σε έναν πολυεπεξεργαστή για την κατασκευή εφαρμογών που εκμεταλλεύονται τον ταυτοχρονισμό. Στον πολυεπεξεργαστή ωστόσο ο πυρήνας αυτομάτως χρονοπρογραμματίζει καταλλήλως τα νήματα ή τις διεργασίες ώστε, αν είναι εφικτό, να εκτελούνται παράλληλα σε διαφορετικούς επεξεργαστές, ενώ στον σειριακό υπολογιστή όλα τα νήματα ή διεργασίες εκτελούνται σειριακά και ψευδοπαράλληλα στον ίδιο επεξεργαστή χωρίς να υπάρχει πραγματικός παραλληλισμός.
Στους πολυυπολογιστές από την άλλη βρίσκει εφαρμογή το MPI, ένα πρότυπο κατασκευής βιβλιοθηκών για την επικοινωνία παράλληλων διεργασιών μέσω ρητής ανταλλαγής μηνυμάτων. Εσωτερικά, στις περισσότερες υλοποιήσεις της, η βιβλιοθήκη του MPI καλεί το API δικτυακού προγραμματισμού των υποδοχών (sockets) αλλά είναι υψηλότερου επιπέδου από αυτό, προσανατολίζεται αποκλειστικά σε πολυυπολογιστικά κατανεμημένα συστήματα, παρέχει πιο εξελιγμένες δυνατότητες και διατίθεται σε διάφορες εκδόσεις βελτιστοποιημένες για πολυυπολογιστές με συγκεκριμένη τοπολογία δικτύου διασύνδεσης (Ethernet, υπερκύβος, πλέγμα κλπ, ή ακόμη και σε εκδόσεις για πολυεπεξεργαστές κοινής μνήμης). Με το MPI ο υπολογισμός κατανέμεται σε ένα σύνολο πανομοιότυπων διεργασιών, σειριακά αριθμημένων, που εκτελούνται σε διαφορετικούς κόμβους και ο κώδικάς τους διαφοροποιείται ρητά ανάλογα με τον σειριακό αριθμό τους. Το MPI είναι προσανατολισμένο στη μεγιστοποίηση των επιδόσεων και γι' αυτό συνήθως εξετάζεται στα πλαίσια της παράλληλης και όχι της κατανεμημένης επεξεργασίας.
Παραλληλοποίηση
Συνήθως ένας αλγόριθμος παραλληλοποιείται με διάσπασή του σε πολλαπλά τμήματα τα οποία ανατίθενται σε ξεχωριστά νήματα ή διεργασίες και έτσι εκτελούνται παράλληλα σε διαφορετικές επεξεργαστικές μονάδες. Ωστόσο δεν είναι βέβαιο ότι ένας αλγόριθμος, υλοποιημένος σε κάποιο πρόγραμμα, μπορεί να παραλληλοποιηθεί πάντα: μία υπορουτίνα η οποία υπολογίζει την ακολουθία Φιμπονάτσι μέσω ενός επαναληπτικού βρόχου δεν μπορεί να διασπαστεί σε πολλαπλά τμήματα με διαμοίραση των επαναλήψεων του βρόχου σε μικρότερους υποβρόχους, αφού ο υπολογισμός ο οποίος γίνεται σε κάθε επανάληψη εξαρτάται από αυτούς των δύο προηγούμενων επανάληψεων −επομένως τελικά όλες οι επαναλήψεις πρέπει να εκτελεστούν σειριακά στο εσωτερικό μίας μόνο διεργασίας. Τέτοιου τύπου εξαρτήσεις είναι το σημαντικότερο εμπόδιο για την παραλληλοποίηση. Ωστόσο ακόμα και στην περίπτωση μη παραλληλοποιήσιμου προγράμματος η χρήση διαφορετικών νημάτων ή διεργασιών μπορεί να είναι ευεγερτική αν ο προγραμματιστής επιθυμεί να επικαλύψει υπολογισμούς με επικοινωνίες (π.χ. ένα νήμα να συνεχίζει τους υπολογισμούς όσο το άλλο αναμένει είσοδο από το δίκτυο ή από τον χρήστη· αυτό έχει νόημα ακόμα και αν το πρόγραμμα εκτελείται ψευδοπαράλληλα σε μονοεπεξεργαστικό, σειριακό υπολογιστή).
Η παραλληλοποίηση ενός σειριακού αλγορίθμου, προκειμένου να εκμεταλλευτούμε την αύξηση των υπολογιστικών επιδόσεων που προσφέρει ο παραλληλισμός, διακρίνεται σε τέσσερα βήματα που εκτελούνται διαδοχικά:
200px|μικρογραφία|αριστερά|Ο επιστήμονας [[Λέσλι Λάμπορτ, ο οποίος πρώτος προσδιόρισε την απαίτηση η παράλληλη εκτέλεση ενός προγράμματος να δίνει πάντα τα ίδια αποτελέσματα με την αντίστοιχη σειριακή του εκτέλεση, προκειμένου αυτό να θεωρείται ορθό.]] Τα βήματα αυτά είναι πανομοιότυπα για προγράμματα γραμμένα τόσο στο μοντέλο κοινού χώρου διευθύνσεων όσο και στο μοντέλο μεταβίβασης μηνυμάτων· αυτό που αλλάζει στις δύο περιπτώσεις είναι ο τρόπος που γίνεται η επικοινωνία μεταξύ των οντοτήτων εκτέλεσης ώστε να διαμοιραστεί ο υπολογιστικός φόρτος, να συντονιστούν οι υπολογισμοί και να συλλεχθούν στο τέλος τα επιμέρους αποτελέσματα. Ο όρος «εργασία» αναφέρεται σε ένα τμήμα υπολογισμού που μπορεί να εκτελεστεί παράληλλα και ανεξάρτητα με τα υπόλοιπα. Η επιλογή του μεγέθους της κάθε εργασίας, από άποψη πλήθους εντολών, καθορίζει το αν θα έχουμε «χονδρό» ή «λεπτό κόκκο παραλληλίας»· όσο πιο χονδρόκοκκος είναι ο παραλληλισμός τόσο περισσότερο αυξάνει ο λόγος του χρόνου που δαπανάται σε υπολογισμούς ως προς τον χρόνο που δαπανάται σε συντονισμό και επικοινωνίες μεταξύ των οντοτήτων εκτέλεσης, ο οποίος αποτελεί «χαμένο» χρόνο και ονομάζεται κόστος ή επιβάρυνση παραλληλισμού, αφού οι επικοινωνίες εισάγουν ανεπιθύμητες καθυστερήσεις τόσο σε πολυεπεξεργαστές (ανταγωνισμός για κατάληψη διαύλου, αναμονή για «απελευθέρωση» ενός τμήματος μνήμης από άλλον επεξεργαστή, αναμονή λόγω αμοιβαίου αποκλεισμού μεταξύ διεργασιών ή νημάτων) όσο και σε πολυυπολογιστές (ανταγωνισμός για κατάληψη διαύλου, αποστολή και λήψη μηνυμάτων μέσω του δικτύου διασύνδεσης, αναμονή λόγω συγχρονισμού μεταξύ διεργασιών). Τα προβλήματα που από τη φύση τους απαιτούν μηδενικές ή ελάχιστες επικοινωνίες μεταξύ των εργασιών είναι αυτά που παραλληλοποιούνται πιο αποδοτικά και πιο εύκολα (π.χ. η πρόσθεση δύο ν-διάστατων διανυσμάτων).
Κάθε οντότητα εκτέλεσης μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ένα σύνολο εργασιών που εκτελούνται στον ίδιο επεξεργαστή σειριακά, ενώ συνήθως ο προγραμματιστής κατασκευάζει τόσες οντότητες όσοι είναι οι διαθέσιμοι επεξεργαστές. Η ανάθεση εργασιών σε οντότητες εκτέλεσης είναι πολύ σημαντική γιατί πρέπει να ισοκατανέμεται ο φόρτος μεταξύ των επεξεργαστών, δηλαδή κάθε οντότητα να εκτελεί περίπου ίδιο όγκο υπολογισμών, και σχετιζόμενες εργασίες να ανατίθενται στην ίδια οντότητα ώστε να ελαχιστοποιείται η ανάγκη επικοινωνίας μεταξύ διαφορετικών επεξεργαστών (πολυυπολογιστές) ή επεξεργαστών και μνήμης (πολυεπεξεργαστές). Η διάσπαση σε εργασίες είναι επίσης σημαντική και μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους, ανάλογα με το εκάστοτε πρόβλημα, π.χ. γεωμετρική διάσπαση, διάσπαση πεδίου ορισμού, λειτουργική διάσπαση, επαναληπτική διάσπαση ή αναδρομική διάσπαση (οι δύο τελευταίες μέθοδοι προδιαγράφουν και το πώς γίνεται η ανάθεση σε οντότητες εκτέλεσης). Συνήθως υπάρχει μία κύρια οντότητα εκτέλεσης η οποία δημιουργεί τις υπόλοιπες όταν χρειάζεται και στο τέλος συλλέγει τα αποτελέσματα των υπολογισμών τους.
Ζητήματα μοντέλου μεταβίβαση μηνυμάτων
Στο μοντέλο μεταβίβασης μηνυμάτων συνήθως είναι πιο αποδοτική (ταχύτερη) η από κοινού αποστολή πολλαπλών μικρών διαδοχικών μηνυμάτων σε ένα μεγάλο μήνυμα μέσω του δικτύου διασύνδεσης, προκειμένου να αποδυναμωθεί η χρονική επιβάρυνση της αποστολής μηνυμάτων και να μειωθεί έτσι ο χρόνος που δαπανούν οι επεξεργαστές για επικοινωνίες. Η επικοινωνία χαμηλού επιπέδου μεταξύ δύο υπολογιστών προγραμματιστικά επιτυγχάνεται μέσω κατάλληλων κλήσεων συστήματος (έστω  και , από το API των υποδοχών που παρέχει το λειτουργικό σύστημα για διαδιεργασιακή επικοινωνία μέσω δικτύου), οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν είτε ανασταλτικά είτε μη ανασταλτικά. Στην ανασταλτική επικοινωνία οι διεργασίες που λαμβάνουν ή αποστέλλουν στο δίκτυο τίθενται σε αναμονή μέχρι να ληφθούν ή να αποσταλλούν αντίστοιχα δεδομένα (π.χ. αφαιρούνται από την ουρά χρονοπρογραμματισμού). Αντιθέτως στη μη ανασταλτική επικοινωνία η  μπορεί να επιστρέψει τον έλεγχο στη διεργασία που την κάλεσε προτού ολοκληρωθεί η αποστολή (π.χ. όσο το μεταδιδόμενο μήνυμα βρίσκεται ακόμα στην προσωρινή μνήμη του πυρήνα και αναμένει να εισέλθει στο δίκτυο), ενώ η   μπορεί επίσης να επιστρέψει προτού ληφθεί κάτι και όταν ληφθούν πραγματικά δεδομένα η διεργασία να ειδοποιηθεί ασύγχρονα (π.χ. με ένα σήμα). Η ανασταλτική επικοινωνία είναι ευκολότερη στον προγραμματισμό και οδηγεί σε ασφαλέστερες εφαρμογές αλλά μειονεκτεί σε ταχύτητα. Η μη ανασταλτική επικοινωνία προσφέρει παραλληλισμό (αφού μία διεργασία μπορεί να συνεχίσει να εκτελείται προτού ολοκληρωθεί η επικοινωνία) με αυξημένο κόστος προγραμματιστικής δυσκολίας.
Επίσης, στη μεταβίβαση μηνυμάτων, η επικοινωνία μπορεί να είναι αποθηκευόμενη, με τον πυρήνα του λειτουργικού συστήματος σε κάθε υπολογιστή να διατηρεί μία προσωρινή μνήμη για κάθε διεργασία (όπου αποθηκεύει δεδομένα που του εστάλησαν με προορισμό την αντίστοιχη διεργασία) και την εφαρμογή να αφαιρεί μηνύματα από αυτήν την προσωρινή μνήμη κάθε φορά που καλεί τη, ή μη αποθηκευόμενη, όπου κάθε παραλήπτης θα πρέπει να καλέσει τη   με ειδικό όρισμα, το οποίο ορίζει μία προσωρινή μνήμη στον χώρο του χρήστη όπου θα αποθηκευτούν τα ληφθέντα δεδομένα, προτού κάποιος αποστολέας του αποστείλει τα τελευταία. Στο μοντέλο πελάτη-διακομιστή υπάρχει ακόμη και το ζήτημα της αξιοπιστίας, αφού οι αιτήσεις ή οι απαντήσεις μπορεί να χαθούν σε αναξιόπιστα κανάλια. Το πρόβλημα αντιμετωπίζεται συνήθως με επιβεβαιώσεις και ακολουθιακούς αριθμούς των μηνυμάτων / πακέτων στο επίπεδο μεταφοράς.
Πολύ σημαντική είναι και η διάκριση μεταξύ σύγχρονων και ασύγχρονων επικοινωνιών, με τις πρώτες να οδηγούν σε βήμα προς βήμα συγχρονισμό μεταξύ των εμπλεκόμενων διεργασιών κατά την ανταλλαγή μηνυμάτων (π.χ. η διεργασία 1 αποστέλλει μία αίτηση και αναστέλλει τη λειτουργία της μέχρι να λάβει απάντηση, η διεργασία 2 αναστέλλεται μέχρι να λάβει την αίτηση, επεξεργάζεται την τελευταία και αποστέλλει απάντηση, με αποτέλεσμα την επανενεργοποίηση της διεργασίας 1), ενώ στις ασύγχρονες κάθε οντότητα εκτέλεσης συνεχίζει τους υπολογισμούς της μετά την αποστολή μηνύματος, χωρίς να αναστέλλει τη λειτουργία της μέχρι να λάβει απάντηση. Οι σύγχρονες επικοινωνίες μπορούν να υλοποιηθούν με ειδικές κλήσεις αποστολής (πιο «περιοριστικές» από τις αντίστοιχες ανασταλτικές, αφού η σύγχρονη  δεν επιστρέφει μέχρι να καλέσει ο παραλήπτης την αντίστοιχη  ), ανασταλτικές κλήσεις λήψης και κατάλληλο σχεδιασμό του προγράμματος.
Τέλος, οι επικοινωνίες μπορούν να είναι είτε ιδιωτικές (από έναν επεξεργαστή σε έναν άλλον) είτε συλλογικές (από έναν επεξεργαστή σε πολλούς, από πολλούς σε πολλούς ή από πολλούς σε έναν). Όλα αυτά συνήθως, αλλά όχι πάντοτε, είναι υπό τον άμεσο έλεγχο του προγραμματιστή και το πώς θα αξιοποιηθούν εξαρτάται από τη φύση του εκάστοτε προβλήματος προς επίλυση.
Ο νόμος του Άμνταλ
150px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Τζιν Άμνταλ το 2008 Ο νόμος του Άμνταλ χρησιμοποιείται για να διαπιστωθεί η αναμενόμενη μείωση του χρόνου εκτέλεσης από την παραλληλοποίηση ενός σειριακού προγράμματος. Φέρει το όνομα του Τζιν Άμνταλ που τον πρωτοδιατύπωσε και δηλώνει ότι η επιτάχυνση ενός προγράμματος το οποίο αξιοποιεί πολλαπλούς επεξεργαστές περιορίζεται από τον χρόνο εκτέλεσης που απαιτεί το σειριακό μέρος του προγράμματος. Ο νόμος του Άμνταλ συνήθως ορίζεται με τη βοήθεια του παρακάτω μαθηματικού τύπου:
Στον τύπο αυτόν η μεταβλητή P δηλώνει το ποσοστό των συνολικών υπολογισμών του προγράμματος οι οποίοι μπορούν να παραλληλοποιηθούν και η μεταβλητή Ν το πλήθος των διαθέσιμων επεξεργαστών. Για παράδειγμα, αν το P είναι 90% (0,9), τότε το (1-P) είναι 10% και το ολικό πρόγραμμα (σύμφωνα με τον τύπο του Άμνταλ) μπορεί να επιταχυνθεί το πολύ 10 φορές, όσους επεξεργαστές και αν χρησιμοποιήσουμε. Γι' αυτόν τον λόγο η παράλληλη επεξεργασία είναι χρήσιμη μόνο για περιορισμένο πλήθος επεξεργαστών (μικρό N) ή για προβλήματα με πολύ μεγάλη τιμή P (π.χ. η πρόσθεση δύο ν-διάστατων διανυσμάτων έχει P 100%, αφού πρακτικώς δεν υπάρχει αποκλειστικά σειριακό τμήμα στον αλγόριθμο).
Αυτόματη παραλληλοποίηση
Στις περισσότερες περιπτώσεις ένα παράλληλο πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί κατάλληλα και ο πηγαίος κώδικας έχει γραφεί από τον προγραμματιστή έτσι ώστε να υποστηρίζει παραλληλισμό («ρητός παραλληλισμός»). Επειδή η διαδικασία αυτή είναι επίπονη, χρονοβόρα και απαιτεί ειδικές γνώσεις εκ μέρους του προγραμματιστή, έχουν υπάρξει πολλές προσπάθειες για την αυτόματη παραλληλοποίηση τμημάτων σειριακού πηγαίου κώδικα (συνήθως επαναληπτικών βρόχων) από κατάλληλους μεταγλωττιστές. Στην περίπτωση αυτή ο προγραμματιστής συγγράφει τυπικό σειριακό κώδικα, χωρίς κλήσεις σε κάποια υποστηρικτική βιβλιοθήκη όπως των νημάτων POSIX, του OpenMP ή του MPI, και κατά τη μεταγλώττιση εντοπίζονται αυτομάτως τα σημεία που επιδέχονται παραλληλισμό. Οι περισσότεροι μεταγλωττιστές σήμερα υποστηρίζουν ανάλογες μεθόδους (π.χ. στον gcc μπορεί να δοθεί από τη γραμμή εντολών η παράμετρος «-ftree-parallelize-loops=x», όπου το x ένας ακέραιος ο οποίος δηλώνει το πλήθος των επεξεργαστών), ωστόσο ο αντικειμενικός κώδικας ο οποίος προκύπτει συνήθως δεν εκτελείται εξίσου γρήγορα με έναν κώδικα ρητού παραλληλισμού −ίσως μάλιστα να εκτελείται πιο αργά και από τον σειριακό κώδικα− ή παράγει λανθασμένα αποτελέσματα.
Γλώσσες ταυτόχρονου προγραμματισμού
Πέρα από τις, συμπληρωματικές μεταξύ τους, λύσεις της αυτόματης παραλληλοποίησης και της προσθήκης εξειδικευμένων βιβλιοθηκών και επεκτάσεων σε συνήθεις γλώσσες προγραμματισμού όπως η C ή η Fortran, κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί και ορισμένες γλώσσες προγραμματισμού σχεδιασμένες από τη βάση τους με στόχο την εγγενή υποστήριξη ταυτοχρονισμού, είτε παράλληλου είτε ψευδοπαράλληλου. Ακόμη και συνηθισμένες γλώσσες γενικού σκοπού παρέχουν κάποια στοιχειώδη εγγενή υποστήριξη για ταυτοχρονισμό και αμοιβαίο αποκλεισμό (π.χ. η Java και η C), αλλά οι εξειδικευμένες γλώσσες ταυτόχρονου προγραμματισμού είναι βελτιστοποιημένες συγκεκριμένα προς αυτή την κατεύθυνση.
Έτσι π.χ. η Cilk αποτελεί μία ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή της C, για παράλληλο προγραμματισμό στο μοντέλο κοινού χώρου διευθύνσεων, με επιπρόσθετες λέξεις-κλειδιά οι οποίες αποτελούν σύντομες οδηγίες πολυνημάτωσης και συγχρονισμού του προγραμματιστή προς τον μεταγλωττιστή. Με το μεταγλωττιζόμενο πρόγραμμα συνδέεται η βιβλιοθήκη χρόνου εκτέλεσης της Cilk η οποία, όταν το πρόγραμμα εκτελείται, αναλαμβάνει να διαμοιράσει αυτομάτως τον φόρτο, να δημιουργήσει, να χρονοπρογραμματίσει και να συντονίσει νήματα κλπ, ανάλογα με τις τρέχουσες συνθήκες. Η υλοποίηση της βιβλιοθήκης περιέχει μία ενσωματωμένη διασύνδεση νημάτων επιπέδου χρήστη χαμηλής χρονικής επιβάρυνσης και χαμηλού κόστους διαχείρισης, εκτελούμενων σε τόσα νήματα πυρήνα όσοι είναι οι διαθέσιμοι επεξεργαστές κατά τον χρόνο εκτέλεσης, επιτρέποντας έτσι την σχεδόν αυτοματοποιημένη κατασκευή γρήγορων παράλληλων προγραμμάτων με εκατοντάδες νήματα.
Ωστόσο οι εξειδικευμένες αυτές γλώσσες προγραμματισμού δεν χρησιμοποιούνται ευρέως καθώς έχει επικρατήσει η λύση των συνηθισμένων μεταγλωττιστών / γλωσσών με την προσθήκη τυποποιημένων βιβλιοθηκών επέκτασης (π.χ. νήματα POSIX, OpenMP, MPI κλπ).
Νεότερες γλώσσες προγραμματισμού, όπως η Haskell, η Scala και η Erlang, προσφέρουν υψηλότερου επιπέδου τρόπους προγραμματισμού, χωρίς να απαιτείται ο προγραμματιστής να ασχολείται με έννοιες όπως τα νήματα και ο συντονισμός μεταξύ τους. Ειδικότερα, η Scala και η Erlang βασίζονται στο μοντέλο Actor.
Κατηγορία:Προγραμματισμός
Δικαστής Ντρεντ
Ο Δικαστής Ντρεντ (πλήρες όνομα: Judge Joe Dredd) είναι φανταστικός χαρακτήρας, πρωταγωνιστής της ομώνυμης σειράς κόμικς η οποία πρωτοδημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του Βρετανικού περιοδικού κόμικ 2000 AD το 1977 και από τότε σε πολλά άλλα περιοδικά σε όλο τον κόσμο, κάποια από αυτά με τίτλο το όνομα του Δικαστή Ντρεντ.
Ο Ντρέντ είναι ένας κρατικός λειτουργός σε μια βίαιη μελλοντική πόλη και ανήκει σε ένα σώμα ένστολων δικαστών-αστυνομικών οι οποίοι έχουν δικαιώματα αστυνόμευσης, ερμηνείας του νόμου και άμεσης εκτέλεσής του. Ο Ντρεντ και οι συνάδελφοί του μπορούν να συλλαμβάνουν, να εκδίδουν ποινές αλλά και να τις εκτελούν (όπως να αποφασίζουν για θανατική ποινή και να την εκτελούν) επί τόπου ακόμη και αμέσως μετά τη διάπραξη αδικήματος.
Το κόμικ και ο χαρακτήρας αυτός δημιουργήθηκαν από το συγγραφέα Τζον Βάγκνερ (John Wagner) και τον γραφίστα Κάρλος Εζκουέρα (Carlos Ezquerra), με συμμετοχή και του εκδότη Πατ Μιλς (Pat Mills) στα πρώτα στάδια. Μεταξύ άλλων καλλιτεχνών που εικονογράφησαν τη σειρά ήταν οι Μάικ Μακμάχον, Ντέιβ Γκίμπονς , Μπράιαν Μπόλαντ , Ρον Σμιθ κ.α.
Ο Δικαστής Ντρεντ είναι όχι μόνο ιδιαίτερα γνωστός παγκοσμίως ως φανταστικός χαρακτήρας κόμικς, αλλά χρησιμοποιείται και ως παράδειγμα και στο γραπτό λόγο όπως σε άρθρα εφημερίδων και στον τόπο έκδοσης του κόμικ, τη Βρετανία, αλλά και σε άλλες χώρες (και στην Ελλάδα ), συνδεόμενο συνήθως με το ρόλο των αστυνομικών και της αστυνομίας.
Η ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία του κόμικ έχει δημιουργήσει και σειρά άλλων παράγωγων προϊόντων όπως παιχνίδια, ταινίες και βιβλία με το ίδιο θέμα με παγκόσμια κυκλοφορία. Στον κινηματογράφο μεταφέρθηκε δύο φορές, το 1995 και το 2012, με τους ηθοποιούς Σιλβέστερ Σταλόνε και Καρλ Ούρμπαν, αντίστοιχα, να ερμηνεύουν το ρόλο του Ντρεντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Υπερήρωες
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1993–94
Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1993-94 διεξήχθησαν σε δυο ομίλους (των 20 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τέσσερις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και πέντε ομίλους (των 15-16 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 188 σωματεία (40 στην Α΄, 72 στη Β΄ και 76 στη Γ΄Αθηνών).
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν ο Α.Ο. Αγίου Ιεροθέου στον Α΄ όμιλο και ο Γ.Σ. Μαρκό στο Β΄ όμιλο. Υπερπρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άγιος Ιερόθεος, που νίκησε στον άτυπο Τελικό τον αντίπαλό του.
Άγιος Ιερόθεος και Μαρκό κέρδισαν την άνοδο στη Δ΄Εθνική.
Στους τέσσερις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν η Δόξα Αγίας Άννης, ο Αήττητος Σπάτων, ο Α.Ο. Νέας Φιλαδέλφειας και η Ε.Β.Κ. Πετραλώνων.
Κυπελλούχοι ΕΠΣΑ για το 1994 (και για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά) αναδείχτηκαν οι ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού. Επικράτησαν στον Τελικό με 2-1  της ΑΕΚ Νέων Λιοσίων.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1993-1994
Οδηγία ναυσιπλοΐας
Η οδηγία ναυσιπλοΐας ή αγγελία ναυσιπλοΐας ή αγγελία προς ναυτιλλόμενους και παλαιότερα "αγγελίαι τοις ναυτιλλομένοις", (sailing direction ή notice to mariners), αφορά ειδική οδηγία ασφάλειας στη ναυσιπλοΐα που παρέχεται προς τον Πλοίαρχο του πλοίου, είτε από επίσημες υπηρεσίες ενός κράτους, συνήθως υδρογραφική υπηρεσία, είτε από τον ενοικιαστή (εφοπλιστή ή ναυλωτή), είτε σε έκτακτες περιπτώσεις από τις ίδιες τις Αρχές του λιμένα προσέγγισης.
Οι οδηγίες αυτές αφορούν κυρίως πληροφορίες υφιστάμενης κατάστασης κυκλοφορίας σε διαύλους, αγκυροβόλια, δελτίο καιρού, έκτακτους ναυτιλιακούς κινδύνους (π.χ. παγόβουνα, επιπλέοντα εμπόδια κ.λπ.), έκτακτες έρευνες διάσωσης ή επιστημονικές, επικίνδυνα ναυάγια, ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση φάρων και φανών λιμένων, ναυτικών πεδίων ασκήσεων ή βολών, φάσεις παλιρροιών, και οτιδήποτε άλλο κρίνεται απαραίτητο προς ενημέρωση. Ιδιαίτερης μνείας αγγελία γίνεται από τον Διεθνή Οργανισμό Ναυσιπλοΐας (ΙΜΟ) του ΟΗΕ σε περιπτώσεις ναυτικών αποκλεισμών ή χαρακτηρισμού θαλάσσιας περιοχής σε εμπόλεμη.
Η σηματική συνήθως λήψη των παραπάνω οδηγιών είναι υποχρεωτική και θα πρέπει να γίνεται σχετική μνεία στο Ημερολόγιο γέφυρας του πλοίου. Συνηθίζεται όμως είτε να επικολλάται αυτούσιο στις σελίδες του ημερολογίου είτε να αναρτάται σε εμφανές σημείο (πίνακα) στη Γέφυρα του πλοίου για την άμεση ενημέρωση των Αξιωματικών Γέφυρας.
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Αρινμπούρκ (αποσαφήνιση)
Ο όρος Αρινμπούρκ (ή Ορενμπούργκ) μπορεί να αναφέρεται σε:
Ελληνικός βάτραχος
Ο Ελληνικός βάτραχος, Rana graeca Boulenger, 1891 είναι ένα είδος βατράχου της οικογένειας Ranidae. Η γεωγραφική κατανομή του είδους περιλαμβάνει τη Βαλκανική χερσόνησο, συγκεκριμένα απαντάται στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τη Βόρεια Μακεδονία, την Αλβανία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα. Στην Ελλάδα συναντάται στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας, την Πελοπόννησο, την Εύβοια και τη Θάσο.
Περιγραφή
Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους βάτραχο, του οποίο το ολικό μέγεθος σπάνια ξεπερνά τα 9 cm.
Βιολογία
Προτιμά ορεινές, δασώδεις και σχετικά ψυχρές περιοχές με μόνιμα τρεχούμενο κρύο νερό, όπου βουτά και κρύβεται όταν νιώσει απειλή. Συναντάται σε υψόμετρα μεταξύ των 200 και 2000 m. Δραστηριοποιείται τόσο την ημέρα όσο και την νύχτα. Τα θηλυκά γεννούν συστάδες μερικών εκατοντάδων αυγών τα οποία πιθανόν φυλάσσονται από τα αρσενικά έως ότου αναπτυχθούν σε γυρίνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμφίβια της Ελλάδας Κατηγορία:Αμφίβια της Ευρώπης Κατηγορία:Άνουρα
ISO 3166-2:VA
Το ISO 3166-2:VA είναι η καταχώρηση για την Πόλη του Βατικανού στο ISO 3166-2, το οποίο αποτελεί μέρος του προτύπου ISO 3166 που δημοσιεύεται από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO), ο οποίος ορίζει τους κώδικες για τα ονόματα των κύριων υποδιαιρέσεων (π.χ., επαρχίες ή πολιτείες) όλων των χωρών που κωδικοποιούνται στο ISO 3166-1.
Επί του παρόντος δεν ορίζονται κώδικες ISO 3166-2 στην καταχώριση για την Πόλη του Βατικανού. Η χώρα δεν έχει υποδιαιρέσεις.
Η Πόλη του Βατικανού έχει επίσημα τον κώδικα VA στο πρότυπο ISO 3166-1 alpha-2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βατικανό
Αλπακά
Το αλπάκα (Llama pacos) είναι μηρυκαστικό ζώο της οικογένειας των καμηλιδών της τάξης των αρτιοδακτύλων. Από το τρίχωμα του αλπακά υφαίνονται υφάσματα και βελούδα, τα οποία είναι γνωστά με την ίδια ονομασία. Τα πανέμορφα αυτά θηλαστικά είναι ενδημικά των Άνδεων στο Περού, τη Χιλή και τη Βολιβία, όπου έχουν εξημερωθεί από τη Νεολιθική εποχή. Χρησιμοποιήθηκαν από τους Ίνκας για τη μεταφορά εμπορευμάτων. Επίσης, πολλά αλπακά εκτρέφονται για το δέρμα τους.
Μορφή
Το αλπακά μοιάζει με το λάμα, αλλά είναι πολύ μικρότερο. Έχει μακρύ λαιμό, τριγωνικά αυτιά, μικρό κεφάλι και μυτερό ρύγχος. Στο άνω χείλος έχει μια βαθιά σχισμή. Έχει ύψος περίπου 90 εκ. στο ακρώμιο και μήκος περίπου 1,5 μ. Έχει μακρύ και απαλό τρίχωμα, που μπορεί να είναι λευκό, σκούρο καστανό ή μαύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καμηλίδες Κατηγορία:Φυτοφάγα Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Εξημερωμένα ζώα Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Ελευθέριος Ελευθεριάδης
Ο Ελευθέριος Ελευθεριάδης (Λαραχανή Ματσούκας Πόντου, 1910 - Τραπεζούντα, 16 Αυγούστου 1988) ήταν Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας, ποντιακής καταγωγής. Διετέλεσε βουλευτής Πιερίας με την ΕΠΕΚ το 1952 και με τη ΝΔ το 1974 και 1977. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ποντιακών Σωματείων (Π.Ε.Π.Σ.). Ήταν επίσης ιδρυτικό στέλεχος του Ιερού Πανελλήνιου Ιδρύματος της Παναγίας Σουμελά, στο Δ.Σ. του οποίου μετείχε ενεργά ως το 1987. Συνέγραψε λαογραφικά και θεατρικά έργα στην ποντιακή γλώσσα και στη δημοτική.
Σπουδές
Κατά την παραμονή του στο ορφανοτροφείο, ο Ελευθέριος Ελευθεριάδης έκανε γυμνασιακές σπουδές με επιτυχία, για να βραβευτεί με το πρώτο βραβείο από την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών Θεσσαλονίκης για την επιμέλεια και τη χρηστότητα. Στη Θεσσαλονίκη σπούδασε μαθηματικός και πήρε πτυχίο σε ηλικία 29 ετών. Έλαβε μέρος στον Πόλεμο του 1940 στην Αλβανία και τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό. Απέκτησε δίπλωμα από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και ήταν Γενικός Διευθυντής των Σχολών Ιατρικών Επαγγελμάτων "Ο Γαληνός", στη συμπρωτεύουσα.
Δημοσιογραφική δραστηριότητα
Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη και διετέλεσε πρώτος διευθυντής του ΙΚΑ της πόλης από το 1950 ως το 1952 και διευθυντής και εκδότης της εβδομαδιαίας κατερινιώτικης εφημερίδας "Ο Θαρραλέος". Στα προηγούμενα χρόνια ήταν επίσης εκδότης ενός στρατιωτικού εντύπου, της "Φωνής του Εθνοφρουρού" που εξέδιδε το 71ο Τάγμα Εθνοφρουράς.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1952 με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα. Στις εκλογές του 1956 ήταν ξανά υποψήφιος με τη Δημοκρατική Ένωση, μαζί με τους Κωνσταντίνο Δημόπουλο και Δημήτριο Δημάδη, όμως ο συνδυασμός τους δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσαν 16.941 ψήφους συνολικά. Στις εκλογές εκείνες η ΕΡΕ με το συνδυασμό της πήρε 17.845 ψήφους συνολικά και έτσι εξελέγησαν βουλευτές οι τρεις της υποψήφιοι, Δημήτριος Βακάλης (ή Βακάλογλου), Αλέξανδρος Δεληγιαννίδης και Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου.
Στις δημοτικές εκλογές του 1959 κατήλθε ως υποψήφιος στο Δήμο Κατερίνης, για να εκλεγεί τελικά πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, θέση στην οποία υπηρέτησε από το 1959 ως το 1964.
Ο Ελευθέριος Ελευθεριάδης πολιτεύτηκε ξανά με τη ΝΔ και εξελέγη ξανά βουλευτής Πιερίας (όπου τον φώναζαν "μπαρμπα-Λευτέρη") στις εκλογές του 1974 με 5.731 ψήφους και ξανά στις εκλογές του 1977 συγκεντρώνοντας 4.834 σταυρούς Η θητεία του στη Βουλή έληξε το 1981. .
Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 κατήλθε ξανά υποψήφιος με τη ΝΔ, όμως δεν κατάφερε να επανεκλεγεί, συγκεντρώνοντας 2.553 ψήφους.
Θάνατος
thumb|Ο τάφος του Ελευθ. Ελευθεριάδη στην Παναγία Σουμελά, στο Βέρμιο. Πέθανε το 1988 στην Τραπεζούντα, αφού προηγουμένως ταξίδεψε στον Πόντο για την εορτή της Παναγίας. Δύο από τα ταξίδια του στον Πόντο (1953, 1979) τα αποτύπωσε γλαφυρά στο έργο του "Πόντος, επιστροφή στην Ιθάκη- Οδοιπορικό μνήμης και γεωγραφίας" (εκδόσεις αφοί Κυριακίδη). Η ταφή του έγινε στην Παναγία Σουμελά, στο Βέρμιο, όπως ήταν η επιθυμία του. Ήταν παντρεμένος με την Ευωδιά Παρθενίδου και απέκτησαν τρεις κόρες.
Συγγραφικό έργο
Εκτός από τα άλλα έργα του, ο Ελευθέριος Ελευθεριάδης έγραψε σημειώσεις από την πολεμική εμπειρία του στη διάρκεια του πολέμου του 1940, με τον τίτλο:
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας Κατηγορία:Βουλευτές Κατερίνης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ελληνικός πολεμικός σταυρός Κατηγορία:Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης (Σερβία)
Το Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Σερβία, που απευθύνεται στην Αλβανική μειονότητα της χώρας. Ιδρύθηκε στις 19 Αυγούστου 1990 και η έδρα του είναι στο Πρέσεβο Σερβίας. Από το 2018 αρχηγός του κόμματος είναι ο Σάιπ Καμπέρι, ο δήμαρχος του Μπουγιάνοβατς.
Ιστορία
Το Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης ιδρύθηκε το 1990. Πρώτος πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Ριζά Χαλίμι, ένας καθηγητής φυσικής της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Αλβανική Συμμαχία της Κοιλάδας του Πρέσοβο
Στις εκλογές του 2014 και 2016 το ΚΔΔ συμμετείχε μόνο του. Στις εκλογές του 2016 επικεφαλής ήταν η Αρντίτα Σινάνι, Το 2018 ο Ριζά Χαλίμι, μετά από 28 χρόνια ως πρόεδρος, παραιτήθηκε από τη θέση του και έγινε επίτιμος πρόεδρος του κόμματος. Νέος πρόεδρος εξελέγη ο Σάιπ Καμπέρι.
Αλβανική Δημοκρατική Εναλλακτική – Ενωμένη Κοιλάδα
Στις βουλευτικές εκλογές του 2020 το Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης ηγήθηκε στη συμμαχία Αλβανική Δημοκρατική Εναλλακτική – Ενωμένη Κοιλάδα, στην οποία συμμετείχαν κόμματα της Αλβανικής μειονότητας από την κοιλάδα του Πρέσεβο. Η συμμαχία κέρδισε 3 έδρες.
Βουλευτικές εκλογές
Στις βουλευτικές εκλογές δεν ισχύει εκλογικό όριο για τα κόμματα μειονοτήτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Σερβίας
Βασίλης Κοντογιαννόπουλος
Ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος (7 Σεπτεμβρίου 1942) είναι Έλληνας πολιτικός που υπήρξε βουλευτής και υπουργός κατά την μεταπολιτευτική περίοδο.