cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Apple TV
Η δυνατότητα σύνδεσης Wi-Fi χρησιμοποιείται επίσης για τη λήψη περιεχομένου που αγοράστηκε ή ενοικιάστηκε απευθείας από το iTunes Store της Apple, μεταδόθηκε από άλλα κοντινά iDevices μέσω AirPlay ή κοινοποιήθηκε από υπολογιστές macOS ή Windows που εκτελούν iTunes.
Παραπομπές
Κατηγορία:Apple
Διμενυδρινάτη
Η διμενυδρινάτη, περισσότερο γνωστή με την εμπορική επωνυμία δραμαμίνη, είναι φάρμακο που διατίθεται χωρίς ιατρική συνταγή και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ναυτίας. Η διμενυδρινάτη είναι συνδυαστικό φάρμακο που περιέχει διφαινυδραμίνη και 8-χλωροθεοφυλλίνη.
Ιατρικές χρήσεις
Η διμενυδρινάτη είναι ένα αντιισταμινικό διαθέσιμο χωρίς συνταγή που ενδείκνυται για την πρόληψη και την ανακούφιση της ναυτίας και του εμέτου από διάφορες αιτίες. Είναι ένας ανταγωνιστής υποδοχέα Η1 που επιδεικνύει αντιχολινεργική δράση.
Παρενέργειες
Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν:
Ψυχαγωγική χρήση
Η διμενυδρινάτη χρησιμοποιείται ψυχαγωγικά ως παραληρηματικό. Πολλοί χρήστες αναφέρουν προφίλ παρενεργειών παρόμοιο με δηλητηρίαση από αλκαλοειδές τροπάνιο (π.χ. ατροπίνη), καθώς και τα δύο δρουν ως ανταγωνιστές των μουσκαρινικών υποδοχέων μουσκαρινικής τόσο στο κεντρικό όσο και στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, που αναστέλλει διάφορες οδούς μεταγωγής σήματος.
Άλλες επιδράσεις στο ΚΝΣ εμφανίζονται στο μεταιχμιακό σύστημα και στον ιππόκαμπο, προκαλώντας σύγχυση και προσωρινή αμνησία λόγω μειωμένης σηματοδότησης ακετυλοχολίνης. Τοξικότητα εκδηλώνεται επίσης στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, κυρίως στη νευρομυϊκή σύναψη, με αποτέλεσμα αταξία, εξωπυραμιδικές παρενέργειες και αίσθημα βάρους στα πόδια, και σε συμπαθητικές μεταγαγγλιακές συνδέσεις, προκαλώντας κατακράτηση ούρων, διαστολή της κόρης, ταχυκαρδία, ανώμαλη ούρηση και ξηρό κόκκινο δέρμα που προκαλείται από μειωμένες εκκρίσεις εξωκρινών αδένων και βλεννογόνων. Σημαντική υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή), σοβαρές κοιλιακές αρρυθμίες, κώμα και θάνατο. Ένα τέτοιο προφίλ παρενεργειών πιστεύεται ότι δίνει στα αντιισταμινικά κατηγορίας αιθανολαμινών μια σχετικά χαμηλή πιθανότητα κατάχρησης. Ένα αντίδοτο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για δηλητηρίαση από διμενυδρίνατη είναι η φυσοστιγμίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιεμετικά
Ιωακείμ Βαλαβάνης
Ο Ιωακείμ Βαλαβάνης (1858–1921) ήταν Καππαδόκης λόγιος και δάσκαλος της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Γεννήθηκε το 1858 στο Αραβάνι της Καππαδοκίας και πέθανε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 63 ετών. Υπήρξε από τους σημαντικότερους συλλέκτες «ζώντων μνημείων» της ιδιαίτερης πατρίδας του στα τέλη του 19ου αιώνα. Βραβεύτηκε δύο φορές από τον Ελληνικό Φιλολογικό Σύλλογο Κωνσταντινουπόλεως για το εκπαιδευτικό και το συλλεκτικό έργο του.
Εκπαιδευτικό έργο
Μετά το τέλος των σπουδών του ο Ιωακείμ Βαλαβάνης δίδαξε σε ιδιωτικά σχολεία στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη (Ζωγράφειο Γυμνάσιο, Ελληνογαλλικό Λύκειο Χατζηχρήστου, Ιωακείμειο Παρθεναγωγείο), όπου φαίνεται ότι επέστρεψε λίγο πριν από το 1890. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την αδελφή του Κ. Γεράρδου, ιδιοκτήτη της πολίτικης εφημερίδας Ταχυδρόμος, Πολυξένη Γεράρδου, με την οποία απέκτησαν πέντε παιδιά. Το 1891 δημοσίευσε τα Μικρασιατικά (Αθήνα, Αδελφών Περρή), στα οποία περιγράφονται τα αραβανιώτικα και καππαδόκικα ήθη και τα έθιμα. Το 1903 διορίστηκε καθηγητής στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Στην Κωνσταντινούπολη δημοσιεύει το Αναγνωσματάριον εκ του Ηροδότου, για το οποίο βραβεύτηκε από τον Ελληνικό Φιλολογικό Σύλλογο Κωνσταντινουπόλεως στον Καραπάνειο αγώνα το 1894, τη Νεοελληνική κιβωτό, τρίτομη ανθολόγηση έργων νέων Ελλήνων πεζογράφων και ποιητών και τα Απανθίσματα ελληνικών γραμμάτων, που περιέχουν την Κύρου Ανάβασι και τα Απομνημονεύματα του Ξενοφώντα, την προς Δημόνικον παραίνεσι του Ισοκράτη, τον Επιτάφιο του Λυσία και τον Αρεοπαγητικό του Ισοκράτη. Αργότερα, το 1919, αναφέρεται ότι επιδίωξε να διοριστεί καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά ο Ελευθέριος Βενιζέλος, σε προσωπική συνάντηση μαζί του, τον απέτρεψε από το να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη, που «θα κατελαμβάνετο υπό της Ελλάδος».
== Εργογραφία ==
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Φριτς Μαντόιφελ
Ο Φριτς Μαντόιφελ (Fritz Manteuffel, 11 Ιανουαρίου 1875 – 21 Απριλίου 1941) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής, που αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης το 1896  στην Αθήνα. Ανήκε στην ομάδα Berliner Turnrat. Δεν είχε επιτυχία στα ατομικά αγωνίσματα (μονόζυγο. δίζυγο, άλμα, πλάγιος ίππος, κρίκοι). Ωστόσο, κατέκτησε 2 χρυσά μετάλλια στο ομαδικό, σε μονόζυγο και σε δίζυγο, με την ομάδα της Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Εθνική ΗΠΑ (καλαθοσφαίριση Κ-19)
Η εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών Κ-19 των ΗΠΑ, ελέγχεται από την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ΗΠΑ, και αντιπροσωπεύει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε διεθνείς αγώνες και τουρνουά καλαθοσφαίρισης για παίκτες κάτω των 19 και κάτω των 18. Είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα καλαθοσφαίρισης Κ19 στον κόσμο, έχοντας παρουσία σε κάθε παγκόσμιο πρωτάθλημα ανδρών Κ19 με την χειρότερη θέση τους να είναι η έβδομη, στην Ελλάδα το 1995.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνική Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (καλαθοσφαίριση)
Φιλίπ ντε Κομίν
Διετέλεσε στην υπηρεσία των αυλών του δουκάτου της Βουργουνδίας και της Γαλλίας. Τα Απομνημονεύματα που έγραψε περιλαμβάνουν τα γεγονότα των ετών 1464-1498 και αναφέρονται στη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΑ’ και του Καρόλου Η’. Οι αναλύσεις του για τη σύγχρονη πολιτική σκηνή τον έκαναν σχεδόν μοναδικό στην εποχή του.
Βιογραφία
Το 1468, έγινε ιππότης του Καρόλου του Τολμηρού, γιου του Φιλίππου. Κατά τη διάρκεια των ετών που πέρασε στην υπηρεσία του Καρόλου, ο οποίος έγινε δούκας της Βουργουνδίας μετά το θάνατο του πατέρα του, έμαθε να υπομένει τον δύσκολο χαρακτήρα του κυρίου του. Διατήρησαν όμως μια σχέση εμπιστοσύνης, επειδή ο τελευταίος του ανέθεσε αρκετές διπλωματικές αποστολές, ιδιαίτερα στην Αγγλία. Αλλά το 1468, μετά τη συνάντηση του Καρόλου και του Λουδοβίκου ΙΑ' στο Περόν για διαπραγματεύσεις ειρήνευσης, βοήθησε τον Λουδοβίκο να βγει από την επικίνδυνη κατάσταση στην οποία βρέθηκε, γεγονός που ο ίδιος ο Κομίν δεν εκθέτει ιδιαίτερα αλλά είναι γνωστό από επιστολές του Λουδοβίκου που αναφέρει ότι ο Κομίν τον βοήθησε.
Στο βασίλειο της Γαλλίας
Το 1472 ο Κομίν διέφυγε από τη Βουργουνδία και πήγε στην υπηρεσία του Λουδοβίκου ΙΑ', ο οποίος τον αντάμειψε με αξιώματα: το 1476 έγινε τοποτηρητής-διοικητής (σενεσάλος) του Πουατού. Μετά το θάνατο του βασιλιά, διετέλεσε μέλος του συμβουλίου της αντιβασιλείας κατά την ανηλικιότητα του Καρόλου Η'. Όμως επειδή τάχθηκε με την πλευρά των συνασπισμένων πριγκίπων κατά της αντιβασίλισσας Άννας της Γαλλίας και του συζύγου της, εκδιώχθηκε, συνελήφθη και φυλακίσθηκε.
Με την ανάληψη των καθηκόντων του το 1491, ο Κάρολος Η' τον ανακάλεσε και του ανέθεσε ρόλο στις διαπραγματεύσεις της συνθήκης του Σανλίς το 1493. Αργότερα, τον απέστειλε στη Βενετία για την προετοιμασία της εκστρατείας στην Ιταλία, στην οποία ο συγγραφέας τον ακολούθησε και έκανε διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο αντιπάλων. Συνόδευσε επίσης τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ’ στην Ιταλία, κατά την εκστρατεία της Ιταλίας και την κατάληψη του Μιλάνου και στη συνέχεια αποσύρθηκε στον πύργο του στο Αρζαντόν.
Ο Κομίν ενδιαφερόταν για τις τέχνες, συγκέντρωνε βιβλία και πίνακες ζωγραφικής, η φροντίδα του για την προστασία των τεχνών είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της ζωής του. Πέθανε το 1511.
Έργο
μικρογραφία|Ο θάνατος του Κομίν Το 1498, δεκαπέντε χρόνια μετά το θάνατο του Λουδοβίκου ΙΑ' της Γαλλίας, το έργο του Κομίν ολοκληρώθηκε (δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1524 στο Παρίσι) και θεωρείται μεγάλης ιστορικής σημασίας, κυρίως λόγω της κυνικής και ειλικρινούς στάσης του συγγραφέα στα γεγονότα και τις μηχανορραφίες που έζησε και εξιστόρησε. Τα γραπτά του αποκαλύπτουν πολλές από τις λιγότερο κολακευτικές πτυχές της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΑ' και ο Κομίν τις ανέφερε χωρίς να απολογείται, ισχυριζόμενος ότι οι αρετές του αείμνηστου βασιλιά υπερέβαιναν τα ελαττώματά του. Τα Απομνημονεύματά του θεωρούνται σημαντική πηγή για την ευρωπαϊκή ιστορία του 15ου αιώνα.
Τα Απομνημονεύματα του Καμίν χωρίζονται σε «βιβλία», τα πρώτα έξι από τα οποία γράφτηκαν μεταξύ 1488 και 1494, και σχετίζονται με την πορεία των γεγονότων από την αρχή της καριέρας του συγγραφέα (1464) μέχρι το θάνατο του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ'. Τα υπόλοιπα δύο βιβλία γράφτηκαν μεταξύ 1497 και 1501 (τυπώθηκαν το 1528), αναφέρονται στους ιταλικούς πολέμους, και τελειώνουν με τον θάνατο του βασιλιά Καρόλου Η' το 1498.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί χρονικογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες
Καρλ Νόικιρχ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Γοδεφρείδος του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
Ο Γοδεφρείδος, γερμ. Gottfried (24 Μαρτίου 1897 - 11 Μαΐου 1960) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν ο όγδοος πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ, σύζυγος της Μαργαρίτας, πρικίπισσας της Ελλάδας.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ερνέστου Β΄, πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Αλεξάνδρας των Βέττιν, κόρης του Αλφρέδου, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Είχε γεννηθεί στο Λάνγκενμπουργκ του βασιλείου της Βυρτεμβέργης ως το πρώτο παιδί του Ερνέστου Β΄. Η μητέρα του Αλεξάνδρα ήταν εγγονή της Βικτώριας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας.
Έπειτα από την εκθρόνιση της μοναρχίας στη Γερμανία το 1918, ο Γοδεφρείδος συνέχισε να λειτουργεί ως ηγέτης των βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης. Υπηρέτησε στον στρατό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τραυματίστηκε σοβαρά στο Ρωσικό μέτωπο. Απολύθηκε από το στράτευμα, έπειτα από την ανεπιτυχή απόπειρα κατά του Αδόλφου Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944.
Μνηστεύθηκε τη Μαρία Μερσέντες Μόργκαν -χήρα του Ρέγκιναλτ Κλέιπουλ Βάντερμπιλτ- το 1927, σύντομα όμως -το 1928- ο αρραβώνας ματαιώθηκε. Στις 3 Δεκεμβρίου 1930 μνηστεύθηκε τη Μαργαρίτα, κόρη του Ανδρέα, πρίγκιπα της Ελλάδας και της Αλίκης, πριγκίπισσας του Μπάττενμπεργκ, από τον Οίκο της Έσσης. Η Μαργαρίτα ήταν αδελφή του Φίλιππου, πρίγκιπα της Ελλάδας, συζύγου της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Γοδεφρείδος και η Μαργαρίτα ήταν τρίτα εξάδελφια, καθώς και οι δύο ήταν τρισεγγονοί του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας, αλλά και του Λουδοβίκου Β΄, μεγάλου δούκα της Έσσης. Ο γάμος τους, που έγινε λίγους μήνες μετά, ήταν αρμονικός και απέκτησαν 6 τέκνα, 6 εγγόνια και 9 δισέγγονα. Τα τέσσερα πρώτα τέκνα γεννήθηκαν στο Σβέμπις Χαλ, ενώ τα δύο άλλα, που ήταν δίδυμα, στο Λάνγκενμπουργκ.
Το 1950 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ. Απεβίωσε δέκα έτη μετά σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκε ο 25ετής πρωτότοκος γιος του Κραφτ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στις 20 Απριλίου 1931 τη Μαργαρίτα από τον Οίκο Όλντενμπουργκ-Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ, κόρη του Ανδρέα, πρίγκιπα της Ελλάδας και είχε τέκνα:
Αρχηγείο της Γκεστάπο στην Αθήνα
δεξιά|300 px|μικρογραφία|Το αναμνηστικό μνημείο επί της οδού Μέρλιν 6 Το αρχηγείο της Γκεστάπο επί της Μέρλιν 6, στο κέντρο της Αθήνας (Κολωνάκι) ήταν οι κεντρικές εγκαταστάσεις του ελληνικού παραρτήματος της γερμανικής «μυστικής κρατικής αστυνομίας» («Geheime Staatspolizei», γνωστή με την συντόμευση GeStaPo/ Γκεστάπο) κατά τη διάρκεια της Κατοχής που οι Αθηναίοι αποκαλούσαν «κομαντατούρ» (υπηρεσίες ασφαλείας και αστυνομίας). Μαζί με τα κρατητήρια της Οδού Κοραή, αποτέλεσαν τους κύριως χώρους όπου εκατοντάδες ή και χιλιάδες Έλληνες πατριώτες και μέλη της Εθνικής Αντίστασης (μεταξύ των οποίων οι μουσικοσυνθέτες Μάρκος Βαμβακάρης και Μίμης Πλέσσας) φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν από τους γερμανούς κατακτητές και τους Έλληνες συνεργάτες τους (διερμηνείς, βασανιστές, καταδότες κ.α.) Σήμερα, στην ίδια θέση βρίσκονται εμπορικά καταστήματα, ενώ στην πρόσοψη υπάρχει ένα σύνθετο μνημείο, έργο του γλύπτη Θανάση Απάρτη, σαν αναμνηστικό της θυσίας των ανώνυμων Ελλήνων.
Στο αρχηγείο της Γκεστάπο οδηγούνταν προς ανάκριση οι συλληφθέντες πολίτες κατά τις επιχειρήσεις των ταγμάτων των SS, ή σε μπλόκα και σε εφόδους που πραγματοποιούσαν άνδρες της Χωροφυλακής σε διάφορες συνοικίες της πρωτεύουσας, αλλά και σε τόπους εργασίας. Εκεί, υποβάλλονταν σε απάνθρωπα βασανιστήρια και ακολούθως στέλνονταν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, εάν δεν εκτελούνταν επί τόπου (υπολογίζεται ότι περίπου 300 άτομα δολοφονήθηκαν εκεί), ή αν δεν πέθαιναν κατά τη διάρκεια της ανάκρισής τους. Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων (συνήθως κρέμασμα του ανακρινώμενου από τα χέρια στον αέρα με τροχαλία και εν-συνεχεία μαστίγωμά του με αγκαθωτό συρματόσχοινο), παρών ήταν και ιατρός, ο οποίος παρενέβαινε όταν το έκρινε σκόπιμο, προκειμένου να αποφευχθεί ο σύντομος θάνατος, προς απόσπαση των απαιτούμενων από τις κατοχικές αρχές, πληροφοριών.
Παραπομπές
Μερλιν Κολαστηριο Μερλιν Κολαστηριο
Γιάννης Χαλεπλής
Γεννήθηκε στα Κούλα της Μικράς Ασίας το 1907 και έστησε το συνεργείο επισκευής και ενοικιάσεως ποδηλάτων και μοτοσυκλετών στο Γεντί Κουλέ (Επταπύργιο) της Θεσσαλονίκης. Επί τρεις δεκαετίες γύριζε την Ελλάδα και έκανε τον γύρο του θανάτου με μια μοτοσικλέτα κλεισμένος σε βαρέλι και ήταν ο πρώτος Έλληνας που εκτελούσε το θέαμα αυτό.
Καταγωγή
Ο παππούς του Γιάννη, Νικόλαος, με καταγωγή από το Χαλέπι της Συρίας (από όπου και το επίθετο Χαλεπλής), ασχολήθηκε με το εμπόριο μεταξιού με καμήλες και εγκαταστάθηκε αργότερα στα Κούλα της Μικράς Ασίας, όπου παντρεύτηκε και δημιούργησε την οικογένειά του. Στα Κούλα ήρθε στον κόσμο και ο Γιάννης Χαλεπλής, το 1907.
Σπουδές και στρατιωτική θητεία
thumb|Ο Γιάννης Χαλεπλής το 1938. Λόγω του ότι ήταν προστάτης εξαμελούς οικογένειας ήταν δύσκολο εκείνα τα χρόνια να σπουδάσει. Τα βασικά του γράμματα τα έμαθε στα Κούλα. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως τυφεκιοφόρος αγγελιοφόρος – μοτοσικλετιστής μεταφέροντας απόρρητα έγγραφα και αλληλογραφία, όπου διατάχθηκε να μεταβεί. Επίσης, ήταν αθλητής της ποδηλασίας, με σημαντικές διακρίσεις. Αναδείχθηκε πρωταθλητής Βορείου Ελλάδος στα ποδήλατα και στις μοτοσικλέτες. Είχε δικό του συνεργείο ενοικιάσεως και επισκευής ποδηλάτων στο Επταπύργιο από το 1930 περίπου και έπειτα συνέχισε με το γύρο του θανάτου. Το συνεργείο συνέχιζε να λειτουργεί στη διάρκεια που ο Χαλεπλής έκανε τα επικίνδυνα ακροβατικά με τη μοτοσικλέτα, και υπεύθυνος εκείνη την περίοδο ήταν ο Γαβριήλ, αδερφός του Χαλεπλή. Τα παιδιά του Γαβριήλ, Κώστας και Πρόδρομος, αφού έμαθαν την τέχνη του γύρου του θανάτου από το θείο τους, συνέχισαν να κάνουν το γύρο του θανάτου, λίγο πριν σταματήσει ο Γιάννης.
Γύρος του Θανάτου
thumb|right|Η άδεια για τέλεση των ακροβατικών επιδείξεων του Γιάννη Χαλεπλή, εκδοθείσα το 1960 (από το οικογενειακό αρχείο Νίκου Χαλεπλή). Με τον όρο αυτό έγινε γνωστή η εκτέλεση επικίνδυνων στροφών με μοτοσυκλέτα σε ξύλινα τοιχώματα,. Όλη η μαγεία του γύρου του θανάτου στηριζόταν αποκλειστικά στη φυγόκεντρο δύναμη, στο θάρρος, την ψυχραιμία του αναβάτη και στην τεχνογνωσία της χρήσης της μοτοσυκλέτας εκείνη τη στιγμή.
Ο  Γιάννης Χαλεπλής ήταν ο πρώτος στην Ελλάδα που ξεκίνησε να εκτελεί ακροβατικές επιδείξεις με μοτοσικλέτα σε ξύλινη κυλινδρική κατασκευή, όπως ακριβώς περιγράφεται στην σχετική άδεια που είχε εκδοθεί από την αστυνομία της εποχής, το 1960. Ο ίδιος ο Χαλεπλής αποκαλούσε την εκτέλεση επιδείξεων "γύρο του θανάτου" και η ονομασία έμεινε ως σήμερα, λόγω της επικινδυνότητας που συνεπάγεται η εκτέλεση των ακροβατικών, με τον κίνδυνο να χαθεί η αίσθηση του χώρου (vertigo) από τον οδηγό. Ο χώρος όπου εκτελούνται τα επικίνδυνα ακροβατικά ονομάζεται συνεκδοχικά "βαρέλι". Η επίδειξη γινόταν σε πανηγύρια ανά την Ελλάδα και παρακολουθούνταν με εντονότατο ενδιαφέρον από μικρές και μεγάλες ηλικίες, που έσκυβαν το κεφάλι στο χείλος του βαρελιού και παρακολουθούσαν την επικίνδυνη άνοδο του οδηγού από τον πάτο του βαρελιού προς τα επάνω.
Η απόφασή του να κάνει το γύρο του θανάτου οφείλεται στην παρακολούθηση μίας επίδειξης από κάποιον Γερμανό μοτοσικλετιστή στη Θεσσαλονίκη, το 1932. Το εν λόγω ακροβατικό θέαμα είχε ξεκινήσει πρώτος στην Ευρώπη, με την ονομασία "τοίχος του θανάτου", ο Ούγγρος Μπρους Χόλστερ. Με τη συνδρομή φίλων του, ξεκίνησε προπονήσεις με το ποδήλατό του σε έναν λάκκο που είχε σκάψει ο ίδιος έξω από τη Θεσσαλονίκη, γυρίζοντας με αυτό γύρω από τα απότομα τοιχώματα του λάκκου. Συνακόλουθα, έστησε το βαρέλι, έχοντας αγοράσει την απαραίτητη ξυλεία. Η όλη κατασκευή ήταν βάρους 30 τόνων και αποτελούνταν από ένα λυόμενο βαρέλι με ύψος 4 μέτρα και περίμετρο 26 μέτρα, μία εξέδρα στο χείλος του βαρελιού και δύο σκάλες για τους θεατές. Η μοτοσικλέτα με την οποία εκτελούσε τα νούμερα ήταν μια Norton 500
Πρωτοπήγε στην Κόρινθο, όπου έκανε τον γύρο του θανάτου, έχοντας εγκατασταθεί εκεί ως πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία. Σύντομα η φήμη του εξαπλώθηκε ανά την Ελλάδα φτάνοντας ως την Ιεράπετρα, τη Σητεία και τη Νεάπολη Λασιθίου (1939) και μετά ως τη Βραζιλία. Ο Γιάννης Χαλεπλής εκτελούσε το δημόσιο θέαμα από το πρώτο μισό της δεκαετίας του ' 30 ως την Κατοχή, οπότε σταμάτησε και επανήλθε στις περιοδείες ανά την Ελλάδα μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, το 1949. Έξι χρόνια αργότερα έφυγε για το εξωτερικό, όπου συνέχισε τις επιδείξεις με τη μοτοσικλέτα. Αρχικά πήγε στις ΗΠΑ, όπου όμως δεν μπόρεσε να βρει δουλειά λόγω κορεσμού και στη συνέχεια στη Βραζιλία, από όπου έφερε και το πρώτο παιδικό ποδήλατο στην Κατερίνη το 1955 στο γιο του Νίκο. Ήταν πολύ αγαπητός σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Κρήτη, όπου του έκαναν κατόπιν ειδικής παραγγελίες τις δερμάτινες μπότες που φορούσε στη διάρκεια της εκτέλεσης των επιδείξεων. Εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη προπολεμικά λόγω γάμου αλλά λόγω δουλειάς έμενε παράλληλα και στη Θεσσαλονίκη.
Τελευταία χρόνια
Έπειτα από πτώση (από καρφί που είχε βρεθεί στα τοιχώματα του βαρελιού) που είχε την τελευταία ημέρα της εμποροπανήγυρης στην Κατερίνη στις 11 Σεπτεμβρίου 1961, ενώ εκτελούσε τον γύρο του θανάτου, υπέστη κάταγμα στη λεκάνη και στα πλευρά, με αποτέλεσμα να διαταχθεί από τους γιατρούς να αναστείλει τις επιδείξεις. Μετά την πτώση με τη μοτοσυκλέτα, βρέθηκε το καρφί καρφωμένο στο κάθετο τοίχωμα του βαρελιού, με αποτέλεσμα να αποδειχθεί ότι επρόκειτο για δολιοφθορά. Ωστόσο, ο Χαλεπλής συνέχισε να διασκεδάζει δίνοντας δωρεάν παραστάσεις για παιδιά στο Ηράκλειο της Κρήτης. Το 1964, η παράστασή του στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής στη διάρκεια των "Ανθεστηρίων", θα είναι η τελευταία.
Ο Γιάννης Χαλεπλής σταμάτησε τις εμφανίσεις του το 1964. Πέθανε σε ηλικία 75 ετών στην Αθήνα, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια και κηδεύτηκε στο Τρίτο Νεκροταφείο.
Έπειτα από τον θάνατό του, γράφτηκε το βιβλίο "Ο Γύρος του Θανάτου", του Θωμά Κοροβίνη, όπου παρουσιάζεται η ιστορία του Αριστείδη Παγκρατίδη, γνωστού και ως "Δράκου του Σέιχ Σου", ο οποίος αποτέλεσε ένα αμφιλεγόμενο πρόσωπο και κατηγορήθηκε κατά πολλούς άδικα για εγκλήματα στην περιοχή εκείνη. Ο Παγκρατίδης εργαζόταν ως υπάλληλος στο γύρο του θανάτου ιδιοκτησίας Γιάννη Χαλεπλή, Επίσης, το 1983 γυρίστηκε η ταινία "Ο Γύρος του Θανάτου", σε σενάριο και σκηνοθεσία Ερρίκου Θαλασσινού με πρωταγωνιστή τον Διονύση Ξανθό.
Οικογένεια
Ήταν παντρεμένος και απέκτησε έναν γιο, τον Νίκο Χαλεπλή, στρατιωτικό και ποιητή, ο οποίος έγινε γνωστός από τις αποστολές του σε επικίνδυνα σημεία του πλανήτη, όπως στην Κροατία, στη Βοσνία, στο Κόσοβο και στο Ιράκ (Βαγδάτη και ιδιαίτερα στο Βόρειο Ιράκ, στην περιοχή των Κούρδων).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακροβάτες Κατηγορία:Ψυχαγωγία στην Ελλάδα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Μόλων (σατράπης)
Ο Μόλων της Μηδίας, (πέθανε το 220 π.Χ.) ήταν στρατηγός και σατράπης, υπό τον Σελευκίδη βασιλιά Αντίοχο Γ΄ τον Μεγάλο (241 π.Χ. - 187 π.Χ.), έκτο ηγεμόνα της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, (βασίλεψε μεταξύ 223-187 π.Χ.).
Σατράπης της Μηδίας
Ο Μολών κατείχε τη Σατραπεία της Μηδίας από την ένταξή της (223 π.Χ.) στις περιοχές του παραπάνω μονάρχη. Εκτός από την Μηδία, ο Αντίοχος είχε παράσχει στον Μόλωνα και στον αδελφό του Αλέξανδρο, επίσης στρατηγό και σατράπη της Περσίδος, τη διακυβέρνηση και όλων των άνω επαρχιών της αυτοκρατορίας του. Αλλά το μίσος που τα δυο αδέλφια είχαν για το στρατηγό Ερμεία, τον πρώτο τη τάξει επικεφαλής της διοίκησης (με τη σημερινή έννοια: πρωθυπουργός) του Αντιόχου, σύντομα οδήγησε και τους δυο τους σε εξέγερση.
Εξέγερση εναντίον του Αντίοχου του Μέγα (220 π.Χ.)
Οι δύο στρατηγοί καταρχήν ήρθαν αντιμέτωποι με τον βασιλιά τους, που δεν ήταν σε επαρκή θέση να αντιταχθεί στην ταχύτατη ανάπτυξή τους, αφού ο Μόλων βρέθηκε επικεφαλής ενός μεγάλου στρατού και κυρίαρχος ολόκληρης της χώρας προς τα ανατολικά του Τίγρη. Ο Μόλων όμως, ματαίωσε στις προσπάθειές του για να περάσει τον ποταμό Τίγρη ποτάμι όταν του έφραξε το δρόμο ο στρατηγός Ζεύξις. Ωστόσο, ο Ξενοίτας, στρατηγός επίσης του Αντιόχου, ο οποίος στάλθηκε εναντίον του Μόλωνα, με μεγάλη στρατιωτική δύναμη, αφού τόλμησε και διέσχισε τον ποταμό Τίγρη, με τη σειρά του, επιτέθηκε εναντίον του Μόλωνα και διέσπασε σε κομμάτια το στρατό του Μόλωνα. Ο επαναστάτης σατράπης αναγκάστηκε πλέον να διασχίσει τον Τίγρη και να γίνει κυρίαρχος της πόλης της Σελευκείας της επί του Τίγρη, μαζί με το σύνολο της Βαβυλωνίας και της Μεσοποταμίας. Ο τρομερός χαρακτήρας που εξέλαβε η εξέγερση ανάγκασε εν τέλει τον Αντίοχο να βαδίσει ο ίδιος αυτοπροσώπως, εναντίον των επαναστατών.
Η Μάχη της Απολλωνιάτιδος
Αφού πέρασε το χειμώνα στη πόλη της Νισίβεως, ο Αντίοχος διέσχισε τον Τίγρη το 220 π.Χ., και προχώρησε προς τα νότια εναντίον του Μόλωνα, ο οποίος βάδισε από τη Βαβυλώνα για να τον συναντήσει. Στη Μάχη της Απολλωνιάτιδος που ακολούθησε, η εγκατάλειψη της αριστερής πτέρυγας του στρατού των ανταρτών καθόρισε ταυτόχρονα και τη νίκη υπέρ του βασιλιά Αντίοχου.
Το τέλος του Μόλωνα
Ο Μόλων αυτοκτόνησε, δίδοντας ο ίδιος τέλος στη ζωή του, για να μην πέσει στα χέρια του εχθρού. Αλλά το σώμα του τελικά σταυρώθηκε με διάταξη του Αντίοχου, ή πιθανότερα με απόφαση από τον πρώτο τη τάξει διοικητή Ερμεία.
Αφού, ο Αντίοχος κατέστειλε την επανάσταση στην Μικρή ή Ατροπατηνή Μηδία, στη συνέχεια έκανε το ίδιο και με την εξέγερση της Κάτω Μηδίας ή Μεγάλης Μηδίας, που διεκδίκησε και αυτή την ανεξαρτησία της με τον Αρταβαζάνη ως ηγέτη. Ο Αντίοχος αποφάσισε να απαλλαχθεί από τον Ερμεία δολοφονώντας τον και επέστρεψε στη Συρία το 220 π.Χ.
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηδική δυναστεία Κατηγορία:Μήδοι Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Μάχες σελευκιδικού στρατού Κατηγορία:Σελευκίδες στρατηγοί Κατηγορία:Σελευκίδες σατράπες
Yokosuka E14Y
Το Yokosuka E14Y ήταν ιαπωνικό μονοκινητήριο υδροπλάνο αναγνωριστικό του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μεταφέρονταν από μεγάλα υποβρύχια του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού. Οι Σύμμαχοι του έδωσαν την ονομασία αναφοράς Glen. Συνολικά κατασκευάστηκαν 126 μονάδες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα E14Y αξιοποιήθηκαν σε πολλές σημαντικές αποστολές αναγνώρισης. Ένα E14Y είναι το μοναδικό ιαπωνικό αεροσκάφος που πέταξε πάνω από τη Νέα Ζηλανδία κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στις 8 Μαρτίου 1942 ο Nobuo Fujita φωτογράφησε τις συγκεντρώσεις των συμμαχικών δυνάμεων στο Ουέλλινγκτον. Στις 13 Μαρτίου το ίδιο αεροσκάφος, που επιχειρούσε από το υποβρύχιο Ι-15, πέταξε πάνω από το Όκλαντ. Τη νύχτα 24/25 Μαΐου ο Susumo Ito από το υποβρύχιο Ι-21 επίσης πέταξε πάνω από το Όκλαντ. Ένα Ε14Υ με χειριστή τον Nobuo Fujita είναι επίσης το μόνο αεροσκάφος του Άξονα που βομβάρδισε τις ηπειρωτικές ΗΠΑ.
Βιβλιογραφία
E14Y Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Υδροπλάνα Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Ρίχαρντ Ρέστελ
Ο Ρίχαρντ Ρέστελ (Richard Röstel, 1872- μετά το 1936) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής, που αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896  στην Αθήνα. Ήταν μέλος της ομάδας Turngemeinde του Βερολίνου. To 1936 παρακολούθησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο όπου τιμήθηκε μαζί με άλλους αθλητές. Στην Αθήνα το 1896 αγωνίστηκε στα ατομικά αγωνίσματα (μονόζυγο. δίζυγο, άλμα, πλάγιος ίππος, κρίκοι) χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, κατέκτησε 2 χρυσά μετάλλια στο ομαδικό, σε μονόζυγο και σε δίζυγο, με την ομάδα της Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Βρασκάς Χανίων
O Βρασκάς είναι οικισμός της κοινότητας Ίμπρου του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 6 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων και χρησιμοποιείται από τους κατοίκους της Ίμπρου ως χειμερινή κατοικία.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη μνεία στο όνομα Βρασκάς γίνεται σε έγγραφο του 1191, όπου το χωριό αναφέρεται ως Βρασκιάς. Το χωριό αναφέρεται επίσης σε έγγραφο του 1300 του νοταρίου του Χάνδακα P. Pizolo, όμως, όπως και τα υπόλοιπα χωριά των Σφακίων, δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Ο Αντόνιο Τριβάν το αναφέρει στο χρονικό του ως Frasca. Το όνομα Βρασκάς ετυμολογείται από τα πήλινα αγγεία που χρησιμοποιούνται ως κυψέλες, τα οποία λέγονται βρασκιά και ο κατασκευαστής τους βρασκάς ή βρασκιάς. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 φέρεται ως ακατοίκητο. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Βρασκιάς και υπαγόταν στον δήμο Νίμπρου, και είχε μαζί με τη Νίμπρο 383 κατοίκους. Το 1900 απογράφηκε πάλι ξανά με τη Νίμπρο.
Κοντά στο χωριό βρίσκεται το ναΰδριο του Αγίου Γεωργίου, του οποίοι οι περισσότερες τοιχογραφίες έχουν καταστραφεί καθώς και το φαράγγι της Ίμπρου, περίπου 600 μέτρα βορειοδυτικά από τον Βρασκά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Σφακιά
Τζέφρι Πάιατ
Ο Τζέφρι Ρος Πάιατ (γεννηθείς το 1963) είναι Αμερικανός διπλωμάτης, ο οποίος διετέλεσε πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα από το 2016 έως το 2022. Προτάθηκε στις 19 Μαΐου 2016 από τον τότε Αμερικανό πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα και ο διορισμός του ως πρέσβη στην Ελλάδα επιβεβαιώθηκε στις 14 Ιουλίου 2016. Λόγω της μεταβλητότητας του αξιώματός του, έχει υπηρετήσει σε χώρες της Ασίας, της Ευρώπης και της λατινικής Αμερικής.
Καριέρα
μικρογραφία|350x350εσ|Η βοηθός υπουργός Εξωτερικών Βικτόρια Νάλαντ και ο Τζέφρι Πάιατ χαιρετούν τον νεοεκλεγέντα Ουκρανό πρόεδρο [[Πέτρο Ποροσένκο, πριν συναντηθεί με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι στη Βαρσοβία της Πολωνίας στις 4 Ιουνίου 2014]] Ο Πάιατ ξεκίνησε τη διπλωματική του καριέρα στην Ονδούρα, το 1990. Από το 1990 έως το 1992 εργάστηκε ως δεύτερος πρόξενος και οικονομικός αξιωματικός στο Τεγουσιγάλπα. Η υψηλότερη θέση (πριν οριστεί πρέσβης στην Ουκρανία και έπειτα στην Ελλάδα) ήταν η θέση του αναπληρωτή επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής στην Ινδία το 2006 και το 2007. Μετά από αυτό εργάστηκε ως αναπληρωτής επικεφαλής της αμερικανικής αποστολής στο Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και άλλους διεθνείς οργανισμούς στη Βιέννη. Ο Πάιατ υπηρέτησε ως Διευθυντής, Αναπληρωτής Βοηθός Γραμματέας του Προεδρείου Υποθέσεων Νότιας και Κεντρικής Ασίας από το Μάιο του 2010 μέχρι τον Ιούλιο του 2013.
Ο Πάιατ ορκίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στην Ουκρανία στις 30 Ιουλίου 2013 στο κτίριο Χάρι Τρούμαν του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον ενώ ο ουκρανός πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς δέχθηκε τα διαπιστευτήρια του Πάιατ στις 15 Αυγούστου 2013. Μετά τον διορισμό του, ο Πάιατ άρχισε να μαθαίνει την ουκρανική γλώσσα. Στις 15 Οκτωβρίου 2013 ο Πάιατ παρακολούθησε ένα διεθνές συνέδριο για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού στο Κίεβο, αλλά δεν μπορούσε να δώσει ομιλία λόγω του κλείσιμου της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών το 2013.
Ο Πάιατ αναμείχθηκε σε διπλωματικό σκάνδαλο τον Ιανουάριο του 2014, όπου η συνομιλία του με την βοηθό υπουργό Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, Βικτόρια Νάλαντ, προφανώς υπεκλάπη και ανεβάστηκε στο YouTube.
Ο Πάιατ υποστήριξε την ουκρανική επανάσταση του 2014 εναντίον του προέδρου της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς.
Στις 25 Σεπτεμβρίου του 2015, κατά την ομιλία του στο Οικονομικό Φόρουμ της Οδησσού, ο Πάιατ επέκρινε την ουκρανική Εισαγγελία.
Στις 19 Μαΐου 2016 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα τον πρότεινε να υπηρετήσει ως πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Αντικαταστάθηκε από την Μαρί Λ. Γιοβάνοβιτς στην Ουκρανία. Έγινε ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα στις 14 Ιουλίου 2016. Ορκίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα
Σκοποβολή στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Η Σκοποβολή στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του Συλλόγου Σκοποβολής Καΐρου στην Αλεξάνδρεια, στην Αίγυπτο από την Τετάρτη 10 έως και την Κυριακή 14 Οκτωβρίου. Στους αγώνες διεξήχθησαν 5 αγωνίσματα μόνο για άνδρες. Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Αίγυπτος κατακτώντας 2 χρυσά, 4 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο. Την δεύτερη θέση κατέλαβε η Ιταλία με 2 χρυσά και την τρίτη η Ισπανία με 1 χρυσό, 1 ασημένιο και 1 χάλκινο μετάλλιο.
Ελλάδα
Οι ακόλουθοι αθλητές εκπροσώπησαν την Ελλάδα.
Αδέλφια της Ιταλίας
Τα Αδέλφια της Ιταλίας (Fratelli d'Italia, FdI) είναι ένα εθνικο-συντηρητικό πολιτικό κόμμα στην Ιταλία. Χαρακτηρίζεται ως ένα κόμμα της ριζοσπαστικής δεξιάς ή και της ακροδεξιάς. Πρόεδρος του κόμματος είναι η Τζόρτζια Μελόνι, ενώ το όνομα προέρχεται από την αρχή του ιταλικού εθνικού ύμνου.
Ίδρυση
Στις 17 Δεκεμβρίου 2012, ο Ινιάτσιο Λα Ρούσα, ένας από τους τρεις εθνικούς συντονιστές του Λαού της Ελευθερίας, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το κόμμα για να σχηματίσει την «Εθνική Κεντροδεξιά», νέο κόμμα που θα συμπεριλάμβανε όχι μόνο δεξιούς, αλλά και χριστιανοδημοκράτες και φιλελεύθερους της Φόρτσα Ιτάλια. Ταυτόχρονα, ο Γκουίντο Κροζέτο και η Τζόρτζα Μελόνι ανακοίνωσαν το σχηματισμό «Αδέλφια της Ιταλίας», το όνομα του οποίου λήφθηκε από την πρώτη γραμμή του εθνικού ύμνου. Στις 21 Δεκεμβρίου οι δύο ομάδες, που αποτελούνταν κυρίως από πρώην μέλη της Εθνικής Συμμαχίας ένωσαν τις δυνάμεις τους στο σχηματισμό «Αδέλφια της Ιταλίας - Εθνική Κεντροδεξιά». . Παράλληλα σχηματίστηκαν ομάδες του κόμματος στα περισσότερα περιφερειακά συμβούλια και στη Γερουσία. Επιπλέον, δύο ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, προσχώρησαν στο κόμμα.
2013-2018
Στις γενικές εκλογές του 2013, το κόμμα έλαβε 2,0% των ψήφων και εννέα έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το κόμμα δεν έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Ενρίκο Λέτα και παρέμεινε στην αντιπολίτευση για όλη τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου.
Το Σεπτέμβριο του 2013, τα Αδέλφια της Ιταλίας ξεκίνησαν μια πολιτική πρωτοβουλία με στόχο τη διεύρυνση της βάσης του κόμματος. Η πρωτοβουλία περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Giulio Terzi di Sant'Agata, πρώην μέλη της Εθνικής Συμμαχίας, πρώην μέλη της Φόρτσα Ιτάλια, πρώην Χριστιανοδημοκράτες, πρώην μέλη της Ένωσης Κέντρου και πρώην μέλη της Λέγκας του Βορρά. Τα κόμματα Η Ιταλία Πρώτα και FareItalia επρόκειτο να συμμετάσχουν στα Αδέλφια της Ιταλίας από το Φεβρουάριο του 2014.
Τον Δεκέμβριο του 2013, το Ίδρυμα της Εθνικής Συμμαχίας, αρμόδιο για τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του διαλυμένου κόμματος, εξουσιοδότησε τα Αδέλφια της Ιταλίας να χρησιμοποιήσουν το λογότυπο της Εθνικής Συμμαχίας στις ευρωεκλογές του 2014 παρά τις αντιδράσεις άλλων κομμάτων. Το Φεβρουάριο του 2014, το κόμμα διοργάνωσε μια συνδιάσκεψη στην οποία τα μέλη και οι οπαδοί συμφώνησαν να αλλάξουν το όνομα του κόμματος τους σε «Αδέλφια της Ιταλίας - Εθνική Συμμαχία» και επανεξέλεξαν τη Μελόνι ως πρόεδρο. Στις ευρωεκλογές, το κόμμα έλαβε το 3,7% των ψήφων και δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή.
Τον Οκτώβριο του 2015, εκπρόσωποι των Αδελφών της Ιταλίας, που υποστηρίχθηκαν από πρώην στελέχη της Εθνικής Συμμαχίας που είχαν παραμείνει στο Λαό της Ελευθερίας, αποφάσισαν τη δημιουργία ενός μετώπου υπό την ηγεσία του Τζιάνι Αλεμάνο, ο οποίος είχε εγκαταλείψει τα Αδέλφια της Ιταλίας νωρίτερα, και συμμάχησε με τον Τζιανφράνκο Φίνι με σκοπό το σχηματισμό ενός μεγαλύτερου κόμματος (συμπεριλαμβανομένων των Αδελφών της Ιταλίας). Έτσι, ο Αλεμάνο ανακοίνωσε τη δημιουργία του «Κινήματος για την Ενωμένη Δεξιά». δεξιά|μικρογραφία|244x244εσ|Η [[Τζόρτζα Μελόνι στο Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε.]] Τον Νοέμβριο του 2015, το κόμμα ξεκίνησε μια νέα διαδικασία διεύρυνσης με την ονομασία «Η γη μας». Η διεύρυνση σηματοδοτήθηκε με την προσχώρηση δεξιών πολιτικών από τη Φόρτσα Ιτάλια, την Ελεύθερη Εναλλακτική, και το Κίνημα Πέντε Αστέρων.
Το 2016, στις δημοτικές εκλογές της Ρώμης, η Μελόνι κατέβηκε για δήμαρχος με την υποστήριξη του Εμείς με τον Σαλβίνι, αλλά απέναντι από τον υποψήφιο με την υποστήριξη του Φόρτσα Ιτάλια. Η Μελόνι κέρδισε το 20,6% των ψήφων, σχεδόν διπλάσιο από τον υποψήφιο της Φόρτσα Ιτάλια, ενώ τα Αδέλφια της Ιταλίας έλαβαν 12,3%. Τον επόμενο χρόνο, στις περιφερειακές εκλογές της Σικελίας, ο Νέλο Μουσουμέτσι, ένας συντηρητικός πολιτικός κοντά στο κόμμα, εξελέγη πρόεδρος της Σικελίας.
Τον Δεκέμβριο του 2017, κατά τη διάρκεια του 2ου συνεδρίου του κόμματος, η Μελόνι επανεξελέγη πρόεδρος, το κόμμα μετονομάστηκε απλώς σε «Αδέλφια της Ιταλίας» και αποκαλύφθηκε το νέο σύμβολο. Στην περίπτωση αυτή, το κόμμα εξέφρασε την ικανοποίησή του για αρκετές προσχωρήσεις από το Φόρτσα Ιτάλια και το Λαϊκή Εναλλακτική. Στο μεταξύ, το κόμμα απέκτησε τρείς έδρες στη Γερουσία της Δημοκρατίας, μετά την προσχώρηση γερουσιαστών από το Φόρτσα Ιτάλια. Τέλος, το Alto Adige στην Καρδιά συγχωνεύθηκε με τα Αδέλφια της Ιταλίας.
2018-σήμερα
Τον Νοέμβριο του 2018, ενόψει των ευρωεκλογών του 2019, το κόμμα εντάχθηκε στην ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ, λίγους μήνες αργότερα έγινε πλήρες μέλος του κόμματος των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών. Επίσης, έγιναν συμφωνίες με άλλα συντηρητικά κόμματα στην Ιταλία, συμπεριλαμβομένου του κόμματος του Ραφαέλε Φίτο, Κατεύθυνση Ιταλία. Επιπλέον, ενισχύθηκε με άλλους τρείς ευρωβουλευτές, οι οποίοι αποχώρησαν από το Φόρτσα Ιτάλια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, τα Αδέλφια της Ιταλίας να λάβουν το 6,4% των ψήφων και να εκλέξουν πέντε ευρωβουλευτές.
Μετά τη σύσταση της δεύτερης κυβέρνησης Κόντε, τα Αδέλφια της Ιταλίας τοποθετήθηκαν σταθερά στην αντιπολίτευση. Μετά την πτώση και της δεύτερης κυβέρνησης υπό τον Τζουζέπε Κόντε και το σχηματισμό της κυβέρνησης Ντράγκι το κόμμα παρέμεινε στην αντιπολίτευση. Συγχρόνως το κόμμα ενισχύθηκε με προσχωρήσεις βουλευτών και γερουσιαστών.
Ιδεολογία
Οι πολιτικοί σχολιαστές έχουν περιγράψει τα Αδέλφια της Ιταλίας σαν κόμμα νεοφασιστικό, μεταφασιστικό , δεξιό ή ακροδεξιό , εθνικιστικό , συντηρητικό και κοινωνικά συντηρητικό , καθώς και δεξιό λαϊκιστικό (κυρίως επειδή συχνά το κόμμα χρησιμοποιεί νατιβιστική, συντηρητική και αντιμεταναστευτική ρητορική ). Το κόμμα συχνά περιγράφεται ως ευρωσκεπτικιστικό, με την ηγεσία του να έχει δηλώσει ότι ήθελε να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους των διμερών συμφωνιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση και να τροποποιήσει το Σύνταγμα της Ιταλίας για να δώσει προτεραιότητα στο ιταλικό δίκαιο έναντι του ευρωπαϊκού δικαίου , ενώ παλαιότερα το κόμμα είχε ταχθεί υπέρ της αποχώρησης της Ιταλίας από την ευρωζώνη. Το 2018 η Μελόνι εγκατέλειψε την ιδέα της αποχώρησης από το ευρώ. Πριν από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, το κόμμα ήταν υπέρ των καλύτερων σχέσεων με τη Ρωσία, διατηρώντας όμως και φιλονατοϊκή στάση. Έκτοτε, καταδίκασε την εισβολή και υποσχέθηκε να στείλει στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανία.
Το κόμμα υποστηρίζει πολιτική μηδενικής ανοχής όσον αφορά την παράνομη μετανάστευση και επιθυμεί να εμποδίσει τους μετανάστες να φτάσουν στα ιταλικά λιμάνια. Παράλληλα, είναι υπέρ της αύξησης των γεννήσεων από Ιταλίδες γυναίκες με στόχο την μείωση της εξάρτησης από την μετανάστευση. Αν και ορισμένα από τα μέλη του κόμματος απορρίπτουν αυτόν το προσδιορισμό, το κόμμα έχει περιγραφεί ως νεοφασιστικό από αναλυτές, εν μέρει επειδή οι ρίζες του κόμματος ανάγονται στο Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα, έχει δεσμούς με την ακροδεξιά , έχει κάνει έκκληση για υποστήριξη από φασίστες στο facebook και ορισμένα μέλη του κόμματος έχουν δηλώσει την συμπάθεια τους στον ιταλικό φασισμό.
Τον Οκτώβριο του 2021, το κόμμα αποστασιοποιήθηκε από τη Νέα Δύναμη (ένα νεοφασιστικό κόμμα του οποίου όμως οι ρίζες δεν είναι στο Κοινωνικό Κίνημα, αλλά στην Τρίτη Θέση), αφού επιτέθηκαν βίαια στα κεντρικά γραφεία της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργασίας της Ιταλίας, ενός εκ των μεγάλων συνδικάτων της χώρας. Παρόλα αυτά οι βουλευτές του κόμματος απείχαν από την κοινοβουλευτική πρόταση για την απαγόρευση της Νέας Δύναμης, καταδικάζοντας "όλους τους ολοκληρωτισμούς". Μια έρευνα του Δεκεμβρίου 2021 από το Fanpage.it, η οποία είχε στόχο να διερευνήσει τις κατηγορίες για ξέπλυμα χρημάτων και παράνομη χρηματοδότηση εκστρατειών του κόμματος, ανακάλυψε ότι η τοπική οργάνωση Μιλάνου είχε σχέση με νεοναζί. Η Μελόνι έχει δηλώσεε στην Corriere della Sera, ότι δεν υπήρχαν «νοσταλγοί του φασισμού, ρατσιστές ή αντισημίτες στο DNA των Αδελφών της Ιταλίας» και ότι ανέκαθεν είχε απαλλαγεί από «διφορούμενους ανθρώπους», ενώ κατά καιρούς έχει επίσης δηλώσει ότι στο κόμμα δεν έχει θέση η νοσταλγία για το φασισμό. Οι κριτικοί ήταν δύσπιστοι ως προς αυτές τις δηλώσεις.
Σε εσωκομματικό επίπεδο τα Αδέλφια της Ιταλίας έχουν διάφορες παρατάξεις, μεταξύ των οποίων και μια μικρή παράταξη που ακολουθεί τον φιλελεύθερο συντηρητισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δεξιά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Ιταλικά πολιτικά κόμματα
Κοινότητα Βιλανδρέδου
Η Κοινότητα Βιλανδρέδου είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου στην Κρήτη, η οποία συστάθηκε για πρώτη φορά το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 ως κοινότητα Αρολιθίου με έδρα τον οικισμό Αρολίθιον. Το 1959 με το ΦΕΚ 118Α - 18/06/1959 η έδρα της κοινότητας μεταφέρθηκε από το Αρολίθιον στον οικισμό Βιλανδρέδον ενώ το 1972 με το ΦΕΚ 157Α - 04/09/1972 μετονομάστηκε σε κοινότητα Βιλανδρέδου. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αλώνες, Αρολιθιο και Ρουμπάδο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 134 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Γαλεράκη.
Κοινοτάρχες Βιλανδρέδου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Βιλανδρέδου.
Ανθρώπινο ύψος
Το ανθρώπινο ύψος ή ανάστημα είναι η απόσταση από το κάτω μέρος των ποδιών στην κορυφή του κεφαλιού σε έναν άνθρωπο όταν στέκεται όρθια. Μετράται με τη χρήση ενός σταδιομέτρου συνήθως σε εκατοστά όταν χρησιμοποιείται το μετρικό σύστημα ή τα πόδια και οι ίντσες όταν χρησιμοποιείται το αυτοκρατορικό σύστημα.
Ένα ιδιαίτερο γενετικό προφίλ στους άνδρες που ονομάζεται Υ -απλότυπος Ι-Μ170 συσχετίζεται με το ύψος. Εμπειρικά δεδομένα δείχνουν ότι καθώς η συχνότητα αυτού του γενετικού προφίλ αυξάνεται στον πληθυσμό, αυξάνεται και το μέσο αντρικό ύψος σε μια χώρα.
Μελέτες δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ μικρού αναστήματος και μεγαλύτερου προσδόκιμου ζωής. Άτομα μικρού μεγέθους είναι επίσης πιθανότερο να έχουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και είναι λιγότερο πιθανό να αποκτήσουν καρκίνο. Το Πανεπιστήμιο της Χαβάης έχει βρει ότι το "γονίδιο μακροζωίας" FOXO3 που μειώνει τις επιπτώσεις της γήρανσης απαντάται συχνότερα σε άτομα μικρού σωματικού μεγέθους. Το χαμηλό ύψος μειώνει τον κίνδυνο φλεβικής ανεπάρκειας.
Όταν οι πληθυσμοί μοιράζονται γενετικό υπόβαθρο και περιβαλλοντικούς παράγοντες, το μέσο ύψος είναι συχνά χαρακτηριστικό μέσα στην ομάδα. Εξαιρετική διακύμανση ύψους (περίπου 20% απόκλιση από τον μέσο όρο) σε έναν τέτοιο πληθυσμό οφείλεται άλλες φορές στο γιγαντισμό άλλες φορές στο νανισμό, που είναι ιατρικές καταστάσεις που προκαλούνται από συγκεκριμένα γονίδια ή ενδοκρινικές ανωμαλίες.
Γκούσταφ Σουφτ
Ο Γκούσταφ Σουφτ (Gustav Schuft, Βερολίνο 16 Ιουνίου 1876 – Κότμπους 8 Φεβρουαρίου 1948) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής και χαράκτης, που αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης το 1896 στην Αθήνα. Ήταν μέλος του γυμναστικού συλλόγου του Βερολίνου. Αργότερα αγωνίστηκε με την ομάδα Κότμπους TV. Στην Αθήνα το 1896 αγωνίστηκε στα ατομικά αγωνίσματα (μονόζυγο. δίζυγο, άλμα, πλάγιος ίππος, κρίκοι) χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, κατέκτησε 2 χρυσά μετάλλια στο ομαδικό, σε μονόζυγο και σε δίζυγο, με την ομάδα της Γερμανίας.
Ανθρώπινο ύψος
Η ανάπτυξη του ανθρώπινου ύψους μπορεί να χρησιμεύσει ως δείκτης δύο βασικών συνιστωσών ευημερίας, δηλαδή της θρεπτικής ποιότητας και της υγείας. Σε περιφέρειες φτώχειας ή πολέμου, περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως ο χρόνιος υποσιτισμός κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας ή της εφηβείας μπορεί να οδηγήσουν σε καθυστερημένη ανάπτυξη ή / και σημαντικές μειώσεις στο ύψος των ενηλίκων ακόμη και χωρίς την παρουσία οποιασδήποτε από αυτές τις ιατρικές παθήσεις.
Βόλφγκανγκ του Χοενλόε-Βάικερσχαϊμ
Ο Βόλφγκανγκ, γερμ. Wolfgabg (14 Ιουνίου 1546 - 28 Μαρτίου 1610) από τον Οίκο του Χόενλοε ήταν ο 1ος κόμης τού Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ.
Ανθρώπινο ύψος
Καθοριστικοί παράγοντες του ύψους κατά την ανάπτυξη
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Οι καμπύλες μέσης ανάπτυξης για άνδρες και γυναίκες ηλικίας 0-20 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μελέτη του ύψους είναι γνωστή ως αυξολογία ή αυξανολογία (αγγλ. auxology ή auxanology). Το μέτρο της αύξησης ύψους έχει αναγνωριστεί από καιρό ως μέτρο της υγείας των ατόμων. Δημιουργήθηκαν έτσι σχεδιαγράμματα σε ανθρώπους με το ύψος ανά έτος ηλικίας. Χρησιμοποιούνται σε άτομα για να ελεγχθεί εάν έχουν γεννηθεί με πρόβλημα. Το μέσο ύψος σχετίζεται λοιπόν με τη μέτρηση της υγείας πληθυσμών.
Βόλφγκανγκ του Χοενλόε-Βάικερσχαϊμ
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Λουδοβίκου-Καζιμίρ τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ, που ονόμαζε τον εαυτό του κόμη των Νόιενσταϊν, Λάνγκενμπουργκ, Βάικερσχαϊμ, Κύντσελσαου, Κίρχμπεργκ & Ίνγκελφινγκεν και της Άννας τού Ζολμς-Λιχ/Λάουμπαχ. Ο Λουδοβίκος-Καζιμίρ ήταν τρισεγγονός τού Αλβέρτου Α΄, μικρανεψιού τού Γοδεφρείδου μαγίστρου των Τευτόνων.
Δύο αδελφοί του, ο Φίλιππος και ο Αλβέρτος είχαν υπηρετήσει στον στρατό τού Νασσάου το 1572. Ο Βόλφγκανγκ, με τον γάμο του με τη Μαγδαληνή τού Νασσάου-Ντίλενμπουργκ, αδελφή τού Γουλιέλμου Α΄ τού Σιωπηλού πρίγκιπα της Οράγγης, ενεπλάκη στον Ογδοηκονταετή Πόλεμο (1568-1648) της Ολλανδικής Ανεξαρτησίας, αλλά οι λεπτομέρειες της συμμετοχής του είναι σπάνιες.
Ανθρώπινο ύψος
Καθοριστικοί παράγοντες του ύψους κατά την ανάπτυξη
Αποδίδεται ως ένας σημαντικός λόγος για την τάση αύξησης του ύψους σε μέρη της Ευρώπης είναι οι ισότιμοι πληθυσμοί όπου η κατάλληλη ιατρική περίθαλψη και η επαρκής διατροφή κατανέμονται σχετικά εξίσου. Το μέσο (αρσενικό) ύψος σε ένα έθνος συσχετίζεται με την ποιότητα των πρωτεϊνών. Τα έθνη που καταναλώνουν περισσότερη πρωτεΐνη με τη μορφή κρέατος, γαλακτοκομικών προϊόντων, αυγών και ψαριών τείνουν να έχουν μεγαλύτερο μέσο ύψος, ενώ εκείνα που καταναλώνουν περισσότερη πρωτεΐνη από δημητριακά τείνουν να έχουν χαμηλότερο.
Βόλφγκανγκ του Χοενλόε-Βάικερσχαϊμ
Βιογραφία
Έγινε γνωστός για την ανακατασκευή τού κάστρου Βάικερσχαϊμ σε ένα Αναγεννησιακό ανάκτορο. Το νέο παλάτι σχεδιάστηκε από τον Ολλανδό αρχιτέκτονα Γκέοργκ Ρόμπιν. Βρίσκεται στο Βάικερσχαϊμ, περιοχή της κομητείας Χόενλοε, την οποία περιοχή ο Βόλφγκανγκ έλαβε, όταν η κομητεία διαιρέθηκε έπειτα από το τέλος τού πατέρα του.
Ανθρώπινο ύψος
Καθοριστικοί παράγοντες του ύψους κατά την ανάπτυξη
Ο υποσιτισμός επίσης συσχετίζεται με μειωμένη ή καθυστερημένη ανάπτυξη ύψους σε διάφορους πληθυσμούς. Αυτό παρατηρήθηκε στη Βόρεια Κορέα, σε μέρη της Αφρικής, στην παλιά Ευρώπη και σε άλλους πληθυσμούς. Για παράδειγμα, αναπτυσσόμενες χώρες, όπως η Γουατεμάλα, έχουν ποσοστό καχεξίας σε νήπια 82,2% στο Τοτονικαπάν και 49,8% σε εθνικό επίπεδο.
Βόλφγκανγκ του Χοενλόε-Βάικερσχαϊμ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1567 τη Μαγδαληνή των Νασσάου, κόρη τού Γουλιέλμου Α΄ κόμη τού Νασσαου-Ντίλενμπουργκ και είχε τέκνα:
Ανθρώπινο ύψος
Καθοριστικοί παράγοντες του ύψους κατά την ανάπτυξη
Οι μετρήσεις ύψους υποβάλλονται εκ φύσεως σε στατιστικά σφάλματα δειγματοληψίας ακόμη και για ένα μεμονωμένο άτομο. Σε μια κλινική κατάσταση, οι μετρήσεις ύψους λαμβάνονται σπάνια συχνότερα από μία φορά ανά επίσκεψη σε ιατρείο, πράγμα που μπορεί να σημαίνει ότι η δειγματοληψία πραγματοποιείται μία ανά εβδομάδα έως αρκετούς μήνες. Οι καμπύλες ομαλής 50ης εκατοστιαίας αύξησης ύψους αρρένων και θηλέων που απεικονίζονται παραπάνω είναι συγκεντρωτικές τιμές από δειγματοληψία χιλιάδων ατόμων με ηλικίες από νεογέννητα βρέφη  έως 20 ετών. Στην πραγματικότητα, η καμπύλη ανάπτυξης ενός ατόμου παρουσιάζει μεγάλες ανοδικές και καθοδικές αιχμές, εν μέρει λόγω των πραγματικών διαφορών στην ταχύτητα ανάπτυξης, και εν μέρει λόγω μικρών σφαλμάτων μέτρησης.
Βόλφγκανγκ του Χοενλόε-Βάικερσχαϊμ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χοενλόε
Ανθρώπινο ύψος
Καθοριστικοί παράγοντες του ύψους κατά την ανάπτυξη
Για παράδειγμα, ένα τυπικό σφάλμα μέτρησης συν ή πλην 0,5 cm μπορεί να ακυρώσει εντελώς 0,5 cm πραγματικής ανάπτυξης με αποτέλεσμα είτε ένα "αρνητικό" 0,5 cm (λόγω υπερεκτίμησης στην προηγούμενη επίσκεψη σε συνδυασμό με υποεκτίμηση στην τελευταία), μέχρι 1,5 cm (η πρώτη επίσκεψη υποτιμάται και η δεύτερη επίσκεψη υπερεκτιμάται) στην ίδια χρονική περίοδο μεταξύ των μετρήσεων. Σημειώνεται ότι υπάρχει ασυνέχεια στις καμπύλες ανάπτυξης στην ηλικία των 2 ετών, η οποία αντικατοπτρίζει τη διαφορά στις μετρήσεις όταν το παιδί είναι ανάσκελα που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των βρεφών και των μικρών παιδιών, με τις μετρήσεις όταν το παιδί είναι όρθιο που μετράται συνήθως από την ηλικία 2 ετών και μετά.
Οι άνθρωποι αναπτύσσονται ταχύτερα (εκτός από περίοδο της κυοφορίας) ως βρέφη και νήπια, και η ανάπτυξη μειώνεται ραγδαία από το μέγιστη κατά τη γέννησή τους έως περίπου την ηλικία των 2 ετών, μειώνοντας το ρυθμό τους σε σημαντικά, και στη συνέχεια κατά τη διάρκεια της εφηβείας, σημειώνεται ταχεία αύξηση σε ένα μέγιστο περίπου στην ηλικία 11-12 ετών για τα κορίτσια και 13-14 ετών για τα αγόρια, ακολουθούμενη από σταθερή μείωση στο μηδέν. Κατά μέσο όρο, η ταχύτητα ανάπτυξης στα κορίτσια τείνει στο μηδέν στην ηλικία των 15 ή 16 ετών, ενώ η καμπύλη των αγοριών συνεχίζει για περίπου άλλα 3 χρόνια, φτάνοντας στο μηδέν περίπου στην ηλικία των 18-19 ετών. Αυτές είναι επίσης κρίσιμες περίοδοι στις οποίες οι παράγοντες όπως ο υποσιτισμός έχουν σημαντικές επιπτώσεις.
Επιπλέον, η υγεία μιας μητέρας καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της, και ειδικά κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου και της εγκυμοσύνης, έχει κάποιο ρόλο στο εάν το σώμα ενός υγιούς παιδιού, και αργότερα ενήλικα, είναι σε θέση να παρέχει βέλτιστες προγεννητικές συνθήκες.
Η ηλικία της μητέρας έχει επίσης κάποια επίδραση στο ύψος του παιδιού της. Οι μελέτες στη σύγχρονη εποχή έχουν δείξει μια σταδιακή αύξηση του ύψους σε σχέση με την ηλικία της μητέρας, αν και αυτές οι πρώτες μελέτες υποδηλώνουν ότι η τάση οφείλεται σε διάφορες κοινωνικο-οικονομικές καταστάσεις. Αυτές οι ίδιες μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά που γεννιούνται από μια νεαρή μητέρα είναι πιο πιθανό να έχουν υποβαθμισμένη εκπαιδευτική και συμπεριφοριστική εξέλιξη, υποδεικνύοντας και πάλι μια τελική αιτία πόρων και οικογενειακής κατάστασης παρά μια καθαρά βιολογική εξήγηση.