cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκολα Μίροτιτς
Σεζόν 2017–18
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, ο Μίροτιτς υπέγραψε εκ νέου με τους Μπουλς. Στις 17 Οκτωβρίου 2017, στάλθηκε στο νοσοκομείο μετά από σωματική διαμάχη με τον συμπαίκτη του Bobby Portis κατά τη διάρκεια της προπόνησης. Ο Πόρτις γρονθοκόπησε τον Μίροτιτς στο πρόσωπο με αποτέλεσμα ο Μίροτιτς να υποστεί διάσειση και πολλαπλά κατάγματα στο πρόσωπο. Ο Μίροτιτς έκανε το ντεμπούτο του στη σεζόν στις 8 Δεκεμβρίου, σημειώνοντας έξι πόντους σε 14 λεπτά σε μια νίκη με 119–111 στην παράταση επί των Σάρλοτ Χόρνετς. Στις 11 Δεκεμβρίου, σκόραρε 24 πόντους στο πρώτο του ξεκίνημα ως βασικός στη νίκη με 108–85 επί των Μπόστον Σέλτικς. Πέτυχε 9 από τις 14 βολές και πήρε οκτώ ριμπάουντ στην τρίτη του εμφάνιση. Στις 13 Δεκεμβρίου, σημείωσε 29 πόντους με 11-από-18 βολές με εννέα ριμπάουντ σε μια νίκη 103–100 επί των Γιούτα Τζαζ. Στις 26 Δεκεμβρίου, ήρθε από τον πάγκο για να σκοράρει 24 πόντους σε 28 λεπτά, καθώς οι Μπουλς κέρδισαν για όγδοη φορά σε 10 αγώνες, νικώντας τους Μιλγουόκι Μπακς με 115–106.
Εμμανουήλ Σοφούλης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βαθύ Σάμου και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Σοφούλη. Υπήρξε δεύτερος ξάδελφος του πρωθυπουργού Θεμιστοκλή Σοφούλη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Διατηρούσε εξαιρετική σχέση με τον ξάδελφό του, Θεμιστοκλή Σοφούλη, και αναμείχθηκε, όπως και αυτός, στα πολιτικά εκλεγόμενος βουλευτής Σάμου στις εκλογές του 1923 και του 1946.
Στην κυβέρνηση Εμμανουήλ Τσουδερού διορίστηκε Υπουργός Κοινωνικής Προνοίας και Αντιλήψεως (1943 - 1944) ενώ στις κυβερνήσεις Παπανδρέου (Απριλίου και Μαΐου 1944) διορίστηκε Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου με ευθύνη τον επαναπατρισμό των προσφύγων. Τον Οκτώβριο του 1943 ορίστηκε εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης στη Σάμο, η οποία είχε παραδοθεί από τις ιταλικές δυνάμεις στις ελληνικές αρχές. Αναγκάστηκε όμως να εγκαταλείψει το νησί τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ύστερα από την κατάληψη του από τις γερμανικές δυνάμεις.
Νίκολα Μίροτιτς
Νιου Ορλίνς Πέλικανς (2018–2019)
Την 1η Φεβρουαρίου 2018, ανταλλάχθηκε, μαζί με μια επιλογή δεύτερου γύρου του ντραφτ 2018, στους Νιου Ορλίνς Πέλικανς με αντάλλαγμα τους Ομέρ Ασίκ, Τόνι Άλεν, Τζαμίρ Νέλσον, μια επιλογή πρώτου γύρου του 2018 και το δικαίωμα ανταλλαγής του δεύτερου γύρου το 2021 επιλογές με τους Πέλικανς. Έκανε το ντεμπούτο του για τους Πέλικανς δύο μέρες αργότερα, σημειώνοντας 18 πόντους σε μια ήττα με 118–107 από τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Στις 10 Φεβρουαρίου, κατέγραψε 21 πόντους και 16 ριμπάουντ σε μια νίκη με 138–128 στη διπλή παράταση επί των Μπρούκλιν Νετς. Στις 6 Απριλίου, σημείωσε 31 πόντους (ρεκόρ σεζόν) και ισοφάρισε επίσης το ρεκόρ της σεζόν στα ριμπάουντ με 16, στη νίκη με 122–103 επί των Φοίνιξ Σανς. Τρεις μέρες αργότερα, κατέγραψε 24 πόντους και 16 ριμπάουντ σε μια νίκη 113–100 επί των Λος Άντζελες Κλίπερς, βοηθώντας τους Πέλικανς να κερδίσουν μια θέση στα πλέι οφ. Στο 1ο παιχνίδι της σειράς πλέι οφ του πρώτου γύρου εναντίον των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, πέτυχε 16 πόντους με 11 ριμπάουντ και 4 τάπες σε μια νίκη 97–95. Στο 3ο παιχνίδι, ο Μίροτιτς σημείωσε 30 πόντους (ατομικό ρεκόρ καριέρας στα πλεί οφ) καθώς οι Πέλικανς κέρδισαν τους Τρέιλ Μπλέιζερς με 119–102 και προηγήθηκαν με 3–0 στη σειρά.
Εμμανουήλ Σοφούλης
Βιογραφικά στοιχεία
Πέθανε το 1948. Μετά τον θάνατό του εκδόθηκε το Ημερολόγιο πολέμου, στο οποίο ο ίδιος καταγράφει τις σκέψεις του από γεγονότα που έζησε στους Βαλκανικούς Πολέμους, τη Μικρασιατική εκστρατεία κ.α. Ένα μέρος του προσωπικού του αρχείου φιλοξενείται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο.
Νίκολα Μίροτιτς
Νιου Ορλίνς Πέλικανς (2018–2019)
Στην έναρξη της σεζόν στις 17 Οκτωβρίου 2018, σημείωσε 30 πόντους με 6/8 τρίποντα σε μια νίκη 131–112 επί των Χιούστον Ρόκετς. Δύο μέρες αργότερα, σημείωσε 36 πόντους που ήταν νέο ατομικό ρεκόρ πόντων στην καριέρα του, στη νίκη με 149–129 επί των Σακραμέντο Κινγκς. Στις 5 Νοεμβρίου, είχε 16 πόντους με 16 ριμπάουντ σε μια ήττα 122–116 από τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ. Στις 9 Ιανουαρίου, επέστρεψε στη δράση ενάντια στους Κλίβελαντ Καβαλίερς αφού έχασε 12 αγώνες λόγω τραυματισμού στον αστράγαλο.
Εμμανουήλ Σοφούλης
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του είναι ο ομότιμος καθηγητής Κώστας Σοφούλης.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Σάμου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου
Νίκολα Μίροτιτς
Μιλγουόκι Μπακς (2019)
Στις 7 Φεβρουαρίου 2019, ο Μίροτιτς έγινε μέρος τριπλής ανταλλαγής μεταξύ των Μιλγουόκι Μπακς και των Πέλικανς μαζί με τους Τζέισον Σμιθ, Στάνλεϊ Τζόνσον και Θον Μέικερ. Έχασε τα πρώτα τέσσερα παιχνίδια με τους Μπακς καθώς ήταν τραυματισμένος στη γάμπα και έκανε το ντεμπούτο του στις 21 Φεβρουαρίου εναντίον των Μπόστον Σέλτικς. Έχασε τους τελευταίους 11 αγώνες της κανονικής περιόδου αφού υπέστη κάταγμα στον αριστερό αντίχειρα, εναντίον των Λος Άντζελες Λέικερς στις 19 Μαρτίου. Έκανε την επιστροφή του στο εναρκτήριο παιχνίδι των Μπακς στα πλέι οφ.
Μπαρτσελόνα (2019–2023)
Στις 6 Ιουλίου 2019, ο Μίροτιτς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο, με δυνατότητα επέκτασης έως το 2023, με την Μπαρτσελόνα του Πρωταθλήματος Ισπανίας και της Ευρωλίγκα. Σύμφωνα με πηγές, το συμβόλαιο του Μίροτιτς ήταν ύψους 26 εκατομμυρίων ευρώ, καθιστώντας τον τον πιο ακριβοπληρωμένο μπασκετμπολίστα στην Ευρώπη. Στις 27 Ιουνίου 2020, τιμήθηκε με το βραβείο πολυτιμότερου παίκτη του Πρωταθλήματος Ισπανίας. Έγινε ο πέμπτος παίκτης στην ιστορία της διοργάνωσης που κέρδισε πάνω από ένα βραβείο MVP, μαζί με τους Ντάριλ Μίντλετον, Άρβιντας Σαμπόνις, Λουίς Σκόλα και Φελίπε Ρέγιες. Ο Μίροτιτς τελείωσε τη σεζόν με μέσο όρο 19.5 πόντους και 5.7 ριμπάουντ ανά αγώνα. Επέκτεινε το συμβόλαιό του μέχρι το 2025 στις 25 Σεπτεμβρίου 2020.
Αρμάνι Μιλάνο (2023–σήμερα)
Στις 3 Αυγούστου 2023, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Αρμάνι Μιλάνο.
Εθνική ομάδα
Ο Μίροτιτς ήταν μέλος της εθνικής ομάδας εφήβων της Ισπανίας. Βοήθησε την εθνική ομάδα U20 της Ισπανίας να κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο στο Πρωτάθλημα Ευρώπης κάτω των 20 ετών της FIBA το 2010, όπου αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης ομάδας του τουρνουά. Οδήγησε επίσης την Ισπανία στο χρυσό μετάλλιο το 2011. Ο Μίροτιτς ήταν ο πρώτος σκόρερ και ο MVP του τουρνουά, έχοντας κατά μέσο όρο 27 πόντους (ρεκόρ τουρνουά) και 10 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Τον Ιούνιο του 2015, ο Μίροτιτς ονομάστηκε από τον προπονητή Σέρτζιο Σκαριόλο ως ένας από τους 17 υποψήφιους που θα δοκιμάσουν για την εθνική ομάδα μπάσκετ ανδρών της Ισπανίας που θα έπαιζε στο Ευρωμπάσκετ του 2015. Ο Μίροτιτς μπήκε στο τελικό ρόστερ των 12 παικτών της Ισπανίας και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο τουρνουά, τον Σεπτέμβριο του 2015. Έπαιξε επίσης με την Ισπανία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.
Στις 19 Ιανουαρίου 2023, αποσύρθηκε από την Εθνική Ισπανίας δηλώνοντας: “''Δεν νομίζω να φορέσω την φανέλα της Εθνικής Ισπανίας ξανά. Έχω να παίξω πολλά χρόνια με την εθνική και εστιάζω στον σύλλογό μου''”.
Προσωπική ζωή
Ο Μίροτιτς και η σύζυγός του, Νίνα Βούγιατσιτς, έχουν έναν γιο τον Αλεξάνταρ, ο οποίος γεννήθηκε τον Μάιο του 2013. Η σύζυγός του είναι κόρη του πρώην προπονητή και μέντορά του, Τζέιντραν Βούγιασιτς. Αν και εκπροσωπεί την εθνική ομάδα μπάσκετ της Ισπανίας, είπε ότι είναι χαρούμενος και περήφανος που είναι Μαυροβούνιος.
Ο Μίροτιτς είναι Σέρβος και Σέρβος Χριστιανός Ορθόδοξος. Έλαβε το παράσημο του Αγίου Σάββα τον Μάιο του 2017. Συμμετείχε σε περιπάτους προσευχής και διαμαρτυρίες στην Ποντγκόριτσα κατά του αμφιλεγόμενου θρησκευτικού νόμου σχετικά με τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Κατάλογος έργων του Νικολά Πουσέν
Περιλαμβάνονται εδώ έργα των οποίων ο τόπος έκθεσης/φύλαξης είναι με βεβαιότητα γνωστός. Οι αριθμοί στην τελευταία στήλη παραπέμπουν στους καταλόγους Thuillier 1994 και Blunt 1966 (βλ. Βιβλιογραφία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Εκκλησία της Αγίας Τριάδας (Νοβοτσερκάσκ)
Η Εκκλησία της Αγίας Τριάδας (Троицкая церковь  ή Церковь Троицы Живоначальной) ήταν μια ρωσική ορθόδοξη εκκλησία στο Νοβοτσερκάσκ της περιφέρειας Ροστόφ της Ρωσίας.
Ιστορία
Η πρώτη ξύλινη εκκλησία της Τριάδας κατασκευάστηκε στην πλατεία Τροΐτσκαγια (Τριάδα) το 1810. Μετά από μερικές δεκαετίες, το 1830, ο φράκτης της εκκλησίας κατέρρευσε. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Άποψη του [[Νοβοτσερκάσκ, από τη νότια πλευρά του, η εκκλησία της Τριάδας μπορεί επίσης να τη δει κανείς εδώ]] Το 1835, οι ενορίτες άρχισαν να απευθύνονται στις εκκλησιαστικές αρχές για την ανάγκη να χτιστεί μια πέτρινη εκκλησία. Το έργο μιας διώροφης πέτρινης εκκλησίας σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Σέντοφ τον Ιανουάριο του 1845. Ωστόσο, το Κεντρικό Γραφείο Δημόσιων Κτιρίων και Σιδηροδρόμων της Αγίας Πετρούπολης έστειλε στο Νοβοτσερκάσκ το δικό του έργο της Εκκλησίας της Τριάδας. Η κυβέρνηση της πόλης αρνήθηκε και τα δύο έργα λόγω της μικρής χωρητικότητάς τους και αποφάσισε να δημιουργήσει ένα νέο. Ο αρχιτέκτονας Φόμιν, ο οποίος συνέταξε ένα έργο ενός τριμερούς, πεντάτρουλου, βυζαντινού ρυθμού ναού κλήθηκε να συντάξει ένα κατάλληλο έργο, το οποίο αργότερα ολοκληρώθηκε και εγκρίθηκε στις 2 Αυγούστου 1845.
Μόλις πέντε χρόνια αργότερα, στις 24 Ιουνίου 1850, με την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Ντον και Νοβοτσερκάσκ, Ιωάννη Ντομπροζράκοφ, έγινε η πανηγυρική τοποθέτηση της πέτρινης εκκλησίας. Το 1856 η εκκλησία ολοκληρώθηκε. Εικόνες για το τέμπλο ζωγράφισαν οι ντόπιοι καλλιτέχνες Αντραλίον Ζολοτάρεφ και Μιχαήλ Γκόλμοφ. Ο καθαγιασμός του ναού της Τριάδας έγινε στις 30 Μαΐου 1859.
Τον Ιούνιο του 1869 ξεκίνησε η κατασκευή του πλινθόκτιστου καμπαναριού και της πέτρινης τραπεζαρίας. Μέχρι το 1896 υπήρχαν μόνο δύο βωμοί στην εκκλησία - ο κύριος (Τρόιτσκι) και ο νότιος (Βοζντβιζένσκι), το 1896 οργανώθηκε ο τρίτος, βόρειος (Ποκρόφσκι). Το 1897, κοντά στην εκκλησία άνοιξε ένα διώροφο κτήριο για ένα παρθεναγωγείο και σε ένα άλλο κτήριο υπήρχε ένα δημοτικό σχολείο.
Από το 1915, η Εκκλησία της Τριάδας του Νοβοτσερκάσκ ήταν με πέντε τρούλους, είχε ένα πέτρινο καμπαναριό και αποτελούνταν από δύο ορόφους. Ο κύριος τρούλος είχε κωνικό σχήμα με οκτώ παράθυρα. Οι σταυροί στα παρεκκλήσια της εκκλησίας ήταν σιδερένιοι, αλλά και επιχρυσωμένοι. Στην κάτω βαθμίδα του καμπαναριού υπήρχαν δέκα καμπάνες. Η τραπεζαρία της εκκλησίας της Τριάδας ήταν πολύ ευρύχωρη - 12 μέτρα μήκος, 8,5 μέτρα πλάτος και 9,6 μέτρα ύψος. Στην είσοδο της εκκλησίας στη δεξιά και αριστερή πλευρά ήταν οι χορωδίες.
Η Εκκλησία της Τριάδας έκλεισε στα μέσα της δεκαετίας του 1930 κατά τη διάρκεια μιας μαζικής αντιθρησκευτικής εκστρατείας. Λίγο μετά καταστράφηκε.
Αποθήκες Λέσβου
Γεωγραφία
Οι Αποθήκες είναι παράλιος οικισμός της νότιας Λέσβου, στις νότιες απολήξεις του Προφήτη Ηλία και στις δυτικές ακτές της εισόδου του κόλπου Καλλονής (όρμος Αποθηκών), απέναντι από το νησάκι του Αγίου Γεωργίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Ο οικισμός απέχει 61 χλμ. περίπου Δ. της Μυτιλήνης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άγρας της Λέσβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άγρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλλονής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Καλλονής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δυτικής Λέσβου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Δήμος Δυτικής Λέσβου Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου
Κτίριο Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε.
Το κτίριο του ΤΣΜΕΔΕ (Ταμείο Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων) βρίσκεται στην Πλατεία Κλαυθμώνος, επί της οδού Παλαιών Πατρών Γερμανού στην Αθήνα, και αποτελεί κτίριο δημόσιου χαρακτήρα. Το οικόπεδο αγοράστηκε από το ΤΣΜΕΔΕ το 1951 για να καλύψει τις ανάγκες του εύρωστου ασφαλιστικού ταμείου, με τα αρχικά σχέδια του κτιρίου να εκπονούνται από το γραφείο Καψαμπέλη, πλάνα τα οποία ακυρώθηκαν έπειτα από την ανακάλυψη αρχαιοτήτων στο χώρο το 1976. Το 1995 προκηρύσσετε αρχιτεκτονικός σχεδιασμός για την σύνθεση του κτιρίου, οδηγώντας στη έναρξη της κατασκευής του το 2008. Το επταόροφο κτίριο ολοκληρώθηκε το 2013. Η διεκπεραίωση του έργου ανατέθηκε στο αρχιτεκτονικό γραφείο ΩΜ Μελετητική ΕΠΕ,την ακουστική μελέτη ο Ιωάννης Ζήσιμος, ενώ η κατασκευή του κτιρίου ανατέθηκε στην εταιρεία ΤΟΜΗ Α.Β.Ε.Τ.Ε. .
Επιπρόσθετα αξίζει να σημειωθεί πώς η ύπαρξη χώρου αρχαίων ευρημάτων, που αποτελούν συνέχεια του αρχαίου τείχους των Αθηνών, αναδεικνύεται στην όψη του κτιρίου, επικοινωνώντας οπτικά με τον χώρο της κεντρικής εισόδου μέσω του κεντρικού ημιυπαίθριου.<mapframe latitude="37.979462" longitude="23.730533" zoom="8" width="266" height="115" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.730432,         37.979095        ]      }    }  ] }
Αρχιτέκτονες
Η αρχιτεκτονική ομάδα ΩΜ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ ιδρύθηκε το 1991 από τους τέσσερις αρχιτέκτονες μηχανικούς: Αθανασία Δημοπούλου, Αικατερίνη Χριστοδουλέα, Γιώργος Σταθόπουλος και Καλλιρόη Σαΐτη, ενώ προέκυψε από την εξέλιξη της εταιρείας ΟΜΑΣ ΙΙΙ που δημιουργήθηκε από τρεις εξ αυτών το 1986, ενώ από το 2011 η εταιρεία ανέλαβε μελέτες δημοσίων έργων διαφορετικής κλίμακας και κατηγορίας. Παρόλα αυτά οι ειδικές μελέτες στελεχώνονται από ειδικούς μελετητές: στατικούς, μηχανολόγους, συγκοινωνιολόγους, τοπογράφους, πολεοδόμους, υδραυλικούς, φυτοτέχνες, περιβαλλοντολόγους, ειδικούς φωτισμού και πυρασφάλειας, αποδεδειγμένης μακρόχρονης επιστημονικής εμπειρίας στους τομείς τους. Μερικά από τα σημαντικά έργα που διεκπεραίωσε η αρχιτεκτονική ομάδα είναι: το κτίριο Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. στην Αθήνα, το νέο κτίριο αεροσταθμού στον κρατικό αερολιμένα Νέας Αγχιάλου, το Δημαρχειακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης και το νέο κλειστό βιοκλιματικό γυμναστήριο δήμου Νέας Σμύρνης.
Σχέση με την πόλη
Το κτίριο ΤΣΜΕΔΕ βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας στην πίσω πλευρά της πλατείας Κλαυθμώνος και αποτελεί ένα εντυπωσιακό κτίριο από γυμνό σκυρόδεμα που αδιαμφισβήτητα προσελκύει τα βλέμματα των περαστικών που διέρχονται από την μικρή οδό Παλαιών Πατρών Γερμανού. Παράλληλα το κτίσμα βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τα ιστορικά κτίρια της πεζοδρομημένης οδού Κοραή αλλά και από την Αθηναϊκή τριλογία των κτιρίων: Εθνική βιβλιοθήκη, Ακαδημία, Πανεπιστήμιο, τοποθεσίες της πρωτεύουσας με μεγάλη αρχιτεκτονική σημασία. Πιο συγκεκριμένα, η ευρύτερη περιοχή της πλατείας Κλαυθμώνος, αν και πια έχει μετατραπεί σε ένα μεγάλο υπόγειο πάρκινγκ και έχει προσαρμοστεί στα σύγχρονα δεδομένα, ήδη από τον 19ο αιώνα αποτελούσε μια από τις πιο δυναμικές περιοχές της Αθήνας, την οποία επέλεγαν πολλοί για να χτίσουν κατοικίες και αρχοντικά. Το κτίριο ΤΣΜΕΔΕ αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια μοντέρνα προσθήκη στο πολεοδομικό σύστημα, ενώ αποστασιοποιείται, όπως προβλέπει και ο γενικός οικοδομικός κανονισμός, από το γειτονικό νεοκλασικό του 1880, με την μνημειώδη είσοδο, που στέγαζε παλαιότερα το υπουργείο Ναυτικών και πια υπηρεσίες του πολεμικού Ναυτικού. Αντιθέτως από την δυτική πλευρά εφάπτεται σε μια τυπική πολυκατοικία των αρχιτεκτόνων Β. Κασσάνδρα και Λ. Μπόνη.
Διάρθρωση χώρων
Οι λειτουργίες του κτιρίου ΤΣΜΕΔΕ, πέραν του χώρου αρχαίων ευρημάτων από τον οποίο εξασφαλίζεται η οπτική επικοινωνία με όλο το υπόλοιπο κτήριο και το χώρο της κεντρικής εισόδου μέσω του κεντρικού ημιυπαίθριου χώρου, οργανώνονται σε τρεις βασικές ενότητες. Πιο συγκεκριμένα διαχωρίζονται σε χώρους που έχουν άμεση σχέση με το κοινό, σε γραφειακούς χώρους και σε χώρους ανεξάρτητης λειτουργίας, όπως χώρους κεντρικής διοίκησης, χώρους πολλαπλών χρήσεων και φουαγιέ. Ειδικότερα οι χώροι διαρθρώνονται ως εξής:
Τυπική κάτοψη χώρου
Σε έναν τυπικό όροφο του κτιρίου Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. θα έφτανε κανείς μέσω των δύο πυρήνων κίνησης που τοποθετούνται στην βορειοδυτική και στην νοτιοανατολική πλευρά του κτιρίου και αποτελούνται από κλιμακοστάσιο και δύο ανελκυστήρες. Η περιδιάβαση στους χώρους επιτυγχάνεται μέσω ανοικτού διαδρόμου που οριοθετείται από το αίθριο στο κέντρο του κτιρίου και διαπερνάται από παχιές κυκλικές κολώνες που δημιουργούν στην κάτοψη ένα συνεχές τόξο. Το μεγαλύτερο μέρος του ορόφου καταλαμβάνεται από ανοιχτούς χώρους γραφείων, με αυτά να παρατίθενται το ένα μετά το άλλο, ή το ένα απέναντι στο άλλο, ενώ στην βορειοανατολική πλευρά του διαδρόμου τοποθετείται αίθουσα συνεδριάσεων ,γραμματεία και γραφείο διευθυντή, το οποίο αποσπάται και διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα. Συμπληρωματικά ένας ακόμη χώρο που διαχωρίζεται από τους υπόλοιπους, αποτελεί ο χώρος του αρχείου, που εντοπίζεται στην νοτιοδυτική πλευρά του ορόφου. Παράλληλα βοηθητικοί χώροι όπως ηλεκτρομηχανικές εγκαταστάσεις και χώροι υγιεινής, τοποθετούνται και στις δύο περιπτώσεις, δίπλα από τους πυρήνες κίνησης. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί η ύπαρξη μιας μακρόστενης κενής λωρίδας που δημιουργεί ένα εσωτερικό “μπαλκόνι” στον χώρο και επιτυγχάνει την οπτική επαφή με τον κάτω όροφο.
Μορφή
Η είσοδος εντοπίζεται στην πλευρά του κτιρίου που επικοινωνεί με την πλατεία και εντάσσεται σε μια ευμεγέθη υποχώρηση 16 μέτρων, η οποία καλύπτει 6 ορόφους. Το μεγάλο και επιβλητικό αυτό κενό που δημιουργείται στην όψη του κτίσματος, αποκτά κλίμακα μέσω ενός αιωρούμενου μικρού κύβου, στον οποίο τοποθετείται ο χώρος του αναψυκτηρίου και παράλληλα μέσω ενός εκτεταμένου πολυεπίπεδου στεγάστρου με ατσάλινο σκελετό και υαλοστάσιο από γυαλί, αλουμίνιο και χάλυβα, που τονίζει την είσοδο. Συνθετικά θεωρείται πως η δομή του κτιρίου απορρέει από το βασικό στερεό του κύβου που οριοθετεί και εμπεριέχει μέσα του όλες τις λειτουργίες του, καθώς και τα αρχαιολογικά ευρήματα του υπογείου επιπέδου. Ειδικότερα ο φέρον οργανισμός του “κύβου” αποτελείται από εμφανές σκυρόδεμα, ενώ ο φέρον οργανισμός του κεκλιμένου επιπέδου, της κυματοειδής στέψης του κτιρίου και του διάτρητου στεγάστρου της εισόδου είναι φτιαγμένα από χάλυβα. Επιπρόσθετα η δομή ορίζεται από το οριζόντιο επίπεδο της εισόδου που επιτυγχάνεται από μια πλατιά πλατφόρμα σύνδεσης του ισογείου και του δρόμου, η οποία περνάει πάνω από τα αρχαιολογικά ευρήματα και τα αποκαλύπτει στους επισκέπτες. Εξίσου καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει ο κατακόρυφος κεντροβαρικός άξονας που περνά από το κέντρο του κτιρίου, που υλοποιείται μέσω ενός πολυώροφου αιθρίου στο εσωτερικό, ο οποίος ενοποιεί τον χώρο και τον φωτίζει. Συγκεκριμένα, ο χώρος αυτός, σε συνδυασμό με ένα διώροφο κλιμακοστάσιο, μπορεί να θεωρηθεί πως αποτελούν μια συνέχεια του κοινού ανοιχτού χώρου της πρόσοψης και διατρέχουν όλους τος ορόφους του κτιρίου, για να καταλήξουν και πάλι στο έξω, μέσω της γυάλινης οροφής που τους στεγάζει. Παράλληλα ιδιαίτερη συνθετική σημασία διαθέτει το λοξό επίπεδο που προαναφέρθηκε και αποτελεί μια ελαφριά τζαμένια αιωρούμενη οθόνη από ενεργειακά κρύσταλλα που διαπερνά τον συμπαγή κύβο και επανεμφανίζεται στην στέψη του, όπου εξελίσσεται στην κυματοειδή στέψη του. Τέλος την εικόνα του κτιρίου διαμορφώνουν και τα επιμέρους συνθετικά στοιχεία, που δημιουργούν ένα σύνολο ελεύθερων γραμμών και αυτόνομων μορφών στον χώρο και λειτουργούν συμπληρωματικά.
Κατασκευαστικά στοιχεία
Όσον αφορά τα κατασκευαστικά, η αισθητική του κτιρίου στο επίπεδο των υλικών περιορίζεται στη χρήση πρωτογενών και εμφανών μορφών, αποφεύγονται οι επενδύσεις και τα επιχρίσματα, ενώ αναδεικνύονται τα δομικά υλικά του κτιρίου τόσο στο εσωτερικό όσο και στην όψη του. Έτσι τα υλικά που συναντώνται στο κτίριο είναι το οπλισμένο σκυρόδεμα, εμφανές και στις όψεις, την οροφή και τα φέροντα στοιχεία, το κρύσταλλο σε ελαφρά χωρίσματα, ατσάλι, γυαλί, αλουμίνιο και χάλυβα στον σκελετό του στεγάστρου και ξύλο στο αίθριο και στις ψευδοροφές. Ως αποτέλεσμα, τα υλικά δένουν μεταξύ τους αρμονικά ενώ η προσθήκη του ξύλου, ως φυσικό υλικό, προσδίδει μια αισθητική θερμότητα στο χώρο. Επιπλέον το κτίριο Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. στην Αθήνα, χαρακτηρίζεται ως ένα “έξυπνο” και ενεργειακά αυτόνομο κτίριο. Ειδικότερα ένα μεγάλο μέρος των ενεργειακών αναγκών του κτιρίου εξασφαλίζονται από το ίδιο καθώς έχουν ενσωματωθεί σε αυτό ενεργειακά συστήματα και ειδικοί μηχανισμοί ρύθμισης της ενέργειας. Στο κτίριο πέραν των συστημάτων εξοικονόμησης ενέργειας, ενεργειακά υαλοστάσια, ηλιακοί συσσωρευτές και φωτοβολταϊκά στοιχεία, όπως και στοιχεία πλήρωσης με μεταλλικά θερμομονωτικά πανέλλα στην οροφή που λειτουργεί ως υποανάκλαση με κλιματιστικούς αγωγούς. Ωστόσο τους κατασκευαστές προβλημάτισε ο υψηλός υδροφόρος ορίζοντας που εντοπίστηκε στα θεμέλια του κτιρίου, γεγονός το οποίο αντιμετωπίστηκε μέσω της θωράκισης του από ένα σύστημα υπόγειων δεξαμενών, μέσα από τις οποίες εξασφαλίζονται νερά για ύδρευση και πυρόσβεση. Τέλος ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αίθουσα εκδηλώσεων, μια επίπεδη αίθουσα με ψηλή οροφή και υπερυψωμένη σκηνή, στην οποία η ορθή ακουστική επιτυγχάνεται μέσω ξύλινων ορθογώνιων πανέλλων που λειτουργούν ως αντηχεία και ανακλαστικές επιφάνειες ήχου. Τέλος, η ύπαρξη σκιάστρων στους χώρους δίνει της δυνατότητα προσθήκης διαφορετικών ποιοτήτων φωτισμού στους χώρους ενώ επιτρέπει πολλαπλές μεταβολές και χρήσεις.
Η Αρχιτεκτονική μελέτη
Κοιτώντας κανείς τα αρχιτεκτονικά σχέδια, γίνεται συνειδητή η μεγάλη σημασία της αρχιτεκτονικής τομής του κτιρίου Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε., η οποία δίνει την δυνατότητα κατανόησης του χώρου και αποκαλύπτει "κρυμμένα" συνθετικά στοιχεία που διαμορφώνουν, οριοθετούν και καθορίζουν τον κύριο κτιριακό όγκο και προσδίδουν μια διαφορετική αίσθηση. Έτσι η φανέρωση της καρδιάς του κτιρίου μέσω της αρχιτεκτονικής του τομής, ωθούν και στη πιθανή θεώρηση αυτής ως γενεσιουργό αιτία της σύνθεσης του κτιρίου. Πιο συγκεκριμένα σε επίπεδο πόλης ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει στην τομή η σχέση του μετώπου του κτιρίου με την πλατεία και τον άξονα που ευρίσκεται και ορίζεται αξονικά με την οδό Κοραή και απέναντι από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, φανερώνοντας και την ιδιαίτερη σχέση με την τριλογία κτιρίων: Ακαδημία, Πανεπιστήμιο, Βιβλιοθήκη. Συνεχίζοντας, παρατηρείται η κορυφογραμμή που ορίζει το στερεό και ο τρόπος με τον οποίο ο κύβος που συνθέτει το κτίριο, ταυτίζεται ακριβώς με το ύψος του όμορου κτιρίου του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, εντάσσοντάς το έτσι επιτυχημένα στο αστικό μέτωπο και δίνοντας μια οπτική συνέχεια. Παράλληλα μέσω της τομής γίνεται αντιληπτή και η σημασία του κεκλιμένου επιπέδου της πρόσοψης η οποία οπισθοχωρεί με σκοπό την αποκάλυψη των αρχαιοτήτων του υπογείου και δημιουργεί μια σύνδεση με το παρελθόν και την παλιά πόλη των Αθηνών. Ταυτόχρονα ως πυρήνα του κτιρίου μπορούμε να θεωρήσουμε το εσωτερικό πολυόροφο αίθριο που διατρέχει όλους τους ορόφους και επιτυγχάνει την ενοποίηση των χώρων μέσω της οπτικής επαφής αλλά και μιας πιο ελεύθερης και ανοιχτής περιδιάβασης μέσω του διαδρόμου που δημιουργεί μια περιμετρική εσωτερική κίνηση, ενώ παράλληλα βοηθιέται και ο ορθότερος φωτισμός των επιπέδων, εφόσον αυτό καταλήγει σε μια γυάλινη στέψη. Εν συνέχεια παρουσιάζεται το κεκλιμένο επίπεδο που κυριαρχεί και διαπερνά τον κύριο όγκο, ενώ προβάλλεται πιο πάνω από αυτόν, ως ένα σημαντικό στοιχείο της σύνθεσης. Συμπληρωματικά την σύνθεση καθορίζει και το μικροπεριβάλλον της εισόδου που δημιουργεί σχέσεις επιπέδων, αντιληπτικές και οπτικές, με τον χώρο των ευρημάτων και την εσοχή του ισογείου. Τέλος όσων αφορά τις λεπτομέρειες του φορέα, η τομή βοηθά στην κατανόηση των πλακών sandwich, που προβάλλουν χωρίς εμφανή στηθαία, φανερώνοντας μια σχέση τομής πλάκας - κιγκλιδώματος, δίνοντας μια αντιληπτική συνέχεια, ενώ παράλληλα ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαθέτει και η ύπαρξη κυκλικών στηλών με μεγάλο πάχος που τρυπούν τόσο τους διαδρόμους, όσο και τα επίπεδα των χώρων και γίνονται ορατοί από το αίθριο.
Κόλουρος
Κόλουρος, στην αστρονομία, είναι ένας από τους δύο κύριους ουράνιους μεσημβρινούς της ουράνιας σφαίρας.
Ισονύκτιος κόλουρος
Ο ισονύκτιος κόλουρος είναι ο ουράνιος μεσημβρινός ή μέγιστος κύκλος της ουράνιας σφαίρας που περνά μέσα από τους ουράνιους πόλους και στις δύο ισημερίες: το πρώτο σημείο του Κριού και το πρώτο σημείο του Ζυγού.
Ηλιοστασιακός κόλουρος
Ο ηλιοστασιακός κόλουρος είναι ο ουράνιος μεσημβρινός ή μέγιστος κύκλος της ουράνιας σφαίρας που διέρχεται από τους πόλους και τα δύο ηλιοστάσια: το πρώτο σημείο του Καρκίνου και το πρώτο σημείο του Αιγόκερου. Υπάρχουν πολλά αστέρια στενά συνδεδεμένα με τον ηλιοστασιακό κόλουρο: π Ηρακλή, β, δ Ηνίοχου και θ Σκορπιού. Αυτό κάνει το σημείο του ηλιοστασιακού κόλουρου προς το μέρος του Βόρειου Ουράνιου Πόλου και του Βόρειου πολικού αστέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
Α.Μ.Σ. Αίολος Αστακού
Ο Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Αίολος Αστακού είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην κωμόπολη του Αστακού, στην Αιτωλοακαρνανία, όπου και βρίσκεται η έδρα του. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1990 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε (παλαιότερα το σκούρο μοβ) και το κίτρινο. Στο έμβλημά του αναπαρίσταται ο Αίολος, θεός των ανέμων σύμφωνα με την αρχαιοελληνική μυθολογία. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης για αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων.
Στα τοπικά πρωταθλήματα (1990-2014)
Ο Αιόλος ιδρύθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας στις 18 Μαρτίου 1990 με πρώτο Πρόεδρο τον καθηγητή Λάμπρο Πιτσούλια. Εντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.Σ.Κ. Βορειοδυτικής Ελλάδας λαμβάνοντας μέρος στα Πρωταθλήματα που αυτή διοργανώνει για κάτι περισσότερο μία 20ετία. Ορόσημο στην ιστορία του συλλόγου θεωρείται η περίοδος 2003-04 κατά την οποία πέτυχε για πρώτη φορά μέσω διαδικασίας μπαράζ να ανέλθει στην Α1 Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. υπό την προεδρία του Παρασκευά Μακρή. Φυσική έδρα του συλλόγου όλα αυτά τα χρόνια είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Αστακού, ενώ καθήκοντα προπονητή για μια δεκαετία διατηρούσε ο Γεράσιμος Μπότσιος.
Μια δεκαετία αργότερα πρόεδρος και βασικός χορηγός της ομάδας ανέλαβε ο Αποστόλης Πανταζής, εφοπλιστής στο επάγγελμα, που διαμένει μόνιμα μεν στο εξωτερικό αλλά έλκει την καταγωγή του από τον Αστακό. Ο χρηματικός προϋπολογισμός της ομάδας αυξάνεται δραστικά, ενώ παράλληλα αρχίζουν εργασίες για την αναπαλαίωση του τοπικού Γυμναστηρίου. Υπό την καθοδήγηση του προπονητή Μιχάλη Θάνου, ο Αίολος αναδεικνύεται την περίοδο 2013-14 Πρωταθλητής στην Α1 Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. λαμβάνοντας, παράλληλα, το εισιτήριο ανόδου στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Στη σειρά των τελικών κατάφερε να ξεπεράσει το εμπόδιο του Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων τον οποίο νίκησε τόσο εντός όσο κι εκτός έδρας.
Ανοδική πορεία στις Εθνικές Κατηγορίες (2014-σήμερα)
Την επόμενη χρονιά ο σύλλογος μετέφερε προσωρινά την έδρα του στη Βόνιτσα, καθώς το τοπικό του γυμναστήριο κρίθηκε ακατάλληλο για το επίπεδο των εθνικών κατηγοριών. Στον Αστακό ξεκίνησαν, στο μεταξύ, εργασίες με ιδιωτική πρωτοβουλία για την κατασκευή νέου γηπέδου. Για τη χρονιά 2014-15 η ομάδα του Αστακού εντάχθηκε στον 1ο Όμιλο Βορρά της Γ' Εθνικής μαζί με 13 ακόμη συλλόγους. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 2η θέση με απολογισμό 22 νίκες και 4 ήττες, πίσω από την πρωτοπόρο Α.Ε. Λάρισας. Σαν αποτέλεσμα κέρδισε την άνοδό του στη Β' Εθνική Κατηγορία, αποτελώντας την πρώτη ομάδα της Αιτωλοακαρνανίας που το καταφέρνει. Προπονητής της ομάδας την επιτυχημένη αυτή χρονιά ήταν ο Νίκος Βουρνάς.
Τον Ιούνιο του 2015 στη θέση του πρώτου προπονητή της ομάδας προσελήφθη ο Μιχάλης Κουταλιανός, ο οποίος παρέμεινε στο πόστο του σε όλη τη διάρκεια της περιόδου 2015-16. Η ομάδα του Αστακού εντάχθηκε στον Όμιλο Βορρά της Β' Εθνικής, πραγματοποιώντας εξαιρετική πορεία. Απέναντι σε 14 αντιπάλους υπέστη μέχρι το πέρας του Πρωταθλήματος μόλις μία ήττα σε 28 αγώνες, κατακτώντας τον τίτλο του Πρωταθλητή. Έκανε δε το καλύτερο ξεκίνημα στην ιστορία της Β' Εθνικής (25-0) και ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα με το κορυφαίο ρεκόρ (27-1, 96,4% σε ποσοστό) και τη μεγαλύτερη διαφορά πόντων (+576 ήτοι 20,6 μ.ό.) που έχει σημειωθεί ποτέ στην κατηγορία. Διέθετε και το μεγαλύτερο μπάτζετ του Ομίλου.
Στην ψηφοφορία που διοργανώνει κάθε χρόνο ο ιστότοπος InfoBasket.gr ανάμεσα στους προπονητές των ομάδων του Ομίλου Βορρά, ο Αίολος Αστακού αναδείχθηκε ομόφωνα η κορυφαία ομάδα της χρονιάς, ενώ ο Κουταλιανός συγκέντρωσε και τις περισσότερες ψήφους για το βραβείο του κορυφαίου προπονητή. Στην ίδια ψηφοφορία τρεις παίκτες της ομάδας, οι Νίκος Κακλαμάνος, Βασίλης Κιτσούλης και Γιώργος Μπρόζος, βρέθηκαν στην κορυφαία πεντάδα παικτών. Η δε ιστοσελίδα EuroBasket.com απένειμε στο Νίκο Κακλαμάνο το βραβείο του M.V.P. του Πρωταθλήματος Βορρά (οι προπονητές ψήφισαν το Γιώργο Ασημάκη του Πιερικού Αρχέλαου). Ο Κακλαμάνος ήταν επίσης και ο πρώτος σκόρερ για την ομάδα τη χρονιά αυτή (418 πόντοι).
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Α.Μ.Σ. Αίολος Αστακού έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.Τερμάτισε στην 5η θέση και έπαιξε στα play offs με τον Ηρακλή.Στο Ιβανώφειο έχασε με 82-64 ενώ στο κλειστό του Αστακού κέρδισε 73-64.Σε τρίτο αγώνα ξανά στο Ιβανώφειο έχασε με 68-60.
Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος ο Αίολος παραχώρησε συνολικά τρεις αγώνες. Στον πρώτο αγώνα Κυπέλλου στην ιστορία της ομάδας, αυτή ξεπέρασε επιτυχώς την Α' Φάση επικρατώντας εκτός έδρας της Α.Ε. Χολαργού με σκορ 53-62. Στα πλαίσια της Β' Φάσης νίκησε επίσης τον Αμύντα Δάφνης-Υμηττού με εντός έδρας σκορ 79-69, προτού βρεθεί εκτός διοργάνωσης μετά από εντός έδρας ήττα από τον Πανιώνιο με σκορ 74-81.
Μετά την ολοκλήρωση της σεζόν υπήρξαν προβλήματα που είχαν σαν αποτέλεσμα ο Αίολος να μην δηλώσει συμμετοχή σε καμία κατηγορία, είτε εθνική είτε της ΕΣΚΑΒΔΕ. Η ομάδα συνέχισε να συμμετέχει μόνο στις υποδομές.
Από την αγωνιστική περίοδο 2019-20 η ομάδα Ανδρών του Αίολου Αστακού ξεκινάει νέα προσπάθεια στο πρωτάθλημα ΕΣΚΑΒΔΕ, με προπονητή τον Παναγιώτη Χουλιαρά και στελεχωμένη από νεαρούς, αλλά και έμπειρους παίκτες, όπως ο Αλέξης Σούρλας και ο Γιώργος Τσάνος.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Προσωρινή έδρα του συλλόγου (μέχρι το Νοέμβριο) ήταν το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Βόνιτσας, χωρητικότητας 500 θεατών. Στη συνέχεια μετακίμησε στο καινούριο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και χρηματοδότης ήταν ο Αποστόλης Πανταζής, ο οποίος παράτησε την ομάδα με το πέρας της αγωνιστικής περιόδου.
Το ρόστερ του Αιόλου Αστακού για την περίοδο 2016-17 συνέθεταν οι παρακάτω αθλητές:
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Στο παρελθόν ο Αίολος διατηρούσε και γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης. Σήμερα διαθέτει μόνο τμήματα υποδομής για αθλήτριες σχολικής ηλικίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1990 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1990
Kybunpark
Το Kybunpark (προφέρεται: Κίμπουνπαρκ), παλαιότερα γνωστό ως AFG Arena, είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Σανκτ Γκάλεν της Ελβετίας, το οποίο ολοκληρώθηκε το 2008. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της ΦΚ Ζανκτ Γκάλεν.
Το γήπεδο έχει χωρητικότητα 20.000 θεατών. Μεταξύ 2008 και 2016 το στάδιο πήρε το όνομά του από τον χορηγό Arbonia-Forster-Gruppe (AFG). Τον Ιούλιο του 2016, το όνομα άλλαξε σε Kybunpark.
Όταν ολοκληρώθηκε, η ΦΚ Ζανκτ Γκάλεν είχε μόλις υποβιβαστεί στην Τσάλεντζ Λιγκ Ελβετίας. Ο πρώτος αγώνας στο νέο γήπεδο διεξήχθη στις 30 Μαΐου 2008 όταν η Εθνική Ελβετίας κέρδισε το Λιχτενστάιν με 3-0 (18.000 θεατές). Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν στις 5 Ιουλίου 2008.
Από τον Ιούλιο του 2012, το Kybunpark είναι επίσης η προσωρινή έδρα της ΦΚ Βιλ 1900, ενώ η ομάδα της χτίζει το δικό της νέο γήπεδο για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Πρωταθλήματος Ελβετίας.
Το Kybunpark χρησιμοποιείται επίσης για διεθνείς αγώνες μεταξύ εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου, όπως η Βραζιλία ή η Ισπανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελβετία
Ιουδήθ του Μπάμπενμπεργκ
H Ιουδήθ του Μπάμπενμπεργκ (Λατ. Jutta, 1115 - μετά το 1168) μέλος του Οίκου των Μπάμπενμπεργκ ήταν κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ Μπάμπενμπεργκ της Αυστρίας και της Αγνής του Βάιμπλινγκεν της μοναδικής κόρης του αυτοκράτορα Ερρίκου Δ΄ από τον Οίκο των Σαλίων.
Η Ιουδήθ ήταν ανεψιά του Ερρίκου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο χρονικογράφος Όθων του Φράιζινγκ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αδελφούς της. Ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας ήταν ετεροθαλής αδελφός της από τον πρώτο γάμο της μητέρας της με τον δούκα Φρειδερίκο Α΄ της Σουηβίας του Οίκου των Χοενστάουφεν, ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα ήταν ανιψιός της. Ο πατέρας της Ιουδήθ με τον γάμο του έγινε ισχυρός αυτοκρατορικός πρίγκιπας και ένας από τους υποψήφιους για την εκλογή του Ρωμαίου αυτοκράτορα (1125) παραιτήθηκε ωστόσο υπέρ του θετού γιου του Φρειδερίκου Β΄ της Σουαβίας.
Οικογένεια
Η Ιουδήθ παντρεύτηκε τον Γουλιέλμοε Ε΄ των Αλεράμιτσι μαρκήσιο του Μομφερράτου, με τον οποίο απέκτησε οκτώ παιδιά. Ο Οίκος των Αλεράμιτσι ήταν πρωταγωνιστής στις Σταυροφορίες, ο Γουλιέλμος Ε΄ συνόδευσε τον ανιψιό του Λουδοβίκο Ζ΄ τον Νεώτερο στη Β΄ Σταυροφορία (1147). Οι πέντε γιοι τού Γουλιέλμου Ε΄ και της Ιουδήθ απέκτησαν υψηλές θέσεις στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Συγκεκριμένα απέκτησαν:
Ο Γουλιέλμος Ε΄ ήταν ένας από τους βασικούς οπαδούς τού ανιψιού τής συζύγου τού Φρειδερίκου Β΄ Βαρβαρόσσα και βοήθησε σημαντικά να να γίνει ο γάμος του με τη Βεατρίκη Α΄ της Βουργουνδίας, μικρανεψιά τής μητέρας του Γκιζέλας (1156). Η Ιουδήθ ζούσε το 1168, αλλά πέθανε πριν τον σύζυγο της, παραβρέθηκε στην Ιερουσαλήμ όταν ο μικρός εγγονός της Βαλδουίνος Ε΄ στέφτηκε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ.
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκησίες του Μομφερράτου Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 2003
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 2003 (τελική φάση) διεξήχθη στην Κατάνια της Ιταλίας, από 2 ως 11 Δεκεμβρίου 2003, στο πλαίσιο των Παγκόσμιων Στρατιωτικών Αγώνων με συμμετοχή 6 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η Βόρεια Κορέα, η οποία στον τελικό νίκησε την Αίγυπτο.
Συμμετοχές
Στην τελική φάση είχαν προκριθεί οκτώ χώρες αλλά μετείχαν έξι, μετά από την απόσυρση της Συρίας και της Ερυθραίας. Οι εξι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των τριών:
Σύστημα διεξαγωγής
Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση, όπου η πρώτη ομάδα του ενός ομίλου αντιμετώπισε την δεύτερη ομάδα του άλλου. Στους ομίλους ίσχυσε η βαθμολογία 3-1-0 αλλά στα ισόπαλα παιχνίδια υπήρχε η διαδικασία των πέναλτι (χωρίς παράταση), το αποτέλεσμα των οποίων ίσχυε μόνο σε περίπτωση ισοβαθμίας των δύο ομάδων. Οι νικήτριες των δύο ημιτελικών αγωνίστηκαν στον τελικό και οι ηττημένες για την 3η θέση.
Πηγές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2003
Γκουουχοουάζι
Το Γκουουχοουάζι (πολωνικά: Głuchołazy, Ziegenhals) είναι ιστορική πόλη και διοικητική έδρα του Πόβιατ Νίσα, στο Βοεβοδάτο Οπόλε της νοτιοδυτικής Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 13.282 κάτοικοι (2020). Η πόλη βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Τσεχία.
Λαμπρός γίγαντας
Η τάξη φωτεινότητας II στη φασματική ταξινόμηση του Τσαρλς Γιέρκς, δίνεται στους λαμπρούς γίγαντες. Αυτά είναι αστέρια που βρίσκονται στο όριο μεταξύ απλών γιγάντων και υπεργιγάντων, με βάση την εμφάνιση των φασμάτων τους.
Γκουουχοουάζι
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Άνω Σιλεσίας στις βόρειες πλαγιές των Ορέων Οπάφσκιε, στην κοιλάδα του ποταμού Μπιάουα.
Λαμπρός γίγαντας
Παραπομπές
Κατηγορία:Είδη αστέρων Κατηγορία:Αστέρες ανά φασματικό τύπο
Γκουουχοουάζι
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Πολιτιστικό Κέντρο και ο μεσαιωνικός Πύργος της Άνω Πύλης στην Παλιά Πόλη Ο οικισμός στο επισκοπικό Δουκάτο της Νίσα εντός της κατακερματισμένης Πολωνίας ιδρύθηκε περίπου το 1220 από τον επίσκοπο Βαβζίνιετς του Βρότσουαφ, ο οποίος κάλεσε τους Γερμανούς αποίκους να οικοδομήσουν ένα οχυρό ενάντια στις απειλητικές δυνάμεις του Μαργράβου Βλαδίσλαου Γ΄ της Βοημίας του Οίκου των Πρεμυσλιδών, αδελφού του Βασιλιά Ότακαρ Α΄ της Βοημίας. Του παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης μεταξύ 1220 και 1249. Στα μέσα του 13ου αιώνα, χτίστηκε η εκκλησία του Αγίου Λαυρεντίου, το όνομα της οποίας πιθανότατα αναφέρεται στον ιδρυτή της πόλης, τον επίσκοπο Βαβζίνιετς (Larence). Το μέρος έγινε σύντομα σημαντικός χώρος εξόρυξης σιδηρομεταλλεύματος και χρυσού, που αργότερα διοικούνταν από τις οικογένειες Τούσο και Φούγκερ. Στα μέσα του 14ου αιώνα ανεγέρθηκαν τα αμυντικά τείχη και ο πύργος. Η πόλη καταστράφηκε το 1428 κατά τη διάρκεια των Πολέμων των Χουσιτών. Το 1445, πέρασε στο Δουκάτο του Γκουογκούβεκ, υπό τον ντόπιο Πολωνό δούκα, Μπόλκο Ε΄ τον Ουσσίτη και το 1450 επανενσωματώθηκε στο Δουκάτο της Νίσα και παρέμεινε μέρος του στους επόμενους αιώνες.
Η πόλη λεηλατήθηκε κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου (1618–1648). Μετά τον Πρώτο Σιλεσικό Πόλεμο και τη Συνθήκη του Μπρέσλαου του 1742, το Δουκάτο της Νίσα διαιρέθηκε και το Γκουουχοουάζι έγινε συνοριακή πόλη της Πρωσίας, ενώ η γειτονική περιοχή γύρω από το Ζλάτε Χόρι παρέμεινε στην Αυστριακή Σιλεσία. Το 1834, η πόλη υπέστη πυρκαγιά και τις επόμενες δεκαετίες γκρεμίστηκαν μεγάλα τμήματα των μεσαιωνικών τειχών. Τον 19ο αιώνα έγινε λουτρόπολη.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί δημιούργησαν τα υποστρατόπεδα E355, E371, E476 και πιθανώς επίσης το E574 για καταναγκαστική εργασία του στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου Stalag VIII-B/344 στην πόλη. Στα τελευταία στάδια του πολέμου, ο πληθυσμός εκκενώθηκε τον Ιανουάριο του 1945. Το 1945, μια πορεία θανάτου χιλιάδων αιχμαλώτων πολλών υποστρατοπέδων του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς διεξήχθη από τη Γερμανία, η οποία πέρασε μέσα από την πόλη προς το στρατόπεδο συγκέντρωσης Γκρος-Ρόζεν. Ο Λέον Φοκσίνσκι, ο οποίος δραπέτευσε από την πορεία θανάτου στο Γκουουχοουάζι, έγινε επίτιμος δημότης της πόλης. Οι Γερμανοί που υποχωρούσαν ανατίναξαν γέφυρες πίσω τους και τελικά εγκατέλειψαν την πόλη τον Μάιο του 1945. Μετά τον πόλεμο ο υπόλοιπος γερμανικός πληθυσμός εκδιώχθηκε και με την εφαρμογή της Γραμμής Όντερ-Νάισσε το 1945, η περιοχή μεταφέρθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας, σύμφωνα με τη Συμφωνία του Πότσνταμ. Η πόλη ξανακατοικήθηκε από Πολωνούς, πολλοί από τους οποίους εκτοπίστηκαν από την πρώην ανατολική Πολωνία που προσαρτήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση, καθώς και έποικοι από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο κεντρική Πολωνία, ειδικά από την περιοχή του Μίσκουφ. Ο πρώτος μεταπολεμικός δήμαρχος του Γκουουχοουάζι ήταν ο Σίμον Κόσικ, προπολεμικός Πολωνός ακτιβιστής, συγγραφέας και δημοσιογράφος στην Άνω Σιλεσία και συμμετέχων στις Σιλεσικές εξεγέρσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Οπόλε Κατηγορία:Πόβιατ Νίσα
Κοινότητα Μελάμπων
Η Κοινότητα Μελάμπων είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Μέλαμπες.
Κοινότητα Μελάμπων
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Μελάμπων περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιος Γεώργιος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 605 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Βασιλάκη.
Κοινοτάρχες Μελάμπων
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μελάμπων
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Τσουκαλαίικα Μεσσηνίας
Τα Τσουκαλαίικα είναι χωριό στον νομό Μεσσηνίας. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική ενότητα Μελιγαλά του Δήμου Οιχαλίας. Στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 315 κατοίκων.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Βουλευτικές εκλογές στη Σρι Λάνκα 2015
Στη Σρι Λάνκα διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στις 17 Αυγούστου 2015, 10 μήνες πριν την τακτική ημερομηνία. Εξελέγησαν 225 μέλη στο 15ο Κοινοβούλιο.
Ο κυβερνών συνασπισμός με επικεφαλής το Ενωτικό Εθνικό Κόμμα (UNFGG) κέρδισε 106 έδρες, 46 περισσότερες σε σχέση με τις εκλογές του 2010, όμως δεν εξασφάλισε την πλειοψηφία εδρών στο Κοινοβούλιο. Η κύρια συμμαχία της αντιπολίτευσης Ενωμένος Συνασπισμός της Ελευθερίας του Λαού (UPFA) έλαβε 95 έδρες, σημειώνοντας πτώση 49 εδρών. Ο Εθνικός Συνασπισμός των Ταμίλ (TNA), το μεγαλύτερο κόμμα που εκπροσωπεί τους Ταμίλ της Σρι Λάνκα, κέρδισε 16 έδρες, 2 περισσότερες από το 2010. Οι υπόλοιπες 8 έδρες κερδήθηκαν από το κόμμα Τζανάτα Βιμούκθι Περαμούνα (6), το Μουσουλμανικό Κογκρέσο της Σρι Λάνκα (1) και το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού των Ιλάμ (1). Ο πρωθυπουργός Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε, αρχηγός του UNFGG και του UNP, ήταν ικανός να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού, με την υποστήριξη των βουλευτών του UPFA που ήταν προσκείμενοι στον πρόεδρο Μαϊθριπάλα Σιρισένα.
Σημειώσεις και παραπομπές
2015 Βουλευτικες
Λειρί
thumb|200px|To λειρί βρίσκεται στην κορυφή του κεφαλιού του κόκορα Το λειρί είναι σαρκώδες λοφίο συνήθως κόκκινου χρώματος, το οποίο έχουν στο κεφάλι τους ο κόκορας κι η κότα, καθώς και άλλα πτηνά της ίδιας οικογένειας. Τα λειριά δεν είναι όλα ίδια αλλά ποικίλλουν ανάλογα με τις ράτσες. Στις περισσότερες περιπτώσεις το χρώμα του λειριού είναι κόκκινο, αλλά σε ορισμένες ράτσες είναι πιο πορφυρό και σε ορισμένες άλλες βαθύ μωβ ή και μαύρο ακόμα. Το λειρί επιτελεί δύο πολύ σημαντικές λειτουργίες. Η πρώτη απ' αυτές είναι πως τα αιμοφόρα αγγεία στην περιοχή του λειριού είναι πολυάριθμα κι εξ' αιτίας αυτού η κυκλοφορία του αίματος εκεί είναι πολύ έντονη κι έτσι κατά την περίοδο του Καλοκαιριού δεν έχουν πολύ υψηλή θερμοκρασία στο σώμα τους. Η δεύτερη λειτουργία του λειριού είναι πως βοηθάει τους κόκορες και τις κότες να βρουν το ταίρι τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όρνιθα Κατηγορία:Ανατομία των πτηνών
Journey (βιντεοπαιχνίδι)
μικρογραφία|Στιγμιότυπο του παιχνιδιού|αριστερά
Οι κριτικοί επαίνεσαν το Journey για την οπτική και ηχητική του υπόσταση, καθώς και για την αίσθηση της συντροφικότητας που δημιουργείται στο παιχνίδι μεταξύ αγνώστων. Το χαρακτήρισαν ως παρακινητική και συναισθηματική εμπειρία, και το αποκάλεσαν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έγιναν ποτέ. Το Journey κέρδισε πολλά βραβεία Παιχνιδιού της χρονιάς, ενώ δέχθηκε και άλλα βραβεία και υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένου του Καλύτερη μουσική soundtrack σε οπτικό μέσο το 2013 στα Βραβεία Γκράμι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τέχνης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με PhyreEngine Κατηγορία:Νικητές AIAS Game of the Year Κατηγορία:thatgamecompany Κατηγορία:Indie βιντεοπαιχνίδια
Πρωσσικό μπλε
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Χρωστικές
Will You Be There
Το τραγούδι ήταν ένα από τα μεγαλύτερα hits του Dangerous, μένοντας στο top 40 για έξι εβδομάδες στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το single είχε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία στις ΗΠΑ, όπου πώλησε 500.000 και έμεινε στο top 10 για έξι εβδομάδες, φθάνοντας έως την 7η θέση ενώ έγινε και χρυσό. Το single πώλησε 1.600.000 αντίτυπα παγκοσμίως.
Πληροφορίες για το κομμάτι
Η ολοκληρωμένη εκδοχή του τραγουδιού περιλαμβάνει ένα πρελούδιο που ακούγεται η Cleveland Orchestra και η Cleveland Orchestra Chorus που εκτελεί μέρος της 9ης Συμφωνίας του Μπετόβεν. Αυτό το κομμάτι είναι από την τέταρτη κίνηση του Ύμνου Στη Χαρά. Οι γερμανικοί στίχοι γράφτηκε από τον Φρέντριχ Σχίλλερ.
Αυτή η κλασσική εισαγωγή ακολουθείται από το χορωδιακό διάλειμμα που διευθέτησαν οι Αντράε Κράουτς και Σάντρα Κράουτς. Οι Andrae Crouch Singers ακούγονται και στο υπόλοιπο κομμάτι.
Νομικά θέματα
Το Will You Be There ήταν θέμα δύο αγωγών. Η πρώτη ήταν για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων της ηχογράφησης της Cleveland Orchestra και η έλλειψη πιστώσεων προς τον Μπετόβεν για τη χρήση της συμφωνίας του στο πρελούδιο. Η αγωγή κατατέθηκε από την Cleveland Orchestra για 7 εκατομμύρια δολάρια και λύθηκε εκτός δικαστηρίου. Οι επόμενες κυκλοφορίες του Dangerous είχαν όλες τις πιστώσεις στο booklet του άλμπουμ. Η δεύτερη αγωγή ήταν ισχυρισμός λογοκλοπής από τον Αλμπάνο Καρρίσι, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το Will You Be There ήταν αντιγραφή του I Cigni di Balaka (The Swans of Balaka). Μετά από επτά χρόνια, ένα ιταλικό δικαστήριο αθώωσε τον Τζάκσον, δηλώνοντας ότι αν και τα δύο τραγούδια ήταν πολύ όμοια, ήταν εμπνευσμένα από την παραδοσιακή ιταλική μουσική. Ο Καρίσι διατάχθηκε να πληρώσει όλα τα νομικά έξοδα σχετικά με την υπόθεση.
Βραβεία
Το Will You Be There κέρδισε ένα MTV Movie Award στην κατηγορία Best Song in a Movie, το 1994. Συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ All Time Greatest Movie Songs, το οποίο κυκλοφόρησε από την Sony, το 1999.
Μουσικό βίντεο
Για το κομμάτι κυκλοφόρησε ένα μουσικό βίντεο. Το βίντεο συμπεριλαμβάνει σκηνές από την εκτέλεση του τραγουδιού στο Dangerous World Tour. Συμπεριλήφθηκε στα DVDs Dangerous - The Short Films και ''Michael Jackson's Vision.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1991 Κατηγορία:Singles του 1993 Κατηγορία:Singles της Epic Records Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Ναυτική Ανταρσία
Η Ναυτική Ανταρσία (αγγλ. Mutiny On The Bounty) είναι επική ταινία του 1935 σκηνοθεσίας Φρανκ Λόιντ και με πρωταγωνιστές τους Κλαρκ Γκέιμπλ, Τσαρλς Λότον και Φράντσο Τόουν. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα των Τσαρλς Νόρντχοφ και Τζειμς Νόρμαν Χολ που καταγράφει τα γεγονότα της ανταρσίας που έλαβε χώρα στο ιστιοφόρο Μπάουντι το 1789 και βραβεύτηκε με Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Η επική αυτή παραγωγή έλαβε την 86η θέση ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Υπόθεση
1787, ο δόκιμος αξιωματικός του ναυτικού, Ρότζερ Μπάιαμ (Φράντσο Τόουν) επιβιβάστηκε στο Βρετανικό ιστιοφόρο του Βασιλικού Ναυτικού Μπάουντι (HMS Bounty), πλοίο το οποίο επρόκειτο να ταξιδέψει μέχρι την Ταϊτή προκειμένου να συλλέξει μερικά δείγματα αρτόκαρπων. Καπετάνιος και κυβερνήτης του πλοίου ήταν ο Γουίλιαμ Μπλάι (Τσαρλς Λόουτον) και υποπλοίαρχος ο Κρίστιαν Φλέτσερ (Κλαρκ Γκέιμπλ). Οι συνθήκες διαβίωσης στο ιστιοφόρο ήταν δύσκολες, λόγω του δεσποτικού και τυραννικού πνεύματος του καπετάνιου Μπλάι και όποιος δεν έκανε τη δουλειά του σωστά μαστιγωνόταν. Μετά από μήνες το πλήρωμα έφτασε στην Ταϊτή, όπου παρέμεινε για 5 μήνες. Το πλήρωμα προσαρμόστηκε εύκολα στα ήθη και έθιμα των Ταϊτινών και μερικοί όπως ο Φλέτσερ παντρεύτηκαν Ταϊτινές γυναίκες. Μετά από την ευχάριστη διαμονή του πληρώματος στο νησί το Μπάουντι απέπλευσε από την Ταϊτή. Οι άνδρες του πληρώματος έπρεπε να υποστούν για άλλη μια φορά την τυραννία του Μπλάι. 24 μέρες μετά την αναχώρηση του ιστιοφόρου από την Ταϊτή, ο Κρίστιαν Φλέτσερ οργάνωσε ανταρσία κατά του καπετάνιου Μπλάι. Ο καπετάνιος και οι υποστηρικτές του βρέθηκαν εκτός πλοίου και κατόρθωσαν με μια βάρκα να επιστρέψουν στην Αγγλία και να καταγγείλουν την ανταρσία. Ο Μπάιαμ παρά το γεγονός ότι δεν έλαβε μέρος στην ανταρσία κλήθηκε από τις αρχές για να δικαιολογηθεί και να εξηγήσει τα αίτια της ανταρσίας.