cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρωμαϊκός στρατός
Ο πρώιμος ρωμαϊκός στρατός
Στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ., η Ρώμη βίωσε μια από τις πιο ταπεινωτικές της ήττες: οι Γαλάτες την κατέστρεψαν. Προκειμένου να αναδιοργανωθεί το κράτος ώστε να αποτρέψει μελλοντικές επιθέσεις έπρεπε να γίνουν ριζικές αλλαγές στην σύσταση και λειτουργία του στρατού. Ήταν ζωτικής σημασίας η μετάβαση από το σύστημα των οπλιτών σε ένα νέο, πιο αποδοτικό. Η Ρώμη δεν ήταν σαν την Ελλάδα. Στην Ελλάδα, δύο στρατοί συμφωνούσαν για την διεξαγωγή της μάχης σε κάποια μεγάλη πεδιάδα και με βάση το οπλιτικό σύστημα πολεμούσαν μέχρι να προκύψει η έκβαση. Λόγω του εδάφους και των λαών που κατοικούσαν στην Ιταλική χερσόνησο, αυτό ήταν αδύνατο. Δεν μπορούσε ο Ρωμαϊκός στρατός να αντιμετωπίσει με οπλίτες τα βαρβαρικά φύλα που χρησιμοποιούσαν δύσβατες περιοχές και γρήγορες τακτικές στις μάχες.
Η πρώιμη λεγεώνα
Στην διάρκεια της μάχης, οι πρώτοι που θα έμπαιναν στην μάχη ήταν οι hastatii, με υποστήριξη από τους velites που πετούσαν ακόντια ή πέτρες. Εφόσον έγιναν τα πρώτα χτυπήματα και αποδυναμώθηκε αρκετά ο εχθρός, οι hastatii υποχωρούσαν και στην θέση τους μπαίνουν με ορμή οι principes. Εν όσο πολεμούσαν οι principes, οι hastatii έκαναν ανασύνταξη δυνάμεων και ηθικού και  ξαναέμπαιναν στην μάχη. Στην περίπτωση που και πάλι δημιουργούνταν συνθήκες άσχημες για τις μονάδες, όπως απώλεια ηθικού λόγω πολλών απωλειών, και οι δύο μονάδες θα έκαναν βιαστική και συντεταγμένη υποχώρηση προκειμένου να μπουν εμπρός οι triarii. Αυτοί δεν είχαν καθήκον επίθεσης, αλλά άμυνας. Όσο οι triarii συγκρατούσαν τον εχθρό, οι αξιωματικοί έκαναν συμβούλιο προκειμένου να αποφασίσουν εάν θα συνεχίσουν την μάχη ή θα υποχωρήσουν.
Στην εποχή των πρώιμων λεγεώνων εισήχθη και η χαρακτηριστική ορθογώνια παραλληλόγραμμη ασπίδα (scutum) που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι μέχρι την πτώση της Δυτικής Αυτοκρατορίας. Ο εμπνευστής της λέγεται ότι είναι ο Καμίλλιος, αλλά αυτό δεν επικυρώνεται από όλες τις πηγές.
Ο ρωμαϊκός στρατός επί Ρωμαϊκής Δημοκρατίας
Ο ρωμαϊκός στρατός δεν ήταν ένα σώμα με ενιαία δομή. Οι διαχωριστικές όμως γραμμές δεν περνούσαν τόσο, όπως στους σύγχρονους στρατούς, μεταξύ των διαφόρων όπλων, δηλαδή μεταξύ πεζικού, ιππικού και ναυτικού. Οι διαφορές εντοπίζονταν κυρίως στο προσωπικό νομικό καθεστώς των στρατιωτικών, αν δηλαδή ήταν Ρωμαίοι πολίτες ή ξένοι (πολίτες δηλαδή μιας μη ρωμαϊκής πόλεως ή ενός φυλετικού κοινού). Ρωμαίοι πολίτες (cives Romani) υπηρετούσαν στις λεγεώνες, ενώ μη Ρωμαίοι, αντίθετα, στα συμμαχικά σώματα. Ο διαχωρισμός αυτός δεν πρέπει βέβαια να αποδοθεί σε κάποιο καινοφανές ορθολογικό σχέδιο εκείνης της εποχής, αλλά κατάγεται μάλλον από τη στρατιωτική οργάνωση της ελεύθερης ρωμαϊκής πολιτείας. Η Ρώμη από την αρχή της εδαφικής της επεκτάσεως πέρα από την πολιτική της χώρα, είχε επιδιώξει να αξιοποιήσει τη στρατιωτική δύναμη άλλων πόλεων και φυλών. Οι πολιτικές αυτές μονάδες, εφόσον δεν ενσωματώνονταν στο ρωμαϊκό κράτος, είχαν συνήθως το καθεστώς συμμάχων (socii). Η Ρώμη οργάνωσε τις δικές της στρατιωτικές δυνάμεις σε λεγεώνες (legiones), των συμμάχων όμως σε "συμμαχικά" σώματα (auxilia). Αυτά δεν πρέπει να θεωρηθούν ως κατώτερες μονάδες. Αντίθετα ως προς την πολεμική τους αξία μπορούσαν άριστα να συγκριθούν με τις ρωμαϊκές λεγεώνες. Όταν μετά τον συμμαχικό πόλεμο (91 - 88 π.Χ.) οι Ιταλοί σύμμαχοι απέκτησαν το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη, τα περισσότερα πρώην επικουρικά σώματα έγιναν πια αυτόματα σώματα Ρωμαίων πολιτών. Δεν εξαφανίσθηκαν όμως βέβαια οι συμμαχικές μονάδες από τον στρατό, αφού και οι υποταγμένοι κάτοικοι των επαρχιών, προπάντων όταν πρόκειται για ειδικές κατηγορίες όπλων, στρατολογούνταν συχνά ως επικουρικοί. Το ιππικό ιδίως, αλλά και οι τοξότες, οι σφενδονήτες και άλλα παρόμοια ειδικά σώματα καθώς και τακτικές πεζικές μονάδες σχηματίζονταν αποκλειστικά σχεδόν από μη Ρωμαίους.
Οι δύο αυτές μεγάλες κατηγορίες του ρωμαϊκού στρατού που προήλθαν από την περίοδο της ελεύθερης πολιτείας οργανώθηκαν από τον Αύγουστο βάση ενός ορθολογικού συστήματος, το οποίο στις βασικές του γραμμές ίσχυσε ως το τέλος σχεδόν του 3ου αι. μ.Χ. Έτσι, λεγεώνες και συμμαχικά σώματα αποτέλεσαν τη βασική διαίρεση του τακτικού στρατού της αυτοκρατορικής περιόδου.
Ο ρωμαϊκός στρατός αποτελείτο κυρίως από το πεζικό. Το μικρότερο σώμα του πεζικού ήταν η εκατονταρχία που είχε 100 άνδρες. Έξι εκατονταρχίες σχημάτιζαν μία κοόρτη με 600 άνδρες. Δέκα κοόρτεις απάρτιζαν μία λεγεώνα, με 6.000 στρατιώτες.
Ο διοικητής κάθε λεγεώνας λεγόταν λεγάτος. Ο αξιωματικός μιάς εκατονταρχίας λεγόταν κεντηρίων ή εκατόνταρχος. Οι λεγάτοι ήταν τα πιο σημαίνοντα πρόσωπα του στρατού. Και οι κεντηρίωνες όμως έπαιζαν μεγάλο ρόλο, γιατί αυτοί εκπαίδευαν τους στρατιώτες.
Στη μάχη, οι κοόρτεις παρατάσσονταν σε τρεις σειρές. Οι τέσσερις κοόρτεις της πρώτης σειράς ήταν οι πρώτες που αντιμετώπιζαν τον εχθρό. Οι τρεις κοόρτεις της δεύτερης σειράς ακολουθούσαν από κοντά, ενώ οι τρεις κοόρτεις της τελευταίας, ενίσχυσαν τις δύο άλλες σε ώρα ανάγκης.
Την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα, οι στρατιώτες των λεγεώνων ήταν Ρωμαίοι εθελοντές που κατατάσσονταν στο στρατό για είκοσι χρόνια. Υπηρετούσαν επί πληρωμή αλλά ο μισθός τους ήταν ελάχιστος. Ωστόσο συχνά έπαιρναν μερίδιο από τα λάφυρα, καθώς και χρηματικές αμοιβές για την ανδραγαθία τους. Μετά από τα είκοσι χρόνια υπηρεσίας τους στο στρατό οι λεγεωνάριοι αποκτούσαν μία τιμητική θέση στην κοινωνία, έπαιρναν ένα εφάπαξ και ένα κομμάτι γη.
Εκτός από τους Ρωμαίους στρατιώτες του ο Καίσαρ χρησιμοποιούσε βοηθητικά σώματα ιππικού που τα σχημάτιζαν σύμμαχοι και υπόδουλοι της Ρώμης. Δεν υπήρχαν Ρωμαίοι στο ιππικό. Το αποτελούσαν συνήθως Γαλάτες, Ισπανοί ή Γερμανοί. Δουλειά του ιππικού ήταν κυρίως η ανίχνευση του εδάφους, η αιφνιδιαστική επίθεση και η καταδίωξη του εχθρού.
Σε κάθε εκστρατεία του ρωμαϊκού στρατού, το ιππικό προπορευόταν και ακολουθούσε το πεζικό. Κάθε στρατιώτης μετέφερε τις προσωπικές αποσκευές του, δηλαδή, κουβέρτες, μαγειρικά σκεύη και το συσσίτιο του, σ' ένα σάκο. Το δέμα τους αυτό ήταν περασμένο σ' ένα κοντάρι που το στήριζαν στον ώμο. Τον βαρύτερο εξοπλισμό τον μετέφεραν τα ζώα.
Ο κάθε στρατιώτης φορούσε ένα μάλλινο χιτώνα, ένα μάλλινο μανδύα και παπούτσια πέδιλα. Στο κεφάλι έφερε μια περικεφαλαία από χοντρό δέρμα. Στη ζώνη του ήταν κρεμασμένη μια θήκη και τα όπλα του ήταν μια λόγχη και ένα βαρύ μεγάλο αμφίστομο ξίφος.
Σε κάθε λεγεώνα υπήρχε ένας σημαιοφόρος, που κρατούσε ένα λάβαρο μ' ένα ασημοκεντημένο αετό. Αυτή ήταν η σημαία όλου του στρατού. Κάθε κοόρτις όμως είχε τη δική της σημαία, καθώς και ο κάθε αρχηγός σώματος.
Κάθε βράδυ ύστερα από την πορεία της ημέρας, ο ρωμαϊκός στρατός έφτιαχνε το στρατόπεδό του. Όλοι οι άνδρες έπαιρναν μέρος σ' αυτή τη δουλειά. Το στρατόπεδο των Ρωμαίων ήταν ορθογώνιο σε σχήμα, σε ομαλό έδαφος και κοντά στο μέρος όπου θα έβρισκαν νερό, ξυλεία και βοσκή για τα άλογα. Το περιέβαλλε ένα ξύλινο τείχος και μια φαρδιά τάφρος.
Το καλοκαίρι οι Ρωμαίοι στρατιώτες έμεναν σε σκηνές, δέκα άνδρες σε κάθε σκηνή. Για το χειμώνα όμως έφτιαχναν ξύλινα παραπήγματα.
Στη μάχη το σύνθημα για υποχώρηση ή επίθεση το έδιναν οι σάλπιγγες. Για τους Ρωμαίους όμως σπάνια το σύνθημα ήταν για υποχώρηση. Ο ρωμαϊκός στρατός έβγαινε τις περισσότερες φορές νικητής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Στρατός
Δημήτρης Κουγεβετόπουλος
Ο Δημήτρης Κουβεγετόπουλος ( 1948-2019) ήταν Έλληνας διεθνής υδατοσφαιριστής και προπονητής. Έκανε μακρά καριέρα στον Εθνικό Πειραιώς.
Ο Κουγεβετόπουλος, χημικός μηχανικός στο επάγγελμα, είχε μετάσχει δύο φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες με την εθνική ομάδα. Το 1968 στην Πόλη του Μεξικού, όπου πέτυχε τρία γκολ και το 1972 στο Μόναχο, όπου πέτυχε ένα γκολ. Είχε συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1973, 1978) και σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (1970, 1977), ενώ ήταν ο πρώτος Έλληνας υδατοσφαιριστής που αγωνίστηκε στο εξωτερικό. Μετά τη θητεία του στο χώρο ως αθλητής, υπήρξε προπονητής στην ομάδα του Εθνικού και έμεινε για πάντα δίπλα στο σύλλογο. Το 1995, στην Δουνκέρκη, οδήγησε την Εθνική ομάδα Νέων στο αργυρό μετάλλιο της διοργάνωσης. Το 1981, συμμετείχε με τον Εθνικό στο Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Συκή Μαγνησίας
H Συκή είναι χωριό του δήμου Νοτίου Πηλίου της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 477 κατοίκους. Βρίσκεται 38 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Βόλου, σε υψόμετρο 290 μέτρων, με θέα προς το Αιγαίο και τις Σποράδες.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αυτοδιοικητική ιστορία
Από τη σύστασή της (1912) η κοινότητα ανήκε στον νομό Λαρίσης. Το 1942 υπήχθη στον νομό Μαγνησίας και λειτούργησε ως την κατάργησή της, το 1997. Πρόεδροι της Κοινότητας Συκής διετέλεσαν οι:
Μονή Τιμίου Προδρόμου
Κοντά στο χωριό βρίσκεται η Μονή Τιμίου Προδρόμου Συκής. Η μονή ιδρύθηκε το έτος 1795. Κατασκευάστηκε από τον λαϊκό αρχιτέκτονα του Πηλίου, Δήμο Ζουπανιώτη. Ανακαινίσθηκε το 1839. Το καθολικόν είναι τρίκογχο, αθωνίτικου τύπου. Από την τετραπλεύρο μονή σώζεται η ανατολική πτέρυγα και το ήμισυ περίπου της βόρειας. Το 1823, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, το χωριό καταστράφηκε από τους Τούρκους και ερήμωσε για μια χρονική περίοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Φιλίππα Σάββα
Η Φιλλίπα Σάββα (γεννημένη στις 28 Μαΐου 1999) είναι Κύπρια ποδοσφαιριστής που παίζει ως μέσος για τη Lewes του Πρωταθλήματος Γυναικών FA και έχει αγωνιστεί στην εθνική ομάδα γυναικών της Κύπρου.
Διεθνής καριέρα
Η Σάββα έχει αγωνιστεί για την εθνική ομάδα της Κύπρου, εμφανιζόμενη με την ομάδα κατά τη διάρκεια του προκριματικού κύκλου γυναικών της UEFA Euro 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Χέντβιχ της Γαλλίας, κόμισσα του Νεβέρ
Η Χέντβιχ της Γαλλίας, κόμισσα του Νεβέρ (περί το 1003 - 1063) ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας με την τρίτη σύζυγο του Κωνσταντία της Αρλ. . Παντρεύτηκε (25 Ιανουαρίου 1016) τον Ρενώ Α΄ του Νεβέρ με τον οποίο απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Έβελιν Άσφορντ
Η Έβελιν Άσφορντ (Evelyn Ashford, γεννήθηκε 15 Απριλίου 1957) είναι Αμερικανίδα δρομέας αγώνων ταχύτητας. Ήταν τέσσερις φορές χρυσή Ολυμπιονίκης με μία φορά σε ατομικό αγώνισμα, το 1984 στα 100 μέτρα.
Καριέρα
Το 1979 έγινε η πρώτη Αμερικανίδα που πέτυχε χρόνους καρτών από τα 11 δευτερόλεπτα στα 100 μέτρα και κάτω από τα 22 δευτερόλεπτα στα 200 μέτρα. Το 1981 ήταν Αθλήτρια της Χρονιάς του περιοδικού Track and Field News, διάκριση που ξαναείχε το 1984. Στις 3 Ιουλίου 1983, σημείωσε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα, τρέχοντας σε 10,79 δευτερόλεπτα στο Εθνικό Αθλητικό Φεστιβάλ στο Κολοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο. Στον τελικό των 100 μέτρων του πρώτου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου τραυματίστηκε και δεν μπόρεσε να διεκδικήσει ένα μετάλλιο. Η μεγάλη στιγμή στην καριέρα της ήταν η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες το 1984, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα με 10,97 μέτρα, επίδοση που ήταν Ολυμπιακό ρεκόρ. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας των Ηνωμένων Πολιτειών που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 4x100 μέτρα.
Στις 22 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα με 10,76 δευτερόλεπτα στη συνάντηση στίβου της Ζυρίχης. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, ήταν η σημαιοφόρος της ομάδας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τελετή Έναρξης. Ηττήθηκε στα 100 μέτρα από τη Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ τερματίζοντας δεύτερη, ενώ ήταν και πάλι νικήτρια με την ομάδα σκυταλοδρομίας. Στην τέταρτη συμμετοχή της σε Ολυμπιάδα ήταν στο βάθρο των νικητών με την ομάδα σκυταλοδρομίας στα 4x100 μέτρα και έγινε η μεγαλύτερη σε ηλικία Ολυμπιονίκης στο στίβο των Ηνωμένων Πολιτειών. Αγωνίστηκε και στα 100 μέτρα αλλά απέτυχε να προκριθεί στον τελικό. Στη μακρόχρονη σταδιοδρομία της ήταν πέντε φορές πρωταθλήτρια Ηνωμένων Πολιτειών στα 100 μέτρα και ισάριθμες στα 200.
Ντάνιελ Ίμπερτ
Ο Ντάνιελ «Ντάνι» Ίμπερτ (Daniel "Dany" Imbert, ‎1 Δεκεμβρίου 1952 – 15 Μαρτίου 2016) ήταν ποδοσφαιριστής από τον Μαυρίκιο που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 17 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαυρικιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαυρίκιου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μίμα Γιαούσοβετς
Η Μίμα Γιαούσοβετς (λατινικό αλφάβητο: Mima Jaušovec) γεννημένη στις 20 Ιουλίου 1965 στο Μάριμπορ της τότε Γιουγκοσλαβίας, είναι πρώην Γιουγκοσλάβα, σήμερα πολιτογραφημένη Σλοβένισα, αθλήτρια της αντισφαίρισης. Είναι ανάμεσα στις έξι καλύτερες παίκτριες όλων των εποχών στην ιστορία της Γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης από το 1922 που ιδρύθηκε έως τη διάλυση της.
Έκανε σπουδαία καριέρα στο Ρολάν Γκαρός, στο απλό ήταν πρώτη το 1977 νικώντας στον τελικό τη Φλορέντσα Μιχάι με 6-2, 6-7, 6-1, δεύτερη το 1978 όπου ηττήθηκε από τη Βιρτζίνια Ρουζίτσι και το 1983 χάνοντας από την Κρις Έβερτ. Στο διπλό μεικτό ήταν πρώτη το 1978 με συμπαίκτρια τη Βιρτζίνια Ρουζίτσι.
Ήταν πρώτη το 1978 στο Γερμανικό Όπεν και το Ιταλικό Όπεν του 1976. Η ενεργή σταδιοδρομία της στην αντισφαιριση ξεπέρασε τα 15 χρόνια, από το 1973 έως το 1988. Σήμερα είναι επικεφαλής εκλέκτορας της εθνικής γυναικείας ομάδας αντισφαίρισης της Σλοβενίας. Ήταν ανεπιτυχώς υποψήφια της "Φιλελεύθερης Δημοκρατίας της Σλοβενίας" για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2004.
Αγωνίστηκε με τη Γιουγκοσλαβία στα Φεντ Καπ 1973, 1975, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1984, 1985 και το 1989 με ρεκόρ 19 νίκες και 18 ήττες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Σλοβένοι πολιτικοί Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Ντίνα Μαυρίδου
Η Ντίνα Μαυρίδου (γεννηθείσα στις 1 Αυγούστου 1970) είναι πρώην κολυμβήτρια και διεθνής πολίστρια του Εθνικού Πειραιά. Είναι το μικρότερο παιδί της τρίτεκνης οικογένειάς της.
Σύντομη βιογραφία
Ξεκίνησε το κολύμπι στην ομάδα του Εθνικού Πειραιά και σύντομα διακρίθηκε.
Από το 1979 έως το 1987 υπήρξε χρυσή, αργυρή και χάλκινη πρωταθλήτρια στα 100 και 200 μέτρα ύπτιο, καθώς και στο ελεύθερο 50, 100 και 200 μέτρων του ελληνικού πρωταθλήματος.
Έπειτα την κέρδισε ο χώρος της υδατοσφαίρισης και υπήρξε βασικό μέλος της Εθνικής ομάδας Υδατοσφαίρισης την περίοδο 1988-1996. Από το 1988 έως το 1990 ήταν Χρυσή πρωταθλήτρια, ενώ από το 1991 έως το 1996 ήταν Ασημένια και χάλκινη πρωταθλήτρια.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένη με τον πολίστα Επαμεινώνδα (Νώντα) Σαμαρτζίδη ο οποίος έχασε την ζωή του στις 22 Ιουνίου 1996, κάνοντας υποβρύχιο ψάρεμα στην Επίδαυρο. Έχει δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο και τη Λυδία.
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Πανδοχείο της Καστίλλης
Το Πανδοχείο της Καστίλλης (μαλτέζικα: Berġa ta' Kastilja) είναι ένα πανδοχείο στη Βαλέτα, που σήμερα στεγάζει το γραφείο του Πρωθυπουργού της Μάλτας. Βρίσκεται στην Πλατεία Καστίλλης, κοντά στον Προμαχώνα του Αγίου Ιακώβου, το Χρηματιστήριο της Μάλτας και τους Κήπους της Άνω Μπαράκα. Η θέση του είναι στο υψηλότερο σημείο της πόλης και από εκεί είναι ορατή η Φλοριάνα και η περιοχή του Μεγάλου Λιμανιού.
Χτίστηκε τη δεκαετία του 1740 από τον Πορτογάλο αριστοκράτη Μανουέλ Πίντο ντα Φονσέκα, στη θέση ενός κτιρίου που βρισκόταν σε εκείνη τη θέση από το 1574. Σκοπός της ανέγερσης ήταν η στέγαση ιπποτών του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη που κατάγονταν από τις περιοχές της Καστίλλης, της Λεόν και της Πορτογαλίας. Το όνομα «Καστίλλη» (ή Kastilja στα μαλτέζικα) χρησιμοποιείται συχνά ως μετωνυμία για να παραπέμψει στον πρωθυπουργό και το γραφείο του, όπως και ο Λευκός Οίκος στην Ουάσινγκτον χρησιμοποιείται για να αναφερθεί στο εκτελεστικό γραφείο του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Το γραφείο του πρωθυπουργού της Μάλτας μεταφέρθηκε στο Πανδοχείο της Καστίλλης από το Πανδοχείο της Αραγωνίας στις 4 Μαρτίου 1972.
Με την πάροδο των ετών, η εξωτερική και εσωτερική τοιχοποιία υπέστη φθορές, οι οποίες αποκαταστάθηκαν στα έργα ανακαίνισης που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των ετών 2009-2014. Το κτίριο συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο Αρχαιοτήτων που συντάχθηκε το 1925, μαζί με άλλα πανδοχεία στη Βαλέτα. Έχει πλέον χαρακτηριστεί ως εθνικό μνημείο «βαθμού 1» από την Αρχή Περιβάλλοντος και Σχεδιασμού της Μάλτας και περιλαμβάνεται, επίσης, στον Εθνικό Κατάλογο Πολιτιστικής Ιδιοκτησίας των Νήσων της Μάλτας.
Αρχιτεκτονικά στοιχεία
Το Πανδοχείο της Καστίλλης είναι χτισμένο σε μπαρόκ καλλιτεχνικό ύφος. Πρόκειται για ένα διώροφο κτήριο με ορθογώνιο σχέδιο και κεντρική εσωτερική αυλή. Η πρόσοψή του χωρίζεται σε έντεκα μέρη που ορίζονται από περίτεχνες παραστάδες στις πόρτες και τα παράθυρα των μερών αυτών. Το κτίριο έχει ένα συνεχές γείσο και οι γωνίες του είναι ύφους ρουστίκ.
Η κύρια είσοδος προσεγγίζεται μέσα από μια σειρά από σκαλοπάτια και η κύρια πύλη πλαισιώνεται από κίονες που στηρίζουν ένα τρόπαιο όπλων και την χάλκινη προτομή του Μεγάλου Μάγιστρου Μανουέλ Πίντο ντα Φονσέκα. Επάνω από την προτομή βρίσκεται ένα περίτεχνα φορμαρισμένο παράθυρο, πάνω από το οποίο υπάρχει το οικόσημο του Πίντο. Στην κορυφή όλων αυτών «δεσπόζει» ο θυρεός της Καστίλλης, της Λεόν και της Πορτογαλίας. Ακριβώς μπροστά από την είσοδο είναι δύο ιστορικοί κανόνια, που χρησιμοποιούνται πλέον ως διακοσμητικά στοιχεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλέτα Κατηγορία:Παλάτια στη Βαλέτα
Βοκαριά Χίου
Η Βοκαριά είναι οικισμός και παραλία στη Χίο και την Περιφερειακή Ενότητα Χίου.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Βοκαριά βρίσκεται στα νοτιοανατολικά παράλια του νησιού σε απόσταση 18 χλμ. νότια της Χίου και 1,5 χλμ. ανατολικά από τη Νένητα της οποίας είναι επίνειο. Στην περιοχή υπάρχουν αρκετές εξοχικές κατοικίες μαζί με λίγα ενοικιαζόμενα δωμάτια καθώς και ψαροταβέρνες δίπλα στο μικρό λιμανάκι ενώ η παραλία της είναι με βότσαλα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 ως Βοκαργιά να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νενήτων, καταργήθηκε το 1940 ενώ το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Ιωνίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Νένητα, τα Γρίδια και τη Μονή Ταξιαρχών αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Νενήτων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιωνίας του Δήμου Χίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χίος Κατηγορία:Δήμος Χίου
Μορέττα (Ιταλία)
Η Μορέττα (ιταλικά: Moretta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ντμίτρο Κουλέμπα
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Ουκρανίας Κατηγορία:Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Ουκρανίας
Μάρκους Γκέιρερτς ο πρεσβύτερος
Ο Μάρκους Γκέιρερτς ο πρεσβύτερος (φλαμανδικά: Marcus Gheeraerts de Oude, περ. 1520 - περ. 1590) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και χαράκτης, σχετιζόμενος με την Αυλή των Τυδώρ των μέσων του 16ου αιώνα. Παραμένει στη μνήμη της ιστορίας της τέχνης κυρίως λόγω των εικονογραφήσεων των μύθων του Αισώπου, έκδοσης του 1567.
Βιογραφία
Ο Γκέιρερτς γεννήθηκε στη Μπρυζ, αλλά το 1568 διέφυγε στην Αγγλία με τον γιο του, Μάρκους Γκέιρερτς τον νεότερο (1562–1635), λόγω των θρησκευτικών διώξεων στις οποίες προέβη ο Δούκας της Άλμπα. Εκεί νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, Σουσσάνα ντε Κριτζ, στενή συγγενή του αρχιζωγράφου της βασίλισσας Ελισάβετ, Τζων ντε Κριτζ. Παρέμεινε στο Λονδίνο επί εννέα τουλάχιστον χρόνια, αλλά είναι πιθανόν να επέστρεψε στη Φλάνδρα γύρω στα 1577 για να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του στην Αμβέρσα. Διατήρησε, όμως, συνδέσμους με την Αγγλία: Ο γιος του είχε εισέλθει στην εκεί Συντεχνία των ζωγράφων και μια από τις θυγατέρες του, η Σάρα, παντρεύτηκε τον γαλλικής καταγωγής Άγγλο διάσημο ζωγράφο μικρογραφιών και προσωπογραφιών Ίζαακ Όλιβερ.
Ο Γκέιρερτς είναι περισσότερο αξιομνημόνευτος ως χαράκτης. Ήταν σημαντικά καινοτόμος και πειραματίστηκε με την εγκαυστική χαρακτική σε μια εποχή που η ξυλογραφία και η συμβατική χαρακτική ήταν οι κυρίαρχες τεχνικές Για παράδειγμα, το χαρακτικό της άποψης της Μπρυζ από ψηλά (birds-eye view), χαράχτηκε σε όχι λιγότερες από 10 πλάκες, και ο χάρτης που προέκυψε είχε διαστάσεις 1 μ x 1,8 μ.
Το ύφος του Γκέιρερτς μοιάζει με αυτό του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Στην εποχή του, ο Γκέιρερτς ήταν ιδιαίτερα διάσημος ως σχεδιαστής πτηνών και ζώων και, καθώς η προτεσταντική μεταρρύθμιση επέφερε στασιμότητα στην αγορά εκκλησιαστικών έργων τέχνης, διοχέτευσε το ταλέντο του στο βιβλίο μύθων De warachtighe fabulen der dieren από το 1567. Εγχάραξε τη σελίδα του τίτλου και δημιούργησε 107 χαρακτικά, ενώ ο φίλος του Έντεβερντ ντε Ντένε (Edewaerd de Dene) μετέφρασε τους μύθους στη φλαμανδική γλώσσα. Ο Γκέιρερτς βάσισε τα περισσότερα από τα θέματά του σε ξυλογραφίες του Βίργκιλ Σόλις και του Μπέρναρντ Σάλομον, ωστόσο έδωσε στις δημιουργίες του μεγαλύτερο ρεαλισμό. Προσέθεσε άλλες 18 εικονογραφήσεις και νέα σελίδα τίτλου για τη γαλλική έκδοση του Fabulen, που εκδόθηκε το 1578 υπό τον τίτλο Esbatement moral des animaux. Η λατινική έκδοση, υπό τον τίτλο Mythologia ethica, εκδόθηκε την επόμενη χρονιά με σελίδα τίτλου πιθανότατα βασισμένη σε σχέδιο του Γκέιρερτς. Οι χάλκινες πλάκες χρησιμοποιήθηκαν σε βιβλία και του 18ου αιώνα και η σειρά των μύθων αντιγράφηκε από καλλιτέχνες σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Γκέιρερτς εγχάραξε, επίσης, μια δεύτερη σειρά από 65 εικονογραφήσεις για το βιβλίο μύθων Dialogus creaturarum, που εκδόθηκε στην Αμβέρσα το 1584. Εν τούτοις, τα χαρακτικά ήταν μικρότερων διαστάσεων σε σχέση με αυτά της πρώτης σειράς και ποτέ δεν έγιναν τόσο δημοφιλή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μοντά
Η Μοντά (ιταλικά: Montà) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Χριστιανός Δ΄ του Τσβάιμπρυκεν
Ο Χριστιανός Δ΄ (γερμ. Christian IV, 6 Σεπτεμβρίου 1722 - 5 Νοεμβρίου 1775) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας του Τσβάιμπρυκεν το διάστημα 1735-1775.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπίσβαϊλερ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και της Καρολίνας του Νάσσαου, κόρης του Λουδοβίκου Κράτο του Νάσσαου-Σααρμπύρκεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1751 μοργανατικά τη Μαρία Γιοχάννα Καμάς, που έγινε κόμισσα του Φόρμπαχ. Είχε τέκνα που λόγω του μοργανατικού γάμου δεν μπορούσαν να τον διαδεχθούν και έφεραν τον τίτλο του βαρόνου του Τσβάιμπρυκεν:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μητροπολίτης Καρπενησίου Γεώργιος
Ο Μητροπολίτης Καρπενησίου Γεώργιος (Καστέλλα Εύβοιας, 1963) είναι Έλληνας θεολόγος, εκπαιδευτικός και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Βιογραφικά στοιχεία
Αρχικά σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Λαμίας, από όπου και έλαβε το πτυχίο το 1985. Ακολούθως, φοίτησε στην Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία πτυχίο έλαβε το 1993.
Το 1988 διορίσθηκε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, όπου και εργάστηκε σε Δημοτικά Σχολεία της Χαλκίδας. Το 1995 παραιτήθηκε της θέσης του ως Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Χειροτονήθηκε Διάκονος και ακολούθως Πρεσβύτερος το 1994 από τον τότε Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. Με την χειροτονία του, τοποθετήθηκε ως Εφημέριος του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Σχηματάρι. Παράλληλα με τα καθήκοντά του στην ενορία του Σχηματαρίου, εξυπηρετούσε τις ανάγκες της 114 Πτέρυγας Μάχης (Αεροπορική Βάση Τανάγρας) αλλά και διπλανές Ενορίες (ως Εξομολογητής και Κήρυκας) στις οποίες δεν υπήρχε διορισμένος εφημέριος.
Από 2008, με την εκλογή του Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας Ιερωνύμου στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο, αναλαμβάνει διαδοχικά καθήκοντα Γραμματέα Συνοδικών Επιτροπών και Συνεργάτη του Αρχείου της Ιερά Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Από τον Οκτώβριο του 2014, ανέλαβε καθήκοντα Β' Γραμματέως - Πρακτικογράφου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, μέχρι της εκλογής του ως Μητροπολίτης Καρπενησίου.
Στις 10 Μαρτίου 2016, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον εξέλεξε Μητροπολίτη Καρπενησίου, δεύτερο στην ιστορία της Μητροπόλεως Καρπενησίου.
Βασιλακης Ρέμπελος
Μορότσο
Το Μορότσο (ιταλικά: Morozzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γουίτνεϊ Γουλφ Χερντ
Η Γουίτνεϊ Γουλφ Χερντ (γεννημένη την 1η Ιουλίου 1989) είναι Αμερικανίδα επιχειρηματίας. Είναι η ιδρυτής και διευθύνουσα σύμβουλος της Bumble, μίας εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης και γνωριμιών, που κυκλοφόρησε το 2014. Ήταν, επίσης, ένα από τα πρώτα στελέχη της Tinder. Η Γουλφ Χερντ ήταν στη λίστα 30 κάτω των 30 του Forbes το 2017 και το 2018 και το 2018 μπήκε στη λίστα στη λίστα Time 100. Το 2021, η Χερντ έγινε η νεότερη γυναίκα αυτοδημιούργητη δισεκατομμυριούχος στον κόσμο μετά τη είσοδο του Bumble στο χρηματιστήριο. Έγινε, επίσης, η νεότερη γυναίκα που έκανε μία επιχείρηση δημόσια, σε ηλικία 31 ετών.
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Η Γουλφ Χερντ γεννήθηκε στο Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτα, από τον Μίκαελ Γουλφ Wolfe, έναν πλούσιο κατασκευαστή ακινήτων, ο οποίος ήταν Εβραίος, και την Κέλυ Γουλφ, που ήταν Καθολική. Η Γουλφ Χερντ παρακολούθησε το Καθολικό Λύκειο Judge Memorial. Όταν ήταν στην τέταρτη τάξη, η οικογένεια έζησε για ένα διιάστημα στο Παρίσι της Γαλλίας.
Καριέρα
Στην ηλικία των 22 ετών, η Γουλφ Χερντ έγινε μέλος του Hatch Labs. Μέσω του Hatch, ασχολήθηκε με τη νεοφυή επιχείρηση Cardify, ένα έργο με επικεφαλής τον Σον Ραντ μέσω της θερμοκοιτίδας Hatch Labs IAC. Το έργο εγκαταλείφθηκε αργότερα, αλλά η Γουλφ Ραντ προσχώρησε στην ομάδα ανάπτυξης για την εφαρμογή γνωριμιών Tinder με τον Ραντ και τον Κρις Γκαλτζίνσκι στο εκκολαπτήριο νεοφυών επιχειρήσεων της IAC το 2012.
Η Γουλφ Χερντ έγινε αντιπρόεδρος μάρκετινγκ για την Tinder. Σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν πίσω από το όνομα της εφαρμογής, εμπνευσμένη από το λογότυπο της φλόγας και την ιδέα του προσανάματος, το οποίο είναι ένα υλικό που καίγεται εύκολα και χρησιμοποιείται για να πυροδοτήσει μία φωτιά. Έχει επίσης αναγνωριστεί με την αύξηση της δημοτικότητάς της στις πανεπιστημιουπόλεις και αύξηση της βάσης χρηστών της.
Μεταξύ Tinder και Bumble
Η Γουλφ Χερντ παραιτήθηκε από την εταιρεία τον Απρίλιο του 2014 λόγω των αυξανόμενων εντάσεων με άλλα στελέχη της εταιρείας. Στις 30 Ιουνίου υπέβαλε αγωγή εναντίον του Τίντερ για σεξουαλική παρενόχληση. Έχοντας γίνει δέκτης διαδικτυακού μίσους, η Χερντ άρχισε να σχεδιάζει ένα κοινωνικό δίκτυο μόνο για γυναίκες με επίκεντρο τις φιλοφρονήσεις που επρόκειτο να ονομαστεί Merci. Σύμφωνα με πληροφορίες, έλαβε περισσότερα από US$1 million καθώς και μετοχές ως μέρος ενός διακανονισμού τον Σεπτέμβριο του 2014.
Παρόλο που αρχικά δεν ήθελε να επιστρέψει στη βιομηχανία γνωριμιών, τους επόμενους μήνες συνεργάστηκε με τον ιδρυτή του Badoo Αντρέι Αντρέεφ για τη συγκέντρωση μίας ομάδας και την ανάπτυξη μίας νέας εφαρμογής φιλικής προς τις γυναίκες (την οποία σχεδίαζε να ονομάσει Moxie, αλλά αυτό χρησιμοποιείτο ήδη). .
Bumble
Τον Δεκέμβριο του 2014, η Γουλφ Χερντ μετακόμισε στο Ώστιν του Τέξας και ίδρυσε την Bumble, μία εφαρμογή γνωριμιών που εστιάζει στις γυναίκες. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015, η εφαρμογή είχε φτάσει πάνω από 15 εκατομμύρια συνομιλίες και 80 εκατομμύρια γνωριμίες. Αφού η Γουλφ Χερντ έφυγε από το Tinder, ο Αντρέι Αντρέεφ, ιδρυτής της Badoo, ήρθε σε επαφή μαζί της σχετικά με τη δημιουργία μίας πλατφόρμας γνωριμιών και συνεργάστηκε μαζί της  και η πλειοψηφία των μετοχών της Bumble παραμένει στην Badoo. αριστερά|μικρογραφία| Η Χερντ το 2016 Τον Νοέμβριο του 2017, η Bumble είχε περισσότερους από 22 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες. Τον Ιανουάριο του 2018, το CNBC ανέφερε ότι η Badoo αναζητούσε μία πώληση που θα μπορούσε να φέρει την εκτίμηση της εταιρείας σε περίπου 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Η Γουλφ Χερντ ονομάστηκε μία από τις 30 πιο σημαντικές γυναίκες κάτω των 30 στην τεχνολογία το 2014 από το Business Insider. Το 2016, ορίστηκε ως μία από τις Γυναίακες στην Τεχνολογία του περιοδικού Elle. Μπήκε στη λίστα του Forbes 30 κάτω των 30 το 2017 και το 2018.
Τον Δεκέμβριο του 2017, εμφανίστηκε σε μία λίστα του TechCrunch για τις 42 γυναίκες που πέτυχαν στην τεχνολογία εκείνη τη χρονιά.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, οι Tinder και Bumble ήταν οι πρώτης και δεύτερη δημοφιλέστερη εφαρμογές γνωριμιών στις ΗΠΑ, με μηνιαίες βάσεις χρηστών 7,9 εκατομμύρια και 5 εκατομμύρια, αντίστοιχα.
Τον Μάρτιο του 2019, η Γουλφ Χερντ κατέθεσε ενώπιον της επιτροπής εγκληματικής δικαιοσύνης του κοινοβουλίου του Τέξας σχετικά με τον επιπολασμό των ανεπιθύμητων προκλητικών φωτογραφιών που στάλθηκαν σε γυναίκες χρήστες σε εφαρμογές γνωριμιών.
Τον Απρίλιο του 2019, η Γουλφ κυκλοφόρησε το πρώτο έντυπο Bumble Mag σε συνεργασία με τη Hearst.
Τον Νοέμβριο του 2019, η μητρική εταιρεία της Bumble MagicLab πωλήθηκε στην εταιρεία ιδιωτικών μετοχών The Blackstone Group, με τον συνιδρυτή Αντρέεφ να παραιτείται από ολόκληρο το μερίδιό του τόσο στην Bumble όσο και στην αδελφή εταιρεία Badoo. Η Γουλφ Χερντ έγινε Διευθύνουσα Σύμβουλος της νεοαποκτηθείσας MagicLab, αξίας 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων με περίπου 75 εκατομμύρια χρήστες και έλαβε μερίδιο συμμετοχής περίπου το 19% της εταιρείας.
Το 2020, η Bumble αντικατέστησε τη MagicLab ως μητρική εταιρεία των Bumble και Badoo. Από το 2020, η Bumble έχει πάνω από 100 εκατομμύρια συνδρομητές παγκοσμίως.
Τον Φεβρουάριο του 2021, η Bumble έφτασε σε αποτίμηση τα 13 δισεκατομμύρια δολάρια, μετά την εισαγωγή των μετοχών της στο χρηματιστήριο Νάσντακ.
Το 2021, η Χερντ έγινε η νεότερη αυτοδημιούργητη δισεκατομμυριούχος στον κόσμο μετά τη εισαγωγή του Bumble στο χρηματιστήριο. Η Forbes υπολόγισε την καθαρή της αξία περίπου στα 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Chappy
Η εφαρμογή γκέι ραντεβού με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο Chappy ιδρύθηκε από τους Τζακ Ρότζερς, Μαξ Σερέμκιν και Όλι Λοκ και χρηματοδοτήθηκε κυρίως από τους Bumble και Wolfe Herd.
Η Γουλφ Χερντ, εντυπωσιασμένη από τη μοναδική προσέγγιση της ομάδας Chappy, οδήγησε μία αρχική επένδυση στο Chappy. Το 2016, η TechCrunch έγραψε: "Η εταιρεία δεν αποκαλύπτει τις λεπτομέρειες της επένδυσης, αλλά είπαν ότι η Bumble είναι ο μοναδικός επενδυτής στον γύρο και θα λάβει μετοχικό κεφάλαιο. Σε αντάλλαγμα, η Bumble θα προσφέρει ανάπτυξη προϊόντων και υποστήριξη μάρκετινγκ."
Προσωπική ζωή
Το 2020, το Forbes καταχώρισε τη Χερντ στον αριθμό 39 από τις 100 "πλουσιότερες αυτοδημιούργητες γυναίκες της Αμερικής".
Υποδομή
Οι υποδομές είναι το σύνολο των θεμελιωδών εγκαταστάσεων που υποστηρίζουν τη βιώσιμη λειτουργικότητα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Εξυπηρετούν μια χώρα, πόλη ή άλλη περιοχή συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών και των εγκαταστάσεων που είναι απαραίτητες για τη λειτουργία της οικονομίας της. Η υποδομή αποτελείται από δημόσιες και ιδιωτικές φυσικές κατασκευές όπως δρόμοι, σιδηρόδρομοι, γέφυρες, σήραγγες, ύδρευση, αποχετεύσεις, ηλεκτρικά δίκτυα και τηλεπικοινωνίες (συμπεριλαμβανομένης της σύνδεσης στο Διαδίκτυο και της ευρυζωνικής πρόσβασης). Γενικά, η υποδομή έχει οριστεί ως «τα φυσικά στοιχεία αλληλένδετων συστημάτων που παρέχουν εμπορεύματα και υπηρεσίες απαραίτητες για τη διευκόλυνση, τη διατήρηση ή τη βελτίωση των κοινωνικών συνθηκών διαβίωσης» και τη διατήρηση του περιβάλλοντος περιβάλλοντος.
Ειδικά υπό το φως των τεράστιων κοινωνικών μετασχηματισμών που απαιτούνται για τον μετριασμό και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, οι συζητήσεις για τις σύγχρονες υποδομές επικεντρώνονται συχνά στη βιώσιμη ανάπτυξη και τις πράσινες υποδομές. Αναγνωρίζοντας αυτή τη σημασία, η διεθνής κοινότητα έχει δημιουργήσει πολιτική που επικεντρώνεται στις βιώσιμες υποδομές μέσω των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης, ιδιαίτερα του Στόχου 9 της Βιώσιμης Ανάπτυξης «Βιομηχανία, Καινοτομία και Υποδομή». μικρογραφία| Το κτήριο του πορθμείου του Σαν Φρανσίσκο τη νύχτα Ένας τρόπος για να ταξινομηθούν οι τύποι υποδομών είναι να τους δούμε ως δύο ξεχωριστά είδη: σκληρή υποδομή και μαλακή υποδομή. Η σκληρή υποδομή αναφέρεται στα φυσικά δίκτυα που είναι απαραίτητα για τη λειτουργία μιας σύγχρονης βιομηχανίας. Αυτό περιλαμβάνει δρόμους, γέφυρες, σιδηροδρόμους κ.λπ. Η μαλακή υποδομή αναφέρεται σε όλους τους θεσμούς που διατηρούν τα οικονομικά, υγειονομικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά και πολιτιστικά πρότυπα μιας χώρας. Αυτό περιλαμβάνει εκπαιδευτικά προγράμματα, επίσημες στατιστικές, πάρκα και εγκαταστάσεις αναψυχής, υπηρεσίες επιβολής του νόμου και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.
Ταξινομήσεις
Μια επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας των ΗΠΑ το 1987 υιοθέτησε τον όρο «υποδομές δημοσίων έργων», αναφερόμενη στα εξής:"«... Και οι δύο συγκεκριμένοι τρόποι λειτουργίας – αυτοκινητόδρομοι, δρόμοι, δρόμοι και γέφυρες, μαζικές μεταφορές, αεροδρόμια και αερολιμένες· ύδρευση και υδατικοί πόροι, διαχείριση λυμάτων, επεξεργασία και διάθεση στερεών αποβλήτων · παραγωγή και μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας · τηλεπικοινωνίες και διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων – και το συνδυασμένο σύστημα που περιλαμβάνουν αυτά τα στοιχεία. Η κατανόηση των υποδομών καλύπτει όχι μόνο αυτές τις εγκαταστάσεις δημοσίων έργων, αλλά και τις διαδικασίες λειτουργίας, τις πρακτικές διαχείρισης και τις αναπτυξιακές πολιτικές που αλληλεπιδρούν μαζί με την κοινωνική ζήτηση και τον φυσικό κόσμο για να διευκολύνουν τη μεταφορά ανθρώπων και αγαθών, την παροχή πόσιμου νερού και ποικιλία άλλων χρήσεων, ασφαλή διάθεση των απορριμμάτων της κοινωνίας, παροχή ενέργειας όπου χρειάζεται και μετάδοση πληροφοριών εντός και μεταξύ των κοινοτήτων.»"Η Αμερικανική Εταιρεία Πολιτικών Μηχανικών δημοσιεύει μια «Κάρτα Αναφοράς Υποδομών» η οποία αντιπροσωπεύει τη γνώμη των οργανισμών για την κατάσταση των διαφόρων υποδομών κάθε 2-4 χρόνια. Όσον αφορά το 2017, βαθμολογούν 16 κατηγορίες, συγκεκριμένα αεροπορία, γέφυρες, φράγματα, πόσιμο νερό, ενέργεια, επικίνδυνα απόβλητα, εσωτερικές πλωτές οδούς, αναχώματα, πάρκα και αναψυχή, λιμάνια, σιδηρόδρομοι, δρόμοι, σχολεία, στερεά απόβλητα, μέσα μετακίνησης και λύματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν λάβει βαθμολογία «D+» για την υποδομή τους. Αυτή η γερασμένη υποδομή είναι αποτέλεσμα της κυβερνητικής αμέλειας και της ανεπαρκούς χρηματοδότησης.
Προσωπική
Ένας τρόπος προσωποποίησης της προσωπικής υποδομής είναι με όρους ανθρώπινου κεφαλαίου. Το ανθρώπινο κεφάλαιο ορίζεται από την Encyclopædia Britannica ως «άυλοι συλλογικοί πόροι που κατέχονται από άτομα και ομάδες εντός ενός δεδομένου πληθυσμού». Ο στόχος της προσωπικής υποδομής είναι να καθορίσει την ποιότητα των αξιών των οικονομικών παραγόντων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τρία κύρια καθήκοντα: το καθήκον των οικονομικών πληρεξουσίων στην οικονομική διαδικασία (δάσκαλοι, ανειδίκευτο και καταρτισμένο εργατικό δυναμικό, κ.λπ.), τη σημασία της προσωπικής υποδομής για ένα άτομο (βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη κατανάλωση εκπαίδευσης) και την κοινωνική συνάφεια της προσωπικής υποδομής. Ουσιαστικά, η προσωπική υποδομή χαρτογραφεί τον ανθρώπινο αντίκτυπο στις υποδομές καθώς σχετίζεται με την οικονομία, την ατομική ανάπτυξη και τον κοινωνικό αντίκτυπο.
Θεσμική
Οι θεσμικές υποδομές προκύπτουν από τον όρο «οικονομικό σύνταγμα». Σύμφωνα με τον Τζανπιέρο Τορρίζι, οι θεσμικές υποδομές αποτελούν αντικείμενο οικονομικής και νομικής πολιτικής. Συμβιβάζει τους ενήλικες και θέτει κανόνες. Αναφέρεται στον βαθμό δίκαιης μεταχείρισης ίσων οικονομικών δεδομένων και καθορίζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι οικονομικοί παράγοντες μπορούν να διαμορφώνουν τα δικά τους οικονομικά σχέδια και να τα υλοποιούν σε συνεργασία με άλλους.
Βιώσιμη
Η βιώσιμη υποδομή αναφέρεται στις διαδικασίες σχεδιασμού και κατασκευής που λαμβάνουν υπόψη τις περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές τους επιπτώσεις. Σε αυτήν την ενότητα περιλαμβάνονται πολλά στοιχεία βιώσιμων προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών υλικών, νερού, ενέργειας, μεταφορών και διαχείρισης απορριμμάτων. Αν και υπάρχουν αμέτρητοι άλλοι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη, αυτοί δεν θα καλυφθούν σε αυτήν την ενότητα.
Υλική
Η υλική υποδομή ορίζεται ως «αυτά τα ακίνητα, μη κυκλοφορούντα κεφαλαιουχικά αγαθά που συμβάλλουν ουσιαστικά στην παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών υποδομής που απαιτούνται για την ικανοποίηση βασικών φυσικών και κοινωνικών απαιτήσεων των οικονομικών παραγόντων ». Υπάρχουν δύο διακριτές ιδιότητες υλικών υποδομών: 1) εκπλήρωση κοινωνικών αναγκών και 2) μαζική παραγωγή. Το πρώτο χαρακτηριστικό αφορά τις βασικές ανάγκες της ανθρώπινης ζωής. Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η μη διαθεσιμότητα αγαθών και υπηρεσιών υποδομής. Σήμερα, υπάρχουν διάφορα υλικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή υποδομών. Τα πιο διαδεδομένα είναι η άσφαλτος, το σκυρόδεμα, ο χάλυβας, η τοιχοποιία, το ξύλο, τα πολυμερή και τα σύνθετα υλικά.
Κοινωνική
Η κοινωνική υποδομή μπορεί να οριστεί ευρέως ως η κατασκευή και η συντήρηση εγκαταστάσεων που υποστηρίζουν κοινωνικές υπηρεσίες. Οι κοινωνικές υποδομές δημιουργούνται για την αύξηση της κοινωνικής άνεσης και την προώθηση της οικονομικής δραστηριότητας. Αυτά είναι σχολεία, πάρκα και παιδικές χαρές, κατασκευές δημόσιας ασφάλειας, εγκαταστάσεις διάθεσης απορριμμάτων, νοσοκομεία, αθλητικοί χώροι κ.λπ.
Βασική
Τα βασικά περιουσιακά στοιχεία παρέχουν βασικές υπηρεσίες και έχουν μονοπωλιακά χαρακτηριστικά. Οι επενδυτές που αναζητούν βασική υποδομή αναζητούν πέντε διαφορετικά χαρακτηριστικά: εισόδημα, χαμηλή μεταβλητότητα αποδόσεων, διαφοροποίηση, προστασία από τον πληθωρισμό και αντιστοίχιση μακροπρόθεσμων υποχρεώσεων. Η βασική υποδομή ενσωματώνει όλους τους κύριους τύπους υποδομών, όπως δρόμους, αυτοκινητόδρομους, σιδηροδρόμους, δημόσια μέσα μεταφοράς, παροχή νερού και αερίου κ.λπ.
Η βασική υποδομή αναφέρεται σε κύριους σιδηροδρόμους, δρόμους, κανάλια, λιμάνια και αποβάθρες, τον ηλεκτρομαγνητικό τηλέγραφο, την αποχέτευση, τα αναχώματα και τον αναδασμό. Αποτελείται από τα πιο γνωστά και κοινά χαρακτηριστικά των υποδομών που συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή (κτίρια, δρόμοι, αποβάθρες κ.λπ. ).
Συμπληρωματική
Η συμπληρωματική υποδομή αναφέρεται σε πράγματα όπως ελαφρούς σιδηρόδρομους, τραμ, παροχή αερίου/ηλεκτρισμού/ύδρευσης κ.λπ. Η συμπληρωματική υποδομή ασχολείται με τα μικρά μέρη του κόσμου της μηχανικής που κάνουν τη ζωή πιο άνετη και αποτελεσματική. Βασικά, χρειάζονται για τη διασφάλιση της επιτυχούς χρήσης και εμπορίας ενός ήδη τελικού προϊόντος, όπως στην περίπτωση των οδικών γεφυρών . Κάποιο άλλο παράδειγμα είναι τα φώτα στα πεζοδρόμια, ο εξωραϊσμός γύρω από τα κτίρια, τα παγκάκια για να ξεκουράζονται οι πεζοί κ.λπ.
Εφαρμογές
Στρατιωτική υποδομή είναι τα κτίρια και οι μόνιμες εγκαταστάσεις που είναι απαραίτητες για την υποστήριξη των στρατιωτικών δυνάμεων, είτε σταθμεύουν σε βάσεις, είτε αναπτύσσονται είτε συμμετέχουν σε επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, στρατώνες, αρχηγεία, αεροδρόμια, εγκαταστάσεις επικοινωνιών, καταστήματα στρατιωτικού εξοπλισμού, λιμενικές εγκαταστάσεις και σταθμοί συντήρησης.
Πηγές χρηματοδότησης
Η πηγή χρηματοδότησης για τις υποδομές ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των τομέων. Ορισμένοι τομείς κυριαρχούνται από τις κρατικές δαπάνες, άλλοι από την υπερπόντια αναπτυξιακή βοήθεια (ODA) και άλλοι από ιδιώτες επενδυτές. Στην Καλιφόρνια, οι περιφέρειες χρηματοδότησης υποδομών ιδρύονται από τις τοπικές κυβερνήσεις για να πληρώνουν για φυσικές εγκαταστάσεις και υπηρεσίες εντός μιας καθορισμένης περιοχής χρησιμοποιώντας αυξήσεις φόρου ακίνητης περιουσίας. Προκειμένου να διευκολυνθούν οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα στις αγορές υποδομών των αναπτυσσόμενων χωρών, είναι απαραίτητο να σχεδιαστούν πιο προσεκτικά οι μηχανισμοί κατανομής των κινδύνων, δεδομένων των υψηλότερων κινδύνων των αγορών τους.
Τα χρήματα που δαπανώνται από την κυβέρνηση είναι λιγότερα από ό,τι στο παρελθόν. Από τη δεκαετία του 1930 έως το 2019, οι Ηνωμένες Πολιτείες μείωσαν τις δαπάνες για υποδομές από 4,2% του ΑΕΠ στο 2,5% του ΑΕΠ. Αυτές οι υποεπενδύσεις έχουν συσσωρευτεί, στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την Κάρτα Αναφοράς Υποδομής ASCE 2017, από το 2016 έως το 2025, οι υποδομές θα υποεπενδύονται κατά 2 τρισεκατομμύρια δολάρια. Σε σύγκριση με τα ποσοστά του παγκόσμιου ΑΕΠ, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στην δεύτερη θέση, με μέσο ποσοστό 2,4%. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση ξοδεύει λιγότερα χρήματα για την επισκευή παλαιών υποδομών και ή για την υποδομή συνολικά.
Στην Υποσαχάρια Αφρική, οι κυβερνήσεις ξοδεύουν περίπου 9,4 δισεκατομμύρια δολάρια από το σύνολο των 24,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Στην άρδευση, οι κυβερνήσεις αντιπροσωπεύουν σχεδόν όλες τις δαπάνες. Στις μεταφορές και την ενέργεια, η πλειονότητα των επενδύσεων είναι κρατικές δαπάνες. Στις τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνίας (ΤΠΕ) και την ύδρευση και αποχέτευση, ο ιδιωτικός τομέας αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία των κεφαλαιουχικών δαπανών. Συνολικά, ο ιδιωτικός τομέας και οι χρηματοδότες εκτός ΟΟΣΑ υπερβαίνουν τις κρατικές δαπάνες. Οι δαπάνες του ιδιωτικού τομέα από μόνες τους ισούνται με τις κρατικές κεφαλαιουχικές δαπάνες, αν και η πλειοψηφία επικεντρώνεται σε επενδύσεις σε υποδομές ΤΠΕ. Η εξωτερική χρηματοδότηση αυξήθηκε τη δεκαετία του 2000 και μόνο στην Αφρική οι εξωτερικές επενδύσεις υποδομής αυξήθηκαν από 7 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2002 σε 27 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2009. Η Κίνα, ειδικότερα, έχει αναδειχθεί σε σημαντικό επενδυτή.
Βιώσιμη υποδομή
Αν και είναι προφανές ότι απαιτείται μεγάλη προσπάθεια για την αποκατάσταση της οικονομικής ζημιάς που προκλήθηκε από την επιδημία του κορωνοϊού, μια άμεση επιστροφή στην επιχειρηματική δραστηριότητα ως συνήθως θα μπορούσε να είναι επιβλαβής για το περιβάλλον, όπως φαίνεται από την οικονομική κρίση του 2007-08 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ενώ η επακόλουθη οικονομική επιβράδυνση μείωσε τις παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου το 2009, οι εκπομπές έφτασαν σε υψηλό επίπεδο το 2010, εν μέρει λόγω των μέτρων οικονομικής τόνωσης που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις με ελάχιστη συνεκτίμηση των περιβαλλοντικών συνεπειών. Το θέμα είναι αν αυτό το ίδιο μοτίβο θα επαναληφθεί. Η περίοδος μετά την COVID-19 θα μπορούσε να καθορίσει εάν ο κόσμος πληροί ή χάνει τους στόχους εκπομπών της Συμφωνίας του Παρισιού του 2015 και περιορίζει την υπερθέρμανση του πλανήτη στους 1,5 βαθμούς C έως 2 βαθμούς C.
Οι υποδομές βιώσιμης ενέργειας περιλαμβάνουν τύπους σταθμών παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές καθώς και τα μέσα ανταλλαγής από το εργοστάσιο στα σπίτια και τις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν αυτήν την ενέργεια. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας περιλαμβάνουν καλά ερευνημένες και ευρέως εφαρμοσμένες μεθόδους όπως η αιολική, η ηλιακή και η υδροηλεκτρική ενέργεια, καθώς και νεότερους και λιγότερο χρησιμοποιούμενους τύπους δημιουργίας ενέργειας όπως η πυρηνική σύντηξη. Η βιώσιμη ενεργειακή υποδομή πρέπει να διατηρεί ισχυρή προσφορά σε σχέση με τη ζήτηση και πρέπει επίσης να διατηρεί αρκετά χαμηλές τιμές για τους καταναλωτές, ώστε να μην μειώνεται η ζήτηση. Οποιοσδήποτε τύπος υποδομής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που δεν ανταποκρίνεται σε αυτές τις απαιτήσεις κατανάλωσης και τιμής θα εξαναγκαστεί τελικά να βγει από την αγορά λόγω των κυρίαρχων μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Τα συστήματα αειφόρου διαχείρισης αποβλήτων στοχεύουν στην ελαχιστοποίηση της ποσότητας των αποβλήτων που παράγονται από ιδιώτες και εταιρείες. Τα σχέδια διαχείρισης εμπορικών αποβλήτων έχουν μεταβεί από απλά σχέδια απομάκρυνσης απορριμμάτων σε ολοκληρωμένα σχέδια που επικεντρώνονται στη μείωση της συνολικής ποσότητας απορριμμάτων που παράγονται πριν από την απομάκρυνση. Η αειφόρος διαχείριση απορριμμάτων είναι επωφελής για το περιβάλλον, αλλά μπορεί επίσης να μειώσει το κόστος για τις επιχειρήσεις που μειώνουν την ποσότητα των απορριπτόμενων αγαθών.
Οι βιώσιμες μεταφορές περιλαμβάνουν την απομάκρυνση από τα ιδιωτικά αυτοκίνητα που εκπέμπουν αέρια θερμοκηπίου προς όφελος της υιοθέτησης μεθόδων μεταφοράς που είτε είναι ουδέτερες από άνθρακα είτε μειώνουν τις εκπομπές άνθρακα, όπως ποδήλατα ή συστήματα ηλεκτρικών λεωφορείων. Επιπλέον, οι πόλεις πρέπει να επενδύσουν στα κατάλληλα δομημένα περιβάλλοντα για αυτούς τους οικολογικά προτιμότερους τρόπους μεταφοράς. Οι πόλεις θα πρέπει να επενδύσουν σε δίκτυα δημόσιων συγκοινωνιών, καθώς και σε δίκτυα ποδηλατοδρόμων μεταξύ άλλων βιώσιμων λύσεων που δίνουν κίνητρα στους πολίτες να χρησιμοποιούν αυτές τις εναλλακτικές επιλογές συγκοινωνίας. Η μείωση της αστικής εξάρτησης από τα αυτοκίνητα είναι θεμελιώδης στόχος για την ανάπτυξη βιώσιμων μεταφορών, και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς συντονισμένη εστίαση τόσο στη δημιουργία των ίδιων των μεθόδων μεταφοράς όσο και στην παροχή δικτύων εξίσου ή πιο αποτελεσματικά από τα υπάρχοντα δίκτυα αυτοκινήτων, όπως οι γηράσκοντες αυτοκινητόδρομοι.
Μια άλλη λύση για τη μετάβαση σε μια πιο βιώσιμη υποδομή είναι η χρήση περισσότερων βιώσιμων υλικών. Ένα υλικό είναι βιώσιμο εάν η απαιτούμενη ποσότητα μπορεί να παραχθεί χωρίς να εξαντληθούν οι μη ανανεώσιμοι πόροι. Θα πρέπει επίσης να έχει χαμηλές περιβαλλοντικές επιπτώσεις μη διαταράσσοντας την καθιερωμένη ισορροπία του σε σταθερή κατάσταση. Τα υλικά πρέπει επίσης να είναι ελαστικά, ανανεώσιμα, επαναχρησιμοποιήσιμα και ανακυκλώσιμα.
Πράσινη υποδομή
Η πράσινη υποδομή είναι είδος βιώσιμης υποδομής. Η πράσινη υποδομή χρησιμοποιεί συστήματα φυτών ή εδάφους για να αποκαταστήσει ορισμένες από τις φυσικές διαδικασίες που απαιτούνται για τη διαχείριση του νερού και τη δημιουργία υγιέστερων αστικών περιβαλλόντων. Με μια πιο πρακτική έννοια, αναφέρεται σε ένα αποκεντρωμένο δίκτυο πρακτικών διαχείρισης ομβρίων υδάτων, το οποίο περιλαμβάνει πράσινες στέγες, δέντρα, βιοπροστασία και διείσδυση και διαπερατό πεζοδρόμιο. Η πράσινη υποδομή έχει γίνει μια ολοένα και πιο δημοφιλής στρατηγική τα τελευταία χρόνια λόγω της αποτελεσματικότητάς της στην παροχή οικολογικών, οικονομικών και κοινωνικών οφελών, συμπεριλαμβανομένου του θετικού αντίκτυπου στην κατανάλωση ενέργειας, την ποιότητα του αέρα και τη μείωση και δέσμευση άνθρακα.
Οι έξυπνες πόλεις χρησιμοποιούν καινοτόμες μεθόδους σχεδιασμού και υλοποίησης σε διάφορους τομείς υποδομής και σχεδιασμού για να δημιουργήσουν κοινότητες που λειτουργούν σε υψηλότερο επίπεδο σχετικής βιωσιμότητας από τις παραδοσιακές αντίστοιχες. Σε μια βιώσιμη πόλη, η αστική ανθεκτικότητα καθώς και η αξιοπιστία των υποδομών πρέπει να υπάρχουν. Η αστική ανθεκτικότητα ορίζεται από την ικανότητα μιας πόλης να προσαρμοστεί γρήγορα ή να ανακάμψει από ελαττώματα υποδομής και η αξιοπιστία της υποδομής σημαίνει ότι τα συστήματα πρέπει να λειτουργούν αποτελεσματικά, ενώ συνεχίζουν να μεγιστοποιούν την απόδοση τους. Όταν η αστική ανθεκτικότητα και η αξιοπιστία των υποδομών αλληλεπιδρούν, οι πόλεις είναι σε θέση να παράγουν το ίδιο επίπεδο παραγωγής με παρόμοιο λογικό κόστος σε σύγκριση με άλλες μη βιώσιμες κοινότητες, διατηρώντας παράλληλα την ευκολία λειτουργίας και χρήσης.