cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσιφτάς
Αναπαραγωγή
Η περίοδος αναπαραγωγής είναι σχετικά αργά: στην κεντρική και δυτική Ευρώπη, αρχίζει στα τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου, με το κύριο τμήμα της να πραγματοποιείται στα μέσα Μαΐου με μέσα Ιουνίου. Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις γίνεται εναπόθεση αυγών ακόμη και τον Ιούλιο ή στις αρχές Αυγούστου. Η ωοτοκία μπορεί να πραγματοποιηθεί και δεύτερη φορά (ποσοστό 18%) (Blotzheim & Bauer) ή και τρίτη, πολύ σπάνια όμως (Harrison).
Οι φωλιές βρίσκονται μακριά από περιοχές με δέντρα, συνήθως σε ανοικτές εκτάσεις, ερεικώνες, καλλιεργημένα χωράφια ή και αναξιοποίητα υποβαθμισμένα μέρη με χαμηλή βλάστηση. Κατασκευάζονται συνήθως από το θηλυκό, απευθείας πάνω στο έδαφος ή σπανιότερα πάνω σε θάμνους ή σε φράκτες, το πολύ 1,5 μέτρο από την επιφάνεια του εδάφους. Είναι αρκετά μεγάλες, για το μέγεθος του πουλιού, δομές με εξωτερική διάμετρο 11 έως 15 εκατοστά και ύψος από 6,0 έως 10,5 εκατοστά. Αποτελούνται κυρίως από κοτσάνια χόρτων και, συνήθως, μικρές ποσότητες άλλων φυτικών τμημάτων, με το υλικό που χρησιμοποιείται να λεπταίνει σταδιακά από το εξωτερικό προς το εσωτερικό. Το υλικό επίστρωσης είναι χορτάρι, ρίζες και μαλλί από ζώα.
Η γέννα αποτελείται από 4-6, σπάνια 1-7 αυγά, που επωάζονται από το θηλυκό για 12-14 ημέρες. Μετά την εκκόλαψη, οι φωλεόφιλοι νεοσσοί παραμένουν στη φωλιά για 9-12 ημέρες επί πλέον και, σιτίζονται επιτηρούμενοι από το θηλυκό. Εγκαταλείπουν τη φωλιά πριν να πετάξουν (Harrison) και παραμένουν κοντά στο θηλυκό για 20-33 ημέρες ακόμη, με το αρσενικό να συμμετέχει περισσότερο στη σίτισή τους.
Στην Ελλάδα, ο Τσιφτάς βρίσκεται καθ’όλη τη διάρκεια του έτους, αναπαραγομένος κυρίως στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα περισσότερα από τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, αλλά το χειμώνα έρχονται και επισκέπτες από τις βόρειες χώρες.
Κατάσταση πληθυσμού
thumb|right|300px| Τσιφτάς Γενικά, οι αναπαραγωγικοί πληθυσμοί του Τσιφτά, βρίσκονται σε καλή κατάσταση, γι αυτό, η IUCN, έχει χαρακτηρίσει το είδος ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC), παγκοσμίως, αλλά με καθοδικές τάσεις.
Οι πληθυσμοί μειώνονται αισθητά στη βορειοδυτική ηπειρωτική Ευρώπη και λιγότερο στην κεντρική Ευρώπη λόγω της αλλαγής των γεωργικών πρακτικών και του κλίματος. Στην Ευρώπη, οι τάσεις από το 1980 δείχνουν ότι οι πληθυσμοί έχουν υποστεί μια μέτρια μείωση (p <0,05), με βάση τα προσωρινά στοιχεία για 21 χώρες από την Πανευρωπαϊκή Προγράμματος Παρακολούθησης Κοινών Πουλιών (EBCC / RSPB / BirdLife / Στατιστική Ολλανδία? Π. Voříšek in litt. 2008).
Ο κύριος όγκος του αναπαραγωγικού πληθυσμού βρίσκεται στην Τουρκία, την Ισπανία και τη Βουλγαρία.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο ο Τσιφτάς απαντάται και με τις ονομασίες Τσιφτιάς, Καμποσταρήθρα (Παρνασσός), Καμποτσίχλονο, Γαϊδουροσταρήθρα, Φίστης (Νάξος).
Πηγές
Κατηγορία:Εμπεριζίδες
Ποντικούσα Αστυπάλαιας
Η Ποντικούσα ή Ποντικούσσα είναι νησίδα των Δωδεκανήσων. Βρίσκεται δυτικά της Αστυπάλαιας και ανατολικά της Οφιδούσσας. Η έκταση της είναι 0,982 τ.χλμ. και η βλάστησή της είναι φρυγανική. Στο κέντρο της υπάρχει λόφος με υψόμετρο 250 μέτρα και χαρακτηρίζεται από απόκρημνες και βραχώδεις ακτές. Έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) και Μύχος (Puffinus yelkouan) από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αστυπάλαιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Σιβύρτιος (σατράπης)
Ο Σιβύρτιος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας αξιωματικός από την Κρήτη στις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με την επιστροφή του Αλέξανδρου από την Ινδία, διορίστηκε ως ο σατράπης της Καρμανίας.
Από το πόστο αυτό, σύντομα μετακινήθηκε στην επαρχία της Αραχωσίας, η οποία ήταν πιο σημαντική, καθώς και αυτή της Γεδρωσίας, η οποία του δόθηκε μετά τον θάνατο του πρώην κυβερνήτη Θώα. Με τον θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., σύμφωνα με τη Συμφωνία της Βαβυλώνας ο Σιβύρτιος διατήρησε την διοίκηση των επαρχιών του, όπως έγινε και με τους περισσότερους κυβερνήτες των απομακρυσμένων ανατολικών σατραπειών, όπως και τις διατήρησε επίσης και κατά την επακόλουθη Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ..
Ο Αρριανός αναφέρει πως μετά τη συνθηκολόγηση του Σέλευκου με τον ηγεμόνα Τσαντραγκούπτα της Ινδίας, ο Μεγασθένης, ο οποίος ήταν ιστορικός και ο πρεσβευτής του Σέλευκου στην Ινδία, έζησε με τον Σιβύρτιο, κάτι που φανερώνει πως ο Σιβύρτιος διατήρησε την εξουσία του για πολλά χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμοι των Διαδόχων Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Λε Μποσκ (Ερώ)
Το Λε Μποσκ (γαλλικά: Le Bosc, οξιτανικά: Lo Bòsc) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μποσκουά (γαλλικά: Boscois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ξυστόν
Το ξυστόν ήταν αρχαίο ελληνικό όπλο. Ήταν σουβλί μήκους δύο έως τριών μέτρων, που το χρησιμοποιούσαν οι οπλίτες. Ο μαχητής το κρατούσε και το χειριζόταν με ένα χέρι, ενώ με το άλλο κρατούσε την ασπίδα. Σε αντίθεση με το δόρυ ή την σάρισα, δεν το εξακόντιζαν.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2005-2006
Το πρωτάθλημα χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2005−2006 έγινε με τη συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος, ενώ στην Α2 υποβιβάστηκαν το Κορωπί και ο ΒΑΟ. Αυτή ήταν η τελευταία χρονιά που η ιστορική ομάδα του Αθηναϊκού συμμετείχε στο πρωτάθλημα, καθώς μετά τη λήξη της περιόδου αποσύρθηκε οικειοθελώς.
Ξυστόν
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά όπλα Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2005-2006
Ημιτελικοί
'''Α.Σ.Ε. Δούκα − Πανελλήνιος 1−2'''
Αθηναϊκός − Φίλιππος Βέροιας 2−1
Μεγάλος Τελικός
Αθηναϊκός − Πανελλήνιος 1−2
Θέσεις 3−4
'''Α.Σ.Ε. Δούκα − Φίλιππος Βέροιας 1−2'''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2005 2006 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2005 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2006
ΦΚ Μέταλουργκ Σκοπίων
Τίτλοι
🇲🇰 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας:
🇲🇰 Σούπερ Καπ της Βόρειας Μακεδονίας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1964
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κύριλλος Γ΄
Ο Κύριλλος Γ΄ (1859 – 16 Νοεμβρίου 1933) ήταν επίσκοπος Κερύνειας και αργότερα Αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κύπρου.
Βιογραφία
Ο κατά κόσμον Παναγιώτης Βασιλείου γεννήθηκε το 1859 στο χωρίο Πραστειό Μεσαορίας και έγινε μοναχός στην ηλικία των 13 ετών στην Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος στο χωρίο Μυρτού κοντά στην Κερύνεια. Σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1895 εξελέγη Επίσκοπος Κερύνειας μετά το θάνατο του Κύριλλου Β΄, και στη συνέχεια εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Κύπρου στις 11 Νοεμβρίου 1916. Αντίπαλοι του στην εκλογή αυτή ήταν ο Επίσκοπος Κιτίου Μελέτιος, ο Επίσκοπος Κύκκου Κλέοπας και ο Αρχιμανδρίτης Μακάριος Μυριανθέας, ο οποίος αργότερα έγινε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Β΄.
Ήταν πιο μετριοπαθής από τον προκάτοχο του Κύριλλο Β΄ και κατηγορήθηκε για υπερβολική συμπόνοια στους Βρετανούς αποικιοκράτες της Κύπρου. Επίσης, εξελέγη ως ένας από τους έξι χριστιανούς του Νομοθετικού Συμβουλίου.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 η βρετανική διοίκηση δεν επέτρεπε έστω και την πρόσκαιρη αποβίβαση των Ελλήνων Μικρασιατών προσφύγων στην Κύπρο. Έτσι οι οικογένειες των Ελλήνων Μικρασιατών υποχρεώνονταν να συνεχίσουν τις περιπλανήσεις τους στη θάλασσα μέσα σε μικρά πλοία και σε καιρό τρικυμίας, ενώ σημειώθηκαν ναυάγια και θάνατοι προσφύγων λόγω κακουχιών και υπερπλήρωσης των πλοίων. Η ανάλγητη στάση των Βρετανών ανάγκασε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Κύριλλο να αποστείλει επιστολή προς τη διεθνή κοινότητα και τη βρετανική κυβέρνηση ώστε να τερματιστεί το μαρτύριο χριστιανών και επιτραπεί η αποβίβαση των προσφύγων στην Κύπρο και όπως η Κυπριακή Κυβέρνηση παράσχει σε αυτούς την απόλυτα αναγκαία βοήθεια. Παρά τις απαγορεύσεις των Άγγλων, οι Έλληνες Μικρασιάτες βρήκαν ανάμεσα στους Έλληνες της Κύπρου θερμή φιλοξενία και ρίζωσαν στο νησί. Από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 1922 κατέφθασαν στην Κύπρο 2.400 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Ενεργοποίησε τις Μονές και τις ενορίες για την ηθική και υλική κάλυψη των αναγκών των προσφύγων και τη στήριξή τους με εράνους και προσφορές. Μάλιστα με πρωτοβουλία του τελέστηκαν μνημόσυνα σε ολους τους ναούς της Κύπρου στη μνήμη του μάρτυρα Χρυσοστόμου Μητροπολίτη Σμύρνης και των συν αυτώ. Στη σχετική εγκύκλιο ανέφερε την τέλεση μνημοσύνων ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν κατὰ τὴν Μικρασίαν ἐν μαρτυρίῳ κοιμηθέντων ἀδελφῶν ἡμῶν Χρυσοστόμου Ἀρχιερέως καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἐν πυρί, φόνῳ μαχαίρας ἢ ἄλλως ἀθλησάντων ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος και την ανάγκη διενέργειας εράνου στους ναούς υπέρ των ἑκατοντάδων χιλιάδων Μικρασιατῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, πλανωμένων ἤδη μακρὰν τῆς πατρίου γῆς, ἄνευ ἐνδυμάτων,ἄνευ ἄρτου, ἄνευ στέγης.
Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1933 από πλευρίτιδα. Ο τάφος του βανδαλίστηκε το Μάρτιο του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κυριλλος Γ Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυρηνείας
Χρήστος Βάφας
Ο Χρήστος Βάφας ήταν μεγάλος του Γένους διδάσκαλος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Συρράχι της Ηπείρου το 1804. Σπούδασε στην Ακαδημία της Κέρκυρας υπό την εύνοια και προστασία του λόρδου Γκίλφορντ.
Δίδαξε με απαραδειγμάτιστη αφιλοκέρδεια και εγκαρτέρηση. Συνεργάστηκε πολλά χρόνια με τον Γεννάδιο στην ίδρυση του Α' Γυμνασίου της Αθήνας, στο οποίο κει δίδαξε μέχρι το 1852. Το 1856 ίδρυσε το αρχαιότερο και σπουδαιότερο Λύκειο.
Διορίστηκε γυμνασιάρχης του Α' Λυκείου το έτος 1861 και υπηρέτησε ως το 1876, οπότε και αποσύρθηκε από την διδασκαλία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί Κατηγορία:Δάσκαλοι του Γένους
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2001-02
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2001-02 ήταν η 47η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Νέα Σαλαμίνα για 3η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2001-02 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2002-03. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2002-03.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2000-01
Ομάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 2001-02
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2001-02:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 2000-01
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2000-01:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
1 Από την Αναγέννηση Γερμασόγειας έχουν αφαιρεθεί 3 βαθμοί επειδή δεν πλήρωσε παλιά χρέη σε πρώην προπονητή της.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2001-2002
Αντίταυρος
Ο Αντίταυρος, (Τουρκικά: Aladağlar) είναι μεγάλη οροσειρά της νότιας και της ανατολικής Τουρκίας. Αποτελεί τμήμα του μεγάλου ορεινού όγκου του Ταύρου, εξ ου και η ονομασία του. Ο Αντίταυρος εκτείνεται με κατεύθυνση από ΝΔ προς ΒΑ καλύπτοντας τμήματα της Κιλικίας και Καππαδοκίας. στην κεντρική Ανατολία, ή γενικότερα φερόμενη ως Μικρά Ασία. Το υψηλότερο σημείο του Αντιταύρου είναι η κορυφή Αργαίος, με υψόμετρο 12.851 πόδια (3.917 μ ), που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του. Σημαντικότερος ποταμός που πηγάζει στον Αντίταυρο είναι ο Σάρος. Βόρεια του Αντιταύρου βρίσκεται η Καισάρεια, ενώ νοτιο-δυτικά αυτού τα Άδανα. Τον Αντίταυρο αναφέρει ο σπουδαίος αρχαίος Έλληνας γεωγράφος Στράβων, στα Γεωγραφικά του, με την πληροφορία ότι από τις μονίμως χιονοσκεπείς κορυφές του είναι ορατές τόσο η Μεσόγειος θάλασσα, όσο και η Μαύρη Θάλασσα (Εύξεινος Πόντος).
Σημειώνεται ότι η κορυφή Αργαίος, του Αντιταύρου, η ψηλότερη κορυφή της Κεντρικής Ανατολίας, κατά τους γεωλόγους - ηφαιστειολόγους αποτελεί πανάρχαιο ηφαίστειο, της κατηγορίας των στρωματοηφαιστείων.
2ος αιώνας π.Χ.
Ο 2ος αιώνας π.Χ. αρχίζει στις 1 Ιανουαρίου 200 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 101 π.Χ..
Αντίταυρος
Πηγές
Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας Κατηγορία:Μικρά Ασία Κατηγορία:Κιλικία Κατηγορία:Καππαδοκία
2ος αιώνας π.Χ.
Γεγονότα
Γ΄ Καρχηδονιακός πόλεμος (149-146 π.Χ.).
Παραπομπές
-98
Σπουδή Op. 25, No. 9 (Σοπέν)
Η Σπουδή Op. 25, No. 9 σε Σολ ύφεση μείζονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1834. Το κομμάτι γράφτηκε ως Allegro assai σε 2/4. Η εν λόγω σπουδή εστιάζει στα στακάτο και τα μαρκάτο. Πρόκειται για τη μικρότερη χρονικά σπουδή του Σοπέν, η οποία δεν ξεπερνά το 1 λεπτό. Η σπουδή είναι γνωστή επίσης και ως Butterfly (Πεταλούδα), τίτλος ο οποίος δεν δόθηκε από τον ίδιο τον συνθέτη, όπως δηλαδή συνέβη και σε άλλα κομμάτια του, αλλά δόθηκε από άλλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
25 09 Κατηγορία:Συνθέσεις του 1834 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ ύφεση μείζονα
Δημοσθένης Κόκκινος
Ο Δημοσθένης Κόκκινος (1926 - 1991) είναι Έλληνας συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας.
Γεννήθηκε στην Νεράιδα Τζουμέρκων το 1926. Έγραψε ποίηση, διήγημα, θέατρο, κριτική. Επί 40 και πλέον ετη εξέδιδε στα Ιωάννινα το μοναδικό στο είδος του μηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς στα συγχρονα Νεοελληνικά γράμματα. Τιμήθηκε γιά το λογοτεχνικό του έργο με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών καί επίσης με την ανώτατη διάκριση του Ελληνικού κράτους τον Σταύρο του Φοίνικα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη απένειμε στον Δημοσθένη Κοκκινο το ουφίκιο του Πατριαρχείου γιά την συμβολή του στην λογοτεχνία της νεώτερης Ελλάδος. Ο Δημοσθένης Κόκκινος πέθανε στα Ιωάννινα το 1991 και το έργο του είναι αντικείμενο μελέτης σε πολλά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό
Ποιήματα
Άλλα του έργα:
Θεατρικά
Ανδρόνικος Κομνηνός, 1977
Διηγήματα
Κορυφαίο του έργο:
Δοκίμια
Μεταφράσεις έργων
Μορίς Ντιβερζιέ ή Ντιβερζέ(Γάλλος Στοχαστής) Περί βουλευτικής και εκλογικής μεταρρύθμισης[Τετράτομο], Αθήνα, Ικαρος, 1978.
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Ισπανική Συνομοσπονδία Αυτόνομων Ακροδεξιών Ομάδων
Η Ισπανική Συνομοσπονδία Αυτόνομων Ακροδεξιών Ομάδων (Spanish: Confederación Española de Derechas Autónomas, CEDA) ήταν ένα Ισπανικό πολιτικό κόμμα κατά την διάρκεια της δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας. Ήταν μια ρωμαιοκαθολική συντηρητική δύναμη και ο πολιτικός κληρονόμος του λαϊκού "Acción Popular" του Ángel Herrera Oria. Η "CEDA" είδε τον εαυτό της ως αμυντικό οργανισμό, που δημιουργήθηκε για να προστατεύσει τη Θρησκεία, την οικογένεια και την Ιδιοκτησία. Η CEDA διεξήγαγε συγκεντρώσεις του φασιστικού τύπου και ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε να οδηγήσει "(παρόμοια με το ιταλικό φασιστικό κόμμα στη Ρώμη) προς την κατάληψη της εξουσίας. Εξέδιδε την εφημερίδα "El Debate".
Η CEDA υποστήριξε ότι υπερασπίζει την Ισπανία και τον « χριστιανικό πολιτισμό» από τον Μαρξισμό και ισχυρίστηκε ότι η πολιτική ατμόσφαιρα στην Ισπανία είχε καταστήσει την πολιτική, υπόθεση μαρξισμού εναντίον του αντιμαρξισμού. Με την εμφάνιση της ανόδου του ναζιστικού κόμματος στην εξουσία στη Γερμανία, η CEDA ευθυγραμμίστηκε με παρόμοιες προπαγανδιστικές εκδηλώσεις με τους Ναζί, συμπεριλαμβανομένης της πατρίδας και την ιεραρχίας. Ο ηγέτης του κόμματος José María Gil-Robles είχε παρακολουθήσει τις συναθροίσεις του Ναζιστικού Κόμματος στη Νυρεμβέργη και επηρεάστηκε από αυτό, προχωρώντας στη δημιουργία ενός ενιαίου αντιμαρξιστικού και αντεπαναστατικού μετώπου στην Ισπανία.
Η CEDA απέτυχε να κερδίσει τις εκλογές από το 1933 έως το 1936 και είχε ως αποτέλεσμα την μη υποστήριξη της συντηρητικής δεξιάς από αυτήν και τη στροφή της προς τον φιλοπόλεμο και βασιλόφρονα Αλφονσιστή, ηγέτη José Calvo Sotelo. Στη συνέχεια, η CEDA εγκατέλειψε τη μετριοπάθεια και άρχισε να παρέχει στήριξη σε όσους ήταν αφοσιωμένοι στη βία κατά της δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου, στον αρχικό ηγέτη του στρατιωτικού πραξικοπήματος ενάντια στη δημοκρατία, Στρατηγό Εμίλιο Μόλα. Στη συνέχεια, πολλοί από τους υποστηρικτές του νεανικού κινήματος της CEDA, "Juventudes de Acción Popular" (JAP, «Νεολαία για Λαϊκή Δράση») άρχισαν να μαζεύουν μαζικά για να ενταχθούν στην "Falange Española de las Juntas de Offensiva Nacional Sindicalista" ή αλλιώς στην «Φάλαγγα (Ισπανία)».
Πολλοί από τους υποστηρικτές του κόμματος χαιρέτισαν το στρατιωτικό πραξικόπημα το καλοκαίρι του 1936 που οδήγησε στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο και πολλοί από αυτούς εντάχθηκαν στο Εθνικό Κίνημα του Φρανθίσκο Φράνκο. Τον Απρίλιο του 1937, η CEDA διαλύθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος Κατηγορία:Εθνικισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Φασιστικά κόμματα Κατηγορία:Ιστορία του Καθολικισμού στην Ισπανία
Μικρή Χάνκα
Η Μικρή Χάνκα (απλοποιημένα κινέζικα:小兴凯湖, παραδοσιακά κινέζικα: 小興凱湖, πινγίν: Xiǎoxìngkǎi Hú) είναι λίμνη στα ανατολικά της επαρχίας Χεϊλονγκτσιάνγκ στην Κίνα. Βρίσκεται 120 χιλιόμετρα μακριά από την κινεζική πόλη Τζίσι, στο βόρειο άκρο της λίμνης Χάνκας, από την οποία έχει διαχωριστεί ως αποτέλεσμα της ιδιαιτερότητας του αναγλύφου, της προσχωσιγενής δραστηριότητας των ποταμών και των ρευμάτων. Έχει μήκος 37 χιλιομέτρων και πλάτος 5 έως 12 χιλιόμετρα. Το βάθος φτάνει μόνο 1 έως 2 μ. Βρίσκεται στην πεδιάδα της Χάνκας σε υψόμετρο 68 μ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Κίνας
12 Ιουλίου
11 Ιουλίου | 12 Ιουλίου | 13 Ιουλίου
Η 12η Ιουλίου είναι η 193η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (194η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 172 ημέρες.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Μάχαιρα
thumb|right|250px|Αρχαία ελληνικά όπλα. 4: μάχαιρα
Η Μάχαιρα ήταν αρχαίο ελληνικό όπλο.
Περιγραφή
Στα κείμενα που διασώζονται η λέξη μάχαιρα παίρνει διάφορες έννοιες και σημαίνει άλλοτε ένα απλό μαχαίρι, άλλοτε ένα σπαθί, άλλοτε ένα χειρουργικό σκαρπέλο. Σε κείμενα όμως που περιγράφουν πολέμους, η μάχαιρα είναι ένα πολεμικό όπλο με καμπυλωτή λάμα. Οι σύγχρονοι αρχαιολόγοι διακρίνουν μεταξύ μάχαιρας και κοπίδος ανάλογα με την κατεύθυνση που έχει η κλίση της λάμας.
Ο Ξενοφών, στο έργο του Ιππαρχικός (12:11), συνιστά την χρήση της μάχαιρας από το ιππικό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σπαθιά Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία
Μπουζάν-συρ-Λιμπρόν
Το Μπουζάν-συρ-Λιμπρόν (γαλλικά: Boujan-sur-Libron, οξιτανικά: Bojan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουζαναί (γαλλικά: Boujanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Κακκαβιά
''Αυτό το λήμμα αφορά τη συνταγή ψαρόσουπας. Για τη κωμόπολη στα σύνορα Ελλάδας - Αλβανίας δείτε: Κακαβιά Αργυροκάστρου''
Η κακκαβιά είναι είδος ψαρόσουπας. Πρώτοι παρασκευαστές του είδους αυτού φέρονται οι ψαράδες και οι κάτοικοι των παράκτιων περιοχών ανά τον κόσμο.
Η σούπα αυτή φτιάχνεται με βράσιμο ανακατεμένων μικρών πετρόψαρων, στο ζωμό των οποίων βράζονται, στη συνέχεια, μεγαλύτερα ψάρια με τα ανάλογα πάντα καρυκεύματα γενικά της ψαρόσουπας.
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Ζεστές σούπες Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση θαλασσινά Κατηγορία:Κουζίνα της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικές σούπες
Τιάγκο Σαβιέρ Ροντρίγκες Κορρέα
Ο Τιάγκο Σαβιέρ Ροντρίγκες Κορρέα (γεννημένος στις 27 Δεκεμβρίου 1983) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της ομάδας της γαλλικής Λιγκ 2 ΕΣ Τρουά ΑΚ.
Προηγουμένως αγωνιζόταν για λογαριασμό των Μποταφόγκο και Καμποφριένσε. Τον Ιανουάριο του 2007, αναχώρησε με προορισμό την ομάδα της γαλλικής Λιγκ 2 Σατορού.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΛΜ Σατορού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Damn! (τραγούδι)
Το "Damn!" είναι ένα τραγούδι από τους ραπ ντούο YoungBloodZ που κυκλοφόρησε ως το δεύτερο σινγκλ από το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους Drankin' Patnaz. Περιέχει τον κρανκ καλλιτέχνη Lil Jon.
Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία τους μέχρι σήμερα, κορυφώνοντας στο #4 στο U.S. Billboard Hot 100, οι YoungBloodZ πάτησαν το top 10 σινγκλ στο chart.
Track listing
CD single
Ψηφιακή λήψη
Remix
Το επίσημο remix ονομάζεται "Damn! (So So Def Remix)", και περιέχει τους Lil' Jon, Ludacris, Jermaine Dupri, & Bone Crusher. Μια υπόγεια έκδοση με τους Young Buck και Fabolous είναι επίσης διαθέσιμη.
Charts
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Lil Jon Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon Κατηγορία:Singles του 2003 Κατηγορία:Τραγούδια του 2003
Σπουδή Op. 25, No. 10 (Σοπέν)
Η Σπουδή Op. 25, No. 10 σε Σι ελάσσονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1835. Η συγκεκριμένη σπουδή διαφέρει αρκετά από τις άλλες, έχοντας αρχικά τριαδική μορφή. Με το πρώτο της μέρος να παίζεται σε οκτάβες στα 2/2 σε Allegro τέμπο. Στο δεύτερο θέμα της παίζει Σι ελάσσονα και μείζονα, ενώ στο τέλος επιστρέφει στην ελάσσονα. Το πρώτο μέρος παίζεται όλο σε forte και fortissimo, ενώ όλο το δεύτερο σε piano. Μία μέση εκτέλεση της διαρκεί περίπου 4,5 λεπτά. Η σπουδή είναι επίσης γνωστή και ως Octaves.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
25 10 Κατηγορία:Συνθέσεις του 1835 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ελάσσονα
Στυλιανός Κολιάτσος
Ο Στυλιανός Κολιάτσος (Αθήνα, 15 Ιουνίου 1830 - Αθήνα, 5 Νοεμβρίου 1878) ήταν πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας του 19ου αιώνα.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1830 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αποφοίτησε με άριστα.
Ασχολήθηκε με την πολιτική από το 1862. Έγινε πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Αττικής στην Β' Εθνική Συνέλευση. Επί δεκαετία συνέχισε να αναδεικνύεται αντιπρόσωπος των Αθηνών στη Βουλή (π.χ. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1872) και το Δημοτικό Συμβούλιο, του οποίου διετέλεσε και Πρόεδρος.
Εκτός της Συνέλευσης διετέλεσε Υπαρχηγός της Εθνοφυλακής.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 1878 από αποπληξία.
Προς τιμήν του ονομάστηκε η πλατεία Κολιάτσου στην οδό Πατησίων, όπου και είχε ιδιοκτησία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Τριστάν ντα Κούνια
Το Τριστάν ντα Κούνια είναι μια συστάδα από απομονωμένα νησιά στον νότιο Ατλαντικό ωκεανό, 2.816 χλμ. από τη Νότια Αφρική και 3.360 χλμ. από τη Νότια Αμερική. Είναι εξαρτημένο έδαφος του Βρετανικού υπερπόντιου εδάφους της Αγίας Ελένης, που βρίσκεται 2.173 χλμ. βόρεια. Το Έδαφος αποτελείται από ένα κύριο νησί, το Τριστάν ντα Κούνια (έκταση: 98 χλμ²), καθώς και μερικά ακατοίκητα νησιά: Απρόσιτη Νήσος (Inaccessible Island) και τα Νησιά Αηδονιού (Nightingale Islands). Η Νήσος Γκαφ (Gough Island), που βρίσκεται 395 χλμ. νοτιοανατολικά της κύριας νήσου, αποτελεί επίσης τμήμα του Εδάφους.
Το Τριστάν ντα Κούνια είναι το πιο απομονωμένο αρχιπέλαγος στον κόσμο.
Ιστορία
Τα νησιά τα πρωτοείδε το 1506 ο Πορτογάλος θαλασσοπόρος, Τριστάο ντα Κούνια, αλλά λόγω κακοκαιρίας δεν αποβιβάστηκε σε κάποιο από αυτά. Ονόμασε το κύριο νησί με το όνομά του, Ίλια ντε Τριστάο ντα Κούνια (Ilha de Tristão da Cunha), και αργότερα επικράτησε το μεταφρασμένο στα Αγγλικά όνομα του (Tristan da Cunha Island). Η πρώτη εξερεύνηση του αρχιπελάγους έγινε από τη Γαλλική φρεγάτα L'Heure du Berger το 1767. Έγιναν βυθομετρήσεις και μια βιαστική επιτήρηση της ακτογραμμής. Η παρουσία νερού στον μεγάλο καταρράκτη Μπιγκ Ουατρόν και σε μια λίμνη στη βόρεια ακτή σημειώθηκαν, και τα αποτελέσματα της εξερεύνησης δημοσιεύτηκαν από έναν υδρογράφο του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού το 1781. Ο πρώτος μόνιμος έποικος ήταν ο Τζόναθαν Λάμπερτ, από το Σάλεμ της Μασαχουσέτης των Ηνωμένων Πολιτειών, που έφτασε στα νησιά το 1810. Ανακήρυξε τα νησιά ως ιδιοκτησία του και τα ονόμασε Νησιά Αναψυχής. Η ηγεμονία του ήταν βραχύχρονη, καθώς πέθανε σε ένα ατύχημα με βάρκα το 1812.
Στις 14 Αυγούστου του 1816 το Ηνωμένο Βασίλειο προσάρτησε επισήμως τα νησιά, κυβερνώντας τα από την Αποικία του Ακρωτηρίου στη Νότια Αφρική. Έχει καταγραφεί ότι αυτό έγινε ως ένα προληπτικό μέτρο για να εξασφαλιστεί ότι οι Γάλλοι δεν θα χρησιμοποιούσαν τα νησιά ως βάση για μια επιχείρηση διάσωσης και απελευθέρωσης του Ναπολέοντα Βοναπάρτη από τη φυλακή του στη Νήσο Αγίας Ελένης. Επίσης αυτή η κτήση εμπόδιζε τις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιήσουν το αρχιπέλαγος ως βάση, όπως έκαναν στον πόλεμο του 1812. Προσπάθειες να αποικιστεί η Απρόσιτη Νήσος απέτυχαν.
Τα νησιά αρχικά κατοικούνταν από μια Βρετανική στρατιωτική φρουρά, και σταδιακά αναπτύχθηκε ένας πολιτικός πληθυσμός. Οι φαλαινοθήρες χρησιμοποιούσαν επίσης το νησί ως βάση για τις επιχειρήσεις τους στον νότιο Ατλαντικό ωκεανό. Η διάνοιξη όμως της Διώρυγας του Σουέζ το 1869, και η μετεξέλιξη των ιστιοφόρων πλοίων σε ατμοκίνητα, συνετέλεσαν στην απομόνωση των νησιών, καθώς δεν χρειάζονταν πλέον ως ενδιάμεσος σταθμός στα ταξίδια από την Ευρώπη προς την Άπω Ανατολή.
Το 1867, ο Πρίγκιπας Άλφρεντ, Δούκας του Εδιμβούργου και δεύτερος γιος της Βασίλισσας Βικτώριας, επισκέφτηκε το νησί. Ο κύριος οικισμός, το Εδιμβούργο των 7 Θαλασσών ονομάστηκε προς τιμήν της επισκέψεως του. Ο νεότερος αδερφός του Λιούις Κάρρολ, ο Αιδεσιμότατος Έντουιν Ντότζσον, υπηρέτησε ως Αγγλικανός ιεραπόστολος και δάσκαλος στο Τριστάν ντα Κούνια τη δεκαετία του 1880. Ένας δεύτερος Δούκας του Εδιμβούργου, ο σύζυγος της Βασίλισσας Ελισάβετ ΙΙ, επισκέφτηκε τα νησιά το 1957 στο ταξίδι του γύρω από τον κόσμο με το Βασιλικό γιοτ Μπριτάννια.
Στις 12 Ιανουαρίου 1938, τα νησιά ανακηρύχθηκαν εξαρτημένο έδαφος της Αγίας Ελένης.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα νησιά χρησιμοποιήθηκαν ως σταθμός του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού. Το Ατλάντικ Άιλ (Ατλαντική Νήσος) ιδρύθηκε για να καταγράφει τις μετακινήσεις των Γερμανικών πλοίων στον νότιο Ατλαντικό Ωκεανό. Ο πρώτος Αρμοστής διορίστηκε από τη Βρετανική κυβέρνηση εκείνη την περίοδο.
Το 1958, το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών πυροδότησε μια ατομική βόμβα κοντά στο νησί ως τμήμα της Επιχείρησης Άργος. Οι κάτοικοι του νησιού δεν ενημερώθηκαν για αυτήν τη δοκιμή, ούτε τους προσφέρθηκε ιατρική παρακολούθηση μετά το συμβάν. Μετά από δεκαετίες που κυκλοφορούσαν φήμες, η δοκιμή έγινε δημόσια γνωστή τον Μάιο του 2006.
Το 1961, μια ηφαιστειακή έκρηξη ανάγκασε σε εκκένωση ολόκληρο τον πληθυσμό και μεταφορά του σε έναν παλαιό σταθμό της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας στο Κάλσοτ κοντά στο Σαουθάμπτον της Αγγλίας, και διέμεναν κυρίως επί μιας οδού που ονομαζόταν Κλειστό Δρομάκι Τριστάν. Το 1962, μια αποστολή της Βασιλικής Κοινότητας πήγε στο νησί για να εξετάσει το μέγεθος της ζημιάς, και ανέφερε ότι ο οικισμός Εδιμβούργο των 7 Θαλασσών επηρεάστηκε μόνον στα όρια του. Οι περισσότερες οικογένειες επέστρεψαν το 1963 υπό τον Ουίλι Ρεπέττο (αρχηγό του δεκαμελούς νησιωτικού συμβουλίου) και τον Άλαν Κρόφορντ (τον πρώην υπουργό πρόνοιας στο νησί).
Το 2005 δόθηκε στο νησί ο ταχυδρομικός κώδικας του Ηνωμένου Βασιλείου, TDCU 1ZZ, για να διευκολύνει τους κατοίκους στην παραγγελία αγαθών από το Διαδίκτυο.
Πολιτική και νόμοι
Η διοικητική αρχή είναι αρμοδιότητα της Βασίλισσας, που αντιπροσωπεύεται στο Έδαφος από τον Κυβερνήτη της Αγίας Ελένης. Επειδή ο Κυβερνήτης διαμένει μόνιμα στην Αγία Ελένη, διορίζεται ένας Διοικητής (administrator) για να αντιπροσωπεύει τον Κυβερνήτη στα νησιά. Σημερινός διοικητής είναι ο Σιν Μπερνς από τον Δεκέμβριο του 2022.
Ο Διοικητής ενεργεί ως ο τοπικός αρχηγός της κυβέρνησης, και συμβουλεύεται το Νησιωτικό Συμβούλιο, που αποτελείται από 8 εκλεγμένα και 3 διορισμένα μέλη.
Το Τριστάν ντα Κούνια έχει τη δική του νομοθεσία, αλλά εφαρμόζονται οι νόμοι της Αγίας Ελένης όπου δεν αντιτίθενται στους τοπικούς νόμους, στον βαθμό που είναι κατάλληλοι για τις τοπικές συνθήκες και υπόκειται σε τέτοιες μεταβολές όπου οι τοπικές συνθήκες το επιβάλλουν. Ανώτερος Κάτοικος του Νησιού (Chief Islander) είναι ο Τζέιμς Γκλας, από τις 26 Μαρτίου 2019.
Γεωγραφία
350px|thumb|right|Χάρτης της συστάδας Τριστάν ντα Κούνια (συμπεριλαμβανομένης της Νήσου Γκαφ
Το αρχιπέλαγος Τριστάν ντα Κούνια αποτελείται από τα ακόλουθα νησιά:
Η Απρόσιτη Νήσος και τα Νησιά Αηδονιού βρίσκονται 35 χμ νοτιοδυτικά του κύριου νησιού, ενώ η Νήσος Γκαφ βρίσκεται 395 χλμ. νότια – νοτιοανατολικά.
Το κύριο νησί είναι αρκετά ορεινό, η μόνη επίπεδη περιοχή είναι η τοποθεσία της πρωτεύουσας Εδιμβούργου στη βορειοδυτική ακτή. Το ψηλότερο σημείο είναι ένα ηφαίστειο που ονομάζεται Κορυφή Βασίλισσας Μαρίας ("Queen Mary's Peak") στα 2.062 μέτρα, που καλύπτεται με χιόνια τον χειμώνα. Το κλίμα είναι θαλάσσιο υποτροπικό με μικρές διακυμάνσεις στη θερμοκρασία μεταξύ καλοκαιριού και χειμώνα και μεταξύ ημέρας και νύκτας.
Τα άλλα νησιά της συστάδας είναι ακατοίκητα, εκτός από τον Μετεωρολογικό Σταθμό Νήσου Γκαφ στο ομώνυμο νησί, που λειτουργεί η Νότια Αφρική από το 1956 (από το 1963 στην τωρινή του τοποθεσία στον Κόλπο Τρανσβάαλ στη νοτιοανατολική ακτή), με προσωπικό 6 ατόμων.
Το Τριστάν ντα Κούνια είναι τόπος φωλιάσματος για τα Αλμπατρός του Τριστάν.
Οικονομία
Η κύρια πηγή εισοδημάτων του νησιού είναι το εργοστάσιο αστακού και η πώληση γραμματοσήμων και νομισμάτων σε ξένους συλλέκτες. Οι περισσότεροι κάτοικοι έχουν διπλή απασχόληση, αφού συχνά δουλεύουν για την τοπική κυβέρνηση. Πολλοί κάτοικοι έχουν αγροτεμάχια (σε ισώματα πλαγιών) όπου καλλιεργούν πατάτες.
Η ηφαιστειακή έκρηξη του 1961 κατάστρεψε το εργοστάσιο κονσερβοποιίας καραβίδας του Τριστάν ντα Κούνια, που ξανακτίστηκε λίγο αργότερα. Οι καλλιεργητές καραβίδας δουλεύουν για την εταιρεία της Νοτίου Αφρικής «Οβενστόουν» που έχει ένα αποκλειστικό συμβόλαιο πώλησης καραβίδας στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία. Αν και το Τριστάν ντα Κούνια είναι υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν του επιτρέπεται η άμεση πρόσβαση στις αγορές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρόσφατα με τη μείωση του ενδιαφέροντος για την Καραβίδα του Τριστάν στις Ηνωμένες Πολιτείες οι νησιώτες έπρεπε να δανειστούν από τα αποθέματα τους. Τα οικονομικά προβλήματα του νησιού μπορεί να προκαλέσουν καθυστερήσεις στον εκσυγχρονισμό των επικοινωνιακών εξαρτημάτων και τη βελτίωση της εκπαίδευσης στο νησί.
Δημογραφία
Τα νησιά έχουν έναν πληθυσμό 242 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Ο κύριος οικισμός είναι το Εδιμβούργο των 7 Θαλασσών, που τοπικά είναι γνωστός ως «Ο Οικισμός» ("The Settlement"). Η κύρια θρησκεία είναι ο Χριστιανισμός, με τα δόγματα της Αγγλικανικής και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Υπάρχουν περιπτώσεις προβλημάτων υγείας λόγω της ενδογαμίας, όπως το άσθμα και το γλαύκωμα, που οφείλονται κατά το μεγαλύτερο τμήμα τους στους αναπόφευκτους γάμους μεταξύ στενά συγγενικών ατόμων, για παράδειγμα οι γάμοι μεταξύ δεύτερων ξαδερφιών, που έχουν πολύ μικρές δεξαμενές γονιδίων.
Η απομονωμένη τοποθεσία των νησιών κάνει δύσκολη τη μετακίνηση στον υπόλοιπο κόσμο. Δεν υπάρχει αεροδρόμιο, και τα νησιά μπορεί να προσεγγιστούν μόνο με πλοίο. Αλιευτικά σκάφη από τη Νότια Αφρική τακτικά εξυπηρετούν τα νησιά. Το "RMS Saint Helena" παλαιότερα συνέδεε τα νησιά με τη Νότια Αφρική, και το Ηνωμένο Βασίλειο μέσω της Αγίας Ελένης και της Νήσου της Αναλήψεως, αλλά πλέον δεν πηγαίνει στο Τριστάν ντα Κούνια.
Κοινωνία
Οι νέοι άνθρωποι γενικά θα ήθελαν να παραμείνουν στο νησί αλλά συχνά ανησυχούν για την εύρεση συζύγου. Κάποιοι φεύγουν για το εξωτερικό, παντρεύονται και ελπίζουν να επιστρέψουν. Ο πληθυσμός των 242 κατοίκων του Τριστάν ντα Κούνια μοιράζεται μόλις 9 επώνυμα: Κόλλινς, Γκλας, Γκρην, Χάγκαν, Λαβαρέλλο (τυπικό Λιγουριανό επώνυμο), Ρεπέττο (επίσης τυπικό επώνυμο της Λιγουρίας), Ρότζερς, Σκουίμπ και Σουαίην.
Η εκπαίδευση είναι η στοιχειώδης, με τα παιδιά να αφήνουν το σχολείο στα δεκαπέντε, και παρόλο που είναι δυνατόν να πάρουν το Γενικό Πιστοποιητικό Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έναν χρόνο αργότερα, τα αποτελέσματα είναι πολύ φτωχά.
Η απομόνωση του Τριστάν ντα Κούνια είχε ως αποτέλεσμα μια ασυνήθη αργκό διάλεκτο της Αγγλικής γλώσσας. Ο Μπιλ Μπράισον καταγράφει κάποια παραδείγματα της διαλέκτου του νησιού στο βιβλίο του, «Η Μητρική Γλώσσα» ("The Mother Tongue").
Κρίστιαν Βίλχελμ Άλερς
thumb|Αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη, 1882 Ο Κρίστιαν Βίλχελμ Άλερς (Γερμανικά: Christian Wilhelm Allers) ήταν Γερμανός ζωγράφος.
Βιογραφία
Από το 1880-81 υπηρέτησε στον Γερμανικό πολεμικό ναυτικό στο Κίελο όπου ο Αλεξάντερ φον Βέρνερ τον υποστήριξε. Εκεί γνώρισε και τον φίλο του Κλάους Γκρόθ.
Ο Άλερς έγινε πολύ γνωστός όταν δημοσίευσε την συλλογή με τα έργα του "Club Eintracht" το 1888. Συνέχισε με την έκδοση βιβλίων και χαρτών, έτσι στις αρχές της δεκαετίας του 1890 κατάφερε και έκτισε μία βίλα στο Κάπρι της Ιταλίας. Πέρασε εκεί πολλά χρόνια από την ζωή του, όπως και στο Αμβούργο, στην Καρλσρούη αλλά και ταξιδεύοντας τον κόσμο.
Το φθινόπωρο του 1902, υπήρξε ένα σκάνδαλο. Ο Φρίντριχ Άλφρεντ Κρούπ, ένα άλλο διάσημο πρόσωπο που ζούσε στο Κάπρι, κατηγορήθηκε από κάποιες ιταλικές εφημερίδες για ομοφυλοφιλία και παιδεραστία. Μερικές εβδομάδες αργότερα κατηγορήθηκε και ο Άλερς από το δικαστήριο. Ο Κρούπ πέθανε μερικές εβδομάδες αργότερα, πιθανόν από αυτοκτονία. Ο Άλερς κατάφερε να διαφύγει πριν αρχίσει η δίκη, η οποία αποφάσισε ποινή φυλάκισης 4½ χρόνων γι'αυτόν. Σύμφωνα με συνέντευξη του Τίτο Φιοράνι στην Le monde "Ο Άλερς είχε σαφώς ομοφυλοφιλικές τάσεις, και του άρεσε να περιβάλλει τον εαυτό του με αγόρια, τα οποία χρησιμοποιούσε συχνά ως μοντέλα".
Μητρόδωρος ο Χίος
Ο Μητρόδωρος ο Χίος (αρχαία ελληνικά: Μητρόδωρος ὁ Χῖος, fl 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, που ανήκε στη σχολή του Δημόκριτου, και σημαντικός πρόδρομος του Επίκουρου.
Κρίστιαν Βίλχελμ Άλερς
Βιογραφία
Ο Άλερς άφησε το Κάπρι και ξεκίνησε να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για πάνω από 10 χρόνια, έμεινε λίγο καιρό στη Νέα Ζηλανδία, τη Σαμόα, και την Αυστραλία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, χρησιμοποιούσε συχνά το ψευδώνυμο "W. Andresen", και έβγαζε χρήματα κάνοντας πορτρέτα πλουσίων. Πέθανε το 1915 στην Καρλσρούη μερικούς μήνες μετά την επιστροφή του στη Γερμανία.
Μητρόδωρος ο Χίος
Ο Μητρόδωρος ήταν μαθητής του Νέσσου της Χίου, ή όπως προτιμούν άλλες πηγές, του ίδιου του Δημόκριτου. Λέγεται ότι δίδαξε τον Διογένη το Σμυρναίο, ο οποίος με τη σειρά του ήταν δάσκαλος του Ανάξαρχου.
Κρίστιαν Βίλχελμ Άλερς
Το καλλιτεχνικό του έργο
Ο Άλερς ήταν νατουραλιστής. Τα σχέδιά του είναι πλούσια σε λεπτομέρεια και έχουν ρεαλιστικό ύφος, έτσι συχνά στερούνται το συναίσθημα. Αν και τα σχέδια φαίνονται ρεαλιστικά, ο Άλερς πρόσθετε μερικές φορές άτομα σε σκηνές που δεν βρίσκονταν ποτέ εκεί. Από αυτή την άποψη, δεν ήταν ρεαλιστής. Ο Άλερς χρησιμοποιούσε συχνά μολύβι. Για να κάνει χρωματιστά σχέδια συνήθως ξεκίναγε με μολύβι και τα χρωμάτιζε αργότερα ( με παστέλ, ελαιόχρωμα, κτλ). Τα θέματά που απεικόνιζε ήταν:
Μητρόδωρος ο Χίος
Ο Μητρόδωρος ήταν πλήρως σκεπτικιστής. Αποδεχόταν τη Δημοκρίτεια θεωρία των ατόμων και του κενού και της πληθώρας των κόσμων. Είχε επίσης δικιά του θεωρία ότι τα αστέρια σχηματίζονται από την μέρα με την ημέρα υγρασία στον αέρα με τη θερμότητα του Ήλιου. Σύμφωνα με τον Κικέρωνα, είπε ότι, "Δεν ξέρουμε τίποτα, όχι, ούτε καν αν ξέρουμε ή όχι", και πίστευε ότι όλα είναι για κάθε άτομο μόνο αυτό που φαίνεται για εκείνο να είναι.
Η παρακάτω φράση αποδίδεται σε αυτόν. Αν είναι ακριβής, δείχνει ότι ο Μητρόδωρος είχε μια κοσμολογική φιλοσοφία που ήταν μπροστά από τον αρχαίο κόσμο: "Ένα μόνο σπυρί σιταριού σε ένα μεγάλο χωράφι είναι τόσο παράξενο όσο ένας μόνος κόσμος σε ένα άπειρο διάστημα". Εν πόλει μήτε ως λέων ανατρέφου μήτε ως κώνωψ. Το μεν γαρ εκπατείται, το δε καιροφυλακτείται.
Πηγές
Metrodorus, Volume 18, p. 300.
Ανάλυση κόστους ταξιδιού
Η Ανάλυση κόστους ταξιδιού (αγγ. Travel Cost Method – TCM) είναι οικονομική τεχνική που χρησιμοποιείται προκειμένου να εκτιμήσει την οικονομική αξία περιβαλλοντικών αγαθών. Η ανάλυση κόστους ταξιδιού και άλλες οικονομικές τεχνικές αναπτύχθηκαν προκειμένου να αντιμετωπίσουν την αποτυχία της αγοράς να αποδώσει το σύνολο της αξίας των περιβαλλοντικών αγαθών. Κατατάσσεται στην κατηγορία μεθόδων αποκαλυπτόμενης προτίμησης. Η μέθοδος χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον για την αποτίμηση περιβαλλοντικών πόρων που χρησιμοποιούνται για αναψυχή. Κατά τους King & Mazzota (2000), με τη χρήση της μεθόδου μπορεί να εκτιμηθεί η αξία από:
Μεθοδολογία
Η βασική παραδοχή είναι ότι οι δαπάνες σε χρόνο και χρήμα που πραγματοποιούνται από τον πληθυσμό προκειμένου να μεταβεί στην περιοχή, αντιπροσωπεύουν, αυτόνομα ή συμπληρωματικά με την τιμή εισόδου εφόσον υπάρχει, την “τιμή αγοράς” της υπηρεσίας αναψυχής. Έτσι, θεωρείται ότι εκτιμώντας τη δυνητική επισκεψιμότητα ενός περιβαλλοντικού αγαθού σε διαφορετικά επίπεδα δαπανών, μπορεί να αποκαλυφθεί η μέγιστη επιθυμία πληρωμής για το αγαθό. Η μέθοδος υποθέτει ότι η ζήτηση για το περιβαλλοντικό αγαθό ανταποκρίνεται με τον ίδιο τρόπο στις αλλαγές του μεταφορικού κόστους και στις αλλαγές στην τιμή εισόδου. Τα απαιτούμενα δεδομένα συλλέγονται με συνεντεύξεις επί τόπου ή μέσω ταχυδρομείου.
Οι King & Mazzota (2000) ωστόσο αναφέρουν τρεις παραλλαγές της μεθόδου: Με τη χρήση της πρώτης παραλλαγής το κόστος της έρευνας περιορίζεται στο ελάχιστο και η διαδικασία απλοποιείται σημαντικά. Αναπόφευκτα, η απλοποίηση οδηγεί σε απώλεια πληροφορίας, οπότε η περιοχή εκτιμάται ως ενιαίο σύνολο, και η μεταβολή της αξίας της εξαιτίας ποιοτικών αλλαγών δεν μπορεί να ελεγχθεί εύκολα.
Από κάθε ζώνη προσδιορίζεται ο αριθμός των επισκέψεων για ορισμένο χρονικό διάστημα (π.χ., το προηγούμενο έτος) και το κόστος ταξιδιού. Το κόστος αντιστοιχεί στο χρηματικό κόστος ταξιδιού (π.χ. καύσιμα ή εισιτήρια, διόδια, στάθμευση κ.α) συν το κόστος σε χρόνο, υπολογιζόμενο στην απλούστερη εκδοχή ως οι ώρες ταξιδιού επί το μέσο ωριαίο μισθό. Βάσει αυτών των προσδιορισμών κατασκευάζεται με ανάλυση παλινδρόμησης η καμπύλη ζήτησης του περιβαλλοντικού αγαθού, «η οποία έχει αρνητική κλίση, δεδομένου ότι, η αύξηση της απόστασης από τον χώρο αναψυχής προκαλεί, εξαιτίας του αυξανόμενου κόστους, τη μείωση των επισκέψεων». Η ψυχαγωγική αξία του χώρου ισούται με το πλεόνασμα καταναλωτή (την περιοχή κάτω από την καμπύλη ζήτησης και πάνω από τις πραγματοποιηθείσες δαπάνες).
Με τη δεύτερη παραλλαγή, συλλέγονται μέσω ερωτηματολογίων περισσότερο ακριβή δεδομένα για τις επισκέψεις. Έτσι, πέρα από την ενισχυμένη ακρίβεια του μοντέλου ως προς τη διάρκεια και το κόστος της επίσκεψης, μπορεί να ενσωματωθούν και ερωτήσεις που αφορούν εναλλακτικές τοποθεσίες και την περιβαλλοντική ποιότητα του τόπου, οπότε και καθίσταται ευκολότερο να αποτιμηθούν οι οικονομικές συνέπειες από ποιοτικές αλλαγές (κατασκευάζονται δύο καμπύλες ζήτησης).
Στη τρίτη παραλλαγή της μεθόδου, (αγγ. random utility approach) επιδιώκεται η μέγιστη ακρίβεια αποτίμησης των ποιοτικών μεταβολών στον τόπο αναψυχής, και η αντιμετώπιση του προβλήματος των πολλαπλών προορισμών. Για το σκοπό αυτό, ζητείται από τους ερωτώμενους να επιλέξουν ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές, ποιότητες και κόστη, διατυπώνοντας ερωτήσεις τόσο σχετικά με τα ταξίδια που πραγματοποίησαν στον τόπο αναψυχής, όπως και στην δεύτερη παραλλαγή, όσο και για τις δραστηριότητες τους εκεί. Με την εκτεταμένη χρήση των ερωτηματολογίων, είναι δυνατόν να συνεκτιμηθεί το κόστος ευκαιρίας που προκύπτει βάσει του χρόνου παραμονής, αν και η συμπερίληψη του συγκεκριμένου κόστους συνιστά αμφιλεγόμενη πρακτική.
Η Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας των ΗΠΑ (EPA 2010) κατηγοριοποιεί τις παραλλαγές της μεθόδου σε αυτές που εξετάζουν έναν προορισμό (αγγ. singe-site models) και σε αυτές που εξετάζουν τις επιλογές των ατόμων απέναντι σε μια ομάδα διαθέσιμων προορισμών (αγγ. multi-site models). Στη δεύτερη κατηγορία, εκτός από την προσέγγιση random utility (RUA), εντάσσει και την τεχνική Kuhn-Tucker (KT), η οποία αναπτύχθηκε επειδή η RUA δεν προέβλεπε την καταγραφή ταξιδιών σε μια ομάδα προορισμών κατά τη διάρκεια μακρύτερης χρονικής περιόδου, καθώς και για να εισαγάγει τη μηδενική επιλογή. Η προσέγγιση ΚΤ είναι έτσι περισσότερο συμβατή με την Λανκαστεριανή παραδοχή μεγιστοποίησης της ωφέλειας μέσω αγοράς δέσμης ιδιοτήτων των αγαθών, και όχι προϊόντων.
Κρίσιμοι παράγοντες
Κρίσιμοι και αμφιλεγόμενοι παράγοντες για τη διεξαγωγή της αποτίμησης αποτελούν ο χειρισμός των ταξιδιών που έχουν πολλαπλούς προορισμούς ή που υπερβαίνουν τη μια ημέρα, η συμφωνία για το βαθμό στον οποίο ο χρόνος ταξιδιού αλλά και ο χρόνος παραμονής αποτελεί μέρος του κόστους ή μέρος της κατανάλωσης και ο τρόπος υπολογισμού του κόστος αυτού. . Επιπρόσθετα, η EPA (2010) εμφαίνει στη σημαντικότητα της σαφήνειας του καθορισμού του προορισμού αποτίμησης.
Ένας επιπλέον κρίσιμος παράγοντας σχετίζεται με την ύπαρξη εναλλακτικών τοποθεσιών. Εφόσον υπάρχουν, η επιλογή ενός συγκεκριμένου τόπου αναψυχής που βρίσκεται σε μια απόσταση x από τον ερωτώμενο, υπονοεί την ύπαρξη σημαντικότερης αξίας συγκριτικά με την περίπτωση όπου τόπος αναψυχής βρίσκεται στην ίδια απόσταση, αλλά απουσιάζουν οι εναλλακτικές επιλογές. Ωστόσο, η μέθοδος TCM, εφόσον υπολογίζει μόνο το μεταφορικό κόστος, θα αποδώσει την ίδια αξία και στις δύο περιπτώσεις.
Μειονεκτήματα
Η μέθοδος, πέρα από το ζήτημα της ισχύος των αρχικών της παραδοχών, δεν υπολογίζει τις τυχόν αξίες μη χρήσης. Γενικά, περιορίζεται στην αποτίμηση της αξίας αναψυχής η οποία δεν ταυτίζεται, και δύσκολα μπορεί να συσχετισθεί με την περιβαλλοντική αξία ενώ ήδη αναφέρθηκε η αδυναμία της στην εκτίμηση της αξίας από αναμενόμενες μελλοντικές ποιοτικές μεταβολές ), γεγονός που περιορίζει τη δυνατότητα εφαρμογής τής μεθόδου μόνο ex post.
Αναφορές
Κατηγορία:Περιβαλλοντικά οικονομικά
Αγνή της Γαλλίας
Η ονομασία Αγνή της Γαλλίας μπορεί να αναφέρεται:
Ένωσις των Ελλήνων Καλλιτεχνών
Η Ένωσις των Ελλήνων Καλλιτεχνών ήταν ένα από τα πρώτα επαγγελματικά σωματεία των Ελλήνων εικαστικών καλλιτεχνών στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους. Ιδρύθηκε το 1900, είχε όμως εξαιρετικά βραχύβια διάρκεια.
Ίδρυση
Η «Ένωσις των Ελλήνων Καλλιτεχνών» ιδρύθηκε στις αρχές του 1900, με πρόεδρο τον ζωγράφο Πολυχρόνη Λεμπέση και μέλη τους ζωγράφους Κωνσταντίνο Βολανάκη, Γεώργιο Ροϊλό, Εμμανουήλ Λαμπάκη και Αλέξανδρο Καλούδη, τον γλύπτη Γεώργιο Βρούτο, κ.ά. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν μέλη της «Εταιρείας των Φιλοτέχνων», οι οποίοι αποχώρησαν εκφράζοντας καταρχάς τη δυσαρέσκειά τους για το χαμηλό επίπεδο των εκθέσεων που οργάνωνε η Εταιρεία, αποτέλεσμα της συμμετοχής ενός μεγάλου αριθμού ερασιτεχνών. Η «Ένωσις των Ελλήνων Καλλιτεχνών» αποτελούσε ίσως και μια προσπάθεια ανασύστασης της «Καλλιτεχνικής Ενώσεως» που είχε ιδρυθεί το 1895 με πρωτοβουλία του ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα.
Ο Ιωάννης Πολέμης σε χρονογράφημά του παρουσιάζει το σκεπτικό ίδρυσης της «Ενώσεως των Ελλήνων Καλλιτεχνών» τονίζοντας ότι οι ζωγράφοι και οι γλύπτες της Αθήνας «οίτινες ταλαιπωρούμενοι, παραγνωριζόμενοι, παλαίοντες ημέραν και νύκτα προς τα ιδεώδη της τέχνης των και προς τας απηνείς ανάγκας του βίου, εσκέφθησαν επιτέλους και επείσθησαν και απεφάσισαν ν' αντλήσουν αφ' εαυτών και ο εις από τον άλλον μίαν δύναμιν υπέρμαχον δια του μετ' αλλήλου συνδέσμου, δια της ενώσεως των ατομικών δυνάμεων, των χανομένων αδίκως και ατελεσφορήτως τεινομένων μέσα εις την άγονον κοινωνίαν μας .» Γίνεται, λοιπόν, φανερή η πρόθεση των καλλιτεχνών να οργανωθούν και να διεκδικήσουν την ανεξαρτησία και την αυτοτέλειά τους, αποδεσμευόμενοι από εταιρείες, συνδέσμους και συλλόγους φιλοτέχνων.
Η διαρκής έκθεση της «Ενώσεως των Ελλήνων Καλλιτεχνών»
Η καθιέρωση μιας διαρκούς έκθεσης που δεν θα είχε μόνο εμπορικό χαρακτήρα, αλλά θα λειτουργούσε και ως μουσείο της σύγχρονης ελληνικής τέχνης και, ταυτόχρονα, θα συντελούσε στην ανάπτυξη της κριτικής, στη δημιουργία καλλιτεχνικής ατμόσφαιρας και στην αισθητική καλλιέργεια του λαού, στάθηκε πρωταρχικός στόχος της «Ενώσεως των Ελλήνων Καλλιτεχνών». Η πρώτη περίοδος της διαρκούς εκθέσεως της που στεγάστηκε σε δύο ισόγειες αίθουσες κτηρίου της οδού Φιλελλήνων απέναντι από την Αγγλικανική Εκκλησία, ξεκίνησε στις 3 Μαΐου 1900. Η ανταπόκριση του κοινού ήταν θετική αν και η έκθεση δεν στάθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη από εμπορική άποψη. Στη συγκεκριμένη έκθεση, παρουσίασαν τις δημιουργίες τους, καλλιτέχνες όπως οι ζωγράφοι Λεμπέσης, Ροϊλός, Βολανάκης, Καλούδης, Φλώρα και οι γλύπτες Φιλιππότης, Μπονάνος, Φυτάλης, κ.ά.
Η δεύτερη περίοδος της διαρκούς εκθέσεως (Οκτώβριος 1900-Ιανουάριος 1900) οργανώθηκε από επιτροπή αποτελούμενη από τους Πολυχρόνη Λεμπέση, Γεώργιο Ροϊλό και Σπυρίδωνα Καλλιγά και στεγάσθηκε σε αίθουσα που βρισκόταν στον περίβολο της (παλαιάς) Βουλής. Ανάμεσα στις συνθέσεις που παρουσιάστηκαν ήταν και του Νικολάου Γύζη, ο οποίος είχε δεχθεί την πρόσκληση και είχε γίνει μέλος της «Ενώσεως». Οι κριτικές στον Τύπο ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκές για το υψηλό επίπεδο των έργων, ενώ η ανταπόκριση του κοινού και οι πωλήσεις κινήθηκαν σε ικανοποιητικά επίπεδα.
Η «Ένωσις των Ελλήνων Καλλιτεχνών» διαλύθηκε άτυπα το 1902, αφού δεν προχώρησε στη διοργάνωση άλλων εκθέσεων και δεν υπάρχουν σχετικές μ' αυτήν περισσότερες πληροφορίες. Η «Ένωσις των Ελλήνων Καλλιτεχνών» αποτελεί μια ακόμη από τις προσπάθειες-πρωτοβουλίες οργάνωσης των καλλιτεχνών τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, οι οποίες θα κορυφωθούν με την ίδρυση του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (Ε.Ε.Τ.Ε.).
Πηγές
Κατηγορία:Τέχνες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές Επαγγελματικές Ενώσεις
Γιώργος Θεοφάνους
Ο Γιώργος Θεοφάνους (Λάρνακα, 9 Ιανουαρίου 1968 - ) είναι Ελληνοκύπριος συνθέτης, στιχουργός, μουσικός και συγγραφέας.