cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή Αγίου Γεωργίου Καρδίτσας
Η Μονή Αγίου Γεωργίου Καρδίτσας ή Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου "Καραϊσκάκη" βρίσκεται στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας σε απόσταση περίπου 3 χλμ. νοτιοανατολικά από το Μουζάκι και 2 χλμ. νοτιοδυτικά από το Μαυρομμάτι. Είναι κτισμένη επάνω σε βράχους και την έξοδο του Πορταϊκού ποταμού στον Θεσσαλικό κάμπο. Το μοναστήρι είναι γνωστό και ως «Μονή Γεωργίου Καραϊσκάκη», αφού σύμφωνα με την τοπική παράδοση, κοντά σε αυτό γεννήθηκε το 1782 ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
Ιστορικά στοιχεία
Από το παλιό μοναστηριακό συγκρότημα (κατεδαφίστηκε το 1989) σώζεται σήμερα μόνο το καθολικό, το οποίο κτίσθηκε ή ανακαινίσθηκε στα τέλη του 16ου ή στις αρχές του 17ου αιώνα. Στην πίσω μεριά των δεσποτικών εικόνων του τέμπλου (του Χριστού, της Θεοτόκου, του Τιμίου Προδρόμου και του Αγίου Γεωργίου) αναγράφεται το έτος 1602 ενώ σε άλλο σημείο του το έτος 1599. Οι τοιχογραφίες του εσωτερικού ιστορήθηκαν από τους ιερομονάχους Σεραφείμ από τη Χίο και Δημήτριο Αναγνώστου από το Μέτσοβο το 1719.
Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται για πρώτη φορά το 1961 στην κοινότητα Μαυρομματίου. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου Αγιου Γεωργιου
Όσκαρ Μπάκλουντ
Ο Γιόχαν Όσκαρ Μπάκλουντ (Johan Oskar Backlund, 28 Απριλίου 1846 – 29 Αυγούστου 1916) ήταν Σουηδός αστρονόμος που μετανάστευσε και σταδιοδρόμησε στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Το βαπτιστικό όνομά του δίνεται κάποτε ως Γιενς (Jöns), ωστόσο ακόμα και σύγχρονές του σουηδικές πηγές τον αναφέρουν ως Johan. Στη Ρωσία είναι γνωστός ως Οσκάρ Αντρέγιεβιτς Μπακλούντ (Оскар Андреевич Баклунд) και κάποιες ρωσικές πηγές δίνουν τις ημερομηνίες γεννήσεως και θανάτου του με το παλαιό ημερολόγιο, ως 16 Απριλίου και 16 Αυγούστου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπάκλουντ γεννήθηκε στο Λένγκεμ (Länghem) του Δυτικού Γιέτλαντ και απεφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα το 1872. Αφού απέκτησε το διδακτορικό του το 1875, μετανάστευσε στη Ρωσία το 1876. Εκεί εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο του Τάρτου (τότε γνωστό περισσότερο με τη γερμανική ονομασία της πόλεως ως «Αστεροσκοπείο του Ντόρπατ»), στη σημερινή Εσθονία, και στη συνέχεια, από το 1879, στο Αστεροσκοπείο του Πούλκοβο, καθιστάμενος εν τέλει διευθυντής του, από το 1895 μέχρι τον θάνατό του.
Ο Μπάκλουντ επικεντρώθηκε στην ουράνια μηχανική και μία αξιοσημείωτη εργασία του ήταν ο υπολογισμός της τροχιάς του Κομήτη του Ένκε με ενσωματωμένες τις βαρυτικές διαταραχές από τους πλανήτες. Συνακόλουθα και αντίστροφα, χρησιμοποίησε παρατηρήσεις του κομήτη αυτού για μία εκτίμηση της μάζας του πλανήτη Ερμή. Κάποιες ρωσικές πηγές αναφέρονται στον συγκεκριμένο κομήτη ως «Κομήτη Ένκε-Μπάκλουντ. Ασχολήθηκε επίσης με τη διεξαγωγή γεωδαιτικών μελετών στο Αρχιπέλαγος της Σπιτσβέργης από το 1898 μέχρι το 1900. Ο Μπάκλουντ έγινε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης το 1883, μέλος της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών το 1897 και μέλος της Βασιλικής Εταιρείας το 1911.
Οικογένεια
Ο Όσκαρ Μπάκλουντ πήρε ως σύζυγό του την Ούλρικα Καταρίνα Βίντμπεκ (Widebeck). Η κόρη τους Έλσα Καρολίνα Μπάκλουντ (1880–1974) έγινε γνωστή καλλιτέχνιδα, ενώ ο γιος τους Χέλγκε Γκότρικ Μπάκλουντ (1878–1958) έγινε γεωλόγος και εξερευνητής, επίτιμο μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Εδιμβούργου.
Νεκρολογίες
Κατηγορία:Σουηδοί αστρονόμοι
Σαβάρς Καραπετιάν
Βιογραφία
Ο Καραπετιάν γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1953 στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Αρμενίας, στο Κιροβακάν (σημερινό Βαναντζόρ), τότε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Η οικογένειά του μετακόμισε στην Υεμένη το 1964, όπου ο Σαβάρς φοίτησε οχτώ χρόνια στο σχολείο και σε μια τεχνική σχολή για μηχανικούς. Ακολουθώντας την συμβουλή οικογενειακών φίλων, ξεκίνησε να μαθαίνει κολύμβηση από μικρή ηλικία. Το 1975-76, υπηρέτησε στις Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις στην στρατιωτική βάση του Μπακού.
Κιτάναυρα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8f/Lycia-turkey-ancient.jpg/300px-Lycia-turkey-ancient.jpg|μικρογραφία|300x300εσ| Πόλεις της αρχαίας Λυκίας. Κόκκινες κουκκίδες: βουνοκορφές, λευκές κουκκίδες: αρχαίες πόλεις Η Κιτάναυρα (ή Κιθάναυρα) ήταν αρχαία πόλη της Λυκίας. Τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στο Σαράιτζικ, ένα μικρό χωριό στην περιοχή Κουμλουτζά της επαρχίας Αττάλειας, στην Τουρκία.
Σαβάρς Καραπετιάν
Βιογραφία
Ήταν αθλητής τεχνικής κολύμβησης, κάτοχος 11 παγκοσμίων ρεκόρ, 17 φορές πρωταθλητής κόσμου, 13 φορές πρωταθλητής Ευρώπης και 7 φορές πρωταθλητής Σοβιετικής Ένωσης.
Κιτάναυρα
Ιστορία
Η ιστορία της πόλης είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, γιατί δεν αναφέρθηκε από κανέναν αρχαίο συγγραφέα. Μόνο τα ερείπια της πόλης δίνουν κάποιες πληροφορίες. Η παλαιότερη φάση των τειχών της πόλης χρονολογείται στην ελληνιστική περίοδο, με την τελευταία φάση να χρονολογείται στη βυζαντινή περίοδο.
Σαβάρς Καραπετιάν
Βιογραφία
Σήμερα ζει στη Μόσχα και είναι ιδιοκτήτης ενός εμπορικού καταστήματος υποδημάτων το οποίο έχει ονομάσει «Δεύτερη Αναπνοή».
Κιτάναυρα
Ιστορία
Λόγω των πέντε εκκλησιών, που έχουν ταυτιστεί, η πόλη πιθανότατα έγινε πιο σημαντική με την εξάπλωση του Χριστιανισμού στην Ύστερη Αρχαιότητα.
Σαβάρς Καραπετιάν
Η ηρωική προσπάθεια και η διάσωση 20 ατόμων από πνιγμό
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1976, μόλις είχε τελειώσει την καθημερινή του προπόνηση των 20 Km στην λίμνη Γερεβάν όταν είδε ένα τρόλεϊ, με 92 επιβάτες, να πέφτει στην λίμνη. Κολύμπησε μέχρι εκείνο το σημείο και βούτηξε στα δέκα μέτρα που ήταν βυθισμένο και σχεδόν αόρατο από την λάσπη που είχε σηκωθεί. Έσπασε το πίσω παρμπρίζ με τα πόδια και μέσα από αυτό, άρχισε να βγάζει ανθρώπους να τους ανεβάζει στην επιφάνεια (περίπου 30 με 35 δευτερόλεπτα για κάθε άτομο που ανέβαζε) όπου τους παραλάμβανε ο αδελφός του, που προπονούνταν μαζί του, ο οποίος τους άφηνε στην ξηρά που απείχε 25 μέτρα. Έκανε το ίδιο πολλές φορές, σχεδόν 30 αλλά δεν επέζησαν όλοι.
Κιτάναυρα
Αρχαιολογικές έρευνες
Ο T.A.B. Spratt επισκέφτηκε την τοποθεσία για δύο ημέρες το 1842, για να αντιγράψει επιγραφές και σχεδίασε ένα σχέδιο. Δεν βρήκε λείψανα που να έδειχναν το όνομα της πόλης, αλλά υποψιάστηκε ότι ήταν τα Μάρμαρα της Λυκίας ή η Απολλωνία. Τα Μάρμαρα έχουν πλέον βρεθεί και η Απολλωνία τελικά ανακαλύφθηκε πολύ μακριά στη δυτική Λυκία.
Μια μελέτη νομισμάτων του 1998 στο Μουσείο της Αττάλειας οδήγησε στην αναγνώριση του ονόματος Κιτάναυρα. Το όνομα της πόλης εμφανίστηκε επίσης σε ένα ρωμαϊκό οδοδείκτη, το Miliarium Lyciae, που ανασκάφηκε στα Πάταρα το 1993. Οι επιγραφές στον οδοδείκτη δίνουν τοπωνύμια και αποστάσεις κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ. Αναφέρουν την Κιτάναυρα σε απόσταση 17-18 χλμ από την Ιδεβεσό. Αυτό κατέστησε δυνατό τον εντοπισμό της τοποθεσίας της πόλης.
Η Κιτάναυρα ερευνήθηκε λεπτομερώς από μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο Ακντενίζ με επικεφαλής τον Νεβζάτ Τσεβίκ το 2004-2005 και το 2006-2007.
Σαβάρς Καραπετιάν
Η ηρωική προσπάθεια και η διάσωση ατόμων από φωτιά
Τον Φεβρουάριο του 1985 περνώντας τυχαία κοντά από ένα κτίριο που φλεγόταν διαπίστωσε ότι υπήρχαν σ΄ αυτό παγιδευμένοι άνθρωποι. Χωρίς δεύτερη σκέψη όρμησε μέσα στις φλόγες και έβγαλε έξω έναν-έναν τους ανθρώπους εξασφαλίζοντας μια πολύμηνη παραμονή στο νοσοκομείο από σοβαρά εγκαύματα και προβλήματα αναπνοής λόγω των αερίων.
Κιτάναυρα
Η πόλη
Η ακρόπολη της Κιτάναυρας βρισκόταν σε ένα λόφο, που εκτεινόταν με κατεύθυνση ανατολικά προς δυτικά και περιβαλλόταν από υπολείμματα δομών στα νότια και δυτικά της. Η δυτική και βόρεια πλευρά της ακρόπολης καλύπτονται από απότομους βράχους, ενώ μια λιγότερο απότομη πλαγιά βρίσκεται στη νότια πλευρά. Τείχη για την προστασία της ακρόπολης εκτείνονταν από τη νοτιοδυτική πλευρά στην ανατολική και βόρεια πλευρά της ακρόπολης. Ήταν 1.30 μ. πάχος και έχουν διατηρηθεί σε ύψος 5 έως 6 μ σε λίγα σημεία.
Σαβάρς Καραπετιάν
Τιμητική μεταφορά Ολυμπιακής Φλόγας
Το 2014 στους Ολυμπιακούς Χειμερινούς Αγώνες που έγιναν στο Σότσι της Ρωσίας μετέφερε την Ολυμπιακή Φλόγα για το Κρεμλίνο, περπατώντας με δυσκολία. Όμως η Φλόγα έσβησε και ο κόσμος ανησύχησε. Κάποιος από την επιτροπή που τον ακολουθούσε, την άναψε. Την επόμενη ημέρα μη γνωρίζοντας ποιος ήταν, το διαδίκτυο πήρε φωτιά, έγραφαν : Ντροπή, γιατί έβαλαν αυτόν; ντροπή που δεν κατάφερε να φροντίσει την Φλόγα. Αργότερα έμαθαν ότι ήταν ο Shavarsh Karapetyan που έκτοτε έχει αναπνευστικά και άλλα προβλήματα. Τότε άλλαξαν οι δημοσιεύσεις και έγραψαν : Ήταν κάποιο σημάδι, ήθελε να δείξει ότι ακόμη και η Φλόγα έσβησε μπροστά στο θάρρος και το μεγαλείο της ψυχής του !
Κιτάναυρα
Η πόλη
Λείψανα βασιλικής βρίσκονται στη νοτιοδυτική γωνία της ακρόπολης. Μια άλλη μεγάλη βασιλική βρισκόταν στο κέντρο. Ένα συγκρότημα λουτρών - γυμναστηρίου είναι το καλύτερο κτήριο, που έχει απομείνει. Βρίσκεται στους πρόποδες της νοτιοδυτικής εισόδου της ακρόπολης και αποτελούνταν από μια παλαίστρα και έξι άλλα τμήματα. Η ποιότητα κατασκευής και το μέγεθος των λουτρών είναι εντυπωσιακή για μια μεσαίου μεγέθους πόλη σε ένα σχετικά απομακρυσμένο μέρος της Λυκίας. Με μέγεθος 700 m 2 το κτήριο έχει διπλάσιο μέγεθος από τα κεντρικά λουτρά των Πατάρων (315 m ) και τα νότια λουτρά Ξάνθου (295 m  ), δύο από τις μεγαλύτερες πόλεις της Λυκίας. Τα μεγέθη των λουτρών επηρεάστηκαν τόσο από τον πληθυσμό μιας πόλης όσο και από τον αριθμό των περιστασιακών επισκεπτών από έξω από την πόλη. Η θέση των λουτρών σε ένα σταυροδρόμι διαδρομών, που χρησιμοποιούν οι ταξιδιώτες υποδηλώνει ότι τα λουτρά εξυπηρετούσαν πολλούς προσωρινούς επισκέπτες.
Σαβάρς Καραπετιάν
Τιμητική μεταφορά Ολυμπιακής Φλόγας
Κατηγορία:Πρόσωπα αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Κιτάναυρα
Η πόλη
Τα υπολείμματα ενός τοίχου από τεράστιους ακανόνιστους κομμένους ογκόλιθους, που οδηγεί στο λουτρό από το λόφο στη δυτική πλευρά του δασικού δρόμου είναι πιθανό να ανήκουν στο υδραγωγείο.
Ένας δρόμος, που εκτείνεται από τα νότια της ακρόπολης και μετά στρίβει βόρεια, περνώντας την ακρόπολη προς τα δυτικά, πλαισιώνεται από νεκροπόλεις και στις δύο πλευρές. Ένα ηρώον βρίσκεται νότια της ακρόπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυκίας
Ιωάννης Τράκας
Ο Ιωάννης Τράκας διετέλεσε υφυπουργός οικονομικών στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε γενικός διευθυντής του γενικού λογιστηρίου του κράτους. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υφυπουργός οικονομικών.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών Τ
Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας (Ελλάδα)
Η αποστολή της Γενικής Γραμματείας, σύμφωνα με τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις, συνίσταται στην αντικειμενική πληροφόρηση του ελληνικού λαού, στην ενημέρωση των οργάνων του κράτους για τα σημαντικά διεθνή γεγονότα και για τις απόψεις των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στα θέματα που αφορούν τη χώρα, στην προβολή, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών και τους λοιπούς αρμόδιους φορείς, των ελληνικών θέσεων στο εξωτερικό και στην ενημέρωση του απόδημου ελληνισμού, καθώς και στη λήψη των νομοθετικών και κανονιστικών πρωτοβουλιών για τη ρύθμιση του ευρύτερου τομέα των μέσων μαζικής ενημέρωσης στο πλαίσιο των διεθνών και ευρωπαϊκών εξελίξεων.
Από τις 29 Σεπτεμβρίου 2015 εώς τις βουλευτικές εκλογές του 2019, η εποπτεία της Γενικής Γραμματείας είχε ανατεθεί στον Υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά, ενώ γενικός γραμματέας ήταν ο Λευτέρης Κρέτσος.
Ιστορία μετά το 1974
Στη συνέχεια παρουσιάζεται η ιστορία της Γενικής Γραμματείας με τις διοικητικές μεταβολές της, τις μεταβολές στην ονομασία της και τους διατελέσαντες πολιτικούς προϊσταμένους κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο.
Διατελέσαντες πολιτικοί προϊστάμενοι μετά το 1974
Στη συνέχεια παρουσιάζεται κατάλογος με τους Υπουργούς ή τους Υφυπουργούς που διετέλεσαν πολιτικοί προϊστάμενοι της Γενικής Γραμματείας. Στα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία οι σχετικές υπηρεσίες υπάγονταν απευθείας στον Πρωθυπουργό, δεν γίνεται αναφορά σε αυτόν, αλλά στον εκάστοτε Υπουργό ή Υφυπουργό στον οποίο είχε ανατεθεί η εποπτεία επί αυτών, εφόσον υπήρχε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Κυβέρνηση
Αταουάλπα Ίνκα
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1502 στο Κούσκο ή στο Καράνκουϊ. Ήταν γιος του Ουάινα Κάπακ ο οποίος υπήρξε Αυτοκράτορας των Ίνκα την περίοδο 1493-1525. Άνηκε στη Δυναστεία Άναν.
Ο Αταουάλπα ανήλθε στην εξουσία διαδεχόμενος τον αδερφό του Ουάσκαρ, έπειτα από πολεμική σύγκρουση των δύο στην οποία τελικά επικράτησε. Έγινε αυτοκράτορας τον Μάιο του 1532 και παρέμεινε στη θέση αυτή για έναν περίπου χρόνο, μέχρι δηλαδή και όταν τον σκότωσαν, αφού πρώτα τον είχαν φυλακίσει, οι Ισπανοί κονκισταδόρες υπό την ηγεσία του Φρανσίσκο Πισάρο, στις 26 Ιουλίου του 1533 στην πόλη Καχαμάρκα και σε ηλικία 31 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτορες των Ίνκας
Λανγκρ
Το Λανγκρ (γαλλικά: Langres) είναι κοινότητα στο νομό Ωτ-Μαρν στην περιοχή Γκραντ Εστ, στη βορειοανατολική Γαλλία.
Η πόλη έχει τιμηθεί με τις ετικέτες «Πόλη τέχνης και ιστορίας», «Ανθισμένη πόλη» και «Ιντερνετική πόλη».
Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Λανγκρουά (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
Είναι μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι το Σαιν-Ντιζιέ και βρίσκεται στα βόρεια του νομού. Έχει πληθυσμό 7.761 κατοίκους (2016).
Η πόλη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 458 μέτρων στα βόρεια του οροπεδίου που χωρίζει το λεκανοπέδιο του Παρισιού από την κοιλάδα του ποταμού Σον.
Η πόλη είναι οδικός άξονας, ήδη σημαντικός κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Γαλατίας. Το 1858 απέκτησε σιδηροδρομικό σταθμό στο δίκτυο Παρίσι-Μιλούζ. Επίσης, το κανάλι που ενώνει την Καμπανία με τη Βουργουνδία περνάει κοντά στην πόλη. Η περιοχή Λανγκρ ονομάζεται «περιοχή των τεσσάρων λιμνών». Αυτές οι τεχνητές λίμνες κατασκευάστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα για την παροχή νερού στο κανάλι. Η λίμνη Λιέ, η μεγαλύτερη και ορατή από τα τείχη της πόλης, διευθετήθηκε σε χώρο αναψυχής για κολύμπι και θαλάσσια σπορ (πεντάλ, ιστιοσανίδα, κανό, θαλάσσιο σκι).
Τα κύρια υδάτινα ρεύματα που διασχίζουν την πόλη είναι ο ποταμός Μάρνης, και οι μικρότεροι Μπονέλ και Ρουισώ.
Κλίμα
Το Λανγκρ, σύμφωνα με τα μετεωρολογικά δελτία, είναι μία από τις πιο κρύες πόλεις, λόγω του ηπειρωτικού κλίματος και του υψομέτρου που το εκθέτει στους ανέμους από όλες τις πλευρές. Τα καλοκαίρια είναι μέτρια ζεστά και ηλιόλουστα ενώ οι χειμώνες είναι κρύοι, ομιχλώδεις και συχνά χιονισμένοι.
Αρχαιότητα
μικρογραφία|Η Ρωμαϊκή πύλη Όπως και οι περισσότεροι άλλοι γαλατικοί λαοί, το λατινικό όνομα των κατοίκων της περιοχής Λιγγόνων, μεταφέρθηκε στο σημερινό τοπωνύμιο της πρωτεύουσάς τους. Έτσι, το Γαλατο-ρωμαϊκό Αντεμαντούνουμ μετονομάστηκε σε Λανγκρ.
Μεσαίωνας
μικρογραφία|Η στέψη του [[Λουδοβίκος Η΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκου Η']] Μετά από μια σύντομη ύφεση μετά τις βαρβαρικές επιδρομές, η πόλη ανέκτησε την ευημερία της κατά την Καρολίγγεια Αναγέννηση, παρά τις καταστροφικές επιδρομές των Νορμανδών από 888 έως 894. Η αυξανόμενη πολιτική επιρροή, παρά τη Γρηγοριανή μεταρρύθμιση, η οικονομική ευημερία και η πολιτιστική επιρροή της επισκοπής του Λανγκρ, παράλληλα με την ανάπτυξη της φεουδαρχίας, έκαναν το Λανγκρ μια ισχυρή πόλη του Μέσου Μεσαίωνα, επάξια κληρονόμο της Πολιτείας (Civitas) των Λιγκόνων.
Η επισκοπή του Λανγκρ, παραμένοντας πιστή στο στέμμα της Γαλλίας, κατά τον 12ο αιώνα ευνοήθηκε και απέκτησε προνόμια: το 1179 ο Ούγος Γ΄, δούκας της Βουργουνδίας χορήγησε τον τίτλο του κόμη του Λανγκρ στον θείο του επίσκοπο Γκωτιέ, ο Λουδοβίκος Ζ' της Γαλλίας τον ονόμασε Ομότιμο και ο Φίλιππος Αύγουστος χορήγησε το 1200 τον τίτλο του δούκα στους επισκόπους του Λανγκρ.
Έχαιραν μεγάλων προνομίων, τόσο που κατά τη διάρκεια της στέψης του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Η' στις 6 Αυγούστου 1223 στον καθεδρικό ναό της Ρενς, ο δούκας-επίσκοπος του Λανγκρ κρατούσε το βασιλικό σκήπτρο.
Αναγέννηση
Κατά την περίοδο της Αναγέννησης, το Λανγκρ έγινε ένα σημαντικό καλλιτεχνικό κέντρο όπου η λογοτεχνία, η ζωγραφική, η αρχιτεκτονική και γενικά οι τέχνες άκμασαν. Η πόλη ευνοήθηκε ιδιαίτερα από την εγγύτητά της προς τη βασιλική αυλή και την ισχύ της επισκοπής της. Από τα τέλη του 15ου και αρχές του 16ου αιώνα, η ευημερία στην πόλη οδήγησε στην κατασκευή πολλών μεγαλόπρεπων πολιτικών, θρησκευτικών και στρατιωτικών κτιρίων που εξακολουθούν να υπάρχουν σήμερα.
Οικονομία
Στην πόλη και τη βιομηχανική ζώνη της υπάρχουν εταιρείες και μονάδες που δραστηριοποιούνται σε πολλούς τομείς: πλαστικά, P.T.F.E.(Teflon είναι το σήμα κατατεθέν), καουτσούκ, μαχαιροπίρουνα, μεταλλουργία, μηχανική, αυτοκίνητα, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, εκτύπωση κ.ά.
Τα τείχη
μικρογραφία|333x333εσ|Πύργοι των οχυρώσεων Τα τείχη της πόλης χτίστηκαν πριν από 2.000 χρόνια. Οι οχυρώσεις  ανακατασκευάστηκαν από  στρατιωτικούς μηχανικούς πολλές φορές στη διάρκεια των αιώνων. Καλύπτουν 3,6 χιλιόμετρα περιβάλλοντας την αρχαία πόλη με τους επτά οχυρωμένους πύργους, τις έξι πύλες της και τη Γαλατο-ρωμαϊκή πύλη, που υπενθυμίζει ότι το Λανγκρ ήταν, τον 2ο αιώνα, η πρωτεύουσα του λαού των Λιγκόνων. Τον 19ο αιώνα, το σύστημα των οχυρώσεων της πόλης επεκτάθηκε σε οχυρά που χτίστηκαν στα 10 και 15 χιλιόμετρα από την πόλη και υπάρχουν ακόμη μέσα στο δάσος που περιβάλλει την πόλη.
Κύρια αξιοθέατα
Το Λανγκρ είναι μια ιστορική πόλη με πολλούς θησαυρούς τέχνης μέσα στα τείχη μήκους 3,5 χιλιομέτρων που περιβάλλουν την παλιά πόλη. Έχουν επίσης σωθεί επτά πύργοι και επτά πύλες.
Ο καθεδρικός ναός του Σαιν Μαμές είναι ένα οικοδόμημα του 12ου αιώνα, αφιερωμένη στον Άγιο Μάμα της Καισάρειας, μάρτυρα του 3ου αιώνα.
Το μουσείο Σπίτι του Διαφωτισμού-Ντενί Ντιντερό λειτουργεί από το 2013. Δημιουργήθηκε σε ένα ιδιωτικό αρχοντικό του 16ου και 18ου αιώνα και είναι αφιερωμένο σε ένα από τα πιο γνωστά τέκνα της πόλης, τον φιλόσοφο Ντενί Ντιντερό και στο πιο διάσημο έργο του, την Εγκυκλοπαίδεια, καθώς και στην εποχή του Γαλλικού Διαφωτισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καμπανίας-Αρδεννών Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Μαρία της Βρετάνης, κυρία του Λα Γκερς
Η Μαρία, γαλλ. Marie (18 Φεβρουαρίου 1391 - 18 Δεκεμβρίου 1446) από τον Οίκο του Ντρε γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βρετάνης και ήταν κυρία του Γκερς. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα, μετέπειτα δούκισσα, του Αλανσόν.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Δ΄ δούκα της Βρετάνης και της Ιωάννας των Εβρέ, κόρης του Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1396 τον Ιωάννη Α΄ των Βαλουά κόμη, μετέπειτα δούκα, του Αλανσόν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Καταγόταν από το χωριό Λαγκάδια Αρκαδίας και η μητέρα του, Θεοφανώ Παπαγιαννοπούλου, καταγόταν από την ιστορική οικογένεια Δεληγιάννη. Παντρεύτηκε το 1935 την Αντιγόνη Παπαδοπούλου, κόρη του βουλευτή Πειραιώς Ιωάννη Παπαδόπουλου και απέκτησε δύο παιδιά, τη Χρυσάνθη Παναγιωτοπούλου-Αποστολοπούλου και το Γεώργιο Παναγιωτόπουλο.
Σπούδασε νομικά και το 1931 μετά από εξετάσεις, ανέλαβε Εισηγητής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το 1969, με την απομάκρυνση του τότε Προέδρου Μιχαήλ Στασινόπουλου από το δικτατορικό καθεστώς, παραιτήθηκε από τη θέση του Συμβούλου Επικρατείας.
Την 2.12.1950 ως υπηρεσιακός δήμαρχος του Δήμου Νικαίας, υποδέχθηκε την τότε πριγκίπισσα και διάδοχο της Μεγάλης Βρετανίας Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και τον σύζυγό της Δούκα του Εδιμβούργου Φίλιππο κατά την μοναδική επίσκεψή τους στην Ελλάδα στον Ιερό Ναό του Αγίου Φιλίππου στο λόφο Δεξαμενής της Νίκαιας. ,
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικών Υπηρεσιών
Απολλωνία (Λυκία)
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c8/Theatre_apollonia.jpg/300px-Theatre_apollonia.jpg|μικρογραφία|300x300εσ| Θέατρο Απολλωνίας σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/98/Apollonia_Lycian_pillar_tombs.jpg/300px-Apollonia_Lycian_pillar_tombs.jpg|μικρογραφία|300x300εσ| Λυκιακοί τάφοι στην Απολλωνία Η Απολλωνία (Ἀπολλωνία) ήταν πόλη της αρχαίας Λυκίας. Τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στο Κιλιτσλί (Σιτσάκ), ένα μικρό χωριό στην περιοχή Κας της επαρχίας Αττάλειας, στην Τουρκία.
Ιστορία
Η πόλη δεν αναφέρεται από κανένα αρχαίο συγγραφέα. Οι τάφοι στη νεκρόπολη στα βόρεια της πόλης μαρτυρούν λυκιακή προέλευση του οικισμού και χρονολογούνται περίπου στο 500 π.Χ.
Στα ρωμαϊκά χρόνια η πόλη αποτελούσε μέρος μιας τοπικής ομοσπονδίας, μιας συμπολιτείας, με τα Σίμηνα, Ίσινδα και Άπερλαι. Οι Άπερλαι ήταν επικεφαλής της συμπολιτείας, η οποία εκπροσωπήθηκε στο Κοινό των Λυκίων με μία ψήφο.
Τα ερείπια μιας βυζαντινής εκκλησίας χρονολογούνται πιθανώς στον 6ο ή 7ο αιώνα μ.Χ.. Επομένως η πόλη ακόμη κατοικούνταν εκείνη την εποχή.
Διάταξη
Η πόλη βρίσκεται σε ένα λόφο και έχει μια περιτειχισμένη ακρόπολη στο υψηλότερο σημείο της. Στα ανατολικά η ακρόπολη φαίνεται να είναι διπλή, γιατί μέσα στα βυζαντινά τείχη βρίσκεται πολύ παλαιότερος φράκτης. Στη δυτική και βορειοδυτική πλευρά της ακρόπολης βρίσκονται δύο εκκλησίες, ένα θέατρο, λουτρά με στέρνες και ένα ηρώο. Στη νοτιοδυτική πλευρά χτίστηκαν σπίτια. Γύρω από την ακρόπολη βρίσκονται έξι τάφοι και ένα μεγαλύτερο μνημείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυκίας
Φύλακες του Γαλαξία (ομάδα, 2008)
Οι Φύλακες του Γαλαξία (αγγλικά: Guardians of the Galaxy) είναι μια πλασματική ομάδα υπερηρώων που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικ που εκδίδονται από την Marvel Comics. Δημιουργήθηκαν από τους Νταν Άνπνετ και Άντι Λάνινγκ και έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στο Annihilation: Conquest #6 (Απρίλιος 2008). Η ομάδα αποτελείται από τους Star-Lord, Ρόκετ Ρακούν, Γκρουτ, Φάιλα-Βελ, Γκαμόρα, Ντραξ, και Άνταμ Γουόρλοκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Υπερηρωικές ομάδες της Marvel Comics
Φαρυγγίτιδα
Οι περισσότερες περιπτώσεις προκαλούνται από ιογενή λοίμωξη. Η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα, μια βακτηριακή λοίμωξη, είναι η αιτία περίπου στο 25% των παιδιών και στο 10% των ενηλίκων με φαρυγγίτιδα. Ασυνήθεις αιτίες περιλαμβάνουν άλλα βακτήρια όπως γονόρροια, μύκητες, ερεθιστικές ουσίες όπως καπνός, αλλεργίες και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Δεν συνιστάται η διενέργεια ειδικών εξετάσεων σε άτομα που έχουν ξεκάθαρα συμπτώματα ιογενούς λοίμωξης, όπως κρυολόγημα. Διαφορετικά, συνιστάται δοκιμή ταχείας ανίχνευσης αντιγόνου ( RADT ) ή λήψη φαρυγγικού επιχρίσματος. Άλλες καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα περιλαμβάνουν τις επιγλωττίτιδα, θυρεοειδίτιδα, οπισθοφαρυγγικό απόστημα και περιστασιακά καρδιακές παθήσεις.
Τα ΜΣΑΦ, όπως η ιβουπροφαίνη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στον πόνο. Αναισθητικά φάρμακα, όπως η τοπική λιδοκαΐνη, μπορεί επίσης να βοηθήσουν. Ο στρεπτόκοκκος συνήθως αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά, όπως πενικιλλίνη ή αμοξικιλλίνη. Δεν είναι σαφές εάν τα στεροειδή είναι χρήσιμα στην οξεία φαρυγγίτιδα, εκτός πιθανώς σε σοβαρές περιπτώσεις, αλλά μια πρόσφατη ανασκόπηση (2020) διαπίστωσε ότι όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με αντιβιοτικά βελτίωσαν μέτρια τον πόνο και την πιθανότητα υποχώρησης.
Περίπου το 7,5% των ανθρώπων έχουν πονόλαιμο σε οποιαδήποτε περίοδο 3 μηνών. Δύο ή τρία επεισόδια σε ένα χρόνο δεν είναι ασυνήθιστα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα 15 εκατομμύρια επισκέψεις σε γιατρούς στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2007. Η φαρυγγίτιδα είναι η πιο κοινή αιτία πονόλαιμου. Η λέξη προέρχεται από την ελληνική λέξη φάρυγγας που σημαίνει «λαιμός» και το επίθημα -ίτις που σημαίνει «φλεγμονή».
Ταξινόμηση
μικρογραφία| Ένας κανονικός λαιμός Η φαρυγγίτιδα είναι τύπος φλεγμονής που προκαλείται από λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Μπορεί να ταξινομηθεί ως οξεία ή χρόνια. Η οξεία φαρυγγίτιδα μπορεί να είναι καταρροϊκή, πυώδης ή ελκώδης, ανάλογα με τον αιτιολογικό παράγοντα και την ανοσολογική ικανότητα του προσβεβλημένου ατόμου. Η χρόνια φαρυγγίτιδα μπορεί να είναι καταρροϊκή, υπερτροφική ή ατροφική.
Η αμυγδαλίτιδα είναι υποτύπος φαρυγγίτιδας. Εάν η φλεγμονή περιλαμβάνει και τις αμυγδαλές και άλλα μέρη του λαιμού, μπορεί να ονομαστεί φαρυγγοαμυγδαλίτιδα ή αμυγδαλοφαρυγίτιδα. Μια άλλη υποκατηγορία είναι η ρινοφαρυγγίτιδα (το κοινό κρυολόγημα).
Ιογενή
αριστερά|μικρογραφία| Εξιδρωματική φαρυγγίτιδα σε άτομο με [[Λοιμώδης μονοπυρήνωση|λοιμώδη μονοπυρήνωση]] Οι ιογενείς φαρυγγίτιδες αποτελούν περίπου το 40-80% όλων των μολυσματικών περιπτώσεων και μπορεί να είναι χαρακτηριστικό πολλών διαφορετικών τύπων ιογενών λοιμώξεων.
Βακτηριακά
Αριθμός διαφορετικών βακτηρίων μπορεί να μολύνει τον ανθρώπινο λαιμό. Ο πιο συνηθισμένος είναι ο στρεπτόκοκκος της ομάδας Α ( Streptococcus pyogenes ), αλλά άλλοι περιλαμβάνουν τους Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Bordetella pertussis, Bacillus anthracis, Corynebacterium diphtheriae, Neisseria gonorrhoe, Chlamydophila pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae και Fusobacterium necrophorum. μικρογραφία| Περίπτωση στρεπτόκοκκου στο λαιμό Η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα προκαλείται από έναν β-αιμολυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α (GAS). Είναι η πιο κοινή βακτηριακή αιτία φαρυγγίτιδας (15–30%). Τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, πονόλαιμο και μεγάλους λεμφαδένες. Είναι μια μεταδοτική λοίμωξη, που μεταδίδεται μέσω στενής επαφής με ένα μολυσμένο άτομο. Η οριστική διάγνωση γίνεται με βάση τα αποτελέσματα της καλλιέργειας του λαιμού. Τα αντιβιοτικά είναι χρήσιμα τόσο για την πρόληψη επιπλοκών (όπως ο ρευματικός πυρετός) όσο και για την επιτάχυνση της ανάρρωσης.
Η διφθερίτιδα είναι μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού που προκαλείται από το Corynebacterium diphtheriae, η οποία έχει εκριζωθεί σε μεγάλο βαθμό στις ανεπτυγμένες χώρες μετά την έναρξη των προγραμμάτων παιδικού εμβολιασμού, αλλά εξακολουθεί να καταγράφεται στον Τρίτο Κόσμο και όλο και περισσότερο σε ορισμένες περιοχές στην Ανατολική Ευρώπη.
Μερικές άλλες αιτίες είναι σπάνιες, αλλά πιθανώς θανατηφόρες, και περιλαμβάνουν λοιμώξεις του παραφαρυγγικού χώρου : περιαμυγδαλικό απόστημα, λοίμωξη του υπογνάθιου χώρου (λουδοβίκειος κυνάγχη) και επιγλωττίτιδα.
Μυκητιακά
Ορισμένες περιπτώσεις φαρυγγίτιδας προκαλούνται από μυκητιασική λοίμωξη, όπως από Candida albicans.
Μη μολυσματικά
Η φαρυγγίτιδα μπορεί επίσης να προκληθεί από μηχανικό, χημικό ή θερμικό ερεθισμό, για παράδειγμα ψυχρό αέρα ή παλινδρόμηση οξέος. Ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν φαρυγγίτιδα, όπως η πραμιπεξόλη και τα αντιψυχωσικά.
Διάγνωση
Η διαφοροποίηση μιας ιογενούς και βακτηριακής αιτίας του πονόλαιμου με βάση μόνο τα συμπτώματα είναι δύσκολη. Έτσι, η λήψη φαρυγγικού επιχρίσματος γίνεται συχνά για να αποκλειστεί μια βακτηριακή αιτία.
Τα τροποποιημένα κριτήρια Σέντορ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό της διαχείρισης ατόμων με φαρυγγίτιδα. Με βάση πέντε κλινικά κριτήρια, υποδεικνύει την πιθανότητα μιας στρεπτοκοκκικής λοίμωξης.
Δίνεται ένας βαθμός για κάθε ένα από τα κριτήρια:
Η Εταιρεία Λοιμωδών Νοσημάτων της Αμερικής συνιστά κατά της εμπειρικής θεραπείας και θεωρεί τα αντιβιοτικά κατάλληλα μόνο μετά από θετικό τεστ. Δεν απαιτείται εξέταση σε παιδιά κάτω των τριών ετών, καθώς τόσο ο στρεπτόκοκκος της ομάδας Α όσο και ο ρευματικός πυρετός είναι σπάνιοι, εκτός εάν έχουν έναν αδερφό με τη νόσο.
Αντιμετώπιση
Τις περισσότερες φορές, η θεραπεία είναι συμπτωματική. Ειδικές θεραπείες είναι αποτελεσματικές για λοιμώξεις από βακτήρια, μύκητες και απλούς έρπητα.
Εναλλακτικές
Συχνά προτείνεται η γαργάρα αλμυρού νερού, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν ή να αποθαρρύνουν αυτή την πρακτική. Εναλλακτικά φάρμακα προωθούνται και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του πονόλαιμου. Ωστόσο, υποστηρίζονται ελάχιστα από στοιχεία.
Arado Ar 68
Το Arado Ar 68 ήταν γερμανικό μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό των μέσων της δεκαετίας του 1930. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πρώτα μαχητικά που εντάχθηκαν σε παραγωγή όταν η Γερμανία αποτίναξε τους περιορισμούς που της επιβλήθηκαν από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και ξεκίνησε τον επανεξοπλισμό της.
Φαρυγγίτιδα
Επιδημιολογία
Η οξεία φαρυγγίτιδα είναι η πιο κοινή αιτία πονόλαιμου και, μαζί με τον βήχα, διαγιγνώσκεται σε περισσότερους από 1,9 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες
Arado Ar 68
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Ar 68 αναπτύχθηκε προκειμένου να αντικαταστήσει το Heinkel He 51, είχε δε εξαιρετικά πτητικά χαρακτηριστικά ήδη από τις πρώτες πτήσεις του πρωτοτύπου στις αρχές του 1934 παρόλο που η κατασκευάστρια εταιρεία δεν ήταν σε θέση να διασφαλίσει την χρήση κινητήρα επαρκούς ισχύος. Εν τέλει εντάχθηκε σε παραγωγή με τον κινητήρα Jumo 210
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Ar 68 εντάχθηκαν σε υπηρεσία με την Luftwaffe το 1936, με μία από τις πρώτες μονάδες που εξοπλίσθηκαν με τον τύπο να βρίσκεται στην Ανατολική Πρωσία. Σύντομα στάλθηκαν στην Ισπανία, στο πλαίσιο της γερμανικής εμπλοκής στον Ισπανικό Εμφύλιο. Εκεί αποδείχθηκαν υποδεέστερα των σοβιετικών Polikarpov I-16 που αντιμετώπισαν. Η Arado αναβάθμισε τον κινητήρα του Ar 68E, το οποίο κατέστη το πολυπληθέστερο μαχητικό της γερμανικής αεροπορίας στα 1937–38, μέχρι την αντικατάστασή του από το Messerschmitt Bf 109. Ο τελευταίος ρόλος των Ar 68 σε μονάδες πρώτης γραμμής ήταν ως νυχτερινά μαχητικά μέχρι τον χειμώνα του 1939–40. Στη συνέχεια αξιοποιήθηκαν ως εκπαιδευτικά μέχρι το 1944.
Εκδόσεις
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Arado Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Μανούς
Η Μανούς είναι Γαλλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Πρώτα χρόνια
Η Μανούς γεννήθηκε το 1972 ή το 1973 και ήταν το τρίτο παιδί ενός Γερμανο-αμερικανού πατέρα και μιας Γαλλίδας μητέρας, με Ρομά καταγωγή. Μεγάλωσε στο Χάρλεμ, στην Βόρεια Ολλανδία, στην Κολωνία της Γερμανίας και στο Μπιελ της Ελβετίας. Σε ηλικία 18 ετών, ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο αλλά η καριέρα της σταμάτησε σε ηλικία 20 ετών μετά από ένα τροχαίο που της άφησε ουλές στο στομάχι και τα πόδια της. Μετανάστευσε στις ΗΠΑ το καλοκαίρι 2006 και επέστρεψε στην Ευρώπη περίπου το 2015.
Μουσική καριέρα
Η Μανούς ξεκίνησε ως τραγουδίστρια της cyberpunk. Πέρα από την υποκριτική και συγγραφική καριέρα της, εργάστηκε ως τραγουδίστρια στο συγκρότημα Cyanide Savior, μαζί με τον σύζυγό της Κρις Βάσκεζ.
Το 2016 και το 2017 ηχογράφησε δυο κομμάτια με το βρετανικό συγκρότημα της δεκαετίας του 1980 Bronski Beat και τον Αμερικανό παραγωγό Man Parrish.
Προσωπική ζωή
Η Μανούς παντρεύτηκε τον Κρις Βάσκεζ το 2006. Ζούσαν στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ και πήραν διαζύγιο το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες
Μαουγκοζάτα Φορνάλσκα
Η Μαουγκοζάτα Φορνάλσκα (πολωνικά: Małgorzata Fornalska, ψευδώνυμο: Jasia [Γιάσια]) (8 Ιουνίου 1902 – 26 Ιουλίου 1944) ήταν Πολωνή κομμουνίστρια ακτιβίστρια και αντιναζιστική μαχήτρια της αντίστασης.
Βιογραφία
Η Φορνάλσκα γεννήθηκε στο Φαϊσουαβίτσε από οικογένεια κομμουνιστών ακτιβιστών. Από το 1918, ήταν μέλος της Σοσιαλδημοκρατίας του Βασιλείου της Πολωνίας και της Λιθουανίας και του Ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι), καθώς και του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας. Από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο του 1918 εργάστηκε σε ορφανοτροφεία στο Σαράτοφ και στο Πετρόφσκ.
Τον Ιανουάριο του 1920, η Φορνάλσκα επέστρεψε στην Πολωνία και εργάστηκε για την Προσωρινή Πολωνική Επαναστατική Επιτροπή μαζί με τον αδελφό της, Αλεξάντερ. Αργότερα, σπούδασε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Γιάκοβ Σβερντλόφ και στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Λένιν στη Μόσχα.
Η Φορνάλσκα συνελήφθη και φυλακίστηκε πολλές φορές για την κομμουνιστική της δράση στην Πολωνία τη δεκαετία του 1930. Αφού αποφυλακίστηκε το 1939, πήγε στη Σοβιετική Ένωση, όπου εργάστηκε με άλλους εξόριστους Πολωνούς κομμουνιστές. Την άνοιξη του 1942 ρίφθηκε με αλεξίπτωτο στην Πολωνία, την οποία κατείχε τότε η Ναζιστική Γερμανία, προκειμένου να οργανώσει την κομμουνιστική αντίσταση ενάντια στην κατοχή. Εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή του νεοσύστατου Πολωνικού Εργατικού Κόμματος και εργάστηκε ως συντάκτρια της εφημερίδας του κόμματος, Trybuna Wolności.
Στις 14 Νοεμβρίου 1943, η Φορνάλσκα συνελήφθη από την Γκεστάπο και φυλακίστηκε στη φυλακή Σερβία. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στα ερείπια του Γκέτο της Βαρσοβίας στις 26 Ιουλίου 1944.
Μετά θάνατον, η Φορνάλσκα τιμήθηκε με το Τάγμα του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1ης τάξης, το 1948.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος Κατηγορία:Πολιτικοί της Σοσιαλδημοκρατίας του Βασιλείου της Πολωνίας και της Λιθουανίας Κατηγορία:Πολωνοί αντιστασιακοί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Πρόσωπα που πέθαναν στο Γκέτο της Βαρσοβίας Κατηγορία:Αντιστασιακοί φονευθέντες από τη Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1η τάξη
Νικόλαος Γρηγοριάδης
Ο Νικόλαος Γρηγοριάδης (1915–2002) ήταν υπουργός Εμπορίου στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη.
Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1946 με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) συγκεντρώνοντας 3.432 ψήφους.
Υπήρξε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εμπορίας. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υπουργός Εμπορίου και υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό από τις 8 Οκτωβρίου έως τις 25 Νοεμβρίου 1973.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Γ Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Νικήτας της Νάπολης
Ο Νικήτας (λατινικά : Niceta), ήταν αρχιεπίσκοπος της Νεαπόλεως από το  962 έως το 966 ή το 981
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Ομάρ Σίβορι
Ο Ενρίκε Ομάρ Σίβορι (ισπανικά: [enˈrike oˈmaɾ ˈsiβoɾi], ιταλικά:  [ˈɔːmar ˈsiːvori] ; 2 Οκτωβρίου 1935 – 17 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής και προπονητής που αγωνίστηκε ως επιθετικός. Ένας από τους καλύτερους παίκτες της εποχής του, ψηφίστηκε 36ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σαν Νίκολας ντε Λος Αρόγιος, μία πόλη που ανήκει στην επαρχία του Μπουένος Άιρες, σε οικογένεια Ιταλών μεταναστών. Καθώς ο νεαρός Σίβορι ενδιαφερόταν έντονα για το ποδόσφαιρο, όταν έφτασε στην εφηβεία του, γράφτηκε στην Ρίβερ Πλέιτ. Στον έφηβο Ομάρ δόθηκε η ευκαιρία να εισέλθει σε μια ομάδα που περιελάμβανε διάσημος επιθετικούς που καθιερώθηκαν στην εποχή της La Máquina (η μηχανή), έναν από τους σημαντικότερους σχηματισμούς στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Κέρδισε σύντομα το ψευδώνυμο El Cabezón (ο μεγαλοκέφαλος) από τους οπαδούς, λόγω των μαλλιών, του ειλικρίνειας, της εμπιστοσύνης, της αλαζονείας και του τρόπου παιχνιδιού του.
Καριέρα σε συλλόγους
Το αυθεντικό του ταλέντο τον οδήγησε στην πρώτη ομάδα το 1954. Η Ρίβερ κέρδισε το πρωτάθλημα το 1955 και ο τίτλος επιβεβαιώθηκε όταν νίκησε την Μπόκα Τζούνιορς με 2–1. Την ίδια αγωνιστική περίοδο η ομάδα κέρδισε το Copa Río de La Plata νικώντας την Νασιονάλ από την Ουρουγουάη. Την επόμενη χρονιά είχε παρόμοια επιτυχία όταν κέρδισε τον τίτλο πρωταθλήματος την τελευταία ημέρα της σεζόν. Νίκησε την Ροζάριο Σεντράλ με 4–0, με τον Σίβορι να σημειώνει το τελευταίο γκολ. Θα έπαιζε το τελευταίο του παιχνίδι για τον σύλλογο απέναντι στην ίδια ομάδα στις 5 Μαΐου 1957.
Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 1957–58, ο 22χρονος Αργεντινός υπέγραψε στον ιταλικό σύλλογο Γιουβέντους με ποσό που ήταν ρεκόρ κόσμου για την εποχή. Η μεταγραφή δεν έφερε τύχη στην Ρίβερ που χρειάστηκαν 18 χρόνια για να ξανακερδισει το πρωτάθλημα, ενώ τα έσοδα από την μεταγραφή χρησιμοποιήθηκαν για την επέκταση του γηπέδου της ομάδας.
Πριν από την άφιξη του Σίβορι και του Ουαλού Τζον Τσαρλς, η Γιουβέντους δεν ήταν αυτή που γνωρίζουμε από τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα, η ομάδα που δεσπόζει στο ιταλικό και το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο – τις δύο προηγούμενες σεζόν είχε τερματίσει ένατη στο πρωτάθλημα. Πριν την τραγωδία της Σουπέργκα το 1949, δεν ήταν καν η καλύτερη ομάδα της πόλης της. Ωστόσο, το ντουέτο μαζί με τον έμπειρο Τζιαμπιέρο Μπονιπέρτι έκαναν ένα εξαιρετικό τρίο και κέρδισαν το ιταλικό πρωτάθλημα κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 1957–58. Η καλή τους φόρμα συνεχίστηκε με δύο ακόμη τίτλους (1959–60 και 1960–61) καθώς και δύο τρόπαια Κυπέλλου Ιταλίας (1958–59 και 1959–60), και το Coppa delle Alpi (1963). Ο ίδιος ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 27 γκολ. Η σκληρή δουλειά του Σίβορι είχε αποδώσει και ονομάστηκε Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς (Χρυσή Μπάλα) το 1961.
Το 1965 υπέγραψε με τη Νάπολι, βοηθώντας τους να τερματίσουν στην τρίτη θέση στην πρώτη χρονιά, ενώ κέρδισαν το Coppa delle Alpi. Οι δύο πρώτες χρονιές ήταν πολύ καλές αλλά την τρίτη τραυματίστηκε και έπαιξε ελάχιστα. Κατά ειρωνικό τρόπο, το τελευταίο παιχνίδι του Σίβορι για τη Νάπολι (1968–69) ήταν εναντίον του πρώην συλλόγου του Γιουβέντους, στον οποίο του δόθηκε κόκκινη κάρτα για κλωτσιές σε αντίπαλο και, ως εκ τούτου, τιμωρήθηκε για έξι αγωνιστικές.
thumb|Με τη  Ρίβερ Πλέιτ το 1954
Διεθνής καριέρα
Σε διεθνές επίπεδο, ο Σίβορι αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Αργεντινής 18 φορές και σημείωσε 9 γκολ. Η Αργεντινή της εποχής είχε μια πολύ δυνατή επίθεση με το επιθετικό τρίο να ονομάζεται τα caras sucias, που κυριολεκτικά σημαίνει "βρώμικα πρόσωπα" στα ισπανικά και προήλθε από την ταινία του 1938 με το ίδιο όνομα, και λόγω του τρόπου που έπαιζαν στον αγωνιστικό χώρο. Η διοργάνωση του 1957 σηματοδότησε επίσης το τέλος μιας εποχής. Την επόμενη χρονιά, η Αργεντινή αποκλείστηκε από το Παγκόσμιο Κύπελλο μετά από ήττα από την Τσεχοσλοβακία, η οποία θα έθετε υπό αμφισβήτηση την ουτοπία του la neustra, το ελεύθερο επιθετικό τρόπο παιχνιδιού του αργεντίνικου ποδοσφαίρου. Θα ακολουθούσε μια περίοδος που ονομαζόταν απαξιωτικά κατά του ποδοσφαίρου - ένα στυλ στο οποίο η ομαδική εργασία και η επιμέλεια εκτιμούνταν περισσότερο από την ατομική λαμπρότητα.
Ο Σίβορι κέρδισε με την Αργεντινή τον τίτλο του 1957 Νοτιοαμερικανικό Πρωτάθλημα στη Λίμα του Περού. Η Αργεντινή κυριάρχησε σε κάθε παιχνίδι της διοργάνωσης με τον ιστορικό προπονητή Γκιγιέρμο Στάμπιλε να συνθέτει ένα επιθετικό κουιντέτο, που έμεινε γνωστό στην ιστορία ως "Άγγελοι με βρώμικα πρόσωπα". Οι νίκες της ομάδας καθ' όλη τη διάρκεια του τουρνουά περιελάμβαναν μια νίκη 8–2 απέναντι στην εθνική ομάδα της Κολομβίας και μια νίκη 3–0 εναντίον των αιωνίων αντιπάλων της Βραζιλίας.
Η ιταλική καταγωγή του Σίβορι του επέτρεψε να γίνει Ιταλός πολίτης. Τον Απρίλιο του 1961 έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ιταλίας. Μαζί με πολλούς άλλους Ιταλούς παίκτες που γεννήθηκαν στο εξωτερικό, έπαιξε στην Ιταλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 1962 στη Χιλή, όπου αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο. Σε 9 αγώνες για τη νέα εθνική ομάδα σημείωσε 8 τέρματα.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας στην Ιταλία επέστρεψε στην Αργεντινή ως προπονητής της Ροζάριο Σεντράλ και Ρίβερ Πλέιτ. Ήταν προπονητής της εθνικής ομάδας στους προκριματικούς γύρους του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974, αλλά παραιτήθηκε μετά από διαμάχη με την ποδοσφαιρική ένωση της Αργεντινής.
Το 2004 συμπεριλήφθηκε στη λίστα FIFA 100 ως ένας από τους 125 καλύτερους στη ζωή ποδοσφαιριστές. «Ήταν ένας Μαραντόνα στο πιο αργό, αφού το ποδόσφαιρο τότε ακολουθούσε άλλο ρυθμό. Ουσιαστικά ήταν ο προπομπός του Ντιέγκο», έγραψε η Gazzetta dello Sport το 2005 - όταν ο Σίβορι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 69 ετών.
Τίτλοι
Ρίβερ Πλέιτ Γιουβέντους Νάπολη Αργεντινή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Κόμης Θεοδόσιος
Του απονεμήθηκε ο τίτλος comes rei militaris per Britanniarum (διοικητής των στρατευμάτων της Βρετανίας) από τον Αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Α΄ για το έργο του εκεί. Κατέστειλε τη Μεγάλη Συνωμοσία (367–368) και τον σφετεριστή Βαλεντίνο. Μετά την αποκατάσταση της τάξης στη Βρετανία, επέστρεψε στην ηπειρωτική Ευρώπη και πολέμησε κατά των Αλαμαννών. Ως magister equitum (διοικητής τού ιππικού) τού Βαλεντινιανού Α΄ εισέβαλε επιτυχώς στην Αλαμαννική επικράτεια (το 371 ή 370). Το 372 ο Θεοδόσιος ηγήθηκε μίας επιτυχημένης εκστρατείας κατά των Σαρματών. Την ίδια χρονιά ο Φίρμος, ένας Μαυριτανός πρίγκιπας, επαναστάτησε κατά της ρωμαϊκής κυριαρχίας. Ο κόμης Θεοδόσιος στάλθηκε στην Αφρική και σε δύο σκληρές εκστρατείες (373–374) κατέστειλε την εξέγερση. Το 376, μετά το τέλος τού Αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Α΄, συνελήφθη και εκτελέστηκε, πιθανώς επειδή θεωρήθηκε απειλή για τους νέους Αυτοκράτορες της Δύσης Γρατιανό και Βαλεντιανό Β΄.
Ο τίτλος του στα λατινικά comes rei militaris, σημαίνει συνοδός των πραγμάτων των στρατιωτών. Από τη λατινική λέξη comes προέρχεται ο μεσαιωνικός ευρωπαϊκός φεουδαρχικός τίτλος τού κόμη.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο κόμης Θεοδόσιος αναφέρεται για πρώτη φορά σε ιστορικά αρχεία από τον Αμμιανό Μαρκελλίνο με αναφορά στον διορισμό του στη διοίκηση για την αποκατάσταση της τάξης στη Βρετανία. Είναι σαφές ότι πριν από τον διορισμό του σε μία τόσο σημαντική στρατιωτική διοίκηση, ο Θεοδόσιος πρέπει να ήταν έμπιστος του Βαλεντινιανού Α΄ και η στρατιωτική του ικανότητα να ήταν γνωστή και σεβαστή, αλλά δυστυχώς η μέχρι τότε σταδιοδρομία του είναι άγνωστη.
Η Μεγάλη Συνωμοσία
Το 368 ο Θεοδόσιος ανέβηκε στον υψηλό ρωμαϊκό στρατιωτικό βαθμό τού comes rei militaris και στάλθηκε στη βόρεια Γαλατία και τη Βρετανία για να ανακτήσει τα εδάφη, που χάθηκαν από τη Μεγάλη Βαρβαρική Συνωμοσία τον προηγούμενο χρόνο. Στον κόμη Θεοδόσιο δόθηκε η διοίκηση μέρους τού comitatensis (πεζικού) τού Βαλεντινιανού Α΄ και στις αρχές τού έτους βάδισε στη Βοnonia (Βουλώνη, Boulogne-sur-Mer), το λιμάνι της Ρώμης στη Μάγχη. Εκμεταλλευόμενος ένα διάλειμμα τού καιρού, ο κόμης Θεοδόσιος διέσχισε τη Μάγχη, προσγειώθηκε στη Rutupiae (Richborough), αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος των στρατευμάτων του στη Bononia να περιμένουν καλύτερο καιρό. Στη Rutupiae ο Θεοδόσιος άρχισε να συλλέγει πληροφορίες για την κατάσταση στη Βρετανία. Ανακάλυψε ότι τα στρατεύματα στη Βρετανία είτε είχαν αρνηθεί να πολεμήσουν εναντίον ενός εχθρού, που ήταν ανώτερος σε αριθμό, είτε είχαν πάρει άδεια, όταν άρχισε η εισβολή. Επιπλέον ανακάλυψε ότι ο εχθρός είχε διαλύσει τις δυνάμεις του σε μικρές ομάδες επιδρομών, που λεηλατούσαν κατά βούληση. Όταν ο στρατός του πέρασε τελικά τη Μάγχη με την έναρξη του καθαρού, ανοιξιάτικου καιρού, ο Θεοδόσιος είχε κάνει τα σχέδιά του και ήταν έτοιμος να κινηθεί. Ο ρωμαϊκός στρατός βάδισε στο Londinium (Λονδίνο) και αποκατέστησε τον αυτοκρατορικό έλεγχο της μεγαλύτερης πόλης της Βρετανίας. Το Londinium θα λειτουργούσε ως βάση των επιχειρήσεων τού Θεοδόσιου. Χώρισε τον στρατό του σε αποσπάσματα και τα έστειλε να επιτεθούν στα επιδρομικά στρατεύματα, όποτε πλησίαζαν στην πόλη. Οι Ρωμαίοι νίκησαν γρήγορα τους μικρούς εχθρούς επιδρομείς, σκοτώνοντας και/ή αιχμαλωτίζοντας πολλούς επιδρομείς και απαλλάσσοντάς τους από τη λεία, τις προμήθειες και τους αιχμαλώτους τους. Ο Θεοδόσιος έστειλε επίσης αγγελιοφόρους, που πρόσφεραν χάρη στους λιποτάκτες και τους διέταξε να πάρουν το δρόμο τους για το Londinium.
Τον χειμώνα του 368–369, μεγάλος αριθμός στρατευμάτων άρχισαν να επιστρέφουν στις μονάδες τους, φέρνοντας ζωτικής σημασίας πληροφορίες που θα βοηθούσαν τον Θεοδόσιο να σχεδιάσει την επόμενη φάση της εκστρατείας του. Το 369 ο Θεοδόσιος εκστράτευσε σε όλη τη Ρωμαϊκή Βρετανία, αποκαθιστώντας τις «κυριότερες πόλεις» της και κυνηγώντας εχθρικά πολεμικά κόμματα και προδότες. Ο Aμμιανός Μαρκελίνος καταγράφει ότι κατέπνιξε μiα εξέγερση από τον Βαλεντίνο από την Παννονία. Στο τέλος της εκστρατείας έστειλε μήνυμα στον Βαλεντινιανό Α΄ για να τον ενημερώσει ότι οι επαρχίες της Βρετανίας είχαν αποκατασταθεί στην Αυτοκρατορία. Ενημέρωσε επίσης τον Αυτοκράτορα ότι είχε δημιουργήσει μία νέα επαρχία, την οποία ονόμασε Βαλεντία (πιθανότατα για τον Βαλεντιανό Α΄).
Είναι γνωστό ότι ήταν μαζί του σε αυτή την εκστρατεία ο μικρότερος γιος του, ο μετέπειτα Αυτοκράτορας, Θεοδόσιος Α΄ και ο μελλοντικός σφετεριστής Μάγνος Μάξιμος.
Magister Equitum Praesentalis
Κατά την επιστροφή του από τη Βρετανία, ο κόμης Θεοδόσιος διαδέχθηκε τον Ιοβίνο ως magister equitum praesentalis στην Αυλή του Αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Α΄. Με την ιδιότητα αυτή επιχείρησε μία άλλη επιτυχημένη εκστρατεία (370/371) κατά των Αλαμανών. Το 372 ο Θεοδόσιος προωθήθηκε στο Ιλλυρικό και οδήγησε στρατό εναντίον των Σαρματών. Φαίνεται ότι εξασφάλισε μία νίκη στη μάχη και τερμάτισε με επιτυχία την εκστρατεία εναντίον τους.
Το 372 ο Φίρμος, ένας Μαυριτανός πρίγκιπας, επαναστάτησε κατά της ρωμαϊκής κυριαρχίας και βύθισε την επισκοπή της Αφρικής σε αταξία. Ο Βαλεντινιανός Α΄ αποφάσισε να δώσει τη διοίκηση της εκστρατείας για την καταστολή της εξέγερσης στον κόμη Θεοδόσιο. Ο στρατός αναδιοργανώθηκε και στρατολογήθηκαν επιπλέον στρατεύματα. Ο γιος του Θεοδόσιου έγινε δούκας αντικαθιστώντας τον πατέρα του ως διοικητής στο Ιλλυρικό και ο ίδιος ο κόμης Θεοδόσιος άρχισε να συγκεντρώνει τα στρατεύματά του στην Αρελάτη (Arl). Την άνοιξη του 373 ο κόμης Θεοδόσιος έπλευσε στην Αφρική και ηγήθηκε μίας επιτυχημένης εκστρατείας κατά των επαναστατών στα ανατολικά της Μαυριτανίας. Προς το τέλος της επιχείρησης, όταν οδήγησε τον στρατό του στη δυτική Μαυριτανία, υπέστη μία σημαντική οπισθοδρόμηση. Έτσι το 374 ο κόμης Θεοδόσιος εισέβαλε ξανά στη δυτική Μαυριτανία. Αυτή τη φορά ήταν πιο επιτυχημένος, νικώντας τους επαναστάτες και αιχμαλωτίζοντας τον Φίρμο. Το 373/374, ο νεότερος Θεοδόσιος έγινε δούκας της επαρχίας Πρώτη Μοισία (Moesia Prima).
Το 375, όταν απεβίωσε ξαφνικά ο Αυτοκράτορας Βαλεντινιανός Α΄, ο κόμης Θεοδόσιος βρισκόταν ακόμα στην Αφρική. Έφτασαν διαταγές να συλληφθεί ο κόμης Θεοδόσιος: μεταφέρθηκε στην Καρχηδόνα και θανατώθηκε στις αρχές του 376. Οι λόγοι γι' αυτό δεν είναι ξεκάθαροι, αλλά πιστεύεται ότι προέκυψε από μία διαμάχη για εξουσία στην Ιταλία, μετά το αιφνίδιο τέλος τού Αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Α΄ τον Νοέμβριο του 375. Λίγο πριν από το τέλος του, ο κόμης Θεοδόσιος δέχθηκε το χριστιανικό βάπτισμα, μία συνηθισμένη πρακτική εκείνη την εποχή, ακόμη και για τους ισόβιους χριστιανούς.
Οικογένεια
και μία ανιψιά, τη Σερένα.