cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σιτόχορτο
Καλλιέργεια
Το σιτόχορτο μπορεί να καλλιεργηθεί τόσο σε εσωτερικούς χώρους όσο και σε υπαίθριους χώρους. Μια κοινή μέθοδος για την παραγωγή φύτρων σε εσωτερικούς χώρους, είναι συχνά σε δίσκους με χώμα. Τα φύλλα συλλέγονται όταν έχουν αναπτύξει ένα "σχίσμα" ("split") καθώς αναδύεται ένα άλλο φύλλο. Αυτά εν συνεχεία δύναται να κοπούν με ψαλίδι και να αποχυμωθούν στο μίξερ της κουζίνας και να επιτρέψουν το σχηματισμό μιας δεύτερης συγκομιδής των βλαστών. Μερικές φορές, είναι δυνατή και μια τρίτη κοπή, αλλά μπορεί να είναι πιο σκληρή και έχει ελάχιστα συστατικά και σάκχαρα. Η έρευνα του Schnabel διεξήχθη με σιτόχορτο που καλλιεργείται στους υπαίθριους χώρους του Κάνσας. Το σιτόχορτό του χρειάστηκε 200 ημέρες αργής ανάπτυξης, τον χειμώνα και νωρίς την άνοιξη. Μετά από την αρμολόγηση, οι συγκεντρώσεις χλωροφύλλης, πρωτεΐνης και οι βιταμίνες μειώνονται απότομα. Το σιτόχορτο (Σανό) που καλλιεργείται συγκομίζεται σε 200 ημέρες, αφυδατώνεται σε χαμηλή θερμοκρασία και πωλείται σε ταμπλέτες και σε συμπυκνώματα σκόνης για κατανάλωση ανθρώπων και ζώων. Το σιτόχορτο οικιακής καλλιέργειας χρησιμοποιείται μόνο για την παρασκευή φρέσκου χυμού σιτόχορτου (wheatgrass juice).
Ισχυρισμοί υγείας
Οι υποστηρικτές του σιτόχορτου κάνουν πολλούς ισχυρισμούς για τις ιδιότητες υγείας, που κυμαίνονται από την προώθηση της ευεξίας έως την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου. Ωστόσο, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία δεν υπάρχει κανένα διαθέσιμο επιστημονικό στοιχείο που να υποστηρίζει την ιδέα ότι το σιταρόχορτο μπορεί να θεραπεύσει ή να αποτρέψει ασθένειες.
Μια μικρή μελέτη του 2002, έδειξε κάποια στοιχεία ότι το σιταρόχορτο μπορεί να βοηθήσει με τα συμπτώματα της ελκώδους κολίτιδας, αλλά χωρίς περαιτέρω μελέτες για τη σημασία της εργασίας αυτής, δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Μια άλλη μικρή μελέτη του 2002, πρότεινε ότι το σιτόχορτο, μπορεί να βοηθήσει με τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας, στον καρκίνο του μαστού.
Θρεπτικό περιεχόμενο
Το σιτόχορτο είναι πηγή καλίου, φυτικών ινών, βιταμίνης Α, βιταμίνης C, βιταμίνης Ε (άλφα τοκοφερόλη), βιταμίνης Κ, θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, νιασίνης, βιταμίνης Β6, παντοθενικού οξέως, σιδήρου, ψευδάργυρου, χαλκού, μαγγανίου και σεληνίου. Το σιτόχορτο είναι επίσης πηγή πρωτεΐνης (λιγότερο από ένα γραμμάριο ανά 28 γραμμάρια). Προσθέτοντας άλλα τρόφιμα με προφίλ συμπληρωματικών αμινοξέων σε αυτό το φαγητό, μπορεί να αποδώσει μια πιο πλήρη πηγή πρωτεΐνης και να βελτιώσει την ποιότητα ορισμένων τύπων με περιοριστικές δίαιτες.
O Charles Schnabel, υποστηρικτής του σιτόχορτου (wheatgrass), ισχυρίστηκε στη δεκαετία του 1940, ότι «περίπου επτά κιλά σιτόχορτου είναι ίσα με τη συνολική διατροφική αξία 160 κιλών συνήθων κηπευτικών λαχανικών», σε αναλογία 1:23. Παρά τους ισχυρισμούς του σε βιταμίνες και ανόργανα άλατα, δυσανάλογα με τα άλλα λαχανικά, η περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά του χυμού σιτόχορτου, είναι περίπου ίση με αυτή των σκούρων φυλλωδών λαχανικών (βλέπε Πίνακα 1).
Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, η βιταμίνη Β12 δεν περιέχεται εντός του σιταρόχορτου ή οποιουδήποτε λαχανικού, αλλά είναι ένα υποπροϊόν των μικροοργανισμών που ζουν στα φυτά. Ορισμένες αναλύσεις της περιεκτικότητας σε Β12 στο σιτόχορτο, έχουν επιβεβαιώσει ότι περιέχουν αμελητέες ποσότητες της ουσίας, ακόμη και αν η πηγή αυτής της ανάλυσης παραμένει ασαφής. Η Εθνική Βάση Δεδομένων Θρεπτικών Τροφών του USDA αναφέρει ότι το σιταρόχορτο δεν περιέχει βιταμίνη Β12. Επειδή η βιταμίνη Β12 δεν παρασκευάζεται από τα φυτά, οτιδήποτε από αυτή τη βιταμίνη, θα πρέπει να παράγονται από τα φιλικά βακτήρια που βρέθηκαν στην προετοιμασία.
Αριθμητική πυκνότητα
Η αριθμητική πυκνότητα (συμβολίζεται με n ή ρN) είναι φυσικό μέγεθος που εκφράζει το πόσο μεγάλη είναι η συγκέντρωση μεμονωμένων αριθμήσιμων σωμάτων (π.χ. στοιχειωδών σωματιδίων, μορίων, κυττάρων, γαλαξιών, αλλά και πιο θεωρητικών οντοτήτων, όπως τα φωνόνια) στον φυσικό χώρο, είτε τον τριδιάστατο με την αριθμητική πυκνότητα όγκου, είτε τον διδιάστατο με την επιφανειακή αριθμητική πυκνότητα, είτε ακόμη τον μονοδιάστατο με τη γραμμική αριθμητική πυκνότητα. Η πυκνότητα πληθυσμού στη γεωγραφία είναι παράδειγμα επιφανειακής αριθμητικής πυκνότητας. Στη χημεία ο όρος αριθμητική συγκέντρωση (συμβολίζεται με πεζό n, ή με C, ώστε να αποφεύγεται η σύγχυση με την ποσότητα ουσίας, η οποία συμβολίζεται με κεφαλαίο N) υποδηλώνει κάποιες φορές το ίδιο φυσικό μέγεθος, ιδίως όταν συγκρίνεται με άλλες συγκεντρώσεις. Η αριθμητική πυκνότητα, όπως και το συνηθισμένο μέγεθος που ονομάζεται απλώς πυκνότητα (πυκνότητα μάζας), είναι εντατικό φυσικό μέγεθος.
Ορισμός
Η αριθμητική πυκνότητα όγκου είναι ο αριθμός των δηλούμενων σωμάτων ανά μονάδα όγκου : όπου N είναι ο ολικός αριθμός σωμάτων που βρίσκονται μέσα σε όγκο V.
Υποτίθεται ότι ο N είναι αρκετά μεγάλος ώστε η στρογγυλοποίηση της μετρήσεως στον πλησιέστερο ακέραιο να μην εισάγει αξιόλογο τυχαίο σφάλμα, ωστόσο από την άλλη ο V επιλέγεται να είναι αρκετά μικρός, ώστε η n που προκύπτει να μην εξαρτάται πολύ από το σχήμα του V εξαιτίας μεγάλης κλίμακας χαρακτηριστικών.
Παρομοίως, η γραμμική αριθμητική πυκνότητα είναι ο αριθμός των δηλούμενων σωμάτων ανά μονάδα μήκους L:
Μονάδες
Στο Διεθνές σύστημα μονάδων (SI) η αριθμητική πυκνότητα μετρείται σε m−3, αν και χρησιμοποιείται συχνά και το cm−3. Ωστόσο, οι μονάδες αυτές δεν είναι πρακτικές όταν αφορούν άτομα, ιόντα ή μόρια αερίων, υγρών ή στερεών σε κανονικές συνθήκες (Κ.Σ.), επειδή οι αριθμοί που τα εκφράζουν είναι πάρα πολύ μεγάλοι (της τάξεως του 1020). Αν χρησιμοποιήσουμε ως μονάδα την αριθμητική πυκνότητα ενός ιδανικού αερίου σε Κ.Σ., έχουμε πρακτικές τιμές. Αυτή η μονάδα αποκαλείται αμαγκά (Amagat, σύμβολο amg), από το όνομα του Γάλλου φυσικού Εμίλ Αμαγκά: n0 = 1 amg = 2,6867774 × 1025 m−3 και χρησιμεύει συχνά ως μονάδα αριθμητικής πυκνότητας, για οποιεσδήποτε ουσίες σε οποιεσδήποτε συνθήκες (και όχι μόνο για ιδανικό αέριο σε Κ.Σ.).
Μοριακή συγκέντρωση
Για οποιαδήποτε ουσία η αριθμητική πυκνότητα μπορεί να εκφρασθεί σε σχέση με τη γραμμομοριακότητα κατ΄ όγκο (Molarity) c (σε mol/m3) απλώς ως όπου NA είναι η Σταθερά Αβογκάντρο. Η ίδια σχέση ισχύει αν η μονάδα της χωρικής διαστάσεως (m) αντικατασταθεί τόσο στο n όσο και στο c με όποια άλλη μονάδα, π.χ. εάν το n δίνεται σε cm−3 και το c σε mol/cm3, ή εάν το n είναι σε L−1 και το c σε mol/L, κλπ..
Πυκνότητα μάζας
Για άτομα ή μόρια με επακριβώς προσδιορισμένη γραμμομοριακή μάζα M (σε χιλιόγραμμα ανά γραμμομόριο), η αριθμητική πυκνότητα μπορεί να εκφρασθεί σε σχέση με την πυκνότητα μάζας ρm (σε χιλιόγραμμα/m3) ως
Παραπομπές
Αριθμητικη Πληθυσμιακή γεωγραφία Κατηγορία:Φυσικά μεγέθη Κατηγορία:Φυσική πλάσματος
Βαθμός (γεωμετρία)
Ο βαθμός (grad) είναι μονάδα μέτρησης μίας επίπεδης γωνίας. Ένα βαθμός είναι ίσος με το 1/400 μίας πλήρους γωνίας. Ισοδύναμα ένα βαθμός είναι τα 9/10 μίας μοίρας ή τα π/200 ενός ακτινίου. Στη βιβλιογραφία συνήθως χρησιμοποιείται ο συμβολισμός "grad".
Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Γεωμετρικά μεγέθη
Εθνική Σκωτίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Σκωτίας αντιπροσωπεύει τη Σκωτία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Σκωτίας. Η Σκωτία είναι η παλαιότερη εθνική ομάδα ποδοσφαίρου στον κόσμο, μαζί με την Αγγλία, την οποία αντιμετώπισε στον πρώτο διεθνή αγώνα ποδοσφαίρου στον κόσμο το 1872.
Η Σκωτία διατηρεί τον εθνικό της χαρακτήρα σε όλες τις μεγάλες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, παρόλο που ως χώρα αποτελεί τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι περισσότεροι εντός έδρας αγώνες της εθνικής Σκωτίας πραγματοποιούνται στο γήπεδο Hampden Park της Γλασκώβης, με τους φιλικούς αγώνες να φιλοξενούνται σε άλλα γήπεδα στην επικράτεια της χώρας.
Κολέγιο Μηχανικής, Πούνε
Το Κολέγιο Μηχανικής, Πούνε (COEP) είναι αυτόνομο κολέγιο μηχανικής σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Πούνε, Μαχαράστρα, Ινδία. Ιδρύθηκε το 1854, είναι το τρίτο παλαιότερο κολέγιο μηχανικών στην Ασία, μετά του Σώματος των Μηχανικών, Γινδι (1794) και ΙΙΤ Ρωρκι (1847). Οι σπουδαστές και οι αποφοίτοι του Κολέγιο Μηχανικής, Πούνε, κοινώς, αναφέρεται ως COEPians.
Το μοντέλο μελέτης του κολεγίου αναφέρεται, από τις αρχές του 1950, ως «Πούνα Μοντέλο».
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ινδία
Swiss International Air Lines
thumb|Οι κεντρικές εγκαταστάσεις της Swiss International Air Lines Η Swiss International Air Lines AG (σύντομα: Swiss) είναι ο εθνικός αερομεταφορέας αεροπορική εταιρεία της Ελβετίας εκτελεί τακτικές υπηρεσίες στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική, την Αφρική και την Ασία. Κύριος κόμβος του είναι το αεροδρόμιο της Ζυρίχης, με τη λειτουργία εστίασης της πόλης στο διεθνές αεροδρόμιο της Γενεύης. Η αεροπορική εταιρεία διαμορφώθηκε μετά την πτώχευση της Swissair, πρώην εθνικό αερομεταφορέα της Ελβετίας το 2002. Η SWISS είναι μέλος της Star Alliance. Πρόκειται για μια θυγατρική του ομίλου Lufthansa, με έδρα το Euro Airport Basel-Mulhouse-Freiburg κοντά στη Βασιλεία και ένα γραφείο στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης στο Kloten, Ελβετία. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στη Βασιλεία. Η αεροπορική εταιρεία χρησιμοποιεί τον κωδικό της ΙΑΤΑ, LX που κληρονόμησε από την Ελβετική περιφερειακή αεροπορική εταιρεία Crossair (κωδικός Swissair ήταν SR). Ο κωδικός ICAO είναι SAX, που κληρονόμησε από τη Swissair (Crossair ήταν CRX), προκειμένου να διατηρήσει τη διεθνή δικαιώματα κυκλοφορίας.
Ιστορία
250px|thumb|right|Airbus A320-200 της Ελβετικής εταιρίας Η εταιρεία δημιουργήθηκε πριν από την πτώχευση της Swissair (του πρώην αερομεταφορέα της Ελβετίας) το 2001. Οι μεγαλύτεροι πιστωτές της πτωχευμένης εταιρείας, η Credit Suisse και η UBS, αποφάσισαν να πωλήσουν όλα τα στοιχεία του ενεργητικού της Swissair στην Crossair, που ήταν η αντίστοιχη εταιρεία της Swissair για την εξυπηρέτηση των ευρωπαϊκών περιφερειακών αεροδρομίων (τόσο η Swissair όσο και η Crossair ήταν θυγατρικές μιας εταιρείας συμμετοχών, της SRGroup). Η Crossair άλλαξε το όνομά της σε Swiss και η νέα εταιρεία ξεκίνησε πτήσεις στις 31 Μαρτίου 2002. Η εταιρεία ανήκει σε επενδυτικά ιδρύματα (61,3%), στο Ελβετικό Δημόσιο (20,3%), σε διάφορα καντόνια και κοινότητες (12,2%) και σε άλλους επενδυτές (6,2%). Η Swiss έχει δύο θυγατρικές εταιρείες, την Swiss Sun (100%) και την Crossair Europe (99,9%). Οι εργαζόμενοί της φτάνουν τους 5.970.
Μετά από ένα χρόνο διαβουλεύσεων, η Swiss έγινε δεκτή στην αεροπορική συμμαχία oneworld, αφού η British Airways μπλόκαρε την αίτησή της (οι LX και ΒΑ είναι ανταγωνίστριες εταιρείες σε πολλά δρομολόγια). Τον Ιούνιο του 2004, η LX ανακοίνωσε την απόφασή της να μην ενταχθεί στην συμμαχία oneworld, διότι ήθελε να διατηρήσει ανέπαφο το πρόγραμμα ανταμοιβής συχνών επιβατών της και να μην το συγχωνεύσει στο πρόγραμμα της ΒΑ, Executive Club.
Στις 22 Μαρτίου 2005 η Lufthansa ανακοίνωσε το σχέδιό της να εξαγοράσει τη Swiss, ξεκινώντας με μειοψηφικό ποσοστό (11%) σε μια εταιρεία συμμετοχών στην οποία θα ανήκουν οι μετοχές της Swiss, την Air Trust. Η εξαγορά θα ολοκληρωθεί το 2007 και σύντομα οι δραστηριότητες της LX θα συγχωνευθούν με αυτές της Lufthansa. Οι δύο εταιρείες όμως προβλέπεται ότι θα πετούν με τα δικά τους χρώματα, όπως στην περίπτωση των Air France-KLM. Η Swiss εντάχθηκε στην αεροπορική συμμαχία Star Alliance και έγινε μέλος του προγράμματος συχνών επιβατών της Lufthansa, Miles and More.
Η εταιρεία έχει κάνει αίτηση για τη δημιουργία μιας νέας περιφερειακής αεροπορικής εταιρείας, της Swiss European Air Lines. Το δίκτυο της εξυπηρετεί 45 χώρες και 90 πόλεις παγκοσμίως.
Ο Στόλος
Ο στόλος της Swiss International Air Lines περιλαμβάνει τα εξής αεροσκάφη (2022):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετικές αεροπορικές εταιρείες
Άγγελος Μαυρόπουλος
Ο Άγγελος Μαυρόπουλος (1901 - 5 Μαρτίου 1979) ήταν Έλληνας ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και του κινηματογράφου.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην οπερέτα Πριγκίπισσα δολλαρίων σε ηλικία μόλις 17 ετών. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε κυρίως σε κωμωδίες, σε ρόλους προέδρου δικαστηρίου, δικηγόρου και αστυφύλακα. Κόρη του ήταν η επίσης ηθοποιός Γκέλυ Μαυροπούλου.
Κηδεύτηκε στις 6 Μαρτίου 1979 από το Γ΄ Νεκροταφείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Θαλάσσια υπηρεσία
Θαλάσσια υπηρεσία (sea service) χαρακτηρίζεται ο χρόνος (συνολικός) κατά τον οποίο ένας ναυτικός εργάσθηκε σε πλοίο. Ο χρόνος αυτός αναγνωρίζεται για την αμοιβή του, τη σύνταξή του, την συμπλήρωση απαιτούμενου χρόνου για λήψη διπλώματος ή πτυχίου, κλπ.
Ο χρόνος της ναυτικής εργασίας εγγράφεται στο ναυτικό φυλλάδιο και αναγνωρίζεται σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία μόνο επί πλοίων με ελληνική σημαία ή πλοίων συμβεβλημένων με το Ν.Α.Τ..
Πιέρρος Μαυρομιχάλης
Ο Πιέρρος ή Ηλίας Μαυρομιχάλης (1730 - 1800) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός της ιστορικής οικογένειας των Μαυρομιχαλαίων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν γιος του Γεωργάκη Μαυρομιχάλη. Ονομάσθηκε Πιέρρος λόγω του μανιάτικου (λακωνικού) εθίμου να ονομάζονται έτσι, όσοι εν ονόματι των αδελφών τους ασκούν κηδεμονία στα ανήλικα τέκνα τους. Ανήκε σε μια από τις ισχυρότερες οικογένειες του Μοριά και είχε αποκτήσει μεγάλη ισχύ.
Προκειμένου να απασχολήσει τους Τούρκους μετά τις μάχες του Μελιπύργου και του Αλμυρού, που είχαν εξαναγκάσει τους Μανιάτες να υποχωρήσουν και να καταφύγουν για την ασφάλεια των οικογενειών τους στα απρόσιτα σπήλαια του Ταϋγέτου, οχυρώθηκε με 36 άνδρες σε παραλιακό πύργο της Βέργας, όπου και απέκρουσε επί διήμερο τις τουρκικές εφόδους. Στερούμενος όμως νερού και πολεμοφοδίων, τελικά ενήργησε ηρωική έξοδο με τους άνδρες του, με μόνο το ξίφος του δια μέσου του εχθρού. Από την επιχείρηση όμως αυτή σώθηκε αυτός και ένας μόνο σύντροφός του. Φθάνοντας δε στο στρατόπεδο των Μανιατών στον Αλμυρό, ανακοίνωσε τα συμβάντα και αποφασίσθηκε γενική επίθεση κατά του στρατού του Χατζή Οσμάν. Πράγματι 4.000 Μανιάτες κατέβηκαν από το υπερκείμενο βουνό του Αλμυρού, της "Σέλιτσας" και επιχείρησαν αιφνίδια νυκτερινή επίθεση, καταδιώκοντας τους Τούρκους μέχρι την Καλαμάτα. Στην επιχείρηση αυτή σκοτώθηκαν περίπου 700 Τούρκοι.
Ο Πιέρρος έλαβε επίσης μέρος στα Ορλωφικά όπου και σκοτώθηκε, καθώς μαχόταν τους Αλβανούς που είχαν κατέλθει στην Πελοπόννησο.
Ήταν νυμφευμένος με την κόρη του Κουτσογρηγοράκη, μεγάλου άρχοντα της Λακωνίας και παιδιά του ήταν οι: Πετρόμπεης, Ιωάννης, Κυριακούλης, Κωνσταντίνος, Δημήτριος και Αντώνιος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Πιερρος Κατηγορία:Ελληνική εξέγερση του 1770
Θεόδωρος Υψηλάντης
Ο Θεόδωρος Υψηλάντης (1881 - 1943) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν γιος του Γρηγορίου Υψηλάντη και της Ελένης Σίνα. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την αριστοκρατική οικογένεια των Υψηλάντηδων και ήταν εγγονός του Γρηγορίου Υψηλάντη, στρατηγού και αδερφού των Δημήτριου και Αλέξανδρου Υψηλάντη ενώ από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Σίμωνος Σίνα. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και την περίοδο 1914 - 1917 διετέλεσε σταυλάρχης των Βασιλικών Ανακτόρων ενώ υπήρξε και ο ιδρυτής της Ένωσης Ελλήνων Φασιστών. Κατά την διάρκεια των Νοεμβριανών υποστηρίζεται ότι από την οικία του προήλθαν πυροβολισμοί που έπληξαν την παρακείμενη οικία του Εμμανουήλ Μπενάκη. Ο ίδιος ο Υψηλάντης διώχθηκε από το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών με την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας εναντίον του Μπενάκη αλλά αθωώθηκε.
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1943. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Μιλτιάδου Λεβίδη, κόρη της Οικογένειας Λεβίδη και δεν είχε παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Θεοδωρος Κατηγορία:Οικογένεια Λεβίδη Κατηγορία:Φασίστες
Σαμαρσκίτης
{{Κουτί πληροφοριών ορυκτού }}
Ο σαμαρσκίτης (αγγλ. samarskite), ορθότερα σαμαρσκίτης - Υ είναι ορυκτό οξείδιο των σπανίων γαιών. Κύρια συστατικά του είναι συνήθως το ύττριο, ο σίδηρος, το νιόβιο και το ταντάλιο, ανευρίσκονται όμως και ουράνιο, θόριο, σαμάριο, ασβέστιο, τιτάνιο, δημήτριο, δυσπρόσιο, ζιρκόνιο, λανθάνιο και, ως υποκατάστατο του υττρίου, υττέρβιο (οπότε και χαρακτηρίζεται ως "σαμαρσκίτης - Yb) . Οφείλει το όνομά του στον συνταγματάρχη Vasilii Yefrafovich von Samarski-Bykhovets (1803-1870), Αρχηγό του Επιτελείου του Σώματος Ρώσων Μηχανικών Μεταλλείων.
Είναι σχετικά κοινό, αλλά όχι σε αφθονία, σε γρανίτες σχηματισμένους ύστερα από μαγματικές διεισδύσεις αλλά σε σχετικά μεγάλα βάθη, ώστε η ψύξη να πραγματοποιηθεί με βραδείς ρυθμούς.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κολουμβίτης, ο ευξενίτης το ζιρκόνιο, ο μοναζίτης, ο ουρανινίτης, ο μαγνητίτης, η βήρυλλος, το τοπάζιο, οι γρανάτες, ο μοσχοβίτης, ο βιοτίτης και το ρουτίλιο.
Απαντά στην περιοχή Ίλμεν των νότιων Ουραλίων (Ρωσία), στη Νορβηγία (περιοχές Iveland και Setesdal), στην περιοχή Minas Gerais στη Βραζιλία, στη Μαδαγασκάρη, την περιοχή Κιβού του Ζαΐρ, στην Ισικάβα της Ιαπωνίας και τις ΗΠΑ (Πολιτείες Αριζόνα, Αλάσκα, Κοννέκτικατ, Αϊντάχο, Νέο Μεξικό Βόρεια Καρολίνα, Καλιφόρνια και, ιδιαίτερα, Κολοράντο).
Εκτός από την εξαγωγή σπανίων γαιών, ο σαμαρσκίτης χρησιμοποιήθηκε και ως ημιπολύτιμος λίθος. Η χρήση του, ωστόσο, σε αυτό τον τομέα είναι ιδιαίτερα περιορισμένη, καθώς τα περισσότερα αξιόλογα δείγματά του είναι ασθενώς ή ισχυρώς ραδιενεργά.
Σημειώσεις
Σαμαρσκιτης Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου Κατηγορία:Ορυκτά του νιοβίου Κατηγορία:Ορυκτά του ουρανίου Κατηγορία:Ορυκτά του τανταλίου
Στέπα
350px|thumb|Στέπα στο δυτικό Καζακστάν, αρχές ανοίξεως
Η λέξη στέπα προέρχεται από τη ρωσική λέξη «Степь» (προφέρεται στιεπ) που με τη σειρά της προέρχεται από τη λατινική λέξη stipa που σημαίνει «κοτσάνι» και χαρακτηρίζει τις απέραντες ξηρές και κρύες εκτάσεις που εκτείνονται από το Βόλγα μέχρι τη Μαντζουρία, στο νότιο τμήμα της Σιβηρίας. Ως στέπες χαρακτηρίζονται και οι εκτάσεις ανατολικά των Βραχωδών ορέων στις ΗΠΑ.
Η στέπα καλύπτεται από συστάδες χλόης ανά διαστήματα, λόγω του λιγοστού διαθέσιμου νερού (μέση βροχόπτωση της στέπας: 200-800 χιλιοστά ετησίως) και έχει ελάχιστα φυτά με ξυλώδη κορμό (εκτός από αυτά στις όχθες ποταμών).
Το κλίμα της στέπας είναι εξαιρετικά σκληρό, με μεγάλους, κρύους και ανεμοδαρμένους χειμώνες καθώς και ξηρά και πολύ ζεστά καλοκαίρια. Στη Μογγολία η στέπα είναι χιονισμένη κατά μέσο όρο 160 μέρες το χρόνο.
Οι στέπες συνήθως χαρακτηρίζονται από ημι-άνυδρες εκτάσεις και ηπειρωτικό κλίμα. Ακραίες θερμοκρασίες μπορεί να καταγραφούν το καλοκαίρι μέχρι 45 °C (113 °F) και το χειμώνα, -55 °C (-67 °F). Εκτός από αυτή την μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο καλοκαίρι και τον χειμώνα, οι διαφορές ανάμεσα στην μέρα και την νύχτα είναι επίσης πολύ μεγάλες. Στα υψίπεδα της Μογγολίας, μπορεί να φτάσει 30 °C (86 °F) την μέρα και κάτω από τους 0 °C (κάτω από τους 32 °F) την ίδια νύχτα.
Κατηγορία:Οικοσυστήματα
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1973-74
Το Κύπελλο Κύπρου 1973-74 ήταν η 32η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια για τρίτη φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1973-74 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1973-74, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1973-74 και οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1973-74.
Διεξήχθη σε 6 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν διπλοί. Κάθε ομάδα αγωνιζόταν στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1974-75. Επειδή η κυπελλούχος ομάδας είχε κατακτήσει και το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1973-74 (οπόταν εξασφάλισε συμμετοχή στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1974-75), στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1974-75 είχε δικαίωμα συμμετοχής η φιναλίστ του Κυπέλλου Κύπρου 1973-74.
Προκριματικός γύρος
Στον προκριματικό γύρο συμμετείχαν οι ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1973-74 και οι 4 τελευταίες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1973-74 (το κύπελλο είχε διεξαχθεί μετά την ολοκλήρωση των πρωταθλημάτων).
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια και η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Ο τελικός διεξήχθη στις 23 Ιουνίου 1974 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα της Ομόνοιας) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια με σκορ 2-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1973-1974
Mir
Το Mir (Мир, ΔΦΑ: [ˈmʲir], κόσμος, ειρήνη) είναι εθνικό σύστημα πληρωμών που ιδρύθηκε από την Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας με νόμο που υιοθετήθηκε την πρωτομαγιά του 2017. Επί του παρόντος, είναι αποδεκτό ως επί το πλείστον από ρώσικες εταιρείες, όπως η Aeroflot και οι Ρωσικοί Σιδηρόδρομοι, αν και σταδιακά κερδίζει αποδοχή μεταξύ των ξένων εταιρειών που λειτουργούν στη Ρωσία. Το σύστημα λειτουργεί από το Ρωσικό Εθνικό Σύστημα Πληρωμής με Κάρτα, μια πλήρως ελεγχόμενη θυγατρική της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας.
Το σύστημα επινοήθηκε το 2014 ως τρόπος για να ξεπεραστούν πιθανά εμπόδια στα συστήματα ηλεκτρονικών πληρωμών, καθώς αρκετές ρωσικές τράπεζες έχασαν την πρόσβαση στις αμερικανικές Visa και MasterCard λόγω του καθεστώτος κυρώσεων εναντίον τους. Οι πρώτες κάρτες που δούλευαν στο σύστημα Mir ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2015. Η Sberbank, η κορυφαία τράπεζα της Ρωσίας, άρχισε να τις εκδίδει τον Οκτώβριο του 2016. Μέχρι το τέλος του 2016, είχαν εκδοθεί 1.76 εκατομμύρια κάρτες Μιρ από 64 τράπεζες, οι οποίες έφτασαν τα 37 εκατομμύρια τον Ιούνιο του 2018.
Θεωρία γράφων
thumb|250px|Γράφημα (σχέδιο) γράφου Η θεωρία γράφων είναι ένα γνωστικό πεδίο των διακριτών μαθηματικών, με εφαρμογές στην πληροφορική, στις επιστήμες μηχανικών, στη χημεία, στην κοινωνιολογία κ.α. Αν και οι απαρχές της θεωρίας θεμελιώθηκαν κατά τον 18ο αιώνα, αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως ξεχωριστό πεδίο των εφαρμοσμένων μαθηματικών.
Mir
Το Mir προωθείται κυρίως από την ρωσική κυβέρνηση, με την προτεινόμενη νομοθεσία να επιβάλλει ότι όλες οι πληρωμές της κοινωνικής πρόνοιας θα πρέπει να γίνονται μέσω του συστήματος μέχρι τον Ιανουάριο του 2018. Οι τράπεζες είναι απρόθυμες να τις εκδώσουν, καθώς το κόστος μπορεί να είναι υψηλότερο σε σύγκριση με τις κάρτες που ανήκουν στα περισσότερα καθιερωμένα συστήματα πληρωμών. Την 1η Μαΐου του 2017 τέθηκε σε ισχύ η νομοθεσία που υποχρεώνει τις τράπεζες να υιοθετήσουν το Mir για τις καταβολές επιδομάτων πρόνοιας και συντάξεων.
Θεωρία γράφων
Στην ελληνική ορολογία οι όροι θεωρία γραφημάτων και θεωρία γράφων χρησιμοποιούνται ως ισοδύναμοι. Προτιμάται ο όρος γράφος, για να διακρίνεται από το γράφημα συνάρτησης. Ανάμεσα στους ποικίλους ορισμούς που απαντώνται, ένας σχετικά πλήρης ορίζει πως η θεωρία γράφων είναι η μελέτη των γράφων (γραφημάτων) και των σχέσεών τους. Οι μαθηματικοί υπολογισμοί επί των γράφων υλοποιούνται με συγκεκριμένους αλγόριθμους. Με γράφους μπορούν να μοντελοποιηθούν πολλές διαφορετικές φυσικές ή τεχνολογικές δομές, όπως π.χ. τα δίκτυα υπολογιστών, όπου το διάγραμμα ενός δικτύου μοντελοποιείται ως ένας απλός κατευθυνόμενος γράφος.
Mir
Το σύστημα εισήχθη στην Νότια Οσσετία και το 2019 στην Τουρκία.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία της Ρωσίας
Θεωρία γράφων
Μη κατευθυνόμενος γράφος
Ως μαθηματική έκφραση, ο ορισμός του μη κατευθυνόμενου γράφου έχει ως εξής:
Ο γράφος G είναι ένα διατεταγμένο ζεύγος G=<V(G), E(G)> όπου:
Στην προκειμένη περίπτωση κάθε ακμή είναι ένα διμελές σύνολο αποτελούμενο από δύο κορυφές, οι οποίες αποκαλούνται τερματικές κορυφές (κόμβοι) και δεν είναι απαραίτητα διαφορετικές μεταξύ τους.
Κατευθυνόμενος γράφος
Ως μαθηματική έκφραση, ο ορισμός του κατευθυνόμενου γράφου έχει ως εξής:
Ο γράφος G είναι ένα διατεταγμένο ζεύγος G=(V(G), E(G)) όπου:
Εδώ κάθε ακμή είναι ένα διατεταγμένο ζεύγος αποτελούμενο από δύο κορυφές, οι οποίες αποκαλούνται τερματικές κορυφές (κόμβοι) και δεν είναι απαραίτητα διαφορετικές μεταξύ τους. Η διαφορά ανάμεσα σε έναν μη κατευθυνόμενο και έναν κατευθυνόμενο γράφο είναι ότι στην πρώτη περίπτωση έχουμε διμελές σύνολο, ενώ στη δεύτερη διατεταγμένο ζεύγος.
Βαθμός κορυφής (degv i )
Βαθμός (deg) της κορυφής v i είναι ο αριθμός που εκφράζει το πλήθος των ακμών που καταλήγουν σε αυτήν την κορυφή.
Διαδρομή
Σε ένα συνεκτικό γράφο, διαδρομή καλείται ένα υποσύνολο κορυφών V'(G)={v1,v2...vm}, m≤n, με 0 < deg v i ≤ 2. Στην ελληνική βιβλιογραφία η διαδρομή αναφέρεται και ως μονοπάτι από την αγγλική λέξη path.
=== Συνεκτικός γράφος === Συνεκτικός γράφος λέγεται ο γράφος του οποίου κάθε ζεύγος κορυφών συνδέεται με μια τουλάχιστον διαδρομή.
Ιστορία της θεωρίας γράφων
thumb|200px|Πρόβλημα της γέφυρας της [[Καίνιξμπεργκ.]] Για την ιστορία της θεωρίας γράφων θεωρείται σημαντική η μελέτη του Λέοναρντ Όιλερ για τις Επτά Γέφυρες του Κένιγκσμπεργκ το 1736 Η συγκεκριμένη δημοσίευση, όπως και εκείνη που γράφτηκε από τον Γάλλο χημικό Αλεξάντρ-Τεοφίλ Βαντερμόντ (Alexandre-Théophile Vandermonde) στο μαθηματικό πρόβλημα του Ίππου στη σκακιέρα που κατευθύνεται με την ανάλυση θέσης που εισήγαγε ο Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς. Ο τύπος του Όιλερ, σχετικά με τον αριθμό των ακμών, των κορυφών και των εδρών ενός κυρτού πολυέδρου μελετήθηκε από τον Ωγκυστέν-Λουί Κωσύ και τον Σιμόν Αντουάν Ζαν Λ' Ουιγιέ (Simon Antoine Jean L'Huillier) και είναι αρχή της τοπολογίας.
Σχεδόν εκατό χρόνια μετά τη μελέτη του Όιλερ και την εισαγωγή της τοπολογίας από τον Γιόχαν Μπένεντικτ Λίστινγκ (Johann Benedict Listing), ο Άρθουρ Κέιλι (Arthur Cayley) μελέτησε μια ιδιαίτερη κατηγορία γράφων, τα δέντρα. Η μελέτη αυτών των ιδιαίτερων γράφων είχε πολλές εφαρμογές στη θεωρητική χημεία. Οι τεχνικές που αναπτύχθηκαν είχαν να κάνουν κυρίως με την απαρίθμηση γράφων που παρουσίαζαν κάποιες ιδιαίτερες ιδιότητες. Η απαριθμητική θεωρία γράφων ήταν ένα από τα συμπεράσματα του Κέιλι και δημοσιεύτηκε από τον (Γκιόργκι) Τζορτζ Πόλια (George Pólya) μεταξύ των ετών 1935 και 1937, ενώ η γενίκευση των συμπερασμάτων εκδόθηκε από τον Νίκλας Γκόβερτ ντε Μπρούιν (Nicolaas Govert de Bruijn) το 1959. Ο Κέιλι συνέδεσε τα συμπεράσματά του για τα δέντρα με τις σύγχρονες μελέτες για τη χημική σύνθεση. Η σύνθεση των μαθηματικών και των χημικών εννοιών είναι το αρχικό τμήμα της στερεότυπης (standard) ορολογίας της θεωρίας γράφων.
Μαίανδρος (αρχιτεκτονική)
thumb|right|190 px|Απεικόνιση μαιάνδρου σε πεζοδρόμιο της [[Ρόδος|Ρόδου.]] Με τον όρο μαίανδρος ή ελληνική κλείδα εννοείται στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία η ταινιωτή διακόσμηση (σύνθεση ευθειών) που ενώνονται μεταξύ τους σε ορθές γωνίες ή τέμνονται διαγώνια. Το μοτίβο χρησιμοποιείται συχνά κατά την αρχαιότητα για τη διακόσμηση της ζωφόρου. Παραλλαγή του είναι ο μαίανδρος που χρησιμοποιεί σπειροειδή επαναλαμβανόμενα μοτίβα και η βιτρούβια έλιξ (γλωσσίδα), ένα επαναλαμβανόμενο καμπυλόγραμμο κυματοειδές μοτίβο.
Προέλευση
Κατά την Ελληνική μυθολογία, ο βασιλιάς της Φθίας ο Πηλέας, είδε κάποτε στο φως του φεγγαριού μια πανώρια θεά να χορεύει μαζί με τις κόρες των νερών. Ήταν η θεά Θέτιδα, που η προφητεία του Προμηθέα την ανάγκαζε να παντρευτεί θνητό, ώστε να μη γεννηθεί αυτός, που θα ανέτρεπε τον παντοδύναμο Δία! Ο Πηλέας τυραννιόταν απ’ τη θεϊκή ομορφιά, αλλά πώς μπορούσε αυτός θνητός, ν’ αποκτήσει τη Θέτιδα που ήταν μια θεά; Ρώτησε όμως γι’ αυτό τον σοφότατο Χείρωνα που κατοικούσε ψηλά στο πολυβότανο Πήλιο. «Εκείνος τον ορμήνεψε, στο ίδιο μέρος σαν τη δει, τη νύχτα να χορεύει, να την αρπάξει όσο γίνεται σφιχτά στην αγκαλιά του. Να μην αφήσει τη λαβή όσο εκείνη κι αν άλλαζε μορφή, κι ας γίνει φίδι, λιοντάρι ή φωτιά, νερό για να ξεφύγει». Ο Πηλέας στο πάθος του για τη θεά ξεπέρασε και νίκησε καρτερικά όλες τις θυμωμένες μεταμορφώσεις της, κρατώντας την με μια λαβή σφιχτά στην αγκαλιά του. Η θεά υπέκυψε και παραδόθηκε στον έρωτά του! Το υπέροχο αυτό θέμα απεικονίζεται έξοχα στο εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας του 500 π.Χ. που τώρα βρίσκεται στο μουσείο του Δυτικού Βερολίνου. Η έξοχη αυτή απεικόνιση παρουσιάζει τον Πηλέα, να αψηφά τα φίδια της θεϊκής μεταμόρφωσης που τον δαγκώνουν παντού, καθώς και το λιοντάρι που ωρύεται γαντζωμένο στην πλάτη του. Ο Πηλέας νικά τις μεταμορφώσεις της πεντάμορφης θεάς, χρησιμοποιώντας την ιερή "χειρώνιο λαβή", ή «Μαίανδρο» όπως έγινε αργότερα γνωστό, το διάσημο αρχαιοελληνικό σύμβολο της ήττας των θεών! Όμως, αυτή η πάλη διασφάλιζε, μέσω του επακόλουθου γάμου της Θέτιδας με έναν θνητό, πως κανένας γιος της Θέτιδας με θεό, σαν καλύτερος από τον πατέρα του, δεν θα ανέτρεπε τους Ολύμπιους.Ήταν, συνεπώς, μια πάλη υπέρ και όχι εναντίον των θεών και αυτό συμβόλιζε και η ιερή "χειρώνειος λαβή". Την υπεράσπιση των θεών.
Κατά τον Αθανάσιο Σταγειρίτη, και τον Πλούταρχο ο ποταμός Μαίανδρος, ονομάζονταν αρχικά "Αναβαίνων", γιατί φαινόταν πως επέστρεφε στις πηγές του. Άλλαξε όνομα εξ αιτίας κάποιου Μαιάνδρου. Αυτός, πολεμώντας τους Πεσσινούντιους, έταξε στη Ρέα να θυσιάσει όποιον τον προϋπαντούσε γυρίζοντας. Τον υποδέχτηκαν η γυναίκα, η κόρη και ο γιος του. Αφού τους θυσίασε, όπως είχε τάξει, πνίγηκε στο ποτάμι το οποίο πλέον πήρε το όνομά του.
Κατά άλλη παραλλαγή, που αναφέρει πάλι ο Σταγειρίτης, στον ίδιο πόλεμο, ο Μαίανδρος σύλησε ένα ιερό της Ρέας και η θεά τον τρέλανε. Τότε, αυτός σκότωσε την οικογένειά του, και μετά πνίγηκε στο ποτάμι. Εκεί υπήρχε και μια πέτρα που όποιος την έπαιρνε τρελαίνονταν και σκότωνε τους δικούς του. Για να μην συμβεί αυτό, έπρεπε να προσευχηθεί στη Ρέα.
Κατά τον περιηγητή Παυσανία ο Μαίανδρος πέρναγε τα νερά του από την Μικρά Ασία στην Πελοπόννησο και δημιουργούσε τον Πελοποννησιακό Ασωπό. Ο Ασωπος/Μαίανδρος γέννησε την Αίγινα, την Θήβα και την Κέρκυρα. Συνεπώς ο ποταμός Μαίανδρος μπορεί να θεωρηθεί ένας από τους γενάρχες των Ελλήνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία τέχνη Κατηγορία:Ορολογία της αρχαιολογίας Κατηγορία:Αρχιτεκτονική κτιρίων Κατηγορία:Αρχιτεκτονική Κατηγορία:Διακοσμητικά
Γιώργος Τάσσης
Ο Γιώργος Τάσσης είναι Ελληνας δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου 1997 στην πόλη Τούρκου της Φινλανδίας και κατοικεί στην Αθήνα. Έχει αναδειχθεί 3 φορές Πρωταθλητής Ελλάδος, δύο φορές στο αγώνισμα των 10.000μ στα Μέγαρα το 2018 και το 2019 και μια φορά στα 3.000μ στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στιβού στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας( ΣΕΦ) το 2018 Έχει συμμετάσχει με την Εθνική ομάδα στίβου σε πανευρωπαικά, βαλκανικά και μεσογειακά πρωταθλήματα. Έχει Κερδίσει 4 Φορές στην διοργάνωση του Αυθεντικού μαραθωνίου της Αθήνας, μια φορά στα 5.000μ και τρεις φορες στα 10.000μ (ΑΜΑ ).
Παραπομπές
https://sportsfeed.gr/oria-gia-gkeble-tassis-anagnostou-dinati-i-petoulaki/
https://www.sportime.gr/spor/stivos/marathonios-athinas-2021-marinakou-ke-tassis-nikites-sta-10chlm/
https://www.stivoz.gr/tassis-kai-petroylaki-nikites-sto-10ari/
http://runningnews.gr/item.php?id=35715
https://thepolisproject.gr/news/item/4784-2os-panellinionikis-sta-5-000-m-o-tassis-tou-tritona
Πηγές
Georgios Michalis TASSIS
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1982-83
Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1982-83 ήταν το εικοστό όγδοο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε το Αμβούργο για πρώτη φορά στην ιστορία του κερδίζοντας στον τελικό τη Γιουβέντους με σκορ 1-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαΐου, στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας και τον παρακολούθησαν 73.500 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1982 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1983
Δάφνη Αττικής
Η Δάφνη είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Δάφνης-Υμηττού και έδρα αυτού, στον Κεντρικό Τομέα του Αθηναϊκού πεδίου Αττικής.
Στα διοικητικά όρια της Δάφνης στεγάζεται η Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών (ΤΕΦΑΑ) και οι ενορίες του δήμου είναι της Αγίας Βαρβάρας, της Ζωοδόχου Πηγής και στα όρια με το Δήμο Αθηναίων του Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού και του Αγίου Γεωργίου. Η περιοχή γειτνιάζει με τη δημοτική ενότητα Υμηττού και αποτελεί πέρασμα προς το Νότιο Τομέα, ενώ είναι προσβάσιμη μέσω της Λεωφόρου Βουλιαγμένης και του ομώνυμου σταθμού του μετρό κοντά στην Πλατεία Καλογήρων και το σταθμό μετεπιβίβασης λεωφορείων.
Στη Δάφνη αναπτύσσεται ένας δραστήριος εμπορικός πεζόδρομος, ενώ στα περίχωρα αυτής λειτουργούν από παλιά επιπλάδικα και βιοτεχνίες φωτιστικών στη ζώνη προς τον Άγιο Δημήτριο.
Η ονομασία Κατσιπόδι
Κατά μια εκδοχή, το "Κατσιπόδι" είναι η μεσαιωνική τοπωνυμία των κτημάτων της οικογενείας Κατσιπόδη. Κατά μια άλλη εκδοχή, οι κάτοικοι έδωσαν το όνομα "κατσίκας πόδι" (και με μια λέξη "κατσιπόδι"), επειδή έβλεπαν τα σημάδια, που άφηναν με τα πόδια τους οι κατσίκες, που βοσκούσαν στην συγκεκριμένη περιοχή.
Η ονομασία Δάφνη
Λέγεται ότι το όνομα "Δάφνη" προήλθε από θάμνους που είχαν φυτευτεί στην περιοχή. Οι δάφνες ήταν το ιερό φυτό του θεού Απόλλωνα ο οποίος λατρευόταν από όλους τους Αθηναίους ως πατρώος θεός τους, γιατί κατά τον μύθο, ήταν πατέρας του Ίωνα, ιδρυτή της φυλής στην οποία ανήκαν. Άλλωστε Ιερό του θεού υπήρχε στην αρχαιότητα πλησίον του Ιλισού. Το έμβλημα του δήμου είναι κύκλος που στην περιφέρειά του φέρει ζωγραφισμένο χρυσό στεφάνι από φύλλα δάφνης. Στο κέντρο φέρει το κεφάλι του θεού Απόλλωνα με στεφάνι δάφνης (δαφνηφόρος Απόλλων) και στο ενδιάμεσο κενό μια γαλάζια ταινία.
Σημαντικά γεγονότα
Στο τελείωμα της Κατοχής, στις 9 Αυγούστου του 1944, λόγω του ότι ο δήμος αυτός, μαζί με τον Βύρωνα, ήταν από τα προπύργια της μαζικής αντίστασης, κατέστει ένα από τα επίκεντρα του 2ου μεγαλύτερου και πιο θανατηφόρου μπλόκου στην Αθήνα ( μετά από αυτό της Κοκκινιάς, μία εβδομάδα αργότερα ), του Μπλόκου σε Δουργούτι-Φάρο-Κατσιπόδι.
Διοικητικές μεταβολές
Μέχρι το 1925, το Κατσιπόδι ανήκε στον τότε διευρυμένο Δήμο Αθηναίων. Επί δημαρχίας Σπύρου Πάτση, το Κατσιπόδι, μαζί με το Μπραχάμι, την Αγ. Βαρβάρα, τη Πικροδάφνη και τον Άγιο Κοσμά εντάχθηκαν στην κοινότητα Μπραχαμίου. Με διαδοχικές αποσπάσεις συνοικισμών μέχρι το 1928, η κοινότητα Μπραχαμίου μετονομάστηκε σε κοινότητα Αγίου Δημητρίου και αριθμούσε 3710 κατοίκους και περιελάμβανε τους οικισμούς:
Με διάταγμα της 5ης Σεπτεμβρίου 1947, ο συνοικισμός Μπραχάμι απετέλεσε ξεχωριστή κοινότητα Μπραχαμίου μέχρι το 1963, όταν έγινε δήμος. Το υπόλοιπο τμήμα του παλιού δήμου συγκρότησε τον Δήμο Κατσιποδίου. Τον Μάρτιο του 1951, επί δημαρχίας Ηλία Πετροπουλέα, ο δήμος μετονομάστηκε στο σημερινό όνομα Δάφνη.
Υποδομές
Το Γυμνάσιο Δάφνης, από τα πρώτα της περιοχής, μέχρι και τη δεκαετία του 1960 κάλυπτε ανάγκες ευρύτερης περιοχής νοτιοανατολικών προαστίων, όπως της Ηλιούπολης, της Αργυρούπολης κ.ά. που παρέμεναν ακόμα κοινότητες. Επίσης, η Δάφνη, ως όμορος δήμος των Αθηνών, διέθετε Αστυνομία Πόλεων, ενώ το Μπραχάμι είχε Χωροφυλακή.
Α.Ο. Προμηθέας Δάφνης
Ο ''Α.Ο. Προμηθέας Δάφνης'' είναι ένας ιστορικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Δάφνης, καθώς ιδρύθηκε το 1969 και παραμένει να είναι η μοναδική ομάδα που έχει η περιοχή της Δάφνης. Ο Α.Ο ΔΑΦΝΗΣ είναι ο ιστορικός αθλητικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης της Δάφνης με συμμετοχές στις επαγγελματικές κατηγορίες Α1,Α2. Στον "Α.Ο ΔΑΦΝΗΣ" ξεκίνησε αθλητισμό ο Φάνης Χριστοδούλου ο "Μπέμπης του Ελληνικού μπάσκετ" μετέπειτα πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική Ελλάδος το 1987.Στον Α.Ο Δάφνης αναδείκτηκε στα πρώτα του βήματα στην Α1 & Α2 ο Θοδωρής Παπαλούκας κατέκτησε τον 1ο τίτλο του ως πρωταθλητής και αναδείκτηκε ΜVP ως καλύτερος παίκτης Α2 με τον Α.Ο Δάφνης, στη συνέχεια κατέκτησε χρυσό στο Ευρωπαικό 2005 και ασημένιο το 2006 στο μουντομπάσκετ με την Εθνική Ελλάδος. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1939, χρώματα το κίτρινο και το μαύρο,σύμβολο το κλαδί δάφνης με έδρα το κλειστό "Μιχάλης Μουρούτσος" προς τιμήν του χρυσού Ολυμπιονίκη Ταεκβοντό αθλητή της περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δάφνης - Υμηττού Κατηγορία:Κεντρικός Τομέας Αθηνών
Κατηγορία:Μάχες των Ταγμάτων Ασφαλείας Κατηγορία:Τόποι εκτέλεσης στην Ελλάδα Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα
Ερμούπολις Καρμανίας
Η Ερμούπολις ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Καρμανία του νοτίου Ιράν.
Η μοναδική αναφορά οφείλεται στον Αμμιανό Μαρκελλίνο (23.6,49) που την αναφέρει μαζί με τις επίσης ελληνικές Αλεξάνδρεια και Τραγονίκη. Τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό για την πόλη αυτή. Αν δεν ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Ερμή ή τουλάχιστον κάποιον άλλο ομώνυμο, τότε ίσως να ιδρύθηκε από τον Αλέξανδρο ή τους Διαδόχους του, ή ακόμη και από τους Θράκες ακολούθους του που έτρεφαν ιδιαίτερη εκτίμηση στον Ερμή, όπως άλλωστε και στον Διόνυσο.
Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία, αλλά σίγουρα βρίσκεται στο νότιο Ιράν της επαρχίας Κερμάν. Ωστόσο δεν αποκλείεται να υπάρχει κάποια συσχέτιση της Ερμουπόλεως με την σημερινή πόλη Κερμάν του Ιράν (Κερμάν <Ερμού πόλις).
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Πριμικήριος
Ο πριμικήριος είναι εκκλησιαστικός αξιωματούχος. Στη Δυτική Εκκλησία ο πριμικήριος ήταν προϊστάμενος του κλήρου, από τον υποδιάκονο και κάτω. Ο 10ος κανόνας της ισπανικής επαρχιακής συνόδου εν Ημερίτη (Emerita, Merida), του έτους 666, ορίζει ότι οι επίσκοποι οφείλουν να έχουν στον καθεδρικό τους ναό αρχιπρεσβύτερο, αρχιδιάκονο και πριμικήριο (primicerius ή primiclerus). Στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία το αξίωμα αυτό το συναντάμε τόσο στα Πατριαρχεία, όσο και σε αυτοκέφαλες εκκλησίες, όπως της Κύπρου.
Το εκκλησιαστικό αυτό αξίωμα (άλλως οφφίκιο) αφορά: α) στην εκκλησιαστική υμνωδία. Οι πριμικήριοι (δύο συνήθως) ψάλλουν μαζί με τους δομέστικους και τον πρωτοψάλτη. Κατατάσσεται στον ευώνυμο χορό από τον κατάλογο (5ος τόμος του «Συντάγματος Ιερών Κανόνων», σ. 534 υποσημείωση) στην τρίτη πεντάδα πρώτο τη τάξει. Κατά το Μέγα Ευχολόγιο κατατάσσεται ενδέκατο τη τάξει. β) στις εκκλησιαστικές αναγνώσεις. Το αξίωμα του πριμικηρίου των αναγνωστών ή αρχιαναγνώστη, έδινε το δικαίωμα στον κάτοχό του να προΐσταται όλων των αναγνωστών. Κατατάσσεται υπό του Κωδίνου του Κουροπαλάτη (Περί των οφφικίων της Μεγάλης Εκκλησίας) στην όγδοη πεντάδα πρώτο τη τάξει. Το αξίωμα αυτό δινόταν σε κάποιον που ήταν ήδη αναγνώστης. γ) στα έγγραφα του επισκοπικού γραφείου και γενικά των δικαιοπραξιών. Το αξίωμα του πριμικηρίου των πατριαρχικών ή επισκοπικών ταβουλλαρίων κατατάσσεται υπό του Κωδίνου του Κουροπαλάτη (Περί των οφφικίων της Μεγάλης Εκκλησίας) στην έβδομη πεντάδα τέταρτο τη τάξει. Από τον δεύτερο κατάλογο του Ευχολογίου κατατάσσεται στην έκτη πεντάδα πρώτο τη τάξει. Από τον μοναχό Ματθαίο (Περί των οφφικίων της Μεγάλης Εκκλησίας) στην έκτη πεντάδα τέταρτο τη τάξει. Ήταν εκ τούτων υποχρεωμένος ο πριμικήριος
Εκτός από τον πριμικήριο των ταβουλαρίων, υπάρχει και το αξίωμα του πριμικηρίου και ταβουλαρίου. Ο πριμικήριος των ταβουλαρίων είχε προϊστάμενο τον πριμικήριο των πριμικηρίων των ταβουλαρίων (αν υπήρχε τέτοιος). Το αξίωμα του πριμικηρίου των πριμικηρίων των ταβουλαρίων έδινε το δικαίωμα στον κάτοχό του να συντάσσει και να υπογράφει έγγραφα που αφορούσαν σε δικαιοπραξίες, δινόταν δε και σε ιερείς και επιτρεπόταν ο κάτοχός του να έχει και άλλο αξίωμα (π.χ. του νομικού). δ) σε θέματα ευταξίας μέσα στο ναό. Ο πριμικήριος των ευταξιών έπρεπε κρατώντας λαμπάδα να καλεί στον ναό τον αρχιερέα. Στη Μεγάλη Εκκλησία ο άρχων πριμικήριος έφερε το χαζράνιον, έχοντας από τη μια κι απ' την άλλη πλευρά του δύο ευταξίες.
Πριμικήριοι λέγονταν και οι μάντεις.
Το χαζράνιον (από την αραβική λέξη χαϊζ-ραν = ψηλή ράβδος) είναι η ράβδος την οποία φέρει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, αλλά και οι άλλοι πατριάρχες και αρχιερείς στις γιορτές πένθους (ακολουθίες του Νυμφίου τη Μεγάλη Δευτέρα, Μεγάλη Τρίτη και Μεγάλη Τετάρτη, απόδειπνα των ημερών αυτών, εσπερινούς των Κυριακών της Μεγάλης Σαρακοστής, λειτουργίες των Προηγιασμένων, γιορτές στη μνήμη του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου κ.ά.) εφόσον δεν χοροστατεί με μανδύα στον πατριαρχικό θρόνο. Η ράβδος αυτή είναι μακριά σε μέγεθος, απλή (δεν έχει τους όφεις και τον σταυρό, που φέρει η αρχιερατική ράβδος, την οποία συνήθως κρατούν οι αρχιερείς.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Βυζαντινοί θρησκευτικοί τίτλοι
USB
Ο Ενιαίος Σειριακός Δίαυλος, γνωστός και ως Universal Serial Bus ή απλά USB, είναι ένα σύστημα διαύλου, το οποίο χρησιμοποιείται για την επικοινωνία ενός υπολογιστή και όχι μόνο με περιφερειακά συστήματα. Η σύνδεση Ενιαίου Σειριακού Διαύλου (ΕΣΔ), απαιτεί λιγότερο χώρο και μπορεί επίσης να παρέχει ενέργεια σε απλές συσκευές όπως το ποντίκι, το πληκτρολόγιο ή η ιστοκάμερα. Με τη χρήση του ΕΣΔ οι περιφερειακές συσκευές και τα χαρακτηριστικά τους μπορούν να αναγνωρίζονται αυτόματα. Οι σύγχρονοι υπολογιστές διαθέτουν συνήθως 4 έως 10 θύρες ΕΣΔ.
Αναλυτική περιγραφή
Ο Ενιαίος Σειριακός Δίαυλος είναι τμηματικό πρότυπο δίαυλου για τη διασύνδεση συσκευών. Ο USB είχε ως σκοπό να επιτρέψει στις περιφερειακές μονάδες να συνδέονται με τον υπολογιστή χρησιμοποιώντας μια ενιαία τυποποιημένη υποδοχή διεπαφών και να βελτιώσει τις έτοιμες προς χρήση ικανότητες των συσκευών για σύνδεση ή αποσύνδεσή τους με το σύστημα χωρίς να χρειάζεται επανεκκίνηση. Άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα περιλαμβάνουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις συσκευές χαμηλής κατανάλωσης χωρίς την ανάγκη εξωτερικής παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και την δυνατότητα πολλών συσκευών USB να χρησιμοποιηθούν χωρίς την απαίτηση ρυθμίσεων ή μεμονωμένων προγραμμάτων οδήγησης (drivers) από τους κατασκευαστές για να εγκατασταθούν.
Ο USB προορίζεται να βοηθήσει να αποσυρθούν όλες οι διαφορετικού τύπου θύρες, σειριακές ή παράλληλες. Ο USB μπορεί να συνδέσει τις περιφερειακές μονάδες υπολογιστών όπως το ποντίκι, το πληκτρολόγιο, τα PDA, τα χειριστήρια παιχνιδιών, οι σαρωτές, οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, οι εκτυπωτές, οι συσκευές MP3 και οι φορητές μονάδες δίσκων ή μνημών (στο εξής οι τελευταίες θα αναφέρονται με τον αγγλικό όρο USB flash drive ή απλά flash drive). Για πολλές από τις προαναφερόμενες συσκευές η μέθοδος σύνδεσης USB έχει γίνει η τυποποιημένη μέθοδος σύνδεσης. Το USB χρησιμοποιείται επίσης εκτενώς για να συνδέσει τους μη-δικτυακούς εκτυπωτές με θύρα USB και απλοποιεί τη σύνδεση πολλών εκτυπωτών με έναν υπολογιστή. Ο μεγάλος όγκος των USB flash drives και η ευκολία χρησιμοποίησής τους έχει δημιουργήσει ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων, που όμως αγνοείται συχνά. Μέσω λογισμικού μπορούν να κλειδωθούν οι συσκευές USB (ακόμα και οι φορητές μνήμες flash), ώστε να μην λειτουργούν με τον Η/Υ και να επιτρέπεται σε άλλες περιφερειακές μονάδες USB να λειτουργούν, όπως οι εκτυπωτές. Ο δίαυλος USB σχεδιάστηκε αρχικά για τους προσωπικούς υπολογιστές, αλλά έχει γίνει κοινό και σε άλλες συσκευές, όπως τα PDA και οι παιχνιδομηχανές. Το 2004 υπήρχαν περίπου 1 δισεκατομμύριο συσκευές USB στον κόσμο.
Τι είναι ο δίαυλος USB
Ο δίαυλος USB είναι μια σύνδεση Η/Υ με περιφερειακές συσκευές. Το 1995 η θύρα USB άρχισε να εμφανίζεται στους πρόσφατα κατασκευασμένους υπολογιστές. Από το 1997 τα Windows 98 ήταν η πρώτη έκδοση του λειτουργικού συστήματος Windows που υποστήριξε την τεχνολογία USB. Δεν πέρασε πολύς καιρός πριν αυξηθεί η δημοτικότητα της θύρας USB σε σημείο που όλα τα προηγούμενα πρότυπα σύνδεσης Η/Υ να αντικατασταθούν με περιφερειακά αυτής της θύρας σύνδεσης. Οι σημερινοί υπολογιστές παρέχουν τουλάχιστον τρεις θύρες σύνδεσης USB.
Η σύνδεση USB υποστηρίζει την έτοιμη προς χρήση εγκατάσταση, δηλαδή δεν χρειάζονται κάποιοι ξεχωριστά προγράμματα οδήγησης (drivers) για να λειτουργήσει η θύρα USB, αλλά το λειτουργικό σύστημα περιλαμβάνει οδηγούς για αρκετές κλάσεις (classes) συσκευών USB. Η διασύνδεση USB απολαμβάνει επίσης της ευρείας αναγνώριση των χρηστών και φήμη για την υψηλή απόδοσή της.
Ταχύτητες
Ο δίαυλος USB λειτουργεί με τις ακόλουθες ταχύτητες:
Η πιο πρόσφατη εκδοχή του USB που λειτουργεί με την υπερυψηλή ταχύτητα ονομάζεται USB 3.1, το οποίο επιτρέπει ταχύτητες 10 Gbit/s, αν και σπάνια επιτυγχάνονται τέτοιες ταχύτητες.
Ιστορία
Η προδιαγραφή USB 1.0 παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 1995. Ο USB προωθήθηκε από την Intel (UHCI and open software stack), τη Microsoft (Windows software stack), την Philips (Hub, uSB-ήχος) και την US Robotics. Αρχικά ο USB προοριζόταν να αντικαταστήσει το πλήθος θυρών στο πίσω μέρος των Η/Υ, καθώς επίσης και να απλοποιήσει τη διαμόρφωση του λογισμικού των συσκευών επικοινωνίας. Η USB ήταν, επίσης, η κύρια θύρα στον Apple iMac που παρουσιάστηκε στις 6 Μαΐου του 1998, συμπεριλαμβανομένης τη θύρας για το νέο πληκτρολόγιο και το ποντίκι. Το πρότυπο USB 1.1 παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1998 για να αποκαταστήσει τα προβλήματα που εμφανίστηκαν με τις προηγούμενες εκδόσεις του. Από το 2008 η προδιαγραφή USB βρίσκεται στην έκδοση 2.0 (με τις αναθεωρήσεις).
Η Hewlett Packard, η Intel, η Lucent (τώρα Alcatel-Lucent), η Microsoft, η NEC, και η Philips συνεργάστηκαν από κοινού στην πρωτοβουλία να αναπτυχθεί ένα πρότυπο με υψηλότερο ποσοστό μεταφοράς δεδομένων από την προδιαγραφή 1.1. Η προδιαγραφή USB 2.0 παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 2000 και τυποποιήθηκε από την USB-ΙF στα τέλη του 2001. Ο εξοπλισμός προσαρμόζεται σε οποιαδήποτε έκδοση των προτύπων (1.0, 1.1, 2.0) και λειτουργεί, επίσης, με τις συσκευές που σχεδιάστηκαν σε οποιαδήποτε προηγούμενη προδιαγραφή (1.0, 1.1, 2.0) (γνωστή και ως οπίσθια συμβατότητα).
Τα μικρότερα βύσματα και υποδοχές USB για τη χρήση στις φορητές και κινητές συσκευές, αποκαλούμενες mini-B, προστέθηκαν στην προδιαγραφή USB με τη πρώτη ειδοποίηση για την αλλαγή του σχήματος των αρχικών βυσμάτων και υποδοχών. Μια νέα παραλλαγή των μικρότερων βυσμάτων USB και των υποδοχών, αποκαλούμενη micro-USB, αναγγέλθηκε από το φόρουμ των εταιρειών που υλοποιούν το USB στις 4 Ιανουαρίου του 2007.
Γενική Επισκόπηση
Οι συσκευές USB συνδέονται μαζικά μέσω των θυρών. Πάντα υπάρχει ένας κατανεμητής (hub) γνωστός ως αρχικός κατανεμητής, ο οποίος είναι ενσωματωμένος στον ελεγκτή εισόδων. Υπάρχει και ο «διαμοιραστής » επιτρέποντας στους πολλαπλάσιους υπολογιστές να έχουν πρόσβαση στην ίδια περιφερειακή συσκευή, είτε μεταξύ των PC αυτόματα είτε χειροκίνητα. Ο διαμοιραστής χρησιμοποιείτε περισσότερο σε μικρά γραφεία και εταιρίες.
thumb|right|300px|Τα άκρα του USB βρίσκονται στην συσκευή που συνδέεται: τα κανάλια προς την υποδοχή ονομάζονται σωληνώσεις (pipes).
Μια ενιαία φυσική συσκευή USB μπορεί να αποτελείται από διάφορες υποσυσκευές που αναφέρονται ως οι βασικές συσκευές λειτουργίας, επειδή κάθε μεμονωμένη συσκευή μπορεί να παρέχει διάφορες λειτουργίες, όπως σε μία ιστοκάμερα (τηλεοπτική λειτουργία συσκευών) ή σε ένα ενσωματωμένο μικρόφωνο (ακουστική λειτουργία συσκευών).
Η επικοινωνία των συσκευών USB είναι βασισμένη πάνω σε κανάλια. Τα κανάλια είναι συνδέσεις από την υποδοχή που καταλήγουν στη συσκευή και ονομάζεται άκρο (endpoint). Επίσης, το άκρο χρησιμοποιείται περιστασιακά για να αναφερθεί στο «κανάλι». Μια συσκευή USB μπορεί να έχει μέχρι 32 συνολικά ενεργά κανάλια, 16 στην υποδοχή και 16 από στον ελεγκτή. Κάθε άκρο μπορεί να μεταφέρει δεδομένα σε μια κατεύθυνση μόνο, είτε μέσα είτε έξω από τη συσκευή, και έτσι κάθε κανάλι είναι ομοιοκατευθυνόμενο. Τα άκρα αυτά ομαδοποιούνται στις διεπαφές και κάθε διεπαφή συνδέεται με μια ενιαία λειτουργία συσκευών. Μια εξαίρεση σε αυτό είναι το άκρο μηδέν, το οποίο χρησιμοποιείται για τη διαμόρφωση των συσκευών και δεν συνδέεται με καμία διεπαφή.