cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεωργία Κοκλώνη
Παρουσία σε διεθνείς αγώνες
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4 Χ 100 αποτελούμενη από τις Μαρίνα Βασαρμίδου – Φρόσω Πατσού – Μαρία Καρασταμάτη και την ιδία, χωρίς να διακριθεί. Δεν πρέπει να λησμονηθεί, το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για αθλητές κάτω των 23 ετών με επίδοση 11.33. Έχει επίσης συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου το 2002, όπου κατέκτησε την 9η θέση, μένοντας εκτός τελικού για ελάχιστα εκατοστά του δευτερολέπτου. Το παλμαρέ της συμπληρώνει η 6η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2001 στο Έντμοντον με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4 Χ 100 αποτελούμενη από την ίδια, τη Φρόσω Πατσού, την Όλγα Καϊδατζή και την Κατερίνα Θάνου με χρόνο 43.25. Το 2006 δεν αγωνίστηκε στον κλειστό στίβο, για μια καλύτερη χρονιά στον ανοιχτό και για ξεκούραση.
Πανελληνιονίκης και μετέπειτα πορεία
Κατέκτησε για πρώτη φορά την πρώτη θέση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2006 που έλαβε χώρα στα Τρίκαλα με επίδοση 11.48. Αγωνίστηκε στο Μπρούνο Τζάουλι στην Θεσσαλονίκη όπου πήρε την 1η θέση με 11.38 προσφέροντας 8 υπερπολύτιμους πόντους στη γυναικεία εθνική ομάδα, που τη βοήθησαν στην άνοδο στη Super League. Μεγάλος στόχος της ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του Γκέτεμποργκ όπου είχε βάσιμες ελπίδες να φτάσει στον μεγάλο τελικό, κάτι σίγουρα στις δυνατότητές τις. Ταξίδεψε με φετινή επίδοση 11.33, που τη φέρνει στην 11η θέση από τις μετέχουσες.Ξεκίνησε τις προσπάθειές της στην 4η προκριματική σειρά, όπου παρά την κακή εκκίνηση έτρεξε την απόσταση σε 11.29, τερματίζοντας 3η και σημειώνοντας νέο ατομικό ρεκόρ. Ωστόσο, τα πράγματα έγιναν δύσκολα στη συνέχεια καθώς είχε να αντιμετωπίσει 5 σπουδαίες Ευρωπαίες σπρίντερ. Τερματίζοντας 5η με 11.29 και ισοφαρίζοντας το ατομικό της ρεκόρ, δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό για 0,003δευτ., στον οποίο περνούσαν οι τέσσερις πρώτες από κάθε σειρά, μολονότι στην 1η ημιτελική σειρά η 4η αθλήτρια που προκρίθηκε έκανε χρόνο 11.41.
Τον Ιούλιο του 2009, στους Μεσογειακούς Αγώνες στην Πεσκάρα της Ιταλίας, η Κοκλώνη κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο στα 100μ. των γυναικών με χρόνο 11.41 και ένα χάλκινο με την ομάδα 4Χ100.
Παραπομπές
Κοκλωνη Γεωργια Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου Κατηγορία:Αθλητές στίβου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Ζαν Κουζί
Ο Ζαν Κουζί (Jean Couzy) (1923 – 2 Νοεμβρίου, 1958) ήταν Γάλλος ορειβάτης. Γεννήθηκε στο Νερά το 1923. Σπούδασε αεροναυτική στην Πολυτεχνική Σχολή. Σε ηλικία 27 ετών έγινε μέλος της αποστολής του Μορίς Ερζόγκ το 1950 στο Αναπούρνα. Εγκατεστημένος στο Παρίσι για τις σπουδές του, έκανε συχνά αναρριχήσεις στο δάσος του Φοντενεμπλό, όπου γνώρισε τον Μαρσέλ Σατζ, (Marcel Schatz) ένα άλλο μέλος της αποστολής του Αναπούρνα και κατοπινό του σύντροφο στις αναρριχήσεις. Ο Κουζί έκανε την πρώτη ανάβαση στο Μακαλού με τον Λιονέλ Τερέ στις 15 Μαΐου, 1955.
Αναβάσεις
Εκτός από τις αποστολές στα Ιμαλάια, στις Άλπεις ο Ζαν Κουζί έκανε πρώτες αναβάσεις και επαναλήψεις στις παρακάτω διαδρομές:
Θάνατος
Στις 2 Νοεμβρίου 1958, στη διάρκεια μια νέας διαδρομής που άνοιγε με τον Ζαν Πουϊζέ στο Μπερζέ, στον ορεινό όγκο του Ντεβολί, ο Ζαν Κουζί σκοτώθηκε από πτώση λίθων που τον χτύπησαν στο κεφάλι. Θάφτηκε στο κοιμητήριο του Μονμάρ στις Άλπεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ορειβάτες
Μιλίτσα της Σερβίας
Βιογραφία
Καταγόταν από την βασιλική οικογένεια των Νεμάνια. Ο πατέρας της ήταν ο πρίγκιπας Βράτκο, γιος του Βουκάν. Η Μιλίτσα γεννήθηκε περίπου το 1335 και το 1353 παντρεύτηκε τον Λάζαρο Χρεμπελιάνοβιτς. Μετά το τέλος του η Μιλίτσα έγινε ηγεμόνας της Σερβίας του Μοράβα με πρωτεύουσα την Κρούσεβατς. Είχαν αποκτήσει επτά παιδιά.
Όταν ο σύζυγός της το 1389 σκοτώθηκε στη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου, η Μιλίτσα ανέλαβε το θρόνο, γινόμενη ηγεμόνας, επειδή οι γιοι της ήταν ακόμη παιδιά. Όταν ο μεγαλύτερος γιος της Στέφαν μεγάλωσε, τού έδωσε την εξουσία. Στη συνέχεια πήγε στη μονή Λγιουμποστίνγια, όπου έγινε μοναχή και πήρε το όνομά "Ευγενία". Στη Μονή αυτή απεβίωσε στις 11 Νοέμβριου 1405 και εκεί βρίσκεται θαμμένη.
Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία την εορτάζει σαν αγία στις 19 Ιουλίου στο εορτολόγιο ή 1 Αυγούστου, σύμφωνα με το νέο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Την ίδια ημέρα εορτάζεται με το γιο της, επίσης άγιο, Στέφαν Λαζάρεβιτς.
Η Μιλίτσα ασχολήθηκε με διπλωματική δραστηριότητα: το 1398 πήγε στον σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα τού γιου της Στέφαν. Με την ευκαιρία αυτή και με τη βοήθεια της κόρη της και συζύγου τού Βαγιαζήτ Α΄, Ολιβέρας μετέφερε το σκήνωμα της Οσίας Παρασκευής της Επιβατινής στο Βελιγράδι. Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία, γράφοντας δύο έργα: το η προσευχή της μητέρας („Молитва матере“) και το Ο χήρος μου γαμπρός („Удовству мојему женик“).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λάζαρο πρίγκιπα της Σερβίας και είχαν επιζόντα τέκνα δύο γιους και πέντε κόρες:
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σερβίας Κατηγορία:Σερβία του Μοράβα Μιλιτσα Κατηγορία:Σέρβοι λογοτέχνες Κατηγορία:Σέρβοι άγιοι
Τάμπερε Γιουνάιτεντ
Η Τάμπερε Γιουνάιτεντ (φινλανδικά: Tampere United) είναι φινλανδικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από την πόλη του Τάμπερε. Συμμετέχει στην τρίτη κατηγορία της Φινλανδίας. Χρώματά της είναι το πράσινο, το λευκό και το μπλε. Αγωνίζεται στο Pyynikin urheilukenttä.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1998. Το αρχικό σχέδιο ήταν να ενώσει δύο τοπικές ποδοσφαιρικές ομάδες, την ΦΚ Ίλβες και την ΤΠΒ αλλά η ΤΠΒ αποφάσισε να συνεχίσει απορρίπτοντας τη συγχώνευση. Η ΦΚ Ίλβες συνέχισε να παίζει σε χαμηλότερες κατηγορίες και η Τάμπερε Γιουνάιτεντ πήρε τη θέση της στην δεύτερη κατηγορία. Το 1999 ο σύλλογος κέρδισε την άνοδο στην ανώτατη κατηγορία της Φινλανδίας, όπου αγωνιζόταν μέχρι το τέλους της σεζόν 2010. Το 2011 αποκλείστηκε από το πρωτάθλημα για υποψίες ξεπλύματος χρήματος. Η ομάδα κρατήθηκε "ζωντανή" από τους οπαδούς της, που προσχώρισαν στην ομάδα TamU-K στην Kutonen, την τελευταία κατηγορία, το 2012. Η ομάδα κέρδισε 3 προαγωγές σε τέσσερα χρόνια, και τώρα η Τάμπερε είναι ελεγχόμενη από τους ίδους οπαδούς της, που ελέγχουν και την TamU-K.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1998
Καρίν Αντόν
Η Καρίν Αντόν (Kareen Antonn, πραγματικό όνομα Καρίν Αντωνοπούλου, Kareen Antonopoulou, γενν. στις 24 Μαΐου 1980) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια ελληνικής και ισπανικής καταγωγής. Το 2003, ηχογράφησε μαζί με την Ουαλή ερμηνεύτρια Μπόνι Τάιλερ τις επιτυχίες της τελευταίας «Si demain» ("Turn around") και «Si s'arrête» ("It's a Heartache") στη γαλλική και στην πρότυπη αγγλική γλώσσα, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία σε αρκετές γαλλόφωνες χώρες και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Επίσης, ηχογράφησε το τραγούδι «Un Homme se blesse» με στόχο τα έσοδα των πωλήσεων του σινγκλ να δοθούν σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς που ασχολούνται με τη βοήθεια αστέγων προσώπων. Εκτός από τραγουδίστρια, είναι επίσης χορεύτρια και κωμική ηθοποιός.
Πρώτα χρόνια και ηθοποιία
Γεννήθηκε στην κοινότητα της πόλης Νοζάν-συρ-Μαρν (Nogent-sur-Marne) στο νομό του Βαλ-ντε-Μαρν (Val-de-Marne) στην περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς (Île-de-France) από Έλληνα πατέρα και Ισπανίδα μητέρα. Το πραγματικό της όνομά είναι Καρίν Αντονοπουλός. Ξεκίνησε την καριέρα της ως κωμική ηθοποιός σε πολλές κινηματογραφικές παραγωγές μικρού και μεσαίου μήκους, μεταξύ αυτών στη μικρού μήκους «Une vague idée de la mer primé» που συμμετείχε στο φεστιβάλ του Κλερμόν-Φερρόν (Clermont-Ferrand), στη μεγάλου μήκους ταινία «La 6e Piste» μαζί με τον Βρετανό ηθοποιό Ντέιβιντ Σόουλ και Γαλλίδα ηθοποιό Φιονά Γκελέν, καθώς και με τον ρόλο της πρωταγωνίστριας στο θεατρικό έργο του σεναριογράφου και ηθοποιού Άρνολντ Ουέσκερ, Η Κουζίνα ("La Cuisine").
Μουσική καριέρα
Έπειτα ασχολείται με τη μουσική, συμμετέχοντας σε μουσικά συγκροτήματα με επιρροές από την Αλάνις Μορισέτ, U2 και Λέννυ Κράβιτζ. Σε ηλικία μόλις 16 ετών συμμετέχει με αρκετές εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές (καμπαρέ) του Παρισιού, όπως στο "Aux Trois Mailletz", στο οποίο εμφανίζεται περιστασιακά και μεταγενέστερα. Παράλληλα, εμφανίζεται ως χορεύτρια σε διάφορες χορευτικές σκηνές. Το 1999, συνεργάζεται με τη μουσική εταιρία παραγωγών "Wamdue Project" του μουσικού παραγωγού Κρις Μπραν του οποίου το μουσικό κομμάτι King of My Castle κατέκτησε μια από τις πέντε θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη και συμμετέχει με τον παραγωγό της, σε συναυλίες ανά την υφήλιο.
Το 2003, αρχίζει η συνεργασία της με τον παραγωγό της Εμμανουέλ Πριμπύς (Emmanuel Pribys), ο οποίος είχε την ιδέα να εκτελεστεί η επιτυχία «Total Eclipse of the Heart» της Ουαλής ερμηνεύτριας Μπόνι Τάιλερ και σε γαλλική εκτέλεση με ταυτόχρονα αγγλικό και γαλλικό στίχο. Έπειτα στέλνει το δοκιμαστικό (demo) στην Μπόνι Τάιλερ, η οποία δέχεται και ηχογραφήσουν μαζί το γνωστό μουσικό κομμάτι που κυκλοφόρησε αρχικά το 1983. Το σινγκλ «Si demain» (Turn Around) κυκλοφορεί τον ίδιο χρόνο και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία, αφού κατάφερε να καταγράψει πωλήσεις δυο εκατομμυρίων αντίτυπων σε όλο τον κόσμο. Ο μουσικός δίσκος πούλησε στη Γαλλία 700.000 αντίτυπα, παρέμεινε στην πρώτη θέση των σινγκλ για τρεις μήνες και 26 εβδομάδες στην κορυφή των εκατό καλύτερων δίσκων, ενώ υπήρξε και πλατινένιος το 2004.
Τον επόμενο χρόνο, μαζί με την Μπόνι, κυκλοφορεί το επόμενο σινγκλ «Si Tout S'Arrête» (It's A Heartache), το οποίο δεν γνώρισε την ίδια επιτυχία και έδειχνε ότι η επιτυχία της πρώτης της δουλειάς επισκίαζε άλλες προσπάθειες. Αυτό διαφάνηκε και με τους επόμενους δίσκους της, όπως το «John» που κυκλοφόρησε το 2004 με αφορμή την αδαμάντινη επέτειο των 60 χρόνων από την Απελευθέρωση της Γαλλίας και το σινγκλ «Quand On Veut, On Peut» που κυκλοφόρησε το 2006 με σκοπό τη συλλογή δωρεών σε τηλεμαραθώνιο στην Ελβετία. Στις αρχές του 2005, αναγκάζεται να εμφανιστεί στην τηλεοπτική εκπομπή της γαλλικής τηλεόρασης «Sans aucun doute», προκειμένου να επιδιώξει την επιστροφή των χρηματικών καταβολών που παρακρατήθηκαν από τον παραγωγό της, την περίοδο των κοινών εμφανίσεων της σε συναυλιακούς χώρους με την Μπόνι Τάιλερ. Στο μεταξύ, συμμετέχει και σε φιλανθρωπικές καμπάνιες, όπως το Fight Aids.
Τον Νοέμβριο του 2006, κυκλοφόρησε το πρώτο της ομώνυμο άλμπουμ «Kareen Antonn», το οποίο διατίθονταν αποκλειστικά μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της. Όπως δήλωσε σε συνέντευξή της εκείνης της περίοδο, η παραγωγή του ομώνυμου άλμπουμ της, τη βοήθησε να προωθήσει μια αποκλειστικά δική της δουλειά και να ξεπεράσει την απώλεια την αναγνωρισιμότητας που έχασε παλαιότερα. Το 2007, η Μπόνι Τάιλερ κυκλοφορεί τη συλλογή της «From The Heart», στην οποία υπάρχει και το «Si demain» που εκτέλεσαν με την Καρίν το 2003, και το οποίο γνωρίζει αξιόλογη επιτυχία στην Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Φεβρουάριο του 2007, με σκοπό τη χρηματική ενίσχυση της φιλανθρωπικής οργάνωσης Abr'hiver για τη φροντίδα των αστέγων, κυκλοφορεί το σινγκλ «Un homme se blesse», τα έσοδα του οποίο διατέθηκαν για τον σκοπό αυτό. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί και το πρώτο συναυλιακό (Live) της δίσκο, ενώ οι δυο δίγλωσσες επιτυχίες της, εντάσσονται στη συλλογή Hit Collection Edition που κυκλοφόρησε η Μπόνι Τάιλερ τον ίδιο χρόνο.
Μετά τη γέννηση του παιδιού της, κυκλοφορεί τον Οκτώβριο του 2010, το δεύτερό της άλμπουμ με τον τίτλο «Demain j'arrête» με ήχους ποπ, ροκ και ρέγγε. Έπειτα, η Καρίν δυσκολεύεται να κερδίσει πίσω την αναγνωρισιμότητά της που είχε κερδίσει στο παρελθόν. Στα τέλη του 2012, προσπαθεί να δώσει μια ακόμη ευκαιρία στον εαυτό της, δηλώνοντας συμμετοχή στη δεύτερη περίοδο του μουσικού τηλεοπτικού διαγωνισμού ταλέντων The Voice: La plus belle voix, όπου στις «τυφλές οντισιόν» ερμηνεύει το τραγούδι «Against All Odds (Take a Look at Me Now)» του Φιλ Κόλινς. Οι κριτές Φλορόν Πανί (Florent Pagny) και Λουί Μπερτινάκ (Louis Bertignac) εντυπωσιάζονται και επιθυμούν την ένταξή της στην ομάδα τους. Τελικά, επιλέγει να δουλέψει μαζί με το πρώην μέλος του γαλλικού ροκ συγκροτήματος Téléphone, Λουί Μπερτινάκ, και να δοκιμάσει να εξελιχθεί στον μουσικό διαγωνισμό. Στο δέκατο επειδόσιο της δεύτερης περιόδου της εκπομπής που ονομάστηκε «battles», διαγωνίστηκε με την Ορόρ Ντεπλάς (Aurore Delplace) και δεν κατάφερε να προκριθεί στον επόμενο γύρο του μουσικού διαγωνισμού. Το Απρίλιο του ίδιου χρόνου, στο μουσικό φεστιβάλ της πόλης Νανσύ «Woodstan», συμμετείχε με το μουσικό συγκρότημα Les Rapaces σε ένα αφιέρωμα για τους Beatles.
Εργογραφία
{|
Τσαρτ
Αναλυτικά, η ακροαματικότητα των τραγουδιών της ήταν η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής
Κύβος (άλγεβρα)
Στα μαθηματικά κύβος ενός αριθμού π.χ. \alpha, ονομάζεται η τρίτη δύναμη του αριθμού αυτού, δηλαδή. Η ονομασία "κύβος" ή "κύβος αριθμού" λήφθηκε από το γεγονός ότι η τρίτη δύναμη ενός αριθμού παριστά και τον όγκο του κύβου που έχει ακμή (πλευρά) τον αριθμό αυτό.
Οι θετικοί κύβοι ή τέλειοι κύβοι μέχρι το 603 είναι (OEIS:A000578):
Σε γεωμετρικούς όρους, ένας θετικός αριθμός m είναι τέλειος κύβος αν και μόνο αν είναι δυνατόν να διαταχθούν m κύβοι (ενν. στερεά) με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζουν ένα μεγαλύτερο κύβο. Για παράδειγμα 27 μικροί κύβοι μπορούν να διαταχθούν έτσι ώστε να σχηματίζουν έναν μεγαλύτερο (συγκεκριμένα με την μορφή ενός κύβου του Ρούμπικ), διότι 3 x 3 x 3 = 33 = 27.
Η διαφορά κύβων ανάμεσα σε διαδοχικούς ακεραίους μπορεί να εκφραστεί ως:
n3 − (n − 1)3 = 3(n − 1)n + 1
.
(n + 1)3 − n3 = 3(n + 1)n + 1
Το πρόβλημα του Waring για κύβους
Κάθε θετικός ακέραιος μπορεί να γραφεί ως άθροισμα το πολύ εννέα θετικών κύβων. Το άνω φράγμα των εννέα κύβων δεν μπορεί να ελαττωθεί διότι, παραδείγματος χάριν, το 23 δεν είναι δυνατό να γραφεί ως άθροισμα λιγότερων από εννέα κύβων:
Το τελευταίο θεώρημα του Φερμά για κύβους
Η εξίσωση
x3 + y3 = z3
δεν έχει λύσεις πέραν της τετριμένης (δηλ για
xyz ≠ 0
) στο σύνολο των ακεραίων. Για την ακρίβεια δεν έχει λύσεις στους ακεραίους Euler.
Τα παραπάνω ισχύουν επίσης για την εξίσωση:
x3 + y3 = 3z3
.
Άθροισμα των πρώτων n κύβων
Το άθροισμα των πρώτων n κύβων είναι ο nστος τριγωνικός αριθμός στο τετράγωνο:
Για παράδειγμα, το άθροισμα των πρώτων πέντε κύβων είναι το τετράγωνο του 5ου τριγωνικού αριθμό:
Παρόμοιο αποτέλεσμα δίδει και το άθροισμα των πρώτων y περιττών κύβων,
όμως τα x και y πρέπει να είναι λύσεις της εξίσωσης.
Παραδείγματα:
Για
y = 5
έχουμε:
και για
29
,
Κάθε άρτιος τέλειος αριθμός, εκτός από τον πρώτο, επίσης είναι άθροισμα των πρώτων [[power of two|
2(p−1)/2
]] περιττών κύβων:
Οι κύβοι ως αθροίσματα διαδοχικών περιττών ακεραίων
Στην ακολουθία περιττών ακεραίων 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15, 17, 19, ..., το 1 είναι κύβος (1 = 13), το άθροισμα των επόμενων δύο αριθμών είναι ο επόμενος κύβος (3+5 = 23), το άθροισμα των επόμενων τριών είναι αμέσως επόμενος κύβος (7+9+11 = 33) και ούτω καθεξής.
Στους ρητούς
Κάθε θετικός ρητός αριθμός είναι άθροισμα τριών θετικών ρητών κύβων, ενώ υπάρχουν ρητοί που δεν είναι άθροισμα δύο ρητών κύβων.
Στους πραγματικούς αριθμούς
Η συνάρτηση f(x) = x3 είναι γνησίως αύξουσα και έχει πεδίο ορισμού καθώς και σύνολο τιμών το σύνολο των πραγματικών αριθμών. Η πρώτη παράγωγός της είναι
3x2
.
Άθροισμα και διαφορά δύο κύβων
Το άθροισμα δύο κύβων μπορεί να παραγοντοποιηθεί ως και η διαφορά τους ως
Ιστορικό
Μέθοδοι επιλύσεως κυβικών εξισώσεων αναφέρονται στο έργο Τα Εννέα Κεφάλαια της Μαθηματικής Τέχνης, ένα κινεζικό εγχειρίδιο μαθηματικών του 2ου αιώνα π.Χ., το οποίο σώζεται με τον σχολιασμό του Liu Hui από τον 3ο αιώνα μ.Χ. Ο Ινδός μαθηματικός Aryabhata έγραψε ερμηνεία των κύβων στο έργο του Aryabhatiya. Το 2010 ο Alberto Zanoni ανέπτυξε νέο ταχύτερο αλγόριθμο για τον υπολογισμό του κύβου ενός μεγάλου ακεραίου σε καθορισμένο εύρος.new algorithm
Σημειώσεις
<references group="N"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Στοιχειώδης αριθμητική Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
1414 Ζερόμ
Ο Ζερόμ (Jérôme) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,933. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι και του έδωσε το όνομα του πατέρα του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ζερόμ εκτιμάται σε 17,24 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι Ch, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0652. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Ζερόμ γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζερομ
Βλάχοι (Αρωμάνοι)
Οι Βλάχοι (Αρωμάνοι) είναι λατινόφωνη πληθυσμιακή ομάδα, τα μέλη της οποίας κατοικούν κυρίως στην Ελλάδα, στην Αλβανία, στη Βόρεια Μακεδονία, στη Ρουμανία, στη Βουλγαρία και στη Σερβία. Μητρική γλώσσα των Βλάχων είναι η Βλάχικη, γνωστή επίσης υπό το νεολογισμό «αρωμουνική». Η αρωμουνική είναι το σύνολο των μή συστηματοποιημένων Βλάχικων διαλέκτων που ομιλούνται στα νότια Βαλκάνια και είναι λατινογενούς προέλευσης. Στον ελλαδικό χώρο και παρά τις αντίξοες συνθήκες, ένα μέρος της λατινόφωνης αυτής πληθυσμιακής ομάδας συνεχίζει μέχρι σήμερα να μιλά παράλληλα με την ελληνική και τη μητρική Βλάχικη, το μεγαλύτερο ωστόσο μέρος των ατόμων Βλάχικης καταγωγής μιλάει πλέον μόνο ελληνικά. Στη γλώσσα τους οι Βλαχόφωνοι αυτοπροσδιορίζονται ως Αρμάνοι ή Ρεμένοι ενώ στα ελληνικά και τις περισσότερες γλώσσες του κόσμου ετεροπροσδιορίζονται ως "Βλάχοι".
Αυτοπροσδιορισμός
Ο βλάχικος αυτοπροσδιορισμός Αρμάνιι είναι σύνθετη λέξη από το a + Romani, δηλαδή α + ρωμάνοι, όπως ονομάζονταν οι λατινόφωνοι Ρωμαίοι στις νότιες επαρχίες του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους. Ως Ρωμάνοι είναι γνωστοί στους βυζαντινούς χρόνους οι λατινόφωνοι υπήκοοι του ρωμαϊκού κράτους κι ως Ρωμαίοι οι ελληνόφωνοι υπήκοοί του. Οι όροι Αρωμούνος/Αρωμούνοι κι Αρμάνος/Αρμάνοι είναι νεολογισμοί. Ο πρώτος προήλθε από τον γερμανικό όρο Aromunen που εισήγαγε ο Γκούσταβ Βάϊγκαντ στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και καθιερώθηκε στην ελληνική του μορφή από τον Αχιλλέα Λαζάρου. Ο δεύτερος όρος εμφανίστηκε στην ελληνική βιβλιογραφία αρχικά στη μορφή Αρμάνιοι από το Σωκράτη Λιάκο και στη σημερινή του μορφή Αρμάνοι από τους Νικόλαο Μέρτζο και Γιώργη Έξαρχο.
Οι Βλάχοι της Ελλάδας στην προφορική τους γλώσσα αυτοπροσδιορίζονται ως Αρμάνιι και Ρεμένιι. Στην ελληνόφωνη γραπτή και προφορική τους παράδοση αυτοπροσδιορίζονται με τον όρο Βλάχοι ή βλαχόφωνοι Έλληνες. Ως Βλάχοι αυτοπροσδιορίζονται στο τοπικό βλάχικο ιδίωμα οι βλαχόφωνοι κάτοικοι του Μετσόβου, της Μηλιάς και ευρύτερα της περιοχής Μαλακασίου.
Οι Βλάχοι της Κλεισούρας, της Σαμαρίνας, του Περιβολίου και της Αβδέλλας, αυτοπροσδιορίζονται στο προφορικό βλάχικο τους ιδίωμα ως Αρωμάνοι και στα ελληνικά ως Βλάχοι. Στη γραπτή παράδοση λόγιοι βλάχικης καταγωγής έκαναν αρκετά συχνά χρήση και των όρων Γκρέκοι, Γραικόβλαχοι, Ρωμαιόβλαχοι και σπανιότερα Γραικολατίνοι αναφερόμενοι στους Βλάχους του ιστορικού ελλαδικού χώρου.
Ετεροπροσδιορισμοί
Άλλοι προσδιορισμοί των νοτίων Βλάχων είναι:
Ετυμολογία
Για την ετυμολόγηση της λέξης Βλάχος διατυπώθηκαν πολλές απόψεις από νεότερους μελετητές. Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη το Βλάχοι, προέρχεται από το σλάβικο Vlahi κι αυτό από το παλαιογερμανικό walh, walah (εξ ου το γερμανικό Walchen, Walen). Με αυτόν τον τελευταίο όρο προσδιόριζε κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα το γερμανικό φύλο των Βαυαρών τους Ρωμαίους των Άλπεων (Ραιτία, Νωρικό). Οι τελευταίοι είχαν περιέλθει σε υποδεέστερη πολιτικοκοινωνική κατάσταση στα νεοϊδρυθέντα γερμανικά κρατίδια μετά την εγκατάσταση των βαρβαρικών γερμανικών φύλων στη ρωμαϊκή επικράτεια και ακριβώς αυτή τη νέα πολιτικοκοινωνική κατάστασή τους περιέγραφε ο όρος walh, walah. Παράλληλα γενικεύτηκε η χρήση του όρου και επικράτησε να ονομάζουν έτσι τους κατοίκους της Ιταλίας και εν γένει τους λατινόφωνους Ρωμαίους πολίτες. Ο γερμανικός αυτός όρος υιοθετήθηκε από τους Σλάβους των Άλπεων και στη σλαβική του εκφορά "Vlahi" μεταφέρθηκε στο Ιλλυρικό της μεσοβυζαντινής περιόδου, όπου οι Σλάβοι με την κάθοδό τους συνάντησαν τους Ρωμάνους, δηλαδή τους λατινόφωνους Ρωμαίους της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, σε κατάσταση πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής παρακμής. Από τους Σλάβους εποίκους λοιπόν διαδόθηκε ο όρος για να εμφανιστεί στη γραπτή του μορφή "Βλάχοι" τον 10ο αιώνα στη βυζαντινή γραμματεία.
Στις αρχές του 20ου αιώνα, και συγκεκριμένα το 1908, ο Σπ. Παπαγεωργίου είχε υποθέσει την προέλευση της λέξης Βλάχος από την αραβική λέξη Φελλάχ που σημαίνει "γεωργός". Μετά από 30 χρόνια, ο ακαδημαϊκός Αντ. Κεραμόπουλλος ανέπτυξε διεξοδικά την εικασία αυτή με βάση εκτεταμένη βιβλιογραφία, σε προεδρικό του λόγο στην Ακαδημία Αθηνών. Οι απόψεις των δύο συνάντησαν ελάχιστη έως καθόλου απήχηση στη διεθνή επιστημονική κοινότητα.
Καταγωγή
Έχουν διατυπωθεί πάρα πολλές απόψεις για την καταγωγή των Βλάχων. Το θέμα περιπλέκεται από το γεγονός ότι το θέμα των Βλάχων της νοτίου Βαλκανικής υπήρξε θέμα πολιτικής διαμάχης με κύριους πρωταγωνιστές την ελληνική και τη ρουμανική πλευρά. Οι διάφορες απόψεις περί καταγωγής των Βλάχων που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί είναι οι εξής
Ιστορικές αναφορές
Πρώτη γραπτή αναφορά του ονόματος «Βλάχοι» γίνεται από τον Γεώργιο Κεδρηνό το 976 μ.Χ. ο οποίος έγραψε πως ο αδελφός του μετέπειτα Βούλγαρου τσάρου Σαμουήλ σκοτώθηκε το 976 από «οδίτες Βλάχους» μεταξύ Καστοριάς και Πρεσπών «τούτων δε των τεσσάρων αδελφών Δαβίδ μεν ευθύς απεβίω αναιρεθείς μέσον Καστορίας και Πρέσπας κατά τας λεγομένας Καλάς Δρύς παρά τινων Βλάχων οδιτών».
Ασχολίες
Η εκτεταμένη ενασχόληση των Βλάχων με την κτηνοτροφία ταύτισε, στις διάφορες Βαλκανικές γλώσσες, ήδη από το μεσαίωνα, το εθνωνύμιό τους με το επάγγελμα του κτηνοτρόφου.
Το 1718 οι Οθωμανοί ηττώνται έξω από τη Βιέννη και έτσι σηματοδοτείται η οριστική απομάκρυνσή τους από την Κεντρική Ευρώπη. Ακολουθεί η υπογραφή μιας σειράς εμπορικών συνθηκών ανάμεσα στην Αψβουργική και την Οθωμανική αυτοκρατορία. Οι συνθήκες αυτές όρισαν τα γεωγραφικά σύνορα των δύο αυτοκρατοριών και καθόρισαν τις εμπορικές τους σχέσεις. Μεταξύ των νέων εμπορικών ρυθμίσεων κατοχυρώνονταν η ελευθερία του εμπορίου στους χερσαίους και θαλάσσιους δρόμους των δύο αυτοκρατοριών, η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στον Δούναβη, ο διορισμός εκατέρωθεν προξενικών αρχών και η συμφωνία προνομιακού τελωνιακού δασμού 3% για τα διακινούμενα προϊόντα των δύο συμβαλλόμενων πλευρών, δημιουργώντας έτσι τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη του διαβαλκανικού εμπορίου και προκαλώντας ένα ισχυρό κύμα ελληνικής μετανάστευσης προς την πολλά υποσχόμενη κεντρική Ευρώπη.
Το νέο ευνοϊκό κλίμα εκμεταλλεύτηκαν αποτελεσματικά κυρίως οι Μακεδόνες, οι Ηπειρώτες και οι Θεσσαλοί οι οποίοι στράφηκαν στο εμπόριο και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στα διάφορα ευρωπαϊκά και βαλκανικά εμπορικά κέντρα. Οι ισχυροί συγγενικοί δεσμοί οδήγησαν σταδιακά τις αρχικές εγκαταστάσεις ατομικού χαρακτήρα σε μεταναστεύσεις ολόκληρων οικογενειών με αποτέλεσμα τα κύρια κέντρα που φιλοξένησαν βλαχόφωνους Έλληνες να μετατραπούν σε ένα ευρύτατο και πολυδιάστατο δίκτυο πρακτόρων, συνεργατών, ανταποκριτών, αλλά και προϊόντων, πρακτικών και νοοτροπιών. Οι Έλληνες έμποροι επέλεξαν τους νέους τόπους εγκατάστασης τους βάσει της γεωγραφικής – εμπορικής τοποθεσίας των περιοχών και της θέσης που κατείχαν στο χερσαίο οδικό δίκτυο. Στο χώρο των Βαλκανίων, κύρια κέντρα των Βλάχων υπήρξαν η Μοσχόπολη, η Αχρίδα, το Νις, το Κάρλοβιτς, η Κραίνα, το Σεμλίνο, το Νόβισαντ, τα Βελεσσά, η Μιλόβιστα, το Πάντσεβο. Αναμφίβολα οι Μοσχοπολίτες έμποροι αποτέλεσαν το πιο ζωτικό οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό κομμάτι των περισσότερων σέρβικων επαρχιών στις οποίες εγκαταστάθηκαν. Σημαντική παρουσία είχαν και οι μέτοικοι της Βλάστης και της Σιάτιστας στις περιοχές πέρα από τον Σάβο, ενώ στο Βελιγράδι αυτοί που έπαιξαν τον ίδιο ρόλο ήταν κυρίως οι βλαχόφωνοι της Κλεισούρας και δευτερευόντως οι Σιατιστινοί, οι Μπλατσιώτες και οι Κοζανίτες.
Βορειότερα, η Βιέννη και η Πέστη αναδείχθηκαν σε σημαντικούς πόλους έλξης για Μοσχοπολίτες και άλλους βλαχόφωνους πληθυσμούς. Είτε ως πλανόδιοι έμποροι, είτε ως μόνιμα εγκατεστημένοι, είτε ως μεταφορείς εμπορευμάτων ανάμεσα στις δυο αυτοκρατορίες, κατάφεραν να διεισδύσουν στον οικονομικό στίβο της νέας τους χώρας και να αναδειχτούν σε δυναμικούς εκφραστές του εμποροκρατικού πνεύματος της εποχής. Οι Βλάχοι όπως και πολλοί ακόμη Έλληνες κατάφεραν να εκμεταλλευτούν τα ευνοϊκά προνόμια που τους παραχωρούσε η βασιλική Αυλή της Βιέννης, τα οποία εκτός των ευνοϊκών δασμολογικών ρυθμίσεων που προέβλεπαν αφορούσαν επιπλέον την ελεύθερη άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων των μεταναστών, την αυτοδιοίκησή τους καθώς και την παραχώρηση υλικών μέσων (χωράφια, σπίτια, ζώα) για τη μόνιμη εγκατάστασή τους στα εδάφη της.
Γλώσσα
Οι Βλάχοι της Νότιας Βαλκανικής αυτοπροσδιορίζονται ως Αρμούνιι (Αrmɨɲi) ή Ρεμένιι (Remeɲi) όροι που προέρχονται από το λατινική λέξη Romani«Ρωμαίοι». Από τους ίδιους όρους διαμορφώθηκε ο νεολογισμός Αρωμούνοι που χρησιμοποιεί σήμερα η επιστημονική βιβλιογραφία. Η πλειοψηφία τους ζει στην Ελλάδα, την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία και τη Ρουμανία. Ιστορική τους κοιτίδα θεωρείται η οροσειρά της Πίνδου και οι ορεινές της προεκτάσεις. Η χρήση της Βλάχικης γλώσσας υπήρξε κυρίως προφορική ενώ ως γραπτή γλώσσα χρησιμοποιήθηκε από τους Βλάχους κυρίως η ελληνική.
Η διγλωσσία των Βλάχων και η προφορικότητα της γλώσσας τους
Η βλάχικη γλώσσα, υπό το βάρος και τη σκιά της ελληνικής γλώσσας δεν μπόρεσε ποτέ να αναπτυχθεί πλήρως σαν λόγια γλώσσα και άρα να εγγραμματιστεί και να αποκτήσει γραφή λόγω των ιδεολογικών επιλογών των Βλάχων μελών της αστικής τάξης οι οποίοι ήταν σε θέση όχι μόνο να μετέχουν της ελληνικά προσανατολισμένης παιδείας αλλά και να επηρεάζουν την υπόλοιπη κοινότητα προς εκείνη την κατεύθυνση διότι η ελληνική ήταν η γλώσσα της εκκλησίας και της εκπαίδευσης· ήταν και η lingua franca του εμπορίου στα Βαλκάνια και στην περίπτωση των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών η γλώσσα της ιθύνουσας τάξης. Η Ελληνική ήταν η γλώσσα που χρησιμοποιούσαν πάντα στην Εκκλησία, στο εμπόριο κι αλλού, ενώ τα βλάχικα χρησιμοποιούνταν κυρίως στο οικιακό περιβάλλον και στις κοινωνικές συναναστροφές της κλειστής κοινωνίας του χωριού) παρ'όλα αυτά έχει δώσει αρκετά γραπτά μνημεία της ύπαρξης της, που αποτελούν προσπάθειες συστηματοποίησης της από την πλευρά κάποιων Βλάχων λογίων, από τη μια και από την άλλη, προσπάθειες γλωσσικού εξελληνισμού των βλαχόφωνων.Το αρχαιότερο δείγμα βλάχικου γραπτού λόγου είναι η επιγραφή του Νεκταρίου Τέρπου σε ξύλινη εικόνα του 1731. Άλλη επιγραφή γραμμένη στη βλάχικη γλώσσα υπάρχει σε μοναστήρι του χωριού Κλεινοβός Τρικάλων από τον ζωγράφο Μιχαήλ Αναγνώστου Δημητρίου από τη Σαμαρίνα με χρονολογία 1789. Ο λόγιος Θεόδωρος Αναστασίου Καββαλιώτης εξέδωσε το 1770 στη Βενετία την «Πρωτοπειρία», ένα εγχειρίδιο με προσευχές, γνωμικά, διηγήματα και καταχωρημένες 1170 λέξεις σε τρεις κάθετες στήλες στη νεοελληνική, βλάχικη και αλβανική. Το 1802 ο Δανιήλ Μοσχοπολίτης εκδίδει την "Εισαγωγική Διδασκαλία", ένα τετράγλωσσο λεξικό της ελληνικής, της εν Μοισία βλάχικης, της βουλγαρικής και της αλβανιτικής.Η πρώτη γραμματική της γλώσσας τυπώθηκε το 1813 στη Βιέννη της Αυστρίας (τότε Αυστρουγγαρίας). Τα τελευταία χρόνια έχουν εκδοθεί σε διάφορες χώρες, και στην Ελλάδα, διάφορες γραμματικές και λεξικά της γλώσσας.
Αρμανική ή Αρωμουνική
Με το νεολογισμό Αρωμουνική, προσδιορίζεται η λατινογενής μητρική γλώσσα των βλαχόφωνων πληθυσμών των Νότιων Βαλκανίων. Τον όρο εισήγαγε ο Αχιλλέας Γ. Λαζάρου, με την ιστορική και φιλολογική πραγματεία του «Αρωμουνική και οι μετά της Ελληνικής σχέσεις αυτής - Βλάχοι». Η Αρωμουνική, λόγω πολλών παραγόντων, αλλά κυρίως λόγω της προφορικότητας και της μη διδασκαλίας της, συναποτελεί μαζί με άλλες γλώσσες του πλανήτη μια υπό κίνδυνο εξαφάνισης, λιγώτερο ομιλούμενη γλώσσα. Ο Βλάχος γλωσολόγος Κ.Ντίνας, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Δυτικής Μακεδονίας, μιλώντας για το θέμα του αντιεπιστημονικού χαρακτηρισμού της Βλάχικης γλώσσας ως ιδιώματος από μερικούς, το αποδίδει σε άγνοια της γλωσσολογίας και στο φόβο χαρακτηρισμού των Βλάχων σαν ξεχωριστής εθνότητας λόγω ξεχωριστής γλώσσας, ξεκαθαρίζοντας οτι η βλάχικη δεν είναι ιδίωμα καμίας γλώσσας, αλλά αυτόνομη νεολατινική γλώσσα, αδελφή της Δακορουμανικής, της Ιστρορωμανικής και της Μεγλενορωμανικής. Επιπλέον, ο χαρακτηρισμός της γλώσσας ως ιδιώματος ενέχει τον κίνδυνο χαρακτηρισμού της σαν ρουμανικού ιδιώματος, αφού η ρουμανική είναι η μόνη γλώσσα της οποίας διάλεκτος θα μπορούσαν να είναι τα βλάχικα.
Στην Ελλάδα
Ο αριθμός των Βλάχων της Ελλάδας είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, αφού πλέον δεν υφίσταται κάποιος κραυγαλέος πολιτισμικός ή άλλος διαχωρισμός ανάμεσα σε βλαχόφωνους και μη, εκτός από την κατά τόπους προφορική χρήση της βλάχικης που περιορίζεται σε μεγάλες ηλικίες. Υπάρχουν υπολογισμοί σύμφωνα με τους οποίους βλάχικα μιλούν ενεργά περίπου 15.000 άτομα. Υπάρχει ωστόσο ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός ατόμων που κατανοούν τη γλώσσα χωρίς να τη μιλάνε ή τη μιλάνε σε πολύ βασικό επίπεδο.
Στον Ελλαδικό χώρο δραστηριοποιούνται σήμερα περίπου 120 πολιτιστικοί σύλλογοι ατόμων βλάχικης καταγωγής. Παράλληλα οργανώνονται βλάχικα ανταμώματα, εκδίδονται πολλά βιβλία σχετικά με τους Βλάχους, κυκλοφορούν ηχογραφήσεις με τραγούδια στα βλάχικα αλλά και στα ελληνικά, καθώς ως φαίνεται, το μεγαλύτερο καταγραμμένο μέρος της βλάχικης μουσικής παράδοσης στον ελλαδικό χώρο, επηρεάστηκε από την ελληνική και καταγράφηκε σε αυτήν. Τέλος, πολλές ομάδες βλαχόφωνων έχουν δημιουργηθεί στο διαδίκτυο, ως ύστατη προσπάθεια έκφρασης για τους εναπομείναντες ομιλητές της βλάχικης.
Στην Αλβανία
Με τη βοήθεια του Ρουμάνου πρέσβη το 1991 ιδρύθηκε ο πρώτος πολιτιστικός σύλλογος Αρουμάνων στη χώρα κι έκτοτε πολλοί νέοι λαμβάνουν υποτροφίες για σπουδές στη Ρουμανία. Ωστόσο μια περιορισμένη ομάδα των Βλάχων στην Αλβανία ταυτίζεται με τον εκεί Ελληνισμό.
Στη Βορεια Μακεδονια
μικρογραφία|Εξάπλωση των Βλάχων στη Βόρεια Μακεδονία:{{legend|#00FA9A|Περιοχές όπου οι Βλάχοι είναι επίσημα αναγνωρισμένη μειονοτική ομάδα}}{{legend|#ADD8E6|Άλλες περιοχές με πληθυσμό Βλάχων}}{{legend|#FBEC5D|Περιοχές συγκέντρωσης των Μεγλενο-Ρουμάνων}} Στη Βόρεια Μακεδονία υπολογίζεται ότι ζουν μέχρι και 100.000 άτομα βλάχικης καταγωγής. Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, οι Βλάχοι αναγνωρίστηκαν ως εθνική μειονότητα με 8.467 μέλη σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές (απογραφή του 1994). Στη χώρα υπάρχει έντονη δραστηριότητα από τους αυτοθεωρούμενους Αρμάνους κι Αρουμάνους εθνικιστές, με εκδόσεις, ηχογραφήσεις κ.λ.π. Οι ίδιοι έχουν εκπομπή στο δεύτερο κανάλι της κρατικής τηλεόρασης στα βλάχικα. Τέλος, η γλώσσα αυτής της ομάδας διδάσκεται ως προαιρετικό μάθημα στο Μοναστήρι, το Κρούσοβο , τη Στρούγκα , το Στιπ και το Κουμάνοβο. Στην απογραφή του 2002 ο πληθυσμός των Βλάχων ανερχόταν στα 9.695 άτομα.
Βουλγαρία
Σήμερα ζουν λίγοι Αρμάνοι στη Βουλγαρία. Τμήμα των λεγόμενων «ρουμανιζόντων βλάχων» παρουσιάζει με τη βοήθεια των ομοφρόνων τους στη Ρουμανία και τη Βόρεια Μακεδονία δραστηριοποίηση κι εκδίδει περιοδικό στα αρουμανικά.
Σερβία
Οι Τσιντσάροι Αρμάνοι/Βλάχοι στη σημερινή Σερβία είναι πολύ λίγοι και δε μιλούν πλέον τα βλάχικα.
Ρουμανία
Σήμερα στη Ρουμανία υπάρχει σημαντικός αριθμός απογόνων των ρουμανιζόντων Βλάχων που είχαν μεταναστεύσει στη Ρουμανία, κυρίως στις αρχές του 20ού αιώνα. Υπολογίζεται ότι την περίοδο εκείνη μετακινήθηκαν εκεί περίπου 40.000 Αρουμάνοι. Η πλειοψηφία τους κατοικεί σήμερα στις περιοχές της Κωστάντζας και του Βουκουρεστίου. Ανάμεσά τους υπάρχουν σήμερα διάφορες τάσεις σε ότι αφορά την πεποίθηση σχετικά με την εθνική ταυτότητά τους. Κυρίαρχη μέχρι σήμερα είναι αυτή που πρεσβεύει στη ρουμανική εθνική ταυτότητα. Ακολουθεί αριθμητικά πάντα η νεοπαγής κίνηση της "Φάρα αρμανεάσκα" που πρεσβεύει την ξεχωριστή αρουμανική εθνική ταυτότητα και διεκδικεί διοικητική κι εδαφική ανεξαρτησία σε όλες τις βαλκανικές χώρες όπου διαβιούν τα μέλη της. Η ελληνοβλαχική τάση είναι στη Ρουμανία περιορισμένη και δεν υπάρχουν ιδιαίτερα στοιχεία για την τεκμηρίωσή της.
Εκ μέρους των δύο τάσεων (ρουμανίζουσα κι αρουμανική) υπάρχει έντονη δραστηριοποίηση με την οργάνωση συνεδρίων, λαογραφικών εκδηλώσεων και εκδόσεις περιοδικών και βιβλίων. Υπάρχουν εκπομπές στην αρουμάνικη γλώσσα στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση (Κωστάντζα). Η εκδοχή της συστηματοποιημένης αρουμάνικης γλώσσας αυτών θεωρείται από πολλούς «εκρουμανισμένη» και διδάσκεται ως προαιρετικό μάθημα στα δημοτικά σχολεία της Κωστάντζας (από το 2000) και στο Βουκουρέστι (από το 2001).
Δυτική Ευρώπη και Αμερική
Στη Δυτική Ευρώπη και στην Αμερική υπάρχει επίσης ένας αριθμός Βλάχων μεταναστών. Στη Γαλλία και τις Η.Π.Α. υπάρχουν οργανωμένες αρουμανικές κοινότητες που δραστηριοποιούνται με εκδόσεις, διάφορες εκδηλώσεις κ.λ.π.. Τα ιδρυτικά μέλη τους προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από τη Σιδηρά φρουρά της Ρουμανίας και τη Ρωμαϊκή Λεγεώνα του Αλκιβιάδη Διαμάντη. Οι οργανώσεις αυτές υποστηρίζουν κυρίως τη Ρουμανική άποψη περί καταγωγής των Βλάχων ενώ τελευταία ενισχύεται ανάμεσά τους η τάση που θεωρεί και διεκδικεί τους Βλάχους ως ξεχωριστή εθνότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Αλβανίας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ρουμανίας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Βουλγαρίας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Σερβίας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στα Βαλκάνια Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες χωρισμένες από διεθνή σύνορα
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2012-13
Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2012-13 ήταν η 42η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2012-13 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2013-14 (Β2 όμιλο). Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2013-14.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2011-12
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2012-13
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2012-13:
1 Η Αναγέννηση Γερμασόγειας μετά τη λήξη της περιόδου 2011-2012 διέλυσε το ποδοσφαιρικό της τμήμα και δεν συμμετείχε στο νέο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας.
2 Η ομάδα ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου μετά την 14η αγωνιστική της περιόδου 2011-12 στην Γ΄ κατηγορία ανέστειλε την λειτουργία της λόγω οικονομικών προβλημάτων, αποχώρησε από το πρωτάθλημα και διαγράφηκε από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Ως αποτέλεσμα δεν συμμετείχε στο νέο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας.
1: Ο ΑΠΟΠ Κινύρας/Πέγειας υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία 2012-13 μετά από απόφαση της FIFA. Για να καλυφθεί η θέση του στο πρωτάθλημα, έγινε αγώνας μπαράζ μεταξύ του 12ου της Γ΄ κατηγορίας 2011-12, Αχυρώνα Λιοπετρίου, και του 4ου της Δ΄ κατηγορίας 2011-12, Π.Ο. Ξυλοτύμβου 2006, με τον Αχυρώνα να κερδίζει και να παραμένει στην κατηγορία.
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2011-12:
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή: Αποτελέσματα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013
Βασίλειος Θωμόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βασίλειος Θωμόπουλος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Ρητίνη Πιερίας. Αγωνίστηκε κατά το Μακεδονικό Αγώνα, ως οπλαρχηγός, έχοντας συγκροτήσει ένοπλο σώμα. Έδρασε με το σώμα του στην περιοχή Πιερίων και Ολύμπου. Ο Βασίλειος Θωμόπουλος αντιμετώπισε τη Ρουμανική προπαγάνδα που δρούσε στην περιοχή, καθώς και τις Οθωμανικές αυθαιρεσίες κατά των ντόπιων Ελληνικών πληθυσμών. Συνέβαλε με το σώμα του επίσης, στην απρόσκοπτη μεταφορά πολεμοφοδίων από την ελεύθερη Ελλάδα, μέσω της Πιερίας, στην υπόλοιπη Μακεδονία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία της Πιερίας
Νάπολη
Η Νάπολη (ιταλικά: Napoli, ναπολ.: Napule, αρχαία ελληνικά: Νεάπολις) είναι πόλη και σημαντικό λιμάνι της Νότιας Ιταλίας, πρωτεύουσα της περιφέρειας της Καμπανίας και της ομώνυμης επαρχίας. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ιταλίας μετά τη Ρώμη και το Μιλάνο. Το 2012 περίπου 960.000 κάτοικοι ζούσαν μέσα στα διοικητικά όρια του ομώνυμου δήμου. Το συνολικό πολεοδομικό συγκρότημα, με έκταση 1023 τ.χλμ., έχει πληθυσμό 3,7 εκατομμύρια και είναι η 9η πολυπληθέστερη αστική περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της Νάπολης ζουν μεταξύ 4,1 και 4,9 εκατομμύρια άνθρωποι.
Η Νάπολη είναι μια από τις αρχαιότερες συνεχώς κατοικημένες πόλεις στον κόσμο, από την Εποχή του Ορείχαλκου. Τη 2η χιλιετία π.Χ. στη θέση της ιδρύθηκαν Ελληνικοί οικισμοί, με μια μεγαλύτερη ηπειρωτική αποικία - γνωστή αρχικά ως Παρθενόπη - να αναπτύσσεται γύρω στον ένατο αιώνα π.Χ., στο τέλος της Γεωμετρικής Εποχής. Η πόλη επανιδρύθηκε ως Νεάπολις τον 6ο αιώνα π.Χ. και έγινε τον κέντρο της Μεγάλης Ελλάδας, παίζοντας βασικό ρόλο στην ενσωμάτωση του Ελληνικού πολιτισμού στη Ρωμαϊκή κοινωνία και γινόμενη στη συνέχεια πολιτιστικό κέντρο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Η Νάπολη διατήρησε την επιρροή της μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μεταξύ 1282 και 1816 ήταν πρωτεύουσα ενός βασιλείου που έφερε το όνομά της -Βασίλειο της Νάπολης. Τότε, σε ένωση με τη Σικελία, έγινε πρωτεύουσα των Δύο Σικελιών, μέχρι την ενοποίηση της Ιταλίας το 1861. Κατά τον Πόλεμο της Νάπολης το 1815 η πόλη προώθησε έντονα την Ιταλική ενοποίηση. Η Νάπολη υπήρξε η πιο βομβαρδισμένη πόλη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μεγαλύτερο μέρος του σύγχρονου τομέα της πόλης κατασκευάσθηκε υπό τη φασιστική κυβέρνηση του Μπενίτο Μουσολίνι και κατά την περίοδο της ανοικοδόμησης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τις τελευταίες δεκαετίες η Νάπολη έχει κατασκευάσει ένα μεγάλο επιχειρηματικό κέντρο, το Τσέντρο Ντιρετσιονάλε, και έχει αναπτύξει προηγμένες μεταφορικές υποδομές, όπως υψηλής ταχύτητας σιδηροδρομική σύνδεση με τη Ρώμη και το Σαλέρνο και εκτεταμένο υπόγειο δίκτυο μετρό, που σχεδιάζεται να καλύψει τελικά το μισό της περιοχής. Η πόλη έχει βιώσει σημαντική οικονομική ανάπτυξη τις τελευταίες δεκαετίες και τα επίπεδα ανεργίας στην πόλη και την ευρύτερη Καμπανία έχουν μειωθεί από το 1999. Εντούτοις η Νάπολη ακόμη χαρακτηρίζεται από πολιτική και οικονομική διαφθορά και ακμάζουσα μαύρη αγορά, ενώ τα ποσοστά ανεργίας παραμένουν υψηλά.
Η Νάπολη έχει την τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία πόλης στην Ιταλία μετά το Μιλάνο, τη Ρώμη και το Τορίνο. Είναι η 103η πλουσιότερη πόλη του κόσμου σε αγοραστική δύναμη με εκτιμώμενο ΑΕΠ το 2011 83,6 δις US$. Το λιμάνι της Νάπολης είναι ένα από τα σημαντικότερα στην Ευρώπη και το δεύτερο σε επιβατική κίνηση στον κόσμο μετά το λιμάνι του Χονγκ Κονγκ. Πολλές μεγάλες Ιταλικές εταιρείες, όπως η MSC Cruises Italy S.p.A. έχουν την έδρα τους στη Νάπολη. Η πόλη φιλοξενεί επίσης το Συμμαχικό Στρατηγείο του ΝΑΤΟ, το Ίδρυμα Οικονομικής Έρευνας SRM και την Εταιρεία και Κέντρο Μελετών ΟΡΕ και είναι πλήρες μέλος του δικτύου των Ευρωπαϊκών πόλεων Eurocities. Η πόλη επελέγη ως έδρα του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος ACP/UE (Αφρικής, Καραϊβική, Ειρηνικού/Ευρωπαϊκής Ένωσης) και ονομάστηκε Πόλη της Λογοτεχνίας από το Δίκτυο Δημιουργικών Πόλεων της UNESCO. Στη συνοικία της πόλης Ποζιλίπο βρίσκεται η Βίλα Ρόζμπερυ, μία από τις τρεις επίσημες κατοικίες του Προέδρου της Ιταλίας.
Το ιστορικό κέντρο της Νάπολης είναι το μεγαλύτερο στην Ευρώπη καλύπτοντας 17 τ.χλμ. και έχει καταγραφεί από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Στην πορεία της μακράς ιστορίας της η Νάπολη υπήρξε πρωτεύουσα δουκάτων, βασιλείων και μιας Αυτοκρατορίας και αδιάλειπτα μεγάλο πολιτιστικό κέντρο με παγκόσμια σφαίρα επιρροής, ιδιαίτερα τις εποχές της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Πολύ κοντά στη Νάπολη βρίσκονται πολλές πολιτιστικά και ιστορικά σημαντικές τοποθεσίες, όπως το Ανάκτορο της Καζέρτας και τα Ρωμαϊκά ερείπια της Πομπηίας και του Ερκουλάνουμ. Γαστρονομικά η πόλη είναι συνώνυμη με την πίτσα, που επινοήθηκε εδώ. Η Ναπολιτάνικη ακόμη μουσική έχει σπουδαία επιρροή, καθώς της αποδίδεται η εφεύρεση της ρομαντικής κιθάρας και του μαντολίνου και σημαντική συμβολή στην όπερα και τη λαϊκή μουσική. Δημοφιλείς χαρακτήρες και ιστορικές μορφές που συμβολίζουν την πόλη είναι ο Ιανουάριος, πολιούχος άγιος της Νάπολης, η κωμική μορφή Πουλτσινέλα και οι Σειρήνες από την Οδύσσεια.
Γεωγραφία
Η Νάπολη βρίσκεται στον μυχό του ομώνυμου κόλπου, που ορίζεται από το τεράστιο ηφαίστειο του Βεζούβιου, ενώ στα ανατολικά της βρίσκεται η Χερσόνησος του Σορρέντο, δυτικά ο κόλπος του Ποτσουόλι ενώ βόρεια φτάνει ως τους πρόποδες των Απεννίνων.
Αρχικά η πόλη, αναπτυσσόταν παραλιακά: ο πρώτος πυρήνας της πόλης βρισκόταν στη νησίδα Μεγαρίδα, εκεί που σήμερα βρίσκεται το Καστέλ ντελ Όβο, όπου Έλληνες αποικιοκράτες έδωσαν το έναυσμα για την ανάπτυξη του εμπορίου, το οποίο ως σήμερα χαρακτηρίζει την πόλη. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από πολυάριθμους λόφους, πολλοί εκ των οποίων ξεπερνούν τα 150 μ. με τον ψηλότερο να φτάνει τα 452μ. (Λόφος των Καμαλντόλι), όπου αναπτύχθηκαν πολλοί ιστορικοί οικισμοί. Επίσης, στον κόλπο της Νάπολης υπάρχουν πολλά νησιά και σκόπελοι.
Η περιοχή έχει ιδιαίτερα σημαντικό γεωλογικό ενδιαφέρον κυρίως λόγω του ενεργού ηφαιστείου του Βεζούβιου, το οποίο έχει, εξάλλου, προσδώσει και ξεχωριστά φυσικά χαρακτηριστικά, και των Φλεγραίων Πεδίων, μίας ηφαιστειακής καλντέρας ανατολικά της Νάπολη, η οποία σχηματίζει τον κόλπο του Ποτσουόλι.
Κλίμα
Το κλίμα της Νάπολης είναι τυπικό μεσογειακό με ήπιους και βροχερούς χειμώνες και ζεστά και ξηρά καλοκαίρια. Ωστόσο, πολλές φορές η θαλασσινή αύρα που παρατηρείται συχνότατα προσφέρει μεγάλη αίσθηση δροσιάς. Η πόλη απολαμβάνει 250 μέρες ηλιοφάνειας τον χρόνο.
Ωστόσο, η γεωμορφολογική ανομοιομορφία της πόλης, έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη επιμέρους μικροκλιμάτων μέσα στην πόλη, με σημαντικές διαφοροποιήσεις ακόμα και σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων. Η περιοχή γύρω από τον λόφο Καμαλντόλι, εξαιτίας του μεγάλου υψομέτρου, χαρακτηρίζεται από ελαφρώς πιο χαμηλές θερμοκρασίες κατά τους χειμερινούς μήνες και μικρότερη αποπνικτική αίσθηση τους θερινούς. Εκεί έχουν παρατηρηθεί και περιπτώσεις παγετού. Οι περιπτώσεις χιονόπτωσης είναι ελάχιστες και γι'αυτό ιστορικές: Φεβρουάριος 1956, Ιανουάριος 1963, Μάρτιος 1971, 25 Φεβρουαρίου και 10 Μαρτίου και 1 Δεκεμβρίου 1973, 26 και 27 Φεβρουαρίου 1975, 2 και 9 Ιανουαρίου 1985, Φεβρουάριος 1986, 16 Δεκεμβρίου 1988, 26 Ιανουαρίου και 1 Μαρτίου 2005, οπότε και παρατηρήθηκε χιονόπτωση ύψους 10 εκατοστών ακόμα και στην παραλία της πόλης.
Προϊστορική περίοδος
Η ιστορία της Νάπολης ξεκινά ήδη από την προϊστορική περίοδο, και ειδικότερα στην 3η χιλιετία π.Χ. (χαλκολιθική περίοδος), στην οποία ανάγονται ορισμένοι τάφοι που έχουν ανακαλυφθεί. Η Νάπολη κατοικήθηκε από τη Νεολιθική εποχή. Την 2η Χιλιετία π.Χ. παρουσιάζεται ο πρώτος Μυκηναϊκός οικισμός στην τοποθεσία που θα οικοδομηθεί η μελλοντική Παρθενόπη.
Αρχαιότητα
Η πόλη ιδρύθηκε πιθανότατα από κατοίκους της Κύμης, αποικίας της ομώνυμης πόλης της Εύβοιας, γύρω στον 9ο και 8ο αι. π.Χ., με το όνομα "Παρθενόπη", ταυτόχρονα μια άλλη πηγή θέλει τους αρχαίους Ρόδιους να είναι οι ιδρυτές της Παρθενόπης.. Ο πρώτος οικισμός της "Παρθενόπης" ή "Παλαιόπολης" ιδρύθηκε στο Καστέλ ντελ'Όβο. Τον 8ο αιώνα π.Χ. ο οικισμός επεκτάθηκε και έφτασε μέχρι το Όρος Έτσια. Τον 6ο αιώνα π.Χ. η πόλη ιδρύθηκε ξανά ως Νεάπολη και έγινε ένα από τα βασικά κέντρα στη Μεγάλη Ελλάδα. Η Νάπολη αναπτύχθηκε ταχύτατα με την κηδεμονία της πανίσχυρης Ελληνικής πόλης-κράτους Συρακούσες, έγινε σύμμαχος με τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία στους πολέμους της με την Αρχαία Καρχηδόνα. Όταν ξέσπασαν οι Σαμνικοί Πόλεμοι, η Νάπολη είχε γίνει μεγάλο εμπορικό κέντρο, την κατέλαβαν οι Σαμνίτες. Οι Ρωμαίοι ωστόσο στην ανακατέλαβαν σύντομα και την όρισαν Ρωμαϊκή επαρχία. Στους Καρχηδονιακούς Πολέμους τα πανίσχυρα τείχη της πόλης την προστάτευσαν επαρκώς από τις σκληρές επιθέσεις του Αννίβα.
Οι Ρωμαίοι μετέτρεψαν τη Νάπολη στο μεγαλύτερο κέντρο του Ελληνιστικού πολιτισμού, σε αυτήν γεννήθηκε ο Ελληνορωμαϊκός πολιτισμός. Στη Ρωμαϊκή εποχή η Νάπολη διατήρησε την Ελληνική γλώσσα και τα Ελληνικά έθιμα, σε αυτήν οικοδομήθηκαν βίλες, Υδραγωγεία και δημόσια λουτρά με σημαντικότερο τον Ναό των Διόσκουρων. Πολλοί Ρωμαίοι αυτοκράτορες όπως ο Κλαύδιος και ο Τιβέριος Καίσαρας Αύγουστος επέλεξαν την πόλη ως τόπο διακοπών και αναψυχής. Ο σπουδαίος Ρωμαίος συγγραφέας Βιργίλιος που έγραψε την Αινειάδα εκπαιδεύτηκε στη Νάπολη και έζησε στα περίχωρα της. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος θέσπισε στη Νάπολη τους Ιταλικούς Ολυμπιακούς Αγώνες, κατ'αντιστοιχία με τους Ελληνικούς Ολυμπιακούς Αγώνες, θεωρώντας τη Νάπολη "ως την πιο ελληνική πόλη της Ιταλίας". Ο Χριστιανισμός διαδόθηκε νωρίς στη Νάπολη, ο Απόστολος Πέτρος και ο Απόστολος Παύλος ήρθαν στην πόλη και προσκύνησαν. Ο πολιούχος άγιος-προστάτης της Νεάπολης είναι ο Άγιος Αυγουστίνος που μαρτύρησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. Ο τελευταίος αυτοκράτορας στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ρωμύλος Αυγουστύλος εξορίστηκε τον 5ο αιώνα μ.Χ. στη Νάπολη από τον πρώτο Γερμανό βασιλιά στην Ιταλική χερσόνησο Οδόακρο.