cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρωμαϊκό Βασίλειο
Το όνομα "Ρώμη"
Σύμφωνα με το μύθο, το όνομα της πόλης έχει ως ρίζα εκείνο του μυθικού ιδρυτή της και πρώτου ηγεμόνα της, του Ρωμύλου. Προσφάτως έχουν αναπτυχθεί θεωρίες που αναζητούν τη γλωσσολογική ρίζα του ονόματος. Μια πιθανή περίπτωση είναι να είναι παράγωγο της ελληνικής λέξης «Ρώμη», που σημαίνει "ανδρεία, γενναιότητα". Μια άλλη πιθανότητα είναι η προέλευση από τη ρίζα *rum- (σημαίνει «ρώγα»), ως αναφορά στη λύκαινα που υιοθέτησε και θήλασε τα δίδυμα αδέρφια. Ο Βάσκος μελετητής Μανουέλ ντε Λαρραμέντι υποστήριξε πως μπορεί να υπάρχει κάποια συσχέτιση με τη βασκική λέξη «orma» (σύγχρονη γλώσσα «horma»), που σημαίνει «τοίχος».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασίλειο Κατηγορία:Βασιλείς της Ρώμης
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Το πρωτάθλημα Ελλάδας της περιόδου 1966-67 υπήρξε το 8ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για δεύτερη συνεχή χρονιά και 17η στην ιστορία του, συγκεντρώνοντας τρεις βαθμούς περισσότερους από την ΑΕΚ.
Ο Ολυμπιακός κατέκτησε σχετικά εύκολα τον τίτλο, το ρεκόρ όμως που έθεσε με 11 συνεχείς νίκες στις ισάριθμες πρώτες αγωνιστικές παρέμεινε ακατάρριπτο για 49 χρόνια και έως το 2015, όταν ο ίδιος μάλιστα το επέκτεινε στις 17. Οι συναντήσεις πάντως που απασχόλησαν περισσότερο το φίλαθλο κοινό, δεν ήταν ούτε το 4-0 των Πειραιωτών στο εντός έδρας ντέρμπι "αιωνίων" του Φεβρουαρίου με τον Παναθηναϊκό, ούτε η ισοπαλία 0-0 στο γήπεδο του τελευταίου την οποία τους απέσπασε το Αιγάλεω, διακόπτοντας το προαναφερόμενο σερί και "χαλώντας το πρεστίζ τους". Υπήρξε αρχικά το Βύζας-Παναθηναϊκός 1-0, με την επιστροφή στο ελληνικό ποδόσφαιρο μετά από ένα έτος στο αντίστοιχο της Αυστραλίας του 37χρονου Κώστα Νεστορίδη (δημιούργησε το μοναδικό τέρμα) και η ένσταση παράτυπης συμμετοχής του που υπέβαλαν οι ηττημένοι. Η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ) μηδένισε το σύλλογο των Μεγάρων, εκείνος αδιαφορώντας χρησιμοποίησε τον παίκτη για δεύτερη φορά και το όλο ζήτημα έληξε με αναίρεση της ποινής έπειτα από τέσσερις μήνες, όχι πάντως πριν παραμείνουν οι Αθηναίοι τελειωτικά εκτός διεκδίκησης της κορυφής και ο Βύζας εντός των υποψήφιων για υποβιβασμό.
Ο αγώνας κατακυρώθηκε με αποτέλεσμα 0-2, ένας βαθμός αφαιρέθηκε από τους Κατερινιώτες και τέσσερις εμπλεκόμενοι ανάμεσα στους οποίους ο Ούγγρος προπονητής τιμωρήθηκαν, ο δε 20ετής Γιώργος Κούδας (59 εμφανίσεις/16 γκολ τις τρεις προηγούμενες περιόδους και ιδιαίτερα διακριθείς την περυσινή) προπονούνταν από τον Αύγουστο με τους Ερυθρόλευκους χωρίς δελτίο αθλητή και δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της ΕΠΟ. Ο ΠΑΟΚ με επικεφαλής τον γενικό του γραμματέα Γιώργο Παντελάκη, δεν συναίνεσε ποτέ στη μετακίνηση και ο παίκτης –κατόπιν δύο χρόνων χωρίς αγωνιστική δραστηριότητα σε επίσημο επίπεδο– γύρισε το καλοκαίρι του 1968 στη Θεσσαλονίκη, όπου συνέχισε τη σταδιοδρομία του για να την ολοκληρώσει μόνο το 1984.
Βαθμολογία
Σημείωση 1 : η προκήρυξη του πρωταθλήματος προέβλεπε υποβιβασμό δύο συλλόγων, η αύξηση όμως του αριθμού τους για την επόμενη περίοδο σε 18 επέτρεψε στον Πανσερραϊκό να παραμείνει στην κατηγορία, με τη δεύτερη θέση να καλύπτει ο πρωταθλητής Κύπρου 1966-67 Ολυμπιακός Λευκωσίας.
Σημείωση 2 : σε Πιερικό και ΑΟ Τρίκαλα επιβλήθηκαν οι ποινές της κατακύρωσης αγώνα με 0-2 σε βάρος τους και της αφαίρεσης του βαθμού της ήττας (μηδενισμός).
Πίνακας αποτελεσμάτων
α Πιερικός-Ολυμπιακός 0-0 της 25ης αγωνιστικής: διακόπηκε στο 32' όταν παίκτες και προπονητής των γηπεδούχων συνεπλάκησαν με αντιπάλους τους, αμφισβητώντας αρχικά την αποβολή του Πολυχρόνη Φουλίδη από τον Ισραηλινό διαιτητή Σασάνι. Κατακυρώθηκε 2-0 υπέρ των φιλοξενούμενων και ο Πιερικός τιμωρήθηκε με αφαίρεση του βαθμού της ήττας.
β Τρίκαλα-Βύζας 4-3 της 30ης αγωνιστικής: κατακυρώθηκε 2-0 υπέρ των φιλοξενούμενων εξαιτίας αντικανονικής συμμετοχής ποδοσφαιριστή από τους γηπεδούχους, οι οποίοι τιμωρήθηκαν ακόμη με αφαίρεση του βαθμού της ήττας (μηδενισμός).
Αγώνας κατάταξης
Για τη 14η θέση και την παραμονή στην κατηγορία:
Οι δύο ομάδες είχαν επίσης τεθεί αντιμέτωπες μία εβδομάδα νωρίτερα στις Σέρρες για τα πλαίσια της τελευταίας αγωνιστικής, όπου η νίκη 2-1 των γηπεδούχων με ανατροπή στο 80' επέφερε την ισοβαθμία και το μπαράζ. Παρά τη νίκη του σε αυτό ο Πιερικός –που με υψηλότερο συντελεστή τερμάτων ευνοούνταν και στην περίπτωση της ισοπαλίας– υποβιβάστηκε προσωρινά, όταν αργότερα δικαιώθηκαν οι δύο από μία σειρά ενστάσεων που είχε υποβάλλει ο Πανσερραϊκός για συναντήσεις του στην κανονική διάρκεια της διοργάνωσης, οπότε ο ηττημένος προωθήθηκε στη βαθμολογία και ο αγώνας του Χαριλάου αποδείχθηκε άσκοπος. Τελικά "όμως τη λύση έδωσε ο... Ασλανίδης. Έκανε τις ομάδες 18(!)..." Η παραμονή και του δεύτερου συλλόγου, πάντως, υπήρξε αποτέλεσμα περισσότερο της –ήδη εκφρασμένης– πρόθεσης εκ μέρους της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού να λάβει μέρος στο πρωτάθλημα Ελλάδας σύλλογος από την Κύπρο, για λόγους πολιτικής προπαγάνδας του δικτατορικού καθεστώτος. Σημειώνεται ότι η αποδοχή των ενστάσεων από την ΕΠΟ, ανεστάλη με απόφαση του προαναφερόμενου αντισυνταγματάρχη Ασλανίδη και ο βαθμολογικός πίνακας επανήλθε στην αρχική του μορφή.
Τέρματα
Στην κανονική διάρκεια και το μπαράζ σημειώθηκαν 589 γκολ (μείωση 12% από τα 672 της περιόδου 1965-66), άρα 2,4 ανά αγώνα. Τα 4 αντιστοιχούν σε δύο αναμετρήσεις που κατακυρώθηκαν υπέρ των φιλοξενούμενων με 2-0 (Πιερικός-Ολυμπιακός και Τρίκαλα-Βύζας), όπου κανονικά είχαν επιτευχθεί 7 τέρματα.
Τα περισσότερα κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού, υπήρξαν τα 8 που οι φίλαθλοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν σε τρεις περιπτώσεις: Αιγάλεω-Απόλλων 2-6, Εθνικός-Πιερικός 5-3 και Πιερικός-ΑΕΚ 4-4.
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας
Ο Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας (Miguel Ángel Asturias Rosales, 19 Οκτωβρίου 1899 - 9 Ιουνίου 1974) ήταν συγγραφέας και διπλωμάτης από τη Γουατεμάλα. Γεννήθηκε στην Πόλη της Γουατεμάλα και πέθανε στη Μαδρίτη.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Τέρματα
Ο Μανώλης Κεραμιδάς σημείωσε δύο γκολ με απευθείας κτυπήματα κόρνερ για λογαριασμό του Άρη, οι δε Αφεντουλίδης του ΠΑΟΚ και Κωνσταντινίδης του Πανσερραϊκού από ένα. Οι δύο πρώτοι χρίστηκαν σκόρερ με το συγκεκριμένο τρόπο κατά τις επισκέψεις του πρωταθλητή Ολυμπιακού στη Θεσσαλονίκη και απέναντι σε διαφορετικούς του τερματοφύλακες.
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας
Το 1917 ο Μιγκέλ Αστούριας σπούδασε νομική στο Universidad de San Carlos de Guatemala όπου συμμετείχε στην επανάσταση του 1920 εναντίον του Γουατεμαλανού δικτάτορα Μανουέλ Εστράδα Καμπρέρα. Αποφοίτησε το 1923 και πήγε στο Παρίσι της Γαλλίας για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στη Σορβώνη. Ενώ ζούσε στο Παρίσι, επηρεάστηκε από τη συγκέντρωση συγγραφέων και ποιητών στο Μοντπαρνάς και ξεκίνησε τη συγγραφή ποίησης και μυθοπλασίας.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Συμμετοχές
Χρησιμοποιήθηκαν ένα σύνολο 318 παικτών για τη διοργάνωση, 8% λιγότεροι από τους 346 της περασμένης, με τη συνεχιζόμενη τάση μείωσης να αποδίδεται στην εξάπλωση του ημιεπαγγελματισμού (άρα τη μεγαλύτερη διαθεσιμότητα και αθλητικότητα των αγωνιζόμενων). Κάθε ομάδα αποτελούνταν από 20 μέλη κατά μέσο όρο, ενώ ο ουραγός ΑΟ Τρίκαλα χρησιμοποίησε 23 και τους περισσότερους, αντίθετα από τους μόλις 17 των Πανιωνίου και Πανσερραϊκού. Σε όλους τους 30 αγώνες της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος μετείχαν 14 ποδοσφαιριστές, αρκετοί αμυντικοί (α), λιγότεροι επιθετικοί (ε) και περιέργως μόνον ένας τερματοφύλακας (τ):
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας
Ο Αστούριας επέστρεψε στη Γουατεμάλα το 1933 όπου δούλευσε ως δημοσιογράφος προτού υπηρετήσει στο διπλωματικό σώμα της χώρας του. Όταν έπεσε η κυβέρνηση του Προέδρου Γιάκομπο Αρμπένζ το 1954, εκδιώχτηκε από τη χώρα από τον Κάρλος Καστίγιο Άρμας. Ενώ ζούσε στην εξορία έγινε διάσημος συγγραφέας με την έκδοση του μυθιστορήματός του Mulata. Τελικά, ο νέος πρόεδρος της Γουατεμάλα τον όρισε πρέσβη στη Γαλλία το 1966, την ίδια χρονιά που κέρδισε το Βραβείο Ειρήνης Λένιν.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Συμμετοχές
Υπήρξε το δεύτερο συνεχές πρωτάθλημα που δεν απουσίασαν σε κάποια του αναμέτρηση οι Π. Βασιλείου, Χάιτας και το τρίτο για τον Ζαντέρογλου. Στις 20 Νοεμβρίου 1966 και για την 5η αγωνιστική, οι παραπάνω Τ. Βασιλείου και Πολυχρονίου συμπλήρωσαν 200 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική κατηγορία (επί συνόλου 215 αγώνων μέχρι τότε), ακολουθώντας τον Αριστείδη Καμάρα (Παναθηναϊκού και αρχικά Απόλλωνα για δύο περιόδους) και έπειτα το Γιάννη Νικολαΐδη (ΠΑΟΚ) που το είχαν πετύχει προς τα τέλη της προηγούμενης χρονιάς.
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας
Το 1967 του απενεμήθη το Βραβείο Νομπέλ για τη Λογοτεχνία "για το ζωντανό λογοτεχνικό επίτευγμά του, βαθιά ριζωμένο στα εθνικά γνωρίσματα και παραδόσεις των Ινδιάνων της Λατινικής Αμερικής."
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Σκόρερ
Καθώς για πρώτη χρονιά στις 8 από την εισαγωγή της Α΄ Εθνικής η διεκδίκηση του τίτλου για τον αρχισκόρερ παρουσιάστηκε αμφίρροπη, το ενδιαφέρον των φιλάθλων όταν η κορυφή του βαθμολογικού πίνακα κρίθηκε ουσιαστικά υπέρ του Ολυμπιακού, απασχόλησε η άτυπη μονομαχία μεταξύ Κυριακού και Σιδέρη. Ο επιθετικός του Απόλλωνα, ο οποίος σημείωσε τα ⅔ των γκολ της ομάδας του, είχε στο ενεργητικό του 4 και 5 σε μία συνάντηση αντίστοιχα το Δεκέμβριο (5-0 επί του Ηρακλή) και το Φεβρουάριο (6-2 το Αιγάλεω), αλλά ο Σιδέρης τον ξεπέρασε πετυχαίνοντας δύο με την αρωγή και των συμπαικτών του την τελευταία ακριβώς αγωνιστική (Εθνικός-Ολυμπιακός 3-3, Άρης-Απόλλων 1-0). Στον ίδιο πιστώνεται και το μεγαλύτερο σερί σκοραρίσματος της περιόδου, συγκεκριμένα 11 φορές σε 5 συνεχή παιχνίδια, με την αρχική από αυτές να πραγματοποιεί το δικό του καρέ τερμάτων (για το 6-0 επί του Ηρακλή, του "θύματος" δηλαδή και των δύο πρώτων σκόρερ).
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας
Ο Αστούριας πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη Μαδρίτη, στην Ισπανία όπου πέθανε το 1974. Είναι θαμμένος στο Cimetière du Père Lachaise στο Παρίσι.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Κορυφαίοι ανά θέση
Με βάση το άθροισμα της ατομικής βαθμολογίας (3: άριστος, 1: καλός) ανά αγώνα, την οποία δημοσίευε η εβδομαδιαία εφημερίδα Ομάδα και σύμφωνα με το αρχείο του αθλητικογράφου και αναλυτή στατιστικών στοιχείων ποδοσφαίρου Γιώργου Παγιωτέλη, την ιδανική 11άδα του πρωταθλήματος απάρτιζαν οι εξής:
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας
Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης κάποιων Λατινοαμερικάνων προέδρων στην Ονδούρα το 2005, ο Μεξικανός πρόεδρος Βισέντε Φοξ ανέφερε: " Έχουμε προτείνει να πραγματοποιήσουμε τη συνεργασία μεταξύ μας, σύμφωνα με τα οράματα των προγόνων μας...και είμαστε τα παιδιά ενός σπόρου, μια γεναιόδωρη χώρα αντρών και γυναικών του καλαμποκιού, όπως είπε κάποτε ο σπουδαίος Γουατεμαλανός συγγραφέας Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας."
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Κορυφαίοι ανά θέση
Ο Παπαϊωάννου υπήρξε ο πλέον διακριθείς αριστερός μεσοκυνηγός (μέσα αριστερά) για 5ο συναπτό έτος, δηλαδή από την εμφάνισή του στην κατηγορία (αναδεικνυόμενος παράλληλα αρχισκόρερ τα 1964, 1966 και τρίτος το 1963). Ο Πολυχρονίου αποτέλεσε τον κορυφαίο δεξιό κεντρώο όπως πέρυσι και για τέταρτη συνολικά φορά σε 8 διοργανώσεις (τα 1961, 1963 επίσης), όσες και ο Σιδέρης στην επιθετική πεντάδα (ακόμη 1962, 1964, 1965). Η παρουσία τεσσάρων του Ολυμπιακού στους 5 του μεσοαμυντικού χώρου, αιτιολογεί τα μόλις 17 γκολ σε 30 αγώνες που δέχθηκε ο πρωταθλητής και την ισοφάριση του ρεκόρ Α΄ Εθνικής από το 1964, το οποίο θα καταρρίψει ο ίδιος σύλλογος με 14 σε 34 το 1973 για να διατηρείται έκτοτε. Γενικά, άλλωστε, οι 6 Πειραιώτες στους 11 αποτυπώνουν την υπεροχή τους κατά την "εποχή Μπούκοβι", ένα άκρως επιτυχημένο διάστημα που θα ολοκληρωθεί τα επόμενα Χριστούγεννα με τη φυγή του Ούγγρου τεχνικού για πολιτικούς λόγους.
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν Κατηγορία:Γουατεμαλτέκοι συγγραφείς Κατηγορία:Γουατεμαλτέκοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γουατεμαλτέκοι ποιητές Κατηγορία:Γουατεμαλτέκοι διπλωμάτες
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Προπονητές
Την αγωνιστική χρονιά άρχισαν με τον τεχνικό που είχαν ολοκληρώσει την περυσινή τα 9 από τα 16 σωματεία και Έλληνα προπονητή (ή τεχνικό δίδυμο) απασχολούσαν μόλις τα 6.
Δήμος Άνδρου
Ο Δήμος Άνδρου  είναι δήμος της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει την Άνδρο και τις γειτονικές της νησίδες. Η έκταση του Δήμου είναι 379,21 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 9.221 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι η Άνδρος. Δήμαρχος είναι από το 2019 ο Δημήτριος Λοτσάρης.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Διαιτητές
Τις 240 αναμετρήσεις και το μπαράζ διεύθυναν 115 διαφορετικοί διαιτητές, με λιγότερους από το 30% (οι 33) να πρόκειται για Έλληνες και τους υπόλοιπους να προέρχονται από 14 άλλες χώρες, γεγονότα που καταδείκνυαν την αναξιοπιστία της εγχώριας διαιτησίας. Με 8 αγώνες ο Ελευθεριάδης ορίστηκε στους περισσότερους, ενώ με τέσσερις ο άσημος Ισραηλινός Ότο Φριντ υπήρξε ο αντίστοιχος από την πλευρά των ξένων.
Δήμος Άνδρου
Δημοτική ενότητα Άνδρου
Η δημοτική ενότητα Άνδρου καταλαμβάνει ολόκληρο το κεντρικό τμήμα του νησιού, και βρίσκεται ανάμεσα στις δημοτικές ενότητες Κορθίου και Υδρούσας. Αποτελείται από επτά δημοτικά διαμερίσματα και έχει πληθυσμό 3901 (απογραφή 2011). Το 2001 είχε 4107 κατοίκους.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Θεατές
Διατέθηκαν περισσότερα των 2.000.000 εισιτηρίων, άρα κατά μέσο όρο 8.400 ανά συνάντηση (1.000 επιπλέον από την προηγούμενη διοργάνωση, με σημαντική αύξηση 13%) και 67.000 κάθε αγωνιστική ημέρα. Τη 2η από αυτές σημειώθηκε η μεγαλύτερη προσέλευση με 95.374 θεατές, νέο ρεκόρ ταυτόχρονα για την Α΄ Εθνική κατηγορία από την εισαγωγή της το 1959, παρότι το πρόγραμμα δεν περιλάμβανε κάποιο ντέρμπι. Σε ένα τέτοιο, πάντως, μεταξύ των αιωνίων αντιπάλων Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός (4-0) στις [26 Φεβρουαρίου 1967 για τη 18η αγωνιστική, διατέθηκαν τα περισσότερα εισιτήρια της περιόδου και συγκεκριμένα 40.620.
Δήμος Άνδρου
Δημοτική ενότητα Κορθίου
Η δημοτική ενότητα Κορθίου έχει συνολικό πληθυσμό 1.948 κατοίκους.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Θεατές
Οι πρωταθλητές Πειραιώτες σημείωσαν μέσο όρο εισιτηρίων 27.591 σε 15 αγώνες ως γηπεδούχοι και με πληρότητα έδρας 65% (τότε χωρητικότητα σταδίου Καραϊσκάκη: 42½ χιλιάδες), ενώ 17.074 στους ισάριθμους ως φιλοξενούμενοι.
Δήμος Άνδρου
Δημοτική ενότητα Υδρούσας
Η Δημοτική ενότητα Υδρούσας έχει συνολικό πληθυσμό 3.372 κατοίκων.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Δήμος Άνδρου
Διοικητική ιστορία
Ο δήμος συστάθηκε αρχικά το 1835 και λειτούργησε ως το 1912, οπότε έγινε Κοινότητα. Η Κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1948.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-1967
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1966-1967
Δήμος Άνδρου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανδρου
Πλεβούν
Το Πλεβούν, (Πλαβοῦ έως το 1913; Μεσαιωνική ελληνική γλώσσα: Παλαιοβοῦνι) είναι χωριό της Βουλγαρίας, στην επαρχία Χάσκοβο. Επί Τουρκοκρατίας υπαγόταν διοικητικά στο βιλαέτι Αδριανουπόλεως και στον καζά του Ορτάκιοϊ, σημ. Ivaylovgrad, από το οποίο απέχει περί τα 14 χιλιόμετρα, νοτιοδυτικά. Εκκλησιαστικώς υπαγόταν στη Μητρόπολη Λιτίτσης που είχε έδρα το Ορτάκιοϊ.
Το 1912 είχε 350 οικογένειες, με 1800 περίπου κατοίκους όλοι Έλληνες, με καταγωγή από την Ήπειρο και συγκεκριμένα από τα χωριά του Σουλίου, τους οποίους μετέφερε και εγκατέστησε στο προϋπάρχον μικρό χωριό ο Τουρκικός στρατός περί το 1790. Το χωριό έχει μία πολύ ωραία εκκλησία, του Αγίου Παντελεήμονα και διατηρούσε εξατάξια μικτή Αστική Σχολή με 200 περίπου μαθητές. Οι κάτοικοί του ήταν κυρίως σηροτρόφοι, γεωργοί, σαπωνοποιοί, βαφείς υφασμάτων, κτηνοτρόφοι και έμποροι.
Η Πλαβού κατελήφθη από τους Βουλγάρους στις 12 Οκτωβρίου του 1912 κατά τον 1ο Βαλκανικό Πόλεμο. Με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου και της Κωνσταντινουπόλεως το 1913, η περιοχή παραχωρήθηκε στη Βουλγαρία. Τον Οκτώβριο του 1913 οι Έλληνες κάτοικοι εκδιώχθηκαν αφού ληστεύτηκαν και σφαγιάστηκαν από τους Βουλγάρους κομιτατζήδες. Εγκαταστάθηκαν το 1914 οι περισσότεροι στην περιοχή της Λαμίας και μετά σε διάφορα μέρη της Μακεδονίας, όπως το Ζευγολατιό Σερρών, τα Κάτω Πορόια Σερρών, η Δράμα, η Θεσσαλονίκη κ.ά..
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Χάσκοβο
Υποθαλάσσια σήραγγα Πρέβεζας - Ακτίου
Η υποθαλάσσια σήραγγα Πρέβεζας - Ακτίου συνδέει το θαλάσσιο στενό που χωρίζει τη Δυτική Ελλάδα από την Ήπειρο στο άνοιγμα του Αμβρακικού κόλπου. Αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 55. Το έργο άρχισε να κατασκευάζεται το 1995 και ολοκληρώθηκε το 2002. Ο προϋπολογισμός του έργου ήταν 58.904.232,13 ευρώ και θεωρείται από τα πλέον ακριβά δημόσια έργα στην Ελλάδα, μετά την Εγνατία Οδό, την Αττική Οδό και τη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Η απόσταση του λιμένα του Ακτίου από τον παλαιό λιμένα φέρι μποτ Πρέβεζας είναι 725 μέτρα ενώ στο πιο στενό σημείο, από το ακρωτήριο Ακρί (όπου βρίσκεται φάρος και πυροβολείο του 1897) ως το νέο λιμενοβραχίονα Πρέβεζας, είναι μόλις 600 μέτρα. Αυτό το θαλάσσιο στενό από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 2002 συνδέονταν μόνο ακτοπλοϊκά με πορθμείο φέρι μποτ, με συχνά προβλήματα λόγω θαλασσοταραχής, ανυπαρξίας νυχτερινών δρομολογίων και πολύωρης αναμονής το καλοκαίρι.
μικρογραφία|300x300εσ|Η είσοδος της σήραγγας. μικρογραφία|300x300εσ|Η έξοδος της σήραγγας.
Σύντομο ιστορικό
Τον Οκτώβριο του 1992, κατέπλευσε στο Άκτιο το πλωτό γεωτρύπανο Delfino Roso της «Γεωμηχανικής», με σκοπό τη διενέργεια γεωτρήσεων του πυθμένα. Στις 6 Απριλίου 1994 ανακοινώθηκε ξανά στον τύπο η έναρξη κατασκευής εντός του 1994 της υποβρύχιας σήραγγας του Ακτίου, με κόστος κατασκευής 7 δισ. δραχμές. Το σχετικό σχέδιο δημοσιεύτηκε και στον τύπο.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1994, υπογράφτηκε στην Αθήνα η σύμβαση ανάθεσης έργου για την κατασκευή της σήραγγας Πρέβεζας - Ακτίου. Στις 16 Ιουλίου 1995, και ενώ τα πρώτα έργα άρχισαν στο Άκτιο, έγιναν και επίσημα τα εγκαίνια της έναρξης κατασκευής της υποθαλάσσιας σήραγγας. Στα τέλη του 1999, η σήραγγα Ακτίου Πρέβεζας ήταν πρακτικά έτοιμη, αλλά τότε από ασφαλιστικά μέτρα προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, από κατοίκους του Παντοκράτωρα, μπλοκαρίστηκαν οι εργασίες της εξόδου προς Πρέβεζα. Στις 28 Ιουνίου 2000, η εφημερίδα της Πρέβεζας «Νικόπολη» έγραψε ότι το Συμβούλιο Επικρατείας απέρριψε την προσφυγή κατοίκων του Παντοκράτωρα σχετικά με τις απαλλοτριώσεις ακινήτων της περιοχής πρόσβασης της υποθαλάσσιας σήραγγας Πρέβεζας-Ακτίου. Η διαδικασία εκδίκασης ολοκληρώθηκε σχετικά σύντομα και τα έργα συνεχίστηκαν.
Τελικά στις 28 Ιουνίου 2002 εγκαινιάστηκε επίσημα η λειτουργία της υποθαλάσσιας ζεύξης Ακτίου - Πρέβεζας, από τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Στην ομιλία του δήλωσε: «Έργα πνοής όπως η ζεύξη Ακτίου - Πρέβεζας, δείχνουν το δρόμο. Αποτελούν παραδείγματα για όλους μας. Δείχνουν πώς ένας άνθρωπος, μια κοινωνία, ένα κράτος μπορεί να προχωρήσει, μπορεί να θέσει και να πετύχει σημαντικούς στόχους: Με σοβαρότητα και σχέδιο, με εργασία και οργάνωση. Με πίστη στο στόχο. Έργα όπως αυτή η ζεύξη, δείχνουν ότι η Ελλάδα μπορεί, η Ελλάδα προχωρά, γίνεται μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα».
Παραπομπές
Πρεβεζας Ακτιου Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα Κατηγορία:Μεταφορές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ήπειρο Κατηγορία:Πρέβεζα
Κοάλα
Το κοάλα (Φασκόλαρκτος ο στακτόχρους - Phascolarctos cinereus) είναι μαρσιποφόρο φυτοφάγο ζώο που ζει στην Αυστραλία, μόνος εκπρόσωπος της οικογένειας φασκολαρκτίδες.
Το κοάλα απαντάται σε ολόκληρη την ανατολική ακτή της Αυστραλίας, από την Αδελαΐδα μέχρι το νότιο τμήμα της χερσονήσου Κέιπ Γιορκ, και στην ενδοχώρα σε βάθος που εξαρτάται από την παρουσία βροχών που μπορούν να συντηρήσουν δάση ευκαλύπτου, τα φύλλα του οποίου αποτελούν και την αποκλειστική τροφή του. Τα κοάλα της νότιας Αυστραλίας εξοντώθηκαν σε μεγάλη κλίμακα στις αρχές του 20ου αιώνα, αλλά ο πληθυσμός του είδους ανανεώθηκε σε κάποιο βαθμό. Σήμερα τα κοάλα είναι σχεδόν απειλούμενο είδος.
Ονομασία
Η λέξη κοάλα προέρχεται από τη λέξη γκούλα της διαλέκτου Νταρούκ. Άλλη ονομασία που δόθηκε στο ζώο από τους πρώτους Ευρωπαίους αποίκους, ήταν «η ντόπια αρκούδα». Καμιά φορά καλείται και σήμερα «αρκούδα κοάλα» παρότι δεν έχει σχέση με το είδος των αρκτιδών, που είναι ζώα πλακουντοφόρα. Η επιστημονική ονομασία του κοάλα προέρχεται από την ελληνική λέξη «φάσκολος» που σημαίνει «σάκος, μάρσιπος», και από την λέξη «άρκτος» που σημαίνει «αρκούδα». Το επίθετο "cinereus" προέρχεται από τη λατινική και σημαίνει «στακτόχρους».
Χαρακτηριστικά
Το κοάλα μοιάζει πολύ στην εμφάνιση με τον φασκωλόμυ (γουόμπατ), που είναι ο πιο κοντινός του συγγενής, αλλά έχει παχύτερο κι απαλότερο τρίχωμα, πολύ μεγαλύτερα αυτιά, και μακρύτερα άκρα, τα οποία έχουν πέντε δάχτυλα το καθένα με μεγάλα, κοφτερά νύχια για να το βοηθούν στο σκαρφάλωμα. Το χρώμα του ποικίλλει από ασημένιο σε καφέ. Είναι εύκολα αναγνωρίσιμο από το δυνατό, κοντό σώμα και το μεγάλο κεφάλι του με στρογγυλά, τριχωτά αυτιά και τη μεγάλη, σε σχήμα κουταλιού, μύτη του. Το βάρος ποικίλλει: ένα μεγάλο νότιο αρσενικό μπορεί να ζυγίζει 14 κιλά, ενώ ένα μικρό βόρειο θηλυκό μπορεί να ζυγίζει 5 κιλά. Το ύψος τους διαφέρει ανά περιοχή. Στις νότιες περιοχές είναι ψηλότερα και είναι κατά μέσο όρο 78 εκατοστά για τα αρσενικά και 72 εκατοστά για τα θηλυκά.
Το κοάλα έχει ασυνήθιστα μικρό εγκέφαλο, με 40% της κρανιακής κοιλότητας να καταλαμβάνεται από υγρό. Είναι το μόνο ζώο στη γη με τόσο ελαττωμένο εγκέφαλο.
Σε γενικές γραμμές είναι ζώο σιωπηλό, αλλά τα αρσενικά μπορούν να παράγουν κατά την εποχή του ζευγαρώματος ένα πολύ ισχυρό κάλεσμα που ακούγεται μέχρι ένα χιλιόμετρο μακριά. Δεν γνωρίζουμε πολλά για τη διάρκεια ζωής των κοάλα, πάντως σε αιχμαλωσία φτάνουν την ηλικία των 15 ετών.
Κύκλος ζωής
Τα θηλυκά φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα σε ηλικία 2-3 ετών. Εάν είναι υγιές, το θηλυκό μπορεί να γεννήσει ένα μικρό κάθε χρόνο επί 12 χρόνια. Η κύηση διαρκεί 35 μέρες και τα δίδυμα είναι σπάνια. Το ζευγάρωμα γίνεται μεταξύ Δεκεμβρίου και Μαρτίου, που είναι το καλοκαίρι του νοτίου ημισφαιρίου.
Το μικρό κοάλα, που καλείται joey, είναι τυφλό και δεν έχει τρίχωμα και αυτιά. Κατά τη γέννησή του έχει το μέγεθος φασολιού. Αμέσως σκαρφαλώνει μέχρι το μάρσιπο της μητέρας του, μπαίνει μέσα και προσκολλάται σε μια από τις δύο θηλές. Μένει κρυμμένο στο μάρσιπο για έξι μήνες, κατά τους οποίους τρέφεται μόνο με γάλα, και τότε αναπτύσσονται τα αυτιά, τα μάτια και η γούνα του. Τότε αρχίζει να εξερευνά έξω από τον μάρσιπο. Στις 30 εβδομάδες αρχίζει να τρώει το υδαρό έκκριμα της μητέρας του, που λέγεται «χυλός». Θα μείνει με τη μητέρα του για έξι ακόμα μήνες, καβαλώντας την πλάτη της, και τρώγοντας τόσο γάλα όσο και φύλλα, μέχρι να συμπληρώσει 12 μήνες. Με το συμπλήρωμα του έτους τα νεαρά θηλυκά φεύγουν σε γειτονικές περιοχές. Τα αρσενικά μένουν συχνά στην περιοχή της μητέρας τους, μέχρι τα δύο ή τρία χρόνια τους.
Τα κοάλα μπορεί να ζήσουν 13-18 χρόνια στην άγρια φύση. Ενώ τα θηλυκά κοάλα συνήθως ζουν τόσο, τα αρσενικά πεθαίνουν πιο σύντομα λόγω των ριψοκίνδυνων ζωών τους. Τα κοάλα συνήθως επιβιώνουν από τις πτώσεις από τα δέντρα στα οποία σκαρφαλώνουν πάλι αμέσως, όμως οι τραυματισμοί και οι θάνατοι εξαιτίας των πτώσεων είναι συχνό φαινόμενο ειδικά σε άπειρα νεαρά κοάλα αλλά και σε αρσενικά που παλεύουν. Γύρω στα έξι χρόνια τους, τα δόντια τους αρχίζουν να φθίνουν και η ικανότητα μάσησης μειώνεται με αποτέλεσμα τα φύματα των δοντιών να αποτριβούν εντελώς και το ζώο να καταλήγει να πεθάνει από ασιτία.
Διατροφή και Συμπεριφορά
Το κοάλα τρέφεται σχεδόν εξ ολοκλήρου με φύλλα ευκαλύπτων. Αυτό είναι πιθανό να είναι μια εξελικτική προσαρμογή που εκμεταλλεύεται μια ειδάλλως ασυμπλήρωτη οικολογική θέση, δεδομένου ότι τα φύλλα ευκαλύπτων είναι χαμηλά στην πρωτεΐνη, υψηλά σε εύπεπτες ουσίες, και περιέχουν φαινολικές και τερπενιωνές ενώσεις που είναι τοξικές στα περισσότερα είδη. Το κοάλα έχει ένα πολύ χαμηλό μεταβολισμό για θηλαστικό (που απαιτεί ενέργεια) και στηρίζεται ακίνητο για περίπου 19 ώρες ημερησίως, κοιμισμένο το μεγαλύτερο μέρος εκείνου του χρόνου. Το κοάλα ξοδεύει περίπου 3 με 5 ώρες των ωρών που δραστηριοποιείται τρώγοντας. Τρώει οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, αλλά συνήθως τη νύχτα. Ένα μέσο κοάλα τρώει 500 γραμμάρια φύλλα ευκαλύπτου κάθε ημέρα, μασώντας τα στα ισχυρά σαγόνια του σε μια πολύ λεπτή κόλλα πριν τα καταπιεί. Το συκώτι απενεργοποιεί τα τοξικά συστατικά έτοιμα για την έκκριση, και το οπίσθιο έντερο διευρύνεται πολύ για να εξαγάγει το μέγιστο ποσό θρεπτικής ουσίας από τη διατροφή κακής ποιότητας. Ένα μεγάλο μέρος αυτού γίνεται μέσω της βακτηριακής ζύμωσης: όταν τα μικρά απογαλακτίζονται, η μητέρα περνά κατ' ασυνήθιστο τρόπο τα μαλακά περιττώματα, αποκαλούμενα «παπ», τα οποία είναι πλούσια σε αυτά τα βακτηρίδια, περνώντας κατά συνέπεια αυτές τις ουσιαστικές χωνευτικές ενισχύσεις στον απόγονό της. Το κοάλα θα φάει τα φύλλα ενός ευρέος φάσματος ευκαλύπτων, και περιστασιακά ακόμη και μερικών εξωτικών ειδών. Πολλοί παράγοντες καθορίζουν ποιο είδος από τα 800 είδη ευκαλύπτων θα φάει το κοάλα. Μεταξύ των δέντρων των αγαπημένων ειδών τους, εντούτοις, ο σημαντικότερος παράγοντας που καθορίζει ποια μεμονωμένα δέντρα το κοάλα θα επιλέξει είναι η συγκέντρωση μιας ομάδας φαινολικών τοξινών.
Κατάσταση προστασίας
thumb|200px|left|Κοάλα σε πάρκο του Κουίνσλαντ, Αυστραλία Κατά τις αρχές του 20ού αιώνα το κοάλα κυνηγήθηκε μέχρι εξαφάνισης, κυρίως για τη γούνα του. Στα πρόσφατα χρόνια, κάποιες αποικίες χτυπήθηκαν σοβαρά από ασθένειες, ιδιαίτερα από τα χλαμύδια. Τα κοάλα χρειάζονται μεγάλες και υγιείς δασώδεις περιοχές, και ταξιδεύουν μεγάλες αποστάσεις μέσω των διαδρόμων των δέντρων, σε αναζήτηση νέων περιοχών και συντρόφων. Ο ολοένα αυξανόμενος ανθρώπινος πληθυσμός στις παράκτιες περιοχές συνεχίζει να κόβει τους διαδρόμους αυτούς με την αγροτική και οικιστική ανάπτυξη, τη δασοπονία και την κατασκευή δρόμων, αφήνοντας τις αποικίες των κοάλα σε όλο και θαμνώδεις περιοχές που όλο και μειώνονται.
Τα κοάλα ζουν σε 4 αυστραλιανές πολιτείες. Υπό την πολιτειακή νομοθεσία, το είδος χαρακτηρίζεται ως «τρωτό» στη βιοπεριοχή του νοτιοανατολικού Κουίνσλαντ και στη Νέα Νότια Ουαλία και «σπάνιο» στη Νότια Αυστραλία. Η εθνική κατάσταση του είδους τελεί υπό αναθεώρηση. Η IUCN κατατάσσει το είδος στα σχεδόν απειλούμενα.
Αποτυπώματα
Το κοάλα είναι από τα λίγα θηλαστικά (εκτός των πρωτευόντων) που έχουν δακτυλικά αποτυπώματα. Μάλιστα, τα αποτυπώματά του μοιάζουν τόσο πολύ με τα ανθρώπινα, που ακόμα και με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσουμε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φασκολαρκτίδες Κατηγορία:Πανίδα της Αυστραλίας
Θάνατοι τον Σεπτέμβριο του 2012
19 Σεπτεμβρίου
κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1952, 58) και 1 Κύπελλο Ιταλίας (1959) (ιταλικά)
30 Σεπτεμβρίου
09
Λινίσταινα Ηλείας
Η Λινίσταινα είναι ορεινό χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Λινίσταινα βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Μίνθης σε υψόμετρο 820 μέτρα ενώ απέχει 54 χλμ. ΝΑ. από τα Κρέστενα (μέσω Θολού) και 11 χλμ. ΝΔ. από την Ανδρίτσαινα. Η ονομασία της οφείλεται, σύμφωνα με μια άποψη, στην αρχαία αρκαδική λέξη λύκη, η οποία αναφέρεται στο φως, ενώ με άλλη, προς τιμή του Λύκιου - γιού του μυθικού βασιλιά των Αρκάδων Λυκάονα. Υπήρξε ονομαστή πόλη του κράτους της αρχαίας Φιγαλείας και βρισκόταν στο πέρασμα ανάμεσα στις αντιμαχόμενες Ήλιδα και Σπάρτη. Αναπτύχθηκε την περίοδο του Βυζαντίου και περισσότερο κατά τη Φραγκοκρατία, όταν ξαναχτίστηκε το κάστρο της, ένα από τα 12 που προϋπήρχαν στην Πελοπόννησο. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναδείχθηκε η Φιλάνθη κόρη του Καράλη, που προτομή της υπάρχει στην πλατεία του χωριού. Η Λινίσταινα συμμετέχει στα Ορλωφικά και στη συνέχεια για αντίποινα καταστρέφεται από τους Τούρκους ενώ σφάζονται οι κάτοικοί της. Αναφορές για τον οικισμό με την ονομασία Λυνήσταινα ή Λυνόστενα ή Λυκίσταινα υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Φαναρίου.
Διοικητικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 με το όνομα Λυκίσταινα να προσαρτάται στον τότε δήμο Μακίστου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και 1940 διορθώθηκε σε Λυνίσταινα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λυνίσταινας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανδριτσαίνης του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 110 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
Καθεδρικός του Κάντερμπερι
Ο Καθεδρικός του Κάντερμπερι (Canterbury Cathedral, επίσημη ονομασία: Καθεδρική και Μητροπολιτική Εκκλησία του Χριστού στο Κάντερμπερι - Cathedral and Metropolitical Church of Christ at Canterbury) είναι η παλαιότερη και πιο γνωστή εκκλησία της Αγγλίας. Αποτελεί την έδρα του Αρχιεπισκόπου του Κάντερμπερι, που είναι ο επικεφαλής της Εκκλησίας της Αγγλίας και ο συμβολικός ηγέτης της Αγγλικανικής Κοινωνίας. Το 1988 εντάχθηκε στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Ο ναός κατασκευάστηκε αρχικά στα τέλη του 6ου μ.Χ. αιώνα και ανακατασκευάστηκε πλήρως τον 11ο αιώνα. Στις 29 Νοεμβρίου 1170 δολοφονήθηκε εκεί ο Αρχιεπίσκοπος του Κάντερμπερι, Τόμας Μπέκετ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Αγγλία
Ο Δρόμος της Αγάπης
Η ταινία Ο Δρόμος της Αγάπης (Αγγλ. Going My Way) είναι δραματική κομεντί παραγωγής 1944 σε σκηνοθεσία Λίο ΜακΚάρεϊ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Μπινγκ Κρόσμπι και ο Μπάρι Φιτζέραλντ. Η ταινία κέρδισε 7 βραβεία όσκαρ, μεταξύ των οποίων και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και αποτέλεσε τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία για το 1944. Η επιτυχία της ταινίας έφερε τον Κρόσμπι στην πρώτη θέση του Box-Office θέση που κράτησε μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του '40. Μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μπίνγκ Κρόσμπι και ο Λίο ΜακΚάρεϊ παρουσίασαν αντίγραφο της ταινίας στον Πάπα Πίο ΙΒ' στο Βατικανό. Η ταινία ακολουθήθηκε από το σίκουελ Οι καμπάνες της Αγίας Μαρίας (The Bells Of St. Mary's) την επόμενη χρονιά.
Υπόθεση
Ο αιδεσιμότατος πατήρ Τσακ Ο'Μάλεϊ (Μπινγκ Κρόσμπι) ένας χαρισματικός και αντισυμβατικός καθολικός ιερέας διήγαγε μια ζωή γεμάτη ικανοποιήσεις πριν αφιερωθεί στον κλήρο. Υπήρξε αθλητικός, ασχολήθηκε με τη μουσική και είχε πολλές κατακτήσεις, αλλά πλέον όλες αυτές οι εμπειρίες αποτελούν παρελθόν καθώς είναι σίγουρος για την επιλογή που έχει κάνει. Ο Ο'Μάλεϊ διορίζεται στην ενορία του αιδεσιμότατου Φιτσγκίμπον (Μπάρι Φιτζέραλντ) τον οποίο πρόκειται να εγκαταστήσει. Ο Φιτσγκίμπον είναι ένας ιδιότροπος αλλά κατά βάθος καλός άνθρωπος προσκολημένος στην παράδοση και έρχεται αμέσως σε σύγκρουση με το ανήσυχο πνεύμα του Ο'Μάλεϊ. Ο Ο'Μάλεϊ για να μην τον κακοκαρδίσει του αποκρύπτει το γεγονός ότι βρίσκεται στην ενορία για να τον αντικαταστήσει και χάρη στο μοντέρνο του χαρακτήρα καταφέρνει να προσεγγίσει τα παιδιά της ενορίας δίνοντας τους μαθήματα ζωής.
Πληροφορίες
Ο Λίο ΜακΚάρεϊ, σκηνοθέτης και δημιουργός της ταινίας, σκόπευε να γυρίσει πρώτα τις Καμπάνες της Αγίας Μαρίας που είχε επίσης ως κεντρικό χαρακτήρα τον ιρλανδικής καταγωγής αντισυμβατικό ιερέα Τσακ Ο'Μάλλεϊ και ύστερα την ταινία Ο Δρόμος της Αγάπης (Going My Way, 1944). Για ανεξήγητους λόγους όμως η ταινία γυρίστηκε πριν τις Καμπάνες της Αγίας Μαρίας. Η ταινία είναι μια μικρή παραγωγή που κατάφερε παρά το χαμηλό της προϋπολογισμό να κάνει αναπάντεχες εισπράξεις άνω των 16.300.000 δολαρίων και να βρεθεί γι' αυτό το λόγο στο Βιβλίο Γκίνες. Πέρα από την εισπρακτική της επιτυχία η ταινία έλαβε και την εύνοια των κριτικών που επαίνεσαν κυρίως την ερμηνεία του Μπινγκ Κρόσμπι, που για πρώτη φορά τον αντιμετώπισαν ως δραματικό ηθοποιό κι όχι ως τραγουδιστή (που ήταν η πρώτη του και κύρια ενασχόληση) ή ως κωμικό που συμμετείχε σε ταινίες αμφίβολης ποιότητας πλάι στο μόνιμο συμπρωταγωνιστή του Μπομπ Χόουπ. Ο Κρόσμπι ήταν ο εμπορικότερος ηθοποιός στο Box-Office κατά το 1944 και η ταινία αποτέλεσε την αφετηρία για μια διπλή καριέρα τόσο στο χώρο του τραγουδιού όσο και στον κινηματογράφο. Συνέχισε να έχει επιτυχία συμμετέχοντας σε μιούζικαλ Το βαλς του Αυτοκράτορα (The Emperor Waltz, 1948) του Μπίλι Γουάιλντερ και Υψηλή Κοινωνία (High Society, 1956) του Τσαρλς Γουόλτερς κι είχε ακόμη έναν αξιομνημόνευτο πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Η χωριατοπούλα (The Country Girl, 1954) του Τζορτζ Σίτον πλάι στη Γκρέις Κέλι, ενώ ταυτόχρονα οι δίσκοι του έκαναν επιτυχία. Μεγάλη επίσης επιτυχία έκαναν τραγούδια που ακούγονται στην ταινία (ειδικά το Swinging on a Star που κέρδισε Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού την πρώτη χρονιά που θεσπίστηκε η κατηγορία).
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1944 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Αρχαία Αμβρακία
Η Αμβρακία ήταν αρχαία -πόλη κράτος της βορειοδυτικής Ελλάδας, χτισμένη στις όχθες του ποταμού Άραχθου, στην θέση της σημερινής Άρτας. Η περιοχή της Αμβρακίας συνόρευε με το Βασίλειο των Μολοσσών της Ηπείρου στα βόρεια και με τη δολοπική φυλή των Αθαμάνων στα ανατολικά.
Μυθολογία
Την πόλη έχτισε, σύμφωνα με τη μυθολογία ο Άμβραξ, γιος του Θεσπρωτού. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, την πόλη έχτισε η Αμβρακία, κόρη του βασιλιά των Δρυόπων Μελανέα ή του Αυγείου της Ήλιδας ή του Φόρβαντα, γιου του Ήλιου, και της Στρατονίκης, αδελφής του Ευρύτου. Οι αρχαίοι συγγραφείς αποκαλούσαν την περιοχή της Αμβρακίας Δρυοπίδα.
Ιστορία
thumb|Ο Ναός του Απόλλωνα Πυθίου Σωτήρα στην Άρτα. Η ίδρυση της αρχαίας Αμβρακίας τοποθετείται από τους αρχαιολόγους στο 625 π.Χ. Ιδρύθηκε από τον Γόργο, νόθο γιό του Κύψελου, τυράννου της Κορίνθου σε μια περιοχή που ανήκε στους Δρύοπες. . Ήταν χτισμένη με ένα από τα καλύτερα πολεοδομικά συστήματα της αρχαιότητας. Απέκτησε μεγάλη ναυτική δύναμη ενώ τα γυναικεία υποδήματα που κατασκευάζονταν σε αυτήν έγιναν γνωστά σε όλη την Ελλάδα, με το όνομα αμβρακίδες.
Στους Περσικούς πολέμους συμμετείχε στη συμμαχία των ελληνικών πόλεων που αντιστάθηκαν στους Πέρσες. Στη ναυμαχία της Σαλαμίνας είχε συμβάλλει με επτά πλοία, ενώ στη μάχη των Πλαταιών συμμετείχε με 500 οπλίτες. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο ακολούθησε τους Κορινθίους, συμμαχώντας με τη Σπάρτη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συγκρουστεί με τους γείτονές της Ακαρνάνες, που ήταν σύμμαχοι των Αθηναίων. Το 426 π.Χ., οι 3.000 οπλίτες της ηττήθηκαν στη μάχη των Όλπων από τους Αθηναίους και Ακαρνάνες και η πόλη υπέστη μεγάλες καταστροφές.
Η Αμβρακία βρέθηκε κάτω από την εξουσία των Μακεδόνων του Φιλίππου Β΄ το 338 π.Χ., ενώ το 295 π.Χ. οι Μακεδόνες την παραχώρησαν στο Βασίλειο της Ηπείρου. Ο βασιλιάς Πύρρος την έκανε πρωτεύουσα του βασιλείου της Ηπείρου και η Αμβρακία γνώρισε μεγάλη ακμή κατά τον επόμενο αιώνα. Η Αμβρακία παρακμάζει τελικά μετά την εξέγερση κατά των Ρωμαίων το 189 π.Χ. Πολιορκήθηκε από τους Ρωμαίους, υπό τον ύπατο Μάρκο Φούλβιο, χωρίς επιτυχία αλλά τελικά, ύστερα από διαπραγματεύσεις, η πόλη υποτάχθηκε και ο Φούλβιος αφαίρεσε όλα τα αγάλματα της πόλης και τα απέστειλε στη Ρώμη. Το 167 π.Χ., ο Ρωμαίος στρατηγός Αιμίλιος Παύλος κατέλαβε την Ήπειρο. Η πόλη λεηλατήθηκε και τα τείχη της γκρεμίστηκαν. Μετά το 31 π.Χ., με την ίδρυση της Νικόπολης, οι Ρωμαίοι υποχρέωσαν μεγάλο μέρος των κατοίκων της να μετοικίσει εκεί και η πόλη σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Τον 2ο αι., ο περιηγητής Παυσανίας αναφέρει πως στη θέση της βρήκε έναν χορταριασμένο τόπο.
Η Αμβρακία, αν και υπαγόταν διοικητικά στη Νικόπολη, διατηρούσε όμως, τουλάχιστον ως τον 2ο μ.Χ. αιώνα, το νομικό καθεστώς της πόλης. Ήταν δηλαδή μια «περιοικίς πόλις», όπως μαρτυρεί μια αναθηματική επιγραφή στον αυτοκράτορα Τραϊανό, όπου αναφέρεται ως αναθέτης ο «Δήμος Αμβρακιωτών».
Η Αμβρακία έχει δώσει το όνομά της στον Αμβρακικό κόλπο και στη λίμνη Αμβρακία που βρίσκεται στον νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου Κατηγορία:Αποικίες της Κορίνθου Κατηγορία:Ιστορία της Άρτας
Χαράλαμπος Μεσσάρης
Ο Χαράλαμπος Μεσσάρης του Ευαγγέλου (Ληξούρι, 1927 - 5 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κεφαλονιάς και Ιθάκης για 8 περίπου χρόνια τις περιόδους 1966-1967 και 1974-1981.
Σταδιοδρομία
Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο των Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος στην ελληνική πρωτεύουσα.
Το 1966 έγινε για πρώτη φορά βουλευτής με την ΕΡΕ καταλαμβάνοντας την έδρα του Γεράσιμου Μεταξά, που πέθανε τον Απρίλιο του 1966. . Μετά τη Μεταπολίτευση επέστρεψε ως βουλευτής με τη ΝΔ, κερδίζοντας τις εκλογικές αναμετρήσεις των ετών 1974 (με 7.120 ψήφους )και 1977.
Ήταν Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιπποκράτειου νοσοκομείου από το 1989 έως το 1990, καθώς και του Θριάσιου Νοσοκομείου Ελευσίνας από το 1991 ως το 1993.
Κηδεύτηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2006.Με τη σύζυγό του, Ελένη Μολφέτα, απέκτησαν δύο παιδιά, το Βαγγέλη και την Αθηνά.
Πηγές
[http://www.mykefalonia.com/index.php?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=335:ainos&Itemid=416&limitstart=183 Π. Φωκάς: Αφιέρωμα για την απώλεια του Χαράλαμπου Μεσσάρη], 5-12-2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κεφαλληνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι
Ραμ
Η λέξη Ραμ μπορεί να αναφέρεται :
Τυφεκισμός
μικρογραφία|δεξιά|300px|Εκτέλεση δια τυφεκισμού στο [[Μεξικό, 1914.]] Ο τυφεκισμός είναι μέθοδος θανατικής ποινής που χρησιμοποιείται σε χώρες της Ασίας, της Αφρικής ,της κεντρικής Αμερικής και της Λατινικής Αμερικής ακόμη και σήμερα. Λέγεται κοινώς και εκτέλεση. Συμβαίνει κατόπιν καταδικαστικής απόφασης που εκδίδεται από τακτικό (ποινικό) ή έκτακτο (Στρατοδικείο ή Ανταρτοδικείο) δικαστήριο σε βάρος κατηγορουμένων που βαρύνονται με παραβιάσεις του διεθνούς ποινικού δικαίου, όπως οι δολοφονίες και τα εγκλήματα πολέμου, με εγκλήματα κακουργηματικού χαρακτήρα, εσχάτης προδοσίας ή λιποταξίας εν καιρώ πολέμου και στους οποίους επιβάλλεται η ποινή του θανάτου.
Στον τυφεκισμό, ο εκτελούμενος στέκεται συνήθως σε έναν τοίχο, στο κορμό ενός δέντρου ή σε ένα πάσσαλο. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια πολέμου συνήθως γίνεται απλά επιτόπου. Ως πράξη οίκτου, παραδοσιακά του προσφέρεται ένα τσιγάρο και ένα μαντίλι για να καλυφθούν τα μάτια του, αν και στην πράξη πολλοί κατάδικοι, προκειμένου να δείξουν γενναιότητα, αρνούνται το μαντίλι.
Το άγημα τακτικού η αντάρτικου στρατού, το οποίο είναι επιφορτισμένο με την δια τυφεκισμού εκτέλεση ονομάζεται εκτελεστικό απόσπασμα. Το απόσπασμα αποτελείται, συνηθέστατα, από απλούς στρατιώτες, με τον αριθμό τους να ποικίλει, αναλόγως του αντίστοιχου πλήθους των μελλοθανάτων που πρόκειται να εκτελέσουν. Διοικείται από έναν χαμηλόβαθμο αξιωματικό ή υπαξιωματικό, ο οποίος και δίνει τα παραγγέλματα, έως της τελικής εντολής («πυρ»). Σε αρκετές περιπτώσεις το απόσπασμα συνοδεύεται από κάποιον ιερέα, ο οποίος μεταλαμβάνει τους υπό εκτέλεση καταδικασθέντες που το επιθυμούν, ενώ μπορεί να παρίσταται και γιατρός που βεβαιώνει τον θάνατο των εκτελεσθέντων.
Τα όπλα που χρησιμοποιούνται στις εκτελέσεις είναι τουφέκια, ενώ για μαζική εκτέλεση χρησιμοποιούνται πολυβόλα. Ποτέ δεν γίνονται εκτελέσεις με αυτόματα όπλα ή οπλοπολυβόλα. Κατά τη διάρκεια της κατοχής ήταν σύνηθες το φαινόμενο οι Γερμανοί κατακτητές να χρησιμοποιούν ολιγομελή αποσπάσματα (1-3 ανδρών) οι οποίοι προέβαιναν σε μαζικές εκτελέσεις (αντίποινα) του άμαχου, κυρίως, πληθυσμού, με τη χρήση πολυβόλων.
Πηγές
• Εκτελεστικό Απόσπασμα – Εκτέλεση δια τουφεκισμού και κανόνες που αφορούν το εκτελεστικό απόσπασμα
Κατηγορία:Μέθοδοι εκτέλεσης Κατηγορία:Θανατική ποινή Κατηγορία:Δικαιοσύνη
Εκναυλωτής
Γενικά με την ονομασία εκναυλωτής φέρεται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που παρέχει κάποιο μέσον μεταφοράς, (όχημα, τρένο, πλοίο, αεροπλάνο κ.λπ.), στον ναυλωτή ή φορτωτή ή επιβάτη, έναντι ορισμένης αμοιβής, που καλείται κόμιστρο, ναύλος ή εισιτήριο.
Στις χερσαίες μεταφορές μπορεί να είναι ο ιδιοκτήτης του μέσου, ή ο εντολοδόχος εκπρόσωπος - πράκτορας εταιρείας μεταφορών, η σιδηροδρομικής εταιρείας, και στις αεροπορικές μεταφορές ο εντολοδόχος εκπρόσωπος (πράκτορας) αεροπορικής εταιρείας. Στις θαλάσσιες μεταφορές εκναυλωτής μπορεί να είναι ο πλοιοκτήτης η ο εφοπλιστής ή ο διαχειριστής συμπλοιοκτησίας ή άλλος εντολοδόχος των παραπάνω που μπορεί να υπογράψει σχετικό ναυλοσύμφωνο, όπως ο εντολοδόχος ναυτικός πράκτορας και ο ναυλομεσίτης.
Σε όλες τις περιπτώσεις, εκτός της δωρεάν μεταφοράς, ο εκναυλωτής φέρει τον χαρακτήρα του εμπόρου και οι πράξεις που διενεργεί εκ της ιδιότητας αυτής εμπορικές.
Υποχρεώσεις
Οι υποχρεώσεις του εκναυλωτή, διακρίνονται στις προ και κατά τη φόρτωση, και σ΄ εκείνες κατά τη μεταφορά και την εκφόρτωση.
Δικαιώματα
Οι παραπάνω όμως υποχρεώσεις αναμφισβήτητα δημιουργούν και κάποια δικαιώματα στον εκναυλωτή σημαντικότερα των οποίων είναι:
Στην περίπτωση που ο παραλήπτης δεν εμφανίζεται ή αρνείται να παραλάβει το φορτίο, ο εκναυλωτής δικαιούται τότε μετά από προηγούμενη ειδοποίηση προς αυτόν, εφόσον είναι εφικτή, να εκφορτώσει και να παρακαταθέσει το φορτίο όσο το δυνατόν ασφαλέστερα με την υποχρέωση όμως να ειδοποιήσει περί της πράξης του αυτής τον ναυλωτή.
Αν επίσης εμφανιστούν περισσότερα πρόσωπα ως παραλήπτες για το ίδιο φορτίο τότε ο εκναυλωτής δικαιούται να προκαλέσει διορισμό μεσεγγυούχου οπότε παραδίδοντας το φορτίο σ΄ αυτόν παύει και οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση, διατηρώντας όμως τα δικαιώματά του για την καθυστέρηση των ενεργειών αυτών ως πρόσθετη αμοιβή.
Μια άλλη επίσης περίπτωση σημαντική είναι να έχουν φορτωθεί στο πλοίο εμπορεύματα που δεν είχαν δηλωθεί αρχικά στον εκναυλωτή οπότε δικαιούται να τα εκφορτώσει στον ίδιο τόπο φόρτωσης ή λιμένα φόρτωσης ή ν΄ απαιτήσει τον μεγαλύτερο ναύλο της αγοράς για ομοειδή εμπορεύματα, εφ΄ όλου του φορτίου. Το δικαίωμα αυτό παρέχεται νόμιμα στον εκναυλωτή ως μέσο προστασίας του από τον ναυλωτή που θα επιχειρήσει να φορτώσει πράγματα που δεν έχει προηγουμένως δηλώσει και που μπορεί να είναι επικίνδυνα για την ασφάλεια του πλοίου, ή απαγορευμένα ή κάποιο είδος που υπόκειται σε μεγαλύτερο ναύλο.
Ευθύνη εκναυλωτή
Σύμφωνα με την υφιστάμενη σήμερα διεθνή πρακτική αλλά και των εσωτερικών νομοθεσιών των περισσοτέρων ναυτιλιακών Χωρών, γενικά η ευθύνη του εκναυλωτή, κατά περίπτωση διάθεσης μέσου μεταφοράς, καθορίζεται στα ακόλουθα κύρια σημεία:
Ευθύνη εξ ενεργειών πληρώματος
Για τις μεν πρώτες επιζήμιες ενέργειες, σε ναυτικό πταίσμα χαρακτηριζόμενες δεν ευθύνεται ο εκναυλωτής, δεδομένου ότι καμία επίδραση δεν μπορεί ν΄ ασκήσει για την αποφυγή τους, ακόμα και αν επιβαίνει ο ίδιος στο πλοίο κατά την διάπραξή τους.
Για δε τις δεύτερες σε "διοικητικό πταίσμα" χαρακτηριζόμενες, ευθύνεται ο εκναυλωτής δεδομένου ότι ο Πλοίαρχος ενεργεί ως εκπρόσωπός του, ή βάσει των εντολών και οδηγιών του, κατά την έννοια της διαχειριστικής του εξουσίας που παρέχεται από τον νόμο.
Απαλλαγή ευθυνών εκναυλωτή
Σύμφωνα με την υφιστάμενη ελληνική νομοθεσία ο εκναυλωτής απαλλάσσεται της υποχρέωσης αποζημίωσης σε ζημίες φορτίου ή ναυλωτού που προέρχονται από τις ακόλουθες δέκα περιπτώσεις, χαρακτηριζόμενες επί τούτου και ως οι "δέκα απαλλαγές":
Η υπό τον Κ.Ι.Ν.Δ. παραπάνω απαρίθμηση των γεγονότων αυτών είναι περιοριστική, συνεπώς αποκλείεται κάθε άλλη περίπτωση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο Κατηγορία:Ναυλαγορά
Marvel Television
Η Marvel Television ήταν μια Αμερικανική εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών σειρών υπεύθυνη για τηλεοπτικές σειρές με ηθοποιούς και κινουμένων σχεδίων (μέσω της Marvel Animation) και σειρές απευθείας σε DVD βασισμένες σε χαρακτήρες των Marvel Comics. Το τμήμα βρισκόταν στη θέση των θυγατρικών ABC Studios. Η Marvel Television επίσης συνεργάστηκε με την 20th Century Fox για να παράγει τηλεοπτικές σειρές βασισμένες στο franchise X-Men, όπως τα Legion και The Gifted. Το τμήμα μεταφέρθηκε στην Marvel Studios από την Marvel Entertainment τον Οκτώβριο του 2019 και έγινε πτυχή του δύο μήνες αργότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην Θυγατρικές της The Walt Disney Company Κατηγορία:Marvel Entertainment Κατηγορία:Marvel Television
Ούγος Β΄ ντε Σαρπινύ
Ο Ούγος Β΄ ντε Σαρπινύ (γαλλικά : Hugues de Charpigny) ήταν Γαλλικής καταγωγής ιππότης, ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και βαρώνος της Βοστίτσας. Ήταν γιος του Γκυ ντε Σαρπινύ και κληρονόμος του το 1295 στη Βαρωνία της Βοστίτσας. Πέθανε προ του 1316, και τον διαδέχτηκε μια κόρη του, που παντρεύτηκε τον Φίλιππο της Ζονβέλ.
Πηγές
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρωνία της Βοστίτσας
Φράντισεκ Όγκουρτσακ
Ο Φράντισεκ Όγκουρτσακ (γεννημένος στις 24 Απριλίου 1984) είναι Σλοβάκος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 198εκ και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.
Καριέρα
Το 2007 μεταπήδησε στο Βέλγιο για λογαριασμό της Κνακ Ρούσελαρε, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το καλοκαίρι του 2008 ταξίδεψε στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για πέντε χρόνια αγωνιζόμενος στις Μπασάνο (2008-09), Ούμπρια (2009-10), Ίγκο Γκένες (2010-11), Σίσλει (2011-12), Παγιάβολο Πιασέντζα (2012-13) και Καλίπο Σπορ (2013-14).
Τη σεζόν 2014-15 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Πολωνίας με τη φανέλα της Πίλκα Σιάτκοβα, ενώ το καλοκαίρι του 2015 μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Στην ομάδα του Πειραιά παραμένει μέχρι σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Σλοβάκοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κοτζού μπέης
Ο Κοτζού μπέης (πλήρες όνομα Κουριτζαλή Κοτσού ή Κοτζί Μουσταφά μπέης) ήταν διακεκριμένος πρώιμος ιστορικός μελετητής των αιτιών της παρακμής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Σύμφωνα με τη σύγχρονη τουρκική βιβλιογραφία ήταν Έλληνας βορειοηπειρώτης χριστιανός που εξισλαμίστηκε μετά από παιδομάζωμα. Υποστηρίζεται όμως και η άποψη ότι ήταν αλβανικής καταγωγής και ότι στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη και εκπαιδεύτηκε στο σουλτανικό σαράι. Υπηρέτησε σειρά σουλτάνων και ευνοήθηκε ιδιαίτερα από τον Μουράτ Δ' και τον Ιμπραήμ Α'. Διορίστηκε και σύμβουλος του τελευταίου. Ο Κοτζού μπέης είναι πιο γνωστός για την μελέτη του Η μελέτη του Κοτζού μπέη, που αν και παραγνωρίστηκε στην εποχή της, κατά την οποία η Οθωμανική αυτοκρατορία είχε αρχίσει να αντιμετωπίζει προβλήματα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, σήμερα θεωρείται μια από τις καλύτερες αναλύσεις των αιτιών της Οθωμανικής παρακμής.
Πηγή
Κατηγορία:Αλβανοί ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Οθωμανοί ιστορικοί
Εθνόσημο της Κούβας
Μέρη του εθνοσήμου
Το έμβλημα διαιρείται σε τρία μέρη. Ο θυρεός αποτελεί το κεντρικό.
Στο εθνόσημο υπάρχουν επίσης ένα κλειδί σε μια γαλάζια θάλασσα ανάμεσα σε βράχους, σύμβολο της γεωγραφικής θέσης της Κούβας, ως το κομβικό σημείο του Κόλπου του Μεξικού, με έναν λαμπρό ανατέλλοντα ήλιο για φόντο, που αντιπροσωπεύει την ανατέλλουσα δημοκρατία.
Στα αριστερά οι κάθετες λωρίδες συμβολίζουν τις τρεις περιοχές στις οποίες διαιρείται η χώρα: Ανατολική, Κεντρική και Δυτική Κούβα. Στα δεξιά υπάρχει ένα ορεινό τοπίο, πράσινη βλάστηση και ένας βασιλικός φοίνικας, το εθνικό δέντρο της Κούβας, που συμβολίζει την πλούσια γη του νησιού. Τα σύμβολα αυτά φαίνεται να αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα: Ελευθερία, Ισότητα και Αδερφότητα.
Πηγές
Κουβα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κούβας
Πώς τελείωσε αυτό το καλοκαίρι
Το Πώς τελείωσε αυτό το καλοκαίρι (Ρωσικά: Как я провёл этим летом) είναι ταινία στο είδος δραμα/θρίλερ/περιπέτεια, ρωσικής παραγωγής το 2010.