cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλβανική λογοτεχνία
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αλβανική γλώσσα Κατηγορία:Πολιτισμός της Αλβανίας Κατηγορία:Ευρωπαϊκή λογοτεχνία
Γιάννης Πλακιωτάκης
Ο Γιάννης (Ιωάννης) Πλακιωτάκης (Αθήνα, 10 Ιουλίου 1968) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής Λασιθίου.
Έχει διατελέσει υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (2019 - 2023), υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας (10 Ιουνίου 2014 - 27 Ιανουαρίου 2015) και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας (19 Σεπτεμβρίου 2007 - 7 Οκτωβρίου 2009). Από τις 23 Νοεμβρίου 2015 έως τις 10 Ιανουαρίου 2016 ήταν πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.
Βιογραφία
Κατάγεται από τη Σητεία και θείος του ήταν ο Μιχαήλ Χλουβεράκης, βουλευτής Λασιθίου με την ΕΠΕΚ του Νικολάου Πλαστήρα και με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Γιάννης Πλακιωτάκης έχει σπουδάσει Βιοχημικός Μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Ουαλίας. Κατέχει μεταπτυχιακούς τίτλους στη Βιοχημική Μηχανική στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στο City University Business School. Στα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής του Σ.Α.Ο. Είναι νυμφευμένος με την Κύπρια επιχειρηματία, Αφροδίτη Δωρίτη, από το 2014.
Πολιτική καριέρα
Το 1987 εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος την περίοδο 1998-2002 στο Δήμο Σητείας και το 2001 έγινε μέλος της επιτροπής Τουρισμού. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην περιφέρεια Λασιθίου με τη ΝΔ στις εκλογές του 2004. Επανεκλέχθηκε στις εκλογές των ετών 2007, 2009, του Μαΐου και Ιουνίου του 2012, του Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου του 2015, του 2019, του Μαΐου και του Ιουνίου 2023. Διατέλεσε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας με αντικείμενο αρμοδιότητας τα έργα υποδομής των ενόπλων δυνάμεων, τη μετεωρολογία και το στρατιωτικό αθλητισμό από το Σεπτέμβριο του 2007 μέχρι τον Οκτώβριο του 2009. Στη συνέχεια ορίστηκε τομεάρχης Εμπορικής Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας.
Στις περιφερειακές εκλογές του 2010 ο Πλακιωτάκης κατήλθε ως υποψήφιος με τη ΝΔ, ηττήθηκε όμως από το Σταύρο Αρναουτάκη του ΠΑΣΟΚ, κατατασσόμενος στην τρίτη θέση με ποσοστό 14,88% στον πρώτο γύρο. Από το 2012 έως το 2014 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Ελλάδας στον Ο.Α.Σ.Ε. Τον Ιούνιο του 2014 ορκίστηκε Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, θέση που διατήρησε μέχρι τον Ιανουάριο του 2015.
Την 1η Φεβρουαρίου του 2015 με απόφαση του αρχηγού της Ν.Δ. Αντώνη Σαμαρά προτάθηκε για τη θέση του νέου γενικού γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος ενώ μετά από εννέα μήνες, τρεις εβδομάδες και μία μέρα (23 Νοεμβρίου), ύστερα από την αποτυχία διενέργειας εκλογών για την ανάδειξη του νέου προέδρου του κόμματος, διορίστηκε από τον προσωρινό πρόεδρο, Βαγγέλη Μεϊμαράκη, αντιπρόεδρος του Κόμματος. Ο διορισμός του ως αντιπρόεδρος πραγματοποιήθηκε ώστε να γίνει δυνατή η μεταβίβαση σε αυτόν των καθηκόντων του προέδρου, από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ο οποίος έπειτα από εσωκομματικές πιέσεις αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Τον Ιούλιο του 2019 ορίστηκε υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Τον Μάιο του 2021 δέχτηκε κριτική από μέσα ενημέρωσης για την εμφάνισή του στο ντοκιμαντέρ Black Trail σχετικά με τον περιβαλλοντικό αποτύπωμα της ναυτιλίας, όπου έμεινε αμήχανος σε δηλώσεις εφοπλιστή που εκφράστηκε απαξιωτικά για την κυβέρνηση, και την αμφισβήτηση από πλευράς του της αναγκαιότητας των μέτρων στη ναυτιλία για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
Μεταφορικό Ισοδύναμο
Από την αρχή της θητείας του στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. απαξίωσε το Μεταφορικό Ισοδύναμο. Η καθυστέρηση πληρωμών έφερε κόντρα με την αξιωματική αντιπολίτευση. Τον Αύγουστο του 2022 δέχθηκε έντονη κριτική καθώς ψευδώς δήλωσε δημόσια τον Ιούνιο του 2022 ότι θα συνεχιστούν οι πληρωμές για το Μεταφορικό Ισοδύναμο μέσα στον Ιούλιο του 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Ντέβα (πόλη)
Η Ντέβα (Deva, Ουγγρικά Déva, Γερμανικά Diemrich, Schlossberg, Denburg, Λατινικά Sargetia, Tουρκικά Deve, Devevar) είναι πόλη της δυτικής Ρουμανίας, πρωτεύουσα της επαρχίας Χουνεντοάρα, στην ιστορική-γεωγραφική περιοχή της Τρανσυλβανίας. Είναι χτισμένη κοντά στην αριστερή όχθη του ποταμού Μούρες, 400 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Βουκουρεστίου και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 61.123 κάτοικοι.
Πάνω από την πόλη κυριαρχεί ο λόφος του κάστρου (370m), σε σχήμα κόλουρου κώνου, η οποία παρέχει μια επιβλητική θέα της κοιλάδας του Μούρες. Στην κορυφή του λόφου βρίσκονται τα ερείπια της ακρόπολης, που χτίστηκε τον 13ο αιώνα, κατά τη διάρκεια των επιδρομών των Μογγόλων. Η πόλη μεγάλωσε κάτω από την προστατευτική σκιά της ακρόπολης κατά τη διάρκεια του 13ου και 14ου αιώνα, αλλά μια έκρηξη στην πυριτιδαποθήκη στις αρχές του 19ου αιώνα κατέστρεψε μεγάλο μέρος της.
Ονομα
Το όνομά της καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1269 ως κάστρουμ Ντέβα. Η προέλευση του ονόματος υπήρξε αντικείμενο αντιπαράθεσης. Μερικοί θεωρούν ότι το όνομα είναι παλαιοτουρκικής καταγωγής από το όνομα Gyeücsa. Άλλοι ισχυρίζονται ότι το όνομα είναι πιθανώς σλαβικής προέλευσης όπου Deva ή Devín σημαίνει «κορίτσι» ή «παρθένος». Παρόμοια περίπτωση υπάρχει στα Σλοβακικά για το Κάστρο Ντεβίν, που βρίσκεται στη συμβολή του Δούναβη και του Μεγάλου Μοράβα, στην πρώην πόλη Ντεβίν (σήμερα προάστιο της Μπρατισλάβας). Θεωρείται επίσης ότι το όνομα προέρχεται από την αρχαία Δακική λέξη ντάβα, που σημαίνει «φρούριο» (όπως στα Πελεντάβα, Πιρομποριντάβα ή Ζαριγκντάβα). Άλλες θεωρίες εντοπίζουν τα ίχνη του ονόματος σε μια Ρωμαϊκή Λεγεώνα, τη Legio II Augusta, που μεταφέρθηκει στη Ντέβα από το Castrum Deva, σημερινό Τσέστερ (Deva Victrix) στη Βρετανία.
Ακόμη η *ντάβα* 'πόλη' προέρχεται από το αναδομημένο πρωτοϊνδοευρωπαϊκό *dhewa* 'οικισμός'.
Σε μεσαιωνικούς χάρτες η Ντέβα εμφανίζεται ως: Dewan (πρώτη αναφορά), Deva ή αργότερα Diemrich.
Ιστορία
Έγγραφα που αποδεικνύουν την ύπαρξη της πόλης εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1269, όταν ο Στέφανος Ε΄, Βασιλιάς της Ουγγαρίας και Δούκας της Τρανσυλβανίας, ανέφερε "το βασιλικό κάστρο της Deva" σε μια παραχώρηση προνομίων προς τον Κόμη Κυλ του Kέλιγκ (Ρουμανικά: comitele Chyl din Câlnic). Υπό το Βοεβόδα Ιωάννης Ουνιάδη, η Ντέβα έγινε σημαντικό στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο. Εν μέρει καταστράφηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1550, αλλά αργότερα ανοικοδομήθηκε και το φρούριο επεκτάθηκε. Το 1621 πρίγκιπας Γαβριήλ Μπέτλεν αναδιαμόρφωσε και επέκτεινε το αναγεννησιακού ρυθμού Μέγαρο Μάγκνα Κούρια (επίσης γνωστό και ως Κάστρο Μπέτλεν).
Βουλγαρική εμπορική παροικία
Το 1711-1712 η Ντέβα εποικίστηκε από μια ομάδα Ρωμαιοκαθολικών Βούλγαρων εμπόρων, προσφύγων μετά την αποτυχημένη αντιοθωμανικό Εξέγερση του Τσίπροφτσι του 1688. Οι έποικοι ήταν αρχικά κυρίως από το Τσίπροφτσι και τη Ζέλεζνα της βορειοδυτικής Βουλγαρίας, αλλά επίσης και από το γειτονικο Koπίλοφτσι και την Kλεισούρα (στην Κεντρική Βουλγαρία). Ωστόσο οι άποικοι ήρθαν στη Ντέβα από τη Βλαχία και από το Βίντσου ντε Ζος (στην Τρανσυλβανία), όπου είχε ιδρυθεί μια παρόμοια αποικία το 1700.
Δημογραφικά
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011 η πόλη είχε πληθυσμό 56.647, που την καθιστούσε 37η μεγαλύτερη πόλη της Ρουμανίας. Η εθνοτική σύνθεση είναι η εξής :
Οικονομία - Εκπαίδευση
Σημαντικά για την οικονομία της Ντέβα είναι η αυτοκινητοβιομηχανία, το εμπόριο, τα δομικά υλικά και η ενεργειακή  βιομηχανία.
Ένα ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Οικολογίας και Τουρισμού ιδρύθηκε στην πόλη το 1990 και τα ακαδημαϊκά κέντρα της Τιμισοάρα και της Κλουζ-Ναπόκα έχουν ανοίξει παραρτήματα στην πόλη. Η Ντέβα φιλοξενεί επίσης το εθνικό προπονητικό κέντρο γυμναστικής γυναικών της Ρουμανίας που ονομάζεται Colegiul National Sportiv "Cetatea" Deva.
Κλίμα
Το κλίμα της Ντέβα, όπως και της υπόλοιπης Ρουμανίας, χαρακτηρίζεται ως ηπειρωτικό, με ψυχρούς χειμώνες και θερμά καλοκαίρια. Οι βροχοπτώσεις είναι σε ετήσια βάση μέτριες, με τις περισσότερες να παρατηρούνται στη διάρκεια του καλοκαιριού.
Τουρισμός
Τα τουριστικά αξιοθέατα της Ντέβα περιλαμβάνουν το Θέατρο Τέχνης, τον Κινηματογράφο Πάτρια, το Παλιό Κέντρο και το Πάρκο του Κάστρου, όπου υπάρχουν τα αγάλματα του Μιχαήλ Εμινέσκου και του Δεκέβαλου και το Μέγαρο Μάγκνα Κούρια. Υπάρχει επίσης και το Συγκρότημα Aqualand, ένα νεόδμητο κέντρο αναψυχής που βρίσκεται κοντά στο Πάρκο του Κάστρου. Είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός της περιοχής της Τρανσυλβανίας.] Στο κέντρο της πόλης το Πολιτιστικό Μέγαρο και το μουσικό σιντριβάνι αποτελούν δύο καθοριστικά στοιχεία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Κερασιά Φωκίδας
Η Κερασιά ή Κερασιές  είναι ορεινό χωριό του νομού Φωκίδας.
Γενικά στοιχεία
Η Κερασιά είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.170 μέτρων, στις πλαγιές των Βαρδουσίων. Η παλαιά ονομασία του χωριού είναι Σουρούστι, η οποία άλλαξε τον Σεπτέμβριο του 1928.
Οι ρίζες του οικισμού ανάγονται στα ελληνιστικά και βυζαντινά χρόνια. Από το χωριό καταγόταν ο καπετάνιος και αγωνιστής στην Επανάσταση του 21, Γιάννης Φαρμάκης, καθώς και πολλοί άλλοι αγωνιστές του 21.
Η Κερασιά ανήκει στη δημοτική ενότητα Βαρδουσίων του Δήμου Δωρίδος και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, είναι 64 κάτοικοι. Το παλαιό σχολείο του χωριού αποτελεί σήμερα το Πνευματικό Κέντρο. Εκδίδεται εφημερίδα με τίτλο «Κερασιά» και λειτουργεί χορευτικός όμιλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Νηοπομπή
thumb|right|Αμερικανική νηοπομπή που κατευθύνεται στο [[Κέιπ Τάουν κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (Νοέμβριος 1941) διαθέτοντας επιπλέον αεροπορική προστασία.]] Νηοπομπή ονομάζεται γενικά οποιαδήποτε σύμπλευση πλοίων κατ΄ ομάδα. Καθιερώθηκε όμως να λέγεται μια ομάδα από εμπορικά ή μεταγωγικά πλοία που συμπλέουν οργανωμένα και υπό την προστασία "συνοδείας" πολεμικών πλοίων σε καιρό πολέμου ή κρίσης, με σκοπό την προστασία αυτών τούτων των πλοίων, των πληρωμάτων και των μεταφερόμενων φορτίων από εχθρικές ή πειρατικές ενέργειες.
Πρόκειται για εξαιρετικά παλιά πρακτική, όσο τουλάχιστον και η ύπαρξη ναυτικού πολέμου, στην ασφάλεια των θαλασσίων μεταφορών, έναντι εχθρικών επιχειρήσεων ή πειρατείας.
Ωστόσο, πραγματικά οργανωμένες "νηοπομπές συνοδείας" σχηματίστηκαν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.
Είδη νηοπομπών
Ο όρος νηοπομπή αποδίδεται στο σχηματισμό πλεύσης ομάδας πλοίων και όχι στο διοικητικό χαρακτήρα αυτών που μπορεί να είναι στόλος, στολίσκος, ναυτική μοίρα κ.λπ. Έτσι ως σχηματισμός πλεύσης η νηοπομπή διακρίνεται σε:
Σημείωση
Κατηγορία:Ναυτική τακτική
Βαρβάρα της Έσσης
Η Βαρβάρα της Έσσης, γερμ.: Barbara von Hessen von Württemberg-Mömpelgard (8 Απριλίου 1536 - 8 Ιουνίου 1597) ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Βυρτεμβέργης-Μέμπελγκαρντ και μετά κόμισσα του Βάλντεκ.
Οικογένεια
Γεννήθηκε στο Κάσσελ της Έσσης στις 8 Απριλίου 1536, ως η τρίτη κόρη του Φίλιππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της νόμιμης συζύγου του Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας. Είχε τέσσερις αδελφές και πέντε αδελφούς, συμπεριλαμβανομένου του Γεωργίου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Ο πατέρας της ήταν κορυφαίος πρωτεργάτης της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Αφού αυτός νυμφεύτηκε τη μητέρα της, έκανε (μαργανατικό γάμο) και με τη Μαργαρίτα φον ντερ Ζάαλε, από την οποία απέκτησε άλλα εννέα παιδιά.
δεξιά|μικρογραφία|Ο γιος της Βαρβάρας, ο [[Φρειδερίκος Α΄ δούκας της Βυρτεμβέργης|Φρειδερίκος Α΄ δούκας της Βυρτεμβέργης και η οικογένειά του.]]
Στις 10 Σεπτεμβρίου 1555 στο Ράιχενβαϊερ, η Bαρβάρα παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, τον Γεώργιο Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης-Mέμπελγκαρντ (γαλλ.: Μονμπελιάρ). Αυτή ήταν 19 ετών και αυτός 57. Έκαναν την κατοικία τους στο σατώ ντε Μονμπελιάρ στο πριγκιπάτο του Μέμπελγκαρντ, ενός αυστηρά Λουθηρανικού θύλακα στη Γαλλία.
Μαζί είχαν έναν γιο:
Η Bαρβάρα χήρευσε στις 18 Ιουλίου 1558, μετά από λιγότερο από τρία χρόνια γάμου. Παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της Δανιήλ κόμη του Βάλντεκ δέκα χρόνια αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου 1568 στο Κάσσελ, όταν ήταν 32 ετών.
Απεβίωσε στις 8 Ιουνίου 1597 στο κάστρο Βάλντεκ της Έσσης. Μεταξύ των πολυάριθμων απογόνων της είναι η σημερινές ισπανική και βρετανική βασιλικές οικογένειες.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κόμμα των Ριζοσπαστών
Το Κόμμα των Ριζοσπαστών ήταν Ελληνικό πολιτικό κόμμα στα Επτάνησα και στις Ηνωμένες Πολιτείες των Ιονίων Νήσων και θεωρείται το πρώτο πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε στην Ελλάδα με κομματική δομή.
Το κόμμα των Ριζοσπαστών ιδρύθηκε το 1848 και διαλύθηκε αμέσως μετά την ένωση των Ιόνιων νήσων με την Ελλάδα το 1864, ήταν ενάντια στην Αγγλική κατοχή των Ιόνιων νήσων και υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα. Η Αγγλία είχε αναλάβει την προστασία του νέου κράτους που δημιουργήθηκε με την Συνθήκη των Παρισίων το 1815 η οποία προέβλεπε την την προστασία του ελευθέρου και ανεξαρτήτου κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών των Ιονίων Νήσων, αλλά αντί για προστασία είχε επιβάλει καθεστώς αποικίας. Το κόμμα των Ριζοσπαστών εναντιωνόταν στην Αγγλική κατοχή με κύριο αίτημα την ένωση. μικρογραφία|Αναμνηστική φωτογραφία των πληρεξουσίων του Ιονίου κοινοβουλίου που ψήφισε την ένωση με την Ελλάδα, 5 Οκτωβρίου 1863
Οι Ριζοσπάστες με την πολιτική τους καθοδήγηση ξεσήκωναν τον λαό ενάντια στην Βρετανία και υπέρ της ενώσεως. Στις 26 Νοεμβρίου 1850 ο Ριζοσπάστης βουλευτής Ιωάννης Δετοράτος Τυπάλδος σε μια ενθουσιώδη βουλή προτείνει το ψήφισμα για την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα. Το ψήφισμα το υπέγραψαν και οι Γεράσιμος Λιβαδάς, Ναδάλης Δομενεγίνης, Γεώργιος Τυπάλδος, Φραγκίσκος Δομενεγίνης, Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος, Ιωσήφ Μομφεράτος, Τηλέμαχος Παΐζης, Ιωάννης Τυπάλδος, Άγγελος Σιγούρος – Δεσύλλας, Στ. Πυλαρινός, Χριστόδουλος Ποφάντης. Η Βρετανία απάντησε με διωγμούς, συλλήψεις, φυλακίσεις, εξορίες και κλείσιμο των εφημερίδων. Οι δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές εξορίζονται, ο Ηλίας Ζερβός στα Αντικύθηρα και ο Ιωσήφ Μομφεράτος στην Ερικούσα. Η οργάνωση των Ριζοσπαστών ουσιαστικά διαλύεται, Τότε στον χώρο των ριζοσπαστών εμφανίζεται ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος επικεφαλής των νέων Ριζοσπαστών. Ο Λομβάρδος ακολούθησε διαφορετική πολιτική από τους προκατόχους του και επιζητούσε μόνο την ένωση.
Το 1862 Ηλίας Ζερβός ως Πρόεδρος τότε της Βουλής ανεβαίνει στο βήμα και προτείνει την αναστολή του εθνικού ζητήματος και την ψήφιση διαφόρων βελτιώσεων με τις οποίες θα ανακουφιζόταν ο επτανησιακός λαός, μαζί του τάχτηκε ο Ιωσήφ Μομφεράτος και οι παλιοί ριζοσπάστες ενώ ο Λομβάρδος και νέοι ριζοσπάστες διαφώνησαν με αποτέλεσμα την διάσπαση των ριζοσπαστών σε αληθινούς , ή παλιούς Ριζοσπάστες, (Κόμμα Αληθινών Ριζοσπαστών), που απέβλεπε σε  ένωση με την Ελλάδα, ανεξαρτησία και δικαιοσύνη, με αρχηγούς τον Ηλία Ζερβό-Ιακωβάτο  και τον Ιωσήφ Μομφεράτο, και σε Κόμμα των Ενωτικών Ριζοσπαστών (Νέοι ριζοσπάστες), ή απλά ενωτικών, που απέβλεπαν μόνο σε ένωση με την Ελλάδα, με αρχηγό τον Κωνσταντίνο Λομβάρδο.
Βιβλιογραφία
*
Μάρεια
μικρογραφία|Ο αρχαιολογικός χώρος της Μάρειας Η Μάρεια ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στο δυτικό Δέλτα του Νείλου.
Σήμερα η πόλη έχει βρεθεί στη περιοχή του Κομ Ελ Ιντρίς (αραβικά : کوم الادریس ) βρίσκεται περίπου 40 χλμ νοτιοδυτικά της Αλεξάνδρειας στη νότια ακτή της λίμνης Μαραιώτις, της οποίας το όνομα προέρχεται πιθανότατα από την αρχαία πόλη.
Η Μάρεια πιθανώς ταυτίζεται με την πόλη Χαστεμέχ που αναφέρεται σε αραμαϊκή επιγραφή για τους νεκρούς από μάχη στη Σαχάρα κατά το τέταρτο έτος της βασιλείας του Ξέρξη Α΄. Η αιγυπτιακή ονομασία Χαστεμέχ, σημαίνει ερημική περιοχή της Τιεμεχού, Λιβύης, περιγράφοντας τόσο την πόλη και τη σχετική διοικητική περιοχή η οποία συστάθηκε από τον Ψαμμήτιχο Α΄.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Ψαμμήτιχος ο ιδρυτής της Αιγυπτιακής 26ης δυναστείας είχε τοποθετήσει φρουρά στη Μάρεια για προστασία από τους Λίβυους. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι κάτοικοι της θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως Λίβυους. Ειδικότερα κατά την πρώτη χιλιετία στο δυτικό Δέλτα του Νείλου ζούσαν Λιβυκές φυλές. Σύμφωνα με το Διόδωρο έγινε μια μάχη ανάμεσα στη Μάρεια και τον Απρίη της Αιγύπτου. Ο Στράβων αναφέρει ότι Μάρεια φημίζεται για τους αμπελώνες της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Εθνική Κύπρου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Κύπρου είναι ομάδα που εκπροσωπεί την Κύπρο στις διεθνείς διοργανώσεις και τελεί υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΚΟΚ) η οποία είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA) από το 1974.
Η εθνική Κύπρου έχει συμμετάσχει σε προκριματικούς αγώνες για τα τελικά Ευρωμπάσκετ και Μουντομπάσκετ χωρίς να καταφέρει να προκριθεί. Ανήκει στη δεύτερη κατηγορία του συστήματος προκριματικών Ευρωμπάσκετ.
Ιστορία
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Κύπρου συμμετέχει σε διεθνή και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Το 2005 έλαβε μέρος στην Πανεπιστημιάδα, όπου τερμάτισε 26η μεταξύ 30 χωρών. Επίσης, ήταν φιναλίστ δύο φορές στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών, το 1990 και το 1994, ενώ κατέκτησε την τρίτη θέση το 1988 και το 1992. Τα αποτελέσματα της ομάδας έχουν βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Μετείχε επανειλημμένα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών, ενώ το 2003 προκρίθηκε στην ημιτελική φάση των προκριματικών του Ευρωμπάσκετ.
Το 2025, αναμένεται να συνδιοργανώσει το Ευρωμπάσκετ 2025, μαζί με τη Λετονία, τη Φινλανδία και την Πολωνία.
ΑΜΚΕ
Η Εθνική Ανδρών συμμετέχει από το 1985 στους ΑΜΚΕ (Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης), όπου σε 15 συμμετοχές μετράει 9 χρυσά, 2 αργυρά, 2 χάλκινα ενώ δύο φορές κατέλαβε την 5η θέση.
Στατιστικά
Έως και τον Φεβρουάριο του 2023, εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Κύπρου βρισκόταν στην 78η θέση με βάση την κατάταξη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA Ranking).
Αμαλία Ερριέττα του Ζολμς-Μπάρουτ
Βιογραφία
Η Αμαλία Ερριέττα Καρλόττα ήταν κόρη του Ιωάννη Χριστιανού Β΄ του Ζολμς-Μπάρουτ και της Φρειδερίκης Λουίζας του Ρόις-Κέστριτς.
Γεννήθηκε στο Κλίτσκουφ της Σιλεσίας (τώρα στη δυτική Πολωνία) και απεβίωσε στην Καρλσρούη σε ηλικία 79 ετών.
Αρκετοί απόγονοί της έγιναν ηγεμόνες της Ευρώπης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1789 τον Κάρολο Λουδοβίκο του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ και είχε τέκνα:
Επίσης: Λεοπόλδος Γ΄ του Βελγίου > Ιωσηφίνα Καρλόττα του Βελγίου > Ερρίκος του Λουξεμβούργου (1955)
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ζολμς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Τόνι Σαβέβσκι
Ο Τόνι Σαβέβσκι (Тони Савевски· γεννήθηκε 14 Ιουνίου 1963) είναι Βορειομακεδόνας πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του μέσου. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ξένους ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Claymore
Το Claymore (ιαπωνικά: クレイモア, Χέπμπορν: Kureimoa) είναι ιαπωνική σειρά manga σκοτεινής φαντασίας και τρόμου που γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από τον Νοριχίρο Γιάγκι. Εκδιδόταν από το Μάιο του 2001 ως τις 4 Δεκεμβρίου του 2014 στα περιοδικά Monthly Shōnen Jump (Μάιος 2001-Ιούνιος 2007), Weekly Shōnen Jump (Ιούνιος 2007-Οκτώβριος 2007) και Jump Square (Νοέμβριος 2007-Δεκέμβριος 2014).
Τόνι Σαβέβσκι
Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής
Γεννήθηκε το 1963 στη Μπίτολα της ΣΟΔ της Γιουγκοσλαβίας (στο τότε γιουγκοσλαβικό κρατίδιο της ΣΔ της Μακεδονίας, τη σημερινή Βόρεια Μακεδονία). Ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα της πόλης του, την Πέλιστερ Μπιτόλα και σε ηλικία 17 ετών μεταγράφηκε στην Βαρντάρ Σκοπίων η οποία αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία του Γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος. Με την Βαρντάρ κατέκτησε το πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας το 1987 ενώ ενάμισι περίπου χρόνο μετά, τον Δεκέμβρη του 1988 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ. Στην ΑΕΚ παρέμεινε μέχρι το 2001 οπότε και σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Έχει συνδέσει το όνομά του με την χρυσή περίοδο της ιστορίας της ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε συνολικά 4 πρωταθλήματα,3 κύπελλα, 1 Λιγκ καπ και δύο Σούπερ Καπ. Ο Σαβέβσκι ήταν από τους σημαντικότερους συντελεστές των επιτυχιών αυτής της περιόδου.
Claymore
Έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση με τη μορφή anime από τα Madhouse Studios σε σκηνοθεσία Χιρογιούκι Τανάκα. Αποτελείται από συνολικά 26 επεισόδια, τα οποία προβλήθηκαν από τις 4 Απριλίου έως τις 26 Σεπτεμβρίου του 2007. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2008, το anime κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία σε από την Avex Trax σε επτά DVD, το κάθε ένα περιέχοντας τρία επεισόδια. Από τις 14 Οκτωβρίου του 2008 μέχρι τις 14 Ιουλίου του 2009, η σειρά κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ σε μορφή DVD από την Funimation.
Τόνι Σαβέβσκι
Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής
Συνολικά έχει αγωνιστεί σε 181 αγώνες στην Βαρντάρ Σκοπίων πετυχαίνοντας 10 γκολ, και σε 357 αγώνες στην ΑΕΚ πετυχαίνοντας συνολικά 52 γκολ. Μάλιστα είναι ο τρίτος κατά σειρά ξένος ποδοσφαιριστής σε συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα μετά τους Κριστόφ Βαζέχα και Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς. Συνολικά στην καριέρα του στους δύο συλλόγους έπαιξε σε 537 αγώνες και σημείωσε 62 γκολ. Αγωνίστηκε επίσης στην εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας σε δύο αγώνες (Ολυμπιάδα 1988 στην Σεούλ) και στην εθνική ομάδα της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (η σημερινή Εθνική Βόρειας Μακεδονίας) σε εννέα αγώνες.
Τίτλοι ως ποδοσφαιριστής
Ο Σαβέβσκι έχει κατακτήσει στο διάστημα που αγωνιζόταν ως ποδοσφαιριστής 5 πρωταθλήματα, 3 κύπελλα, 2 Σουπερ Καπ και 1 Λιγκ Καπ. Αναλυτικά:
Claymore
Στις 16 Φεβρουαρίου του 2010, η Funimation κυκλοφόρησε ένα πακέτο με την πλήρη σειρά σε μορφή Blu-ray ενώ, στις 30 Ιανουαρίου του 2017, η βρετανική Anime Limited κυκλοφόρησε την Limited Collector's Blu-ray edition της σειράς.
Τόνι Σαβέβσκι
Τίτλοι ως ποδοσφαιριστής
Βαρντάρ Σκοπίων
ΑΕΚ
Claymore
Πλοκή
μικρογραφία|αριστερά|150px|Το εξώφυλλο της σειράς σε DVD. Η υπόθεση της σειράς εξελίσσεται σε ένα μεσαιωνικό κόσμο όπου ζουν μαζί τα «Yoma» και οι άνθρωποι. Τα Yoma είναι τέρατα με υπερφυσική δύναμη και ταχύτητα που τρέφονται με ανθρώπους. Έχουν την ικανότητα να παίρνουν ανθρώπινη μορφή και έτσι να διεισδύουν στις ανθρώπινες κοινωνίες προκειμένου να βρουν τροφή.
Μία μυστήρια οργάνωση εκπαιδεύει γυναίκες με σκοπό να πολεμήσει τα Yoma. Πρόκειται για υβριδικές γυναίκες που έχουν σάρκα γιόμα εμφυτευμένη μέσα στο σώμα τους. Έτσι, αποκτούν τις δυνάμεις των Yoma, διατηρώντας όμως την ανθρώπινη φύση τους. Οι απλοί άνθρωποι τις αποκαλούν "Μάγισσες με ασημένια μάτια" ή απλά "Claymore", από τα σπαθιά με το ίδιο όνομα που κουβαλούν. Κάθε πολεμίστρια έχει διαφορετικό σύμβολο στο σπαθί της.
Τόνι Σαβέβσκι
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ο Τόνι Σαβέβσκι ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής αμέσως μετά την λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας, τον Ιανουάριο του 2001, όταν διαδέχτηκε στον πάγκο της ΑΕΚ τον Γιάννη Παθιακάκη. Την επόμενη χρονιά ανέλαβε προπονητής του Απόλλωνα Λεμεσού όπου παρέμεινε μία χρονιά και στην συνέχεια ανέλαβε προπονητής στην Ομόνοια Λευκωσίας με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Κύπρου το 2003. Από το 2004 ανέλαβε τεχνικός διευθυντής της ομάδας νέων της ΑΕΚ μέχρι το 2012. Το 2012 ανέλαβε ξανά προπονητής στην Ομόνοια Λευκωσίας, μέχρι τον Δεκέμβρη του 2013 όταν και παραιτήθηκε.
Claymore
Ανάπτυξη
Ο κόσμος του Claymore είναι εμπνευσμένος από αυτόν της μεσαιωνικής Ευρώπης.
Τόνι Σαβέβσκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Βορειομακεδόνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πέλιστερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βάρνταρ Κατηγορία:Βορειομακεδόνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Claymore
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Claymore Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Σειρές manga Κατηγορία:Anime και manga‎ σκοτεινής φαντασίας Κατηγορία:Anime και manga περιπέτειας Κατηγορία:Anime και manga‎ τρόμου Κατηγορία:Shōnen anime και manga Κατηγορία:Madhouse
Χέντρικ φαν Μπάλεν
Ο Χέντρικ φαν Μπάλεν (φλαμανδικά: Hendrick van Balen ή Hendrick van Balen I (ο Πρεσβύτερος) ή Hendrik Vanbalen, 1573 ή 1574 ή 1575, Αμβέρσα - 17 Ιουλίου 1632, Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής υαλογραφιών.
Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανανέωση της φλαμανδικής ζωγραφικής στις αρχές του 17ου αιώνα και ήταν ένας από τους διδασκάλους του Άντονι φαν Ντάικ. Μαθητές του, επίσης, υπήρξαν οι Αντονι Άντριενσσεν (Adriaenssen, Anthoni (II)), Γιαν φαν Μπάλεν (Jan van Balen), Γιαν φαν Μπέλκαμπ (Jan van Belkamp), Μάρτεν Μάντεκενς (Marten Mandekens) Φρανς Σνάιντερς (Frans Snijders) και Τζόυς Τάις (Joys Thys).
Βίος
Ο φαν Μπάλεν διετέλεσε μαθητής του Άνταμ φαν Νόορτ (Adam van Noort) και πιθανόν και του Μάρτεν ντε Φος (Marten de Vos). Περί το 1592 ο φαν Μπάλεν γίνεται μέλος της Συντεχνίας ζωγράφων του Αγίου Λουκά στην Αμβέρσα σε ηλικία 17 ετών. Μέχρι το 1602 δεν αναφέρεται να έχει μαθητές στο εργαστήριό του, στη συνέχεια όμως απέκτησε πολλούς και σημαντικούς, ανάμεσά τους οι φαν Ντάικ και Σνάιντερς. Το 1608 γίνεται "αντιπρύτανις" στη Συντεχνία και το 1609-10 γίνεται "πρύτανις". Ο λόγος που ως το 1602 δεν καταγράφεται να έχει μαθητές είναι, εκτός από τη μελέτη του, το πιθανό ταξίδι του στην Ιταλία. Αν και δεν καταγράφεται τίποτε σχετικό με παρόμοιο ταξίδι, με την επιστροφή του στην Αμβέρσα γίνεται μέλος της "Αδελφότητας των Ρωμανιστών" (Confrérie van romanisten): Προϋπόθεση για να γίνει κανείς μέλος της Αδελφότητας αυτής ήταν η επίσκεψη στη Ρώμη. Κατά το 1613 η Αδελφότητα τον εξέλεξε ως επικεφαλής της.
Το 1605 ο φαν Μπάλεν νυμφεύτηκε την Μαργκρίιτ Μπρίιρς (Margriet Briers ή de Brier) στην Αμβέρσα. Το ζευγάρι απέκτησε έντεκα παιδιά, τρία από τα οποία έγιναν ζωγράφοι: Ο Γιαν φαν Μπάλεν, ο Χάσπαρντ φαν Μπάλεν και ο Χέντρικ φαν Μπάλεν ο νεότερος. Η θυγατέρα του Μαρία παντρεύτηκε τον ζωγράφο Τέοντοορ φαν Τούλντεν (Theodoor van Thulden). Το 1613 συνοδεύει τον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και τον Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο σε διπλωματική αποστολή για λογαριασμό της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Σε αυτή συναντήθηκε με τον Χέντρικ Χόλτσιους (Hendrick Goltzius) και άλλους καλλιτέχνες από το Χάαρλεμ.
Ο φαν Μπάλεν διέθετε επί περισσότερα από 30 έτη το δικό του επιτυχημένο εργαστήριο και είχε πολλούς μαθητές, όπως προαναφέρθηκε. Ήταν, επίσης, σύγχρονος με πολλούς σημαντικούς και διάσημους Φλαμανδούς καλλιτέχνες, όπως ο Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, ο Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος και ο Πίτερ Μπρίγκελ ο νεότερος.
Γενικά
Στην αρχή της σταδιοδρομίας του ο φαν Μπάλεν δημιούργησε αρκετά μεγάλα ρετάμπλ, στα οποία είναι εμφανής η επιρροή του δασκάλου του Άνταμ φαν Νόορντ. Τα τελευταία του ρετάμπλ, με την πλούσια και λεπτή παλέτα, φαίνεται πως δημιουργήθηκαν μετά την άφιξη του φαν Ντάικ στο εργαστήριό του. Ο φαν Μπάλεν ζωγράφισε, επίσης, μυθολογικές και βιβλικές σκηνές σε μικρές πλάκες ή πλάκες χαλκού. Τα έργα του συχνά περιλαμβάνουν γυμνές μορφές σε μυθολογικό ή θρησκευτικό σκηνικό, τοποθετημένες σε ειδυλλιακό τοπίο. Ζωγράφισε, επίσης, τοπία.
Ο φαν Μπάλεν συνεργάστηκε συχνά με άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Γιόος ντε Μόμπερ (Joos de Momper), Χάσπαρ ντε Βίττε (Gaspar de Witte) Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο και Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Ο Άντονι φαν Ντάικ ζωγράφισε το πορτρέτο του δασκάλου του το 1627/30. Ο πίνακας αυτός σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Γκέτι στις ΗΠΑ.
Έργα με στεφάνους
Ο φαν Μπάλεν διαδραμάτισε σοβαρό ρόλο στην εξέλιξη του είδους ζωγραφικής (genre) με στεφάνους (γιρλάντες), στους οποίους τυπικά απεικονίζεται μια γιρλάντα με λουλούδια γύρω από μια ευλαβική εικόνα ή ένα πορτρέτο. Μαζί με τον Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο δημιούργησαν τον πρώτο γνωστό παρόμοιο πίνακα περί το 1607-1608, για λογαριασμό του Καρδιναλίου Φεντερίκο Μπορρομέο (Federico Borromeo), αφοσιωμένο συλλέκτη έργων τέχνης και αναμορφωτή του καθολικισμού. Ο Μπορρομέο ζήτησε τον πίνακα ως απάντηση στην καταστροφή των εικόνων της Παρθένου κατά τον προηγούμενο αιώνα και συνδύασε, κατ' αυτό τον τρόπο, τόσο το ενδιαφέρον του για την αναμόρφωση της Καθολικής Εκκλησίας όσο και για τις τέχνες. Ο Μπρίγκελ, σπεσιαλίστας στις νεκρές φύσεις, είναι αυτός που ζωγράφισε τη γιρλάντα με τα λουλούδια, ενώ ο φαν Μπάλεν ζωγράφισε την εικόνα της Παρθένου. Το είδος αυτό ζωγραφικής άντλησε την έμπνευσή του από τη λατρεία του σεβασμού και της αφοσίωσης προς την Παρθένο Μαρία, που επικρατούσε στην Αυλή των Αψβούργων (που τότε κατείχαν τη νότια Ολλανδία) και γενικότερα στην Αμβέρσα. Οι πίνακες αυτοί ήταν συνήθως προϊόν συνεργασίας δύο ζωγράφων: Ενός που ειδικευόταν στη νεκρή φύση κι ενός που ζωγράφιζε μορφές. Αρχικά αυτό το είδος συνδέθηκε με την οπτική απεικόνιση του κινήματος της Αντιμεταρρύθμισης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μαγκάμπ
Η Μαγκάμπ ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στην 10η νομή της αρχαίας Αιγύπτου. Η ακριβής θέση της πόλης είναι άγνωστη και η ίδια μαρτυρείται σε επιγραφές από το Μέσο Βασίλειο.
Σε μια επιγραφή αναφέρεται ότι η θεά Μουτ λατρευόταν στη Μαγκάμπ. Έχει βρεθεί αρχαίος αιγυπτιακός ναός στη Αμπουτίγκ που ίσως ταυτίζεται με την Μαγκάμπ.
Unisonic
Οι Unisonic είναι γερμανικό hard rock και heavy metal συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 2009 από τον πρώην τραγουδιστή των Helloween, Μίκαελ Κίσκε, μαζί με τους Ντένις Γουάρντ και Κώστα Ζαφειρίου από το συγκρότημα Pink Cream 69 και τον Μάντι Μέϊερ, πρώην κιθαρίστα των Krokus και Asia. Το 2011, ο ιδρυτής των Gamma Ray και πρώην κιθαρίστας των Helloween, Κάι Χάνσεν, ενώθηκε με τους Unisonic.
Μαγκάμπ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Unisonic
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το EP "Ignition" και το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Unisonic" το 2012. Το EP "For The Kingdom" και το δεύτερο άλμπουμ, "Light of Dawn", ακολούθησαν το 2014. Και τα δυο άλμπουμ έχουν καταλάβει ψηλές θέσεις σε διάφορα διεθνή μουσικά τσαρτ. Οι Unisonic είναι η πρώτη κοντινή συνεργασία μεταξύ του Κίσκε και του Χάνσεν από την εποχή τους στους Helloween και την διπλή επιτυχία των άλμπουμ Keeper of the Seven Keys, Part I και Keeper of the Seven Keys, Part II.
Ιστορία
Ο Κίσκε ειχε ξαναδουλέψει με τους Ντένις Γουάρντ (μπασο), Κώστα Ζαφειρίου (τυμπανα) στο project Place Vendome. Μετά την δεύτερη κυκλοφορία των Place Vendome το 2009, οι προαναφερόμενοι μουσικοί αποφάσισαν να φτιάξουν ένα συγκρότημα. Ο Γουάρντ πρότεινε τον κιθαρίστα Μάντι Μέϊερ και στις 10 Νοεμβρίου του 2009, δημιουργήθηκαν οι Unisonic. Το συγκρότημα ξεκίνησε μια μικρή περιοδεία τον Ιούνιο του 2010, η οποία σηματοδότησε την επιστροφή του Κίσκε στις μουσικές σκηνές μετά από 17 χρόνια. Τον Μάρτιο του 2011, ο Κάι Χάνσεν μπήκε στο συγκρότημα ως δεύτερος κιθαρίστας και στις 15 Οκτωβρίου η νέα σύνθεση του συγκροτήματος έδωσε την πρώτη της συναυλία στο "Loud Park Festival" στην Ιαπωνία. Οι Unisonic κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP με τίτλο "Ignition" μαζί με το βίντεο του τραγουδιού "Unisonic" τον Ιανουάριο του 2012. Το πρώτο τους ομότιτλο άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 30 Μαρτίου του 2012 και κατέλαβε ψηλές θέσεις στα ιαπωνικά, τα φινλανδικά, τα γερμανικά και τα σουηδικά τσαρτ.
Το συγκρότημα ξεκίνησε την πρώτη του παγκόσμια περιοδεία τον Μάιο του 2012. Η περιοδεία ξεκίνησε στην Νότια Αμερική και συμπεριέλαβε εμφανίσεις στα Ευρωπαϊκά μουσικά φεστιβάλ "Masters of Rock", "Hellfest", "Rock Hard Festival", "Gods of Metal", "Skogsrojet" και Rockwave Festival. Ακολούθησαν συναυλίες στην Ιαπωνία, Ταϊβάν, Νότια Κορέα, Ρωσία, Ισπανία και Γερμανία.
Οι Unisonic κυκλοφορήσαν το δεύτερο EP τους με τίτλο "For the Kingdom" τον Μάιο του 2014 και το βίντεο για το τραγούδι "Exceptional" τον Ιούλιο. Το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο "Light of Dawn", κυκλοφόρησε την 1 Αυγούστου 2014. Το "Light οf Dawn" κατέλαβε ψηλές θέσεις στα φινλανδικά, τα γερμανικά, τα ελβετικά και τα τσέχικα τσαρτ.
Το συγκρότημα ξεκίνησε μια καλοκαιρινή περιοδεία τον Ιούλιο του 2014 παίζοντας στα μουσικά φεστιβάλ "Μasters Of Rock", "Leyendas del Rock", "Moscow Metal Meeting", "Bang Your Head", "Skogsrojet" και "Rock Pod Kamenom". Ακολούθησε μια Ιαπωνική και Ευρωπαϊκή περιοδεία μαζί με τους Edguy και μια τελευταία συναυλία στο "Knock Out Festival".
Στις 5 Αυγούστου του 2016 οι Unisonic έπαιξαν στο "Wacken Open Air Festival". Η συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε με τον τίτλο Live in Wacken στις 21 Ιουλίου του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά power metal συγκροτήματα Κατηγορία:Γερμανικά hard rock συγκροτήματα
Α.Ο. Σκαγιοπούλειο Πάτρας
Ο Αθλητικός Όμιλος Σκαγιοπούλειου Ορφανοτροφείου, είναι αθλητικός σύλλογος της Πάτρας. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης και αποτελεί μέλος της ΕΣΚΑ-Η. Τα πρώτα χρόνια ίδρυσης του διατηρούσε ορειβατικό τμήμα αλλά και κλασικού αθλητισμού και για πολλά χρόνια τμήμα ποδηλασίας.
Έχει ιδιόκτητο κλειστό γυμναστήριο το οποίο βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του Σκαγιοπούλειου ορφανοτροφείου στην ομώνυμη περιοχή της πόλης της Πάτρας.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1925 σαν σύλλογος του Σκαγιοπούλειου ορφανοτροφείου και αγωνίζονταν σε αυτόν για πολλά χρόνια αποκλειστικά μόνο τρόφιμοι του. Με την ίδρυση του πήρε μέρος σε πολλά φιλικά παιχνίδια και από το 1929 στα τοπικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης της Πάτρας. Πρωταθλητής Πατρών και στα δύο αθλήματα πολλές φορές, με βασικούς αντίπαλους τον Απόλλωνα, την Παναχαϊκή, την ΕΑΠ και τον ΠΟΠ. Αναγνωρίστηκε επίσημα από τον ΣΕΓΑΣ το 1948 ώστε να έχει δικαίωμα να αγωνιστεί στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα όπου είχε προκριθεί.
Καλαθοσφαίριση
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης είναι αυτό με τις μεγαλύτερες διακρίσεις για τον σύλλογο. Έχει συμμετάσχει σε τρία εθνικά πρωταθλήματα σαν Πρωταθλητής Πατρών, το 1948-49, το 1950-51 και το 1953-54. Έχει και πολλές συμμετοχές στην Γ' Εθνική Κατηγορία.
Στο πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που συμμετείχε του 1948-49 κατέλαβε την 7η και τελευταία θέση, οι αθλητές που συμμετείχαν σε αυτό το πρωτάθλημα ήταν οι Βαθυπούλιας, Βλάχος, Μπελεγρής, Παλλαδάς, Μητρόπουλος, Κοκοσούλης, Μπενέτσης, Κασπίρης, Καλοβορνάς και προπονητής ο Π. Μαγκίνας, όλοι τρόφιμοι-ορφανά του ιδρύματος. Σημείωσε 6 ήττες, αυτές ήταν με Τρίτων 21-61, με Άρη 27-55, με Ολυμπιακό 22-55, με Παναθηναϊκό 31-38, με Σπόρτιγκ 31-48 και με τη ΧΑΝΘ 10-75. Πρώτος σκόρερ του Σκαγιοπουλείου και 6ος στο πρωτάθλημα ήταν ο Βαθυπούλιας με 53 πόντους. .
Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 1950-51 κατέλαβε την 6η και προτελευταία θέση, όπως και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1952-53 που κατέλαβε την 5η και προτελευταία θέση. Έχει αγωνιστεί στην Γ' Εθνική και την περίοδο 1978-79 διεκδίκησε χωρίς επιτυχία την άνοδο του στην Β' Εθνική κατηγορία. Σήμερα αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα της ΕΣΚΑ-Η.
Προπονητής ήταν ο Στάθης Μαστρογιαννόπουλος για 26 χρόνια. Τα τελευταία 3 χρόνια προπονητής είναι ο Γ. Μιχαλόπουλος παλιός παίχτης της ομάδας.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Π. Κατηγορία:Ορφανοτροφεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1925 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Σαρλ Ντεσπιώ
Ο Σαρλ Ντεσπιώ (Charles Despiau) (4 Νοεμβρίου 1874 – 30 Οκτωβρίου 1946) ήταν Γάλλος γλύπτης.
Ο Ντεσπιώ γεννήθηκε στο Μοντ ντε Μαρζάν στο Νομό Λαντ της Ακουιτανίας και σπούδασε αρχικά στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών και μετέπειτα στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Ξεκίνησε να εκθέτει στο Σαλόνι Γάλλων Καλλιτεχνών από το 1898 έως το 1900, αργότερα στη λιγότερο ακαδημαϊκή Ένωση Καλών Τεχνών όπου εξέθεσε από το 1901 έως το 1921 και τελικά στο Salon des Tuileries, όπου εξέθεσε από το 1923 έως το 1944.
Το 1907 ο Ωγκύστ Ροντέν τον προσέλαβε ως βοηθό. Ο Ντεσπιώ εργάστηκε με τον Ροντέν, ενώ έκανε και τη δική του γλυπτική, έως το 1914, όταν κλήθηκε να υπηρετήσει στη μονάδα καμουφλάζ του στρατού στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Επιστρέφοντας στην ενασχόλησή του με τη γλυπτική μετά τον πόλεμο, η επιτυχία του δόθηκε με ατομική έκθεση στην Γκαλερί Brummer της Νέας Υόρκης στα τέλη του 1927. Πέθανε το 1946 στο Παρίσι. Ο Ντεσπιώ δεν ήταν παραγωγικός γλύπτης, καθώς προτιμούσε να εργάζεται όσο διάστημα χρειαζόταν έως ότου πραγματοποιήσει το όραμά του. Υπάρχουν πολλά σωζόμενα γύψινα γλυπτά στα οποία επαναλαμβάνει το μοντέλο με ελάχιστες διαφοροποιήσεις.
Τα έργα του, κυρίως πορτραίτα και γυμνά που εκπέμπουν έναν απλό κλασικισμό, βρίσκονται στις συλλογές περισσοτέρων των 30 μουσείων στη Γαλλία και περισσοτέρων των 100 μουσείων παγκοσμίως συμπεριλαμβανομένων του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης κατέχει το ορειχάλκινο έργο Assia, το γνωστότερο ίσως έργο του. Η μεγαλύτερη συλλογή βρίσκεται στη γενέτειρά του, σε μουσείο που μοιράζεται με τον Robert Wlerick.
Ο Ντεσπιώ στην πεντηκονταετή πορεία του παρήγαγε συνολικά 150 γλυπτά και 1000 σχέδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Κύπελλο Νορβηγίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Νορβηγίας είναι η κύρια διοργάνωση κυπέλλου στο νορβηγικό ποδόσφαιρο. Ξεκίνησε το 1902 και είναι η παλαιότερη ποδοσφαιρική διοργάνωση της χώρας.
Πολυνίκες της διοργάνωσης είναι η Οντς ΜΚ και η Ρόσενμποργκ ΜΚ με 12 κατακτήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Νορβηγίας
Κωνσταντίνος Γ΄ του Μουχράνι
Ο Κωνσταντίνος Γ΄, კონსტანტინე III მუხრანბატონი Κονσταντίνε Α΄ μουχρανμπατόνι (1696 – 26 Οκτωβρίου 1756) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας και επικεφαλής τού Οίκου τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Kάρτλι. Υπήρξε βασιλικός πρίγκιπας (μπατόνι) τού Μουχράνι και ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου ( msakhurt-ukhutsesi ) στην αυλή του Καρτλί από το 1735 και το 1756.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού πρίγκιπα Κωνσταντίνου Β΄ τού Μουχράνι και της πριγκίπισσας Νίνο Αμιλαχβάρι.
Έγινε στρατιωτικός διοικητής υπό τους επικυρίαρχους Γεωργιανούς βασιλείς Τεϊμουράζ Β΄ και Ηρακλή Β΄. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης (mouravi) της Τιφλίδας. Ως μέτρο ενάντια στις επιδρομές των Λεσγκιανών, οχύρωσε τα φρούρια Κσάνι, Μχαντιτζβάρι και Σιοσουμπάνι. Το 1749 συμμετείχε σε μία επιτυχημένη στρατιωτική αποστολή, που ανέλαβαν οι Γεωργιανοί βασιλείς για να υπερασπιστούν το χανάτο τού Ερεβάν από την τουρκική φυλή Ταρακάμα. Από το 1754 έως το 1755, συμμετείχε στην υπεράσπιση των συνόρων της Γεωργίας από το χανάτο των Αβάρων. Σκοτώθηκε σε σύγκρουση με τους Λεσγκιανούς το 1756 και ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό της Μτσχέτα. Δεδομένου ότι οι γιοι του ήταν ακόμη στην ανηλικιότητά τους, οι τίτλοι και οι περιουσίες τού Κωνσταντίνου Γ΄ πέρασαν στο μέλος της οικογένειάς του, τον Σίμωνα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε δύο φορές. Μία φορά με την πριγκίπισσα Kετεβάν (το επώνυμό της δεν είναι γνωστό) και έοειτα με την πριγκίπισσα Bαρβάρα Eριστάβι τού Aράγκβι. Ο Κωνσταντίνος είχε τέσσερα παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Ρόλαντ Ούγκραϊ
Ο Ρόλαντ Ούγκραϊ (Roland Ugrai, γεννήθηκε 13 Νοεμβρίου 1992) είναι Ούγγρος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Χόνβεντ Βουδαπέστης.
Ατρόμητος
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2018 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ατρόμητο Περιστερίου της Σούπερ Λιγκ. Εννέα μέρες αργότερα σημείωσε το πρώτο του γκολ, στην εντός έδρας νίκη με 2-0 επί της ΑΕΛ. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2018 σκόραρε στην εκτός έδρας νίκη με 2-0 νίκη επί του Λεβαδειακού. Στις 3 Νοεμβρίου 2018, σε μια ισοπαλία 1-1 με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ, ο 25χρονος επιθετικός σκόραρε με εξαιρετική προσπάθεια, νικώντας τον τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ, Αλέξανδρο Πασχαλάκη.
Χόνβεντ Βουδαπέστης
Στις 11 Φεβρουαρίου 2020 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Χόνβεντ Βουδαπέστης με ελεύθερη μεταγραφή.
Εθνική ομάδα
Έχει αγωνιστεί με τις μικρές Εθνικές Ουγγαρίας U19 και U21.
Είναι διεθνής με την Εθνική Ουγγαρίας, έχοντας 5 συμμετοχές και 1 γκολ.
Στατιστικά
Μέχρι τις 4 Μαρτίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σόμπατεϊ Χάλαντας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιόσγκιορι ΒΤΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόνβεντ Βουδαπέστης
Πλατεία Ομονοίας
Η Πλατεία Ομονοίας είναι μία από τις κυριότερες πλατείες της Αθήνας. Κάτω από την πλατεία βρίσκεται σταθμός του μετρό της Αθήνας υπό την ονομασία «Ομόνοια», η οποία και ορίζει συχνά το σύνολο της ευρύτερης τοπικής συνοικίας.
Ιστορία
Το 1832, η Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδος ανέθεσε στους αρχιτέκτονες Έντουαρτ Σάουμπερτ και Σταμάτη Κλεάνθη την χωροταξία της νέας πόλης των Αθηνών. Το 1833, τα πρώτα σχέδια προέβλεπαν την ανέγερση του βασιλικού παλατιού, καθώς και υπουργικών κτιρίων, στη θέση της σημερινής πλατείας, ωστόσο το συγκεκριμένο εγχείρημα δεν είχε θετική κατάληξη. Το 1834, ο Λέο φον Κλέντσε, επαναχρησιμοποιώντας τα σχέδια των Σάουμπερτ και Κλεάνθη, εξέτασε το ενδεχόμενο ανέγερσης του Καθεδρικού Ναού των Αθηνών στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Από την πλευρά του, ο Γερμανός αρχιτέκτονας Λούντβιχ Λάνγκε αντιπρότεινε σχέδια του ιδίου για την ανέγερση επιβλητικής εκκλησίας αφιερωμένης στο Σωτήρα, ωστόσο, το υπέρογκο ποσό που απαιτείτο για την υλοποίηση του συγκεκριμένου εγχειρήματος, τελικώς, οδήγησε στην αποτυχία του. Παρά την απόφαση του 1835 για την ανέγερση του βασιλικού παλατιού σε τοποθεσία προς τα νοτιοανατολικά, σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια του Φρίντριχ Βίλχελμ φον Γκέρτνερ, ωστόσο, η πλατεία η οποία χωροθετήθηκε το 1846 έλαβε την ονομασία Πλατεία Ανακτόρων, προτού, στη συνέχεια, μετονομαστεί σε Πλατεία Όθωνος, ενώ, κατόπιν της εκθρόνισης του βασιλέα το 1862, μετονομάστηκε σε Πλατεία Ομονοίας.
Εν αντιθέσει με την Πλατεία Συντάγματος, η οποία καθιερώθηκε από τη δημιουργία της, κιόλας, ως κεντρικό σημείο διασκέδασης και ψυχαγωγίας, οι ψυχαγωγικής φύσεως χρήσεις της Πλατείας Ομονοίας έγιναν ευρύτερα γνωστές μόνον στα τέλη του 19ου αιώνα. Η περιοχή συνδέθηκε για πρώτη φορά με το δίκτυο αποχέτευσης της πόλης το 1866, ενώ το τραμ ξεκίνησε να εξυπηρετεί την πλατεία το 1882. Το 1895, η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Πειραιά και Θησείου επεκτάθηκε έως την Ομόνοια μέσω υπόγειας σήραγγας. Με σημείο εκκίνησης το 1904, οι ατμοκίνητες αμαξοστοιχίες αντικαταστάθηκαν από ηλεκτρικές αμαξοστοιχίες. Η πλατεία ασφαλτοστρώθηκε κατά τη διάρκεια του αμέσως επόμενου έτους, ενώ συνδέθηκε με το δημόσιο δίκτυο ηλεκτρικού φωτισμού το 1910.
Η θέση σε λειτουργία ενός νέου σταθμού το 1930, εμπρός στην πλατεία, οδήγησε σε ανάπλαση της τοποθεσίας. Η βλάστηση αφαιρέθηκε ολοκληρωτικά, ενώ περιμετρικά της πλατείας τοποθετήθηκαν κίονες επί της κορυφής των οποίων βρίσκονταν αναπαραστάσεις υπό την μορφή γλυπτών των Μουσών. Ωστόσο, η συγκεκριμένη διακόσμηση δεν διατηρήθηκε για πολύ καιρό, καθώς κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 μόνον οι βάσεις των κιόνων είχαν απομείνει ως μέσο εξαερισμού του υπόγειου σταθμού. Περίπου δέκα χρόνια αργότερα, η όψη της περιοχής άρχισε να αλλάζει μέσω της ανέγερσης ψηλών κτιρίων περιμετρικά της πλατείας. Το 1954, σημαντικά χωροταξικά έργα έλαβαν χώρα με απώτερο σκοπό της δημιουργία υπόγειων εμπορικής χρήσεως χώρων. Καθώς, πλέον, η σύνδεση μέσω του τραμ είχε διακοπεί, κυκλικός κόμβος κατασκευάστηκε στο μέσον της πλατείας το 1957, επί του οποίου, τρία χρόνια αργότερα, κατασκευάστηκε κεντρικό σιντριβάνι.
Το 1988, το άγαλμα του Δρομέα του Έλληνα γλύπτη Κώστα Βαρώτσου τοποθετήθηκε επί της πλατείας, προτού, τελικώς, αποσυναρμολογηθεί και ανακατασκευαστεί εκ νέου σε κοντινή απόσταση της Εθνικής Πινακοθήκης, το 1994. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, η κατασκευή της Γραμμής 2 του μετρό της Αθήνας, τα έργα ενοποίησης των αρχαιολογικών τόπων, καθώς και τα αστικά έργα τα οποία σχετίζονταν με τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, οδήγησαν στην ανακατασκευή τόσο του σταθμού όσο και της πλατείας. Παράλληλα, το Πεντάκυκλο, έργο γλυπτικής του Γιώργου Ζογγολόπουλου, τοποθετήθηκε επί της νοτιοανατολικής περιοχής της.
Το 2020, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της νέας ανακαινισμένης εκδοχής της πλατείας. Η τελευταία χαρακτηρίζεται από την παρουσία επιβλητικού σιντριβανιού περιτριγυρισμένου από γρασίδι, το οποίο κάπως θυμίζει την ατμόσφαιρα της πλατείας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ενώ χρηματοδοτήθηκε μέσω δωρεών ιδιωτών. Η πλατεία και η γειτονική ευρύτερη περιοχή της, για καιρό παραμελημένες και τόπος συγκέντρωσης περιθωριακών ανθρώπων, πλέον, εδώ και μερικά χρόνια, γνωρίζουν νέα άνθηση και νέο επενδυτικό ενδιαφέρον, με το τελευταίο να εστιάζεται, κυρίως, στους ξενοδοχειακούς και εμπορικούς τομείς.
Αξιοσημείωτα κτίρια
Νότια της Πλατείας Ομονοίας, επί της διασταύρωσης της Οδού Αθηνάς, βρίσκονται τα πρώην ξενοδοχεία Μπάγκειον και Μέγας Αλέξανδρος, ανεγερθέντα από τον Ερνέστο Τσίλλερ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1880 και υπό καθεστώς εγκατάλειψης με σημείο εκκίνησης τη δεκαετία του 1960. Βόρεια της πλατείας βρίσκονται το πολυκατάστημα Hondos Center και το πρώην καφενείο Νέον, το οποίο και απεικονίζεται σε δύο πίνακες του Έλληνα ζωγράφου Γιάννη Τσαρούχη.
Πηγές
Ομονοια
Κωνσταντίνος Λομβάρδος
Ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος (1820 - 17 Ιουλίου 1888) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από τη Ζάκυνθο, βουλευτής Ζακύνθου στο Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων, πληρεξούσιος και υπουργός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ανέπτυξε πολιτική δράση στα αγγλοκρατούμενα Επτάνησα με το Κόμμα των Ριζοσπαστών και αργότερα ιδρύοντας το Κόμμα των Ενωτικών Ριζοσπαστών, και πρωτοστάτησε για την ένωση των Ιόνιων νήσων με την Ελλάδα που πραγματοποιήθηκε τελικά το 1864.
Τον Μάιο του 1860 ίδρυσε στη Ζάκυνθο ένα κομιτάτο στα πρότυπα του Κεντρικού ιταλικού Κομιτάτου της Γένοβας με το οποίο είχε έρθει σε επαφή, με σκοπό να προκαλέσει την επέμβαση του Γαριβάλδη για την απελευθέρωση της Ηπείρου, της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας. Το κομιτάτο της Ζακύνθου ήταν παράρτημα του κομιτάτου της Γένοβας. Ο Λομβάρδος έκανε πολλά ταξίδια στην Ιταλία και Ελλάδα και συναντήθηκε με τον Όθωνα, Βίκτωρα Εμμανουήλ και Γαριβάλδη για την προώθηση των σκοπών του.
Εκλέχτηκε πολλές βουλευτής των Ηνωμένων πολιτειών των Ιονίων νήσων και συνέχισε την πολιτική του καριέρα στην Ελλάδα από τη θέση του βουλευτή Ζακύνθου και συχνά του υπουργού (όπως επί των εκκλησιαστικών στην Κυβέρνηση Κουμουνδούρου Μαρτίου 1865). Ο Λομβάρδος πρότεινε προσέγγιση των Ελλήνων με τους Ιταλούς γαριβαλδινούς και απέρριπτε την αποκλειστική εξάρτηση του αγώνα για την ένωση από τις πολιτικές επιλογές του ελληνικού κράτους. Χρημάτισε πληρεξούσιος Κέρκυρας στην εθνοσυνέλευση του 1862.
Πέθανε εν ενεργεία υπουργός Εσωτερικών στις 5 Ιουλίου/17 Ιουλίου 1888 και προσωρινά το χαρτοφυλάκιό του ανέλαβε ο Χαρίλαος Τρικούπης.