cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ (μίνι σειρά)
Βραβεύσεις
Το έργο του Τζεφιρέλι ήταν υποψήφιο σε πέντε κατηγορίες στα σημαντικά βρετανικά βραβεία BAFTA-Award, δίχως όμως να καταφέρει να κερδίσει ένα. Επίσης ήταν υποψήφιο σε τρεις κατηγορίες στα αμερικανικά Emmy. Βραβεύτηκε σε τρεις τεχνικές κατηγορίες από το Εθνικό Ιταλικό Συνδικάτο Κινηματογραφικών Δημοσιογράφων (Sindacato Nazionale Giornalisti Cinematografici Italiani) με το βραβείο Nastro d’Argento.
Άλλα
Sindacato Nazionale Giornalisti Cinematografici Italiani 1978
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μίνι τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μαρόκο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τυνησία
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2020-2021
Συμμετοχές
Δικαίωμα συμμετοχής στη Γ’ Εθνική είχαν όσες παρέμειναν στην κατηγορία την προηγούμενη σεζόν, οι πρωταθλήτριες των 53 Ενώσεων, οι δευτεραθλητές και τριταθλητές των ιδρυτριών Ενώσεων (Ε.Π.Σ. Αθηνών, Ε.Π.Σ. Πειραιά, Ε.Π.Σ. Μακεδονίας), οι δευτεραθλητές των Ε.Π.Σ. Λάρισας και Ε.Π.Σ. Αχαΐας, οι οποίες είναι οι μεγαλύτερες πληθυσμιακά Ενώσεις, καθώς και οι δευτεραθλήτριες ομάδες των 4 Ενώσεων της Κρήτης (Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, Ε.Π.Σ. Λασιθίου, Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου, Ε.Π.Σ. Χανίων), ενώ αποφασίστηκε επίσης η άνοδος των δευτεραθλητών της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας, της Ε.Π.Σ. Αργολίδας της Ε.Π.Σ. Θράκης αλλά και του τετραθλητή της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
Μετά την κλήρωση του πρωταθλήματος προστέθηκε ο Πανιώνιος που την προηγούμενη περίοδο υποβιβάστηκε από τη Σούπερ Λιγκ 1 και δε δήλωσε συμμετοχή στη Σούπερ Λιγκ 2 και τη Φούτμπολ Λιγκ, ο Α.Ο. Πλατανιά που δε δήλωσε συμμετοχή στη Σούπερ Λιγκ 2 και τη Φούτμπολ Λιγκ και ο Α.Ο.Κ. Κέρκυρα που την προηγούμενη περίοδο υποβιβάστηκε από τη Σούπερ Λιγκ 2 και δε δήλωσε συμμετοχή στη Φούτμπολ Λιγκ, ενώ αποφασίστηκε η άνοδος του Α.Σ. Σαντορίνη 2020 στην Football League σαν καλύτερος δευτεραθλητής των ομίλων της Γ΄ Εθνικής της προηγούμενης περιόδου, ώστε να γίνουν 20 οι ομάδες του πρωταθλήματος της Football League
Κανόνες Προβιβασμών Υποβιβασμών
Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου θα αγωνιστούν στο «ειδικό πρωτάθλημα» για τον προβιβασμό στη Football League, σχηματίζοντας μετά από κλήρωση, δυο ομίλους πέντε ομάδων. Τέσσερις συνολικά ομάδες (οι δυο πρώτες κάθε ομίλου του ειδικού πρωταθλήματος) θα προβιβαστούν στη Football League. Υποβιβάζονται οι ομάδες που θα τερματίσουν από την 9η θέση και χαμηλότερα σε κάθε όμιλο, εκτός του 1ου και του 10ου, που θα υποβιβαστούν από τη 10η θέση και κάτω.
Ομάδες
Στον δεύτερο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 15 ομάδες:
Στον τρίτο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 15 ομάδες:
Στον τέταρτο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 11 ομάδες:
Στον έκτο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 11 ομάδες:
Στον έβδομο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 13 ομάδες:
Στον όγδοο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 12 ομάδες:
Στον ένατο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 13 ομάδες:
Στον δέκατο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 16 ομάδες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021
Μεσιέ 34
Το Μεσιέ 34 (γνωστό και ως Μ39 και NGC 1039) είναι ανοικτό σμήνος αστέρων σε απόσταση περίπου 1.400 ετών φωτός από τη Γη, στον αστερισμό Περσέα.
Ιστορικό
Το Μεσιέ 34 πιθανώς ανακαλύφθηκε από τον Giovanni Batista Hodierna πριν το 1654. Ο Σαρλ Μεσιέ το ανακάλυψε ανεξάρτητα τις 25 Αυγούστου 1764.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη 34 1039 Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός)
Ζαν Ντυμπυφέ
Ο Ζαν Ντιμπιφέ (Jean Phillipe Arthur Dubuffet, 31 Ιουλίου 1901 - 12 Μαΐου 1985) ήταν Γάλλος ζωγράφος, γλύπτης, συγγραφέας και συλλέκτης. Υπήρξε ο εισηγητής του όρου της ωμής τέχνης (γαλλ. art brut) με σημαντική συνεισφορά στην ανάδειξη του συγκεκριμένου καλλιτεχνικού είδους.
Βιογραφία
Ο Ντιμπιφέ γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1901 στη Χάβρη, γιος εύπορης οικογένειας οινεμπόρων. Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, εγκατέλειψε τη γενέτειρά του με σκοπό να σπουδάσει ζωγραφική στο Παρίσι. Φοίτησε μόλις για έξι μήνες στην Ακαδημία Ζυλιάν, την οποία εγκατέλειψε προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του αυτόνομα και να εργαστεί, ενώ το επόμενο διάστημα ανέπτυξε παράλληλο ενδιαφέρον στη λογοτεχνία, τις γλώσσες και τη μουσική. Το 1924, εγκατέλειψε τη ζωγραφική, αμφισβητώντας έντονα την αξία της ίδιας της τέχνης, και ταξίδεψε στο Μπουένος Άιρες, όπου παρέμεινε για μία περίοδο τεσσάρων μηνών. Τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στη Χάβρη και ξεκίνησε να εργάζεται στην επιχείρηση του πατέρα του.
αριστερά|thumb|220px|Jardin d'émail (1974), λεπτομέρεια από κατασκευή του Ντιμπιφέ, συνολικής επιφάνειας 600 τετρ. μέτρων, Rijksmuseum Kröller-Müller, Otterlo, Ολλανδία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Βινς Μακμάν
Ο Βίνσεντ Κένεντι Μακμάν (Vince McMahon, γενν. 24 Αυγούστου 1945 ) είναι Αμερικανός ιδιοκτήτης επιχείρησης επαγγελματικής πάλης. Ήταν ο πρόεδρος της εταιρείας πάλης WWE από το 1980 έως το 2022, παραγωγός ταινιών και περιστασιακός παλαιστής. Στην καριέρα του ως επιχειρηματίας, έχει εξαγοράσει τα δικαιώματα των WCW και ECW, για να καταφέρει να επικρατήσει στον χώρο με την δική του εταιρεία, η οποία είναι παγκοσμίως γνωστή. Έχει πρωταγωνιστεί αρκετές φορές στα σενάρια της εταιρείας και έχει κατακτήσει μια φορά το Πρωτάθλημα WWE και μια φορά το Πρωτάθλημα ECW, ενώ έχει κερδίσει μια φορά το Royal Rumble (1999).
Είναι παντρεμένος με την Λίντα Μακμάν με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά, τον Σέιν Μακμάν και τη Στέφανι Μακμάν. Η κόρη του είναι παντρεμένη με τον επαγγελματία παλαιστή Τριπλ Έιτς και έχουν αποκτήσει τρία κορίτσια. Όλη η οικογένεια κατά διαστήματα έχει ασχοληθεί με το WWE, με τηλεοπτικούς ή μη τηλεοπτικούς ρόλους.
Μετά τις κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση που έγιναν γνωστές τον Ιούνιο του 2022, ο Μακμάν παραιτήθηκε οικειοθελώς από πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στις 17 Ιουνίου 2022, εν αναμονή εσωτερικής έρευνας, με την κόρη του Στέφανι να ορίζεται ως προσωρινός διευθύνων σύμβουλος και προσωρινή πρόεδρος του WWE.
Το ξεκίνημα στο πλευρό του πατέρα του
Ο Βινς ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, Βινς Μακμάν του πρεσβύτερου, ως διοργανωτής αγώνων πάλης στην εταιρεία Capitol Wrestling Corporation και αργότερα στην εταιρεία στην οποία ήταν πρόεδρος, World Wide Wrestling Federation. Ο Βινς ήθελε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη πάλη, κάτι που δεν ήθελε ο πατέρας του. Έτσι ασχολήθηκε με τους υπόλοιπους τομείς των ρινγκ. Ο Βινς έγινε εκφωνητής των ονομάτων των παλαιστών αρχικά, έπειτα σχολιαστής και στην συνέχεια βοηθούσε τον πατέρα του. Ο νεότερος Μακμάν είχε βάλει στόχο να αναπτύξει την επιχείρηση της πάλης, όπως και ο πατέρας του συνήθιζε να λέει. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας αυτής, είχε καταφέρει να υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση σε αγώνες και να ασχοληθούν άλλα αθλήματα με την επαγγελματική πάλη.
Εποχή προεδρίας στο WWE
Μετά την συνταξιοδότηση του πατέρα του, ο Βινς Μακμάν ο νεότερος, έγινε πρόεδρος της εταιρείας που ανήκε στον πατέρα του, με το όνομα WWF αφού ο ίδιος είχε καταφέρει να βγάλει το όνομα Wide και να μείνει το World Wrestling Federation, που αργότερα μετονομάστηκε σε WWE (όπου E, η λέξη entertainment, ελληνική μετάφραση, διασκέδαση). Το όραμα του Βινς ήταν μεγάλο για την εταιρεία του και έκανε σπουδαίες αλλαγές. Ξεκίνησε να διαφημίζει το νέο του εγχείρημα σε όλη την Αμερική και σε ολόκληρο τον κόσμο, θέλοντας να προσελκύσει ανθρώπους από κάθε άκρη της γης. Σε αυτό, τον βοήθησε και ένας χαρισματικός παλαιστής - ηθοποιός που ξεκινούσε εκείνη την εποχή, ο Χαλκ Χόγκαν, που είχε πάρα πολλούς θαυμαστές και έκανε το WWF πιο γνωστό. Οι ιστορίες στους αγώνες έκαναν πιο ενδιαφέρον για το κοινό το κατς που απέκτησε άλλη αίγλη. Το Μάρτιο του 1985 έγινε η πρώτη WrestleMania, την οποία παρουσίασε σαν το μεγαλύτερο γεγονός της πάλης κάθε χρόνο, που ισχύει μέχρι και σήμερα. Όλα αυτά οδήγησαν την πάλη να αποκτήσει υποστηρικτές που δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ ξανά στο παρελθόν με το αντικείμενο. Τον Χαλκ Χόγκαν, στα τέλη της δεκαετίας του '80 ήρθε να πλαισιώσει ο Γίγαντας Αντρέ και οι δυο τους πάλεψαν στη πρώτη WrestleMania το 1987 με 93,173 οπαδούς.
Η εποχή της Attidute Era και ο πόλεμος με το WCW
Την δεκαετία του '90 ο Βινς Μακμάν είχε επαναπαυτεί στην σταθερή εξέλιξη της εταιρείας του και στους συγκεκριμένους οπαδούς του. Όμως τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά όπως φανταζόταν, με το WWF να χάνει απρόσμενα αρκετό κοινό. Κάπου εκεί ξεκίνησε μια εποχή που ονόμασε Attidute Era. Σε αυτή οι παλαιστές στο πλαίσιο των ιστοριών τους, χρησιμοποιούσαν περισσότερες προσβολές με βρισιές, ενώ το αίμα στους αγώνες ήταν συχνό φαινόμενο. Ακόμα και έτσι πάντως, οι οπαδοί δεν επέστρεψαν πίσω, αφού την ίδια περίοδο έκανε την εμφάνισή του το WCW. Η εταιρεία αυτή είχε ως στόχο να "νικήσει" το WWF και να επικρατήσει στον χώρο. Αρχικά τα είχε καταφέρει (υπήρξε από το 1996 ως το 2001) αλλά στα τελευταία χρόνια λειτουργίας της, είχε ηττηθεί από το WWF που είχε ξαναπάρει τα ηνία. Ο Βινς Μακμάν αφού αγόρασε το 2001 τα δικαιώματα του WCW, το εξαφάνισε, αφήνοντας το WWF να κυριαρχεί ξανά.
Η έναρξη των brands Raw, SmackDown και αργότερα το ECW
Ο Βινς Μακμάν μετά το κλείσιμο του WCW ήταν αναγκασμένος να χωρέσει τους παλαιστές και των δύο εταιρειών, στην μοναδική δική του. Έτσι, δημιουργήθηκαν τα δύο brands, το Raw και το SmackDown. Το πρώτο προβαλλόταν κάθε Δευτέρα και το δεύτερο κάθε Παρασκευή. Οι παλαιστές ήταν πολλοί, αλλά τότε χωρίστηκαν στα δύο για να μπορέσουν να χωρέσουν όλοι. Εκτός του WCW, το 2003 ο Βινς Μακμάν εξαγόρασε τα δικαιώματα της θρυλικής εταιρείας σκληρής πάλης, του Extreme Championship Wrestling (ECW). Από το 2006 μέχρι και το 2010 το καθιέρωσε ως τρίτο brand του WWE.
Παραίτηση
Ο Μακμάν παραιτήθηκε με τη θέλησή του από τη θέση του προέδρου και του CEO του WWE στις 17 Ιουνίου 2022, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη εσωτερική έρευνα, με την κόρη του, τη Στέφανι Μακμάν να διορίζεται μεταβατική CEO και μεταβατική πρόεδρος του WWE.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Εθνική Ελλάδας (υδατοσφαίριση γυναικών)
Η Εθνική Ελλάδας υδατοσφαίρισης γυναικών (Εθνική πόλο), είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας στη γυναικεία υδατοσφαίριση και ανήκει στην Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος.
Σύντομο ιστορικό
Η εθνική ομάδα γυναικών έχει αξιόλογη παρουσία στον παγκόσμιο χώρο τα τελευταία χρόνια. Η κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας του 2004 αλλά και το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα υγρού στίβου του 2011 με νίκη στον τελικό επί της οικοδέσποινα Κίνας με 9-8, σηματοδότησαν την καθιέρωσή της στις υπολογίσιμες δυνάμεις της διεθνούς υδατοσφαίρισης.
Στις μεγάλες επιτυχίες των τελευταίων ετών περιλαμβάνονται το Χρυσό μετάλλιο στην Παγκόσμια Λίγκα το 2005, τα Χάλκινα μετάλλια στην ίδια διοργάνωση τα έτη 2007, 2010 και 2012, τα Ασημένια Μετάλλια στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα των ετών 2010, 2012, 2018 και 2022 καθώς επίσης και το Χρυσό Μετάλλιο στη μοναδική διοργάνωση του Κυπέλλου Ευρώπης Εθνικών ομάδων (LEN Europa Cup) το 2018.
Με 12 μετάλλια συνολικά σε διεθνείς διοργανώσεις η Εθνική ομάδα πόλο των γυναικών μαζί με την Εθνική ομάδα πόλο Ανδρών αποτελούν αναμφίβολα τις πιο επιτυχημένες εθνικές ομάδες της Ελλάδας στα ομαδικά αθλήματα.
Μετάλλια σε διεθνείς διοργανώσεις
'''Ολυμπιακοί Αγώνες
'''Παγκόσμια Λίγκα (World League)
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης
'''Μεσογειακοί Αγώνες
Ολυμπιακοί Αγώνες
Η γυναικεία υδατοσφαίριση εισήχθη για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη διοργάνωση του 2000, στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.
Τουρνουά Ολυμπιακού έτους
Σημείωση: Οι ομάδες γυναικών σε αναμονή της αναγνώρισης τους από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, διοργάνωσαν το δικό τους Τουρνουά του Ολυμπιακού έτους, στο οποίο συμμετείχαν 12 ομάδες από τις 29 Μαΐου έως τις 7 Ιουνίου 1996 στην πόλη Έμμεν της Ολλάνδίας.
Η σύνθεση της Εθνικής Ομάδας στο Ασημένιο της Ολυμπιάδας του 2004
Προπονητές: Κυριάκος ΙωσηφίδηςΓιώργος Μορφέσης
Κύπελλο Ευρώπης
Το 2018 πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά η διοργάνωση του Κυπέλλου Ευρώπης Εθνικών ομάδων υδατοσφαίρισης (LEN Europa Cup), όπου το κατέκτησε η Εθνική Ελλάδος γυναικών.
Ξυλαγανή Ροδόπης
Η Ξυλαγανή είναι κωμόπολη της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, σε απόσταση 17 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, Κομοτηνή και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1.180 κατοίκους. Παλιότερα αποτελούσε την έδρα του δημοτικού διαμερίσματος Ξυλαγανής του Δήμου Μαρωνείας αλλά και έδρα του τότε δήμου.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Στην Ξυλαγανή έχουν βρεθεί πλούσια αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία περιλαμβάνουν τμήματα ακροπόλεων και τάφους με κτερίσματα.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Ξυλαγανή κατοικείτο κυρίως από Βούλγαρους, ενώ μετά την προσάρτησή της στην Ελλάδα και τις ανταλλαγές πληθυσμών που ακολούθησαν μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Βουλγαρίας, στο χωριό εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τις περιοχές της Ανατολικής και της Βόρειας Θράκης.
Τον Ιούνιο του 1944, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, κάτοικοι της Ξυλαγανής που είχαν δημιουργήσει ένοπλο τμήμα προσκείμενο στους αντάρτες του Αντών Τσαούς, δέχτηκαν επίθεση από δυνάμεις του βουλγαρικού στρατού. Στη συμπλοκή που ακολούθησε σκοτώθηκε ένας Βούλγαρος στρατιώτης, ενώ από πλευράς των κατοίκων σκοτώθηκαν (τόσο στη σύγκρουση όσο και στην ομαδική εκτέλεση που ακολούθησε) 28 ένοπλοι.
Πολιτισμός και αθλητισμός
Ο πολιτιστικός όμιλος του χωριού ιδρύθηκε το 1981. Η δραστηριότητα του περιλαμβάνει τη διοργάνωση παραδοσιακών γιορτών, τη λειτουργία λαογραφικού μουσείου καθώς και χορευτικό τμήμα. Στις γιορτές και τα έθιμα της Ξυλαγανής περιλαμβάνονται οι γιορτές των ισναφιών κατά την Καθαρά Δευτέρα και της Μπάμπως, καθώς και το έθιμο της παραδοσιακής πάλης που μετέφεραν οι πρόσφυγες από το Μεγάλο Βογιαλίκι της σημερινής Βουλγαρίας.
Στον οικισμό εδρεύει ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ορφέας που ιδρύθηκε το 2006 και συμμετέχει στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Θράκης.
Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Ξυλαγανής συστάθηκε με έδρα τον ομώνυμο οικισμό στις 31 Αυγούστου 1924 και λειτούργησε ως το 1997, οπότε καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαρωνείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Μαρώνειας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Άγιος Νικήτας Λευκάδας
Ο Άγιος Νικήτας είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Λευκάδας, στο ομώνυμο νησί της περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 108 κατοίκων.
Γενικά στοιχεία
Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Λευκάδας, σε υψόμετρο 15 μέτρων και απέχει 13 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νησιού. Ως οικισμός παρουσιάζει αξιοσημείωτη τουριστική ανάπτυξη.
Αρχαιότητα
Φαίνεται ότι η περιοχή είχε κατοικηθεί κατά την αρχαιότητα. Ανασκαφές έχουν φέρει στην επιφάνεια ευρήματα που κατατάσσονται στην παλαιολιθική περίοδο και άλλα, νεότερα, τα οποία προέρχονται από εγκαταστάσεις ανθρώπων στη διάρκεια της περιόδου από τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι τη ρωμαϊκή κατάκτηση. Το 2008, κατά τη διάρκεια εκτέλεσης δημόσιων έργων, ανακαλύφθηκε τυχαία στην επαρχιακή οδό που οδηγεί από τον Άγιο Νικήτα προς τη διασταύρωση για την παραλία «Κάθισμα» μικρός μυκηναϊκός θολωτός τάφος. Η ανασκαφή που ακολούθησε έφερε «στο φως αρκετά σημαντικά ευρήματα, μεταξύ των οποίων μικρά πήλινα θρυμματισμένα αγγεία, δύο σφραγιδόλιθους από στεατίτη, χάντρες από διάφορα υλικά, μία χάλκινη απόληξη αιχμής που είχε σχήμα φύλλου, αν και ήταν στρεβλωμένη, πήλινα σφονδύλια κ.ά.»
Πρώτες αναφορές για το χωριό
Έρευνα στο Αρχειοφυλακείο Λευκάδος έδειξε ότι οι πρώτες αναφορές στο χωριό χρονολογούνται από το 1816, οπότε αναφέρεται σαν μαχαλάς του χωρίου Κάτω Εξανθείας (πρόκειται για το σημερινό χωριό Δρυμώνας). Ευρήματα σε παλιά σπίτια του χωριού, καθώς και η μικρή καμπάνα του Ναού, παραπέμπουν στη δεκαετία του 1830. Η σημερινή εικόνα του Αγίου Νικήτα στο τέμπλο του Ναού φέρει την χρονολογία 1848, ενώ στις εικόνες του Χριστού και της Παναγίας αναγράφεται 1814. Σε εκκλησιαστικό έγγραφο, αναφέρεται ότι το 1841 έγινε χειροτονία του ιερέως Ευσταθίου Κατωπόδη εις το χωρίο Άγιος Νικήτας της περιοχής του χωρίου Εξανθείας.
Οι ιστορικές πηγές, επομένως, δείχνουν ότι ο οικισμός είναι σχετικά πρόσφατος. Εξάλλου, υπήρξε μεγάλη δραστηριότητα των πειρατών στις παραλιακές περιοχές της Λευκάδας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας (1477-1684 και κυρίως προς το τέλος αυτής. Φαίνεται, όμως, ότι το τοπωνύμιο, άρα και η εκκλησία υπήρξε από παλιότερα με κάποια ίσως διαφορετική μορφή και ανοικοδομήθηκε με την εγκατάσταση των κατοίκων. Για παράδειγμα, υπάρχει σε γκραβούρα ενετικός χάρτης του 1687 από το «Isolario» του Ιταλού γεωγράφου Βιτσέντζο Κορονέλι (1650-1718), ο οποίος ονομάζει τη περιοχή «Porto Angius», ενώ σε νεώτερο Ενετικό χάρτη του 1757 που σχεδιάστηκε από τον Girolamo Delanges αναφέρεται η σημερινή ονομασία του χωριού, χωρίς όμως να σημειώνεται η ύπαρξη κάποιου οικισμού στη περιοχή.
Σήμερα θεωρείται βέβαιο ότι οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής εγκαταστάθηκαν σταδιακά από το κοντινό χωριό Δρυμώνας στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Αντίθετα, είναι άγνωστο πότε και πώς ονομάστηκε η περιοχή Άγιος Νικήτας. Προφανώς σχετίζεται με τη λατρεία του Αγίου στον ομώνυμο ναό, αλλά η ίδρυσή του φαίνεται ότι πάει πολύ πίσω στο χρόνο, πιθανότατα πριν την Ενετική κατάκτηση της Λευκάδας (1684), οπότε τοποθετείται και η ίδρυση του Δρυμώνα
Σχετικά με τον Άγιο Νικήτα και το ναό του χωριού
Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι ο Άγιος είναι άγνωστος στην Ελλαδική Εκκλησία και δεν αναφέρεται πουθενά αλλού η ύπαρξη ναού η εικόνας του. Σύμφωνα με την παράδοση, οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού βρήκαν την εικόνα του Αγίου σε ερημική τοποθεσία χωρίς να γνωρίζουν ποιον ακριβώς απεικονίζει και μετά από επαφές με τις θρησκευτικές αρχές έκτισαν τον ομώνυμο ναό. Πάντως σώζεται μέχρι σήμερα στο ναό εικόνα του Αγίου, πιθανά του 18ου αιώνα, που πρέπει να εξυπηρετούσε τις λατρευτικές ανάγκες των πιστών πριν την ανοικοδόμησή του. Σίγουρα όμως υπάρχει ένα κενό μεταξύ των ανθρώπων που έδωσαν το όνομα στην περιοχή και των νέων του κατοίκων και αυτό ουσιαστικά μας πληροφορεί η παράδοση. Αυτό είναι ένα φαινόμενο που συναντάται συχνά στην ιστορία του νησιού, διότι οι καταστροφικοί σεισμοί κυρίως, αλλά και οι επιδημίες, καθώς και η συχνή εναλλαγή κατακτητών ερήμωναν μεγάλες περιοχές, ακόμη και ολόκληρο το νησί, για να εποικιστεί στη συνέχεια από κατοίκους άλλων περιοχών (π.χ. Θεσπρωτοί, Κρήτες, Χιώτες, Πρεβεζάνοι, Ακαρνάνες κ.ά.).
Όλοι οι παραπάνω παράγοντες πιθανότατα συνέβαλλαν να εγκαταλειφθεί για κάποιο χρονικό διάστημα η περιοχή και να παραμείνει μόνο  η εκκλησία του Αγίου Νικήτα, στην οποία οφείλεται η ονομασία του χωριού. Η ύπαρξη αυτού του κενού στην ιστορία του χωριού αποδεικνύεται εξάλλου από το γεγονός ότι οι κάτοικοί του στα μέσα του 18ου αιώνα φαίνεται πώς δεν γνώριζαν πώς να τιμούν τη μνήμη του Αγίου που τον είχαν ορίσει ως πολιούχο τους και ζήτησαν πληροφορίες από το Άγιο Όρος. Έτσι, κατόπιν αιτήματος των κατοίκων, ο Αγιορείτης μοναχός Ιάκωβος Μελενδύτης συνέγραψε το έτος 1861 μία ακολουθία του Αγίου, στον πρόλογο της οποίας αναφέρεται: «Χρή τους εγχωρίους Χριστιανούς ψάλλειν ετησίως…».
Ανάπτυξη του χωριού και αμπελουργία
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η οικονομία του Αγίου Νικήτα στηριζόταν κυρίως στις αμπελοκαλλιέργειες. Το 1914 ήταν ένα από τα χωριά της Λευκάδας που καταστράφηκαν από τον ισχυρό σεισμό που χτύπησε το νησί, ενώ τη δεκαετία του 1920 διέθετε τελωνείο, το οποίο υπαγόταν στο αντίστοιχο της πόλης της Λευκάδας
Τα αμπέλια του νησιού σταδιακά εγκαταλείφθηκαν μάλλον λόγω διεθνών συγκυριών στην αγορά κρασιού και οι κάτοικοι ασχολήθηκαν με την καλλιέργεια της ελιάς και με την αλιεία. Παράλληλα, η ανάπτυξη των οδικών μέσων συγκοινωνίας, αφαίρεσαν από το λιμάνι του χωριού, που υπέφερε έτσι κι αλλιώς από τους δυνατούς ανέμους, την προγενέστερη εμπορική σημασία του, με αποτέλεσμα ο Άγιος Νικήτας να οδηγηθεί στη διάρκεια του Μεσοπολέμου στην οικονομική παρακμή και στην απομόνωση.
Μεταπολεμική περίοδος
Τη δεκαετία του 1970 αρχίζει σταδιακά η τουριστική ανάπτυξη που χαρακτηρίζει τη χρονική περίοδο που διαρκεί μέχρι σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Τράπεζα της Ελλάδος
Η Τράπεζα της Ελλάδος δεν είναι κρατική αλλά Ανώνυμη Εταιρεία. Έχει ειδικά προνόμια, ειδικές αρμοδιότητες αλλά και περιορισμούς, όπως ότι δεν μπορεί να λειτουργεί ως εμπορική τράπεζα και το ποσοστό του ελληνικού κράτους στη μετοχική της σύνθεση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 35% όπως ορίζεται στο καταστατικό της (αρχικώς το όριο αυτό ήταν 10% ). Διαφέρει από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία διατηρούσε το προνόμιο έκδοσης χαρτονομισμάτων στην Ελλάδα ως το 1928.
Κατά τη διατύπωση του άρθρου 29 του καταστατικού, «Ο Διοικητής και οι Υποδιοικητές διορίζονται για μία εξαετία, με Προεδρικό Διάταγμα, μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, κατόπιν προτάσεως του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας». Το κύρος και η ισχύς της θέσης είναι τέτοια ώστε πολλοί πρώην Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος έχουν μετέπειτα τοποθετηθεί ως Υπουργοί σε διάφορες Κυβερνήσεις, ενώ τέσσερις από αυτούς (Αλέξανδρος Διομήδης, Εμμανουήλ Τσουδερός, Ξενοφών Ζολώτας και Λουκάς Παπαδήμος) έχουν διατελέσει Πρωθυπουργοί της χώρας σε έκτακτες περιπτώσεις.
Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους η Τράπεζα της Ελλάδος και τα μέλη των οργάνων της δεν ζητούν ούτε δέχονται οδηγίες από την Κυβέρνηση. Βάσει του καταστατικού κανείς αντιπρόσωπος του Δημοσίου δεν έχει δικαίωμα να ελέγξει τα βιβλία της τράπεζας σε κανένα από τα καταστήματα της πλην του επιτρόπου του κράτους ο οποίος μπορεί να ζητήσει στοιχεία αλλά υποχρεούται να τηρεί αυστηρή εχεμύθεια.
Το ανώτατο όργανο της Τράπεζας της Ελλάδος είναι η Γενική Συνέλευση των Μετόχων, όπου εκπροσωπείται το σύνολο των μετόχων. Επίσης, η Τράπεζα της Ελλάδος είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών (athex: ΕΛΛ TELL). Διοικητής της από το 2014 είναι ο Γιάννης Στουρνάρας.
Ιστορικό
thumb|right|270px|Το κεντρικό κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδος στην [[Αθήνα, επί της οδού Πανεπιστημίου 21.]] Λίγα χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου η Ελλάδα περνούσε από βαθιά κοινωνική, οικονομική και πολιτική κρίση. Η Κοινωνία των Εθνών, μέλος της οποίας ήταν και η Ελλάδα, θεωρούσε ασύμβατο η τράπεζα μίας χώρας η οποία έχει το εκδοτικό προνόμιο (να τυπώνει δηλαδή χρήμα), να ασκεί ταυτόχρονα και εμπορική δραστηριότητα. Ζητήθηκε λοιπόν από την Ελληνική Κυβέρνηση να πάψει η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία εκτύπωνε μέχρι τότε τα χαρτονομίσματα στην Ελλάδα, να είναι ταυτόχρονα και εμπορική. Η Ελληνική Κυβέρνηση τελικά αποφάσισε  ακριβώς  το αντίστροφο. Δηλαδή να ιδρυθεί μια νέα τράπεζα, στην οποία θα μεταφέρονταν τόσο το εκδοτικό προνόμιο όσο και όλες οι υπηρεσίες και τα λογιστικά μεγέθη που απέρρεαν από τη δραστηριότητα αυτή. Βάσει ενός Παραρτήματος του Πρωτοκόλλου της Γενεύης της 15ης Σεπτεμβρίου 1927, ιδρύεται η Τράπεζα της Ελλάδος. Οι εργασίες της ξεκίνησαν στις 14 Μαΐου 1928, με πρώτο Διοικητή τον Αλέξανδρο Διομήδη. Από τότε έως και την αντικατάσταση του εθνικού νομίσματος από το ευρώ το 2002 η Τράπεζα της Ελλάδος είχε το αποκλειστικό προνόμιο της έκδοσης χαρτονομισμάτων.
Στα καθήκοντά της είχε όμως μικρή ανεξαρτησία έως τη δεκαετία του 1990, γι' αυτό και η αποτελεσματικότητά της στην επίτευξη στόχων όπως χαμηλός πληθωρισμός και σταθερό νόμισμα ήταν χαμηλότερη του επιθυμητού.
Εγκαταστάσεις
Υποκαταστήματα : 1. Ηράκλειο, 2. Θεσσαλονίκη, 3. Ιωάννινα, 4. Καβάλα, 5. Καλαμάτα, 6. Κομοτηνή, 7. Λάρισα, 8. Μυτιλήνη, 9. Πάτρα, 10. Ρόδος, 11. Σάμος, 12. Σέρρες, 13. Χανιά
Θυρίδες : 1. Κέρκυρα, 2. Φλώρινα
Πρακτορεία : 1. Ελευσίνα, 2. Άγιος Νικόλαος, 3. Αίγιο, 4. Αμαλιάδα, 5. Άμφισσα, 6. Άρτα, 7. Βέροια, 8. Έδεσσα, 9. Ζάκυνθος, 10. Ηγουμενίτσα, 11. Θήβα, 12. Καρδίτσα, 13. Καρπενήσι, 14. Καστοριά, 15. Κατερίνη, 16. Κιλκίς, 17. Κοζάνη, 18. Κόρινθος, 19. Κως, 20. Λιβαδειά, 21. Λευκάδα, 22. Μεσολόγγι, 23. Νάξος, 24. Ναύπλιο, 25. Ορεστιάδα, 26. Πολύγυρος, 27. Πρέβεζα, 28. Πτολεμαΐδα, 29. Σύρος, 30. Τρίκαλα, 31. Χαλκίδα,   32. Χίος
Κοινωνική Ευθύνη
H Τράπεζα της Ελλάδος, στα πλαίσια της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, υλοποιεί ένα σύνολο δράσεων, οι οποίες έχουν ουσιαστικό όφελος για την κοινωνία. Συγκεκριμένα ασχολείται με τη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελλαδα  Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών
Ιμπραήμ Τραορέ
Ο Ιμπραήμ Τραορέ (γεννημένος το 1988) είναι αξιωματικός του στρατού από την Μπουρκίνα Φάσο και μεταβατικός ηγέτης της χώρας από το πραξικόπημα της 30ής Σεπτεμβρίου 2022 που ανέτρεψε τον προσωρινό πρόεδρο Πολ-Ανρί Σανταογκό Νταμιμπά. Σε ηλικία 34 ετών, ο Τραορέ είναι ο νεότερος παγκόσμιος ηγέτης που υπηρετεί σήμερα.
Βιογραφία
Ο Τραορέ γεννήθηκε στο Μποντοκουί, στην επαρχία Μουχούν, το 1988. Αφού έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο Μποντοκουί, παρακολούθησε έτο γυμνάσιο στο Μπομπό-Ντιουλασό όπου έγινε γνωστός ως «ήσυχος» και «πολύ ταλαντούχος». Από το 2006 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουαγκαντούγκου όπου ήταν μέλος του Συλλόγου Μουσουλμάνων Φοιτητών. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο με άριστα. Ο Τραορέ εντάχθηκε στον στρατό της Μπουρκίνα Φάσο το 2009 και γρήγορα άρχισε να ανεβαίνει στην ιεραρχία. Στάλθηκε στο Μαρόκο για αντιαεροπορική εκπαίδευση πριν μεταφερθεί σε μονάδα πεζικού στην Κάγια, μια πόλη στα βόρεια της Μπουρκίνα Φάσο.
Προήχθη σε υπολοχαγό το 2014 και έπειτα εντάχθηκε στη MINUSMA, μια ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών που συμμετείχε στον πόλεμο του Μάλι. Το 2018 αναφέρθηκε ως ένας από τους στρατιώτες της MINUSMA που «έδειξαν θάρρος» κατά τη διάρκεια μεγάλων επιθέσεων από αντάρτες στην περιοχή Τομπουκτού. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Μπουρκίνα Φάσο όπου βοήθησε σε επιχειρήσεις κατά της κλιμακούμενης εξέγερσης των τζιχαντιστών. Ο Τραορέ πολέμησε στην «επίθεση Οταπουανού» του 2019 και σε πολλές άλλες επιχειρήσεις κατά της εξέγερσης στο βόρειο τμήμα της χώρας. Προήχθη σε λοχαγό το 2020.
Ο Τραορέ ήταν μέρος της ομάδας αξιωματικών του στρατού που υποστήριξε το πραξικόπημα της Μπουρκίνα Φάσο του Ιανουαρίου 2022 και έφερε στην εξουσία το Πατριωτικό Κίνημα για τη Διασφάλιση και την Αποκατάσταση που ήταν στρατιωτικής χούντα. Από τον Μάρτιο του 2022 υπηρέτησε ως επικεφαλής συντάγματος του πυροβολικού στην Καγιά. Το αν συνδέθηκε ποτέ με τις ειδικές δυνάμεις «Cobra», μια αντιτρομοκρατική μονάδα που ιδρύθηκε το 2019, αμφισβητείται. Σύμφωνα με διάφορες πηγές όπως το BBC, το Al Jazeera και η Die Tageszeitung, ήταν μέρος της μονάδας κάποια στιγμή. Ωστόσο, το ειδησεογραφικό περιοδικό Jeune Afrique δήλωσε ότι δεν συνδέθηκε ποτέ με τις «Cobras».
Πολλοί υποστηρικτές του πραξικοπήματος του Ιανουαρίου ήταν δυσαρεστημένοι με την απόδοση του Πολ-Ανρί Σανταογκό Νταμιμπά, ηγέτη της χούντας, σχετικά με την αδυναμία του να συγκρατήσει την εξέγερση των τζιχαντιστών. Ο Τραορέ ισχυρίστηκε αργότερα ότι αυτός και άλλοι αξιωματικοί προσπάθησαν να πείσουν τον Νταμιμπά να «εστιάσει ξανά» στην εξέγερση, αλλά τελικά επέλεξε να τον ανατρέψει καθώς «οι φιλοδοξίες του απομακρύνονταν από αυτό που θέλαμε να κάνουμε». Η δυσαρέσκεια για την κατάσταση ήταν μεγαλύτερη μεταξύ των νεότερων αξιωματικών που πολέμησαν εναντίον των ανταρτών στην πρώτη γραμμή. Επιπλέον, υπήρξαν καθυστερήσεις στην πληρωμή των στρατευμάτων «Cobra». Όταν οι συνωμότες ξεκίνησαν το πραξικόπημα στις 30 Σεπτεμβρίου, ο Τραορέ εξακολουθούσε να έχει τον βαθμό του Λοχαγού. Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη της μονάδας «Cobra». Στον άμεσο απόηχο του πραξικοπήματος, ο Τραορέ αυτοανακηρύχθηκε νέος επικεφαλής του Πατριωτικού Κινήματος για την Ασφάλεια και την Αποκατάσταση. Στις 6 Οκτωβρίου ανέλαβε επίσης τη θέση του Μεταβατικού Προέδρου ως «Αρχηγός Κράτους, Ανώτατος Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων».
Υποτιθέμενη σχέση με τη Ρωσία
Κάποιοι υποπτεύονται ότι ο Τραορέ είχε σχέση με τη ρωσική μισθοφορική οργάνωση Ομάδα Βάγκνερ. Καθώς ο Τραορέ έμπαινε στην Ουαγκαντούγκου, την πρωτεύουσα του κράτους, οι υποστηρικτές επευφημούσαν, μερικοί κυματίζοντας ρωσικές σημαίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πραξικοπηματίες Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρόεδροι της Μπουρκίνα Φάσο
ΛΑΣΚ
Η ΛΑΣΚ (γερμανικά: LASK, πλήρες όνομα Linzer Athletik-Sport-Klub) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πρωτεύουσα της Άνω Αυστρίας, Λιντς. Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο. Μόνιμη έδρα της ΛΑΣΚ είναι το "Λίντσερ Στάντιον", εντούτοις η ομάδα τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται στη "Ράιφαϊσεν Αρένα" στο Πάσινγκ, έδρα της εταιρείας που έχει αγοράσει τα δικαιώματα της ομάδας. Το 2022, με το πέρας της συμφωνίας, προβλέπεται η επιστροφή της ΛΑΣΚ στο Λιντς και τη βασική της έδρα.
Είναι η παλαιότερη ομάδα της περιοχής, με το μητρικό της αθλητικό σωματείο Athletiksportklub „Siegfried“ να έχει ιδρυθεί στις 7 Αυγούστου 1899 (επίσημη ημερομηνία βάσει καταστατικού του συλλόγου) και την πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα που ενσωματώθηκε σε αυτό, τη „Linzer Sport Klub“ (LSK), να έχει ιδρυθεί στις 25 Ιουλίου 1908 (ημερομηνία που ο σύλλογος και οι οπαδοί θεωρούν ως ιδρυτική της ποδοσφαιρικής ομάδας). Ποδοσφαιρικό τμήμα υπό το σημερινό όνομα (LASK) υπάρχει από το 1919.
Από το 2017 αγωνίζεται και πάλι στην πρώτη κατηγορία της Αυστρίας, μετά από κάποια χρόνια που είχε βρεθεί μέχρι και στην Αυστριακή Ρεγκιονάλλιγκα, την τρίτη -και ανώτερη ερασιτεχνική- κατηγορία της χώρας. Μάλιστα την πρώτη σεζόν μετά την επάνοδό της κατάφερε κατακτώντας την τέταρτη θέση να εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή της έξοδο στο επόμενο Γιουρόπα Λιγκ.
Η ΛΑΣΚ έγινε το 1964-65 η πρώτη ομάδα εκτός Βιέννης που κατέκτησε το πρωτάθλημα Αυστρίας. Αυτό αποτελεί τον μοναδικό εθνικό τίτλο πρωταθλήματος της ομάδας.
Τη σεζόν 2019-20 η ΛΑΣΚ τερμάτισε πρώτη στην κανονική περίοδο αλλά ουσιαστικά δεύτερη αφού με το ξεκίνημα των play-ofs της αφαιρέθηκαν 4 βαθμοί απ'την ειδκή βαθμολογία με συνέπεια και την αγωνιστική κατάρρευση στην 4η θέση. Στο Γιουρόπα Λιγκ πραγματοποίησε ιστορική πορεία έως τη φάση των 16.
Το γυναικείο τμήμα της ομάδας, LASK Ladies, αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία του γυναικείου πρωταθλήματος Αυστρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστρίας
Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας
Ο Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας ή Μάλκολμ ο Μέγας (Malcolm III of Scotland, 1031 - 13 Νοεμβρίου 1093) βασιλιάς της Σκωτίας (1058 - 1093) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ντάνκαν Α΄ της Σκωτίας. Η μακρόχρονη βασιλεία του Μάλκολμ 35 ετών ήταν η έναρξη της Σκώτο - Νορμανδικής εποχής. Το βασίλειο του Μάλκολμ δεν περιείχε ολόκληρη τη σύγχρονη Σκωτία, στα βόρεια και δυτικά κατοικούσαν Σκανδιναβοί και Γαέλοι, οι περιοχές που είχε στην κυριαρχία του ο βασιλιάς δεν επεκτάθηκαν μέχρι τον 12ο αιώνα πέρα από τα όρια του Μάλκολμ Β΄. Ο Μάλκολμ Γ΄ έκανε μια σειρά από πολέμους με την Αγγλία με στόχο την κατάκτηση της κομητείας της Νορθουμβρίας αλλά οι πόλεμοι δεν έφεραν καμιά επέκταση του βασιλείου στα νότια. Το βασικότερο κατόρθωμα του Μάλκολμ Γ΄ είναι ότι πέτυχε να εγκαταστήσει τη δυναστεία του στη Σκωτία πολλά χρόνια. Ο ρόλος του σαν γενάρχης της δυναστείας οφείλεται περισσότερο σε προπαγάνδα του μικρότερου γιου του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας και των απογόνων του. Η δεύτερη σύζυγος του Μάλκολμ Γ΄ Αγία Μαργαρίτα της Σκωτίας είναι Σκωτσέζα Αγία. Ο Μάλκολμ Γ΄ δεν έμεινε γνωστός για την πίστη του, πέρα από την ίδρυση του αβαείου του Ντανφέρμλιν στο Φάιφ δεν έκανε μεγάλες θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις.
Παιδική ηλικία
Η βασιλεία του Ντάνκαν Α΄ δεν ήταν επιτυχής, σκοτώθηκε σε μάχη στις 15 Αυγούστου 1040 από τους άντρες του Μόρεϊ υπό την ηγεσία του Μάκβεθ. Ο Ντάνκαν ήταν νέος όταν πέθανε, ο Μάλκολμ Γ΄ και ο αδελφός του Ντόναλντ Γ΄ της Σκωτίας ήταν ακόμα μικρά παιδιά. Η οικογένεια του Μάλκολμ προσπάθησε να ανατρέψει τον Μάκβεθ (1045) αλλά ο παππούς του Μάλκολμ Κρίναν του Ντανκέλντ σκοτώθηκε στην προσπάθεια. Μετά τον θάνατο του Ντάνκαν Α΄ οι δυο μικροί του γιοι μεταφέρθηκαν μακριά από τη χώρα για ασφάλεια, ο Μάλκολμ απεστάλη στην Αγγλία και ο μικρότερος αδελφός του Ντόναλντ στις Εβρίδες. Ο Ιωάννης του Φορντάν παρέχει την πληροφορία ότι ο Μάλκολμ Γ΄ πέρασε τα 17 χρόνια της εξορίας του στην αυλή του Εδουάρδου του Ομολογητή. Η σημερινή βασιλική οικογένεια της Αγγλίας έλκει την καταγωγή της στην κόρη του Μάλκολμ Γ΄ Ματθίλδη. Μια άλλη πηγή γράφει ότι η μητέρα του Μάλκολμ πήρε μαζί της τους γιους της στην εξορία στην αυλή του Θόρφιν Σίγκουρντσον, κόμη των Ορκάδων έναν εχθρό της οικογένειας του Μάλκολμ και πιθανότατα ευγενή του Ντάνκαν.
Άνοδος στον θρόνο
thumb|right|250px|Ο Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας - έργο αγνώστου καλλιτέχνη (18ος αιώνα) Μια Αγγλική επίθεση (1054) με τον Σιούαρντ, κόμη της Νοθουμβρίας είχε στόχο την ενθρόνιση ενός Μέιλ Κολουίμ, γιο του βασιλιά της Κάμπριας, ο Μέιλ Κολουίμ πιθανότατα ήταν ο μετέπειτα Μάλκολμ Γ΄. Η πρόταση ανήκει σε χρονικά του Σκωτσέζου Ιωάννη του Φορντάν τον 14ο αιώνα όπως επίσης και σε προηγούμενες πηγές του Γουλιέλμου του Μαλμέσμπουρι. Ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι γράφει ότι ο Μάκβεθ σκοτώθηκε σε μάχη από τον Σιούαρντ αλλά είναι γνωστό ότι έζησε δυο χρόνια περισσότερο από τον Σιούαρντ. Ο ιστορικός Άρτσι Ντάνκαν (1926 - 2017) με βάση το Αγγλοσαξωνικό χρονικό καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Μέιλ Κολουίμ της πηγής δεν ταυτίζεται με τον Μάλκολμ Γ΄ (2002). Η πρόταση του Ντάνκαν βρήκε υποστήριξη από πολλούς μετέπειτα ιστορικούς όπως ο Ρίτσαρντ Οράμ (γεν. 1960), ο Ντάουβίτ Μπράυν (γεν. 1961) και ο Άλεξ Γουλφ (γεν. 1963). Υπάρχει η πρόταση ότι ο Μέιλ Κολουίμ μπορεί να ήταν γιος του Όουεν Φοέλ, Βρετανού βασιλιά της Στραθκλάιντ πιθανότατα με τον Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας.
Σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς ο Μάκβεθ δολοφονήθηκε στις 15 Αυγούστου 1057 στο Άμπερντίνσαϊρ από τα χέρια του Μάλκολμ. Διάδοχος του Μάκβεθ ήταν ο θετός γιος του Λούλαχ της Σκωτίας που στέφθηκε στη Σκον στις 8 Σεπτεμβρίου 1057, ο Λούλαχ σκοτώθηκε από τον Μάλκολμ με προδοσία στις 23 Απριλίου 1058 κοντά στο Χάντλι. Ακολούθησε η στέψη του Μάλκολμ Γ΄, σύμφωνα με τον Ιωάννη του Φορντάν η στέψη έγινε στις 25 Απριλίου 1058. Μια από τις πρώτες πράξεις του Μάλκολμ Γ΄ σύμφωνα με τον Όρντερικ Βιτάλις ήταν το ταξίδι στην αυλή του Εδουάρδου του Ομολογητή για να τακτοποιήσει τον γάμο του με την ανιψιά του Εδουάρδου Μαργαρίτα που είχε φτάσει στην Αγγλία από την Ουγγαρία δυο χρόνια πριν. Η συμφωνία για τον γάμο έγινε (1059) αλλά δεν διατηρήθηκε λόγω της Σκωτσέζικης επίθεσης στη Νορθουμβρία όταν λεηλατήθηκε το Λίντισφαρν. Οι επιδρομές του Μάλκολμ στη Νορθουμβρία σχετίζονται με το αμφισβητούμενο βασίλειο της Κάμπρια που δημιουργήθηκε από τον κόμη Σιούαρντ (1054) και ήταν υπό τον έλεγχο του Μάλκολμ από το 1070.
Πρώτος γάμος με την Ίνγκεμποργκ
Τα Σάγκας των Ορκάδων αναφέρουν ότι ο Μάλκολμ Γ΄ παντρεύτηκε στον πρώτο του γάμο τη χήρα του Θόρφιν Σίγκουρντσον Ίνγκεμποργκ Φίνσντοτιρ μια κόρη του Φινν Άρνεσον. Η Ίνγκεμποργκ πέθανε λίγο πριν από το 1070 αλλά το πιθανότερο είναι ότι πέθανε πολύ νωρίτερα γύρω στο 1058. Τα Σάγκας των Ορκάδων καταγράφουν ότι είχαν τουλάχιστον έναν γιο τον Ντάνκαν Β΄ της Σκωτίας που έγινε στη συνέχεια βασιλιάς. Μερικοί μεσαιωνικοί χρονικογράφοι ακολουθούν την άποψη του Γουλιέλμου του Μαλμέσμπουρι σύμφωνα με την οποία ήταν νόθος αλλά ο ισχυρισμός μάλλον ήταν προπαγάνδα με σκοπό να τονίσει τα μεγαλύτερα κληρονομικά δικαιώματα του Μάλκολμ Γ΄ με τη δεύτερη σύζυγο του Μαργαρίτα. Τα Σάγκας των Ορκάδων αναφέρουν επιπλέον τον θάνατο ενός γιου του Μάλκολμ με το όνομα Ντόμναλλ, πιθανότατα ήταν άλλος ένας γιος του Μάλκολμ Γ΄ με την πρώτη του σύζυγο Ίνγκεμποργκ.
Ο γάμος του Μάλκολμ με την Ίνγκεμποργκ έφερε την ειρήνη στα δυτικά και βόρεια. Ο Σνόρρι Στούρλουσον γράφει ότι ο πατέρας της Φιν ήταν σύμβουλος του Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας και όταν έπεσε από την εμπιστοσύνη του έγινε σύμβουλος του Σβεν Β΄ της Δανίας. Ο Μάλκολμ είχε ειρηνικές σχέσεις με τον κόμη των Ορκάδων που βασίλευσε μαζί με τους θετούς γιους του Πολ και Έρλεντ Θόρφινσον. Τα Σάγκας των Ορκάδων αναφέρουν πολέμους με τη Νορβηγία αλλά σχετίζονται με τον Μάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας που έγινε βασιλιάς της Νορβηγίας τη χρονιά του θανάτου του Μάλκολμ (1093).
Συμμαχία με τον Έντγκαρ Έθελινγκ
thumb|right|250px|Ο Μάλκολμ Γ΄ και η Μαργαρίτα σε σκιτσογραφία του 16ου αιώνα Έδωσε άσυλο στον Τόστικ Γκόντουινσον όταν εξορίστηκε από τη Νορθουμβρία αλλά δεν συμμετείχε στην αποτυχημένη επίθεση του Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας και του Τόστικ, ο Τόστικ ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη του Στάμφορντ Μπριτζ. Παραχώρησε άσυλο στους εξόριστους από τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή (1068) ανάμεσα τους βρισκόταν η χήρα του Εδουάρδου του Εξόριστου Αγκάθα και τα παιδιά της Έντγκαρ Έθελινγκ, Αγία Μαργαρίτα της Σκωτίας και Χριστίνα υπό τη συνοδεία του Γκόσπατρικ, κόμη της Νορθουμβρίας. Οι εξόριστοι δεν βρήκαν άμεση υποστήριξη από τους Σκωτσέζους όπως περίμεναν.
Οι εξόριστοι επέστρεψαν στην Αγγλία και ενώθηκαν σε μια επανάσταση στον βορά. Ο Γκόσπατρικ και ο γιος του Σιούαρντ Γουάλδοφ υποτάχθηκαν στα τέλη της χρονιάς αλλά η άφιξη στρατού από τη Δανία με τον βασιλιά Σβεν Έστριντσον απείλησε σοβαρά την εξουσία του Γουλιέλμου του Κατακτητή. Ο Μάλκολμ Γ΄ αποφάσισε να προχωρήσει σε πόλεμο βάδισε με τον στρατό του προς την Κάμπρια, πέρασε τα Πένινα όρη, λεηλάτησε το Τισντέλ, το Κλίβελαντ και έφτασε μέχρι το Ουέρμουτ. Ο Σκωτσέζος βασιλιάς προσκάλεσε τον Έντγκαρ και την οικογένεια του να έρθουν μαζί του αλλά το αρνήθηκαν, μετά την άφιξη του στρατού του Σβεν Β΄ ο Μάλκολμ επέστρεψε στην πατρίδα του.
Δεύτερος γάμος με τη Μαργαρίτα της Σκωτίας
Ο Γουλιέλμος σε απάντηση έστειλε τον Γκοσπατρίκ να επιτεθεί στη Σκωτία μέσω της Κάμπριας, ο Μάλκολμ λεηλάτησε τις ακτές της Νορθουμβρίας που είχαν εγκατασταθεί οι δυνάμεις του Γκόσπατρικ. Μετά την αποτυχία της εκστρατείας του Σβεν ο Μάλκολμ επέστρεψε στη Σκωτία, στα τέλη του 1070 και παντρεύτηκε την αδελφή του Έντγκαρ Μαργαρίτα του Ουέσσεξ, τη μελλοντική Αγία Μαργαρίτα της Σκωτίας.
Το όνομα των παιδιών τους δεν είχαν τα κλασσικά Σκωτσέζικα ονόματα, τα μεγαλύτερα που γεννήθηκαν πριν τη Νορμανδική κατάκτηση πήραν Άγγλο-Σαξονικά ονόματα. Ο Εδμόνδος της Σκωτίας πήρε το όνομα του παππού της Μαργαρίτας Έντμουντ του Σιδηρόπλευρου, ο Έθελρεντ του προπάππου της Έθελρεντ του Ουέσσεξ και ο Έντγκαρ της Σκωτίας του προ-προπάππου της Έντγκαρ του Ειρηνικού. Μετά την κατάκτηση του Αγγλικού θρόνου από τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή ο Μάλκολμ και η Μαργαρίτα σταμάτησαν να δίνουν στα επόμενα παιδιά τους Αγγλικά ονόματα. Ο Αλέξανδρος Α΄ της Σκωτίας πήρε το όνομα του πάπα Αλέξανδρου Β΄ ή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ο Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας πήρε το όνομα του Βιβλικού Δαβίδ. Η Μαργαρίτα και ο Μάλκολμ Γ΄ είχαν και δυο κόρες : η Ματθίλδη της Σκωτίας παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας και η Μαρία της Σκωτίας, κόμισσα της Βουλώνης τον Ευστάθιο Γ΄ της Βουλώνης.
Προστριβές με τον Γουλιέλμο Ρούφο
thumb|right|250px|Μεσαιωνική σκιτσογραφία του Μάλκολμ Γ΄ και του ΜακΝτάφφ Μετά την αποτυχία της εκστρατείας του Σβεν ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής ανέλαβε εκστρατεία στη Σκωτία να τιμωρήσει τον Μάλκολμ. Οι δυο βασιλείς συναντήθηκαν στο Αμπερνέθυ, ο Μάλκολμ Γ΄ αναγκάστηκε να του δηλώσει την υποταγή του, έδωσε στον Γουλιέλμο όμηρο τον μεγαλύτερο γιο του από τον πρώτο του γάμο Ντάνκαν Β΄ της Σκωτίας και έδιωξε τον Έντγκαρ με την οικογένεια του από την αυλή του. Η Συνθήκη δεν είχε σοβαρά αποτελέσματα, ακολούθησαν επιδρομές στη Νορθουμβρία με λεηλασίες και τον φόνο του επισκόπου Ουίλιαμ Βόλτσερ στο Γκέιτσχεντ. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής έστειλε τον μεγαλύτερο γιο του Ροβέρτο βόρεια και τον ετεροθαλή αδελφό του Όντο του Μπαγιέ να τιμωρήσει τους Νορθούμβριους. Ο Μάλκολμ Γ΄ έκλεισε ειρήνη που διατηρήθηκε περισσότερο από μια δεκαετία.
Απολινέρ Ζοασίμ Κιελέμ ντε Ταμπελά
Εργάζεται ως δικηγόρος στο Εφετείο της Ουαγκαντουγκού.
Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας
Προστριβές με τον Γουλιέλμο Ρούφο
Ο Μάλκολμ συνάντησε ελάχιστη αντίσταση με μοναδική εξαίρεση τον γιο του Λούλαχ Μειλ Σνεχτάι, μια αναφορά του Αγγλοσαξωνικού χρονικού για το έτος 1078 γράφει :
Απολινέρ Ζοασίμ Κιελέμ ντε Ταμπελά
Δημοφιλής αγωνιστής και προσκείμενος στην αντιπολίτευση, ο Ταμπελά διορίστηκε από τον μεταβατικό πρόεδρο της χώρας στο αξίωμα του πρωθυπουργού στις 21 Οκτωβρίου 2022.
Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας
Προστριβές με τον Γουλιέλμο Ρούφο
"Ο Μειλ Κολουίμ συνέλαβε τη μητέρα του Μειλ Σνεχτάι μαζί με όλους τους θησαυρούς και τα βοοειδή της, ο ίδιος δραπέτευσε με δυσκολία".
Απολινέρ Ζοασίμ Κιελέμ ντε Ταμπελά
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μπουρκίνα Φάσο
Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας
Προστριβές με τον Γουλιέλμο Ρούφο
Ο Μειλ Σνεχτάι είχε τελικά επιβιώσει μέχρι το 1085. Όταν έγινε βασιλιάς ο Γουλιέλμος Β΄ της Αγγλίας μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Μάλκολμ Γ΄ δεν συμμετείχε στις επόμενες επαναστάσεις του μεγαλύτερου αδελφού του Ροβέρτου Β΄ της Νορμανδίας. Ο Γουλιέλμος Ρούφος έκανε κατάσχεση στα εδάφη του Έντγκαρ Έθελινγκ στην Αγγλία και ο Έντγκαρ δραπέτευσε στη Σκωτία, ο Μάλκολμ βάδισε νότια και πολιόρκησε το Νιούκασλ που κτίστηκε από τον Ροβέρτο της Νορμανδίας (1080). Ο στόχος του ήταν να επεκτείνει τα σύνορα νότια από τους ποταμούς Τουίντ και Τι, η απειλή έφερε τον Γουλιέλμο Ρούφο πίσω από τη Νορμανδία και ετοιμάστηκε για εκστρατεία εναντίον των Σκωτσέζων, ο Μάλκολμ αποσύρθηκε βόρεια και ο Γουλιέλμος τον ακολούθησε από πίσω. Σε αντίθεση με το 1072 ο Μάλκολμ ήταν τότε έτοιμος να πολεμήσει αλλά η ειρήνη που έκλεισε ανάμεσα στον Έντγκαρ Έθελινγκ και τον Ροβέρτο της Νορμανδίας ανάγκασε τον Μάλκολμ να αναγνωρίσει την ηγεμονία του Άγγλου βασιλιά.
Θάνατος σε μάχη
Η ειρήνη διεκόπη το (1092), η αιτία ήταν το νέο κάστρο που είχε κτίσει ο Γουλιέλμος Ρούφος στο Καρλάιλ που είχε εποικίσει με Άγγλους χωρικούς. Δεν είναι βέβαιο ότι ο Μάλκολμ έλεγχε την Κάμπρια αλλά η διαφωνία βρισκόταν στα εδάφη που του είχε παραχωρήσει ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής (1072) για να συντηρήσει όταν επισκέφτηκε την Αγγλία. Ο Μάλκολμ έστειλε απεσταλμένους για να συζητήσει το θέμα και ο Γουλιέλμος Ρούφος συμφώνησε να συναντηθεί μαζί του, στο ταξίδι του νότια για το Γκλόστερ σταμάτησε στο αβαείο του Ουίλτον για να επισκεφτεί την κόρη του Έντιθ και την κουνιάδα του Χριστίνα. Ο Μάλκολμ έφτασε στις 24 Αυγούστου 1093 αλλά ο Γουλιέλμος Ρούφος αρνήθηκε να τον συναντήσει παραπέμποντας το πρόβλημα στους Άγγλους βαρόνους, ο Μάλκολμ δεν το δέχτηκε και επέστρεψε αμέσως στη Σκωτία. Ο Γουλιέλμος Ρούφος δεν φαινόταν πρόθυμος για πόλεμο αλλά το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει :
"Ο Μάλκολμ επέστρεψε έντονα δυσαρεστημένος στη Σκωτία, συγκέντρωσε στρατό και προετοίμαζε λεηλασίες στην Αγγλία"
Ο Μάλκολμ Γ΄ ενώθηκε με τον μεγαλύτερο γιο του με τη Μαργαρίτα και διάδοχο του Εδουάρδο και με τον Έντγκαρ, η λεηλασία της Νορθουμβρίας από τους Σκωτσέζους ήταν η μεγαλύτερη για εκείνη την εποχή.
Ο Μάλκολμ έπεσε στην παγίδα από τον Ροβέρτο του Μάουμπραι, κόμη της Νορθουμβρίας που είχαν κατασχεθεί τα εδάφη του κοντά στο Άλνουικ στις 13 Νοεμβρίου 1093. Στη μάχη του Άλνουικ ο Μάλκολμ Γ΄ σκοτώθηκε από τον Άρκιλ Μορέλ οικονόμο του κάστρου του Μπάμπουργκ και ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Εδουάρδος τραυματίστηκε θανάσιμα, η σύζυγος του Μαργαρίτα πέθανε από τη λύπη της όταν έμαθε τα νέα. Τα Χρονικά του Ούλστερ γράφουν :
"Ο Μειλ Κολουίμ, γιος του Ντάνκαν βασιλιάς της Σκωτίας και ο γιος του σκοτώθηκαν από τους Γάλλους στην Αγγλική Ίνμπερ άλμπα, η σύζυγος του Μαργαρίτα πέθανε από τη λύπη της μέσα σε εννιά μέρες"
Το σώμα του Μάλκολμ μεταφέρθηκε στη μονή του Τίνεμαουθ για ταφή, το σώμα του βασιλιά τάφηκε ξανά από τον γιο του Αλέξανδρο Α΄ στο αβαείο του Ντανφέρμλιν ή πιθανότερα στην Αϊόνα. Στις 19 Ιουνίου 1250 η Μαργαρίτα αγιοποιήθηκε από τον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄, τα οστά της είχαν καταστραφεί και τοποθετήθηκαν μέσα σε μια λειψανοθήκη και μεταφέρθηκαν στον τάφο του Μάλκολμ στο αβαείο του Ντανφέρμλιν. Τα οστά του Μάλκολμ ήταν πολύ βαριά είχαν απολιθωθεί και δεν μπορούσαν να μετακινηθούν, τα οστά της Μαργαρίτας τοποθετήθηκαν στο ιερό δίπλα από τα οστά του Μάλκολμ.
Οικογένεια
Με τον πρώτο γάμο του με την Ίνγκεμποργκ Φίνσντοτιρ απέκτησε:
Με τον δεύτερο γάμο του με την Αγία Μαργαρίτα της Σκωτίας παιδιά του ήταν:
Λογοτεχνία
Ο Μάλκολμ Γ΄ εμφανίζεται στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Μάκβεθ σαν Μάλκολμ, γιος και διάδοχος του βασιλιά Ντάνκαν. Ο Μάλκολμ εμφανίζεται για πρώτη φορά στη δεύτερη σκηνή να συνομιλεί με έναν λοχία, ο λοχίας λέει ότι η μάχη νικήθηκε χάρη στον Μάκβεθ και ο Ντάνκαν αποφασίζει να δώσει στον Μάκβεθ τον τίτλο του κόμη του Κάουντορ. Στην πράξη 1.4 μιλάει για την εκτέλεση του πρώην κόμη του του Κάουντορ, ο Μάκβεθ μπαίνει και τον συγχαίρουν για τη νίκη του, αργότερα εμφανίζεται στο κάστρο του Μάκβεθ σαν επισκέπτης. Όταν σκοτώθηκε ο πατέρας του θεωρήθηκε ύποπτος για τον φόνο και δραπέτευσε στην Αγγλία, αργότερα εμφανίζεται στην πράξη 4.3 και μιλάει στον Μάκνταφ για τον Μάκβεθ και αποφασίζουν να κάνουν πόλεμο εναντίον του. Στην πράξη 5.4 εμφανίζεται στο Ντούνσιναν έτοιμος να πολεμήσει και διατάζει τα στρατεύματα του να πάνε στο κάστρο. Στην τελευταία πράξη 5.8 περιγράφεται η μάχη ανάμεσα στον Μάκβεθ και τον Μακντάφ με τον Σιούαρντ και τον Ρος, όταν ο Μάκβεθ σκοτώνεται ο Μάλκολμ ανεβαίνει στον θρόνο.
Η μετέπειτα ζωή του Μάλκολμ Γ΄ και της Μαργαρίτας εμφανίζεται σε τρία μυθιστορήματα : Ένα καλό μαργαριτάρι (1905) του Μάρι Χ. Ντεμπεναμ, το Μαργαριτάρι του Κανμόρ (1907) της Αγνής Γκράντ Χει και Πρωινό αστέρι (1949) της Ζέιν Όλιβορ. Τα μυθιστορήματα αναφέρονται στη ζωή της αυλής του στο Ντανφέρμλιν και η Μαργαρίτα τον βοηθάει να εισάγει τον Άγγλο - Σαξωνικό πολιτισμό στη Σκωτία, τα δυο τελευταία μυθιστορήματα καλύπτουν τα γεγονότα μετά το 1093 που καταλήγουν στον θάνατο του Μάλκολμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Περιοδικό antivirus
To περιοδικό ANTIVIRUS είναι διμηνιαίο Free Press που εκδίδεται απ’ την Homo Evolution (ΑΜΚΕ) και διανέμεται στις ΛΟΑΤ επιχειρήσεις και σε χώρους πολιτισμού στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη. τη Κρήτη, τη Πάτρα και τη Χαλκίδα. Το avmag.gr ξεκίνησε ως ιστότοπος του εντύπου το 2010, αλλά πλέον περιλαμβάνει καθημερινή ειδησιογραφία από την Ελλάδα και τον κόσμο, πολιτιστικά θέματα και queer τέχνη, ρεπορτάζ, αφιερώματα, έρευνες, προτάσεις και ατζέντα. Εκδότης του είναι ο Γιάννης Παπαπαγιαννόπουλός με εμπορικό διευθυντή τον Νίκο Σοφιανό και την αρχισυνταξία έχει αναλάβει από το 2013 ο Βασίλης Θανόπουλος.