cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ένας Αμερικανός στο Παρίσι
Αναγνώριση και Βραβεία
Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές, έκανε υψηλές εισπράξεις στο box-office (άνω των 4.5 εκατομμυρίων δολαρίων) κι έλαβε 8 υποψηφιότητες για όσκαρ. Ο Τζιν Κέλι πριν από τη βραδιά των βραβείων δήλωσε: ''Ο τρόπος σκέψης των περισσότερων στο Χόλιγουντ είναι παράξενος, καθώς φαίνεται ότι το είδος του μιούζικαλ δεν εκτιμάται όσο θα έπρεπε από τα μέλη της ακαδημίας, που το θεωρούν υποδυέστερο από τις δραματικές ταινίες. Σύμφωνα με μένα αυτό είναι ένα είδος σνομπισμού και την ίδια αντιμετώπιση έχουν και οι κωμωδίες''. Την νύχτα των όσκαρ όμως οι απόψεις του Κέλι φάνηκαν μάλλον λανθασμένες καθώς η ταινία κατάφερε να αποσπάσει 6 όσκαρ, κατατροπώνοντας δυο από τις μεγαλύτερες ταινίες στην ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου τις: Λεωφορείον ο πόθος (A Streetcar Named Desire, 1951) του Ηλία Καζάν και το Μια θέση στον ήλιο (A Place In The Sun, 1951) του Τζορτζ Στίβενς. Ο Τζιν Κέλι έλαβε κι ένα τιμήτικό όσκαρ για τις ικανότητες του ως ηθοποιός, χορευτής, τραγουδιστής και σκηνοθέτης, ενώ η ταινία διαγωνίστηκε επίσης στο Φεστιβάλ των Καννών του 1952.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Διαχρονικότητα
Το 1993 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.
Το 2006 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου το κατέταξε στην 9η θέση στη λίστα με τα καλύτερα μιούζικαλ όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες του 1951 Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου ΣεναρίουΤαινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Δήμος Αγίου Δημητρίου Ιωαννίνων
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 18 δημοτικά διαμερίσματα:
Κουνούποι Αστυπάλαιας
Οι Κουνούποι είναι νησίδα των Δωδεκανήσων και είναι μέρος μίας συστάδας νησίδων που βρίσκονται νότια της Αστυπάλαιας. Η έκταση της νησίδας είναι είναι 1,30 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αστυπάλαιας. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η νησίδα Κουνούποι
Προστατευόμενη τοποθεσία
Η νησίδα είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000 με κωδικό GR4210021. Στην πανίδα περιλαμβάνονται πληθυσμοί από μεσογειακές φώκιες μοναχούς, ρινοδέλφινα και ζωνοδέλφινα, χελώνες καρέτα καρέτα και πράσινες θαλασσοχελώνες. Η περιοχή είναι σημαντική για την αναπαραγωγή των θαλασσοπουλιών, όπως: οι μαυροπετρίτες, οι αιγαιογλάροι, οι μύχοι της Μεσογείου, κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές στην Ελλάδα
Εμανυέλ Λεβινάς
O Εμανυέλ Λεβινάς (Emmanuel Levinas, 12 Ιανουαρίου 1906 – 25 Δεκεμβρίου 1995) ήταν Γαλλοεβραίος φιλόσοφος Λιθουανικής καταγωγής, γνωστός για το έργο του στον υπαρξισμό, την ηθική, την οντολογία και την ιουδαϊκή φιλοσοφία και θεολογία.
Βίος και σταδιοδρομία
Ο Εμανουέλις Λεβινάς γεννήθηκε στο Κόβνο, το σημερινό Κάουνας, σε μια οικογένεια Λιθουανών Εβραίων (Λίτβακ) και αργότερα προσάρμοσε το όνομά του στη γαλλική γλώσσα ως Εμανυέλ. Στη Λιθουανία είχε μια παραδοσιακή εβραϊκή μόρφωση, ενώ και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μελέτησε το Ταλμούδ με δάσκαλο τον αινιγματικό «Μεσιέ Σουσανί», του οποίου την επίδραση αναγνώρισε μόνο στα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Εξαιτίας της αναταραχής του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου η οικογένεια μετακόμισε στο Χάρκοβο της Ουκρανίας το 1916. Εκεί ο Λεβινάς έζησε τη Ρωσική Επανάσταση του 1917. Το 1920 η οικογένεια επέστρεψε στη Λιθουανία.
Ο Λεβινάς άρχισε τις φιλοσοφικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου το 1924, όπου άρχισε η ισόβια φιλία του με τον Γάλλο φιλόσοφο Μωρίς Μπλανσό. Το 1928 πήγε στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, όπου έμεινε δύο εξάμηνα σπουδάζοντας φαινομενολογία υπό τον Έντμουντ Χούσερλ. Εκεί συνάντησε και τον Μάρτιν Χάιντεγκερ. Μετά το 1930 ο Λεβινάς έγινε ένας από τους πρώτους διανοούμενους στη Γαλλία που επέστησε την προσοχή στους Χάιντεγκερ και Χούσερλ, μεταφράζοντας το 1931 τους Καρτεσιανούς στοχασμούς του Χάσερλ (με τη βοήθεια της Γκαμπριέλ Πάιφερ και τις συμβουλές του Αλεξάντρ Κοϋρέ) και ενσωματώνοντας τις ιδέες τους στη δική του φιλοσοφική σκέψη, σε έργα όπως τα La théorie de l'intuition dans la phénoménologie de Husserl (= «Η θεωρία της διαισθήσεως στη φαινομενολογία του Χούσερλ», η διδακτορική διατριβή του Λεβινάς το 1929/30 στο Στρασβούργο), De l'Existence à l'Existant (1947) και το En Découvrant l’Existence avec Husserl et Heidegger (1949, επανεκδόθηκε με προσθήκες το 1967).
Ο Λεβινάς απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα το 1931, οπότε όταν η Γαλλία κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία επιστρατεύθηκε. Κατά τη γερμανική εισβολή στη Γαλλία το 1940, η στρατιωτική μονάδα του γρήγορα περικυκλώθηκε και παραδόθηκε. Ο Λεβινάς πέρασε όλο το υπόλοιπο του πολέμου ως αιχμάλωτος σε ένα στρατόπεδο κοντά στο Αννόβερο της Γερμανίας. Ο Λεβινάς ζούσε σε ένα ειδικό τμήμα για Εβραίους αιχμαλώτους, στους οποίους απαγορευόταν οποιαδήποτε μορφή θρησκευτικής λατρείας. Φαίνεται ότι η χρησιμοποίησή τους σε χειρωνακτικές εργασίες όπως η κοπή ξύλων τους έσωσε από την εξολόθρευση. Αναφέρεται ότι άλλοι αιχμάλωτοι έβλεπαν συχνά τον Λεβινάς να γράφει σε ένα σημειωματάριο. Αυτές οι σημειώσεις αναπτύχθηκαν αργότερα στο βιβλίο του De l'Existence à l'Existent (1947) και σε μία σειρά διαλέξεων που κυκλοφόρησαν υπό τον γενικό τίτλο Le Temps et l'Autre (1948). Τα σημειωματάριά του των χρόνων εκείνων έχουν ωστόσο κυκλοφορήσει πλέον και στην πρωταρχική τους μορφή υπό τον τίτλο Œuvres: Tome 1, Carnets de captivité: suivi de Écrits sur la captivité ; et, Notes philosophiques diverses (2009).
Στο μεταξύ, ο Μωρίς Μπλανσό βοήθησε τη σύζυγο και την κόρη του Λεβινάς να κρυφτούν και να περάσουν τα χρόνια της κατοχής σε ένα μοναστήρι, γλιτώνοντας έτσι το Ολοκαύτωμα. Επιπλέον, ο Μπλανσό, διατρέχοντας μεγάλο κίνδυνο, φρόντισε ώστε ο Λεβινάς να έχει επαφή μαζί τους με επιστολές και μηνύματα. Ωστόσο, η πεθερά του Λεβινάς απελάθηκε και ποτέ δεν μαθεύτηκε η τύχη της, ενώ ο πατέρας και ο αδελφός του σκοτώθηκαν στη Λιθουανία από τα SS.
Το πρώτο δοκίμια σε μέγεθος βιβλίου του Λεβινάς, το Ολότητα και άπειρο (1961), γράφτηκε ως διατριβή επί υφηγεσία (Doctorat d'État). Στη συνέχεια, ο Λεβινάς δίδαξε σε ένα ιδιωτικό εβραϊκό γυμνάσιο στο Παρίσι, το «École normale Israélite orientale» και τελικά έγινε ο διευθυντής του. Το 1961 άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Πουατιέ, το 1967 στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού στο Ναντέρ και το 1973 στη Σορβόννη, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 1979. Υπήρξε επίσης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ, που βρίσκεται στην Ελβετία και δεν πρέπει να συγχέεται με το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Το 1989 ο Λεβινάς τιμήθηκε με το Βραβείο Μπαλτσάν.
Γιος του Λεβινάς είναι ο συνθέτης Μισαέλ Λεβινάς (γενν. 1949). Ανάμεσα στους γνωστότερους μαθητές του έιναι ο ραββίνος Βαρούχ Γκαρθόν (Baruch Garzon) από το Τετουάν του Μαρόκου, που έμαθε φιλοσοφία από τον Λεβινάς στη Σορβόννη και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους ραββίνους του ισπανόφωνου κόσμου.
Η φιλοσοφία του
Ο Λεβινάς εξάγει την προτεραιότητα της ηθικής του από την εμπειρία της συναντήσεως με το `Αλλο. Για αυτόν, η μη αναγώγιμη σχέση, η «σχέση πρόσωπο-με-πρόσωπο» (rapport de face à face) όπως την ονομάζει, αποτελεί ένα προνομιούχο φαινόμενο κατά το οποίο τόσο η εγγύτητα του άλλου ανθρώπου, όσο και η απόσταση από αυτό γίνονται έντονα αισθητά. «Το Άλλο αποκαλύπτει με ακρίβεια τον εαυτό του στην ετερότητά του όχι σε ένα σοκ που αρνείται το Εγώ, αλλά ως το πρωτογενές φαινόμενο της ευγένειας.» Ταυτόχρονα, η αποκάλυψη του προσώπου αντιπροσωπεύει ένα αίτημα, προτού κάποιος να μπορεί να εκφράσει ή να γνωρίσει την ελευθερία του, να επιβεβαιώσει ή να αρνηθεί. Η υπερβατικότητα και η ετερονομία του Άλλου αναγνωρίζονται ακαριαία. Ακόμα και ο φόνος αποτυγχάνει ως προσπάθεια να συλλάβει αυτή την ετερότητα.
Παρότι επικριτική για την παραδοσιακή θεολογία, η σκέψη του Λεβινάς απαιτεί την αναγνώριση και παραδοχή ενός «ίχνους» του Θείου μέσα σε μία ηθική του Άλλου. Αυτό καθίσταται ιδιαίτερα φανερό στη θεματοποίηση που κάνει για το ηθικό χρέος και την ενοχή. «Το πρόσωπο είναι ένα ίχνος του εαυτού του, παραδομένο στη δική μου ευθύνη, αλλά ως προς το οποίο είμαι ελλιπής και επιρρεπής στο σφάλμα. Είναι σαν να ήμουν υπεύθυνος για τη θνητότητά του και ένοχος για την επιβίωσή του.» Η ηθική «αυθεντία» του προσώπου του Άλλου αισθητοποιείται στην «άπειρη υπευθυνότητά» μου για το Άλλο. Το πρόσωπο του Άλλου έρχεται προς εμένα με τις άπειρες ηθικές απαιτήσεις του όταν εξέρχεται από το ίχνος. Εκτός από αυτή την ηθικά επιβλητική εμφάνιση, το πρόσωπο του Άλλου ίσως θα μπορούσε να αποκληθεί και «Συ» (κατά τη γραμμή του Μάρτιν Μπούμπερ), στη συνάντηση του οποίου ίσως να εύρισκε το Εγώ μεγάλη παρηγορία, αγάπη και κοινωνία ψυχών — αλλά όχι μία ηθική απαίτηση που μού επιβάλλεται από κάπου υψηλά. «Δια μέσου ενός ίχνους το αμετάκλητο παρελθόν παίρνει τη μορφή ενός Εκείνου. Το πέραν από το οποίο προέρχεται ένα πρόσωπο βρίσκεται στο τρίτο πρόσωπο.» Είναι επειδή το Άλλο ξεπροβάλλει και από την τρίτου προσώπου ετερότητα ενός «Εκείνου» (και στη γαλλική γλώσσα illeite από το il) ο λόγος για τον οποίιο Εγώ αντί για κοινωνία ψυχών πέφτω σε ένα άπειρο ηθικό χρέος «ενώπιος ενωπίω» με το Άλλο σε μία κατάσταση εντελώς ασύμμετρων υποχρεώσεων: Εγώ οφείλω στο Άλλο τα πάντα, ενώ το Άλλο δεν μού οφείλει τίποτα. Το ίχνος του Άλλου είναι η βαριά σκιά του Θεού, του Θεού που εντέλλεται «Ου φονεύσεις!» Ο Λεβινάς καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να αποφύγει την ευθεία θεολογική γλώσσα. Η ίδια η μεταφυσική του «σημείου» ή του «τύπου» που διακρίνει τη θεολογική ορολογία αίρεται από επικλήσεις του πώς τα «ίχνη» λειτουργούν διαφορετικά από τα «σημεία». Παρά το γεγονός αυτό, η θεϊκή φύση του ίχνους είναι εξίσου αδιαμφισβήτητη: «Το ίχνος δεν είναι απλώς μια ακόμα λέξη: είναι η εγγύτητα του Θεού στην όψη του συνανθρώπου μου.» Κατά μία έννοια, αποτελεί θεϊκή εντολή χωρίς θεϊκό εξουσιασμό.
Μετά το Ολότητα και άπειρο, ο Λεβινάς υπεστήριξε ότι η ευθύνη για τον άλλο βρίσκεται ριζωμένη μέσα στην υποκειμενική μας συγκρότηση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πρώτη γραμμή του προλόγου του βιβλίου αυτού είναι; «ο καθένας θα συμφωνήσει αμέσως ότι έχει εξαιρετική σημασία το να γνωρίζουμε αν είμαστε εξαπατημένοι από την ηθική.» Η ιδέα αυτή επανέρχεται στον Λεβινάς και στο Κεφ. 4 του Autrement qu'être ou au-delà de l'essence, όπου επιμένει πως η υποκειμενικότητα μορφοποιείται μέσα και διαμέσου της υποταγής μας στο άλλο. Η υποκειμενικότητα, επιχειρηματολογεί, είναι πρωτογενώς ηθική, όχι θεωρητική. Με άλλα λόγια, η ευθύνη μας για τον άλλο δεν αποτελεί παράγωγο χαρακτηριστικό της υποκειμενικότητάς μας, αλλά αντιστρόφως αυτή «ιδρύει» την υποκειμενική μας παρουσία στον κόσμο δίνοντάς της μια κατεύθυνση και προσανατολισμό με σημασία. Η θέση του Λεβινάς «η ηθική ως πρώτη φιλοσοφία» σημαίνει ότι η παραδοσιακή φιλοσοφική επιδίωξη της γνώσεως είναι δευτερεύουσα ως προς ένα βασικό ηθικό καθήκον προς το Άλλο. Το να συναντάς το Άλλο είναι το να έχεις μιά ιδέα του Απείρου.
Μετά την ωριμότητά του ο Λεβινάς ήταν ένας διακεκριμένος Γάλλος διανούμενος, του οποίου τα βιβλία σημείωναν μεγάλες πωλήσεις. Αναφέρεται ότι άσκησε μεγάλη επίδραση πάνω στον νεαρό Ζακ Ντεριντά, επίσης Γαλλοεβραίο, του οποίου το καινοτόμο έργο Η γραφή και η διαφορά περιέχει ένα δοκίμιο, το «Βία και Μεταφυσική», πάνω στον Λεβινάς. Ο Ντεριντά εκφώνησε και έναν υμνητικό επικήδειο λόγο για τον Λεβινάς, που αργότερα εκδόθηκε υπό τον τίτλο Adieu à Emmanuel Levinas και αποτελεί μία αποτίμηση και εξερεύνηση της ηθικής φιλοσοφίας του νεκρού. Σε ένα δοκίμιο στη μνήμη του Λεβινάς, ο Ζαν-Λυκ Μαριόν ισχυρίσθηκε ότι: «Αν κάποιος ορίσει τον μεγάλο φιλόσοφο ως αυτόν χωρίς τον οποίο η φιλοσοφία δεν θα ήταν αυτό που είναι, τότε στη Γαλλία υπήρξαν δύο μεγάλοι φιλόσοφοι τον 20ό αιώνα: ο Μπεργκσόν και ο Λεβινάς.»
Τα εκδοθέντα έργα του
Πλήρης κατάλογος όλων των δημοσιευθέντων έργων του Λεβινάς μέχρι το 1981 υπάρχει στο βιβλίο του Roger Burggraeve Emmanuel Levinas (1982). Τα βιβλία του Λεβινάς είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Υπαρξιστές Κατηγορία:Γαλλοεβραίοι Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Νήσος Καγκουρό
Το νησί Καγκουρό (αγγλ. Kangaroo Island) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Αυστραλίας μετά την Τασμανία και το Μέλβιλ, με έκταση 4.405 τ.χλμ. Βρίσκεται 112 χλμ νοτιοδυτικά της Αδελαΐδας και απέχει 8 ναυτικά μίλια από το κοντινότερο σημείο της αυστραλιανής ενδοχώρας.
Ιστορία και άλλες πληροφορίες
Σύμφωνα με έρευνες το νησί χωρίστηκε από την Αυστραλία εξαιτίας ανόδου της στάθμης της θάλασσας πριν από περίπου 9.000 χρόνια. Αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν ότι το νησί κατοικήθηκε από τους Αβορίγινες πριν από τουλάχιστον 11.000 χρόνια αλλά εξαφανίστηκαν από το νησί των Καγκουρό γύρω στο 200 π.Χ. είτε λόγω επιδημίας ,είτε λόγω πολέμου, είτε λόγω κλιματικών αλλαγών. Το 1802 ο Άγγλος εξερευνητής Μάθιου Φλίντερς ανακάλυψε το νησί και το ονόμασε "Kangaroo Island" (νησί των καγκουρό) και το 1836 ιδρύθηκε το Κίνγκσκοουτ ,το οποίο σήμερα είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού με πληθυσμό 1200 κατοίκων. Αργότερα ιδρύθηκε και ο δεύτερος μεγαλύτερος οικισμός, το Πένσο.
Τον Δεκέμβριο του 2007 καταστροφικές πυρκαγιές έπληξαν το νησί και έκαψαν πάνω από 90.000 εκτάρια, το 20% περίπου της έκτασης του.
Οικισμοί
Το Κίνγκσκοουτ είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού με πληθυσμό 1200 κατοίκους. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού και είναι ο παλαιότερος δήμος της Πολιτείας της Νότιας Αυστραλίας. Ακολουθεί το Πένσο με 300 κατοίκους ενώ υπάρχουν και άλλοι μικρότεροι οικισμοί.
Πληθυσμός και Οικονομία
Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2006 ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται σε 4.259 κατοίκους. Βάσει της ίδιας απογραφής,το 34% δεν δήλωσαν κάποια θρησκευτική προτίμηση ενώ οι Αγγλικανοί αποτελούν το 15,6% του πληθυσμού.
Η οικονομία του νησιού στηρίζεται κυρίως στην αγροτική παραγωγή( κρασί ,μαλλί ,μέλι κλπ) και στον τουρισμό,καθώς υπολογίζεται ότι περίπου 140.000 άτομα επισκέπτονται κάθε χρόνο την περιοχή.
Πανίδα
Την πανίδα του νησιού Καγκουρό αποτελούν ζώα όπως το καγκουρό, το κοάλα, το γκοάνα (goanna), το πόσουμ (possum), το γουάλαμπι (wallaby) κ.α. Αρκετά από αυτά τα είδη απαντώνται αποκλειστικά στο νησί των Καγκουρό και είναι απειλούμενα με εξαφάνιση.
Καγκουρο Κατηγορία:Νότια Αυστραλία
Αμφικτυονία
Η αμφικτυονία ήταν οργάνωση αρχαίων ελληνικών πόλεων, σε ενώσεις με μέλη από πολλές πόλεις, με κέντρο διάφορους ναούς. Υπήρχαν αρκετές Αμφικτυονίες, με πιο γνωστή αυτή της Κεντρικής Ελλάδας, με κέντρο τους Δελφούς. Είχαν σκοπό να ρυθμίζουν θέματα που σχετίζονταν με την λειτουργία και την ασφάλειά του.
Ετυμολογία
Η λέξη αμφικτυονία προέρχεται από την λέξη «αμφικτύονας» που σημαίνει «αυτός που κατοικεί τριγύρω, ο γείτονας». Αυτή, με την σειρά της, προέρχεται από το πρόθεμα «αμφί-» και την λέξη «κτοίνα» που σημαίνει οικισμός. Κατά μία άλλη εκδοχή, η λέξη προέρχεται από τον Αμφικτύονα, τον αδερφό του Έλληνα, αλλά αυτή η εκδοχή αμφισβητείται.
Δελφική Αμφικτυονία
Η πιο σημαντική Αμφικτυονία της αρχαίας Ελλάδας αποτελούσε μία ομοσπονδία δώδεκα φυλών της Κεντρικής Ελλάδας, αλλά απέκτησε πανελλήνιο χαρακτήρα. Σε αυτήν μετείχαν οι Θεσσαλοί, οι Βοιωτοί (Θήβα), οι Δωριείς (Σπάρτη), οι Ίωνες (Αθήνα), οι Περραιβοί, οι Μάγνητες, οι Λοκροί (Οπούντιοι και Οζολοί), οι Οιταίοι, οι Αχαιοί, οι Φωκείς, οι Δόλοπες και οι Μαλιείς. Κάθε φυλή είχε δύο ψήφους. Κάθε μέλος της αμφικτυονίας είχε δικαίωμα συμμετοχής στο αμφικτυονικό συμβούλιο με τρεις εκπροσώπους που ονομάζονταν πυλαγόρες και με δύο ιερομνήμονες. Μετά τον Τρίτο Ιερό Πόλεμο οι ψήφοι που αντιστοιχούσαν στους Φωκείς δόθηκαν στους Μακεδόνες και την Ρωμαϊκή εποχή στη θέση των Δολόπων που καταστράφηκαν μπήκε η Νικόπολη. Το Συνέδριο λάμβανε χώρα δύο φορές τον χρόνο, την άνοιξη στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς και το φθινόπωρο στο ιερό της Δήμητρας στην Ανθήλη κοντά στις Θερμοπύλες. Αρχικά είχε σαν σκοπό την εποπτεία των ιερών τόπων όσον αφορά τα θρησκευτικά καθήκοντα καθώς και την τέλεση των Πυθίων, αλλά στην συνέχεια απέκτησε ισχυρή πολιτική εξουσία. Η παρουσία του στην περιοχή συνδέεται με τους Ιερούς Πολέμους εναντίον των Φωκέων και την ανάμιξη του Φιλίππου Β' στην πολιτική της Νοτίου Ελλάδας. Θεωρείται ως μία μικρογραφία των σύγχρονων διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ και παλιότερα η Κοινωνία των Εθνών.
Υπόλοιπες Αμφικτυονίες
Σε πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας υπήρχαν αμφικτυονίες. Είχαν θρησκευτικές αρμοδιότητες κυρίως, αφού συνδέονταν με κάποιο ιερό, και είχαν τοπικό χαρακτήρα. Από τις πιο γνωστές είναι: Άλλη γνωστή αμφικτυονία είναι η αμφικτυονία των έξι Δωρικών πόλεων στη Μικρά Ασία, στο Τριοπικό ιερό του Απόλλωνα. Η δημιουργία των αμφικτυονιών, εκτός των άλλων, αφορούσε και την εποπτεία των θησαυρών που υπήρχαν σε αυτά τα μεγάλα κοινά ιερά και την διαχείρισή τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμφικτυονια
Φωτιά... Πυροσβέστες
To Φωτιά... Πυροσβέστες (τσεχικά: Hori, ma Panenko, αγγλικά: The Firemen`s Ball) είναι μία κωμική Τσεχοσλοβακική ταινία του 1967, σε σκηνοθεσία Μίλος Φόρμαν και σε σενάριο του ιδίου, του Ιβάν Πασέρ και του Γιάροσλαβ Παπούσεκ. Επίσης, είναι η τελευταία ταινία του Φόρμαν επί Τσεχοσλοβακικού έδαφος, καθώς μετά το γύρισμά της αυτοεξορίστηκε στις ΗΠΑ. Είναι η πρώτη έγχρωμη ταινία του Νέου Κύματος του τσεχοσλοβάκικου κινηματογράφου.
Επίκεντρο της ταινίας είναι μία σειρά από μικρές ή μεγάλες καταστροφές, σε μια ετήσια γιορτή της Πυροσβεστικής. Αν και αρκετοί ηθοποιοί στην ταινία είναι επαγγελματίες, οι ρόλοι πολλών πυροσβεστών ερμηνεύτηκαν από τους ίδιους τους πυροσβέστες του χωριού όπου γυρίστηκε η ταινία. Η ταινία θεωρήθηκε σάτιρα του τότε Ανατολικού Μπλοκ και μετά την εισβολή της ΕΣΣΔ στην Τσεχοσλοβακία το φιλμ απαγορεύτηκε δια παντός στη χώρα.
Πλοκή
Η ταινία αρχίζει με μέλη του πυροσβεστικού σώματος, τα οποία περιεργάζονται το δώρο που σκοπεύουν να προσφέρουν, στον πρώην αρχηγό της πυροσβεστικής, για τα 86α γενέθλιά του. Αποφασίζουν να του το δώσουν στην ετήσια γιορτή που γίνεται, μέσω μίας όμορφης κοπέλας, της Μις Πυροσβεστική. Έτσι, μέλη αρχίζουν και διαλέγουν τις υποψήφιες από τη γιορτή. Τελικά, καταφέρουν να συγκεντρώσουν 7, όμως κατά τη διάρκεια της απονομής του τίτλου και την παράδοση του δώρου, τα κορίτσια αρχίζουν και τρέχουν ανεξέλεχτα και πάνε όλες στο μπάνιο.
Η φασαρία που προκάλεσε όλη αυτή η αναστάτωση, τη διακόπτει μία φωτιά, που ξέσπασε στο σπίτι ενός ηλικιωμένου κυρίου. Όλοι πλέον παρακολουθούν το σπίτι του να καίγεται. Κατόπιν, τον οδηγούν μέσα στην αίθουσα που γινόταν η γιορτή και όλοι προσφέρουν τους λαχνούς τους για να τραβήξει αυτός και να κερδίσει κάποιο δώρο. Ωστόσο, ο κύριος Χελβέτα προτιμούσε λεφτά, αντί για κάποια δώρα. Με τη φασαρία όμως όλα τα δώρα είχαν κλαπεί, εκτός μερικών, τότε ο διοικητής ζητά να κλείσουν τα φώτα, έτσι ώστε όσοι πήραν να τα επιστρέψουν κρυφά, όμως μόλις άναψαν τα φώτα έλλειπαν όλα. Αυτό έγινε άλλη μία φορά, και ο μόνος που επέστρεψε δώρο, ήταν ένας από την επιτροπή, καθώς άναβαν τα φώτα.
Διακρίσεις
Η ταινία υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, στην 41η τελετή. Επίσης, η ταινία εισήχθη στο Φεστιβάλ Καννών, χωρίς αποτέλεσμα, καθότι το φεστιβάλ ακυρώθηκε, λόγω των γεγονότων που έλαβαν μέρος στη Γαλλία τον Μάη του 1968.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Τσεχόφωνες ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες Κατηγορία:Τσεχικές ταινίες Κατηγορία:Τσεχοσλοβακικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μίλος Φόρμαν
Η Εβίτα δεν κοιμάται πια εδώ
Η Εβίτα δεν κοιμάται πια εδώ (πρωτότυπος τίτλος: Eva no duerme) είναι αργεντίνικη ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Πάμπλο Αγουέρο.
Πλοκή
Η ταινία περιγράφει λεπτομερώς τη μοίρα της σορού της Εβίτα Περόν, από το θάνατό της στις 26 Ιουλίου 1952 μέχρι την τελευταία άφιξή της στο νεκροταφείο La Recoleta τον Οκτώβριο του 1976, όπου βρίσκεται από τότε. Η πλοκή χωρίζεται σε τρεις ενότητες, με πρωταγωνιστές τον ταριχευτή της σορού, τον στρατό που τη μεταφέρει σε μια μυστική τοποθεσία και την απαγωγή του Πέδρο Εουχένιο Αραμπούρου από τους επαναστάτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2015
Σεσκλί Σύμης
Το Σεσκλί (άλλες ονομασίες: Σέσκλιο, Σέσκλο, ή η Σεσκλιά) είναι νησίδα των Δωδεκανήσων. Βρίσκεται νότια της Σύμης σε μικρή απόσταση απ' αυτή. Η έκταση της νησίδας είναι 1,80 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σύμης.
Κατά την αρχαιότητα στα ανοιχτά του νησιού Σεσκλί είχε πραγματοποιηθεί ναυμαχία ανάμεσα στους Σπαρτιάτες και τους Αθηναίους με τους πρώτους να κερδίζουν και σε ανάμνηση της νίκης τους να ανεγείρουν μνημείο στην θέση ποντικόκαστρο της Σύμης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύμης
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου (αγγλικά: FINA World Championships ή World Aquatics Championships) αποτελεί την παγκόσμια διοργάνωση των αθλημάτων του υγρού στίβου (κολύμβηση, καταδύσεις, κολύμβηση σε ανοικτή θάλασσα, συγχρονισμένη κολύμβηση και υδατοσφαίριση. Αρμόδια για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η FINA (παγκόσμια ομοσπονδία του υγρού στίβου) και όλα τα αγωνίσματα της κολύμβησης διεξάγονται σε πισίνα 50μ (μεγάλη).
Το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα διεξήχθη το 1973 και σήμερα διεξάγεται κάθε 2 έτη. Την περίοδο 1978-1998 το παγκόσμιο πρωτάθλημα διεξαγόταν κάθε 4 χρόνια. Από το 2001 και μετά διεξάγεται κάθε δύο χρόνια σε περιττά έτη (περιττοί αριθμοί ετών).
Πίνακας μεταλλίων
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου συνολικά:
Αγωνίσματα
Για κάθε αγώνισμα υπάρχει ξεχωριστή κατηγορία ανδρών και γυναικών, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.
Συγχρονισμένη κολύμβηση
(Μόνο για γυναίκες)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολύμβηση Κατηγορία:Υδατοσφαίριση Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε δύο χρόνια
Λακίνιο Άκρο
Ως Λακίνιο Άκρο (σήμερα : Κάπο Κολόνα) ήταν γνωστό στην αρχαιότητα ακρωτήριο στην είσοδο του Κόλπου του Τάραντος, 7 μίλια νοτιοανατολικά του Κρότωνα και το ανατολικότερο σημείο της Καλαβρίας. Πήρε το όνομά του από το Λακίνιο, ήρωα της Ιαπυγίας.
Σε αυτό υπήρχε ιερό της Λακινίας Ήρας, όπου ο Αννίβας αφιέρωσε επιγραφή για την εισβολή του στην Ιταλία. Από το Ηραίο αυτό σώζεται μία μόνο κολώνα ύψους 8,2 μέτρων, από την οποία προέρχεται και το ιταλικό σημερινό όνομα του ακρωτηρίου, Capo delle Colonne ή Nao (πρβλ. και την ονομασία «Κάβο-Κολώνες» για το Σούνιο).
Κατηγορία:Ακρωτήρια Κατηγορία:Καλαβρία
Λιμβουργιανή γλώσσα
thumb|290px|right|Χάρτης με όλες τις γλώσσες που ομιλούνται στις Κάτω Χώρες Τα Λιμβουργιανά (Ολλανδικά: Limburgs, Γερμανικά: Limburgisch, Γαλλικά: Limbourgeois) είναι μια ομάδα Φρανκονιανών ποικιλιών, που ομιλούνται στις περιοχές της Λιμβουργίας και της Ρηνανίας, κοντά στα κοινά Ολλανδό/Βελγό/Γερμανικά σύνορα. Η περιοχή στην οποία ομιλούνται ορίζεται περίπου από έναν ευρύ κύκλο από το Φένλο στην Κολωνία στο Άαχεν στο Μάαστριχτ στο Άσσελτ και πίσω στο Φένλο. Τα Λιμβουργιανά αναγνωρίζονται ως τοπική γλώσσα (Ολλανδικά: streektaal) στην Ολλανδία και ως τέτοια χαίρει κάποιας προστασίας υπό το κεφάλαιο 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τις Τοπικές και Μειονοτικές Γλώσσες.
Αντίθετα με τις περισσότερες Ευρωπαϊκές γλώσσες, τα Λιμβουργιανά είναι μία τονική γλώσσα διαθέτoντας δύο τόνους. Άλλες Ευρωπαϊκές γλώσσες που είναι γνωστές ως περιθωριακά τονικές είναι οι Λιθουανική, Σλοβένικη, Σουηδική, Νορβηγική και οι Γιουγκοσλαβικές γλώσσες Σέρβικη, Βοσνιακή και Κροατική.
Τα Λιμβουργιανά δείχνουν επίσης σημάδια ενός πιθανού Κέλτικου υποστρώματος που υποδεικνύεται από έναν μεγαλύτερο αριθμό λέξεων που έχουν Κέλτικες καταγωγές στα Λιμβουργιανά απ'ό,τι σε άλλες Δυτικές Γερμανικές διαλέκτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Βελγίου Κατηγορία:Γλώσσες της Γερμανίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ολλανδίας Κατηγορία:Δυτικές γερμανικές γλώσσες Κατηγορία:Τονικές γλώσσες Κατηγορία:Φλάνδρα
Νομικός (επώνυμο)
Το ελληνικό επώνυμο Νομικός μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Λιμένας νηολογίου
Ο λιμένας νηολογίου εκλέγεται ελεύθερα από τον πλοιοκτήτη, ο οποίος και μπορεί να ζητήσει οποιαδήποτε στιγμή την αλλαγή λιμένος νηολόγησης, εκτός και αν το πλοίο είναι ενυπόθηκο, οπότε απαιτείται η έγγραφη συναίνεση των ενυποθήκων δανειστών ή δεν συντρέχει απαγόρευση πλού για άλλες αιτίες κυρίως επί παρανόμου δραστηριότητος.
Ο λιμένας νηολογίου αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του πλοίου και εξ αυτού προσδιορίζεται και η εθνικότητα του πλοίου, γι΄ αυτό και αναγράφεται ευκρινώς κάτω από το όνομά του στην πρύμνη. Αν το πλοίο είναι πορθμείο, με καταπέλτη στην πρύμνη, τότε το όνομα του λιμένα νηολογίου αναγράφεται εκατέρωθεν των πρυμναίων πλευρών του πλοίου. Επίσης λιμένα νηολογίου μπορεί ν΄ αποκτήσει και πλοίο υπό ναυπήγηση.
Στη φωτογραφία πρύμνης πλοίου, που παρατίθεται, διαφαίνεται ότι ο λιμένας νηολογίου είναι το MAJURO, κύριος λιμένας των νήσων Μάρσαλ, στον Ειρηνικό, των οποίων και φέρει τη σημαία. Εκ του ονόματος όμως που φέρει συμπεραίνεται ότι είναι πλοίο ελληνόκτητο, (ελληνικής πλοιοκτησίας), υπό ξένη σημαία.
Ορφισμός
Ο όρος ορφισμός μπορεί να αναφέρεται:
Ατμόσφαιρα της Γης
thumb|300px|Η γαλάζια ακτινοβολία του ορατού ηλεκτρομαγνητικού φάσματος απορροφάται λιγότερο από τα αέρια της γήινης ατμόσφαιρας σε σχέση με τα υπόλοιπα μήκη κύματος. Αυτό δίνει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη το γνωστό του γαλάζιο χρώμα όταν βλέπεται από το διάστημα (η φωτογραφία ελήφθη από ύψος 335 χιλιόμετρα).
Με τον όρο ατμόσφαιρα της Γης εννοούμε το αέριο στρώμα που περιβάλλει τη Γη και συγκρατείται λόγω της βαρύτητάς της, φτάνοντας πρακτικά σε ύψος 3.500 χιλιομέτρων. Το όριο ανάμεσα στην ατμόσφαιρα και το διάστημα δεν είναι αυστηρά καθορισμένο. Καθώς μεγαλώνει η απόσταση της από τη Γη η ατμόσφαιρα σταδιακά εξασθενεί και εξαφανίζεται σιγά σιγά στο διάστημα. Το υψόμετρο των 122 χλμ. ορίζει το σημείο που τα ατμοσφαιρικά φαινόμενα γίνονται αισθητά κατά τη διάρκεια της επανεισόδου στην ατμόσφαιρα. Η γραμμή Κάρμαν στα 100 χλμ. λαμβάνεται επίσης συχνά σαν το σύνορο ανάμεσα στην ατμόσφαιρα και το διάστημα.
Στην ατμόσφαιρα της Γης οφείλεται η ύπαρξη ζωής, εφόσον σε αυτήν οφείλονται η απορρόφηση μεγάλου τμήματος της υπεριώδους ακτινοβολίας και η μείωση της διαφοράς των ακραίων θερμοκρασιών που θα υπήρχαν μεταξύ ημέρας και νύχτας χωρίς αυτήν χάρη στην παρακράτηση της θερμότητας (Φαινόμενο του θερμοκηπίου). Ο ξηρός αέρας αποτελείται κατά 78,08 % από άζωτο, 20,95% από οξυγόνο, 0,93% από αργό, 0,0395% από διοξείδιο του άνθρακα και από ίχνη άλλων αερίων. Η σύνθεσή της από την επιφάνεια της θάλασσας και μέχρι τα 80-100 χιλιόμετρα ύψος, παραμένει σχεδόν αμετάβλητη. Αντίθετα η πυκνότητά της ατμόσφαιρας ελαττώνεται πολύ γρήγορα, έτσι ώστε η αναπνοή στη κορυφή του Έβερεστ (8.848 μ.) να είναι πολύ δύσκολη μέχρι αδύνατη, αφού η πυκνότητά της εκεί, φθάνει μόλις τα 1/3 της πυκνότητας που παρατηρείται στην επιφάνεια της θάλασσας.
Γενικά
Ο ατμοσφαιρικός αέρας αποτελεί μείγμα πολλών αερίων, με το μεγαλύτερο ποσοστό σε όγκο να κατέχει το άζωτο (78%) και το οξυγόνο (21%). Εκτός αυτών, υπάρχει το διοξείδιο του άνθρακα, ευγενή αέρια, ίχνη υδρογόνου, όζοντος κλπ.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1993-1994
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1993–94 ήταν το 35ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 15ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε η ΑΕΚ για 11η φορά στην ιστορία της και για τρίτη συνεχόμενη, τερματίζοντας 7 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο Παναθηναϊκό.
Πρωταθλήτρια
thumb|right|167px| Πρωταθλήτρια 1993–94 [[Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως (ποδόσφαιρο)|ΑΕΚ ]] ΑΕΚ
Στετ Χάουλαντ
Ο Στετ Χάουλαντ (αγγλ. Stet Howland) είναι Αμερικανός ντράμερ της hard rock και heavy metal μουσικής σκηνής και καθηγητής τυμπάνων, γνωστός για την συμμετοχή του στο συγκρότημα των W.A.S.P..
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1993-1994
Βαθμολογία
Β = Βαθμοί, Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Δ =Διαφορά τερμάτων;
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1993-1994
Στετ Χάουλαντ
Βιογραφία
Ο Χάουλαντ γεννήθηκε στο Ντάξμπερι της Μασαχουσέτης τον Αύγουστο του 1960. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα στην ηλικία των επτά ετών και έγινε δάσκαλος στα δεκατρία του. Αποφοίτησε από το Duxbury High School το 1978 και οι κύριες επιρροές του ήταν ο Μπάντι Ριτς, τον οποίο είδε ζωντανά στα οκτώ του χρόνια, και ο Τζιν Κρούπα.
To 1988 έγινε μέλος των Impellitteri, με τους οποίους περιόδευσε μέχρι το 1990. Αποχώρησε από το συγκρότημα για να γίνει μέλος των W.A.S.P., με τους οποίους κυκλοφόρησε το "The Crimson Idol" το 1992, ανεβαίνοντας στο # 21 στην Μεγάλη Βρετανία, με το επιτυχημένο σινγκλ "Chainsaw Charlie (Murders in the New Morgue)". Ακολούθησαν τα "Still Not Black Enough" (1995), "Kill Fuck Die" (1997) και "Helldorado" (1999), ενώ συμμετείχε στο "Spells of Fear" των Belladonna και το ομώνυμο άλμπουμ των Killing Machine.
Μετά την αλλαγή της χιλιετίας, ο Χάουλαντ ηχογράφησε άλλους δύο δίσκους με τους W.A.S.P., για να αντικατασταθεί από τον Μάικ Ντάπκε τον Μάιο του 2006. Έχει συμμετάσχει στα άλμπουμ "The Altar" και "Crossing the Line" των MVP, "Ashes to Ashes" των Carnival Of Souls, "A Sign of Things to Come" του Μάικλ Βεσκέρα και τον ομώνυμο δίσκο των Superseed. Επίσης, το 2009 συνεργάστηκε με την Λίτα Φορντ για το άλμπουμ "Wicked Wonderland".
Έχει σχηματίσει τους Where Angels Suffer με τον πρώην κιθαρίστα των W.A.S.P., Κρις Χολμς, τον κιθαρίστα Άιρα Μπλακ των Lizzy Borden, τον μπασίστα Στιβ Άνγκερ των Metal Church και τον τραγουδιστή Ριτς Λιούις των Animal. Επίσης, το 2010 εντάχθηκε στους 10,000 Views, δίνοντας συναυλίες στην Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Πατρίκ Ασί
Ο Πατρίκ Ασί (Patrick Achi, γεννημένος στις 17 Νοεμβρίου 1955) είναι Ιβοριανός πολιτικός που υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Ακτής Ελεφαντοστού από τις 26 Μαρτίου 2021. Μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Ακτής Ελεφαντοστού, σπούδασε στο Supélec και στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και ειδικεύεται στη μηχανική και τις υποδομές. Έχει επίσης εργαστεί ως κυβερνητικός εκπρόσωπος του προέδρου Αλασάν Ουαταρά.
Καριέρα
Μεταξύ 2010 και 2017, ο Ασί ήταν υπουργός Οικονομικής Υποδομής στις κυβερνήσεις των διαδοχικών πρωθυπουργών Γκιγιόμ Σορό (2010–12), Ζανό Αουσού-Κουαντιό (2012) και Ντανιέλ Καμπλάν Ντινκάν  (2012–17).
Ο Ασί διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός στις 8 Μαρτίου 2021 για να αναλάβει τα καθήκοντα του πρωθυπουργού Χαμέντ Μπακαγιόκο, ο οποίος βρισκόταν ασθενής στο νοσοκομείο. Ο Μπακαγιόκο πέθανε δύο ημέρες αργότερα. Ο Ασί διορίστηκε πρωθυπουργός στις 26 Μαρτίου 2021 από τον πρόεδρο Ουαταρά. Με αυτή την ιδιότητα, εμφανίστηκε ως βασικό πρόσωπο στις συζητήσεις για την επίλυση ενός μεγάλου ελλείμματος παραγωγής ενέργειας που είχε επιβαρύνει την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στις αστικές περιοχές για αρκετές εβδομάδες.
Τον Οκτώβριο του 2021, το όνομά του αναφέρθηκε στα Pandora Papers. Έλεγχε τουλάχιστον μέχρι το 2006 Allstar Consultancy Services Limited, μια υπεράκτια εταιρεία που βρίσκεται στις Μπαχάμες και δημιουργήθηκε το 1998 μέσω ενός υποψηφίου, ενώ ο Achi ήταν κυβερνητικός επίτροπος με την Ivorian Electricity Company. (CIE) και τεχνικός σύμβουλος του Υπουργού Ενέργειας.
Άλλες δραστηριότητες
Ο Ασί κατέχει και θέση στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), ως εξ οφίτσιο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου.
Προσωπική ζωή
Στις 16 Απριλίου 2020 ο Ασί ανακοίνωσε ότι βρέθηκε θετικός στην COVID-19 και αυτοαπομονώθηκε μέχρι νεοτέρας. Τον Μάιο του 2021 διακομίστηκε αεροπορικώς στο Παρίσι λόγω «σοβαρής κόπωσης» και για ιατρικούς ελέγχους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ατμόσφαιρα της Γης
Γενικά
Το ποσό των υδρατμών αυτών μεταβάλλεται συνεχώς, αφού αυξάνει με την εξάτμιση και ελαττώνεται με τη πτώση ή εναπόθεση ως βροχή ή άλλων μορφών υετού στην επιφάνεια της Γης.
Η μεταβολή αυτή είναι και η κύρια αιτία, ως ένα βαθμό, για τις ευρείες μεταβολές των καιρικών φαινομένων σε έναν τόπο. Βέβαια, σε σύγκριση προς τη συνολική μάζα του αέρος, η εκάστοτε ποσότητα των υδρατμών στην ατμόσφαιρα είναι πολύ μικρή. Η σπουδαιότητα της ύπαρξης όμως αυτών των υδρατμών διαφαίνεται από το γεγονός ότι απορροφούν το 11% της ηλιακής ακτινοβολίας, ενώ εκλύουν μεγάλη ποσότητα θερμοκρασίας κατά τη συμπύκνωσή τους, που αν δεν υπήρχαν, ίσως η ζωή στη Γη να ήταν αδύνατη.
Γενικά, για να δημιουργηθούν οι περισσότερες ατμοσφαιρικές διαταράξεις, πηγές των καιρικών φαινομένων, δύο είναι οι κύριοι παράγοντες η θερμότητα και ο υδρατμός. Για τούτο και ο υδρατμός από μετεωρολογικής άποψης, αποτελεί το σπουδαιότερο συστατικό της γήινης ατμόσφαιρας.
Η ατμόσφαιρα είναι εκείνη, που συγκρατεί την υπεριώδη ακτινοβολία μικρού μήκους κύματος, μέρος από τη κοσμική ακτινοβολία, είναι εκείνη που προκαλεί τους χρωματισμούς του ουρανού και των νεφών, ενώ συγχρόνως αποτελεί το μέσον στη διάδοση του ήχου, αλλά και στη διάχυση του φωτός.
Χωρίς αυτή, ο Ουρανός θα ήταν σκοτεινός, ενώ στη σκιά θα επικρατούσε πλήρες σκότος και οι αστέρες θα έλαμπαν με σταθερό φως συνέχεια, νύκτα και μέρα. Επίσης, η διάθλαση που συντελεί στο φαινόμενο τα ουράνια σώματα να φαίνονται υπερυψωμένα δεν θα υπήρχε, αλλά και ούτε αντικατοπτρισμός θα δημιουργούνταν.
Το όριο ανάμεσα στη γήινη και την ηλιακή ατμόσφαιρα δεν είναι ορισμένο με ακρίβεια: Το εξωτερικό σύνορο της ατμόσφαιρας αντιστοιχεί στην απόσταση στην οποία τα μόρια των ατμοσφαιρικών αερίων δεν υπόκεινται πλέον στην έλξη της γης και την επίδραση του μαγνητικού της πεδίου. Οι συνθήκες αυτές ισχύουν σε ένα υψόμετρο που ποικίλει ανάλογα με το γεωγραφικό μήκος και συνήθως είναι στα 60 χλμ. πάνω από τους πόλους και στα 30 χλμ. πάνω από τον ισημερινό. Αυτά τα νούμερα είναι απλά ενδεικτικά: το γήινο μαγνητικό πεδίο παραμορφώνεται διαρκώς από τον ηλιακό άνεμο. Η πυκνότητα της ατμόσφαιρας, επίσης, παρουσιάζει σημαντικές αυξομειώσεις. Εξάλλου η ατμόσφαιρα, όπως και το νερό των θαλασσών, υπόκειται στην επίδραση της τροχιάς του συστήματος Γη-Σελήνη και τις παρεμβολές της βαρύτητας της Σελήνης και του ήλιου. Για τον ίδιο λόγο που τα μόρια των αερίων, όντας ελαφρύτερα και λιγότερο στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους από τα μόρια του νερού, έχουν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων από τα τελευταία, έτσι και οι ατμοσφαιρικές παλίρροιες είναι πολύ πιο έντονα φαινόμενα από τις θαλάσσιες.
Σκάκι ακρίδας
Το Σκάκι ακρίδας (Grasshopper chess) είναι παραλλαγή στο σκάκι, στην οποία τα πιόνια επιτρέπεται να προαχθούν σε ένα ανορθόδοξο κομμάτι, την ακρίδα (που συχνά εμφανίζεται ως ανεστραμμένη βασίλισσα). Η ακρίδα κινείται όπως η βασίλισσα, αλλά πρέπει να κάνει άλμα πάνω από άλλα κομμάτια για να μετακινηθεί ή να κάνει κάποια σύλληψη.
Ατμόσφαιρα της Γης
Γενικά
Το ατμοσφαιρικό στρώμα μέχρι τα 80-100 χιλιόμετρα ύψος ονομάζεται ομοιόσφαιρα, καθώς επικρατούν συνθήκες πλήρους μίξης και ο αέρας έχει σταθερό μοριακό βάρος. Πάνω από αυτό το όριο (τυρβόπαυση) υπάρχει η ετερόσφαιρα. Η πυκνότητα εκεί είναι τόσο μικρή που τα μόρια και τα άτομα συγκρούονται λιγότερο συχνά με αποτέλεσμα τα αέρια να διαστρωματώνονται ανάλογα με το μοριακό τους βάρος. Επίσης, ουσίες που φυσιολογικά είναι αντιδραστικές (π.χ. τα ελεύθερα ριζικά) παρουσιάζουν μεγάλους χρόνους παραμονής στην ετερόσφαιρα, λόγω της ελάχιστης πυκνότητας των μορίων της ύλης. Μολονότι οι τελευταίες αραιότερες παρυφές της ατμόσφαιρας φτάνουν σε ύψος χιλιάδων χιλιομέτρων, το 99% της συνολικής της μάζας περιέχεται σε μία ζώνη από την επιφάνεια (ύψος 0) μέχρι του ύψους των 30 χιλιομέτρων.
Σκάκι ακρίδας
Στην παράταξη εκκίνησης κάποιων παραλλαγών, εκτός από τα συνήθη κομμάτια, παρουσιάζονται και ακρίδες στη σκακιέρα. Για παράδειγμα, τα πιόνια μπορεί να μετακινηθούν μία γραμμή προς τα εμπρός και τοποθετούνται ακρίδες στη δεύτερη και στην έβδομη γραμμή όπως φαίνεται στο διάγραμμα δεξιά. Μια άλλη δυνατότητα είναι να αντικατασταθούν οι βασίλισσες με ακρίδες στην παράταξη εκκίνησης, ενώ τα πιόνια μπορούν να προαχθούν κανονικά σε βασίλισσες.
Ατμόσφαιρα της Γης
Νέες μελέτες
Μια νέα μελέτη μαρτυρά πως το μέγεθος της ατμόσφαιρας του πλανήτη Γη απλώνεται και πέρα από τη Σελήνη, καθώς αυτή είναι σχεδόν διπλάσιας απόστασης Γης και Σελήνης. Μια νεότερη εκτίμηση παλιών αρχείων παρατηρήσεων δείχνει ότι η ατμόσφαιρα φτάνει έως 630.000 χιλιόμετρα ή αλλιώς σχεδόν 50 φορές όσο η γήινη διάμετρος. Αυτό προκύπτει από παρατηρήσεις του αμερικανικού ηλιακού παρατηρητηρίου SOHO που χρονολογούνται γύρω στο 2017 και η νέα έρευνα φέρεται να έγινε το 2019 όπως επισήμανε ο Ίγκορ Μπαλιούκιν από το Ινστιτούτο Διαστημικών Ερευνών της Ρωσίας.
Σκάκι ακρίδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκακιστικές παραλλαγές
Χίνα ματσούρι
Χίνα ματσούρι (Hina Matsuri, 雛祭り, κυριολεκτικά «γιορτή της κούκλας») είναι μία Ιαπωνική γιορτή, που γιορτάζεται στις 3 Μαρτίου κάθε χρόνο. Ονομάζεται επίσης και γιορτή των κοριτσιών. Είναι γνωστή και ως φεστιβάλ του ροδάκινου (Momo-no-Sekku). Οι ροδακινιές ανθίζουν το Μάρτιο και τα άνθη τους συμβολίζουν την ευγένεια και τη χάρη, που θεωρείται ότι αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά των κοριτσιών στην Ιαπωνία. Οι ανθισμένες ροδακινιές αποτελούν τον προάγγελο της άνοιξης. Η γιορτή είναι αφιερωμένη στην υγεία, την πρόοδο και την καλή τύχη των νεαρών κοριτσιών.
Ατμόσφαιρα της Γης
Νέες μελέτες
Οδηγούμαστε έτσι στο συμπέρασμα ότι η Σελήνη κινείται χάρη σε αυτή την ατμόσφαιρα.
Χίνα ματσούρι
Προέλευση εθίμου
Σύμφωνα με μία εκδοχή το έθιμο προήλθε από το έθιμο «ναγκάσι-χίνα» (nagashi-hina, 流し雛) της περιόδου Χέιαν σύμφωνα με το οποίο κούκλες φτιαγμένες από άχυρο ή χαρτί τοποθετούνταν σε ποτάμια έτσι ώστε παρασυρόμενες από το ποτάμι να πάρουν μαζί τους την κακή τύχη, τις ασθένειες, κλπ. Αυτή η συνήθεια εξακολουθεί να γίνεται σε κάποιες περιοχές της Ιαπωνίας ακόμη και σήμερα. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το χίνα ματσούρι ξεκίνησε από το παιχνίδι, που ονομάζεται «χίνα-ασόμπι», που το έπαιζαν κορίτσια αριστοκρατικής τάξης. Οι κούκλες τελικά έγιναν τόσο πολύτιμες, για να χρησιμοποιούνται ως παιχνίδι, και άρχισαν μόνο να εκτίθενται από την περίοδο Μουρομάτσι. Σύμφωνα με μία άλλη άποψη το έθιμο της χίνα ματσούρι ξεκίνησε από τη συνήθεια να δίνουν στις πριγκίπισσες κούκλες, έτσι ώστε αυτές να γίνουν φορείς ασθενειών, κακής τύχης και όχι οι πριγκίπισσες. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Έντο έγινε έθιμο να προσφέρονται κούκλες στα κορίτσια όλων των κοινωνικών τάξεων, που λειτουργούσαν σαν υποκατάστατα ανθρώπων. Στην περίοδο Έντο (1600-1868) οι κούκλες δεν δημιουργούνταν, για να αναπαραστήσουν μόνο μικρά κορίτσια, αλλά και για να απεικονίσουν τα μέλη της αυτοκρατορικής αυλής συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του αυτοκράτορα και της βασίλισσας, των φυλάκων, των μουσικών, των εταίρων και των υπηρετριών. Το χίνα ματσούρι γίνεται αρχές της άνοιξης εποχή κατά την οποία γίνονταν και άλλες γιορτές γονιμότητας. Ενδεχομένως λοιπόν και το χίνα ματσούρι να συνδέεται με τελετές γονιμότητας δεδομένου ότι ο βασιλιάς και η βασίλισσα παίζουν κυρίαρχο ρόλο σ' αυτό το έθιμο.
Ατμόσφαιρα της Γης
Νέες μελέτες
Στην εξώσφαιρα, δηλαδή στο σημείο όπου παρατηρείται ανάμειξη της ατμόσφαιρας με το διάστημα, υπάρχει ένα νέφος που ανακαλύφθηκε με το SWAN του SOHO, αποτελείται από άτομα υδρογόνου και λέγεται γεωκορώνα. Αυτή μαρτυρά την ύπαρξη αραιής ατμόσφαιρας πέρα από το φεγγάρι.
Χίνα ματσούρι
Περισσότερες λεπτομέρειες
Κατά τη διάρκεια της εορτής του χίνα ματσούρι οι κοπέλες ντύνονται με κιμονό, λαμβάνουν δώρα από τους γονείς και τους φίλους τους και επισκέπτονται σιντοϊστικούς ναούς, για να προσευχηθούν. Από τις τελευταίες ημέρες του Φεβρουαρίου οι οικογένειες δημιουργούν σε κάποιο σημείο του σπιτιού μία πυραμίδα με βαθμίδες, που σκεπάζονται με κόκκινο ύφασμα ή χαρτί. Εκεί τοποθετούνται οι κούκλες, που αναπαριστούν την αυτοκρατορική αυλή της περιόδου Χεϊάν. Όλη αυτή η κατασκευή ονομάζεται «χίνα-νταν». Οι κούκλες είναι ντυμένες με αυθεντικά κουστούμια και κατασκευάζονται με ακριβά υλικά. Ο αριθμός των βαθμίδων της κάθε πυραμίδας κυμαίνεται από τρεις έως επτά βαθμίδες. Η πολυπλοκότητα της κατασκευής εξαρτάται από την οικονομική κατάσταση των γονέων. Τέτοια χίνα-νταν υπάρχουν στη διάρκεια της εορταστικής περιόδου σε μαγαζιά, σε δημόσια κτήρια, σε μουσεία, κ.α. Στην κορυφή της πυραμίδας τοποθετείται ο βασιλιάς, που ονομάζεται ομπίνα (obina) και η βασίλισσα, η οποία κρατάει βεντάλια και ονομάζεται μεμπίνα (mebina). Οι κούκλες του βασιλιά και της βασίλισσας αποκαλούνται και οι δύο μαζί σίννο (shinno). Στη δεύτερη βαθμίδα τοποθετούνται τρεις κυρίες της αυλής. Στις επόμενες βαθμίδες τοποθετούνται αυλικοί, εταίρες, μουσικοί, υπουργοί. Στα κατώτερα σκαλοπάτια τοποθετούνται οι υπηρέτριες. Στη τελευταία βαθμίδα τοποθετούνται μινιατούρες διάφορων επίπλων και αμαξών. Επίσης, εκτίθενται μουσικά όργανα, όπλα, στρατιωτικές στολές και γλάστρες με ανθισμένα τεχνητά δέντρα. Συνηθίζεται να τοποθετείται ένα βάζο με κλαδιά με ανθισμένες ροδακινιές δίπλα στο «χίνα-νταν». Η όλη εικόνα δίνει την εντύπωση στο θεατή την αίσθηση ενός επίσημου δείπνου ή μιας γαμήλιας γιορτής. Επιπλέον τα έπιπλα και η άμαξα υποδηλώνουν την προίκα μιας κοπέλας ευγενικής καταγωγής, που παντρεύεται. Οι κούκλες απλώς εκτίθενται και δεν αποτελούν παιχνίδι για τα μικρά παιδιά. Σύμφωνα με την παράδοση οι κούκλες πρέπει να μαζευτούν την επομένη της εορτής, γιατί πιστεύεται ότι οι κοπέλες θα αργήσουν να παντρευτούν, αν οι κούκλες δεν μαζευτούν στις 4 Μαρτίου. Ωστόσο, στις μέρες μας κάποιες οικογένειες αφήνουν την όλη κατασκευή όλο τον Μάρτιο μήνα. Η δεισιδαιμονία αυτή ίσως δημιουργήθηκε από το γεγονός ότι η περίοδος, που ακολουθεί μετά την εορτή αυτή, συνδέεται συνήθως με υψηλά επίπεδα βροχοπτώσεων και υγρασίας, που θα προκαλούσαν περισσότερες φθορές στις κούκλες, αν παρέμεναν εκτεθειμένες έξω. Η έκθεση των κούκλων διακόπτεται, όταν τα κορίτσια φθάσουν στην ηλικία των 10 ετών. Πολλές φορές αυτές οι κούκλες παραδίδονται από τις ηλικιωμένες γυναίκες στα νέα μέλη της οικογένειας, επειδή είναι πανάκριβες. Έτσι, αποτελούν οικογενειακό κειμήλιο.
Ατμόσφαιρα της Γης
Νέες μελέτες
Στην πρώτη κιόλας φωτογραφία από το τηλεσκόπιο στη Σελήνη το 1972 που τοποθέτησαν οι αστροναύτες από το Απόλλων 16, εμφανίζεται η εικόνα μιας γεωκορώνας που λάμπει στο υπεριώδες φως. Όμως δεν έγινε αντιληπτό ότι αυτή συμπεριλαμβάνει τη Σελήνη μέσα της. Τα άτομα υδρογόνου γίνονται αντιληπτά μέσω ενός συγκεκριμένου μήκους κύματος, του Lyman-alpha, από το υπεριώδες φως. Αυτά τα άτομα απορροφούν και εκπέμπουν.
Χίνα ματσούρι
Περισσότερες λεπτομέρειες
Στη διάρκεια της εορτής του χίνα ματσούρι οι κοπέλες καλούν τους φίλους τους, για να θαυμάσουν το «χίνα-νταν» και κάνουν πάρτυ. Συνήθως στη διάρκεια της εορτής οι Ιάπωνες τρώνε μεταξύ άλλων hina-arare (雛あられ) (πολύχρωμα κράκερς ρυζιού), chirashizushi (ちらし寿司) (ωμό ψάρι και λαχανικά με ρύζι), hishi mochi (菱餅) (πολύχρωμα κέικ ρυζιού), ichigo daifuku (いちご大福) (φράουλες τυλιγμένες με πάστα φασολιού), ushiojiru (うしお汁) (σούπα με αχιβάδες). Συνήθως πίνουν shirozake (κυριολεκτικά «λευκό σάκε»), που ονομάζεται και amazake (甘酒) (κυριολεκτικά «γλυκό σάκε»).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Ιαπωνικές γιορτές Κατηγορία:Ιαπωνικές κούκλες
Ατμόσφαιρα της Γης
Νέες μελέτες
Αυτό το φως μπορεί να είναι ορατό μόνο από το διάστημα λόγω του ότι εκπέμπεται από τη γήινη ατμόσφαιρα. Άρα το SOHO μπορεί να καταγράψει το υπεριώδες φως Lynam-alpha από τη γεωκορώνα. Μπορούμε να πούμε ότι μια πυκνότητα 70 ατόμων υδρογόνου/κυβικό εκατοστό, παρατηρήθηκε ότι σε απόσταση 60.000 χιλιομέτρων από τη Γη, Κάτι που στη Σελήνη δε συμβαίνει γιατί η πυκνότητα φτάνει μόλις τα 0.02 άτομα/κυβικό εκατοστό.
Τα άτομα υδρογόνου δε συνιστούν κίνδυνο για περαιτέρω μελέτες αλλά η γεωκορώνα είναι δυνατό να κάνει παρεμβόλες σε τηλεσκόπια κοντά της ή σε παρατηρήσεις από το έδαφος της Σελήνης.
Ιστορία
Σήμερα γνωρίζουμε βεβαίως ότι ο ατμοσφαιρικός αέρας δεν είναι ένα ομοιογενές αέριο, αλλά μείγμα διαφόρων αερίων. Το θεμέλιο για αυτό έθεσε ο σπουδαίος Λεονάρντο Ντα Βίντσι (Leonardo Da Vinci, 1452-1519) ο οποίος παρατήρησε ότι αέρας που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την αναπνοή ή την τροφοδότηση της φωτιάς παύει να συντελεί στην καύση. Έναν αιώνα μετά, το έτος 1624, ο Φλαμανδός γιατρός Γιαν φαν Χέλμοντ (Jan van Helmont, 1579-1644) διαπίστωσε ότι ο αέρας δεν είναι στοιχείο εφόσον αποτελείται από ένα ή περισσότερα αέρια με διαφορές στη συμπεριφορά τους (εκείνος τα ονόμαζε ατμούς). Στην αντίληψη του αυτή συνέτεινε η παρατήρηση ότι ο αέρας περιέχει επίσης υγρή και στερεή φάση. Δυστυχώς, η επιστημονική κοινότητα της εποχής απέρριψε τις απόψεις του φαν Χέλμοντ.
Τα επόμενα χρόνια επιφανείς επιστήμονες προσπάθησαν να τεκμηριώσουν την πραγματική φύση του αέρα, όμως αυτό στάθηκε αδύνατο εξαιτίας του πλήθους των ασύνδετων μεταξύ τους γνώσεων και της πολυπλοκότητας της κατάστασης έως την ανακάλυψη του αζώτου το 1772 και του οξυγόνου το 1774. Η τιμή ανήκει στον πατέρα της θεωρίας της καύσης και της σύγχρονης χημείας τον Γάλλο Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ (Antoine Laurent Lavoisier, 1743-1794) που παραβλέποντας τα περιττά και συνδυάζοντας τις τεκμηριωμένες εμπειρίες που είχαν συσσωρευτεί εν τω μεταξύ, υποστήριξε ότι ο αέρας είναι μείγμα οξυγόνου και αζώτου και συγκεκριμένα, το 1/5 ήταν το αέριο του Πρίστλεϊ που ο Λαβουαζιέ ονόμασε οξυγόνο, τα δε 4/5 ήταν το αέριο του Ράδερφορντ, το άζωτο. Η ακριβής αναλογία των δυο αυτών στοιχείων στον αέρα βρέθηκε το 1784 από τον Κάβεντις, που υποστήριξε πως η σύστασή τους είναι σταθερή παντού.
Κατακόρυφη δομή
Η χημική σύνθεση της ατμόσφαιρας μέχρι το ύψος των 80-100 χλμ. είναι σχεδόν αμετάβλητη. Ανάλογα όμως της μεταβολής της θερμοκρασίας διακρίνονται σε αυτή τα ακόλουθα στρώματα:
Φαινόμενα ατμόσφαιρας
Τα φαινόμενα αυτά συμπληρώνουν το περιβάλλον που θεάται ο παρατηρητής. Και τέτοια φαινόμενα είναι το χρώμα του Ουρανού, τα χρώματα της ανατολής και της δύσης του Ηλίου, η Ηλιακή και η Σεληνιακή άλως, το ουράνιο τόξο, το πολικό Σέλας, η διάθλαση, ο αντικατοπτρισμός κλπ.
Ατμόσφαιρα και θάλασσα
Μερικές από τις αμοιβαίες αλληλεπιδράσεις είναι: η δημιουργία των κυμάτων, των ανέμων, των ρευμάτων, κλπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετεωρολογία Κατηγορία:Περιβάλλοντα
Λιμβουργία (Βέλγιο)
Η Λιμβουργία (Ολλανδικά: Limburg, Γαλλικά: Limbourg, Λιμβουργιανή γλώσσα: Limbörg) είναι η ανατολικότερη επαρχία της Φλάνδρας (που είναι μία από τις τρεις περιοχές του Βελγίου), και βρίσκεται δυτικά του ποταμού Μεύση. Συνορεύει με την Ολλανδία και τις Βελγικές επαρχίες Λιέγη, Φλαμανδική Μπραμπάντ και Αμβέρσα. Πρωτεύουσά της είναι η Άσσελτ. Έχει έκταση 2.414 χλμ² που χωρίζεται σε τρία διαμερίσματα (στα Ολλανδικά arrondissementen) που περιέχουν 44 δήμους.
Η Λιμβουργία διασχίζεται από το Κανάλι Άλμπερτ, και έχει υπάρξει ιστορικά μεγάλη ανθρακωρυχική περιοχή. Το μεγαλύτερο μέρος της Λιμβουργίας περιλαμβανόταν στην πριγκηπική-επισκοπή της Λιέγης μέχρι το 1792, και ήταν μέρος της Ολλανδικής επαρχίας της Λιμβουργίας από το 1815 μέχρι το 1839.