Ρωσοτουρκικός_Πόλεμος_(1877-1878)
Βαλκανικό μέτωπο
Απαντώντας στη διέλευση των Ρώσων από το Δούναβη, η Οθωμανική ανώτερη διοίκηση στην Κωνσταντινούπολη διέταξε τον Οσμάν Νουρί Πασά να προελάσει ανατολικά από το Βίντιν για να καταλάβει το φρούριο της Νικόπολης, ακριβώς δυτικά της Ρωσικής διέλευσης. Στο δρόμο του για τη Νικόπολη ο Οσμάν Πασά έμαθε ότι οι Ρώσοι είχαν ήδη καταλάβει το φρούριο και έτσι μετακινήθηκε στην πόλη-σταυροδρόμι της Πλέβνας (γνωστής σήμερα ως Πλέβεν), που την κατέλαβε με μια δύναμη περίπου 15.000 στις 19 Ιουλίου (NΗ). Οι Ρώσοι, περίπου 9.000 υπό τη διοίκηση του στρατηγού Σίλντερ-Σούλντνερ, έφτασε στην Πλέβνα νωρίς το πρωί. Έτσι ξεκίνησε η πολιορκία της Πλέβνας. Ο Οσμάν Πασάς οργάνωσε την άμυνα και απέκρουσε δύο ρωσικές επιθέσεις με τεράστιες απώλειες για τη ρωσική πλευρά. Σε εκείνο το σημείο, οι αντίπαλοι ήταν σχεδόν ισάριθμοι και ο ρωσικός στρατός ήταν πολύ αποθαρρυμένος. Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι μια αντεπίθεση θα επέτρεπε τους Οθωμανούς να αποκτήσουν τον έλεγχο της γέφυρα των Ρώσων και να την καταστρέψουν. Ωστόσο ο Οσμάν Πασάς είχε εντολές να παραμείνει οχυρωμένος στην Πλέβνα και έτσι δεν άφησε το φρούριο. Η Ρωσία δεν είχε περισσότερα στρατεύματα να ρίξει κατά της Πλέβνας, έτσι οι Ρώσοι την πολιόρκησαν και στη συνέχεια ζήτησαν από τους Ρουμάνους να παράσχουν επιπλέον στρατεύματα. Στις 9 Αυγούστου ο Σουλεϊμάν Πασάς έκανε μια προσπάθεια να βοηθήσει τον Οσμάν Πασά με 30.000 στρατιώτες, αλλά ανακόπηκε από τους Βουλγάρους στη Μάχη στο Πέρασμα της Σίπκα. Μετά από τριήμερη μάχη οι εθελοντές ανακουφίστηκαν από μια ρωσική δύναμη με επικεφαλής το Στρατηγό Ράντετσκι και οι τουρκικές δυνάμεις αποσύρθηκαν. Λίγο αργότερα ρουμανικές δυνάμεις διέσχισαν το Δούναβη και προσχώρησαν στην πολιορκία. Στις 16 Αυγούστου, στο Γκόρνι-Στούντεν, τα στρατεύματα γύρω από την Πλέβνα τέθηκαν υπό τη διοίκηση του Ρουμάνου Πρίγκιπα Καρόλου με τη βοήθεια του Ρώσου στρατηγού Πάβελ Ντμίτριεβιτς Ζότοβ και του Ρουμάνου στρατηγού και της ρουμανικής γενικής Αλεξάντρου Τσερνάτ. Οι Τούρκοι διατηρούσαν αρκετά φρούρια γύρω από το Πλέβεν που οι ρωσικές και ρουμανικές δυνάμεις τα ελλάττωναν σταδιακά. Η 4η Ρουμανική Μεραρχία με επικεφαλής το Στρατηγό Γκεόργκε Μάνου κατέλαβε το οχύρωμα Γκρίβιτσα μετά από τέσσερις αιματηρές επιθέσεις και κατάφερε να το κρατήσει μέχρι το τέλος της πολιορκίας. Η πολιορκία της Πλέβνας (Ιούλιος-Δεκέμβριος 1877) απέβη νικηφόρος μόνο όταν οι ρωσικές και ρουμανικές δυνάμεις απέκοψαν όλες τις γραμμές εφοδιασμού των οχυρωμένων Οθωμανών. Με τις προμήθειες να εξαντλούνται, ο Οσμάν Πασάς έκανε μια προσπάθεια να διασσπάσει τη ρωσική πολιορκία προς την κατεύθυνση του Οπανετς. Στις 9 Δεκεμβρίου τα μεσάνυχτα οι Οθωμανοί έριξαν γέφυρες πάνω από τον Ποταμό Βιτ και τον πέρασαν, επιτέθηκαν σε ένα μέτωπο 3,2 χιλιομέτρων και διέσπασαν την πρώτη γραμμή των ρωσικών χαρακωμάτων. Εδώ πολέμησαν σώμα με σώμα και με τις ξιφολόγχες, χωρίς ουσιαστικό νικητή. Υπερτερώντας αριθμητικά των Οθωμανών σχεδόν 5 προς 1, οι Ρώσοι έδιωξαν τους Οθωμανούς πέρα από το Βιτ. Ο Οσμάν Πασάς τραυματίστηκε στο πόδι από αδέσποτη σφαίρα, που σκότωσε το άλογό του. Κάνοντας μια σύντομη στάση, οι Οθωμανοί γύρισαν τελικά πάλι μέσα στην πόλη, χάνοντας 5.000 άνδρες έναντι 2.000 των Ρώσων. Την επόμενη μέρα ο Οσμάν παρέδωσε την πόλη, τη φρουρά και το σπαθί του στο Ρουμάνο συνταγματάρχη Μιχαήλ Τσέρκεζ. Υπέστη τιμητική μεταχείριση αλλά τα στρατεύματά του χάθηκαν στα χιόνια κατά χιλιάδες, καθώς προσπαθούσαν να αποφύγουν την αιχμαλωσία. Οι σοβαρότερα τραυματίες έμειναν παρέμειναν στα νοσοκομεία του στρατοπέδου τους, για να δολοφονηθούν τελικά από τους Βουλγάρους.