cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοιλιοκάκη
Προσυμπτωματικός έλεγχος
Λόγω της υψηλής ευαισθησίας του, οι ορολογικές δοκιμασίες έχουν προταθεί ως μέτρο ελέγχου, επειδή η παρουσία των αντισωμάτων θα εντοπίσει προηγουμένως αδιάγνωστες περιπτώσεις της κοιλιοκάκης και θα προλάβει τις επιπλοκές της σε αυτούς τους ασθενείς. Υπάρχει σημαντική συζήτηση ως προς τα οφέλη του προσυμπτωματικού ελέγχου. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση θα μειώσει τον κίνδυνο της οστεοπόρωσης και την αναιμία. Αντίθετα, μια μελέτη κοόρτης στο Cambridge πρότεινε ότι τα άτομα με αδιάγνωστη κοιλιοκάκη είχαν 'ενα ευεργετικό προφίλ κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα (λιγότερο υπέρβαροι, χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης). Υπάρχουν περιορισμένες ενδείξεις ότι οι προσυμπτωματικές περιπτώσεις που ανιχνεύονται επωφελούνται από μια διάγνωση όσον αφορά την νοσηρότητα και θνησιμότητα. Επομένως, ο προσυμπτωματικός έλεγχος του πληθυσμού δεν θεωρείται επί του παρόντος ότι είναι ευεργετικός.
Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός περιπτώσεων όπου δοκιμές για την κοιλιοκάκη μπορούν να προσφερθούν, όπως περιγράφηκε προηγουμένως, όπως οι προϋποθέσεις που περιγράφονται στην ενότητα διάφορα
Διατροφή
Προς το παρόν, η μόνη αποτελεσματική θεραπεία είναι μια δια βίου δίαιτα χωρίς γλουτένη. Δεν υπάρχει φαρμακευτική αγωγή που θα αποτρέψει τη βλάβη ή να αποτρέψει το σώμα από το να επιτεθεί στο έντερο όταν η γλουτένη είναι παρούσα. Η αυστηρή τήρηση της δίαιτας επιτρέπει στο έντερο να θεραπευθεί, με αποτέλεσμα την αποδρομή όλων των συμπτωμάτων στις περισσότερες περιπτώσεις και, ανάλογα με το πόσο σύντομα η διατροφή έχει ξεκινήσει, μπορεί επίσης να εξαλείψει τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του εντέρου και της οστεοπόρωσης, και σε ορισμένες περιπτώσεις της στειρότητας. Διαιτολογική συμβουλή ζητείται γενικά για να διασφαλισθεί ότι ο ασθενής είναι ενήμερος για το ποια φαγητά περιέχουν γλουτένη, ποια φαγητά είναι ασφαλή. και πώς να έχουν μια ισορροπημένη διατροφή, παρά τους περιορισμούς. Σε πολλές χώρες προϊόντα χωρίς γλουτένη είναι διαθέσιμα με ιατρική συνταγή και μπορεί να υπάρξει επιστροφή μέσω της ασφάλειας υγείας.
Ο κανονισμός της ετικέτας «χωρίς γλουτένη» ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό από χώρα σε χώρα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η FDA εξέδωσε κανονισμούς το 2007, περιορίζοντας τη χρήση του «χωρίς γλουτένη» σε προϊόντα τροφίμων με λιγότερο από 20 ppm γλουτένης. Το σημερινό διεθνές πρότυπο Codex Alimentarius επιτρέπει στα λεγόμενα «χωρίς γλουτένη» τρόφιμα 20 ppm γλουτένη. Τα «χωρίς γλουτένη» προϊόντα είναι συνήθως πιο ακριβά και πιο δύσκολο να βρεθούν από τα κοινά τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη. Καθώς τα έτοιμα προϊόντα συχνά περιέχουν ίχνη γλουτένης, μερικοί ασθενείς με κοιλιοκάκη μπορεί να χρειαστεί να μαγειρέψουν από το μηδέν.
Ακόμη και σε μια καλή διατροφή, η ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία μπορεί να είναι χαμηλότερη σε άτομα με κοιλιοκάκη. Μελέτες στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διαπιστώσει ότι η ποιότητα της ζωής γίνεται συγκρίσιμη με το γενικό πληθυσμό μετά την παραμονή σε διατροφή, ενώ οι μελέτες στην Ευρώπη έχουν διαπιστώσει ότι η ποιότητα της ζωής παραμένει χαμηλότερη, αν και οι έρευνες δεν είναι ακριβώς ίδιες. Στους άνδρες υπάρχει η τάση να αναφέρεται μεγαλύτερη βελτίωση συγκριτικά με τις γυναίκες. Μερικοί έχουν έμμονα πεπτικά συμπτώματα, ή ερπητοειδή δερματίτιδα, στοματικά έλκη, οστεοπόρωση και κατάγματα που προκύπτουν. Συμπτώματα ενδεικτικά του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου μπορεί να είναι παρόντα, και υπάρχει ένα αυξημένο ποσοστό του άγχους, της κόπωσης, της δυσπεψίας και των μυοσκελετικών πόνων.
Επιδημιολογία
Οι άνθρωποι της Αφρικής, της Ιαπωνίας και άτομα κινεζικής καταγωγής σπάνια διαγιγνώσκονται. Αυτό αντανακλά μια πολύ χαμηλότερη επικράτηση των γενετικών παραγόντων κινδύνου, όπως του HLA-B8. Πληθυσμιακές μελέτες δείχνουν επίσης ότι ένα μεγάλο ποσοστό από ασθενείς με κοιλιοκάκη παραμένει αδιάγνωστο. Αυτό οφείλεται, εν μέρει, στο ότι πολλοί κλινικοί γιατροί δεν είναι εξοικειωμένοι με την κατάσταση.
Μια μεγάλη πολυκεντρική μελέτη στις ΗΠΑ βρήκε ότι μια επικράτηση του 0,75% σε μη-ομάδες κινδύνου, αυξάνεται σε 1,8% σε συμπτωματικούς ασθενείς, 2,6% σε συγγενείς β'βαθμού των ασθενών με κοιλιοκάκη και 4,5% σε συγγενείς πρώτου βαθμού. Αυτό το προφίλ είναι παρόμοιο με το ποσοστό στην Ευρώπη. Άλλοι πληθυσμοί σε αυξημένο κίνδυνο για την κοιλιοκάκη, με ποσοστά επιπολασμού που κυμαίνονται από 5% έως 10%, περιλαμβάνουν άτομα με σύνδρομα Down και Turner, διαβήτη τύπου 1, και αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, συμπεριλαμβανομένων τόσο υπερθυρεοειδισμό (υπερδραστήριο θυρεοειδή) και ο υποθυρεοειδισμός (υπολειτουργία του θυρεοειδούς).
Ιστορικά, η κοιλιοκάκη πιστεύεται ότι ήταν σπάνια, με επιπολασμό περίπου 0,02%. Πρόσφατες αυξήσεις στον αριθμό των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν μπορεί να οφείλονται σε αλλαγές στη διαγνωστική πρακτική.
Χριστιανικές εκκλησίες και η θεία Ευχαριστία
Μιλώντας γενικά, οι διάφορες ονομασίες με τις οποίες οι Χριστιανοί γιορτάζουν την θεία Ευχαριστία στην οποία μια φέτα ή ένα μικρό κομμάτι ψωμιού ευλογείται και στη συνέχεια τρώγεται. Το τυπικό κομμάτι ψωμιού στη θεία Κοινωνία, ζυγίζει περίπου μισό γραμμάριο. Το αλεύρι σίτου περιέχει περίπου 10-13% γλουτένη, έτσι μια μερίδα θείας Κοινωνίας μπορεί να έχει περισσότερα από 50 mg γλουτένης, ένα ποσό που θα βλάψει την υγεία πολλών ασθενών με κοιλιοκάκη ειδικά αν καταναλώνεται κάθε ημέρα (βλ. διατροφή παραπάνω). Πολλές χριστιανικές εκκλησίες προσφέρουν στους κοινωνούς τους εναλλακτικές λύσεις χωρίς γλουτένη, συνήθως με τη μορφή ενός παξιμαδιού με βάση το ρύζι ή ψωμί χωρίς γλουτένη. Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού και των Αγίων των Τελευταίων Ημερών προσφέρει επίσης εναλλακτικές λύσεις χωρίς γλουτένη για τους κοινωνούς της.
Ρωμαιοκαθολική θέση
Το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα αναφέρει ότι για την έγκυρη Ευχαριστία, το ψωμί που θα χρησιμοποιηθεί πρέπει να παρασκευάζεται από σιτάρι. Το 2002, η Σύνοδος για το Δόγμα της Πίστης ενέκρινε γερμανικής κατασκευής χαμηλής γλουτένης μυστηριακό ψωμί, το οποίο πληροί όλες τις απαιτήσεις της Καθολικής Εκκλησίας, για χρήση στην Ιταλία. Αν και δεν είναι απόλυτα ελεύθερα γλουτένης, είχαν επίσης εγκριθεί από τον ιταλικό σύλλογο Κοιλιοκάκης. Μερικοί καθολικοί πάσχοντες από κοιλιοκάκη έχουν ζητήσει άδεια να χρησιμοποιούν γκοφρέτες ρυζιού, αλλά τέτοιες αιτήσεις έχουν απορριφθεί.
Το θέμα είναι πιο πολύπλοκο για τους ιερείς. Αν ένας καθολικός λαμβάνει την Ευχαριστία υπό οποιαδήποτε μορφή (ψωμί ή κρασί) λαμβάνει τον Χριστό "ολόκληρα και ολόκληρο" - σώμα, αίμα, ψυχή, και θεότητα - ο ιερέας, ο οποίος ενεργεί σε persona Christi, απαιτείται να λάβει και τα δύο είδη που προσφέρονται στη Θεία Λειτουργία, όχι για την εγκυρότητα της Κοινωνίας του, αλλά και για την πληρότητα της θυσίας της Θείας Λειτουργίας. Στις 24 Ιουλίου 2003, η Σύνοδος για το Δόγμα της Πίστεως δήλωσε: «Δεδομένης της κεντρικότητας του εορτασμού της Θείας Ευχαριστίας στη ζωή του ιερέα, πρέπει να προχωρήσουμε με μεγάλη προσοχή πριν αποδεχθούμε στην Ιερά Παραγγελία αυτούς τους υποψήφιους οι οποίοι δεν μπορούν να καταπιούν γλουτένη ή αλκοόλ χωρίς να πάθουν σοβαρή βλάβη».
Μέχρι τον Ιανουάριο του 2004, εξαιρετικά χαμηλής γλουτένης μυστηριακό ψωμί εγκεκριμένο από την Εκκλησία είχε γίνει διαθέσιμο στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιταλία και την Αυστραλία.
Εβραϊκό Πάσχα
Στην εβραϊκή γιορτή του Πέσαχ (Πάσχα) μπορεί να παρουσιαστεί πρόβλημα με την υποχρέωση των πιστών να φάνε matzo, το οποίο είναι άζυμο ψωμί που γίνεται με έναν αυστηρά ελεγχόμενο τρόπο από σιτάρι, κριθάρι, όλυρα, βρώμη, ή σίκαλη. Αυτός ο τρόπος αποκλείει πολλούς άλλους σπόρους που χρησιμοποιούνται συνήθως ως υποκατάστατα για τα άτομα με ευαισθησία στη γλουτένη, ειδικά για τους Εβραίους Ασκενάζι, οι οποίοι αποφεύγουν επίσης το ρύζι. Πολλά προϊόντα kosher(τρόφιμα που παρασκευάζονται σύμφωνα με τους εβραϊκούς διατροφικούς νόμους) για το Πάσχα αποφεύγουν εντελώς τα δημητριακά και ως εκ τούτου είναι χωρίς γλουτένη. Το άμυλο της πατάτας είναι η πρωταρχική πηγή αμύλου που χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση των κόκκων. Η κατανάλωση matzo είναι υποχρεωτική μόνο για την πρώτη νύχτα του Πέσαχ. Ο εβραϊκός νόμος θεωρεί ότι δεν πρέπει κανείς να θέσει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία του, προκειμένου να εκπληρώσει την εντολή. Έτσι, ένα άτομο με σοβαρή κοιλιοκάκη δεν επιτρέπεται, πόσο μάλλον να απαιτείται,να τρώει matzo με εξαίρεση το χωρίς γλουτένη matzo. Το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο χωρίς γλουτένη matzo είναι κατασκευασμένο από βρώμη.
Κατευθύνσεις έρευνας
Διάφορες άλλες προσεγγίσεις μελετώνται οι οποίες θα μειώσουν την ανάγκη για διατροφή. Όλα είναι ακόμα υπό ανάπτυξη, και δεν αναμένεται να είναι διαθέσιμα στο ευρύ κοινό σύντομα.
Με τη χρησιμοποίηση γενετικά κατασκευασμένων ειδών σίτου, ή ειδών σίτου που έχουν αναπαραχθεί επιλεκτικά ώστε να είναι ελάχιστα ανοσογόνα, μπορεί να επιτραπεί η κατανάλωση του σιταριού. Αυτό, ωστόσο, θα μπορούσε να παρέμβει με τα αποτελέσματα που έχει η γλιαδίνη στην ποιότητα της ζύμης. Εναλλακτικά, η έκθεση γλουτένης μπορεί να ελαχιστοποιηθεί με την κατάποση ενός συνδυασμού των ενζύμων (προλυλ ενδοπεπτιδάσης και μια κρίθινη γλουταμίνη-ειδική ενδοπεπτιδάση κυστεΐνης (ΕΡ-Β2)) που αποικοδομούν το υποθετικό 33-μερές πεπτίδιο στο δωδεκαδάκτυλο.
Εναλλακτικές θεραπείες υπό έρευνα περιλαμβάνουν την αναστολή της zonulin, ένός ενδογενούς πρωτεϊνης σηματοδότησης που συνδέεται με την αυξημένη διαπερατότητα του τοιχώματος του εντέρου και συνεπώς με την αυξημένη παρουσίαση της γλιαδίνης στο ανοσοποιητικό σύστημα, καθώς και άλλους τροποποιητές σε άλλα καλά κατανοητά στάδια της παθογένεσης της κοιλιοκάκης, όπως είναι η δράση του HLA-DQ2 ή τρανσγλουταμινάση ιστού και την MICA/NKG2D αλληλεπίδραση που μπορεί να εμπλέκεται με την θανάτωση των εντεροκυττάρων.
Ιστορία
Ο άνθρωπος άρχισε να καλλιεργεί δημητριακά κατά τη Νεολιθική περίοδο (αρχίζει περίπου το 9500 π.Χ.) στην Εύφορη Ημισέληνο στη Δυτική Ασία, και είναι πιθανό ότι η κοιλιοκάκη δεν είχε εμφανιστεί πριν από αυτό το χρονικό διάστημα. Ο Αρεταίος της Καππαδοκίας, που ζούσε τον δεύτερο αιώνα, στην ίδια περιοχή, παρουσίασε σύνδρομο κακής απορρόφησης με χρόνια διάρροια. «Η κοιλιοκάκη Στοργή» του (κοιλιοκάκη από την ελληνική κοιλιακός, «κοιλιακή») κέρδισε την προσοχή της δυτικής ιατρικής, όταν ο Φράνσις Άνταμς (Francis Adams) παρουσίασε μια μετάφραση του έργου του Αρεταίου στο Sydenham Society το 1856. Ο ασθενής που περιγράφεται στο έργο «Αρεταίος », είχε πόνο στο στομάχι και ήταν ατροφικός, χλωμός, αδύναμος και ανίκανος προς εργασία. Η διάρροια εκδηλωνόταν ως χαλαρά κόπρανα, που ήταν λευκά, δύσοσμα και φουσκωμένα, και η ασθένεια ήταν δυσεπίλυτη και περιοδικής δήλωσης. Ο Αρεταίος πίστευε πως το πρόβλημα ήταν η έλλειψη της θερμότητας στο στομάχι η οποία ήταν αναγκαία για να αφομοιωθεί η τροφή και μια μειωμένη ικανότητα να διανεμηθούν τα πεπτικά προϊόντα σε όλο το σώμα, και αυτή η ατελής πέψη είχε ως αποτέλεσμα την διάρροια. Το θεωρούσε ως θλίψη των ηλικιωμένων και πιο συχνά επηρέαζε τις γυναίκες, ενώ απέκλειε ρητά τα παιδιά. Η αιτία, σύμφωνα με τον Αρεταίο, μερικές φορές ήταν είτε ένα άλλο χρόνιο νόσημα ή ακόμη η κατανάλωση "άφθονου κρύου νερού".
Διεθνής
Η λέξη - όρος Διεθνής μπορεί ν΄ αναφέρεται:
Κοιλιοκάκη
Ιστορία
Ο παιδίατρος Samuel Gee έδωσε την πρώτη σύγχρονη περιγραφή της κατάστασης στα παιδιά σε μια διάλεξη στο Νοσοκομείο για Άρρωστα Παιδιά, Great Ormond Street, στο Λονδίνο, το 1887. Ο Gee αναγνώρισε νωρίτερα τις περιγραφές και τους όρους για την ασθένεια και υιοθέτησε την ίδια έννοια, όπως ο Αρεταίος (κοιλιοκάκη). Οξυδέρκώς δήλωσε: "Εάν ο ασθενής μπορεί να θεραπευτεί εντελώς, θα πρέπει να είναι μέσω της διατροφής." Ο Gee αναγνώρισε ότι η δυσανεξία στο γάλα είναι ένα πρόβλημα στα παιδιά με κοιλιοκάκη και ότι τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε άμυλο θα πρέπει να αποφεύγονται. Ωστόσο, ο ίδιος απαγόρευσε το ρύζι, το σάγο, τα φρούτα και τα λαχανικά, τα οποία θα ήταν ασφαλή να φαγωθούν, και συνέστησε ωμό κρέας, καθώς και λεπτές φέτες φρυγανισμένο ψωμί. Ο Gee επισήμανε με ιδιαίτερη επιτυχία ένα παιδί "το οποίος τροφοδοτείται από ένα λίτρο από τα καλύτερα ολλανδικά μύδια καθημερινά." Ωστόσο, το παιδί δεν θα μπορούσε να φέρει αυτή τη δίαιτα για περισσότερο από μία εποχή.
Ο Christian Archibald Herter, ένας Αμερικανός γιατρός, έγραψε ένα βιβλίο το 1908 για τα παιδιά που πάσχουν από κοιλιοκάκη, την οποία ονόμασε "παιδισμό του εντέρου." Σημείωσε ότι η ανάπτυξη τους ήταν καθυστερημένη και ότι το λίπος ήταν καλύτερα ανεκτό από τους υδατάνθρακες. Η ομώνυμη Gee-Herter νόσος μερικές φορές χρησιμοποιείται για να αναγνωρίσει τις δύο εισφορές. Ο V. Sidney Haas, ένας Αμερικανός παιδίατρος, ανέφεραν θετικές επιδράσεις μιας δίαιτας της μπανάνας το 1924. Αυτή η δίαιτα παρέμεινε στη μόδα μέχρι που προσδιορίστηκε η πραγματική αιτία της κοιλιοκάκης.
Ενώ υπήρχαν υποψίες για τον ρόλο των υδατανθράκων,η σύνδεση με το σιτάρι δεν έγινε μέχρι το 1940 από τον Ολλανδό παιδίατρο Δρ Willem Karel Dicke. Είναι πιθανό ότι η κλινική βελτίωση των ασθενών του κατά τη διάρκεια του ολλανδικού λιμού του 1944 (κατά τη διάρκεια του οποίας αλεύρι ήταν σπάνιο) μπορεί να συνέβαλε στην ανακάλυψη του. Ο Dicke παρατηρήσει ότι η έλλειψη του ψωμιού οδήγησε σε σημαντική πτώση στο ποσοστό θανάτου μεταξύ των παιδιών που πλήττονταν από κοιλιοκάκη από άνω του 35% σε ουσιαστικά μηδέν. Ανέφερε επίσης ότι μόλις το σιτάρι ήταν και πάλι διαθέσιμο μετά τη διαμάχη, το ποσοστό θνησιμότητας αυξήθηκε στα προηγούμενα επίπεδα. Η σύνδεση με το συστατικό γλουτένη του σιταριού έγινε το 1952 από μια ομάδα από το Birmingham της Αγγλίας. Η ατροφία των λαχνών περιγράφηκε από το Βρετανό παθολόγο John W. Paulley το 1954 σε δείγματα που ελήφθησαν κατά τη χειρουργική επέμβαση. Αυτό άνοιξε το δρόμο για βιοψία δειγμάτων που λαμβάνονται από ενδοσκόπηση.
Καθ' όλη τη δεκαετία του 1960, άλλα χαρακτηριστικά της κοιλιοκάκης διευκρινίστηκαν. Ο κληρονομικός χαρακτήρας της αναγνωρίστηκε το 1965. Το 1966, η ερπητοειδής δερματίτιδα συνδέθηκε με ευαισθησία στη γλουτένη.
Ο Μάιος έχει οριστεί ως "Μήνας Ευαισθητοποίησης Κοιλιοκάκης".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές Κατηγορία:Παθήσεις του εντέρου Κατηγορία:Υποσιτισμός Κατηγορία:Τροφική ευαισθησία Κατηγορία:Παιδιατρική
Στάντιο Σάντα Τζουλιάνα
Ιστορία
Το Σάντα Τζουλιάνα φέρει την ονομασία του από το γειτονικό μοναστήρι, το οποίο χρονολογείται από το 1253 και ανακαινίστηκε τον 16ο αιώνα, ενώ αποτελείται από το καθολικό και το παλαιό γυναικείο Κιστερσιανό μοναστήρι (σήμερα έδρα της Σχολής Ξένων Γλωσσών του Ιταλικού Στρατού).
Το στάδιο κατασκευάστηκε το 1937, με βάση σχέδιο του αρχιτέκτονα Τζουζέπε Λίλλι, με στόχο να διαθέτει η πόλη της Περούτζα έναν χώρο για την ενασχόληση με τον αθλητισμό, καθώς και, το κυριότερο, να διαθέτει η ομάδα της πόλης ένα κανονικό γήπεδο. Πράγματι, παρά το γεγονός ότι το ποδόσφαιρο παιζόταν στην πόλη από τις αρχές του 20ού αιώνα, η Περούτζα δεν διέθετε ειδικά διαμορφωμένο χώρο για την ενασχόληση με το άθλημα, με τις ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις να λαμβάνουν χώρα επί της piazza d'armi (σημερινή Piazza Partigiani) η οποία ήταν διαμορφωμένη όσο καλύτερα γινόταν ώστε να μπορεί να αποτελέσει ποδοσφαιρικό γήπεδο.
Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1970 το στάδιο διέθετε χωρητικότητα περίπου 15.000 θέσεων και μια σκεπαστή κεντρική κερκίδα, τα χαρακτηριστικά αυτά δεν θεωρήθηκαν αρκετά για την χορήγηση άδειας διεξαγωγής αναμετρήσεων της κορυφαίας τη τάξει κατηγορίας του ιταλικού ποδοσφαίρου, κάτι που οδήγησε, το καλοκαίρι του 1975, στην ανέγερση του νέου Στάντιο Κομουνάλε ντι Πιαν ντι Μασσιάνο, όπου και η Περούτζα μετακόμισε από την αμέσως επόμενη σεζόν, αφήνοντας το ιστορικό Σάντα Τζουλιάνα σε άλλα αθλήματα. Με την κατεδάφιση της πλειονότητας των παλαιών κερκίδων, το στάδιο μετατράπηκε σε σχεδόν αποκλειστικά για την χρήση του στίβου, ενώ την ίδια περίοδο ξέσπασε σκάνδαλο αναφορικά με την κατάσταση και την συντήρηση του σταδίου και του εξοπλισμού του.
Γεράρδος ΣΤ΄ του Αρμανιάκ
Ο Γεράρδος ΣΤ΄, γαλλ.: Gerard VI vicomte de Fezensaguet, (1235–1285), ήταν υποκόμης του Φεζενσαγκέ από το 1240 έως το 1285, στη συνέχεια κόμης του Aρμανιάκ και του Φεζενσάκ από το 1256 έως το 1285. Ήταν γιος του Ρογήρου υποκόμη του Φεζενσαγκέ, και της Πινσέλ ντ' Αλμπρέ.
Στάντιο Σάντα Τζουλιάνα
Ιστορία
Από το 2003, το γήπεδο αποτελεί έναν από τους χώρους διεξαγωγής του μουσικού φεστιβάλ Umbria Jazz, όπου υπό την ονομασία της Arena Santa Giuliana φιλοξενεί ορισμένες από τις σημαντικότερες τζαζ συναυλίες του συγκεκριμένου φεστιβάλ.
Γεράρδος ΣΤ΄ του Αρμανιάκ
Βιογραφία
Το 1249 αμφισβήτησε την κατοχή του Armagnac και του Fézensac που οδήγησε σε πόλεμο με τον Arnaud Odon, τον Viscount Lomagne και τον Auvillars, σύζυγο του Mascarós I του Armagnac, κληρονόμου των κομητειών Armagnac και Fezensac και πατέρα του Mascarós Lomagne II. Σε αυτόν τον πόλεμο ο Gerald υποστηρίχθηκε από τον άρχοντά του, κόμη Raymond VII της Τουλούζης. Συνελήφθη, αφέθηκε ελεύθερος για λύτρα και συνέχισε τον αγώνα με επιτυχία. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, η μητέρα του, Pincelle d'Albret, παρουσίασε στο όνομά του την κομητεία Fezensaguet ως φόρο τιμής στον Alphonse of Poitiers, τον διάδοχο του Raymond VII, σε αντάλλαγμα για συνεχή υποστήριξη. Μόλις το 1255 ο Gaston, Viscount of Bearn, κατάφερε να συμφιλιώσει τους αντιπάλους.
Το 1256, μετά τον θάνατο του άτεκνου Mascarós II Lomagne, ο Gerald, ως ο στενότερος συγγενής της, κληρονόμησε τις κομητείες Armagnac και Fezensac. Μετά από πολυάριθμες διαμάχες με τον Σενεσχάλ του Λανγκεντόκ, συνελήφθη και φυλακίστηκε δύο χρόνια στο κάστρο του Περόν. Απελευθερωμένος, απέτισε φόρο τιμής στον Εδουάρδο Α', βασιλιά της Αγγλίας.
Στάντιο Σάντα Τζουλιάνα
Ιστορία
Από τις αρχές του 2012 η Σάντα Τζουλιάνα αποτελεί αντικείμενο μιας μεγάλης επιχείρησης ανακαίνισης και εκσυγχρονισμού, της οποίας στόχος είναι η βελτίωση των εγκαταστάσεων και η καλύτερη δυνατή χρήση τους για τις διαφόρων ειδών εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στο στάδιο.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Περούτζα Κάλτσιο Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Ιταλία
Γεράρδος ΣΤ΄ του Αρμανιάκ
Οικογένεια
Το 1260 παντρεύτηκε τη Mάτε ντε Μπεάρν (1250 - μετά το1317), κόρη του Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη του Μπεάρν και της Mάρτας υποκόμισσας του Μαρσάν.
Είχαν έξι παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ
Χάναου
Η Χάναου (γερμ. Ηanau) είναι μια πόλη στο κρατίδιο της Έσσης στη Γερμανία που έχει πληθυσμό 88.546 κατοίκους.
Ιστορία
Η Χάναου αναφέρεται για πρώτη φορά στην ιστορία το 1143, ενώ έγινε πόλη το 1303. Στο τέλος του 16ου αιώνα, ο Φίλιππος Λουδοβίκος Β' έφερε προτεστάντες πρόσφυγες από τις Κάτω Χώρες οι οποίοι μετέφεραν τη γνώση της παραγωγής κοσμημάτων. Για αυτό τον λόγο χρυσοχόοι εκπαιδεύονται μέχρι σημέρα στη Χάναου. Στο 19ο αιώνα η Νόιστατ (νέα πόλη), συγχωνεύθηκε με τη Χάναου. Το 1848, με τα επαναστατικά κινήματα, ιδρύθηκε και η γερμανική γυμναστική ένωση (Turnerbund). Κατά τη διάρκεια του Β' παγκόσμιου πολέμου, η Χάναου καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά. Σήμερα πολλοί κάτοικοι εργάζονται στην τεχνολογική βιομηχανία (VAC, Heraeus) ή στη Φρανκφούρτη. Ο διεθνής αερολιμένας της Φρανκφούρτης είναι μόνο 30 χιλιόμετρα μακριά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας Κατηγορία:Πόλεις της Έσσης
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Γουινέας
thumb|100px|Παλαιό λογότυπο
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Γουινέας (αγγλικά: Fédération Guinéenne de Football, FGF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Γουινέα. Εδρεύει στο Κονακρί. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Γουινέας.
Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1959, ενώ το 1962 προσχώρησε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) και στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA).
Τον Νοέμβριο του 2021, οι ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες της Γουινέας και του Τσαντ τίθενται υπό την επίβλεψη της FIFA μέχρι το 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Γουινέα
Νήσος Βασιλιά Ουίλιαμ
Η νήσος  Βασιλιά Ουίλιαμ (αγγλικά:King William Island ή Qikiqtaq) είναι ένα νησί στο Καναδικό Αρκτικό Αρχιπέλαγος, το οποίο ανήκει στο καναδικό έδαφος Νούναβουτ. Με έκταση 13.111 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι το 15ο μεγαλύτερο νησί του Καναδά. Ο μοναδικός οικισμός του νησιού είναι το Γκιόα Χέιβεν με 1.064 κατοίκους (2006).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Καναδά κατηγορία:Νούναβουτ
Διοκλής ο Μάγνης
Ο Διοκλής ο Μάγνης καταγόμενος από τη Μαγνησία του Σιπύλου, εξ ου και το προσωνύμιο, φέρεται να ήταν από τους πρώτους που συνέγραψε βιογραφίες αρχαίων φιλοσόφων στο βαρύ σύγγραμμά του, που έφερε τον τίτλο "Επιδρομή φιλοσόφων" και που αποτελούταν από τρία βιβλία. Το σύγγραμμα αυτό χρησιμοποίησε και ως πηγή ο Διογένης ο Λαέρτιος.
Σύμφωνα δε με πληροφορίες που έχουν σωθεί ο Διοκλής ο Μάγνης είχε αναπτύξει και διατηρούσε φιλία με τον κυνικό φιλόσοφο και επιγραμματοποιό Μελέαγρο από τα Γάδαρα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Επιπεφυκίτιδα
Η επιπεφυκίτιδα (pink eye) είναι μια ασθένεια του ματιού. Τα είδη της επιπεφυκίτιδας είναι:
Η θεραπεία ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση και πάντα με έγκριση του οφθαλμίατρου. Αυτό που βοηθάει είναι συνεχές πλύσιμο των ματιών με σαπούνι (αντιβακτηριακό και με ουδέτερο pH), και κρύο νερό, όπως επίσης και πολλά τεχνητά δάκρυα.
Για τις ιογενείς περιπτώσεις συνήθως δίδεται από τον γιατρό και κολλύριο που περιέχει αντιβιοτικό και κορτιζόνη. Χρειάζεται όμως παρακολούθηση διότι σε ελάχιστες περιπτώσεις ανεβάζει την ενδοφθάλμια πίεση του ματιού ή και προκαλεί καταρράκτη. Για τον ιό του έρπη δίδεται συγκεκριμένο φάρμακο για την θεραπεία του, εφόσον όμως διαγνωσθεί ο συγκεκριμένος ιός.
Σε περίπτωση που μάθουμε ότι κάποιος στο κοντινό ή οικογενειακό περιβάλλον έχει τον ιό, πρέπει να μην τον αγγίζουμε τον ίδιο, αλλά και τα αντικείμενα που έχει ακουμπήσει. Προληπτικά, πλένουμε καλά τα χέρια μας στο τέλος της συνάντησης.
Η διάρκεια της ασθένειας είναι από 7 μέχρι και 20 μέρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Γιάμπλουτσνε (Επαρχία Βελικοπισαρίβσκι)
Το Γιάμπλουτσνε είναι χωριό στην επαρχία Βελικοπισαρίβσκι, στην περιφέρεια Σούμι στην Ουκρανία. Η έκταση είναι 56,4 χιλιόμετρα και έχει 1135 κατοίκους, και στην ευρύτερη περιοχή του χωριού συμπεριλαμβάνονται τα χωριά Βεσέλε και Μάισκε. Βρίσκεται στη νότια περιοχή της περιφέρειας, κοντά στα σύνορα με τις περιφέρειες Πολτάβα και Χάρκοβο. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι ο 42846, και το υψόμετρο είναι 117 μέτρα. Επίσης είναι η γενέτειρα του Αντρέι Τσικατίλο, ενός δολοφόνου στην σοβιετική εποχή. Συνδέεται οδικά με την γύρω περιοχή και τη Ρωσία.
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Αταουάλπα Γιουπάνκι
Ο Αταουάλπα Γιουπάνκι (Atahualpa Yupanqui, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [ataˈwalpa ʝuˈpaŋki]) (22 Ιανουαρίου 1908 - 23 Μαΐου 1992) ήταν Αργεντίνος τραγουδιστής, στιχουργός, κιθαρίστας και συγγραφέας. Θεωρείται ως ο πιο σημαντικός εκπρόσωπος της αργεντίνικης φολκ μουσικής του 20ου αιώνα.
Το πραγματικό όνομα του ήταν Héctor Roberto Chavero Haram και γεννήθηκε στην Περγαμίνο, περίπου 220 χλμ. από την πόλη Μπουένος Άιρες πρωτεύσα της Αργεντινής. Η οικογένιά του μετακόμισε στο Τουκουμάν όταν ήταν 10 ετών. Εκτιμώντας τους θρυλικούς βασιλιάδες του πολιτισμού των Ίνκας υιθέτησε το όνομα Αταουάλπα Γιουπάνκι.
Τραγούδια που έγιναν γνωστά
Μερικές από τις πιο γνωστές συνθέσεις του Αταουάλπα Γιουπάνκι περλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί μουσικοί Κατηγορία:Αργεντινοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αργεντινοί συγγραφείς Κατηγορία:Κιθαρίστες
Βλυχάτα Κεφαλονιάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Άντα Μπογκίσεβιτς
Κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής εξέγερσης προσχώρησε στους αντάρτες και εργάστηκε στην οργάνωση της κυβέρνησης και των στρατιωτικών προμηθειών. Διορίστηκε το 1807 Κνεζ του Ζαντάρ και από τότε συνεχώς υπερασπίζεται αυτή την περιοχή από τις Οθωμανικές επιδρομές. Πολέμησε εναντίον των Τούρκων σε πολλές μάχες ως επί το πλείστον στη Λοζνίτσα, σε μία από αυτές τις μάχες πληγώθηκε.
Η πιο σημαντική ήταν η Μάχη της Λοζνίτσα στις 5 και 6 Οκτωβρίου 1810 σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο. Με 1200 Σέρβους υπερασπίστηκε την Λοζνίτσα απέναντι σε 30000 Οθωμανούς, και με την βοήθεια που έφτασε υπό τους Λούκα Λαζάρεβιτς και Γιάκοβ Νενάντοβιτς σημείωσε μία μεγάλη νίκη για τους Σέρβους επαναστάτες. Όταν πέθανε το 1813 θάφτηκε στην Λοζνίτσα στην τάφρο του κάστρου αλλά οι Τούρκοι αργότερα πήραν το πτώμα του, αποκεφάλισαν το σώμα και το πέταξαν στο ποτάμι. Ωστόσο οι ντόπιοι αργότερα αφαίρέσαν κρυφά τα οστά του και στα έθαψαν δίπλα στην εκκλησία της Λοζνίτσα. Ήταν παντρεμένος με την Αντζελίνα Ντραγκίσεβιτς, κόρη του ήταν η Τομανίγια που παντρεύτηκε τον Γεβρέμ Ομπρένοβιτς και γιοι του ήταν οι Μπόγκοσαβ, ο Μίλος και ο Μιχαήλο.
Αθανάσιος Γρηγοριάδης
Ο Αθανάσιος Γρηγοριάδης (1793 - Αθήνα, 1871) ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός του αγώνα του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τριφυλία στις 13 Μαρτίου 1793, γιος του Γρηγορίου Γρηγοριάδη και της Αδαμαντίας το γένος Παπαθεοδώρου. Η οικογένειά του ήταν γνωστή από τη Ζούρτσα Ολυμπίας και η αρχαιότερη της επαρχίας αυτής.
Πήγε σχολείο στη Δημητσάνα της Γορτυνίας. Μυήθηκε στα μυστήρια της Φιλικής Εταιρείας τον Νοέμβριο του 1820 από τον Γρηγόριο Παπαφλέσσα, και αφού συνεννοήθηκε με τους άλλους πατριώτες της Πελοποννήσου ξεκίνησε την Επανάσταση στην επαρχία της Τριφυλίας στις 25 Μαρτίου του 1821.
Υπηρέτησε ως στρατιωτικός και πολιτικός, και έκανε και από μόνος του εκστρατείες όπου ήταν ανάγκη, αφού είχε μεγάλη δύναμη στην επαρχία λόγω της πολυάριθμης οικογένειάς του, και επειδή είχε θείο τον αρχιερέα της Μεθώνης Γρηγόριο. Τέθηκε επί κεφαλής χιλίων οπλιτών, επιτέθηκε στους Τούρκους και τους έδιωξε από το Νεόκαστρο και τη Μεθώνη.
Έγινε πληρεξούσιος των Εθνικών Συνελεύσεων, βουλευτής και γερουσιαστής, και υπηρέτησε και σε άλλες πολιτικές υπηρεσίες.
Επί Όθωνα διετέλεσε πληρεξούσιος το 1843, γερουσιαστής το 1844, αντιπρόεδρος της Γερουσίας το 1852, και με την μεταπολίτευση πληρεξούσιος το 1862. Αργότερα έγινε και βουλευτής.
Απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1871.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος
Ρογήρος Α΄ του Φεζανσαγκέ
Ο Ρογήρος Α΄, γαλλ.: Roger I Armagnac, (1190 – 22 Μαρτίου 1245) από τον Οίκο του Αμανιάκ ήταν υποκόμης του Φεζανσαγκέ. Ήταν γιος του Βερνάρδου Α' υποκόμη του Φεζανσαγκέ και του Λομάν, και της Ζεράλντας ντε Φουά.
Βιογραφία
Ο Ρογήρος Α΄ του Φεζανσαγκέ νυμφεύτηκε την Πινσέλ, κυρία του Αλμπρέ, κόρη του Αμανιέ Δ' κυρίου του Αλμπρέ, και της Ασελίντ Ταρτάς. Τα παιδιά τους ήταν:
Άρνε Νες
Ο Άρνε Ντέκε Έιντε Νες (Arne Dekke Eide Næss, 27 Ιανουαρίου 1912 – 12 Ιανουαρίου 2009) ήταν Νορβηγός φιλόσοφος, ο ιδρυτής της βαθιάς οικολογίας. . Ο Νες συνδύασε το οικολογικό του όραμα, εμπνευσμένο από το βιβλίο της Ρέιτσελ Κάρσον Σιωπηλή Άνοιξη, 1962, και την ενασχόλησή του με τον Βουδισμό, με την ιδεολογία της μη βίας, του Μαχάτμα Γκάντι.
Ρογήρος Α΄ του Φεζανσαγκέ
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ
Άρνε Νες
Πρωτοπόρος για τον οικολογικό ακτιβισμό στη χώρα του, ο Νες υπήρξε υποψήφιος για το Νορβηγικό Πράσινο Κόμμα. Το 1958 εξέδωσε ένα διεπιστημονικό φιλοσοφικό περιοδικό το Έρευνα. Σημαντικός ορειβάτης ο Άρνε Νες το 1950 υπήρξε αρχηγός ορειβατικής αποστολής στην πρώτη ανάβαση του Τίριχ Μιρ (Tirich Mir) (7.708 μ). Το καταφύγιο του Τβεργκαστάιν, στο οποίο κατέφευγε συχνά, φαίνεται πως άσκησε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της «Οικοσοφίας Τ.» καθώς το "Τ" φέρεται ότι σημαίνει το καταφύγιό του στο Τβέργκαστάιν.
Οικοσοφία T
Η Οικοσοφία T, ως διακριτή από τη βαθειά οικολογία, ήταν αρχικά το όνομα της προσωπικής του φιλοσοφίας. Άλλοι, όπως ο Γουόργουϊκ Φοξ ερμήνευσαν τη βαθειά οικολογία του ως δέσμευση στις προσωπικές πεποιθήσεις του Νες για την οικοσοφία T. Το T φαίνεται πως αναφερόταν στο Τβεργκαστάιν, όπου έγραψε πολλά από τα βιβλία του, και αντανακλούσε τις απόψεις του Νες ότι ο καθένας θα πρέπει να αναπτύξει τη δική του φιλοσοφία.
Αν και πλούσια και σύνθετη, η οικοσοφία στον πυρήνα της υποδεικνύει τη συνειδητοποίηση του εαυτού. Σύμφωνα με τον Νες κάθε ύπαρξη, είτε ανθρώπινη, είτε ζωική, ή φυτική, έχει εξίσου δικαίωμα να ζήσει και να ανθίσει. Μέσω του Εαυτού με κεφαλαίο Ε, ο Νες δίνει έμφαση στη συνειδητοποίηση των μικρότερων εαυτών μέσα σε κάθε άνθρωπο και τη συνειδητοποίηση ότι οι εαυτοί είναι τμήμα του οικοσφαιρικού συνόλου. Σε αυτό το σύνολο είναι δυνατόν να συνειδητοποιηθεί ο αληθινός οικολογικός Εαυτός. Πρακτικά, ο όρος αυτοσυνειδητοποίηση για τον Νες σημαίνει πως, αν δε γνωρίζει κάποιος με ποιο τρόπο τα αποτελέσματα της δράσης του επηρεάζουν άλλα πλάσματα, τότε καλύτερα να μη δρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγοί οικολόγοι Κατηγορία:Νορβηγοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Νορβηγοί ορειβάτες
Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.) ήταν Υπουργείο των ελληνικών κυβερνήσεων της περιόδου 1985-2009, το οποίο αντικατέστησε το Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος (1980-1985).
Τον Οκτώβριο του 2009 δημιουργήθηκε χωριστό Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ενώ οι λοιπές αρμοδιότητες του ΥΠΕΧΩΔΕ συγχωνεύτηκαν με αυτές του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών για να δημιουργήσουν το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ (Ελλάδα) Κατηγορία:Πρώην υπουργεία της Ελλάδας
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2009-10
Το Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2009-10 ή αλλιώς το Ερεντιβίζιε 2009-10 ήταν το 54ο πρωτάθλημα Ερεντιβίζιε. Ξεκίνησε στις 31 Ιουλίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 16 Μαΐου 2010 μαζί με τα Play-Offs ανόδου/υποβιβασμού και Ευρώπης.
Τρίτος γύρος
Η Βίλεμ ΙΙ και η Εξέλσιορ προβιβάστηκαν στην Ερεντιβίζιε 2010-11.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010 Κατηγορία:Έρεντιβιζι
Διάλογος Αθηναίων-Μηλίων
Ο Διάλογος των Μηλίων με τους Αθηναίους είναι ένα από τα δραματικότερα επεισόδια του Πελοποννησιακού Πολέμου και εξιστορείται στο 5ο βιβλίο της Ιστορίας του Θουκυδίδη. Ο διάλογος αυτός έχει μείνει στην ιστορία ως η αντιπαράθεση του δικαίου έναντι της ισχύος.
Το περιστατικό συνέβη το 416 π.Χ.. Οι Αθηναίοι επιτέθηκαν στη Μήλο, μια μικρή, Λακεδαιμονική αποικία, με σκοπό να την αναγκάσουν να ενταχθεί στην Αθηναϊκή Συμμαχία. Οι Μήλιοι ζήτησαν να γίνει σεβαστό το δικαίωμά τους να μείνουν ουδέτεροι στη σύγκρουση των Αθηναίων με τη Σπάρτη. Τελικά οι Αθηναίοι εκμεταλλευόμενοι την τεράστια στρατιωτική τους υπεροχή καταλαμβάνουν τη Μήλο, εκτελούν όλους τους ενήλικους άνδρες, και εξανδραποδίζουν τις γυναίκες και τα παιδιά, εγκαθιστώντας στο νησί Αθηναίους εποίκους.
Εμσαλινούρ Καντινεφέντι
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Yedinci Emsalinur Kadın Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Εμσαλινούρ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1866 στην Αμπχαζία. Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1877-1878), η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στη Σαρπάνκα. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο πατέρας της την εμπιστεύτηκε στο αυτοκρατορικό χαρέμι μαζί με την αδερφή της. Σύμφωνα με το έθιμο του οθωμανικής δικαστηρίου άλλαξε το όνομα της Εμσαλινούρ.
Η Εμσαλινούρ παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στις 20 Νοεμβρίου 1885 στο Παλάτι Γιλντίζ. Της δόθηκε ο τίτλος του "Έκτη Σύζυγος". Στις 30 Νοεμβρίου 1886, ένα χρόνο μετά το γάμο, γέννησε το μοναδικό παιδί της, μια κόρη, την Σαντιγιέ Σουλτάν.
Το 1895, προάχθηκε στον τίτλο της "Πέμπτης Συζύγου". Το 1900, ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της χάρισε ένα αρχοντικό στο Νισάντασι. Το 1901, προάχθηκε στον τίτλο του "Τέταρτης Συζύγου". Το 1907 κατασκεύασε ένα τζαμί στη Σαρπάνκα.
Στις 27 Απριλίου 1909, ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ συνελήφθη και στάλθηκε σε εξορία στη Θεσσαλονίκη. Η Εμσαλινούρ δεν τον ακολούθησε και έτσι παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη.
Η Εμσαλινούρ Καντινεφέντι πέθανε στις 20 Νοεμβρίου 1952 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 86 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Γιαχιά Εφέντι στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Τσέρνιτς
Το Τσέρνιτς (Tschernitz) είναι δήμος στην επαρχία Σπε-Νίσα στο Βρανδεμβούργο στη Γερμανία, κοντά στα σύνορα με την Πολωνία. Σύμφωνα με πληροφορίες της 31ης Δεκεμβρίου 2014, ο πληθυσμός ανέρχεται στους 1.280 και δήμαρχος είναι ο Πέτερ Ντρόμπιγκ, από το πολιτικό κόμμα Χριστιανοδημοκρατική Ένωση Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βρανδεμβούργου
Νίκη Βόλου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Βόλου «η Νίκη» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας. Ιδρύθηκε στις 19 Αυγούστου 1924 ως «Γυμναστικός Σύλλογος Προσφύγων» και αποτελεί έναν από τους παλαιότερους αθλητικούς συλλόγους του Νομού Μαγνησίας και όλης της Θεσσαλίας γενικότερα. Αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το λευκό και χρησιμοποιεί ως έμβλημα τη θεότητα της αρχαιότητας Νίκη.
Το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου του Γ.Σ. Νίκης Βόλου αγωνίζεται στο δεύτερο τη τάξει επαγγελματικό πρωτάθλημα της Super League 2 υπό την επίσημη επωνυμία «'''Γ.Σ. Νίκη Βόλου 1924 Π.Α.Ε.'''». Η φυσική αγωνιστική έδρα της είναι ιδιόκτητο γήπεδο «Παντελής Μαγουλάς», το οποίο βρίσκεται στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας και έχει χωρητικότητα 4.500 θέσεων. Ενώ η ομάδα χρησιμοποιεί από την αγωνιστική περίοδο 2020–2021 το Πανθεσσαλικό Στάδιο, το οποίο έχει χωρητικότητα 22.700 Θέσεων. Για δεύτερη αγωνιστική έδρα χρησιμοποιεί το Δημοτικό Στάδιο Νεάπολης Βόλου, το οποίο έχει χωρητικότητα 2.500 θέσεων.
Δεκαετία 1920
Οι Μικρασιάτες, όπως και σε όλη την Ελλάδα, έτσι και στο Βόλο ορμούν και πάλι απτόητοι στους στίβους και στα γήπεδα. Και όταν αυτά δεν υπάρχουν, στις αλάνες, για να παίξουν ποδόσφαιρο με μια μπάλα πάνινη. Δεν υπάρχουν δοκάρια, δεν υπάρχουν κερκίδες. Οι πρώτες παρέες-ομάδες στη Νέα Ιωνία κατεβαίνουν στη γυμνή και κατάξερη πλατεία Βασιλέως Γεωργίου Α΄-το σημερινό πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου στο Βόλο για να παίξουν ποδόσφαιρο. Από τον Δεκέμβριο του 1924 που άρχισε να κατοικείται η Νέα Ιωνία προπονούνται όλοι σε μια αλάνα, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η εκκλησία Ευαγγελίστρια. Για τους πρόσφυγες του συνοικισμού ΄΄δάσκαλοι΄΄ στο ποδόσφαιρο ήταν κάποιοι φτασμένοι ποδοσφαιριστές Μικρασιάτες που ήξεραν το άθλημα απ’ την πατρίδα, όπως ο Παντελής Μαγουλάς του ΄΄Απόλλωνα Σμύρνης΄΄, ο οποίος ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος του «Γυμναστικού Συλλόγου Νίκης Βόλου». Πολλές από τις πρώτες ομάδες που δημιουργήθηκαν στην αρχή συγχωνεύτηκαν, διαλύθηκαν ή μετονομάστηκαν. Λέγεται ότι η νεοσύστατη ομάδα ονομάστηκε αρχικά «Μαύρη χειρ», αργότερα «Άτλας» και στο τέλος «προσφυγική». Με την υπ. αρ. 239 απόφαση της 19-8-1924, ο «Γυμναστικός Σύλλογος Προσφύγων Βόλου» εν συντομία, «Προσφυγική», καταχωρήθηκε ως πρώτη προσφυγική ομάδα στο βιβλίο Αναγνωρισμένων Σωματείων του Πρωτοδικείου Βόλου. Σκοπός της: «Η διάδοσης και επέκτασις της γυμναστικής εις πάσας τας κοινωνίας τάξεις των προσφύγων».
Η επωνυμία «Προσφυγική» δεν είχε καλό άκουσμα, καθώς η λέξη «πρόσφυγας» εξέφραζε απαξίωση και περιφρόνηση στο γενικότερο κλίμα άρνησης της εποχής. Η μετονομασία ήταν πλέον ανάγκη επιτακτική. Μετά από πολλές συζητήσεις και διαφωνίες για την ονομασία και λόγω του ότι η «Νίκη» ήταν το έμβλημα του «Πανιωνίου Σμύρνης» αποφασίστηκε να δοθεί το όνομα «Νίκη» στην ομάδα, που εξέφραζε συνολικά τον ιδεολογικό και ψυχικό κόσμο των προσφύγων. Η (υπ. αρ. 893) απόφαση τροποποίησης 21-9-1926 και η επίσημη καταχώριση (υπ. αρ. 299) στις 5-10-1926 στα βιβλία του Πρωτοδικείου Βόλου επισημοποίησαν την ονομασία «Γυμναστικός Σύλλογος η Νίκη». Τα πρώτα γραφεία στεγάζονταν στην παραλία (Αργοναυτών και Αγίου Νικολάου).
Τα αποδυτήρια βρίσκονταν στο «Καρτάλιο», γωνία Πολυμέρη και Κασσαβέτη. Παράλληλα καταλείφθηκαν τα βυζαντινά χρώματα και υιοθετήθηκαν τα χρώματα της ελληνικής σημαίας ως επίφαση και επιβεβαίωση της ελληνικότητας του μικρασιατικού κόσμου. Το 1928 η ομάδα αποκτά σε χώρο της Ν. Ιωνίας ιδιόκτητο γήπεδο, την «Κλούβα» όπως την αποκαλούσαν και δεν ήταν αναγκασμένη να αγωνίζεται στο πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου στο Βόλο.
Δεκαετία 1930
Τη δεκαετία αυτή η νέα ομάδα με την ονομασία Γ.Σ. «Η Νίκη» συσπειρώνει όλος τον προσφυγικό κόσμο της Νέας Ιωνίας. Η ομάδα της Νίκης και η Αγωνιστική της πορεία εκφράζει τη δική τους πάλη για επιβίωση και καταξίωση. Τη δεκαετία αυτή η Νίκη επικρατεί απόλυτα στο Θεσσαλικό χώρο με την ομάδα των μεγάλων –όχι των ανδρών- διότι οι περισσότεροι ήταν αμούστακα παιδιά. Κατακτά από το 1933 το κύπελλο ΕΠΣΘ σε αγώνα με τον Κεραυνό με σκορ 5-0. Μάλιστα την ίδια χρονιά στις 16 Ιουλίου συμμετέχοντας στην έναρξη του θεσσαλικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου παρελαύνει πρώτη με σημαιοφόρο τον Παντελίδη. Το 1935 βαθμολογικά βρίσκεται στην πρώτη θέση ενώ οι επιτυχίες συνεχίζονται και τις επόμενες χρονιές.
Στις 8 Μαΐου 1938 νικά το Οδυσσέα με σκορ 6-1 και το 1939 τον Ολυμπιακό με 4-1 κατακτώντας το κύπελλο. Αυτή τη δεκαετία η Νίκη παίζει με τον Πρωταθλητή Κυπέλλου Βαλκανίων τον Άρη Θεσσαλονίκης και φέρνει ισοπαλία 1-1 στο περιφραγμένο με σανίδες γήπεδο της Ν. Ιωνίας, το σημερινό γκαράζ του ΟΣΕ. Το 1937 δίνεται ο πρώτος αγώνας με αντίπαλο τον Ολυμπιακό Βόλου. Η Νίκη χάνει με 2-1 σε ένα δυνατό παιχνίδι με πολύ κόσμο και πολύ πάθος.
Δεκαετία 1940
Μέσα στα δεινά του πολέμου το ποδόσφαιρο αποτελεί μέσο εκτόνωσης, όποτε το επιτρέπουν οι συνθήκες. Την περίοδο 1940-1944 γίνονταν μόνο φιλικοί αγώνες ανάμεσα στις θεσσαλικές ομάδες με χαρακτηριστικό τους τη μεγάλη προσέλευση θεατών. Σε φιλικό αγώνα μάλιστα στο γήπεδο Αλκαζάρ στις 1η Αυγούστου 1943 ανάμεσα στον Άρη Λάρισας και στη Νίκη Βόλου με σκορ 3-2 βρέθηκαν 10.000 θεατές. Αυτή την περίοδο η ομάδα της Νίκης θρηνεί κατά τη διάρκεια του πολέμου ορισμένους εξαιρετικούς αθλητές της ενώ αρκετοί υπήρξαν μέλη της Εθνικής Αντίστασης. Μεταπολεμικά η ομάδα ανασυγκροτείται με την καθοδήγηση πάντα του Παντελή Μαγουλά δίνοντας αγώνες με τις αγγλικές συμμαχικές δυνάμεις, για λόγους κυρίως οικονομικούς αλλά και τεχνογνωσίας.
Το 1948 το κύπελλο το κερδίζει ο Ολυμπιακός ωστόσο η Νίκη αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Θεσσαλίας. Την ίδια χρονιά δημιουργούνται και τα «τσικό» της Νίκης. Το 1949 παίρνει το πρωτάθλημα στο Βόλο ενώ κα την επόμενη χρονιά αναδεικνύεται και πάλι Πρωταθλήτρια Θεσσαλίας αφού κερδίζει στις 7 Μαΐου 1950 με 5-1 τον Ολυμπιακό.
Δεκαετία 1950
Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας η πορεία της Νίκης είναι κατακόρυφα ανοδική. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι ποδοσφαιριστές, χωρίς δουλειά και χωρίς σωστή διατροφή, στο γήπεδο ξεπερνούσαν τους εαυτούς τους και έδιναν τα πάντα για τη νίκη. Στις 27 Μαΐου 1951 και μετά από αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου τον οποίο και κερδίζει με 5-2 ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια Βόλου.
Στις 15 Ιουλίου 1951 αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Θεσσαλίας νικώντας τον Ηρακλή Λάρισας με 4-0. Εκείνη τη χρονιά πραγματοποιήθηκε κοινός αποκριάτικος χορός Νίκης και Ολυμπιακού Βόλου, μοναδικός στα ιστορικά δεδομένα. Στις 10 Μαϊου 1953 ανακηρύσσεται πάλι πρωταθλήτρια Βόλου νικώντας τον Ολυμπιακό με 3-1 ενώ στις 21 Ιουνίου 1953 στέφεται πάλι πρωταθλήτρια Θεσσαλίας μετά τη νίκη με 4-1 τον Άρη Λάρισας, κάτι που επαναλαμβάνει και την επόμενη χρόνια αυτή τη φορά νικώντας με 2-1 τον Ηρακλή Λάρισας.
Η περίοδος 1953-1954 είναι η πιο πετυχημένη για αυτήν τη δεκαετία καθώς η Νίκη κατακτά το πρωτάθλημα Βόλου και παίρνει το εισητήριο για τα προκριματικά του Πανελληνίου πρωταθλήματος στα οποία θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη Δόξα Δράμας την οποία νικά στον Βόλο με σκορ 4-0, ενώ χάνει στη Δράμα με σκορ 4-2. Έτσι οι δύο ομάδες οδηγούνται σε αγώνα μπαράζ στον οποίο η ομάδα της Νίκης νικάει με 3-1 και μαζί με την Παναχαϊκή είναι από τις επαρχιακές ομάδες που για πρώτη φορά με ομάδες Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα η Νίκη Βόλου κάνει μια ικανοποιητική πορεία καθώς τερματίζει στην 5η θέση και παίρνει τον άτυπο τίτλο της καλύτερης επαρχιακής ομάδας. Αξιοσημείωτα αποτελέσματα για εκείνη την περίοδο είναι το 1-2 υπέρ του ΠΑΟΚ μέσα στη Θεσσαλονίκη στο ξεκίνημα του μίνι πρωταθλήματος, το 2-2 στο Βόλο ξανά με την ίδια ομάδα και το 0-0 με την ΑΕΚ στον Βόλο.
Στις 10 Ιανουαρίου 1956 κατακτά το πρωτάθλημα Θεσσαλίας μετά από ισόπαλο παιχνίδι με τον Αχιλλέα Τρικάλων με 0-0 και παίρνει το εισιτήριο για τα προκριματικά για την τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος για 2η φορά στην ιστορία της. Στα προκριματικά η Νίκη Βόλου θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον Παναθηναϊκό, τον Απόλλων Αθηνών, τον Ολυμπιακό Χαλκίδος και τον Φωστήρα. Τελικά, η Νίκη τερματίζει στην 3η θέση μόλις 1 βαθμό για κάτω από την 2η προνομιούχο θέση που οδηγεί στην τελική φάση. Αξιοσημείωτο αποτέλεσμα για εκείνη την περίοδο είναι το 0-0 που απέσπασε η Νίκη μέσα στο γήπεδο της Λεωφόρου επί του Παναθηναϊκού τον Ιανουάριο του 1956, έχοντας πολύ καλή απόδοση σε όλη τη διάρκεια του αγώνα αναγκάζοντας την ομάδα των Αθηνών στην πρώτη της απώλεια βαθμών. Στο κύπελλο Ελλάδας με ικανοποιητική απόδοση η Νίκη Βόλου απέκλεισε τον τότε ισχυρό Εθνικό Πειραιώς με το ευρύ 5-0. Στην επόμενη φάση όμως αποκλείστηκε από τον συμπολίτη Ολυμπιακό Πειραιώς με σκορ 4-0 στον Πειραιά.
Το 1957 κατακτά το πρωτάθλημα Βόλου ενώ στις 3 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους νικά σε φιλικό αγώνα την Αούστρια Γκρατς με 2-0 κερδίζοντας και τον θαυμασμό των αντιπάλων. Στις 16 Φεβρουαρίου 1958 κερδίζει τον Ολυμπιακό Βόλου με 1-2 παρουσία 5.000 φιλάθλων και κατακτά το Κύπελλο Βόλου. Το παιχνίδι διεκόπη προς στιγμήν διότι κατά τη διάρκεια του μπήκε στον αγωνιστικό χώρο ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ο οποίος ευλόγησε τα πλήθη που τον επευφημούσαν. Την ίδια χρονιά ανακηρύσσεται και πρωταθλήτρια Βόλου νικώντας τον Παγασητικό με 3-0. Στις 20 Απριλίου του ίδιου έτους νικάει σε φιλικό αγώνα τον Ολυμπιακό Βόλου με το ευρύ σκορ 10-1, το οποίο παραμένει το μεγαλύτερο μεταξύ των δύο ομάδων.
Το 1960 ανακηρύσσεται ξανά πρωταθλήτρια Βόλου αλλά και Θεσσαλίας σε έναν ξεχωριστό αγώνα με αντίπαλο τον Αχιλλέα Τρικάλων νικώντας με 2-1 σε ένα κατάμεστο γήπεδο της Νίκης από 7.000 θεατές από όλη τη Θεσσαλία. Την ίδια χρονιά η ΕΠΣΘ της απένειμε Κύπελλο μετά από επιθυμία της αθλητικής εφημερίδας των Αθηνών «ΟΜΑΔΑ». Κατά αυτή τη δεκαετία η Νίκη Βόλου και η Δόξα Δράμας είναι οι μόνες ομάδες που πρωταγωνιστούν στην επαρχία.
Δεκαετία 1960
Στις αρχές αυτής της δεκαετίας η ομάδα της Νίκης κάνει το μεγάλο άλμα και ανεβαίνει στην Α’ Εθνική κατηγορία παραμένοντας μέχρι το 1966 παρά τις όποιες αντίξοες συνθήκες. Τιμητική σελίδα για τη Νίκη αποτελεί κατά την περίοδο αυτή η συμμετοχή των Δ. Κοκκινάκη, Χρ. Ζαντέρογλου και Ν. Τζίνη στην Εθνική Ελλάδος. Στις 5 Μαρτίου 1961 η Νίκη δίνει στο γήπεδό της παρουσία 7.000 θεατών τον κρίσιμο αγώνα με τον Ολυμπιακό Κοζάνης που λήγει 1-1. Η νίκη όμως της ομάδας του Λαρισαϊκού επί της ομάδας της Κοζάνης δίνει μια ακόμη ευκαιρία στη Νίκη η οποία στις 14 Μαΐου 1961 παίρνει πολύτιμη ισοπαλία στον επαναληπτικό αγώνα επί του Ολυμπιακού Κοζάνης με 1-1 με 3.000 φίλους να ακολουθούν την ομάδα. Στους αγώνες κατάταξης με την Ασπίδα Ξάνθης (4-0 υπέρ της Νίκης και 0-0), τον Πανελευσινιακό (1-0 υπέρ του Πανελευσιανιακού και 3-0 υπέρ της Νίκης) και το Αιγάλεω (2-1 υπέρ του Αιγάλεω και 4-1 υπέρ της Νίκης) η ομάδα κατατάσσεται πρώτη και ανεβαίνει στην Α’ Εθνική. Εκείνη τη χρονιά η Νίκη πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ τερμάτων πετυχαίνοντας 125 Γκολ. Τις περιόδους που ακολουθούν μέχρι το 1965 η Νίκη παραμένει στην Α’ Εθνική μένοντας σχεδόν αήττητη στην έδρα της τη λεγόμενη «κλούβα». Αξιοσημείωτα αποτελέσματα είναι η νίκη επί της ΑΕΚ με 2-1, το 0-0 με τον ΠΑΟΚ, το 2-2 με τον Παναθηναϊκό, το 0-0 με την ΑΕΚ και η μεγάλη νίκη για δεύτερη φορά επί του ΠΑΟΚ με 0-2 μέσα στο Χαριλάου. Τη σεζόν 1963-1964 η ομάδα κινδυνεύει να υποβιβαστεί στη Β’ Εθνική. Στις 16 Ιουνίου 1964 δίνει αγώνα κατάταξης με τον Ολυμπιακό Χαλκίδας στη Λαμία (1-1) και καταφέρνει να παραμείνει στην Α’ Εθνική. Εκείνη την περίοδο αν και κινδύνεψε να υποβιβαστεί η Νίκη, πέτυχε αξιοσημείωτα αποτελέσματα στην «κλούβα» (1-0 με τον ΠΑΟΚ, 2-2 με την ΑΕΚ και 1-1 με τον αήττητο πρωταθλητή Παναθηναϊκό αν και προηγήθηκε η Νίκη με γκολ του Γερολυμάτου στο 21ο λεπτό και στον 25ο λεπτό ισοφάρισε η αθηναϊκή ομάδα).
Τη σεζόν 1964-1965 η ομάδα κάνει μια μέτρια πορεία και παραμένει στην κατηγορία πετυχαίνοντας αποτελέσματα όπως το 0-0 επί της ΑΕΚ και η νίκη επί του ΠΑΟΚ με 1-0. Στις 27 Ιουνίου 1965 αν και η Νίκη υπερτερεί με 1-0 με τον Παναθηναϊκό, ο αγώνας διακόπτεται λόγω επεισοδίων που προκάλεσαν παράγοντες και παίκτες του Παναθηναϊκού. Ο αγώνας όμως επαναλαμβάνεται στις 19 Σεπτεμβρίου 1965. Το αποτέλεσμα είναι ισόπαλο (0-0) και η ομάδα δίνει αγώνες μπαράζ με τον Παναιγιάλειο (2-1) και τον Απόλλωνα Καλαμαριάς (1-0) και παραμένει στην Α’ Εθνική. Το 1966 η ομάδα πέφτει στη Β’ Εθνική παρότι διέθετε αξιόλογους και σημαντικούς παίκτες. Αξιοσημείωτο αποτέλεσμα εκείνης της χρονιάς ήταν η μοναδική νίκη της Νίκης Βόλου απέναντι στον Ολυμπιακού Πειραιώς με 1-0 στις 24 Απριλίου 1966 με γκολ του Τζίνη.
Τη σεζόν 1966-1967 κάνει μια μέτρια έως καλή πορεία και τερματίζει στην 8η θέση της βαθμολογίας, με 70 βαθμούς. Τότε γίνεται η πρόταση για μετατροπή του ονόματος σε «Ιωνικό» και τη δημιουργία της υποομάδας «Αθλητικός Όμιλος Βόλου» (συγχώνευση με Ολυμπιακό Βόλου) η οποία όμως, δεν πλειοψήφησε. Τη σεζόν 1967-1968 η ομάδα τερματίζει στη μέση της βαθμολογίας για τη Β’ Εθνική. Το 1969 έχει καλή πορεία και εντυπωσιακές εκτός έδρας εμφανίσεις.
Στα ενδιάμεσα της σεζόν 1969-1970 η ομάδα της Νίκης κάνει όνειρα για επάνοδο στην Α' Εθνική, όμως η ομοσπονδία ανακάλυψε απόπειρα δωροδοκίας στον αγώνα με τον Πανελευσινιακό. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η ομάδα να μηδενιστεί στους εναπομείναντες αγώνες μέχρι το τέλος τη σεζόν και αφαίρεση 8 βαθμών, σώζοντας στο παραλίγο την κατηγορία.
Δεκαετία 1970
Την περίοδο 1970-71 η Νίκη κάνει μέτρια έως κακή πορεία στην Β’ Εθνική. Η απογοήτευση και η πικρία κυριαρχούν με τους φιλάθλους να θεωρούν υπεύθυνη τη διοίκηση της ομάδας η οποία και παραιτείται. Παρ’ όλα αυτά στο αγωνιστικό κομμάτι στον αγώνα για το Κύπελλο Ελλάδος με αντίπαλο της ΑΕΛ η ομάδα προκρίνεται 3-1 με τον αναπληρωματικό τερματοφύλακα Βογιατζή να αποκρούει τα 4 από τα 5 πέναλτι. Τη σεζόν 1971-72 η Νίκη τερματίζει στην 12η θέση του Δευτέρου ομίλου ενώ τη σεζόν 1972-73 η Νίκη τερματίζει 14η σε σύνολο 20 ομάδων και σώζεται μόλις την τελευταία αγωνιστική Το 1974 η Νίκη γιορτάζει τα 50 της χρόνια με τις επιδόσεις της ομάδας να είναι σχεδόν οι ίδιες τερματίζοντας στη μέση περίπου του Γ’ Ομίλου.
Το 1975 η Νίκη υποβιβάζεται μετά από 15 χρόνια παρουσίας στις εθνικές κατηγορίες στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, αλλά στις 7 Μαΐου 1976 ανακηρύσσεται πάλι πρωταθλήτρια στον όμιλο της. Στις 16 Ιουνίου 1976 κατακτά το Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος αφού νίκησε στη Λαμία με 2-1 την ομάδα του ΠΑΟ Ρούφ. Μετά από αγώνες μπαράζ στο Κριεκούκι, Χίο και Καλαμάτα καταφέρνει να ανεβεί και πάλι στη Β’ Εθνική. Την επόμενη χρονιά τερματίζει στη μέση της βαθμολογίας της Β’ Εθνικής νικώντας στον τελευταίο αγώνα τη Βέροια με 3-2. Το 1978 η απόδοση της ομάδας είναι μέτρια. Η ομάδα τερματίζει στη μέση της βαθμολογίας.