cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρουθοκάμηλος
Αναπαραγωγή
Κατά την περίοδο αναπαραγωγής αποχωρίζονται από τις ομάδες και γίνονται μάχες ανάμεσα στα αρσενικά. Η διάρκεια του αναπαραγωγικού κύκλου αρχίζει την άνοιξη και τα ζευγάρια που αποχωρίζονται από την αγέλη συζούν μέχρι το μεγάλωμα των μικρών. Πολλά θηλυκά μαζί ανοίγουν τρύπες στο χώμα και γεννούν ένα αυγό. Η διάρκεια της επώασης είναι γύρω στις 40 ημέρες και το αρσενικό βοηθά στο κλώσημα. Τα μικρά ακολουθούνται από τους γονείς τους τις πρώτες ημέρες από τη γέννησή τους και σύντομα γίνονται ικανά να βρίσκουν την τροφή τους μόνα τους. Έπειτα από τρία χρόνια ενηλικιώνονται.
Ταξινόμηση
Η πρώτη περιγραφή του πτηνού έγινε από τον Κάρολο Λινναίο στο έργο του Systema Naturae με το σημερινό διπλό όνομά της. Η επιστημονική της ονομασία προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «κάμηλος» και «στρουθίο» και υπονοεί το μακρύ λαιμό της.
Υποείδη
Αναγνωρίζονται πέντε υποείδη, σήμερα, του γένους στρουθοκάμηλος:
Στην Ελλάδα
thumb|right|Αυγό κότας (αριστερά) και αυγό στρουθοκαμήλου (δεξιά). Στην Ελλάδα, κυρίως στην Μακεδονία, υπάρχουν πολλά εκτροφεία στρουθοκαμήλων, οι οποίες εκτρέφονται για τα αυγά, το δέρμα, το κρέας και το φτέρωμά τους, που είναι σε ζήτηση, αλλά και για ζωολογικούς κήπους.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Στρουθιονίδες Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Ράνγελ Ρανγέλοφ
Ο Ράνγελ Ρανγέλοφ (βουλγαρικά: Рангел Рангелов), γεννημένος στις 13 Φεβρουαρίου 1937 στη Πλόβντιβ, είναι Βούλγαρος παλαίμαχος πρωταθλητής της αντισφαίρισης και ποδοσφαιριστής. Γνωστός με το παρατσούκλι Μπάτε Ρέινιο (Бате Реньо).
Ξεκίνησε τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και τη Λοκομοτίβ Πλόβντιβ κι αργότερα την Μπότεφ Πλόβντιφ παίζοντας ποδόσφαιρο αλλά ταυτόχρονα και αντισφαίριση. Στο ποδόσφαιρο έπαιξε σε δύο τελικούς κυπέλλου Βουλγαρίας το 1956 με τη Μπότεφ και το 1960 με τη Λοκομοτίβ χάνοντας και τους δύο. Ήταν διεθνής με την εθνική νέων της Βουλγαρίας. Μετά από έναν τραυματισμό στον αστράγαλο το 1963 εγκατέλειψε οριστικά το ποδόσφαιρο.
Στην αντισφαίριση ήταν πρωταθλητής εφήβων το 1954 και το 1955, Νο 1 στη χώρα το 1964, 1965 και το 1966. Με το τέλος της καριέρας του μαζί με τον αδελφό του Ζντράβκο Ρανγέλοφ ανέλαβαν την ακαδημία αντισφαίρισης της Λοκομοτίβ και από το 1970 έως το 1990 προπονούσε την ακαδημία της Λέφσκι και της Σπάρτακ Σόφιας κερδίζοντας με τους αθλητές του 340 τίτλους.
Στο κύπελλο Ντέιβις έχει αγωνιστεί για τη Βουλγαρία το 1964 κι το 1967 με ρεκόρ 3 νίκες και 5 ήττες, έχει επίσης αγωνιστεί σε βαλκανικά κύπελλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βούλγαροι προπονητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΦΚ Μπότεφ Πλόβντιφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Πλόβντιβ
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1997-98
Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 1997–98 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 107 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 6 διαφορετικούς ομίλους με 18 ομάδες ο καθένας, εκτός του 1ου που είχε 17. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου εξασφάλισε την άνοδό του στη Γ΄ Εθνική ενώ οι ομάδες από την 9η θέση και κάτω υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα.
Σημειώσεις
<references group="σ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1997-1998
Τρεις Μάγοι
thumb|upright=1.3|Οι Τρεις Μάγοι σε βυζαντινό ψηφιδωτό στη [[Βασιλική Αγίου Απολλινάριου του Νέου|νέα βασιλική του Αγίου Απολλιναρίου, στη Ραβέννα (περ. 565, αποκαταστάθηκε τον 18ο αιώνα). Στη βυζαντινή τέχνη οι Μάγοι απεικονίζονται συνήθως όπως εδώ, με περσική ενδυμασία, που περιλαμβάνει κάπες και φρυγικούς σκούφους.]] Οι Τρεις Μάγοι, αποκαλούμενοι και «Τρεις Βασιλείς» ή «σοφοί», αναφέρονται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον και στη χριστιανική παράδοση ως διακεκριμένοι ξένοι που επισκέφθηκαν τον Ιησού Χριστό μετά τη γέννησή του, προσφέροντάς του ως δώρα χρυσό, λιβάνι και σμύρνα. Αποτελούν συνήθεις μορφές στα πλαίσια του εορτασμού των Χριστουγέννων και σημαντικό στοιχείο της χριστιανικής παραδόσεως.
Το Κατά Ματθαίον είναι το μόνο από τα τέσσερα κανονικά Ευαγγέλια που αναφέρει τους Μάγους. Γράφει ότι ήρθαν «από την ανατολή» για να προσκυνήσουν τον «Βασιλέα των Ιουδαίων» (Ματθ. β΄ 1-2). Δεν αναφέρει πουθενά τον αριθμό των Μάγων, αλλά τα περισσότερα χριστιανικά δόγματα υιοθέτησαν στην παράδοσή τους ότι ήταν τρεις, βασιζόμενα στην παρεχόμενη πληροφορία ότι προσέφεραν τρία δώρα. Αλλά στις μονοφυσιτικές συριακές εκκλησίες οι Μάγοι είναι συχνά δώδεκα. Ο χαρακτηρισμός τους ως βασιλέων σε μεταγενέστερα χριστιανικά κείμενα οφείλεται πιθανώς στον στίχο 11 του εβδομηκοστού πρώτου ψαλμού του Δαβίδ: «καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς».
Η βιβλική αναφορά
Η παραδοσιακή σκηνή της Γεννήσεως περιλαμβάνει τους τρεις «Μάγους» να επισκέπτονται τον Ιησού ως βρέφος κατά τη νύκτα της γεννήσεώς του μέσα σε μία φάτνη, συνοδευόμενοι από ποιμένες και αγγέλους, αλλά κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνεται αντιληπτό ως μία καλλιτεχνική σύμβαση που επιτρέπει στις δύο ξεχωριστές περιστάσεις, την προσκύνηση των ποιμένων τη νύκτα της γεννήσεως και τη μεταγενέστερη προσκύνηση των μάγων, να συνδυάζονται σε μία για ευκολία. Η ευαγγελική αναφορά του Ματθαίου μνημονεύει απλώς ένα γεγονός σε μη προσδιοριζόμενο χρόνο μετά τη γέννηση του Χριστού. Σε αυτό οι Μάγοι επισκέπτονται το βρέφος σε ένα σπίτι («οἰκίαν») και όχι σε σπήλαιο-στάβλο, ενώ μόνο η μητέρα του είναι παρούσα:
"«Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα (2) λέγοντες, Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ. (3) ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης ἐταράχθη καὶ πᾶσα Ἱεροσόλυμα μετ’ αὐτοῦ, (4) καὶ συναγαγὼν πάντας τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ ἐπυνθάνετο παρ’ αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστὸς γεννᾶται. (5) οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ, Ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας· οὕτως γὰρ γέγραπται διὰ τοῦ προφήτου· (6) Καὶ σύ, Βηθλέεμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ. (7) Τότε Ἡρῴδης λάθρᾳ καλέσας τοὺς μάγους ἠκρίβωσεν παρ’ αὐτῶν τὸν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος, (8) καὶ πέμψας αὐτοὺς εἰς Βηθλέεμ εἶπεν, Πορευθέντες ἐξετάσατε ἀκριβῶς περὶ τοῦ παιδίου· ἐπὰν δὲ εὕρητε ἀπαγγείλατέ μοι, ὅπως κἀγὼ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ. (9) οἱ δὲ ἀκούσαντες τοῦ βασιλέως ἐπορεύθησαν, καὶ ἰδοὺ ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν αὐτοὺς ἕως ἐλθὼν ἐστάθη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον. (10) ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα. (11) καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν. (12) καὶ χρηματισθέντες κατ’ ὄναρ μὴ ἀνακάμψαι πρὸς Ἡρῴδην, δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν...»"
Το κείμενο δεν προσδιορίζει κάποιο χρονικό διάστημα ανάμεσα στη γέννηση και στην προσκύνηση, ωστόσο οι πάμπολλες καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις ενθαρρύνουν τη λαϊκή πίστη ότι η επίσκεψη των Μάγων έγινε τον ίδιο χειμώνα με τη γέννηση, ενώ αυτή μπορεί να είχε λάβει χώρα μέχρι και δύο χρόνια αργότερα. Το μέγιστο αυτό ενδιάμεσο εξηγεί τη διαταγή του Ηρώδη στους μετέπειτα στίχους 16-18, κατά την οποία η σφαγή των νηπίων περιελάμβανε αγόρια ηλικίας μέχρι δύο ετών. Μεταγενέστεροι σχολιαστές, μη περιοριζόμενοι από τις παραδοσιακές ημερομηνίες, προτείνουν διάφορα άλλα ενδιάμεσα χρονικά διαστήματα.
Οι μάγοι αναφέρονται δύο φορές και στον στίχο 16, σε σχέση με τον θυμό του Ηρώδη όταν αυτός αντιλήφθηκε πως οι μάγοι τον είχαν κοροϊδέψει, και τη γνώση του χρόνου εμφανίσεως του αστέρα που είχε αποσπάσει ο Ηρώδης από αυτούς. Ο αστέρας που ακολούθησαν οι μάγοι είναι παραδοσιακά γνωστός ως το Άστρο των Χριστουγέννων ή το Άστρο της Βηθλεέμ.
Περιγραφή
thumb|right|255px|Η προσκύνηση των Μάγων σε εικόνα στο [[Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, στην Αθήνα]] Οι μάγοι αναφέρονται και ως σοφοί ή βασιλείς. Η «ελληνική» λέξη μάγος είναι η αρχαία περσική maguŝ, που προέρχεται από τον αβεστικό όρο magâunô, ο οποίος υποδηλώνει τη θρησκευτική κάστα στην οποία γεννήθηκε ο Ζωροάστρης και εξελίχθηκε στην ιερατική περσική κάστα της θρησκείας του Ζωροαστρισμού. Ως μέρος της θρησκείας τους, αυτοί οι ιερείς έδιναν ιδιαίτερη προσοχή στα άστρα και είχαν διεθνώς φήμη για τις αστρολογικές τους προγνώσεις, σε μια εποχή που εκτιμούσε πολύ την αστρολογία ως επιστήμη. Οι θρησκευτικές πρακτικές τους και η χρήση της αστρολογίας προκάλεσαν την αλλαγή σημασίας των παραγώγων της λέξεως «μάγοι», ώστε να υποδηλώνουν αυτό που σήμερα εννοούμε ως «μαγικό» και «μαγεία», παρά το ότι ο Ζωροαστρισμός στην πραγματικότητα ήταν ισχυρά αντίθετος στη μαγεία.
Παρά το ότι οι Μάγοι αναφέρονται πολλές φορές ως «βασιλείς», δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο στη διήγηση του Ευαγγελιστή Ματθαίου που να υποδεικνύει ότι ήταν φορείς κάποιας εκτελεστικής εξουσίας. Ο χαρακτηρισμός τους αυτός σε μεταγενέστερα χριστιανικά κείμενα οφείλεται μάλλον στις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, που περιγράφουν τον Μεσσία ως δεχόμενο δώρα ή προσκυνούμενο από βασιλείς προσελκυόμενους από κάποιο φως σε τρία τουλάχιστον χωρία: Στο Βιβλίο του Ησαΐα (ξ΄ 3: «καὶ πορεύσονται βασιλεῖς τῷ φωτί σου»), στον 67ο Ψαλμό του Δαβίδ (στ. 29: «σοὶ οἴσουσι βασιλεῖς δῶρα») και ιδίως στον 71ο Ψαλμό (στ. 11), όπου διαβάζουμε: «καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς» Οι πρώτοι Χριστιανοί επανερμήνευσαν το Ευαγγέλιο υπό το φως αυτών των προφητειών και έτσι αναβάθμισαν τους Μάγους σε βασιλείς. Μετά τον 4ο αιώνα σχεδόν όλοι οι σχολιαστές υιοθετούσαν αυτή την παράδοση. Οι μεταγενέστερες χριστιανικές ερμηνείες τονίζουν την προσκύνηση των Μάγων μαζί με την προσκύνηση των ποιμένων ως την πρώτη αναγνώριση από τους ανθρώπους πάνω στη γη του Ιησού ως Μεσσία. Ο Ιωάννης Καλβίνος ήταν σφοδρά αντίθετος στο να αναφέρονται οι Μάγοι ως βασιλείς, γράφοντας: «Αλλά το γελοιωδέστερο εφεύρημα των Παπικών σε αυτό το θέμα είναι ότι εκείνοι οι άνδρες ήσαν βασιλείς... Πέρα από κάθε αμφιβολία, έχουν τυφλωθεί από τη δίκαιη κρίση του Θεού, ώστε όλοι να γελάσουν με τη χονδροειδή τους άγνοια.»
Ονόματα
Η Encyclopædia Britannica γράφει: «σύμφωνα με τη δυτική εκκλησιαστική παράδοση, ο Βαλτάσαρ ταυτοποιείται συχνά ως βασιλιάς της Αραβίας, ο Μελχιόρ ως βασιλιάς της Περσίας και ο Κασπάρ ως βασιλιάς της Ινδίας». Αυτά τα ονόματα προέρχονται από ένα ελληνικό χειρόγραφο, που πιθανώς γράφτηκε στην Αλεξάνδρεια περί το 500 μ.Χ. και μεταφράσθηκε στη λατινική υπό τον τίτλο Excerpta Latina Barbari. Υπάρχει όμως και ένα υποτιθέμενο ιρλανδικό χειρόγραφο, γραμμένο στην ελληνική και χρονολογούμενο από τον 8ο αιώνα, που μεταφράσθηκε στη λατινική ως Collectanea et Flores, συνεχίζει την παράδοση των τριών βασιλέων και των ονομάτων τους, δίνοντας πρόσθετες πληροφορίες.
Μια πιθανή προέλευση του ονόματος Γασπάρ εμφανίζεται στις Πράξεις του Θωμά, όπου αναφέρεται ο ιδρυτής του Ινδοπαρθικού Βασιλείου Γονδοφάρης (21 – περ. 47 μ.Χ.), εξελληνισμένη μορφή του ονόματος Γκουνταφαράσα. Ο Γονδοφάρης υποτίθεται ότι δέχθηκε την επίσκεψη του Αποστόλου Θωμά. Σύμφωνα με τον Ερνστ Χέρτσφελντ (Herzfeld), το όνομα της πόλεως Κανταχάρ του Αφγανιστάν προέρχεται από το δικό του όνομα.
Ως προς τις προχαλκηδόνιες Εκκλησίες της Ανατολής, η Αιθιοπική υιοθετεί τα ονόματα Hor, Karsudan και Basanater, ενώ οι Αρμένιοι Καθολικοί έχουν τα Kagpha, Badadakharida και Badadilma. Πολλοί Κινέζοι χριστιανοί πιστεύουν ότι ο ένας από τους Μάγους ήρθε από την Κίνα.
Χώρα προελεύσεως και ταξίδι
Η φράση ἀπὸ ἀνατολῶν είναι το μοναδικό στοιχείο που παρέχει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος για τον τόπο καταγωγής των Μάγων. Εκείνη την εποχή η Αυτοκρατορία των Πάρθων, με κέντρο την Περσία, κατείχε σχεδόν όλη τη γεωγραφική περιοχή ανατολικά της Ιουδαίας και της Συρίας (εκτός των ερήμων της Αραβίας στα νοτιοανατολικά). Αν και ήταν ανεκτική προς όλες τις θρησκείες, η επικρατούσα θρησκεία της αυτοκρατορίας ήταν ο Ζωροαστρισμός, με την ιερατική του τάξη των μάγων.
Παραδοσιακά αναπτύχθηκαν οι απόψεις ότι οι Μάγοι ήταν Βαβυλώνιοι, Πέρσες ή Υεμενίτες Εβραίοι, καθώς οι βασιλείς της Υεμένης ήταν τότε Εβραίοι.
Το απόκρυφο Συριακό Ευαγγέλιο δηλώνει καθαρά (κεφάλαιο γ΄) ότι παρακινήθηκαν στο ταξίδι τους από μία προφητεία του προφήτη τους Ζωροάστρη (Ζοραντάστ στα συριακά).
Υπάρχει μία αρμενική παράδοση που ταυτοποιεί τους «Μάγους της Βηθλεέμ» ως τους Βαλτάζαρ από την Αραβία, Μελχιόρ από την Περσία και Γκασπάρ από την Ινδία. Ο ιστορικός συγγραφέας του Μεσαίωνα Ιωάννης του Χίλντεσαϊμ γράφει για μία παράδοση της αρχαίας πόλεως Τάξιλα, στον Δρόμο του Μεταξιού (κοντά στο σημερινό Ισλαμαμπάντ), ότι ο ένας από τους Μάγους πέρασε από την πόλη αυτή πορευόμενος προς τη Βηθλεέμ.
thumb|upright=1.2|[[Τζέιμς Τισό: «Το ταξίδι των Μάγων» (περ. 1890), Μουσείο του Μπρούκλιν]] Μετά την προσκύνηση, οι Μάγοι φεύγουν «επιστρέφοντας από άλλο δρόμο», ώστε να αποφύγουν τον Ηρώδη, και δεν ξαναεμφανίζονται στη διήγηση. Υπάρχουν πολλές παραδόσεις για το τι απέγιναν (βλ. σχετική ενότητα).
Ο ιστορικός του Χριστιανισμού Σεμπάστιαν Μπροκ (Brock) έγραψε: «Αναμφίβολα μεταξύ πρώην οπαδών του Ζωροαστρισμού που προσηλυτίσθηκαν στον Χριστιανισμό αναπτύχθηκαν θρύλοι σχετικώς με τους Μάγους του Ευαγγελίου». Και ο Anders Hultgård συμπεραίνει πως η ευαγγελική διήγηση για τους Μάγους επηρεάσθηκε από έναν ιρανικό θρύλο που αναφέρει μάγους και ένα άστρο, ο οποίος συνδέθηκε με περσικές διηγήσεις για την ανατολή ενός άστρου που προανήγγελε τη γέννηση ενός άρχοντα, και με μύθους που περιγράφουν μια θεϊκή μορφή να εκδηλώνεται με φως και φωτιά.
Υπήρχε επίσης μία παράδοση ότι οι Ναϊμάνοι της κεντρικής Ασίας και οι Χριστιανοί συγγενείς τους, οι Κεραΐτες, ήσαν απόγονοι των Τριών Μάγων. Αυτή η κληρονομιά πέρασε στη μογγολική δυναστεία του Τζένγκις Χαν όταν η Σοργκαγκτάνη, ανεψιά του Κεραΐτη Τογκρούλ, παντρεύτηκε τον Τολούι, τον νεότερο γιο του Τζένγκις Χαν, και γέννησε τον Μένγκε Χαν και τον διάδοχό του, τον Κουμπλάι Χαν. Αργότερα ο Τογκρούλ ταυτίσθηκε με τον μυθικό Χριστιανό βασιλιά της κεντρικής Ασίας Ιωάννη τον Πρεσβύτερο, του οποίου οι Μογγόλοι απόγονοι δέχθηκαν τις εκκλήσεις για συμμαχία κατά των Μουσουλμάνων από τους Ευρωπαίους μονάρχες και Πάπες της εποχής. Ο Σεμπάντ ο Κοντόσταυλος, μεγαλύτερος αδελφός του βασιλιά Χετούμ Α΄ της Αρμενίας, επισκέφθηκε την αυλή των Μογγόλων στο Καρακορούμ το 1247-1250 και ξανά το 1254. Συνέταξε μία επιστολή προς την αδελφή του Στεφανία και προς τον Ερρίκο Α΄ της Κύπρου, στην οποία αναφέρει: «...το Ταντσάτ (Τανγκούτ), που είναι η χώρα από την οποία ήρθαν οι Τρεις Βασιλείς στη Βηθλεέμ για να λατρεύσουν τον Κύριο Ιησού όταν γεννήθηκε. Και να γνωρίζεις ότι η δύναμη του Χριστού υπήρξε, και είναι, τόσο μεγάλη, ώστε οι κάτοικοι αυτής της χώρας είναι Χριστιανοί. Και η όλη γη του Τσάτα (Καρά Χιτάι) πιστεύει σε εκείνους τους Τρεις Βασιλείς. Προσωπικά έχω επισκεφθεί τους ναούς τους και έχω δει εικόνες του Χριστού και των Τριών Βασιλέων, με τον πρώτο να προσφέρει χρυσό, τον δεύτερο λιβάνι και τον τρίτο σμύρνα. Και είναι μέσω των Τριών αυτών Βασιλέων που πιστεύουν στον Χριστό, και ότι ο Χάνος και ο λαός του έχουν γίνει Χριστιανοί». Ο θρυλικός Ιωάννης ο Πρεσβύτερος αναφέρεται ως απόγονος ενός εκ των Μάγων.
Παραδοσιακοί συμβολισμοί
thumb|upright=1.2|«Η προσκύνηση των Μάγων», έργο του [[Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο, περ. 1655 (Μουσείο Τέχνης του Τολήντο, Οχάιο]] Πέρα από τα ονόματά τους, στους Τρεις Μάγους αποδόθηκαν ξεχωριστά για τον καθένα χαρακτηριστικά από τη χριστιανική παράδοση, κατά τα οποία αναπαριστούν τις τρεις ηλικίες του ανθρώπου, τρεις γεωγραφικές και πολιτισμικές περιοχές, και κάποιες φορές και άλλα πράγματα. Στη συνηθισμένη απεικόνισή τους στη Δυτική τέχνη, ήδη από τον 14ο αιώνα (π.χ. στο Παρεκκλήσιο Σκροβένι από τον Τζόττο το 1305), ο Κασπάρ είναι ηλικιωμένος, συνήθως με λευκή γενειάδα, και προσφέρει τον χρυσό. Είναι «Βασιλιάς της Ταρσού, γης των εμπόρων», και είναι ο πρώτος που γονατίζει μπροστά στο Θείο Βρέφος. Ο Μελχιόρ είναι μεσόκοπος και προσφέρει λιβάνι από την πατρίδα του Αραβία. Ο Βαλτάσαρ είναι νέος στην ηλικία, ο πιο μελαψός από όλους, και προσφέρει μύρο από τη χώρα του Σαβά (τη σημερινή νότια Υεμένη). Οι ηλικίες τους δίνονται στρογγυλευμένες ως 60, 40 και 20 έτη αντιστοίχως, ενώ οι χώρες προελεύσεώς τους δεν παραμένουν σταθερές: ο Βαλτάσαρ όλο και συχνότερα αναφέρεται ότι προερχόταν από την Αιθιοπία ή άλλη περιοχή της Αφρικής, ώστε να παριστάνεται μαύρος.
Τα δώρα των Μάγων
Τρία δώρα αναφέρονται από τον Ευαγγελιστή Ματθαίο: χρυσός, λιβάνι (στην Ελληνιστική Κοινή: λίβανος) και σμύρνα (βλ. παραπάνω για το ποιος μάγος προσφέρει το καθένα). Πολλές διαφορετικές απόψεις για το νόημα και τον συμβολισμό των δώρων έχουν διατυπωθεί. Σήμερα ο χρυσός μάς φαίνεται πιο προφανής επιλογή, ενώ τα άλλα δύο λιγότερο ξεκάθαρες. Δύο πάντως είναι οι βασικές νοηματοδοτήσεις:
Η σμύρνα είχε ευρεία χρήση στο άλειμμα των νεκρών και ως θυμίαμα μετανοίας στις κηδείες και στις αποτεφρώσεις μέχρι τον 15ο αιώνα. Το ελαιώδες Άγιο Μύρο, που χρησιμοποιείται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στα μυστήρια του Χρίσματος και του Αγίου Ευχελαίου περιέχει σμύρνα.
Από την άλλη, έχει προταθεί ότι τα δώρα ήταν στην πραγματικότητα φαρμακευτικό υλικό.
Ο Ελληνοσύρος βασιλιάς Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος αναφέρεται ότι προσέφερε χρυσό, λιβάνι και σμύρνα (μαζί με άλλα είδη) στον θεό Απόλλωνα στον ναό του στη Μίλητο το 243 π.Χ..
Ο αριθμός των δώρων πιστεύεται ότι αποτελεί την κυριότερη αιτία για την οποία οι Μάγοι προσδιορίζονται ως τρεις τον αριθμό.
Σε έναν ύμνο του ισπανόφωνου ποιητή Προυδέντιου το 400 μ.Χ. περίπου, τα τρία δώρα έχουν ήδη λάβει τη μεσαιωνική σημασία τους ως σύμβολα της ταυτότητας του Χριστού. Την ίδια εποχή περίπου, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος υποστηρίζει ότι τα δώρα των Μάγων ήταν τα πρέποντα για να δοθούν όχι απλώς σε έναν βασιλιά, αλλά στον Θεό, και τα φέρνει σε αντίθεση με τα παραδοσιακά δώρα που έκαναν οι Εβραίοι (αρνιά και μοσχάρια). Κατά συνέπεια, καταλήγει ο Χρυσόστομος, οι Μάγοι προσεκύνησαν τον Ιησού ως Θεό.
thumbnail|upright=1.5|«Η προσκύνηση των Βασιλέων Μάγων», έργο του [[Δομήνικος Θεοτοκόπουλος|El Greco, 1568 (Μουσείο Σουμάγια, Πόλη του Μεξικού)]]
Τα δώρα στο Άγιο Όρος
Το τι απέγιναν τα δώρα των Μάγων δεν αναφέρεται στην Αγία Γραφή, αλλά πολλές παραδόσεις αναπτύχθηκαν και για αυτό το θέμα. Μία από αυτές θέλει τον χρυσό να κλάπηκε από τους δύο ληστές που αργότερα σταυρώθηκαν μαζί με τον Χριστό. Μία άλλη, ότι ο Κύριος εμπιστεύθηκε τον χρυσό στον Ιούδα τον Ισκαριώτη, ο οποίος τον καταχράσθηκε. Ακόμα, λέγεται ότι ο Ιωσήφ και η Μαρία ξόδεψαν τον χρυσό για να χρηματοδοτήσουν το ταξίδι τους στην Αίγυπτο, μετά την προειδοποίηση του αγγέλου σχετικά με το σχέδιο του Ηρώδη να σκοτώσει το Θείο Βρέφος. Μία άλλη παράδοση αναφέρει ότι το μύρο των Μάγων χρησιμοποιήθηκε για να αλείψει το σώμα του Ιησού μετά τη Σταύρωσή του.
Υπάρχει μία χρυσή θήκη του 15ου αιώνα που υποτίθεται ότι περιέχει τα δώρα των Μάγων και φυλάσσεται στη Μονή Αγίου Παύλου στο Άγιο Όρος. Δωρήθηκε στη μονή τον 15ο αιώνα από τη Μάρα Μπράνκοβιτς, θυγατέρα του ηγεμόνα της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και της Ειρήνης Καντακουζηνής. Προφανώς βρίσκονταν στο Παλάτιο της Κωνσταντινούπολης, αφού λέγεται ότι επιδεικνύονταν εκεί από τον 4ο αιώνα. Στη σημερινή τους κατάσταση, ο χρυσός βρίσκεται με τη μορφή τετράγωνων και τριγωνικών πλακών, που φέρουν διακόσμηση και έχουν διαστάσεις 5 και 7 cm. Το λιβάνι και η σμύρνα είναι σε 70 σκουρόχρωμα σφαιρίδια στο μέγεθος ελαιοκάρπου, περασμένα σαν χάντρες σε ασημένιο νήμα. Σύμφωνα με τον σχετικό θρύλο, η Παναγία παρέδωσε πριν τον θάνατό της τα δώρα σε δύο τίμιες γυναίκες.
Μετά τον σεισμό της Αθήνας στις 9 Σεπτεμβρίου 1999, τα δώρα αυτά μεταφέρθηκαν και εκτέθηκαν προσωρινά σε προσκύνημα στην Αθήνα, για την ενδυνάμωση των κατοίκων και τη συλλογή χρημάτων για τα θύματα του σεισμού. Πέντε χρόνια αργότερα, τα Χριστούγεννα του 2014, εκτέθηκαν σε προσωρινό προσκύνημα στην Ουκρανία και στη Λευκορωσία, εγκαταλείποντας έτσι τον ελλαδικό χώρο για πρώτη φορά μετά τον 15ο αιώνα.
Οι Αθωνίτες μοναχοί πιστεύουν ότι τα Δώρα των Μάγων έχουν ιαματικές δυνάμεις, προσφέροντας έτσι μαρτυρία για την Ενανθρώπηση του Χριστού.
Τι απέγιναν οι Μάγοι
thumb|upright=1.5|Οι Τρεις Σοφοί Βασιλείς, [[Καταλανικός Άτλας, 1375, φύλλο V: «Αυτή η επαρχία λέγεται Tarshish, από την οποία ήλθαν οι Τρεις Σοφοί Βασιλείς στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας με τα δώρα τους και λάτρευσαν τον Ιησού Χριστό, και τα λείψανά τους βρίσκονται στην πόλη της Κολωνίας, δύο ημέρες ταξίδι από τη Μπρυζ.»]] Οι Μάγοι, μετά την αναφορά ότι επέστρεψαν πίσω στις χώρες τους, δεν ξαναεμφανίζονται στη διήγηση της Αγίας Γραφής. Υπάρχουν πολλές παραδόσεις για το τι απέγιναν. Μία από αυτές υποστηρίζει ότι βαπτίσθηκαν Χριστιανοί από τον Απόστολο Θωμά στον δρόμο του προς την Ινδία.
Το χρονικό του Ντέξτερ
Μία παράδοση γνώρισε ιδιαίτερη αποδοχή στην Ισπανία τον 17ο αιώνα και είναι καταγεγραμμένη σε ένα έργο που ονομάζεται Χρονικόν του Ντέξτερ, καθώς αποδίδεται στον Φλάβιο Λούκιο Ντέξτερ (Flavius Lucius Dexter), επίσκοπο της Βαρκελώνης κατά τη βασιλεία του Θεοδοσίου του Μεγάλου. Η παράδοση εμφανίζεται με τη μορφή ενός απλού μαρτυρολογίου ως εξής: «Στην Ευδαίμονα Αραβία, στην πόλη Σησανία, το μαρτύριο των αγίων βασιλέων, των τριών Μάγων Γκασπάρ, Βαλθάσαρ και Μελχιόρ, που λάτρευαν τον Χριστό.» Το Χρονικό πρωτοεμφανίσθηκε το 1610 και γνώρισε μεγάλη δημοφιλία μαζί με τις παραδόσεις που περιείχε καθ' όλο τον 17ο αιώνα. Αργότερα αμφισβητήθηκε, όταν ιστορικοί και η Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία στη Ρώμη απεκήρυξαν το έργο ως μία ευσεβή απάτη.
Τα λείψανα στην Κολωνία
thumb|upright=1.2|Η Οστεοθήκη «των Τριών Βασιλέων», [[Καθεδρικός Ναός της Κολωνίας, Γερμανία, περ. 1200]] Μια άλλη παράδοση βεβαιώνει ότι οι βιβλικοί Μάγοι ''«μαρτύρησαν για την Πίστη και τα σώματά τους ανευρέθηκαν από την Αγία Ελένη και μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, από όπου μεταφέρθηκαν στο Μιλάνο το 344. Είναι βέβαιο ότι όταν ο Φρειδερίκος Α΄, ο επιλεγόμενος Βαρβαρόσσα, κυριάρχησε στο Μιλάνο, τα λείψανα αυτά στάλθηκαν στη Γερμανία»'' (το 1164) και σήμερα βρίσκονται μέσα στην Οστεοθήκη «των Τριών Βασιλέων», η οποία φυλάσσεται στο ιερό του Καθεδρικού Ναού της Κολωνίας. Οι Μιλανέζοι έμειναν με την άδεια κάσα, της οποίας τα ξύλινα θραύσματα μεταχειρίσθηκαν ως «δευτερογενή» ιερά κειμήλια. Αυτά γνώρισαν μεγάλη διάδοση στην ευρύτερη περιοχή, μέχρι και τη νότια Γαλλία, κάτι που εξηγεί τη μεγάλη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται οι Μάγοι πάνω σε κειμηλιοθήκες με σμάλτο της Λιμόζ. Ως προς το γιατί είχαν μεταφερθεί τα οστά από την Κωνσταντινούπολη στο Μιλάνο, κάποιες πηγές αναφέρουν ως βασικό παράγοντα τον επίσκοπο του Μιλάνου Ευστόργιο Α΄, ο οποίος ήταν Έλληνας ευγενικής καταγωγής. )
Τα λείψανα αλλού
thumb|upright=1.2|Το Ταξίδι των Μάγων (άνω όψη) και η Προσκύνηση των Μάγων (πλευρική όψη) σε [[σαμπλεβέ κειμηλιοθήκη, περ. 1200 (Μουσείο του Κλυνύ, Παρίσι)]] Υπάρχουν αρκετές άλλες παραδόσεις σχετικά με το πού βρίσκονται τα λείψανα των Μάγων, αν και καμιά τους δεν θεωρείται βάσιμη ή ιδιαιτέρως πιθανή από τους ιστορικούς. Ο Μάρκο Πόλο ισχυρίζεται ότι του έδειξαν τους τρεις τάφους των Μάγων στο Σαβέ, νοτίως της Τεχεράνης, τη δεκαετία του 1270:
"«Στην Περσία υπάρχει η πόλη του Σαβέ, από την οποία ξεκίνησαν οι τρεις Μάγοι, και σε αυτή την πόλη είναι θαμμένοι, σε τρία πολύ μεγάλα και όμορφα μνημεία, πλάι-πλάι. Και πάνω από αυτά βρίσκεται ένα τετράγωνο κτίσμα, καλοδιατηρημένο. Τα σώματα είναι ακόμα ανέπαφα, με τα μαλλιά και τα γένεια τους."
Ο Πωλ Γουίλιαμ Ρόμπερτς παρέχει κάποια νεότερη υποστήριξη αυτής της εκδοχής στο βιβλίο του Journey of the Magi.
Εορτασμοί και έθιμα
Οι περισσότερες Δυτικές χριστιανικές ομολογίες «μνήμην ποιούνται» της επισκέψεως των Μάγων κατά την ημέρα των Θεοφανείων, στις 6 Ιανουαρίου, οπότε εορτάζονται και οι Μάγοι ως άγιοι. Αντιθέτως, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους ανήμερα τα Χριστούγεννα, στις 25 Δεκεμβρίου.
Ισπανικά έθιμα
thumb|upright=1.2|Οι Τρεις «Σοφοί» με παιδιά σε εμπορικό κέντρο της Ισπανίας. Γράμματα με αιτήματα για δώρα αφήνονται στο γραμματοκιβώτιο στα αριστερά. Οι Τρεις Μάγοι τιμώνται με ιδιαίτερη έμφαση στις ισπανόφωνες χώρες της Γης. Σε αυτές οι «Τρεις Βασιλείς Μάγοι» (los Reyes Magos de Oriente, Los Tres Reyes Magos ή απλώς Los Reyes Magos) δέχονται γράμματα από παιδιά για να τους φέρουν δώρα τη νύχτα πριν τα Θεοφάνεια. Στην Ισπανία, ο κάθε Μάγος θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει και από μία ήπειρο: την Ευρώπη ο Μελχιόρ, την Ασία ο Κασπάρ και την Αφρική ο Βαλτάσαρ. Σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις, οι Μάγοι έρχονται κάθε χρόνο από την Ανατολή πάνω στις καμήλες τους για να επισκεφθούν όλα τα σπίτια που έχουν παιδιά και να αφήσουν δώρα, δηλάδή είναι το αντίστοιχο της Δυτικής μορφής του «Άη-Βασίλη» με τους ταράνδους του. Σε κάποιες περιοχές τα παιδιά ετοιμάζουν ένα ποτό για τον καθένα τους. Είναι επίσης παράδοση να ετοιμάζουν φαγητό και νερό για τις καμήλες, γιατί υποτίθεται ότι αυτή είναι η μοναδική νύχτα του έτους που τρώνε.
Στην Ισπανία, την Αργεντινή, το Μεξικό, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη, υπάρχει μακρά παράδοση στο να παίρνουν τα παιδιά δώρα το βράδυ της παραμονής ή ξημερώνοντας τα Φώτα. Σχεδόν κάθε ισπανική πόλη, μεγάλη ή μικρή, διοργανώνει μια «παρέλαση (cabalgata) των Μάγων» το απόγευμα της παραμονής των Φώτων, κατά την οποία οι υποδυόμενοι τους «Βασιλείς» και τους «υπηρέτες» τους παρελαύνουν πετώντας γλυκά στα παιδιά που παρακολουθούν. Η παλαιότερη από όλες καυχάται ότι είναι αυτή της πόλεως Αλκόυ στην Ισπανία, που διεξάγεται από το 1886. Το θρησκευτικό δρώμενο των «Τριών Μάγων Βασιλέων» παρουσιάζεται επίσης το ίδιο βράδυ.
Στην Παραγουάη, στο Πουέρτο Ρίκο και στη Δομινικανή Δημοκρατία, τα παιδιά συνηθίζουν να κόβουν γρασίδι ή άλλη πρασινάδα στις 5 Ιανουαρίου και να το βάζουν σε ένα κουτί κάτω από το κρεβάτι τους για να φάνε οι καμήλες των Βασιλέων. Εκεί δέχονται δώρα στις 6 Ιανουαρίου, η οποία αποκαλείται και Día de Reyes («Ημέρα των Βασιλέων»). Τότε τελειώνει και η περίοδος των εορτών των Χριστουγέννων, αν και στο Πουέρτο Ρίκο υπάρχουν ακόμα 8 ημέρες εορτασμών (las octavitas).
Έθιμα της κεντρικής Ευρώπης
thumb|Sternsinger στη [[Βιέννη]] Μια παράδοση στην Πολωνία και στους γερμανόφωνους Ρωμαιοκαθολικούς είναι το γράψιμο των αρχικών των ονομάτων των Τριών Μάγων (C M B ή K M B αν το «Caspar» γράφεται «Kaspar») πάνω από την εξώπορτα των σπιτιών με κιμωλία. Αυτό θεωρείται ευλογία για τους ενοίκους στο νέο έτος, καθώς είναι και τα αρχικά των λατινικών λέξεων Christus mansionem benedicat («Ας ευλογεί ο Χριστός την οικία»). Ανάλογα με την πόλη ή το χωριό, αυτό γίνεται κάποια ημέρα του Δωδεκαημέρου. Στους γερμανόφωνους Ρωμαιοκαθολικούς, αυτά τα αρχικά γράφονται από τους Sternsinger (= «Τραγουδιστές του άστρου»), μία ομάδα παιδιών του δημοτικού που είναι ντυμένα «Μάγοι». Οι Sternsinger πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα κουβαλώντας ένα άστρο που συμβολίζει το άστρο που ακολουθούσαν οι Μάγοι και τραγουδούν τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα. Συνοδεύονται από έναν ενήλικα, ο οποίος όμως μένει πίσω τους όταν τραγουδούν. Αφού τελειώσουν τα κάλαντα σε ένα σπίτι, τα παιδιά γράφουν τα αρχικά των Τριών Μάγων στο πλαίσιο της πόρτας σε αντάλλαγμα για μια φιλανθρωπική δωρεά. Συνήθως το παιδί που παριστάνει τον Βαλτάσαρ έχει μαυρίσει το πρόσωπό του με κάρβουνο ή χρώμα.
Στην τέχνη
thumb|upright=1.2|«Η Προσκύνηση των Μάγων», των [[Φρα Αντζέλικο και Φιλίππο Λίππι, περ. 1450, Εθνική Πινακοθήκη (NGA) της Ουάσινγκτον]] Οι Μάγοι στις περισσότερες απεικονίσεις τους στην ευρωπαϊκή τέχνη παριστάνονται στη σκηνή όπου προσκυνούν το Θείο Βρέφος. Υπάρχουν όμως ως θέματα και το ταξίδι των Μάγων, «Οι Μάγοι ενώπιον του Ηρώδου» και το «Όνειρο των Μάγων» (σε έργα του Μεσαίωνα). Στη βυζαντινή τέχνη παριστάνονται συνήθως ως Πέρσες, φορώντας κάπες, παντελόνια και φρυγικούς σκούφους. Στέμματα εμφανίζονται στα κεφάλια τους από τον 10ο αιώνα και μετά. Παρά την ανακήρυξή τους σε αγίους από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, στη Δυτική τέχνη απεικονίζονται πολύ συχνά χωρίς φωτοστέφανα, ίσως για να μην αποσπάται η προσοχή από τα στέμματά τους ή από τα φωτοστέφανα της Αγίας Οικογένειας. Κάποτε μόνο ο πρώτος από τους Μάγους, που γονατίζει μπροστά στον Χριστό, έχει φωτοστέφανο, πιθανώς υποδεικνύοντας ότι οι άλλοι δύο δεν έχουν ακόμα εκτελέσει την πράξη του προσκυνήματος που θα εξασφαλίσει την αγιοσύνη τους. Οι μεσαιωνικοί καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν επίσης το θέμα ως αλληγορία για να παραστήσουν τις τρεις ηλικίες του ανθρώπου και, προς την Αναγέννηση, και τα τρία μέρη του τότε γνωστού κόσμου, ιδίως στην τέχνη της βόρειας Ευρώπης: Ο Βαλτάσαρ απεικονίζεται ως νεαρός Αφρικανός και ο Κασπάρ με ανατολίτικα-ασιατικά χαρακτηριστικά.
Μία πρώιμη αγγλοσαξωνική αναπαράσταση είναι αυτή της κειμηλιοθήκης του Franks, σμιλεμένης σε κόκκαλο φάλαινας, που χρονολογείται από τις αρχές του 7ου αιώνα. Πρόκειται για τη μοναδική χριστιανική σκηνή στη θήκη αυτή, που συνυπάρχει με παγανιστική και κλασική θεματολογία. Στη σύνθεσή της, ακολουθεί το στιλ της Ανατολής, με την Παρθένο και τον Χριστό να βλέπουν προς τον θεατή, ενώ οι Μάγοι τους πλησιάζουν με ευσέβεια από την αριστερή πλευρά. Ακόμα και μεταξύ μη Χριστιανών που είχαν ακούσει την ιστορία των Μάγων, το θέμα ήταν αρκετά δημοφιλές, καθώς οι Μάγοι είχαν κάνει ένα κοπιαστικό ταξίδι και ήταν γενναιόδωροι. Αντί για άγγελο, απεικονίζεται ένα πτηνό παρόμοιο με κύκνο, που μπορεί ίσως να ερμηνευθεί ως fylgja (πνεύμα προστασίας στους ειδωλολάτρες).
Χτένα
thumb|Μια σύγχρονη πλαστική χτένα Η χτένα, γνωστή και ως τσατσάρα, είναι ένα οδοντωτό εργαλείο για την κόμμωση και τον καθαρισμό των μαλλιών ή της γενειάδας. Οι χτένες χρησιμοποιούνται από την ύστερη προϊστορική εποχή, κάτι που αποδεικνύεται από σχετικά ευρήματα σε τοποθεσίες στο Ιράν και από παλαιότερα ευρήματα της Νατούφιας περιόδου (προ του 9500 π.Χ.).
Τρεις Μάγοι
Στην τέχνη
Οι Τρεις Μάγοι εμφανίζονται και στις γνωστές ως «Φάτνες» σκηνές της Γεννήσεως, ιδίως σε πλατείες κλπ., και άλλους χριστουγεννιάτικους στολισμούς, που έχουν την προέλευσή τους στη ναπολιτάνικη εκδοχή της ιταλικής presepio (φάτνης).
Χτένα
Περιγραφή
thumb|Τοπικός τεχνίτης κόβει και κατεργάζεται κέρατο ζώου για να φτιάξει χτένες στην [[Αλαπουρά της Κεράλα (νότια Ινδία).]] Μια χτένα αποτελείται από ένα στέλεχος και δόντια κάθετα σε αυτό και παράλληλα μεταξύ τους. Οι χτένες κατασκευάζονται από αρκετά διαφορετικά υλικά, συνήθως από πλαστικό, μέταλλο ή ξύλο. Κάποτε ήταν συνηθισμένες οι χτένες από ελεφαντόδοντο και κέλυφος χελώνας, αλλά η έγνοια για τα ζώα που παράγουν αυτά τα υλικά έχουν μειώσει τη χρήση τους. Οι ξύλινες χτένες φτιάχνονται κυρίως από ξύλο κερασιάς ή πυξάρι. Οι καλής ποιότητας ξύλινες χτένες είναι συνήθως χειροποίητες και λειασμένες.
Τρεις Μάγοι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι αστρολόγοι Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον Κατηγορία:Χριστούγεννα Κατηγορία:Ζωροαστρισμός Κατηγορία:Μαγεία στον αρχαίο κόσμο
Χτένα
Περιγραφή
Οι χτένες ποικίλλουν σε σχήμα ανάλογα με την ειδικότερη χρήση τους. Μία χτένα κομμωτικής έχει συνήθως μια λεπτή χειρολαβή ξεχωριστή από το στέλεχος και πυκνά δόντια. Οι κοινές χτένες έχουν συνήθως αραιότερα δόντια στο μισό στέλεχος και πυκνότερα στο άλλο μισό. Θερμαινόμενες χτένες χρησιμοποιούνται για να ισιώνουν κατσαρά μαλλιά.
Χρήσεις και τύποι
Οι χτένες μπορούν να έχουν διαφορετικές χρήσεις. Ιστορικά ο κύριος σκοπός τους ήταν να τακτοποιούν τα μαλλιά, ιδίως τα μακριά, αλλά και να διακοσμούν το κεφάλι. Στην Ισπανία η peineta είναι μεγάλη διακοσμητική χτένα που φοριέται στα μαλλιά για να συγκρατεί στη θέση του μια μαντίγια (πέπλο).
Στη βιομηχανία και τη βιοτεχνία, χτένες διαχωρίζουν τις ίνες του βαμβακιού από τους σπόρους και άλλα ανεπιθύμητα σώματα (η εκκοκιστική μηχανή, που περιέχει μηχανικές χτένες και καθαρίζει το βαμβάκι από τους σπόρους ταχύτατα, έφερε πραγματική επανάσταση στην εποχή της). Οι ειδικοί της αστυνομίας χρησιμοποιούν χτένες για να συλλέγουν τρίχες και δείγματα πυτιρίδας που μπορούν να χρησιμεύσουν στην ταυτοποίηση νεκρών ή ζώντων προσώπων και της καταστάσεως της υγείας τους, ή σε τοξικολογικές έρευνες.
Χτένα Afro
Η χτένα τύπου Afro έχει αραιά, μακρύτερα και χονδρά δόντια, και χρησιμοποιείται σε κατσαρά μαλλιά. Είναι επίσης λεπτότερη από τη συνηθισμένη χτένα, ενώ κάποιες φορές φοριέται επίσης ως διακοσμητικό της κεφαλής.
Χτένα ξεψειρίσματος
thumb|left|upright|Χτένα ξεψειρίσματος της [[Εποχή του Λίθου|Λίθινης Εποχής]] Ειδικές χτένες χρησιμεύουν για την αφαίρεση μακροσκοπικών παρασίτων, όπως οι ψείρες του τριχωτού της κεφαλής και οι ψύλλοι, με το επανειλημμένο χτένισμα. Αυτές οι χτένες έχουν πολύ πυκνά και λεπτά δόντια.
Υγιεινή
Η χρήση της ίδιας χτένας από περισσότερους του ενός ανθρώπους αποτελεί συχνή αιτία μολύνσεων από παράσιτα, όπως και η κοινή χρήση ενός καπέλου, καθώς ένας χρήστης μπορεί να αφήσει στη χτένα είτε ζωντανά παράσιτα, είτε αβγά ή σπόριά τους, διευκολύνοντας έτσι τη μετάδοση ψειρών, ψύλλων, ακάρεων, μυκήτων και άλλων ανεπιθύμητων οργανισμών. Τα αδελφάκια είναι πιθανότερο να μεταδώσουν ψείρες το ένα στο άλλο αν μοιράζονται μία χτένα, έτσι είναι καλύτερο το καθένα να έχει τη δική του χτένα.
Η χτένα ως μουσικό όργανο
Η χτένα υπήρξε η έμπνευση για την εφεύρεση του μεμβρανόφωνου μουσικού οργάνου καζού. Επιπλέον, η ίδια η χτένα αποτελεί ένα ελασματόφωνο μουσικό όργανο. Τα δόντια της έχουν αρμονικές ιδιότητες, που εξαρτώνται από το σχήμα τους, το μήκος τους και το υλικό κατασκευής τους. Μια χτένα με δόντια διαφορετικών μηκών μπορεί να παράγει διαφορετικές νότες, παρόμοια με ένα μουσικό κουτί ή λατέρνα, τα οποία αποτελούν ουσιαστικά μετεξέλιξή της.
Σύγχρονες χειροποίητες χτένες
Χειροποίητες χτένες που κατασκευάζονται σήμερα από μεγάλη ποικιλία νέων και ανακυκλωμένων υλικών έχουν γίνει δημοφιλείς τα τελευταία χρόνια. Μεταχειρισμένα σκέιτμπορντ, παλαιοί δίσκοι βινυλίου, κράματα τιτανίου, ακρυλικό και τροπικό ξύλο είναι μερικά μόνο από τα υλικά που χρησιμοποιούνται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομμωτική Κατηγορία:Προσωπική φροντίδα Κατηγορία:Σκεύη
308 Πολυξώ
Η Πολυξώ (Polyxo) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,17. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομά της από τη Ναϊάδα Πολυξώ, μία από τις μητέρες των Δαναΐδων στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πολυξούς υπολογίσθηκε σε 140,7 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,92 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι ο σπάνιος T και το άλβεδό της είναι 0,048 (από δεδομένα του IRAS). Η Πολυξώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 2 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολυξω
Κύπελλο Ιντερτότο 1974
Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1974 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής. Για πρώτη φορά συμμετείχαν ομάδες από την Τουρκία.
Ομίλοι
Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 10 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1974
Λέσβος Ι (βοηθητικό βάσης)
Λέσβος Ι (Βοηθητικό Βάσης)
Πρώην ‘ASGARD’.
Ναυπηγήθηκε το 1906 στα ναυπηγεία ‘UK – Newcastle’. Φορτηγό που προήλθε από Γερμανικές επανορθώσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκτόπισμα 4181 τόννοι. – Ιπποδύναμη 2100 ΗΡ. – Ταχύτητα 10 κόμβοι.
Ανεμος (βοηθητικό βάσης)
Μουσείο Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού
Το Μουσείο Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού στεγάζεται σε διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Αμαλίας 4, το οποίο κατοικείτο από τον ψυχίατρο - νευρολόγο Άγγελο Κατακουζηνό.
Πληροφορίες
Η οικία αγοράστηκε το 1959 και αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα φιλολογικά σαλόνια της λογοτεχνικής γενιάς του '30. Στο διαμέρισμα αυτό δόθηκε το 1979 η πρώτη δεξίωση για το Νόμπελ Λογοτεχνίας του Οδυσσέα Ελύτη. Το 1997 απεβίωσε η συγγραφέας Λητώ Κατακουζηνού, αφήνοντας ως τελευταία της επιθυμία η οικία της να διατηρηθεί και να χρησιμοποιηθεί για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τον Σεπτέμβριο του 2008, ύστερα από ανακαίνιση του διαμερίσματος, ξεκίνησε την λειτουργία του ως Μουσείο Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού. Μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος έχουν διατελέσει οι Νίκη Γουλανδρή, Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης, Σοφία Πελοποννησίου-Βασιλάκου, Γιώργης Μαγγίνης, Κώστας Γεωργουσόπουλος, Μιχαήλ Σταθόπουλος κ.α.
Στο Μουσείο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2008 χάρη στην εθελοντική εργασία δύο μελών του διοικητικού του συμβουλίου, της μουσειολόγου Σοφίας Πελοποννησίου-Βασιλάκου και του Δρ. Γιώργη Μαγγίνη και πραγματοποιούνται εκδηλώσεις ή εκθέσεις, ενώ διατηρείται πιστά η διακόσμηση των προηγούμενων ιδιοκτητών. Στο μουσείο εκτίθενται αρκετά έργα από τη συλλογή των Κατακουζηνών όπως πίνακες, σχέδια και χαρακτικά, μια συλλογή γαλλικών και ελληνικών επίπλων του 18ου και 19ου αιώνα, μερικά γλυπτά κ.α. Επίσης παρουσιάζεται η βιβλιοθήκη των ιδιοκτητών, το αρχειακό υλικό και η αλληλογραφία του ζεύγους Κατακουζηνού με ποιητές, διανοουμένους, ιατρούς, συγγραφείς κ.α. Στην συλλογή έργων ζωγραφικής ξεχωρίζουν τα έργα του Γιώργου Γουναρόπουλου, του Σπύρου Βασιλείου, του Γιάννη Τσαρούχη, μια οξυγραφία του Πάμπλο Πικάσο κ.α. Εντύπωση προκαλούν οι τέσσερις μαονένιες πόρτες που συνδέουν την τραπεζαρία με το σαλόνι, οι οποίες ζωγραφίστηκαν, έργο έξι μηνών, από τον στενό φίλο των Κατακουζηνών Νίκο Χατζηκυριάκο - Γκίκα.
Αναφορές
Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα
Δημήτριος Λαντζούνης
Ο Δημήτριος Λαντζούνης (1909-1991), του Ιωάννη και της Ευγενίας, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Μεσσηνίας επί δύο δεκαετίες.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Μελιγαλά Μεσσηνίας στις 11 Ιουλίου 1909. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στην Καλαμάτα από το 1934 ως το 1950.
Κοινοβουλευτική δραστηριότητα
Η πολιτική του δραστηριοποίηση ξεκίνησε το 1946, όταν για πρώτη φορά κατήλθε ως υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας με τον συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και συγκέντρωσε 7.635 ψήφους στις εκλογές εκείνης της χρονιάς.
Στις εκλογές του 1950 εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά με το Λαϊκό Κόμμα, με 4.269 ψήφους και επανεξελέγη το 1951 και το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και στη συνέχεια με την ΕΡΕ το 1956, 1958, 1963 και 1964. Διατέλεσε Γενικός Γραμματέας της Βουλής το 1956-58.
Θάνατος
Ο Δημήτριος Λαντζούνης απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στις 28 Οκτωβρίου 1991 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό του Αγίου Ιωάννου, στο Μελιγαλά. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Βούλα Αποστολάκη, και τα παιδιά του, Άλκη και Εύη.
Φορολογική δήλωση
Η φορολογική δήλωση είναι η έγγραφη δήλωση των φορολογουμένων φυσικών, ή νομικών προσώπων που συμπληρώνεται και υποβάλλεται κατ΄ έτος στις αρμόδιες φορολογικές Αρχές. Στις δηλώσεις αυτές αναγράφονται όλα τα εισοδήματα του προηγούμενου οικονομικού έτους.
Τα έντυπα των δηλώσεων αυτών χορηγούνται ή αποστέλλονται ταχυδρομικώς στους φορολογούμενους, μαζί με έντυπο φυλλάδιο "οδηγό συμπλήρωσης", από τις κατά τόπους φορολογικές Αρχές. Στην Ελλάδα φορολογικές Αρχές είναι οι κατά τόπους Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.), πρώην Εφορίες, η δε υποβολή των δηλώσεων αυτών γίνεται συνηθέστερα στο δεύτερο δίμηνο εκάστου έτους.
Τελευταία έχει εισαχθεί και η ηλεκτρονική συμπλήρωση και υποβολή της φορολογικής δήλωσης επί σχετικής ηλεκτρονικής φόρμας. Από του έτους 2012, (για το οικονομικό έτος 2011 και επόμενα), η ηλεκτρονική υποβολή καθίσταται υποχρεωτική για κάθε υπόχρεο που ασκεί επιχείρηση, ή επάγγελμα, καθώς και οι δηλώσεις υπόχρεων που υποβάλλονται από εξουσιοδοτημένους λογιστές.
Πηγές
Δήλωση Δήλωση
Γιαροσλάβ Β΄ Βσεβολόντοβιτς
O Γιαροσλάβ Β΄ Βσεβολόντοβιτς, ρωσ. Ярослав II Всеволодович (1139 - 1198) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Ροπέσκ (π. 1146-66), τού Σταρόμπουντ (1166-76) και τού Τσέρνιγοβ (1176-98).
Βιογραφία
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1146 και μάλλον έγινε πρίγκιπας τού Ροπέσκ (πόλης νοτιοδυτικά τού Σταρόντουμπ, επί του Ίρπα, παραποτάμου τού Σνοβ). Το 1158 ο εξάδελφός του Ιζιασλάβ Γ΄ του Κιέβου εκτοπίστηκε από τον Γιαροσλάβ τον νουνεχή πρίγκιπα της Γαλικίας· όταν η σύζυγος τού εκτοπισθέντος ήρθε στο Ροπέσκ, ο Γιαροσλάβ Β΄ τη δέχθηκε με κάθε ευγένεια, αν και ο Ιζιασλάβ Γ΄ είχε κηρύξει τον πόλεμο στους απογόνους τού Ολέγκ Α΄ (πατέρα τού Βσέβολοντ Β΄).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1171 την Ειρήνη και είχε τέκνα:
Εμίλιο Περίκολι
Ο Εμίλιο Περίκολι (Emilio Pericoli, 7 Ιανουαρίου 1928 – 9 Απριλίου 2013) ήταν Ιταλός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε την Ιταλία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1963 με το τραγούδι Uno Per Tutte όπου ήρθε 3ος με 37 πόντους. Η επιτυχία του είναι συνδεδεμένη με το Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, καθώς ο ίδιος ηχογράφησε μια διασκευή του τραγουδιού "Al di là",από τη νικήτρια του φεστιβάλ Μπέτι Κέρτις. Το εν λόγω άσμα ήταν διεθνής επιτυχία στις ΗΠΑ (#3 στο Adult Contemporary chart) και #6 στην κατηγορία ποπ) και #30 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο δίσκος έγινε χρυσός, έχοντας πουλήσει 1 εκατομμύριο αντίτυπα. Το 1962 ο Περίκολι έλαβε μέρος στο φεστιβάλ του Σαν Ρέμο και ως τραγουδιστής, με το τραγούδι "Quando, Quando, Quando", που αρχικά δεν σημείωσε επιτυχία, όμως αργότερα έγινε μια από τις γνωστότερες επιτυχίες στην Ιταλία. Πέθανε το 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1963 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
NGC 2
Ο NGC 2 είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση 314.6 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Πήγασο. Βρίσκεται ελάχιστα νότια του NGC 1. Είναι ένας αμυδρός γαλαξίας με φαινόμενο μέγεθος 15.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
NGC 2 0002 Κατηγορία:Πήγασος (αστερισμός) 00059 00567
Μπαρχάμ Σαλίχ
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε το 1960. Έφυγε από το Ιράκ το 1979 και απέκτησε τίτλο μπάτσελορ από το πανεπιστήμιο του Κάρντιφ και μάστερ στη στατιστική και στα μοντέλα υπολογιστών από το πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Τελικά απέκτησε διδακτορικό τίτλο στην ωκεανογραφία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε εκπρόσωπος του κόμματος Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν στο Λονδίνο και στην Ουάσιγκτον. Είναι παντρεμένος με μία κόρη και έναν γιο.
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές που διεξήχθησαν στο Ιράκ το Δεκέμβριο του 2005 με τη λίστα του Πατριωτικού Δημοκρατικού Συνασπισμού του Κουρδιστάν. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της αυτόνομης επαρχίας του Ιρακινού Κουρδιστάν για λογαριασμό της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν (2 Ιανουαρίου 2001- 4 Ιουλίου 2004), υπουργός σχεδιασμού και συντονισμού στην κυβέρνηση του Ιράκ και ως αντιπρόεδρος της μεταβατικής κυβέρνησης του Ιράκ από το 2006 ως το 2009. Ήταν επίσης πρόεδρος επιτροπής για την ενέργεια και για το πετρέλαιο. Τον Αύγουστο του 2009 αποχώρησε από το αξίωμά του και έγινε μέλος της αυτόνομης κυβέρνησης του Κουρδιστάν. Τον Σεπτέμβριο του 2009 εξελέγη πρωθυπουργός του Ιρακινού Κουρδιστάν. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Νετσερβάν Μπαρζανί.
Πρόεδρος του Ιράκ
Στις 2 Οκτωβρίου 2018 εξελέγη Πρόεδρος του Ιράκ. Έλαβε 219 ψήφους και κέρδισε τον Φουάντ Χουσεΐν, ο οποίος εξασφάλισε 22 ψήφους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ιράκ Κατηγορία:Κούρδοι πολιτικοί Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ορσκ
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται εκεί όπου ο ποταμός Ουράλιος γυρνάει από νότο προς δυτικά και όπου ο ποταμός Όρ έρχεται από τα νοτιοανατολικά.
Ιστορία
Το Ορσκ ιδρύθηκε το 1735 στη διαδικασία της [Μπασκίρ|ρωσικής αποικιοκρατίας της Μπασκίας]] και της περιοχής της Νότιας Ουραλίας. Ο πρώτος οικισμός ιδρύθηκε από μια εκστρατεία με επικεφαλής τον Ιβάν Κιριόφλο ως στρατιωτική οχύρωση στο Όρος Πρεομπραζενσκάγια στην αριστερή όχθη του Ουράλη. Αρχικά ονομάστηκε Αρινμπούρκ, το όνομά του άλλαξε σε Ορσκ το 1739. Το 1743, το όνομα Αρινμπούρκ μεταφέρθηκε στην πόλη που είναι τώρα γνωστή με αυτό το όνομα ακόμα και σήμερα και βρίσκεται 250 χιλιόμετρα δυτικά του Ορσκ. Κατά την ίδρυση του σηματοδότησε μια νοτιοανατολική προβολή της ευρωπαϊκής Ρωσίας προς τις στέπες της Κεντρικής Ασίας. Συγκέντρωσε έναν εμπορικό σταθμό και τα ρωσικά έθιμα που αφορούσε εμπόρους από το Καζακστάν και την Ασία.
Από τις 22 Ιουνίου 1847 έως τις 11 Μαΐου 1848, το φρούριο του Ορσκ ήταν το σπίτι του εξορισμένου ουκρανικού ποιητή και ζωγράφου Ταράς Σεβτσένκο. Το 1861, το φρούριο εγκαταλείφθηκε και έγινε σταθμός του στρατεύματος των Κοζάκων του Αρινμπούρκ. Το 1865, το Ορσκ έλαβε το καθεστώς της πόλης και έγινε το κέντρο της Κυβέρνησης Αρινμπούρκ. μικρογραφία|Κόκκινος Τζάσπερ|alt=|αριστερά Η πόλη αυξήθηκε δραματικά αρχίζοντας από το 1870. Ο πληθυσμός ασχολείται κυρίως με το εμπόριο βοοειδών και σιταριού, την επεξεργασία γεωργικών προϊόντων και διάφορες τέχνες και βιοτεχνίες. Μέχρι το 1913, ο πληθυσμός του Ορσκ ήταν ήδη πάνω από 21.000. Κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφύλιου πολέμου, από το 1918 έως το 1919, το Ορσκ άντεξε σε αποκλεισμό τριών μηνών και στη συνέχεια άλλαξε τέσσερις φορές χέρι μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών.
Τη δεκαετία του 1930 ξεκίνησε η κατασκευή μεγάλων βιομηχανικών επιχειρήσεων, οι οποίες αντλούσαν πόρους από τα πλούσια σε ορυκτά εδάφη της περιοχής. Μία από τις πιο αξιοσημείωτες πέτρες που ήρθαν στο φως στην πόλη του Ορσκ στο όρος Πολκοβνίκ είναι η τζάσπερ. Το Τζάσπερ του Ορσκ είναι σεβαστό για την ποικιλία των φυσικών σχεδίων και χρωμάτων. Όλα τα χρώματα εκτός από το μπλε παριστάνονται σε αυτήν την πέτρα.
Οικονομία
Το Ορσκ είναι η σημαντικότερη βιομηχανική περιοχή του Αρινμπούρκ. Οι κυριότερες βιομηχανίες είναι η μεταλλουργία, η κατασκευή μηχανών, η χημεία πετρελαίου και η βιομηχανία τροφίμων.
Μεταφορές
Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Ορσκ
Τάνγκραμ
300px|μικρογραφία|δεξιά|Όπως και τα περισσότερα σύγχρονα σετ, το ξύλινο τάνγκραμ αποθηκεύεται σε τετράγωνο πλαίσιο. Το τάνγκραμ (διεθνώς: tangram, κινεζικά: 七巧板, πινγίν: qīqiǎobǎn, που σημαίνει επτά επίπεδα πλακίδια) είναι ένα παζλ που αποτελείται από επτά επίπεδα σχήματα, που ονομάζονται ταν (tan, επτάρι), τα οποία ενώνονται για να σχηματίσουν σχήματα. Ο στόχος του παζλ είναι να διαμορφώσει κάποιο συγκεκριμένο σχήμα (του οποίου δίνεται μόνο ένα περίγραμμα ή μια σιλουέτα) χρησιμοποιώντας και τα επτά κομμάτια, χωρίς να επικαλύπτει το ένα το άλλο. Φημολογείται ότι το τάνγκραμ έχει εφευρεθεί στην Κίνα κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Σονγκ, και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ευρώπη μέσω των εμπορικών πλοίων στις αρχές του 19ου αιώνα. Έγινε πολύ δημοφιλές στην Ευρώπη για κάποιο χρονικό διάστημα, και αργότερα πάλι κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή παζλ στον κόσμο. Ένας Κινέζος ψυχολόγος έχει ονομάσει το τάνγκραμ «το συντομότερο ψυχολογικό τεστ στον κόσμο», αν και όποιος ασχολείται με αυτό το κάνει για ψυχαγωγία και όχι για ψυχολογική ανάλυση.
Ετυμολογία
Η προέλευση της λέξης «τάνγκραμ» είναι ασαφής. Το «-γκραμ» είναι προφανώς από το Ελληνική λέξη «γράμμα». Το «ταν-» εικάζεται ποικιλοτρόπως ότι είναι από την κινεζική λέξη t'an (εκτείνω) ή την καντονεζική t'ang (κινεζικό).
Κομμάτια
Επιλέγοντας μια μονάδα μέτρησης, έτσι ώστε τα επτά κομμάτια να μπορούν να συναρμολογηθούν και να σχηματίσουν ένα τετράγωνο πλευράς μίας μονάδας και το οποίο έχει εμβαδόν μίας τετραγωνικής μονάδας, τα επτά κομμάτια είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιτραπέζια παιχνίδια Κατηγορία:Ψυχαγωγικά μαθηματικά Κατηγορία:Ψηφιδωτά Κατηγορία:Γεωμετρικά σχήματα
Φρανς Τίμερμανς
Ο Φρανσίσκους Κορνέλις Χεράρντους Μαρία Τίμερμανς (ολλανδικά: Franciscus Cornelis Gerardus Maria Timmermans) είναι Ολλανδός πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος από το 2014 κατέχει τη θέση του Πρώτου Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.