cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σχέσεις Ελλάδας-Ιρακινού Κουρδιστάν
Ιστορία
Το 2012, ο Έλληνας πρέσβης στο Ιράκ Μερκούριος Καραφώτιας επισκέφθηκε το Αρμπίλ και συναντήθηκε με τον Κούρδο Πρόεδρο Μασούντ Μπαρζανί, ο οποίος δήλωσε ότι: "ο λαός μας έχει μια παλιά σχέση το ένα με το άλλο. Εκτιμούμε τους δεσμούς που ήδη υπάρχουν μεταξύ μας, και είμαστε έτοιμοι να συντονιστούμε και να συνεργαστούμε για την περαιτέρω ανάπτυξη αυτών των σχέσεων." Η Ελληνίδα Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Αναπτυξιακής Συνεργασίας Μαγδαληνή Καρακόλη επισκέφθηκε το Αρμπίλ το 2014 και συναντήθηκε με τον Κούρδο Υπουργό Εξωτερικών Φαλάχ Μουσταφά. Οι δυο τους συζήτησαν σε ποιες περιοχές θα μπορούσε να αυξηθεί η διμερής συνεργασία και η Καρακόλη δήλωσε ότι "Απολαμβάνουμε ένα ισχυρό δεσμό φιλίας με το Κουρδιστάν". Σε μια συνέντευξη με την Καθημερινή, το 2014, ο Αρχηγός του Επιτελείου του Πρωθυπουργού και της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν Σαφίν Ντιζαγί δήλωσε ότι η Ελλάδα είχε μια δυναμική επιχειρηματική και διπλωματική παρουσία στην Περιοχή του Κουρδιστάν και ότι η Κουρδική κυβέρνηση εκτίμησε την αλληλεγγύη προς τους Κούρδους.
Παραπομπές & Υποσημειώσεις
Ιρακ Ελλαδα
Ρομαντικός προσανατολισμός
Ο ρομαντικός προσανατολισμός, δείχνει το βιολογικό ή το κοινωνικό φύλο με το οποίο ένα άτομο είναι πιθανότερο να έχει μια ρομαντική σχέση ή να ερωτευτεί. Χρησιμοποιείται τόσο εναλλακτικά όσο και παράλληλα με τον όρο σεξουαλικό προσανατολισμό και βασίζεται στην αντίληψη ότι η σεξουαλική έλξη δεν είναι παρά ένα μόνο στοιχείο μιας μεγαλύτερης δυναμικής. Για παράδειγμα, παρόλο που ένα πανσεξουαλικό άτομο μπορεί να αισθάνεται σεξουαλική έλξη για άτομα ανεξάρτητα από το φύλο τους, μπορεί να βιώνει ρομαντική έλξη και οικειότητα μόνο με τις γυναίκες.
Για τους ασεξουαλικούς ανθρώπους, ο ρομαντικός προσανατολισμός θεωρείται συχνά ένα πιο χρήσιμο μέτρο έλξης παρά ο σεξουαλικός προσανατολισμός.
Η σχέση μεταξύ σεξουαλικής και ρομαντικής έλξης εξακολουθεί να βρίσκεται υπό συζήτηση και δεν είναι πλήρως κατανοητή.
Ρομαντικές ταυτότητες
Οι άνθρωποι μπορούν ή και όχι, να συμμετάσχουν σε καθαρά συναισθηματικές ρομαντικές σχέσεις. Οι κύριες ταυτότητες που σχετίζονται με αυτό είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός Κατηγορία:ΛΟΑΤ
Όστα Γκούντμπραντσντατερ
Η Όστα Γκούντμπραντσντατερ, νορβηγ.: Åsta Gudbrandsdatter, (π. 975/980 – π. 1020/1030) ήταν μητέρα δύο Νορβηγών βασιλέων, του βασιλιά Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας και του βασιλιά Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας. Η κύρια πηγή για τη ζωή της Όστα είναι το έπος Heimskringla του Σνόρι Στούρλσον, μία συλλογή ιστοριών του 13ου αι. για τη ζωή των Νορβηγών βασιλέων. Στο χρονικό, η Όστα περιγράφεται ως «γενναιόδωρη και ευφυής» και ως έντονη πολιτική παίκτρια με καθοδηγητική επιρροή στους βασιλικούς συζύγους της και τα παιδιά της. Οι γονείς της ήταν ο Γκούντμπραντ Κούλα και η Ούλφιλντ.
Σύζυγος του Χάραλντ Γκρένσκε
Η Όστα κόρη του Γκούντμπραντ εμφανίζεται για πρώτη φορά στο έπος (saga) του Όλαφ Τρύγκβασον του Σνόρι ως σύζυγος του Χάραλντ από το Γκρεν (Χάρλαντ Γκρενσκ), ηγεμόνα του Βέστφολντ. Το καλοκαίρι του 994, αν και ήταν ήδη νυμφευμένος με την Όστα, ο Χάραλντ ταξίδεψε στη Βαλτική και έκανε πρόταση γάμου στην θετή αδελφή του Σίγκριντ την Υψηλή. Είχε μάθει ότι οι γαίες της στη Σουηδία δεν ήταν λιγότερο εκτεταμένες από τις δικές του στη Νορβηγία, και υποσχέθηκε να εγκαταλείψει την Όστα, η οποία αν και «καλή και έξυπνη», δεν είχε τόσο ευγενή καταγωγή όσο εκείνος. Η Σίγκριντ αρνήθηκε και είπε ότι ο Χάραλντ έπρεπε να αισθάνεται τυχερός στον υπάρχοντα γάμο του και πως η Όστα κυοφορούσε το παιδί τού Χάραλντ. Όταν αυτή έφυγε, ο Χάραλντ την κυνήγησε πίσω στο κτήμα της. Εκείνο το βράδυ η Σίγκριντ διοργάνωσε ένα πλούσιο συμπόσιο, στο οποίο ο Χάραλντ και οι σύντροφοί του μέθυσαν. Κάτω από την κάλυψη του σκότους, διέταξε τους ένοπλους άνδρες της να βάλουν φωτιά στην αίθουσα, στην οποία κοιμόταν ο Χάραλντ και έτσι αυτός σκοτώθηκε, ενώ όσοι από τους συντρόφους του γλίτωσαν από τις φλόγες, καταδικάστηκαν. Μετά από αυτό το επεισόδιο, η Σίγκριντ ονομάστηκε η Αγέρωχη (Storråda).
Όταν έμαθε για το τέλος τού συζύγου της, η Όστα εξοργίστηκε τόσο με την απιστία του Χάραλντ, όσο και από τη δολοφονία του. Επέστρεψε αμέσως στο σπίτι τού πατέρα της Γκούντμπραντ Κούλα στο Όπλαντ, όπου αργότερα το ίδιο έτος γέννησε έναν γιο, τον οποίο ονόμασε Όλαφ. Αργότερα θα ήταν γνωστός ως Άγιος Όλαφ Β΄, βασιλιάς της Νορβηγίας από το 1015 έως το 1028.
Γάμος με τον Σίγκουρντ Συρ και Βάπτιση
Λίγο μετά το τέλος του Χάραλντ Γκρένσκε, η Όστα παντρεύτηκε τον Σίγκουρντ Σιρ, βασιλιά της Ρίνγκερικε, και έφερε μαζί της το παιδί Όλαφ για να μεγαλώσει στο σπίτι του πατριού του. Όταν ο βασιλιάς Όλαφ Τρύγκβασον της Νορβηγίας έφτασε το 998 για να μεταστρέψει τον πληθυσμό της Ρίνγκερικε στον Χριστιανισμό, ο Σίγκουρντ, η Όστα και ο Όλαφ βαπτίστηκαν όλοι, με τον ίδιο τον βασιλιά να ενεργεί ως ανάδοχος του Όλαφ.
Σύμφωνα με τα έπος, η Όστα και ο Σίγκουρντ Σιρ ήταν καλοί και ευγενείς ηγεμόνες και είχαν μαζί τα ακόλουθα παιδιά:
Επιρροή
Το 1007 η Όστα κανόνισε την πρώτη στρατιωτική αποστολή τού Όλαφ, διατάζοντας τον διαχειριστή της Χράνε να πάρει τον δωδεκάχρονο τότε Όλαφ σε ένα πολεμικό πλοίο ως κυβερνήτη. Σύμφωνα με το έπος Heimskringla, ήταν έθιμο να απονέμεται αυτόματα σε έναν καπετάνιο ευγενούς καταγωγής ο βαθμός «βασιλιάς». Έτσι, η Όστα εξασφάλισε στρατηγικά έναν τίτλο για τον γιο της, αν και δεν είχε ακόμη κτήματα ή εκμεταλλεύσεις. Όταν ο Όλαφ επέστρεψε στο σπίτι το 1014 ως καταξιωμένος ηγέτης, η Όστα διέταξε το σπιτικό της να τον δεχτεί με τον τρόπο ενός μεγάλου βασιλιά. Όταν ο Σίγκουρντ Συρ το άκουσε αυτό, γνωρίζοντας τις φιλοδοξίες του Όλαφ, αναρωτήθηκε αν η Όστα θα μπορούσε να οδηγήσει τον γιο της «έξω από αυτήν την επιχείρηση, με την ίδια μεγαλοπρέπεια που τον οδήγησε σε αυτήν».
Ο Όλαφ πήρε τη μητέρα του ως στρατιωτικό σύμβουλο μαζί με τον Σίγκουρντ και τον Χράνε. Όταν μοιράστηκε την πρόθεσή του να ανακηρύξει τον εαυτό του αποκλειστικό κυβερνήτη της Νορβηγίας, η Όστα έδωσε την υποστήριξή της στον γιο της:
«Από την πλευρά μου, γιε μου, χαίρομαι για την άφιξή σου, αλλά πολύ περισσότερο για την προώθηση της τιμής σου. Δεν θα φυλάξω τίποτε γι' αυτόν τον σκοπό που να είναι στη δύναμή μου, αν και δεν είναι παρά ελάχιστη η βοήθεια, που μπορεί να αναμένεται από εμένα. Αλλά αν μπορούσε να γίνει μια επιλογή, θα προτιμούσα να είσαι εσύ ο ανώτατος βασιλιάς της Νορβηγίας, ακόμη και αν δεν καθίσεις περισσότερο στο βασίλειό σου από ό,τι ο Όλαφ Τρύγκβασον, παρά να μην είσαι μεγαλύτερος βασιλιάς από τον Σίγκουρντ Συρ, και να αποβιώσεις γέρος».
Ο Σίγκουρντ Συρ έδωσε στρατιωτική υποστήριξη στον Όλαφ στις εκστρατείες του και με την ευκαιρία της νίκης του γιου της το 1018 επί των βασιλιάδων τού Όπλαντ, η Όστα πραγματοποίησε μία μεγάλη εορτή νίκης.
Η Όστα ήταν επίσης η μητέρα του βασιλιά Χάραλντ Γ', ο οποίος ήταν δεκαπέντε ετών, όταν ο αδελφός του Όλαφ απεβίωσε στη μάχη του Στίκλεσταντ το 1030 Ο Χάραλντ Γ΄ κυβέρνησε τη Νορβηγία από το 1046 μέχρι το τέλος του το 1066 στη μάχη της Γέφυρας Στάμφορντ. Η διάσημη ήττα του από τις δυνάμεις του βασιλιά της Αγγλίας Χάρολντ Β΄ Γκόντγουινσον θεωρείται παραδοσιακά το τέλος της Εποχής των Βίκινγκς.
Άλλες πηγές
Οστα
Γκιουνεσλί (Λερίκ)
Το Γκιουνεσλί (μέχρι το 2008, Αζερμπαϊτσάν, Αζερμπαγκντζάν, και Αζερμπαϊντζάν) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.022 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Γκιουνεσλί και Μπαμπαγκίλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Πολιτική επιστήμη
Πολιτική επιστήμη είναι η κοινωνική επιστήμη που μελετά τις σχέσεις εξουσίας μέσα σε μια κοινωνία. Μελετά τους θεσμούς, το λόγο και έργα τους που έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα, τα πολιτικά συστήματα και τις πολιτικές ιδέες. Η σύγχρονη πολιτική επιστήμη αποτελεί εξέλιξη της Επιστήμης του Κράτους και της Θετικής Κοινωνιολογίας, που αρχικά μελετούσαν τις σχέσεις εξουσίας οι οποίες προκύπτουν μόνο από το κράτος.
Προέλευση
Η ανάδειξη της πολιτικής επιστήμης ως πανεπιστημιακού κλάδου σηματοδοτήθηκε από τη δημιουργία πανεπιστημιακών τμημάτων και εδρών που κάλυπταν το αντικείμενο της πολιτικής επιστήμης, από τα τέλη του 19ου αιώνα και εντεύθεν. Ο χαρακτηρισμός "πολιτικός επιστήμονας" υποδηλώνει συνήθως κάποιον με πτυχίο, διδακτορικό ή μεταπτυχιακό σε τμήμα πολιτικής επιστήμης. Η ενσωμάτωση των σπουδών της πολιτολογίας και της πολιτικής του παρελθόντος σε μια ενιαία επιστήμη βρίσκεται σε εξέλιξη, και η ιστορία της πολιτικής επιστήμης έχει προσφέρει ένα πλούσιο πεδίο για την ανάπτυξη τόσο της κανονιστικής όσο και της θετικής πολιτικής επιστήμης, με κάθε τμήμα της πολιτικής επιστήμης να έχει κάποιους επιστημονικούς κλάδους που αποτελούν προκατόχους του. Η Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Επιστημών ιδρύθηκε το 1903 και ακολούθησε το επιστημονικό περιοδικό American Political Science Review το 1906, αντίστοιχα, σε μια προσπάθεια να διακρίνουν τη μελέτη της πολιτικής από την οικονομία και άλλα κοινωνικά φαινόμενα. Τα μέλη της ένωσης αυξήθηκαν από 204 το 1904 σε 1.462 το 1915. Τα μέλη της ένωσης αυτής διαδραμάτισαν βασικό ρόλο στη δημιουργία τμημάτων πολιτικών επιστημών τα οποία ήταν αυτοτελή και δεν αποτελούσαν διδασκόμενα μαθήματα ή κλάδοι τμημάτων ιστορίας, φιλοσοφίας, νομικής, κοινωνιολογίας ή οικονομικών κάποιου αμερικάνικου πανεπιστημίου.
Το περιοδικό Political Science Quarterly ιδρύθηκε το 1886 από την Ακαδημία Πολιτικών Επιστημών. Στο εναρκτήριο τεύχος του Political Science Quarterly, ο Μάνροου Σμιθ όρισε την πολιτική επιστήμη ως "την επιστήμη του κράτους", δηλαδή την επιστήμη που μελετά τις πολιτικές οντότητες. Υπό αυτή την έννοια, η πολιτική επιστήμη είναι η επιστήμη που μελετά την οργάνωση και τις λειτουργίες του κράτους, και τη σχέση των κρατών μεταξύ τους.
Ως μέρος μιας πρωτοβουλίας της UNESCO για την προώθηση της πολιτικής επιστήμης στα τέλη της δεκαετίας του 1940, το 1949 ιδρύθηκε η Διεθνής Ένωση Πολιτικών Επιστημών, καθώς και εθνικές ενώσεις που ασχολούνται με το αντικείμενο των πολιτικών επιστημών (στη Γαλλία το 1949, στη Βρετανία το 1950 και στη Δυτική Γερμανία το 1951).
Μεταβολές στο αντικείμενο των πολιτικών επιστημών μεταπολεμικά
Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, το αντικείμενο των πολιτικών επιστημών πέρασε από μια επανάσταση, η οποία εδραίωσε την συστηματική και αυστηρά επιστημονική μελέτη της ατομικής και ομαδικής πολιτικής συμπεριφοράς των ανθρώπων ως μέρος της αποστολής του πολιτικού επιστήμονα. Αυτή τη περίοδο το κέντρο της πολιτικής επιστήμης μετακινήθηκε από την απλή μελέτη και ερμηνεία νομικών κειμένων και θεσμών, στη μελέτη της πολιτικής συμπεριφοράς. Σημαντικοί εκπρόσωποι αυτής της μεταβολής είναι οι Ρόμπερτ Νταλ, Φίλιπ Κόνβερς, Πωλ Λάζαρσφελντ (κοινωνιολόγος) και Μπέρναρντ Μπέρελσον (μελετητής της κοινής γνώμης- οι τελευταίοι δύο συνεργάστηκαν μεταξύ τους).
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 η πολιτική επιστήμη άρχισε να χρησιμοποιεί απαγωγικές, βασισμένες στη θεωρία παιγνίων τεχνικές, με στόχο τη δημιουργία ενός πιο αναλυτικού σώματος γνώσης στον κλάδο. Εκείνη τη περίοδο η πολιτική επιστήμη δανείστηκε θεωρία και μεθόδους από τα οικονομικά για να μελετήσει πολιτικούς θεσμούς, όπως το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και τη πολιτική συμπεριφορά των ανθρώπων, π.χ. το πως ψηφίζουν οι άνθρωποι. Ο Ουίλιαμ Χ. Ράικερ και οι συνάδελφοί του και φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ ήταν οι κύριοι εκπρόσωποι αυτής της μεταβολής.
21ος αιώνας
Το 2000, έκανε την εμφάνιση του το κίνημα της Περεστρόικα στην πολιτική επιστήμη, ως αντίδραση ενάντια σε αυτό που οι υποστηρικτές του κινήματος αυτού ονόμασαν ως μαθηματικοποίηση της πολιτικής επιστήμης. Εκείνοι που υποστήριξαν το κίνημα αυτό υποστήριξαν την νομιμοποίηση της χρήσης μιας πληθώρας από επιστημονικές μεθοδολογίες και προσεγγίσεις για στην πολιτική επιστήμη, κάτι που κατά τους υποστηρικτές του κινήματος θα κάνει την επιστήμη πιο διακριτή και αξιόπιστη σε όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτή.
Ζεγίντ
Το Ζεγίντ (επίσης, Ζεΐντ και Ζέιντ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μπουντούκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων Καλαθοσφαίρισης 2012-2013
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2012-13 αποτέλεσε την 27η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 20 έως τις 24 Ιουνίου 2013 στο Κλειστό Γυμναστήριο «Βλαχιώτη» του Δήμου Ευρώτα. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Π.Α.Ο.Κ. για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Π.Α.Ο.Κ.
Γαλάτσι
Πρωτέας Βούλας
Άμιλλα Τριπόλεως
Αρκάδι
Απόλλων Πτολεμαΐδας
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Παραπομπές
2012 2013 Πανελληνιο Νεανιδων Κατηγορία:Αθλητισμός στη Λακωνία
Δημοσθένης Θεοχαρίδης
Ο Δημοσθένης Θεοχαρίδης (10 Ιουλίου 1914 -  20 Φεβρουαρίου 2019) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Φλώρινας με διάφορα κόμματα για πολλές θητείες. Εξελέγη συνολικά για 8 βουλευτικές θητείες, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ θητειών του Γεωργίου Ανδρεάδη. Την περίοδο του θανάτου του ήταν ο γηραιότερος εν ζωή πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1914 στις Αγραπιδιές - Φλώρινας, γιος του Μιχαήλ και της Σουλτάνας. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.
Εξελέγη βουλευτής Φλωρίνης με την ΕΠΕΚ το 1951, 1952 και Φλωρίνης-Καστοριάς με την ΕΠΕΚ (Δημοκρατική Ένωση) το 1956. Επανεξελέγη βουλευτής Φλωρίνης με την Ένωση Κέντρου το 1961, το 1963 και το 1964. . Την περίοδο της δικτατορίας 1967-1974 συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές Αμαρουσίου.
Μεταπολιτευτικά ήταν υποψήφιος βουλευτής Φλωρίνης το 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις λαμβάνοντας 4.464 ψήφους. Το 1977 πολιτεύτηκε ξανά στη Φλώρινα με την ΕΔΗΚ, χωρίς επιτυχία.
Επανεξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 1981 με 7.007 ψήφους και το 1985.
Ήταν επίσης, ως προσωπική επιλογή του Καραμανλή, Γενικός Γραμματέας Βορείου Ελλάδος. Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Παντελεήμονα Φλώρινας.
Αποξήρανση της Χειμαδίτιδος λίμνης
Τον Αύγουστο του 1953, ο τότε βουλευτής του ΕΠΕΚ, Δημοσθένης Θεοχαρίδης, με μια σειρά διπλωματικών και συνάμα αποτελεσματικών χειρισμών, κατόρθωσε να επιτύχει την ένταξη της Χειμαδίτιδος λίμνης (ως τότε έλους) στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Παπάγου.
Η αποξήρανση της Χειμαδίτιδος λίμνης αποτέλεσε έργο - σταθμό για την ιστορία του νομού, καθώς δημιουργήθηκαν συνολικά 24.000 στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων, που απέδωσαν σταθερό εισόδημα στις άκληρες και πενέστερες οικογένειες της περιοχής.
Ενδεικτικό της καθοριστικής συμβολής του βουλευτού της Ενώσεως Κέντρου στην υλοποίηση του έργου, αποτυπώνεται στα πρακτικά της βουλής με ημερομηνία την 9η Αυγούστου 1953:
Την επομένην ο ομιλών στη βουλή, Κ. Μαρκεζίνης είπεν, «είμαι εις την ευχάριστον θέσιν να αναγγείλω ότι εις το πρόγραμμα περιελήφθη και η αποξήρανσις της Χειμαδίτιδος λίμνης, η οποία θα αποδώσει εις την καλλιέργειαν 24.000 στρέμματα. Η δαπάνη του έργου αυτού υπολογίζεται εις 15 δισεκατομμύρια και ο χρόνος εκτελέσεως δύο έτη, διανοίγονται δε δυνατότητες και έργων παραγωγής ρεύματος εκ των πλεοναζόντων υδάτων»."
Η ολοκλήρωση του έργου έμελλε να προσδώσει στη Φλώρινα τον χαρακτηρισμό της γεωργικής/αγροτικής περιοχής, ο οποίος ενισχύθηκε περαιτέρω το 1964 με την εγκατάσταση μηχανισμού αρδεύσεως στην ευρύτερη περιοχή της λίμνης των Πρεσπών, την οποία εισηγήθηκε ο ίδιος ο Θεοχαρίδης και αποδέχτηκε ο τότε υπουργός Γεωργίας της Ενώσεως Κέντρου Αλέξανδρος Μπαλτατζής.
Έκτοτε ο νομός Φλωρίνης αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι του πρωτογενούς τομέα της χώρας, με σημαντικό αριθμό εξαγωγών προς τα κράτη της Βαλκανικής, παράγοντας που συνετέλεσε στην αύξηση του γεωργικού εισοδήματος.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας Κατηγορία:Έλληνες αιωνόβιοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956) Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας - Καστοριάς
Πορεία της ΑΕΚ Λάρνακας στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Η ΑΕΚ Λάρνακας συμμετείχε δύο φορές σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης, του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.
Ιστορική επισκόπηση και σημαντικότερα γεγονότα
Η ΑΕΚ Λάρνακας συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση την περίοδο 1996-97 στα πλαίσια του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1996-97. Στον προκριματικό γύρο προκρίθηκε επί της ΦΚ Κοτάικ. Στον επόμενο γύρο αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα, αποσπώντας ισοπαλία 0-0 εντός έδρας. Ακολούθησε μία συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2004-2005 όπου αποκλείστηκε από την Μακάμπι Πετάχ Τίκβα. Παρόλο που είχε κερδίσει με 3-0 εντός έδρας, στον επαναληπτικό ηττήθηκε με 4-0.
Την περίοδο 2011-12 η ΑΕΚ επανήλθε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Συμμετείχε στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2011–12 και έγινε η πρώτη κυπριακή ομάδα που εξασφάλισε πρόκριση σε ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ (είχαν προηγηθεί οι συμμετοχές των Ανόρθωση και ΑΠΟΕΛ στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ). Στο β΄ προκριματικό γύρο η ΑΕΚ αντιμετωπίζει τη μαλτέζικη Φλοριάνα ΦΚ την οποία κερδίζει με 8-0 εκτός έδρας και 1-0 εντός έδρας. Η εκτός έδρας νίκη της ΑΕΚ με 8-0 αποτελεί τη μεγαλύτερη σε εύρος νίκη κυπριακής ομάδας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Στον γ΄ προκριματικό η ΑΕΚ τέθηκε αντιμέτωπη με τη τσέχικη ΦΚ Μλάντα Μπόλεσλαβ. Στον πρώτο αγώνα στο στάδιο ΓΣΖ η ΑΕΚ κερδίζει με 3-0, ενώ στον επαναληπτικό οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 2-2, με την ΑΕΚ να προκρίνεται στα πλέι οφ της διοργάνωσης. Επόμενος αντίπαλος ήταν η νορβηγική Ρόσενμποργκ ΜΚ. Ο πρώτος αγώνας έγινε στη Νορβηγία με τις δύο ομάδες να μένουν στην ισοπαλία 0-0. Στον επαναληπτικό (ο οποίος έγινε στο στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος επειδή η UEFA δεν ενέγκρινε το στάδιο ΓΣΖ για παιχνίδια σε αυτή τη φάση της διοργάνωσης) η ΑΕΚ κέρδισε με 2-1 και προκρίθηκε στους ομίλους της διοργάνωσης.
Στους ομίλους της διοργάνωσης κλήθηκε να αντιμετωπίσεις τις ΦΚ Σάλκε 04, Μακάμπι Χάιφα και Στεάουα Βουκουρεστίου. Το μόνο κυπριακό γήπεδο που μπορούσε να φιλοξενήσει αγώνες σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης ήταν το Νέο Γ.Σ.Π., οπόταν σε αυτό το στάδιο έδωσε η ΑΕΚ τα εντός έδρας παιχνίδια των ομίλων. Η ΑΕΚ τερμάτισε στην 4η θέση και αποκλείστηκε. Πέτυχε μία νίκη (2-1 εντός έδρας επί της Μακάμπι Χάιφα) και έφερε 2 ισοπαλίες (0-0 εκτός έδρας με τη Σάλκε και 1-1 εντός έδρας με τη Στεάουα). Την περίοδο αυτή η ΑΕΚ δημιούργησε αήττητο ρεκόρ για κυπριακή ομάδα 6 παιχνιδιών (4 νίκες-2 ισοπαλίες στα προκριματικά της διοργάνωσης). Το ίδιο ρεκόρ έχει και ο ΑΠΟΕΛ την ίδια περίοδο αλλά με 3 νίκες και 3 ισοπαλίες.
Την περίοδο 2018-19 προκρίθηκε στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018-19. Έφερε 1 νίκη, 2 ισοπαλίες και 3 ήττες και αποκλείστηκε.
Συνολικές συμμετοχές
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Στατιστικά ανά χώρα
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Στατιστικά ανά αντίπαλο
Η ΑΕΚ έχει αντιμετωπίσει συνολικά 27 διαφορετικούς αντιπάλους.
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΑΕΚ Κατηγορία:ΑΕΚ Λάρνακας (ποδόσφαιρο)
Δήμος Θυρέας
Ο Δήμος Θυρέας, ήταν ένας δήμος που συστάθηκε με διάταγμα το 1834 και καταργήθηκε το 1912. Έδρες του ήταν το Άστρος και ο Άγιος Ιωάννης και καταλάμβανε την ευρύτερη περιοχή του Άστρους Κυνουρίας.
Ο Δήμος, πήρε το όνομά του από την αρχαία πόλη της Θυρέας, που βρισκόταν στην περιοχή του Άστρους.
Ιστορία
Ο Δήμος Θυρέας, συστάθηκε με διάταγμα της 9ης (21ης) Νοεμβρίου 1834 / 12ης Μαΐου 1835, σύμφωνα με το οποίο συστάθηκαν οι πρώτοι δήμοι της Αρκαδίας και της Κυνουρίας. Οι πρώτοι 7 δήμοι της Κυνουρίας ήταν: ο Δήμος Θυρέας, Τανίας (με έδρα το Καστρί), Δολιανών (με έδρα τα Δολιανά), Βερβένων (με έδρα τα Βέρβενα), Πάρνωνος (με έδρα τον Άγιο Πέτρο), Σιταίνης (με έδρα την Σίταινα) και Πλατανούντος (με έδρα τον Πλάτανο). Το 1834, ο Δήμος Θυρέας περιελάμβανε τα εξης χωριά: Άγιος Ιωάννης,Άστρος, Μελιγού, Καλύβια Μελιγούς (Χειμερινή Μελιγού), Κορακοβουνίτικα Καλύβια (Κορακοβούνι), Μονή Παλαιοπαναγιάς, Άγιος Ιωάννης Θεολόγος και Μετόχι Λουκούς. Το 1836, όταν οι δήμοι πήραν την τελική τους μορφή, ο Δήμος Θυρέας περιελάμβανε τα χωριά Άγιος Ιωάννης, Άστρος και Μελιγού.
Το 1840, οι δήμοι του κράτους από 720 περιορίστηκαν σε 270 και οι 12 δήμοι της Κυνουρίας σε 8. Έτσι ο Δήμος Πλατανούντος, συγχωνεύθηκε στον δήμο Θυρέας και ο δήμος περιελάμβανε τα εξης χωριά: Άγιος Ιωάννης (θερινή έδρα του δήμου), Άστρος (χειμερινή έδρα του δήμου), Μελιγού, Ξηροπήγαδο, Πλάτανος. Το 1845, προσετέθησαν επιπλέον Παράλιο Άστρος, η Μονή Λουκούς, Παλαιοπαναγιάς, Θεολόγου, Αρώματος, Αγίας Τριάδας, Ζάβιτσα και Ξηροπήγαδο (ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845). Το 1879, προσετέθη στον Δήμο ο Χάραδρος (τότε Τρεστενά).
Από τον Δήμο Θυρέας προέκυψαν οι εξης κοινότητες: Άστρους, Βερβένων, Ξηροπηγάδου, Παραλίου Άστρους, Μελιγούς, Πλατάνου και Χαράδρου. Η συνολική έκταση του πρώην δήμου ήταν 140.000 στρέμματα. Οι κοινότητες, αντικαταστάθηκαν αργότερα (1998), από το Πρόγραμμα Καποδίστριας, με τον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας, με έδρα το Άστρος.
Δήμαρχοι Θυρέας
Οι γνωστοί δήμαρχοι Θυρέας ήταν οι εξης:
Υπήρξαν επίσης και άλλοι δήμαρχοι τα ονόματα των οποίων, όμως, και τα έτη θητειών τους δεν είναι γνωστά.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Παλαιότεροι δήμοι της Ελλάδας
Επτακώδειο
Η ονομασία του γένους αναφέρεται σποραδικά εσφαλμένα ως ετυμολογούμενη από τις ελληνικές λέξεις επτά και κώδων (δηλαδή «με επτά κουδούνια ή καμπάνες»). Στην πραγματικότητα επινοήθηκε από τον ταξινομικό βιολόγο του Χάρβαρντ Άλφρεντ Ρέχντερ από τις επίσης αρχαίες ελληνικές λέξεις επτά και κωδεία (= κεφαλή ή κάψα παπαρούνας, από όπου και η ονομασία του ναρκωτικού κωδεΐνη). Επομένως η ονομασία έχει τη σημασία «με επτά δομές που μοιάζουν με κάψες παπαρούνας». Το επίθετο του είδους miconioides γεννήθηκε από την ομοιότητα του φυτού, ιδίως των φύλλων του, με κάποια είδη του μη συγγενικού γένους μικόνια. Η κοινή κινεζική ονομασία του είδους, 七子花 (τση-τζου-χουά), σημαίνει παρομοίως «λουλούδι με επτά γιους».
Περιγραφή
Το Heptacodium miconioides είναι φυλλοβόλος μεγάλος θάμνος ή μικρό δέντρο, που φθάνει συνήθως σε ύψος 4 έως 9 μέτρα. Ο φλοιός του κορμού είναι λεπτός, με υφή χαρτιού, ανοικτόχρωμος, και απολεπίζεται σε λωρίδες ή φύλλα. Τα κλαδιά ανοίγουν προς τα επάνω και δίνουν στο φυτό ένα στρογγυλευμένο, αλλά συχνά ακανόνιστο σχήμα. Τα φύλλα εκφύονται αντίθετα, είναι σκούρα πράσινα, καρδιόσχημα, με μήκος 8 έως 10 cm και πλάτος 5 έως 6 cm, με βαθιές «φλέβες» που αυλακώνουν το φύλλο, διατρέχοντάς το κατά μήκος.
Τον Σεπτέμβριο το H. miconioides ανθίζει με μικρά ευωδιαστά λευκά άνθη, που προσελκύουν πεταλούδες και μπάμπουρες. Το κάθε άνθος έχει 5 πέταλα και διάμετρο μικρότερη των 13 mm. Μετά την πτώση των λευκών πετάλων, οι κάλυκες αναπτύσσονται σε βαθυκόκινους διεσταλμένους λοβούς, που αντέχουν μέχρι τα μέσα του Νοεμβρίου.
Το επτακώδειο φύεται σε θαμνώδεις εκτάσεις, σε ημιδασικές εκτάσεις και στις περιφέρειες αειθαλών δασών πλατύφυλλων δέντρων, συχνά σε βουνοπλαγιές, σε υψόμετρα 600 έως 1.000 μέτρα.
One Night Stand (2007)
Το One Night Stand (2007) ήταν το τρίτο ετήσιο One Night Stand σόου επί πληρωμή που διοργανώθηκε από το World Wrestling Entertainment (WWE) και παρουσιάστηκε από την Gillette. Έγινε στις 3 Ιουνίου, 2007, στο Jacksonville Veterans Memorial Arena στο Τζάκσονβιλ, Φλόριντα και χρησιμοποίησε παλαιστές από τα τηλεοπτικά σόου του WWE Raw, SmackDown! και ECW.
Επτακώδειο
6 αντί για 7 άνθη
Ο Τζων Γκρίμσω (John Grimshaw), διευθυντής του Yorkshire Arboretum, διέδωσε την ακόλουθη παρατήρηση σχετικώς με το είδος από τον διακεκριμένο βοτανολόγο Άλεν Τζ. Κούμπς (Allen J. Coombes): «Ο αριθμός 7 είναι στην πραγματικότητα παραπλανητικός, καθώς τα άνθη κάθε ψευδανθίου βρίσκονται σε δύο σειρές των τριών γύρω από ένα κεντρικό «μπουμπούκι», που όμως δεν είναι μπουμπούκι άνθους, αλλά μια επέκταση του άξονα της ταξιανθίας, που θα προεκταθεί καθώς τα άνθη μαραίνονται και θα αναπτύξει έναν νέο δακτύλιο από 6 άνθη, και πάλι γύρω από ένα κεντρικό «μπουμπούκι». Τρεις τέτοιες διαδοχικές ανθοφορίες έχουν παρατηρηθεί.»
One Night Stand (2007)
Ο κύριος αγώνας για το σόου Raw ήταν αυτός του Τζον Σίνα εναντίον του Γκρέιτ Καλί σε έναν Pinfalls Count Anywhere αγώνα για το Πρωτάθλημα WWE. Ο Σίνα κέρδισε τον αγώνα και παρέμεινε Πρωταθλητής WWE, αφού έκανε το pin στον Καλί έπειτα από την εκτέλεση της τελειωτικής του κίνησης, το FU, από έναν μικρό γερανό. Ο βασικός αγώνας για το σόου SmackDown! ήταν αυτός του Ετζ εναντίον του Μπατίστα σε ένα Steel Cage για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών, στο οποίο νίκησε ο Ετζ καθώς δραπέτευσε πρώτος από το κλουβί.
Επτακώδειο
Καλλιέργεια
Το είδος πολλαπλασιάζεται εύκολα από σπόρο ή από κομμένα μέρη του φυτού. Διαδόθηκε έτσι στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, π.χ. μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2011 υπήρχαν 26 φυτώρια που είχαν στοκ (απόθεμα) αυτού του σπάνιου στη φύση είδους. Το φυτό είναι εξαιρετικά ανθεκτικό, ικανό να ανεχθεί χαμηλές θερμοκρασίες έως τους -35 °C. Επιπλέον αναπτύσσεται γρήγορα και μπορεί να φθάσει σε ύψος τα τρία μέτρα μέσα σε μόλις 5 χρόνια. Ανέχεται επίσης και την πυκνή σκιά. Και τα 6 πρώτα επτακώδεια που φυτεύθηκαν στις ΗΠΑ το 1980 (στο Arnold Arboretum της Βοστώνης) ζουν ακόμα, αποδεικνύοντας ότι το φυτό μπορεί να ζήσει πάνω από 40 έτη.
Δυνητική ιατρική χρήση
Πρόσφατες δοκιμές έχουν αποδείξει ότι εκχυλίσματα του φυτού έχουν αντιβακτηριακή δράση. Τα φύλλα του επτακώδειου περιέχουν φλαβονοειδή, ταννίνες, αλκαλοειδή, σαπωνίνες, λιγνίνες και χλωρογενικό οξύ.
One Night Stand (2007)
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Επτακώδειο
Πηγές
Κατηγορία:Αιγοφυλλοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας Κατηγορία:Εκτεθειμένα είδη
Χιοϊτάλα
Το Χιοϊτάλα (παλιό όνομα Οϊτάλα, επίσης Βοϊτάλα) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ζακατάλα του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μάκοφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Λερίκ (Αζερμπαϊτζάν)
Το Λερίκ είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν, κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Ιδρύθηκε το 1916, και ο πληθυσμός ήταν 7.301 κάτοικοι το 2009.
Η πόλη βρίσκεται στα όρη Ταλίς, στο βορειοδυτικό μέρος της βουνοσειράς Αλμπόρζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Χανς Φερχάχεν ντεν Στόμμεν
Ο Χανς Φερχάχεν ντεν Στόμμεν (φλαμανδικά: Hans Verhagen den Stommen ή Hans Verhagen der Stomme, εναλλακτική γραφή του ονόματος: Verhaghen), περ. 1540-1545 Μέχελεν – περ. 1600 Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής, του οποίου τα ακριβέστατα σχέδια ζώων επηρέασαν πολλούς καλλιτέχνες, οι οποίοι τακτικά τα αντέγραφαν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μέχελεν και αναφέρεται το 1554-55 ως μαθητής του εγκατεστημένου στην Αμβέρσα ζωγράφου από το Μέχελεν Αντόνι Μπεσσέμερ.
Είναι ασαφές αν ο Χανς Φερχάχεν ντεν Στόμμεν ταυτίζεται με τον Χανς Φερχάχεν, ο οποίος το 1576 δημιούργησε δύο πίνακες, έναν που απεικονίζει τον Μωυσή να βγάζει νερό από τον βράχο κι έναν για την κρίση του Σολομώντα, οι οποίοι έγιναν για λογαριασμό του Δημαρχείου του Έμντεν της Γερμανίας, όπου βρίσκονταν αναρτημένοι ως το 1944 (σήμερα βρίσκονται στο Ostfriesisches Landesmuseum του Έμντεν).
Υπήρχε επίσης ένας ακόμη ζωγράφος από το Μέχελεν με το όνομα Χανς Φερχάχεν, ο οποίος εργάστηκε περί το 1600 στο Ρόττερνταμ και στο Ντελφτ, ο οποίος πιστεύεται ότι ζωγράφισε "χαρτόνια" (cartoons) για ταπισερί. Δεν είναι σαφές αν ταυτίζεται με τον Χανς Φερχάχεν ντεν Στόμμεν.
Το προσωνύμιό του, "den Stommen" σημαίνει "μουγγός" στα φλαμανδικά και ίσως καταμαρτυρεί ότι ήταν όντως μουγγός.
Έργο
Είναι κατά κύριο λόγο γνωστός για τα σχέδια ζώων που φιλοτέχνησε. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας ([Österreichische Nationalbibliothek) στη Βιέννη διαθέτει ένα κώδικα της Naturstudien (Σπουδή της Φύσης), που κάποτε ανήκε στον Αυτοκράτορα Ροδόλφο Β΄. Τέσσερα σχέδια φέρουν χειρόγραφη σημείωση του Φλαμανδού Αυλικού ζωγράφου Γιόρις Χούφναχελ, με το οποίο τα σχέδια αποδίδονται σε κάποιον "Χανς Φερχάχεν ντεν Στόμμεν από την Αμβέρσα". Εκτός από τα τέσσερα αυτά σχέδια, μόνον άλλα 20 από το ίδιο χέρι είναι γνωστά. Αυτά απεικονίζουν ζώα και φυλάσσονται στο Kupferstichkabinett του Βερολίνου Σε ένα από αυτά απεικονίζεται ένας ελέφαντας, ο οποίος είχε εκτεθεί στην Αμβέρσα το φθινόπωρο του 1563.
Ο Χανς Φερχάχεν ντεν Στόμμεν καταδεικνύει μεγάλη ικανότητα ακριβούς παρατήρησης στα σχέδιά του. Συνήθως ζωγράφιζε ζώα σε χαρακτηριστικά περιγράμματα ή σε χαρακτηριστικές στάσεις, χρησιμοποιώντας αδιαφανή χρώματα. Στο σχέδιο που απεικονίζει ένα πετροκούναβο, που περιλαμβάνεται στον κώδικα Naturstudien Codex, ο Φερχάχεν αναπαριστά πιστά ακόμη και το τρίχωμα του ζώου. Η ζωωολογική του αξιοπιστία είχε σημαντική επίδραση σε άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Χανς Μπολ και Γιόρις Χούφναχελ. Ο Χούφναχελ, μάλιστα, χρησιμοποίησε μερικά από τα σχέδια του Φερχάχεν ως πρότυπα για το τετράτομο χειρόγραφό του με μινιατούρες από τη φυσική ιστορία Ανώνυμοι καλλιτέχνες που δραστηριοποιήθηκαν κατά τα τέλη του 16ου αιώνα και τις αρχές του 17ου, αντέγραψαν, επίσης, το έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μοναστήρι του Τζβάρι
Το Μοναστήρι του Τζβάρι (γεωργιανά: ჯვრის მონასტერი) είναι γεωργιανό ορθόδοξο μοναστήρι του έκτου αιώνα, μεταξύ 585 και 604, κοντά στη Μτσχέτα, στην ανατολική Γεωργία. Μαζί με άλλα ιστορικά κτίσματα της Μτσχέτα, έχει καταχωρηθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Το Τζβάρι είναι μια σπάνια περίπτωση της πρώιμης μεσαιωνικής γεωργιανής εκκλησίας που επέζησε μέχρι σήμερα σχεδόν αναλλοίωτο. Η εκκλησία έγινε ο ιδρυτής του τύπου της, της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής τύπου Τζβάρι, που επικρατούσε στη Γεωργία και την Αρμενία. Το μοναστήρι είναι κτισμένο στην κορυφή του όρους Τζβάρι (656 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας) και αποτελεί παράδειγμα αρμονικής σύνδεσης με το φυσικό περιβάλλον, χαρακτηριστικό της γεωργιανής αρχιτεκτονικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολικά Ορθόδοξα μοναστήρια
Μπαχμούτ
Το Μπαχμούτ (Бахмýт), παλαιότερα γνωστό ως Αρτεμίβσκ (Артемівськ) ή Αρτιομόβσκ (Артёмовск) από το 1924 έως το 2016, είναι πόλη που βρίσκεται στην ανατολική Ουκρανία. Λειτουργεί ως διοικητικό κέντρο του Bakhmut Raion στην Περιφέρεια του Ντονέτσκ. Η πόλη απέχει περίπου 89 χλμ βόρεια του Ντόνετσκ, του διοικητικού κέντρου της περιφέρειας και ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 71.094 κατοίκους (εκτίμηση: 1 Ιανουαρίου 2022).
Το Μπαχμούτ ήταν η πρωτεύουσα της Σλαβο-Σερβίας (1753–1764), η οποία ιδρύθηκε από Σέρβους κυρίως συνοριακούς. Το 1920-1924, η πόλη ήταν διοικητικό κέντρο του Κυβερνείου Ντόνετς της Ουκρανικής ΣΣΔ.
Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, το Μπαχμούτ πολιορκήθηκε και υπέστη εκτεταμένες ζημιές από τις ρωσικές δυνάμεις, με τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι να αναφέρει στις 11 Δεκεμβρίου 2022 ότι η πόλη είχε μετατραπεί σε «καμένα ερείπια». Ο πληθυσμός της πόλης ενδέχεται να έχει μειωθεί κατά 97%. Οι Ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν σχεδόν όλη την πόλη Μπαχμούτ στις 21 Μαΐου. μικρογραφία| Ιστορικός χάρτης του Μπαχμούτ και των οχυρώσεων του μικρογραφία| Το Μπαχμούτ στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα μικρογραφία| Πλατεία Ελευθερίας στο Μπαχμούτ μικρογραφία| Πρώην γυμνάσιο μικρογραφία| Κτίριο ινστιτούτου σιδηροδρόμων μικρογραφία| Παλαιό κτίριο τράπεζας μικρογραφία| Στο κέντρο της πόλης Μπαχμούτ μικρογραφία| Δημοτικό συμβούλιο μικρογραφία| Μικροπεριφέρεια σοβιετικής εποχής μικρογραφία| Στάδιο Bakhmut Avanhard (Ιανουάριος 2019) μικρογραφία| Συναγωγή του Μπαχμούτ
Ιστορία
Αν και υπάρχουν ενδείξεις προηγούμενης εγκατάστασης το 1556, η πρώτη επίσημη αναφορά του Μπαχμούτ χρονολογείται από το 1571, όταν ο Ιβάν ο Τρομερός, προκειμένου να προστατεύσει τα νότια σύνορα του ρωσικού κράτους από τις επιδρομές σκλάβων Κριμαίας - Νογκάι, διέταξε τη δημιουργία συνοριακών οχυρώσεων κατά μήκος τους ποταμούς Αϊντάρ και Σιβέρσκι Ντονέτς. Ο οικισμός περιγράφηκε τότε ως φρούριο φρουράς (στορόζα) που πήρε το όνομά του από τον κοντινό ποταμό Βαχμουτόβκα, παραπόταμο του Σιβέρσκι Ντονέτς, και βρισκόταν στις εκβολές ενός ρέματος που ονομάζεται Τσόρνι Ζαρεμπέτς.
Η ιστορία του Μπαχμούτ πριν από τον 18ο αιώνα είναι αραιή. Αρχικά ήταν συνοριακός σταθμός που αργότερα έγινε οχυρή πόλη. Το 1701, ο Πέτρος Α διέταξε να αναβαθμιστεί το οχυρό στο Μπαχμούτ και να χαρακτηριστεί πόλη το παρακείμενο σλόμποντα (ελεύθερο χωριό) του Μπαχμούτ. Το νέο φρούριο ολοκληρώθηκε το 1703 και στέγασε 170 άτομα. Το 1704 ο Πέτρος διέταξε μερικούς Κοζάκους να εγκατασταθούν στον ποταμό Μπαχμούτοβκα και να εξορύξουν αλάτι. Ο πληθυσμός του Μπαχμούτ διπλασιάστηκε και η πόλη ανατέθηκε στο Σύνταγμα Ίζιουμ, μια επαρχία της Ελεύθερης Ουκρανίας.
Το φθινόπωρο του 1705, το Μπαχμούτ έγινε ένα από τα κέντρα της εξέγερσης Μπουλαβίν. Ένα απόσπασμα των Κοζάκων του Ντον με επικεφαλής τον Αταμάν Κοντράτι Μπουλαβίν κατέλαβε τα αλατωρυχεία του Μπαχμούτ και κατέλαβε την πόλη μέχρι τις 7 Μαρτίου 1708, όταν ανακαταλήφθηκε από τα κυβερνητικά στρατεύματα.
Από το 1708 έως τις 22 Απριλίου 1725, το Μπαχμούτ τέθηκε υπό το Κυβερνείο του Αζόφ. Στις 29 Μαΐου 1719, έγινε το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μπαχμούτ εντός του Κυβερνείου του Αζόφ. Από το 1753 έως το 1764, ήταν μια μεγάλη πόλη της Σλαβο-Σερβίας, μια περιοχή που κατοικήθηκε από αποίκους από τη Σερβία και αλλού.
Το 1783, το Bakhmut έγινε πόλη εντός της επαρχίας Γιεκατερινοσλάβ (Κυβερνείο Νοβοροσίσκ). Εκείνη την εποχή η πόλη είχε 49 μεγάλα σπίτια και πέντε εργοστάσια που παρήγαγαν τούβλα, κεριά και σαπούνι. Η πόλη είχε περίπου 150 καταστήματα, ένα νοσοκομείο και τρία σχολεία: δύο ιδιωτικά οικοτροφεία για παιδιά πλούσιων γονέων και ένα κυριακάτικο σχολείο για παιδιά εργατών. Το Μπαχμούτ είχε ένα μεγάλο κέντρο της πόλης όπου γίνονταν πανηγύρια δύο φορές το χρόνο, στις 12 Ιουλίου (Ημέρα των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου) και στις 21 Σεπτεμβρίου (Ημέρα Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου). Ο ετήσιος κύκλος εργασιών της πόλης ήταν περίπου 1 εκατομμύριο ρούβλια.
Στις 2 Αυγούστου 1811 εγκρίθηκε το έμβλημα της πόλης. Στις 25 Ιανουαρίου 1851, η πόλη έγινε δήμος, με δήμαρχο τον Βασίλυι Περσίν. Το 1875 εγκαταστάθηκε δημοτικό σύστημα ύδρευσης. Οι δρόμοι στρώθηκαν το 1900. Το 1876, ανακαλύφθηκαν μεγάλα κοιτάσματα ορυκτού αλατιού στη λεκάνη του Μπαχμούτ, οδηγώντας σε ταχεία αύξηση του αριθμού των αλατωρυχείων. Το Μπαχμούτ παρήγαγε σύντομα το 12% της συνολικής ρωσικής παραγωγής αλατιού.
Η κατασκευή του σιδηροδρόμου Χάρκοβο - Μπαχμούτ - Ποπάσνα ενθάρρυνε την παραγωγή αλάβαστρου, σοβά, τούβλων, πλακιδίων και ανθρακικού νατρίου στο Μπαχμούτ. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, η πόλη ανέπτυξε μια μεταλλουργική βιομηχανία. Μέχρι το 1900, η πόλη είχε 76 μικρές βιομηχανικές επιχειρήσεις, που απασχολούσαν 1.078 εργάτες, καθώς και τέσσερα αλατωρυχεία, στα οποία απασχολούσαν 874 εργάτες.
Μέχρι το 1913, ο πληθυσμός αποτελούταν από 28.000 άτομα. Υπήρχαν δύο νοσοκομεία με 210 κλίνες, τέσσερα γυμνάσια και δύο επαγγελματικά σχολεία, έξι μονοτάξια σχολεία, τέσσερα ενοριακά σχολεία και μια ιδιωτική βιβλιοθήκη. Τον Απρίλιο του 1918, μετά την κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, στρατεύματα πιστά στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας ανέλαβαν τον έλεγχο του Μπαχμούτ. Στις 27 Δεκεμβρίου 1919, επιβλήθηκε ο σοβιετικός έλεγχος στην πόλη. Το 1923, υπήρχαν 36 επιχειρήσεις στο Μπαχμούτ, συμπεριλαμβανομένου ενός εργοστασίου που προηγουμένως κατασκεύαζε καρφιά και καρφιά, ένα εργοστάσιο που παρήγαγε προϊόντα χύτευσης για τη γεωργία, καθώς και εργοστάσια τούβλων, κεραμιδιών και αλάβαστρο, και ένα εργοστάσιο υποδημάτων. Από τις 16 Απριλίου 1920 έως την 1η Αυγούστου 1925, το Μπαχμούτ ήταν το διοικητικό κέντρο της επαρχίας του Ντόνετσκ.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τα γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν το Αρτεμίβσκ από τις 31 Οκτωβρίου 1941 έως τις 5 Σεπτεμβρίου 1943. Ο Νικολάι Μιχαήλοβιτς Ζόροφ ήταν γραμματέας της υπόγειας Επιτροπής του Κόμματος της Πόλης κατά τη διάρκεια της κατοχής από το 1941. Στις αρχές του 1942, το Γερμανικό Einsatzgruppe C μετέφερε περίπου 3.000 Εβραίους από το Αρτεμίβσκ σε ένα ορυχείο δύο χιλιόμετρα έξω από την πόλη και πυροβόλησε στο πλήθος, σκοτώνοντας αρκετούς ανθρώπους και οδηγώντας τους υπόλοιπους σε μια σήραγγα. Στη συνέχεια, οι στρατιώτες έκλεισαν με τούβλα την είσοδο της σήραγγας, πνίγοντας τους χιλιάδες ανθρώπους που είχαν παγιδευτεί μέσα.
Το 1961, ο Κούζμα Πέτροβιτς Γκολόβκο έγινε Πρώτος Γραμματέας της Επιτροπής του Κόμματος της Πόλης, ακολουθούμενος από τον Ιβάν Μαλυούκιν το 1966, τον Νικολάι Σ. Ταγκάν το 1976 και τον Γιούρι Κ. Σμιρνόφ από το 1980 έως το 1983. Από τον Απρίλιο του 1990 έως το 1994, κατά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Αλεξέι Ρέβα ήταν Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Αρτεμίβσκ και εξελέγη δήμαρχος το 1994, τρία χρόνια αφότου η Ουκρανία ανέκτησε την ανεξαρτησία της.
Τον Ιανουάριο του 1999, ένα φιλανθρωπικό εβραϊκό ίδρυμα στο Μπαχμούτ, το δημοτικό συμβούλιο του Αρτεμίβσκ και ένα οινοποιείο που άνοιξε στην περιοχή το 1952, εγκαινίασαν ένα μνημείο για τη μνήμη των θυμάτων της μαζικής δολοφονίας του 1942. Το μνημείο χτίστηκε σε μια πρόσοψη βράχου στο παλιό ορυχείο όπου συγκεντρώνεται το νερό και ονομάστηκε «Τείχος των Δακρύων» για τους δολοφονημένους Εβραίους του Μπαχμούτ.
2014 Πόλεμος στο Ντονμπάς
Κατά τη διάρκεια των αναταραχών υπέρ της αυτονομίας του 2014, οι αντάρτες της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ διεκδίκησαν την πόλη του Αρτεμίβσκ ως μέρος της επικράτειάς τους. Οι ουκρανικές κυβερνητικές δυνάμεις ανακατέλαβαν την πόλη, μαζί με την Ντρουζκίβκα, στις 7 Ιουλίου 2014.
Στις 15 Μαΐου 2015, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο υπέγραψε νομοσχέδιο με το οποίο ξεκίνησε μια εξάμηνη περίοδος για την αφαίρεση κομμουνιστικών μνημείων και την υποχρεωτική μετονομασία οικισμών με ονόματα που σχετίζονται με τον κομμουνισμό. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2015, το δημοτικό συμβούλιο ψήφισε για την αποκατάσταση του πρώην ονόματος της πόλης Μπαχμούτ. Η τελική απόφαση ελήφθη από τη Βερχόβνα Ράντα (εθνικό κοινοβούλιο της Ουκρανίας) στις 4 Φεβρουαρίου 2016.
2022 Ρωσική εισβολή
Σύμφωνα με το Associated Press τον Οκτώβριο του 2022, «η κατάληψη του Μπαχμούτ θα έσπασε τις γραμμές ανεφοδιασμού της Ουκρανίας και θα άνοιγε μια διαδρομή για τις ρωσικές δυνάμεις να πιέσουν προς το Κραματόρσκ και το Σλόβιανσκ, βασικά ουκρανικά προπύργια στην επαρχία Ντόνετσκ». Σε μια ανάλυση του Δεκεμβρίου για την επίθεση, ωστόσο, το Υπουργείο Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου είπε ότι «η κατάληψη της πόλης θα είχε περιορισμένη επιχειρησιακή αξία αν και θα επέτρεπε δυνητικά στη Ρωσία να απειλήσει τις μεγαλύτερες αστικές περιοχές του Κραματόρσκ και του Σλόβιανσκ».
Δημογραφικά στοιχεία
Την 1η Ιουνίου 2017, ο πληθυσμός του Μπαχμούτ ήταν 75.900.
Σύμφωνα με την Ουκρανική Απογραφή του 2001, η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Ουκρανοί που μιλούν Ρωσικά ως πρώτη γλώσσα:
Οικονομία
μικρογραφία| Οινοποιείο Bakhmut Από το 1951, το Ευρωπαϊκό Οινοποιείο Bakhmut βρίσκεται στην πόλη. Το αλατωρυχείο Artemsil βρίσκεται στο προάστιο Soledar, το οποίο περιέχει το μεγαλύτερο υπόγειο δωμάτιο στον κόσμο. Είναι αρκετά μεγάλο ώστε να έχει επιπλεύσει μέσα ένα αερόστατο, να έχουν παιχτεί συμφωνίες στο παρελθόν και να έχουν διεξαχθεί ταυτόχρονα δύο επαγγελματικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες.
Μεταφορές
μικρογραφία| Σιδηροδρομικός Σταθμός Bakhmut-1 Οι αυτοκινητόδρομοι Χάρκοβο - Ροστόφ και Ντόνετσκ - Κιέβο διασχίζουν το Μπαχμούτ. Οι πόλεις Chasiv Yar και Soledar περιλαμβάνονται στον δήμο Bakhmut. Η πόλη διαθέτει ένα σύστημα δημόσιας συγκοινωνίας που αποτελείται από ένα δίκτυο τρόλεϊ και λεωφορείων.
Εκπαίδευση
μικρογραφία| Μαθητές και καθηγητές του Επαγγελματικού Κολλεγίου Πολιτισμού και Τεχνών του Μπαχμούτ μικρογραφία| Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία του BKM με το όνομα Ιβάν Καραμπύτς Μέχρι την αρχή του πολέμου λειτουργούσαν 20 σχολεία (11.600 μαθητές), 29 νηπιαγωγεία (3500 παιδιά), 4 επαγγελματικές σχολές (2.000 μαθητές), 2 τεχνικές σχολές (6.000 μαθητές), και αρκετές μουσικές σχολές.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κατεστραμμένες πόλεις Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ουκρανικά (uk) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πραστειό
Με την ονομασία Πραστειό είναι γνωστά τα πιο κάτω χωριά της Κύπρου:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Παγκόσμια Ημέρα Αστεροειδών
Η Ημέρα Αστεροειδών (Asteroid Day)  είναι ένα αυξανόμενο παγκόσμιο κίνημα για την προστασία του πλανήτη μας, των οικογενειών μας και των μελλοντικών γενεών από επικίνδυνους αστεροειδείς. Καθιερώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2014, με τη σχετική διακήρυξη που υπέγραψαν περισσότεροι από 100 αστροναύτες, επιστήμονες και καλλιτέχνες και διοργανώνεται κάθε χρόνο στις 30 Ιουνίου. Η πρωτοβουλία ανήκε στον Άγγλο αστροφυσικό δρα Μπράιαν Μέι, γνωστό στο ευρύ κοινό από τις μουσικές του επιδόσεις ως κιθαρίστας των Queen, και τον Γερμανό σκηνοθέτη Γκριγκόρι Ρίχτερς.
Στόχος της συγκεκριμένης Παγκόσμιας Ημέρας είναι η ευαισθητοποίηση της επιστημονικής κοινότητας, του κοινού, των κυβερνήσεων και των φιλανθρωπικών οργανώσεων, για την απειλή που υφίσταται η Γη από τους αστεροειδείς και η ανάγκη για την προστασία του πλανήτη μας.
Οι αστεροειδείς είναι μικρά σώματα σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, που η μία τους διάσταση είναι μεγαλύτερη από 50 μέτρα (για να διακρίνονται από τους μετεωροειδείς) και μικρότερη από 2.500 χιλιόμετρα (ώστε να διακρίνονται από τους πλανήτες), η δε σύνθεσή τους βασίζεται κυρίως στο πυρίτιο, τον άνθρακα και τον σίδηρο (για να διακρίνονται από τους κομήτες). Θεωρούνται κατάλοιπα από το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος και υπολογίζονται σε εκατομμύρια.
Η 30η Ιουνίου επελέγη σε ανάμνηση της «Εκρήξεως της Τουνγκούσκα», που συνέβη στις 30 Ιουνίου 1908 στη Σιβηρία, όταν ένα ουράνιο σώμα (μετεωροειδής ή αστεροειδής) προκάλεσε τη μεγαλύτερη έκρηξη στη σύγχρονη ιστορία. Η ενέργεια που εκλύθηκε από την έκρηξη ήταν χίλιες φορές μεγαλύτερη από αυτή της βόμβας στη Χιροσίμα και κατέστρεψε περίπου μία έκταση 1000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Ιστορία
Η Ημέρα Αστεροειδών καθιερώθηκε το 2014 από τον σκηνοθέτη Γκριγκόρι Ρίχτερς, την ηγέτη των επιχειρήσεων στη Σίλικον Βάλεϊ, Danica Remy, τον αστροναύτη της αποστολής Απόλλων 9, Rusty Schweickart, και τον Δρ. Μπράιαν Μέι, που είναι αστροφυσικός και κιθαρίστας των QUEEN.
Η Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών
Στις 7 Δεκεμβρίου 2016, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε επίσημα την Ημέρα Αστεροειδών ως ένα ετήσιο γεγονός, δηλώνοντας την «30 Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα των Αστεροειδών για να να τηρείται κάθε χρόνο σε διεθνές επίπεδο, στην επέτειο της πτώσης πάνω από την Τουνγκούσκα, στη Σιβηρία της Ρωσίας, στις 30 Ιουνίου 1908, και έχει ως σκοπό την αύξηση της ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με τους κινδύνους από την πτώση αστεροειδών».
100x Δηλώσεις της Ημέρας Αστεροειδών
Ένας πλήρης κατάλογος των υπογραφόντων μπορεί να βρεθεί στην επίσημη ιστοσελίδα της Ημέρας Αστεροειδών.
Οι 100x Δηλώσεις έχουν τρεις (3) στόχους:
Εκδηλώσεις στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα διοργανώνονται εκδηλώσεις τόσο στην Αθήνα, όσο και στη Θεσσαλονίκη στις οποίες καθηγητές και φίλοι της αστρονομίας πραγματοποιούν εισηγήσεις στο κοινό, ενώ ακολουθεί συζήτηση με το τελευταίο. Η πρώτη εκδήλωση στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 30 Ιουνίου 2015 στην Ακαδημία Πλάτωνος. Στα πλαίσια αυτών των εκδηλώσεων δημιουργήθηκε η ελληνική συμμετοχή Asteroid Day Greece, στην οποία συντονιστής είναι ο κ. Παναγιώτης Θεοδοσίου.
Αναφορές
__ΧΩΡΙΣΠΠ__ Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα Κατηγορία:Αστρονομικές οργανώσεις Αστεροειδων
Βρυοψιδώδη
Τα βρυοψιδώδη είναι μια τάξη πράσινων φυκών, που υπάγεται στην ομοταξία ουλβοφύκη. Σύμφωνα με άλλη ταξινόμηση, τα βρυοψιδώδη υπάγονται στη δική τους, ξεχωριστή ομοταξία, τα βρυοψιδοφύκη (Bryopsidophyceae).
Μορφολογία
Ο θαλλός στα βρυοψιδώδη αποτελείται από ίνες και πολυκλαδίζεται, ενώ μπορεί να είναι συμπιεσμένος σε μια μάζα. Ο οργανισμός είναι κοινοκυτταρικός, με κύτταρα που διαθέτουν πολλαπλούς πυρήνες το καθένα και αποτελούνται από κυτταρόπλασμα που περιέχεται μέσα σε ένα κυλινδρικού σχήματος κυτταρικό τοίχωμα. Δεν υπάρχουν διαχωριστικά τοιχώματα (septae) εντός του ίδιου του κυττάρου και οι πολλοί δισκοειδείς Χλωροπλάστες, πυρήνες και άλλα οργανίδια είναι ελεύθερα να κινούνται σε όλο το εσωτερικό του κυττάρου. Παρά το ότι γενικώς τα βρυοψιδώδη κατατάσσονται στα μακροφύκη, δηλαδή στα φύκη που είναι ορατά χωρίς τη βοήθεια μικροσκοπίου, ολόκληρος ο οργανισμός μπορεί να αποτελείται από ένα και μοναδικό κύτταρο, το οποίο στο γένος Caulerpa φθάνει σε μήκος τα τρία μέτρα. Στην περίπτωση του γένους Halimeda, ολόκληρα λιβάδια στον βυθό της θάλασσας μπορεί να αποτελούνται από έναν μονοκύτταρο οργανισμό, που συνδέεται με νηματώδεις δομές οι οποίες διατρέχουν το υπόστρωμα.
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγή είναι συνήθως αγενής (άφυλη), από μικρά τμήματα των κυττάρων που αποσπώνται και αναπτύσσονται σε νέους οργανισμούς. Υπό ορισμένες συνθήκες ωστόσο συμβαίνει και εγγενής αναπαραγωγή, με μια διεργασία που αποκαλείται ολοκαρπία: Σε αυτή σχεδόν όλο το κυτταρόπλασμα του θαλλού μετατρέπεται σε γαμέτες που φέρουν δύο κινητικά όργανα που μοιάζουν με μαστίγια ο καθένας (διμαστιγωτοί) και εκχέονται στο νερο της περιοχής μέσα από πόρους. Μετά τη γονιμοποίηση το ζυγωτό μετατρέπεται σε πρωτόνημα και αυτό με τη σειρά του αναπτύσσεται σε έναν νέο θαλλό.
Παραπομπές
Βρυοψιδωδη