cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανάκτορο Καζίμιες της Βαρσοβίας
Προέλευση
Το ανάκτορο είχε πλούσια επίπλωση, με επιχρυσωμένες οροφές βενετσιάνικου στιλ (σωζόμενα παραδείγματα τέτοιων οροφών στην Πολωνία μπορεί κανείς να δει στο επισκοπικό Ανάκτορο στο Κιέλτσε) και πύλες από καφέ μάρμαρο Χεντσίνι και μαύρο Ντένμπνικ. Στη δεκαετία του 1650 ο γλύπτης Τζιοβάννι-Φραντσέσκο Ρόσι δημιούργησε άφθονες μαρμάρινες διακοσμήσεις ρωμαϊκού-μπαρόκ στυλ, με προτομές των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, και του βασιλιά Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ και της βασίλισσας Mαρίας-Λουίζας Γκοντζάγκα (σήμερα εκτίθενται στο Κάστρο Γκρίπσχολμ στη Σουηδία). Αυτά τα διακοσμητικά ήταν τόσο πολύτιμα, που κατά τη διάρκεια της Σουηδικής Επέλασης, ο βασιλιάς της Σουηδίας Κάρολος Ι΄ Γουσταύος διέταξε να ξηλώσουν αυτά τα κουφώματα και να τα μεταφέρουν στη Σουηδία.
Η Βασιλική Έπαυλη είχε μια μεγάλη αίθουσα συναυλιών, διακοσμημένη με μια ελαιογραφία που απεικόνιζε την Αγία Σεσίλια, την προστάτιδα της μουσικής, και τη βασίλισσα Καικιλία-Ρενάτα, όπου στο Βασιλικό Παρεκκλήσιο Βάσα έδινε συχνές συναυλίες. Επίσης είχε μία μεγάλη συλλογή από αρχαία γλυπτά, που λεηλατήθηκε κατά τη διάρκεια της Επέλασης από τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και μεταφέρθηκε στο Βερολίνο, ενώ τα γλυπτά του κήπου μεταφέρθηκαν στη Σουηδία. Αφού λεηλατήθηκε το παλάτι, στη συνέχεια κάηκε.
μικρογραφία|Το ανάκτορο ως ιδιοκτησία του [[Αλεξάντερ Γιόσεφ Σουλκόφσκι|Σουλκόφσκι.]]
Μετά τις καταστροφές που προκλήθηκαν από την Επέλαση, η Βασιλική Έπαυλη ξανακτίστηκε δύο φορές, το 1652 και το 1660, σε σχέδια του Ισίντορ Αφάιτ ή του Tίτους-Λίβιους Μπουρατίνι, και ονομάστηκε "Ανάκτορο Καζίμιες" για τον βασιλιά Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ, ο οποίος το έκανε κατοικία του.
Εγκαταλελειμμένο το 1667, το ανάκτορο έγινε αργότερα ιδιοκτησία του βασιλιά Ιωάννη Γ' Σομπιέσκι. Το 1695 το κτίριο καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά.
Ανακατασκευή
Περίπου το 1724, η ιδιοκτησία του ακινήτου μεταβιβάστηκε στον βασιλιά Αύγουστο Β'. Σε αυτήν την περίοδο κατασκευάστηκε μια πύλη εισόδου στο Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε (Krakowskie Przedmieście) και οκτώ στρατώνες, που τοποθετήθηκαν κάθετα στην πρόσοψη του ανακτόρου. μικρογραφία| [[Σώμα Δοκίμων (Βαρσοβία)|Σώμα Δοκίμων, 1785.]] Το 1735 το ανάκτορο έγινε ιδιοκτησία του κόμη Aέξάντερ-Γιόζεφ Σουλκόφσκι. Εδώ ιδρύθηκε ένα εργοστάσιο τούβλων, ένα εργοστάσιο σομπών και ένα ζυθοποιείο, και το 1737-39 ο κόμης ανοικοδόμησε το ανάκτορο, πιθανότατα σε σχέδιο ροκοκό των Γίοχαν-Ζίγκμουντ Ντόυμπελ και Γιόακιμ-Ντάνιελ φον Γάουχ. Το ανάκτορο διευρύνθηκε και καλύφθηκε με στέγες Μανσάρ. Το κεντρικό τμήμα του κτιρίου ήταν στολισμένο με βολβοειδή κορυφή, που έφερε ένα ρολόι και έναν αετό.
Το 1765 η ιδιοκτησία μεταβιβάστηκε στον βασιλιά Στανίσλαφ Β΄ Αύγουστο, ο οποίος τοποθέτησε το Σώμα των Δοκίμων εδώ, μετά από εσωτερικούς επανασχεδιασμούς από τον Ντομένικο Μερλίνι. Από το 1769 η διάσημη εφημερίδα που χορηγήθηκε από τον βασιλιά, η Monitor, τυπωνόταν σε μια εγκατάσταση, που στεγαζόταν σε ένα βοηθητικό κτίριο του ανακτόρου. Στις 5 Απριλίου 1769 το πατριωτικό έργο Ήρωας (Junak) παρουσιάστηκε σε μία σκηνή του Σώματος Δοκίμων στο ανάκτορο.
Το 1794, μετά την καταστολή της εξέγερσης του Kοστσιούσκo, το Σώμα των Δοκίμων καταργήθηκε.
Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας
αριστερά|μικρογραφία| Ανάκτορο Kαζίμιερς, 2019. Το 1814 μία πυρκαγιά κατέστρεψε τους στρατώνες μπροστά από το ανάκτορο και το 1816 τη θέση τους πήραν αρχικά δύο πλαϊνά περίπτερα, που σχεδίασε ο Γιάκουμπ Κουμπίκι. Την ίδια χρονιά, το ανάκτορο έγινε η έδρα του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας. Ταυτόχρονα, το 1817-1831 στέγασε επίσης το Λύκειο της Βαρσοβίας, ένα γυμνάσιο όπου ο πατέρας του Φρεντερίκ Σοπέν δίδασκε γαλλικά, και του οποίου οι απόφοιτοι περιλάμβαναν και τον ίδιο τον νεαρό Σοπέν.
Τα έτη 1818-22 το κτίριο επεκτάθηκε με δύο περίπτερα παράλληλα στο Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε, σχεδιασμένα από τον Mίχαλ Κάντο. Το 1824 το παλάτι ξανακτίστηκε επιμελώς στο κλασικιστικό στυλ, στο σχέδιο πιθανώς των Χίλαρυ Σπιλόβσκι και Βάτσλαφ Ρίτσελ. Περίπου το 1820 δύο ακόμη περίπτερα, ένα βόρειο και ένα νότιο, δημιουργήθηκαν στο ίδιο το κτίριο του ανακτόρου. μικρογραφία| Πλακέτα στο ανάκτορο Καζίμιες του [[Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας|Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας, προς τιμήν του φοιτητή του 1866–68 Μπολέσλαφ Πρους.]] Το 1840-41 κτίστηκε το επόμενο περίπτερο, που σχεδιάστηκε από τον Aντόνιο Κοράτσι, αρχικά ως σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και αργότερα χρησίμευσε ως έδρα του "Κύριου Σχολείου" (δηλαδή, του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας). Περίπου το 1863 τα περίπτερα ξανακτίστηκαν σε σχέδια του Aντόνι Σουλιμόβσκι.
Το 1891-94, στην αυλή ανάμεσα στο ανάκτορο και την πύλη Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε ανεγέρθηκε ένα κτίριο βιβλιοθήκης σε σχέδιο των Aντόνι Γιαμπλόνσκι-Γιασιέντσυκ και Στέφαν Σύλερ, και το 1910 κτίστηκε ένα νέο Κρακόφσκιε  Πσεντμιέστσιε. Το 1929-31 το κτίριο της βιβλιοθήκης ανοικοδομήθηκε, και το 1930 το κτίριο Μέγιστη Αίθουσα ακροατών (Auditorium Maximum) ανεγέρθηκε σε σχέδιο του Aλεξάντερ Μπογιέμσκι.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το ανάκτορο Καζίμιες καταστράφηκε, μαζί με άλλα κτίρια του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας. Υπέφερε τόσο κατά τη διάρκεια της υπεράσπισης της Βαρσοβίας το 1939, όσο και κατά την Εξέγερση της Βαρσοβίας το 1944. Μετά τον πόλεμο, το 1945-54, το ανάκτορο ξανακτίστηκε σε σχέδιο του Πιότρ Μπιεγκάνσκι. Η ανακατασκευή ολόκληρης της πανεπιστημιούπολης ολοκληρώθηκε τελικά το 1960.
Το ανάκτορο Kαζίμιες στεγάζει επί του παρόντος την πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας, καθώς και το Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας. Από την αναδημιουργία του κτιρίου το 2006 (εν μέρει με κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης), το κτίριο είναι ένα από τα πιο ελκυστικά στη Βασιλική Διαδρομή της Βαρσοβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας Κατηγορία:Ανακατασκευασμένα κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία που καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στην Πολωνία Κατηγορία:Κατοικίες Πολωνών μοναρχών Κατηγορία:Παλάτια στη Βαρσοβία Κατηγορία:Νεοκλασική αρχιτεκτονική στη Βαρσοβία
Μοντάλντο Τορινέζε
Το Μοντάλντο Τορινέζε (ιταλικά: Montaldo Torinese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Γιούλιαν Γκρομπέλνι
Ο Γιούλιαν Γκρομπέλνι (πολωνικά: Julian Grobelny) (16 Φεβρουαρίου 1893 – 5 Δεκεμβρίου 1944 ) ήταν Πολωνός πολιτικός, ακτιβιστής στο Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΠΣΚ) από το 1915, ενόψει της επιστροφής της Πολωνίας στην ανεξαρτησία. Την περίοδο του μεσοπολέμου υπήρξε κοινωνικός αγωνιστής. Μετά τη γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία το 1939 και το Ολοκαύτωμα που ακολούθησε, έγινε Πρόεδρος της Ζεγκότα (Συμβουλίου Βοήθειας των Εβραίων) που δραστηριοποιήθηκε στο έδαφος του Γενικού Κυβερνείου της κατεχόμενης Πολωνίας. Η παράνομη οργάνωση πήρε το όνομά της από τον φανταστικό χαρακτήρα Κόνραντ Ζεγκότα που γεννήθηκε ακριβώς την ημέρα της ίδρυσής της το 1942. Ο Γκρομπέλνι υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ζεγκότα μέχρι το τέλος των εχθροπραξιών.
Βιογραφία
Ο Γκρομπέλνι γεννήθηκε στο Μπζεζίνι, περίπου 20 χιλιόμετρα ανατολικά του Λοτζ, έλαβε μέρος στις Σιλεσικές εξεγέρσεις και εργάστηκε ως ακτιβιστής μεταξύ των εργατών του Λοτζ στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ωστόσο, μόλις οι Ναζί μπήκαν στην πόλη, οι Γκρομπέλνι βρέθηκαν στον κατάλογο των εχθρών του Τρίτου Ράιχ και έτσι κρύφτηκαν και μετακόμισαν στη Βαρσοβία.
Διάσωση Εβραίων
Παρά το γεγονός ότι έπασχε από φυματίωση, ο Γκρομπέλνι – μαζί με τη σύζυγό του, Χαλίνα (γενν. 1900) – συμμετείχε προσωπικά στη διάσωση μεγάλου αριθμού Πολωνοεβραίων κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας. Το ζευγάρι ήταν διάσημο για την ενασχόλησή του με το να σώσουν ιδιαίτερα παιδιά Εβραίων από το Ολοκαύτωμα μπαίνοντας στο Γκέτο της Βαρσοβίας και βγαίνοντας μαζί τους ως δικά τους. Έκρυβαν πάνω από 12 Εβραίους ακτιβιστές του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στο σπίτι τους και εργάστηκαν σε στενή συνεργασία με την Ιρένα Σέντλερ, επικεφαλής του παιδικού τμήματος της Ζεγκότα. Ο Γιούλιαν (ψευδώνυμο «Τρόγιαν») και η Χαλίνα μετέτρεψαν το λιτό σπίτι τους στο Τσέγκουουφ κοντά στο Μινσκ Μαζοβιέτσκι σε ένα προσωρινό καταφύγιο για τους Εβραίους μέχρι να μπορέσουν να μεταφερθούν σε ένα μόνιμο μέρος. Προσέφεραν προστασία σε όποιον τη χρειαζόταν περισσότερο, ειδικά σε αυτούς που έφυγαν από το Γκέτο της Βαρσοβίας. Οι Γκρομπέλνι αφιέρωσαν τον περισσότερο χρόνο και την ενέργειά τους στην επιχείρηση διάσωσης, αλλά βοήθησαν επίσης ενήλικες Εβραίους προμηθεύοντάς τους με «Άρια» χαρτιά, χρήματα και φάρμακα.
Σύλληψη
Τον Μάρτιο του 1944, η Γκεστάπο συνέλαβε τον Γκρομπέλνι χωρίς να γνωρίζει για το παράνομο έργο του. Επέζησε, χάρη στη βοήθεια των φίλων ιατρών, του Δρ. Ζ. Φράνιο, του Δρ. Μ. Ρόπεκ, του Δρ. Γ. Μαϊκόφσκι και του Δρ. Γ. Ρουτκιέβιτς, οι οποίοι τον βοηθούσαν στη φυλακή. Λίγο πριν το τέλος του πολέμου, ενώ ο Κόκκινος Στρατός είχε ήδη απελευθερώσει το ανατολικό τμήμα της Πολωνίας, ο Γκρομπέλνι έγινε δήμαρχος του Μινσκ Μαζοβιέτσκι, όπου βρισκόταν το Γκέτο του Μινσκ Μαζοβιέτσκι στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία (όχι μακριά από τη Βαρσοβία), αλλά πέθανε εκεί από φυματίωση στις 5 Δεκεμβρίου 1944. Ενταφιάστηκε σε ένα νεκροταφείο στο Μινσκ Μαζοβιέτσκι. Τα ονόματα των Γιούλιαν και Χαλίνα Γκρομπέλνι κατέχουν εξέχουσα θέση στα βιβλία για την ανθρωπιστική βοήθεια προς τους Εβραίους της Βαρσοβίας και αλλού κατά τη διάρκεια της κατοχής. Στις 8 Μαρτίου 1987, το Γιαντ Βασσέμ αναγνώρισε τη Χαλίνα και τον Γιούλιαν Γκρομπέλνι ως Δίκαιους των Εθνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Κατηγορία:Μέλη της Ζεγκότα Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Femen
Η Femen (Φέμεν, στυλιζαρισμένο ως FEMEN), είναι ουκρανική φεμινιστική ομάδα ακτιβιστριών που αποσκοπεί στην προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών. Η οργάνωση έγινε παγκοσμίως γνωστή για τη διοργάνωση αμφιλεγόμενων γυμνόστηθων διαδηλώσεων ενάντια στον σεξουαλικό τουρισμό, στα θρησκευτικά ιδρύματα, στον σεξισμό, στην ομοφοβία και σε άλλα κοινωνικά, εθνικά και διεθνή θέματα. Ιδρύθηκε στην Ουκρανία, η ομάδα έχει πλέον έδρα στο Παρίσι.
Αυτοπροδιορίζεται ως οργάνωση που «μάχεται κατά της πατριαρχίας στις τρεις εκδηλώσεις της - τη σεξουαλική εκμετάλλευση των γυναικών, τη δικτατορία και τη θρησκεία» και έχει δηλώσει πως ο στόχος της είναι «ο σεξτρεμισμός που χρησιμεύει στην προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών». Οι ακτιβίστριες της Femen κρατούνται τακτικά από την αστυνομία σε απάντηση προς τις διαμαρτυρίες τους.
Μιχαήλ Γκητάκος
Ο Μιχαήλ Γκητάκος (1912-1979) υπήρξε Έλληνας βυζαντινολόγος και αρχαιολόγος, που ασχολήθηκε κυρίως με τα ακιδογραφήματα, τα χαράγματα και τις επιγραφές μεσαιωνικών εκκλησιών του ελλαδικού χώρου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Θεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιταλία και τελικώς αναγορεύθηκε Διδάκτωρ του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε Αισθητική και Ιστορία της Χριστιανικής Τέχνης στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως, στον Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύνδεσμο, στην Εμπορική Σχολή Πειραιώς καθώς και το μάθημα των Θρησκευτικών στη Σχολή Χιλ και την Ιταλική Σχολή Αθηνών. Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου τραυματίστηκε σε μάχη και τιμήθηκε με μετάλλιο. Στην Κατοχή συνέπραξε με την Οργάνωση Χ. Προς τα τέλη της ζωής του ίδρυσε την Εταιρεία Παραδοσιακών Σπουδών «Ο Βυζαντινός Πολιτισμός», της οποίας υπήρξε πρόεδρος έως τον θάνατό του.
Εργογραφία
Υπήρξε συνεργάτης της Ηθικής και Θρησκευτικής Εγκυκλοπαίδειας και της Εγκυκλοπαίδειας  'Ηλιος. Βασικά έργα του (από τα πολλά που συνέγραψε) θεωρούνται τα εξής:
Διακρίσεις
Υπήρξε τακτικό μέλος της Ακαδημίας της Μεσογείου, της Ακαδημίας Ερευνών του Καναδά καθώς και της Academia Gentium “Pro Pace”. Τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Αγίου Μάρκου (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας) και το Χρυσό μετάλλιο της Ακαδημίας της Μεσογείου.
Στοιχειωμένο σπίτι
Στοιχειωμένο σπίτι καλείται ένα κτίριο που συχνά θεωρείται ότι κατοικείται από πνεύματα νεκρών που μπορεί να ήταν κάτοικοι ή να συνδέονταν με άλλον τρόπο με αυτό. Συχνά αποδίδεται σε πνεύματα ατόμων που έχουν πεθάνει με βίαιο ή τραγικό τρόπο, όπως φόνο, ατύχημα ή αυτοκτονία.
Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μετά από επιστημονική έρευνα, υφίστανται άλλες αιτίες αντί του υπερφυσικού, όπως φάρσες, περιβαλλοντικές αιτίες, παραισθήσεις ή προκαταλήψεις. Ήχοι τριξίματος ή ανέμου μπορεί να υπάρχουν στα περισσότερα σπίτια, ανεξάρτητα από τις υποτιθέμενες ύποπτες υπερφυσικές παρουσίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερφυσικό στη μυθοπλασίαΚατηγορία:Παραφυσική ορολογία
Μυστική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών
Η Μυστική Υπηρεσία έχει εντολή από το Κογκρέσο με δύο ξεχωριστές και κρίσιμες αποστολές εθνικής ασφάλειας: προστασία των ηγετών του έθνους και διασφάλιση της οικονομικής και κρίσιμης υποδομής των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η προστατευτική αποστολή περιλαμβάνει προστατευτικές ενέργειες για τον συντονισμό του ανθρώπινου δυναμικού και της εφοδιαστικής με την τοπική και τοπική επιβολή του νόμου, προστατευτικές προόδους για τη διεξαγωγή εκτιμήσεων χώρου και χώρου για προστατευόμενους και προστατευτική νοημοσύνη για τη διερεύνηση όλων των τρόπων απειλών κατά των προστατευτικών. Η Μυστική Υπηρεσία είναι ο επικεφαλής οργανισμός που είναι επιφορτισμένος με το σχεδιασμό, το συντονισμό και την υλοποίηση ενεργειών ασφαλείας για εκδηλώσεις που ορίζονται ως Εθνικές Ειδικές Ασφάλειας (NSSE). Στο πλαίσιο της αποστολής της Υπηρεσίας για την πρόληψη ενός συμβάντος πριν από την εμφάνισή της, ο οργανισμός βασίζεται σε σχολαστικές εκ των προτέρων εργασίες και εκτιμήσεις απειλών που αναπτύχθηκαν από τη Διεύθυνση Πληροφοριών για τον εντοπισμό δυνητικών κινδύνων για τους προστατευόμενους. μικρογραφία| Οι μυστικοί πράκτορες στην απόπειρα δολοφονίας του [[Ρόναλντ Ρήγκαν από τον John Hinckley, Jr. στις 30 Μαρτίου 1981 ]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ
Τζεφ Χερστ
Ο Τζέφρι Τσαρλς Χερστ (Geoffrey Charles Hurst, MBE, γεννήθηκε 8 Δεκεμβρίου 1941) είναι Άγγλος πρώην επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός και είναι, μαζί με τον Κιλιάν Εμπαπέ, οι μόνοι παίκτες που έχουν σημειώσει χατ-τρικ σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το χατ-τρικ του Χερστ σημειώθηκε στον τελικό του 1966, όπου η Αγγλία νίκησε τη Δυτική Γερμανία με σκορ 4-2.
Βιογραφία
Ο Χερστ ξεκίνησε την καριέρα του με τη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ το 1958, όπου σημείωσε 242 γκολ σε 500 εμφανίσεις στην πρώτη ομάδα στη διάρκεια 14 χρόνων. Εκεί κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας το 1964 και το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1965. Το 1972 μεταπήδησε στη Στόουκ Σίτι, όπου έμεινε για τρία χρόνια. Το 1976 εγκατέλειψε την ενεργό δράση και επέστρεψε στην Αγγλία για να γίνει προπονητής της Τέλφορντ Γιουνάιτεντ. Ήταν επίσης προπονητής στην Τσέλσι για δύο χρόνια (1979–81). Αργότερα ήταν προπονητής στο Κουβέιτ πριν απομακρυνθεί από το άθλημα για να επικεντρωθεί στις επιχειρηματικές του υποχρεώσεις.
Συνολικά σημείωσε 24 γκολ σε 49 συμμετοχές στην Εθνική Αγγλίας κάνοντας το ντεμπούτο του στις 6 Φεβρουαρίου 1966 με αντίπαλο τη Δυτική Γερμανία. Στη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν ήταν βασικός αλλά ο τραυματισμός του Τζίμι Γκριβς του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί. Στον τελικό του 1966 ισοφάρισε το σκορ σε 1–1. Έχοντας απομείνουν 12 λεπτά για τη λήξη της κανονικής διάρκειας του αγώνα, ένα κόρνερ του Άλαν Μπολ έδωσε στον Χερστ μια ευκαιρία για σουτ στην άκρη της περιοχής του πέναλτι. Το σουτ του πήγε στον Μάρτιν Πίτερς που την έστειλε στα δίχτυα για να δώσει το προβάδισμα στην Αγγλία. Ωστόσο, οι Γερμανοί πέτυχαν ένα γκολ στην καθυστέρηση. Στην πρώτη περίοδο της παράτασης, ο Μπολ σέντραρε από τα δεξιά στον Χερστ, ο οποίος με το δεξί του πόδι έκανε δυνατό σουτ προς την εστία, πέφτοντας προς τα πίσω καθώς το έκανε. Η μπάλα πέρασε τον τερματοφύλακα, χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι και αναπήδησε πριν ο Βέμπερ τη διώξει με κεφαλιά σε κόρνερ. Οι παίκτες της Αγγλίας πανηγύριζαν το γκολ, ενώ οι Γερμανοί ήταν ανένδοτοι ότι η μπάλα δεν είχε περάσει πλήρως τη γραμμή. Ο διαιτητής συμβουλεύτηκε τον επόπτη γραμμών στη δεξιά πλευρά, ο οποίος έδειξε ότι η μπάλα είχε περάσει τη γραμμή και το γκολ δόθηκε. Το λεγόμενο γκολ του Γουέμπλεϊ παρέμεινε θέμα διαμάχης και συζητήσεων. Καθώς πλησίαζε το σφύριγμα της λήξης, ο Μπόμπι Μουρ έδωσε πάσα στον Χερστ από μακριά στο γερμανικό μισό του γηπέδου. Ο τελευταίος έφτασε στο σημείο του πέναλτι και με δυνατό σουτ πέτυχε το τελικό 4–2 υπέρ της Αγγλίας. Πέρα ​​από την επιτυχία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, εμφανίστηκε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1968, όπου συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970. Έκανε επίσης σύντομη καριέρα στο κρίκετ.
Τίτλοι και διακρίσεις
Γουέστ Χαμ
Αγγλία
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στόουκ Σίτι Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (1968-84) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1968 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Τσαούση (περιοχή)
Ως Τσαούση καλείται περιοχή και συνοικία η οποία βρίσκεται νοτιοδυτικά της πόλης της Πάτρας, εκτεινόμενη εντός των περιφερειών του Μιντιλογλίου, της Παραλίας και των Ροϊτίκων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Παραλίας του Δήμου Πατρέων.
Τοποθεσία
Βρίσκεται μοιρασμένη εντός των άλλοτε ανεξάρτητων κοινοτήτων Μιντιλογλίου, Παραλίας και Ροϊτίκων και απέχει περίπου 8 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας. Στο δυτικό τμήμα της βρέχεται από τον Πατραϊκό κόλπο και εκεί βρίσκεται η ομώνυμη παραλία, που παλιότερα ήταν αρκετά φημισμένη. Την περιοχή διατρέχει η Παλαιά Εθνική Οδός Πατρών-Πύργου ενώ ανατολικά διέρχεται η Περιμετρική Οδός Πατρών η οποία συνδέει τη Νέα Εθνική Οδό Πατρών-Πύργου και τη Νέα Εθνική Οδό Πατρών-Αθηνών, στην περιοχή επίσης βρίσκεται και η συνδετήρια οδός (οδός Θερμοπυλών) της Π.Ε.Ο. Πατρών-Πύργου με τη Ν.Ε.Ο. Πατρών-Πύργου.
Συγκοινωνίες
Από την περιοχή Τσαούση διέρχεται και κάνει στάσεις το δρομολόγιο της Γραμμής «Νο 5» του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών. H περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο Πάτρας μέσω της στάσης «Τσαούση - Μιντιλόγλι / Tsaousi - Mintilogli της Γραμμής 2.
Στον παρακείμενο Σ.Σ. Μιντιλογλίου που βρίσκεται στην περιοχή, ο οποίος θα χρησιμοποιηθεί ως μελλοντική στάση της Γραμμής 2 του Προαστιακού Πάτρας, έκαναν παλαιότερα στάση οι συρμοί του μετρικού σιδηροδρομικού δικτύου προς Πύργο και Κυπαρισσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Παραλίας
Πέτρος Τσιτσιπάς
Ο Πέτρος Τσιτσιπάς (γεννηθείς στις 27 Ιουλίου 2000) είναι Έλληνας παίκτης της αντισφαίρισης.
Ο Τσιτσιπάς έφτασε μέχρι την 727η θέση στην κατάταξη της ΕΕΑ (30 Αυγούστου 2021). Επίσης, στα διπλά ανδρών έχει φτάσει μέχρι την 108η θέση (26 Ιουνίου 2023).
Ο Τσιτσιπάς έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο κύπελλο Ντέιβις.
Είναι ο μικρότερος αδερφός του Στέφανου Τσιτσιπά.
Αστεγία στην Ελλάδα
Η αστεγία στην Ελλάδα είναι σημαντικό κοινωνικό ζήτημα. Σύμφωνα με εκτίμηση, η αστεγία επηρεάζει πάνω από 20.000 άτομα μόνο στην Αθήνα. Μερικοί ερευνητές επισημαίνουν το πρόβλημα της έλλειψης επαρκών δεδομένων, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις για την τεκμηρίωση της ορατής και κρυφής έλλειψης στέγης στην Ελλάδα. Παρά την επιδείνωση του προβλήματος, έχουν αναπτυχθεί πολιτικές για την αντιμετώπιση του.
Πέτρος Τσιτσιπάς
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Αστεγία στην Ελλάδα
Ιστορική αναδρομή
Παραδοσιακά, η επιθυμία για την (ιδιόκτητη) κατοχή ή τη χρήση καταλύματος (στέγης) είναι αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας, με την ουσία του ζητήματος στέγασης να εκφράζεται από τη συνηθισμένη, λαϊκή έκφραση «να βάλω ένα κεραμύδι στο κεφάλι μου». Κατά εποχές, δυσμενείς οικονομικές συνθήκες που δεν ευνοούσαν την σύντομη υλοποίηση της παραπάνω προσδοκίας για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού (με αποτέλεσμα νέα ζευγάρια να διαμένουν μαζί με τους γονείς τους κλπ). Η μεγαλύτερη κρίση του θέματος αυτού στην Ελλάδα προέκυψε αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και ακολούθως το 1923-24 με την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας, όταν χρειάστηκε σε σύντομο χρόνο να εξευρεθεί ο τρόπος και να εξασφαλισθούν τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη στέγαση περίπου 1,5 εκατομμυρίων Ελλήνων χριστιανών προσφύγων από την Τουρκία. Υπήρξαν πάμπολλες περιπτώσεις κατά τις οποίες ολόκληρες οικογένειες στεγάζονταν σε αποθήκες, ναούς, σχολεία, θεωρεία θεάτρων, γήπεδα και άλλους ακατάλληλους χώρους επί μήνες, ίσως και έτη, ενώ οι πρόχειροι προσφυγικοί συνοικισμοί που κατασκευάστηκαν δεν διέθεταν τις απαραίτητες υποδομές, με αποτέλεσμα την εξάπλωση μολυσματικών ασθενειών που αποδεκάτιζαν τους άστεγους.
Η σύγχρονη κατάσταση στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης
Μια μελέτη διαπίστωσε ότι στην Αθήνα, η πλειοψηφία των αστέγων ατόμων έγιναν άστεγοι μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια. Ορισμένες εκθέσεις δηλώνουν ότι η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε αύξηση των άστεγων παιδιών στην Ελλάδα. Πολλά από αυτά τα παιδιά είναι μεταξύ 5 και 14 ετών.
Οι μελετητές υποστηρίζουν ότι το ζήτημα των άστεγων παιδιών στην Ελλάδα είναι μια υποπεριοχή που ερευνάται, με αδύναμες απαντήσεις από τη πολιτική. Είναι ένα πρόβλημα που σχετίζεται με τις πρόσφατες εξελίξεις της μετανάστευσης προς την Ελλάδα, κυρίως από την Αλβανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κοινωνία
Σαμουρτσάι
Το Σαμουρτσάι (επίσης, Σαμούρτσαϊ, αζερικά: Samurçay) είναι ένα χωριό στο δήμο Ναμπράν της επαρχίας Χατσμάζ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Ρομπέρτο Αγκουερόπολις
Ο Ρομπέρτο Νέστορ Αγκουερόπολις - Αργυρόπουλος Roberto Néstor Agueropolis είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 30 Μαρτίου του 1954.
Χένρικ Ιβάνσκι
Βιογραφία
Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ιβάνσκι είχε φτάσει στο βαθμό του λοχαγού στον Πολωνικό Στρατό. Λίγο μετά την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία και την έναρξη του Ολοκαυτώματος, ο Ιβάνσκι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση της Εβραϊκής Στρατιωτικής Ένωσης (Żydowski Związek Wojskowy). Μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά του αφιερώθηκε στην υποστήριξη των Εβραίων, δουλεύοντας μέσω της πολωνικής αντίστασης (Πολωνικός Εσωτερικός Στρατός). Ο Ιβάνσκι ήταν ένα από τα μέλη του ΠΕΣ που συναλλάσσονταν με τους Εβραίους, παρέχοντάς τους όπλα, πυρομαχικά και εκπαιδευτικό υλικό που μεταφέρονταν λαθραία μέσω των υπονόμων ή σε κάρα που έφερναν ασβέστη και τσιμέντο στο γκέτο.
Ρομπέρτο Αγκουερόπολις
Αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού. Την περίοδο 1975-1976 αγνωίστηκε στη Νιούελς Ολντ Μπόις με την οποία συμμετείχε και στο Κόπα Λιμπερταδόρες. Την επόμενη περίοδο μεταγράφηκε στη San Martín de Tucumán. Το 1978 επέστρεψε στη Νιούελς Ολντ Μπόις για να αγωνιστεί για 2 ακόμη έτη. Συνολικά με τη Νιούελς Ολντ Μπόις ο Αγουερόπολις συμμετείχε σε 158 επίσημους αγώνες και φόρεσε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού της ομάδας.
Χένρικ Ιβάνσκι
Βιογραφία
«…βαριές απώλειες υπέστη η Εβραϊκή Στρατιωτική Ένωση, χάνοντας πολλούς από τους κορυφαίους μαχητές του. Ο Άπφελμπαουμ και ο Ρόνταλ τραυματίστηκαν θανάσιμα σε μάχες που μαίνονταν στις 27 και 28 Απριλίου. Ο αδερφός του Ιβάνσκι, Έντβαρντ, έπεσε στην Πλατεία Μουρανόφσκα, ο γιος του, Ρόμαν τραυματίστηκε θανάσιμα και ο ίδιος ο Ιβάνσκι τραυματίστηκε εκείνες τις μέρες».
Ρομπέρτο Αγκουερόπολις
Στη συνέχεια αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό για να αγωνιστεί στην Ελλάδα ως ομογενής με το όνομα Αργυρόπουλος. Η μεταγραφή του υπήρξε μέρος ενός φιλόδοξου πλάνου που σχεδιάστηκε από το σύλλογο σε συνεργασία με Σερ Άλφ Ράμσεϊ και περιελάμβανε την απόκτηση και άλλων ταλαντούχων Αργεντινών ποδοσφαιριστών όπως ο Λουίς Αντρεούτσι και ο συμπαίκτης του Αγκουερόπολις στη Νιούελς Ολντ Μπόις, Ραούλ Αλφάρο. Ο Σερ Άλφ Ράμσεϊ ταξίδεψε στην Αργεντινή για να δει τον Αγουερόπολις να αγωνίζεται και να ολοκληρώσει τη μεταγραφή του. Στην ομάδα του Παναθηναϊκού αγωνίστηκε για 2 έτη συμμετέχοντας σε 26 αγώνες για το πρωτάθλημα Ελλάδας και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το 1982 αποκτήθηκε από τον Α.Σ. Ρόδος όπου και αγωνίστηκε για μια σεζόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου
Χένρικ Ιβάνσκι
Βιογραφία
Ο Ζμπίγκιεφ, ένας άλλος γιος του Χένρικ, πολέμησε στην οδό Καρμελίτσκα (Karmelicka) και πέθανε στις 3 Μαΐου 1943, συνοδεύοντας μια ομάδα Εβραίων έξω από το γκέτο. Αφού τραυματίστηκε, ο Ιβάνσκι μεταφέρθηκε από το γκέτο, συνοδευόμενος από μια ομάδα Πολωνών και Εβραίων μαχητών, μεταξύ των οποίων και ο Μπερ Μαρκ, ο οποίος αργότερα έγραψε ένα βιβλίο για την Εξέγερση. Ωστόσο, ο Ιβάνσκι επέστρεψε στο γκέτο τουλάχιστον για άλλη μια φορά, φέρνοντας άλλο ένα σετ πυρομαχικών και προμηθειών. Αυτή ήταν μια από τις πολλές ενέργειες της πολωνικής αντίστασης που παρείχε βοήθεια στους Εβραίους στο γκέτο. μικρογραφία| [[Μνημείο των Ηρώων του Γκέτο της Βαρσοβίας]] Το 1963, για τις ενέργειές του, ο Ιβάνσκι τιμήθηκε με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας, ένα από τα υψηλότερα στρατιωτικά παράσημα ανδρείας της Πολωνίας. Λίγο αργότερα, το 1964, με τη σύζυγό του, Βικτόρια, παρασημοφορήθηκε με το μετάλλιο του Δίκαιου των Εθνών.
Αμφισβήτηση
Τέθηκαν πρόσφατα ερωτήματα σχετικά με ασυνέπειες σχετικά με τη φύση και την έκταση της υποστήριξης του Ιβάνσκι στο εβραϊκό υπόγειο κίνημα. Οι εξετάσεις των αρχείων του Ισραήλ και της Πολωνίας προκάλεσαν ισχυρισμούς ότι ο Ιβάνσκι υπερέβαλλε τις δραστηριότητές του κατά τον πόλεμο, έκανε αντισημιτικές και αντι-ισραηλινές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και ως πληροφοριοδότης της πολωνικής μυστικής αστυνομίας κατασκόπευε τον κυνηγό ναζιστών Σίμον Βίζενταλ ως πληροφοριοδότη ενάντια στο Εβραϊκό Ιστορικό Ινστιτούτο.
Οι Πολωνο-Ισραηλινοί συγγραφείς ενός βιβλίου του 2011 για την Εβραϊκή Στρατιωτική Ένωση (ΕΣΕ), ο Ντάριους Λιμπόνκα και ο Λόρενς Βάινμπαουμ, προτείνουν ότι η ιστορία του ηρωισμού του Ιβάνσκι στην Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας είναι κατασκεύασμα και ότι δεν είχε καν γιους. Επισημαίνουν ότι ο Ιβάνσκι κατάφερε να πείσει επισκέπτες δημοσιογράφους από το εξωτερικό, κυρίως τον Χάγα Λάζαρ και τον Νταν Κούσμαν, για την αλήθεια της ιστορίας του, που είναι ένας από τους λόγους που κέρδισε αξιοπιστία και τεράστια δημοτικότητα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Πολωνοί αντιστασιακοί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Back to Basics Tour
δεξιά|χωρίς-πλαίσιο|254x254εσ
Η περιοδεία του «Back to Basics» (B2B) ήταν η τέταρτη σειρά συναυλιών της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Κριστίνα Αγκιλέρα. Η περιοδεία ξεκίνησε για να υποστηρίξει το πέμπτο της άλμπουμ, «Back to Basics» (2006). Επισκέφθηκε την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία από τα τέλη του 2006 έως τα μέσα του 2007. Αν και προγραμματίστηκαν αρχικά τέσσερις ημερομηνίες για τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία, ακυρώθηκαν λόγω της εγκυμοσύνης της Αγκιλέρα στο πρώτο της παιδί, τον Μαξ Μπράτμαν, που γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2008. Τον Οκτώβριο του 2007 προστέθηκαν τρεις επιπλέον ημερομηνίες για την Ουκρανία και το Αμπού Ντάμπι. Ως εκ τούτου, η περιοδεία ήταν η πρώτη της στη Μέση Ανατολή.
Η συναυλία χωρίστηκε σε τέσσερις πράξεις: τη δεκαετία του «1920», η οποία παρουσίαζε στοιχεία R&B, φάνκ, ροκ και χιπ χοπ. Τη «Duke Joint», που κατά τη διάρκεια η Αγκιλέρα ερμήνευε μ' ένα κόκκινο κορμάκι. Τη «Circus» (=τσίρκο), η οποία αφορούσε το κύριο θέμα του σόου και τέλος το «Ανκόρ». Το σόου στο Αμπού Ντάμπι ήταν μικρότερο και δεν περιελάμβανε το «Ανκόρ» λόγω της πολυπλοκότητάς του στη χορογραφία και στην αλλαγή κοστουμιού. Η περιοδεία έλαβε μικτές κριτικές από τους μουσικούς κριτικούς, μερικοί από τους οποίους ήταν θετικοί στην φωνητική ερμηνεία της Αγκιλέρα και τα εικονογραφήματα του σκηνικού της παράστασης, ενώ μερικοί άλλοι διαφώνησαν με τη λίστα τραγουδιών, υπονοώντας ότι τα τραγούδια δεν ταιριάζουν μεταξύ τους.
Το Ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας του «Backs to Basics» κέρδισε ένα μεγάλο ποσό, με δύο sold-out παραστάσεις στο Δουβλίνο και στο Μπέρμιγχαμ. Στο Βόρειο Αμερικανικό σκέλος το 2007 κέρδισε συνολικά 30,6 εκατομμύρια δολάρια και πούλησε 391.428 εισιτήρια. Συνολικά, έγινε η μεγαλύτερη συναυλιακή περιοδεία από γυναίκα καλλιτέχνιδα εκείνη την χρονιά, με απόδοση 48,1 εκατομμυρίων δολαρίων. Στα Billboard Touring Awards, για το 2007, η περιοδεία έλαβε δύο υποψηφιότητες για το «Breakthrough Act» και το «Top Package». Ένα βίντεο άλμπουμ, «Back to Basics: Live and Down Under», το οποίο παρουσιάζει το σόου στο Adelaide Entertainment Centre, κυκλοφόρησε το 2008.
Ιστορικό
Το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της Αγκιλέρα με τίτλο «Back to Basics» κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2006. Περιγράφηκε από την ίδια την Αγκιλέρα ως ένας δίσκος που χρησιμοποιεί στοιχεία τζαζ, σόουλ και μπλουζ «με σύγχρονo twist» των δεκαετιών 1920-1940. Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα σε record chart δεκατριών χωρών, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανικού Billboard 200. Στη συνέχεια, η Αγκιλέρα ανακοίνωσε τον Σεπτέμβριο του 2006 ότι θα ξεκινήσει μια παγκόσμια περιοδεία με τίτλο «Back To Basics Tour», η οποία περιγράφηκε ως μια «οικεία περιοδεία με μπλουζ/τζαζ», αποκαλύπτοντας τις πρώτες ευρωπαϊκές ημερομηνίες. Τον επόμενο μήνα ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες για τα σόου στις ΗΠΑ και τον Καναδά και ότι οι Pussycat Dolls θα είναι μέρος στη πράξη έναρξης για το Αμερικανικό σκέλος.
Στις 31 Ιουλίου 2007, κυκλοφόρησε μια δήλωση ακυρώνοντας τα δύο τελευταία σόου από την περιοδεία, στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, λόγω της ασθένειας της τραγουδίστριας. Άλλες δύο συναυλίες στη Μελβούρνη είχαν ακυρωθεί στο παρελθόν. Είπε: "«Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη για άλλη μια φορά από όλους τους θαυμαστές μου στη Νέα Ζηλανδία, γιατί έπρεπε να ακυρώσω τις δύο τελευταίες παραστάσεις της περιοδείας μου. Αυτή είναι η πρώτη μου φορά στην πανέμορφη χώρα σας και πραγματικά ανυπομονώ να ερμηνεύσω για όλους εσάς. Δυστυχώς, κόλλησα έναν ιό γρίπης και δεν ήμουν σε θέση να ανακάμψω εγκαίρως. Σας ευχαριστώ όλους για τη συνεχή αγάπη και την υποστήριξή σας και δεν μπορώ να περιμένω μέχρι την επόμενη φορά.»"
Ανάπτυξη
Μετά την κυκλοφορία του «Back to Basics», η Αγκιλέρα σκέφτηκε να ξεκινήσει μια περιοδεία μικρών κλαμπ όπως το «Blue Note» στη Νέα Υόρκη. «Νομίζω ότι υπάρχει κάτι πραγματικά ξεχωριστό στο να κάνεις μια τέτοια παράσταση και να αισθάνεσαι την ενέργεια ενός πιο οικείου κοινού και αυτό είναι κάτι που σίγουρα πρόκειται να σκεφτούμε στο μέλλον», δήλωσε. Ωστόσο, η Αγκιλέρα σκέφτηκε ότι είναι «μια πιο ευάλωτη προσέγγιση για την ερμηνεία σου. Δεν μπορείς να κρυφτείς από κανέναν. Είσαι μόνο εσύ και το ακροατήριό σου βρίσκεται ακριβώς μπροστά σου, αλλά μου αρέσει ακόμα. Μου αρέσει να ερμηνεύω περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, το να βρίσκεσαι σε αυτή τη σκηνή και να αισθάνεσαι την ενέργεια του πλήθους να απολαμβάνει τη μουσική σου». Ωστόσο, μια περιοδεία σε αρένα θα της έδινε περισσότερο χρόνο για να δουλέψει το μεγαλύτερο σόου και στη συνέχεια να το «απογυμνώσει» σε κάτι ακατέργαστο και οργανικό. Πριν από την έναρξη της περιοδείας, η Αγκιλέρα δήλωσε ότι «ήταν το πιο εμπνευσμένο σόου μου μέχρι σήμερα». «Να περιμένετε πολλά εκπληκτικά στοιχεία τσίρκου και στοιχεία αναδρομών στο παρελθόν και εποχές που με έχουν εμπνεύσει. Είναι μια ενδιαφέρουσα παράσταση για να παρακολουθήσετε και να συμμετέχετε και να χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας», είπε. Η Αγκιλέρα έδωσε λεπτομέρειες για τη συναυλία, λέγοντας: "«Προσπαθούμε να το κάνουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ... η μπάντα μου συμμετέχει στη χορογραφία. Είναι εκπληκτικό ότι όλοι εμπλέκονται. Είμαστε όλοι καλοί συνεργάτες που όταν είμαστε σε αυτή τη σκηνή διασκεδάζουμε μαζί τόσο πολύ. Και στη συνέχεια πάμε σε μια αίσθηση ενός είδους juke joint [. . . ] Και στη συνέχεια το ανοίγουμε με στοιχεία τσίρκου (σκηνή), έτσι υπάρχει ένα ταξίδι που συνεχίζεται στη σκηνή για το κοινό μου και για μένα ως ερμηνεύτρια. Αλλά όλα έχουν ένα δέσιμο μεταξύ τους, που όλο έχει ένα νόημα. Πραγματικά, πρέπει να έρθετε να δείτε την παράσταση. Είναι τόσο διασκεδαστικό και θα περάσουμε τέλεια»." Στη σκηνή υπήρχαν τουλάχιστον 600 κινούμενα φώτα και 820 κιλά κομφετί. Ο Jamie King προσλήφθηκε ως σκηνοθέτης. Στην ομάδα της υπήρχαν τουλάχιστον 20 μέλη, συμπεριλαμβανομένων των χορευτών της, οι οποίοι «...ξεκίνησαν εκπαίδευση. Είμαι τόσο περήφανη για αυτούς. Έμαθαν πώς να περπατάνε σε ξυλοπόδαρα, να κάνουν ακροβατική κούνια, να ρίχνουν φωτιά. Υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικά στοιχεία τσίρκου που εμπλέκονται στην παράσταση και είναι απλά υπέρ-διασκεδαστικό» Η Αγκιλέρα προσέλαβε επίσης τον Roberto Cavalli, ο οποίος σχεδίασε δέκα κοστούμια. Όλα τα κοστούμια έχουν μια βίντατζ νότα, με αναφορές από την εποχή της Μαρλέν Ντίτριχ το 1940 μέχρι τα μαγιό του 1960. Εξήγησε: «Είμαι ενθουσιασμένος από την εξέλιξη του μουσικού στυλ της Κριστίνα, καθώς και από το προσωπικό της ύφος, το οποίο έχει γίνει όλο και πιο λαμπερό και εκλεπτυσμένο με καταπληκτική προσοχή στη λεπτομέρεια - όλες αυτές τις αξίες που μοιράζομαι και στη σχεδίαση μου».
Σύνοψη συναυλιών
Η παράσταση χωρίστηκε σε τέσσερα τμήματα: Δεκαετία 1920, Duke Joint, Circus και Ανκόρ, και διήρκεσε 90 λεπτά. Οι ερμηνείες της πρώτης πράξης, δεκαετία 1920, παρουσίασαν στοιχεία παραδοσιακού Rhythm and blues, φανκ, ροκ και χιπ χοπ. Μετά από ένα εισαγωγικό βίντεο του «Intro (Back to Basics)», η Αγκιλέρα εμφανίστηκε στη σκηνή και ερμήνευσε το «Ain't No Other Man» με οκτώ χορευτές ντυμένους με έντονα λευκά κοστούμια. Ακολούθως, ερμήνευσε το «Back in the Day», καθώς εμφανίστηκαν στο σκηνικό οι εικόνες των κλασσικών καλλιτεχνών της τζαζ και της σόουλ όπως οι Τζον Κολτρέιν, Μάρβιν Γκέι και Λούις Άρμστρονγκ. Ακολούθησε το «Understand» με ένα μίνι φόρεμα με μακριά ουρά και μια έκδοση σάλσα του «Come On Over Baby (All I Want Is You)», το οποίο χαρακτηριζόταν από ρυθμό ρέγκε. Για την ακόλουθη ερμηνεία του «Slow Down Baby», η Αγκιλέρα εμφανίστηκε μ' ένα άσπρο κορμάκι. Στη συνέχεια, έβαλε μαύρη δαντέλα και ερμήνευσε το «Still Dirrty» με αποσπάσματα από το «Can't Hold Us Down» ως τίτλοι εφημερίδων όπως «η Κριστίνα πηγαίνει από το «dirrty»(=βρόμικος, πρόστιχος) στο «demure» (=σεμνός).
Η δεύτερη πράξη, Duke Joint, ξεκίνησε με ένα ερωτικό βίντεο ιντερλούδιο του «I Got Trouble», με σκηνές της Αγκιλέρα να αγγίζει τον εαυτό της στο κρεβάτι και να κάνει μπάνιο σε μια παλιομοδίτικη μπανιέρα. Για αυτό το τμήμα, η Αγκιλέρα ντύθηκε με ένα αστραφτερό κόκκινο κορμάκι. Η Αγκιλέρα ερμήνευσε το «Makes Me Wanna Pray» πάνω σ' ένα πιάνο, το οποίο υποστηρίχθηκε από μια ορχήστρα Γκόσπελ. Ένα ριμέικ του «What a Girl Wants» ακολούθησε, με στοιχεία της ρέγκε μουσικής. Το Duke Joint τελείωσε με την Αγκιλέρα να ερμηνεύει μόνη το «Oh Mother» καθώς εικόνες ενός άνδρα που χτυπούσε επανειλημμένα μια γυναίκα ενώ αίμα στάζει από το πρόσωπό της, φαίνονται στο σκηνικό.
Η τρίτη πράξη, Circus, άνοιξε με ένα ιντερλούδιο του «Enter the Circus» και με μια σύντομη ερμηνεία του «Welcome», που απεικόνιζε μια εμπνευσμένη από τσίρκο σκηνή, καθώς χορευτές έκαναν ακροβατική κούνια και έβγαζαν φωτιά. Για την ερμηνεία του «Dirrty», το οποίο ενσωματώθηκαν στοιχεία από το «Cell Block Tango» του Broadway musical Chicago και από το «Entrance of the Gladiators» του Τζούλιους Φούτσικ, η Αγκιλέρα ίππευσε ένα άλογο καρουσέλ. Ακολούθησε η ερμηνεία του «Candyman», στην οποία η Αγκιλέρα και οι γυναίκες χορεύτριες φορούσαν κοστούμια ναυτικού και απέτισαν φόρο τιμής στις Αδελφές Άντριους, αναδημιουργώντας ένα θέμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Για το επόμενο νούμερο, στο «Nasty Naughty Boy», η Αγκιλέρα εξέφρασε την φαντασία της στο σαδομαζοχισμό καθώς πήρε ένα τυχαίο άνδρα του κοινού στη σκηνή και τον έδεσε στον «Τροχό του Θανάτου». Στη συνέχεια, η Αγκιλέρα, ερμήνευσε το «Hurt» μόνη της στη σκηνή φορώντας ένα ρούχο με πούπουλα, ενώ ένα γιγάντιο μισοφέγγαρο κατέβηκε από την οροφή. Το τμήμα του Circus ολοκληρώθηκε με το «Lady Marmalade», όπου η Αγκιλέρα εμφανίστηκε με ένα ροζ διακοσμημένο κορσέ. Το Άνκορ ξεκίνησε με ένα βίντεο ιντερλούδιο του «Thank You (Dedication to Fans...)», με αποσπάσματα από τα προηγούμενα μουσικά βίντεο της Αγκιλέρα και φωνητικά μηνύματα από τους θαυμαστές της. Η Αγκιλέρα ερμήνευσε στη συνέχεια το «Beautiful» μόνη της στη σκηνή. Πριν τελειώσει τη συναυλία, με το τραγούδι «Fighter» μαζί με τους χορευτές της, έπεσαν κομφετί.
2008 Λίστα τραγουδιών στο Αμπού Ντάμπι
Η λίστα τραγουδιών του 2008 της περιοδείας «Back to Basics» στο Αμπού Ντάμπι των ΗΑΕ ήταν ελαφρώς παρόμοια με την λίστα του 2006-07, αλλά ήταν μικρότερη και δεν είχε το Άνκορ λόγω της πολυπλοκότητας του σόου. Η ηλεκτροπόπ έκδοση του «Genie in a Bottle», με τίτλο «Genie 2.0», ερμηνεύτηκε πριν το κλείσιμο και από το τραγούδι «Fighter».
Κριτική ανταπόκριση
Ένας συντάκτης από τη Manchester Evening News έκρινε ότι η συναυλία είχε «ασυνήθιστα γνήσιο μήνυμα της ενδυνάμωσης» και συνέκρινε την λίστα τραγουδιών της με το «The Onyx Tour Hotel» της Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Για την εφημερίδα The Press of Atlantic City, η Regina Schaffer σημείωσε τις ομοιότητες μεταξύ του σόου και της περιοδείας «Confessions Tour» (2006) της Madonna και δεν εντυπωσιάστηκε από τις αλλαγές των λουκ των προηγούμενων σινγκλ της Αγκιλέρα, όπως των «Come On Over Baby (All I Want Is You)» και «What a Girl Wants». Γράφοντας για τους New York Times, ο Kelefa Sanneh αποκάλεσε την περιοδεία «απογοητευτική» λόγω της «λανθασμένης» φωνής της Αγκιλέρα. Σε μια πιο θετική πλευρά, ο Cameron Adams από τους «Herald Sun» και η Cathy Garcia από την «The Korea Times» επαίνεσαν τα φωνητικά της Αγκιλέρα στη περιοδεία του «Back to Basics».
Ο Jim Farber από την «New York Daily News» επαίνεσε την μουσική υπόκρουση της συναυλίας με «γαλλικό κόρνο», τα γραφικά φόντου και τη χορογραφία, αλλά επίπληξε την Αγκιλέρα για την υπερβολική ερμηνεία της. Ένας συντάκτης της South China Morning Post, ο Paul Kay, έδωσε μια θετική κριτική στην περιοδεία, χειροκροτώντας τη σύνοψη και τη φωνή της Αγκιλέρα. Η Katie Boucher γράφει για την «The National Αμπού Ντάμπι» επαινώντας την λίστα τραγουδιών της συναυλίας και τη στάση της Αγκιλέρα, γράφοντας ότι «δεν θα μπορούσε να αποτύχει να εντυπωσιαστεί με το πνεύμα της». Ομοίως, η «The Miami Student» του Nicole Smith αποφάνθηκε ότι «πραγματικά απέδειξε ότι είναι μια μαχήτρια, λόγω της ενδοοικογενειακής βίας, τον δόλο και της φυσιολογικής φθοράς της φήμης».
Ο Barry Walters από την «Rolling Stone» έγραψε ότι «Τώρα περισσότερο γυναίκα από ότι κορίτσι, η Αγκιλέρα φαίνεται και ακούγεται ισχυρότερη από ποτέ, αλλά θα μπορούσε να ωφεληθεί από μια πιο ενήλικη προσέγγιση.» Ο Joey Guerra, σε μια ανασκόπηση για τη «Houston Chronicle», επαίνεσε την Αγκιλέρα που δεν είναι «μιμήτρια», αλλά «παίρνοντας βασικά κομμάτια από άλλους καλλιτέχνες, άλλους ήχους, άλλες εποχές και τα συνδυάζει με το δικό της σέξι στυλ» περαιτέρω καταλήγει ότι η καλλιτέχνιδα «διεκδικεί τον ποπ θρόνο της». Η «Daily Trojan» του Michael Cooper χαρακτήρισε την περιοδεία «μια σχεδόν τέλεια ποπ συναυλία» και επαίνεσε το φόντο του σόου που μαγνητίζει το βλέμμα και τα κοστούμια της Αγκιλέρα.
Εμπορική απόδοση
αριστερά|μικρογραφία|260x260εσ| Η Αγκιλέρα ερμηνεύει το «Still Dirrty» με ένα άσπρο κορμάκι και μαύρη δαντέλα στα πόδια. Μετά το σκέλος του Ηνωμένου Βασιλείου, η περιοδεία του «Back to Basics» κέρδισε έναν τεράστιο αριθμό πουλημένων εισιτηρίων και εσόδων, με τα εισιτήρια να πωλούνται ολοκληρωτικά στο Δουβλίνο και στο Μπέρμιγχαμ. Σε συνδυασμό με το Βέλγιο, το Billboard Boxscore υπολόγισε ότι το Ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας κέρδισε περίπου 7,8 εκατομμύρια δολάρια. Για το σκέλος της Βόρειας Αμερικής, παρόλο που το Billboard Boxscore δεν υπολογίζει τη συμμετοχή και το ακαθάριστο για κάθε ημερομηνία, η 41η ημερολογιακή ημερομηνία κέρδισε συνολικά 28.921.000 δολάρια, με 391.700 εισιτήρια να πωλούνται (αλλά καμία από τις συναυλίες δεν ήταν sold out). Μετά από δέκα συναυλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Ασία στις αρχές Ιουλίου 2007, η περιοδεία «Back to Basics» κέρδισε 43.566.000 δολάρια, έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη περιοδεία συναυλιών από τα μέσα του 2007, πίσω από το «FutureSex / LoveShow» του Τζάστιν Τίμπερλεϊκ (με 52.187.000 δολάρια).
Μετάδοση και εγγραφή
Το σόου που γυρίστηκε στο Adelaide Entertainment Centre στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας, στις 17 και 18 Ιουλίου 2007, με τίτλο «Back to Basics: Live and Down Under», προβλήθηκε στο VH1 στις 10 το πρωί στις 26 Ιανουαρίου 2008. Η RCA Records κυκλοφόρησε το DVD για πωλήσεις στις 4 Φεβρουαρίου 2008.
Λίστα τραγουδιών
Η ακόλουθη λίστα προέκυψε από τη συναυλία που πραγματοποιήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2006, στο Wembley Arena, στο Λονδίνο της Αγγλίας. Δεν αντιπροσωπεύει όλες τις συναυλίες από τη διάρκεια της περιοδείας.
2. "Ain't No Other Man"
3. "Back in the Day"
4. "Understand"
5. "Come On Over Baby (All I Want Is You)" (μίξη με τζαζ)
6. "Slow Down Baby"
2. "Makes Me Wanna Pray"
3. "What a Girl Wants" (Μίξη με ρέγκε)
4. "Oh Mother"
1. "Enter the Circus" (βίντεο/χορός ιντερλούδιο)
2. "Welcome"
3. "Dirrty" (περιέχει στοιχεία από "Cell Block Tango" και "Entrance of the Gladiators")
4. "Candyman"
5. "Nasty Naughty Boy"
6. "Hurt"
7. "Lady Marmalade"
1. "Thank You (Dedication to Fans…)" (Βίντεο ιντερλούδιο)
2. "Beautiful"
3. "Fighter"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κριστίνα Αγκιλέρα
Μονταλένγκε
Το Μονταλένγκε (ιταλικά: Montalenghe) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μουζακαίοι Ιωαννίνων
Οι Μουζακαίοι είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Κουτσολιού. Το 1928 με το ΦΕΚ 16Α - 10/02/1928 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Κυπαρίσσια αποτελούν την τοπική κοινότητα Μουζακαίων της δημοτικής ενότητας Παμβώτιδος που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως κοινότητα 377 κατοίκους ενώ ως οικισμός 287.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1957
Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 1957 ήταν το 5ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Εθνικός για 5η συνεχόμενη φορά επικρατώντας στο Πειραϊκό ντέρμπι του Ολυμπιακού στην παράταση. Ο Άρης που ηττήθηκε στον ημιτελικό έλαβε το τρόπαιο εις μνήμην Φ. Τασσόπουλου.
Προημιτελικοί
Πηγή:
Τελικός
08/09/1957, Ζάππειο, Αθήνα, Διαιτητής: Σιγκόνοβιτς (Γιουγκοσλαβία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών
Μοντάλτο Ντόρα
Το Μοντάλτο Ντόρα (ιταλικά: Montalto Dora) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μαρίνος Σιγούρος
Ο Μαρίνος Σιγούρος (Ζάκυνθος 1885- Αθήνα 1961) ήταν Έλληνας λογοτέχνης, μεταφραστής και διπλωμάτης. Είναι γνωστός κυρίως για το έργο του ως μελετητής και ιστορικός της Επτανησιακής σχολής.
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στις 26 Δεκεμβρίου του 1885. Πατέρας του ήταν ο ιατρός Έκτορας Σιγούρος. Η οικογένεια Σιγούρου είχε καταγωγή από τους Νορμανδούς ιππότες Segur που εγκαταστάθηκαν στη Ζάκυνθο το 15ο αιώνα. Μέλος της ήταν και ο Άγιος Διονύσιος. Ξάδερφος του ήταν ο Νικόλαος Επισκοπόπουλος, του οποίου η μητέρα ήταν Σιγούρου. Η μητέρα του ήταν Ιταλίδα την οποία παντρεύτηκε ο Έκτορας Σιγούρος όταν σπούδαζε στην Ιταλία. Η καταγωγή της ήταν από την αριστοκρατική οικογένεια των Σφόρτσα. Εκτός από το Μαρίνο, απέκτησαν άλλο ένα γιο που σκοτώθηκε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1918 στη Θεσσαλονίκη και μία κόρη.
Από μικρό παιδί άρχισε να γράφει ποιήματα και να τα στέλνει για δημοσίευση στο περιοδικό Η Διάπλασις των Παίδων. Ο αρχισυντάκτης της Διάπλασης και μετέπειτα στενός του φίλος, Γρηγόριος Ξενόπουλος, στο τεύχος που κυκλοφόρησε στις 18 Ιανουαρίου 1897 του είχε γράψει:
«Πολύ καλοί οι στίχοι σου Μαρίνε Σιγούρε. Φαίνεται ότι θα γράψεις ωραία ποιήματα. Το έχει η πατρίς σου να βγάζη ποιητάς.»
Φοίτησε εσώκλειστος στο Εθνικό Λύκειο της Αθήνας και στη συνέχεια σπούδασε στη Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1908. Συνέχισε ελεύθερες σπουδές στο Παρίσι για δύο χρόνια και μετά την επιστροφή του, πέρασε από εξετάσεις του Υπουργείου Εξωτερικών και έγινε διπλωματικός ακόλουθος. Το 1910 προάχθηκε σε Γραμματέα του Γενικού Προξενείου στη Σμύρνη, και μετατέθηκε στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη. Ακολούθως, του ανατέθηκε η διεύθυνση των Υποπροξενείων στο Αϊβαλί και την Σαμψούντα. Στους Βαλκανικούς Πολέμους υπηρέτησε ως απλός στρατιώτης, πολεμώντας στη Χίο, τη Φλώρινα και τη Θεσσαλονίκη. Το 1914 διορίστηκε Γραμματέας της Ελληνικής Πρεσβείας στο Κάιρο και το 1917 του ανατέθηκε η διεύθυνση του Γενικού Προξενείου της Νάπολης, ενώ μετατέθηκε αργότερα στο Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών. Στη συνέχεια, υπηρέτησε ως Γενικός Πρόξενος στη Βενετία (1922), στο Παρίσι (1925), στην Αλεξάνδρεια (1926) και στη Ρουμανία (1928). Το 1932 παραιτήθηκε. Κατά τη διάρκεια της διπλωματικής του υπηρεσίας η ζωή του κινδύνευσε δύο φορές, όταν πυροβολήθηκε από μετανάστη εντός του προξενείου και όταν το Προξενείο του λιθοβολήθηκε από όχλο σε ανθελληνικές συγκεντρώσεις.
Ο Μαρίνος Σιγούρος εργάστηκε ως συνεργάτης διαφόρων περιοδικών από το 1901, στο Ημερολόγιο Σκόκου, στα Παναθήναια, στη Νέα Εστία, στην Ιόνιο Ανθολογία και άλλα. Δημοσίευε ποιήματα, εντυπώσεις του από το εξωτερικό και άγνωστες πληροφορίες από τη ζωή και το έργο του Σολωμού.
Μετέφρασε στα νέα Ελληνικά τα ποιήματα του Θεόκριτου. Εξέδωσε έργα Επτανήσιων λογοτεχνών γράφοντας εισαγωγές στα έργα των, Κάλβου,  Μαρτζώκη,  Τυπάλδου, και Λασκαράτου. Επιπλέον μετέφρασε στα Ελληνικά ποιήματα σημαντικών ξένων λογοτεχνών όπως του Σίλλερ, του Γκαίτε, του Άλφρεντ Τέννυσον κ.α. Κυρίως όμως μετέφρασε από τα Ιταλικά, έργα του Δάντη, του Πετράρχη, του Τάσσο, του Λεοπάρντι και άλλων. Συνήθιζε ορισμένα από τα έργα του να μην τα εκδίδει παρά μόνο πολλά χρόνια μετά τη συγγραφή τους.