cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Exxon
Exxon Corporation
Η εταιρεία άλλαξε το εταιρικό της όνομα από Standard Oil of New Jersey σε "Exxon Corporation". Μόλις ιδρύθηκε επίσημα η Exxon την 1η Ιανουαρίου του 1973, η εταιρεία αντικατέστησε τις επωνυμίες Esso, Enco και Humble στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Exxon καθιερώθηκε ως το νέο, ενιαίο εμπορικό σήμα για όλα τα πρώην καταστήματα Enco και Esso. Το όνομα Esso ήταν το εμπορικό σήμα της Standard Oil Company του New Jersey και προκάλεσε διαμαρτυρίες από άλλα spinoffs της Standard Oil λόγω της φωνητικής ομοιότητάς του με το ακρωνύμιο του ονόματος της μητρικής εταιρείας, Standard Oil. Ως αποτέλεσμα, η Standard Oil Company του Νιου Τζέρσεϋ περιορίστηκε στη χρήση του Esso στις ΗΠΑ, εκτός από εκείνες τις πολιτείες που της απονεμήθηκαν στον αντιμονοπωλιακό διακανονισμό Standard Oil του 1911.
Σε πολιτείες όπου η χρήση του ονόματος Esso ήταν περιορισμένη, η εταιρεία κυκλοφορούσε με τις μάρκες Humble ή Enco. Η μάρκα Humble χρησιμοποιήθηκε στους σταθμούς του Τέξας για δεκαετίες, καθώς αυτές οι εργασίες ήταν υπό την καθοδήγηση της θυγατρικής Humble Oil & Refining Company του New Jersey. Στα μέσα έως τα τέλη της δεκαετίας του 1950, η χρήση της μάρκας Humble εξαπλώθηκε σε άλλες νοτιοδυτικές πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της Αριζόνα, του Νέου Μεξικού και της Οκλαχόμα.
Η αλλαγή στην επωνυμία ήρθε μετά την επιτυχή δοκιμή μάρκετινγκ του ονόματος Exxon, κάτω από δύο πειραματικά λογότυπα, το φθινόπωρο και το χειμώνα του 1971–1972. Μαζί με το νέο όνομα, η Exxon τοποθετήθηκε σε ένα ορθογώνιο λογότυπο χρησιμοποιώντας κόκκινα γράμματα και μπλε διακοσμητικά σε λευκό φόντο, παρόμοιο με το γνωστό χρωματικό σχέδιο στα παλιά λογότυπα Enco και Esso.
Η απεριόριστη διεθνής χρήση της δημοφιλούς μάρκας Esso ώθησε την Exxon να συνεχίσει να τη χρησιμοποιεί εκτός των ΗΠΑ. Η Esso είναι η μόνη ευρέως χρησιμοποιούμενη επωνυμία Standard Oil που απομένει. Άλλες, όπως αυτή της Chevron, διατηρούν μερικούς σταθμούς με την επωνυμία Standard σε συγκεκριμένες πολιτείες προκειμένου να διατηρήσουν τα εμπορικά τους σήματα και να εμποδίσουν άλλους να τα χρησιμοποιήσουν.
Στις 24 Μαρτίου του 1989, σε μια από τις χειρότερες διαρροές πετρελαίου στην Αμερικανική ιστορία, ένα δεξαμενόπλοιο ιδιοκτησίας της Exxon, το Exxon Valdez, έπεσε στον ύφαλο Bliff, χύνοντας το φορτίο του πάνω από δέκα εκατομμύρια γαλόνια αργού πετρελαίου στην περιοχή του Prince William Sound στην Αλάσκα και προκάλεσε τον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων θαλασσοπούλων και θαλάσσιων θηλαστικών. Το πλοίο οδηγήθηκε από έναν καπετάνιο με ιστορικό καταδίκης για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, και η Exxon διατάχθηκε από την κριτική επιτροπή να πληρώσει ποινικές αποζημιώσεις ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτή η απόφαση τελικά μειώθηκε, μετά από πολλαπλές προσφυγές, σε μόλις 500 εκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2008.
Ως αποτέλεσμα της πανδημίας του COVID-19, τον Ιούλιο του 2020, η Exxon ανακοίνωσε μεγάλες περικοπές δαπανών και θέσεων εργασίας, προκειμένου να εξοικονομήσει μέρισμα μετόχων 8%. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Reifinitiv Eikon, η εταιρεία γνώρισε απώλεια 2,63 δισ. Δολαρίων και οι μετοχές της μειώθηκαν κατά 35%. Αργότερα, τον Οκτώβριο του 2020, η Exxon δημοσίευσε μια δήλωση που επεκτείνεται στις προγραμματισμένες περικοπές, αναφέροντας ότι το 15 % του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού της εταιρείας θα απολυθεί τα επόμενα δύο χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των απολύσεων 1.900 θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ, μειώνοντας το συνολικό παγκόσμιο εργατικό δυναμικό κατά 14.000 υπαλλήλους. Τον Φεβρουάριο του 2021, η Exxon ανακοίνωσε ότι το 2020 κατέγραψε ζημία 22,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, προσθέτοντας ότι σχεδιάζει να επενδύσει 3 δισεκατομμύρια δολάρια τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Exxon Office Systems
Υπό την καθοδήγηση των πληρωμένων συμβούλων της στο Boston Consulting Group, η Exxon ανακοίνωσε τη δεκαετία του 1970 ότι θα ανταγωνιζόταν την IBM και την Xerox. Το ρητό της ήταν "Η πληροφορία είναι το λάδι του 21ου αιώνα". Δημιούργησε τα Exxon Office Systems, τα οποία αναμενόμενα απέτυχαν, αφού "η γιγαντιαία εταιρεία πετρελαίου απέτυχε να συνειδητοποιήσει πλήρως τις λεπτότητες της διαχείρισης μικρών εταιρειών υψηλής τεχνολογίας". Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η Exxon έθεσε στο εμπόριο τις συσκευές φαξ και το λογισμικό της μέσω της Sears. Η Exxon ανακοίνωσε το κλείσιμο της επιχείρησης στα τέλη του 1984.
Εταιρική εικόνα
Το ορθογώνιο λογότυπο της Exxon, με τη μπλε λωρίδα στο κάτω μέρος και την κόκκινη γραφή με τα δύο «Χ» να συνδέονται μεταξύ τους, σχεδιάστηκε από τον γνωστό βιομηχανικό στυλίστα Raymond Loewy. Τα αλληλένδετα 'Χ' ενσωματώνονται στο σύγχρονο εταιρικό λογότυπο της ExxonMobil. Στα μέσα του 2016, στο πλαίσιο ενός εταιρικού rebranding που συνοδεύει την κυκλοφορία των προϊόντων καυσίμου της ExxonMobil "Synergy", το μικρού μεγέθους λεκτικό σήμα Exxon από το εταιρικό λογότυπο της ExxonMobil έγινε το κύριο λογότυπο της μάρκας.
Το 1985, η Minolta εισήγαγε ένα σύστημα αυτόματης εστίασης SLR κάμερας με το όνομα "Maxxum" στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αρχικά, οι κάμερες (όπως η Maxxum 7000) φακοί και φλας χρησιμοποιούσαν ένα λογότυπο με το Χ σταυρωμένο στο «MAXXUM». Η Exxon θεώρησε ότι αυτό ήταν παραβίαση του εμπορικού τους σήματος και ως αποτέλεσμα, η Minolta είχε τη δυνατότητα να διανείμει κάμερες που είχαν ήδη παραχθεί, αλλά αναγκάστηκε να αλλάξει το στιλιστικό «XX» και να το αλλάξει στη νέα παραγωγή. Η ExxonMobil μήνυσε παρόμοια την 21st Century Fox για το καλωδιακό της κανάλι FXX, αλλά και οι δύο μεριές συμφώνησαν να απορρίψουν την αγωγή τον Οκτώβριο του 2015.
Κλαυδία της Γαλλίας (1499-1524)
Η Κλαυδία της Γαλλίας (Claude de France, 13 Οκτωβρίου 1499 – 20 Ιουλίου 1524), κόρη του Λουδοβίκου ΙΒ', κληρονόμησε το δουκάτο της Βρετάνης από τη μητέρα της, Άννα της Βρετάνης, και έγινε βασίλισσα της Γαλλίας ως η πρώτη σύζυγος του Φραγκίσκου Α'.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΒ΄ και της Άννας της Βρετάνης. Πρώτη σύζυγος του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄ και μητέρα του μετέπειτα βασιλιά Ερρίκου Β΄.
Καθώς η μητέρα της πέθανε χωρίς αρσενικούς απογόνους, τα δίκαια της Βρετάνης πέρασαν σε αυτήν. Το 1504, η μητέρα της πέτυχε την ανεξαρτησία της Βρετάνης από το Γαλλικό στέμμα και υποσχέθηκε να δώσει το χέρι της κόρης της Κλαυδίας στον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄, με την υπόσχεση να του δώσει σαν προίκα τα εδάφη της Βρετάνης και της Βουργουνδίας. Οι Γάλλοι ευγενείς όμως δεν ήθελαν τον συγκεκριμένο αρραβώνα, που θα οδηγούσε σε μια παρηκμασμένη Γαλλία, και τον διέλυσαν.
Σύζυγος του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄
μικρογραφία|αριστερά|200px|Η βασίλισσα Κλαυδία Οι Γάλλοι ευγενείς πίεσαν τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄ να αρραβωνιάσει την κόρη του με τον Φραγκίσκο, δούκα του Ανγκουλέμ, που θα τον διαδεχόταν σύμφωνα με τον ισχύοντα Σαλικό νόμο. Το 1506, το επτάχρονο κορίτσι αρραβωνιάστηκε τον Φραγκίσκο και το 1514 με τον θάνατο της μητέρας της έγινε δούκισσα της Βρετάνης.
Με τον πρόωρο θάνατο της Κλαυδίας, το 1524, τη διαδέχθηκε στη Βρετάνη ο μεγαλύτερος γιος της, Φραγκίσκος Γ΄ της Βρετάνης, δελφίνος της Γαλλίας (1518 – 1536). Μετά τον θάνατο του Φραγκίσκου τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος, μετέπειτα βασιλιάς της Γαλλίας.
Όταν ο σύζυγός της, Φραγκίσκος, έγινε βασιλιάς το 1515, δύο από τις κυρίες της αυλής ήταν οι Αγγλίδες Μαρία και Άννα Μπολέιν. Η Μαρία έγινε ερωμένη του βασιλιά, ενώ η Άννα ήταν επίσημη διερμηνέας απέναντι στους Άγγλους επισκέπτες, αλλά επέστρεψε στην Αγγλία το 1521 προκειμένου να γίνει βασίλισσα.
Η Κλαυδία ξόδεψε όλη τη ζωή της σε εγκυμοσύνες, ενώ κρατούσε αυστηρούς ηθικούς κανόνες στην οικογένειά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Δούκισσες του Μιλάνου Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Mobil
Η Mobil, παλαιότερα γνωστή ως Socony-Vacuum Oil Company, είναι μια μεγάλη αμερικανική εταιρεία πετρελαίου η οποία συγχωνεύθηκε με την Exxon το 1999 για να σχηματίσουν μια μητρική εταιρεία με την επωνυμία ExxonMobil. Στο παρελθόν αποτελούσε μία από τις λεγόμενες Seven Sisters (Επτά Αδελφές), που κυριάρχησαν στην παγκόσμια βιομηχανία πετρελαίου από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 ως το 1970.
Σήμερα, η Mobil συνεχίζει να υφίσταται ως ένα σημαντικό εμπορικό σήμα στο πλαίσιο της συνδυασμένης εταιρείας, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις εξακολουθεί να διαθέτει πρατήρια καυσίμων με δικό τους κατάστημα διαφόρων ειδών. Τα πρώην κεντρικά γραφεία της Mobil στην κομητεία Φάιφαξ της Βιρτζίνια, χρησιμοποιήθηκαν ως κεντρικά γραφεία της ExxonMobil μέχρι το 2015, όταν οι εργαζόμενοι της ExxonMobil ενοποιήθηκαν σε μια νέα εταιρική περιοχή στο Σπρινγκ του Τέξας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Καταστροφή στο αεροδρόμιο της Τενερίφης
thumb|right|285px|Το κουφάρι του αεροσκάφους της KLM στον διάδρομο Στις 27 Μαρτίου 1977, στις 17:07:49 τοπική ώρα, δύο επιβατικά αεροπλάνα τύπου Boeing 747, που εξυπηρετούσαν τις πτήσεις KLM 4805 και Pan Am 1736, συγκρούσθηκαν σε διάδρομο του Βόρειου Αεροδρομίου της Τενερίφης (τότε «Los Rodeos») στα Κανάρια Νησιά. Η σύγκρουση αυτή προκάλεσε τον θάνατο 583 ανθρώπων και παραμένει μέχρι σήμερα το πιο πολύνεκρο αεροπορικό δυστύχημα στην ανθρώπινη ιστορία.
Μια βομβιστική τρομοκρατική επίθεση που είχε προηγηθεί στο Αεροδρόμιο Γκραν Κανάρια και προκάλεσε μόνο τραυματισμούς, είχε ως αποτέλεσμα την ανακατεύθυνση πολλών πτήσεων στο Los Rodeos, μεταξύ των οποίων και των δύο που προκάλεσαν το δυστύχημα. Σύντομα στο αεροδρόμιο δημιουργήθηκε συμφόρηση από τα παρκαρισμένα αεροσκάφη, που κατέλαβαν όλη την επιφάνεια του μοναδικού τροχοδρόμου και τα προς αναχώρηση αεροσκάφη υποχρεώθηκαν να στέκονται στον διάδρομο προσαπογειώσεων. Τούφες πυκνής ομίχλης σέρνονταν στο αεροδρόμιο, οπότε η ορατότητα ήταν πολύ περιορισμένη για τους κυβερνήτες και τον πύργο ελέγχου.
Η σύγκρουση συνέβη όταν το αεροσκάφος της KLM άρχισε να τρέχει με μέγιστη ισχύ για απογείωση, ενώ το αεροσκάφος της Pan Am, τυλιγμένο στην ομίχλη, βρισκόταν στον διάδρομο ετοιμαζόμενο να στρίψει στον τροχόδρομο. Η σύγκρουση και η πυρκαγιά που προκλήθηκε σκότωσε όλους τους επιβαίνοντες στο πρώτο σκάφος και τους περισσότερους από τους επιβαίνοντες στο δεύτερο, όπου επεβίωσαν 61 άνθρωποι στο εμπρόσθιο τμήμα του αεροσκάφους.
thumb|right|285px|Αναπαράσταση με [[Γραφικά υπολογιστών|γραφικά υπολογιστή της στιγμής πριν από τη σύγκρουση. Μέρος της ομίχλης έχει αφαιρεθεί, ώστε να είναι ορατά τα αεροσκάφη.]] Οι μετέπειτα έρευνες των ισπανικών αρχών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η βασική αιτία του δυστυχήματος ήταν η απόφαση του κυβερνήτη της KLM Γιάκομπ Φελντχόιζεν φαν Ζάντεν (Jacob Veldhuyzen van Zanten) να απογειωθεί, επειδή είχε νομίσει λανθασμένα ότι είχε δοθεί άδεια για απογείωση από τον Έλεγχο Εναέριας Κυκλοφορίας. Ολλανδοί ερευνητές έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στην αμοιβαία παρεξήγηση στη ραδιοεπικοινωνία ανάμεσα στο πλήρωμα της KLM και τον έλεγχο κυκλοφορίας, αλλά τελικώς η KLM παραδέχθηκε πως το δικό της πλήρωμα έφερε την ευθύνη για το δυστύχημα και συμφώνησε να αποζημιώσει τους συγγενείς όλων των θυμάτων.
Η καταστροφή είχε μόνιμη επίδραση στην πολιτική αεροπορία, αναδεικνύοντας ειδικότερα τη ζωτική σημασία της χρήσεως προτυποποιημένης φρασεολογίας στις ραδιοεπικοινωνίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τενεριφη
Μουσείο Ελ Γκρέκο, Τολέδο
Το σπίτι και το μουσείο
Το μουσείο άνοιξε για πρώτη φορά το 1911 και βρίσκεται στην εβραϊκή συνοικία του Τολέδο. Αποτελείται από δύο κτίρια, ένα σπίτι του 16ου αιώνα με αυλή και ένα κτίριο των αρχών του 20ου αιώνα που σχηματίζει το μουσείο, καθώς και έναν κήπο. Στο σπίτι έχει αναδημιουργηθεί το σπίτι του Ελ Γκρέκο, το οποίο δεν υπάρχει πλέον. Το μουσείο φιλοξενεί πολλά έργα τέχνης του Ελ Γκρέκο, ειδικά από την ύστερη περίοδο του. Υπάρχουν επίσης πίνακες από άλλους Ισπανούς καλλιτέχνες του 17ου αιώνα, καθώς και έπιπλα της εποχής και κεραμικά από την Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα στην Επαρχία Τολέδο.
Συλλογή
Εκτός από άλλα έργα του Ελ Γκρέκο, το μουσείο έχει πίνακες από διάφορους Ισπανούς καλλιτέχνες.
36α Annie Awards
Η τελετή για τα 36α Annie Awards διεξήχθη στις 30 Ιανουαρίου 2009, στο Royce Hall στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λος Άντζελες 2008 Annie Awards
Ισίδωρος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Ισίδωρος μπορεί να αναφέρεται (κατά τον χρόνο εμφάνισης τους):
Άλλες χρήσεις
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
10370 Υλονόμη
Η 10370 Υλονόμη ή 1995 DW2 είναι ένας κένταυρος που τέμνει της τροχιές του Ουρανού και του Ποσειδώνα. Ανακαλύφθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1995.
Παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ δείχνουν μια διάμετρο 70 ±20 χιλιόμετρα.
Τροχιά
Η Υλονόμη επηρεάζεται στο περιήλιο από τον Ουρανό και στο αφήλιο από τον Ποσειδώνα. Το 3478, η Υλονόμη θα περάσει περίπου 85Gm από τον Ουρανό και η μέση ακτίνα της τροχιάς της θα μειωθεί στις 23,5ΑΜ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υλονόμη
CARDS
Το πρόγραμμα CARDS ή Κοινοτική Βοήθεια για την Ανοικοδόμηση την Ανάπτυξη και τη Σταθεροποίηση είναι ένα χρηματοδοτικό μέσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αντικείμενο τη στήριξη της συμμετοχής των χωρών της Δυτικών Βαλκανίων στη διαδικασία σταθεροποίησης και σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η βοήθεια απευθύνεται στις εξής χώρες: Κροατία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βόρεια Μακεδονία, Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο σύμφωνα με το ψήφισμα 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το πρόγραμμα θεσπίστηκε το 2000 από τον Κανονισμό 2666/2000 του Συμβουλίου. Εντούτοις κατέστη λειτουργικό υπό τον δικό του κανονισμό μόλις το 2001, καθώς το πρώτο διάστημα στήριζε έργα που χρηματοδοτούνταν προηγόυμένως από τα προγράμματα PHARE και OBNOVA. Ο συνολικός προϋπολογισμός των πράξεων του CARDS ανερχόταν σε €5,13 εκατομμύρια για την περίοδο 2000-2006. Από το 2007 το πρόγραμμα αντικαθίσταται από τον Μηχανισμό Προενταξιακής Βοήθειας ο οποίος καλύπτει τόσο υποψήφιες όσο και δυνάμει υποψήφιες χώρες.
Στόχοι
Ο κύριος στόχος του προγράμματος είναι να στηρίξει την ανοικοδόμηση, ανάπτυξη και σταθεροποίηση. Εντούτοις ύστερα από μια αρχική έμφαση στη μεταπολεμική και μετακομμουνιστική ανασυγκρότηση η προσοχή του προγράμματος στράφηκε σε πράξεις οικοδόμησης θεσμών. Συγκεκριμένοι στόχοι του είναι οι εξής:
Διαχείριση του Προγράμματος
Η ευθύνη για το πρόγραμμα μεταφέρθηκε το 2005 από τη Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Σχέσεων στη Γενική Διεύθυνση Διεύρυνσης. Έχει δυαδικό σύστημα διαχείρισης καθώς το τμήμα της διαχείρισης του προγράμματος που κάλυπτε τη Σερβία, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο και την ΠΓΔΜ ασκούνταν από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ανασυγκρότησης (Ε.Υ.Α) η οποία έδρευε στη Θεσσαλονίκη, ενώ η λοιπή βοήθεια ακολουθεί ένα αποσυγκεντρωμένο σύστημα καθώς τη διαχειρίζονται οι αποστολές της ΕΕ στην Κροατία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και την Αλβανία. Το πρόγραμμα έχει και ένα περιφερειακό σκέλος που απορροφά 10% της συνολικής χρηματοδότησης, ένα μάλλον καινοτόμο χαρακτηριστικό σε σχέση με τη βοήθεια στο παρελθόν, το οποίο υπογραμμίζει την έμφαση της ΕΕ στην περιφερειακή συνεργασία στα Δυτικά Βαλκάνια. Δύο κύριες αξιολογήσεις του CARDS έχουν υποβληθεί καλύπτοντας τόσο τα τμήματα του προγράμματος υπό τον κανονισμό του CARDS (Κανονισμός του Συμβουλίου 2666/2000) όσο και εκείνα υπό τον κανονισμό της Ε.Υ.Α (Κανονισμός του Συμβουλίου 2667/2000) η δεύτερη μάλιστα κατέθεσε προτάσεις για το μέλλον της Υπηρεσίας.
Για κάθε χώρα ένα στρατηγικό πλαίσιο περιλαμβάνεται στα Έγγραφα Στρατηγικής κατά Χώρα και τα Πολυετή Ενδεικτικά Προγράμματα και Ετήσια Σχέδια Δράσης αποτελούν τη βάση του προγραμματισμού. Ύστερα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης το 2003 και την έγκριση της ατζέντας της Θεσσαλονίκης με μέτρα εμπνευσμένα από την προενταξιακή διαδικασία, Ευρωπαϊκές Εταιρικές Σχέσεις θεσπίστηκαν για κάθε χώρα και οι οποίες αποτελούν τη βάση της βοήθειας υπό το CARDS. Η προγραμματική περίοδος τελειώνει επίσημα το 2006 αλλά πράξεις από τα υπόλοιπα του CARDS θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται στη νέα δημοσιονομική περίοδο (2007-2013) περίπου ως το 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προγράμματα Ευρωπαϊκής Ένωσης
Καίτη Γκρέυ
Η Καίτη Γκρέυ (πραγματικό όνομα: Αθανασία Γκιζίλη ) (Μυτιληνιοί Σάμου, 14 Μαΐου 1924) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια του ελαφρού και λαϊκού τραγουδιού.
Βιογραφία
Η Γκρέυ γεννήθηκε στο χωριό Μυτιληνιοί της Σάμου και έχει τρία αδέλφια. Υιοθετήθηκε από την οικογένεια Καλαϊτζή και μεγάλωσε στον Πειραιά.
Αρχικά έγινε ηθοποιός στα μπουλούκια της Ρίτας Τσάκωνα και αργότερα τραγούδησε ελαφρό τραγούδι με τον Γιάννη Βέλλα καθώς και άλλους καλλιτέχνες του είδους. Πρότυπό της υπήρξε ο Τζίμης Μακούλης. Το πρώτο της τραγούδι το ηχογράφησε το 1952 και ήταν η δημιουργία του Γιώργου Μητσάκη "Το μαράζι". Μετά την επιτυχία που σημείωσε, κατάφερε να γίνει το πρώτο όνομα στα μεγαλύτερα κέντρα της εποχής αλλά και να γραμμοφωνήσει όλους τους μεγάλους συνθέτες της εποχής της.
Ερμήνευσε τις πρώτες εκτελέσεις τραγουδιών συνθετών όπως: Μάρκος Βαμβακάρης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Βασίλης Τσιτσάνης, Γιώργος Μητσάκης, Χρήστος Κολοκοτρώνης, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Κώστας Βίρβος, Θόδωρος Δερβενιώτης, Μπάμπης Μπακάλης, Γιώργος Ζαμπέτας και Πάνος Τζαβέλλας.
Συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες όπως: Ρόζα Εσκενάζυ, Στράτος Παγιουμτζής, Στέλιος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Πόλυ Πάνου, Μαίρη Λίντα, Γιώτα Λύδια, Αντώνης Ρεπάνης, Στράτος Διονυσίου, Ριτα Σακελλαρίου, Σπύρος Ζαγοραίος, Πάνος Γαβαλάς, Γιώργος Νταλάρας, Ελένη Βιτάλη,  Γλυκερία, Χαρούλα Αλεξίου, Κωνσταντίνα, Άλκηστις Πρωτοψάλτη,  Δήμητρα Γαλάνη,  Αντώνης Βαρδής, Στέφανος Κορκολής, Χρήστος Δάντης, Εκεινος και Εκείνος.
Για ένα μεγάλο διάστημα βρέθηκε στα μεγαλύτερα κέντρα της Αμερικής, της Αυστραλίας, του Καναδά και της Γερμανίας γνωρίζοντας τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Τζίμι Χέντριξ, τη Ρίτα Χέιγουορθ, τη Μαρία Κάλλας, τον Σταύρο Νιάρχο και τον Αριστοτέλη Ωνάση.
Στη δεκαετία του ΄60 ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη τραγουδίστρια έχοντας ημερομίσθιο που ξεπερνούσε ακόμα και τις 8.000 δραχμές. Αυτό αναγνωρίστηκε και από τα ελληνικά δικαστήρια σε μια δικαστική μάχη που υπήρχε με ιδιοκτήτη νυχτερινού κέντρου της εποχής. Ηχογράφησε περισσότερα από 1.500 τραγούδια, μέχρι και το 1996, οπότε και αποσύρθηκε από τη δισκογραφία και τα νυχτερινά κέντρα. Το 1995 ο Κώστας Φέρρης υπογράφει συμβόλαιο με τον ΑΝΤ1 για τη μεταφορά της θρυλικής ζωής της στην μικρή οθόνη. Ωστόσο αυτό δεν έμελλε να επιτευχθεί εξολοκλήρου μιας και το κόστος του προϋπολογισμού δεν έφτασε και για τα 26 επεισόδια που είχε υπογραφεί η σύμβαση. Τα γυρίσματα έγιναν σε Ελλάδα, Τουρκία και Αίγυπτο ενώ το τραγούδι των τίτλων "Εγώ σε νίκησα ζωή" με ερμηνευτή τον Γιάννη Πάριο δε βγήκε ποτέ στη δισκογραφία. Το 2006 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία της, με τίτλο Έτσι όπως τα έζησα.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε και χώρισε σε νεαρή ηλικία. Ήταν για πέντε χρόνια αρραβωνιασμένη με τον Στέλιο Καζαντζίδη, και έπειτα με τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Επίσης είχε δεσμό με τον εφοπλιστή Νίκο Λαιμό, αλλά και με τον ηθοποιό Κώστα Καρρά.
Παντρεύτηκε δύο φορές: με τον Νίκο Ηλιάδη, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τον Φίλιππο (1947) και τον Βασίλη (1950-2021), και με τον χρυσοχόο Μιχάλη Παπαναστασόπουλο. Εγγονή της είναι η τραγουδίστρια Αγγελική Ηλιάδη.
Κατοικεί μόνιμα στη Νέα Σμύρνη.
Τραγούδια
Μερικά από τα γνωστότερα τραγούδια που ερμήνευσε είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Νηντερμαγερίτης
Ο νηντερμαγερίτης (αγγλ. niedermayerite) είναι θειικό ένυδρο ορυκτό του καδμίου και του χαλκού. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Δρα Γκέρχαρντ Νηντερμάγερ (Gerhard Niedermayr, 1941– ), γεωλόγο και ορυκτολόγο, διευθυντή του Naturhistorisches Museum της Βιέννης, Αυστρία, ο οποίος συνέγραψε μελέτη περί τοπικής ορυκτολογίας των Ανατολικών Άλπεων.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Πρόκειται για σπανιότατο ορυκτό, το οποίο σχηματίζεται στις ζώνες οξείδωσης υδροθερμικών αποθέσεων πλούσιων σε ψευδάργυρο και χαλκό, σε λατυποπαγή μάρμαρα ως προϊόν εξαλλοίωσης χαλκοπυρίτη και γρηνοκίτη.
Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι η γύψος, ο μαλαχίτης, ο χαλκανθίτης, ο βροσαντίτης, ο ημιμορφίτης, ο υδροζινκίτης, ο αουριχαλκίτης, ο σφαλερίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο γρηνοκίτης και ο γαληνίτης. Αναφέρονται επίσης και τα (πολύ σπανιότερα) μοντεπονίτης, οταβίτης και χολεΐτης.
Απαντάται μόνο στη Γιούτα των ΗΠΑ (ορυχείο Hidden Treasure Mine) και στα μεταλλεία Λαυρίου - ορυχείο «Εσπεράντσα» (όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό - type locality - TL) και στο ορυχείο «Βίλλια». Δεν έχουν αναφερθεί εμφανίσεις του σε άλλες περιοχές.
Λόγω σπανιότητας είναι ορυκτό περιζήτητο από συλλέκτες.
Σημειώσεις
Νηντερμαγεριτης Κατηγορία:Ορυκτά του καδμίου Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Χετεφερές (πριγκίπισσα)
Η Πριγκίπισσα Χετεφερές (ή Χετεφερές Α) ήταν Αιγύπτια πριγκίπισσα που έζησε κατά τη διάρκεια της Τέταρτης Δυναστείας. Ήταν η κόρη του Φαραώ Σνεφρού και γυναίκα του βεζίρη Ανκχάφ.
Βιογραφία
Η Χετεφερές ήταν κόρη του Σνεφρού και μητέρα της ήταν η Βασίλισσα Χετεφερές Α΄. Η Χετεφερές παντρεύτηκε τον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό της Ανκχάφ, ο οποίος ήταν βεζίρης. Η Χετεφερές αναπαριστάται στον τάφο του Ανκχάφ στην Γκίζα (τάφος G 7010). Είχε τους τίτλους "μεγαλύτερη από τις κόρες του σώματος του βασιλιά", "αυτή που αγαπά (ο βασιλιάς)" και "Πριγκίπισσα του Σνεφρού". Ως γυναίκα βεζίρη και αδελφή του Φαραώ Χέοπα πρέπει να ήταν άτομο κάποιας σπουδαιότητας.
Τάφος
Ο σύζυγος της Χετεφερές Ανκχάφ είχε ένα μεγάλο μασταμπά (τάφος G 7510) στο ανατολικό πεδίο στη Γκίζα. Όπως αναφέρθηκε, η διακόσμηση περιλαμβάνει την απεικόνιση του εγγονού του, κάτι που υποδηλώνει ότι ο τάφος κατασκευάστηκε και διακοσμήθηκε σε προχωρημένο σημείο της ζωής του Ανκχάφ Δεν υπάρχει ταφικός χώρος για τη Χετεφερές σε αυτόν το τάφο, άρα μπορεί να πέθανε πριν την ολοκλήρωση του τάφου και να είχε ταφεί αλλού.
Χαντίθα
Η Χαντίθα (αραβ. حديثة) είναι πόλη του Ιράκ, στο Κυβερνείο Αλ Ανμπάρ, περίπου 240 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Βαγδάτης και πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος. Είναι αγροτική πόλη, κτισμένη πάνω στον ποταμό Ευφράτη, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 34°08΄23΄΄ Βόρειο και μήκος 42°22΄41΄΄ Ανατολικό και σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 107 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 46.500 κάτοικοι, οι περισσότεροι Άραβες και Σουνίτες μουσουλμάνοι. Η πόλη βρίσκεται κοντά στην τεχνητή λίμνη Καντισίγια (Μπουχαϊράτ αλ Καντισίγια), η οποία δημιουργήθηκε με την ανέγερση του (ομώνυμου της πόλεως) Φράγματος Χαντίθα, του μεγαλύτερου στο Ιράκ.
Γεωργία και άρδευση
Οι όχθες του Ευφράτη στο Διαμέρισμα Χαντίθα καταλαμβάνονται από καλώς αρδευόμενα αγροκτήματα, με μεγάλη παραγωγή εδώδιμων αγροτικών προϊόντων. Επιπλέον υπάρχει σημαντική εκτροφή αιγοπροβάτων, ενώ τροφή αποκτάται και με ψάρεμα στον ποταμό ή στην τεχνητή λίμνη Καντισίγια.
Κατά την είσοδο στο «υπο-διαμέρισμα» της Πόλεως της Χαντίθα, το πιθανότερο είναι ο επισκέπτης να δει σήματα του δήμου με την απεικόνιση ενός νεροτροχού, μια αναφορά στην ιστορία της περιοχής: Οι ντόπιοι ισχυρίζονται ότι τα αρχαία ερείπια πάνω ή κοντά στον Ευφράτη αποτελούσαν τμήμα αντλητικού συστήματος με νεροτροχούς, που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή εποχή. Οι κάτοικοι τότε υποτίθεται ότι είχαν κατασκευάσει νεροτροχούς ώστε να εγκαταστήσουν ένα περιορισμένο υδραγωγικό σύστημα, παρόμοιο με εκείνο που εξυπηρετούσε την ίδια την αρχαία Ρώμη. Το εάν στρατιώτες ή πολίτες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατοίκησαν ποτέ στη Χαντίθα παραμένει ανοικτό ζήτημα.
Το κλίμα της Χαντίθα είναι κλίμα «θερμής ερήμου» (BWh στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με τις βροχές να πέφτουν τον χειμώνα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι 21,1 °C και η μέση ετήσια βροχόπτωση περίπου 127 χιλιοστόμετρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαντιθα
Κλιμάκι Διρφύων Εύβοιας
Το Κλιμάκι Διρφύων ή Μίστρου είναι πολύ μικρός ποιμενικός οικισμός του δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων, στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2 χλμ. ΝΑ. από τον Μίστρο, 31 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου) και 31 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Χαλκίδα. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Μίστρο, τον Άνω Μίστρο και το Μαυρόπουλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Μίστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διρφύων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 8 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Εύβοια και τον Δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Κλιμάκι Καμαρίτσας ή Ψαχνών και τον Δήμο Κύμης - Αλιβερίου το Κλιμάκι Πετριών.
Αρδασίρ
Το όνομα Αρδασίρ μπορεί να αναφέρεται:
Θάλασσα των Φιλιππίνων
Το υποθαλάσσιο ανάγλυφο είναι πολύπλοκο και ποικιλόμορφο. Ο πυθμένας είναι μία λεκάνη με μια σειρά από γεωλογικές πτυχές και ζώνες ρήξης. Τα νησιωτικά τόξα, που είναι οι κορυφογραμμές που σχηματίστηκαν από την κίνηση των τεκτονικών πλακών και προεξέχουν από την επιφάνεια του ωκεανού, περικλείουν τη θάλασσα των Φιλιππίνων στα βόρεια, ανατολικά και νότια. Σε αυτά περιλαμβάνονται το σύμπλεγμα νησιών Ρίου Κίου και οι Μαριάνες. Στη θάλασσα υπάρχουν βαθιές ωκεάνιες τάφροι, όπως η Τάφρος των Φιλιππίνων και η Τάφρος των Μαριάνων, όπου βρίσκεται το βαθύτερο σημείο ολόκληρου του πλανήτη Γη.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Τοποθεσία της θάλασσας των Φιλιππίνωνμικρογραφία|Η θάλασσα των Φιλιππίνων όπως φαίνεται από τον [[Διεθνής Διαστημικός Σταθμός|Διεθνή Διαστημικό Σταθμό]]
Τοποθεσία
Η Θάλασσα των Φιλιππίνων έχει τις Φιλιππίνες και την Ταϊβάν στα δυτικά, την Ιαπωνία στα βόρεια, τις νήσους Μαριάνες στα ανατολικά και το Παλάου στα νότια. Συνορεύει με τις θάλασσες:
Εκταση
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει τη Θάλασσα των Φιλιππίνων ως «η περιοχή του Βόρειου Ειρηνικού Ωκεανού στα ανοιχτά ανατολικά των Φιλιππίνων», οριοθετημένη ως εξής: Στα δυτικά. Τα ανατολικά όρια του Ανατολικού Ινδικού Αρχιπελάγους, της Θάλασσας της Νότιας Κίνας και της Θάλασσας της Ανατολικής Κίνας.
Στο βορρά. Η νοτιοανατολική ακτή του Κιούσου, τα νότια και τα ανατολικά όρια της εσωτερικής θάλασσας του Σέτο και η νότια ακτή της νήσου Χονσού.
Στα ανατολικά. Η κορυφογραμμή που συνδέει την Ιαπωνία με τα νησιά Ογκασαβάρα, τα νησιά Ηφαίστεια και τα νησιά των Κλεφτών (Μαριάνες), με όλα αυτά να περιλαμβάνονται στη Θάλασσα των Φιλιππίνων.
Στα νότια. Μία γραμμή που περνά από τα νησιά Γκουάμ, Γιαπ, Παλάου και Χαλμαχέρα.
Γεωλογία
μικρογραφία|Τάφροι και ηφαιστειακά τόξα του Δυτικού Ειρηνικού ωκεανού Η «Τεκτονική πλάκα της θάλασσας των Φιλιππίνων» σχηματίζει τον πυθμένα της. Βυθίζεται κάτω από την «Μετακινούμενη τεκτονική ζώνη των Φιλιππίνων», η οποία φέρει το μεγαλύτερο μέρος του αρχιπελάγους των Φιλιππίνων και την ανατολική Ταϊβάν. Μεταξύ των δύο πλακών υπάρχει η τάφρος των Φιλιππίνων, που έχει μήκος 1.320 χλμ., πλάτος 30 χλμ. και μέγιστο βάθος 10.540 μ.
Η τάφρος των Μαριάνων είναι η βαθύτερη τάφρος στον κόσμο. Έχει τοξοειδές σχήμα, βάθος 10.984 μ. (± 25 μ.), μήκος 2.550 χλμ. και πλάτος 69 χλμ. Η τάφρος των Ρίου Κίου βρίσκεται κατά μήκος των ομώνυμων νησιών, έχει μέγιστο βάθος 7460 μ. και μήκος 1398 χλμ. Σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα της υποβύθισης του ωκεάνιου φλοιού της Πλάκας των Φιλιππίνων κάτω από τον ηπειρωτικό φλοιό της Ευρασιατικής πλάκας με μία ταχύτητα 5 εκ./έτος. Η τάφρος του Νανκάι έχει βάθος πάνω από 4.000 μ. και σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα της υποβύθισης του φλοιού της Πλάκας των Φιλιππίνων κάτω από το Ιαπωνικό τμήμα της Ευρασιατικής πλάκας με βορειοδυτική κατεύθυνση και ρυθμό 4-7 εκ./ετήσια. Η τάφρος των Ίζου-Ογκασαβάρα, που βρίσκεται στην περιοχή των ομώνυμων νησιών, Ίζου και Ογκασαβάρα, έχει μέγιστο βάθος 9768 μ.
Θαλάσσια βιοποικιλότητα
Τα νερά΄των Φιλιππίνων είναι ένα πολύ πλούσιο οικοσύστημα στο οποίο ζουν 3.212 είδη ψαριών (από τα οποία τα 731 έχουν εμπορική αξία), 648 είδη μαλακίων, 168 είδη χονδριχθύων, 1.755 είδη ψαριών που ζουν σε κοραλλιογενείς υφάλους, 820 είδη άλγη, 1062 είδη θαλάσσιων φυκιών, 486 είδη κοραλλιών, και χιλιάδες άλλα είδη οργανισμών. Επίσης 5 είδη θαλάσσιας χελώνας που είναι προστατευόμενα και 28 είδη θαλάσσιων θηλαστικών.
Τρίγωνο των Κοραλλιών
Ένα μέρος της θάλασσας των Φιλιππίνων συμπεριλαμβάνεται στο Τρίγωνο των Κοραλλιών, που θεωρείται ως ένα «παγκόσμιο επίκεντρο της θαλάσσιας βιοποικιλότητας» και εκτείνεται σε 6 χώρες. Φιλοξενεί το 76% (περίπου 600) των γνωστών ειδών κοραλλιών, το 37% (περίπου 2.500) των ειδών ψαριών που ζουν σε κοραλλιογενείς υφάλους, και είναι χώρος αναπαραγωγής για τον τόνο, και απειλούμενα είδη όπως φάλαινες, θαλάσσιες χελώνες, σαλάχια, κ.α.
Ωστόσο, οι ωκεανοί απειλούνται από την υπεραλίευση, τη ρύπανση, την βιομηχανική ανάπτυξη και την κλιματική αλλαγή.
Άννα Αικατερίνη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ
Η Άννα Αικατερίνη (γερμ. Anne Katerine von Bassau-Ottweiler, 31 Ιανουαρίου 1653 - 15 Φεβρουαρίου 1731) ήταν κόρη του Κόμη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ και με τον γάμο της έγινε Βιλντ- και Ρηνεγραβίνη του Ζαλμ-Ντάουν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη Λουδοβίκου του Νάσσαου-Ότβαϊλερ και της Δωροθέας Αικατερίνης, κόρης του Χριστιανού Α΄ του Μπίρκενφελντ-Μπίσβαϊλερ.
Γεννήθηκε στο Ότβαϊλερ και απεβίωσε στην πατρίδα της, το Ότβαϊλερ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 11 Νοεμβρίου 1671, σε ηλικία 18 ετών, με τον Ιωάννη Φίλιππο Β΄ του Ζαλμ-Ντάουν και είχαν παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Λίνος Χρυσικόπουλος
Ο Λίνος-Σπυρίδων Χρυσικόπουλος (Κέρκυρα, 1 Δεκεμβρίου 1992) είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,08 μέτρα αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ / πάουερ φόργουορντ για την ομάδα του Προμηθέα Πατρών.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Χρυσικόπουλος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στον Φαίακα Κέρκυρας. Το καλοκαίρι του 2008, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο, με τον Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.
Τον Ιανουάριο του 2013 επέστρεψε στην Ελλάδα, υπογράφοντας στον ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν. Ακολούθησε η θητεία του για δύο χρόνια στον ΚΑΟΔ, ενώ το 2015 υπέγραψε με τη Νέα Κηφισιά, όπου παρέμεινε για μία αγωνιστική περίοδο, προτού επιστρέψει στον Π.Α.Ο.Κ. Στον Π.Α.Ο.Κ έμεινε για μία τριετία. Την τελευταία του περίοδο με τους Θεσσαλονικείς σε 28 αγώνες είχε 9,1 πόντους με 3 ριμπάουντ μέσο όρο.
Στις 24 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε για τα επόμενα τρία χρόνια από την Α.Ε.Κ. Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας 2019-20, με την ΑΕΚ να κερδίζει στον τελικό τον Προμηθέα Πατρών με 61-57. Στις 23 Ιανουαρίου 2021, έγινε γνωστή αποχώρηση του Χρυσικόπουλου από την Α.Ε.Κ, ωστόσο στις 27 του ίδιου μήνα ανακοινώθηκε η παραμονή του στην ομάδα. Τη σεζόν 2020-21, σε 30 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ελλάδας είχε 8,3 πόντους με 38,7% στα τρίποντα, 2,7 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ σε 18,9 λεπτά συμμετοχής. Στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς λιγκ, σε 10 αγώνες είχε 6,2 πόντους μέσο όρο και 2,1 ριμπάουντ σε 18,1 λεπτά συμμετοχής.
Στις 9 Αυγούστου 2021, έγινε επίσημα παίκτης του Περιστερίου, με την ομάδα των Δυτικών Προαστίων να ανακοινώνει την απόκτηση του διεθνούς φόργουορντ, για την αγωνιστική περίοδο 2021-22. Στις 18 Απριλίου 2022, τέθηκε εκτός ομάδας με τον σύλλογο να ανακοινώνει πως η εν λόγω απόφαση θα διαρκέσει μέχρι το τέλος της σεζόν. Αγωνίστηκε σε 16 παιχνίδια του Πρωταθλήματος Ελλάδας έχοντας κατά μέσο όρο 7,2 πόντους, 2,2 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ κατά μέσο όρο, σουτάροντας με 49% στα δίποντα και 30% στα τρίποντα.
Στις 18 Αυγούστου 2022, ανακοινώθηκε από τον Κολοσσό Ρόδου. Στις 23 Οκτωβρίου κόντρα στον Προμηθέα, κατέγραψε μια ιστορική επίδοση, καθώς έφτασε τους 1.500 πόντους στην καριέρα του στο ελληνικό πρωτάθλημα σε 246 αγώνες.
Στις 7 Αυγούστου 2023, έγινε επίσημα παίκτης του Προμηθέα Πατρών για την αγωνιστική περίοδο 2023-24.
Εθνική Ελλάδος
Σε ηλικία δεκαπέντε ετών αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ελλάδος παίδων, στο τουρνουά Φιλίας του 2007 στο Ούντινε της Ιταλίας. Το καλοκαίρι του 2009, αγωνίστηκε με την εθνική Ελλάδος εφήβων στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στη Γαλλία και η ελληνική ομάδα κατέλαβε την 13η θέση. Συνολικά, με την εθνική ομάδα παίδων πραγματοποίησε 30 συμμετοχές σκοράροντας 298 πόντους, με την εθνική εφήβων 35 συμμετοχές με 454 πόντους και με την εθνική νέων ανδρών 12 συμμετοχές με 145 πόντους.
Με την εθνική ανδρών αγωνίστηκε για πρώτη φορά στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019. Ήταν παρών στο Προολυμπιακό τουρνουά του Καναδά, στο οποίο η Εθνική έχασε την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, αφού ηττήθηκε στον τελικό από την Τσεχία 97-72.
Συνολικά, με το εθνόσημο στους άνδρες έχει 15 αγώνες με 62 πόντους (μ.ο: 4.13).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νέας Κηφισιάς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Μπιέλλα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γκαμπί
Στο σκάκι, ονομάζουμε γκαμπί (Gambit) μία στρατηγική ανοίγματος στην οποία μία από τις πλευρές, συχνότερα τα λευκά, θυσιάζει υλικό, συνήθως κάποιο πιόνι, με την σκοπό να επιτύχει στρατηγικά οφέλη.
Σκοπός της στρατηγικής του Γκαμπί
Η πλευρά που θυσιάζει υλικό έχει σκοπό:
Πηγές
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα Κατηγορία:Ορολογία σκακιού
Συμβούλιο Περιφερειακής Συνεργασίας
Το Συμβούλιο Περιφερειακής Συνεργασίας ή RCC (αγγλικά: Regional Co-operation Council) είναι ένα περιφερειακό δίκτυο συνεργασίας των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με δεδηλωμένο σκοπό την προώθηση αμοιβαίας συνεργασίας και την Ευρωπαϊκή και Ευρω-Ατλαντική ολοκλήρωση της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με σκοπό την αναζωογόνηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης στην περιοχή προς όφελος των λαών της. Διαδέχτηκε το Σύμφωνο Σταθερότητας για την Νοτιοανατολική Ευρώπη στις 27 Φεβρουαρίου του 2008. Το ΣΠΣ συντονίζεται με την Διαδικασία Συνεργασίας της Νοτιονατολικής Ευρώπης.
Έδρα του ΣΠΣ είναι το Σαράγεβο, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και στεγάζεται στο Κτήριο Φιλίας Ελλάδας Βοσνίας-Ερζεγοβίνης που αποτελεί δωρεά της Ελλάδας.
Εξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:Βαλκάνια Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
ΕΤΕΚΑ
Η ΕΤΕΚΑ είναι εταιρεία πετρελαιοειδών η οποία εδρεύει στο Πέραμα της Αττικής στην Ελλάδα. Διαθέτει επίσης έδρα στο 10ο χιλιόμετρο της περιφερειακής εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Κιλκίς. Η εταιρεία δραστηριοποιείται στην Ελλάδα.
Ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1983, εφοδιάζοντας τα πλοία με καύσιμα. Το ίδιο έτος η εταιρεία έκανε μία σημαντική αγορά, καθώς απέκτησε τις εγκαταστάσεις της Ελληνικής Βιοµηχανίας Υπολειµµάτων Νάφθης (ΕΛΒΥΝ) στο Πέραμα.
Τη δεκαετία του 2000, η εταιρεία κατάφερε να ανταπεξέλθει στη δύσκολη οικονομική συγκυρία, με κύκλο εργασιών στα 513.595.276 ευρώ το 2008 και με καθαρά κέρδη της τάξεως των 715.506 ευρώ το 2009.
Αρχίας ο Μυτιληναίος
Ο Αρχίας υπήρξε ελάχιστα γνωστός ποιητής. Πρέπει να ήταν σύγχρονος του Αρχία του Αντιοχέα, με τον οποίον ο Beckby τον ταυτίζει. Υπάρχουν 4 επιγράμματα στην Παλατινή Ανθολογία με το όνομά του, από τον Στέφανο του Μελέαγρου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Αρχαίοι Λέσβιοι
Ράντοβις
Το Ράντοβις (Радовиш ) είναι πόλη στο νοτιοανατολικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη νοτιοανατολική περιοχή. Η πόλη είναι η έδρα του Δήμου Ράντοβις, ο οποίος απλώνεται στους πρόποδες του Όρους Πλατσκόβιτσα και στο βόρειο τμήμα της κοιλάδας Ράντοβις-Στρώμνιτσα. Ο κύριος δρόμος M6 Στιπ-Ράντοβις-Στρώμνιτσα βρίσκεται εφαπτομενικά στην κοινότητα του Ράντοβις. Ο δρόμος αυτός αποτελεί κύρια οδό επικοινωνίας με άλλα μέρη της χώρας.
Πληθυσμός και εθνότητες
Σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 2002, ο πληθυσμός της πόλης Ράντοβις είναι 16.233 κάτοικοι, ενώ στον δήμο, συμπεριλαμβανομένων δηλαδή και των χωριών υπάρχουν 28.244 κάτοικοι.
Η εθνοτική δομή του πληθυσμού που ζει στην πόλη είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας
Ζυλ Χόφμαν
Ο Ζυλ Χόφμαν, γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1941 στο Έχτερναχ του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και είναι Γάλλος βιολόγος λουξεμβουργιανής καταγωγής. Είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών από το 1992, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το 2007-2008, και της Γαλλικής Ακαδημίας από το 2012. Μαζί με τους Μπρους Μπάουτλερ και Ραλφ Στάινμαν, του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 2011. Από το 2012, κατέχει την έδρα Ολοκληρωμένης δομικής Βιολογίας στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου (Unistra).
Παιδική ηλικία και σπουδές
Ο Ζυλ Αλφόνς Νικολά Χόφμαν γεννήθηκε στη μέση του πολέμου και μεγάλωσε μαζί με τον αδελφό του Ζαν-Πολ στη μικρή πόλη Εχτερνάχ. Ο πατέρας του Ζος Χόφμαν (1911-2000), καταγόταν από μια απλή οικογένεια αγροτών από την ύπαιθρο του Λουξεμβούργου και ήταν καθηγητής βιολογίας. Η μητέρα του ήταν κόρη χασάπη από το Εχτέρναχ.
Πρώτες θέσεις εργασίας
Αφού έγινε βοηθός στη Σχολή Θετικών Επιστημών του Στρασβούργου το 1963, ο Ζυλ Χόφμαν εντάχθηκε στο CNRS το 1964. Πέρασε όλη του την καριέρα εκεί. Ο Ζυλ Χόφμαν δημιούργησε και διεύθυνε το εργαστήριο του CNRS "Ανοσολογική απόκριση και ανάπτυξη στα έντομα", το οποίο βρίσκεται στο Ινστιτούτο Μοριακής και Κυτταρικής Βιολογίας του CNRS στο Στρασβούργο. Το 1970, ο Ζυλ Χόφμαν έγινε Γάλλος υπήκοος, και όπως αναφέρθηκε ο ίδιος με συγκίνηση   "Μια ερευνητική καριέρα ήταν αδιανόητη εκείνη την εποχή με την παραμονή μου στο Λουξεμβούργο. Αποφάσισα λοιπόν να ζητήσω τη γαλλική υπηκοότητα, η οποία ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για μια ακαδημαϊκή θέση εκείνα τα χρόνια. Ένα βήμα που μου κόστισε την λουξεμβουργιανή υπηκοότητα, αλλά χάρη στο οποίο απέκτησα το χρυσό μετάλλιο του CNRS". Σήμερα είναι ομότιμος διευθυντής έρευνας του CNRS και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Μετά από μια περίοδο μεταδιδακτορικής εκπαίδευσης στη Γερμανία μεταξύ 1972 και 1974, με τον Πέτερ Κάρλσον, ο οποίος είχε μόλις περιγράψει τη δομή της εκδυσόνης - μιας στεροειδούς ορμόνης των εντόμων -, διαδέχθηκε τον Πιερ Ζολί το 1978 ως επικεφαλής του εργαστηρίου για τη "Χημική βιολογία των εντόμων". Στη συνέχεια εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, αρχικά στο Ινστιτούτο Ζωολογίας και στη συνέχεια στο Ινστιτούτο Μοριακής και Κυτταρικής Βιολογίας, το οποίο διηύθυνε από το 1992 έως το 2005, και όπου αφιερώθηκε στη μελέτη των μηχανισμών της έμφυτης ανοσίας και της έκφρασης των γονιδίων άμεσης απόκρισης στη μύγα του ξυδιού, του υποδοχέα Toll. Προσδιόρισε τους μοριακούς μηχανισμούς αυτής της έμφυτης ανοσίας σε ένα κορυφαίο άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science το 1999.
Το 1993, ο Ζυλ Χόφμαν διοργάνωσε στις Βερσαλλίες το πρώτο συνέδριο για την έμφυτη ανοσία, μαζί με τον Τσαρλς Τζέινγουεϊ του Πανεπιστημίου Γέιλ, τον Άλαν Εζεκόβιτς του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, τον Σουντζί Νατόρι του Πανεπιστημίου του Τόκιο και τον Φώτη Καταφό, διευθυντή του Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.
Αναγνώριση
Στις 5 Ιανουαρίου 2012, η Γαλλική Ακαδημία ανακοίνωσε επίσημα την υποψηφιότητά του για την έδρα αριθ. 7, η οποία ήταν κενή μετά το θάνατο της Ζακλίν ντε Ρομιγί. Εξελέγη κατά τη συνεδρίαση της Πέμπτης 1 Μαρτίου 2012 με 17 ψήφους επί 2313. Διάδοχος της Ζακλίν ντε Ρομιγί, τον υποδέχθηκε ο Ιβ Πουλιουκέν στις 30 Μαΐου 2013.
Ο Ζυλ Χόφμαν είναι παθιασμένος με το διάβασμα, την πεζοπορία και τη γρηγοριανή ψαλμωδία, πραγματοποιώντας ένα τελετουργικό προσκύνημα με τη σύζυγό του και τα παιδιά του Μαρκ και Ιζαμπέλ στο αβαείο του Χόενμπουργκ στο όρος Σαιντ-Οντίλ.
Επιστημονικές συνεισφορές
μικρογραφία|Πρόσοψη του Ινστιτούτου Μοριακής και Κυτταρικής Βιολογίας του [[Στρασβούργο|Στρασβούργου|260x260εσ]] Το 1959, σε ηλικία 18 ετών, ο Ζυλ Χόφμαν δημοσίευσε το πρώτο του άρθρο για τα υδρόβια ετερόπτερα του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου στα Αρχεία του Ινστιτούτου του Λουξεμβούργου, Τμήμα Φυσικών, Φυσικών και Μαθηματικών Επιστημών.
Το χρυσό μετάλλιο του CNRS απονεμήθηκε σε αναγνώριση "των ανακαλύψεών του [που] οδήγησαν σε μια νέα θεώρηση των αμυντικών μηχανισμών που χρησιμοποιούν οι οργανισμοί, από τους πιο πρωτόγονους μέχρι τον άνθρωπο, κατά των μολυσματικών παραγόντων".
Αφορούν κυρίως το έμφυτο ανοσοποιητικό σύστημα των εντόμων. Τόνισε έτσι την ύπαρξη στη Δροσόφιλα υποδοχέων Toll για ορισμένους μύκητες που ενεργοποιούν τη σύνθεση ορισμένων αντιμυκητιασικών μορίων.
Το 1996, ο Μπρούνο Λεμέτρ και ο Ζυλ Χόφμαν έδωσαν την πρώτη γενετική απόδειξη της συμμετοχής των υποδοχέων τύπου Toll στην έμφυτη ανοσία στη Δροσόφιλα. Η ανακάλυψη αυτή χάρισε στον Χόφμαν το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 2011,.
Τιμές
Η σχολική ομάδα στο Λιπσχάιμ της Αλσατίας πήρε το όνομά του το 2013 και εγκαινιάστηκε υπό την παρουσία του.
Το Γυμνάσιο Ρομπερτσάου στο Στρασβούργο μετονομάστηκε σε κολλέγιο Ζυλ-Χόφμαν (Collège Jules-Hoffmann) στις 18 Οκτωβρίου 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι βιολόγοι Κατηγορία:Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής 2017–18
Για την περίοδο 2017–18, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Ανατολικής Αττικής.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2017–18, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής είναι η εξής:
Επανεμφανίστηκε στη Γ΄ Κατηγορία ο ΑΠΟ Νικηφόρος και στην ίδια κατηγορία επέλεξε να δηλώσει συμμετοχή και ο Ολυμπιακός Λαυρίου, δευτεραθλητής της προηγούμενης περιόδου στην Α ΕΠΣΑΝΑ. Η Δόξα Ποντίων δε δήλωσε συμμετοχή.
Α´ Κατηγορία
Πρωταθλητής για την περίοδο 2017-18 ανακηρύχθηκε ο Παλληνιακός.
Β´ Κατηγορία
Η δεύτερη κατηγορία είναι αντίστοιχα και η δεύτερη σε κατάταξη. Αποτελείται και αυτή από 16 συλλόγους. Πηγή: ΕΠΣΑΝΑ
Γ΄ Κατηγορία
Πηγή: ΕΠΣΑΝΑ
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Τέχνες του θεάματος
Τέχνες του Θεάματος (αγγλ. performing arts), «Παραστασιακές» και «ερμηνευτικές τέχνες» είναι οι Τέχνες που παρουσιάζονται / εκτελούνται από εξειδικευμένους καλλιτέχνες - ερμηνευτές μπροστά σε κοινό, με σκοπό την ψυχαγωγία, τη διασκέδαση αλλά και την έκφραση καλλιτεχνικών αναζητήσεων, με κύριο μέσο το σώμα του καλλιτέχνη
Στις τέχνες του θέαματος περιλαμβάνονται το θέατρο, η μουσική, ο χορός, ως πρωτεύουσες μορφές τέχνης, συνυφασμένες με τον ανθρώπινο πολιτισμό, αλλά και η όπερα, οι μουσικοχορευτικές παραστάσεις, το κουκλοθέατρο, οι μαριονέτες, το Θέατρο Σκιών, η παντομίμα, η όρθια κωμωδία (Stand up comedy), η δραματοποιημένη αφήγηση, ο μοντέρνος χορός, το σύχρονο τσίρκο, οι ταχυδακτυλουργικές επιδείξεις, οι επιδείξεις δεξιοτεχνίας, και άλλες.
Χαρακτηριστικό αυτών των τεχνών και η ειδοποιός διαφορά τους από τις άλλες Τέχνες, είναι ότι δημιουργούνται με σκοπό να παρουσιαστούν μπροστά σε θεατές, σε ειδικά διαμορφωμένους για τον σκοπό αυτό, χώρους, και οι οποίες αποτελούν λόγω της φύσης τους, εφήμερες δημιουργίες. Η ανάπτυξη ωστόσο της κινηματογράφησης, έχει επιτρέψει και την εκ των υστέρων θέαση των έργων.
Οι εκτελεστές των παραστάσεων, ονομάζονται ερμηνευτές ή και καλλιτέχνες και η δημιουργία των παραστάσεων συνήθως αποτελεί το σύνολο των προσπαθειών εξειδικευμένων ανθρώπων του κάθε είδους.
Το Θέατρο ως παράσταση
Το θέατρο αποτελεί τη βάση όλων των τεχνών του θεάματος, αφού εμπεριέχει δυνητικά όλες τις άλλες τέχνες: τη Λογοτεχνία, την Ποίηση, τη Ζωγραφική, τη Γλυπτική, το Χορό, τον Κινηματογράφο, το Τραγούδι. Η ύπαρξη πολλών διαφορετικών ειδικοτήτων (ηθοποιός, σκηνοθέτης, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, μακιγιέζ, μουσικός) και του κειμένου είναι που μετατρέπει μια παράσταση σε καλλιτεχνικό έργο. Η θεατρική παράσταση έχει το μοναδικό προνόμιο να είναι καλλιτεχνικό δημιούργημα εσαεί πρωτότυπο, αφού καμμία παράσταση δεν μπορεί να είναι ίδια με την επόμενη ή την προηγούμενη.
Τα είδη του θεάτρου είναι:
Ο Χορός ως παράσταση
Ο χορός είναι μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης που γενικά αναφέρεται στην κίνηση του ανθρώπινου σώματος, συνήθως ρυθμική και σε αρμονία με τη μουσική, που αποσκοπεί στην ψυχαγωγία του ακροατηρίου στο χώρο των παραστάσεων. Οι ορισμοί για το τι συνιστά τον χορό εξαρτώνται από τους κοινωνικούς, πολιτισμικούς, αισθητικούς, καλλιτεχνικούς και ηθικούς περιορισμούς και κυμαίνονται από τις μηχανικές κινήσεις των παραδοσιακών χορών έως τις κωδικοποιημένες, βιρτουόζικες τεχνικές του μπαλέτου.
Ο χορός εμπίπτει στις Τέχνες του Θεάματος όταν οργανώνεται ως παράσταση μπροστά σε ζωντανό κοινό. Τέτοιες είδους παραστάσεις με βάση τον χορό μπορεί να είναι:
Η Μουσική ως παράσταση
Καθώς η μουσική είναι πρωτεϊκή τέχνη, εύκολα εναρμονίζεται με λυρικά για τραγούδια όπως και οι φυσικές κινήσεις στο χορό. Επιπλέον, έχει την ικανότητα να διαμορφώνει τις ανθρώπινες συμπεριφορές και να επηρεάζει τα συναισθήματά. Στις τέχνες του θεάματος η μουσική μπορεί να πάρει τους παρακάτω μορφές:
Επισκόπηση της ιστορίας των τεχνών του θεάματος στη Δύση
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Μάσκες της κωμωδίας και της τραγωδίας του [[Αρχαίο ελληνικό θέατρο|αρχαιοελληνικού θεάτρου όπως απεικονίζονται σε μωσαϊκό της έπαυλης του Αδριανού στο Τίβολι, Ιταλίας.]]
Με αρχή τον 6ο αιώνα π.Χ., η Κλασική περίοδος το Θέατρο (ο κύριος πυλώνας των Τεχνών του Θεάματος) ξεκίνησε στην Ελλάδα από τους τραγικούς ποιητές όπως ο Σοφοκλής. Κατά την Ελληνιστική περίοδο παρουσιάστηκε ευρέως η κωμωδία.