cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Βαληνάκης
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλετής στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του Μαρτίου 2004 ενώ τον Σεπτέμβριο του 2007 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Δωδεκανήσου. Την περίοδο που ήταν βουλευτής διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για τα πολιτικά και ευρωπαϊκά θέματα στις κυβερνήσεις Κώστα Καραμανλή (2004 και 2007 ). Ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας που διαπραγματεύθηκε το Κυπριακό στη Λουκέρνη οι οποίες οδήγησαν στην απόρριψη του Σχεδίου Ανάν και στην ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς όρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μετά τις εκλογές του 2009 ο Γιάννης Βαληνάκης, αποχώρησε από την πολιτική και δίδαξε σε πανεπιστήμια του εξωτερικού ενώ εργάστηκε στον κοινωφελή και ιδιωτικό τομέα διατηρώντας μόνο την ιδιότητα του συνεργάτη του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Βίλφριντ Μάρτενς, καθώς και του μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Μελετών του ΕΛΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Δωδεκανήσου Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Αθηνών
Στίβος στην Ολυμπιάδα 1906
Πίνακας μεταλλίων
Σημειώσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιάδα 1906 * Κατηγορία:Στίβος το 1906
Ράχη Σταυροδρομίου Αχαΐας
Λοιπά στοιχεία
Ενορία του χωριού είναι ο ναός των Αγίου Κωνσταντίνου και Αγίας Ελένης ενώ στην περιφέρεια του χωριού ανήκει και ο ναός της Παναγίας, ο λεγόμενος και "Παλαιομονάστηρο". Να μην συγχέεται με τη Ράχη Μόβρης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1939-40
Πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς
Πριν από το πανελλήνιο προηγήθηκε το πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς που ξεκίνησε στις 19 Νοεμβρίου 1939 με συμμετοχή 16 συλλόγων. Οι αγώνες έγιναν στο Πανεπιστημιακό Γυμναστήριο και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Το πλήθος των ομάδων ανάγκασε τον ΣΕΓΑΣ να δημιουργήσει για πρώτη φορά Α΄ και Β΄ κατηγορία. Συγκεκριμένα οι σύλλογοι αρχικά χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των οκτώ ομάδων και αγωνίστηκαν σε τουρνουά ενός γύρου. Εν συνεχεία οι τέσσερις πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο συγκρότησαν την Α΄ κατηγορία και οι υπόλοιποι τέσσερις την Β΄ κατηγορία, στην οποία εντάχθηκαν και όσοι σύλλογοι δεν μετείχαν στην προκριματική διαδικασία. Διεξήχθη πρωτάθλημα δύο γύρων για κάθε κατηγορία. Οι αγώνες της Α΄ κατηγορίας έληξαν στις 25 Μαΐου 1940 με πρωταθλητή τον Πανελλήνιο, έπειτα από συναρπαστική μάχη με τον Πανιώνιο. Στο αποφασιστικό μεταξύ τους ματς του β΄ γύρου ο Πανελλήνιος επικράτησε με 62-48.
Β΄ κατηγορία
Δεν μετείχαν αν και δήλωσαν συμμετοχή στην α΄ φάση:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα διεξήχθη από 15 ως 17 Ιουνίου 1940 "εις το "ηλεκτροφώτιστον γυμναστήριον του Σπόρτιγκ παρά το τέρμα Πατησίων". Δυνατότητα συμμετοχής είχαν όλες οι ομάδες Α΄ κατηγορίας, ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας ΑΟ Παλαιού Φαλήρου και οι πρωταθλήτριες των τοπικών πρωταθλημάτων της επαρχίας. Τελικά, συμμετείχαν μόνο σύλλογοι από το κέντρο (Αθήνα και Πειραιά). Οι αγώνες έγιναν με σύστημα νοκ-άουτ.
Βαθμολογία
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:20%"> 20px|Α1 Βαθμολογία 20px|Α1
Πηγές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1939 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1940
Ινδική άμυνα της βασίλισσας
Η Ινδική άμυνα της βασίλισσας (Queen's Indian Defense) ή πιο σύντομα Ινδική της βασίλισσας είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις αρχικές κινήσεις 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 (σε αλγεβρική σημειογραφία).
Θεωρία
Το άνοιγμα είναι συμπαγής άμυνα στην παρτίδα πιονιού της βασίλισσας. Η κίνηση 3...β6 αυξάνει τον έλεγχο των μαύρων πάνω στα λευκά κεντρικά τετράγωνα ε4 και δ5 καθώς προετοιμάζει το φιανκέτο του αξιωματικού της βασίλισσας, έτσι το όνομά του ανοίγματος προκύπτει από αυτόν τον ελιγμό. Όπως και στις άλλες Ινδικές άμυνες, τα μαύρα επιχειρούν να ελέγξουν το κέντρο με κομμάτια, αντί του κλασικού στυλ της κατοχής του με πιόνια.
Τα λευκά παίζοντας 3.Ιζ3 παρακάμπτουν την Νιμζοϊνδική άμυνα, η οποία προκύπτει μετά 3.Ιγ3 Αβ4. Η Ινδική άμυνα της βασίλισσας θεωρείται αδελφό άνοιγμα της Νιμζοϊνδικής, αφού και τα δύο ανοίγματα έχουν ως στόχο να παρεμποδίσουν τις προσπάθειες των λευκών να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο του κέντρου προωθώντας το πιόνι τους στο τετράγωνο e4. Από κοινού, αποτελούν δύο από τις πιο σεβαστές απαντήσεις των μαύρων στην κίνηση 1.δ4.
Βαριάντες
Η Ινδική άμυνα της βασίλισσας καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων στους κωδικούς E12–E19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Τζραντζόρ
Το Τζραντζόρ (αρμενικά: Ջրաձոր) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 284 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Ιωάννης Εμμανουήλ της Βιγιένα
Ο Ιωάννης-Εμμανουήλ, ισπαν. Juan-Manuel (5 Μαΐου 1282 - 13 Ιουνίου 1348) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν πρίγκιπας της Βιγιένα. Ήταν αξιοσημείωτος συγγραφέας.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Μανουήλ κυρίου της Βιγιένα και της Βεατρίκης της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας.
Έλαβε την κυριότητα της Βιγιένα και αναβαθμίστηκε σε δούκα και μετά πρίγκιπα της Βιγιένα. Επέλεξε τις συζύγους του με πολιτικά και οικονομικά κριτήρια και κατάφερε να παντρέψει τα παιδιά του με μέλη της βασιλικής οικογένειας. Έγινε ένας από τους πλουσιότερους και πιο δυνατούς άνδρες της εποχής του και έκοβε νομίσματα όπως οι ηγεμόνες.
Ασχολήθηκε με τη συγγραφή, ενασχόληση που οι ευγενείς θεωρούσαν κατώτερη της υψηλής θέσης του. Έγινε αξιοσημείωτος συγγραφέας της εποχής του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ του Οίκου Βαρκελώνης, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκα. Δεν απέκτησε απογόνους και το 1301 η Ελισάβετ απεβίωσε.
Ο Ιωάννης-Μανουήλ έκανε δεύτερο γάμο με την Κωνσταντία του Οίκου Βαρκελώνης, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας και είχε τέκνα:
Το 1327 απεβίωσε η Κωνσταντία και ο Ιωάννης-Μανουήλ έκανε τρίτο γάμο, με την εγγονή του εξαδέλφου του, τη Μπλάνκα δε Λα Θέρδα υ Λάρα (από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας), κόρη του Φερδινάνδου κυρίου της Λάρα και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Μιλούτιν Πέτροβιτς
Ο Μιλούτιν Πέτροβιτς (σερβικά : Милутин Петровић), (Λένοβατς 1791 – Ποζάρεβατς 21 Φεβρουαρίου 1861 ), ήταν Σέρβος αγωνιστής της πρώτης σερβικής εξέγερσης.
Ήταν αδελφός του Χαϋδούκου Βέλικο, μετά τον θάνατο του αδελφού του έγινε Βοεβόδας της Κράινα την 1 Αυγούστου 1813. Ήταν παντρεμένος με κόρη του καπετάν Ράντι Πέτροβιτς. Εγγονός του ήταν ο ιατρός και συνταγματάρχης Μιλίβογιε Πέτροβιτς (1877-1938), ο «ήρωας της Červntije», ένας από τους ιδρυτές της οδοντιατρικής στη Σερβία.
Ήταν μέλος της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της πρώτης βασιλείας του πρίγκιπα Μιχαήλο. Είχε προσωπική φιλία με τον Μίλος Ομπρένοβιτς όπου για τον τιμήσει έδωσε το όνομα του στην πόλη Πέτροβατς Μλάβι.
Τάφηκε στο νεκροταφείο του καθεδρικού ναού στο Ποζάρεβατς.
Δήμος Χορτιάτη
Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χ
Βουλευτικές εκλογές στο Κατάρ 2021
Στις 2 Οκτωβρίου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Κατάρ, για να εκλεγούν τα 30 από τα 45 μέλη της Συμβουλευτικής Συνέλευσης.
Αυτές ήταν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές που έγιναν στο Κατάρ, αφού το πολίτευμα της χώρας είναι απόλυτη μοναρχία και μέχρι τώρα τα μέλη της Συμβουλευτικής Συνέλευσης διορίζονταν από τον Εμίρη. Οι κάλπες άνοιξαν από τις 8.00 το πρωί μέχρι τις 18.00 το απόγευμα για τους εκλογείς. Από τους 284 υποψήφιους πολιτικούς οι 30 ήταν γυναίκες. Ο πληθυσμός της χώρας είναι γύρω στα 2,94 εκατομμύρια άτομα, αλλά οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι που έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν είναι λιγότερο από το 10% του πληθυσμού, γύρω στους 300.000.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Κατάρ, το οποίο εγκρίθηκε μετά το δημοψήφισμα του 2003, τα 30 από τα 45 μέλη της Συμβουλευτικής Συνέλευσης εκλέγονται με δημόσιες, άμεσες εκλογές, με μυστική ψηφοφορία για τετραετή θητεία. Τα υπόλοιπα 15 μέλη διορίζονται από τον εμίρη. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσοι είναι πολιτογραφημένοι στο Κατάρ από πριν το 1930 και οι απόγονοί τους που είναι ηλικίας άνω των 18 ετών. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό, δηλαδή ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους ανακηρύσσεται νικητής. Στο Κατάρ δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα, οπότε όλοι οι υποψήφιοι συμμετέχουν ως ανεξάρτητοι πολιτικοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Κατάρ Καταρ
Σαμακιά Πάτρας
Η Σαμακιά είναι περιοχή της Πάτρας. Αναφέρεται η ονομασία της συνοικίας και ως Σαμακά.
Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της πόλης, χτισμένη σε υψόμετρο περίπου 150 μέτρων στις δυτικές απολήξεις του Παναχαϊκού. Εκτείνεται ανάμεσα στις περιοχές της Αρόης, του Διάκου και της Παγώνας, γειτνιάζοντας με αυτές. Η συνοικία απέχει οδικώς περίπου 4 χιλιόμετρα από το ιστορικό κέντρο της Πάτρας.
Την περιοχή, μεταξύ άλλων, διασχίζουν οι οδοί Ανθίμου Γαζή, Δαμιλάρη, Διονύσου, Δασκαλογιάννη, Κατσώνη και Λεπενιώτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Μεγρασάτ
Το Μεγρασάτ ή Μεγκρασάτ (αρμενικά: Մեղրաշատ, έως το 1946 γνωστό ως Γαραμαχμέτ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 490 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
4 Αυγούστου
3 Αυγούστου | 4 Αυγούστου | 5 Αυγούστου
Η 4η Αυγούστου είναι η 216η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (217η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 149 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ιερά Πύλη
Η Ιερά Πύλη ήταν η αφετηρία της Αρχαίας Ιεράς Οδού, θεωρείται ότι κατασκευάστηκε στα χρόνια του Θεμιστοκλή και ανακαινίστηκε τον καιρό του Κόνωνα. Βρισκόταν 60 μέτρα νότια του Διπύλου, της κύριας εισόδου των Αθηνών, στα όρια του αρχαιολογικού χώρου του Κεραμεικού.
Από αυτό το σημείο ξεκινούσε η μεγάλη πομπή που μετέφερε τα ιερά της Δήμητρας στο ιερό της Ελευσίνας μέσω της Αρχαίας Ιεράς Οδού και προφανώς η ονομασία της προέκυψε από τον συσχετισμό αυτό. Πλήθος πιστών συγκεντρώνονταν στον χώρο ανάμεσα στο Δίπυλο και την Ιερά Πύλη, στο Πομπείο, με επικεφαλής το άγαλμα του θεού Ίακχου, ιερό του οποίου αναφέρει ο Παυσανίας  στα ανατολικά της Ιερής Πύλης. Περνώντας τις πύλες, συγκεντρώνονταν έξω από τα τείχη, στον χώρο όπου βρίσκεται σήμερα η συμβολή της οδού Πειραιώς με την Ιερά Οδό και συνέχιζαν την πορεία προς την Ελευσίνα.
Η Ιερά Πύλη δεν αναφέρεται καθόλου από τον Παυσανία κατά την περιήγησή του, καθώς ως σημείο εκκίνησής του αναφέρει το Δίπυλον. Προφανώς ο λόγος είναι ότι οι υπόλοιπες πύλες, πέραν του Διπύλου που είχε διατηρηθεί, είχαν καταργηθεί ή αντικατασταθεί από τον αυτοκράτορα Αδριανό γύρω στο 125 μ.Χ., όταν και κατασκεύασε νέο πιο εκτεταμένο τείχος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία τείχη της Αθήνας Κατηγορία:Κεραμεικός Κατηγορία:Πύλες στην Ελλάδα
Μπέβερλι Πέρντιου
Η Μπέβερλι Ηβς "Μπεβ" Πέρντιου (αγγλικά:Beverly Eaves "Bev" Perdue) (γεννημένη 14 Ιανουαρίου 1947) είναι μια Αμερικανίδα πολιτικός και μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος που χρηματίζει τρεχόντως 73η Κυβερνήτης της πολιτείας των ΗΠΑ Βόρειας Καρολίνας.Είναι η πρώτη γυναίκα κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας.
Η Πέρντιου άρχισε την πολιτική καριέρα της τη δεκαετία του 1980, υπηρετώντας στην Βουλή των Αντιπροσώπων της Βόρειας Καρολίνας. Υπηρέτησε τότε 5 θητείες στη Γερουσία της Βόρειας Καρολίνας πριν εκλεγεί 32η Αναπληρώτρια Κυβερνήτρια της Βόρειας Καρολίνας. Η Πέρντιου εκλέχθηκε στο αξίωμα του Κυβερνήτη της Βόρειας Καρολίνας το 2008 έναντι του τότε Δημάρχου της Σάρλοτ Πατ ΜακΚρόρυ με επίδοση 50% έναντι 46%, και αναμένεται ευρέως να αντιμετωπίσει τον Μακ Κρόρυ στην εκστρατεία της για μια δεύτερη θητεία το 2012. Her 2008 gubernatorial campaign went under State and Federal investigation, and was fined $30,000, but the Perdue Committee was later cleared of wrongdoing. Όταν η Χίλαρι Κλίντον αποσύρθηκε από την προεδρική εκστρατεία του 2008 οι The New York Times ανέφεραν την Πέρντιου ως μια ενδεχόμενη μελλοντική προεδρική υποψήφια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνήτες της Βόρειας Καρολίνας
Ελιά
Ιστορία
Η ελιά είναι γνωστή από τους αρχαιότατους χρόνους, και πιθανότατα κατάγεται από το χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, πατρίδα της ελιάς είναι η Αθήνα και η πρώτη ελιά φυτεύτηκε από την Αθηνά στην Ακρόπολη.
Είδη και ποικιλίες
thumb|right|300px|ώριμοι καρποί της ελιάς Είναι δέντρο αειθαλές, έχει φύλλα αντίθετα, λογχοειδή, δερματώδη, σκουροπράσινα στην άνω επιφάνεια και αργυρόχρωμα στην κάτω. Τα άνθη της είναι λευκωπά, μονοπέταλα και πολύ μικρά, σχηματίζουν ταξιανθία βότρυος και εμφανίζονται προς το τέλος Μαΐου, ενώ ο καρπός ωριμάζει και συλλέγεται κατά τα τέλη του φθινοπώρου και αρχές του χειμώνα. Ο κορμός της ελιάς είναι οζώδης και καλύπτεται από τεφρόφαιο φλοιό.
Το γένος Olea περιλαμβάνει τα εξής είδη και ποικιλίες:
Σε μερικές απ' αυτές τις ποικιλίες, με ορθολογική επιλογή, έχει επιτευχθεί μεγαλύτερη απόδοση σε ελαιόλαδο χάρη σε μια αξιόλογη σμίκρυνση του πυρήνα προς όφελος της σάρκας.
Η ποικιλία Γαλανή ή Στρογγυλολιά ή Πρασινολιά ή Στρογγυλοραχάτη ή Μηλολιά είναι ποικιλία που χρησιμοποιείται για την παραγωγή βρώσιμης και ελαιοποιήσιμης ελιάς.
Η ελιά ευδοκιμεί σε κλίματα εύκρατα χωρίς ακρότητες θερμοκρασίας (με μέση ετήσια θερμοκρασία 16οC) και υγρασίας, για αυτό είναι ευρύτατα διαδεδομένη στη μεσογειακή ζώνη (όπως στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Τουρκία, την Αλγερία και αλλού). Ευδοκιμεί σε πολλές περιοχές του κόσμου, αρκεί η θερμοκρασία να μη κατέρχεται πολύ και για μεγάλα χρονικά διαστήματα κάτω από το μηδέν. Γι' αυτό και ιδιαίτερα κατάλληλες περιοχές για την καλλιέργειά της είναι οι παραθαλάσσιες. Τα δένδρα φυτεύονται σε ευθείες σειρές ή σε ρομβοειδείς διατάξεις. Ανάλογα με την ποικιλία και την ποιότητα του εδάφους η απόσταση μεταξύ των σειρών κυμαίνεται από 7 έως 20 μέτρα. Η περιοχή στην οποία καλλιεργούνται ελαιόδενδρα ονομάζεται "ελαιώνας".
Η Στρογγυλολιά ανήκει στις τοπικές ποικιλίες της Χαλκιδικής και είναι επικρατούσα γηγενής ποικιλία στο Δήμο Σιθωνίας Χαλκιδικής. Καλλιεργείται από τα αρχαία χρόνια στην περιοχή και αποτελεί τη βασική καλλιεργήσιμη ποικιλία στην περιοχή καταλαμβάνοντας 42.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης. Στην περιοχή του Μεταγγιτσίου Χαλκιδικής καλλιεργείται σε ποσοστό 90% των ποικιλιών της περιοχής.
Η συγκομιδή της ελιάς
right|thumb|250px|Χρήση εργαλείου συγκομιδής ελιάς Η ελιά αποτελεί τη δημοφιλέστερη καλλιέργεια στην Ελλάδα από την οποία εδώ και δεκαετίες παράγονται προϊόντα εξαιρετικής ποιότητας που έχουν υψηλή ζήτηση σε όλο τον κόσμο. Ο καρπός της ελιάς ωριμάζει στα μέσα προς τέλη του φθινοπώρου, οπότε και ξεκινάει η συγκομιδή, ή το ''λιομάζωμα. Η συγκομιδή της ελιάς θεωρείται ένα από τα πιο κρίσιμα στάδια της ελαιοκαλλιέργειας, τόσο για τις επιτραπέζιες ποικιλίες ελιάς, όσο και για την παραγωγή ελαιολάδου.'' Η ποιότητα του λαδιού, που καθορίζεται από τις φυσικοχημικές ιδιότητές του, είναι σταθερή για μια μεγάλη χρονική περίοδο μετά την ωρίμανση των καρπών, τόση, όσο συνεχίζεται η διατήρηση των καρπών πάνω στο ελαιόδενδρο. Είναι όμως γνωστό, ότι οι οργανοληπτικές ιδιότητες των καρπών υποβαθμίζονται όσο καθυστερεί η συγκομιδή τους και ότι το πιο αρωματικό λάδι παράγεται στις αρχές της περιόδου ωρίμανσης των καρπών, ανεξάρτητα αν ένα αξιόλογο ποσοστό αυτών βρίσκεται σε πράσινη κατάσταση. Η ελιά παραδοσιακά μαζεύεται με το χέρι, και το μάζεμα της ελιάς αποτελεί εδώ και αιώνες σημαντική αγροτική δραστηριότητα σε πολλές περιοχές της Μεσογείου.
Στη σημερινή εποχή ευδοκιμεί ακόμη η παραδοσιακή μέθοδος συγκομιδής, με τη βοήθεια ίσως κάποιων νεότερων εργαλείων: τα κλαδιά περνιούνται με το "χτένι" για να αποσπαστεί ο καρπός με μεγαλύτερη ευκολία και ταχύτητα, ενώ το έδαφος κάτω από την ελιά στρώνεται με λιόπανα ή με ειδικό δίχτυ από συνθετικό υλικό. Σκάλες από ξύλο ή αλουμίνιο χρησιμοποιούνται για το μάζεμα των δυσπρόσιτων κλαδιών. Αφού πέσουν οι ελιές από το δέντρο, οι αγρότες τινάζουν τα άκρα των ελαιόπανων ώστε να δημιουργηθούν σωροί, οι οποίοι θα καθαριστούν με το χέρι ή με την κοσκοινίστρα από χοντρά κλαριά και τσαμπιά προκειμένου να τοποθετηθούν στη συνέχεια σε δοχεία μεταφοράς (κουβάδες, τενεκέδες κλπ.) και σακιά και να μεταφερθούν στον χώρο αποθήκευσης. Δεν είναι απαραίτητη η απομάκρυνση των φύλλων, αφού υπάρχει στο ελαιοτριβείο ειδικό μηχάνημα που τα απομακρύνει με αέρα. Εναλλακτική τεχνική είναι το "τίναγμα" της ελιάς με ξύλινα ραβδιά, η τεχνική όμως αυτή μπορεί να εφαρμοστεί μόνο όταν έχει ωριμάσει πλήρως ο καρπός και είναι εύκολη η απόσπασή του από το δέντρο. Τέλος, είναι σύνηθες κατά τη συγκομιδή να κόβονται με πριόνι επιλεγμένα κλαδιά του δέντρου, τόσο για τη διευκόλυνση της συγκομιδής, όσο και για να βοηθηθεί η σωστή ανάπτυξη του δέντρου.
thumb|left|Συγκομιδή ελιάς με περιστροφική βέργα και χτένι. Σε μεγάλους ελαιώνες χρησιμοποιούνται συχνά ειδικά μηχανήματα για τη συγκομιδή. Τα μηχανήματα χειρός (βέργες ελαιοσυλλογής) λειτουργούν συνήθως είτε με την αρχή της δόνησης (παλμική βέργα) ή της περιστροφής (περιστροφική βέργα) της κεφαλής, ή και συνδυασμό των δυο κινήσεων. Κοντά στη χειρολαβή προσαρτάται ο βενζινοκινητήρας ή ηλεκτροκινητήρας που δίνει κίνηση στη βέργα. Οι κατασκευαστές των βεργών ελαιοσυλλογής εξελίσσουν συνεχώς την τεχνολογία λειτουργίας, ώστε να αυξάνεται η απόδοση και ταυτόχρονα να ελαχιστοποιείται η ζημιά που προκαλεί το μηχάνημα στο ελαιόδεντρο. Στην κατεύθυνση αυτή, εμφανίστηκαν τελευταία στην αγορά βέργες ελαιοσυλλογής από τεχνολογικά προηγμένα υλικά όπως τα ανθρακονήματα (carbon fiber). Για ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα και απόδοση στη συγκομιδή υπάρχουν στην αγορά και αυτοκινούμενα μηχανήματα ελαιοσυλλογής. Λόγω της αρκετά υψηλής δαπάνης αγοράς τα μηχανήματα αυτά προορίζονται για ελαιώνες μεγάλης έκτασης, ενώ συχνά η αγορά τους εντάσσεται σε ευρωπαϊκά προγράμματα επιδοτήσεων για αγρότες.
Κατά τον μεσαίωνα στο Μεταγγίτσι Χαλκιδικής για την εξαγωγή του ελαιολάδου χρησιμοποιούσαν λαδοκοπάνες, ο αλεσμένος καρπός τοποθετούνταν σε σάκους από φυσικά υλικά και οι εργάτες τους χτυπούσαν με ξύλινες σανίδες ή τους πατούσαν με ξύλινα παπούτσια ή ακόμα και με γυμνά πόδια. Αργότερα για την εξαγωγή του ελαιολάδου χρησιμοποιούνται οι αλειτροδόπετρες, κάποιες από τις οποίες σώζονται μέχρι και σήμερα στην περιοχή.
Η ελιά στη διατροφή
Ο καρπός της ελιάς είναι πολύ βασικός για τη Μεσογειακή διατροφή, τόσο ως εδώδιμος όσο και επειδή από αυτόν παράγεται το ελαιόλαδο.
Ο καρπός της ελιάς είναι θαυμάσια πηγή μονοακόρεστων λιπαρών οξέων. Η ελιά παρέχει φυτικές ίνες και μέταλλα στον οργανισμό και είναι πηγή της βιταμίνης Ε, που είναι φυσικό αντιοξειδωτικό. Θεωρείται επίσης ότι η βιταμίνη Ε, επιβραδύνει τις αλλοιώσεις των κυτταρικών μεμβρανών και καταπολεμά την οστεοπόρωση.
Η ποικιλία Στρογγυλολιά ή Γαλανό χρησιμοποιείται για την παραγωγή εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου, το οποίο έχει πιστοποιηθεί ως ΠΟΠ με την ένδειξη «Γαλανό Μεταγγιτσίου Χαλκιδικής». Παράγεται από 90% ελαιοκάρπου της ποικιλίας Στρογγυλολιά και 10% από την ποικιλία Χονδροελιά Χαλκιδικής, η οποία επίσης είναι γηγενής ποικιλία. Έχει πράσινο-κίτρινο χρώμα και το χαρακτηριστικό φρουτώδες άρωμα της ελιάς. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα. Σημαντικό ρόλο στην υψηλή διατροφική του αξία παίζει η τοποθεσία της περιοχής καλλιέργειας, η πρώιμη συγκομιδή και ο τρόπος εξαγωγής του ελαιολάδου με τη μέθοδο της ψυχρής έκθλιψης.
Η ελιά στην ιατρική
μικρογραφία|Ελαιόδεντρα Από το 4000 π.Χ. ήταν γνωστή η χρήση του ελαιολάδου για θεραπευτικούς σκοπούς. Ο Αριστοτέλης μελέτησε το ελαιόδεντρο και ανήγαγε την καλλιέργεια του σε επιστήμη. Ο Σόλων (639-559 π.Χ.) πρώτος νομοθέτησε την προστασία του. Ο Όμηρος το παρομοίασε με χρυσό υγρό. Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της Ιατρικής, το περιγράφει σαν το τέλειο θεραπευτικό. Στις διασωθείσες εργασίες του αναφέρονται περισσότερες από 60 φαρμακευτικές και ιατρικές χρήσεις του ελαιολάδου. Αυτές περιλαμβάνουν δερματολογικές ασθένειες, μυϊκούς πόνους, θεραπεία του έλκους και της χολέρας, φλεγμονές των ούλων, αϋπνία, ναυτία, πυρετό και στομαχικούς πόνους. Ο Διοσκουρίδης ονομάζει το ελαιόλαδο προς την εν υγεία χρήσιν άριστον. Αναφέρει ποικίλες θεραπευτικές ιδιότητες κατά του έρπητος και της άφθας. Αναφέρει επίσης ότι το ελαιόλαδο από τις άγριες ελιές είναι στυπτικό και ευεργετικό για τις κεφαλαλγίες.
Στην ιστορία των αρχαίων Αιγυπτίων αναφέρεται ότι εκχύλισμα από τα φύλλα της ελιάς το χρησιμοποιούσαν για την διατήρηση του σώματος των νεκρών (μούμιων), αφού παρεμπόδιζε την ανάπτυξη μικροοργανισμών που καταστρέφουν τις σάρκες.
Η ελιά δώρο της θεάς Αθηνάς
Η ελιά αποτελεί ιερό δέντρο από τα αρχαία χρόνια και βρίσκεται υπό την προστασία της θεάς Αθηνάς. Όπως μας θυμίζει ο αρχαίος μύθος, στον αγώνα μεταξύ των θεών για την ανάδειξη του προστάτη των Αθηνών, που έγινε στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, νικήτρια βγήκε η Αθηνά δωρίζοντας στους Αθηναίους την πρώτη ελιά του κόσμου, που φύτρωσε εκεί όπου χτύπησε το δόρυ της. Το δέντρο αυτό ήταν χρήσιμο για τη διατροφή, το φωτισμό, τη θέρμανση, την υγεία και τον καλλωπισμό των Αθηναίων. Από τότε τα ελαιόδεντρα γύρω από την Αθήνα έγιναν ιερά. Αλίμονο σ' όποιον τολμούσε να τις πειράξει, αφού η τιμωρία ήταν ο εξοστρακισμός ή θάνατος.
Ο Αρισταίος και η ελιά
Γιος της Κυρήνης και του Απόλλωνα, ο Αρισταίος, μεγάλωσε κοντά στη Γαία και στις Ώρες, ενώ αργότερα τον ανέλαβαν οι Μούσες και οι Νύμφες.
δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ|Η ελιά η τιμημένη Οι Μούσες τον εκπαίδευσαν στη μαντική και στην ιατρική τέχνη. Οι Νύμφες του δίδαξαν την τέχνη της μελισσοκομίας, την παραγωγή του τυριού από το γάλα και τα μυστικά της καλλιέργεια του αμπελιού και της ελιάς.
Πιο συγκεκριμένα για την ελιά, οι Νύμφες του έδειξαν το μπόλιασμα της αγριελιάς, για να δίνει καρπό και το πιο σημαντικό, το άλεσμα του καρπού της ελιάς για να παίρνουν το λάδι, το πολύτιμο αυτό προϊόν για τη διατροφή και το εμπόριο των αρχαίων Ελλήνων. Θεωρείται πως ο Αρισταίος εφηύρε το ελαιοπιεστήριο, κάνοντας πιο εύκολη την παραγωγή του λαδιού.
Τη γνώση που απέκτησε κοντά στις Μούσες και τις Νύμφες, ο Αρισταίος τη διέδωσε στους ανθρώπους, ταξιδεύοντας σε πολλά μέρη της  Ελλάδας, της Σαρδηνίας και της Σικελίας. Λατρεύονταν ως ένας αγροτικός θεός και μάλιστα θεός – προστάτης των ελαιοπαραγωγών, κυρίως στα νησιά του Αιγαίου και ιδιαίτερα στην Κέα.
Η ελιά ως σύμβολο
Λόγω του σημαντικού ρόλου που έπαιξε η ελιά ανά τους αιώνες στην καθημερινότητα των λαών της Μεσογείου και ειδικότερα στην Ελλάδα, τα κλαδιά, ο καρπός αλλά και το ελαιόλαδο, ο «χυμός» του ελαιόδεντρου, έχουν συμβολικό χαρακτήρα και κατέχουν τιμητική θέση σε διάφορες δραστηριότητες της ζωής των κατοίκων της περιοχής.
Η ελιά στον αθλητισμό
thumb|150px|Χάλκινη κεφαλή πυγμάχου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών. Ο αθλητής στέφεται με κότινο, από τον οποίο σώζεται μόνο το στέλεχος. Πηγές αναφέρουν ότι οι έξι πρώτες Ολυμπιάδες είχαν ως έπαθλο ένα μήλο. Μετά καθιερώθηκε ως έπαθλο των Ολυμπίων ο κότινος, το στεφάνι από κλαδί της ιερής αγριελιάς που είχε βλαστήσει έξω από τον οπισθόδομο του ναού του Δία στην Ολυμπία. Στα Παναθήναια σημαντικό ρόλο έπαιζε η ελιά του Ερεχθείου, αλλά και τα στέφανα που φτιάχνονταν με τα κλαδιά της. Στην ιερή πομπή στους δρόμους της Αθήνας συμμετείχαν οι θαλλοφόροι, γέροντες ωραίοι και ευθυτενείς, που κρατούσαν στα χέρια τους κλάδους ελαίας. Οι Αθηναίοι, που θεωρούσαν τους εαυτούς τους πολιτισμένους, κρατούσαν κλαδιά ελιάς, ενώ οι χειραφετημένοι δούλοι και οι βάρβαροι κρατούν κλαδιά βελανιδιάς, αφού η βελανιδιά σηματοδοτεί τον πρωτόγονο πολιτισμό, την τραχύτητα και τη βιαιότητα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες ονομάστηκαν στεφανίτες ή ιεροί αφού τα έπαθλα είναι απλά στέφανα, σε αντίθεση με τα Παναθήναια που ήταν χρηματίτες, όπου το έπαθλο του στεφανιού ελιάς συνοδευόταν από βαρύτιμα υλικά έπαθλα.
Η ελιά ως διακοσμητικό στοιχείο
Σε ένδειξη της εκτίμησης που δείχνουν οι λαοί της Μεσογείου στην ελιά, πολλά αντικείμενα καθημερινής χρήσης διακοσμούνται με μοτίβα αποτελούμενα από κλαδιά και καρπούς του ελαιόδεντρου. Έτσι, συχνά συναντάμε στην Ελλάδα και στις άλλες μεσογειακές χώρες την ελιά να κοσμεί πήλινα και ξύλινα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, λευκά είδη, κοσμήματα κ.α. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής η χρήση της ελιάς σε γάμους και βαπτίσεις, τόσο ως πρωτογενές υλικό (στεφάνια παρανύμφων σε γάμο, διακόσμηση λαμπάδων) όσο και ως διακοσμητικό στοιχείο (επάργυρα στέφανα του γάμου σε απομίμηση στεφάνου ελιάς, μπομπονιέρες κ.α.).
Η ελιά στις τέχνες, τον πολιτισμό και την εκπαίδευση
thumb|Πίνακας του Βαν Γκογκ με θέμα γυναίκες που μαζεύουν ελιές. Αποτελώντας σημαντικό μέρος της διατροφής αλλά και της οικονομικής ζωής της Μεσογείου και της Ελλάδας ειδικότερα, αναπόφευκτο ήταν η μακρόχρονη πορεία της ελιάς να έχει διεισδύσει στην καλλιτεχνική και πολιτισμική ζωή των κατοίκων της περιοχής. Με έμπνευση την αγροτική ζωή στην περιοχή της νότιας Γαλλίας, ο Ολλανδός ζωγράφος Βίνσεντ βαν Γκογκ δημιούργησε πίνακες με θέμα την ελιά. Ο ποιητής Κωστής Παλαμάς ύμνησε την ελιά στο ομώνυμο ποίημά του, ενώ στα δημοτικά τραγούδια συχνά γίνεται αναφορά στο ελαιόδεντρο και τους καρπούς του.
Μουσεία ελιάς και λαδιού υπάρχουν σε πολλές ελαιοπαραγωγικές περιοχές της Μεσογείου. Τα μουσεία αυτά παρουσιάζουν εκθέματα που σχετίζονται με την καλλιέργεια και συγκομιδή της ελιάς και την παραγωγή λαδιού, ενώ συχνά πραγματοποιούνται και εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές. Ένα από τα πιο γνωστά ελληνικά μουσεία ελιάς είναι το Μουσείο της Ελιάς και του Ελληνικού Λαδιού στη Σπάρτη Λακωνίας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Μουσείο Ελιάς Πυλάρου στον οικισμό Μακρυώτικα της Κεφαλονιάς, μικρό μουσείο σε αναπαλαιωμένο ελαιοτριβείο με αυθεντικά μηχανήματα από τα τέλη του 19ου – αρχές 20ού αιώνα. Το Δίκτυο «Μουσεία Ελιάς της Μεσογείου» περιλαμβάνει αυτή τη στιγμή πάνω από 15 μουσεία από ολόκληρη τη Μεσογειακή λεκάνη.
Τα τελευταία χρόνια η ελιά έχει αρχίσει να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιβαλλοντική εκπαίδευση των μαθητών όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης. Αυτή τη στιγμή λειτουργεί Θεματικό Δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης με θέμα την ελιά, συντονιστικός φορέας του οποίου είναι το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Καλαμάτας. Το Θεματικό Δίκτυο «Ελιά» υποστηρίζει πλήθος δραστηριοτήτων σε πάνω από 15 συνεργαζόμενα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, και περιβαλλοντικά προγράμματα σε πάνω από 100 σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε ολόκληρη τη χώρα..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελαιοειδή Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Σπόροι και καρποί Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Χλωρίδα της Δυτικής Ασίας Κατηγορία:Φυτά εισβολείς Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αφρικής Κατηγορία:Δρύπες
Κοόρτις
Η κοόρτις (cohors, στα ελληνικά επίσης σπείρα) ήταν μονάδα του Ρωμαϊκού στρατού στην αρχαία Ρώμη, υπομονάδα της ρωμαϊκής λεγεώνας. Στα χρόνια της Δημοκρατίας, κοόρτεις έλεγαν τις μονάδες που συνεισέφεραν οι συμμαχικές προς τη Ρώμη ιταλικές πόλεις. Αφότου οι κάτοικοι των πόλεων αυτών απέκτησαν το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη (89 π.Χ.), κάθε πόλη όφειλε να παρέχει μια μονάδα πεζικού σε καθεμιά από τις δύο υπατικές στρατιές.
Η κοόρτις αποτελούνταν από 3 λόχους. Κάθε λόχος είχε 2 ουλαμούς. Ο αριθμός των ανδρών που είχε μια κοόρτις ποίκιλλε ανάλογα με τη δύναμη της λεγεώνας. Η λεγεώνα θεωρητικά είχε 6.000 άνδρες και επί Δημοκρατίας 2 λεγεώνες αποτελούσαν μια στρατιά. Μια λεγεώνα από 4.200 άνδρες είχε δέκα κοόρτεις, που καθεμιά είχε 420 άνδρες. Τον καιρό της Αυτοκρατορίας η κοόρτις είχε 600 άνδρες.
Η διαίρεση της λεγεώνας σε κοόρτεις την κατέστησε πολύ πιο ευέλικτη σε σύγκριση με την ελληνική φάλαγγα. Μπορούσε έτσι να δώσει μάχη με ανοιχτό σχηματισμό, προσαρμοζόμενη εύκολα στις ιδιομορφίες του εδάφους και εκτελώντας ταχύτερα τις εντολές εν ώρα μάχης. Σε κοόρτεις επίσης διαιρούνταν η πυροσβεστική δύναμη της Ρώμης καθώς και η φρουρά των πραιτωριανών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ρωμαϊκά σώματα στρατού
Τσαγκούτ
Το Τσαγκούτ (αρμενικά: Ծաղկուտ, παλαιότερα γνωστό ως Γκιουλιτζά ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Περιλαμβάνοντας, επίσης, τον οικισμό του Λορασάρ, το 2008, αριθμούσε 243 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1938-39
Η ομάδα του Πανελληνίου κατέκτησε το 7ο πρωτάθλημα μπάσκετ την περίοδο 1938-39, δίχως να γνωρίσει την ήττα, διπλασιάζοντας τους τίτλους της ομάδας μετά από δέκα χρόνια. Αντίπαλος του στον τελικό ήταν ο Σπόρτιγκ, τον οποίο ο Πανελλήνιος είχε νικήσει και κατά την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα διεξήχθη στην Αθήνα, στο γυμναστήριο του Α.Ο. Σπόρτιγκ στα Κάτω Πατήσια, από Σάββατο 29 Απριλίου ως Δευτέρα 1 Μαΐου 1939. Διοργανωτής ήταν ο ΣΕΓΑΣ.
Πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς
Πριν από το πανελλήνιο προηγήθηκε το πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς που ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου 1938 με συμμετοχή 15 συλλόγων συνολικά. Οι αγώνες έγιναν στο Πανεπιστημιακό Γυμναστήριο και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Οι μετέχοντες σύλλογοι ήταν:
1. Πανελλήνιος Γ.Σ. 2. Πανιώνιος 3. Παναθηναϊκός 4. Α.Ο. Σπόρτιγκ 5. Πανεπιστήμιο Αθηνών
6. Α.Ο. Νήαρ Ηστ Καισαριανής 7. Ολυμπιακός Πειραιώς 8. Πειραϊκός Σύνδεσμος 9. ΧΑΝ Αθηνών 10. ΧΑΝ Κοκκινιάς
11. Α.Ο. Νέοι Βύρωνος 12. ΑΕ Εμποροϋπαλλήλων 13. Αθηναϊκός Α.Σ. 14. AE Παγκρατίου 15. Α.Ο. Παλαιό Φάληρο
Νικητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. που νίκησε στον αποφασιστικό αγώνα τον δευτεραθλητή Πανιώνιο.
Πρωτάθλημα Πατρών
Στο πρωτάθλημα μπάσκετ της Πάτρας μετείχαν οι ακόλουθοι τέσσερις σύλλογοι: Ε.Α. Πατρών, Π.Ο. Πατρών, Παναχαϊκή και Σκαγιοπούλειο. Διοργανώτρια ήταν η Ε.Α.Π. και η έναρξη των αγώνων έγινε στις 4 Δεκεμβρίου 1938 στο γυμναστήριο της Παναχαϊκής με τους αγώνες: Ε.Α.Π.-Π.Ο.Π. 33-26 και Σκαγιοπούλειο-Παναχαϊκή 33-21. Για το πανελλήνιο πρωτάθλημα προκρίθηκε ο Πετοσφαιρικός Όμιλος Πατρών (ΠΟΠ).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα αρχικά είχε αποφασιστεί να γίνει στην Πάτρα αλλά τελικά πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στο γυμναστήριο του Α.Ο. Σπόρτιγκ, από Σάββατο 29 Απριλίου ως Δευτέρα 1 Μαΐου 1939 με συμμετοχή 12 ομάδων, δέκα του κέντρου, του Ηρακλή Θ. και του Π.Ο. Πατρών. Τελικά, οι δύο επαρχιακές ομάδες δεν έλαβαν μέρος. Η επιλογή του γυμναστηρίου του Σπόρτιγκ στα Κάτω Πατήσια έγινε, διότι ο σύλλογος είχε εγκαταστήσει σύστημα ηλεκτροφωτισμού, το μοναδικό τότε στην Ελλάδα, έτσι ώστε να διεξάγονται αγώνες και τις βραδινές ώρες. Το πρωτάθλημα διεξήχθη με το σύστημα του "διπλού αποκλεισμού" (double elimination), δηλαδή με τον αποκλεισμό όποιας ομάδας συμπληρώσει δύο ήττες ώσπου να απομείνουν μόνο δύο για τον τελικό.
Οι αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και η διεξαγωγή τους υπό το φως των προβολέων τούς προσέδωσε ιδιαίτερη επιβλητικότητα.
Σύλλογοι που μετείχαν
Μετείχαν οι σύλλογοι:
1. Πανελλήνιος Γ.Σ. 2. Α.Ο. Σπόρτιγκ
3. Πανεπιστήμιο Αθηνών
4. Παναθηναϊκός
5. Πανιώνιος 6. Α.Ο. Νέοι Βύρωνος
7. Α.Ο. Παλαιό Φάληρο
8. ΧΑΝ Αθηνών 9. ΑΕ Εμποροϋπαλλήλων 10. ΧΑΝ Κοκκινιάς
11. Πετοσφαιρικός Όμιλος Πατρών (Π.Ο.Π.) (δεν προσήλθε)
12. Ηρακλής Θεσσαλονίκης (δεν προσήλθε)
Αποτελέσματα
Μετά τους δύο προκριματικούς γύρους αποκλείστηκαν: Π. Φάληρο, ΠΟ Πατρών και Ηρακλής Θ. με δύο ήττες. Έκαναν δεύτερη ήττα και αποκλείστηκαν: Εμποροϋπάλληλοι, Παναθηναϊκός, ΧΑΝ Κοκκινιάς.
Βαθμολογία
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:20%"> 20px|Α1 Βαθμολογία 20px|Α1
Dehumanizer
Dehumanizer είναι ο τίτλος του 16ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "I.R.S." στην Ευρώπη και της "Reprise" στην Αμερική.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1938-39
Αναφορές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1938 Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης του 1939
Dehumanizer
Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 7 Φεβρουαρίου 2011 σε μορφή διπλού CD, με το δεύτερο μέρος να περιλαμβάνει εναλλακτικές εκτελέσεις τριών τραγουδιών, αλλά και ηχογραφήσεις από την εμφάνιση τους στις 25 Ιουλίου 1992 στην Τάμπα της Φλόριντα.
Ιστορία του δίσκου
Ενώ βρισκόταν στην περιοδεία για το δίσκο "Lock Up the Wolves" το καλοκαίρι του 1990, ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο ένωσε τις δυνάμεις του επί σκηνής με τον μπασίστα Γκίζερ Μπάτλερ κατά τη την εμφάνιση του στο "Minneapolis Forum", όπου έπαιξαν μαζί το τραγούδι "Neon Knights" από το δίσκο "Heaven and Hell" των Black Sabbath. Μετά το τέλος της συναυλίας, οι δύο μουσικοί έδειξαν ενδιαφέρον στο να επανενώσουν τη σύνθεση του συγκροτήματος από τις αρχές της δεκαετίας του '80. Ο Μπάτλερ έπεισε τον κιθαρίστα Τόνι Αϊόμι να απολύσει τον τραγουδιστή Τόνι Μάρτιν και τον μπασίστα Νιλ Μάρεϊ και το φθινόπωρο του 1990, οι τρεις τους μαζί με το ντράμερ Κόζι Πάουελ ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στον επόμενο τους δίσκο.
left|thumb|180px|Ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο Το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς, ο Πάουελ έσπασε τον γοφό του σε ένα ατύχημα που είχε ενώ έκανε ιππασία και αντικαταστάθηκε από τον Βίνι Άπις. Το συγκρότημα μπήκε στα "Rockfield Studios" της Ουαλίας με παραγωγό τον Ρέινχολντ Μακ, αλλά διάφορα προβλήματα προέκυψαν, με αντιπαραθέσεις ανάμεσα στον Αϊόμι και τον Ντίο για τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να εκτελεστούν τα κομμάτια.
Μουσικά, το άλμπουμ θεωρείται ένα από τα βαρύτερα του συγκροτήματος, ενώ οι στίχοι του είναι γεμάτοι από αμφιβολία για τα δρώμενα και τις απόψεις της κοινωνίας. Παρ' όλο το γεγονός ότι η σύνθεση είναι ίδια με αυτήν που ηχογράφησε το "Mob Rules" το 1981, η μουσική κατεύθυνση είναι πολύ διαφορετική, ιδιαίτερα επηρεασμένη από την προσωπική καριέρα του Ντίο.
Από εμπορικής απόψεως, ο δίσκος επανέφερε τους Black Sabbath στο προσκήνιο ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-30 και το Top-50 του Billboard. Επίσης, ανέβηκε στο Top-20 στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και το # 7 στην Αυστρία. Το τραγούδι "TV Crimes" κυκλοφόρησε σε μορφή σινγκλ λίγες ημέρες πριν από το δίσκο, ανεβάζοντας το συγκρότημα στο Top-40 των σινγκλ για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια. Το άλμπουμ έλαβε μέτριες κριτικές με το "AllMusic" να του δίνει 2,5 αστέρια και το "Rolling Stone" μόλις δύο.
Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, οι Black Sabbath περιέλαβαν στο set list τους τα τραγούδια "Computer God", "Time Machine", "Master Of Insanity", "After All (The Dead)" και "TV Crimes" από το "Dehumanizer" και ξεκίνησαν με δύο εμφανίσεις στο "Olympia Hall" του Σάο Πάολο στις 23 και 24 Ιουνίου 1992, για να συνεχίσουν με άλλες πέντε εμφανίσεις στη Βραζιλία και να μεταβούν στη συνέχεια στην Αργεντινή για άλλες δύο συναυλίες στο Μπουένος Άιρες.
Η βορειοαμερικανική περιοδεία τους ξεκίνησε στις 24 Ιουλίου από τη Φλόριντα, με τους Danzig να ανοίγουν την εμφάνιση τους. Μετά από 13 συναυλίες, οι Black Sabbath ξεκίνησαν το ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας τους από το "Super Rock festival" στο Μάνχαϊμ, μαζί με τους Iron Maiden, Slayer, Helloween, W.A.S.P. και Testament. Στις αρχές Σεπτεμβρίου έδωσαν επτά συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία, για να συνεχίσουν στις 12 Σεπτεμβρίου στο φεστιβάλ "Festa Nazionale Dell' Unita" στη Ρέτζιο-Εμίλια της Ιταλίας. Η περιοδεία πέρασε από τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία, πριν το συγκρότημα απιστρέψει στη Βόρεια Αμερική, όπου με τους Skew Siskin και τους Exodus έδωσαν 24 συναυλίες μέχρι τις 13 Νοεμβρίου 1992, όπου μετά την εμφάνιση τους στο Όκλαντ της Καλιφόρνια, ο Ντίο αποχώρησε αρνούμενος να εμφανιστεί την επόμενη ημέρα ως support συγκρότημα του αρχικού τραγουδιστή των Black Sabbath, Όζι Όσμπορν. Την τελευταία στιγμή, αντικαταστάθηκε από τον τραγουδιστή των Judas Priest, Ρομπ Χάλφορντ, ενώ τη δεύτερη βραδιά ανέβηκαν στη σκηνή και ο Όσμπορν μαζί με τον ντράμερ Μπιλ Γουόρντ παίζοντας τέσσερα κομμάτια από τα δύο πρώτα άλμπουμ του συγκροτήματος.
Τραγούδια
2. After All (The Dead) (Iommi, Dio, Butler) - 5:37
3. TV Crimes (Iommi, Dio, Butler) - 3:58
5. Master of Insanity (Iommi, Dio, Butler) - 5:54
6. Time Machine (Iommi, Dio, Butler) - 4:10
7. Sins of the Father (Iommi, Dio, Butler) - 4:43
8. Too Late (Iommi, Dio, Butler) - 6:54
10. Buried Alive (Iommi, Dio, Butler) - 4:47
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Dehumanizer ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1992 Κατηγορία:Άλμπουμ των Black Sabbath
Πυραυλικό σύστημα RM-70
To πυραυλικό σύστημα RM-70 κατασκευάστηκε για πρώτη φορά κατά την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης και συγκεκριμένα στην τότε Τσεχοσλοβακία το 1971. Ανήκει στα οπλικά συστήματα του Πυροβολικού. Για τον πλήρη έλεγχο του χρειάζεται Στοιχείο αποτελούμενο απο 6 (έξι) άτομα. Αποτελεί την εξέλιξη της σειράς RM, αντικαθιστώντας το πυραυλικό σύστημα RM-51.
Ιδιότητες
Το RM-70 είναι βασισμένο στην πλατφόρμα του φορτηγού Tatra 813 8x8 σε θωρακισμένη έκδοση ενω είναι εφοδιασμένο με το σύστημα εκτόξευσης BM-21 στο πίσω μέρος του τροχοφόρου. Το πλεονέκτημα του συστήματος εκτόξευσης είναι το πακέτο επαναγέμισης συγκεκριμένων πυρομαχικών τα οποία πρέπει να βασίζονται στο αρχικό Ρώσικο μοντέλο εως και 40 φορές. Η εκτόξευση μπορεί να γίνει με δυο τρόπους: είτε χειροκίνητα είτε κατευθυνόμενα με το πάτημα ενος κουμπιού. Το μέγιστο βεληνεκές του ξεπερνά οριακά τα 20 χλμ. Η καμπίνα του είναι θωρακισμένη και αδρανής απο ελαφρά εχθρικά πυρά και θραύσματα οβίδων, παράλληλα όμως έχει δοθεί μεγάλη σημασία στο σύστημα φιλτραρίσματος αέρα για το επιβιβαζόμενο προσωπικό. Στο RM-70 επιπλέον έχει τοποθετηθεί 12-βάλβιδος κινητήρας ο οποίος έχει απόδοση 270 ίππους και η τελική του είναι αρκετά μεγάλη για το 33 τόνων μεγάλο φορτηγό, με μια τελική που φτάνει και τα 80 χλμ/ώ. Επίσης, μπορεί να ανταποκριθεί και σε ακραίες γεωγραφικές και καιρικές συνθήκες, λόγω του ύψους και των τρακτερωτών ελαστικών του, αλλά και την προσθήκη σκάφης για άνοιγμα ενος δρομολογίου που έχει επιλεχθεί να διανύσει το Στοιχείο. Το RM-70 λόγω της ευλυγισίας του, της αποδοτικότητας του και της εύχρηστης ιδιαιτερότητας υπηρετεί σε πολλές χώρες ακόμη και σήμερα.
Το RM-70 στον Ελληνικό Στρατό
To 1994, μετά την ένωση της Ανατολικής Γερμανίας με την Δυτική, δόθηκαν όλα τα συστήματα που κατείχε ο Στρατός της Αν. Γερμανίας στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς τα οποία είχαν δεχτεί ελαφρά χρήση και έφταναν τα 147 στο σύνολο. Όταν έγινε η παραλαβή απο τον Ελληνικό Στρατό, τα 116 αποφασίστηκε οτι θα υπηρετήσουν σε μονάδες ΠΕΠ και τα υπόλοιπα 34 θα λυθούν για χρήση ανταλλακτικών. Η αποστολή των RM-70 είναι να ακολουθήσει την τακτική της Γενικής Υποστήριξης (ΓΥ).
Γκάστον Ρέλαντς
Ο Γκάστον Ρέλαντς (Gaston Roelants, 5 Φεβρουαρίου 1937) ήταν Βέλγος αθλητής, ένας από τους κορυφαίους δρομείς της δεκαετίας του 1960. Το 1962 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 3.000 μ. στιπλ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου (8.32.6) και, στο ίδιο άθλημα, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 (8.30.8), ενώ κατέρριψε και δύο φορές το παγκόσμιο ρεκόρ.
Στις 7 Αυγούστου του 1965 σημείωσε στις Βρυξέλλες παγκόσμιο ρεκόρ στα 3.000 μ. στιπλ (8.26.4) και ρεκόρ Ευρώπης στα 10.000 μ. (28.10.6). Το 1966 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο (8.28.8). Το 1969 στην Αθήνα τερμάτισε δεύτερος στον μαραθώνιο (2:17.22.2), ενώ το 1974 ήταν τρίτος (2:16.29.6). Τα ατομικά του ρεκόρ ήταν 13.34.6 (5.000 μ.), 28.03.8 (10.000 μ.), 8.26.4 (3.000 μ. στιπλ) και 2.16.29.6 (μαραθώνιος).
Παραπομπές
Ρέλαντς Γκάστον Ρέλαντς Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964°Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Βέλγοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Μαραθωνοδρόμοι
Ανρί
Η λέξη Ανρί μπορεί να αναφέρεται:
Διονύσιος Αλεξανδρείας
Ο Διονύσιος ήταν αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας από το 247 έως το θάνατό του, το 264 ή 265.
Υπήρξε δραστήριος επίσκοπος, ο οποίος, κατά το Μέγα Αθανάσιο, διακρινόταν για την άρτια θεολογική του κατάρτιση και τη σημαντική αντιμετώπιση των κυριοτέρων εκκλησιαστικών ζητημάτων που είχαν προκύψει στην τοπική εκκλησία, σε ότι αφορά τη μετάνοια των πεπτωκότων, τον εορτασμό του Πάσχα, του Σαβελλιανισμού και του δυναμικού Μοναρχιανού Παύλου Σαμοσατέα. Υπήρξε μαθητής του Ωριγένη και σφοδρός πολέμιος του Σαβελλιανισμού, γράφοντας πλήθος επιστολών.
Βρήκε μαρτυρικό θάνατο επί Ουαλεριανού στις 17 Νοεμβρίου του 264 ή 265. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 3 Οκτωβρίου και η Καθολική στις 17 Νοεμβρίου.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Κατηγορία:Βυζαντινοί του 3ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα
Καύδιον
Το Καύδιον (λατινικά: Caudium) ήταν ιταλική πόλη της Σαμνίτιδας στην Αππία Οδό, ανάμεσα στο Μπενεβέντο και την Κάπουα κάτω από το όρος Ταμπούρνο. Στη θέση της βρίσκεται σήμερα το χωριό Μοντεζάρκιο (Montesarchio). Ήταν η πρωτεύουσα της φυλής των Σαμνιτών Καυδίνων. Πολύ παλιά ήταν ανεξάρτητη πόλη ενώ στους αυτοκρατορικούς χρόνους έγινε πόλη ισοπολίτις της Ρώμης. Αργότερα προσαρτήθηκε στη Φαλερνία φυλή. Το όνομά της υπήρχε μέχρι τον 9ο μ.Χ. αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαμνίτιδα Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Αλταϊκές γλώσσες
thumb|350px|Η μακροαλταϊκή γλωσσική οικογένεια Οι αλταϊκές γλώσσες είναι μια ομάδα γλωσσών που είναι ευρύτατα διαδεδομένη στην Ασία και περιλαμβάνει γύρω στις 60 γλώσσες με περίπου 160 εκατομμύρια ομιλητές (περίπου 185 εκ. με αυτούς που την έχουν για δεύτερη γλώσσα).
Πολλοί γλωσσολόγοι θεωρούν ότι οι γλώσσες αυτές αποτελούν μια γλωσσική οικογένεια. Αρκετοί όμως πιστεύουν ότι δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για γλωσσική οικογένεια, αλλά για γλωσσικό δεσμό. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτήν οι γλώσσες αυτές δεν έχουν κοινό πρόγονο (την πρωτοαλταϊκή), αλλά αποτελούν τρεις διακριτές γλωσσικές οικογένειες, τις τουρκικές γλώσσες, τις μογγολικές γλώσσες και τις τουνγκουζικές γλώσσες.·Τα αναμφισβήτητα κοινά χαρακτηριστικά των τριών αυτών οικογενειών τόσο στη δομή όσο και στο λεξιλόγιο οφείλονται στη μακροχρόνια επαφή των λαών.
Ορισμένοι πάλι συγκαταλέγουν στις Αλταϊκές γλώσσες και την κορεατική και την ιαπωνική γλώσσα, καθώς και τη γλώσσα αϊνού. Η προτεινόμενη αυτή διευρυμένη ομάδα ονομάζεται μακροαλταϊκή. Από το 2003 που αποδείχτηκε από την Μπάρμπαρα Ρίλεϊ η γενετική συγγένεια της αρχαίας κορεατικής Κόγκουριο και της αρχαίας ιαπωνικής, γίνεται δεκτό ότι τα ιαπωνικά συγγενεύουν με τα κορεατικά. Σε τι βάθος χρόνου όμως θα πρέπει να αναζητηθεί η πρωτογλώσσα και ποια είναι η συγγένεια με τις αλταϊκές γλώσσες παραμένουν άγνωστα.
Η διάδοση των αλταϊκών γλωσσών
Η ομάδα των αλταϊκών γλωσσών, η οποία περιλαμβάνει 60 γλώσσες και 160 εκατομμύρια ομιλητές, διακρίνεται σε τρεις χωριστές ανισομεγέθεις οικογένειες:
Οι τουρκικές γλώσσες ομιλούνται σε μια ζώνη που εκτείνεται από τη νοτιοανατολική Ευρώπη και την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν, το Ιράν, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν, την Κιργιζία ως τη δυτική Κίνα και τη Σιβηρία. Οι μογγολικές γλώσσες ομιλούνται ανατολικά από αυτήν τη ζώνη στη Ρωσία, στη Μογγολία και στην κινεζική Εσωτερική Μογγολία. Οι τουνγκουζικές γλώσσες ομιλούνται από μικρές διεσπαρμένες ομάδες στα βορειοανατολικά, στη βόρεια Κίνα και στην ανατολική Σιβηρία.
Οι τουρκικές και οι μογγολικές γλώσσες αποτελούν οικογένειες γλωσσών με κοντινή συγγένεια μεταξύ τους, οπότε οι διακρίσεις εντός της κάθε οικογένειας είναι δύσκολο να γίνουν. Οι τουνγκουζικές έχουν μεγαλύτερη διαφοροποίηση, χωρίς όμως να τίθεται εν αμφιβόλω η γενετική συγγένειά τους. Πιο προβληματική είναι η γενετική ενότητα των τριών γλωσσικών οικογενειών και η κατάταξή τους στην ενιαία αλταϊκή οικογένεια.
Οι σημαντικότερες αλταϊκές γλώσσες
Οι πιο σημαντικές γλώσσες είναι:
Εκτός από την ταταρική, την ουιγουρική και την κασκάι, οι υπόλοιπες γλώσσες αποτελούν τις επίσημες γλώσσες των αντίστοιχων κρατών, που είναι, πλην της Τουρκίας, πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες.
Η μόνη μογγολική γλώσσα με πάνω από ένα εκατομμύριο ομιλητές είναι η Μογγολική (Χάλχα) με 6 εκ., η οποία είναι και η επίσημη γλώσσα της Μογγολίας και η οποία από τη σκοπιά των ομιλητών αντιστοιχεί στο 80% των μογγολικών γλωσσών. Άλλες σχετικά διαδεδομένες μογγολικές γλώσσες είναι η Μπουριατική (400.000), η Οϊράτι (350.000) και η Σάντα (250.000).
Η τουνγκουζική οικογένεια περιέχει μόνο «μικρές» γλώσσες, οι οποίες απειλούνται με εξαφάνιση. Στο παρελθόν ευρέως διαδεδομένη ήταν η μαντσού στη Μαντζουρία στη βορειοανατολική Κίνα. Μετά την κατάκτηση της Κίνας από τους Μαντσού το 17ο αι., η γλώσσα τους έγινε επίσημη γλώσσα της κινεζικής αυτοκρατορίας μαζί με τα κινεζικά. Στη συνέχεια όμως μειώθηκε η διάδοσή της και σταμάτησε να ομιλείται στην αυτοκρατορική αυλή ήδη πριν την επανάσταση του 1911.
Ταξινόμηση
thumb|350px|Η οροσειρά Αλτάι στην κεντρική Ασία, από όπου εικάζεται ότι ξεκίνησαν οι αλταϊκές γλώσσες
Τυπολογικά χαρακτηριστικά των αλταϊκών γλωσσών
Από τυπολογικής άποψης οι τρεις ομάδες των αλταϊκών γλωσσών παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες. Μερικές από αυτές είναι:
Οι τυπολογικές ομοιότητες αυτές όμως δεν αρκούν κατά τη γνώμη πολλών γλωσσολόγων για να θεμελιώσουν γενετική συγγένεια. Πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά απαντούν και στις ουραλικές και στις παλαιοσιβηρικές γλώσσες, ενώ οι τύποι ευγενείας και η γυναικεία γλώσσα συνδέονται περισσότερο με πολιτιστικά χαρακτηριστικά (ιεραρχικά δομημένες κοινωνίες εγκατεστημένες μόνιμα σε έναν τόπο).