cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αικατερίνη, δούκισσα της Βιγιένα
Η Αικατερίνη ήταν το δεύτερο παιδί του βασιλιά Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης και της Αικατερίνης του Λάνκαστερ. Το 1418, παντρεύτηκε τον πρώτο ξάδερφό και κουνιάδο της, Ερρίκο της Αραγωνίας. Ο γάμος ήταν μέρος μιας συμφωνίας με την οποία ο μεγαλύτερος αδερφός του Ερρίκου, Αλφόνσος παντρεύτηκε τη μεγαλύτερη αδερφή της Αικατερίνης Μαρία και με την οποία η αδερφή του Χένρι Μαρία παντρεύτηκε τον αδερφό της Αικατερίνης, Βασιλιά Ιωάννη Β 'της Καστίλης.
Η Ινφάντα, αναγκάστηκε να ακολουθήσει τον άντρα της στην εξορία αφότου απέτυχε να πάρει την εξουσία από το αγαπημένο του αδελφό, Αλβάρο ντι Λούνα, το 1420. Δεν έλαβαν όλη την προίκα της μέχρι το 1427. Από τον γάμο τους δεν απέκτησαν παιδιά. Η Δούκισσα της Βιλένας πέθανε μετά από μια αποβολή το 1439.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα Κατηγορία:Ινφάντας της Αραγωνίας Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Ισπανίδες δούκισσες
Πολωνία
Η Πολωνία, επίσημα Δημοκρατία της Πολωνίας (πολωνικά: Rzeczpospolita Polska, προφέρεται: Ζετσποπολίτα Πόλσκα) είναι χώρα στην Κεντρικής Ευρώπης, που συνορεύει στα βόρεια με τη Ρωσία (με την περιφέρεια του Καλίνινγκραντ ) και τη Λιθουανία, ανατολικά με τη Λευκορωσία και την Ουκρανία, στα νότια με τη Σλοβακία και την Τσεχία και στα δυτικά με τη Γερμανία. Τα περισσότερα από τα βόρεια σύνορα της Πολωνίας σηματοδοτούν τις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας. Η ακτογραμμή της Πολωνίας στην Βαλτική Θάλασσα συνορεύει με τις ακτογραμμές της Δανίας και της Σουηδίας. Διαιρείται σε 16 βοϊβοδάτα, έχει έκταση 312.696 τ.χλμ. και έχει κατά κύριο λόγο εύκρατο εποχικό κλίμα.
Η ιστορία της ανθρώπινης δραστηριότητας στο πολωνικό έδαφος ανάγεται πριν χιλιάδες χρόνια. Κατά τη διάρκεια της ύστερης αρχαιότητας, η Πολωνία κατοικήθηκε εκτενώς, με διάφορους πολιτισμούς και φυλές να εγκαθίστανται στην αχανή πεδιάδα της Κεντρικής Ευρώπης. Οι Δυτικοί Πολάνοι κυριάρχησαν στην περιοχή και έδωσαν στην Πολωνία το όνομά της. Η εγκαθίδρυση του πολωνικού κράτους μπορεί να ανιχνευθεί στο 966, όταν ο ειδωλολατρικός ηγεμόνας ενός βασιλείου που συνεκτείνεται με το έδαφος της σημερινής Πολωνίας ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και τον Καθολικισμό. Το Βασίλειο της Πολωνίας ιδρύθηκε το 1025 και το 1569 εδραίωσε τη μακροχρόνια πολιτική του σύνδεση με τη Λιθουανία υπογράφοντας την Ένωση του Λούμπλιν. Αυτή η ένωση σχημάτισε την Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, ένα από τα μεγαλύτερα και πολυπληθέστερα έθνη της Ευρώπης του 16ου και 17ου αιώνα, με ένα μοναδικά φιλελεύθερο πολιτικό σύστημα που υιοθέτησε το πρώτο σύγχρονο σύνταγμα της Ευρώπης, το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791.
Με το τέλος της Πολωνικής Χρυσής Εποχής, στην οποία η Πολωνία άκμασε οικονομικά, η χώρα διαιρέθηκε από γειτονικά κράτη στα τέλη του 18ου αιώνα και ανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1918 με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Μετά από μια σειρά εδαφικών συγκρούσεων, η νέα πολυεθνική Πολωνία αποκατέστησε τη θέση της ως βασικός παράγοντας στην ευρωπαϊκή πολιτική. Τον Σεπτέμβριο του 1939, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε με την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία, ακολουθούμενη από την εισβολή των Σοβιετικών στην Πολωνία σύμφωνα με το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. Περίπου έξι εκατομμύρια Πολωνοί πολίτες, συμπεριλαμβανομένων τριών εκατομμυρίων Εβραίων της χώρας, σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ως μέλος του Ανατολικού Μπλοκ, η Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας ήταν βασικός υπογράφων στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας εν μέσω παγκόσμιων εντάσεων στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Στον απόηχο των γεγονότων του 1989, κυρίως μέσω της εμφάνισης και της συμβολής του κινήματος Αλληλεγγύης, η κομμουνιστική κυβέρνηση διαλύθηκε και η Πολωνία έγινε δημοκρατική χώρα.
Η Πολωνία έχει πληθυσμό σχεδόν 38,2 εκατομμυρίων κατοίκων και είναι η 5η πολυπληθέστερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η 8η πολυπληθέστερη χώρα της Ευρώπης. Είναι πολύ ομοιογενής χώρα, καθώς 36,5 εκατομμύρια άτομα δηλώνουν αποκλειστικά Πολωνοί, ενώ περίπου 900.000 δηλώνουν και κάποια άλλη εθνότητα πέρα από τη πολωνική.
Πρωτεύουσα της Πολωνίας είναι η Βαρσοβία, ενώ άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Κρακοβία, το Βρότσλαβ, το Πόζναν, το Γκντανσκ και το Λοτζ. Επίσημη γλώσσα είναι η πολωνική και νόμισμα το ζουότι (σημαίνει χρυσός).
Η Πολωνία είναι μια ανεπτυγμένη αγορά και μια μεσαία δύναμη. Η Πολωνία έχει την έκτη μεγαλύτερη οικονομία στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ονομαστικό ΑΕΠ και την πέμπτη μεγαλύτερη κατά ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης. Η Πολωνία είναι μια χώρα με πολύ υψηλά επίπεδα διαβίωσης, ασφάλεια και οικονομική ελευθερία, καθώς και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση και καθολικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Η χώρα έχει 17 Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο, 15 εκ των οποίων είναι πολιτιστικά.
Ετυμολογία
Η προέλευση του ονόματος «Πολωνία» προέρχεται από τη Δυτική Σλαβική φυλή των Πολανών (Polanie) που κατοίκησαν τη λεκάνη του ποταμού Βάρτα, στην ιστορική περιοχή της Μεγάλης Πολωνίας, ξεκινώντας από τον 6ο αιώνα. Η προέλευση του ονόματος Polanie προέρχεται από την πρώιμη σλαβική λέξη "pole" (χωράφι). Σε μερικές γλώσσες, όπως στα ουγγρικά, τα λιθουανικά, τα περσικά και τα τουρκικά, το εξωνύμιο για την Πολωνία είναι Λεχίτες (Lechici), που προέρχεται από το όνομα ενός ημιθρυλικού άρχοντα των Πολανών, του Λεχ Α΄.
Μορφολογία
Η Πολωνία είναι πεδινή κυρίως χώρα, το οποίο μαρτυρά και η σλαβική ονομασία της χώρας (polska). Το πολωνικό ανάγλυφο παρουσιάζει τρεις μορφές: Τη μεγάλη Πολωνική πεδιάδα που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της χώρας, τα κυματοειδή υψίπεδα στο βόρειο τμήμα, της Πομερανίας στα δυτικά και της Μαζουρίας στα ανατολικά, και τη λοφώδη περιοχή, που βρίσκεται νότια της πεδιάδας και ανυψώνεται προς τη ζώνη στα νότια σύνορα της Πολωνίας με την Τσεχία και τη Σλοβακία. Στην τελευταία αυτή περιοχή υψώνονται οι κορυφές των Δυτικών Καρπαθίων στα ΝΑ (όρη Τάτρα, υψ. 2.655 μ. και Μπεσκίντε, υψ. 1.725 μ.) και των Σουδητικών ορέων (υψ. 1.602 μ.) στα ΝΔ.
Κλίμα
Το κλίμα είναι ήπιο ηπειρωτικό εξαιτίας των δυτικών ωκεάνιων ανέμων που επικρατούν. Προς Α γίνεται περισσότερο ηπειρωτικό. Επικρατούν δυτικά ρεύματα υγρού και θερμού αέρα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 8 °C, ενώ οι μεγαλύτερες βροχοπτώσεις σημειώνονται το καλοκαίρι.
Ιστορία
thumb|left|250px|[[Κρακοβία, η προηγούμενη πρωτεύουσα της Πολωνίας]] Στο χώρο, περίπου, της σημερινής Πολωνίας σημειώνονταν από τα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια εισβολές διάφορων λαών. Από τα τέλη του 5ου αι. και τις αρχές του 6ου σλαβικά κυρίως φύλα εγκαταστάθηκαν στα βαθύπεδα του Βιστούλα και του Όντερ και δημιούργησαν τις πρώτες οργανωμένες κοινωνίες. Από τον 9ο αι. σχηματίστηκε μια μορφή κράτους, που οριστικοποιήθηκε όμως μόνο στις τελευταίες δεκαετίες του 10ου αι., υπό την ηγεμονία του Μιέσκο Α' της Πολωνίας, που έγινε ιδρυτής της δυναστείας των Πιάστ.
Στα χρόνια της βασιλείας του Μιέσκο (960-992) το πολωνικό κράτος επεκτάθηκε στη Σιλεσία και στην Πομερανία και οι κάτοικοι εκχριστιανίστηκαν (Βάπτισμα της Πολωνίας). Ο γιος και διάδοχός του Βολέσλαος Α΄ ο Ανδρείος (992-1025) κατάφερε να του αναγνωριστεί ο τίτλος του βασιλιά από τον αυτοκράτορα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και επέκτεινε την κυριαρχία του. Με τους συνεχείς πολέμους όμως και κυρίως τις καταπιεστικές επιδρομές των Τευτόνων Ιπποτών, το κράτος εξασθένησε και βαθμιαία χωρίστηκε σε μικρά δουκάτα. Το 1333 ο Καζιμίρ Γ' ο Μέγας (1333-1370), από τη δυναστεία των Πιαστ, κατάφερε να ενώσει και πάλι το κράτος, να το επεκτείνει και να δημιουργήσει στους Πολωνούς το αίσθημα της εθνικής συνείδησης. Σε αυτόν οφείλεται και η ίδρυση του πανεπιστημίου της Κρακοβίας (1364). Τον Καζιμίρ διαδέχτηκε στον θρόνο ο Λουδοβίκος Α΄ ο Μέγας και αυτόν η κόρη του Εδβίγη, η οποία, μετά τον γάμο της με τον ηγεμόνα των Λιθουανών Γιογκάιλα, πέτυχε την ένωση του πολωνικού με το λιθουανικό βασίλειο. Ο Λαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν, όπως ονομάστηκε ως βασιλιάς της Πολωνίας, κατατρόπωσε στη μάχη του Γκρούνβαλντ το 1410 τους Τεύτονες Ιππότες και επέκτεινε το κράτος του προς τα ανατολικά.
thumb|right|Μεσαιωνικό Δημαρχείο του [[Βρότσλαβ]]
Μετά το θάνατο του Λαδίσλαου ακολούθησαν δύο σχεδόν αιώνες στους οποίους οι Πολωνοί αντιμετώπισαν συνεχείς πιέσεις από μέρους των Οθωμανών Τούρκων, των Πρώσων και των Ρώσων και το κράτος τους συρρικνώθηκε κατά πολύ. Στο τέλος του 17ου αιώνα ο Ιωάννης Σομπιέσκι κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες προκειμένου να σώσει την Πολωνία από την οριστική καταστροφή. Με τη νίκη του κατά των Οθωμανών στη Βιέννη (δεύτερη πολιορκία Βιέννης, 1683) και την εκδίωξή τους από την Ουγγαρία και το πολωνικό έδαφος, έφερε μία ευεργετική αναλαμπή στην ιστορική πορεία του κράτους. Όμως, ενώ τα άλλα κράτη της Ευρώπης είχαν δημιουργήσει ισχυρές κεντρικές εξουσίες και είχαν προχωρήσει σε νέες, εξελιγμένες μορφές κοινωνικής οργάνωσης και τεχνολογίας, η Πολωνία είχε παραμείνει ένα μεσαιωνικό, ουσιαστικά, κράτος με φεουδαρχική κοινωνική δομή, από όπου έλειπε η δημιουργική αστική τάξη. Έτσι, μετά το θάνατο του Σομπιέσκι (1696), τρομερή αναρχία, που προκλήθηκε κυρίως από τις αυθαιρεσίες των ευγενών, οδήγησε το κράτος στο χάος. Συνεχείς επεμβάσεις από μέρους των Μεγάλων Δυνάμεων επιτάχυναν τη διάλυση της χώρας, τα εδάφη της οποίας αποτέλεσαν το αντικείμενο των κατακτητικών διαθέσεων της Ρωσίας, της Αυστρίας και της Πρωσίας.
thumb|280px|left|Πολωνία, 1648
Στα τέλη του 18ου αιώνα άρχισε ο διαμελισμός της Πολωνίας, που βρισκόταν κάτω από ρωσική επιρροή. Το 1772, με τη συνθήκη της Πετρούπολης, μεγάλα τμήματά της διαμοιράστηκαν μεταξύ της Αυστρίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας. Η απόφαση προκάλεσε την αφύπνιση της εθνικής συνείδησης των Πολωνών και την ψήφιση δημοκρατικού συντάγματος. Το κίνημα όμως είχε άδοξο τέλος. Η ρωσική επέμβαση με τα όπλα οδήγησε στο δεύτερο διαμελισμό του πολωνικού εδάφους (1793). Οι εξεγέρσεις των Πολωνών πατριωτών, με επικεφαλής τον Τ. Κοστσιούσκο, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. Δύο χρόνια αργότερα (1795) η Πολωνία διαμελίστηκε για τρίτη φορά και έπαψε να υπάρχει ως κράτος. Το 1807 ο Ναπολέοντας ανεξαρτητοποίησε ένα τμήμα της Πολωνίας δημιουργώντας το Μεγάλο Δουκάτο της Βαρσοβίας, από έδαφος που ανήκε στην Πρωσία. Με την πτώση του Ναπολέοντα Α΄ και το Συνέδριο της Βιέννης (1815) ο οριστικός διαμελισμός της Πολωνίας κατακυρώθηκε. Το μεγαλύτερο τμήμα της δόθηκε στη Ρωσία και αποτέλεσε το «Βασίλειο της Πολωνίας», με μια στοιχειώδη αυτονομία, αλλά βρισκόταν υπό την κυριαρχία του τσάρου, ο οποίος είχε και τον τίτλο του βασιλιά της Πολωνίας. Αλλά και αυτή η αυτονομία καταργήθηκε μετά την αποτυχία της εξέγερσης των Πολωνών το 1830. Από τότε επιχειρήθηκε συστηματικός εκρωσισμός και η χώρα έπεσε σε παρακμή. Ως αντίδραση, σε περιοχές που βρίσκονταν στη Ρωσική Αυτοκρατορία ιδρύθηκαν και λειτούργησαν έως το 1905 κρυφά σχολεία για καθολικούς Πολωνούς, στα οποία συχνά βρισκόταν αναμεμιγμένη και η τοπική Καθολική εκκλησία. .
thumb|300px|Πολωνία, 1938-1939
Με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919) τα πολωνικά σύνορα αποκαταστάθηκαν σε εκείνα του διαμελισμού του 1772 και η Πολωνία έγινε πάλι ανεξάρτητο κράτος. Αμέσως μετά η Πολωνία εισβάλλει στην Σοβιετική ένωση, επωφελούμενη από τα εσωτερικά προβλήματα και τον εμφύλιο που είχε να αντιμετωπίσει το νεοσύστατο Σοβιετικό κράτος και καταφέρνει να αποσπάσει μεγάλα τμήματα της Ουκρανίας, Λευκορωσίας και Λιθουανίας, ακόμη και την σημερινή πρωτεύουσα Βίλνιους, περιοχές όπου κατοικούσε σημαντικός αριθμός Πολωνών. Οι Σοβιετικοί που δεν ήταν εις θέσιν να αντιδράσουν επαρκώς υπέστησαν μεγάλες στρατιωτικές ήττες και εξαναγκάστηκαν να παραχωρήσουν τις περιοχές αυτές στην Πολωνία με την συνθήκη της Ρίγα, το 1920. thumb|Η Βαρσοβία|300x300px|αριστερά
Οι κομματικές διενέξεις στο εσωτερικό και η δικτατορική διακυβέρνηση δεν επέτρεψαν την ανάπτυξη του νέου κράτους, που έγινε εύκολη λεία στην επίθεση των Γερμανών το 1939. Το πολωνικό κράτος έπαψε να υπάρχει στις 17 Σεπτεμβρίου 1939, με τη διαφυγή των μελών της κυβέρνησης στη Ρουμανία ως ιδιωτών. Ύστερα από σκληρή γερμανική κατοχή, στη διάρκεια της οποίας σημειώθηκε η εξέγερση της Βαρσοβίας (1944), που καταπνίγηκε στο αίμα, καθώς και η ίδρυση και λειτουργία Στρατοπέδων εξόντωσης, στα οποία βρήκαν το θάνατο εκατομμύρια Εβραίων, Πολωνών και Ρώσων, η Πολωνία βγήκε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με μειωμένο το έδαφός της από τα ανατολικά (επέστρεψε τα τμήματα που είχε προσαρτήσει το 1919-1920 στη Λιθουανία, Λευκορωσία και Ουκρανία) και αυξημένο από τα δυτικά, με τα εδάφη που της παραχωρήθηκαν από τη Γερμανία.
Το 1981, με επέμβαση της τότε Σοβιετικής Ένωσης, απομακρύνθηκε από την ηγεσία του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών ο μετριοπαθής Στ. Κάνια και τη θέση του κατέλαβε ο στρατηγός και πρωθυπουργός Βόιτσεκ Γιαρουζέλσκι, ο οποίος έθεσε εκτός νόμου την «Αλληλεγγύη» και επέβαλε στρατιωτικό νόμο, προσπαθώντας να επαναφέρει τη χώρα στην ομαλότητα. Το 1983 ήρθη ο στρατιωτικός νόμος αλλά η «Αλληλεγγύη» δεν νομιμοποιήθηκε. Αν και μέχρι το 1984 η πολιτική κατάσταση ελεγχόταν, η οικονομική κατάσταση ήταν δυσχερής και λόγω των οικονομικών κυρώσεων που οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είχαν επιβάλει-μονομερώς και χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των Ευρωπαίων συμμάχων της στο ΝΑΤΟ- ως απάντηση στην κήρυξη του στρατιωτικού νόμου. Δυτικοί ηγέτες αρνήθηκαν να επισκεφθούν την Πολωνία με εξαίρεση, το 1984, τον Ανδρέα Παπανδρέου κάτι που αποδοκιμάστηκε από τα άλλα δυτικά κράτη και τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄.
Το 1989 η κυριαρχούμενη από μέλη του Ενοποιημένου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας κυβέρνηση της Πολωνίας ήρθε σε συμφωνία με τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, γεγονός που έγινε αιτία να επέλθουν μεγάλες αλλαγές στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα της χώρας, ενώ σε σύντομο χρονικό διάστημα πραγματοποιήθηκαν ελεύθερες εκλογές. Στις πρώτες εκλογές με ανταγωνιστικά ψηφοδέλτια, γιατί από το 1952 συμμετείχαν όλα τα κόμματα σε ενιαίο ψηφοδέλτιο, τον Ιούνιο του ίδιου έτους, οι υποστηριζόμενοι από την «Αλληλεγγύη» υποψήφιοι εκλέχτηκαν πανηγυρικά στις περισσότερες επαρχίες. Τον Αύγουστο του 1989 ο Ταντέους Μαζοβιέτσκι έγινε ο πρώτος μη προερχόμενος από το Ενοποιημένο Εργατικό Κόμμα πρωθυπουργός της Πολωνίας μετά το 1950 και ο πρώτος στην Ανατολική Ευρώπη. Το 1990 άρχισε να εφαρμόζεται πρόγραμμα αποκρατικοποίησης, ο στρατηγός Γιαρουζέλσκι παραιτήθηκε και πρόεδρος της Πολωνίας εκλέχτηκε ο ηγέτης της «Αλληλεγγύης» Λεχ Βαλέσα. Στις προεδρικές εκλογές του 1995 ο Βαλέσα ηττήθηκε και νικητής αναδείχτηκε ο Α. Κβασνιέβσκι, ο οποίος επανεκλέχτηκε και το 2000.
Τον Απρίλιο του 1994 η χώρα υπέβαλε αίτηση για ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία εγκρίθηκε και, εννέα χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 2003, υπογράφηκε η συμφωνία ένταξης. Το 2004 πραγματοποιήθηκε και η επίσημη ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δημογραφία
thumb|right|[[Βαρσοβία]] thumb|right|[[Κρακοβία]] thumb|right|[[Βρότσουαφ]] thumb|right|[[Γκντανσκ]] Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 78,3 χρόνια (74,5 χρόνια οι άνδρες και 81,9 οι γυναίκες).
Οικονομία
thumb|right|250px|Το οικονομικό κέντρο στη [[Βαρσοβία]]
Πρωτογενής παραγωγή
Σημαντικό παράγοντα για την οικονομία της χώρας αποτελούν η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το μισό, περίπου, από το πολωνικό έδαφος είναι καλλιεργήσιμο, με κυριότερα προϊόντα τα δημητριακά, τις πατάτες, τα ζαχαρότευτλα, το λινάρι, το λυκίσκο, τον καπνό κ.ά. Η κτηνοτροφία περιλαμβάνει την εκτροφή προβάτων, χοίρων, βοοειδών, αλόγων κτλ. Αρκετά αναπτυγμένη είναι, επίσης, η αλιεία στα παράλια της Βαλτικής. Σημαντικό οικονομικό παράγοντα αποτελεί και η εκμετάλλευση του δασικού πλούτου της χώρας.
Βιομηχανία - Εμπόριο
Η Πολωνία είναι κατά κύριο λόγο χώρα βιομηχανική, γεγονός που οφείλεται κυρίως στις τεράστιες ποσότητες γαιανθράκων που περιέχει η περιοχή της Σιλεσίας στο νότιο τμήμα, και που χρησιμοποιούνται ως κύρια πηγή ενέργειας. Εκτός από τους γαιάνθρακες, το υπέδαφος της Πολωνίας προσφέρει σίδηρο, χαλκό, μόλυβδο, ψευδάργυρο, λιγνίτη, θείο, φυσικά αέρια, πετρέλαιο και ορυκτό αλάτι.
Οι σημαντικότεροι κλάδοι της πολωνικής βιομηχανίας είναι η μεταλλουργία, η χαλυβουργία, η μηχανουργία, η υφαντουργία και ακολουθούν οι βιομηχανίες χημικών προϊόντων, ειδών διατροφής, χαρτοποιίας, ηλεκτρικών ειδών, επεξεργασίας ελαστικού και τσιμέντου.
Η Πολωνία εξάγει κυρίως γαιάνθρακες όπως ο ψευδάργυρος, μηχανήματα, υφάσματα και γεωργικά προϊόντα.
Διακυβέρνηση
Το πολίτευμα της Πολωνίας είναι Ημιπροεδρικό σύστημα. Αρχηγός του κράτους είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Την εκτελεστική εξουσία ασκεί η κυβέρνηση και τη νομοθετική η Δίαιτα, που αποτελείται από 460 μέλη, και η Γερουσία με 100 μέλη, τα οποία εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία για τέσσερα χρόνια. Επίσημη γλώσσα του κράτους είναι η πολωνική και επικρατέστερη θρησκεία ο ρωμαιοκαθολικισμός. Νομισματική μονάδα είναι το ζλότι.
Εκτός από την πρωτεύουσα Βαρσοβία, οι μεγαλύτερες πόλεις της Πολωνίας είναι οι Κρακοβία (738.150 κάτ.), Λοτζ (800.110 κάτ.), Βρότσλαβ (636.785 κάτ.), Πόζναν (576.899 κάτ.), Γκντανσκ (461.300 κάτ.), Στσέτσιν (419.000 κάτ.), Μπίντγκοστς (363.468 κάτ.), Κατοβίτσε (363.000 κάτ.) κ.ά.
Εκλογές
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Οκτωβρίου του 2015 με νικήτρια τη δεξιά αντιπολίτευση.
Μεταφορές
thumb|right|[[LOT Polish Airlines, Πολωνικές Αερογραμμές LOT]] Σήμερα οι μεταφορές στην Πολωνία παρέχονται σιδηροδρομικά, αεροπορικά, οδικά και ναυτιλιακά. Τοποθετημένη στην κεντρική Ευρώπη και με ανατολικά σύνορα που αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του χώρου Σένγκεν με την υπόλοιπη Ανατολική Ευρώπη, η Πολωνία εδώ και πολύ καιρό ήταν, και εξακολουθεί να αποτελεί, χώρα-κλειδί μέσω της οποίας περνούν οι εισαγωγές και εξαγωγές προς και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Από την ένταξή της στην ΕΕ το 2004, η Πολωνία έχει επενδύσει μεγάλα χρηματικά ποσά για τον εκσυγχρονισμό των δικτύων μεταφορών της. Η χώρα έχει σήμερα ένα αναπτυσσόμενο δίκτυο αυτοκινητοδρόμων ταχείας κυκλοφορίας, όπως ο Α4, και οδών ταχείας κυκλοφορίας, όπως ο S7. Εκτός από αυτούς τους νεόκτιστους δρόμους, πολλές τοπικές και περιφερειακές οδοί ανοικοδομήθηκαν ως μέρος ενός εθνικού προγράμματος για την ανοικοδόμηση όλων των οδικών αξόνων της Πολωνίας. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
thumb|left|Πολωνικό τρένο "Pendolino"
Οι αέριες και θαλάσσιες μεταφορές στην Πολωνία έχουν σε μεγάλο βαθμό αναπτυχθεί, αν και η κατασκευή νέων αερολιμενικών υποδομών και εγκαταστάσεων λιμένων βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Η Πολωνία έχει μια σειρά από διεθνή αεροδρόμια, το μεγαλύτερο των οποίων είναι το αεροδρόμιο της Βαρσοβίας Chopin Airport, η βάση της LOT Polish Airlines, η οποία είναι η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία της Ανατολικής Κεντρικής Ευρώπης και μία από τις παλαιότερες αεροπορικές εταιρείες που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σήμερα στον κόσμο. Θαλάσσιοι λιμένες υπάρχουν σε όλο το μήκος της Βαλτικής Θάλασσας στις πολωνικές ακτές, με τις περισσότερες μεταφορές εμπορευμάτων να χρησιμοποιούν ως βάση τους τη Γκντίνια ή το Γκντανσκ.
Πολιτισμός
thumb|right|150px|[[Μαρία Κιουρί]] thumb|left|150px|[[Φρεντερίκ Σοπέν]] μικρογραφία|150px|[[Όλγκα Τοκάρτσουκ]] Η Πολωνία συνέβαλε αποφασιστικά στην παγκόσμια κουλτούρα με πολλούς επιστήμονες και συγγραφείς. Τα χρονικά του 10ου αι., καθώς και η θρησκευτική φιλολογία, αποτελούν τα αρχαιότερα στοιχεία στον τομέα αυτό. Η Ακαδημία της Κρακοβίας ανέδειξε έξοχους θεολόγους, μαθηματικούς και αστρονόμους, όπως ο Κοπέρνικος. Όλοι οι συγγραφείς του 15ου αι. έγραψαν στη λατινική. Ο 16ος αι. ωστόσο θεωρείται ο χρυσός αιώνας της πολωνικής φιλολογίας. Συγκεκριμένα μεταξύ 1511 και 1514 εκδόθηκε στην Πολωνία το πρώτο έντυπο βιβλίο και από τους σημαντικότερους συγγραφείς της εποχής εκείνης, διακρίνουμε τον μεγάλο ποιητή Γιαν Κοχανόφσκι και τους φιλόσοφους Αντζεϊ Φριτς Μοντζέφσκι και Βαβζύνιετς Γκοσλίτσκι. Ο 17ος αι., και ιδιαίτερα το δεύτερο μισό αυτού, ήταν περίοδος πολέμων με καταστρεπτικά αποτελέσματα, καθώς διακόπηκε κάθε επαφή με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Ωστόσο εκείνη την περίοδο, σπουδαίο πολιτιστικό έργο άφησαν πίσω τους ο ποιητής Μάτσιεϊ Καζίμιες Σαρμπιέφσκι και ο αστρονόμος Εβέλιος. Τον 18ο αι. ο Πολωνικός Διαφωτισμός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις τότε εξελίξεις. Το 1773 ιδρύθηκε το πρώτο «Υπουργείο Παιδείας» στην ιστορία, ενώ το 1791, εμφανίστηκε το Πολωνικό Σύνταγμα, το πρώτο στην Ευρώπη και δεύτερο στον Κόσμο. Ο Χούγκο Κοουντάϊ, ήταν από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του Ευρωπαϊκου Διαφωτισμού. Μετά τη διάλυση του πολωνικού κράτους δεν έσβησε το δημιουργικό πνεύμα, αλλά είχε αντίθετα τρεις ανθηρές περιόδους, με το ρομαντισμό κατά το πρώτο μισό του 19ου αι., το ρεαλισμό κατά το δεύτερο μισό του και την περίοδο της «Νέας Πολωνίας».
Ξεχώρισαν λογοτέχνες παγκόσμιας εμβέλειας όπως ο Χένρικ Σιενκιέβιτς, γνωστός από τα έργα του «Κβο Βάντις» και «Οι Τεύτονες Ιππότες», ο Βουαντίσουαφ Ρέυμοντ, ο Τζόζεφ Κόνραντ και ο εθνικός ποιητής της Πολωνίας, Άνταμ Μιτσκιέβιτς.
Στον τομέα των φυσικών επιστημών μία από τις σημαντικές μορφές ήταν η Πολωνέζα Μαρία Κιουρί.
Σημαντική υπήρξε η συμβολή της Πολωνίας στον τομέα της ρομαντικής μουσικής. Ο Φρεντερίκ Σοπέν αποτελεί ένα από τα λαμπρότερα παραδείγματα.
Ιδιαίτερη ανάπτυξη γνώρισε στην Πολωνία το θέατρο αλλά και η τέχνη του κινηματογράφου, με σημαντικότερους εκπροσώπους τους παγκοσμίως γνωστούς σκηνοθέτες Ρόμαν Πολάνσκι, Κσίστοφ Κισλόφσκι, Αντρέι Βάιντα, Γιέζι Χόφμαν, Γιέζι Σκολιμόφσκι, Αγκνιέσκα Χόλαντ κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκά κράτη Κατηγορία:Χώρες μέλη του ΝΑΤΟ Κατηγορία:Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Κεντρική Ευρώπη
Ιωάννης Ευαγγελίδης
Ο Ιωάννης Ευαγγελίδης [ 9(22) Ιουνίου 1904-14 Απριλίου 1982 ] ήταν Έλληνας ανώτατος δημόσιος υπάλληλος, δικηγόρος και πολιτικός. Χειριζόταν με ευχέρεια τέσσερις ξένες γλώσσες (Γαλλικά, Ιταλικά, Γερμανικά και Αγγλικά).
Το 1920, σε ηλικία 16 ετών, διορίσθηκε στην Τελωνειακή Υπηρεσία, στην οποία είχε λαμπρή σταδιοδρομία. Τοποθετήθηκε στην Επιθεώρηση Τελωνείων και σε ηλικία 39 ετών έφθασε στον βαθμό του Διευθυντού α΄τάξεως, εξαντλώντας την Ιεραρχία. Ενώ υπηρετούσε, απέκτησε το πτυχίο της Νομικής και την άδεια δικηγορίας.
Συνέγραψε βιβλία σχετικά με την Τελωνειακή Υπηρεσία και από το 1934 μέχρι τον 1982 εξέδιδε, μαζί με τον συνάδελφό του Ιωάννη Βλυζιώτη, το περιοδικό "Τελωνειακή Επιθεώρησις".
Στη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ. Για τη δράση του αυτή απολύθηκε από την Υπηρεσία. Από το 1949 άσκησε ενεργό και ευδόκιμη δικηγορία με ειδίκευση στις τελωνειακές υποθέσεις.
Υπήρξε συνεργάτης του Νίκου Μπελογιάννη. Σύμφωνα με τον τότε Νομάρχη Αττικής Θεόδωρο Κατριβάνο, που εκφώνησε λόγο στην κηδεία του, σώθηκε ως εκ θαύματος από τη σύλληψη και ενδεχομένως την εκτέλεση. Συγκεκριμένα, ενώ πήγαινε στο σπίτι τού Μπελογιάννη κρατώντας μια τσάντα με χρήματα από εράνους του Κόμματος, ειδοποιήθηκε από συντρόφους ότι στο σπίτι ενέδρευαν αστυνομικοί και έφυγε.
Διετέλεσε βουλευτής Α΄ και Β΄ Αθηνών με την ΕΔΑ Εξελέγη στις εκλογές του 1958 στην Α΄ Αθηνών και επανεξελέγη στις εκλογές του 1961 στη Β΄ Αθηνών. Είχε διατελέσει πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων το 1956. Επίσης ήταν Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή ΄Υφεση και την Ειρήνη και είχε μετάσχει, με την ιδιότητά του αυτήν, σε πολλά διεθνή συνέδρια. Τέλος, ήταν Πρόεδρος του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου.
Από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας της τον Φεβρουάριο του 1964 μέχρι τις 21.4.1967 ήταν Διευθυντής της απογευματινής εφημερίδας της ΕΔΑ "Δημοκρατική Αλλαγή"
Ήταν γιος του ιστορικού συγγραφέα Τρύφωνος Ευαγγελίδη και της Παρθενόπης Ιωάννου Ζολώτα, αδελφής του Γυμνασιάρχη και Ιστορικού της Χίου Γεωργίου Ζολώτα και του Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Εμμανουήλ Ζολώτα.
Συνελήφθη στις 21.4.1967 από τη Χούντα και εκτοπίστηκε στη Γυάρο και στη Λέρο. Απελευθερώθηκε τον Δεκέμβριο του 1969, ενώ νοσηλευόταν στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο (ήδη "Γεώργιος Γεννηματάς") μετά από χειρουργική επέμβαση.
Παντρεύτηκε το 1956 με την Ελένη Κ. Μαλαματιανού με την οποία απέκτησαν το 1958 μια κόρη, την Παρθενόπη (Πούπα), σύζυγο του ήδη Νομικού Συμβούλου του Κράτους Περικλή Αγγέλου, με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά και η οποία πέθανε πρόωρα, τον Δεκέμβριο του 2012.
Ο Γιάννης Ευαγγελίδης πέθανε τον Απρίλιο του 1982 και κηδεύτηκε στις 15 Απριλίου 1982 από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Ντίνο ντε Λαουρέντις
Ο Ντίνο ντε Λαουρέντις (Dino De Laurentiis, 8 Αυγούστου 1919 - 10 Νοεμβρίου 2010) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ιταλία και εγκατέλειψε το σχολείο στα δεκαεπτά του χρόνια. Όνειρό του ήταν να γίνει σκηνοθέτης. Το 1938 έπαιξε ως ηθοποιός στον κινηματογράφο, και αφού υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία του συμμετέχοντας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε να εργάζεται ως παραγωγός. Η πρώτη του επιτυχία ήταν το 1949. Τιμήθηκε πέντε φορές με το βραβείο του Ντονατέλο. Τιμήθηκε επίσης με το διεθνές βραβείο της Βενετίας το 2000 για την εργογραφία του. ενώ η ταινία «Λα Στράντα (La Strada, 1954)» του Φελλίνι κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβείο Έρβιν Θάλμπεργκ (παραλήπτες) Κατηγορία:Ιταλοί παραγωγοί ταινιών
Ίσρα Χίρσι
Η Ίσρα Χίρσι (γεννημένη στις 22 Φεβρουαρίου 2003) είναι Αμερικανίδα ακτιβίστρια για το περιβάλλον. Είναι συνιδρύτρια και συνεκτελεστικός διευθυντής για την Αμερικανική νεανική απεργία για το κλίμα. Το 2020, ονομάστηκε στο κατάλογο πολιτικής και διακυβέρνησης του Fortune 40 Under 40.
Πρώτα χρόνια και ακτιβισμός
Η Χίρσι γεννήθηκε στη Μινεάπολη της Μινεσότας, και είναι η κόρη της βουλευτού Ιλχάν Ομάρ και του Αχμέτ Αμπντισαλάν Χίρσι. Στην ηλικία των 12 ετών, ήταν ένας από τους συμμετέχοντες σε πορεία για τον Τζαμάρ Κλαρκ στο Mall of America. Φοίτησε στο λύκειο νότιας Μινεάπολης. Ασχολήθηκε με τον ακτιβισμό για το κλίμα αφού εντάχθηκε στην περιβαλλοντική λέσχη του λυκείου της στο πρώτο έτος φοίτησης.
Ο Χίρσι συντόνισε την οργάνωση εκατοντάδων μαθητικών κινητοποιήσεων για το κλίμα στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 15 Μαρτίου και στις 3 Μαΐου 2019. Συνίδρυσε την Αμερικανική Νεανική Απεργία για το κλίμα, τον αμερικανικό κλάδο ενός κινήματος νέων για κλιματική αλλαγή παγκόσμιας κλίμακας, τον Ιανουάριο του 2019. Ενεργεί ως συν-εκτελεστικός διευθυντής αυτής της ομάδας. Το 2019, κέρδισε το βραβείο νεολαίας Μπράουερ. Την ίδια χρονιά, η Χίρσι έλαβε το βραβείο "Φωνή του Μέλλοντος". Το 2020, η Χίρσι τοποθετήθηκε στο κατάλογο των "40 του μέλλοντος", σε πρόγραμμα του αμερικανικού καναλιού BET.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Burnout 2: Point of Impact
To Burnout 2: Point of Impact είναι ένα παιχνίδι αγώνων ανεπτυγμένο από την Criterion Games και διανεμημένο από τη Acclaim Entertainment. Είναι το σίκουελ του αρχικού παιχνιδιού που κυκλοφόρησε το 2001. Κυκλοφόρησε για το PlayStation 2, στη Βόρεια Αμερική στις 30 Σεπτεμβρίου 2002, στην Ευρώπη στις 11 Οκτωβρίου 2002 και για πρώτη φορά στην Ιαπωνία, δυο χρόνια μετά, την Πρωταπριλιά του 2004. Οι εκδόσεις για Gamecube και Xbox κυκλοφόρησαν μέσα στο 2003
Events
Το κύριο μέρος του παιχνιδιού. Κάνεις αγώνες με στόχο να κερδίσεις μετάλλια και οχήματα.
3 αγώνες. Κάθε θέση σου δίνει συγκεκριμένους πόντους. Όποιος έχει πιο πολλούς πόντους στο τέλος του Grand Prix κερδίζει.
Αγώνας
Δοκιμασία χρόνου
Αγώνας εναντίον ενός αντιπάλου. Αν νικήσεις παίρνεις το αυτοκίνητο του.
Είσαι αστυνομικός και πρέπει να καταστρέψεις το αυτοκίνητο του εγκληματία
Προκάλεσε όσο πιο πολλή καταστροφή μπορείς.
Είναι παρόμοιο με το Crash, χωρίς βραβεία και στόχους. Τα φρένα είναι απενεργοποιημένα.
Ίδιο με το Race αλλά χωρίς δεν υπάρχουν αυτοκίνητα στο δρόμο.
Κριτικές
Το Burnout 2: Point of Impact πήρε καλές κριτικές. Τα websites GameRankings and Metacritic έδωσαν στην έκδοση για GameCube version 89.43% και 89/100, στην έκδοση για Xbox 88.55% και 88/100  και στην έκδοση για PlayStation 2  88.22% και 86/100.
Το GameSpot επισήμανε ότι "Η ένταξη ενός καλοφτιαγμένου championship και ενός multiplayer mode το καθιστούν ένα must-own για τους φανς του είδους".
Το GameSpy δήλωσε ότι "Αν το "Gran Turismo 3" είναι ο Ντομ Περινιόν, το Burnout 2 είναι ο Jack Daniel. Μολονότι ο Ντομ είναι ένας καλός τύπος, εγώ ,προσωπικά, θα προτιμούσα να κάνω παρέα με τον Jack."
Το IGN αποκάλεσε το παιχνίδι "Ένα εξαιρετικό sequel από κάθε άποψη. Φαίνεται καλύτερο, είναι μακρύτερο, γρηγορότερο, βαθύτερο, και έχει μικρά "κοσμήματα" καθώς και extras που πραγματικά εντυπωσιάζουν."
Παραπομπές
Κατηγορία:Burnout (βιντεοπαιχνίδι)
Λουκάνικο Τζουμαγιάς
Το Λουκάνικο Τζουμαγιάς είναι ποικιλία λουκάνικου η οποία παρασκευάζεται στην Ηράκλεια Σερρών. Αποτελεί πανελλήνια γνωστό είδος λουκάνικου, ενώ θεωρείται ως μία από τις καλύτερες σπεσιαλιτέ του Νομού Σερρών. Πήρε το όνομά του από την παλαιότερη ονομασία της κωμόπολης.
Ένα λουκάνικο Τζουμαγιάς παρασκευάζεται από χοιρινό κρέας και πρόβειο έντερο, ενώ προστίθενται μπαχαρικά, βότανα και αλάτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Σερρών Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Καπνιστό κρέας Κατηγορία:Αλλαντικά
Τζωρτζ Καλβοκορέσης
Ο Τζωρτζ Μουζάλας Καλβοκορέσης (George Musalas Colvocoresses, 22 Οκτωβρίου 1816 – 3 Ιουνίου 1872), γνωστός και με το απλοποιητικό παρατσούκλι «Κόλβος» (Colvos), ήταν ελληνικής καταγωγής αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, που κυβέρνησε το πολεμικό πλοίο «Σαρατόγκα» κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου. Νωρίτερα, από το 1838 μέχρι το 1842, συμμετείχε στην εξερευνητική αποστολή των ΗΠΑ, σε περιοχές του Ειρηνικού ωκεανού.
Βιογραφία
Ο Τζωρτζ γεννήθηκε ως Γεώργιος Καλβοκορέσης στο νησί Χίο της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ως μέλος εξέχουσας χιακής οικογένειας, των Καλβοκορέση, απάχθηκε εξαετής μαζί με τη μητέρα του και δύο αδελφές του κατά τη Σφαγή της Χίου το 1822. Οι περισσότεροι στενοί συγγενείς του, μεταξύ των οποίων και 6 αδελφοί του, σκοτώθηκαν, αλλά ο πατέρας του κατόρθωσε να τον εξαγοράσει με λύτρα.
Το 1824 ο Γεώργιος στάλθηκε στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ από τον πατέρα του. Εκεί υιοθετήθηκε από τον πλοίαρχο Άλντεν Πάρτριτζ (Alden Partridge, 1785-1854), ιδρυτή της «Αμερικανικής Λογοτεχνικής, Επιστημονικής και Στρατιωτικής Ακαδημίας» (αργότερα «Πανεπιστήμιο του Νόργουιτς») στην κωμόπολη Νόργουιτς του Βερμόντ. Ο Τζωρτζ κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό αφού απεφοίτησε το 1831 από την παραπάνω Ακαδημία, όπου το όνομα στο πτυχίο του μετατράπηκε σε Τζωρτζ Κολβοκορέσης. Μέλη από γενεές απογόνων του απεφοίτησαν από την ίδια Ακαδημία στο Νόργουιτς και ακολούθησαν στρατιωτικές σταδιοδρομίες.
Σταδιοδρομία στο Πολεμικό Ναυτικό
Το 1832 ο Καλβοκορέσης κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό ως ανθυπασπιστής και το 1836-1837 υπηρέτησε στη φρεγάτα «United States», στη Μοίρα Μεσογείου. Από το 1838 έως το 1842 ,συμμετείχε στην Εξερευνητική Αποστολή των ΗΠΑ (United States Exploring Expedition), γνωστή και ως «Αποστολή Γουίλκς» (Wilkes Expedition), που εξερεύνησε μεγάλες περιοχές του Ειρηνικού Ωκεανού. Ο Καλβοκορέσης συνέγραψε ένα σχετικό βιβλίο το 1852, υπό τον τίτλο Four Years in a Government Exploring Expedition («Τέσσερα έτη σε μια κυβερνητική εξερευνητική αποστολή»). Προάχθηκε σε ανθυποπλοίαρχο στις 7 Δεκεμβρίου 1843 και σε αντιπλοίαρχο στις 2 Ιουλίου 1861.
Στις 29 Ιανουαρίου 1862, στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, το ιστιοφόρο «Supply», στο οποίο ήταν κυβερνήτης ο Κολβοκορέσης, αιχμαλώτισε την ημιολία των Νότιων «Στήβεν Χαρτ» στα ανοικτά της νότιας ακτής της Φλόριντα, με ποικίλο φορτίο. Στις αρχές Αυγούστου του 1864, με 115 άνδρες σε 7 λέμβους από το πλοίο «Σαρατόγκα», διεξήγαγε μια επιχείρηση συλλογής πληροφοριών και συλλήψεως αιχμαλώτων. Δύο εβδομάδες αργότερα, στο Σάουθ Νιούπορτ της Τζώρτζια, ο Κολβοκορέσης ηγήθηκε 130 ανδρών σε λέμβους και αιχμαλώτισε έναν υπολοχαγό και 38 στρατιώτες του ιππικού της Νότιας Καρολίνας, καθώς και 71 σκλάβους.
Προάχθηκε σε πλοίαρχο (βαθμό αντίστοιχο του συνταγματάρχη) και τοποθετήθηκε σε εφεδρεία στις 4 Απριλίου 1867.
Οικογένεια
Ο Τζωρτζ Καλβοκορέσης είχε νυμφευθεί δύο φορές. Από τον πρώτο του γάμο, με την Αντελίν Μαρία Σουόσυ (Adeline Maria Swasey), απέκτησε τέσσερα τέκνα, μεταξύ των οποίων τους Φρανκ και Τζωρτζ. Ο δεύτερος γάμος του ήταν με την Ελίζα Τ. Χάλσυ (Eliza T. Halsey).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ Κατηγορία:Πρόσωπα του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου
Εζεκίας
right|thumb|220px|Ο Εζεκίας σε απεικόνιση του 17ου αιώνα, από Λουθηρανική εκκλησία της Σουηδίας Ο Εζεκίας (εβρ.: חִזְקִיָּ֫הוּ Ḥizqiyyāhu, Khizkiyahu, ή יְחִזְקִיָּ֫הוּ Yəḥizqiyyāhu, Y'khizkiyahu. μετάφρ: "Ο Κύριος έχει ενδυναμωθεί" ) ήταν ο 13ος βασιλιάς του ανεξάρτητου Βασιλείου της Ιουδαίας, και ένας από τους σημαντικότερους βασιλείς του. Ήταν γιος του Άχαζ. Έγινε βασιλιάς στην ηλικία των 25, και εκτιμάται ότι βασίλεψε από το 715 ή 716 μέχρι το 686 π.Χ.. Ήταν ο πατέρας του Μανασσή.
Θεωρείται πως ήταν σοφός και ευσεβής βασιλιάς, ενώ ήταν σύγχρονος του προφήτη Ησαΐα. Ακολουθώντας τις συμβουλές του προφήτη, καταπολέμησε την ειδωλολατρία και επανέφερε την λατρεία του Γιαχβέ και τον νόμο του Μωυσή. Βοήθησε επίσης στην ανάπτυξη της γεωργίας, οχύρωσε την Ιερουσαλήμ και κατασκεύασε υπόγεια σήραγγα τροφοδοσίας της πόλης με νερό. Γενικότερα κατά την βασιλεία του ανεγέρθηκαν πολλά κοινωφελή έργα, ενώ πέτυχε να εκδιώξει από τη χώρα του τους Ασσύριους κατακτητές, που τον είχαν πολιορκήσει προηγουμένως στην Ιερουσαλήμ.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 28 Αυγούστου και την Κυριακή των Προπατόρων, δηλαδή την Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Groombridge 34
Ο αστέρας Groombridge 34 είναι στην πραγματικότητα ένα διπλό αστρικό σύστημα (δύο αστέρες που περιφέρονται περί το κοινό κέντρο μάζας τους). Βρίσκεται στον βόρειο αστερισμό Ανδρομέδα. Είναι η 34η καταγραφή στον «Κατάλογο Περιπολικών Αστέρων» (A Catalogue of Circumpolar Stars) του Βρετανού αστρονόμου Στήβεν Γκρούμπριτζ, που εκδόθηκε μεταθανατίως το 1838. Με βάση ακριβείς μετρήσεις της παράλλαξής του από τη διαστημική αποστολή Γαία, το σύστημα βρίσκεται σε απόσταση 11,62 ετών φωτός από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα, κάτι που το καθιστά το δέκατο έκτο κοντινότερο αστρικό σύστημα. Φιλοξενεί το πλησιέστερο στη Γη εξωηλιακό πλανητικό σύστημα με περισσότερους από έναν γνωστούς πλανήτες.
Γενικές πληροφορίες
Αμφότεροι οι αστέρες-μέλη του συστήματος είναι αμυδροί ερυθροί νάνοι και για τον λόγο αυτόν δεν είναι ορατοί με γυμνό μάτι. Η μεταξύ τους απόσταση είναι περίπου 147 αστρονομικές μονάδες (AU) και χρειάζονται 2.600 περίπου γήινα έτη για να εκτελέσουν μία πλήρη περιφορά, σε σχεδόν κυκλική τροχιά (μη ανιχνεύσιμη εκκεντρότητα). Αμφότεροι οι αστέρες παρουσιάζουν αιφνίδιες και ακανόνιστες μεταβολές στη φωτεινότητα ως αστέρες εκλάμψεων, οπότε τους έχουν δοθεί και ονόματα μεταβλητών αστέρων: Ο φωτεινότερος, ο Groombridge 34 A, είναι ο GX Ανδρομέδας (συντομογραφικά GX And), ενώ ο αμυδρότερος, ο Groombridge 34 B, είναι ο GX Ανδρομέδας (GQ And). Αμφότεροι οι αστέρες είναι νεαρότατοι για τον φασματικό τύπο τους, με ηλικίες «μόλις» 3 δισεκατομμύρια έτη περίπου.
Το όλο σύστημα, ως κοντινό στη Γη, εμφανίζει μεγάλη ιδία κίνηση, 2,9΄΄ ανά έτος, και επιπλέον απομακρύνεται από το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 11,6 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (41.800 χιλιόμετρα την ώρα). Αυτό σημαίνει ότι κάποτε ήταν πλησιέστερα σε εμάς: απλοί υπολογισμοί φανερώνουν ότι πριν από περίπου 15 χιλιετίες πέρασε σε μία ελάχιστη απόσταση 11,0 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα.
Ο GX Ανδρομέδας
Το 93,5 % του όλου φωτός του συστήματος προέρχεται από τον κύριο αστέρα, τον GX And. Ο φασματικός του τύπος αντιστοιχεί σε ερυθρό νάνο της Κύριας ακολουθίας με επιφανειακή θερμοκρασία 3.607 ± 68 K και δείκτη χρώματος (B−V) = +1,56. Η μάζα του εκτιμάται στο 38% περίπου της μάζας του Ήλιου και ομοίως η διάμετρός του στο 38% περίπου της ηλιακής. Η πραγματική του (απόλυτη) λαμπρότητα είναι 45 φορές μικρότερη από τη λαμπρότητα του Ήλιου, οπότε η κατοικήσιμη ζώνη γύρω του βρίσκεται σε απόσταση από 0,112 έως 0,239 AU από αυτόν. Οι φωτομετρικές παρατηρήσεις του Γαία υποδεικνύουν περίοδο περιστροφής γύρω από τον άξονά του 44 ημέρες και κύκλο μαγνητικής δραστηριότητας περίπου 9 (γήινων) ετών.
Πλανητικό σύστημα
Τον Αύγουστο του 2014 αναφέρθηκε ένας πλανήτης σε περιφορά γύρω από τον Groombridge 34 A. Η αναφορά στηρίχθηκε σε ανάλυση των ακτινικών ταχυτήτων του αστέρα με τον φασματογράφο HIRES στο Αστεροσκοπείο Κεκ.
Με χρήση του φασματογράφου CARMENES στο Αστεροσκοπείο Καλάρ Άλτο σε συνδυασμό με τα δεδομένα από τους HARPS και HIRES, ερευνητές δεν μπόρεσαν να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του συγκεκριμένου πλανήτη (Groombridge 34 Ab), αλλά πρότειναν την πιθανή ύπαρξη ενός άλλου πλανήτη, του Groombridge 34 Ac ή GJ 15 Ac, γύρω από τον ίδιο αστέρα.
Αυτή η κατάσταση ξεκαθάρισε αργότερα με νέες παρατηρήσεις με τον HIRES, που κάλυπταν πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Σε αυτές ανακαλύφθηκαν αμφότεροι οι πλανήτες και τέθηκαν οι ελάχιστες μάζες τους σε 3,0 (για τον Ab) και 36 (για τον Ac) μάζες της Γης. Οι περίοδοι περιφοράς τους είναι 11,4 και 7400 γήινες ημέρες αντιστοίχως, σε αποστάσεις. Μέχρι σήμερα, αυτό είναι το πλησιέστερο στη Γη εξωηλιακό πλανητικό σύστημα με περισσότερους από έναν γνωστούς πλανήτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες εκλάμψεων Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου M Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Ακρωτήριο Ζευγάρι
Το Ζευγάρι είναι ακρωτήριο της Κύπρου, βρίσκεται στα νότια της νήσου και στην Επαρχία Λεμεσού. Αποτελεί το νοτιότερο σημείο του κόλπου της Επισκοπής.
Διοικητικά ανήκει στη Βρετανική βάση Ακρωτηρίου και ο εναέριος χώρος του ελέγχεται από τη βρετανική αεροπορία. Η περιοχή του ακρωτηρίου είναι περιφραγμένη και απαγορεύεται η πρόσβαση, στο σημείο αυτό βρίσκετε το στρατιωτικό νοσοκομείο πριγκίπισσα Μαίρη και αποτελεί τμήμα της στρατιωτικής βάσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζ Ζ Κατηγορία:Γεωγραφία του Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Υπερίων (Μεγάρων)
Ο Υπερίωνας ήταν ο τελευταίος βασιλιάς των Μεγάρων. Ήταν γιος του Αγαμέμνονα. Πριν τονΤρωικό πόλεμο ο Αγαμέμνονας πήγε στα Μέγαρα προκειμένου να πάρει μαζί του τον μάντη Κάλχα. Φεύγοντας εγκατάστησε εκεί ως βασιλιά των Υπερίωνα. Ο Υπερίων ήταν φοβερά εγωιστής με αποτέλεσμα ο λαός των Μεγάρων να δυσανασχετήσει μαζί του και τελικά να τον δολοφονήσει.
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Μεγάρων
Ανθούσα Πρέβεζας
Η Ανθούσα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Πάργας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πρεβέζης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρέβεζας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Η Ανθούσα είναι χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πρεβέζης. Βρίσκεται κοντά στους νότιους πρόποδες των ορέων Πάργας, πάνω στην επαρχιακή οδό Πάργας-Πέρδικας και δυτικά της Πάργας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 190. Απέχει 64 χλμ. περίπου ΒΔ. της Πρέβεζας.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ανθούσας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 9,082 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Τρίκορφο.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Ράπεζα και προσαρτήθηκε στην ομώνυμη κοινότητα του νομού Πρεβέζης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Ανθούσα και το 1937 εντάχθηκε στον νομό Θεσπρωτίας. Το 1946 υπήχθη οριστικά στον νομό Πρεβέζης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανθούσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Πάργας.
Candies
Φιλμογραφία
Βίντεο
Ανθούσα Πρέβεζας
Ιστορικά και γενικά στοιχεία
Η Ανθούσα άρχισε να συνοικίζεται πριν από 150 χρόνια, περίπου, από τους κατοίκους της παρακείμενης Αγίας ή Αγιάς. Στη θέση της δε, όπως εξάγεται από ανασκαφές και διασωθέντα αρχαία νομίσματα, βρισκόταν η αρχαία πόλη Ελαία. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό και την ελαιοκομία. Παλαιότερα, στην Ανθούσα ομιλούνταν αρβανίτικα, η χρήση των οποίων είχε εκλείψει σχεδόν ολοκληρωτικά ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Candies
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Ιαπωνικά συγκροτήματα ειδώλων Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Ανθούσα Πρέβεζας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Πάργας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας
Ποίηση
thumb|350px|Ο χορός των Μουσών με τον Απόλλωνα. Μπαλντασάρε Περούτσι, 16ος αιώνας Η ποίηση είναι μία από τις δύο βασικές κατηγορίες του λόγου, η άλλη κατηγορία είναι ο πεζός λόγος. Η ποίηση ήταν ανέκαθεν δύσκολο να οριστεί, έχουν υπάρξει όμως διάφοροι ενδεικτικοί ορισμοί ανά τους αιώνες. Σύμφωνα με τον σημαντικό Αργεντινό συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες, «Ποίηση είναι η έκφραση του ωραίου, διαμέσου λέξεων περίτεχνα υφασμένων μεταξύ τους».
Η ποίηση είναι το αρχαιότερο λογοτεχνικό είδος. Πριν την ανακάλυψη της γραφής, ο άνθρωπος ήταν αδύνατο να αναπτύξει την τέχνη του πεζού λόγου και να απομνημονεύσει ένα πεζογράφημα. Ποιήματα όμως (όπως επιφωνηματικές επικλήσεις και ύμνους στους θεούς, θρήνοι και ξεσπάσματα χαράς) έπλασε πολύ νωρίς ο πρωτόγονος άνθρωπος, συνδυασμένα με μουσική και χορό. Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου.
Ποιητικά γένη
Τα γένη της ποίησης είναι τρία:
Η επική ποίηση είναι το αρχαιότερο είδος ποίησης. Τα έπη ασχολούνται με την περιγραφή και αφήγηση λόγων, πράξεων και κατορθωμάτων θεών (θρησκευτικό έπος) και ηρώων (ηρωικό έπος). Στο έπος, ο ποιητής αφηγείται σε τρίτο πρόσωπο μια ιστορία, την οποία δανείζεται από τον μύθο, έχει εκτεταμένο μέγεθος (μπορεί να αποτελείται από χιλιάδες στίχους) και συνήθως γράφεται και απαγγέλλεται σε εξάμετρους στίχους. Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια του Ομήρου είναι τα αρχαιότερα ελληνικά έπη. Από τα σύγχρονα ξεχωρίζει ο Διάκος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Στη λυρική ποίηση, ο ποιητής περιγράφει σε πρώτο πρόσωπο μία εικόνα ή μία κατάσταση, αποφεύγοντας συνήθως την εξιστόρηση μύθου. Χρησιμοποιεί διηγηματικά στοιχεία για να παραδειγματίσει, να φρονηματίσει ή να εξωτερικεύσει προσωπικά συναισθήματα, σκέψεις και εντυπώσεις και μάλιστα με τη χρήση άφθονων εκφραστικών μέσων (π.χ. σχήματα λόγου: πλεονασμούς, παρομοιώσεις, ομοιοκαταληξίες, μεταφορές κ.ά.). Είναι η ποίηση της καθημερινότητας, του ανθρώπου που ζει κοινωνικοπολιτικές μεταβολές και δεν επιμένει σε ακλόνητες αξίες και υψηλούς χαρακτήρες, στοιχεία τα οποία συναντάμε στο έπος, αλλά ασχολείται με τα απλά προβλήματα καθημερινής ζωής. Το μέγεθος του λυρικού ποιήματος είναι σύντομο (μπορεί να περιορίζεται σε μόνο δύο στίχους). Η λυρική ποίηση είναι αδόμενη (τραγουδιέται) και έχει μεγάλη ποικιλία μέτρων κάτι που διευκολύνει τη συνοδεία της από μουσικό όργανο. Αρχαία λυρικά ποιήματα ήταν οι ωδές, οι ύμνοι (μελική ποίηση) και οι διθύραμβοι, τα εγκώμια, οι παιάνες (χορική ποίηση). Από τα σύγχρονα μας ποιήματα τα πιο πολλά είναι λυρικά.
Η δραματική ποίηση συνταιριάζει έπος και λυρισμό σε μορφή θεατρική. Στο δράμα, ο ποιητής γράφει σε δεύτερο πρόσωπο. Διηγείται και παρουσιάζει (συνήθως επί σκηνής) ιστορίες οι οποίες έχουν αντλήσει το θέμα τους από κάποιον μύθο. Έχει μεσαίο μέγεθος, όχι πάνω από 1000-1600 στίχους και αποτελείται από μεικτά μέτρα. Τέτοια είναι η αρχαία τραγωδία, κωμωδία και σάτιρα, οι τραγωδίες του Σέξπιρ κ.λπ. και από τα νεότερα οι τραγωδίες του Σικελιανού και του Καζαντζάκη.
Τέλος, υπάρχει και η διδακτική ποίηση, με αντιπροσωπευτικό ποιητή τον Ησίοδο. Με τη διδακτική ποίηση παρέχονταν συμβουλές και νουθεσίες.
Ποιητές
Από τους μεγαλύτερους ποιητές του κόσμου είναι οι αρχαίοι Έλληνες τραγικοί Αισχύλος, Σοφοκλής και Ευριπίδης, οι κωμικοί Αριστοφάνης και Μένανδρος, και οι λυρικοί Πίνδαρος, Αλκαίος και Σαπφώ. Κατά τη νεότερη εποχή ξεχωρίζει η ποιητική δημιουργία του Σέξπιρ, του Δάντη, του Γκέτε,του Σίλερ, του Ουγκό, του Χάινε. Η νεοελληνική ποιητική μούσα μάς χάρισε τα θαυμάσια δημοτικά τραγούδια και τα ποιήματα γνωστών ποιητών, όπως ο Διονύσιος Σολωμός, ο Ανδρέας Κάλβος, ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, ο Κωστής Παλαμάς κ.ά.
Οι αρχαίοι Έλληνες ανέπτυξαν ιδιαίτερα την ποίηση και συγκεκριμένα το έπος, τη λυρική ποίηση και το δράμα ως ποιητικά είδη, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν άνθισαν και άλλα είδη, όπως η βουκολική ποίηση. Αξιοσημείωτο είναι ότι πέντε από τις εννέα Μούσες ήταν προστάτιδες των διαφόρων ειδών της ποίησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποιηση
Καλτεζές
Οι Καλτεζές (Τοπική Κοινότητα Καλτεζών - Δημοτική Ενότητα Βαλτετσίου), ανήκουν στον δήμο Τρίπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Η επίσημη ονομασία είναι “αι Καλτεζαί”. Έδρα του δήμου είναι η Τρίπολη και ανήκουν στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, οι Καλτεζές ανήκαν στο Τοπικό Διαμέρισμα Καλτεζών, του πρώην δήμου Βαλτετσίου του νομού Αρκαδίας.
Το 1841 οι Καλτεζές ήταν έδρα του δήμου Καλτεζών που αποτελείτο από τις Κολίνες, τα Κουβέλια και την Αγριακόνα, ενώ το 1869 ο δήμος έχει πληθυσμό 2350 κατοίκους.
Οι Καλτεζές έχουν υψόμετρο 669 μέτρα.
Ο οικισμός
Είναι μικρός ορεινός οικισμός που ξεχωρίζει για την γειτνίασή του με την ιστορική Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Καλτεζών σε απόσταση 2 χιλιομέτρων.
Το όνομα του χωριού σημαίνει "πηγάδια" ή "πηγή", "βρύση" ή "κρήνη" στα παλαιοσλαβικά.
Το χωριό είναι πνιγμένο στο πράσινο και ζωσμένο από πυκνό δάσος.
Έχει πρόσβαση τόσο από την Κάτω Ασέα όσο από τη Βλαχοκερασιά. Απέχει 18 χιλιόμετρα από τη Βλαχοκερασιά και 7 χιλ. από τη διασταύρωση του δρόμου Βλαχοκερασιάς-Κολλίνες. Η διαδρομή από τη Βλαχοκερασιά μέχρι το χωριό περνά μέσα από το όμορφο δάσος της Σκυρίτιδας, που είναι γεμάτο καρυδιές, πεύκα, έλατα και καστανιές, και είναι υπέροχη.
Σήμερα έχουν απομείνει λίγοι κάτοικοι, όλοι ηλικιωμένοι, που ασχολούνται με την γεωργία και κτηνοτροφία.
Άλλα αξιοθέατα
Σε απόσταση περίπου 2,5 χλμ. από το χωριό Καλτεζές, βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πολιτείας της Παλαιοχώρας με το ερειπωμένο φρούριο του Άη Γιώργη. Η πρόσβαση στην Παλαιοχώρα είναι δυσχερής λόγω της πυκνής βλάστησης. Το φρούριο του Αη Γιώργη προσφέρει εντυπωσιακή θέα προς το καταπράσινο και δυσκολοδιάβατο φαράγγι της Λαγκάδας (νοτιοδυτικά του κάστρου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Δρέπανο Πάφου
Το Δρέπανο είναι ακρωτήριο στην Επαρχία Πάφου στην Κύπρο. Το όνομα του προέρχεται από το σχήμα του που μοιάζει με δρεπάνι.
Μεσαιωνικός οικισμός Δρεπάνου
Στο ακρωτήριο έχει ανασκαφεί αρχαίος οικισμός - λιμάνι που χρησιμοποιούνταν στον μεσαίωνα σαν σταθμός πλοίων κατά τη μεταφορά σιτηρών από τη Αλεξάνδρεια στη Κωνσταντινούπολη. . Οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν δείξει ότι ο οικισμός χρησιμοποιήθηκε από τον 4ο έως τον 7ο αιώνα μ.Χ. και πιθανώς εγκαταλείφθηκε από τις αραβικές επιδρομές του 7ου αιώνα όπως και όλες σχεδόν οι παραλιακές πόλεις και οικισμοί της Κύπρου. Στον οικισμό έχει ανεβρεθεί βασιλική του 6ου αιώνα μ.χ. με πολλά ψηφιδωτά, κτίριο μεγάλων διαστάσεων που πιστεύεται ότι χρησιμοποιούνταν σαν ξενοδοχείο , στο ίδιο κτιριακό συγκρότημα βρέθηκε και ελαιοπιεστήριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Κύπρου Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου Κατηγορία:Μεσαιωνική Κύπρος Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο