cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιωσιμότητα του χρέους
Βιώσιμα επίπεδα χρέους
Οι αναλύσεις βιωσιμότητας χρέους γενικά πραγματοποιούνται στο πλαίσιο μεσοπρόθεσμων σεναρίων. Αυτά τα σενάρια είναι αριθμητικές εκτιμήσεις που λαμβάνουν υπόψη τις προσδοκίες της συμπεριφοράς των οικονομικών μεταβλητών και άλλων παραγόντων και καθορίζουν: (i) τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το χρέος και άλλοι δείκτες θα σταθεροποιηθούν σε λογικά επίπεδα,
(ii) τους κυριότερους κινδύνους για την οικονομία, και,
(iii) τις απαιτούμενες αλλαγές σε συγκεκριμένους τομείς οικονομικής πολιτικής. Σε αυτές τις αναλύσεις, οι μακροοικονομικές αβεβαιότητες, όπως οι προοπτικές για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, και οι πολιτικές αβεβαιότητες, όπως για τη δημοσιονομική πολιτική, τείνουν να κυριαρχούν και να καθορίζουν τις μεσοπρόθεσμες προβλέψεις.
Η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ θεωρούν ότι «μια χώρα επιτυγχάνει διατηρησιμότητα του χρέους, αν μπορεί να ανταποκριθεί στις τρέχουσες και μελλοντικές υποχρεώσεις εξυπηρέτησης του χρέους στο σύνολό του, χωρίς την προσφυγή σε αναδιάρθρωση του χρέους ή τη συσσώρευση καθυστερούμενων οφειλών και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ανάπτυξη». Σύμφωνα με τους δύο αυτούς διεθνείς οργανισμούς, «φέρνοντας την καθαρή παρούσα αξία (NPV) του εξωτερικού δημόσιου χρέους περίπου στο 150% των εξαγωγών μιας χώρας ή περίπου στο 250% των εσόδων μιας χώρας» βοηθάει να ξεπεραστεί το «οριακό σημείο που εμποδίζει την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους».
Βασιλάκης Νομικός
thumb|right|250px|Δείγμα γραφής του Βασιλάκη Ο Βασιλάκης Νομικός ήταν Βυζαντινός βιβλιογράφος του 13ου αιώνα. Έγραψε σε περγαμηνή κώδικα το 1296, ο οποίος βρίσκεται στην Εθνική βιβλιοθήκη των Παρισίων και περιέχει τις ομιλίες του Ιωάννη Χρυσοστόμου προς τον Ιωάννη και ομιλία του Γεωργίου Νικομηδείας. Ο κώδικας περιέχει εκτός των άλλων 25 στίχους, που σχηματίζουν την ακροστιχίδα «Παχωμίω Βροντηχίτη Βασιλάκης».
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι
Λούζανι Νόβι
Το Λούζανι Νόβι (σερβικά κυριλλικά: Лужани Нови) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 123 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Γκέρχαρτ Χάουπτμαν
Ο Γκέρχαρτ Γιόχαν Ρόμπερτ Χάουπτμαν (Gerhart Johann Robert Hauptmann, 15 Νοεμβρίου 1862 - 6 Ιουνίου 1946) ήταν Γερμανός δραματουργός στον οποίο απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1912.
Βιογραφία και έργο
Ο Χάουπτμαν γεννήθηκε στο Ομπερσάλτσμπρουν, μικρή πόλη στη Σιλεσία, σήμερα μέρος της Πολωνίας γνωστό ως Στσάβνο-Ζντρούι.
Ήταν γιος Πρώσου ιδιοκτήτη ξενοδοχείου. Από το επαρχιακό σχολείο της περιοχής του πέρασε στο Realschule στο Μπρέσλαου και έπειτα εστάλη να μάθει γεωργία στην φάρμα του θείου του στο Γιάουερ (πολωνικό Jawor). Επέστρεψε ωστόσο σύντομα στο Μπρέσλαου, καθώς δεν είχε καμία κλίση στην αγροτική ζωή και μπήκε σε μια σχολή τέχνης, με στόχο να γίνει γλύπτης. Εδώ γνωρίστηκε με τον δια βίου φίλο του Γιόζεφ Μπλοκ. Έπειτα σπούδασε στην Ιένα και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των ετών 1883 και 1884 στην Ιταλία. Τον Μάιο του 1885 ο Χάουπτμαν παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, αφιερώνοντας τον χρόνο του πλέον στη λογοτεχνική δουλειά. Σύντομα κέρδισε μεγάλη φήμη ως ένας από τους επιφανέστερους εκπροσώπους της σύγχρονης δραματουργίας.
Το 1891 αποσύρθηκε στο Σράιμπερχαου στη Σιλεσία. Το πρώτο του θεατρικό έργο, Vor Sonnenaufgang (1889), εγκαινίασε το νατουραλιστικό κίνημα στη μοντέρνα Γερμανική λογοτεχνία. Ακολουθήθηκε από το Das Friedensfest (1890), το Einsame Menschen (1891) και το Die Weber (1892), δυναμικό έργο που απεικονίζει την εξέγερση των Σιλεσιανών υφαντουργών το 1844.
Από τα επακόλουθα έργα του Χάουπτμαν οφείλει να γίνει αναφορά στις κωμωδίες Kollege Crampton (1892), Der Biberpelz (1893) και Der rote Hahn (1901), ένα "ονειρικό ποίημα", Hannele (1893), και το ιστορικό έργο Florian Geyer (1895). Έγραψε επίσης δύο τραγωδίες για τη Σιλεσιανή αγροτική ζωή, τις Fuhrmann Henschel (1898) και Rose Bernd (1903), καθώς και τα δραματικά παραμύθια Die versunkene Glocke (1897) και Und Pippa tanzt (1905). Το ζενίθ ήρθε το 1911 όταν έγραψε το Die Ratten, για το οποίο έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1912 "κυρίως σε αναγνώριση της καρποφόρας, ποικίλης και εξέχουσας παραγωγής του στο βασίλειο της δραματικής τέχνης."
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο ο Χάουπτμαν υπήρξε Ειρηνιστής. Σε αυτή την περίοδο της καριέρας του έγραψε διάφορα πεσιμιστικά και ιστορικά-αλληγορικά έργα, όπως τα Der Bogen des Odysseus (1914), Der weisse Heiland (1912–17), Winterballade (1917). Μετά τον πόλεμο η ικανότητά του άρχισε φανερά να εξασθενεί.
Ο Χάουπτμαν πέθανε σε ηλικία 83 ετών στο σπίτι του στο Αγκνέτεντορφ στις 6 Ιουνίου του 1946.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Δημήτριος Γερμίδης
Ο Δημήτρης Γερμίδης (1936 - 24 Νοεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου & συγγραφέας.
Ήταν γιος του στρατηγού και συγγραφέα Άγγελου Γερμίδη. Σπούδασε οικονομικά στη Θεσσαλονίκη και το Παρίσι, όπου αναγορεύτηκε Docteur d'État στις οικονομικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού, στο οποίο διατέλεσε και καθηγητής. Επίσης διατέλεσε καθηγητής οικονομικών επιστημών σε διάφορα πανεπιστήμια του κόσμου όπως των Παρισίων, της Νικαίας, της Λιλ κ.α.
Κατα την περίοδο 1989-1991 χρημάτισε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τραπεζών (1989-1991) και εν συνεχεία πρέσβης της Ελλάδας στον OOΣA (1991-1994). Επίσης ήταν πρόεδρος του Forum του Διεθνούς Οργανισμού των Γαλλόφωνων στην Ελλάδα ενώ είχε εργαστεί στην παγκόσμια τράπεζα, στον Ο.Η.Ε. και στην UNESCO. Ο Δημήτριος Γερμίδης υπήρξε κάποτε υποψήφιος στόχος της τρομοκρατική οργάνωσης 17 Νοέμβρη.
Είχε γράψει πολλά επιστημονικά και λογοτεχνικά βιβλία μεταξύ των οποίων τα: «International Banks and Financial Markets in Developing Countries» (1984), «Le transfert technologique par les firmes multinationales» (1977), «Stratégie Syndicale et Inflation dans les Sociétés Modernes» (1970), «Le Maghreb la France et l’enjeu technologique» (1976), «Πληθωρισμός και Συνδικάτα» (1976), «Διεθνής Τραπεζική» (1981), ''«Θύελλα στην Παγκοσμιοποίηση. Από το κραχ του 1987 στην εξαθλίωση της παγκοσμιοποίησης» (2005), «Περιπλάνηση» (2005), «Μια Ανθοδέσμη για τον Mίδα»'' (2003) κ.α.
Απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου του 2006. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Αστρική προβολή
Στον εσωτερισμό, αστρική προβολή χαρακτηρίζεται η μεταφυσική και εσωτερική εμπειρία κατά την οποία το «αστρικό η διανοητικό σώμα» αποχωρίζεται από το «υλικό ή φυσικό σώμα». Το αστρικό σώμα σύμφωνα με τους αποκρυφιστές είναι άρρηκτα δεμένο με το υλικό και δεν υπόκειται στην αντίληψη των αισθήσεων. Πολλές φορές συνδέεται ουσιαστικά με το ψυχικό φαινόμενο γνωστό και ως «εξ αποστάσεως παρατήρηση».
Σύμφωνα με τους ερευνητές της μεταφυσικής, υπάρχουν πολλές διαστάσεις ύπαρξης. Είναι ο υλικός μας κόσμος όπως τον γνωρίζουμε και είναι και άλλοι κόσμοι, παράλληλοι αλλά και ανεξάρτητοι με αυτόν, ένας εκ των οποίων είναι ο αστρικός. Οι ίδιοι οι άνθρωποι αποτελούνται από πολλά «σώματα» καθένα από τα οποία έρχονται σε επαφή με κάποιους από αυτούς τους κόσμους/διαστάσεις.
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες και συστηματικά πειράματα νευρολογίας, δεν επαληθεύεται καμία από τις παραπάνω θεωρίες καθώς αυτό που περιγράφεται ως «αστρική προβολή», όπως και κάθε εξωσωματική εμπειρία τέτοιου είδους, οφείλονται αποδεδειγμένα σε εγκεφαλικές δυσλειτουργίες. Δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη ότι η συνείδηση διαχωρίζεται από την κανονική νευρολογική λειτουργία ή ότι αυτή μπορεί να αποχωριστεί ενσυνείδητα το φυσικό ή υλικό σώμα και να προβεί σε παρατηρήσεις.
Άνοιξη (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία αυτή υπάρχουν δύο ελληνικά τοπωνύμια:
Αστρική προβολή
Θεωρία και έρευνες
Πολλές φορές η αστρική προβολή συνδέεται με υπεραισθητηριακή αντίληψη, το φωτεινό ονείρεμα, δηλαδή, το συνειδητό όνειρο και άλλες ψυχικές δυνάμεις. Μερικοί αναφέρουν τον όρο αστρική προβολή λανθασμένα, θέλοντας να περιγράψουν την εξωσωματική εμπειρία του ύπνου.
Άνοιξη (αποσαφήνιση)
Επίσης το λήμμα Άνοιξη μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω έργα τέχνης:
Αστρική προβολή
Θεωρία και έρευνες
Η αστρική προβολή αποτέλεσε πεδίο και επιστημονικής έρευνας διεξάγοντας πειράματα με ποικίλα συμπεράσματα. Γενικά δε θεωρείται παραδεκτό επιστημονικό πεδίο έρευνας καταρχήν λόγω έλλειψης συγκεκριμένης θεωρίας και αποτελεσμάτων που να μπορούν να αναπαραχθούν σε στείρες συνθήκες εργαστηρίου. Ωστόσο αποτελεί ακόμα πεδίο έρευνας. Υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις ασθενών που βίωσαν σχετικές εμπειρίες είτε λόγω φαρμακευτικής αγωγής (με αποτέλεσμα την εγκεφαλική διέγερση) είτε υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ναρκωτικών ουσιών.
Άνοιξη (αποσαφήνιση)
Ανοιξη Ανοιξη
Αστρική προβολή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραψυχολογία Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες Κατηγορία:Θεοσοφία
Άνοιξη (αποσαφήνιση)
Anoixi
Παγετώνες της Αρκτικής
μικρογραφία|Οι προβλεπόμενες μεταβολές της έκτασης των αρκτικών πάγων. Οι παγετώνες της Αρκτικής είναι ο θαλάσσιος πάγος που καλύπτει τον Αρκτικό Ωκεανό και την περιοχή του. Οι παγετώνες της Αρκτικής υφίσταται έναν κανονικό εποχιακό κύκλο στον οποίο ο πάγος λιώνει την άνοιξη και το καλοκαίρι, φτάνει στο ελάχιστο σημείο του γύρω στα μέσα Σεπτεμβρίου και στη συνέχεια μεγαλώνει κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα. Η καλοκαιρινή έκταση των παγετώνων στην Αρκτική αντιστοιχεί περίπου το 50% της χειμερινής κάλυψης. Μερικοί από τους πάγους επιβιώνουν από το ένα έτος στο άλλο. Επί του παρόντος, το 28% της λεκάνης πάγου της Αρκτικής αποτελείται από πολυετή πάγο, ο οποίος είναι παχύτερος από τον εποχιακό πάγο: με πάχος που φτάνει ακόμα και τα 3-4 μέτρα, έχει κορυφογραμμές που φτάνουν και τα 20 μέτρα. Ο τακτικός εποχιακός κύκλος εκεί δηλώνει μια υποκείμενη τάση υποχώρησης της έκτασης του θαλάσσιου πάγου στην Αρκτική τις τελευταίες δεκαετίες.
Επιδράσεις στην ενεργειακή ισορροπία
Ο θαλάσσιος πάγος έχει σημαντική επίδραση στην ισορροπία θερμότητας των πολικών ωκεανών, δεδομένου ότι μονώνει τον (σχετικά) ζεστό ωκεανό από τον πολύ ψυχρότερο αέρα που υπάρχει βορειότερα, μειώνοντας έτσι την απώλεια θερμότητας από τους ωκεανούς. Ο θαλάσσιος πάγος χαρακτηρίζεται από υψηλή αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας, αντανακλώντας περίπου το 60% της εισερχόμενης ηλιακής ακτινοβολίας όταν είναι γυμνός και περίπου 80% όταν καλύπτεται από χιόνι. Αυτό οφείλεται σε μια ανατροφοδότηση γνωστή ως το φαινόμενο του άλβεδου. Αυτό το ποσοστό είναι πολύ πιο μεγαλύτερο από το ποσοστό αντανάκλασης στη θάλασσα (περίπου 10%) και έτσι ο πάγος επηρεάζει επίσης την απορρόφηση του ηλιακού φωτός στην επιφάνεια.
Υδρολογικές επιδράσεις
Ο κύκλος πάγου της θάλασσας είναι επίσης μια σημαντική πηγή πυκνού "νερού του πυθμένα". Όταν το θαλασσινό νερό παγώνει, το μεγαλύτερο μέρος της περιεκτικότητάς του σε αλάτι μένει πίσω. Τα υπόλοιπα επιφανειακά ύδατα, τα οποία μετατρέπονται σε πυκνά από την πρόσθετη αλατότητα, βυθίζονται και παράγουν πυκνές μάζες νερού όπως τα βαθιά ύδατα του νότιου Ατλαντικού. Αυτή η παραγωγή πυκνού νερού παίζει σημαντικό ρόλο στην διατήρηση της θερμοαλινικής κυκλοφορίας. Η ακριβής αναπαράσταση αυτών των διαδικασιών είναι σημαντική στην παραγωγή κλιματικών μοντέλων.
Όντεν
Στην Αρκτική, μια βασική περιοχή όπου ο πάγος "σε σχήμα τηγανίτας" είναι το κύριο είδος πάγου σε μια μεγάλη περιοχή είναι η λεγόμενη παγετωνική περιοχή Όντεν στη Θάλασσα της Γροιλανδίας. Το Όντεν (η Νορβηγική λέξη για το ακρωτήριο) αναπτύσσεται ανατολικά από την κύρια άκρη πάγου της Ανατολικής Γροιλανδίας κοντά στον 72ο με 74ο βόρειο παράλληλο κατά τη διάρκεια του χειμώνα, λόγω της παρουσίας πολύ ψυχρών πολικών επιφανειακών υδάτων στο ρεύμα του Γιαν Μαγιέν, το οποίο εκτρέπει κάποια ποσότητα υδάτων η προς τα ανατολικά από το Ρεύμα της Ανατολικής Γροιλανδίας σε αυτό το γεωγραφικό πλάτος. Το μεγαλύτερο μέρος του παλαιού πάγου κινείται προς τα νότια, οδηγούμενο από τον άνεμο, με αποτέλεσμα την έκθεση μιας ψυχρής ανοικτής υδατικής επιφάνειας όπου σχηματίζονται νέα είδη πάγου, μεταξύ άλλων και ο πάγος σε σχήμα τηγανίτας.
Έκταση και όγκος του θαλάσσιου πάγου και τάσεις
αριστερά|μικρογραφία|Η έκταση του αρκτικού πάγου στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, με κέντρο τον σταθμό Αλέρτ. αριστερά|μικρογραφία|Φωτογραφία από το πλοίο MS Hanseatic, 27 Αυγούστου 2014, όπου φαίνεται το όριο του πολικού πάγου. Η θέση καταγραφής είναι η 85°40,7818’ Β, 135°38,8735‘ Α. Το βρετανικό Κέντρο Χάντλεϊ για την πρόβλεψη και την έρευνα του κλίματος διατηρεί καταγραφές για την έκταση του πάγου της Αρκτικής από τις αρχές του 20ού αιώνα, αλλά τα δεδομένα προ του 1950 έχουν προβλήματα ποιότητας. Οι αξιόπιστες μετρήσεις του όγκου του θαλάσσιου πάγου ξεκίνησαν κατά την εποχή του δορυφόρου. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, το Ραδιόμετρο Σάρωσης Πολυκαναλικών Μικροκυμάτων (SMMR) στους δορυφόρους Seasat (1978) και Nimbus 7 (1978-87) παρείχε πληροφορίες οι οποίες δεν εξαρτούνταν από τις ηλιακές ή τις μετεωρολογικές συνθήκες. Η συχνότητα και η ακρίβεια των μετρήσεων των παθητικών μικροκυμάτων βελτιώθηκε με την έναρξη της χρήσης του ειδικού ανιχνευτή μικροκυμάτων (Special sensor microwave/imager) το 1987. Γίνονται εκτιμήσεις τόσο για την καθαρή έκταση και την γεωγραφική έκταση του θαλάσσιου πάγου, με την τελευταία να είναι μεγαλύτερη, αφού ορίζεται ως το τμήμα του ωκεανού με περιεκτικότητα θαλάσσιου πάγου τουλάχιστον 15%.
Μια μελέτη μοντελοποίησης της 52ετούς περιόδου από το 1947 έως το 1999 διαπίστωσε μια υποχώρηση του όγκου των αρκτικών πάγων κατά -3% ανά δεκαετία. Η διάσπαση του ποσοστού αυτού σε συστατικά που προκαλούνται από τον άνεμο και τη θερμοκρασία δείχνει ότι ουσιαστικά η άνοδος της θερμοκρασίας προκαλεί το μεγαλύτερο μέρος αυτής της μεταβολής. Μια χρονικά προσαρμοσμένη, με τη χρήση υπολογιστή, μέτρηση του πάγου της θάλασσας, αποκάλυψε ότι η παρακολούθηση του όγκου του πάγου είναι πολύ πιο σημαντική για την αξιολόγηση της απώλειας θαλάσσιου πάγου απ'ότι οι μετρήσεις της γεωγραφικής έκτασης τους.
Στο συνολικό ισοζύγιο μάζας, ο όγκος του θαλάσσιου πάγου εξαρτάται από το πάχος του πάγου καθώς και από την έκταση της περιοχής. Ενώ η εποχή των δορυφόρων επιτρέπει μια πιο αξιόπιστη καταγραφή των μεταβολών της έκτασης, οι ακριβείς μετρήσεις για το πάχος του πάγου παραμένει ως μια πρόκληση. Παρ' όλα αυτά, η απώλεια της κάλυψης θαλάσσιου πάγου το καλοκαίρι και η αργή έναρξη της περιόδου της κατάψυξης παρουσιάζει μια έκταση πάγου χαμηλότερη από την κανονική καθ 'όλη τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα, και ο πάγος που αναπτύσσεται πίσω είναι πιθανό να είναι αρκετά λεπτός. Καθώς ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του πάγου της θάλασσας είναι λεπτότερος πρωτοετής πάγος, η μεγαλύτερη επίδραση που έχουν οι καταιγίδες στη σταθερότητά τους με αναταράξεις από ισχυρούς εξωτροπικούς κυκλώνες οδηγούν σε μεγαλύτερη απώλεια πάγου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρκτικός Ωκεανός Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή Κατηγορία:Παγετωνολογία
The Allman Brothers Band
Οι Allman Brothers Band ήταν αμερικάνικο ροκ συγκρότημα από το Τζάκσονβιλ της Φλόριντα. Γνώρισαν μεγάλη επιτυχία το 1971 με το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ "At Fillmore East", το οποίο θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους ζωντανούς δίσκους όλων των εποχών. Διαλύθηκαν το 1976 για δύο χρόνια και ξανά στις αρχές της δεκαετίας του '80, ενώ από το 1989 και έπειτα συνεχίζουν να κυκλοφορούν σποραδικά άλμπουμ και να περιοδεύουν, κυρίως στη Βόρεια Αμερική. Το περιοδικό Rolling Stone τους κατέταξε 53ους στη λίστα με τους εκατό σπουδαιότερους καλλιτέχνες όλων των εποχών.
Βιογραφία
Τα αδέλφια Ντουέιν και Γκρεγκ Όλμαν ξεκίνησαν να ασχολούνται με τη μουσική στις αρχές της δεκαετίας του '60, δημιουργώντας τους House Rockers το 1963. Το συγκρότημα εξελίχθηκε στους Allman Joys με τον μπασίστα Μπομπ Κέλλερ και το ντράμερ Μέιναρντ Πόρτγουντ. Η μοναδική τους ηχογράφηση ήταν μία διασκευή στο "Spoonfull" του Γουίλι Ντίξον. Στη συνέχεια, τα δύο αδέλφια έγιναν μέλη των Hourglass ηχογραφώντας μαζί τους δύο δίσκους, το 1968, πριν επιστρέψουν στο Τζάκσονβιλ όπου διέμεναν για να ενταχθούν στους 31st February, με τους οποίους κυκλοφόρησαν το σινγκλ "In The Morning When I'm Real" στις αρχές του 1969.
Τον Μάρτιο του 1971, εμφανίστηκαν και πάλι στο "Fillmore East" της Νέας Υόρκης ηχογραφώντας το άλμπουμ "At Fillmore East", το οποίο κυκλοφόρησε τέσσερις μήνες αργότερα και μπήκε στο αμερικάνικο Top-20. Το συγκρότημα βρισκόταν σε συνεχή ποιοτική και εμπορική ακμή, αλλά η τραγωδία τους χτύπησε όταν στις 29 Οκτωβρίου 1971 ο Ντουέιν Όλμαν έχασε τη ζωή του σε ατύχημα με μοτοσυκλέτα.
Το συγκρότημα αποφάσισε να επιμείνει στην προσπάθεια του κυκλοφορώντας το "Eat a Peach", στο οποίο περιλαμβάνονται κάποια μέρη κιθάρας τα οποία είχε γράψει ο Ντουέιν Όλμαν πριν το θάνατο του. Μερικούς μήνες αργότερα, ο Όκλεϊ σκοτώθηκε σε άλλο ένα ατύχημα, με τους Allman Brothers να τον αντικαθιστούν με τον Λαμάρ Ουίλιαμς, ενώ στο συγκρότημα εντάχθηκε και ο κιμπορντίστας Τσακ Λιβέλ. Η νέα σύνθεση ηχογράφησε το δίσκο "Brothers and Sisters" ο οποίος σκαρφάλωσε στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ, ενώ το σινγκλ "Ramblin' Man" έφθασε στη δεύτερη θέση του καταλόγου επιτυχιών.
left|thumb|150px|Ο Γκρεγκ Όλμαν το 1975 Οι διαφορές ανάμεσα στα μέλη του συγκροτήματος δημιούργησαν έριδες οι οποίες οδήγησαν τους Allman Brothers στη διάλυση το 1976. Πιο πριν, οι Γκρεγκ Όλμαν και Ντίκι Μπετς ξεκίνησαν σόλο καριέρες, ενώ ο πρώτος παντρεύτηκε την Σερ, με την οποία χώρισε αρχικά λίγες ημέρες αργότερα, ενώ αφού τελικά αποφάσισαν να παραμείνουν μαζί, χώρισαν το 1979. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το χρυσό "Win, Lose or Draw" τον Αύγουστο του 1975, αλλά κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, ο μάνατζερ τους Σκούτερ Χέρινγκ συνελήφθη με κατηγορίες για κατοχή ναρκωτικών, με τον Όλμαν να καταθέτει εναντίον του στην εκδίκαση της υπόθεσης. Οι Allman Brothers διαλύθηκαν με τον Ντουέιν Όλμαν να κυκλοφορεί δύο προσωπικούς δίσκους, τον Μπετς να σχηματίζει τους Great Southern Band και τους Τρακς και Τζόχανσον να δημιουργούν τους Sea Level.
Ο Όλμαν αποφάσισε να ενώσει τις δυνάμεις του με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος ηχογραφώντας το "Enlightened Rogues" το οποίο έγινε χρυσό. Η συγκεκριμένη σύνθεση περιελάμβανε πέραν των Όλμαν, Μπετς και Τρακς, τον κιθαρίστα Νταν Τόλερ, τον μπασίστα Ντέιβιντ Γκόλντφλιζ, το ντράμερ Ντέιβιντ Τόλερ και τον κιμπορντίστα Μάικ Λόλερ. Το συγκρότημα συνέχισε με τα λιγότερο επιτυχημένα "Reach for the Sky" και "Brothers of the Road" πριν διαλυθεί και πάλι στις αρχές του 1982.
Το 1995 εντάχθηκαν στο Rock and Roll Hall of Fame και την επόμενη χρονιά κέρδισαν βραβείο "Grammy" για την καλύτερη ορχηστρική ροκ εκτέλεση με το τραγούδι "Jessica". Το 1997, ο Χέινς έδωσε τη θέση του στον Τζακ Πίρσον και ο Γούντι στον Οτέιλ Μπέρμπριτζ, με τον ανεψιό του Μπατς Τρακς, Ντέρεκ, να αντικαθιστά τον Πίρσον δύο χρόνια αργότερα.
Για την καλοκαιρινή τους περιοδεία του 2000, τις εμφανίσεις τους άνοιγαν οι Hot Tuna, με τον Χέινς να επιστρέφει στο συγκρότημα την επόμενη χρονιά. Το 2003 κυκλοφόρησαν το δίσκο "Hittin' the Note" μπαίνοντας στο Top-40 της πατρίδας τους, με το συγκρότημα να λαμβάνει υποψηφιότητα για βραβείο "Grammy" για το δωδεκάλεπτο "Instrumental Illness". Από το 2005 και έπειτα, οι Allman Brothers διοργανώνουν το δικό τους φεστιβάλ "Wanee Music Festival" στη Φλόριντα.
Το 2008, το συγκρότημα αναγκάστηκε να ακυρώσει τις ζωντανές του εμφανίσεις λόγω προβλήματος ηπατίτιδας που αντιμετώπισε ο Όλμαν συνεχίζοντας μετά την αποθεραπεία του, ενώ την επόμενη χρονιά γιόρτασαν την τεσσαρακοστή τους επέτειο. Το 2012 έλαβαν βραβείο Γκράμι για τη συνολική τους προσφορά.
Πηγές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανικά blues rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα αδελφών Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από τη Φλόριντα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από την Τζόρτζια
Λαχμίδες
Η δυναστεία των Λαχμιδών (اللخميون), που αναφέρεται στα αραβικά ως al-Manādhirah (المناذرة, λατινικά ως: al-Manāḏira) ή Banu Lakhm (بنو لخم , λατινικά ως: Banū Laḫm) ήταν ένα αραβικό βασίλειο στο Νότιο Ιράκ και την Ανατολική Αραβία, με πρωτεύουσα την αλ-Χιράχ, από τα τέλη του 3ου αι. μ.Χ. έως το 602. Ήταν γενικά -αλλά κατά διαστήματα- σύμμαχοι και πελάτες της Σασανιδικής αυτοκρατορίας και συμμετείχαν στους Ρωμαιο-Περσικούς Πολέμους. Ενώ ο όρος "Λαχμίδες" έχει επίσης εφαρμοστεί στην κυρίαρχη δυναστεία, οι πιο πρόσφατες επιστήμες προτιμούν να αναφέρονται σε αυτούς ως Νασρίδες.
Η εξουσία της δυναστείας των Νασριδών επεκτάθηκε στους Άραβες συμμάχους τους στο Αλ Μπαχρέιν και στην Αλ-Γιαμάμα. Όταν ο Χοσρόης Β΄ καθαίρεσε και εκτέλεσε τον Aλ-Νουμάν Γ΄, τον τελευταίο ηγεμόνα των Nασριδών, οι Άραβες σύμμαχοί του στο Nατζντ σήκωσαν τα όπλα και νίκησαν τους Σασανίδες στη μάχη του Ντι Καρ, η οποία οδήγησε τους Σασανίδες να χάσουν τον έλεγχό τους στην Ανατολική Αραβία. Η νίκη στο Ντι Καρ προκάλεσε εμπιστοσύνη και ενθουσιασμό στους Άραβες, που το θεώρησαν ως αρχή μίας νέας εποχής.
Ονοματολογία και προβλήματα της ιστορίας των Λαχμιδών
Η φύση και η ταυτότητα του βασιλείου των Λαχμιδών παραμένει ως επί το πλείστον ασαφής. Η κυρίαρχη οικογένεια των Nασριδών εμφανίζεται με το "αμρ of the Λαχμ", που αναφέρεται στην επιγραφή Παϊκούλι του τέλους του 3ου αι. μεταξύ των υποτελών της Σασανιδικής Αυτοκρατορίας. Από αυτό, ο όρος "Λαχμίδες" έχει εφαρμοστεί από τους ιστορικούς στους Nασρίδες και στους υπηκόους τους, που κυβερνώνται από την αλ-Χιράχ. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο ιστορικός Γκρεγκ Φίσερ, υπάρχουν «πολύ λίγες πληροφορίες, σχετικά με το ποιοι αποτελούσαν τους ανθρώπους, που ζούσαν στην αλ-Χίρα ή γύρω από αυτήν και δεν υπάρχει λόγος να υποθέσουμε ότι οποιαδήποτε σχέση μεταξύ των ηγετών των Νασριδών και του Λαχμ μπορεί να υπήρχε στον 3ο αι. ήταν ακόμα παρούσα τον 6ο, ή ότι οι Νασρίδες κυβέρνησαν σε ένα ομοιογενές βασίλειο των Λαχμιδών». Αυτή η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι οι ιστορικές πηγές —κυρίως βυζαντινές— άρχισαν να ασχολούνται με τους Λαχμίδες με περισσότερες λεπτομέρειες μόλις από τα τέλη του 5ου αι., καθώς και από τη σχετική έλλειψη αρχαιολογικού έργου στο αλ-Χιράχ.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Τα ερείπια ενός κτιρίου στην [[αλ-Χίρα, την πρωτεύουσα των Λαχμιδών.]] δεξιά|μικρογραφία| [[Περσική γλώσσα|Περσικό χειρόγραφο του 15ου αι., που περιγράφει την κατασκευή του κάστρου αλ-Χορνάκ στο αλ-Χιράχ.]] Το βασίλειο των Λαχμιδών ιδρύθηκε και κυβερνήθηκε από τη φυλή Μπανού Λάκμ, που μετανάστευσε από την Υεμένη τον 2ο αι. Ο ιδρυτής της δυναστείας ήταν ο Aμρ, του οποίου ο γιος Iμρουάλ-Καΐς (δεν πρέπει να συγχέεται με τον ποιητή Iμρουάλ-Καΐς που έζησε τον 6ο αι.) υποστηρίζεται ότι ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Ωστόσο, υπάρχει συζήτηση για τη θρησκευτική του ταυτότητα. Ο Tέοντορ Νέλντεκε σημείωσε ότι ο Iμρουάλ-Καΐς δεν ήταν Χριστιανός, ενώ ο Iρφάν Σαχίντ σημείωσε μία πιθανή χριστιανική συσχέτιση, υποδηλώνοντας ότι ο Χριστιανισμός του Iμρουάλ-Καΐς μπορεί να ήταν «ορθόδοξος, αιρετικός ή μανιχαϊστικού τύπου». . Επιπλέον, ο Σαχίντ ισχυρίζεται ότι η ταφική επιγραφή του Iμρουάλ Καΐς ιμπν Αμρ στερείται χριστιανικών τύπων και συμβόλων.
Ο Iμρουάλ-Καΐς ονειρευόταν ένα ενιαίο και ανεξάρτητο αραβικό βασίλειο και, ακολουθώντας αυτό το όνειρο, κατέλαβε πολλές πόλεις στην Αραβική Χερσόνησο. Στη συνέχεια σχημάτισε έναν μεγάλο στρατό και ανέπτυξε το βασίλειο ως ναυτική δύναμη, που αποτελούνταν από ένα στόλο πλοίων, τα οποία δρούσαν κατά μήκος της ακτής του Μπαχρέιν. Από αυτή τη θέση επιτέθηκε στις παράκτιες πόλεις τού Ιράν -που εκείνη την εποχή βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο, λόγω διαφωνίας ως προς τη διαδοχή- και επέδραμε ακόμη και ση γενέτειρα των βασιλέων των Σασανιδών, την επαρχία Φαρς.
Ο Iμρουάλ-Καΐς δραπέτευσε στο Μπαχρέιν, παίρνοντας μαζί του το όνειρό του για ένα ενοποιημένο αραβικό έθνος, και στη συνέχεια στη Συρία αναζητώντας την υποσχεθείσα βοήθεια από τον Κωνστάντιο Β΄, η οποία δεν υλοποιήθηκε ποτέ, έτσι έμεινε εκεί μέχρι να αποβιώσει. Όταν πέθανε, ενταφιάστηκε στο αλ-Νιμαράχ στην έρημο της Συρίας.
Η ταφική επιγραφή του Iμρουάλ-Καΐς είναι γραμμένη με εξαιρετικά δύσκολο τύπο γραφής. Πρόσφατα έχει αναζωπυρωθεί το ενδιαφέρον για την επιγραφή, και έχει προκύψει διαμάχη σχετικά με τις ακριβείς επιπτώσεις της. Είναι πλέον βέβαιο ότι ο Iμρουάλ-Καΐς διεκδίκησε τον τίτλο "βασιλιάς όλων των Αράβων" και ισχυρίστηκε επίσης στην επιγραφή, ότι είχε εκστρατεύσει με επιτυχία σε ολόκληρο το βόρειο και κέντρο της χερσονήσου, μέχρι τα σύνορα του Nατζράν.
Δύο χρόνια μετά το τέλος του, το έτος 330, έλαβε χώρα μία εξέγερση, όπου σκοτώθηκε ο Aβς ιμπν Καλλάμ, και τον διαδέχθηκε ο γιος τού Ιμρουάλ-Καΐς, Αμρ. Στη συνέχεια, οι κύριοι αντίπαλοι των Λαχμιδών ήταν οι Γασσανίδες, οι οποίοι ήταν υποτελείς του αρχαιότερου εχθρού των Σασανιδών, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το βασίλειο των Λαχμιδών θα μπορούσε να ήταν ένα σημαντικό κέντρο της Εκκλησίας της Ανατολής, που γαλουχήθηκε από τους Σασανίδες, καθώς αντιτάχθηκε στον Χαλκηδονικό Χριστιανισμό (στα δόγματα της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου) των Ρωμαίων.
Οι Λαχμίδες παρέμειναν με επιρροή καθ' όλη τη διάρκεια του 6ου αι. Παρ' όλα αυτά, το 602, ο τελευταίος βασιλιάς των Λαχμιδών, ο αλ-Νουμάν Γ' ιμπν αλ-Μουνχίρ, θανατώθηκε από τον αυτοκράτορα των Σασανιδών Χοσρόη Β' λόγω ψευδούς υποψίας για προδοσία, και το βασίλειο των Λαχμιδών προσαρτήθηκε.
Σε συνδυασμό με την αυξανόμενη αστάθεια στην Περσία μετά την πτώση τού Χοσρόη Β΄ το 628, αυτά τα γεγονότα προανήγγειλαν την αποφασιστική μάχη της Καντισίγια το 636 και τη μουσουλμανική κατάκτηση της Περσίας. Μερικοί πίστευαν ότι η προσάρτηση του βασιλείου των Λαχμίδων ήταν ένας από τους κύριους παράγοντες πίσω από την πτώση της αυτοκρατορίας των Σασανιδών και τη μουσουλμανική κατάκτηση της Περσίας, όταν οι Σασανίδες ηττήθηκαν στη μάχη της Χίρα από τον Χαλίντ ιμπν αλ-Ουαλίντ. Σε εκείνο το σημείο η πόλη εγκαταλείφθηκε, και τα υλικά της χρησιμοποιήθηκαν για την ανοικοδόμηση της Κούφα, της εξαντλημένης δίδυμης πόλης της.
Σύμφωνα με τον Άραβα ιστορικό Aμπού Ουμπαϊντάχ (απεβ. 824), ο Χοσρόης Β΄ ήταν θυμωμένος με τον βασιλιά, αλ-Νουμάν Γ΄ ιμπν αλ-Μουνδίρ, επειδή αρνήθηκε να τού δώσει την κόρη του σε γάμο, και ως εκ τούτου τον φυλάκισε. Στη συνέχεια, ο Χοσρόης Β΄ έστειλε στρατεύματα, για να ανακτήσουν την πανοπλία της οικογένειας αλ-Nουμάν Γ΄, αλλά ο Χανί ιμπν Μασούντ (φίλος του αλ-Nουμάν Γ΄) αρνήθηκε και οι αραβικές δυνάμεις της αυτοκρατορίας των Σασανιδών ηττήθηκαν στη μάχη του Ντι Καρ, κοντά στο αλ-Χιράχ, την πρωτεύουσα των Λαχμιδών, το 609. Η Χιράχ βρισκόταν ακριβώς νότια της σημερινής ιρακινής πόλης Κούφα.
Η δυναστεία των Λαχμιδών και οι απόγονοί της
Ο ιδρυτής και οι περισσότεροι από τους ηγεμόνες του βασιλείου ήταν από τη δυναστεία Banu Lakhm.
Πολλές σύγχρονες δυναστείες «Καχτανιτών» ισχυρίζονται ότι έχουν καταγωγή από τους Λαχμίδες, όπως οι Μανδαρίδες τού Ομάν, τού Ιράκ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, οι Νααμανίδες τού Ομάν και η βασιλική οικογένεια των Δρούζων τού Λιβάνου Αρσλάν.
Δυναστεία των Aμπαδιδών
Η δυναστεία των Aμπαδιδών, η οποία κυβέρνησε την Tαΐφα της Σεβίλλης στην αλ-Ανδαλούς τον 11ο αι., ήταν Λαχμιδικής καταγωγής.
Στη λογοτεχνία
Οι ποιητές περιέγραψαν την al-Hira ως επίγειο παράδεισο. ένας Άραβας ποιητής περιέγραψε το ευχάριστο κλίμα και την ομορφιά της πόλης ως εξής: «Μια μέρα στο al-Hirah είναι καλύτερη από έναν χρόνο θεραπείας». Τα ερείπια του al-Hirah βρίσκονται 3 km νότια της Κούφα στη δυτική όχθη του Ευφράτη.
Φορεσιά των Χασιών
Η φορεσιά των Χασιών είναι η παραδοσιακή γυναικεία ενδυμασία που φοριόταν κατά τα παλιότερα χρόνια στην περιοχή των Χάσιων Όρεων. Εμφανιζόταν σε χωριά μεταξύ του Αλιάκμονα και του Σαρανταπόρου, από τα Σέρβια έως τη Δεσκάτη.
Ακρίτας (αποσαφήνιση)
Με τον όρο Ακρίτες ήταν γνωστοί οι φύλακες των συνόρων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Φορεσιά των Χασιών
Τα κύρια μέρη της φορεσιάς είναι το πουκάμισο, η λιμαριά, το γιλέκο, ο σαγιάς, το σιγκούνι, η ποδιά, το ζουνάρι, τα σκούνια και τα γουρουνοτσάρουχα. Το νυφικό κεφαλόδεσμο αποτελούσαν το γκαργκούλι, τον τιπέ, τον κότσο και τη μεσάλα, ενώ συγκρατείται και στολίζεται από τα μαγγούρια, τα τσιγκέλια και τα σκουλαρίκια. Στα κοσμήματα ανήκουν τα θηλύκια, το κόσμημα στο στήθος και τα βραχιόλια. Συνηθιζόταν ακόμη για προστασία να σχηματίζουν στο μέτωπο, ανάμεσα στα φρύδια ένα σταυρό με καμένες καρφίτσες (στιγματισμός).
Το πουκάμισο, η λιμαριά και το γιλέκο
Το πουκάμισο φτιαχνόταν από άσπρο χοντρό βαμβακερό ύφασμα και ήταν κεντημένο με σταυροβελονιά ( μετρητή βελονιά). Η λιμαριά είχε τη χρησιμότητα της τραχηλιάς και κατασκευαζόταν από βαμβακερό ύφασμα, με το ίδιο κέντημα με το πουκάμισο και φοριόταν μέσα από αυτό, κλείνοντας το άνοιγμα στο στήθος. Το γιλέκο ήταν βαμβακερό, αμάνικο και φοριόταν πάνω από το πουκάμισο με σκοπό να συγκρατεί το στήθος, καθώς κούμπωνε κάτω από αυτό με θηλύκια (ασημένιες πόρπες) ή ζάβες.
Ακρίτας (αποσαφήνιση)
Η λαϊκή παράδοση διέσωσε στις μέρες μας:
Με την ονομασία αυτή υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Φορεσιά των Χασιών
Ο σαγιάς, το σιγκούνι, η ποδιά, το ζουνάρι, τα σκούνια και τα γουρουνοτσάρουχα
Ο σαγιάς ήταν το καλοκαιρινό εξωτερικό φόρεμα. Ήταν αμάνικο και φοριόταν πάνω από το πουκάμισο και το γιλέκο. Ήταν φτιαγμένο από χοντρό βαμβακερό λευκό ύφασμα με κεντήματα. Το σιγκούνι, ήταν το εξωτερικό μάλλινο φόρεμα. Ήταν και αυτό αμάνικο και αντικαθιστούσε το σαγιά το χειμώνα. Το σιγκούνι των Χασίων θεωρείται από τα πιο πλούσια. Η ποδιά συνήθως ήταν μακριά και στενή σε γαλάζιο σκούρο χρώμα. Φοριόταν κάτω από το σαγιά ή το σιγκούνι και ήταν ολοκέντητη με κρόσσια στην άκρη. Το ζουνάρι στη μέση, πάνω από την ποδιά και το σαγιά, έσφιγγε με τα θηλύκια. Τα σκούνια ήταν μάλλινες κάλτσες πλεγμένες στο χέρι, γεμάτες σχέδια. Τα φορούσαν στο σπίτι και στην πατούσα είχαν δέρμα από βόδι, πρόβατο ή γουρούνι. Τα γουρουνοτσάρουχα φοριόνταν αποκλειστικά εκτός σπιτιού.
Ακρίτας (αποσαφήνιση)
Επίσης ακρωτήριο στη Μεσσηνία:
Την ονομασία αυτή φέρει:
Φορεσιά των Χασιών
Κεφαλόδεσμος και κοσμήματα
Τα μαλλιά των γυναικών συνήθως ήταν σε δύο κοτσίδες. Τα βασικά κομμάτια του κεφαλόδεσμου ήταν το γκαργκούλι (ένα κομμάτι από μαλλί ή βαμβάκι που το τύλιγαν σε πανί και το τοποθετούσαν στην κορυφή του κεφαλιού με τουλπάνινο μαντήλι και κορδόνι), ο τιπές (κόκκινο φέσι, με ασημένια νομίσματα ραμμένα τριγύρω και τον φορούσαν στις γιορτές), ο κότσος (χοντρή μάλλινη πλεξίδα από μαλλιά που τοποθετούσαν περίτεχνα στο κεφάλι και οι νέες τον στόλιζαν με πολύχρωμα μαλλιά), τα μαγγούρια (σειρές από τρύπια νομίσματα, περασμένες σε κλωστές που τα στερέωναν στο γκαργκούλι), τα τσιγγέλια (πλεχτό κόσμημα που στερέωναν στον κότσο, από το οποίο κρέμονταν φλουριά), τα σκουλαρίκια, η μεσάλα (κόκκινο μεταξωτό μαντήλι με πολύχρωμα σχέδια, που φορούσαν αρχικά οι ηλικιωμένες ενώ αργότερα φορέθηκε και από τις νεότερες ηλιακιακά γυναίκες, δεμένη στο κεφάλι σαν το φέσι, όταν πλέον πήρε τη θέση του). Στο στήθος για κόσμημα φορούσαν το γιορντάνι.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές
Ακρίτας (αποσαφήνιση)
Το βαφτιστικό όνομα:
Άγαλμα της ιέρειας Αριστονόης (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 232)
Το άγαλμα της ιέρειας Αριστονόης που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 232 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε μέσα στο σηκό του παλαιού ναού της Θέμιδος στη Ραμνούντα το 1890 σε ανασκαφές υπό του Βαλέριου Στάη δαπάνη της αρχαιολογικής εταιρείας.
Περιγραφή
Είναι από μάρμαρο της Πεντέλης και διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Το κεφάλι μαζί με τον λαιμό και τα χέρια ήταν ένθετοι. Λείπουν τα δάχτυλα του αριστερού χεριού. Εικονίζει γυναίκα μεσήλικη, σε εξιδανικευμένη μορφή. Κρατούσε φιάλη στο χέρι. Φοράει ιμάτιο επάνω από τον χιτώνα που φτάνει μέχρι τα πόδια. Ο τεχνίτης απέτυχε στην απόδοση της διάθεσης της μορφής και των λεπτομερειών του ιματισμού, και απέτυχε εντελώς στην προσαρμογή των χεριών, και στις αναλογίες τους. Στέκει όρθια στηριζόμενη στο δεξί πόδι.
Στο βάθρο υπάρχει επιγραφή: «ΘΕΜΙΔΙ ΚΑΙ ΝΕΜΕΣΕΙ ΙΕΡΟΚΛΗ΅ΙΕΡΟΠΟΙΟΥ ΡΑΜΝΟΥΣΙΟΣ ΑΝΕΘΗΚΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΑΡΙΣΤΟΝΟΗΝ ΝΙΚΟΚΡΑΤΟΥ ΡΑΜΝΟΥΣΙΟΥ ΙΕΡΕΙΑΝ ΝΕΜΕΣΕΩΣ».
Ερμηνεία
Το άγαλμα εικονίζει την Αριστονόη, ιέρεια της θεάς Νέμεσης. Ο καλλιτέχνης είχε για πρότυπο κάποιο έργο των καλών χρόνων της τέχνης, ίσως κάποιο επιτύμβιο ανάγλυφο. Η χρήση της φιάλης δεν είναι επιτυχημένη εκλογή. Όπως μαθαίνουμε από την επιγραφή, αναθέτης του αγάλματος ήταν κάποιος Ιεροκλής, ενώ η Αρστονόη ήταν κόρη του Νικοκράτη από την Ραμνούντα. Στο δάπεδο του ναού μπροστά στο βάθρο βρέθηκε κατά την ανασκαφή τάφος που περιείχε πήλινους λύχνους και χάλκινα νομίσματα των Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Ίσως ο τάφος αυτός να ήταν της Αριστονόης, την οποία λόγω του αξιώματός της έθαψαν μέσα στο ναό και έστησαν το άγαλμά της.
Ιστορική τοποθέτηση
Ο καλλιτέχνης πρέπει να ήταν κάποιος κοινός τεχνίτης των Ρωμαϊκών χρόνων, ο οποίος εργάζονταν χειρωνακτικά και απομιμούνταν συνηθισμένους τύπους έργων δεξιότερων γλυπτών. Αν το άγαλμα σχετίζεται με τον τάφο, και τα νομίσματα που βρέθηκαν, τότε θα πρέπει να χρονολογείται ακριβώς στους χρόνους των πρώτων Ρωμαϊκών αυτοκρατόρων. Τα γράμματα της επιγραφής στη βάση χρονολογούνται πιθανώς στον 2ο αιώνα π.Χ.
Πηγές
Αριστονοη Αριστονοη Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Γκαλίντο Γκαρθές της Αραγωνίας
O Γκαλίντο Γκαρθές (ισπανικά: Galindo Garcés) ήταν Κόμης της Αραγωνίας στην Ισπανική Μαρκιωνία στις αρχές του 9ου αιώνα (833 - 844).
Η προέλευση του κόμη Γκαλίντο Γκαρθές παραμένει στις μέρες μας σκοτεινή. Το μόνο γνωστό πιστοποιητικό που τον τεκμηριώνει είναι μια δωρεά του ίδιου (όπου αναφέρεται ως Galindo comes, filius Garsiani) και της γυναίκας του Γκουλδρεγούθ (Guldreguth) προς το Αββαείο του Αγίου Πέτρου της Σιρέσα (San Pedro de Siresa). Ως ημερομηνία αυτού του εγγράφου αναφέρεται κάποια 25η Νοέμβριου, κατά τη βασιλεία του Αυτοκράτορα Λουδοβίκου του Ευσεβούς (814-840). Δεν μπορεί να αποσαφηνιστεί με σιγουριά για το αν πρόκειται για τον ίδιο Γκαλίντο που αναφέρεται σε ένα προηγούμενο πιστοποιητικό (των ετών 808-821), γνωστός εκεί ως "Domnus Galindo, gratia Dei commes",.
Η μονή του Αγίου Πέτρου της Σιρέσα, που αναφέρεται για πρώτη φορά κυρίως στα δύο αυτά έγγραφα, βρίσκεται στην Κοιλάδα του Ετσό (Valle de Hecho) και ανήκε στη δικαιοδοσία της κομητείας της Αραγωνίας. Δεν γίνεται σαφές σε αυτό, το αν ο Γκαλίντο Γκαρθές διετέλεσε ο ίδιος ως κόμης στην Αραγωνία, και ως εκ τούτου αυτό παραμένει αμφίβολο, ειδικά από την στιγμή που ο ίδιος δεν αναφέρεται στον Κώδικα της Ρόδας (Codex de Roda), στη γενεαλογική περίληψη της δυναστείας των κομητών της Αραγωνίας. Το πιστοποιητικό του προσδιορίζεται χρονικά από τον ιστορικό Antonio Ubieto Arteta στην περίοδο μεταξύ των ετών 828 και 833, που αντιστοιχεί περίπου στην εποχή της θητείας του κόμη Αθνάρ Α´ Γκαλίντεθ και του γαμπρού του Γκαρθία Γκαλίντεθ του "Κακού". Με βάση αυτή την χρονολογική προσέγγιση, είναι πιθανό ο Γκαλίντο Γκαρθές να πρόκειται για τον γιο του Γκαρθία Γκαλίντεθ. Επίσης, μια πιθανή κοινή ταυτότητα του ίδιου με τον Γκαλίντο Α´ Αθνάρεθ (που πέθανε μετά το 867) – εάν θεωρήσει κανείς το συγκεκριμένο πατρώνυμο (Γκαρθές=του Γκαρθία) ως λανθασμένο – παραμένει υποθετική, αφού αυτός εκείνη την υποτιθέμενη περίοδο, θα ήταν πιθανότατα πολύ πολύ νέος για να αναλάβει μη εξουσιοδοτημένες ενέργειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονάρχες της Αραγωνίας Κατηγορία:Ιστορία της Αραγωνίας
Δήμος Λεύκτρου
Ο Δήμος Λεύκτρου ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα «Ιωάννης Καποδίστριας». Είχε πληθυσμό 5.908 κατοίκους και ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος σε έκταση στο νομό Μεσσηνίας, στην Έξω Μάνη, τη λεγόμενη και Μεσσηνιακή. Αποτελούταν από 19 πρώην κοινότητες και 43 οικισμούς. Έδρα του Δήμου ήταν η Καρδαμύλη. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δυτικής Μάνης.
Ιστορία του δήμου
Μέχρι το 1937, οι τέως Δήμοι Λεύκτρου και Καρδαμύλης (οι οποίοι κάλυπταν την ίδια γεωγραφική περιοχή με το σημερινό Δήμο Λεύκτρου) μαζί με το Δήμο Αβίας ανήκαν, μαζί με τους υπόλοιπους έξι Δήμους της Επαρχίας Μάνης, στο Νομό Λακωνίας. Έκτοτε, οι τρεις Δήμοι μεταφέρθηκαν διοικητικώς στο Νομό Μεσσηνίας. Εκκλησιαστικώς όμως εξακολούθησαν, όπως ισχύει μέχρι σήμερα, να υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Γυθείου και Οιτύλου.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε παρένδεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λ Κατηγορία:Μάνη
Κάτω τα κεφάλια!
Το Κάτω τα κεφάλια! (ιταλικά: Giù la testa ή αγγλικά: Duck, You Sucker), γνωστό και ως "Για μια χούφτα δυναμίτη" είναι γουέστερν ιταλικής παραγωγής του 1971 σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Λεόνε και σενάριο του ίδιου, το οποίο συνέγραψε μαζί με τους Λουτσιάνο Βιντζετζόνι και Σέρτζιο Ντονάτι. Πρωταγωνιστούν οι Ροντ Στάιγκερ Τζέιμς Κόμπερν και Ρομόλο Βάλι.
Τοποθετημένη κατά τη διάρκεια της Μεξικανικής Επανάστασης της δεκαετίας του 1910, η ταινία αφηγείται την ιστορία του Χουάν Μιράντα, ενός ανήθικου Μεξικανού ληστή, και του Τζον Μάλορι, πρώην μέλους του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού. Αφού συναντηθούν κατά λάθος κάτω υπό λιγότερο φιλικές συνθήκες, ο Χουάν και ο Τζον γίνονται άθελά τους ήρωες της Επανάστασης, παρόλο που αναγκάζονται να κάνουν βαριές θυσίες.
Είναι η δεύτερη ταινία της Τριλογίας "Once Upon a Time" του Σέρτζιο Λεόνε, η οποία περιλαμβάνει την προηγούμενη Κάποτε στη Δύση (1968) και την επόμενη Κάποτε στην Αμερική (1984). Είναι η τελευταία ταινία γουέστερν που σκηνοθέτησε ο Λεόνε και θεωρείται από ορισμένους ως μια από τις ταινίες του που παραβλέφθηκαν περισσότερο.
Πλοκή
Μεξικό 1913. Ο Χουάν Μιράντα, ένας Μεξικανός παράνομος που ηγείται μιας οικογένειας ληστών, κλέβει πλούσιους άντρες από μια άμαξα και βιάζει μια γυναίκα επιβάτη που τον έβριζε. Λίγο αργότερα περνά από εκείνο το σημείο με μια μοτοσικλέτα ο Τζον Μάλορι, ένας Ιρλανδός τρομοκράτης ειδικευμένος στα εκρηκτικά, ο οποίος εργάζεται στο Μεξικό ως ανιχνευτής μετάλλων. Ο Χουάν, όταν ανακαλύπτει τις ικανότητές του με τον δυναμίτη και τη νιτρογλυκερίνη, ζητά από τον Τζον να τον βοηθήσει να ληστέψει την Εθνική Τράπεζα του Μέσα Βέρντε. Αν και ο Τζον αρνείται αρχικά, ο Χουάν τον κοροϊδεύει για τη δολοφονία του εργοδότη του, καθιστώντας τον καταζητούμενο εγκληματία και προσφέροντας να τον «προστατέψει» με αντάλλαγμα τη βοήθειά του. Ο Τζον δέχεται απρόθυμα να βοηθήσει τον Χουάν να ληστέψει την τράπεζα, αλλά δραπετεύει στο δρόμο για το Μέσα Βέρντε.
Φτάνοντας στην πόλη πριν από τον Χουάν, ο Τζον έρχεται σε επαφή με Μεξικανούς επαναστάτες με επικεφαλής τον γιατρό Δρ. Βιλέγκα και συμφωνεί να χρησιμοποιήσει τα εκρηκτικά του στην υπηρεσία τους. Όταν ο Χουάν φτάνει αργότερα, ο Τζον τον εισάγει στις τάξεις των επαναστατών. Η τράπεζα δέχεται εισβολή ως μέρος μιας ενορχηστρωμένης επίθεσης στον μεξικανικό στρατό. Ο Χουάν, που ενδιαφέρεται μόνο για τα χρήματα της τράπεζας, σοκαρίζεται όταν διαπιστώνει ότι δεν έχει χρήματα και αντ' αυτού χρησιμοποιείται από τον στρατό ως πολιτική φυλακή. Ο Τζον, ο Χουάν και η οικογένειά του καταλήγουν να απελευθερώνουν εκατοντάδες κρατούμενους, άθελά του (και παρά τις επιθυμίες του) με αποτέλεσμα ο Χουάν να γίνει ένας «μεγάλος, ένδοξος ήρωας της επανάστασης».
Οι επαναστάτες κυνηγούνται στους λόφους από ένα απόσπασμα στρατού με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Γκίντερ Ρέζα. Μεγάλο μέρος του αποσπάσματος του μεξικανικού στρατού καταστρέφεται κατά τη διέλευση μιας γέφυρας, την οποία ανατινάζει ο Τζον. Ο συνταγματάρχης Ρέζα, που διοικεί από ένα τεθωρακισμένο όχημα, καταφέρνει και επιζεί. Μετά τη μάχη, ο Τζον και ο Χουάν διαπιστώνουν ότι οι περισσότεροι από τους συντρόφους τους, συμπεριλαμβανομένου του πατέρα και των παιδιών του Χουάν, έχουν εκτελεστεί από τον στρατό σε μια σπηλιά. Θλιμμένος και εξαγριωμένος, ο Χουάν βγαίνει να πολεμήσει τον στρατό μόνος του και αιχμαλωτίζεται. Ο Στρατός είχε ενημερωθεί από τον Δρ Βιλέγκα, ο οποίος βασανίστηκε από τον συνταγματάρχη Ρέζα και τους άνδρες του. Αυτό ξυπνά στον Τζον μνήμες μιας παρόμοιας προδοσίας από τον Νόλαν, τον καλύτερο φίλο του στην Ιρλανδία, αναγκάζοντάς τον να φύγει στο εξωτερικό. Ο Χουάν αντιμετωπίζει ένα δικό του εκτελεστικό απόσπασμα, αλλά ο Τζον φτάνει και ανατινάζει τον τοίχο με δυναμίτη την ώρα που πρέπει.
Ο Τζον και ο Χουάν κρύβονται στο βαγόνι ενός τρένου, το οποίο σταματά για να πάρει τον αυταρχικό Κυβερνήτη Ντον Χάιμε, ο οποίος δραπετεύει από τις επαναστατικές δυνάμεις που ανήκουν στον Πάντσο Βίγια και τον Εμιλιάνο Ζαπάτα. Καθώς το τρένο πέφτει σε ενέδρα, ο Χουάν σκοτώνει τον Χάιμε, κλέβοντας επίσης τα χρήματα του Κυβερνήτη. Καθώς οι πόρτες στο βαγόνι ανοίγουν, τον Χουάν υποδέχεται ένα μεγάλο πλήθος και για άλλη μια φορά χαιρετίζεται απροσδόκητα ως ένας μεγάλος ήρωας της επανάστασης.
Σε ένα τρένο με διοικητές της επανάστασης, ο Τζον και ο Χουάν συνοδεύονται από τον γιατρό Βιλέγκα, ο οποίος έχει δραπετεύσει. Τότε μαθαίνουν ότι οι δυνάμεις του Πάντσο Βίγια θα καθυστερήσουν 24 ώρες και ότι ένα πολεμικό τρένο με 1.000 στρατιώτες και βαρύ οπλισμό, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ρέζα, θα φτάσει σύντομα. Ο Τζον προτείνει να τοποθετήσουν στην ατμομηχανή δυναμίτη και να τη στείλουν κατά μέτωπο. Στη θέση του μηχανοδηγού αντί να επιλέξει τον Χουάν, ο οποίος προσφέρεται εθελοντικά, επιλέγει τον Δρ Βιλέγκα. Ο Τζον παρακαλεί τον Δρ Βιλέγκα να πηδήξει από την ατμομηχανή προτού χτυπήσει το τρένο του στρατού, αλλά αυτός αισθάνεται ένοχος για την προδοσία του και παραμένει στο πλοίο. Ο Τζον πηδά εγκαίρως και τα δύο τρένα συγκρούονται και εκρήγνυνται, σκοτώνοντας τον Βιλέγκα και αρκετούς Μεξικανούς στρατιώτες.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη της ταινίας ξεκίνησε κατά την παραγωγή του "Κάποτε στη Δύση", όταν ο συνεργάτης του Λεόνε, Σέρτζιο Ντονάτι, του παρουσίασε μια πρώτη έκδοση της ταινίας. Περίπου την ίδια εποχή, οι πολιτικές ταραχές είχαν ξεσπάσει στο Παρίσι για τα ιδανικά της επανάστασης και του αριστερού εθνικισμού είχαν γίνει δημοφιλή μεταξύ των φοιτητών των πανεπιστημίων και των κινηματογραφιστών σε όλη την Ευρώπη. Ο Λεόνε, που είχε χρησιμοποιήσει τις προηγούμενες ταινίες του για να αποδομήσει τον ρομαντισμό της Αμερικανικής Άγριας Δύσης, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει αυτή την ταινια για να αποδομήσει τη ρομαντική φύση της επανάστασης και να ρίξει φως στην πολιτική αστάθεια της σύγχρονης Ιταλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Λεόνε Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλμερία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Σέρτζιο Λεόνε
Godsmack
Βιογραφία
Οι Godsmack δημιουργήθηκαν το 1995 από το ντράμερ των Strip Mind, Σάλι Έρνα, ο οποίος ανέλαβε τα φωνητικά του νεοσύστατου συγκροτήματος. Το μπάσο ανέλαβε ο Ρόμπι Μέριλ, τα τύμπανα ο Τόμι Στιούαρτ και την κιθάρα ο Λι Ρίτσαρντς, ο οποίος αποχώρησε από το σχήμα λίγο αργότερα δίνοντας την θέση του στον Τόνι Ρόμπολα, την ίδια περίοδο που τα τύμπανα ανέλαβε ο Τζο Ντ' Άρκο.
Οι Godsmack δανείστηκαν χρήματα από φιλικό τους πρόσωπο και ηχογράφησαν τον ομώνυμο τους δίσκο το 1996, με τον Σάλι Έρνα να παίζει τύμπανα αντικαθιστώντας τον Ντ' Άρκο. Αν και σκοπός του άλμπουμ ήταν να προωθήσει το συγκρότημα κατά τις τοπικές του ζωντανές εμφανίσεις και ήταν αρχικά διαθέσιμο σε καταστήματα βιβλίων και περιοδικών, οι συχνές μεταδόσεις του τραγουδιού "Keep Away" από τον ραδιοφωνικό σταθμό "WAAF" βοήθησε τον δίσκο να πραγματοποιεί πωλήσεις χιλίων αντιτύπων την εβδομάδα. Ακολούθησε το κομμάτι "Whatever", οδηγώντας την ομάδα μάνατζμεντ "PGE" να αναλάβει το συγκρότημα, την ίδια περίοδο κατά την οποία επέστρεψε στα τύμπανα ο Τόμι Στιούαρτ. Οι Godsmack υπέγραψαν στην "Republic Records", η οποία κυκλοφόρησε και πάλι το ντεμπούτο τους δίνοντας του τον τίτλο "All Wound Up". Το συγκρότημα εντάχθηκε στην περιοδεία του "Ozzfest", βοηθώντας τον δίσκο του να γίνει πλατινένιος.
left|thumb|150px|Ο Σάλι Έρνα Τον Οκτώβριο του 2000 κυκλοφόρησε ο δεύτερος τους δίσκος με τίτλο "Awake", ανεβαίνοντας στην πέμπτη θέση του Billboard. Για την προώθηση του, το συγκρότημα περιόδευσε ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Deftones το καλοκαίρι του 2001, ενώ ακολούθησε η συμμετοχή τους στο σάουντρακ της ταινίας "The Scorpion King" με το τραγούδι "I Stand Alone", το οποίο έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στα μέσα του 2002, αποχώρησε από το σχήμα ο Τόμι Στιούαρτ, με τον Σάνον Λάρκιν να τον αντικαθιστά. Τον Απρίλιο του 2003, κυκλοφόρησαν το "Faceless" ανεβαίνοντας στην κορυφή του Billboard και πουλώντας 260.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Έναν μήνα αργότερα, το άλμπουμ βραβεύθηκε ως πλατινένιο ξεπερνώντας το ένα εκατομμύριο αντίτυπα και τον Σεπτέμβριο περιόδευσαν στην Ευρώπη μαζί με τον Ozzy Osbourne, συνεχίζοντας στην Αμερική με support από τους Adema.
Τον Μάρτιο του 2004 κυκλοφόρησαν το ακουστικό ΕΡ "The Other Side", περιοδεύοντας κατά το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς μαζί με τους Metallica. Την επόμενη χρονιά, το συγκρότημα συνεργάστηκε με τον Τεντ Νούτζεντ και στις 1 Απριλίου 2005 εμφανίστηκαν ζωντανά στο φεστιβάλ "Rockin' The Corps" μπροστά σε 50.000 Αμερικανούς Πεζοναύτες.
Το 2006 κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Godsmack IV" πουλώντας 211.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του και περιοδεύοντας με τους Breaking Benjamin στην Βόρεια Αμερική.
Στις 11 Απριλίου 2007, ο Σάλι Έρνα ενεπλάκη σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και παρ' όλο που δεν αντιμετώπισε σοβαρούς τραυματισμούς, η επιβάτης του άλλου οχήματος, Λίντσεϊ Τέιλορ έπεσε σε κώμα και επέζησε με την βοήθεια ιατρικών μηχανημάτων.
Νέες ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο του 2009 και το συγκρότημα συμμετείχε στην περιοδεία "Crüe Fest II" το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς. Τον επόμενο Μάιο κυκλοφόρησαν το "The Oracle", το τρίτο συνεχόμενο # 1 άλμπουμ τους. Οι Godsmack εμφανίστηκαν στο "Mayhem Festival" ως πρώτο όνομα μαζί με τους Disturbed και την άνοιξη του 2011 περιόδευσαν μαζί με τους Staind.
Το 2012, κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "Live & Inspired" και τον Ιανουάριο του 2013 περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσα στο 2013, ο Έρνα ανακοίνωσε ότι το συγκρότημα θα έκανε διάλειμμα λόγω του φόρτου από τις ζωντανές εμφανίσεις κατά την προηγούμενη διετία.
Στούντιο ηχογραφήσεις
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Μασαχουσέτη Κατηγορία:Αμερικανικά nu metal συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Μασαχουσέτη
Προσφυγικά Πάτρας
Προσφυγικά ονομάζεται συνοικία της Πάτρας όπου κατοίκησαν μετά το 1928 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Ήταν ο Α΄ προσφυγικός συνοικισμός της πόλης.
Ιστορία
Υπολογίζεται ότι ήρθαν στην Πάτρα το 1922 περίπου 6.000-7.000 πρόσφυγες. Στην αρχή στεγάσθηκαν σε διάφορα οικήματα όπως σχολεία, ιδρύματα, αποθήκες κ.λπ. Το 1926 άρχισε η κατασκευή των τριών πρώτων προσφυγικών συνοικισμών. Η σημερινή περιοχή των Προσφυγικών τότε ήταν έκταση με καλαμιές και έλη και ανήκε στις οικογένειες Ρούφου και Χαιρέτη. Οι πρώτες κατοικίες ήταν ευρύχωρες και άνετες και όλες ομοιόμορφες, οι επόμενες όμως και πιο πολλές ήταν μικρές, με δύο δωμάτια όλα κι όλα, και διώροφες, όλες πανομοιότυπες. Όλες είχαν εξωτερική κοινόχρηστη αυλή για κάθε οικοδομικό τετράγωνο.