cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουλιέλμος Α΄ της Έσσης
Τα χρόνια στη Δανία
Νυμφεύτηκε τη Βιλελμίνα-Καρολίνα, 2η κόρη της θείας του Λουίζας και έζησαν 21 έτη στη Δανία. Ο δευτερότοκος αδελφός του Κάρολος νυμφεύτηκε την 3η κόρη της Λουίζας, τη Λουίζα. Το 1785 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Β΄ και ο Γουλιέλμος Α΄ με τη σύζυγό του πήγαν στην Έσση-Κάσσελ για τη διαδοχή. Έγινε ο Γουλιέλμος Θ΄ λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. Η περιουσία που κληρονόμησε ήταν από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, αφού ο πατέρας του συσσώρευσε χρήματα από την εκμίσθωση του στρατού του στη Βρετανία.
Προσλαμβάνει τον Ρότσιλτ
Για να διαχειριστεί την περιουσία του έκανε Οικονόμο της Αυλής (Hoffaktor) το 1796 τον Μάυερ-Άμσελ Ρότσιλτ, που έγινε και συλλέκτης φόρων. Οι δύο τους απέκτησαν δυνατή σχέση. Ο Ρότσιλτ ήταν Εβραίος και ο ιδρυτής του Οίκου των τραπεζιτών, που θα γινόταν σημαντικός στην Ευρώπη. Το 1801 ο Γουλιέλμος Α΄ τον όρισε επίσημα ως επιτηρητή. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεοντείων Πολέμων ο Γουλιέλμος Α΄ έκρυψε την περιουσία του από τον Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας στους Ρότσιλτ της Φρανκφούρτης. Ο γιος του Μάυερ-Άμσελ, ο Νάθαν-Μάυερ δάνεισε στη Βρετανία για τους πολέμους της στην Πορτογαλία και την Ισπανία. Τα κέρδη από αυτό το εγχείρημα χρησιμοποιήθηκαν για να αναπτύξουν την περιουσία τους: οι Ρότσιλτ συνδύασαν την ευφυΐα τους με τα χρήματα του Γουλιέλμου Α΄ και έγιναν πλουσιότεροι εκείνου.
Εκλέκτορας της Έσσης
Το 1803 έγινε, ως Γουλιέλμος Α΄, εκλέκτορας της Έσσης. Το 1806 το εκλεκτοράτο προσαρτήθηκε στο βασίλειο της Βεστφαλίας τού αδελφού τού Ναπολέοντα Α΄, Ζερόμ Βοναπάρτη. Ο Γουλιέλμος Α΄ με την οικογένειά του διέφυγε στη Δανία. Όταν ο Ναπολέων Α΄ κατανίκησε την Πρωσία στις μάχες του Ιένα και του Άουερστετ το 1806, ορισμένοι Πρώσοι ίδρυσαν το 1808 τη μυστική, ημι-μασονική Ομάδα της Αρετής (Tugendbund) στο Κένιγκσμπεργκ με σκοπό την αναβίωση του εθνικού πνεύματος της Πρωσίας· ο Γουλιέλμος Α΄ έγινε μέλος. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα Α΄ στη μάχη της Λειψίας (Λάιπτσιχ) το 1813, επέστρεψε στην Έσση.
Στο Συνέδριο της Βιέννης το 1815 μερικοί εκλέκτορες έγιναν βασιλείς και ο Γουλιέλμος Α΄ ονόμασε τον εαυτό του βασιλέα των Χάττι (Chatti), παλαιάς Γερμανικής φυλής της Έσσης. Δεν αναγνωρίστηκε ως τέτοιος, αλλά ως μεγάλος δούκας. Τελικά ο Γουλιέλμος Α΄ προτίμησε να κρατήσει τον τίτλο του εκλέκτορα, θεωρώντας τον υψηλότερο, αν και οι εκλέκτορες δεν εξέλεγαν πια Γερμανό βασιλιά.
Το 1821 απεβίωσε στο Κάσσελ, 78 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Β΄.
Οικογένεια
Από τη μη νόμιμη σχέση με την Καρλόττα-Χριστίνα Μπυισίν είχε φυσικά τέκνα:
Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Ρόζα-Δωροθέα Ρίτερ είχε φυσικά τέκνα:
Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Καρολίνα φον Σλότχαϊμ είχε φυσικά τέκνα:
Αναγνώρισε τα νόθα τέκνα του και μερίμνησε να έχει το καθένα κάποια οικονομικά.
Φρειδερίκος της Έσσης-Κάσσελ
Ο Φρειδερίκος (γερμ.: Friedrich, 11 Σεπτεμβρίου 1747 - 20 Μαΐου 1837) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Κάσσελ και στρατηγός στη Δανία. Έκανε έδρα του το κάστρο Ρούμπενχαϊμ και είναι ο ιδρυτής του ομώνυμου κλάδου.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Έσσης-Κάσσελ και της Μαρίας των Γουέλφων-Ανοβέρου, κόρης του Γεωργίου Β΄ της Βρετανίας.
Οι σχέσεις των γονιών του δεν ήταν καλές: από το 1747 ζούσαν χωριστά. Ο πατέρας του, έπειτα από δύο έτη έγινε Καθολικός και το 1755 ακύρωσε το γάμο του. Η μητέρα του πήγε με τα παιδιά της στην αδελφή της Λουίζα, σύζυγο του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας. Εκεί μεγάλωσε τους τρεις γιους της ως Προτεστάντες.
To 1785 απεβίωσε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος Γουλέλμος Α΄ έφυγε από τη Δανία για να τον διαδεχθεί. Είχε πρώτα νυμφευτεί την εξαδέλφη του Βιλελμίνη Καρολίνα, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄. Ο δευτερότοκος Κάρολος επίσης νυμφεύτηκε εξαδέλφη του, τη Λουίζα, άλλη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄· έμεινε στη Δανία και έγινε στρατάρχης. Ο Φρειδερίκος έγινε στρατηγός στο στρατό της Δανίας.
Νυμφεύτηκε την Καρολίνα του Νάσσαου-Ούζινγκεν, που ο πατέρας της ήταν ο τελευταίος του κλάδου του και έτσι η Καρολίνα ήταν κληρονόμος αξιοσέβαστης περιουσίας. Το 1781 αγόρασε από τον αδελφό του Κάρολο το κάστρο Ρούμπενχαϊμ (στο Όφφενμπαχ), το οποίο έγινε η έδρα των απογόνων του. Ο κλάδος του είναι γνωστός ως Έσσης-Κάσσελ-Ρούμπεναϊμ και μαζί με τον κλάδο Φίλιππσταλ είναι οι δύο κλάδοι που επιζούν ως τις ημέρες μας από τον Οίκο της Έσσης-Κάσσελ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1786 την Καρολίνα, κόρη του Καρόλου Γουλιέλμου του Νάσσαου-Ούζινγκεν, και είχε τέκνα:
Γουλιέλμος της Έσσης-Κάσσελ
Ο Γουλιέλμος (Vilhelm af Hessen-Kassel, 24 Δεκεμβρίου 1787 - 5 Σεπτεμβρίου 1867) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Κάσσελ, από τον κλάδο Ρούμπενχαϊμ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου στρατηγού στη Δανία και της Καρολίνας, κόρης του Καρόλου-Γουλιέλμου πρίγκιπα του Νάσσαου-Ούζινγκεν.
Η μητέρα του ήταν κάτοχος σημαντικής περιουσίας, μια και ο πατέρας της ήταν ο τελευταίος τού κλάδου του. Ο Γουλιέλμος απεβίωσε το 1867 σε ηλικία 80 ετών. Το 1875 απεβίωσε ο γιος τού εξαδέλφου του, ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ εκλέκτορας της Έσσης, ο οποίος είχε νυμφευτεί μοργανατικά, έτσι οι έξι γιοί του δεν μπορούσαν να τον διαδεχθούν. Επόμενος στη διαδοχή ήταν ο γιος τού Γουλιέλμου, ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Β΄, που έγινε εκλέκτορας της Έσσης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1810 τη Λουίζα-Καρλόττα των Όλντενμπουρκ, κόρη του Φρειδερίκου διαδόχου της Δανίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Πάτι Τζένκινς
Η Πατρίσια Λία Τζένκινς (αγγλικά: Patricia Lea Jenkins, 24 Ιουλίου 1971 -) είναι Αμερικανίδα σκηνοθέτις, κυρίως, του κινηματογράφου και σεναριογράφος. Είναι περισσότερο γνωστή για τη σκηνοθετική της δουλειά στις ταινίες Monster και Wonder Woman (2017), ενώ το 2020, θα κυκλοφορήσει το σίκουελ της τελευταίας, το οποίο επίσης σκηνοθέτησε. Πέρα από τον κινηματογράφο, έχει σκηνοθετήσει και στην τηλεόραση επεισόδια σειρών όπως το Arrested Development και The Killing
Γεννημένη στην Καλιφόρνια, το 1995 αποκτά την πρώτη της επαφή με τον κινηματογράφο, ως βοηθός καμεραμάν, στην ταινία A Modern Affair. Κατόπιν, το 2001, κυκλοφορεί το πρώτο της έργο μικρού μήκους, ονόματι Velocity Rules. Το 2003, με το σενάριο και τη σκηνοθεσία στην ταινία Monster, αποκτά δημοτικότητα. Μεταξύ άλλων βραβείων από την ταινία κέρδισε και το Independent Spirit Award for Best First Feature.
Setra S 431 DT
Το Setra S 431 DT είναι διώροφο τουριστικό λεωφορείο και κατασκευάζεται από την γερμανική εταιρεία Setra, από το 2001.
Iστορικό
Το S 431 DT διαδέχτηκε το μοντέλο S 328 DT. Το επόμενο μοντέλο θα είναι από την σειρά 500 και θα είναι το μοντέλο S 531 DT.
Χαρακτηριστικά
Τριαξωνικό διώροφο λεωφορείο της σειρά 400, έχει μήκος 13.89 μ, πλάτος 2.55 μ και ύψος 4 μ. Τα καθίσματα είναι από 78 μέχρι 83, αναλόγως με την έκδοση του μοντέλου, 3άστερη ή 4άστερη, ο κινητήρας είναι 375 kW και οι ίπποι μπορεί να είναι 510 hp. Οι εσωτερικές οθόνες είναι 12,1 ίντσες η μία και οι υπόλοιπες 5 από 6,4. Στη 4άστερη έκδοση πίσω από κάθε κάθισμα υπάρχει μία μικρή οθόνη.
Από το 2013, ο κινητήρας του S 431 DT είναι με τις προδιαγραφές του Euro 6.
Χρήση
Αυτός ο τύπος τουριστικού λεωφορείου χρησιμοποιείται από τουριστικές επιχειρήσεις, από εταιρείες δημόσιων συγκοινωνιών και σε λωρίδες HOV (λωρίδες όπου το όχημα πάει στο σιγά για τουριστικούς λόγους).
Ελλάδα
Στην Ελλάδα χρησιμοποιείται από τα ΚΤΕΛ και τα τουριστικά γραφεία.
Ακολουθεί, ενδεικτικός, κατάλογος με τους ιδιοκτήτες του S 431 DT:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λεωφορείο Κατηγορία:Μοντέλα της Setra
Γκαλ Γκαντότ
Η Γκαλ Γκαντότ-Βαρσάνο (εβραϊκά: גל גדות‎‎, 30 Απριλίου 1985) είναι Ισραηλινή ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και μοντέλο. Περισσότερο γνωστή για τον ρόλο της ως Wonder Woman στις ταινίες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC: Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης (2016), Wonder Woman (2017), Justice League (2017, και στην σκηνοθετική του έκδοση του 2021), Wonder Woman 1984 (2020), Shazam! Η Οργή των Θεών (2023), και The Flash (2023). Άλλος της γνωστός ρόλος ήταν ως Gisele Yashar στο franchise Fast & Furious.
Γεννημένη στο Πετάχ Τίκβα, ξεκίνησε, αρχικά, στρατιωτική καριέρα, η οποία σταμάτησε όταν ήταν 20 ετών. Στα 18 της ωστόσο, ασχολήθηκε παράλληλα και με το μόντελινγκ, κερδίζοντας το 2004, τον τίτλο της Μις Ισραήλ. Μετά τα 20 της, παρακολούθησε μαθήματα νομικής. Μερικά χρόνια χωρίς επιτυχία στον κινηματογράφο πέρασαν έως το 2009, όπου ήρθε η πρώτη της μεγάλη επιτυχία με το 4ο franchise The Fast and the Furious. Είναι παντρεμένη από το 2008 και έχει δύο κόρες.
Χέραντ του Λάντσμπεργκ
Η Χέραντ του Λάντσμπεργκ (Herrade de Landsberg, 1130 - 25 Ιουλίου 1195) ήταν Αλσατή μοναχή και ηγουμένη στο Αββαείο του Χόχενμπεργκ. Συνέγραψε την εικονογραφημένη εγκυκλοπαίδεια Hortus Deliciarium (Ο Κήπος των Απολαύσεων). Θεωρείται πρωτοπόρα στους τομείς της γυναικείας εκπαίδευσης και τέχνης.
Η ζωή της
Η Χέραντ γεννήθηκε το 1130 στο Κάστρο του Λάντσμπεργκ στην Αλσατία και ήταν παιδί οικογένειας ευγενών. Όπως συνηθίζονταν εκείνη την εποχή, η Χέραντ μπήκε από πολύ μικρή στο μοναστήρι του Χόχενμπεργκ για να μορφωθεί. Η ζωή σε ένα μοναστήρι, όχι μόνο προσέφερε εκπαιδευτικές δυνατότητες σε ένα κορίτσι που δεν μπορούσε να βρει αλλού, αλλά αποτελούσε και πολύ πιο ευχάριστη εναλλακτική από τη σκληρή μοίρα της μέσης γυναίκας που ήταν υποχρεωμένη να παντρευτεί εξαιρετικά νεαρή, να κάνει πολλά παιδιά, κάτι που έθετε σε μεγάλο κίνδυνο τη ζωή της και την υγεία της, και να αντιμετωπίσει διακρίσεις, περιορισμούς, υποτίμηση, ακόμα και κακοποίηση. Ακόμα και οι ευγενείς γυναίκες ήταν υποχρεωμένες να παντρεύνται για πολιτικούς λόγους άντρες συχνά πολύ μεγαλύτερούς τους που δεν δίσταζαν ακόμα και να τις κακοποιήσουν και έπρεπε να φροντίζουν να κάνουν γρήγορα πολλά παιδιά. Ακόμα και αν ο σύζυγός τους πέθαινε, δεν είχαν δικαίωμα περιουσίας και έπρεπε να παντρευτούν γρήγορα κάποιον άλλον. Έτσι η Χέραντ ακολούθησε την ίδια πορεία που έπαιρναν και πολλές άλλες σύγχρονές της και έγινε μοναχή στο Αββαείο του Χόχενμπεργκ που βρίσκονταν περίπου 22 χλιόμετρα μακριά από το Στρασβούργο.
Τα αββαεία της εποχής αποτελούσαν προστατευμένους και ασφαλείς χώρους όπου τα κορίτσια μπορούσαν υπό την επίβλεψη, ενθάρρυνση και καθοδήγηση πεφωτισμένων αβαϊσσών όπως η Ριτσμπούργκα του Νορτχόσεν, η Ματθίλδη του Έσσεν, η Χαθουμόδα, η Γκερμπέργκα του Γκάντερσχαϊμ, η Ματθίλδη του Κέντλινμπεργκ και η Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν να μορφωθούν και να αναπτύξουν ελεύθερα τις πνευματικές και καλλιτεχνικές τους δυνατότητες. Όπως έγραψε η ιστορικός Πενέλοπε Τζόνσον, οι μοναχές δεν ζούσαν απομονωμένες και παθητικές ζωές κλεισμένες μέσα στα μοναστήρια, αλλά “ενδυναμώνονταν συλλογικά μέσω των μοναστικών προνομίων και της ικανότητας να σκέφτονται και να ενεργούν χωρίς τη νοοτροπία της υποταγής των κοσμικών γυναικών.”
Η Χέραντ βρέθηκε στο Χόχενμπεργκ την εποχή που ήταν αβάϊσσα η Ρελίντα η οποία είχε ξεκινήσει ένα τεράστιο μεταρρυθμιστικό έργο καθώς εφάρμοσε τον Κανόνα του Αγίου Αυγουστίνου και μετέτρεψε το Αββαείο του Χόχενμπεργκ σε πνευματικό και καλλιτεχνικό κέντρο για τις ευγενείς γυναίκες.
Γύρω στο 1170 η Ρελίντα απεβίωσε και τη θέση της κατέλαβε η Χέραντ που είχε σταδιακά αναρριχηθεί στην ιεραρχία. Η Χέραντ συνέχισε το μεταρρυθμιστικό έργο της προκατόχου της καθώς και την εκπαίδευση και την υποστήριξη των γυναικών και αποδείχθηκε ικανή και αγαπητή ηγουμένη.
Η θητεία της κράτησε περίπου 28 χρόνια. Το 1195 απεβίωσε και τη θέση της πήρε η Αδελαΐδα του Φάιμινγκεν.
Το έργο της
Η Χέραντ είχε ήδη αρχίσει από το 1159 να συγγράφει το Hortus Deliciarium, πριν να γίνει αβάϊσσα, που ήταν ένα φιλόδοξο έργο που αποσκοπούσε στη συγκέντρωση όλων των γνώσεων της εποχής όλων των επιστημών, συμπεριλαμβανόμενης και της θεολογίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι η ίδια η Χέραντ στην εισαγωγή του έργου της, σε ένα μήνυμα προς τον αναγνώστη, παρομοιάζει πολύ ποιητικά τον εαυτό της με μέλισσα που είναι το σύμβολο της συγκέντρωσης και οργάνωσης της γνώσης:"“σαν μέλισσα εμπνευσμένη από τον Θεό συγκέντρωσα από τα διάφορα λουλούδια των ιερών Γραφών και των φιλοσοφικών κειμένων αυτό το βιβλίο που ονομάζεται Ο Κήπος των Απολαύσεων και το έφτιαξα για να εξυμνήσω και να τιμήσω τον Χριστό και την εκκλησία και στο όνομα της δικής σου αγάπης σαν μια γλυκιά κερήθρα. Έτσι, σε αυτό το βιβλίο, οφείλεις να αναζητήσεις με σπουδή απολαυστική τροφή και να ευφράνεις την κουρασμένη σου ψυχή με τις μελένιες του δροσοσταλίδες.”" μικρογραφία|573x573εσ|Οι Επτά Ελευθέριες Τέχνες. Εικόνα από το Hortus Deliciarium. Στη συγγραφή του Hortus Deliciarium συμμετείχαν και ένα σωρό άλλες γυναίκες υπό την καθοδήγηση όμως και την επίβλεψη της Χέραντ που ήθελε να δώσει τη δυνατότητα και σε άλλες γυναίκες να εμπλακούν δημιουργικά με το έργο της. Το μεγαλύτερο κομμάτι του όμως έχει γραφτεί από την ίδια. Περιλαμβάνει αποσπάσματα από κλασικά και παγανιστικά έργα που συνδεύονται από μικρά ποιήματα που συνέθεσε η ίδια η Χέραντ. Σε κάποια σημεία έχει επίσης και μουσικές οδηγίες που καθοδηγούν σε πρώιμα παραδείγματα πολυφωνίας. Είναι γραμμένο σε δύο γλώσσες, τα Λατινικά και τα Γερμανικά, καθώς αποσκοπούσε στην εκπαίδευση τόσο των πιο “προχωρημένων” μαθητριών όσο και των πιο αρχάριων που με τον τρόπο αυτόν μπορούσαν να διαβάσουν το κείμενο και ταυτόχρονα να μάθουν Λατινικά.
Όπως είναι ο κανόνας για τα περισσότερα έργα της εποχής, αλλά όπως συνηθίζεται και στην περίπτωση των εγκυκλοπαιδειών, το Hortus Deliciarium δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο έργο αλλά είναι εξαιρετικά ευρύ και με πολυάριθμες και ποικίλλες πηγές που το καθιστούν εξαιρετικά έγκυρο και προσεγμένο. Το Hortus Deliciarium, πέρα από την αξία του ως εγκυκλοπαιδικό ανάγνωσμα, είναι εξαιρετικά σημαντικό και για δύο άλλους λόγους. Ο πρώτος είναι ότι επρόκειτο για ένα έργο που αποσκοπούσε στην εκπαίδευση των γυναικών και των νεαρών μοναχών στο Χόχενμπεργκ, κάτι που το καθιστά μοναδικό στην ιστορία της γυναικείας εκπαίδευσης. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι μας επιτρέπει να εξάγουμε συμπεράσματα για το επίπεδο, το βάθος και την ευρύτητα της εκπαίδευσης που λάμβαναν οι γυναίκες στα αββαεία της εποχής, που ήταν εξαιρετικά και εξαίρετα.
Το Hortus Deliciarium ολοκληρώθηκε το 1185 και φυλάχτηκε στο Αββαείο του Χόχενμπεργκ μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση οπότε και μεταφέρθηκε στη δημοτική βιβλιοθήκη του Στρασβούργου. Εκεί το βρήκε ο Έγκελχαρντ το 1818 και το αντέγραψε. Το 1870 η βιβλιοθήκη του Στρασβούργου καταστράφηκε από πυρκαγιά κατά την πρωσική πολιορκία και έτσι χάθηκε και το πρωτότυπο έργο της Χέραντ. Όμως μία ομάδα ερευνητών υπό την ηγεσία της Ρόζαλι Γκριν κατάφερε να το διασώσει μέσω των αντιγράφων του. Το 1879 εκδόθηκε το αντίγραφο και σήμερα, αν και δεν διασώζεται το πρωτότυπο έργο, γνωρίζουμε το περιεχόμενό του.
Η κληρονομιά της
μικρογραφία|344x344εσ|Τοιχογραφία στο μοναστήρι Μοντ Σεντ-Οντίλ που δείχνει τη Χέραντ και διάφορες μοναχές από το Αββαείο του Χόχενμπεργκ. Η Χέραντ ήταν μία γυναίκα εξαιρετικής μόρφωσης, ηγετικής ικανότητας και διανόησης που εργάστηκε για τη μόρφωση των γυναικών και την εξύψωση της διάνοιας και του έργου τους. Διαμόρφωσε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα υψηλών προδιαγραφών για τις γυναίκες που δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από τα αντρικά της εποχής της και ενθάρρυνε τη γυναικεία διανόηση και καλλιτεχνία και άφησε πίσω της ένα αξιόλογο και καλλιτεχνικά όμορφο ιστορικό κείμενο για χρήση των μελλοντικών γενεών. Η ίδια αποτελεί ένα υψηλό παράδειγμα προς μίμηση για τις γυναίκες τόσο στην εκκλησία όσο και στη διανόηση καθώς δεν επικαλέστηκε κάποια θεϊκή παρέμβαση για το έργο της αλλά στηρίχθηκε στη μόρφωσή της και αγωνίσθηκε για να διαδώσει τη σημασία της μόρφωσης για την αυτοπραγμάτωση των γυναικών σε όποιο τομέα και αν δραστηριοποιούνται. Αυτοί είναι οι λόγοι που σήμερα η Χέραντ του Λάντσμπεργκ,ανάμεσα σε άλλα, θεωρείται σημαντική φυσιογνωμία και ευεργέτιδα στον τομέα της εκπαίδευσης των γυναικών και στέκεται ισάξια δίπλα σε ονόματα όπως εκείνα της Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν και της Ροσβίτα του Γκάντερσχαϊμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς Κατηγορία:Συγγραφείς (γυναίκες) της Γερμανίας Κατηγορία:Μεταρρυθμίστριες Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία στη Γερμανία Κατηγορία:Μεταρρυθμίστριες στη Γερμανία
Ρόντερικ Μέντσελ
Ο Ρόντερικ Μέντσελ (λατινικό αλφάβητο : Roderich Ferdinand Ottomar Menzel) (13 Απριλίου 1907 – 17 Οκτωβρίου 1987), ήταν Τσεχοσλοβάκος, μέλος της Γερμανικής μειονότητας, πρωταθλητής της αντισφαίρισης, δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Πρώτα χρόνια
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του σε γυμνάσιο επιχειρήσεων άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο ως τερματοφύλακας για την "RSK Reichenberg", σε ηλικία 16 ετών το 1923, έγινε βασικός στην πρώτη ομάδα. Αλλά καθώς έπαιζε και αντισφαίριση στο ίδιο επίπεδο με το ποδόσφαιρο, έπρεπε να πάρει μια σημαντική απόφαση και να εγκαταλείψει το ένα άθλημα. Επέλεξε την αντισφαίριση και σύντομα το 1925 έγινε πρωταθλητής στην Τσεχία. Την ίδια χρονιά πέθανε ο πατέρας του από καρδιακή προσβολή λόγω της περίπλοκης διπλής πνευμονίας που είχε.
Η καριέρα του στην αντισφαίριση
Το 1928 ο Μέντσελ έπαιξε στο Γουίμπλετον και πρώτη φορά με την Τσεχοσλοβακία στο κύπελλο Ντέιβις εναντίον της Σουηδίας. Στον αγώνα αυτό κέρδισε τα δύο πρώτα του παιχνίδια στο απλό στη μακρά επιτυχημένη καριέρα του στο κύπελλο Ντέιβις (61 νίκες / 23 ήττες), τα οποία στην ιστορία της ομάδας της Τσεχοσλοβακίας παραμένουν αξεπέραστα. Επίσης αγωνίστηκε και με τη Γερμανία στο κύπελλο Ντέιβις του 1939.
Το 1933 και το 1934 έπαιξε στους προημιτελικούς στο γαλλικό πρωτάθλημα και το Γουίμπλεντον. Το 1934 κέρδισε το διεθνές πρωτάθλημα της Τσεχοσλοβακίας και της Αιγύπτου στο Κάιρο. Επιπλέον κέρδισε το τουρνουά στο Κάιρο τέσσερα συνεχόμενα χρόνια. Ο Α. Wallis Myers της "Ημερήσιας Τηλεγραφίας" κατέταξε τον Μέντσελ ως το νούμερο 7 κόσμο για το 1934).
Το 1935 έπαιξε στα προημιτελικά του απλού στο Αμερικανικό πρωτάθλημα και έχασε στον τελικό του διπλού μικτού με συμπαίκτρια την Κέι Στάμερς. Συμμετείχε και στο Αυστραλιανό όπεν για μοναδική φορά όπου έφτασε στα προημιτελικά του απλού, διπλού και μεικτού. Σημαντικό επίτευγμα ήταν και η συμμετοχή του στον τελικό του "Pacific Southwest Tournament" στο Λος Άντζελες το ίδιο έτος, όπου νικήθηκε από τον Ντον Μπαντζ. Το 1936 είχε πρόβλημα με την υγεία του κι αντιμετώπισε σοβαρά καρδιακά προβλήματα, για περισσότερο από ένα χρόνο αναγκάστηκε να αποχωρήσει και να ακολουθήσει θεραπευτική αγωγή. Τα πρώτα συμπτώματα των προβλημάτων υγείας του Μέντσελ εμφανίστηκαν στους προημιτελικούς του γαλλικού πρωταθλήματος όταν έπαιξε εναντίον του Μπάνι Όστιν παίκτη που κατέλαβε την πρώτη θέση στον κόσμο εκείνη την εποχή. Το αποτέλεσμα ήταν 2-1 στα σετ αλλά, ενώ αλλάζει πλευρά, έκανε λάθος και πήρε μια γουλιά από το ποτήρι του αντιπάλου του. Για δυσάρεστη έκπληξή του, ήταν ένα τζιν αντί για νερό. Ακολούθησαν αμέσως προβλήματα όρασης και ψευδαισθήσεις και ο Μέντσελ έχασε τον αγώνα. Μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν η δεύτερη θέση στο Ρολάν Γκαρός του 1938 όπου έχασε στον τελικό του απλού από τον Ντον Μπατζ.
Όταν η Τσεχοσλοβακία καταλήφθηκε από τη Γερμανία και τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο ο Μέντσελ λόγω και της Γερμανικής του καταγωγής εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γερμανία όπου την εκπροσώπησε και σε διάφορα τουρνουά.
Λογοτεχνική σταδιοδρομία
Ήδη όταν ήταν στην κορυφή της αθλητικής του καριέρας, συνέβαλε ως δημοσιογράφος σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά. Τα άρθρα του δεν ήταν μόνο για τον αθλητισμό, αλλά έγραψε επίσης για τις πολυάριθμες εμπειρίες από τα ταξίδια του σε όλο τον κόσμο.
Πριν από τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο ο Μέντσελ συνεισέφερε κυρίως στην εφημερίδα "Prager Tagblatt", όπου δεν έγραφε μόνο στην καθημερινή αθλητική στήλη έγραφε επίσης ποιήματα και για δύο χρόνια έγραφε περιστασιακά στη στήλη "Feuilleton" του "Prager Tagblatt" του Σαββάτου. Εκτός από αυτή τη μεγάλη γερμανική εφημερίδα της Πράγας, ο Menzel έγραψε επίσης στην "BZ am Mittag" και τη "Vossische Zeitung". Το 1931, δημοσίευσε το πρώτο του αθλητικό μυθιστόρημα "Der weiße Weg", το οποίο δημοσιεύθηκε επίσης στην ημερήσια εφημερίδα "Sport της Ζυρίχης" και κυκλοφόρησε στην τσεχική μετάφραση με τίτλο "Bílá cesta" ένα χρόνο αργότερα. Σύντομα ακολουθούν άλλοι τίτλοι, κυρίως από το περιβάλλον της αντισφαίρισης. Επικεντρώθηκε πλήρως στο πάθος του για το γράψιμο μέχρι το τέλος της αθλητικής του καριέρας.
Ο Μέντσελ έγραψε βιβλία όχι μόνο για τα αγαπημένα του αθλήματα (αντισφαίριση και ποδοσφαίρο), αλλά άρχισε επίσης να ασχολείται και με άλλα είδη. Μεγάλη επιτυχία ήταν το ιατρικό βιβλίο "Triumph der Medizin", το οποίο κέρδισε θαυμασμό ακόμη και μεταξύ της επαγγελματικής κοινότητας όπου συμπεριλήφθηκε στην υποχρεωτική βιβλιογραφία ιατρικών πανεπιστημίων στην Ιαπωνία. Εν τω μεταξύ, μετακόμισε στο Μόναχο, όπου άρχισε να εργάζεται ως επικεφαλής τμήματος στην εφημερίδα "Echo der Woche". Ο Μέντσελ συναντήθηκε εκεί με τη μελλοντική του σύζυγο την εικονογράφο Γιοχάνα Σιγκλέρ, που του έδωσε την ιδέα να αρχίσει να γράφει βιβλία για παιδιά.
Από τις αρχές της δεκαετίας του '60 δημοσίευσε βιβλία για τους νεότερους αναγνώστες με παραμύθια, ποιήματα και θρύλους, συχνά από την πατρίδα του. Το 1963 κέρδισε το 1ο βραβείο στον διαγωνισμό καλύτερων παιδικών βιβλίων που διοργάνωσε το Ομοσπονδιακό Γερμανικό υπουργείο εκτοπισμένων, προσφύγων και θυμάτων του πολέμου για το βιβλίο του "Die Buben am Hammersee". Ο Μέντσελ απέδειξε επίσης το δημιουργικό του ταλέντο στο ραδιόφωνο σαν παραγωγός, την τηλεόραση και το θέατρο. Το 1950 κέρδισε μαζί με τον Josef Mühlberger διαγωνισμό του "Adalbert Stifter Association" για το καλύτερο δράμα.
Οικογένεια
Ο Μένζελ παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Άννα Μαρία Ραμπλ επίσης αθλήτρια της αντισφαίρισης και χιονοδρόμο και χώρισαν το 1937. Έπειτα παντρεύτηκε την Ερίκα Βαρντίνγκερ το 1937 και απέκτησαν 2 γιους και κόρες. Και τρίτη γυναίκα του ήταν η Γιοχάνα Σιγκλέρ που παντρεύτηκαν το 1952, απέκτησαν έναν γιο και χώρισαν το 1970. Την άνοιξη του 1983, ο Μέντσελ τραυματίστηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα από το οποίο δεν ανέκτησε ποτέ πλήρως. Πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 1987 σε νοσοκομείο του Μονάχου σε ηλικία 80 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γερμανοί λογοτέχνες Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βοημοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί
Γιόσουα Κίμιχ
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2013 στη Λειψία όπου έμεινε για δύο χρόνια. Από τον Ιανουάριο του 2015 παίζει στην Μπάγερν Μονάχου, με την οποία έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα (2016, 2017 και 2018), τρία Σούπερ Καπ (2017, 2018, 2019), καθώς και ένα Κύπελλο Γερμανίας (2016). Επίσης, συμπεριελήφθη στην καλύτερη ενδεκάδα νέων ποδοσφαιριστών του Τσάμπιονς Λιγκ για το 2016.
Στην εθνική ομάδα
Στην Eθνική Γερμανίας παίζει από το 2016. Ήταν στην αποστολή της ομάδας στο Euro του 2016 και αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα του τουρνουά. Πέτυχε το πρώτο του γκολ στις 4 Σεπτεμβρίου του 2016 στον αγώνα με τη Νορβηγία για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018. Επιπλέον, ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017, όπου η Γερμανία κατέκτησε τον τίτλο. Επίσης, αγωνίστηκε στο Μουντιάλ 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Εζέν-Ανατόλ Ντεμαρσέ
Ο Εζέν-Ανατόλ Ντεμαρσέ (Eugène-Anatole Demarçay, 1 Ιανουαρίου 1852 – 5 Μαρτίου 1903) ήταν Γάλλος χημικός.
Ο Ντεμαρσέ σπούδασε με καθηγητή τον Ζαν-Μπατίστ Ντυμά. Κατά τη διάρκεια ενός πειράματος, μία έκρηξη είχε ως αποτέλεσμα να χάσει την όρασή του από το ένα μάτι.
Ο Ντεμαρσέ ήταν ειδικός στη φασματοσκοπία. Το 1896 συνειδητοποίησε ότι κάποια δείγματα του προσφάτως ανακαλυφθέντος χημικού στοιχείου σαμαρίου περιείχαν και ένα άλλο, άγνωστο στοιχείο της ύλης, το οποίο κατόρθωσε να απομονώσει πέντε χρόνια αργότερα, το 1901, και το ονόμασε ευρώπιο προς τιμή της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Το 1898 χρησιμοποίησε τις δεξιότητές του στη φασματοσκοπία για να βοηθήσει τη Μαρία Κιουρί να επιβεβαιώσει ότι είχε ανακαλύψει το στοιχείο ράδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ανακαλύψαντες χημικά στοιχεία
Κάθλιν Τέρνερ
H Κάθλιν Τέρνερ (Mary Kathleen Turner, 19 Ιουνίου 1954) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Η πρώτη της συμμετοχή στον κινηματογράφο ήταν το 1981 στην ταινία Έξαψη και προτάθηκε για BAFTA και Χρυσή Σφαίρα πρωτοεμφανιζόμενης. Το 1984 έπαιξε στο Κυνηγώντας το πράσινο διαμάντι και κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Α' γυναικείου ρόλου σε κωμωδία.
Την επόμενη χρονιά έπαιξε στο Η τιμή των Πρίτζι και κέρδισε ξανά τη Χρυσή Σφαίρα στην ίδια κατηγορία. Το 1986 πρωταγωνίστησε στο Η Πέγκυ Σου παντρεύτηκε και προτάθηκε για το Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα Α' γυναικείου ρόλου.
Στη συνέχεια, έκανε τη φωνή της Τζέσικα Ράμπιτ στις ταινίες Ποιος παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ, Tummy Trouble, Roller Coaster Rabbit και Trail Mix-Up.
Στην τηλεόραση, έπαιξε ως γκεστ στις σειρές Τα Φιλαράκια, Nip/Tuck, Californication και Law and Order, ενώ έχει δώσει τη φωνή της σε ένα επεισόδιο των Simpsons.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Γιε (Πολιτεία Μον)
Το Γιε (Βιρμανικά: ရေးမြို့, ΔΦΑ: [jé mjo̰], Μον: ဍုၚ်ရေဝ်) είναι πόλη στο νότιο άκρο της Πολιτείας Μον στην Μιανμάρ (Βιρμανία). Είναι η κύρια πόλη του δήμου Γιε στην Επαρχία Μαουλαμγίνε. Η πόλη βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Γιε, καθώς καταλήγει στο Κόλπο του Μαρταμπάν, και περιβάλλεται από τους Λόφους Τενασερίμ στα ανατολικά. Έχει ζεστό, μέτριο καιρός. Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στην παραγωγή καρυδιού μπετέκ και καουτσούκ, την αλιείας, τη παραγωγής και το εμπόριο. Βρίσκεται στην σιδηροδρομική γραμμή Μαουλαμγιάινγκ-Νταουέι, και έχει ένα λιμάνι. Η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι εθνικοί Μον. Το Γιε είναι κέντρο για την εκπαίδευση της γλώσσας Μον.
Υπήρξε μια πλημμύρα, τον Αύγουστο του 2011 μετά από ένα χείμαρρο βροχής (12.6 ίντσες στις 1 Αυγούστου 2011). 2.000 σπίτια πλημμύρισαν και ορισμένα σχολεία και αγορές ήταν κλειστές.
Αθλητισμός
Στην παραλία Φα Γιαρ Ταούνγκ ή Πιν Λάε Γουά, υπάρχει ένα αναρριχητικό πεδίο που αναπτύχθηκε από το Σύλλογο Τεχνικής Αναρρίχησης της Μιανμάρ το 2015.
Κλίμα
Το Γιε έχει τροπικό κλίμα μουσώνων (τύπος Am της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν). Οι θερμοκρασίες είναι υψηλές όλο το χρόνο, ωστόσο οι μέγιστες θερμοκρασίες στους μήνες των μουσώνων επηρεάζονται από την έντονη συννεφιά και την βροχή. Υπάρχει ξηρή εποχή (Νοέμβριος–Απρίλιος) και υγρή περίοδος το καλοκαίρι (Μάιος–Οκτώβριος). Καταρρακτώδεις βροχές πέφτουν από τον Ιούνιο έως το Σεπτέμβριο, και σημειώνονται πάνω από 1.200 χιλιοστά βροχής μόνο τον Αύγουστο.
Όλντερσοτ
Το Όλντερσοτ (αγγλικά: Aldershot, ) είναι πόλη στην επαρχία Ράσμορ του Χάμσαϊρ στην Αγγλία. Βρίσκεται στην πεδιάδα στη βορειοανατολική πλευρά της κομητείας, περίπου 51,2 χιλιόμετρα (31,8 μίλια) νοτιοδυτικά του Λονδίνου. Η περιοχή διοικείται από το Δημοτικό Συμβούλιο του Ράσμορ. Η πόλη έχει πληθυσμό 36.321 κατοίκων, ενώ η Αστική Περιοχή του Όλντερσοτ (στην οποία περιλαμβάνονται οι πόλεις του Κάμπερλεϊ, του Φάρνμπορο και του Φάρναμ) έχει πληθυσμό 243.344 κατοίκων, όντας η 13η μεγαλύτερη αστική περιοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το Όλντερσοτ είναι γνωστό ως η «Πατρίδα του Βρετανικού Στρατού», μια διασύνδεση που οδήγησε στην ταχεία ανάπτυξη ενός μικρού χωριού σε μια βικτωριανή πόλη. Το Όλντερσοτ έχει αδελφοποιηθεί με τις πόλεις Σουλέχοφ στην Πολωνία, Μεντόν στη Γαλλία και Ομπερούρσελ στη Γερμανία.
Ιστορικά στοιχεία
Πριν το 1850 το Aldershott ήταν ελάχιστα γνωστό. Η περιοχή ήταν μια τεράστια έκταση εδαφών δημόσιας χρήσης, που δεν αξιοποιούνταν από καλλιεργητές και είχε αραιό πληθυσμό. Όπως φαίνεται από την Έρευνα του Domesday το 1086, η ευρύτερη περιοχή του Κρόνταλ στα βορειοανατολικά του Χάμσαϊρ ήταν Σκανδιναβική. Ένα από τα έθιμα του μεγάλου κτήματος στο οποίο περιλαμβανόταν το Κρόνταλ, το Γέιτλι, το Φάρνμπορο και το Όλντερσοτ, αυτό που η μεγαλύτερη κόρη της οικογένειας κληρονομούσε την περιουσία αντί για τους γιους ήταν Σκανδιναβικής προέλευσης. Τον 18ο αιώνα, η οδός που συνέδεε το Λονδίνο με το Γουίντσεστερ και περνούσε από το Όλντερσοτ μεταξύ Μπάγκσοτ και Φάρναμ ήταν η τοποθεσία όπου τελέστηκαν πολλές ληστείες σε οδοιπόρους. Την περίοδο εκείνη είχε πολύ κακή φήμη ως περιοχή. Ο Ντικ Τέρπιν, γνωστός ληστής της εποχής, λέγεται πως ενεργούσε στην περιοχή, έχοντας τη βάση του κοντά στο Φάρνμπορο.
Μεταξύ 1961 και 1969 πραγματοποιήθηκε μερική ανακατασκευή των στρατώνων, από την αρχιτεκτονική εταιρεία Building Design Partnership. Οι εργασίες επιταχύνθηκαν μετά από κυβερνητικές πιέσεις, ενώ εφαρμόστηκαν νέες αρχιτεκτονικές τεχνολογίες με ανάμικτη επιτυχία.
Το 1974 οι αστικές επαρχίες του Όλντερσοτ και του Φάρνμπορο συγχωνεύθηκαν και σχημάτισαν τον Δήμο του Ράσμορ στο πλαίσιο της Πράξης Τοπικής Αυτοδιοίκησης του 1972.
Μετά από μια εκστρατεία το 2009, η Βρετανική Κυβέρνηση επέτρεψε σε βετεράνους στρατιώτες Γκούρκα οι οποίοι υπηρέτησαν για πάνω από τέσσερα χρόνια, και τις οικογένειες τους να διαμείνουν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Καθώς πολλοί στρατιώτες Γκούρκα εγκαταστάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή του Όλντερσοτ, η πόλη απέκτησε σημαντική πληθυσμιακή κοινότητα από το Νεπάλ. Μεταξύ των απογραφών του 2001 και του 2011, ο πληθυσμός Νεπαλέζικης καταγωγής του Ράσμορ αυξήθηκε περίπου κατά 6.000 άτομα, όντας έτσι το 6,5% του συνολικού πληθυσμού.
Η Στρατιωτική Λαμπαδηφορία του Όλντερσοτ
Η Στρατιωτική Λαμπαδηφορία του Όλντερσοτ είναι ετήσια εκδήλωση που χρονολογείται από το 1894. Τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 η Λαμπαδηφορία Προβολέων του Όλντερσοτ διεξαγόταν στην Αρένα Ράσμορ, όπου πραγματοποιούνταν επιδείξεις και παραστάσεις. Μάλιστα, συγκέντρωσε έως και 500.000 θεατές κάποια χρονιά. Η Λαμπαδηφορία διεξαγόταν για τη συγκέντρωση χρημάτων για το στρατιωτικό φιλανθρωπικό έργο. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1930 συγκεντρωνόταν κατά μέσο όρο 40.000 λίρες ετησίως. Η σύγχρονη μορφή της Λαμπαδηφορίας, η Στρατιωτική Επίδειξη, ακυρώθηκε το 2010 από το Υπουργείο Άμυνας λόγω περικοπών στον προϋπολογισμό. Είχε αρχίσει να διεξάγεται και πάλι μόλις έναν χρόνο πριν συγκεντρώνοντας 20.000 θεατές. Από το 2012, μετονομάστηκε σε Επίδειξη του Στρατώνα του Όλντερσοτ, και λαμβάνει χώρα κατά την μέρα των ενόπλων δυνάμεων. Η Στρατιωτική Επίδειξη αντικαταστάθηκε το 2013 από ένα γενικό Στρατιωτικό Φεστιβάλ. Οι εκδηλώσεις διεξάγονται σε όλη την πόλη, και σε αυτές περιλαμβάνονται εκθέσεις, αθλητικά δρώμενα και προβολές κινηματογραφικών ταινιών.
Βομβιστική επίθεση στο Όλντερσοτ το 1972
Στις 22 Φεβρουαρίου 1972 το Όλντερσοτ δέχθηκε την πρώτη από μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού στην Αγγλία. Επτά άτομα σκοτώθηκαν μετά από έκρηξη μηχανισμού που βρισκόταν σε αυτοκίνητο στον χώρο εστίασης της 16ης Ταξιαρχίας Αλεξιπτωτιστών, ενώ άλλοι 19 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Ο Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση ως αντίποινα για τη σφαγή της Ματωμένης Κυριακής. Στον χώρο όπου έγινε η επίθεση ανεγέρθηκε μνημείο για να τιμηθεί η 40η επέτειος του συμβάντος, το 2012.
Στρατιωτική Πόλη του Όλντερσοτ
thumb|Πινακίδα καλωσορίσματος στη Στρατιωτική Πόλη του Όλντερσοτ Η Στρατιωτική Πόλη του Όλντερσοτ βρίσκεται μεταξύ του Όλντερσοτ και του Βόρειου Στρατοπέδου πλησίον του Φάρνμπορο. Πρόκειται για πόλη φρούριο που λειτουργεί ως η βάση της στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή. Στην περιοχή υπάρχουν στρατιωτικές κατοικίες, στρατώνες και αθλητικές εγκαταστάσεις. Επίσης, υπάρχουν μερικά από τα αξιοθέατα της πόλης, όπως το Αστεροσκοπείο του Όλντερσοτ, το Στρατιωτικό Κοιμητήριο του Όλντερσοτ, η Εκκλησία της Βασιλικής Φρουράς αλλά και άλλες εκκλησίες. Μέχρι το 1993, στην πόλη υπήρχε η έδρα του Βασιλικού Σώματος Μεταφορών και το Στρατιωτικό Σώμα Προμηθειών, τα οποία έκτοτε συγχωνεύθηκαν στο νέο Βασιλικό Σώμα Επιμελητείας και στεγάζονται στους Στρατώντες του Ντιπκατ στη νοτιοανατολική Αγγλία.
Η βασίλισσα Βικτώρια και ο Πρίγκιπας Αλβέρτος έδειξαν έντονο ενδιαφέρον για την ίδρυση και κατασκευή πόλης φρουρίου τη δεκαετία του 1850 κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου. Διέθεταν ένα ξύλινο Βασιλικό Περίπτερο στο Όλντερσοτ, το οποίο χρησιμοποιούσαν μόνο όταν επιθεωρούσαν το στράτευμα. Το 1860 ο Αλβέρτος ίδρυσε τη Βιβλιοθήκη του Πριγκιπικού Συζύγου στην οποία δώρησε μεγάλο αριθμό βιβλίων και η οποία λειτουργεί ακόμη και σήμερα. Για τον εορτασμό του Διαμαντένιου Ιωβηλαίου της βασίλισσας Βικτώρια το 1897, 25.000 στρατιώτες από τη Βρετανία και τις αποικίες παρέλασαν στο Φάρνμπορο, υπό τη βασίλισσα Βικτώρια. Εκτός από τους Βρετανούς στρατιώτες, συμμετείχαν επίσης στρατιώτες από Καναδά, Ινδία, Αφρική, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. thumb|Η βιβλιοθήκη που ίδρυσε ο Πρίγκιπας Αλβέρτος στο Όλντερσοτ Η Στρατιωτική Πόλη του Όλντερσοτ έχει τη δική της στρατιωτική δικαιοδοσία. Ήταν έδρα του Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών από τον σχηματισμό του το 1940 μέχρι το 2003 όταν μεταφέρθηκε στο Φρούριο του Κόλτσεστερ. Πολλές γνωστές προσωπικότητες έχουν διασυνδεθεί με τη Στρατιωτική Πόλη, όπως ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο οποίος πραγματοποίησε την πρώτη του παράσταση σε σκηνή, στο θέατρο The Canteen όταν ήταν 5 ετών το 1894, αλλά και ο Ουίνστον Τσώρτσιλ ο οποίος εκτέλεσε τη στρατιωτική του θητεία στην πόλη κατά το τέλος του 19ου αιώνα.
Στην περιοχή υπάρχουν διάφορα στρατιωτικά μουσεία, όπως το Στρατιωτικό Μουσείο του Όλντερσοτ, το οποίο στεγάζεται σε στρατώνες της Βικτωριανής εποχής. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2007 βρισκόταν στην περιοχή το Μουσείο του Συνταγματος Αλεξιπτωτιστών και Αεροπορίας, το οποίο έκτοτε μεταφέρθηκε στο Αυτοκρατορικό Μουσείο Πολέμου του Ντάξφορντ. Ακόμη υπάρχει μνημείο για τους 314 άνδρες του Σώματος Ιατρών που σκοτώθηκαν κατά τον Πόλεμο των Μπόερς μεταξύ 1899 και 1902.
Έχουν πραγματοποιηθεί σχέδια για την αναδιαμόρφωση της πόλης, με την κατασκευή νέων οικιών, σχολείων, κέντρων φροντίδας παιδιών κλπ. Το υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε το 2013 τη χρηματοδότηση έργου που αποσκοπούσε στην εγκατάσταση ακόμη 750 ατόμων στο Όλντερσοτ.
Άγαλμα του Ουέλινγκτον
thumb|160px|Το άγαλμα του Δούκα του Ουέλινγκτον στο Όλντερσοτ. Άγαλμα του πρώτου Δούκα του Ουέλινγκτον, έφιππου στο άλογο του Κοπεγχάγη βρίσκεται πίσω από την Εκκλησία της Βασιλικής Φρουράς. Το άγαλμα έχει ύψος 9,1 μέτρων (30 πόδια), μήκος 7,9 μέτρων (26 πόδια) και περιφέρεια πάνω από 6,7 μέτρα (22 πόδια). Ζυγίζει 40 τόνους και έχει λεπτομέρειες στους μυς και τις φλέβες. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον Μάθιου Κόουτς Γουάιατ ο οποίος χρησιμοποίησε ανακυκλωμένο χαλκό από κανόνια που προήλθαν από τη Μάχη του Βατερλώ. Χρειάστηκε τριάντα άνδρες και τρία χρόνια για να ολοκληρώσει την κατασκευή.
Αρχικά, το 1846, το άγαλμα τοποθετήθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Χάιντ Παρκ του Λονδίνου επί της Αψίδας του Ουέλινγκτον. Ωστόσο ο Ντέσιμους Μπέρτον, αρχιτέκτονας της αψίδας, προσπάθησε να απαγορεύσει την τοποθέτηση αυτή προτιμώντας να τοποθετηθεί άγαλμα της επιλογής του που ήταν μορφή σε άμαξα με τέσσερα άλογα. Πολλοί συμφώνησαν με τον Μπέρτον πως το άγαλμα ήταν γελοίο και εκτός αναλογιών.
Η βασίλισσα Βικτώρια ισχυρίστηκε πως το άγαλμα κατέστρεφε τη θέα του ορίζοντα από το Παλάτι του Μπάκιγχαμ και πρότεινε ιδιαιτέρως τη μετακίνηση του αγάλματος. Ο Δούκας, ο οποίος συναντήθηκε με τον γλύπτη δύο ή τρεις φορές, προσδέθηκε ξαφνικά πολύ έντονα με το άγαλμα και δεν επιθυμούσε τη μετακίνηση του από την αψίδα.
Αστεροσκοπείο του Όλντερσοτ
thumb|160px|Το [[Αστεροσκοπείο του Όλντερσοτ]] Το αστεροσκοπείο είναι κυκλικό κτίριο με κόκκινο τούβλο με θόλο στην οροφή που βρίσκεται στη Λεωφόρο Κουίνς του Όλντερσοτ. Μέσα βρίσκεται ένα τηλεσκόπιο με διοπτρικό φακό 8 ιντσών, τοποθετημένο επί ισημερινής βάσης γερμανικού τύπου το οποίο διαθέτει ωρολογιακό μηχανισμό. Το τηλεσκόπιο και το κτίριο το παρατηρητηρίου ήταν δώρο του πρωτοπόρου της αεροπορίας Πάτρικ Γιανγκ Αλεξάντερ στον Βρετανικό Στρατό, σύμφωνα με την αναμνηστική πλάκα που βρίσκεται κοντά στην είσοδο του αστεροσκοπείου.
Μεταφορές και επικοινωνίες
Η πόλη βρίσκεται κοντά σε κύριους αυτοκινητοδρόμους όπως οι M3, A3 και M25, που συνδέουν την περιοχή με το Λονδίνο και τη Νότια Ακτή.
Το Αεροδρόμιο του Φάρνμπορο βρίσκεται σε απόσταση 8 χιλιομέτρων (5 μίλια), το Αεροδρόμιο Χίθροου του Λονδίνου σε απόσταση 46 χιλιομέτρων (29 μίλια) ενώ το Αεροδρόμιο Γκάτγουικ του Λονδίνου σε απόσταση 69 χιλιομέτρων (43 μίλια).
Ο σταθμός των λεωφορείων και ο σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Από εκεί πραγματοποιούνται δρομολόγια προς διάφορες περιοχές της Αγγλίας. Επίσης από τον σταθμό λεωφορείον του Όλντερσοτ εκκινούν αρκετά δρομολόγια της τοπικής συγκοινωνίας στην Αστική Περιοχή της πόλης.
Αυτοδιοίκηση και υποδομές
Ο Τομέας Έρευνας Αεροπορικών Ατυχημάτων (Air Accidents Investigation Branch, AAIB), η αρμόδια αρχή διερεύνησης αεροπορικών ατυχημάτων της Βρετανίας έχει την έδρα του στο Όλντερσοτ. Όσον αφορά την εκπαίδευση υπάρχουν σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Αναψυχή και ψυχαγωγία
Μετά τις κατεδαφίσεις του θεάτρου Ρόγιαλ και του θεάτρου Ίποντρομ το 1959 και το 1961 αντίστοιχα, το τοπικό συμβούλιο άνοιξε τον δικό του χώρο ψυχαγωγίας το 1973, το Princes Hall. Ένα ακόμη κέντρο ψυχαγωγίας και τέχνης είναι το West End Centre το οποίο είναι γνωστό για τη θεατρική του σκηνή.
Αγορές
thumb|Άποψη του κέντρου της πόλης Οι οδοί Union και Wellington είναι το κέντρο της εμπορικής συνοικίας της πόλης και έχουν πεζοδρομηθεί από τη δεκαετία του 1970, όταν κατασκευάστηκε ένα εμπορικό κέντρο εκεί που κάποτε βρισκόταν η ανοιχτή αγορά της πόλης. Έκτοτε έχουν κατασκευαστεί και άλλα εμπορικά κέντρα για την κατασκευή των οποίων χρειάστηκε σε ορισμένες περιπτώσεις να κατεδαφιστούν κτίρια της Βικτωριανής εποχής. Ωστόσο κάποια κτίρια και καταστήματα ανακαινίστηκαν για να ομοιάζουν με αυτα της παλαιότερης εποχής.
Πάρκα και ανοιχτοί χώροι
thumb|Το Κενοτάφιο στους Δημοτικούς Κήπους του Όλντερσοτ Το Όλντερσοτ έχει πολλά πάρκα, παιδικές χαρές και ανοιχτούς χώρους που είναι κατάλληλοι για αθλητικές δραστηριότητες, παιχνίδια και αναψυχή. Στους χώρους αυτούς περιλαμβάνονται το πάρκο του Όλντερσοτ, οι Δημοτικοί Κήποι, το Πάρκο Μέινορ και οι Κήποι Πρίνσις. Το κληροδότημα του Στρατού σήμαινε πως οι χώροι που χρησιμοποιούνταν για αναψυχή, αλλά και οι προστατευόμενες περιοχές χλωρίδας και πανίδας, διαφυλάσσονται για πολλά χρόνια. Στα όρια με το Σάρρεϋ βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Ρόουχιλ.
Αθλητισμός
Η πόλη διαθέτει αρκετές αθλητικές εγκαταστάσεις. Ενδεικτικά έχει αθλητικούς χώρους για ενόργανη γυμναστική, αντισφαίριση, μπόουλινγκ, ιππασία αλλά και σκι. Επίσης υπάρχουν εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται επί το πλείστον από τους στρατιωτικούς που διαμένουν στην περιοχή.
Κολύμβηση
Το Όλντερσοτ Λίντο (Aldershot Lido), το οποίο άνοιξε το 1930, είναι ανοιχτή πισίνα 4 εκταρίων. Αρχικά η περιοχή ήταν καλυπτόταν από χαμηλή βλάστηση. Αγοράστηκε το 1920 από το Δημοτικό Συμβούλιο για 21.000 λίρες και αποτέλεσε το επίκεντρο των βελτιώσεων της πόλης. Ο χώρος χρησιμοποιήθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 για το μοντέρνο πένταθλο. Πλησίον υπάρχει και εσωτερική πισίνα.
Ποδόσφαιρο
thumb|Η ομάδα Όλντερσοτ Τάουν ενώ προθερμαίνεται στο Recreation Ground. Η τοπική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Όλντερσοτ Τάουν που αγωνίζεται στην Κόνφερενς. Πριν το 1992 η ομάδα ονομαζόταν Όλντερσοτ ΦΚ, έχοντας σχηματιστεί στις 25 Μαρτίου 1992 ενώ αγωνιζόταν στην Τέταρτη Κατηγορία της Φούτμπολ Λιγκ. Ο σύλλογος σχηματίστηκε στην παρούσα μορφή του σε σύντομο διάστηκα και πέτυχε πέντε ανόδους κατηγοριών στις πρώτες 16 σεζόν όταν επέστρεψε στη Φούτμπολ Λιγκ το 2008.
Από το 1927, το κύριο ποδοσφαιρικό γήπεδο της πόλης, και έδρα και των δύο ομάδων είναι το Recreation Ground, γνωστό και ως The Rec. Έχει χωρητικότητα 7.100 ενώ υπάρχουν 2.000 θέσεις καθήμενων.
Κρίκετ
Η Aldershot Cricket Club έχει την έδρα της στην πόλη, μοιραζόμενη τις υποδομές της με τους συλλόγους Aldershot & Farnham Hockey Club και Blackwater Valley Runners.
Ράγκμπι Γιούνιον
Όντας προηγουμένως γνωστή ως Fleet RUFC, η ομάδα άρχισε να αγωνίζεται το 1991 ως ομάδα μπυραρίας. Μετονομάστηκε σε Aldershot and Fleet RUFC (A&F) μετά τη μεταφορά της το 2003 από το Φάρνμπορο στη νέα έδρα της το Aldershot Park. Το 2008 απέκτησε βραβείο «Σύλλογος της χρονιάς» στη νότια Αγγλία, για τα επιτυχημένα τμήματα υποδομών της.
Αγώνες κυνηγετικών σκύλων
Αγώνες κυνηγετικών σκύλων διεξάγονταν ανά τακτά διαστήματα στο Στάδιο του Όλντερσοτ τη δεκαετία του 1950.
Αγώνες αυτοκινήτων
Στο Στάδιο του Όλντερσοτ διεξήχθησαν για πρώτη φορά αγώνες στις 30 Οκτωβρίου 1954. Οι αγώνες αυτοί διεξαγόταν ανά τακτά διαστήματα μαζί με αγώνες τύπου φόρμουλα. Ο τελευταίος αγώνας στο Στάδιο πραγματοποιήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1992, μιας και στη συνέχεια ο χώρος χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή έργων οδοποιίας. Πλέον οι αγώνες αυτοκινήτων διεξάγονται στο Αυτοκινητοδρόμιο του Όλντερσοτ.
Ολυμπιακοί Αγώνες
Το Όλντερσοτ φιλοξένησε τρία από τα πέντε αθλήματα του μοντέρνου πεντάθλου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 που διεξήχθησαν στο Λονδίνο. Αυτά ήταν η κολύμβηση, η ξιφασκία και η ιππασία. Στις 15 Ιανουαρίου 2008 είχε ανακοινωθεί πως η Στρατιωτική Πόλη του Όλντερσοτ θα χρησιμοποιούνταν ως προπονητικό κέντρο για τη Βρετανική Ολυμπιακή ομάδα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Ωστόσο, αποφασίστηκε η προετοιμασία της ομάδας να γίνει στο εξωτερικό.
Μέσα ενημέρωσης
Στον τοπικό τύπο περιλαμβάνονται η Aldershot News & Mail, εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας, και η Surrey-Hants Star Courier, ταμπλόιντ που διανέμεται δωρεάν. Ο τοπικός τηλεοπτικός σταθμός του BBC είναι ο BBC South. Το Όλντερσοτ καλύπτεται από το ραδιόφωνο του BBC από τον σταθμό BBC Surrey. Στους ανεξάρτητους ραδιοφωνικούς σταθμούς της περιοχής συγκαταλέγονται οι 96.4 Eagle Radio και Eagle Extra.
Πολιτική
Το Όλντερσοτ χωρίζεται στις εξής ενορίες:
Η ενορία του Ουέλινγκτον είναι η πιο ιδιαίτερη μιας και καλύπτει μεγάλο τμήμα της πόλης στο βορειοανατολικό τμήμα της, μεγάλο μέρος της στρατιωτικής πόλης αλλά και μεγάλο μέρος της υπαίθρου της περιοχής. Η πόλη εκπροσωπείται στο κοινοβούλιο από την ομώνυμη εκλογική περιφέρεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Κομά (Αίγυπτος)
Η Κομά ήταν χωριό ευρισκόμενο πλησίον της Ηρακλεοπόλεως της Μεγάλης στην Κάτω Αίγυπτο, κατά την διάρκεια της Ύστερης Αρχαιότητας. Ήταν γνωστό ως η γενέτειρα του Αγίου Αντωνίου, εντός της αγιολογίας του οποίου αναφέρεται πως η οικογένειά του ήταν οικονομικά ευκατάστατη, ενώ είχε υπό τον έλεγχό της ευρείας έκτασης γαίες κατά τις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Αίγυπτο
Αντουάν Ζερόμ Μπαλάρ
Ο Αντουάν Ζερόμ Μπαλάρ (Antoine Jérôme Balard, 30 Σεπτεμβρίου 1802 – 30 Απριλίου 1876) ήταν Γάλλος χημικός, ένας από τους δύο επιστήμονες που πιστώνονται με την ανακάλυψη του βρωμίου.
Ζωή και σταδιοδρομία
Ο Μπαλάρ, γιος ενός αμπελουργού, γεννήθηκε στο Μονπελιέ, όπου και τελείωσε το σχολείο. εργάσθηκε αρχικώς ως βοηθός φαρμακοποιού, αλλά, αναλαμβάνοντας και διδακτικά καθήκοντα, έγινε βοηθός χημικός στη Σχολή Θετικών Επιστημών του τοπικού πανεπιστημίου και αργότερα καθηγητής της χημείας στο Βασιλικό Κολέγιο και σχολή φαρμακοποιών. Το 1826 ανεκάλυψε στο θαλάσσιο νερό μια χημική ουσία που ανεγνώρισε ως ένα μέχρι τότε άγνωστο χημικό στοιχείο και το ονόμασε βρώμιο. Το ίδιο στοιχείο είχε απομονωθεί ανεξάρτητα από τον Γερμανό χημικό Καρλ Γιάκομπ Λέβιχ το προηγούμενο έτος, οπότε αμφότεροι οι επιστήμονες πιστώνονται με την ανακάλυψή του.
Αυτή η ανακάλυψη του προσέδωσε φήμη αρκετή ώστε να εκλεγεί ως διάδοχος του Τενάρ στην έδρα της χημείας στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων, ενώ το 1851 διορίσθηκε καθηγητής της χημείας στο College de France, όπου είχε τον Μαρσελέν Μπερτελό πρώτα φοιτητή του, μετά βοηθό του και τέλος ισότιμο συνάδελφό του. Ο Μπαλάρ είχε φοιτητή του και τον Λουί Παστέρ, και μάλιστα στο εργαστήριο του Μπαλάρ ανεκάλυψε ο Παστέρ τη διαφορά μεταξύ των «δεξιόστροφων» και των «αριστερόστροφων» κρυστάλλων, αρχικώς στο τρυγικό οξύ. Ο Μπαλάρ πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 73 ετών.
Πέρα από την ανακάλυψη του βρωμίου και την παρασκευή πολλών ενώσεών του, ο Αντουάν Ζερόμ Μπαλάρ ήταν ένας δραστήριος χημικός, τόσο της καθαρής όσο και της εφαρμοσμένης χημείας. Στις έρευνές του επί των λευκαντικών ενώσεων του χλωρίου υπήρξε ο πρώτος που υπεστήριξε την άποψη ότι η λευκαντική σκόνη που χρησιμοποιούσαν τότε ήταν διπλή ένωση χλωριούχου ασβεστίου και του υποχλωριώδους ιόντος. Εξάλλου, αφιέρωσε πολύ χρόνο στο πρόβλημα της φθηνής εξαγωγής από το θαλάσσιο νερό σόδας και ποτάσας, αλλά εδώ οι κόποι του πήγαν χαμένοι εξαιτίας της ανακαλύψεως των πολύ φθηνότερων κοιτασμάτων του Στάσφουρτ. Στην οργανική χημεία ο Μπαλάρ δημοσίευσε εργασίες επί της διασπάσεως του οξαλικού αμμωνίου (με τον σχηματισμό οξαμικού οξέος), επί των αμυλαλκοολών, επί των κυανιούχων αλάτων και της διαφοράς στη σύσταση ανάμεσα στο νιτρικό αιθύλιο και θειικό αιθύλιο. Βοήθησε επίσης τον Παστέρ να καταστρώσει το πείραμα που απέδειξε ότι η αυτόματη γένεση ήταν λανθασμένη θεωρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ανακαλύψαντες χημικά στοιχεία Κατηγορία:Βρώμιο
Φρανσουά λ'Ολονναί
Ο Φρανσουά λ'Ολονναί (François l'Olonnais, 1630 - 1669), γνωστός και ως Φρανσουά λ'Ολοννουά (François l'Olonnois) ή Ζαν-Νταβίντ Νω (Jean-David Nau), ήταν Γάλλος πειρατής που δραστηριοποιήθηκε στην Καραϊβική κατά τη δεκαετία του 1660.
Κατηγορία:Γάλλοι πειρατές
Αθλητική Ένωση Αιγίου
Η Αθλητική Ένωση Αιγίου (Α.Ε. Αιγίου) είναι αθλητικός σύλλογος του Αίγιου, ιδρύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1931 από πρόσφυγες που ήρθαν στο Αίγιο από την Μ.Ασία εξαιτίας της Μικρασιατικής Καταστροφής. Έχει ως έδρα τη συνοικία του Συνοικισμού Νικολάου Πλαστήρα, τα χρώματα της ομάδος είναι το κίτρινο και το μαύρο και έμβλημά της ο δικέφαλος αετός.Ανήκει στο δυναμικό της ΕΠΣ Αχαΐας και έχει μόνο τμήμα ποδοσφαίρου.Το αρχικό της όνομα ήταν Α.Ε.Κ. Αιγίου εως το 1952 οπού και μετονομάστηκε σε Αθλητική Ένωση Αιγίου.
Ιστορία
Τέσσερα μόλις χρόνια μετά τον Παναιγιάλειο, ιδρύεται στο Αίγιο η δεύτερη ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, με την ονομασία Α.Ε.Κ. Αιγίου. Οι διαδικασίες ίδρυσης του συλλόγου είχαν ξεκινήσει από τα τέλη του 1926 αλλά το καταστατικό κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο το 1931 .Η Α.Ε. Αιγίου από τις αρχαιότερες ποδοσφαιρικές ομάδες της χώρας μας με αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 159.Η Α.Ε. Αιγίου είναι από τις ομάδες που έχουν πρωταγωνιστήσει κατά καιρούς στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πατρών,μετά της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και αριθμεί και δώδεκα συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδας.
90 χρόνια Α.Ε. Αιγίου
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2021 με φιλικό κόντρα στους παλαίμαχους της ΑΕΚ γιορτάστηκε στο Δημοτικό Στάδιο Αιγίου η συμπλήρωση των 90 χρόνων από την ίδρυση της ΑΕ Αιγίου. Το παιχνίδι έληξε ισόπαλο 4-4.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Αίγιο