cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aaliyah (άλμπουμ)
Ηχογράφηση και παραγωγή
Τα περισσότερα από τα τραγούδια του άλμπουμ ηχογραφήθηκαν είτε στο Sony Studios στη Νέα Υόρκη είτε στο Sing Sing Studios στη Μελβούρνη, συμπεριλαμβανομένου του "Loose Rap", το οποίο έγινε και στα δύο στούντιο. Η Aaliyah ηχογράφησε το "More Than a Woman" στα Στούντιο του Κέντρου του Μανχάταν, το "U Got Nerve" στα Soundtracks Studios της Νέας Υόρκης, το "We Need a Resolution" στα Westlake Studios και το "I Care 4 U" στα Magic Mix Studios και Music Grinder Studio στο Λος Άντζελες. Ηχογράφησε για πρώτη φορά το "I Care 4 U", που γράφτηκε από την προηγούμενη συνεργάτη Μίσσυ Έλιοτ, το 1996 για το One in a Million, αλλά το διέλυσε μετά την ολοκλήρωση αυτού του άλμπουμ. Συνεργάστηκε με το προσωπικό του Blackground Records των μουσικών, των τραγουδοποιών και των παραγωγών, συμπεριλαμβανομένων των αρχάριων παραγωγών Bud'da, J. Dub, Rapture και Έρικ Σιτς. Ο διευθυντής μουσικής Τζίμι Χέντσμαν, ένας φίλος του διευθυντή της Aaliyah, Μπάρι Χάνκερσον, βοήθησε στο συντονισμό της παραγωγής του δίσκου και οργάνωσε τους παραγωγούς και τους συγγραφείς να συνεργαστούν με τον τραγουδιστή. αριστερά|μικρογραφία| Manhattan Center Studios, μία από τις πολλές τοποθεσίες όπου έγινε ηχογράφηση του άλμπουμ Οι περισσότεροι από τους στίχους του άλμπουμ γράφτηκαν από τον Static, από το συγκρότημα R&B Playa. Προσκλήθηκε από τον Blackround είναι ο κύριος συγγραφέας του άλμπουμ αφού έγραψε το Are You That Somebody?" και το "Try Again". Ο Static ήταν μέρος της στενής ομάδας φίλων της Aaliyah, η οποία περιελάμβανε τον Missy Elliott και τον Timbaland, και ενθουσιάστηκε μαζί της. Βρήκε την Aaliyah να είναι ιδανική για το στιλ του τραγουδιού, ενώ πίστευε ότι μπορούσε να απεικονίσει με ακρίβεια τα συναισθήματά της. Ένας στιχουργός, έγραψε το "Rock the Boat" το 1999, αλλά ο Blackground ένιωθε ότι δεν ήταν έτοιμος για το τραγούδι. Ο Μπάρι Χάνκερσον είπε για το τραγούδι του, «Ήμασταν πάντα προστατευμένοι έναντι κάθε στίχου ... Αλλά έκανε πράγματα που ποτέ δεν ένιωθα προσβεβλημένα. Αισθανθήκατε σαν να ακούσατε κάποιον να σκέφτεται  ... ήταν έξυπνος  ... Η Aaliyah εξαρτάται από αυτόν [και] εξαρτάται από αυτήν. "Ο Elliott είπε ότι ήταν" μέρος αυτής της γέφυρας της Aaliyah που μεγαλώνει λυρικά ". Ενώ συζήτησε τους στίχους με τον Static, η τραγουδίστρια συμβουλεύτηκε τον Bud'da για τον ήχο και τη μουσική κατεύθυνση του άλμπουμ. Ενδιαφερόταν να μάθει για τη σκηνή του γκαράζ στο Ηνωμένο Βασίλειο εκείνη την εποχή.
Τον Μάρτιο του 2001, η Aaliyah ολοκλήρωσε την ηχογράφηση του άλμπουμ αφού είχε γυρίσει το ρόλο της στο Queen of the Damned για τέσσερις μήνες, γεγονός που τελικά καθυστέρησε την κυκλοφορία του άλμπουμ. Στην Αυστραλία, έκανε επίσης μια φωτογράφηση για το Aaliyah με τους φωτογράφους Τζεφ Ντούνας, Τζόναθαν Μάνιον, Ντέιβιντ ΛαΣαπέλ και Άλμπερτ Γουάτσον. Η τραγουδίστρια χειρίστηκε πέντε πύθωνες στο γύρισμα και ανέπτυξε μια συνάφεια για τα φίδια, βρίσκοντάς τα «επικίνδυνα, αλλά αρκετά όμορφα» και αντιπροσωπευτικά της στο άλμπουμ. Επανεξέτασε το θέμα του φιδιού στο μουσικό της βίντεο για το «Χρειαζόμαστε μια ανάλυση» τον Απρίλιο και είπε στην MTV, «Ζουν στη μοναξιά, [και] υπάρχουν στιγμές στη ζωή μου [όταν] θέλω μόνο να είμαι μόνος μου. Υπάρχουν φορές που δεν μπορώ καν να καταλάβω. Αισθάνομαι ότι είναι πολύ περίπλοκα πλάσματα, [αλλά] ταυτόχρονα, είναι επίσης σέξι. Γι' αυτό αντιπροσωπεύουν το Aaliyah αρκετά καλά." Περιέγραψε το δίσκο ως "καλή αντανάκλαση του [εαυτού μου] και του ατόμου [είμαι] σήμερα", λέγοντας σε μια συνέντευξη για το περιοδικό Jet, "Είμαι νέος ενήλικας τώρα και νομίζω ότι αυτό το άλμπουμ δείχνει την ανάπτυξή μου φωνητικά."
Μουσική και στίχοι
Ένα άλμπουμ R&B και neo soul, το Aaliyah διαθέτει τραγούδια funk midtempo, κομμάτια uptempo με χιπ χοπ που προκάλεσαν παλαιότερες επιρροές ψυχής. Μαζί με τους σύγχρονους αστικούς ήχους, η μουσική του ενσωματώνει τις επιρροές της Μέσης Ανατολής, το σιωπηλό εναλλακτικό ροκ και - ειδικά στα τραγούδια του Timbaland για το άλμπουμ -Χροιές. Το "Never No More" συνδυάζει παλαιότερες ψυχές και μοντέρνους ήχους hip hop με έγχορδα από τον παραγωγό Bud'da, ενώ το "Read Between the Lines" είναι μια ρυθμική, ψηφιακή σάμπα με λατινικά κρουστά. Ο Τζον Μάλβι του NME βρήκε τον ήχο του λεπτό και ότι λείπει από «βομβαστικά και ιστριονικά», ενώ ο Άλεξ Νήνταμ του περιοδικού παρομοίασε την «άλλου κόσμου» παραγωγή υψηλής συχνότητας με το dub reggae και τη σκοτεινή, ευρύχωρη χορευτική μουσική του Dr. Dre και του Massive Attack. Κατά τη γνώμη του Στίβεν Τόμας Έρλγουιν, το άλμπουμ ήταν διαφορετικό από τα παλαιότερα της Macy Gray και της Jill Scott, καθώς η μουσική του ακούγεται ασυνήθιστη αλλά μοντέρνα, "αποδεικνύοντας μια παν-πολιτιστική σειρά ήχων, στυλ και συναισθημάτων".
Οι ρυθμοί του Aaliyah παρήχθησαν με τρόπο που τους έκανε να ακούγονται κατακερματισμένοι, παρουσιάζοντας υφές techno και electro. Κομμάτια όπως το "Loose Rap", "Extra Smooth" και "What If" διαθέτουν μη συμβατικές δομές τραγουδιών που πειραματίζονται με ανάλυση. Το "I Can Be" και το "What If" ενσωματώνουν στοιχεία 2 βημάτων και ροκ, αν και το τελευταίο τραγούδι αντλεί ιδιαίτερα από το techno και το βιομηχανικό ροκ του Ντιτρόιτ. Στο "More Than a Woman" με επιρροές από το κλαμπ, η Aaliyah τραγούδησε πάνω από σκληρούς ήχους κιθάρας, ενώ το "Loose Rap" διαθέτει υποβρύχιους θορύβους, ηλεκτρονικά χαμηλού τόνου και αρμονικά απαλά φωνητικά δηλώνοντας "δεν είναι μόνο ρυθμός και μπλουζ". Ο Έρνεστ Χάρντι του Rolling Stone συνέκρινε τον πειραματισμό του άλμπουμ με τους ήχους στο των OutKast Stankonia (2000), το των Σαντέ Lovers Rock (2000) και το Miss E ... So Addictive (2001).
Οι στίχοι στο Aaliyah διερευνούν τις περιπλοκές της ρομαντικής αγάπης και των φάσεων σε μια σχέση όπως ο πόνος στην καρδιά, ο επιπόλαιος ενθουσιασμός και τα θέματα που βρίσκονται κοντά στο τέλος μιας σχέσης. Λεπτό, ελαφρύ χιούμορ και πνευματικά ηχητικά εφέ, όπως η κωμική χειραγώγηση των φωνητικών, διαπερνούν τα θέματα της θλίψης και του ερωτισμού. Σύμφωνα με τον Τζάστιν Χάρτουνγκ του Citysearch ο δίσκος μετατρέπει τη σύγχυση της ενηλικίωσης στη συναρπαστική ελευθερία”, ενώ η Αίθουσα Ρασάουν είπε κάθε τραγούδι ότι κατέχει μια μοναδική συναισθηματική ταυτότητα που συνοδεύουν ηχητική ποικιλία της μουσικής. Η μετατόπιση πλήκτρων, το «Extra Smooth» επηρεασμένο από drum and bass διευθύνουν ένα φλερτ και είναι εμπνευσμένο από μια συνομιλία μεταξύ Aaliyah και Static για το πώς να προσπαθήσουν να ενεργήσουν οι άνδρες, ενώ το «Loose Rap» έχει τίτλο από τη φράση στην αργκό με το ίδιο όνομα και απορρίπτει τους ρομαντικούς θαυμαστές που χρησιμοποιούν απλές γραμμές παραλαβής. Το "They Are the Days" απολύει με ανυπομονησία έναν άντρα εραστή, ενώ το "What If" απειλεί θυμωμένα έναν άπιστο εραστή και κατ 'επέκταση παρόμοιοι άντρες. Στο "I Care 4 U", ο αφηγητής προσπαθεί να παρηγορήσει έναν φίλο που είναι θυμωμένος, αλλά στενοχωρείται από τα ανεπιθύμητα συναισθήματα που έχει γι 'αυτόν.
Προώθηση και πωλήσεις
μικρογραφία|The red logo from Aaliyah's 2001 marketing campaign Το Aaliyah κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2001. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έκανε το ντεμπούτο του στη δεύτερη θέση του Billboard 200, πουλώντας 187.000 αντίγραφα την εβδομάδα της 4ης Αυγούστου. Αν και ήταν η υψηλότερη εβδομάδα πώλησης της καριέρας της Aaliyah, το άλμπουμ αρχικά πούλησε πιο αργά από το προηγούμενο ρεκόρ της, One in a Million. Η τραγουδίστρια σχεδίαζε να ξεκινήσει τη μεγαλύτερη περιοδεία συναυλίας της καριέρας της για να υποστηρίξει το άλμπουμ, ενώ η Blackground και η Virgin - επένδυσε σε μεγάλο βαθμό στην επιτυχία του δίσκου - ήθελε ένα single με υψηλή τοποθέτηση στο chart για να αυξήσει τις πωλήσεις. Το "We Need a Resolution" κυκλοφόρησε ως το πρώτο single στις 13 Απριλίου, αλλά δεν έλαβε σημαντικό ραδιοφωνικό σινεμά και έφτασε μόνο τον αριθμό πενήντα εννέα στο Billboard Hot 100. Τον Αύγουστο, η Aaliyah τράβηξε ένα μουσικό βίντεο για το "More Than a Woman" στο Λος Άντζελες και στη συνέχεια ταξίδεψε στις Μπαχάμες για να τραβήξει ένα βίντεο για το "Rock the Boat". Όμως, μετά την ολοκλήρωσή του, η ίδια και αρκετά μέλη του πληρώματος που επέστρεφαν στις ΗΠΑ έχασαν τη ζωή τους σε αεροπορικό δυστύχημα στις 25 Αυγούστου.
Οι πωλήσεις του άλμπουμ αυξήθηκαν μετά το θάνατο της Aaliyah. Οι πωλήσεις του είχαν μειωθεί από την κυκλοφορία του άλμπουμ τον Ιούλιο και είχαν πωληθεί σε περισσότερα από 447.000 αντίτυπα. Τα νέα του θανάτου της αναφέρθηκαν την τελευταία ημέρα της εβδομάδας παρακολούθησης πωλήσεων της Nielsen SoundScan, κατά τη διάρκεια της οποίας το Aaliyah πούλησε 62.000 αντίτυπα, αύξηση 41,5% από τις πωλήσεις της προηγούμενης εβδομάδας. Την επόμενη εβδομάδα, πούλησε 305.500 αντίτυπα και ανέβηκε από τον αριθμό 19 στο νούμερο ένα στο Billboard 200. Ήταν η υψηλότερη εβδομάδα πωλήσεων του δίσκου και σημείωσε την πρώτη φορά που ένας καλλιτέχνης ηχογράφησης ανέβηκε στην πρώτη θέση μετά τον θάνατο του Τζον Λένον το 1980 με το άλμπουμ του Double Fantasy. Ήταν, επίσης, μόνο άλμπουμ της Aaliyah είναι στην κορυφή οποιασδήποτε από charts του Billboard ' Το ρεκόρ πούλησε περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα έως τις 19 Σεπτεμβρίου και 2,06 εκατομμύρια αντίγραφα έως τις 25 Φεβρουαρίου 2002. Στις ΗΠΑ, το Aaliyah πέρασε 68 εβδομάδες στο Billboard 200 και, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009, είχε πουλήσει 2,6 εκατομμύρια αντίτυπα.
Η Blackground, η οποία είχε ολοκληρώσει την κοινή συμφωνία με τη Virgin τον Νοέμβριο, ήθελε να στείλει το βίντεο για το "More Than a Woman" σε οικιακά καταστήματα, αλλά απαιτούσε και οι δύο ετικέτες να συνεργαστούν. Στη συνέχεια, το Blackground μεταφέρθηκε στη Universal Records και το βίντεο προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το "More Than a Woman" κυκλοφόρησε ως single στις 7 Ιανουαρίου 2002 και μπήκε στο διάγραμμα single στο νούμερο ένα, ενώ το Aaliyah επανήλθε στο άλμπουμ στο νούμερο 65. Αρχικά είχε εισέλθει στο γράφημα στον αριθμό 25 στις 28 Ιουλίου 2001. Δύο εβδομάδες μετά το "More Than a Woman" έφτασε στο νούμερο ένα, το άλμπουμ πήρε 17 θέσεις στο νούμερο πέντε στις 27 Ιανουαρίου 2002. Σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία της Φωνογραφικής Βιομηχανίας (IFPI), ο δίσκος ήταν το 34ο άλμπουμ με τις καλύτερες πωλήσεις στον κόσμο κατά τη διάρκεια του 2001.
Κρίσιμη υποδοχή
Το Aaliyah γνώρισε πολύ θετικές κριτικές από τους περισσότερους κριτικούς. Στο Metacritic, το οποίο αποδίδει μια κανονικοποιημένη βαθμολογία από 100 σε κριτικές από mainstream δημοσιεύσεις, το άλμπουμ έλαβε μέση βαθμολογία 76, με βάση 14 κριτικές. Ο Μάικλ Όντελ του The Guardian το χαρακτήρισε ένα άψογο μείγμα ποπ και R&B που ήταν «ένα φυλλάδιο για την τρέχουσα κατάσταση των εγκαταστάσεων παραγωγής R&B», όπως ήταν μια βιτρίνα για το τραγούδι της Aaliyah. Βρήκε τις υφές της μουσικής «σπινθηροβόλες» και πίστευε ότι το διακριτικό της χαρακτηριστικό είναι «μια παιχνιδιάρικη και αυτοπεποίθηση επανεπεξεργασίας του κανόνα [R&B]». Στο Chicago Tribune, ο Μπραντ Κων έγραψε ότι η Aaliyah έδειξε τη χάρη της Σαντέ και της Missy Elliott που ήταν "ισότιμα στάση και αρμονία, και όλη η αστική τελειότητα της μουσικής", ενώ ο Ράσελ Μπέιλι από το The New Zealand Herald θεώρησε τη μουσική πρωτοποριακή ντανς ποπ σε αυτό που ονόμασε «ένα συνεκτικό, λεπτομερές και αφοπλιστικό άλμπουμ». Σίμων Πράις, γράφοντας για το The Independent, ανέφερε το ρεκόρ ως "περαιτέρω αποδείξεις ότι η μαύρη ποπ είναι η πρωτοποριακή γκαρντ". Σε μια κριτική για το The AV Club, η Νάθαν Ρέιμπιν ισχυρίστηκε ότι το άλμπουμ καθιέρωσε την Aaliyah ως σημαντική καλλιτέχνη, χωρίς να το περιβάλλει ο συνεργάτης της, ενώ η Hardy από το Rolling Stone το ονόμασε «μια σχεδόν άψογη δήλωση δύναμης και ανεξαρτησίας» στην οποία η Aaliyah εξερεύνησε της "φαντασιώσεις και δυνατότητες". Γράφοντας για τον Spin, ο Κλόβερ θεωρούσε τον δίσκο ως το πιο βαθύ έργο της και είπε ότι είχε κάνει «τέχνη» από την «επίσημη φινέτσα» του Timbaland και του Static «επενδύοντας ηχητικά σχήματα με επείγον και συναισθηματικό περίπλοκο».
Ορισμένοι κριτικοί ήταν πιο ικανοί στον έπαινο τους. Ο Μάλβεϊ θεώρησε το Aaliyah "χαρούμενο" και "ικανοποιητικό παρά εξαιρετικό" στην κριτική του για το NME. Αν και είπε ότι εξαργυρώθηκε από τη συνεπή σύνταξη τραγουδιών του Static, ο Timbaland θα έπρεπε να είχε συνεισφέρει περισσότερα τραγούδια κατά τη γνώμη του. Όπως και ο Μάλβεϊ, το Q σημείωσε ότι η μουσική του ήταν αξιοπρεπές και όχι καινοτόμο, με κάποια πλήρωση. Στο Entertainment Weekly, η Κρεγκ Σέιμουρ έγραψε ότι υπήρχαν μερικά τραγούδια που απομακρύνθηκαν από τις μουσικές δυνάμεις της, αλλά αλλού «απεικονίζει επιδέξια την αγάπη ως εντυπωσιακή συγκίνηση, μέρος τρόμου αγωνιστικών παλμών». Ο Ρόμπερτ Κρίσγκο στο The Village Voice θεώρησε τα "We Need a Resolution" και "U Got Nerve" ως κυριότερα σημεία. Ο Κόνι Τζόνσον του Los Angeles Times ήταν πιο κρίσιμος, θεωρώντας την παραγωγή ανεπιτήδευτη και οι στίχοι στερούνται το βάθος και "προσωπική αποκάλυψη που δίνει στη μουσική κάποια αμεσότητα".
Κληρονομιά και επιρροή
Η επανεμφάνιση της Aaliyah με το άλμπουμ στα μέσα του 2001 συνέπεσε με μια περίοδο αιχμής δραστηριότητας στη σύγχρονη R&B, καθώς και τη δημοτικότητα του neo soul. Σύμφωνα με τον Έρλγουιν, το Aaliyah ήταν «ένα από τα πιο ισχυρά αστικά αρχεία της εποχής του», ενώ το The Guardian το ανέφερε ως το αποκορύφωμα της χρυσής εποχής του R&B στη «στροφή του αιώνα». Ο Αλέξης Πετρίδης, επικεφαλής κριτικός της εφημερίδας, πίστευε ότι η Aaliyah είχε ηχογραφήσει την πιο ενδιαφέρουσα μουσική της σε ένα χρόνο που το R&B και το χιπ χοπ επέδειξαν τη μεγαλύτερη δημιουργικότητα στη δημοφιλή μουσική. Το 2005, το Aaliyah κατετάγη 66ο άλμπουμ στα 100 Καλύτερα Άλμπουμ στον Κόσμο του GQ, ενώ το Stylus Magazine το τοποθέτησε στον αριθμό 47 στα “Κορυφαία 50 Άλμπουμ 2000-2005”. Ο εκδότης Ντέιβιντ Ντρέικ το κατέταξε όγδοο στον δικό του κατάλογο. Λίγα χρόνια αργότερα, ονομάστηκε ένας από τα «150 Βασικά άλμπουμ του Vibe Era» του περιοδικού Vibe, και στο τέλος της δεκαετίας, το τοποθέτησε στο νούμερο 72 στη λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ του Slant Magazine της δεκαετίας του 2000. Γράφοντας για το Vibe, ο Τζον Καραμάνικα πίστευε ότι το άλμπουμ "μπορεί να είναι το καλύτερο άλμπουμ της νέας χιλιετίας" και "επαναπροσδιορίζει την κατηγορία". Η εμπορική επιτυχία του Timbaland με τραγουδιστές όπως ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ και η Νέλι Φουρτάντο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας αργότερα δόθηκε από τη Ρεμπέκα Νίκολσον του The Guardian με την εμπειρία του, την παραγωγή Aaliyah, γράφοντας ότι δεν ερχόμαστε να κλείσουμε για να ξανακάνουμε κάτι. Ο δημοσιογράφος του Q, Ιβ Μπάρλοου, αναγνώρισε το άλμπουμ το 2011 για "δημιουργία ενός σχεδίου που μπορεί να ακουστεί σε όλη την ποπ μουσική σήμερα" με πράξεις όπως οι R&B τραγουδιστές Μπιγιονσέ και The Weeknd, και το indie pop συγκρότημα The xx. Σύμφωνα με τον Ραβίτσια Καμέιρ του Pitchfork, χαρακτηριστικό πολλών τμημάτων αρμονιών στο άλμπουμ προανήγγειλε εκείνες της Σόλαντζ Νόουλς.
Οι ηχογραφήσεις για το άλμπουμ Aaliyah παρήγαγαν πολλά κομμάτια τα οποία αρχειοθετήθηκαν μετά τον θάνατο από το Blackground και ως επί το πλείστον αφέθηκαν ελεύθερα λόγω εσωτερικών συγκρούσεων και νομικών επιπλοκών μεταξύ της ετικέτας, της οικογένειας της Aaliyah και των παραγωγών. Έξι από αυτές τις ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν το 2002 στο άλμπουμ συλλογής I Care 4 U. Η επακόλουθη παρακμή του Blackground και η κακή διαχείριση του καταλόγου των τραγουδιστών είχε ως αποτέλεσμα τη μη διαθεσιμότητα του άλμπουμ Aaliyah στις υπηρεσίες ροής την επόμενη δεκαετία, οδηγώντας τον Καμέιρ να πει το 2019 ότι, «η κληρονομιά του Aaliyah έχει πλέον μειωθεί». Εκείνη τη χρονιά, το The Guardian κατέταξε τον αριθμό 28 σε μια λίστα με τα 100 καλύτερα άλμπουμ του 21ου αιώνα, καθιστώντας το το μοναδικό άλμπουμ της λίστας που απουσιάζει από υπηρεσίες ροής. Ο συντάκτης μουσικής της εφημερίδας, Μπεν Μπεμόντ-Τόμας, έγραψε: "Αυτό το άλμπουμ επαινείται για τα τρία αριστουργήματα που έκανε η Aaliyah με τον Timbaland — Θα δοκιμάσουμε ξανά, περισσότερο από μια γυναίκα και χρειαζόμαστε μια λύση. Μικρότεροι μουσικοί R&B ταιριάζει η φωνή τους με το ρυθμό - η Aaliyah σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα."
Λίστα τραγουδιών
Bonus κομμάτι Ιαπωνικής έκδοσης  Bonus αναδιαμόρφωσης έκδοσης
Προσωπικό
Οι πιστώσεις προσαρμόζονται από τις γραμμικές σημειώσεις του άλμπουμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ολλανδικά (nl) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Φρίσσα
Η φρίσσα ή σαρδελομάνα (επιστημονική ονομασία: Alosa fallax) είναι είδος ψαριού της οικογένειας των Κλυπεΐδων. Απαντά στον ανατολικό Ατλαντικό και τη Μεσόγειο. Είναι ανάδρομο ψάρι το οποίο ζει στη θάλασσα και μεταναστεύει σε γλυκά νερά ώστε να αναπαραχθεί. Εμφανισιακά μοιάζει με ρέγγα, αλλά έχει μια σειρά από έξι με δέκα χαρακτηριστικές κηλίδες στο ασημένιο πλάι του σώματος. Ο πληθυσμός του είδους μειώνεται λόγω της υπεραλίευσης, της ρύπανσης και την καταστροφή του φυσικού του περιβάλλοντος και πλέον είναι αντικείμενο διατήρησης.
Περιγραφή
Η φρίσσα είναι τυπικό ψάρι της οικογένειας των ρεγγών και μοιάζει πολύ με την κέππα. Δεν έχει πλευρική γραμμή και η κοιλιά της είναι πιο στρογγυλοποιημένη από αυτή της σαρδέλλας. Το κάλυμμα των βραγχίων φέρει εξογκώματα. Έχει περισσότερα χρώματα από τη ρέγγα. Η ράχη έχει μπλε-πράσινο χρώμα και το κεφάλι είναι καφέ με χρυσή απόχρωση στο βραγχιακό κάλυμμα. Το πλάι είναι ασημένιο με καφέ ανταύγεια και έχει μια χαρακτηριστική σειρά από έξι με δέκα μεγάλες σκούρες κηλίδες, οι οποίες όμως γίνονται πιο αχνές όταν το ψάρι πεθαίνει. Η ενήλικη φρίσσα έχει συνήθως μήκος 25 με 40 εκατοστά και μπορεί να φτάσει σε μήκος τα 60 εκατοστά και βάρος το 1,5 κιλό.
Κατανομή
Η φρίσσα απαντάται στον βορειοανατολικό Ατλαντικό, από τη νότια Ισλανδία μέχρι το Μαρόκο, καθώς και στη Βόρεια Θάλασσα, Βαλτική και Μεσόγειο, καθώς και στη Μαύρη Θάλασσα.
Βιολογία
Η φρίσσα έχει παρόμοιο κύκλο ζωής με την κέπα (A. alosa). Είναι γνωστό ότι ζουν στις ίδιες περιοχές. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι τα είδη A. fallax και A. alosa μπορούν να υβριδοποιηθούν. Πρόκειται για ανάδρομα είδη, όπως πολλά άλλα είδη στο γένος Alosa. Ωστόσο, αναφορές για φρίσσες παγιδευμένες σε γλυκά ύδατα υποδηλώνουν την ικανότητα προσαρμογής στο περιβάλλον τους. Ζουν κυρίως στη θάλασσα για τροφή και μεταναστεύουν στους χώρους αναπαραγωγής τους μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου μόλις ωριμάσουν σεξουαλικά. Η ηλικία ωριμότητας κυμαίνεται συνήθως από 3-7 ετών. Ο γόνος εμφανίζεται στις εκβολές και τα υφάλμυρα νερά από τον Ιούνιο έως τον Ιούλιο. Η αλατότητα του υφάλμυρου νερού μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στα μικρά που μεταναστεύουν από γλυκό νερό.
Κατάσταση πληθυσμού
Οι πληθυσμοί έχουν μειωθεί κυρίως εξαιτίας της υπεραλίευσης, της ρύπανσης, της καταστροφής των ενδιαιτημάτων και της απόφραξης των μεταναστευτικών οδών. Η υβριδοποίηση μεταξύ ειδών είναι πιο πιθανή με είδη που επηρεάζονται από ανθρώπινες διαταραχές. Εκτιμάται ότι η φάση των εκβολών, ή ο χρόνος που βρίσκονται στις εκβολές που μεταναστεύουν από τις θέσεις ωοτοκίας στη θάλασσα, έχει διάρκεια στη φρίσσα έως και ενάμιση χρόνο. Η εκτίμηση, ωστόσο, δεν λαμβάνει υπόψη την ατομική διακύμανση και επιβίωση των νεαρών στη φάση των εκβολών.
Τέσσερις ειδικές περιοχές διατήρησης έχουν οριστεί στην Ιρλανδία όπου τα είδη Alosa είναι γνωστό ότι γεννιούνται. Η φρίσσα αναφέρεται στο προσάρτημα III της σύμβασης της Βέρνης (1979) που απαριθμεί προστατευόμενα είδη πανίδας καθώς και στα παραρτήματα II και V της οδηγίας για τους οικοτόπους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1992) που απαριθμούν, αντίστοιχα, είδη των οποίων η διατήρηση απαιτεί τον χαρακτηρισμό ειδικών περιοχών διατήρησης και που υπόκεινται σε μέτρα διαχείρισης. "
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλυπεόμορφα κατηγορία:Αλιεύματα Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Κοινότητα Παντανάσσης
Με την ονομασία Κοινότητα Παντανάσσης αναφέρονται:
Κωνστάντιος Μεδιολάνων
Ο Κωνστάντιος (ιταλικά : Costanzo) (περίπου το 550 - Γένοβα, 3 Σεπτεμβρίου 600) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων και εκ των γεγονότων επίσκοπος Γένοβας από το 593 έως τον θάνατό του.
Βιογραφία
Υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τη ζωή και την επισκοπή του Κωνστάντιου, και αυτό χάρη στις επιστολές του Μεγάλου Γρηγορίου. Σε αυτήν την περίοδο της ιστορίας της Αμβροσιανής Εκκλησίας, οι επίσκοποι διέμεναν στη Γένοβα, όπου από το 569 ένα μέρος του κλήρου και του Μιλανέζου πληθυσμού είχε καταφύγει λόγω της εισβολής των Λομβαρδών.
Πριν τον διορισμό του στην Επισκοπή Μιλάνου
Την περίοδο που ο Γρηγόριος ήταν αποκρισιάριος στην Κωνσταντινούπολη, δηλαδή μεταξύ 578 και 585, ο Κωνστάντιος βρισκόταν στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα, αν και δεν είναι γνωστοί ούτε οι λόγοι της παρουσίας του εκεί ούτε αν ήταν ήδη κληρικός της Μιλανέζικης εκκλησίας. Είναι πιθανώς σε αυτήν την περίοδο που ο Γρηγόριος και ο Κωνστάντιος σφυρηλατούν μια σταθερή φιλία, όπως θα θυμάται ο ποντίφικας σε πολλές περιπτώσεις.
Δεν είναι γνωστό πότε επέστρεψε ο Κωνστάντιος από την Κωνσταντινούπολη. Ήταν στην Ιταλία και χειροτονήθηκε ήδη διάκονος τον Αύγουστο του 591, αν κάποιος ταυτίσει, όπως προτείνουν ορισμένοι συγγραφείς, τον διάκονο Κωνστάντιο για τον οποίο ο Πάπας Γρηγόριος γράφει στον επίσκοπο Λαυρέντιο Β΄ με τον μελλοντικό αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου. Πιθανώς από εύπορη οικογένεια, ο διάκονος Κωνστάντιος αγόρασε αυτήν την περίοδο, πριν από τον επισκοπικό του καθαγιασμό, κάποια αγαθά τα οποία, μετά το θάνατό του, θα δώσει στην ανιψιά του Λουμινόσα, την Αντσιλά Ντέι.
Με το θάνατο του Λαυρεντίου Β', ο Κωνστάντιος εξελέγη ομόφωνα από τον Μιλανέζο κλήρο που κατοικούσε στη Γένοβα ως διάδοχός του. Η είδηση ​​μεταφέρθηκε από τον ιερέα Μάγνο και τον ιερέα Ιππόλυτο στον πάπα Γρηγόριο, ο οποίος απάντησε με τρεις επιστολές, που χρονολογούνται στον μήνα Απρίλιο του 593. Στην πρώτη, που προορίζεται για τον κλήρο του Μιλάνου, ο ποντίφικας ανακοινώνει την άφιξη του υποδιάκονου Τζιοβάνι, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την εφαρμογή των διαδικασιών για την ενθρόνιση του εκλεγμένου από τους σουφραγκανούς επισκόπους του. Η δεύτερη επιστολή γράφεται στον ίδιο τον Τζιοβάνι, προκειμένου να επαληθευτεί ότι όλοι οι κληρικοί και η κοινότητα των Μιλανέζων προσφύγων στη Γένοβα συμφωνούν στην επιλογή του Κωνστάντιου. Τέλος, ο Γρηγόριος έγραψε στον Βυζαντινό έξαρχο Ρωμανό για να τον ενημερώσει για την εκλογή του Κωνστάντιου. Η ημερομηνία της ενθρόνισής του δεν είναι γνωστή. Σίγουρα η τελετή έλαβε χώρα πριν από τον Σεπτέμβριο του 593, μια εποχή που ο Κωνστάντιος φαίνεται να είναι ο επίσκοπος του Μιλάνου και είχε λάβει το Πάλλιον.
Η κρίση των τριών κεφαλαίων
Τους πρώτους μήνες της κυβέρνησής του, ο Κωνστάντιος έπρεπε να αντιμετωπίσει μια σοβαρή κρίση που συνδέεται με το τρικαπιτολίνο σχίσμα, δηλαδή τη διαίρεση εντός της Εκκλησίας που προέκυψε όταν πολλοί Δυτικοί επίσκοποι, συμπεριλαμβανομένων των επισκόπων του Μιλάνου, είχαν αρνηθεί να υπογράψουν την καταδίκη των γραφών του μερικοί πατέρες της Εκκλησίας (τα λεγόμενα Τρία Κεφάλαια) εγκρίθηκαν από τη σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 553. Ο προκάτοχος του Κωνστάντιου, Λαυρέντιο Β', είχε βάλει τέλος στο σχίσμα της Αμβρωσιανής Εκκλησίας, υπογράφοντας μια πολύ προσεκτική δήλωση όπου, ωστόσο, από σεβασμό στην ευαισθησία των δυτικών επισκόπων, δεν έγινε ρητή αναφορά στην καταδίκη των Τριών Κεφαλαίων.
Μόλις έγινε επίσκοπος του Μιλάνου, ο Κωνστάντιος κατηγορήθηκε από τρεις επισκόπους της εκκλησιαστικής επαρχίας του ότι είχε καταδικάσει ρητά τα Τρία Κεφάλαια, που εστάλη στον Πάπα Γρηγόριο. Οι τρεις επίσκοποι λοιπόν δεν αναγνώρισαν την εκλογή του Κωνστάντιου, διέκοψαν την κοινωνία μαζί του και έσυραν στις προθέσεις τους τη βασίλισσα των Λομβαρδών Θεοδολίντα. Όταν έμαθε αυτά τα γεγονότα, ο Μέγας Γρηγόριος έστειλε δύο επιστολές στον Κωνστάντιο τον Σεπτέμβριο του 593. Στο πρώτο υπενθύμισε τη στάση του προκατόχου του, Λαυρεντίου Β΄, ο οποίος είχε αποκηρύξει το σχίσμα με μια δήλωση που υπέγραψαν πολλά μέλη της αριστοκρατίας του Μιλάνου και ανακοίνωσε την αποστολή που είχε ανατεθεί στον συμβολαιογράφο Ιππόλυτο και στον ηγούμενο Τζιοβάννι να πείσουν τη βασίλισσα Θεοδολίντα να αποσυρθεί. Στη δεύτερη επιστολή, που προοριζόταν για ένα ευρύτερο κοινό, ο ποντίφικας υποστήριξε το έργο του Κωνστάντιου και κατήγγειλε όλους εκείνους που χώρισαν από την κοινωνία με τον επίσκοπο του Μιλάνου, που δεν είχαν μιλήσει ποτέ για τα Τρία Κεφάλαια.
Ωστόσο, αυτή η ενέργεια του Πάπα Γρηγορίου δεν έπεισε πλήρως. Μάλιστα, τον επόμενο χρόνο ο Κωνστάντιος παραπονέθηκε στον πάπα, γιατί τώρα όχι μόνο οι τρεις προηγούμενοι επίσκοποι, αλλά και η πόλη της Μπρέσια είχαν διακόψει την κοινωνία μαζί του, και του ζήτησαν μια ρητή δήλωση στην οποία να ορκιζόταν ότι δεν είχε καταδικάσει ποτέ τα Τρία Κεφάλαια. Τον κατηγόρησαν επίσης ότι έκανε μνεία, κατά τη διάρκεια της ευχαριστίας, του επισκόπου Ιωάννη της Ραβέννας, ο οποίος αντίθετα είχε ρητά προσχωρήσει στην καταδίκη των Τριών Κεφαλαίων. Όπως γράφει η Γκαμπριέλα Μπράγκα, οι δυσκολίες που κληρονόμησε από τον προκάτοχό του, στις οποίες βρέθηκε να λειτουργεί ο Κωνστάντιος, είναι ξεκάθαρες, δηλαδή να τεθεί ένα τέλος στο σχίσμα, αλλά χωρίς να καταδικάζει ξεκάθαρα και ρητά τα Τρία Κεφάλαια.
Η ποιμαντική του δράση
Υπάρχουν πολλές επιστολές που έγραψε ο Κωνστάντιος στον Πάπα Γρηγόριο, που δεν σώζονται πλέον σήμερα, αλλά το περιεχόμενο τους είναι γνωστό χάρη στις απαντήσεις του ποντίφικα, στις οποίες ο Μιλανέζος προκαθήμενος παρουσιάζει συγκεκριμένες περιπτώσεις που υποβλήθηκαν στην εξουσία του ως επίσκοπου και ποιμένα.
Τον Μάιο του 594 ο επίσκοπος του Λουνί Βενάντσιο πήγε προσωπικά στον Κωνστάντιο για να ζητήσει τη συνεργασία του για την αποκατάσταση της πειθαρχίας μεταξύ των κληρικών της επισκοπής του. Ο πάπας συμβούλεψε τον Μιλανέζο επίσκοπο να καλέσει ύποπτους κληρικούς και θρησκευόμενους και να τους τιμωρήσει επαρκώς. Η δράση του Κωνστάντιου έπρεπε να ολοκληρωθεί μέχρι τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, με την κατάθεση του ηγούμενου Ιοβινού του Πόρτο Βενέρε, τριών διακόνων και του ιερέα Σατούρους.
Παρόμοια μέτρα ελήφθησαν και μεταξύ του Μιλανέζου κλήρου: ο Βιταλιανός στερήθηκε την ιεροσύνη και εξορίστηκε στη Σικελία, ενώ επιβεβαιώθηκε η ποινή φυλάκισης για τον Αμαντίνο, πρώην ιερέα και ηγούμενο. Για να αποφευχθούν πιθανά δικαστικά λάθη, ο Κωνστάντιος προσκλήθηκε από τον Πάπα Γρηγόριο να διεξαγάγει ενδελεχή έρευνα για την υπόθεση του Μιλανέζου συμβολαιογράφου Τζιοβάνι, ο οποίος είχε προσφύγει στον πάπα επειδή θεωρούσε τον εαυτό του άδικα κατηγορούμενο.
Την ίδια περίοδο, ο Κωνστάντιος χρειάστηκε να παρέμβει για να συμβιβάσει τις σχέσεις μεταξύ δύο επισκόπων, του Ουρσικίνου και του Τζιοβάννι, των οποίων οι αντίστοιχες έδρες δεν αναφέρονται. Μερικοί συγγραφείς πιστεύουν ότι μπορεί να είναι ο Ουρσικίνος από το Τορίνο και ο Τζιοβάννι από την Ραβένα.
Κατά τη διάρκεια του 596 ο επίσκοπος του Μιλάνου έπρεπε να καθαιρέσει έναν επίσκοπο της εκκλησιαστικής του επαρχίας, του οποίου το όνομα και η επισκοπή είναι άγνωστα, πράξη που προκάλεσε σειρά διαμαρτυριών και συκοφαντιών εναντίον του. Ο Γρηγόριος του έστειλε παρηγορητική επιστολή τον Νοέμβριο εκείνου του έτους, καλώντας τον να ανησυχεί μόνο για την κρίση της συνείδησής του και υπενθυμίζοντάς του να μην αφήσει κενή την έδρα του έκπτωτου επισκόπου για περισσότερο από τρεις μήνες. Η Γκαμπριέλα Μπράγκα βλέπει σε αυτό το επεισόδιο τον απόηχο της διαμάχης για τα Τρία Κεφάλαια.
Τον Νοέμβριο του 597 ο Κωνστάντιος, μαζί με τους επισκόπους της Ραβέννας και του Κάλιαρι, έλαβε μια επιστολή από τον Πάπα Γρηγόριο σχετικά με την εφαρμογή νόμου που εξέδωσε ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος, ο οποίος απαγόρευε την υποδοχή λαϊκών μεταξύ των κληρικών της επισκοπής ή της επισκοπής. ένα μοναστήρι που κατείχε δημόσιο αξίωμα.
Τον Μάιο του 599 ο Κωνστάντιος κατηγορήθηκε για μια λεπτή αποστολή στη Ραβέννα, όπου, μαζί με τον Μητροπολίτη της Ραβέννας Μαρινιάνο, επρόκειτο να κρίνει το έργο του επισκόπου Μασσίμο των Σαλώνων, που κατηγορούνταν για αδικήματα και διάφορα εγκλήματα κατά της Ρωμαϊκής εκκλησίας.
Πριν από τον Ιούλιο του 599, ο Μιλανέζος επίσκοπος έστειλε στον ποντίφικα δύο επιστολές, μέσω του διακόνου Εβένζιο. Στην πρώτη, ζήτησε από τον Γρηγόριο μερικά λείψανα του αποστόλου Παύλου και των αγίων Ιωάννη και Παγκράτιου, εν όψει της αφιέρωσης ρητορείου στους αγίους αυτούς. Στο δεύτερο, παρουσιάζει την περίπτωση ορισμένων κληρικών της Εκκλησίας του Κόμο, προς τους οποίους ο Κοστάντζο είχε εργαστεί μάταια για να εγκαταλείψει το τρικαπιτωλικό σχίσμα. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Κωνστάντιος στην εκκλησιαστική του επαρχία αναδεικνύονται σε μια άλλη περίπτωση, αυτή του επισκόπου Θεοδώρου, του οποίου η επισκοπή είναι άγνωστη, ο οποίος προτίμησε να καταφύγει στη Γαλατία παρά να υποταχθεί στην εξουσία του Κωνστάντιου. Ήταν ο ίδιος ο ποντίφικας που έγραψε στον Σύγριος του Αουτούν, ζητώντας του να στείλει τον δραπέτη πίσω στην Ιταλία.
Ο θάνατος
Η τελευταία αναφορά του Κωνστάντιου στις επιστολές του Πάπα Γρηγορίου του Μεγάλου είναι από τον Μάιο του 600.
Σύμφωνα με έναν αρχαίοτο Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium, η επισκοπική θητεία του Κωνστάντιου διήρκεσε 18 χρόνια και έληξε με το θάνατό του στις 3 Σεπτεμβρίου. Αν η ημέρα του θανάτου του είναι εύλογη, η περίοδος της διακυβέρνησής του, που ξεπέρασε ελαφρώς τα επτά χρόνια, είναι προφανώς λανθασμένη.
Ο ίδιος κατάλογος αναφέρει ότι ο Κωνστάντιος έζησε 100 χρόνια και θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Αμβροσίου στη Γένοβα. Επίσης σε αυτή την περίπτωση, οι πληροφορίες για τη διάρκεια της ζωής του, που οι ιστορικοί σήμερα τείνουν να μειώνουν σε περίπου 50 χρόνια, είναι εσφαλμένες [20].
Άγαλμα της Ενότητας
Το Άγαλμα της Ενότητας είναι το άγαλμα του Ινδού πολιτικού και εθνοπατέρα Σαρντάρ Βαλαμπμπάι Πατέλ (1875-1950) στην επαρχία Ναρμάντα του Γκουτζαράτ της Ινδίας. Είναι το ψηλότερο άγαλμα του κόσμου, φτάνοντας τα 182 μέτρα ύψος και είναι περίπου δύο φορές ψηλότερο από το Άγαλμα της Ελευθερίας (χωρίς τη βάση). Το άγαλμα βρίσκεται σε ποτάμιο νησί κοντά στο φράγμα Ναρμάντα (επίσης γνωστό ως φράγμα Σαρντάρ Σαροβάρ). Βρίσκεται στην Ρατζπίπλα, 100 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Βαντοντάρα.
Το μνημείο και ο περιβάλλον χώρος καταλαμβάνουν περισσότερα από 2 εκτάρια. Περιτρυγιρίζονται από μια τεχνητή λίμνη 12 τ.χλμ. και κατασκευάστηκε από την Larsen & Toubro, η οποία ανέλαβε μια σύμβαση 2.989 κρορ (420 εκατομμύρια δολάρια) για το σχεδιασμό, την κατασκευή και τη συντήρηση του αγάλματος, τον Οκτώβριο του 2014. Η κατασκευή του άρχισε στις 31 Οκτωβρίου 2014 και ολοκληρώθηκε στα μέσα του Οκτωβρίου 2018. Σχεδιάστηκε από τον Ινδό γλύπτη Ραμ Β. Σουτάρ. Η αφιέρωση και τα αποκαλυπτήρια έγιναν από τον Ινδό Πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι στις 31 Οκτωβρίου 2018, στην 143η επέτειο της γέννησης του Πατέλ.
Σχεδιασμός και κατασκευή
αριστερά|μικρογραφία|Ο Βαλαμπμπάι Πατέλ ήταν ένας από τους ιδρυτές της [[Ινδία|Δημοκρατίας της Ινδίας]]
Προέλευση και προβολή
δεξιά|μικρογραφία|Εναέρια θέα του Αγάλματος της Ενότητας το 2018. Το έργο ανακοινώθηκε για πρώτη φορά στις 7 Οκτωβρίου 2010. Ο οργανισμός Sardar Vallabhbhai Patel Rashtriya Ekta Trust (SVPRET) ιδρύθηκε από τη κυβέρνηση του Γκουτζαράτ για την κατασκευή του αγάλματος. Το Κίνημα Αγάλματος της Ενότητας ιδρύθηκε με σκοπό να υποστηρίξει την κατασκευή του αγάλματος. Βοήθησε στη συλλογή του απαιτούμενου σιδήρου ζητώντας από Ινδούς αγρότες να δωρίσουν τα μεταχειρισμένα γεωργικά εργαλεία τους. Τελικά συλλέχθηκαν 5.000 τόνοι σιδήρου. Αν και προοριζόταν αρχικά για το άγαλμα, αποφασίστηκε ότι ο σίδηρος που συλλέχθηκε θα χρησιμοποιηθεί για άλλα μέρη του έργου. μικρογραφία|Μαραθώνιος για την Ενότητα, Δεκέμβριος 2013 Το Κίνημα Αγάλματος της Ενότητας οργάνωσε τη Σουράτζ ("καλή διακυβέρνηση" στα Χίντι), μια αίτηση η οποία υπογράφηκε από περίπου 20 εκατομμύρια άτομα, κάνοντάς την τη μεγαλύτερη συλλογή υπογραφών στο κόσμο. Ένας μαραθώνιος για την ενότητα πραγματοποιήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2013 σε διάφορα σημεία σε όλη την Ινδία.
Σχέδιο
Το άγαλμα απεικονίζει τον Βαλαμπμπάι Πατέλ, ένας από τους πιο επιφανείς ηγέτες του ινδικού κινήματος ανεξαρτησίας, ο πρώτος Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Ινδίας και υπεύθυνος για την ενοποίηση των εκατοντάδων πριγκιπικών κρατών για να σχηματίσουν τα σύγχρονα πολιτικά όρια της Ινδίας. Το συνολικό ύψος της δομής με τη βάση του είναι 240 μέτρα, με βάση 58 μέτρων, ενώ το κύριο μέρος καταλαμβάνει 182 μέτρα. Σχεδιάστηκε από τον Ινδό γλύπτη Ραμ Β. Σουτάρ.
Χρηματοδότηση
Το άγαλμα χτίστηκε στο μοντέλο της σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα, με τα περισσότερα από τα χρήματα να συγκεντρώνονται από τη Κυβέρνηση του Γκουτζαράτ. Η Κυβέρνηση της Ινδίας είχε παραχωρήσει 3 δισεκατομμύρια ρουπίες (42 εκατομμύρια δολάρια) για το σχέδιο του προϋπολογισμού από το 2012 έως το 2016. Στον Ενωσιακό Προϋπολογισμό του 2014-2015, 2 δισεκατομμύρια ρουπίες (28 εκατομμύρια δολάρια) διατέθηκαν για την κατασκευή του αγάλματος.
Κατασκευή και αφοσίωση
μικρογραφία|Το άγαλμα υπό κατασκευή, τον Ιανουάριο του 2018 Μια κοινοπραξία αποτελούμενη από τους Turner Construction (διαχειριστής έργου του Μπουρτζ Χαλίφα), Michael Graves and Associates και Meinhardt Group επέβλεπαν την κατασκευή του έργου. Η κατασκευή πήρε 56 μήνες για να ολοκληρωθεί, από τους οποίους οι 15 μήνες ήταν για το σχεδιασμό, οι 40 μήνες ήταν για την κατασκευή και δύο μήνες ήταν για την παράδοση στην κοινοπραξία. Η κυβέρνηση υπολόγισε το συνολικό κόστος του έργου στα 290 εκατομμύρια δολάρια (20.63 δισεκατομμύρια ρουπίες). Οι προσφορές για την πρώτη φάση ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2013 και ολοκληρώθηκαν το Νοέμβριο του 2013.
Ο Ναρέντρα Μόντι, ο οποίος υπηρετούσε τότε ως Επικεφαλής Υπουργός του Γκουτζαράτ, έθεσε το θεμέλιο λίθο του αγάλματος στις 31 Οκτωβρίου 2013, ακριβώς πέντε χρόνια πριν τα αποκαλυπτήρια.
Η ινδική κατασκευαστική εταιρεία Larsen & Toubro κέρδισε τη σύμβαση στις 27 Οκτωβρίου 2014, δίνοντας τη χαμηλότερη προσφορά αξίας 290 εκατομμυρίων δολαρίων (20.63 δισεκατομμύρια ρουπίες) για το σχεδιασμό, την κατασκευή και τη συντήρηση. Η κατασκευή άρχισε τον Οκτώβριο 2014. Στην πρώτη φάση του έργου, ₹13.47 δισ. ρουπίες διατέθηκαν για το κύρια άγαλμα, ₹2.35 δισ. ρουπίες για την αίθουσα έκθεσης και το συνεδριακό κέντρο, ₹830 εκατ. ρουπίες για τη γέφυρα που συνδέει το μνημείο με την ηπειρωτική χώρα και ₹6.57 δισ. ρουπίες για τη συντήρηση της δομής για 15 χρόνια μετά την ολοκλήρωσή της. Η Accenture παρείχε προβολή για το έργο στο διαδίκτυο.
Για τη κατασκευή του αγάλματος χρησιμοποιήθηκαν 75.000 κυβικά μέτρα σκυροδέματος, 5.700 τόνοι δομικού χάλυβα, 18.500 τόνοι ράβδων ενισχυμένου χάλυβα και 22.500 τόνοι φύλλων χάλυβα.
Το άγαλμα ολοκληρώθηκε σε 33 μήνες. Ο θεμέλιος λίθος ρίχτηκε το 2013 και η κατασκευή ολοκληρώθηκε στα μέσα Οκτωβρίου 2018. Τα αποκαλυπτήρια πραγματοποιήθηκαν στις 31 Οκτωβρίου 2018 υπό τον Πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι. Το άγαλμα έχει περιγραφεί ως αφιέρωμα στις δεξιότητες των Ινδών μηχανικών.
Πρόσβαση και χαρακτηριστικά
Το μνημείο και ο περιβάλλοντας χώρος καταλαμβάνουν περισσότερα από 2 εκτάρια και περιβάλλεται τεχνητή λίμνη 12 τ.χλμ., η οποία σχηματίζεται από το φράγμα Γκαρουντεσουάρ στο ποτάμι Ναρμάντα.
Πρόσβαση
Είναι κατασκευασμένο σε ένα νησί, το Σάντχου Μπετ, το οποίο βρίσκεται 3.2 χιλιόμετρα μακριά από το άγαλμα.
Μουσείο και οπτικοακουστική βιβλιοθήκη
μικρογραφία|Ο πρωθυπουργός [[Ναρέντρα Μόντι|Ναρέντρα Μόδι στο μουσείο εντός της βάσης]] Υπάρχει ένα μουσείο που βρίσκεται μέσα στη βάση του αγάλματος, το οποίο καλύπτει τη ζωή του Πατέλ.
Τουρισμός
Στις πρώτες 11 ημέρες από το επίσημο άνοιγμα για το κοινό στις 1 Νοεμβρίου 2018, πάνω από 128.000 τουρίστες έχουν επισκεφθεί το άγαλμα.
Υπάρχουν σχέδια για την εισαγωγή εναλλακτικών μέσων μεταφοράς με σκοπό τη βελτίωση της προσβασιμότητας στο μνημείο. Μεταξύ άλλων προγραμματίζεται η λειτουργία αμφίβιου λεωφορείου που θα συνδέει το άγαλμα με τη Κεβαντίγια. Κάθε Δευτέρα, το άγαλμα παραμένει κλειστό για συντήρηση.
Θέματα
Ντόπιοι που ανήκουν στην φυλή Τάντβι ήταν κατά της απόκτησης γης για την ανάπτυξη των τουριστικών υποδομών γύρω από το άγαλμα. Γι'αυτό τους προσφέρθηκαν μετρητά και αποζημίωση γης, καθώς και θέσεις εργασίας. Ακτιβιστές όπως οι Μέντα Παθκάρ και Γκλάντσον Ντουνγκντούνγκ ήταν κατά του έργου. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι το Σάντχου Μπετ ονομαζόταν αρχικά Βαράτα Μπάουα Τεκρί από μια  τοπική θεότητα και έτσι ήταν χώρος με θρησκευτική σημασία.
Περιβαλλοντικοί ακτιβιστές έγραψαν μια επιστολή προς την κεντρική κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η υλοποίηση του έργου ξεκίνησε χωρίς άδεια από το Υπουργείο Περιβάλλοντος. Οι άνθρωποι των χωριών Κεβάντια, Κόθι, Ουαγκόντια, Λίμπντι, Ναβαγκάμ και Γκόρα ήταν κατά της κατασκευής του αγάλματος και απαίτησαν την επιστροφή της ιδιοκτησίας σε πάνω από 375 εκτάρια γης που αποκτήθηκαν νωρίτερα για το φράγμα, καθώς και το σχηματισμό της νέας υποεπαρχίας Γκαρουντεσουάρ. Επίσης ήταν αντίθετοι στο σχηματισμό της Αρχής Ανάπτυξης της περιοχής Κεβάντια και τη κατασκευή του υδατόδρομου Γκαρουντεσουάρ. Η κυβέρνηση του Γκουτζαράτ έκανε δεκτά τα αιτήματά τους.
Όταν διατέθηκαν περίπου 2.000.000.000 ρουπίες (28 εκατομμύρια δολάρια) για το άγαλμα στον προϋπολογισμό του 2014-15, αρκετοί άνθρωποι και πολιτικά κόμματα επέκριναν την δαπάνη για το άγαλμα σε σχέση με άλλες προτεραιότητες, όπως η ασφάλεια των γυναικών, η εκπαίδευση και τα γεωργικά συστήματα. Για την χάλκινη επένδυση του αγάλματος, η L&T συνεργάστηκε με την TQ Art Foundry – θυγατρική της Jiangxi Toqine Company με έδρα τη Ναντσάνγκ της Κίνας, προκαλώντας αντιδράσεις από το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο, το κόμμα της αντιπολίτευσης στη Νομοθετική Συνέλευση του Γκουτζαράτ. Αργότερα, η L&T ανέφερε ότι το 9% της συνολικής αξίας του έργου προέρχεται από την Κίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ινδίας Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ινδία
Νιασβίζ
Το Νιασβίζ ή Νεσβίζ (Нясві́ж, Не́свиж, Nesvyžius, Nieśwież, γίντις: ניעסוויז, Nesvisium) είναι πόλη στην Περιοχή Μινσκ της Λευκορωσίας. Είναι το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Νιασβίζ. Το Νιασβίζ είναι η τοποθεσία του Κάστρου του Νιασβίζ, ενός Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το 2009, είχε πληθυσμό 14.300 κατοίκων.
Ιστορία
Το Νιασβίζ τεκμηριώθηκε για πρώτη φορά το 1223. Ήταν μέρος του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας μέχρι το 1793, αλλά το Μεγάλο Δουκάτο ήταν μέρος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας από το 1569. Τον 15ο αιώνα, ενώ ήταν ακόμη μικρή πόλη, ανήκε στην οικογένεια Κίσκα και αργότερα στην οικογένεια Ραντζίβιουου και παρέμεινε η έδρα της οικογένειας μέχρι το 1813. αριστερά|μικρογραφία| Άποψη της πόλης του 17ου αιώνα Το 1561 ή το 1562, ο Μάτσεϊ Καβετσίνσκι ίδρυσε τα έντυπα έργα των Πολωνών Αδελφών. Το πρώτο βιβλίο στη λευκορωσική γλώσσα τυπωμένο σε λατινική γραφή, μια κατήχηση του Σίμονα Βουδναίου, εκδόθηκε στο Νιασβίζ το 1562. Η Βίβλος του Νιασβίζ (Biblia nieświeska), μια από τις παλαιότερες πολωνικές μεταφράσεις της Βίβλου, επίσης από τον Βουδναίο, ολοκληρώθηκε εκεί το 1571 και δημοσιεύτηκε το 1572.
Το Κάστρο του Νιασβίζ ανεγέρθηκε το 1583 και μεταξύ 1584 και 1598 τα θρησκευτικά τάγματα των Βενεδικτίνων και των Ιησουιτών ίδρυσαν μοναστήρια και ένα κολέγιο. Κατόπιν αιτήματος του Μικόουαϊ Κσίστοφ Ραντζίβιουου, στο Νιασβίζ παραχωρήθηκαν δικαιώματα του Μαγδεβούργου από τον Βασιλιά Στέφανο Μπάτορυ το 1586. Δύο επιδημίες έπληξαν την πόλη στις αρχές του 17ου αιώνα που οδήγησαν στην ίδρυση ενός φαρμακείου το 1627.
Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου του 1700–21, η πόλη υπέστη σημαντικές ζημιές από τα σουηδικά στρατεύματα. Ξαναχτίστηκε τη δεκαετία του 1720 από τον Μίχαου Καζίμιες Ραντζίβιουου. Στον απόηχο του πολέμου, στις δεκαετίες 1740 και 1750 ιδρύθηκε ένα εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, το οποίο αργότερα μεταφέρθηκε στο Σλουτσκ. Εισήγαγε μια στρατιωτική σχολή, πολλά εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας και αποκατέστησε την Εκκλησία του Σώματος του Χριστού και άνοιξε ένα τυπογραφείο. Η σύζυγος του Μίχαου, Φραντσίσκα Ουρσούλα Ραντζιβιουόβα, ίδρυσε το Nieśwież Radziwiłł Theatre (Θέατρο Ραντζίβιουου του Νιασβίζ), που περιελάμβανε μια χορωδία και μια σχολή μπαλέτου. αριστερά|μικρογραφία| Άποψη της πόλης του 19ου αιώνα Μεταξύ 1764 και 1768 η πόλη καταλήφθηκε από τα ρωσικά στρατεύματα και το 1772, στο πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας. Η βιβλιοθήκη, η οποία περιείχε περίπου 10.000 τόμους, μαζί με πίνακες και άλλα αντικείμενα τέχνης, κατασχέθηκε και μεταφέρθηκε στην Αγία Πετρούπολη. Μερικά βιβλία από τη βιβλιοθήκη πέρασαν στη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών. μικρογραφία| [[Κάστρο του Νιασβίζ στην Πολωνία του Μεσοπολέμου]] Μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793, το Νιασβίζ προσαρτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία και μετονομάστηκε σε Nesvizh. Το 1906, ιδρύθηκε η Πολωνική Εταιρεία «Oświata» («Εκπαίδευση») στο Νιασβίζ, αλλά οι δραστηριότητές της παρεμποδίστηκαν από τη ρωσική διοίκηση, πριν την απαγορεύσει εντελώς στις αρχές του 1910. Το 1912 οι ρωσικές αρχές εκκαθάρισαν επίσης τη Ρωμαιοκαθολική Φιλανθρωπική Εταιρεία στο Νιασβίζ.
Μετά την πτώση της τσαρικής Ρωσίας, ξέσπασαν μάχες για τον έλεγχο της πόλης και της γύρω περιοχής. Η πόλη περιήλθε υπό σοβιετική κυριαρχία στις αρχές του 1919 (Πολωνο-Σοβιετικός Πόλεμος) και η ανεπιτυχής Εξέγερση του Νιασβίζ από τους Πολωνούς κατοίκους έλαβε χώρα στις 14–19 Μαρτίου 1919. Παρόλα αυτά, το Νιασβίζ κατελήφθη από τους Πολωνούς στις 19 Απριλίου 1919 και ενσωματώθηκε στο ανασυσταθέν πολωνικό κράτος. Έγινε πόβιατ στο Βοεβοδάτο Νοβογκρούντεκ (1919-1939) μέχρι τη σοβιετική εισβολή στην Πολωνία το Σεπτέμβριο του 1939. Κατά τη διάρκεια του Β'΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μέρος της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας από το 1939 έως το 1941, αλλά καταλήφθηκε από το 1941 έως το 1944 από τους Γερμανούς σύμφωνα με την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα. Η πόλη απελευθερώθηκε κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Μπαγκρατιόν το 1944. Το καθεστώς του Νιασβίζ ως τμήμα της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας εδραιώθηκε σύμφωνα με τη Συμφωνία του Πότσνταμ. μικρογραφία|220x220εσ| [[Κάστρο του Νιασβίζ]]
Εβραίοι του Νιασβίζ
Ο εβραϊκός πληθυσμός το 1900 ανερχόταν σε 4.687 και περίπου 4.500 τις παραμονές της γερμανικής εισβολής, στην Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα. Με την κατάληψη από τις 27 Ιουνίου 1941 ιδρύθηκε μια Γιούντενρατ. Στις 30 Οκτωβρίου, 4.000 Εβραίοι της πόλης δολοφονήθηκαν και οι υπόλοιποι περιορίστηκαν σε ένα γκέτο. Στις 20 Ιουλίου 1942, το γκέτο περικυκλώθηκε από τη Λευκορωσική Αστυνομία και ο Γερμανός διοικητής ανακοίνωσε ότι ο πληθυσμός του γκέτο θα εκκαθαριστεί με εξαίρεση 30 βασικούς ειδικευμένους εργάτες. Η υπόγεια οργάνωση του γκέτο, που βασιζόταν σε μια σιωνιστική ομάδα της σοβιετικής εποχής, κάλεσε μια εξέγερση οπλισμένη μόνο με ένα πολυβόλο, φορητά όπλα αλλά κυρίως μαχαίρια. Οι περισσότεροι από τους Εβραίους σκοτώθηκαν. Μερικοί δραπέτευσαν σε κοντινά δάση και εντάχθηκαν σε αντάρτικες μονάδες, όπως η εβραϊκή παρτιζάνικη μονάδα Ζούκοφ.
Ευγενία Κολλάτου
Η Ευγενία (Τζένη) Κολλάτου (Αθήνα, 5 Μαρτίου 1998), είναι Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 172 εκατοστά, αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αργυρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Γ.Σ. Εσπερίδων Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Γ.Σ. Ικάρου Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πρωτέα Βούλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Χρήστος Πλαΐνης
Ο Χρήστος Πλαΐνης (Αθήνα, 25 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Τηλεόραση
Τη σεζόν 2004-2005 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Γιάννη Μπέζο και τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη στην κωμική σειρά Τα μαχαιρώματα. Το 2005 συμμετείχε σε επεισόδια των σειρών Safe Sex TV Stories και Το Κόκκινο Δωμάτιο ενώ το 2006 συμμετείχε στις σειρές 30 μέρες αγωνίας και Επτά Θανάσιμες Πεθερές. Από το 2006 μέχρι το 2008 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά Μαρία η άσχημη που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Τη σεζόν 2008-2009 πρωταγωνίστησε μαζί με την Μαρία Λεκάκη στην κωμική σειρά Όλα στον αέρα. Την επόμενη σεζόν συμμετείχε στην κωμική σειρά του Χάρη Ρώμα Doctor Ρούλης ενώ συμμετείχε σε μία ιστορία της σειράς Ο πόλεμος των άστρων μαζί με την Ζέτα Μακρυπούλια και τον Θοδωρή Αθερίδη. Από το 2011 μέχρι το 2014 συμμετείχε στο βασικό καστ των τριών πρώτων κύκλων της καθημερινής σειράς Κλεμμένα Όνειρα. Τη σεζόν 2012 σειράΤο αμάρτημα της μητρός μου του ΑΝΤ1 Τη σεζόν 2014-2015 συμμετείχε στην καθημερινή σειρά Όρκος Σιωπής. Τη σεζόν 2019-2022 πρωταγωνίστησε στην ιστορική σειρά Άγριες Μέλισσες που θα προβληθεί από τον ANT1. Τη σεζόν 2022-σήμερα σειρά Ο Παράδεισος Των Κυριών του Alpha TV
Κινηματογράφος
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 2001 συμμετέχοντας στην ταινία του Λάκη Λαζόπουλου Ο καλύτερος μου φίλος. Το 2003 συμμετείχε στις ταινίες Οξυγόνο και Μία υπέροχη μέρα.
Προσωπική ζωή
Είχε νυμφευτεί με πολιτικό γάμο την Όλγα Τούντη και το 2009 απέκτησαν ένα παιδί, τον Οδυσσέα-Κωνσταντίνο. Έχουν πάρει διαζύγιο. Σήμερα, είναι νυμφευμένος με την ηθοποιό και ψυχολόγο Σταυρίνα Ψιμοπούλου, με την οποία γνωρίστηκε τυχαία σε μια παράσταση όπου έπαιζαν μαζί, και απέκτησαν ένα παιδί, τη Νεφέλη.
Πείραμα Wu
μικρογραφία| Διεξαγωγή του πειράματος Wu στο εργαστήριο χαμηλής θερμοκρασίας του Γραφείου Προτύπων, Ουάσιγκτον DC, το 1956. Το πείραμα Wu στην πυρηνική φυσική διεξήχθη το 1956 από την κινεζο-αμερικάνα φυσικό Σιεν-Σιούγκ Βου σε συνεργασία με την Ομάδα Χαμηλής Θερμοκρασίας του Εθνικού Γραφείου Προτύπων των ΗΠΑ. Ο σκοπός του πειράματος ήταν να καθοριστεί εάν η διατήρηση της ισοτιμίας ( P- conservation), η οποία είχε προηγουμένως εδραιωθεί στις ηλεκτρομαγνητικές και ισχυρές αλληλεπιδράσεις, ισχύει και στις αδύναμες αλληλεπιδράσεις. Αν η P- συντήρηση ήταν αληθής, η κατοπτρική εκδοχή του κόσμου (όπου αριστερά και δεξιά αλλάζουν θέση) θα συμπεριφερόταν ως κατοπτρική εικόνα του πραγματικού κόσμου. Αν παραβιαζόταν η P- συντήρηση, τότε θα ήταν δυνατό να γίνει διάκριση μεταξύ κατοπτρικής έκδοσης του κόσμου και κατοπτρικής εικόνας του πραγματικού κόσμου. Το πείραμα είχε καταλυτική σημασία για την απονομή του βραβείου Νόμπελ Φυσικής του 1957 στους Τσουνγκ Ντάο Λι και Τσεν Νινγκ Γιανγκ, ενώ η Βου τιμήθηκε με το εναρκτήριο βραβείο Wolf στη Φυσική το 1978.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πειράματα φυσικής
Νανζί (Άνω Σαβοΐα)
Το Νανζί (γαλλικά: Nangy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νανζεέν (γαλλικά: Nangéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Χατσινσονίτης
O χατσινσονίτης είναι ορυκτό άλας του σουλφιδίου που αποτελείται από θάλλιο, αρσενικό και μόλυβδο με τύπο (Tl,Pb)2As5S9. Ο χατσινσονίτης είναι ένα σπάνιο υδροθερμικό ορυκτό.
Ανακαλύφθηκε στο Binnental της Ελβετίας το 1904 και πήρε το όνομά του από τον μεταλλειολόγο του Cambridge Άρθουρ Χάτσινσον (Arthur Hutchinson, 1866-1937).