cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λίμπιονς
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Εκκλησία της Μεταμόρφωσης στις αρχές του 20ου αιώνα Η πρώτη ιστορική αναφορά του Λίμπιονς προέρχεται από τα χρονικά του Γιαν Ντουούγκος. Ανέφερε τη μεταφορά των οικισμών Libiąż Wielki («Μεγάλο Λίμπιονς») και Libiąż Mały («Μικρό Λίμπιονς») στους Βενεδικτίνους από την οικογένεια Γκρίφιν το 1243. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, το Λίμπιονς πέρασε διαδοχικά στην κατοχή διαφόρων αριστοκρατικών οικογενειών.
Κοινότητα Μιαμούς
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Λίμπιονς
Ιστορία
Μετά τον κατακερματισμό της Πολωνίας το 1138, ανήκε στην Ανώτατη Επαρχία και στη συνέχεια, ενδεχομένως, πέρασε προσωρινά στο Δουκάτο του Ρατσίμπους, μετά το 1179. Αργότερα, βρισκόταν διοικητικά στο Πόβιατ Κρακοβίας, στο Βοεβοδάτο Κρακοβίας (14ος αιώνας-1795) της Επαρχίας Ελάσσονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Το 1735, ο Κόμης Βιελκοπόλσκι ίδρυσε την Καθολική ενορία της Μεταμόρφωσης. Το Λίμπιονς προσαρτήθηκε από τη Μοναρχία των Αψβούργων στον τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1795. Ανακτήθηκε από Πολωνούς στον Αυστροπολωνικό Πόλεμο του 1809 και συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο πολωνικό Δουκάτο της Βαρσοβίας. Μετά τη διάλυσή της, ήταν μέρος της Ελεύθερης Πόλης της Κρακοβίας από το 1815 έως το 1846, όταν επαναπροσαρτήθηκε από την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν ένας τυπικός αγροτικός οικισμός. Η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής από την Κρακοβία στη Βιέννη είχε προκαλέσει μετανάστευση και εγκατάσταση του πληθυσμού σε αυτές τις περιοχές.
Βέρβιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Λίμπιονς
Ιστορία
Το σημείο καμπής στην ιστορία του Λίμπιονς ήρθε όταν ανακαλύφθηκαν πλούσια κοιτάσματα άνθρακα στα τέλη του 19ου αιώνα. Στις αρχές του 20ου αιώνα, κατασκευάστηκε το Ανθρακωρυχείο Γιανίνα, το οποίο από το 1907 λειτουργεί με αυτή την πρώτη ύλη. Αυτό άνοιξε νέες προοπτικές για το Λίμπιονς. Στους ντόπιους κατοίκους δόθηκε δουλειά και η πόλη άρχισε να είναι ελκυστική και για τους ανθρώπους από το εξωτερικό. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε μια ραγδαία οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη του οικισμού. Οι ειδικευμένοι εργάτες και οι ιντελιγκέντσια ήρθαν στο Λίμπιονς και το αστικό τοπίο άλλαξε. Γύρω από το ορυχείο άρχισαν να σχηματίζονται νέα οικιστικά και δημόσια κτίρια (σχολεία, ταχυδρομείο και τηλέγραφος).
Σύμφωνα με την αυστριακή απογραφή του 1900, στο Μεγάλο Λίμπιονς υπήρχαν 258 κτίρια στα οποία κατοικούσαν 1.452 άτομα, όλα πολωνόφωνα, συμπεριλαμβανομένων 1.435 Καθολικών, 17 Εβραίων, στο Μικρό Λίμπιονς υπήρχαν 283 κτίρια στα οποία κατοικούσαν 1.515 άτομα, συμπεριλαμβανομένων 1.555 Πολωνών, 9 γερμανόφωνων και άλλων 2, συμπεριλαμβανομένων 1.522 καθολικών, 33 εβραϊκής πίστης και 2 ελληνοκαθολικών, και στο Μοτσίντουο υπήρχαν 59 σπίτια στα οποία κατοικούσαν 283 άτομα, όλα πολωνόφωνα, συμπεριλαμβανομένων 279 καθολικών και 4 ατόμων εβραϊκής πίστης. αριστερά|μικρογραφία| Ανθρακωρυχείο Γιανίνα στη δεκαετία του 1930 Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και τον έλεγχο του Λίμπιονς. Γνώρισε περαιτέρω αστική και οικονομική ανάπτυξη. Δημιουργήθηκαν νέες διαδρομές, κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια και τοποθετήθηκαν νέα ηλεκτροφόρα καλώδια. Βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Κρακοβίας (1919-1939) και η περίοδος του μεσοπολέμου ήταν επίσης μια εποχή έντονης ανάπτυξης της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, η Γερμανία εισέβαλε στην πόλη και ήταν ένας από τους τόπους εκτελέσεων Πολωνών που πραγματοποιήθηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα (βλ. ναζιστικά εγκλήματα κατά του πολωνικού έθνους). Το Ανθρακωρυχείο Γιανίνα σταμάτησε την εξόρυξη για μικρό χρονικό διάστημα, αλλά το ξανάρχισε ήδη τον Σεπτέμβριο του 1939. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, οι κατακτητές λειτούργησαν το υποστρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας E562 του στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου Stalag VIII-B/344 στο Ανθρακωρυχείο Γιανίνα. Από το Σεπτέμβριο του 1943 έως τον Ιανουάριο του 1945, υπήρχε επίσης ένα υποστρατόπεδο του Άουσβιτς στο ανθρακωρυχείο. Υπήρχαν πάνω από 800 κρατούμενοι στο υποστρατόπεδο του Άουσβιτς. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, στην περιοχή λειτουργούσε παράρτημα του Λαϊκού Στρατού.
Η περίοδος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια εμπόδισαν την κοινωνική δραστηριότητα και την αυτοδιοίκηση. Μόνο η περαιτέρω ανάπτυξη του Ανθρακωρυχείου Γιανίνα προκάλεσε μια νέα εισροή πληθυσμού στην περιοχή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απόκτηση των δικαιωμάτων της πόλης το 1969 από το Μικρό Λίμπιονς, το όνομα του οποίου άλλαξε σε απλά Λίμπιονς. Η πόλη απορρόφησε τον γειτονικό οικισμό Μεγάλο Λίμπιονς.
Επί του παρόντος, οι πόλεις και τα χωριά της Γκμίνα Λίμπιονς περιλαμβάνουν την ίδια την πόλη Λίμπιονς και δύο χωριά, το Ζάρκι και το Γκρόμιετς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Ελάσσονος Πολωνίας
Κουρτακόν
Το Κουρτακόν (γαλλικά: Courtacon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουρτακοναί (γαλλικά: Courtaconnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βίλλα ντι Κιαβέννα
Η Βίλλα ντι Κιαβέννα (ιταλικά: Villa di Chiavenna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραλία γυμνιστών
εναλλ.=|μικρογραφία|Παραλία Χόλοβερ στην [[Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών.]] μικρογραφία|Το τελευταίο κομμάτι του ανατολικού τμήματος της παραλίας του Πλακιά στα νότια του Νομού Ρεθύμνης στην [[Κρήτη που χρησιμοποιείται κυρίως από τουρίστες για γυμνισμό.]] Μία παραλία γυμνιστών είναι μία παραλία όπου οι χρήστες έχουν την ελευθερία να είναι γυμνοί. Στις παραλίες γυμνιστών συνήθως επικρατεί η μικτή κολύμβηση. Τέτοιες παραλίες είναι συνήθως σε δημόσια γη και οποιοδήποτε μέλος της κοινωνίας επιτρέπεται να τις χρησιμοποιεί χωρίς διάκριση στις προσωπικές του πεποιθήσεις. Σε αντίθεση με ένα θέρετρο γυμνιστών ή εγκατάσταση, συνήθως δεν απαιτείται συνδρομή ή αξιολόγηση για τη χρήση της παραλίας. Οι παραλίες γυμνιστών μπορεί να είναι επίσημες (νόμιμα εγκεκριμένες), ανεπίσημες (ανεκτές από κατοίκους και τις αρχές επιβολής του νόμου) ή παράνομες αλλά τόσο απομονωμένες ώστε να ξεφύγουν από την επιβολή.
Σε ορισμένες χώρες, οι παραλίες γυμνιστών είναι σχετικά λίγες και συνήθως σε κάποια απόσταση από τις πόλεις και η πρόσβαση είναι μερικές φορές πιο δύσκολη από ότι σε μία κανονική παραλία και οι εγκαταστάσεις σε αυτές τις παραλίες τείνουν να είναι συνήθως ανύπαρκτες με μερικές αξιοσημείωτες εξαιρέσεις. Σε άλλες χώρες, όπως η Δανία, οι περισσότερες παραλίες είναι προαιρετικής ένδυσης. Η γυμνή κολύμβηση είναι μία από τις πιο κοινές μορφές δημόσιας γύμνιας. Η παραλία γυμνιστών δεν πρέπει να συγχέεται με μία παραλία που επιτρέπεται το τόπλες, όπου δεν απαιτείται ενδυμασία στο πάνω μέρος του σώματος για γυναίκες ή άνδρες, αν και απαιτείται μαγιό που καλύπτει την περιοχή των γεννητικών οργάνων, τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες.
Οι παραλίες γυμνιστών τείνουν να είναι χωριστές ή απομονωμένες φυσικά από μη γυμνιστικές περιοχές κολύμβησης. Σε άλλες περιπτώσεις, οι άνθρωποι διατηρούν έναν άνετο χώρο μεταξύ των χρηστών της παραλίας. Το Συχνά χρησιμοποιείται σήμανση για να προειδοποιεί τους μη οικείους χρήστες της παραλίας σχετικά με τις ειδικά διαμορφωμένες περιοχές στην παραλία. Αυτό ικανοποιεί τα άτομα που δεν νιώθουν άνετα με τη γύμνια, καθώς και τους χρήστες παραλιών γυμνιστών που δεν τους αρέσει να παρακολουθούνται από ντυμένα άτομα, ιδίως όσους ασχολούνται με την ηδονοβλεψία.
Νομική υπόσταση
δεξιά|μικρογραφία| Ταμπέλα στην παραλία στο [[Καπ ντ’Αγκντ|Καπ ντ'Αγκντ της Γαλλίας, όπου ενημερώνει ότι ο γυμνισμός είναι υποχρεωτικός σε αυτήν την παραλία. ]] Οι περισσότερες παραλίες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των παραλιών γυμνιστών, βρίσκονται σε δημόσια γη. Αυτό σημαίνει ότι παρόλο που τα ιδιωτικά θέρετρα και τα ξενοδοχεία που γειτνιάζουν με μία παραλία μπορούν να περιβάλλουν την περιουσία τους πίσω από φράχτες με ελεγχόμενη πρόσβαση, οι περισσότερες χώρες δεν επιτρέπουν την ιδιωτική ιδιοκτησία της πραγματικής παραλίας. Έτσι, ενώ ένα θέρετρο μπορεί να ελέγχει την πρόσβαση και να θέτει πρότυπα ένδυσης στην ιδιοκτησία του, αυτά τα πρότυπα δεν θα ισχύουν απαραίτητα για την ίδια την παραλία, η οποία παραμένει να υπόκειται στους τοπικούς νόμους ή έθιμα και η πρόσβαση του κοινού στην παραλία παραμένει συνήθως χωρίς περιορισμούς. Αυτό ισχύει, για παράδειγμα, στα νησιά της Καραϊβικής, του Μεξικού και της Φλόριντα. Στην παραλία Σέβεν Μάιλ στο Νεγκρίλ της Τζαμάικας, για παράδειγμα, παρόλο που η παραλία είναι γεμάτη με ιδιωτικά θέρετρα με φράχτες μέχρι την άμμο/ακτογραμμή, η ίδια η παραλία είναι ανοιχτή για το κοινό. Αν και τα πραγματικά πρότυπα ένδυσης ποικίλλουν από θέρετρο σε θέρετρο, η περιοχή της παραλίας χαρακτηρίζεται επίσημα ως «topfree» και η πρόσβαση του κοινού είναι ελεύθερη.
Η Διεθνής Ομοσπονδία Γυμνιστών (ΔΟΓ)έχει αναπτύξει έναν κώδικα δεοντολογίας ή εθιμοτυπία, για χρήση από τις οργανώσεις-μέλη. Η εθιμοτυπία της παραλίας γυμνιστών ΔΟΓ απαιτεί την αποφυγή κάθε μορφής σεξουαλικής παρενόχλησης και σεξουαλικής δραστηριότητας, όπως ο αυνανισμός ή η συνουσία. Δεν επιτρέπεται η θηρευτική συμπεριφορά, ούτε η μη εξουσιοδοτημένη φωτογραφία. Σε γενικές γραμμές, τα πρότυπα απαιτούν τον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής άλλων επισκεπτών. Το επίμονο κοίταγμα αποδοκιμάζεται από τον κανόνα και την κοινωνική πίεση.
Ωστόσο, σε αντίθεση με τα θέρετρα γυμνιστών και τα ξενοδοχεία, τα οποία μπορούν να επιβάλουν άμεσα και αποτελεσματικά πρότυπα συμπεριφοράς στην ιδιοκτησία τους, οι περισσότερες παραλίες γυμνιστών βρίσκονται σε δημόσια γη, καθιστώντας την επιβολή των προτύπων εθιμοτυπίας παραλιών γυμνιστών πιο προσωπική υπόθεση, υπό την επιφύλαξη της τοπικής νομοθεσίας. Τα πρότυπα συμπεριφοράς έχουν διαφορετικές μορφές σε διαφορετικές χώρες. Εκτός από το γεγονός ότι οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν την παραλία γυμνιστών περιμένουν να βρουν γυμνούς ανθρώπους στην παραλία, εξακολουθούν να ισχύουν οι περισσότεροι τοπικοί νόμοι και έθιμα.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία| Vintage εικόνα [[Γερμανία|γερμανών γυμνιστών, 1984. ]] Κατά τη διάρκεια μίας κρουαζιέρας στην Αδριατική το 1936, ο Βασιλιάς Εδουάρδος Η' και η ερωμένη του Γουάλις Σίμπσον σταμάτησαν σε μία παραλία στο νησί Ραμπ, όπου ο Βασιλιάς έλαβε ειδική άδεια από την τοπική κυβέρνηση να κολυμπήσει γυμνός, ορίζοντας έτσι την πρώτη επίσημη παραλία γυμνιστών στον κόσμο. Οι παραλίες γυμνιστών έγιναν δημοφιλείς τη δεκαετία του 1950 κατά μήκος των γαλλικών ακτών και έκτοτε εξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο, αν και εξακολουθούν να είναι λίγες και πολύ μακριά. Ορισμένες παραλίες γυμνιστών αποτελούν μέρος μιας μεγαλύτερης γυμνής περιοχής, όπως η περιοχή Καπ ντ'Αγκντ. Οι περισσότερες παραλίες στη Δανία και ορισμένες παραλίες στη Νορβηγία είναι προαιρετικής ένδυσης. Στη Γερμανία υπάρχουν περιοχές προαιρετικής ένδυσης για ηλιοθεραπεία σε δημόσια πάρκα, π.χ. στο Μόναχο και στο Βερολίνο. Οι παραλίες σε ορισμένους προορισμούς διακοπών, όπως η Κρήτη, είναι επίσης προαιρετικής ένδυσης, εκτός από ορισμένες κεντρικές αστικές παραλίες. Υπάρχουν δύο παραλίες προαιρετικής ένδυσης σε κεντρική τοποθεσία στη Βαρκελώνη.
Αν και οι ελεύθερες παραλίες αναπτύχθηκαν χωριστά από τα εθνικά γυμνιστικά σώματα, ορισμένοι από αυτούς τους οργανισμούς ενδιαφέρθηκαν και βοήθησαν στην προστασία τους νόμιμα και μέσω της δημοσίευσης κατευθυντήριων γραμμών αποδεκτής συμπεριφοράς. Στη Βόρεια Αμερική, το Free Beach Movement ήταν το όνομα μιας ομάδας που ήταν αντίθετη προς την κατεύθυνση της επίσημης οργάνωσης γυμνιστών, της Αμερικανικής Ένωσης για τη Γυμνική Αναψυχή, και ίδρυσε το αντίπαλο σώμα The Naturist Society. Ιδρύθηκαν επίσης οργανώσεις και ενώσεις ελεύθερων παραλιών, όπως η Naturist Action Committee, λόμπι για την κατάργηση νόμων που απαγορεύουν το γυμνό κολύμπι και την ηλιοθεραπεία ή την αύξηση του αριθμού των παραλιών γυμνιστών και μερικές φορές για τη βελτίωση των ανέσεων σε παραλίες γυμνιστών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυμνική αναψυχή
Γουλιέλμος του Λίμπουργκ
Ο Γουλιέλμος, γερμ. Wilhelm von Limburg (άκμασε 1422-1498) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν κόμης του Λίμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έμπερχαρντ κόμη του Λίμπουργκ και της Ποντσέτας του Σάφενμπεργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή του Λίμπουργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Κουρτρί
Το Κουρτρί (γαλλικά: Courtry) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουρτριζιέν (γαλλικά: Courtrysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βίλλα ντι Τιράνο
Η Βίλλα ντι Τιράνο (ιταλικά: Villa di Tirano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Κοινότητα Σταβιών
Η Κοινότητα Σταβιών είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 σύμφωνα με τον οποίο ο οικισμός Στάβγιες ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Το 1940 μετά την διόρθωση του οικισμού σε Στάβιαι μετονομάστηκε και η κοινότητα. Εκτός από την έδρα της η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Ιωάννης, Ακάμωτος, Καπετανιανά και Φουρνοφάραγγον. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Δασκαλάκη.
Κοινοτάρχες Σταβιών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σταβιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Κουρτομέρ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Κουρτομέρ (γαλλικά: Courtomer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουρτομερουά (γαλλικά: Courtomerois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φελίπε Ντρούγκοβιτς
Ο Φελίπε Ντρούγκοβιτς Ρονκάτο είναι Βραζιλιάνος οδηγός αγώνων που αγωνίζεται στη Φόρμουλα 2 με την MP Motorsport. Είναι ο πρωταθλητής του Euroformula Open το 2018 και ο πρωταθλητής της Φόρμουλα 2 το 2022.
Καρτ
Γεννημένος στο Μαρινγκά της Βραζιλίας, ο Ντρούγκοβιτς αγωνίστηκε σε πολλά πρωταθλήματα καρτ σε ολόκληρη τη Βραζιλία και την Ευρώπη, παίρνοντας σημαντικές νίκες σε πρωταθλήματα.
MRF Challenge
Ο Ντρούγκοβιτς επίσης συμμετείχε στο MRF Challenge, τερματίζοντας τέταρτος συνολικά. Την επόμενη χρονιά, κατέκτησε τον τίτλο παίρνοντας 10 νίκες από τους 16 αγώνες που διεξήχθησαν εκείνη τη σεζόν με δύο αγώνες να απομένουν.
Euroformula Open
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/80/Euroformula_Open-Team_RP_Motorsport_%283%29.jpg/220px-Euroformula_Open-Team_RP_Motorsport_%283%29.jpg|μικρογραφία| Ντρούγκοβιτς στο Euroformula Open το 2017 Ο Ντρούγκοβιτς έκανε το ντεμπούτο του στον τελευταίο γύρο του 2017 ως φιλοξενούμενος οδηγός για την RP Motorsport, σημειώνοντας την pole. Παρά ένα λάθος στον πρώτο αγώνα, κατάφερε να κερδίσει στον δεύτερο. Την επόμενη χρονιά, επανενώθηκε με την RP για να διεκδικήσει το πρωτάθλημα με πλήρη απασχόληση. Συνέχισε να κυριαρχεί στο πρωτάθλημα τερματίζοντας στο βάθρο σε όλους τους αγώνες, παίρνοντας δεκατέσσερις νίκες και κατακτώντας τον τίτλο στη Μόντσα με δύο γύρους να απομένουν.
Pro Mazda
Μετά τους τραυματισμούς που υπέστη ο Harrison Scott στο Τορόντο, ο Φελίπε επιστρατεύτηκε από το RP για να τον αντικαταστήσει για τον γύρο στο Mid-Ohio το 2018.
GP3 Series
Τον Νοέμβριο του 2018, ο Ντρούγκοβιτς συμμετείχε στα τελικά τεστ των οδηγών στη Γιάς Μαρίνα με την ART Grand Prix. Όρισε τον 11ο και τον 17ο ταχύτερο χρόνο την Ημέρα 1 και Ημέρα 2 αντίστοιχα.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/FIA_F3_Austria_2019_Nr._30_Drugovich.jpg/220px-FIA_F3_Austria_2019_Nr._30_Drugovich.jpg|μικρογραφία| Ο Φελίπε με την Carlin το 2019 Τον Φεβρουάριο του 2019, η Carlin Buzz Racing επιβεβαίωσε ότι ο Ντρούγκοβιτς θα έτρεχε μαζί τους Λόγκαν Σάρτζεντ και Τεπέι Νατόρι. Η σεζόν ήταν δύσκολη, σημειώνοντας τους μόνους του βαθμούς στον γύρο της Ουγγαρίας στην 6η θεση. Σκόραρε οκτώ βαθμούς και ολοκλήρωσε τη σεζόν στην 16η θέση. Σκόραρε επίσης περισσότερους πόντους από τους δύο συμπαίκτες του μαζί.
2020
Αφού είχε δοκιμάσει μαζί τους στα τέλη τις σεζόν, ο Φελίπε υπέγραψε με τη MP Motorsport για το 2020, με συμπαίκτη τον Νομπαχάρου Ματουσίτα. Η σεζόν ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει τον Μάρτιο, αλλά καθυστέρησε λόγω της πανδημίας COVID-19. Ο Ντρούγκοβιτς εντυπωσίασε στον ντεμπούτο του στον πρώτο αγώνα στο Red Bull Ring, προκρίνοντας 2ος πίσω από τον Γκουάνγιου Τζόου. Ο Ντρούγκοβιτς έπεσε στην τέταρτη θέση στον πρώτο γύρο, δέχοντας προσπέραση από τους Κάλουμ Άιλοτ και Μικ Σουμάχερ. Δεν μπόρεσε να κρατήσει τον ρυθμό του, τερματίζοντας τελικά 8ος. Ωστόσο, αυτό το αποτέλεσμά του του έδωσε την Pole για τον επόμενο αγώνα. Έμεινε μακριά από τους υπόλοιπους, κερδίζοντας τον αγώνα. Ο Ντρούγκοβιτς είχε ένα κακό Σαββατοκύριακο στον δεύτερο γύρο στο Red Bull Ring, κατατάχθηκε στην 10η και τερμάτισε στην 13η και στους δυο αγώνες.
Ο Ντρούγκοβιτς κατατάχθηκε στην 18η θέση στο Hungaroring. Επιχείρησε μια στρατηγική ελαστικών διαφορετική από τους πρωτοπόρους. Είχε καλύτερη διαχείριση ελαστικών και ανέβηκε γρήγορα στην κατάταξη, τερματίζοντας τελικά πέμπτος. Κατά τη διάρκεια του αγώνα σπριντ, είχε μια κάκιστη εκκίνηση πέφτοντας προς τα πίσω στον πρώτο γύρο. Δεν μπόρεσε να συνέλθει και τερμάτισε τον αγώνα στην 16η θέση. Κατέγραψε την παρθενική του pole position στον επόμενο αγώνα στο Silverstone κερδίζοντας τον Άιλοτ. Δεν κατάφερε να το μετατρέψει σε νίκη, ολισθαίνοντας στην έβδομη θέση. Για τον αγώνα σπριντ εκκίνησε από την δεύτερη, αλλά δέχθηκε προσπέραση γρήγορα από τους Λουί Ντέλετραζ και Κρίστιαν Λούντγκααρντ, τερματίζοντας εντέλει στην 6η. Στο δεύτερο Σαββατοκύριακο του Silverstone, κατάφερε να διεκδικήσει μόνο έναν βαθμό, τερματίζοντας δέκατος στον αγώνα feature από τη δωδέκατη θέση στο grid. Στον πρώτο αγώνα της Βαρκελώνης ξεκίνησε από την 4η αλλά δέχθηκε και πάλι προσπέραση, αυτή την φορά από τον Σουμάχερ. Στον 24ο γύρο, ακολουθώντας μια καλή στρατηγική pit stop, ο Φελίπε πέρασε τον Ρόμπερτ Σβάρτσμαν για την δεύτερη θέση, αλλά έναν γύρο αργότερα ο Γκουιλιάνο Αλεζί έβγαλε το αυτοκίνητο ασφαλείας. Ο Ντρούγκοβιτς μπήκε στα pit για πιο φρέσκα ελαστικά, αλλά δεν μπόρεσε να ανακτήσει τις χαμένες θέσεις. Τελικά τερμάτισε έβδομος. Είχε καλύτερη τύχη στον αγώνα σπριντ όμως. Ξεκινώντας δεύτερος, είχε καλύτερη εκκίνηση προσπερνώντας τον Λούκα Γκιότο πριν την πρώτη στροφή. Ο ρυθμός του ήταν εξαιρετικός, κερδίζοντας με διαφορά 9,5 δευτερολέπτων.
Ο Φελίπε προκρίθηκε πέμπτος στο Σπα, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν ένα δύσκολο σαββατοκύριακο για αυτόν. Στον 4ο γύρο, ενώ πάλευε για την έβδομη θέση, συγκρούστηκε με τον συμπαίκτη του Ματουσίτα, ο Ιάπωνας οδηγός χτύπησε στον τοίχο και αποσύρθηκε επί τόπου. Με τον Ντρούγκοβιτς να χάνει το φτερό του στην πορεία. Τελικά τερμάτισε τον αγώνα στην τελευταία θέση. Τερμάτισε το σπριντ στην 13η θέση. Ακολούθησε και άλλο ένα φτωχό Σαββατοκύριακο στη Μόντσα. Τερμάτισε 16ος μετά από μια κακή εκκίνηση στον αγώνα μεγάλου μήκους και αποσύρθηκε στον αγώνα σπριντ, αφού ο Ροί Νισσάνι τον χτύπησε στο πίσω του αμαξιού του ενώ ήταν στην δεκάδα. Είδε ένα καλύτερο σαββατοκύριακο στο Μουτζέλο βελτιώνοντας μια θέση στον πρώτο γύρο του πρώτου αγώνα ξεκινώντας από την 5η. Όταν ο Αλεζί έβγαλε το αυτοκίνητο ασφαλείας, ο Φελίπε μπήκε pit για πιο φρέσκα ελαστικά που τον άφησαν κάτω στην 13η θέση. Ωστόσο, κατάφερε να αντεπιτεθεί για να φτάσει στην τρίτη θέση στον 31ο γύρο. Δυστυχώς, στον τελευταίο γύρο, ο Ντέλετραζ του άρπαξε τη θέση του βάθρου και έτσι ο Drugovich κατατάχθηκε τέταρτος. Ο Ντρούγκοβιτς έτρεχε άνετα στους 8 κορυφαίους στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα σπριντ, ωστόσο αντιμετώπισε πρόβλημα με το αυτοκίνητο. Προσπεράστηκε γρήγορα στα τελευταία στάδια και τερμάτισε 15ος.
Ο Ντρούγκοβιτς είχε άλλο ένα κακό Σαββατοκύριακο και στο Σότσι. Χτυπήθηκε από πίσω στον 1ο γύρο, και με υπερβολική ζημιά, δεν μπόρεσε να συνεχίσει. Ο αγώνας σπριντ του θα ήταν εξίσου φρικτός, τερματίζοντας τελευταίος σε έναν αγώνα με κόκκινη σημαία, αφού ο είχε προβλήματα με τις αλλαγές στα πεντάλ του τιμονιού του. Ο Ντρούγκοβιτς τερμάτισε δεύτερος στης κατατακτήριες του πρώτου γύρου στο Μπαχρέιν και κατάφερε να προσπεράσει  τον Άιλοτ στην πρώτη στροφή. Παρά το γεγονός ότι ο Άιλοτ τον έκανε undercut κατά τη διάρκεια των pit stop, ο Ντρούγκοβιτς κατάφερε να τον περάσει ξανά στον 20ο γύρο. Ως εκ τούτου, κέρδισε τον πρώτο του αγώνα μεγάλου μήκους με 14 δευτερόλεπτα από τον δεύτερο Άιλοτ. Ξεκίνησε όγδοος στον αγώνα σπριντ, όπου και εκεί τερμάτισε. Για τον δεύτερο γύρο του Μπαχρέιν, προκρίθηκε πέμπτος και θα ήταν σε μάχη για το προβάδισμα στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Τελικά τερμάτισε 4ος. Ωστόσο, ο Νικίτα Μαζέπιν τιμωρήθηκε για όρια πίστας ενώ αμυνόταν ενάντια στους Γιούκι Τσουνόντα και τον ίδιο. Αυτό σήμανε ότι προβιβάστηκε στην 3η θέση. Ολοκλήρωσε τη σεζόν με έναν βαθμό στην 8η θέση στον αγώνα σπριντ. Συνολικά, ο τελείωσε την παρθενική του εκστρατεία στην 9η θέση με 121 πόντους. Πέτυχε συνολικά τρεις νίκες, μια pole και έναν ταχύτερο γύρο μαζί με τέσσερα βάθρα.
2021
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/2021_British_Grand_Prix_%2851350011984%29.jpg/220px-2021_British_Grand_Prix_%2851350011984%29.jpg|μικρογραφία| Ο Ντρούγκοβιτς οδηγεί το 2021 Ο Ντρούγκοβιτς υπέγραψε με την Virtuosi Racing για το 2021, μαζί με τον Κινέζο οδηγό Γκουάνγιου Τζόου.
Ο Ντρούγκοβιτς τερμάτισε στις ελεύθερες δοκιμές για τον εναρκτήριο αγώνα στην πρώτη θέση. Θα το συνέχιζε αυτό με μια εντυπωσιακή τρίτη θέση στις κατατακτήριες Για τον πρώτο αγώνα σπριντ, ήταν στην δεκάδα μέχρι που αναγκαστικέ να μπει στα πιτ λόγο ζημίας στο μπροστινό φτερό. Τερμάτισε στην 16η θέση. Στην αρχή του δεύτερου σπριντ κέρδισε εννέα θέσεις στους αρχικούς γύρους, βάζοντας τον μέχρι την 5η. Δυστυχώς, ένα αυτοκίνητο ασφαλείας αργά στον αγώνα, απέτρεψε τις προσπάθειές του, καθώς οι οδηγοί που μπήκαν για καινούργια ελαστικά τον πέρασαν και τον έριξαν στην 14η. Ο Ντρούγκοβιτς έκανε μια προσπέραση στον συμπαίκτη Τζόου στον πρώτο γύρο του μεγάλου αγώνα, αλλά έμεινε στην τρίτη αφού τον προσπέρασε ο Όσκαρ Πιάστρι. Μετά από επανεκκίνηση ενός αυτοκινήτου ασφαλείας, ο Ντρούγκοβιτς έπεσε και τερμάτισε στην 8η θέση, αλλά υποβιβάστηκε μια θέση λόγω παράβασης στην διαδικασία του αυτοκινήτου ασφαλείας. Ο Ντρούγκοβιτς προκρίθηκε ένατος στο Μονακό, ξεκινώντας δεύτερος για το πρώτο σπριντ. Τον πέρασε ο Κρίστιαν Λούντγκαρντ στην αρχή του αγώνα, αλλά στα μισά του αγώνα, βρέθηκε στη δεύτερη θέση καθώς ο Δανός οδηγός αποσύρθηκε με πρόβλημα στον κινητήρα. Τερμάτισε στη συνέχεια σε αυτή τη θέση, παίρνοντας το πρώτο του βάθρο της σεζόν. Για τον δεύτερο βρεγμένο αγώνα σπριντ, στον 11ο γύρο, βγήκε ένα εικονικό αυτοκίνητο ασφαλείας και ο Ντρούγκοβιτς μαζί με τον Τζόου, φόρεσαν slick ελαστικά. Δεν απέδωσε, και μόλις λίγους γύρους αργότερα ο Ντρούγκοβιτς επέστρεψε στα pit για να ξαναβάλει βρεγμένα, τερματίζοντας στην 14η. Κατά τη διάρκεια του αγώνα της κυριακής, ο Ντρούγκοβιτς μπήκε νωρίς στον 10ο γύρο επιχειρώντας μια εναλλακτική στρατηγική. Αυτή θα ήταν μια επιτυχημένη στρατηγική και μετά από ατυχίες από πλευράς Σβάρτσμαν και Τίκτουμ, καταλήγοντας στην 3η.
Ο Ντρούγκοβιτς προκρίθηκε ενδέκατος για τον αγώνα στο Μπακού. Στον πρώτο γύρο του πρώτου σπριντ, ο Ντρούγκοβιτς χτύπησε τον Πιάστρι, ο οποίος με τη σειρά του έβαλε τον Λοούσον στον τοίχο. Οι αγωνοδίκες έκριναν τον Ντρούγκοβιτς υπεύθυνο για το περιστατικό και του επιβλήθηκαν ποινή δέκα δευτερολέπτων. Τερματίζοντας στην 14η. Στο Σίλβερστοουν τερμάτισε στις κατατακτήριες στην έκτη θέση. Κέρδισε μια θέση στην εκκίνηση του πρώτου σπριντ. Ο υπόλοιπος αγώνας του θα ήταν ήσυχος και θα τερμάτιζε στην 4η. Τερμάτισε έκτος στο δεύτερο σπριντ πιέζοντας τον Βίπς στα τελευταία στάδια του αγώνα. Στον κυριακάτικο αγώνα τερμάτισε στην 6η θέση.
Ο Ντρούγκοβιτς προκρίθηκε πέμπτος στη Τζέντα. Ξεκινώντας έκτος στο πρώτο σπριντ, ολοκλήρωσε τον αγώνα στην τέταρτη μετά από προσπεράσεις στο πρώτο γύρο σε Πουρσαίρ και Μπόσουνγκ. Ο Φελίπε έμοιαζε να τερματίζει στην δεκάδα στο δεύτερο σπριντ, αλλά υπέστη ζημιά όταν ο Βίπς τον ακούμπησε από πίσω, αφήνοντας τον στη 10η θέση μετά από πολλαπλές ποινές από άλλους οδηγούς. Ο κυριακάτικος αγώνας τέλειωσε νωρίτερα λόγο πολλαπλών κοκκινιών σημαιών με τον Ντρούγκοβιτς να τερματίζει στην 5η. Στον τελευταίο γύρο στη Γιάς Μαρίνα, προκρίθηκε όγδοος. Έκανε μια καλή εκκίνηση στο πρώτο σπριντ, για να περάσει τον Τίκτουμ και να πάρει την δεύτερη θέση. Ο Φελίπε τερμάτισε πέμπτος στο δεύτερο σπριντ. Στον μεγάλο αγώνα, ο Ντρούγκοβιτς μαζί με τον Πουρσαίρ ακολούθησαν την εναλλακτική στρατηγική μπαίνοντας στα πιτ αργότερα στον αγώνα. Μια ελαφρώς αργή στάση για τον Πουρσαίρ είδε τον Ντρούγκοβιτς να τον προσπερνά έγκαιρα λίγο πριν κληθεί το εικονικό αυτοκίνητο ασφαλείας. Στον προτελευταίο γύρο, ο Ντρούγκοβιτς πέρασε τον Σβάρτσμαν για την τρίτη και σφράγισε τη σεζόν με ένα άλλο βάθρο. Η καλή του εμφάνιση στο Άμπου Ντάμπι τον οδήγησε να περάσει τον Λίαμ Λοούσον στην όγδοη θέση της βαθμολογίας, με 105 βαθμούς και βοήθησε την UNI-Virtuosi περάσει την Carlin για την δεύτερη στην κατάταξη ομάδων.
2022
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/74/FIA_F2_Austria_2022_Nr._11_Drugovich.jpg/220px-FIA_F2_Austria_2022_Nr._11_Drugovich.jpg|μικρογραφία| Ο Ντρούγκοβιτς αγωνίζεται για την MP Motorsport κατά τη διάρκεια του αγώνα στην Αυστρία Ο Ντρούγκοβιτς επέστρεψε στη MP Motorsport για το 2022, αυτή τη φορά συνεργαζόμενος με τον απόφοιτο της Φόρμουλα 3 Κλεμέν Νοβαλάκ.
Ο Ντρούγκοβιτς σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο στις χειμερινές δοκιμές στο Μπαχρέιν. Θα το ακολουθούσε αυτό τερματίζοντας και έτσι στις ελεύθερες. Ωστόσο, προκρίθηκε μόνο στη δέκατη θέση, αλλά παρόλα αυτά, θα ξεκινούσε πρώτος στον σαββατιάτικο αγώνα. Είχε μια αισχρή εκκίνηση, πέφτοντας στην έκτη. Σύντομα όμως πέρασε τον Τζέικ Χιόυζ στον τρίτο γύρο για να κερδίσει μια θέση και να τερματίσει πέμπτος. Στον κυριακάτικο αγώνα έπεσε στη 15η θέση και μπήκε νωρίς στο pit για πιο μαλακά ελαστικά. Σύντομα προήχθη στη δεύτερη θέση πίσω από τον Αγιούμου Ιβάσα που δεν είχε μπει ακόμα, αλλά στον 17ο γύρο τον προσπέρασε ο Πουσαίρ. Ο Ντρούγκοβιτς δέχθηκε προσπεράσεις από μερικούς ακόμη οδηγούς με πιο φρέσκα ελαστικά και τελικά τερμάτισε έκτος. Στην Τζεντα ο Ντρούγκοβιτς κατάφερε να πάρει την δεύτερη του pole. Είχε έναν ήσυχο αγώνα και τερμάτισε στην τέταρτη, αλλά μετά από ποινή του Χιούζ ανέβηκε στην τρίτη Κυριάρχησε τον αγώνα της Κυριακής κερδίζοντας με διαφορά δύο δευτερολέπτων, παρά το γεγονός ότι ο Ρίτσαρντ Φερσούρ τον προλάβανε στους τελευταίους γύρους. Αυτό του επέτρεψε να πάρει το προβάδισμα στο πρωτάθλημα για πρώτη φορά, προηγούμενος με 26 πόντους.
Ο Ντρούγκοβιτς προκρίθηκε στην 12η θέση στον επόμενο αγώνα. Ωστόσο, στον αγώνα σπριντ, έκανε μια γρήγορη εκκίνηση, περνώντας πέντε μονοθέσια για να πάρει την έβδομη θέση στον πρώτο γύρο. Στη συνέχεια πέρασε τον Μποσούνγκ που αποσυρόταν και στη συνέχεια στον τελευταίο γύρο, πέρασε τον Λόγκαν Σάρτζέντ για να πάρει την πέμπτη θέση. Ο Ντρούγκοβιτς επιχείρησε μια στρατηγική ξεκινώντας από τα σκληρά. Δυστυχώς, ένα αυτοκίνητο ασφαλείας στον 8ο γύρο του το κατέστρεψε και δεν μπόρεσε να απομακρυνθεί γρήγορα από τους υπόλοιπους δρομείς. Ο Ντρούγκοβιτς κατάφερε να μπεί κάτω από το αυτοκίνητο ασφαλείας ακριβώς στο τέλος, δίνοντας τον έναν πόντο τερματίζοντας στη 10η θέση. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο Πουσαίρ κέρδισε τον μεγάλο αγώνα, ο Ντρούγκοβιτς έχασε το προβάδισμα του πρωταθλήματος και έπεσε στη δεύτερη θέση.
Μετά τον 13ο γύρο στη Μόντσα, ο Ντρούγκοβιτς κατέκτησε το Πρωτάθλημα Οδηγών Φόρμουλα 2 για το 2022.
Φόρμουλα 1
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2022, δύο ημέρες μετά τη κατάκτηση του πρωταθλήματος της Φόρμουλας 2, ο Ντρούγκοβιτς ανακοινώθηκε ως το πρώτο μέλος του νεοσύστατου Προγράμματος Ανάπτυξης Οδηγών της AMF1, καθώς και ως μέλος του εφεδρικού ρόστερ οδηγών της Aston Martin. Θα οδηγήσει στις πρώτες ελεύθερες δοκιμές στο Αμπού Ντάμπι με την ομάδα. Είχε την πρώτη του επαφή με ένα μονοθέσιο της Φόρμουλα 1 όταν δοκίμασε το AMR21 στο Σίλβερστοουν στις αρχές Νοεμβρίου, στο οποίο τον βοήθησε να αποκτήσει τους απαιτούμενους πόντους για την απόκτηση superlicence και να οδηγήσει στις ελεύθερες δοκιμές στο Γκραν Πρι του Άμπου Ντάμπι. Ο Ντρούγκοβιτς έλαβε επίσης μέρος στις δοκιμές μετά τη σεζόν στο Άμπου Ντάμπι, οδηγώντας την Aston Martin.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Βραζιλιάνοι οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Φεμινιστές κατά της Λογοκρισίας
Ιδρύθηκε αρχικά ως απάντηση στην προσπάθεια διαβίβασης ενός ψηφίσματος στην ετήσια γενική συνέλευση του Εθνικού Συμβουλίου Πολιτικών Ελευθεριών το 1989 που καταδίκαζε την πορνογραφία. Με πρωτοπόρους τους Βρετανούς ακτιβιστές Λίντα Σεμπελ (Linda Semple) και Ροζ Κάβενυ (Roz Kaveney), διοργανώθηκαν συναντήσεις φεμινιστών στο Λονδίνο ώστε να αρχίσει η σύνταξη εγγράφων και να προωθήθει μια φεμινιστική θέση με στόχο την υπεράσπιση της ελεύθερης της έκφρασης.
Η οργάνωση είναι μη χρηματοδοτούμενη και δεν έχει προσωπικό ή μισθωμένα γραφεία. Μεμονωμένα μέλη γράφουν παρατηρήσεις και επιστολές σε κυβερνητικά όργανα, καθώς και άλλες δημοσιεύσεις σε εφημερίδες και αλλού. Εκπρόσωποι της οργάνωσης έχουν συγγράψει αρκετά βιβλία, έχουν παρουσιάσει ερευνητικές μελέτες, αναλύσεις και προσωπικές εμπειρίες που σχετίζονται με τη λογοκρισία και με την πορνογραφία. Είναι διατεθειμένοι να μιλήσουν δημόσια για να υπερασπιστούν τις θεμελιώδεις αρχές της οργάνωσης,   όπως σε πανεπιστημιακές διαλέξεις και σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.
Είναι ένα από τα μέλη του δικτύου "Backlash", που ιδρύθηκε το 2005 και υπερασπίζεται την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, με στόχο με παρουσιάσει τις θέσεις της σχετικά με προτεινόμενο νόμο για την ποινικοποίηση της κατοχής εικόνων που θεωρούνται "ακραία πορνογραφικές". Οι "Φεμινιστές κατά της Λογοκρισίας" έπειτα από αίτημα της βρετανικής κυβέρνησης, συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις σχετικά με αυτό το νόμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φεμινισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Οργανισμοί με βάση το Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Ελευθερία του λόγου
Κομητεία του Ναμύρ
Πρώτα χρόνια
Η πόλη του Ναμύρ βρίσκεται σε έναν βραχώδη λόφο ανάμεσα στους ποταμούς Σάμπρ και Μιούς, στην περιοχή έχουν βρεθεί αμέτρητα προϊστορικά αντικείμενα. Ο πρώτος που κάνει αναφορά για το Ναμύρ επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορία το δεύτερο μισό του 1ου αιώνα π.χ. ήταν ο Ιούλιος Καίσαρ στο έργο του "Απομνημονεύματα για το Γαλατικό πόλεμο". Ο Ιούλιος Καίσαρας περιγράφει τους κατοίκους με την ονομασία "Αντουατούκι" και τους αναφέρει σαν απογόνους των Κίμβριων και των Τευτόνων. Οι Ρωμαίοι την εποχή του Καίσαρα κατέκτησαν αμέτρητους οικισμούς και κάστρα γύρω από το Ναμύρ, μετά από πολλές νίκες ενσωμάτωσαν ολόκληρη την περιοχή του σημερινού Βελγίου στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η Μεσαιωνική κομητεία του Ναμύρ αναφέρει για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής (832). Ο Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας καταγράφει τον Αλβέρτο Α΄ του Ναμύρ σαν κόμη του Ναμύρ για πρώτη φορά.
Μεσαίωνας
thumb|right|250px|Οι κομητείες του Ναμύρ και του Αινώ (1477) Ο Αλβέρτος Γ΄ του Ναμύρ ήταν ο πρώτος κόμης που διεκδίκησε την ηγεσία στο πριγκιπάτο του Στάβελοτ - Μαλμεντί. Μέχρι τις αρχές του 12ου αιώνα το Ναμύρ απειλήθηκε από ισχυρούς γείτονες όπως η Βραβάντη, το Αινώ και η Λιέγη, σημαντικά τμήματα του κατακτήθηκαν από άλλες περιοχές όπως η πόλη του Ντάναντ από την Λιέγη. Από τα μέσα του 12ου αιώνα οι κόμητες προσπάθησαν να ανακτήσουν τις χαμένες περιοχές. Ο Γοδεφρείδος Α΄ του Ναμύρ διεκδίκησε την κομητεία του Λόνγκουι χάρη στον γάμο του με την Ερμενσίντα του Λουξεμβούργου. Ο τελευταίος μεγάλος βασιλιάς από τον Οίκο του Ναμύρ ήταν ο γιος του Γοδεφρείδου Α΄ Ερρίκος Δ΄ του Λουξεμβούργου που κληρονόμησε το Ντουρμπουί, τις Αρδένες και το Λουξεμβούργο. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου Δ΄ ξέσπασε σκληρός πόλεμος για την διαδοχή ανάμεσα στην κόρη του Ερμενσίντα και στον ανιψιό του Βαλδουίνο Ε΄ του Αινώ γιο της αδελφής του Αλίκης του Ναμύρ. Ο Βαλδουίνος Ε΄ δέχτηκε το Ναμύρ ενώ η Ερμενσίντα δέχτηκε το Λουξεμβούργο, το Λαρός και το Ντουρμπουί.
Η κατάσταση παρέμεινε σταθερή μέχρι το 1263, τότε ο Βαλδουίνος Β΄ της Κωνσταντινούπολης πούλησε την κομητεία στον Γκυ, κόμη της Φλάνδρας. Ο Οίκος του Νταμπιέρ διατήρησε την κομητεία μέχρι το 1421, στην συνέχεια πουλήθηκε στον δούκα Φίλιππο Γ΄ τον Αγαθό από τον Οίκο των Βαλουά της Βουργουνδίας. Το Ναμύρ υπό την ηγεσία του Φιλίππου του Αγαθού εντάχθηκε σε μια μεγάλη πολιτική ενότητα με το όνομα Βουργουνδικές Κάτω Χώρες.
Γαλλική κατοχή
thumb|right|250px|Τα σύμβολα της κομητείας του Ναμύρ Χάρη στην σημαντική στρατιωτική σημασία της πόλης όταν κυβερνήθηκε από τους Ισπανούς έγινε στόχος από τους μεγαλύτερους ηγεμόνες. Τα στρατεύματα του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας κατέλαβαν την πόλη μετά από μακρόχρονη και πολύ σκληρή πολιορκία (1692), την πολιορκία επέβλεπε προσωπικά ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας και ο στρατιωτικός του μηχανικός Σεμπαστιάν λε Πρεστρ ντε Βομπάν (1633 - 1707). Σε τρία χρόνια ο Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας σαν πρίγκιπας της Οράγγης κατέλαβε το Ναμύρ (1695). Η Ολλανδική κατοχή δεν κράτησε πολύ, με την Συνθήκη της Ουτρέχτης (1713) οι νότιες Κάτω Χώρες πέρασαν ξανά στην κατοχή των Αψβούργων. Οι Αυστριακοί κυβέρνησαν την πόλη αλλά η Ακρόπολη παρέμενε στα χέρια των Ολλανδών, με τους Αυστριακούς η Ολλανδία επανήλθε σε ειρήνη και ηρεμία. Η κομητεία του Ναμύρ ήταν μια από τις ιδρυτικές επαρχίες των Ηνωμένων Πολιτειών του Βελγίου (1790). Ο Γαλλικός επαναστατικός στρατός κατέλαβε το Ναμύρ (1794) και παρέμεινε υπό Γαλλική κατοχή μέχρι την ήττα του Ναπολέων Α΄ στην Μάχη του Βατερλώ (1815).
Πηγές
Κατηγορία:Δεκαεπτά επαρχίες
Κυβέρνηση Εμμανουήλ Τσουδερού 1941
Κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής κρίσης που ξέσπασε από τον αναπάντεχο θάνατο (αυτοκτονία) του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, ο Βασιλιάς είχε τις επόμενες ημέρες διαβουλεύσεις με διάφορα πολιτικά και στρατιωτικά πρόσωπα, εκ των οποίων κανείς δεν δέχτηκε να αναλάβει τον σχηματισμό κυβέρνησης. Στις 20 Απριλίου, όταν έγινε γνωστή η παράδοση της Στρατιάς της Ηπείρου από τον στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου στους προελαύνοντες Γερμανούς, το κλίμα στην Αθήνα έγινε ακόμα δυσχερέστερο. Ο βασιλιάς τότε, κάλεσε τον Εμμανουήλ Τσουδερό, τραπεζίτη εκ Κρήτης, και του ανέθεσε τον σχηματισμό κυβέρνησης, εντολή που ο Τσουδερός αποδέχτηκε.
Σχεδόν ταυτόχρονα λήφθηκε και η απόφαση της μετεγκατάστασης των Ανωτάτων Αρχών της χώρας (Θρόνος και Κυβέρνηση) στα ελεύθερα ακόμα Χανιά της Κρήτης.
Στις 22 Απριλίου, ο βασιλιάς εκφώνησε από ραδιοφώνου το «Διάγγελμα προς τον Ελληνικόν Λαό», στο οποίο μεταξύ άλλων τόνιζε: «Τα σκληρά πεπρωμένα του πολέμου αναγκάζουν Ημάς σήμερον, όπως ομού μετά του Διαδόχου του Θρόνου και της νομίμου Κυβερνήσεως της Χώρας, απομακρυνθώμεν εξ Αθηνών και μεταφέρωμεν την Πρωτεύουσαν του Κράτους εις Κρήτην, οπόθεν θα δυνηθώμεν να συνεχίσωμεν τον αγώνα... ''...Αγνοούμεν ακόμη υπό ποίας συνθήκας επακριβώς, ευρεθείς ο στρατός της Ηπείρου υπέγραψεν ανακωχήν μετά του εχθρού εν αγνοία Ημών, του Αρχιστρατήγου και της Κυβερνήσεως. Η πράξις αύτη κατ' ουδέν δεσμεύει την ελευθέραν βούλησιν του Έθνους, του Βασιλέως και της Κυβερνήσεως, η οποία συνίσταται εις την συνέχισιν του αγώνος...'' Υποχρεωμένοι προς τον σκοπόν τούτον να μεταβώμεν εις Κρήτην, δεν το πράττομεν ειμή, ίνα ελευθέρως και από ελευθέρας Ελληνικής γης δυνηθώμεν να συνεχίσωμεν τον κατά εισβολέων αγώνα μέχρι της τελικής νίκης...» Τη νύχτα της 22ης προς 23η Μαΐου του 1941, λόγω της Γερμανικής εισβολής στην Κρήτη και της επικείμενης απόβασης στο νησί, η κυβέρνηση και ο βασιλιάς έφυγαν από τις ακτές της Αγίας Ρουμέλης, επιβιβαζόμενοι στο βρεταννικό αντιτορπιλικό "Decoy", με προορισμό το λιμάνι της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου, ενώ στην Ελλάδα ο στρατηγός της συνθηκολόγησης, Γεώργιος Τσολάκογλου, σχημάτιζε την πρώτη δωσιλογική κυβέρνηση της χώρας.
Οι ελληνικές αρχές δεν ήταν καλοδεχούμενες στην Αίγυπτο, λόγω της ουδετερότητας που επεδίωκε να κρατήσει η Αίγυπτος απέναντι στη χιτλερική Γερμανία. Το ίδιο όμως αντέδρασαν στην παραμονή και μεγάλη μερίδα των δημοκρατικών Ελλήνων της Αιγύπτου που δεν ήθελαν τη μεταξικής σύνθεσης κυβέρνηση. Έτσι για να κατευνάσει τα πνεύματα, ο πρωθυπουργός απαλλάσει τους μεταξικούς υπουργούς από τα καθήκοντά τους.
Παρόλα αυτά η παραμονή στην Αίγυπτο, δεν κατέστη τελικά δυνατή.
Οι ανώτατες αρχές της χώρας, ξεκίνησαν το διά θαλάσσης ταξίδι τους προς το Λονδίνο, διαπλέοντας την Αφρικανική Ήπειρο. Παρέμειναν για κάποιο διάστημα στη Νότια Αφρική, καλεσμένοι του προέδρου της χώρας, Γιαν Σματς, και στις 22 Σεπτεμβρίου 1941 έφτασαν και κατέλυσαν στο Λονδίνο. Στην Αίγυπτο παρέμειναν τα στρατιωτικά υπουργεία και ο στρατός που είχε διαφύγει από την Ελλάδα, ενώ τις Ελληνικές Αρχές εκπροσωπούσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης υποναύαρχος Αλέξανδρος Σακελλαρίου. .
Στις 4 Φεβρουαρίου του 1942 καταργήθηκε και τυπικά το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, με συντακτική πράξη που υπέγραψαν βασιλιάς και πρωθυπουργός. Το πολίτευμα μεταπολεμικά θα ήταν και πάλι η Βασιλευομένη Δημοκρατία, ενώ το Σύνταγμα του 1911 τέθηκε και πάλι σε ισχύ.
Τον Μάρτιο του 1943, η ολοένα και αυξανόμενη διχόνοια ανάμεσα στους μοναρχικούς και τους δημοκρατικούς αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων και η αδυναμία του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Παναγιώτη Κανελλοπούλου, να αντιμετωπίσει τις συγκρούσεις και τις εξεγέρσεις που σημειώνονταν ανάγκασε τον Βασιλιά και τον Πρωθυπουργό να εγκατασταθούν και αυτοί στο Κάιρο. Τον Απρίλιο του 1944 ο Εμμανουήλ Τσουδερός ήταν πλέον ανίκανος να ελέγξει το στράτευμα και τις πολιτικές εξελίξεις γι΄ αυτό και στις 3 Απριλίου υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του.
Η διοίκηση της Ελλάδας όσο η κυβέρνηση ήταν στην εξορία
Κατά τη διάρκεια της εξόριστης «Κυβέρνησης Τσουδερού», στην Ελλάδα οι κατακτητές εγκατέστησαν τις κυβερνήσεις: Στις 10 Μαρτίου 1944 το ΕΑΜ εγκαθίδρυσε «Πολιτική Επιτροπή», η οποία σχημάτισε την Κυβέρνηση του βουνού Ευριπίδη Μπακιρτζή 1944 για τη διοίκηση των περιοχών που δεν ήταν κάτω από τον έλεγχο των δυνάμεων κατοχής.
Παραπομπές
1941 04 20 1941 04 20 Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:1941 Κατηγορία:1942 Κατηγορία:1943 Κατηγορία:1944
Αδόλφος του Λίμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου κόμη του Λίμπουργκ και της Αγνής του Λίμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 147 την Ελισάβετ του Ράιχενσταϊν (απεβ. 1506) και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Αικατερίνη Παρ
Η Κάθριν Παρ (Catherine Parr, 1512 - 7 Σεπτεμβρίου 1548), γνωστή και ως Αικατερίνη Παρ, ήταν η έκτη και τελευταία σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.
Πρώτα χρόνια
Η Αικατερίνη γεννήθηκε το 1512, πιθανότατα τον Αύγουστο. Η αρχική της εκπαίδευση έμοιαζε με όλων των πλούσιων γυναικών, αλλά ανέπτυξε ένα πάθος για τη μάθηση, το οποίο θα συνεχιζόταν καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της. Μιλούσε άπταιστα τα ιταλικά, τα γαλλικά και τα λατινικά, και άρχισε να μαθαίνει ισπανικά αφού έγινε βασίλισσα. Υπάρχει μια ιστορία στην οποία η νεαρή Αικατερίνη δεν μπορούσε να ανεχτεί το ράψιμο και συχνά έλεγε στη μητέρα της: "τα χέρια μου έχουν φτιαχτεί για να αγγίζουν στέμματα και σκήπτρα, όχι για κλωστές και βελόνες". Σύμφωνα με την Λίντα Πόρτερ, αυτή η ιστορία είναι σχεδόν σίγουρα απόκρυφη. Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα τον Σερ Έντουαρντ Μπόρω και μετά τον Τζον Νέβιλ, Βαρόνο Λάτιμερ.
Βασίλισσα της Αγγλίας
Μετά τον θάνατο και των δύο πρώτων συζύγων της, η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας στις 12 Ιουλίου 1543. Όταν έγινε βασίλισσα, η Αικατερίνη έκανε την πρώην προγονή της και κόρη του δεύτερου άντρα της, την Μάργκαρετ Νέβιλ, κυρία επί των τιμών. Η Αικατερίνη ήταν εν μέρει υπεύθυνη για το συμβιβασμό του Ερρίκου με τις κόρες του από τους δύο πρώτους γάμους του και ανέπτυξε επίσης μια καλή σχέση με τον γιο του Ερρίκου, Εδουάρδου ΣΤ΄. Θεωρείται ότι οι πράξεις της ως αντιβασίλισσα, μαζί με τη δύναμη του χαρακτήρα και την αξιοσημείωτη αξιοπρέπειά της και αργότερα τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της, επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό την προγονή της Ελισάβετ. Το 1546, ο Στήβεν Γκάρντινερ, Επίσκοπος του Ουίντσεστερ, και ο Λόρδος Ράιεθσλυ προσπάθησαν να στρέψουν τον Ερρίκο εναντίον της. Εντούτοις, η Αικατερίνη κατάφερε να συμφιλιωθεί με τον Βασιλιά. Την επόμενη μέρα ένας ένοπλος φρουρός που αγνοούσε τη συμφιλίωση προσπάθησε να την συλλάβει ενώ περπατούσε με τον Βασιλιά.
Μετέπειτα χρόνια
Μετά το θάνατο του Ερρίκου, η Αικατερίνη και ο Τόμας Σύμουρ, θείος του Εδουάρδου ΣΤ΄, παντρεύτηκαν μυστικά. Ο Εδουάρδος ΣΤ΄ και το συμβούλιο δεν ενημερώθηκαν για την ένωση για αρκετούς μήνες. Όταν η ένωσή τους έγινε γνωστή, προκάλεσε ένα μικρό σκάνδαλο. Ο Βασιλιάς και η αδερφή του, Μαρία, ήταν πολύ απογοητευμένοι από την ένωση. Η Μαρία μάλιστα έφτασε στο σημείο να ζητήσει από την αδερφή της, Ελισάβετ, να μην έρθει ξανά σε επαφή με την Αικατερίνη. Τον Νοέμβριο του 1547, η Αικατερίνη δημοσίευσε το δεύτερο βιβλίο της, "Lamentations of a Sinner". Το βιβλίο είχε μεγάλη επιτυχία. Στις αρχές του 1548, η Αικατερίνη είπε στη λαίδη Ελισάβετ και την ξαδέλφη της, Τζέην Γκρέυ, να μείνουν στο σπίτι της. Το σπίτι της βασίλισσας Αικατερίνης έγινε γνωστό ως ένας αξιοσέβαστος τόπος εκμάθησης για τις νέες γυναίκες.
Τον Μάρτιο του 1548, στην ηλικία των 35 ετών, η Αικατερίνη έμεινε έγκυος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Σύμουρ είχε αρχίσει να ενδιαφέρεται για τη λαίδη Ελισάβετ. Δεν είναι σίγουρο τι συνέβη πραγματικά, όμως η Ελισάβετ αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι τον Μάιο του ίδιου έτος και δεν είδε ξανά την αγαπημένη της μητριά, αν και αλληλογραφούσαν. Η Ελισάβετ έγραψε αμέσως μια επιστολή στη Βασίλισσα και στον Σύμουρ. Το γράμμα έδειχνε ένα είδος τύψης.
Γέννηση της κόρης της και θάνατος
Η Αικατερίνη γέννησε μια κόρη, τη Μαίρυ Σύμουρ, που πήρε το όνομά της από την προγονή της Μαρία στις 30 Αυγούστου 1548. Η Αικατερίνη πέθανε οκτώ ημέρες αργότερα, στις 7 Σεπτεμβρίου 1548. Τάφηκε στο Παρεκκλήσι της Αγίας Μαρίας στο Κάστρο Σάντλεϋ στο Γκλώστερσιρ.
Ο Τόμας Σύμουρ αποκεφαλίστηκε για προδοσία στις 20 Μαρτίου 1549 και η μικρή Μαίρυ αναγκάστηκε να ζήσει με τη στενή φίλη της Αικατερίνης Φράνσες Μπράντον, Δούκισσα του Σάφφοκ. Η τελευταία καταγραφή της Μαίρυ Σύμουρ ήταν στα δεύτερα γενέθλιά της. Οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι πέθανε όταν ήταν παιδί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Σύζυγοι του Ερρίκου Η΄
Κουτανσόν
Το Κουτανσόν (γαλλικά: Coutençon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κοντανσοναί (γαλλικά: Contençonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μπριάμ
Το μπριάμ είναι πιάτο της ελληνικής κουζίνας, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των χορτοφαγικών πιάτων. Αποτελείται από μελιτζάνες, ντομάτες, κολοκύθια, κρεμμύδια και αρωματικά βότανα περίπου σε ίδια κομμάτια. Μπορούν επίσης να σοταριστούν. Μοιάζει με το γαλλικό ρατατούι, και μπορεί να μαγειρευτεί στο ταψί ή στη κατσαρόλα.
Το όνομα προέρχεται από την τουρκική λέξη biryan που προέρχεται από την περσική بریان (ψητός, μαγειρεμένος).
Το μπριάμ λέγεται σοφεγάδο ή συμπεθεριό στην Κρήτη, και περιέχει πέρα από τη κύρια συνταγή φρέσκα φασολάκια και λίγες μπάμιες, προαιρετικά, ενώ στη Λευκάδα μοιάζει με ανοιχτή πίτα με χωριάτικο φύλλο και η γέμιση με κριθάρι ή μπριάμ απορροφά τα υγρά που βγάζει κατά το μαγείρεμα.
Κουτεβρού
Το Κουτεβρού (γαλλικά: Coutevroult) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουτεβρουλτουά (γαλλικά: Coutevroultois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Γεώργιος του Λίμπουργκ
Ο Γεώργιος, γερμ. Georg von Limburg (απεβ. 1552) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν κόμης του Λίμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου κόμη του Λίμπουργκ και της Ελισάβετ του Ράιχενσταϊν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1539 την Ίρμγκαρντ του Βις οπ Όουντ-Βις, Βίλντενμποχ, Όβερχαγκεν & Λίχτενφοορντε, διάδοχος στην κομητεία του Μπρόνκχορστ (π.1520-1587) και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Οικοδόμηση της ειρήνης
Η οικοδόμηση της ειρήνης είναι παρέμβαση που στοχεύει στην αποτροπή της έναρξης ή της επανάληψης βίαιων συγκρούσεων με τη δημιουργία μιας βιώσιμης ειρήνης. Οι ειρηνευτικές δραστηριότητες αντιμετωπίζουν τις βασικές ή τις πιθανές αιτίες της βίας, δημιουργούν κοινωνική προσδοκία για την ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων και την κοινωνική σταθεροποίηση πολιτικά και κοινωνικοοικονομικά.
Ο Χαφιές
Ο Χαφιές (γαλλικά: Les Doulos) είναι αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1962 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ. Πρωταγωνιστούν ο Ζαν Πολ Μπελμοντό και ο Σερζ Ρετζιανί.
Οικοδόμηση της ειρήνης
Οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στην οικοδόμηση της ειρήνης ποικίλλουν ανάλογα με τις διαφορετικές καταστάσεις και τους παράγοντες που τροφοδότησαν τη σύγκρουση. Η επιτυχείς ειρηνευτικές δραστηριότητες δημιουργούν υποστηρικτικό περιβάλλον για μία αυτοτροφοδοτούμενη και διαρκή ειρήνη. Επίσης, συμφιλιώνουν τους αντιπάλους της σύγκρουσης, προλαμβάνουν την επανεκκίνηση των συγκρούσεων και ενσωματώνουν την κοινωνία των πολιτών. Εντέλει δημιουργούν κανόνες κράτους δικαίου και αντιμετωπίζουν βασικά διαρθρωτικά και κοινωνικά θέματα. Ερευνητές και επαγγελματίες στον συγκεκριμένο τομέα διαπιστώνουν όλο και περισσότερο ότι η οικοδόμηση της ειρήνης είναι πιο αποτελεσματική και ανθεκτική, όταν επικαλείται τις τοπικές αντιλήψεις για την ειρήνη και κατανοεί την υποκείμενη δυναμική που προωθεί ή επιτρέπει τη σύγκρουση
Ο Χαφιές
Στην αρχή της ταινίας ο σκηνοθέτης εξηγεί ότι ο τίτλος της ταινίας (Doulos) αναφέρεται τόσο σε ένα είδος καπέλου όσο και στην αργκό του γαλλικού υποκόσμου, που αναφέρεται σε έναν πληροφοριοδότη της αστυνομίας.
Πλοκή
Ο Μορίς Φοζέλ, ο οποίος μόλις απελευθερώθηκε από τη φυλακή μετά από έξι χρόνια φυλάκισης, συναντά έναν φίλο του, τον Ζιλμπέρ, ο οποίος εκτιμά την αξία των κοσμημάτων από μια πρόσφατη ληστεία. Ο Μορίς σχεδιάζει να κάνει μια ληστεία την επόμενη μέρα με δύο συνεργούς του, τον Σιλιέν και τον Ρεμύ. Ο Μορίς σκοτώνει τον Ζιλμπέρ με το όπλο του Ζιλμπέρ και κλέβει τα κοσμήματα καθώς και ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Αργότερα αποκαλύπτεται ότι ο Ζιλμπέρ σκότωσε τη φίλη του Μορίς, Αρλέτ, για να την εμποδίσει να ενημερώσει την αστυνομία όταν ο Μορίς στάλθηκε στη φυλακή έξι χρόνια πριν. Ο Μορίς φεύγει από το σπίτι καθώς ο Νουτέτσιο και ο Αρμάν, εξέχοντες γκάνγκστερ, φτάνουν για να μαζέψουν τα κοσμήματα. Ο Μορίς θάβει τα κοσμήματα, τα χρήματα και το όπλο κάτω από μια λάμπα σε ενα δρόμο.
Οικοδόμηση της ειρήνης
Ορισμός
Ο ακριβής ορισμός ποικίλλει ανάλογα με τα εμπλεκόμενα σε σύγκρουση μέρη. Ενίοτε ο ορισμός προσδιορίζει ποιές δραστηριότητες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οικοδόμησης της ειρήνης ή περιορίζουν την οικοδόμηση ειρήνης σε μετασυγκρουσιακές παρεμβάσεις.
Ο Χαφιές
Πλοκή
Στην συνέχεια ο Μορίς περνά το βράδυ στο διαμέρισμα της φίλης του Τερέζ. Ο Σιλιέν φτάνει την επόμενη μέρα με τον φίλο του Μορίς, Ζαν για να του παραδώσει τον εξοπλισμό για τη ληστεία εκείνο το βράδυ. Όταν ο Σιλιέν φεύγει από το διαμερισμα της Τερεζ κατευθύνεται σε ένα τηλεφωνικό θάλαμο για να καλέσει τον Επιθεωρητή Σαλινιάνι.