cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το τρίο της Μπελβίλ
Βραβεία και Υποψηφιότητες
Η ταινία έχει κερδίσει συνολικά 19 βραβεία, και είχε πολλές ακόμα υποψηφιότητες σε όσες σχεδόν διοργανώσεις υπάρχουν. Μεταξύ αυτών έχει κερδίσει στα βραβεία Cesar για την καλύτερη μουσική που γράφτηκε για ταινία και στη Βοστόνη το βραβείο της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Επίσης είχε προταθεί για όσκαρ στις κατηγορίες καλύτερου κινουμένου σχεδίου και καλύτερου τραγουδιού, ενώ είχε και επίσημη συμμετοχή στο φεστιβάλ Καννών το 2003, εντυπωσιάζοντας κοινό και κριτικούς με την πρωτοτυπία και την ιδιαίτερη αισθητική της.
Συντελεστές
Σκηνοθέτης-Σεναριογράφος
Σχεδιαστές
Πρωταγωνιστές
Μουσική
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Βελγικές ταινίες Κατηγορία:Καναδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Βελγικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Καναδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Καναδικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Φανταστικά τρίδυμα Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2003
Άνω Παυλιάνα Κέρκυρας
Η Άνω Παυλιάνα είναι χωριό της Κέρκυρας. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μελιτειέων, του δήμου Νότιας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.
Το χωριό βρίσκεται στις πλαγιές του βουνού Παυλιάνα. Χαρακτηρίζεται από τα παλαιά πέτρινα σπίτια και τις στενές γειτονιές. Το χωριό συνορεύει με τα χωριά Πεντάτι, Κάτω Παυλιάνα, Άγιο Ματθαίο και Κάτω Γαρούνα. Το χωριό επίσης είναι δίπλα σε μερικές παραλίες όπως είναι ο Παραμόνας και ο Άγιος Νικόλαος.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άνω Παυλιάνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 3,643 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Παραμόνας.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Αρχιτεκτονική
Παλαιότερα στην Άνω Παυλιάνα τα σπίτια ήταν κτισμένα κυρίως από πέτρα και άλλα ανθεκτικά υλικά ώστε να αντέχουν στους σεισμούς. Είχαν βυζαντινά κεραμίδια στη σκεπή. Διέθεταν και κατώγια (αποθήκες) αλλά τα έπιπλα στα σπίτια ήταν ελάχιστα. Διαθέτουν ακόμα και σήμερα τις περίφημες ογνίστρες (εργαλείο φούρνου), τα ασβεστοκάμινα (ασβέστης) και τις μπουγιάτες (παρασκευή ξυλοκάρβουνου). Τα παλιά χρόνια οι κάτοικοι του χωριού φορούσαν χειροποίητα παραδοσιακά ρούχα. Είχαν δυο διαφορετικές ενδυμασίες. Την καθημερινή και την γιορτινή. Για παράδειγμα οι άνδρες φορούσαν την δημοφιλή βράκα και την λεγόμενη “τρίτσα”. Οι γυναίκες φορούσαν την “μπόλια” (ένα είδος καπέλου), και το “ροκέττο” (είδος βαμβακερού νυχτικού).
Δημοτικοί χοροί και τραγούδια
Παράδοση αποτελούν ο χορός και η μουσική για το νησί της Κέρκυρας αλλά και για την Άνω Παυλιάνα όπου οι κάτοικοι εκφράζονται μέσω αυτής της παράδοσης. Πολλοί από αυτούς έχουν συνθέσει και τραγούδια. Σε πανηγύρια που γίνονται στο χωριό υπάρχει και χορευτικό με χειροποίητες φορεσιές της Κέρκυρας. Στο χωριό υπάρχουν 2 σύλλογοι. Ο περιβαλλοντολογικός και φιλοδασικός σύλλογος, που τα μέλη του είναι υπεύθυνα για την προστασία του φυσικού πλούτου του χωριού. Ιδρύθηκε την περίοδο 2005-2006 και ανήκει στο εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία και Εσταυρωμένου. Ακόμα υπάρχει ο Πολιτιστικός Σύλλογος με κύριο αντικείμενο τη διοργάνωση θεατρικών παραστάσεων στο χωριό.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
BlackHatWorld
Το BlackHatWorld (BHW) είναι ένα διαδικτυακό φόρουμ που επικεντρώνεται σε τεχνικές και υπηρεσίες βελτιστοποίησης μηχανών αναζήτησης (SEO), συχνά γνωστά ως spamdexing.
Οι υπηρεσίες του ιστότοπου ποικίλλουν, συμπεριλαμβανομένης της κειμενογραφίας. ψηφιακή γραφιστικής; σχεδιασμό ιστοσελίδων, SEO, μάρκετινγκ μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ανάπτυξη εφαρμογών. Άλλες υπηρεσίες ιστότοπου περιλαμβάνουν μαζικές εγγραφές λογαριασμών, μη συμβατικές μεθόδους δημιουργίας χρημάτων, μποτ βιντεοπαιχνιδιών και εξελίξεις στον χώρο SEO. Οι υπηρεσίες που παρατίθενται παρέχονται από μεμονωμένους χρήστες μέσω της χρήσης νημάτων της αγοράς αφού ελεγχθούν από τη διοίκηση του ιστοτόπου.
Το BlackHatWorld έχει μια κοινότητα χρηστών που εκφράζουν ενδιαφέρον για το διαδικτυακό μάρκετινγκ και τις ψηφιακές επιχειρήσεις και είναι ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μπορούν να μοιράζονται ιδέες και να ζητούν συμβουλές από άλλα μέλη. Το φόρουμ δεν εστιάζει αποκλειστικά στις μάυρες πρακτικές μάρκετινγκ. Υπάρχει επίσης μια ειδική ενότητα "My Journey" για να δώσει την ευκαιρία στην κοινότητα να μοιραστεί τις εμπειρίες και το ταξίδι της με το διαδικτυακό μάρκετινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ιστοσελίδες
Δημήτριος (γιος Φιλίππου Ε΄)
Ο Δημήτριος  (206 π.Χ. - Ηράκλεια Σιντική, 181 π.Χ.) ήταν πρίγκιπας της Δυναστείας των Αντιγονιδών, ο οποίος βασίλεψε στη Μακεδονία κατά την ελληνιστική περίοδο μέχρι και την κατάκτηση της χώρας από τους Ρωμαίους. Ήταν γιος του βασιλιά Φιλίππου Ε΄ και αδελφός του τελευταίου βασιλιά της χώρας, του Περσέα. Το όνομα της μητέρας του δεν μας είναι γνωστό.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννημένος το 206 π.Χ., ο Δημήτριος υποστήριξε αργότερα πως ήταν ο νόμιμος διάδοχος του πατέρα του, γιατί ο μεγαλύτερος αδελφός του Περσέας δεν ήταν τέκνο νόμιμου γάμου. Αλήθεια ή ψέματα, στο μυαλό του πατέρα τους, Φιλίππου, δεν υπήρχε άλλος υποψήφιος διάδοχος πέρα από τον Περσέα, τον οποίο και υποστήριξε στο θέμα αυτό. Το θέμα που οδήγησε σε πλήρη ρήξη των τριών ανδρών ήταν η στάση που το κράτος έπρεπε να κρατήσει απέναντι στη σταθερά ανερχόμενη πολιτική και στρατιωτική δύναμη της εποχής, τους Ρωμαίους. Τόσο ο Φίλιππος, όσο και ο Περσέας έτρεφαν βαθιά αντιρωμαϊκά αισθήματα και ενεπλάκησαν επανειλημμένα σε πολέμους με τη Ρώμη, μια σειρά μαχών που έμειναν στην ιστορία ως Μακεδονικοί Πόλεμοι.
Μετά τη συντριπτική ήττα του Φιλίππου Ε΄ στη Μάχη στις Κυνός Κεφαλαί το 197 π.Χ., ο Φίλιππος αναγκάστηκε να στείλει το γιο του, Δημήτριο, ως όμηρο στη Ρώμη. Η κατάσταση αυτή της ομηρείας έληξε το 191 π.Χ., όμως από την εμπειρία του ο Δημήτριος απέκτησε γνώσεις και σχέσεις με τους Ρωμαίους. Για τον λόγο αυτό εστάλη αργότερα στη Ρώμη, το 184/183 π.Χ. για διπλωματικούς λόγους, καθώς σύννεφα σκίαζαν για άλλη μια φορά τις σχέσεις των δύο κρατών. Εκεί ο Δημήτριος σύναψε νέες φιλίες, και συγκεκριμένα με τον Τίτο Κουίνκτιο Φλαμινίνο, γεγονός που κίνησε υποψίες στη μακεδονική αυλή. Είναι σαφές πως συνέφερε τους Ρωμαίους να υποδαυλίζουν τις κακές σχέσεις στην οικογένεια των Αντιγονιδών για δικό τους πολιτικό όφελος.
Αυτή ήταν ιδανική ευκαιρία για τον Περσέα, ο οποίος βρισκόταν μονίμως σε διαμάχη με τον αδελφό του για το θέμα της διαδοχής, να διαβάλλει το Δημήτριο στα μάτια του πατέρα τους. Το 182 π.Χ. κατηγόρησε τον αδελφό του για προδοσία και συνωμοσία κατά του θρόνου. Τον επόμενο χρόνο βρέθηκε στα χέρια του Φιλίππου μια επιστολή – πλαστή ή αληθινή – που αποδείκνυε ότι ο Δημήτριος συνωμοτούσε με τους Ρωμαίους, ώστε το μακεδονικό στέμμα να περάσει στον ίδιο. Ο βασιλιάς, θεωρώντας ότι ο Δημήτριος πρόδιδε την πατρίδα του, έδωσε εντολή να τον θανατώσουν, ιδιαίτερα πικραμένος για την τροπή των πραγμάτων.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Δον Χουάν Μάτους
Ο Δον Χουάν Μάτους είναι μια σημαντική φιγούρα στη σειρά των βιβλίων σαμανισμού του Κάρλος Καστανιέδα. Περιγράφεται ως ένας Ινδιάνος Γιάκι τον οποίο γνώρισε για πρώτη φορά ο Καστανιέδα σε ένα σταθμό λεωφορείων στη Γιούμα της Αριζόνα στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Το κατά πόσον πρόκειται για ένα υπαρκτό πρόσωπο είναι θέμα για το οποίο έχουν υπάρξει διαφωνίες κατά καιρούς. Οι πρακτικές και τα πιστεύω του Δον Χουάν φαίνονται ασύμβατες με την καταγωγή του ως Ινδιάνος Γιακί. Ο ηλικιωμένος άντρας, ποτέ δεν λέει ότι αυτό είναι το πραγματικό του όνομα. Απλώς αναφέρει ότι τουλάχιστον για τον Καστανιέδα είναι ο Χουάν Μάτους.
Στα βιβλία του Καστανιέδα
Ως χαρακτήρας στα βιβλία του Καστανιέδα, ο Δον Χουάν λέει στον Κάρλος (το χαρακτήρα που αντιπροσωπεύει τον Καστανιέδα) ότι είναι ένας brujo (η ισπανική λέξη για τον μάγο ή μάγισσα), ο οποίος προσομοιάζει τον θεραπευτή ή τον σαμάνο και ο οποίος έχει κληρονομήσει (μέσα από μια γενιά διδασκάλων) μια αρχαία μεσο-αμερικανική πρακτική για την επέκταση της ανθρώπινης συνειδητότητας, και την αλληλεπίδραση με τις ενέργειες της Γης και τα όντα που την κατοικούν. Στα βιβλία, ο Δον Χουάν ήταν ειδικός στην καλλιέργεια και τη χρήση διαφόρων ψυχοτροπικών φυτών (συγκεκριμένα παραισθησιογόνων μανιταριών, δατούρα και πεγιότ τα οποία βρίσκονται στις ερήμους του Μεξικού. Αυτά χρησίμευαν ως οχήματα για να φτάσει κανείς στην μη συνηθισμένη πραγματικότητα στις διδασκαλίες του προς τον Κάρλος.
Ο Δον Χουάν παρουσιάζεται ως άγαμος και ως ένας ηλικιωμένος άντρας ιθαγενούς καταγωγής, με μεγάλη δύναμη και ευκινησία, ο οποίος μιλά άψογα Ισπανικά αλλά δεν έχει πάει ποτέ του σε Πανεπιστήμιο, και ο οποίος είχε προφανώς ζήσει τη ζωή του σε φτωχές συνθήκες. Η φιλοσοφία του Δον Χουάν μπορεί εν περιλήψει να περιγραφεί από μια παράγραφο στο πρώτο βιβλίο του Καστανιέδα Οι Διδασκαλίες του Δον Χουάν: ''Για μένα υπάρχει μόνο το ταξίδι σε μονοπάτια που έχουν καρδιά, σε οποιοδήποτε μονοπάτι έχει καρδιά. Εκεί ταξιδεύω, και η μόνη πρόκληση για μένα είναι να περπατήσω όλη τη διαδρομή. Και εκεί ταξιδεύω κοιτώντας, κοιτώντας χωρίς ανάσα.''
Σε μεταγενέστερα έργα
Στα βιβλία τους, η Ταΐσα Άμπελαρ, η Φλορίντα Ντόνερ-Γκράου και ο Λουχάν Μάτους επίσης συμπεριλάμβαναν τον χαρακτήρα του Δον Χουάν Μάτους, αν και εμφανιζόταν και με διαφορετικά ψευδώνυμα όπως Μαριάνο Αουρελιάνο. Σε όλα αυτά τα βιβλία ο Δον Χουάν Μάτους ήταν ο ναγουάλ, ο οποίος ήταν ο ηγέτης μιας ομάδας ανθρώπων που ακολουθούσαν την παράδοση της μυστικιστικής αυτο-πραγμάτωσης.
Σιδηροδρομικός σταθμός Λιτοχώρου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιτόχωρου είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Λιτόχωρο του νομού Πιερίας. Βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή, κοντά στο κέντρο της πόλης. Εξυπηρετείται από τον Προαστιακό σιδηρόδρομο για Λάρισα και Θεσσαλονίκη. Ήταν ο τερματικός της γραμμής από τα εγκαίνιά του (9 Σεπτεμβρίου 2007) μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου 2008, όταν η γραμμή επεκτάθηκε μέχρι τη Λάρισα.
Yπηρεσίες
Λιτοχωρου Λιτοχωρο Λιτόχωρο Λιτόχωρο
Αλτάι
Το όνομα Αλτάι μπορεί να αναφέρεται:
Άλλες χρήσεις
Altay (Begriffsklärung)
Αρμενικές εθελοντικές μονάδες
Οι αρμενικές εθελοντικές μονάδες (Հայ կամավորական ջոկատներ Hay kamavorakan jokatner) ήταν στρατιωτικές μονάδες που αποτελούνταν από Αρμένιους εντός του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Στρατού κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτελούταν από διάφορες μονάδες ταγμάτων, οι τάξεις αποτελούνταν κυρίως από Αρμένιους από τη Ρωσική Αυτοκρατορία, αν και υπήρχε επίσης ένας αριθμός Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι ρωσοαρμενικές εθελοντικές μονάδες έλαβαν μέρος σε στρατιωτικές δραστηριότητες στο Θέατρο της Μέσης Ανατολής του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Δημιουργία
μικρογραφία|245x245εσ|Ο Κέρι από το 4ο τάγμα, ο Χαμαζάσπ από το 3ο τάγμα και ο Βαρτάν του συντάγματος του Αραράτ Τον Αύγουστο του 1914, μετά την κήρυξη πολέμου εναντίον της Ρωσίας από τη Γερμανία, ο Κόμης Ιλαρίων Βορόντσοφ-Ντάσκοφ, ο Ρώσος αντιβασιλέας του Καυκάσου, πλησίασε μια ομάδα Αρμενίων ηγετών στη ρωσική πόλη της Τιφλίδας για να τους μιλήσει σχετικά με την ιδέα του σχηματισμού ενός ξεχωριστού σώματος εντός του Ρωσικού στρατού από αρμένιους υπηκόους της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι Αρμένιοι είχαν ήδη εγγραφεί στον τακτικό ρωσικό στρατό εστάλησαν στο Ανατολικό μέτωπο, αλλά ο Βορόντσοφ-Ντάσκοφ προσφέρθηκε να παράσχει όπλα και εφόδια για να εξοπλίσει τέσσερα αποσπάσματα που ήταν οραματισμένα να λάβουν μέρος σε μάχες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (οι Οθωμανοί δεν μπήκαν στον πόλεμο μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους). Η προσφορά του έλαβε θερμή υποδοχή και σε λίγες εβδομάδες Αρμένιοι εθελοντές απ'όλο το Καύκασο ξεκίνησαν να στρατολογούνται. Η ευθύνη για τη δημιουργία του δόθηκε σε μια ειδική επιτροπή που δημιουργήθηκε από το Αρμενικό Συνέδριο των Ανατολικών Αρμένιων, το οποίο συντόνιζε τις δραστηριότητές του από την Τιφλίδα, το Γερεβάν και το Αλεξαντραπόλ.
Η δημιουργία των αρμενικών εθελοντικών μονάδων στον ρωσικό στρατό χρονολογείται από το καλοκαίρι του 1914. Ο Κόμης Ιλαρίων Ιβάνοβιτς Βορόντσοφ-Ντάσκοφ έκανε διαβούλευση με το Δήμαρχο της Τιφλίδας Αλεξάντρε Χατσιάν, τον προκαθήμενο της Τιφλίδας, τον Επίσκοπο Μεσρόπ Τερ-Μοβσισιάν, και τον εξέχων πολιτικό ηγέτη Δρ. Χακόμπ Ζαβρίεφ για τη δημιουργία αρμενικών εθελοντικών μονάδων. Αυτές οι μονάδες θα απασχολούνται στον Μέτωπο του Καυκάσου στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οι αρμενικές εθελοντικές μονάδες ήταν ως επί το πλείστον από την περιοχή του Καυκάσου και ήταν κυρίως ανυπόμονοι να πάρουν τα όπλα "για να απελευθερώσουν την πατρίδα τους". Σε πολλές πόλεις που κατελήφθησαν από τις ρωσικές δυνάμεις, οι Αρμένιοι φοιτητές ήταν έτοιμη να ενταχθούν στον αρμενικό εθελοντικό στρατό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Εκτός από τους τακτικούς στρατιώτες του Ρωσικού Στρατού του Καυκάσου, σχεδόν 20.000 Αρμενικές άτακτες μονάδες εξέφρασαν την ετοιμότητα τους να πάρουν τα όπλα για να πολεμήσουν εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το μέγεθος αυτών των μονάδων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου και ο Μπογκός Νουμπάρ έδωσε την περίληψη αυτών των μονάδων σε δημόσιο γράμμα στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού το 1919, αναφέροντας 150.000 Αρμένιους στις εθελοντικές μονάδες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και περίπου 40.000 Αρμενικές άτακτες μονάδες.
Τάγμα Μάχης, 1914
μικρογραφία|Προσωπικό των Αρμενίων εθελοντών το 1914 Ο προσωρινός διοικητής ήταν ο Αντρανίκ Οζανιάν.
Το απόσπασμα του Αντρανίκ ανατέθηκε στην Περσική Εκστρατεία μαζί με αυτό του Τοβμάς Ναζαρμπεκιάν. Η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη μονάδα ανατέθηκε στην Εκστρατεία του Καυκάσου. Ο Ντρασταμάτ Καναγιάν και ο Αρμέν Γκαρό διεύθυναν το 2ο τάγμα στις επιθέσεις γύρω από τη Λίμνη Βαν (Βασπουρακάν). Το 3ο & 4ο τάγμα διευθυνόμενο από τον Χαμαζάσπ και τον Κέρι ανατέθηκαν σε θέσεις κατά μήκος της Περιφέρειας Καρς. Η επίθεση του Ενβέρ Πασά είχε μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας αν οι τρεις πτέρυγες του Τρίτου Στρατού έφθαναν τους στόχους τους στην ώρα τους. Το Οθωμανικό Δέκατο Σώμα Στρατού, κατά τη διάρκεια του περάσματος του από το Ολτί στο Σαρίκαμις, υπέστη μια καθυστέρηση 24 ωρών στο πέρασμα Μπαρντούζ, χάρη στην ηρωική αντίσταση των "Αρμενίων εθελοντών του 4ου τάγματος". Αυτή η καθυστέρηση επέτρεψε στον Ρωσικό Στρατό του Καυκάσου να συγκεντρώσει μια επαρκή δύναμη γύρω από το Σαρίκαμις, με αποτέλεσμα την καταστροφή του τρίτου Οθωμανικού Στρατού στη Μάχη του Σαρίκαμις.
Τάγμα Μάχης, 1915
Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Βαν υπηρετούσαν 20.000 Αρμενικές εθελοντικές μονάδες στον ρωσικό στρατό. Ο ρωσικός στρατός εισέβαλε στο Βαν στις 16 Μαΐου 1915. Αργότερα, στις 15 Οκτωβρίου, μετά από βαριά μάχη γύρω από τη Λίμνη Βαν, αυτά τα τάγματα είχαν χάσει πεντακόσιους αρμένιοι στρατιώτες και πάνω από δώδεκα χιλιάδες τραυματίες ή αγνοούμενους.
Τάγμα Μάχης, 1916
Η απόσπαση των αποσπασμάτων των εθελοντών, οι οποίοι αγωνίζονται υπό τους Αρμένιους διοικητές, παρατηρήθηκαν στον Ρωσικό Στρατό του Καυκάσου ως τάγματα όπλων υπό ρώσους αξιωματικούς. Γύρω στο 1916, περισσότεροι από 1.000 Αρμένιοι στρατιώτες αποχώρησαν από το ρωσικό στρατό στο Ανατολικό Μέτωπο και εντάχθηκαν στις αρμενικές άτακτες μονάδες (Φενταγί).
Τάγμα Μάχης, 1917
Το Ρωσικό Μέτωπο του Καυκάσου κατέρρευσε μετά την παραίτηση του Τσάρου. Το 1917, το Αρμενικό Συνέδριο των Ανατολικών Αρμένιων ζήτησαν από τους διάσπαρτους Αρμένιους στρατιωτικούς και αξιωματικούς στις περιοχές κατεχόμενες από τη Ρωσία να συγκεντρωθούν σταδιακά. Το σχέδιο ήταν να κινητοποιηθούν οι Αρμένιοι στο μέτωπο του Καυκάσου. Με αυτό το σκοπό κατά τη γνώμη του, μια αρμενική Στρατιωτική Επιτροπή συγκροτήθηκε με την Μπαγκραντούνι ως πρόεδρο. Αυτοί οι Αρμένιοι στρατιώτες και εθελοντές από το ρωσικό Στρατό αργότερα δημιούργησαν τον πυρήνα των ενόπλων δυνάμεων της Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Στρατός της Αρμενίας
Γρίβας
Το ελληνικό όνομα Γρίβας μπορεί να αναφέρεται, ως επώνυμο, σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
ΦΚ Νόβι Παζάρ
Η ΦΚ Νόβι Παζάρ είναι μια σερβική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Νόβι Παζάρ η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας. Ιδρύθηκε το 1928 σαν FK Sandžak. Έδρα της ομάδας είναι το χωρητικότητας 12000 θέσεων γήπεδο Novi Pazar City Stadium.
Ίδρυση
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1928 με το όνομα FK Sandžak, το οποίο στη συνέχεια άλλαξε σε FK Deževa. Το 1962 ενοποίηθηκε με την τοπική ομάδα FK Ras, παίρνοντας το σημερινό της όνομα. Αρχικά αγωνιζόταν στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Γιουγκολασβίας και αργότερα στη Yugoslav Second League.
Πρόσφατη ιστορία (1995–2003)
Η ομάδα προκρίθηκε στα πλέι-οφ του προβιβασμού στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας δύο φορές, αλλά ηττήθηκε και τις δύο. Το 1994 έχασαν από τη ΦΚ Σούτγιεσκα Νίκσιτς και το 1995 από τη ΦΚ Σλόμποντα Ούζιτσε. Το 2002 υποβιβάστηκε στη Serbian League, τρίτη κατηγορία της Σερβίας. Την επόμενη σεζόν επανήλθε στη Serbian First League.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΦΚ Νόβι Παζάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Αναστάς Γιοβάνοβιτς
Ο Αναστάσιγε "Αναστάς" Γιοβάνοβιτς (Анастас Јовановић, Анастас Йованович  1817 – 1 Νοεμβρίου 1899) ήταν ο πρώτος Σέρβος φωτογράφος της εποχής του, που αντιμετώπισε τη φωτογραφία ως μορφή τέχνης και συνέλαβε ιστορικά γεγονότα σε φιλμ, όπως συνέβαιναν. Ήταν ο συγγραφέας του πρώτου φωτογραφικού πάνθεου των πιο σημαντικών γεγονότων και των ανθρώπων της εποχής του. Πέθανε το 1899 στο σπίτι του στο Βελιγράδι.
Βιογραφία
Ο Γιοβάνοβιτς, ήταν Βουλγαρικής καταγωγής και κατά τη διάρκεια της ζωής του ένιωθε πάντα Βούλγαρος και ταυτόχρονα Σέρβος. Γεννήθηκε στη Βράτσα, μια σημαντική διοικητική πόλη και φρουρά υπό οθωμανική κυριαρχία το 1817. Όταν ο Αναστάς ήταν 9 ετών, ο πατέρας του τον έστειλε για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στο Βελιγράδι, όπου ο θείος του δούλευε στο στούντιο ραπτικής του πρίγκιπα Ομπρένοβιτς. Το 1830, μετά το θάνατο του πατέρα του Αναστάς, η οικογένειά του μετακόμισε στο Βελιγράδι. Αλλά μετά από ένα χρόνο ο θείος του, που ήταν το στήριγμά τους, πέθανε επίσης.
Εκείνη την εποχή τα καλλιτεχνικά ταλέντα του Γιοβάνοβιτς αναγνωρίστηκαν από τον Πρίγκιπα της Σερβίας. Ο μέντοράς του Μίλος Ομπρένοβιτς Α', έστειλε τον Γιοβάνοβιτς, με έξοδα της κυβέρνησης, στη Βιέννη το 1837 για να σπουδάσει ζωγραφική, γραφιστική και λιθογραφία στην Ακαδημία της Βιέννης υπό τη διεύθυνση του Καρλ Γκσελχόφερ (τέχνη) και του Γιόχαν Στάντλερ (γραφικά και λιθογραφία). Ενώ ήταν στην ακαδημία, ενδιαφερόταν για την εφεύρεση του Λουί Νταγκέρ. Ήταν επίσης μεταξύ των πρώτων φωτογράφων, που εκμεταλλεύτηκαν αυτήν τη νέα εφεύρεση, η οποία ήταν ικανή να συλλάβει μια «αληθινή ομοιότητα» οποιουδήποτε και οτιδήποτε. Ο Γιοβάνοβιτς, φυσικά, έγινε μεταξύ των πρώτων φωτογράφων, που άνοιξαν ένα στούντιο νταγκεροτυπίας ενώ ήταν ακόμα στη Βιέννη. Όταν επέστρεψε στο σπίτι το 1850, ήταν επίσης μεταξύ των πρώτων που έκανε πορτρέτα χρησιμοποιώντας τη νέα μέθοδο νταγκεροτυπίας. (Ωστόσο, ο πρώτος Σέρβος φωτογράφος, που χρησιμοποίησε την νταγκεροτυπία ήταν ο Ντιμίτριγιε Νοβάκοβιτς, σύμφωνα με έγγραφα στο Ιστορικό Μουσείο της Σερβίας). μικρογραφία| Μνημείο του Αναστάς Γιοβάνοβιτς στο [[Βελιγράδι]] Μετά την αποφοίτησή του από την ακαδημία, ο Γιοβάνοβιτς διορίστηκε προσωπικός φωτογράφος στον Πρίγκιπα Μιχάηλο Ομπρένοβιτς, καθώς και επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου του Πρίγκιπα Μιχάηλο.
Από την αρχή, η φιλοδοξία του Γιοβάνοβιτς ήταν να δημιουργήσει μια συλλογή από πίνακες ζωγραφικής και λιθογραφίες του Βελιγραδίου. Αρχικά ζωγράφισε και λιθογράφησε, και μετά όταν ήρθε η νέα εφεύρεση, φωτογράφισε τα ιστορικά της κτήρια, τα φρούρια, τις φρουρές, τα αγάλματα, τα καταστήματα και τους δρόμους και σχεδόν κάθε αξιοσημείωτο Σέρβο της εποχής του.
Η τεχνική του προχώρησε για την εποχή του, και οι φιγούρες του είχαν προφανώς ποζάρει, αλλά η αμεσότητα και η ευαισθησία του έργου του αποδεικνύουν χωρίς αμφιβολία ότι αναγνώρισε αμέσως το νέο μέσο - φωτογραφία - ως μορφή τέχνης. Πούλησε μέρος του έργου του σε μουσεία της Βιέννης, ιδιωτικούς συλλέκτες και μερικές πρώιμες φωτογραφίες σε ζωγράφους για αναφορά. Πολλές από τις φωτογραφίες του τυπώθηκαν σε σερβικά περιοδικά και εφημερίδες.
Η σημασία του Γιοβάνοβιτς αναγνωρίστηκε σχεδόν αμέσως από τη σερβική κυβέρνηση. Οι εκθέσεις του έργου του πρωτοεμφανίστηκαν στη Σερβία το 1850 και είχαν μεγάλη επιρροή στο στυλ των νεαρών Σέρβων φωτογράφων. Περίπου 892 από τις φωτογραφίες του αποτελούν μέρος της μόνιμης συλλογής του Ιστορικού Μουσείου της Σερβίας στο Βελιγράδι. Οι σημαντικότερες μελέτες πορτραίτων του είναι: Πέτρος Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος, Μιχάηλο Ομπρένοβιτς Γ', πρίγκιπας της Σερβίας, Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς, Μπράνκο Ραντίσεβιτς, Τομά Βούσιτς Πέρισιτς και άλλοι. Οι λιθογραφίες του από Σέρβους άντρες των γραμμάτων (Ντοσιτέι Ομπράντοβιτς) και στρατιωτικούς ηγέτες (Χάιντουκ Βέλικο Πέτροβιτς και Στέβαν Σούπλικατς) είναι εξίσου σημαντικοί από ιστορική άποψη.
2632 Κουεϊτσόου
Ο Κουεϊτσόου (Guizhou) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,481. Ανακαλύφθηκε το 1980 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική επαρχία Κουεϊτσόου.
Αναστάς Γιοβάνοβιτς
Βιογραφία
Ο γιος του Αναστάς Κωνσταντίνος Γιοβάνοβιτς (1849–1923) ήταν εξέχων αρχιτέκτονας. Η κόρη του Αναστάς, Καταρίνα Γιοβάνοβιτς, ήταν εξέχουσα μεταφράστρια από Σερβικά στα Γερμανικά.
2632 Κουεϊτσόου
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κουεϊτσόου εκτιμάται σε 29,07 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0576.
Αναστάς Γιοβάνοβιτς
Βιογραφία
Του απονεμήθηκε το Τάγμα του Πρίγκιπα Ντανίλο Α'.
2632 Κουεϊτσόου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κουιτσου
Αναστάς Γιοβάνοβιτς
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Φωτογράφοι του 19ου αιώνα
Κωνσταντίνος Δολαψάκης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Μαγουλάς. Φοίτησε στο Παπαδάκειο Σχολείο του Ψυχρού. Ήταν ενεργός στις Κρητικές Επαναστάσεις του 1889 και του 1897-98. Αργότερα έγινε τιμητικά χιλίαρχος. Το 1901 διορίστηκε Δήμαρχος Ψυχρού Λασιθίου. Εξελέγη βουλευτής στην Κρητική Βουλή του 1910 και υπήρξε μέλος της Επαναστατικής Συνέλευσης του 1911. Ήταν ανάμεσα στους Κρήτες πληρεξουσίους (24 συνολικά) που είχαν συλληφθεί κατά τη μετάβασή τους με πλοία από τη Σούδα για τον Πειραιά το 1911. Οι συλληφθέντες τέθηκαν υπό κράτηση μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου μέσα στο καράβι. Σύμφωνα με μαρτυρία του στρατηγού Ιωάννη Αλεξάκη (στην εφημερίδα “Πατρίς”, Νοέμβριος 1954) ο βρακοφόρος Δολαψάκης, όταν τελικά έγιναν δεκτοί οι Κρήτες βουλευτές στην Αθήνα, τον Μάιο του 1912 μπήκε πρώτος στην αίθουσα του Κοινοβουλίου. Στην προσπάθειά του να εισέλθει στη Βουλή των Ελλήνων, απωθήθηκε με τη βία από τη φρουρά. και τραυματίστηκε από τη λόγχη ενός στρατιώτη. Παρά τον τραυματισμό του, ο Δολαψάκης μπήκε στην αίθουσα και δέχτηκε τις επευφημίες των βουλευτών, ενώ ο Ελευθέριος Βενιζέλος διέκοψε τη συνεδρίαση και το επεισόδιο έλαβε τέλος. Από το 1918 και για 4 χρόνια ήταν αγρονόμος, ενώ κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, παρότι ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία. Για την εκεί δράση του τού απονεμήθηκε ειδικό δίπλωμα τιμής από τον στρατάρχη Αλεξάντερ..
Απεβίωσε το 1957 σε ηλικία 92 ετών.
Παραπομπές
Δολαψακης
804 Ισπανία
Η Ισπανία (Hispania) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,784. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Ισπανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα. Ο 804 Ισπανία υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά 11 αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος και γενικότερα ο πρώτος που ανακαλύφθηκε ποτέ από Ισπανό αστρονόμο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ισπανίας εκτιμάται σε 157,58 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι P ή C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0522. Η μάζα της εκτιμάται σε 9,95 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 4,9 gr/cm³. Για την πυκνότητα αυτή (υψηλή για αστεροειδή), η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ισπανίας εκτιμάται σε 10,7 cm/s² (90 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής σε 130 m/sec (468 χιλιόμετρα την ώρα). Η θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 106 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Η Ισπανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 51 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ισπανια
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1963-64
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1963-64 ξεκίνησε ως η 26η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Ωστόσο, λόγω των διακοινοτικών ταραχών στην Κύπρο το Δεκέμβριο του 1963, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, στις 28 Δεκεμβρίου 1963 αποφάσισε τη διακοπή του πρωταθλήματος.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία του πρωταθλήματος την ημέρα της διακοπής ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία).
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα όσων αγώνων διεξήχθησαν πριν τη διακοπή του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1963-1964
Marlboro Man
Ο Marlboro Man (ο άνθρωπος Marlboro) είναι όνομα διαφημιστικής εκστρατείας που χρησιμοποιήθηκε για τσιγάρα Marlboro. Η διαφημιστική εκστρατεία ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και προβλήθηκε μεταξύ 1954 και 1999. Ο Marlboro Man σχεδιάστηκε για πρώτη φορά το 1954. Η εικόνα περιλαμβάνει ένα στιβαρό καουμπόη ή καουμπόηδες, στη φύση, να καπνίζουν. Οι διαφημίσεις σχεδιάστηκαν αρχικά ως ένας τρόπος για να μετατραπεί η εικόνα του τσιγάρου με φίλτρο από γυναικείο προϊόν, σε προϊόν για όλους.
Τρεις άνδρες που εμφανίστηκαν στην εκστρατεία αυτή οι Γουέιν Μακ Λάρεν (1940 - 1992), Ντέιβιντ Μακ Λιν (ηθοποιός, 1922-1995) πέθαναν από καρκίνο του πνεύμονα και ο Ντικ Χάμερ (1930-1999) πέθανε από καρκίνο του προστάτη, δίνοντας στα τσιγάρα Marlboro, το παρατσούκλι «φονιάδες των κάου μπόυ».
Ο 5ος και πιο διάσημος από τους 'Marlboro Men' έζησε για αρκετά χρόνια. Ο Ντάρελ Γουίνφιλντ (1929-2015) ήταν ο μακροβιότερος από τους άνδρες της Μάρλμπορο, καθώς έζησε 85 χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαφήμιση Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες
Κίνημα Δεν Πληρώνω (κόμμα)
Το Κίνημα Δεν Πληρώνω είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2012.
Ιστορικό
Το κόμμα δημιουργήθηκε από πολίτες που συμμετείχαν οργανωμένα στο Κίνημα «δεν πληρώνω» που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 συμμετείχε με υποψηφίους και ψηφοδέλτια σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες της χώρας.
Στις 21 Αυγούστου 2015, ανακοινώθηκε η συνεργασία του κόμματος με τη Λαϊκή Ενότητα, από την οποία το κόμμα αποχώρησε και συνεργάζεται πλέον με την Πλεύση Ελευθερίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Corsica Viva
Το Corsica Viva είναι πολιτικό κίνημα το οποίο εντάσεται στον κορσικανικό εθνικισμό, το οποίο αποτελείται από παλιά μέλη του Κινήματος για την Αυτονομία (MPA), πολιτικό κλάδο του FLNC-Canal Habituel. Το Corsica Viva αποτελεί πολιτική πτέρυγα του FLNC du 5 mai. Σήμερα, πλέον, το Corsica Viva συνδέεται με το FLNC du 22 octobre.
Corsica Viva Κατηγορία:Κορσικανικά πολιτικά κόμματα
Ζάλευκος
Ο Ζάλευκος ήταν νομοθέτης που φέρεται να έζησε τον 7ο π.Χ. αιώνα στους Επιζεφύριους Λοκρούς στην Κάτω Ιταλία. Για τη ζωή του υπάρχουν λίγες και αντιφατικές πληροφορίες με αποτέλεσμα από την αρχαιότητα να έχουν εκφραστεί αμφιβολίες για το αν ήταν πραγματικό ή μυθικό πρόσωπο. Σύμφωνα με την παράδοση, που ίσως ανάγεται σε μεταγενέστερους δημοκρατικούς κύκλους (4ος π.Χ. αιώνας), η Αθηνά υπαγόρευσε τους νόμους στο Ζάλευκο την ώρα που κοιμόταν. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο Ζάλευκος ανήκε στον κύκλο των Πυθαγόρειων ενώ σύμφωνα με νεότερη παράδοση καταγόταν από ευγενή οίκο της Κάτω Ιταλίας.
Ήδη από τον 3ο π.Χ. αιώνα ο Τίμαιος είχε υποστηρίξει ότι ο Ζάλευκος δεν υπήρξε ποτέ και ότι ήταν δημιούργημα του ανθρώπινου νου. Την ίδια άποψη υποστήριξαν και νεώτεροι επιστήμονες όπως ο Richard Bentley και Karl Julius Beloch, ο οποίος διατύπωσε την άποψη ότι το όνομα Ζάλευκος προέρχεται από το φως (ζάλευκος=διάλευκος, πολύ λευκός, φωτεινός) και θεωρεί ότι έχει θρησκευτική υφή.
Η νομοθεσία του Ζάλευκου
Πέραν της αμφισβήτησης της ύπαρξης του προσώπου του Ζάλευκου, αμφισβητείται και η χρονολογία σύνταξης των νόμων. Πιο κοντά στην αλήθεια φαίνεται να είναι η θέση του Ευσέβιου ότι συντάχθηκαν το 663/662 π.Χ. Ήδη πάντως από την αρχαιότητα οι νόμοι του Ζάλευκου θεωρούνταν οι πρώτοι γραπτοί νόμοι των Ελλήνων. Το πρωτότυπο κείμενο της νομοθεσίας δεν έχει σωθεί.
Επιδιώκοντας ο Ζάλευκος την νομοθετική σταθερότητα συμπεριέλαβε στην νομοθεσία του διατάξεις που εμπόδιζαν τις νομοθετικές αλλαγές και κατ επέκταση τις κοινωνικές αλλαγές. Χαρακτηριστικά η μεταβολή των νόμων επιτρεπόταν μεν αλλά με κεφαλικό κίνδυνο δηλαδή καθένας που ήθελε να προτείνει έναν νέο νόμο ή μια αλλαγή σε ήδη υπάρχοντα νόμο έπρεπε να εμφανιστεί ενώπιον του Συμβουλίου της πόλης και σε περίπτωση που αυτό ψήφιζε ενάντια στην πρόταση του αμέσως έχανε τη ζωή του. Επίσης, νόμος απαγόρευε την είσοδο κάποιου που ήταν οπλισμένος στη Γερουσία.
Στο Ποινικό δίκαιο καθιερώθηκε η αρχή του αντιπεπονθότος (της ανταπόδοσης) και αφαιρέθηκε από τους δικαστές η εξουσία να ορίζουν οι ίδιοι την ποινή για κάθε αδίκημα. Έτσι έληξε το καθεστώς αυθαιρεσίας που επικρατούσε μέχρι τότε, αφού ο δικαστής δεν μπορούσε πλέον να τιμωρεί κατά βούληση. Ως προς το φόνο δεν υπήρχαν ιδιαίτερες ρυθμίσεις καθώς τότε θεωρούταν ιδιωτική υπόθεση που αφορούσε τον οίκο του θύματος.
Η γη ήταν αναπαλλοτρίωτη και η αγοραπωλησία της επιτρεπόταν μόνο για πολύ σοβαρούς λόγους. Απαγορευόταν η ύπαρξη μεταπρατών γεωργικών προϊόντων καθώς η έννομη τάξη δεν έβλεπε θετικά την προοπτική δημιουργίας τάξης εμπόρων. Ως προς το δάνειο προτιμήθηκε η απόδειξη με μάρτυρες και απαγορεύτηκε το δάνειο με έγγραφο.
Ο Ζάλευκος ήταν ιδιαίτερά απαιτητικός στην αυστηρή εφαρμογή των νόμων, άσχετα με την κοινωνική ή δημόσια θέση του καθενός. Αναφέρεται ότι όταν ο γιος του καταδικάστηκε σε τύφλωση για μοιχεία, ο Ζάλευκος δε ζήτησε να μην εκτελεστεί η ποινή, πρότεινε όμως να αφαιρεθεί ένα μάτι από τον ίδιο και ένα από το γιο του.
Η νομοθεσία του Ζάλευκου χρησιμοποιήθηκε και σε άλλες πόλεις της Μεγάλης Ελλάδας και επέδρασε στην ρωμαϊκή νομοθεσία και στο Δωδεκάδελτο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες νομοθέτες
Καούς (αρχαία πόλη)
Η Καούς ή Καούντα (Καοῦς) ήταν κώμη της αρχαίας Αρκαδίας.
Η θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει βρεθεί αλλά εικάζεται πως βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Βούτσης της Αρκαδίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Κοντοβάζαινας
Σταυρός Εύβοιας
Ο Σταυρός (μέχρι το 1954 Βέρτουρα ) είναι χωριό του Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 348 κατοίκους. Είναι κτισμένο αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 340 μ. στις δυτικές παραφυάδες της Δίρφης. Απέχει 26 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα και 10 χιλιόμετρα από τα Ψαχνά. Κοντά στο χωριό λειτουργούν μεταλλεία της ΛΑΡΚΟ.
Ιστορικά στοιχεία
Το 1835 τα Βέρτουρα προσαρτήθηκαν στον δήμο Μεσσαπίων. Από το 1841 μέχρι το 1866, όταν ο δήμος Μεσσαπίων είχε καταργηθεί, υπαγόταν στον Δήμο Χαλκιδέων, αλλά με το ΦΕΚ 69Α - 03/11/1866 ο δήμος Μεσσαπίων επανασυστάθηκε. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Μεσσαπίων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημητρίο. Ο ναός του Αγίου Ιωάννη βρίσκεται σε σημείο με θέα του χωριού. Κοντά στο χωριό βρίσκονται τα εξωκλήσια της Αγίας Άννας, με αγίασμα-πηγή κάτω από τον ναό, και της Αγίας Παρασκευής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Ίωνες
Οι Ίωνες ήταν ένα από τα τέσσερα αρχαία ελληνικά φύλα και ήταν εγκατεστημένοι κυρίως στην Αττική, στα νησιά του Αιγαίου και στη Μικρά Ασία, στην περιοχή που ονομάζεται Ιωνία.
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης
Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (αγγλικά: European Handball Federation, EHF) είναι η αρμόδια οργάνωση για το άθλημα της χειροσφαίρισης στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1991, αποτελείται από 50 ομοσπονδίες μέλη και δύο συνδεδεμένες ομοσπονδίες (Αγγλία και Σκωτία), και έχει την έδρα της στη Βιέννη της Αυστρίας. Η ομοσπονδία γιόρτασε την 20η επέτειό της στις 17 Νοεμβρίου του 2011 σε μια εορταστική εκδήλωση με το σύνθημα «HeartBeat Handball».
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου του 1991 στο Βερολίνο της Γερμανίας, αν και το πρώτο συνέδριο της EHF συνήλθε στις 5 Ιουνίου του 1992, μεταφέροντας την έδρα της EHF στη Βιέννη της Αυστρίας την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Το 2012 η EHF Γραφείο γιόρτασε τα 20 χρόνια από τότε που άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες της. Κατά τα επόμενα έτη, ο αριθμός των χωρών μελών έχει επεκταθεί από 29 που ήταν αρχικά σε 50, έπειτα από την προσχώρηση του Κοσόβου, κατόπιν χορήγησης πλήρης ένταξης στο συνέδριο της EHF στο Δουβλίνο της Δημοκρατάις της Ιρλανδίας το Σεπτέμβριο του 2014.
Ίωνες
Προέλευση της ονομασίας των Ιώνων
Σύμφωνα με τη μυθολογία, οι Ίωνες και τα υπόλοιπα ελληνικά φύλα, ήταν απόγονοι του Δευκαλίωνα και της Πύρρας οι οποίοι είχαν γιο τον Έλληνα. Ο Έλληνας είχε τρεις γιους με την Ορσηίδα· τον Δώρο (πρόγονο του δωρικού φύλου), τον Αίολο (πρόγονο του αιολικού φύλου) και τον Ξούθο. Ο Ξούθος είχε κι αυτός δύο γιους τον Αχαιό, πρόγονο των Αχαιών και τον Ίωνα, πρόγονο των Ιώνων. Οι Ίωνες λοιπόν ονομάστηκαν σύμφωνα με το όνομα του πρόγονού τους.
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης
Ιστορία
Η EHF εκπροσωπεί τα μέλη της με σκοπό την ανάπτυξη του αθλήματος, τόσο από άποψη ανάδειξης νέων ταλέντων, όσο και από άποψη εμπορικής ανάπτυξης. Η EHF διεξάγει ορισμένες διοργανώσεις όπως το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, καθώς και το Τσάμπιονς Λιγκ, τα οποία αποτελούν τις κύριες πηγές εσόδων, ενώ οι πρωτοβουλίες σχετικά με το μπιτς χάντμπολ και η πετοσφαίριση σε σχολεία, επεκτείνουν την έλξη του αθλήματος.
Ίωνες
Ιστορία
Οι Ίωνες κατά την εποχή του Χαλκού ήταν εξαπλωμένοι μεταξύ της Εύβοιας, της Αττικής και της βορειοανατολικής Πελοποννήσου. Το 1100 π.Χ. περίπου κατά την αρχή της γεωμετρικής περιόδου, που σηματοδοτήθηκε από την κάθοδο των Δωριέων, οι ανακατατάξεις στο εσωτερικό της Ελληνικής χερσονήσου τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν μεγάλο μέρος της περιοχής στην οποία ζούσαν. Οι μετακινήσεις αυτές των αρχαίων ελληνικών φύλων ονομάζονται Α' Ελληνικός αποικισμός. Οι Ίωνες λοιπόν μετακινήθηκαν προς τα ανατολικά δημιουργώντας αποικίες στα νησιά του Αιγαίου (Χίος, Σάμος κ.α.) καθώς και στην κεντρική Μικρά Ασία, στην περιοχή γνωστή ως Ιωνία. Το μεγαλύτερο μέρος των νησιών του Αιγαίου, με εξαίρεση τη Λέσβο, την Τένεδο και τη Ρόδο αποικήθηκε από τους Ίωνες, ενώ οι σημαντικότερες αποικίες στην Ιωνία ήταν η Μίλητος και η Έφεσος. Η δημιουργία αποικιών στη Μικρά Ασία ήταν μια προοπτική που χρόνια απασχολούσε τα αρχαία ελληνικά φύλα και κυρίως τους Αχαιούς, δεδομένου ότι ήταν πολύ πιο εύπορα από την ορεινή και σχετικά άγονη ελληνική χερσόνησο.
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης
Λογότυπο
Το λογότυπο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Ίωνες
Γλώσσα
Οι Ίωνες μιλούσαν την ιωνική διάλεκτο. Η διάλεκτος αυτή αποτελεί τη γλώσσα της επικής ποίησης, καθώς το ομηρικό ιδίωμα έχει ως βάση του την ιωνική εμπλουτισμένη με στοιχεία από την αιολική και την αρκαδοκυπριακή. Οι λυρικοί ποιητές όπως ο Τυρταίος, ο Αρχίλοχος και άλλοι, χρησιμοποιούσαν την ιωνική διάλεκτο για τις ελεγείες τους. Επίσης ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος έγραφαν στην ιωνική. Χαρακτηριστικά, τα α και ε μακρά γράφονται η και η εξάλειψη του συμφώνου F (δίγαμμα). Επίσης ο σχηματισμός των απαρεμφάτων σε -ναι είναι ιωνικό στοιχείο.
Πολιτισμός
Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. η Μίλητος και η Έφεσος έγιναν κέντρα όσον αφορά τη σκέψη πάνω στον φυσικό κόσμο. Με βάση αυτή τη σκέψη δημιουργούνταν υποθέσεις που εξηγούσαν τα φυσικά φαινόμενα χωρίς να αποδίδεται το αίτιό τους στο θείο, όπως γινόταν μέχρι τότε. Οι υποθέσεις αυτές διαχέονταν από την έρευνα και από προσωπικές εμπειρίες. Οι εκπρόσωποι αυτού του κινήματος λέγονταν «Φυσικοί» ή «Φυσιολόγοι». Κύριος εκπρόσωπος ήταν ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο οποίος ήταν κι ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας. Και ο λεγόμενος "σκοτεινός" φιλόσοφος Ηράκλειτος από την Έφεσο.
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα Κατηγορία:Ιωνία Κατηγορία:Ονομασίες των Ελλήνων
Διονυσία (όνομα)
Διονυσία [στα νέα ελληνικά: δionisía, δjonisía] είναι ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα). Από το όνομα Διονυσία προέρχονται τα υποκοριστικά ονόματα: Διόνη, Διώνη, Διονυσούλα, Ντένη, Ντένια.
Ετυμολογία του ονόματος Διονύσιος
right|thumb|250px|Ο [[Διόνυσος πάνω σε πάνθηρα. Μωσαϊκό δάπεδο της «Οικίας του Διονύσου» στην Πέλλα, 2,70 × 2,65 μ. (330–300 π.Χ.). ]] Το αρχαιοελληνικό όνομα Διονυσία, θηλυκός τύπος του Διονύσιος, προέρχεται από το Διόνυσος, το όνομα του θεού του οίνου και της γονιμότητας, γιου του Δία και της θνητής Σεμέλης στην αρχαιοελληνική μυθολογία και σημαίνει «αφιερωμένη στον Διόνυσο».
Το ίδιο το θεωνύμιο Διόνυσος, επίσης Διόννυσος και Ζόννυσος, από το *Διόσ-νυσος, είναι αβέβαιου ετύμου. Σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, αν για το πρώτο συνθετικό του ονόματος είναι βέβαιο ότι προέρχεται από το Ζεύς, γενική Διός, για το δεύτερο συνθετικό, από τις πολλές υποθέσεις οι οποίες έχουν διατυπωθεί, η πιο αληθοφανής το συνδέει με το Νῦσα / Νῦσσα, όνομα νυμφών οι οποίες θεωρούνταν από τη μυθολογία ως τροφοί του Διονύσου. Η αναγωγή του θεού σε θρακικές και λυδικές πηγές δεν ευσταθεί μετά τη διαπίστωση της ύπαρξής του ήδη στη μυκηναϊκή εποχή (πβ. μυκηναϊκό di-wo-nu-so-jo, τύπος γενικής).
Διάδοση του ονόματος
Ο Αθ. Μπούτουρας κατατάσσει το όνομα στα «Ονόματα εξ αγίων», εξαιτίας της πανελλήνιας απήχησης δύο κυρίως αγίων, καταρχάς του πολιούχου της Αθήνας και συνεργάτη του αποστόλου Παύλου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου (1ος αι.) (βλ. Πράξεις των Αποστόλων, ιζ΄ 34) και ύστερα του πολιούχου Ζακύνθου αρχιεπισκόπου Αιγίνης Διονυσίου της Ζακύνθου ( 16ος–17ος αι.). Στη Δυτική Ευρώπη ξεχωρίζει ο πρώτος επίσκοπος του Παρισιού Διονύσιος (λατινικά: Dionysius, γαλλικά: saint Denis de Paris), που μαρτύρησε στο Παρίσι τον (3ο αι.) μαζί με τον Ελευθέριο και τον Ρούστικο, και που η εκκλησιαστική παράδοση τον συνέχεε για αιώνες με τον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ο επίσκοπος του Παρισιού διέδωσε τον χριστιανισμό στους Γαλάτες και από εκεί στη Δυτική και τη Βόρεια Ευρώπη, και μαζί διαδόθηκε και το όνομα Διονύσιος και Διονυσία, μέσω του λατινικού Dionysia, Denisia, Denisa, Denise, στους λαούς της Δύσης. Στην Αγγλία το όνομα έφθασε με τους Νορμανδούς.
Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό Διονυσία παρουσιάζεται ως το 109ο πιο συχνό όνομα (75ο ανάμεσα στα γυναικεία). Το φέρουν γύρω στις 10.000 Ελληνίδες ή ποσοστό 0,14%. Ενώ, σύμφωνα με τον Νικ. Κοντοσόπουλο, το όνομα Διονυσία είναι χαρακτηριστικό ζακυνθινό γυναικείο όνομα. Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το όνομα Διονυσία παρουσιάζεται 615ο σε συχνότητα, με 55 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 0,04%.
Σύμφωνα με τη Θετίμα, το όνομα Διονυσία εμφανίζεται στο Lexicon of Greek Personal Names (LGPN) να το φέρουν 197 διαφορετικά πρόσωπα στην αρχαία και ελληνιστική εποχή. Η πρωιμότερη μαρτυρία προέρχεται από την Κρήτη τον 6ο αι. π.Χ. Παράλληλοι τύποι: Διοννυσία (6ος αι. π.Χ., Κύπρος), Δειωνυσία (αυτοκρατορική περίοδος, Πάρος), Διωνυσία (5ος-6ος αι. μ.Χ., Αθήνα), Διονυσεία (4ος/5ος αι. μ.Χ., Λοκρίδα), Δειονοισια (4ος αι. μ.Χ., Λυδία), Dionysia (1ος αι. π.Χ. – 1ος αι. μ.Χ., αυτοκρατορική περίοδος, Κάτω Ιταλία· 2ος αι. μ.Χ., 3ος αι. μ.Χ., Θράκη). Τέλος, Διονυσώ, στο δήμο της αρχαίας Αθήνας Λακιάδες (αρχ. Λακιάδαι).
Το όνομα σε άλλες γλώσσες
thumb|upright=0.7|Η Αμερικανίδα ηθοποιός [[Ντενίς Ρίτσαρντς (Denise Richards).]] Το όνομα διαδόθηκε σε άλλες γλώσσες μέσω του λατινικού Dionysia.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Θεοφόρα ονόματα
Σούλα (όνομα)
Προέκυψε από αποκοπή των πρώτων συλλαβών από την αρχή γυναικείων υποκοριστικών ονομάτων, όπως Αναστασούλα, Θανασούλα, Διονυσούλα, Ασπασούλα.
Αντρικός τύπος
Σούλης, Σούλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Υποκοριστικά ονόματα
Ομπντούλιο Βαρέλα
Βιογραφία
Ο Βαρέλα γεννήθηκε στο Μοντεβίδεο από πτωχή, εργατική και πολυάριθμη οικογένεια και επέλεξε να φέρει το επώνυμο της μητέρας του. Κατά τη διάρκεια της ζωής του εργάστηκε ως συνοδός αυτοκινήτων, πωλητής σπιτιών, εργάτης σε πλυντήριο ρούχων και παπουτσιών και κατασκευαστής. Και στον ελεύθερο χρόνο του έπαιξε μπάλα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο αγωνιζόμενος με τη Ντεπορτίβο Χουβεντούτ το 1936. Ξεκίνησε στην πρώτη κατηγορία με τους Γουόντερερς και το 1943, εντάχθηκε στην Πενιαρόλ, λέσχη για την οποία θα έπαιζε μέχρι την επαγγελματική του αποχώρηση το 1955. Με τον κορυφαίο σύλλογο της χώρας κέρδισε μεταξύ άλλων έξι πρωταθλήματα.
Συνήθως αγωνιζόταν ως κλασικός μέσος ή αμυντικός μέσος αν χρειαζόταν, δεν διέθετε ιδιαίτερη τεχνική και ήταν γνωστός για την αντοχή, τις πολλαπλές δουλειές που μπορούσε να κάνει στο γήπεδο και τις ηγετικές ικανότητές του. Μεταξύ του 1948 και του 1949 ηγήθηκε της απεργίας των ποδοσφαιριστών για επτά μήνες που είχε ως στόχο την απόκτηση μεγαλύτερων δικαιωμάτων για τους αθλητές και την εισαγωγή του πλήρους επαγγελματισμού. Ο Βαρέλα είναι ο χαρισματικός ηγέτης αυτής της απεργίας και, μαζί με τον άσο της Νασιονάλ και τον αντίπαλό του Ενρίκε Κάστρο, οδήγησε περίπου 500 συναδέλφους στην εξέγερση. Αυτό θα προκαλέσει την πρόωρη διακοπή του πρωταθλήματος του 1948, το οποίο έληξε μετά από μόνο 10 γύρους χωρίς ποτέ να αναγνωριστεί πρωταθλητής.
Το διεθνές ντεμπούτο του Βαρέλα ήρθε με νίκη 3–2 απέναντι στη Χιλή το 1939 στο Κόπα Αμέρικα στη Λίμα του Περού. Έπαιξε 45 διεθνείς αγώνες για την Ουρουγουάη από το 1939 έως το 1954.
Η κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήταν ως αρχηγός της ομάδας της Ουρουγουάης που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950, στο οποίο έπαιξε αποφασιστικό ρόλο. Ο σημαντικός τελευταίος αγώνας ήταν ενάντια στους οικοδεσπότες της Βραζιλίας. Η Ουρουγουάη έπρεπε να κερδίσει, αλλά η Βραζιλία θα μπορούσε να κατακτήσει το Κύπελλο και με ισοπαλία. Ο ιστορικός αγώνας έμεινε με το όνομα Maracanazo με θεατές το μεγαλύτερο πλήθος ποδοσφαιρικού αγώνα (επίσημα 173.850, αλλά πηγές της εκτιμούν ότι πάνω από 200.000 οπαδοί ήταν στο γήπεδο). Στη συνέχεια, όταν η ομάδα ήταν στα αποδυτήρια, ο Χουάν Λόπεζ, προπονητής της ομάδας της Ουρουγουάης είπε στους παίκτες του ότι ο καλύτερος τρόπος για να πάρουν τον τίτλο εναντίον της Βραζιλίας ήταν να υιοθετούσαν αμυντικό στυλ, έφυγε από το δωμάτιο και ο Βαρέλα είπε στους συμπαίκτες του «Ο Χουάν είναι καλός άνθρωπος, αλλά αν το κάνουμε τότε θα υποστούμε την ίδια μοίρα της Σουηδίας και της Ισπανίας» (η Βραζιλία νίκησε τη Σουηδία 7–1 και η Ισπανία 6–1) και στη συνέχεια στο διάδρομο είπε: «Μην κοιτάξετε στις κερκίδες, μη σηκώσετε τα μάτια σας ψηλά, το παιχνίδι παίζεται κάτω. Όσοι και να είναι από πάνω σας, να σκέφτεστε ότι είναι μόνο ξύλινα ομοιώματα κι όχι πραγματικό πλήθος. Μέσα στο γήπεδο θα είμαστε έντεκα εμείς κι έντεκα αυτοί. Και μην νομίζετε ότι θα μας συμβεί κάτι κακό όταν νικήσουμε. Τίποτα δεν θα συμβεί. Για να κερδίσουμε όμως πρέπει να βάλουμε τ’ «αυγά» μας στις άκρες των παπουτσιών μας. Πάμε να κερδίσουμε λοιπόν!» Η ομιλία έπαιξε ζωτικό ρόλο στους συμπαίκτες του, οι οποίοι έπαιξαν χωρίς φόβο έχοντας ισοπαλία 0–0 στο ημίχρονο. Στα δύο λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο η Βραζιλία σημείωσε τέρμα και ο Βαρέλα πήρε τη μπάλα και στη συνέχεια ήρθε σε διαμάχη με τον Άγγλο διαιτητή για ανύπαρκτο οφσάιντ, με την πρόθεση να καθυστερήσει την επανεκκίνηση του παιχνιδιού, έτσι ώστε το πλήθος να ησυχάσει. Μετά από αυτό είπε στους συμπαίκτες του «Τώρα ήρθε η ώρα να κερδίσουμε το παιχνίδι». Η Ουρουγουάη σκόραρε με τον Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο και στη συνέχεια, 11 λεπτά πριν από τη λήξη, η ομάδα της Βραζιλίας είχε χάσει την αυτοπεποίθησή της και ο Γκίτζια σημείωσε το 2–1 για την Ουρουγουάη, κερδίζοντας το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο Βαρέλα συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.
Έπαιξε επίσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 με την Ουρουγουάη να υπερασπίζεται τον τίτλο του 1950, αλλά αυτή τη φορά, ο εμβληματικός αρχηγός τραυματίστηκε πριν από τον ημιτελικό εναντίον της Ουγγαρίας, και η Ουρουγουάη έχασε 4–2 μετά από παράταση. Η Ουρουγουάη δεν είχε χάσει ποτέ αγώνα Παγκόσμιου Κυπέλλου όταν έπαιζε ο Βαρέλα. Ο τελευταίος αγώνας του ήταν στις 19 Ιουνίου 1955 με την Πενιαρόλ εναντίον της Αμέρικα.
Το 1994 τιμήθηκε από τη FIFA για την προσφορά του στο άθλημα με την ανώτατη διάκριση, το Τάγμα Αξίας. Το 2000 ψηφίστηκε 53ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS. Το 2014 οι αναγνώστες του ESPN τον ψήφισαν ως τον 10ο σημαντικότερο αρχηγό στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ουρουγουάη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μοντεβιδέο Γουόντερερς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA
Σηπτική αρθρίτιδα
Η σηπτική αρθρίτιδα γνωστή και ως λοιμώδης αρθρίτιδα είναι η φλεγμονή των αρθρώσεων εξ αιτίας λοιμώδους αιτιολογίας. Συνηθέστεροι μικρο-οργανισμοί είναι ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος και η γονόκοκκος, ωστόσο και άλλα βακτήρια ή μύκητες και ιοί, μπορεί να προκαλέσουν λοιμώδη αρθρίτιδα. Η είσοδος του παθογόνου παράγοντα στην άρθρωση μπορεί να γίνει απευθείας (με τραυματισμό ή κατά την διάρκεια χειρουργικής επέμβασης) είτε αιματογενώς. Η χορήγηση αντιβίωσης (κεφαλοσπορίνες) και χειρουργικής παροχέτευσης πύου, αποτελούν βασικές αρχές αντιμετώπισης της νόσου. Στα νεαρά άτομα η γονοκοκκική αρθρίτιδα είναι πιο συχνή, και συνήθως προηγείται πυρετός, ρίγος, εξανθήματα και ουρηθρήτιδα. Αρθρίτιδα επίσης προκαλείται από την Borrelia burgdorferi, σύφιλη, μυκοβακτηρίδιαμύκητες και ιοί (πχ ιο της ερυθράς ή παρβοϊο Β19). Αρθρίτιδα μπορεί να παρουσιαστεί και μετά την λοίμωξη από γονόκοκκο ή διάφορα εντεροβακτηρίδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Αρθροπάθειες