cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Μεταξάς
Βουλευτική και κυβερνητική δράση
Στις 11 Οκτωβρίου του 1934 ο Βενιζέλος αποφάσισε να εγκαινιάσει σειρά άρθρων σχετικά με τα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού. Ύστερα από μερικές μέρες ο Μεταξάς απάντησε εγκαινιάζοντας δικιά του σειρά άρθρων στην εφημερίδα Καθημερινή. Η αρθρογραφία των δύο αντρών τελείωσε στις 23 Ιανουαρίου του 1935, με το τελευταίο άρθρο του Μεταξά. Συνολικά ο Βενιζέλος δημοσίευσε 37 άρθρα, ενώ ο Μεταξάς 70.
Προς τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου
thumb|9 Μαΐου 1936: Η μητέρα του [[Τάσος Τούσης|Τάσου Τούση θρηνεί τον γιο της, τον πρώτο νεκρό της αιματηρής καταστολής της διαδήλωσης των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης.]] Μετά τις εκλογές οι βενιζελικοί και οι αντιβενιζελικοί δεν μπόρεσαν να σχηματίσουν κυβέρνηση εξαιτίας διαφωνιών κυρίως για το ζήτημα της επανόδου στο στράτευμα των απότακτων δημοκρατικών αξιωματικών του κινήματος του 1935. Ο Γεώργιος Β΄, με πρόσχημα τον έλεγχο των στρατιωτικών που απειλούσαν με πραξικόπημα σε περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης βενιζελικών με τη στήριξη του ΚΚΕ, διόρισε στις 5 Μαρτίου υπουργό Στρατιωτικών τον Μεταξά. Την υπουργοποίησή του, που εκτός από αφοσιωμένος φιλοβασιλικός υποστήριζε κατηγορηματικά την επιβολή αυταρχικού μη κοινοβουλευτικού καθεστώτος ήδη από το 1934, οι Φιλελεύθεροι και ο Βενιζέλος την επικρότησαν. Στις 14 Μαρτίου ορκίστηκε η κυβέρνηση Δεμερτζή, με αντιπρόεδρο, υπουργό Στρατιωτικών και της Αεροπορίας τον Μεταξά. Ο Δεμερτζής πέθανε αιφνιδίως στις 13 Απριλίου και την ίδια ημέρα ο βασιλιάς διόρισε τον Μεταξά πρωθυπουργό.
Μετά από νέα αποτυχία των Φιλελευθέρων να έλθουν σε συμφωνία με τα κόμματα της αντιβενιζελικής παράταξης, η κυβέρνησή Μεταξά εξασφάλισε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή στις 27 Απριλίου με 241 ψήφους υπέρ, 4 αποχές και 16 κατά, τους βουλευτές του Κ.Κ.Ε. και τον Γεώργιο Παπανδρέου. Τρεις μέρες αργότερα, η Βουλή με ψήφισμά της διέκοψε τις εργασίες της για πέντε μήνες εξουσιοδοτώντας την κυβέρνηση να εκδίδει νομοθετικά διατάγματα για όλα τα θέματα, με τη σύμφωνη γνώμη μιας κοινοβουλευτικής επιτροπής.
Η παραίτηση του κοινοβουλίου από τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας συνέπεσε με την πολιτική στήριξη που προσέφερε ο παραδοσιακός πολιτικός κόσμος στην αυταρχική και κατασταλτική δράση της κυβέρνησης ενώπιον της έξαρσης των εκδηλώσεων του εργατικού κινήματος την περίοδο αυτή, με αποκορύφωμα την αιματηρή καταστολή της απεργίας της 9ης Μαΐου στη Θεσσαλονίκη. Ο Μεταξάς έσπευσε να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία, επισείοντας τον κίνδυνο κομμουνιστικής εξέγερσης και στελεχώνοντας τον κρατικό μηχανισμό με στενούς συνεργάτες του. Στα μέσα Ιουλίου επήλθε συμφωνία για το αποτακτικό ζήτημα και τον σχηματισμό κυβέρνησης μεταξύ του αντιβενιζελικού Θεοτόκη και του ηγέτη των Φιλελευθέρων Θεμιστοκλή Σοφούλη, ο οποίος το ανακοίνωσε στον Γεώργιο. Η συμφωνία θα εφαρμοζόταν με την επανάληψη των εργασιών της Βουλής. Όμως, στις 4 Αυγούστου 1936, παραμονή εικοσιτετράωρης πανελλαδικής απεργίας, ο Μεταξάς, επικαλούμενος τον κίνδυνο κομμουνιστικής απειλής και ακυβερνησίας, συγκάλεσε έκτακτο υπουργικό συμβούλιο και ανακοίνωσε την απόφασή του να αναστείλει την ισχύ ορισμένων διατάξεων του Συντάγματος, που κατοχύρωναν τις προσωπικές και συλλογικές ελευθερίες, και να διαλύσει τη βουλή χωρίς να προκηρύξει εκλογές. Με τη συγκατάθεση του βασιλιά, ο οποίος εξέδωσε δύο παράνομα διατάγματα που κατέλυαν τον κοινοβουλευτισμό, επιβλήθηκε η δικτατορία του Μεταξά.
Η δικτατορία του Μεταξά
right|thumb|200px|Ο Μεταξάς ασκεπής σε στάση προσοχής στις σκάλες της Παλαιάς Βουλής πιθανώς σε ανάκρουση Εθνικού Ύμνου. Διακρίνονται ο [[Κώστας Κοτζιάς|Κ. Κοτζιάς και ο π. Υπουργός Τουρκοβασίλης με τους παριστάμενους να αποδίδουν τον φασιστικό χαιρετισμό.]] 200px|right|thumb|Μέλη της [[Εθνική Οργάνωση Νεολαίας|ΕΟΝ χαιρετούν τον Μεταξά]]
Εσωτερική πολιτική και οικονομία
Το καθεστώς είχε αρκετά εξωτερικά γνωρίσματα των φασιστικών καθεστώτων, αλλά ουσιαστικά κατατασσόταν από σύγχρονους παρατηρητές ως «απροσδιόριστο» και στην ουσία του ήταν μια προσωπική δικτατορία του Μεταξά, στελεχωμένη με λίγους έμπιστους ανθρώπους του. Για να θεμελιώσει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, που θα στηρίζονταν σε ένα φασιστικό κόμμα ή κίνημα, δημιούργησε την ΕΟΝ. Παρά το ότι ήταν αντικομμουνιστικό, βίαιο, αυταρχικό, αστυνομοκρατούμενο και αντικοινοβουλευτικό, δεν ήταν ολοκληρωτικό, αφού δεν επεδίωκε τον γενικό συντονισμό όλης της κοινωνίας, καθώς τηρούνταν κάποιες αρχές της ατομικότητας και άφησε περιορισμένα περιθώρια στην κοινωνία των πολιτών.
Από την πρώτη στιγμή ο Μεταξάς ξεκαθάρισε πως το καθεστώς της 4ης Αυγούστου θα ήταν μόνιμο και δεν είχε πρόθεση να επανέλθει ο κοινοβουλευτισμός. Η ισχυρή του προσωπικότητα, η καχυποψία και η αυταρχική του συμπεριφορά τον έκαναν να συγκεντρώσει μεγάλο μέρος της εξουσίας και να στελεχώσει τον κρατικό μηχανισμό και κεντρικούς θεσμούς κατά πλειοψηφία με αντιβενιζελικούς και Ελευθερόφρονες. Εκτός από πρωθυπουργός, χρίσθηκε «Εθνικός Κυβερνήτης» και «Αρχηγός», ήταν υπουργός των Εξωτερικών, των τριών πολεμικών υπουργείων (Αεροπορίας, Στρατιωτικών, Ναυτικού), ενώ είχε υπό τον έλεγχό του όλα τα υφυπουργεία. Κεντρικό ρόλο κατείχε ο υφυπουργός Δημοσίας Ασφαλείας Κωνσταντίνος Μανιαδάκης, που είχε στη δικαιοδοσία του τα σώματα ασφαλείας, την καταπολέμηση του κομμουνισμού και την αντικατασκοπεία. Ο Θεολόγος Νικολούδης ήταν υφυπουργός στο κρίσιμο υπουργείο Τύπου και Τουρισμού, που ήταν επιφορτισμένο με την προπαγάνδα και τη λογοκρισία. Σημαντικό πρόσωπο ήταν και ο υπουργός-διοικητής Πρωτευούσης Κώστας Κοτζιάς, ο οποίος θεωρούνταν φυσικός διάδοχος του Μεταξά. Ο Ιωάννης Διάκος ήταν εξ απορρήτων σύμβουλος και ο πλέον έμπιστος συνεργάτης του Μεταξά.
Σύμφωνα με τον Μεταξά, η κυβέρνησή του είχε ως στόχο να απαλλάξει τη χώρα από τον κομμουνισμό και τα κόμματα. Τα κόμματα αποδυναμωμένα από τις έριδες των προηγούμενων ετών και χωρίς τους ηγέτες τους που είχαν αποβιώσει, δεν μπορούσαν να κινητοποιήσουν τους πολίτες, που κουρασμένοι και απογοητευμένοι από τους πολιτικούς παρέμειναν απαθείς. Σχεδόν όλοι οι κοινοβουλευτικοί και τα κομματικά στελέχη εξορίστηκαν. Ιδιαίτερα στο ΚΚΕ ασκήθηκε συστηματική καταστολή, που με φυλακίσεις, εκτοπίσεις, βασανιστήρια και ψυχολογική βία υποχρεώθηκαν πολλά μέλη του να υπογράψουν Δήλωση μετανοίας. Θεσπίστηκε το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, χωρίς το οποίο δεν μπορούσε κανείς να διοριστεί στο δημόσιο και σε μεγάλες επιχειρήσεις. Θεμελιώδες συστατικό του Νέου Κράτους που οραματιζόταν ο Μεταξάς ήταν η Αναγέννηση της Ελλάδος με τη δημιουργία του Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού που θα βασίζονταν σε τέσσερις συνιστώσες: Βασιλιάς, Πατρίδα, Θρησκεία και Οικογένεια. Στον βασιλιά όφειλε σε μεγάλο βαθμό την παραμονή του στην εξουσία και ανησυχούσε συνεχώς ότι μπορούσε να χάσει την υποστήριξη και εμπιστοσύνη του. Η θρησκεία είχε σημαντικό ρόλο στις σκέψεις του αλλά οι αναφορές του δημόσια γι' αυτήν ήταν μηδαμινές. Η οικογένεια ήταν ένας θεσμός που πίστευε με πάθος και όριζε ως αποστολή της την αναγέννηση της ελληνικής κοινωνίας και της πατρίδας. Φίλος της μουσικής και του θεάτρου θεμελίωσε το 1938 Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης, εγκαινίασε τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, ίδρυσε το Λυρικό Θέατρο Αθηνών ενώ με ενθάρρυνση και συχνή παρουσία του Μεταξά, σημειώθηκε μεγάλη άνθινη στη ζωγραφική και τη λογοτεχνία, αν και η καλλιτεχνική έκφραση δεν ήταν απόλυτα ελεύθερη, ρυθμιζόμενη με αυστηρούς περιορισμούς. Τον Νοέμβριο του 1938 ανέλαβε υπουργός παιδείας και προχώρησε σε ριζική γλωσσική μεταρρύθμιση εφαρμόζοντας στη διδασκαλία στη Στοιχειώδη Εκπαίδευση τη δημοτική γλώσσα. Σημαντικό ρόλο για την Αναγέννηση είχαν οι εορτασμοί της επετείου της «Τετάρτης Αυγούστου» οι οποίες είχαν έντονο προπαγανδιστικό χαρακτήρα και χαρακτηρίστηκαν από την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος. Εξασφάλισε και προστάτευσε τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης αλλά επιδίωξε την εξαφάνιση των διαλέκτων και μειονοτικών γλωσσών, όπως τη σλαβομακεδονική και κουτσοβλαχική.
Καθώς ο Μεταξάς δεν είχε το χαρακτηριστικό της χαρισματικής ηγεσίας που είχαν υιοθετήσει οι ηγέτες των ολοκληρωτικών καθεστώτων της Ευρώπης, προσπάθησε να κατακτήσει τις μάζες μέσω της προβολής μιας εικόνας ηρωικού ή υποδειγματικού χαρακτήρα. Προβλήθηκε ως Μπαρμπαγιάννης, ένας καλοκάγαθος άνθρωπος του καθήκοντος με ηθικές αξίες· Πατέρας του Έθνους με ενδιαφέρον για τη νεολαία και την οικογένεια· Πρώτος Αγρότης, δείχνοντας ιδιαίτερη προσοχή στους αγρότες ρυθμίζοντας τα χρέη του και απαλλάσσοντάς τους από τα τοκογλυφικά δάνεια· Πρώτος Εργάτης, προβάλλοντας την αναγνώριση της αξίας της εργασίας και ταυτιζόμενος με την εργατική τάξη. Από το 1937 μάλιστα καθιερώθηκε η 1η Μαΐου ως «Ημέρα Εορτασμού της Εργασίας». Οι εκδηλώσεις λατρείας και κατευθυνόμενης κολακείας έφτασαν σε υπερβολικό βαθμό, καθώς έφτασαν να τον προσφωνούν Πρώτο Αθλητή, Πρώτο Δημοτικιστή Πρωθυπουργό και Πρώτο Μηχανικό.
Από την άλλη πλευρά, το εκπαιδευτικό σύστημα υπέστη σημαντική οπισθοδρόμηση, καθώς κύριος προσανατολισμός της Μεταξικής εκπαιδευτικής πολιτικής ήταν η τόνωση της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΟΝ) και ο εκτοπισμός των προοδευτικών εκπαιδευτικών. Σημαντική αντίσταση προέβαλαν οι αρχηγοί των δημοκρατικών κομμάτων Παπαναστασίου, Παπανδρέου, Σοφούλης, Καφαντάρης κ.α. με επίσημα διαβήματα στον Γεώργιο Β΄. Στις 30 Ιουνίου του 1938 αποκαλύφθηκε στρατιωτική ομάδα υπαξιωματικών, προσκείμενοι στον εξόριστο Πλαστήρα, που σχεδίαζαν την ανατροπή του Μεταξά, ενώ λίγες μέρες αργότερα, και συγκεκριμένα στις 17 Ιουλίου του 1938, μια επαναστατική κίνηση συνέβη στην Κρήτη από μια μερίδα κατοίκων και ορισμένους πολιτικούς αρχηγούς της Ελλάδας. Τελικά, δώδεκα ημέρες αργότερα, το κίνημα κατέρρευσε με αποτέλεσμα να συλληφθούν οι αρχηγοί του και να επιβληθεί κλίμα τρομοκρατίας στο νησί.
Εξωτερική πολιτική και άμυνα
Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, ο Μεταξάς προσπάθησε να ισορροπήσει μεταξύ της Αγγλίας, η οποία ήταν η κυρίαρχη ναυτική δύναμη της Μεσογείου και προς την οποία άλλωστε στρέφονταν οι συμπάθειες του βασιλιά και της Γερμανίας, με το ολοκληρωτικό καθεστώς της οποίας υπήρχε ιδεολογική συνάφεια, αλλά και στενότατοι οικονομικοί δεσμοί, αφού εκτός των άλλων η γερμανική κυβέρνηση είχε αγοράσει το 40% των ελληνικών καπνών. Από τη δεκαετία του 1930 η αντιβενιζελική παράταξη στην οποία ανήκε ο Μεταξάς είχε συντονιστεί με την πολιτική των κρατών της δυτικής Ευρώπης στα Βαλκάνια, ιδιαίτερα της Βρετανίας, θεωρώντας πως ήταν σύμφωνη με την εξυπηρέτηση των ελληνικών συμφερόντων. Λίγο μετά την επιβολή της δικτατορίας ο Μεταξάς σύνηψε συμφωνία με τους Βρετανούς με την οποία αύξησε το τοκοχρεολύσιο του εξωτερικού δημόσιου χρέους από 30% που προβλεπόταν για τη διετία 1935-37 σε 40% ενώ στις αρχές του 1940 αυτό αυξήθηκε κατά 3% ακόμη.
Τον Οκτώβριο του 1938 ο Μεταξάς πρότεινε στην αγγλική κυβέρνηση τη σύναψη αμυντικής συμμαχίας, την οποία η αγγλική κυβέρνηση αρνήθηκε διπλωματικά, επιφυλασσόμενη να συνδεθεί με επίσημο τρόπο με ένα καθεστώς που θεωρούσε ότι είχε αβέβαιο μέλλον εξαιτίας της αντιδημοτικότητάς του και υπολογίζοντας ότι μια τέτοια συμμαχία θα αντιμετωπίζονταν ως πρόκληση από την Ιταλία και ίσως προξενούσε ελληνοβουλγαρικό πόλεμο, την ώρα που η άμυνα της Ελλάδας ήταν ανεπαρκής. Από το 1939 η Ελλάδα είχε ευθυγραμμιστεί απόλυτα με τους Βρετανούς, οι οποίοι αποδέχονταν την ουδέτερη στάση της Ελλάδας εξαιτίας της αδυναμίας τους να της παράσχουν ουσιαστική στρατιωτική υποστήριξη. Αντίθετα, με τη γερμανική κυβέρνηση οι σχέσεις ήταν τυπικές, αφού η Ελλάδα είχε πολλά οφέλη από τις οικονομικές επενδύσεις των Γερμανών. Σημαντικό ρόλο στις διπλωματικές σχέσεις των δύο χωρών διαδραμάτισε και η στάση της Ιταλίας, λόγω των συνεχών προκλήσεων. Το γεγονός της βύθισης της Έλλης σηματοδότησε το τέλος των φιλικών σχέσεων με τις δυνάμεις του Άξονα. Παρόλα αυτά η πολιτική της ουδετερότητας απέτρεψε τον Μεταξά από τη λήψη περαιτέρω μέτρων.
Στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο
thumb|200px|Εξώφυλλο εφημερίδας "Έθνος", 28 Οκτωβρίου 1940. Στις 28 Οκτωβρίου 1940, στις 3 π.μ., ο Ιταλός πρέσβης επισκέφθηκε τον Μεταξά και του έδωσε τελεσίγραφο, με το οποίο ζητούσε να επιτραπεί η είσοδος των ιταλικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Ο Μεταξάς αρνήθηκε να υπακούσει στο τελεσίγραφο. Η στάση του Μεταξά ήταν εναρμονισμένη με την εξωτερική πολιτική που είχε ακολουθήσει ο ίδιος τα προηγούμενα χρόνια, σύμφωνα με την οποία ήταν προς το συμφέρον της χώρας η σύμπλευση με τους «Αγγλοσαξονικό κόσμο».
Από την άλλη, έχει υποστηριχθεί πως η αρνητική απάντηση ήταν μονόδρομος λόγω εξάρτησής του από τον βασιλιά Γεώργιο Β΄, εκδοχή που έχει χαρακτηριστεί ως μύθος. Η Ελλάδα τον Νοέμβριο του 1940 υπήρξε αποδέκτης προτάσεων εκ μέρους της Γερμανίας για παρέμβασή της προς ειρήνευση με την Ιταλία, τις οποίες ο Μεταξάς απέρριψε συνεπής με τη στρατηγική της ευθυγράμμισης με τη Μεγάλη Βρετανία. Με την άρνησή του να υποκύψει στους Ιταλούς απέκτησε, έστω και προσωρινά, τη γενική αποδοχή, γεγονός που υποβοήθησε σημαντικά στην πανεθνική προσπάθεια για απόκρουση και απώθηση των Ιταλών.
Θάνατος
Ο Μεταξάς αρρώστησε από βαριά φλεγμονή του φάρυγγος, η οποία κατέληξε σε παραμυγδαλικό απόστημα με τοξιναιμικά φαινόμενα και επιπλοκές. Πέθανε στις 29 Ιανουαρίου του 1941 στις 6:00 π.μ σε ηλικία εβδομήντα ετών στο σπίτι του στην οδό Δαγκλή της Κηφισιάς. Από τον Απρίλιο του 1940 η υγεία του επιδεινωνόταν και υπέφερε από εντερική ή εσωτερική αιμορραγία, πιθανόν από αρτηριοσκλήρωση. Στις τελευταίες του στιγμές ήταν δίπλα του κόρες του και η γυναίκα του. Το επίσημο ιατρικό ανακοινωθέν ανέφερε ο ''Πρόεδρος της Ελληνικής Κυβερνήσεως, ενεφάνησε προ δέκα μερών φλεγμονήν του φάρυγγος ήτις κατέληξεν εις απόστημα παραμυγδαλικόν. Παρά την έγκαιρον διάνοιξίν του ως και την μετεγχειρητικήν κατάλληλον θεραπείαν, παρουσίασεν εν συνεχεία τοξιναιμικά φαινόμενα και επιπλοκάς, ως γαστρορραγίαν και ουρίαν, και απέθανεν σήμερον, 6 π.μ.''
Σημειώσεις
i. Το μεσαίο όνομα Μιχαήλ δεν το χρησιμοποιούσε, ενώ στα νεανικά του χρόνια έβαζε το Π, από το Παναγής. Η οικογένειά του και οι καλοί φίλοι του, όπως η Βασίλισσα Σοφία της Ελλάδας, τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά Γιαννάκη.
ii. Το 1917 έγινε μέλος της Στοάς της Αθήνας «Ησίοδος». Την περίοδο εκείνη είχε φτάσει στον τριακοστό βαθμό της μασονίας..΄Εφτασε έως τον βαθμό του Σεβάσμιου.
iii «''Μόλις καθίσαμε, και επειδή η ώρα ήταν λίγα λεπτά μετά τις 3, του είπα αμέσως ότι η Κυβέρνησίς μου, μου είχε αναθέσει να το εγχειρίσω προσωπικά ένα κείμενο, που δεν ήτο τίποτε άλλο, παρά το τελεσίγραφον της Ιταλίας προς την Ελλάδα, με το οποίον η Ιταλική Κυβέρνηση απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση των στρατευμάτων της στον Ελληνικό χώρο, από τις 6 π.μ. της 28/10/1940. Ο Μεταξάς άρχισε να το διαβάζει. Μέσα από τα γυαλιά του, έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν. Όταν τελείωσε την ανάγνωση με κοίταξε κατά πρόσωπο, και με φωνή λυπημένη αλλά σταθερή μου είπε: «Alors, c'est la guerre» (Λοιπόν, έχουμε πόλεμο).''»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός Κατηγορία:Έλληνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Ιωαννης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Δικτάτορες Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) μεταξας Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί Κατηγορία:Μεταξισμός Κατηγορία:Έλληνες αντικομμουνιστές
Μαρτίνος Α΄ της Σικελίας
Ο Μαρτίνος Α΄ της Σικελίας (1374 - 25 Ιουλίου 1409), αποκαλούμενος "Ο Νέος" (ισπανικά:Martín el Joven), ήταν βασιλιάς της Σικελίας (1390-1409). Ήταν υιός του Μαρτίνου Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας και της Μαρίας δε Λούνα, κόρης του Λόπε κόμη του Λούνα.
Βιογραφία
Το 1392 νυμφεύτηκε την 3η εξαδέλφη του πατέρα του, τη Μαρία Βαρκελώνης βασίλισσα της Σικελίας· ο γάμος έγινε στην Αραγωνία, αναγκάστηκε όμως να επιστρέψει με στρατό στη Σικελία με στρατιωτική δύναμη, όπου νίκησε μια ομάδα αντιτιθέμενων βαρώνων. Ο μόνος υιός τους Πέτρος απεβίωσε 6ετής· όταν το 1401 απεβίωσε και η Μαρία, αποκήρυξε τη Συνθήκη της Βιλενέβ του 1372, που όριζε ότι μόνο απόγονοι της Μαρίας μπορούν να γίνουν βασιλείς της Σικελίας, και συνέχισε να κυβερνά μόνος ως βασιλιάς.
Το 1402 νυμφεύτηκε τη Λευκή Καπετιδών-Εβρέ μέλλουσα βασίλισσα της Ναβάρρας, αλλά ο υιός τους Μαρτίν απεβίωσε ενός έτους. Το 1409 με το στρατό που οδήγησε για την κατάκτηση της Σαρδηνίας εναντίον του κυβερνήτη τής Αρμπορέα, είχε αποφασιστική νίκη στη μάχη του Σανλούρι. Λίγο αργότερα απεβίωσε εκεί το ίδιο έτος και τον διαδέχθηκε ο πατέρας του Μαρτίνος της Αραγωνίας ως Μαρτίνος Β' βασιλιάς της Σικελίας. Ο Μαρτίνος Α' είχε ένα νόθο υιό, τον Φαδρίκο, που ο πάππος του Μαρτίν Β' προσπάθησε να καταστήσει διάδοχο της Αραγωνίας και Σικελίας. Όταν ο Μαρτίνος Β' απεβίωσε το 1410 παρουσιάστηκαν άλλοι 5 διεκδικητές, που με το Συμβιβασμό του Κάσπε ορίσθηκε διάδοχος ο υιός της αδελφής του Ελεονώρας, ο Φερδινάνδος Α' Τρασταμάρα.
Οικογένεια
Το Νοέμβριο του 1391, νυμφεύτηκε την πρώτη του σύζυγο Μαρία Βαρκελώνης βασίλισσα της Σικελίας, κόρη του Φρειδερίκου Γ' βασιλιά της Σικελίας. Υιός τους ήταν ο:
Το 1402 νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Λευκή Α΄ Καπετιδών-Εβρέ, μέλλουσα βασίλισσα της Ναβάρρας, κόρη του Καρόλου Β' βασιλιά της Ναβάρρας. Υιός τους ήταν ο:
Από την εκτός γάμου σχέση του με την Αγάθη ντε Πέσε είχε φυσικό τέκνο τη:
Από την εκτός γάμου σχέση του με την Ταρσία Ριτζάρι είχε ένα φυσικό τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας
Κλασικά κρυπτοσυστήματα
Στην κρυπτογραφία μια διαδικασία κρυπτογράφησης και η αντίστοιχη διαδικασία απο-κρυπτογράφησης, και τα δύο μαζί, είναι ένα κρυπτοσύστημα. Κλασσικά κρυπτοσυστήματα αποκαλούνται συνήθως τα κρυπτοσυστήματα αντικατάστασης και τα κρυπτοσυστήματα αναδιάταξης.
Τα κλασσικά κρυπτοσυτήματα αφορούν στην επεξεργασία γλωσσικών μηνυμάτων. Δηλαδή μηνυμάτων αποτελούμενων από λέξεις όπου κάθε ψηφίο της λέξης θα είναι ένα από τα γράμματα αλφαβήτου, π.χ. 26 του αγγλικού. Για παράδειγμα η λέξη LAND μπορεί σε κάποιο σύστημα (δες παρακάτω παράδειγμα) να κρυπτογράφεται LVNO. Η επεξεργασία γίνεται τόσο με αντικατάσταση του κάθε γράμματος με κάποιο άλλο γράμμα βάση κάποιας μεθόδου-κλειδί όσο και με αναδιάταξη στην σείρα-θέση που εμφανίζονται τα γράμματα σε μία λέξη.
Κρυπτοσυστήματα Αντικατάστασης
Οι τεχνικές αντικατάστασης είναι εκείνες στις οποίες τα γράμματα αντικαθίστανται από άλλα γράμματα ή σύμβολα ή αριθμούς. Υπάρχουν οι τεχνικές μονοαλφαβητικής αντικατάστασης, ομοφωνικής αντικατάστασης, πολυγραμματικής αντικατάστασης, πολυαλφαβητικής αντικατάστασης
Πολύαλφαβητικά κρυπτοσυστήματα τετραγώνου Viginere :
Στα πολυαλφαβητικά κρυπτοσυστήματα κάθε γράμμα του μηνύματος αντικαθίσταται με ένα σύμβολο κάθε φορά από διαφορετικό αλφάβητο. Κάθε γράμμα του μηνύματος αντικαθίσταται με διαφορετικό κάθε φορά σύμβολο. Ορίζεται ένας πίνακας αντιστοίχησης 1-1 (αμφιμονότιμη) από το αλφάβητο της γλώσσας σε πολλά διαφορετικά αλφάβητα ανακατεμένα ή μη φυσικά αλφάβητα τα οποία αλλάζουν κάθε φορά ανάλογα με τα γράμματα της κλείδας πιν 2.4. Το τετράγωνο viginere περιέχει ουσιαστικά μια λίστα μετατοπισμένων αλφαβήτων της κάθε γλώσσας
Υπάρχουν δύο τύποι μικτών αλφαβήτων
Πίνακας 2.4 Τετράγωνο Vigenere
Γράμματα κλειδιού 		Γράμματα Μηνύματος
A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z
A  A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z B   B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A C   C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B D   D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C E   E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D F   F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E G   G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F Η   Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G I   I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G H J   J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I K   K L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J L   L M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K M   M N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L N   N Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M Ο   Ο P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N P   P Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N O Q   Q R S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P R   R S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q S   S T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R T   T U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S U   U V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T V   V W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U W   W X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V  X   X Y Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W  Y   Y Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X  Z   Z A B C D E F G Η I J K L M N Ο P Q R S T U V W X Y
Έστω κείμενο P και κρυπτοκείμενο C, όπου τα κείμενα εκφράζονται με το αριθμητικό τους ισοδύναμο  και επιλογή γλώσσας η αγγλική (26 σύμβολα )  και επιλογή κλειδιού   που ορίζει το αλφάβητο που θα χρησιμοποιηθεί κάθε φορά.
Ορίζω αριθμητικό Ισοδύναμο γλώσσας πίν 2.1
Ορίζω συνάρτηση κρυπτογράφησης   Ορίζω συνάρτηση αποκρυπτογράφησης
Η ασφάλεια του κρυπτοαλγορίθμου βασίζεται στην διάχυση των στατιστικών δεδομένων της γλώσσας η κατανομή γραμμάτων του κρυπτοκειμένου πλέον δεν παρουσιάζει μέγιστα και ελάχιστα αλλά τείνει να γίνει επίπεδη. Το γράμμα Ε στην αγγλική γλώσσα διαμοιράζεται σε n διαφορετικά αλφάβητα δηλαδή κωδικοποιείται με n διαφορετικά γράμματα. Άρα η συχνότητα του καταμερίζεται σε n διαφορετικά γράμματα. Όπου ν είναι οι χαρακτήρες του κλειδιού. Πιο επίπεδη κατανομή σε ένα κρυπτόγραμμα σημαίνει μεγάλο παράγοντα  εργασία και οδηγεί σε μία πρώτη σχεδιαστική αρχή.
Παράδειγμα :
Επιλέγουμε σαν λέξη κλειδί την AVALANCHE και την γράφουμε επαναληπτικά πάνω από το κείμενο του μηνύματος. .Το πρώτο γράμμα του μηνύματος είναι το L πηγαίνουμε στην στήλη που ο δείκτης είναι το L και στην γραμμή που δείχνει το γράμμα κλειδιού A στον πιν 2.4  το στοιχείο που δείχνουν είναι το γράμμα L όπου είναι το παραγόμενο κρυπτόγραμμα. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται για τα επόμενα γράμματα του μηνύματος.. Η αντίστροφη διαδικασία οδηγεί στην αποκρυπτογράφηση.
Κωδική λέξη			           AVALANCHEAVALANCHE Έστω το μήνυμα  		         :  LANDINGINBLUECOAST Το παραγόμενο κρυπτοκείμενο είναι  :  LVNOIAIPRBGUPCBCZX
Κρυπτοσυστήματα Αναδιάταξης
Υπάρχουν οι τεχνικές της μονοσταδιακής αναδιάταξης και της πολυσταδιακής αναδιάταξης.
Άλλα "κλασσικά" συστήματα
Επίσης στα κλασσικά εντάσσονται συνήθως τα γραμμικά κρυπτοσυστήματα, το αφινικό ή ομοπαραλληλικό κρυπτοσύστημα, το Hill κρυπτοσύστημα, τα συνδιαστικά κρυπτοσυστήματα (π.χ. κρυπτοσύστημα Playfair), το ADFGVX Κρυπτοσύστημα, οι "μηχανές με ρότορες".
Πηγές
Φραγκιαδάκης, Κ., Δ., Σχεδιασμός και υλοποίηση συμμετρικού κρυπταλγορίθμου, Πτυχιακή Εργασία, 2006
Κατηγορία:Κρυπτογραφία
Kryptografisk algoritme
Κώστας Γραμματόπουλος
250px|right|thumb|Κ. Γραμματόπουλος, Αιγαίο ΙΙΙ, 1938. Ξυλογραφία, 40 εκ. x 40 εκ., Συλλογή του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης. Ο Κώστας Γραμματόπουλος (Αθήνα, Σεπτέμβριος 1916 – Αθήνα, 1 Οκτωβρίου 2003) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης, ο οποίος έγινε πολύ γνωστός για τις αφίσες που φιλοτέχνησε κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου (1940–1941), καθώς και για την εικονογράφηση πολλών ελληνικών περιοδικών και βιβλίων.
Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος (Κώστας) Γραμματόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1916. Οι γονείς του είχαν μετοικήσει πριν λίγα χρόνια από την Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας του, Παναγιώτης Γραμματόπουλος, ήταν καλλιτέχνης επιπλοποιός με καταγωγή από το Ρύσιο ή Αρετσού, ελληνική παραλιακή κωμόπολη στην ανατολική πλευρά της Προποντίδας, 40 χλμ. περίπου από την Κωνσταντινούπολη.
Το 1934 αποφοίτησε από το Ζ΄ Γυμνάσιο Παγκρατίου και εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, όπου σπούδασε ζωγραφική στο εργαστήριο του Ουμβέρτου Αργυρού, και χαρακτική στο εργαστήριο του Γιάννη Κεφαλληνού κατά την περίοδο 1934–1940. Αποφοιτώντας του απονεμήθηκε η ανωτάτη διάκριση του Χρυσοβεργείου Βραβείου.
Το 1940, φοιτητής ακόμη, δημιούργησε μερικές από τις γνωστότερες πατριωτικές αφίσες, με θέμα τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Στις αφίσες αυτές συμπεριλαμβλάνονται Οι Ηρωίδες του 1940 με τις Ελληνίδες στην Πίνδο, Έλα να τα πάρης με τον Έλληνα στρατιώτη με εφ' όπλου λόγχη, Εμπρός της Ελλάδος παιδιά κ.ά. Επίσης φιλοτέχνησε διάφορα έντυπα και προπαγανδιστικό υλικό του αντιστασιακού αγώνα. Γι' αυτήν τη δραστηριότητά του συνελήφθη και βασανίστηκε επί Γερμανικής Κατοχής.
Το 1944 ξεκίνησε η επαγγελματική του δραστηριότητα με τη δημιουργία σειράς προσωπογραφιών πολλών μεγάλων Ελλήνων λογοτεχνών για το περιοδικό Νέα Εστία. Πασίγνωστα είναι τα πορτραίτα του Κωστή Παλαμά, του Άγγελου Τερζάκη, του Ηλία Βενέζη, του Μιλτιάδη Μαλακάση, του Άγγελου Σικελιανού, κ.ά. Ταυτόχρονα άρχισε να ασχολείται και με την εικονογράφηση λογοτεχνικών και εκπαιδευτικών βιβλίων. Η φιλοτέχνηση και εικονογράφηση βιβλίων αποτέλεσε σημαντική δραστηριότητά του σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Έχει εικονογραφήσει περισσότερα από 100 βιβλία. Ασχολήθηκε επίσης με την εικονογράφηση πολλών τευχών του περιοδικού Κλασσικά Εικονογραφημένα («Κολοκοτρώνης», «Θησέας και Μινώταυρος», «Περσέας και Ανδρομέδα», κ.ά.).
Ευρέως γνωστά είναι τα δύο αλφαβητάρια της Α΄ Δημοτικού που εικονογράφησε το 1949 και το 1955. Η ανάθεση της εικονογράφησης των δύο αλφαβηταρίων ήταν αποτέλεσμα της πρώτης θέσης που κατέλαβε στους δύο αντίστοιχους πανελλήνιους διαγωνισμούς του τότε Οργανισμού Εκδόσεως Σχολικών Βιβλίων (προκάτοχος του ΟΕΔΒ). Στην Διεθνή Έκθεση Διδακτικού Βιβλίου στο Λακέν (Laeken) του Βελγίου και στο εκεί Παγκόσμιο Παιδαγωγικό Συμπόσιο το 1949, του απονεμήθηκε το Α΄ Βραβείο για το αλφαβητάριο Τα καλά παιδιά. Εικονογραφώντας τα αλφαβητάρια, ο Γραμματόπουλος δημιούργησε έναν νέο κώδικα επικοινωνίας για όλους τους Έλληνες στα δύσκολα χρόνια της μεταπολεμικής περιόδου. Πρόθεση του ήταν το βιβλίο να αγγίξει τα παιδιά, γι' αυτό άλλωστε και η ανάμνηση των εικόνων αυτών προξενεί σε όλους συγκίνηση και χαρά. Το Αλφαβητάριο του 1955, με τα πρόσωπα της Λόλας και του Μίμη, χρησιμοποιήθηκε για τη διδασκαλία της γλώσσας στην Α´ τάξη Δημοτικού για περισσότερα από είκοσι συνεχόμενα έτη.
Το 1959 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, στην έδρα της χαρακτικής, διαδεχόμενος τον δάσκαλό του Γιάννη Κεφαλληνό. Εκτός από χαρακτική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών δίδαξε και την Τέχνη του Βιβλίου, ιδρύοντας το σχετικό εργαστήριο. Καθηγητής διατέλεσε μέχρι το 1985 και για αρκετά χρόνια υπήρξε  διευθυντής (1973–1975) και πρύτανης (1978–1980) της Σχολής. Στην εικοσιεξάχρονη θητεία του ως καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, διαμόρφωσε και μύησε στα μυστικά της ζωγραφικής και της χαρακτικής εκατοντάδες νεότερους Έλληνες καλλιτέχνες.
Η εποχή της εκλογής του Γραμματόπουλου ως καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών συνέπεσε με την απαρχή μίας νέας περιόδου στο έργο του, κατά την οποία δημιούργησε έγχρωμα χαρακτικά έργα (ξυλογραφίες) σε ασυνήθιστα μεγάλες διαστάσεις, με μία εντελώς νέα και απολύτως προσωπική τεχνοτροπία και ερμηνεία, με θέματα κυρίως από το Αιγαίο και την Ελληνική Μυθολογία. Η περίοδος αυτή διήρκεσε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Το 1968 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 34η Μπιενάλε της Βενετίας. Την επιτυχία και παγκόσμια προβολή του έργου του στην διεθνή αυτή έκθεση επισκίασε η διεθνής κατακραυγή κατά του δικτατορικού καθεστώτος της Αθήνας, στερώντας του έτσι το πρώτο βραβείο της έκθεσης.
thumb|Ο Κώστας Γραμματόπουλος (πρώτος από αριστερά) με μαθητές του, Αθήνα 1972.|250px|right Το 1972 του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο Χαρακτικής στην Μπιενάλε της Φλωρεντίας.
thumb|Το εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι δημιουργία του Κώστα Γραμματόπουλου (1974).|125px|left Το 1974 φιλοτέχνησε το σημερινό εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρα­τίας.
Την τελευταία δημιουργική περίοδο της ζωής του, έως τις αρχές της δεκαετίας 1990, την αφιέρωσε στη ζωγραφική και την έγχρωμη λιθογραφία, εισάγοντας και εκεί νέες ευρηματικές τεχνικές και εικαστικές εκφράσεις.
Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).
Από τους τελευταίους κορυφαίους Έλληνες καλλιτέχνες της Γενιά του ’30, ο Κώστας Γραμματόπουλος έφυγε από τη ζωή την 1η Οκτωβρίου του 2003, σε ηλικία 87 ετών, ύστερα από πολύχρονη ασθένεια, η οποία τον κράτησε μακριά από τη δημιουργία για περίπου δέκα χρόνια.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
King Diamond
Ο King Diamond (Kim Bendix Petersen, 14 Ιουνίου 1956) είναι Δανός τραγουδιστής της heavy metal μουσικής σκηνής. Είναι τραγουδιστής του ομώνυμου συγκροτήματος, όπως και των Mercyful Fate.
Τα πρώτα χρόνια
Ο King Diamond, γεννήθηκε με το όνομα Κιμ Μπέντιξ Πέτερσεν, το 1956 στην Κοπενχάγη. Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στα εφηβικά του χρόνια και το 1975 έπαιζε με το πρώτο του συγκρότημα, τους Brainstorm, διασκευές σε χαρντ ροκ συγκροτήματα των αρχών της δεκαετίας του '70. Επηρεαζόμενος από τον Alice Cooper, τον οποίο είχε δει σε μία συναυλία του στη Δανία, αποφάσισε να χρησιμοποιεί μέικ-απ με δαιμονική μορφή.
Mercyful Fate
Το 1980, εντάχθηκε στο πανκ συγκρότημα Brats, όπου γνώρισε τους κιθαρίστες Χανκ Σέρμαν και Μίκαελ Ντένερ. Μετά από ένα ντέμο το 1981, οι Brats διαλύθηκαν, με τον Τίμι Χάνσεν και τον Μίκαελ Ντένερ να σχηματίζουν τους Danger Zone. Όταν, λίγο αργότερα, ζητήθηκε από τον King Diamond και τον Σέρμαν να συμμετέχουν σε ένα ντέμο, σε συνδυασμό με την προσθήκη του Κιμ Ραζ, δημιουργήθηκαν οι Mercyful Fate.
Το συγκρότημα ηχογράφησε τέσσερα ντέμο, το ένα εκ των οποίων ήταν το "Burning the Cross". Η αγγλική "Ebony Records" τους πρότεινε συμβόλαιο συνεργασίας το 1982, συμμετέχοντας με τα τραγούδια "Black Funeral" και "Walking Back To Hell" στη συλλογή "Metallic Storm".
Τον Σεπτέμβριο του 1982, οι Mercyful Fate υπέγραψαν στην ολλανδική "Rave-On Records" και ηχογράφησαν μέσα σε δύο ημέρες το ΕΡ "Mercyful Fate", γνωστό και σαν "Nuns Have No Fun". Το συγκεκριμένο ΕΡ έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές και τον Απρίλιο του 1983, το συγκρότημα ηχογράφησε τρία κομμάτια για την εκπομπή "Friday Rock show" του ραδιοτηλεοπτικού δικτύου BBC.
Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, υπέγραψαν στη "Roadrunner Records", ηχογραφώντας το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Melissa". Τον Μάιο του 1984, μπήκαν και πάλι στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το δεύτερο τους άλμπουμ, με τίτλο "Don't Break the Oath", αλλά λόγω διαφωνιών των μελών του σχήματος, οι Mercyful Fate διαλύθηκαν το 1985.
King Diamond
Μαζί με τους Μίκαελ Ντένερ και Τίμι Χάνσεν, όπως και το ντράμερ Μίκι Ντι και τον κιθαρίστα Φλόιντ Κόνσταντιν, ο Diamond σχημάτισε τους King Diamond. Λίγο αργότερα, ο Κόνσταντιν αντικαταστάθηκε από τον Άντι ΛαΡοκ και στα τέλη του 1985 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκλ, με τίτλο "No Presents for Christmas". Τον Φεβρουάριο του 1986 κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο "Fatal Portrait", γνωρίζοντας επιτυχία ανάμεσα στους οπαδούς του προηγούμενου συγκροτήματος του.
Το δεύτερο του άλμπουμ, "Abigail", που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1987, έδειξε το επίπεδο της στιχουργικής του καλλιτέχνη, αφού ήταν το πρώτο του άλμπουμ με κοινό στιχουργικό περιεχόμενο. Μετά την κυκλοφορία του, οι Ντένερ και Χάνσεν αποχώρησαν δίνοντας τη θέση τους στους Μάικλ Μουν και Χαλ Πατίνο, αντίστοιχα. Λίγο αργότερα, τη θέση του Μουν πήρε ο Πιτ Μπλακ.
Τον Σεπτέμβριο του 1988, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Them" μπαίνοντας στο Top-100 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού "Welcome Home" μεταδόθηκε εκτενώς από την εκπομπή "Headbangers Ball" του MTV και οι King Diamond πραγματοποίησαν μία ιδιαίτερα επιτυχημένη περιοδεία.
Πριν τις ηχογραφήσεις του τέταρτου δίσκου τους με τίτλο "Conspiracy", ο Μίκι Ντι αποχώρησε δίνοντας τη θέση του στον Κρις Γουάιτμαϊερ. Λόγω του χαμηλού επιπέδου του νέου ντράμερ, ο Ντι επέστρεψε προσωρινά για να παίξει στο δίσκο, πριν δώσει τη θέση του στον Σνόουι Σο. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1989 και γνώρισε ανάλογη επιτυχία με τους προκατόχους του.
Το "The Eye" που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1990, ήταν το τελευταίο του άλμπουμ για τη "Roadrunner Records". Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, οι Πατίνο και Μπλακ απολύθηκαν από το συγκρότημα.
Επανένωση των Mercyful Fate και αναδημιουργία των King Diamond
Ο Diamond βρέθηκε χωρίς συμβόλαιο και με μόνο ένα μέλος στο συγκρότημα του. Εκείνο το διάστημα, οι Σέρμαν και Ντένερ έπαιζαν στους Zoser Mez και αφού ήλθαν σε επαφή, αποφάσισαν να σχηματίσουν και πάλι τους Mercyful Fate, με εξαίρεση τον Κιμ Ραζ του οποίου τη θέση πήρε ο Σνόουι Σο. Αφού υπέγραψαν στην Metal Blade Records, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "In the Shadows", μετά την περιοδεία του οποίου ο Χάνσεν αποχώρησε, με τον Σάρλι Ντ' Άντζελο να παίρνει τη θέση του.
Το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για τον δίσκο "Time", τον Μάιο του 1994, ενώ ο Σο έδωσε τη θέση του στον Μπιάρνε Χολμ για την επερχόμενη περιοδεία.
Τον Ιανουάριο του 1996, οι Mercyful Fate ηχογράφησαν το άλμπουμ "Into the Unknown" και δύο μήνες αργότερα, οι King Diamond ηχογράφησαν το "The Graveyard", με τον Diamond να περιοδεύει με τους Mercyful Fate, οι οποίοι είχαν στη σύνθεση τους τον Μάικ Γουίντ στη θέση του Μίκαελ Ντένερ. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, ο Diamond αρρώστησε με αποτέλεσμα να αναβληθούν οι υπόλοιπες εμφανίσεις τους.
Στη συνέχεια, ο Τζον Λουκ Χέρμπερτ αντικατέστησε τον Ντάρεν Άντονι και οι King Diamond ηχογράφησαν το "Voodoo", ενώ οι Mercyful Fate κυκλοφόρησαν το "Dead Again". Οι King Diamond περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες για πρώτη φορά μετά το 1989 και το χειμώνα του 1999 ο Diamond ηχογράφησε το άλμπουμ "9" με τους Mercyful Fate να έχουν τη σύνθεση του δεύτερου δίσκου τους.
Ο Ντέιβιντ Χάρμπουρ πήρε τη θέση του Έστις στο προσωπικό σχήμα του Diamond και το συγκρότημα κυκλοφόρησε το δίσκο "House of God", τον Ιούνιο του 2000. Εκείνο το διάστημα, εκδόθηκαν και οι ηχογραφήσεις του με τους Black Rose στη συλλογή "20 Years Ago – A Night of Rehearsals".
Ο Μάικ Γουίντ, ο Χαλ Πατίνο και ο Ματ Τόμπσον έγιναν μέλη του προσωπικού του σχήματος, ηχογραφώντας το "Abigail II: The Revenge", συνεχίζοντας την ιστορία του δεύτερου του άλμπουμ. Αντί να περιοδεύσει για το άλμπουμ, ο Diamond επέστρεψε στο στούντιο για την ηχογράφηση του "The Puppet Master", με τη σύζυγο του Λίβια Ζίτα να συμμετέχει στα δεύτερα φωνητικά.
Το συγκρότημα περιόδευσε εκτενώς για το δίσκο, ηχογραφώντας το ζωντανό "Deadly Lullabyes", με τον Diamond να κάνει ένα διάλειμμα μετά το τέλος της περιοδείας.
Κατά την ευρωπαϊκή του περιοδεία, ο Diamond υπέφερε από την πλάτη του και αναγκάστηκε να ακυρώσει την υπόλοιπη περιοδεία του. Στις 29 Νοεμβρίου 2010, μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί διάφορες καρδιακές προσβολές και χρειάστηκε εγχείρηση τριπλού μπάι-πας. Μετά την εγχείρηση, αναγκάστηκε να κόψει το κάπνισμα.
Το 2012, εμφανίστηκε στο "Sweden Rock Festival", επιστρέφοντας στην ενεργό δράση μετά τα προβλήματα υγείας του. Την επόμενη χρονιά, συμμετείχε στο άλμπουμ "Outlaw Gentlemen & Shady Ladies" των Volbeat και συμμετείχε στο "Open Air Bloodstock Festival" της Μεγάλης Βρετανίας.
Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών τους εμφανίσεων σε διάφορα φεστιβάλ το 2014, διαφωνίες ανάμεσα στον King Diamond και τον Χαλ Πατίνο οδήγησαν στην αποχώρηση του δεύτερου και την αντικατάσταση του από τον Σουηδό μπασίστα Πόντους Έγκμπεργκ. Το 2015, το συγκρότημα αποτέλεσε μέρος του περιοδεύοντος φεστιβάλ "Rockstar Energy Mayhem", μαζί με τους Slayer, HELLYEAH, κ.α.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Δανικά heavy metal συγκροτήματα‎ Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Δανοί μουσικοί
Χρυσόστομος Μαντζαβίνος
Ο Χρυσόστομος Μαντζαβίνος είναι Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι Τακτικό Μέλος της Academia Europaea - The Academy of Europe (Section of Philosophy, Theology and Religious Studies).
Είναι επίσης Mercator Fellow, DFG Research Training Group "Ethics and Epistemology of Science", Universität Bielefeld/Universität Hannover, καθώς και Correspondant Etranger, Centre de Philosophie Contemporaine de la Sorbonne.
Είναι γνωστός για το έργο του στη Φιλοσοφία της Επιστήμης, στην Ερμηνευτική και στη Θεωρία των Θεσμών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Τελείωσε τη Γερμανική Σχολή Αθηνών και σπούδασε Οικονομικά στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών στο οποίο εισήχθη πρώτος και αποφοίτησε με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία με υποτροφία της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD) και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης (Tübingen) το 1992. Κατόπιν δίδαξε ως Βοηθός (Wissenschaftlicher Assistent, C1) στην Έδρα Οικονομικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ (Freiburg i.Br.) όπου εκπόνησε διατριβή επί υφηγεσία και αναγορεύτηκε Υφηγητής του Πανεπιστημίου του Μπαϊρόιτ (Bayreuth) το 1999. Διετέλεσε Επισκέπτης Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (Stanford) το ακαδημαϊκό έτος 2000-2001 και για τρία χρόνια, από το 2001 έως το 2004, Επικεφαλής Ερευνητής στο Ινστιτούτου Μαξ Πλάνκ της Βόννης (Max-Planck-Institut zur Erforschung von Gemeinschaftsgütern). Εκπόνησε δεύτερη διδακτορική διατριβή και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης το 2004. Διετέλεσε Επισκέπτης Ερευνητής στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (Harvard) το εαρινό εξάμηνο του 2014 και αναγορεύτηκε Τακτικός Καθηγητής Οικονομικών και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Witten/Herdecke το 2004, όπου και παρέμεινε ως κάτοχος της Ομώνυμης Έδρας μέχρι την εκλογή του ως Τακτικού Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2010. Έχει επίσης διατελέσει επισκέπτης ερευνητής στο Μaison des Sciences de l`Homme στο Παρίσι δύο φορές, το εαρινό εξάμηνο 2006 και το χειμερινό εξάμηνο 2008/2009, στο University Center for Human Values του Πανεπιστημίου Princeton (2013, 2022) καθώς και σε σειρά άλλων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Γιώργος Παπαδόπουλος (προπολεμικός ποδοσφαιριστής)
Για άλλον Γιώργο Παπαδόπουλο δείτε: Γιώργος Παπαδόπουλος (αποσαφήνιση)
Ο  Γιώργος Παπαδόπουλος ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής της προπολεμικής περιόδου, γεννημένος το 1914 στα Δαρδανέλια, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος αμυντικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον ΠΑΟΚ το 1930 και τέσσερα χρόνια αργότερα ήρθε στην Αθήνα για λογαριασμό της ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε την περίοδο μεταξύ 1934-48 (μεσολάβησε η διακοπή τα χρόνια του πολέμου), ως αριστερός ακραίος αμυντικός. Συμπαίκτες του την εποχή εκείνη υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Κλεάνθης Μαρόπουλος, Μιχάλης Δελαβίνιας, Χρήστος Ρίμπας, Σπύρος Σκλαβούνος, Βασίλης Μανέττας, Τρύφωνας Τζανετής, Γιώργος Μάγειρας (Σίμος) και Αλέκος Χατζησταυρίδης. Με την "Ένωση" κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1938-39, 1939-40) και ένα κύπελλο (1938-39).
Στις εθνικές ομάδες
Αγωνίστηκε 9 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1934-40. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1934 στον εντός έδρας νικηφόρο αγώνα με τη Γιουγκοσλαβία (2-1), στα πλαίσια του τέταρτου βαλκανικού κυπέλλου, υπό τις οδηγίες του Απόστολου Νικολαΐδη.
Τίτλοι
ΑΕΚ:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Εργίνος ο Αργοναύτης
Πηγές
Εργινος Κατηγορία:Παιδιά του Ποσειδώνα
Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ
Το Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ (ρωσικά: Континентальная хоккейная лига, КХЛ) είναι ένα διεθνές επαγγελματικό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου στην Ευρασία που ιδρύθηκε το 2008. Συχνά θεωρείται το ισχυρότερο πρωτάθλημα χόκεϊ στην Ευρώπη, και το δεύτερο καλύτερο στον κόσμο μετά το National Hockey League.
Ο νικητής των πλέι-οφ των 16 ομάδων μετά το τέλος της κανονικής περιόδου βραβεύεται με το Κύπελλο Γκαγκάριν, όνομα από τον πρώτο άνθρωπο που ταξίδεψε στο διάστημα και μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη, κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν. Ο τίτλος του Πρωταθλητή της Ρωσίας δίνεται στην Ρωσική ομάδα με την υψηλότερη κατάταξη.
Οι Ρώσοι αποτελούν τη μεγάλη πλειοψηφία των παικτών στο πρωτάθλημα, λόγω της προέλευσής του, όπως και του πρωταθλήματος της Σοβιετικής Ένωσης και της Σούπερ Λίγκας Ρωσίας. Οι παίκτες που δεν είναι από τη Ρωσία αντιπροσωπεύουν μια μειοψηφία του 33% των παικτών του πρωταθλήματος, και είναι κυρίως της Ανατολικής Ευρώπης (17,0%), της Σκανδιναβίας (7,7%), και της Βόρειας Αμερικής (4,6%). Το 2011-12, υπήρχαν 701 παίκτες στο πρωτάθλημα.
Εισαγωγή των περιφέρειών
Σε μια προσπάθεια να μειωθούν οι μεγάλες αποστάσεις ταξιδιού για τις ομάδες, η δεύτερη σεζόν είδε την εισαγωγή των δύο περιφέρειών (Ανατολική και Δυτική) και την εκ νέου ευθυγράμμιση των κατηγοριών σύμφωνα με γεωγραφικά κριτήρια. Παρά τις προσπάθειες για την επέκταση του πρωταθλήματος στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, μόνο μικρές αλλαγές στις συνθέσεις των Ρωσικών ομάδων συνέβησαν στις πρώτες τρεις αγωνιστικές περιόδους. Στους τελικούς του Κυπέλλου Γκαγκάριν, ομάδες από την Ανατολή κυριάρχησαν με την Ακ Μπαρς Καζάν να κερδίζει δύο φορές και την Σαλαβάτ Γιουλάεφ Ουφά μία φορά.
Αεροπορικό δυστύχημα Γιαροσλάβλ
Η έναρξη της τέταρτης σεζόν επισκιάστηκε από το Αεροπορικό δυστύχημα Γιαροσλάβλ στις 7 Σεπτεμβρίου του 2011 στην οποία σχεδόν όλη η ομάδα της Λοκομοτίβ Γιαροσλάβλ σκοτώθηκε λίγο μετά την απογείωση για την πτήση του εναρκτήριου παιχνιδιού της σεζόν στο Μινσκ. Το παιχνίδι του Κυπέλλου «Έναρξη» στο Καζάν, το οποίο ήταν ήδη σε εξέλιξη όταν έφτασε η είδηση ​​της καταστροφής, διακόπηκε και η έναρξη της σεζόν αναβλήθηκε κατά 5 ημέρες. Η Λοκομοτίβ Γιάροσλαβ αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη σεζόν, αλλά αργότερα έπαιξε στη σεζόν του VHL (δεύτερο υψηλότερο επίπεδο του Ρωσικού χόκεϊ) και αναμένεται να επιστρέψει στο πρωτάθλημα το 2012.
Επέκταση προς την Κεντρική Ευρώπη
Μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες των ομάδων από την Κεντρική Ευρώπη και τη Σκανδιναβία να συμμετάσχουν στο Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ, η επέκταση πέρα από τα σύνορα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, τελικά πραγματοποιήθηκε το 2011. Η ΧΚ Λεβ, μια νεοσύστατη ομάδα με έδρα το Πόπραντ, της Σλοβακίας έγινε δεκτή στο πρωτάθλημα. Η Λεβ απέτυχε να φθάσει στα πλέι οφ, αλλά κατάφερε να ελκύσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και να εξαντλήσει πολλά εισιτήρια από τους εντός έδρας αγώνες της. Για τη σεζόν 2012-13, η Λεβ μετακινήθηκε στην Πράγα της Τσεχίας, ενώ η Σλόβαν Μπρατισλάβας από τη Σλοβακία αναμένεται να ενταχθεί στο Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ. Επιπλέον, η Ουκρανική ΧΚ Ντονμπάς θα ενταχθεί στο πρωτάθλημα το 2012 μετά από τον ανταγωνισμό στο VHL την προηγούμενη σεζόν.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ΚΧΛ όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Δομή περιόδου
Οι οκτώ κορυφαίες ομάδες σε κάθε περιφέρεια λαμβάνουν θέσεις στα πλέι-οφ. Σε κάθε περιφέρεια παίζονται προημιτελικοί, ημιτελικοί και τελικοί πριν οι νικητές των περιφερειών παίξουν ο ένας εναντίον του άλλου για το Κύπελλο Γκαγκάριν. Οι νικητές των κατηγοριών έρχονται πρώτοι και δεύτεροι στην περιφέρεια τους, με βάση το ρεκόρ της κανονικής περίοδου. Όλοι οι γύροι των πλέι-οφ παίζονται σε μια σειρά των καλύτερων επτά παιχνιδιών (best-of-seven series). Σε κάθε γύρο, η κορυφαία ομάδα συνδυάζεται με τη χαμηλότερη ομάδα, για παράδειγμα το 1 με το 8, το 2 με το 7 κλπ. Αυτή η δομή των πλέι-οφ είναι πολύ παρόμοια με τη σημερινή μορφή των πλέι-οφ του Νάσιοναλ Χόκεϊ Λιγκ. Στα πλέι-οφ, οι περίοδοι υπερωρίες είναι τα τελευταία 20 λεπτά (ή μέχρι να μπει κάποιο γκολ). Ο αριθμός των περιόδων υπερωριών δεν περιορίζεται.
Αυτή η μορφή των πλέι-οφ δεν επιτρέπει τις ισχυρότερες ομάδες να λάβουν τις ανώτατες θέσεις στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος, όταν αυτές οι ομάδες είναι από την ίδια περιφέρεια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η μορφή του πρωταθλήματος καθιστά τις περιφέρειες να εκπροσωπούνται ισότιμα ​​στις κορυφαίες θέσεις δύο, τεσσάρων, οκτώ και δεκαέξι από την τελική βαθμολογία, ανεξάρτητα από το συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ των περιφερειών.
Η ανώτατη βαθμολογία μέσα σε ολόκληρο το πρωτάθλημα μετά την κανονική φάση του πρωταθλήματος δεν δίνει πλεονέκτημα έδρας για τον φιναλίστ του Κυπέλλου Γκαγκάριν, όταν η ομάδα έχει χαμηλότερη θέση στην περιφέρεια της, από τον αντίπαλό της από την άλλη περιφέρεια.
Ομάδες
''Ο αστερίσκος (*) δηλώνει μια μετακίνηση. Βλέπε τα αντίστοιχα άρθρα της ομάδας για περισσότερες πληροφορίες.''
Τρόπαια και βραβεία
thumb|160px|left|Το Κύπελλο Γκαγκάριν που απονέμεται ο νικητής των πλέι-οφ. Ο νικητής των πλέι-οφ απονέμεται το Κύπελλο Γκαγκάριν, τον τίτλο του Πρωταθλητή του Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ και τον τίτλο του Πρωταθλητή Ρωσίας, ανεξάρτητα από τη χώρα αντιπροσωπεύει ο σύλλογος. Η ομάδα κατατάσσεται στην πρώτη θέση στην βαθμολογία μετά την κανονική περίοδο, δηλαδή ο νικητής της κανονικής περιόδου, απονέμεται το Ηπειρωτικό Κύπελλο (Ρώσικα: Кубок Континента, Kubok Kontinenta). Οι νικητές των τελικών των περιφερειών απονέμονται το Κύπελλο Πρωταθλητή της Ανατολικής Περιφέρειας (Ρώσικα: Кубок Победителю конференции Восток, Kubok Pobeditelyu konferentsii Vostok) και το Κύπελλο Πρωταθλητή της Δυτικής Περιφέρειας (Ρώσικα: Кубок Победителю конференции Запад, Kubok Pobeditelyu konferentsii Zapad).
Το Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ παρουσιάζει ετήσια βραβεία στους πιο επιτυχημένους παίκτες του. Το 2012, συνολικά 20 τρόπαια σε διάφορες κατηγορίες απονεμήθηκαν. Μεταξύ των νικητών ήταν ο Αλεξάντερ Ραντούλοφ (πολυτιμότερος παίκτης στην κανονική σεζόν), Όλεγκ Ζνάροκ (προπονητής της χρονιάς) και Ντμίτρι Λούγκιν (νεοεισερχθείς της χρονιάς).