cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλειο της Βεστφαλίας
Οργάνωση
Οι βεστφαλικές κοινότητες αποτελούνταν από ένα ή περισσότερα χωριά, αλλά τηρούσαν πιο συχνά το οικισμικό πλαίσιο από αυτές των χανσεατικών διαμερισμάτων ή του Μεγάλου Δουκάτου του Μπεργκ. Στο τέλος του έτους 1808, η κυβέρνηση ονόμασε δημάρχους για τα καντόνια, που ήταν υπεύθυνοι για την εποπτεία των δημάρχων των κοινοτήτων, κάτι που δεν προβλεπόταν από το σύνταγμα.
Οι μεταρρυθμίσεις
thumb|right|200px|Ο Ζερόμ Βοναπάρτης, βασιλιάς της Βεστφαλίας. Ο αδερφός του Ναπολέοντα Ζερόμ Βοναπάρτης, κατήργησε τη δουλεία, καθιέρωσε την ισότητα ενώπιον του νόμου και διακήρυξε την ελευθερία της λατρείας. Τα εδάφη οργανώθηκαν σύμφωνα με το γαλλικό μοντέλο. Ο Ζαν-Μπατίστ-Μοΐζ Ζολιβέ υπηρέτησε ως υπουργός οικονομικών και συνέσφερε στην κατασκευή του μοντέλου του Κράτους σε συνεργασία με τις αρχές. Οι νέες εδαφικές μονάδες - διαμερίσματα, περιοχές και καντόνια - αποτελούσαν σημείο ρήξης με τις παλιές επαρχίες, κύκλους και φέουδα. Η φεουδαρχική εξουσία καταργήθηκε.
Τα φεουδαρχικά τέλη και οι αγγαρείες που οι χωρικοί αναγκάζονταν να κάνουν στα εδάφη των φεουδαρχών δεν καταργήθηκαν παρά μόνο όταν θεωρούνταν «προσωπικές», δηλαδή που προέκυπταν από τη δουλεία ή τις φεουδαρχικές αυθαιρεσίες. Οι υποχρεώσεις που ονομάζονταν πραγματικές, που θεωρούνταν συνέπεια της παραχώρησης της γης δεν καταργήθηκαν, αλλά ανακοινώθηκαν εξαγοράσιμες. Αυτή η εξαγορά έπρεπε να γίνει εντός τριάντα ετών. Για να εξαγοραστεί ένα τέλος που θα κρατούσε για πάντα, ο οφειλέτης όφειλε να πληρώσει ένα ποσό πολλαπλάσιο της οφειλής (20 ή 16 φορές ανάλογα με την περίπτωση). Οι οικονομικές του ανάγκες ώθησαν την βεστφαλική κυβέρνηση να μειώσει περαιτέρω το ποσό που έπρεπε να πληρωθεί για να επιταχύνονται οι εξαγορές.
Η δημόσια αποδοχή
Το 1811, ο Ζερόμ έγραψε στον αδερφό του μια ανησυχητική επιστολή πάνω στη κατάσταση της κοινής γνώμης, που θεωρούνταν πολύ εχθρική από το νεαρό βασιλιά. Στη πραγματικότητα, η αποδοχή του νέου Κράτους και των μεταρρυθμίσεων ποίκιλε από την μια περιοχή στην άλλη και από την μια κοινωνική ομάδα στην άλλη. Ενώ στην παλιά Έσση η έχθρα ήταν μεγάλη, το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού φαίνεται να έχει αποδεχτεί σε σημαντικό βαθμό το νέο καθεστώς και αυτό μέχρι την στρατιωτική ήττα των Γάλλων.
Οι Πρώσσοι κατέλαβαν το βασίλειο μετά από την Μάχη της Λειψίας το 1813. Το 1814, τα ερείπιά του επέστρεψαν στους αρχικούς τους κατόχους (Ανόβερο, Πρωσσία, Μπράουνσβαϊγκ, Έσση-Κάσσελ, κτλ.).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βεστφαλία Κατηγορία:Κρατίδια της Συνομοσπονδίας του Ρήνου  Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Έσσης
Συνήθης διαφορική εξίσωση
Στα μαθηματικά, μία συνήθης διαφορική εξίσωση (ΣΔΕ) είναι μια διαφορική εξίσωση η οποία περιέχει μία ή περισσότερες συναρτήσεις που αποτελούνται από μία ανεξάρτητη μεταβλητή και τις παραγώγους της. Ο όρος συνήθης χρησιμοποιείται σε αντίθεση με τον όρο μερική διαφορική εξίσωση το οποίο μπορεί να εκτιμηθεί σε περισσότερες από μία ανεξάρτητες μεταβλητές.
Οι ΣΔΕ που είναι γραμμικές διαφορικές εξισώσεις έχουν ακριβείς λύσεις, κλειστής μορφής οι οποίες μπορούν να προστεθούν και να πολλαπλασιαστούν με συντελεστές. Από την άλλη, ΣΔΕ που δεν έχουν προσθετικές λύσεις είναι μη γραμμικές και η λύση τους είναι αρκετά πολύπλοκη, καθώς μπορούν να απεικονιστούν από στοιχειώδεις συναρτήσεις που έχουν λύσεις κλειστής μορφής. Αντ' αυτού ακριβείς και αναλυτικές λύσεις ΣΔΕ βρίσκονται σε σειρές και ολοκληρώματα. Γραφικές και αριθμητικές μέθοδοι που εφαρμόζονται είτε χειρόγραφα είτε στον υπολογιστή, μπορεί να προσεγγίσουν λύσεις ΣΔΕ και ίσως να αποδώσουν χρήσιμες πληροφορίες, συχνά επαρκείς εν απουσία αναλυτικών λύσεων.
Ιστορικό
Οι Συνήθεις Διαφορικές Εξισώσεις (ΣΔΕ) προκύπτουν σε πολλά πλαίσια των μαθηματικών και της επιστήμης (κοινωνική καθώς και φυσική). Οι σύγχρονες μαθηματικές περιγραφές αλλάζουν τη χρήση των διαφορικών συμβολισμών. Ποικίλα διαφορικά, παράγωγοι και συναρτήσεις σχετίζονται μεταξύ τους μέσω εξισώσεων, έτσι μία διαφορική εξίσωση είναι αποτέλεσμα που περιγράφει τα δυναμικά μεταβαλλόμενα φαινόμενα, την εξέλιξη και τη διακύμανση. Συχνά, οι ποσότητες ορίζονται ως ρυθμός μεταβολής άλλων ποσοτήτων (για παράδειγμα, παράγωγα της μετατόπισης ως προς το χρόνο), ή οι κλίσεις των ποσοτήτων που είναι το πως θα εισαχθούν οι διαφορικές εξισώσεις.
Οι ειδικοί τομείς των μαθηματικών περιλαμβάνουν την γεωμετρία και την αναλυτική μηχανική. Οι επιστημονικοί τομείς περιλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος της φυσικής και της αστρονομίας (μηχανική ουρανίων σωμάτων), τη μετεωρολογία (μοντελοποίηση των καιρικών συνθηκών), τη χημεία (ποσοστά αντίδρασης), τη βιολογία (λοιμώδη νοσήματα, γενετική παραλλαγή), την οικολογία και την μοντελοποίηση του πληθυσμού (ανταγωνισμός πληθυσμού), την οικονομία (τάσεις αποθεμάτων, τα επιτόκια και οι μεταβολές των τιμών ισορροπίας της αγοράς).
Πολλοί μαθηματικοί έχουν μελετήσει τις διαφορικές εξισώσεις και συνέβαλαν στον τομέα αυτό, μερικοί από αυτούς ήταν οι Ισαάκ Νεύτων, Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, οικογένεια Bernoulli, Riccati, Clairaut, Ζαν λε Ροντ ντ' Αλαμπέρ και Λέοναρντ Όιλερ.
Ένα απλό παράδειγμα είναι ο δεύτερος νόμος του Νεύτωνα - η σχέση ανάμεσα στη μετατόπιση x και το χρόνο t ενός αντικειμένου με δύναμη F δίνεται από τη διαφορική εξίσωση
Γενικός ορισμός μίας ΣΔΕ
Γενικότερα, μία πεπλεγμένη διαφορική εξίσωση τάξης n παίρνει την μορφή: Υπάρχουν περαιτέρω κατηγοριοποιήσεις: Μία διαφορική εξίσωση που δεν εξαρτάται από το x ονομάζεται αυτόνομη. Μία διαφορική εξίσωση ονομάζεται γραμμική αν η F μπορεί να γραφεί ως γραμμικός συνδυασμός των παραγώγων του y: όπου ai(x) και r(x) είναι συνεχείς συναρτήσεις του x. Μη γραμμικές εξισώσεις δεν μπορούν να γραφτούν σε αυτήν την μορφή. Η συνάρτηση r(x)ονομάζεται πηγαίος όρος, οδηγώντας σε δύο περαιτέρω κατηγοριοποιήσεις:
Ομογενής:Αν r(x) = 0, και συνεπώς μία  αυτόματη  λύση είναι η απλή λύση, y = 0. Η λύση μίας γραμμικής ομογενούς εξίσωσης είναι μία συμπληρωματική συνάρτηση που εδώ συμβολίζεται με yc.
Μή ομογενής:Αν r(x) ≠ 0. Η πρόσθετη λύση στην συμπληρωματική συνάρτηση είναι το ορισμένο ολοκλήρωμα που εδώ συμβολίζεται με yp.
Η γενική λύση μίας γραμμικής εξίσωσης μπορεί να γραφτεί ως y = yc + yp.
Σύστημα των ΣΔΕ
Ένας αριθμός από ζεύγη διαφορικών εξισώσεων σχηματίζουν ένα σύστημα εξισώσεων.Αν y ένα διάνυσμα του οποίου τα στοιχεία είναι συναρτήσεις:
y(x) = [y1(x), y2(x),..., ym(x)],και F είναι μία συνάρτηση διανυσματικών τιμών του y και των παραγώγων του, τότε είναι ένα μη πεπλεγμένο σύστημα από συνήθεις διαφορικές εξισώσεις τάξης m. Σε μορφή διανύσματος στήλης: Οι παραπάνω δεν είναι απαραίτητα γραμμικές. Το πεπλεγμένο ανάλογο είναι: όπου 0 = (0, 0,... 0) είναι το μηδενικό διάνυσμα.Σε μορφή πίνακα: Για ένα σύστημα της μορφής, κάποιες πηγές επίσης απαιτούν τον Ιακωβιανό πίνακα να είναι μη-μοναδικός με σκοπό να ονομάζεται πεπλεγμένο σύστημα ΣΔΕ. Ένα πεπλεγμένο σύστημα ΣΔΕ που ικανοποιεί αυτόν τον Ιακωβιανό όρο της μη μοναδικότητας μπορεί να μετατραπεί σε ένα μη πεπλεγμένο σύστημα ΣΔΕ. Με τα ίδια δεδομένα,πεπλεγμένα συστήματα ΣΔΕ με μοναδικό Ιακωβιανό ορίζονται ως διαφορικές αλγεβρικές εξισώσεις (ΔΑΕ). Η διαφορά δεν είναι απλά μία διαφορά ορολογίας. Οι ΔΑΕ έχουν ουσιαστικά διαφορετικά χαρακτηριστικά και γενικότερα είναι περισσότερο περίπλοκο να λυθούν σε σχέση με (μη μοναδικά)συστήματα ΣΔΕ. Ενδεχομένως για πρόσθετες παραγώγους,ο Εσσιανός πίνακας και ούτω καθεξής θεωρούνται επίσης μη μοναδικοί σύμφωνα με αυτή τη στρατηγική αν και παρατηρείται ότι οποιαδήποτε ΣΔΕ τάξης μεγαλύτερης της πρώτης,μπορεί να γραφεί ως σύστημα ΣΔΕ πρώτης τάξης, το οποίο κάνει την Ιακωβιανή μοναδικότητα επαρκές κριτήριο ώστε να υπάρχει ολοκληρωμένη ταξινόμηση σε όλες τις τάξεις.
Λύσεις
Δίνεται η διαφορική εξίσωση μία συνάρτηση u: I ⊂ R → R ονομάζεται λύση ή ολοκληρωτική καμπύλη για την F, αν u είναι n-φορές διαφορίσιμη στο I, και Δίνονται δύο λύσεις u: J ⊂ R → R και v: I ⊂ R → R, u ονομάζεται μία επέκταση της v if I ⊂ J και Μία λύση που δεν έχει επέκταση ονομάζεται μέγιστη λύση. Μία λύση που ορίζεται σε όλο το R ονομάζεται καθολική λύση.
Μία γενική λύση μιας εξίσωσης n-οστής τάξης είναι λύση που περιέχει n αυθαίρετες ανεξάρτητες σταθερές ολοκλήρωσης.Μία ορισμένη λύση πηγάζει από τη γενική λύση βάζοντας στις σταθερές ορισμένες τιμές,συχνά επιλεγμένες έτσι ώστε να ικανοποιούν 'αρχικές ή οριακές συνθήκες'.Μία μοναδική λύση είναι η λύση η οποία δεν μπορεί να βρεθεί βάζοντας ορισμένες τιμές σε αυθαίρετες σταθερές σε μία γενική λύση.
Μοναδική λύση
Η θεωρία της μοναδικής λύσης των συνήθων και μερικών διαφορικών εξισώσεων ήταν αντικείμενο μελέτης από την εποχή του Λάιμπνιτς, αλλά ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα. Ένα πολύτιμο αλλά ελάχιστα γνωστό έργο για το θέμα αυτό είναι του Houtain (1854). Ο Νταρμπού (ξεκινώντας από το 1873) θεωρείται ο πατέρας της θεωρίας αυτής και στην γεωμετρική ερμηνεία των λύσεων άνοιξε ένα πεδίο εργασίας που πραγματοποιήθηκε από διάφορους συγγραφείς, όπως οι Casorati και Cayley. Στους τελευταίους οφείλεται (1872) η θεωρία των μοναδικών λύσεων των διαφορικών εξισώσεων πρώτης τάξης που ήταν αποδεκτή από το 1900.
Θεωρία Fuchs
Κύριο άρθρο: Frobenius method
Δύο απομνημονεύματα του Φουξ (Crelle, 1866, 1868), ενέπνευσαν μία λογοτεχνική προσέγγιση, που αργότερα επεκτάθηκε από τους Thome και Φρομπένιους. Ο Collet ήταν μία εξέχουσα συμβολή το 1869, αν και οι μέθοδοι του για την ολοκλήρωση του μη-γραμμικού συστήματος είχε κοινοποιηθεί από τον Bertrand το 1868. Ο Clebsch (1873) αντέδρασε στη θεωρία με παραπλήσια στοιχεία της δικής του θεωρίας περί αβελιανών ολοκληρωμάτων. Τα τελευταία μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σύμφωνα με τις ιδιότητες των θεμελιωδών καμπυλών που παραμένουν αμετάβλητες κατά τους ρητούς μετασχηματισμούς. Έτσι, ο Clebsch πρότεινε να κατηγοριοποιήσει τις υπερβατικές συναρτήσεις ορισμένες από διαφορικές εξισώσεις, σύμφωνα με τις ιδιότητες των αντίστοιχων επιφανειών f=0 υπό τον ένα προς ένα ρητό μετασχηματισμό.
Θεωρία Lie
Από το 1870, η εργασία του Sophus Lie έβαλε τη θεωρία των διαφορικών εξισώσεων σε πιο στέρεα θεμέλια. Έδειξε πως οι θεωρίες ολοκλήρωσης παλαιότερων μαθηματικών μπορούν με την εισαγωγή, αυτών που σήμερα αποκαλούμε ομάδες Lie, να αναφέρονται σε μία κοινή πηγή και οι συνήθεις διαφορικές εξισώσεις που ικανοποιούν τους ίδιους απειροελάχιστους μετασχηματισμούς παρουσιάζουν παρόμοιες δυσκολίες ολοκλήρωσης. Επίσης τόνισε το θέμα των μετασχηματισμών της επαφής.
Η θεωρία ομάδων διαφορικών εξισώσεων του Lie έχει επιβεβαιωθεί πως: (1) ενοποιεί τις πολλές συγκεκρινοποιημένες μεθόδους επίλυσης διαφορικών εξισώσεων και (2) παρέχει νέους ισχυρούς τρόπους στην εύρεση λύσεων. Η θεωρία έχει εφαρμογές σε συνήθεις και μερικές διαφορικές εξισώσεις.
Μία γενική προσέγγιση για την επίλυση διαφορικών εξισώσεων χρησιμοποιεί την ιδιότητα της συμμετρίας των ΔΕ, τους συνεχείς απειροελάχιστους μετασχηματισμούς των λύσεων σε λύσεις (Θεωρία Lie). Η θεωρία ομάδων, η άλγεβρα Lie και η διαφορική γεωμετρία, χρησιμοποιούνται για την κατανόηση των δομών των γραμμικών και μη γραμμικών διαφορικών εξισώσεων για την παραγωγή ολοκληρώσιμων εξισώσεων, για την εύρεση ζευγών Lax, αναδρομικών τελεστών και τέλος για τις ακριβείς αναλυτικές λύσεις που ικανοποιούν τις ΔΕ.
Οι συμμετρικές μέθοδοι έχουν αναγνωριστεί για την έρευνα των διαφορικών εξισώσεων που εμφανίζονται στα μαθηματικά, τη φυσική, τη μηχανική και άλλους επιστημονικούς κλάδους.
Θεωρία Sturm–Liouville
Η θεωρία Sturm-Liouville είναι μία θεωρία ειδικού τύπου συνήθων διαφορικών εξισώσεων δεύτερης τάξης. Οι λύσεις τους είναι βασισμένες σε ιδιοτιμές και τις αντίστοιχες ιδιοσυναρτήσεις γραμμικών τελεστών ορισμένων σε όρους ομογενών δευτεροβάθμιων γραμμικών εξισώσεων. Τα προβλήματα αναγνωρίστηκαν ως προβλήματα Sturm-Liouville, που πήραν το όνομα τους από τους J.C.F. Sturm και J. Liouville οι οποίοι μελέτησαν αυτού του είδους τα προβλήματα στα μέσα του δέκατου όγδοου αιώνα. Το ενδιαφέρον σημείο τους είναι ότι έχουν άπειρο αριθμό ιδιοτιμών και οι αντίστοιχες ιδιοσυναρτήσεις σχηματίζουν ένα πλήρες, ορθοκανονικό σύνολο που καθιστά δυνατές ορθογωνιακές επεκτάσεις. Αυτό είναι μία ιδέα-κλειδί για τα εφαρμοσμένα μαθηματικά, τη φυσική και τη μηχανική. Τα προβλήματα Sturm-Liouville είναι επίσης χρήσιμα στην ανάλυση ειδικών μερικών διαφορικών εξισώσεων.
Ύπαρξη και μοναδικότητα λύσεων
Υπάρχουν πολλά θεωρήματα που καθορίζουν την ύπαρξη και μοναδικότητα μερικών και γενικών λύσεων σε προβλήματα αρχικών τιμών. Τα δύο κύρια θεωρήματα είναι: τα οποία είναι και τα δύο θεωρήματα μερικής λύσης.
Σημειώνεται πως τα θεωρήματα μοναδικότητας, όπως του Λάιμπνιτς, δεν εφαρμόζονται στα αλγεβρικά συστήματα από τα οποία μπορεί να προέρχονται πολλαπλές λύσεις από το (μη-γραμμικό) αλγεβρικό τους μέρος μόνο.
Απλοποιημένο θεώρημα ύπαρξης και μοναδικότητας μερικής λύσης
Το θεώρημα μπορεί να εκφραστεί απλά ως εξής   Για την εξίσωση και το πρόβλημα αρχικής τιμής:
Αν F και είναι συνεχείς σε ένα κλειστό ορθογώνιο
για κάποιο h\in\Re όπου η λύση στο πρόβλημα αρχικών τιμών μπορεί να βρεθεί. Δηλαδή, υπάρχει λύση και είναι μοναδική. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει κανένας περιορισμός για την F να είναι γραμμική, μπορεί να εφαρμοστεί και για μη-γραμμικές εξισώσεις που παίρνουν τη μορφή F(x,y) και μπορεί να εφαρμοστεί και σε συστήματα εξισώσεων.
Μοναδικότητα και μέγιστη περιοχή γενικής λύσης
Όταν οι υποθέσεις του θεωρήματος Picard-Lindelof ικανοποιούνται τότε η ύπαρξη και μοναδικότητα μερικής λύσης μπορούν να επεκταθούν και σε γενικές λύσεις. Πιο συγκεκριμένα:
Για κάθε αρχική συνθήκη (x_0,y_0) υπάρχει ένα μοναδικό μέγιστο (πιθανότατα άπειρο) ανοικτό διάστημα.
έτσι ώστε οποιαδήποτε λύση που ικανοποιεί την αρχική συνθήκη είναι περιορισμός της λύσης που ικανοποιεί την αρχική συνθήκη με πεδίο το I_\max
Στην περίπτωση που υπάρχουν δύο ακριβώς περιπτώσεις Όπου Ω είναι το ανοικτό σύνολο στο οποίο ορίζεται η F και είναι το όριο του.
Σημειώνεται ότι το μέγιστο πεδίο λύσεων
Παράδειγμα
y'=y^2
Αυτό σημαίνει πως  F(x, y) = y2, η οποία είναι C1 και κατά συνέπεια Λάιμπνιτς συνεχής, ικανοποιεί το θεώρημα Picard–Lindelöf
Ακόμα και σε μία τόσο απλή συνθήκη, το μέγιστο πεδίο λύσεων δεν μπορεί να είναι το σύνολο των πραγματικών αριθμών καθώς η λύση είναι
η οποία έχει μέγιστο πεδίο:
αυτό δείχνει πως το μέγιστο διάστημα μπορεί να εξαρτάται από τις αρχικές συνθήκες. το πεδίο ορισμού του y θα μπορούσε να είναι το αλλά αυτό θα οδηγούσε σε ένα πεδίο που δεν είναι διάστημα, έτσι το διάστημα απέναντι από την αρχική συνθήκη θα αποκοπτόταν από αυτή και δεν θα οριζόταν μοναδικά.
Το μέγιστο πεδίο ορισμού δεν είναι το ℝ γιατί:
το οποίο είναι μία από τις δύο πιθανές περιπτώσεις σύμφωνα με το παραπάνω θεώρημα.
Μείωση της τάξης
Οι διαφορικές εξισώσεις συνήθως μπορούν να λυθούν πιο εύκολα αν η τάξη της εξίσωσης μπορεί να μειωθεί.
Μείωση σε ένα σύστημα πρώτης τάξης
Οποιαδήποτε διαφορική εξίσωση τάξης n, μπορεί να γραφεί σαν ένα σύστημα από n πρώτης τάξης διαφορικών εξισώσεων,οριίζοντας μία νέα οικογένεια αγνώστων συναρτήσεων για i = 1, 2,... n. Το n-διαστάσεων σύστημα πρώτης τάξης ζευγών διαφορικών εξισώσεων είναι τότε
Πιο περιεκτικά σε μορφή διανυσμάτων:
Όπου
Συνοπτική παρουσίαση των ακριβών λύσεων
Μερικές διαφορικές εξισώσεις έχουν λύσεις που μπορούν να γραφούν με συγκεκριμένη και κλειστή μορφή. Πολλές σημαντικές κατηγορίες δίνονται εδώ.
Στον παρακάτω πίνακα, P(x), Q(x), P(y), Q(y), και M(x,y), N(x,y) είναι ολοκληρώσιμες συναρτήσεις των x, y και b, c είναι πραγματικές σταθερές και C1, C2,... είναι αυθαίρετες σταθερές (γενικώς μιγαδικές). Οι διαφορικές εξισώσεις παρουσιάζονται με τις αντίστοιχες ίσες και εναλλακτικές τους μορφές που οδηγούν στη λύση μέσω της ολοκλήρωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαφορικές εξισώσεις
Εθνική Ρουμανίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U16 της Ρουμανίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Ρουμανίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 16 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Ρουμανίας Κορασίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Federatia Română de Baschet).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U16
Προβιντένια
Η Προβιντένια (Ρωσικά: Провиде́ния, Αγγλικά: Provideniya) είναι μια κωμόπολη πληθυσμού περίπου 3.000 κατοίκων και βρίσκεται στην Τσουκότκα της Ρωσίας. Είναι η ανατολικότερη πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας και το αεροδρόμιο της το πλησιέστερο, στα εδάφη των Η.Π.Α. , Ρώσικο αεροδρόμιο.
Η συγκεκριμένη πόλη είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Προβιντένσκι.
Ιστορία
Η Προβιντένια είναι ένα πρώην Σοβιετικό λιμάνι προστατευμένο από τη Βερίγγειο θάλασσα αφού βρίσκεται σε ένα Φιόρδ. Είναι το μεγαλύτερο αστικό κέντρο ανατολικά του Ανάντιρ.
Η πόλη βρίσκεται στον κόλπο Κομσομόλσκαγια (Komsomolskaya Bay) ένα παρακλάδι του πολύ μεγαλύτερου κόλπου της Προβιντένια παρέχοντας ένα ασφαλές και βαθύ λιμάνι για τα πλοία που πλέουν στη Βερίγγειο.
Κλίμα
Το κλίμα είναι αρκτικό όμως λόγω του ότι είναι παραθαλάσσια πόλη η Προβιντένια δεν έχει πολύ σοβαρούς χειμώνες (μέχρι τους -15 βαθμούς Κελσίου).Τα καλοκαίρια η θερμοκρασία φτάνει μέχρι τους 13 βαθμούς Κελσίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Πούντα Αχαΐας
Η Πούντα είναι μικρός πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Άνω Διακοπτού, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Βρίσκεται κτισμένος στη θέση του ομώνυμου ακρωτηρίου όπου εκβάλλει ο Λαδοπόταμος.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Φυσιογνωμία
Ο πληθυσμός του οικισμού αυξάνεται τους καλοκαιρινούς μήνες καθότι αποτελείται από πολλές εξοχικές κατοικίες. Γειτνιάζει με τον παραθεριστικό οικισμό της Παραλίας Τραπέζης και αποτελούν ως σύνολο δημοφιλή παραθεριστικό προορισμό με τοπόσημο της περιοχής τη βοτσαλωτή παραλία Τραπέζης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας Κατηγορία:Ακρωτήρια της Αχαΐας Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας
Κωδικός ψευδοπόλης
Στον κλάδο των αερομεταφορών, ένας κωδικός ψευδοπόλης ή κωδικός ψευδο-πόλης (Pseudo city code ή Pseudo-city code (PCC)), είναι ένα όλο άλφα ή αλφαριθμητικό αναγνωριστικό για τους επιχειρηματικούς χρήστες του ηλεκτρονικού συστήματος κρατήσεων (computer reservation system (CRS)) ή του συστήματος παγκόσμιας διανομής (global distribution system (GDS)), τυπικά, ένα γραφείο ταξιδίων. Ο κωδικός συνήθως έχει μήκος 3 ή 4 χαρακτήρες και είναι μοναδικός για ένα συγκεκριμένο πρακτορείο - γραφείο ταξιδίων. Χρησιμοποιείται για να συνδέσει τις κρατήσεις του κάθε οργανισμού με τον οργανισμό, αλλά και να προσδιορίσει τους ιδιωτικούς ναύλους στη διάθεση του οργανισμού.
Ο κωδικός ψευδο-πόλης, διαφέρει από τον κωδικό πόλης. Για παράδειγμα, κάθε τερματική συσκευή, συνδέεται με μια πόλη. π.χ. ένας πράκτορας που εργάζεται στη Ρώμη, εργάζεται υπό τον κωδικό πόλης ROM, αντιστοίχως, ένας πράκτορας που εργάζεται στην Αθήνα, εργάζεται υπό τον κωδικό πόλης ATH. Οπότε σαν γενικό κανόνα έχουμε, την ύπαρξη ενός κωδικού πόλης για κάθε πόλη.
Προκειμένου, όμως μια μεγάλη αεροπορική εταιρία, να διαχωρίσει τις αρμοδιότητες και τις επί μέρους λειτουργίες των διαφόρων υπηρεσιών της, εφαρμόζει μια ποικιλία από εικονικές πόλεις που ονομάζονται «ψευδο-πόλεις». Δίνοντας λοιπόν από έναν κωδικό, σε κάθε μια από αυτές τις ψευδο πόλεις, δημιουργείται ο κωδικός ψευδο-πόλης (Pseudo-city code (PCC)). Επιπλέον, στην ίδια πόλη δραστηριοποιούνται και πολλά γραφεία ταξιδίων, τα οποία συνδέονται με το σύστημα της αεροπορικής εταιρίας, έτσι και αυτά με τη σειρά τους, λαμβάνουν το καθένα και από έναν κωδικό ψευδο-πόλης.
Ο κωδικός ψευδο-πόλης (Pseudo-city code (PCC)), έχει πολλές χρήσεις στην αεροπορική βιομηχανία. Εκτός από τον εντοπισμό ενός συγκεκριμένου γραφείου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιορίσει ή να διαθέσει ορισμένα προνόμια. Το πιο κοινό από αυτά είναι η προστασία της ιδιωτικής ζωής - ένας πράκτορας κανονικά μπορεί να δει μόνο τις κρατήσεις που θα γίνουν από το PCC του. Στην έδρα του γραφείου ταξιδίων, μπορούν να έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση και να δουν όλες τις κρατήσεις που γίνονται εντός της εταιρίας τους. Οι κωδικοί χρησιμοποιούνται επίσης, για να περιορίσουν αυτούς που μπορούν να εκδίδουν εισιτήρια, περιορίζοντας την πρόσβαση μόνο στους οργανισμούς με την απαιτούμενη εκπαίδευση και με τις νόμιμες απαιτήσεις.
Οι περιορισμοί αυτοί, επιτρέπουν επίσης στις αεροπορικές εταιρίες να διαπραγματεύονται τους ναύλους με μια εταιρία και να τους περιορίσουν σε μια μεμονωμένη εταιρία. Μόνο τα πρακτορεία του οργανισμού, εντός του εν λόγω κωδικού ψευδο-πόλης, θα είναι σε θέση να έχουν πρόσβαση και να πωλούν το συγκεκριμένο κόμιστρο.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορικά εισιτήρια Κατηγορία:Τεχνολογία ταξιδίων
Κίλι Χότζκινσον
Η Κίλι Νικόλ Χότζκινσον (αγγλικά: Keely Nicole Hodgkinson) (3 Μαρτίου 2002) είναι Αγγλίδα αθλήτρια του στίβου που ειδικεύεται στα 800 μέτρα. Σε ηλικία 19 ετών, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, σπάζοντας το ρεκόρ Βρετανίας που κατείχε η Κέλι Χολμς από το 1995. Τόσο το αποτέλεσμα της Χότζκινσον στο Τόκιο όσο και ο χρόνος της στο κλειστό στίβο, που ήταν το πρώτο βρετανικό παγκόσμιο ρεκόρ κάτω των 20 ετών για 36 χρόνια, είναι ευρωπαϊκά ρεκόρ Κ20, καθιστώντας την στα 800 μέτρα την τέταρτη ταχύτερη και τη δεύτερη ταχύτερη γυναίκα κάτω των 20 ετών όλων των εποχών, αντίστοιχα. Το 2021, έγινε πρωταθλήτρια Diamond League και η νεότερη πρωταθλήτρια Ευρώπης κλειστού στίβου στα 800 μέτρα γυναικών, καθώς και η δεύτερη νεότερη Βρετανίδα νικήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Βρετανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Μοσχοκάρυδο
Βοτανική και καλλιέργεια
Το κοινό ή αρωματικό μοσχοκάρυδο, Μυριστική η ευώδης (Myristica fragrans), είναι ιθαγενές στις Νήσους Μπάντα στις Μολούκες, της Ινδονησίας. Καλλιεργείται επίσης στη Νήσο Πενάνγκ στη Μαλαισία, στην Καραϊβική, ειδικά στη Γρενάδα και στην Κεράλα, ένα κρατίδιο στην νότια Ινδία. Άλλα είδη που χρησιμοποιούνται για να νοθεύουν το μπαχαρικό, περιλαμβάνουν το μοσχοκάρυδο της Παπούα Μυριστική η αργυρόχρους (Myristica argentea) από τη Νέα Γουινέα, και το είδος Μυριστική η μαλαβαρική (Myristica malabarica) από την Ινδία. Στο έργο του 17ου αιώνα "Hortus Botanicus Malabaricus", ο Hendrik van Rheede, καταγράφει ότι οι Ινδοί έμαθαν τη χρήση του μοσχοκάρυδου από τους Ινδονήσιους, δια μέσου των αρχαίων εμπορικών οδών.
Τα δέντρα του μοσχοκάρυδου είναι δίοικα φυτά που πολλαπλασιάζονται σεξουαλικώς και ασεξουαλικά, το τελευταίο να είναι το πρότυπο. Ο σεξουαλικός πολλαπλασιασμός με δενδρύλλια, αποδίδει 50% αρσενικά φυτά, τα οποία είναι αντιπαραγωγικά. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει αξιόπιστη μέθοδος προσδιορισμού του φύλου των φυτών, πριν από την ανθοφορία κατά την έκτη με όγδοη χρονιά και ο σεξουαλικός πολλαπλασιασμός φέρει ασυνεπείς αποδόσεις, το μπόλιασμα είναι η προτιμώμενη μέθοδος πολλαπλασιασμού. Ο ενοφθαλμισμός είναι η μέθοδος κατά την οποία ως εμβόλιο χρησιμοποιείται ένας μόνο οφθαλμός. Ο εμβολιασμός επικοτυλίου, μία σχετικά νέα τεχνική, όπου συνήθως ένα κεντράδι (τµήµα βλαστού το οποίο φέρει περισσότερους από έναν οφθαλµούς (συνήθως 3-5) εµβολιάζεται σε επικοτύλιο νεαρού φυτού. Ο εμβολιασμός προσέγγισης και ο εγκεντρισμός έχουν αποδειχθεί επιτυχείς, με τον εμβολιασμό επικοτυλίου να είναι το πιο ευρέως υιοθετημένο πρότυπο. Το αερο-επίπεδο (air-layering) ή marcotting, είναι μια εναλλακτική λύση αν και δεν είναι η προτιμώμενη μέθοδος, λόγω του χαμηλού (35-40%) ποσοστού επιτυχίας.
Μαγειρικές χρήσεις
left|thumb|250px|upright|Εμπορικό βάζο με μασίς. Τα μοσχοκάρυδο και το μασίς έχουν παρόμοιες οργανοληπτικές ιδιότητες, με το μοσχοκάρυδο να έχει μια ελαφρώς γλυκύτερη και το μασίς μια λεπτότερη γεύση. Συχνά προτιμάται το μασίς, στα ελαφριά πιάτα για την φωτεινή πορτοκαλί, σαν-σαφράν απόχρωση που προσδίδει. Το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό πολλών πιάτων, συνήθως αλεσμένο ή τριμμένο και είναι καλύτερο όταν τριφτεί φρέσκο ​​σε ένα τρίφτη μοσχοκάρυδου.
Στη Μαλαισιανή κουζίνα του Πενάνγκ, η αποξηραμένη, τεμαχισμένη φλούδα μοσχοκάρυδου με επικάλυψη ζάχαρης, χρησιμοποιείται ως κάλυμμα στα μοναδικά ais kacang του Πενάνγκ. Η φλούδα του μοσχοκάρυδου αναμειγνύεται επίσης, (δημιουργώντας μια φρέσκια, πράσινη, πικάντικη γεύση και χυμό λευκού χρώματος) ή βραστή (που έχει σαν αποτέλεσμα ένα πολύ γλυκύτερο και πιο καφέ χυμό) για την παρασκευή παγωμένου χυμού μοσχοκάρυδου.
Στην Ινδική κουζίνα, το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται σε πολλά γλυκά, καθώς και αλμυρά πιάτα (κυρίως στην κουζίνα του Mughlai). Επίσης, προστίθεται σε μικρές ποσότητες ως φάρμακο στα βρέφη. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε μικρές ποσότητες στα γκαράμ μασάλα. Επίσης στην Ινδία, το τριμμένο μοσχοκάρυδο, υφίσταται τη διαδικασία του καπνίσματος.
Στην Ινδονησιακή κουζίνα, το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται σε διάφορα πιάτα, κυρίως, σε πολλές σούπες, όπως σούπα soto, σούπα baso ή sup kambing.
Στην Κουζίνα της Μέσης Ανατολής, το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται συχνά ως καρύκευμα σε αλμυρά πιάτα.
Στη γνήσια Ευρωπαϊκή κουζίνα, το μοσχοκάρυδο και το μασίς, χρησιμοποιούνται ειδικά στα πιάτα με πατάτες και στα προϊόντα κρέατος· χρησιμοποιούνται επίσης σε σούπες, σάλτσες και ψημένα προϊόντα. Χρησιμοποιείται επίσης, συχνά στο ρυζόγαλο. Στην Ολλανδική κουζίνα, το μοσχοκάρυδο προστίθεται στα λαχανικά, όπως τα λαχανάκια Βρυξελλών, το κουνουπίδι και τα αμπελοφάσουλα. Το μοσχοκάρυδο είναι ένα παραδοσιακό συστατικό στο ζεστό μηλίτη, στο ζεστό κρασί και στο έγκνογκ (eggnog).
Στην Ιταλική κουζίνα, το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά ως μέρος της γέμισης, σε πολλά περιφερειακά είδη ζυμαρικών με γέμιση κρέατος, όπως: τορτελίνια καθώς και στο παραδοσιακό ρολό κιμά.
Ιαπωνικές ποικιλίες της σκόνης κάρι, περιλαμβάνουν ως συστατικό το μοσχοκάρυδο.
Το περικάρπιο (φρούτα / pod) χρησιμοποιείται στη Γρενάδα, αλλά και στην Ινδονησία για την παρασκευή μαρμελάδας ή ψιλοκόβεται, μαγειρεύεται με ζάχαρη και κρυσταλλώνεται για να γίνει μια αρωματική καραμέλα.
Στις ΗΠΑ, το μοσχοκάρυδο είναι γνωστό ως το κύριο μπαχαρικό της κολοκυθόπιτας και συχνά εμφανίζεται στις απλές συνταγές για άλλες χειμερινές κολοκύθες, όπως ψητά κολοκυθάκια βελανίδι.
Αιθέρια έλαια
thumb|300px|Δέντρο [[Μυριστική η ευώδης (Myristica fragrans) στην Γκόα, Ινδία.]] Το αιθέριο έλαιο που λαμβάνεται από το μοσχοκάρυδο με την απόσταξη του ατμού, χρησιμοποιείται ευρέως στην αρωματοποιία και τις φαρμακευτικές βιομηχανίες. Αυτό το πτητικό κλάσμα συνήθως περιέχει 60-80% D -καμφένιο κατά βάρος, καθώς επίσης και ποσότητες από  D -πινένιο, λιμονένιο,  D -βορνεόλη,  L -τερπινεόλη, γερανιόλη, σαφρόλη και μυριστικίνη. Στην καθαρή του μορφή, η μυριστικίνη είναι μια τοξίνη και η κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας μοσχοκάρυδου μπορεί να οδηγήσει σε δηλητηρίαση από μυριστικίνη. Το έλαιο είναι άχρωμο ή ελαφρά κίτρινο, μυρίζει και έχει τη γεύση του μοσχοκάρυδου. Περιέχει πολυάριθμα συστατικά που ενδιαφέρουν την ελαιοχημική βιομηχανία και χρησιμοποιείται ως ένα φυσικό άρτυμα τροφίμων σε ψημένα προϊόντα, σιρόπια, ποτά και γλυκά. Χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση του τριμμένου μοσχοκάρυδου, καθώς δεν αφήνει σωματίδια στα τρόφιμα. Το αιθέριο έλαιο χρησιμοποιείται επίσης στις βιομηχανίες καλλυντικών και φαρμακευτικών, για παράδειγμα στις οδοντόκρεμες και ως ένα σημαντικό συστατικό σε ορισμένα σιρόπια βήχα. Στην παραδοσιακή ιατρική, το μοσχοκάρυδο και το έλαιο μοσχοκάρυδου χρησιμοποιούνταν για τις διαταραχές που σχετίζονται με το νευρικό και το πεπτικό σύστημα.
Μετά την εκχύλιση του αιθέριου ελαίου, το υπόλοιπο του σπόρου, το οποίο περιέχει πολύ λιγότερο άρωμα, ονομάζεται "σπέντ" ("spent") [και στα αγγλ. υπάρχουν διάφορες μεταφράσεις, σημαίνει "πέρασαν - δαπανώνται - αναλώνονται"]. Το σπέντ συχνά αναμιγνύεται στους βιομηχανικούς μύλους με καθαρό μοσχοκάρυδο, προκειμένου να διευκολυνθεί η διαδικασία της άλεσης, καθώς το μοσχοκάρυδο δεν είναι εύκολο να αλεθεί λόγω του υψηλού ποσοστού ελαίου στον καθαρό σπόρο. Το τριμμένο μοσχοκάρυδο με μεταβλητό ποσοστό του σπέντ (περίπου 10% w/w) είναι επίσης λιγότερο πιθανό να πήξει. Για να αποκτηθεί μια καλύτερη γλιστερή σκόνη, μπορεί επίσης, να προστεθεί ένα μικρό ποσοστό ρυζάλευρο.
Βούτυρο μοσχοκάρυδου
Το βούτυρο μοσχοκάρυδου λαμβάνεται από τον καρπό με το έμβολο πίεσης τροφίμων. Είναι ημιστέρεο, κοκκινωπό-καφέ στο χρώμα και έχει τη γεύση και τη μυρωδιά του μοσχοκάρυδου. Περίπου το 75% (κατά βάρος) του βουτύρου από το μοσχοκάρυδο είναι τριμυριστίνη, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε μυριστικό οξύ, ένα 14-άνθρακα λιπαρό οξύ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο για το βούτυρο κακάο, μπορεί να αναμιχθεί με άλλα λίπη όπως βαμβακέλαιο ή φοινικέλαιο και έχει εφαρμογές όπως ένα βιομηχανικό λιπαντικό. thumb|300px|left|Τα νησιά [[Μολούκες εντός της Ινδονησίας [σε κίτρινο]: Η επαρχία των Βορείων Μολούκων, [σε κόκκινο]: Η επαρχία των Μολούκων. Λίγο κάτω από το κέντρο του χάρτη, βρίσκονται τα νησιά Μπάντα.]]
Ιστορία
Το μοσχοκάρυδο είναι γνωστό ότι ήταν ένα πολύτιμο και δαπανηρό μπαχαρικό στην Ευρωπαϊκή μεσαιωνική κουζίνα ως αρωματική ύλη, φάρμακο και συντηρητικό. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης (759 - 826) επέτρεπε στους μοναχούς του να πασπαλίζουν μοσχοκάρυδο στην φάβα (pease pudding), όταν επρόκειτο να την φάνε. Στους Ελισαβετιανούς χρόνους, επειδή το μοσχοκάρυδο πίστευαν ότι αποκρούει την πανούκλα, η ζήτηση του αυξήθηκε και η τιμή του εκτινάχθηκε στα ύψη.
Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, το μικρό νησί της Μπάντα (γνωστό στους πρώτους Άγγλους τυχοδιώκτες ως η Νήσος Ραν (Run) αν και είναι ένα διαφορετικό νησί και τα δύο είναι πλέον μέρος των Νήσων Μπάντα), ήταν η μοναδική πηγή στον κόσμο, του μοσχοκάρυδου και του μασίς. Το μοσχοκάρυδο ήταν γνωστό ως ένα πολύτιμο αγαθό από τους Μουσουλμάνους ναύτες από το λιμάνι της Βασόρας (συμπεριλαμβανομένου του πλασματικού χαρακτήρα Σεβάχ του Θαλασσινού, στις Χίλιες και Μία Νύχτες). Το μοσχοκάρυδο κυκλοφόρησε στο εμπόριο από τους Άραβες κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και επωλείτο στους Βενετούς σε υψηλή τιμή, αλλά οι έμποροι δεν αποκάλυψαν την ακριβή τοποθεσία από την πηγή τους στο κερδοφόρο εμπόριο του Ινδικού Ωκεανού και κανένας Ευρωπαίος δεν ήταν σε θέση να συναγάγει την τοποθεσία της.
Τον Αύγουστο του 1511, ο Αφόνσο ντε Αλμπουκέρκε (Afonso de Albuquerque) κατέκτησε τη Μαλάκα, η οποία την εποχή εκείνη ήταν το κομβικό σημείο των Ασιατικών συναλλαγών, για λογαριασμό του βασιλιά της Πορτογαλίας. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, αφού εξασφάλισε τη Μαλάκα και έχοντας μάθει για την τοποθεσία του Μπάντα, Ο  Αλμπουκέρκε έστειλε μια αποστολή τριών πλοίων με επικεφαλής τον φίλο του António de Abreu για να το βρει. Μαλαισιανοί πιλότοι, που είτε είχαν προσληφθεί ή δια της βίας επιστρατευθεί, τους καθοδήγησαν μέσω της Ιάβας, των Μικρών Σούνδων και της Νήσου Αμπόν στη Νήσο Ραν, φτάνοντας στις αρχές του 1512. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που έφτασαν στα Μπάντα, η αποστολή παρέμεινε στη Μπάντα για περίπου ένα μήνα, αγοράζοντας και γεμίζοντας τα πλοία τους με μοσχοκάρυδο και μασίς από τη Μπάντα και με γαρίφαλα στο οποίο η Μπάντα είχε ένα ακμαίο διαπεριφερειακό εμπόριο (entrepôt trade). Οι πρώτες γραπτές μαρτυρίες της Μπάντα είναι στο Suma Oriental, ένα βιβλίο που γράφτηκε από τον Πορτογάλο φαρμακοποιό Tomé Pires, που έμεινε στη Μαλάκα από το 1512 έως το 1515. Ο πλήρης έλεγχος του εμπορίου αυτού από τους Πορτογάλους δεν ήταν δυνατός και παρέμειναν ως συμμετέχοντες χωρίς μια βάση στα νησιά.
Το εμπόριο μοσχοκάρυδου, αργότερα στα μέσα του 17ου αιώνα, κυριάρχησε από τους Ολλανδούς. Οι Άγγλοι και οι Ολλανδοί, μέσω των ανταγωνιστικών τους Επιχειρήσεων των Ανατολικών Ινδιών και των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών, κατελήφθησαν από παρατεταμένους αγώνες για την απόκτηση του ελέγχου της Νήσου Ραν. Στο τέλος του δεύτερου Αγγλο-Ολλανδικού Πολέμου, οι Ολλανδοί απέκτησαν τον έλεγχο της Ραν, ενώ η Αγγλία ήλεγχε το Νέο Άμστερνταμ (Νέα Υόρκη) στη Βόρεια Αμερική.
Οι Ολλανδοί διεξήγαγαν έναν αιματηρό πόλεμο το 1621, συμπεριλαμβανομένων και σφαγών για την υποδούλωση των κατοίκων του νησιού της Μπάντα και για τον έλεγχο της παραγωγής μοσχοκάρυδου στις Ανατολικές Ινδίες. Στη συνέχεια, τα νησιά Μπάντα χρησιμοποιήθηκαν σαν μια σειρά από κτήματα φυτείες, με τους Ολλανδούς να εξαπολύουν ετήσιες εκστρατείες με τοπικά πολεμικά σκάφη, προκειμένου να ξεριζώνουν τα δέντρα μοσχοκάρυδου που φυτεύονταν αλλού.
Ως αποτέλεσμα της Ολλανδικής μεσοβασιλείας κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, οι Βρετανοί πήραν προσωρινά τον έλεγχο των νησιών Μπάντα, από τους Ολλανδούς και μεταφύτευσαν δέντρα μοσχοκάρυδου μαζί με χώμα τους, τη Σρι Λάνκα, Πενάνγκ, Bencoolen και τη Σιγκαπούρη. (Υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι το δέντρο υπήρχε στη Σρι Λάνκα, ακόμη και πριν από αυτό). Από αυτές τις θέσεις μεταφυτεύτηκαν στις άλλες αποικιοκρατικές τους εκμεταλλεύσεις αλλού, κυρίως τη Ζανζιβάρη και τη Γρενάδα. Η εθνική σημαία της Γρενάδας, που εγκρίθηκε το 1974, δείχνει μια στυλιζαρισμένη διάσπαση ανοικτού καρπού μοσχοκάρυδου (βλ. σχετ. φωτογραφία, με την σημαία της Γρανάδας). Οι Ολλανδοί διατήρησαν τον έλεγχο των νησιών των μπαχαρικών μέχρι το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. thumbnail|250px|right|Η σημαία της Γρενάδας όπου φαίνεται (αριστερά) μια στυλιζαρισμένη διάσπαση, ανοικτού καρπού μοσχοκάρυδου. Το Κονέκτικατ έλαβε το παρατσούκλι του ("Η Πολιτεία μοσχοκάρυδο", "Nutmegger") από το μύθο ότι κάποιοι ασυνείδητοι έμποροι από το Κονέκτικατ, θα σκάλιζαν με μαχαιρίδιο από το ξύλο ένα "μοσχοκάρυδο", δημιουργώντας ένα "ξύλινο μοσχοκάρυδο", ένας όρος που αργότερα κατέληξε να σημαίνει κάθε είδους απάτη. thumbnail|350px|left|Διαλογή του μοσχοκάρυδου στα Νησιά [[Μπάντα, 1899-1900.]]
Η παγκόσμια παραγωγή
Η παγκόσμια παραγωγή μοσχοκάρυδου εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 10.000 και 12.000 τόνων ετησίως, με την ετήσια παγκόσμια ζήτηση να εκτιμάται στους 9.000 τόνους· η παραγωγή του μασίς υπολογίζεται σε 1.500 έως 2.000 τόνους. Με την Ινδονησία και τη Γρενάδα να κυριαρχούν στην παραγωγή και στην εξαγωγή και των δύο προϊόντων, με παγκόσμια μερίδια αγοράς 75% και 20% αντιστοίχως. Άλλοι παραγωγοί είναι η Ινδία, η Μαλαισία (ειδικά το Πενάνγκ, όπου τα δέντρα μεγαλώνουν άγρια ​​μέσα σε αδάμαστες περιοχές), η Παπούα Νέα Γουινέα, η Σρι Λάνκα και τα νησιά της Καραϊβικής, όπως ο Άγιος Βικέντιος. Οι κύριες αγορές εισαγωγής είναι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιαπωνία και η Ινδία. Η Σιγκαπούρη και η Ολλανδία είναι μεγάλοι επανεξαγωγείς.
Η ιατρική έρευνα
Το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται στην ιατρική, τουλάχιστον από τον έβδομο αιώνα. Κατά τον 19ο αιώνα, χρησιμοποιήθηκε ως αμβλωτικό κάτι που οδήγησε σε πολλές καταγεγραμμένες περιπτώσεις δηλητηρίασης. Παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε ως λαϊκό θεραπευτικό για άλλες ασθένειες, το μη επεξεργασμένο μοσχοκάρυδο, σήμερα, δεν έχει καμία αποδεδειγμένη ιατρική αξία.
Μία μελέτη έχει δείξει ότι η ένωση macelignan όταν απομονωθεί από το M. fragrans (Myristicaceae) μπορεί να ασκήσει αντιμικροβιακή δράση έναντι του Streptococcus mutans και μια άλλη ότι το μεθανολικό εκχύλισμα από το ίδιο φυτό, ανέστειλε τη Jurkat κυτταρική δραστηριότητα στην ανθρώπινη λευχαιμία, αλλά αυτές δεν είναι θεραπείες που χρησιμοποιούνται σήμερα.
Επιδράσεις
Σε χαμηλές δόσεις, το μοσχοκάρυδο δεν παράγει καμία αισθητή φυσιολογική ή νευρολογική αντίδραση, αλλά σε μεγάλες δόσεις, το ακατέργαστο μοσχοκάρυδο έχει ψυχοδραστικές συνέπειες. Στην πρόσφατη αλεσμένη του μορφή (από τα ολόκληρα μοσχοκάρυδα), το μοσχοκάρυδο περιέχει μυριστικίνη, ένα αναστολέα της μονοαμινοξειδάσης και ψυχοτρόπο ουσία. Η δηλητηρίαση από μυριστικίνη μπορεί να προκαλέσει σπασμούς, αίσθημα παλμών, ναυτία, ενδεχόμενη αφυδάτωση και γενικευμένο πόνο στο σώμα. Είναι επίσης φημισμένο ότι είναι ένα ισχυρό deliriant. Για τους λόγους αυτούς, το μοσχοκάρυδο έχει απαγορευτεί στη Σαουδική Αραβία. thumbnail|300px|right|Ώριμο μασίς από το μοσχοκάρυδο που είναι περίπου 3,5 εκατοστά. Οι θανατηφόρες δηλητηριάσεις από μυριστικίνη στους ανθρώπους είναι πολύ σπάνιες, αλλά έχουν αναφερθεί τρεις, από τις οποίες, οι εξής δυο είναι: μία σε ένα 8-χρονο παιδί και η άλλη σε έναν 55-χρονο ενήλικα, η τελευταία περίπτωση αποδίδεται σε συνδυασμό με φλουνιτραζεπάμη. Στις εκθέσεις των περιπτώσεων, το ακατέργαστο μοσχοκάρυδο παρήγαγε συμπτώματα σαν-αντιχολινεργικά, που αποδόθηκαν στη μυριστικίνη και την ελεμισίνη (elemicin).
Οι δηλητηριάσεις με το μοσχοκάρυδο είχαν συνέπειες που ποικίλουν από άτομο σε άτομο, αλλά συχνά φέρονταν να είναι μια ερεθισμένη και συγκεχυμένη κατάσταση με πονοκεφάλους, ναυτία, ζάλη, ξηροστομία, κοκκινισμένα μάτια και διαταραχές μνήμης. Το μοσχοκάρυδο επίσης αναφέρθηκε ότι προκαλεί παραισθησιογόνα αποτελέσματα, όπως οπτικές στρεβλώσεις και παρανοϊκό ιδεασμό. Η δηλητηρίαση χρειάστηκε αρκετές ώρες πριν φθάσει το ανώτατο σημείο. Οι επιδράσεις και τα επακόλουθα τους, διήρκεσαν επί αρκετές ημέρες. Η δηλητηρίαση από μυριστικίνη είναι δυνητικά θανατηφόρα σε ορισμένα ζώα οικόσιτα και κτηνοτροφίας και μπορεί να προκληθεί από μαγειρικές ποσότητες μοσχοκάρυδου ακίνδυνες για τους ανθρώπους. Για το λόγο αυτό, δεν συνιστάται να τρέφονται οι σκύλοι με eggnog. ,
Ιστορία της χρήσης
Η "Ψυχεδελική Εγκυκλοπαίδεια" του Peter Stafford αναφέρει μια έκθεση του 1883 από τη Βομβάη σημειώνοντας ότι "οι Ινδουιστές της Δυτικής Ινδίας λαμβάνουν το μοσχοκάρυδο ως οινοπνευματώδες ποτό" και καταγράφει ότι το μπαχαρικό χρησιμοποιείται για αιώνες ως μια μορφή ταμπάκου (για εισπνοή) στην αγροτική ανατολική Ινδονησία και στην Ινδία, με την τελευταία να βλέπει τον τριμμένο σπόρο να αναμιγνύεται με φύλλα από betel και άλλα είδη ταμπάκο. Το 1829, η Τσεχική φυσιολόγος Jan Evangelista Purkinje κατάπιε τρία μοσχοκάρυδα με ένα ποτήρι κρασί και κατέγραψε πονοκεφάλους, ναυτία, παραισθήσεις και μια αίσθηση ευφορίας που διήρκεσε αρκετές ημέρες.
Ο εθνοβοτανολόγος Richard Evans Schultes και ο χημικός Albert Hofmann από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, που ανακάλυψαν το LSD, τεκμηρίωσαν αναφορές με τη χρήση του μοσχοκάρυδου ως οινοπνευματώδες ποτό από μαθητές, φυλακισμένους, ναυτικούς, αλκοολικούς και χρήστες μαριχουάνας. Στο βιβλίο με την αυτοβιογραφία του, ο Malcolm X, γράφει για τη λήψη μοσχοκάρυδου και άλλων "ημι-φαρμάκων" ενώ εξέτιε την ποινή του στη φυλακή.
Η Angewandte Chemie International Edition καταγράφει τη χρήση μοσχοκάρυδου ως οινοπνευματώδους ποτού στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της περιόδου μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, κυρίως μεταξύ των νέων, των μποέμ και των κρατουμένων. Ένα κομμάτι των New York Times του 1966, το ονόμασε μεταξύ άλλων, μαζί με τους σπόρους της ιπόμοιας (morning glory - Ipomoea), τα χάπια αδυνατίσματος, τα υγρά καθαρισμού, το φάρμακο για το βήχα καθώς και άλλες ουσίες, ως "νόμιμο οινοπνευματώδες ποτό" στις πανεπιστημιουπόλεις των κολεγίων.
Τοξικότητα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
Το μοσχοκάρυδο εθεωρείτο κάποτε ως αμβλωτικό, αλλά δύναται να είναι ασφαλές για μαγειρική χρήση, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, αναστέλλει την παραγωγή προσταγλανδίνης και περιέχει παραισθησιογόνα που μπορούν να επηρεάσουν το έμβρυο εάν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες.
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
• 2
Η λίμνη των κύκνων
thumb|385px|Το Βαλς των κύκνων από τη δεύτερη πράξη του μπαλέτου.
Η Λίμνη των Κύκνων (ρωσικά: Лебединое Озеро - Λεμπεντίνογε όζερο προφορά: [lʲɪbʲɪˈdʲinəjə ˈozʲɪrə]) είναι τίτλος παράστασης μπαλέτου σε τέσσερις πράξεις. Τη μουσική της παράστασης έγραψε ο Ρώσος συνθέτης Πιότρ Τσαϊκόφσκι τη διετία 1875 - 1876, ενώ η ιστορία της βασίζεται σε ρωσικά λαϊκά παραμύθια καθώς και σε έναν αρχαίο γερμανικό μύθο. Η πρωτότυπη χορογραφία ανήκει στον Julius Reisinger.
Η ιστορία
Το παραμύθι αφηγείται τις αισθηματικές περιπέτειες ενός νέου πρίγκιπα και μιας όμορφης κοπέλας, την οποία ένας κακόβουλος μάγος μεταμορφώνει σε λευκό κύκνο.
Η πριγκίπισσα Οντέτ και οι φίλες της περνούν τη ζωή τους παγιδευμένες στη μορφή του κύκνου από τότε που τις μάγεψε ο κακός μάγος Ρόθμπαρτ. Τα μάγια μπορεί να λύσει μόνο ο έρωτας, ο οποίος έρχεται με την όψη του ωραίου πρίγκιπα Ζίγκφριντ, που ορκίζεται να σώσει την Οντέτ. Ο Ρόθμπαρτ αποπειράται να τον ξεγελάσει και να τον παντρέψει με την κόρη του Οντίλ, το μαύρο κύκνο, που μοιάζει εκπληκτικά με την Οντέτ.
Ο Ζίγκφριντ σύντομα γλιτώνει από την παγίδα του μάγου, παίρνει στην αγκαλιά του την αγαπημένη του και πετούν μαζί για τον ουρανό. Καθώς όμως δεν υπάρχει συγκεκριμένο κείμενο, υπάρχει και ένα δεύτερο τέλος, που θέλει τους δύο ερωτευμένους να πεθαίνουν.
Η παράσταση
Για πρώτη φορά εκτός Ρωσίας ανέβηκε στο Λονδίνο το 1911. Από τότε έχουν γίνει χιλιάδες παραστάσεις σε όλο τον κόσμο, πολλές από τις οποίες είναι διασκευασμένες σύμφωνα με την εκδοχή του εκάστοτε χορογράφου. Τα τελευταία χρόνια ανεβαίνει και με τη μορφή μπαλέτου στον πάγο.
Ανάμεσα στους χορευτές και τις χορεύτριες που κατά καιρούς ενσάρκωσαν τους κύριους ρόλους της παράστασης, υπήρξαν μεταξύ άλλων οι Βάτσλαφ Νιζίνσκι, Ρούντολφ Νουρέγιεφ, Μαργκότ Φοντέιν, Ταμάρα Τουμάνοβα, Ουλιάνα Λοπάτκινα, Φρέντερικ Άστον κλπ.
Σήμερα η Λίμνη των κύκνων θεωρείται ένα από τα καλύτερα μπαλέτα όλων των εποχών. Κι αυτό, γιατί ενσαρκώνει όσο κανένα άλλο όλη τη γκάμα των ανθρώπινων συναισθημάτων, από την ελπίδα μέχρι την απόγνωση, από τον τρόμο μέχρι την τρυφερότητα, από τη μελαγχολία μέχρι την έκσταση.
HIV/AIDS στην Κίνα
Το HIV / AIDS στην Κίνα εντοπίζεται σε αρχικό ξέσπασμα του ιού ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV), που αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1989 μεταξύ των χρηστών ενέσιμων ναρκωτικών στα νότια σύνορα της Κίνας. Στοιχεία από το Κινέζικο Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και το UNAIDS εκτιμούν ότι υπήρχαν 1,25 εκατομμύρια άνθρωποι, που ζούσαν με HIV / AIDS στην Κίνα στο τέλος του 2018, με 135.000 νέες μολύνσεις από το 2017. Η αναφερθείσα συχνότητα εμφάνισης HIV / AIDS στην Κίνα είναι σχετικά χαμηλή αλλά η κινεζική κυβέρνηση περιμένει ότι ο αριθμός των ατόμων που προσβάλλονται ετησίως θα συνεχίσει να αυξάνεται.
Ενώ ο ιός HIV είναι τύπος σεξουαλικά μεταδιδόμενου νοσήματος, τα πρώτα χρόνια της επιδημίας στην Κίνα αποτελούνταν κυρίως από μη σεξουαλικές οδούς μετάδοσης, ιδιαίτερα μεταξύ των χρηστών ενδοφλέβιων ναρκωτικών μέσω πρακτικών όπως η κοινή χρήση βελονών. Μέχρι το 2005, το 50% των νέων κρουσμάτων HIV οφείλονταν σε σεξουαλική μετάδοση, με το ετεροφυλόφιλο σεξ να γίνεται σταδιακά το πιο κοινό μέσο νέων λοιμώξεων στη δεκαετία του 2000. Οι νέες μολύνσεις μεταξύ ανδρών, που συνευρίσκονται σεξουαλικά με άνδρες, αυξήθηκαν γρήγορα μετέπειτα, αντιπροσωπεύοντας το 26% όλων των νέων περιπτώσεων το 2014, από το 2,5% το 2006. Ένα άλλο σημαντικό, μη σεξουαλικό κανάλι μόλυνσης ήταν η «Οικονομία Πλάσματος» της δεκαετίας του 1990, όπου μεγάλος αριθμός αιμοδοτών, κυρίως σε φτωχές, αγροτικές περιοχές, μολύνθηκαν με HIV ως αποτέλεσμα συστηματικά επικίνδυνων πρακτικών από κρατικές και ιδιωτικές κλινικές συλλογής αίματος.
Συλλογή δεδομένων και αξιοπιστία
Τα στοιχεία για το HIV / AIDS μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ήταν πολύ ανακριβή. Μέθοδοι παθητικής παρακολούθησης ασθενειών καθιερώθηκαν το 1986, με τοπικές κλινικές και ιατρικούς παρόχους να αναφέρουν επιβεβαιωμένα κρούσματα σταδιακά μέσω περιφερειακών, αστικών και επαρχιακών καναλιών, και τελικά σε τρεις ξεχωριστές εθνικές υπηρεσίες υπό το Υπουργείο Υγείας. Η κινεζική κυβέρνηση δεν ξεκίνησε ενεργή παρακολούθηση και συστηματική συλλογή δεδομένων έως το 1995, όταν 42 εθνικοί τόποι επιτήρησης ιδρύθηκαν σε 23 περιφέρειες επαρχιακού επιπέδου με τη βοήθεια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Έως το 2006, η Κίνα είχε κατορθώσει την ολοκληρωμένη παρακολούθηση του HIV / AIDS σε εθνικό επίπεδο, μετά την επέκταση του δικτύου παρακολούθησης σε πάνω από 300 τοποθεσίες και τις μεταρρυθμίσεις των εθνικών συστημάτων αναφοράς, αν και οι αγροτικές περιοχές παρέμειναν υποκαλυμμένες. Έως το 2010, είχαν δημιουργηθεί 1888 τοποθεσίες επιτήρησης.
Ποσοστό θνησιμότητας
Το τυποποιημένο ποσοστό θνησιμότητας του HIV / AIDS αυξήθηκε από 0,33 ανά 100.000 άτομα το 1990 σε 2,50 ανά 100.000 το 2016 και το ποσοστό είναι υψηλότερο στους άνδρες απ' ό,τι στις γυναίκες. Τα συνολικά ποσοστά θνησιμότητας συνεχίζουν να αυξάνονται καθώς μολύνονται περισσότερα άτομα. Η παροχή αντιρετροϊκής θεραπείας μεταξύ μολυσμένων ατόμων, ωστόσο, μείωσε σημαντικά τη θνησιμότητα μεταξύ των ασθενών που έλαβαν φροντίδα από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Έως το 2014, το 86,9% των επιλέξιμων ασθενών λάμβαναν κάποια μορφή αντιρετροϊκής θεραπείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:HIV/AIDS
Άντρους Άνσιπ
Ο Άντρους Άνσιπ (Andrus Ansip, 1 Οκτωβρίου 1956) είναι Εσθονός πολιτικός, πρωθυπουργός της Εσθονίας από τις 12 Απριλίου του 2005 έως τις 26 Μαρτίου 2014.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1956 στην πόλη Τάρτου. Σπούδασε χημεία στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς του. Αποφοίτησε το 1979 και εν συνεχεία εργάστηκε ως μηχανικός ως το 1983, με διετή διακοπή λόγω της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας. Πριν ασχοληθεί με την πολιτική είχε εργαστεί στον τραπεζικό και γενικότερα χρηματοοικονομικό τομέα.
Πολιτική καριέρα
Από το 1986 έως το 1988 είχε σημαντική θέση στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Εσθονίας. .
Πρωθυπουργία
Στα τέλη Μαρτίου του 2005 ο πρόεδρος Άρνολντ Ρίιτελ (Αrnold Rüütel) έδωσε στον Άνσιπ εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ο ίδιος σχημάτισε συνασπισμό με το Κεντρώο Κόμμα Keskerakond και το Λαϊκό Κόμμα Rahvaliit. Η κυβέρνηση εγκρίθηκε από τη Βουλή (Riigikogu) στις 12 Απριλίου 2005. Ο νέος πρωθυπουργός έλαβε την στήριξη 53 επί συνόλου 101 βουλευτών στο εσθονικό Κοινοβούλιο. Σαράντα βουλευτές τον καταψήφισαν. Ο Άνσιπ και η νέα κυβέρνηση ορκίστηκαν στις 13 Απριλίου.