cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ομολογία (μαθηματικά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικά
Παρανέστι Δράμας
Το Παρανέστι είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας με υψόμετρο 120 μέτρα.
Γεωγραφία
Το Παρανέστι βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας, δίπλα στον ποταμό Νέστο και επί του οδικού άξονα Δράμας - Ξάνθης (Εθνική οδός 14), ενώ απέχει απόσταση 40 χλμ. ΒΑ.-Α. από τη Δράμα και 49 χμ. ΝΔ.-Δ. από την Ξάνθη. Έχει 625 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), σιδηροδρομικό σταθμό (ο οποίος έχει χαρακτηριστεί  μνημείο), κέντρο υγείας, Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο με Λ.Τ.. καθώς και Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε.) με πλούσια δράση. Από τον Σεπτέμβριο του 2012 λειτουργεί στην περιοχή «κέντρο υποδοχής μεταναστών».
Το Παρανέστι αποτελεί το τελευταίο κέντρο προμηθειών για την εξόρμηση στην ενδοχώρα της παρανέστιας γης. Την ευρύτερη περιοχή χαρακτηρίζει η πλούσια φυσική ομορφιά, με τη σπουδαία όσο και σπάνια βλάστηση, την πλούσια χλωρίδα και πανίδα, τα ρέματα με τις παλιές τοξωτές γέφυρες και τους πανέμορφους καταρράκτες, ενώ τα διάσπαρτα ερείπια και οι εκκλησιές μαρτυρούν την ανθρώπινη παρουσία σε προηγούμενες δεκαετίες. Στην περιοχή του Παρανεστίου υπάρχουν κοιτάσματα ουρανίου.
Ιστορία
Η περιοχή του Παρανεστίου ήταν στην αρχαιότητα, τόπος όπου κατοικούσαν πολλές Θρακικές φυλές. Αργότερα, η περιοχή κατακτήθηκε από τους Μακεδόνες και στη συνέχεια από τους Ρωμαίους. Υπάρχουν πλούσια ευρήματα στην περιοχή από τις εποχές αυτές, έως και το Βυζάντιο, όπως τάφοι με πλούσια κτερίσματα και οικιστικές εγκαταστάσεις. Το Νοέμβριο του 1373 ο Χατζή Εβρενός κατέκτησε την περιοχή και ακολούθησε μια μακρά Οθωμανική περίοδος. Οι Ελληνικοί πληθυσμοί σχεδόν εξαφανίστηκαν και μεταφέρθηκαν Τούρκοι και Γιουρούκοι από το Ικόνιο και τα Άδανα. Παρ' όλες τις δύσκολες συνθήκες, το Ελληνικό στοιχείο ουδέποτε εξαφανίστηκε από την περιοχή. Το 19ο αιώνα στην περιοχή προσέρευσαν πολλοί Ηπειρώτες από την Κόνιτσα και τα Ιωάννινα και τονώθηκε έτσι ο Ελληνισμός. Την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα οι κάτοικοι συμμετείχαν στις προσπάθειες του Ελληνισμού κατά των Βουλγάρων. Σπουδαίοι Μακεδονομάχοι του Παρανεστίου, ήταν ο Αριστείδης Γραμμενίδης και ο Δημήτριος Πασσιάς. Τον 20ο αιώνα προσέφυγαν στο Παρανέστι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, τον Πόντο, τη δυτική Καπαδοκία και τα παράλια της Μικράς Ασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Αλέν Προστ
Σε αντίθεση με το σύνηθες στερεότυπο του ενθουσιώδη, ριψοκίνδυνου και θεαματικού οδηγού, ο Προστ διακρίθηκε για τη χαλαρή και καθαρά εγκεφαλική αγωνιστική συμπεριφορά του (εξ ου και το προσωνύμιο «Καθηγητής»). Έχοντας ως πρότυπα μορφές των πρώτων χρόνων της Φόρμουλα 1 όπως ο Τζιμ Κλαρκ και ο Τζάκι Στιούαρτ, το στυλ του ακουμπούσε πάνω απ' όλα στη λογική, τη σωστή ρύθμιση του μονοθεσίου πριν τον αγώνα και την αποφυγή του κινδύνου κατά τη διάρκειά του. Σύμφωνα με τον εξειδικευμένο δημοσιογράφο Ντένις Τζέκινσον, υπήρξε ''ένας θερμός και απλός άνθρωπος που δεν βασιζόταν στο πάθος ή την έμπνευση, ούτε βαυκαλιζόταν με εντυπωσιασμούς και μπούρδες. Η διανοητική αυτοπειθαρχία του έφτανε σε τέτοιο επίπεδο, που οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν να καταλάβουν''.
Αυτή η ιδιοσυγκρασία του χάρισε αξιοπρόσεκτη σταθερότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι με εξαίρεση την παρθενική χρονιά του (όπου ήρθε 15ος), δεν έπεσε ποτέ κάτω απ' την 5η θέση της βαθμολογίας, ακόμα και όταν οδηγούσε αναξιόπιστα μονοθέσια όπως το RE30. Ταυτόχρονα όμως ήταν ο λόγος που ήλθε σε διάσταση με συναδέλφους του, όπως με τον ομόσταυλό του στη Μακλάρεν Άιρτον Σένα κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η σύγκρουση αυτών των δύο διαμετρικά αντίθετων χαρακτήρων ήταν η βασική αιτία που ο Προστ προτίμησε να αποσυρθεί μετά τον θρίαμβο του 1993, παρά να ξανασυναντηθεί στην ίδια ομάδα με το Βραζιλιάνο.
Καριέρα ως οδηγός
Ο μικρόσωμος Προστ είχε δείξει από παιδί την κλίση του προς τον αθλητισμό δοκιμάζοντας διάφορα σπορ όπως πάλη και ποδόσφαιρο, ενώ έλεγε πως όταν μεγαλώσει θα γίνει γυμναστής. Στα δεκατέσσερά του, ενώ βρισκόταν σε διακοπές με την οικογένειά του, μπήκε πρώτη φορά σε καρτ. Από τότε ο μηχανοκίνητος αθλητισμός κυριάρχησε στη ζωή του - ως έφηβος κατέκτησε διάφορες διοργανώσεις καρτ, ενώ το 1975 στέφθηκε πρωταθλητής Γαλλίας.
Το έπαθλο για το νικητή ήταν η συμμετοχή στη Renault Formula (αναπτυξιακό πρόγραμμα της Renault) τον επόμενο χρόνο. Εκεί θριάμβευσε, νικώντας σε όλους τους αγώνες πλην ενός, μολονότι συναγωνιζόταν με εμπειρότερους οδηγούς. Επανέλαβε την πρωτιά το 1977 και προήχθη στη Φόρμουλα 3.
Μακλάρεν (1980)
Το ντεμπούτο (1980) ήταν εντυπωσιακό, μπαίνοντας στη βαθμολογούμενη εξάδα στους δύο πρώτους αγώνες! Ακολούθησαν διάφορα μικροατυχήματα που ανέκοψαν τη φόρα του, με αποτέλεσμα να τερματίσει τη χρονιά στην (καθόλου κακή για πρωτάρη) 15η θέση, ισόβαθμος του παλαιού πρωταθλητή Έμερσον Φιτιπάλντι. Μετά τη λήξη του πρωταθλήματος αποφάσισε να αποχωρήσει, αν και είχε δύο ακόμη χρόνια εγγυημένο συμβόλαιο. Ο ίδιος είπε αργότερα ότι ένιωθε ενοχλημένος, επειδή η ομάδα του καταλόγιζε ευθύνη για κάποιες απ' τις εγκαταλείψεις του.
Renault (1981-1983)
thumb|right|Η [[Renault F1 Team|Renault RE40 του Προστ, με την οποία άγγιξε τον παγκόσμιο τίτλο του 1983.]] Το 1981 τον βρήκε να οδηγεί για τη Renault. Η γαλλική ομάδα προσπαθούσε να βρει το βηματισμό της, έχοντας μεγάλα προβλήματα με τον πειραματικό κινητήρα τούρμπο που συνήθως «έσπαγε» κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ο Προστ κατάφερε να τερματίσει σε μόλις έξι αγώνες, όμως σε όλους ανέβηκε στο πόντιουμ. Τελείωσε στην 5η θέση της κατάταξης των οδηγών με 3 νίκες και 43 βαθμούς, περισσότερους απ' όσους και οι δύο οδηγοί της Renault την προηγούμενη χρονιά! Το 1982 ανέβηκε ένα σκαλί παραπάνω τερματίζοντας 4ος με 34 βαθμούς (2 νίκες).
Το 1983 η Renault φαινόταν να έχει λύσει το πρόβλημα των κινητήρων. Με 4 νίκες και γενικά καλούς τερματισμούς, ο Προστ έχτισε έως το 11ο γκραν-πρι μια μεγάλη διαφορά, όντας 14 βαθμούς μπροστά απ' τον Πικέ (Μπράμπαμ) και 17 απ' τον Αρνού (Φερράρι). Ακολούθησε η καταστροφή: στους τέσσερις τελευταίους αγώνες είχε τρεις εγκαταλείψεις (τις μοναδικές της χρονιάς - οι δύο λόγω βλάβης στο τούρμπο), μαζεύοντας μόλις 6 βαθμούς. Κερδισμένος βγήκε ο Πικέ που μάζεψε στο ίδιο διάστημα 22 βαθμούς και πανηγύρισε το δεύτερο πρωτάθλημα της καριέρας του, ενώ παράλληλα η Φερράρι προσπερνούσε τη Renault στη βαθμολογία των κατασκευαστών.
Μετά τη θεαματική απώλεια του διπλού τίτλου, η Renault τον απέλυσε αμέσως και τα μέσα ενημέρωσης «θυμήθηκαν» πως ένα χρόνο νωρίτερα είχε τσακωθεί με τον Αρνού (τότε αγαπημένο παιδί των Γάλλων) οδηγώντας τον στην έξοδο απ' την ομάδα. Απογοητευμένος από το ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου που του επεφύλασσαν, ο Προστ (ο οποίος στο μεταξύ είχε παντρευτεί και αποκτήσει το πρώτο παιδί του) μετακόμισε μόνιμα στην Ελβετία - παρ' όλα αυτά συνέχισε να φορά μέχρι το τέλος της καριέρας του κράνος με τα χρώματα της γαλλικής σημαίας.
Επιστροφή στη Μακλάρεν (1984-1989)
Το 1984 ο Γάλλος οδηγός επέστρεψε στη Μακλάρεν, ξεκινώντας τη χρυσή περίοδο τόσο της δικής του καριέρας όσο και της ομάδας. Στις έξι σεζόν που αγωνίσθηκε με τα μονοθέσιά της, η Μακλάρεν στέφθηκε 4 φορές πρωταθλήτρια κατασκευαστών και 2 φορές δευτεραθλήτρια, ενώ ο ίδιος κατέκτησε 3 φορές το πρωτάθλημα οδηγών και το έχασε άλλες 2 λόγω ιδιαιτεροτήτων στη βαθμολόγηση της τότε εποχής (δείτε τις επόμενες παραγράφους).
Το 1985, αν και πέτυχε δυο νίκες λιγότερες, εκπλήρωσε επιτέλους το όνειρό του τερματίζοντας 1ος με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο Μικέλε Αλμπορέτο (Φερράρι). Εκείνη τη σεζόν επανεφαρμόσθηκε στον Προστ ένας παλαιός κανονισμός, βάσει του οποίου κάποια κακά αποτελέσματα αφαιρούνταν από την τελική βαθμολογία των οδηγών. Για την ακρίβεια ο κανονισμός ίσχυε για όλους, αλλά σπάνια είχε κάποιος οδηγός τόσο σταθερή παρουσία, ώστε οι κακές κούρσες που αναγκαζόταν να «πετάξει» να περιλαμβάνουν βαθμολογημένους τερματισμούς! (βλ. συστήματα βαθμολόγησης) Παρ' όλα αυτά, η διαφορά του απ' τον Αλμπορέτο παρέμεινε πολύ μεγάλη. Ήταν η πρώτη φορά που Γάλλος κατακτούσε τον τίτλο, με αποτέλεσμα την παρασημοφόρησή του από τον πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν.
Το 1986 στέφθηκε ξανά παγκόσμιος πρωταθλητής μετά από μάχη «μέχρι τελικής πτώσεως» εναντίον των δύο οδηγών της Ουΐλιαμς Νάιτζελ Μάνσελ και Νέλσον Πικέ. Η συγκομιδή βαθμών για τους τρεις ήταν 74-72-69 και η τελική βαθμολογία 72-70-69, μετά την αφαίρεση των πέντε χειρότερων αποτελεσμάτων. Ήταν ένας κανονισμός που εφαρμόστηκε την εποχή των τούρμπο, ώστε να μην χάνει κάποιος το πρωτάθλημα λόγω αναξιοπιστίας από εγκαταλείψεις λόγω βλάβης κινητήρων, κάτι αρκετά συχνό την εποχή εκείνη. Τον επόμενο χρόνο όμως δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στην τεχνολογική υπεροχή της Γουίλιαμς και έπεσε στην 4η θέση, έχοντας «μόλις» τρεις νίκες. thumb|right|Οδηγώντας τη [[Μακλάρεν|McLaren MP4/4 στο γκραν-πρι του Καναδά (1988).]]
Το 1988 η Μακλάρεν ανέκαμψε και ο Προστ έκανε ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα στην ιστορία της Φόρμουλα 1, αλλά δεν αναδείχθηκε πρωταθλητής. Αγωνιστικά συνέλεξε 105 βαθμούς με 7 νίκες, 7 δεύτερες θέσεις και δύο εγκαταλείψεις, όμως με την αφαίρεση των πέντε χειρότερων αποτελεσμάτων αναγκάσθηκε να πετάξει 3 δεύτερες θέσεις και να πέσει στους 87! Αντίθετα, ο Άιρτον Σένα (που μόλις είχε έλθει στην ομάδα) έχασε μόλις 4 από τους 94 βαθμούς του και κέρδισε τον τίτλο. Από εκείνη τη χρονιά ξεκίνησε και ο ανταγωνισμός των δύο - ο Προστ αισθανόταν πως ο ομόσταυλός του προσπαθούσε να τον «κλέψει».
Ο Γάλλος πήρε το αίμα του πίσω το 1989, χτίζοντας μια ικανή διαφορά από τον εντυπωσιακότερο Σένα (που είχε διπλάσιες νίκες) στα μισά της σεζόν και συντηρώντας την μέχρι το τέλος. Ήταν το τρίτο πρωτάθλημα της καριέρας του, ενώ παράλληλα οι μεταξύ τους σχέσεις βάδιζαν από το κακό στο χειρότερο, με τον Προστ να δηλώνει ανοιχτά πως ο ομόσταυλός του οδηγεί επικίνδυνα και τυγχάνει προνομιακής μεταχείρισης από την ομάδα. Ο παλαιός αλληλοθαυμασμός είχε γίνει αμοιβαίο μίσος - πιστεύεται μάλιστα ότι ο Προστ είχε προσπαθήσει εσκεμμένα να βγάλει το Σένα εκτός δρόμου στο γκραν-πρι της Ιαπωνίας (προτελευταίο) την στιγμή που ο Βραζιλιάνος επιχείρησε να τον περάσει για την πρώτη θέση, ώστε να του αφαιρέσει και την τελευταία μαθηματική ελπίδα να διεκδικήσει τον τίτλο. Ο Βραζιλιάνος πήρε την νίκη, αλλά μετά ακυρώθηκε χωρίς να δοθούν επαρκείς εξηγήσεις. Ο τίτλος πήγε στον Πρόστ, αλλά δημιουργήθηκε θύελλα αντιδράσεων που οδήγησαν στην απομάκρυνση του Γάλλου προέδρου της FIA Ζαν Μαρί Μπαλέστρ που θεωρήθηκε ότι ευνόησε σκανδαλωδώς τον συμπατριώτη του.
Φερράρι (1990-1991)
thumb|right|Στο κόκπιτ της [[Φερράρι|Ferrari 641 πριν τα δοκιμαστικά του αγώνα των ΗΠΑ (1990), με το χαρακτηριστικό τρικολόρ κράνος του.]]
Το 1990, αποφασισμένος να σταματήσει την εξάρτησή του απ' τις εταιρείες, προσπάθησε να κατεβεί στο πρωτάθλημα με δική του ομάδα. Τελικά η απόπειρα δεν ευοδώθηκε και αποφάσισε να υπογράψει στη Φερράρι.
Η Μακλάρεν που οδηγούσε ο Άιρτον Σένα ήταν σαφώς ισχυρότερη, αλλά ο Προστ κατάφερε να κρατιέται σταθερά σε «απόσταση βολής» από την κορυφή. Στον προτελευταίο αγώνα της χρονιάς (πάλι στην Ιαπωνία) επαναλήφθηκε το συμβάν της περασμένης σεζόν, αυτή τη φορά με αντίστροφους ρόλους: ο Προστ είχε κάποιες μικρές μαθηματικές ελπίδες να κερδίσει τον τίτλο και ο Σένα τον τράκαρε επίτηδες στα πρώτα δευτερόλεπτα της κούρσας, ώστε να τον βγάλει εκτός διεκδίκησης. Ο Γάλλος μίλησε για αηδιαστική συμπεριφορά και άνθρωπο δίχως αξίες, αλλά η κατάταξη δεν άλλαξε: τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος έχοντας την καλή (για τα τότε δεδομένα της Φερράρι) συγκομιδή των 5 νικών και συνολικά 9 πόντιουμ, ενώ μαζί με το Νάιτζελ Μάνσελ διεκδίκησαν έως το τέλος το πρωτάθλημα κατασκευαστών. Με τη λήξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων ο Μάνσελ αποχώρησε από την ομάδα, καταγγέλλοντάς τον για κακή συμπεριφορά.
Ο Προστ παρέμεινε στη Φερράρι και το 1991, έστω και αν ήξερε ότι θα οδηγούσε ένα ξεπερασμένο μονοθέσιο. Για πρώτη φορά μετά την παρθενική του σεζόν, δεν κατάφερε να κάνει ούτε μία νίκη και τερμάτισε 5ος στην κατάταξη των οδηγών. Απολύθηκε λίγο πριν ξεκινήσει ο τελευταίος αγώνας, μετά από δηλώσεις ότι τα μονοθέσια της Φερράρι είναι πιο δυσκίνητα και από φορτηγά.
Γουίλιαμς (1993)
Μετά από ένα χρόνο αποχής που δεν μπορούσε να συμμετέχει λόγω αντιδικίας συμβολαίου με την Φερράρι και βλέποντας ότι το 1992 η ενεργητική ανάρτηση και ο κινητήρας της Ρενό έχουν δώσει μεγάλο προβάδισμα στην Γουίλιαμς, ο Προστ υπέγραψε τελικώς μονοετές συμβόλαιο μαζί τους για τη σεζόν του 1993, βάζοντας όρο να είναι ο πρώτος οδηγός και ζητώντας έναν νέο και άπειρο οδηγό δίπλα του, ώστε να μην έχει και εσωτερικό ανταγωνισμό. Πριν καν μπουν οι υπογραφές, ο απερχόμενος πρωταθλητής της σεζόν του 1992 Νάιτζελ Μάνσελ παραιτήθηκε απ' την ομάδα και εγκατέλειψε τη Φόρμουλα 1, έχοντας δεχτεί μια εξαιρετική προσφορά για τη συμμετοχή του στο INDYCAR για την επόμενη χρονιά.
Εκείνη τη χρονιά η κόντρα Προστ - Σένα έφτασε στο αποκορύφωμά της. Ο μεν Προστ είχε επιβάλει έναν όρο στο συμβόλαιό του, με τον οποίο απαγόρευε στην Γουίλιαμς να εντάξει το Βραζιλιάνο, ο δε Σένα (ο οποίος επίσης διαπραγματευόταν με την ομάδα) εξοργίστηκε και τον αποκάλεσε δειλό. Στο γκραν-πρι της Βραζιλίας ο Προστ είχε διαρκώς αστυνομική συνοδεία, λόγω του φόβου ότι οπαδοί του Σένα θα του έκαναν κακό.
Αγωνιστικά η χρονιά ξεκίνησε δύσκολα για τον Γάλλο, με μία νίκη στους πρώτους τρεις αγώνες και τον Σένα να παίρνει δυο νίκες παρότι έτρεχε με πολύ πιο αργό μονοθέσιο της ΜακΛάρεν, που με την αποχώρηση της Χόντα από την Φόρμουλα 1 στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει τον κινητήρα της Φορντ της προηγούμενης χρονιάς, καθώς ο πιο εξελιγμένος κινητήρας ήταν αποκλειστικότητα της Μπενετόν Φορντ. Όμως η ανωτερότητα του μονοθεσίου της Γουίλιαμς και η έλλειψη ανταγωνισμού από τον άπειρο ομόσταυλό του, Ντέιμον Χιλ, που έτρεχε μόλις την πρώτη του πλήρη χρονιά στην Φόρμουλα 1, είχε αποτέλεσμα να εξασφαλίσει μια διαφορά ασφαλείας από τους αντιπάλους του που συντήρησε μέχρι το τέλος. Αυτός ήταν ο τέταρτος και τελευταίος τίτλος της καριέρας του Προστ - είχε ήδη αναγγείλει την αποχώρησή του από την ενεργό δράση πριν τον αγώνα της Πορτογαλίας, ξέροντας ότι η ομάδα είχε συμφωνήσει με τον Ντέιμον Χιλ και τον Άιρτον Σένα για το 1994.
Στον τελευταίο αγώνα της σεζόν του 1993 και ολόκληρης της καριέρας του Προστ, στο γκραν-πρι της Αδελαΐδας στην Αυστραλία, επήλθε η συμφιλίωση ανάμεσα στους δύο μεγάλους οδηγούς. Ενώ βρίσκονταν στο πόντιουμ, όπου συνήθως κοίταζαν προς διαφορετικές κατευθύνσεις για να μη διασταυρωθούν τα βλέμματά τους, ο Άιρτον Σένα απροσδόκητα τράβηξε στο βάθρο της πρώτης θέσης μαζί του και αγκάλιασε τον Αλέν Προστ - μια κίνηση που ο Γάλλος είπε αργότερα ότι του προκάλεσε έκπληξη. Λίγους μήνες αργότερα, στην κηδεία του Σένα το 1994, ο Προστ ήταν ανάμεσα στους φίλους που κουβάλησαν το φέρετρό του. Όπως είπε μετά από χρόνια σε μια συνέντευξη, με το θάνατο του Σένα πέθανε και ένα δικό του κομμάτι.
thumb|right|Ο Προστ στο [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2008)|παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2008.]]
Ο Προστ ως κατασκευαστής (1997-2001)
Ο Προστ προσπάθησε να συγκροτήσει δική του ομάδα το 1990, με σκοπό να τρέχει όπως ο Τζακ Μπράμπαμ στη δεκαετία του 1960 χωρίς να εξαρτάται από άλλους - προφανώς οι έριδες με το Σένα και τη Μακλάρεν συνέτειναν σε αυτό. Τελικά απέτυχε να συγκεντρώσει τα απαιτούμενα κεφάλαια και το σχέδιο παραπέμφθηκε στο μέλλον.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ενώ είχε πια αποσυρθεί απ' την ενεργό δράση, έκανε μια δεύτερη απόπειρα. Ζήτησε από τη Renault να τον προμηθεύσει με κινητήρες, όμως η γαλλική βιομηχανία απάντησε αρνητικά, αφού μπορεί εκείνη την εποχή να μη συμμετείχε στο πρωτάθλημα, αλλά είχε ήδη τρεις πελάτες για τους κινητήρες της (Γουίλιαμς, Λιζιέ και Μπένετον).
Βλέποντας ότι δεν μπορεί να στήσει μια νέα ομάδα από το μηδέν, αγόρασε τη μικρομεσαία Λιζιέ και την μετονόμασε σε «Προστ Γκραν-Πρι» (Prost Grand Prix). Η πρώτη χρονιά στο πρωτάθλημα (1997) ήταν αξιοπρεπέστατη: η ομάδα ανέβασε οδηγό στο πόντιουμ στη δεύτερη κιόλας κούρσα και τερμάτισε 6η στους κατασκευαστές. Τα αποτελέσματα μάλιστα θα ήταν ακόμα καλύτερα, εάν ο πρώτος οδηγός Ολιβιέ Πανί δεν είχε χάσει έξι αγώνες λόγω τραυματισμού.
Ακολούθησε μια πολύ κακή τετραετία, κατά την οποία η Προστ Γκραν-Πρι κατρακύλησε στη μετριότητα, πετυχαίνοντας μόνο κάποιες αραιές έκτες θέσεις. Μετά το τέλος της σεζόν του 2001 ήταν σαφές ότι αδυνατούσε να παίξει σημαντικό ρόλο στο πρωτάθλημα, ενώ παράλληλα τα κακά αποτελέσματα καθιστούσαν ανεδαφική την αναζήτηση ισχυρών χορηγών. Με ένα χρέος κοντά στα 30.000.000 δολάρια ΗΠΑ, ο Προστ διέλυσε την ομάδα στις αρχές του 2002.
Προσωπική ζωή
Ο Προστ γεννήθηκε στην πόλη Σαιν-Σαμόν και ήταν το πρώτο παιδί του Αντρέ Προστ και της Μαρί-Ροζ Καρατσιάν (αρμένικης καταγωγής). Είχε ένα μικρότερο αδελφό, τον Ντανιέλ, ο οποίος πέθανε το 1986 από καρκίνο.
Είναι παντρεμένος από νεαρή ηλικία με την Αν-Μαρί και έχουν δύο γιους, τους Νικολά (γεν. 1981) και Σάσα (1990). Έχει επίσης μία κόρη εκτός γάμου, τη Βικτόρια. Ο Νικολά προσπαθεί να βαδίσει στα χνάρια του πατέρα του, αγωνιζόμενος σε μηχανοκίνητα πρωταθλήματα υποδομής.
Η οικογένεια ζούσε αρχικά στο Σαιν-Σαμόν, ενώ το 1983 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελβετία.
Μετά την απόσυρσή του απ' τη Φόρμουλα 1 εργάσθηκε στη γαλλική τηλεόραση ως σχολιαστής αγώνων, στις δημόσιες σχέσεις της Renault και ως τεχνικός σύμβουλος της Μακλάρεν. Κατά καιρούς έχει συμμετάσχει σε διάφορους αγώνες όπως σιρκουΐ ποδηλάτου, ράλλυ στον πάγο κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παράγοντες της Φόρμουλα 1
Ε.Σ.Κ. Αχαΐας-Ηλείας 2012-2013
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2012 2013 Αχαια Ηλεια Αχαια Ηλεια
Ασέ (Ωτ-Σον)
Το Ασέ (γαλλικά: Achey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2006–07
Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2006-07 ήταν το 22ο κατά σειρά, από την ίδρυση της Ένωσης και έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων.
Τον τίτλο κατέκτησε ο Αστέρας Ιτέας, ο οποίος ανήλθε έτσι στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα.
Ο Φωκικός αναδείχθηκε κυπελλούχος Φωκίδας για το 2007, συντρίβοντας στον Τελικό τον Αστέρα Ιτέας με 6-0!
Πρωταθλητές Β΄Φωκίδας
Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε 2 ομίλους και τους τίτλους μαζί με την άνοδο στην Α΄κατηγορία, κέρδισαν ο ΑΠΟ Άνω Αγόριανη και η Θύελλα Αγίων Πάντων.
Πηγές
ΕΠΣ Φωκίδας 2006-07 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2006-2007
Θεόδωρος Σκούφος
Ο Θεόδωρος Σκούφος (1864-1938) ήταν Έλληνας πολιτικός και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Πήγε με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, το Βέλγιο και τη Γαλλία και σπούδασε γεωλογία και παλαιοντολογία. Επέστρεψε στην Αθήνα και το 1896 διορίστηκε επιμελητής του Ορυκτολογικού και Γεωλογικού Μουσείου, και καθηγητής στο Αρσάκειο. Το 1906 έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Απολύθηκε το 1917 ως αντιβενιζελικός και ξαναδιορίστηκε το 1920. Δίδαξε Παλαιοντολογία, Ζωολογία, Πετρογραφία και και Ορυκτολογία στο Πανεπιστήμιο και Γεωλογία, Ορυκτολογία και Πετρογραφία στο Πολυτεχνείο. Διετέλεσε τρεις φορές (1910-1911, 1929-1930 και 1932-1933) κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών Το ακαδημαϊκό έτος 1916-1917 διετέλεσε πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών.
Πολιτεύτηκε και εκλέχτηκε δυο φορές βουλευτής Παροναξίας (1910, 1920) και Υπουργός της Παιδείας και προσωρινά Γεωργίας επί Κυβερνήσεως Τριανταφυλλάκου το 1922.
Συνέγραψε αρκετές εργασίες και συγγράματα σχετικά με την παλαιοντολογία και τη γεωλογία.
Απεβίωσε το 1938 στην Αθήνα.
Συγγραφικό έργο
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Βουλευτές Παροναξίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες γεωλόγοι
Μοναστήρι Γκαντσβόρ
Το Γκαντσβόρ Σουρπ Ασντβανζαντζίν (Կանչուոր Սուրբ Աստուածածին, Çağıran Bakire Meryem Kilisesi) είναι η αρμενική αποστολική εκκλησία στην Αμμόχωστο της Κύπρου.
Ιστορία
Η εκκλησία βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά της περιφραγμένης πόλης της Αμμοχώστου, απέναντι από την εκκλησία των Καμελιτών. Πρόκειται για κτίριο που μοιάζει με φρούριο, το οποίο χτίστηκε το 1346 από Αρμένιους πρόσφυγες από την Κιλικία. Κατασκευάστηκε με το χαρακτηριστικό αρμενικό τρόπο αλλά με κυπριακή τοιχοποιία και ήταν μέρος ενός σημαντικού μοναστικού και πολιτιστικού κέντρου, όπου λέγεται ότι μελέτησε ο Άγιος Νέρσες Λαμπρονάτσι.
Αχρησιμοποίητη από το 1571, η εκκλησία διατηρήθηκε από το Τμήμα Αρχαιοτήτων το 1907 και το 1936 μισθώθηκε στην αρμενική κοινότητα της Αμμοχώστου για περίοδο 99 ετών. Μετά τις επισκευές μεταξύ του 1937 και 1944, η πρώτη λειτουργία πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1945 από τον Αρχιμανδρίτη Κρίκορ Μπαχλαβούνι, αλλά κάηκε εν μέρει από την τουρκοκυπριακή πολιτοφυλακή τον Μάρτιο του 1957. Μετά την επισκευή, χρησιμοποιήθηκε ως εκκλησία μέχρι το 1962. Κατά τη διάρκεια της διακοινοτικής βίας του 1963-1964, η εκκλησία κατελήφθη από τους Τουρκοκύπριους και αργότερα τον Αύγουστο του 1974 από τον τουρκικό στρατό, και έγινε μέρος της κατεχόμενης περιοχής. Ακόμη και μετά τη μερική άρση των περιορισμών μετακίνησης από τη Βόρεια Κύπρο το 2003, ήταν ακόμα απροσπέλαστη, καθώς βρισκόταν μέσα σε μια «στρατιωτική περιοχή». Είναι πλέον προσβάσιμη, από τα τέλη του 2005.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κύπρο
Gi Talo Gi Halom Tasi
Ο επίσημος ύμνος της Κοινοπολιτείας των Βορείων Μαριάνων Νήσων γράφηκε από τον Χοσέ Σ. Πανγκέλιναν (Mr. Jose S. Pangelinan) σε χρόνο που πιστεύεται ότι ήταν μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στη διάρκεια της πρώτης συντακτικής συνέλευσης, υιοθετήθηκε ψήφισμα, με βάση το οποίο η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ανακηρύξει το εν λόγω άσμα ως εθνικό ύμνο της Κοινοπολιτείας, η οποία θα ιδρυόταν σύντομα. Το 1996 έγινε επίσημα εθνικός ύμνος με το Νόμο 10-28 και κατατέθηκε στην 10η Βουλή. Στη συνέχεια υπογράφηκε και τέθηκε σε ισχύ από τον Κυβερνήτη, Φρόιλαν Τενόριο. Και οι δύο εκδόσεις του ύμνου διδάσκονται στους μαθητές και στις μαθήτριες και εμφανίζονται κυρίως σε επίσημα προγράμματα και σε αφίσες. Η μελωδία του τραγουδιού προέρχεται από την γερμανική «Im Schoensten Wiesengrunde», τραγούδι που γράφτηκε από τον Βίλελμ Γκάντσχορν (Wilhelm Ganzhorn).
Καθώς τα νησιά αποτελούν εξαρτημένο έδαφος των ΗΠΑ ο επίσημος εθνικός ύμνος παραμένει το «Star Spangled Banner» (Η Αστερόεσσα).
Στίχοι
Gi Talo Gi Halom Tåsi/Satil Matawal Pasifiko
στη γλώσσα Chamorro
ΧΟΡΩΔΙΑ:
Στη γλώσσα των Καρολίνων(Refalawasch)
ΧΟΡΩΔΙΑ:
Αγγλική μετάφραση
ΧΟΡΩΔΙΑ:
Ελληνική μετάφραση
ΧΟΡΩΔΙΑ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Βόρειες Μαριάνες Νήσοι
154 Βέρθα
Η Βέρθα (Bertha) είναι ένας πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,58. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τον Γάλλο αστρονόμο Προσπέρ Ανρί, που παρατηρούσε από το Παρίσι, και έλαβε το όνομα της αδελφής του αστρονόμου Καμίλ Φλαμαριόν, της Μπερτ Μαρτίν Φλαμαριόν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βέρθας εκτιμάται σε 184,93 χλμ. Ο φασματικός τύπος της Βέρθας είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,048. Η Βέρθα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βερθα
Γίντις
Η γίντις ή γερμανοεβραϊκή (, Jiddisch αρχικά, Yiddish από τους αγγλόφωνους αργότερα) είναι η γλώσσα που μιλούσαν οι Εβραίοι Ασκενάζι (Ashkenazi), της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Jiddisch στη γερμανοεβραϊκή γλώσσα σημαίνει εβραϊκά.
Αναπτύχθηκε ως μια συγχώνευση  από  Γερμανικές διαλέκτους της κεντρικής Ευρώπης με την Εβραϊκή, την Αραμαϊκή, τις Σλαβικές γλώσσες αλλά και από κατάλοιπα Ρομανικών γλωσσών. Η Γίντις χρησιμοποιεί το Εβραϊκό αλφάβητο.
Η Γίντις ήταν η γλώσσα που μιλούσε ο μεγαλύτερος αριθμός Εβραίων. Μετά τη σύσταση του Εβραϊκού κράτους τέθηκε θέμα ποια θα ήταν η επίσημη γλώσσα και πολλοί υποστήριζαν ότι θα έπρεπε να είναι η Γίντις.
Η γλώσσα που ομιλείται σήμερα στο Ισραήλ η οποία είναι και επίσημη γλώσσα του κράτους είναι η Εβραϊκή γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυτικές γερμανικές γλώσσες Κατηγορία:Ιουδαϊσμός Κατηγορία:Γλώσσες της Πολωνίας Κατηγορία:Γλώσσες της Γερμανίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ουκρανίας Κατηγορία:Γλώσσες του Ισραήλ
Δημήτρης Καβαδέλλας
Ο Δημήτρης Καβαδέλλας (γεν. 1957 ) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, εκπροσωπώντας την Ένωση Κεντρώων στην Εκλογική περιφέρεια Αττικής. Το 2019 ήταν υποψήφιος στην Β' Πειραιώς όπου και κατέλαβε την 9η θέση.
Βιογραφία
Σπούδασε στην Ιταλία, στο αντικείμενο της αρχιτεκτονικής. Είχε αντιδικτατορική δράση από την εφηβική του ηλικία.
Ερσιλία
Στη ρωμαϊκή μυθολογία η Ερσίλια, ή Ερσιλία (Hersilia) ήταν μία από τις Σαβίνες παρθένες που είχαν απαχθεί, σύζυγος κατόπιν του Ρωμύλου, η οποία μετά τον θάνατο της θεοποιήθηκε.
Μεσολάβησε με επιτυχία στον πόλεμο ανάμεσα στους Ρωμαίους και Σαβίνους συμφιλιώνοντας τους. Πέθανε όταν την κτύπησε κεραυνός του Δία, τότε έγινε αθάνατη και λατρευόταν σαν η θεά του θάρρους με το όνομα Hora. Κατ΄ άλλη παράδοση η Ερσίλια ήταν σύζυγος του, συμμάχου του Ρωμύλου, Όστου Οστυλίου, ενώ πολλοί ήταν εκείνοι που την θεωρούσαν αρχαιότατη θεότητα του έρωτα και της συζυγικής ζωής.
Βιβλιογραφία
Ερσιλια Κατηγορία:Βασίλισσες της Ρώμης
Κυπριακή Σχολή Αρχιτεκτονικής
Η Κυπριακή Σχολή Αρχιτεκτονικής είναι ιδιωτική σχολή αρχιτεκτονικής που βρίσκεται στη Λέμπα κοντά στην Πάφο. Το Σχολείο συνδέεται και μοιράζεται μια πανεπιστημιούπολη με το Κυπριακό Κολλέγιο Τεχνών.
Καλοκαιρινές κατοικίες
Η Κυπριακή Σχολή Αρχιτεκτονικής είναι πιο γνωστή για το καλοκαιρινό πρόγραμμα παραμονής το οποίο λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο για τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Αυγούστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Κύπρο
Επιχείρηση Τόταλαϊζ
Η Επιχείρηση Τόταλαϊζ (Operation Totalize, κωδική ονομασία) ήταν επίθεση που ξεκίνησε από τα Συμμαχικά στρατεύματα της Πρώτης Καναδικής Στρατιάς κατά τα μεταγενέστερα στάδια της Μάχης της Νορμανδίας, από τις 8 έως τις 9 Αυγούστου 1944. Ο στόχος του στρατεύματος ήταν να διαπεράσει τη γερμανική άμυνα νότια της Καν στο ανατολικό πλευρό των συμμαχικών θέσεων στη Νορμανδία και να εκμεταλλευτεί την επιτυχία προχωρώντας νότια για να καταλάβει το ψηλό έδαφος βόρεια της πόλης Φαλαίζ. Ο στόχος ήταν να καταρρεύσει το γερμανικό μέτωπο και να διακοπεί η υποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων που πολεμούσαν τις συμμαχικές δυνάμεις στη δύση. Η μάχη θεωρείται η εναρκτήρια επιχείρηση της Πρώτης Καναδικής Στρατιάς, που είχε ενεργοποιηθεί στις 23 Ιουλίου.
Υπόβαθρο
Μέσα σε 48 ώρες από το τέλος της Επιχείρησης Γκούντγουντ, η 2η Καναδική Διεύθυνση Πεζικού ξεκίνησε επίθεση εναντίον της «τρομερής» γερμανικής άμυνας στο Βερριέ. Οι Καναδοί υπέφεραν πάνω από 1.300 θύματα και τα εδαφικά τους κέρδη ήταν ελάχιστα. Από τις 25 Ιουλίου έως τις 27 Ιουλίου, έγινε μια άλλη προσπάθεια να ξεπεραστεί η κορυφογραμμή ως μέρος της επιχείρησης Σπρινγκ. Η κακή εκτέλεση είχε ως αποτέλεσμα περίπου 1.500 καναδικά θύματα. Η μάχη του Βερριέ τελικά προκάλεσε πάνω από 2.800 καναδικά θύματα. Ενώ η κορυφογραμμή παρέμεινε στα γερμανικά χέρια, η 2η Καναδική Διεύθυνση Πεζικού κέρδισε τη κοιλάδα μεταξύ του χωριού Βερριέ έως το Σέιντ Μάρτιν-ντε-Φοντενέι, το οποίο θα επέτρεπε στα στρατεύματα να συγκεντρωθούν χωρίς να τους δουν οι γερμανικές δυνάμεις ενώ ετοιμάζονταν να ξεκινήσουν την Επιχείρηση Τόταλαϊζ.
Στις 25 Ιουλίιου, η Αμερικανική Πρώτη Στρατιά ξεκίνησε την Επιχείρηση Κόμπρα και μετά τις πρώτες 2 μέρες κατάφερε να διασπάσει τις γερμανικές άμυνες ανατολικά του Σαιν-Λο. Κατά το τέλος της τρίτης μέρας της επιχείρησης, οι Αμερικανικές δυνάμεις είχαν προχωρήσει 24 χλμ ανατολικά απο το εναρκτήριο σημείο της επιχείρησης Κόμπρα. Στις 30 Ιουλίου, οι Αμερικανικές δυνάμεις κατέλαβαν την Αβράνς στη βάση της χερσονήσου Κοταντέν. Η γερμανική αριστερή πλευρά είχε καταρρεύσει και μέσα σε 24 ώρες, μονάδες του Τρίτου Στρατού των ΗΠΑ μπήκαν στη Βρετάνη και προχώρησαν νότια και δυτικά μέσω ανοιχτού εδάφους, σχεδόν χωρίς παρεμπόδιση. Τα τμήματα 1ο SS, 9ο SS και 116ο τεθωρακισμένων μετατοπίστηκαν δυτικά από το Βέριερς Ριτζ για να αντιμετωπίσουν αυτήν τη νέα απειλή.
Ο στρατηγός Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ (που διοικούσε τις δυνάμεις εδάφους στη Νορμανδία) ήθελε μια επίθεση στο ανατολικό πλευρό του μετώπου για να καταλάβει τη Φαλαίζ, με την πρόθεση ότι μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε μια γενική κατάρρευση της Γερμανίας. Η Πρώτη Καναδική Στρατιά (με υπολοχαγό τον Χάρι Κρέαρ), κράτησε αυτό το μέρος του Συμμαχικού μετώπου. Αποτελούνταν από το Βρετανικό Σώμα, υπεύθυνο για την ανατολική πλευρά των συμμαχικών γραμμών και το Δεύτερο Καναδικό Στρατό (υπολοχαγός Γκάι Σϊμοντς) νότια της Καν. Η Δεύτερη Καναδική Στρατιά, η οποία επρόκειτο να ξεκινήσει την Επιχείρηση Τόταλαϊζ αποτελούνταν από το 2ο Καναδικό Τμήμα Πεζικού, το 3ο Καναδικό Τμήμα Πεζικού, το 49ο Τμήμα Πεζικό, το 51ο Τμήμα Πεζικού, το 4ο Καναδικό Τμήμα Τεθωρακισμένων, το 1ο Πολωνικό Τμήμα Τεθωρακισμένων, την 2η Καναδική Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία και τη Βρετανική 33η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία.
Καναδικό σχέδιο
Οι γερμανικές άμυνες στο Βερριέ παρέμειναν ισχυρές. Οι εμπρόσθιες θέσεις κάλυψης του πεζικού ήταν καλά σκαμμένες, με μεγάλα πεδία πυρκαγιάς. Η πρώτη γραμμή και η άμυνα σε βάθος κρατήθηκαν από την 89η Διεύθυνση Πεζικού, την 85η Διεύθυνση Πεζικού (που πρόσφατα είχε καταφτάσει από τη Ρουέν) και τα απομεινάρια του 272ου τμήματος πεζικού Γρεναδιέρων (εξαντλήθηκε σοβαρά από τους Καναδούς στην Επιχείρηση Ατλάντικ). Το 12ο Τμήμα Τεθωρακισμένων των SS μαζί με ένα τάγμα βαρέων τανκ Tiger, με πενήντα άρματα μάχης, ήταν σε απόσταση 4,8 χλμ. πίσω απο την πρώτη γραμμή. Μερικά από τα πεζικά τάγματα διοικούνταν από τo γερμανικό σώμα LXXXVI των Βέρμαχτ, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του τομέα (και το 12ο τμήμα αρμάτων SS) ήταν υπό τη διοίκηση του Πρώτου SS Τμήματος Τεθωρακισμένων, το οποίο είχε φτάσει στην περιοχή κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Γκούντγουντ.
Ο Σίμοντς γνώριζε ότι οι επιθέσεις πεζικού που υποστηρίζονταν από μαζικό πυροβολικό δεν θα κατάφεραν να ξεπεράσουν τις γερμανικές εμπρόσθιες γραμμές στην επιχείρηση Ατλάντικ και την επιχείρηση Σπρινγκ. Κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Γκούντγουντ, ένας βομβαρδισμός από αεροσκάφη της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας βοήθησε τα βρετανικά τανκς να διαπεράσουν το γερμανικό μέτωπο, αλλά τότε υπέστησαν πολλά θύματα από άθικτες γερμανικές άμυνες που βρίσκονται σε βάθος πέρα ​​από τον βομβαρδισμό. Το πεζικό δεν μπόρεσε να αντιδράσει αρκετά γρήγορα ώστε να υποστηρίξει τα άρματα μάχης ή να ασφαλίσει έδαφος πίσω τους. Για να λύσει το τακτικό πρόβλημα που παρουσιαζόταν από τις δυνατές άμυνες, ο Σίμοντς πρότεινε μια ριζική λύση, την πρώτη μεγάλη επίθεση από μηχανοποιημένο πεζικό.
Ορισμένα τμήματα πεζικού του Καναδά και της Βρετανίας είχαν προσωρινά εξοπλιστεί με αυτοκινούμενα όπλα M7 Priest για τις προσγειώσεις της D-Day, τα οποία είχαν αντικατασταθεί από ρυμουλκούμενα όπλα 25-Pounder. Ο Σίμοντς είχε μετατρέψει τα Priest σε Καγκουρό (Kangaroo - θωρακισμένους μεταφορέες προσωπικού), που θα επέτρεπαν στο πεζικό να παρακολουθεί στενά τα άρματα μάχης σε οποιοδήποτε έδαφος. Ζητήθηκε πρώτα άδεια από τους Αμερικανούς, από τους οποίους είχαν δανειστεί τα M7, για να τα μετατρέψουν σε APC.
Ο Σίμοντς κατέστησε την αεροπορική δύναμη απαραίτητο συστατικό στο σχέδιό του για να σπάσει τις γερμανικές τακτικές ζώνες. Ο προκαταρκτικός εναέριος βομβαρδισμός ζήτησε από τους βομβιστές της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας να κορέσουν τις γερμανικές άμυνες και στις δύο πλευρές μία διαδρομής πλάτους 4 μιλίων (6,4 χλμ.) Κατά μήκος του άξονα του δρόμου απο την Καέν ως την Φαλαίζ, κατά τη διάρκεια της νύχτας της 7ης Αυγούστου. Κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 8ης Αυγούστου, δύο επιθετικές δυνάμεις αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων μεταφορέων προσωπικού θα προχωρούσαν κατά μήκος αυτής της διαδρομής. Δυτικά του δρόμου κάτω από την Καναδική 2η Μεραρχία ήταν η 4η Καναδική Ταξιαρχία Πεζικού και η 2η Καναδική Θωρακισμένη Ταξιαρχία. Ανατολικά του δρόμου, κάτω από το βρετανικό 51ο Τμήμα ήταν η 154η Ταξιαρχία και η 33η Θωρακισμένη Ταξιαρχία. Αυτές οι δύο στήλες παρέκαμψαν τους υπερασπιστές της πρώτης γραμμής και κατέλαβαν τις κύριες γερμανικές αντιαρματικές άμυνες γύρω από το Κρέιμσνιλ και το Σεντ-Αιγκνάν ντε Κρέιμσνιλ την αυγή.
Η δεύτερη φάση θα ακολουθούσε αμέσως. Ενώ οι υπόλοιπες τέσσερις ταξιαρχίες πεζικού του 2ου καναδικού και του 51ου (Highland) τμήματος "ξεκαθάριζαν" τις απομονωμένες γερμανικές εμπρός άμυνες και το 3ο τμήμα του Καναδά και το 49ο ξεκίνησαν επιθέσεις για να διευρύνουν τη βάση των προεξοχών που είχαν καταληφθεί στην πρώτη φάση, το 4ο Καναδικό Τεθωρακισμένο Τμήμα και το 1ο Πολωνικό Τεθωρακισμένο Τμήμα θα ανέβαινε τον δρόμο προς Κρέιμσνιλ και θα προετοιμαζόταν να προχωρήσει πιο νότια. Για να προετοιμαστούν για την επίθεσή τους, οι βομβαρδιστές της 8ης Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ θα βομβάρδιζαν τις γερμανικές εφεδρικές θέσεις στο Χότμεσνιλ. Ο απώτερος στόχος ήταν το ψηλό έδαφος βόρεια της Φαλαίζ, 24 χλμ. πέρα από την γραμμή εκκίνησης.
Πρώτη επίθεση του Καναδικού Στρατού
μικρογραφία|Χάρτης της Επιχείρησης Τόταλαϊζ. Το απόγευμα της 7ης Αυγούστου 1944, οι επιθετικές δυνάμεις συγκροτήθηκαν σε έξι στήλες, με πλάτος τεσσάρων οχημάτων, που αποτελούσαν άρματα μάχης, APC καγκουρό, ημιφορτηγά, αυτοκινούμενα αντιαρματικά όπλα και άρματα. Στις 23:00, η ομάδα βομβαρδισμών ξεκίνησε τον βομβαρδισμό των γερμανικών θέσεων κατά μήκος του μέτωπου στην Καέν. Στις 23:30, οι θωρακισμένες στήλες ξεκίνησαν να προχωρούν πίσω από ένα φράγμα. Η κίνηση ήταν αργή στην αρχή, πολλοί οδηγοί APC αποπροσανατολίστηκαν από τη σκόνη που προκλήθηκε από τα οχήματα. Πολλά οχήματα κόλλησαν σε κρατήρες που είχαν δημιουργηθεί από βόμβες. Ο Σίμοντς είχε κανονίσει διάφορες μεθόδους ώστε οι στήλες να διατηρούν σωστή κατεύθυνση. Μερικά οχήματα εφοδιάστηκαν με ανιχνευτές κατεύθυνσης ασυρμάτων, πυροβόλα όπλα και όπλα Bofors 40 χιλιοστών, τα οποία προκαλούσαν εκρήξεις ιχνηλάτησης προς την κατεύθυνση του στόχου. Παρά όλα αυτά τα μέτρα, υπήρχε ακόμη σύγχυση. Πολλά οχήματα συγκρούστηκαν ή απλά γκρεμίστηκαν.
Η επίθεση διέσπασε τις Γερμανικές άμυνες σε αρκετά σημεία. Μέχρι το ξημέρωμα, οι επιτιθέμενες στήλες της 51ης Ταξιαρχίας είχαν φτάσει στις προβλεπόμενες θέσεις τους. Το πεζικό κατέβηκε από τα του εντός 200 γιαρδών (180 μ.) από τους στόχους τους στα χωριά Κρεμσνίλ και Σεν-Αινιάν ντε Κρεμσνιλ, υπερέχοντας γρήγορα τους αμυνόμενους Γερμανούς. Οι στήλες από το 2ο Καναδικό τμήμα καθυστέρησαν λόγω ομίχλης και απροσδόκητης αντίθεση στα δεξιά τους, αλλά μέχρι τις 8 Αυγούστου το μεσημέρι, οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν καταλάβει το Βερριέ Ριτζ. Οι νέες μέθοδοι που χρησιμοποίησε ο Σίμοντς εξασφάλισαν ότι οι επιτιθέμενοι υπέφεραν μόνο ένα μέρος της απώλειας που θα είχε προκληθεί σε μια κανονική «αφιπευμένη» (αναφέροντας στα οχήματα του στρατού) επίθεση. Οι Σύμμαχοι ήταν έτοιμοι να κινηθούν εναντίον της Σίνθιοξ, 3,2 χλμ. νότια της μακρύτερης διείσδυσης τους, αλλά ο Σίμοντς διέταξε να σταματήσει η επίθεση, για να επιτραπεί στο πυροβολικό και το 4ο Καναδικό και 1ο Πολωνικό Τεθωρακισμένο Τμήμα να κινηθούν στη θέση τους για τη δεύτερη φάση της επιχείρησης.
Panzergruppe West
Ο στρατηγός SS Κουρτ Μέγιερ, διοικητής του 12ου τμήματος SS Πάντσερ, είχε ήδη διατάξει το πεζικό από διάφορους σχηματισμούς που διαλύθηκαν από τους βομβιστές και από την τεθωρακισμένη επίθεση, να καταλάβουν το Σεντώ (Cintheaux). Μετακίνησε επίσης δύο ομάδες μάχης από το τμήμα του, αποτελούμενες από πεζικές δυνάμεις και άρματα μάχης Τάιγκερ, τοποθετώντας τα στο μέτωπο του Καναδά. Λίγο μετά το μεσημέρι, διέταξε αυτές τις δύο ομάδες μάχης να αντεπιτεθούν στα συμμαχικά στρατεύματα. Σε αυτό το σημείο, το συμμαχικό επιθετικό σχέδιο ζήτησε επιπρόσθετο βομβαρδισμό από την 8η Πολεμική Αεροπορία, αφού προηγουμένως η 4η Καναδική Θωρακισμένη Μεραρχία και η 1η Πολωνική Διεύθυνση Τεθωρακισμένων "σπρώχτηκαν" νότια προς την Φαλαίζ και στις δύο πλευρές της οδού Καέν-Φαλαίζ.
Η αντεπίθεση από το 12ο τμήμα SS Πάντσερ απέτυχε αλλά τοποθέτησε τα γερμανικά άρματα μάχης βόρεια της περιοχής του στόχου που βομβαρδίστηκε απο την όγδοη Πολεμική Αεροπορία, ετοιμάζοντάς τα για τη δεύτερη φάση της συμμαχικής επίθεσης. Χωρίς τα αποτελέσματα του βομβαρδισμού, τα άρματα μάχης επιβράδυναν την πρόοδο της 1ης Πολωνικής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, εμποδίζοντας τους να να μετακινηθούν ανατολικά του δρόμου. Δυτικά του δρόμου, το γερμανικό πεζικό στο Σεντώ κράτησε τους καναδικούς τεθωρακισμένους σχηματισμούς. Καμία ταξιαρχία δεν πίεσε τις επιθέσεις της τόσο σκληρά όσο ζήτησε ο Σίμοντς και πήρε αμυντική θέση ενώ τα οχήματα και τα στρατεύματα εφοδιάζονταν και ξεκουράζονταν όταν έπεφτε το σκοτάδι.
Για να αποκαταστήσει την ορμή της επίθεσης, ο Σίμοντς διέταξε μια μεραρχία από το 4ο Καναδικό Τεθωρακισμένο Τμήμα να καταλάβει το Λόφο 195, ακριβώς δυτικά του κεντρικού δρόμου, στα μισά του δρόμου μεταξύ Σεντώ και Φαλαίζ. Όταν έφτασε η αυγή στις 9 Αυγούστου, η Δύναμη Ουόρθινγκτον ήταν 72 χλμ. ανατολικά του Λόφου 195 στο Λόφο 140, στα μισά του δρόμου μεταξύ Εστρίς-λα-Καμπάνι και Μαζιέρ. Κράτησαν το έδαφος τους ενάντια στις γερμανικές θωρακισμένες αντεπιθέσεις κατά τη διάρκεια της 9ης Αυγούστου, αλλά υπέστησαν πολλές απώλειες, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων αρμάτων τους. Μέχρι τις 17:00, όσα απομένουν από την Δύναμη Γουόρθινγκτον είχαν συλληφθεί ή αναγκαστεί να αποσυρθεί. Επειδή η διμοιρία ήταν πολύ μακριά από τον επιδιωκόμενο στόχο, άλλες μονάδες που στάλθηκαν για ενίσχυση δεν μπορούσαν να την βρουν. Τελικά, μια άλλη δύναμη κατέλαβε το Λόφο 195 σε μια νυχτερινή επίθεση στις 10 Αυγούστου, αλλά οι Γερμανοί είχαν χρόνο να αποσυρθούν και να μεταρρυθμίσουν την αμυντική γραμμή τους στον ποταμό Λαιζόν. Έως τις 11 Αυγούστου, η Αγγλο-Καναδική επίθεση είχε τελειώσει.
Επακόλουθο
μικρογραφία|Καναδικά στρατεύματα ψάχνουν γερμανούς στρατιώτες κατά τα πρώτα στάδια της Επιχείρησης Τόταλαϊζ. Οι πρώτες φάσεις της επίθεσης ήταν μεγάλη επιτυχία, παρά τις πολλές απώλειες στα δύο τεθωρακισμένα τμήματα της Συμμαχίας στην προσπάθειά τους να πιέσουν την πρόοδο προς τη Φαλαίζ. Οι σχηματισμοί τεσσάρων τμημάτων του Πρώτου Καναδικού Στρατού κατείχαν θέσεις στο Λόφο 195, ακριβώς βόρεια της Φαλαίζ. Συγχρόνως, οι Συμμαχικές δυνάμεις κατάφεραν να προκαλέσουν πάνω από 1.500 θύματα στους Γερμανούς. Ο Στρατηγός Ροντ Κέλερ απομακρύνθηκε από τη διοίκηση του 3ου Καναδικού Τμήματος Πεζικού, αφού είχε τραυματιστεί άσχημα όταν χτυπήθηκε η έδρα του από αμερικανικές βόμβες. Η κακή απόδοση του Κέλερ στην Επιχείρηση Τόταλαϊζ του κόστισε την εμπιστοσύνη του στρατηγού Κρέραρ και δεν έλαβε καμία άλλη θέση διοίκησης για το υπόλοιπο του πολέμου. Ο Σίμοντς και ο Κρέραρ προχώρησαν σε επιθετική επιχείρηση (Επιχείρηση Ήμερος), η οποία πραγματοποιήθηκε μεταξύ 14 και 21 Αυγούστου. Στις 21 Αυγούστου, η συμφωνία της Φαλαίζ έκλεισε όταν καναδικές και πολωνικές μονάδες έκαναν επαφή με αμερικανικά στρατεύματα στο νότο, τερματίζοντας τη συμμετοχή της Κοινοπολιτείας στη Μάχη της Νορμανδίας.
Πηγές
Βιβλία
Δημοσιεύματα
Περαιτέρω βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Γεώργιος Αθανασιάδης (Καρύταινα)
Ο Γεώργιος Αθανασιάδης ή καπετάν Τζώρτζης ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1793 στη Σμύρνη. Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Λάστα της επαρχίας Καρύταινας. Πατέρας του ήταν ο Χατζή Αθανάσιος Ματθαίος. Ανατράφηκε στη Σμύρνη, όπου είχαν καταφύγει οι γονείς του για να γλυτώσουν τις σφαγές των Τούρκων. Εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα. Μιλούσε Ελληνικά, Τούρκικα και Ιταλικά. Ασχολήθηκε με το εμπόριο στην Τεργέστη, Αλεξάνδρεια και αλλού. Επέστρεψε το 1816 και εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο ως αντιπρόσωπος του Οίκου Μπογόζη και Καλογιάννη από την Αλεξάνδρεια. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, ορκίστηκε από τον ιατρό Καλύβα και πήρε βαθμό «Ιερέως Κατηχητού». Αφιερώθηκε αποκλειστικά στον ιερό σκοπό της απελευθέρωσης. Με την έναρξη της επανάστασης και ήρθε στην Πελοπόννησο. Με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη γνωρίζονταν από τη Ζάκυνθο, όπου αυτός τον είχε υποχρεώσει να ακολουθήσει τον Νικήτα Σταματελόπουλο. Από τότε είχε γίνει γνωστός και απέκτησε φήμη. Ο Κολοκοτρώνης τον τοποθέτησε υπασπιστή και γραμματέα του γιου του Πάνου. Υπηρέτησε βρισκόμενος παντού και πάντοτε στο πλευρό του Σταματελόπουλου γράφοντας και χρησιμεύοντας ως σύμβουλός του. Οι οπλαρχηγοί ομολογούν δε ότι ο μεν Νικηταράς ήταν ο βραχίονας, ο Αθανασιάδης δε ήταν ο νους κάθε πολεμικής επιχειρήσεως. Μετά την επανάσταση ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία. Τιμήθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη και με τον Μετάλλιο του Αγώνα παρά τις διαμαρτυρίες του Κολοκοτρώνη και του Νικηταρά. Διορίστηκε τέλος Γενικός Πρόξενος στο Ιάσιο και στο Γαλάτσι, αργότερα και στο Ταϊγάνι, όπου άρχισε να γράφει τα απομνημονεύματά του.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νύκτιμος
Ο Νύκτιμος ήταν ο 2ος μυθικός βασιλιάς της Αρκαδίας.
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Λυκάονα, εγγονός του Πελασγού. Όταν ήταν βασιλιάς ο Νύκτιμος ο αδελφός του Οίνωτρος του ζήτησε χρήματα και άντρες για να πάει να κτίσει αποικία στην Ιταλία, ο Νύκτιμος τον βοήθησε και ο Οίνωτρος έγινε βασιλιάς της Οινωτρίας χώρας στην Ιταλία και σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν η πρώτη αποστολή ελλήνων για την δημιουργία αποικίας σε βαρβαρική χώρα. . Τον διαδέχτηκε ο γιος του Αρκάς ονοματοδότης των Αρκάδων.
Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο κάποτε ο Δίας ντύθηκε με φτωχικά ρούχα και επισκέφτηκε το παλάτι του Λυκάονα, εκεί ο Λυκάονας και οι γιοί του παρέθεσαν γεύμα στον ξένο , μην ξέροντας ποιος είναι πραγματικά, έχοντας ανακατέψει το κρέας των ζώων με ενός παιδιού που είχαν θυσιάσει, ο Δίας αηδιασμένος ανέτρεψε το τραπέζι και σκότωσε με κεραυνούς τον Λυκάονα και τους γιους του, από την οργή του θεού επέζησε μόνο ο Νύκτιμος γιατί η Γαία του έπιασε το χέρι. Η ασέβεια αυτή ήταν και η αιτία του Κατακλυσμού του Δευκαλίωνα η οποία έγινε κατά την βασιλεία του Νύκτιμου
Πηγές
Κατηγορία:Λυκάων Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Λαγκαδάς Χανίων
Ο Λαγκαδάς είναι οικισμός της κοινότητος Σκλαβοπούλας του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Παλαιότερα το χωριό ονομαζόταν Χουμουσιανά μέχρι το 1952 όπου μετονομάστηκε σε Λαγκαδάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 680 μέτρων περίπου και απέχει από την Παλαιοχώρα 15 χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Λαγκαδάς απαριθμεί 18 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Καντάνου - Σελίνου
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Άλμα επί κοντώ ανδρών
Το άλμα επί κοντώ ανδρών στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στις 31 Ιουλίου και στις 3 Αυγούστου 2021 στο Νέο Εθνικό Στάδιο της Ιαπωνίας, στο Τόκυο. Αναμένεται να αγωνιστούν περίπου 31 με 35 αθλητές. Ο ακριβής αριθμός θα εξαρτηθεί από το πόσα έθνη θα επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητας. Αυτή θα είναι η 29η διεξαγωγή του αγωνίσματος σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ολυμπιακή Πρόκριση
Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) είχε την δυνατότητα να δηλώσει μέχρι 3 αθλητές σε αυτό το αγώνισμα. Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να ξεπεράσουν οι άλτες για να κερδίσουν μια θέση στους Αγώνες, ήταν τα 5,80 μέτρα. Το όριο καθορίστηκε από την World Athletics και αποτελεί το υψηλότερο μέχρι στιγμής ολυμπιακό όριο πρόκρισης σε αυτό το αγώνισμα. Επιπλέον, αθλητές που δεν ξεπέρασαν το όριο, είχαν τη δυνατότητα να προκριθούν μέσω της θέσης τους στην παγκόσμια κατάταξη. Αυτοί που βρίσκονταν υψηλότερα στην λίστα, κέρδισαν μια από τις διαθέσιμες θέσεις, έως ότου να συμπληρωθεί ο αριθμός των 32 αθλητών.
Η περίοδος πρόκρισης ήταν αρχικά από την 1η Μαΐου 2019 έως τις 29 Ιουνίου 2020. Λόγω της πανδημίας COVID-19, η περίοδος τέθηκε σε αναστολή από τις 6 Απριλίου 2020 έως τις 30 Νοεμβρίου 2020, και αργότερα παρατάθηκε μέχρι τις 29 Ιουνίου 2021. Η περίοδος καθορισμού της παγκόσμιας κατάταξης ήταν από την 1η Μαΐου 2019 μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020. Οι αθλητές είχαν την δυνατότητα να ξεπεράσουν το όριο, σε όλες τις επίσημες διοργανώσεις του ανοιχτού και του κλειστού στίβου.
Οι ΕΟΕ μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητάς, σύμφωνα με τον οποίο μπορούν να συμμετέχουν στο αγώνισμα αθλητές που δεν πληρούν τα κριτήρια πρόκρισης, εάν προέρχονται από χώρες που δεν εκπροσωπούνται καθόλου από άνδρες σε κανένα αγώνισμα του στίβου. Οι ΕΟΕ μπορούν να δηλώσουν τους αθλητές στο αγώνισμα οποιαδήποτε στιγμή.
Μορφή Αγωνίσματος
Όπως συνηθίζεται από το 1912, το αγώνισμα θα διεξαχθεί σε 2 γύρους. Έναν προκριματικό και τον τελικό. Σε κάθε έναν απ' αυτούς οι άλτες καλούνται να ξεπεράσουν συγκεκριμένα ύψη. Για κάθε ύψος, κάθε αθλητής έχει στην διάθεσή του 3 προσπάθειες. Εάν και στις 3 ρίξει τον πήχη, βγαίνει εκτός αγώνα.
Στον προκριματικό γύρο, ορίζεται ένα όριο το οποίο οι άλτες πρέπει να υπερβούν, προκειμένου να περάσουν στον τελικό (πχ. το 2016 ήταν τα 5,75μ.). Ο πήχης ξεκινάει από χαμηλότερα ύψη και φτάνει μέχρι αυτό το όριο. Υπάρχουν 12 διαθέσιμες θέσεις στον τελικό. Εάν λιγότεροι από 12 αθλητές ξεπεράσουν το προκριματικό όριο, οι διαθέσιμες θέσεις δίνονται στους άλτες με τις επόμενες καλύτερες επιδόσεις.
Στον τελικό, ο πήχης ξεκινάει από ύψη λίγο χαμηλότερα του ορίου πρόκρισης. Τα ύψη αυξάνονται σταδιακά, μέχρι να βγουν εκτός αγώνα όλοι οι αθλητές. Ο αθλητής που τερμάτισε στο υψηλότερο ύψος, κερδίζει το αγώνισμα. Εάν 2 ή περισσότεροι άλτες έχουν τερματίσει στο ίδιο ύψος, προηγείται αυτός που χρειάστηκε τις λιγότερες προσπάθειες για να το ξεπεράσει. Εάν πάλι χρειάστηκαν τις ίδιες προσπάθειες, υπερέχει ο αθλητής που είχε τις λιγότερες αστοχίες καθ' όλη την διάρκεια του αγώνα.
Ρεκόρ
Πριν τους Αγώνες, υπήρχαν τα εξής ρεκόρ:
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC + 9 )
Το αγώνισμα θα διεξαχθεί τις παρακάτω μέρες και ώρες:
Southern Cross squadron
thumb|right|300px|Αεροσκάφος Sukhoi SU-29, όμοιου τύπου με τα αεροσκάφη που χρησιμοποιούν οι Southern Cross squadron. Οι Escuadrilla Acrobática Cruz del Sur (Southern Cross Aerobatic Squad) είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων ακριβείας της Πολεμικής Αεροπορίας της Αργεντινής.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Άλμα επί κοντώ ανδρών
Παραπομπές
Αλμα επι κοντω ανδρων
Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας
Οι Κεντρικές φυλακές Λευκωσίας είναι σωφρονιστικό ίδρυμα της Κύπρου και μουσειακός χώρος. Χτίστηκαν από τους Άγγλους το 1894 και χρησιμοποιούνταν έως το 1955 ως χώρος κράτησης όσων καταδικάζονταν από τα δικαστήρια σε φυλάκιση, αλλά και ως χώρος προσωρινής κράτησης προσώπων με βάση δικαστικό διάταγμα.