cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σχέσεις Κύπρου και Γερμανίας
Γερμανικά-Κυπριακές σχέσεις, που θεωρείται ένα από το πιο κοντινό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με τη νεαρή Δημοκρατία της Κύπρου, στις 20 αυγούστου 1960, η πέμπτη χώρα. Η κύπρος κέρδισε την ανεξαρτησία της στις 16 αυγούστου 1960. Η προσχώρηση της κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 έδωσε τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών σε μια νέα διάσταση.
Ιστορία
μικρογραφία|180x180εσ|Η κύπρος πρώην Προέδρου [[Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄|Μακαρίου ΙΙΙ, σε μια επίσημη επίσκεψη στο Μόναχο με την Καγκελάριο της γερμανίας το 1962]] Κτίριο σταθερές και στενές διπλωματικές σχέσεις ήταν ο αρχικός στόχος και των δύο χωρών. Ο στόχος αυτός ήταν σε μεγάλο βαθμό επιτευχθεί μέσα από μια σειρά από δραστηριότητες και η λειτουργία των αντίστοιχων Αποστολών στη Λευκωσία και στη Βόννη. Αποκορύφωμα της την περίοδο που ήταν οι διάφορες διμερείς Συμφωνίες που έχουν υπογραφεί και οι επισκέψεις που καταβάλλονται στη Βόννη από τον Μακάριο και Kucuk. Η γερμανία ήταν ικανοποιημένοι με την ανάπτυξη των σχέσεων, αν και την ίδια στιγμή ανησυχία για την επιρροή της "Ανατολής" επιρροές στην Κύπρο.
Πολιτικές σχέσεις
αριστερά|μικρογραφία|Πρεσβεία της Κύπρου στο [[Βερολίνο]] Υπάρχει στενή και πλήρους εμπιστοσύνης συνεργασία μεταξύ της Δημοκρατίας της Κύπρου και της Γερμανίας σε κυβερνητικό επίπεδο. Ομοσπονδιακό Υπουργό Εξωτερικών Guido Westerwelle, επισκέφθηκε την Κύπρο στις 22 και 23 ιουλίου 2010 και η Ομοσπονδιακή Καγκελάριος Angela Merkel , επίσης, μια επίσκεψη στη Λευκωσία στις 11 ιανουαρίου 2011. Οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στις εξελίξεις στην εν εξελίξει διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο Κυπριακών κοινοτήτων του νησιού, την επανένωση και την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Υπάρχει επίσης ζωντανή ανταλλαγή απόψεων σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Η γερμανική Βουλή είναι γερμανο-Κυπριακό Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας επισκέφθηκε την Κύπρο τον οκτώβριο του 2011 και η γερμανική ομοσπονδιακή Βουλή της Επιτροπής για τις Υποθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επισκέφθηκε τη χώρα στις αρχές του ιουλίου 2012, κατά την έναρξη της Κυπριακής Προεδρίας της ΕΕ.
Οικονομικές σχέσεις
μικρογραφία|[[Άνγκελα Μέρκελ|Η άνγκελα Μέρκελ με τον κ. Νίκο Αναστασιάδη στο 2007 σύνοδος κορυφής του ΕΛΚ]] Αμέσως μετά η Κύπρος απέκτησε την ανεξαρτησία της, το εμπόριο και την οικονομική συμφωνία που είχε συναφθεί μεταξύ των δύο χωρών, το 1961, που ακολουθείται από μια συμφωνία αεροπορικών μεταφορών (1967), η διπλή φορολογία συμφωνία (1974) και μια συμφωνία σχετικά με τη διασυνοριακή μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων (1980). Το μεγαλύτερο μέρος των συμφωνιών αυτών έγινε το δίκαιο της ΕΕ, το 1987, η οποία, από την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004, ισχύει πλέον και στην Κύπρο. Η επαναδιαπραγμάτευση της διπλής φορολογίας συμφωνία υπεγράφη στη Λευκωσία στις 18 φεβρουαρίου 2011. Διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη σχετικά με την διμερή συμφωνία ασφάλειας πληροφοριών.
Το 2011, γερμανικά στατιστικά στοιχεία εξωτερικού εμπορίου κατέγραψε πλεόνασμα εξαγωγών ΎΨΟΥΣ 502.5 εκατομμύρια στη Γερμανία είναι υπέρ γερμανικών εξαγωγών προς την Κύπρο, συνολικού ΎΨΟΥΣ 742.2 εκατ. ευρώ και γερμανικές εισαγωγές από την Κύπρο ΎΨΟΥΣ είναι 239, 7 εκατ. ευρώ. Η γερμανία είναι η Κύπρος "τρίτο μεγαλύτερο προμηθευτή των αγαθών, μετά την Ελλάδα και την Ιταλία, το δεύτερο σημαντικότερο προορισμό για την Κύπρο" εξαγωγές (μετά την Ελλάδα), λαμβάνοντας το 9 τοις εκατό των συνολικών εξαγωγών. Στην τουριστική βιομηχανία, ένα σημαντικό τομέα για την Κύπρο, η Γερμανία κατέχει την τρίτη θέση το 2010 με 139,000 επισκέπτες, μετά το Ηνωμένο Βασίλειο (περίπου 1 εκατ. επισκέπτες) και τη Ρωσία (223,000). Υπάρχει μια ιδιαίτερα στενή συνεργασία μεταξύ Κύπρου και Γερμανίας στον τομέα της ναυτιλίας. Πολλές γερμανικές ναυτιλιακές εταιρείες και ναυτιλιακές επιχειρήσεις διαχείρισης βασίζονται στην Λεμεσό, στην Κύπρο. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Cyprus Shipping Association Ετήσια Γενική Συνέλευση, ο τομέας της ναυτιλίας λογαριασμών μεταξύ 7 και 8 τοις εκατό του ΑΕΠ της χώρας. Η κύπρος λειτουργεί ο κόσμος είναι δέκα μεγαλύτερο στόλο και συνολικά περίπου τα 2.400 σκάφη που ανήκουν ή χρησιμοποιούνται από εταιρείες-μέλη του Κυπριακού ναυτιλιακού Επιμελητηρίου (CSC). Επί του παρόντος, η ναυτιλιακή βιομηχανία παρέχει από 4.500 θέσεις εργασίας στην ξηρά και απασχολεί περίπου από 55.000 ναυτικούς.
Πολιτιστικές σχέσεις
μικρογραφία|Η γερμανική σημαία παραίτηση έξω από [[Λευκωσία|τη Λευκωσία δημαρχείο κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων.]] Ο ακρογωνιαίος λίθος των πολιτιστικών σχέσεων μεταξύ της Γερμανίας και της Κύπρου είναι το Ινστιτούτο Γκαίτε στη Λευκωσία, το οποίο άνοιξε τον ιούλιο του 2011, αφού ήταν κλειστό για πάνω από δέκα χρόνια. Υπάρχει πολιτιστικός σύλλογος, για κάθε κοινότητα (το γερμανο-Κυπριακό Πολιτιστικό Σύλλογο στο Νότο και το γερμανικό-τουρκικό Κυπριακό Πολιτιστικό Σύλλογο του Βορρά). Και οι δύο συνεργάζονται στενά με το Ινστιτούτο Γκαίτε και της γερμανικής Πρεσβείας. Περαιτέρω γερμανικά-Κυπριακές ομάδες (γερμανικά καθηγητές και ενώσεις αποφοίτων) συμβάλλουν στη γερμανική πολιτιστική προσφορές στο νησί. Μια πολιτιστική συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία είχε συναφθεί το 1971.
Γερμανικά ως ξένη γλώσσα είναι λιγότερο δημοφιλής μεταξύ των Ελληνοκυπρίων από το Βόρειο τμήμα του νησιού. Η σειρά των ξένων γλωσσών που προσφέρονται στην Κύπρο " σχολεία είναι επί του παρόντος υπό αναθεώρηση ως μέρος της διδακτέας ύλης μεταρρυθμίσεις. Έχει προγραμματιστεί να προσφέρουν γερμανικά, μαζί με άλλες (Ευρωπαϊκές) ξένες γλώσσες, όπως ένα προαιρετικό θέμα από το δημοτικό επίπεδο προς τα επάνω, μετά τα αγγλικά ως υποχρεωτική ξένη γλώσσα και τα γαλλικά ως ένα ημι-υποχρεωτική ξένη γλώσσα. Η Κύπρος Καθηγητές της γερμανικής ένωσης (www.zdv-online.org) δίνει την πλήρη υποστήριξή του στο έργο αυτό.
Στη Βόρεια Κύπρο από το νησί, γερμανικά μπορεί να επιλεγεί ως η δεύτερη ξένη γλώσσα, μαζί με 12 άλλες γλώσσες. Ωστόσο, το ενδιαφέρον για τα γερμανικά ως ξένη γλώσσα μειώθηκε εκεί από τους μαθητές ήταν σε θέση να ρίξει ξένων γλωσσών υπέρ των άλλων θεμάτων.
Ενδιαφέρον για τη γερμανική γλώσσα συνεχίζει να αυξάνεται, όπως αποδεικνύεται από την εγγραφή στοιχεία στο Ινστιτούτο Γκαίτε και ιδιωτικά σχολεία ξένων γλωσσών. Η ελκυστικότητα της Γερμανίας ως ένα μέρος για να μελετήσει (χαμηλά δίδακτρα, την υψηλή ποιότητα της εκπαίδευσης και καλές ευκαιρίες σταδιοδρομίας) είναι όλο και περισσότερο, εφιστώντας την προσοχή των Κύπριους φοιτητές, επιστήμονες και ακαδημαϊκούς. Το 2011, για παράδειγμα, το Max Planck Society και το Ινστιτούτο Κύπρου υπογράφηκε Μνημόνιο συνεργασίας που, μεταξύ άλλων, την προώθηση της ερευνητικής συνεργασίας.
Πολλοί Κύπριοι και από τις δύο κοινότητες έχουν σπουδάσει στη Γερμανία, συχνά με υποτροφίες από τη γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών ανταλλαγών (DAAD), το Alexander von Humboldt Foundation και άλλα ιδρύματα. Κέντρο Διεπιστημονικών Κυπριακών Σπουδών ιδρύθηκε στο Πανεπιστήμιο του Münster στη Μαΐου 1997 και DAAD καθηγητές εργάζονται στο Πανεπιστήμιο Κύπρου από το 2003, χειμερινό εξάμηνο. Επιπλέον γερμανική καθηγητές σε άλλα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο νησί, βόρεια και νότια βοηθούν να εντείνει τα ήδη υπάρχοντα ακαδημαϊκά επαφές, προώθηση νέων και να προκαλέσουν το ενδιαφέρον για σπουδές στη Γερμανία.
Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει επίσης καταστήσει πιο ελκυστική για τους γερμανούς φοιτητές να σπουδάσουν εκεί. Επιπλέον η χώρα είναι μέλος πανεπιστήμια (Πανεπιστήμιο Κύπρου στη Λευκωσία, και το τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου στη Λεμεσό), ένας αριθμός ιδιωτικών ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, επίσης, να συμμετάσχουν σε προγράμματα ανταλλαγής με γερμανικά και Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.
Το 2004, μια συμφωνία σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των πανεπιστημιακών πτυχίων (ισοδυναμία συμφωνία") υπεγράφη. Αυτό έχει σχεδιαστεί για να διευκολύνει Κυπρίων και γερμανών μαθητών για εισαγωγή σε γερμανικά και Κυπριακών πανεπιστημίων και η μεταγενέστερη αναγνώριση των πανεπιστημιακών πτυχίων που αποκτώνται σε αυτά τα όργανα στο αντίστοιχο της χώρας εταίρου.
Αναφορές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Κύπρου Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Γερμανίας
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Το Κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2008-09 ήταν η 3η έκδοση του Κυπέλλου Β΄ κατηγορίας Κύπρου. Συμμετείχαν οι έξι ομάδες της Β΄ κατηγορία 2008-09. Νικητής ήταν το ΘΟΪ Αυγόρου για 1η φορά στην ιστορία του.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν μόνο τέσσερις ομάδες. Το ΘΟΪ Αυγόρου και ο Παφιακός πέρασαν στην επόμενη φάση χωρίς αγώνα. Έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν το ΘΟΪ Αυγόρου και ο Ναυτικός Όμιλος Αμμοχώστου. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 3 Απριλίου 2009 στο Θεμιστόκλειο Αθλητικό Κέντρο στη Λεμεσό. Νικητής ήταν το ΘΟΪ Αυγόρου με σκορ 3-0 σετ (25-13, 25-17, 25-15, 25-16).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2008 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2009
Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ
Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ ή Αμπντούλ Αζίζ Μεχμέτ (τούρκικα: Mehmed Abdülaziz Osmanoğlu) (26 Σεπτεμβρίου 1901 - 19 Ιανουαρίου 1977 ), ήταν ο 40ος Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν από το 1973 έως το 1977. Αν βασίλευε, θα ήταν ο Σουλτάνος Αμπντούλ Αζίζ Β΄.
Ζωή
Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ, γεννήθηκε το 1901 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ της Κωνσταντινούπολης. Ήταν γιος του πρίγκηπα Μεχμέτ Σεϊφεντίν, υποναύαρχου του Οθωμανικού στόλου, από την πρώτη σύζυγό του, την γεωργιανή Νετσέμ Φελέκ Χανίμ και ήταν εγγονός του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ, από την έκτη σύζυγό του. Από τις 19 Μαΐου 1973 μέχρι τον θάνατό του, ήταν επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν, διαδεχόμενος τον Οσμάν Φουάντ. Πέθανε το 1977 στη Νίκαια και τάφηκε εκεί.
Γάμος και παιδιά
Παντρεύτηκε στο Κάιρο στις 29 Φεβρουαρίου 1929, την Μπερκεμάλ Γιεγκέν Χανίμ, απόγονο του Μενλικί Αχμάντ Πασά και της Εμινέ Ζουμπεϊντέ (αδερφή του Μεχμέτ Αλί Πασά, βαλή της Αιγύπτου) και είχαν μία κόρη, την Χιουρέμ Οσμάνογλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι
Τελαίθριον
Το όρος Τελέθριο, ύψους 970μ., μαζί με τα χαμηλά βουνά Λιχάδα, Ξηρόν Όρος και άλλες λοφώδεις και ομαλές περιοχές  σχηματίζουν το γεωανάγλυφο της Βόρειας Εύβοιας. Μαζί με τις περιοχές Λιχάδα και Γιάλτρα εντάσσονται στο Δίκτυο για τη Φύση 2000 (κωδ.GR 2420005). Σε αυτή την περιοχή θαυμαστού φυσικού κάλλους μια ομάδα ατόμων που συναντήθηκαν για πρώτη φορά σε ένα φόρουμ συζητήσεων, επέλεξαν να τοποθετήσουν τη δημιουργία του δικού τους οράματος, την οικοκοινότητα Τελαίθριον.
Το Τελαίθριον επιδιώκει να αποδείξει ότι μια αυτάρκης κοινωνία μπορεί να επιβιώσει και στην πράξη. Ο πρωταρχικός σκοπός της ΜΚΟ «FREE and REAL» ήταν να δημιουργηθεί μια οικοκοινότητα. Η ελληνική κοινωνία όμως θεωρήθηκε ανέτοιμη και προτίμησαν να προχωρήσουν στη δημιουργία σχολείου αυτάρκειας και βιωσιμότητας και ερευνητικό κέντρο αρμονικής συμβίωσης με τη φύση ώστε να εκπαιδευτεί ο κόσμος σχετικά μέσω των σεμιναρίων που παρέχει. Με την ολοκλήρωση του έργου θα μπορούν να φιλοξενούνται εκεί 15 διαχειριστές και περίπου 100 επισκέπτες. Το σχέδιο Τελαίθριον είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να είναι εύκολα αντιγράψιμο οπουδήποτε στον κόσμο.
Όνομα και Ιστορία
Η ΜΚΟ συστάθηκε το 2009 στην Αθήνα, όπου ζούσαν τα ιδρυτικά της μέλη. Το όνομα της είναι FREE & REAL – ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ. Αυτό που τα μέλη, οι διαχειριστές και οι ιδρυτές του εγχειρήματος θέλουν να πετύχουν είναι ο επανασχεδιασμός του ανθρώπινου πολιτισμού με βάση όσα περιγράφονται στο ακρωνύμιο FREE & REAL (Freedom of Resources for Everyone, Everywhere, and Respect, Equality, Awareness, and Learning)(Ελευθερία Πόρων για τον Καθένα, Παντού και Σεβασμός, Ισότητα, Ενημέρωση και Μάθηση) και μπορούσαν πιο εύκολα να το πετύχουν αυτό όντας στην Αθήνα και κατ’ επέκταση κοντά σε κέντρα εξουσίας, δήμους, κοινότητες, οργανώσεις, εκπαιδευτικούς φορείς
Το 2010 το εγχείρημα μεταφέρθηκε στη Β. Εύβοια όπου του δωρίστηκε η έκταση των 12 στρ. για να χρησιμοποιείται ως τοποθεσία δοκιμών για φυσικές καλλιέργειες και οικο-δόμηση.
Τα μέλη του στο ενδιάμεσο διάστημα μέχρι την εγκαθίδρυση του εγχειρήματος στην Εύβοια, συμμετείχαν σε έρευνες και εργαστήρια ή παρακολουθούσαν σεμινάρια για τη βιωσιμότητα και την οικοδόμηση και επισκεπτόταν αντίστοιχες κοινότητες σε ολόκληρη την Ελλάδα και Ευρώπη αποκτώντας σχετική εμπειρία.
Σκοπός, Όραμα και Κοινωνική δομή
Το όνομα Τελαίθριον δεν επιλέχθηκε τυχαία. Αποτελείται από το «τελέθω + αίθριον» και σημαίνει βλέπω μακριά, καθαρά.
Η κοινωνική της δομή βασίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα και η οικονομία της διαχειρίζεται με βέλτιστο τρόπο την τεχνολογία και τους διαθέσιμους φυσικούς πόρους βασιζόμενη σε πραγματικές γνώσεις. Η οικονομία κινητοποιείται από ανιδιοτέλεια στην προσφορά για εξέλιξη και εύρεση λύσεων αυτάρκειας. Με άλλα λόγια μας προτρέπουν να μην περιμένουμε από τους άλλους να κάνουν την αλλαγή, αλλά όλοι να ζούμε με σεβασμό προς τη φύση και μεταξύ μας. Να φτιάχνουμε καινούρια περιβάλλοντα ώστε τα παλιά να γίνονται άχρηστα. Χαρακτηριστικά αναφέρεται στο Alpha TV στην εκπομπή της Σοφίας Παπαϊωάννου, 360 μοίρες από τον Απ. Σιανό «πως δεν μπορεί να επιτευχθεί 100% αυτάρκεια χωρίς να έχουμε όλοι μεταξύ μας αρμονικές σχέσεις».
Από την αρχή του εγχειρήματος  ήταν ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχουν ιεραρχία και κανόνες[ΤΑ1], αναφέρει ο Π. Κάντας στο VICE. Η βάση είναι η εθελοντική ανιδιοτελής προσφορά με βάση τις ατομικές δεξιότητες του καθενός. Όπως αναφέρει ο Μ. Κυριακίδης στο GreekReporter.com στο Away of Life δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα και έτσι δεν βγαίνεις ποτέ εκτός προγράμματος. Το μόνο που χρειάζεται να γίνει είναι το μαγείρεμα…και μέχρι στιγμής πάντα υπήρχε κάποιος πρόθυμος να μαγειρέψει ή να μαζέψει τα απαραίτητα για το φαγητό.
Το μεγάλο στοίχημα είναι οι άνθρωποι που συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων να παραμένουν ανεπηρέαστοι από τις πεποιθήσεις, τα προσωπικά τους «πιστεύω» και τα συναισθήματα τους.
Μερικά κριτήρια στα οποία βασίζεται η διαδικασία λήψης αποφάσεων και έχουν δοκιμαστεί από την κοινότητα είναι τα εξής:
Σχέση με την οικονομία
Ο Παναγιώτης Κάντας, ένας από τα ιδρυτικά μέλη, αναφέρει στο Start TV  & και στο VICE: «στην πραγματικότητα δεν έχουμε ανάγκη τα χρήματα, αλλά μόνο αυτό που μπορούν να σου προσφέρουν αυτά». Η ιδέα που προτείνει είναι ακόμα πιο απλή από την ανταλλακτική κοινωνία. Θα ήθελε ιδανικά να μπορεί να δανείζεται ο,τι χρειάζεται και να δανείζει αντίστοιχα. Τα αντικείμενα πρέπει να χρησιμοποιούνται και όχι να μένουν αχρησιμοποίητα να σκονίζονται. Η ατομική ιδιοκτησία είναι περιττή.
Ο Αποστόλης Σιανός αναφέρει στο EpsilonTV: «Εγώ είμαι το πρότζεκτ και το πρότζεκτ είναι εγώ», εξηγώντας ότι πλέον δεν έχει ατομικό πορτοφόλι. Τα χρήματα που διαθέτει διατίθενται ώστε να αποδώσουν το μέγιστο όφελος στην κοινότητα. Ο Αποστόλης το έχει έμπρακτα αποδείξει αυτό προσφέροντας στην κοινότητα την γη όπου στήνεται το Τελαίθριον.
Τα έσοδα της κοινότητα προέρχονται από προϊόντα των υλικών που παράγονται και επεξεργάζονται από τους ίδιους. Επίσης, από τα σεμινάρια που διοργανώνονται, δωρεές, αναπτυξιακά προγράμματα…μείωση προσωπικών εξόδων, εθελοντική εργασία… Τεχνογνωσία, γνώσεις και προσωπικές ικανότητες προσφέρονται από τα άτομα που φιλοξενούνται εκεί και προσφέρουν στους υπόλοιπους τις γνώσεις τους αλλά και οι δράσεις που διοργανώνονται σχετίζονται με τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί τη δεδομένη στιγμή.
Θεωρητικό υπόβαθρο
Από τις αρχές της χιλιετίας υπήρχε σαφή ανάπτυξη στην ιδεολογική αναζήτηση σε αυτό τον χώρο και η επίδραση είναι φανερή σε όσα αναφέρουν τα μέλη αλλά και στον τρόπο που λειτουργεί η κοινότητα.
Η βραβευμένη με Νόμπελ Οικονομικών, 2009, Έλινορ Όστρομ είχε προτείνει τα κοινά ως μια άλλη μορφή διακυβέρνησης (Π. Αρβανιτίδης, 2017). Τα δικαιώματα χρήσης των κοινών βρίσκονται στα χέρια μιας συγκεκριμένης ομάδας χρηστών οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την χρήση και διατήρηση της βιωσιμότητας του πόρου και όλοι μαζί μοιράζονται την εξουσία και τον συν-διαχειρίζονται διαμορφώνοντας οι ίδιοι τους κανόνες πρόσβασης, χρήσης, επιτήρησης, ελέγχου επιβολής οι οποίοι έχουν διαμορφωθεί με βάση την προσωπική τους εμπειρία και γίνονται σεβαστοί από οποιαδήποτε έξωθεν εξουσία. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο και η ειδοποιός διαφορά είναι το κοινωνικό κεφάλαιο  ή αλλιώς commoning. Είναι ο βαθμός εμπιστοσύνης που αναπτύσσεται μεταξύ των μελών, η συνεργασία, η αμοιβαιότητα και η αλληλοεκτίμηση που τους βοηθούν να ξεπεράσουν τα όποια εμπόδια και να συμπεριφερθούν ανάλογα προτάσσοντας το συλλογικό καλό διαμορφώνοντας κανόνες και συμπεριφορές αποτελεσματικής διαχείρισης του πόρου.
Το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης χρέους βρήκε την κοινότητα στα πρώτα βήματα της εγκατάστασης της στην Βόρεια Εύβοια και βοήθησε πολύ στην αύξηση της διασημότητας της και κατ’ επέκταση έφερε περισσότερους ανθρώπους κοντά της. Όπως αναφέρει και πάλι ο Ντ. Μπόιλιερ «τα κοινά  προσφέρουν ένα ελπιδοφόρο μονοπάτι γιατί δίνουν στους συμμετέχοντες τη δυνατότητα μιας μετρήσιμης αυτονομίας και ελέγχου πάνω στις ζωές και τους πόρους». Οι commoners νιώθουν μεγαλύτερη αυτάρκεια και ασφάλεια μιας και συμμετέχουν σε περισσότερα στάδια της αλυσίδας παραγωγής
Αντίθετα ο Σταυρίδης αναφέρει ότι δεν μπορεί να αποφευχθεί η ήττα η προερχόμενη από το κράτος και τους μηχανισμούς του. Θα πρέπει να ενδυναμωθούν οι συνεργασίες μεταξύ διαφορετικών κοινοτήτων και εμείς να κατανοήσουμε τους εαυτούς μας σε επίπεδο μελών διαφορετικών κοινοτήτων που αναδύονται και διαπλάθονται.
Σεμινάρια & Εργαστήρια
Ο στόχος του εγχειρήματος για μεταλαμπάδευση γνώσης πραγματοποιείται ήδη από το 2010 με πληθώρα σεμιναρίων και εργαστηρίων. Αυτά αφορούν σε φυσικές καλλιέργειες, αεικαλλιέργεια, βιωσιμότητα, οικο-δόμηση, υγεία και διατροφή, φάρμακα με φυσικά προϊόντα, παραγωγή σαπουνιού και οδοντόκρεμας, διατροφή και μαγείρεμα, γιόγκα, τάι-τσί, ηχοθεραπεία κ.α.
σημείωση: Η συμμετοχή σε αυτά και η φιλοξενία ΔΕΝ είναι δωρεάν. Ζητείται κάποια οικονομική συμμετοχή η οποία όμως δεν είναι υποχρεωτική.
Το Συγκρότημα Γεωδαιτικών Θόλων
Το κύριο κτίριο είναι ο κεντρικός γεωδαιτικός θόλος που έχει περίπου 100 τετραγωνικά μέτρα μέγεθος με δεύτερο όροφο περίπου 70 τ.μ.
Πρόκειται για την καρδιά του εγχειρήματος και βρίσκεται στο κέντρο του συγκροτήματος γεωδαιτικών θόλων. Γύρω του θα υπάρχουν άλλοι 4 μικρότεροι θόλοι περίπου 60 τετραγωνικών ο κάθε ένας.
Αυτοί οι θόλοι λειτουργούν σαν κοινοί χώροι εστίασης, εκπαίδευσης, επικοινωνίας, χώροι τέχνης και μουσικής, ερευνών και επιστήμης, άθλησης, διασκέδασης. Σε μεγάλες εκδηλώσεις λειτουργούν και σαν χώροι φιλοξενίας. μικρογραφία|Yurt - σκηνή μογγολικού τύπου
Οι Yurt Ενότητες  (σκηνές μογγολικού τύπου)
Τρεις τέτοιες ενότητες βρίσκονται σε ίση απόσταση μεταξύ τους και από τον μεγάλο γεωδαιτικό θόλο. Η κάθε ενότητα αποτελείται από τη μεγάλη κεντρική σκηνή (45 τμ.), όπου βρίσκονται όλοι οι κοινόχρηστοι χώροι και η οποία θερμαίνεται θερμαίνοντας εν συνεχεία τις 6 μικρότερες (16τμ.) γύρω του, οι οποίες χρησιμοποιούνται για φιλοξενία με προσωπικούς χώρους, μεγάλες κρεβατοκάμαρες, γραφείο.
Με αυτόν τον σχεδιασμό οι ανάγκες σε ενέργεια και υλικά είναι 6 φορές μικρότερες.
Ηλεκτρικό ρεύμα και διαδικτυακή κάλυψη υπάρχει στους κοινόχρηστους χώρους. Μέρος των αναγκών σε ηλ. ενέργεια καλύπτεται από ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά. Το διαδίκτυο είναι απαραίτητο εργαλείο για την επικοινωνία και προβολή των δράσεων της κοινότητας. Η κοινότητα και οι διαδικτυακές παρουσίες  της έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα και είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο. Η κρίση την έκανε να παρουσιάζεται ως διέξοδο από αυτή και ελπίδα αλλαγής
Η Λίμνη
Το 2013 κατασκευάστηκε με τον φυσικότερο δυνατό τρόπο μια τεχνητή λίμνη 330τμ. Η λίμνη θα αλλάξει το μικροκλίμα της περιοχής και θα αρδεύεται ο δασόκηπος  που δημιουργείται στα εδάφη του εγχειρήματος.
Ο Δασόκηπος
Ο κήπος ήδη αναπτύσσεται με την μέθοδο της Φυσικής Καλλιέργειας και την πολύτιμη βοήθεια του Κέντρου Φυσικής Καλλιέργειας. Στόχος είναι τα δέντρα να καλύψουν ολόκληρη την κοινότητα. Επίσης, υπάρχει τουαλέτα, θερμοκήπιο, λαχανόκηπος οργανικής καλλιέργειας, ξύλινο σπιτάκι - εκθετήριο, ξηραντήριο, διαχείριση λυμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
the greeks livinh in nature with no money
https://www.vice.com/gr/article/nzjxa7/oikokinotita-outopia-evoia
https://www.dinfo.gr/toproto oikologiko xorio
http://news.freeandreal.org/2012/02/08/marcus-and-mark-blog/
klik magazine
the telaithrion project-by michael felanis/
https://www.freeandreal.org/thetvision/
https://www.youtube.com/watch-360moires
https://www.youtube.com/watch?a way of life
https://www.youtube.com/watch?start tv
https://www.youtube.com/watch?star channel
https://www.youtube.com/watch?epsilon tv Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα
Δίκη για εγκλήματα πολέμου στο νησί Μπόρκουμ
Η Δίκη για εγκλήματα πολέμου στο νησί Μπόρκουμ διεξήχθη από τις 6 Φεβρουαρίου μέχρι τις 22 Μαρτίου 1946, στο Ανάκτορο του Λούντβιχσμπουρκ, βόρεια της Στουτγκάρδης.
Αφορούσε στη κακοποίηση και τη δολοφονία επτά αξιωματικών της Αμερικανικής Αεροπορίας από άνδρες της Βέρμαχτ και Γερμανούς πολίτες, στο νησί Μπόρκουμ, στη βορειοδυτική Γερμανία, στις 4 Αυγούστου 1944. Από τους δεκαπέντε κατηγορούμενους οι τέσσερις καταδικάστηκαν σε θάνατο και οι τρεις εξ αυτών εκτελέστηκαν (του τέταρτου η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη) ενώ οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές κάθειρξης για τη κατηγορία της κακοποίησης ενώ απαλλάχτηκαν για τις δολοφονίες. Ένας κατηγορούμενος αθωώθηκε από όλες τις κατηγορίες.
Η δολοφονία των Αμερικανών αεροπόρων
Στις 4 Αυγούστου 1944 ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό τύπου Boeing B-17G, της 486ης μοίρας βομβαρδισμού της Αμερικανικής Αεροπορίας, με επτά επιβαίνοντες, συνετρίβη στη βόρεια ακτή του νησιού Μπόρκουμ. Και οι επτά Αμερικανοί στρατιωτικοί επέζησαν της συντριβής και συνελήφθησαν από Γερμανούς στρατιώτες.
Σύμφωνα με τα διεθνώς προβλεπόμενα σχετικά με τη μεταχείριση των αιχμαλώτων οι Αμερικανοί αιχμάλωτοι θα έπρεπε να μεταφερθούν στη γερμανική ενδοχώρα και να κρατηθούν σε μέρος που είχε οριστεί για τη κράτηση των αιχμαλώτων. Για το σκοπό αυτό οι επτά αιχμάλωτοι έπρεπε να παραδοθούν πρώτα στη γερμανική ναυτική βάση, που βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νησιού. Για τη μεταφορά τους στη ναυτική βάση όμως χρησιμοποιήθηκε η μακρύτερη από τις διαθέσιμες διαδρομές, που περνούσε από δρόμους με κίνηση μέσα στη πόλη Μπόρκουμ. Οι κρατούμενοι μεταφέρονταν πεζή, με τα χέρια πίσω από το κεφάλι σε όλη τη διαδρομή, με συνοδεία Γερμανών στρατιωτών που όμως είχαν εντολή να μην τους προστατέψουν σε περίπτωση επίθεσης από τους κατοίκους. Πριν ακόμα μπουν στη πόλη οι αιχμάλωτοι υπέστησαν ξυλοδαρμό από εργάτες που είχαν επιστρατευτεί για να κάνουν κάποια εργασία στη περιοχή (labour corps). Τα μέλη του εν λόγω αποσπάσματος στήθηκαν στις δύο πλευρές του δρόμου από περνούσαν οι αιχμάλωτοι και άρχισαν να τους χτυπούν. Ενώ η πομπή βρισκόταν έξω από το Μπόρκουμ δολοφονήθηκε ο ένας από τους εφτά αιχμαλώτους. Οι ξυλοδαρμοί και οι βιαιοπραγίες εις βάρος των υπολοίπων συνεχίστηκαν και μετά την είσοδο στη πόλη. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής ο δήμαρχος Jan Akkermann έβγαλε ένα πύρινο λόγο προς το συγκεντρωμένο πλήθος και το παρότρυνε να χτυπήσει τους αιχμαλώτους. Κάτοικοι επιτέθηκαν στους κρατούμενους ενώ συγχρόνως άλλα άτομα τους προέτρεπαν να τους σκοτώσουν. Τελικά οι έξι αιχμάλωτοι δολοφονήθηκαν κοντά στη ναυτική βάση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί
Σανσί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σανσί (γαλλικά: Sancy), επίσης γνωστό ως Σανσί-λε-Μω (γαλλικά: Sancy-les-Meaux), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σανσεέν (γαλλικά: Sancéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σακανόουε νο Ταμουραμάρο
μικρογραφία| Σακανόουε νο Ταμουραμάρο του Κικούτσι Γιοσάι Ο Σακανόουε νο Ταμουραμάρο (坂上 田村麻呂, Sakanoue no Tamuramaro, 758 – 17 Ιουνίου 811) ήταν ευγενής στην αυτοκρατορική αυλή, στρατηγός και σόγκουν της πρώιμης περιόδου Χεϊάν της Ιαπωνίας. Υπηρέτησε ως ντάιναγκον (大納言), υπουργός του Πολέμου και Ουκόνε νο Ντάισο (επικεφαλής της Δεξιάς Μεραρχίας των Εσωτερικών Φρουρών του Παλατιού). Ήταν κάτοχος του τίτλου ευγενείας καμπάνε του Οσουκούνε και του βαθμού της βασιλικής αυλής Δεύτερη Κατώτερη Κατάταξη. Του απονεμήθηκε το Τάγμα της Δεύτερης Τάξης. Ήταν ο γιος του Σακανόουε νο Καριταμάρο.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Όντας στην υπηρεσία του αυτοκράτορα Κάνμου, ο Ταμουραμάρο διορίστηκε Σόγκουν και του δόθηκε η αποστολή να κατάκτησει τους Εμίσι (蝦夷征伐 Εμίσι Σεϊμπάτσου), ένα λαό γηγενή στα βόρεια της Χονσού, τους οποίους υπέταξε. Πρόσφατα στοιχεία υποδηλώνουν ότι μια μετανάστευση των Εμίσι από το βόρειο Χονσού στο Χοκκάιντο έλαβε χώρα κάποια στιγμή μεταξύ του έβδομου και του όγδοου αιώνα, ίσως ως άμεσο αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, που προϋπήρχε του διορισμού του Ταμουραμάρο. Ωστόσο, πολλοί Εμίσι παρέμειναν στην περιοχή Τόχοκου ως υπήκοοι της επεκτεινόμενης Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας και αργότερα δημιούργησαν ανεξάρτητους τομείς Φούσου. Μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα Κάνμου, ο στρατηγός συνέχισε να υπηρετεί τον αυτοκράτορα Χέιζεϊ και τον αυτοκράτορα Σάγκα ως Ανώτατος Σύμβουλος (大納言, dainagon) και Υπουργός του Πολέμου (兵部卿, Hyōbu-kyō). Ήταν το δεύτερο άτομο, που του δόθηκε ο τίτλος Σέι-ι Ταϊσόγκουν (征夷大将軍, Sei-i Taishōgun). Ο πρώτος που έλαβε αυτόν τον τίτλο ήταν ο Ότομο νο Οτομάρο.
Λέγεται ότι τα περίφημα φεστιβάλ Ταναμπάτα και οι παρελάσεις του νομού Αομόρι (επίσης γιορτάζονται στην πόλη Σεντάι του νομού Μιγιάγκι), που συγκεντρώνουν πάνω από 3 εκατομμύρια ανθρώπους στο νομό ετησίως, διαδόθηκαν σε ανάμνηση της εκστρατείας του Σακανόουε νο Ταμουραμάρο να υποτάξει τις φυλετικές κοινότητες, που ζούσαν τότε στο Τόχοκου. Αυτές οι ετήσιες γιορτές (ματσούρι, matsuri) ονομάζονται φεστιβάλ Νεμπούτα στην πόλη Αομόρι και Φεστιβάλ Νεπούτα (ねぷた祭り) στην πόλη Χιροσάκι. Διαθέτουν μια σειρά από γιγάντια, ειδικά κατασκευασμένα, φωτισμένα χάρτινα άρματα. Αυτές οι τεράστιες κατασκευές του φεστιβάλ είναι ζωγραφισμένες πολύχρωμα με μυθικές φιγούρες και ομάδες ανδρών τις μεταφέρουν στους δρόμους καθώς τα πλήθη φωνάζουν για ενθάρρυνση. Λέγεται ότι τα υπέροχα φανάρια νεμπούτα του Αομόρι θυμίζουν την καινοτόμο στρατηγική του Ταμουραμάρο σε εκείνη την εκστρατεία των αρχών του ένατου αιώνα. Σύμφωνα με το θρύλο, γίνεται υπενθύμιση του ταϊσόγκουν, επειδή είχε παραγγείλει τεράστια φωτισμένα φανάρια να τοποθετηθούν στην κορυφή των λόφων. Και όταν οι περίεργοι Εμίσι πλησίασαν αυτά τα λαμπερά φώτα για να τα ερευνήσει, συνελήφθησαν και υποτάχθηκαν. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 το βραβείο που απονεμόταν για τον καλύτερο άρμα των παρελάσεων ονομαζόταν Βραβείο Ταμουραμάρο. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία ιστορική καταγραφή ότι ο Ταμουραμάρο πήγε βορειότερα από τον νομό Ιβάτε.
Το όνομα του Ταμουραμάρο συνδέεται με πληρωμές για κατασκευαστικά έργα στο ναό Κιγιομίζου (Κιγιομίζου-ντέρα) στα τέλη του 8ου αιώνα.
Ο τάφος του Σακανόουε νο Ταμουραμάρο βρίσκεται στο Κανσούτζι Χιγκασικουρισουνότσο, στο δημοτικό διαμέρισμα Γιαμασίνα στο Κιότο της Ιαπωνίας. Δεν είναι ο σαμουράι που θάφτηκε στο Σόγκουν-ζούκα, καθώς αυτό ήταν ένα τελετουργικό άγαλμα ενός πολεμιστή που έθαψε ο αυτοκράτορας Κάνμου, όταν αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα στο Χεϊάν-κιο, το σημερινό Κιότο.
Καταγωγή
Σύμφωνα με το Σόκου Νιχόνγκι, ένα επίσημο ιστορικό αρχείο, η φυλή Σακανόουε κατάγεται από τον αυτοκράτορα Λινγκ της Δυναστείας Χαν της Κίνας. Το γενεαλογικό δέντρο της φυλής Σακανόουε δείχνει ότι ο Ταμουραμάρο είναι απόγονος 14ης γενιάς του Λινγκ. Άλλες έρευνες εντοπίζουν την προέλευση της φυλής Σακανόουε από την ασιατική ηπειρωτική χώρα, πιθανώς μέσω του Baekje.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σαμουράι Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Ιάπωνες στρατιωτικοί
Δήμος Κλεωνών
Ο Τεως Δήμος Κλεωνών ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με διάταγμα του Όθωνα στις 26 Μαΐου 1834 (Αριθμός ΦΕΚ 19 που δημοσιεύθηκε στο Ναύπλιο). Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1834 - 1912.
Με διάταγμα του Όθωνα στις 26 Μαΐου 1834 (Αριθμός ΦΕΚ 19 που δημοσιεύθηκε στο Ναύπλιο) γίνεται ο Δήμος Κλεωνών, με έδρα τον Άγιο Βασίλειο  και περιλάμβανε τα χωρία Κοντόσταυλο με 553 κατοίκους, Μπουσμπάρδι, Στεφάνι  και ονομάζεται επίσημα στο ΦΕΚ αυτό με το όνομα Κλεωναί. Το 1840 τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής συγχωνεύθηκαν στον δήμο «Κλεωνών», με έδρα το Χιλιομόδι.
Ο τέως Δήμος Κλεωνών Κορινθίας  (1840 – 1912) συνόρευε με τους τ. δήμους: βόρεια Κορίνθου, δυτικά Νεμέας, ανατολικά Σολυγείας και νότια με το τ. δήμο Προσυμναίων Άργους. Το δήμο αυτόν περικλείουν τα όρη (Απέσας 873μ., διακλαδώσεις Τρητού, πρόβουνος Δαφνιάς  550μ.), ενώ την πεδιάδα των Κλεωνών που κατέρχεται προς Ν. μέχρι τη μονή του Αγίου Δημητρίου Στεφάνι, διασχίζουν χείμαρροι. Γύρω από την πρωτεύουσα του δήμου, το Χιλιομόδι υπάρχει πυκνή φυτεία λόγω των άφθονων υδάτων. Το Χιλιομόδι είναι κωμόπολη σε διαρκή εξέλιξη από το 1837 και μετά, κόμβος συγκοινωνίας προς Κόρινθο – Αθήνα και προς Δ. Κορινθία και Ν. Πελοπόννησο. Κοντά σ’ αυτό βρίσκονται η παλαιά και νέα Μονή Παναγίας της Φανερωμένης.
Το ανατολικό άκρο του δήμου κατέχει το πολυπληθές χωριό Αθίκια στο οποίο μετατοπίστηκαν περί το 1840 οι κάτοικοι του ερημωθέντος χωριού Ρυτού. Κοντά στη θέση Κιάφα και κοντά στο εξωκκλήσι του Αγίου Νικολάου βρέθηκε το 1846 το άγαλμα του Κούρου της Τενέας που κοσμεί τη Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Νοτιότερα βρίσκεται το χωριό Άγιος Ιωάννης στα όρια του τ. δήμου Σολυγείας, βορειότερα το Νέο Αλαμάνο, που αντιτίθεται στο Παλιαλαμάνο. Βορειοδυτικά εκείνου βρίσκονταν το χωριό Νεοχώρι και κοντά σ’ αυτό ο Αψός (Μαψός), κοντά στον αρχαίο Μαυσό και τη μονή του Αγίου Νικολάου.
Στο δυτικό μέρος βρίσκεται ο Κοντόσταυλος (Αρχαίες Κλεωνές). Στα νότια όρια του δήμου συναντάμε το Αγιονόρι με το μεσαιωνικό φρούριο, ύψωμα κατάσπαρτο από εκκλησίδια με καταφανή ίχνη ζωηρά ή αμυδρά βυζαντινής προέλευσης. Το χωριό είναι γνωστό, γιατί στη στενή δίοδο, την Κλεισούρα Αγιονορίου, που οδηγεί από την πεδιάδα των Κλεωνών στην του Άργους καταστράφηκε στις 28 Ιουλίου 1822 ο στρατός του Δράμαλη. Αλλά και από το παρακείμενο χωριό Στεφάνι στις δυτικές πλαγιές της Νυφίτσας άλλη ορεινή οδός από τον Άγιο Βασίλειο, που βρίσκεται στο δρόμο Χιλιομοδίου προς Νεμέα, οδηγεί στην πεδιάδα της Αργολίδας. Σε απότομο κωνοειδή πρόβουνο κοντά στο χωριό Άγιος Βασίλειος βρίσκεται το ενετικό φρούριο.
Διοικητική διαίρεση του δήμου
Στο δήμο αυτό από το 1834 – 1912 ανήκαν τα χωριά: Χιλιομόδιον, Αγιονορίου, Αγίου Βασιλείου, Άγιος Ιωάννης, Αθικίων, Κλένια, Κοντόσταυλος, Κουταλά, Ομέρ – Τσαούσι, Στεφάνι, μοναί Κοιμήσεως της Θεοτόκου Φανερωμένης και Αγίου Δημητρίου Στεφανίου, Μαψός, Κουρτέσα, Μερζάκιον, Μπουζουμπάρδι, Νεοχώριον, Παληαλαμάνου, Πασιά, Σόΐκα και Σκούρογλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κλεωνων
Ασθενοφόρο
Το ασθενοφόρο είναι ένα ιατρικά εξοπλισμένο όχημα που μεταφέρει ασθενείς σε εγκαταστάσεις θεραπείας, όπως τα νοσοκομεία. Συνήθως παρέχεται στον ασθενή ιατρική περίθαλψη εκτός νοσοκομείου.
Τα ασθενοφόρα χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση επειγόντων ιατρικών περιστατικών από τις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (EMS). Για το σκοπό αυτό, είναι γενικά εξοπλισμένα με προειδοποιητικά φώτα που αναβοσβήνουν και σειρήνες. Μπορούν να μεταφέρουν ταχέως παραϊατρικούς και άλλους πρώτους ανταποκριτές στον τόπο του συμβάντος, να μεταφέρουν εξοπλισμό για τη χορήγηση επείγουσας φροντίδας και να μεταφέρουν ασθενείς σε νοσοκομείο ή άλλη οριστική φροντίδα. Τα περισσότερα ασθενοφόρα χρησιμοποιούν σχεδιασμό βασισμένο σε φορτηγά ή φορτηγά pickup. Άλλοι έχουν τη μορφή μοτοσικλετών, λεωφορείων, λιμουζινών, αεροσκαφών και σκαφών. Γενικά, τα οχήματα θεωρούνται ασθενοφόρο εάν μπορούν να μεταφέρουν ασθενείς. Ωστόσο, ποικίλλει ανάλογα με τη δικαιοδοσία ως προς το αν ένα όχημα μεταφοράς ασθενών μη επείγουσας ανάγκης (που ονομάζεται επίσης ασθενοφόρο) υπολογίζεται ως ασθενοφόρο. Τα οχήματα αυτά δεν είναι συνήθως (αν και υπάρχουν εξαιρέσεις) εξοπλισμένα με εξοπλισμό υποστήριξης της ζωής και συνήθως επανδρώνονται από προσωπικό με λιγότερα προσόντα από το πλήρωμα των ασθενοφόρων έκτακτης ανάγκης. Αντίθετα, οι οργανισμοί EMS μπορεί επίσης να διαθέτουν οχήματα έκτακτης ανάγκης που δεν μπορούν να μεταφέρουν ασθενείς. Αυτά είναι γνωστά με ονόματα όπως μη μεταφορικά οχήματα EMS, fly-cars ή οχήματα απόκρισης.
Ο όρος ασθενοφόρο προέρχεται από τη λατινική λέξη "ambulare" που σημαίνει "περπατώ ή μετακινούμαι", γεγονός που παραπέμπει στην πρώιμη ιατρική περίθαλψη, όπου οι ασθενείς μετακινούνταν με ανύψωση ή τροχήλατη μεταφορά. Η λέξη σήμαινε αρχικά ένα κινούμενο νοσοκομείο, το οποίο ακολουθεί έναν στρατό στις μετακινήσεις του. Τα ασθενοφόρα (Ambulancias στα ισπανικά) χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά για επείγουσες μεταφορές το 1487 από τις ισπανικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Μάλαγα από τους Καθολικούς Μονάρχες εναντίον του Εμιράτου της Γρανάδας. Κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου τα οχήματα για τη μεταφορά των τραυματιών από το πεδίο της μάχης ονομάζονταν βαγόνια ασθενοφόρων. Τα νοσοκομεία πεδίου εξακολουθούσαν να ονομάζονται ασθενοφόρα κατά τη διάρκεια του γαλλοπρωσικού πολέμου του 1870 και του σερβοτουρκικού πολέμου του 1876, παρόλο που τα βαγόνια αναφέρθηκαν για πρώτη φορά ως ασθενοφόρα περίπου το 1854 κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιατρική-επέκταση Κατηγορία:Υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης Κατηγορία:Οχήματα Κατηγορία:Επείγουσα ιατρική
Δευτερογενής πηγή
Οι δευτερογενείς πηγές είναι γραπτές ιστορικές μαρτυρίες βασισμένες σε στοιχεία πρωτογενών πηγών. Αυτές είναι πηγές, οι οποίες συνήθως είναι αφηγήσεις, τα έργα, ή έρευνα που αναλύει, αφομοιώνει, αξιολογεί, ερμηνεύει ή/και συνθέτει πρωτογενείς πηγές. Είναι συμπληρωματικές για την εξέταση κάποιου θέματος. Τα έγγραφα ή συγγραφείς συνοψίζουν άλλο, συνήθως πρωτογενές υλικό. Χρησιμοποιούνται από ακαδημαϊκούς ερευνητές, δημοσιογράφους και άλλους ερευνητές, καθώς και στα έγγραφα και τα βιβλία που παράγουν. Περιλαμβάνουν δημοσιευμένες αφηγήσεις, δημοσιευμένες εργασίες ή δημοσιευμένη έρευνα. Για παράδειγμα, ένα ιστορικό βιβλίο που αντλεί στοιχεία από κάποιο ημερολόγιο και αρχεία εφημερίδων.
Οι δευτερογενείς πηγές νοούνται όλες οι αναφορές (άρθρα, βιβλία, κινηματογραφικές ταινίες κλπ.) που αναφέρονται στα υπό μελέτη θέματα και δημιουργήθηκαν σε ύστερο χρόνο κυρίως από ιστορικούς. Για να τις διακρίνουμε μας βοηθά το όνομα του μελετητή ή η χρονολογία έκδοσης, αλλά πολύ συχνά και το περιεχόμενο και η γλώσσα του κειμένου.
Οι δευτερογενείς πηγές αναλύουν, περιγράφουν και αξιολογούν πληροφορίες από προηγούμενες έρευνες που διεξήχθησαν. Αυτές μπορεί να παρέχουν θεωρία ή σχόλια. Μερικά παραδείγματα είναι:
Μια δευτερεύουσα πηγή μπορεί να οριστεί με δύο τρόπους: πρόκειται για ένα ιστορικό συμβάν το οποίο δημιουργήθηκε με πρωτογενείς πηγές ή/και το οποίο ήταν ένα ή περισσότερα στάδια που αφαιρέθηκαν από την χρονική περίοδο και το συμβάν.
Ένα δεύτερο στοιχείο. Για παράδειγμα, τα σχολικά εγχειρίδια σας λένε για μια χρονική περίοδο, αλλά είναι όλες δευτερεύουσες πηγές όπως γράφτηκαν αργότερα, συνήθως από ανθρώπους που δεν ήταν εκεί και συζητούν τις πρωταρχικές πηγές που χρησιμοποίησαν όταν δημιουργούνταν. Οι δευτερεύουσες πηγές συχνά αναφέρουν ή αναπαράγουν πρωτογενείς πηγές, όπως ένα βιβλίο που χρησιμοποιεί μια φωτογραφία.
Το βασικό σημείο είναι ότι οι άνθρωποι που έκαναν αυτές τις πηγές στηρίζονται σε άλλες μαρτυρίες παρά στη δική τους.
Οι δευτερεύουσες πηγές μπορούν να περιλαμβάνουν βιβλία ιστορίας, άρθρα, ιστότοπους όπως αυτό (άλλοι ιστότοποι μπορεί να αποτελούν κύρια πηγή της «σύγχρονης ιστορίας»).
Κατηγορία:Πηγές πληροφόρησης
Οροπέδιο της Μογγολίας
Το Οροπέδιο της Μογγολίας είναι τμήμα του οροπεδίου της Κεντρικής Ασίας με συνολική έκταση 3.200.000 τετρ. χιλιόμετρα και πλασιώνεται στα ανατολικά με τα ορεινούς όγκους του Μεγάλου Κινγκάν, στα νότια με την οροσειρά Γιν, στα δυτικά με την οροσειρά Αλτάι και τέλος, στα βόρεια από τις οροσειρές Σαγιάν και Κεντί.
Γεωγραφία
Το οροπέδιο της Μογγολίας περιλαμβάνει την έρημο Γκόμπι καθώς και άλλες ξηρές εκτάσεις στέπας. Το υψόμετρο της περιοχής κυμαίνεται μεταξύ 1.000 και 1.500 μέτρων από το επίπεδο της θάλασσας, με χαμηλότερο σημείο την περιοχή του Χουλουνμπουίρ και με υψηλότερο σημείο προς την οροσειρά Αλτάι. Πολιτικά, το οροπέδιο αποτελεί τμήμα τριών χωρών, της Κίνας, της Μογγολίας και της Ρωσίας. Στην Κίνα, το οροπέδιο εντοπίζεται στην αυτόνομη επαρχία της Εσωτερικής Μογγολίας και στην αυτόνομη περιοχή της Σιντζιάνγκ. Στη Ρωσία, αποτελεί τμήμα κοντά στα νότια σύνορα των ομοσπονδιακών αντικειμένων της Δημοκρατίας της Μπουργιατίας και της Περιφέρειας Ιρκούτσκ.
Λόγω των μεταβολών στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής, πολλές λίμνες έχουν χάσει μεγάλο μέρος της έκτασής τους, όπως οι λίμνες Καγκάν Νουρ και Σινκάι, ενώ άλλες έχουν εξατμιστεί, όπως οι λίμνες Σουανκιχάι και Ναϊμάν Σίου που αποξηράνθηκαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Μόνο ελάχιστες λίμνες μεγάλωσαν σε επιφάνεια της τελευταίες δεκαετίες, όπως οι λίμνες Ανατολική Ζουγιάν και Χαντ Παόζι, ενώ συνολικά οι λίμνες του οροπεδίου απώλεσαν το 30 τοις εκατό της έκτασής τους.
Παραπομπές
Μογγολια Μογγολια Μογγολια
Κάππαρη Αργολίδας
Η Κάππαρη ή το Κάπαρι ή Καπαρονήσι είναι βραχονησίδα στο Μυρτώο πέλαγος, στα δυτικά του κόλπου Ύδρας. Βρίσκεται κοντά στα παράλια της Πελοποννήσου, δυτικά από το ακρωτήριο Στενό και νοτιοανατολικά από την Ερμιόνη στον δήμο της οποίας υπάγεται διοικητικά.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Σχέσεις Κύπρου και Ρωσίας
Οι σχέσεις Κύπρου και Ρωσίας αναφέρεται στις διμερείς εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ρωσικής Ομοσπονδίας. Η ΕΣΣΔ είχε συνάψει διπλωματικές σχέσεις με τα νέα ανεξάρτητη Δημοκρατία της Κύπρου, στις 18 Αυγούστου 1960. Η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών έχει αυξηθεί από τη δεκαετία του 1990 και την πτώση της ΕΣΣΔ.
Πολιτικές σχέσεις
μικρογραφία|Ο πρόεδρος της Κύπρου στη Ρωσία τον Νοέμβριο του 2008 Όταν η Κύπρος απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 16 Αυγούστου 1960, η ΕΣΣΔ αναγνώρισε το νέο ανεξάρτητο κράτος, στις 18 Αυγούστου. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Κύπρος αναγνώρισε τη ρωσική Ομοσπονδία ως διάδοχο κράτος της πρώην Ένωσης, στις 7 Απριλίου 1992.
Οικονομικές σχέσεις
μικρογραφία|Ρωσο-Κυπριακές συνομιλίες. Η Κύπρος είναι επίσημα ο τρίτος μεγαλύτερος ξένος επενδυτής στη ρωσική οικονομία. Στις 22 Μαρτίου, 2005 υπογράφτηκε Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ του υπουργείου Εμπορίου και Οικονομικής Συνεργασίας, της Δημοκρατίας του Ταταρστάν και το Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η μονομερής απόφαση από την Ευρωπαϊκή Ένωση τον Μάρτιο του 2013, για το κούρεμα των λογαριασμών στις κυπριακές τράπεζες για τη χρηματοδότηση του ταμείου διάσωσης αντιμετωπίστηκε με οργή από τους εκπροσώπους του ρωσικού κράτους.
Επίσημη επίσκεψη ρώσου προέδρου στην Κύπρο
Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ και ο Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας συναντήθηκαν στη Λευκωσία στις 10 Οκτωβρίου 2010 και συζήτησαν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας στην οικονομία, τη χρηματοδότηση, τον τουρισμό και ανθρωπιστικό τομέα. μικρογραφία|Συνέντευξη τύπου μετά ρωσο-Κυπριακές συνομιλίες στη [[Λευκωσία]]
Πρεσβεία
δεξιά|μικρογραφία|Πρεσβεία της Κύπρου στη Μόσχα Το κτίριο της πρεσβείας βρίσκεται στην οδό Ποβάρσκαγια 9 (ул. Поварская, 9) στην περιφέρεια Αρμπάτ της Μόσχας
Αναφορές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Κύπρου Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Ρωσίας
Ποταμίδα Χανίων
Η Ποταμίδα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.Απέχει 41 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 40 μέτρα.
Τοποθεσία
Η Ποταμίδα βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Τυφλού, από τον οποίο πήρε και το όνομά της. Βρίσκεται επί του δρόμου Καλουδιανών-Χρυσοσκαλίτισσας, ο οποίος καταλήγει στο Ελαφονήσι. Ο οικισμός αναπτύσσεται παράλληλα με το δρόμο και τον ποταμό. Στην περιοχή γύρω από το χωριό καλλιεργούνται ελαιόδεντρα, αμπέλια και άλλα οπωροφόρα δέντρα, με το νερό του ποταμού Τυφλού να χρησιμοποιείται για την άρδευσή τους. Στις μη καλλιεργημένες εκτάσεις αναπτύσσονται πλατάνια, βελανιδιές, αχριαχλαδίες, θυμάρι και άλλα είδη φυτών.
Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση στο Ζερβίδο, ένα χιλιόμετρο δυτικά του χωριού, έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης από την ελληνορωμαϊκή εποχή.
Το χωριό φαίνεται να αναπτύχθηκε αρχικά γύρω από τον ναό της Αγίας Άννας, με τα παλαιότερα κτίρια γύρω από τον ναό χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα. Ένας δεύτερος οικιστικός πυρήνας διαμορφώθηκε σε λόφο στις δυτικές πλαγιές της κοιλάδας, στη περιοχή Μπαμπαμέντη, όπου υπάρχει μεγάλο οικιστικό συγκρότημα, μάλλον των ενετικών χρόνων, το οποίο κατά την εποχή της οθωμανικής κατοχής φαίνεται να είχε χρησιμοποιηθεί ως φρούριο.
Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 το χωριό αναφέρεται ως Potamidha με 50 χριστιανικές και 10 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 ανήκε στον δήμο Καστελίου και σύμφωνα με την απογραφή είχε 274 χριστιανούς κατοίκους και 14 Τούρκους. Στην απογραφή του 1900 δεν αναφέρεται, αλλά στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητα Ποταμίδας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Μυθήμνης.
Δείτε: Κοινότητα Ποταμίδας
Το 1899, επί Κρητικής Πολιτείας, λειτούργησε στο χωριό δημοτικό σχολείο, το οποίο εξυπηρετούσε επίσης και άλλα χωριά. Από το 1910 μέχρι το 1925 λειτούργησε στο σχολείο παρθεναγωγείο. Το 1929 ολοκληρώθηκε το σημερινό κτίριο του σχολείου, το οποίο συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1994, οπότε και συγχωνεύθηκε με το δημοτικό σχολείο Δραπανιά. Το 1913 ανοίχθηκε ο δρόμος Καλουδιανών-Χρυσοσκαλίτισας, με τον οικισμό στη συνέχεια να αναπτύσσεται κατά μήκος του δρόμου.
Αξιοθέατα
Το χωριό διασχίζει ο ποταμός Τυφλός, με παλιά πέτρινη γέφυρα να έχει κατασκευαστεί στο χωριό. Κοντά στο χωριό βρίσκονται φυσικές πυραμίδες οι οποίες δημιουργήθηκαν από τη διάβρωση του εδάφους από τις βροχές, οι οποίες είναι γνωστές ως κομόλιθοι.
Ο καθεδρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Αγία Οσιοπαρθενομάρτυρα Παρασκευή. Είναι κτισμένος στο ρυθμό του σταυροειδούς ναού με τρούλο και εορτάζει τις 26 Ιουλίου, οπότε και διοργανώνεται στο χωριό το λεγόμενο σαρδελοπανήγυρο. Άλλοι ναοί περιλαμβάνουν τον ναό της Αγίας Άννας, των ενετικών χρόνων, και τον ναό του Αγίου Γεωργίου, των οθωμανικών χρόνων. Ο ναός της Αγίας Άννας είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος και φέρει ρηγματώσεις λόγω καθιζήσεων ή και λόγω σεισμών.
Στη περιοχή γύρω από τον ναό της Αγίας Άννας βρίσκονται τα παλαιότερα κτίρια του χωριού, χρονολογημένα στους ενετικούς και οθωμανικούς χρόνους. Είναι οργανωμένα γύρω από κεντρική αυλή και στο υπέρθυρο της βόρειας εισόδου σωζόταν η επιγραφή ΟΙΚΟΔΟΜΗΘΗ Ο ΟΙΚΟS ΟΥΤΟC ΔΙ ΕΞΟΔΟΥ Κ(ΑΙ) ΚΟΠΟ(Υ) ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΜΑΖΟΚΟΠΟΥ αφπβ (=1582). Το σωζόμενο τμήμα είναι ορθογώνιο και διώροφο. Το κτίριο αναφέρεται από τους κατοίκους ως Κρυφό Σχολειό, το οποίο αναφέρουν ότι ήταν μια αίθουσα χωρίς παράθυρα, γνωστής και ως κελάρι. Η κύρια είσοδος ήταν από δυτικά και είχε χαγιάτι. Οι πόρτες και τα παράθυρα φέρουν λίθινα ανώφλια. Το κτίριο έχει απαλλοτριωθεί από την 28η εφορεία βυζαντινών αρχαιοτήτων και πλέον είναι εγκαταλελειμμένο και μεγάλο τμήμα του, συμπεριλαμβανομένης της εισόδου, έχει καταρρεύσει. Κοντά στην είσοδο του χωριού βρίσκεται ένα οικιστικό συγκρότημα του 18ου-19ου αιώνα γνωστό ως Μπρεδιανά. Τμήματα του έχουν καταρρεύσει.
Το κτίριο του δημοτικού σχολείου έχει μετατραπεί από τον πολιτιστικό σύλλογο σε μουσείο, το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 2007. Πέρα από τα σχολικά έδρανα, στο μουσείο εκτίθενται παλιά διδακτικά βιβλία, διαγωνίσματα, τα αρχεία του σχολείου και υπηρεσιακά έγγραφα από το 1913 και έπειτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Καϊκαούσης Α΄
Ο Καϊκαούσης Α΄ (πέθανε το 1220), Σουλτάνος του Ρουμ (1211 - 1220) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Σουλτάνου Καϋχοσρόη Α΄.
Διαδοχή
Με τον θάνατο του πατέρα του στη "μάχη του Αλασεχίρ" (1211) οι δύο μικρότεροι αδελφοί τού Καϊκαούσης, ο Καϋφερίνταν Ιμπραήμ και ο μελλοντικός Καϊκοβάδης Α΄ βρέθηκαν σε σύγκρουση για τη διαδοχή. Ο Καϊκοβάδης Α΄ κέρδισε την υποστήριξη ισχυρών γειτόνων με το σουλτανάτο, όπως τού Λέοντα Β΄ της Αρμενίας και τού θείου του Τουγκρίλσαχ κυβερνήτη του Ερζερούμ. Ο Καϋφερίνταν κέρδισε ταυτόχρονα το ισχυρό λιμάνι στην Αττάλεια με τη βοήθεια των Φράγκων της Κύπρου. Ο Καϊκαούσης Α΄ είχε ωστόσο την υποστήριξη ολόκληρης της αριστοκρατίας του σουλτανάτου· με έδρα τη Μαλάτεια κατέκτησε την Καισάρεια και το Ικόνιο, αναγκάζοντας τον Λέοντα Β΄ να αλλάξει την υποστήριξή του. Ο Καϊκοβάδης Α΄ δραπέτευσε στο κάστρο του στην Άγκυρα και ζήτησε βοήθεια από τους Τουρκομάνους στην Κασταμονή. Τελικά ο Καϊκαούσης Α΄ συνέλαβε τους δύο αδελφούς του και εξασφάλισε τον θρόνο για τον εαυτό του. Σε περίοδο σημαντικών κινδύνων έκλεισε ειρήνη με τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη, που τερμάτισε τις συγκρούσεις ανάμεσα στο σουλτανάτο του Ρουμ και την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Οι Τουρκομάνοι συνέχισαν ωστόσο να παρενοχλούν τα σύνορα. Όταν εξασφάλισε τα σύνορά του στη δύση, στράφηκε στην Ανατολή, συμμάχησε με τους Φράγκους που συμμετείχαν στην Ε΄ Σταυροφορία και πίεσε τους Αγιουβίδες να πολεμήσουν σε διπλό μέτωπο.