cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cara al Sol
Στη Γαλλική Ισπανία, η Φάλαγγα, συγχωνεύθηκε με άλλες ακροδεξιές ομάδες στο "Falange Española Tradicionalista y de las JONS" και έγινε το μόνο νομικό πολιτικό κόμμα. Το "Cara al sol" έγινε το επίσημο τραγούδι και ύμνος μαζί με το "Oriamendi", τον ύμνο του κινήματος των  Καρλιστών, που συχνά έπαιζε παράλληλα με τον επίσημο ύμνο, το "Μάρτσα ρεάλ" και θεωρήθηκε ως το τραγούδι της Ισπανικής ακροδεξιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριωτικά τραγούδια Κατηγορία:Εθνικισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Φασισμός Κατηγορία:Εμβατήρια Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος
.htaccess
Το .htaccess (το οποίο είναι τα αρχικά hypertext access και μεταφράζεται ως πρόσβαση υπερκειμένου) είναι ένα αρχείο ρυθμίσεων σε επίπεδο καταλόγου το οποίο υποστηρίζεται από διάφορους διακομιστές σελίδων διαδικτύου, και επιτρέπει αποκεντρωμένο έλεγχο πρόσβασης του ιστοχώρου.
Ο αρχική χρήση του .htaccess - το οποίο φαίνεται και αυτό από το όνομά του (μεταφράζεται ως πρόσβαση υπερκειμένου) - ήταν να επιτρέπεται σε κάθε κατάλογο μιας ιστοσελίδας στον διακομιστή ξεχωριστές ρυθμίσεις πρόσβασης. Για παράδειγμα, με ένα κατάλληλα ρυθμισμένο αρχείο .htaccess σε ένα κατάλογο μπορεί να απαιτείται κωδικός για πρόσβαση στο περιεχόμενο. Στις μέρες μας, τα αρχεία .htaccesss χρησιμοποιούνται για προσαρμογή μιας ειδικής ρύθμισης πρόσβασης (π.χ. νέες ρυθμίσεις για το τύπο περιεχομένου, τη κωδικοποίηση χαρακτήρων ή τους χειριστές CGI κλπ) για ένα συγκεκριμένο κατάλογο ή οποία μπορεί να διαφέρει από την γενική ρύθμισης που ισχύει για όλους του καταλόγους της ιστοσελίδας.
Αυτά τα αρχεία ρυθμίσεων τοποθετούνται μέσα στην δενδρική δομή των καταλόγων της ιστοσελίδας στον διακομιστή, και αποτελούν υποσύνολο των ρυθμίσεων του διακομιστή για το συγκεκριμένο κατάλογο και όλων των υποκαταλόγων.
Μορφή αρχείου
Για ιστορικούς λόγους η μορφή ενός αρχείου ρυθμίσεων .htaccess είναι το ίδιο με το γενικό αρχείο ρυθμίσεων του Apache HTTP εξυπηρετητή ακόμη και όταν αυτό χρησιμοποιείται σε διακομιστές ιστοσελίδων άλλης τεχνολογίας όπως Oracle iPlanet ή Zeus οι οποίοι έχουν κεντρικό αρχείο ρυθμίσεων με μορφή διαφορετική από αυτή του .htaccess.
Μειονεκτήματα
Ο κατευθείαν κεντρικός έλεγχος του αρχείου ρύθμισης είναι συχνά πιο επιθυμητός από πλευράς ασφάλειας και απόδοσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιος ιστός
Mercedes-Benz W169
Το Mercedes-Benz W169 ήταν ένα πολυμορφικό αυτοκίνητο πόλης που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz από τον Σεπτέμβριο του 2004 έως τις 19 Απριλίου 2012. Επίσημα ήταν η δεύτερη γενιά της σειράς A-Class και αντικατέστησε το Mercedes-Benz W168, το οποία είχε εισάγει πρώτο την ονομασία A-Class. Μάλιστα η W169 συνέχισε την μεγάλη εμπορική επιτυχία της προκατόχου της, καθώς στις 26 Ιουνίου 2009 η παραγωγή της δεύτερης γενιάς έφτασε τα 750.000 αντίτυπα στο εργοστάσιο στη Γερμανία και την 1η Φεβρουαρίου 2012, μόλις λίγο πριν την οριστική λήξη της παραγωγής της, έφτασε το 1 εκατομμύριο αντίτυπα. Αντικαταστάθηκε από την Mercedes-Benz W176, που ήταν η τρίτη γενιά της σειράς A-Class και η οποία μπήκε στη μαζική παραγωγή στις 16 Ιουλίου 2012.
Διαστάσεις
thumb|left|Το σαλόνι μιας A 180 CDI Elegance του 2004 - 2008.
Η δεύτερη γενιά της A-Class κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά τον Οκτώβριο του 2004 και διατήρησε το προφίλ του αμαξώματος ενός όγκου που είχε και η πρώτη. Ταυτόχρονα όμως, είχε σαφώς μεγαλύτερες διαστάσεις από την πρώτη, καθώς το μήκος της είχε αυξηθεί κατά 232 χιλιοστά, το πλάτος της κατά 45 χιλιοστά, το ύψος της κατά 6 χιλιοστά και το μεταξόνιό της κατά 145 χιλιοστά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια σημαντική αύξηση του χώρου των επιβατών στην W169, καθώς και του χώρου αποσκευών, ο οποίος είχε 45 λίτρα μεγαλύτερο όγκο ως προς την πρώτη γενιά.
Εκδοχές αμαξώματος
Αντίθετα με την πρώτη γενιά, που διατέθηκε αποκλειστικά ως 5-πορτη, στη δεύτερη γενιά προσφέρθηκε από τον Νοέμβριο του 2004 και μια 3-πορτη εκδοχή, γνωστή επίσημα ως Mercedes-Benz A-Class Coupé και επίσης με τον κωδικό C169. Μάλιστα η εκδοχή αυτή είχε ακόμα καλύτερη αεροδυναμική, καθώς είχε αεροδυναμικό συντελεστή Cd στο 0,29.
Ασφάλεια
Σε όλες τις εκδόσεις της A-Class δεύτερης γενιάς, υπήρχαν στάνταρ σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS), σύστημα ελέγχου πρόσφυσης (traction control system / ASR) και ηλεκτρονικός έλεγχος ευστάθειας (ESP), καθώς και σύστημα κατά της ανατροπής (anti-roll system) και παραβολικός πίσω άξονας. Όλες, επίσης, είχαν στάνταρ 2 μπροστινούς αερόσακους δύο σταδίων και μπροστινούς πλευρικούς αερόσακους, προστασίας θώρακα και κεφαλής (side combo airbags).
Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 2005, το W169 απέσπασε την μέγιστη δυνατή βαθμολογία των 5 αστέρων στην προστασία ενηλίκων και μάλιστα με το εντυπωσιακό σκορ των 36 στους 37 πόντους, χάνοντας μόλις 1 πόντο στους 16 στην πλαγιομετωπική πρόσκρουση. Επίσης, απέσπασε 4 στα 5 αστέρια στην προστασία ανηλίκων, με 38 πόντους, και 2 στα 4 αστέρια στην προστασία των πεζών σε τυχόν πρόσκρουση με πεζούς, με 17 πόντους.
Ανανέωση του 2008
Την άνοιξη του 2008, και οι δύο εκδόσεις της W169 υπέστησαν μια ελαφρά ανανέωση, με λίγο διαφορετικά μπροστινά και πίσω φώτα, καθώς και επανασχεδιασμό στους μπροστινούς και στους πίσω προφυλακτήρες. Επίσης, τότε προστέθηκαν και αρκετά νέα στοιχεία εξοπλισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
W169 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Μαργαρίτα Λουίζα της Ορλεάνης
Η Μαργαρίτα (γαλλ. Marguerite, 28 Ιουλίου 1645 - 17 Σεπτεμβρίου 1721) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του Δούκα της Ορλεάνης και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Γκαστόν, Δούκα της Ορλεάνης, και της Μαργαρίτας, κόρης του Φραγκίσκου Β΄ της Λωρραίνης. Ήταν εγγονή του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1661 τον Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων μεγάλο δούκα της Τοσκάνης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Τοσκάνης
Virtual XI
Το Virtual XI είναι ο ενδέκατος στούντιο δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ". Το άλμπουμ εκδόθηκε και σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου, ενώ στην Ευρώπη εκδόθηκε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το CD με εξώφυλλο 3D.
Αυτός ήταν ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος με τον Μπλέιζ Μπέιλι στα φωνητικά.
Ιστορία του δίσκου
Οι ηχογραφήσεις του "Virtual XI" έγιναν στα "Barnyard Studios" του Στιβ Χάρις, στο Έσσεξ της Αγγλίας το 1997 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 1998. Για την προώθηση του δίσκου το συγκρότημα πραγματοποίησε μία σειρά αγώνων ποδοσφαίρου σε όλη την Ευρώπη, μαζί με άλλους μουσικούς και επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι στο ίδιο χρονικό διάστημα λάμβανε χώρα στα γήπεδα της Γαλλίας το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι σχεδιασμένο από τον Μέλβιν Γκραντ, ενώ τα πλήκτρα στο δίσκο έπαιξε ο Στιβ Χάρις.
Το ηχητικό σύνολο του δίσκου ήταν πιο ενθουσιώδες και λιγότερο σκοτεινό με σύγκριση με τον προκάτοχο του. Το σινγκλ "The Angel and the Gambler" παρουσιάζει την ιστορία ενός τζογαδόρου και ενός αγγέλου ο οποίος προσπαθεί να τον βοηθήσει, ενώ το "Futureal" μιλάει για τη νέα ψηφιακή εποχή και την απομόνωση την οποία μπορεί να δημιουργήσει. Το "The Clansman" είναι επηρεασμένο από την ταινία "Braveheart" ενώ το "Como Estais Αmigos" γράφτηκε προς τιμή των στρατιωτών που συμμετείχαν στον Πόλεμο των Φώκλαντ. Το "The Educated Fool" αναφέρεται στη σοφία που αποκτά κάποιος μεγαλώνοντας αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορεί να έχει τις απαντήσεις για τα πάντα, ενώ το "Don't Look to the Eyes of a Stranger" μιλάει για την επιφυλακτικότητα των ανθρώπων προς τους αγνώστους τους.
Στις 9 Μαρτίου 1998 κυκλοφόρησε το σινγκλ "The Angel and the Gambler" ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-20 και το # 3 στη Φινλανδία, για να ακολουθήσει το άλμπουμ δύο εβδομάδες αργότερα, φτάνοντας στο # 16, τη χαμηλότερη θέση στη Μεγάλη Βρετανία από οποιοδήποτε άλλο στούντιο δίσκο των Iron Maiden. Το άλμπουμ γνώρισε μικρή εμπορική επιτυχία, μην καταφέρνοντας να μπει στο Hot-100 του Billboard, αν και σκαρφάλωσε σε αρκετά ευρωπαϊκά Top-20.
Τον Φεβρουάριο του 1999, ανακοινώθηκε η επιστροφή του κιθαρίστα Άντριαν Σμιθ και του τραγουδιστή Μπρους Ντίκινσον στο συγκρότημα, κάτι που αυτόματα σήμαινε την αποχώρηση του Μπέιλι.
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Virtual XI" είναι οι εξής:
Λόουελ (Μασαχουσέτη)
Το Λόουελ (αγγλικά: Lowell) είναι όλη της Μασσαχουσέττης, με μια από τις μεγαλύτερες Ελληνικές παροικίες στην περιοχή της Νέας Αγγλίας. Η ευρύτερη περιοχή του Λόουελλ συμπεριλαμβάνει τις κωμοπόλεις Ντρέϊκατ (Dracut), Τιούκσμπερυ (Tewksbury), Τίνγκσμπορο (Tyngsboro), Τσέλμσφορντ (Chelmsford) και Μπιλλερίκα (Billerica). Στην ευρύτερη αυτή περιοχή υπολογίζεται ότι κατοικούν περισσότεροι από 30.000 Έλληνες ομογενείς (συμπεριλαμβανόμενων Έλληνο-Αμερικανών πρώτης και δεύτερης γενιάς), με τέσσερις Ελληνικές ενορίες και τις αντίστοιχες εκκλησίες: της Αγίας Τριάδας (1908), της Μεταμόρφωσης (1924), του Αγίου Γεωργίου (1928) και της Κοίμησης της Θεοτόκου (1964).
Στην πόλη του Λόουελλ επίσης βρίσκεται και το μόνο ημερήσιο, εξατάξιο, Ελληνικό σχολείο της Νέας Αγγλίας, η Ελληνο-Αμερικανική Ακαδημία (Hellenic American Academy), που ιδρύθηκε το 1906.
Το Λόουελλ είναι γενέτειρα του γνωστού συγγραφέα Τζακ Κέρουακ, καθώς και του γνωστού Ελληνο-Αμερικανού πολιτικού και υποψήφιου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών το 1992, Πωλ Τσόνγκα (1941). Είναι επίσης γενέτειρα της γνωστής Αμερικανίδας ηθοποιού Μπέτι Ντέιβις καθώς και των γνωστών Ελληνο-Αμερικανών ηθοποιών Μάικλ Τσίκλις και Ολυμπίας Δουκάκη.
Ασγάτα
Η Ασγάτα είναι χωριό της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Λόουελ (Μασαχουσέτη)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μασαχουσέτης
Ασγάτα
Τοποθεσία
Η Ασγάτα απέχει 26 χιλιόμετρα από την πόλη της Λεμεσού. Βρίσκεται στα σύνορα των επαρχιών Λεμεσού και Λάρνακας, όντας το ανατολικότερο χωριό της επαρχίας Λεμεσού. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 150 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με το Πεντάκωμο, στα νοτιοδυτικά με το Μοναγρούλλι, στα δυτικά και βόρεια με τη Βάσα Κελλακίου, στα βορειοανατολικά με την Ορά και στα ανατολικά με την Καλαβασό,
Ονομασία
Υπάρχουν δύο εκδοχές για την προέλευση της ονομασίας του χωριού.
Μεταλλεία
Σε έδαφος που διοικητικά ανήκει στην Ασγάτα υπήρξαν κατά διαστήματα από την αρχαιότητα έως το 1978 μεταλλεία. Αρχαιολογικές ανασκαφές και ευρήματα φανέρωσαν πως υπήρξε μεταλλείο στην περιοχή από την αρχαιότητα. Μάλιστα, η επεξεργασία του μετάλλου γινόταν στον ίδιο χώρο. Μετά τη ρωμαϊκή εποχή η εκμετάλλευση των μεταλλείων σταμάτησε για να ξεκινήσει και πάλι στις αρχές του 20ου αιώνα. Αγγλική εταιρεία, αφού ερεύνησε την περιοχή, αποφάσισε να τα επαναλειτουργήσει το 1928. Μέσα της δεκαετίας του 1930 πούλησε τα δικαιώματα της σε μια άλλη εταιρεία. Η επαναλειτουργία του μεταλλείου οδήγησε σε αύξηση του πληθυσμού της περιοχής και σε ανάπτυξη της κοινότητας.
Το 1978 σταμάτησε η λειτουργία του μεταλλείου λόγω ασύμφορης εκμετάλλευσης του.
Ιεροί ναοί
Στο χωριό υπάρχουν 3 εκκλησίες.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού γνώρισε αρκετές αυξομειώσεις. Μεγάλη αύξηση γνώρισε την εποχή λειτουργίας του μεταλλείου, φτάνοντας στο υψηλότερο σημείο του. Στις τελευταίες απογραφές παρουσιάζει αύξηση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Ασγάτας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Κάτω Θωμαίικα Αχαΐας
Τα Θωμαίικα, όπως είναι η επίσημη ονομασία, ή Κάτω Θωμαίικα ή Θωμαίικα Ωλενίας είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Σήμερα αποτελεί οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Αγίου Νικολάου Κράλη του Δήμου Ωλενίας με 74 κατοίκους. Πολύ κοντά του είναι η ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας καθώς και τα χωριά Λουσικά, Άγιος Νικόλαος Κράλης, Καλαμάκι (Χαρμπιλαίικα), Κουνελαίικα, Ποιμενοχώρι (Μπουντουραίικα) και Αυγεραίικα.
Ιστορία
Το όνομα του χωριού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τους πρώτους οικιστές, δηλ. την οικογένεια Θωμά από τα Θωμαίικα της κοινότητας Λεοντίου.
Τα Θωμαίικα αναγνωρίστηκαν οικισμός το 1920 (ΦΕΚ - 18/12/1920) και προσαρτήθηκαν στην Κοινότητα Αγίου Νικολάου Κράλη. Το 1940 (ΦΕΚ - 16/10/1940) η ονομασία διορθώθηκε από Θωμέικα σε Θωμαίικα. Το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997) έγινε οικισμός του δημοτικού διαμερίσματος Αγίου Νικολάου Κράλη του Δήμου Ωλενίας.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Προσωπικότητες
Από τα Θωμαίικα έλκουν την καταγωγή τους:
Ίζιτσα
Το ίζiτσα είναι ένα γράμμα του παλαιού κυριλλικού αλφαβήτου. Προέρχεται από το ύψιλον και χρησιμοποιούνταν σε λέξεις που είναι δανεισμένες από άλλες γλώσσες.
Στη ρωσική γλώσσα
Στη ρωσική γλώσσα η χρήση αυτού του γράμματος έγινε σταδιακά σπανιότερη κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Στις αρχές του 20ού αιώνα, υπήρχε μόνο μια λέξη με σχετικά σταθερή την ορθογραφία που περιελάμβανε το γράμμα ίzιτσα: мѵро (miro, «μύρο») και τα παράγωγά του. Οι ορθογραφικές μεταρρυθμίσεις του 1917-1918 δεν αναφέρουν καθόλου το γράμμα.
Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
Τετάρτη 04:45
To Τετάρτη 04:45 είναι μια ελληνική αστυνομική - δραματική ταινία του 2015, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Αλέξη Αλεξίου. Πρωταγωνιστούν οι Στέλιος Μάινας, Δημήτρης Τζουμάκης και Αδάμ Μπουσδούκος. Το Τετάρτη 04:45 χαρακτηρίζεται από αναφορές στο κινηματογραφικό είδος του φιλμ νουάρ.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία απέσπασε το βραβείο των Ελλήνων κριτικών στο 56ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Επίσης, συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Tribeca Film Festival της Νέας Υόρκης. Στην 7η τελετή απονομής των βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου που έλαβε χώρα στις 28 Μαρτίου 2016, η ταινία απέσπασε εννέα βραβεία, μεταξύ των οποίων αυτό της Καλύτερης Ταινίας, της Σκηνοθεσίας και του Α' Ανδρικού Ρόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρουμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Νεο-νουάρ ταινίες
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2008–09
Για την περίοδο 2008–09, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Η σεζόν 2008-09 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Α ερασιτεχνική
Η πρωταθλήτρια Προοδευτική Περάματος κέρδισε την άνοδο στην Δ εθνική.Έπεσαν 5 ομάδες λόγω του υποβιβασμού ΑΕ Γιάννενα και Πίνδου Κόνιτσας από την Δ εθνική.
Πηγές
09 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Μάχη της λίμνης Τρασιμένης
Η μάχη της λίμνης Τρασιμένης αποτέλεσε άλλη μια νίκη του Αννίβα Βάρκα, ο οποίος εισέβαλλε στην Ιταλία για να υποτάξει την παντοδύναμη Ρώμη. Μετά από τη νίκη του Αννίβα στον ποταμό Τρέβια, η σύγκλητος δημιούργησε μια νέα στρατιά, αποτελούμενη από τέσσερις νέες λεγεώνες, με αρχηγό τον Γάιο Φλαμίνιο. Η στρατιά αυτή υπέστη ολοκληρωτική καταστροφή στις όχθες της λίμνης Τρασιμένης και ο Γάιος Φλαμίνιος σκοτώθηκε. Ο Αννίβας μπορούσε επιτέλους να υποτάξει τη Ρώμη, αλλά αποφάσισε ν' αποκόψει την περιοχή που αποτελούσε την εφοδιαστική πηγή της Ρώμης σε τρόφιμα, την πεδιάδα των Καννών.
Η Μάχη
Ο Γάιος Φλαμίνιος, αφού παρακολούθησε τη λεηλασία της ρωμαϊκής υπαίθρου από το στράτευμα του Αννίβα, αποφάσισε να δώσει ένα τέλος και να τον αντιμετωπίσει σε ανοιχτή μάχη. Ο Αννίβας καταδιώχθηκε από τον ρωμαϊκό στρατό σε όλη την πεδιάδα της Τοσκάνης, αλλά τελικά ο ευφυής Καρχηδόνιος στρατηγός αποφάσισε να πολεμήσει στις όχθες της λίμνης Τρασιμένης, η οποία ήταν περικυκλωμένη από λόφους με πυκνή βλάστηση και με συνεχή ομίχλη. Έτσι έστησε ένα ψεύτικο στρατόπεδο, οπού τοποθέτησε μια φρουρά 6.000 στρατιωτών, ενώ τους υπόλοιπους τους έκρυψε στους γύρω λόφους. Η εμπροσθοφυλακή του Φλαμίνιου είδε τις φωτιές του στρατοπέδου και διατάχθηκε να επιτεθεί εκεί, ενώ ο υπόλοιπος στρατός θα στρατοπέδευε στις όχθες της λίμνης. Η λεγεώνα που στάλθηκε περίμενε τους στρατιώτες του Αννίβα απροετοίμαστους για μάχη, με αποτέλεσμα την εύκολη καταστροφή τους. Όμως οι Καρχηδόνιοι ήταν έτοιμοι και μάλιστα τους επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά. Κατά τη διάρκεια της αψιμαχίας, όμως, οι δυνάμεις του Αννίβα προέβησαν σε μια ψεύτικη υποχώρηση, παρασύροντας τους ανυποψίαστους Ρωμαίους, αλλά τότε, μέσα από την πυκνή ομίχλη, ξεπρόβαλε ολόκληρος ο καρχηδονιακός στρατός, ο οποίος τους επιτέθηκε και τους έτρεψε σε φυγή. Ο Αννίβας, μετά την επιτυχία του, διέταξε μαζική επίθεση στον υπόλοιπο ρωμαϊκό στρατό, ο οποίος ήταν εντελώς απροετοίμαστος για μάχη, καθώς δεν είχε σχηματισμό και οι λεγεώνες ήταν αποδιοργανωμένες. Οι Καρχηδόνιοι στρατιώτες τους επιτέθηκαν, τους περικύκλωσαν και τους υποχρέωσαν σε ταπεινωτική ήττα. Η μάχη τελείωσε μέσα σε τρεις ώρες και άλλη μία ρωμαϊκή στρατιά είχε καταστραφεί. Από τους 20.000 στρατιώτες, οι 15.000 έπεσαν νεκροί, ανάμεσά τους και ο Γάιος Φλαμίνιος. Οι καρχηδονιακές απώλειες ανήλθαν στους 1.500 στρατιώτες.
Οι απώλειες
Ο απροετοίμαστος στρατός των Ρωμαίων υπέστη ολοκληρωτική καταστροφή. Τα 3/4 της ρωμαϊκής στρατιάς χάθηκαν, δηλαδή περίπου 15.000 άνδρες.Ο καρχηδονιακός στρατός έχασε 1.500 στρατιώτες. Μετά από την ολοκληρωτική νίκη του Αννίβα, η ρωμαϊκή σύγκλητος αποφάσισε να τοποθετήσει στην εξουσία έναν δικτάτορα, το Φλάβιο Μάξιμο, ο οποίος εφάρμοσε τη στρατηγική της "καμένης γης" για έξι μήνες, οπότε κι έληξε η θητεία του. Αργότερα, οι Ρωμαίοι κινητοποίησαν έναν τεράστιο στρατό, ο οποίος καταστράφηκε ολοκληρωτικά στη μάχη των Καννών.
Η Εποχή των Παγετώνων (ταινία, 2002)
Η Εποχή των παγετώνων (αγγλικά: Ice Age) είναι τρισδιάστατη κωμική ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2002 σε σκηνοθεσία Κρις Γουέτζ και Κάρλος Σαλντάνα. Πρόκειται για ένα ψηφιακά επεξεργασμένο καρτούν, με χρήση computer animation μέσω υπολογιστή.
Η ιστορία ακολουθεί τρία παλαιολιθικά θηλαστικά που προσπαθούν να επιστρέψουν ένα χαμένο μωρό στους γονείς του.
Νέα Μονή Τιμίου Προδρόμου Δεσφίνας
Η Νέα Μονή Τιμίου Προδρόμου Δεσφίνας ιδρύθηκε το 1873 και βρίσκεται επί της επαρχιακής οδού Δεσφίνας - Αντίκυρας, ανατολικά της Δεσφίνας και σε απόσταση 35-40 λεπτών περίπου πεζοπορώντας.
Η Εποχή των Παγετώνων (ταινία, 2002)
Υπόθεση
Η ταινία εκτυλίσσεται στην εποχή των παγετώνων. Ήρωες είναι ο Μάνι, ένα μαλλιαρό μαμούθ και ο Σιντ, ένας γιγάντιος βραδύποδας, που στην πορεία της μετανάστευσής τους προς το νότο, βρίσκουν εγκαταλειμμένο ένα μωρό παιδί και αποφασίζουν να το επιστρέψουν στους γονείς του παρ' όλο που οι τελευταίοι είναι έτοιμοι να τους εξοντώσουν με τα όπλα τους. Στο δρόμο τους θα προστεθεί και ο Ντιέγκο, ένας κουτοπόνηρος τίγρης που βλέπει το μωρό ως μελλοντική τροφή. Ξεχωρίζει και ένα άλλο ζωάκι, ο μικρός σκίουρος της αρχής, ο Σκρατ, που χρησιμοποιείται για λάιτ-μοτίβ και προσπαθεί να μεταφέρει ένα βελανίδι (προκαλώντας από το ξεκίνημα κιόλας μια καταστροφική χιονοστιβάδα) και όχι μόνο, αφού αυτός είναι η αιτία της απόψυξης στο 2 και της ανακάλυψης των δεινοσαύρων στο 3.
Νέα Μονή Τιμίου Προδρόμου Δεσφίνας
Ιστορία
Η Νέα Μονή Τιμίου Προδρόμου άρχισε να λειτουργεί μεταξύ του 1875 - 1878 όταν πραγματοποιήθηκε η οριστική εγκατάλειψη της παλαιάς Ιεράς Μονής από τους μοναχούς της και εγκαταστάθηκαν στην νεοσύστατη Μονή Προδρόμου. Οι λόγοι της μεταβολής αυτής δεν είναι γνωστοί επακριβώς, όμως η παράδοση ομιλεί για θέμα υγείας των μοναχών και ότι εξέλιπε ο λόγος μιας αυστηρής απομόνωσής τους πλέον, μετά την απελευθέρωση του έθνους το 1821, που είχε πολλές δυσάρεστες συνέπειες, όπως στη διαβίωσή τους, στην προμήθεια κυρίως σε τρόφιμα για τη συντήρηση των μοναχών, καθώς και σε διάφορες άλλες απαραίτητες εξυπηρετήσεις της παλαιάς αυτής Ιεράς Μονής.
Το νέο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου της Δεσφίνας λειτούργησε επί σειρά ετών με πλήρη θεοσέβεια (1875 - 1952), 77 χρόνια χωρίς αντιξοότητες. Το 1952 με ενέργειες της προϊσταμένης της Ιεράς Μητρόπολης Φωκίδος, στην οποία υπάγεται η εν λόγω Μονή, συνεχωνεύθη με την Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού, που βρίσκεται πλησίον του χωριού Χρισσό και έκτοτε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος της Δεσφίνας αποτελεί μετόχι του Προφήτου Ηλίου. Υπό την νέα αυτή παρουσία του ουδέποτε εγκαταλείφθηκε από τους πολυάριθμους πιστούς του, αντίθετα βοηθείται και υποστηρίζεται συνεχώς από αυτούς, και κυρίως από τους κατοίκους της Δεσφίνας, πάντοτε, βέβαια με τις ευλογίες της Ιεράς Μητρόπολης Φωκίδος.
Η Εποχή των Παγετώνων (ταινία, 2002)
Box office
Με προϋπολογισμό 59.000.000 δολάρια, Η Εποχή των Παγετώνων έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 46,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στην Αμερική έφτασαν τα 176,3 εκατομμύρια δολλάρια ενώ παγκοσμίως απέφερε 383,2 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 9η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική για το 2002 και η 8η παγκοσμίως. Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς κατατάσεται στην 3η θέση τόσο στις εισπράξεις της στην Αμερική όσο και παγκοσμίως.
Νέα Μονή Τιμίου Προδρόμου Δεσφίνας
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται το 1912 με την ονομασία Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου όταν αποσπάσθηκε από τον δήμο Αντικύρας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Δεσφίνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Δεσφίνης του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 15 κάτοικους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναστήρια στη Φωκίδα Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Η Εποχή των Παγετώνων (ταινία, 2002)
Συνέχειες
Μετά την απροσδόκητα μεγάλη επιτυχία της ταινίας, οι δημιουργοί της αποφάσισαν να φτιάξουν μια συνέχεια (sequel). Η Εποχή των Παγετώνων 2: Η Απόψυξη (Ice Age: The Meltdown) κυκλοφόρησε στις 31 Μαρτίου 2006 στις ΗΠΑ και στις 6 Απριλίου στην Ελλάδα. Η ιστορία εστίαζε στο λιώσιμο των πάγων και την επικείμενη πλημμύρα. Η συνέχεια απέσπασε καλές κριτικές ενώ εισπρακτικά κινήθηκε καλύτερα από την πρώτη ταινία με 655,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Την 1 Ιουλίου 2009 κυκλοφόρησε η δεύτερη συνέχεια με τον τίτλο Η Εποχή των Παγετώνων 3: Η Αυγή των Δεινοσαύρων (Ice Age: Dawn of the Dinosaurs), ενώ στην Ελλάδα η ταινία προβλήθηκε στις 29 Ιουνίου 2009. Η ιστορία ακολουθούσε τους χαρακτήρες των προηγούμενων ταινιών και την ανακάλυψη των δεινοσαύρων. Η τρίτη ταινία ξεπέρασε εισπρακτικά τις δύο προηγούμενες με συνολικές εισπράξεις 886,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Το 2012 κυκλοφόρησε η τέταρτη ταινία με τον τίτλο Η Εποχή των Παγετώνων 4: Ο Χορός των Ηπείρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Blue Sky Studios Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Η Εποχή των Παγετώνων (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2002
Κατάλογος συνθέσεων του Αλεξάντρ Γκλαζουνόφ
thumb|360px|right Παρακάτω, ακολουθεί η πλήρης λίστα των συνθέσεων του Αλεξάντρ Γκλαζουνόφ, βάσει της φόρμας/είδους (genre) του κάθε έργου.
Βίσνιεβα (Κότορ)
Η Βίσνιεβα (σερβικά κυριλλικά: Вишњева) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Αγχίαλος (Βουλγαρία)
Η Αγχίαλος (βουλγ.: Поморие / Πομόριε) παλαιότερα: Анхиало, λατ.: Anchialus, τουρκ.: Ahyolu) είναι πόλη και παραθαλάσσιο θέρετρο της νοτιοανατολικής Βουλγαρίας. Είναι κτισμένη σε μια στενή και βραχώδη χερσόνησο στον Κόλπο του Μπουργκάς, στη νότια βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας.
Βρίσκεται στην Επαρχία Μπουργκάς, 20 χλμ. από την ομώνυμη πόλη και 18 χλμ. από το θέρετρο Ακτή του Ηλίου. Η αλμυρή Λίμνη Πομόριε, η βορειότερη από τις Λίμνες του Μπουργκάς, βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση. Η πόλη είναι το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου Δήμου Πομόριε.
Η πόλη έχει πλούσια ιστορία και σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός. Τον Δεκέμβριο του 2009 ο πληθυσμός της ανερχόταν σε 13.569 κατοίκους.
Ονομα
Η πόλη ιδρύθηκε από τους Αρχαίους Έλληνες με την ονομασία Αγχίαλος, που προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «αγχι-» («κοντά, κοντά στην») και «αλς-» («αλάτι» ή ποιητική και ασυνήθιστη λέξη για τη «θάλασσα»).
Μια Νύχτα στον Κόσμο
Το Μια Νύχτα στον Κόσμο (αγγλικά: Night on Earth) είναι ταινία του 1991 του Τζιμ Τζάρμους.
Πρόκειται για συλλογή πέντε μικρών χρονογραφημάτων, που συμβαίνουν το ίδιο βράδυ και σχετίζονται με την προσωρινή σχέση που διαμορφώνεται ανάμεσα σε έναν οδηγό ταξί και έναν επιβάτη σε πέντε διαφορετικές πόλεις στον κόσμο, το Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, τη Ρώμη και το Ελσίνκι. Ο Τζάρμους έγραψε το σενάριο της ταινίας σε οκτώ περίπου ημέρες, και η απόφασή του να κινηματογραφήσει σε διαφορετικές πόλεις βασίστηκε στους ηθοποιούς με τους οποίους ήθελε να συνεργαστεί. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Τομ Γουέιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1991 Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζιμ Τζάρμους
Αγχίαλος (Βουλγαρία)
Ονομα
Μια εξ ίσου πιθανή εκδοχή του αρχικού προθέματος είναι και το αμφι- (πανταχόθεν) που με τη λέξη αλς μας δίνει την εύλογη σημασία του μέρους που περιβάλλεται (πανταχόθεν) από θάλασσα. Μια λέξη που έρχεται σε απόλυτη συμφωνία με τη γεωγραφική εικόνα και θέση της πόλης. Πιθανότατα λοιπόν, το αγχί-(αλος) έλαβε με την πάροδο των χρόνων τη θέση του αρχικού - και ορθότερου - αμφι- (αλος). Στο Θρακικό Λεξικό αναφέρονται τα εξής σχετικά:'' [...] Κατόπιν υπό των Μιλησίων ωνομάσθη Απολλωνία και τέλος Αγχίαλος, όνομα το όποιον διατήρησε δια μέσου των αιώνων μέχρι σήμερα. Το πότε ονομάστηκε Αγχίαλος είναι άγνωστο. Κατά πάσαν πιθανότητα, ονομάστηκε έτσι σε αντίθεσιν προς την Μητρόπολή της Απολλωνία, η οποία, κτισμένη σε νησί, ήταν συνεπώς αμφίαλος, δηλ. περιβρεχόμενη από παντού.[...] ενώ ο Ευστάθιος, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, αναφέρει τα ακόλουθα ετυμολογικά :''
Στα Λατινικά αυτό αποδόθηκε ως Anchialus. Οι Πρωτοβούλγαροι ονόμασαν την πόλη Τούτομ, αν και η πιο κοινή ονομασία στα βουλγαρικά ήταν Анхиало, Ανχίαλο, με βάση το ελληνικό όνομα. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η πόλη ονομαζόταν Αχιολού. Το 1934 μετονομάστηκε Πομόριε, από τα βουλγαρικά «πo-» (εδώ «δίπλα στο») και «μόρε» («θάλασσα»), που αντιστοιχεί σε μία από τις δύο ετυμολογίες του αρχικού ελληνικού ονόματος.
Αρχαία Ελληνική αποικία και Ρωμαϊκό κέντρο
Ιδρύθηκε πιθανόν τον 5ο ή 4ο π.Χ. αιώνα ως αποικία της Απολλωνίας (σημερινής Σωζόπολης). Αναφέρεται από τον Στράβωνα στα Γεωγραφικά του ως μια μικρή πόλη. Κατελήφθη προσωρινά από τη Μεσημβρία (Νεσέμπαρ) τον 2ο π.Χ. αιώνα, αλλά κατακτήθηκε ξανά από την Απολλωνία και τα τείχη της καταστράφηκαν.
Η δυτική Μαύρη Θάλασσα πέρασε στον έλεγχο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 29 με 28 π.Χ., μετά από συγκρούσεις που ξεκίνησαν ήδη από το 72-71 π.Χ. Στο μεταξύ, τα τείχη της πόλης είχαν κτιστεί εκ νέου, όπως μαρτυρεί ο Οβίδιος το 9 μ.Χ. καθ' οδόν προς την Τόμις. Στις αρχές του 1ου μ.Χ. αιώνα η Αγχίαλος ήταν το κέντρο μιας στρατηγίας του υποτελούς βασιλείου των Οδρυσών και κατοικείτο από Θρακικό πληθυσμό, σύμφωνα με τον Βυζαντινό ιστορικό Προκόπιο του 6ου αιώνα μ.Χ. Με την κατάλυση της ημιανεξαρτησίας του βασιλείου των Οδρυσών το 45 μ.Χ., η Αγχίαλος αποτέλεσε μέρος της Ρωμαϊκής επαρχίας της Θράκης και ανακηρύχθηκε επισήμως πόλη επί Αυτοκράτορος Τραϊανού. Την εποχή εκείνη η πόλη έλεγχε μια τεράστια περιοχή που συνόρευε με εκείνη της Τραϊανής Αυγούστας (Στάρα Ζαγόρα) και έφθανε μέχρι τον Τούντζα στα δυτικά, συνόρευε με εκείνη της Μεσημβρίας στα βόρεια και τη νότια όχθη της Λίμνης του Μπουργκάς προς τα νότια. Η Αγχίαλος απέκτησε την εμφάνιση ρωμαϊκής πόλης και άκμασε κατά τον 2ο και 3ο αιώνα υπό τη Δυναστεία των Σεβήρων, λειτουργώντας ως ο σημαντικότερος εισαγωγικός και εξαγωγικός σταθμός της Θράκης.
Πρώιμη Βυζαντινή κυριαρχία
Η εισβολή βαρβαρικών φυλών από τον βορρά σήμανε το τέλος αυτής της ευημερίας στα μέσα του 3ου αιώνα, με τους Γότθους να καταλαμβάνουν για λίγο την Αγχίαλο γύρω στο 270. Στην πόλη παρέμεινε ο Διοκλητιανός μεταξύ 28 και 30 Οκτωβρίου του 294. Οι μεταρρυθμίσεις του, όπως και αυτές του Μεγάλου Κωνσταντίνου, έδωσαν για λίγο στην πόλη τη χαμένη της αίγλη, ενώ η εγγύτητα στην, πρωτεύουσα πλέον, Κωνσταντινούπολη, κατέστησε την Αγχίαλο σπουδαίο διαμετακομιστικό κέντρο.
Ο Οστρογότθος Θεοδώριχος ο Μέγας πέρασε από την Αγχίαλο το 476, καθ' οδόν για την Αδριανούπολη. Το 513 ένας υψηλόβαθμος Βυζαντινός στρατηγός ονόματι Βιταλιανός επαναστάτησε στην περιοχή και απέκτησε για λίγο τον έλεγχο της Αγχιάλου και των γειτονικών πόλεων, για να χρησιμοποιήσει τον στόλο τους για την επίθεσή του στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι που συνετρίβη το 515.
Η επισκοπή της Αγχιάλου υπαγόταν αρχικά στη μητροπολιτική έδρα της Αδριανούπολης, πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής επαρχίας του Αιμιμόντου. Ωστόσο οι Notitiae Episcopatuum του Ψευδοεπιφάνιου, γραμμένες στα χρόνια της βασιλείας του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ηράκλειου (π. 640), την παρουσιάζει ως αυτοκέφαλη αρχιεπισκοπή. Ο πρώτος επίσκοπος της έδρας του οποίου το όνομα είναι γνωστό είναι ο Σότας, του 2ο αιώνα, που μνημονεύεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας ως πολέμιος του Μοντανισμού. Ο Τιμόθεος ήταν στη Σύνοδο της Σαρδικής το 343/344. Ο Σεβαστιανός ήταν ένας από τους επισκόπους στην Πρώτη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης του 381. Ο Σαββάτιος είχε υπογράψει το διάταγμα του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κατά των Σιμωνιανών το 459. Ο Παύλος ήταν στη Δεύτερη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 553. Ο Ιάκωβος ήταν σύγχρονος του Πατριάρχη Ταράσιου της Κωνσταντινούπολης. Ο Νικόλαος ήταν στη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (879) του Φώτιου.
right|thumb|300px|Αρχαίος θρακικός τάφος Με την εισβολή των Σλάβων και των Αβάρων το 584, η Αγχίαλος κατελήφθη και τα τείχη της καταστράφηκαν. Ο Άβαρος Χαγάνος Μπαγιάν έκανε την πόλη κατοικία του για μερικούς μήνες και έκλεισε συμφωνία ειρήνης με τους Βυζαντινούς. Η Αγχίαλος επανήλθε στον έλεγχο των Βυζαντινών κατά τις εκστρατείες του Αυτοκράτορα Μαυρικίου, που την επισκέφθηκε προσωπικά για να επιβλέψει την ανοικοδόμησή της.
Βυζαντινή και Βουλγαρική κυριαρχία
Μετά το 681 και τη δημιουργία της Α΄ Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας στον βορρά, η Αγχίαλος έπαιξε σημαντικό ρόλο σε πολλές συγκρούσεις μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών. Το 708 οι δυνάμεις του Ιουστινιανού Β΄ ηττήθηκαν κατά κράτος κοντά στα τείχη της πόλης από τον στρατό του Βούλγαρου Χαν Τέρβελ. Στις 30 Ιουνίου 763 οι Βούλγαροι υπό τον Τέλετς ηττήθηκαν από τον Βυζαντινό στρατό του Κωνσταντίνου Ε΄. Στις 21 Ιουνίου 766 όμως ο στόλος του ίδιου αυτοκράτορα, αποτελούμενος από 2.600 μεγάλα πλοία, βυθίστηκε ενώ έπλεε προς την Αγχίαλο, όπου περίμενε ο Κωνσταντίνος, και οι περισσότεροι στρατιώτες πνίγηκαν, αναγκάζοντάς τον να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη.
Τον Μάιο του 783, η Αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία διεξήγαγε μεγάλη εκστρατεία στη Θράκη και αποκατέστησε την οχύρωση της Αγχιάλου. Η πόλη καταλήφθηκε για πρώτη φορά από τη Βουλγαρική Αυτοκρατορία το 812 υπό τον Χαν Κρούμο, που εγκαστέστησε στην Αγχίαλο Σλάβους και Βουλγάρους. Οι Βυζαντινοί επανέκτησαν τον έλεγχο της πόλης και της περιοχής το 864.
Στις 20 Αυγούστου 917 έλαβε χώρα κοντά στην πόλη η μάχη της Αγχιάλου, μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιτυχίες του Τσάρου Συμεών του Μεγάλου. Ο στρατός του Συμεών νίκησε τις κατά πολύ μεγαλύτερες Βυζαντινές δυνάμεις υπό τον Λέοντα Φωκά. Η Βουλγαρία διατήρησε τον έλεγχο της πόλης ως το 971, οπότε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία την ανακατέλαβε και τη διατήρησε για δυο αιώνες, κατά τη διάρκεια των οποίων η Βουλγαρία ήταν υποτελής. Μετά την παλινόρθωση του Βουλγαρικού Κράτους, η πόλη άλλαξε χέρια πολλές φορές, μέχρι που κατελήφθη από τους Ενετούς του Αμεδαίου ΣΤ΄, Κόμη της Σαβοΐας τον Οκτώβριο του 1366. Τον επόμενο χρόνο προσαρτήθηκε στο Βυζάντιο.
Οθωμανική κυριαρχία
Μετά την Οθωμανική εισβολή στα Βαλκάνια τον 14ο αιώνα, η Αγχίαλος παρέμεινε βυζαντινό προπύργιο μέχρι την υποταγή της το 1453 μαζί με την Κωνσταντινούπολη. Υπό την οθωμανική διοίκηση έγινε κέντρο καζά, περιλαμβάνοντας επίσης την περιοχή γύρω από τη Σωζόπολη ως «Αχιολού». Ήταν κέντρο επαρχίας του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και συνέχισε να είναι πολιτιστικό, θρησκευτικό, οικονομικό και διοικητικό κέντρο της περιοχής μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, καθώς πολλές οικογένειες Βυζαντινών ευγενών εγκαταστάθηκαν μετά το 1453. Δύο Πατριάρχες Κωνσταντινούπολης προέρχονται από την πόλη - ο Μιχαήλ Γ΄ (1170-1178) και ο Ιερεμίας Β΄ Τρανός (1572-1579, 1580-1584, 1587-1595).
Ήδη πριν από το 1819 πολλοί εξέχοντες ντόπιοι εντάχθηκαν στην ελληνική πατριωτική οργάνωση Φιλική Εταιρεία. Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ένα μέρος των εκπροσώπων της πόλης, ιερείς, καθώς και ο Ορθόδοξος επίσκοπος Ευγένιος εκτελέστηκαν από τις οθωμανικές αρχές. Κατά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1828-1829 η Αγχίαλος καταλήφθηκε από τις Ρωσικές δυνάμεις στις 11 Ιουλίου 1829 και κρατήθηκε για ένα χρόνο. Εκείνη την εποχή κατοικούνταν κυρίως από Έλληνες, με μειονότητες Βουλγάρων και Τούρκων, και είχε πληθυσμό 5.000-6.000, έξι ορθόδοξες εκκλησίες και ένα τζαμί. Μετά την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων το σύνολο της σημερινής ανατολικής Βουλγαρίας σταδιακά ερήμωσε, με πολλούς ανθρώπους να προσπαθούν να διαφύγουν σε Χριστιανικές χώρες στα βόρεια. Το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου ιδρύθηκε το 1856. Η πόλη ήταν κέντρο καζά του σαντζακίου του Ισλίμιγε του βιλαετίου της Αδριανούπολης πριν από το 1878 ως «Αχιολού».
Απελευθερωμένη Βουλγαρία
Η Αγχίαλος απελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς στις 27 Ιανουαρίου 1878 και αποτέλεσε τμήμα της Ανατολικής Ρωμυλίας, ως κέντρο καζά του σαντζακίου του Μπουργκάς, ως τη Βουλγαρική Επανένωση το 1885. Στην αρχή του 20ου αιώνα η Αγχίαλος ήταν κατά κύριο λόγο ελληνική πόλη περίπου 6.000 κατοίκων. Υπήρξε μια από τις κατοικούμενες κυρίως από Έλληνες πόλεις της Βουλγαρίας που επηρεάσθηκαν από ανθελληνικά πογκρόμ στις αρχές της δεκαετίας του 1900. Η τοπική ελληνική κοινότητα είχε ήδη στοχοποιηθεί από τις βουλγαρικές αρχές από τις αρχές του 1905. Η πόλη κάηκε τον Ιούλιο του 1906 και πάνω από 300 Έλληνες δολοφονήθηκαν. Οι δράστες ήταν Βούλγαροι πρόσφυγες από την περιοχή της Μακεδονίας ως απάντηση στη σφαγή των Βουλγάρων κατοίκων του χωριού Ζαγορίτσανη από Έλληνες ενόπλους. Εκτός από πολιτικούς λόγους υπήρχαν και οικονομικά κίνητρα. Οι βουλγαρικές αρχές κατηγορήθηκαν από τις περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις λόγω αυτής της τροπής των γεγονότων. Η καταστροφή της πόλης συγκρίθηκε από την ευρωπαϊκή διπλωματία της εποχής με τα αντιεβραϊκά πογκρόμ στη Ρωσία.
Η πόλη φιλοξένησε πολλούς Βούλγαρους πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, κυρίως γύρω από τις Σαράντα Εκκλησιές μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που αντικατέστησαν τους Έλληνες που είχαν φύγει την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα και το 1906 ίδρυσαν τη Νέα Αγχίαλο στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια του 19ου και 20ού αιώνα έχασε σταδιακά το μεγαλύτερο μέρος της σημασίας της στη νότια ακτή της βουλγαρικής Μαύρης Θάλασσας προς όφελος του ταχέως αναπτυσσόμενου Μπουργκάς. Καθιερώθηκε ως κέντρο παραγωγής κρασιού και αλατιού και μετονομάστηκε σε Πομόριε το 1934.
Ο Δήμος
Το Πομόριε είναι έδρα του ομώνυμου δήμου, ο οποίος ανήκει στην επαρχία Μπουργκάς και περιλαμβάνει ακόμη μια πόλη και δεκαπέντε χωριά.
Μαυροκέφαλος γλάρος
thumb|Μεσογειακοί γλάροι στο χωριό Den Hoorn της βορειοδυτικής Ολλανδίας (2011) Ο μαυροκέφαλος ή μεσογειακός γλάρος (επιστημονική-λατινική ονομασία Ichthyaetus melanocephalus, ιχθυαετός ο μελανοκέφαλος) είναι είδος μικρού σχετικώς γλάρου. Η επιστημονική ονομασία του προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις ιχθύς = ψάρι, αετός, μέλας = μαύρος και κεφαλή = κεφάλι.
Ο γλάρος αυτός αναπαράγεται σχεδόν αποκλειστικά στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αφρική και (ιδίως) στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας και στην κεντρική Τουρκία. Υπάρχουν αποικίες του και αλλού στη νότια Ευρώπη, ενώ η γεωγραφική κατανομή του επεκτάθηκε εντυπωσιακά κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Όπως και πολλοί άλλοι γλάροι, ταξινομείτο παλαιότερα στο γένος Larus, προτού μετακινηθεί στο γένος Ichthyaetus.
Περιγραφή
Ο μαυροκέφαλος γλάρος είναι ελαφρώς μεγαλύτερος από τον πολύ παρόμοιο Chroicocephalus ridibundus, έχοντας ογκωδέστερο ράμφος και μακρύτερα, πιο σκουρόχρωμα πόδια. Το πτέρωμα της αναπαραγωγικής εποχής στους ενήλικες μεσογειακούς γλάρους είναι ολόλευκο με πολύ ανοικτό γκρίζο επάνω μέρος και πτέρυγες με λευκά κύρια φτερά χωρίς μαύρα άκρα. Το κεφάλι είναι χαρακτηριστικά μαύρο, χρώμα που επεκτείνεται λίγο στον λαιμό, ενώ επάνω και κάτω από τα μάτια υπάρχουν κτυπητά ημικύκλια λευκού πτερώματος. Το ράμφος έχει αμβλύ άκρο, παράλληλες πλευρές και κοκκινο ή πολύ σκούρο πορτοκαλί χρώμα, ενώ μια ζώνη του κοντά στο άκρο είναι μαύρη. Εκτός της εποχής της αναπαραγωγής, οι ενήλικες «αντικαθιστούν» το μαύρο χρώμα στο κεφάλι με λευκό ή υπόλευκο, εκτός από μια περιοχή γύρω από τα μάτια. Οι μαυροκέφαλοι γλάροι φθάνουν στην ενηλικίωση σε ηλικία δύο ετών. Τα νεαρά άτομα του πρώτου έτους ηλικίας έχουν μια μαύρη ζώνη στο άκρο της ουράς και περισσότερες σκούρες έως μαύρες περιοχές στην επάνω επιφάνεια των πτερύγων, ενώ η κάτω πλευρά παραμένει ανοικτόχρωμη.
Γεωγραφική κατανομή
Τον χειμώνα πάντως το είδος εξακολουθεί να αποδημεί στις ακτές της Μεσογείου και σε πιο νότιες ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού.
Οικολογία
thumb|Αβγά μαυροκέφαλου γλάρου στη συλλογή του Μουσείου του Βιζμπάντεν Ο μαυροκέφαλος γλάρος αναπαράγεται σε αποικίες που βρίσκονται σε μεγάλους καλαμιώνες ή βαλτότοπους, καθώς και πάνω σε νησίδες λιμνών. Σε μέρη όπου ο πληθυσμός του είναι μικρός, φωλιάζει σε αποικίες του γλάρου Chroicocephalus ridibundus. Καθώς συμβαίνει με τα περισσότερα είδη γλάρου, ο μαυροκέφαλος ζεί πολύ ομαδικά τους χειμώνες, τόσο όταν αναζητεί την τροφή του όσο και όταν κουρνιάζει το βράδυ. Δεν είναι είδος της ανοικτής θάλασσας (πελαγικό) και σπανίως παρατηρείται στη θάλασσα μακριά από ακτές.
Ως προς τις διατροφικές συνήθειές του, ο μαυροκέφαλος γλάρος είναι, ανάλογα με το τι τροφή διατίθεται, παμφάγος: τρώει ψάρια, σκουλήκια, έντομα, εντόσθια από σφαγεία και ψοφίμια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαρίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Παύλος Κανελλόπουλος
Ο Παύλος Κανελλόπουλος (1906 - 2003) ήταν Έλληνας βιομήχανος και συλλέκτης αρχαίων έργων τέχνης.
Γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1906 στην Αθήνα και ήταν γιος του Άγγελου Κανελλόπουλου και της Ελένης Οικονόμου (εξ Οικονόμων). Σπούδασε χημεία και μηχανική στη Γερμανία και ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση "Τιτάν", της οποίας διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη συλλογή αρχαίων έργων τέχνης, συλλογή που δώρισε στο ελληνικό κράτος το 1972 ιδρύοντας παράλληλα το μουσείου Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλόπουλου. Το 1999 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του και ομώνυμο ίδρυμα.
Για την προσφορά του τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το αργυρούν μετάλλιο, από την κυβέρνηση της Ιταλίας με το μετάλλιο "Leonardo Da Vinci", από την ελληνική κυβέρνηση ανακηρύχθηκε ανώτατος ταξιάρχης του τάγματος του Φοίνικος ενώ για τη συμμετοχή του στον ελληνοϊταλικό πόλεμο με το μετάλλιο εκστρατείας 1940 και τον πολεμικό σταυρό. Επίσης διετέλεσε αντιπρόεδρος της χριστιανικής αρχαιολογικής εταιρείας, ισόβιο επίτιμο μέλος της Εταιρείας Βυζαντινών Μελετών κ.α. Κατοικούσε σε διαμέρισμα επί της οδού Ηρώδου Αττικού.
Απεβίωσε στις 3 Απριλίου 2003 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου και δεν είχε παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης Παυλος Παυλος Κατηγορία:Ελληνικός πολεμικός σταυρός Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα
20η Κοόρτις των Παλμυρίων
Η 20η Κοόρτις των Παλμυρίων, (Λατινικά: Cohors XX Palmyrenorum) ήταν βοηθητική κοόρτις του Ρωμαϊκού Αυτοκρατορικού στρατού. Ανήκε στην κατηγορία milliaria equitata, δηλαδή μεικτή (πεζικό και ιππικό), με ονομαστική δύναμη 760 άνδρες πεζικό και 240 ιππικό. Όπως μαρτυρά το όνομά της, αρχικά επανδρώθηκε από τους κατοίκους της Παλμύρας στη Ρωμαϊκή Συρία.
Πιθανότατα δημιουργήθηκε στα τέλη του 2ου αιώνα, όταν η Παλμύρα έγινε μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στις αρχές του 3ου αιώνα εγκαταστάθηκε στη Δούρα-Ευρωπός, όπου η έδρα της ήταν στα βόρεια της, πόλης στο ναό της Αρτέμιδος-Αζανάθονα (Artemis-Azzanathkona ) εκτός από το Πραιτόριο. Στις αρχαιολογικές ανασκαφές των δεκαετιών 1920 και 1930, στο χώρο του ναού που ήταν τα γραφεία και το αρχείο της κοόρτις, βρέθηκε πληθώρα από έγραφα που μας δίνουν πολλές πληροφορίες για το Ρωμαϊκό στρατό και την ζωή στην πόλη της Δούρα-Ευρωπός την εποχή της καταστροφής της από τους Σασσανίδες Πέρσες το 256 μ.Χ.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκά σώματα στρατού
213 (συγκρότημα)
Το 213 ήταν ένα αμερικάνικο συγκρόtημα hip hop από το Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια. Σε αυτό έπαιζαν οι Snoop Dog, Warren G και Nate Dog. Το όνομα προέρχεται από τον αρχικό τηλεφωνικό κωδικό 213 του Λος Άντζελες, ο οποίος εξυπηρετούσε την πόλη Λονγκ Μπιτς κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά hip hop συγκροτήματα
Γιώργος Μανέτας
Ο '''Γιώργος Ν. Μανέτας''', είναι απόμαχος Έλληνας ναυτικός και ποιητής. Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1961 στην Αθήνα από Κερκυραίους γονείς και από το 1977, κατά διαστήματα έως και το 1996, ταξίδεψε με ελληνικής και ξένης πλοιοκτησίας φορτηγά και γκαζάδικα ποντοπόρα πλοία. Είναι νυμφευμένος με την Δήμητρα - Λιζέτε Ντε Σόουζα Σερκέιρα και έχουν αποκτήσει μαζί έναν γιο. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ασχολείται αποκλειστικά με θέματα λογοτεχνίας. Είναι τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1997 και νυν Πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου της για τα έτη 2022 - 2024.
Πρωθυπουργός της Τζαμάικα
Σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Άντριου Χόλνες, ο οποίος υπηρέτησε ξανά στο αξίωμα το διάστημα 2011-12.
Πρωθυπουργοί της Τζαμάικα (1962–σήμερα)
Σημείωση: (*} Πέθανε εν ενεργεία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
ΟΦΚ Σαρλβίλ
Η ΟΦΚ Σαρλβίλ είναι μια γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σαρλβίλ-Μεζιέρ. Συμμετέχει στην Division d'honneur, την 6η κατηγορία στο Σύστημα ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος Γαλλίας. Ιδρύθηκε το 1904. Έδρα της ομάδας είναι το Stade Municipal du Petit Bois, χωρητικότητας 3000 θεατών. Από το 1935 έως το 1939 συμμετείχε στη Λιγκ 2. Το 1936 έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας, χάνοντας από την Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς – Κολόμπ 92.
ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες
Η ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σεντάν-Αρδέννες. Ιδρύθηκε το 1919. Συμμετέχει στο Σαμπιονά Νασιονάλ. Έδρα της ομάδας είναι το Stade Louis Dugauguez, χωρητικότητας 23189.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Εδουάρδος του Ουεστμίνστερ
Ο Εδουάρδος του Ουεστμίνστερ (Edward of Westminster, 13 Οκτωβρίου 1453 – 4 Μαΐου 1471) από τον Οίκο του Λάνκαστερ ήταν γιος του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας και της Μαργαρίτας των Βαλουά-Ανζού, κόρης του Ρενέ Α΄ της Νάπολης. Γεννήθηκε στο Ουεστμίνστερ και ήταν πρίγκιπας της Ουαλίας (διάδοχος). Ο θάνατός του στη μάχη του Τιούκσμπουρι κατέστησε τον Εδουάρδο, τον μοναδικό διάδοχο του Αγγλικού θρόνου που σκοτώθηκε σε μάχη. Την εποχή που γεννήθηκε, είχε ξεκινήσει εμφύλια διαμάχη, γνωστή σαν Πόλεμος των Ρόδων, ανάμεσα στους οπαδούς τού Ερρίκου ΣΤ΄ και του Ριχάρδου 3ου δούκα της Υόρκης, που ως εκπρόσωπος τού Οίκου της Υόρκης διεκδικούσε τον θρόνο. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ έπασχε από κάποια ψυχική νόσο και υπήρχε διάχυτη η φήμη, ότι δεν ήταν δικό του το παιδί, αλλά ενός από τους συνεργάτες του, με τον Εδμόνδο Μπωφόρ 2ο δούκα του Σόμερσετ και τον Τζέιμς Μπάτλερ 5ο κόμη του Όρμοντ να διεκδικούν την πατρότητα. Δεν υπήρχαν ωστόσο καθόλου αποδείξεις, παρά μονάχα φήμες και ο Ερρίκος ΣΤ΄ δεν αμφισβήτησε ποτέ την πατρότητα τού Εδουάρδου, που χρίστηκε πρίγκιπας της Ουαλίας στο κάστρο τού Ουίνδσορ το 1454.
Ο Πόλεμος των δύο Ρόδων
Ο Ερρίκος ΣΤ΄ συνελήφθη από οπαδούς τού δούκα της Υόρκης στη μάχη του Νόρθαμπτον (1460) και μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στο Λονδίνο. Ο δούκας της Υόρκης δεν απαίτησε αμέσως τον θρόνο, αλλά συγκάλεσε το Κοινοβούλιο, που έβγαλε διάταγμα ότι θα παραμείνει βασιλιάς ο Ερρίκος ΣΤ΄, αλλά διάδοχός του θα είναι ο Ριχάρδος δούκας της Υόρκης αντί τού Εδουάρδου. Η Μαργαρίτα και ο γιος της Εδουάρδος δραπέτευσαν μέσω του Τσάσαϊρ· η Μαργαρίτα ξεκίνησε τους φόνους και τις λεηλασίες προκειμένου να πιέσει τους ευγενείς να ανακηρύξουν τον 7χρονο γιο της Εδουάρδο ως διάδοχο. Έφτασε στην Ουαλία, από εκεί προχώρησε για τη Σκωτία και συγκέντρωσε στα βόρεια της Αγγλίας όλους τους αντιπάλους τού δούκα της Υόρκης.
Μετά τον θάνατο τού Ριχάρδου της Υόρκης στη μάχη του Γουέικφιλντ, ο στρατός τής Μαργαρίτας βάδισε νότια και νίκησε τον στρατό του Ριχάρδου Νέβιλ 16ου κόμη του Γουόρικ, τού σημαντικότερου οπαδού τού Οίκου της Υόρκης στη δεύτερη μάχη του Σαιν-Αλμπάν. Ο κόμης τού Γουόρικ έφερε τον αιχμάλωτο Ερρίκο ΣΤ΄ στο πεδίο της μάχης και έβαλε δύο ιππότες, τον Γουίλιαμ Μπόνβιλ 1ο βαρόνο του Μπόνβιλ και τον σερ Τόμας Κίριελ να φροντίσουν για την ασφάλειά του, αλλά συνελήφθησαν από τον στρατό των Λάνκαστερ. Η Μαργαρίτα ρώτησε τον γιο της Εδουάρδο με ποιο τρόπο προτείνει να θανατωθούν και εκείνος της απάντησε να αποκεφαλιστούν.
Εξορία στη Γαλλία
Η Μαργαρίτα συνέχισε να πολιορκεί το Λονδίνο με τον άτακτο στρατό της, αλλά μετά τη μάχη του Τάουτον δραπέτευσε στη Σκωτία. Τα επόμενα τρία χρόνια η Μαργαρίτα συνέχισε τις ταραχές στα βόρεια της Αγγλίας και κατόπιν, μαζί με τον γιο της Εδουάρδο, πήγαν στη Γαλλική αυλή. Ο απεσταλμένος τού δούκα τού Μιλάνου στη Γαλλική Αυλή σημειώνει (1467) ότι ο μικρός Εδουάρδος "δεν ξέρει να κάνει τίποτε άλλο, από το να κόβει κεφάλια και να προκαλεί πολέμους· συμπεριφέρεται σαν να είναι ο θεός της μάχης".
Μετά από μερικά χρόνια εξορίας, η Μαργαρίτα εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να συμμαχήσει με τον κόμη του Γουόρικ. Ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας ήθελε να ξεκινήσει πόλεμο με τους Βουργούνδιους, που ήταν σύμμαχοι τού Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας, γιου του Ριχάρδου της Υόρκης και ζήτησε τη βοήθεια τού Οίκου τού Λάνκαστερ για να κατακτήσει τη Βουργουνδία. Ο Λουδοβίκος ΙΑ΄, για να κολακεύσει τους συμμάχους του, έβαλε τον μικρό Εδουάρδο να γίνει ανάδοχος στον νεογέννητο δελφίνο Κάρολο (Η΄). Ο Εδουάρδος του Ουεστμίνστερ νυμφεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1470 την Άννα Νέβιλ, μικρότερη κόρη του κόμη τού Γουόρικ, αλλά είναι αμφίβολο αν ο γάμος ολοκληρώθηκε. Ο κόμης του Γουόρικ επέστρεψε στην Αγγλία, εκθρόνισε τον Εδουάρδο Δ΄ με τη βοήθεια του εξεγερμένου δούκα τού Κλάρενς, μικρότερου αδελφού τού Εδουάρδου, και τοποθέτησε ξανά στον θρόνο τον Ερρίκο ΣΤ΄. Ο Εδουάρδος Δ΄ και ο αδελφός του δούκας τού Γκλόστερ εξορίστηκαν στη Βουργουνδία.