cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χατσινσονίτης
Περαιτέρω ανάγνωση
<div class="cx-template-editor-title" title="This template formats a citation to an article in a magazine or journal, using the provided source information (e.g. journal name, author, title, issue, URL) and various formatting options.">Cite journal  Last name <span data-key="last" title="The surname of the author; don't wikilink, use 'authorlink'; can suffix with a numeral to add additional authors" class="cx-template-editor-param-desc">  Prior    First name <span data-key="first" title="Given or first name, middle names, or initials of the author; don't wikilink, use 'authorlink'; can suffix with a numeral to add additional authors" class="cx-template-editor-param-desc">  G. T.    Year of publication <span data-key="year" title="Year of the source being referenced; recommended only when date parameter format is YYYY-MM-DD and a CITEREF disambiguator is needed" class="cx-template-editor-param-desc">  1905    Title <span data-key="title" title="The title of the article; can be wikilinked to an existing Wikipedia article or url may be used to add an external link, but not both. Displays in quotes." class="cx-template-editor-param-desc"> A New Thallium Mineral    Journal <span data-key="journal" title="Name of the source journal; may be wikilinked; displays in italics; alias of 'work'" class="cx-template-editor-param-desc">  Nature    Volume <span data-key="volume" title="For one publication published in several volumes" class="cx-template-editor-param-desc">  71    Issue <span data-key="issue" title="Issue identifier when the source is part of a series that is published periodically" class="cx-template-editor-param-desc">  1849    Pages <span data-key="pages" title="Pages in the source that support the content (not an indication of the number of pages in the source; displays after 'pp.'" class="cx-template-editor-param-desc">  534    Bibcode <span data-key="bibcode" title="Bibliographic Reference Code (REFCODE); 19 characters" class="cx-template-editor-param-desc">  1905Natur..71Q.534P    DOI <span data-key="doi" title="Digital Object Identifier; begins with '10.'" class="cx-template-editor-param-desc">  10.1038/071534b0 Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου Κατηγορία:Ορυκτά του θαλλίου
Νερνιέ
Το Νερνιέ (γαλλικά: Nernier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νερονιέν (γαλλικά: Néroniens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Ναβ-Παρμελάν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ναβεραίν (γαλλικά: Naverains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης
Η Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης είναι μουσείο τέχνης που βρίσκεται στο κτίριο Κάζα Μπιάνκα, στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Όλγας 180 και Θεμιστοκλή Σοφούλη στη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε το 1966 και διοργανώνει περιοδικές εκθέσεις βασισμένες στις μόνιμες συλλογές της αλλά και σε εκθέματα που αποτελούν αποτέλεσμα της συνεργασίας με άλλους φορείς, μουσεία κλπ.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1966 ως τμήμα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Θεσσαλονίκης και αρχικά στεγάστηκε σε δύο αίθουσες που της παραχωρήθηκαν εντός του μεγάρου της ΧΑΝΘ. Το 1974 αποσπάστηκε από τη δικαιοδοσία της Βιβλιοθήκης ως μέλος της κοινής διεύθυνσης Βιβλιοθήκης – Πινακοθήκης – Φιλαρμονικής του Δήμου Θεσσαλονίκης. Εξαιτίας του μεγάλου σεισμού που έπληξε το 1978 την πόλη, η πινακοθήκη σταμάτησε τη λειτουργία της μέχρι το 1982 ενώ τον Δεκέμβριο του 1986 μεταφέρθηκε στη Βίλλα Μορντώχ. Κατά το 2013, η πινακοθήκη μεταστεγάστηκε στο παλιό αρχοντικό Κάζα Μπιάνκα.
Εκθεσιακοί χώροι
Εκτός από το κεντρικό κτίριο της Κάζα Μπιάνκα, περιοδικές εκθέσεις και εκδηλώσεις της Δημοτικής Πινακοθήκης Θεσσαλονίκης πραγματοποιούνται κατά καιρούς και στους χώρους του Αλατζά Ιμαρέτ και του Γενί Τζαμιού ( παλιότερα στέγαζε το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Ελλάδα
ThyssenKrupp
Η ThyssenKrupp είναι γερμανικός πολυεθνικός όμιλος εφοδιασμού με έμφαση στη βιομηχανική μηχανική και την παραγωγή χάλυβα. Η εταιρεία εδρεύει στο Ντούισμπουργκ και το Έσση και χωρίζεται σε 670 θυγατρικές παγκοσμίως. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς χάλυβα στον κόσμο και η δέκατη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής χάλυβα ως προς τα κέρδη για το 2015. Η εταιρεία προέκυψε από συγχώνευση της Thyssen AG και της Krupp, ενώ σήμερα εδρεύει στην Έσση. Μεγαλύτεροι μέτοχοι είναι το ίδρυμα Άλφριντ Κρουπ φον Μπόλεν ουντ Χάλμπαχ και η Cevian Capital. Εκτός από τη παραγωγή χάλυβα, η Thyssenkrupp παράγει μηχανές, βιομηχανικά προϊόντα, ανελκυστήρες, τρένα υψηλής ταχύτητας και ναυπηγεί πλοία. Η θυγατρική Thyssenkrupp Marine Systems παράγει φρεγάτες, κορβέτες και υποβρύχια για το ναυτικό της Γερμανίας και άλλων χωρών.
Το 2018, η Thyssenkrupp ανακοίνωσε ότι η εταιρεία θα διαιρεθεί σε δύο νέες εταιρείες, τις thyssenkrupp Industrials και thyssenkrupp Materials. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρείας, η διαίρεση επρόκειτο να ισχύσει από τη 1η Οκτωβρίου 2019, ωστόσο τον Μάιο του 2019 αποκαλύφθηκε ότι η Thyssenkrupp είχε ακυρώσει τα σχέδια για την διάσπαση της εταιρείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Θεός, Τιμή, Πατρίδα
μικρογραφία|250x250εσ| Το σύνθημα "Honor i Ojczyzna" όπως φαίνεται σε στρατιωτικό πανό μιας πολωνικής στρατιωτικής μονάδας του [[Μεσοπόλεμος|Μεσοπολέμου, του 37ου Συντάγματος Πεζικού.]] μικρογραφία|250x250εσ| Το σύνθημα "Bóg, Honor, Ojczyzna" όπως φαίνεται σε μια διακοσμητική σπάθη. μικρογραφία|250x250εσ| Το σύνθημα "Bóg, Honor, Ojczyzna" σε πανό που έφεραν οι συμμετέχοντες στους εορτασμούς της [[Εθνική Ημέρα Ανεξαρτησίας (Πολωνία)|Πολωνικής Ημέρας της Ανεξαρτησίας το 2011.]] Θεός, Τιμή, Πατρίδα, ή Θεός και Πατρίδα (πολωνικά: Bóg, Honor, Ojczyzna ή Honor i Ojczyza), είναι ένα από τα ανεπίσημα συνθήματα της Πολωνίας. Θεωρείται συνήθως ως το σύνθημα του στρατού της Πολωνίας και έχει επιβεβαιωθεί ως τέτοιο από πολλά πολωνικά νομικά διατάγματα. Η ιστορία του ανιχνεύεται στην εποχή των διαμελισμών της Πολωνίας και της πολωνικής υπηρεσίας στον Ναπολεόντειο στρατό.
Ετυμολογία
Το ουσιαστικό ojczyzna προέρχεται από το ojciec (η πολωνική λέξη για τον «πατέρα»), γι΄ αυτό και το «πατρίδα» είναι μια κοινή μετάφραση του όρου. Μερικές φορές ερμηνεύεται κυριολεκτικά ως «γη των πατέρων». Ωστόσο, το ίδιο το ojczyzna είναι θηλυκού γένους - όπως ακριβώς και το Polska (το ενδώνυμο για την Πολωνία) - επομένως μπορεί επίσης να μεταφραστεί ως πατρίδα με παρόμοιο βαθμό ακρίβειας. Για να αποφύγουν τη σύγχυση και να παραμείνουν ουδέτεροι, μερικοί άνθρωποι μεταφράζουν το ojczyzna απλώς ως «πατρίδα» αποφεύγοντας επομένως την προτίμηση γη του πατρός/γη της μητρός. Οι όροι για την «πατρίδα» με παρόμοια ορθογραφία και προφορά με την ojczyzna εμφανίζονται και σε άλλες σλαβικές γλώσσες, για παράδειγμα στα ρωσικά отчизна ή στα τσέχικα otčina.
Ιστορία
Η φράση «Τιμή και Πατρίδα» μπορεί να εντοπιστεί στα συνθήματα και τα πανό των Πολωνών επαναστατών του 19ου αιώνα, που αγωνίζονταν για την ανάκτηση της πολωνικής ανεξαρτησίας μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας. Αυτό είναι επίσης το σύνθημα της Γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής, που ιδρύθηκε από τον Ναπολέοντα το 1802. Είναι πιθανό ότι η φράση μεταφέρθηκε στην Πολωνία από τους στρατιώτες των Πολωνικών Λεγεώνων της εποχής του Ναπολέοντα. Εισήχθη ως φράση που θα χρησιμοποιηθεί στα πανό του πρόσφατα ανασυσταθέντος Πολωνικού Στρατού της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας το 1919. Η λέξη Θεός προστέθηκε επίσημα στα πρότυπα, πριν από τις λέξεις Τιμή και Πατρίδα, με το διάταγμα της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης το 1943. Αυτό το διάταγμα παρέμεινε σε ισχύ έως ότου μεταβλήθηκε από την κομμουνιστική κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας το 1955 σε «Για την Πατρίδα μας τη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας» ("Za naszą Ojczyznę Polską Rzeczpospolitą Ludową"). Μετά την πτώση του κομμουνισμού, η φράση «Θεός, Τιμή, Πατρίδα» αποκαταστάθηκε από την κυβέρνηση της Τρίτης Πολωνικής Δημοκρατίας το 1993. Από το 2018, η φράση εμφανίζεται στο πολωνικό διαβατήριο.
Σημασία
Το σύνθημα ερμηνεύεται ως επιβεβαίωση της ρήτρας του Συντάγματος της Πολωνίας σχετικά με το καθήκον του πολίτη να υπηρετεί την Πατρίδα (ojczyzna), με το κοινωνικό συμβόλαιο να επιτρέπει εξαιρέσεις για την τιμή και την πίστη (Ojczyźnie wszystko, prócz miłości Boga najwyższego i Honoru). Είναι ένα από τα σύμβολα που συνδέουν τον πολωνικό πατριωτισμό με την (καθολική) θρησκευτικότητα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Συνθήματα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Πολωνίας
Σερβωτά Τρικάλων
Τα Σερβωτά είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Τα Σερβωτά βρίσκονται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας σε υψόμετρο 100 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 16 χλμ. Α.-ΝΑ. από το κέντρο των Τρικάλων, 19 χλμ. Β. από την Καρδίτσα και 25 Δ.-ΝΔ. από την Φαρκαδόνα (έδρα του δήμου). Νότια είναι το Προάστιο, νοτιοδυτικά το Αγναντερό, βορειοδυτικά και βόρεια περνάει ο Πηνειός ποταμός, βορειοανατολικά - ανατολικά είναι το Πεδινό. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία με οργανωμένες θερμοκηπιακές καλλιέργιες παραγωγής ντομάτας και άλλων ποιοτικών και νόστιμων κηπευτικών προϊόντων, τα οποία πέρα από τις εγχώριες ανάγκες εξάγoνται και στο εξωτερικό.
Αναφέρονται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτόνται στον τότε δήμο Τρικκαίων και το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελούν κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελινναίων του Δήμου Φαρκαδόνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 582 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας
Μέντισιν Χατ
Το Μέντισιν Χατ (αγγλικά: Medicine Hat) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Αλμπέρτα του Καναδά, κατά μήκος του ποταμού Σάουθ Σασκάτσιουαν. Βρίσκεται περίπου 169 χλμ ανατολικά του Λέθμπριτζ και 295 χλμ νοτιοανατολικά του Κάλγκαρι. Η πόλη αυτή και η γειτονική πόλη του Ρέντκλιφ στα βορειοδυτικά βρίσκονται εντός της κομητείας Σάιπρες. Το Μέντισιν Χατ ήταν η έκτη μεγαλύτερη πόλη στην Αλμπέρτα το 2016 με πληθυσμό 63.230 κατοίκους. Είναι επίσης το πιο ηλιόλουστο μέρος στον Καναδά σύμφωνα με το τμήμα της καναδικής κυβέρνησης Περιβάλλον και Κλιματική Αλλαγή του Καναδά (Environment and Climate Change Canada), με μέσο όρο 2.544 ώρες ηλιοφάνειας ετησίως.
Ξεκίνησε ως σιδηροδρομική πόλη, σήμερα το Μέντισιν Χατ εξυπηρετείται από τον Υπερκαναδικό Αυτοκινητόδρομο (Αυτοκινητόδρομος 1) και τον ανατολικό τερματικό σταθμό του Αυτοκινητοδρόμου Κρόουσνετ (Αυτοκινητόδρομος 3). Οι κοντινές κοινότητες που θεωρούνται μέρος της περιοχής Μέντισιν Χατ περιλαμβάνουν την πόλη του Ρέντκλιφ (που εφάπτεται στο βορειοδυτικό όριο της πόλης) και τους οικισμούς Ντέζερτ Μπλουμ, Ντάνμορ, Ιρβάιν, Σέβεν Πέρσονς και Βέινερβιλ. Οι Λόφοι Σάιπρες (συμπεριλαμβανομένου του Διαπεριφερειακού Δρυμού Λόφων Σάιπρες) βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση (με αυτοκίνητο) στα νοτιοανατολικά της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλμπέρτας
Λε Τρουά-Σατώ
Το Λε Τρουά-Σατώ (γαλλικά: Les Trois-Châteaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρικαστέν (γαλλικά: Tricastins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Κουχίν
Το Κουχίν (ή Γκουχίν) (Ιαπωνικα: 狗賓 ή ぐひん) είναι ένα είδος τένγκου. Είναι φιγούρα λύκου και λέγεται ότι έχει στόμα σκύλου.
Περιγραφή
Τα Κουχίν είναι είδος τένγκου με ανθρωπομορφική εμφάνιση λύκου/σκύλου. Θεωρούνται ως οι αγγελιοφόροι των κάμι (θεοί, φυσικά αντικείμενα, πνεύματα που ζουν στα δέντρα ή δυνάμεις της φύσης) και η δουλειά τους φέρεται ότι είναι να διατηρούν την επίσημη σχέση ύπαρξης μεταξύ βουνών και ανθρώπων. Έτσι, βασικά, είναι πλάσματα ειρηνικής φύσεως, αλλά αν υπάρξει ανθρώπινη ασέβεια σε αυτή τη σχέση, πιστεύεται ότι ένα κουχίν μπορεί να βλάψει τον άνθρωπο αυτόν. Βρίσκονται στο κατώτατο σημείο κατάταξης των τένγκου, αλλά έχουν περισσότερες ευκαιρίες να επικοινωνούν με τους ανθρώπους. Κοινό με τους λυκανθρώπους έχουν μόνο την άγρια εμφάνιση.
Τάρα Λιπίνσκι
Η Τάρα Κρίστεν Λιπίνσκι (αγγλικά: Tara Kristen Lipinski) (γενν. 10 Ιουνίου 1982) είναι Αμερικανίδα, πολωνικής καταγωγής, πρώην αθλήτρια της καλλιτεχνικής παγοδρομίας, ηθοποιός, αθλητικός σχολιαστής και παραγωγός ταινιών ντοκιμαντέρ. Πρώην αθλήτρια στο απλό γυναικών, είναι η Ολυμπιονίκης του 1998, η Παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1997, δύο φορές πρωταθλήτρια του Τελικού Γκραν Πρι καλλιτεχνικής παγοδρομίας (1997–1998) και η εθνική πρωταθλήτρια ΗΠΑ το 1997. Μέχρι το 2019, ήταν η νεότερη αθλήτρια που κέρδισε το εθνικό πρωτάθλημα ΗΠΑ και η νεότερη που έγινε Ολυμπιακή και Παγκόσμια πρωταθλήτρια στην ιστορία του καλλιτεχνικής παγοδρομίας. Είναι η πρώτη γυναίκα που ολοκλήρωσε έναν συνδυασμό τριπλού βρόχου - τριπλού βρόχου, το χαρακτηριστικό στοιχείο άλματός της, σε διοργάνωση. Ξεκινώντας το 1997, η Λιπίνσκι είχε έναν ανταγωνισμό με τη συνάδελφό της Μισέλ Κουάν, τον οποίο αναπαρήγαγε ο Αμερικανικός Τύπος και κορυφώθηκε όταν η Λιπίνσκι κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1998.
Η Λιπίνσκι αποσύρθηκε από το αγωνιστικό πατινάζ το 1998. Κέρδισε κάθε διοργάνωση που συμμετείχε κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας και ήταν η νεότερη αθλήτρια που κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα καλλιτεχνικής παγοδρομίας. Συμμετείχε σε ζωντανές εμφανίσεις πριν αποσυρθεί από την καλλιτεχνική παγοδρομία το 2002. Η Λιπίνσκι, μαζί με τον αθλητικό σχολιαστή Τέρι Γκάνον και τον συνάδελφο της καλλιτεχνικής παγοδρομίας και καλό φίλο Τζόνι Γουέρ, έγιναν οι κύριοι σχολιαστές καλλιτεχνικής παγοδρομίας του NBC το 2014.
Νεότερα χρόνια
Η Τάρα Λιπίνσκι γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1982, στη Φιλαδέλφεια. Οι γονείς της ήταν οι Πατ και Τζακ Λιπίνσκι, στέλεχος του πετρελαϊκής. Πέρασε τα πρώτα της χρόνια στο Σιούελ του Νιου Τζέρσεϊ. Όταν η Λιπίνσκι ήταν δύο ετών, ενώ παρακολουθούσε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, στάθηκε σε ένα μπολ Tupperware και προσποιήθηκε ότι ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης. Σε ηλικία τριών ετών, άρχισε να κάνει πατινάζ και τελικά έγινε εθνική πρωταθλήτρια στον όμιλό της όταν ήταν 9 ετών. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική παγοδρομία την ίδια χρονιά, μεταφέροντας τις δεξιότητές της στο παγοδρόμιο. Αργότερα μεταπήδησε αποκλειστικά στην καλλιτεχνική παγοδρομία και παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ στο Νιούαρκ του Ντέλαγουερ.
Το 1991, ο πατέρας της Λιπίνσκι έλαβε προαγωγή εργασίας, έτσι η οικογένεια μετακόμισε στο Σούγκαρ Λαντ του Τέξας, κοντά στο Χιούστον. Προπονήθηκε σε ένα δημόσιο παγοδρόμιο στο The Galleria. Δύο χρόνια αργότερα, η Λιπίνσκι και η μητέρα της επέστρεψαν στο Ντέλαγουερ για να συνεχίσουν την προπόνηση της εκεί με τον προπονητή Τζεφ ΝτιΓκρεγκόριο, ο οποίος είχε δουλέψει με την Λιπίνσκι για τρία χρόνια πριν μετακομίσουν στο Τέξας, ενώ ο πατέρας της έμεινε στο Τέξας για να συντηρήσει την οικογένειά τους. Το 1995, η Λιπίνσκι και η μητέρα της μετακόμισαν στο Μπλούμφιλντ Χιλς του Μίσιγκαν, για να προπονηθούν με τον προπονητή Ρίτσαρντ Κάλαχαν στο Σύλλογο Παγοδρομίας του Ντιτρόιτ.
Προσωπική ζωή
Η Λιπίνσκι παντρεύτηκε τον αθλητικό παραγωγό Τοντ Καπόστασι τον Ιούνιο του 2017. Γνωρίστηκαν στα Αθλητικά Βραβεία Emmy 2015, όπου εκείνη παρουσίασε το βραβείο του και βγήκαν ραντεβού τα επόμενα δύο χρόνια. Ο Τζόνιε Γουέρ ήταν κουμπάρος και ο Σκοτ Χάμιλτον ήταν μεταξύ των καλεσμένων.
Η Λιπίνσκι εξέφρασε την καθολική της πίστη με αφοσίωση στην Αγία Τερέζα ντε Λισιέ από το 1994 και η Λιπίνσκι απέδωσε στην Αγία Τερέζα τη νίκη της στους Ολυμπιακούς το 1998 και την ανάρρωση από την επέμβαση στο ισχίο της το 2000. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων φόρεσε μετάλλιο της Αγίας Τερέζα, που της έδωσε ο Σεβ. Βινσέ Κολό, ένας καθολικός ιερέας από το Πίτσμπεργκ. Ευχαρίστησε την Αγία Τερέζα στο φιλί και το κλάμα μετά το σύντομο πρόγραμμα της στο Ναγκάνο και ο προπονητής της κράτησε ένα μικρό άγαλμα της Αγίας Τερέζας κατά τη διάρκεια της ελεύθερης παγοδρομίας της. Φορούσε επίσης ένα κολιέ με γούρι που της χάρισε ο θείος της, με την ένδειξη «Κοντή, αλλά καλή». Η Λιπίνσκι θα τοποθετούσε επίσης ένα άγαλμα της Αγίας Τερέζας στους πίνακες πριν από κάθε διοργάνωση. Λίγους μήνες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ναγκάνο, δώρισε το μετάλλιο και τη στολή της σε μια έκθεση. Το 2001, ο Λιπίνσκι είχε δημιουργήσει μια αίθουσα παιχνιδιών προς τιμήν της Αγίας Τερέζας στην παιδική πτέρυγα ενός νοσοκομείου του Ντιτρόιτ. Είπε ότι τα τριαντάφυλλα, σύμβολο της Αγίας Τερέζας, «εμφανίζονταν πάντα στις καλύτερες και στις χειρότερες στιγμές της».
Το Σεπτέμβριο του 2020, προκειμένου να βοηθήσει στην ευαισθητοποίηση σχετικά με την πάθηση, η Λιπίνσκι δημοσιοποίησε τη διάγνωσή της για ενδομητρίωση μετά από λαπαροσκοπική επέμβαση για τη θεραπεία της. Αν και τα συμπτώματά της δεν ήταν σοβαρά, ο διακοπτόμενος πόνος που βίωσε επιδεινώθηκε σε διάστημα πέντε ετών προτού διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί. Ανέφερε ότι η επέμβαση της ήταν επιτυχής, αφαιρέθηκαν όλες οι συμφύσεις της και η ανάρρωσή της ήταν «κυρίως χωρίς πόνο». Απέδωσε στη χορεύτρια και ηθοποιό Τζούλιαν Χαφ την αυξανόμενη επίγνωση της ενδομητρίωσης, η οποία ενθάρρυνε τη Λιπίνσκι να αναζητήσει τη δική της θεραπεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητές της καλλιτεχνικής παγοδρομίας Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνικής καταγωγής
Ιωάννης Γ. Παλλήκαρης
Ο '''Ιωάννης Γ. Παλλήκαρης''' (18 Νοεμβρίου 1947) είναι Έλληνας χειρουργός οφθαλμίατρος που το 1989 έκανε την πρώτη επέμβαση LASIK σε ανθρώπινο οφθαλμό. Ο Παλλήκαρης επίσης ανέπτυξε την μέθοδο Epi-LASIK.
Το 1972 αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ και το 1978-9 πραγματοποιήσε μετεπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και το Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Μεταξύ του 2003 και του 2011 ήταν Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης ενώ είναι και ο ιδρυτής και πρόεδρος του Ινστιτούτου Οπτικής και Όρασης του πανεπιστημίου, το οποίο εστιάζει στην παροχή υπηρεσιών υγείας υψηλής ποιότητας, όπως η διαθλαστική χειρουργική, η φωτοδυναμική θεραπεία και την αξιολόγηση της όρασης μέσα από εξειδικευμένες διαγνωστικές μεθόδους. Τέλος είναι επικεφαλής του συμβουλίου εταιρείας οφθαλμολογικών συσκευών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οφθαλμίατροι
Τρενάλ
Το Τρενάλ (γαλλικά: Trenal) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρεναλιέν (γαλλικά: Trénaliens).
Ρωμανός Σκληρός
Ο Ρωμανός Σκληρός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, στρατηγός, μέλος της επιφανούς αριστοκρατικής οικογένειας των Σκληρών. Είχε διοριστεί Δούκας (διοικητής) της Αντιόχειας το 990-991. Ήταν γιος, και το μοναδικό παιδί, του στρατηγού και σφετεριστή του θρόνου Βάρδα Σκληρού και άγνωστης μητέρας.
Βιογραφία
Το 976 απελευθερώθηκε, κρατούνταν στην Κωνσταντινούπολη, και μεταμφιεσμένος έφτασε στην περιοχή της Μεσοποταμίας. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης του πατέρα του Βάρδα το 979 τον ακολούθησε στην φυγή του στο χαλιφάτο των Αββασιδών για να επιστρέψουν το 987 και να συμμετάσχουν σε μια άλλη εξέγερση με τον Βάρδα Φωκά. Ο Ρωμανός την ίδια χρονιά αυτομόλησε στο στρατόπεδο του αυτοκράτορα, αναφέρεται ότι η φυγή του ήταν στρατήγημα του πατέρα του ή έφυγε επειδή διαφωνούσε με την συνεργασία στην στάση με τους Φωκάδες. Μετά την αποτυχία και αυτής της εξέγερσης ο Ρωμανός Σκληρός φαίνεται ότι παρέμεινε σε σημαντικές θέσεις, και υπηρέτησε ως δούξ της Αντιόχειας.
Λαϊκή παράδοση
Κατά μία τοπική λαϊκή παράδοση του δόθηκε προσωπικό φέουδο ("Πρόνοια"), όπου εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην Πελοπόννησο. Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄ Μονομάχος είχε ερωμένη τη Μαρία Σκλήραινα, αδελφή του Ρωμανού Σκληρού. Από το όνομα του Ρωμανού ονομάστηκε και το χωριό "Σκληρού", ο σημερινός Σκληρός Μεσσηνίας.
Οικογένεια
Ο Ρωμανός ήταν νυμφευμένος με άγνωστη γυναίκα και απέκτησαν δύο παιδιά :
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Ρωμανος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Τρινιδάδ Γκονσάλες
H Μαρία Τρινιδάδ Γκονσάλες Καστρουέσα (María Trinidad González Castrueza, 21 Αυγούστου 1828 - 26 Νοεμβρίου 1868) ήταν η σύζυγος του ταγματάρχη και μετέπειτα Προέδρου του Μεξικού Χουάν Μέντες.
Γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου 1828 στη Τετέλα ντε Οκάμπο της Πουέμπλα. Η Τρινιδάδ ήταν γεμάτη με μεγάλες αρετές, που ερωτεύτηκε έναν νεαρό άνδρα από την Πουέμπλα, οκτώ χρόνια μεγαλύτερος από αυτήν, τον έμπορο Χουάν Μέντες.
Πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 1868 στη Τετέλα ντε Οκάμπο σε ηλικία 40 ετών. Η ίδια δεν έγινε ποτέ Πρώτη Κυρία καθώς πέθανε οκτώ χρόνια προτού γίνει πρόεδρος ο σύζυγός της.
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Ζιρόνα (επαρχία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλωνία Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας
Χένρικ Ίνγεμπριγκτσεν
Ο Χένρικ Ίνγεμπριγκτσεν (γενν. 24 Φεβρουαρίου 1991) είναι Νορβηγός αθλητής του στίβου. Εξειδικεύεται στα 1500 και 5000 μέτρα. Είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης 2012 στα 1500 μέτρα ανδρών. Εκπροσώπησε τη χώρα του στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο. Οι μικρότεροι αδελφοί του, Φίλιπ και Γιάκομπ είναι και αυτοί δρομείς μεσαίων αποστάσεων.
Έχει κερδίσει 4 μετάλλια, εκ των οποίων 1 χρυσό, 2 ασημένια και 1 χάλκινο σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και 2 (1 ασημένιο και 1 χάλκινο) σε Ευρωπαϊκά Πρωτάθλημα Κλειστού. Στο Κύπελλο Ηπείρων 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 3000 μέτρα, συμμετέχοντας με την Ευρώπη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Νορβηγοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
IC 2220
Το IC 2220 είναι νεφέλωμα ανάκλασης το οποίο απέχει 1.200 έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Τρόπιδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2220 Κατηγορία:Τρόπις (αστερισμός) Κατηγορία:Νεφελώματα ανάκλασης
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται (ταινία)
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Diary of a Wimpy Kid: Rodrick Rules) είναι μια ταινία κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2022 σε σκηνοθεσία από τον Λουκ Κόρμικαν (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικού του ντεμπούτου), και σε σενάριο από τον Τζεφ Κίνι. Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Κίνι του 2008, είναι συνέχεια του Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (2021) και η δεύτερη προσαρμογή του βιβλίου μετά την ταινία με ηθοποιούς του 2011, ενώ είναι και η δεύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα και η έκτη ταινία συνολικά. Πρωταγωνιστούν οι Μπράντι Νουν, Ίθαν Ουίλιαμ Τσίλντρες, Κρις Διαμαντόπουλος, Έρικα Τσέρα, Χάντερ Ντίλον, και Εντ Άσνερ, του οποίου είναι μια από τις τελευταίες του φωνητικές ερμηνείες που ηχογραφήθηκαν πριν τον θάνατό του το 2021.
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται κυκλοφόρησε στο Disney+ στις 2 Δεκεμβρίου του 2022 σε παραγωγή από τις Walt Disney Pictures και Bardel Entertainment. Έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς, οι οποίοι επίκριναν τους χαρακτήρες, την πλοκή, και το ότι δεν περιλήφθηκαν πολλά στοιχεία του βιβλίου, ενώ επαίνεσαν τις φωνητικές ερμηνείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Ταινίες του Disney+ Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2022
Βουλευτικές εκλογές στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε 2010
Οι βουλευτικές εκλογές του 2010 στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε διεξήχθησαν χωρίς να αναφερθούν επεισόδια βίας την 1η Αυγούστου 2010. Η Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση της Αντιπολίτευσης κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών (26). To κυβερνών κόμμα MDFM-PCD του πρωθυπουργού Ζοακίμ Ραφαέλ Μπράνκο ηττήθηκε στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν την 1η Αυγούστου 2010, καθώς έμεινε στις 21 έδρες, επί συνόλου 55 στο κοινοβούλιο. Την τρίτη θέση κατέλαβε το Δημοκρατικό Κόμμα Συσπείρωσης - Ομάδα Αντανάκλασης, το οποίο ανήκε στον κυβερνώντα συνασπισμό, με 7 έδρες. Ο συνασπισμός του προέδρου Φραντίκε ντε Μενέζες (MDFM-PL) περιορίστηκε μόλις σε μία έδρα, με τη συμμετοχή στις εκλογές να είναι ιδιαίτερα υψηλή και να διαμορφώνεται γύρω στο 88%.
Χρόνος εκλογών
Οι εκλογές διενεργήθηκαν είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τις 21 Φεβρουαρίου, αλλά αναβλήθηκε η διεξαγωγή τους. Ο πρόεδρος Φραντίκε ντε Μενέζες ανακοίνωσε στις 17 Μαρτίου 2010 ότι οι εκλογές θα διεξάγονταν την 1η Αυγούστου 2010.
Αποτελέσματα
Το αντιπολιτευόμενο κόμμα Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 26 από τις 55 έδρες. Το MLSTP-PSD του πρωθυπουργού Ζοακίμ Ραφαέλ Μπράνκο ήρθε δεύτερο με 21 έδρες. Τρίτο ήταν το PCD, μέλος του κυβερνώντος συνασπισμού, με επτά έδρες. Το MDFM-PL του προέδρου ντε Μενέζες κέρδισε μόνο μία έδρα. Εθνοσυνέλευση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, 1η Αυγούστου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9"|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9"|% !style="background-color:#E9E9E9"|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9"|+/–
Παραπομπές
2010 Σαο Τομε
Στέλλα Παπαδημητρίου
Η Στέλλα Παπαδημητρίου είναι Ελληνίδα ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας.
Ρωμανός Σκληρός (μάγιστρος)
Ο Ρωμανός Σκληρός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, στρατηγός, μέλος της επιφανούς αριστοκρατικής οικογένειας των Σκληρών. Είχε διοριστεί δύο φορές δούκας (διοικητής) της Αντιόχειας το 1054 - 1055 και το 1057. Είχε επίσης τα αξιώματα μάγιστρος, πρόεδρος, στρατοπεδάρχης της ανατολής και πρωτοστράτορας.
Στέλλα Παπαδημητρίου
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις Σέρρες απ' όπου και κατάγεται.
Ξεκίνησε την πορεία της ως ηθοποιός στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Κατά τη διάρκεια της πρώτης δεκαετίας της καριέρας της δούλευε κυρίως στο θέατρο. Το 1975 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στη ταινία Το χρονικό μιας Κυριακής. Το 1980 έπαιξε για πρώτη φορά στην τηλεόραση στις σειρές Πορεία 090 και Λωξάντρα. Τη σεζόν 1981-1982 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνική σειρά Κρουσταλλένια υποδυόμενη την Ευρυδίκη. Ακολούθησαν κι άλλες συμμετοχές σε σειρές στην τηλεόραση μεταξύ των οποίων Τρίτο Χριστιανικό Παρθεναγωγείο, Οι συμμαθήτριες και Μικρές Αγγελίες. Το 1983 έπαιξε στην ταινία Το τραγούδι της επιστροφής ενώ το 1986 εμφανίστηκε στην ταινία Καραβάν Σαράι. Τη διετία 1987-1988 εμφανίστηκε σε τέσσερις βιντεοταινίες με πρωταγωνιστικούς ρόλους. Παράλληλα συνέχισε την πορεία της στο θέατρο.
Ρωμανός Σκληρός (μάγιστρος)
Βιογραφία
Το όνομα του πατέρα του και της μητέρας του δεν διασώζονται, ο πατέρας του ήταν γιος του Ρωμανού Σκληρού, παππού του Ρωμανού.
Στέλλα Παπαδημητρίου
Βιογραφικό
Τη σεζόν 1991-1992 εμφανίστηκε στην κοινωνική σειρά Ο επισκέπτης της ομίχλης στο Mega Channel. Την επόμενη σεζόν ακολούθησε η τηλεοπτική σειρά Κλειστά Παράθυρα στην ΕΤ1. Από το 1993 μέχρι το 1995 υποδυόταν την Γκρέτα στην καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου Καλημέρα Ζωή στον ANT1. Ο ρόλος που την έκανε ιδιαίτερα αναγνωρίσιμη ήταν αυτός της Ιφιγένειας στην καθημερινή σειρά του ANT1 Η Λάμψη τη σεζόν 1995-1996. Ακολούθησαν οι σειρές Λόγω τιμής, Απιστίες, Διπλή αλήθεια, Αριστοτέλης ο άριστος, Φύγαμε και άλλες. Ένας ακόμη ιδιαίτερα γνωστός τηλεοπτικός της ρόλος ήταν αυτός της Αντιγόνης Λαζαρίδη στην καθημερινή σειρά των Έλενα Ακρίτα και Γιώργου Κυρίτση, Τα Μυστικά της Εδέμ στο Mega Channel. Μπήκε στη σειρά το 2009 ως guest για τέσσερα επεισόδια, ωστόσο ο ρόλο της έγινε ένας από τους πρωταγωνιστικούς από τον δεύτερο μέχρι και τον τέταρτο κύκλο της σειράς. Το ίδιο χρονικό διάστημα εμφανίστηκε και στη σειρά Η Ζωή της Άλλης.
Ρωμανός Σκληρός (μάγιστρος)
Βιογραφία
Ο Ρωμανός έγινε σύμβουλος του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄, ενώ το 1057 υποστήριξε τον Ισαάκιο Κομνηνό να διεκδικήσει τον θρόνο από τον Μιχαήλ ΣΤ΄ Βρίγα. Αργότερα ο Ισαάκιος τον διόρισε σε ανώτατα αξιώματα και για δεύτερη φορά δούκα της Αντιόχειας το 1057. Πιθανότατα να σχετίζεται με μία λαϊκή παράδοση, που δίνεται για τον παππού του και να είναι αυτός.
Στέλλα Παπαδημητρίου
Βιογραφικό
Από το 2012 μέχρι σήμερα, μετά από 35 χρόνια πορείας στο θέατρο, κατοικεί μόνιμα στις Σέρρες. Τα τελευταία χρόνια επέστρεψε ως ηθοποιός στο θέατρο στον τόπο διαμονής της.
Ρωμανός Σκληρός (μάγιστρος)
Οικογένεια
Ο Ρωμανός ήταν νυμφευμένος με άγνωστη γυναίκα και απέκτησαν ένα παιδί, που δεν διασώζεται το όνομα του.
Στέλλα Παπαδημητρίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Σύμπαν της Marvel
Το Σύμπαν της Marvel (αγγλικά: Marvel Universe) είναι ένα πλασματικό σύμπαν όπου οι ιστορίες των περισσότερων Αμερικανικών κόμικς και άλλων μέσων που εκδίδονται ή παράγονται από την Marvel Comics. Ομάδες υπερηρώων όπως οι Εκδικητές, X-Men, Fantastic Four, και Φύλακες του Γαλαξία, περιλαμβάνοντας χαρακτήρες όπως τους Spider-Man, Captain America, Iron Man, Θωρ, Hulk, Ant-Man, Wasp, Wolverine, Black Panther, Doctor Strange, Daredevil, Captain Marvel, Blade, Black Widow, Hawkeye, και άλλους. Περιλαμβάνει επίσης υπερκακούς όπως τους Doctor Doom, Magneto, Ultron, Θάνος, Λόκι, Green Goblin, Κανγκ ο Κατακτητής, Red Skull, The Kingpin, Doctor Octopus, Carnage, Apocalypse, Dormammu, Mysterio, Electro, και Vulture. Περιλαμβάνει επίσης αντιήρωες όπως Venom, Namor, Deadpool, Silver Sable, Ghost Rider, Punisher, και Black Cat.
Ρωμανός Σκληρός (μάγιστρος)
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Ρωμανος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες
Σύμπαν της Marvel
Το Σύμπαν της Marvel απεικονίζεται ως ένα σύμπαν που υπάρχει μέσα σε ένα "πολυσύμπαν", περιλαμβάνοντας χιλιάδες ξεχωριστά σύμπαντα. Το Σύμπαν της Marvel θεωρείται το βασικό σύμπαν της Marvel, που είναι γνωστό και ως Γη-616.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φανταστικά σύμπαντα Κατηγορία:Κόμικς υπερηρώων Κατηγορία:Marvel Comics
Οικία Λουπί
Η Οικία Λουπί (γαλλικά: Maison Loupy), ή Οικία Φραπιέ ντε Μονμπενουά (γαλλικά: Maison Frappier de Montbenoît), είναι οικία του νησιού της Ρεϋνιόν, γαλλικού υπερπόντιου νομού ευρισκόμενου στα νοτιοδυτικά του Ινδικού Ωκεανού. Ευρισκόμενη επί του αριθμού 24 της Οδού Αρσαμπώ (γαλλικά: Rue Archambeaud), εντός του κέντρου του Σαιν-Πιερ, κατεγράφη εντός του πρόσθετου καταλόγου των ιστορικών μνημείων στις 22 Οκτωβρίου 1998.
Παραπομπές
Λουπι Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Σαιν-Πιερ (Ρεϋνιόν) Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1998 Κατηγορία:Οικίες ιστορικά μνημεία (Γαλλία)
Κάντας Γουίλερ
Η Κάντας Γουίλερ (γένος Θέρμπερ, 24 Μαρτίου 1827 - 5 Αυγούστου 1923), ήταν μία από τις πρώτες Αμερικανίδες γυναίκες σχεδιάστριες εσωτερικών χώρων και κλωστοϋφαντουργίας, για αυτό και συχνά της αποδίδεται ο τίτλος της 'μητέρας' του εσωτερικού σχεδιασμού. Υποστηρίζοντας τις γυναίκες τεχνίτριες, έγινε ιδιαίτερα γνωστή για την συνεισφορά της στην εισαγωγή του γυναικείου φύλου στον μέχρι τότε, ανδροκρατούμενο χώρο του εσωτερικού σχεδιασμού. Ενώ, ακόμα εισήγαγε ένα νέο στυλ αμερικάνικου σχεδιασμού.
Η Γουίλερ συνδέθηκε με την Αποικιακή Αναγέννηση, το Αισθητικό Κίνημα και το Κίνημα των Τεχνών και των Χειροτεχνιών καθ' όλη τη μακρόχρονη καριέρα της, η Γουίλερ θεωρήθηκε ως εθνική "αυθεντία" στην διακόσμηση του σπιτιού. Η Γουίλερ είναι επίσης γνωστή για τον σχεδιασμό του εσωτερικού του Γυναικείου Κτηρίου στην Έκθεση Κολομβιανής Παγκόσμιας Κολομβίας του 1893 στο Σικάγο της Ιρλανδίας.
Νεανικά χρόνια
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Principles_of_home_decoration%2C_with_practical_examples_%281903%29_%2814594999249%29.jpg/220px-Principles_of_home_decoration%2C_with_practical_examples_%281903%29_%2814594999249%29.jpg|μικρογραφία| Αρχές διακόσμησης σπιτιού, με πρακτικά παραδείγματα, Candace Wheeler, 1903 Η Κάντας Γουίλερ γεννήθηκε ως Κάντας Θέρμπερ στις 24 Μαρτίου 1827 στο Δελχί της Νέας Υόρκης δυτικά των βουνών Catskill. Οι γονείς της ήταν ο Άμπνερ Γκίλμαν Θέρμπερ (1797–1860) και η Λούση ( γένος Ντάνχαμ) Θέρμπερ (1800–1892). Η Κάντας ήταν η τρίτη γεννημένη από οκτώ αδέρφια: την Λυδία Άννα Θέρμπερ (1824-? ), τον Κάρολο Στιούαρτ Θέρμπερ (1826–1888), τον Οράτιο Θέρμπερ (1828–1899), την Λούση Θέρμπερ (1834–1893), την Μίλισεντ Θέρμπερ (1837–1838), τον Άμπνερ Ντάνχαμ Θέρμπερ (1839–1899) και τον Φράνσις Θέρμπερ (1842 –1907).
Η Γουίλερ έζησε μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία, αν και είχε εκφράσει την ενόχλησή της για το πώς ο πατέρας τους, τους μεγάλωνε «εκατό χρόνια πίσω από την εποχή τους» (6, Peck και Irish). Ο πατέρας της ήταν αυστηρά Πρεσβυτεριανός αλλά και αυστηρός υπέρμαχος της κατάργησης της δουλείας. Εξασφάλιζε ότι η οικογένεια του δεν χρησιμοποιούσε ποτέ κανένα προϊόν φτιαγμένο από σκλάβους. Ο Άμπνερ ήταν τόσο σοβαρός σε αυτή του την προσπάθεια, που η οικογένεια χρησιμοποίησε σπιτική ζάχαρη σφενδάμου αντί για ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο και λινό υφαντό από λινάρι, που καλλιεργούσαν στη φάρμα τους αντί για βαμβάκι του νότου. Κοιτάζοντας πίσω, η Κάντας ήταν πεπεισμένη ότι η φάρμα τους ήταν μια στάση στον υπόγειο σιδηρόδρομο.
Η Κάντας φοίτησε σε ένα «σχολείο βρεφών» όπου σε ηλικία έξι ετών έραψε το πρώτο της δείγμα. Γύρω στην ηλικία των 11 ή 12 ετών, η Κάντας άρχισε να παρακολουθεί την Ακαδημία Delaware στο Δελχί.
Καριέρα
Το 1876, η Γουίλερ επισκέφτηκε την Έκθεση Centennial της Φιλαδέλφειας. Ήταν βαθιά εντυπωσιασμένη από την επίδειξη της Βασιλικής σχολής Royal School of Art Needlework. Αλλά δεν ήταν η τέχνη του κεντήματος, που ενέπνευσε την Γουίλερ. Η Γουίλερ είδε τα κεντήματα ως μια επιχείρηση, που θα διευθύνονταν από γυναίκες και θα ωφελούσε τις γυναίκες.
Ενώ ήταν ακόμη στη Φιλαδέλφεια, η Γουίλερ συνέλαβε την ιδέα μιας αμερικανικής εκδοχής της Βασιλικής Σχολής Royal School of Art Needlework, που θα περιλάμβανε «όλα τα είδη γυναικείας κατασκευής». Κατά τη γνώμη της, αυτό το μοντέλο θα μπορούσε να βοηθήσει «μορφωμένες» αλλά εξαθλιωμένες γυναίκες. Χρόνια αργότερα, σε μια επιστολή προς την ανιψιά της, η Γουίλερ περιέγραψε τον ενθουσιασμό της «χοροπηδάω στην πιθανότητα δουλειάς για τον στρατό των ανήμπορων γυναικών της Νέας Υόρκης, που ντρέπονται να ζητιανεύσουν και δεν έχουν εκπαιδευτεί να εργαστούν».
Εταιρεία Διακοσμητικών Τεχνών στη Νέα Υόρκη
Η Γουίλερ ίδρυσε την Εταιρεία Διακοσμητικών Τεχνών στη Νέα Υόρκη το 1877. Άλλα ιδρυτικά μέλη ήταν οι Λούις Κόμφορτ Τίφανι, John LaFarge και Elizabeth Custer. Η Εταιρεία είχε σκοπό να βοηθήσει τις γυναίκες να γίνουν οικονομικά ανεξάρτητες, να έχουν την δυνατότητα να συντηρήσουν τον εαυτό τους μέσω της χειροτεχνίας, όπως είναι το κέντημα, η ραπτική και άλλες διακοσμητικές τέχνες. Η Εταιρεία είχε ιδιαίτερη εστίαση στις χιλιάδες γυναίκες που έμειναν άπορες στο τέλος του Εμφυλίου Πολέμου. Η Γουίλερ κάλεσε την υψηλή κοινωνία της Νέας Υόρκης να υποστηρίξει ένα κατάστημα στο οποίο τα υψηλής ποιότητας, ειδικά κατασκευασμένα προϊόντα θα μπορούσαν να πωληθούν για να παράγουν εισόδημα. Η Εταιρεία είχε πεντακόσιους συνδρομητές μέσα σε τρία χρόνια.
Κορυφαίοι καλλιτέχνες προσλήφθηκαν, για να διδάξουν ή να κρίνουν εκθέματα στην Εταιρία Διακοσμητικών Τεχνών στη Νέα Υόρκη. Η Γουίλερ βοήθησε στην ίδρυση σχετικών εταιριών στο Σικάγο, στο Σεντ Λούις, στο Χάρτφορντ, στο Ντιτρόιτ, στην Τροία, στη Νέα Υόρκη και στο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας.
Εταιρία «Exchange for Women's Work», Νέα Υόρκη
Το 1878, η Γουίλερ βοήθησε στην ίδρυση της εταιρίας «Exchange for Women's Work» στην Νέα Υόρκη, όπου γυναίκες ήταν δυνατόν να πουλήσουν οποιοδήποτε προϊόν μπορούσαν να κατασκευάσουν στο σπίτι, συμπεριλαμβανομένων των αρτοσκευασμάτων και των λευκών ειδών οικιακής χρήσης. Αυτή η νέα επιχείρηση εξυπηρετούσε ένα ευρύτερο φάσμα γυναικών καθώς δεν απαιτούνταν καλλιτεχνικές δεξιότητες. Το «Exchange» άνοιξε τον Μάρτιο του 1878 με μια αποστολική πώληση τριάντα αντικειμένων στο σπίτι της συνιδρυτή του «Exchange», Mary Choate. Τον Απρίλιο, η επιχείρηση μετακόμισε σε μια ενοικιαζόμενη εγκατάσταση και τον Μάιο ήταν αρκετά επιτυχημένο για να προσφέρει θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης σε γυναίκες, στο χώρο των πωλήσεων. Τον πρώτο χρόνο του, το «Exchange» πλήρωσε σχεδόν 14.000 αμερικάνικα δολάρια σε προμήθειες. Μέχρι το 1891, υπήρχαν τουλάχιστον εβδομήντα δύο τοποθεσίες «Exchange» σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1879, η Γουίλερ παραιτήθηκε από την Εταιρεία Διακοσμητικών Τεχνών,.
Tiffany & Wheeler
Το 1879, η Κάντας Γουίλερ και ο Λούις Κόμφορτ Τίφανι ίδρυσαν από κοινού την εταιρεία διακόσμησης εσωτερικών χώρων Tiffany & Wheeler. Η εταιρεία διακόσμησε μια σειρά από σημαντικά σπίτια και δημόσια κτίρια του τέλους του 19ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένου του Veterans' Room of the Seventh Regiment Armory, του Madison Square Theatre, του Union League Club, το σπίτι του Τζώρτζ Κέμπ και το σαλόνι του σπιτιού του Κορνήλιου Βάντερμπιλτ II. Η εταιρεία σχεδίασε επίσης το εσωτερικό του σπιτιού του Μαρκ Τουέιν.
Tiffany & Wheeler, γνωστή και ως Tiffany & Co., Associated Artists. Οι συνεργάτες ήταν οι Λούις Κόμφορτ Τίφανι, Κάντας Γουίλερ, William Pringle Mitchell και Lockwood de Forest.
Εταιρία Associated Artists
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f7/Card_Table_cover_%28Associated_Artists_design_-_Candace_Wheeler%29.jpg/220px-Card_Table_cover_%28Associated_Artists_design_-_Candace_Wheeler%29.jpg|μικρογραφία| Κέντημα τραπεζιού Associated Artists, 44" x 44", κέντημα με μεταξωτή κλωστή σε ύφασμα, περίπου 1900 Το 1883, η Γουίλερ δημιούργησε τη δική της εταιρεία κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, όπου απασχολούσε μόνο γυναικείο δυναμικό, με την επωνυμία Associated Artists. Η εταιρεία παρήγαγε ένα ευρύ φάσμα κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων ταπετσαριών και κουρτινών. Η εταιρία Associated Artists ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τα rotunda της. Πλεγμένα από δύο κλωστές, αυτά τα υφάσματα άλλαζαν χρώμα ανάλογα με το φως.
Οι πλούσιοι πελάτες μπορούσαν να παραγγείλουν μοναδικά υφάσματα προσαρμοσμένα στα δικά τους γούστα και ανάγκες. Ο Άντριου Κάρνεγκι παρήγγειλε για δική του χρήση ένα ύφασμα με μοτίβο με σκωτσέζικα γαϊδουράγκαθα. Η Lillie Langtry παρήγγειλε μια φλοράλ ασημί-γκρι μπροκάρ πορτιέρα για την κρεβατοκάμαρά της.
Ταυτόχρονα, η Γουίλερ φρόντισε να εξασφαλίσει ότι τα προϊόντα της θα ήταν διαθέσιμα σε ένα ευρύ κοινό δημιουργώντας μοτίβα έτοιμα για μηχανή και αναπαριστώντας στα υφάσματα αμερικανικά σχέδια και τοπικές φόρμες φυτών. Μεταξύ του 1884 και του 1894, η εταιρία Cheney Brothers παρουσίασε περισσότερα από 500 υφάσματα για την εταιρία Associated Artists, που πωλήθηκαν σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες σε όλα τα επίπεδα της αγοράς.
Το χαρακτηριστικό στιλ ταπισερί της Associated Artists ήταν ένας συνδυασμός αργαλειού και ύφανσης ταπισερί, που είχε εφεύρει η Γουίλερ. Η τεχνική αυτή έκανε τις βελονιές πρακτικά αόρατες και δημιουργούσε μια οπτικά πιο λεία ταπισερί.
Onteora
Το 1892, μαζί με τον σύζυγο και τον αδελφό της, η Γουίλερ ίδρυσε μια αποικία καλλιτεχνών στα βουνά Catskill που ονόμασε Onteora. Η αποικία ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή σε ανύπαντρες γυναίκες, που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις δεξιότητές τους στην τέχνη ή τη γραφή για να αποκομίσουν κάποιο εισόδημα, τελικά η αποικία κατέληξε να κατέχει δύο χιλιάδες στρέμματα γης.
Κολομβιανή έκθεση του Σικάγο
Το 1893, σε ηλικία 66 ετών, η Γουίλερ κλήθηκε να υπηρετήσει ως διακοσμητής εσωτερικών χώρων του Γυναικείου Κτηρίου στην Παγκόσμια Έκθεση του Σικάγου και να οργανώσει εκεί την έκθεση εφαρμοσμένων τεχνών της Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Το Κτήριο της Γυναίκας επιμελήθηκε η Bertha Palmer και σχεδιάστηκε από την αρχιτέκτονα Sophia Hayden. Οι καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν στο Κτήριο της Γυναίκας ήταν η Alice Rideout, η Marie Herndl, η Mary Cassatt και η κόρη της Γουίλερ, Dora Wheeler Keith. Το κτίριο ήταν γεμάτο με εκθέσεις γυναικείων καλών τεχνών, χειροτεχνίας, βιομηχανικών προϊόντων και τοπικών και εθνοτικών σπεσιαλιτέ από όλο τον κόσμο.
Πάνελ πλαισίωναν τη μεγάλη ροτόντα του Κτιρίου των Γυναικών με την επιγραφή «Χρυσά ονόματα γυναικών που κατά τους περασμένους και τους παρόντες αιώνες έχουν τιμήσει την ανθρώπινη φυλή» μια ονομαστική κλήση αντηχούσε στα ονόματα στο πάτωμα του 1979 της Τζούντι Σικάγο «Το δείπνο».
Μετέπειτα ζωή
Η Γουίλερ πέρασε μεγάλο μέρος της μετέπειτα ζωής της γράφοντας βιβλία και άρθρα σχετικά με τη διακόσμηση και τις τέχνες της κλωστοϋφαντουργίας, καθώς και τη μυθοπλασία. Το τελευταίο της βιβλίο το δημοσίευσε το 1921.
Προσωπική ζωή
Σε ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη το 1843, η Κάντας συνάντησε τον Thomas Mason Wheeler (1818-1895). Μέσα σε ένα χρόνο παντρεύτηκαν. Τελικά, το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ασιατική γάτα
Η Ασιατική, γνωστή και ως Μαλαισιανή γάτα, είναι μια ράτσα γάτας παρόμοια με τη Βιρμανική, αλλά σε διαφορετικά χρώματα και σχέδια τριχώματος. Η ράτσα ομαδοποίται στο ξένο τμήμα στις εκθέσεις γατών.
Προέλευση
Η ράτσα αναπτύχθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, ξεκινώντας με μια γέννα με γατάκια που εκτράφηκαν το 1981 από τη βαρόνη Μιράντα βον Κίρχμπεργκ.
Εμφάνιση
Έχει φαρδύ, στρογγυλεμένο στήθος και λεπτά πόδια με ουρά μεσαίου μήκους. Τα στρογγυλά και φαρδιά μάτια συνήθως έχουν το χρώμα του κίτρινου. Τα θηλυκά δεν είναι τόσο μεγάλα όσο τα αρσενικά. Μπορούν να ζυγίζουν από 6 έως 13 κιλά. αριστερά|μικρογραφία| Μαύρη Ασιατική γάτα
Τρίχωμα και χρώματα
Το κοντότριχο τρίχωμα της ράτσας είναι γυαλιστερό και μπορεί να είναι πολλαπλών χρωμάτων και σχεδίων.
Χαρακτήρας
Η Ασιατική γάτα είναι πολύ στοργική και καλή με τα παιδιά, αλλά και γενικά με τους ανθρώπους. Μοιράζονται παρόμοια χαρακτηριστικά με την Βιρμανική γάτα. Τους αρέσει να εξερευνούν και ακόμη και να απολαμβάνουν τα ταξίδια. Είναι μια αρκετά ομιλητική και μάλλον θορυβώδης γάτα με φαινομενικά ισχυρή θέληση. Αυτές οι γάτες θα φροντίσουν να της δώσετε την προσοχή που ζητά και πάντα φαίνεται να θέλουν να τις κρατάτε και να τις αγκαλιάζετε. Θα αλληλεπιδρούν συνεχώς με ανθρώπους, ακόμα και με αγνώστους. Τους αρέσουν πολύ τα χάδια. μικρογραφία|Μια μαύρη Ασιατική γάτα
Περιβάλλον
Είναι μια καλή οικόσιτη γάτα. Ωστόσο, συνιστάται να μπορεί να μένει μόνο σε διαμερίσματα, εάν δεν αφορά την πόλη. Δεν απολαμβάνει δυνατούς θορύβους από αυτοκίνητα, λεωφορεία ή φορτηγά. Επομένως, εάν χρειάζεται να ζήσετε σε ένα διαμέρισμα, πρέπει να είναι κοντά σε ένα ήσυχο προάστιο, διότι η ράτσα είναι ευαίσθητη σε θορύβους και δεν της αρέσει καθόλου η πόλη.
Περιποίηση
Για να φροντίσετε το τρίχωμα μιας ασιατικής γάτας, θα πρέπει να βουρτσίζεται κάθε εβδομάδα.
Υγεία
Αυτές οι γάτες ζουν μεταξύ 12-18 ετών. Ως αποτέλεσμα της δομής του προσώπου τους, μπορεί να έχουν προβλήματα με το ροχαλητό, αλλά εκτός από αυτό δεν έχουν πάρα πολλά προβλήματα.
Αναπαραγωγή
Τα θηλυκά μπορούν να γεννήσουν γατάκια από την ηλικία περίπου επτά έως οκτώ μηνών. Αν και είναι ξεχωριστή ράτσα, μπορεί να γεννηθεί και από την Βιρμανική γάτα, αφού είναι σχεδόν ίδια ράτσα. Ένα γατάκι μπορεί να παράγει και Βιρμανικά γατάκια, αλλά και Ασιάτικα γατάκια.
Τα ελιξίρια του διαβόλου
Τα ελιξίρια του διαβόλου (γερμανικός τίτλος: Die Elixiere des Teufels) είναι γοτθικό μυθιστόρημα του Ε. Τ. Α. Χόφμαν που δημοσιεύθηκε το 1815. Αναφέρεται στην ιστορία ενός μοναχού, ο οποίος αφού δοκίμασε ένα ελιξίριο που φυλάγονταν στην κρύπτη του μοναστηριού του, διχάστηκε ανάμεσα στον εαυτό του και σε διαβολικές μεταμορφώσεις του. Ζώντας πλέον ανάμεσα στην πραγματικότητα και στις παραισθήσεις και παρασυρόμενος από τον τραγικό έρωτά του για μια αγνή κοπέλα, φθάνει στα όρια της τρέλας και του εγκλήματος.
Το μυθιστόρημα παρουσιάζεται ως μυθιστορηματική αυτοβιογραφία και έχει δαιδαλώδη πλοκή με παρεμβαλόμενες αφηγήσεις. Η εξωπραγματική και μυστηριώδης ατμόσφαιρα, τα παραισθησιακά οράματα, τα φαντάσματα και οι υπερφυσικές δυνάμεις συμπλέκονται με τη ρεαλιστική αφήγηση.
Αν και ο ίδιος ο Χόφμαν δεν ήταν ιδιαίτερα θρησκευόμενος, ωστόσο εντυπωσιάστηκε έντονα από τη ζωή και την ατμόσφαιρα σε μια επίσκεψη στο μοναστήρι των Καπουτσίνων στο Μπάμπεργκ, ώστε αποφάσισε να γράψει ένα μυθιστόρημα που να διαδραματίζεται σ' αυτό το θρησκευτικό περιβάλλον. Χαρακτηριστικό για τον Χόφμαν, έγραψε ολόκληρο το μυθιστόρημα μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες.
Ο Ε. Τ. Α. Χόφμαν, ένας από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους του γερμανικού ρομαντισμού, σ' αυτό το έργο παρουσιάζει τις σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ύπαρξης. Πηγή έμπνευσης ήταν μια ιδέα από το μυθιστόρημα του Μάθιου Γκρέγκορι Λιούις Ο καλόγερος (1796), έργο το οποίο αναφέρεται στο κείμενο.
Η δυαδικότητα
Το έργο μπορεί να εκληφθεί ως μια πρώιμη λογοτεχνική επεξεργασία του θέματος της σχιζοφρένειας, καθώς ο μοναχός Μεντάρ διαρκώς συναντά τον δεύτερο εαυτό του στη διαβολική μεταμόρφωσή του. Η διάσπαση της προσωπικότητας και οι διαταραχές της αντίληψης της πραγματικότητας είναι επίσης κοινά θέματα στη λογοτεχνία του φανταστικού.
Ο Σίγκμουντ Φρόυντ, εντυπωσιασμένος από το μυθιστόρημα έγραψε ότι «… στα «Ελιξίρια του διαβόλου» σκιαγραφείται αριστοτεχνικά το θέμα του δεύτερου εαυτού, του διχασμού της ανθρώπινης ψυχής σε συνείδηση και ασυνείδητο».
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Το μοναστήρι των [[Τάγμα Αδελφών Ελάσσονων Καπουτσίνων|Καπουτσίνων στο Μπάμπεργκ το 1858 ]] Ο πρωταγωνιστής, ο Καπουτσίνος μοναχός Μεντάρ, μπαίνει στο μοναστήρι σε παιδική ηλικία. Αγνοεί την οικογενειακή του ιστορία και όσα γνωρίζει βασίζονται σε θραύσματα μνήμης και μερικά γεγονότα που του έχει εξηγήσει η μητέρα του. Μεγαλώνει στο μοναστήρι και καθώς ακολουθεί υποδειγματικά τον δρόμο του Θεού, του αναθέτουν δύο σημαντικά καθήκοντα: τη διαχείριση του χώρου με τα κειμήλια, στον οποίο βρίσκεται το «ελιξίριο του διαβόλου» - ένα παλιό κρασί που σύμφωνα με την παράδοση προέρχονταν από τον Άγιο Αντώνιο - και το κήρυγμα. Σύντομα εξελίσσεται σε χαρισματικό ρήτορα, το ρητορικό του ταλέντο όμως τον παρασύρει και φθάνει στο σημείο να δηλώσει ότι ο ίδιος είναι ο Άγιος Αντώνιος, μετά από αυτό χάνει τις αισθήσεις του και το χάρισμα.
Ωστόσο, το ανακτά σύντομα, πίνοντας από το μπουκάλι με το διαβολικό ελιξίριο. Από εκείνη τη στιγμή, η ματαιοδοξία και η λαγνεία διαφθείρουν την ψυχή του. Όταν μια νεαρή γυναίκα, που μοιάζει πολύ με την αγία Ροζαλία, του εξομολογείται τον έρωτά της, ο Μεντάρ αποφασίζει να φύγει από το μοναστήρι για να την αναζητήσει. Ο ηγούμενος, διαπιστώνοντας την αγωνία του μοναχού, τον στέλνει στην Ιταλία ως απεσταλμένο του μοναστηριού.
Μετά από περιπλάνηση καταλήγει πρώτα σε μια πόλη όπου συναντά τον Πιέτρο Μπελκάμπο, γνωστό και ως Πέτερ Σένφελντ, όπως αποκαλούσε τον εαυτό του στη Γερμανία. Αργότερα, μετά από ένα ατύχημα, καταλήγει σε ένα σπίτι ενός θηροφύλακα στο δάσος, όπου συναντά τον δεύτερο εαυτό του, τη σατανική του μεταμόρφωση, έναν τρελό μοναχό που όλοι θεωρούν ότι είναι ο μοναχός Μεντάρ, δηλαδή ο εαυτός του. Αυτός ο μοναχός αποδεικνύεται ότι είναι ο κόμης Βικτορίνος που έπεσε στο φαράγγι, τραυματίστηκε στο κεφάλι και τρελάθηκε.