cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
God of War Ragnarök
Το God of War Ragnarök είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης-περιπέτειας που αναπτύχθηκε από την Santa Monica Studio και κυκλοφόρησε από την Sony Interactive Entertainment. Κυκλοφόρησε στις 9 Νοεμβρίου του 2022, για PlayStation 4 και PlayStation 5, ως το ένατο μέρος της σειράς βιντεοπαιχνιδιών God of War και η συνέχεια του God of War (2018).
Το God of War Ragnarök έλαβε παγκόσμια αναγνώριση από τους κριτικούς με επαίνους για την ιστορία, τους χαρακτήρες, τα οπτικά εφέ, την μουσική, και τις βελτιώσεις από τον προκάτοχό του. Κέρδισε πολλαπλά βραβεία και υποψηφιότητες, κερδίζοντας το Παιχνίδι της Χρονιάς στα Βραβεία Titanium. Ήταν εμπορική επιτυχία, πουλώντας 5.1 εκατομμύρια αντίτυπα στην πρώτη του εβδομάδα, με 11 εκατομμύρια αντίτυπα να έχουν πουληθεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2022 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Νικητές Golden Joystick Award Κατηγορία:God of War (franchise) Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια hack and slash Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Sony Interactive Entertainment Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award Κατηγορία:Νικητές BAFTA (βιντεοπαιχνίδια)
Σούπερ Λίγκα Κ17 2011–12
Το πρωτάθλημα της Σούπερλιγκ για ηλικίες κάτω των 17 ετών της περιόδου 2011-12 ήταν το τέταρτο στην ιστορία της διοργάνωσης. Συμμετείχαν οι ομάδες εφήβων των 16 ομάδων της Σούπερλιγκας ανδρών 2011-12. Οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, Νότιο και Βόρειο, με 9 και 7 ομάδες αντιστοίχα. Διεξήχθησαν 3 γύροι στο Νότιο όμιλο και 4 στο Βόρειο, ενώ η κάθε ομάδα έδωσε 24 αγώνες. Οι 2 πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην τελική φάση που έγινε στο γήπεδο του Αστέρας Τρίπολης.
Τελική φάση
Τρίπολη, γήπεδο Αστέρα Τρίπολης
Ημιτελικοί
Σάββατο 12 Μαΐου 2012
Τελικός
Δευτέρα 14 Μαΐου 2012
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου Εφήβων Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Ουγγρική Σοβιετική Δημοκρατία
Η Ουγγρική Σοβιετική Δημοκρατία (στα ουγγρικά, Magyarországi Tanácsköztársaság, το οποίο μεταφράζεται ως Ουγγρική Δημοκρατία των Συμβουλίων ) ήταν το πολιτικό καθεστώς της Ουγγαρίας από τις 21 Μαρτίου 1919 έως τις 6 Αυγούστου του ιδίου έτους.
Το ουγγρικό καθεστώς ήταν η δεύτερη κυβέρνηση κομμουνιστικής ιδεολογίας στην παγκόσμια ιστορία, μετά εκείνη της Σοβιετικής Ρωσίας η οποία είχε διακηρυχθεί το 1917.
Διήρκεσε μονάχα 133 ημέρες και κατέρρευσε όταν οι ρουμανικές, σερβικές και εθνικιστικές δυνάμεις υποστηριζόμενες από το γαλλικό εκστρατευτικό σώμα υπό την ηγεσία του Ανρί Μπερτελό, κατέλαβαν τη Βουδαπέστη στις 6 Αυγούστου 1919 με το πέρας του Πολέμου του Καλοκαιριού του 1919.
Το καθεστώς αυτό εμπνεύστηκε σε μεγάλο βαθμό από τα εργατικά συμβούλια (Σοβιέτ) της Ρωσίας (το 1905, καθώς και την περίοδο μεταξύ 1917-1918) και της Γερμανίας (1918-1919).
Πλαίσιο
Στις 16 Νοεμβρίου 1918, η Ουγγρική Λαϊκή Δημοκρατία, διαδέχθηκε την Ουγγρική Μοναρχία εντός της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.
Η Δημοκρατία διακηρύχτηκε από τον Κόμη Μιχάλι Κάρολι, ο οποίος τέθηκε επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνεργασίας, στην οποία περιλαμβανόταν το Ουγγρικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.
Τον Νοέμβριο του ιδίου έτους, το Κόμμα Κομμουνιστών Ουγγαρίας ιδρύθηκε μέσω της συγχώνευσης διάφορων ετερόκλητων πολιτικών ομάδων, στις οποίες περιλαμβάνονταν αντιφρονούντα στελέχη των Σοσιαλδημοκρατών, Αναρχοσυνδικαλιστές, καθώς και Κομμουνιστές οι οποίοι είχαν επιστρέψει από τη Σοβιετική Ρωσία, μεταξύ των οποίων αριθμός πρώην Αυστροούγγρων αιχμαλώτων πολέμου, οι οποίοι είχαν γίνει Κομμουνιστές κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας τους στη Ρωσία. Ο Μπέλα Κουν, ο οποίος είχε επιστρέψει από τη Μόσχα με άτυπη εξουσιοδότηση του Λένιν, ανέλαβε την πολιτική ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Μια βαθιά εθνικιστική δυσαρέσκεια προκλήθηκε από την ήττα το 1918, με σημαντικότερη επίπτωση για τη χώρα, τη σημαντική αφαίρεση εδαφών που της επιβλήθηκε από την Τριπλή Αντάντ με το πέρας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η χώρα ευρισκόταν σε πλήρη αναρχία, καθώς η κατάσταση αυτή είχε οδηγήσει εκατομμύρια Ούγγρους σε συνθήκες ανεργίας ή ανέχειας. Όσοι ευρίσκονταν σε μειονεκτική θέση, όπως οι αποστρατευθέντες στρατιώτες, ήσαν πιο ευάλωτοι στην κομμουνιστική προπαγάνδα.
Στις αρχές του 1919, οι πολιτικοί ηγέτες των Κομμουνιστών φυλακίστηκαν για απόπειρα πραξικοπήματος, ωστόσο, οι Σοσιαλδημοκράτες ήρθαν σύντομα σε επαφή μαζί τους για τη διαπραγμάτευση συγχώνευσης μεταξύ των δύο κομμάτων.
Κατάληψη της εξουσίας
thumb|Οι [[Σάντορ Γκάρμπαϊ και Μπέλα Κουν.]] Στις 20 Μαρτίου, εμπρός στο τελεσίγραφο του Σημειώματος Βιξ το οποίο απαιτούσε, εις το όνομα της Τριπλής Αντάντ, μία εκ νέου υποχώρηση των συνόρων της Ουγγαρίας, ο Μιχάλι Κάρολι και ο επικεφαλής της κυβέρνησής του, Ντένες Μπέρινκεϊ, παραιτήθηκαν. Ο Κάρολι σκόπευε να σχηματίσει εκ νέου μια νέα κυβέρνηση σε συνεργασία με τους Σοσιαλδημοκράτες ωστόσο, άμεσα, άρχισε να κυκλοφορεί σημείωμα, το έφερε το όνομα και την υπογραφή του, μέσω του οποίου αναφερόταν πως «παρέδειδε την εξουσία στο προλετεριάτο». Ο Κάρολι ουδέποτε αποδέχθηκε πως ο ίδιος είχε συντάξει και υπογράψει το συγκεκριμένο σημείωμα.
Στις 21 Μαρτίου διακηρύχτηκε το Επαναστατικό Συμβούλιο Διακυβέρνησης, το οποίο αποτελείτο από περίπου τριάντα επιτρόπους του λαού, οι οποίοι προέρχονταν από τις τάξεις των Κομμουνιστών ή των Σοσιαλδημοκρατών, επικεφαλής των οποίων τέθηκε ένα πενταμελές διευθυντήριο. Ο Σάντορ Γκάρμπαϊ, ο οποίος προερχόταν από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, ήταν ο επίσημος αρχηγός της κυβέρνησης ως πρόεδρος του διευθυντηρίου, ωστόσο η εξουσία ανήκε, ουσιαστικά, κυρίως στον Κομμουνιστή Μπέλα Κουν, ο οποίος κατείχε τη θέση του επιτρόπου επί των εξωτερικών υποθέσεων. Ο Τίμπορ Σαμουέλι, επίτροπος επί των στρατιωτικών υποθέσεων, ήταν ένας εκ των σημαντικότερων πολιτικών ηγετών του καθεστώτος. Οι Γιένο Λάντλερ και Μπέλα Βάγκο ήσαν επίτροποι επί των εσωτερικών υποθέσεων, ο Όττο Κόρβιν ήταν υπεύθυνος ασφαλείας, ο Γκέοργκ Λούκατς ήταν υπεύθυνος επί των πολιτιστικών υποθέσεων, ενώ ο Μάτιας Ράκοσι, μελλοντικός ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, ήταν επίτροπος επί των εμπορικών υποθέσεων.
Πολιτικά μέτρα
thumb|left|Ο [[Μπέλα Κουν ξεσηκώνοντας τα πλήθη.]] thumb|Αφίσα προπαγάνδας στην οποία παρουσιάζεται το Επαναστατικό Συμβούλιο Διακυβέρνησης. Η επαναστατική κυβέρνηση αποφάσισε σε σύντομο διάστημα την κρατικοποίηση αριθμού επιχειρήσεων, τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών, του χονδρικού εμπορίου, καθώς και των ενοικιαζόμενων πολυκατοικιών. Τα εδάφη που ανήκαν σε μεγαλοκτηματίες κατασχέθηκαν, οι γυναίκες και τα παιδιά έχαιραν κοινωνικών προνομίων, ενώ ο Τύπος, ο πολιτισμός και τα ελεύθερα επαγγέλματα τέθηκαν υπό κρατικά μέτρα ελέγχου. Η οικονομία της χώρας, ήδη καταπονημένη από τον πόλεμο, κατέρρευσε, προκαλώντας καταστάσεις ελλείψεων. Η ουγγρική κορόνα, στην ισοτιμία της με το ελβετικό φράγκο, απώλεσε ποσοστό της τάξεως του 90 % επί της αξίας της. Από την πρώτη τους, κιόλας, συνέλευση, οι επίτροποι αποφάσισαν τη δημιουργία «επαναστατικών δικαστηρίων» με δικαστές επιλεγμένους από τον λαό. Ο στρατός και η αστυνομία διαλύθηκαν και αντικαταστάθηκαν από μια «επαναστατική πολιτοφυλακή». Τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα απαγορεύτηκαν, καθώς και ο ελευθεροτεκτονισμός. Η εργασία κατέστη υποχρεωτική, ενώ στις επιχειρήσεις που απασχολούσαν άνω των είκοσι εργατών, στη συνέχεια άνω των δέκα, και τέλος κάτω των δέκα εργατών, επιβλήθηκε απαλλοτρίωση. Τα οικονομικά και δικαστικά μέτρα σύντομα αποξένωσαν την κυβέρνηση από τους εμπόρους, τους εργαζόμενους και τους δικηγόρους. Ο Λένιν, ο οποίος ευρισκόταν σε τηλεγραφική επικοινωνία με τον Μπέλα Κουν, τον συμβούλευε να τουφεκίσει κατά προτεραιότητα τους Σοσιαλδημοκράτες και τους «μικροαστούς». Ωστόσο, η πολιτική την οποία ακολουθούσε ο Μπέλα Κουν δεν διέθετε το σύνολο των χαρακτηριστικών της μπολσεβίκικης πολιτικής που ακολουθούσε ο Λένιν. Πράγματι, σε αντίθεση με τον Λένιν, ο Μπέλα Κουν κολεκτιβοποιούσε τα εδάφη και δεν τα μοίραζε εκ νέου, αποξενώνοντας, με αυτόν τρόπο, από την κυβέρνηση την αγροτιά. Ο Κουν, σε ένα μήνυμά του προς τους Ούγγρους εργάτες, συνιστούσε «την άσκηση μιας αμείλικτης, ταχείας και αποφασιστικής βίας, με στόχο τη διάλυση της αντίστασης των εκμεταλλευτών, των καπιταλιστών, των μεγαλοκτηματιών και των οργάνων τους ».
Δράσεις καταστολής
thumb|Οι [[Τίμπορ Σαμουέλι και Μπέλα Κουν (στο κέντρο).]] Οι Κομμουνιστές δεν διέθεταν ουσιαστικό λαϊκό έρεισμα στην Ουγγαρία, ενώ τα μέτρα που ελήφθησαν από το καθεστώς σύντομα προκάλεσαν αντιδράσεις, με τους χωρικούς και το αγροτικό προλετεριάτο, μεταξύ άλλων, να είναι ιδιαιτέρως δυσαρεστημένοι με την κολεκτιβοποίηση των εδαφών αντί για την αναδιανομή τους. Η Σοβιετική Δημοκρατία επιχείρησε, τότε, να εδραιωθεί στην εξουσία μέσω κατασταλτικών δράσεων, εγκαθιστώντας το λεγόμενο καθεστώς της Κόκκινης τρομοκρατίας, για την οποία υπεύθυνη ήταν η παρααστυνομία των Δυνάμεων Τρομοκρατίας του Επαναστατικού Συμβουλίου Διακυβέρνησης, οι οποίες ήσαν γνωστές με το ψευδώνυμο των «Παιδιών του Λένιν» (Lenin fiúk), ενώ είχε ως απολογισμό αρκετές εκατοντάδες θύματα μεταξύ των αντιφρονούντων ή των απείθαρχων. Αριθμός εγκλημάτων διεπράχθησαν, όπως το κρέμασμα αγροτών οι οποίοι αντετίθεντο στις κατασχέσεις ή την κολεκτιβοποίηση των γαιών. Οι βιαιοπραγίες των Παιδιών του Λένιν οδήγησαν, τελικώς, στη διάλυσή τους και η πλειονότητά τους εντάχθηκε στον στρατό, ωστόσο η Τρομοκρατία εξακολούθησε να υφίσταται.
Το καθεστώς τρομοκρατίας άρχισε σταδιακά να προκαλεί εντάσεις με το κεντρώο τμήμα των Σοσιαλδημοκρατών, σε αντίθεση με το αριστερό τους πολιτικό ρεύμα, το οποίο βρισκόταν σε πλήρη συμφωνία με τους Κομμουνιστές, με τους οποίους και μοιραζόταν την κυβερνητική εξουσία. Κατά τη διάρκεια του μήνα Ιουνίου, το συνέδριο του κόμματος ακολούθησε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης των Συμβουλίων, συντακτικής συνέλευσης η οποία υιοθέτησε την αρχή της δικτατορίας του προλεταριάτου και ανακήρυξε την Ουγγαρία ως Σοσιαλιστικό Ομοσπονδιακό Κράτος.
Διεθνής θέση και συγκρούσεις
Το Ουγγρικό Καθεστώς ευρέθηκε άμεσα αντιμέτωπο με ένα αρνητικό διπλωματικό κλίμα, ενώ η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία, απασχολημένη με τον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο, αδυνατούσε να του παράσχει ουσιαστική βοήθεια. Η Κομμουνιστική Ουγγαρία επιθυμούσε να ανακτήσει τα απολεσθέντα από την Ουγγαρία εδάφη και, σε σύντομο διάστημα, ήρθε σε σύγκρουση με το σύνολο των γειτονικών της χωρών. Τον Απρίλιο, τα τσεχοσλοβακικά στρατεύματα επιτέθηκαν στην Κομμουνιστική Ουγγαρία, προκειμένου να την εμποδίσουν να ανακτήσει τα εδάφη της πρώην Άνω Ουγγαρίας, τα οποία αποτελούσαν τη Σλοβακία. Οι Ούγγροι διακήρυξαν, τότε, τη γενική επιστράτευση και σχημάτισαν τον Ουγγρικό Κόκκινο Στρατό, του οποίου η αντεπίθεση οδήγησε σε σημαντικές νίκες και την κατάληψη της Σλοβακίας, όπου μια Σλοβακική Σοβιετική Δημοκρατία διακηρύχθηκε.
Στις 30 Μαΐου, μια αντικομμουνιστική «αντικυβέρνηση» ιδρύθηκε στο Σέγκεντ, στην ηγεσία της οποίας ευρισκόταν ο Γκιούλα Κάρολι. Τον Ιούνιο, οι διατάξεις της Συνόδου Ειρήνης του Παρισιού έθεσε ένα τέλος στη σύγκρουση μεταξύ Ούγγρων και Τσεχοσλοβάκων. Οι Σύμμαχοι ήσαν μοιρασμένοι αναφορικά με τη στάση που θα τηρούσαν απέναντι στο καθεστώς του Μπέλα Κουν: ενώ οι Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ και Γούντροου Ουίλσον είχαν υιοθετήσει μετριοπαθείς θέσεις, ο Ζωρζ Κλεμανσώ, αντιθέτως, ήταν αδιάλλακτος απέναντι στους «συνεργούς του Λένιν». Ο Νοτιοαφρικανός Γιαν Σματς εστάλη προκειμένου να διαπραγματευτεί με τον Μπέλα Κουν, ωστόσο οι διαπραγματεύσεις προσέκρουσαν στο ζήτημα των θέσεων των ρουμανικών στρατευμάτων, τα οποία ο Κουν επιθυμούσε να υποχωρήσουν πέρα του ποταμού Μούρες. Για τον περιορισμό της κόκκινης απειλής στην Τρανσυλβανία και τη Βεσσαραβία, η Γαλλία απέστειλε το Στράτευμα Μπερτελό στη Ρουμανία, προγεφύρωμα της Αντάντ, το οποίο ευρισκόταν εγκλωβισμένο μεταξύ των δύο κομμουνιστικών καθεστώτων : της Ουγγαρίας και της Ρωσίας. Το σχέδιο του Στρατάρχη Φος της άμεσης επίθεσης του συμμαχικού στρατεύματος εναντίον της Ουγγαρίας, ωστόσο, απορρίφθηκε (καθώς αρκετοί στρατιώτες ήσαν φίλα διακείμενοι προς τα κομμουνιστικά ιδεώδη), ενώ ήταν, τελικώς, τα γαλλοσερβικά στρατεύματα του Φρανσέ ντ'Εσπερέ και τα γαλλορουμανικά του Μπερτελό που αναδιοργανώθηκαν, προκειμένου να επέμβουν στην Ουγγαρία και να εκδιώξουν τους Κομμουνιστές από την εξουσία.
Στις 15 και 16 Απριλίου, οι Ούγγροι πραγματοποίησαν προληπτική επίθεση εναντίον των Γαλλορουμάνων, ωστόσο η αντεπίθεση των τελευταίων έσπασε τις ουγγρικές γραμμές και, κατά τις αρχές του μήνα Μαΐου, οι δυνάμεις του Ανρί Μπερτελό κατέλαβαν την ανατολική όχθη του ποταμού Τίσα, σύμφωνα με τον εδαφικό διαμοιρασμό που προβλεπόταν από το σημείωμα Βιξ. Στις 2 Μαΐου, η Ουγγρική Κυβέρνηση ζήτησε ειρήνη.
Ο Μπέλα Κουν στόχευε, ωστόσο, στην ανάκτηση των απολεσθέντων εδαφών και προετοίμαζε επίθεση εναντίον των Τσεχοσλοβάκων και των Ρουμάνων: στις 20 Μαΐου, ο Ουγγρικός Κόκκινος Στρατός επιτέθηκε και απώθησε τα τσεχοσλαβακικές και ρουμανικές δυνάμεις. Μια εκ νέου επίθεση των ουγγρικών δυνάμεων εναντίον του ρουμανικού στρατού, η οποία έλαβε χώρα μεταξύ της 17ης και της 20ής Ιουλίου, είχε, ωστόσο, καταστροφικά αποτελέσματα. Οι Γαλλορουμάνοι, οι οποίοι είχαν λάβει ενισχύσεις και εξοπλισμό μέσω της Μαύρης Θάλασσας, εισχώρησαν εντός των θέσεων των ουγγρικών στρατευμάτων: στις 26 του ιδίου μήνα, ήλεγχαν εκ νέου την ανατολική όχθη του Τίσα, ενώ, κατά τη διάρκεια της νύχτας μεταξύ της 29ης και της 30ής Ιουλίου, διέσχισαν τον Τίσα και κινήθηκαν εναντίον της Βουδαπέστης, ενώ ο Ουγγρικός Κόκκινος Στρατός ετράπη σε φυγή.
Πτώση του καθεστώτος
Στη Βουδαπέστη, το καθεστώς της Δημοκρατίας των Συμβουλίων αγωνιούσε. Συγκεκριμένα, ο Μπέλα Κουν κλήθηκε να αντιμετωπίσει μία απόπειρα ανατροπής του, εμπνευστής της οποίας ενδεχομένως να ήταν ο Τίμπορ Σαμουέλι. Την 1η Αυγούστου, η επαναστατική κυβέρνηση παραιτήθηκε και ο Κουν εγκατέλειψε την πρωτεύουσα, υπό την προστασία του ιταλικού εκστρατευτικού σώματος. Ο Γκιούλα Πέιντλ ανέλαβε επικεφαλής της κυβέρνησης και ανακοίνωσε την ακύρωση των πλέον αντιλαϊκών εκ των ριζοσπαστικών μέτρων, αποκαθιστώντας την αρχή της ιδιωτικής περιουσίας και κλείνοντας τα επαναστατικά δικαστήρια, ωστόσο ανετράπη από τις 6, κιόλας, του ιδίου μήνα και αντικαταστάθηκε από τον μοναρχικό Ιστβάν Φρίντριχ. Ο Αρχιδούκας Ιωσήφ-Αύγουστος των Αψβούργων-Λωρραίνης, ο οποίος είχε τεθεί υπό κατ'οίκον περιορισμό από το κομμουνιστικό καθεστώς, ανακήρυξε εαυτόν εκ νέου ως αντιβασιλέα του Βασιλείου, ωστόσο ούτε ο ίδιος ούτε ο Φρίντριχ έλαβαν τη στήριξη της Αντάντ και υποχρεώθηκε σε παραίτηση από τις αρμοδιότητές του στις 23 Αυγούστου του ιδίου έτους. Ο Γαλλορουμανικός στρατός του Ανρί Μπερτελό, ο οποίος είχε εισέλθει στις 6 Αυγούστου 1919 στη Βουδαπέστη, παρέμεινε εντός αυτής έως τον Νοέμβριο, ημερομηνία κατά την οποία ο Μικλός Χόρτι, Υπουργός Πολέμου της αντεπαναστατικής κυβέρνησης, εισήλθε στην πρωτεύουσα.
Μετά την πτώση της Δημοκρατίας των Συμβουλίων, η Ουγγαρία γνώρισε μια περίοδο λευκής τρομοκρατίας: οι αντεπαναστατικές δυνάμεις πάταξαν τους πραγματικούς ή υποτιθέμενους υποστηρικτές του καθεστώτος, στοχεύοντας ιδιαιτέρως τους διανοούμενους και τους καλλιτέχνες, εκ των οποίων ορισμένοι υποχρεώθηκαν σε εξορία. Η πλειονότητα των επιτρόπων του λαού και ενεργοί υποστηρικτές της Δημοκρατίας των Συμβουλίων ήσαν Εβραίοι ή εβραϊκής καταγωγής, κάτι που χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα για βιαιοπραγίες σε βάρος των Εβραίων κατά την περίοδο της λευκής τρομοκρατίας, καθώς και για μέτρα διακρίσεων σε βάρος των Εβραίων, τα οποία ελήφθησαν από το καθεστώς του Μικλός Χόρτι.
Αετορράχη Λάρισας
Η Αετορράχη είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Ελασσόνας, του ομώνυμου δήμου στον νομό Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 77 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Ο οικισμός είναι χτισμένος στην πεδιάδα της Ελασσόνας σε υψόμετρο 340 μέτρων, στους πρόποδες μιας σειράς λόφων της νότιας πλευράς του Ολύμπου. Απέχει από την Ελασσόνα έξι χιλιόμετρα, στο δήμο της οποίας ανήκει διοικητικά. Η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αναργύρους και χτίστηκε το 1976. Στο χωριό υπάρχουν επίσης τα εξωκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Νικολάου. Σε κοντινή απόσταση από την Αετορράχη βρίσκονται δύο σπήλαια, τα οποία αν και ανεκμετάλλευτα έχουν χαρακτηριστεί ως τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.
Ιστορία
Η Αετορράχη δημιουργήθηκε το 1923 από Πόντιους πρόσφυγες (συνολικά 78 άτομα) που κατέφυγαν στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Χτίστηκε πάνω στα ερείπια του, εγκαταλελειμμένου από τις αρχές του 19ου αιώνα, χωριού Βελεσνίκος, ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι το 1961 όταν και ο οικισμός έλαβε τη σημερινή του ονομασία.
Μετά την ερήμωσή του, ο αρχικός οικισμός μετατράπηκε σε τσιφλίκι οθωμανικής οικογένειας της Ελασσόνας, ενώ οι εκτάσεις του ενοικιάζονταν κατά καιρούς σε νομάδες κτηνοτρόφους. Λίγο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η περιοχή παραχωρήθηκε από την Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων σε οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Αργότερα, στο χωριό εγκαταστάθηκαν και μερικές βλαχόφωνες οικογένειες από την περιοχή των Χασίων.
Διοικητικά, η Αετορράχη αποτέλεσε αρχικά οικισμό της κοινότητας Τσαριτσάνης. Μέχρι το 1997 υπαγόταν στην επαρχία Ελασσόνας ως κοινότητα του ομώνυμου δήμου, στον οποίο παρέμεινε παρά τις διοικητικές μεταβολές που επιβλήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω των προγραμμάτων Καποδίστριας και Καλλικράτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Ανατολικά Πυρηναία
Τα Ανατολικά Πυρηναία (γαλλικά: Pyrénées-Orientales, καταλανικά: Pirineus Orientals, οξιτανικά: Pirenèus Orientals) είναι νομός της Γαλλίας που βρίσκεται στη διοικητική περιοχή Οξιτανία και έχει ως πρωτεύουσά του το Περπινιάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Γαλλίας, στην βόρεια πλευρά των Πυρηναίων και συνορεύει στο νότο με την Ισπανία (την Αυτοδιοίκητη Περιφέρεια της Καταλονίας), στα δυτικά με την Ανδόρρα και το νομό του Αριέζ, στα βόρεια με το νομό του Ωντ και στα ανατολικά βρέχεται από τη Μεσόγειο. Μέχρι το 2016 αποτελούσε τμήμα της περιοχής του Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν.
Αναβρυτό Θεσπρωτίας
Ο Αναβρυτός, ή το Αναβρυτό είναι ελληνικό ορεινό μικρό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης).
Παλαιότερα ανήκε στον νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου. Βρίσκεται ΒΑ. των Φιλιατών και ΝΑ. του όρους Μεγάλη Ράχη, σε υψόμετρο 540 μ. Ο πληθυσμός του, το 1981 ήταν 25 κάτοικοι και το 2001 αριθμούσε 22 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αναβρυτού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,140 χμ² (2011). Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αποστόλους.
Ανατολικά Πυρηναία
Στην καταλανόφωνη βιβλιογραφία και εν μέρει στην τοπική κοινωνία ο σημερινός νομός ταυτίζεται με την διαχρονική έννοια της Βόρειας Καταλονίας, που χρησιμοποιείται ωστόσο λιγότερο σε σχέση με το παραδοσιακό «Ρουσιγιόν» ή «Ροσελιό». Οι ίδιοι οι κάτοικοί του αποκαλούνται Καταλανοί και φέρουν ως σύμβολα, τόσο σε ατομικό, όσο και σε νομαρχιακό επίπεδο, τα παραδοσιακά καταλανικά σύμβολα (τη σημαία της Καταλονίας, τα βουνά Κανιγό και Μοντσεράτ) παρόλο που μόνο το ένα 10% του πληθυσμού ξέρει να γράφει και να διαβάζει τα καταλανικά. Το Γενικό Συμβούλιο του νομού υιοθέτησε το 2007 τον χάρτη προστασίας των καταλανικών, μια μοναδική για τα γαλλικά δεδομένα χειρονομία.
Αναβρυτό Θεσπρωτίας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Ανατολικά Πυρηναία
Γεωγραφία
Ο νομός εκτείνεται κατά μήκος των κοιλάδων που σχηματίζουν οι τρεις κύριοι ποταμοί της, ο Τετ (Têt στα γαλλικά ή Tet στα καταλανικά), ο Τεκ (Tech ή Tec) και ο Αγκλί (Agly ή Aglí), και της πεδιάδας της Ρουσιγιόν όπου συγκλίνουν οι τρεις ποταμοί προτού χυθούν στην Μεσόγειο. Εκεί συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού και της αγροτικής παραγωγής. Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη, Περπινιάν, συγκεντρώνει λίγο παραπάνω από το ένα τέταρτο των κατοίκων της περιοχής.
Σαμπάς Ηρακλείου
Ο Σαμπάς είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία  Πεδιάδος και βρίσκεται σε υψόμετρο 330 μ. στο τριακοστό χιλιόμετρο της οδικής αρτηρίας προς το Καστέλι Πεδιάδας. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία. Κύρια προϊόντα είναι η σουλτανίνα, τα σταφύλια και το ελαιόλαδο. Υδρεύεται από τις πηγές του Αγίου Μάμα. Ιεροί ναοί είναι του Προφήτη Ηλία μέσα στο χωριό και εξωκλήσια αυτά του Αγίου Νικολάου και των Εισοδίων της Θεοτόκου.
Ιστορικά στοιχεία
Πιστεύεται ότι το χωριό κατοικείται από τα πολύ παλιά χρόνια και είχε την ονομασία Θεναί ή Σύλος.
Στον Καστροφύλακα (Κ 95) αναφέρεται με το όνομα Saba, με 80 κατ. το 1583. Οι Τούρκοι κατέλαβαν το Σαμπά το 1657 και το χωριό ερημώθηκε, με αποτέλεσμα να απομείνουν μόλις 5 οικογένειες Χριστιανών. Διοικήθηκε ως το 1840 με δεσποτικό τρόπο από τους γενίτσαρους του Θραψανού. Έπειτα έγινε μικρή κωμόπολη, με την εγκατάσταση σε αυτήν κατοίκων από το Οροπέδιο του Λασιθίου. Υπάχθηκε στο δήμο Καστελίου και παρέμεινε σε αυτόν ως το 1898, για να προσαρτηθεί στην Κοινότητα Ζωφόρων.
Δείτε Κοινότητα Σαμπά
Ως προς την προέλευση της ονομασίας του χωριού, υπάρχει μια εκδοχή, η οποία θεωρεί ότι το όνομα Σαμπάς είναι τούρκικης προέλευσης και σημαίνει "πολύ πρωί".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαμπας Σαμπας Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Αμπελοχώρι Ιωαννίνων
Το Αμπελοχώρι (πρώην Σκλούπο ) είναι χωριό στο νομό Ιωαννίνων. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας που υπάγεται στο δήμο Βόρειων Τζουμέρκων, ενώ πριν ανήκε στο δήμο Πραμάντων. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 10,647 χμ² (2011). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Αμπελοχώρι έχει 100 κατοίκους.
Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 880 μέτρων, στα βορειοδυτικά Τζουμέρκα, ανάμεσα στο ποταμό Άραχθο και τον Καλαρρύτικο. Αν και δεν έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός, διαθέτει πολλά παραδοσιακά πέτρινα κτίσματα, πολλά από τα οποία σήμερα έχουν ερειπώσει. Οι κάτοικοι του χωριού στο παρελθόν ασχολούνταν κυρίως με την κτίσιμο της πέτρας. Η κεντρική εκκλησία είναι ο Άγιος Νικόλαος, που κατασκευάστηκε το 1876, ενώ στην άκρη του χωριού και σε περίοπτη θέα βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Σε υψόμετρο 950 περίπου μέτρων είναι χτισμένο το γραφικό εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας και δυτικά στον απέναντι λόφο σε υψόμετρο 1.100 περίπου μέτρων βρίσκεται ο Άγιος Νικόλαος (ή Αηνικολάκης). Ψηλότερα στα 1150 μ. είναι χτισμένο το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Δυτικά του λόφου της Αγίας Τριάδας βλέπουμε τα ερείπια του παλιού οικισμού ΠΑΠΑΛΙΑ. Ανατολικά του χωριού μέχρι τη δεκαετία του 1970 υπήρχαν αμπελώνες,γνωστοί για το υπέροχο και βραβευμένο Σκλουπιώτικο κρασί. Απο τα αμπέλια προέκυψε και η μετονομασία του χωριού, από Σκλούπο σε Αμπελοχώρι Στο δρόμο που ενώνει το χωριό με τα Κατσανοχώρια και  τα Γιάννενα και στο πέρασμα του ποταμού Άραχθου, βρίσκεται το πανέμορφο γεφύρι της Πολιτσάς, το οποίο θεμελιώθηκε στις αρχές  του 18ου αιώνα, αποπερατώθηκε το 1860 περίπου, με δωρεά του Ηπειρώτη ευεργέτη Λούλη και συμπληρώθηκε με προφυλακτικά στηθαία το 1932 απο Σκλουπιώτες μαστόρους.Το γεφύρι έχει μήκος 24 μέτρα και ύψος 14. Αμέσως μετά το γεφύρι και με κατεύθυνση προς Αμπελοχώρι, αρχίζει το οριοθετημένο μονοπάτι της Κλίφκης. Σε απόσταση τριακοσίων περίπου μέτρων απ´ το γεφύρι υπάρχουν τα ερείπια του παλιού  οικισμού ΠΟΛΙΤΣΑ.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων Κατηγορία:Δήμος Πραμάντων
Συμμετοχή της Πορτογαλίας στη Eurovision
Η Πορτογαλία συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 54 φορές από το ντεμπούτο της στον διαγωνισμό του. Από τότε, έχει χάσει πέντε διαγωνισμούς, το, το , το , το και το. Ο διαγωνισμός μεταδίδεται στην Πορτογαλία από την Rádio e Televisão de Portugal (RTP). Η χώρα κέρδισε για πρώτη φορά το και φιλοξένησε το διαγωνισμό το  στη Λισαβόνα.
Φαρμάκη Λάρισας
Η Φαρμάκη είναι χωριό του Δήμου Ελασσόνας. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Σαρανταπόρου. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 156 κατοίκους στο χωριό. Η Φαρμάκη είναι μέρος της κοινότητας της Τσαπουρνιάς.
Συμμετοχή της Πορτογαλίας στη Eurovision
Η Πορτογαλία τερμάτισε τελευταία στο ντεμπούτο της το και πάλι το, προτού πετύχει το καλύτερο αποτέλεσμα του 20ου αιώνα το , με την Λουσία Μονίζ να τερματίζει έκτη. Στη συνέχεια, η χώρα τερμάτισε τελευταία για τρίτη φορά το. Αφού δεν εμφανίστηκε στον τελικό από το 2010 και ως κάτοχοι του ρεκόρ για τις περισσότερες εμφανίσεις στο διαγωνισμό χωρίς νίκη, η Πορτογαλία κέρδισε στην 49η προσπάθεια της, όταν ο Σαλβαντόρ Σομπράλ κέρδισε το διαγωνισμό του 2017 με το τραγούδι "Amar pelos dois", την πρώτη φορά που η χώρα τερμάτισε στις πρώτες πέντε θέσεις στο διαγωνισμό. Ως διοργανωτές το 2018, η χώρα τερμάτισε τελευταία στον διαγωνισμό για τέταρτη φορά. Το 2019, η χώρα απέτυχε να προκριθεί.
Ιστορία
Η ντεμπούτο της Πορτογαλίας ήταν ο Αντόνιο Καλβάριο με το "Oração". Δεν ήταν ένα επιτυχημένο ντεμπούτο για τη χώρα, με τον Καλβάριο να έρχεται τελευταίος στον διαγωνισμό. Από τότε, η Πορτογαλία ήρθε τελευταία σε δύο ακόμη περιπτώσεις, το, όταν ο Πάουλο ντε Καρβάλιο τραγούδησε το "E depois do adeus", το , όταν η Σέλια Λόσον τραγούδησε το "Antes do adeus" και το ως διοργανώτρια χώρα. Παρά το τελευταίο τερματισμό του στο διαγωνισμό, το "E depois do adeus" είχε τότε την εθνική αξιοσημείωτη θέση ως ένα από τα δύο μουσικά σήματα για να ξεκινήσει η Επανάσταση των Γαριφάλων κατά του καθεστώτος του Εστάντου Νόβου. Πριν από την έκτη θέση της Λουσία Μονίζ, με το τραγούδι "Ο meu coração não tem cor" το, το καλύτερο αποτέλεσμα της Πορτογαλίας στο διαγωνισμό ήταν οι δύο έβδομες θέσεις, για τον Κάρλος Μέντες το και τον Ζοζέ Σιντ το. Έχοντας μερικά πραγματικά αδύναμα αποτελέσματα, η δεκαετία του '90 ήταν η πιο επιτυχημένη δεκαετία για τη χώρα, φτάνοντας στις κορυφαίες 10 θέσεις τέσσερις φορές. Η Πορτογαλία είχε λάβει άδεια συμμετοχής στους διαγωνισμούς του 2000 και του 2002, αλλά αρνήθηκε. Η θέση της λήφθηκε από τη Λετονία και στις δύο περιπτώσεις, η οποία κατέληξε να κερδίζει το διαγωνισμό κατά το τελευταίο έτος.
Φαρμάκη Λάρισας
Οικονομία
Η κύρια απασχόληση του πληθυσμού της Φαρμάκης είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία.
Συμμετοχή της Πορτογαλίας στη Eurovision
Ιστορία
Δεδομένου ότι οι ημιτελικοί εισήχθησαν το, η Πορτογαλία απέτυχε να φτάσει στον τελικό οκτώ φορές, μεταξύ των οποίων και από το 2004 έως το 2007. Η χώρα έφτασε στον τελικό από το 2008 έως το 2010. Το, η Βάνια Φερνάντες τερμάτισε 13η με το τραγούδι "Senhora do Mar", το καλύτερο αποτέλεσμα της Πορτογαλίας από το 1996. Η χώρα συνέχισε να είναι παρών στους τελικούς μέχρι το 2010. Το, η Πορτογαλία έφτασε στον τελικό με τη συμμετοχή του Σαλβαντόρ Σομπράλ, "Amar pelos dois", τερματίζοντας μια εξαετή μη εμφάνιση σε τελικούς (η Πορτογαλία δεν συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού το 2013 και το 2016 και δεν προκρίθηκε για τους τελικούς το 2011, το 2012, το 2014 και το 2015) και για να ολοκληρώσουν την επιστροφή στον τελικό, κέρδισαν επίσης τον διαγωνισμό για πρώτη φορά, κερδίζοντας 758 βαθμούς, κάνοντας ρεκόρ για το μεγαλύτερο αριθμό βαθμών στην ιστορία του διαγωνισμού, κερδίζοντας και την ψηφοφορία του κοινού, αλλά και την ψηφοφορία των επιτροπών για πρώτη φορά μετά το "Rise Like a Phoenix" της ς το. Ήταν το πρώτο νικητήριο τραγούδι που ερμηνεύτηκε ολοκληρωτικά σε μια εθνική γλώσσα μιας χώρας, μετά το "Molitva" της ς το. Το, ως διοργανώτρια, η Πορτογαλία ήρθε τελευταία για τέταρτη φορά στο διαγωνισμό. Αυτό ήταν και το τρίτο παράδειγμα όπου η διοργανώτρια χώρα τερματίζει στις τελευταίες πέντε θέσεις από το. Το, η πρώτη Πορτογαλική συμμετοχή που ερμηνεύτηκε εξ ολοκλήρου στα Αγγλικά, "Love Is on My Side" από τους The Black Mamba, τερμάτισε στη 12η θέση του τελικού. Το, η Maro με το "Saudade, saudade" τερμάτισε στην 9η θέση του τελικού.
Φαρμάκη Λάρισας
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού της Φαρμάκης ήταν 156 άτομα, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 27% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001.
Συμμετοχή της Πορτογαλίας στη Eurovision
Απουσίες
Η Πορτογαλία έχει απουσιάσει από πέντε διαγωνισμούς από την πρώτη συμμετοχή. Η πρώτη απουσία της χώρας ήταν το, όπου η Πορτογαλία, μαζί με άλλες τέσσερις χώρες, μποϊκοτάρουν τον διαγωνισμό λόγω του αποτελέσματος του προηγούμενου έτους, όταν τέσσερις χώρες ανακοινώθηκαν ως νικητές.
Φαρμάκη Λάρισας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Συμμετοχή της Πορτογαλίας στη Eurovision
Απουσίες
Η Πορτογαλία έχασε το διαγωνισμό του λόγω των κακών μέσων αποτελεσμάτων της τα τελευταία πέντε χρόνια. Παρά το γεγονός ότι ήταν διατεθειμένη να συμμετάσχει στο διαγωνισμό του, η RTP αρνήθηκε να εισέλθει και αντικαταστάθηκε από τον ενδεχόμενο νικητή, τη Λετονία.
Η τέταρτη απουσία ήταν το, όταν η Πορτογαλία δεν συμμετείχε για οικονομικούς λόγους.
Η πέμπτη απουσία ήταν το Η RTP ανέφερε ότι αυτό το διάλειμμα ήταν απαραίτητο, έτσι ώστε να ανανεωθεί το περιεχόμενο της εθνικής επιλογής του διαγωνισμού, το Festival da Canção.
Festival da Canção
Στα χρόνια στα οποία η Πορτογαλία δεν συμμετέχει στο διαγωνισμό, δεν πραγματοποιήθηκε το Festival da Canção, εκτός από δύο περιπτώσεις: το 1970, όταν η Πορτογαλία μποϊκοτάρει τον διαγωνισμό και το 2000, όταν η χώρα υποβιβάστηκε.
Ιστορικό ψηφοφορίας
Μέχρι το, το ιστορικό ψηφοφορίας της Πορτογαλίας έχει ως εξής:
Παραπομπές
Πορτογαλια Eurovision
Λα Καμπανάς
Το Λα Καμπανάς (γαλλικά: La Cabanasse, καταλανικά: La Cabanassa) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπανασιέν (γαλλικά: Cabanassiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Η τελευταία άνοιξη
Ο τίτλος Η τελευταία άνοιξη μπορεί να αναφέρεται:
Ντέιβιντ Πετρέους
Ο Ντέιβιντ Πετρέους (David Howell Petraeus, 7 Νοεμβρίου 1952) είναι Αμερικανός στρατιωτικός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1952 στο Κόρνγουαλ ον Χάντσον του Όραντζ Κάουντι της Νέας Υόρκης. Υπήρξε αρχηγός της CIA από το 2011 ως τον Νοέμβριο του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Διευθυντές της CIA
Αιμιλιανός (αποσαφήνιση)
Το όνομα Αιμιλιανός αφορά στις εξής προσωπικότητες:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μπουρνιάς Τρικάλων
Ο Μπουρνιάς Τρικάλων είναι οικισμός στον δήμο Πύλης, στο νομό Τρικάλων της περιφέρειας Θεσσαλίας στην Ελλάδα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 527 μέτρων περίπου. Βρίσκεται στα δυτικά του Μυροφύλλου και έχει χαμηλότερο υψόμετρο από αυτό.
Το 2011 είχε πληθυσμό 97 κατοίκων.
Αγασίας
Το όνομα Αγασίας το χρησιμοποιούσαν δυο Γλύπτες, ανδριαντοποιοί, από την Έφεσο.
Κολοσσοί του Μέμνωνα
Το όνομα
Οι κολοσσοί στα σύγχρονα αραβικά ονομάζονται Κομ ελ-Χατάν, αλλά γενικά είναι γνωστοί με το ελληνικό όνομα Ναός τού Μέμνωνα από την εποχή των Ρωμαίων. Ο Μέμνων ήταν ένας ήρωας τού Τρωικού Πολέμου, βασιλιάς της Αιθιοπίας, που οδήγησε τον στρατό του από την Αφρική στη Μ. Ασία για να συνδράμει στην άμυνα της πολιορκούμενης πόλης τού θείου του Πριάμου, αλλά τελικά σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα. Ο Μέμνων (που το όνομά του -αυτός που (επι)μένει- σημαίνει ο σταθερός, ο αποφασιστικός) λέγεται ότι ήταν γιος της Ηούς (Αυγής). Σχετίζεται με τους κολοσσούς που κτίστηκαν αρκετούς αιώνες πιο πριν, καθώς αναφέρεται ότι το βόρειο άγαλμα "φωνάζει" την αυγή, έτσι έγιναν γνωστοί ως Κολοσσοί τού Μέμνωνα. Τελικά όλη η Νεκρόπολη των Θηβών έγινε γενικά γνωστή ως Μεμνώνιον, κάνοντας τον ήρωα "ηγεμόνα της Δύσης", όπως στην περίπτωση τού θεού Όσιρη, που αποκαλείτο ηγέτης της δύσης.
Πηγές
Κατηγορία:Αγάλματα Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
3023 Χερντ
Η μέση διάμετρος του Χερντ εκτιμάται σε 4,991 χλμ, ενώ το άλβεδό του είναι 0,257. Ο Νάουντς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του περίπου κάθε 2,7 ώρες, μία ταχεία περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χερντ
Π.Σ. Ορφέας Νέου Σκοπού (καλαθοσφαίριση)
thumb|130px|Λάβαρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Ορφέα Νέου Σκοπού Ο Ορφέας Νέου Σκοπού είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, τμήμα του ομώνυμου πολιτιστικού συλλόγου, που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Νέου Σκοπού, στο Νομό Σερρών, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Νέου Σκοπού. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1990 και αγωνίζεται με χρώματα το μαύρο και το λευκό. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.
Ίδρυση
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Ορφέα Νέου Σκοπού ιδρύθηκε το 1990 επί προεδρίας του Βασίλειου Κετσετζή. Πρωτεργάτες του ήταν ο Σταύρος Ξανθούλης (έφορος) και ο Χρήστος Γκαβανόζης (προπονητής).
Το 1991 δημιουργήθηκε η πρώτη ακαδημία καλαθοσφαίρισης του συλλόγου για αθλητές ηλικίας 8-12 ετών, ενώ την επόμενη χρονιά λαμβάνει χώρα η πρώτη συμμετοχή της ομάδος στο παιδικό πρωτάθλημα του νομού Σερρών.
Ιστορική αναδρομή
Η ανδρική ομάδα του Ορφέα συμμετέχει για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. το 1993. Στην Α' Κατηγορία ανήλθε αήττητη το 2001.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2006 κατέκτησε το Κύπελλο της Ένωσης νικώντας στον τελικό την ομάδα της Αγίας Βαρβάρας Καβάλας. Σε τελικό του ίδιου θεσμού συμμετείχε και πάλι το 2008, όπου γνώρισε, ωστόσο, την ήττα από τη Θύελλα Φερών με σκορ 63-60.
Την επόμενη χρονιά, 2008-09, ο σύλλογος κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., λαμβάνοντας παράλληλα το δικαίωμα ανόδου στη Γ' Εθνική Κατηγορία (με απολογισμό 20 νίκες και 2 ήττες). Την ίδια χρονιά κατέκτησε και πάλι το Κύπελλο της Ένωσης, επικρατώντας της Θύελλας Φερών με σκορ 48-47.
Την επόμενη χρονιά, 2010-11, ο σύλλογος των Σερρών κατέκτησε εκ νέου το Πρωτάθλημα της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., επιστρέφοντας στα πανελλαδικά πρωταθλήματα (με απολογισμό 17 νίκες και 3 ήττες). Συμμετείχε παράλληλα στον τελικό του Κυπέλλου όπου και ηττήθηκε από τη Χρυσούπολη με σκορ 64-75.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2011-12, ο Ορφέας ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις για τη Γ' Εθνική στην 3η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης του ομίλου του, παραμένοντας στην κατηγορία. Δεν στάθηκε το ίδιο τυχερός τη χρονιά 2012-13 οπότε και κατετάγη 10ος στον τελικό βαθμολογικό πίνακα με αποτέλεσμα να επιστρέψει στο επίπεδο της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Π.Σ. Ορφέας Νέου Σκοπού διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Α1 Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Νέου Σκοπού, χωρητικότητας 500 θεατών. Πρόεδρος της διοικητικής επιτροπής του τμήματος είναι ο Χρήστος Γκαβανόζης, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Φώτης Κοκολιός. Το ρόστερ του συλλόγου για την περίοδο 2013-14 απαρτίζουν οι ακόλουθοι αθλητές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σερρών Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1990 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1990
Νευρογλοιακά κύτταρα
Τα νευρογλοιακά κύτταρα είναι μη-νευρικά κύτταρα με ποικίλα σχήματα τα οποία συμβάλλουν στη διατήρηση της ομοιόστασης και παρέχουν στήριξη και προστασία στους νευρώνες του εγκεφάλου. Σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες η αναλογία ήταν ένα νευρογλοιακό κύτταρο προς δέκα νευρώνες αλλά τώρα η αναλογία θεωρείται ότι είναι ένα νευρογλοιακό κύτταρο προς έναν νευρώνα.
Υπάρχουν έξι είδη νευρογλοιακών κυττάρων: τα μικρογλοία (ΚΝΣ), τα αστρογλοία (ΚΝΣ), οι ολιγοδενδρίτες (ΚΝΣ), τα επενδυματικά κύτταρα (ΚΝΣ), τα κύτταρα Schwann (ΠΝΣ) και τα δορυφορικά κύτταρα (ΠΝΣ).
Στυλιανός Παπαδόπουλος
Ο '''Στυλιανός Γ. Παπαδόπουλος''' (1933–2012) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και εκκλησιαστικός συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1933 στις Αρχαίες Κλεωνές Κορινθίας. Στη συνέχεια σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1951–1955), πατρολογία και βυζαντινολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (1956–1957) στο Παρίσι και βυζαντινή θεολογία, φιλολογία και ιστορία της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου (1957–1959). Το 1967 έγινε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών με βαθμό άριστα, ενώ αργότερα υφηγητής. Το 1972 ανέλαβε την έδρα της Πατρολογίας και της Πατερικής Θεολογίας ως έκτακτος καθηγητής και το 1979 ως τακτικός, διδάσκοντας παράλληλα και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα εντός και εκτός Ελλάδας. Το 1986 εξελέγη πρόεδρος του τμήματος Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στο τέλος της πανεπιστημιακής του σταδιοδρομίας ονοματίστηκε ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.
Απεβίωσε στην Αθήνα, όπου και κηδεύτηκε, τον Ιανουάριο του 2012.
Συγγραφικό έργο
Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα εξής :
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Ραβδούχος
Οι ραβδούχοι αρχικά ήταν υπηρέτες του θεάτρου με έργο τους την τήρηση της τάξης. Αργότερα ονομάστηκαν επιτηρητές ή επόπτες, με έργο τους την βοήθεια των αγωνοθετών κατά την διεξαγωγή των αγώνων. Πρωταρχικό τους καθήκον ήταν η επαναφορά στην τάξη των θεατών που δημιουργούσαν πρόβλημα τόσο στην διάρκεια της θεατρικής παράστασης όσο και κατά την διάρκεια των αγώνων. Η ενδυμασία τους ήταν κόκκινα ρούχα με χρυσά κεντήματα. Κατά την τέλεση των μυστηρίων, επίσης, οι ραβδούχοι ήταν υπεύθυνοι για την τήρηση των ιεροτελεστιών.
Οι ραβδούχοι στην αρχαία Ρώμη
Στην αρχαία Ρώμη οι ραβδούχοι προέρχονταν από την τάξη των απελεύθερων, φορούσαν στολή ανάλογη του άρχοντα που συνόδευαν, κρατούσαν μια δέσμη ράβδων ως έμβλημα και ονομάζονταν Lictores. Έργο τους ήταν η εκτέλεση των αποφάσεων διαφόρων εξουσιών, ήταν λειτουργοί της εξουσίας, συνόδευαν και βοηθούσαν τους άρχοντες της εξουσίας.
Γωνιά Άρτας
Το 2011 είχε πληθυσμό 48 κατοίκων. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κάτω Αθαμανίου.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Τελευταία αποστολή
Ο τίτλος Τελευταία αποστολή μπορεί να αναφέρεται:
Τανχόυζερ
Το λήμμα Τανχόυζερ μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω :
Δήμος Ευπαλίου
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:δήμοι του νομού Φωκίδας
ΕΡΤ1
Στις 23 Φεβρουαρίου 1966 στις 18:30 άρχισαν οι εκπομπές του σταθμού. Ως ΕΤ1 συνέχισε να εκπέμπει μέχρι τις 11 Ιουνίου 2013, όταν έκλεισε η ΕΡΤ. Στις 11 Ιουνίου 2015 επαναλειτούργησε και μετονομάστηκε σε ΕΡΤ1 ονομασία που χρησιμοποιούνταν και την περίοδο 1982-1987. Ο σταθμός στεγάζεται και εκπέμπει από το Ραδιομέγαρο Αγίας Παρασκευής, ενώ μέχρι το 2011 από τις εγκαταστάσεις της Κατεχάκη.
Ιστορία
Το 1965 το ζήτημα ίδρυσης τηλεοπτικού σταθμού επανήλθε στο προσκήνιο. Το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας οργάνωσε σταθμό με επικεφαλής τους Μιχάλη Γιαννακάκο, διευθυντή μελετών του Ιδρύματος, και Γιώργο Κάρτερ, συντονιστή των προγραμμάτων, και οι δοκιμαστικές εκπομπές άρχισαν το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς.
Η πρώτη τηλεοπτική εκπομπή, στο Κανάλι 5, άρχισε στις 18:30 της Τετάρτης 23ης Φεβρουαρίου 1966, με πρόγραμμα λίγων ωρών που μεταδόθηκε στην Αθήνα και πραγματοποιήθηκε από τον πέμπτο όροφο του νέου υπεραστικού μεγάρου του ΟΤΕ, χάρη σε έναν πομπό που είχε τοποθετηθεί. Η Ελένη Κυπραίου ήταν η πρώτη παρουσιάστρια της ελληνικής τηλεόρασης. Η προσπάθεια έγινε δεκτή, με επιφύλαξη από τον τύπο της εποχής.
Στις 11 Απριλίου 1966 άρχισε να μεταδίδεται από την τηλεόραση του ΕΙΡ το πρώτο δελτίο ειδήσεων με τον Φρέντυ Γερμανό. Η πρώτη εξωτερική σύνδεση, απευθείας, πραγματοποιήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1968 με τον Άλκη Στέα.
Σταδιακά το πρόγραμμα εμπλουτίστηκε με ζωντανές εκπομπές, ελληνικά έργα μυθοπλασίας και αθλητικές εκπομπές όπως η «Αθλητική Κυριακή» με τον Γιάννη Διακογιάννη, η μεταδόθηκε για πρώτη φορά στις 27 Φεβρουαρίου 1972.
Τον Ιανουάριο του 1974 εγκαινιάζεται το Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής όπου μετ' εγκαθίσταται σταδιακά ο ραδιοτηλεοπτικός εξοπλισμός του ΕΙΡΤ από τα κτίρια του Ζαππείου και του ΟΤΕ.
Από τον Ιανουάριο του 1979 η ελληνική τηλεόραση πέρασε σταδιακά από την ασπρόμαυρη στην έγχρωμη μετάδοση με το γαλλικό σύστημα SECAM και την αγορά έγχρωμων βίντεο 1 και 2 ιντσών.
Στις 11 Αυγούστου 1987 η ΕΡΤ Α.Ε. αναδιαρθρώθηκε. Η ΕΡΤ1 και η ΕΡΤ2 συγχωνεύονται στο νέο ενιαίο φορέα μετονομάζοντας τα κανάλια σε ΕΤ1 και ΕΤ2.
Το πρόγραμμα που εξέπεμπε το κανάλι από το 1987 μέχρι το 2013 ήταν κυρίως μορφωτικού, πολιτιστικού, αθλητικού, ψυχαγωγικού και ειδησεογραφικού χαρακτήρα. Πρόβαλλε, επίσης, σε μικρό ποσοστό εκκλησιαστικές εκπομπές και παιδικά προγράμματα, κυρίως τα Σαββατοκύριακα. Τη διετία 1993-1994 η πρώην ΕΤ1 εξέπεμπε ως ΕΝΑ Τηλεόραση (1). Τον Οκτώβριο του 2003, η ΕΤ1 επαναλανσάρεται με νέο λογότυπο και σήματα (idents) και δίνει περισσότερη έμφαση στον πολιτισμό και την επιμόρφωση. Ως ΕΤ1 τότε, προέβαλε ελληνικές και ξένες σειρές. Μέχρι το 2011, η ΕΤ1 λειτουργούσε από κτίριο της ΕΡΤ στη συμβολή των λεωφόρων Μεσογείων και Κατεχάκη στην Αθήνα, όπου προηγουμένως στεγαζόταν η ΕΤ2.
Στις 11 Ιουνίου του 2013, η ΕΤ1 διέκοψε τη λειτουργία του, αφού η κυβέρνηση ανακοίνωσε την απόφασή της να κλείσει την ΕΡΤ. Από εκείνη τη στιγμή η ΕΤ1 αναμετέδιδε επί 24ωρου βάσεως το πρόγραμμα της ΝΕΤ, σε ελάχιστες περιοχές της χώρας όπου εξέπεμπε ακόμα το ψηφιακό μπουκέτο της ΕΡΤ. Και η ΕΤ1 και η ΝΕΤ συνέχισαν να εκπέμπουν ανεπίσημα πρωτογενή πρόγραμμα μέχρι τα ξημερώματα της 7ης Νοεμβρίου 2013 που εισέβαλαν τα ΜΑΤ στο Ραδιομέγαρο και διέκοψαν τη λειτουργία της, αφήνοντας την ΕΤ3 το μόνο τηλεοπτικό σταθμό να συνεχίζει να εκπέμπει ανεπίσημα, μέχρι την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, και τα 3 κανάλια επαναλανσαρίστηκαν και μετονομάστηκαν σε ΕΡΤ1, ΕΡΤ2 και ΕΡΤ3.
Επαναλειτουργία
Στις 28 Απριλίου 2015, ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς, δύο χρόνια μετά το μαύρο στην ΕΡΤ, που είχε αντικατασταθεί, προσωρινά, από τη ΔΤ και επίσημα από την ΝΕΡΙΤ. Μετά από σχεδόν δίχρονη διακοπή, ξεκίνησε να εκπέμπει ξανά σήμα στις 6 το πρωί της ίδιας ημέρας. Το ίδιο συνέβη και με την ΕΡΤ2. Με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ1 το 2015, το πρόγραμμα περιλαμβάνει πέντε δελτία ειδήσεων (του οποίου το σήμα συνέθεσε το 1982 ο Βαγγέλης Παπαθανασίου), την ημέρα, ενημερωτικές εκπομπές, καθώς και τα μεγάλα γεγονότα (πολιτισμικά, αθλητικά, κ.λπ.), που από το 1997 μέχρι το 2013 προβάλλονταν στη ΝΕΤ. Επίσης προβάλλει ντοκιμαντέρ του History Channel, ξένες σειρές, ταινίες, εκπομπές διατροφής και ιστορίας.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί της ΕΡΤ Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1966
Ντολφ Λούντγκρεν
Ο Ντολφ Λούντγκρεν (Hans Dolph Lundgren, 3 Νοεμβρίου 1957) είναι Σουηδός ηθοποιός και πρώην αθλητής του καράτε. Έχει πρωταγωνιστήσει κυρίως σε ταινίες δράσης.
Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στην ταινία Rocky 4 του 1985 και από τότε έχει παίξει σε πάνω από 80 ταινίες, συνήθως δράσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Θαλάσσιο ρεύμα
305px|thumb|Χάρτης των ρευμάτων στους [[Ωκεανός|ωκεανούς της Γης.]] thumb|305px|Διάκριτες λευκές γραμμές αντιστοιχούν στη ροή επιφανειακών ρευμάτων στις θάλασσες της υδρογείου. thumb|305px|Κινούμενη απόδοση της κυκλοφορίας των νερών γύρω από τους πάγους της δυτικής [[Ανταρκτικής.]]
Θαλάσσιο ρεύμα ονομάζεται κάθε συνεχής κίνηση του θαλάσσιου νερού προς την ίδια κατεύθυνση σε μία περιοχή της θάλασσας. Η κίνηση αυτή προκαλείται από δυνάμεις που δρουν επί της μέσης ροής του υδάτινου όγκου, όπως η θραύση των κυμάτων, ο άνεμος, η δύναμη Coriolis, η βαρυτική καταβύθιση, οι διαφορές θερμοκρασίας και αλατότητας, κλπ., ενώ οι παλίρροιες, που δημιουργούν παροδικά περιοδικώς εναλλασσόμενα ρεύματα, τα παλιρροϊκά ρεύματα, προκαλούνται από τις έλξεις της Σελήνης και του Ηλίου. Η βαθυμετρική διαμόρφωση του βυθού, το σχήμα της ακτογραμμής και οι αλληλεπιδράσεις με άλλα θαλάσσια ρεύματα επηρεάζουν τόσο την κατεύθυνση όσο και την ταχύτητα («δύναμη») ενός ρεύματος.
Τα ωκεάνια ρεύματα διατρέχουν μεγάλες αποστάσεις και συνολικά δημιουργούν την παγκόσμια θερμόαλη κυκλοφορία, που διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στο κλίμα πολλών περιοχών της Γης. Τα μεγάλα ρεύματα επηρεάζουν τη μέση θερμοκρασία των γειτονικών τους περιοχών. Π.χ. τα θερμά ρεύματα που διασχίζουν μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη αυξάνουν τη θερμοκρασία των γειτονικών τους περιοχών ξηράς θερμαίνοντας τις θαλάσσιες αύρες που φυσούν επάνω από αυτές. Το πλέον χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα είναι ίσως το Ρεύμα του Κόλπου, που καθιστά τη βορειοδυτική Ευρώπη και ιδίως τις Βρετανικές Νήσους πολύ θερμότερες από οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Γης που βρίσκεται στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος. Μία άλλη, αντίθετη περίπτωση είναι η Λίμα του Περού, όπου το κλίμα είναι δροσερότερο (υποτροπικό) από αυτό της τροπικής ζώνης στην οποία βρίσκεται, εξαιτίας της επιδράσεως του Ρεύματος Χούμπολτ.
Βασικά χαρακτηριστικά
300px|thumb|right|Τα μεγαλύτερα ωκεάνια ρεύματα επιφάνειας από τη [[NOAA.]]
thumb|right|Η [[βαθυμετρία του Υφαλοροπεδίου Κεργκελέν στον νότιο Ινδικό Ωκεανό καθορίζει την πορεία τμήματος του παγκόσμιου δικτύου των ωκεάνιων ρευμάτων.]]
thumb|left|75px|Συσκευή για καταγραφή των θαλάσσιων ρευμάτων. Οι ωκεάνιες λεκάνες γενικώς έχουν από επάνω τους ένα μη συμμετρικό επιφανειακό ρεύμα, του οποίου ο ανατολικός κλάδος που ρέει προς τον ισημερινό είναι ευρύς και διάχυτος, ενώ ο δυτικός κλάδος που ρέει προς τους πόλους είναι πολύ στενός. Το φαινόμενο αυτό είναι συνέπεια της περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της. Τέτοιος κλάδος είναι και το Ρεύμα του Κόλπου.
Τα βαθιά θαλάσσια ρεύματα συντηρούνται από διαφορές πυκνότητας και θερμοκρασίας. Τα ρεύματα αυτά, που αποκαλούνται και «υποθαλάσσιοι ποταμοί», ρέουν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και δεν ανιχνεύονται άμεσα. Η σημαντική κάθετη κίνηση των υδάτινων μαζών, όπου παρατηρείται, είναι γνωστή ως ανάδυση και κατάδυση. Τα τελευταία χρόνια τα βαθιά ρεύματα ερευνώνται με τη χρήση ενός στόλου 4.000 υποθαλάσσιων μίνι-ρομπότ που ονομάζονται Argo.