cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεσαία δύναμη
Διπλωματία μεσαίων δυνάμεων
Σύμφωνα με τη Laura Neak του Οργανισμού Διεθνών Σπουδών (International Studies Association): "Αν και υπάρχει ο ορισμός της μεσαίας δύναμης είναι εννοιολογικά αμφιλεγόμενος, τις περισσότερες φορές οι μεσαίες δυνάμεις προσδιορίζονται από τη διεθνή συμπεριφορά τους–η οποία αποκαλείται 'διπλωματία των μεσαίων δυνάμεων'—η τάση της επιδίωξης λύσεων που περιλαμβάνουν πολλά συμβάλλοντα μέρη στις διεθνείς διαφωνίες, και η τάση υιοθέτησης εννοιών της ‘καλής πολιτικής συμμετοχής’ στη διπλωματία. Οι μεσαίες δυνάμεις είναι κράτη τα οποία δεσμεύουν τη σχετική τους επιρροή, διαχειριστικές ικανότητες, και διεθνές κύρος προς τη διατήρηση της διεθνούς τάξεως και ειρήνης. Οι Μεσαίες δυνάμεις βοηθούν στη διατήρηση της διεθνούς τάξεως με την διαμόρφωση συμμαχιών, παίρνοντας το ρόλο του διαμεσολαβητή και ενδιάμεσου, και μέσω διεθνούς χειρισμού συγκρούσεων και αποφάσεων, όπως ειρηνευτικές αποστολές των Ηνωμένων Εθνών. Οι Μεσαίες δυνάμεις κάνουν αυτές τις διεθνείς κινήσεις λόγω ενός ιδεαλιστικού καθήκοντος το οποίο συνδέουν με το γεγονός ότι είναι μεσαίες δυνάμεις. Το καθήκον είναι ότι οι μεσαίες δυνάμεις έχουν ηθική υποχρέωση και συλλογική δυνατότητα να προστατεύσουν τη διεθνή τάξη από αυτούς πουν την απειλούν, περιλαμβανομένων επίσης κατά καιρούς και των μεγάλων δυνάμεων. Το καθήκον αυτό ήταν συγκεκριμένα σημαντικό κατά την πιο οξέα φάση του Ψυχρού Πολέμου."
Σύμφωνα με τη μελετήτρια Διεθνών Σχέσεων Annette Baker Fox, οι σχέσεις μεταξύ μεσαίων και μεγάλων δυνάμεων έχουν πιο πολύπλοκες σχέσεις και διαπραγματευτικά σενάρια απ’ ό, τι έχει συχνά υποτεθεί. Σύμφωνα με τον Soeya Yoshihide, "Μεσαία Δύναμη δεν αναφέρεται μόνο στη στρατιωτική ή οικονομική δύναμη. Αντίθετα, 'η διπλωματία της μεσαίας δύναμης ορίζεται από το πεδίο ενδιαφέροντος όπου επενδύει ένα κράτος του πόρους και τη γνώση του. Η Μεσαίες Δυνάμεις αποφεύγουν την άμεση αντιπαράθεση με μεγάλες δυνάμεις, αλλά βλέπουν τους εαυτούς τους ως ‘ηθικούς δράστες’ και αναζητούν το δικό τους ρόλο σε συγκεκριμένα ζητήματα, όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, το περιβάλλον, και τους εξοπλιστικούς κανονισμούς. Οι μεσαίες δυνάμεις είναι η κινητήρια δύναμη στη διαδικασία του χτισίματος των διεθνικών θεσμών." (Soeya Yoshihide).
Χαρακτηριστικά της διπλωματίας των μεσαίων δυνάμεων περιλαμβάνουν:
Η Πρωτοβουλία Μεσαίων Δυνάμεων (Middle Power Initiative), ένα πρόγραμμα του Παγκοσμίου Οργανισμού Ασφάλειας (Global Security Institute), τονίζει την σημασία της διπλωματίας των μεσαίων δυνάμεων. Μέσω της ΠΜΔ, οκτώ διεθνείς μη κυβερνητικοί οργανισμοί έχουν τη δυνατότητα να εργάζονται κυρίως με τις κυβερνήσεις των μεσαίων δυνάμεων για να ενθαρρύνουν και να εκπαιδεύσουν τα κράτη με πυρηνικά να κάνουν άμεσα πρακτικά βήματα για την μείωση των κινδύνων από αυτά, και να αρχίσουν διαπραγματεύσεις για την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων. Οι Μεσαίες δυνάμεις είναι ασκούν ιδιαίτερα επιρροή σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με τον έλεγχο των όπλων, όντας πολιτικά και οικονομικά σημαντικές, και έχοντας διεθνή σεβασμό, και έχοντας αποκηρύξει την κούρσα των πυρηνικών εξοπλισμών, θέση που τις παρέχει σημαντική πολιτική αξιοπιστία.
Αυτό-περιγραφή από κράτη
Ο όρος εισήχθη στον Καναδικό πολιτικό διάλογο πρώτη φορά μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο. Για παράδειγμα ο Πρωθυπουργός του Καναδά Λουί Σεν-Λορέν αποκάλεσε τον Καναδά "μία δύναμη μεσαίας τάξης" και βοήθησε στην εγκαθίδρυση του κλασικού ορισμού της Καναδικής μέσης δυνάμεως διπλωματίας. Όταν επιχειρηματολογούσε υπέρ της εκλογής του Καναδά για μια θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών είπε ότι  ενώ "...ενώ οι ειδικές σχέσεις [του Καναδά] με το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες περιπλέκουν τις υποχρεώσεις μας," ο Καναδάς δεν ήταν "δορυφόρος" καμιάς από τις δύο χώρες αλλά θα "συνεχίσουμε να παίρνουμε μόνοι μας της αποφάσεις μας αντικειμενικά, υπό το φως των υποχρεώσεών μας στο λαό μας και τα συμφέροντά του στην ευημερία της διεθνούς κοινότητας." . Οι Καναδοί ηγέτες πίστευαν ότι ο Καναδάς ήταν μεσαία δύναμη επειδή ήταν νέο μέλος σε μεγάλες συμαχίες (π.χ. στο ΝΑΤΟ, NORAD), συμμετείχε ενεργά στην επίλυση κρίσεων εκτός της περιοχής του (π.χ. Κρίση του Σουέζ), δεν ήταν πρώην αποικιακή δύναμη και συνεπώς ουδέτερη σε αντιαποικιακούς αγώνες, εργαζόταν ενεργά στα Ηνωμένα Έθνη για την αντιπροσώπευση των συμφερόντων μικρότερα έθνη και για την αποτροπή της κυριαρχίας των υπερδυνάμεων (συχνά έχοντας μια θέση στο Συμβούλιο της Ασφαλείας για τέτοιους λόγους), και επειδή εμπλεκόταν σε ανθρωπιστικές και ειρηνευτικές αποστολές ανά τον κόσμο.
Το Μάρτιο του 2008 ο Αυστραλός Πρωθυπουργός Κέβιν Ραντ χαρακτήρισε την εξωτερική πολιτική της χώρας του ως "διπλωματία μέσης δύναμης", με βάση παρόμοια κριτήρια. Η Αυστραλία θα "επηρεάζει αυτούς που παίρνουν διεθνείς αποφάσεις" σε θέματα όπως "η παγκόσμια οικονομία, η ασφάλεια, και οι περιβαλλοντολογικές προκλήσεις". .
Μεσαίες ή μεγάλες δυνάμεις;
Η παρουσία χωρών στον κατάλογο και των μεγάλων και των μεσαίων δυνάμεων δείχνει ότι δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των ειδικών.
Έθνη όπως η Γαλλία, Ρωσία, και Ηνωμένο Βασίλειο γενικά νοούνται ως μεγάλες δυνάμεις λόγω της στρατιωτικής και στρατηγικής τους σημασίας, το στάτους τους ως αναγνωρισμένες πυρηνικές δυνάμεις, και της μόνιμης θέσης τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Κάποιοι μελετητές πιστεύουν ότι η Γερμανία και η Ιαπωνία είναι μεγάλες δυνάμεις, αλλά λόγω των μεγάλων αναπτυγμένων οικονομιών τους και παγκόσμια επιρροή σε αντίθεση με στρατιωτικές και στρατηγικές δυνατότητες. Η Ιταλία επίσης έχει συγκεντρώσει πολλές συζητήσεις σε ακαδημαϊκούς και σχολιαστές για το στάτους της ως μεγάλη δύναμη, συγκεκριμένα για τη θέση της στους G7 και την επιρροή της στους περιφερειακούς και διεθνείς οργανισμούς. Αν και η ευρεία ακαδημαϊκή υποστήριξη για την θεώρηση της Ινδία ως μεγάλης δύναμης δεν είναι συνηθισμένη, τα τελευταία χρόνια στο πεδίο της πολιτικής επιστήμης κάποιοι, όπως ο Malik Mohan (2011) και ο Δρ. Zbigniew Brzezinski (2012) υποστήριξαν την θέση ότι η Ινδία έχει επίσης το στάτους της μεγάλης δύναμης.
Παρόλα αυτά, πηγές έχουν κατά καιρούς αναφερθεί στα έθνη αυτά ως μεσαίες δυνάμεις:
Κατάλογος μεσαίων δυνάμεων
Όπως και με τις μεγάλες δυνάμεις, δεν υπάρχει ομοφωνία για το ποιες δυνάμεις θεωρούνται μεσαίες. Οι κατάλογοι συχνά είναι αντικείμενο πολλών διαφωνιών, και τείνουν να τοποθετούν σχετικά μεγάλες χώρες (π.χ. Βραζιλία) μαζί με συγκριτικά μικρότερες χώρες (π.χ. Νορβηγία). Σαφώς όλες οι μεσαίες χώρες δεν έχουν το ίδιο στάτους μεταξύ τους. Κάποιες θεωρούνται περιφερειακές δυνάμεις και άλλες είναι μέλη του G20 (π.χ. Αυστραλία), ενώ άλλες μπορούν εύκολα να θεωρηθούν μικρές δυνάμεις (π.χ. Τσεχία). Κάποιες μεγαλύτερες μεσαίες δυνάμεις παίζουν επίσης σημαντικούς ρόλους στα Ηνωμένα Έθνη και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΠΟΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Ηγεμονία
Πανδημία COVID-19 στην Ιταλία
Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας
Όπως στις περισσότερες χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης τα μέτρα άλλαξαν συχνά κατά τη διάρκεια της επιδημίας. Η αυστηρότερη μορφή μέτρων επηβλήθηκε από τα μέσα Μαρτίου μέχρι τα τέλη Ιουνίου και από τα τέλη Οκτωβρίου (και παραμένουν μέχρι σήμερα). Η έξοδος από το σπίτι επιτρέπεται μόνο για τα απολύτως αναγκαία, όπως αγορά τροφίμων, εργασία (όταν δεν είναι εξ αποστάσεως), επίσκεψη γιατρού. Η χρήση μάσκας επιβλήθηκε από τα μέσα Απριλίου. Οι ποινές για παραβίαση των κανόνων μπορεί να κυμαίνονται από υψηλά πρόστιμα (από 500€) ως και φυλάκιση.
Εξέλιξη της επιδημίας
Στα διαγράμματα που ακολουθούν μπορούμε να διαπιστώσουμε την εξέλιξη της επιδημίας. Τα στοιχεία προέρχονται από την στατιστική υπηρεσία της Ιταλίας.
Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων, το πρώτο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ήταν έντονο και ξεκίνησε στις αρχές Μαρτίου. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά γρήγορα και έφτασε την αιχμή του κατά τα τέλη Μαρτίου.
Το δεύτερο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε κατά τα μέσα Οκτωβρίου του 2020. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά πιο αργά και έφτασε την αιχμή του στα τέλη Νοεμβρίου του 2020. Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων, το κύμα αυτό παρουσιάζει επιπλέον αιχμές τον Ιανουάριο και τον Μαρτιο του 2021.
Αριθμός θετικών τεστ
Τo ακόλουθο διάγραμμα παρουσιάζει τον συνολικό αριθμό τεστς αθροιστικά και ανά μέρα. Το διάγραμμα αυτό παρουσιάζει το πρόβλημα ό,τι δεν βασίζεται σε τυχαιοποιημένα στοιχεία καθώς και ότι απεικονίζει απόλυτους αριθμούς θετικών τεστ, που φυσιολογικά εξαρτώνται και απο τον αριθμό των τεστ που πραγματοποιήθηκαν. Για τον λόγο αυτόν, μπορεί να παρουσιάζει μια διαστρεβλωμένη εικόνα της εξέλιξης.
Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ
Θάνατοι (αθροιστικά) σύμφωνα με τα στοιχεία της υγειονομικής υπηρεσίας της Ιταλίας
Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία και φύλο
Στα ακόλουθα διαγράμμτα βλέπουμε την κατανομή ανά ηλικία και φύλο.
Παραπομπές
Αυστρία
Αμαλία του Βρανδεμβούργου
Η Αμαλία, γερμ. Amalie von Brandenburg (1 Οκτωβρίου 1461 - 3 Σεπτεμβρίου 1481) από τον Οίκο του Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Αλβέρτου Β΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Άννας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1478 τον Κάσπαρ των Βίττελσμπαχ δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Τσβάιμπρυκεν
Γιουτζίν Τζέρμαν
Ο Γιουτζίν Τζέρμαν (γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1997) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Ιωνικού Νικαίας της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Νορθ Ιλινόις Χάσκις και έφυγε ως ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών του προγράμματος.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Τζέρμαν μεγάλωσε στο γεμάτο εγκλήματα Γκάρι της Ιντιάνα και έπαιξε μπάσκετ από μικρή ηλικία υπό την καθοδήγηση του πατέρα του. Σε ηλικία 10 ετών, έγινε αντιληπτός από έναν προπονητή της Ερασιτεχνικής Αθλητικής Ένωσης σε ένα τουρνουά εκκλησιαστικής κατασκήνωσης και άρχισε να παίζει σε όλη την πολιτεία και τη χώρα. Ο Τζέρμαν ξεκίνησε το γυμνάσιο στο γυμνάσιο Άντριαν στο Μέριλβιλ της Ιντιάνα, αλλά μετακόμισε στο γυμνάσιο Θίοντορ Ρούζβελτ στο Γκάρι της Ιντιάνα πριν παίξει έναν αγώνα μπάσκετ για το Άντριαν. Δεν έπαιξε ούτε για το Ρούσβελτ λόγω κατάγματος αριστερού ισχίου.
Για τη δεύτερη χρονιά του, ο Τζέρμαν μεταγράφηκε στο Σχολείο 21στ Σέντσουρι Τσάρτερ στο Γκάρι, με μέσο όρο 17,4 πόντους ανά παιχνίδι. Ως νεώτερος, είχε μέσο όρο 32 πόντους, έξι ριμπάουντ, τρεις ασίστ και τρία κλεψίματα ανά αγώνα και ανακηρύχτηκε μέλος στην ομάδα  Small School All-State . Μετά τη χρονιά, δεσμεύτηκε να παίξει κολεγιακό μπάσκετ για το Νορθ Ιλινόις. Ως ανώτερος, ο Τζέρμαν είχε μέσο όρο 33,5 πόντους, 5,6 ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ ανά παιχνίδι, βοηθώντας το 21στ Σέντσουρι να κερδίσει έναν περιφερειακό τίτλο. Είχε εννέα παιχνίδια 40 πόντων και σημείωσε 51 πόντους σε μια ήττα από την εθνική δύναμη Λα Λουμιέρ Σχουλ. Ήταν ο κορυφαίος στην πολιτεία της Ιντιάνα στο σκοράρισμα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, και έγινε ο πρώτος παίκτης που το έκανε μετά τον Ντεσόν Τόμας το 2009 και το 2010 Ο Τζέρμαν κέρδισε τον τίτλο του Παίχτη της Χρονιάς κατά το Τρίμπιουν και τις διακρίσεις στην ομάδα  Small School All-State . Ο Τζέρμαν ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του στο λύκειο ως ο πρώτος σκόρερ του 21ου αιώνα με 2.020 πόντους.
Κολεγιακή πορεία
Στις 18 Φεβρουαρίου 2017, ο Τζέρμαν σημείωσε 27 πόντους ως πρωτοετής σε μια ήττα με 88–80 στην παράταση από το Τολέντο. Ως πρωτοετής, είχε κατά μέσο όρο εννέα πόντους ανά παιχνίδι και επιλέχθηκε ως μέλος στην ομάδα  All-Freshman Mid-American Conference (MAC) . Ο Τζέρμαν κέρδισε περίπου 15 κιλά μετά την πρώτη του χρονιά και είχε επιτυχία ως δευτεροετής σπουδαστής. Στις 17 Φεβρουαρίου 2018, σημείωσε 31 πόντους που ήταν η υψηλότερη για την περίοδο σε μια νίκη με 75–67 επί του Γουέστ Μίσιγκαν. Στη δεύτερη χρονιά του, ο Τζέρμαν ηγήθηκε της Διάσκεψης της MAC με 20,6 πόντους ανά παιχνίδι, ενώ είχε μέσο όρο 3,8 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ και επιλέχτηκε στη δεύτερη ομάδα All-MAC.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Τον Μάρτιο του 2021, ο Τζέρμαν υπέγραψε με τους Κόκομο Μπόμπκατς της The Basketball League. Στις 9 Αυγούστου 2021, ο Τζέρμαν υπέγραψε με τον Ιωνικό Νικαίας.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του Τζέρμαν, Ντέιβιντ Τζέρμαν Σρ., έπαιζε μπάσκετ για το Σχολείο Χόρας Μαν τη δεκαετία του 1980. Η μητέρα του, Εουτζένια, έτρεξε στο στίβο για το Μαν. Η αδερφή του Τζέρμαν, η Πρίνσες, έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Μιλγουόκι και την Ινδιανάπολη. Ο αδερφός του, Ντέιβιντ Τζούνιορ, έπαιζε μπάσκετ για το Σχολείο 21στ Σέντσουρι Τσάρτερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Προγκρές Μ-01Μ
Το Προγκρές Μ-01Μ (η NASA το ονόμασε Progress 31 ή 31P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 2008 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ήταν το πρώτο σκάφος της έκδοσης Προγκρές-Μ 11F615A60 που στάλθηκε στο διάστημα και διέθετε τον ψηφιακό υπολογιστή πτήσης TsVM-101 και το ψηφιακό σύστημα τηλεμετρίας MBITS αντί των προγενέστερων αναλογικών.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε στις 26 Νοεμβρίου 2008 (12:38 GMT) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ με πύραυλο Soyuz-U. Μετά από τέσσερις ημέρες, το Προγκρές συνδέθηκε με την θύρα του τμήματος Πιρς του σταθμού στις 30 Νοεμβρίου (12:28 GMT). Είχε προηγηθεί πρόβλημα με την κεραία του αυτόματου συστήματος Κουρς, χάρη στο οποίο τα Προγκρές συνδέονται με τους διαστημικούς σταθμούς.. Η κεραία άνοιξε σωστά τρεις ώρες μετά την εκτόξευση του διαστημοπλοίου, όμως αποφασίστηκε η σύνδεσή του με το εφεδρικό σύστημα TORU, με τον κοσμοναύτη Yury Lonchakov.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2008
Η νίκη της πίστης
Η Νίκη της Πίστης (γερμ. Sieg des Glaubens) είναι Γερμανική κινηματογραφική ταινία του 1933, σε σκηνοθεσία Λένι Ρίφενσταλ και με θέμα το Κομματικό συνέδριο της Νυρεμβέργης του 1933. Παρουσιάζει το πέμπτο κατά σειρά κομματικό συνέδριο του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος που έγινε στις αρχές του Σεπτεμβρίου 1933 στην Νυρεμβέργη. Ήταν το πρώτο κομματικό συνέδριο των Ναζί μετά την ανάληωη της εξουσίας. Για αυτό το λόγο του δόθηκε ο τίτλος «κομματικό συνέδριο της νίκης».
Ιστορικό
Το γύρισμα της ταινίας ανατέθηκε προσωπικά στη Ρίφενσταλ από τον ίδιο τον Αδόλφο Χίτλερ. Η Ρίφενσταλ χρησιμοποίησε συνολικά 16 χιλιάδες μέτρα φιλμ. Σκοπός της ταινίας ήταν η προπαγάνδα, υπό τον μανδύα του ντοκιμαντέρ. Η ταινία κυκλοφόρησε την 1η Δεκεμβρίου 1933 στο Βερολίνο. Λόγω της παρουσίας του Ερνστ Ρεμ στο πλευρό του Χίτλερ, η ταινία αποσύρθηκε μετά την νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών και έκτοτε εξαφανίστηκε έως το 1986, όταν και βρέθηκε μια κόπια του.
Πλοκή
Η Ρίφενσταλ ακολούθησε στο έργο αυτό μια δραματουργία απλή μα και αποτελεσματική. Χωρίς να ακολουθήσει την χρονολογική σειρά των γεγονότων, διαίρεσε το έργο σε οκτώ μέρη, δίνοντας έμφαση στον εθνικοσοσιαλισμό.
Αποτίμηση
Με το έργο αυτό η Ρίφενσταλ δημιούργησε ένα νέο είδος κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1933 Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Προπαγανδιστικές ταινίες Ναζιστικής Γερμανίας
Λεωνίδας Τσιριγώτης
Ο Λεωνίδας Τσιριγώτης (1890 - 23 Φεβρουαρίου 1971) ήταν Έλληνας δικηγόρος και υπουργός στην κυβέρνηση Τσολάκογλου επί Κατοχής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1890 και σπούδασε νομικά.
Εργάστηκε ως δικηγόρος στη Σπάρτη και εξελέγη βουλευτής Λακεδαίμονος στις εκλογές του 1933 και επανεξελέγη βουλευτής Λακωνίας το 1935 και το 1936 με το Λαϊκό Κόμμα.
Στην κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου διορίστηκε υφυπουργός «Γενικός Διοικητής Μακεδονίας», και κατόπιν «Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ». . Μετά την Κατοχή παραπέμφθηκε σε δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο Δωσίλογων - στο οποίο δικάστηκαν όλοι όσοι συμμετείχαν σε κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της χώρας - με την κατηγορία ότι από τη θέση του ως κυβερνητικού εταίρου διευκόλυνε το έργο της Γερμανών κατακτητών - αλλά αθωώθηκε. Κηδεύτηκε στη Σπάρτη στις 24 Φεβρουαρίου 1971.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λακεδαίμονος Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Ηπείρου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Μακεδονίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
In the Middle of Nowhere (άλμπουμ)
Το In the Middle of Nowhere (ελληνική απόδοση: Στη μέση του πουθενά) είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του γερμανικού ντουέτου Modern Talking, που κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου 1986 από τη Hansa Records. Το άλμπουμ δημιούργησε το single "Geronimo's Cadillac", το οποίο μπήκε στην πρώτη πεντάδα στη Γερμανία και την Αυστρία, ενώ μπήκε στο top 10 σε πολλά άλλα, όπως η Ελβετία, η Σουηδία και η Νορβηγία.
Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο No. 1 στη Γερμανία την 1η Δεκεμβρίου 1986, περνώντας συνολικά επτά εβδομάδες στο top 10 του chart. Τελικά πιστοποιήθηκε ως χρυσό από την Bundesverband Musikindustrie (BVMI), δηλώνοντας αποστολές άνω των 250.000 μονάδων στη Γερμανία.
Δήμος Υδρούσας
Ο Δήμος Υδρούσας ήταν δήμος του νομού Κυκλάδων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Άνδρου. Καταλάμβανε ολόκληρο το δυτικό τμήμα του νησιού της Άνδρου. Ο δήμος αποτελούταν από έντεκα δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 3.355 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το χωρίο Γαύριο, που αποτελούσε και το κύριο λιμάνι του νησιού καθώς γειτονεύει με τις ακτές της Αττικής.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υδρουσα Κατηγορία:Δήμοι Άνδρου
Πεδίο Χιγκς
Το πεδίο Χιγκς είναι υποθετικός μέχρι στιγμής χώρος που αναπτύσσεται σε διαστάσεις που συνδέονται με τον χωροχρόνο στον οποίο ορίζεται η πραγματικότητα που ζούμε, φέρει ιδιαίτερες ιδιότητες και είναι μη ανιχνεύσιμος, άμεσα, από την δική μας πραγματικότητα. Μια από τις ιδιότητες του πεδίου Χιγκς είναι πως η αλληλεπίδραση των στοιχειωδών σωματιδίων με αυτό τους προσδίδει μάζα. Η ύπαρξη του πεδίου Χιγκς δεν έχει επαληθευτεί, όμως γίνονται προσπάθειες να ανακαλυφθεί και να ταυτοποιηθεί έμμεσα το μποζόνιο Χιγκς, το μικρότερο δυνατό κομμάτι που απαρτίζει το πεδίο Χιγκς και ενδεχομένως μπορεί να αποσπαστεί από αυτό.
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="σ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Μποζόνια Κατηγορία:Στοιχειώδη σωμάτια Κατηγορία:Μάζα Κατηγορία:Μεταβολές φάσης Κατηγορία:Καθιερωμένο πρότυπο Κατηγορία:Κβαντική θεωρία πεδίου
Αλγόριθμος PageRank
Στα κοινωνικά δίκτυα η έννοια της αναζήτησης μιας πληροφορίας μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα να ρωτήσουμε κάτι κάποιον ο οποίος θεωρείται πολύ δημοφιλής στον χώρο του. Δημοφιλής είναι κάποιος που έχει πολλές «διαδρομές» που οδηγούν στο άτομο - κόμβο αυτό, αν μεταφερόμασταν τυχαία σε ένα δίκτυο, όπως π.χ. ο αλγόριθμος PageRank της Google.
Ο αλγόριθμος PageRank αφορά μια κατανομή πιθανοτήτων που χρησιμοποιείται για να εκπροσωπήσει την πιθανότητα ότι ένα άτομο κάνοντας τυχαία κλικ σε συνδέσμους, θα καταλήξει σε κάποια συγκεκριμένη σελίδα. Σίγουρα υπάρχουν ατέλειες στο PageRank, ιδίως τώρα που οι άνθρωποι γνωρίζουν τον αλγόριθμο αυτόν και μπορούν να δημιουργήσουν «ψεύτικους» συνδέσμους με στόχο να αποκτήσει υψηλότερο PageRank κάποια σελίδα που επιθυμούν (link farming). Πλέον η Google έχει προσαρμόσει τους υπολογισμούς του αλγόριθμου της, ώστε να φιλτράρουν τις σελίδες εκείνες από τις σελίδες που πιθανόν κάνουν χρήση «φάρμα συνδέσμων».
Κατηγορία:Αλγόριθμοι αναζήτησης Κατηγορία:Πληθοπορισμός
California Dreamin'
To California Dreamin' είναι τραγούδι των Τζον Φίλπς και Μισέλ Φίλπς και η πρώτη η ηχογράφηση έγινε από τον Μπάρι Μαγκουάιρ. Ωστόσο, το κομμάτι έγινε γνωστό από την εκτέλεση των The Mamas & the Papas, οι οποίοι έκαναν δεύτερες φωνές στην αρχική εκτέλεση και το κυκλοφόρησαν το 1965 ως επτά ιντσών μονό το οποίο έγινε χρυσό τον Ιούνιο του 1966, ενώ μπήκε στο Grammy Hall of Fame το 2001. Μεταξύ των άλλων διακρίσεων, το περιοδικό Rolling Stone, στη λίστα του με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, το κατέταξε 89ο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1965 Κατηγορία:Τραγούδια των The Mamas & the Papas Κατηγορία:Singles του 1979 Κατηγορία:Singles του 2004 Κατηγορία:Singles του 2016 Κατηγορία:Singles του 1965 Κατηγορία:Τραγούδια με θέμα το Λος Άντζελες Κατηγορία:Νικητές Grammy Hall of Fame Award
Κομητεία της Βουργουνδίας
Η κομητεία της Βουργουνδίας (γαλλικά: Franche Comté de Bourgogne), που ονομάζεται επίσης Φρανς Κοντέ της Βουργουνδίας, ή κομητεία της Φρανς-Κοντέ, ήταν μια μεσαιωνική κομητεία (από το 982 έως το 1678), στη σύγχρονη περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ της Γαλλίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με το πιο δυτικό δουκάτο της Βουργουνδίας, ένα φέουδο της Δυτικής Φραγκίας από το 843.
Το έδαφος της αντιστοιχεί περίπου στην πρώην γαλλική περιοχή Φρανς-Κοντέ. Η πρωτεύουσά της ήταν η Ντολ και κυβερνήθηκε από τον 10ο έως τον 17ο αιώνα από τους παλατινούς κόμητες της Βουργουνδίας.
Δημιουργία της κομητείας
[[Αρχείο:Karte_Hoch_und_Niederburgund-el.png|εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|266x266εσ|Χάρτης των τριών τμημάτων του παλαιού Βασιλείου της Βουργουνδίας μετά τη διαίρεση, γύρω στο 900.
{{legend|#ECE87B|Άνω Βουργουνδία}} {{legend|#FBCB8C|Κάτω Βουργουνδία}} {{legend|#D6B68A|Δουκάτο της Βουργουνδίας}}]] Τα εδάφη της κομητείας της Βουργουνδίας αρχικά ανήκαν στα διάφορα βασίλεια της Βουργουνδίας: το πρώτο βασίλειο της Βουργουνδίας (443 - 534), το μεροβιγγειανό βασίλειο της Βουργουνδίας (534-843) των Φράγκων και τα διάφορα βασίλεια που δημιουργήθηκαν από το διαμελισμό της Καρολίγγειας αυτοκρατορίας το 843.
Με τη συνθήκη του Βερντέν του 843, η περιοχή δυτικά του ποταμού Σον αποδόθηκε στη Δυτική Φραγκία, και δημιουργήθηκε το γαλλικό δουκάτο της Βουργουνδίας, ενώ το νότιο και ανατολικό τμήμα του πρώην βασιλείου της Βουργουνδίας περιήλθε στη Μέση Φραγκία υπό τον Λοθάριο Α΄. Αυτό το τμήμα έγινε οι δύο ανεξάρτητες ενότητες της νότιας Κάτω Βουργουνδίας το 879 και της βόρειας Άνω Βουργουνδίας υπό τον βασιλιά Ροδόλφο Α'  το 888,  στο βορειοδυτικό μέρος της οποίας δημιουργήθηκε η κομητεία της Βουργουνδίας.
Το 933, με την κατάρρευση της αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου,  η Κάτω και η Άνω Βουργουνδία επανασυνδέθηκαν υπό τον βασιλιά Ροδόλφο Β'  και σχημάτισαν το βασίλειο της Αρλ. Οι διάδοχοι του Ροδόλφου Β' ήταν «κυρίαρχοι αδύναμοι και χωρίς πραγματική εξουσία», που ασκούσαν μόνο ονομαστική εξουσία. Οι υποτελείς τους ήταν κύριοι του βασιλείου. Ο κόμης του Μακόν ήταν ένας από αυτούς.
Το 982 ο Όθων-Γουλιέλμος, κόμης του Μακόν, έλαβε από τη μητέρα του Γερβέργη την περιοχή γύρω από τη Ντολ. Με το θάνατο του πατριού του δούκα Ερρίκου Α' της Βουργουνδίας το 1002, ο Όθων-Γουλιέλμος διεκδίκησε επίσης το δουκάτο της Βουργουνδίας. Αλλά ο Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας αντιτάχθηκε και στον πόλεμο που ακολούθησε όλο σχεδόν το δουκάτο επέστρεψε στις γαλλικές βασιλικές κτήσεις και στον Όθωνα-Γουλιέλμο έμεινε μόνο η περιοχή της Ντολ, που έγινε ο πυρήνας της κομητείας της Βουργουνδίας. Έτσι, επήλθε ο τεμαχισμός της Βουργουνδίας ανάμεσα στην κομητεία της Βουργουνδίας και το δουκάτο της Βουργουνδίας (1004).
Προσάρτηση στην Αυτοκρατορία
εναλλ.=|μικρογραφία|198x198εσ|Έμβλημα της κομητείας της Βουργουνδίας Στα 1016, κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης στο Στρασβούργο, ο αυτοκράτορας Ερρίκος Β ' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έλαβε την υπόσχεση από τον βασιλιά του βασιλείου της Αρλ Ροδόλφο Γ' της Βουργουνδίας, που ήταν άτεκνος, ότι θα είναι διάδοχός του. Αυτή η υπόσχεση ανανεώθηκε στη Βασιλεία το 1027, στον διάδοχό του, τον αυτοκράτορα Κορράδο Β΄. Ο Όντο Β΄ του Μπλουά, ανεψιός του, εμφανίστηκε ως ο φυσικός διάδοχος και μετά τον θάνατο του Ροδόλφου Γ' το 1032, διεκδίκησε τη διαδοχή. Το 1033, ένας ένοπλος αγώνας ξέσπασε ανάμεσα στους δύο που έληξε με τον θάνατο του Όντο το 1037. Έτσι, η κομητεία της Βουργουνδίας, όπως και όλο το βασίλειο της Αρλ, προσαρτήθηκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Η ανάπτυξη εμπορικών δρόμων σε ολόκληρη την οροσειρά Ζυρά και η ανάπτυξη των ορυχείων άλατος εξασφάλιζαν την ευημερία της κομητείας και οι πόλεις της διατήρησαν την ελευθερία και την ουδετερότητά τους στις φεουδαρχικές συγκρούσεις.
Ανεξαρτησία-Φρανς-Κοντέ
Στον 12ο αιώνα η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν ο εγγυητής της ευημερίας της κομητείας της Βουργουνδίας, αλλά το 1127, μετά τη δολοφονία του κόμη Γουλιέλμου Γ΄, της Βουργουνδίας, ο εξάδελφός του κόμης Ρενώ Γ΄ κόμης της Βουργουνδίας ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από τον αυτοκράτορα Λοθάριο Β΄. Στον πόλεμο που ακολούθησε αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις περιοχές του ανατολικά της οροσειράς Ζυρά. Την επικράτειά του, δυτικά της οροσειράς Ζυρά, την ανακήρυξε «Ελεύθερη κομητεία» (Φρανς-Κοντέ), προέλευση του ονόματος της περιοχής Φρανς-Κοντέ.
Οι επόμενοι δύο αιώνες ήταν χρόνια επαναλαμβανόμενης γυναικείας διαδοχής και δυναστικών αλλαγών.
Σύνδεση με το δουκάτο της Βουργουνδίας
μικρογραφία|388x388εσ|Το βασίλειο της Γαλλίας το 1477 Το 1361, μετά το θάνατο του Φιλίππου Α ', δούκα της Βουργουνδίας, χωρίς άμεσο κληρονόμο, το δουκάτο της Βουργουνδίας επέστρεψε στις βασιλικές κτήσεις του Ιωάννη Β' της Γαλλίας, που το παραχώρησε στο νεότερο γιο του, Φίλιππο Β 'τον Τολμηρό της Βουργουνδίας. Το 1384, η κληρονόμος Μαργαρίτα της Βαυαρίας έφερε την κομητεία στον Φίλιππο Β 'τον Τολμηρό, δούκα της Βουργουνδίας, με τον οποίο είχε παντρευτεί το 1369.
Οι πλούσιοι και ισχυροί δούκες της Βουργουνδίας των Βαλουά θεωρούσαν σχεδόν για έναν αιώνα τους εαυτούς τους ηγέτες κυρίαρχου κράτους, το πλούσιο και ισχυρό δουκάτο της Βουργουνδίας. Έγιναν ισχυροί αντίπαλοι των Γάλλων βασιλέων και  σύμμαχοι των βασιλέων της Αγγλίας.
Η ενότητα της Βουργουνδίας διεκόπη με το θάνατο του Καρόλου του Τολμηρού. Ο δούκας της Βουργουνδίας ηττήθηκε από τους Ελβετούς σε πολλές μάχες και τέλος, από τον δούκα Ρενέ Β' της Λωρραίνης στη μάχη του Νανσύ, το 1477, όπου βρήκε το θάνατο. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ' επωφελήθηκε και κατέλαβε το γαλλικό τμήμα του τεράστιου Βουργουνδικού δουκάτου.
Επιστροφή στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Το 1477, η 20χρονη δούκισσα Μαρία της Βουργουνδίας, παντρεύτηκε τον μελλοντικό αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από την κληρονομιά του πατέρα της, διατήρησε τις Βουργουνδικές Κάτω Χώρες, οι οποίες περιλάμβαναν και την κομητεία της Βουργουνδίας, και τις οποίες κληρονόμησαν οι απόγονοί της βασιλείς της Ισπανίας του οίκου των Αψβούργων. Για δύο αιώνες διεξήχθησαν σκληρές μάχες μεταξύ του βασιλείου της Γαλλίας, του βασιλείου της Ισπανίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για την κατοχή αυτής της επικράτειας.
Κτήση των Αψβούργων της Ισπανίας
Η κομητεία της Βουργουνδίας μεταξύ 1477 και 1678 παρέμεινε υπό τον έλεγχο του οίκου των Αψβούργων της Ισπανίας. Οι βασιλείς της Γαλλίας, από τον Λουδοβίκο ΙΑ' έως τον Λουδοβίκο ΙΔ'  έκαναν πολυάριθμους πολέμους προσπαθώντας ανεπιτυχώς να αποκτήσουν την Φρανς-Κοντέ. Υπό τον Φίλιππο Β' της Ισπανίας έλαβε χώρα έντονη καταστολή των Προτεσταντών και ο Ερρίκος Δ'  της Γαλλίας, στον πόλεμο εναντίον του Φίλιππου, παραβίασε την ουδετερότητα της Φρανς Κοντέ. Από το 1598 έως το 1635 διατηρήθηκε η ειρήνη. Ωστόσο, το γεγονός ότι η περιοχή ήταν γεωγραφικός σύνδεσμος στην περικύκλωση της Γαλλίας από τους Αψβούργους έκανε τους Γάλλους να θέλουν να την προσαρτήσουν. Κατά τη διάρκεια των πολέμων του Λουδοβίκου ΙΓ' κατά της Ισπανίας, στην Φρανς-Κοντέ εισέβαλαν στρατεύματα και προκαλούσαν καταστροφές κάθε χρόνο, από το 1636 έως το 1639.
Προσάρτηση στο Βασίλειο της Γαλλίας
Η κομητεία της Βουργουνδίας κατακτήθηκε προσωρινά το 1668 από τον Μεγάλο Κοντέ στον πόλεμο της Επανάκτησης, αλλά επεστράφη στην Ισπανία με την ειρήνη του Αιξ-λα-Σαπέλ. Η οριστική προσάρτησή της στο βασίλειο της Γαλλίας έγινε από τον Κοντέ το 1674, στον τελευταίο από τους Ολλανδικούς πολέμους του Λουδοβίκου ΙΔ'. Η προσάρτηση αναγνωρίστηκε από την ειρήνη του Ναϊμέχεν (1678) και η περιοχή έγινε γαλλική επαρχία. Η Μπεζανσόν έγινε τότε πρωτεύουσα, στη θέση της Ντολ. Ο πληθυσμός είχε αντιταχθεί βίαια στους Γάλλους εισβολείς και τα φιλο-ισπανικά αισθήματα διήρκεσαν μέχρι τον 18ο αιώνα.
Γαλλική Δημοκρατία
Το 1790, μαζί με την υπόλοιπη Γαλλία, η περιοχή χωρίστηκε σε νομούς.
H Γαλλική Δημοκρατία συνένωσε την κομητεία της Βουργουνδίας, την κομητεία του Μονμπελιάρ και το Έδαφος του Μπελφόρ και σχημάτισε την περιοχή Φρανς-Κοντέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φρανς-Κοντέ (γαλλικά)Φρανς-Κοντέ (αγγλικά) Britannica
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Φρανς-Κοντέ
Μάχη των Τεμπών
Η Μάχη των Τεμπών ήταν μια ένοπλη σύρραξη που διεξήχθη με τα στρατεύματα της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας κατά τη διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα στις 18 Απριλίου 1941. Η μάχη διεξήχθη εν μέσω της προώθησης των γερμανικών δυνάμεων στην Κεντρική Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι Γερμανοί υπέστησαν βαριές απώλειες και αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το φαράγγι, αλλά η στάση τους επέτρεψε στις συμμαχικές δυνάμεις να νικήσουν και στη συνέχεια να αντιπαρατεθούν στις Θερμοπύλες.
Στις 18 Απριλίου, η γερμανική 6η ορεινή Μεραρχία, με εντολή του στρατηγού Φέρντιναντ Ζέρνερ, ευθυγραμμίστηκε από την άλλη πλευρά του ποταμού Πηνειού. Ο ποταμός ήταν ευνοϊκός. Οι Γερμανοί είχαν ως στόχο τη Λάρισα.
Η επίθεση άρχισε λίγο μετά τις 7:00 π.μ. με επίθεση από τον Γόννο προς το 2/2ο τάγμα αργότερα, γύρω στο μεσημέρι, οι γερμανικές μονάδες υπό την ηγεσία του υπολοχαγού Χέρμαν Μπαλκ επιτέθηκαν στο 21ο Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας. Ο Μπαλκ είχε προηγουμένως αποσύρει το 21ο μερικές μέρες νωρίτερα στον Πλαταμώνα, όπου είχε εκπλαγεί από την αιφνιδιαστική επανεμφάνιση των γερμανικών οχημάτων.
Το 21ο Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τις μονάδες του Μπαλκ και σχεδόν ξεπέρασε, υποχωρώντας στους λόφους. Σε αυτό το σημείο, μερικά γερμανικά τεθωρακισμένα διέσχιζαν τον ποταμό Πηνειό, τον οποίο το 21ο τάγμα φρουρούσε. Το τάγμα 2/2 απέμεινε μόνη μονάδα στο πεδίο για να της μάχης. Γερμανικές μονάδες προσπάθησαν να διασχίσουν τον ποταμό, αλλά απέτυχαν.
Χρίστος Βερελής
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1950. Σπούδασε Χημεία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και απέκτησε διδακτορικό στη χημεία φυσικών προϊόντων από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης.
Μάχη των Τεμπών
Μέχρι τις 6:45 μ.μ., οι δυνάμεις της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας είχαν εξαντληθεί έντονα από τις γερμανικές επιθέσεις, αλλά κατάφεραν να τους συγκρατήσουν, επιτρέποντας στις βασικές δυνάμεις να ξεφύγουν από τη Λάρισα. Οι Αυστραλοί και οι Νεοζηλανδοί κινήθηκαν όλη τη νύχτα, με στοιχεία που αγωνίστηκαν για περαιτέρω καθυστέρηση των ενεργειών καθώς αποσύρθηκαν και την αυγή στις 19 Απριλίου κατέλαβαν μια νέα αμυντική θέση γύρω από τις Θερμοπύλες. Τα θύματα της 16ης Ταξιαρχίας κατά τη διάρκεια της μάχης ήταν περίπου 80 άτομα σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν και 120 αιχμαλωτίστηκαν. Το 21ο Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας είχε τέσσερις νεκρούς. Οι γερμανικές απώλειες ήταν περίπου 140 νεκροί και τραυματίες. Ως αποτέλεσμα της μάχης, το 2 / 2ο τάγμα διαλύθηκε σε μεγάλο βαθμό και δεν αγωνίστηκε ως πλήρης μονάδα ξανά μέχρι το τέλος. .
Χρίστος Βερελής
Βιογραφία
Εργάστηκε ως χημικός σε βιομηχανίες της Γερμανίας και της Ελλάδας μέχρι το 1986. Από το 1989 διετέλεσε πρόεδρος ή/και διευθύνων σύμβουλος σε μια σειρά επιχειρήσεων:
Μάχη των Τεμπών
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα Κατηγορία:Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα
Χρίστος Βερελής
Βιογραφία
Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1996 (αλλά έχασε την έδρα το 1997 μετά από ένσταση στο Εκλογοδικείο και επανεξελέγη το 2000, το 2004 και το 2007. Παραιτήθηκε από το βουλευτικό του αξίωμα για λόγους ευθιξίας στις 9 Μαΐου 2009 με αφορμή το "ζήτημα ΜΑΝ". Από τη διερεύνηση της υπόθεσης, η οποία ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2011, δεν προέκυψε ευθύνη υπουργού.
Διετέλεσε Υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ στην περίοδο 1996-2000 και Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών στο διάστημα 2000-2004.
Είναι παντρεμένος με τη Χριστίνα Πατεροπούλου και έχει ένα γιο και τρεις κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων
Καρλ Σύμερς
Ο Καρλ Σύμερς (Γερμανικά: Karl Schümers· 17 Οκτωβρίου 1905 – 18 Αυγούστου 1944) ήταν Γερμανός συνταγματάρχης (Standartenführer) των SS, διοικητής συντάγματος και προσωρινός διοικητής μεραρχίας κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Ελλάδα. Ο ίδιος και τα στρατεύματα που ήλεγχε εμπλέκονται σε πολλές από τις θηριωδίες που διαπράχθηκαν, όπως η σφαγή της Κλεισούρας, η σφαγή των Πύργων Κοζάνης και η σφαγή του Διστόμου.
Δράση στην Ελλάδα
Τον Μάρτιο και Απρίλιο του 1944 ο Σύμερς ηγήθηκε του 7ο Συντάγματος Γρεναδιέρων της 4ης Μηχανοκίνητης Αστυνομικής Μεραρχίας Γρεναδιέρων των SS (4. SS-Polizei-Panzergrenadier-Division) στην επιχείριση «καταιγίδα του Μάη». Στις 5 Απριλίου, διέταξε την εκτέλεση όλων των κατοίκων της Κλεισούρα Καστοριάς, «ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου», καθώς και την πυρπόληση του χωριού, ως αντίποινα για ενέδρα ανταρτών του ΕΛΑΣ σε διερχόμενη γερμανική φάλαγγα, που είχε ως αποτέλεσμα τη φόνευση μάλλον 2-3 Γερμανών στρατιωτών (σύμφωνα με τις περισσότερες αναφορές, αν και οι γερμανικές αρχές έκαναν λόγο για 8 νεκρούς). Η εκτέλεση της διαταγής είχε ως αποτέλεσμα το φόνο τουλάχιστον 217 κατοίκων, καθώς και την καταστροφή του χωριού. Στις ανακρίσεις των ίδιων των γερμανικών υπηρεσιών για την καταστροφή, που έγιναν άμεσα, μετά τη σφαγή και την πυρπόληση, ο Σύμερς κατέθεσε, παρουσιάζοντας την εφαρμογή των αντιποίνων ως δήθεν κανονική πολεμική συμπλοκή, πως οι στρατιώτες του χρειάστηκε να σκοτώσουν τους πάντες, επειδή οι αντάρτες κρύβονταν και τους πυροβολούσαν από το χωριό, οπότε και αθωώθηκε. Μετά τον πόλεμο, Γερμανός εισαγγελέας αναγνώρισε τη μαρτυρία του ως ψευδή.
Το ίδιο σύνταγμα των SS, με αρχηγό τον Σύμερς και αρωγούς τοπικά Τάγματα Ασφαλείας, επέδραμε διαδοχικά στις 6, 8, 10, 28 Μαρτίου και 22 Απριλίου, λίγο ανατολικότερα στους πρόποδες του Βερμίου Κοζάνης, στην Ερμακιά Εορδαίας, όπου και εκτελέστηκαν αφού αιχμαλωτίστηκαν, υπέκυψαν σε βασανιστήρια ή πέθαναν από υποθερμία εξαιτίας του χιονιού και του κρύου 62 άμαχοι και ένας μαχητής του ΕΛΑΣ. Στις 24 Απριλίου το ίδιο σύνταγμα διέπραξε τη σφαγή των Πύργων Κοζάνης και το δεύτερο ολοκαύτωμα του Μεσόβουνου 1944 (το πρώτο ήταν το 1941), σφαγιάζοντας 368 γυναικόπαιδα, ή σύμφωνα με άλλους υπολογισμούς, 548 θύματα, με την επίσημη καταμέτρηση του κατοχικού δήμου Εορδαίας να δίνει 327 θύματα.
Στις 10 Ιουνίου οι άνδρες του 7ου συντάγματος, υπό την αρχηγία των Χανς Ζέππελ και Φριτς Λούτενμπαχ αυτή τη φορά, διέπραξαν τη σφαγή του Διστόμου, όπου 218 κάτοικοι σφαγιάστηκαν βάναυσα ως αντίποινα. Στις 17 Ιουνίου 1944 ο Σύμερς ηγήθηκε της εκτέλεσης 28 γυναικόπαιδων και του ολοκαυτώματος της Υπάτης, ενώ την επόμενη μέρα πυρπόλησε τη Σπερχειάδα και εκτέλεσε 35 γυναικόπαιδα.
Μετά τις 22 Ιουλίου 1944, αφότου διορίστηκε διοικητής της 4ης Μεραρχίας Γρεναδιέρων (ή 4ης Αστυνομικής Μεραρχίας) των SS, το 8ο σύνταγμα της μεραρχίας έλαβε μέρος στην επιχείρηση Έχιδνα (5 με 31 Αυγούστου) σε μια αποτυχημένη προσπάθεια για την καταστροφή των βάσεων του ΕΛΑΣ στα βουνά της Ρούμελης, που είχε ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, την θανάτωση περίπου 170 αμάχων και την μερική ή πλήρη καταστροφή δεκάδων χωριών και κωμοπόλεων.
Λίγες μέρες μετά την επιτυχημένη επίθεση του ΕΛΑΣ στις Καρούτες εναντίον του αστυνομικού τάγματος των Ες Ες, σκοτώθηκε ο διοικητής, πλέον, της 4ης μεραρχίας Ες Ες Καρλ Σύμερς στις 18 Αυγούστου 1944 στην Άρτα, όταν το αυτοκίνητό του πάτησε νάρκη στη περιοχή της Άρτας κατά την διάρκεια εκκαθαριστικής επιχείρησης. Πέντε ημέρες αργότερα, στις 23 Αυγούστου, του απονεμήθηκε μετά θάνατον ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού από τη ναζιστική Γερμανία ως αναγνώριση της εξαιρετικής γενναιότητας σε μάχη και της επιτυχημένης ηγεσίας του. Είναι θαμμένος στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Διονύσου - Ραπεντόζης.
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γερμανοί εγκληματίες Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας Κατηγορία:Μέλη των Waffen-SS
Κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Οθωμανούς
Η Κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Οθωμανούς είναι από τα πιο σημαντικά γεγονότα των πολυετών συγκρούσεων μεταξύ των Βυζαντινών και των Οθωμανών. Ωστόσο, δεν είναι ακόμα σαφές πότε έλαβε χώρα η πολιορκία και η κατάληψη της πόλης.
Μετά την κατάληψη της, η Αδριανούπολη μετονομάστηκε σε Εντιρνέ και έγινε πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.
Ιστορικό υπόβαθρο
Μέχρι το 1354, οι οθωμανικές δυνάμεις είχαν καταλάβει την Καλλίπολη στο ευρωπαϊκό πλευρό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και συνέχισαν την προώθηση τους. Αν και αναγκάστηκαν να σταματήσουν την προώθηση τους τα έτη 1357-1359 λόγω της απαγωγής του Σεχζάντε Χαλίλ, συνέχισαν τις επιχειρήσεις τους μετά την απελευθέρωση του Χαλίλ. Κύριος στόχος της εκστρατείας ήταν η Αδριανούπολη, η οποία ήταν η τρίτη πιο σημαντική βυζαντινή πόλη (μετά την Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη).
Αρχικές επιχειρήσεις
Ο Μουράτ Α' ανέλαβε τη διοίκηση των επιχειρήσεων. Το 1359, ο Μουράτ συγκέντρωσε δυνάμεις στα οχυρά που βρίσκονταν ανατολικά της Αδριανούπολης για να απομονώσει την πόλη από την πρωτεύουσα. Κατέλαβε το Σύραλλο και την Αρκαδιούπολη. Επίσης ξεκίνησε να απομονώσει την πόλη από τα νότια. Έστειλε δύο στρατηγούς, τους Χασί Ιλμπέη και Γκαζί Εβρενός, στον Έβρο. Ο Χασί Ιλμπέη κατέλαβε το Διδυμότειχο και ο Γκαζί Εβρενός κατέλαβε την Κεσσάνη. Τότε, ο Μουράτ αποφάσισε πως η πόλη ήταν πλήρως απομονωμένη και πως πρέπει να προχωρήσει στην επίθεση.
Κατάληψη της πόλης
Το στρατόπεδο του Μουράτ βρισκόταν στο Μπαμπαγέσκι, 55 χιλιόμετρα από την Αδριανούπολη. Αλλά οι μετωπικές δυνάμεις του Λάχα Σαχίν πασά βρίσκονταν πολύ κοντά στην πόλη και ο Βυζαντινός κυβερνήτης με τη στήριξη των Βουλγάρων προσπάθησε να διαλύσει τις δυνάμεις της οθωμανικής εμπροσθοφυλακής στο σημείο Σαζλίντερε, 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης. Ωστόσο, οι Οθωμανοί απώθησαν τους επιτιθέμενους. Παρά το γεγονός ότι ήταν σε θέση να επιστρέψει στην Αδριανούπολη, εξαιτίας μιας πλημμύρας του ποταμού, ο Βυζαντινός κυβερνήτης εγκατέλειψε την πόλη. Τότε, οι κάτοικοι της πόλης αποφάσισαν να παραδοθούν. Τελικά, στις 5 5 Μαΐου 1361, ο Μουράτ κατέλαβε την πόλη.
Διαφωνίες για την ημερομηνία
Άλλοι ιστορικοί, οι οποίοι βασίζονται σε βυζαντινές και άλλες πηγές, αναφέρουν πως η κατάληψη της Αδριανούπολης έγινε είτε το 1369 είτε μετά το 1371, ενώ επίσης αναφέρουν πως οι επιχειρήσεις δεν καθοδηγήθηκαν από τον Μουράτ αλλά από Τούρκους μπέηδες που ήταν μονάχα θεωρητικά υποτελείς των Οθωμανών (μιας και από το 1366 μέχρι τις 1377, οι επικοινωνίες μεταξύ της Θράκης και της Ανατολίας είχαν διακοπεί). Οι Οθωμανοί θα μπορούσαν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της πόλης στα τέλη της δεκαετίας του 1370.
Η Εντιρνέ ως πρωτεύουσα
Ο Λάλα Σαχίν ανακηρύχτηκε πρώτος μπεηλέρμπεης της Ρούμελης (Οθωμανική Θράκη) και ο Μουράτ κινήθηκε στο πρόσφατα κατακτημένο Διδυμότειχο για να συνεχίσει τις επιχειρήσεις. Μετά τον θάνατο του πατέρα του και την κατασκευή ενός παλατιού στην Εντιρνέ, η πόλη έγινε η νέα πρωτεύουσα του οθωμανικού κράτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες των Βυζαντινο-Οθωμανικών Πολέμων Κατηγορία:Ιστορία του Έβρου Κατηγορία:Οθωμανική Θράκη
Γουλιέλμος Φραγκιπάνης
Ο Γουλιέλμος Φραγκιπάνης (Guglielmo Frangipani, ... - 1337) ήταν Λατίνος αρχιεπίσκοπος, αλλά και Βαρώνος της Πάτρας το 1317-1337. Υπήρξε και βάιλος του πριγκιπάτου της Αχαΐας (1329 - 1331), επίτροπος δηλαδή του πρίγκιπα κατά την απουσία του.
Η βαρωνία της Πάτρας
Ανήκε στο τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών. Εκείνη την εποχή, η βαρωνία της Πάτρας λειτουργούσε σαν ανεξάρτητο κρατίδιο και διοικούνταν από τον εκάστοτε Λατίνο αρχιεπίσκοπο. Εξασφάλισε στην πόλη το ενετικό εμπόριο, ενώ αντιμετώπισε με επιτυχία τις πειρατικές επιδρομές των Τούρκων και των Καταλανών. Όταν έγινε πρίγκιπας της Αχαΐας ο Ιωάννης της Γραβίνας, ο Γουλιέμος διορίσθηκε βάιλός του για την περίοδο 1329-1331. Ήρθε σε μεγάλη σύγκρουση με τους αρχηγούς των Καταλανών, τους οποίους και αφόρισε με εντολή του Πάπα.
Μετά το τέλος του
Απεβίωσε στα τέλη του 1337. Αμέσως μετά το θάνατό του, ο Μπερτράν ντε Μπω, ο οποίος είχε διοριστεί βάιλος του πριγκιπάτου από την Αικατερίνη του Βαλουά-Κουρτεναί, βρήκε την ευκαιρία να καταλάβει την πόλη και να πολιορκήσει την ακρόπολη της Πάτρας. Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ αντέδρασε, κηρύσσοντας την πόλη ως "έδαφος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας" και διέταξε τους επισκόπους Ωλένης και Κορώνης να επιβάλουν αφορισμό (αποκλεισμό) στην χερσόνησο του πριγκιπάτου. Αυτά τα προβλήματα ανάγκασαν την Αικατερίνη Β΄ να ταξιδέψει στην Αχαΐα το 1338, συνοδευόμενη από τον σύμβουλό της Νικολό Ατσαγιόλι. Στα δύο χρόνια που παρέμεινε στο πριγκιπάτο, διαπίστωσε ότι αυτό διέτρεχε κινδύνους από τους γείτονες Καταλανούς, τους Έλληνες και κυρίως από τους Τούρκος, οι οποίοι συνεχώς επεκτεινόταν. Η πίεση του πάπα απέδωσε, διότι η Αικατερίνη αποφάσισε να τα έχει καλά μαζί του, αποβλέποντας σε μελλοντική βοήθειά του και του επέστρεψε τη βαρωνία της Πάτρας. Φεύγοντας αυτή, διόρισε βάιλο, προσωρινά τουλάχιστον, τον Νικολό Ατσαγιόλι.
RTL TVI
Το RTL-TVI είναι ένας ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός στη γαλλική γλώσσα στο Βέλγιο και ανήκει στον Όμιλο RTL. Στη γαλλόφωνη περιοχή του Βελγίου, είναι το πιο δημοφιλές κανάλι με 20% του μεριδίου τηλεθέασης. Ήταν ένας από τους πρώτους ανεξάρτητους τηλεοπτικούς σταθμούς στο Βέλγιο.
Το RTL TVI προσφέρει ένα πρόγραμμα με οικογενειακό προσανατολισμό και είναι ενημερωτικού, ψυχαγωγικού και επιστημονικής φαντασίας χαρακτήρα. Στη γαλλόφωνη περιοχή του Βελγίου, σχεδόν όλα τα ξένα προγράμματα μεταγλωττίζονται στα γαλλικά, αντί της διατήρησης του πρωτότυπου soundtrack.
Ιστορία
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1983, η βελγική εκδοχή της παράστασης JTL, που παρουσιάστηκε από τους Τζίν-Τσάρλς Ντε Κεισέρ, Έντι ντε Γουάιλντ και Μπιμπιάν Γκόντφροιντ, ξεκίνησε από ένα μικρό στούντιο στη βίλα Roosevelt, στις Βρυξέλλες. Τον Δεκέμβριο του 1985, η CLT δημιούργησε μια βελγική εταιρεία με την επωνυμία TVI Α.Ε., η οποία παράγει και πωλεί προγράμματα διαφημιστικού χώρου ειδικά για το RTL Βελγίου.
Το Βελγικό τηλεοπτικό κανάλι RTL έγινε ανεξάρτητο στις 12 Σεπτεμβρίου του 1987 με την έναρξη του RTL-TVI (Ανεξάρτητη τηλεόραση), η οποία παράγει πλέον όλα τα προγράμματα του στις Βρυξέλλες. Αυτό ήταν το πρώτο ανεξάρτητο κανάλι στη Γαλλόφωνη Κοινότητα του Βελγίου. Η καταχώριση από την κυβέρνηση της Γαλλικής Κοινότητας στις 21 Δεκεμβρίου 1987 τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση νόμιμα στη βελγική αγορά τηλεοπτικών διαφημίσεων, μέσω της θυγατρικής της IPB. Αυτό το μονοπώλιο έσπασε το 1989, όταν η κυβέρνηση επέτρεψε την εμπορική διαφήμιση για τα RTBF κανάλια.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Βελγικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Όμιλος RTL Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1987
Αλβίτης
Ο αλβίτης (αγγλ. albite) είναι τηκτοπυριτικό ορυκτό του νατρίου και του αργιλίου. Οφείλει το όνομά του στο χρώμα του (λατιν. albus = λευκός).
Είναι το πρώτο μέλος της σειράς των πλαγιοκλάστων (το τελευταίο είναι ο ανορθίτης) και τα ενδιάμεσα μέλη είναι ισόμορφες παραμίξεις μεταξύ των δύο αυτών ακραίων μελών.
Ο αλβίτης απαντάται ως συστατικό γρανιτικών και συηνιτικών πετρωμάτων, σε αλκαλικούς διορίτες, σε βασάλτες σε φλέβες πηγματιτών, σε υδροθερμικές φλέβες αλλά και σε ορισμένα μεταμορφωσιγενή πετρώματα χαμηλών πιέσεων και θερμοκρασιών (κυρίως σχιστολίθους). Είναι δευτερογενές ορυκτό σε ιζηματογενείς αποθέσεις. Η παραλλαγή του αλβίτη με πλακώδεις κρυστάλλους αποκαλείται κληβελανδίτης.
Εξαλλοιώνεται προς καολινίτη και σερικίτη, ενώ λιγότερο συχνή είναι η εξαλλοίωση που αποκαλείται σωσσυριτίωση (η εξαλλοίωση δίνει συσσωματώσεις από ζωισίτη, ασβεστίτη, σερικίτη και αλβίτη). Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο χαλαζίας, ο ασβεστίτης, το ορθόκλαστο, ο βιοτίτης και η κεροστίλβη.
Απαντάται σχεδόν σε ολόκληρο τον πλανήτη, ως συστατικό των πυριγενών πετρωμάτων. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις πολύ καλοσχηματισμένων κρυστάλλων είναι σε αρκετές περιοχές της Ελβετίας, τη Σαβοϊα της Γαλλίας, την Άνω Αδίγη της Ιταλίας, τη Ρωσία (Ουράλια όρη και όρη Ίλμεν), τις ΗΠΑ (Καλιφόρνια, Αλάσκα, Βιρτζίνια), τον Καναδά (Οντάριο), το Minas Gerais στη Βραζιλία, το Τσουμέμπ της Ναμίμπια και τη Μαδαγασκάρη.
Στην Ελλάδα όμορφοι κρύσταλλοί του ανευρίσκονται στην Άνδρο (ορυχείο Βιτάλη) την Τήνο (Απηγανιά, Πάνορμος), τη Σάμο (περιοχή Καρλοβασίου), τη Σέριφο, την Κρήτη (Λάκκοι Χανίων), το ορυχείο "Σκουριές" των Μεταλλείων Κασσάνδρας, την Κομοτηνή (Θέρμες), την Ξάνθη και την Νεάπολη Λακωνίας.
Βιβλιογραφία
Αλβιτης Αλβιτης
Σιδηροδρομικός Σταθμός Καβασίλων
Βρίσκεται στα Καβάσιλα Ηλείας και οφείλει την ονομασία του στην κωμόπολη που εξυπηρετεί. Εγκαινιάστηκε στις 29 Αυγούστου 1891, ενώ αποτελούσε την αφετηρία της γραμμής Βαρθολομιού - Λουτρών Κυλλήνης από την 1η Ιουνίου 1892 μέχρι το 1969, οπότε και έκλεισε η γραμμή. Ο σταθμός Βαρθολομιού έκλεισε το 1993 μαζί με τη γραμμή Καβασίλων - Λιμένος Κυλλήνης. Διέθετε μία πλευρική και μία κεντρική αποβάθρα και βοηθητικές εγκαταστάσεις.
Σήμερα χρησιμοποιείται από τον Ο.Σ.Ε. για την εναπόθεση παλαιών υλικών των μετρικού εύρους γραμμών.
Καβασιλα Καβασιλα Καβασιλα Καβασιλα
Χρονολόγιο νοτιοαμερικανικής ιστορίας
Κατηγορία:Νότια Αμερική νοτιοαμερικανικης ιστοριας
Υπομονή (φυτό)
εναλλ.=Φυτό Υπομονή|αριστερά|με-πλαίσιο Η υπομονή (Σλουμπεργκέρα - Schlumbergera ή Ζυγόκακτος - Zygocactus) είναι ένα από τα έξι γνωστά γένη κακτοειδών, που φυτρώνουν πάνω σε δέντρα. Πήρε το όνομά της από το Γάλλο συλλέκτη φυτών Φρεντερίκ Σλουμπερζέ (Frédéric Schlumberger). Φυτρώνει σε υψόμετρο 1.000-1.700 μέτρων. Είναι ένα από τα πλέον διαδεδομένα παχύφυτα. Ονομάζεται αλλιώς και επίφυλλο, ή κάκτος των Χριστουγέννων, γιατί ανθίζει εκείνη την εποχή. Παρ´όλα αυτά, μπορεί να τη βρει κανείς στην αγορά, σχεδόν ολόκληρο το χρόνο. Χρειάζεται αρκετό φως και χώμα με καλή στράγγιση, ενώ δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες και στον παγωμένο άνεμο. Κάθε μήνα πρέπει να τής χορηγείται υγρό λίπασμα για κάκτους.