cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ασλάν Μπζάνια
Ο Ασλάν Γκεόργκιεβιτς Μπζάνια (Aslan Georgievich Bzhania, αμπχαζιανά Аслан Гьаргь-иҧа Бжьаниа:, ასლან გიორგის-ძე ბჟანია , Аслан Георгиевич Бжания   ; γεννημένος στις 6 Απριλίου 1963) είναι Αμπχάζιος πολιτικός και Πρόεδρος της Αμπχαζίας από τις 23 Απριλίου 2020. Ήταν επικεφαλής της Υπηρεσίας Κρατικής Ασφάλειας και ένας από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης στην Αμπχαζία. Θεωρήθηκε επικρατέστερος υποψήφιος για τις προγραμματισμένες προεδρικές εκλογές του Ιουλίου 2019. Ωστόσο, εισήχθη σε νοσοκομείο της Μόσχας σε σοβαρή κατάσταση τον Απρίλιο του 2019, με την παρουσία μεγάλης δόσης υδραργύρου και αλουμινίου στο αίμα του, που οδήγησε σε καταγγελίες για δηλητηρίαση για πολιτικούς λόγους. Από τον Μάιο του 2019 παρέμεινε στην κλινική, με προβλήματα αναπνευστικού συστήματος και ομιλίας. Έλαβε μέρος στις επόμενες προεδρικές εκλογές του 2020, τις οποίες κέρδισε.
Πρώτα χρόνια
Ο Μπτζάνια γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1963 στο χωριό Ταμίς στην επαρχία Οχαμχίρα. Το 1985 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Κατασκευής Αυτοκινήτων και Δρόμων της Μόσχας.
Πρώιμη καριέρα
Μεταξύ 1991 και 1993, ο Μπτζάνια εργάστηκε για την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας της Αμπχαζίας. Το 1994 έγινε επιχειρηματίας στη Μόσχα. Το 1998 αποφοίτησε από την Ακαδημία Εθνικής Οικονομίας υπό τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2009 και της 24ης Φεβρουαρίου 2010, ο Μπτζάνια υπηρέτησε ως σύμβουλος της πρεσβείας της Αμπχαζίας στη Μόσχα.
Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Κρατικής Ασφάλειας (2010–2014)
Στις 23 Φεβρουαρίου 2010, μετά την επανεκλογή του Προέδρου της Αμπχαζίας Σεργκέι Μπαγκάπς, διόρισε τον Μπζάνια ως επικεφαλής της Υπηρεσίας Κρατικής Ασφάλειας, αντικαθιστώντας τον Ιούρι Ασούμπα. Μετά το θάνατο του Μπαγκάπς το 2011, ο Μπζάνια διορίστηκε εκ νέου από τον διάδοχό του Αλεξάντερ Ανκβάμπ.
Επανάσταση και προεδρικές εκλογές 2014
Το 2014, μετά την επανάσταση του Μαΐου εναντίον του Ανκβάμπ, ο Μπτζάνια έγινε υποψήφιος της απερχόμενης κυβέρνησης στις επόμενες προεδρικές εκλογές, με τον Αστάν Άγκρμπα ως υποψήφιο αντιπρόεδρο. Αμφότεροι ορίστηκαν από μια ομάδα πρωτοβουλίας στις 2 Ιουλίου και έλαβε την υποστήριξη του πολιτικού κόμματος Amtsakhara, του πρώην αντιπροέδρου Μιχαήλ Λόγκουα και μέρους του προεκλογικού επιτελείου του υποψήφιου Μπεσλάν Εσμπά, ο οποίος είχε αποκλειστεί από τις εκλογές.
Στις 21 Ιουλίου μια ομάδα πολιτών υπέβαλε αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο για να κηρύξει άκυρη την υποψηφιότητα του Μπτζάνια, καθώς ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούσε την προϋπόθεση πενταετούς διαμονής, έχοντας ζήσει στη Μόσχα μέχρι τον Φεβρουάριο του 2010. Η υπόθεση απορρίφθηκε γιατί είχε λήξει η παραγραφή.
Αρχηγός της αντιπολίτευσης
Στις 3 Δεκεμβρίου 2016 ο Μπτζάνια συνελήφθη από Ρώσους συνοριοφύλακες πριν περάσει τα σύνορα με την Αμπχαζία. Το γεγονός προκάλεσε διαμαρτυρίες από την αντιπολίτευση της Αμπχαζίας, η οποία ισχυρίστηκε ότι ο Μπτζάνια συνελήφθη κατόπιν εντολής των αρχών της Αμπχαζίας. Στις 4 Δεκεμβρίου ο Πρόεδρος Χατζίμπα ζήτησε από τον Ρώσο πρέσβη στην Αμπχαζία να διευκολύνει την απελευθέρωση του Μπτζάνια. Το βράδυ ο Μπτζάνια αφέθηκε ελεύθερος και του επιτράπηκε να περάσει τα σύνορα. Σε συνέντευξη Τύπου στις 6 Δεκεμβρίου ο Μπτζάνια δήλωσε ότι δεν είχε άμεσες αποδείξεις για ανάμειξη της κυβέρνησης της Αμπχαζίας, αλλά ισχυρίστηκε ότι ενώ κρατούνταν, τον πλησίασε ένας άνδρας με πολιτικά ρούχα που είπε ότι είχε εντολή να τον ενημερώσει ότι αποτελούσε απειλή τόσο για το ρωσικό όσο και για το κράτος της Αμπχαζίας. Περιέγραψε επίσης ότι είχε υποβληθεί σε πολλαπλές εξετάσεις για αλκοόλ και ναρκωτικά και ότι το προσωπικό του όπλο, τα πυρομαχικά και η άδεια του υποβλήθηκαν σε στενό έλεγχο.
Προεδρικές εκλογές
Το 2019 ο Μπζάνια ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές της Αμπχαζίας του 2019, αποσύρθηκε όμως από τις εκλογές στις 15 Ιουλίου λόγω προφανούς δηλητηρίασης.
Ήταν υποψήφιος στις εκλογές του 2020 και κέρδισε με το 59% των ψήφων.
Ταραχές του 2021
Ταραχές ξέσπασαν τον Δεκέμβριο του 2021 εναντίον του Προέδρου. Οι διαδηλωτές ζήτησαν την παραίτησή του. Οι ταραχές στην Αμπχαζία φέρεται να προκλήθηκαν από παράγοντες όπως η ιδιωτικοποίηση ενός ιστορικού υδροηλεκτρικού σταθμού και η πανδημία COVID-19. Βίαια επεισόδια με υλικές ζημιές σημειώθηκαν στην πρωτεύουσα Σοχούμι. Στις 22 Δεκεμβρίου ο Πρόεδρος συναντήθηκε με εκπροσώπους της αντιπολίτευσης. Στις 23 Δεκεμβρίου, οι κρατικοί εισαγγελείς ξεκίνησαν έρευνα για τις ταραχές.
Παραπομπές
Μπτζανια Μπτζανια
Χαλχάλ (Ογκούζ)
Το Χαλχάλ (επίσης, Χάλχαλ) είναι χωριό των Λεζγκί και δήμος στην επαρχία Ογκούζ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 767 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ογκούζ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Μελίσα Μπαρέρα
Η Μελίσα Μπαρέρα Μαρτίνεζ (Melissa Barrera Martínez, γεννημένη στις 4 Ιουλίου 1990) είναι Μεξικανή ηθοποιός. Στο Μεξικό, είναι γνωστή για τους ρόλους στις τηλενουβέλες Siempre tuya Acapulco (2013), Tanto amor (2015) και στη σειρά του Netflix Κουέρβος F.C. (2017). Εκτός Μεξικού, είναι γνωστή για τους πρωταγωνιστικούς της ρόλους στη δραματική σειρά του Starz Vida (2018–2020), τη μουσική ταινία In the Heights (2021), τη σειρά του Netflix Πάρε Ανάσα (2022) και τις ταινίες σλάσερ Scream (2022) και Scream VI (2023).
Ταινίες
μικρογραφία| Η Μπαρέρα το 2013
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Βουλευτικές εκλογές στο Τζιμπουτί 2023
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τζιμπουτί στις 24 Φεβρουαρίου 2023 για να εκλεγούν τα 65 μέλη της Εθνοσυνέλευσης.
Ιστορικό
Από την εκλογή του ως Προέδρου το 1999, ο Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ κυβερνά το Τζιμπουτί με σχεδόν ανεξέλεγκτη εξουσία και έχει γίνει όλο και πιο αυταρχικός. Σε όλες τις προεκλογικές του εκστρατείες για την επανεκλογή του προέδρου, ποτέ δεν έλαβε κάτω από το 80 τοις εκατό των ψήφων, κάτι που η αντιπολίτευση έχει αποκηρύξει ως δόλιο. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της θητείας του το πολιτικό του κόμμα, ο Λαϊκός Συναγερμός για την Πρόοδο (RPP) και ο συνασπισμός του, η Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία (UMD) ήταν στην εξουσία σχεδόν χωρίς αντίπαλο από το 1977 με τη χαμηλότερη υποστήριξή τους το 1993 με 55 τις 65 έδρες στο κοινοβούλιο.
Αυτή η μακρά ιστορία νοθείας εκλογών, σε συνδυασμό με την πρόσφατη διάβρωση των ελευθεριών του Τύπου, είχε ως αποτέλεσμα βασικά μέλη του συνασπισμού της αντιπολίτευσης, της Ένωσης για την Εθνική Σωτηρία, να μποϊκοτάρουν αυτές τις εκλογές. Συγκεκριμένα, οι συνασπισμοί δύο μεγαλύτερων κομμάτων, η Ρεπουμπλικανική Συμμαχία για τη Δημοκρατία (ARD) και το Κίνημα για Δημοκρατική Ανανέωση και Ανάπτυξη (MRD) ανακοίνωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν. Το MRD συνέχισε λέγοντας ότι:"«Οι εκλογές στη χώρα μας δεν είναι ακόμη ελεύθερες, μη διαφανείς και μη δημοκρατικές» και ότι «Ο λαός του Τζιμπουτί στερείται του δικαιώματός του να επιλέγει ελεύθερα τους ηγέτες του»"Λόγω της έλλειψης συμμετοχής της αντιπολίτευσης, μια νίκη RPP και UMD είναι σχεδόν εξασφαλισμένη, όπως ήταν τα τελευταία 50 χρόνια.
Εκλογικό σύστημα
Πριν από το 2013 το προηγούμενο εκλογικό σύστημα για το μπλοκ των κομμάτων, ο νικητής τα παίρνει όλα (πλειοψηφικό), εγκαταλείφθηκε. Αντίθετα, οι εκλογές διεξήχθησαν χρησιμοποιώντας ένα σύστημα κλειστής λίστας στο οποίο το 80% των εδρών (στρογγυλοποιημένες στον πλησιέστερο ακέραιο αριθμό) σε κάθε εκλογική περιφέρεια απονέμονταν στο κόμμα που έλαβε τις περισσότερες ψήφους. Οι υπόλοιπες έδρες κατανεμήθηκαν αναλογικά σε άλλα κόμματα που έλαβαν πάνω από 10% των ψήφων με τη μέθοδο D'Hondt. Σε περιπτώσεις όπου κανένα άλλο κόμμα δεν έλαβε περισσότερο από το 10% των ψήφων, όλες οι έδρες μιας εκλογικής περιφέρειας απονέμονταν στο κόμμα που έλαβε τις περισσότερες ψήφους. Υπήρχε επίσης 25% ποσόστωση γυναικών, από 10% στις προηγούμενες εκλογές.
Παραπομπές
2023 Τζιμπουτι
Ετσάρα
Το Ετσάρα (επισήμως γνωστό ως Ιτσάρε μέχρι το 2013) είναι ένα χωριό στην επαρχία Τζαλιλαμπάντ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Αποτελεί μέρος του δήμου Λεζράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ
Μισανθρωπία
Μισανθρωπία ονομάζεται το γενικό μίσος, αντιπάθεια, δυσπιστία ή περιφρόνηση του ανθρώπινου είδους, της ανθρώπινης συμπεριφοράς ή της ανθρώπινης φύσης. Η προέλευση της λέξης προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «μίσος» και ἄνθρωπος. Μαρτυρείται ήδη από τον 17ο αιώνα. Η μισανθρωπία περιλαμβάνει την αρνητική αξιολογική στάση απέναντι στην ανθρωπότητα που βασίζεται σε μια αρνητική κρίση σχετικά με αυτήν και τα ελαττώματά της και θεωρείται ότι χαρακτηρίζει τη συντηρητική πλειοψηφία των ανθρώπων. Θεωρείται επίσης ότι είναι εδραιωμένες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρώπινη συμπεριφοράΚατηγορία:Ψυχολογική στάσηΚατηγορία:Φιλοσοφία της ζωής
Εθνική Βιβλιοθήκη της Κολομβίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Κολομβίας (ισπανικά: Biblioteca Nacional de Colombia) είναι μια εθνική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην Μπογκοτά της Κολομβίας. Η βιβλιοθήκη είναι τμήμα του Υπουργείου Πολιτισμού της Κολομβίας.
Το σημερινό κτίριο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Αλμπέρτο Γουίλς Φέρο το 1933 και ανακηρύχθηκε Εθνικό Μνημείο της Κολομβίας με το Διάταγμα 287 της 24ης Φεβρουαρίου 1975
Ίδρυση και ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Κολομβίας θεωρείται μια από τις παλαιότερες βιβλιοθήκες στην Νότια Αμερική.
Ιδρύθηκε ως Βασιλική Βιβλιοθήκη από τον Αντιβασιλέα Μανουέλ ντι Γκιριόρ το 1776, αν και τελικά ήταν ο Αντιβασιλέας Μανουέλ Αντόνιο Φλόρες που άνοιξε τη βιβλιοθήκη στο κοινό στις 9 Ιανουαρίου 1777.
Η αρχική συλλογή της βιβλιοθήκης αποτελούνταν από βιβλία των Ιησουιτών, που εκδιώχθηκαν από την Ισπανία και την αυτοκρατορία της υπό τον Κάρολο Γ' το 1767.
Η Βασιλική Βιβλιοθήκη άρχισε να λειτουργεί στον οίκο του Σεμιναρίου, σημερινό Παλάτι του Σαν Κάρλος, και  έδρα της καγκελαρίας, ένα κτίριο που είχε παραχωρηθεί στους Ιησουίτες το 1767. Το 1789, δεκατρία χρόνια μετά την ίδρυσή της, ο  Μανουέλ ντελ Σοκόρο Ροντρίγκεζ, ο οποίος διορίστηκε βιβλιοθηκάριος από τον αντιβασιλέα Ιωσήφ ντε Εζπελέτα οργάνωσε τη βιβλιοθήκη στο στυλ των ευρωπαϊκών βιβλιοθηκών  και παρέμεινε στη θέση του μέχρι το θάνατό του το 1819
Το 1823, χάρη στο έργο του Φρανσίσκο Ντι Πάουλα Σανταντέρ, η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε στην πανεπιστημιούπολη του Colegio de San Bartolomé και άλλαξε το όνομά της σε Εθνική Βιβλιοθήκη της Κολομβίας.
Το έτος 1954 στο υπόγειο της βιβλιοθήκης ξεκίνησε η λειτουργία της εθνικής τηλεόρασης. Ο εθνικός τηλεοπτικός σταθμός, και αργότερα η Inravisión, λειτούργησε εκεί μέχρι το 1993.
Συλλογές
Χάρη στον νόμο περί νομικών καταθέσεων, τις αγορές και τις δωρεές, η Εθνική Βιβλιοθήκη διαθέτει περισσότερα από τρία εκατομμύρια τεκμήρια, και μπορεί να βρει κανείς εξαίσια έργα της κολομβιανής και της παγκόσμιας ιστορίας.
Η συλλογή της περιλαμβάνει: 51 αρχέτυπα, 610 τόμους χειρογράφων, πολλά έργα από τις εκδόσεις Elzevir και σχεδόν 30.000 βιβλία που εκδόθηκαν πριν από το 1800. Οι πρώτες κολομβιανές εκδόσεις, που χρονολογούνται από το 1738, ήταν μικρά θρησκευτικά διηγήματα, που τυπώθηκαν στο Σάντα Φε, στα τυπογραφία της Εταιρίας του Ιησού.
Η Βιβλιοθήκη Εφημερίδων Σοκόρο Ροντρίγκες διαθέτει μια ολοκληρωμένη συλλογή του κολομβιανού τύπου που περιλαμβάνει μία ειδοποίηση για σεισμό, την πρώτη γνωστή δημοσίευση ειδήσεων στην ιστορία της Κολομβίας που χρονολογείται από το 1785. Περισσότεροι από 3.500 τίτλοι του 19ου αι. και δημοσιεύσεις από τις κύριες πόλεις του 20ου και 21ου αι.
Αποστολή
Η κύρια αποστολή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Κολομβίας είναι η προστασία της γραπτής κληρονομιάς της Κολομβίας. Συντονίζει το δίκτυο των δημόσιων βιβλιοθηκών στην Κολομβία. Παρέχει επίσης εκπαίδευση σε Κολομβιανούς βιβλιοθηκονόμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Κολομβία Κολο
Καραζεντσίρ
Το Καραζεντσίρ είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Τζαλιλαμπάντ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,528 κατοίκων, και βρίσκεται λίγο βορειότερα από το Τζαλιλαμπάντ, πρωτεύουσα της επαρχίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ
Διοξείδιο του βαναδίου
Το διοξείδιο του βαναδίου ή οξείδιο του τετρασθενούς βαναδίου είναι ανόργανη χημική ένωση, οξείδιο του βαναδίου με χημικό τύπο VO2. Είναι ένα σκούρο μπλε στερεό. Πρόκειται για επαμφοτερίζουσα χημική ένωση, που διαλύεται σε μη οξειδωτικά οξέα δίνοντας το μπλε ιόν [VO]2+ (βαναδύλιο), αλλά και σε βάσεις δίνοντας το καφετί ιόν [V4O9]2− ή, σε ακόμα υψηλότερο pH, το [VO4]4−. Το VO2 έχει μία μετάβαση φάσεως πολύ κοντά στη θερμοκρασία δωματίου, περίπου στους 66 °C, κατά την οποία η ηλεκτρική αγωγιμότητα, η αδιαφάνεια και άλλες φυσικές ιδιότητες μεταβάλλονται κατά αρκετές τάξεις μεγέθους. Εξαιτίας αυτού, η ουσία έχει χρησιμοποιηθεί πολύ σε επιστρώσεις επιφανειών, αισθητήρες και απεικονιστικές διατάξεις. Οι δυνητικές εφαρμογές του διοξείδιο του βαναδίου περιλαμβάνουν τη χρήση του και σε συσκευές μνήμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ενώσεις βαναδίου
Οίκος του Ντάνκελντ
Ο Οίκος του Ντάνκελντ (Dunkeld) είναι βασιλική δυναστεία της Σκωτίας που κυριάρχησε τις περιόδους 1034 - 1040 και 1058 - 1290, μερικές φορές αναφέρεται σαν Καμνόρες ή ΜακΜάλκολμ Ο Οίκος του Ντάνκελντ είναι απόγονοι της δυναστείας του Κένελ εν Γκαμπραίν της Νταλ Ριάτα με Κέλτικες ρίζες που αποτελούσε την μια από τις δυο δυναστείες που συγκρούστηκαν τα πρώτα μεσαιωνικά χρόνια για την εξουσία στην Σκωτία, είχε μυθικό ιδρυτή τον Φέργκους Μορ της Νταλ Ριάτα. Η δυναστεία του Φέργκους Μορ συγκρούστηκε με την δυναστεία του μυθικού Λόαρν Μακ Έρκ των Μόρεϊ τους τέσσερεις περασμένους αιώνες, ο Κένελ εν Γκαμπραίν εμφανίζεται σαν ιδρυτής του Οίκου της Αλπίν προκατόχου του Οίκου του Ντάνκελντ.
Ο Σερ Ίαν Μονκρέιφ εξέτασε την περίπτωση ο Κρίναν του Ντάνκελντ να ανήκει σε κλάδο της Ιρλανδικής δυναστείας Κένελ Κονάιγ η οποία ήταν της κλάδος της δυναστείας Ουί Νέιγ. Η υπόθεση δεν αποκλείει το γεγονός να είναι απόγονοι του Κένελ εν Γκαμπραίν σε μια θηλυκή γραμμή μέσω της Μπέθοκ της κόρης του Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας. Το γενεαλογικό δέντρο του Οίκου του Ντάνκελντ ξεκινάει από τον Ντάνκαν Α΄ της Σκωτίας που ανήκει σε διαφορετική δυναστεία από τον προκάτοχο του και από μητέρα παππού του Μάλκολμ Β΄. Την εποχή του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας γιου του Ντάνκαν Α΄ ξεκινούν οι συνεχείς επιδράσεις της Σκωτίας με την ισχυρότατη γείτονα της στα νότια την Αγγλία.
Η Σκωτία την εποχή των Ντάνκελντ
Η Σκωτία μπήκε στην σφαίρα επιρροής δυο ισχυρών γειτόνων της Αγγλίας και της Νορβηγίας πολύ νωρίτερα από τις εποχές του Οίκου του Μπρους και του Οίκου των Στιούαρτ. Οι βασιλείς της Σκωτίας ήταν συχνά αναγκασμένοι να βρίσκονται σε πόλεμο με τους ισχυρούς τους γείτονες ή να δημιουργήσουν συμμαχίες μαζί τους. Στην Σκωτία εισήλθαν τα έθιμα των Φράγκων, πολλοί Νορμανδοί λόρδοι που πήγαν στην Αγγλία μετά την κατάκτηση μεταφέρθηκαν στην Σκωτία και έζησαν πολλούς αιώνες. Η πολιτική οδήγησε σε μια φεουδαρχική κοινωνία με έθιμα και νομικούς κανόνες από την Ρώμη τα οποία είχαν επεκταθεί στους Άγγλους, στους Νορμανδούς και στους Γάλλους. Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο η δυναστεία βρήκε ένα θρυμματισμένο βασίλειο και οι μονάρχες ξεκίνησαν τις προσπάθειες να δημιουργήσουν μια κεντρική διακυβέρνηση.
Πτώση της δυναστείας
Οι Ντάνκελντ ήρθαν στην εξουσία ύστερα από δυο χρόνια εμφύλιων πολέμων με τον Οίκο του Άλπιν, ο πρώτος βασιλιάς επίσημα της δυναστείας ήταν ο Μάλκολμ Γ΄ που εξασφάλισε ότι θα τον κληρονομήσει ο μεγαλύτερος γιος του, η απόφαση του σταμάτησε τις συγκρούσεις στην βασιλική οικογένεια. Η δυναστεία του εξασφάλισε την ένωση και την ανεξαρτησία του βασιλείου της Σκωτίας παρά τους πολέμους με την γειτονική Αγγλία. Η πτώση της δυναστείας του Ντάνκελντ ξεκίνησε με τον θάνατο του Αλέξανδρου Γ΄ της Σκωτίας ύστερα από την πτώση του από άλογο (1286), ο Αλέξανδρος Γ΄ δεν άφησε γιους παρά μόνο μια εγγονή τριών ετών την Μαργαρίτα της Νορβηγίας. Με τον φόβο της επιδρομής του Έρικ Β΄ της Νορβηγίας πατέρα της Μαργαρίτας οι Σκωτσέζοι ευγενείς κάλεσαν για βοήθεια τον Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας, ο Εδουάρδος αρραβώνιασε τον γιο και διάδοχο του Εδουάρδο Β΄ της Αγγλίας με την μικρή Μαργαρίτα αλλά η Μαργαρίτα πέθανε πρόωρα πριν γίνει ο γάμος. Η δυναστεία έπεσε σε μια εποχή που οι φεουδαρχικές οικογένειες από την Ευρώπη είχαν αποκτήσει πολλούς τίτλους, εδάφη και κληρονομικά δικαιώματα, στην συνέχεια ξέσπασε ο Πρώτος Πόλεμος Ανεξαρτησίας της Σκωτίας από τους Άγγλους.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Ορθοδοξία στην Εσθονία
Η Ορθοδοξία στην Εσθονία ακολουθείται από το 16,5% του πληθυσμού, καθιστώντας την ως τo πιο αναγνωρισμένo χριστιανικό δόγμα στο κατά πλειοψηφία κοσμικό κράτος. Βρίσκεται πάνω από τον Λουθηρανισμό, που ακολουθεί με 9,1%, παρότι στην απογραφή του 2000 ο Λουθηρανισμός κατείχε ποσοστό της τάξης του 13,6%. Η Ορθοδοξία, ή πιό συγκεκριμένα ο Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός, ακολουθείται κυρίως από τη ρωσική εθνική μειονότητα και μια μειοψηφία του εγγενή εσθονικού πληθυσμό. Σύμφωνα με την εσθονική απογραφή του 2000, το 72,9% όσων απογράφηκαν ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί ήταν ρωσικής καταγωγής.
Η Ορθοδοξία εισήχθη για πρώτη φορά στην Εσθονία κατά το 10ο ως το 12ο αιώνα, από ιεραποστόλους του Νόβγκοροντ και το Πσκοβ. Η πρώτη αναφορά μιας Ορθόδοξης κοινότητας στην Εσθονία χρονολογείται στο 1030. Αργότερα, Ρώσοι έμποροι από το Νόβγκοροντ και το Πσκοβ δημιούργησαν μικρές Ορθόδοξες κοινότητες σε αρκετές πόλεις της Εσθονίας.
Σήμερα, υπάρχουν δύο κλάδοι της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που συνυπάρχουν στην Εσθονία: η Εσθονική Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία, μια αυτόνομη Εκκλησία υπό την δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, και η Εσθονική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας, μια ημιαυτόνομη Εκκλησία της δικαιοδοσίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα
Η Ορθόδοξη κοινότητα στην Εσθονία, που αντιπροσωπεύει περίπου το 16,5% του συνολικού πληθυσμού, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, παραμένει διαιρεμένη, με την πλειοψηφία των πιστών (συνήθως εθνικών Ρώσων) να παραμένουν υπό τη σκέπη του Πατριαρχείου Μόσχας. Σύμφωνα με κυβερνητική έκθεση του 2004, περίπου 20.000 πιστοί, (κυρίως Εσθονοί) σε 54 ενορίες, αποτελούν μέρος της Εσθονικής Αποστολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, που εντάσσεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, ενώ 150.000 πιστοί σε 30 ενορίες, μαζί με τη μοναστική κοινότητα της Πουχτίτσας, ανήκουν στο Πατριαρχείο Μόσχας.
Τα ζητήματα γύρω από την ακίνητη ιδιοκτησία έχουν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους διευθετηθεί. Το 2002, η Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία συμφώνησε να μεταβιβάσει την κυριότητα των εκκλησιών που χρησιμοποιούνται από το Εσθονική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας προς το κράτος, το οποίο με τη σειρά του θα εξέδιδε 50ετείς μισθώσεις για τα ακίνητα προς την Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας. Σε αντάλλαγμα, το κράτος συμφώνησε να ανακαινίσει τις εκκλησίες Αποστολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκεία στην Εσθονία Κατηγορία:Ανατολική Ορθοδοξία ανά χώρα
Τριφθοριούχο βισμούθιο
μικρογραφία|Χημική δομή του τριφθοριούχου βισμουθίου Το τριφθοριούχο βισμούθιο είναι ανόργανη χημική ένωση, άλας του βισμουθίου με χημικό τύπο BiF3. Είναι γκριζόλευκη σκόνη με σημείο τήξεως 649°C και πυκνότητα 5,32 γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό.
Υπάρχει στη φύση με τη μορφή του σπάνιου ορυκτού γκανανίτης.
Έστριντ Μπγιόρνσντοτερ
Η Έστριντ Μπργιόρνσντοτερ, νορβηγ.: Estrid Bjørnsdotter, αποκαλούμενη επίσης Έστριντ Μπύρντασβεντ (12ος αι.) ήταν μία Νορβηγή βασίλισσα, ως σύζυγος του βασιλιά Mάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας.
Τριφθοριούχο βισμούθιο
Σύνθεση
Το BiF3 μπορεί να παρασκευασθεί με επίδραση υδροφθορικού οξέος πάνω σε τριοξείδιο του βισμουθίου
Έστριντ Μπγιόρνσντοτερ
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μπγιόρν Μπύρντασβεντ και της Ράνγκριντ Γκούτορμσντοτερ, η οποία ήταν πιθανός απόγονος του Tόστινγκ Γκόντγουινσον, αδελφού του τελευταίου Αγγλοσάξωνα βασιλιά της Αγγλίας Χάρολντ Β΄ Γκόντγουινσον. Ήταν η χήρα του Tόρε Σκίνφελντ. Αργότερα παντρεύτηκε τον βασιλιά Μάγκνους Ε' το έτος 1170 και έτσι έγινε βασίλισσα της Νορβηγίας.
Τριφθοριούχο βισμούθιο
Δομή
Το α-BiF3 κρυσταλλώνεται στο κυβικό σύστημα (Σύμβολο Pearson cF16). Το β-BiF3 έχει τη δομή του φθοριούχου υττρίου, δηλαδή το άτομο του βισμουθίου συνδέεται με 9 άτομα φθορίου σε παραμορφωμένα τριγωνικά πρίσματα. Αυτή η δομή θεωρείται γενικώς ιοντική και έρχεται σε αντίθεση με τα φθορίδια των ελαφρότερων μελών της Ομάδας 15, όπως τον τριφθοριούχο φωσφόρο, το τριφθοριούχο αρσενικό και το τριφθοριούχο αντιμόνιο, όπου ξεχωριστές και ενιαίες μοριακές μονάδες MX3 είναι παρούσες στο στερεό.
Έστριντ Μπγιόρνσντοτερ
Άλλες πηγές
Εστριντ
Τριφθοριούχο βισμούθιο
Αντιδράσεις
Το τριφθοριούχο βισμούθιο είναι σχεδόν αδιάλυτο στο νερό και δεν επηρεάζεται από αυτό. Δεν σχηματίζει εύκολα σύμπλοκά του, από τα οποία είναι γνωστά το BiF3.3HF και το BiF4− στην ένωση NH4BiF4. Η ένωση προσθήκης H3BiF6 υδρολύεται από το νερό, σχηματίζοντας BiOF.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ενώσεις βισμουθίου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου
Ντουέιν Κόουαν
Ο Ντουέιν Κόουαν (γενν. 1 Ιανουαρίου 1985) είναι Βρετανός σπρίντερ. Πριν ασχοληθεί με τα σπριντ, ήταν ημιεπαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Ο Κόουαν έκανε ντεμπούτο στο Ευρωπαϊκο Πρωτάθλημα Ομάδων 2017 στη Λιλ, και κέρδισε το αγώνισμα των 400 μέτρων. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο μαζί με την ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας στα 4 x 400 μέτρα σκυταλοδρομία. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο ξανά μαζί με την ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας στα 4 × 400 μέτρα σκυταλοδρομία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κόουαν
Σασλίκ
200px|thumb|Σασλίκ μαγειρεμένο σε υπαίθριο χώρο κατά την διάρκεια κοινωνικής εκδήλωσης Το Σασλίκ ή σάσλυκ (περσικά: شیشلیک – σίσλικ, αρμενικά: խորոված χοροβάτς, αζερικά: şişlik ή tikə kabab, γεωργιανά: მწვადი μτσβαντί, ρωσικά: шашлы́к, σασλύκ, ουκρανικά: шашли́к, σασλύκ, πολωνικά: szaszłyk, λιθουανικά: šašlykas, τουρκικά: şaşlık, εβραϊκά: שישליק, σίσλικ, Ούρντου: شاشلِک σάασλικ),   είναι πιάτο σουβλιστών και ψητών κύβων κρέατος δημοφιλές στο Ιράν, την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη (Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Κροατία, Πολωνία,  Ουγγαρία), τα Βαλτικά κράτη στη Βόρεια Ευρώπη (Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία), τον Καύκασο (Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία), την Κεντρική Ασία, το Αφγανιστάν, το Ισραήλ, το Ιράκ, την Μογγολία, το Μαρόκο, το Πακιστάν, τη Τουρκία και άλλες περιοχές. Το Σασλίκ (που σημαίνει σουβλιστό κρέας) αρχικά κατασκευαζόταν από αρνίσιο κρέας. Σήμερα παράγεται επίσης με χοιρινό ή βοδινό κρέας ανάλογα με τις τοπικές προτιμήσεις και θρησκευτικές εορτές. Τα σουβλάκια ψήνονται είτε μόνο με κρέας, ή με εναλλασσόμενα κομμάτια κρέατος, λίπος και λαχανικά, όπως πιπεριά, κρεμμύδι, μανιτάρια και ντομάτα.
Ετυμολογία και ιστορία
Η λέξη "σις" (şiş, şiş) σημαίνει σούβλα. Η λέξη "σισλίκ" κυριολεκτικά μεταφράζεται από Τουρκικές γλώσσες ως "σουβλιστός". Παρόλο που η λέξη "σασλίκ" ήταν δάνειο από τα ταταρικά της Κριμαίας από τους Κοζάκους από τον 16ο αιώνα, το σάσλικ δεν είχε φτάσει στη Μόσχα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Από τότε, η δημοτικότητα τους εξαπλώθηκε γρήγορα από τη δεκαετία του 1910 ήταν μια βάση στα εστιατόρια της Αγίας Πετρούπολης και από την δεκαετία του 1920 είχε γίνει διάσημο φαγητό δρόμου σε όλη την αστική Ρωσία.
Αν και σήμερα δεν είναι ασυνήθιστη η πώληση του σασλίκ στο μενού των εστιατορίων, πιο συχνά πωλούνται με τη μορφή γρήγορου φαγητού από τους πλανόδιους πωλητές που ψήνουν το σασλίκ σε ξύλο, κάρβουνο, ή άνθρακα. Επίσης μαγειρεύεται σε υπαίθρια περιβάλλοντα κατά την διάρκεια κοινωνικών εκδηλώσεων, όπως το μπάρμπεκιου στον αγγλόφωνο κόσμο.
Προετοιμασία
μικρογραφία|Γραμματόσημο του [[Τατζικιστάν το οποίο αναγράφει "Ανατολίτικο παζάρι" στα τατζικικά και αγγλικά. Εμφανίζει έναν ηλικιωμένο άντρα να ψήνει σασλίκ σε μανγκάλ. ]] Στην Ιρανική κουζίνα, το κρέας για σάσλικ (σε αντίθεση με άλλες μορφές του σις κεμπάπ) είναι συνήθως σε μορφή μεγάλα κομμάτια κρέατος, ενώ αλλού το κρέας μέσου μεγέθους σε κύβους το καθιστά παρόμοιο με το μπροσέτ. Το κρέας μαρινάρεται για μια νύχτα σε μαρινάδα υψηλής οξύτητας, όπως το ξύδι, ξηρό κρασί ή ξινά φρούτα/χυμό λαχανικών με την προσθήκη κρεμμυδιών, μυρωδικών και μπαχαρικών. Το σασλίκ ψήνεται συνήθως σε μια σχάρα γνωστή ως μανγκάλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα Κατηγορία:Αζερική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Γεωργιανή κουζίνα Κατηγορία:Ιρανική κουζίνα Κατηγορία:Ιρακινή κουζίνα Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα Κατηγορία:Πακιστανική κουζίνα Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα Κατηγορία:Φαγητό δρόμου Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Κουρδική κουζίνα
Κόμης του Μαρς
thumb|right|150px|Τα σύμβολα των κομητών του Μαρς Ο τίτλος Κόμης του Μαρς έχει δημιουργηθεί πολλές φορές στην Σκωτία και την Αγγλία, προέρχεται από τα "μαρς" ή "σύνορα" ανάμεσα στην Αγγλία με την Ουαλία και την Σκωτία που κατείχαν μεγάλες φεουδαρχικές οικογένειες σε διακριτές εκτάσεις. Ο τίτλος αργότερα δεν είχε πραγματική εξουσία και ήταν μονάχα τιμητικός για να συμβολίσει την δύναμη που είχαν παλιότερα οι κόμητες στα σύνορα. Η Σκωτσέζικη κομητεία εκπροσωπείται σήμερα από τον Τζέιμς Τσάρτερις, 13ο κόμη του Γουέμις και 9ο κόμη του Μαρς και η Αγγλική κομητεία είναι ένας τίτλος παρακλάδι των δουκών του Ρίτσμοντ και εκπροσωπείται από τον μεγαλύτερο γιο του δούκα Κάρολο Γκόρντον - Λέννοξ, κόμη του Μαρς και της Κινκάρα.
Ουαλικά σύνορα
Η κομητεία του Μαρς στα Ουαλικά σύνορα δημιουργήθηκε από τον Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ο κόμη του Μαρς που ήταν Βαρόνος του Μόρτιμερ από την οικογένεια Μόρτιμερ.[1] Ο τελευταίος απόγονος του Εδμόνδος Μόρτιμερ, 5ος κόμης του Μαρς πέθανε άτεκνος και τον διαδέχτηκε ο Ριχάρδος της Υόρκης που ήταν γιος της αδελφής του Άννας Μόρτιμερ. Ο γιος του Ριχάρδου Εδουάρδος της Υόρκης ανέβηκε στον Αγγλικό θρόνο ως Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας και ενσωμάτωσε το δουκάτο στο Αγγλικό στέμμα.
Η νέα δημιουργία έγινε από τον Εδουάρδο Δ΄ (1479) για λογαριασμό του διαδόχου Εδουάρδου, δούκα της Κορνουάλης αλλά όταν ανέβηκε στον θρόνο ως Εδουάρδος Ε΄ της Αγγλίας (1483) η κομητεία του Μαρς καταργήθηκε ξανά και ενσωματώθηκε στο στέμμα. Την ίδια χρονιά ο Εδουάρδος Ε΄ ανατράπηκε από τον θείο του Ριχάρδο του Γκλόστερ που ανέβηκε στον θρόνο ως Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας, ο μικρός Εδουάρδος φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου και η τύχη του από τότε είναι άγνωστη. Η επόμενη δημιουργία έγινε για λογαριασμό του Έσμε Στιούαρτ, 3ου δούκα του Λέννοξ, οι διάδοχοι του είχαν την κομητεία μέχρι τον έκτο δούκα που τόσο η κομητεία όσο και το δουκάτο ξεκληρίστηκαν. Η τελευταία δημιουργία έγινε για λογαριασμό του Καρόλου Λέννοξ, 1ου δούκα του Ρίτσμοντ και του Λέννοξ, οι απόγονοι του είχαν τον τίτλο του κόμη του Μαρς.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Μαρς (1328)
Fiume (καταδρομικό)
Επίσης, ήταν μέλος των ιταλικών ναυτικών δυνάμεων που έλαβαν μέρος στη ναυμαχία της Καλαβρίας (Ιούλιος 1940), στη ναυμαχία του ακρωτηρίου Σπαρτιβέντο (Νοέμβριος 1940), καθώς και στη ναυμαχία του Ταινάρου (Μάρτιος 1941) στην οποία ο ιταλικός στόλος υπέστη πανωλεθρία. Στη ναυμαχία αυτή βυθίστηκαν το Fiume καθώς και τα αδελφά πλοία Zara και Pola.
Περιγραφή
To Fiume είχε ολικό μήκος 182,8 m, πλάτος 20,62 m και βύθισμα 7,2 m. To εκτόπισμα ήταν 13.944 LT με πλήρη φόρτο μάχης, αλλά συνήθως κυμαίνονταν στους 10.000 LT, δηλαδή εντός των ορίων που επέβαλε η Ναυτική Συνθήκη της Ουάσιγκτον. Προωθούνταν από δύο ατμοστρoβίλους Parsons, είχε ισχύ 95000 shp και μέγιστη ταχύτητα 32 kn. Το πλήρωμά αποτελούνταν από 841 αξιωματικούς και ναύτες. Η κύρια θωρακισμένη ζώνη ήταν πάχους 150 mm, ενώ του καταστρώματος ως και 70 mm. Η γέφυρα του πλοίου και οι πύργοι των κύριων πυροβόλων, επίσης, είχαν θωράκιση πάχους 150 mm.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από οκτώ πυροβόλα των 203 mm, τοποθετημένα ανά δύο σε τέσσερις πύργους, οι δύο εκ των οποίων ήταν εγκατεστημένοι στο εμπρόσθιο και οι άλλοι δύο στο οπίσθιο μέρος του σκάφους. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν 16 πυροβόλα των 100 mm, τέσσερα των 40 mm καθώς και οκτώ πολυβόλα των 12,7 mm. Η διάταξη του δευτερεύοντος οπλισμού άλλαξε πολλές φορές στη διάρκεια της επιχειρησιακής ζωής του πλοίου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, αφαιρέθηκαν δύο από τα πυροβόλα των 100 mm και όλα τα όπλα των 40 mm, προκειμένου να τοποθετηθούν στη θέση τους οκτώ πυροβόλα των 37 mm. To 1940, προστέθηκαν δύο πυροβόλα των 120 mm. Μετέφερε, επίσης, δύο αναγνωριστικά υδροπλάνα IMAM Ro.43.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το καταδρομικό πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη, η οποία σήμερα ονομάζεται Ριέκα και ανήκει στην Κροατία. Η ναυπήγηση του ξεκίνησε στην Τεργέστη, στα ναυπηγεία Stabilimento Tecnico Triestino, στις 29 Απριλίου 1929. Καθελκύστηκε μαζί με το αδελφό πλοίο Zara ένα χρόνο αργότερα, στις 27 Απριλίου 1930. Ολοκληρώθηκε και εντάχθηκε στη δύναμη του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού (Regia Marina) στις 23 Νοεμβρίου 1931. Τον Ιανουάριο του 1935 διεξήχθησαν επί του Fiume δοκιμές αυτόγυρων. Τον Μάιο 1938, συμμετείχε στη μεγάλη ναυτική επίδειξη, που διοργανώθηκε προς τιμήν του Αδόλφου Χίτλερ. Μαζί με το Zara πραγματοποίησαν επίδειξη με πυρά, την οποία παρακολούθησαν οι Χίτλερ και Μουσολίνι από το θωρηκτό Conte di Cavour.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Με την είσοδο της Ιταλίας στον Πόλεμο, στις 10 Ιουνίου 1940, το Fiume εντάχθηκε μαζί με το Zara και τέσσερα αντιτορπιλικά στην 1η Μεραρχία του Στόλου. Η μονάδα υπάγονταν στην 1η Μοίρα, υπό τον ναύαρχο Ίνιγκο Καμπιόνι (Inigo Campioni). Δύο ημέρες αργότερα η 1η και η 9η Μεραρχία απέπλευσαν, προκειμένου να αντιμετωπίσουν βρετανικές επιθέσεις ενάντια σε θέσεις των Ιταλών στη Λιβύη. Ενώ κατευθύνονταν προς τους στόχους τους, το βρετανικό υποβρύχιο HMS Odin, επιχείρησε ανεπιτυχώς να πλήξει το Fiume και το Gorizia. Στις 7 Ιουλίου, ιταλικά αναγνωριστικά ανέφεραν την ύπαρξη βρετανικής μοίρας καταδρομικών στη Μάλτα, με αποτέλεσμα να διαταχθεί ο απόπλους της 1η Μοίρας και άλλων ναυτικών δυνάμεων προκειμένου να καλυφθεί νηοπομπή που είχε ξεκινήσει το ταξίδι της προς τη βόρεια Αφρική την προηγουμένη. Τα θωρηκτά Conte di Cavour and Giulio Cesare, παρείχαν κάλυψη από απόσταση. Δύο ημέρες αργότερα έγινε σύντομη εμπλοκή ανάμεσα στον ιταλικό και τον βρετανικό στόλο, χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα, για κάποια από τις δύο πλευρές (ναυμαχία της Καλαβρίας).
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο ιταλικός στόλος, συμπεριλαμβανομένου του Fiume, επιχείρησε χωρίς επιτυχία να αναχαιτίσει βρετανική νηοπομπή που είχε αποπλεύσει από την Αλεξάνδρεια με προορισμό τη Μάλτα. Τη νύχτα 11-12 Νοεμβρίου, το καταδρομικό βρίσκονταν στον ναύσταθμο του Τάραντα, αλλά δεν επλήγη κατά τη διάρκεια της βρετανικής αεροπορικής επίθεσης.
Ναυμαχία του Ταινάρου
Ο ιταλικός στόλος υπό τον ναύαρχο Άντζελο Ιακίνο (Angelo Iachino), αποπειράθηκε να αναχαιτίσει βρετανική νηοπομπή νότια της Κρήτης στα τέλη Μαρτίου 1941. Η επιχείρηση είχε σαν αποτέλεσμα τη σύγκρουση με τον βρετανικό στόλο στο διάστημα 27-29 Μαρτίου. Το μεγαλύτερο μέρος της μέρας το Pola και η υπόλοιπη 3η Μεραρχία δεν ενεπλάκησαν άμεσα, γιατί βρίσκονταν στην απομακρυσμένη από τα βρετανικά πλοία πλευρά της ιταλικής παράταξης. Την παροχή αεροπορικής υποστηρίξεως ανέλαβαν μονάδες της Ιταλικής Βασιλικής Αεροπορίας (Regia Aeronautica) καθώς και το 10ο Αεροπορικό Σώμα της Luftwaffe (X. Fliegerkorps). Βρετανικά αεροσκάφη τορπίλισαν το θωρηκτό Vittorio Veneto, αναγκάζοντας το να αποσυρθεί. Η 1η Μεραρχία παρέμεινε ως δύναμη προκαλύψεως του υπόλοιπου στόλου, που ξεκίνησε την αναδίπλωση του πίσω στη βάση του. Δεύτερη αεροπορική επίθεση των Βρετανών, απέτυχε να εντοπίσει το μεγάλο θωρηκτό, αλλά έπληξε το καταδρομικό Pola με συνέπεια να ακινητοποιηθεί. Το Fiume μαζί με το Zara και τέσσερα αντιτορπιλικά αποσπάσθηκαν για να το προστατέψουν. Χωρίς να το γνωρίζουν οι Ιταλοί, ο Βρετανικός στόλος (ο οποίος περιλάμβανε τα θωρηκτά ) απείχε μόλις 50 ναυτικά μίλια.
Υπό την κάλυψη του σκοταδιού, καθοδηγούμενα από το ραντάρ τα βρετανικά πλοία προσέγγισαν το Pola. Ταυτόχρονα το προσέγγιζε από την αντίθετη κατεύθυνση η ιταλική δύναμη. Στις 10:27 οι προβολείς του HMS Warspite φώτισαν το Fiume και ταυτόχρονα το θωρηκτό έπληξε τον στόχο του, προκαλώντας του σοβαρές ζημιές. Το καταδρομικό δέχτηκε στη συνέχεια πλήγματα και από το Valiant, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ολοσχερώς. Παρόμοια τύχη είχαν λίγο αργότερα το Zara, το Pola και τα αντιτορπιλικά Alfieri και Carducci. Η όλη δράση ήταν διάρκειας μερικών λεπτών. Πολλοί Ιταλοί ναυαγοί διασώθηκαν τις επόμενες μέρες από ελληνικά και βρετανικά αντιτορπιλικά, καθώς και από το ιταλικό νοσοκομειακό πλοίο Gradisca.
Βίτο Τζενοβέζε
Ο Βίτο Τζενοβέζε (αγγλικά: Vito Genovese) (21 Νοεμβρίου 1897 - 14 Φεβρουαρίου 1969) ήταν Ιταλο-Αμερικάνος γκάνγκστερ και από τους βασικούς ηγέτες της Ιταλο-Αμερικανικής Μαφίας την περίοδο 1930 - 1960, και υπαρχηγός της οικογένειας Λουτσιάνο, που αργότερα μετονομάστηκε σε Οικογένεια Τζενοβέζε. Το 1959 καταδικάστηκε σε κάθειρξη 15 ετών για εμπόριο ναρκωτικών και πέθανε από καρδιακή προσβολή στο ιατρικό κέντρο των φυλακών του Σπρίγκφιλντ του Μιζούρι στις 14 Φεβρουαρίου 1969.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος σε ένα χωριό κοντά στην Νάπολι της Ιταλίας το 1897 ο Τζενοβέζε μετανάστευσε στις Ήνωμενες Πολιτείες το 1913 με την οικογένεια του, όπως πολλές οικογένειες της Νάπολης, ελπίζοντας σε μια καλύτερη ζωή. Η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στην Μικρή Ιταλία του Μανχάτταν και γρηγόρα ο Τζενοβέζε εντάχθηκε σε μικρές συμμορίες της περιοχής.
Οργανωμένο έγκλημα
Η ένταξη του στους κόλπους της ιταλικής μαφίας θα γίνει στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης, όταν δούλευε για τον Τζο Μασερία μαζί με τον Λάκι Λουτσιάνο, που τον είχε γνωρίσει αρκετά χρόνια νωρίτερα. Το 1931 όταν ξεκίνησε ο Πόλεμος του Καστελαμαρέζε ανάμεσα στον Μασερία και τον Σαλβατόρε Μαραντζάνο, ο Τζενοβέζε μαζί με τον Λουτσιάνο συνωμότησαν μυστικά με τον Μαραντζάνο για την δολοφονία του Μασερία, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου 1931. Μετά την δολοφονία του Μασερία ο Μαραντζάνο αναδιοργάνωσε όλες τις συμμορίες στις διαβόητες πέντε οικογένειες της Νέας Υόρκης. Ο Λουτσιάνο ανέλαβε την συμμορία του Μασερία και η οποία θα ονομαστεί Οικογένεια Λουτσιάνο με τον Βίτο Τζενοβέζε ως υπαρχηγό. Έξι μήνες αργότερα ο Λουτσιάνο, ο Τζενοβέζε και ο Κοστέλο θα δολοφονήσουν τον Μαραντζάνο, επειδή δεν ήθελαν να είναι Αφεντικό όλων των Αφεντικών (Capo di tutti Capi) και θα δημιουργήσουν την περίφημη Επιτροπή. Το 1936 μετά την καταδίκη του Λάκι Λουτσιάνο σε 50 χρόνια κάθειρξη και την φυλάκιση του, ο Βίτο Τζενοβέζε θα γίνει αρχηγός της οικογένειας, η οποία θα γίνει γνωστή μετά ως Οικογένεια Τζενοβέζε.
Το 1934 διέταξε την δολοφονία κάποιου Φερνινάντ Μποκία. Μετά την απαγγελία κατηγορίας περί ηθικής αυτουργίας και την καταβολή εγγύησης ο Τζενοβέζε θα γυρίσει στην Ιταλία, όπου θα αναπτύξει ισχυρή φιλία με τον δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι και το φασιστικό κόμμα. Όταν τελείωσε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Τζενοβέζε επέστρεψε στην Νέα Υόρκη, όπου δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο εμπόριο ναρκωτικών, κάτι που τον οδήγησε στη φυλάκιση του το 1958 για 15 χρόνια κάθειρξη. Ο Βίτο Τζενοβέζε πέθανε από καρδιακή προσβολή στις φυλακές του Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι.
Αγκνες Οστολικάν
Η Αγκνες Οστολικάν (γεννημένη στις 3 Νοεμβρίου 1974, στο Csenger της Ουγγαρίας) είναι Ουγγαρέζα πολιτικός και Ρομά ακτιβίστρια, η οποία ήταν μέλος της Εθνικής Συνέλευσης της Ουγγαρίας μεταξύ 2010 και 2014. Είναι αποδέκτης του International Women of Courage Award του 2011 από το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ζωή
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Η Αγκνες Οστολικάν (κάθεται στην πρώτη σειρά στο δεξί άκρο) φωτογραφίζεται στην τελετή του [[Εθνική Οργάνωση για Γυναίκες Νικητές Βραβείων Θάρρας|Βραβείου Γυναίκες του Θάρρους του 2011, στις 8 Μαρτίου 2011. Πίσω σειρά, αριστερά προς τα δεξιά: Εύα Αμπού Χαλάβεχ της Ιορδανίας, Ρόζα Οτουνμπάγιεβα της Κιργιζίας, Μαρισέλα Μοράλες Ιμπάνιεζ του Μεξικό, Γκουλάμ Σούγκρα του Πακιστάν. Πρώτη σειρά κάθονται, από αριστερά προς τα δεξιά: Μαρία Μπασίρ του Αφγανιστάν, Ενριέτ Έκβε Εμπόνγκο του Καμερούν, Μισέλ Ομπάμα, Χίλαρι Κλίντον, Τζιανέι Γκόο της Κίνας]] Η Οστολικάν αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Miskolc το 1998 με πτυχίο στην πολιτική επιστήμη. Στη συνέχεια εργάστηκε για το Ίδρυμα Σόρος και στη συνέχεια ήταν επικεφαλής του προγράμματος Δεκαετία για την Ένταξη των Ρομά στο Υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων και Εργασίας για έξι χρόνια.
Εκλέχτηκε στο κοινοβούλιο το 2010 και ήταν μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας Lehet Más a Politika (LMP), ή κόμμα Politics Can Be Different. Στις 26 Νοεμβρίου 2012, διορίστηκε αναπληρώτρια αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του LMP.
Η Οστολικάν είναι ακτιβίστρια για την παιδική εκπαίδευση των Ρομά, τα δικαιώματα των Ρομά και των μειονοτήτων και την κοινωνική ένταξη των Ρομά στην Ουγγαρία. Είναι ισχυρή υποστηρικτής της επαγγελματικής κατάρτισης που δίνει στους μαθητές εμπορεύσιμες δεξιότητες για την αγορά εργασίας. Εκτός από τα κοινοβουλευτικά καθήκοντά της, εργάζεται ως εθελοντική δασκάλα σε ένα κυρίως Ρομά επαγγελματικό σχολείο στη φτωχότερη όγδοη περιοχή της Βουδαπέστης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρομά Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Έρλινγκ Σκάκε
Ο Έρλινγκ Σκάκκε, νορβηγ.: Erling Skakke, (1115 – 18 Ιουνίου 1179) ήταν Νορβηγός κόμης (jarl) κατά τη διάρκεια του 12ου αι. Ήταν ο πατέρας του Μάγκνους Ε', ο οποίος βασίλευσε ως βασιλιάς της Νορβηγίας από το 1161 έως το 1184.
Βιογραφία
Ο Έρλινγκ ήταν ο επίτορπος του βασιλιά Ίνγκε Α' της Νορβηγίας και ήταν ένας από τους ηγέτες της μερίδας των Λάντμαν (lendmannspartiet) μετά το τέλος του βασιλιά Ίνγκε Α΄ το 1161. Ο Έρλινγκ Σκάκε κατάφερε να εκλέξει τον γιο του, Mάγκνους Ε΄ Έρλινγκσον, ως βασιλιά της Νορβηγίας το 1161, ο οποίος στέφθηκε το 1163 σε ηλικία οκτώ ετών. Ο Έρλινγκ πήρε τον τίτλο τού κόμη (jarl) και κατείχε την πραγματική εξουσία, από τότε που ο Μάγκνους Ε΄ ήταν ανήλικος.
Το 1166 ο Σιγκουρντ Άγκνχατ και ο θετός γιος του Όλαφ Ούγκγιεβα δημιούργησαν μία δύναμη στο Όπλαντ και έβαλαν τον Όλαφ να ανακηρυχθεί βασιλιάς, ενώ ο κόμης Έρλινγκ Σκάκε έλειπε στη Δανία. Ο Όλαφ ήταν γιος της Mαρίας Έιστεϊνσντοτερ, κόρης του πρώην βασιλιά Έιστεϊν Α΄ Μάγκνουσον. Όταν ο Έρλινγκ επέστρεψε στη Νορβηγία για να πολεμήσει αυτή την εξέγερση, ο Όλαφ και οι άνδρες του επιτέθηκαν στον Έρλινγκ σε μία ενέδρα στο Ρύντγιοκουλ στο Σέρουμ. Ο Έρλινγκ τραυματίστηκε και μετά βίας γλίτωσε. Το 1168 ο Όλαφ και οι άνδρες του κατευθύνθηκαν νότια στην περιοχή Όσλοφιορντ, αλλά νικήθηκαν εκεί στη μάχη στο Στάνγκερ στο Βάλερ. Ο Σίγκουρντ σκοτώθηκε στη μάχη, αλλά ο Όλαφ δραπέτευσε και πήγε στη Δανία.
Όταν ο Σβερ Σίγκουρντσον έγινε αρχηγός των Μπίρκεμπαϊν, η θέση του Έρλινγκ διακυβεύτηκε και έπεσε στη μάχη του Kάλβσκινετ έξω από το Nίνταρος το 1179. Ο βασιλιάς Σβερ τίμησε τον πεσόντα αντίπαλό του, εκφωνώντας ομιλία στην κηδεία του στην εκκλησία. Ο Έρλινγκ ήταν ένας ταλαντούχος άνθρωπος, αλλά δεν ήταν πάντα γνωστός για ευγενείς ιδιότητες. Οι εχθροί του ήταν αδίστακτοι, ειδικά όταν αφορούσε τη δική τους θέση και τη θέση των γιων τους. Το 1164, ίδρυσε το αβαείο Χάλσνεϋ, ένα μοναστήρι των Αυγουστινιανών μοναχών, στο Χάλσνεϋ στο Χάρντανγκερφιορδ.
Άλλες πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάρντραντα
Καμκάμ
Το Καμκάμ (επίσης, Καμ-καμ, Γκαμγκάμ, και Γκαμ-Γκαμ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,080 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Καμκάμ, Σοφικέντ και Χατσιαγκαλάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Αμφορέας του Νέσσου (Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου αρ. 1961.7)
Ο μεγάλος αμφορέας του Νέσσου αγγειογράφου είναι Αττικός αμφορέας. Βρέθηκε στην Αττική και φιλοξενείται σήμερα στην Αρχαιολογική συλλογή του Βερολίνου με αριθμό καταλόγου 1961.7.
Ιστορική τοποθέτηση
Πρόκειται για μελανόμορφο αγγείο του Νέσσου αγγειογράφου, ένα από τα λίγα που έχουν εξακριβωθεί με σιγουριά, και ένας από τους πρώτους αμφορείς του είδους αυτού που αγγειογραφήθηκαν. Η παράσταση γρυπών δεν συναντάται συχνά στην διακόσμηση αμφορέων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκθέματα στο Άλτες Μουζέουμ Βερολίνου Νεσσου Κατηγορία:Κένταυροι
Γκραν Πρι Σαουδικής Αραβίας 2021 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Σαουδικής Αραβίας 2021 ήταν ο εικοστός πρώτος αγώνας για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2021). Διεξήχθη στην πίστα Jeddah Corniche στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας το τριήμερο 3-5 Δεκεμβρίου 2021.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Για το 2021 η Pirelli έχει κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή ελαστικών για όλους τους οδηγούς που θα ειναι ίδια για όλους τους αγώνες.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 3 Δεκεμβρίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 3 Δεκεμβρίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 4 Δεκεμβρίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 06 Νοεμβρίου 2021, λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Βαλτέρι Μπότας με τον Λιούις Χάμιλτον να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Τελική κατάταξη
– Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.<br/ > – Ο Μαξ Φερστάπεν δέχθηκε ποινή 5 δευτερολέπτων επειδή πήρε πλεονέκτημα βγαίνοντας από τη πίστα και μια άλλη ποινή 10 δευτερολέπτων μετά τον αγώνα ως υπαίτιος σύγκρουσης με τον Λιούις Χάμιλτον. Η τελική του θέση δεν άλλαξε από τις ποινές. <br/ > – Ο Γιούκι Τσουνόντα τερμάτισε 13ος όμως δέχθηκε ποινή 5 δευτερολέπτων ως υπαίτιος σύγκρουσης με τον Σεμπάστιαν Φέτελ.
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2021
Αλπάν (Αζερμπαϊτζάν)
Το Αλπάν είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3,070 κατοίκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Μάχη του Φλερύς (1794)
Η Μάχη του Φλερύς (bataille de Fleurus), στις 26 Ιουνίου 1794, ήταν ένοπλη σύρραξη μεταξύ των στρατευμάτων της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας, υπό τον Ζαν-Μπατίστ Ζουρντάν και τον Στρατό του Συνασπισμού (Βρετανία, Αννόβερο, Ολλανδική Δημοκρατία, και Αψβουργική Μοναρχία), υπό την ηγεσία του Πρίγκιπα Ιωσία του Κόμπουργκ, στην πιο σημαντική μάχη της Εκστρατείας της Φλάνδρας στις Κάτω Χώρες κατά τους Πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης. Και οι δύο πλευρές είχαν δυνάμεις περίπου 80.000 ανδρών στην περιοχή αλλά οι Γάλλοι είχαν τη δυνατότητα να συγκεντρώσουν τα στρατεύματα τους και να επικρατήσουν του Πρώτου Συνασπισμού. Η ήττα των Συμμάχων σήμανε την οριστική απώλεια των Αυστριακών Κάτω Χωρών και τη διάλυση της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Η μάχη αποτέλεσε σημείο καμπής για τον Γαλλικό στρατό, ο οποίος παρέμεινε κυρίαρχος για το υπόλοιπο του Πολέμου του Πρώτου Συνασπισμού. Η χρήση εκ μέρους των Γάλλων του αεροστάτου αναγνώρισης l'Entreprenant αποτέλεσε την πρώτη στρατιωτική χρήση αεροσκάφους που επηρέασε την έκβαση μιας μάχης.
Επιχειρήσεις
Μετά τη Μάχη του Τουρκουάν στις 17–18 Μαΐου 1794, ο Ζουρντάν ανέλαβε τη διοίκηση του Στρατού των Αρδεννών και τεσσάρων μεραρχιών του Στρατού του Βορρά, έχοντας συνολική δύναμη 96.000 ανδρών. Αυτό το νέο σύνολο ονομάστηκε αργότερα Στρατός του Σαμπρ-ε-Μεζ. Στη συνέχεια ο νέος στρατός ανέλαβε το καθήκον κατάληψης του Σαρλερουά.
Στις 12 Ιουνίου, ο Γαλλικός στρατός, συνοδευόμενος και όντας υπό την επίβλεψη του μέλους της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, Λουί ντε Σαιν Ζυστ, περιέβαλε την πόλη του Σαρλερουά με περίπου 70.000 άνδρες. Στις 16 Ιουνίου στο Λαμπουσάρ, η Αυστρο-Ολλανδική δύναμη περίπου 43.000 ανδρών αντεπιτέθηκε μέσα σε πυκνή ομίχλη. Οι Σύμμαχοι κατάφεραν 3.000 απώλειες στους Γάλλους και τους ώθησαν πίσω στον ποταμό Σαμπρ. Στις 18 Ιουνίου, όμως, ο Ζουρντάν επιτέθηκε ξανά και κατάφερε να επανακτήσει το Σαρλερουά. Η πόλη παραδόθηκε στις 26 Ιουνίου, μόλις έφτασε δύναμη υπό τον Πρίγκιπα του Κόμπουργκ για να πραγματοποιήσει πολιορκία.
Μάχη
Ο Πρίγκιπας του Κόμπουργκ αρνήθηκε να πιέσει και αβέβαιος για την κατάληξη, έχασε την ψυχραιμία του και επέστρεψε στο Μπραιν-λ'Αλλώντ και το Βατερλώ, δίνοντας στους Γάλλους μια απροσδόκητη νίκη. Αυτό ήταν το τελικό χτύπημα που ανάγκασε του συμμάχους να αποχωρήσουν από τον Ρήνο, αφήνοντας στους Γάλλους το Βέλγιο και την Ολλανδία. Ο Σμιθ έγραψε,
"Μέχρι αυτό το σημείο του πολέμου το παλάτι της Βιέννης ήταν πεπεισμένο πως δεν άξιζε η προσπάθεια διατήρησης των Αυστριακών Κάτω Χωρών και υπέθετε πως ο Κόμπουργκ παράτησε την ευκαιρία για μια νίκη εδώ ώστε να μπορέσει να αποχωρήσει ανατολικά."
Συνέπειες
Είναι γενικά αποδεκτό πως η μάχη ήταν ακριβή για τους Γάλλους, με τις απώλειες να υπολογίζονται μεταξύ πέντε και έξι χιλιάδων. Οι απώλειες των Συμμάχων αμφισβητούνται από πάντα: οι Γάλλοι ισχυρίστηκαν πως οι απώλειες των Συμμάχων ήταν κατά πολύ περισσότερες από τις δικές τους, ενώ οι Σύμμαχοι κατά πολύ λιγότερες. Παραδοσιακοί υπολογισμοί αποδίδουν «σημαντικές απώλειες» στον στρατό του Κόμπουργκ, και αναφέρουν περίπου πέντε χιλιάδες νεκρούς ή τραυματίες συμμάχους. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ιστορικό Ντίγκμπυ Σμιθ, οι Αυστρο-Ολλανδικές απώλειες είναι 208 νεκροί, 1.017 τραυματίες και 361 αιχμάλωτοι. Ακόμη, οι Γάλλοι κατέλαβαν έναν όλμο, τρεις άμαξες πολεμοφοδίων και ένα φλάμπουρο, ενώ οι Αυστριακοί κατέλαβαν ένα κανόνι και ένα φλάμπουρο.
Παρά τις τυχόν τακτικές ανισορροπίες, η στρατηγική αξία του Φλερύς ήταν τεράστια για τους Γάλλους. Η νίκη επίσπευσε την πλήρη αποχώρηση των Συμμάχων από το Βέλγιο και επέτρεψε στις Γαλλικές δυνάμεις να προωθηθούν βόρεια στην Ολλανδία. Μέχρι το τέλος του 1795, η Ολλανδική Δημοκρατία είχε εξαφανιστεί. Μετά το Φλερύς, ο δημοκρατικός στρατός διατήρησε την ορμή του πολέμου, παραμένοντας σε θέση επίθεσης μέχρι την τελική νίκη έναντι του Πρώτου Συνασπισμού το 1797.
Πολιτικά, η μάχη ακύρωσε το επιχείρημα πως η επαναστατική Βασιλεία του Τρόμου ήταν αναγκαία λόγω της υψηλής παρουσίας στρατιωτικού κινδύνου για τη Γαλλία. Έτσι, μερικοί υποστήριζαν πως η νίκη στο Φλερύς ήταν η κύρια αιτία πρόκλησης της Θερμιδοριανής Αντίδρασης έναν μήνα αργότερα. Ο Σαιν-Ζυστ έφτασε στο Παρίσι μετά από μια τόσο μεγάλη νίκη μόνο και μόνο για να εκτελεστεί με τον Μαξιμιλιανό Ροβεσπιέρο και άλλους εξέχοντες Ιακωβίνους.
Κριστίν Σίγκουρντσντατερ
Η Κριστίν Σίγκουρντσντατερ, νορβηγ.: Kristin Sigurdsdatter, (π. 1125–1178) από τον Οίκο του Χάρντραντα ήταν Νορβηγή πριγκίπισσα και μητέρα του βασιλιά Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του βασιλιά Σίγκουρντ Α' της Νορβηγίας και της Μάλμφριντ των Ρουρικιδών, κόρης του Μστισλάβ Α΄ του Κιέβου. Παντρεύτηκε τον Έρλινγκ Σκάκε (Erling Ormsson Skakke), έναν Νορβηγό ευγενή που είχε κερδίσει τη φήμη του σταυροφορικά με τον Ρέγκνβαλντ Κάλι Κόλσον, τον κόμη του Όρκνεϋ. Είχαν έναν γιο, τον Mάγκνους Ε΄ Έρλινγκσον.