cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φραντσέσκο Αλμπάνι
Ωριμότητα στη Ρώμη
Το 1600 ο Αλμπάνι πήγε στη Ρώμη για να εργαστεί στις διακοσμητικές τοιχογραφίες της πινακοθήκης του Ανακτόρου Φαρνέζε, τις οποίες ολοκλήρωνε το εργαστήριο του Αννίμπαλε Καρράτσι. Εκείνη την εποχή η Ρώμη, υπό την ηγεσία του Πάπα Κλήμεντος Η΄ (της οικογένειας Αλντομπραντίνι, 1592–1605) τελούσε υπό διοικητική σταθερότητα και ανανέωσε τις προστασίες των καλλιτεχνών. Παρά το ότι ο Πάπας Κλήμης είχε γεννηθεί από φλωρεντινή οικογένεια που διέμενε στο Ουρμπίνο, η οικογένειά του είχε συνδεθεί με την Εμίλια Ρομάνια λόγω του γάμου του Ρανούτσιο Α΄ Φαρνέζε, δούκα της Πάρμα με την Μαργκερίτα Αλντομπραντίνι. Η Πάρμα, όπως και η Μπολόνια, αποτελούσε τμήμα της Εμίλια Ρομάνια και δεν αποτελούσε έκπληξη το ότι ο Καρδινάλιος Οντοάρντο Φαρνέζε, αδελφός του Ρανούτσιο, επέλεξε να γίνει ο προστάτης των Καρράτσι από τη Μπολόνια, εγκαθιδρύοντας έτσι την κυριαρχία της Μπολόνια στις τοιχογραφίες που φτιάχνονταν στη Ρώμη επί σχεδόν δύο δεκαετίες.
Ο Αλμπάνι έγινε ένας από τους πλέον επιφανείς μαθητές του Αννίμπαλε. Με σχέδια του Αννίμπαλε και βοηθούμενος από τους Λανφράνκο και Σίστο Μπανταλόκκιο, ο Αλμπάνι ολοκλήρωσε τις τοιχογραφίες στο παρεκκλήσιο του Σαν Ντιέγκο του ναού του Αγίου Ιακώβου των Σπανιόλων στο διάστημα 1602 με 1607. Το 1606-07 ο Αλμπάνι ολοκλήρωσε τις τοιχογραφίες στο Ανάκτορο Ματτέι ντι Τζόβε (Palazzo Mattei di Giove) της Ρώμης. Αργότερα ολοκλήρωσε δύο ακόμη τοιχογραφίες στο ίδιο Ανάκτορο, πάντα με το ίδιο θέμα, "η ζωή του Ιωσήφ". Το 1609 ολοκλήρωσε την οροφή μιας μεγάλης αίθουσας, στην οποία ζωγράφισε την Πτώση του Φαέθωνος και το Συμβούλιο των Θεών για το Ανάκτορο Τζουστινιάνι (σήμερα Ανάκτορο Οντεσκάλκι (Odescalchi)) στο Μπασσάνο Ρομάνο (Bassano Romano). Την εργασία αυτή του ανέθεσε ο μαρκήσιος Βιντσέντσο Τζουστινιάνι, γνωστός επίσης και ως προστάτης του Καραβάτζιο.
Κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του ανέπτυξε έναν αμοιβαίο, αλλά με αλληλοσεβασμό, ανταγωνισμό με τον πιο επιτυχημένο Γκουίντο Ρένι, ο οποίος είχε επίσης ισχυρή υποστήριξη από την οικογένεια Αλντομπραντίνι και υπό τον οποίο είχε εργαστεί ο Αλμπάνι στο παρεκκλήσιο του Ανακτόρου του Κυρηναλίου.
Οι πιο άρτιες τοιχογραφίες του Αλμπάνι είναι αυτές που έχουν μυθολογικά θέματα. Ανάμεσα στα καλύτερα θρησκευτικά του θέματα συγκαταλέγονται ένας "Άγιος Σεβαστιανός" και ένας "Ευαγγελισμός της Θεοτόκου", που και τα δύο βρίσκονται στον ναό του Αγίου Σεβαστιανού εκτός των Τειχών στη Ρώμη. Ήταν ανάμεσα στους Ιταλούς ζωγράφους που αφιερώθηκε στη δημιουργία μικρών πινάκων (αποκαλούνται cabinet paintings κι έχουν διαστάσεις κάτω των 60 εκ.). Στα μυθολογικά του θέματα συγκαταλέγονται "Η κοιμωμένη Αφροδίτη", "Η Άρτεμις στο λουτρό", "Η ανακλινόμενη Δανάη", "Η Γαλάτεια στη θάλασσα" και "Η αρπαγή της Ευρώπης". Ένα σπάνιο χαρακτικό, "Ο θάνατος της Διδούς", αποδίδεται σε αυτόν.
Ύστερα από τον θάνατο της συζύγου του επέστρεψε στη Μπολόνια, όπου νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, ζώντας στην πόλη ως τον θάνατό του.
Επιδράσεις
Ο Αλμπάνι ποτέ δεν απέκτησε τη μνημειακότητα ή τον τενεμπρισμό των συγχρόνων του ζωγράφων και συχνά έγινε αντικείμενο χλευασμού για τη λυρική, σχεδόν χερουβεική γλυκύτητα, η οποία δεν είχε, ακόμη, "ταρακουνήσει" τη μανιεριστική κομψότητα. Ενώ η θεματική του Αλμπάνι πιθανόν να είχε προσελκύσει τον Νικολά Πουσέν, του έλειπε όμως η δραματικότητα του Γάλλου ζωγράφου. Το ύφος του μερικές φορές μοιάζει να έχει περισσότερα κοινά με το διακοσμητικό ροκοκό παρά με τη ζωγραφική των συγχρόνων του.
Ανάμεσα στους μαθητές του ήταν οι Κάρλο Τσινιάνι, Αντρέα Σάκκι, Φραντσέσκο Μόλα και Τζοβάννι Φραντσέσκο Γκριμάλντι, ο αδελφός του Τζοβάννι Μπαττίστα Αλμπάνι, Τζακίντο Μπελλίνι, Τζιρόλαμο Μπονίνι, Τζακίντο Καμπάνια Αντόνιο Καταλάνι, Κάρλο Τσινιάνι, Τζοβάννι Μαρία Γκάλλι, Φιλίππο Μεντσάνι, Μπαρτολομέο Μορέλλι, Εμίλιο Ταρούφφι κ. ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Λε Βερνουά (Ντου)
Το Λε Βερνουά (γαλλικά: Le Vernoy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης
Το Λαογραφικό είναι μουσείο που ιδρύθηκε το 1970 στη Θεσσαλονίκη και ουσιαστικά διαδέχτηκε το Λαογραφικό Μουσείο Βορείου Ελλάδος που είχε ιδρυθεί από τη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα.
Σκοπός του Λαογραφικού Μουσείου
Σκοπός του ΛΕΜΜ-Θ είναι η έρευνα και η μελέτη του παραδοσιακού πολιτισμού στη Βόρεια Ελλάδα. Οι συλλογές του μουσείου φτάνουν σήμερα τα 20.000 αντικείμενα και αφορούν στις παραγωγικές δραστηριότητες, τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, αλλά και με τις παραδοσιακές τεχνικές, όπως την υφαντική, τη ραπτική, την κεντητική, τη μεταλλοτεχνία, την ξυλοτεχνία και την κεραμική. Τα αντικείμενα των συλλογών προέρχονται από τη Μακεδονία και τη Θράκη, καθώς και από τις ιστορικά κεκυρωμένες προεκτάσεις του βορειοελλαδικού χώρου. thumb|Άποψη από τη μόνιμη έκθεση του ΛΕΜΜ-Θ ‘Στους Μύλους της Μακεδονίας και της Θράκης: Νερόμυλοι, Νεροπρίονα, Νεροτριβές και Μαντάνια στην Παραδοσιακή Κοινωνία’. Η έκθεση περιλαμβάνει ομοιώματα των υδροκίνητων εργαστηρίων τα οποία ο επισκέπτης παρακολουθεί να λειτουργούν ζωντανά.|259x259εσ Το 2003, το ΛΕΜΜ-Θ, με την ολοκλήρωση των εργασιών που αφορούσαν στην αποκατάσταση – ανάπλαση του διατηρητέου κτηρίου του (1995 – 2000), εγκαινίασε τη μόνιμη έκθεση με τίτλο Στους Μύλους της Μακεδονίας και της Θράκης – Νερόμυλοι, νεροπρίονα, νεροτριβές, μαντάνια στην παραδοσιακή κοινωνία, και θέμα την υδροκίνηση στον βορειοελλαδικό χώρο κατά την προβιομηχανική εποχή. Το 2005 εγκαινιάζεται η μόνιμη έκθεση που αφορά στην παραδοσιακή ενδυμασία με τίτλο Παραδοσιακές Ενδυμασίες της Μακεδονίας και της Θράκης 1860-1960. Σύμφωνα με τον εκθεσιακό προγραμματισμό του μουσείου, θα ακολουθήσουν οι μόνιμες εκθέσεις για την κατοικία και τη διατροφή.
Σήμερα το μουσείο, μέσα από τη συνεργασία με την ακαδημαϊκή κοινότητα, τον καλλιτεχνικό κόσμο και την τοπική κοινωνία (δωρητές, εξωτερικούς συνεργάτες, πολιτιστικούς συλλόγους, εθελοντές), επικοινωνεί με το κοινό διοργανώνοντας περιοδικές εκθέσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, εκδόσεις, ημερίδες, μουσικές και θεατρικές δράσεις. Αρωγοί στο έργο του στέκονται οι δυο σύλλογοι: Οι Φίλοι του ΛΕΜΜ-Θ και το Ελληνικό Κέντρο Προβολής Λαογραφίας Μακεδονίας – Θράκης «Αλκή».
Παράλληλα, το ΛΕΜΜ-Θ εμπλουτίζει τις συλλογές του με αντικείμενα του αστικού πολιτισμού της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιοχής και αναπτύσσει δραστηριότητα στον τομέα της ψηφιακής τεκμηρίωσης και διαχείρισης του πολιτιστικού του αποθέματος (βλ. Ψηφιακή Σύγκλιση www.digitalplan.gr).
Ιστορικό
Η ίδρυση του ΛΕΜΜ-Θ οφείλεται στη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα (Κωνσταντινούπολη 1871 - Θεσσαλονίκη 1924 κ.ε.), ένα σωματείο με μεγάλη δράση στον εκπαιδευτικό τομέα. thumb|Άποψη από τη μόνιμη έκθεση του ΛΕΜΜ-Θ ‘Μακεδονία-Θράκη: Παραδοσιακές ενδυμασίες, 1860-1960’. Η έκθεση περιλαμβάνει 55 ενδυμασίες από τη Μακεδονία και τη Θράκη και από τις ιστορικά κεκυρωμένες προεκτάσεις του βορειοελλαδικού χώρου (Βόρεια Μακεδονία, Ανατολική Θράκη, Ανατολική Ρουμελία, Εύξεινος Πόντος, Μικρά Ασία), καθώς και παραδοσιακές μεταμφιέσεις|252x252εσ Το 1931 η Αδελφότητα, με επικεφαλής τον πρόεδρό της, Ιωάννη Τάρη (1885 - 1968), επεκτείνοντας τα ενδιαφέροντά της, ξεκίνησε τη συγκέντρωση λαογραφικού υλικού από το βορειοελλαδικό χώρο. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, οι φιλόπονες προσπάθειες των μελών της Αδελφότητας είχαν ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωση ενός μεγάλου αριθμού αξιόλογων αντικειμένων, αντιπροσωπευτικών της ζωής των αγροτικών κοινωνιών της Μακεδονίας.
Το 1957 ιδρύθηκε ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου το Λαογραφικό Μουσείο Βορείου Ελλάδος που στεγάστηκε σε διαμέρισμα 5 δωματίων στη Λεωφόρο Νίκης 55, στη Θεσσαλονίκη. Το 1958 τον Ιωάννη Τάρη διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Κεφαλάς, ο οποίος συνέχισε με ζήλο το έργο του εμπλουτισμού, της καταγραφής και της έκθεσης της αρχικής συλλογής.
Το 1970 ιδρύεται, ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με έδρα τη Θεσσαλονίκη, το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας (ΛΕΜΜ), στο οποίο παραχωρείται η χρήση του κτηρίου επί της οδού Βασιλίσσης Όλγας 68, που είναι γνωστό ως «Παλαιό Κυβερνείο» ή «Έπαυλη Μοδιάνο». Πυρήνας των συλλογών του νέου Μουσείου αποτελεί η συλλογή της Αδελφότητας.
Το 1971 το Μουσείο υπάγεται στην εποπτεία του νεοϊδρυθέντος Υπουργείου Πολιτισμού. Μετά από εργασίες για την προσαρμογή του κτηρίου στις ανάγκες του Μουσείου, το ΛΕΜΜ ανοίγει τις πύλες του το 1973, ενώ το 1981 παρουσιάζει στο κοινό τις εκθέσεις του, στο πλαίσιο των νέων μουσειολογικών αντιλήψεων.
Το 1986 η εποπτεία του Μουσείου μεταφέρεται από το Υπουργείο Πολιτισμού στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης και το 1993 το Μουσείο μετονομάζεται σε Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης με επέκταση της αρμοδιότητάς του και στη Θράκη. Το 1995 οι εκθέσεις του τίθενται προσωρινά εκτός λειτουργίας για το κοινό, καθώς ξεκινούν στο κτήριο εκτεταμένες εργασίες συντήρησης και ανάπλασης. Το νέο κτήριο παραδίδεται αποκαταστημένο το 2000. Το 2001 η εποπτεία του ΛΕΜΜ-Θ επανέρχεται στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Το 2003, με τη λειτουργία της μόνιμης έκθεσης Στους Μύλους της Μακεδονίας και της Θράκης – Νερόμυλοι, νεροπρίονα, νεροτριβές, μαντάνια στην παραδοσιακή κοινωνία, το Μουσείο ανοίγει και πάλι τις πόρτες του στο κοινό, εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο ζωής για τον οργανισμό. Το 2005 εγκαινιάζεται η δεύτερη μόνιμη έκθεσή του, που αφορά στις Παραδοσιακές Ενδυμασίες της Μακεδονίας και της Θράκης (1860 – 1960).
Σκοπός και Στόχοι
Το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης είναι ίδρυμα μόνιμο (Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου -ΝΠΔΔ), μη κερδοσκοπικό, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Το ΛΕΜΜ-Θ αποσκοπεί στη γνωριμία και την εξοικείωση των ανθρώπων και ειδικά της νέας γενιάς με τον παραδοσιακό πολιτισμό, στην ευαισθητοποίηση του κόσμου για τα υλικά και άυλα μνημεία της νεότερης πολιτιστικής κληρονομιάς, στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης και στην κατανόηση και την ερμηνεία του χτες, συνδέοντάς το με το σήμερα. Οι δραστηριότητες του Μουσείου εκτείνονται στους τομείς της έρευνας, της μουσειολογίας και της γνωμοδοτικής εποπτείας:
Βιβλιογραφία
Μακεδονιας Θρακης Λαογραφικο Μακεδονιας Θρακης Κατηγορία:Αρχεία στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στη Θεσσαλονίκη
Σύνδεσμος Φιλάθλων Κατερίνης Πιερικός
Ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Κατερίνης Πιερικός (Σ.Φ.Κ. ΠΙΕΡΙΚΟΣ) είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Κατερίνη του νομού Πιερίας και έμβλημα τον αναγεννώμενο Φοίνικα, ένα μυθολογικό πουλί. Χρώμα του Πιερικού είναι το Λευκό, το μοναδικό χρώμα που αναγράφεται στο καταστατικό του.
Ιστορία
thumb|left|240px|Η Κατερίνη το 1937 (Πλατεία Ελευθερίας) Η ιστορία του Πιερικού ξεκινά πολύ πριν το 1961 εκ του Μ. Αλέξανδρου με έτος ίδρυσης το 1928, στην Κατερίνη, η οποία στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου συγκέντρωνε πληθυσμιακά ντόπιους από τις γύρω περιοχές, αλλά και Μικρασιάτες και Πόντιους πρόσφυγες, εξελισσόμενη σε κωμόπολη των 20.000 κατοίκων. Εκείνη την εποχή στην Κατερίνη, τομείς όπως το εμπόριο και η αγροτική παραγωγή, βρίσκονταν σε μεγάλη ακμή. Ο αθλητισμός δεν μπορούσε να ξεφύγει από τον κανόνα αυτό με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αθλητικοί σύλλογοι με πρωτεύον άθλημα το στίβο.
Το ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή ήταν “υπο διωγμόν”, σχεδόν απαγορευμένο αφού κατά τα ήθη της εποχής θεωρούνταν “άθλημα της αλητείας” και δεν είχε μπει ακόμη στη ζωή των Κατερινιωτών. Με τον καιρό, οι γυμναστές στα σχολεία άρχισαν να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και έτσι σιγά-σιγα διαδόθηκε ενώ ήδη στους δρόμους και στις αλάνες της Κατερίνης τα μικρά παιδιά έπαιζαν ποδόσφαιρο με πρόχειρα τέρματα και διάφορα αντικείμενα ως μπάλα. Από αυτές τις αλάνες και τους δρόμους της Κατερίνης βγήκαν αργότερα μεγάλοι παίκτες και σπουδαίοι ποδοσφαιριστές που στελέχωσαν κατά καιρούς τα ρόστερ του Πιερικού, αλλά και πήραν μεταγραφές σε μεγάλους συλλόγους.
thumb|260px|Η Κατερίνη τη δεκαετία του 1960. (Πλατεία Ελευθερίας) Το ποδόσφαιρο αγαπήθηκε από τους Κατερινιώτες της εποχής εκείνης με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι πρώτοι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Τα κυριότερα αθλητικά σωματεία ήταν ο «Πρώτος Πιερικός» (του 1930), ο «Μέγας Αλέξανδρος Κατερίνης» (1928) και πολύ αργότερα ο «Όλυμπος Κατερίνης» (μεταπολεμικά) καθώς κ.α.
Ο Σ.Φ.Κ. Πιερικός σήμερα έχει ενεργά τμήματα μόνο σε 3 αθλήματα (ποδόσφαιρο, πετοσφαίριση και χειροσφαίριση) ενώ μέχρι και το 2008 διέθετε και τμήμα καλαθοσφαίρησης το οποίο εμφανίζεται ως ξεχωριστό σωματείο μετά την συγχώνευσή του με τον Αρχέλαο.
Ο Πιερικός ήταν η ανάπτυξη της Κατερίνης, η αφορμή για τη συγκέντρωση χιλιάδων ανθρώπων στην πρωτεύουσα του νομού Πιερίας, με συνέπεια να κινείται το χρήμα και η πόλη να παραμένει ζωντανή. Ο σύλλογος ήταν η καλύτερη διαφήμιση για την Πιερία, ήταν ο λόγος για να γίνει γνωστή η Κατερίνη, η αιτία για την προβολή της τότε κωμόπολης αυτής σε όλη την Ελλάδα με το θεαματικό ποδόσφαιρο που έπαιζε. Τρία χρόνια μετά την ίδρυση του Πιερικού, ο σκηνοθέτης Ορέστης Λάσκος γύρισε μία ταινία στην μικρή πόλη της Κατερίνης με τίτλο “Το πρόσωπο της ημέρας”, με πρωταγωνιστή τον Κώστα Βουτσά.
Ο πρώτος Πιερικός
thumb|280px|Ο Πιερικός του 1930. Πολύ πριν από την συγκρότηση της ποδοσφαιρικής ομάδας του '''Σ.Φ.Κ. Πιερικος''' κατα τις αρχές της δεκαετίας του 1960, ύστερα από την συγχώνευση των ομάδων του Όλυμπου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, είχε εμφανιστεί άλλη ομάδα που έφερε αυτό το όνομα. Αυτή η ομάδα ήταν ο πρώτος Πιερικός, ιδρύθηκε το 1930, αυτοδιαλύθηκε όμως πολύ γρήγορα επειδή τότε μεσουρανούσε ο Μέγας Αλέξανδρος.
Η ίδρυση του Σ.Φ.Κ. Πιερικός
Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 11 Απριλίου του 1961 μετά από τη συγχώνευση των δυο μεγαλύτερων συλλόγων της Κατερίνης, τον Μέγα Αλέξανδρο Κατερίνης και τον Όλυμπο Κατερίνης. Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε παίξει στην Α' Εθνική Κατηγορία, στην πρώτη σεζόν της σύστασης της (1959-1960), αλλά τερμάτισε στην 15η θέση και έτσι υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική Κατηγορία.
Ο Όλυμπος Κατερίνης αγωνιζόταν ήδη στη Β' Εθνική, αλλά δεν κατάφερε να προβιβαστεί. Ούτε ο Μέγας Αλέξανδρος, ούτε ο Όλυμπος κέρδισαν συμμετοχή στην Α' Εθνική κατηγορία της επόμενης σεζόν. Η ενοποίηση των δύο συλλόγων είχε αποφασιστεί ως ο μόνος τρόπος για να έχει μια ομάδα στην Α' Εθνική η πόλη της Κατερίνης εκπροσωπώντας το Πιερικό ποδόσφαιρο και έτσι, ο Πιερικός γεννήθηκε. Η ένωση αυτή δημιούργησε μια νέα δύναμη στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η ομάδα της Πιερίας είναι ο μεγαλύτερος σύλλογος στην Κατερίνη γράφοντας την δική του ιστορία, τόσο στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής όσο και στις μικρότερες.
Χρώματα και έμβλημα
Χρώμα του Πιερικού είναι το Λευκό, εμπνευσμένο από την Ρεάλ Μαδρίτης των πέντε συνεχόμενων Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων. Ο Πιερικός είναι ίσως ο μοναδικός σύλλογος στην Ελλάδα που έχει μονόχρωμη φανέλα.
Έμβλημα του Πιερικού είναι ο Φοίνικας, ένα μυθολογικό πουλί που ξαναγεννιέται απ' τις στάχτες του, το οποίο κατά τους ιδρυτές του συμβόλιζε την αναγέννηση του ποδοσφαίρου της πόλης, μετά από την έλλειψη παρουσίας στην νεοσύστατη Α’ Εθνική των ομάδων του Μ. Αλεξάνδρου και του Ολύμπου.
Ιστορία
thumb|300px|Η πρώτη προπόνηση. Τη σεζόν 1962-1963 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α’ Εθνική όπου έμεινε για 9 ολόκληρα χρόνια, ενώ την ίδια χρονιά έφτασε και στον τελικό Κυπέλλου Έλλάδος αντιμετωπίζοντας τον Ολυμπιακό. Οι εμφανίσεις του πολλές φορές ήταν εντυπωσιακές, καθώς τερμάτιζε συνεχώς μέσα στην πρώτη 10αδα του πρωταθλήματος. Το 1972 υποβιβάζεται αλλά δεν θα αργήσει να επιστρέψει. Το 1975 η ομάδα θα ξανανέβει στην Πρώτη κατηγορία και θα παραμείνει για 3 χρόνια. Στη συνέχεια υποβιβάστηκε ξανά. Ανέβηκε άλλες τρεις φορές στην Α’ Εθνική, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να καθιερωθεί ξανά στη μεγάλη κατηγορία. Η μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου ήταν να τερματίσει 3 φορές στην 5η θέση του πρωταθλήματος, αλλά και ο τελικός Κυπέλλου απέναντι στον Ολυμπιακό το 1963 όπου ηττήθηκε με 3-0.
Η πιο χρυσή και λαμπρή δεκαετία για την ομάδα του Πιερικού χαρακτηρίζεται η περίοδος 1962-63 με 1971-72, όπου οι Κατερινιώτες αγωνίστηκαν στην πρώτη εθνική κατηγορία με ιδιαίτερη επιτυχία, ανταγωνιζόμενοι στα ίσια τους μεγάλους αντιπάλους τους.
Την σεζόν 1964-65 αλλά και τη σεζόν 1967-68, ο Πιερικός τερματίζει πέμπτος στη βαθμολογία, πραγματοποιώντας δύο από τις καλύτερες σεζόν στην ιστορία του.
Από το 1971-72 και μετά, ξεκίνησε μια σταθερή αγωνιστική πτώση του, με τον Πιερικό να υποβιβάζεται στην Β’ Εθνική κατηγορία. Στα επόμενα χρόνια επανέκτησε την άνοδο του στην μεγάλη κατηγορία ωστόσο υποβιβάστηκε εκ νέου, δείχνοντας ότι δεν βρίσκεται στο επίπεδο που βρισκόταν τα προηγούμενα χρόνια. Οι μεγάλοι παίκτες δεν υπήρχαν στο ρόστερ του Πιερικού για να δώσουν επίπεδο στην ομάδα και όσοι έβγαιναν από τις ακαδημίες του συλλόγου, συνέχιζαν την καριέρα τους στους μεγάλους του πρωταθλήματος. Ο Πιερικός αγωνίζεται ακόμα και σήμερα στις χαμηλές κατηγορίες μαχόμενος για την παραμονή του στην κατηγορία.
Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
Από το 1962 έως το 1972 η ομάδα της Κατερίνης αγωνίστηκε ανελλιπώς στην Α΄Εθνική. Το 1963 ο Πιερικός αγωνίστηκε στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας όπου και ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 3-0. Την αγωνιστική περίοδο 1964-65 ο Πιερικός είχε τη μεγαλύτερη διάκριση στην μέχρι τώρα ιστορία του,όταν κατατάχτηκε 5ος στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής. Την περίοδο 1967-68 επανέλαβε την επιτυχία του και ξανακέρδισε την 5η θέση και έπαιξε στο Βαλκανικό κύπελλο με Περόε Βουλγαρίας και ΠΤΤ Τουρκίας. Στην μεγάλη ομάδα της εποχής εκείνης συμμετείχαν Δρανδάκης, Κεφαλίδης, Ταξίδης, Πορτοκαλίδης, Μυστακίδης, Σιδηρόπουλος, Κυζίρογλου, Χριστοφορίδης, Ορφανίδης, Φουλίδης, Αμανατίδης, Θεοδωρίδης.
Το διάστημα 1975-1978 ο Πιερικός αγωνίστηκε και πάλι στην Α΄Εθνική. Στην Α΄Εθνική ξαναβρέθηκε τις σεζόν 1984-85 οπότε έγινε και Σ.Φ.Κ. Πιερικός ΠΑΕ καθώς και την διετία 1991-92 και 1992-93. Το 2007 τερμάτισε πρώτος και ανέβηκε από την Γ' Εθνική στη Β΄ Εθνική όπου και αγωνίζονταν μέχρι το 2015, ενώ την ίδια χρονιά υποβιβάστηκε στην Γ' Εθνική λόγω χρεών, όπου και αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.
Τμήμα καλαθοσφάιρισης ανδρών
thumb|120px|Πιερικός ΚΑΕ
Από το 1969 έως το 2008 λειτουργούσε και το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Πιερικού. Την περίοδο 1982-83 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική. Σημαντικότερος καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε στον Πιερικό ήταν ο Αργύρης Παπαπέτρου.
Το τμήμα καλαθοσφαίρησης έπαψε να υπάρχει το καλοκαίρι του 2008 όταν ο Γ.Α.Σ. Αρχέλαος και Σ.Φ.Κ. Πιερικός συγχώνευσαν τα τμήματα καλαθοσφαίρισής τους προκειμένου να ισχυροποιήσουν την παρουσία τους στις εθνικές κατηγορίες της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Ο νέος σύλλογος αγωνίζεται σήμερα στην Α2 Κατηγορία υπό το όνομα Σ.Φ.Κ. Πιερικός Αρχέλαος και είναι πλήρως ανεξαρτητοποιημένος απο το ιδρυτικό σωματείο.
Τμήμα καλαθοσφάιρισης γυναικών
Από το 1969 έως το 2008 λειτουργούσε και το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Πιερικού. Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρησης έπαψε να υπάρχει το καλοκαίρι του 2008 όταν ο Γ.Α.Σ. Αρχέλαος και Σ.Φ.Κ. Πιερικός συγχώνευσαν τα τμήματα καλαθοσφαίρισής τους αγωνίζεται σήμερα υπό το όνομα Σ.Φ.Κ. Πιερικός Αρχέλαος και είναι πλήρως ανεξαρτητοποιημένος απο το ιδρυτικό σωματείο.
Τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14, ο Σ.Φ.Κ. Πιερικός μετείχε στο Πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας ανδρών που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Μακεδονίας (Ε.Σ.ΠΕ.Μ.). Το Μάρτιο του 2014 εξασφάλισε μαθηματικά την άνοδό του στην Α2 Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών
Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του Σ.Φ.Κ. Πιερικός, για την περίοδο 2015-16 αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική.
Διοικητικό συμβούλιο
. Στις 31 Οκτωβρίου 2021 με την λήξη της θητείας του Δ/Σ ο Σ.Φ.Κ. Πιερικός προχώρησε σε τακτική Γενική Συνέλευση με σκοπό την εκλογή και ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου.
Στις 1 Νοεμβρίου 2021 το νεοεκλεγέν σχήμα προχώρησε σε αρχαιρεσίες προκειμένου να σχηματιστεί το νέο Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο έχει ως εξής:
{| class=wikitable ! colspan=2 | Σύνθεση τρέχοντος Διοικητικού Συμβουλίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πιερίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1961 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Καθεδρικός του Μπούργος
Ιστορία
Η κατασκευή του καθεδρικού διατάχθηκε από τον βασιλιά Φερδινάρδο Γ΄ και τον Μαουρίσιο, επίσκοπο του Μπούργος. Η κατασκευή του ναού άρχισε στη θέση ενός παλαιότερου ρομανικού καθεδρικού τις 20 Ιουλίου 1221, ξεκινώντας με το κλίτος, το οποίο ολοκληρώθηκε σε εννέα χρόνια. Η Αγία Τράπεζα καθαγιάστηκε το 1260, και στη συνέχεια υπήρξε μια διακοπή των εργασιών για σχεδόν 200 χρόνια πριν ξαναρχίσει η κατασκευή. Ο καθεδρικός ολοκληρώθηκε το 1567, με την ολοκληρώση του πύργου πάνω από τον κύριο σταυρό.
Οι αρχιτέκτονες οι οποίοι διεύθυναν την κατασκευή ήταν Γάλλοι τον 13ο αιώνα και ένας Γερμανός τον 15ο. Το 1417, ο επίσκοπος του Μπούργος παραβρέθηκε στη σύνοδο της Κωνσταντίας και επέστρεψε και μαζί με τον αρχιμάστορα Χουάν δε Κολόνια, ο οποίος ολοκλήρωσε τους πύργους με κεραίες από ανοικτή λιθοδομή παραθύρων.
Στον καθεδρικό έλαβαν χώρα πολύ σημαντικές μετατροπές τον 15ο και 16ο αιώνα (οβελοί στην κύρια πρόσοψη, το Παρεκκλήσι δελ Κοντεστάμπλε από τον Σιμόν δε Κολόνια, θόλοι του κεντρικού κλίτους από τον Χουάν δε Βαγίεχο: αυτά τα στοιχεία προχωρημένου γοτθικού ρυθμού δίνουν στον καθεδρικό τη χαρακτηριστική του εμφάνιση). Το τελευταίο σημαντικό έργο (το σκευοφυλάκειο ή Παρεκκλήσι της Αγίας Θέκλας) έλαβε χώρα τον 18ο αιώνα, τον αιώνα κατά τον οποία τα γοτθικά αγάλματα στις πόρτες της κύριας πρόσοψης επίσης άλλαξαν.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, κάποια από τα ημιεξαρτημένα κτίρια του καθεδρικού αφαιρέθηκαν, όπως το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο και ο ανώτερος όροφος του μοναστηριού. Το 1919 ο καθεδρικός έγινε ο τόπος ταφής του Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ («Ελ Σιντ») και της συζύγου του Ντόνια Χιμένα. Τις 31 Οκτωβρίου 1984 ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Αρχιτεκτονική
thumb|200px|Ο οκτάγωνος κύριος τρούλος του ναού Ο ρυθμός του καθεδρικού ναού είναι γοτθικός, και μέσα υπάρχουν αναγεννησιακά και μπαρόκ διακοσμητικά στοιχεία. Ο Καθεδρικός περιλαμβάνει έργα καλλιτεχνών όπως τα αγάλματα της οικογένειας Κολόνια (Χουάν, Σιμόν και Φρανθίσκο) και των γλυπτών Χιλ δε Σιλοέ, Φελίπε Βιγάρνι ή Χουάν δε Αντσιέτα, του καγγελοποιούν Κριστόμπαλ δε Ανδίνο ή του ζωγράφου Σεμπαστιάνο δεν Πιόμπο, μεταξύ άλλων.
Η κύρια πρόσοψη είναι παρόμοια με αυτή των καθεδρικών του Παρισίου και της Ρεμς. Αποτελείται από τρεις εισόδους και έχει δύο πλάγιους πύργους. Οι απότομοι οβελοί είναι γερμανικής επιρροής και είναι έργο του Χουάν δε Κολόνια.
Η δυτική πρόσοψη είναι του 15ου αιώνα και είναι βόρειου γαλλικού γοτθικού ρυθμού, με πύργους με τετράγωνο σχήμα να καταλήγουν σε οκτάγωνους οβελούς. Η πρόσοψη είναι τριώροφη, είναι τριπλές εισόδους με γοτθικά οξυκόρυφα πλαίσια, με μία στοά περικλεισμένη από ένα ακιδωτό κιγκλίδωμα και ένα απαλά τρυπημένο παράθυρο ρόδακας. Στον ανώτερο όροφο, υπάρχουν δύο οξυκόρυφα παράθυρα με διπλή αψίδα και αγάλματα σε βάθρα. Ο κύριος οβελός έχει ύψος 88 μέτρα.
Το σταυροειδές σχήμα, με κλίτος μήκους 106 μέτρων και πλατείς διαδρόμους, είναι σχεδόν τελείως κρυμμένο όταν κάποιος βλέπει τον ναό απ'έξω από 15 παρεκκλήσια, τον μοναστήρι του 14ου αιώνα στα βορειοδυτικά και το αρχιεπισκοπικό μέγαρο στα νοτιοδυτικά.
Μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία του καθεδρικού είναι το «Παπαμόσκας», ένα αρθρωτό άγαλμα το οποίο ανοίγει το στόμα του με τον χτύπο των καμπανών κάθε ώρα, το ρομανικό μνήμα του Μουδάρα, του εκδικητικού ετεροθαλή αδελφού για τον θάνατο των εφτά πριγκίπων δε Λάρα (μεταφέρθηκε στον καθεδρικό από την αρχική του θέση στο Μοναστήρι του Σαν Πέδρο δε Αρλάνθα εξαιτίας της εγκατάληψής του), οι σκαλιστές καρέκλες της χορωδίας, το μνήμα του επισκόπου Μαουρίσιο, τα βιτρώ και ο τάφος του Ελ Σιντ και της συζύγου του Ντόνια Χιμένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπουργος Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Καστίλλη και Λεόν
Windows Defender
Ο Windows Defender >> Microsoft Defender, προηγουμένως γνωστός ως Microsoft AntiSpyware, είναι ένα προϊόν λογισμικού από τη Microsoft, σχεδιασμένο να αποτρέπει, να αφαιρεί και να τοποθετεί σε καραντίνα λογισμικό κακόβουλης λειτουργίας στα Microsoft Windows. Είναι μέρος των Windows Vista και διαθέσιμο ως δωρεάν στοιχείο λήψης για προηγούμενες υποστηριζόμενες εκδόσεις των Windows.
Προεπισκόπηση
Στο συνέδριο RSA Security του 2005, ο Μπιλ Γκέιτς ανακοίνωσε ότι ο Windows Defender (προηγουμένως γνωστός ως Microsoft AntiSpyware μέχρι τις 4 Νοεμβρίου του 2005) θα είναι δωρεάν διαθέσιμος σε όλους τους χρήστες με γνήσια άδεια χρήσης των Windows 2000, των Windows XP και των Windows Server 2003 για να διασφαλιστούν οι χρήστες των Windows παγκοσμίως ενάντια στην αυξανόμενη απειλή του κακόβουλου λογισμικού. Τα Windows Vista περιλαμβάνουν το πρόγραμμα ως μέρος του λειτουργικού συστήματος και αυτό ενεργοποιείται από προεπιλογή μετά την εγκατάσταση του λειτουργικού.
Ο Windows Defender όχι μόνο σαρώνει το σύστημα, όπως άλλα παρόμοια προϊόντα, αλλά επίσης περιλαμβάνει έναν αριθμό Βοηθών Ασφαλείας Πραγματικού Χρόνου, που ελέγχουν πολλές περιοχές των Windows για αλλαγές, οι οποίες μπορεί να προκλήθηκαν από λογισμικό κακόβουλης λειτουργίας. Μπορεί επίσης εύκολα να αφαιρέσει εφαρμογές ActiveX που εγκαθίστανται. Υποστηρίζει επίσης το δίκτυο SpyNet της Microsoft, που επιτρέπει στους χρήστες να αναφέρουν στη Microsoft το λογισμικό που θεωρούν κακόβουλο και τι εφαρμογές και προγράμματα οδήγησης συσκευών επιτρέπουν να εγκαθίστανται στο σύστημά τους.
Εκδόσεις
thumb|right|Windows AntiSpyware Beta 1 (Έκδοση 1.0.701)
Beta 1
Η πρώτη κυκλοφορία του Microsoft AntiSpyware έγινε ως δοκιμαστική έκδοση (beta) στις 6 Ιανουαρίου του 2005 και ήταν βασικά μια επανακυκλοφορία του GIANT AntiSpyware. Κυκλοφορούσε δωρεάν (μόνο για τις γνήσιες εκδόσεις των Windows) και η λέξη GIANT εξαφανίστηκε από το προϊόν. Λίγα νέα χαρακτηριστικά προστέθηκαν στο προϊόν GIANT. Ήταν κυρίως μια προσωρινή επανέκδοση μέχρι να ξαναδημιουργηθεί και να κυκλοφορήσει. Πολλές εκδόσεις κυκλοφόρησαν κατά τη διάρκεια του 2005, με την τελευταία Beta 1 να κυκλοφορεί στις 21 Νοεμβρίου του 2005.
Beta 2
Ο Windows Defender (Beta 2) κυκλοφόρησε στις 13 Φεβρουαρίου του 2006. Χαρακτηριστικά του προγράμματος ήταν η νέα του ονομασία και το επανασχεδιασμένο περιβάλλον του, αποτέλεσμα μεγάλων βελτιώσεων. Ο πυρήνας επανασχεδιάστηκε σε μορφή C++, διαφέροντας από το αρχικό GIANT, το οποίο δημιουργήθηκε σε μορφή Visual Basic. Έτσι, βελτιώθηκε η απόδοση της εφαρμογής. Επίσης, το πρόγραμμα λειτουργεί τώρα ως υπηρεσία των Windows, πράγμα που δεν συνέβαινε στην προηγούμενή του έκδοση, και προστατεύει τον υπολογιστή ακόμα και εάν ο χρήστης δεν είναι συνδεδεμένος. Ως εκ τούτου, ο Windows Defender είναι το περιβάλλον εργασίας της υπηρεσίας, η οποία έχει επίσης το ίδιο όνομα με το πρόγραμμα. Επιπροσθέτως, η εφαρμογή τώρα προστατεύει περισσότερους πόρους του συστήματος απ' ό,τι η αρχική εφαρμογή, παραθέτοντας ένα πιο διαισθητικό περιβάλλον εργασίας. Η Beta 2 επίσης απαιτεί επικύρωση Windows Genuine Advantage. Όμως, ο Windows Defender (Beta 2) δεν περιλάμβανε κάποια από τα εργαλεία του Microsoft AntiSpyware (Beta 1). Έτσι, μειώθηκε η λειτουργικότητα του εργαλείου «Εξερεύνηση Συστήματος» και άλλων εργαλείων, αλλά ο χρήστης μπορεί εύκολα να διαγράψει πολλές μορφές προσωρινών αρχείων των Windows, συμπεριλαμβανομένων των cookies, των προσωρινών αρχείων διαδικτύου και του ιστορικού του Windows Media Player. Η Microsoft διέθεσε αργότερα μία νέα έκδοση του Windows Defender (Beta 2). μικρογραφία|120x120εσ|Το παλιό λογότυπο του Windows Defender (2006-2017)
Γενική κυκλοφορία
μικρογραφία|Το Windows Defender στα [[Windows Vista]] Στις 24 Οκτωβρίου του 2006 η Microsoft ανακοίνωσε τη γενική κυκλοφορία του Windows Defender. Υποστηρίζει τα Windows XP και τα Windows Server 2003, αλλά, αντίθετα από τις δοκιμαστικές εκδόσεις, δεν υποστηρίζει τα Windows 2000. Η υποστήριξη για τα Windows 2000 καταργήθηκε εξαιτίας της κυκλοφορίας μιας έκδοσης RTM, και τα Windows 2000 έγιναν «ένα δημοφιλές λειτουργικό σύστημα αγοράς» και έφτασαν στο τέλος της περιόδου της υποστήριξής τους. Χρήστες έχουν αναφέρει ότι το πακέτο εγκατάστασης InstallShield αυτής της έκδοσης του Windows Defender περιλαμβάνει έναν ορισμό που αποτρέπει τον Windows Defender από το να εγκατασταθεί σε έναν υπολογιστή που εκτελεί Windows 2000. Εάν αφαιρεθεί αυτός ο ορισμός, ο Windows Defender θα εγκατασταθεί και θα λειτουργεί σωστά στα συστήματα των Windows 2000.
Windows 8 και Windows 10
Το 2012 στα Windows 8 το Windows Defender και το Microsoft Security Essentials έγιναν ένα πρόγραμμα που έχει τις δυνατότητες και των δύο προγραμμάτων και κρατάει το όνομα Windows Defender. Από τότε το Windows Defender έχει αρκετές δυνατότητες που δεν υπήρχαν στις εκδόσεις του για Windows Vista και Windows 7. Επίσης το πρόγραμμα άλλαξε την εμφάνισή του και πήρε την εμφάνιση του Microsoft Security Essentials.
Το 2017 με την ενημέρωση δημιουργικότητας των Windows 10, το πρόγραμμα άλλαξε ξανά την εμφάνισή του και έγινε μια εφαρμογή metro στα Windows 10.
Προστασία πραγματικού χρόνου
thumb|right|Η επισκόπηση επιβλαβούς λογισμικού Στις Επιλογές του Windows Defender μπορείτε να παραμετροποιήσετε τις επιλογές της Προστασίας πραγματικού χρόνου:
Αλληλεπίδραση με τον Internet Explorer
Υπάρχει μια αλληλεπίδραση με τον Internet Explorer, κατά την οποία σαρώνονται αρχεία όταν γίνεται λήψη τους για να επιβεβαιωθεί ότι δεν έγινε λήψη κακόβουλου λογισμικού. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι παρόμοιο με χαρακτηριστικά σάρωσης πραγματικού χρόνου των Προγραμμάτων προστασίας από ιούς της αγοράς.
Ειδική λειτουργία με τα Windows Vista
Ο Windows Defender των Windows Vista αποκλείει αυτόματα όλα τα στοιχεία εκκίνησης που απαιτούν δικαιώματα διαχειριστή για να εκτελεστούν (αυτή είναι κακή συμπεριφορά για ένα εκκινούμενο στοιχείο). Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να εκκινηθούν αυτόματα και η μόνη συμβουλή είναι η «επικοινωνία με το μεταπωλητή λογισμικού για μια ενημερωμένη έκδοση» που είναι συμβατή με τα Windows Vista (δεν απαιτεί δικαιώματα διαχειριστή για να εκκινηθεί). Αυτός ο αυτόματος αποκλεισμός σχετίζεται με τη λειτουργία του UAC (User Account Control ή Έλεγχος Λογαριασμού Χρήστη) στα Windows Vista και απαιτεί από το χρήστη χειροκίνητα να εκκινήσει τα προγράμματα κάθε φορά που συνδέεται. Εάν δεν υπάρχει ενημερωμένη έκδοση του στοιχείου εκκίνησης, ο μόνος τρόπος για να εκκινηθεί το πρόγραμμα είναι η απενεργοποίηση του UAC (εφόσον το πρόγραμμα συνδέεται με το UAC, το να απενεργοποιηθεί ο Windows Defender χωρίς να απενεργοποιηθεί το UAC δεν θα λύσει το θέμα).
Διαμάχη σχετικά με το όνομα του προγράμματος
Υπάρχει μία διαφωνία σχετικά με την ονομασία «Windows Defender», κατά την οποία το πρόγραμμα πήρε το ίδιο όνομα με το πρόγραμμα μιας άλλης εταιρείας. Η Microsoft αναφέρει ότι προστατεύει το λογότυπο «Windows» ως σήμα κατατεθέν της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό Microsoft Defender
Χρυσόστομος Πιπιλιάγκας
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1899 στη Βλάστη Κοζάνης, γιος του Γεωργίου Πιπιλιάγκα. Υπηρέτησε ως διοικητικός υπάλληλος στη Μακεδονία. Διορίστηκε Νομάρχης Τρικάλων για πρώτη φορά το 1932 και έπειτα ξανά τον Φεβρουάριο του 1933 και επί Κατοχής. Ήταν καθοδηγητής των ταγμάτων ασφαλείας (ΕΑΣΑΔ) Θεσσαλίας, και αποσύρθηκε μαζί με τα γερμανικά στρατεύματα από τα Τρίκαλα. Ήταν επίσης κατοχικός νομάρχης και στη Λάρισα. Συνελήφθη από τον ΕΛΑΣ σε επιχείρηση στη Μακεδονία και δικάστηκε για δωσιλογισμό, κατηγορία για την οποία κρίθηκε αθώος.
Εξελέγη βουλευτής Κοζάνης στις εκλογές του 1946, με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων, λαμβάνοντας 5.646 ψήφους. Απεβίωσε το φθινόπωρο του 1982 και κηδεύτηκε την 1η Νοεμβρίου από τον ιερό ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο νεκροταφείο Ζωγράφου. Από τον γάμο του απέκτησε μία κόρη και έναν γιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων Κατηγορία:Νομάρχες Λάρισας Κατηγορία:Νομάρχες Τρικάλων
Διαμέρισμα Σάντα Άνα
Το Διαμέρισμα Σάντα Άνα (ισπανικά: departmento de Santa Ana) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Δυτική επαρχία. Έχει έκταση 2.023,17 τ.χλμ. και πληθυσμό 523.655 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Σάντα Άνα και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Τσαλτσουάπα.
Γεωγραφία
Το Σάντα Άνα βρίσκεται βορεοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ, στη Δυτική Επαρχία. Είναι το δεύτερο ανατολικότερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με το Αουατσαπάν, στα νότια με το Σονσονάτε, στα βορειοανατολικά με το Τσαλατενλάνγκο, στα νοτιοανατολικά με το Λα Λιμπερτάδ, στα δυτικά με τα διαμερίσματα της Γουατεμάλα Χουτιάπα στα δυτικά και Τσικιμούλα στα βορεοδυτικά και στα βόρεια με την Ονδούρα. Έχει έκταση 2.023,17 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το τέταρτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν και το Σαν Μιγκέλ.
Η κυριότερη λίμνη είναι λίμνη Λάγο δε Γκουίχα (Lago de Güija) που βρίσκεται στα σύνορα με Γουατεμάλα. Δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη και μεγαλύτερη λιμνοθάλασσα είναι η λιμνοθάλασσα Λαγούνα δε Κοατεπέκε (Laguna de Coatepeque) και πήρε το όνομά της από την πόλη Κοατεπέκε. Τρίτη μεγαλύτερη λίμνη είναι η Μεταπάν, που πήρε το όνομά της από την πόλη Μεταπάν.
Δημογραφία
Το Διαμέρισμα Σάντα είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2007 523.655 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το τρίτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ και το Λα Λιμπερτάδ.
Δήμοι
Το Σάντα Άνα διαιρείται σε 13 δήμους:
The Pirate Bay
Το Pirate Bay (συντομογραφία TPB) είναι ιστοσελίδα που παρέχει αρχεία torrent και magnet links για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής αρχείων μέσω peer-to-peer χρησιμοποιώντας το πρωτοκόλλο BitTorrent. Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 2003. Το 2009, οι ιδρυτές της ιστοσελίδας δικάστηκαν στη Σουηδία, κατηγορούμενοι για τη διευκόλυνση της παράνομης ανταλλαγής υλικού που υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα. Κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν σε ένα χρόνο φυλάκιση με πρόστιμο ύψους 30 εκατ. SEK (€ 2,7 ή US $ 3,5 εκατ. το 2009). Σε ορισμένες χώρες, οι ISPs έχουν διαταχθεί να εμποδίσουν την πρόσβαση στην ιστοσελίδα. Από τότε, λειτουργούν διακομιστές μεσολάβησης σε όλο τον κόσμο, παρέχοντας πρόσβαση στο The Pirate Bay.
Στις 9 Δεκεμβρίου 2014, το Pirate Bay, έκλεισε ξανά, όταν Σουηδοί αστυνομικοί εισέβαλλαν σε εγκαταστάσεις των εξυπηρετητών της ιστοσελίδας και κατάσχεσαν υπολογιστές, καθώς και άλλο εξοπλισμό.
Στις 31 Ιανουαρίου του 2015, το The Pirate Bay επέστρεψε, ύστερα από το κλείσιμό του στις 9 Δεκεμβρίου του 2014, ωστόσο ακόμα δεν είναι δυνατόν κάποιος να κάνει εγγραφή στην ιστοσελίδα.
Από τον Φεβρουάριο του 2012 μέχρι και τον Ιούλιο του 2016, η προεπιλεγμένη σελίδα ήταν thepiratebay.se. Από τα τέλη του Ιουλίου του 2016, η ιστοσελίδα επέστρεψε στο thepiratebay.org.
Το pirate bay δεν είναι πλέον προσβάσιμο στην Ελλάδα, λόγο απαγόρευσής της ιστοσελίδας από την ΕΔΠΠΙ (Επιτροπή για την Διαδικτυακή Πρόσβαση της Πνευματικής Ιδιοκτησίας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοσελίδες BitTorrent Κατηγορία:Κοινότητες διαμοιρασμού αρχείων
Αθηνά της Δανίας
Η Αθηνά, Κόμισσα του Μονπεζά (Δανικά: Athena, Greve af Monpezat, γενν. 24 Ιανουαρίου 2012) είναι το νεότερο παιδί και η μοναδική κόρη του Πρίγκιπα Ιωακείμ και της Πριγκίπισσας Μαρίας της Δανίας και το νεότερο εγγόνι και η τρίτη εγγονή της βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ και του πρίγκιπα Ερρίκου.
Είναι δέκατη στη γραμμή διαδοχής στον Δανικό θρόνο, μετά τον θείο της Διάδοχο Πρίγκιπα Φρειδερίκο, τα ξαδέλφια της, τον πατέρα της, τα δυο μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέλφια της, Κόμητες Νικόλαο και Πρίγκιπα Φέλιξ και τον μεγαλύτερο αδελφό της Κόμη Ερρίκο.
Γέννηση
Η Αθηνά γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2012 Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κοπεγχάγης Ριγσοπιτάιλετ της Κοπεγχάγης.
Όπως και με τα μεγαλύτερα αδέλφια της και τα ξαδέλφια της, τα ονόματά της δεν αποκαλύφθηκαν μέχρι τη βάφτιση της, η οποια έγινε στις 20 Μαΐου 2012 στην εκκλησία Μογκελτόντερ.
Ονομάσθηκε Αθηνά από τη θεά Αθηνά της ελληνικής μυθολογίας, Μαργαρίτα από τη γιαγιά της βασίλισσα Μαργαρίτα, Φραγκίσκη από τη γιαγιά της Φραγκίσκη Γκρασιό, και Μαρία από τη μητέρα της Πριγκίπισσα Μαρία. Νονοί της ήταν οι θείοι της Γκρεγκορί Γκραντέ και Εντουάρντ Καβαλιέ, η Καρίνα Άξελσον και οι φίλοι των γονιών της η Τζούλι Μίραμπο, ο Ντιέγκο ντε Λαβαντέιρα και Ερριέτα Στίνστρουπ.
Απώλεια πριγκιπικού τίτλου
Η Αθηνά μαζί με τα τρία αδέλφια της έχασαν τους πριγκιπικούς τους τίτλους και τις προσφωνήσεις που τους συνόδευαν (Αυτού/Αυτής Βασιλική Υψηλότητα) με ανακοίνωση των Ανακτόρων τον Σεπτέμβριο του 2022. Δεν έχασαν ωστόσο τη θέση τους στη σειρά διαδοχής του Δανικού Θρόνου. Η απόφαση τέθηκε σε ισχύ από τον Ιανουάριο του 2023.Τα 4 παιδιά διατηρούν τους τίτλους του Κόμη/της Κόμισσας του Μομπεζά και προσφωνούνται ως η «Αυτού/Αυτής Εξοχότητα».
Η ανακοίνωση εξηγούσε ότι «με αυτήν την απόφασή της, Η ΑΜ η Βασίλισσα επιθυμεί να δημιουργήσει εκείνο το πλαίσιο για τους 4 εγγονούς, που θα τους επιτρέψει να σχηματίσουν τις ζωές τους με πολύ μεγαλύτερη άνεση δίχως να περιορίζονται από τις ιδιαίτερες συνθήκες και καθήκοντα που ο επίσημος δεσμός με τον Βασιλικό Οίκο της Δανίας εμπεριέχει».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Κατάλογος νησιών περιφέρειας Ιόνιων νήσων
Στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων (πληθυσμός 207.855 το 2011) υπάρχουν τα εξής νησιά (ταξινομημένα ανά νομό):
Νήσος Παξοί (2.280)
39.2075°N, 20.16139°W Δήμος Παξών (έδρα Γάιος)
Νήσος Κεφαλληνία (ή Κεφαλονιά) (35.801)
38.26667°N, 20.56417°W Δήμος Κεφαλλονιάς (έδρα Αργοστόλι)
Νήσος Ιθάκη (3.231)
38.39972°N, 20.68917°W Δήμος Ιθάκης (έδρα Ιθάκη)
Σημειώσεις
Σε παρένθεση αναφέρεται, εφ' όσον κατοικούνται, ο μόνιμος πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) Οι γεωγραφικές συντεταγμένες βασίζονται στην απεικόνιση του δορυφορικού χάρτη του Google Maps. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υπάρχει απεικόνιση από τον δορυφορικό χάρτη, αλλά από τον εδαφικό χάρτη του προγράμματος Google Maps, τίθεται αστερίσκος (*) πριν από τις αναφερόμενες συντεταγμένες. Εάν, παρ' όλα αυτά δεν υπάρχει καμία απεικόνιση ή η ακριβής τους θέση δεν κατέστη δυνατόν να προσδιοριστεί, τίθεται λατινικό ερωτηματικό (?) πριν από τις αναφερόμενες συντεταγμένες και απλώς σημειώνεται η θέση τους, σύμφωνα με τις ιστοσελίδες GeoNames και SatelliteViews οι οποίες αναπαράγουν τα δεδομένα από το National Geospatial-Intelligence Agency. Κέρκυρα - Τα μυστικά του βυθού και Στη νησίδα του Βίδο, από την εκπομπή της ΕΡΤ Μένουμε Ελλάδα
Οι Εχινάδες, συνολικά 20 νησιά και νησίδες, ανήκουν διοικητικά σε δύο Δήμους: 8 στον Δήμο Ιθάκης και 12 στον Δήμο Κεφαλλονιάς.
Διοικητική Διαίρεση και πληθυσμός
Ιονιων Νησων Κατηγορία:Περιφέρεια Ιονίων Νήσων Νησιων
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14
Το Κύπελλο Κύπρου 2013-14 ήταν η 10η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Apollon Ladies για 6η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2013-14 συμμετείχαν οι 7 ομάδες του πρωταθλήματος Παγκυπρίου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών.
Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερο στάδιο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Apollon Ladies και η Λευκοθέα Λατσιών. Ο τελικός διεξήχθη στις 30 Μαρτίου 2014 στο Δημοτικό Στάδιο Αραδίππου στην Αραδίππου. Νικήτρια ήταν η Apollon Ladies με σκορ 2-1.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2013-2014 Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο γυναικών)
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1981-1982
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1981-82 ήταν το 23ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 3ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός νικώντας σε αγώνα μπαράζ τον Παναθηναϊκό με τον οποίο ισοβάθμησε στο τέλος του πρωταθλήματος.
Πρωταθλητής
Ολυμπιακός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1981-1982
Άντριου Βλάχος
Ο Άντριου ή Άντυ (Ανδρέας) Βλάχος (γεν. 20 Απριλίου 1976) είναι Ελληνοαυστραλός ποδοσφαιριστής, με μακροχρόνια επιτυχημένη καριέρα σε ομάδες της Αυστραλίας και άλλων χωρών, όπως στο Βέλγιο, στη Νέα Ζηλανδία και για μικρό διάστημα στην Ελλάδα, στον Παναθηναϊκό και στον ΑΟ Αγίου Νικολάου. Αγωνίζεται ως ακραίος επιθετικός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1976 στη Μελβούρνη από Έλληνες γονείς, μετανάστες πρώτης γενιάς στην Αυστραλία. Ξεκίνησε την καριέρα του από το Μέγα Αλέξανδρο Μελβούρνης (νυν: Heidelberg United FC) το 1994 και συνέχισε στην Κόλινγκγουντ (Collingwood Warriors S.C.) και στην Κάρλτον. Το 1998 δοκίμασε την τύχη του στην Ελλάδα, στον Παναθηναϊκό, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία και την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στην Κρήτη με τον ΑΟ Αγίου Νικολάου στη Β΄ Εθνική.
Επέστρεψε στην Αυστραλία και έπαιξε μια σεζόν στην Ελλάς Μελβούρνης (νυν: South Melbourne FC), την πιο ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα της ελληνικής ομογένειας, με την οποία έπαιξε στον τελικό στο εθνικό πρωτάθλημα Αυστραλίας. Ακολούθως, αγωνίστηκε στην Φούτμπολ Κινγκζ (Football Kingz FC, νυν: New Zealand Knights FC) στη Νέα Ζηλανδία για δύο σεζόν, πριν επιστρέψει στην Ευρώπη, στη βελγική Σερκλ Μπριζ, όπου έκανε δύο γεμάτες σεζόν. Το 2005 επέστρεψε στη Μελβούρνη, στη Βίκτορυ (Melbourne Victory FC) και συνέχισε στο Μέγα Αλέξανδρο (Heidelberg United). Από το 2008 είναι παίκτης προπονητής στην Χιουμ Σίτι (Hume City FC). Έχει αγωνιστεί σε περισσότερα από 300 παιχνίδια πρωταθλήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάουθ Μέλμπουρν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σερκλ Μπρυζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάιντελμπεργκ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Βίκτορι ΦΚ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αυστραλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Νίκος Χαλκίδης
Ο Νίκος Χαλκίδης είναι παλαίμαχος διεθνής Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 7 Απριλίου 1960.
Αγωνίστηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ποδοσφαιρικής του καριέρας με τη φανέλα του Πανιωνίου. Σημείωσε 298 συμμετοχές και 2 τέρματα στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας με τις φανέλες του Πανιωνίου και του Εθνικού Πειραιώς. Διακρινόταν για την ταχύτητά του και την μαχητικότητά του.
Βιογραφικό
Ο Νίκος Χαλκίδης αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού και του λίμπερο. Έπαιξε στην ομάδα του Πανιώνιου από το 1977 ως ημιεπαγγελματίας κι από το καλοκαίρι του 1978 ως το Δεκέμβριο του 1988 ως επαγγελματίας.
Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου που κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος του 1979, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Μετείχε στην ομάδα που έπαιξε δύο συνεχόμενες σεζόν (1983 και 1984) σε αγώνα μπαράζ για τη σωτηρία της, αλλά και στην αναγεννημένη ομάδα της πενταετίας 1984-1989, που τερμάτισε δυο φορές στην πρώτη πεντάδα του πρωταθλήματος εξασφαλίζοντας μια θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1988. Επίσης, έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου το 1988, όπου αποκλείστηκε από τον ΠΑΟ με σκορ: 1-3, 1-0. Στην ιστορία έμεινε το σουτ με ανάποδο ψαλίδι που επιχείρησε στο τελευταίο λεπτό του δεύτερου αγώνα στη Νέα Σμύρνη, στο γάμα της εστίας του Παναθηναϊκού. Όλη η κερκίδα ετοιμάστηκε να πανηγυρίσει το γκολ που θα έδινε την πρόκριση αλλά απέκρουσε ο Νίκος Σαργκάνης με εκπληκτική εκτίναξη, μία από τις καλύτερες της καριέρας του.
Το Δεκέμβριο του 1988 αποχώρησε πικραμένος από τον Πανιώνιο, στην ουσία οδηγήθηκε στην αποχώρηση από τη νέα διοίκηση. Ακολούθως αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς.
Στην Εθνική
Ο Νίκος Χαλκίδης υπήρξε μία φορά διεθνής με την εθνική ομάδα. Αγωνίστηκε στο εντός έδρας φιλικό παιχνίδι με τη Σοβιετική Ένωση (σκορ 0-2) στις 10/3/1982, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 75΄.
Επίσης, υπήρξε παίκτης της Εθνικής Ελπίδων.
Πηγές
Χαλκίδης Νίκος Χαλκίδης Νίκος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Χαλκίδης Νίκος Χαλκίδης Νίκος Χαλκίδης Νίκος Χ
Ίνο Νασιονάλ Μπραζιλέιρο
Η μελωδία του Hino Nacional Brasileiro, του εθνικού ύμνου της Βραζιλίας, συνετέθη το 1822 από το Φρανσίσκο Μανοέλ ντα Σίλβα και αρχικά είχαν γραφτεί δυο σετ στίχων προτού το 1922 με διάταγμα καθοριστούν οι τελικοί στίχοι, γραμμένοι από το Ζοακίμ Οζόριο Ντούκε Εστράδα. Από άποψη μουσικής τεχνοτροπίας, η μουσική μοιάζει με πρώιμη μουσική της ιταλικής ρομαντικής περιόδου.
Ο ύμνος αποτελείται από δυο στροφές-επωδούς. Σε ορχηστρικές εκτελέσεις, επιβάλλεται διά νόμου να παίζεται μόνο μια στροφή, ενώ στις φωνητικές εκτελέσεις ακούγονται και οι δύο στροφές.
Στίχοι
Ouviram do Ipiranga as margens plácidas
De um povo heróico ο brado retumbante,
E ο sol da Liberdade, em raios fúlgidos,
Brilhou no céu da Pátria nesse instante.
Se ο penhor dessa igualdade
Conseguimos conquistar com braço forte,
Em teu seio, ó Liberdade,
Desafia ο nosso peito a própria morte!
Ó Pátria amada,
Idolatrada,
Salve! Salve!
Brasil, um sonho intenso, um raio vívido,
Se em teu formoso céu, risonho e límpido,
A imagem do Cruzeiro resplandece.
Gigante pela própria natureza,
És belo, és forte, impávido colosso,
E ο teu futuro espelha essa grandeza.
Terra adorada
Entre outras mil
És tu, Brasil,