cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πήξη του αίματος
Η πήξη ξεκινάει σχεδόν άμεσα μετά τον τραυματισμό του αιμοφόρου αγγείου, ο οποίος οδηγεί σε βλάβη του ενδοθηλίου, που επενδύει εσωτερικά το αγγείο. Η έκθεση του αίματος στον υπενδοθήλιο χώρο ξεκινάει με δύο διαδικασίες, αλλαγές στα αιμοπετάλιο και έκθεση του υπενδοθήλιου παράγοντα VII στο πλάσμα του αίματος, η οποία εν τέλει οδηγεί στον σχηματισμό ινικής. Τα αιμοπετάλιο σχηματίζουν άμεσα ένα δίκτυο στο σημείο τραυματισμού· αυτό είναι γνωστό ως πρωτογενής αιμόσταση. Η δευτερογενής αιμόσταση λαμβάνει χώρα ταυτόχρονα, επιπλέον θρομβοτικοί παράγοντες πέρα του VII ενεργοποιούνται σε ένα καταρράκτη που οδηγεί στον σχηματισμό ινικής, η οποία ενισχύει το αιμοπεταλιακό βύσμα.
Διαταραχές της πήξης μπορεί να οδηγήσουν προβλήματα αιμορραγίας, μωλώπων ή θρόμβωσης.
Ενεργοποίηση αιμοπεταλίων
Τα ενεργοποιημένα αιμοπετάλια απελευθερώνουν το περιεχόμενο των αποθηκευμένων κοκκίων στο πλάσμα του αίματος. Τα κοκκία περιλαμβάνουν ADP, σεροτονίνη, παράγοντα ενεργοποίησης αιμοπεταλίων (PAF), vWF, παράγοντα αιμοπεταλίων 4 και θρομβοξάνη Α2 (ΤΧΑ2), τα οποία, με τη σειρά τους, ενεργοποιούν επιπλέον αιμοπετάλια. Τα περιεχόμενα των κοκκίων ενεργοποιούν έναν καταρράκτη υποδοχέα πρωτεΐνης συνδεδεμένου με Gq, με αποτέλεσμα αυξημένη συγκέντρωση ασβεστίου στο κυτταρόπλασμα των αιμοπεταλίων. Το ασβέστιο ενεργοποιεί την πρωτεϊνική κινάση C, η οποία με τη σειρά της ενεργοποιεί τη φωσφολιπάση Α2 (PLA2). Η PLA2 στη συνέχεια τροποποιεί τη γλυκοπρωτεΐνη IIb/IIIa της μεμβρανικής ιντεγκρίνης, αυξάνοντας τη συγγένεια της προς σύνδεση στο ινωδογόνου. Τα ενεργοποιημένα αιμοπετάλια αλλάζουν σχήμα από σφαιρικό σε αστεροειδές, και οι σύνδεσμοι ινοδωγόνου με γλυκοπρωτεΐνη IIb/IIIa βοηθούν στη συσσωμάτωση γειτονικών αιμοπεταλίων (ολοκλήρωση της πρωτογενούς αιμόστασης).
Καταρράκτης πήξης
thumb|350px|Τα δύο μονοπάτια του καταρράκτη πήξης Ο καταρράκτης πήξης της δευτερογενούς αιμόστασης έχει δύο αρχικές οδούς που οδηγούν σε σχηματισμό ινικής. Αυτές είναι η οδό ενεργοποίησης επαφής (επίσης γνωστή ως ενδογενής οδός) και η οδός ιστικού παράγοντα (επίσης γνωστή ως η εξωγενής οδός), οι οποίες και οι δύο οδηγούν στις ίδιες θεμελιώδεις αντιδράσεις που παράγουν ινική Προηγουμένως θεωρήθηκε ότι οι δύο οδοί του καταρράκτη πήξης ήταν εξίσου σημαντικές, αλλά είναι τώρα γνωστό ότι η κύρια οδός για την έναρξη της πήξης του αίματος είναι η οδός ιστικού παράγοντα (εξωγενής). Οι οδοί είναι μια σειρά αντιδράσεων, στις οποίες ένα ενζυμογόνο (ανενεργό πρόδρομο ενζύμου) μιας πρωτεάσης σερίνης και ο γλυκοπρωτεϊνικός συμπαράγοντας αυτής ενεργοποιούνται για να γίνουν ενεργά συστατικά που στη συνέχεια καταλύουν την επόμενη αντίδραση στον καταρράκτη, με αποτέλεσμα τελικά διασυνδεδεμένη ινική. Οι παράγοντες πήξης υποδεικνύονται γενικά με λατινικούς αριθμούς, με πεζό λατινικό a να επισυνάπτεται για να υποδείξει ενεργή μορφή.
Οι παράγοντες πήξης είναι γενικά πρωτεάσες σερίνης (ένζυμα), οι οποίες δρουν με διάσπαση των πρωτεϊνών κατάντη. Οι εξαιρέσεις είναι ο ιστικός παράγοντας, ο παράγοντας V, ο παράγοντας VIII και ο παράγοντας XIII· ο ιστικός παράγοντας, ο παράγοντας V και ο παράγοντας VIII είναι γλυκοπρωτεΐνες και ο παράγοντας XIII είναι μια τρανσγλουταμινάση. Οι παράγοντες πήξης κυκλοφορούν ως ανενεργά ενζυμογόνα. Ο καταρράκτης πήξης χωρίζεται επομένως κλασικά σε τρεις οδούς. Η οδός ενεργοποίησης ιστικού παράγοντα και επαφής ενεργοποιούν και οι δύο την «τελική κοινή οδό» του παράγοντα Χ, της θρομβίνης και της ινικής.
Ο κύριος ρόλος της οδού ιστικού παράγοντα είναι να δημιουργήσει μια «έκρηξη θρομβίνης», μια διαδικασία με την οποία η θρομβίνη, το πιο σημαντικό συστατικό του καταρράκτη πήξης όσον αφορά τον ρόλο ενεργοποίησης ανατροφοδότησης, απελευθερώνεται πολύ γρήγορα. Ο παράγοντας VIIa κυκλοφορεί σε μεγαλύτερη ποσότητα από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα ενεργοποιημένης πήξης. Η διαδικασία περιλαμβάνει τα ακόλουθα βήματα:
Η οδός ενεργοποίησης επαφής ξεκινά με το σχηματισμό του πρωτογενούς συμπλόκου στο κολλαγόνο από υψηλού μοριακού βάρους κινινογόνο (HMWK), προκαλλικρεΐνη και ο παράγοντας XII (παράγοντας Hageman). Η πρεκαλικρεΐνη μετατρέπεται σε καλλικρεΐνη και ο παράγοντας XII γίνεται ενεργοποιημένος παράγοντας XII. Ο παράγοντας XIIa μετατρέπει τον παράγοντα XI σε ενεργοποιημένο (XIa). Ο παράγοντας XIa ενεργοποιεί τον παράγοντα IX, ο οποίος με τον συν-παράγοντα VIIIa σχηματίζει το σύμπλεγμα δεκάση, το οποίο ενεργοποιεί τον παράγοντα X σε Xa. Ο μικρός ρόλος που έχει η οδός ενεργοποίησης επαφής στην έναρξη του σχηματισμού θρόμβων μπορεί να καταδειχθεί από το γεγονός ότι οι ασθενείς με σοβαρές ανεπάρκειες των XII, HMWK και προκαλλικρεΐνης δεν έχουν διαταραχή αιμορραγίας. Αντ 'αυτού, το σύστημα ενεργοποίησης επαφής φαίνεται να εμπλέκεται περισσότερο στη φλεγμονή, και στην έμφυτη ανοσία. Παρ 'όλα αυτά, η παρέμβαση στην οδό μπορεί να παρέχει προστασία έναντι της θρόμβωσης χωρίς σημαντικό κίνδυνο αιμορραγίας.
Ο διαχωρισμός της πήξης σε δύο οδούς είναι αυθαίρετος, προερχόμενος από εργαστηριακές δοκιμές στις οποίες μετρήθηκαν οι χρόνοι πήξης είτε μετά την έναρξη της πήξης in vitro, στην εγγενή οδό, ή η πήξη ξεκίνησε με θρομβοπλαστίνη (ένα μείγμα ιστικού παράγοντα και φωσφολιπιδίων), την εξωγενή οδό.
Περαιτέρω, το τελικό κοινό μονοπάτι υποδηλώνει ότι η προθρομβίνη μετατρέπεται σε θρομβίνη μόνο όταν ενεργοποιείται από τις εγγενείς ή εξωγενείς οδούς, η οποία είναι υπεραπλούστευση. Στην πραγματικότητα, η θρομβίνη δημιουργείται από ενεργοποιημένα αιμοπετάλια κατά την έναρξη του βύσματος αιμοπεταλίων, το οποίο με τη σειρά του προάγει περισσότερη ενεργοποίηση αιμοπεταλίων.
Η θρομβίνη λειτουργεί όχι μόνο για τη μετατροπή του ινωδογόνου σε ινική, αλλά επίσης ενεργοποιεί τους παράγοντες VIII και V και την ανασταλτική πρωτεΐνη C (παρουσία θρομβομοντουλίνης) και ενεργοποιεί τον παράγοντα XIII, ο οποίος σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς που διασυνδέουν τα πολυμερή ινικής που σχηματίζονται από ενεργοποιημένα μονομερή.
Ο καταρράκτης πήξης διατηρείται σε προθρομβωτική κατάσταση με τη συνεχιζόμενη ενεργοποίηση των παραγόντων VIII και IX για σχηματισμό του συμπλόκου δεκάση μέχρις ότου ρυθμιστεί προς τα κάτω από τις αντιπηκτικές οδούς.
Συμπαράγοντες
Απαιτούνται διάφορες ουσίες για την ορθή λειτουργία του καταρράκτη πήξης:
Απαιτείται ασβέστιο και φωσφολιπίδια (συστατικό της μεμβράνης των αιμοπεταλίων) για να λειτουργούν τα σύμπλοκα δεκάσης και προθρομβινάσης. Το ασβέστιο μεσολαβεί στη δέσμευση των συμπλοκών μέσω των τερματικών υπολειμμάτων γάμμα-καρβοξυλίου στους παράγοντες Xa και IXa στα επιφανειακά φωσφολιπίδια που εκφράζονται από αιμοπετάλια, καθώς και μικροσωματίδια που απορρίπτονται από αυτά. Απαιτείται επίσης ασβέστιο σε άλλα σημεία του καταρράκτη πήξης.
Η βιταμίνη Κ είναι ένας βασικός παράγοντας την μια ηπατική γ-γλουταμυλοκαρβοξυλάση που προσθέτει μια καρβοξυλική ομάδα σε υπολείμματα γλουταμινικού οξέος στους παράγοντες II, VII, IX και X, καθώς και τις πρωτεΐνες S, C και Ζ. Προσθέτοντας τα καρβοξύλια σε υπολείμματα γλουταμινικού άλατος στους ανώριμους παράγοντες πήξης, η ίδια η βιταμίνη Κ οξειδώνεται. Ένα άλλο ένζυμο, η αναγωγάση της εποξειδικής βιταμίνης Κ (VKORC), ανάγει τη βιταμίνη Κ στην ενεργή του μορφή. Η αναγωγάση της εποξειδικής βιταμίνης Κ είναι φαρμακολογικά σημαντική ως στόχος των αντιπηκτικών φαρμάκων βαρφαρίνη και σχετικών κουμαρινών όπως η ακενοκουμαρόλη, η φαινοπρομόνη και η δικουμαρόλη. Αυτά τα φάρμακα δημιουργούν ανεπάρκεια ανηγμένης βιταμίνης Κ αναστέλλοντας τη VKORC, αναστέλλοντας έτσι την ωρίμανση των παραγόντων πήξης. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Κ από άλλες αιτίες (π.χ. σε δυσαπορρόφηση) ή ο μειωμένος μεταβολισμός της βιταμίνης Κ σε ασθένειες (π.χ. σε ηπατική ανεπάρκεια) οδηγούν στο σχηματισμό PIVKAs (πρωτεΐνες που σχηματίζονται σε απουσία βιταμίνης Κ), οι οποίες είναι εν μέρει ή εντελώς μη γάμμα καρβοξυλιωμένες, επηρεάζοντας την ικανότητα των παραγόντων πήξης να συνδέονται με τα φωσφολιπίδια.
Ρυθμιστές
Η αντιθρομβίνη είναι ένας αναστολέας πρωτεάσης σερίνης (serpin) που αποικοδομεί τις πρωτεάσες σερίνης: θρομβίνη, παράγοντες IXa, Xa, XIa και XIIa. Είναι συνεχώς ενεργή, αλλά η προσκόλλησή του σε αυτούς τους παράγοντες αυξάνεται από την παρουσία θειικής ηπαράνης (γλυκοζαμινογλυκάνης) ή από τη χορήγηση ηπαρινών (διαφορετικά ηπαρινινοειδή αυξάνουν τη συγγένεια με τον παράγοντα Xa, τη θρομβίνη ή και τα δύο). Η ποσοτική ή ποιοτική ανεπάρκεια της αντιθρομβίνης (εγγενής ή επίκτητη, π.χ., σε πρωτεϊνουρία) οδηγεί σε θρομβοφιλία.
Ο αναστολέας οδού ιστικού παράγοντα (TFPI) περιορίζει τη δράση του ιστικού παράγοντα (TF). Αναστέλλει επίσης την υπερβολική ενεργοποίηση των παραγόντων VII και X μέσω του ιστικού παράγοντα.
Η πλασμίνη δημιουργείται από πρωτεολυτική διάσπαση του πλασμινογόνου, μια πρωτεΐνη πλάσματος που συντίθεται στο ήπαρ. Αυτή η διάσπαση καταλύεται από τον ενεργοποιητή πλασμινογόνου ιστού (t-PA), ο οποίος συντίθεται και εκκρίνεται από το ενδοθήλιο. Η πλασμίνη διασπά πρωτεολυτικά την ινική σε προϊόντα αποικοδόμησης που αναστέλλουν τον υπερβολικό σχηματισμό ινώδους.
Ινωδόλυση
Τελικά, οι θρόμβοι αίματος αναδιοργανώνονται και απορροφώνται από μια διαδικασία που ονομάζεται ινωδόλυση. Το κύριο ένζυμο που είναι υπεύθυνο για αυτήν τη διαδικασία (πλασμίνη) ρυθμίζεται από διάφορους ενεργοποιητές και αναστολείς.
Ρόλος στο ανοσοποιητικό σύστημα
Το σύστημα πήξης επικαλύπτεται με το ανοσοποιητικό σύστημα. Η πήξη μπορεί να παγιδεύσει σωματικά τα μικρόβια που εισβάλλουν σε θρόμβους αίματος. Επίσης, ορισμένα προϊόντα του συστήματος πήξης μπορούν να συμβάλουν στο συγγενές ανοσοποιητικό σύστημα με την ικανότητά τους να αυξάνουν την αγγειακή διαπερατότητα και να δρουν ως χημειοτακτικοί παράγοντες για τα φαγοκυτταρικά κύτταρα. Επιπλέον, ορισμένα από τα προϊόντα του συστήματος πήξης είναι άμεσα αντιμικροβιακά. Για παράδειγμα, η β-λυσίνη, ένα αμινοξύ που παράγεται από τα αιμοπετάλια κατά τη διάρκεια της πήξης, μπορεί να προκαλέσει λύση πολλών θετικών κατά Gram βακτηρίων ενεργώντας ως κατιονικό απορρυπαντικό. Πολλές πρωτεΐνες φλεγμονής οξείας φάσης εμπλέκονται στο σύστημα πήξης. Επιπλέον, τα παθογόνα βακτήρια μπορούν να εκκρίνουν παράγοντες που επηρεάζουν την πήξη, όπως η κοαγκουαλάση και στρεπτοκινάση.
Αξιολόγηση
Χρησιμοποιούνται πολλές δοκιμές για την αξιολόγηση της λειτουργίας του συστήματος πήξης:
Η οδός ενεργοποίησης επαφής (ενδογενής) ξεκινά με ενεργοποίηση των «παραγόντων επαφής» του πλάσματος και μπορεί να μετρηθεί με τη δοκιμή ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης (aPTT).
Η οδός ιστικού παράγοντα (εξωγενής) ξεκινά με απελευθέρωση παράγοντα ιστού (συγκεκριμένη κυτταρική λιποπρωτεΐνη), και μπορεί να μετρηθεί με τη δοκιμή χρόνου προθρομβίνης (ΡΤ). Τα αποτελέσματα της PT αναφέρονται συχνά ως αναλογία (τιμή INR) για την παρακολούθηση της δοσολογίας από του στόματος αντιπηκτικών όπως η βαρφαρίνη.
Ο ποσοτικός και ποιοτικός έλεγχος του ινωδογόνου μετράται με τον χρόνο πήξης της θρομβίνης (TCT). Η μέτρηση της ακριβούς ποσότητας ινωδογόνου που υπάρχει στο αίμα γίνεται γενικά χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Clauss για τον έλεγχο του ινωδογόνου. Πολλοί αναλυτές είναι ικανοί να μετρήσουν ένα επίπεδο «προερχόμενου ινωδογόνου» από το γράφημα του θρόμβου χρόνου της προθρομβίνης.
Εάν ένας παράγοντας πήξης είναι μέρος της οδού ενεργοποίησης επαφής ή παράγοντα ιστού, μια ανεπάρκεια αυτού του παράγοντα θα επηρεάσει μόνο μία από τις δοκιμές: Έτσι, η αιμορροφιλία Α, μια ανεπάρκεια του παράγοντα VIII, η οποία είναι μέρος της οδού ενεργοποίησης επαφής, οδηγεί σε ασυνήθιστα παρατεταμένη δοκιμή aPTT αλλά μια κανονική δοκιμή PT. Οι εξαιρέσεις είναι η προθρομβίνη, το ινωδογόνο και ορισμένες παραλλαγές του FX που μπορούν να ανιχνευθούν μόνο από aPTT ή PT. Εάν υπάρχει μη φυσιολογικό PT ή aPTT, θα πραγματοποιηθούν πρόσθετες δοκιμές για να προσδιοριστεί ποιος (εάν υπάρχει) παράγοντας υπάρχει ως παρεκκλίνουσες συγκεντρώσεις.
Ρόλος σε παθήσεις
Τα ελαττώματα πήξης μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία ή θρόμβωση, και περιστασιακά και τα δύο, ανάλογα με τη φύση του ελαττώματος.
Διαταραχές αιμοπεταλίων
Οι διαταραχές των αιμοπεταλίων είναι είτε συγγενείς είτε επίκτητες. Παραδείγματα συγγενών διαταραχών των αιμοπεταλίων είναι η θρομβασθένεια του Γκλάτσμαν, το σύνδρομο Μπερνάρ-Σουλιέ (μη φυσιολογικό σύμπλεγμα γλυκοπρωτεΐνης Ib-IX-V), το σύνδρομο γκρίζων αιμοπεταλίων (έλλειψη κοκκίων-α) και η ανεπάρκεια δεξαμενών αποθήκευσης δέλτα (ελλειμματικοί πυκνοί κόκκοι). Τα περισσότερα είναι σπάνια. Προκαλούν αιμορραγία. Η νόσος φον Βίλεμπραντ οφείλεται σε ανεπάρκεια ή μη φυσιολογική λειτουργία του παράγοντα von Willebrand και οδηγεί σε παρόμοιο μοτίβο αιμορραγίας. Οι ήπιες μορφές του είναι σχετικά κοινές.
Ο μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων (θρομβοπενία) οφείλεται σε ανεπαρκή παραγωγή (π.χ. μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο ή άλλες διαταραχές μυελού των οστών), καταστροφή από το ανοσοποιητικό σύστημα (ανοσοποιητική θρομβοκυτταροπενική πορφύρα / ITP) ή κατανάλωση (π.χ. θρομβωτική θρομβοκυτταροπενική πορφύρα / TTP, αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο / HUS, παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία / PNH, διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη / ΔΕΠ, θρομβοπενία που προκαλείται από ηπαρίνη / ΗΙΤ). Οι περισσότερες καταναλωτικές καταστάσεις οδηγούν σε ενεργοποίηση αιμοπεταλίων και μερικές σχετίζονται με θρόμβωση.
Διαταραχές του παράγοντα πήξης
Οι πιο γνωστές διαταραχές του παράγοντα πήξης είναι οι αιμορροφιλίες. Οι τρεις κύριες μορφές είναι η αιμορροφιλία Α (ανεπάρκεια του παράγοντα VIII), η αιμοφιλία Β (ανεπάρκεια του παράγοντα IX ή "χριστουγεννιάτικη ασθένεια") και η αιμοφιλία C (ανεπάρκεια του παράγοντα XI, ήπια αιμορραγική τάση).
Η νόσος φον Βίλεμπραντ (η οποία συμπεριφέρεται περισσότερο σαν διαταραχή αιμοπεταλίων εκτός από σοβαρές περιπτώσεις), είναι η πιο κοινή κληρονομική αιμορραγική διαταραχή και χαρακτηρίζεται ως κληρονομική αυτοσωμική υπολειπόμενη ή κυρίαρχη. Σε αυτήν την ασθένεια, υπάρχει ένα ελάττωμα στον παράγοντα von Willebrand (vWF), ο οποίος μεσολαβεί στη δέσμευση της γλυκοπρωτεΐνης Ib (GPIb) στο κολλαγόνο. Αυτή η δέσμευση βοηθά στη μεσολάβηση της ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων και της πρωτογενούς αιμόστασης.
Σε οξεία ή χρόνια ηπατική ανεπάρκεια, υπάρχει ανεπαρκής παραγωγή παραγόντων πήξης και πιθανώς αυξανόμενος κίνδυνος αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.
Η θρόμβωση είναι η παθολογική ανάπτυξη θρόμβων αίματος. Αυτοί οι θρόμβοι μπορεί να απελευθερωθούν και να γίνουν κινητοί, σχηματίζοντας μια εμβολή ή μεγαλώνουν σε τέτοιο μέγεθος που φράζει το αγγείο στο οποίο αναπτύχθηκαν. Μια εμβολή λέγεται ότι συμβαίνει όταν ο θρόμβος (θρόμβος αίματος) γίνεται κινητό έμβολο και μεταναστεύει σε άλλο μέρος του σώματος, παρεμβαίνοντας στην κυκλοφορία του αίματος και συνεπώς βλάπτει τη λειτουργία των οργάνων κατάντη της απόφραξης. Αυτό προκαλεί ισχαιμία και συχνά οδηγεί σε ισχαιμική νέκρωση ιστού. Οι περισσότερες περιπτώσεις φλεβικής θρόμβωσης οφείλονται σε επίκτητες καταστάσεις (μεγάλη ηλικία, χειρουργική επέμβαση, καρκίνος, ακινησία) ή κληρονομικές θρομβοφιλίες (π.χ. αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, παράγοντας V Leiden και διάφορες άλλες γενετικές ανεπάρκειες ή παραλλαγές).
Προπηκτικά
Η χρήση προσροφητικών χημικών ουσιών, όπως οι ζεόλιθοι και άλλοι αιμοστατικοί παράγοντες χρησιμοποιούνται επίσης για γρήγορη σφράγιση σοβαρών τραυματισμών (όπως σε τραυματική αιμορραγία μετά από πυροβολισμό). Η κόλλα θρομβίνης και ινικής χρησιμοποιείται χειρουργικά για τη θεραπεία της αιμορραγίας και για τη θρόμβωση ανευρυσμάτων.
Η δεσμοπρεσίνη χρησιμοποιείται για τη βελτίωση της λειτουργίας των αιμοπεταλίων ενεργοποιώντας τον υποδοχέα αγγειοπρεσίνης-αργινίνης 1Α.
Τα συμπυκνώματα του παράγοντα πήξης χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αιμορροφιλίας, για την αντιστροφή των επιδράσεων των αντιπηκτικών και για τη θεραπεία της αιμορραγίας σε ασθενείς με μειωμένη σύνθεση του παράγοντα πήξης ή αυξημένη κατανάλωση. Συμπυκνωμένο σύμπλοκο προθρομβίνης και φρέσκο ​​παγωμένο πλάσμα χρησιμοποιούνται συνήθως ως προϊόντα παράγοντα πήξης. Ο ανασυνδυασμένος ενεργοποιημένος ανθρώπινος παράγοντας VII γίνεται όλο και πιο δημοφιλής στη θεραπεία της μείζονος αιμορραγίας.
Αντιπηκτικά
Τα αντιπηκτικά και οι αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες είναι από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα. Οι παράγοντες κατά των αιμοπεταλίων περιλαμβάνουν τις ασπιρίνη, διπυριδαμόλη, τικλοπιδίνη, κλοπιδογρέλη, τικαγρελόρη και πρασουγκρέλη. Οι παρεντερικοί αναστολείς γλυκοπρωτεΐνης IIb / IIIa χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της αγγειοπλαστικής. Από τα αντιπηκτικά, η βαρφαρίνη (και οι σχετικές κουμαρίνες) και η ηπαρίνη είναι τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα. Η βαρφαρίνη επηρεάζει τους παράγοντες πήξης που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ (II, VII, IX, X) και την πρωτεΐνη C και την πρωτεΐνη S, ενώ η ηπαρίνη και οι σχετικές ενώσεις αυξάνουν τη δράση της αντιθρομβίνης στη θρομβίνη και τον παράγοντα Xa. Μια νεότερη κατηγορία φαρμάκων, οι άμεσοι αναστολείς της θρομβίνης, βρίσκεται υπό ανάπτυξη και κάποια από αυτά είναι ήδη σε κλινική χρήση (όπως η λεπιρουδίνη). Επίσης, στην κλινική χρήση είναι και άλλες μικρές μοριακές ενώσεις που παρεμβαίνουν άμεσα στην ενζυματική δράση συγκεκριμένων παραγόντων πήξης, όπως τα νεότερα από του στόματος αντιπηκτικά, όπως οι δαβιγατράνη, ριβαροξαμπάνη, απιξαμπάνη και εδοξαμπάνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αίμα κατηγορία:Σύστημα πήξης
Εθνικοσοσιαλιστικό Μπλακ Μέταλ
Το Εθνικοσοσιαλιστικό Black Metal (αγγλ: National Socialist Black Metal ή NS Black Metal ή N.S.B.M είναι Black Metal (μουσική) που προωθεί την ιδεολογία του Εθνικοσοσιαλισμού (Ναζισμού) μέσα από τους στίχους και τις εικόνες που προβάλλονται, αλλά πολλές φορές και μέσα από την μουσική π.χ με αποσπάσματα ομιλιών του Αδόλφου Χίτλερ ή γενικότερα με υλικό από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο κ.α.
Μουσικό Στυλ και Παγανιστικό black metal
Η μουσική δεν διαφέρει συνήθως από το Black Metal αν και πολλά συγκροτήματα έχουν παγανιστικά στοιχεία στην μουσική τους και μπορεί να αυτοπροσδιορίζονται ως NS Pagan Black Metal ή Pagan Black Metal. Τα Pagan Black Metal συγκροτήματα δεν είναι κατά κανόνα και εθνικοσοσιαλιστικά, αν και το NS Black Metal είναι στενά συνδεδεμένο με τον Παγανισμό, όπως και το Pagan Black Metal είναι στενά συνδεδεμένο με θέματα όπως η αγάπη για την πατρίδα, η τιμή, η εθνική υπερηφάνεια, οι ήρωες, η μυθολογία κ.α.
Θεματολογία
Τα θέματα με τα οποία ασχολούνται πιο πολύ τα NS Black Metal συγκροτήματα είναι ο Εθνικοσοσιαλισμός, ο Αντισημιτισμός, ο Φυλετικός Διαχωρισμός, η Ναζιστική Γερμανία, ο πόλεμος, οι εθνικοί ήρωες, ο Παγανισμός, η Μυθολογία, ο Αντικαπιταλισμός, ο Αντικομμουνισμός, ο Φασισμός, η εθνική υπερηφάνεια, ο μυστικισμός, η ανωτερότητα της Λευκής Φυλής κ.α. (Φυσικά πολλά από τα παραπάνω θέματα είναι αναπόσπαστα κομμάτια της ιδεολογίας του Εθνικοσοσιαλισμού).
Το κάθε NS Black Metal συγκρότημα έχει τις ιδιαιτερότητες του. Μπορεί η θεματολογία να διαφέρει από συγκρότημα σε συγκρότημα, αλλά όλα τα συγκροτήματα έχουν κάποια κοινά θέματα (στίχους) στην μουσική τους και σύμβολα/εικόνες που συνδέονται με τον σκοπό του είδους, δηλαδή την προώθηση του Εθνικοσοσιαλισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικοσοσιαλιστικό Black Metal
Πρυνέ-ε-Μπελπουίτς
Το Πρυνέ-ε-Μπελπουίτς (γαλλικά: Prunet-et-Belpuig, καταλανικά: Prunet i Bellpuig) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πρυνέ-Πουιτσουά (γαλλικά: Prunet-Puigois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Πουιβαλαντόρ
Το Πουιβαλαντόρ (γαλλικά: Puyvalador, καταλανικά: Puigbalador) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πουιβαλαντορουά (γαλλικά: Puyvaladorois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ασαίος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ασαίος είναι γνωστός ένας από τους Αχαιούς πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ασαίος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον αρχιστράτηγο των Τρώων, τον Έκτορα. Ο Ασαίος αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Λ, στίχος 301).
Πηγές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Έλμπλονγκ (ποταμός)
Ο ποταμός Έλμπλονγκ (πολωνικά: Elbląg, γερμανικά: Elbing) είναι ποταμός στη βορειοδυτική Πολωνία, ο οποίος συνδέει τη λίμνη Ντρούζνο με τη Λιμνοθάλασσα του Βιστούλα. Η πόλη Έλμπλονγκ βρίσκεται δίπλα στον ποταμό.
Οι παραπόταμοι του περιλαμβάνουν τους:
Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του ποταμού με τη μορφή Ilfing προέρχεται από την αναφορά του ναυτικού Βούλφσταν από τα τέλη του 9ου αιώνα. Η αναφορά συμπεριλήφθηκε στο The Voyages of Ohthere and Wulfstan που γράφτηκε στα αγγλοσαξονικά την εποχή του Βασιλιά Αλφρέδοτ του Μέγα.
Ετυμολογία
Τελευταία έρευνα υποδηλώνει σκανδιναβική προέλευση του ονόματος. Σύμφωνα με το Μουσείο του Έλμπλονγκ ο οικισμός Τρούσο ιδρύθηκε και κατοικήθηκε κυρίως από Σκανδιναβούς. Η πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι το όνομα Ilfing ήταν η αγγλοσαξονική μορφή ενός σκανδιναβικού ονόματος, το οποίο θα μπορούσε να ανακατασκευαστεί ως παλαιό σκανδιναβικό Elfeng, Elfangr ή Elfing από το παλαιό σκανδιναβικό elf-r - που σημαίνει «ποτάμι» και το παλαιό σκανδιναβικό eng, enge, engi που σημαίνει «λιβάδι». Ο Γερμανός πάστορας, ιστορικός και χαρτογράφος του 16ου αιώνα Κάσπαρ Χένενμπεργκερ, έγραψε στο βιβλίο του Erklärung der preußischen größeren Landtafeln oder Mappen («εξήγηση των μεγαλύτερων πρωσικών χαρτών»):
Η θεωρία της παλαιάς γερμανικής προέλευσης του ονόματος του ποταμού Έλμπλονγκ υποστηρίχθηκε επίσης έντονα από τον εξέχοντα Πολωνό γλωσσολόγο Γιαν Μίχαου Ροζβαντόφσκι. Έτσι η έννοια του ονόματος του ποταμού θα ήταν «Ποτάμι που ρέει μέσα από βαλτώδη λιβάδια».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Στέλιος Τσιτσιμελής
Ο Στέλιος Τσιτσιμελής του Λάμπρου (1928 – 11 Ιουνίου 1997 ) ήταν δήμαρχος Αγρινίου, ο πρώτος εκλεγμένος μετά τη μεταπολίτευση.
Μητροφάνης Μαζούρην
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μόσχα το 1834. Στην πόλη που μεγάλωσε, συγκαταλέγονταν στους βαθύπλουτους βιομηχάνους. Διετέλεσε επίτροπος της ελληνορωσικής εκκλησίας στο Παρίσι. Δαπάνησε μεγάλα χρηματικά ποσά για την Ελληνορωσική Εκκλησία και έκανε γενναίες δωρεές στα φιλανθρωπικά ιδρύματα των Αθηνών.
Στέλιος Τσιτσιμελής
Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 1989 και επανεξελέγη στις επόμενες εκλογές του Νοεμβρίου του 1989. Διετέλεσε Περιφερειάρχης Ηπείρου (την περίοδο από τις 13 Οκτωβρίου 1993 ως τις 16 Οκτωβρίου 1996).
Τον Ιούνιο του 2008 ο δήμος Αγρινίου έδωσε το όνομά του στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αγρινίου Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Πι (Ανατολικά Πυρηναία)
Το Πι (γαλλικά: Py, καταλανικά: Pi de Conflent) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πιέν (γαλλικά: Pyens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Πανιώνιος (υδατοσφαίριση γυναικών)
|right|150px Ο Πανιώνιος διαθέτει ομάδες υδατοσφαίρισης ανδρών και γυναικών. Η ανδρική ομάδα πρωταγωνιστεί στο ελληνικό πόλο. Η γυναικεία ιδρύθηκε το 1988 και αγωνίζεται στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Δημοτικό Κολυμβητήριο Ν. Σμύρνης.
Ιστορικά στοιχεία
Ομάδα υδατοσφαίρισης του Πανιωνίου υπήρχε από τα χρόνια που η ομάδα ήταν στη Σμύρνη. Είναι γνωστό ότι στους ναυταθλητικούς αγώνες "Πελόπεια" του 1922 έγιναν και αγώνες υδατοσφαίρισης μεταξύ των σωματείων "Πανιώνιος", "Πέλοψ Μελαντίας" και "Απόλλων Σμύρνης". Μετά την καταστροφή δεν υπάρχουν πληροφορίες για την ομάδα υδατοσφαίρισης του Πανιωνίου.
Νεώτερη εποχή
right|120px Το 1985 επανιδρύθηκε η ανδρική ομάδα του συλλόγου και το 1988 ιδρύθηκε και το γυναικείο τμήμα. Είχε ανοδική πορεία και ως το 1996 είχε εννέα (9) παρουσίες στα Εθνικά Πρωταθλήματα. Επίσης, είχε αθλήτριες στις Εθνικές ομάδες. Στη συνέχεια πέρασε μια περίοδο παρακμής και αδράνειας, για να δραστηριοποιηθεί ξανά το Νοέμβριο του 2005, δημιουργώντας νέα τμήματα υποδομής.
Πορεία στα εθνικά πρωταθλήματα
(ελλιπή στοιχεία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υδατοσφαιριση Γυναικών Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Σύνδρομο Σαβάντ
Ο όρος σύνδρομο Σαβάντ (σύνδρομο Savant ή σύνδρομο του σοφού) χρησιμοποιείται ως περιγραφή του χαρακτηριστικού γνωρίσματος ενός προσώπου που φέρει σοβαρή αναπτυξιακή ή διανοητική αναπηρία σε συνδυασμό με μια εξαιρετική διανοητική ικανότητα σε ένα ορισμένο πεδίο.
Χαρακτηριστικά, η νοημοσύνη (IQ) ενός τέτοιου ανθρώπου είναι χαμηλότερη από το μέσο όρο νοημοσύνης, ενώ ταυτόχρονα είναι πολύ υψηλή σε έναν ή περισσότερους τομείς, πολύ περιορισμένους. Οι ικανότητες αυτών των ανθρώπων περιλαμβάνουν εντυπωσιακούς άθλους αποστήθισης, υπολογισμού αριθμητικής, ή και ασυνήθιστες δυνατότητες στην τέχνη και τη μουσική. Ο σύντομος όρος για αυτούς τους ανθρώπους είναι Σαβάντ χωρίς καμιά υποτιμητική έννοια. Ένας αυτιστικός Σαβάντ τελικά συνδυάζει και τον αυτισμό και το σύνδρομο Σαβάντ.
Χαρακτηριστικές ικανότητες
Το σύνδρομο του Σαβάντ αναγνωρίζεται συνήθως κατά τη διάρκεια της πρόωρης παιδικής ηλικίας αφού συνοδεύεται και από άλλες αναπτυξιακές ανωμαλίες. Σε πολλές περιπτώσεις εμφανίζεται σε παιδιά με αυτισμό.
Στα αγόρια εμφανίζεται περίπου έξι φορές συχνότερα από ότι στα κορίτσια.
Οι περισσότεροι αυτιστικοί Σαβάντ έχουν σημαντικές διανοητικές ικανότητες. Μια εκτενής ματιά είναι αρκετή για να αποστηθίσουν γεγονότα, αριθμούς, πινακίδες κυκλοφορίας, χάρτες, εκτενείς καταλόγους αθλητισμού και καιρικών στατιστικών, πράγματα που συχνά θυμούνται μετά για πάντα. Μερικοί Σαβάντ μπορούν να αποτυπώσουν στην μνήμη τους και έπειτα να επαναλάβουν χωρίς λάθος μια πολύ μεγάλη ακολουθία μουσικής, αριθμών, ή ομιλίας. Άλλοι, που λέγονται νοητικοί επεξεργαστές, μπορούν να κάνουν τεράστιες και πολύπλοκες αριθμητικές πράξεις με το μυαλό και με αφάνταστη ταχύτητα. Άλλες δεξιότητες περιλαμβάνουν τον ακριβή υπολογισμό αποστάσεων και της γεωμετρικής γωνίας από τη θέαση και μόνο, τον υπολογισμό της ακριβούς ημέρας της εβδομάδας για οποιαδήποτε δεδομένη ημερομηνία σε βάθος δεκάδων χιλιάδων ετών, και τη μέτρηση της διάβασης του χρόνου χωρίς ρολόι και με ακρίβεια. Συνήθως οι αυτιστικοί Σαβάντ έχουν μια μόνο χαρακτηριστική ειδική ικανότητα, αλλά σπανίως μπορεί να έχουν πολλαπλές.
Γιατί και πώς οι αυτιστικοί σοφοί είναι ικανοί αυτών των καταπληκτικών νοητικών άθλων δεν είναι αρκετά γνωστό. Μερικοί Σαβάντ έχουν κάποια προφανή νευρολογική ασθένεια που μπορεί να διαγνωσθεί από την ιατρική, και η οποία πολλές φορές παρατηρείται στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου.
Διάσημοι αυτιστικοί Σαβάντ
Υπάρχουν περίπου 50-100 αναγνωρισμένοι ταλαντούχοι Σαβάντ στον κόσμο.
Οικογένεια Τρουπάκη
Ιστορικά στοιχεία
Αποτελεί κλάδο της βυζαντινής οικογένειας των Παλαιολόγων και γενάρχης της θεωρείται ο Μιχαήλ Παλαιολόγος, πρωτόγερος στην Ανδρούβιστα. Οι πρώτες αναφορές καταγράφονται τον 17ο αιώνα. Το επώνυμο "Τρουπάκης" υιοθετήθηκε όταν ο γιος του, Παναγιώτης, σε κάποια καταδίωξη από τους Τούρκους οχυρώθηκε σε μια σπηλιά προκειμένου να προστατευθεί και στη συνέχεια να διαφύγει. Ο γιος του τελευταίου, Μιχάλμπεης Τρουπάκης, υπήρξε ηγεμόνας της Μάνης. Ο γιος του, Παναγιώτης, απέκτησε το προσωνύμιο Μούρτζινος με αποτέλεσμα οι απόγονοί του να αναφέρονται ως Μούρτζινοι. Αντίπαλη πολιτική οικογένεια θεωρείται αυτή των Μαυρομιχαλέων.
Στην Παλιά Καρδαμύλη του δήμου Δυτικής Μάνης στη Μεσσηνιακή Μάνη υπάρχει το οχυρό συγκρότημα των Τρουπάκηδων - Μούρτζινων, το οποίο δωρήθηκε το 1967 από τις απογόνους της οικογένειας Μαρία και Ελένη Μπουκουβαλέα. Σήμερα έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο και λειτουργεί ως Κλασικό, Βυζαντινό και Λαογραφικό Μουσείο. Ο πύργος περιέχει μεταξύ άλλων ελαιοτριβείο, σιδηρουργείο καθώς και τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, στον οποίο βρίσκονται και οι τάφοι μελών της οικογένειας.
Παραπομπές
Τρουπακη
Μιχαήλ Σβορώνος
Ο Μιχαήλ Σβορώνος ήταν Έλληνας ευεργέτης του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Μηνίες της Κεφαλλονιάς.
Ασχολήθηκε με το εμπόριο στην Βάρνα του Δούναβη και στην Κωνσταντινούπολη. Διέπρεψε και διακρίθηκε για την ευσέβεια και την φιλοπατρία του. Στην ιδιαίτερη πατρίδα του έκτισε εκκλησία, ενίσχυσε τους πρόσφυγες από την Κρήτη και ίδρυσε σχολείο. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Γεώργιος Πατρώνος
Ο Γεώργιος Πατρώνος (1935–2021) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και εκκλησιαστικός συγγραφέας, ο οποίος έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο Γιώργος Πετράδης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1935 στο Λέχοβο Φλώρινας και αρχικά σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου έλαβε το πτυχίο του. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Μπέρμιγχαμ στο οποίο αναγορεύθηκε διδάκτορας, σπουδάζοντας στα πεδία των βιβλικών σπουδών και της ιεραποστολής. Παρακολούθησε έναν κύκλο Σπουδών στο διεθνές Ιεραποστολικὸ Κέντρο Selly Oak Colleges του Μπέρμιγχαμ (1964-1965). Ακόμη, πραγματοποίησε μετεκπαιδευτικές σπουδές στο International Mission Center και τη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εργάστηκε ως καθηγητής σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης, ενώ το 1970 διορίστηκε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Εργάστηκε μέχρι το 1975 ως βοηθός. Τότε κατέθεσε την διδακτορική διατριβή του με τίτλο «Σχέσις παρόντος και μέλλοντος εις την περί βασιλείας του Θεού διδασχαλίαν της Ορθοδόξου θεολογίας» και αναγορεύθηκε διδάκτορας. Αργότερα εργάστηκε ως επιμελητής (1976-1981), λέκτορας (1981-1984), ενώ από το 1985 και έπειτα ως επίκουρος, αναπληρωτής και τακτικός καθηγητής. Εκτός από το πανεπιστήμιο Αθηνών, δίδαξε σε εκκλησιαστικές και ανώτερες σχολές. Μετά την αποχώρηση του από την ενεργό διδασκαλία το 2002 ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Συνεργαστηκε με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για την ιεραποστολή στην Άπω Ανατολή και την Ασία.
Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών, στις 15 Αυγούστου 2021.
Έργο
Συμμετείχε σε πολλές επιτροπές, επιστημονικά σωματεία και φορείς. Ακόμη, ανέπτυξε σημαντικό ιεραποστολικό έργο στην Ουγκάντα, την Κένυα και την Τανζανία. Σημαντική θεωρείται η συμβολή του στον τομέα της εσχατολογίας, μιας και εισήγαγε τον όρο «λειτουργική εσχατολογία» στην ορθόδοξη θεολογία. Το 2014 χειροθετήθηκε Άρχοντας Διδάσκαλος του Ευαγγελίου της Του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, μετά από πρόταση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, από τον Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου Ναθαναήλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Ασκάνιος
Στην ελληνική και τη ρωμαϊκή μυθολογία με το όνομα Ασκάνιος είναι κυρίως γνωστός ο πρωτότοκος γιος του Τρωαδίτη ήρωα Αινεία και της Κρέουσας. Κατά την αρχαιότερη παράδοση, ο Ασκάνιος οδηγήθηκε μετά την άλωση της Τροίας από τον πατέρα του, μαζί με τη μητέρα του και τον παππού του έξω από την πόλη. Για ένα διάστημα ο Ασκάνιος βασίλευσε στην Προποντίδα και μετά επέστρεψε στην Τροία μαζί με τον Σκαμάνδριο, τον γιο του `Εκτορα, για να επανιδρύσουν την πόλη. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ο Ασκάνιος πήγε με τον Αινεία και τους Αινειάδες στην Ιταλία. Στα γερατειά του, κατά την εκδοχή αυτή, ο Αινείας πήρε τον γιο του και ξαναγύρισαν στην Τροία, όπου ο Αινείας βασίλευσε μέχρι τον θάνατό του, αφήνοντας μετά τον θρόνο στον Ασκάνιο.
Ο Βιργίλιος στην Αινειάδα ασχολείται αρκετά με τη νεαρή ηλικία του Ασκανίου. Για τα εφηβικά του χρόνια, διηγείται ότι πήρε μέρος στους αγώνες που έγιναν προς τιμή του παππού του, του Αγχίση. Από όλες τις περιγραφές, ο Ασκάνιος εμφανίζεται ως το χαϊδεμένο παιδί του πατέρα του, όσο και το αγαπημένο εγγόνι της γιαγιάς του, της θεάς Αφροδίτης. Στην Ιταλία ο Ασκάνιος, γνωστός και ως Ίουλος (βλ.λ.), ίδρυσε την Alba Longa, την οποία κυβέρνησε για πολλά χρόνια, ενώ μετά τον θάνατό του τον διαδέχθηκε ο ετεροθαλής αδελφός του, ο Σίλβιος.
Πηγές
Ασκανιος Ασκανιος Ασκανιος
Μάνος Κατράκης
Ο Μάνος Κατράκης (Καστέλι Κισσάμου, 14 Αυγούστου 1908 – 2 Σεπτεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, και στα νιάτα του υπήρξε και ποδοσφαιριστής.
Πρώτα χρόνια
Ήταν το μικρότερο από τα πέντε παιδιά του εμπόρου Χαράλαμπου Κατράκη και της Ειρήνης. Πριν συμπληρώσει τα 10 του χρόνια η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα καθώς οι δουλειές του πατέρα δεν πήγαιναν και τόσο καλά και θεώρησαν πως η πρωτεύουσα θα προσέφερε περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες από την Κρήτη. Σε νεαρή ηλικία αναγκάστηκε να γίνει ο προστάτης της οικογένειας, καθώς ο πατέρας του έλειπε συνεχώς και ο μεγαλύτερος αδελφός του Γιάννης ζούσε στην Αμερική.
Καριέρα
Ο Κατράκης εφανίστηκε για πρώτη φορά σε θεατρική σκηνή στην Αθήνα το 1927. Ο σκηνοθέτης Κώστας Λελούδας ενθουσιάστηκε από τη δυναμικότητά του. Έναν χρόνο μετά έπαιξε στην πρώτη ελληνική βουβή ταινία με τίτλο Το λάβαρο του '21 (1928). Παράλληλα συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις τοπικών θιάσων, μεταξύ των οποίων ο Θίασος Νέων του Ανδρέα Παντόπουλου και ο θιάσος της Μαρίκας Κοτοπούλη. Το 1931 μπήκε στο Εθνικό Θέατρο.
Τη δεκαετία του 1930 γνωρίστηκε με τον μαέστρο Δημήτρη Μητρόπουλο και έγιναν φίλοι. Από το 1933 έπαιξε κατά σειρά με τους θιάσους Λουδοβίκου Λούη, Μήτσου Μυράτ, Βασίλη Αργυρόπουλου και Μαρίκας Κοτοπούλη μέχρι το 1935, όταν επαναπροσλήφθηκε από το Εθνικό Θέατρο.
Πόλεμος-Κατοχή-Αντίσταση-Εξορία
Ο Κατράκης συμμετείχε στο μέτωπο και νυμφεύτηκε δεύτερη φορά αλλά ξαναχώρισε. Επίσης, έχασε τα δίδυμα παιδιά του. Το 1943, όταν ανέλαβε πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών συνέβαλε στην ίδρυση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
Ο Κατράκης εντάχθηκε στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της Κατοχής, και πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση. Η πεισματική άρνησή του να υπογράψει "δήλωση μετανοίας και αποκήρυξης των κομμουνιστικών ιδεών" οδήγησε σε διώξεις, βασανιστήρια και εξορία στη Μακρόνησο και τον Άη Στράτη για σχεδόν επτά χρόνια. Η φιλία του και η κοινή πορεία με συναγωνιστές του, όπως ο Γιάννης Ρίτσος, ο Τζαβαλάς Καρούσος και ο Γιάννης Χοντζέας, τον βοήθησαν να αντιμετωπίσει τις δραματικές αυτές στιγμές. Ταυτόχρονα εμψύχωνε σύντροφους του στη Μακρόνησο και στον Άη Στράτη.
Όταν στις αρχές της δεκαετίας του 1950 επιστρέφει στην Αθήνα οριστικά, το μετεμφυλιακό κλίμα είναι βαρύ. Αναγκάζεται να εργαστεί ευκαιριακά (στο ραδιόφωνο στην αρχή) αλλά σιγά-σιγά έπαιρνε μικρούς ή μεγαλύτερους ρόλους στο θέατρο και στον κινηματογράφο.
Επαγγελματική καταξίωση
Το 1951-1952 διοργανώνει «ποιητικές απογευματινές» στο θέατρο Μουσούρη. Το 1952 πρωταγωνίστηε στον Προμηθέα του Αισχύλου με τον θυμελικό θίασο του Λίνου Καρζή σε Δελφούς και Αθήνα, όπου μετά την παράσταση δέχεται την έκφραση συγχαρητηρίων από τους βασιλείς. Ακολούθως πρωταγωνίστησε στον θίασο της Κοτοπούλη και το 1953 οργάνωσε δικό του θίασο. Από το 1954, εργάζεται στο Θεάτρο Αθηνών κι από το επόμενο έτος, στο Εθνικό Λαϊκό Θέατρο.
Προσωπική ζωή
Νυμφεύτηκε σε ηλικία 25 ετών την, επίσης ηθοποιό, Άννα Λώρη, αλλά σύντομα χώρισαν.
Την περίοδο της Κατοχής παντρεύεται την Νένα Βρακοτσώλη, με την οποία είχε δεσμό πριν τον πόλεμο. Η γυναίκα του έμεινε έγκυος, αλλά οκτώ μηνών αποβάλλει και χάνει τα διδυμά της.
Το 1954, μετά από μία θεατρική πρεμιέρα, γνώρισε την τρίτη σύζυγό του, Λίντα Άλμα.
Θεατρικές Παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κίσαμος Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Παραλήπτες του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Πανιώνιος (πετοσφαίριση γυναικών)
|right|150px
Ο Πανιώνιος διαθέτει ομάδες βόλεϊ ανδρών και γυναικών. Η ομάδα ανδρών υπήρχε πριν από το 1922, από την περίοδο της Σμύρνης. Η γυναικεία ομάδα δημιουργήθηκε το 1926. Τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται στην Α1 Εθνική. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Κλειστό Γυμναστήριο Ν. Σμύρνης (οδός Αρτάκης) χωρητικότητας 1200 θεατών.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|right|200px|"Η ομάδα γυναικών το 1932", εφ. "Αθλητικός Τύπος", 19-2-1932.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Πανιώνιος υπήρξε πρωτοπόρος στο γυναικείο βόλεϊ. Από το 1926 ως το 1930 διοργάνωνε "Πρωτάθλημα Πετοσφαίρiσης Συλλόγων Γυναικών" καθώς και νεανίδων μεταξύ των σχολείων θηλέων της Αθήνας υπό το όνομα "Πρωτάθλημα Παρθεναγωγείων". Η γυναικεία ομάδα του συλλόγου συγκροτήθηκε το 1926 και μετείχε στο πρωτάθλημα του 1927. Την αποτελούσαν οι Λ. Καραμπάτη, Α. και Κ. Νικολοπούλου, Θ. Πασχαλίδου, Θ. Βενιεροπούλου, Β. Καρνή.
Πρωταθλήτρια Αθηνών 1928
Το 1928 η γυναικεία ομάδα κατέκτησε αήττητη το πρωτάθλημα Αθήνας. Την ομάδα αποτελούσαν οι αθλήτριες: Λιλή Καραμπάτη, Σοφία Μπεναρδή, Βενιεράτου, Καραΐσκου, Παναγιωτοπούλου, Κουλουριώτου και οι αδερφές Φ. και Κ. Νικολοπούλου. Στον προκριματικό όμιλο νίκησε τους Α.Ο. Νεανίδων, Ν. Βύρωνος και Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Π. Φαλήρου και προκρίθηκε στα ημιτελικά. Εκεί επικράτησε του Γ.Ο. Ελληνίδων με 15-9, 15-9. Στον τελικό ξαναβρήκε τον Α.Ο. Νεανίδων, τον οποίο νίκησε με 2-1 σετ (7-15, 15-4, 15-4).
Από το έτος αυτό ξεκινά η τριετής αήττητη πορεία της γυναικείας ομάδας του Πανιωνίου στο πρωτάθλημα Αθήνας, η οποία θα τερματιστεί τον Ιούλιο του 1930 από το Παλαιό Φάληρο, στα ημιτελικά του πρωταθλήματος Αθήνας, σε έναν αγώνα που οι κυανέρυθρες αποχώρησαν διαμαρτυρόμενες για κάποια απόφαση της διαιτησίας.
Πρωταθλήτρια Αθηνών 1929
Το 1929 η γυναικεία ομάδα του Πανιωνίου αναδείχθηκε πάλι πρωταθλήτρια Αθήνας, αήττητη, με τις: Καραμπάτη, Αρμάου, Βενιεράτου, Περίδου, Κουλουριώτου, Καραΐσκου. Στον προκριματικό όμιλο νίκησε τις ομάδες: Χ.Ε.Ν., Εθνικός Γ.Σ. και Ατρόμητος Αθηνών. Στον ημιτελικό επικράτησε του Π. Φαλήρου και στον τελικό ξανά του Α.Ο. Νεανίδων, όπως το 1928. Νίκησε ξανά αλλά αυτή τη φορά με μεγαλύτερη δυσκολία, με 2-1 σετ (13-15, 16-14, 15-12).
Τα Γυναικεία Πρωταθλήματα του Πανιωνίου (1926-1930)
Από το 1925 ο Πανιώνιος είχε ξεκινήσει τη διοργάνωση πρωταθλημάτων βόλεϊ ανδρών μεταξύ συλλόγων και σχολείων, σε μια προσπάθεια να προωθήσει το άθλημα. Το 1926, παρά το ότι ακόμα δεν υπήρχε τμήμα γυναικείου βόλεϊ σε κανένα σωματείο, ο πρόεδρος του συλλόγου Δημητρός Καραμπάτης τολμά να διοργανώσει πρωτάθλημα γυναικών. Τον Ιανουάριο δημοσιεύει μια ιστορική προκήρυξη, με την οποία καλεί τα σχολεία θηλέων της πρωτεύουσας να δημιουργήσουν ομάδες βόλεϊ και να συμμετάσχουν σε ένα τουρνουά. Η προκήρυξη αυτή, η οποία αποτελεί την ιδρυτική πράξη του γυναικείου βόλεϊ στην Ελλάδα, έγραφε:
Ο Πανιώνιος συνέχισε να διοργανώνει το αθηναϊκό πρωτάθλημα ως το 1930, θέτοντας τις βάσεις του αθλήματος και στη συνέχεια το ανέλαβε ο ΣΕΓΑΣ.
Διοργανώσεις - νικητές
* Το 1930 από τους προκριματικούς ομίλους προκρίθηκαν 4 ομάδες στα ημιτελικά.
Δεκαετία του '30
Δραστηριότητες των ομάδων γυναικών και νεανίδων του Πανιωνίου και συμμετοχή τους στα πρωταθλήματα αναφέρονται συνεχώς από το 1927 ως το 1936. Το 1930 πήρε την 4η θέση στο πρωτάθλημα Αθήνας με βασικές παίκτριες τις: Κουλουριώτου, Κοβασσινού, Καραΐσκου και Γεωργία Στεργίου. Στο πρωτάθλημα του 1935 την ομάδα αποτελούσαν οι: Λιλή Καραμπάτη, Κουλουριώτου, Κακλέα, Ταμπακοπούλου, Προδρομίδου, Βούρλα.
Στς 3 Φεβρουαρίου 1930 η γυναικεία ομάδα βόλεϊ του συλλόγου μετέβη στη Χαλκίδα, όπου έδωσε αγώνα με την Α.Ε. Χαλκίδας, με την ευκαιρία αθλητικών αγώνων που διεξάγονταν εκεί. Αυτή ίσως ήταν η πρώτη φορά που μια γυναικεία αθλητική ομάδα μετέβαινε στην επαρχία προσκαλεσμένη για αγώνες.
Πρωταθλήτρια Αθηνών 1947 ως 1950
Μεταπολεμικά η ομάδα γυναικών είχε αρχικά επιτυχίες, όπως η κατάκτηση του πρωταθλήματος Αθηνών-Πειραιώς που διοργάνωσε ο ΣΕΓΑΣ επί τέσσερις συνεχείς χρονιές, από το 1947 ως το 1950.
Το 1951 τερμάτισε στη 2η θέση πίσω από τους Ν. Βύρωνος. Τα επόμενα χρόνια δεν κατάφερε κάποια άλλη διάκριση και σταδιακά η γυναικεία ομάδα αδρανοποιήθηκε.
Επανίδρυση
Το 1987 ιδρύθηκε η Ακαδημία Βόλεϊ Γυναικών με τμήματα μίνι και παγκορασίδων. Καρποί αυτής της προσπάθειας ήταν η κατάκτηση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Παγκορασίδων την περίοδο 1993-94 και του αντίστοιχου Κορασίδων την περίοδο 1995-96. Έτσι επανιδρύθηκε η ομάδα γυναικών και εντάχθηκε στις μικρές κατηγορίες. Σταδιακά έφτασε στη Β΄ Εθνική, όπου αγωνιζόταν ως το 2003.
Το 2003, με επικεφαλής τους εφόρους Τάκη Χρυσοχόου και Στάθη Νικολούζο ξεκίνησε μια προσπάθεια προγραμματισμού με προοπτική τη σταδιακή ενίσχυση της ομάδας και την άνοδο σε ανώτερες κατηγορίες. Αρχικά, ανέβηκε στην Α2 και το 2007 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Α2 κατηγορίας και ανέβηκε στην Α1 κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Τα επόμενα χρόνια είχε πρωταγωνιστική πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα και δυο φορές τερμάτισε στην πρώτη τετράδα, τις σεζόν 2008-09 και 2009-10. Αγωνίστηκε στην Α1 επί πέντε συνεχόμενες σεζόν ως το 2012 που υποβιβάστηκε.
2008-09
Η σεζόν 2008-09 ήταν η καλύτερη ως τότε στην ιστορία του σωματείου. Τερμάτισε στην 6η θέση στην κανονική περίοδο αλλά κατάφερε την πρόκριση στα ημιτελικά των πλέι-οφ και τελικά πήρε την 4η θέση στην τελική κατάταξη. Προπονητής ήταν ο Τέλης Σωτήρχος και την ομάδα αποτελούσαν οι: Ουρανία Γκούζου, Μπιάνκα Μορέιρα Γκόμεζ, Μαρία Τσιάρα, Κατερίνα Πετρουλάκη, Σοφία Ευθυμίου, Καταλίν Κις, Μάγια Λάκουσιτς, Κατερίνα Μαστοράκη, Ευαγγελία Κρέσσου, Κωνσταντίνα Νάστου, Ιουλία Χανδρή.
Στις Εθνικές Κατηγορίες
right|200px|
Η πορεία της ομάδας τα τελευταία χρόνια στις εθνικές κατηγορίες έχει ως εξής:
Σύνθεση 2012-13
thumb|right|350px|Η ομάδα βόλεϊ γυναικών του Πανιωνίου (2009-10).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πετοσφαιριση Γυναικών Πανιωνιος Γυναικων Πανιωνιος Γυναικων
Α.Ε. Αίγινας
Η Αθλητική Ένωση Αίγινας ήταν αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αίγινα. Ιδρύθηκε το 1971 και δραστηριοποιήθηκε στο ποδόσφαιρο, διαθέτοντας τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών.
Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών ήταν το πρώτο που διέθετε ο σύλλογος με την ίδρυσή του το 1971 και από τη σεζόν 1971-72 αγωνιζόταν στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Το 2011 το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου της Α.Ε. Αίγινας, ύστερα από 40 χρόνια παρουσίας στα Πειραϊκά πρωταθλήματα, συγχωνεύτηκε με τον Αιακό Αίγινας και δημιούργησαν την «Α.Ε. Αίγινας-Αιακός», η οποία το 2012 συγχωνεύτηκε με το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου του Σαρωνικού Αίγινας, δημιουργώντας την «Α.Ε. Σαρωνικός Αίγινας».
Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του συλλόγου ιδρύθηκε το 1988 και αποτέλεσε έναν από τους πρώτους συλλόγους γυναικείου ποδοσφαίρου της Ελλάδας και έναν από τους πιο διακεκριμένους, με 3 συμμετοχές στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών.
Αλεβίζος (αποσαφήνιση)
Με το επώνυμο Αλεβίζος μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Α.Ε. Αίγινας
Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Τελευταία παρουσία της στα πρωταθλήματα ήταν τη σεζόν 2010-11 στην Α΄ Εθνική, ενώ την επόμενη σεζόν αποχώρησε από το πρωτάθλημα μόλις την 2η αγωνιστική. Έκτοτε δεν υφίσταται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971 Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Δυναμό Περβολιών
Το Αθλητικό Σωματείο Δυναμό Περβολιών (ή η Δυναμό Περβολιών) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τα Περβόλια της επαρχίας Λάρνακας. Η ομάδα έχει συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο.
Ιστορία
Η Δυναμό ιδρύθηκε το 1960, Μέχρι το 1985 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ένωσης Λάρνακας (ΕΠΕΛ), της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Η Δυναμό ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ.
Στην πρώτη συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1985-86, κατέκτησε το πρωτάθλημα του ομίλου της και προβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία. Στη μοναδική συμμετοχή της στη Γ΄ κατηγορία, την περίοδο 1986-87, τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε για επτά περιόδους στη Δ΄ κατηγορία. Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Δυναμό τερμάτισε στην δέκατη θέση του ομίλου της και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ.
Το 2009 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2009. Παρόλο που στον τελευταίο αγώνα νίκησε τον Εθνικό Λατσιών με 4-1 κερδίζοντας την ένταξη της στη Δ΄ κατηγορία, ο Εθνικός κατέθεσε ένσταση για το κύρος του αγώνα, την οποία κέρδισε και έτσι αυτός εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία. Η Δυναμό κατάφερε να κερδίσει την ένταξη της στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης 2010.
Συμμετείχε για 3 συνεχόμενες περιόδους στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 υποβιβάστηκε. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Δυναμό συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Τριπτόλεμος συμμετείχε στον Β΄ όμιλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960 Κατηγορία:Περβόλια Λάρνακας
Daft Punk
Οι Daft Punk ήταν γαλλικό ντουέτο ηλεκτρονικής μουσικής που σχηματίστηκε το 1993 από τους Γκι-Μανουέλ ντε Ομέμ-Κριστό και Τομά Μπανγκαλτέ. Το ντουέτο απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ως μέρος του κινήματος της γαλλικής house μουσικής, με συνεχόμενη επιτυχία τα επόμενα χρόνια. Η μουσική τους διανθίζεται από φανκ, techno, disco, ροκ και synthpop επιρροές. Ήταν γνωστοί για τις μεταμφιέσεις που συμβαδίζουν με τη μουσική τους: διακοσμητικά κράνη και γάντια που θυμίζουν ρομπότ στις περισσότερες από δημόσιες εμφανίσεις τους από το 2001.
Δισκογραφία
Studio albums
Remix albums
Soundtrack albums
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι DJs Κατηγορία:Γαλλικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Ντουέτα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Μουσικοί της techno