cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολ Φένεχ
Ο Πολ Φένεχ είναι Μαλτέζος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του ακραίου μέσου.
Καριέρα
Ο Πολ Φένεχ ξεκίνησε από τους Naxxar Lions και αργότερα μετακινήθηκε στην Msida Saint-Joseph, στην οποία περέμεινε δύο χρόνια. Με την ομάδα αυτή έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι το 2005.
Οι περίοδοι στην Msida Saint-Joseph ήταν πολύ πετυχημένοι και έγινε στόχος πολλών ομάδων της Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι. Τελικά υπέγραψε στην Birkirkara συμβόλαιο 5 ετών.
Την περίοδο 2007-08 κατέκτησε το πρώτο του τρόπαιο με την Birkirkara. Ακολούθησε μια πετυχημένη περίοδος (2008-09). Την περίοδο 2009-10, ο προπονητής της Εθνικής Μάλτας John Buttigieg τον συμπεριέλαβε στην αποστολή της ομάδας για πρώτη φορά. Σε ηλικία 23 ετών, στις 5 Μαΐου 2010 κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα. Ο Φένεχ συμμετείχε σε πολλά παιχνίδια προκριματικών Champions League και Europa League με την Birkirkara.
Διεθνής καριέρα
Αρχικά συμμετείχε στην Εθνική Μάλτας U19 και στην Εθνική Μάλτας U21. Ο Φένεχ έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική ανδρών Μάλτας στις 28 Νοεμβρίου 2009, στην εντός έδρας ήττα με 4-1 απέναντι στην Εθνική Βουλγαρίας. Αποτελεί βασικό στέλεχος της Εθνικής Ομάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κατηγορία:Μαλτέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπιρκιρκάρα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μσίντα Σεντ Τζόσεφ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Μάλτας
Σοφοκλής Σεμερτζής
Ο Σοφοκλής Σεμερτζής είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1962 μέχρι το 1973.
Χαρτόνι
μικρογραφία| Κυματοειδείς σανίδες αποτελούμενες από χαρτόνι Το χαρτόνι (αγγλ. paperboard) είναι λιγνοκυτταρινικό προϊόν ορισμένου πάχους που έχει ως κύριο συστατικό το χαρτί. Διακρίνεται σε τρεις επιμέρους κατηγορίες, στο λεπτό χαρτόνι, στο χοντρό χαρτόνι και στη χαρτοσανίδα
Αν και δεν υπάρχει επίσημη διάκριση μεταξύ χαρτιού και χαρτονιού, κατά κανόνα, το χαρτόνι (συνήθως πάχους >0,30 mm) είναι παχύτερο από το χαρτί, έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όπως π.χ. ιδιότητες αναδίπλωσης και ακαμψίας και -σύμφωνα με τα πρότυπα του ISO- έχει βάρος ανά μονάδα επιφάνειας (grammage) μεγαλύτερο από 250 g/m2. Ωστόσο, υπάρχουν και σαφείς εξαιρέσεις στον κανόνα αυτό. Πρόσθετα, το χαρτόνι μπορεί να είναι μονόφυλλο ή πολλαπλών φύλλων.
Το χαρτόνι μπορεί εύκολα να κοπεί και να μορφοποιηθεί, είναι ελαφρύ και επειδή είναι ανθεκτικό στις καταπονήσεις (π.χ. κάμψης και σχίσης) χρησιμοποιείται στην αγορά της συσκευασίας. Μια άλλη χρήση του είναι η εκτύπωση γραφικών υψηλής ποιότητας, όπως π.χ. εξώφυλλα βιβλίων, περιοδικών ή καρτ ποστάλ. Πρόσθετα το χαρτόνι χρησιμοποιείται στις καλές τέχνες για τη δημιουργία γλυπτών.
Μερικές φορές το χαρτόνι αναφέρεται και ως χαρτοσανίδα, όρος που είναι γενικός και που αναφέρεται σε οποιοδήποτε χαρτόνι με βάση υψηλής πυκνότητας χαρτοπολτό. Ωστόσο, αυτή η χρήση καταργείται σταδιακά στις βιομηχανίες χαρτιού, εκτύπωσης και συσκευασίας, καθώς δεν περιγράφει επαρκώς κάθε τύπο προϊόντος.
Ιστορικό
Το 1817 το πρώτο χαρτοκιβώτιο παρήχθη στην Αγγλία. Τα δε πτυσσόμενα χαρτοκιβώτια εμφανίστηκαν για πρώτη φορά γύρω στη δεκαετία του 1860 και αποστέλλονταν σε οριζόντια στοίβαξη για εξοικονόμηση χώρου, έτοιμα να τοποθετηθούν από τους πελάτες όπου χρειαζόταν. Η μηχανική κοπή και το τσάκισμα των ακατέργαστων τεμαχίων αναπτύχθηκε μετά το 1879.
Το 1911 έγινε το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής χαρτοπολτού -θειική μέθοδος Kraft- στη Φλόριντα. Το 1915 κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το κουτί γάλακτος από ψιλό χαρτοκιβώτιο και το 1935 ξεκίνησε να λειτουργεί το πρώτο εργοστάσιο γαλακτοκομικών με χρήση τέτοιων χαρτοκιβωτίων. Χαρτόνια (συσκευασίας) με δυνατότητα θέρμανσης σε φούρνο εισήχθησαν πρώτη φορά στην αγορά το 1974. μικρογραφία| Πακέτο τσιγάρων ανθεκτικό στη σύνθλιψη, που φτιάχνεται από πτυσσόμενο χαρτόνι
Παραγωγή
μικρογραφία| Το εργοστάσιο χαρτονιού Metsä Board Tako στο [[Τάμπερε της Φινλανδίας]] Το αρχικό λιγνοκυτταρινικό υλικό μετατρέπεται σε πολτό (ίνες) και υφίσταται λεύκανση για να δημιουργηθούν μία ή περισσότερες στρώσεις χαρτιού -π.χ. στις χαρτοσανίδες- οι οποίες μπορούν να επικαλυφθούν για καλύτερη επιφάνεια ή/και βελτιωμένη εμφάνιση.
Οι μηχανές πολτοποίησης μπορούν να επεξεργαστούν και να παράξουν πολτό που θα έχει υψηλότερη επιφανειακή πυκνότητα.
Πρώτες ύλες
Το αρχικό υλικό προς πολτοποίηση μπορεί να προέρχεται είτε από φρέσκια ξυλώδη ύλη (π.χ. κορμοτεμάχια) είτε από ανακυκλωμένα υπολείμματα χαρτιού. Περίπου το 90% του παγκόσμια παραγόμενου πολτού προέρχεται από ξυλοπολτό. Φυτικές ίνες (λ.χ. άχυρο σιταριού, σακχαροκάλαμο, σπάρτο, μπαμπού, λινάρι, κάνναβη, βαμβάκι) αποτελούν το υπόλοιπο 10% των αρχικών πρώτων υλών για πολτό (στοιχεία έτους 2014).
Σήμερα οι συσκευασίες από χαρτόνι -ειδικά τα προϊόντα από ελεγμένες, νόμιμες πηγές- τυγχάνουν υψηλής προσοχής, καθώς οι κατασκευαστές που ασχολούνται με περιβαλλοντικά, υγειονομικά και κανονιστικά ζητήματα αναζητούν αποκλειστικά ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για να καλύψουν την αυξανόμενη ζήτηση. Είναι πλέον υποχρεωτικό σε πολλές χώρες οι συσκευασίες με βάση το χαρτί να παρασκευάζονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από ανακυκλωμένο υλικό (βλ. ανακύκλωση χαρτιού εφημερίδων, περιοδικών, συσκευασιών, χαρτοσανίδων κ.α.).
Γενικά, οι πρώτες ύλες για χαρτόνια περιλαμβάνουν:
Πολτοποίηση
Δύο είναι οι κύριες μέθοδοι για την παραγωγή ινών (πολτού) από ξυλώδεις ή μη ξυλώδεις πρώτες ύλες:
Λεύκανση
Ο πολτός που χρησιμοποιείται στην παρασκευή του χαρτονιού μπορεί να λευκανθεί ώστε να μην φέρει χρωματισμούς αλλά και να έχει υψηλότερη καθαρότητα. Ο ξυλοπολτός από παρθένες ίνες έχει ένα φυσικό καφέ χρώμα εξαιτίας της έντονης παρουσίας της λιγνίνης (η οποία είναι καφετιά στη φυσική της μορφή).
Σοφοκλής Σεμερτζής
Καριέρα
Επέστρεψε σε θέση βασικού στον δεύτερο γύρο της σεζόν 1964-65, αγωνιζόμενος σε έντεκα παιχνίδια. Ο Άρης κέρδισε για δεύτερη συνεχή χρονιά την συμμετοχή σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις και ο Σεμερτζής συμμετείχε στους δύο αγώνες με την Κολωνία, όπου οι "κίτρινοι" πέτυχαν την πρώτη τους ευρωπαϊκή νίκη στο Καυτατζόγλειο. Μέχρι αυτό το σημείο της καριέρας του έπαιζε σε θέση μέσου, αλλά μετά την επιβλητική του εμφάνιση απέναντι στον Γιώργο Κούδα στη νίκη του Άρη με 5-1 κατά του ΠΑΟΚ στις 27 Φεβρουαρίου 1966 καθιερώθηκε σε θέση κεντρικού αμυντικού, δίπλα στον Άγγελο Σπυρίδων.
Χαρτόνι
Λεύκανση
Ανακυκλωμένο χαρτόνι μπορεί να περιέχει ίχνη μελανιών, ίχνη συγκολλητικών και άλλα υπολείμματα που το χρωματίζουν σε γκρι. Αν και η λεύκανση δεν είναι απαραίτητη για όλες τις τελικές χρήσεις, είναι ζωτικής σημασίας για πολλούς γραφικούς σκοπούς και σκοπούς συσκευασίας. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι λεύκανσης, οι οποίες χρησιμοποιούνται σύμφωνα με διάφορους παράγοντες, για παράδειγμα, τον βαθμό αλλαγής χρώματος που απαιτείται, τα χημικά που επιλέγονται και τη μέθοδο επεξεργασίας.
Σοφοκλής Σεμερτζής
Καριέρα
Η μεγαλύτερη του επιτυχία με την ομάδα του Άρη ήλθε το 1970, όταν κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος. Οι "κίτρινοι απέκλεισαν κατά σειρά την Πάτρα, τον Παναθηναϊκό, την Καλλιθέα και τον Ολυμπιακό, πριν κερδίσουν με 1-0 τον ΠΑΟΚ στον τελικό.
Χαρτόνι
Λεύκανση
Υπάρχουν τρεις κατηγορίες μεθόδων λεύκανσης:
Σοφοκλής Σεμερτζής
Καριέρα
Ο Σεμερτζής παρέμεινε στους "κίτρινους" ως το 1973, όταν ο προπονητής Μπράνκο Στάνκοβιτς αποφάσισε να τον αποδεσμεύσει στο πλαίσιο της ανανέωσης της ομάδας κατά τα μέσα της δεκαετίας του '70.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Χαρτόνι
Επενδύσεις
Προκειμένου να βελτιωθεί η λευκότητα, η επιφανειακή υφή και η στιλπνότητα του χαρτονιού, εφαρμόζεται μία ή περισσότερες στρώσεις επίστρωσης. Το επικαλυμμένο χαρτί συνήθως φέρει ένα πρόσθετο υλικό από:
Τεχνικοί όροι
Στάνταρντ βάρος (ΗΠΑ): Είναι όρος στις ΗΠΑ που αναφέρεται στο βάρος που έχει κάθε χαρτόνι, με επιφάνεια ίση με 1000 sqft.
Στιλπνότητα: Είναι τεχνικός όρος που ορίζεται ως η ποσότητα του μπλε-λευκού φωτός που ανακλά ένα χαρτί. Αυτή η ιδιότητα είναι πολύ υποκειμενική για κάθε αγοραστή και τελική χρήση.
Οξύτητα: Το pH της επιφάνειας μετράται σε ένα εκχύλισμα νερού και είναι στην κανονική κλίμακα 0–14. Το 0 δηλοί το όξινο, το 7 είναι ουδέτερο και το 14 δείχνει το αλκαλικό. Τυπικά τα χαρτόνια έχουν τιμές οξύτητας περίπου 7,5-9,5.
Ακαμψία: Η ακαμψία είναι μια από τις πιο σημαντικές ιδιότητες του χαρτονιού καθώς επηρεάζει την αντοχή - καταπόνηση των χαρτοκιβωτίων να τρέχουν μέσω μηχανήματος αυτόματου, που τα στήνει, τα γεμίζει και τα κλείνει. Η ακαμψία δίνει επίσης αντοχή και μειώνει την σύνθλιψη ενός χαρτοκιβωτίου να διογκώνεται κάτω από το βάρος της καθίζησης ρευστών περιεχομένων όπως λ.χ. δημητριακά.
Αν και οι περισσότερες ιδιότητες αντοχής χαρτιού αυξάνονται με την αύξηση της πυκνότητας του φύλλου, η ακαμψία δεν αυξάνεται. Το είδος της ίνας που χρησιμοποιείται έχει επίδραση στην ακαμψία.
Άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την ακαμψία της σανίδας περιλαμβάνουν επιστρώσεις και περιεκτικότητα σε υγρασία.
Πάχος: Στις Ηνωμένες Πολιτείες το παχύμετρο εκφράζεται συνήθως σε χιλιοστά της ίντσας (0,001”) ή σημεία, όπου ένα φύλλο χαρτονιού με πάχος 0,024” θα ήταν 24 πόντοι. Στην Ευρώπη πωλείται συχνά σε g/m 2, ωστόσο το πάχος της σανίδας μετράται σε micron (μm).
Το χαρτόνι τείνει επίσης να αναφέρεται με πάχος παρά με βάρος.
Λευκότητα: Ιδανικά αναφέρεται στην ίση παρουσία όλων των χρωμάτων, επειδή ένα πραγματικά λευκό φύλλο θα αντανακλά εξίσου όλα τα μήκη κύματος του ορατού φωτός.
Βιομηχανία
Ο τομέας του χαρτονιού εξετάζεται κυρίως σε συνδυασμό με τη βιομηχανία χαρτιού. Το μέγεθος της αγοράς (2007) είχε αξία 630,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ και όγκο 320,3 εκατομμύρια μετρικούς τόνους. Από αυτή την αγορά το 40,1% είναι ευρωπαϊκή. Περίπου το 50% του συνόλου του παραγόμενου χαρτιού χρησιμοποιείται για συσκευασία και ακολουθεί η εκτύπωση και η γραφή.
Σύμφωνα με την ProCarton, η κατανάλωση χαρτιού και χαρτονιού φαίνεται να σχετίζεται με τις οικονομικές τάσεις (ΑΕΠ). Οι πωλήσεις χαρτοκιβωτίων στην Ευρώπη ανέρχονται σε περίπου 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Πάνω από 1.100 εκτυπωτές παράγουν 5,4 εκατομμύρια τόνους χαρτονιού ετησίως. Τα χαρτοκιβώτια αποτελούν το ένα τρίτο των συσκευασιών από χαρτί και χαρτόνι και το 15% όλων των συσκευασιών. Λίγο περισσότερο από το μισό (54%) του ευρωπαϊκού χαρτοκιβωτίου παράγεται με χρήση ανακτημένων ινών (ανακύκλωσης). Η βιομηχανία χαρτιού και χαρτονιού είναι βιομηχανία εντάσεως ενέργειας και κεφαλαίου. Μόνο ένα μηχάνημα με επίστρωση σανίδων μπορεί να κοστίζει 90 - 120 εκατομμύρια ευρώ. Ισχύουν οικονομίες κλίμακας, εξαιτίας των οποίων λίγοι μεγάλοι παίκτες κυριαρχούν συχνά στην παγκόσμια αγορά. Π.χ. στη Βόρεια Αμερική, οι 5 κορυφαίοι βιομηχανικοί παραγωγοί χαρτιού - χαρτονιού έχουν μερίδιο αγοράς 85%.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ξύλο
Καλός μπάτσος/κακός μπάτσος
thumb|280px|Η μέθοδος του καλού μπάτσου/κακού μπάτσου προσπαθεί να δημιουργήσει στον κρατούμενο την εντύπωση ότι οι δύο ανακριτές δρουν ανεξάρτητα, στην πραγματικότητα όμως οι αντίθετες τους συμπεριφορές είναι προμελετημένες και έχουν στόχο να αποσπάσουν την ομολογία του. Καλός μπάτσος/κακός μπάτσος ονομάζεται ψυχολογική τακτική ανάκρισης που βασίζεται σε κοινή ανάκριση ενός ατόμου από δυο ανακριτές, ο ένας από τους οποίους παίζει το ρόλο του καλού και ο άλλος το ρόλο του κακού. Η ονομασία αυτή της ψυχολογικής τακτικής προέρχεται από την αγγλική έκφραση good cop/bad cop. Η ανακριτική πρακτική αναφέρεται ως «συνδυαστική ανάκριση» σε σχετικά φυλλάδια της CIA.
Η τακτική έχει ως εξής: Αρχικά ο "κακός μπάτσος" απειλεί ψυχολογικά ή/και σωματικά (αν και παράνομα) τον κρατούμενο προς ανάκριση, κάτι που μπορεί να είναι πολύ εκφοβιστικό για κάποιον άπειρο. Στη συνέχεια εμφανίζεται ο "καλός μπάτσος" ο οποίος υπερασπίζεται τον κρατούμενο, "βάζει τον κακό στη θέση του" και τον διώχνει. Ο καλός μπάτσος φέρεται φιλικά προς το υποκείμενο, με σκοπό αυτός να του δώσει από φόβο προς τον κακό ή ευγνωμοσύνη τις επιθυμητές πληροφορίες. Π.χ. μπορεί να υποσχεθεί ότι θα προστατεύσει τον ανακρινόμενο από τις απειλές αν συνεργαστεί (δηλαδή αν μιλήσει).
Η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται και στην Ελλάδα  και δεν αναφέρεται μόνο στην πρακτική της ανάκρισης, αλλά και στην ψυχολογική τακτική διαπραγμάτευσης μέσα από δήθεν αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις που παρουσιάζονται από διαφορετικά μέλη της ίδιας οργάνωσης, που χωρίς να μετατοπίζουν ιδιαίτερα το κέντρο του σημείου πίεσης, αμβλύνουν τις αντιδράσεις.
Παρά το γεγονός ότι η τεχνική αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη κατά των κατηγορουμένων που είναι νέοι, φοβισμένοι, ή αφελείς ως προς τη λειτουργία της αστυνομίας και του νομικού συστήματος, μπορεί να προκαλέσει μια ενστικτώδη ψυχολογική απόκριση ακόμη και σε αυτούς που είναι εξοικειωμένοι. Ωστόσο, η μέθοδος σπάνια είναι αποτελεσματική σε αυτούς που έχουν επίγνωση της απόπειρας χειραγώγησης. Οι έμπειροι ανακριτές αξιολογούν το επίπεδο των πληροφοριών του κατηγορούμενου και εμπειρίας του με την τεχνική πριν από την εφαρμογή της.
Υπάρχουν διάφορα αντίμετρα διαθέσιμα, που μπορεί να διαταράξουν την τακτική ή να την κάνουν να αποτύχει:
Αναφορές
Κατηγορία:Ανακριτική Κατηγορία:Εξαπάτηση Κατηγορία:Ψυχολογική χειραγώγηση Κατηγορία:Διχοτομίες
Γιούχα Σίπιλα
Ο Γιούχα Πέτρι Σίπιλα (φιν. Juha Petri Sipilä (25 Απριλίου 1961-) είναι Φινλανδός πολιτικός και επιχειρηματίας και σημερινός αρχηγός του Κόμματος Κέντρου από το 2012. Εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο της Φινλανδίας το 2011 εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Όουλου. Ηγήθηκε του Κόμματος Κέντρου στις εκλογές του 2015, οδηγώντας το στη νίκη και στις 29 Μαΐου 2015 ορκίστηκε ως Πρωθυπουργός της Φινλανδίας.
Εκπαίδευση
Ο Σίπιλα είναι κάτοχος τίτλου μάστερ από το Πανεπιστήμιο του Όουλου στην επιστήμη μηχανικού από το 1986.
Οικογένεια
Ο Σίπιλα είναι παντρεμένος με τη Μίνα-Μααρία Σίπιλα, ενώ έχει 5 παιδιά. Το νεότερο από αυτά, ο Τουόμο (γεννημένος το 1993) πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 2015.
Επιχειρηματική δραστηριότητα
Η επιχειρηματική του δραστηριότητα ξεκίνησε στην Lauri Kuokkanen Ltd. Στην πορεία, διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος της Solitra Oy, ενώ το 1998 ίδρυσε την επιχείρηση Fortel Invest Oy. Την περίοδο 2002-2005 διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος της Elektrobit Oy.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ως φοιτητής, ο Σίπιλα εργάστηκε για ένα διάστημα στη Φινλανδική Νεολαία Κέντρου, ωστόσο δεν είχε κάποια άλλη σημαντική εμπειρία στην πολιτική μέχρι το 2011, οπότε και εξελέγη βουλευτής.
Τον Απρίλιο του 2012, ο Γιούχα Σίπιλα ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την ηγεσία του Κόμματος Κέντρου ενόψει του συνεδρίου του κόμματος που διεξήχθη το καλοκαίρι του ιδίου έτους. Στις 9 Ιουνίου 2012 εξελέγη αρχηγός του Κόμματος Κέντρου συγκεντρώνοντας 1.251 ψήφους των συνέδρων έναντι 872 που συγκέντρωσε ο αντίπαλός του Τουόμο Πουουμάλα.
Πρωθυπουργός
Στις 19 Απριλίου 2015 διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές, στις οποίες το Κεντρώο Κόμμα της Αντιπολίτευσης αναδείχθηκε πρώτο κόμμα. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλεξάντερ Στουμπ αναγνώρισε την ήττα του και συνεχάρη το νικητή των εκλογών. Η επίσημη εκλογή του Σίπιλα έγινε στις 28 Μαΐου 2015 με 128 ψήφους υπέρ έναντι 62 κατά στο κοινοβούλιο. Ο νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε στις 29 Μαΐου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Φινλανδίας
Λίνο Βεντούρα
μικρογραφία|260x260εσ|Με τους [[Ζαν Γκαμπέν (κέντρο) και Αλέν Ντελόν (δεξιά) στα γυρίσματα της ταινίας Η συμμορία των Σικελών (1969)]] Ο Λίνο Βεντούρα (Angiolino Giuseppe Pasquale Ventura), (γενν. Πάρμα 14 Ιουλίου 1919 - θαν. Σεν Κλου 22 Οκτωβρίου 1987) ήταν Ιταλός ηθοποιός ο οποίος έκανε μεγάλη καριέρα στη Γαλλία.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στη Πάρμα της Ιταλίας από τους Τζοβάνι Βεντούρα και τη Λουίζα Μπορίνι, μετακόμισε σε πολύ μικρή ηλικία στη Γαλλία μετά την αποβολή του από το σχολείο. Στην αρχή έκανε διάφορες δουλειές μέχρι που ξεκίνησε κάποια στιγμή την πάλη παίρνοντας μέρος σε αγώνες πυγμαχίας. Μέτα από έναν σοβαρό τραυματισμό τη σταμάτησε οριστικά.
Καριέρα
Το 1953 ένας φίλος του τον γνώρισε τον σκηνοθέτη Ζακ Μπεκέρ, ο όποιος έψαχνε να βρει έναν Ιταλό ηθοποιό για να παίξει δίπλα στον Ζαν Γκαμπέν στην ταινία Ας με κρίνει η κοινωνία. Ο Μπεκέρ του πρότεινε τον ρόλο του Αντζέλο. Ο Βεντούρα στην αρχή αρνήθηκε τον ρόλο αλλά μετά όμως συμφώνησε, κάνοντας έτσι το κινηματογραφικό ντεμπούτο του.
Οι ρόλοι που συνήθως υποδυόταν ήταν ενός γκάνγκστερ ή ενός αστυνομικού. Συνεργάστηκε με αξιόλογους σκηνοθέτες όπως ο Λουί Μαλ, ο Ζακ Μπεκέρ και ο Κλοντ Σοτέ. Μερικοί από τους πιο γνωστούς ρόλους που υποδύθηκε ήταν ο Βίτο Τζενοβέζε στο Φάκελος Βαλάτσι και ο Στρατηγός Κάρλο Αλμπέρτο Ντελα Κιέζα στο Εκατό μέρες στο Παλέρμο.
Προσωπική ζωή
Παρά το γεγονός ότι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία και μιλούσε ιταλικά με ελαφριά γαλλική προφορά, ο Βεντούρα δεν ήθελε ποτέ να γίνει Γάλλος πολίτης από σεβασμό προς τους γονείς του και, ως εκ τούτου, δεν εγκατέλειψε ποτέ την ιταλική ιθαγένεια. Πατέρας τεσσάρων παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της Λίντα, ενός κοριτσιού με αυτισμό, ο ηθοποιός ασχολήθηκε πολύ με την προστασία των ανάπηρων παιδιών: το 1966 ίδρυσε την ένωση Perce-Neige με τη σύζυγό του Οντέτ, η οποία εξακολουθεί να δραστηριοποιείται τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους.
Ο Λίνο Βεντούρα πέθανε ξαφνικά το 1987, σε ηλικία 68 ετών, από καρδιακή προσβολή ενώ επρόκειτο να αρχίσει τα γυρίσματα της νέας του ταινίας με τίτλο Η μέρα του επιθεωρητή Αμπρόσιο (I giorni del commissario Ambrosio), σε σκηνοθεσία του Σέρτζιο Κορμπούτσι. Σε μια δημοσκόπηση που έγινε στη Γαλλία κατατάχθηκε στην 23η θέση ανάμεσα τους 100 μεγαλύτερους Γάλλους όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σιλικόνη
Οι σιλικόνες είναι αδρανείς, συνθετικές ενώσεις με ποικιλία μορφών και χρήσεων. Τυπικά είναι θερμοάντοχες και μοιάζουν με μαστίχα, χρησιμοποιούνται σε σφραγιστικά, κόλλες, λιπαντικά, ιατρικές εφαρμογές, μαγειρικά σκεύη και μόνωση. Οι σιλικόνες είναι πολυμερή που περιέχουν πυρίτιο μαζί με άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο και κάποιες φορές άλλα στοιχεία. Μερικές κοινές μορφές περιλαμβάνουν λάδια σιλικόνης, γράσα σιλικόνης, μαστίχα σιλικόνης, ρητίνες σιλικόνης και στεγανοποιητικό σιλικόνης.
Ιδιότητες
Οι σιλικόνες επιδεικνύουν πολλά χρήσιμα χαρακτηριστικά, που συμπεριλαμβάνουν:
Χημεία
Πιο σωστά λέγεται πολυμερισμένο σιλοξάνιο ή πολυσιλοξάνια, οι σιλικόνες είναι μικτά ανόργανα-οργανικά πολυμερή με χημικό τύπο [R2SiO]n, όπου R είναι μια οργανική ομάδα όπως μεθυλομάδα, αιθυλομάδα, ή φαινυλομάδα. Αυτά τα υλικά αποτελούνται από έναν σκελετό ανόργανου πυριτίου-οξυγόνου (⋯-Si-O-Si-O-Si-O-⋯) με οργανικές πλευρικές ομάδες προσαρτημένες στα άτομα πυριτίου που είναι τετρασθενές.
Ορολογία
Η σιλικόνη δεν πρέπει να συγχέεται με το χημικό στοιχείο πυρίτιο, ένα κρυσταλλικό μεταλλοειδές που χρησιμοποιείται ευρέως στους υπολογιστές και σε άλλες ηλεκτρονικές συσκευές. (Στα αγγλικά το πυρίτιο είναι Silicon, ενώ η σιλικόνη Silicone). Αν και οι σιλικόνες περιέχουν άτομα πυριτίου, περιλαμβάνουν επίσης άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο και ίσως και κάποια άλλα είδη ατόμων και έχουν διαφορετικές φυσικές και χημικές ιδιότητες από το πυρίτιο.
Ο F. S. Kipping δημιούργησε τη λέξη "σιλικόνη" το 1901 για να περιγράψει το πολυδιφενυλοσιλοξάνιο κατ' αναλογία με τον τύπο του, Ph2SiO (το Ph αντιστοιχεί στο phenyl, C6H5), ως προς τον τύπο της κετόνης βενζοφαινόνη, Ph2CO. Ο Kipping ήξερε καλά ότι το πολυδιφαινυλοσιλοξάνιο είναι πολυμερικό, ενώ η βενζοφαινόνη είναι μονομερική και σημείωσε ότι το Ph2SiO και το Ph2CO είχαν πολύ διαφορετική χημεία.
Μια αληθινή ομάδα σιλικόνης με διπλό δεσμό μεταξύ οξυγόνου και πυριτίου δεν υπάρχει συνήθως στη φύση· οι χημικοί βρήκαν ότι το άτομο πυριτίου σχηματίζει συνήθως απλούς δεσμούς με καθένα από τα δύο άτομα του οξυγόνου, αντί για έναν διπλό δεσμό με ένα μοναδικό άτομο. Τα πολυσιλοξάνια είναι μεταξύ των πολλών ουσιών που συνήθως είναι γνωστές ως "σιλικόνες".
Τα μόρια που περιέχουν διπλούς δεσμούς πυριτίου-οξυγόνου υπάρχουν και λέγονται σιλανόνες. Πολλές σιλανόνες έχουν μελετηθεί σε απομόνωση μήτρας αργού και στην αέρια φάση, αλλά είναι πολύ δραστικοί. Παρά τη δραστικότητά τους, οι σιλανόνες είναι σημαντικές ως ενδιάμεσες ενώσεις σε διεργασίες αέριας φάσης όπως χημική απόθεση ατμού στη μικροηλεκτρονική παραγωγή, στο σχηματισμό κεραμικών με καύση, και στην αστροχημεία.
Σύνθεση
Στην παραγωγή του πολυδιμεθυλοσιλοξάνιου, το αρχικό υλικό είναι διμεθυλοδιχλωροσιλάνιο, που αντιδρά με νερό ως εξής:
Ο πολυμερισμός παράγει τυπικά, γραμμικές αλυσίδες καλυμμένες με Si-Cl ή ομάδες (σιλανόλης) Si-OH. Σε διαφορετικές συνθήκες το πολυμερές είναι κυκλικό και όχι αλυσίδα.
Για εφαρμογές καταναλωτή όπως στεγανοποιητικά χρησιμοποιούνται αιθανικά σιλύλια αντί για χλωρίδια σιλύλιου. Η υδρόλυση των αιθανικών παράγει το λιγότερο επικίνδυνο αιθανικό οξύ (το οξύ που βρίσκεται στο ξύδι) καθώς παράγεται προϊόν με πολύ πιο αργή διαδικασία σκλήρυνσης. Αυτή η χημεία χρησιμοποιείται σε πολλές εφαρμογές καταναλωτή, όπως ως σιλικόνη καλαφατίσματος και κόλλας.
Κλάδοι ή διασταυρώσεις στην αλυσίδα του πολυμερούς μπορούν να εισαχθούν χρησιμοποιώντας πρόδρομα σιλάνια με περισσότερες ομάδες σχηματισμού οξέος και λιγότερες μεθυλομάδες, όπως μεθυλοτριχλωροσιλάνια. Ιδανικά, κάθε μόριο μιας τέτοιας ένωσης γίνεται σημείο διακλάδωσης. Αυτή η διεργασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή σκληρών ρητινών σιλικόνης. Παρόμοια, οι πρόδρομοι με τρεις μεθυλομάδες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να περιορίσουν τη μοριακή μάζα, αφού κάθε τέτοιο μόριο έχει μόνο μία θέση αντίδρασης και έτσι σχηματίζει το τέλος της αλυσίδας του σιλοξάνιου. Οι σύγχρονες ρητίνες σιλικόνης γίνονται γενικά χρησιμοποιώντας τετρααιθοξυσιλάνιο, που αντιδρά πιο ήπια και ελέγχεται πιο εύκολα από τα χλωροσιλάνια.
Χρήσεις
Οι σιλικόνες χρησιμοποιούνται σε πολλά προϊόντα. Η Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry καταλογοποιεί τις παρακάτω κύριες κατηγορίες εφαρμογών: ηλεκτρικές (π.χ., μόνωση), ηλεκτρονικές (π.χ. επιστρώματα), οικιακές (π.χ., μονωτικά για μαγειρικές συσκευές), οχημάτων (π.χ. παρεμβύσματα), αεροπλάνων (π.χ., στεγανοποιητικά), μηχανές γραφείου (π.χ. πατάκια πληκτρολογίων), ιατρικές/οδοντιατρικές (π.χ, καλούπια αποτύπωσης δοντιών), υφάσματα/χαρτί (π.χ., επιστρώματα). Για αυτές τις εφαρμογές, εκτιμάται ότι παρήχθησαν το 1991 400.000 τόνοι σιλικονών. Συγκεκριμένα παραδείγματα, και μικρά και μεγάλα παρουσιάζονται παρακάτω.
Αυτοκίνητα
Στον τομέα του αυτοκινήτου, τα γράσα σιλικόνης χρησιμοποιούνται τυπικά ως λιπαντικά για για ενώσεις φρένων επειδή είναι σταθερά σε υψηλές θερμοκρασίες, δεν είναι διαλυτά και είναι πολύ λιγότερο πιθανό από άλλα λιπαντικά να αλλοιωθούν. Τα καλώδια ανάφλεξης μονώνονται με πολλές στρώσεις σιλικόνης για να αποτρέψουν τις σπίθες να μεταπηδήσουν σε γειτονικά καλώδια, προκαλώντας αστοχίες. Κάποιες φορές χρησιμοποιούνται σωλήνες σιλικόνης στα συστήματα εισόδου οχημάτων (ειδικά για μηχανές με εξαναγκασμένη επαγωγή). Φύλλα σιλικόνης χρησιμοποιούνται για την κατασκευή παρεμβυσμάτων σε μηχανές αυτοκινήτων, κιβώτια ταχυτήτων και σε άλλες συσκευές. Τα εργοστάσια κατασκευής του σώματος οχημάτων και τα βαφεία αποφεύγουν τις σιλικόνες, επειδή μπορεί να προκαλέσουν "μάτια ψαριού (fish eyes)", μικρούς, κυκλικούς κρατήρες στο χρώμα. Επιπλέον, ενώσεις σιλικόνης όπως μαστίχες σιλικόνης χρησιμοποιούνται ως επιστρώματα και στεγονοποιητικά για αερόσακους· η υψηλή δύναμη της μαστίχας σιλικόνης την κάνει μια άριστη κόλλα/μονωτικό για αερόσακους υψηλής πρόσκρουσης. Οι πρόσφατες τεχνολογικές πρόοδοι επιτρέπουν άνετη χρήση της σιλικόνης σε συνδυασμό με θερμοπλαστικά για να βελτιώσουν την αντίσταση σε γρατσουνιές και φθορές και μειωμένο συντελεστή τριβής.
Επιστρώσεις
Μεμβράνες σιλικόνης μπορεί να εφαρμοστούν σε τέτοια υποστρώματα με βάση το διοξείδιο του πυριτίου όπως σε γυαλί για να σχηματίσουν μια επίστρωση με ομοιοπολικό υδρόφοβο δεσμό.
Πολλά υλικά μπορούν να καλυφθούν ή να εμποτιστούν με σιλικόνη για να σχηματίσουν ένα ισχυρό, αδιάβροχο σύνθετο υλικό όπως νάιλον σιλικόνης.
Αποαφρισμός
Οι σιλικόνες χρησιμοποιούνται ως ενεργές ενώσεις σε αποαφριστικά λόγω της χαμηλής τους διαλυτότητας στο νερό και των καλών ιδιοτήτων διάχυσης.
Ξηρός καθαρισμός
Η υγρή σιλικόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαλύτης ξηρού καθαρισμού, παρέχοντας μια εναλλακτική λύση στον διαλύτη τετραχλωροαιθένιο που περιέχει χλώριο. Η χρήση σιλικονών σε ξηρό καθαρισμό μειώνει την περιβαντολογική επίδραση σε μια βιομηχανία υψηλής μόλυνσης.
Ηλεκτρονικά
Τα ηλεκτρονικά υλικά περιβάλλονται μερικές φορές από σιλικόνη για να αυξήσουν τη σταθερότητα ως προς την μηχανική και ηλεκτρική καταπόνηση, ακτινοβολία και δόνηση.
Οι σιλικόνες χρησιμοποιούνται όπου ζητείται διάρκεια και υψηλή απόδοση από υλικά κάτω από έντονες συνθήκες, όπως στο διάστημα (τεχνολογία δορυφόρων). Επιλέγονται έναντι της ενθυλάκωσης πολυουρεθάνης ή εποξικού όταν απαιτείται μια ευρεία περιοχή θερμοκρασίας λειτουργίας (−65 έως 315 °C). Οι σιλικόνες έχουν επίσης το πλεονέκτημα της μικρής εξώθερμης ανύψωσης της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης, χαμηλή τοξικότητα, καλές ηλεκτρικές ιδιότητες και υψηλή καθαρότητα.
Η χρήση των σιλικονών στα ηλεκτρονικά δεν είναι χωρίς προβλήματα, όμως. Οι σιλικόνες είναι σχετικά ακριβές και μπορούν να δεχτούν επίθεση από διαλύτες. Οι σιλικόνες μεταναστεύουν εύκολα είτε ως υγρές είτε ως ατμοί σε άλλα υλικά.
Η μόλυνση με σιλικόνη των επαφών ηλεκτρικών διακοπτών μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχίες προκαλώντας αύξηση της αντίστασης της επαφής, συχνά προς το τέλος της ζωής της επαφής, πολύ μετά την ολοκλήρωση οποιασδήποτε δοκιμής. Η χρήση προϊόντων ψεκασμού με βάση τη σιλικόνη σε ηλεκτρονικές συσκευές κατά τη διάρκεια συντήρησης ή επισκευών μπορεί να προκαλέσει μεταγενέστερες αστοχίες.
Αντιπυρικά (Firestops)
Ο αφρός σιλικόνης έχει χρησιμοποιηθεί σε κτίρια της Βόρειας Αμερικής σε μια προσπάθεια πυράντοχου σφραγίσματος ανοιγμάτων μέσα σε πυρίμαχους τοίχους και δάπεδα για να αποτρέψουν τη διάδοση της φλόγας και καπνού από ένα δωμάτιο σε ένα άλλο. Αν εγκατασταθεί κατάλληλα, αντιπυρικοί αφροί σιλικόνης μπορούν να κατασκευαστούν σύμφωνα με τον οικοδομικό κανονισμό. Τα πλεονεκτήματα περιλαμβάνουν ευλυγισία και υψηλή δύναμη διηλεκτρικού. Τα μειονεκτήματα περιλαμβάνουν καυσιμότητα (δυσκολία κατάσβεσης) και σημαντική ανάπτυξη καπνού.
Οι αντιπυρικοί αφροί σιλικόνης έχουν γίνει το θέμα αντιπαραθέσεων και προσοχής του τύπου λόγω της ανάπτυξης καπνού από πυρόλυση εύφλεκτων υλικών μέσα από τον αφρό, διαφυγής αέριου υδρογόνου, συρρίκνωσης και θραύσης. Αυτά τα προβλήματα έχουν οδηγήσει σε αναφορές συμβάντων μεταξύ αδειοδοτημένων (χειριστών των πυρηνικών εργοστασίων) της πυρηνικής ρυθμιστικής επιτροπής (NRC).
Λιπαντικά
Τα γράσα σιλικόνης χρησιμοποιούνται για πολλούς σκοπούς, όπως σε τμήματα αλυσίδων δικύκλων, σε τμήματα αεροβόλων όπλων και σε ένα πλατύ φάσμα άλλων μηχανισμών. Τυπικά, ένα ξηρό λιπαντικό παραδίδεται μαζί με έναν μεταφορέα διαλύτη για να διεισδύσει στον μηχανισμό. Ο διαλύτης έπειτα εξατμίζεται, αφήνοντας μια καθαρή μεμβράνη που λιπαίνει, αλλά δεν έλκει βρώμα και χοντρή άμμο όσο ένα λιπαντικό με βάση το λάδι ή ένα άλλο παραδοσιακό "υγρό" λιπαντικό.
Ιατρική
Η σιλικόνη χρησιμοποιείται στη μικρορευστονική, στεγαγανοποιήσεις, παρεμβύσματα, σάβανα και άλλες εφαρμογές που απαιτούν υψηλή βιοσυμβατότητα. Επιπλέον, η μορφή γέλης χρησιμοποιείται σε επιδέσμους μεταμόσχευσης στήθους, μοσχεύματα όρχεων, θωρακικά μοσχεύματα, φακούς επαφής και σε ποικίλες άλλες ιατρικές χρήσεις.
Φύλλα σιλικόνης ουλών κατασκευάζονται συχνά από ιατρική σιλικόνη λόγω αντοχής και βιοσυμβατότητας. Για αυτόν τον σκοπό χρησιμοποιείται συχνά το πολυδιμεθυλοσιλοξάνιο, λόγω των ειδικών αποτελεσμάτων διασταύρωσης σε μια εύκαμπτη και μαλακή σιλικόνη με υψηλή αντοχή και κατεύθυνση.
Το πολυδιμεθυλοσιλοξάνιο (PDMS) έχει χρησιμοποιηθεί ως υδροφοβική ομάδα της αμφιφιλικής συνθετικής ομάδας συμπολυμερών που χρησιμοποιούνται στον σχηματισμό της κυστικής μεμβράνης των πολυμερικών λιποσωμάτωνs.
Χύτευση
Διμερή συστήματα σιλικόνης χρησιμοποιούνται στη δημιουργία ελαστικών καλουπιών που χρησιμοποιούνται στη χύτευση των ρητινών, αφρών, ελαστικών και κραμάτων χαμηλής θερμοκρασίας. Ένα εκμαγείο σιλικόνης απαιτεί γενικά λίγη ή καθόλου προετοιμασία της επιφάνειας, επειδή τα περισσότερα υλικά δεν προσκολλώνται στη σιλικόνη. Για πειραματικές χρήσεις, κανονικά ένα μέρος σιλικόνης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κάνει εκμαγεία ή να μορφοποιηθεί σε σχήματα. Αν χρειάζεται, συνήθη εδώδιμα μαγειρικά λάδια ή βαζελίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επιφάνειες επαφής ως παράγοντας απελευθέρωσης του καλουπιού.
Μαγειρικές φόρμες που χρησιμοποιούνται ως σκεύη ψησίματος, δεν απαιτούν επίστρωση με μαγειρικό λάδι, επιτρέποντας στην ψημένη τροφή να αφαιρείται πιο εύκολα μετά το ψήσιμο.
Οφθαλμολογία
Οι σιλικόνες έχουν πολλές εφαρμογές όπως λάδι σιλικόνης που χρησιμοποιείται για αντικατάσταση υαλώδους μετά από υαλοειδεκτομή, ενδοφθάλμιοι φακοί σιλικόνης μετά από εξαγωγή καταρράκτη, σωληνάρια σιλικόνης για να διατηρηθεί ανοικτή η ρινοδακρυϊκή δίοδος μετά από δακρυοκυστορινοστομία, σωληνοειδείς ενδοπροσθέσεις (canalicular stents) για σωληνοειδή στένωση, βύσματα ρινοδακρυϊκού πόρου για απόφραξη ρινοδακρυϊκού πόρου σε ξηρά μάτια, μαστίχα σιλικόνης ως εξωτερικός επιπωματισμός σε ελκτική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς (tractional retinal detachment) και εμπρόσθια ρωγμή σε ρηγματογενή αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς.
Προσωπική φροντίδα
Οι σιλικόνες είναι συστατικά σε πολλές μαλακτικές κρέμες μαλλιών, σαμπουάν και προϊόντα γέλη (τζελ) μαλλιών. Μερικές σιλικόνες, παραδείγματος χάριν η αμίνη λειτουργικές αμοδιμεθικόνες (amodimethicones), είναι εξαιρετικές μαλακτικές κρέμες, παρέχοντας βελτιωμένη συμβατότητα, αίσθηση και μαλακότητα καθώς και μείωση του κατσαρώματος. Οι φαινυλοτριμεθικόνες, μια άλλη οικογένεια σιλικονών, χρησιμοποιούνται στη βελτίωση της ανάκλασης και τη διόρθωση χρώματος για προϊόντα μαλλιών, όπου αυξάνουν την ακτινοβολία και την στιλπνότητα (και πιθανώς επηρεάζουν ανεπαίσθητες αλλαγές χρώματος). Οι φαινυλοτριμεθικόνες, αντίθετα με τις κρέμες μαλλιών από αμοδιμεθικόνες, έχουν δείκτες διάθλασης (τυπικά 1,46) κοντά στους δείκτες διάθλασης της ανθρώπινης τρίχας (1,54). Όμως, αν συμπεριληφθούν στο ίδιο προϊόν, αμοδιμεθικόνη και φαινυλοτριμεθικόνη αντιδρούν μεταξύ τους και αλληλοδιαλύονται, δυσκολεύοντας την επίτευξη ταυτόχρονα υψηλής λάμψης και εξαιρετικής προσαρμογής στο ίδιο προϊόν.
Η μαστίχα σιλικόνης χρησιμοποιείται συνήθως σε θηλές μπιμπερό για την καθαρότητα, την αισθητική εμφάνιση και το χαμηλό εξαγώγιμο περιεχόμενο.
Οι σιλικόνες χρησιμοποιούνται σε προϊόντα ξυρίσματος και προσωπικά λιπαντικά.
Κατασκευή υδραυλικών και κτιρίων
Η δύναμη και η αξιοπιστία της μαστίχας σιλικόνης είναι ευρέως αναγνωρισμένη στην κατασκευαστική βιομηχανία. Ένα μέρος μονωτικού σιλικόνης και στεγανοποιητικών χρησιμοποιούνται για μόνωση κενών, συνδέσμων και ρωγμών σε κτίρια. Ένα μέρος από σκληρυμένη σιλικόνη απορροφά ατμοσφαιρική υγρασία, που απλοποιεί την εγκατάσταση. Στα υδραυλικά, το γράσο σιλικόνης εφαρμόζεται τυπικά σε δακτυλίους στεγανοποίησης σε ορειχάλκινες βρύσες και βαλβίδες, αποτρέποντας το ανθρακικό ασβέστιο από το να κολλήσει στο μέταλλο.
Παιχνίδια και ελεύθερος χρόνος
Ανόητος στόκος και παρόμοια υλικά αποτελούνται από σιλικόνες διμεθυλοσιλοξάνιο, πολυδιμεθυλοσιλοξάνιο και δεκαμεθυλο κυκλοπεντασιλοξάνιο με άλλα συστατικά. Αυτή η ουσία χαρακτηρίζεται για τα ασυνήθιστα γνωρίσματά της που αναπηδά, αλλά σπάει όταν φυσιέται απότομα· μπορεί επίσης να ρέει ως υγρό και να σχηματίσει μια λακκούβα αν δοθεί αρκετός χρόνος.
"Λάστιχα" σιλικόνης είναι ένα μακροχρόνια δημοφιλές ανταλλακτικό επαναπλήρωσης για πραγματικές λουρίδες μαστίχας σε νέα παιχνίδια (2013). Όμως έρχονται μόνο σε ένα μέγεθος, μικρό. Τα λάστιχα έρχονται επίσης σε μεγέθη βραχιολιού που μπορούν να εκτυπωθούν ανάγλυφα με ένα όνομα ή μήνυμα. Μεγάλα λάστιχα σιλικόνης πουλιούνται επίσης ως βοηθήματα δεσίματος και τα συναφή.
Το Formerol είναι ένα ελαστικό σιλικόνης (με το εμπορικό όνομα Sugru) που χρησιμοποιείται σε υλικά χρησιμοποιούμενα σε εφαρμοσμένες τέχνες επειδή η πλαστικότητά του τού επιτρέπει να διαμορφωθεί με το χέρι όπως ο πηλός μορφοποίησης. Σκληραίνει σε θερμοκρασία δωματίου και κολλάει σε διάφορα υλικά συμπεριλαμβανόμενων του γυαλιού και του αλουμινίου.
Στην κατασκευή ενυδρείων, οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν συνήθως 100% μονωτικό σιλικόνης για να ενώσουν τις γυάλινες πλάκες. Οι σύνδεσμοι γυαλιού που γίνονται με μονωτικό σιλικόνης μπορούν να αντιστέκονται μεγάλη πίεση, καταργώντας την αρχική μέθοδο κατασκευής ενυδρείων από γωνιακό σίδηρο και στόκο. Η ίδια σιλικόνη χρησιμοποιείται για κατασκευή αρθρώσεων σε ενυδρεία ή σε μικροεπισκευές. Όμως, δεν είναι όλες οι εμπορικές σιλικόνες ασφαλείς για κατασκευή ενυδρείων, ούτε χρησιμοποιούνται σιλικόνες για την κατασκευή ακρυλικών ενυδρείων επειδή οι σιλικόνες δεν προσκολλώνται μακροχρόνια σε πλαστικά.
Ερωτικά παιχνίδια και λιπαντικά
Η σιλικόνη είναι ένα υλικό επιλογής για απαλά ερωτικά παιχνίδια, λόγω της αντοχής της, δυνατότητας καθαρισμού, μη υποβάθμισης από λιπαντικά με βάση το πετρέλαιο και έλλειψη φθαλικών, χημικών που είναι ύποπτα για καρκινογόνα και μεταλλαξιογόνα φαινόμενα στο δέρμα και σε βλεννώδεις μεμβράνες.
Παραγωγή και εμπόριο
Η παγκόσμια ζήτηση για σιλικόνες έφτασε τα 12,5 δισεκατομμύρια US$ το 2008, περίπου 4% πάνω από τον προηγούμενο χρόνο. Συνέχισε με παρόμοια ανάπτυξη στα επόμενα χρόνια και το 2010 έφτασε τα 13,5 δισεκατομμύρια $. Η ετήσια ανάπτυξη αναμένεται να ενισχυθεί από πιο εκτενείς εφαρμογές, εισαγωγή νέων προϊόντων και αυξημένη συνειδητοποίηση της χρήσης πιο φιλικών προς το περιβάλλον υλικών.
Οι βασικοί παγκόσμιοι κατασκευαστές με βάση υλικά σιλικόνης ανήκουν σε τρεις τοπικούς οργανισμούς: το ευρωπαϊκό κέντρο σιλικόνης (CES) στην Περιοχή των Βρυξελλών· την επιτροπή υγείας και ασφάλειας του περιβάλλοντος (SEHSC) στην Βιρτζίνια, ΗΠΑ και τον σύνδεσμο βιομηχανιών σιλικόνης της Ιαπωνίας (SIAJ) στο Τόκιο. Οι Dow Corning Silicones, Evonik Industries, Momentive Performance Materials, Milliken and Company (SiVance Specialty Silicones), Shin-Etsu Silicones, Wacker Chemie, Bluestar Silicones, JNC Corporation, Wacker Asahikasei Silicone, και η Dow Corning Toray αντιπροσωπεύουν τη συλλογική συμμετοχή αυτών των οργανώσεων. Ένας τέταρτος οργανισμός, η παγκόσμια επιτροπή σιλικόνης (GSC) δρα ως μια προστατευτική δομή στους τοπικούς οργανισμούς. Και οι τέσσερις οργανισμοί είναι μη κερδοσκοπικοί, και δεν έχουν κανένα εμπορικό ρόλο· η κύρια αποστολή τους είναι είναι η προαγωγή της ασφάλειας των σιλικονών από πλευράς υγείας, ασφάλειας και περιβάλλοντος. Καθώς η ευρωπαϊκή χημική βιομηχανία προετοιμάζεται να υλοποιήσει την Registration, Evaluation and Authorisation of Chemicals (REACH) legislation, η CES καθοδηγεί τον σχηματισμό μιας κοινοπραξίας των παραγωγών και εισαγωγέων σιλικονών, σιλανίων και σιλοξανίων για να διευκολύνουν τον μερισμό των δεδομένων και του κόστους.
Ασφάλεια και περιβαντολογικές μελέτες
Για τις σιλικόνες έχει σημειωθεί ότι "δεν έχουν παρατηρηθεί επιβλαβείς επιπτώσεις σε οργανισμούς στο περιβάλλον". Είναι μη βιοδιασπάσιμοι, αλλά απορροφώνται από στερεά στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας αποβλήτων νερού. Η αποσύνθεση καταλύεται από διάφορους πηλούς.
Παθολογία
Η διαρροή σιλικόνης σε ιστούς προκαλεί μια φλεγμονή, όπως το επαγόμενο από σιλικόνη κοκκίωμα (σιλικονίωμα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιλικόνες Κατηγορία:Επιστήμη υλικών
Λέχοβο
Το Λέχοβο είναι ορεινό χωριό, έδρα της ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, η όποια ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας (πρώην νομό). Έχει πληθυσμό 1.115 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Τοποθεσία – Διοικητική κατάσταση
Το Λέχοβο βρίσκεται 60 χλμ νότια της Φλώρινας κοντά στα σύνορα του νομού με τους νομούς Καστοριάς και Κοζάνης και είναι χτισμένο στους πρόποδες του όρους Βέρνου (ή Βιτσίου). Επίσης, απέχει περί τα 25 χλμ από το Νυμφαίο και από το  Αμύνταιο. Από την κωμόπολη διέρχεται η Επαρχιακή Οδός Καστοριάς - Αμυνταίου και η κωμόπολη απέχει 36 χλμ από την Καστοριά και 25 χλμ από την Πτολεμαΐδα.
Αποτελεί ανεξάρτητη κοινότητα του νομού Φλώρινας από το έτος 1918 μέχρι σήμερα. Επί τουρκοκρατίας, διοικητικά ανήκε στο βιλαέτι Μοναστηρίου, στο σαντζάκι Κορυτσάς και στον καζά Καστοριάς μέχρι το 1914. Από το 1914 έως το 1927 στον νομό Φλώρινας και στην υποδιοίκηση Καστοριάς. Από το 1927 έως το 1941 ανήκε στον νομό Φλώρινας και στην επαρχία Καστοριάς, το 1941-42 στον νομό Καστοριάς και στην επαρχία Καστοριάς, ενώ από το 1942 μέχρι σήμερα στον νομό Φλώρινας.
Ίδρυση – Όνομα
Το χωριό ιδρύθηκε γύρω στο 1600 από κυνηγημένους αγωνιστές που μετείχαν στο επαναστατικό κίνημα του μητροπολίτη Τρίκκης Διονυσίου του αποκαλούμενου Σκυλόσοφου (1540-1611). Ο αρχικός αυτός οικισμός ονομαζόταν Καντίλ-Κιόι, που σημαίνει το «χωριό με το καντήλι». Σταδιακά αυξήθηκε πληθυσμιακά και μετονομάστηκε σε Λέχοβο. Αρχικά, οι κάτοικοι ήταν ελληνόφωνοι και αρβανιτόφωνοι, ενώ σταδιακά επικράτησε η αρβανίτικη διάλεκτος. Σημαντική αύξηση του πληθυσμού υπήρξε στα χρόνια του Αλή Πασά από κατοίκους της Ηπείρου και του Σουλίου που κατέφυγαν εδώ. Κατά την Επανάσταση του 1821 πολλοί Λεχοβίτες αγωνίστηκαν προσφέροντας στον αγώνα.
Προέλευση ονομασίας
Έχουν προταθεί δύο εκδοχές για την προέλευση του τοπωνυμίου Λέχοβο:
Μετονομασία
Το 1955 το ελληνικό κράτος με βασιλικό διάταγμα (ΦΕΚ 157Α - 21/06/1955) μετονόμασε την Κοινότητα Λεχόβου σε «Κοινότητα Ηρωικού» για να τιμήσει την προσφορά του χωριού στους εθνικούς αγώνες.
Όμως, οι κάτοικοι αντέδρασαν στην μετονομασία, με αποτέλεσμα το 1956 (ΦΕΚ 125Α - 21/05/1956) με νέο βασιλικό διάταγμα να επανέλθει η αρχική ονομασία «Λέχοβον», που παραμένει μέχρι σήμερα.
Μακεδονικός αγώνας
Από τους μακεδονομάχους που έδρασαν εδώ, το πρώτο θύμα του Μακεδονικού Αγώνα ήταν ο Γεώργιος Σεϊμένης από την Ανώπολη Σφακιών, ο οποίος τραυματίστηκε στο Όστιμο (Τρίγωνο), συνελήφθη από τους Βουλγάρους, βασανίστηκε και εκτελέστηκε κατόπιν προδοσίας στις 23/24 Ιουλίου του 1903. Επίσης στο χωριό σκοτώθηκε ο καπετάν Λιάπης και 7 αντάρτες στις 5 Νοεμβρίου 1905 σε μάχη με τον τουρκικό στρατό στη θέση της Αγίας Τριάδας. Σημαντικός Λεχοβίτης μακεδονομάχος οπλαρχηγός ήταν ο Ζήσης Δημουλιός («καπετάν-Ζήσης»).
Στο Εθνικό Λαογραφικό Μουσείο Λεχόβου εκτίθενται πολλά ιστορικά αντικείμενα από την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, όπως στολές, όπλα, προσωπικά αντικείμενα, εικόνες και φωτογραφίες αγωνιστών κλπ. Προς τιμήν των νεκρών μακεδονομάχων του Λεχόβου έχει ανεγερθεί ειδικό ηρώο στον περίβολο του ναού του Αγίου Μηνά.
Εθνική αντίσταση
Οι κάτοικοι του Λεχόβου συμμετείχαν ενεργά στην Εθνική Αντίσταση του 1941-44, με αποτέλεσμα να υποστούν τα αντίποινα των γερμανικών δυνάμεων κατοχής. Από τις 23 έως τις 26 Ιουλίου του 1943 οι Γερμανοί και οι συνεργάτες άνδρες του Πούλου καθώς και πράκτορες της Οχράνας εισέβαλαν στο χωριό, το πυρπόλησαν και το λεηλάτησαν εξολοκλήρου. Εκτελέσθηκε στο στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσ/νίκη ο Παπανικόλαος Τέλκας στις 2 Ιουλίου του 1943, ενώ βασανίστηκε και υπέκυψε ο Πέτρος ο Πεντόλας. Μεταξύ των καμένων κτηρίων ήταν και η αξιοσημείωτη βιβλιοθήκη της κωμόπολης που είχε ιδρυθεί το 1927 και περιείχε συνολικά 5.000 τόμους.
30 αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κατάγονται από το Λέχοβο με πιο γνωστό τον Καπετάν Αμύντα (Κοσμά Σπανό). Λόγω του ολοκαυτώματος που υπέστη, το 1998 το Λέχοβο χαρακτηρίστηκε μαρτυρικό χωριό με το Προεδρικό Διάταγμα 398/98. Είναι μέλος του «Δικτύου Μαρτυρικών Χωριών και Πόλεων της Ελλάδας».
Οικονομία - Ασχολίες κατοίκων
Στο παρελθόν οι κάτοικοι του Λεχόβου υπήρξαν ονομαστοί πετράδες. Εργάζονταν σε Θεσσαλία, Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Σήμερα εξακολουθεί να είναι ένα από τα λίγα μαστοροχώρια της Δυτικής Μακεδονίας.
Είναι χαρακτηριστικό πως ήδη από το 1914 ιδρύθηκε στο Λέχοβο σωματείο οικοδόμων, ένα από τα δέκα πρώτα συνδικαλιστικά σωματεία στον ελλαδικό χώρο, το οποίο συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα με την επωνυμία "Εθνικό Σωματείο Οικοδόμων και λοιπών Επαγγελματιών Λεχόβου ο «Άγιος Παντελεήμων»". Ως το 1938 αποτελούσε κοινό σωματείο με τους επαγγελματίες από το γειτονικό Πεντάλοφο (ή Ζουπάνι) Κοζάνης. Στη συνέχεια στον Πεντάλοφο ιδρύθηκε ξεχωριστό σωματείο.
Εκτός από την οικοδομή οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, με χαρακτηριστικό προϊόν τα φασόλια γίγαντες Λεχόβου, λίγοι με την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Λειτουργεί ο Γεωργικός Συνεταιρισμός Λεχόβου «Η Δήμητρα». Επίσης, υπάρχουν πέντε βιοτεχνίες επίπλων, εμπορικά καταστήματα, καταστήματα τροφίμων, ξενώνες και κέντρα διασκέδασης και αναψυχής (ταβέρνες, καφετέριες, κλπ).
Αξιοθέατα
Διατηρητέο είναι ένα οικοδομικό τετράγωνο στην πλατεία του χωριού που σώθηκε από την πυρκαγιά του 1943 και περιλαμβάνει τα εξής κτίσματα:
Περιβάλλον
Η τοπική πανίδα περιλαμβάνει το λύκο, τον ασβό, την αλεπού, την αρκούδα και αραιά και πού το ζαρκάδι και το ελάφι. Στα διοικητικά όρια της κοινότητας ανήκει τμήμα της λίμνης Χειμαδίτιδας (1,7 τ.χλμ.), που είναι βιότοπος με πολλά είδη υδρόβιων πτηνών και φυτών.
Αθλητισμός
Ο Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος «Θησέας» Λεχόβου (Α.Μ.Σ. Θησέας) ιδρύθηκε το 1926 και αποτελεί το μοναδικό αθλητικό σωματείο της κωμόπολης. Το όνομά του δόθηκε από το ψευδώνυμο του Λεχοβίτη Μακεδονομάχου Ηρακλή Φίτζιου του Δημητρίου. Διαθέτει ομάδες χάντμπολ (το 2006-07 αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική) και ποδοσφαίρου. Έχει χρώματα πορτοκαλί-μπλε.
Υπάρχει Κλειστό Γυμναστήριο, το οποίο είναι ολυμπιακών προδιαγραφών και έχει υποδεχτεί διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις των Ομοσπονδιών Πετοσφαίρισης, Χειροσφαίρισης και Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, όπως τους Βαλκανικούς Αγώνες Χάντμπολ, επίσης ποδοσφαιρικό γήπεδο με χλοοτάπητα και φωτισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεχοβο Κατηγορία:Δήμος Αμυνταίου Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Φλώρινας
Ασίνη
right|thumb|250px|Ερείπια της Ακρόπολης της Ασίνης Η Ασίνη είναι μια από τις πέντε τοπικές κοινότητες του Δημοτικού Διαμερίσματος Ασίνης και βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του Δήμου Ναυπλίου, στην Αργολίδα και πήρε το όνομά της από την Αρχαία Ασίνη. Η Ακρόπολη της Αρχαίας Ασίνης κατοικήθηκε για πρώτη φορά την πέμπτη χιλιετία π.Χ., δυτικά της Αρχαίας Ασίνης βρίσκεται στο Τολό και ανατολικά το Δρέπανο.
Η Ασίνη, είναι "παραδοσιακό αρχοντοχώρι" (όπως συνηθίζουν να το αποκαλούν οι κάτοικοί του), απέχει μόνο 8χλμ. του Ναυπλίου και έχει περίπου 1.280 κατοίκους. Είναι χτισμένο στους πρόποδες ενός ψηλού βουνού που έχει σχήμα αβγού και στην κορυφή του βρίσκεται το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, που το βράδυ φωτισμένο αποπνεύει μοναδική αίσθηση!
Ο επισκέπτης στην Ασίνη νιώθει το άρωμα του Αργολικού κάμπου φημισμένου για τα εσπεριδοειδή του και σε συνδυασμό με το θαλασσινό αέρα που έρχεται από την παραλία της Αρχάιας Ασίνης ή Παραλία Καστράκι,(περίπου 1 χλμ. απόσταση), δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση ψυχικής δύναμης και ευεξίας.
Ιστορικά στοιχεία & Μαρτυρίες
thumb|right|Σχέδιο αντικειμένου της περιοχής από τον Κυριάκο τον Ανγκωνίτη Ο περιηγητής Παυσανίας, στο έργο του «Λακωνικά» αναφέρει ότι κατά τον 8ο π.Χ. αιώνα, όταν βασιλιάς στην Σπάρτη ήταν ο Νίκανδρος, γιος του Χαρίλαου από το γένος των Ευρυποντιδών, και δεύτερος βασιλιάς ο Τήλεκλος από το γένος των Αγιαδών, ξέσπασε πόλεμος στην Αργολίδα, μεταξύ των Λακεδαιμόνιων και των Αργείων.
Οι κάτοικοι της Ασίνης ήταν σύμμαχοι των Σπαρτιατών και μάχονταν εναντίον των γειτόνων τους Αργείων. Όταν οι Σπαρτιάτες σταμάτησαν τις εχθροπραξίες, και επέστρεψαν στην Σπάρτη, οι Αργείοι κατέστρεψαν για αντίποινα ολοσχερώς την Ασίνη.
Οι Ασίνιοι που απέμειναν επιβιβάστηκαν στα πλοία και εγκατέλειψαν οριστικά την πόλη τους. Η πιθανότερη εκδοχή είναι σε αυτή την δύσκολη περίσταση να ζήτησαν τη βοήθεια των συμμάχων τους, και να την έλαβαν, με την μορφή  παραχώρησης γης, για να ιδρύσουν καινούργια πόλη. Ο περιηγητής Κυριάκος από την Ανκόνα, που περιηγήθηκε την περιοχή το έτος 1447, τοποθετεί την Ασίνη στις ακτές του Λακωνικού κόλπου, και διαπιστώνει ελάχιστα απομεινάρια να θυμίζουν την μεγάλη πόλη, κυρίως από λουτρά που οι ντόπιοι τα ονόμαζαν «camaras». Αναφερεται από τον ίδιο και η Καρυούπολις, σαν χωριό της Ασίνης.
Αρχαιολογική περιήγηση
Η ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή της Ασίνης αποτυπώνεται κυρίως μέσα από τα ευρήματα στον λόφο Καστράκι ή Παλιόκαστρο. Τη δεκαετία του 1920, Σουηδοί αρχαιολόγοι έφεραν στο φως ένα πολύπλοκο μωσαϊκό πολλαπλών φάσεων κατοίκησης, στο οποίο αποτυπωνόταν η ιστορία της περιοχής για 3.000 και πλέον χρόνια. Νεολιθικά όστρακα που βρέθηκαν στους πρόποδες του λόφου της Μπαρμπούνας, ΒΔ του Καστρακίου μαρτυρούν την παρουσία των πρώτων κατοίκων στην περιοχή κατά την 5η χιλιετία π.Χ. Κατά την 3η χιλιετία π.Χ. (Πρωτοελλαδική περίοδος), φαίνεται ότι αναπτύσσεται οικιστική δραστηριότητα στην λεγόμενη Κάτω Πόλη και σε πλατώματα της Ακρόπολης ενώ στο πρώτο μισό της 2ης χιλιετίας π.Χ. (Μεσοελλαδική περίοδος), ο οικισμός της Κάτω Πόλης επεκτείνεται καταλαμβάνοντας και τμήμα της νότιας πλαγιάς της Μπαρμπούνας. Συναφές της κατοίκησης αυτής φαίνεται να είναι μεσοελλαδικό νεκροταφείο ανατολικά από το Καστράκι, με ταφές οργανωμένες με επίκεντρο κυκλικό λιθόκτιστο τύμβο.
Όταν ο Στράβων επισκέπτεται την Ασίνη, στις αρχές του 1ου αι. μ.Χ., αντικρίζει ένα μικρό χωριό, ενώ έναν αιώνα αργότερα, στα μέσα του 2ου αι. μ.Χ., ο Παυσανίας στη θέση της παλιάς πόλης βλέπει μόνο ερείπια. Τον 4ο και στις αρχές του 5ου αι. μ.Χ., η Κάτω Πόλη κατοικείται ξανά. Νέα σπίτια κτίζονται πάνω στα ελληνιστικά συγκροτήματα κατοικιών, ορισμένα δε χρησιμοποιούν τμήματα των παλιότερων κτηρίων. Σε αυτή την περίοδο χρονολογούνται δύο μικρά λουτρά: το πρώτο, κατεστραμμένο σήμερα, βρισκόταν εξωτερικά των τειχών στα ανατολικά, και το δεύτερο διατηρείται ακόμα στο ανατολικό τμήμα της Κάτω Πόλης. Η προσθήκη πλακόστρωσης στην κεντρική πύλη της πόλης των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων ίσως τοποθετείται στους πρώιμους βυζαντινούς χρόνους ενώ μικρής έκτασης επισκευές και μετατροπές σε μέρος των τειχών, κυρίως στα βορειοδυτικά, θα μπορούσαν να έχουν πραγματοποιηθεί τη Βυζαντινή περίοδο. Γεγονός είναι πάντως ότι οι πληροφορίες που δίνει ο χώρος για τη δραστηριότητα στην Ασίνη από την εποχή του Παυσανία μέχρι και την περίοδο της Β’ Ενετοκρατίας (1686-1715) παραμένουν λιγοστές.
Βαρωνία της Άκοβας
Η Βαρωνία της Άκοβας ήταν ένα μεσαιωνικό φραγκικό φέουδο υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας. Εκτεινόταν στην ορεινή περιοχή της ανατολικής Ηλείας-δυτικής Αρκαδίας, με κέντρο το κάστρο της Άκοβας ή Ματεγκριφόν. Ανήκε στις δώδεκα αρχικές κοσμικές βαρωνίες της Αχαΐας και κατακτήθηκε από τους Βυζαντινούς το 1320.
Ιστορία
Η βαρωνία της Άκοβας ιδρύθηκε περί το 1209, μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Φράγκους σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας. Ήταν δε μία εκ των δώδεκα αρχικών κοσμικών βαρωνιών του νεοπαγούς Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Σύμφωνα με το «Χρονικό του Μορέως» η βαρωνία της Καρύταινας περιλάμβανε 22 ιπποτικά τιμάρια, αποτελώντας, μαζί με τη βαρωνία της Πάτρας, τις δυο μεγαλύτερες σε έκταση βαρωνίες του Πριγκιπάτου. Η έδρα της βαρωνίας ήταν το κάστρο της Άκοβας, γνωστό και ως Ματεγκριφόν (γαλλ. Mattegrifon, «Φονιάς των Ελλήνων»), που χτίστηκε από την βουργουνδική οικογένεια των ντε Ροζιέρ (de Rosières) στην ορεινή περιοχή γνωστή στο «Χρονικό του Μορέως» ως Μεσαρέα, ανάμεσα στο οροπέδιο της Αρκαδίας και την πεδινή Ηλεία, με σκοπό να ελέγχει την άνω κοιλάδα του Αλφειού.