cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νομική βιβλιοθήκη
Το καταστατικό της Νέας Υόρκης και της Καλιφόρνιας απαιτεί από όλους τους νομούς να παρέχουν μια δημόσια νομική βιβλιοθήκη. [ 3 ] [ 4 ] Ενώ στη Νέα Υόρκη οι δημόσιες νομικές βιβλιοθήκες βρίσκονται σε σχετικά μικρή έκταση, η LA Νομική Βιβλιοθήκη στην περιοχή του Los Angeles είναι δεύτερη σε μέγεθος ακολουθώντας τη Νομική Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ ανάμεσα στις δημόσιες νομικές βιβλιοθήκες , με μια συλλογή σε μόλις κάτω από 1 εκατομμύριο τόμους.
Μια τυπική νομική βιβλιοθήκη θα περιλαμβάνει στη συλλογή της ένα μεγάλο αριθμό έργων που δεν συναντάται σε άλλες βιβλιοθήκες, όπως η πλήρης σειρά Αναφορών των Ηνωμένων Πολιτειών , μία ή δύο από τις ανεπίσημες δικογραφίες του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ , το Δυτικό Εθνικό Σύστημα Reporter  ,και το σύστημα West American Digest , επίσημους δημοσιογράφους από διάφορα κράτη , τη Federal Register , την όγκώδη αμερικάνικη Νομολογία , δεμένους τόμους που περιέχουν ζητήματα με εξέχοντα δικηγορικά σχόλια από όλη τη χώρα , ομοσπονδιακά και κρατικά καταστατικά και τους κανονισμούς ( όπως τον κώδικα των Ηνωμένων Πολιτείων και του Κώδικα ομοσπονδιακών Κανονισμών ) , και μια ποικιλία από πραγματείες , εγκυκλοπαίδειες , υπηρεσίες looseleaf , και οι οδηγούς πρακτικής. Οι μεγάλες βιβλιοθήκες μπορεί να περιέχουν κάποιο επιπρόσθετο υλικό που καλύπτει θέματα όπως η νομική εκπαίδευση ,έρευνα και έκθεση ; η ιστορία του αμερικανικού νομικού συστήματος και του νομικού επαγγέλματος ; η ιστορία πίσω από ορισμένες υποθέσεις υψηλού προφίλ ; τεχνικές για προφορικές αγορεύσεις ; και τη νομοθετική ιστορία των σημαντικών ομοσπονδιακών και πολιτειακών νόμων.
Αντίθετα, μια μικρή νομική βιβλιοθήκη , τουλάχιστον, μπορεί να περιέχει μόνο μία ανεπίσημη δικογραφία απο το Ανώτατο Δικαστήριο , επιλεγμένα από το West με εθνικούς ανταποκριτές και να αναφέρεται στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται η βιβλιοθήκη , ο κώδικας των Ηνωμένων Πολιτειών , μερικά καταστατικά από δημοσιογράφους και νομικές συλλογές ( εάν υπάρχουν για ένα συγκεκριμένο κράτος ) , και διάφορα κρατικά ειδικά συγγράμματα και οδηγούς πρακτικής. Οι περισσότερες ακαδημαϊκές ιστοσελίδες νομικών βιβλιοθήκών περιέχουν επίσης νομικές κατευθυντήριες γραμμές για έρευνα σε πολυάριθμα νομικά θέματα που είναι διαθέσιμα στο κοινό.
Τα τελευταία χρόνια, η έλευση της online νομικής έρευνας σε καταστήματα όπως η FindLaw , Westlaw , LexisNexis , και HeinOnline ( ή στον Καναδά , CanLII ) έχει μειώσει την ανάγκη για ορισμένους έντυπους τόμους , όπως δημοσιογράφους και κανονιστικές συλλογές. Πολλές από τις νομικές βιβλιοθήκες, ως εκ τούτου μείωσαν τη διαθεσιμότητα των εντύπων που μπορούν να βρεθούν εύκολα στο διαδίκτυο , και έχουν αυξήσει τη δική τους διαθεσιμότητα μέσω διαδικτύου. Από την άλλη πλευρά, ορισμένες ακαδημαικές νομικές βιβλιοθήκες διατηρούν εκτεταμένες ιστορικές συλλογές που χρονολογούνται από τις πρώτες αγγλικές αναφορές.
Η Αμερικανική Ένωση των Νομικών Βιβλιοθηκών είναι μια μεγάλη συμμαχία των αμερικανικων νομικών βιβλιοθηκών, οπου και οι περισσότερες από αυτούς ανήκουν. [ 5 ] Από το 2010, έχει πάνω από 5.000 βιβλιοθήκες- μέλη. Μια άλλη σημαντική ένωση για τις νομικές βιβλιοθήκες είναι η Ένωση Ειδικών Βιβλιοθηκών.
ABA απαιτήσεις των σχολικών νομικών βιβλιοθηκών
Από το 2010, η American Bar Association έχει αναπτύξει κανόνες που απαιτούν από κάθε νομική βιβλιοθήκη κάθε σχολείου να συμπεριληφθεί στις συλλογές τους η ακόλουθη συλλογή: « συλλογή πυρήνα» : [ 2 ] 1. όλες τις αναφερόμενες αποφάσεις του ομοσπονδιακού δικαστηρίου και τις ανώτατες αποφάσεις του εφετείου κάθε πολιτείας ; 2. όλους τους ομοσπονδιακούς κώδικες και τους εποχιακούς νόμους, και τουλάχιστον ένα πρόσφατο σχολιασμένο κώδικα για κάθε πολιτεία ; 3. όλες τις τρέχουσες διεθνείς συνθήκες που δημοσιεύονται και τις διεθνείς συμφωνίες των Ηνωμένων Πολιτειών ; 4. όλους τους τρέχοντες κανονισμούς που δημοσιεύονται (κωδικοποιημένους και μη κωδικοποιημένους) της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και τους  κωδικοποιημένους κανονισμούς του κράτους στο οποίο βρίσκεται κάθε νομική σχολή ; 5. Τις ομοσπονδιακές και κρατικές διοικητικές αποφάσεις που είναι κατάλληλες για τα προγράμματα των νομικών σχολείων ; 6. Κατάλληλο υλικό από το Κογκρέσου των ΗΠΑ για τα προγράμματα των νομικών σχολείων ; 7. σημαντικές δευτερεύουσες εργασίες που απαιτούνται για την υποστήριξη των προγραμμάτων των νομικών σχολείων, και 8. εργαλεία, όπως citators και περιοδικά ευρετήρια, αναγκαία για τον προσδιορισμό της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας νομικής πληροφορίας και αναβάθμησης της πρωταρχική νομικής πληροφορίας. Οι ABA περαιτέρω παραθέτει πρόσθετες απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης ότι η νομική βιβλιοθήκη πρέπει να έχει ένα διευθυντή πλήρους απασχόλησης, καθώς και επαρκές προσωπικό για να καλύψουν τις ανάγκες του ιδρύματος. [2]
Μη- αμερικάνικες νομικές βιβλιοθήκες
Έξω από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι μεγαλύτερες και πιο εκτενείς νομικές βιβλιοθήκες είναι εκείνες που βρίσκονται σε χώρες που ακολουθούν το αγγλικό εθιμικό δίκαιο που εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο με την επέκταση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Οι χώρες αυτές περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε Αυστραλία, τον Καναδά, την Ινδία, τη Νέα Ζηλανδία, Ηνωμένες Πολιτείες και πολλές άλλες χώρες - οι περισσότερες εξακολουθούν να είναι μέλη της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Οι πρώτες νομικές βιβλιοθήκες ιδρύθηκαν στα τέλη του 15ου αιώνα στο Λονδίνο και περιλαμβάνουν το Grays Inn και το Lincoln's Inn.
Ν Κατηγορία:Νομική εκπαίδευση
Δήμος Αξιούπολης
Ο δήμος Αξιούπολης ήταν δήμος του νομού Κιλκίς που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Παιονίας. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού. Ο δήμος Αξιούπολης αποτελούνταν από επτά δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.725 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αξιούπολη.
Ο δήμος Αξιούπολης περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Боймица (дем)
Το Λουτρό της Αρτέμιδος (Μπουσέ)
Το Λουτρό της Αρτέμιδος (γαλλικά: Bain de Diane) είναι ένα έργο ροκοκό ζωγραφικής που φιλοτέχνησε το 1742 ο Γάλλος ζωγράφος Φρανσουά Μπουσέ (1703-1770). Ανήκει στη συλλογή του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι, στην οποία εντάχθηκε το 1852.
Το 1742, στο απόγειο της δόξας του, ο Μπουσέ εκθέτει στο Σαλόνι Γάλλων Καλλιτεχνών μια σειρά από έργα, ανάμεσα στα οποία ήταν και ο συγκεκριμένος πίνακας. Αρχικά πιθανώς πέρασε στην ιδιοκτησία του Αμεντέ Κονσταντάν, για να περάσει το 1821 στην κατοχή του βαρόνου Τιμπόν. Αργότερα αποκτήθηκε από τον Κόμη ντε Ναρμπόν και ύστερα εντάχθηκε στη συλλογή van Cuyck, τελευταίο σταθμό του έργου πριν το Λούβρο.
Οι επιδράσεις της παραμονής του καλλιτέχνη στην Ιταλία, μεταξύ των ετών 1727 και 1731, είναι εμφανείς, κυρίως σε ό,τι αφορά την απόδοση της τρυφερής σάρκας των κοριτσιών. Η Άρτεμις, αγνή θεά του κυνηγιού, γυμνή εκτός από το διάδημά της σε σχήμα μισοφέγγαρου, ξεκουράζεται στην όχθη ενός ρυακιού. Έχοντας μόλις ολοκληρώσει το κυνήγι της, έχει εναποθέσει στο χώμα τα όπλα και τη λεία της και δροσίζεται συντροφιά με μία από τις νύμφες ακολούθους της στις παρυφές ενός δάσους.
Ο Ρενουάρ (1841-1919) δήλωσε ανοιχτά το θαυμασμό του για τον πίνακα αυτόν: ''«Είναι ο πρώτος πίνακας που με μάγεψε απόλυτα. Συνέχισα να τον αγαπώ σε όλη μου τη ζωή, όπως συμβαίνει με όλους τους πρώτους έρωτες»''.
Αρκετοί γνωστοί καλλιτέχνες φιλοτέχνησαν αντίγραφα του έργου (ο Μανέ το 1852, ο Φαντέν-Λατούρ το 1854, καθώς και άλλοι).
Hebdomades vel de imaginibus
Πηγές
Κατηγορία:Βιογραφικά λεξικά Κατηγορία:Βιβλία εικονογραφημένα
Κατάλογος πόλεων του Βελγίου
Ακολουθεί κατάλογος με τις μεγαλύτερες πόλεις του Βελγίου.
Βελγιο
NGC 676
Ο NGC 676 είναι φακοειδής γαλαξίας Σίφερτ τύπου 2 ο οποίος απέχει περίπου 18,7 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ιχθύες. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 30 Σεπτεμβρίου 1786. Είναι ορατός κοντά στον αστέρα Άλφα Ιχθύων και δεδομένου ότι βρίσκεται κοντά στον ουράνιο ισημερινό είναι επίσης ορατός τόσο από το Βόρειο όσο και από το Νότιο ημισφαίριο Πρόκειται για έναν από τους γαλαξίες υψηλής επιφανειακής φωτεινότητας που καταγράφονται στον κατάλογο του Μαράτ Αρακελιάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός) 0676 06656 1270
Φραγκίσκος Φίλελφος
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1398 στην Πικεντία της Ιταλίας. Σπούδασε στην Πάδοβα έχοντας δάσκαλο τον λόγιο δάσκαλο της ρητορικής και ηθικής φιλοσοφίας Γασπαρίνο Βαρζίζα. Πήγε στην Βενετία και δίδαξε επί δύο έτη και απόκτησε τέτοια φήμη, ώστε η δημοκρατία τον τίμησε με τον τίτλο του «civis venetus» και τον απέστειλε στην Κωνσταντινούπολη ως γραμματέα.
Εκεί διετέλεσε επί δύο χρόνια γραμματέας και επί πέντε χρόνια γραμματέας και σύμβουλος του αυτοκράτορα Ιωάννη. Επέστρεψε στην Βενετία φέρνοντας μαζί του πολλά πολύτιμα και σπάνια χειρόγραφα. Στην Κωνσταντινούπολη σπούδασε στον Ιωάννη Χρυσολωρά και αργότερα στον Χρυσοκόκκη, και διακρίθηκε για την καθαρή και δόκιμη Αττική γλώσσα του. Διακρίθηκε για την γνώση της ελληνικής φιλολογίας και διέπρεψε για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας.
Το 1454 διακηρύσσει σε επιστολές του προς τον σουλτάνο τις ελπίδες του για τον εκχριστιανισμό του Πορθητή και για την ενδεχόμενη πολιτική συνεργασία της χριστιανικής Δύσης με τη μουσουλμανική Ανατολή. Ωστόσο μια προσεκτική μελέτη της ζωής του και των φιλοτουρκικών του κειμένων δείχνει πως «αποσκοπούσε περισσότερο στην απελευθέρωση συγγενικών του προσώπων παρά στον πραγματικό προσηλυτισμό του Μεχμέτ Β΄» Επίσης προγενέστερα και μεταγενέστερα κείμενά του (επιστολές, λόγοι), καθώς και όλη του η ζωή, δείχνουν πως ήταν ένας σταθερός θιασώτης των αντιτουρκικών σταυροφοριών αλλά και προστάτης των Ελλήνων φυγάδων της Ιταλίας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Συμμετοχή της Κίνας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Η Κίνα θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Θα είναι η ενδέκατη εμφάνισή της στους αγώνες.
Παραπομπές
Κίνα Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ματέι Τοτ
Ο Ματέι Τοτ (σλοβακικά: Matej Tóth, γεννήθηκε 10 Φεβρουαρίου 1983) είναι Σλοβάκος αθλητής του στίβου. Είναι χρυσός Ολυμπιονίκης του Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016 στα 50 χλμ. βάδην ανδρών.
Έχει δύο αργυρά μετάλλια σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαδιστές Κατηγορία:Σλοβάκοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σλοβάκοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Τοτ Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Απεργία SAG-AFTRA του 2023
Οι δύο απεργίες έχουν συνεισφέρει στην μεγαλύτερη παύση Αμερικανικών τηλεοπτικών και κινηματογραφικών παραγωγών από την επίδραση της πανδημίας του COVID-19 το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκρούσεις Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2023 Κατηγορία:Ιστορία του κινηματογράφου Κατηγορία:Απεργίες
Χάουαρντ Κοκ
Ο Χάουαρντ Κοκ (Howard E. Koch, 12 Δεκεμβρίου 1901 - 17 Αυγούστου 1995) ήταν Αμερικανός σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Ο Κοκ ήταν στη μάυρη λίστα του Χόλιγουντ, από τα αφεντικά των κινηματογραφικών στούντιο, από το 1951.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ
758 Μανκουνία
Η Μανκουνία (Mancunia) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,265. Ανακαλύφθηκε το 1912 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Χάρρυ Έντγουιν Γουντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την αγγλική πόλη Μάντσεστερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μανκουνίας εκτιμάται σε 85,48 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1317. Η Μανκουνία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 54 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μανκουνια
Ναβουχοδονόσορ Β΄
Ο Ναβουχοδονόσορ B’ ο Μέγας (κάποιες φορές και Ναβουχοδονόσωρ) (634 π.Χ. - 562 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Βαβυλώνας (605 π.Χ.-562 π.Χ.), γιος και διάδοχος του Ναβοπολάσαρ του ιδρυτή της νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Συνεχίζοντας την πολιτική του πατέρα του, με ικανότητες στη διεθνή διπλωματία, διατήρησε φιλικές σχέσεις με τους Μήδους στην Ανατολή και επεκτείνοντας το κράτος του προς τη Δύση και συγκεκριμένα στη Συρία και στην Παλαιστίνη.
Αφού απώθησε τους Αιγυπτίους από την Παλαιστίνη, υπέταξε τη Φοινίκη, τη Συρία και το βασίλειο του Ιούδα, πολιόρκησε δυο φορές την Ιερουσαλήμ, το 597 π.Χ. και το 586 π.Χ. και τη δεύτερη φορά την κατέστρεψε, καίγοντας τον ναό του Σολομώντα και εξορίζοντας στη Βαβυλωνία μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
Τα χρόνια της βασιλείας του αποτελούν ίσως τη λαμπρότερη περίοδο σε όλη την ιστορία της βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Κύρια δραστηριότητα του Ναβουχοδονόσορα εκτός από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, ήταν η ανοικοδόμηση της Βαβυλώνας και η ολοκλήρωση και επέκταση των οχυρωματικών έργων που είχε αρχίσει ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ο γιος του Αμέλ Μαρδούκ.
Όνομα
μικρογραφία|Ναβουχοδονόσωρ, απεικόνιση του [[Ουίλλιαμ Μπλέηκ|Ουίλλιαμ Μπλέικ για την κόλαση του Δάντη, 19ος αιώνας]] Το Ακκαδικό όνομα Nabû-kudurri-uṣur σημαίνει «Θεέ Ναμπού, προστάτεψε τον πρωτότοκό μου». Ο Ναμπού ήταν η βαβυλωνιακή θεότητα της σοφίας και πρωτότοκος γιος του Μαρδούκ. Σε μια επιγραφή ο Ναβουχοδονόσορ αναφέρεται στον εαυτό του με τον τίτλο «αγαπημένο» και «ευνοούμενο» του Ναμπού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας Κατηγορία:Χαλδαίοι Κατηγορία:Βασιλείς του Σύμπαντος
Περιορισμοί στα πολιτικά κόμματα
Στην Ουγκάντα, για παράδειγμα, τα πολιτικά κόμματα περιορίστηκαν στις δραστηριότητές τους από το 1986. Στο μη κομματικό σύστημα «Κίνημα» που καθιέρωσε ο Πρόεδρος Γιουέρι Μουσεβένι, τα πολιτικά κόμματα συνέχισαν να υπάρχουν αλλά δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν σε εκλογές ή να υποβάλουν άμεσα υποψηφίους (αν και οι υποψήφιοι βουλευτές θα μπορούσαν να ανήκουν σε πολιτικά κόμματα). Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα ακύρωσε αυτή την 19ετή απαγόρευση του πολυκομματισμού τον Ιούλιο του 2005.
Η Αίγυπτος έχει επικριθεί για τον περιορισμό της δραστηριότητας πολιτικών κομμάτων. Στην Ευρώπη, η Γερμανία, η Ιταλία, η Τουρκία και η Γαλλία έχουν νόμους που επιτρέπουν την ακόμη και την απαγόρευση εξτρεμιστικών ομάδων, ειδικά ακροδεξιών ή νεοναζιστικών οργανώσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική καταστολή Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα
Ανοιξιάτικο Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ανοιξιάτικο Καρδίτσας
Το Ανοιξιάτικο είναι παραθαλάσσιο χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 10 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ανοιξιάτικο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Αιτωλοακαρνανίας, στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας. Είναι κτισμένο στα ανατολικά παράλια του Αμβρακικού κόλπου και σε απόσταση 13,5 χλμ. βόρεια από την Αμφιλοχία. Ανατολικά του χωριού περνάει η Ιόνια Οδός, ενώ δυτικά και σε απόσταση 1,5 χλμ. βρίσκεται το λιμανάκι και η παραλία του Ανοιξιάτικου με το όνομα "Καλατράβας". Η παραλία έχει ρηχά νερά και είναι κατάλληλα για κολύμβηση σε μικρούς και μεγάλους κολυμβητές. Ως οικισμός αναφέρεται πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πατιοπούλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης είναι έδρα της της Τοπικής Κοινότητας Ανοιξιάτικου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 894 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 132.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ανοιξιάτικου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 62,302 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Τριάδα, Κατάφουρκο, Μαυροράχη, Μονή Ρέθα, Ξηρολίβαδο, Πετράλωνα, Προφήτης Ηλίας, Πτελέα, Σκρέικο, Τριανταφυλλούλα, Τσούκκα και Ψηλά Αλώνια.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Ουρκιγιέ Μινέ Μπαλμάν
Ο Ουρκίγιε Μίνε Μπαλμάν (γεννήθηκε το 1927 στη Λεύκα) είναι συγγραφέας και ποιητής που αποφοίτησε από το Τουρκοκυπριακό Κολλέγιο Εκπαίδευσης Δασκάλων το 1946 και εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκοκύπριοι συγγραφείς
Απόλλων 6
Η αποστολή «Απόλλων 6» ήταν η τελευταία μη επανδρωμένη πτήση με πυραύλους Saturn στα πλαίσια του Προγράμματος Απόλλων της NASA. Σκοπός της αποστολής ήταν η δοκιμή του πυραύλου για την μεταφορά ενός διαστημοπλοίου και μιας σεληνακάτου, απαραίτητα εξαρτήματα που προέβλεπε το διαστημικό πρόγραμμα για τις κατοπινές αποστολές στη Σελήνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Απόλλων Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1968
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ανγκόλας
Ιστορία
Ο οργανισμός συστάθηκε το 1979, ενώ το 1980 προσχώρησε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) και στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ανγκόλα
Βέρα στο δεξί
Βέρα στο δεξί είναι τίτλος ελληνικής καθημερινής δραματικής τηλεοπτικής σειράς, παραγωγής 2004-2007, που δημιουργήθηκε από την Έλενα Ακρίτα και τον Γιώργο Κυρίτση και προβλήθηκε από το τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.
Τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκαν ο Γιάννης Βασιλειάδης, ο Κώστας Κωστόπουλος, η Ευγενία Οικονόμου, ο Σπύρος Μιχαλόπουλος και ο Γιώργος Σιούγας. Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε από το Mega την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου του 2004. Η προβολή της σειράς γινόταν σε καθημερινή βάση στις 19:00 από το ίδιο κανάλι. Η σειρά κέρδισε την προτίμηση των τηλεθεατών, ξεπερνώντας σε τηλεθέαση (καθημερινά πάνω από το 30%) την θρυλική Λάμψη του Νίκου Φώσκολου στον ΑΝΤ1, σε ποσοστά τηλεθέασης. Η προβολή της σειράς γινόταν επίσης στην Κύπρο, την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία. Τους δύο βασικούς χαρακτήρες της σειράς υποδύονται η Κάτια Δανδουλάκη και ο Κώστας Καζάκος ενώ το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ συμπληρώνουν οι Μαριάννα Τουμασάτου, Ελισάβετ Μουτάφη, Υρώ Λούπη, Αλέξανδρος Σταύρου, Δάνης Κατρανίδης και Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος. Κατα τα διάκρεια της σειράς διάφοροι νέοι χαρακτήρες προστέθηκαν σε αυτή με τους παραπάνω να έχουν μόνιμη θέση στο καστ αυτής.
Η Βέρα στο δεξί ολοκληρώθηκε μετά από τρεις κύκλους και συνολικά 623 επεισόδια την Κυριακή 1 Ιουλίου του 2007.
Διανομή
Σημειώσεις: Οι χαρακτήρες σε σειρά σύμφωνα με την πρώτη εμφάνιση τους.
1ος κύκλος (2004-2005)
Στον πρώτο κύκλο της σειράς (2004-2005) παρακολουθούμε την ιστορία τεσσάρων γυναικών που είναι δεμένες με ένα φοβερό μυστικό. Η Κλαίρη είναι εκδότρια βιβλίων και μαζί της είναι η Ρεγγίνα, η ανιψιά της, που είναι δικηγόρος μαζί με τις φιλενάδες της, την Έλσα μια τραγουδίστρια και την Δώρα, μια νοικοκυρά που θυσίασε την καριέρα της για την καριέρα του άνδρα της. Αρχικά βλέπουμε τις προετοιμασίες του γάμου της Έλσας με τον Στέφανο, γιο του περίφημου επιχειρηματία Διαμαντή Αμιρά. Ο Αμιράς προσπαθεί να πείσει τον Στέφανο να μην παντρευτεί την Έλσα, γιατί την θεωρεί καταστροφή του, όμως ο Στέφανος είναι αμετάπειστος. Ο Αμιράς βάζει τότε σε εφαρμογή ένα σχέδιο για να καταστρέψει τον γάμο τους, με τη βοήθεια του έμπιστου μπράβου του Στράτου. Έτσι, μετά από μια σειρά γεγονότων, η Έλσα θα βρεθεί στη φυλακή, όπου θα γεννήσει το μωρό του Στέφανου, το οποίο θα της πουν ότι γεννήθηκε νεκρό. Το μωρό, επειδή γεννήθηκε πρόωρα, μπήκε σε θερμοκοιτίδα, υπό την προστασία μιας γυναίκας. Στη συνέχεια το παίρνει ο Διαμαντής Αμιράς, με σκοπό να τον κάνει σωστό διάδοχό του στις επιχειρήσεις. Σε μια εξέγερση που δημιουργείται στις φυλακές με σκοπό τη δολοφονία της Έλσας, εκείνη δραπετεύει και στη θέση της καίγεται ζωντανή κάποια άλλη, η οποία, λίγο πριν τους ξεφύγει η Έλσα, φόρεσε τη βέρα της, λέγοντας ότι εκεί που θα πάει δεν θα τη χρειαστεί. Στην αρχή προσπαθεί να έρθει σε επαφή με τις φίλες της, αλλά βλέποντάς τες μαζί με τον Αμιρά και την Ράνια (που ήταν συγκρατούμενή της, την οποία έβαλαν για να την προσέχει και να την ελέγχει), η Έλσα νιώθοντας προδομένη από όλους, είναι μόνη μεσ' τη βροχή. Το πρωί την βρίσκει ο Οδυσσέας να κοιμάται στην παραλία, έχοντας αρρωστήσει. Αυτός θα την βοηθήσει πολύ στη συνέχεια. Οι υπόλοιποι την θεωρούν νεκρή. Στη συνέχεια, βρίσκοντας την κατάλληλη ευκαιρία, απάγει το μωρό της. Έτσι αναγκάζει τον Αμιρά να συμβιβαστεί μαζί της. Στο μεταξύ ο Στράτος, αποφασισμένος να εκδικηθεί την δολοφονία του αδερφού του Άγγελου πριν πολλά χρόνια από τις τρεις φίλες, γνωρίζεται με την Ρεγγίνα και την Δώρα ξεχωριστά, κάνοντας τις να τον ερωτευτούν. Όμως, ο ίδιος έρχεται αντιμέτωπος με κάτι που δεν είχε προβλέψει: Ερωτεύεται τη Δώρα και σταδιακά χάνει την μανία του να την εκδικηθεί. Όσον αφορά όμως την Ρεγγίνα, της κάνει πρόταση γάμου και την παρατάει στα σκαλιά της εκκλησίας. Εκείνη μαθαίνει τις προθέσεις του και την σχέση του με την Δώρα και δεν ξέρει τι να κάνει. Όταν η Δώρα μαθαίνει τη σχέση που είχαν, αρχίζει να μισεί την Ρεγγίνα και οι σχέσεις των γυναικών δοκιμάζονται. Στο τέλος του πρώτου κύκλου ο Στράτος πηγαίνει στην Αμερική, όπου ανακαλύπτει ότι ο Άγγελος ήταν τελικά ζωντανός όλα αυτά τα χρόνια και, συνεπώς, δεν δολοφονήθηκε.
2ος κύκλος (2005-2006)
Στον δεύτερο κύκλο της σειράς (2005-2006) σημαντικό πρόσωπο για τις μετέπειτα εξελίξεις είναι ο Άγγελος, αδελφός του Στράτου, που επιστρέφει για να καταστρέψει τον Αμιρά και την Κλαίρη. Ο Στράτος δεν μπορεί να πιστέψει πως ο Άγγελος ήταν ζωντανός και δεν είχε εμφανιστεί ποτέ. Ο Άγγελος ζητάει από τον Στράτο να συνεργαστούν με σκοπό να διαλύσουν τον Αμιρά, όμως ο Στράτος νιώθοντας προδομένος και επιπλέον επειδή ο Αμιράς είναι πατέρας του, δεν δέχεται. Στο μεταξύ ο Άγγελος εμφανίζεται στην Ρεγγίνα και της λέει ότι την αγαπάει ακόμα, όμως αυτή τον διώχνει για τα καλά. Από την άλλη, η Δώρα είναι ευτυχισμένη, γιατί τα ξαναβρήκε με τον Στράτο και τα κορίτσια. Η Έλσα όμως αναγκάζεται να δώσει το ένα από τα παιδιά της στην πραγματική του μητέρα. Ο Άγγελος κάνει την πρώτη του κίνηση και εμφανίζεται στην Κλαίρη κάνοντας την να τον ερωτευθεί. Εκείνη τον ερωτεύεται, πέφτει στην παγίδα του και καταστρέφει άθελα της τον γάμο της με τον Άρη. Ένα νέο πρόσωπο, ο Ανδρέας Καϊρης, μπαίνει στην ζωή της Έλσας, που σύντομα θα καταλήξει σε ρομαντικό ειδύλλιο. Στα επόμενα επεισόδια, η Ρεγγίνα φέρνει στον κόσμο το παιδί του Στράτου, κάτι που θα φέρει σε οριστική ρήξη τη σχέση των τεσσάρων γυναικών. Ο Στράτος για πρώτη φορά συνειδητοποιεί ότι η Ρεγγίνα είναι η μοναδική γυναίκα που αγάπησε στη ζωή του. Στο τέλος του δεύτερου κύκλου, ο Άγγελος ετοιμάζεται να φτάσει στα άκρα, όμως μετά από μια πάλη με τον Στράτο τραυματίζεται, μένει ανάπηρος και ο Στράτος εγκαταλείπει τη Ρεγγίνα φεύγοντας για την Τυνησία.
3ος κύκλος (2006-2007)
Στον τρίτο κύκλο της σειράς (2006-2007) η ιστορία και τα πρόσωπα της σειράς μεταφέρονται στα Τρίκαλα, ενώ νέα πρόσωπα προστίθενται στο καστ. Έχουν περάσει δύο χρόνια από την φυγή του Στράτου στην Τυνησία και η Ρεγγίνα προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή της. Η Έλσα και ο Αντρέας ζουν μαζί της και προσπαθούν να την κάνουν να τον ξεχάσει. Η Δανάη ζει με τον άνδρα της, τον Μίλτο, την κόρη τους, την Χριστίνα, και την Λήδα, την κόρη μιας εξαδέλφης της. Ο αδελφός της Χρήστος είναι παντρεμένος με την Όλια. Στο πρώτο επεισόδιο του κύκλου η Κλαίρη, ερχόμενη στα Τρίκαλα, γίνεται αυτόπτης μάρτυρας του φόνου του Χρήστου. Η Έλσα και ο Αντρέας παντρεύονται, ενώ ο Στράτος επιστρέφει την επόμενη μέρα και τα φτιάχνει ξανά με την Ρεγγίνα. Στα επόμενα επεισόδια παρακολουθούμε την προσπάθεια για την λύση του μυστηρίου γύρω από τον φόνο του Χρήστου, αλλά και το κυνήγι του θησαυρού που ονομάζεται 13ο κλειδί. Ο Στράτος μαθαίνει ότι έχει μια χαμένη δίδυμη αδελφή και, βλέποντας την ομοιότητα της Δανάης με την μάνα του, υποψιάζεται πως είναι αυτή. Τελικά αποδεικνύεται ότι είναι όντως αυτή. Ο Άγγελος αποδεικνύεται πως δεν είναι ανάπηρος και μαζί με την «κόρη» του Αλίκη σχεδιάζει τις επόμενες κινήσεις του για να εκδικηθεί τους παλιούς του εχθρούς. Ο Αχιλλέας, που είναι αδελφός του Θωμά του παιδιού που σκοτώθηκε στο ίδρυμα που ζούσε ο Στράτος, συνεργάζεται με όλους για να νικήσουν μαζί τον Άγγελο. Ο Αχιλλέας τα φτιάχνει με την Ολια με την οποία παντρεύτηκε. Ο Τάκης παντρεύτηκε την Ναταλία. Η Έλσα μένει έγκυος και αυτό δίνει χαρά στον Αντρέα. Ο Αντώνης και η Κλαίρη έρχονται πιο κοντά. Η Δώρα τα βρίσκει ξανά με την Ρεγγίνα. Ένας άγνωστος εχθρός απειλεί τις ζωές των ηρώων με βασικό στόχο την Ρεγγίνα και, ενώ είναι έτοιμος να την πυροβολήσει, την σώζει ο Νικήτας την τελευταία στιγμή και σκοτώνεται αυτός. Στο συγκλονιστικό φινάλε της σειράς ο Άγγελος χάνει τα λογικά του μετά την σύλληψη του από την αστυνομία. Στο τέλος της σειράς ο Στράτος και η Ρεγγίνα παντρεύονται, η Κλαίρη αποκαλύπτει στον Αντώνη ότι η Ρεγγίνα είναι κόρη δική της και του Σωτηρίου, ενώ ο Αμιράς πεθαίνει.
Ένα χρόνο μετά, το όνειρο του Στράτου, του Ανδρέα και του Τάκη γίνεται πραγματικότητα, αφού το ίδρυμα στο οποίο μεγάλωσαν "μεταμορφώνεται" σε ένα πραγματικό παράδεισο για τα παιδιά. Ο Αντώνης παίρνει το πρώτο αντίτυπο του βιβλίου του στα χέρια του και δεν έχει άλλο τίτλο από το "Βέρα στο δεξί". Η ζωή συνεχίζεται...
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές σαπουνόπερες
Διακίδειος Σχολή Λαού
Η Διακίδειος Σχολή Λαού είναι πρώην εκπαιδευτικό ίδρυμα της Πάτρας που υπάρχει ακόμα σήμερα σαν πνευματική εστία. Η σημερινή σχολή θεωρείται συνέχεια παλιότερων σχολών με το ίδιο όνομα που επανιδρύονταν παίρνοντας και το αρχείο της σχολής. Εντοιχισμένη πλάκα στην πρόσοψη του κτιρίου αναφέρει ημερομηνία ίδρυσης το 1932. Το κτίριο της σχολής, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, σήμερα χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις και διαλέξεις.
Ιστορία
Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1877 από τον "Αχαϊκό Σύλλογο" σαν Σχολή Λαού, που είχε ιδρυθεί λίγους μήνες πριν, με σκοπό την ίδρυση και λειτουργία σχολής με σκοπό την "ηθικήν και κοινωνικήν βελτίωσιν του λαού εν γένει". Η σχολή λειτουργούσε όχι με μαθήματα αλλά με εκλαϊκευμένες διαλέξεις, για να είναι κατανοητές στον απλό λαό, που δίνονταν καθημερινά από νομικούς, ιατρούς εκπαιδευτικούς και λόγιους της πόλης. Οι μαθητές που γίνονταν δεκτοί ήταν ανεξαρτήτου ηλικίας, ακόμα και γυναίκες, και από όλα τα κοινωνικά στρώματα ακόμα και μαθητές άλλων σχολείων. Αναφέρεται ότι οι διαλέξεις που ανακοινώνονταν και από τον τύπο είχαν μεγάλη επιτυχία και στην αίθουσα διαλέξεων γινόταν το αδιαχώρητο. Τα θέματα των διαλέξεων ήταν Πολιτική Οικονομία, Διοικητικό Δίκαιο, Υγιεινή, Ιστορία, Γεωγραφία, Χριστιανική Ηθική και Εμπορικό Δίκαιο.
Το 1881 παύτηκε η λειτουργία της σχολής από την Αχαϊκό σύλλογο και, κατά τον Τριανταφύλλου, την ανέλαβε ο Σύλλογος Αλληλοβοήθειας των Εργατών η "Ομόνοια" Κατά τον ιστορικό Νίκο Τόμπρο, ο σύλλογος "Ομόνοια" ίδρυσε νέα σχολή λαού και δεν συνέχισε την παλιά. Η Ομόνοια μετέφερε τη σχολή από το κτίριο του Αχαϊκού συλλόγου, όπου λειτουργούσε, στο κτίριο του εκπαιδευτηρίου Χρυσανθόπουλου και την επόμενη χρονιά στο εκπαιδευτήριο Πορφυρόπουλου. Το 1883 την εποπτεία της σχολής, η οποία λειτούργησε σαν ανεξάρτητη, ανέλαβε τριμελής επιτροπή όπου άλλες φορές ως εξαμελής και άλλες ως οκταμελής συνεχίζει να διοικεί μέχρι σήμερα την σχολή. Ανάμεσα σε αυτούς που έδιναν διαλέξεις ήταν ο Χρήστος Κορύλλος. Τα μαθήματα ήταν τα ίδια με την προηγούμενη περίοδο ενώ προστέθηκαν η αρχαία ελληνική ιστορία, ερμηνεία των ιερών γραφών και φυσική ιστορία. Το 1885-86 η σχολή δεν λειτούργησε, για να επαναλειτουργήσει τον επόμενο χρόνο μέχρι το 1889 που σταμάτησε πάλι.
Το 1895 ο Σύλλογος των εν Πάτραις Καλαβρυτινών ανέλαβε την επαναλειτουργία της σχολής δίνοντας διαλέξεις στα γραφεία του συλλόγου. Η σχολή λειτούργησε μέχρι το 1912, που διέκοψε την λειτουργία της λόγω του βαλκανικού πολέμου. Πρόεδρος της επιτροπής μεταξύ άλλων ήταν και ο Μητροπολίτης Ιερόθεος Μητρόπουλος. Το 1896 στην αίθουσα της σχολής λαού παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στον Πατραϊκό λαό ο φωνογράφος. Η αίθουσα ήταν κατάμεση και μέσα σε απόλυτη σιγή ο καθηγητής Αθανασιάδης παρουσίασε τον φωνόγραφο κάνοντας διάφορες δοκιμές.
Το 1949 επανασυστάται από τον Αριστείδη Αντωνιάδη συνεχίζοντας την λειτουργία της έως σήμερα. Το 1950 ο Ιωάννης Διακίδης δώρισε στην σχολή το κτίριο που στεγάζεται έως σήμερα, ισόγειο κτίσμα επί της οδού Κανάρη 58. Προς τιμήν του Διακίδη πήρε την ονομασία "Διακίδειος Σχολή Λαού".
Πολιτική του Ανταγωνισμού
Πολιτική του Ανταγωνισμού είναι η πολιτική που καθορίζει τους στόχους που θέλει μια έννομη τάξη να επιτύχει με τον ανταγωνισμό και το Δίκαιο κατά των περιορισμών του Ανταγωνισμού, καθώς και την ιεράρχησή τους.
Ευημερία του Καταναλωτή
Βασικός στόχος του ανταγωνισμού είναι η άυξηση της ευημερίας του καταναλωτή μέσω της άυξησης της αποτελεσματικότητας. (βλ. λήμμα ανταγωνισμός). Η ύπαρξη μονοπωλίων στην αγορά οδηγεί σε υψηλές τιμές, σε μείωση της παραγωγής και σε χειροτέρευση της ποιότητας των αγαθών. Η μονοπωλιακή επιχείρηση εφησυχάζει και δεν έχει κίνητρο να βελτιώσει τα προϊόντα της. Το κίνητρο το προσφέρει ο ανταγωνισμός, ο οποίος δημιουργεί πίεση στις επιχειρήσεις να βελτιώσουν την προσφορά τους και να επενδύσουν στην έρευνα και τεχνολογία, αλλιώς οι πελάτες τους θα στραφούν στους ανταγωνιστές.
Ελευθερία του Καταναλωτή
Ο ανταγωνισμός εξασφαλίζει την παρουσία περισσότερων επιχειρήσεων στην αγορά και έτσι διασφαλίζει την ελευθερία επιλογής του καταναλωτή. Ο καταναλωτής δεν είναι αναγκασμένος να συναλάσσεται μόνο με μία επιχείρηση, παρά μπορεί να διαλέξει αυτήν που του αρέσει και τον συμφέρει περισσότερο.
Δημοκρατία
Για κάποιους στόχος του ανταγωνισμού είναι και η διαφύλαξη της δημοκρατίας. Καρτέλ και μονοπώλια συγκεντρώνουν πλούτο και δύναμη και είναι σε θέση να επηρεάσουν τους πολιτικούς προς το συμφέρον τους. Ο ανταγωνισμός δεν επιτρέπει τη δημιουργία καρτέλ και μονοπωλίων, ενώ παράλληλα διατηρεί την αντιπαλότητα των επιχειρήσεων μεταξύ τους, ώστε οι τελευταίοι δυσκολώτερα θα καθήσουν στο ίδιο τραπέζι και θα επιδιώξουν κοινά συμφέροντα. Ιδιαίτερο ρόλο για τη διαφύλαξη της δημοκρατίας έχει ο ανταγωνισμός στις αγορές των ΜΜΕ. Αν επικρατεί ανταγωνισμός σε αυτές τις αγορές, εξασφαλίζεται η πολυφωνία και η ελευθερία της γνώμης.
Σύγκρουση των Στόχων
Πολλές φορές οι στόχοι του ανταγωνισμού συγκρούονται μεταξύ τους. Για παράδειγμα μπορεί μια συγχώνευση να οδηγεί σε μείωση του κόστους παραγωγής και άυξηση της αποτελεσματικότητας, αλλά ταυτόχρονα να μειώνει τις επιλογές του καταναλωτή, αφού μετά θα υπάρχουν λιγότερες επιχειρήσεις και εναλλακτικές στην αγορά. Η επιλογή του πιο επιθυμητού από τους δύο στόχους είναι ζήτημα Πολιτικής του Ανταγωνισμού, την οποία καθορίζει ο νομοθέτης και οι αρχές που εφαρμόζουν το Δίκαιο κατά των περιορισμών του Ανταγωνισμού.
Σχολή του Χάρβαρντ
Η Σχολή του Χάρβαρντ ήταν η κρατούσα στις ΗΠΑ μέχρι τη δεκαετία του 1970. Βασική παραδοχή της είναι ότι η μονοπωλιακή δομή της αγοράς οδηγεί σε μονοπωλιακή συμπεριφορά, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε αρνητικά για τον καταναλωτή αποτελέσματα (τιμές). Η ανάλυσή της στηρίζεται σε αυτές τις τρεις παραμέτρους (market structure, market conduct, market performance) και υποστηρίζει ότι στόχος της Πολιτικής του Ανταγωνισμού πρέπει να είναι να διατηρηθεί η δομή της αγοράς ανταγωνιστική, ώστε η συμπεριφορά και το αποτέλεσμα να είναι τα καλύτερα δυνατά. Κατηγορήθηκε για φορμαλισμό.
Καταβολές και ιδιαιτερότητες
Η ευρωπαϊκή Πολιτική του Ανταγωνισμού στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη Σχολή του Φράιμπουργκ. Ταυτόχρονα είναι επηρεασμένη και από τη Σχολή του Χάρβαρντ. Αναγνωρίζει ότι στόχος του ανταγωνισμού είναι η ευημερία του καταναλωτή, η οποία όμως δεν επιτυγχάνεται, αντίθετα από τις αντιλήψεις της Σχολής του Σικάγο, μόνο με την άυξηση της αποτελεσματικότητας, παρά προϋποθέτει τη μεταβίβαση της αύξησης της αποτελεσματικότητας στον καταναλωτή μέσω χαμηλότερων τιμών ή καλύτερων προϊόντων και ότι η ελευθερία του καταναλωτή και των επιχειρήσεων είναι κι αυτή μέριμνα του ανταγωνισμού. Δείγμα αυτών των καταβολών είναι η σημασία που δίνει στο άνοιγμα και την προσβασιμότητα των αγορών. Η άυξηση της αποτελεσματικότητας είναι επιθυμητή, όμως πρέπει να διασφαλιστεί το δικαίωμα του καθενός να δραστηριοποιείται σε οποια αγορά επιθυμεί. Η διασφάλιση αυτή γίνεται με την απαγόρευση στοις επιχειρήσεις με δεσπόζουσα θέση να ακολουθούν πρακτικές που βλάπτουν τους ανταγωνιστές τους, ακόμα κι αν αυτές οι πρακτικές ευνοούν βραχυπρόθεσμα τον καταναλωτή. Η ευρωπαϊκή Πολιτική του Ανταγωνισμού έχει επίσης την ιδιαιτερότητα ότι επιδιώκει και τη δημιουργία μιας κοινής αγοράς. Έτσι απαγορεύονται πρακτικές και συμφωνίες, οι οποίες απομονώνουν εθνικές αγορές από τις υπόλοιπες.
more economic approach
Τα τελευταία χρόνια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακολουθεί κατά την εφαρμογή του ευρωπαϊκού Δικαίου Ανταγωνισμού την «πιο οικονομική προσέγγιση», προσπαθεί δηλαδή να κάνει μια βαθύτερη οικονομική ανάλυση των επιπτώσεων συμφωνιών και συμπεριφορών στον ανταγωνισμό. Σε αντίθεση με την παρελθούσα πρακτική, προσπαθεί να αναλύει τις ύποπτες συμφωνίες και πρακτικές περισσότερο υπό το πρίσμα της μικροοικονομίας και με βάση τα συγκεκριμένα επαπειλούμενα αποτελέσματα, απορρίπτοντας το φορμαλισμό του παρελθόντος. Αναγνωρίζει δηλαδή ότι μια συμπεριφορά, η οποία κατά κανόνα βλάπτει τον ανταγωνισμό, στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί λόγω των συνθηκών της αγοράς να έχει ουδέτερες ή και θετικές επιπτώσεις.
Κατηγορία:Δίκαιο ανταγωνισμού
Θεουργία
Ο όρος θεουργία κυριολεκτικώς δηλώνει «το του Θεού Έργον» και ορίζει την πρακτική τελετουργιών, κάποιες φορές μαγικής φύσης, οι οποίες τελούνται με σκοπό την επίκληση σε δράση ενός ή περισσοτέρων θεών, με ειδικότερο σκοπό την ένωση με το θείο και την τελειοποίηση του ατόμου. Κατ' επέκτασιν σημαίνει «την ενσυνείδητη συμμετοχή του ανθρώπου στο Θείο Έργο». Κατά τον Μούνι Σάντχου (Mouni Sadhu) «Θεουργία είναι η τέχνη της αποτελεσματικής λατρείας».
Ιστορικό
Η θεουργία εμφανίστηκε κατά τα τέλη της εποχής των Αντωνίνων στα έργα ενός περιπλανώμενου θαυματοποιού συριακής καταγωγής, του Ιουλιανού. Ο τελευταίος συνόψισε στους «Χαλδαϊκούς Χρησμούς» του, εμφανώς καταγόμενους από την ελληνιστική λαϊκή παράδοση, ένα σύνολο τελετουργικών συνταγών συμπαθητικής μαγείας και μαντείας οι οποίες στόχευαν στην επίκληση των θεών ώστε με την υπερφυσική τους ισχύ να προειδοποιούν τον θεουργό για μελλοντικά γεγονότα, να χειραγωγούν τον υλικό κόσμο ή να διασφαλίζουν κάποια απροσδιόριστη «σωτηρία της ψυχής» του.
Η πνευματιστική θεουργία περιστρεφόταν γύρω από την πρωτότυπη αντίληψη ότι ο δεσμός ψυχής και σώματος δεν είναι σταθερός κατά τη διάρκεια ζωής του τελευταίου και ότι μπορούν, μέσω κατάλληλης τελετουργίας συντονισμένης από τον «κλήτωρα» θεουργό, πολλαπλές διαφορετικές ψυχές να τοποθετηθούν στο ίδιο σώμα («είσκρισις»), συμπεριλαμβανομένων ψυχών νεκρών ανθρώπων ή θεών. Στην τελευταία περίπτωση το σώμα λειτουργούσε πλέον ως σάρκινος αγωγός ο οποίος κατεύθυνε την υπερφυσική δύναμη της «παγιδευμένης» θεότητας προς τον θεουργό για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του. Εναλλακτικά ο θεουργός διατύπωνε ερωτήματα προς τον θεό (π.χ. για τη μελλοντική έκβαση γεγονότων) και αυτός απαντούσε μέσω του κατειλημμένου σώματος του ανθρώπινου αγωγού. Ο τελευταίος έπρεπε να πληροί κάποιες προϋποθέσεις και να έχει υποστεί ειδικές καθαρτικές τελετουργίες οι οποίες παρέπεμπαν στις μυστηριακές μυήσεις.
Είναι φανερό πως η θεουργία αποτελούσε μία ευέλικτη συστηματοποιημένη μέθοδο η οποία μπορούσε να προσαρμοστεί σε πολλαπλά διαφορετικά μεταφυσικά και λατρευτικά συστήματα. Γρήγορα ο σχηματιζόμενος ερμητισμός υιοθέτησε τη θεουργία ως αναπόσπαστο τμήμα της διδασκαλίας και πρακτικής του. Κατά τον τρίτο αιώνα ο νεοπλατωνιστής φιλόσοφος Πλωτίνος αναγνώριζε την ισχύ της μαγείας (της ιδιοτελούς γοητείας και της θεουργίας) μόνο όσον αφορά τον υλικό, φυσικό κόσμο, αλλά ο μαθητής του Πορφύριος υποστήριξε ότι η τελετουργική θεουργία μπορεί να λειτουργήσει ως καθαρτήρια οδός για τον απλοϊκό άνθρωπο ώστε να μπορέσει αυτός στη συνέχεια να επιδοθεί στον έσχατο, μυστικιστικό, σωτηριολογικό στόχο του νεοπλατωνισμού. Με αυτόν τον τρόπο ο Πορφύριος εκλαΐκευσε τις πρακτικές όψεις του φιλοσοφικού συστήματος του δασκάλου του προκειμένου να το κάνει πιο προσιτό σε ευρύτερες λαϊκές μάζες οι οποίες ήταν εξοικειωμένες με τη μαγεία, τη μαντεία, την αστρολογία, την αλχημεία και τον αποκρυφισμό αλλά όχι με τη φιλοσοφία, η οποία θεωρούνταν ενασχόληση των διανοούμενων και των πλουσίων του ελληνορωμαϊκού κόσμου.
Έτσι ο Πορφύριος κατέστησε τη θεουργία αντικείμενο φιλοσοφικού προβληματισμού και διεύρυνσης της τάξης των φιλοσόφων, μία κατάσταση που κατά τον επόμενο αιώνα οριστικοποιήθηκε χάρη στον μαθητή του Ιάμβλιχο. Σύμφωνα με τον τελευταίο μόνη οδός για την κάθαρση της ψυχής και τη λύτρωσή της, είναι η εξάσκηση της θεουργίας κατά το χρονικό διάστημα της ενσάρκωσής της και όχι ο πλωτινικός νοητικός διαλογισμός ο οποίος στόχευε στην απομόνωση της ανώτερης ψυχής από τον αισθητό κόσμο. Αυτή του η θέση προέκυπτε από το γεγονός ότι ο Ιάμβλιχος δεν δέχτηκε την προγενέστερη νεοπλατωνική άποψη περί διάκρισης της ατομικής ανθρώπινης ψυχής σε ανώτερη και κατώτερη (κατά Πλωτίνο), ή εναλλακτικά υπόσταση και ενέργεια (κατά Πορφύριο), όπου μόνον η κατώτερη ψυχή εμπλέκεται και επηρεάζεται από την ύλη. Αντιθέτως ο Ιάμβλιχος υποστήριξε ότι η ατομική ψυχή αναμειγνύεται εξολοκλήρου με τον αισθητό κόσμο και επομένως η σωτηρία της εναπόκειται στη θεουργία, αφού η τελευταία έχει πλήρη επιρροή επί του φυσικού επιπέδου ύπαρξης ενώ ο άνθρωπος, πλήρως βυθισμένος στην ύλη, δεν μπορεί από μόνος του να αποκοπεί από την αισθητή πραγματικότητα.
Η θεουργία τού παράσχει την απαιτούμενη ώθηση για να το επιτύχει αυτό χάρη στην τελετουργική μεσολάβηση των ποικίλλων κατά τόπους θεοτήτων, κατώτερων κατακερματισμένων όψεων του Αγαθού Ενός, του Θεού, εδραζόμενων στον Νου. Για την ακρίβεια ο φυσικός κόσμος, κατά τον Ιάμβλιχο, είναι «πλήρης θεών» όπως είναι «πλήρης ψυχής», τα υλικά σώματα δηλαδή διέπονται από ιδιότητες και δυνάμεις των θεών οι οποίες κατευθύνονται από αυτούς προς την ύλη, μέσω των διαδοχικών οντολογικών υποεπιπέδων στα οποία διαχωρίζεται ο κόσμος. Έτσι διευκολύνεται η εξάσκηση της θεουργίας με στόχο τη χειραγώγηση των θεών με χρήση έλλογων και άλογων υλικών αγωγών. Ο εκλεκτικισμός και οι επιρροές από τη ριζοσπαστική λαϊκή διανόηση του τρίτου αιώνα είναι εμφανής στις απόψεις του Ιάμβλιχου, ενώ ο ίδιος δίδαξε φιλοσοφία σε μία ολόκληρη γενιά Ελλήνων και κατέγραψε τις σκέψεις του περί θεουργίας στο βιβλίο του «Περί Αιγυπτίων Μυστηρίων».
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαγεία Κατηγορία:Νεοπλατωνισμός Κατηγορία:Ερμητισμός Κατηγορία:Μυστικισμός
Μονοφθοριούχο χλώριο
Το (μονο)φθοριούχο χλώριο (αγγλικά chlorine (mono)fluoride) είναι ανόργανη διατομική ομοιοπολική χημική ένωση με μοριακό τύπο ClF. Ανήκει στις «διαλογονιακές ενώσεις», δηλαδή στις χημικές ενώσεις μεταξύ αλογόνων.Το χημικά καθαρό μονοφθοριούχο χλώριο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο και είναι σταθερό, ακόμη και σε (σχετικά) υψηλές θερμοκρασίες. Όταν ψυχθεί στους −100°C, το μονοφθοριούχο χλώριο συμπυκνώνεται, σχηματίζοντας ανοιχτοκίτρινο υγρό. Πολλές από τις ιδιότητές του βρίσκονται ενδιάμεσα από τις αντίστοιχες των μητρικών αλογόνων που το σχηματίζουν, δηλαδή το χλώριο (Cl2) και το φθόριο (F2). Όπως οι περισσότερες από τις διαλογονούχες ενώσεις, καθώς και όπως όλα τα φθοροχλωρίδια, είναι εξαιρετικά δραστικό.
Δομή
Η μοριακή δομή του μονοφθοριούχου χλωρίου, όπως σε όλες τις διατομικές ουσίες, είναι αναγκαστικά γραμμική. Σημειώνεται ότι στην ένωση αυτή το χλώριο βρίσκεται στην ασυνήθιστη γι' αυτό +1 βαθμίδα οξείδωσης, αφού το φθόριο είναι ηλεκτραρνητικότερό του.
Ιστορία
Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Όττο Ρουφ (Otto Ruff).
Παραγωγή
Το μονοφθοριούχο χλώριο μπορεί να παραχθεί με θέρμανση στους 250 °C μείγματος χλωρίου και φθορίου, παρουσία χάλκινου σπιράλ:
Επίσης είναι πιθανό να παραχθεί μονοφθοριούχο χλώριο με αντίδραση ανάμεσα σε τριφθοριούχο χλώριο (ClF3) και χλώριο:
Ιδιότητες και εφαρμογές
Το μονοφθοριούχο χλώριο είναι άχρωμο στην αέρια και στη στερεά φάση, αλλά ανοικτοκίτρινο στην υγρή. Με το νερό, με τα περισσότερα μέταλλα, με πολλά αμέταλλα και με πολλές οργανικές ενώσεις αντιδρά με δριμύτητα και λάμψη φωτιάς.
Επίσης, αντιδρά με το γυαλί, με το οποίο σχηματίζει τετραφθοριούχο πυρίτιο (SiF4) και εκρηκτικά οξείδια του χλωρίου (γενικού τύπου ClxOy).
Το μονοφθοριούχο χλώριο είναι ευέλικτο και μέτριο φθοριωτικό μέσο, που μετατρέπει μέταλλα και αμέταλλα στις αντίστοιχες φθοριούχες ενώσεις, εκλύοντας (συνήθως) παράλληλα στοιχειακό χλώριο (Cl2) ως παραπροϊόν. Για παράδειγμα, μετατρέπει το βολφράμιο σε εξαφθοριούχο βολφράμιο (WF6) και το σελήνιο σε τετραφθοριούχο σελήνιο (SeF4). Μερικά παραδείγματα αντιδράσεων του μονοφθοριούχου χλωρίου είναι οι ακόλουθες:
Το μονοφθοριούχο χλώριο μπορεί επίσης να σχηματίσει φθοροχλωριούχες ενώσεις με αντιδράσεις προσθήκης σε πολλαπλούς δεσμούς ή και μέσω οξείδωσης. Για παράδειγμα, μπορεί να δώσει αντίδραση προσθήκης στον τριπλό δεσμό του μονοξειδίου του άνθρακα, σχηματίζοντας φθοροχλωροκαρβονύλιο (ClCOF):
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Γεώργιος Γρηγορόπουλος
Ο Γεώργιος Γρηγορόπουλος ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 15ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Στην βιβλιοθήκη της Γαλλίας σώζονται δύο χειρόγραφα, από τα οποία το ένα περιέχει την Βατραχομυομαχία, την Ιλιάδα του Ομήρου και τα χρυσά έπη του Πυθαγόρα, το δε άλλο τα σχόλια της Γένεσης διακοσμημένα με ερυθρή βυζαντινή τέχνη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Γκυτιέ του Ρετέλ
Ο Γκυτιέ, γαλλ.: Guitier (Ithier) de Rethel (απεβ. το 1171) από τον Οίκο του Βιτρύ, ήταν κόμης του Ρετέλ και καστελάνος του Βιτρύ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Όντο καστελάνου του Βιτρύ και της Mατθίλδης κόμισσας του Ρετέλ, ανιψιάς του Bαλδουίνου Β΄ των Ρετέλ βασιλιά της Ιερουσαλήμ. Έγινε κόμης του Ρετέλ διαδεχόμενος τη μητέρα του (ο πατέρας του καλείται κόμης του Ρετέλ, αλλά δεν είναι σαφές ότι υπηρέτησε ποτέ) και καστελάνος του Βιτρύ ως διάδοχος του πατέρα του. Τον Μάρτιο του 1129 ο Γκυτιέ ταξίδεψε στους Αγίους Τόπους, αν και δεν είναι σαφές εάν συμμετείχε στη Σταυροφορία της Δαμασκού εκείνη τη χρονιά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Ναμύρ και της Ερμενδσίνδης των Αρντέν, κόρης του Κορράδου Α΄ κόμη του Λουξεμβούργου. Είχαν παιδιά:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βιτρύ
Δικαιώματα των νέων
μικρογραφία| Mέλη του Youth For Change καταρρίπτουν μεταφορικά εμπόδια Το κίνημα για τα δικαιώματα των νέων επιδιώκει να παραχωρήσει τα δικαιώματα σε νέους που απολαμβάνουν παραδοσιακά μόνο ενήλικες, λόγω της συμπλήρωσης μιας συγκεκριμένης ηλικίας ή λόγω έλλειψης επαρκούς ωριμότητας. Αυτό συνδέεται στενά με το κίνημα για τα δικαιώματα του παιδιού, αλλά το τελευταίο διαφέρει στο ότι εστιάζει στην ευημερία και την προστασία των παιδιών μέσω ενεργειών και αποφάσεων από την πλευρά ενηλίκων, ενώ το κίνημα για τα δικαιώματα των νέων επιδιώκει να δώσει στους νέους την ελευθερία να λαμβάνουν τις δικές τους αποφάσεις αυτόνομα όπως οι ενήλικες ή να μειώσουν τη νόμιμη ελάχιστη ηλικία κατά τις οποίες αποκτώνται τέτοια δικαιώματα, όπως η ενηλικίωση και η ψήφος.
Ζητήματα
Πρωταρχική σημασία για τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των νέων είναι οι παραδοσιακές αντιλήψεις για τους νέους, οι οποίες θεωρούνται καταπιεστικές και επηρεασμένες από πατερναλισμό, ενηλικισμό και ηλικιακές διακρίσεις γενικότερα, καθώς και φόβο για τα παιδιά και τους νέους. Πολλές από αυτές τις αντιλήψεις της κοινωνίας εμπεριέχουν την υπόθεση ότι οι νέοι είναι ανίκανοι να λάβουν κρίσιμες αποφάσεις και χρειάζονται προστασία από την τάση που έχουν να ενεργούν παρορμητικά. Οι υποστηρικτές των δικαιωμάτων των νέων πιστεύουν ότι αυτές οι αντιλήψεις διαμορφώνουν το δίκαιο σε όλη την κοινωνία, καθορίζοντας την ηλικία ψήφου, τη νομοθεσία για την παιδική εργασία, το δικαίωμα στην εργασία, απαγορεύσεις κυκλοφορίας, τη νόμιμη ηλικία για κατανάλωση αλκοόλ / κάπνισμα, τη νόμιμη ηλικία για συμμετοχή σε τυχερά παιχνίδια, την ηλικία συναίνεσης σε σεξουαλική επαφή, την ηλικία οδήγησης, το δικαίωμα ψήφου στους νέους, τη χειραφέτηση των ανηλίκων, της ιατρική αυτονομία (το δικαίωμα των νέων να λαμβάνουν αποφάσεις για την υγειονομική τους περίθαλψη), την υιοθεσία, τη σωματική τιμωρία, την ηλικία ενηλικίωσης και τη στρατιωτική θητεία. Περιορισμοί στους νέους που θα θεωρούνταν απαράδεκτοι εάν εφαρμόζονταν σε ενήλικες θεωρούνται από τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των νέων μια μορφή αδικαιολόγητης διάκρισης.
Υπάρχουν συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν τα δικαιώματα των νέων στα σχολεία, όπως η μηδενική ανοχή, τα «σχολεία γκούλαγκ» και τα δικαιώματα των μαθητών γενικά. Η οικοδιδασκαλία, η αποσχολειοποίηση και τα εναλλακτικά σχολεία είναι δημοφιλή ζητήματα σε σχέση με τα δικαιώματα των νέων. Μια μακροχρόνια προσπάθεια στο πλαίσιο των κινημάτων για τα δικαιώματα των νέων έχει επικεντρωθεί στη συμμετοχή των πολιτών. Άλλα ζητήματα περιλαμβάνουν το υποχρεωτικό επίδομα και τη μη αυταρχική ανατροφή των παιδιών. Έχουν γίνει πολλές εκστρατείες για την τόνωση του δικαιώματος ψήφου στους νέους με μείωση της ηλικίας ψήφου και υποψηφιότητας. Γίνονται επίσης προσπάθειες για να κλέγονται νέοι σε εξέχουσες θέσεις στις τοπικές κοινότητες, μεταξύ άλλων ως μέλη δημοτικών συμβουλίων και ως δήμαρχοι. Για παράδειγμα, στις εκλογές για τον δήμαρχο του Ράλεϊ το 2011, ο 17χρονος Σεθ Κιλ έβαλε υποψηφιότητα για δήμαρχος παρά την απαίτηση να έχει συμπληρώσει τα 21 έτη.
Ιστορία
Τα δικαιώματα των νέων, που πρωτοεμφανίστηκαν ως ξεχωριστό κίνημα τη δεκαετία του 1930, ασχολήθηκαν από καιρό με τα πολιτικά δικαιώματα και την ισότητα μεταξύ των γενεών. Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929, τα δικαιώματα των νέων επηρέασαν το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα, την αντίθεση στον πόλεμο του Βιετνάμ και πολλά άλλα κινήματα. Μετά την εμφάνιση του διαδικτύου, το κίνημα για τα δικαιώματα των νέων κερδίζει ξανά έδαφος.
Πιθανότητα σφάλματος και ατομικές διαφορές
Ορισμένοι υποστηρικτές των δικαιωμάτων των νέων χρησιμοποιούν το επιχείρημα της πιθανότητας σφάλματος για να επικρίνουν το κίνημα για τα δικαιώματα του παιδιού υποθέτοντας ότι οι νομοθέτες, οι γονείς, οι αρχές και ούτω καθεξής μπορούν να γνωρίζουν τι είναι "καλό" για έναν ανηλίκο. Αυτοί επικρίνουν τους αυθαίρετους ορισμούς της «ωριμότητας» που υπονοούνται στους νόμους για τα δικαιώματα των παιδιών.
Δικαιώματα των νέων
μικρογραφία| Διαμαρτυρία στο Μπέρκλεϊ για να μειωθεί η [[ηλικία ψήφου]] Τα δικαιώματα του παιδιού καλύπτουν όλα τα δικαιώματα που ανήκουν στα παιδιά. Όταν τα άτομα μεγαλώνουν, τους παραχωρούνται νέα δικαιώματα (όπως ψήφος, συναίνεση σε σεξουαλική επαφή και οδήγηση) και καθήκοντα (όπως ποινική ευθύνη και στρατιωτική θητεία). Υπάρχουν διαφορετικά ελάχιστα όρια ηλικίας κατά τα οποία οι νέοι, κατά περίπτωση, δεν είναι ανεξάρτητοι ή δεν θεωρούνται νομικά ικανοί να λάβουν ορισμένες αποφάσεις ή να προβούν σε ορισμένες ενέργειες. Μερικά δικαιώματα και υποχρεώσεις που νομικά προκύπτουν με την ηλικία είναι: