cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βυζαντινό νόμισμα
Η κυκλοφορία του χρήματος εντός και εκτός της αυτοκρατορίας
Μετά τα μέσα του 14ου αι. έχουμε έλλειψη νομισμάτων και το ενετικό δουκάτο υπερισχύει του βυζαντινού υπέρπυρου τόσο, που μέλη της βυζαντινής άρχουσας τάξης επιλέγουν την συναλλαγή με δουκάτα: έτσι η Άννα Καντακουζηνή, σύζυγος του μεγάλου δομέστικου Δημήτριου Παλαιολόγου κάνει πράξη αγοραπωλησίας με τη μονή Δοχειαρίου και λαμβάνει για κτήμα στη Μαριανά Χαλκιδικής εξακόσια υπέρπυρα διά βενετικών δουκάτων πραττομένων.
Εικονογραφία των βυζαντινών νομισμάτων
Την περίοδο αυτή απεικονίζονται αυτοκράτορες να γονατίζουν και να προσκυνούν τον Χριστό ή την Παναγία, αυτοκράτορες να φορούν φωτοστέφανο και φτερούγες ή να κρατούν ομοίωμα εκκλησίας ή πόλης, θρησκευτικές παραστάσεις, όπως η Ετοιμασία του Θρόνου, η Μεταμόρφωση του Σωτήρος και το Μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου. Επίσης σύμβολα όπως: τύποι σταυρού (σε μετάλλιο, τετράφυλλο ή τετράγωνο, πατριαρχικός απλός, διπλός, με φτερούγες ή φυλλοφόρο βάση, σλαβικός ισοσκελής, Μαρτυρίου, αγκυρωτός), άστρο μικρού και μεγάλου μεγέθους, κλειδιά, κρίνο μικρό και μεγάλου μεγέθους, το κιβώριο του Αγίου Δημητρίου, ο δικέφαλος αετός, φοινικόφυλλο, μονόγραμμα δυναστείας (Παλαιολόγων), τείχη και πύλη κάστρου.
Χάραξη και παραγωγή των βυζαντινών νομισμάτων
Τα πέταλα των χρυσών και αργυρών νομισμάτων και όσων ήταν από ήλεκτρον κατασκευαζόταν κυρίως με τη μέθοδο al pezzo. Κάθε πέταλο πριν χτυπηθεί ζυγιζόταν και επιδεχόταν διορθωτικών παρεμβάσεων, λειάνσεων, μέχρι να λάβει το καθορισμένο βάρος του. Η μέθοδος al marco δηλαδή η κατασκευή συγκεκριμένου αριθμού πετάλων από τμήμα μετάλλου με δεδομένο βάρος εφαρμοζόταν για τα χάλκινα και αργυρά νομίσματα. Τα πέταλα ίσως παρασκευάζονταν με τη χύτευση μετάλλου σε διάφορες κυκλικές μήτρες. Οι πενιχρές αρχαιολογικές μαρτυρίες δεν μας βοηθούν να διαπιστώσουμε αν οι μήτρες χύτευσης ήταν κλειστές, ή ανοικτές με ημισφαιρικές κοιλότητες, ανεξάρτητες ή συνδεόμενες μεταξύ τους. Τον 10 και 11ο αιώνες παρατηρείται εκτεταμένη επαναχρησιμοποιήση πρωιμότερων νομισμάτων για την κοπή νέων. Αγγλική αρχαιολογική ανασκαφή στο Μεγάλο Παλάτιο έφερε στο φως στενόμακρο κτήριο, βορειοδυτικά εκκλησίας αφιερωμένης στην Παναγία την Προσευχή. Το κτήριο είχε ακόμα επτά πεσσούς που στήριζαν ισάρρυθμα τόξα. Η ανωδομή του κτηρίου πρέπει να καταστράφηκε περί τον 12ο αιώνα. Βρέθηκε στρώμα με απορρίμματα πάχους 0,50 εκ. που περιείχε κονιορτοποιημένο κάρβουνο, κομμάτια από το χωνευτήριο, άμμο λείανσης, τρίποδες και κυρίως αρκετή ποσότητα ελασμάτων ορείχαλκου, πιθανότατα υπολείμματα από κατασκευή νομισματοφόρων πετάλων.
Γενικές παρατηρήσεις επί των απεικονίσεων βυζαντινών αυτοκρατόρων
Αυτό που μπορεί να παρατηρηθεί ως προς τα εικονογραφικά θέματα είναι, πως οι πιο συνηθισμένοι τύποι είναι οι απεικονίσεις αυτοκρατόρων, θρησκευτικές παραστάσεις και λειτουργικών τύπων δηλαδή δηλωτικών της αξίας του κάθε νομίσματος. Απουσιάζουν εικόνες παρμένες από τον φυσικό κόσμο ή αναπαραστάσεις δημοσίων κτηρίων ή γεγονότων. Οι κατά κρόταφο μορφές της ρωμαϊκής περιόδου αντικαθίστανται από μετωπικές μορφές και τα προσωπογραφικά χαρακτηριστικά τους σχεδόν εξαφανίζονται. Έως τον 11ο αιώνα ο συνηθισμένος εικονιστικός τύπος ήταν η (κατά μέτωπο) προτομή, αργότερα επικρατεί η όρθια μορφή, ωστόσο και πιο πριν δεν απουσιάζουν όρθιες μορφές, ενώ προτομές επανέρχονται και στον τελευταίο αιώνα του Βυζαντίου. Η απεικόνιση ομάδας αυτοκρατόρων είχε μια συγκεκριμένη σειρά: ο πρεσβύτερος των δύο βρίσκεται στα αριστερά ως προς τον θεατή. Όταν είναι τρεις, ο πρεσβύτερος εμφανίζεται στο κέντρο, ο αμέσως νεότερος δεξιά του και ο τρίτος σε ηλικία αριστερά του
thumb|150px|Οι αδελφοί συμβασιλείς Βασίλειος Β΄ και [[Κωνσταντίνος Η΄ κρατούν σταυρό. Το χέρι του πρεσβύτερου Βασίλειου Β΄ βρίσκεται υψηλότερα από του νεότερου Κωνσταντίνου Η΄. Επιγραφή: BASIL. C' CONSTANTI. BA[CILEIC].]]
thumb|150px|Υπέρπυρο του Αλέξιου Α΄ Κομνηνού, από την εποχή του οποίου οι νομισματικές επιγραφές αναγράφονται κιονηδόν, δηλαδή σε κάθετες στήλες, αντικαθιστώντας τις κυκλικές επιγραφές: ΑΛΕΞΙΩ ΔΕCΠΟΤΗ.
Στην περίοδο της λατινικής κυριαρχίας και της Παλαιολόγειας δυναστείας η εκτέλεση των μορφών στα νομίσματα είναι γρήγορη, η γραμμή απλή ενώ υπερτερεί το γραμμικό σχέδιο, λόγω της ανάγκης για πληθωρική κυκλοφορία.
Οι επιγραφές των βυζαντινών νομισμάτων
Οι νομισματικές επιγραφές χαρακτηρίζονται από έναν ακραίο συντηρητισμό επειδή τα λατινικά αντικαταστάθηκαν με μεγάλη καθυστέρηση από τα ελληνικά, αν και εξ αρχής χρησιμοποιήθηκαν ελληνικά γράμματα ως δηλωτικά της αξίας των νομισμάτων. Η αντικατάσταση των λατινικών χαρακτήρων πραγματοποιήθηκε πλήρως μόλις τον 11ο αιώνα στα νομίσματα, όταν προηγήθηκε περίοδος που συνυπήρχαν οι δύο γλώσσες σε αυτά, με το C να παίρνει άλλοτε τη θέση του Κ και άλλοτε τη θέση του s. Η πρωιμότερη ελληνική επιγραφή σε νόμισμα είναι η φράση εν τούτω νίκα στους πρώτους φόλλεις του Κώνσταντος Β'. Οι χαρακτηριστικοί αυτοκρατορικοί τίτλοι στα πρώιμα βυζαντινά νομίσματα είναι: DN(Dominus noster=Κύριος ημών) και PF(=Pius Felix, ευσεβής ευτυχής) ή το PP(=perpetuus, αιώνιος),AVG[ustus]. Τον 8ο αιώνα απαντάται το PAMVLT(per annos multos=εις πολλά έτη), ενώ το Αugustus αντικαθίσταται από το δεσπότης, βασιλεύς, αυτοκράτωρ, δούλος Χριστού, ευσεβής ή με τη φράση εν Χριστώ, εν Θεώ Από τον 11ο αιώνα οι επιγραφές προστίθενται δίπλα στα προσωπικά ονόματα και τα οικογενειακά, που αρχίζουν να αναγράφονται από το 8ο αιώνα, ενώ από τον Αλέξιο Α' γράφονται κιονηδόν, δηλαδή σε κάθετες στήλες, αντικαθιστώντας τις κυκλικές επιγραφές. Στα παλαιολόγεια νομίσματα υπάρχουν και επιγραφές με χρονολογικές και γεωγραφικές ενδείξεις. Χρονολoγίες-ινδικτιώνες (ΙΝΔΚ ή Ν) νομισματικών εκδόσεων αναγράφονται σε νομίσματα του Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου και του Ανδρόνικου Γ' Παλαιολόγου. Επίσης έχουμε επιγραφές με γεωγραφικό περιεχόμενο, όπως +THC ΜΑΚΕΔΟΝΙΑC και ΠΛ ΚΩΟΥ-ΚΩΝCTANTINOYΠΟΛΙC σε χάλκινα ασσάρια των Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου και Μιχαήλ Θ' Παλαιολόγου.
Επίσης πάνω στα νομίσματα υπάρχουν και οι ενδείξεις των νομισματοκοπείων: η ένδειξη CON OB, αποτελούμενη από τα τρία πρώτα γράμματα της λέξης "Κωνσταντινούπολη", σε λατινική γραφή και τα δύο πρώτα γράμματα της λέξης "Οβ(ρύζον)", δηλαδή καθαρός χρυσός. Ή είναι η συντομογραφία ΟΒ΄, που αντιστοιχεί με την ελληνική γραφή του αριθμού 72 και είναι ενδεικτικό, ότι ο σόλιδος αντιστοιχεί με το 1/72 της ρωμαϊκής λίτρας (324 γραμμάρια). Η ένδειξη CON OB αρχίζει να χρησιμοποιείται από τα τέλη του 4ου αι. και στα επαρχιακά νομισματοκοπεία. Άλλες συντομογραφίες είναι TES για τη Θεσσαλονίκη, ΝΙΚΟ για τη Νικομηδεια, ΚΥΖ για την Κύζικο, ΑΝΤΙΧ για την Αντιόχεια, THEUPO ως Θεούπολις, ΚΑRT για την Καρχηδόνα Μετά το 537 χαράσσεται και το έτος βασιλείας, όποτε συντελέστηκε η κοπή.
Ξένες μιμήσεις βυζαντινών νομισμάτων
Ενδεικτικό της ακτινοβολίας του βυζαντινού πολιτισμού είναι και οι απομιμήσεις των βυζαντινών νομισμάτων από άλλους λαούς, αλλά και νομισματικών μέτρων με ονομαστική αξία καθορισμένη, όπως δηλώνει ο όρος bisancium aureum σε αγγλικά και γαλλικά συμβόλαια. Η αγγλοσαξονική νομισματοκοπεία επηρεάστηκε και από τα βυζαντινά νομίσματα της περιόδου 5ου-7ου αι.μ.Χ. Έτσι η απεικόνιση σταυρού επί τριβαθμιδωτής βάσης σε βυζαντινά νομίσματα εμφανίζεται στους οπισθότυπους των βασιλικών νομισμάτων του Ciolth, όπου απεικονίστηκε σταυρός επί κωνικής βάσης. Επίσης εμπροσθότυποι νομισμάτων από το νομισματοκοπείο του York ομοιάζουν με του εμπρισθότυπους σολίδων του Ιουστιανιανού Β' Επίσης ως πρότυπο τον σόλιδο του Ιουστίνου Β' είχε αγγλοσαξωνικός τύπος, που απεικόνιζε δύο ένθρονες μορφές κρατώντας σφαίρα ανάμεσά τους και έναν Άγγελο από πάνω τους. Η απεικόνιση δύο όρθιων μορφών με σταυρούς σε αγγλοσαξωνικά νομίσματα συνδέεται με νομίσματα του Ηρακλείου και των γιων του Βυζαντινές επιρροές απηχούν οι απεικονίσεις του Χεριού του Θεού, του Χριστογράμματος, του μονογράμματος Α-Ω, του πατριαρχικού σταυρού. Μια νομισματική έκδοση του Εδουάρδου του Ομολογητή ομοιάζει με ένα σόλιδο του Θεοδοσίου Α', ή του Ιουστίνου Β' αφού έχουν κοινούς οπισθότυπους. Επίσης νόμισμα του Ερρίκου Γ' έχει εικονογραφικές ομοιότητες με νόμισμα του Μιχαήλ Η' (απεικόνιση σταυροφόρου σκήπτρου και σφαίρας)
Η ιδεολογία του βυζαντινού νομίσματος
Ο Κοσμάς Ινδικοπλεύστης στήριξε τη θεωρία του για την αιωνιότητα της βυζαντινής αυτοκρατορίας και στο ότι: εν τω νομίσματι αυτών (=Βυζαντινών) εμπορεύονται πάντα τα έθνη και εν παντί τόπω απ΄άκρον γης έως άκρον γης δεκτόν εστί, θαυμαζόμενον παρά παντός ανθρώπου και πάσης βασιλείας, όπερ εν ετέρα βασιλεία ουχ υπάρχει το τοιούτο. Στο πλαίσιο του συγκεντρωτικού συστήματος προβάλλεται από αυτά ότι συνιστούσε τον σημαντικότερο ενοποιητικό παράγοντα της αυτοκρατορίας: τον αυτοκρατορικό θεσμό. Στην πρωτοβυζαντινή περίοδο η νομιμοποίηση της αυτοκρατορικής διαδοχής, δηλαδή πως ο νέος αυτοκράτορας είναι ο εκλεκτός του Θεού, απεικονίζεται με το χέρι του Θεού επάνω από το κεφάλι του αυτοκράτορα. Την εγγύτητα με το θείο υποδήλωναν επίσης τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά (σαφήνεια περιγράμματος, δυνατό πηγούνι) ή βλέμμα προς τα επάνω, τονίζοντας ένα μυστικό δεσμό του αυτοκράτορα με τον Θεό, η ακινησία των μορφών, η απόλυτη μετωπικότητα Η από κοινού απεικόνιση περισσότερων του ενός αυτοκρατόρων στο ίδιο νόμισμα γινόταν για λόγους προπαγάνδας: ο αυτοκράτορας επιθυμούσε να προβάλει στους υπηκόους του το όνομα και την εικόνα του διαδόχου, που επιθυμούσε. Η διαφοροποίηση του μεγέθους των μορφών τόνιζε τη σχέση του πρεσβύτερου προς το νεώτερο. Επίσης με άλλες λεπτομέρειες στο σχέδιο, όπως: αν δύο αυτοκράτορες κρατούν το κοντάρι ενός σταυρού ή λάβαρου, το χέρι του πρεσβύτερου βρίσκεται συνήθως υψηλότερα από του νεότερου. Αν οι αυτοκράτορες ήταν άκληροι, τότε είχαμε το θεσμό της συμβασιλείας και απεικονιζόταν δύο αυτοκράτορες καθισμένοι ή όρθιοι πλάι-πλάι.
250px|right|thumb|Ο γενειοφόρος Κώνστας Β΄ και ο γιος του Κωνσταντίνος Δ΄. Η διαφοροποίηση του μεγέθους των μορφών τονίζει τη σχέση πατέρα και γιου στο νόμισμα αυτό. Επιγραφή: DN. CONSTANTINUS C' CONSTAN. / DEUS ADIUTA ROMANIS (ο Θεός βοηθεί τους Ρωμαίους).
Όταν στα 800 ο Καρλομάγνος στέφθηκε αυτοκράτορας, οι Βυζαντινοί αρνήθηκαν να του αναγνωρίσουν τον τίτλο. Αυτό υπογράμμιζε και η υπεροχή του βυζαντινού νομισματικού συστήματος: «μια σύγκριση ανάμεσα στο χρυσό βυζαντινό νόμισμα και την ασημένια πένα του Καρλομάγνου επέτρεπε[...] το συμπέρασμα, ότι ο βυζαντινός αυτοκράτορας ''λαμπρότερος και δυνατώτερος εστίν».
Στις επιγραφές των νομισμάτων διαβάζουμε τίτλους δηλωτικούς ιδεολογικών προθέσεων: Ο όρος ορθόδοξος, που συναντάμε σε νομίσματα δύο αυτοκρατόρων του 11ου αιώνα, διατρανώνει την προσήλωσή τους στην Ορθοδοξία κατά την αντιπαράθεσή τους με τη Ρώμη (π.χ. ο Μιχαήλ ΣΤ΄), ενώ ο όρος πορφυρογέννητος δηλώνει, ότι ο αυτοκράτορας είχε γεννηθεί στο πορφυρό δωμάτιο του παλατιού. Χρησιμοποιήθηκε από τον Κωνσταντίνο Ζ΄ με στόχο να υποστηρίξει τη νομιμότητα της γέννησής του, έναντι όσων αρνούνταν την ισχύ του τέταρτου γάμου τού πατέρα του Λέοντα ΣΤ΄. Επίσης ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε και από τον Ιωάννη Β΄ Κομνηνό, τον πρώτο αυτοκράτορα ο οποίος ύστερα από ένα αιώνα ανέβηκε κληρονομικώ δικαιώματι στο θρόνο. Σε περιπτώσεις ανώμαλης διαδοχής στο θρόνο ή δυναστικής αντιζηλείας έχουμε την παρουσία επικεκομμένων νομισμάτων: έτσι φόλλεις στο όνομα του Βασιλείου Α΄ και των συναυτοκρατόρων του Κωνσταντίνου και Λέοντος (ΣΤ΄) βρίσκονται επικεκομμένοι σε φόλλεις με τις ένθρονες μορφές του Βασίλειου Α΄ και Κωνσταντίνου, ενώ φόλλεις στο όνομα του Κωνσταντίνου Ζ΄ και του γιου του Ρωμανού Β΄ είναι επικεκομμένοι σε εκδόσεις, όπου ο Κωνσταντίνος Ζ΄ απεικονίζεται μόνος του. Η απεικόνιση του προφήτη Αχιά σε αργυρό βασιλικό που εκδόθηκε μεταξύ 1321-1328, που είχε προφητεύσει τη διαίρεση των βασιλείων της Ιουδαίας και του Ισραήλ, επελέγη να απεικονιστεί επειδή ακριβώς η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν διαιρεμένη εκείνη την περίοδο ανάμεσα στον Ανδρόνικο Β΄ και τον Ανδρόνικο Γ΄. Επίσης για λόγους προπαγάνδας αύξανε η νομισματική παραγωγή και η κυκλοφορία, ενώ ταυτόχρονα ετίθεντο σε αχρηστία και αποσυρόταν τα νομίσματα των παλαιών αυτοκρατόρων. Η χάραξη του σταυρού επάνω στα νομίσματα λειτούργησε ως φυλακτήριον της αποτροπαίου φύσεως, όπως σημείωνε στις αρχές του 12ου αι. ο Μιχαήλ Ιταλικός και με μια άρρητη δύναμη έδιωχνε κάθε λοιμώδες νόσημα. Επίσης η εύρεση νομισμάτων σε αρχαιολογικές ανασκαφές σε τάφους αρκετά χρόνια μετά την κοπή τους, όπως φόλλεων με απεικόνιση του Χριστού και όχι εκπροσώπου της κοσμικής εξουσίας, συνδέεται όχι με την χαμένη αγοραστική αξία τους, αλλά με τον θρησκευτικό συμβολισμό τους.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ο στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 διεξήχθη τις δέκα τελευταίες μέρες των αγώνων, από τις 30 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Ήταν αρχικά προγραμματισμένος να διεξαχθεί από τις 31 Ιουλίου έως τις 9 Αυγούστου του 2020, όμως εξ' αιτίας της Πανδημίας COVID-19, αναβλήθηκε. Τα αγωνίσματα του στίβου είναι χωρισμένα σε 2 κατηγορίες: τα αγωνίσματα σταδίου (αγώνες στο ταρτάν, άλματα & ρίψεις) που θα πραγματοποιηθούν στο Νέο Έθνικο Στάδιο του Τόκιο και τα αγωνίσματα ανοικτού δρόμου (μαραθώνιος και βάδην), που θα πραγματοποιηθούν στο Πάρκο Οντόρι του Σαππόρο. Ο αριθμός τους στο σύνολο είναι 48, ένα παραπάνω από το 2016, με την προσθήκη της μικτής σκυταλοδρομίας 4x400. 1900 αθλητές και αθλήτριες αναμένεται να συμμετέχουν από περίπου 190 διαφορετικά έθνη.
Τόποι Διεξαγωγής
Το Νέο Εθνικό Στάδιο, θα φιλοξενήσει όλα τα αθλήματα που θα πραγματοποιηθούν εντός σταδίου. Σε αυτά συγκαταλέγονται, όλοι οι αγώνες δρόμου και ταχύτητας καθώς και τα άλματα και οι ρίψεις. Το στάδιο ξαναχτίστηκε εκ νέου και εγκαινιάστηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 2019 και κατά τη διάρκεια των Αγώνων θα αποκαλείται Ολυμπιακό Στάδιο. Είναι εξοπλισμένο με ταρτάν της Ιταλικής εταιρίας Mondo και έχει λάβει πρώτης τάξεως πιστοποίηση από την World Athletics. Η επιφάνεια Mondotrack WS που χρησιμοποιήθηκε, αποτελεί μια βελτιωμένη έκδοση του προϊόντος που είχε χρησιμοποιηθεί και στις εγκαταστάσεις των Αγώνων του Ριο.
Το Πάρκο Οντόρι, θα φιλοξενήσει τα αγωνίσματα ανοιχτού δρόμου, δηλαδή τον μαραθώνιο και το βάδην. Το πάρκο βρίσκεται στην πόλη Σαππόρο και αποτελεί τον κλασικό τόπο διεξαγωγής του ετήσιου μαραθωνίου Hokkaido. Αρχικά, τα αγωνίσματα είχαν προγραμματιστεί να διεξαχθούν στο Πάρκο Νακαζίμα του Τόκυο. Λόγω υπερβολικής ζέστης, όμως, κατά τους θερινούς μήνες, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή έκρινε σκόπιμη την μεταφορά τους σε μια πιο ιδανική για τους αθλητές τοποθεσία. Παρά τις αρχικές της αμφιβολίες, η Κυβερνήτης του Τόκυο Γιούρικο Κόικε, ανακοίνωσε επίσημα στη 1 Νοεμβρίου 2019 την μεταφορά των αγωνισμάτων στο Σαππόρο.
Ολυμπιακή Πρόκριση
Η διαδικασία πρόκρισης για τα αγωνίσματα του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020, ολοκληρώθηκε επίσημα στις 29 Ιουνίου 2021, ενώ για τον μαραθώνιο και το βάδην, είχε ολοκληρωθεί από τις 31 Μαΐου. Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ), είχε το δικαίωμα να δηλώσει το πολύ 3 αθλητές σε κάθε αγώνισμα και 1 το πολύ ομάδα στα αγωνίσματα της σκυταλοδρομίας. Σε αντίθεση με άλλες χρονιές, φέτος υπήρχαν τρεις τρόποι με τους οποίους κάποιος αθλητής εξασφάλιζε την πρόκριση:
Όπως και τις προηγούμενες φορές, έτσι και για τους φετινούς αγώνες η World Athletics θέσπισε συγκεκριμένα όρια σε κάθε αγώνισμα, τα οποία οι αθλητές έπρεπε να υπερβούν προκειμένου να κερδίσουν το δικαίωμα συμμετοχής σε αυτά τα αγωνίσματα στους Ολυμπιακούς Αγώνες.του Τόκυο. Η περίοδος πρόκρισης άρχιζε την 1η Μαΐου του 2019 και ολοκληρώθηκε στις 29 Ιουνίου του 2021. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται αναλυτικά τα όρια πρόκρισης του κάθε αγωνίσματος: Θέση στην Παγκόσμια Κατάταξη
Αθλητές που δεν έπιασαν το όριο για την ολυμπιακή πρόκριση, είχαν την δυνατότητα να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή τους μέσω της θέσης τους στην παγκόσμια κατάταξη της World Athletics στο αγώνισμα που επιθυμούσαν να συμμετέχουν. Η περίοδος κατάταξης διήρκησε από τις 30 Ιουνίου του 2019 έως και τις 29 Ιουνίου του 2021 και καθορίστηκε με βάση την επίδοση των αθλητών σε σημαντικές επίσημες διοργανώσεις. Οι αθλητές που βρίσκονταν πιο ψηλά στην λίστα κατάταξης τους κάθε αγωνίσματος, κατέλαβαν τις διαθέσιμες θέσεις στο αγώνισμα αυτό, που δεν είχαν ήδη καλυφθεί από αθλητές που πέρασαν το όριο πρόκρισης.
Καθολικότητα
Σύμφωνα με τον κανόνα της καθολικότητας, όλες οι ΕΟΕ μπορούν να δηλώσουν έναν αθλητή ανά φύλο, εάν κανένας αθλητής της χώρας τους δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε κάποιο αγώνισμα. Έτσι κάθε χώρα έχει την δυνατότητα να εκπροσωπηθεί τουλάχιστον από 2 αθλητές στα αγωνίσματα του στίβου. Ο κανόνας δεν ισχύει για τα συνδυαστικά αγωνίσματα (δέκαθλο και έπταθλο), τα 10.000 μέτρα και τα 3.000 μέτρα στιπλ. Συνολικά 101 χώρες προκρίθηκαν χάρη στον κανόνα της καθολικότητας και συγκεκριμένα 61 άνδρες και 40 γυναίκες.
Σκυταλοδρομίες
Στα αγωνίσματα της σκυταλοδρομίες μπορούν να συμμετέχουν 16 ΕΟΕ. Οι 8 με την καλύτερη επίδοση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στην Ντόχα, κέρδισαν αυτομάτως μια θέση στους Ολυμπιακούς του Τόκυο. Οι χώρες που πέρασαν στον τελικό του Παγκόσμιο Πρωταθλήματος Σκυταλοδρομίας 2021 και δεν είχαν ήδη προκριθεί στους Αγώνες, εξασφάλιζαν επίσης από μια θέση, ενώ οι υπόλοιπες διαθέσιμες θέσεις καλύφθηκαν από τις ομάδες που βρίσκονταν υψηλότερα στην παγκόσμια κατάταξη.
Πρόγραμμα
Εκτός από το βάδην και τον μαραθώνιο, οι τελικοί από 9 ακόμη αγωνίσματα θα διεξαχθούν κατά τις πρωινές ώρες, ώστε να μπορέσουν εύκολα να τις παρακολουθήσουν θεατές σε όλες τι ζώνες ώρας. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται αναλυτικά το πρόγραμμα των αγωνισμάτων:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2020 Κατηγορία:Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Στίβος στην Ιαπωνία
Τρίτος Μακεδονικός Πόλεμος
Ο Τρίτος Μακεδονικός Πόλεμος (171 – 168 π.Χ.) διεξήχθη μεταξύ του Μακεδονικού βασιλείου υπό τον Περσέα, και της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Η έκβαση του έφερε τους Ρωμαίους να είναι νικητές, και το τέλος του πολέμου αποτελεί και το τέλος του επίσημου Μακεδονικού Βασιλείου.
Ιστορικό
Το 179 π.Χ. ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας, ο ηττημένος του Πρώτου και Δεύτερου Μακεδονικού Πόλεμου, πέθανε, και ο ταλαντούχος και φιλόδοξος γιος του, ο Περσέας, ανέλαβε τον θρόνο. Ο Περσέας παντρεύτηκε τη Λαοδίκη, κόρη του βασιλιά Σέλευκου Δ΄ των Σελευκιδών, και αύξησε το μέγεθος του στρατού του. Σύνηψε επίσης συμμαχίες με το βασίλειο της Ηπείρου, αρκετές ξένες φυλές της Ιλλυρίας και της Θράκης, καθώς και εχθρούς των Θρακικών φυλών οι οποίοι ήταν σύμμαχοι της Ρώμης, όπως οι Σαππαίοι του Αβρουπόλη. Ανανέωσε τις διασυνδέσεις της Μακεδονίας με μερικές από τις νότιες Ελληνικές πόλεις, και ανακοίνωσε πως το σχέδιο του ήταν να προχωρήσει σε μεταρυθμίσεις στην Ελλάδα και να την κάνει να ανακτήσει την πρώην δύναμη και ευμάρεια της.
Ο Ευμένης Β΄ της Περγάμου, ο οποίος μισούσε τη Μακεδονία, βάσει και των εκστρατειών του Φιλίππου Ε΄ εκεί πριν τον Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο, κατηγόρησε τον Περσέα πως προσπαθεί να παραβιάσει την ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ της Ρώμης και της Μακεδονίας. Οι Ρωμαίοι, ανήσυχοι για την ισορροπία δυνάμεων στην Ελλάδα, ξεκίνησαν νέο πόλεμο με τη Μακεδονία.
Έναρξη του πολέμου
Ο Περσέας κέρδισε την πρώτη μάχη, το 171 π.Χ. στη Μάχη του Καλλίνικου, όπου αντιμετώπισε τις δυνάμεις του Πούμπλιου Λικίνιου Κράσσου. Μετά από τη μάχη αυτή, ο Περσέας πρόσφερε ειρηνευτική συμφωνία στους Ρωμαίους, οι οποίοι την αρνήθηκαν. Την ίδια στιγμή, οι Ρωμαίοι αντιμετώπιζαν προβλήματα απειθαρχίας στον στρατό τους, και οι Ρωμαίοι διοικητές δε μπορούσαν να βρουν τρόπο για να εισβάλλουν επιτυχώς στη Μακεδονία. thumb|Διάταξη της [[μάχη της Πύδνας|μάχης της Πύδνας το 168 π.Χ.]] Στις διαμάχες κοντά στα Φάλαννα της Λάρισας, μεταξύ του Περσέα και του Κράσσου, υπήρξε ισορροπία δυνάμεων με κανένα να μην αποκτά το πλεονέκτημα. Το 169 π.Χ., ο Πραίτορας Κόιντος Μάρκιος Φίλιππος, διέσχισε την οροσειρά του Ολύμπου και πέρασε στη Μακεδονία. Ο στρατός του όμως, ξέμεινε από προμήθειες και υποχώρησε σε μια στενή λωρίδα των ακτών κοντά στα Τέμπη. Ο Περσέας προσπάθησε να διαπραγματευτεί και να κερδίσει τη βοήθεια του Ευμένη της Περγάμου και του Αντίοχου των Σελευκιδών, ώστε να συμμαχήσουν μαζί του, αλλά απέτυχε. Κατάφερε όμως να εξαγοράσει την υποστήριξη του Ιλλύριου βασιλιά Γένθιου το φθινόπωρο του 169 π.Χ.
Στη μεγάλη και καθοριστική μάχη της Πύδνας που διαδραματίστηκε το 168 π.Χ., ο Περσέας ηττήθηκε από τις λεγεώνες του Ρωμαίου πραίτορα Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου. Η ήττα αυτή προήλθε κυρίως από την απουσία του Μακεδονικού ιππικού, της απειρίας των Μακεδόνων οπλιτών, που αποτελούταν κυρίως από εφήβους και ηλικιωμένους, και την έλλειψη ευελιξίας της Μακεδονικής φάλαγγας σε σύγκριση με τις κοόρτες των λεγεώνων οι οποίες βασίζονταν στην ευελιξία των σχηματισμών τους.
Μετέπειτα
Ο Τρίτος Μακεδονικός πόλεμος έφερε το τέλος του Μακεδονικού βασιλείου, και την αρχή του τέλους για τα Ελληνιστικά βασίλεια. Ενίσχυσε επιπλέον τον έλεγχο της Αρχαίας Ελλάδας από τη Ρώμη, η οποία επέστρεψε αργότερα το 146 π.Χ. κατά τον πόλεμο με την Αχαϊκή Συμπολιτεία, και μετά τη μάχη της Λευκόπετρας κατέστρεψε συμβολικά την Κόρινθο.
Πηγές
Κατηγορία:Μακεδονικοί πόλεμοι Κατηγορία:Ρωμαϊκοί πόλεμοι Κατηγορία:Αρχαία Μακεδονία
Κώδικας 8B10B
Ο Κώδικας 8B10B (ή 8B/10B) χρησιμοποιείται στην τηλεπικοινωνία για την κωδικοποίηση των δεδομένων προκειμένου να μεταφερθούν μέσω αγωγού.
Ζαν Λουί Μπαρό
Ο Ζαν Λουί Μπαρό (γαλλική γλώσσα: Jean-Louis Barrault, Παρίσι, 8 Σεπτεμβρίου 1910 - 22 Ιανουαρίου 1994) ήταν Γάλλος καινοτόμος ηθοποιός, μίμος και σκηνοθέτης του θεάτρου. Γεννήθηκε στο Βεσινέ και υπήρξε μαθητής των Σαρλ Ντιλέ και Ετιέν Ντεκρού. Σπούδασε στη Σχολή του Λούβρου, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως χειρωνάκτης στην παρισινή αγορά του Αλ. Το 1940 έγινε μέλος της Κομεντί Φρανσέζ, ενώ παράλληλα δημιούργησε το θέατρο του Μαρινί. Έργα που σκηνοθέτησε με επιτυχία: Η Δίκη (Κάφκα, 1947), Κατάσταση Πολιορκίας (Καμί, 1948),  Ο κλήρος του μεσημεριού (Κλοντέλ, 1948), Τιμωρημένος έρωτας (Ανούιγ, 1950), Βάκχος (Κοκτό, 1951), Ρινόκερος (Ιονέσκο, 1960), Ευτυχισμένες μέρες (Μπέκετ, 1964), Τα παραβάν (Ζενέ 1966)κ.α. Το 1958 ο Γάλλος υπουργός πολιτισμού Αντρέ Μαλρό του παραχώρησε τη χρήση του ημικρατικού θεάτρου "Οντεόν", αλλά ο ίδιος του την αφαίρεσε δέκα χρόνια αργότερα, όταν ο Μπαρό υποστήριξε τη φοιτητική εξέγερση του Μαϊου του 1968. Διατέλεσε διευθυντής του δεύτερου κρατικού θεάτρου της Γαλλίας (1959-1968) και του λαϊκού θεάτρου (από το 1968). Το 1981, μαζί με τη σύζυγό του Μαντλέν Ρενό, επίσης ηθοποιό, ίδρυσαν το θέατρο "Ρον Πουέν" του οποίου τη διεύθυνση διατήρησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Κώδικας 8B10B
Ιδιότητες και τρόπος χρήσης
Τα δεδομένα κωδικοποιούνται από 8 bit σε 10 bit, έτσι ώστε κατά πρώτον να ομαλοποιείται η ηλεκτρική ένταση κατά τη μεταφορά, και κατά δεύτερον, να επιτυγχάνεται η ανίχνευση σήματος στην μεριά του δέκτη.
Ομαλοποίηση της ηλεκτρικής έντασης
Με τον κώδικα 8B10B αυξάνεται ο αριθμός των λογικών μονάδων 1, έτσι ώστε ο αριθμός τους σε κάθε πακέτο να είναι ίσος με αυτόν των 0, ή να διαφέρει κατά δύο. Το σήμα των δεδομένων λοιπόν που μεταφέρονται έχει τις εξής ιδιότητες: Χάρη αυτής της ιδιότητας, το ηλεκτρικό σήμα που μεταφέρει τα δεδομένα είναι πιο ομοιόμορφο.
Ανίχνευση σήματος
Μια άλλη ιδιότητα τού κώδικα είναι η συνεχής αλλαγή του σήματος. Έτσι, το σήμα είναι εύκολα ανιχνεύσιμο, αφού δεν είναι δυνατόν, το ίδιο σύμβολο (1 ή 0) να συνεχίζεται για πάνω από 5 χρονικά διαστήματα. Μετά από 5 χρονικά διαστήματα το αργότερο, το σήμα πρέπει να αλλάξει (π.χ. από 0 να γίνει 1), έτσι ώστε ο δέκτης να μένει συγχρονισμένος στον ρυθμό μεταφοράς του πομπού, ή και να αντιλαμβάνεται τυχόν διακοπές ή και λάθη του σήματος.
Εφαρμογές
Ο Κώδικας 8B10B βρίσκεται σε εφαρμογή σε πολλές προδιαγραφές, μεταξύ των οποίων είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες Κατηγορία:Κωδικοποιήσεις
Μουσείο Κονιάκ-Ζαι
Το μουσείο Κονιάκ-Ζαι (γαλλικά: Musée Cognacq-Jay) είναι δημοτικό μουσείο στο Παρίσι, Γαλλία που παρουσιάζει μια συλλογή έργων και αντικειμένων γαλλικής τέχνης του 18ου αιώνα, δωρεά του Ερνέστ Κονιάκ. Στεγάζεται στο μέγαρο Ντονόν στο 3ο διαμέρισμα του Παρισιού, στην οδό Ελζεβίρ 8.
Το Μουσείο Κονιάκ-Ζαι είναι ένα από τα 14 Μουσεία της πόλης του Παρισιού που από την 1η Ιανουαρίου 2013 τα διαχειρίζεται το δημόσιο διοικητικό ίδρυμα Παρίσι Μουσεία.
Το μουσείο
Η συλλογή του μουσείου δημιουργήθηκε μεταξύ 1885-1925 από τον Τεοντόρ-Ερνέστ Κονιάκ (1839-1928) και τη σύζυγό του Μαρί-Λουίζ Ζαι (1838-1925), ιδρυτές του πολυκαταστήματος Λα Σαμαριταίν.
Μετά το θάνατό του, ο Κονιάκ κληροδότησε τη συλλογή στην πόλη του Παρισιού, η οποία το 1929 εγκαινίασε το μουσείο Κονιάκ-Ζαι στο μπουλβάρ ντε Καπυσίν 25, σε ένα κτήριο δίπλα στο πολυκατάστημά τους ειδικά σχεδιασμένο για την έκθεση της συλλογής από το ζευγάρι Κονιάκ, που επιθυμούσε να εμφανίσει τη συλλογή στην οικειότητα ένα φαινομενικά κατοικημένου σπιτιού, χωρίς τις συμβάσεις ενός μουσείου.
Οι συλλογές
Το μουσείο περιλαμβάνει μια εξαιρετική συλλογή έργων τέχνης και διακοσμητικών αντικειμένων, περίπου 1200 αντικείμενα συνολικά, με έμφαση στη γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα, και προσφέρει μια μοναδική καλλιτεχνική προοπτική για την Εποχή του Διαφωτισμού. Η συλλογή αποτελείται από διακοσμητικά, ευρωπαϊκά και κινεζικά κεραμικά, κοσμήματα, έργα ζωγραφικής μεταξύ άλλων των Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί, Φρανσουά Μπουσέ, Καναλέττο, Ζαν Σιμεόν Σαρντέν, Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ, Ζαν-Μπατίστ Κρεζ, Μωρίς Κεντέν ντε Λα Τουρ, Σερ Τόμας Λώρενς, Υμπέρ Ρομπέρ, Τζανμπαττίστα Τιέπολο και Αντουάν Βαττώ, έργα γλυπτικής των Ζαν-Αντουάν Ουντόν, Ζαν-Μπατίστ Λεμουάν και Ζακ-Σαλί και πολύτιμα έπιπλα του 18ου αιώνα. Η τέχνη του 17ου αιώνα εκπροσωπείται επίσης, κυρίως με δύο έργα ζωγραφικής του Ρέμπραντ, ενώ ο 19ος αιώνας εκπροσωπείται με έργα του Καμίλ Κορό, του Πωλ Σεζάν και του Εντγκάρ Ντεγκά.
Το μουσείο είναι ανοιχτό καθημερινά εκτός Δευτέρας και η είσοδος είναι δωρεάν. Οι πλησιέστεροι σταθμοί του μετρό είναι ο Σαιν-Πωλ και ο Σεμέν Βερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Έντζο Σίφο
Ο Βισέντζο «Έντζο» Ντανιέλε Σίφο (ιταλική προφορά [ˈɛntso ˈʃʃiːfo], γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1966) είναι Βέλγος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν τη θέση του επιθετικού μέσου. Ήταν μέλος της ομάδας του Βελγίου, με το οποίο αγωνίστηκε σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα, αποτελώντας τον έναν από τους συνολικά τρεις Βέλγους ποδοσφαιριστές που έχουν πετύχει κάτι τέτοιο.
Νεανικά χρόνια
Ο Σίφο γεννήθηκε στην Λα Λουβιέρ. Κατάφερε να αναδειχθεί ως μεγάλο ταλέντο στον χώρο του ποδοσφαίρου, λαμβάνοντας, μάλιστα το ψευδώνυμο "Μικρός Πελέ" στην τοπική ομάδα, όπου αγωνιζόταν κατά τα παιδικά του χρόνια. Ο Σίφο εντάχθηκε στην τοπική Λα Λουβιέρ σε ηλικία 14 ετών, όμως, σύντομα, πήρε μεταγραφή για την ΡΣΚ Άντερλεχτ, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1983.
Καριέρα σε συλλόγους
Μεταγράφηκε στην Ιντερνατσιονάλε το 1987 όμως δεν κατάφερε να πείσει για την αξία του με τις εμφανίσεις που πραγματοποίησε, με αποτέλεσμα, λίγο καιρό αργότερα, να πάρει μεταγραφή για την Ζιροντέν Μπορντό και πιο συγκεκριμένα το 1988, όπου, ωστόσο, απογοήτευσε εκ νέου με την απόδοσή του. Η καριέρα του αναγεννήθηκε με την μεταγραφή του στην Οσέρ το 1989, με αποτέλεσμα την επιστροφή του στην Ιταλία για λογαριασμό της Τορίνο το 1991. Ο Σίφο, στη συνέχεια, πήρε μεταγραφή για την ΑΣ Μονακό, προτού ολοκληρώσει την καριέρα του με την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, την Άντερλεχτ. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2000, αφού διαγνώσθηκε ότι πάσχει από χρόνια αρθρίτιδα.
Εθνική ομάδα
Ο Σίφο πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με το Βέλγιο τον Ιούνιο του 1984 απέναντι στην Γιουγκοσλαβία.
Αγωνίστηκε με το Βέλγιο στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1986, 1990, 1994 και του 1998, αγωνιζόμενος, συνολικά, σε δεκαέξι αναμετρήσεις. Ήταν ο καλύτερος νέος παίκτης της διοργάνωσης του 1986. Συνολικά, στη διάρκεια της καριέρας του με την Εθνική Βελίου μέτρησε 84 διεθνείς συμμετοχές, ενώ πέτυχε 18 τέρματα.
Μετά την αποχώρηση
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Σίφο ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Σπορτίνγκ Σαρλερουά, στις αρχές της σεζόν 2000-01. Τα μέτρια αποτελέσματα της ομάδας τον οδήγησαν σε παραίτηση τον Ιούνιο του 2002. Τελευταία ομάδα που προπόνησε ήταν η ΡΕ Μουσκρόν. Στις 6 Ιουνίου 2009, ο Σίφο εγκατέλειψε την Μουσκρόν, ελέω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η βελγική ομάδα.
Τίτλοι
Με την ΡΣΚ Άντερλεχτ
Πρωτάθλημα Βελγίου: 1985, 1986, 1987, 2000
Με την ΑΣ Μονακό
Λιγκ 1: 1997
Με την Τορίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΑΑ Λουβιερουάζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Βέλγοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1984 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Εν ονόματι του νόμου
Το Εν ονόματι του νόμου είναι μια ελληνική κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1970 σε σενάριο και σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου.
Πλοκή
Ο Αλέξης Αλεβίζος (Κώστας Καζάκος), πρώην αξιωματικός που έχει τιμηθεί με παράσημο για την ανδρεία του στον πόλεμο, κατηγορείται για τον εμπρησμό ενός εργοστασίου που στοίχισε τη ζωή στον ιδιοκτήτη του και σε τέσσερις υπαλλήλους του.
Στην επακολουθείσα δίκη, πολιτική αγωγή είναι η Τώνια (Μαίρη Χρονοπούλου), μνηστή του Αλέξη και κόρη του εργοστασιάρχη Δημοσθένη Ευελπίδη (Σπύρος Καλογήρου), η οποία ξυπνά στον Αλέξη τραύματα του παρελθόντος που διαταράσσουν την πνευματική του ισορροπία. Ο νέος νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική.
Τελικά, αποκαλύπτεται πως ένοχος για τον εμπρησμό είναι ο ραλίστας αδελφός της Τώνιας, Ρούσος (Νίκος Γαλανός), ο οποίος διέπραξε τον εμπρησμό με σκοπό να εισπράξει την αποζημίωση που θα έδινε η ασφαλιστική εταιρεία. Η Τώνια, μετανιωμένη, μάταια πασχίζει να επανορθώσει για το κακό που έκανε στον Αλέξη.
Παραγωγή
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις αίθουσες την 1η Απριλίου 1970. Κόβοντας 330.742 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 16η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 10/10/2006.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας
Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας εορτάζεται ετησίως στις 9 Φεβρουαρίου, ημέρα θανάτου του Διονυσίου Σολωμού, του εθνικού ποιητή της Ελλάδας. Η παγκόσμια ημέρα θεσμοθετήθηκε το 2017, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εξωτερικών και Παιδείας της Ελλάδας.
H πρωτοβουλία για την καθιέρωση μιας ημέρας αφιερωμένης στην Ελληνική γλώσσα ξεκίνησε το 2014 από έμπνευση του καθηγητή Γιάννη Κορινθίου, τότε Προέδρου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων της Ιταλίας. Πρωτοστάτησαν στην κινητοποίηση για την καθιέρωση της ημέρας τα κλασικά λύκεια και η Ελληνική Κοινότητα της Νάπολης και Καμπανίας. Αρχικά υπήρξε ένα σχέδιο νόμου με τίτλο “Καθιέρωση Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνοφωνίας και Ελληνικού Πολιτισμού” με προτεινόμενη μέρα την 20η Μαΐου, ημέρα γέννησης του Σωκράτη. Τελικά επελέγη η σημερινή μέρα, η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του Διονυσίου Σολωμού (1798-1857) με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ της 24ης Απριλίου 2017, αρ. 1384) και με τίτλο “Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας“.
Για τον εορτασμό της ημέρας, λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις σε εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα και πανεπιστημιακά τμήματα ελληνικής γλώσσας σε όλο το κόσμο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
[https://www.babiniotis.gr/dimosieumata/glossika-themata/471-pagkosmia-imera-ellinikis-glossas Σημείωμα του γλωσσολόγου Γ. Μπαμπινιώτη για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας]
Παραπομπές
4. LIFO - Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας 5. GREEK REPORTER - The Greek Language is Not Dying; It’s Merely Changing Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες
Κόλπος Αταλάντης
Ο κόλπος Αταλάντης είναι μικρός κόλπος του Βορείου Ευβοϊκού επί της παραλίας της Λοκρίδας, μεταξύ των ακρωτηρίων Αρκίτσα (επί του οποίου και υπάρχει φάρος) και Θεολόγος (ή άκρα Κέρατο), όπου και η παράλια απόληξη των συνόρων Λοκρίδας και Βοιωτίας.
Εντός του κόλπου αυτού υπάρχουν οι νησίδες Γάιδαρος, Αταλάντη και Άγιος Νικόλαος.
Κατηγορία:Νομός Φθιώτιδας Αταλάντης Αταλάντης Αταλάντης
Στσέλτσε Οπόλσκιε
Το Στσέλτσε Οπόλσκιε (πολωνικά: Strzelce Opolskie, γερμανικά: Groß Strehlitz, σιλεσικά: Wielge Strzelce) είναι πόλη στο Βοεβοδάτο Οπόλε της νότιας Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 17.900 κάτοικοι (2019).
Δημογραφικά στοιχεία
Το Στσέλτσε Οπόλσκιε είναι ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα της γερμανικής μειονότητας στην Πολωνία.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Μεσαιωνικός οχυρωμένος πύργος και εκκλησία του Αγίου Λόρενς Ο οικισμός αναφέρεται σε έγγραφα του 13ου αιώνα, όταν ήταν μέρος της Πολωνίας των Πιαστ. Έλαβε προνόμια πόλης πιθανότατα τον 13ο αιώνα. Οι ντόπιοι δούκες της δυναστείας των Πιαστ έχτισαν ένα κάστρο στην πόλη.
Η πόλη προσαρτήθηκε από την Πρωσία τον 18ο αιώνα και στη συνέχεια από το 1871 έως το 1945 ήταν επίσης μέρος της Γερμανίας. Σύμφωνα με τη γερμανική απογραφή του 1890, είχε πληθυσμό 5.112 κατοίκων, εκ των οποίων οι 500 (9,8%) ήταν Πολωνοί. Στο δημοψήφισμα της Άνω Σιλεσίας που πραγματοποιήθηκε το 1921, ζητήθηκε από τους κατοίκους να επιλέξουν μεταξύ της παραμονής στη Γερμανία και της ένταξης στην Πολωνία. Στο Groß Strehlitz, το 85,7% των ψήφων ήταν υπέρ της παραμονής στη Γερμανία.
Οι Πολωνοί ακτιβιστές διώχθηκαν έντονα από το 1937. Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 1939, πραγματοποιήθηκαν πολλαπλές γερμανικές επιθέσεις στους Πολωνούς στην πόλη. Ναζί Γερμανοί μαχητές επιτέθηκαν στους ηθοποιούς του πολωνικού θεάτρου από το Κατοβίτσε και το συγκεντρωμένο πολωνικό κοινό και γκρέμισαν την αίθουσα θεάτρου της πολωνικής τράπεζας. Η Νεολαία Χίτλερ κατέστρεψε τα κεντρικά γραφεία πολωνικών οργανώσεων, πολωνικών επιχειρήσεων (τράπεζες και συνεταιρισμοί) και σπίτια ντόπιων Πολωνών ακτιβιστών. Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν συλλήψεις επιφανών ντόπιων Πολωνών, συμπεριλαμβανομένων προέδρων της πολωνικής τράπεζας, συνεταιριστικών και τοπικών υποκαταστημάτων της Πολωνικής Γυμναστικής Εταιρείας «Σόκουου» και κατασχέθηκαν τα περιουσιακά στοιχεία της πολωνικής τράπεζας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ναζιστική Γερμανία λειτουργούσε ένα κέντρο κράτησης όπου έστελνε κρατούμενους σε καταναγκαστική εργασία. Πολλοί πέθαναν από την εξάντληση και/ή την πείνα. Μεταξύ των κρατουμένων ήταν Πολωνοί που συνελήφθησαν για τη διάσωση Εβραίων από το Ολοκαύτωμα. Οι Γερμανοί λειτούργησαν επίσης ένα υποστρατόπεδο του στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου Stalag VIII-B/344 και ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για Εβραίους. Μετά την ήττα της Γερμανίας στον πόλεμο το 1945, η πόλη έγινε και πάλι μέρος της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Οπόλε Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Δολοφονία του Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ
Σκοπός της επίσκεψης
Η επίσκεψη του Προέδρου Κέννεντυ στην Πολιτεία του Τέξας είχε προγραμματιστεί ένα χρόνο πριν προκειμένου οι εκεί δημόσιες εμφανίσεις του, επιφέρουν αφενός μεν κάποια έσοδα στο δημοκρατικό κόμμα, αφετέρου και περισσότερες ψήφους στις επικείμενες εκλογές του επομένου έτους. Σημειώνεται ότι κατά τις εκλογές του 1960 η πολιτεία του Τέξας ήταν μία από τις ελάχιστες των ΗΠΑ όπου οι Δημοκρατικοί, (Κέννεντυ), είχαν ηττηθεί. Ένας άλλος επίσης σπουδαίος λόγος ήταν να δοθεί και ένα τέλος στον ανταγωνισμό μεταξύ των εκεί δημοκρατικών φατριών που απειλούσε με διάσπαση την τοπική κομματική οργάνωση. Έτσι η επίσημη προεδρική επίσκεψη στο Τέξας καθορίστηκε για το διήμερο 21 και 22 Νοεμβρίου του 1963.
Σύμφωνα πάντα με το πρόγραμμα η πρώτη ημέρα επίσκεψης του Προέδρου ξεκίνησε την Πέμπτη (21 Νοεμβρίου 1963), συνοδευόμενος από την σύζυγό του Τζάκυ και τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Λύντον Τζόνσον με πρώτο σταθμό την πόλη Σαν Αντόνιο και ακολούθως το Χιούστον και την πόλη Φορτ Γουόρθ όπου και διανυκτέρευσε. Την επομένη το πρωί. μετά από ένα δημόσιο πρόγευμα που συμμετείχαν πολλά πρόσωπα ξεκίνησε η δεύτερη ημέρα επίσκεψης με προορισμό το Ντάλας, πρωτεύουσα της Πολιτείας και από εκεί το Ώστιν όπου και θα διανυκτέρευε φιλοξενούμενος στο αγρόκτημα του Αντιπροέδρου, παρά τις όχθες του ποταμού Πέντερναλ.
Άφιξη στο Ντάλας - αυτοκινητοπομπή
Αν και το πρωί ο καιρός στο Ντάλας ήταν βροχερός από τις 09.30 ο ουρανός άρχισε να καθαρίζει από τα σύννεφα και να προμηνύεται μια ηλιόλουστη ημέρα. Στις 11.40 τοπική ώρα (ανατολικών Πολιτειών των ΗΠΑ) το προεδρικό αεροπλάνο "Αιρ Φορς Ουάν" προσγειώνεται στην πίστα του αεροδρομίου Λαβ Φήλντ του Ντάλας όπου το προεδρικό ζεύγος και αντιπροέδρου καθώς και τον γερουσιαστή Ραλφ Γιάρμπορο υποδέχεται ο δημοκρατικός κυβερνήτης του Τέξας Τζων Κόνναλυ με την σύζυγό του. Σύμφωνα με το πρόγραμμα οι "υψηλοί επισκέπτες" θα διέρχονταν μέσα από την πόλη σε αυτοκινητοπομπή με κατεύθυνση το Εμπορικό Κέντρο "Τρέιντ Μαρτ" όπου θα ακολουθούσε προεδρικός λόγος και γεύμα.
Η διαδρομή (από αεροδρόμιο μέχρι σημείο γεύματος) είχε καθοριστεί από τις μυστικές υπηρεσίες από τις 8 Νοεμβρίου όπου η αυτοκινητοπομπή θα κάλυπτε την συνολική απόσταση των δεκαέξι χιλιομέτρων σε χρόνο 45 λεπτών της ώρας με μέση ταχύτητα 20 χλμ την ώρα. Σημειώνεται ότι τρεις ημέρες πριν, στις 19 Νοεμβρίου, δύο τοπικές εφημερίδες, η "Ντάλας Χέραλντ" και η "Μόρνιγκ Νιούς" είχαν δημοσιοποιήσει τη διαδρομή με λεπτομερειακούς χάρτες. Μάλιστα το πρωί της άφιξης η "Μόρνιγκ Νιούς" (προσκείμενη στο δεξιό κόμμα) δημοσίευσε ένα άρθρο με πένθιμο πλαίσιο υπό τον τίτλο "Καλώς ήλθατε στο Ντάλλας κύριε Κέννεντυ", που αποκαλύφθηκε αργότερα ότι ήταν επί πληρωμή από κάποιον Μπέρναρντ Βάισμαν.
Στις 11.50 ξεκίνησε από το αεροδρόμιο η αυτοκινητοπομπή πλαισιωμένη από μοτοσυκλετιστές της αστυνομίας με πρώτο όχημα την προεδρική λιμουζίνα (μάρκας Λίκολν Κοντινένταλ) που έφερε την αμερικανική σημαία και τον προεδρικό θυρεό, χωρίς τον θόλο ασφαλείας και με επιβαίνοντες τον Πρόεδρο Κέννεντυ, πίσω δεξιά, έχοντας αριστερά την σύζυγό του και προ αυτού, στα πτυσσόμενα καθίσματα, τον κυβερνήτη Κόνναλυ με τη σύζυγό του αριστερά. Οδηγός και συνοδηγός ήταν οι αστυνόμοι της μυστικής υπηρεσίας Ουΐλιαμς Γκρηρ και Ρόυ Κέλλερμαν αντίστοιχα, ενώ οι δύο θέσεις των συνοδών ανδρών ασφαλείας (πίσω και εξωτερικά) παρέμειναν κενές.
Τη λιμουζίνα ακολουθούσε μία ανοικτή "κάντιλακ" με οκτώ πράκτορες της μυστικής υπηρεσίας (4 εντός και ανά δύο εκατέρωθεν στα πλαϊνά μαρσπιέ), με βασική αποστολή την παρακολούθηση του πλήθους και την παρατήρηση κτιρίων, διασταυρώσεων και γεφυρών. Μετά ακολουθούσε το αυτοκίνητο με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, τη σύζυγό του και τον γερουσιαστή και ακολούθως το αυτοκίνητο συνοδείας του αντιπροέδρου, καθώς και πέντε άλλα επιβατηγά αυτοκίνητα και τρία πούλμαν στα οποία είχαν επιβιβαστεί εκπρόσωποι τοπικών Αρχών, διάφοροι αξιωματούχοι και πολλοί δημοσιογράφοι.
Προπομπός της αυτοκινητοπομπής είχε τεθεί ένα λευκό αυτοκίνητο της μυστικής αστυνομίας που επέβαιναν ο διευθυντής της αστυνομίας του Ντάλας Τζέσσι Κάρρυ, ο σερίφης της κομητείας Μπιλ Ντέκερ και ο Βίκτωρ Λόουζον εκπρόσωπος της μυστικής υπηρεσίας που ήταν και οι επιφορτισμένοι της πλήρους ανάπτυξης των μέτρων ασφαλείας για όλο το χρόνο της προεδρικής επίσκεψης στο Ντάλας.
Η διαδρομή προς την πλατεία Ντίλι
Ο πρόεδρος Κέννεντυ και η σύζυγός του, Τζάκυ, έφτασαν στο Ντάλας στις 11:30 το πρωί, στο πλαίσιο περιοδείας στο Τέξας. Τους υποδέχτηκαν ο κυβερνήτης του Τέξας Τζον Κόναλι και η σύζυγός του. Η πομπή επρόκειτο να διασχίσει ολόκληρη σχεδόν την πόλη για να καταλήξει στο εκθεσιακό κέντρο όπου θα μιλούσε ο πρόεδρος. Ένα τεράστιο πλήθος, περίπου 150.000-200.000 άτομα, είχε παραταχθεί κατά μήκος των λεωφόρων για να δει και να επευφημήσει τον πρόεδρο.
Μετά τη διέλευσή της από το κέντρο της πόλης και τους ουρανοξύστες που τόσο φοβούνταν οι άνθρωποι της ασφάλειας του προέδρου, η πομπή εισήλθε στην θεωρούμενη σαν ασφαλή περιοχή της ανισόπεδης διασταύρωσης της οδού Ελμ. Στις 12:28 όταν τα αυτοκίνητα πέρασαν μπροστά από το κτίριο του Αποθετηρίου Σχολικών Βιβλίων της πολιτείας. Ένα λεπτό αργότερα αρχίζει η ταινία του Ζαπρούντερ.
Το προεδρικό αυτοκίνητο κινούταν αργά. Αργότερα ειπώθηκε ότι ο πρόεδρος το είχε ζητήσει, ενθαρρυμένος από την ενθουσιώδη υποδοχή του κόσμου σε μία πολιτεία κρίσιμη πολιτικά και παραδοσιακά εχθρική προς τους Δημοκρατικούς.
Πυροβολισμός στην πλατεία Ντίλι
150px|right|thumb|Φωτογραφία που τραβήχτηκε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μετά το μοιραίο πυροβολισμό (λεπτομέρεια). Στις 12:30, ο Κέννεντυ, ο οποίος χαιρετούσε τον κόσμο, έφερε ξαφνικά τα χέρια του στο λαιμό του και άρχισε να σκύβει προς την πλευρά της γυναίκας του, η οποία τον κοίταζε έντρομη. Ένας παριστάμενος έστριψε απότομα το κεφάλι του προς την πλατεία Ντίλι, μακριά από το Αποθετήριο. Ένας πυροβολισμός είχε ακουστεί αλλά ελάχιστοι τον είχαν αντιληφθεί. Ένα δευτερόλεπτο αργότερα, ο Κόναλι, ο οποίος καθόταν ακριβώς μπροστά από τον Κέννεντυ έπεσε απότομα μπροστά, χτυπημένος από τη δεύτερη σφαίρα.
Τέσσερα δευτερόλεπτα αργότερα, μία τρίτη σφαίρα χτύπησε τον πρόεδρο στο κεφάλι, το οποίο κυριολεκτικά συντρίφτηκε. Κομμάτια του εγκεφάλου τινάχτηκαν και η σύζυγός του Τζάκι, πιτσιλίστηκε από το αίμα του. Το σώμα του Κέννεντυ τινάχθηκε προς τα πίσω και έπεσε απότομα στην αγκαλιά της Τζάκι, από το στόμα της οποίας ξέφυγε μόνο ένα "Ω, όχι". Η Τζάκι σηκώθηκε από το κάθισμα για να βοηθήσει τον μυστικό πράκτορα Κλίντον Χιλ, ο οποίος σκαρφάλωσε στη λιμουζίνα από πίσω και έσπρωξε την πρώτη κυρία πίσω στο κάθισμα. Αμέσως μετά, το αυτοκίνητο χάθηκε κάτω από μία ανισόπεδη διάβαση αναπτύσσοντας ταχύτητα με προορισμό το νοσοκομείο Πάρκλαντ Μεμόριαλ. Μία ώρα αργότερα, παρά τις προσπάθειες των γιατρών, ανακοινώθηκε επισήμως ότι ο πρόεδρος Κέννεντυ είναι νεκρός. Σύμφωνα με μετέπειτα και ανεπίσημες αναφορές του Δρ Τομ Σάιρς, επικεφαλής χειρουργού στο νοσοκομείο και καθηγητή χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, ο θάνατος του Κέννεντυ ήταν ακαριαίος: «''Ιατρικώς, ήταν εμφανές ότι ο πρόεδρος δεν ήταν ζωντανός όταν τον έφεραν. Δεν υπήρχε αυτόματη αναπνοή. Οι κόρες των ματιών του ήταν διεσταλμένες και ακίνητες. Ήταν φανερό πως το τραύμα που είχε δεχθεί στο κεφάλι ήταν θανατηφόρο''», είπε ο Δρ. Σάιρς.
Στις 14:38, με την Τζάκι στο πλευρό του, ανέκφραστη πλέον και με το αίμα του άντρα της στα ρούχα της, ο αντιπρόεδρος Λίντον Τζόνσον ορκίστηκε 36ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μέσα στο προεδρικό αεροσκάφος.
Ο Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ
thumb|150px|Ο [[Τζακ Ρούμπι πυροβολεί και σκοτώνει τον Όσβαλντ, ο οποίος, με τη συνοδεία της αστυνομίας, μεταφερόταν στη φυλακή.]] Λίγα λεπτά μετά τη δολοφονία, η αστυνομία του Ντάλας περικύκλωσε το κτίριο του Αποθετηρίου και άρχισε να το ερευνά, μη δίνοντας προς στιγμήν σημασία σε έναν νεαρό μαυροντυμένο υπάλληλο που βρισκόταν στο ισόγειο του κτιρίου.
Στον 6ο όροφο, οι αστυνομικοί ανακάλυψαν μία απαρχαιωμένη ιταλικο τυφεκιο Μάνλιχερ-Καρκάνο με ιαπωνική σκοπευτική διόπτρα. Στην άλλη άκρη του ορόφου, δίπλα σε ένα ανοικτό παράθυρο με θέα στην οδό Ελμ, ανακάλυψαν τρεις κάλυκες. Λίγα λεπτά αργότερα, άρχισε το ανθρωποκυνηγητό για τον Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ, τον νεαρό που λίγο νωρίτερα ήταν στο ισόγειο, ο οποίος συνελήφθη ύστερα από περιπετειώδη καταδίωξη μέσα στην αίθουσα ενός κινηματογράφου. "Αυτό ήταν" ήταν τα λόγια του μόλις συνελήφθη, αλλά αμέσως έθεσε και ένα ερώτημα: "Γιατί μου περνάτε χειροπέδες; Το μόνο που έκανα είναι να φέρω ένα πιστόλι στον κινηματογράφο". Για την αστυνομία ωστόσο, η οποία τον κατηγόρησε και για τον φόνο ενός από τους άνδρες της λίγα λεπτά πριν από τη σύλληψη, ο Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ ήταν ο "ύποπτος υπ' αρ. 1".
Ύστερα από δύο ημέρες εξουθενωτικών ανακρίσεων, το αποτέλεσμα των οποίων δεν αποκαλύφθηκε ποτέ, αποφασίστηκε ο Όσβαλντ, πρόεδρος μίας επιτροπής υποστήριξης της Κούβας, ο οποίος είχε μεταναστεύσει στην ΕΣΣΔ το 1959 αλλά επέστρεψε στις ΗΠΑ το 1962 και γενικά θεωρήθηκε μαρξιστής αλλά φήμες τον έφεραν ως φανατικό ακροδεξιό, πρώην πεζοναύτη, να οδηγηθεί από τα κρατητήρια του αρχηγείου αστυνομίας του Ντάλας στις φυλακές.
Στο υπόγειο του κτιρίου, μέσα σε συνωστισμό αστυνομικών, δημοσιογράφων, φωτογράφων αλλά και τηλεοπτικών συνεργείων που μετέδιδαν ζωντανά στην τηλεόραση την μεταφορά του Όσβαλντ, δύο αστυνομικοί τον κρατούσαν όταν βγήκε μπροστά τους ένας βραχύσωμος άνδρας και πυροβόλησε τον Όσβαλντ εξ-επαφής μια φορά στο στομάχι, εκατομμύρια τηλεθεατές είδαν το γεγονός μέσα από την τηλεόραση τους.
Ο Όσβαλντ οδηγήθηκε στο νοσοκομείο Πάρκλαντ όπου πέθανε, λίγα βήματα από τον θάλαμο στον οποίο κηρύχθηκε κλινικά νεκρός ο Κέννεντυ. Μέσα στο κτίριο των φυλακών είχε ήδη συλληφθεί ο δολοφόνος, που ονομαζόταν Τζακ Ρούμπι, ακροδεξιός, ιδιοκτήτης κακόφημου νυκτερινού κέντρου και πασίγνωστος συνεργάτης και πληροφοριοδότης της αστυνομίας, τόσο που του επιτρεπόταν η ελεύθερη κίνηση ανά πάσα στιγμή σε οποιοδήποτε χώρο των κτιρίων της αστυνομίας. Θέλησε, είπε, να εκδικηθεί τον φονιά του προέδρου, αν και υπάρχουν θεωρίες που τοποθετούν τον Τζακ Ρούμπι ως μέλος μεγαλύτερης συνωμοσίας. Ο δολοφόνος του Λη έμεινε κρατούμενος μέχρι στις 9 Δεκεμβρίου 1966, που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο διότι έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα και πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 1967.
Θεωρίες συνωμοσίας
thumb|150px|Το τυφέκιο Καρκάνο του Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ
Πολλά στοιχεία παραμένουν αμφιλεγόμενα: το όπλο βρέθηκε στον όροφο στον οποίο εργαζόταν ο Όσβαλντ, στα μεταλλικά τμήματά του βρέθηκε αποτύπωμα της παλάμης του και ο γραφικός χαρακτήρας του αναγνωρίστηκε στην παραγγελία του όπλου, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό το ψευδώνυμο "Χεντέλ".