cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Ο. Γλυφάδας
ΠΑΟΚ Γλυφάδας
Το καλοκαίρι του 2009 η διοίκηση του συλλόγου, υπό τον Γεώργιο Καλογερόπουλο, απορρόφησε τον Α.Ο. Θεμιστοκλής Αιγάλεω που είχε οικονομικό πρόβλημα και τη σεζόν 2008-09 αγωνιζόταν στη Δ΄ Εθνική. Έτσι ο Κεραυνός προβιβάστηκε στο περιφερειακό πρωτάθλημα παίρνοντας τη θέση του Θεμιστοκλή και προβάλλοντας ως όνομα τη συντομογραφία "ΠΑΟ Κ. Γλυφάδας". Στο καινούργιο έμβλημα του σωματείου ως έτος ίδρυσης σημειώνεται το 1926, χωρίς κάποια επεξήγηση.
Στη Δ΄ Εθνική
Στην πρώτη του σεζόν στη Δ΄ Εθνική ο Κεραυνός τερμάτισε στην 4η θέση. Τη δεύτερη χρονιά κατέκτησε τον τίτλο στον όμιλό του και ανέβηκε στη Γ΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Α.Ο. Γλυφάδας
Από την περίοδο 2011-12, που για πρώτη φορά στην ιστορία του μετέχει σε επαγγελματική κατηγορία, στη Γ΄ Εθνική, ο σύλλογος μετατράπηκε σε ΠΑΕ, με την επωνυμία «ΠΑΕ Α.Ο. Γλυφάδας», έπειτα από απόφαση της γενικής συνελευσης του σωματείου. Πρώτος προπονητής του Α.Ο. Γλυφάδας σε επαγγελματική κατηγορία ανέλαβε ο Νίκος Γκουλής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1976 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1976
Βαργιάδες Ιωαννίνων
Οι Βαργιάδες ή Βαριάδες ή Βαρυάδες είναι ορεινό χωριό της Δωδώνης στην Ήπειρο σε υψόμετρο 760 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Βαργιάδες βρίσκονται στο νότιο τμήμα του νομού, δίπλα στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων - Δερβίζιανα, ανάμεσα στα χωριά Κοπάνη (ΒΑ.) και Αχλαδιές (ΝΔ.). Απέχουν 33 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη πόλη των Ιωαννίνων και 12,5 χλμ. από την εθνική οδό Άρτας - Ιωαννίνων (μέσω Λαγκιώτισσας - Κοπάνη). Ο οικισμός είναι κτισμένος στις νότιες απολήξεις του όρους Τόμαρος και το διάσελο "Προφήτης Ηλίας" μεταξύ Βαργιάδες και Αχλαδιές θεωρείται το νότιο όριο του.
Η ονομασία Βαρυάδες, σύμφωνα με μια τοπική εκδοχή, προέρχεται από την Αχερουσία λίμνη (ή "πύλη του Άδη") που βρίσκεται νοτιοδυτικά του χωριού και για την οποία οι κάτοικοι έλεγαν "Βαρύς ο Άδης" = Βαρυάδες. Ο Ηπειρώτης λαογράφος Λαμπρίδης αναφέρει το χωριό Βαργιάδες ή Βαρυάδες, στο έργο του "Ηπειρώτικα Αγαθοεργήματα Και Ηπειρωτικά Μελετήματα" από το έτος 1308. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι το πλήθος (10) των εκκλησιών και εξωκλησιών που υπάρχουν, οι οποίες είναι όλες συντηρημένες και λειτουργικές. Πιο σημαντική θεωρείται ο ιερός ναός Γενεσίου της Θεοτόκου, του 1750. Είναι τρίκλιτη βασιλική μετά τρούλου, η οποία στεγάζεται από δεκατέσσερις τυφλούς τρουλίσκους ή "φουρνικά" και τον κεντρικό τρούλο. Στα βόρεια - βορειοδυτικά του χωριού ξεκινά η χαρακτηρισμένη ως "Άλλος βιότοπος" περιοχή του όρους Τόμαρος. Κατά το 1820, υπολογίζεται πως στους Βαργιάδες ζούσαν 120 οικογένειες, ενώ επί Αλή Πασά είχε ανεγερθεί στην περιοχή κάστρο.
Μεταξύ των ετών 1820 και 1821, έγιναν αρκετές μάχες μεταξύ των Σουλιωτών, με αρχηγούς τον Νότη και Μάρκο Μπότσαρη, εναντίον τουρκαλβανών ή και Τούρκων, που την εποχή εκείνη αντιμάχονταν τον Αλή Πασά (βλ. μάχη των Βαριάδων).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Άννα Φάρις
Η Άννα Κέι Φάρις (Anna Kay Faris, 29 Νοεμβρίου 1976) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή μέσα από τους κωμικούς ρόλους που έχει ενσαρκώσει, μεταξύ των οποίων η Σίντυ Κάμπελ από τη σειρά ταινιών Scary Movie (2000 - 2006), η Κέλλυ από το Χαμένοι στη μετάφραση (2003), η Σερένα από το Waiting... (2005) και η Σέλλεϋ από το The House Bunny (2008). Στην τηλεόραση έκανε εμφάνιση στη σειρά Φιλαράκια (2004), ενώ πρωταγωνιστεί στο Mom (2013).
Βιογραφία
Η Φάρις γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ. Η οικογένειά της μετακόμισε στο Edmonds, Ουάσιγκτον όταν ήταν έξι χρονών. Ο πατέρας της, Τζακ, ήταν κοινωνιολόγος και εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον ως αντιπρόεδρος εσωτερικής επικοινωνίας, ενώ η μητέρα της, Κάρεν, ήταν δασκάλα ειδικής αγωγής. Έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Ρόμπερτ, ο οποίος είναι επίσης κοινωνιολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Οι γονείς της την παρότρυναν να ξεκινήσει την ηθοποιία όταν ήταν μικρή, και τη στήριξαν στην πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση στην ηλικία των εννέα ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Streets: A Rock Opera
Το Streets: A Rock Opera είναι το έκτο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Savatage, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας «Atlantic Records». Επανεκδόθηκε το 1997 από την «Edel Music» με επιπλέον κομμάτι την ακουστική εκτέλεση του «Desirée», στις 3 Ιουνίου 2002 από την «SPV/Steamhammer» με τη ζωντανή εκτέλεση του «Ghost in the Ruins» και μία πιο σύντομη στούντιο εκδοχή του «Jesus Saves» και στις 11 Απριλίου 2011 από την «Ear Music» με τις ακουστικές έκτελέσεις του «This Isn't What We Meant» και του «Morning Sun».
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος των Savatage στον οποίο ο Τζον Όλιβα ανέλαβε τα κύρια φωνητικά.
Ιστορία του δίσκου
Το βιβλίο του Ο'Νηλ έφερε τον τίτλο «Gutter Ballet» και το συγκρότημα αναγκάστηκε να αλλάξει τον τίτλο σε «Streets: A Rock Opera», αφού το ομώνυμο κομμάτι είχε χρησιμοποιηθεί για το προηγούμενο τους άλμπουμ. Αρχική εναλλακτική ήταν ο τίτλος «Ghost in the Ruins», τίτλο τον οποίο έφερε τελικά το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του 1995, το οποίο αφιερώθηκε στη μνήμη του Κρις Όλιβα.
Ο δίσκος προοριζόταν να κυκλοφορήσει σε μορφή διπλού CD, αλλά η «Atlantic» έχασε μέρος των ηχογραφήσεων κατά την διαδικασία της ολοκλήρωσης του άλμπουμ. Μέρη των χαμένων κομματιών επανηχογραφήθηκαν για τραγούδια του «Edge of Thorns» και το 2013 η «EarMusic» κυκλοφόρησε το «Streets: A Rock Opera - Narrated Version» με την αφήγηση της ιστορίας ανάμεσα στα κομμάτια.
Οι Savatage γύρισαν βίντεο κλιπ για το τραγούδι «Jesus Saves», με τον σχεδιαστή του εξώφυλλου, Γκάρι Σμιθ, να παίζει τον ρόλο του DT Jesus.
Τραγούδια
1. Streets (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 6:48
2. Jesus Saves (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:13
3. Tonight He Grins Again (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:28
4. Strange Reality (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 4:56
5. A Little Too Far (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:25
6. You're Alive (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 1:51
7. Sammy and Tex (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:07
8. St. Patrick's (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 4:17
9. Can You Hear Me Now (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:11
10. New York City Don't Mean Nothing (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 4:01
11. Ghost in the Ruins (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:32
12. If I Go Away (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:17
13. Agony and Ecstasy (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:33
15. Somewhere in Time (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:17
16. Believe (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:42
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το «Streets: A Rock Opera» ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Τόντορ Αλεξάντρωφ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νόβο Σέλο του Στιπ της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας. Παρακολούθησε μαθήματα στο Βουλγαρικό Λύκειο Αρρένων στη Θεσσαλονίκη και αργότερα, μετά την παιδαγωγική σχολή των Σκοπίων έγινε δάσκαλος στην Κότσανη, το Κράτοβο και το Στιπ.
Στα 1903 είχε ήδη διακριθεί ως αρχηγός και οργανωτής της επαναστατημένης περιοχής της Κότσανης. Τον συνέλαβαν οι οθωμανικές αρχές στις 3 Μαρτίου, 1903 και τον καταδίκασαν σε πέντε χρόνια απομόνωσης και περιορισμού. Απελευθερώθηκε στις 4 Απριλίου του 1904, χάρη σε αμνηστία. Αργότερα σε συνεργασία με τον Τοντόρ Λαζάρωφ και τον Μίσε Ραζβιγκόρωφ οργάνωσαν την επαναστατημένη περιοχή του Στιπ. Οι κινήσεις του έγιναν αντιληπτές και πάλι από τις αρχές και του απαγορεύτηκε να διδάσκει. Η κακή πορεία της υγείας του τον οδήγησε να αναλάβει θέση δασκάλου στη Βουλγαρία, στον Εύξεινο Πόντο, στην πόλη του Μπουργκάς (Πύργου) το 1906. Όμως, μαθαίνοντας το θάνατο του Μίσε Ραζβιγκόρωφ εγκατέλειψε το έργο του ως δασκάλου και επέστρεψε στην περιοχή της Μακεδονίας. Τον Νοέμβριο του 1907 εκλέχτηκε βοεβόδας (αρχηγός) στο τρίτο συνέδριο της επαναστατημένης περιοχής των Σκοπίων.
Στα 1912 όντας βοεβόδας του Κιλκίς και της Θεσσαλονίκης διενήργησε αρκετά σαμποτάζ κατά οθωμανικών στόχων. Αργότερα υποστήριξε την υπόθεση ενός ανεξάρτητου Μακεδονικού κράτους, γεγονός που ώθησε τις Σερβικές αρχές να τον επικηρύξουν με το ποσό των 250.000 δηναρίων. Το 1924 η οργάνωση ΕΜΕΟ (βουλγ,: ΒΜΡΟ) διαπραγματευόταν με την Κομιντέρν τη συνεργασία μεταξύ κομμουνιστών και ενός ανεξάρτητου Μακεδονικού κινήματος. Ο Αλεξάντρωφ υπερασπίστηκε την ανεξαρτησία της ΕΜΕΟ και αρνήθηκε οποιασδήποτε μορφής συνεργασία. Δολοφονήθηκε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, όταν τον πυροβόλησε ένας από τους κομιτατζήδες του στις 31 Αυγούστου, 1924 στα όρη Πιρίν (Ορβήλου).
Η εθνικότητα του Τοντόρ Αλεξάντρωφ
Όπως και τα περισσότερα πρόσωπα και πράγματα στο τέλος του 19ου αιώνα, έτσι και η εθνικότητα του Αλεξάντρωφ βρίσκεται υπό διαρκή αμφισβήτηση. Ωστόσο, η Βουλγαρική εθνικότητά του αναγνωρίζεται από αρκετούς Σλαβομακεδόνες ακαδημαϊκούς όπως ο Ιβάν Καταρτζίεφ, διευθυντής του τμήματος ιστορικών σπουδών της Μακεδονικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (Βόρεια Μακεδονία) και ο διευθυντής του κρατικού ιστορικού αρχείου Ph.D. Ζόραν Τοντορόφσκι. Ο Καταρτζίεφ θεωρεί όλους τους επαναστάτες της περιόδου που έδρασαν στην περιοχή της Μακεδονίας ως Βούλγαρους, ενώ ο Τοντορόφσκι επιβεβαιώνει ότι "όλοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους Βούλγαρους..."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι επαναστάτες Κατηγορία:Βούλγαροι παιδαγωγοί Κατηγορία:Βούλγαροι Μακεδόνες Κατηγορία:Στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων κατηγορία:Βούλγαροι πρόσωπα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Αλέξανδρος Μυλωνάς
Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς (Αθήνα, 16 Αυγούστου 1881 - 4 Μαρτίου 1967), του Κυριάκου, ήταν Έλληνας οικονομολόγος, πολιτικός και συγγραφέας, που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός. Υπήρξε αρχηγός του Αγροτικού Δημοκρατικού Κόμματος και συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Βιογραφία
Ήταν γιος του καθηγητή αρχαιολογίας Κυριάκου Μυλωνά (1835-1913) και σπούδασε νομικά και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας (1912-15) και του νεοσύστατου υπουργείου Γεωργίας (1915-20). Το 1926 ίδρυσε το Αγροτικό Κόμμα.
Διατέλεσε υπουργός Γεωργίας στις κυβερνήσεις του Κροκιδά (9-14 Νοεμβρίου 1922), Ελευθερίου Βενιζέλου (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1924) και Καφαντάρη (Μάρτιος-Απρίλιος 1924), υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη (1928), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1933) στην κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου, υπουργός Ναυτικών (1944 στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου) και υπουργός Οικονομικών στις κυβερνήσεις Πλαστήρα (1945) και Σοφούλη (1945-46). Ως υπουργός του Ελευθέριου Βενιζέλου συνέταξε το νόμο για την απαλλοτρίωση των μεγάλων τσιφλικιών.
Αποσύρθηκε από την πολιτική το 1950.
Από το 1951 έως το 1953 ήταν διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας.
Πέθανε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 1967 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο.
Άφησε συγγραφικό έργο.
Ο γιος του Γεώργιος, ήταν κι αυτός πολιτικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών και Πειραιώς Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Μ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος
Εισβολή του Κόκκινου Στρατού στην Αρμενία
Η εισβολή του Κόκκινου Στρατού στην Αρμενία, επίσης γνωστή ως Ρωσοαρμενικός Πόλεμος, Σοβιετοποίηση, Σοβιετική εισβολή στην Αρμενία ή Σοβιετική κατάληψη της Αρμενίας, είναι στρατιωτική εκστρατεία η οποία διεξήχθη από την 11η Κόκκινη Στρατιά της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας από τα τέλη Νοεμβρίου έως τις αρχές Δεκεμβρίου του 1920 (η 11η Στρατιά εισήλθε στο Ερεβάν στις 6 Δεκεμβρίου ), έχοντας ως στόχο την εγκατάσταση σοβιετικής κυβερνήσεως στην ηγεσία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αρμενίας, πρώην εδάφους της ρωσικής, καθώς και της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η συγκεκριμένη εισβολή, η οποία ουδεμία αντίσταση συνάντησε, έλαβε χώρα κατά την ίδια περίοδο με μία αντικυβερνητική εξέγερση, η οποία είχε οργανωθεί από μπολσεβίκους πράκτορες στο Ερεβάν, καθώς και σε άλλες αρμενικές πόλεις. Η εισβολή ολοκληρώθηκε με την ανατροπή της Κυβερνήσεως της Αρμενίας και την ίδρυση της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας.
Πηγές
Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1920 Κατηγορία:Πόλεμοι της Αρμενίας Κατηγορία:Πόλεμοι του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Πόλεμοι της Ρωσίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Πόλεμοι της Τουρκίας Κατηγορία:Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος Κατηγορία:Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία Κατηγορία:Σχέσεις Αρμενίας-Ρωσίας Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία της Αρμενίας Κατηγορία:Σοβιετικές εισβολές
Γιούζεφ Πιουσούτσκι
Βλέποντας τον εαυτό του ως απόγονο του πολιτισμού και των παραδόσεων της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, ο Πιουσούτσκι πίστευε σε μια πολυεθνική Πολωνία - «ένα σπίτι εθνών», συμπεριλαμβανομένων των γηγενών εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, ελπίζοντας ότι θα δημιουργήσει μια ισχυρή ένωση με τα ανεξάρτητα κράτη της Λιθουανίας και της Ουκρανίας. Ο κύριος πολιτικός αντίπαλος του, ο Ρόμαν Ντμόφσκι, αρχηγός του κόμματος Εθνική Δημοκρατία, αντιθέτως, ήθελε μια Πολωνία να περιορίζεται στο προ των διαμελισμών Βασίλειο της Πολωνίας και να βασίζεται κυρίως σε έναν ομοιογενή εθνοτικά πολωνικό πληθυσμό και στη ρωμαιοκαθολική ταυτότητα.
Στις αρχές της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο Πιουσούτσκι έγινε ηγέτης του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Πιστεύοντας ότι η ανεξαρτησία της Πολωνίας θα κερδιζόταν στρατιωτικά, δημιούργησε τις Πολωνικές Λεγεώνες. Το 1914, προέβλεψε ότι ένας νέος μεγάλος πόλεμος θα νικήσει τη Ρωσική Αυτοκρατορία και τις Κεντρικές Δυνάμεις. Μετά την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, οι Λεγεώνες του Πιουσούτσκι πολέμησαν μαζί με την Αυστροουγγαρία εναντίον της Ρωσίας. Το 1917, με τη Ρωσία να τα πηγαίνει άσχημα στον πόλεμο, απέσυρε την υποστήριξή του προς τις Κεντρικές Δυνάμεις και φυλακίστηκε στο Μαγδεμβούργο από τους Γερμανούς.
Από τον Νοέμβριο του 1918, όταν η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της, μέχρι το 1922, ο Πιουσούτσκι ήταν αρχηγός κράτους της Πολωνίας. Το 1919-21, ηγήθηκε των πολωνικών δυνάμεων σε έξι συνοριακούς πολέμους που επαναπροσδιόρισαν τα σύνορα της χώρας. Στα πρόθυρα της ήττας στον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο τον Αύγουστο του 1920, οι δυνάμεις του απώθησαν τους εισβολείς Σοβιετικούς Ρώσους στη Μάχη της Βαρσοβίας. Το 1923, με την κυβέρνηση να κυριαρχείται από τους αντιπάλους του, ιδίως τους Εθνικούς Δημοκρατικούς, ο Πιουσούτσκι αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική. Τρία χρόνια αργότερα επέστρεψε στην εξουσία με το Πραξικόπημα του Μαΐου του 1926 και έγινε ο απόλυτος ηγέτης του καθεστώτος Σανάτσια. Από τότε και μέχρι το θάνατό του το 1935, ασχολήθηκε κυρίως με στρατιωτικές και εξωτερικές υποθέσεις. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αναπτύχθηκε μια λατρεία της προσωπικότητας του που επέζησε μέσα στον 21ο αιώνα.
Ορισμένες πτυχές της διοίκησης του Πιουσούτσκι, όπως η φυλάκιση των πολιτικών αντιπάλων του στην φυλακή Μπερέζα Καρτούσκα, παραμένουν αμφιλεγόμενες. Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα σεβαστός στην πολωνική μνήμη και θεωρείται, μαζί με τον κύριο αντίπαλό του, Ρόμαν Ντμόφσκι, ιδρυτή της σύγχρονης ανεξάρτητης Πολωνίας.
Απόγονοι
Και οι δύο κόρες του Στρατάρχη Πιουσούτσκι επέστρεψαν στην Πολωνία το 1990, μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος. Η κόρη της Γιαντβίγκα Πιουσούτσκα, Γιοάννα Γιαρατσέφσκα, επέστρεψε στην Πολωνία το 1979. Παντρεύτηκε τον Πολωνό ακτιβιστή της «Αλληλεγγύης» Γιάνους Ονισκιέβιτς σε μια πολιτική φυλακή το 1983. Και οι δύο συμμετείχαν ενεργά στον πολωνικό αγώνα κατά του κομμουνισμού μεταξύ 1979 και 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Πολωνίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Πολωνοί εθνικιστές Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Κατηγορία:Πολωνοί εξόριστοι στη Ρωσική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης Κατηγορία:Πολωνοί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολωνοί λεγεωνάριοι (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανδρείας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας με Ξίφη Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Μιχαήλ του Γενναίου  Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνοί του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Κέβιν Λεβρόνι
Ο Κέβιν Μάρκ Λεβρόνι(γεννημένος 16 Ιουλίου 1965) είναι Αμερικανός επαγγελματίας αθλητής σωματοδόμησης, blogger, μουσικός, ηθοποιός και ιδιοκτήτης γυμναστηρίου.
Βιογραφικό
Ο Λεβρόνι γεννήθηκε από Ιταλό πατέρα και Αμερικανοαφρικανή μητέρα στις 16 Ιουλίου του 1965, και ήταν το μικρότερο από τα 6 παιδιά. Εκτός από την καριέρα του σαν επαγγελματίας αθλητής της σωματοδόμησης, ο Λεβρόνι έχει επίσης δουλέψει σαν μουσικός και ηθοποιός. Ξεκίνησε να προπονείται στο Μέριλαντ των Η.Π.Α. . Κέρδισε τον πρώτο του αγώνα στις 190 λίβρες. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ο Λεβρόνι έχει κερδίσει σε 22 επαγγελματικούς IFBB αγώνες. Έχει κερδίει δυο φορές στο Arnold Classic (1994 και 1996) και εχει πάρει τέσσερις  φορές την δεύτερη θέση στο Mr. Olympia κατά τη διάρκεια μιας δεκαετίας (1992, 1995, 2000 and 2002). Ωστόσο δεν έχει ανακοινώσει επίσημα την αποστρατεία του. Ο Λεβρόνι είναι γνωστός για την αντίθετη προσέγγιση από τους περισσότερους αθλητές στη σωματοδόμησης της εποχής του, και πιο κοντινή με αυτή του Arnold Schwarzenegger, όπου διατηρούσε βάρος σε μη αγωνιστική περίοδο 15-20 λίβρες λιγότερο από το βάρος του σε αγωνιστική περίοδο, και αύξανε τη θερμιδική κατανάλωση συνδυασμένη με σκληρή προπόνηση για να αυξήσει το βάρος και τους μύες του πριν από αγώνα. Η πρώτη ταινία που έπαιξε σαν ηθοποιός ονομαζόταν Backlash. Αλλες ταινίες ήταν το Redline και το I Am. Στις 25 Μαρτίου 2009 ο Λεβρόνι ξεκίνησε το The Levrone Report, έναν διαδικτυακό τόπο σχετικά με το φίτνες και την προπόνηση, στο οποίο περιγράφει την προπόνησή του και δίνει συμβουλες πάνω σε διάφορα θέματα. Τον Μαϊο του 2010 ο Λεβρόνι παρουσίασε το Levrone Formula Extreme Nitric Pump Blend, ένα θρεπτικό συμπλήρωμα για πριν την προπόνηση. Άλλα συμπληρώματα είναι το Hyper Response, ένα συμπλήρωμα για μετά την προπόνηση και το Levro Shock, ένα ενεργειακό ποτό για πριν την προπόνηση.
Αναφορές
Kevin Levrone, IFBB, Levrone
Κιθ Χάρινγκ
Καριέρα
Από το 1980 οργάνωσε εκθέσεις στο Club 57, μια γκαλερί που φιλοξένησε παραστάσεις και εκθέσεις από αναδυόμενους καλλιτέχνες, οι οποίες μαγνητοσκοπήθηκαν από τον φωτογράφο Tseng Kwong Chi. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους, ο Χάρινγκ εγκατέλειψε τη Σχολή Εικαστικών Τεχνών SVA και συνέχισε να εργάζεται στο Club 57 και στο Mudd Club, όπου επιμελήθηκε εκθέσεις.
Γκράφιτι στη Νέα Υόρκη
Ο Χάρινγκ έκανε το πρώτο από τα σχέδια του στο μετρό της Νέας Υόρκης τον Δεκέμβριο του 1980. Ο ίδιος επανειλημμένα τόνισε ότι σκόπιμα δεν έδωσε τίτλο στα έργα του για να αφήσει στο θεατή να δώσει τη δικιά του ερμηνεία σε αυτά ,αφού σύμφωνα με τον Χάρινγκ, τα έργα είναι τόσο διαφορετικά όσο τα άτομα που τα βλέπουν και τα κρίνουν. Ήταν σε θέση να δημιουργήσει έως και 30 σχέδια στο μετρό την ημέρα από το 1980 έως το 1985. μικρογραφία|227x227εσ|Η τοιχογραφία Tuttomondo στη Πίζα
Τελευταία χρόνια και θάνατος
Ο Χάρινγκ ήταν ανοιχτά ομοφυλόφιλος και μέσω των έργων του ήθελε να υποστηρίξει το ασφαλές σεξ .Το 1988, διαγνώστηκε με ΑIDS.
Aσχολήθηκε μέσω της τέχνης του με διάφορες φιλανθρωπικές εκστρατείες κατά του AIDS και ακόμη και πριν από το 1988. Το 1989 συμμετείχε στην εκτεταμένη εκστρατεία για την πρόληψη του. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ολοκλήρωσε το τελευταίο του δημόσιο έργο, το «Tuttomondo» στον εξωτερικό τοίχο της εκκλησίας του Sant'Antonio στην Πίζα. Το 1989 ίδρυσε το Keith Haring Foundation το οποίο χρηματοδοτεί μέχρι και σήμερα οργανώσεις που ασχολούνται με εκπαιδευτικά προγράμματα για μη προνομιούχα παιδιά για τη μόρφωση, πρόληψη και φροντίδα των ασθενών με ΑIDS. Λίγο πριν από το θάνατό του, ζωγράφιζε έργα που αφορούν τον θάνατο.
Ο Χάρινγκ πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1990 στην ηλικία των 31 ετών στη Νέα Υόρκη λόγω επιπλοκών του ιού HIV.
Θωμάς Γκόρπας
Ο Θωμάς Γκόρπας ήταν Έλληνας ποιητής, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1935 στο Μεσολόγγι και πέθανε στην Αθήνα την Πρωταπριλιά του 2003. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το 1975 έως το 1980 έζησε στο Παρίσι κι από το 1990 στην Αθήνα και στην Αίγινα. Έκανε πολλά επαγγέλματα πριν και μετά τη δημοσιογραφία (εργάτης, λογιστής, βιβλιοπώλης, εκδότης). Υπήρξε συντάκτης στις εφημερίδες Ανεξάρτητος Τύπος, Μεσημβρινή, Εξπρές, Νέα Πολιτεία και στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Μουσικά Θέματα, Πολιτικά Θέματα. Ήταν σύμβουλος έκδοσης της Ποιητικής Αντι-Ανθολογίας του Δημήτρη Ιατρόπουλου. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, για το ρεμπέτικο και τον Καραγκιόζη, δίδαξε σε θεατρική σχολή, στήριξε την πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στα εικαστικά, υπερασπίστηκε το λαϊκό τραγούδι. Ασχολήθηκε με τη στήριξη κλασικών έργων, τη συγγραφή προλόγων, εισαγωγών και βιογραφικών, με τη μετάφραση, απόδοση διασκευή και συμπλήρωση έργων. Το 1979 ο Γκόρπας εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Όστια της Ρώμης.
Πρωτοεμφανίστηκε ως ποιητής στο έκτο τεύχος του περιοδικού Ο Λογοτέχνης τον Ιανουάριο του 1957 με το ποίημα «Αθήνα 1956, οδός Αθηνάς». Πρώτη ποιητική συλλογή του ήταν η «πλακέτα» Σπασμένος καιρός του 1957. Οι συλλογές του εκδόθηκαν το 1995 σε ένα συγκεντρωτικό τόμο, σύμφωνα και με το «Σχεδίασμα εργοβιβλιογραφίας» της Άρτεμης Θεοδωρίδου. Τελευταίο βιβλίο του ήταν το 1995 το ''Ισιδώρα! Ισιδώρα! Ο τραγικός έρωτας της Ντάνκαν με τον ποιητή Γεσένιν''. (Όλα τα βιογραφικά στοιχεία που κυκλοφορούν σε βιβλία, περιοδικά ή εφημερίδες, προέρχονται από αυτοβιογραφικά σημειώματα του ποιητή)
Unilever
Η Unilever είναι βρετανική εταιρεία διανομών καταναλωτικών αγαθών που εδρεύει στο Λονδίνο, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Τα προϊόντα της περιλαμβάνουν τρόφιμα και ποτά (περίπου το 40% των εσόδων τους), προϊόντα καθαρισμού, προϊόντα ομορφιάς και προϊόντα προσωπικής φροντίδας. Είναι η έβδομη πιο πολύτιμη εταιρεία της Ευρώπης. Η Unilever είναι μία από τις παλαιότερες πολυεθνικές εταιρείες. τα προϊόντα της είναι διαθέσιμα σε περίπου 190 χώρες.
Μάρκες στην Ελλάδα
Η Unilever διαθέτει στο χαρτοφυλάκιο της έναν μεγάλο αριθμό από εμπορικά σήματα καταναλωτικών προϊόντων.Mερικά από τα εμπορικά σήματα που διατίθονται από Unilever στην ελληνική αγορά είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Επιχειρήσεις τροφίμων Κατηγορία:Πολυεθνικές εταιρείες Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1929
Σιλβάν (Τουρκία)
To Σιλβάν (κουρδικά: Farqîn‎ Φαρκίν), είναι κουρδική πόλη και περιοχή της επαρχίας Ντιγιαρμπακίρ, στη ΝΑ Τουρκία, που βρίσκεται υπό καθεστώς απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Το Σιλβάν θεωρείται από τις πιο ταλαιπωρημένες πόλεις της νοτιοανατολικής Τουρκίας, καθώς με το καθεστώς Ερντογάν έχουν καεί πολλά σπίτια Κούρδων. Υπήρξε από τις πλουσιότερες πόλεις της Μεσοποταμίας την εποχή των Χαμδανίδων (10ος-11ος αιώνας) και αποτέλεσε έδαφος της δυναστείας του Ισχίντ, με την ονομασία Μαγιαφαρικίν. Υπήρξε σημαντικό μουσουλμανικό κέντρο, όπου έζησαν πολλοί σημαντικοί Άραβες και άλλοι μουσουλμάνοι εμίρηδες, όπως ο Σαάδ Εδδαουλέχ, ο Αμπού Φεβαρίς Εζαρμάδ και ο Σεΐφ Εδδαουλέχ. Πριν ονομαστεί Μαγιαφαρικίν είχε το ελληνικό όνομα Μαρτυρόπολις.
Πηγές
•Γκυστάβ-Λεόν Σλυμπερζέ ( Gustave-Leon Schlumberger) =>> Αυτοκράτωρ Ιωάννης Τσιμισκής και η βυζαντινή εποποιία •https://m.tvxs.gr/mo/i/189711/f/news/blogarontas/toyrkiko-kratos-pyrobolei-ton-lao-toy-dose-mia-foni-gia-silvan.html
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Γιάννης Τάσσιος
Ο Γιάννης Τάσσιος γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου στην Λειβαδιά, είναι Έλληνας τραγουδιστής.
Βιογραφία
Μεγάλωσε σε μουσικό περιβάλλον καθώς η οικογένεια του ασχολούνταν με την μουσική και πιο συγκεκριμένα, με την δημοτική και βυζαντινή μουσική. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν έφτασε στην εφηβεία ο Γιάννης Τάσσιος, ασχολήθηκε με την κλασσική κιθάρα. Ο Γιάννης Τάσσιος έχει κυκλοφορήσει έξι προσωπικά άλμπουμ, εφτά singles και ένα live άλμπουμ με τον Χρήστο Πάζη. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1988 και λίγα χρόνια αργότερα, το 1999, κυκλοφορεί το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ.
Μουσική καριέρα
Το 1999 κυκλοφορεί το πρώτο του άλμπουμ από την Minos EMI το οποίο φέρει την επωνυμία του («Γιάννης Τάσσιος»). Ένα άλμπουμ που υπογράφουν σπουδαίοι Έλληνες συνθέτες και στιχουργοί όπως ο Γιώργος Θεοφάνους, ο Δημήτρης Κορδατζής, ο Γιάννης Κετσελίδης και ο Άκης Κατσουπάκης τη μουσική και τους στίχους η Εύη Δρούτσα, ο Πάνος Φαλάρας, ο Ηλίας Φιλίππου και η Σμαρούλα Μαραγκουδάκη. Το 2001 κυκλοφορεί το single «Δύσκολα ή εύκολα» από την Sony Music και πραγματοποιεί τις εμφανίσεις του στις Μούσες (εν χορό) μαζί με τον Χρήστο Πάζη. Το 2003, κυκλοφόρησε live cd με τον Γιάννη Τάσσιο και τον Χρήστο Πάζη από το νυχτερινό κέντρο Μούσες (εν χορό) από την Sony Music. Ακολούθησαν τα άλμπουμ «Για σένα» το 2002, «Ένα φιλί» το 2004 και το single «Ποιον μαγεύεις με φιλιά» το 2006. Το επόμενο άλμπουμ του κυκλοφορεί το 2007 και έχει τίτλο «Θα μου κάνεις καλό» με την υπογραφή καταξιωμένων συνθετών και στιχουργών όπως ο Κυριάκος Παπαδόπουλος και ο Ηλίας Φιλίππου. Αρκετά αναγνωρίσιμος πλέον, το 2008, επιστρέφει ξανά στην Minos EMI και κυκλοφορεί το νέο του single με τίτλο «Γλώσσα επικοινωνίας» που σημείωσε μεγάλη επιτυχία μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Μετά από χρόνια απουσίας από την δισκογραφία, το 2012 επιστρέφει με νέο άλμπουμ που φέρει τον τίτλο «Αναπνοή μου». Το 2013 κυκλοφορεί τρία νέα singles με τίτλο «Μπορώ ακόμα», «Είμαι αποφασισμένος» και «Άκου την καρδιά». Το 2014, ο Τάσσιος κυκλοφόρησε το single με τίτλο «Εσένα είχα μόνο» από την Minos EMI.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1928-29
thumb|right|200px|Ολυμπιακός και Εθνικός Πειραιώς, συμπρωταθλητές ΕΠΣΠ 1929. Στο 5ο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1928-29 τον τίτλο μοιράστηκαν οι δυο μεγάλοι σύλλογοι της πόλης Ολυμπιακός και Εθνικός Πειραιώς, αφού έπειτα από ισοβαθμία στο πρωτάθλημα και τέσσερις αγώνες κατάταξης ακολούθως, κανείς από τους δυο δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Η καθυστέρηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα να ματαιωθεί το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1928-1929 της ΕΠΟ. Χαρακτηριστικό της σεζόν αυτής η εκ νέου συμμετοχή του Ολυμπιακού, που είχε τιμωρηθεί από την ΕΠΟ την προηγούμενη σεζόν. Ο αριθμός των ομάδων-μελών της Ένωσης παρέμεινε 14, μετά τη διαγραφή δύο συλλόγων και την ένταξη δύο νέων.
Λεπτομέρειες
Η ανωμαλία της προηγούμενης σεζόν 1927-28 είχε ως αποτέλεσμα την οικονομική αποτυχία των ποδοσφαιρικών πραγμάτων. Έτσι η ΕΠΟ κατέφυγε σε συμβιβασμό και τον Ιούλιο του 1928 προχώρησε σε άρση της τιμωρίας των τριών μεγάλων συλλόγων του ΠΟΚ, οι οποίοι επέστρεψαν πανηγυρικά στις τοπικές διοργανώσεις αλλά και στα κερδοφόρα φιλικά τουρνούα. Στην ίδια συνέλευση αποφασίστηκε αναδιάρθρωση των κατηγοριών. Καθορίστηκε η Α΄ κατηγορία να έχει έξι ομάδες στην Ε.Π.Σ. Αθηνών και στην Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και τρεις στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς, ενώ οι υπόλοιπες ομάδες των ενώσεων εντάχθηκαν στη Β΄ ή δημιουργήθηκε και Γ΄ αν ήταν αρκετές.
Στην ΕΠΣ Πειραιά είχαμε τη διαγραφή των ομάδων "Βυζάντιον" και "ΑΣ Ελλάς" και την εγγραφή δύο νέων του "ΑΠΟ Φίλαθλοι" και του "Δωδεκανησιακού Αθλητικού Όμιλου "Αργοναύτης". Τόσο οι Φίλαθλοι, όσο και ο Αργοναύτης Πειραιά ρίζωσαν στην ΕΠΣΠ και έχουν συνεχή παρουσία μέχρι σήμερα.
Η επίσημη έναρξη
Η τελετή της επίσημης έναρξης των πρωταθλημάτων της ΕΠΣΠ έγινε την Κυριακή 21 Οκτωβρίου στο Ποδηλατοδρόμιο, παρουσία πολλών φιλάθλων. Προηγήθηκε παρέλαση των 13 σωματείων-μελών της Ένωσης με τη συνοδεία της μπάντας του Ζαννείου Ορφανοτροφείου και ακολούθησε η ορκωμοσία των ποδοσφαιριστών και πανηγυρική ομιλία του προέδρου της Ένωσης. Στη συνέχεια απονεμήθηκαν κάποια ειδικά έπαθλα σε σωματεία: το Κύπελλο καλής εμφάνισης στην ΑΕΚ Πειραιώς (για δεύτερη φορά), το δίπλωμα τιμής στον "ΑΟ Φίλαθλοι" και ο έπαινος ανδρικής παράστασης στον Εθνικό. Η τελετή ολοκληρώθηκε με τη διεξαγωγή τριών αγώνων 20λεπτης διάρκειας: α) Εθνικός-Άμυνα: 2-0, β) Φίλαθλοι-Μοσχάτο: 1-0 και γ) Αργοναύτης-Φαληρική: 0-0.
Α΄ κατηγορία
Δικαιωματικά οι τρεις ομάδες που καθορίστηκε να έχει η Α΄ κατηγορία ήταν οι φιναλίστ της προηγούμενης σεζόν Εθνικός και Άμυνα και φυσικά ο Ολυμπιακός. Οι υπόλοιπες εντάχθηκαν στη Β΄ και στη Γ΄ κατηγορία. Το πρωτάθλημα εξελίχθηκε σε μονομαχία των δύο ισχυρών, οι οποίοι αφού νίκησαν αλλήλους (1-0 ο Εθνικός και 4-3 ο Ολυμπιακός) και δυο φορές την Άμυνα, ισοβάθμησαν με 6 συνολικά βαθμούς σε σύνολο 4 αγώνων πρωταθλήματος και οδηγήθηκαν σε διπλούς αγώνες κατάταξης για την ανάδειξη του πρωταθλητή.
Στους δύο πρώτους αγώνες της κατάταξης πέτυχαν από μία νίκη ο καθένας (2-0 ο Ολυμπιακός και 4-2 ο Εθνικός) και όπως όριζε η νομοθεσία της ΕΠΟ ορίστηκαν εκ νέου 2 αγώνες κατάταξης. Ο τρίτος κατά σειρά αγώνας της κατάταξης έληξε ισόπαλος με 3-3 και ορίσθηκε τέταρτος αγώνας που διεξήχθη κατακαλόκαιρο στις 14 Ιουλίου 1929 και αν έληγε και αυτός ισόπαλος το ματς θα οδηγούνταν στην παράταση. Στον τέταρτο πλέον αγώνα κατάταξης, το πρώτο ημίχρονο λήγει με 1-0 υπέρ του Ολυμπιακού και στο δεύτερο ημίχρονο ο Εθνικός πετυχαίνει 2 τέρματα διαμορφώνοντας το σκορ σε 2-1. Ωστόσο το δεύτερο γκολ του Εθνικού επιτεύχθη ύστερα από συμπλοκή του τερματοφύλακα του Ολυμπιακού και 3 παικτών του Εθνικού, αφού προηγουμένως είχε αποκρούσει την μπάλα και έτσι θεωρήθηκε ως φαουλ. Δύο λεπτά πριν το τέλος του αγώνα και ενώ το σκορ ήταν πλέον 1-1 ύστερα από την ακύρωση του τέρματος του Εθνικού και ενώ επίσης ο Ολυμπιακός ήταν απειλητικός, ο διαιτητής σημειώνει φαουλ κατά του Διαλέττη του Ολυμπιακού και υπέρ του Λαπατά του Εθνικού. Το παιχνίδι συνεχίζεται όποτε και ένας οπαδός εισβάλλει στον αγωνιστικό χώρο και επιτίθεται στον Διαλέττη για να τον εκδικηθεί και στη συνέχεια επικρατεί γενική σύρραξη καθώς εισβάλλουν και άλλοι οπαδοί. Το παιχνίδι εν τέλει δε συνεχίστηκε ποτέ και ούτε πήγε στην παράταση, διακόπηκε οριστικώς και τελικά η ΕΠΣΠ τους ανακήρυξε συμπρωταθλητές προκειμένου να μην επαναληφθούν τα φαινόμενα των προηγούμενων περιόδων, με τις αποχωρήσεις του ενός εκ των δύο κλπ.
Βαθμολογία
* Έδωσε αγώνα διαβάθμισης με τον πρωταθλητή της Β΄ κατηγορίας Πειραϊκό, και παρέμεινε στην κατηγορία.
Β΄ και Γ΄ κατηγορίες
Για τη δικαιότερη συγκρότηση της Β΄ κατηγορίας στην αρχή της σεζόν η Ένωση αποφάσισε να δώσουν αγώνες διαβάθμισης ο Φαληρικός και ο Καλλιθαϊκός που είχαν τερματίσει τελευταίοι στο πρωτάθλημα της Β΄ τη σεζόν 1927-28 με τις δύο πρώτες ομάδες της Γ΄ ΑΕΚ και Μοσχάτο. Οι αγωνες έγιναν στις 11 Νοεμβρίου στο Ποδηλατοδρόμιο και νικητές αναδείχθηκαν το Μοσχάτο με 9-0 επί του Καλλιθαϊκού και η ΑΕΚ Πειραιώς άνευ αγώνος επί του Φαληρικού. Έτσι ΑΕΚ και Μοσχάτο προήχθησαν στη Β΄ ενώ Καλλιθαϊκός και Φαληρικός υποβιβάστηκαν στη Γ΄.
Έτσι η Β΄ κατηγορία συγκροτήθηκε από τους πέντε συλλόγους: Ηρακλής, Πειραϊκός, Φαληρική, Μοσχάτο και ΑΕΚ Πειραιώς. Οι σύλλογοι: Προοδευτική, Νεάπολις και Άρης Πειραιώς επανεντάχθηκαν στη δύναμη της ΕΠΣΠ και έλαβαν μέρος στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1926-27, οι 2 πρώτοι είχαν συμπεριληφθεί στη δύναμη της ΕΠΣΠ αλλά εν τέλει δεν συμμετείχαν και παρέμειναν ως ανεξάρτητες ομάδες μέχρι και την σεζόν 1928-29 που εντάχθηκαν στη Γ΄ κατηγορία. Έτσι η Γ΄ κατηγορία συγκροτήθηκε από τους συλλόγους Φαληρικός, Καλλιθαϊκός, Νεάπολις, Αργοναύτης, Άρης, Φίλαθλοι και Προοδευτική Νεολαία.
Σύλλογοι
1 Την επόμενη σεζόν ο Ηρακλής μετονομάστηκε σε "Πειραϊκή Ένωση". 2 Το Μοσχάτο υποβιβάστηκε.
3 Ο Καλλιθαϊκός δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα Γ' κατηγορίας.
4 Προήλθε από μετονομασία της Ε.Φ. Ταμπουρίων: "Η ΕΠΣ Πειραιώς απεδέχθη την μετονομασία της Ενώσεως Φιλάθλων Ταμπουρίων εις "Δωδεκανησιακόν Ποδοσφαιρικόν Σύλλογον ο Αργοναύτης".
Αναφορές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1928-1929
Σέι Γκίβεν
Ο Γκίβεν ξεκίνησε την καριέρα του στη Σέλτικ, ωστόσο δεν αγωνίστηκε ποτέ στην πρώτη ομάδα και στη συνέχεια έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε στην Μπλάκμπερν Ρόβερς με ελεύθερη μεταγραφή το 1994. Ο Γκίβεν ήταν μέλος τόσο της Σάντερλαντ που κέρδισε τον τίτλο της Φούτμπολ Λιγκ Φερστ Ντιβίζιον το 1995-96 όσο και της Σουίντον Τάουν που κέρδισε τον τίτλο της Φούτμπολ Λιγκ Σέκοντ Ντιβίζιον την ίδια σεζόν, ενώ ήταν δανεικός από την Μπλάκμπερν. Υπεγράφη από τη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ το 1997 έναντι 1,5 εκατομμυρίου λιρών, και εκεί άρχισε να αγωνίζεται για να γίνει τερματοφύλακας πρώτης επιλογής στην Πρέμιερ Λιγκ. Ο Γκίβεν ήταν μέρος των ομάδων που ήταν δευτεραθλήτριες στις εκστρατείες του Κυπέλλου Αγγλίας το 1998 και το 1999 και ονομάστηκε στην Ομάδα της Σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ για τις σεζόν 2001–02 και 2005–06. Έπαιξε στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με τη Νιούκασλ και συμμετείχε στην πρόκληση του τίτλου του συλλόγου το 2001–02. Παρόλο που υπέβαλε αίτημα μεταγραφής κατά τη διάρκεια της σεζόν 2000–01 αφού έχασε τη θέση του στην αρχική ενδεκάδα, απορρίφθηκε και ο Γκίβεν συνέχισε και ξανακέρδισε τη θέση του.
Την 1η Φεβρουαρίου 2009, ο Γκίβεν μεταγράφηκε στη Μάντσεστερ Σίτι για 6 εκατομμύρια λίρες με συμβόλαιο τεσσεράμισι ετών. Ενώ ο Γκίβεν ήταν στη Μάντσεστερ Σίτι, ο σύλλογος προκρίθηκε για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία του, αφού τερμάτισε στην 3η θέση στην Πρέμιερ Λιγκ, καθώς και κέρδισε το Κύπελλο Αγγλίας, αν και δεν εμφανίστηκε στο πρωτάθλημα στη σεζόν που η Σίτι έφτασε στο Τσάμπιονς Λιγκ, ούτε έπαιξε στο Κύπελλο Αγγλίας. Στις 18 Ιουλίου 2011, εντάχθηκε στην Άστον Βίλα έναντι αμοιβής που πιστεύεται ότι ήταν περίπου 3,5 εκατομμύρια λίρες, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. Ο Γκίβεν εντάχθηκε στην Στόουκ Σίτι τον Ιούλιο του 2015, παραμένοντας στον σύλλογο για δύο σεζόν.
Έχοντας ξεπεράσει το σύνολο των 100 συμμετοχών που απαιτούνται για την ένταξη, είναι μέλος του FIFA Century Club. Ο Γκίβεν έκανε την πρώτη του συμμετοχή το 1996 και ήταν βασικός σε κάθε αγώνα για τη χώρα του κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002, βοηθώντας την ομάδα να φτάσει στο νοκ άουτ στάδιο. Αργότερα βρέθηκε στο γήπεδο στο Παρίσι όταν η Δημοκρατία της Ιρλανδίας αποκλείστηκε από τα πλέι οφ για μια θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 από τη Γαλλία πριν βοηθήσει την ομάδα του να προκριθεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012. Ο Γκίβεν έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012 και επιλέχθηκε στην ομάδα του Μάρτιν Ο΄Νιλ για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016, αλλά δεν εμφανίστηκε σε κανέναν από τους τέσσερις αγώνες της Ιρλανδίας στη διοργάνωση. Ο Γκίβεν είναι ο δεύτερος παίκτης της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας με τις περισσότερες συμμετοχές (μετά τον Ρόμπι Κιν). Ανακοίνωσε την απόσυρση του από την εθνική ομάδα τον Ιούλιο του 2016, έχοντας κάνει 134 συμμετοχές για τη χώρα του και 52 καθαρές εστίες.
Εθνική ομάδα
Ο Γκίβεν εκπροσώπησε τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας σε επίπεδο νέων προτού κερδίσει πέντε συμμετοχές για την Εθνική Ιρλανδίας Κ21. Αν και δεν ήταν βασικός παίκτης της πρώτης ομάδας της Μπλάκμπερν Ρόβερς, οι εμφανίσεις του Γκίβεν ενώ ήταν δανεικός σε Σουίντον και Σάντερλαντ τον οδήγησαν στην κλήση του στην Εθνική Ιρλανδίας ανδρών το 1996. Έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα στις 27 Μαρτίου 1996, σε έναν αγώνα εναντίον της Ρωσίας. Αν και η Ιρλανδία απέτυχε να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000, ο Γκίβεν καθιερώθηκε ως τερματοφύλακας πρώτης επιλογής. Έπαιξε σε όλα τα παιχνίδια της χώρας του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002. Με ισοπαλίες ενάντια στο Καμερούν και στη Γερμανία και μια νίκη με 3–0 εναντίον της Σαουδικής Αραβίας,  η ομάδα έφτασε στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης. Συναντώντας την Ισπανία στον γύρο νοκ άουτ, η Ιρλανδία έφερε τον αγώνα στη διαδικασία των πέναλτι με το σκορ στο 1-1 στο τέλος της παράτασης. Τρία χαμένα πέναλτι για την Ιρλανδία τελείωσαν τη συμμετοχή της στη διοργάνωση και η Ισπανία προκρίθηκε στον επόμενο γύρο.
Ο Γκίβεν ήταν μέλος της ομάδας για το μεγαλύτερο μέρος της εκστρατείας των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Ωστόσο, η ισοπαλία με την Ελβετία σήμαινε ότι η Ιρλανδία απέτυχε να προκριθεί στους τελικούς της διοργάνωσης στη Γερμανία. Ο Γκίβεν ισοφάρισε το ρεκόρ του Πάκι Μπόνερ με 80 συμμετοχές εναντίον της Σλοβακίας στις 28 Μαρτίου 2007. Ο Γκίβεν έκανε την 100ή του συμμετοχή εναντίον του Μαυροβουνίου στις 14 Οκτωβρίου 2009 σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010. Η Ιρλανδία έφτασε στα προκριματικά πλέι οφ εναντίον της Γαλλίας, αλλά αποκλείστηκε με ένα αμφιλεγόμενο γκολ που σημείωσε η Γαλλία, αφού ο Τιερί Ανρί χρησιμοποίησε το χέρι του στη φάση του γκολ.
Ο Γκίβεν ήταν μέλος της ομάδας που εξασφάλισε την πρόκριση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012 με τη νίκη στα πλέι οφ κόντρα στην Εσθονία. Ο Γκίβεν έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012, καθώς η Ιρλανδία αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων.
Απόσυρση, επιστροφή και δεύτερη απόσυρση
μικρογραφία| Ο Γκίβεν σε αγώνα με την Ιρλανδία στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 εναντίον του [[Εθνική Γιβραλτάρ (ποδόσφαιρο ανδρών)|Γιβραλτάρ]] Στις 13 Αυγούστου 2012, ο Γκίβεν ανακοίνωσε στο Twitter την απόφασή του να αποσυρθεί από το διεθνές ποδόσφαιρο, περιγράφοντάς το ως αξέχαστη εμπειρία να παίζει για τη χώρα του. Ο Γκίβεν κατείχε το ρεκόρ του Ιρλανδού με τις περισσότερες συμμετοχές, αν και ο Ρόμπι Κιν πλησίαζε στο ρεκόρ.
Λόγω της έλλειψης χρόνου παιχνιδιού του Γκίβεν στην Άστον Βίλα, υπήρχαν εικασίες ότι θα έβαζε τον εαυτό του διαθέσιμο για επιλογή ως μέρος της εκστρατείας της Ιρλανδίας για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014. Στις 14 Ιανουαρίου 2013, ανακοινώθηκε ότι το Γκίβεν ήταν και πάλι διαθέσιμο για κλήση.
Στις 30 Αυγούστου 2014, χωρίς να έχει παίξει ακόμα παιχνίδι πρωταθλήματος με την Άστον Βίλα, έχοντας φτάσει στην 3η αγωνιστική στη σεζόν 2014–15 της Πρέμιερ Λιγκ, επιλέχθηκε από τον Μάρτιν Ο΄Νιλ στην ομάδα των 27 παικτών για ένα φιλικό με το Ομάν και το πρώτο αγώνα των προκριματικών για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016 εναντίον της Γεωργίας. Ήρθε μετά από μια διεθνή απουσία δύο ετών, αφού αποσύρθηκε μετά το απογοητευτικό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012, όπου η Ιρλανδία δεν κατάφερε να προχωρήσει από τη φάση των ομίλων. Ήταν ένας από τους τέσσερις τερματοφύλακες της ομάδας. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2014, ο Γκίβεν έκανε το πρώτο του ξεκίνημα για την Ιρλανδία μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, σε μια νίκη με 2–0 εναντίον του Ομάν. Ωστόσο, δεν ξεκίνησε εναντίον της Γεωργίας στο πρώτο ανταγωνιστικό παιχνίδι του Ο΄Νιλ, με τον Ντέιβιντ Φορντ να παίρνει τη θέση του βασικού. Η Ιρλανδία κέρδισε με 2-1 στην Τιφλίδα χάρη σε δύο γκολ του Έιντεν ΜακΓκίντι. Στις 18 Νοεμβρίου 2014, ο Γκίβεν ξεκίνησε στη νίκη με 4–1 εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στο Δουβλίνο.
Στις 29 Μαρτίου 2015, ο Γκίβεν ανέκτησε τη θέση του στην αρχική ενδεκάδα για τον κρίσιμο αγώνα των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2016 εναντίον της Πολωνίας. Το παιχνίδι ολοκληρώθηκε ισόπαλο με 1–1 με τον Σέιν Λονγκ να σκοράρει την τελευταία στιγμή το γκολ της ισοφάρισης. Στις 8 Οκτωβρίου 2015, ο Γκίβεν υπέστη τραυματισμό στο γόνατο και χρειάστηκε να μεταφερθεί με φορείο εκτός αγωνιστικού χώρου στο 44 λεπτό του αγώνα εναντίον της νικήτριας του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014, Γερμανίας, σε μια αξέχαστη βραδιά για την Ιρλανδία, καθώς επικράτησε με 1–0.
Στις 31 Μαΐου 2016, ο Γκίβεν έγινε ο μακροβιότερος παίκτης της Ιρλανδίας αφού εμφανίστηκε στην εντός έδρας ήττα με 2–1 από τη Λευκορωσία. Επισκίασε το ρεκόρ του Τζόνι Τζάιλς των 19 ετών και 202 ημερών και έγινε ο πρώτος Ιρλανδός που έπαιξε για τη χώρα του για 20 χρόνια ή περισσότερα. Επιλέχθηκε στην ομάδα 23 ανδρών της Ιρλανδίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016, αλλά δεν συμμετείχε σε κανένα αγώνα στη διοργάνωση.
Στις 28 Ιουλίου 2016, ο Γκίβεν ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το διεθνές ποδόσφαιρο για δεύτερη και τελευταία φορά. Έδωσε όλες τις διεθνείς αμοιβές του σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Προπονητική σταδιοδρομία
Τον Ιούνιο του 2018, ο Γκίβεν προσλήφθηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων στην Ντέρμπι Κάουντι, υπό τον νέο προπονητή Φρανκ Λάμπαρντ. Διατήρησε τη θέση του όταν Φίλιπ Κοκού διορίστηκε προπονητής τον Ιούλιο του 2019. Το Νοέμβριο του 2020, ο Γκίβεν ήταν μέρος μιας προσωρινής προπονητικής τετράδας μαζί με τους Γουέιν Ρούνεϊ, Λίαμ Ροσένιορ και Τζάστιν Γουόκερ, μετά την απόλυση του Κοκού νωρίτερα εκείνο τον μήνα. Μετά από δύο αγώνες ως προσωρινή τετράδα, ο Ρούνεϊ θα αναλάμβανε τον αποκλειστικό ρόλο. Στις 15 Ιανουαρίου 2021, ο Ρούνεϊ διορίστηκε ως μόνιμος προπονητής του συλλόγου και ο Γκίβεν μετακόμισε σε θέση στο προπονητικό επιτελείο της πρώτης ομάδας. Ο Γκίβεν άφησε τον ρόλο του στη Ντέρμπι στο τέλος της σεζόν επειδή τα οικονομικά προβλήματα του συλλόγου δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στην ανανέωση του συμβολαίου του.
Διακρίσεις
Σάντερλαντ
Νιούκασλ Γιουνάιτεντ
Μάντσεστερ Σίτι
Δημοκρατία της Ιρλανδίας
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκμπερν Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουίντον Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίντλεσμπρο Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στόουκ Σίτι Φ.Κ.
Ναμπίλ Ελ Ζαρ
Ο Ναμπίλ Ελ Ζαρ, γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1986, είναι Γαλλομαροκινός ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως μέσος στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, για τη Λας Πάλμας.
Γεννημένος στη γαλλική πόλη Αλές από μαροκινούς γονείς, ο Ελ Ζαρ αγωνίζεται στην ισπανική Λας Πάλμας. Μπορεί να αγωνιστεί με την ίδια ευχέρεια ως πλάγιος μέσος και ως δεύτερος επιθετικός.
Καριέρα
Ο Ελ Ζαρ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την τοπική ομάδα της πόλης που γεννήθηκε την OAC Alès το 1996. Από εκεί μετακινήθηκε στη Νιμ Ολιμπίκ το 1999 και το 2004 πήγε στη Σεντ Ετιέν. Τον Οκτώβριο του 2006 πηγαίνει στη Λίβερπουλ Φ.Κ. χωρίς ακόμα να παίξει ούτε ένα αγώνα επαγγελματικού πρωταθλήματος στη Γαλλία. Στην Πρέμιερ Λιγκ έκανε την πρώτη του εμφάνιση στις 29 Νοεμβρίου 2006, τις δύο πρωτες σεζόν όμως αγωνίστηκε ελάχιστα με την ομάδα τη σεζόν 2008-09 κάνει 15 συμμετοχές και στο τέλος της σεζόν το συμβόλαιο του με τη Λίβερπουλ Φ.Κ. ανανεώνεται για 3 χρόνια μετά όμως από μια σεζόν με ελάχιστες συμμετοχές ξανά, παραχωρήται δανεικός στον ΠΑΟΚ για ένα χρόνο με δυνατότητα αν ικανοποιήσει το καλοκαίρι του 2011 να μετακινηθεί μόνιμα στην ομάδα της Θεσσαλονίκης για τα επόμενα τρία χρόνια. Ο ΠΑΟΚ δεν θα κάνει τελικά χρήση της ρήτρας, ο Ελ Ζαρ μένει ελεύθερος από τη Λίβερπουλ Φ.Κ. και υπογράφει έτσι 2ετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ισπανική Λεβάντε.
Εθνική ομάδα
Αν και γεννήθηκε στη Γαλλία ο Ναμπίλ Ελ Ζαρ επέλεξε να αγωνιστεί με τα χρώματα της πατρίδας τον γονιών του, το Μαρόκο. Ωστόσο, έχει εκπροσωπήσει τη Γαλλία σε επίπεδο Εθνικής Παίδων. Ο Ελ Ζαρ έπαιξε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2005, με το Μαρόκο και πήγε ως τα ημιτελικά της διοργάνωσης, όπου ηττήθηκε με σκορ 3-0 από τη Νιγηρία.
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λεγανές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ (Ντόχα) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ
Σωζόπολη Χαλκιδικής
Πληθυσμιακή εξέλιξη
{"version":2,"width":440,"height":152,"data":[{"name":"table","values":[{"x":1920,"y":8},{"x":1928,"y":53},{"x":1940,"y":240},{"x":1951,"y":227},{"x":1961,"y":234},{"x":1971,"y":125},{"x":1981,"y":215},{"x":1991,"y":308},{"x":2001,"y":496},{"x":2011,"y":537}]}],"scales":[{"name":"x","type":"ordinal","range":"width","zero":false,"domain":{"data":"table","field":"x"}},{"name":"y","type":"linear","range":"height","nice":true,"domain":{"data":"table","field":"y"}}],"axes":[{"type":"x","scale":"x"},{"type":"y","scale":"y"}],"marks":[{"type":"rect","from":{"data":"table"},"properties":{"enter":{"x":{"scale":"x","field":"x"},"y":{"scale":"y","field":"y"},"y2":{"scale":"y","value":0},"fill":{"value":"steelblue"},"width":{"scale":"x","band":"true","offset":-1}}}}],"padding":{"top":30,"bottom":30,"left":78,"right":0}}
Ύφαλα
Γενικά με τον όρο Ύφαλα (under water part) χαρακτηρίζονται τα αόρατα μέρη του πλοίου από την ίσαλο και κάτω όταν αυτό κινείται ή ακινητεί ζυγοσταθμισμένο. Συγκεκριμένα τα ύφαλα καλύπτουν όλο το μήκος της επιφάνειας του κάτω μέρους του πλοίου που βρίσκεται μέσα στο νερό, ξεκινώντας από το κατώτερο επίπεδο, την τρόπιδα ή "καρίνα", και φθάνοντας μέχρι την ίσαλο, κατά πλευρά, εξ ου και το όνομα βρεχάμενα.
Στα ύφαλα των πλοίων διακρίνονται η βολβοειδής πλώρη, το πηδάλιο και η έλικα ή οι έλικες. Επίσης στο τμήμα αυτό φέρονται τυχόν σταθερωτήρες ή "πτερύγια ευστάθειας", τα "εγκάρσια πέδιλα" των υδροπτέρυγων σκαφών, πρωραίες εγκάρσιες έλικες, ώς επίσης και οι απολήξεις ναυτιλιακών οργάνων ή πομποδέκτες των ραδιοναυτιλιακών οργάνων (π.χ. δρομομέτρων, βυθομέτρων, ηχοβολιστικών, κλπ.)
Δείτε επίσης
Υφαλα
Εικόνα ανακάλυψης
Μια εικόνα ανακάλυψης στην αστρονομία, είναι συνήθως ένα σχέδιο, ένα βίντεο, μια φωτογραφική πλάκα, ή ψηφιακή εικόνα στην οποία ένα ουράνιο αντικείμενο ή φαινόμενο που παρατηρείται για πρώτη φορά. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει πλανήτες, πλανήτες νάνους, μικρούς πλανήτες (αστεροειδείς, κομήτες, κλπ.) ή χαρακτηριστικά γνωρίσματα που βρίσκονται πάνω ή κοντά σε αυτά τα αντικείμενα, όπως τα συστήματα δακτυλίων ή μεγάλοι κρατήρες.
Για παράδειγμα, το φεγγάρι του Κρόνου, Φοίβη, η οποία ήταν ο πρώτος δορυφόρος που ανακαλύφθηκε φωτογραφικά από τον Ουίλλιαμ Χένρι Πίκερινγκ στις 17 Μαρτίου 1899, από φωτογραφικές πλάκες που είχαν ληφθεί στις 16 Αυγούστου 1898 στην Αρεκίπα του Περού από τον DeLisle Stewart.