cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνική Φοιτητική Ένωση Κυπρίων - ΕΦΕΚ Αθήνας
Η δράση στον αγώνα της ΕΟΚΑ
Ακολούθησαν πολλές εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες κυρίως στην Αθήνα, αλλά και διάφορες ενέργειες στη Κύπρο κατά το καλοκαίρι του 1954, με σκοπό την αποδιοργάνωση του Αγγλικού ζυγού. Οι φοιτητές τότε θεωρούνται πολύ ορθά ένα μεγάλο κομμάτι της γέννησης της ΕΟΚΑ αφού από αυτούς πολλοί και διάφοροι μετείχαν ενεργά ως αγωνιστές στον αγώνα (εξ αυτών ενδεικτικά αναφέρονται μεταξύ άλλων οι μετέπειτα τομεάρχες Ρένος Κυριακίδης, Θάσος Σοφοκλέους, Νίκος Σπανός και άλλοι). Αξίζει να σημειωθεί ότι από τα σπλάχνα της ΕΦΕΚ ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 1954 στην Αθήνα η αρχικά 16μελής ομάδα με το όνομα ΚΑΡΗ (Κύπριοι Αγωνιστές Ριψοκίνδυνοι Ηγέτες) μέλη της οποίας αποτέλεσαν φλογεροί αγωνιστές της μετέπειτα ΕΟΚΑ. Τα μέλη της οργάνωσης αυτής (σχεδόν άπαντες φοιτητές της ΕΦΕΚ) με την καθοδήγηση του Παπάσταυρου Παπαγαθαγγέλου εκπαιδεύονταν σε ασκήσεις και όπλα της εποχής.
Με τον αγώνα να διεξάγεται σε όλες τις γωνιές τις Κύπρου η ΕΦΕΚ στην Αθήνα συνεχίζει το έργο της με διάφορες εκδηλώσεις και με την στήριξη πάντοτε της Εθναρχίας. Ενδεικτικά αναφέρονται σε διάφορες εφημερίδες της εποχής διαδηλώσεις και επιδόσεις ψηφισμάτων για δικαίωση του αγώνα των Κυπρίων. Παράλληλα, διοικητικά παραμένει πρόεδρος ο Πέτρος Στυλιανού μέχρι το 1955, ενώ την περίοδο 1955-56 αναλαμβάνει ο Μόδεστος Πετρίδης και εν συνεχεία για την διετία 1956-58 ο μέχρι σήμερα αγνοούμενος από το 1974 λόγω της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, Χρίστος «Τάκης» Κάιζερ. Ακολούθως πρόεδρος της ΕΦΕΚ την χρονιά 1958-1959 αναλαμβάνει ο Φρίξος Κολώτας μετέπειτα Υπουργός Γεωργίας, και την χρονιά 1959-1960 ο Χριστάκης Χατζηιωάννου.
Μετά την ανεξαρτησία
Στη συνέχεια, στην προεδρία για την περίοδο 1960-61 ανέρχεται ο Ανδρέας Παρισινός, μετέπειτα βουλευτής Λευκωσίας, ενώ για την περίοδο 1961-63 πρόεδρος διατελεί ο εκ Φιλιάς Μόρφου Ανδρέας Παναγιώτου, ιδρυτικό μέλος και μετέπειτα πρόεδρος της ΟΕΦΕΚ, και επίσης μετέπειτα βουλευτής. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις εκλογές του 1962, η παράταξη "Αλλαγή" η οποία αντιτίθετο στον πρόεδρο Μακάριο και στις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. , είχε εκλέξει μόνο ένα σύμβουλο Η πρώτη δεκαπενταετία ζωής και δράσης της ΕΦΕΚ Αθηνών κλείνει με την προεδρία του Φοίβου Βωβίδη (μετέπειτα πρόεδρου κυπριακού αθλητικού σωματείου) με τις αρχαιρεσίες που έγιναν στις 19 Μαΐου 1963 για την χρονιά 1963-64. Μέχρι το 1967 σε αρχαιρεσίες που γίνονταν για εκλογή του ΔΣ, επικρατούσε κατά πλειοψηφία 6 από 7 εδρών η Μακαριακή Παράταξη. Αξίζει να σημειωθεί ότι την μοναδική έδρα της Ενωτικής Παράταξης τη περίοδο 65-66 κατείχε ο μ. Αλέκος Μαρκίδης. Πρόεδρος για την διετία 1964-66 είχε εκλεγεί ο Χρίστος Ηλιάδης, και την χρονιά 1966 μέχρι και τον Μάρτιο του 1967 ο Σάββας Αγρότης. Όλη την περίοδο αυτή, από το Μάιο του 1957, τα γραφεία της ΕΦΕΚ στεγαζόταν στον 4ο όροφο του μεγάρου στην οδό Αμερικής 9, ενώ πιο πριν, η ΕΦΕΚ διοικητικά είχε σαν έδρα τη Φοιτητική Λέσχη στην οδό Ιπποκράτους 15, όπου και η διεύθυνση αυτή χρησιμοποιείτο για την αλληλογραφία.
Πρώην Προέδροι περιόδου 1949-1967
1949-1950 Αντώνης Θεοχαρίδης
1950-1951 Χριστόφορος Χριστοφίδης
1951-1952 Αρτέμης Χατζήπαναγης
1952-1953 Νίκος Γεωργίου
1953-1954 Πέτρος Στυλιανού
1954-1955 Πέτρος Στυλιανού
1955-1956 Μόδεστος Πετρίδης
1956-1957 Χρίστος (Τάκης) Κάιζερ
1957-1958 Χρίστος (Τάκης) Κάιζερ
1958-1959 Φρίξος Κολώτας
1959-1960 Χριστάκης (Τάκης) Χατζηιωάννου
1960-1961 Ανδρέας Παρισινός
1961-1962 Ανδρέας Παναγιώτου
1962-1963 Ανδρέας Παναγιώτου
1963-1964 Φοίβος Βωβίδης
1964-1965 Χρίστος Ηλιάδης
1966-1697 Σάββας Αγρότης
Περίοδος δικτατορίας 1967-1974
Τον Μάρτιο του 1967, όπως προνοούσε και το καταστατικό, είχε προγραμματιστεί η Γενική Συνέλευση η οποία θα έκλεγε και το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της ένωσης. Πράγματι η αναβληθείσα συνέλευση προγραμματίστηκε για το Σάββατο 18 Μαρτίου 1967 όπου κατά τη διάρκειά της, και ενώ εκλεγόταν η εφορευτική επιτροπή, διακόπηκε εν μέσω επεισοδίων μεταξύ των παρατάξεων. Στη συνέχεια ορίστηκαν εκλογές για τις 27 Μαρτίου 1967, όταν και πάλι μεταξύ επεισοδίων της προηγούμενης μέρας συνεχίστηκε η διαλογή για εκλογή του νέου ΔΣ, όπου και τελικώς η "Δημοκρατική Ένωση" εκλέγει 6 σύμβουλους έναντι 1 της "Παλαιάς Νίκης". Την 31η Μαρτίου καταρτίστηκε και το νέο ΔΣ με πρόεδρο τον Περικλή Νεάρχου. Το νέο ΔΣ, αφού αμφισβητήθηκε για την επεισοδιακή εκλογή και λόγω ανατροπής κάποιων καλπών, αντικαταστάθηκε από το Πρωτοδικείο της δικτατορίας με νέο πρόεδρο τον Ανδρέα Χατζηλοΐζου και Γενικό Γραμματέα τον Ανδρέα Ροδιά. Στις 3/7/67 το ΔΣ και πάλι αντικαθίσταται αυτή τη φορά από το καθεστώς της δικτατορίας, διορίζοντας νέο ΔΣ με πρόεδρο τον Νίκο Παπανικολάου. Το ίδιο συμβαίνει και για τη νέα χρονιά, όπου το Φεβρουάριο του 1968 διορίζεται νέο συμβούλιο με πρόεδρο τον Ιωάννη Κωνσταντινίδη.
Δακτυλοβάμων
Ο δακτυλοβάμων είναι ζώο που στέκεται ή περπατά στα δάκτυλά του. Οι δακτυλοβάμονες περιλαμβάνουν πουλιά που περπατάνε (αυτό που θεωρούν πολλοί ότι είναι τα γόνατα των πουλιών είναι στην πραγματικότητα οι αστράγαλοι), γάτες, σκυλιά και πολλά άλλα θηλαστικά, αλλά όχι πελματοβάμονες ή οπληφόρα. Οι δακτυλοβάμονες γενικά κινούνται πιο γρήγορα και πιο ήσυχα από άλλα ζώα.
Εθνική Φοιτητική Ένωση Κυπρίων - ΕΦΕΚ Αθήνας
Περίοδος δικτατορίας 1967-1974
Μετά από διάφορα διαβήματα μέσω της τότε Κυπριακής Κυβέρνησης, επετράπη να γίνουν εκλογές για την ανάδειξη του νέου ΔΣ για την χρονιά 1969-1970. Οι εκλογές έγιναν στις 16/3/1969 και συμμετείχαν 3 παρατάξεις, το νεοιδρυθέν "ΔΡΑΣΙΣ", η παράταξη "ΦΟΙΝΙΞ" προκείμενη στο Βασιλιά και ο "ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ" με φιλοχουντικά στοιχεία. Νικητής ανεδείχθη η Δράσις και πρόεδρος εξελέγη ο Στέλιος Χρηστίδης. Για τη περίοδο 1970-1971 έγιναν πάλι εκλογές μεταξύ της Δράσις και του "ΠΑΛΜΟΥ", παράταξης προσκείμενης στον πρόεδρο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Την περίοδο αυτή εμφανίστηκε και η παράταξη "Άνοδος" με ηγέτη τον Γιαννάκη Ομήρου. Πρόεδρος για τη περίοδο αυτή εξελέγη ο Θεόδωρος Παναγιώτου νυν καθηγητής Πανεπιστημίου. Στις 21/2/1971 εν μέσω επεισοδιακών εκλογών, και με αποχώρηση του "Παλμού", πρόεδρος εκλέγεται ο Νίκος Κουτσού. Με μοναδική παράταξη και πάλι της Δράσις εκλέγεται στις 12/2/1972 ο Κωνσταντίνος Παπασταύρου για πρόεδρος του ΔΣ της περιόδου 1972-73 και ακολούθως, ο Χριστόφορος Παπαχριστοφόρου στις 3/2/1973 για την περίοδο 1973-74. Ακολούθως το νέο δικτατορικό καθεστώς της χούντας του Ιωαννίδη απαγόρευσε τη λειτουργία της ΕΦΕΚ όπως και άλλων φοιτητικών συλλόγων. Μάλιστα απαγόρευσε και την επάνοδο μελών του ΔΣ στην Ελλάδα για συνέχιση των σπουδών τους. Έτσι, το Φεβρουάριο του 1974 δεν διεξήχθησαν εκλογές και παρέμεινε το ίδιο ΔΣ με τον πρόεδρο να παραμένει μέχρι τον Μάιο του 1974 όπου αναλαμβάνει χρέη προέδρου ο αντιπρόεδρος Χρίστος Αβερκίου.
Δακτυλοβάμων
Υπάρχουν ανατομικές διαφορές μεταξύ των άκρων των πελματοβάμονων, όπως των ανθρώπων, και των άκρων των οπληφόρων και των δακτυλοβάνονων. Τα δακτυλοβάμονα ζώα και τα οπληφόρα έχουν σχετικά μακρά καρπιαία και ταρσαία και τα οστά που αντιστοιχούν στον ανθρώπινο αστράγαλο τοποθετούνται έτσι πολύ υψηλότερα στο άκρο από ό, τι σε έναν άνθρωπο. Σε ένα δακτυλοβάμον ζώο, αυτό επιμηκύνει αποτελεσματικά το πόδι, τόσο πολύ ώστε αυτά που συχνά θεωρούνται ως "χέρια" και "πόδια" ενός δακτυλοβάμονος ζώου αντιστοιχούν μόνο σε αυτά που θα ήταν τα οστά του ανθρώπινου δακτύλου του χεριού ή του ποδιού.
Εθνική Φοιτητική Ένωση Κυπρίων - ΕΦΕΚ Αθήνας
Περίοδος δικτατορίας 1967-1974
Δυστυχώς το πραξικόπημα από την ελληνική χούντα και η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974 δεν άφησε αμέτοχη την ΕΦΕΚ. Αρκετοί Κύπριοι φοιτητές κατατάχθηκαν στην εφεδρεία της Εθνικής Φρουράς και μεταξύ αυτών και τα πλείστα μέλη του ΔΣ της ΕΦΕΚ. Λόγω της κατάστασης μετά την εισβολή οι περισσότεροι φοιτητές αφού είχαν καταταχθεί κανονικά παρέμειναν για αρκετό καιρό στην εφεδρεία μέχρι την σταδιακή απόλυση τους. Παράλληλα στην Αθήνα, κάποιοι φοιτητές που είχαν μείνει, δημιούργησαν, ελέω της απουσίας της ηγεσίας, συντονιστική επιτροπή με στόχο την εκλογή προσωρινής ηγεσίας μέχρι τις εκλογές του 1975. Εκλογές δεν διεξήχθησαν, λόγω διαφόρων διαφωνιών μεταξύ των φοιτητών, και το Πρωτοδικείο όρισε, σύμφωνα με τις πρόνοιες του διατάγματος 116/74, στις 6/12/1974 προσωρινό ΔΣ προερχόμενο από 7 μέλη του ΔΡΑΣΙΣ και 2 μέλη της Δ.Ε.Κ.Φ.Α. και με πρόεδρο τον μ. γιατρό Νίκο Σωτηρίου. Το προσωρινό ΔΣ παρέμεινε μέχρι τις 23/2/1975 όταν και έγιναν οι διαδικασίες για εκλογή του νέου ΔΣ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φοιτητικές παρατάξεις στην Ελλάδα
Δακτυλοβάμων
Οι άνθρωποι συνήθως περπατούν με τα πέλματα των ποδιών τους στο έδαφος, σε κίνηση πελματοβάμονα. Αντίθετα, τα δακτυλοβάμονα ζώα περπατούν στις απομακρυσμένες και ενδιάμεσες φάλαγγές τους. Η κίνηση του δακτυλοβάμονος είναι υπεύθυνη για το χαρακτηριστικό κυρτό σχήμα των ποδιών των σκύλων.
Τα οπληφόρα ζώα, όπως τα άλογα και τα βοοειδή, περπατούν μόνο στις πιο απομακρυσμένες άκρες των δακτύλων τους, ενώ στα δακτυλοβάμονα ζώα, περισσότερα από ένα τμήμα του δακτύλου έρχεται σε επαφή με το έδαφος, είτε άμεσα (όπως στα πουλιά) είτε μέσω των μαξιλαρακιών του πέλματος (όπως στους σκύλους).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζώα Κατηγορία:Ανατομία
2675 Τόλκιν
Ο Τόλκιν (Tolkien) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Μ. Βατ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού συγγραφέα Τζ.Ρ. Τόλκιν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τόλκιν είναι S (λιθώδης).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τολκιν
Κίνημα Ζηλωτών
Ήταν περίοδος που η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μαστιζόταν από εμφυλίους πολέμους και από πολιτική αστάθεια, η οποία ήταν συνέπεια της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης το 1204. Έτσι, το κόμμα των Ζηλωτών, το οποίο αποτελούσαν συντεχνίες, εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία της βυζαντινής εξουσίας την ανέτρεψε, παίρνοντας στα χέρια του την εξουσία. Η γνωστότερη πολιτική συνέπεια της επανάστασης αυτής ήταν η δήμευση της περιουσίας υψηλόβαθμων αριστοκρατών και της εκκλησίας, έτσι κάποιοι αριστοκράτες προσπάθησαν να διασώσουν τις περιουσίες τους συνεργαζόμενοι με την ηγεσία του κόμματος των ζηλωτών.
Οι πολιτικές εξελίξεις πήραν αυτή την πορεία μετά το θάνατο του Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου, οπόταν την εξουσία ανέλαβε αντιβασιλεία, αποτελούμενη από ηγέτες αριστοκρατών, καθώς δεν υπήρχε νόμιμος διάδοχος. Έτσι το ζήτημα της διαδοχής στο θρόνο της Κωνσταντινούπολης έφερε στην επιφάνεια κοινωνικές συγκρούσεις, οι οποίες στη Θεσσαλονίκη πήραν αυτή την τροπή.
Το κίνημα αυτό πέτυχε να αλλάξει το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας, με την βυζαντινή κυβέρνηση να προσπαθεί να το ανατρέψει κινητοποιώντας τον στρατό, το ναυτικό, καθώς και ξένες δυνάμεις (Τουρκία, Σερβία) που υποστήριζαν την Κωνσταντινούπολη.
Το κόμμα των Ζηλωτών προσπάθησε επίσης να συνδυάσει την επαναστατική του πολιτική με κάποια νομιμότητα, υποστηρίζοντας τον οίκο των Παλαιολόγων, που διεκδικούσε την εξουσία στην Κωνσταντινούπολη, έτσι πέτυχε να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 1349.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Βυζάντιο Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Πατριάρχης Παύλος Γ΄
Ο Παύλος Γ΄ ήταν Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως για έξι χρόνια και οκτώ μήνες, από το 687 μέχρι το 693.
Ο Παύλος Γ΄ προήδρευσε της «εν Τρούλλω» Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνεκλήθη το 692 στην Κωνσταντινούπολη. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του επίσης, εγκαινιάστηκε στην Αθήνα ο Παρθενώνας ως Ναός της Αγίας Σοφίας.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, η μνήμη του οποίου και τιμάται στις 30 Αυγούστου (ως τον 12ο αιώνα τιμώνταν στις 2 Σεπτεμβρίου).
Πηγές
Παύλος Γ Παύλος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Πολύλοφο Αχαΐας
Το Πολύλοφο (ή και Πολύλοφος), πολύ γνωστό και με την παλιά του ονομασία Μπράτι, είναι μικρό χωριό του Νομού Αχαΐας, στις νοτιοανατολικές απολήξεις της οροσειράς της Μόβρης. Διοικητικά υπάγεται στην Κοινότητα Σαντομερίου της Δημοτικής Ενότητας Ωλενίας του Δήμου Δυτικής Αχαΐας.
Γενικά στοιχεία
Εγγύς του Πολύλοφου βρίσκονται τα χωριά και οι οικισμοί: Σανταμέρι, Αμπελάκια, Νεοχώρι (Μπινιεραίικα) και Πηγάδια (Τζάιλο), καθώς και η γυναικεία κοινοβιακή Μονή Αγίας Μαρίνης Μαρίτσης, η οποία είναι χτισμένη σε υψόμετρο 420 μέτρων και πανηγυρίζει κάθε χρόνο στις 17 Ιουλίου, αποτελώντας παράλληλα αξιοσημείωτο ιστορικό και θρησκευτικό μνημείο της ευρύτερης περιοχής.
Η τοπική οικονομία βασίζεται στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και η κύρια απασχόληση των κατοίκων του χωριού, καθώς και τις γύρω περιοχής, είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Ονομασία
Για ένα χρονικό διάστημα δώδεκα ετών το χωριό είχε μετονομαστεί επίσημα Αγία Μαρίνα, ονομασία προερχόμενη από το μοναστήρι της περιοχής. Η μετονομασία αυτή έγινε στις 8 Αυγούστου 1928 (ΦΕΚ 156Α) και στις 16 Οκτωβρίου 1940 μετονομάστηκε (ή διορθώθηκε) ξανά σε Μπράτι. Στις 21 Μαΐου 1956 (ΦΕΚ 125Α) το χωριό μετονομάστηκε Πολύλοφο, ονομασία που ισχύει μέχρι σήμερα.
Η ονομασία Πολύλοφο προέρχεται από την λοφοειδή μορφολογία του εδάφους της περιοχής, η οποία χαρακτηρίζεται ως ημιορεινή.
Η παλιά -ιδιαίτερα γνωστή ακόμα και σήμερα- ονομασία του χωριού είναι Μπράτι. Για την παλαιότερη αυτή ονομασία υπάρχουν δύο επικρατέστερες εκδοχές ως προς την ετυμολογία της:
α) Κατά μία άποψη, έχει αλβανική προέλευση και πρόκειται είτε για ανθρωπωνυμικό -από το όνομα του πρώτου οικιστή ή ιδιοκτήτη γης εκεί- είτε προέρχεται από την αλβανική λέξη για το έλατο (bredh-i) και σημαίνει ουσιαστικά περιοχή με έλατα.
β) Σύμφωνα με την άλλη εκδοχή, η ονομασία του προέρχεται από την ομώνυμη τούρκικη λέξη, η οποία σήμαινε ένα είδος συμφωνητικού της εποχής ανάμεσα στους Έλληνες γαιοκτήμονες και τους Οθωμανούς κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, περίπου τον 14ο με 15ο αιώνα. Με το συμφωνητικό αυτό οι Έλληνες χάριζαν την περιουσία τους στο μοναστήρι του χωριού, που είναι αφιερωμένο στην Αγία Μαρίνα, ώστε να γλιτώσουν τους μεγάλους φόρους και τα χαράτσια που τους επέβαλαν οι κατακτητές, καθώς τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της εποχής δεν είχαν μεγάλη επιβάρυνση φόρου. Στην κυριότητα του μοναστηριού περιήλθαν όλα τα εκτάρια γης του χωριού αλλά και των τριγύρω γειτονικών περιοχών.
Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Χιλιομετρικές αποστάσεις
Το Πολύλοφο απέχει μέσω του οδικού δικτύου περίπου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Ύφαλος Ναβιδάδ
Η Ανύψωση Ναβιδάδ (ισπανικά: Ανύψωση Χριστουγέννων) είναι μια περιοχή στον Ατλαντικό Ωκεανό βόρεια της Δομινικανής Δημοκρατίας και νοτιοδυτικά του Εδάφους Τερκς και Κέικος. Χωρίζεται από την Ασημένια Ανύψωση από το πλατύ Πέρασμα της Ανύψωσης Ναβιδάδ. Είναι μια ρηχή υποθαλάσσια περιοχή που αποτελείται από κοράλλια και άμμο που σχεδόν φτάνει την επιφάνεια του ωκεανού, αλλά είναι εντελώς βυθισμένη. Στην χαμηλή παλίρροια, μερικές μικρές τοποθεσίες φαίνονται να πλυμμηρίζουν στην επιφάνεια του νερού. Τα γενικά βάθη είναι λιγότερο από 36,6 μέτρα. Υπάρχει τουλάχιστον ένα γνωστό βάθος των 12,8 μέτρων που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του βόρειου άκρου της ανύψωσης. Δεν είναι κατάλληλη για κανενός είδους ναυσιπλοΐα, εκτός από μικρά σκάφη, που οι χειριστές τους πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί. Από τα πρώτα αποικιακά χρόνια, η Ανύψωση Ναβιδάδ έχει υπάρξει το θέατρο πολλών ναυαγίων.
Αυτή η περιοχή θεωρείται τμήμα της Δομινικανής Δημοκρατίας. Μια απόφαση της κυβέρνησης της στις 5 Ιουλίου 1996, συμπεριέλαβε την περιοχή ως τμήμα του Καταφυγίου Θαλάσσιων Θηλαστικών της Δομινικανής Δημοκρατίας.
Η Ανύψωση Ναβιδάδ έχει πλούτο κοραλλιών και είναι ασφαλές καταφύγιο για τα θαλάσσια θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένης της καμπούρας φάλαινας. Οι καμπούρες φάλαινες χρησιμοποιούν για πολύ καιρό την ανύψωση ως τόπο αναπαραγωγής και θηλασμού.
Για το λόγο αυτό, οι τουρίστες την επισκέπτονται για να δουν τις φάλαινες και άλλα θαλάσσια είδη. Την Ανύψωση επισκέπτονται και δύτες.
Μόλις στα βορειοδυτικά της είναι η Ασημένια Ανύψωση, επίσης υπό την δικαιοδοσία της Δομινικανής Δημοκρατίας.
Η Ανύψωση Ναβιδάδ, η Ασημένια Ανύψωση, καθώς και η Ανύψωση Μουτσουάρ μακρύτερα στα βορειοδυτικά, θεωρούνται γεωγραφικά ως συνέχεια του Αρχιπελάγους των Μπαχάμας (ή Λουκάγιαν κατά το αυθεντικότερο).
Αναφορές
Ναβιδαδ Κατηγορία:Ύφαλοι
Παιδιά-Τσακάλια
Το Παιδιά-Τσακάλια είναι αμερικανική εφηβική κωμική σειρά που αρχικά προβλήθηκε στο Disney Channel από τις 6 Μαΐου 2011 έως τις 21 Μαρτίου 2014. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 6 Μαΐου 2011, ως προεπισκόπηση της σειράς και συνεχίστηκε ως κανονική σειρά από τις 17 Ιουνίου 2011. Αφού προβλήθηκε ως προεπισκόπηση, το πιλοτικό επεισόδιο "transplANTed" μεταδόθηκε ξανά μετά το φινάλε της σειράς του Ζακ και Κόντι, εν πλω. Η σειρά δημιουργήθηκε από τον Νταν Σάινερ, πρώην συγγραφέα και συν-εκτελεστικό παραγωγό του Ζακ και Κόντι, εν πλω και δημιουργό της σειράς του YTV Mr. Young. Στα μέσα Νοεμβρίου 2010, το Disney Channel δίνει το πράσινο φως στη σειρά, με την παραγωγή να αρχίζει στις αρχές του 2011. Η πρώτη προωθητική διαφήμιση κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας του Παγωμένη λεμονάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Μόσχος
Το ελληνικό επίθετο Μόσχος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Σέαντ Κολάσινατς
Ο  Σέαντ Κολάσινατς (Sead Kolašinac, 20 Ιουνίου 1993) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός στην Άρσεναλ και στην Εθνική Βοσνίας.
Σε συλλόγους
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Σάλκε, στην οποία επαιξε από το 2012 ως το 2017. Επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Μπουντεσλίγκα για τη σεζόν 2016-2017.
Το καλοκαίρι του 2017 πήρε μεταγραφή για την Άρσεναλ, με την οποία έχει κατακτήσει το Κομιούνιτι Σιλντ.
Σε εθνικές ομάδες
Ο Κολάσινατς έχει γερμανικό διαβατήριο και έχει αγωνιστεί με τις εθνικές ομάδες νέων της Γερμανίας, καθώς είναι γεννημένος και μεγαλωμένος στην Καρλσρούη.
Ωστόσο, το 2013 επέλεξε να αγωνίζεται με την Εθνική Βοσνίας, με την οποία συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βόσνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Τζέτζης
Το ελληνικό επίθετο Τζέτζης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
2676 Ώρχους
Ο `Ααρχους (Aarhus) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από την πόλη Ώρχους της Δανίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του `Ααρχους είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ααρχους
Δισιλυλαμίνη
Η δισιλυλαμίνη (αγγλικά:disilylamine) είναι ανόργανη χημική ένωση, η οποία περιέχει πυρίτιο, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο Si2H7N, αν και παριστάνεται συνήθως με τον ημισυντακτικό τύπο SiH3NHSiH3. Αποτελεί το πυριτιούχο ανάλογο της διμεθυλαμίνης. Εκτός από τη «μητρική» δισιλυλαμίνη, ο όρος χρησιμοποιείται και σε σειρά «θυγατρικών» ανόργανων και οργανικών ενώσεων με γενικό τύπο της μορφής SiR3NRSiR3, όπου τα R, που δεν είναι απαραίτητα τα ιδια, μπορεί να είναι υδρογόνα, αλογόνα ή μονοσθενείς ανόργανες ή οργανικές ρίζες. Ακόμη, δύο (2) ή τρία (3) R μπορεί να αντικατασταθούν από δισθενείς ή τρισθενείς ρίζες, αντιστοίχως, σχηματίζοντας (πιθανώς) ετεροκυκλικές δισιλυλαμίνες.
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ενώσεις πυριτίου Κατηγορία:Ανόργανες αμίνες Κατηγορία:Υδρίδια
Βεύη Φλώρινας
thumb|Η θέση της Βεύης.
Η Βεύη (παλαιότερα Μπάνιτσα ) είναι ένα χωριό του Νομού Φλώρινας.
Η Βεύη και το Αμύνταιο αποτελούσαν τις σπουδαιότερες κωμοπόλεις του Νομού Φλώρινας. Σήμερα, παραμένει ένα από τα κεφαλοχώρια του νομού. Στην Απογραφή του 2011 αριθμούσε 663 μόνιμους κατοίκους.
Γεωγραφία
Η Βεύη βρίσκεται ανατολικά της πόλης της Φλώρινας, απέχοντας από αυτή γύρω στα 20 χιλιόμετρα, σε μία νοτιοδυτική ορεινή διακλάδωση του βουνού Βόρας (Καϊμακτσαλάν), η οποία καταλήγει στα στενά του Κιρλί-Δερβέν, κοντά στο χωριό Κλειδί, ενώ η νοτιοανατολική διακλάδωση καταλήγει στην πεδιάδα της Φλώρινας, της οποίας τα δυτικά κράσπεδα αποτελούν τις ανατολικές παρυφές της Βεύης.
Βρίσκεται δε επί της αρχαίας Εγνατίας Οδού η οποία, όπως αναφέρει η ιστορία, αρχίζει από τη Ρώμη και φθάνει μέχρι το Βρινδήσιο (Μπρίντιζι) της Ιταλίας, παρά την αρχαία παραθαλάσσια πόλη Εγνατία, από την οποία έλαβε το όνομα, και στη συνέχεια από το Δυρράχιο, διασχίζοντας το Μοναστήρι, την Έδεσσα, Θεσσαλονίκη, Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, καταλήγοντας στην Κωνσταντινούπολη.
Δημογραφία
thumb|250px|Παλαιό σχολείο στη Βεύη Με τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου κατοικούσαν στην πόλη πάνω από 800 οικογένειες, οι οποίες όμως λιγόστεψαν, γιατί πολλές απ' αυτές μετανάστευσαν στο εξωτερικό, κυρίως λόγω του επικρατούντος την εποχή εκείνη τρομοκρατικού μετεμφυλιακού κλίματος. Οι μετανάστες είχαν ως χώρες προορισμού τον Καναδά, τις Η.Π.Α., την Αυστραλία, ή την τότε ενιαία Γιουγκοσλαβία. Η αθρόα μετανάστευση συνεχίστηκε μέχρι και την δεκαετία του '70.
Το αποτέλεσμα αυτής της μετανάστευσης είναι αυτή την στιγμή να υπάρχουν περί τους 6.500 Βευϊώτες στον Καναδά, αποτελώντας μία από τις μεγαλύτερες ομογενειακές κοινότητες, περί τους 2.500 στην Αυστραλία, 2.000 στη Βόρεια Μακεδονία και πολλοί άλλοι σε άλλες χώρες της Ευρώπης.
Αρχαία ιστορία
thumb|Βεύη Στη Βεύη μαρτυρείται η ύπαρξη δύο σημαντικών αρχαίων οικισμών, από τους οποίους ο ένας βρισκόταν στο τραπεζοειδές ύψωμα πλάι (προς Β) στην κωμόπολη και ο άλλος σε ύψωμα που βρίσκεται περίπου 500 μ. ΝΔ από τα λατομεία πέτρας. Η σημερινή Βεύη κατά πάσα πιθανότητα κείτεται επί της αρχαίας πόλης. Αυτό αποδεικνύεται, όχι μόνο από το ότι διέρχεται από αυτήν η Εγνατία οδός, αλλά και από τα ευρισκόμενα αρχαία μνημεία της, τα οποία δεν ήρθαν όλα στο φως, γιατί η αρχαιολογική σκαπάνη δεν πραγματοποίησε τις απαιτούμενες ανασκαφές. Ένα από τα αρχαία ευρήματά της, το οποίο κοσμεί το Μουσείο της Φλώρινας, είναι μία επιτύμβιος ενεπίγραφη πλάκα, της Μακεδονικής εποχής, η οποία βρέθηκε στο λόφο της βορειοδυτικής παρυφής της κωμόπολης σε άριστη κατάσταση. Στον λόφο αυτό βρισκόταν την αρχαία εποχή το νεκροταφείο, το λεγόμενο και νεκρόπολη.
Η επιγραφή αυτής της επιταφίου πλάκας αναγράφει τα εξής:
Κατά την ερμηνεία των ειδικών, ο Αντίγονος ήταν συμπολεμιστής και στενός φίλος του Αντιπάτρου, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη. Ο Αντίγονος έγραψε στη μητέρα του Αμμία ότι ο φίλος του Αντίπατρος έπεσε στη μάχη αγωνιζόμενος υπέρ βωμών και εστιών. Η μητέρα του τιμής ένεκεν και μνήμης χάρη προς τον φίλο και συμπολεμιστή του γιου της Αντίπατρο, αφιέρωσε την παραπάνω επιγραφή επί της επιταφίου πλάκας. Ανάλογη ενεπίγραφη επιτύμβια πλάκα βρέθηκε προ μερικών μηνών, από κάτοικο της Βεύης.
Στο νοτιοδυτικό άκρο της κτηματικής περιφέρειας της Βεύης, η οποία συνορεύει με την κτηματική περιφέρεια Φλαμπούρου, υπάρχει ένα παλιό φρούριο, το οποίο οι κάτοικοι ονομάζουν Κάλετο, και δίπλα σ' αυτό νεκροταφείο. Στο φρούριο αυτό κατέφευγαν οι κάτοικοι σε περιπτώσεις κινδύνου. Ερείπια του φρουρίου και του νεκροταφείου σώζονται και σήμερα. Βρίσκονται στη δεξιά όχθη μικρού ποταμού («Ρέκατα»), και απέχει μισή ώρα από την τοποθεσία «Μεγάλη Πέτρα», στα σύνορα της περιφέρειας Βεύης και Φλαμπούρου.
Αριστερά του ποταμού και απέναντι της «Μεγάλης Πέτρας», υπάρχει θέση ονομαζόμενη «χωράφια Λαμπάνοβου» ή «χωράφια Λουμάνη». Το Λαμπάνοβο ήταν παλιό χωριό, το οποίο καταστράφηκε και του οποίου τα ίχνη φαίνονται και σήμερα.
Νεότερη ιστορία
thumb|left|250px|Το κέντρο της Βεύης thumb|200px|Δώνος (Αντίγονος) Χολέρης Η Βεύη είναι γνωστή στην νεώτερη Ιστορία, από την μάχη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου του 1912. Τότε, οι στρατιώτες της 5ης Μεραρχίας του Ελληνικού Στρατού, μαχόμενοι στους γύρω λόφους, μπήκαν στο χωριό και εξόρισαν πολλούς κατοίκους σε ερημονήσια ενώ μερικούς τους εκτέλεσαν. Τα γυναικόπαιδα διέφυγαν στο Βουνό του χωριού Νυμφαίου. Ύστερα, μόλις φάνηκαν οι Τούρκοι, υποχώρησαν άτακτα προς το Αμυνταίο. Τότε, οι Τούρκοι, υπό τον Τζαβήτ Πασά, οι οποίοι κατήλθαν από το Μοναστήρι, πυρπόλησαν τα περισσότερα σπίτια της Βεύης.
Η Βεύη είχε πολλές εκκλησίες, δείγμα της θεοσέβειας των κατοίκων της. Χαρακτηριστική εκκλησία ήταν της Αγίας Άννας, η οποία ήταν η μεγαλύτερη και κεντρική Εκκλησία με εικόνες και τοιχογραφίες μεγάλης αξίας. Βρίσκονταν στην θέση που βρίσκεται σήμερα το παλιό Δημοτικό Σχολείο, το οποίο έχει κριθεί διατηρητέο από την πολιτεία. Ο ναός της Αγίας Άννας καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Εξαρχικούς κομιτατζήδες προκειμένου να κτίσουν βουλγαρικό σχολείο. Μάλιστα, για να πετύχουν τους σκοπούς τους, δολοφόνησαν με πυροβολισμούς στην πλατεία της Βεύης τον παππού του Αντίγονου Χολέρη, Τρύφωνα Χολέρη και τον Ιωάννη Ρούση Κωτσόπουλο στις 24 Ιουνίου του 1907, διότι αντιδρούσαν στο κάψιμο της εκκλησίας και των βιβλίων που τελικά ακολούθησε. Μικρότερες είναι του Αγίου Αθανασίου, του Αγίου Νικολάου (κτισμένη το 1600 ), του οποίου η εσωτερική επιφάνεια κοσμείται από βυζαντινές αγιογραφίες, του Προφήτη Ηλία, του Αγίου Γεωργίου, η οποία σήμερα είναι η κεντρική εκκλησία, και ο Άγιος Γεώργιος, ο πολιούχος της Βεύης, και της Αγίας Μεταλήψεως.
Μετά από πάροδο αρκετών ετών από την ίδρυση των παραπάνω Ναών και συγκεκριμένα το 1900, η ευσέβεια των κατοίκων τους παρότρυνε να ανεγείρουν και άλλον ναό στη μνήμη του Αγίου Δημητρίου, μεγαλύτερο όλων και σε κεντρικότερο χώρο, στην πλατεία, όπου σήμερα βρίσκεται το Ηρώο των πεσόντων και το Κοινοτικό Κατάστημα. Τον χώρο αυτόν για την ανέγερση του Ναού τον παραχώρησε ο Ιζέτ Πασάς, κατόπιν εισήγησης και παράκλησης του κεχαγιά του Ρούσε Κωτσόπουλου. Ιερείς της Βεύης την εποχή εκείνη ήσαν ο Παπακωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου, ο Παπαδημήτριος Πέτρος, ο Παπαφίλιππος Γώγος και ο Παπαϊωάννης Δάϊκος.
Το διδακτήριο του σχολείου ήταν στην αριστερή πλευρά του προαυλίου της Αγίας Άννας. Δάσκαλοι, οι οποίοι δίδαξαν την εποχή εκείνη σ΄ αυτό το σχολείο, ήσαν ο Κων/νος Τζώγας, ο Στέφανος Κωτσόπουλος, ο οποίος το 1920 χειροτονήθηκε ιερέας, ο Κων/νος Σταμπουλής από την Σκοπιά Φλώρινας, ο οποίος αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας της ιδιαίτερης πατρίδας του Σκοπιάς. Επίσης χρημάτισε δάσκαλος και ο εκ Μοναστηρίου Δημήτριος Μάρκου, ο οποίος αργότερα, μετά από ανώτερες σπουδές, έγινε καθηγητής Μαθηματικών.
Κοινωνία
Η Βεύη, με την κεντρική της θέση, παραμένει έως και σήμερα σημαντικός κεντρικός συγκοινωνιακός κόμβος. Την κεντρική πλατεία κοσμεί το Κοινοτικό κατάστημα 1.500 τ.μ., παρέχοντας πλήθος αιθουσών και γραφείων, όπου στεγάζονται, εκτός των Διοικητικών υπηρεσιών της Κοινότητας, το Αγροτικό Ιατρείο, ο Αθλητικός και οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι. Υπάρχουν πολλές κενές αίθουσες και γραφεία στα οποία μπορούν να στεγασθούν άλλες υπηρεσίες αλλά και φορείς. Από το 1977 λειτουργεί Γυμνάσιο, στο οποίο φοιτούν οι μαθητές των όμορων κοινοτήτων (Κέλλης, Λόφων, Σιταριάς). Είναι επίσης, έδρα Πταισματοδικείου, έδρα πολυμελούς Αστυνομικού Τμήματος (πρώην Υποδιοίκηση Χωροφυλακής), Ταχυδρομικού Γραφείου, Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, και οικήματος του ΟΤΕ. Σε όλες αυτές τις υπηρεσίες εξυπηρετούνται και οι κάτοικοι όλων των όμορων Κοινοτήτων. Εντός του οικισμού βρίσκεται το γνωστό στρατόπεδο «Μουρίκη».
Στη Κοινότητα δραστηριοποιούνται διάφοροι σύλλογοι, όπως ο Μ.Α.Σ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ» (αθλητικός σύλλογος), ο λαογραφικός Πολιτιστικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Απανταχού Βευιωτών "Η ΜΠΑΝΙΤΣΑ", ο Μορφωτικός Λαογραφικός Πολιτιστικός Σύλλογος Βεύης και ο νεοϊδρυθείς Σύλλογος Πληττομένων. Ανάλογες δραστηριότητες, μέσω δικών τους συλλόγων, επιδεικνύουν οι ομογενείς ξενιτεμένοι Βευιώτες στον Καναδά και την Αυστραλία.
Οικονομία
Σημαντική απασχόληση των κατοίκων αποτελεί η γεωργία, η οποία τα τελευταία 15 χρόνια με τον εκσυγχρονισμό της, τους επιφέρει σημαντικότατο εισόδημα. Πολλοί κάτοικοι ασχολούνται με τις μεταφορές (Αυτοκινητιστές), με την λειτουργία δύο γραφείων εθνικών και διεθνών μεταφορών, των κυριότερων στο νομό Φλώρινας και από των σημαντικότερων στην Δυτική Μακεδονία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Πολιτειακές εκλογές στην Κουίνσλαντ (2017)
Πολιτειακές εκλογές διεξήχθησαν στην Κουίνσλαντ στις 25 Νοεμβρίου 2017 για την εκλογή όλων των 93 μελών της Νομοθετικής Συνέλευσης στην πολιτεία αυτή, της οποίας η μέγιστη θητεία είναι 3 χρόνια.
Το Εργατικό Κόμμα και η κυβέρνηση με αρχηγό την πρωθυπουργό Αναστάζια Παλασέι κέρδισε και δεύτερη θητεία.
Πλαίσιο
Στις εκλογές η ψηφοφορία ήταν πλέον υποχρεωτική και ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε από 89 στις 93 με τροποποιήσεις στον Εκλογικό Νόμο. Επίσης, έπειτα από δημοψήφισμα το 2016, οι τριετείς θητείες αποφασίστηκε να αντικατασταθούν από σταθερές τετραετείς θητείες για τα μέλη της νομοθετικής συνέλευσης. Οι αλλαγές αυτές θα εφαρμοστούν από τις εκλογές του 2020 και έπειτα.
Αποτελέσματα
To Εργατικό Κόμμα κέρδισε την 9η εκλογική του νίκη και 8η συνεχή σε πολιτειακές εκλογές στην Κουίνσλαντ. Οι εγγεγραμμένοι ήταν 3.229.536 και η προσέλευση 87,52%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2017 Κουινσλαντ
Λαζόπουλος
Το ελληνικό επίθετο Λαζόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Γιουλιάνα της Έσσης-Έσβεγκε
Η Γιουλιάνα, γερμ. Juliana von Hessen-Eschwege (14 Μαΐου 1652 - 20 Ιουνίου 1693) από τον Οίκο της Έσσης ήταν Γερμανίδα ευγενής, κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Έσβεγκε. Στην εφηβεία της μεγάλωσε στη σουηδική βασιλική Αυλή ως η μελλοντική σύζυγος του Καρολου ΙΑ΄ της Σουηδίας, εξαδέλφου της. Ωστόσο σε δύο περιπτώσεις πριν από το γάμο η Γιουλιάνα έμεινε έγκυος και η μνηστεία τελικά διακόπηκε. Το 1679/80 η Γιουλιάνα παντρεύτηκε έναν Ολλανδό, τον βαρόνο του Λίλιενμπουργκ και έζησε το υπόλοιπο της ζωής της στην Ολλανδία, ενώ ο Κάρολος ΙΑ΄ παντρεύτηκε την Ουλρίκα-Ελεονόρα της Δανίας το 1680.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Έσβεγκε ως κόρη του Φρειδερίκου λαντγκράβου της Έσσης-Έσβεγκε και της Eλεονώρας-Αικατερίνης των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη-Κάζιμιρ κόμη του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ. Ήταν εκ μητρός ανιψιά του Καρόλου Ι΄ της Σουηδίας. Η Γιουλιάνα έλαβε το όνομά της από την εκ πατρός γιαγιά της Γιουλιάνα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.
Η μητέρα της Γιουλιάνας είχε προκαλέσει σκάνδαλο στη Σουηδία, όταν ομολόγησε στον άνδρα της ότι είχε σχέση με έναν Γάλλο παίκτη λαούτου και ηθοποιό, τον Μπεσόν, και περίμενε το παιδί του. Τότε ο πατέρας της Γιουλιάνας προσπάθησε να κρύψει το θέμα, αλλά το σκάνδαλο έγινε γνωστό. Λέγεται ότι η Ελεονώρα ήταν πολύ ντροπιασμένη για να επιστρέψει στη Σουηδική Αυλή, οπότε προτίμησε να ζήσει στο παλάτι του Έσβεγκε, παρόλο που επισκέφθηκε τη Σουηδία.
Η Γιουλιάνα χαρακτηρίστηκε ως πολύ όμορφη. Μεταφέρθηκε στη βασιλική σουηδική αυλή, για να ανατραφεί εκεί ως μελλοντική βασίλισσα της Σουηδίας από τη χήρα βασίλισσα Χεδβίγη-Ελεονόρα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, με την προοπτική να παντρευτεί τον εξάδελφό της βασιλιά Κάρολο Ι΄, όταν θα έφτανε στην ενηλικίωση.
Αυτά τα σχέδια δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Το 1672, κατά τη διάρκεια μιας «βόλτας με άμαξα» στη Στοκχόλμη με τη χήρα βασίλισσα, η Γιουλιάνα έπεσε στο πάτωμα της άμαξας με ωδίνες τοκετού. Ο πατέρας του παιδιού αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ο εξάδελφος της βασιλιάς, αλλά ένας νυμφευμένος αξιωματούχος της Αυλής, ο Γκούσταφ κόμης Λίλιε. Ο κόμης εξορίστηκε και η Γιουλιάνα στάλθηκε στην εξοχή, όπου της δόθηκε δική της ιδιοκτησία και Αυλή. Το παιδί, ένας γιος, πήρε το όνομά του από τον πατέρα του: Γκούσταφ Γκούσταφσον Λίλιε· αργότερα ανατράφηκε από τον Γκούσταφ-Άντολφ βαρόνο φον ντερ Όστεν. Η μοίρα του είναι άγνωστη.
Λίγα χρόνια αργότερα η Γιουλιάνα γέννησε έναν άλλο γιο. Αυτή τη φορά ο πατέρας ήταν ο Ιωάννης-Ιάκωβος Μάρχαντ, ο νεαρός, άγαμος γιος της Ολλανδής οικονόμου της. Βαπτισμένος στις 29 Νοεμβρίου 1656 στη Μπρέντα, ο Μάρχαντ, περίπου τέσσερα χρόνια νεότερος από τη Γιουλιάνα, ήταν ο γραμματέας του ολλανδού πρέσβη. Το 1679 η Γιουλιάνα έλαβε την άδεια από τον εξάδελφό της βασιλιά Κάρολος Ι΄ να παντρευτεί τον εραστή της, στον οποίο δόθηκε ο τίτλος του βαρόνου φον Λίλιενμπουργκ (η ιδιοκτησία του Λίλι ονομαζόταν Λίλιενμποργκ). Παντρεύτηκαν στις 22 Φεβρουαρίου 1680 στο Ραίφτνας του Σέντερμανλαντ και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν στο Χάαρλεμ της Ολλανδίας.
Η Γιουλιάνα απεβίωσε το 1693 στο Ίσελστεϊν. Ο σύζυγός της έζησε δέκα χρόνια περισσότερο και απεβίωσε στις 7 Απριλίου 1703 στο Ίσελστεϊν.
Οικογένεια
Από τη μη νόμιμη σχέση της με τον νυμφευμένο Γκούσταφ κόμη Λίλιε, αξιωματούχο της Σουηδικής Αυλής, είχε τέκνο:
Με τον σύζυγό της Γιόχαν Γιάκομπ Μάρχαντ, γραμματέα του Ολλανδού πρέσβη, είχε τέκνα:
Χαλίλ Χουλουσί εφέντης
Βιογραφία
Ο Χαλίλ Χουλουσί εφέντης, γνωστός επίσης και ως Χαλήλ Χουλιασής, ή Χαλήλ Χουλιουσή, ήταν Αλβανικής καταγωγής και ζούσε με την οικογένειά του στην Πρέβεζα το δεύτερο μισό του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. Ήταν γιος του κτηματία Σιεΐχ Χασάν Χουσνή εφέντη. Είχε σπουδάσει τη νομική επιστήμη σε Τουρκικό πανεπιστήμιο και ήταν από το 1890 περίπου δικηγόρος στην Πρέβεζα. Στις 10 Μαρτίου 1909, κατά τη διαδικασία εκλογής δημάρχου Πρέβεζας της οθωμανικής περιόδου, ήρθε τρίτος με 101 ψήφους. Ο έπαρχος (mutasarrıf) της Πρέβεζας αναγνώρισε αυτόν ως δήμαρχο της πόλης με απόφασή του της 17 Μαρτίου 1909. Πριν την απελευθέρωση της Πρέβεζας ήταν πρόεδρος της Λέσχης των Νεοτούρκων της πόλης. Με τη σύζυγό του Ρεφιά, απέκτησαν τέσσερις γιους: τον Μουζαφέρ, τον Μουαμέρ, τον Μουσαβέρ και τον Μουνεβέρ, καθώς και δύο κόρες: τη Βεντιά και τη Μουγεσέρ. Τα παιδιά τους είχαν μάθει την Ελληνική ως μητρική γλώσσα.
Ανώνυμος αρθρογράφος της ελληνικής εφημερίδας Αλεξάνδρεια, που εκδιδόταν στην ομώνυμη πόλη της Αιγύπτου, τον χαρακτηρίζει ως ένα πολύ ευφυή και μεγάλης αντιλήψεως άνδρα, με ισχυρό διοικητικό πνεύμα. Στο αξίωμά του, ως δημάρχου της Πρέβεζας κατά την οθωμανική περίοδο, ήταν προσηνέστατος με όλους τους συνδημότες του, ανεξαρτήτως έθνους και θρησκεύματος και πολύ συμπαθής μεταξύ του ελληνικού πληθυσμού της πόλης και των περιχώρων της.
Κατά τον ίδιο αρθρογράφο ο Χαλίλ εφέντης ήταν ο πρώτος από μια ομάδα προκρίτων που πίεσαν ώστε να αναγκασθεί ο Τούρκος στρατιωτικός διοικητής της Πρέβεζας να παραδώσει την πόλη αμαχητί, μετά τη Μάχη της Νικοπόλεως της 20ής Οκτωβρίου 1912. Όταν ο δεύτερος είπε ότι «ως στρατιώτης δεν μου επιτρέπεται να παραδώσω την πόλη, προτιμώ να αυτοκτονήσω» ο Χαλίλ του απάντησε στωϊκότατα «όπλο και τόπο έχεις, πήγαινε και σκοτώσου» και συνέχισε λέγοντας ότι δεν έχουν άλλη διέξοδο παρά να σώσουν την πόλη παραδίδοντάς την στον Ελληνικό Στρατό, ο οποίος την πολιορκεί στενότατα, δεν έχουν άλλη ελπίδα παρά την μη αισχρή ήττα, για την οποία υπεύθυνος είναι ο στρατιωτικός διοικητής και μόνον.
Πέθανε στην Πρέβεζα τον Ιανουάριο του 1917.
Με την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923 η οικογένειά του προτίμησε να δηλώσει Τουρκική υπηκοότητα και όχι Αλβανική και έφυγαν από την Πρέβεζα. Τη δεκαετία του 1970, ο γιος τού Χαλίλ εφέντη, Μουζαφέρ Επιρντέν, μετά τη συνταξιοδότησή του από την Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, της οποίας υπήρξε διευθυντής, επισκέφθηκε την Πρέβεζα και συνάντησε παλαιούς παιδικούς του φίλους. Ενημέρωσε, τότε, έναν από αυτούς, τον Γεώργιο Αντύπα, ότι το Κεμαλικό καθεστώς της Τουρκίας έστειλε τον πατέρα του, Χαλίλ, σε στρατοδικείο, το οποίο τον καταδίκασε σε θάνατο για τον εκβιασμό που έκανε, ως δήμαρχος της Πρέβεζας, στον στρατιωτικό διοικητή της πόλης Μεχμέτ Ασάφ, ώστε να την παραδώσει στον Ελληνικό Στρατό χωρίς περαιτέρω αντίσταση. Η αναφορά αυτή του Μουζαφέρ Επιρντέν δεν είναι απολύτως αληθής, καθώς ο Χαλίλ εφέντης απεβίωσε από φυσικά αίτια στην Πρέβεζα, όπως προκύπτει από συμβολαιογραφικά έγγραφα που απόκεινται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους - Νομού Πρέβεζας. Είναι πολύ πιθανό, όμως, η καταδίκη του Χαλίλ εφέντη να έγινε in absentia, όπως ακριβώς, και για παρόμοιο λόγο, έγινε και με τον τότε δήμαρχο Θεσσαλονίκης, ή διαφορετικά να έγινε post mortem, κάτι που μάλλον είναι απίθανο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πρέβεζας
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1984-85
Το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1984-85 ήταν το 21ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία πήραν μέρος οκτώ ομάδες από τέσσερα μόνο βαλκανικά κράτη: Βουλγαρία, Ρουμανία, Τουρκία, Ελλάδα. Δεν δήλωσαν συμμετοχή ομάδες από Αλβανία και Γιουγκοσλαβία. Για την εξοικονόμηση αγωνιστικών ημερών η μορφή της διοργάνωσης άλλαξε και αντί για ομίλους διεξήχθη σε σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ, ως το διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης από την Ελλάδα, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στον τελικό αντιμετώπισε την Άρτζες Πιτέστι από τη Ρουμανία, που τερμάτισε δεύτερη για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν. Η διοργάνωση διάρκεσε μια σεζόν, από τον Οκτώβριο του 1984 ως τον Ιούνιο του 1985.
Τελικός
ΤΕΛΙΚΟΣ (α΄ αγώνας): Πιτέστι, 12 Ιουνίου 1985:
ΤΕΛΙΚΟΣ (β΄ αγώνας): Θεσσαλονίκη, Καυτανζόγλειο Στάδιο, 23 Ιουνίου 1985:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1984 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1985
Ηρακλείδης ο Ταραντίνος (στρατηγός)
Ο Ηρακλείδης ο Ταράντιος επικαλούμενος και Ηρακλείδης ο Μηχανικός ήταν αρχαίος Έλληνας στρατηγός και αρχιτέκτων και από τους πλέον επιφανείς συμβούλους του Βασιλέως της Μακεδονίας Φιλίππου Ε΄. Καταγόταν από τον Τάραντα. Σπουδαίος αρχιτέκτονας επέβλεπε την επισκευή των τειχών της πόλης, από τον ίδιο τον Αννίβα που είχε καταλάβει προηγουμένως την πόλη και είχε καταστρέψει τα τείχη. Διαβληθείς όμως ότι σκόπευε να παραδώσει την πόλη στους εκτός των τειχών στρατοπεδευμένους Ρωμαίους, κατέφυγε σ' αυτούς. Γενόμενος επίσης ύποπτος και από εκείνους κατέφυγε τελικά, περί το 210 π.Χ., στη Μακεδονία όπου και απέκτησε την εμπιστοσύνη και την εύνοια του Φιλίππου Ε΄. Το 205 π.Χ. μετέβη στη Ρόδο όπου ισχυρίσθηκε ότι είχε πέσει στη δυσμένεια του Φιλίππου. Στην πραγματικότητα όμως μετήλθε το τέχνασμα αυτό κατ΄ εντολή του Φιλίππου. Έτσι απολαμβάνοντας την εμπιστοσύνη των Ροδίων εισήλθε στο ναύσταθμο τον οποίο και πυρπόλησε καταστρέφοντας όλα τα πλοία των Ροδίων.
Από το κατόρθωμά του αυτό απέκτησε πολύ μεγάλη φήμη και πολύ μεγάλη επιρροή που δυστυχώς όμως χρησιμοποίησε προκειμένου να εξοντώσει τους αντιπάλους του. Αυτό είχε ως συνέπεια να καταστεί ιδιαίτερα μισητός σε όλους με αποτέλεσμα ν΄ αναγκασθεί και ο ίδιος ο Φίλιππος να τον συλλάβει και να τον εγκλείσει (199 π.Χ.) σε φυλακές όπου και πέθανε ή πιθανώς θανατώθηκε.
Ο Ηρακλείδης ο Ταράντιος θεωρείται ο εφευρέτης της πολιορκητικής μηχανής Σαμβύκης. Αναφορές περί του Ηρακλείδη του Μηχανικού έχουν κάνει ο Αθήναιος, ο Πολύβιος, ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, ο Πολύαινος και ο Λίβιος Ανδρόνικος.
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Κρητικών Πολέμων (ελληνιστική περίοδος) Κατηγορία:Αρχαίοι Ταραντίνοι
Γερουσία του Άινταχο
Η Γερουσία του Άινταχο (αγγλικά: Idaho Senate) είναι η άνω βουλή του Πολιτειακού Νομοθετικού Σώματος του Άινταχο. Αποτελείται από 35 Γερουσιαστές εκλεγένους για διετείς θητείες, έκαστος εκ των οποίων αντιπροσωπεύει μια περιφέρεια της πολιτείας. Η Γερουσία συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Άινταχο στο Μπόισι.
Σύνθεση της Γερουσίας
Η Γερουσία του Άινταχο ελέγχεται από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Η Ρεπουμπλικανική πλειοψηφία 28-7 έχει παραμείνει απαράλλακτη από τις εκλογές του 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αινταχο Κατηγορία:Άινταχο
Νίκος Μανιός
Ο Νίκος Μανιός (Αθήνα, 17 Απριλίου 1947) είναι Έλληνας πολιτικός και μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μανιός υπήρξε μέλος του Συλλόγου Εργαζοµένων Μαθητών Μέσης Εκπαίδευσης, όσο φοιτούσε σε νυχτερινό λύκειο, και έγινε μέλος της νεολαίας της ΕΔΑ. Το 1967 εισήχθη στην ιατρική σχολή Αθηνών. Το 1971 συνελήφθη για συμμετοχή στο Κίνημα 20ης Οκτώβρη, το οποίο είχε αναπτύξει ένοπλη αντιδικτατορική δράση, και καταδικάστηκε σε 16 μήνες φυλάκιση. Το 1973 μεταφέρθηκε στη Γυάρο. Αποφυλακίστηκε με τη μεταπολίτευση και το 1974-75 ήταν μέλος του προεδρείου του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής Αθηνών. Αποφοίτησε το 1976. Απέκτησε ειδικότητα οφθαλμίατρος.
Το 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην Α΄ Αθηνών με το ΚΚΕ Εσωτερικού. Από το 1982 μέχρι το 1986 ήταν μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ Εσωτερικού. Το 2009 προστέθηκε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Την περίοδο 2011-15 ήταν μέλος της γραμματείας και της κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.
Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια των Κυκλάδων. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, ωστόσο στις εκλογές του Ιουλίου 2019 ήρθε τρίτος σε ψήφους στο ψηφοδέλτιο Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ και δεν εκλέχτηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων
227 Φιλοσοφία
Η Φιλοσοφία (Philosophia) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,7. Ανακαλύφθηκε το 1882 από τον Γάλλο αστρονόμο Πωλ Ανρί, που παρατηρούσε από το Παρίσι, και έλαβε το όνομα της από τη Φιλοσοφία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Φιλοσοφίας εκτιμάται σε 87 χλμ. Ο φασματικός της τύπος και το άλβεδό της είναι άγνωστα, όπως και η περίοδος περιστροφής της περί τον άξονά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φιλοσοφια
Αμπντελατίφ Κεσίς
Ο Αμπντελατίφ Κεσίς (αραβικά عبد اللطيف كشيش, γεννημένος 7 Δεκεμβρίου 1960) είναι Τυνήσιος-Γάλλος ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Έκανε το σκηνοθετικό ντεμπούτο του το 2000 με την ταινία La Faute à Voltaire (Το φταίξιμο στο Βολταίρο) γνωστό διεθνώς και ως Poetical Refugee (Ποιητικός πρόσφυγας), το οποίο έγραψε ο ίδιος. Η ταινία του Η Ζωή της Αντέλ κέρδισε τον χρυσό φοίνικα στο φεστιβάλ Καννών το 2013.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τύνιδα, αλλά πήγε με τους γονείς του στη Νίκαια της Γαλλίας στην ηλικία των έξι.
Σκηνοθέτησε το L'esquive για το οποίο κέρδισε δύο βραβεία Σεζάρ για την καλύτερη ταινία και καλύτερη σκηνοθεσία. Παρουσίασε την ταινία του La graine et le mulet στο 64ο Φεστιβάλ Βενετίας, όπου και απέσπασε το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής. Η ταινία βραβεύτηκε επίσης με το βραβείο FIPRESCI, το βραβείο Louis Delluc και τα βραβεία Σεζάρ για καλύτερη ταινία και σκηνοθεσία.
Ως ηθοποιός είναι περισσότερο γνωστός διεθνώς από την ταινία Sorry, Haters του 2005, που υποδύθηκε τον ταξιτζή και το οποίο προβλήθηκε στα φεστιβάλ του Τορόντο και του Αμερικανικού Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Η ταινία του Η Ζωή της Αντέλ (2013) κέρδισε τον χρυσό φοίνικα και το Βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Καννών του 2013. Με την ανάδειξη της ταινίας, διάφορες διαμάχες ξέσπασαν για τις μεθόδους που χρησιμοποίησε ο Κεσίς στο εργασιακό περιβάλλον, με πολλούς τεχνικούς να τον κατηγορούν για παρενόχληση, απλήρωτες υπερωρίες και παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, που οδήγησε μερικούς από αυτούς στην παραίτηση. Η πρωταγωνίστριες της ταινίας Λέα Σεϊντού και Αντέλ Εξαρχόπουλος, επίσης εξέφρασαν τη δυσανασχέτηση τους για τη συμπεριφορά του Κεσίς, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Αργότερα διευκρίνισαν ότι, αν και ήταν εξαιρετικά δύσκολα, άξιζε τελικά και τον θεωρούν σπουδαίο σκηνοθέτη. Η ταινία απέσπασε επίσης το βραβείο της καλύτερης ανεξάρτητης ταινίας στη Βρετανία, στο αντίστοιχο φεστιβάλ το 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γιαννάκης
Το ελληνικό επίθετο Γιαννάκης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Πελματοβάμονα
Στα χερσαία ζώα, πελματοβάμονη κίνηση σημαίνει το περπάτημα με τα δάκτυλα των ποδιών και τα μετατάρσια ισόπεδα στο έδαφος. Είναι μια από τις τρεις μορφές κίνησης που υιοθετούνται από τα χερσαία θηλαστικά. Οι υπόλοιπες εναλλακτικές είναι ο δακτυλοβάμων, περπατώντας στα δάκτυλα με τη φτέρνα και τον καρπό μόνιμα ανυψωμένο, και τα οπληφόρα, περπατώντας πάνω στο νύχι ή τα νύχια των δακτύλων των ποδιών (την οπλή) με την φτέρνα/καρπό και τα δάκτυλα μονίμως ανασηκωμένα. Το πόδι ενός πελματοβάμονος θηλαστικού περιλαμβάνει τα οστά του άνω ποδιού (μηριαίο/βραχιόνιο) και το κάτω πόδι (κνήμη και περόνη/κερκίδα και ωλένη). Το πόδι ενός δακτυλοβάμονος θηλαστικού περιλαμβάνει επίσης τα μετατάρσια/μετακάρπια, τα οστά που σε έναν άνθρωπο συνθέτουν την καμάρα του ποδιού και την παλάμη του χεριού. Το πόδι ενός οπληφόρου θηλαστικού περιλαμβάνει επίσης τις φάλαγγες, τα οστά των δακτύλων.
Μεταξύ των εξαφανισθέντων ζώων, τα περισσότερα πρώτα θηλαστικά, όπως οι παντόδοντες, ήταν πελματοβάμονες. Ένα πόδι πελματοβάμονα είναι η πρωταρχική κατάσταση για τα θηλαστικά· η δακτυλοβάμονη κίνηση ή των οπληφόρων εξελίχθηκε αργότερα. Μεταξύ των αρχόσαυρων, οι πτερόσαυροι ήταν εν μέρει πελματοβάμονες, περπατώντας σε όλο το οπίσθιο πόδι και τα δάκτυλα του χεριού-φτερού.
Τα είδη πελματοβάμονων θηλαστικών περιλαμβάνουν (αλλά δεν περιορίζονται σε αυτό):
Τα κύρια πλεονεκτήματα ενός ποδιού πελματοβάμονος είναι η σταθερότητα και η ικανότητα να φέρει βάρος· τα πόδια των πελματοβαμόντων έχουν τη μεγαλύτερη επιφάνεια. Το κύριο μειονέκτημα ενός ποδιού πελματοβάμονος είναι η ταχύτητα. Με περισσότερα κόκκαλα και αρθρώσεις στο πόδι, το πόδι είναι και κοντότερο και βαρύτερο στο άκρο, γεγονός που καθιστά δύσκολη την ταχεία μετακίνηση.
Στους ανθρώπους και σε άλλους μεγάλους πιθήκους, ένα άλλο πιθανό πλεονέκτημα ενός ποδιού πελματοβάμονος είναι ότι μπορεί να ενισχύσει την πολεμική απόδοση.
Το πόδι του πελματοβάμονα εμφανίζεται κανονικά στους ανθρώπους σε στατικές στάσεις της ορθόστασης και του καθίσματος. Πρέπει επίσης να εμφανίζεται κανονικά στη βάδιση (περπάτημα). Η υπερτονικότητα, η σπαστικότητα, ο κλόνος, το περιορισμένο εύρος κίνησης, το μη φυσιολογικό νευρικό μοτίβο κάμψης και η μυϊκή συστολή της πελματιαίας κάμψης (κνήμη) μπορεί να συμβάλουν σε ένα άτομο μόνο να στέκεται ή/και να περπατά στα δάκτυλά του. Αυτό θα ήταν εμφανές από την παρατηρήσιμη άνοδο της φτέρνας.