cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ενέργεια
Η ενέργεια χαρακτηρίζεται, τόσο στη θεωρία όσο και στη πράξη, περισσότερο ως μια λογιστική έννοια, που δίνει τη δυνατότητα πρόβλεψης της εξέλιξης ή της κίνησης ενός συστήματος. Ορίζεται σαν το ποσό του έργου που απαιτείται προκειμένου το σύστημα να πάει από μια αρχική κατάσταση σε μια τελική. Ακριβώς πόση ενέργεια περιέχεται σε ένα σύστημα μπορεί να υπολογιστεί παίρνοντας το άθροισμα ή το ολοκλήρωμα ενός αριθμού ειδικών εξισώσεων (όπως οι εξισώσεις Λαγκράνζ ή οι εξισώσεις Χάμιλτον), καθεμιά από τις οποίες δίνει την ενέργεια που έχει αποθηκευτεί κατά έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ανάλογα με τον τρόπο που έχει αποκτηθεί, ανταλλαχθεί ή αποθηκευτεί, μπορούμε να μιλήσουμε για πολλές μορφές ενέργειας: Γενικά, η παρουσία της ενέργειας ανιχνεύεται από έναν παρατηρητή κάθε φορά που υπάρχει αλλαγή στις ιδιότητες ενός αντικειμένου ή ενός συστήματος.
Η κυριότερη ιδιότητά της είναι ότι η συνολική ενέργεια ενός απομονωμένου (κλειστού) συστήματος είναι σταθερή, πρόταση που έχει αποδειχθεί από πλήθος πειραμάτων και χαρακτηρίζεται ως μία από τις πλέον θεμελιώδεις αρχές διατήρησης της φυσικής.
Πλέον, η συζήτηση για την ενέργεια έχει πάρει μια διαφορετική μορφή, για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), το Περιβάλλον καθώς και την Αειφόρο ανάπτυξη.
Μέτρηση της Ενέργειας
Ισχύει J = Ν * m δηλ. 1 τζάουλ = 1 Νιούτον * 1 μέτρο.
Κινητική ενέργεια
Κινητική ενέργεια, είναι η ενέργεια που έχει ένα σώμα όταν κινείται και αναφέρεται στην ικανότητά του να παράγει έργο και εξαρτάται από τους παρακάτω παράγοντες: τη μάζα και την ταχύτητα ενός κινούμενου σώματος.
Δυναμική ενέργεια
Ως δυναμική ενέργεια ορίζεται η ενέργεια που κατέχει ένα σώμα λόγω της θέσεως ή της κατάστασής του, είναι δηλαδή η δυνατότητα του σώματος να παράγει έργο επειδή βρίσκεται μέσα σε κάποιο πεδίο δυνάμεων. Συγκεκριμένα, η δυναμική ενέργεια διακρίνεται σε ενέργεια θέσεως (π.χ. ένα σώμα σε πεδίο βαρύτητας που έχει τη δυνατότητα να κινηθεί σε χαμηλότερη θέση παράγοντας έργο) και ενέργεια μορφής η αλλιώς παραμόρφωσης, που εμφανίζεται όταν συστρέφουμε, συμπιέζουμε, τεντώνουμε ή λυγίζουμε ένα υλικό αλλάζοντας τη φυσική του μορφή (π.χ. το παραμορφωμένο ελατήριο ή λάστιχο). Στην περίπτωση αυτή, το σώμα μπορεί να παράγει έργο επανερχόμενο στη "φυσική" του μορφή..
Στην περίπτωση ενός ομογενούς δυναμικού πεδίου, δηλαδή ενός πεδίου όπου η δύναμη είναι σταθερή σε όλη την έκτασή του, η δυναμική ενέργεια ενός σώματος ορίζεται ως το γινόμενο της δύναμης που ασκείται επάνω του επί την απόστασή του από την περιοχή του πεδίου, όπου θεωρούμε συμβατικά ότι η δυναμική ενέργεια έχει μηδενική τιμή:
όπου F = δύναμη του πεδίου που ασκείται στο σώμα, r = απόσταση από το σημείο με μηδενική δυναμική ενέργεια. Εάν το πεδίο δεν είναι ομογενές, δηλαδή η δύναμη μεταβάλλεται κατά μέτρο και φορά από σημείο σε σημείο, ο παραπάνω ορισμός ισχύει μόνο τοπικά, δηλαδή μας δίνει τη μεταβολή της δυναμικής ενέργειας για μια απειροστή μετακίνηση μέσα στο πεδίο, κατά την οποία η δύναμη είναι περίπου σταθερή. Η συνολική μεταβολή της δυναμικής ενέργειας δίνεται από το άθροισμα τέτοιων απειροστών μετατοπίσεων (ολοκλήρωμα) μεταξύ δύο θέσεων (από τις οποίες η μία μπορεί να είναι το σημείο όπου ορίσαμε μηδενική τη δυναμική ενέργεια). Για να έχει νόημα η δυναμική ενέργεια, πρέπει ο παραπάνω υπολογισμός να μην εξαρτάται από τη διαδρομή που ακολουθήσαμε μεταξύ των δύο σημείων. Ένα δυναμικό πεδίο με την ιδιότητα αυτή ονομάζεται συντηρητικό ή διατηρητικό.
Η Κινητική και η Δυναμική ενέργεια θεωρούνται ως οι δύο μορφές της Μηχανικής ενέργειας. Κατά την κίνηση ενός σώματος ή φορτίου σε συντηρητικό πεδίο δυνάμεων, και εφόσον δεν υπάρχουν τριβές, η δυναμική ενέργεια μετατρέπεται σε κινητική ενέργεια και το αντίστροφο, το άθροισμά τους όμως είναι πάντα σταθερό και ίσο με τη μηχανική ενέργεια που αρχικά είχε το σώμα.Δυναμική είναι η ενέργεια που έχουν τα σώματα, λόγω της κατάστασής τους ή της θέσης τους. Δυναμική είναι η ενέργεια του βέλους σε τεντωμένο τόξο, του συμπιεσμένου ελατηρίου αλλά και του νερού της λίμνης ή της πέτρας που βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο.
Θερμική ενέργεια
Η θερμική ενέργεια είναι το σύνολο της κινητικής ενέργειας των σωματιδίων που συγκροτούν τα υλικά σώματα, καθώς αυτά κινούνται στο εσωτερικό τους. Με τον όρο θερμότητα εννοούμε ειδικά την ενέργεια που μεταφέρεται από ένα σώμα υψηλής θερμοκρασίας σε άλλο με χαμηλότερη θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η κινητική ενέργεια των σωματιδίων του. Η θερμική ενέργεια μπορεί να είναι αποτέλεσμα της ηλιακής ενέργειας του ήλιου.
Ηλεκτρική ενέργεια
Η ηλεκτρική ενέργεια αναφέρεται στην κινητική ενέργεια των κινούμενων ηλεκτρονίων, λόγω της ύπαρξης διαφοράς δυναμικού ή τάσης στα άκρα ενός αγωγού.
Χημική ενέργεια
Η χημική ενέργεια είναι το σύνολο της δυναμικής ενέργειας που απαιτείται για τη συγκρότηση μορίων χημικών ουσιών από διάφορα άτομα, κάτω από την αλληλεπίδραση ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων. Η χημική ενέργεια αποδίδεται συνήθως ως θερμική ή ηλεκτρική, όταν τα μόρια διασπώνται και πάλι σε άτομα ή μετασχηματίζεται στους οργανισμούς σε θερμική και κινητική, με βιολογικούς μηχανισμούς, και ονομάζεται ζωική ενέργεια.
Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
Όσον αφορά στους φυσικούς πόρους - πηγές που χρησιμοποιούμε για να την αποκτήσουμε, η ενέργεια διακρίνεται σε ανανεώσιμη και μη ανανεώσιμη ή συμβατική. Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) είναι οι παρακάτω :
Οι μη ανανεώσιμες ή Συμβατικές προέρχονται από ορυκτά καύσιμα τα οποία διακρίνονται σε:
Στις μη ανανεώσιμες ανήκει και η Πυρηνική ενέργεια, καθότι για την παραγωγή της καίμε το ορυκτό καύσιμο ουράνιο ή άλλα ασταθή στοιχεία, τα οποία μετατρέπονται σε ελαφρύτερα στοιχεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
΄ΚΜΡΤΤΚΞΙΟΥΉΡ
Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής
Πολίτες - Κόμμα της Ιθαγένειας
Οι Πολίτες - Κόμμα της Ιθαγένειας (ισπανικά: Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía', συντ: 'Cs'') είναι ένα αντι-φεντεραλιστικό κόμμα της Ισπανίας που κινείται στον φιλελεύθερο χώρο. Κύρια ιδεολογία του κόμματος, είναι η εναντίωση στην Καταλανική αυτοδιάθεση. Το κόμμα ιδρύθηκε στην Καταλονία το 2006, ενώ ο πρόεδρος του είναι ο Αλβέρ Ριβέρα.
Το κόμμα υπερασπίζεται την ατομική ελευθερία των πολιτών έναντι των δημόσιων θεσμών, σε εθνικό-ισπανικό επίπεδο και όχι σε επίπεδο αυτονομιών. Στην Καταλονία κατέχει 9 θέσεις στο Κοινοβούλιο και τρεις συμβούλους σε διαφορετικά δημαρχιακά συμβούλια, όπου αντιτίθεται σθεναρά τον Καταλανισμό, τον οποίο θεωρεί αρνητικό παράγοντα για τη συμβίωση των πολιτών και τη δημοκρατία. Το 2014 εξέλεξε δύο βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου εντάχθηκε στην ομάδα των Φιλελεύθερων. Πρόεδρός του είναι ο Αλβέρ Ριβέρα.
Στην Καταλονία, είναι, μαζί με το Λαϊκό Κόμμα, οι κύριοι αντίπαλοι των αυτονομιστών, με αποτέλεσμα πολλές φορές να έχει κατηγορηθεί για αντικαταλανισμό. Στην εκπαίδευση υποστηρίζει την τριγλωσσία ισπανικών-καταλανικών-αγγλικών.
Ιστορία
Οι Πολίτες δημιουργήθηκαν στην Καταλονία τον Ιούλιο του 2006 ως απάντηση στο κάλεσμα ενός μανιφέστου από μια ομάδα γνωστών προσωπικοτήτων της Καταλανικής κοινωνίας (μεταξύ των οποίων οι Αλβέρ Μποαδέλια, Φέλιξ ντε Αθούα και Αρκάδι Εσπάδα), μέσω του οποίου έκαναν έκκληση για μια πολιτική δύναμη «που θα αντιμετωπίσει τα πραγματικά προβλήματα του ευρέος κοινού». Επιπλέον σε αυτό το μανιφέστο, προειδοποίησαν πως η «ρητορική του μίσους που εξαπολύεται από τα μέσα της επίσημης Κυβέρνησης της Καταλονίας εναντίον κάθε τι "Ισπανικού" είναι πιο ανησυχητικό από ποτέ» και πως το «(Καταλανικό) έθνος, προωθούμενο ως ομοιογενής οντότητα, έχει καταλάβει τον χώρο όπου υπήρχε μια αναμφισβήτητα πολύ-ποίκιλη κοινωνία".
Αυτή η ομάδα προσωπικοτήτων, έχοντας ως βάση σχεδόν αποκλειστικά τη Βαρκελώνη, δημιούργησε μια πολιτική πλατφόρμα, το Ciutadans de Catalunya, ή «Πολίτες της Καταλονίας», τον Ιούλιο του 2005. Οργάνωσαν αρκετές στρογγυλές τράπεζες και συνέδρια και μέχρι το 2006 είχαν ανακοινώσει τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού κόμματος, αποκαλούμενου απλά Ciutadans, ή Πολίτες. Στο πρώτο τους συνέδριο του 2006 εξελέγη πρόεδρος ένας νέος δικηγόρος από τη Βαρκελώνη, ο Albert Rivera.
Στις εκλογές του Καταλανικού Κοινοβουλίου του 2006, οι Πολίτες κέρδισαν το 3% των ψήφων και τρεις έδρες. Τέσσερα χρόνια μετά, το 2010, πέτυχαν ένα παρόμοιο αποτέλεσμα (3,4%, 3 έδρες). Κυρίως ως αντίδραση στην αυξανόμενη δημόσια υποστήριξη για την ανεξαρτησία στην Καταλονία, οι Πολίτες –ως ένα από τα πιο έκδηλα αντίπαλα κινήματα αυτού του ρεύματος- έχει μεγαλώσει από τότε αρκετά σε υποστήριξη. Στις πρόωρες εκλογές του 2012 ο αριθμός των ψήφων τους υπερδιπλασιάστηκε (7,6%, 9 έδρες). Όλες εκτός από μια ήταν στην Περιφέρεια της Βαρκελώνης.
Το 2013, το κόμμα ξεκίνησε να οργανώνεται στην υπόλοιπη Ισπανία μέσω ενός μανιφέστου, αποκαλούμενου «La conjura de Goya» που έλαβε χώρα στο μέγαρο του Κογκρέσου της Μαδρίτης.
Στις ευρωεκλογές 2014 το κόμμα κατόρθωσε να συγκεντρώσει την ψήφο του 6,24% του εθνικού εκλογικού σώματος, και κέρδισε 2 έδρες. Και οι δυο ευρωβουλευτές μετέχουν στην ομάδα της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE).
Από τον Μάρτιο του 2015, σχεδόν όλες οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν μια ακόμη αύξηση στις εκλογές του 2015, ενώ δημοσκοπήσεις κοινής γνώμης έδειξαν πως μπορεί να αναδειχθούν και τρίτο κόμμα.
Πολιτικό Υπόβαθρο
260px|thumb|Ο Αλβέρ Ριβέρα, πρόεδρος του κόμματος Οι Πολίτες θεωρούνται κατά κύριο λόγο φιλελεύθερο κόμμα και στις οικονομικές πολιτικές και στα κοινωνικά ζητήματα, παρ’ όλα αυτά, ο πολιτικός λόγος τους περιστρέφεται κυρίως γύρω από την αντίθεση κατά του καταλανικού εθνικισμού, σε τέτοιο βαθμό που συχνά έχει επικριθεί ότι αποτελεί ένα κόμμα που δραστηριοποιείται πολιτικά σε ένα μόνο ζήτημα, χαρακτηρισμός που απορρίπτεται από τα μέλη του. Κατά την περίοδο 2006- 2012, ο αριθμός των ψηφοφόρων των Πολιτών που είχαν ψηφίσει κεντροδεξιά κόμματα σε προηγούμενες εκλογές, ήταν παρόμοιος με τον αριθμό που είχαν προηγουμένως ψηφίσει κεντροαριστερά κόμματα, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι θέσεις του κόμματος επί γενικών οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων δεν αποτελούν τον κύριο πόλο έλξης του. Οι Πολίτες ασκούν κριτική σε οποιοδήποτε είδος εθνικισμού, «συμπεριλαμβανομένου του ισπανικού εθνικισμού που υπερασπίζεται ο κ. Ινεστρίγιας».
Ένα από τα κύρια ζητήματα που τέθηκε από το κόμμα είναι η πολιτική της Καταλανικής γλώσσας, η οποία προωθεί ενεργά τη χρήση της Καταλανικής ως τη μοναδική γλώσσα εργασίας της Καταλανικής δημόσιας διοίκησης. Το κόμμα αμφισβητεί αυτή την πολιτική και υπερασπίζεται την ίση μεταχείριση της Ισπανικής και της Καταλανικής γλώσσας. Επίσης, αντιτίθεται στην τρέχουσα γλωσσική πολιτική μέσα στο Καταλανικό εκπαιδευτικό σύστημα, σύμφωνα με την οποία όλη η δημόσια εκπαίδευση παραδίδεται στα Καταλανικά. Το κόμμα επίσης υποστηρίζει την ενδυνάμωση των εξουσιών των Ισπανικών κεντρικών θεσμών περιορίζοντας τις εξουσίες των περιφερειακών διοικήσεων.
Άλλα ζητήματα περιλαμβάνουν ριζική μεταρρύθμιση του Ισπανικού εκλογικού συστήματος με στόχο τη δημιουργία μιας μεγαλύτερης αναλογικότητας που θα δίνει μικρότερη βαρύτητα στις ενιαίες εκλογικές περιφέρειες. Επίσης υποστηρίζουν ορισμένες τροποποιήσεις στο Ισπανικό Σύνταγμα, ιδίως όσον αφορά στην περιφερειακή οργάνωση. Όσον αφορά στα φορολογικά καθεστώτα των με ιδιαίτερο καθεστώς αυτόνομων κοινοτήτων, το κόμμα σέβεται και δεν επιθυμεί να καταργήσει τα ιδιαίτερα καθεστώτα ης Χώρας των Βάσκων και της Ναβάρρα, επειδή θεωρεί ότι «αυτά δεν δημιουργούν διακρίσεις καθεαυτές και αφεαυτών»∙ εντούτοις, ασκεί κριτική σε αυτό που αποκαλεί εσφαλμένο υπολογισμό της ποσόστωσης ή της εισφοράς, που αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των κυβερνήσεων και έχει προκαλέσει σημαντικές διαφορές που έχουν γίνει σκανδαλώδεις». Προτείνει επανεξέταση και επανυπολογισμό των Βάσκικων Ποσοστώσεων και της Εισφοράς της Ναβάρρα προκειμένου να σταματήσει η Χώρα των Βάσκων και η Ναβάρρα είναι «καθαροί δικαιούχοι».
Μεταξύ άλλων πολιτικών, υποστηρίζουν, επίσης, ρύθμιση της πορνείας, της μαριχουάνας και της ευθανασίας.
Ανδαλουσία 2015
Στις περιφερειακές εκλογές για το Κοινοβούλιο της Ανδαλουσίας τον Μάρτιο του 2015, οι Πολίτες ανέδειξαν συνολικά 7 βουλευτές σε σύνολο 109, λαμβάνοντας 370.000 ψήφους, έχοντας αποσπάσει πολλές κυρίως από το Λαϊκό Κόμμα.
Βουλευτικές 2015
Στις εκλογές του 2015 οι Πολίτες έλαβαν 13,2% (13,21%) ή περίπου 3.000.000 ψήφους με 40 έδρες το μεγαλύτερο ποσοστό που πήρε μέχρι τότε αλλά κάτω από το 17-20% που του δίναν οι δημοσκοπήσεις.
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στην Ισπανία Κατηγορία:Σεκουλαριστικά κόμματα
Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Επαρχίας Κερύνειας
Η Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Επαρχίας Κερύνειας ή ΠΑΕΕΚ Κερύνειας (, διαβάζεται «πάεκ») είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο από την Κερύνεια. Αρχικά είχε ιδρυθεί ως Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Κερύνειας ή ΠΑΕΚ (διαβάζεται «πάεκ»). Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο του 1974, η ΠΑΕΕΚ είναι ένας προσφυγικός σύλλογος, ο οποίος από τότε εδρεύει στη Λευκωσία. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης.
ΠΑΕΚ
Το σωματείο δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 1953 ως ΠΑΕΚ (Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωσης Κερύνειας). Η ανάγκη δημιουργίας της ΠΑΕΚ προέκυψε από την απουσία ποδοσφαιρικού σωματείου στην πόλη της Κερύνειας. Ακόμα και τα χωριά της επαρχίας είχαν ομάδες, αλλά η πόλη όχι. Με τον αθλητισμό ασχολείτο, όχι σε συνεχή βάση, ο Σύλλογος Αποφοίτων Γυμνασίου Κερύνειας (ΣΑΓΚ). Αν και το 1948 είχε ιδρυθεί από τον Αντρέα Καριόλου ο Αθλητικός Σύλλογος Κερύνειας (ΑΣΚ), εντούτοις ο σύλλογος χρωματίστηκε πολιτικά και έτσι απεχώρησαν πολλά μέλη του, διαλύθηκε η ποδοσφαιρική του ομάδα και από το 1950 λειτουργούσε ως καφενείο.
Η ιδέα για ίδρυση ποδοσφαιρικού σωματείου δόθηκε από τους Τάκη Γ. Γεωργιάδης, Αντώνη Παγούρα, Τεύκρο Χειμώνα και Δήμο Καραμαλλάκη. Η ιδέα αγκαλιάστηκε από το φίλαθλο κόσμο και ιδιαίτερα από τα νεαρά μέλη του ΣΑΓΚ. Η ιδρυτική Συνέλευση έγινε τον Οκτώβρη του 1953 στο οίκημα του ΣΑΓΚ, στην οδό Ελευθερίας.
Υπήρχε γενική απόφαση το νέο σωματείο έπρεπε να μείνει μακριά από πολιτικές καταστάσεις. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με το καταστατικό του συλλόγου, ακόμα και Τούρκοι της Κύπρου μπορούσαν να είναι μέλη και παίχτες του σωματείου. Το σωματείο ονομάστηκε Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Κερύνειας μετά από εισήγηση του Τεύκρου Χειμώνα. Έμβλημα του σωματείου ήταν ο Δικέφαλος Αετός. Ως χρώματα επιλέγηκαν το κίτρινο και το μαύρο.
Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας της ΠΑΕΚ έγινε τον Νοέμβριο του 1953 με αντίπαλο τον ΑΠΟΕΛ. Η ομάδα αιτήθηκε να ενταχθεί στη δύναμη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) τη 13η Απριλίου 1954. Η αίτηση έγινε αποδεκτή στις 24 Σεπτεμβρίου 1954, με τις ΠΑΕΚ, Αλκή Λάρνακας και Ορφέα Λευκωσίας να εντάσσονται στην ΚΟΠ. Η ΠΑΕΚ εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία, η οποία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Στον όμιλο της ΠΑΕΚ συναγωνίζονταν οι Ένωση Νέων Αγίων Ομολογητών, η τουρκική Κεσλή Κουστούκ, ο Ορφέας Λευκωσίας και η Αλκή Λάρνακας. Ο πρώτος επίσημος αγώνας πρωταθλήματος της ομάδας, όντας στη δύναμη της ΚΟΠ, ήταν με αντίπαλο την Κεσλή Κουτσούκ στο παλιό ΓΣΠ, στον οποίο ηττήθηκε με 2-1.
Όταν δημιουργήθηκε η ΠΑΕΚ, επαναδραστηριοποιήθηκε και ο ΑΣΚ, με αποτέλεσμα ο κόσμος της Κερύνειας να διαχωρίζεται ποδοσφαιρικά και πολιτική. Οι δύο ομάδες τα πρώτα δύο χρόνια απέφευγαν να αγωνιστούν μεταξύ τους. Ωστόσο, στις 16 Φεβρουαρίου 1956 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος και τελευταίος αγώνας μεταξύ των δύο ομάδων. Υπήρχε η άποψη ότι η ηττημένη ομάδα θα διαλυόταν, πράγμα που έγινε. Εφτά λεπτά πριν να τελειώσει ο αγώνας, διακόπηκε, ενώ η ΠΑΕΚ κέρδιζε με 4-1.
ΠΑΕΕΚ
Το 1977 έγινε συγχώνευση των δύο σωματείων. Από την ένωση τους δημιουργήθηκε η Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Επαρχίας Κερύνειας (ΠΑΕΕΚ), η οποία θα εκπροσωπούσε το ποδόσφαιρο της πόλης και επαρχίας Κερύνειας. Η ιδρυτική συνέλευση πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου 1977. Αποφασίστηκε επίσης, η αλλαγή των χρωμάτων από μαύρο και κίτρινο σε μαύρο και λευκό, με το μαύρο να συμβολίζει το πένθος της προσφυγιάς και το λευκό την ελπίδα της επιστροφής στην Κερύνεια.
Ποδόσφαιρο
Η ΠΑΕΕΚ είναι η ομάδα με τις περισσότερες συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία. Έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και 3 πρωταθλήματα Γ΄ κατηγορίας. Η έδρα της ποδοσφαιρικής ΠΑΕΚ στη Κερύνεια ήταν το Στάδιο Γ.Σ. Πράξανδρος. Μετά την προσφυγοποίηση χρησιμοποιεί, ως ΠΑΕΕΚ, το Στάδιο Κερύνεια Επιστροφή, στη Λακατάμια.
Καλαθόσφαιρα
Η ΠΑΕΚ δημιούργησε επίσης καλαθοσφαιρική ομάδα. Έδρα της ομάδας στην Κερύνεια ήταν το «Δημητριάδειο». Μετά την κατάκτηση της Κερύνειας από τους Τούρκους, οι τελευταίοι μετονόμασαν το στάδιο «20η Ιουλίου», που είναι η ημερομηνία της εισβολής των Τούρκων στην Κύπρο. Η ΠΑΕΚ ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Παγκύπριας Ομοσπονδίας Αθλοπαιδιών (ΠOA) το 1966, η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Το καλοκαίρι του 1974, ο Γιώργος Μουστάκας, ο οποίος θεωρείτο ένας από τους καλύτερους καλαθοσφαιριστές της Κύπρου, θα συνέχιζε την καριέρα του στην Ελλάδα (είχε προσεγγιστεί από τον Παναθηναϊκό και άλλες ομάδες). Ωστόσο, πολέμησε στην εισβολή και σκοτώθηκε. Θεωρείτο αγνοούμενος έως το 2011, που εντοπίστηκαν τα οστά του. Συνολικά εφτά καλαθοσφαιριστές της ΠΑΕΚ έχασαν τη ζωή τους στην εισβολή και έτσι το τμήμα καλαθοσφαίρισης του σωματείου διαλύθηκε το 1974.
Το 1989 το τμήμα καλαθοσφαίρισης επαναδραστηριοποιήθηκε, για να κλείσει μερικά χρόνια αργότερα για οικονομικούς λόγους. Μάλιστα, το 1995 έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Κύπρου, όπου ηττήθηκε από τον πρωταθλητή ΑΠΟΕΛ. Ωστόσο, εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου αποκλείστηκε στον Α΄ γύρο. Στον τελικό συμμετείχει και το 1999, χάνοντας από τον Κεραυνό.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1995 αδελφοποιήθηκε με το τμήμα μπάσκετ του ΠΑΟΚ. Την ίδια χρονιά, οι δύο ομάδες κληρώθηκαν να τεθούν αντιμέτωπες στον Α΄ γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1995–96. Ο ΠΑΟΚ προκρίθηκε με 2 νίκες, για να φτάσει στη συνέχεια ως τον τελικό της διοργάνωσης.
Ιστορία
Η ΠΑΕΚ Κερύνειας ιδρύθηκε το 1953 και συγκεκριμένα τον Οκτώβριο. Πρωταγωνιστές στην ίδρυση του σωματείου ήταν ο Τάκης Γ. Γεωργιάδης, ο οποίος διατηρούσε εμπορικό κατάστημα στην οδό Κατσελλή, ο νεοφερμένος από την Ελλάδα γυμναστικός Αντώνης Παγούρας, ο καθηγητής Τεύκρος Χειμώνας και ο Δήμος Καραμαλλάκης, δημοτικός υπάλληλος. Αυτοί πρώτοι έριξαν την ιδέα και στη συνέχεια πρωτοστάτησαν και προχώρησαν στην ίδρυση ποδοσφαιρικού σωματείου στην πόλη της Κερύνειας. Ο φίλαθλος κόσμος αγκάλιασε την ιδέα, πιο πολύ όμως τα νεαρά μέλη του (Σύλλογος Αποφοίτων Γυμνασίου Κερύνειας) μαζί με τον τότε πρόεδρο τους, Φρίξο Βράχα. Κατά γενική απαίτηση το νέο σωματείο έπρεπε να μείνει μακριά από πολιτικές καταστάσεις, αφού υπήρχε προηγούμενο κακό.
Η ιδρυτική Συνέλευση έγινε στο οίκημα του ΣΑΓΚ (Σύνδεσμος Αποφοίτων Γυμνασίου Κερύνειας) στην οδό Ελευθερίας. Το καταστατικό που εγκρίθηκε το είχαν πιο πριν ετοιμάσει οι Ανδρέας Κατσελλής και Φρίξος Βράχας. Σύμφωνα με το καταστατικό,  ακόμα και οι Τούρκοι μπορούσαν να είναι μέλη και παίκτες του σωματείου (υπήρχαν αργότερα).
Στο Σωματείο δόθηκε το όνομα της Π.Α.Ε.Κ. (Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Κερύνειας), μετά από εισήγηση του Τεύκρου Χειμώνα. Ως έμβλημα επελέγη ο Δικέφαλος Αετός και χρώματα το κίτρινο με το μαύρο. Με το τέλος της ιδρυτικής συνέλευσης όλος ο ποδοσφαιρικός εξοπλισμός και υλικό που διέθετε ο ΣΑΓΚ παραχωρήθηκε στην ΠΑΕΚ.
Ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη ήταν οι:
Πρώτος πρόεδρος (αλλού αναφέρεται ως Γενικός Γραμματέας) εξελέγη ο Ανδρέας Κατσελλής (1953-1959). Τα μέλη του πρώτου διοικητικού συμβουλίου: Δήμος Καραμαλλάκης (Γραμματέας), Ανδρέας Σεκκίδης (Ταμίας), Χαράλαμπος Νικολάου (Βοηθός Ταμίας) και Τάκης Γεωργιάδης (Επιμελητής και Έφορος).
Πρώτο οίκημα ήταν το ανώι στην οδό Κατσελλή. Σπίτι και επίπλωση παραχωρήθηκαν από τον Κώστα Κατσελλή. Μέλη του νέου σωματείου ενεγράφησαν σχεδόν όλοι οι Κερυνειώτες. Κατόπιν αποφάσεως έκτακτης Γενικής Συνέλευσης, ημερομηνίας 19/12/1993, το Σωματείο Π.Α.Ε.Ε.Κ. (Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Επαρχίας Κερύνειας) που ιδρύθηκε και το οποίο προήλθε μετά τη συνένωση των δύο προσφυγικών Σωματείων Π.Α.Ε. Κερύνειας και Α.Ε. Καραβά, αποφασίστηκε να εγγραφεί ως Σωματείο σύμφωνα με το Νόμο του 1972 περί Σωματείων και Ιδρυμάτων.
Η Π.Α.Ε.Ε.Κ. εδώ και 60 χρόνια από την ίδρυση της υπηρετεί με ζήλο και συνέπεια τον αθλητισμό, τον πολιτισμό και την πατρίδα γενικότερα, μέχρι την επιστροφή της στη φυσική της έδρα.
Ο κόσμος της Κερύνειας, που αγαπούσε τα σπόρ, αγκάλιασε την προσπάθεια για σύσταση καλαθοσφαιρικής ομάδας. Ο Τεύκρος Χειμώνας, καθηγητής Αγγλικών, ήταν ο πρώτος προπονητής που με τα όσα γνώριζε γύρω από το μπάσκετ άρχισε να βάζει το πρώτο λιθαράκι  με τα παιδιά του Γυμνασίου στην περίοδο 50-51. Στη συνέχεια και μετά την ίδρυση της ΠΑΕΚ τον Οκτώβρη του 1951, ο Αντώνης Παγούρας που ήρθε από την Ελλάδα, ανέλαβε την ΠΑΕΚ όντας καθηγητής στο Γυμνάσιο Κερύνειας. Το 1955-56 διακρίθηκε στο Παγκύπριο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα στο Γυμνάσιο Κερύνειας.
Οι Νίκος Γιάγκου, Βάσος Λεπτός, Ερμής Χριστοδούλου, Μιχαλάκης Λεπτός, Ευγένιος Σωτρόπουλος, Ανδρέας Κελέσιης κ.α. ήταν η πρώτη αξιόλογη φουρνιά καλαθοσφαιριστών του Γυμνασίου Κερύνειας και της ΠΑΕΚ. Στη συνέχεια ανέλαβε ο Γλαύκος Ταλιάνος ως προπονητής και καλαθοσφαιριστής, για να φθάσουμε στις 16 Φεβρουαρίου του 1957 όπου οι Άγγλοι συνέλαβαν όλους σχεδόν τους αθλητές της ΠΑΕΚ (ποδοσφαιριστές, καλαθοσφαιριστές και πετοσφαιριστές)
Μετά που μεσολάβησαν τα γεγονότα του 1955-59, του Αγώνα της ΕΟΚΑ και μετά το 1960, άρχισε πάλι η καλαθοσφαιρική ζωή στην Κερύνεια. Σταδιακά η ΠΑΕΕΚ δραστηριοποιείται με πιο εντατικούς ρυθμούς και μετά από ένα διάστημα όπου πρόσφεραν υπηρεσίες ως προπονητές οι Κ. Χαραλαμπίδης -για λίγο χρονικό διάστημα- και Νίκος Καλαποδάς, έφθασε η ώρα του Αλέκου Ιακωβίδη (ήταν και μεγάλο ταλέντο στο ποδόσφαιρο),  που ως νέος καθηγητής Σωματικής Αγωγής, διορίστηκε στο Γυμνάσιο Λύσης.
Έγινε αμοιβαία μετάθεση με τον Νίκο Καλαποδά, ο οποίος πήγε στο Γυμνάσιο Λύσης, αφού ήταν κάτοικος στο διπλανό χωριό, την Αθηαίνου. Ο Αλέκος Ιακωβίδης, στρώθηκε στη δουλειά. Μέσα σε λίγα χρόνια μπόρεσε να φέρει την ΠΑΕΚ στην κορυφή, ενώ το 1972 χτύπησε και την πόρτα της Α’ Εθνικής  στην Ελλάδα, αφού στον κρίσιμο αγώνα με τον Απόλλωνα Πατρών έχασε 73-72 (Πανεπαρχιακό πρωτάθλημα)!
Ο Ανδρέας Παμπόρης σκιαγραφεί τον προπονητή του, Αλέκο Ιακωβίδη
«Ο μεγαλύτερος μπασκετάνθρωπος της περιόδου 1960-70 ήταν ο Αλέξανδρος Ιακωβίδης! Κορυφαίος καλαθοσφαιριστής και παράλληλα προπονητής. Δημιούργησε την επικαλούμενη ‘Βασίλισσα’ του κυπριακού μπάσκετ, ΠΑΕΚ Κερύνειας. Έφερε επανάσταση στο άθλημα, διδάσκοντας και εφαρμόζοντας με την ομάδα του πράγματα που ήταν 20 χρόνια μπροστά από την εποχή τους.
Ο Αλέκος, όπως τον γνώριζαν όλοι στην αγαπημένη γενέτειρά του, την Κερύνεια, ήταν καθηγητής Φυσικής Αγωγής στην Εμπορική Σχολή Κερύνειας και στο Γυμνάσιο επίσης) που ουσιαστικά με άλλους εννιά μαθητές των σχολείων του, κατόρθωσε να χτίσει μία ομάδα-μοντέλο. Μία ομάδα που κατέκτησε διαδοχικά τρία πρωταθλήματα (1970-1972) και τρεις ασπίδες της ομοσπονδίας (1969-1971). Ήταν επίσης τρεις φορές φιναλίστ του Κυπέλλου Κύπρου (1969-1971) και έλαβε μέρος σε τρία Πανελλήνια Πανεπαρχιακά Πρωταθλήματα (πρόκρισης στην Α’ Εθνική) κερδίζοντας τον θαυμασμό και των Ελλαδιτών φιλάθλων και δημοσιογράφων.
Εμείς, οι μαθητές του, τόσο στο σχολείο όσο και στο γήπεδο, νιώθουμε τυχεροί επειδή τον είχαμε καθηγητή, προπονητή και συμπαίκτη. Δάσκαλο τον φωνάζαμε. Και δίναμε στη λέξη την πραγματική-ουσιαστική έννοιά της, διότι έτσι τον νιώθαμε. ΔΑ-ΣΚΑ-ΛΟ!
Ο Ιακωβίδης ήταν ένας άνθρωπος με ήθος και άψογο χαρακτήρα. Τίμιος, έξυπνος, μαχητής, δίκαιος και αταλάντευτος υπερασπιστής των ιδεών και των αρχών του. Παράλληλα ήταν υπόδειγμα σεμνότητας.
Εντελώς αντιβεντέτα. Μας δίδασκε να απαιτούμε και να διεκδικούμε τη νίκη σε κάθε αγώνα. Και ως απόλυτος θιασώτης του τίμιου παιχνιδιού, μας μάθαινε να σεβόμαστε τον κάθε αντίπαλο και να τον χειροκροτούμε όταν μας νικούσε. Ήθελε πάνω απ’ όλα να είμαστε σωστοί άνθρωποι στην κοινωνία και ζητούσε να συμπεριφερόμαστε άψογα εντός και εκτός γηπέδων.
Και ως καθηγητής ήταν επίσης εξαιρετικός. Αγαπητός σε όλο το σχολείο. Ενέπνεε τον σεβασμό σε όλους. Αυστηρός και απαιτητικός και παράλληλα φίλος, μεγάλος αδελφός και πατέρας. Πάντα πρόθυμος να λύσει κάθε πρόβλημά μας. Δεν ήταν λίγες οι φορές που μας ενίσχυε και με χαρτζιλίκι από την τσέπη του, χωρίς να το γνωρίζει κανείς, όταν ως φτωχόπαιδα αντιμετωπίζαμε οικονομικά προβλήματα.
Απαιτούσε, ωστόσο, από εμάς τους καλαθοσφαιριστές του, να μην παραμελούμε τα μαθήματά μας και δεν μας έκανε χατίρια επειδή ήμασταν παίκτες του. Δεν ήθελε να χωρίζει τους μαθητές του σε ‘βεντέτες’ μπασκετμπολίστες και ‘κοινούς θνητούς’. Χαρακτηριστικό είναι το εξής: Όταν είχαμε αγώνες Τετάρτη βράδυ, μας ήθελε εμάς τους παίκτες-μαθητές του, πρώτους την επόμενη μέρα στο μάθημα γυμναστικής! Δεν μας απάλλασσε. Κάναμε κανονικά όλο το πρόγραμμα του μαθήματος. Και μας παρότρυνε τα διαλείμματα να ασχοληθούμε με την τεχνική του μπάσκετ.
Τόσο εγώ, όσο και όλοι οι μαθητές και νεαροί παίκτες της μεγάλης ΠΑΕΚ, οφείλουμε στον Αλέκο Ιακωβίδη, τις επιτυχίες μας στην καλαθόσφαιρα. Περισσότερο, όμως, του οφείλουμε τη σωστή μας διαπαιδαγώγηση. Διότι παραμείναμε πάνω στις αρχές και τις αξίες που μας δίδαξε».
Η λαίλαπα της Εισβολής
Κσι καταλήγει ο κ. Παμπόρης: «Η 20ή Ιουλίου του 1974 ξημέρωσε αλλιώτικα στην όμορφη Κερύνεια. Οι Αττίλες αποβιβάστηκαν στο παράλια της πολής μας και ο Γολγοθάς του κυπριακού λαού άρχισε...
Η όμορφη Κερύνεια, η Μόρφου και η Αμμόχωστος, έπεσαν στην κατοχή των τούρκικων στρατευμάτων. Κανένας δεν περίμενε ότι μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, όπου πολλοί συμπατριώτες μας πήγαιναν στην Κερύνεια για τις διακοπές τους, θα γινόταν η Τούρκικη Εισβολή».
Τα επιτεύγματα
Η ΠΑΕΚ γνώρισε τη μεγάλη ανάπτυξη της από το 1969 μέχρι και το 1973. Τρεις κατακτήσεις πρωταθλήματος και τρεις φορές στον τελικό Κυπέλλου.
Το 1969 η ΠΑΕΚ έχασε 74-72 από τον ΠΟΛ, όπως και το 1970 με 94-78. Το 1971 έχασε για τρίτη φορά με 97-83 από τον ΠΟΛ.
Το 1970, 1971, 1972 η ΠΑΕΚ κατέκτησε άξια τον τίτλο της πρωταθλήτριας, με τους Αλέκο Ιακωβίδη (προπονητή και παίκτη), Πανίκο Πάρπα, Ερμή Χριστοδούλου (αρχηγός), Τάκη Τσαγγαρίδη, Γιώργο Μουστάκα, Χρίστο Α. Καρεφυλλίδη, Ανδρέα Παμπόρη, Κύπρο Τσέντα, Άριστο Κωνσταντινίδη και Στέλιο Παμπόρη.
Όλα τα πιο πάνω αποτέλεσαν το ζενίθ ή πιο απλά την κορύφωση στον αγωνιστικό τομέα. Να προσθέσουμε ότι η ΠΑΕΚ συμμετείχε στο Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα Καλαθόσφαιρας Ελλάδας με στόχο την άνοδο στην Α’ Εθνική κατηγορία της Ελλάδας. Αντιμετώπισε στον όμιλο της ομάδες όπως το Αγρίνιο, τη Λάρισα, τη Νίκη Βόλου, τον Απόλλωνα Πατρών και τον ΟΦΗ, τερματίζοντας τρίτη στον όμιλό της.
Το ναδίρ
Κάποια κρούσματα απειθαρχίας που παρατηρήθηκαν δεν τα ανέχτηκε ο Αλέκος Ιακωβίδης, ο οποίος δεν θέλησε να συνεχίσει ούτε ως προπονητής αλλά ούτε και ως καλαθοσφαιριστής.
Έτσι η ΠΑΕΚ το 1973, έχοντας νέους παίκτες και τους παλαιότερους στη δύναμη της, παρουσιάστηκε αισθητά πίσω από τον καλό εαυτό της, ενώ το 1974, με τη νίκη της επί της ΕΝΑΔ (87-79), κατάφερε να κρατηθεί στην Α’ κατηγορία.
Πετοσφαίριση
Τα πρώτα χρόνια η ΠΑΕΚ είχε και πετοσφαιρική ομάδα η οποία το 1963 κατέκτησε το πρωτάθλημα Κύπρου το οποίο τότε διοργανωνόταν υπό την αιγίδα της Τοπικής Επιτροπής ΣΕΓΑΣ Κύπρου, ενώ ήταν φιναλίστ το 1969 όταν το πρωτάθλημα διεξήχθη υπό την αιγίδα της Τοπικής Επιτροπής Αθλοπαιδιών Κύπρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Κερύνειας Κατηγορία:Κερύνεια Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1953 Κατηγορία:Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Κυπριακοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι  Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Ναπολιτάνικη Όπερα
Η ναπολιτάνικη όπερα είναι μια κατηγορία όπερας που δημιουργήθηκε στη Νάπολη τον 18ο αιώνα με κύριο εκπρόσωπο τον Αλεσάντρο Σακαρλάττι. Αποτελείται από μια σειρά άριες που τις συνδέουν ρετσιτατίβα. Επειδή περιελάμβανε πολλές άριες, η ναπολιτάνικη όπερα λεγόταν και όπερα-κοντσέρτο.
Με τη ναπολιτάνικη σχολή και με την ανανέωση της φωνητικής τεχνικής το τραγούδι σόλο φτάνει στο απόγειο του.
μικρογραφία|Μελωδία από συλλογή που αποδίδεται στον Σκαρλάττι και παρουσιάζει τα κυριότερα και τα ωραιότερα χαρακτηριστικά του στυλ του.Η επιβολή της ναπολιτάνικης όπερας ήταν τόσο μεγάλη που οι Γερμανοί συνθέτες δέχτηκαν την επίδραση της σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μιμούνται σχεδόν κατά γράμμα τους Ιταλούς.
Πολλές όπερες σε στυλ ναπολιτάνικο έγραψε ο Χαίντελ, ο Γκλουκ, πριν κάνει τη μεταρρύθμιση του, ο Χάυντν, ακόμα και ο Μότσαρτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όπερες ανά είδος
Κύπελλο Ελλάδας υδατοσφαίρισης ανδρών 2015
Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 2014-15 διεξήχθη με τη συμμετοχή εννιά ομάδων, οι 8 από την Α1 κατηγορία. Τον τίτλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός για 17η φορά στην ιστορία του.
Προημιτελικοί
Τετάρτη 1 Απριλίου 2015
16ο Final Four
Διεξήχθη στις 8 και 9 Μαΐου 2015 στο Καρπενήσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2015
Βιγάτος
Ο βιγάτος, λατιν. bigatus, πληθ. bigati, ήταν αργυρό νόμισμα της Αρχαίας Ρώμης, στον τύπο του δηναρίου με το σχέδιο ενός άρματος (biga) με δύο άλογα στην πίσω όψη. Ξεκίνησε να εμφανίζεται την πρώτη δεκαετία του 2ου αι. ως εναλλακτικό του βικτοριάτου και οι πιο πολλοί νομισματολόγοι πιστεύουν ότι δεν χρησιμοποιήθηκε πριν το 190 π.Χ. Ένας κουαδριγάτος (δηνάριο με τέθριππο άρμα) ήταν ήδη σε χρήση για κάποιο διάστημα, που ονομάστηκε όμοια από την παράσταση του τεθρίππου (quadriga) στην πίσω όψη· στην εμπρόσθια είχε Ιανόμορφη κεφαλή, μάλλον τους διδύμους Διοσκούρους.
Ο κουαδριγάτος ήταν το αντίστοιχο του δίδραχμου της Μεγάλης Ελλάδας και ο βιγάτος το αντίστοιχο της δραχμής. Τα νομίσματα αυτά χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι στις αγορές τους με τους Έλληνες της Κάτω Ιταλίας. Ο πρώτος βιγάτος παρίστανε τη θεά Σελήνη με άρμα δύο ίππων. Συνέχισε να χρησιμοποιείται μαζί με τον κουαδριγάτο (με τον Ιανό/Διόσκουρους) ως το 170 π.Χ., όταν το δηνάριο ήταν προσωρινά σε περιστολή. Αναβίωσε περί το 157 π.Χ. με τον τύπο των Διοσκούρων και έναν νέο βιγάτο, που παρίστανε Νίκη στο άρμα της (biga), μάλλον σε ανάμνηση της κυριαρχίας της Ρώμης μετά από τη μάχη της Πύδνας. Ο Τάκιτος και ο Πλούταρχος αναφέρουν ένα άγαλμα της νίκης σε biga.
Η ημερομηνία στην οποία ο βιγάτος ξεκίνησε να εκδίδεται είναι ασαφής, λόγω της - όχι με σιγουριά - χρήση της λέξης βιγάτοι από τον ιστορικό του Αυγούστου, τον Λίβιο. Γράφοντας για τα γεγονότα του 216 π.Χ., πριν οι βιγάτοι γίνουν γνωστοί στην κυκλοφορία, ο Λίβιος χρησιμοποιεί τη λέξη για να αναφερθεί σε αργυρά χρήματα, που πάρθηκαν ως λάφυρα από την Εντεύθεν Γαλατία ή την Ισπανία και μετά επιδείχθηκαν σε θριάμβους μεταξύ των ετών 197 και 190 π.Χ. Η λέξη βιγάτοι ίσως να χρησιμοποιήθηκε γενικά για αργυρά δηνάρια και όχι για ειδική χρήση. Επίσης έχει υποτεθεί ότι ο βιγάτος έγινε λαϊκός όρος για το δηνάριο σε μία ευρεία έννοια των "δύο ίππων" (με την έννοια του διπλού), που μπορεί να επίσης να εφαρμοστεί στην εικόνα των Διοσκούρων ως δύο ιππέων. Ωστόσο οι εξηγήσεις αυτές δεν έχουν γίνει καθολικά αποδεκτές.
Στην εθνογραφία της Γερμανίας, ο Τάκιτος (56 μ.Χ.-117) αναφέρει ότι ενώ οι πιο πολλοί Γερμανικοί λαοί στην εποχή του ακόμη στηριζόταν στις ανταλλαγές αγαθών, όσοι ζούσαν στα σύνορα με την Αυτοκρατορία και ασχολήθηκαν με το εμπόριο, χρησιμοποιούσαν νομίσματα. Αυτοί όμως εμπιστευόταν μόνο την αξία των "παλαιών και γνωστών" βιγάτων και οδοντωτών (τα τελευταία είχαν οδοντωτή περίμετρο). Δεδομένου ότι τα επιχρυσωμένα (πλαστά) νομίσματα είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν κατά την περίοδο του Ιουλίου Καίσαρα και μετά, οι έμποροι είχαν λόγο να είναι προσεκτικοί. Έτσι παλαιότερα νομίσματα τους απάλλασσαν από τον φόβο τους. Ωστόσο υπήρχαν και επάργυροι βιγάτοι, ώστε ο λόγος προτίμησής τους δεν ήταν πλήρως ασφαλής.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Οδός Ριβολί
Η οδός Ριβολί (γαλλικά: Rue de Rivoli) είναι ένας από τους πιο διάσημους δρόμους στο Παρίσι, ένας εμπορικός δρόμος του οποίου τα καταστήματα περιλαμβάνουν τα πιο γνωστά ονόματα του χώρου της μόδας στον κόσμο. Κατά μήκος της βρίσκονται μνημεία μεγάλης ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα, στο 1ο και 4ο διαμερίσματα του Παρισιού.
Έλαβε το όνομα σε ανάμνηση της μάχης του Ριβολί, νίκης του Ναπολέοντα ενάντια στον αυστριακό στρατό, τον Ιανουάριο 1797.
Τοποθεσία και πρόσβαση
αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ Η οδός Ριβολί εκτείνεται σε μήκος περίπου 3 χιλιομέτρων από την οδό Σεβινιέ έως την Πλατεία Κονκόρντ. Διασχίζει την πλατεία των Πυραμίδων, όπου βρίσκεται το άγαλμα της Ιωάννας της Λωρραίνης. Στη βόρεια πλευρά και για ένα μεγάλο μέρος του μήκους της καλύπτεται από στοές με αψίδες. Το δυτικό τμήμα της οδού (το οποίο αντιστοιχεί περίπου στο τμήμα των αψίδων) κατασκευάστηκε από το 1802 κατά την Πρώτη αυτοκρατορία και κατ' επιθυμία του Ναπολέοντα από τους αρχιτέκτονες Σαρλ Περσιέ και Πιέρ Φονταίν. Το κεντρικό και ανατολικό τμήμα του δρόμου δημιουργήθηκε κατά την ανάπλαση του Παρισιού με τη διάνοιξη λεωφόρων από τον βαρόνο Οσμάν από το 1853 έως το 1870.
Κάτω από τις αψίδες της οδού Ριβολί βρίσκονται πολυσύχναστα καφέ και ζαχαροπλαστεία, όπως το ιστορικό καφέ Ανζελινά.
Μνημεία -Αξιοθέατα
μικρογραφία|333x333εσ|Η οδός Ριβολί το 1855 Ο δρόμος περνά από μερικά από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης. Τα μνημεία αναφέρονται με κατεύθυνση από ανατολικά προς δυτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρόμοι στο Παρίσι
Τυφώνας Ουσάγκι (2013)
thumb|250px|Ο τυφώνα Ουσάγκι τις 19 Σεπτεμβρίου, σε πλήρη ισχύ Ο τυφώνας Ουσάγκι ήταν ισχυρός τυφώνας στον δυτικό Ειρηνικό που έλαβε χώρα το Σεπτέμβριο του έτους. Ο τυφώνας Ουσάγκι δημιουργήθηκε ως τροπική ύφεση ανοιχτά των Φιλιππίνων και πολύ γρήγορα αναβαθμίστηκε σε τροπική καταιγίδα. Την επόμενη μέρα αναβαθμίστηκε σε τυφώνα κατηγορίας ένα καθώς έπληττε τις βόρειες Φιλιππίνες και ενισχύθηκε πολύ γρήγορα και στις 18 Σεπτεμβρίου εξελίχθηκε σε τυφώνα κατηγορίας 5, με ανέμους ταχύτητας μέχρι 260 χιλιόμετρα την ώρα. Όταν πέρασε από το πορθμό Μπάσι αποδυναμώθηκε. Στη συνέχεια χτύπησε την Ταϊβάν, την Κίνα και το Χονγκ Κονγκ. Μετά από αυτόν οι καταστροφές έφτασαν τα 3.8 δις. δολάρια ΗΠΑ 2013. Οι νεκροί έφτασαν τους 50.
Παραπομπές
Ουσαγκι Κατηγορία:2013
Εστελί
Το Εστελί (ισπανικά: Estelí), ή Βίγια δε Σαν Αντόνιο δε Πάβια δε Εστελί (Villa de San Antonio de Pavia de Estelí) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Νικαράγουας και η πρωτεύουσα του ομώνυμου διαμερίσματος και δήμου. Έχει πληθυσμό 129.787 κατοίκων (απογραφή 2005). Βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας και κεντρικά του διαμερίσματος. Βρίσκεται 150 χλμ. βόρεια της Μανάγουα.
Οικονομία
Η οικονομία της πόλης βασίζεται στην παραγωγή καπνού για τσιγάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νικαράγουας
Τσαρλς Μάνσον
Ο Τσαρλς Μάιλς Μάνσον (αγγλικά: Charles Milles Manson, 12 Νοεμβρίου 1934 - 19 Νοεμβρίου 2017) ήταν Αμερικανός εγκληματίας και ηγέτης αίρεσης, ο οποίος δημιούργησε τη δεκαετία του 1960 στην Καλιφόρνια μια ομάδα που έγινε γνωστή ως Οικογένεια Μάνσον. Οι ακόλουθοι του Μάνσον διέπραξαν εννέα δολοφονίες το διάστημα μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου του 1969. Το 1971, βρέθηκε ένοχος για δολοφονία και για την ηθική αυτουργία στον θάνατο επτά ατόμων, μεταξύ των οποίων και η ηθοποιός Σάρον Τέιτ, υπόθεση που είχε προκαλέσει σάλο στις ΗΠΑ. Αρχικά ο Μάνσον είχε καταδικαστεί σε θανατική ποινή, αλλά τελικά η ποινή του μεταβλήθηκε σε ισόβια κάθειρξη γιατί το 1972 η πολιτεία της Καλιφόρνια κατάργησε τη θανατική ποινή.
Ο Μάνσον πίστευσε σε αυτό που αποκαλούσε «Helter Skelter», όρο που πήρε από το ομώνυμο τραγούδι των Beatles. Το Helter Skelter, βάσει του Μάνσον, θα ήταν ένας επικείμενος αποκαλυπτικός φυλετικός πόλεμος, το οποίο περιγράφεται σε μία δικιά του έκδοση στίχων του προαναφερθέντος τραγουδιού. Κατ' επέκταση, θεωρούσε ότι οι φόνοι θα επισπεύσουν τον «επικείμενο» πόλεμο. Η κακή φήμη που απέκτησε συγκέντρωσε ακολούθους, δημιουργώντας μία ποπ μυθολογία γύρω του. Έτσι, έγινε ένα είδωλο της παράνοιας, της βίας και του μακάβριου.
Όταν άρχισε η δημιουργία της Οικογένειας Μάνσον, ο Μάνσον ήταν άνεργος, πρώην κατάδικος. Είχε περάσει χρόνια σε σωφρονιστικά ιδρύματα εξαιτίας πληθώρας επιθέσεων. Πριν τους φόνους, ο Μάνσον, ήταν τραγουδιστής και τραγουδοποιός του περιθωρίου της μουσικής βιομηχανίας του Λος Άντζελες. Μετά τις κατηγορίες και την καταδίκη του, ηχογράφησε κάποια τραγούδια, τα οποία είχαν κάποια εμπορική επιτυχία. Αρκετοί ήταν οι μουσικοί, επίσης, που τα διασκεύασαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Ιστορία του Λος Άντζελες
Διευχά Χίου
Τα Διευχά είναι ένα μικρό ορεινό χωριό της βορειοδυτικής Χίου, σε οδική απόσταση 30 χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Παλαιότερα ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 240 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα Διευχά είναι κτισμένα στις νοτιοδυτικές πλαγιές του βουνού `Ορος, με βλάστηση από ελαιόδενδρα και δασικά δέντρα. Κοντινότερος οικισμός είναι η Κατάβαση, 2 περίπου χιλιόμετρα προς τα νότια και χαμηλότερα, η οποία υπαγόταν στην κοινότητα Διευχών. Κακοτράχαλος αλλά σύντομος δρόμος συνδέει το χωριό με τη σημαντική σταυροπηγιακή Μονή Μουνδών ή Μουντών, του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, γνωστή και ως Μονή του Προδρόμου των Διευχών, ένα χιλιόμετρο βόρεια του χωριού.
Η ονομασία του χωριού προέρχεται μάλλον από τον μεσαιωνικό προύχοντα Διεύχη, Διευχή ή Διευχά. Λιγότερο πιθανές ετυμολογήσεις είναι από το «Δίδευκα» (από αναφ. του ονόματος «Γιδευκούσης» στον κώδικα Μουντών του 1738: Αγιδευκά - Αδιευκά - Διευχά) και από το δαύκος = δάφνη. Οι κάτοικοι του χωριού Πιτυός ονόμαζαν το χωριό Ιευκά, που μπορεί να οδηγήσει σε ερμηνεία από το «Δίδευκα» ή «Λευκά». Κοντά στα Διευχά υπάρχει και τοποθεσία Διευχούδια (κώδ. Μουντών 1829). Η τοποθεσία της Μονής Μουντών λεγόταν και Δραΰλια, Βραΰλια ή Δράλια.
Η εξέλιξη του πληθυσμού των Διευχών στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα.
Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») των Διευχών τιμάται στο όνομα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού (εορτ. 6 Αυγούστου), αλλά σημαντικότερος για το χωριό είναι ο εορτασμός της γειτονικής Μονής Μουνδών, στις 29 Αυγούστου (του «Αποκεφαλιστή»). Υπάρχει επίσης παλαιός ναός του Ταξιάρχη. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Βολισσού της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.
Ο ταχυδρομικός κωδικός των Διευχών είναι 82103.
Πηγές
Διευχ Κατηγορία:Δήμος Χίου
Κική Δημουλά
Η Κική Δημουλά (Αθήνα, 6 Ιουνίου 1931 – Αθήνα, 22 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της ποίησης.
Έργο και σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος από το 1949 έως και το 1973. Υπήρξε πρόεδρος του ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη (κοινωφελές Ν.Π.Ι.Δ. υπό την αιγίδα της Ακαδημίας Αθηνών).
Έκανε την εμφάνιση της στα γράμματα το 1952, σε ηλικία 19 χρονών, με τη ποιητική συλλογή «Ποιήματα», όμως μετά από λίγο αποκήρυξε εκείνη την πρώτη συλλογή της. Η επίσημη είσοδός της στην ποίηση έγινε το 1956, με τη συλλογή «Έρεβος». Αργότερα ήρθαν οι «Ερήμην», «Επί τα ίχνη» και η συλλογή «Το λίγο του κόσμου» για την οποία τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποιήσεως. Το Κρατικό Βραβείο Ποίησης απέσπασε η συλλογή της «Χαίρε ποτέ», ενώ το Βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη της απονεμήθηκε για την «Εφηβεία της λήθης», στην οποία περιλαμβάνεται το ποίημα «Σαν να διάλεξες», όπου η ποιήτρια συνδέει μια βόλτα στη λαϊκή αγορά με το μοιραίο του θανάτου: «Σπάνια να ψωνίσω. Γιατί εκεί σου λένε διάλεξε./ Είναι ευκολία αυτή ή πρόβλημα; Διαλέγεις και μετά/ πώς το σηκώνεις το βάρος το ασήκωτο/ που έχει η εκλογή σου. [...] Το πολύ ν’ αγοράσω λίγο χώμα. Όχι για λουλούδια./ Για εξοικείωση./ Εκεί δεν έχει διάλεξε. Εκεί με κλειστά τα μάτια».
Ακολούθησαν οι συλλογές «Ενός λεπτού μαζί», «Ήχος απομακρύνσεων», «Εκτός σχεδίου», «Χλόη θερμοκηπίου», «Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως», «Τα Εύρετρα », «Δημόσιος Καιρός» και «Ανω τελεία».
Σε μία ομιλία της για την ποίηση η Δημουλά όρισε ως εξής το ποίημα:
«''Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί να κελαηδάει. Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί μέσα στην έρημο, ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα''».
Πρόταση για Νόμπελ Λογοτεχνίας
Στις 16 Ιανουαρίου 2020, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη πρότεινε την Κική Δημουλά, με επίσημη επιστολή της προς την Επιτροπή, για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Θάνατος
Η Κική Δημουλά εισήλθε στις 2 Φεβρουαρίου 2020 σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας λόγω της χρόνιας αναπνευστικής ανεπάρκειας από την οποία έπασχε. Τελικά, απεβίωσε 20 ημέρες αργότερα, στις 22 Φεβρουαρίου, λόγω καρδιακής ανακοπής σε έδαφος σοβαρής χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας και καρδιακής ανεπάρκειας.
Τάφηκε στις 25 Φεβρουαρίου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, δημοσία δαπάνη, παρουσία συγγενών, εκπροσώπων των γραμμάτων και τεχνών και του πολιτικού κόσμου μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός.
Έργο
Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, τα Γαλλικά, τα Ισπανικά, τα Ιταλικά, τα Πολωνικά, τα Βουλγαρικά, τα Γερμανικά και τα Σουηδικά. Αποσπάσματα του έργου της έχουν συμπεριληφθεί στα σχολικά διδακτικά βιβλία. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί περιλαμβάνει σπάνιες λέξεις (λ.χ. παραφασάδα), νεολογισμούς (λ.χ. απροσδοκία) και εκφραστικά σχήματα αρχαιότροπα (λ.χ. μετωνυμία). Η ποίηση της δεν ήταν εύκολα μελοποιήσιμη, εντούτοις υπήρξαν ποιήματα όπως τα Στην Αγκαλιά της Άκρης, Ο Πληθυντικός Αριθμός, Βράδιασε, τα Ξαναλέμε κ.α που μελοποιήθηκαν μεταξύ άλλων από τον Θάνο Μικρούτσικο και τον Μάνο Ξυδού.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Δεύτερη Μεταπολεμική Γενιά Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
Στάθης Ξένος
Ο Στάθης Ξένος (1 Αυγούστου 1978) είναι Έλληνας τραγουδιστής. Το πραγματικό του όνομα είναι Ευστάθιος Πολυχρονόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Κολωνό το 1978. Ο πατέρας του είναι από την Κέρκυρα και η μητέρα του από τη Σύρο. Ξεκίνησε να τραγουδάει από μικρή ηλικία 10 χρόνων. Ενώ το ταλέντο του ήταν ξεκάθαρο από 4 χρόνων. Επίσης πολύ καλός μουσικός καταπληκτικός συνθέτης έχει γράψει πολλά τραγούδια που τα έχουν τραγουδήσει μεγάλοι καλλιτέχνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Εκείνο το καλοκαίρι
To Εκείνο το καλοκαίρι είναι τίτλος μιας βραβευμένης ελληνικής ρομαντικής δραματικής ταινίας του 1971, σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη, σενάριο Πάνου Κοντέλλη, παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη και με πρωταγωνιστές την Έλενα Ναθαναήλ, τον Λάκη Κομνηνό, τον Ανδρέα Φιλιππίδη, τη Ρούλα Χριστοπούλου και τον Βασίλη Ανδρεόπουλο.
Πλοκή
Ένα ζευγάρι βρίσκεται σε διάσταση επί δύο χρόνια και στα πρόθυρα να πάρει διαζύγιο. Ο Πέτρος επιστρέφει στην Αθήνα από το Λονδίνο μετά από πρόσκληση της συζύγου του, Έλενας, και η συνάντησή τους στο εξοχικό της οικογένειας κοντά στη θάλασσα θερμαίνει και πάλι τον παλιό έρωτα τους.
Ο Πέτρος είναι έτοιμος να ξεκινήσει μια νέα ζωή μαζί της, αλλά η ίδια είναι καταδικασμένη να πεθάνει από καρκίνο. Αυτό το καλοκαίρι θα είναι το τελευταίο και για τους δύο και το μόνο που έχει απομείνει στον Πέτρο είναι να σταθεί στο πλευρό του παιδιού τους, της μικρής Τζένης. Μετά την αρχική αμηχανία, το κοριτσάκι και πατέρας του αρχίζουν σιγά σιγά να χτίζουν μια σχέση εμπιστοσύνης, αφού πρέπει να ζήσουν μαζί με την προϋπόθεση να αγαπιούνται για μια ζωή. Ο θάνατος βρίσκει τελικά την Έλενα σε μια μοιραία καταδυτική εξόρμηση όπου πήγε μαζί με τον Πέτρο. Ο Πέτρος και η Τζένη μένουν μόνοι τους στη ζωή.
Επιλογή ηθοποιών
Αρχικά, οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι επρόκειτο να δοθούν στην Έλλη Λαμπέτη και τον Αλέκο Αλεξανδράκη, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε λόγω φόρτου εργασίας των δύο ηθοποιών. Παρά τη "χημεία" που έδενε στη μεγάλη οθόνη τους δύο συμπρωταγωνιστές, Έλενα Ναθαναήλ και Λάκη Κομνηνό, πέρασαν όλα τα γυρίσματα μέσα σε μια ατμόσφαιρα αντιπαλότητας.
Box office
Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες τη σεζόν 1971-1972 κόβοντας 158.315 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 32η θέση ανάμεσα σε 90 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Κριτικές
Ο κριτικός κινηματογράφου Παναγιώτης Τιμογιαννάκης έδωσε μια θετική κριτική που δημοσιεύθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2023 αναφέροντας πως:
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Το 1971, στο 12ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η ταινία διακρίθηκε με δύο βραβεία για την μουσική του Γιάννη Σπανού και για τη διεύθυνση φωτογραφίας.
Πιρούνι
thumb|250px|Διάφορα είδη πιρουνιού Το πιρούνι είναι μαγειρικό σκεύος για την κατανάλωση τροφής το οποίο αποτελείται από λαβή και αρκετές μυτερές απολήξεις που λέγονται δόντια. Χρησιμοποιείται κυρίως στο δυτικό πολιτισμό, ενώ αντίθετα στους ανατολίτικους χρησιμοποιούνται κυρίως ξυλάκια φαγητού. Είναι συνήθως μεταλλικό και χρησιμοποιείται για να ανυψωθεί το φαγητό στο στόμα ή για να το σταθεροποιήσει για να κοπεί με το μαχαίρι. Το πιρούνι έχει σχήμα τρίαινας αλλά είναι καμπύλο από την ένωση της λαβής μέχρι την άκρη των δοντιών.