cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μινιόν (κατάστημα)
Μετά το 1998
Μετά τη διακοπή της λειτουργίας του, το Μινιόν αποκτήθηκε από την Elmec Sports, της οικογένειας Φάις, με στόχο να ανακαινίσει το κτίριο και να λειτουργήσει ξανά ως κατάστημα. Με την πώληση της Elmec στον όμιλο Folli Follie, το κατάστημα πέρασε στην Folli Follie Holdings S.A. Η εταιρεία αρχικά επιχείρησε να ενοικιάσει το κτίριο στο υπουργείο Περιβάλλοντος, αλλά μετά την αποτυχία του εγχειρήματος το 2012, άρχισε να προετοιμάζεται ώστε να το μετατρέψει σε κατάστημα, μια διαδικασία που σταμάτησε μετά την αποκάλυψη του 2018 ότι η εταιρεία παρουσίαζε ψευδή κέρδη. Η αξία του κτιρίου υπολογίστηκε το 2019 σε 25 εκατομμύρια ευρώ. Το κτίριο σε αυτή τη φάση ήταν εγκαταλελειμμένο για 20 χρόνια και ουσιαστικά κενό και ύστερα από διαγωνισμό του 2016 είχε καλυφθεί εξωτερικά με ένα έργο ζωγραφικής.
Το 2021 το κτίριο του Μινιόν βγήκε σε διαγωνισμό, στον οποίο πλειοδότησε η εταιρεία ανάπτυξης ακινήτων Dimand με προσφορά που ξεπέρασε τα 25 εκατομμύρια ευρώ. Στο διαγωνισμό κατατέθηκαν τέσσερις προτάσεις από επενδυτικά σχήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Ελλάδας Κατηγορία:Εμπορικά καταστήματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αθήνα
Κογιπούγι
Το Κογιπούγι (ισπανικά: Collipulli) είναι μια πόλη και κοινότητα που αποτελεί μέρος της Επαρχίας Μαγιέκο στην Περιοχή Αραουκανία στη νότια Χιλή. Το όνομά του σημαίνει «χρωματισμένα εδάφη» στη γλώσσα Μαπούτσε ομιλούμενη στην περιοχή. Έχει πληθυσμό 22.354 κατοίκους (2005) και έκταση 1296 km².
Η πόλη ιδρύθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1867, ως ένα στρατιωτικό οχυρό κατά τη διάρκεια της κατοχής της Αραουκανία. Το φρούριο προστατεύθηκε από τις αμυντικές τάφρους και τους ξύλινους πασσάλους, και στηρίχθηκε από μια σειρά των γεφυρών που τοποθετήθηκαν πάνω από τον ποταμό Μαγιέκο και τους παραπόταμούς του. Άλλα οχυρά ιδρύθηκαν στην περιοχή, και οι άποικοι ήρθαν σύντομα, αναπτύσσοντας το έδαφος για τη γεωργία.
thumb|left|300px|Η οδογέφυρα Μαγιέκο, ένα Εθνικό Μνημείο που βρίσκεται στο Κογιπούγι. Η οδογέφυρα Μαγιέκο, σήμερα ένα εθνικό μνημείο, άνοιξε επίσημα στις 26 Οκτωβρίου 1890, από τον Πρόεδρο Μανουέλ Μπαλμασέδα. Η οδογέφυρα χρησιμεύσε ως ένα γρήγορο και αποτελεσματικό σύστημα μεταφορών για το εμπόριο. Υπέστη κάποια ζημιά στον μεγάλο σεισμό της 27 Φεβρουαρίου 2010.
Η οικονομία του Κογιπούγι βασίζεται στη γεωργία, τη δασοκομία και τις υπηρεσίες. Αν και η πλειοψηφία του εδάφους είναι κατάλληλη για τη γεωργία, μια αυξανόμενη περιοχή έχει αφιερωθεί στη δασοκομία τα τελευταία χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής Κατηγορία:Κοινότητες της Χιλής
Όλγα Προσαλέντη
Βιογραφία
thumb|right|250px| Προσωπογραφία του Κωνσταντίνου Σάθα Η Όλγα Προσαλέντη ήταν γόνος μεγάλης κερκυραϊκής οικογένειας ζωγράφων. Παππούς της ήταν ο γλύπτης και ζωγράφος Παύλος Προσαλέντης (1784-1837) και πατέρας της ο ζωγράφος Σπυρίδων Προσαλέντης (1830-1895). Ζωγράφοι ήταν και τα αδέρφια της Παύλος Προσαλέντης (ο νεότερος) (1857-1894), Ελένη Προσαλέντη (1870-1911), Αιμίλιος Προσαλέντης (1896-1926). Ωστόσο υπάρχει μια ασάφεια ως προς το έτος και τον τόπο γέννησης της (Αθήνα ή Κέρκυρα, μεταξύ του 1870 και του 1874). Μαθήματα ζωγραφικής πήρε από τον πατέρα της. Ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία και το τοπίο.Τα πιο γνωστά έργα της: οι προσωπογραφίες των Κωνσταντίνου Σάθα και Ιωάννη Γεωργίου Πίσσα, Το σχολείο του Ρήγα στη Ζαγορά.
Πέθανε στην Αθήνα το 1930.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Οικογένεια Προσαλέντη
Ιωάννης Β΄ ντε Νιβελέ
Ο Ιωάννης Β΄ ντε Νιβελέ (Jean de Nivelet) (πέθανε στη Μανωλάδα τον Ιούλιο του 1316) ήταν ο τελευταίος βαρώνος της οικογένειας των Νιβελέ, βαρώνων του Γερακίου.
Η Βαρωνία του Γερακίου είχε απωλεσθεί από την οικογένεια Νιβελέ ήδη από τη δεκαετία του 1260, είτε έχοντας δοθεί στους Βυζαντινούς σαν αντάλλαγμα για την απελευθέρωση του Γουλιέλμου Β΄ Βιλλεαρδουίνου μετά την Μάχη της Πελαγονίας, είτε έχοντας κατακτηθεί από τα βυζαντινά στρατεύματα κατά τις κατοπινές εκστρατείες τους. Οι Νιβελέ διατήρησαν όμως τον τίτλο τους ως βαρώνοι, και αποζημιώθηκαν με νέα εδάφη στη Μεσσηνία. Η νέα «Βαρωνία του Νιβελέ» όμως δεν αποτελούσε πλέον ενιαία εδαφική περιφέρεια, αλλά απαρτιζόταν από διάφορες σκόρπιες ιδιοκτησίες.
Ο Ιωάννης Β΄ δεν αναφέρεται σε καμία πηγή με αυτό το όνομα, το οποίο αποτελεί εικασία του ιστορικού Καρλ Χοπφ. Το «Χρονικό του Μορέως» αναφέρει μόνον ότι το 1315-16, ο τότε βαρώνος του Νιβελέ υποστήριξε μέχρι τέλους τον Φερδινάνδο της Μαγιόρκας στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων του στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας ενάντια στον Λουδοβίκο της Βουργουνδίας και την Ματθίλδη του Αινώ. Πήρε μέρος μαζί του στην Μάχη της Μανωλάδας στις 5 Ιουλίου 1316 μ.Χ. αλλά μετά τον ατυχή θάνατο του Φερδινάνδου πιάστηκε αιχμάλωτος και αποκεφαλίστηκε. Τα εδάφη του δόθηκαν σε έναν από τους Βουργουνδούς ακόλουθους του Λουδοβίκου, τον Ντραί ντε Σαρνύ (Dreux de Charny).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρωνία του Γερακίου
Διονύσης Χασιώτης
Ο Διονύσης Χασιώτης (γεννημένος στις 1 Μαρτίου του 1975), είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως αμυντικός.
Σε συλλόγους
ΠΑΟΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού
Κατάλογος πόλεων της Τζαμάικας
thumb|right|250px|Η [[Σπάνις Τάουν, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη]] thumb|right|250px|Η [[Πορτμόρ, τρίτη μεγαλύτερη πόλη]] thumb|right|250px|Η [[Μοντέγκο Μπέι, τέταρτη μεγαλύτερη πόλη]] thumb|right|250px|Η [[Μαντεβίλ, πέμπτη μεγαλύτερη πόλη]] thumb|right|250px|Η [[Μέι Πεν, έκτη μεγαλύτερη πόλη]] thumb|right|250px|Η [[Σαβάννα-λα-Μαρ, έβδομη μεγαλύτερη πόλη]]
Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων και κωμοπόλεων της Τζαμάικα.
Παραπομπές
Τζαμάικα
I Found a Way
Το " I Found a Way " (επίσης γνωστό ως " Found a Way ", σε ελληνική απόδοση: Βρήκα έναν τρόπο) είναι ένα τραγούδι του Αμερικανού ηθοποιού και τραγουδιστή Ντρέικ Μπελ, από την αμερικανική τηλεοπτική σειρά Ντρέικ & Τζος του Nickelodeon, ενώ περιλαμβάνεται στην μουσική επένδυση του ομώνυμου με αυτή άλμπουμ και το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ του Μπελ, Telegraph (2005). Το τραγούδι γράφτηκε από τον Μπελ και τον Μίχαελ Κορκοράν, ένα από τα μέλη του συγκροτήματος του Μπελ. Χρησιμοποίησε ως το τραγούδι για την σειρά αφού ο παραγωγός της σειράς Νταν Σνάιντερ επαίνεσε το κομμάτι. Ο Μπελ ερμήνευσε το «I Found a Way» σε διάφορες εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Ιστορικό και παραγωγή
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/Drake_Bell_2007.jpg/220px-Drake_Bell_2007.jpg|μικρογραφία| Ο Μπελ το 2007, όταν το Drake & Josh γυριζόταν ακόμη Ο Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής Ντρέικ Μπελ είπε στον Αμερικανό σχεδιαστή κινουμένων σχεδίων Μπούτς Χάρτμαν κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τον Σεπτέμβριο του 2018 ότι τους τίτλους αρχής για το Drake & Josh προοριζόταν να τους ερμηνεύσει ο Λένι Κράβιτζ. Ο Αμερικανός παραγωγός Νταν Σνάιντερ ρώτησε τον Bell πόσο από τη μουσική του ήθελε να βάλει στην σειρά. Ο Μπελ ήταν πολύ πρόθυμος να παράξει μουσική για την σειρά και είπε στον Σνάιντερ ότι ήθελε να γίνει «ροκ σταρ». Ο ηθοποιός είπε στον φίλο του Μίχαελ Κορκοράν, ένα από τα μέλη του συγκροτήματός του, ότι έπρεπε να γράψουν ένα θεματικό τραγούδι για το Drake & Josh επειδή όλοι άκουγαν Κράβιτζ εκείνη την εποχή και ήθελαν να έχουν ένα κομμάτι που θα μπορούσε να γίνει ταυτόσημο με τη σειρά.
Ο Μπελ κι ο Κορκοράν ήταν αντιμέτωποι με το μπλοκ του συγγραφέα για πολλές ώρες επειδή ήθελαν να «δημιουργήσουν τους τίτλους αρχής» και αποφάσισαν απλώς να «γράψουν ένα τραγούδι». Ο Μπελ είπε στον Χάρτμαν ότι το κομμάτι που έγραψαν ήταν παρόμοιο με τα έργα του Έλβις Κοστέλο και έχει να κάνει με το να βοηθάς τον αδερφό σου όταν νιώθει άσχημα. Οι δύο μουσικοί έκαναν μια μονόλεπτη διασκευή του τραγουδιού. Ο Μπελ έφερε τον δίσκο στα Warner Bros Studios για να δείξει στον Σνάιντερ την διασκευή. Ο παραγωγός στην αρχή ήταν απρόθυμος, μη θέλοντας να πληγώσει τα συναισθήματα του Μπελ αν δεν του άρεσε το κομμάτι. Ο Μπελ επέμεινε και του έπαιξε το κομμάτι. Ο Σνάιντερ εν τέλει αγάπησε το τραγούδι και έτσι αποτέλεσε τους τίτλους αρχής για το Drake & Josh.
Έκδοση και στίχοι
Το "I Found a Way" κυκλοφόρησε αρχικά ως το πρώτο κομμάτι από το ομώνυμο άλμπουμ soundtrack της σειράς Drake & Josh στις 22 Φεβρουαρίου του 2005. Αργότερα κυκλοφόρησε ως το δεύτερο κομμάτι με τον τίτλο "Found a Way" στο ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ του Μπελ, Telegraph στις 23 Αυγούστου του 2005. Έλαβε ένα μουσικό βίντεο σε σκηνοθεσία Τζόι Μπουκαδάκη. Σύμφωνα με τον Μπελ, οι θαυμαστές του τραγουδούσαν συνήθως το ρεφρέν του τραγουδιού κάπως έτσι: "If you open up your mind/See what's inside/It's gonna take some time to realize." (μετάφραση: «Αν ανοίξεις τον νου/Δες τι εμπεριέχεται σ' αυτόν/Θα πάρει λίγο χρόνο για να το συνειδητοποιήσεις»). Ο Μπελ δήλωσε ότι ο σωστός στίχος ήταν: "It's gonna take some time to re-align." (μετάφραση: «Θα πάρει λίγο χρόνο για να αναπροσαρμοστείς»)
Κριτικές
Γράφοντας για το Bustle, ο Τέιλορ Φέρμπερ δήλωσε ότι οι τίτλοι αρχής είναι «πιασάρικοι», προσθέτοντας ότι «είναι αυτό που μπορεί να μεταφέρει στο κοινό την αισιόδοξη διάθεση της σειράς, και είναι ξεχωριστό το γεγονός ότι το ερμήνευσε ένας από τους ήρωες αυτής». Η Λόρεν Χέιζλιγουντ της περιοδικό Fashion έγραψε: «πιασάρικοι τίτλοι αρχής» ενώ η εφημερίδα Iowa City Press-Citizen χαρακτήρισε το τραγούδι «σήμα κατατεθέν της σειράς». Η Μαρία Σέρρα του Alternative Press εξήρε το κομμάτι, αποκαλώντας το «τζαμάτο». Η συντάκτρια του MTV News, Κρύσταλ Μπελ, κατέταξε το "I Found a Way" στο νούμερο 4 στη λίστα με τους 17 καλύτερους τίτλους αρχής του Nickelodeon, στη λίστα κατάταξης, αποκαλώντας το «μια ελκυστική μελωδία». . Ο Τόμπι Γκίμπιλ του Bustle κατέταξε το "I Found a Way" στο νούμερο 4 στη λίστα του Childhood Theme Songs Will Give You Feels (σε ελληνική απόδοση: Τίτλοι Αρχής Που Θα Σας Κάνουν Να Νοσταλγήσετε Την Παιδική Σας Ηλικία), λέγοντας ότι το τραγούδι είναι ένα από τα αγαπημένα του και ότι έγινε "ένα από τα βασικά κομμάτια του Nickelodeon στα μέσα της δεκαετίας του 2000. ". Ο Νικ Καρούζο και ο Ματ Γουέμπ Μίτοβιτς για το TVLine συμπεριέλαβαν το τραγούδι στη λίστα The Top TV Theme Songs of All Time: 2000-2009 Edition (σε ελληνική απόδοση: Οι Κορυφαίοι Τίτλοι Αρχής Τηλεοπτικών Σειρών Όλων των Εποχών: Εκδοχή ετών 2000-2009)
Ζωντανές ερμηνείες
Τον Αύγουστο του 2016, ο Αμερικανός ηθοποιός Τζος Πεκ δημοσίευσε ένα βίντεο στον λογαριασμό του στο Instagram με τον επίσης Αμερικανό ηθοποιό Τζον Στάμος να τραγουδά τους τίτλους αρχής στη δικιά του εκδοχή. Ο Στάμος τραγουδά στο βίντεο: «Ντρέικ και Τζος. Όλοι αγαπούν τον Ντρέικ και τον Τζος» Ο Μπελ τραγούδησε το τραγούδι με έναν θαυμαστή στο Φρέσνο της Καλιφόρνια, σε μια συνάντηση και χαιρετισμό που πραγματοποιήθηκε στο Heroes Comics πριν από τη συναυλία του το 2018.
Κατά τη διάρκεια μιας από τις συναυλίες του το 2020, ο ηθοποιός άρχισε να τραγουδά το "I Found a Way" και σταμάτησε αφού το πλήθος συμπλήρωσε "It's gonna take some time to realize." (μετάφραση: «Θα πάρει λίγο χρόνο για να το συνειδητοποιήσω»). Πριν συνεχίσει να τραγουδά, ο Μπελ είπε στο κοινό ότι η λέξη ήταν "realign" («αναπροσαρμόζομαι») και όχι "realize" («συνειδητοποιώ»). Ο Μπελ ερμήνευσε επίσης το τραγούδι για τον Αμερικανό ηθοποιό Τζόναθαν Γκολντστάιν, ο οποίος υποδύθηκε τον μπαμπά Ουόλτερ Νίκολς στο Drake & Josh, κατά τη διάρκεια μιας επανένωσης το 2020. Ερμήνευσε το τραγούδι ζωντανά στο Τούσον της Αριζόνα σε μια ντράιβ ιν συναυλία στις 13 Μαρτίου 2021.
Συντελεστές και προσωπικό
Μέσω της μουσικής υπηρεσίας Tidal ηχογραγραφήθηκε (και άρα διαμορφώθηκε η μουσική αυτού) το τραγούδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2005 Κατηγορία:Ντρέικ & Τζος
SATA
Ως SATA (Serial Advanced Technology Attachment) χαρακτηρίζεται το πρότυπο διαύλου δεδομένων που χρησιμοποιείται ευρύτατα στους προσωπικούς υπολογιστές με σκοπό τη μεταφορά δεδομένων από τους σκληρούς δίσκους ή τα οπτικά μέσα αποθήκευσης δεδομένων προς την κεντρική μονάδα επεξεργασίας.
Χαρακτηριστικά και πλεονεκτήματα
Οι συσκευές SATA, εκτός από διαφορετική καλωδιοταινία, χρειάζονται και διαφορετικό βύσμα τροφοδοσίας, λόγω των διαφορετικών απαιτήσεων σε τάση τροφοδοσίας αλλά και για λόγους ευχρηστίας. Η καθαρή ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων του διαύλου SATA είναι 150 MBytes/sec, του (βελτιωμένου) διαύλου SATA 2 είναι 300 Mbytes/sec και του πιο σύγχρονου (έτος 2008) SATA 3 είναι 600 MBytes/sec.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίαυλοι υπολογιστή
Κρυφά πάθη
thumb|right|Το λογότυπο της τηλενουβέλας Η τηλεοπτική σειρά Pasión de gavilanes (Διεθνής Τίτλος: Κρυφά Πάθη) είναι μία Τηλενουβέλα, 259 επεισοδίων (188 η πρώτη σεζόν και 71 η δεύτερη), συμπαραγωγής Η.Π.Α. και Κολομβίας (Telemundo και RTI Colombia ) του 2003-2004 και 2022. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία και στο εξωτερικό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου έγινε και η παγκόσμια πρεμιέρα της σειράς στις 23 Οκτωβρίου 2003 στο Telemundo, προβαλλόταν καθημερινά στις 19:00 το απόγευμα, ενώ λίγους μήνες μετά το τέλος της, στις αρχές του 2005 ακολούθησε επανάληψη στις 12:00 το μεσημέρι.
Στις 12 Μαΐου 2021, η Telemundo ανακοίνωσε πως η σειρά θα επιστρέψει την τηλεοπτική σεζόν 2021-2022, με μια σειρά γεγονότων που έλαβαν χώρα 20 χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης σεζόν. Η σεζόν έκανε πρεμιέρα στις 14 Φεβρουαρίου 2022 και ολοκληρώθηκε στις 31 Μαΐου 2022 σε 71 επεισόδια.
Επισκόπηση σειράς
Πρώτη Σεζόν
Όλα ξεκίνησαν με τον σχεδόν ταυτόχρονο τον θάνατο της νεαρής Λίμπια Ρέγιες και του εραστή της, Μπερνάρντο Ελισόντο, όσο εκείνος ήταν ακόμα παντρεμένος με την Γκαμπριέλα Ελισόντο. Ο Μπερνάρντο πέθανε σε ατύχημα, πέφτοντας από ένα άλογο, ενώ η Λίμπια Ρέγιες πληροφορήθηκε μετά τον θάνατό του ότι εκείνος ήταν παντρεμένος καθώς και ότι η ίδια είναι έγκυος. Ζήτησε τη βοήθεια και την προστασία της γυναίκας του, Γκαμπριέλα, αλλά αντί αυτού έλαβε από εκείνη μόνο τις προσβολές της. Όντας σε άθλια κατάσταση, η Λίμπια αυτοκτονεί πέφτοντας από μία γέφυρα. Τα αδέρφια της, Χουάν, Όσκαρ, και Φράνκο Ρέγιες, αφότου ενημερώνονται για τον θάνατό της, ορκίζονται εκδίκηση από την Γκαμπριέλα Ελισόντο, ενώ ο θάνατος του Μπερνάρντο δεν τους αρκεί για το κακό που έπαθε η αδερφή τους. Πηγαίνουν στο ράντσο των Ελισόντο και παρουσιάζονται ως εργάτες που ζητάνε δουλειά. Πραγματικός τους σκοπός ωστόσο είναι να κάνουν τις τρεις κόρες της, Νόρμα, Χιμένα και Σαρίτα να τους ερωτευτούν και να τις πληγώσουν. Αντ' αυτού, θα πέσουν στην ίδια τους την παγίδα. Οι τρεις Ρέγιες θα ερωτευτούν τις τρεις Ελισόντο και όλοι μαζί θα εμπλακούν σε ένα τρελό παιχνίδι, έρωτα, μίσους και εκδίκησης.
Δεύτερη Σεζόν
20 χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης σεζόν, η οικογένεια Ρέγιες και Ελισόντο θα αντιμετωπίσουν νέες προκλήσεις που απειλούν την οικογένειά τους. Ο θάνατος ενός δασκάλου συγκλονίζει την οικογένεια καθώς τα στοιχεία δείχνουν ότι ένας από τους γιους ενός από τα ζευγάρια είναι ο πιθανός ένοχος, πυροδοτώντας μια σειρά αποκαρδιωτικών γεγονότων που θα βάλουν για άλλη μια φορά σε δοκιμασία την αγάπη και την πίστη τους.
Καστ
frame|Σκηνή από τους τίτλους αρχής της σειράς. Πρώτη Σεζόν Δεύτερη Σεζόν
Η πορεία της σειράς στο εξωτερικό
Πρόκειται για μία από τις πλέον επιτυχημένες τηλενουβέλες στο εξωτερικό. Στην Ισπανία η τηλεθέαση χάριζε τηλεθέαση που ξεπερνούσε το 60% στον τηλεοπτικό σταθμό Antena 3 που πρόβαλλε τη σειρά. Οι ηθοποιοί της σειράς έκαναν πολλά ταξίδια για διαφημιστικούς σκοπούς στην χώρα αυτή. Παρόμοια κατάσταση στην Αργεντινή, όπου η σειρά είχε τηλεθέαση άνω του 30%, ποσοστό που ξεπερνάνε μόνο οι εγχώριες τηλενουβέλες. Η σειρά επίσης κατάφερε να ξεπεράσει τους αυστηρούς κινεζικούς νόμους. Στην Κίνα προβαλλόταν στις 22:00 το βράδυ στο τρίτο κρατικό κανάλι της χώρας, και εξαιτίας της υψηλότατης τηλεθέασης, οι υπεύθυνοί του εφηύραν έναν τρόπο για να αποφύγουν το νόμο που απαγορεύει στα τηλεοπτικά προγράμματα να ξεπερνούν τα 40 επεισόδια. Έτσι, "δημιούργησαν" έναν δεύτερο κύκλο της σειράς, δίνοντάς του διαφορετικό τίτλο από τον πρώτο. Ο "δεύτερος κύκλος" ξεκίνησε αμέσως μετά το τέλος του πρώτου.
Soundtrack
Τα τραγούδια της σειράς κυκλοφόρησαν σε cd. Τα πιο γνωστά τραγούδια, που περιλαμβάνονται και στο cd είναι τα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλενουβέλες Κατηγορία:Κολομβιανές τηλεοπτικές σειρές
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας ήταν η 4η ιεραρχικά και πρώτη ερασιτεχνική εθνική κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, την ευθύνη για τη διοργάνωση της οποίας έφερε η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.). Από το 2013 έπαψε να υφίσταται. Η τέταρτη εθνική κατηγορία επανήλθε σε ισχύ τις περιόδους 2019–2021 με την μορφή όμως της Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής Κατηγορίας.
1982–1987: Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία
Η Δ΄ Εθνική Κατηγορία ξεκίνησε επίσημα από την Ε.Π.Ο. την αγωνιστική περίοδο 1987–1988, αν και ουσιαστικά υπήρχε νωρίτερα, από την περίοδο 1982–1983, καθώς την χρονιά εκείνη θεσπίστηκε επίσημα η Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Έτσι, η Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία που είχε θεσπιστεί την περίοδο 1977–1978 λειτούργησε ουσιαστικά έως την περίοδο 1981–1982 ως η τρίτη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, και από την περίοδο 1982–1983 έως την περίοδο 1986–1987 ως η τέταρτη κατηγορία. Διεξαγόταν με την μορφή 10 ομίλων, χωρισμένων με γεωγραφικά κριτήρια, προκειμένου να εκπροσωπούνται αναλογικά όλες οι περιοχές της Ελλάδας.
1987–2013: Δ΄ Εθνική Κατηγορία
Από την αγωνιστική περίοδο 1987–1988, οπότε και επίσημα καθιερώθηκε ως εθνική κατηγορία, χρησιμοποιήθηκαν οι ονομασίες Δ΄ Εθνική Κατηγορία και Περιφερειακό Πρωτάθλημα.
Την πρώτη χρονιά διεξήχθη σε τέσσερις ομίλους, με τις τέσσερις πρωταθλήτριες ομάδες να κερδίζουν τον προβιβασμό στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Σύντομα όμως η κατηγορία άρχισε να διογκώνεται, με αποτέλεσμα στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990 να διεξάγεται ακόμα και σε 12 ομίλους και έναν τεράστιο αριθμό ομάδων, ο οποίος την περίοδο 1991–1992 είχε φτάσει στις 231.
Στην συνέχεια επιχειρήθηκε μία σταδιακή μείωση του τεράστιου όγκου των συμμετοχών, με αποτέλεσμα στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 2000 οι όμιλοι να επανέλθουν στους τέσσερις και οι ομάδες μόλις στις 64. Από το 2002–2003 ως σήμερα ο αριθμός των ομίλων έχει σταθεροποιηθεί στους 10, ενώ το σύνολο των ομάδων που συμμετέχουν κυμαίνεται μεταξύ 150 και 160. Η αρίθμηση των ομίλων γίνεται από βορρά προς νότο.
Οι νικήτριες ομάδες των ομίλων εξασφαλίζουν τον προβιβασμό τους στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Ορισμένες χρονιές, λόγω αναδιάρθρωσης των κατηγοριών προβιβάστηκαν και οι δεύτερες ομάδες, ενώ την αγωνιστική περίοδο του 1988–1989 είχαν προβιβαστεί οι έξι πρώτες ομάδες του κάθε ομίλου. Στον αντίποδα, πάλι λόγω αναδιάρθρωσης, υπήρξε μία χρονιά (2002–2003), οπότε και υπήρξαν κάποιες νικήτριες ομίλων οι οποίες τελικά δεν προβιβάστηκαν απευθείας, αφού υποχρεώθηκαν να δώσουν αγώνες μπαράζ με νικήτριες άλλων ομίλων.
Οι ομάδες που κατακτούν τις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας (ο αριθμός ποικίλει από χρονιά σε χρονιά και από όμιλο σε όμιλο) υποβιβάζονται στα τοπικά πρωταθλήματα των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων και αντικαθίστανται από τις πρωταθλήτριες ομάδες των τοπικών πρωταθλημάτων των Ε.Π.Σ.. Τις περιόδους 1988–1989 και 1989–1990, δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα. Όσον αφορά στις πρωταθλήτριες των τοπικών Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων, αυτές κατά κανόνα ανέρχονται απευθείας στη Δ΄ Εθνική. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι περίοδοι 1986–1987, 1987–1988, 1998–1999, 1999–2000 και 2000–2001, όταν διοργανώθηκαν προκριματικοί αγώνες, με στόχο τον περιορισμό των ομάδων που θα ανέβαιναν στη Δ΄ Εθνική, συνήθως λόγω αναδιάρθρωσης των ομίλων της κατηγορίας. Το ίδιο μάλιστα σύστημα εφαρμόσθηκε εκ νέου την περίοδο 2011–2012, αφού η Δ΄ Εθνική οδεύει προς κατάργηση ή συγχώνευση με τη Football League 2. Στον πίνακα που ακολουθεί αναφέρονται οι νικήτριες ομάδες όλων των ομίλων της Δ΄ Εθνικής, από την περίοδο 1982–1983, καθώς επίσης και ο αριθμός των ομίλων και των συλλόγων που συμμετείχαν την κάθε χρονιά.
Από την περίοδο 2013–2014 το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας καταργήθηκε και το επαγγελματικό πρωτάθλημα της Football League 2 μετονομάστηκε σε Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία και απέκτησε ερασιτεχνική μορφή, με διοργανώτρια αρχή την Ε.Π.Ο.. Το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής διεξάγεται σε ομίλους και οι ομάδες που κατακτούν την άνοδο προβιβάζονται στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής (Football League), ενώ οι ομάδες που τερματίζουν στις θέσεις υποβιβασμού υποβιβάζονται στα τοπικά πρωταθλήματα των Ε.Π.Σ. και αντικαθίστανται από τους νικητές των τοπικών πρωταθλημάτων των Ε.Π.Σ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π
Έλιμαρ του Όλντενμπουργκ
Ο Έλιμαρ (δανικά: Elimar, 23 Ιανουαρίου 1844 - 17 Οκτωβρίου 1895) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας του Ολδεμβούργου και αδελφός της Αμαλίας, Βασίλισσας της Ελλάδας.
Βιογραφία
Ο Αντώνιος Γκύντερ Φρειδερίκος Έλιμαρ γεννήθηκε στο Ολδεμβούργο και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αυγούστου του Ολδεμβούργου και της Καικιλίας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας. Είχε δύο ετεροθαλή αδέλφια: από τον πρώτο γάμο του πατέρα του την Αμαλία, σύζυγο του Όθωνα της Ελλάδας, και από τη δεύτερη σύζυγο του πατέρα του τον Πέτρο Β΄ του Ολδεμβούργου. Η Καικιλία ήταν η τρίτη σύζυγος του Αυγούστου και είχαν κάνει άλλους δύο γιούς, τον Αλέξανδρο και τον Αύγουστο, που όμως απεβίωσαν νωρίς.
Ήταν ευχάριστος και έκανε ό,τι μπορούσε για να ευχαριστήσει τον ανήσυχο πατέρα του, ο οποίος είχε αποφασίσει να προσέχει τον γιο, που του απέμεινε από τον τρίτο του γάμο. Ήταν υπομονετικός και ήθελε να μορφωθεί καλά. Πήγαινε σε δημόσιες ακαδημίες και έκανε τον πατέρα του να ενδιαφερθεί. Ακόμη και όταν ο Αύγουστος απεβίωσε το 1853, ο Έλιμαρ συνέχισε να παρακολουθεί στις δημόσιες ακαδημίες.
Με τη σύζυγό του διέμεναν στο Κάστρο Μπρότζανυ της Σλοβακίας, όπου τώρα στεγάζεται το Μουσείο Πούσκιν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά τη βαρόνη Ναταλία Φόγκελ του Φρίζενχοφ, ανιψιά του Ρώσου ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν και εξαδέλφη της Νατάλια Αλεξαντρόβνα Πούσκινα, συζύγου του Νικολάου Γουλιέλμου του Νάσσαου. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Όλντενμπουργκ
Φουριέ
Το όνομα Φουριέ μπορεί να αντιστοιχεί στα παρακάτω λήμματα:
Πλημμέλημα
Ως πλημμέλημα χαρακτηρίζεται το έγκλημα εκείνο που τιμωρείται από το νόμο με φυλάκιση έως πέντε ετών. Είναι η δεύτερη σε βαρύτητα κατηγορία ποινικών αδικημάτων, μετά το πταίσμα, και πριν το κακούργημα. Τα πλημμελήματα εκδικάζονται ενώπιον του Πλημμελειοδικείου.
Κατ' έφεση (σε δεύτερο βαθμό) εκδικάζονται τα μεν του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου, τα δε του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ενώπιον του (Τριμελούς) Εφετείου, αποτελούμενου από έναν (ή μία) Πρόεδρο Εφετών και δύο Εφέτες.
Τα πλημμελήματα μπορούν να δικαστούν και με τη διαδικασία του Αυτοφώρου, εάν ο δράστης συλληφθεί μέχρι το βράδυ της επόμενης ημέρας από την τέλεση του εγκλήματος (το μέγιστο 48 ώρες πλην ένα λεπτό από την τέλεση της πράξης) και εφόσον τα πραγματικά περιστατικά είναι ξεκάθαρα. Τότε δικάζονται από το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο ή Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο στην επόμενη συνεδρίασή του. Η διαδικασία του Αυτοφώρου (κατά το σκέλος της εκδίκασης) δεν εφαρμόζεται στους ανηλίκους και στα δικαστικά πρόσωπα, καθώς πρέπει να οριστεί ρητή δικάσιμος.
Για τα πλημμελήματα πριν παραπεμφθούν στο Δικαστήριο μπορεί ο εισαγγελέας να διατάξει προανάκριση ή σπανιότερα ανάκριση, εάν τα πραγματικά περιστατικά δεν είναι ξεκάθαρα και απαιτείται διερεύνηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* *
Ειρηναίος Λουγδούνου
Ο Ειρηναίος της Λυών ή Ειρηναίος Λουγδούνου (2ος/αρχές 3ου αιώνα) ήταν Χριστιανός επίσκοπος στο Λούγδουνο της Νότιας Γαλλίας (τη σημερινή Λυών). Θεωρείται ένας από τους εκκλησιαστικούς πατέρες, καθώς τα συγγράμματά του έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της μετέπειτα χριστιανικής θεολογίας.
Βίος
Ο Ειρηναίος γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, όπου και υπήρξε μαθητής του επισκόπου Πολύκαρπου, ο οποίος με τη σειρά του υπήρξε μαθητής του απόστολου Ιωάννη. Αργότερα έφυγε από τη Μικρά Ασία για να πάει στη Ρώμη όπου μαθήτευσε στη σχολή του Ιουστίνου του Μάρτυρα. Ο Ειρηναίος άρχισε να υπηρετεί ως επίσκοπος στη Λυών της Νότιας Γαλατίας (Γαλλίας), όπου πήγε ως ιεραπόστολος, πιθανώς το 177 ή το 178, σε μια περίοδο κατά την οποία είχε ξεσπάσει ο διωγμός του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου εναντίον των χριστιανών.
Η θεματολογία του
Βασικό θέμα των γραπτών του έργων είναι η αντιπαράθεση με τον γνωστικισμό, και πιο συγκεκριμένα κατά των ηγετικών μορφών του Μαρκίωνα και του Βαλεντίνου. Και παρά τις ανακαλύψεις της γνωστικής βιβλιοθήκης στο Ναγκ Χαμαντί, εξακολουθεί να αποτελεί βασική πηγή για την ιστορία και τις δοξασίες αυτού του κινήματος. Στην πολεμική του ο Ειρηναίος ακολουθεί τη γραμμή που χάραξε ο Ιουστίνος ο Μάρτυς καθώς και άλλοι συγγραφείς της Μικράς Ασίας που μας είναι άγνωστοι αλλά εκ των οποίων παραθέτει αποσπάσματα. Τονίζει την ενότητα Παλαιάς και Καινής Διαθήκης και προβάλλει τον παραλληλισμό μεταξύ Αδάμ και Χριστού, που κάνει ο απόστολος Παύλος.
Κατά τον Ειρηναίο, μέσω της Νέας Διαθήκης του Χριστού η ανθρωπότητα θα επιστρέψει στην κατάσταση που υπήρχε προ της ηθικής πτώσεως του Αδάμ, κάτι που περιλαμβάνει την αποκατάσταση του επίγειου παραδείσου σε μια χιλιετή βασιλεία. Ερχόμενος σε αντίθεση με τον πεσιμισμό των γνωστικών, ο Ειρηναίος προτάσσει ότι ο Αδάμ έχασε μόνο το "καθ' ομοίωσιν", δηλαδή την ηθική ομοιότητα, με την αμαρτία του αλλά διατήρησε το "κατ' εικόνα". Στο γνωστικό ερώτημα τού πώς μια τέλεια δημιουργία ενός τέλειου Δημιουργού καταλήγει σε αποτυχία, ο Ειρηναίος προβάλλει τη συλλογιστική ότι η ιστορία της ανθρωπότητας αρχίζει με σφάλματα εξαιτίας της νηπιακής της κατάστασης και ότι, στο διάβα των αιώνων, η ανθρωπότητα διδάσκεται και ωριμάζει από τα σφάλματά της και τους πειρασμούς της.
Δεδομένου ότι οι οπαδοί του Βαλεντίνου δίδασκαν ότι κατείχαν απόκρυφες γνώσεις των Αποστόλων για τη σωστή κατανόηση των λόγων του Ιησού, ο Ειρηναίος θέτει το ζήτημα του Βιβλικού Κανόνα ως γνησίου γραπτού υπομνήματος της αποστολικής παράδοσης, που περιέχει τα γνωστά σε εμάς βιβλία της Καινής Διαθήκης (πλην της Γ΄ Ιωάννου, της επιστολής του Ιακώβου και της Β΄ Πέτρου, που δεν αναφέρονται), καθώς και την Αποστολική Διαδοχή, δηλαδή τη σειρά των διορισμένων διδασκάλων στις εκκλησίες που αρχίζει από τους ίδιους τους αποστόλους, και οι οποίοι ήταν αυτοί που εξουσιοδοτήθηκαν ως θεματοφύλακες της αγνής και απαράλλακτης πίστης. Ως παράδειγμα, απαριθμεί τη σειρά των επισκόπων της εκκλησίας της Ρώμης, φτάνοντας πίσω μέχρι τους Πέτρο και Παύλο. Αντίθετα από την απαράλλακτη γνήσια πίστη, οι αιρετικές απόψεις αποτελούν νεωτερισμούς, που συνεχίζουν να μεταλλάσσονται, και είναι αποτέλεσμα της περιέργειας για πράγματα που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί ή δεν έχει δικαίωμα να γνωρίζει.
Επιπλέον, ο Ειρηναίος ανασκοπεί το ιστορικό του γνωστικισμού στις διάφορες μορφές του και αναφέρει ως αρχηγό του τον Σίμωνα τον Μάγο, που ήρθε σε αντιπαράθεση με τον απόστολο Πέτρο στη Σαμάρια και, κατά παράδοση, στη Ρώμη.
Δημοσθένης ο Φιλαλήθης
Ο Δημοσθένης ο Φιλαλήθης ήταν αρχαίος Έλληνας ιατρός του 1ου αιώνα μ.Χ.. Ήταν μαθητής του Αλέξανδρου Φιλαλήθη και σύγχρονος του Αριστόξενου στην ιατρική σχολή του Ηρόφιλου στην Λαοδίκεια της Φρυγίας. Διαδέχτηκε τον Αλέξανδρο ως ο επικεφαλής της σχολής και αποτελεί τον τελευταίο γνωστό εκπρόσωπο της. Ήταν διάσημος για τις ικανότητες του ως οφθαλμολόγος, και το σύγγραμμά με του με τον τίτλο Ὀφθαλμικός ήταν το έργο αναφοράς σχετικά με οφθαλμολογικά ζητήματα κατά την αρχαιότητα. Φαίνεται πως διασώζονταν ολόκληρο έως και την εποχή του Μεσαίωνα, ωστόσο το μόνο που απομένει στη σημερινή εποχή είναι μερικά αποσπάσματα που έχουν διατηρηθεί μέσω των γραπτών των Αέτιου του Αμιδηνού, Παύλου του Αιγινήτη, Ρούφου του Εφέσιου, και άλλων συγγραφέων που έζησαν αργότερα. Έγραψε επίσης και ένα έργο σχετικά με τους παλμούς στο οποίο γίνεται αναφορά από τον Γαληνό.
Ειρηναίος Λουγδούνου
Τα έργα του
Σε αντίθεση με τον Ιουστίνο —του οποίου τα έργα χρησιμοποιεί και εκτιμάει— ο Ειρηναίος απέρριπτε τη φιλοσοφική προσέγγιση του Χριστιανισμού. Παρ' όλα αυτά, είναι φανερό ότι όχι μόνο δεν είχε εγκαταλείψει πλήρως τη φιλοσοφία αλλά μάλλον σε πολλά από τα έργα του την αξιοποίησε επαρκώς. Σημαντικές πηγές της διδασκαλίας του αποτελούν ο Θεόφιλος και ο Ιγνάτιος Αντιοχείας. Σε δύσκολα αποσπάσματα της Παλαιάς Διαθήκης έδωσε χριστολογικές ερμηνείες.
Δημοσθένης ο Φιλαλήθης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Ειρηναίος Λουγδούνου
Επίδραση
Ο Ειρηναίος άσκησε μεγάλη επίδραση στη γενιά που τον διαδέχτηκε. Και ο Ιππόλυτος Ρώμης και ο Τερτυλλιανός της Καρχηδόνας αντλούν σκέψεις από τα συγγράμματά του. Ωστόσο, οι χιλιαστικές του απόψεις τον έθεσαν σε ανυποληψία στην Ανατολή, γεγονός που φαίνεται από το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του έργου που έχει διασωθεί είναι από λατινικές μεταφράσεις. Εξαίρεση αποτελεί ο Επιφάνιος Κωνσταντίας, που εμπνέεται από τον Ειρηναίο για τον δικό του αντιαιρετικό του αγώνα (374-5).
Έλεγχος και Ανατροπή της Ψευδωνύμου Γνώσεως
Κατηγορία:Χριστιανοί απολογητές Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία
Μπισάου
thumb|Άποψη της Μπισάου. Η Μπισάου (αγγλικά: Bissau) είναι πόλη και πρωτεύουσα της Γουινέας Μπισάου. Η θέση της πόλης είναι στις εκβολές του ποταμού Γκέμπα, στα ανοικτά των ακτών του Ατλαντικού Ωκεανού. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πόλη, καθώς επίσης εμπορικό, διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο. Η πόλη είναι διάσημη για το καρναβάλι της. Έχει μεταξύ άλλων διεθνές αεροδρόμιο, που ονομάζεται Οσβάλδο Βιέιρα.
Πληθυσμός
thumb|left|200px|Η Μπισάου όπως φαίνεται από τον Ποταμό Γκέμπα Το 2007 ο πληθυσμός της πόλης υπολογιζόταν σε 407.424 κατοίκους σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Απογραφών. Με βάση την τελευταία απογραφή πληθυσμού, το 1991, η πόλη και ο ομώνυμος νομός είχαν 195.389 κατοίκους.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τους Πορτογάλους το 1687 ως οχυρωματικό λιμάνι και εμπορικό κέντρο. Το 1942 έγινε πρωτεύουσα της Πορτογαλικής Γουινέας. Κατά τον πόλεμο της ανεξαρτησίας, οι αντάρτες ανακήρυξαν πρωτεύουσα τη Μαντίνα ντο Μπόε το 1973. Ωστόσο, η Μπισάου παρέμεινε πρωτεύουσα στις κατεχόμενες από τους Πορτογάλους περιοχές, όπως της Πορτογαλικής Γουινέας. Το 1974 η Πορτογαλία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της αφρικανικής χώρας, με συνέπεια να ενωθούν τα δύο εδάφη. Η Μπισάου έγινε πρωτεύουσα.
Αξιοθέατα
Στα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνεται ο στρατώνας Φορταλέτσα ντ' Αμούρα, που περιέχει το μαυσωλείο του Αμίλκαρ Καμπράλ, το Μνημείο Πιτζιγκίτι για τους σκοτωμένους εργαζόμενους στα ναυπηγεία κατά την απεργία στις 3 Αυγούστου του 1959, το Εθνικό Ινστιτούτο Τεχνών, το νέο Στάδιο και οι τοπικές παραλίες. Πολλά κτήρια στην Μπισάου είναι καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές, κατά τον εμφύλιο πόλεμο, μεταξύ των οποίων και το Προεδρικό Μέγαρο όπως και το Γαλλικό Πολιτιστικό Κέντρο. Το κέντρο της πόλης δεν είναι ανεπτυγμένο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Γουινέας-Μπισάου Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Φετιχιέ τζαμί (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Φετιχιέ τζαμί μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2011
Γεγονότα του μηνός Σεπτεμβρίου του 2011.
4 Σεπτεμβρίου
(Yonhap News)
9 Σεπτεμβρίου
(CNN)
11 Σεπτεμβρίου
(Christian Science Monitor)
6-2, 6-3 και κατακτά το απλό του Αμερικανικού Όπεν. (New York Times)
14 Σεπτεμβρίου
(Irish Times)
17 Σεπτεμβρίου
(NPR)
24 Σεπτεμβρίου
(The Telegraph)
25 Σεπτεμβρίου
(Go Jamaica)
26 Σεπτεμβρίου
(RNZI)
30 Σεπτεμβρίου
09
Πυρπόληση Τουρκικής Ναυαρχίδας στη Χίο (1822)
Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας στη Χίο, τη νύχτα της 6ης προς 7η Ιουνίου 1822, ήταν πολεμικό ναυτικό γεγονός της επανάστασης του 1821 κατά το οποίο ελληνικό πυρπολικό ανατίναξε τη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου ο οποίος είχε καταστρέψει τη Χίο. Κατά την επιχείρηση σκοτώθηκε και ο ναύαρχος του τουρκικού στόλου, Καρά Αλής.
Τα γεγονότα πριν την επιχείρηση
Στις αρχές Απριλίου του 1822 ισχυρός τουρκικός στόλος αποτελούμενος από 34 πλοία διενήργησε απόβαση στη Χίο με σκοπό να καταπνίξει την επανάσταση των Ελλήνων κατοίκων της. Η επιχείρηση των Τούρκων κατέληξε στη Σφαγή της Χίου. Στη συνέχεια ο τουρκικός στόλος παρέμεινε αγκυροβολημένος στη Χίο και το στενό του Τσεσμέ.
μικρογραφία|αριστερά|Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη. [[Ιβάν Αϊβαζόφσκι, 1881.]]
Η ελληνική επαναστατική κυβέρνηση, μετά από μερικές ημέρες αδράνειας, και ενώ οι Ψαριανοί αντιμετώπιζαν μεγάλο πρόβλημα επισιτισμού των χιλιάδων Χίων και Μικρασιατών προσφύγων που είχαν καταφύγει στο νησί τους, κατάφερε να συγκεντρώσει 342.000 γρόσια για τον εξοπλισμό στόλου. Ο στόλος αυτός αποτελούνταν από 29 υδραίικα, 19 σπετσιώτικα και 16 ψαριανά καράβια και οι επιχειρήσεις του θα είχαν σκοπό την εκδίωξη των Τούρκων από τη Χίο και την εξουδετέρωση της τουρκικής αρμάδας. Ο δεύτερος αυτός στόχος είχε επείγουσα σημασία καθώς είχε ήδη καταφθάσει στις ελληνικές θάλασσες ο αιγυπτιακός στόλος.
Επί σαράντα ημέρες οι Έλληνες περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία για να χτυπήσουν τον τουρκικό στόλο. Τελικά στις 10 Μαΐου και λίγο αργότερα έγιναν δύο επιθέσεις στο στενό του Τσεσμέ, χωρίς επιτυχία. Στις 18 Μαΐου νυκτερινή επιχείρηση των Ελλήνων προκάλεσε σύγχυση στο τουρκικό στόλο και σοβαρές ζημιές των τουρκικών πλοίων χωρίς όμως να πετύχει η προσπάθεια πυρπόλησης της τουρκικής ναυαρχίδας.
Στη συνέχεια υπήρξε διαμάχη μεταξύ των Ελλήνων, με αφορμή κρούσματα απειθαρχίας των πληρωμάτων του στόλου, λόγω καθυστέρησης των μισθών τους αλλά και λόγω ανεξακρίβωτης διαφωνίας μεταξύ των Υδραίων και των Σπετσιωτών ναυάρχων. Η σύρραξη πήρε γενικευμένο χαρακτήρα και οι Σπετσιώτες αποφάσισαν, παρά τις παρακλήσεις των Ψαριανών, να αποχωρήσουν προς την Κρήτη, την 31η Μαΐου, για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Ταυτόχρονα οι Ψαριανοί αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν πυρπολικά, με τη σύμφωνη γνώμη του Μιαούλη, ο οποίος ανησυχούσε με την απραξία του ελληνικού στόλου καθώς μάλιστα τα πλοία που παρακολουθούσαν το νότιο Αιγαίο έδιναν ανησυχητικές πληροφορίες για τις κινήσεις των Αιγυπτίων.
Την επιχείρηση πυρπόλησης ανέλαβαν να εκτελέσουν οι Κωνσταντίνος Κανάρης και Ανδρέας Πιπίνος. Ο Κανάρης ανέλαβε να κάψει τη ναυαρχίδα του Καρά Αλή ενώ ο Πιπίνος το δίκροτο του Μπεκήρ μπέη που χρησίμευε ως αντιναυαρχίδα. Τα δύο πυρπολικά (μπουρλότα) θα συνοδεύονταν από τέσσερα πλοία (των Ψαριανών Ν. Γιανίτση και Γ. Κουτσούκου και των Υδραίων Ι. Ζιάκα και Αντ. Ραφαλιά) τα οποία είχαν αποστολή τη διάσωση των πυρπολητών μετά την πυρπόληση.
Η πυρπόληση της ναυαρχίδας
Ο στολίσκος των πυρπολητών ξεκίνησε από τα Ψαρά, την 1η Ιουνίου, με κατεύθυνση το στενό της Χίου όπου ήταν αγκυροβολημένος ο στόχος του. Την νύχτα της 6ης προς 7η Ιουνίου έχοντας ούριο άνεμο πλησίασαν τον τουρκικό στόλο. Εκτός από την ασέληνη νύχτα, ευνοϊκές συνθήκες για την επίθεση έδινε και η γιορτή του Μπαϊραμιού στην οποία θα υπήρχε μεγάλη συμμετοχή των Τούρκων και εορταστικός φωτισμός των πλοίων.
Απήχηση
Το τότε Βουλευτικό ενέκρινε πρόταση του ελληνικού Υπουργείου (Μινιστέριου) των Ναυτικών για επιβράβευση των πληρωμάτων των δύο πυρπολικών με κτήματα, διπλώματα και αργυρά παράσημα και υπερψήφισε άλλες, ακόμα μεγαλύτερες, υλικές και ηθικές αμοιβές. Όμως δεν υλοποιήθηκε καμία από αυτές τις αποφάσεις.
Οι Τούρκοι, εξαγριωμένοι από το συμβάν, κατευθύνθηκαν προς τα Μαστιχοχώρια της Χίου, στα οποία είχε χορηγηθεί αμνηστία από τον Σουλτάνο. Εκεί είχαν καταφύγει αρκετοί Έλληνες οι οποίοι σχεδόν όλοι σκοτώθηκαν ενώ τα Μαστιχοχώρια καταστράφηκαν ολοκληρωτικά. Στη συνέχεια ο τουρκικός στόλος αποχώρησε προς τη Μυτιλήνη, αργότερα στα Μοσχονήσια και στη συνέχεια στην Τένεδο.
Παραπομπές
<References />
Πηγές
Κατηγορία:Ναυμαχίες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Πλήκτρα
thumb|right|250px| Πλήκτρα (αγγλ. keyboard ή keys) ονομάζονται τα ηλεκτρόφωνα πληκτροφόρα μουσικά όργανα τα οποία παράγουν ήχο με τη χρήση μουσικού πληκτρολογίου. Τα πιο διαδεδομένα από αυτά διαθέτουν μηχανικές, ηλεκτρομηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες, με πιο γνωστό το συνθεσάιζερ (αγγλ. synthesizer), ονομασία που προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη "σύνθεσις", καθώς και το ηλεκτρικό αρμόνιο.
Τα πλήκτρα εξελίχτηκαν κυρίως κατά τον 20ό αιώνα, με ηλεκτρομηχανικά όργανα, όπως το Ondes Matenot. Αν και τα ίδια τα πλήκτρα αρχικά φτιάχνονταν με φυσικά υλικά όπως έβενο και ελεφαντόδοντο, αργότερα χρησιμοποιήθηκαν συνθετικά υλικά για να καλύψουν τα ξύλινα κλειδιά.
Έχει γίνει αρκετή προσπάθεια για την αντικατάσταση ενός ογκώδους οργάνου όπως είναι το πιάνο με κάτι μικρότερο και ελαφρύτερο. Το ηλεκτρικό πιάνο και ηλεκτρονικό πιάνο ήταν αρχικές προσπάθειες που, αν και υπήρξαν χρήσιμες ως όργανα αυτά καθαυτά, εντούτοις δεν μπόρεσαν να αναπαράγουν την χροιά στον ήχο του πιάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληκτροφόρα μουσικά όργανα Κατηγορία:Ηλεκτρόφωνα
Διαφορά δυναμικού (μονάδα μέτρησης)
Η διαφορά δυναμικού είναι πηλίκο ενέργειας προς τη μονάδα που υφίσταται επίδραση μέσα στο πεδίο που αναπτύσσεται η διαφορά δυναμικού. Έτσι, στο SI, έχουμε:
Η Διαφορά του ηλεκτρικού δυναμικού, όταν το ηλεκτρικό πεδίο καναλίζεται μονοδιάστατα σε αγωγό ηλεκτρικού ρεύματος αντί να εκτείνεται στο χώρο, μετράται σε Βολτ. Ο ορισμός των μονάδων δε διαφέρει πρακτικά από το ηλεκτρικό πεδίο που εκτείνεται στο χώρο των τριών διαστάσεων.
Αντράκλα
Η Αντράκλα ή ανδράχλη ή γλυστρίδα (επιστ. Ανδράχνη η ολησθηρίς, Πορτουλάκη η λαχανώδης, στα λατ. Portulaca oleracea) είναι είδος του γένους Πορτουλάκη. Είναι γνωστό σαλατικό που φύεται άφθονα, χωρίς ιδιαίτερη καλλιέργεια κυρίως σε λαχανόκηπους. Στην Ελλάδα, σε πολλά μέρη, εκτός από τις παραπάνω ονομασίες λέγεται και αντραχλίδα ή σκλιμίτσα ή χοιροβότανο ή τρευλό ή και γλυστιρίδα.
Χρήση
left|300px|thumb|Αντράκλα σε σαλάτα.
Χρησιμοποιείται σε σαλάτες ως δροσιστικό και θεωρείται, ως βότανο, κατάλληλο καθαρτικό του αίματος, καθώς επίσης και διουρητικό. Πολλές φορές καθίσταται ενοχλητικό στους λαχανόκηπους λόγω της αφθονίας του όπου η εκρίζωσή του θα πρέπει να γίνει πριν ανθίσει και "σποριάσει" που ομολογουμένως οι σπόροι του είναι πολυπληθείς και πολύ μικροί. Επίσης ένα είδος αντράκλας καλλιεργείται ιδιαίτερα ως καλλωπιστικό φυτό επειδή παράγει άνθη όλο το καλοκαίρι. Σημειώνεται επίσης ότι στην Ινδία είδος αντράκλας χρησιμοποιείται για επούλωση επίπονων πληγών.
Άλλα είδη
Πολλοί αντιπρόσωποι της οικογένειας των πορτουλακοειδών καλλιεργούνται ως διακοσμητικά, όπως η Πορτουλάκη η μεγανθής (Portulaca grandiflora) που είναι και αυτή μονοετής πόα με ωραία άνθη διαφόρων χρωμάτων που καλλιεργείται και στην Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτουλακοειδή Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Χόρτα Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Καλύβια Ήλιδας Ηλείας
Για οικισμούς με την ονομασία Καλύβια στην Ελλάδα, δείτε το λήμμα: Καλύβια
Για οικισμούς με την ονομασία Καλύβια στην Ηλεία, δείτε: Καλύβια Ηλείας
Τα Καλύβια Ήλιδας , γνωστά και ως Καλύβια Αμαλιάδας, ή Καλύβια  βρίσκονται στον δήμο Ήλιδας στον νομό Ηλείας. Υπάγεται στην δημοτική ενότητα Καλυβίων και πριν το 2011 υπαγόταν στον Καποδιστριακό δήμο Αμαλιάδος. Το χωριό βρίσκεται δυτικά των αρχαίων γυμνασίων της Ήλιδας. Από το 1835 μέχρι το 1912 αναφερόταν επίσημα ως Καλύβια Παλαιοπόλεως οπότε με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 το όνομά του διορθώθηκε σε Καλύβια Ήλιδος. Με διάταγμα της 20ης Ιανουαρίου 1916 το χωριό προσαρτήθηκε στη κοινότητα Ήλιδος, αλλά αποσπάστηκε στις 5 Αυγούστου 1925 και από τότε αποτελεί ξεχωριστή κοινότητα. Το 2001 είχε πληθυσμό 365 κατοίκων.
Η προσάρτηση του οικισμού στην κοινότητα της Ήλιδας δημοσιεύτηκε στο Φ.Ε.Κ, της 28ης Φεβρουαρίου 1916. Σύμφωνα με στοιχεία απογραφής από τον Βενετό Γριμάνι το 1700 μ.Χ., στο χωριό υπήρχαν 15 οικογένειες με σύνολο 56 ατόμων. Ο περιηγητής R, Chandler το έτος 1766 "... διαπιστώνει μεταξύ των χωριών Kalyvia  και Palaeopolis την ύπαρξη λειψάνων αρχαίου οικισμού για τα οποία διατυπώνει στο γνωστό ήδη έργο του την άποψη ότι πρόκειται  περί της Ήλιδος...", Από την μελέτη του καθηγητή της Νεοελληνικής Φιλολογίας  Κώστα Στεργιόπουλου: "Το τοπωνύμιο Ήλις από ιστορικογεωγραφική άποψη",  καταχωρημένη στην Επετηρίδα της Εταιρείας Ηλειακών Μελετών, τόμος Β' σελίδα 102  το έτος 1983.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Γενικές εκλογές της Μαδαγασκάρης (2013)
Οι γενικές (προεδρικές και βουλευτικές) εκλογές στη Μαδαγασκάρη διεξήχθησαν στις 20 Δεκεμβρίου 2013, με τον πρώτο γύρο των προεδρικών να διεξάγεται νωρίτερα, στις 25 Οκτωβρίου.
Ο τελευταίος εκλεγμένος πρόεδρος, Μαρκ Ραβαλομανάνα, αποπέμφθηκε από το αξίωμά του με αντισυνταγματικό τρόπο έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις, των οποίων ηγήθηκε ο τότε δήμαρχος του Ανταναναρίβο, Αντρί Ραζοελίνα στις αρχές του 2009. Ο Ραζοελίνα διέλυσε τη Γερουσία και την Εθνοσυνέλευση και ανέλαβε επικεφαλής της Ανώτατης Μεταβατικής Αρχής που ο ίδιος συγκρότησε, προκειμένου να κυβερνήσει τη χώρα μέχρι τη διεξαγωγή εκλογών. Η εν λόγω Αρχή ανέβαλε κατ' επανάληψη τη διεξαγωγή εκλογών, οι οποίες τελικά αποφασίστηκε να διεξαχθούν μαζί (προεδρικές και βουλευτικές) το Μάιο του 2011 αλλά ανεβλήθησαν για το Σεπτέμβριο του 2011, Μάιο του 2012, Νοέμβριο του 2012, Μάιο του 2013, Ιούλιο του 2013 και για τον Αύγουστο του 2013.
Έπειτα από τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος για νέο Σύνταγμα απαγορεύεται πλέον σε υποψηφίους που δεν ζουν τους τελευταίους 6 μήνες στη χώρα να κατέλθουν στις εκλογές. Με τον τρόπο αυτό, όλοι οι ηγέτες της αντιπολίτευσης που ζουν στην εξορία, συμπεριλαμβανομένου του Ραβαλομανάνα (ζει τη Νότια Αφρική όπου κατέφυγε μετά το πραξικόπημα του 2009) αποκλείστηκαν από τις εκλογές.
Η Διεθνής Κοινότητα έχει επανειλημμένα τονίσει ότι οι νόμιμες και με διαφανείς διαδικασίες εκλογές αποτελούν προαπαιτούμενο για τη διεθνή αναγνώριση του αρχηγού κράτους της Μαδαγασκάρης.
Το 2012 η Αφρικανική Ένωση απαίτησε από τους δύο κύριους υποψηφίους- το Ραζοελίνα και το Ραβαλομανάνα- να αποσύρουν τις υποψηφιότητές τους. Ο Ραβαλομανάνα έπραξε έτσι το Δεκέμβριο του 2012 και ο Ραζοελίνα το Φεβρουάριο του 2013. Λίγο αργότερα η σύζυγος του πρώην προέδρου, η Λαλάο Ραβαλομανάνα υπέβαλε την υποψηφιότητά της, κάνοντας το Ραζοελίνα να προσθέσει τη δική του στον κατάλογο υποψηφίων λίγο μετά τη λήξη της προθεσμίας. Ο πρώην πρόεδρος Ντιντιέ Ρατσιράκα υπέβαλε τη δική του υποψηφιότητα παρότι επέστρεψε από την εξορία του στη Γαλλία πολύ πρόσφατα και δεν πληρούσε το προαπαιτούμενο της εξάμηνης παραμονής στο νησί. Αποτέλεσμα αυτών ήταν να αποσυρθεί η χρηματοδότηση από τη Διεθνή Κοινότητα για τις εκλογές που είχαν οριστεί για το Μάιο του 2013. Και οι 3 υποψήφιοι αφαιρέθηκαν από την εγκεκριμένη λίστα με απόφαση του εκλογοδικείου (Αύγουστος 2013) και η Διεθνής Κοινότητα υποσχέθηκε να ξαναπαράσχει οικονομική βοήθεια για τις εκλογές.
Προεδρικές εκλογές
Έπειτα από τη μεταβατική προεδρία του, που ξεκίνησε το Μάρτιο του 2009, ο Αντρί Ραζοελίνα ανακοίνωσε ότι εντός 24 μηνών, θα ετίθετο σε ισχύ ένα νέο Σύνταγμα στη Μαδαγασκάρη και θα διεξάγονταν εκλογές. Ο Ραζοελίνα ανέλαβε μεταβατικός πρόεδρος στις 18 Μαρτίου 2009, και έγινε ο νεότερος πρόεδρος στην ιστορία του νησιού σε ηλικία 34 ετών.
Στις 13 Μαΐου 2009 ανακοινώθηκε ότι ο Ραζοελίνα είχε δηλώσει πως δεν τον ενδιέφερε να κατέλθει ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές αλλά απλώς να ανοίξει το δρόμο για τη διεξαγωγή τους. Τελικά, έπειτα από συμφωνία στις 23 Μαΐου 2009 όλοι οι πρώην πρόεδροι θα ελάμβαναν μέρος στις εκλογές.
Στις 17 Νοεμβρίου 2010 εγκρίθηκε ένα νέο Σύνταγμα για το νησί με δημοψήφισμα Με βάση το νέο Σύνταγμα, για να είναι κανείς υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, θα έπρεπε να ζει στο νησί επί ένα εξάμηνο, κάτι που σήμαινε αποκλεισμό των εξόριστων ηγετών της αντιπολίτευσης. Οι συνομιλίες μεταξύ του Ραζοελίνα και του Ραβαλομανάνα για την επιστροφή του τελευταίου στη χώρα δεν είχαν αποτέλεσμα.
Τον Ιούλιο του 2009 ο Ραζοελίνα ανακοίνωσε ότι οι εκλογές θα διεξάγονταν εντός του 2009, όπως ήταν το απαιτούμενο της Διεθνούς Κοινότητας, όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε. Το Μάιο του 2010 οι εκλογές ορίστηκαν για τις 26 Νοεμβρίου 2010 και ο Ραζοελίνα ανακοίνωσε την πρόθεσή του να μην είναι υποψήφιος, παρότι αργότερα ανακοίνωσε ότι σκεφτόταν ακόμη να κατέλθει.
Τον Απρίλιο του 2012 εγκρίθηκε ένας νέος νόμος για τη χορήγηση αμνηστίας, όμως δεν επετράπη στον πρώην πρόεδρο Μαρκ Ραβαλομανάνα να επιστρέψει στο νησί, παρά τις προσπάθειες της Κοινότητας για την Ανάπτυξη της Νότιας Αφρικής για συμφιλιωτική συμφωνία από όλα τα κόμματα για την επιστροφή των εξορίστων. Το Μάιο του 2013 ορίστηκε η διεξαγωγή του πρώτου γύρου των εκλογών για τις 23 Αυγούστου 2013 μαζί με τις βουλευτικές, με δεύτερο γύρο αν χρειαζόταν τον Οκτώβριο.
Εν τέλει, ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών διεξήχθη στις 25 Οκτωβρίου και ήταν οι πρώτες εκλογές μετά το πραξικόπημα του 2009. Την ημέρα της ψηφοφορίας, έγιναν βίαια περιστατικά στο νότιο τμήμα του νησιού, με απολογισμό 1 νεκρό σε εκλογικό κέντρο στην πόλη Μπενενίτρα. Στις προεδρικές εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 33 υποψήφιοι.
Στις εκλογές δεν έλαβαν μέρος με απόφαση του Εκλογοδικείου ο Ραζοελίνα, η σύζυγος του Ραβαλομανάνα, Λάλα, και ο Ντιντιέ Ρατσιράκα. Ο πρώην πρόεδρος Ραβαλομανάνα υποστήριξε δημοσίως το γιατρό Ζαν Λουί Ρομπινσόν. Ο Ραζοελίνα από την πλευρά του υποστήριξε τους Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά (Hery Rajaonarimampianina), τον Αζό Αντραϊναϊναριβελό (Hajo Andrianainarivelo), τον Καμίγ Βιτάλ, τον Πιερό Ραζαοναριβελό (Pierrot Rajaonarivelo) και τη Σαράχα Ζορζέρ Ραμπεαριζοά (Saraha Georget Rabeharisoa).
Αποτελέσματα
Στον πρώτο γύρο προηγήθηκαν οι Ζαν-Λουί Ρομπινσόν και Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά με ποσοστό 21% και 16% των ψήφων, αντίστοιχα.
Ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών διεξήχθη στις 20 Δεκεμβρίου, ανήμερα των βουλευτικών εκλογών. Στο δεύτερο γύρο επικράτησε ο Ραζαοναριμαμπιανινά με ποσοστό 53,5% των ψήφων έναντι 46,5% για τον Ρομπινσόν. Ο Ραζαοναριμαμπιανινά ορκίστηκε πρόεδρος στις 25 Ιανουαρίου 2014.