cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλης Χαραλαμπόπουλος (καλαθοσφαιριστής)
Τίτλοι
Παναθηναϊκός
Εθνική Νέων Ανδρών (U-20)
Εθνική Εφήβων (U-18)
Εθνική Παίδων (U-16)
Διακρίσεις
Με την εθνική ομάδα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρέγιερ Βενέτσια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α
Άγιος Νικόλαος (Πατήσια)
Πηγές
Νικολαος Πατησια Πατησια
Κομητείες της Λιβερίας
Η Λιβερία διαιρείται σε 15 κομητείες, οι οποίες επιπλέον διαιρούνται σε περιφέρειες (districts)  και επιπλέον σε clans. Οι κομητείες είναι:
280px
Κατηγορία:Γεωγραφία της Λιβερίας
Χαουμεειδές αντικείμενο
thumb|300px|Τα αντικείμενα-μέλη της οικογένειας της Χαουμέιας Η Χαουμέια μοιράζεται την τροχιά του με κάποια μεταποσειδώνια αντικείμενα, σχηματίζοντας μια οικογένεια μεταποσειδώνιων αντικειμένων. Αυτά λέγονται χαουμεειδή αντεικείμενα και αποτελούν την οικογένεια της Χαουμέιας. Αυτή η οικογένεια περιλαμβάνει τα (55636) 2002 TX300, (24835) 1995 SM55, (19308) 1996 TO66, (120178) 2003 OP32, (145453) 2005 RR43, (86047) 1999 OY3, το 2003 UZ117 και το 2005 CB79, αλλά και οι δορυφόροι της Χαουμέια, η Ναμάκα και η Χιιάκα, τα οποία αποτελούνται από πάγο. Δημιουργήθηκε όταν ένα αντικείμενο διαμέτρου περίπου 1650 χιλιομέτρων προσέκρουσε στην Χαουμέια, η οποία έχασε το 20% της μάζας της και άλλαξε η τροχιά της. Τα φυσικά χαρακτηριστικά των αντικειμένων περιλαμβάνουν κοινά ουδέτερα χρώματα και βαθιά απορρόφηση υπέρυθρης ακτινοβολίας (σε 1,5 και 2,0 m), τυπικό χαρακτηριστικό  του παγωμένου νερού.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα
*
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μοντάνα 1996
Η προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών το 1996 στη Μοντάνα έλαβε χώρα την 5η Νοεμβρίου. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν 3 αντιπροσώπους ή εκλέκτορες για το Εκλεκτορικό Κολλέγιο, οι οποίοι ψήφισαν για Πρόεδρο και Vice President.
Η Μοντάνα εξέλεξε τον Αρχηγό της Πλειοψηφίας της Γερουσίας πομπ Ντολ έναντι του Προέδρου Μπιλ Κλίντον με μια μικρή διαφορά 2,88%. Billionaire businessman Ross Perot (Reform Party of the United States of America-TX) finished in third with 13.56% of the popular vote in Montana.
Αναφορές
Κατηγορία:Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1996
Μπρένταν Γκλίσον
Ο Μπρένταν Γκλίσον (γενν. 29 Μαρτίου 1955) είναι Ιρλανδός ηθοποιός και σκηνοθέτης ταινιών. Είναι αποδέκτης τριών βραβείων IFTA, δύο Βρετανικών Ανεξάρτητων Βραβείων κινηματογράφου και ενός βραβείου Primetime Emmy και έχει προταθεί δύο φορές για Βραβείο BAFTA και δύο φορές για Βραβείο Χρυσής Σφαίρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Δήμος Πελλάνας
Ο Δήμος Πελλάνας ήταν δήμος του νομού Λακωνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1998 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σπάρτης. Βρισκόταν στο βορειοδυτικότερο άκρο του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 153,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3405 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν το Καστόρειο.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Π
Pellana Pellana Pellana
Λε Καστέλα
Το Λε Καστέλα (Le Castella) είναι μία παραθαλάσσια τουριστική κωμόπολη στο Ιόνιο Πέλαγος το οποίο είναι διάσημο για το 16ου αιώνα Αραγονέζικο κάστρο. Ανήκει στο Δήμο Νήσος Κάπο Ριτσούτο της επαρχίας του Κροτόνε στην Καλαβρία.
Ταινίες
Στην τοποθεσία αυτή έχουν γυριστεί οι ιταλικές ταινίες Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε (Ιταλικά: L'armata Brancaleone) του Mario Monicelli (1966) και Το Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον (Ιταλικά: Il vangelo secondo Matteo) του Πιέρ Πάολο Παζολίνι (1964). Επίσης από το 1999 μέχρι σήμερα γυρίστηκαν όλα τα επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς Παιχνίδια χωρίς σύνορα.
Κιλίτζ Αλή Πασάς
Ο Κιλίτζ Αλή Πασάς (1497-1587) ήταν Τούρκος περιώνυμος ναύαρχος. Γεννήθηκε στην Le Castella και ονομάστηκε Giovanni Dionigi Galeni. Υπηρέτησε υπό τον Σουλτάνο Σελίμ Β΄' με το όνομα Ουλούτς. Προάχθηκε γρήγορα και το 1570 όταν απέκρουσε και επεδίωξε τους Ισπανούς από το Αλγέρι έλαβε από το Σουλτάνο τον τίτλο του Μπεηλέρμπεη του Αλγερίου. Στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου ο Κιλίτζ Αλή ήταν αρχηγός της αριστερής πτέρυγας του οθωμανικού στόλου.
Φωτογραφίες
thumb|left|650px|Πανοραμική εικόνα Αραγονέζικου κάστρου Le Castella μέσα στην θάλασσα όπως φαίνεται από την πόλη.
Λε Καστελα
Φράπα
Η φράπα ή πόμελο (Citrus maxima ή Citrus grandis) είναι κοινή ονομασία αειθαλούς καρποφόρου δέντρου και του καρπού του, του γένους Κίτρος, που ανήκει στα εσπεριδοειδή (οικογένεια Ρουτοειδή/Rutaceae). Η προέλευση της είναι από τη Νοτιοανατολική Ασία όπως τα περισσότερα εσπεριδοειδή. Θεωρείται πολύ πιθανό ότι το γκρέιπ-φρουτ προέρχεται από μετάλλαξη της φράπας. Η φράπα είναι δέντρο ζωηρό, ορθόκλαδο με μαλακό ξύλο και ευαίσθητο στο ψύχος. Ο φλοιός έχει μέτριο πάχος και λεία επιφάνεια. Οι καρποί της φράπας είναι υπερμεγέθεις, χρώματος κίτρινου με πλούσιο άρωμα. Χρησιμοποιείται ευρέως στη ζαχαροπλαστική για τη δημιουργία γλυκών.
Χρήση
Καλλιεργείται για τους εντυπωσιακά ογκώδεις καρπούς της, που διαθέτουν παχύ, σπογγώδη φλοιό και χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική. Τρώγεται ωμή αλλά χρησιμοποιείται επίσης για να παρασκευασθεί γλυκό του κουταλιού και μαρμελάδα. Το ξύσμα του φλοιού της φράπας επίσης χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Κίτρος Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα του Νεπάλ Κατηγορία:Εσπεριδοειδή Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Οι Τρεις Σωματοφύλακες (άνιμε)
Αυτό το άρθρο αναφέρεται στο anime, για το μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά δείτε Οι Τρεις Σωματοφύλακες
Οι Τρεις Σωματοφύλακες (ιαπωνικά: アニメ三銃士, Χέπμπορν: Anime San Jūshi) είναι ιαπωνική ιστορική ρομαντική σειρά anime περιπέτειας του 1987 που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά. Επίσης, το 1989 κυκλοφόρησε μία ταινία με το όνομα The Three Musketeers Anime: Aramis' Adventure (アニメ三銃士 アラミスの冒険, Anime San Jūshi: Aramisu no Bōken). Η σειρά σκηνοθετήθηκε από τους Κουνίχικο Γιουγιάμα, Κέιτζι Χαγιακάγουα και Τακάγια Μιζουτάνι. Δημιουργήθηκε από το Studio Gallop. Προβλήθηκε στην Ιαπωνία μεταξύ 9 Οκτωβρίου 1987 και 17 Φεβρουαρίου 1989 και αποτελείται από 52 επεισόδια.
Στην Ελλάδα μεταδόθηκε από την ΕΤ2 τρεις φορές, την περίοδο 1995, 1996 και 1997 και συγκεκριμένα από τις 25 Μαΐου έως 31 Αυγούστου 1995, από 20 Φεβρουαρίου μέχρι τις 18 Ιουνίου 1996 και από τις 5 Ιουνίου μέχρι τις 2 Σεπτεμβρίου 1997 όπου και προβλήθηκε για τελευταία φορά. Μεταφέρθηκε στην ΕΤ3 το 2002 όπου και προβλήθηκε από τις 8 Ιουνίου μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου. Η σειρά μεταγλωττίστηκε ολόκληρη αλλά κυκλοφόρησε μόνο σε 3 βιντεοκασέτες και 3 DVD.
Χαρακτήρες
Ντ'Αρτανιάν: Ο κεντρικός χαρακτήρας της σειράς, εφηβικής ηλικίας. Μεγάλωσε με τους παππούδες του στη Γασκώνη. Αποφασίζει να φύγει για το Παρίσι εξαιτίας ενός στοιχήματος που είναι να φέρει έναν ελέφαντα από το Παρίσι στη Γασκώνη να τον παρουσιάσει στους συγχωριανούς του που δεν πίστευαν πόσο μεγάλο μέγεθος είχε και παράλληλα να γίνει σωματοφύλακας. Πρόθυμος να αναλάβει δράση, έχοντας πείσμα και νταηλίκι να γίνει ένας σωστός σωματοφύλακας του βασιλιά, θα καταφέρει να φέρει εις πέρας την αποστολή του να ξαναφέρει από την Αγγλία το περιδέραιο της βασίλισσας Άννας, να ξεσκεπάσει μαζί με τους φίλους του τον Άθω, τον Πόρθο και τον Άραμη, τις μηχανορραφίες του Καρδινάλιου Ρισελιέ και να πολεμήσει το ληστή με τη σιδερένια μάσκα και τη Μιλαίδη. Τρέφει μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους Τρεις Σωματοφύλακες, τον Άθω, τον Πόρθο και τον Άραμη, αγαπά και προστατεύει το μικρό του φίλο τον Ζαν και την Κονστάνς με την οποία είναι ερωτευμένος.
Άθως: Σωματοφύλακας και φίλος του Ντ’Αρτανιάν, ο μεγαλύτερος και ο πιο χαρισματικός της παρέας των Τριών Σωματοφυλάκων.
Πόρθος: Εύσωμος και επιβλητικός, πρόθυμος να βοηθάει σε μονομαχίες και έχει μεγάλη αγάπη για το φαγητό.
Άραμης: Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια όμορφη γυναίκα που κρύβεται πίσω από μια νέα ταυτότητα προκειμένου να εκδικηθεί το θάνατο του αγαπημένου της Φρανσουά που δολοφονήθηκε από το μέλος της συμμορίας του ληστή με τη σιδερένια μάσκα με το όνομα <<καμήλα>> και που πρόκειται για τον Μάνσον, συνεργάτη του ληστή. Ο Άθως και ο Πόρθος, ο διοικητής Τρεβίλ και ο βασιλιάς δεν γνωρίζουν το παραμικρό για την ταυτότητά του παρά μόνο ο μικρός Ζαν. Στο τέλος της σειράς το μαθαίνει και ο Ντ’Αρτανιάν.
Κονστάνς και Ζαν: Η Κονστάνς είναι κυρία επί των τιμών και πιστή φίλη της βασίλισσας Άννας. Συνομήλικη με τον Ντ’Αρτανιάν ο οποίος θα την ερωτευθεί με την πρώτη ματιά και η ίδια ανταποδίδει τα συναισθήματά της για εκείνον όταν θα αναλάβει και θα φέρει εις πέρας την αποστολή να ξαναφέρει πίσω στη βασίλισσα τα διαμάντια της. Στη συνέχεια ο Ντ’Αρτανιάν θα της συμπαρασταθεί και θα τη φροντίζει, όταν σώζονται και οι δύο από δολοφονική παγίδα της Μιλαίδης και η Κονστάνς χτύπησε στο κεφάλι παθαίνοντας αμνησία για πολύ καιρό.
Ο Ζαν είναι ο μικρός φίλος του Ντ’Αρτανιάν ο οποίος αποχωρίστηκε τη μητέρα του όταν ήταν νήπιο. Έχει το παρατσούκλι ο ξυπόλητος και ελπίζει κάποια μέρα να ξαναβρεί τη μητέρα του. Πουλάει αυτοσχέδιες κούκλες στην αγορά του Παρισιού, ενώ βοηθάει πολλές φορές τον Ντ’Αρτανιάν και τους Τρεις Σωματοφύλακες στις περιπέτειές τους.
Μπονασιέ και Μάρθα: Ο Μπονασιέ είναι ο πατέρας της Κονστάνς και προσωπικός ράφτης της βασίλισσας Άννας και η Μάρθα η οικιακή βοηθός του.
Λουδοβίκος ο 13ος: Βασιλιάς της Γαλλίας, αδύναμος χαρακτήρας, τον οποίο ο Καρδινάλιος Ρισελιέ εκμεταλλεύεται για να κυβερνά όπως θέλει εκείνος και αγνοεί την κοινωνική πραγματικότητα. Πέφτει θύμα ραδιουργίας του Ρισελιέ που τον πείθει για την έλλειψη συζυγικής πίστης της βασίλισσας Άννας κάτι που τελικά δεν ήταν αλήθεια.
Βασίλισσα Άννα: Σύζυγος του Λουδοβίκου του 13ου και πρώην πριγκίπισσα της Ισπανίας, θύμα πλεκτάνης του Καρδινάλιου Ρισελιέ ο οποίος την αντιπαθεί, και προσπαθεί να αποδείξει τη δήθεν απιστία της προς τον Λουδοβίκο. Ως βασίλισσα βοηθάει και αγαπά την Κονστάνς που την υπηρετεί, ενώ προσπαθεί να μην ανταποδώσει στον έρωτα του Δούκα του Μπάκινγχαμ που την ερωτεύθηκε παράφορα.
Δούκας του Μπάκινγχαμ: Πρωθυπουργός της Αγγλίας και ερωτευμένος με τη βασίλισσα Άννα. Ο έρωτάς του θα τον οδηγήσει να ζητήσει το περιδέραιο της βασίλισσας κάτι που θα θέσει σε κίνδυνο τη διπλωματία της Αγγλίας και της Γαλλίας. Γλιτώνει από τις παγίδες που του στήνει ο Καρδινάλιος Ρισελιέ, με τη βοήθεια του Ντ’Αρτανιάν, τον οποίο συμπαθεί από την πρώτη στιγμή και του δίνει πίσω τα διαμάντια της βασίλισσας όταν ο Ντ’Αρτανιάν πηγαίνει στην Αγγλία για αυτόν τον λόγο. Δολοφονείται από τη Μιλαίδη που τον εκδικείται για ότι τράβηξε εξαιτίας του και κατόπιν εντολής του Καρδινάλιου Ρισελιέ.
Πρίγκιπας Φιλίπ: Δίδυμος αδελφός του βασιλιά Λουδοβίκου του 13ου. Από την παιδική του ηλικία ζούσε μακριά από τον κόσμο σε μία έπαυλη, με αποτέλεσμα κανείς να μην το ξέρει ότι ο Λουδοβίκος είχε έναν δίδυμο αδελφό. Ο μόνος φίλος του ήταν ο υπασπιστής του ο Φρανσουά. Τον απήγαγε και τον φυλάκισε ο ληστής με τη σιδερένια μάσκα, ενώ τον εξαπατά η Μιλαίδη και ο Μάνσον για να τον αναγκάσουν να πάρει τη θέση του αδελφού του στο θρόνο της Γαλλίας. Όταν το σχέδιο αποτυγχάνει τον παίρνει η συμμορία του ληστή με τη σιδερένια μάσκα και εγκαθίστανται στο φρούριο του ωραίου νησιού, από όπου θα τον απελευθερώσουν ο Ντ’Αρτανιάν με τους Τρεις Σωματοφύλακες και θα γνωρίσει τον αδελφό του τον Λουδοβίκο.
Καρδινάλιος Ρισελιέ: Πρωθυπουργός της Γαλλίας με ισχυρή προσωπικότητα κουμαντάροντας ακόμη και τον βασιλιά. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να δυσφημήσει τη βασίλισσα Άννα και να προκαλέσει πόλεμο με την Ισπανία και την Αγγλία. Η φρουρά του προκαλεί σε μονομαχίες τους Σωματοφύλακες του βασιλιά. Αρχικά μισεί τον Ντ’Αρτανιάν γιατί εγκατέλειψε τη φρουρά του πριν καν τον προσλάβει και στη συνέχεια του βάζει διάφορα εμπόδια και παγίδες στην αποστολή του στην Αγγλία για τα διαμάντια της βασίλισσας, στη συνέχεια προς το τέλος της σειράς αλλάζει εντελώς στάση απέναντί του. Έχει ως συνεργάτες του την Μιλαίδη και τον Κόμη Ροσφόρ.
Μιλαίδη: Αγγλίδα κατάσκοπος του Καρδινάλιου Ρισελιέ, δολοφόνος του Δούκα του Μπάκινγχαμ και στη συνέχεια συνεργάτης του ληστή με τη σιδερένια μάσκα που τρέφει βαθύ μίσος για την αριστοκρατία. Όμορφη, πανούργα και αδίστακτη εκπαιδευμένη ως μάγισσα, εξειδικευμένη στον υπνωτισμό των θυμάτων της μαζί με το πιθηκάκι της τον Πέπε πιστό φίλο και ακόλουθο της, καταφέρνει να αποσπάει πληροφορίες ή την βοήθειά τους στο να εκτελέσει τις αποστολές της. Κρατάει πάντα μαζί της ένα μαχαίρι, ένα πιστόλι, ένα μουσικό όργανο που μοιάζει με σφυρίχτρα και με αυτό μαγεύει το οποιοδήποτε ζώο συνήθως πουλιά με σκοπό να αποστέλλει μηνύματα προς τον Καρδινάλιο Ρισελιέ. Μισεί θανάσιμα τον Ντ’ Αρτανιάν αν και κατά βάθος εκτιμά την εξυπνάδα και τη γενναιότητα του, και παρόλο το κακό που του έκανε δεν την εκτελεί και της χαρίζει τη ζωή, μαθαίνοντας το άσχημο παρελθόν της. Στο τελευταίο επεισόδιο σώζει και δεν σκοτώνει τον Ντ’Αρτανιάν, ανταποδίδοντας του το καλό που της έκανε να της χαρίσει τη ζωή και να μην την εκτελέσει. Στη συνέχεια σκοτώνεται στην έκρηξη του φρουρίου του ωραίου νησιού.
Κόμης Ροσφόρ: Επικεφαλής της φρουράς του Καρδινάλιου Ρισελιέ, έχει έντονο ανταγωνισμό με τους σωματοφύλακες του βασιλιά και ειδικότερα προς τον Άθω, τον Πόρθο και τον Άραμη. Αντιπαθεί τον Ντ’Αρτανιάν <<τον μισεί και τον σιχαίνεται>> όπως λέει, του βάζει διάφορα εμπόδια στην αποστολή του Ντ’Αρτανιάν με τα διαμάντια της βασίλισσας Άννας. Πιστός και αφοσιωμένος στον Ρισελιέ ακόμα και όταν θα μπουν και οι δύο στη φυλακή μετά από την πλεκτάνη του ληστή με τη σιδερένια μάσκα, θα πολεμήσει τελικά στο πλευρό των σωματοφυλάκων κάτι που θα εκτιμηθεί πολύ ενώ στο τέλος γίνεται φίλος με τον Ντ’Αρτανιάν.
Ζισάκ: Πρώτος υπασπιστής του Ροσφόρ που δεν συμμερίζεται το πνεύμα της αφοσίωσης και σωματοφύλακας του Καρδινάλιου Ρισελιέ.
Μάνσον: Συνεργάτης του ληστή με τη σιδερένια μάσκα, εμφανιζόμενος αρχικά ως έμπορος αλατιού στο Παρίσι. Στην πραγματικότητα ήταν κακοποιός με το παρατσούκλι "καμήλα" στη συμμορία της σιδερένιας μάσκας. Δολοφόνησε τον Φρανσουά παίρνοντάς του το μενταγιόν, και σκοτώνεται πέφτοντας στον γκρεμό κατά τη διάρκεια μονομαχίας του με τον Άραμη που ήταν γυναίκα στην πραγματικότητα παίρνοντας εκδίκηση για το θάνατο του Φρανσουά και παίρνοντας μαζί και το μενταγιόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Anime και manga περιπέτειας Κατηγορία:Ιστορικά anime και manga Κατηγορία:Ρομαντικά anime και manga Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Αλέξανδρος Δουμάς (πατέρας)
Δροσιά Κριεζών Εύβοιας
Η Δροσιά είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 226 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 160 μ. στην κορυφή μικρού λόφου ο οποίος περιβάλλεται από πεδιάδα.
Ιστορικά στοιχεία
Βόρεια του οικισμού έχουν βρεθεί οψιδιανός και λεπίδες, οι οποίες υποδεικνύουν την ύπαρξη νεολιθικού οικισμού στην περιοχή. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με το όνομα Zapandi. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 14 σπίτια και ανήκε στον ναχιγιέ Κλαδιών, ο οποίος είχε έδρα το Αυλωνάρι.
Το 1835 το Ζαπάντι προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κριεζών. Το 1954 μετονομάστηκε σε Δροσιά. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων, του οποίου ορίστηκε έδρα, και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Gboard
Το Gboard είναι μια εφαρμογή εικονικού πληκτρολογίου ανεπτυγμένη από την Google για συσκευές Android και iOS. Κυκλοφόρησε αρχικά για το iOS τον Μάιο του 2016, και ακολουθήθηκε από μια κυκλοφορία για το Android τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, κάνοντας το ντεμπούτο του ως μια σημαντική αναβάθμιση της ήδη υπάρχουσας εφαρμογής Google Keyboard για το Android.
Το Gboard περιέχει το Google Αναζήτηση, περιλαμβάνοντας αποτελέσματα ιστού και προγνωστικές απαντήσεις, εύκολη αναζήτηση και διαμοιρασμό περιεχομένου GIF και εμότζι, μια προγνωστική μηχανή πληκτρολόγησης που προτείνει την επόμενη λέξη με βάση τα συμφραζόμενα, και υποστήριξη πολλών γλωσσών. Ενημερώσεις του πληκτρολογίου έχουν φέρει περαιτέρω λειτουργικότητα, όπως προτάσεις για GIF, επιλογές για θέμα σκούρου χρώματος ή χρήση προσωπικής εικόνας ως το φόντο πληκτρολογίου, υποστήριξη για υπαγόρευση κειμένου μέσω ομιλίας, πρόβλεψη επόμενης φράσης, και χειρωνακτική αναγνώριση εμότζι. Κατά την περίοδος πρώτης κυκλοφορίας του στο iOS, το πληκτρολόγιο προσέφερε μονάχα υποστήριξη για την Αγγλική γλώσσα, με περισσότερες γλώσσες να προστίθενται στους επόμενους μήνες, ενώ στο Android, υποστήριζε περισσότερες από 100 κατά την περίοδο πρώτης κυκλοφορίας σε αυτό.
Τον Αύγουστο του 2018, το Gboard ξεπέρασε τις 1 δισεκατομμύριο εγκαταστάσεις στο Google Play Store, καθιστώντας την ως μια από τις δημοφιλέστερες εφαρμογές για Android. Πρόκειται για υπολογισμό από το Play Store και περιλαμβάνει εγκαταστάσεις από χρήστες, καθώς και περιπτώσεις προεγκατάστασης της εφαρμογής.
Περιεχόμενα
Το Gboard περιλαμβάνει το Floating Keyboard και το Google Translate στο ίδιο το Gboard. Το Gboard υποστηρίζει λειτουργία one-handed στο Android έπειτα της ενημέρωσης του τον Μάιο του 2016. Αυτή η λειτουργικότητα προστέθηκε στην εφαρμογή όταν έφερε την επωνυμία Google Keyboard.
Μια ενημέρωση για την εφαρμογή iOS που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2016 περιέλαβε την Γαλλική, Γερμανική, Ιταλική, Πορτογαλική, και Ισπανική γλώσσα, καθώς και την προσφορά «έξυπνων προτάσεων GIF», όπου το πληκτρολόγιο θα προτείνει GIFs συσχετιζόμενα με κείμενο. Το πληκτρολόγιο επίσης προσφέρει νέες επιλογές για ένα σκοτεινό φόντο ή την χρήση προσωπικής εικόνας ως φόντο πληκτρολογίου. Άλλη μια καινούργια ενημέρωση τον Μάρτιο του 2018 περιέλαβε την Κροατική, Τσέχικη, Δανέζικη, Ολλανδική, Croatian, Czech, Danish, Dutch, Φινλανδική, Ελληνική, Πολωνική, Ρουμανική, Μπαλούτσι, Σουηδική, Καταλανική, Ουγγρική, Μαλέι, Ρώσικη, Λατινοαμερικανική Ισπανική, και Τούρκικη γλώσσα, μαζί με υποστήριξη για υπαγόρευση κειμένου μέσω ομιλίας, παρέχοντας στους χρήστες την δυνατότητα να «πατήσουν παρατεταμένα το κουμπί του μικροφώνου στο κενό και να μιλήσουν». Τον Απρίλιο του 2017, η Google αύξησε σημαντικά την ποσότητα Ινδικών γλωσσών για υποστήριξη στο Gboard, με την προσθήκη 11 νέων γλωσσών, ανάγοντας το σύνολο υποστηριζόμενων Ινδικών γλωσσών σε 22.
Τον Ιούνιο του 2017, η εφαρμογή Android ενημερώθηκε για να υποστηρίζει αναγνώριση χειρωνακτικά ζωγραφισμένων εμότζι και την δυνατότητα πρόβλεψης ολόκληρων φράσεων παρά μονών λέξεων. Η λειτουργικότητα αυτή προβλέπεται να έρθει στη εφαρμογή για το iOS στο μέλλον. Η αναγνώριση φωνής εκτός σύνδεσης προστέθηκε τον Μάρτιο του 2019.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2020, μια νέα παροχή, το «Emoji Kitchen», προστέθηκε, με την δυνατότητα να μιξάρονται διάφορα εμότζι και να χρησιμοποιούνται ως αυτοκόλλητα κατά την ανταλλαγή μηνυμάτων.
Υποδοχή
Το 2016, η The Wall Street Journal επαίνεσε το πληκτρολόγιο, και κυρίως την ενσωματωμένη παροχή Αναζήτησης Google. Παρ'όλα αυτά, παρατηρήθηκε ότι η εφαρμογή δεν υποστηρίζει σύνδεση με άλλες εφαρμογές στην συσκευή, με αποτέλεσμα αιτήσεις όπως το «Αγορά εισιτηρίων για την ταινία Captain America» να ανακατευθύνουν χρήστες στον περιηγητή ιστού, αντί για εφαρμογή εισιτηρίων κινηματογράφου εγκατεστημένη στο κινητό. Η The Wall Street Journal επίσης επαίνεσε την προγνωστική μηχανή πληκτρολόγησης, διατυπώνοντας ότι «ξεπερνά τους περισσότερους ανταγωνιστές» και «γίνεται εξυπνότερη με την χρήση». Ανακαλύφθηκε επίσης ότι το «έξυπνα προτείνει εμότζι ενώ πληκτρολογείς». Παρατηρήθηκε ότι απουσίαζε μια κατάσταση one-handed (μια δυνατότητα που προστέθηκε τον Μάιο του 2016 για το Android), καθώς και η έλλειψη επιλογών για αλλαγή χρώματος ή μεγέθους των πλήκτρων, γράφοντας ότι «Εάν ψάχνετε για ένα εξατομικευμένο πληκτρολόγιο, το Gboard δεν είναι για εσάς».
Χρυσές Σφαίρες του 2012
Η 70η απονομή των Χρυσών Σφαιρών τίμησε τις καλύτερες παραγωγές του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και μεταδόθηκε ζωντανά από τον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό NBC στις 13 Ιανουαρίου 2013. Η απονομή πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χίλτον, στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια. Οικοδεσπότες της βραδιάς ήταν για πρώτη φορά οι ηθοποιοί Τίνα Φέι και Έιμι Πόλερ. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 2012.
Το τιμητικό βραβείο συνολικής προσφοράς Σέσιλ Ντε Μιλ δόθηκε στην Τζόντι Φόστερ.
Νικητές της βραδιάς αναδείχτηκαν οι ταινίες Οι Άθλιοι με τρία βραβεία στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας - Κωμωδία/Μιούζικαλ, Α' Ανδρικού Ρόλου - Κωμωδία/Μιούζικαλ για την ερμηνεία του Χιου Τζάκμαν και Β' Γυναικείου Ρόλου για την Αν Χάθαγουεϊ και Επιχείρηση: Argo με δύο βραβεία στις κατηγορίες Καλύτερη Ταινία - Δράμα και Σκηνοθεσία για τον Μπεν Άφλεκ.
Παρουσιαστές
Οι παρακάτω ηθοποιοί δεν απονέμησαν βραβείο αλλά παρουσίαζαν κατά τη διάρκεια της απονομής τις υποψήφιες ταινίες στις κατηγορίες Δράμα και Κωμωδία ή Μιούζικαλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Χρυσές Σφαίρες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2013
Βυζαντινή διπλωματία
Δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με το πώς ήταν οργανωμένη η διπλωματική υπηρεσία στην βυζαντινή πρωτεύουσα, οι σχέσεις και η κατανομή των αρμοδιοτήτων ανάμεσα στα τμήματα της αυτοκρατορικής αυλής που είχαν σαν αντικείμενο την παρακολούθηση και καλλιέργεια των εξωτερικών σχέσεων. Έχουμε μόνο ενδείξεις περί την διαδικασία διατύπωσης, καθαρογραφής, υπογραφής και αρχειοθέτησης των διπλωματικών εγγράφων, των επίσημων διπλωμάτων, των επικυρωμένων συνθηκών και των γραπτών διπλωματικών εκθέσεων που υπέβαλαν οι επανακάπτοντες πρέσβεις (όπως του Λέοντος Χοιροσφάκτου ή του Λέοντος συγκέλλου, μητροπολίτη Συννάδων). Αυστηροί κανονισμοί ρύθμιζαν τις πρεσβευτικές ενέργειες: διασφάλιση της γνησιότητας των συνταχθέντων εγγράφων, η εξασφάλιση της πιστής απόδοσης των συνομιλιών από τους διερμηνείς, η αυστηρή επίβλεψη των ξένων διπλωματικών αποστολών που διακινούνταν στο αυτοκρατορικό έδαφος  αλλά και η διαφύλαξη του απαραβίαστου των πρεσβευτών.
Πρωτοβυζαντινή περίοδος (324-642 μ.Χ)
Στην πρωτοβυζαντινή περίοδο η αρμόδια υπηρεσία ήταν το σκρίνιον των βαρβάρων και επέκειτο στη δικαιοδοσία του μαγίστρου των θείων οφφικίων. Έντονη ήταν ο συγκεντρωτισμός του αυτοκρατορικού διπλωματικού συστήματος. Ο μάγιστρος των οφφικίων επέβλεπε το σώμα των διερμηνέων και υποδεχόταν τις ξένες πρεσβείες. Με το αυτοκρατορικό ταχυδρομείο μετακινούνται τα μέλη των ξένων πρεσβειών μόλις φτάνουν σε βυζαντινό έδαφος.
Μεσοβυζαντινή περίοδος
Ο λογοθέτης του δρόμου -που εμφανίζεται τον 8ο αι.-στον τομέα των εξωτερικών υποθέσεων εκτελεί χρέη υπουργού εξωτερικών και είναι βασικός σύμβουλος του Αυτοκράτορα. Διεύθυνε τις διπλωματικές υπηρεσίες και ήταν υπεύθυνος για την υποδοχή των ξένων διπλωματικών αποστολών, για την μετακίνησή τους εντός της αυτοκρατορίας. Το σεκρέτον του διατηρούσε ειδικό ξενώνα, το μητάτον, για τη διαμονή των ξένων. Μαζί με τον υφιστάμενό του, τον Πρωτονοτάριο του Δρόμου, συμμετείχε στην τελετή υποδοχής των ξένων και τους παρουσίαζε στον βασιλιά. Υπέβαλε τις ερωτήσεις που προέβλεπε το πρωτόκολλο χωρίς να τις υποβάλει ο βυζαντινός αυτοκράτορας, ενώ πρότεινε και τα δώρα που έπρεπε να δοθούν στους ξένους. Μεταξύ των συμβούλων του Βυζαντινού αυτοκράτορα ο οποίος είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για την εξωτερική πολιτική της Αυτοκρατορίας, μπορούσε να είναι και κληρικοί. Έτσι ο Μιχαήλ Ραγκαβές συγκαλεί συμβούλιο για να εξετάσει τις προτάσεις του Βούλγαρου ηγεμόνα Κρούμου, συμβούλιο στο οποίο συμμετέχουν ο Πατριάρχης Νικηφόρος, και οι μητροπολίτες Νικαίας και Κυζίκου.
Υστεροβυζαντινή περίοδος
Την περίοδο αυτή έχουμε τον Μέγα Λογοθέτη θεσπισμένο επί Ανδρόνικου Α΄ Κομνηνού με καθήκοντα υπουργού των εξωτερικών.
Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας ως πρεσβευτής
Τουλάχιστον ως τον 11ο αιώνα ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας δεχόταν μόνο σε ακρόαση και στην έδρα του στην Κωνσταντινούπολη και δεν ερχόταν σε απευθείας επαφή με άλλους ηγέτες-πρακτική συνηθισμένη στη Δύση-όμως η πιεστικές συνθήκες άλλαζαν τις ιεραρχήσεις. Έτσι οι αυτοκρατορικές αποστολές εγκαινιάζονται με τον Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο στα 1365/1366 με την παραμονή του στη Βούδα της Ουγγαρίας. Η σημασία της πράξης αυτής καθόλου μικρή: «το Βυζάντιο παραιτείται από τη θέση υπεροχής ή ακόμα ισοτιμίας έναντι της Δύσης και στο εξής υποβιβάζεται σε ρόλο ικέτη». Η αναδίπλωση και η ηττοπάθεια του Ιωάννη Ε΄ έμειναν χωρίς καρπούς. Ακολουθεί ο Μανουήλ Β΄ και ο Ιωάννης Η΄. Την περίοδο αυτή επίσης σημειώνεται η σπανιότητα κληρικών στο διπλωματικό σώμα ακόμα και σε αποστολές θεολογικού χαρακτήρα: στην πρεσβεία του Ιωάννη Ε΄ από τα 27 μέλη μόνο οι 4 είναι κληρικοί εκ των οποίων μόνο οι 3 αναφέρονται μία μόνο φορά να συμβάλλουν στις συζητήσεις: ο αυτοκράτορας επιλέγει για την επιτυχία της φιλοδυτικής πολιτικής του πιο πολλούς λαϊκούς, λατινόφωνους κι όχι Ορθόδοξους κληρικούς.
Αρχές της Βυζαντινής διπλωματίας
Η ιεράρχηση των κρατών στον κόσμο ήταν μια βασική αρχή με την οποία ρύθμιζαν τις σχέσεις τους με τους άλλους λαούς: το Ρωμαϊκό Imperium ήταν το σκεύος εκλογής για την υλοποίηση του θεϊκού σχεδίου. Άλλες αυτοκρατορίες δεν υφίστατο, αλλά υπήρχαν όμως άλλοι ηγεμόνες. Έτσι η Οικουμένη συνιστούσε μια τεράστια ιεραρχημένη οικογένεια λαών και ηγεμόνων με επικεφαλής εκείνον των Ρωμαίων. Με σειρά συγγένειας ακολουθούσαν τα »πνευματικά του τέκνα»: οι ηγεμόνες της Αρμενίας, της Βουλγαρίας. Οι «πνευματικοί αδελφοί»: οι ηγεμόνες Γάλλων και Γερμανών. Οι «φίλοι του»: ο εμίρης της Αιγύπτου, οι ηγεμόνες της Αγγλίας, των ιταλικών δημοκρατιών της Βενετίας και της Γένοβας και τέλος οι «δούλοι του»: οι μικροί τοπικοί άρχοντες της Αρμενίας, της Σερβίας. Μια βασική αρχή που διέπει τη βυζαντινή διπλωματία είναι το ό,τι προέκρινε την ειρηνική διευθέτηση των σχέσεών του με άλλους λαούς. Διατυπώνεται και στα σχετικά κείμενα :στο Στρατηγικό του ο Λέων ο Σοφός τονίζει πως καλό ήταν να αποφεύγεται ο πόλεμος. αλλά τεκμαίρεται και από την οικονομική έρευνα.
Χρηματοδοτήσεις
Έρευνες που έχουν γίνει σχετικά με το συνολικό ποσό που κατέβαλαν οι Βυζαντινοί στους αντιπάλους τους για να αποφύγουν τον πόλεμο κατά την πρωτοβυζαντινή περίοδο και τη μέση αντίστοιχη, τεκμαίρουν την πρόκριση της ειρηνικής διευθέτησης. Πιο συγκεκριμένα, συνολικά τον 5ο αιώνα καταβλήθηκε το ποσό των 7.000.000 χρυσών νομισμάτων από την Κωνσταντινούπολη. Τον 6ο αιώνα επίσης καταβλήθηκε το ποσό των 5.000.000 χρυσών νομισμάτων στους Πέρσες. Ενώ στο πρώτο τέταρτο του 7ου αιώνα οι Άβαροι απωθήθηκαν με το συνολικό ποσό των 6.000.000 νομισμάτων. Ακόμα, το χρονικό διάστημα από τα τέλη του 8ου έως και τον 10ο αιώνα η αυτοκρατορία κατέβαλε το ποσό των 7.500.000 νομισμάτων. Σίγουρα ,για την πρώτη περίοδο το βυζαντινό κράτος διέθετε αποθέματα χρυσού μεγαλύτερα από κάθε άλλα δύναμη.
Αν υπολογιστούν τα ετήσια έξοδα για το στρατό ή για τη διεξαγωγή πολέμου, «η εξαγορά της ειρήνης στοίχιζε για το αυτοκρατορικό ταμείο περίπου 8 έως 10 φορές φτηνότερα από τη διεξαγωγή του πολέμου». Η πολιτική της εξαγοράς είχε όμως και μειονεκτήματα για τη βυζαντινή διπλωματία: α) τα οικονομικά μεγέθη της εξαγοράς δεν ήταν πάντα σταθερά αφού οι αντίπαλοι συνεχώς διεκδικούσαν νέα και υψηλότερα ποσά: έτσι η πρώτη Αβαροβυζαντινή συμφωνία του 574 προέβλεπε την καταβολή του ποσού των 80.000 χρυσών νομισμάτων, το 582 ανανεώθηκε στο ίδιο ποσό κι έφτασε το 604 στο ποσό των 150.000. β) η συνεχής διάθεση να επιλέγουν τον ειρηνικό διακανονισμό αφαιρούσε το στρατηγικό πλεονέκτημα να έχουν οι Βυζαντινοί την πρωτοβουλία κινήσεων γ) μειωνόταν το κύρος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας έναντι των αντιπάλων της: έδινε την εικόνα ενός κράτους απρόθυμου να επιδείξει τη δύναμη των όπλων του, αλλά που πάντα αναζητά συμβιβαστικές λύσεις. Η αρχαιολογία επίσης κομίζει αποδείξεις προς αυτήν την κατεύθυνση. Αν και οι παραλήπτες των πληρωμών αυτών –χαλίφες ή τσάροι-τις  εκλάμβαναν ως  φόρους υποτέλειας, για τους Βυζαντινούς δεν ήταν παρά μια «συνετή επένδυση». Όταν θα ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν «η πληρωμή θα σταματούσε».
Τα δώρα
Το διπλωματικό δώρο ήταν μια πρακτική διαδεδομένη όχι μόνο στο Βυζάντιο, αλλά και στον ευρύτερο μεσαιωνικό κόσμο. Τα δώρα αποσκοπούσαν για την εξαγορά ή τη διατήρηση της ειρήνης, ως δέλεαρ ή ως ανταμοιβή για την προσχώρηση σε μια συμμαχία. Το δώρο θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε που θα μπορούσε να έχει αξία: αντικείμενα,υπηρεσίες, αξιώματα, προίκες σε βυζαντινές πριγκίπισσες ή ακόμα και ολόκληρες ομάδες εξειδικευμένων τεχνιτών. Μαζί τους οι βυζαντινοί πρέσβεις μπορούσαν να φέρουν διάφορα δώρα για τον αρχηγό του κράτους ή τους συνεργάτες του: κοσμήματα, κρυστάλλινα αντικείμενα. Κάποια ,πάλι από αυτά προορίζονταν για την κάλυψη των δαπανών της πρεσβείας. Επίσης πολυτελή υφάσματα, ασκώντας έτσι ένα είδος «μεταξωτής διπλωματίας». Για τις περιπτώσεις αυτές υπήρχε στο Παλάτι απόθεμα τέτοιων μεταξωτών που φυλάσσονταν σε καθορισμένο μέρος, το «Ειδικόν» με επικεφαλής τον άρχοντα του Ειδικού. Το περίφημο ύφασμα των Ελεφάντων του καθεδρικού ναού του Aachen που βρέθηκε στον τάφο του Καρλομάγνου έχει βυζαντινή προέλευση όπως μαρτυρεί η επιγραφή που φέρει. Τα μεταξωτά μεταφέρονταν εύκολα και συμβόλιζαν το κύρος και τη δύναμη της Αυτοκρατορίας:ήταν περιζήτητα στις δύση μέχρι το 1200: μαζί με το χρυσό και το ασήμι κατατάσσονταν στα υψηλά διπλωματικά δώρα.
Μεταξύ των δώρων που ανταλλάσσονταν ήταν επίσης, ιερά λείψανα, που λόγω της εξαιρετικής σπανιότητάς τους και της φόρτισής τους με υπερφυσική δύναμη εξασφάλιζαν θεία προστασία στον κάτοχό τους και ενίσχυαν το κύρος τους.Βέβαια ένα τέτοιο δώρο μπορούσε να δοθεί μόνο από ένα Χριστιανό ηγεμόνα σε έναν άλλο Χριστιανό. Η Άννα Κομνηνή μας πληροφορεί για ένα είδος πέτρας μετεωριτικής προελεύσεως που ο πατέρας της έστειλε στον Ερρίκο Δ΄.
Όλα τα δώρα δεν ήταν πολύτιμα: ο Κωνσταντίνος Θ΄ το 1053 στέλνει φορτίο σταριού προς τη δοκιμαζόμενη από λιμό Αίγυπτο θέλοντας να προετοιμάσει μελλοντικές εμπορικές σχέσεις ανάμεσά τους: ο Φατιμίδης χαλίφης της Αιγύπτου του έστειλε για ευχαριστήριο δώρο έναν ελέφαντα κι μια καμηλοπάρδαλη.
Η αναγνώριση της αυτονομίας άλλων λαών
Μια άλλη πρακτική ήταν η αναγνώριση της αρχής της αυτονομίας των λαών που περιέβαλαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Μια τέτοια περίπτωση ήταν του λαού των Βουλγάρων οι οποίοι με τη συνθήκη του 681 εξασφαλίσθηκε η συνέχιση της αυτόνομης πολιτικής ζωής τους στην Μοισία.
Το εμπόριο
Το Βυζάντιο διεύρυνε τις εμπορικές σχέσεις με άλλους λαούς: βυζαντινοί έμποροι έφερναν πληροφορίες για απομακρυσμένες χώρες. Ο θησαυρός από το Nufaral του 1966, στις εκβολές του Δούναβη, που καλύπτει διάστημα εβδομήντα ετών (1015-1081) είναι προϊόν εμπορικών συναλλαγών που άνθισαν στην περιοχή. Ο βίος του αγίου Κυρίλλου Φιλέας (1110 πέθανε) αναφέρει για τις σημαντικές εμπορικές δραστηριότητες στα »παραδουνάβια κάστρα» μεταξύ 1042-1045. Η ακτινοβολία του βυζαντινού πολιτισμού διαδόθηκε μέσω των προϊόντων της Αυτοκρατορίας  που διακινούσαν οι βυζαντινοί έμποροι στους λαούς αυτούς. Το Βυζάντιο παραχώρησε προνόμια στις ιταλικές ναυτικές πόλεις και υπαγορεύθηκαν από πολιτικούς και διπλωματικούς λόγους: μείζον για τον Αλέξιο Α΄ ήταν η επιβίωση της αυτοκρατορίας έναντι το νορμανδικού κινδύνου. Τα χρυσόβουλα υπέρ των ιταλικών ναυτικών δημοκρατιών θα πρέπει κανείς να τα αντιμετωπίσει ως ένα διπλωματικό όπλο προκειμένου το Βυζάντιο να αντεπεξέλθει στις εξωτερικές προκλήσεις. Η παραχώρηση εμπορικών προνομίων στις ιταλικές ναυτικές πόλεις ήταν, άλλωστε, μια πρακτική ευρύτατα διαδεδομένη τόσο στην ανατολική όσο και στη δυτική Μεσόγειο.
Η διάδοση του Χριστιανισμού ως διπλωματικό μέσο
Η διάδοση του Χριστιανισμού με στρατηγική σημασία ευνοούσε τα συμφέροντα της Αυτοκρατορίας σε περιοχές μάλιστα που γειτνιάζαν με περιοχές όπου ζούσαν ή δρούσαν εχθρικοί γι΄αυτήν λαοί. Έτσι ο εκχριστιανισμός των Ιβήρων,Ινδών (Αιθιόπων), Σαρακηνών, αν και προϊόν των πρωτοβουλιών μεμονωμένων ατόμων και χωρίς την ανάμειξη της επίσημης Εκκλησίας ή του Αυτοκράτορα ευνοούσε τα συμφέροντα της Αυτοκρατορίας έναντι των Περσών που τους 4ο-5ο αιώνες ήταν επικίνδυνοι εχθροί της. Έτσι όταν οι Ίβηρες ζήτησαν από τον Κωνσταντίνο τη σύναψη συμμαχίας και την αποστολή ιερέων ο Βυζαντινός αυτοκράτορας ανταποκρίθηκε άμεσα. Η χειροτονία του Γότθου ιερέα Ουλφίλα και η αυτοπρόσωπη παρουσία του αυτοκράτορα Κωνστάντιου Β´ σε αυτήν, συνιστά την πρώτη επίσημη προσπάθεια Κράτους-Εκκλησίας για εκχριστιανισμό ενός ξένου λαού. Ο εκχριστιανισμός των Ομηριτών στη νότιο Αραβία από τον Κωνστάντιο Β´ και η επιλογή να κτιστούν εκκλησίες στην πρωτεύουσα του κράτους τους και σε δύο από τα πιο σημαντικά λιμάνια, στην Αδάνη και σε μεγάλο λιμάνι στην είσοδο του Περσικού κόλπου, αποσκοπούσε στη δημιουργία οργανωμένων χριστιανικών κοινοτήτων που θα διευκόλυνε τις εμπορικές συναλλαγές των βυζαντινών εμπόρων.
Εκμετάλλευση των εχθρικών σχέσεων των αντιπάλων
Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος στο «De Administrando Imperio» προκρίνει τη λύση του να στρέψουν οι Βυζαντινοί λαούς κατά αντιπάλων τους. Ο ίδιος συγγραφέας καθορίζει ποιοι από του γείτονες των Βυζαντινών μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον ποιων: έτσι αναφέρει τους Πατζινάκες που μπορεί να στραφούν κατά των Ρως και των Ούγγρων. Κάνοντας πράξη το «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» συνείφθησαν πολλές διπλωματικές σχέσεις: ο Αλέξιος Γ΄ θεμελίωνει καλές διπλωματικές σχέσεις με τον Πάπα Κελεστίνο Γ΄ (1191-1198) ως αντιστάθμισμα προς τις τεταμένες σχέσεις με του Γερμανούς: τόσο ο Πάπας  όσο και βυζαντινός αυτοκράτορας είχαν κακές σχέσεις με Γερμανό ηγεμόνα Ερρίκο Στ΄ και ενώθηκαν παρά τις παραδοσιακές διαφορές τους.
Διπλωματικοί γάμοι
Οι διπλωματικοί γάμοι ήταν άλλη μια διαδεδομένη πρακτική της Βυζαντινής διπλωματίας. Γάμοι γίνονταν μεταξύ βυζαντινών βασιλέων και θυγατέρων ξένων ηγεμόνων όπως, του Κωνσταντίνου Ε΄ και της κόρης του χαγάνων των Χαζάρων Cicak (733 μ.Χ) ή του Μιχαήλ Ζ΄ και της Μάρθας/Μαρίας κόρης του βασιλιά της Γεωργίας, Παγκράτιου Δ΄ (1071/2) ή του Μανουήλ Α΄ και της γυναικαδελφής του Κορράδου Γ΄ Βέρθας του Sulzbach, αποτελώντας την απαρχή σειράς συνοικεσίων μεταξύ βυζαντινών πριγκηπών και δυτικών πριγκηπισσών. Μεταξύ θυγατέρων ή υιών βυζαντινών αυτοκρατόρων /ισσών και ξένων ηγεμόνων: γάμος του Αλέξιου Κομνηνού, γιου του Ιωάννη Κομνηνού και της Dobrodeja Mstislavna, κόρης του Ρώσου πρίγκηπα Mstislav του Κιέβου). Επίσης εγγονών των βυζαντινών αυτοκρατόρων με μέλη ξένων ηγεμονικών οίκων: η εγγονή του Ρωμανού Α΄ Μαρία με τον Πέτρο γιο του νεκρού πλέον Συμεών της Βουλγαρίας. Οι σχέσεις ανάμεσα στις ηγεμονικές αυλές όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί μέσω γάμου, είχαν διαμορφωθεί από τα συμφέροντα της στιγμής που αποδείχθηκαν ισχυρότερα από το συγγενικό δεσμό: έτσι παρά το γάμο ανάμεσα στον Ιουστινιανό και την αδελφή του χαγάνου των Χαζάρων, ο τελευταίος δεν δίστασε να δώσει εντολή σε δύο έμπιστούς του να σκοτώσουν το γαμπρό του μετά από αίτηση του αυτοκράτορα Τιβέριου. Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός αν και παντρεμένος με Ουγγαρέζα από το 1104, δεν απέτρεψε τους  Βυζαντινοουγγρικούς πολέμους από το 1127. Οι διπλωματικοί γάμοι λειτούργησαν σε βάρος του Βυζαντίου σε κάποιες περιπτώσεις: έτσι το 1081 μετά την άνοδο του Αλέξιου Κομνηνού, ο Ροβέρτος Γυϊσκάρδος πρόβαλε ως πρόφαση την απάνθρωπη μεταχείριση του γαμπρού του και της κόρης του απ' το σφετεριστή Νικηφόρο Βοταννειάτη. Επίσης ο Ερρίκος ΣΤ΄ μέσω του γάμου του αδελφού του Φιλίππου το 1197 με την κόρη του Ισαάκιου Β΄ Αγγέλου, Ειρήνη, επεδίωξε την απόκτηση δικαιωμάτων στο θρόνο της Κωνσταντινούπολης, αφού μετά το θάνατο του Ισαάκιου ήθελε να εμφανιστεί ως εκδικητής των νόμιμων κατόχων του θρόνου.
Η ομηρεία, η αναδοχή-διαπαιδαγώγηση τέκνων ξένων ηγετών
Η ομηρεία είναι μια μορφή διπλωματικής διαχείρισης των σχέσεων του βυζαντινού κράτους με άλλους λαούς. Τέτοιες περιπτώσεις ο Θευδέριχος ο οκτάχρονος γιος του αρχηγού των Αμαλών (Οστρογότθων) Θευδερίμου επί Λέοντος Α΄ στάλθηκε το 461 στην Κων/πολη ως όμηρος ο Κουβράτος της Βουλγαρίας στην παιδική του ηλικία ανατράφηκε στην βυζαντινή αυλή και ο Συμεών της Βουλγαρίας  (σελ.31-33 ) ο Βορίσης και ο Ρωμανός: η δική τους ομηρεία δεν βοήθησε στη διατήρηση καλών σχέσεων μεταξύ Βυζαντινών και Βουλγάρων. Άλλη πρακτική της Βυζαντινής διπλωματίας ήταν οι αναδοχές ξένων ηγεμόνων και οι υιοθεσίες, όπως η βάπτιση του Βούλγαρου ηγεμόνα Βόριδα που ονομάστηκε Μιχαήλ από το όνομα του ανάδοχου Μιχαήλ Γ΄. Στην πρώιμη και μέση βυζαντινή περίοδο οι βυζαντινοί αυτοκράτορες κρατούν για ένα διάστημα στο παλάτι τους γιους ξένων ηγεμόνων για να τους μορφώσουν και να τους εξοικειώσουν με τις βυζαντινές συνήθειες. Στην ύστερη βυζαντινή περίοδο η κατάσταση αντιστρέφεται. Ο Ιωάννης Ε΄ μεταξύ των εγγυήσεων που προσφέρει στον Πάπα Ιννοκέντιο Στ΄ είναι η προσφορά του δευτερότοκου, πεντάχρονου γιου του ως ομήρου στην αυλή του Πάπα στην Αβινιον. Έτσι κάθε εχθρική διάθεση του πατέρα αναστέλλεται και δια βίου υποτάσσεται ο γιος. Έχει προηγηθεί ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός που πρώτος έχει κάνει την κίνηση να στείλει ομήρους στο Γοδεφρίγο του Bouillon μεταξύ αυτών και των γιο του.
Η επιτηδευμένη επισημότητα
Η επιτηδευμένη επισημότητα και ο πλούτος των υποδοχών δεν έπαιξαν μικρότερο ρόλο στις διπλωματικές επαφές με ξένους λαούς. Μια τέτοια περίπτωση έχουμε όταν ο Λιουτπράνδος επισκέπτεται το 949 τη Βυζαντινή πρωτεύουσα, και μας δίνει την περιγραφή του της βασιλικής αίθουσας της Μαγναύρας: η αίθουσα του θρόνου και οι μηχανισμοί που χρησιμοποιούνταν για να προκαλούν δέος στους επίσημους προσκεκλημένους με επίχρυσα λιοντάρια που βρυχόνταν και μηχανικά πουλιά σε κλαδιά δέντρου που κελαηδούσαν. Υπερηφανευόταν ο Λιουτπράνδος γιατί κατόρθωσε να μην εντυπωσιασθεί, αλλά παραδέχθηκε πως αυτό οφειλόταν στο ό, τι είχε ζητήσει πληροφορίες λεπτομερείς από όσους είχαν δει το θέαμα. Ο Μανουήλ Κομνηνός προσκαλεί τον Τούρκο σουλτάνο Κιλίτς Αρσλάν Β΄ στην Κωνσταντινούπολη (1161-1162) και του επιφύλαξε επίσημη υποδοχή, με ιπποδρομίες, φωταψίες, αναπαραστάσεις ναυμαχιών με πυρπολήσεις πλοίων με υγρό πυρ και την δωρεά πολίτιμων σκευών. Στο επισημο γεύμα τόσο εντυπωσιάστηκε ο Αρσλάν που δεν τολμούσε να καθίσει πλάι στον βυζαντινό αυτοκράτορα: την επομένη του γεύματος του δωρήθηκαν όλα τα σκεύη της εστίασης.
Αθέμιτες πρακτικές
Η δόλια παραβίαση συμφωνιών η απροκάλυπτη απάτη η πονηρία και η υποκρισία στις διπλωματικές διαπραγματεύσεις δεν ήταν άγνωστα όπλα στο ρεπερτόριο της Βυζαντινής διπλωματίας. Ο ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης δεν κρύβει την αποστροφή του στις πρακτικές αυτές της βυζαντινής διπλωματίας κάτι που έκανε τους «Ρωμαίους να είναι πιο μισητοί απ' όλους», όπως σημείωνε. Ο Αλέξιος Γ΄ ελλείψει στρατού επέλεξε την παρασκηνιακή διπλωματία: στις επιδρομές των Βουλγάρων στη Μακεδονία απάντησε με τη δημιουργία εσωτερικών διχονοιών: το 1196 ο Ασάν δολοφονήθηκε όπως και ο Πέτρος το 1197.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Ιστορία των διεθνών σχέσεων
Ναϊσσέρια γονορροϊκή
H Ναϊσσέρια γονορροϊκή (επιστ. ονομ. Neisseria gonorrhoeae) είναι αρνητικός κατά Γκραμ διπλόκοκκος, ο οποίος ευθυνεται για την γονόρροια στους ανθρώπους.
Χαρακτηριστικά
Η εξωτερική μεμβράνη φέρει
Παθογένια και κλινική εικόνα
Ο γονόκοκκος προσβάλλει επιθηλιακά κύτταρα, συνήθως στα γεννητικά όργανα και στα μωρά κατα την γέννα, στους οφθαλμούς. Πολλές φορές η ουρηθρική ασθένεια είναι ασυμπτωματική στους άντρες.
Νομική Σχολή Α.Π.Θ.
Η Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αποτελεί μία από τις τρεις νομικές σχολές της Ελλάδας και κατατάσσεται στις 200 καλύτερες νομικές του κόσμου και μία από τις δέκα σχολές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κοσμήτωρ της Σχολής είναι ο Καθηγητής Παναγιώτης Γκλαβίνης.
Ιστορικό
Η Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) ιδρύθηκε και ξεκίνησε να λειτουργεί το έτος 1930. Μεταξύ των πέντε πρώτων Σχολών, που προβλέπονταν από το άρθρ. 3 του ιδρυτικού του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης νόμου, περιλαμβάνονταν και η Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών με δύο Τμήματα, ένα Νομικής και ένα Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών που άρχισε πρώτο τη λειτουργία του από το πανεπιστημιακό έτος 1927-1928. Έτσι συστάθηκε ειδική επιτροπή από τους Καθηγητές Ανδρέα Ανδρεάδη, Κυριάκο Βαρβαρέσσο, Δημήτριο Παππούλια, Στυλιανό Σεφεριάδη και Κωνσταντίνο Σφυρή, που δεν μετείχε στις εργασίες λόγω ασθενείας, όπως και ο αναπληρωματικός του, που επέλεξε τους πέντε πρώτους τακτικούς Καθηγητές του Τμήματος Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών και που στη συνέχεια διορίστηκαν με το Π.Δ. της 4ης Απριλίου 1928: Το Τμήμα Νομικής ιδρύθηκε και λειτούργησε από το πανεπιστημιακό έτος 1930-1931, επί Κοσμητείας Δημοσθένη Στεφανίδη, μετά από πολλές αρχικές δυσκολίες και αμφιταλαντεύσεις, που προήρχοντο από την αντίληψη, σε κυβερνητικό και όχι μόνο επίπεδο, πως θα οξυνθεί το από τότε υπαρκτό πρόβλημα της πληθώρας δικηγόρων.
Τέλος, το 1993 εγκρίθηκε και το πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών του Τμήματος Νομικής της Σχολής Νομικών Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών (Ν.Ο.Π.Ε.), η ίδρυση του οποίου είχε προηγηθεί με το Β.Δ. 520/21-8-1962, οπότε και ως πρώτο ανάμεσα στις Νομικές Σχολές της Ελλάδας άρχισε, την αδιάκοπη μέχρι σήμερα, λειτουργία του.
Καθηγητές
Κατά τα διεθνή πρότυπα, η Νομική Α.Π.Θ. διαθέτει την καλύτερη αναλογία φοιτητών/καθηγητών ανάμεσα στις ελληνικές νομικές σχολές, καθώς δέχεται το μικρότερο αριθμό εισακτέων φοιτητών, ενώ στελεχώνεται με διδακτικό προσωπικό που αριθμεί άνω των ογδόντα καθηγητών όλων των βαθμίδων.
Ορισμένοι κθηγητές της Σχολής έχουν διακριθεί λαμβάνοντας θέσεις μελών στην Ακαδημία Αθηνών. Μέλη (τακτικά και αντεπιστέλλοντα) της Ακαδημίας Αθηνών έχουν εκλεγεί οι εξής καθηγητές: Από αυτούς, Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών, έχουν διατελέσει οι:
Απόφοιτοι
Πολλοί πολιτικοί αποφοίτησαν από την Νομική του Αριστοτελείου: οι Χάρης Καστανίδης, Ευάγγελος Βενιζέλος, Ανδρέας Λοβέρδος, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, Θεοδώρα Τζάκρη, Μάρκος Μπόλαρης, Λάμπρος Ζάγκας, Γεώργιος Πεταλωτής, Άγγελος Τόλκας καθώς και ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Φίλιππος Πετσάλνικος.
Παρά το γεγονός ότι η Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε εκατό περίπου έτη μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους (δεδομένου ότι η Θεσσαλονίκη ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος τον 20ό αιώνα), η σχολή έχει αναδείξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας (Χρήστος Σαρτζετάκης), Προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων και κορυφαίους Διπλωμάτες και νομικούς καριέρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πλήθος πτυχιούχων της Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καταξιώθηκαν στο δικαστικό σώμα. Μεταξύ αυτών ιδιαίτερα αξίζει να αναφερθεί ο Ομότιμος Καθηγητής Β. Σκουρής, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, ο τέως πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασίλειος Νικόπουλος είναι απόφοιτος του τμήματος, όπως επίσης και ο τέως πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Δημήτρης Σιούφας. Περαιτέρω, η Πρόεδρος της Οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004 Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη υπήρξε επίσης απόφοιτος της Νομικής.
Άλλοι διακεκριμένοι απόφοιτοι του τμήματος:
Εικονικές Δίκες (Moot Courts)
Οι φοιτητές Νομικής του ΑΠΘ έχουν επιτύχει σημαντικές διακρίσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς εικονικών δικών.
Στις 3 έως τις 7 Μαρτίου 2010, η ελληνική ομάδα εκπροσωπούμενη από τη Νομική Θεσσαλονίκης, έλαβε δύο πρώτα βραβεία στα γραπτά υπομνήματα στα οποία διαγωνίστηκε: αυτό του καλύτερου δικογράφου του εναγόμενου κράτους και αυτό - το σημαντικότερο και ανώτερο - των καλύτερων δικογράφων συνολικά.
Ήδη το 2009, (οπότε έλαβε χώρα η πρώτη ελληνική συμμετοχή) η ομάδα των φοιτητών που εκπροσώπησε τη χώρα στη Βαρκελώνη όπου είχε διεξαχθεί ο ευρωπαϊκός γύρος το 2009, έλαβε το πρώτο βραβείο για το δικόγραφο του εναγόμενου κράτους. Η ομάδα αποτελείτο από προπτυχιακούς φοιτητές, οι μόνοι προπτυχιακοί που συμμετείχαν στον διαγωνισμό.
Jessup Moot Court International Competition
Η Σχολή Νομικής του ΑΠΘ συμμετέχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εικονικής δίκης στο πεδίο του διεθνούς δικαίου με την ονομασία «Ph. Jessup Moot Court International Competition». Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός συνιστά  τον σημαντικότερο του είδους του σε παγκόσμιο επίπεδο και διεξάγεται κάθε άνοιξη στην Ουάσινγκτον των Η.Π.Α. με τη συμμετοχή 600 περίπου πανεπιστημίων από όλον τον κόσμο. Το Τμήμα Νομικής συμμετέχει στο συγκεκριμένο διαγωνισμό τα τελευταία δώδεκα χρόνια, και ήδη έχει προσθέσει στο ενεργητικό του σημαντικές επιτυχίες. Οι φοιτητές που έχουν συμμετάσχει, εκπροσωπώντας το ΑΠΘ και την Ελλάδα, αριθμούν πλέον αρκετές δεκάδες και έχουν επιλεγεί και διακριθεί έπειτα από σειρά δοκιμασιών και σκληρή επιστημονική προετοιμασία. Η συνεπής δουλειά στο πλαίσιο του διαγωνισμού έχει φέρει επανειλημμένως το ΑΠΘ ανάμεσα στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου (πρόκριση στην προημιτελική φάση το 2000, 5η θέση το 2001, 4η θέση το 2004 στο γραπτό σκέλος του διαγωνισμού, 6η θέση το 2007, 5η θέση το 2008), με αποκορύφωμα την κατάκτηση της 1ης θέσης στο γραπτό σκέλος του διαγωνισμού ανάμεσα σε 600 Πανεπιστήμια από όλο τον κόσμο το 2005. Στις 31 Ιανουαρίου 2009 η ομάδα του ΑΠΘ κέρδισε και πάλι τον εθνικό γύρο που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη μεταξύ των Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης και Αθηνών. Έτσι, εκπροσώπησε για ακόμη μια χρονιά την Ελλάδα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που έλαβε χώρα στα τέλη Μαρτίου στην Ουάσινγκτον των ΗΠΑ. Η ομάδα της Νομικής του ΑΠΘ κατέκτησε την τρίτη θέση ανάμεσα σε 115 Πανεπιστήμια που προκρίθηκαν στην τελική φάση του διαγωνισμού. Η ομάδα του ΑΠΘ αποκλείστηκε στον ημιτελικό της διοργάνωσης, όπου είχε φθάσει αήττητη (έχοντας αποκλείσει σειρά ομάδων, με τελευταία την ομάδα της London School of Economics στον προημιτελικό). Η ομάδα του ΑΠΘ κατέκτησε επιπλέον και την έκτη θέση στο γραπτό σκέλος, ενώ δύο από τα μέλη της ομάδας συγκαταλέχθηκαν ανάμεσα στους κορυφαίους αγορητές του διαγωνισμού.