cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τιβέριος Ιούλιος Ρησκούπορις ΣΤ΄
Η διάδοχοι
Εάν ο Ρησκούπορις ΣΤ΄ ανατράπηκε από έναν Σαρμάτη ή Αλανό ηγέτη, μπορεί να τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς ένας Σαρμάτης ή Αλανός ευγενής. Μετά από μία βραχύβια δυναστεία Σαρματο-Αλανών, είναι προφανές ότι οι Γότθοι ανέλαβαν την εξουσία τουλάχιστον σε τμήματα τού βασιλείου τού Βοσπόρου π. το 380. Το ότι υπήρξε μία γοτθική κατάληψη είναι ξεκάθαρο μεταξύ άλλων από μία επιστολή τού 404 προς τον Ιωάννη Χρυσόστομο, αρχιεπίσκοπο της Κωνσταντινούπολης, στην οποία ένας βασιλιάς των Γότθων (rex Gothiorum) ζητά νέο επίσκοπο στον Βόσπορο. Το μόνο αρκετά ισχυρό κράτος στην περιοχή για να υποστηρίξει μια επισκοπή ήταν το βασίλειο τού Βοσπόρου.
Το τέλος του βασιλείου
Η περίοδος της γοτθικής κυριαρχίας πιθανότατα ακολουθήθηκε από μία εισβολή των Ούννων. Αν το βασίλειο τού Βοσπόρου καταστράφηκε προσωρινά ή έγινε αυτόνομο υποτελές κράτος της Ουννικής αυτοκρατορίας, δεν είναι σαφές. Αφού οι Ούννοι υπέστησαν ήττες στις δεκαετίες 450 και 460, η περιοχή του Βοσπόρου, όπως και άλλες χώρες υπό την κυριαρχία των Ούννων, πιθανότατα έγινε για άλλη μία φορά πλήρως ανεξάρτητη. Όπως αποδεικνύεται από τον Ρωμαίο συγγραφέα του 6ου αι. Προκόπιο, γράφοντας ότι οι Ουτίγουροι πολέμησαν και στη συνέχεια συμμάχησαν με τους «Γότθους-τετραχίτες» στην Κριμαία, οι Γότθοι εξακολουθούσαν να κυβερνούν την περιοχή σε αυτό το σημείο. Τελικά οι Γότθοι φαίνεται ότι έφυγαν, ή εκδιώχθηκαν μακριά από τον Βόσπορο, οδηγώντας στην επανάληψη της ελληνιστικής κυριαρχίας υπό προσωπικότητες όπως ο Δουπτούνος, ο οποίος επαναπροσανατόλισε το βασίλειο προς τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ως πελατειακό κράτος. Πέρα από τη χρήση των φιλικών προς τη Ρώμη επιθέτων από τον Δουπτούνο και την παραδοχή των ονομάτων Τιβέριος και Ιούλιος, η ευθυγράμμιση προς τους Ρωμαίους υποδηλώνεται επίσης από την παρουσία νομισμάτων από τη βασιλεία τού Αυτοκράτορα Ιουστίνου Α΄ (βασ. 518–527 ) και Ιουστινιανού Α΄ (βασ. 527–565 ) στην Κριμαία. Την εποχή του Ιουστινιανού Α΄, ηγεμόνας τού βασιλείου τού Βοσπόρου ήταν ο Ούννος βασιλιάς Γορδάς. Αυτός ασπάστηκε τον Χριστιανισμό υπό την προστασία τού Ιουστινιανού Α΄ στην Κωνσταντινούπολη το 527, αλλά σκοτώθηκε σε μία εξέγερση, όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, λόγω των προσπαθειών του να προσηλυτίσει βίαια τους υποστηρικτές του και τον λαό. Μετά το τέλος τού Γορδά ένας ρωμαϊκός στρατός στάλθηκε στον Βόσπορο, ο οποίος κατέπνιξε την εξέγερση και παγίωσε τον αυτοκρατορικό έλεγχο εκεί.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Κούλης Αποστολίδης
Ο Κυριάκος «Κούλης» Αποστολίδης (γενν. 3 Μαρτίου 1946, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (NASL) και την τελείωσε στον ΠΑΟΚ. Ο Αποστολίδης αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ της NASL το 1971 και αργότερα κέρδισε έξι συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας. Επίσης, έχει επίσης υπάρξει προπονητής στην Α΄ Εθνική, πιο την πιο πρόσφατα ομάδα τον ΠΑΟΚ.
Νεανική και κολεγιακή
Ο Αποστολίδης εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ το 1959, κάνοντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1963. Το 1964, έφυγε για σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο, όπου έπαιξε στην ανδρική ομάδα από το 1964 έως το 1967 και στην Ελληνοαμερικανός Σαν Φρανσίσκο στην τοπική ερασιτεχνική κατηγορία του Σαν Φρανσίσκο. Τον τελευταίο χρόνο του, επιλέχθηκε στην All American Πρώτη Ομάδα.
Επαγγελματική
Το 1968, ο Αποστολίδης υπέγραψε με τους Βανκούβερ Ρόγιαλς της Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ. Οι Ρόγιαλς διαλύθηκαν στο τέλος της σεζόν και ο Αποστολίδης μετακόμισε στους Ντάλας Τορνέιντο. Το 1969, έπαιξε ως αμυντικός, κερδίζοντας την ανάδειξή του στην Πρώτη Ομάδα του NASL. Το 1970, μετακινήθηκε στην επίθεση. Η κίνηση αποπληρώθηκε αμέσως για τους Τορνέιντο, καθώς ο Αποστολίδης οδήγησε την κούρσα του κορυφαίου σκόρερ στο πρωτάθλημα, ισοβαθμώντας με τον Κάρλος Μετιντιέρι για την πρώτη θέση. Επιλέχθηκε στην Δεύτερη Ομάδα NASL του 1970. Το 1971, κέρδισε τον τίτλο πρωταθλήματος και τερμάτισε τέταρτος στην κατηγορία των κορυφαίων σκόρερ, αλλά άφησε το NASL στο τέλος της σεζόν να επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου υπέγραψε με τον ΠΑΟΚ.
Εθνική Ελλάδας
Ο Αποστολίδης κέρδισε έξι συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας μεταξύ 1972 και 1976. Το πρώτο του παιχνίδι ήταν μία ήττα με 5-0 εναντίον της Ολλανδίας στις 16 Φεβρουαρίου 1972. Το τελευταίο του ήταν μία νίκη με 1-0 επί της Πολωνίας στις 6 Μαΐου 1976. Σε αυτό το παιχνίδι, αντικατέστησε τον Μάικ Γαλάκο στο 63ο λεπτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βανκούβερ Ρόγιαλς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (1968-84) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντάλας Τορνέιντο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ραδιοτηλεόραση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Η Ραδιοτηλεόραση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Radiotelevizija Bosne i Hercegovine, εν συντομία BHRT παλαιότερα υπό την ονομασία PBSBiH) είναι η δημόσια ραδιοτηλεοπτική εταιρία της Βοσνία και Ερζεγοβίνης.
Ήταν γνωστή ως RTVBiH (Radio-Televizija Bosne i Hercegovine) από το 1992 μέχρι το 1998, όταν και αναδιαρθρώθηκε στην τρέχουσα υπηρεσία. Την 1η Ιανουαρίου 1993, η RTVBiH έγινε δεκτή ως ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης. Η συμμετοχή μεταφέρθηκε στο νέο οργανισμό του BHRT το 2000.
Η RTVBiH (και, κατά συνέπεια, BHRT) προέκυψε από την RTV Σεράγεβο το 1992, ένα από τα οκτώ κύρια κέντρα εκπομπής της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Άλλες είναι RTV Λιουμπλιάνα, RTV Ζάγκρεμπ, RTV Beograd, RTV Νόβι Σαντ, RTV Titograd, RTV Πρίστινα, και RTV Σκόπια.
Η BHRT σήμερα αποτελείται από τρία τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης
Αστροναυτιλία (βιβλίο)
Η Αστροναυτιλία (πλήρης τίτλος: Ποιητοῦ ἀδήλου ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑ ἢ ἡ Μικροοδύσσεια ἡ κοσμική) είναι επικό ποίημα επιστημονικής φαντασίας γραμμένο στην ομηρική διάλεκτο από τον Τσέχο συγγραφέα Γιάν Κρεσάντλο. Αποτελεί ένα από τα πλέον ασυνήθιστα συγγράμματα στην ελληνική γλώσσα και στην τσεχική. Ο Κρεσάντλο χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Ἰωάννης Πυρεῖα για την συγγραφή του βιβλίου, το οποίο εκδόθηκε σύντομα μετά τον θάνατο του το 1995. Στο βιβλίο συνυπάρχει η ελληνική έκδοση ως το κύριο κείμενο, με συνοδευτική μετάφραση στα τσέχικα. Στην τσεχική μετάφραση του ο τίτλος του βιβλίου αποδόθηκε ως Hvězdoplavba aneb Malá kosmická odysea.
Σύνοψη
Το ποίημα αποτελεί δείγμα της επικής ποίησης, και απαρτίζεται από 6.575 στίχους σε εξάμετρο στην ομηρική διάλεκτο, διατηρώντας το εξάμετρο και στην τσεχική μετάφραση του. Σε αυτό γίνονται περιγραφές φιλοσοφικών εννοιών της κβαντικής φυσικής, όπου κάτι μπορεί να συνυπάρχει παράλληλα σε πολλές καταστάσεις έως ότου παρατηρηθεί. Αυτός που παρατηρεί το Σύμπαν αποκαλύπτεται πως είναι κάποιο πρόβατο -μῆλον κοσμοθεωροῦν-, και αν το πρόβατο πεθάνει θα σημάνει το τέλος των πάντων. Το πρόβατο ωστόσο απαγάγεται από κάποιον κακοποιό ο οποίος ονομάζεται Μανδύς, ο οποίος μετέπειτα καταδιώκεται από μια δύναμη κομάντο ταχείας αντίδρασης της οποίας ο αρχηγός ονομάζεται Ουδείς.
Περιγραφή
Συνεχίζει περιγράφοντας πως το οδοιπορικό του Νέμο του υπαγορεύτηκε από τον οικουμενικό μεταφραστή του που ονομάζεται Φράντα -πλάσμα που μοιάζει με ασβό, αλλά αποτελείται εξ'ολοκλήρου από εγκεφαλική υφή- και ο οποίος δεν διαθέτει κοινή λογική και έτσι αποφάσισε να τα γράψει όλα στην ομηρική διάλεκτο έτσι ώστε το έργο να γίνει ακόμα πιο διάσημο.
Το κείμενο ξεκινά με σύντομη εισαγωγή στα λατινικά για τον μορφωμένο αναγνώστη που δεν γνωρίζει τσέχικα. Οι ελληνικοί νεολογισμοί, όπως π.χ. το ρομπότ το οποίο αποδίδεται ως ῥόβοτος (αντί για αὐτόματον), ενώ το φέιζερ ως φεῖσρος , παρατίθονται σε ελληνοαγγλικό γλωσσάριο εντός του βιβλίου. Παράλληλα στο κείμενο υπάρχουν και κάποιες λέξεις οι οποίες είναι μεταγενέστερες όπως το ἄνδρες σε σύγκριση με το ομηρικό ἄνηρες.
Δομή
Το ποίημα είναι χωρισμένο σε 24 ραψωδίες, όπου η κάθε μια περιέχει μια αυτοτελή ιστορία που διαδραματίζεται σε κάποιον πλανήτη.
Ενδεικτικά, οι τίτλοι των πρώτων ραψωδιών είναι:
Στο τέλος του βιβλίου παρατίθεται και ευρετήριο (Τὸ τοῦ ἔπους εὑρητήριον)
Απόσπασμα
Από το προίμιο του κειμένου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έπη Κατηγορία:Διαστημική όπερα Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Τσεχικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μεταμοντερνισμός
Σίβυλλα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ
Η Σίβυλλα, γερμ. Sibylle (26 Αυγούστου 1557 - 1628) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπούργκαου.
Βιογραφία
Τον Γουλιέλμο διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Γουλιέλμος. Αυτός ασθένησε διανοητικά και στην Αυλή η Σίβυλλα διαφώνισε με τη σύζυγο εκείνου, Ιακωβαία του Μπάντεν για την επιρροή στην εξουσία. Όταν νίκησε η πρώτη, φυλάκισε την Ιακωβαία, η οποία απεβίωσε βίαια το 1597· ίσως η Σίβυλλα να ευθύνεται γι' αυτό.
Παντρεύτηκε τον Κάρολο, μαργράβο του Μπούργκαου το 1601. Το 1610 μετακινήθηκαν στην κατοικία του στο Γκύντσμπουργκ, όπου η Σίβυλλα έκανε φεουδαρχική Αυλή και τη διατήρησε ακόμη και μετά το 1618 που απεβίωσε ο σύζυγός της. Έγινε προστάτιδα της μουσικής. Απεβίωσε 71 ετών και τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της, στον ναό των Καπουτσίνων του Γκύντσμπουργκ. Όταν ο ναός κατεδαφίστηκε, το λείψανό της μεταφέρθηκε στον ναό του Αγ. Μαρτίνου, επίσης στο Γκύντσμπουργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1601 τον Κάρολο των Αψβούργων, μαργράβο του Μπούργκαου· δεν απέκτησαν τέκνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες Κατηγορία:Μαργραβίνες της Γερμανίας
Μαγδαληνή του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ
Η Μαγδαληνή (γερμ. Magdalena von Jülich-Kleve-Berg, 2 Νοεμβρίου 1553 – 30 Αυγούστου 1633) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Γουλιέλμου, δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Γερμανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1579 τον Ιωάννη Α΄ του Βίττελσμπαχ, δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ Κατηγορία:Δούκισσες του Μπεργκ Κατηγορία:Δούκισσες της Κλέβης
NGC 1003
Ο NGC 1003 είναι σπειροειδής γαλαξίας στο δυτικό άκρο του αστερισμού του Περσέα. Απέχει περίπου 36 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και απομακρύνεται με ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα 624 km/s. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ στις 6 Οκτωβρίου 1784 και ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 1023. Ο εκτιμώμενος ρυθμός γενέσεως νέων αστέρων είναι 0,40 ηλιακές μάζες ανά έτος, η μάζα του θεωρήματος virial εκτιμάται σε 3×1012 ηλιακές μάζες και ο λόγος μάζας προς φως σε 0,7.
Υπερκαινοφανής
Το 1937 ο Φριτς Τσβίκι (Fritz Zwicky) ανακάλυψε στον NGC 1003 τον υπερκαινοφανή Τύπου Ia με την ονομασία SN 1937D.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός) 1003 10052 02137
Πολέμων ο Πετρινός
Ο Πολέμων ο Πετρινός (1ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Πέτρα της Συρίας ή την Πέτρα της Μακεδονίας, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 200ους (21 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Συρία Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Παγκόσμια Ευαγγελική Συμμαχία
Η Παγκόσμια Ευαγγελική Συμμαχία (ΠΕΣ) είναι διαθρησκειακή οργάνωση ευαγγελικών χριστιανικών εκκλησιών, που εξυπηρετεί περισσότερους από 600 εκατομμύρια ευαγγελικούς. Ιδρύθηκε το 1846 στο Λονδίνο της Αγγλίας για να ενώσει τους Ευαγγελικούς σε όλο τον κόσμο. Η ΠΕΣ είναι ο μεγαλύτερος διεθνής οργανισμός ευαγγελικών εκκλησιών. Τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στο Ντίρφιλντ του Ιλινόι, με γραφεία του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, τη Γενεύη και τη Βόννη. Συγκεντρώνει 9 περιφερειακές και 143 εθνικές ευαγγελικές συμμαχίες εκκλησιών και πάνω από εκατό οργανώσεις μέλη. Επιπλέον, η ΠΕΣ περιλαμβάνει ένα ορισμένο ποσοστό μεμονωμένων ευαγγελικών χριστιανικών εκκλησιών. Από τον Μάρτιο του 2021, Γενικός Γραμματέας της ΠΕΣ είναι ο Γερμανός θεολόγος Τόμας Σίρμαχερ.
Ιστορία
Η οργάνωση έχει τις ρίζες της στην Ευαγγελική Συμμαχία, μια βρετανική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1846 στο Λονδίνο της Αγγλίας από 52 ευαγγελικά δόγματα. Το 1912 πήρε το όνομα Παγκόσμια Ευαγγελική Συμμαχία. Το 1951, η Παγκόσμια Ευαγγελική Αδελφότητα ιδρύθηκε από ευαγγελικούς ηγέτες από 21 χώρες στην πρώτη γενική συνέλευση στο Ζέιστ της Ολλανδίας. Το 2001, μετά τη Γενική Συνέλευση στην Κουάλα Λουμπούρ, η ΠΕΑ έγινε η Παγκόσμια Ευαγγελική Συμμαχία. Από το 2005, η ΠΕΣ αντιμετώπιζε μια συλλογική διαχείριση υπό την ηγεσία του Καναδού ηγέτη της, Τζεφ Τάνικλιφ. Άνοιξαν γραφεία στο Βανκούβερ του Καναδά (Ηγεσία), στο Σαν Φρανσίσκο (Τεχνολογία Πληροφορικής), στην Ουάσιγκτον (Εκδόσεις) και στη Γενεύη (Διεθνείς Σχέσεις). Το 2006, άνοιξε ένα γραφείο για τον ΟΗΕ στη Γενεύη, το οποίο προστέθηκε σε αυτό στη Νέα Υόρκη. Το 2018, ίδρυσε την έδρα της στο Ντίρφιλντ του Ιλινόι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πεποιθήσεις
Η Συμμαχία έχει ευαγγελική ομολογία πίστεως.
Δημοσιεύσεις
Υπάρχουν δύο τριμηνιαίες εκδόσεις: ένα περιοδικό Evangelical Review of Theology (που δημοσιεύεται για λογαριασμό της Paternoster Periodicals από το 1977) και ένα ενημερωτικό δελτίο Theological News (από το 1969). Βιβλία εκδίδονται περιστασιακά.
Στάδιο Σκεντερμπέου
Το Στάδιο Σκεντερμπέου (αλβανικά: Stadiumi Skënderbeu) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στην Κορυτσά της Αλβανίας. Το στάδιο είναι αυτή τη στιγμή η έδρα της Σκεντερμπέου Κορυτσάς. Έχει χωρητικότητα 12.373 θεατών.
Μπάγκρνταν
Το Μπάγκρνταν (σερβικά κυριλλικά: Багрдан) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του εδάφους της Πόλεως της Γιάγκοντινα, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Πομόραβλιε. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 767 κατοίκους.
Το Μπάγκρνταν ευρίσκεται επί της αριστερής όχθης του Μεγάλου Μοράβα, πλησίον της ευρωπαϊκής οδού E75.
Δάμας ο Κυδωνιάτης
Ο Δάμας ο Κυδωνιάτης (άλλες αναφορές και ως Δαμασίας ή Δαμασίλας, 1ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Κυδωνία της Κρήτης, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 201ους (25 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
The Amazing Spider-Man (ταινία)
The Amazing Spider-Man είναι αμερικανική περιπέτεια παραγωγής 2012, βασισμένη στον ομώνυμο ήρωα των κόμικς της Marvel. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Μαρκ Γουέμπ, το σενάριο έγραψαν οι Τζέιμς Βάντερμπιλτ, Άλβιν Σάρτζεντ, Στιβ Κλόουβς ενώ τους πρωταγωνιστικούς ρόλους πλαισιώνει ένα ολοκαίνουριο καστ, συμπεριλαμβανομένων των Άντριου Γκάρφιλντ στο ρόλο του Πίτερ Πάρκερ, Έμμα Στόουν στο ρόλο της Γκουέν Στέισι και Ρις Ίφανς στο ρόλο του Δόκτωρ Κερτ Κόνορς. Η ταινία ακολουθεί τον Πίτερ Πάρκερ, ο οποίος αναπτύσσει τις ικανότητές του στο λύκειο.
Αρχικά είχε προγραμματιστεί το Spider-Man 4 να προχωρήσει προς παραγωγή το 2011, ωστόσο το 2010, η ταινία ακυρώθηκε μετά την αποχώρηση του Σαμ Ράιμι από το πρότζεκτ. Η Sony ανακοίνωσε ότι η τέταρτη ταινία δεν θα αποτελεί συνέχεια της τριλογίας του Ράιμι αλλά ένα αυτόνομο κεφάλαιο στη σειρά ταινιών που θα ακολουθεί την ιστορία από την αρχή.
Ανάπτυξη
Μετά την κυκλοφορία της ταινίας Spider-Man 3, η Sony ανακοίνωσε ότι η τέταρτη ταινία του Spider-Man θα κυκλοφορήσει στις 16 Μαΐου του 2011. Ωστόσο τον Ιούνιο του 2010 η Sony ανακοίνωσε ότι τα σχέδια για Spider-Man 4 δεν θα υλοποιηθούν τελικά, λόγω διαφωνίας της Sony με τον Σαμ Ράιμι. Ταυτόχρονα με την ακύρωση του Spider-Man 4, η Sony ανακοίνωσε ότι η σειρά ταινιών θα ξεκινήσει εκ νέου από την αρχή με νέο σκηνοθέτη και νέο καστ ηθοποιών. Η ταινία The Amazing Spider-Man αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 3 Ιουλίου 2012 σε μορφή 3D και θα ακολουθεί τον Πίτερ Πάρκερ στο λύκειο καθώς θα αναπτύσσει τις νέες του ικανότητες. Η Sony επίσης επιβεβαίωσε ότι ο Τζέιμς Βάντερμπιλτ θα γράψει το σενάριο και ο Μαρκ Γουέμπ, που έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 2009 με την ταινία (500) Μέρες με τη Σάμερ, θα αναλάβει τη σκηνοθεσία.
Κάστινγκ
Το Μάιο του 2010, η λίστα με τους υποψήφιους ηθοποιούς για το ρόλο του Spider-Man συμπεριλάμβανε τους Τζέιμι Μπελ, Τζος Χάτσερσον, Φρανκ Ντιλέιν, Άλντεν Έρενραϊκ και Άντριου Γκάρφιλντ, και τον Ιούνιο στη λίστα προστέθηκαν οι Άαρον Τζόνσον και Άντον Γιέλτσιν. Οι τελευταίοι υποψήφιοι ήταν οι Λόγκαν Λέρμαν και Μάικλ Ανγκαράνο. Στις 27 Ιουνίου 2010, ανακοινώθηκε η τελική λίστα με τους υποψήφιους: Τζέιμι Μπελ, Άντον Γέλτσιν, Άαρον Τζόνσον, Άντριου Γκάρφιλντ, Λόγκαν Λέρμαν και Άλντεν Έρενραϊχ. Την 1η Ιουλίου ανακοινώθηκε ότι ρόλος δόθηκε στον Άντριου Γκάρφιλντ.
Ανακοινώθηκε αρχικά ότι στην ταινία τόσο η Μέρι Τζέιν Γουάτσον όσο και και η Γκουέν Στέισι θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην ταινία ως οι αγαπημένες του Πίτερ Πάρκερ, αλλά αργότερα επιβεβαιώθηκε ότι μόνο η Γκουέν Στέισι θα εμφανιστεί στην ταινία. Τον Αύγουστο του 2010, η λίστα με τις ηθοποιούς υποψήφιες για το ρόλο της Γκουέν Στέισι συμπεριλάμβανε τις Ίμοτζεν Πουτς, Οφίλια Λόβιμποντ, Λίλι Κόλινς, Τερέζα Πάλμερ και Έμμα Ρόμπερτς και το Σεπτέμβριο προστέθηκαν οι Έμμα Στόουν και Μία Βασικόφσκα. Τον Οκτώβριο ανακοινώθηκε ότι το ρόλο κέρδισε η Έμμα Στόουν.
Στις 9 Ιουνίου 2010, υπήρξαν φήμες ότι ο κακός στη νέα ταινία θα είναι ο Lizard. Η Sony επιθυμούσε τον Κρίστοφ Βαλτς για το ρόλο του κακού, ωστόσο εκπρόσωποι του Βαλτς διέψευσαν τη συμμετοχή του στην ταινία. Στις 11 Οκτωβρίου 2011 επιβεβαιώθηκε ότι ο Ρις Ίφανς θα υποδυθεί τον κακό και λίγες μέρες αργότερα ανακοινώθηκε ότι θα υποδυθεί τον Δόκτωρ Κερτ Κόνορς/Lizard.
Στις 4 Νοεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε ότι το ρόλο του θείου Μπεν θα υποδυθεί ο Μάρτιν Σιν και τη θεία Μέι θα υποδυθεί η Σάλι Φιλντ. Τον Δεκέμβριο του 2010 ανακοινώθηκε ότι ο Κάμπελ Σκοτ και η Τζούλιαν Νίκολσον ήταν σε διαπραγματεύσεις για να υποδυθούν τον πατέρα και τη μητέρα του Πίτερ Πάρκερ. Ωστόσο αργότερα αναφέρθηκε ότι η Έμπεθ Ντέιβιτζ θα υποδυθεί τη μητέρα του τελικά.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 6 Δεκεμβρίου 2010 στο Λος Άντζελες. Οι προγραμματισμένες 90 ημέρες γυρισμάτων περιλάμβαναν δύο εβδομάδες γυρισμάτων στη Νέα Υόρκη, με το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων να πραγματοποιείται μέσα και γύρω από το Λος Άντζελες.
Box office
Με προϋπολογισμό 230.000.000 δολάρια, η ταινία The Amazing Spider-Man άνοιξε στην 1η θέση συγκεντρώνοντας 62 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο τριήμερο. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 262 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο τα 495,9 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 757,9 εκατομμύρια δολάρια. Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς καταλαμβάνει την 4η θέση τόσο στο αμερικανικό box office όσο και στο παγκόσμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Spider-Man (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Reboots ταινιών Κατηγορία:The Amazing Spider-Man (σειρά ταινιών, 2012) Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άβι Άραντ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ματ Τόλμαχ Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Εθνική Ακαδημία Επιστημών του Αζερμπαϊτζάν
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1945 ως Ακαδημία Επιστημών της ΣΣΔ του Αζερμπαϊτζάν έχοντας αρχικά ως βάση το τοπικό παράρτημα της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης. Κατά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας της είχε 15 μέλη (μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν ο συνθέτης Ουζεγίρ Χατζιμπέγιοφ, ο ποιητής Σαμάντ Βουργκούν ή Βακίλοφ, ο γεωλόγος Α. Α. Αλιζάντε κ.ά.), ενώ πρώτος πρόεδρος εξελέγη ο Μ. Μιρ-Κασίμοφ.
Γύρω στο 1970 αποτελείτο από 56 πλήρη και 43 αντεπιστέλλοντα μέλη και διέθετε 6 τμήματα με 21 επιστημονικά ινστιτούτα ερευνών αφιερωμένα σε πεδία όπως τα μαθηματικά, η γεωλογία, οι κοινωνικές επιστήμες κ.ά. Για την προσφορά της τιμήθηκε με το 1975 το κρατικό βραβείο της Φίλιας των Λαών. Το 1991, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την ανεξαρτητοποίηση του Αζερμπαϊτζάν, η Ακαδημία έλαβε τη σημερινή της ονομασία.
Οι δραστηριότητες της Ακαδημίας περιλαμβάνουν την έκδοση διαφόρων επιστημονικών περιοδικών και διατριβών (στο παρελθόν εξέδιδε και τη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια του Αζερμπαϊτζάν ), τις συνεργασίες με επιστημονικούς οργανισμούς άλλων κρατών (όπως π.χ. των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Ιαπωνίας, του Ιράν και της Τουρκίας), τη διοργάνωση διεθνών επιστημονικών συμποσίων κλπ.
Δομή και δυναμικό
Η Ακαδημία διαθέτει έξι τμήματα (φυσικομαθητικών και τεχνικών επιστημών, χημικών επιστημών, γεωλογίας, βιολογίας και ιατρικής, ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών). Επιπλέον έχει παραρτήματα σε τρεις ακόμη πόλεις του Αζερμπαϊτζάν (στη Γκαντζά, τη Σακί και το Λανκαράν). Το δυναμικό του ανέρχεται σε 73 τακτικά και 108 αντεπιστέλλοντα μέλη, καθώς και περίπου 10.000 υπαλλήλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακαδημίες επιστημών Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Μπακού
Αγία Παρασκευή (συνοικία Λαπήθου)
Τοποθεσία
Στα ανατολικά συνορεύει με την Αγία Αναστασία, στα βορειοανατολικά με τον Πρόδρομο και την Τουρκική Συνοικία, στα βόρεια με τον Άγιο Θεόδωρο, στα δυτικά με τη Βασίλεια, στα νοτιοδυτικά με τον Λάρνακα της Λαπήθου και στα νότια με το Αγριδάκι Κερύνειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λαπήθου
Λούις Λαμπιλότ
Ο Λούις Λαμπιλότ (Louis Lambillotte) (γεννημένος στη La Hamaide, (Hainaut, Βέλγιο), 27 Μαρτίου 1796 - πέθανε στο Παρίσι, 27 Φεβρουαρίου 1855) ήταν Βέλγος Ιησουίτης, συνθέτης και παλαιογράφος της εκκλησιαστικής μουσικής, που συνδέθηκε με την αποκατάσταση της γρηγοριανής μουσικής, την οποία εγκαινίασε και προώθησε με τις επιστημονικές έρευνες και τις δημοσιεύσεις του.
NGC 1273
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός) 12396 1273
Λούις Λαμπιλότ
Πρώιμα χρόνια
Ο Λούις Λαμπιλότ γεννήθηκε στο La Hamaide, κοντά στο Charleroi και άρχισε να σπουδάζει σολφέζ, πιάνο και αρμονία σε ηλικία επτά ετών. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών έγινε οργανίστας στο Σαρλερουά- αργότερα πήγε με παρόμοια ιδιότητα στο Ντινάντ (Βέλγιο). Το 1820 διορίστηκε χοροδιδάσκαλος και οργανίστας του Ιησουιτικού Κολλεγίου Saint-Acheul της Αμιένης. Ενώ ασκούσε αυτά τα καθήκοντα, σπούδασε επίσης κλασικά και στο τέλος της πενταετίας, τον Αύγουστο του 1825, εισήλθε στην Κοινωνία του Ιησού. Τα τριάντα χρόνια της ιησουιτικής του ζωής τα πέρασε διαδοχικά στα κολλέγια του Saint-Acheul, του Fribourg, του Estavayer, του Brugelette και του Vaugirard (Παρίσι).
Ενώ ασχολούνταν με τη διδασκαλία και τη διεύθυνση της μουσικής, αφοσιώθηκε περισσότερο στη σύνθεση, με σκοπό να ενισχύσει τόσο τις θρησκευτικές τελετές όσο και τις ακαδημαϊκές εκδηλώσεις στα νεοσύστατα αυτά κολέγια. Οι συνθετικές του ικανότητες περιορίζονταν από τις περιορισμένες ικανότητες των εκτελεστών του, καθώς η ορχήστρα του, όπως και η χορωδία του, στρατολογούνταν εξ ολοκλήρου από τις τάξεις των φοιτητών- παρ' όλα αυτά, παρείχε νέα μουσική σχεδόν για κάθε περίσταση, παράγοντας με την πάροδο του χρόνου, εκτός από τους τόμους των ψαλμωδιών του, έναν μεγάλο αριθμό μοτέτων, μικρών ορατόριων, λειτουργιών και κοσμικών καντάτων, κυρίως για τετράφωνη χορωδία και ορχήστρα. Η μουσική αυτή έγινε δημοφιλής, ιδίως στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Αργά στη ζωή του ο Lambillotte μετάνιωσε που δημοσίευσε αυτούς τους γραπτούς αυτοσχεδιασμούς χωρίς να αφιερώσει χρόνο για να τους αναθεωρήσει. Μετά το θάνατό του έγινε αναθεώρηση του μεγαλύτερου μέρους τους και εκδόθηκε (Παρίσι, 1870) από τον μαθητή του, τον Ιησουίτη πατέρα Camille de la Croix, και από τον Louis Dessane, οργανίστα του St. Sulpice, Παρίσι, και στη συνέχεια του St. Francis Xavier, Νέα Υόρκη.
Έλαβε κάποια μαθήματα πιάνου από τον Σεζάρ Φρανκ στο κολέγιο Immaculate Conception, και με τη σειρά του δίδαξε στον Φρανκ την καθαρεύουσα.
Έργο στο Γρηγοριανό άσμα
Οι αλλοιωμένες εκδοχές της γρηγοριανής ψαλμωδίας ήταν σε χρήση για αρκετούς αιώνες. Ως πρακτικός οδηγός προς μια ριζική αποκατάσταση ο ηγούμενος της Solesmes Dom Guéranger, στα Institutions Liturgiques του, είχε θέσει την αρχή ότι "όταν ένας μεγάλος αριθμός χειρογράφων από διάφορες εποχές και από διαφορετικές χώρες συμφωνεί στην εκδοχή μιας ψαλμωδίας, μπορεί να υποστηριχθεί ότι αυτά τα MSS. μας δίνουν αναμφίβολα τη φράση του Αγίου Γρηγορίου" Με βάση αυτή την αρχή, ο Lambillotte για πολλά χρόνια συγκέντρωσε και συνέκρινε όλα τα έγγραφα που υπήρχαν στα σπίτια των Ιησουιτών. Στη συνέχεια ανέλαβε να επισκεφθεί και να επισκεφθεί εκ νέου σχεδόν κάθε χώρα της Ευρώπης, εξερευνώντας βιβλιοθήκες, κοσμικές και μοναστηριακές, αναζητώντας τα αρχαιότερα MSS και όλες τις πραγματείες που σχετίζονται με την ιστορία ή τη θεωρία της ψαλτικής.
Ο Λαμπιλότ κατάφερε, όχι χωρίς σοβαρές δυσκολίες, να λάβει την άδεια να φτιάξει ένα φαξίμιλε αυτού του χειρογράφου από έναν ειδικό αντιγραφέα. Αυτό το δημοσίευσε (Βρυξέλλες, 1851), προσθέτοντας σε αυτό το δικό του κλειδί για τη σημειογραφία του νεουματικού, καθώς και μια σύντομη ιστορική και κριτική περιγραφή του εγγράφου. Η εμφάνιση του Antiphonaire de St. Grégoire προκάλεσε μεγάλη εντύπωση στον επιστημονικό κόσμο και απέφερε στον συγγραφέα του ένα συγχαρητήριο και ενθαρρυντικό γράμμα από τον Πάπα Πίο ΙΧ, την 1η Μαΐου 1852, και μια "πολύ τιμητική μνεία" από το Γαλλικό Ινστιτούτο, στις 12 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Ο Λαμπιλότ ανέλαβε τώρα να ενσωματώσει τα αποτελέσματα των ερευνών του σε μια νέα και πλήρη έκδοση των λειτουργικών βιβλίων ψαλμών. Έζησε για να ολοκληρώσει αυτό το εκτενές έργο, αλλά όχι για να δει τη δημοσίευσή του. Το Gradual και το Vesperal εμφανίστηκαν το 1855-1856 τόσο σε γρηγοριανή όσο και σε σύγχρονη σημειογραφία, υπό την επιμέλεια του πατέρα Dufour, ο οποίος για χρόνια συμμετείχε στο έργο του Λαμπιλότ. Δημοσίευσε επίσης το "Esthétique", έναν τόμο 418 σελίδων, όπου εκτίθενται οι απόψεις του Lambillotte σχετικά με τη θεωρία και την πρακτική της γρηγοριανής μουσικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Σήραγγα Κλεισούρας
Η Σήραγγα Κλεισούρας είναι μία οδική σήραγγα διπλής κατεύθυνσης που σχεδιάζεται να κατασκευασθεί στην Επαρχιακή Οδό Πτολεμαΐδας-Καστοριάς. Η σήραγγα θα έχει μήκος 1.365 μέτρα με μία λωρίδα ανα κατεύθυνση πλάτους 3,75 μέτρων και θα παρακάμπτει την δύσκολη ανάβαση και κατάβαση της Κλεισούρας. Η σήραγγα εκτιμάται πως θα μειώσει σημαντικά τον χρόνο μετακίνησης μεταξύ Καστοριάς και Πτολεμαΐδας (αλλά και Φλώρινας) και θα συμβάλλει θετικά στην οικονομία της ευρύτερης περιοχής. Στα όρια του νομού Πρεβέζης στα σύνορα με τον νομό Ιωαννίνων υπάρχει μια ακόμη σήραγγα με αυτό το όνομα.
Ιστορικό
Η σήραγγα Κλεισούρας έχει αποτελέσει αίτημα της τοπικής κοινωνίας της Δυτικής Μακεδονίας ήδη από την δεκαετία του 1990. Η πρώτη προμελέτη του έργου πραγματοποιήθηκε την δεκαετία του 1990 με πρωτοβουλία του βουλευτή Καστοριάς και υπουργού παρά των πρωθυπουργό Κώστα Σημαιοφορίδη ωστόσο το έργο δεν κατάφερε να προχωρήσει τότε. Το 2008 χάρη στην συμβολή του νομάρχη Καστοριάς Κώστα Λιάντση, του αντινομάρχη Δημήτρη Σαββόπουλου και του Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας Ανδρέα Λεούδη ξαναξεκίνησαν οι διαδικασίες σύνταξης μελέτης που ολοκληρώθηκαν το 2012. Ωστόσο το έργο δεν κατάφερε να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ και έτσι πάλι πάγωσε. Το 2019 με πρωτοβουλία του Δημήτρη Σαββόπουλου το έργο παρουσιάστηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο για ένταξη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα της Περιφέρειας και τελικά κατάφερε να εγκριθεί.
Το 2020 το έργο πήρε χρηματοδότηση και ξεκίνησαν οι αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, με την Εγνατία Οδό να αναλαμβάνει την διαδικασία δημοπράτησης και επίβλεψης της κατασκευής του έργου. Τον Απρίλιο του 2022 το έργο δημοπρατήθηκε, χωρίς ωστόσο να είναι σίγουρο πως θα τελειώσει επιτυχώς λόγω της υπέρμετρης αύξησης στα κόστη κατασκευής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σήραγγες στην Ελλάδα
Ευβουλίδας ο Λαοδίκειος
Ο Ευβουλίδας ο Λαοδίκειος (1ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Λαοδίκεια της Φρυγίας, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 205ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (41 μ.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Ρολάνδος ο Πορδιστής
Ο Ρολάνδος ο Πορδιστής (12ος αιώνας, αγγλικά: Roland the Farter, γαλλικά: Roland le Fartere, Roulandus le Fartere, Roland le Petour) ήταν γελωτοποιός και πορδιστής στην υπηρεσία του βασιλιά Ερρίκου Β´ της Αγγλίας. Του είχε δοθεί έκταση 120 στρεμμάτων στο Χέμινγκστόουν (Hemingstone) στην επαρχία του Σάφολκ (Suffolk) ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του προς τον βασιλιά. Ανάμεσα στα καθήκοντα του ήταν να εκτελεί ένα σάλτο και σφύριγμα και μια κλανιά (Unum saltum et siffletum et unum bumbulum) για τον βασιλιά και τους καλεσμένους του κατά την περίοδο των Χριστουγέννων.
Ο Ρολάνδος αναφέρεται στο σύγγραμμα του 13ου αιώνα Liber Feodorum, το οποίο ήταν ένας κατάλογος ευγενών της φεουδαρχικής Αγγλίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς
Βαλέριος ο Λέσβιος
Ο Βαλέριος ο Λέσβιος (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Λέσβο, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 206ους (45 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Λέσβιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Παγκόσμια Ημέρα Βιοποικιλότητας
Η Παγκόσμια Ημέρα Βιοποικιλότητας εορτάζεται κάθε χρόνο στις 22 Μαΐου. Καθιερώθηκε το 1993 από τα Ηνωμένα Έθνη για την καλύτερη κατανόηση και ευαισθητοποίηση σε θέματα βιοποικιλότητας. Η ποικιλία των ζωικών και φυτικών ειδών είναι ουσιαστικής σημασίας για την ανθρώπινη ύπαρξη και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την εξάλειψη της φτώχειας.
Σύμφωνα με εκθέσεις του ΟΗΕ, το 12% του συνόλου των πτηνών του πλανήτη και το 10% των φυτών και των ζώων της Γης απειλούνται με εξαφάνιση, εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και της υποβάθμισης των βιοτόπων. Ο επιστήμονες προειδοποιούν ότι έως το 2050 θα έχει εξαφανιστεί το ένα τρίτο της πανίδας από τη Γη, εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών.
Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες
Αντώνιος Φραγκίσκος της Μπραγκάνσα
Βιογραφία
Ο Αντόνιο-Φρανσίσκο-Σβιέ-Μπενεντίτο-Τεοντόσιο-Λεοπόλντο-Ενρίκε γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Απεβίωσε το 1757 σε ηλικία 62 ετών στη Λισαβόνα και τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα.
Neon Nights: 30 Years of Heaven & Hell
Neon Nights: 30 Years of Heaven & Hell είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του heavy metal συγκροτήματος Heaven and Hell, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου του 2010 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Eagle Rock Entertainment".
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία εκδόθηκε και σε μορφή DVD και περιελάμβανε τις ηχογραφήσεις από την εμφάνιση του συγκροτήματος στο φεστιβάλ "Wacken Open Air" της Γερμανίας, στις 30 Ιουλίου 2009.
Αυτή ήταν και η τελευταία κυκλοφορία των Heaven and Hell, αφού λόγω του θανάτου του τραγουδιστή Ρόνι Τζέιμς Ντίο, το συγκρότημα διαλύθηκε και ο κιθαρίστας Τόνι Αϊόμι μαζί με τον μπασίστα Γκίζερ Μπάτλερ σχημάτισαν και πάλι τους Black Sabbath.
Θέσεις τσαρτ
Neon Nights: 30 Years of Heaven & Hell (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 10 Νοεμβρίου 2010
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο Neon Nights: 30 Years of Heaven & Hell ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Heaven and Hell Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
Καλλικλής ο Σιδώνιος
Ο Καλλικλής ο Σιδώνιος (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Σιδώνα, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 209ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (57 μ.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Συρία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Αίμα στο χιόνι
Το Αίμα στο Χιόνι (Πρωτότυπος τίτλος: Les Granges Brûlées) γνωστή και με τον τίτλο Καμένοι Αχυρώνες είναι μια αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1973 σε σκηνοθεσία Ζαν Σαπό και πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Σιμόν Σινιορέ και ο Πωλ Κροσέ.
Πλοκή
Μια νεαρή γυναίκα δολοφονείται άγρια και το πτώμα της ανακαλύπτεται μέσα στα χιόνια πλησίον της φάρμας "Καμένοι Αχυρώνες" σε μια ορεινή τοποθεσία της ανατολικής Γαλλίας. Η φάρμα είναι ιδιοκτησία της Ρόουζ (Σιμόν Σινιορέ) η οποία μαζί με τον άνδρα της Πιερ (Πωλ Κροσέ) και τα τρία παιδιά της Πολ, Λουί και Φρανσουάζ, πιστοί στην παράδοση και τους θεσμούς μιας αγροτικής οικογένειας, αγωνίζονται σκληρά κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες για να επιβιώσουν. Από τις έρευνες που θα διεξάγει η τοπική αστυνομία θα διαπιστωθεί ότι εκλάπησαν 7.000 φράγκα από τη τσάντα της νεκρής και καθώς θα αποδειχθεί αδυναμία διαλεύκανσης της υπόθεσης, θα κληθεί από το Παρίσι ο ειδικός ανακριτής Πιέρ Λαρσέ (Αλέν Ντελόν) ο οποιος θα αναλάβει να εξιχνιάσει την μυστηριώδη δολοφονία. Ο ανακριτής θα υποπτευθεί τα μέλη της οικογένειας του αγροκτήματος, αλλά μετά από ανακρίσεις θα διαπιστώσει ότι όλοι τους έχουν άλλοθι και θα ισχυριστούν, ότι δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτα. Ο εκνευρισμός και η απογοήτευση του ανακριτή από την αναποτελεσματικότητα των ερευνών, σταδιακά θα αντικατασταθεί από τον θαυμασμό στο πρόσωπο της Ρόουζ για τον τρόπο με τον οποίο καταφέρνει να κρατά σφιχτά ενωμένη την οικογένειά της. Ο εντοπισμός των κλεμμένων χρημάτων στην ντουλάπα του Πολ και η κατάρριψη του άλλοθι που προέβαλε ο αδελφός του Λουί θα φέρουν σε δύσκολη θέση την Ρόουζ αλλά και τον ίδιο τον ανακριτή που έχει αρχίσει να τη συμπαθεί. Όλα δείχνουν ότι η εξιχνίαση του εγκλήματος είναι στην τελική ευθεία αλλά ένα νέο γεγονός θα ανατρέψει τα πάντα. Τελικά, η πίστη της Ρόουζ στην αθωότητα των γιων της ανταμείβεται, αλλά μόνο όταν αυτή και η οικογένειά της αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν κάποιες δυσάρεστες αλήθειες.
box office
Η ταινία κατά την διάρκεια προβολής της στις γαλλικές κινηματογραφικές αίθουσες έκοψε συνολικά 961,000 εισητήρια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζαν Σαπό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Χέρτα Ρεγγίνα Λένγκ
Η Χέρτα Ρεγγίνα Λένγκ (24 Φεβρουαρίου 1903 - 17 Ιουλίου 1997) ήταν φυσικός και εκπαιδευτικός.
Η Λενγκ γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1903 στη Βιέννη της Αυστρίας. Ήταν η κόρη του Άρθουρ Λενγκ και της Πόλα Λενγκ και αδελφή του Λέοπολντ Ίγκναζ Λενγκ. Η Λενγκ εγκατέλειψε την Αυστρία το 1939 και τελικά μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1940. Πέθανε στις 17 Ιουλίου 1997 στην πόλη Τρόυ, της Νέας Υόρκης.
Περντιού και RPI
Ο Δρ Καρλ Λαρκ-Χόροβιτζ, καθηγητής φυσικής στο Περντιού, είχε έντονο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη του κυκλοτρονίου και την εφαρμογή φυσικών τεχνικών για την επίλυση βιολογικών προβλημάτων και προσπάθησε να αναπτύξει μεθόδους που χρησιμοποίησαν ραδιενεργούς ιχνηθέτες που παράγονται από το κυκλοτρόνιο. Με τη βοήθεια των Λενγκ και Ντόναλντ Τένταμ, χρησιμοποιήθηκαν ραδιενεργοί ιχνηθέτες μετά από ένα έντονο σχήμα για την ανάπτυξη αυτών των μεθόδων. Βασικές μελέτες αφορούσαν το νάτριο και το κάλιο στο ανθρώπινο σώμα και την πρόσληψη, διανομή και απέκκριση τους, την κατανομή νατρίου και καλίου στα ανθρώπινα κύτταρα αίματος και την ανάλυση εντερικών επικαλύψεων για φάρμακα. Στη Λενγκ απονεμήθηκε μία υποτροφία από την Αμερικανική Ένωση Γυναικών Πανεπιστημίου για εργασία στο Περντιού. Η υποτροφία της επέτρεψε την ελευθερία να συνεχίσει την πρωτοποριακή έρευνα για ραδιενεργά υλικά ιχνηθέτη.
Βραβεία και τιμές
Κάθε χρόνο, η RPI τιμά την Λενγκ με τη σειρά διαλέξεων Herta Leng Memorial Lecture Series.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιταχυντές Κατηγορία:Ραδιενέργεια Κατηγορία:Αυστριακοί φυσικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Το Μυστήριο του κίτρινου δωματίου (μυθιστόρημα)
Το μυστήριο του κίτρινου δωματίου (γαλλικός τίτλος: Le mystère de la chambre jaune) είναι αστυνομικό μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Γκαστόν Λερού. Είναι ένα από τα πρώτα μυθιστορήματα «μυστηρίου των κλειδωμένων δωματίων», δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες στη Γαλλία στο περιοδικό L'Illustration από τον Σεπτέμβριο του 1907 έως τον Νοέμβριο του 1907 και στη συνέχεια σε βιβλίο το 1908.
Είναι το πρώτο μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον φανταστικό ρεπόρτερ Ζοζέφ Ρουλταμπίγ και αφορά ένα περίπλοκο, και φαινομενικά αδύνατο, έγκλημα στο οποίο ο εγκληματίας φαίνεται να εξαφανίζεται από ένα κλειδωμένο δωμάτιο. Ο Λερού παρέχει στον αναγνώστη λεπτομερή, ακριβή διαγράμματα και κατόψεις που απεικονίζουν τη σκηνή του εγκλήματος. Η ιστορία προσφέρει μια πνευματική πρόκληση στον αναγνώστη.
Υπόθεση
Ο νεαρός δημοσιογράφος Ζοζέφ Ρουλταμπίγ πηγαίνει με τον φίλο του δικηγόρο Σαινκλαίρ - τον αφηγητή της ιστορίας - στο κάστρο του Γκλαντιέ για να διαλευκάνουν μια απόπειρα δολοφονίας. Το κάστρο ανήκει στον καθηγητή Ουίλιαμ Στάνγκερσον, διάσημο φυσικό που διεξάγει πειράματα εκεί με την 30χρονη κόρη του Ματίλντ, το θύμα της απόπειρας. Αυτή βρέθηκε τραυματισμένη και ημιθανής στο κίτρινο δωμάτιο δίπλα στο εργαστήριο, με την πόρτα ακόμη κλειδωμένη από μέσα και τα παραθυρόφυλλα κλειστά. Οι Στάνγκερσον επέστρεψαν από τη Φιλαδέλφεια πριν από 15 χρόνια για να συνεχίσουν την έρευνά τους στη Γαλλία.
Η Ματίλντ αναρρώνει αργά αλλά δεν μπορεί να δώσει χρήσιμη μαρτυρία. Ο Ρουλταμπίγ συναντά και ανακρίνει αρκετούς χαρακτήρες: τον επιστάτη του κάστρου και τη γυναίκα του, τον γέρο υπηρέτη Ζακ, έναν εχθρικό ιδιοκτήτη πανδοχείου, έναν θηροφύλακα και ανταγωνίζεται στη λύση της υπόθεσης με τον κορυφαίο ντετέκτιβ της γαλλικής αστυνομίας Φρεντερίκ Λαρσάν, στον οποίο έχει ανατεθεί η υπόθεση. Ο Λαρσάν υποπτεύεται τον Ρομπέρ Νταρζάκ, αρραβωνιαστικό της Ματίλντ.
Ποιος προσπάθησε να σκοτώσει τη δεσποινίδα Στάνγκερσον και, κυρίως, πώς βγήκε ο δολοφόνος από το κίτρινο δωμάτιο; Ο νεαρός Ρουλταμπίγ, γνωστός για τη διαλεύκανση δύσκολων υποθέσεων, ανακαλύπτει παλιές ιστορίες απάτης, προδοσίας και πάθους, φθάνει ακόμη και στην Αμερική, και τελικά βρίσκει τη λύση σ' αυτό το απίθανο πρόβλημα, στο τέλος μιας έρευνας πλούσιας σε περιπέτειες και ανατροπές.
Σχόλια
Κρατώντας τον αναγνώστη σε αγωνία από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, Το μυστήριο του κίτρινου δωματίου έχει γίνει ένα κλασικό αστυνομικό μυθιστόρημα, ένα από τα κορυφαία έργα του είδους του.
Είκοσι χρόνια πριν από τον Τεντέν, ο Ζοζέφ Ρουλταμπίγ είναι ο προάγγελος του πολυμήχανου ρεπόρτερ. Η νεότητά του υπερισχύει προσώπων ανωτέρων του στην κοινωνική κλίμακα, προσκολλημένων στις πεποιθήσεις τους: είναι ο νέος αιώνας που ανακοινώνεται.
Αυτή η ιστορία, γραμμένη το 1907 από τον Γκαστόν Λερού, έναν από τους πατέρες του γαλλικού αστυνομικού μυθιστορήματος, παραμένει το αρχέτυπο του «μυστηρίου των κλειδωμένων δωματίων».
Ο συγγραφέας έδωσε συνέχεια στο μυθιστόρημα με το έργο του 1908 Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα, όπου επανεμφανίζονται ορισμένοι χαρακτήρες γνωστοί από αυτήν την ιστορία.
Διασκευές
Το μυθιστόρημα έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, έχει μεταφερθεί 6 φορές στον κινηματογράφο, 2 φορές στην τηλεόραση, στο θέατρο, σε ραδιοφωνικές εκπομπές και σε κόμικς.
Αθαμανία Τρικάλων
Η Αθαμανία είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αιθήκων, του δήμου Πύλης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Η Αθαμανία είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Τρικάλων, κοντά στα όρια με τους νομούς Ιωαννίνων και Άρτας. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές των Τζουμέρκων και στη δυτική όχθη του Μουτσαρίτικου ποταμού (παραπόταμου του Αχελώου), νότια του Γαρδικίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 940. Απέχει 83 χλμ. περίπου Δ. των Τρικάλων (μέσω Ελάτης). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 27,329 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Μουτσάρα (Μουτσιάρα) και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμάνων του νομού Τρικάλων. Το 1955 μετονομάστηκε σε Μέγα Λιθάρι (Μέγα Λιθαριό), το 1956 σε Παντεύγενη (Πενταύγενη) και το 1959 σε Αθαμανία. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αθαμανίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιθήκων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αιθήκων και προσαρτήθηκε στον δήμο Πύλης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Άγιος Θεόδωρος (συνοικία Λαπήθου)
Ο Άγιος Θεόδωρος είναι συνοικία του Δήμου Λαπήθου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Λαπήθου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με την Βασίλεια, στα νότια με την Αγία Παρασκευή και στα ανατολικά με τον Πρόδρομο και την Τουρκική Συνοικία. Το βορειο μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λαπήθου
Ιωάννης ντα Μπεμπόστα
O δον Ιωάννης, πορτoγαλ. João (12 Ιουνίου 1726 - 23 Οκτωβρίου 1780) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν γενικός διοικητής τού στόλου της Πορτογαλίας και μαγιορδόμος τού ανακτόρου. Λόγω τού γάμου του έγινε δούκας τού Αμπράντες.
Βιογραφία
Ήταν ο νόθος γιος τού Φραγκίσκου δούκα της Μπέζα και της ερωμένης του Μαριάνας Σιλβέιρα, μοναχής. Ο Φραγκίσκος είχε μεγαλύτερο αδελφό τον Ιωάννη Ε΄ της Πορτογαλίας και έτσι ήταν εξάδελφος των γιων τού Ιωάννη Ε΄, τού Ιωσήφ και τού Πέτρου Γ΄ βασιλέων της Πορτογαλίας.
O πατέρας του ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας. Ο δευτερότοκος γιος (infantado) τού βασιλιά έμενε πάντα στο ανάκτορο Μπεμπόστα. Έτσι ο γιος τού Φραγκίσκου έμεινε γνωστός ως Ιωάννης ντα Μπεμπόστα. Ο τελευταίος νομιμοποιήθηκε με βασ. διάταγμα τού Ιωάννη Ε΄ το 1749. Το επόμενο έτος ο βασιλιάς εξέδωσε διάταγμα, που έθετε τον ανιψιό του Ιωάννη ντα Μπεμπόστα σε σειρά προτεραιότητας, επάνω από όλους τους ευγενείς και κάτω από τη βασ. οικογένεια.
Ο Ιωάννης ντα Μπεμπόστα υπηρέτησε ως σύμβουλος τού κράτους και μαγιορδόμος (mordomo-mor), δηλ. οικονόμος τού βασ. νοικοκυριού, τού Ιωάννη Ε΄ και της Μαρίας Α΄ της Πορτογαλίας, κόρης τού Ιωσήφ. Επίσης τέθηκε γενικός διοικητής τού Πορτογαλικού στόλου (armada), που ήταν ο υψηλότερος βαθμός στο Ναυτικό την περίοδο αυτή.
Κατά τη βάπτιση τού Ιωάννη ΣΤ΄, γιου τού εξαδέλφου του Πέτρου Γ΄, αντιπροσώπευσε τον ανάδοχο τού βρέφους, τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ της Γαλλίας. Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1780 σε ηλικία 54 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Μαργαρίτα ντε Λορένα, κόρη τού δομ Ροντρίγκο ντε Μέλλο. Η σύζυγός του ήταν χήρα τού μαρκησίου τού Αμπράντες και ο Ιωσήφ την αναβίβασε σε δούκισσα τού Αμπράντες. Έτσι ο Ιωάννης ντα Μπεμπόστα έγινε δούκας τού Αμπράντες συζυγικώ δικαιώματι (jure uxoris). Δεν απέκτησαν τέκνα.
Τρύφων ο Φιλαδέλφειος
Ο Τρύφων ο Φιλαδέλφειος (1ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Φιλαδέλφεια της Λυδίας, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 211ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (67 μ.Χ.). Οι αγώνες προορίζονταν να γίνουν το 65 αντί για το 67, αλλά ο αυτοκράτορας Νέρωνας άλλαξε την ημερομηνία διεξαγωγής ώστε να συμπέσει με την επίσκεψη του στην Ελλάδα 2 χρόνια αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Κατάλογος Βασιλέων των Πικτών
O Κατάλογος βασιλέων των Πίκτων στηρίχτηκε στους βασιλικούς καταλόγους του Χρονικού των Πίκτων, οι κατάλογοι που έχουν διασωθεί δεν καταγράφουν τις χρονολογίες παρά μονάχα τα ονόματα των βασιλέων και το μήκος της βασιλείας τους. Ένα μεγάλο τμήμα τους στηρίχτηκε στην Ιρλανδική μυθολογία, τα τμήματα που προστέθηκαν αργότερα ταιριάζουν με άλλες πηγές. Οι βασιλείς των Πίκτων κυβέρνησαν την βόρεια και ανατολική Σκωτία, σύμφωνα με την παράδοση το βασίλειο των Πίκτων αντικαταστάθηκε από το βασίλειο της Άλμπα (843) αλλά τα Ιρλανδικά Χρονικά συνέχισαν να χρησιμοποιούν τα ονόματα Πίκτοι και Φορτριού για τουλάχιστον μισό αιώνα ακόμα. Οι βασιλικοί κατάλογοι συντάχθηκαν μετά τον 8ο αιώνα με την τοποθέτηση των γιων της Ντερ-Ίλει Μπρίντει Δ΄ των Πίκτων και Νέχταν μακ Ντερ-Ίλει. Τα Ιρλανδικά Χρονικά αναφέρονται σε βασιλείς του Φορτριού ή σε βασιλείς της Άλμπα, οι βασιλικοί κατάλογοι παρουσιάζουν υποτελείς βασιλείς στους Πίκτες από την εποχή του Μπρίντει Α΄ των Πίκτων. Υπήρχαν πολλοί ισχυροί βασιλείς ανάμεσα στους υποτελείς αλλά είναι ελάχιστα γνωστά στις καταγραφές. Οι μυθικοί βασιλείς των Πίκτων ξεκινούν με τον Κρουίθν γιο του Κινγκ που αναφέρεται σαν πατέρας των Πίκτων, τα Χρονικά των Πίκτων τους κατατάσσουν σε τέσσερεις κατηγορίες :
Οι ημερομηνίες δίνονται από τις πρώτες πηγές αλλά οι σχέσεις των βασιλέων μεταξύ τους προκύπτουν από τις μελέτες των σύγχρονων ιστορικών, η ορθογραφία είναι πολλές φορές επίσης προβληματική όπως το όνομα Κένεθ που μεταφράζεται πολλές φορές σαν Κινιόχ ή Κινιόντ.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων