cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αναρχισμός
Μεταριστερός αναρχισμός
Ο μεταριστερός αναρχισμός σχηματίστηκε με επίκεντρο την κριτική στον «αριστερίστικο» κλασικό κοινωνικό αναρχισμό και τη σύνδεσή του με το εργατικό κίνημα και τις πρακτικές του. Οι μεταριστεροί συνήθως είναι θεωρητικά επηρεασμένοι τόσο από ορισμένες πτέρυγες του αναρχοκομμουνισμού, όσο και από κάποιους αναρχοατομικιστές (π.χ. τον Μαξ Στίρνερ). Κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η απόρριψη παντός τύπου τυπικής οργάνωσης (π.χ. σε συνδικάτα) ως ιεραρχικής πρακτικής, η άρνηση της αρχής της πλειοψηφίας σε αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες χάριν της αρχής της συναίνεσης και η στηλίτευση της επικέντρωσης του κοινωνικού βίου στη λειτουργία της οικονομίας, μέσω καταπιεστικών θεσμών όπως η υποχρεωτική εργασία και το σύστημα αξιών που απορρέει από αυτήν. Συνήθως στον λόγο τους απορρίπτουν τη δημοκρατία (είτε πλειοψηφική-άμεση, είτε αντιπροσωπευτική-φιλελεύθερη) ως εξουσιαστικό πολιτικό σύστημα, βασισμένο σε έναν εκ των προτέρων αποδεκτό διαχωρισμό μεταξύ των πολιτικών υποκειμένων ο οποίος κάνει απαραίτητη την ψηφοφορία, εφικτή τη «δικτατορία της πλειοψηφίας» και σχεδόν αδύνατη την πραγματική επαναστατική ανατροπή. Αντιπροτείνουν δίκτυα αυτοτελών συνελεύσεων που λειτουργούν συναινετικά και χωρίς αυστηρές δεσμεύσεις δράσης για τις μειοψηφίες, συνήθως όμως με κάποιες πλειοψηφικές δικλείδες ασφαλείας. Ο μεταριστερός αναρχισμός επικαλύπτεται σημαντικά με τον εξεγερσιακό, τον μεταμοντέρνο και με ορισμένες όψεις του πράσινου αναρχισμού.
Μαρξισμός και αναρχισμός
Κατά κανόνα, η σχέση μεταξύ μαρξισμού και αναρχισμού είναι εχθρική, τουλάχιστον μετά τη διάσπαση της Πρώτης Διεθνούς. Η κύρια διαφωνία τους συνίσταται στο ζήτημα του κράτους. Ο αναρχισμός πρεσβεύει την άμεση κατάργησή του. Στο ερώτημα με τι θα αντικατασταθεί, τα ρεύματα που τον απαρτίζουν δεν δίδουν ενιαία απάντηση. Ο μαρξισμός πρεσβεύει ότι, για να καταργηθεί το κράτος, πρέπει προηγουμένως να εξαλειφθούν οι κοινωνικές τάξεις - διαδικασία μακρόχρονη. Θα συντριβεί επαναστατικά η αστική κρατική μηχανή, θα δημιουργηθεί το κράτος της δικτατορίας του προλεταριάτου, θα οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός και, μέσα από οξύτατη ταξική πάλη ενάντια στα κατάλοιπα της εκμεταλλευτικής κοινωνίας και στις συνθήκες που αναγεννούν το ταξικό σύστημα, θα διαμορφωθούν οι όροι για τον πλήρη κομμουνισμό. Οι αναρχικοί απαντούν ότι αν δεν καταργηθεί εξαρχής το κράτος, τούτο δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ. Οι μαρξιστές, πατώντας πάνω στη γραμμική και νομοτελειακή σύλληψη της Ιστορίας που περιέγραψε ο Μαρξ, ανταπαντούν ότι αυτή είναι η μόνη ιστορικά δυνατή λύση και ότι ο δρόμος που προτείνουν οι αναρχικοί είναι ουτοπικός και καταδικασμένος να ηττηθεί από την αναμενόμενη αστική αντεπανάσταση.
Η διαφωνία μεταξύ μαρξισμού και αναρχισμού στο ζήτημα του κράτους ανάγεται στη διαφορετική αντίληψη εκ μέρους τους του κοινωνικού γίγνεσθαι. Ο πρώτος θεωρεί ότι η διάσπαση της κοινωνίας σε αλληλοσυγκρουόμενες τάξεις (οικονομικά καθοριζόμενες μέσω του αντικειμενικού κριτηρίου της κατοχής των μέσων παραγωγής) οδήγησε νομοτελειακά στην εμφάνιση του κράτους, ότι το κράτος, επομένως, είναι παράγωγο της ταξικής κοινωνίας και ότι αν αυτή εκλείψει, εκείνο δεν θα έχει κανέναν λόγο ύπαρξης. Μέχρι να συμβεί αυτό πρέπει να εγκαθιδρυθεί η δικτατορία του προλεταριάτου, καθώς ο μαρξισμός δεν βλέπει το εκάστοτε κράτος παρά ως πολιτικό εργαλείο στα χέρια μίας εκ των δύο αντιμαχόμενων κοινωνικών τάξεων: των αστών και των προλετάριων (εργατική τάξη). Ο αναρχισμός αντίθετα, χωρίς απαραιτήτως να απορρίπτει πλήρως τον ιστορικό υλισμό ή τον στρατηγικό επαναστατικό ρόλο των εργαζομένων, υποβαθμίζει τον ρόλο της οικονομίας στην κοινωνία και στην Ιστορία, βλέποντας ως πιο θεμελιώδες στοιχείο από το οικονομιστικό μαρξιστικό ταξικό δίπολο την αντίθεση μεταξύ εξουσιαστικών, ιεραρχικών, κάθετων πολιτικοκοινωνικών δομών από τη μία και ελευθεριακών, αυτοοργανωμένων, οριζόντιων πολιτικοκοινωνικών δομών από την άλλη. Οι αναρχικοί θεωρούν τη μαρξιστική έννοια του μεταβατικού «σοσιαλιστικού κράτους» αντίφαση εν τοις όροις, καθώς το κράτος για αυτούς προϋποθέτει εγγενώς την καταπίεση κάποιων μέσω ανισοκατανομής της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ισχύος. thumb|300px|right|Mία συνηθισμένη κριτική των μαρξιστών απέναντι στον σύγχρονο αναρχισμό είναι ο «φετιχισμός της σύγκρουσης» με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής. Ωστόσο η τακτική του μαύρου μπλοκ δεν συναντάται αποκλειστικά στον εξεγερσιακό αναρχισμό.
Μία άλλη έκφραση αυτών των αντιθέσεων είναι η τάση των μαρξιστών να οργανώνονται σε ιεραρχικά πολιτικά κόμματα τα οποία αναλαμβάνουν την προετοιμασία της σοσιαλιστικής επανάστασης και την κατάλληλη «επαναστατική διαπαιδαγώγηση και συνειδησιακή αφύπνιση» της εργατικής τάξης, ενώ συμμετέχουν νομότυπα σε κοινοβουλευτικές εκλογές. Την ίδια στιγμή οι αναρχικοί αντιτίθενται σε κάθε είδους, νόμιμη ή παράνομη, ιεραρχική κομματική οργάνωση στο πλαίσιο μίας κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, αρνούμενοι να τη νομιμοποιήσουν εμμέσως κατ' αυτόν τον τρόπο. Ορισμένοι μαρξιστές ανταπαντούν υποστηρίζοντας ότι ένα μαζικό κόμμα τοποθετημένο στην ηγεσία της επανάστασης είναι απαραίτητο προκειμένου να οργανωθεί σωστά η καθεστωτική ανατροπή, φέρνοντας κάποιες φορές ως παράδειγμα την αποτυχία της Γερμανικής Επανάστασης. Σε αντίθεση με τους λενινιστές ωστόσο, οι ελευθεριακοί μαρξιστές (οι οποίοι μπορούν να συμπεριληφθούν στον ελευθεριακό σοσιαλισμό, όπως και τα κλασικά κινήματα κοινωνικού αναρχισμού) ερμηνεύουν το έργο του Μαρξ υπό ένα πρίσμα περισσότερης έμφασης στην εργατική αυτοοργάνωση και αυτοδιεύθυνση, χωρίς άκαμπτες κομματικές εξαρτήσεις.
Οι περισσότεροι μαρξιστές είναι ακόμα εχθρικότεροι απέναντι στον σύγχρονο (κατά κύριο λόγο μεταριστερό και εξεγερσιακό) αναρχισμό, ο οποίος κατ' αυτούς έχει αποστασιοποιηθεί από το εργατικό κίνημα και έχει αποκτήσει ατομικιστικά στοιχεία τα οποία δεν στοχεύουν στην κοινωνική χειραφέτηση αλλά στην παροδική «εκτόνωση» των συμμετεχόντων, με αποτέλεσμα την εύκολη ενσωμάτωσή του στο κατεστημένο και την πολιτική αδρανοποίησή του. Παρόμοια κριτική έχουν ασκήσει και ελευθεριακοί συγγραφείς που τοποθετούνται εγγύτερα στον κλασικό κοινωνικό αναρχισμό (π.χ. ο Μάρεϊ Μπούκτσιν, κ.ά.), αλλά ορισμένοι μαρξιστές προεκτείνουν την κριτική τους ως το σημείο να χαρακτηρίζουν τον αναρχισμό εργαλείο «που αξιοποιείται κατά καιρούς από το καπιταλιστικό κατεστημένο όχι μόνο για να προκαλέσει σύγχυση συνειδήσεων, αλλά και να ενοχοποιήσει το κομμουνιστικό κίνημα». Άλλοι, θετικά διακείμενοι προς τον ελευθεριακό χώρο, πιστεύουν ότι ο αναρχισμός συνηθίζει να τοποθετείται κριτικά, με δογματικό τρόπο, απέναντι σε μία διαστρεβλωμένη εκδοχή του μαρξισμού, ή αναζητούν μία τακτική προσέγγισης και συνεργασίας μαζί του υπό προϋποθέσεις.
Βιβλιογραφία
*
Ευθύμιος Μπακογιάννης
Ο Ευθύμιος Μπακογιάννης είναι Έλληνας Πολεοδόμος - Συγκοινωνιολόγος μηχανικός, επίκουρος Καθηγητής του ΕΜΠ. Είναι σήμερα γενικός γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Σπούδασε Αγρονόμος – Τοπογράφος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και εκπόνησε την διδακτορική του διατριβή στο γνωστικό αντικείμενο του Συνδυασμένου Πολεοδομικού και Κυκλοφοριακού Σχεδιασμού. Το γνωστικό του αντικείμενό του είναι «Πολεοδομικός Σχεδιασμός με έμφαση στις πολιτικές Βιώσιμης Κινητικότητας»
Έχει μετάσχει σε πλήθος μελετών και ερευνητικών προγραμμάτων χρηματοδοτούμενες από την ΕΕ ή εθνικούς πόρους (Υπουργεία – Δήμους) σε περισσότερους από 50 Φορείς.
Στην Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ορίστηκε Γενικός Γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος.
Έχει διατελέσει Μέλος του ΔΣ του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Αθήνας και Πρόεδρος του Τεχνικού Συμβουλίου του Οργανισμού, Πρόεδρος του Μητροπολιτικού Φορέα Ανάπλασης και Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Αττικής, Δ/ντης του Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης και μέλος σε φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Διδάσκει στο ΕΜΠ από το 2011 στον Τομέα Γεωγραφίας και Περιφερειακού Σχεδιασμού της Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευθύμιος Μπακογιάννης Γενικός Γραμματέας
BΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Ευθύμιος Μπακογιάννης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες τοπογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί
Κιούμπραν Τάουν ΑΦΚ
Η Κιούμπραν Τάουν ΑΦΚ είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Κιούμπραν της Ουαλίας. Συμμετέχει στην Α΄ Κατηγορία του Κομητειακού Πρωταθλήματος του Γκουέντ, την πέμπτη κατηγορία του ουαλικού ποδοσφαίρου. Ιδρύθηκε το 1951. Έδρα της ομάδας είναι το Κιούμπραν Στέιντιουμ, χωρητικότητας 10500 θεατών. Το 1993 κατέκτησε το ουαλικό πρωτάθλημα, ενώ τερμάτισε στη δεύτερη θέση το 2001.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1951
Κεντρική Περιφέρεια (Μαλάουι)
Η Κεντρική Περιφέρεια (αγγλικά: Central Region) είναι μια από τις 3 περιφέρειες του κεντρικού Μαλάουι, εξού και το όνομα. Έχει έκταση 35.592 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.491.034. Πρωτεύουσα είναι η Λιλόνγκουε, που είναι και η πρωτεύουσα του Μαλάουι.
Γεωγραφία
Η Κεντρική Περιφέρεια είναι η κεντρικότερη περιφέρεια του Μαλάουι και καλύπτει όλη την κεντρική πλευρά του (εξού και το όνομα). Συνορεύει στα νότια με τις συνοικίες Μζίμπα και Νχάτα της Βόρειας Περιφέρειας και τις συνοικίες Μανγκότσι, Μπαλάκα και Μουλάντζε, στα δυτικά με τη Ζάμπια και στα ανατολικά με τη Μοζαμβίκη. Στα ανατολικά βρέχεται από τη Λίμνη Μαλάουι.
Πόλεις
Η μεγαλύτερη πόλη του Κεντρικού Μαλάουι είναι η Λιλόνγκουε. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Κασουνγκού, η Μπουάντζε, η Μτσίντζι, Ντέντζα, η Ντόουα, η Ντσέου, η Ντσίσι και η Σαλίμα. Άλλοι μικρότεροι οικισμοί είναι η Λιντίπε, η Λόμπι, η Μαγιάνι, η Μαδίσι, η Μαλαόμο, η Μιτουντού, η Μούα, η Μπονέλα, η Ναμιτέτε, η Νατέντζε, η Νπονέλα, η, η Τέτε και η Τσανγκάνο
Δημογραφία
Το 2008 η Κεντρική Περιφέρεια είχε 5.491.034 κατοίκους, ποσοστό 42% του συνολικού πληθυσμού του Μαλάουι. Η πυκνότητα ήταν 154 κάτοικοι ανά χιλιόμετρο. Από το συνολικό πληθυσμό το 50,9% είναι γυναίκες και το 49,1 % άνδρες. Από το συνολικό πληθυσμό το 47,5 % είναι παιδιά 18 χρονών. Ο υψηλός αριθμός των παιδιών φτάνει το 35 % από το 1998 μέχρι το 2008. Το 65,1 % των παιδιών μέχρι 17 χρονών μένουν με κηδεμόνες. Το 14,7 % μένουν με τους γονείς τους και το 10,2 % είναι ορφανά.
Γλώσσες
Οι επίσημες γλώσσες είναι τα αγγλικά και τα τσιτσέουα, που είναι οι δύο επίσημες γλώσσες του Μαλάουι.
Αλγεβρική παράσταση
Αλγεβρική παράσταση ή αλγεβρική έκφραση είναι μια σειρά πράξεων με αριθμούς και μεταβλητές. Μπορεί να λείπουν οι αριθμοί, όχι όμως οι μεταβλητές. Αν λείπουν οι μεταβλητές τότε πρόκειται για αριθμητική παράσταση.
Αν σε μια αλγεβρική παράσταση αντικαταστήσουμε τις μεταβλητές με συγκεκριμένους αριθμούς, τότε προκύπτει μια αριθμητική παράσταση. Η τιμή της αριθμητικής αυτής παράστασης λέγεται και τιμή της αλγεβρικής παράστασης για τις συγκεκριμένες τιμές των μεταβλητών της.
αντικαταστήσουμε το a με 2 και το b με 1, τότε η τιμή της παράστασης θα είναι 10, ενώ αν αντικαταστήσουμε αντίστοιχα με 1 και 2, η τιμή θα είναι -21,5.
Μία Αλγεβρική παράσταση ονομάζεται ρητή όταν σε καμία μεταβλητή της δεν υπάρχει ρίζα (ισοδύναμα όλες οι μεταβλητές είναι υψωμένες σε μη αρνητικές δυνάμεις), ενώ σε αντίθετη περίπτωση ονομάζεται άρρητη. Επίσης οι ρητές αλγεβρικές παραστάσεις που δεν περιέχουν το σύμβολο της πρόσθεσης, (+), ή και της αφαίρεσης (-), ονομάζονται μονώνυμα.
Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα
Liðun
Χρήστος Νέγκας
Ο Χρήστος Νέγκας (1936 - 21 Ιουνίου 1981) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1936. Το 1960 πραγματοποίησε την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση, στην ταινία Το αγρίμι. Έπαιξε στον κινηματογράφο κυρίως σε δραματικούς αλλά και σε κωμικούς ρόλους. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στο Σούνιο ενώ κολυμπούσε, στις 21 Ιουνίου του 1981. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο. Το όνομα του ηθοποιού δόθηκε στον δημοτικό θερινό κινηματογράφο της Ζακύνθου. Απέκτησε μία κόρη, την ραδιοφωνική παραγωγό Αθηναΐδα Νέγκα.
Παραστασιογραφία
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες ο Χ. Νέγκας συμμετείχε ως ηθοποιός.
Πολιτισμός του Νεπάλ
μικρογραφία| Γηραιότερος που προσφέρει Dashain Tika σε ένα υπέροχο φεστιβάλ ινδουιστικών Νεπάλ σε ένα παραδοσιακό σπίτι. Ο πολιτισμός του Νεπάλ περιλαμβάνει τους διάφορους πολιτισμούς που ανήκουν στις 125 διαφορετικές εθνικές ομάδες που υπάρχουν στο Νεπάλ. Ο πολιτισμός του Νεπάλ εκφράζεται μέσω μουσικής και χορού, την τέχνη, την λαογραφία, τις γλώσσες και την λογοτεχνία, την φιλοσοφία και την θρησκεία, τα φεστιβάλ και τις γιορτές, την κουζίνα και τα ποτά.
Χορός και μουσική
μικρογραφία| Γυναίκες στο φεστιβάλ Ubhauli Kirati 2017 στο Gough Whitlam Park, Earlwood μικρογραφία| Παραδοσιακό φόρεμα των Νεπάλ Pahadi που χρησιμοποιείται για χορό Οι μύθοι υποδηλώνουν ότι οι χοροί σε αυτή τη χώρα προήλθαν από την κατοικία του Λόρδου Shiva - των Ιμαλαΐων, όπου έκανε τον χορό tandava. Αυτό δείχνει ότι οι παραδόσεις χορού του Νεπάλ είναι πολύ αρχαίες και μοναδικές.
Η συνοδευτική μουσική και τα μουσικά όργανα αλλάζουν σύμφωνα με την περίσταση, οι οποίες περιλαμβάνουν θέματα όπως η συγκομιδή των καλλιεργειών, οι τελετές γάμου, οι πολεμικές ιστορίες, η λαχτάρα ενός μοναχικού κοριτσιού για αγάπη και πολλά άλλα θέματα και ιστορίες από την καθημερινή ζωή στα χωριά. Οι διάσημοι χοροί Tharu stick και ο τρελός χορός του παγωνιού είναι δύο πολύ γνωστοί χωροί αλλά υπάρχουν πολλοί περισσότεροι.
Γλώσσες στο Νεπάλ
Τα Νεπαλέζικα, τα οποία χρησιμοποιούν την γραφή Devanagari, είναι η επίσημη εθνική γλώσσα και χρησιμεύει ως lingua franca μεταξύ των εθνογλωσσικών ομάδων του Νεπάλ. Οι εξαφανισμένες γλώσσες του Νεπάλ περιλαμβάνουν τα Kusunda, τα MaWalinga και τα Waling.
Θρησκείες και φιλοσοφία του Νεπάλ μικρογραφία| Πομπή του γάμου των Νεπάλ ινδουιστών ; Ο γαμπρός μεταφέρεται από έναν αδελφό ή από τους συγγενείς της νύφης δεξιά|μικρογραφία|239x239εσ| Ένα βουδιστικό μοναστήρι στο νότιο Νεπάλ. Η απογραφή του 2011 διαπίστωσε ότι το 81,6% του πληθυσμού είναι Ινδουιστές. Ο Βουδισμός υποστηρίζεται από περίπου το 9% του πληθυσμού. Περίπου το 4,2% πιστεύει και ασκεί το Ισλάμ και το 3,6% του πληθυσμού είναι ακόλουθοι της γηγενής θρησκείας Kirant. Ο Χριστιανισμός ασκείται επίσημα λιγότερο από το 1,0%.
Οι ινδουιστικές και βουδιστικές παραδόσεις στο Νεπάλ χρονολογούνται πάνω από δύο χιλιετίες. Ο Βούδας γεννήθηκε στο Lumbini (στο Νεπάλ) και ο ναός Pashupatinath, Κατμαντού, είναι ένας παλιός και διάσημος ναός Σίβα Ινδουιστών. Το Νεπάλ έχει πολλούς άλλους ναούς και βουδιστικά μοναστήρια, καθώς και χώρους λατρείας άλλων θρησκευτικών ομάδων.
Παραδοσιακά, οι φιλοσοφικές σκέψεις του Νεπάλ είναι ριζωμένες με το ινδουιστικό και το βουδιστικό φιλοσοφικό ήθος και παραδόσεις, που περιλαμβάνουν στοιχεία του Κασμίρ Σαϊβίσμ, σχολή του Θιβετιανού Βουδισμού Nyingma, έργα του Καρμαχαριά του Μπακταπούρ και ταντρικές παραδόσεις. Οι παραδόσεις της ταντρικής έχουν βαθιές ρίζες στο Νεπάλ, συμπεριλαμβανομένης της πρακτικής των θυσιών σε ζώα. Πέντε τύποι ζώων, πάντα αρσενικά, θεωρούνται αποδεκτοί για θυσία: βουβάλια, κατσίκες, πρόβατα, κοτόπουλα και πάπιες. Οι αγελάδες είναι πολύ ιερά ζώα και δεν θεωρούνται ποτέ αποδεκτές για θυσία.
Φεστιβάλ και γιορτές
μικρογραφία| Γηραιότερος προσφέρει Dashain Tika σε νεότερο δεξιά|μικρογραφία| Κοστούμια ινδουιστών κοριτσιών στο Κατμαντού κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ στο Νεπάλ Αρκετά από τα φεστιβάλ του Νεπάλ διαρκούν από μία έως αρκετές ημέρες. Ως κυρίως ινδουιστικό και βουδιστικό έθνος, τα περισσότερα φεστιβάλ του Νεπάλ είναι θρησκευτικά. Τα πανηγύρια του Νεπάλ έχουν τις ρίζες τους στον Ινδουισμό καθώς περισσότερο από το 80% του πληθυσμού της χώρας είναι Ινδουιστές. Ο Βουδισμός, η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία του έθνους που αντιπροσωπεύει το 9% του πληθυσμού, έχει επηρεάσει τα πολιτιστικά φεστιβάλ του Νεπάλ. Το Dashain ή το Vijaya Dashami είναι το μεγαλύτερο και σημαντικότερο φεστιβάλ του Νεπάλ. Γενικά, το Dashain πέφτει στα τέλη Σεπτεμβρίου έως τα μέσα Οκτωβρίου, αμέσως μετά το τέλος της εποχής των μουσώνων. Είναι "ημέρα νίκης από τους δαίμονες". Οι Newars γιορτάζουν το φεστιβάλ καθώς και το Mohani, το Tihar ή το Dipawali, το Holi, το Saraswati Puja, τοRakshabandhan, το Bhai Dooj, το Janmashtami, το Gai Jatra, το Nag Panchami, το Teej, το Chhath, το Kartik Poornima, το Maghe Sankranti ή το Makar Sankranti Maha Shivratri και το Chhechu είναι ευρέως διαδεδομένοι σημαντικά φεστιβάλ του Νεπάλ. Η Πρωτοχρονιά του σεληνιακού ημερολογίου Νεπάλ Sambat πραγματοποιείται τον Νοέμβριο.
Άλλα σημαντικά φεστιβάλ περιλαμβάνουν το Buddha Purnima (τον εορτασμό της γέννησης του Βούδα), το Maha Shivaratri (ένα πανηγύρι του Λόρδου Shiva) και κατά τη διάρκεια των εορτασμών του Maha Shivaratri, μερικοί άνθρωποι καταναλώνουν σε υπερβολικό βαθμό ποτά και τσιγάρα. Οι Σέρπα, που βρίσκονται κυρίως σε μεγαλύτερα υψόμετρα στην περιοχή του όρους Έβερεστ, γιορτάζουν τη Μάνη Ρίμντο (Mani Rimdu), για το καλό του κόσμου.
Τα περισσότερα φεστιβάλ περιλαμβάνουν χορό και μουσική και μια ποικιλία γιοτινών φαγητών που καταναλώνονται κατά τη διάρκεια των φεστιβάλ και σε άλλες, συγκεκριμένες περιστάσεις.
Η τελετή Sagan είναι η τελετουργική παρουσίαση πέντε ειδών φαγητού (βραστό αυγό, καπνιστό ψάρι, κρέας, φακές κέικ (lentil cake) και κρασί ρυζιού) σε ένα άτομο για να φέρει καλή τύχη σύμφωνα με την παράδοση του Ταντρικού.
Αρχιτεκτονική και αρχαιολογία
μικρογραφία| Άγαλμα της Μποντισάτβα Αβαλοκιτέσβαρα, από επιχρυσωμένο χαλκό, Νεπάλ, 16ος αιώνας μ.Χ. μικρογραφία| Πίνακας γυναίκας του Νεπάλ το 1905 Η Εταιρεία Κληρονομιάς του Νεπάλ (Nepal Sampada Sangha) συνέταξε κατάλογο 1.262 σημαντικών αρχιτεκτονικών και αρχαιολογικών χώρων στο Νεπάλ έξω από την κοιλάδα του Κατμαντού.
Η κυβέρνηση κήρυξε το βόλεϊ ως το εθνικό παιχνίδι της χώρας. Πριν από αυτό ήταν το "Dandi Biyo".
Εκκλησία της Αμώμου Συλλήψεως (Σαν Κριστόμπαλ ντε Λα Λαγούνα)
Η Εκκλησία της Αμώμου Συλλήψεως (ισπ.: Iglesia de la Concepción) βρίσκεται στην πόλη Άγιος Χριστόφορος του Λα Λαγούνα των Κανάριων νήσων στην Ισπανία.
Ιδρύθηκε το 1511 και ήταν έδρα της πρώτης ενορίας στο νησί της Τενερίφης. Πρόκειται για εκκλησία που μοιάζει με βασιλική με τρία κλίτη και αποτελεί σημαντική κληρονομιά. Στο εσωτερικό του ναού βρίσκεται το εικονίδιο ως θαυματουργό λάδι του Ιωάννη του Ευαγγελιστή, όπου κατά την παράδοση η εικόνα του "ίδρωσε" κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας της βουβωνικής πανώλης το 1648, και μετά από αυτό το θαύμα η ασθένεια εξαφανίστηκε από το νησί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ισπανία Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Αμωμου Σαν Κριστομπαλ ντε Λα Λαγουνα
Ερμογένης (αρχιτέκτονας)
Ο Ερμογένης ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας που έζησε πιθανότατα στα τέλη του 3ου αιώνα ΠΚΕ μέχρι τις αρχές του 2ου αιώνα. Υπήρξε ένας από τους πιο φημισμένους θεωρητικούς της αρχιτεκτονικής τέχνης κατά την ελληνιστική περίοδο με επίδραση τόσο σε σύγχρονούς του όσο και σε αρχιτέκτονες της ρωμαϊκής εποχής. Πιθανολογείται πως καταγόταν από την Πριήνη, καθώς επιγραφή που ανακαλύφθηκε εκεί αναφέρεται στον Ερμογένη, «γιο του Άρπαλου».
Σημαντικά έργα του θεωρούνται ο ναός της Άρτεμης στη Μαγνησία και ο ναός του Διόνυσου στην Τέω, οι οποίοι τοποθετούνται χρονικά στο διάστημα μεταξύ του τελευταίου τετάρτου του 3ου αιώνα και του τρίτου τετάρτου του 2ου αιώνα. Αναφορά στον Ερμογένη κάνει ο Βιτρούβιος, ο οποίος σημειώνει πως απεχθανόταν το δωρικό ρυθμό εξαιτίας του προβλήματος της γωνιακής τριγλύφου. Αποδίδει επίσης στον Ερμογένη την καθιέρωση κανόνων συμμετρίας και την εφεύρεση του ψευδοδίπτερου ναού.
Η διφορούμενη φράση του Βιτρούβιου «[...] Magnesiae Hermogenis, Alabandei et Apollonis a Menesthe facta» συχνά χρησιμοποιείται ως ένδειξη πως καταγόταν από την Αλαβάνδα, ωστόσο είναι επίσης πιθανό να εννοείται πως ο ναός του Απόλλωνα στον οποίο αναφέρεται ήταν κτισμένος εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Βιογραφία ελληνιστική-επέκταση
Θεμελιώδης Ανάλυση
Η Θεμελιώδης Ανάλυση (Fundamental Analysis) είναι η μεθοδολογία αξιολόγησης μίας εταιρείας, στηριζόμενη κυρίως στην ανάλυση των χρηματοοικονομικών καταστάσεων και στην πρόβλεψη της μελλοντικής της κερδοφορίας, αλλά και άλλων επί μέρους στοιχείων, όπως είναι η αξιοπιστία της διοίκησης μιας επιχείρησης. Εφαρμόζεται κυρίως σε εταιρείες που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο, χωρίς όμως να αποκλείεται και η εφαρμογή της σε μη εισηγμένες εταιρείες. Η αξιολόγηση αυτή γίνεται με διάφορες μεθόδους λαμβάνοντας υπ' όψιν τα παρακάτω στοιχεία:
Εταιρικές Ανακοινώσεις
Οι ανακοινώσεις της εταιρείας είναι ένα σημαντικό στοιχείο που εξετάζει η Θεμελιώδης Ανάλυση. Τα ενδιάμεσα και τα τελικά αποτελέσματα αποτελούνται από μέρη κειμένου (συνήθως σε απλά ελληνικά) και από αριθμητικά μέρη. Αμφότερα είναι χρήσιμα στη Θεμελιώδη Ανάλυση, αν και η ευρεία χρήση της ορολογίας των επιχειρήσεων και οι παρατηρήσεις των λογιστών μπορεί να δυσκολεύουν την αποκωδικοποίηση των ανακοινώσεων.
Οι θέσεις αρκετών ανώτατων διοικητικών στελεχών ενδέχεται να περιέχονται στο τμήμα των ανακοινώσεων που αποτελείται από κείμενο ή ακόμα μπορεί να υπάρχει κείμενο του προέδρου του Δ.Σ. της εταιρείας. Οι «δηλώσεις» αυτές εστιάζουν στην προηγούμενη απόδοση.
Υπάρχουν συνήθως μια ή δύο παράγραφοι αφιερωμένοι στην τρέχουσα κατάσταση και στις μελλοντικές προοπτικές. Όταν πρόκειται για αριθμούς, οι επενδυτές έχουν να αξιολογήσουν τρία δεδομένα: τους λογαριασμούς αποτελεσμάτων χρήσης, τις ταμειακές ροές και τους ισολογισμούς.
Οι λογαριασμοί αποτελεσμάτων χρήσης (κέρδη- ζημιές)
Ο λογαριασμός αποτελεσμάτων χρήσης είναι σχεδιασμένος ώστε να παρουσιάζει τις λειτουργικές δραστηριότητες μιας επιχείρησης σε αριθμητική μορφή. Φανερώνει την αξία των αγαθών ή των υπηρεσιών που πωλήθηκαν σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Αυτό το μέγεθος καλείται «κύκλος εργασιών» ή «πωλήσεις» ή «έσοδα». Το νούμερο υπάρχει στην κορυφή του λογαριασμού και για το λόγο αυτό πολλές φορές- κυρίως σε ανακοινώσεις στην αγγλική- συναντάται ως «top line» («η πάνω γραμμή»).
Ο λογαριασμός αποτελεσμάτων χρήσης δείχνει τα κόστη που συνδέονται με τις πωλήσεις, όπως είναι τα κόστη πρώτων υλών και οι μισθοί των εργαζομένων. Μεταξύ άλλων, δείχνει ακόμα πόσο τόκο πλήρωσε η επιχείρηση για τα χρήματα που χρωστά, το φόρο που πρόκειται να πληρώσει και το πόσο κοστίζει στην ίδια η διανομή μερίσματος.
Ο λογαριασμός αποτελεσμάτων χρήσης φανερώνει στοιχεία που δεν εμπίπτουν στην εμπορική δραστηριότητα της εταιρίας, αλλά και άλλα που σχετίζονται με αυτήν. Αν μια θυγατρική εταιρία, για παράδειγμα, πωληθεί μέσα στο έτος, μπορεί να αυξήσει κάποιο κόστος ή κάποιο κέρδος που με τη σειρά του θα επηρεάσει τη μορφή του λογαριασμού, αλλά το οποίο δεν αποτελεί μέρος των συνηθισμένων δραστηριοτήτων της επιχείρησης.
Οι λογαριασμοί αποτελεσμάτων χρήσης παρουσιάζουν αριθμούς που αφορούν τις συνεχιζόμενες δραστηριότητες. Ο κύκλος εργασιών και τα κέρδη από την τυχόν παύση κάποιας δραστηριότητας (π.χ. πώληση ενός κλάδου) καταχωρούνται χωριστά. Στη συνέχεια τα δύο νούμερα συνυπολογίζονται. Στις συμπληρωματικές τους σημειώσεις οι εταιρείες μπορούν να παρέχουν πληροφορίες για κάθε ξεχωριστή πτυχή της δραστηριότητάς τους ή/και για κάθε γεωγραφική περιοχή. Κάτι τέτοιο συνήθως περιορίζεται στον κύκλο εργασιών και στα λειτουργικά κέρδη, αλλά ωστόσο παρέχει μια χρήσιμη πρόσβαση στο «μείγμα εσόδων» της εταιρίας.
Η κατηγοριοποίηση αυτή των αριθμών βοηθά τη Θεμελιώδη Ανάλυση, γιατί καθιστά εφικτό να εξεταστούν το υγιές των λεγόμενων «βασικών δραστηριοτήτων», το κέρδος, καθώς και πόση ανάπτυξη προκύπτει από τα διάφορα τμήματα, αλλά και ποια ακριβώς μέρη της επιχείρησης πηγαίνουν καλά.
Οι συντάκτες των χρηματοοικονομικών πινάκων μπορούν να παραπέμψουν στις συμπληρωματικές σημειώσεις για να προσφέρουν επιπρόσθετη πληροφόρηση.
Τα λειτουργικά κέρδη
Αρκετά διαφορετικά είδη κερδών παρουσιάζονται σε ένα λογαριασμό αποτελεσμάτων χρήσης. Υπολογίζονται με διάφορους τρόπους. Τα κέρδη προ φόρων είναι ίσως τα πλέον συχνά αναφερόμενα κέρδη.
Τα λειτουργικά κέρδη όμως είναι τα πλέον χρήσιμα σε όσους επιθυμούν να προσδιορίσουν την δύναμη μιας επιχείρησης. Είναι τα κέρδη που προκύπτουν από το βασικό αντικείμενο της εταιρείας και γι αυτό έχουν μεγάλες πιθανότητες να επαναληφθούν και τα επόμενα χρόνια.
Η κατάσταση ταμειακών ροών
Η κατάσταση ταμειακών ροών μπορεί να συγκριθεί με τον τραπεζικό λογαριασμό ενός προσώπου. Η κατάσταση αποτελεσμάτων χρήσης περιλαμβάνει στοιχεία θεωρητικών κερδών και ζημιών, που απαιτούν οι λογιστικές συμβάσεις. Ωστόσο, η κατάσταση ταμειακών ροών δείχνει τις πραγματικές κινήσεις του χρήματος από και προς την επιχείρηση κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου.
Η κατάσταση ταμειακών ροών εμφανίζει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με την κατάσταση αποτελεσμάτων χρήσης, ενώ η εμφάνιση ορισμένων μεγεθών σε αυτήν έχει επίδραση στη χρησιμότητα του λογαριασμού αποτελεσμάτων. Οι λογιστικές πρακτικές μπορούν άλλωστε να εμφανίζουν μια εταιρία να κερδίζει χρήματα ενώ στην πραγματικότητα χρήματα εγκαταλείπουν το ταμείο της. Τα μεγέθη στο λογαριασμό αποτελεσμάτων χρήσης μπορεί να σχετίζονται με κάποια συγκεκριμένη περίοδο αλλά να μην την επηρεάζουν πραγματικά. Για παράδειγμα το κόστος μιας μερισματικής πληρωμής έχει σχέση με κάποια περίοδο, αλλά το πιθανότερο είναι να καταβληθεί σε κάποια άλλη χρονική στιγμή.
Ο ισολογισμός
Ο ισολογισμός περιγράφει λεπτομερώς το ενεργητικό από τη μια και το παθητικό από την άλλη. Δίνει μια σύντομη εικόνα την χρηματοοικονομικής πορείας μιας επιχείρησης σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία, συνήθως στο τέλος μιας εμπορικής περιόδου.
Άλλα στοιχεία
Στις ανακοινώσεις, στις εκθέσεις, στους λογαριασμούς, ή στον ισολογισμό μιας επιχείρησης εμφανίζονται και άλλα στοιχεία, που πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ' όψιν, όπως είναι η Εταιρική Διακυβέρνηση (πολύ σημαντικό στοιχείο που δείχνει κατά πόσον η συγκεκριμένη εταιρεία σέβεται τους μετόχους της), τα Δικαιώματα μειοψηφίας, τα Δικαιώματα προαίρεσης (stock options) και φυσικά οι τυχόν "σημειώσεις του ορκωτού ελεγκτή". Το τελευταίο είναι ένα στοιχείο που στις αναπτυγμένες αγορές, η ύπαρξή του και μόνο θεωρείται ιδιαίτερα απαξιωτική για μια επιχείρηση!
Ακόμα και για τα κέρδη υπάρχουν διάφορες παράμετροι που πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν στη Θεμελιώδη Ανάλυση.Για παράδειγμα, αν το λειτουργικό κέρδος διαιρεθεί με τον κύκλο εργασιών και πολλαπλασιαστεί με το 100%, δίνει το περιθώριο λειτουργικού κέρδους. Με το να εκφράζονται τα κέρδη ως ποσοστό του κύκλου εργασιών επιτρέπονται οι συγκρίσεις δια μέσου των διάφορων χρονικών περιόδων. Η ανάλυση των μεταβολών που παρουσιάζει το περιθώριο κέρδους από περίοδο σε περίοδο είναι διδακτική: Περιγράφει την κατεύθυνση στην οποία κινείται η κερδοφορία. Οι πληροφορίες σχετικά με το περιθώριο κέρδους παρέχουν ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις για την υγεία και την διατηρησιμότητα μιας επιχείρησης.
Συμπερασματικά
Η Θεμελιώδης Ανάλυση, σε αντίθεση με την Τεχνική Ανάλυση, ασχολείται με τα οικονομικά, διοικητικά και ιστορικά στοιχεία μιας επιχείρησης και όχι με το σχεδιάγραμμα της τιμής της μετοχής. Χρησιμοποιείται συνήθως με προοπτική μακροπρόθεσμης διακράτησης μετοχών και σε συνδυασμό με την Τεχνική Ανάλυση μπορεί, υπό προϋποθέσεις να αποτελέσει ένα αρκετά αξιόπιστο "εργαλείο", στα χέρια των επενδυτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Μπαμίρ Τόπι
Ο Μπαμίρ Μυρτέζα Τόπι (Bamir Myrteza Topii, γενν. 24 Απριλίου 1957) ήταν Πρόεδρος της Αλβανικής Δημοκρατίας, από το 2007 έως το 2012.
Καριέρα
Την άνοιξη του 2007 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το ύπατο αξίωμα του κράτους. Στην πρώτη ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, στις 8 Ιουλίου, ο Τόπι περιορίστηκε στις 75 ψήφους και χρειάστηκε και άλλη ψηφοφορία. Στην πρώτη ψηφοφορία δεν έλαβε μέρος η αντιπολίτευση. . Ο δεύτερος γύρος ήταν εξίσου χωρίς αποτέλεσμα, με τον Τόπι να λαμβάνει 74 ψήφους στις 10 Ιουλίου, ενώ και η ψηφοφορία στις 14 Ιουλίου απέβη άκαρπη. Στην ψηφοφορία εκείνη ο Τόπι πήρε μόνο 50 ψήφους ενώ ο Νεριτάν Τσέκα έλαβε 32.
Τελικά, στον τέταρτο γύρο, στις 20 Ιουλίου, ο Τόπι υποστηρίχθηκε μερικώς από την qντιπολίτευση και εξελέγη Πρόεδρος με 85 ψήφους. Ανέλαβε καθήκοντα στις 24 Ιουλίου 2007. Υποστήριξε σθεναρά την ανεξαρτησία του Κοσόβου.
Τον Ιούλιο του 2012 τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Μπουγιάρ Νισάνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλβανίας
Γεωμετρία
Ιστορία
thumb|left|Χρήση της τριγωνομετρίας για τον υπολογισμό του ύψους 100px|thumb|Οκτάεδρο Λόγω των άμεσων πρακτικών της εφαρμογών, η γεωμετρία ήταν ανάμεσα στους πρώτους ιστορικά κλάδους των μαθηματικών. Τη γεωμετρία ανέπτυξαν εμπειρικά οι Βαβυλώνιοι και οι Αιγύπτιοι. Μετά τις πλημμύρες του Νείλου, οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν εμπειρική γεωμετρία, για να υπολογίσουν τα όρια των χωραφιών τους. Οι Βαβυλώνιοι ανέπτυξαν τις αρχές της τριγωνομετρίας διαιρώντας τον κύκλο και τις γωνίες σε 360 μοίρες και υπολογίζοντας τον αριθμό π, δηλαδή το πηλίκο του μήκους της περιφέρειας του κύκλου δια το μήκος της διαμέτρου του, περίπου ίσο με 3+1/8.
thumb|Σχήμα Ευκλείδειας γεωμετρίας Με τη γεωμετρία ήρθαν σε επαφή και οι Έλληνες κυρίως με το Θαλή το Μιλήσιο, ο οποίος είναι και ο πρώτος που εισάγει την έννοια της "απόδειξης" ως μέσον επαλήθευσης μιας γεωμετρικής πρότασης. Ο Πυθαγόρας έθεσε τη γεωμετρία σε πλήρως θεωρητικό και φιλοσοφικό επίπεδο, αλλά ολοκλήρωσε και την έννοια και την πρακτική της αποδεικτικής διαδικασίας. Ονόμαζε δε τη γεωμετρία ο Πυθαγόρας ιστορία («καλεῖτο δέ ἡ γεωμετρία πρός Πυθαγόρου ἱστορία.»). Η λέξη ιστορία από την ετυμολογία της σημαίνει γνώση μέσα από έρευνα, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Τη βαθύτερη σημασία και ερμηνεία της χρήσης αυτής της λέξης, δεν παρουσιάζει κανένας φιλόσοφος και ο Ιάμβλιχος αρκείται στην πληροφοριακή μόνο καταγραφή. Μην ξεχνάμε ότι η αποκάλυψη των βαθύτερων μυστικών δινόταν σε μαθητές, μετά από εξαντλητικό έλεγχο της εσωτερικής αξίας τους. Θεώρησε επίσης τη γεωμετρία ως μία εκ των τεσσάρων επιστημών, οι οποίες αποτελούν μέρος της φιλοσοφίας και θεολογίας του συστήματος του. Οι άλλες τρεις επιστήμες είναι η αριθμητική, η μουσική και η αστρονομία και όλες σχετίζονται εννοιολογικά μεταξύ τους έχοντας ενιαία θεωρητική βάση. Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Θαλής είναι ο ιδρυτής της θεωρητικής γεωμετρίας, ενώ ο Πυθαγόρας είναι ο θεμελιωτής της.
Στους Έλληνες λοιπόν η Γεωμετρία παίρνει πρώτη φορά την έννοια της καθαρής γνώσης και επιστήμης. Γενικά αυτό θεωρείται ότι ολοκληρώθηκε με τον Ευκλείδη, αλλά ήδη ο Πλάτωνας δείχνει ότι αυτή η θέση είχε καθιερωθεί από πολύ παλαιότερα στους Έλληνες. Εκφράζει ο τελευταίος μάλιστα την άποψη στα έργα του «Πολιτεία» και «Επινομίς» ότι η "γεωμετρία" σαν λέξη είναι γελοία (γελοῖον ὄνομα γεωμετρίαν), αναφερόμενος στο ότι ετυμολογικά σημαίνει «μετράω τη γη», ακολουθώντας έτσι την άποψη της χρήσης της γεωμετρίας για τη μέτρηση των πραγμάτων του υλικού κόσμου και όχι για την άσκηση της ψυχής στη θέαση των αιώνιων αληθειών.
Ο Πλάτωνας παρουσίασε τις αριθμητικές και τις γεωμετρικές έννοιες ως τον ιδανικό κόσμο, ή κόσμο των ιδεών. Υποστήριξε μάλιστα πως ο κόσμος είναι κατασκευασμένος από πέντε στερεά που σήμερα ονομάζονται Πλατωνικά στερεά και είναι τα πέντε κυρτά κανονικά πολύεδρα: το τετράεδρο(ή τριγωνική πυραμίδα), το εξάεδρο (ή κύβος), το οκτάεδρο, το δωδεκάεδρο και το εικοσάεδρο. Την άποψη αυτή για τον κόσμο δεχόταν και ο Αριστοτέλης, αλλά και πολύ μετά από αυτόν οι Αλχημιστές και πολλοί άλλοι μέχρι και σήμερα. Οι Έλληνες γεωμέτρες προσέγγιζαν τη γεωμετρία σαν επιστήμη καθαρής γνώσης και έπρεπε να βρίσκουν αποδείξεις εφαρμοζόμενες με τον κανόνα και τον διαβήτη, σύμφωνα με τις επιταγές που καθορίστηκαν οριστικά από τον Ευκλείδη περίπου το 300 π.Χ. με το βιβλίο του "Στοιχεία" που αποτελείται από 13 τόμους. Δημιούργησαν έτσι την αποδεικτική θεωρητική γεωμετρία, σε αντίθεση με την εμπειρική γεωμετρία που επικρατούσε, εξέλιξη η οποία κορυφώνεται στην Αλεξανδρινή εποχή. Η γεωμετρία είναι ο πρώτος κλάδος των μαθηματικών που τοποθετήθηκε σε αξιωματική βάση από τον Ευκλείδη στα "Στοιχεία" του, και δικαιολογημένα ονομάζεται "Ευκλείδεια γεωμετρία". Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ευκλείδειας γεωμετρίας είναι το πέμπτο αίτημα του Ευκλείδη, δηλαδή ότι θα πρέπει να δεχθούμε αξιωματικά ότι από σημείο εκτός ευθείας διέρχεται μόνο μία παράλληλος, γιατί δε μπορούμε να το αποδείξουμε.
Η γεωμετρία έπαιζε σημαντικό ρόλο στο φιλοσοφικό σύστημα του Καντ, ο οποίος μιλούσε για καθαρή εποπτεία, η οποία ουσιαστικά ήταν γεωμετρικά σχήματα. Ειρωνικά, μέσω της γεωμετρίας δείχθηκαν εποπτικά τα σφάλματα αυτού του συστήματος. Έτσι, προέκυψαν οι μη ευκλείδειες γεωμετρίες, όπως η υπερβολική γεωμετρία του Λομπατζέφσκι και η σφαιρική γεωμετρία του Ρήμαν. Στις μη ευκλείδειες γεωμετρίες από σημείο εκτός ευθείας διέρχονται περισσότερες ή καμιά παράλληλη αντίστοιχα.
Σύγχρονες αντιλήψεις της γεωμετρίας
thumb|Προβολή επιπέδου υπερβολικής γεωμετρίας στον τρισδιάστατο ευκλείδιο χώρο. Η σημερινή επιστήμη αποδέχεται την ευκλείδεια γεωμετρία θεωρώντας την ως τη πιο βασική και εφαρμόσιμη μορφή της. Επιπλέον, υπάρχουν και δύο προαναφερθείσες μη ευκλείδειες γεωμετρίες, οι οποίες ονομάζονται και απόλυτες γεωμετρείες και μπορούν να απεικονιστούν στην ευκλείδεια, αλλά έχουν αναπτυχθεί και άλλες. Παράδειγμα μιας άλλης γεωμετρίας είναι ο τετραδιάστατος κατά τα άλλα ευκλείδειος χώρος.
Η μελέτη της γεωμετρίας γίνεται πλέον με συστήματα αναφοράς και με βάση την έννοια του διανύσματος. Με αυτόν τον τρόπο πολλές γεωμετρικές σχέσεις μπορούν να αλγεβροποιηθούν, δηλαδή να γίνουν αριθμητικές σχέσεις και να μελετηθούν αλγεβρικά. Αυτή η μελέτη της γεωμετρίας είναι ξεχωριστός κλάδος των μαθηματικών και ονομάζεται αναλυτική γεωμετρία.
Η γεωμετρία είναι χρήσιμη σε άλλους κλάδους των μαθηματικών και επιστημών, όπως είναι οι γραφικές παραστάσεις των συναρτήσεων, η Άλγεβρα και η Φυσική.
Σύγκριση απόλυτων γεωμετριών και αναλυτικής γεωμετρίας
thumb|Σύγκριση απόλυτων γεωμετριών thumb|100px|left
Σε όλες σχεδόν τις γεωμετρίες ορίζονται αρχικά τρεις έννοιες το σημείο, η ευθεία και το επίπεδο. Για να γίνουν αντιληπτές η σφαιρική και η υπερβολική γεωμετρία συνήθως προβάλλουμε ένα επίπεδό τους στον τρισδιάστατο ευκλείδειο χώρο, ενώ οι ιδιότητες της ευκλείδειας γεωμετρίας θεωρούνται γνωστές. Ανάλογα με το είδος της γεωμετρίας χρησιμοποιούμε το κατάλληλο σύστημα αναφοράς, για να κατασκευάσουμε την αντίστοιχη αναλυτική γεωμετρία.
Με βάση τα παραπάνω μπορούν να οριστούν στην κάθε γεωμετρία τα βασικά γεωμετρικά σχήματα όπως τα τρίγωνα και τα ευθύγραμμα τρίγωνα και να μελετηθούν οι ιδιότητές τους.
Γεωμετρικές κατασκευές
Οι αρχαίοι γεωμέτρες ασχολούνταν πάντα με την κατασκευή αλλά και την εφεύρεση γεωμετρικών αντικειμένων. Οι κατασκευές είχε καθιερωθεί να οφείλουν να γίνονται με τη χρήση μόνο δύο οργάνων: του κανόνα (χάρακα) και του διαβήτη. Υπάρχουν δε πάρα πολλές ιστορίες για προβλήματα, προσπάθειες, επιτυχίες και αποτυχίες τους σε αυτά τα έργα. Γνωστά είναι τα τρία άλυτα γεωμετρικά προβλήματα: της τριχοτόμησης της γωνίας, του τετραγωνισμού του κύκλου και του διπλασιασμού του όγκου κύβου δοσμένης της πλευράς του ή Δήλιο πρόβλημα. Το ότι οι αρχαίοι γνώριζαν ότι υπάρχουν μόνο πέντε κυρτά κανονικά πολύεδρα, δείχνει το πόσο ασχολούνταν με τις γεωμετρικές κατασκευές. Επίσης είναι γνωστά τα 13 στερεά του Αρχιμήδη που ονομάστηκαν έτσι γιατί εκείνος τα ανακάλυψε.
Μοντέρνα γεωμετρία
Μοντέρνα γεωμετρία είναι ο τίτλος του γνωστού βιβλίου από τον Ντουμπρόβιν, τον Νόβικοφ και τον Φομένκο (πρώτη έκδοση το 1979, Ρωσία). Σε περίπου 1000 σελίδες, το βιβλίο έχει έναν στόχο: γεωμετρικές κατασκευές ποικίλων ειδών. Στο δεύτερο μισό του αιώνα μετά τη δημοσίευση του βιβλίου για διαφορική γεωμετρία, αλγεβρική γεωμετρία και συμπλεκτική γεωμετρία, παρουσιάζεται κυρίως η μοντέρνα γεωμετρία, με πολλές διασυνδέσεις με άλλα μέρη των μαθηματικών και της φυσικής.
Δείτε επίσης
*|Γεωμετρία
Γιάννης Παπαδόπουλος
Ως Γιάννης ή Ιωάννης Παπαδόπουλος μπορεί να εννοείται:
Σημαία των Νήσων Μάρσαλ
Όπως και οι σημαίες άλλων χωρών του Ειρηνικού, το γαλάζιο της σημαίας συμβολίζει τον ωκεανό. Η αναδυόμενη διαγώνια λωρίδα αποτελεί σύμβολο του ισημερινού και το επάνω αστέρι συμβολίζει το αρχιπέλαγος στο Βόρειο Ημισφαίριο. Οι λευκές και πορτοκαλί πλευρές της σημαίας, συμβολίζουν αντίστοιχα την ανατολή του και τη δύση του ηλίου, όπως επίσης την ειρήνη και το θάρρος. Το αστέρι έχει 24 ακτίνες, όσες ακριβώς είναι και οι εκλογικές περιφέρειες ενώ τα τέσσερα μακρά σημεία συμβολίζουν τα τέσσερα πολιτιστικά κέντρα των Ματζούρο, Τζαλουίτ, Γουότζε και Εμπέγιε.
Η σημαία σχεδιάστηκε από την Πρώτη Κυρία της χώρας, την Εμλέν Καμπούα.
Πηγές
Μαρσαλ Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Νήσων Μάρσαλ
Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας
Η Ελλάδα είναι κράτος με σπουδαία γεωπολιτική σημασία λόγω της πολιτικής και γεωγραφικής της εγγύτητας με την Ευρώπη, την Ασία και τη Μέση Ανατολή. Οι κύριοι σύμμαχοι της είναι η Γαλλία, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι άλλες χώρες του NATO και τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα επίσης έχει ισχυρούς διπλωματικούς δεσμούς με την Κύπρο, το Ισραήλ, τη Σερβία, την Αρμενία, την Αλβανία και την Αίγυπτο, ενώ ταυτόχρονα επικεντρώνεται στη δημιουργία καλύτερων σχέσεων με τη Βουλγαρία, με το Κοσσυφοπέδιο, με την Αιθιοπία καθώς και με τον αραβικό κόσμο, από την Αλγερία έως τη Σαουδική Αραβία. Ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ένωσης για τη Μεσόγειο, η Ελλάδα αποτελεί περιοχή κλειδί για την Ανατολική Μεσόγειο και έχει ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ των γειτόνων αλλά και έχει προωθήσει το ενεργειακό τρίγωνο για εξαγωγές αερίων στην Ευρώπη. Η Ελλάδα επίσης αποτελεί την ισχυρότερη οικονομία στα Βαλκάνια όπου είναι ένας σημαντικός τοπικός επενδυτής.
Τα κυριότερα θέματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι οι Γκρίζες Ζώνες, η τουρκική κατοχή της Βόρειας Κύπρου καθώς και η Ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα.
Αντιπροσώπευση
Η Ελλάδα έχει διπλωματικές σχέσεις με σχεδόν όλες τις χώρες στον κόσμο όπως φαίνεται στον παρακάτω χάρτη: Αντιπροσώπευση μέσω: πρεσβείας–  Ελληνικής πρεσβείας σε άλλη χώρα  γενικού προξενείου –  γραφείου δεσμών –  χωρίς αντιπροσώπευση–  Ελλάδα
Τουρκία
Μετά από πάνω από έναν αιώνα τεταμένων σχέσεων και διακεκομμένων μαχών, η Ελλάδα και η Τουρκία συμφώνησαν σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 σε μια ανταλλαγή πληθυσμών, ως μια προσπάθεια μείωσης των εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών στο μέλλον. Μια σημαντική ελληνική κοινότητα 300 χιλιάδων στην Κωνσταντινούπολη και μια 100 χιλιάδων μουσουλμανική κοινότητα στη Δυτική Θράκη αποκλείστηκαν από τη μεταφορά, με το καθένα να υποτίθεται ότι λειτουργεί ως αντίβαρο σε οποιαδήποτε πολιτική κατά των μειονοτήτων που είτε η Τουρκία είτε η Ελλάδα μπορεί να επιδιώξει να εφαρμόσει στο μέλλον, ωστόσο το αντίθετο βάρος έφτασε στο τέλος της πριν από την Κυπριακή διαμάχη, λόγω του πογκρόμ Βαρλίκ Βεργκίσι και της Κωνσταντινούπολης.
Το 1942, ένας φόρος περιουσίας που ονομάζεται Βαρλίκ Βεργκίσι επιβλήθηκε σε μη μουσουλμάνους, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια οικονομική καταστροφή πολλών Ελλήνων και μια άλλη έξοδο Ελλήνων από την Ανατολία, όταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος είχε τελειώσει. Και πάλι το 1955 ξεκίνησε ένα αντιγλωσσικό πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης από Τούρκους όχλους εναντίον της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, που οδήγησε στην τελική σταδιακή εξαφάνιση της ελληνικής κοινότητας στην Ανατολία. Αυτά τα δύο γεγονότα αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα όταν το Κυπριακό προβλήθηκε, καθώς η Ελλάδα και η Τουρκία σχεδόν έφτασαν σε έναν πλήρη πόλεμο μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο. Παρόμοιες διαφωνίες σημειώθηκαν και για τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1990, οι τεταμένες σχέσεις οδήγησαν σχεδόν σε έναν ανοιχτό πόλεμο το 1974, το 1987 και το 1996. Από τη διπλωματία του σεισμού το 1999, οι σχέσεις άρχισαν να βελτιώνονται και πάλι.
Οικογένεια Αγιοθεοδωρίτη
Η Οικογένεια Αγιοθεοδωρίτη ήταν βυζαντινή οικογένεια ευγενών.
σημαντικότερα μέλη της ήταν οι :
Παραπομπές
Αγιοθεοδωρι Κατηγορία:Οικογένεια Αγιοθεοδωριτών
Γενοβέφα της Βραβάντης
Η Γενοβέφα της Βραβάντης είναι ένα κεντρικό πρόσωπο ενός μεσαιωνικού θρύλου για μια αγνή γυναίκα του τότε δουκάτου της Βραβάντης (Brabant), ιστορικής γεωγραφικής περιοχής που σήμερα τμήματά του ανήκουν στο Βέλγιο, Λουξεμβούργο και Γερμανία στην ευρύτερη περιοχή του ποταμού Μοζέλλα.
Είναι ένα τυπικό παράδειγμα μιας ενάρετης γυναίκας που κατηγορήθηκε ψευδώς κατά τη διάρκεια της απουσίας του συζύγου της που πολεμούσε τους Άραβες και αποπέμφθηκε μαζί με τον γιο της.
Ιστορικό υπόβαθρο
Η όλη υπόθεση στηρίζεται σ΄ ένα κείμενο του Ματίας Έμμνιχ (Mathias Emmnich) που χρονολογείται το 1472. Στους πολέμους που διεξήγαγε ο Κάρολος Μαρτέλος εναντίον των Μαυριτανών είχε λάβει μέρος ως σύμμαχός του και ο κόμης του Παλατινάτου του Τριρ Ζίγκφριντ (Siegfried) που ήταν και σύζυγος της Γενοβέφας. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του ο αρχιοικονόμος του οίκου Golo την κατηγόρησε για μοιχεία και τελικά έδωσε εντολή σε δύο υπηρέτες του να την θανατώσουν μαζί με το μικρό γιο της. Κι όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις τους λυπήθηκαν και τους άφησαν στο δάσος των Αρδενών όπου για να προστατευθεί από τις καιρικές συνθήκες εγκαταστάθηκε σε μια σπηλιά. Ως εκ θαύματος μετά από δυο μέρες είδε να έρχεται μια ελαφίνα που προσέφερε το γάλα της για την διατροφή του γιου της. Εκεί η Γενοβέφα παρέμεινε έξι χρόνια, οπότε κυνηγώντας ο Ζίγκφριντ στην περιοχή και ακολουθώντας τα ίχνη της ελαφίνας βρήκε ανέλπιστα την Γενοβέφα και τον γιο του.
Αναφορές
Ιδιαίτερα μετά τις όπερες με θέμα την ιστορία της Γενοβέφας του Σούμαν και του Όφενμπαχ ακολούθησαν εκδόσεις, επανακτυπώσεις βιβλιαρίων και απεικονίσεις μεταξύ των οποίων κυκλοφορούσαν και στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1930 σε μορφή ρεπροντιξιόν.
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί θρύλοι
Εθνόσημο των Νήσων Μάρσαλ
Το Εθνόσημο των Νήσων Μάρσαλ αποτελείται από ένα γαλάζιο φόντο, σύμβολο της θάλασσας, με έναν άγγελο που έχει ανοικτές τις φτερούγες του πάνω στο φόντο. Ο άγγελος συμβολίζει την ειρήνη. Πίσω από αυτόν βρίσκονται δύο νησιά, με ένα πλεούμενο κανό και ένα φοινικόδεντρο. Στο πάνω μέρος εκατέρωθεν του θυρεού βρίσκεται μία ερυθρόλευκη γραμμή. Πίσω από το θυρεό υπάρχει ένας ναυτικός χάρτης, καλλιτεχνικά σχεδιασμένος. Στο δακτύλιο, πάνω από το θυρεό, διαβάζουμε τη φράση Government of the Marshall Islands (Κυβέρνηση των Νήσων Μάρσαλ) και από κάτω, το ρητό Jepilpin ke Ejukaan (στη γλώσσα των κατοίκων των νησιών Μάρσαλ, "Με την κοινή Προσπάθεια, Πετυχαίνουμε".
Πηγές
Μάρσαλ Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Νήσων Μάρσαλ
Άκαστος (άρχων)
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, τον διαδέχτηκε στον θρόνο της Αθήνας. Οι άρχοντες στον καιρό του Άκαστου εκλέγονταν εφ όρου ζωής, έτσι ο Άκαστος πιστεύεται ότι βασίλεψε από το 1050 έως το 1012/1 π.Χ.. Επί της βασιλείας του Άκαστου πραγματοποιήθηκε μεγάλη μετάβαση πληθυσμού από την Αθήνα στην Ιωνία. Σύμφωνα με τον αρχαίο ιστορικό Ιουστίνο (Marcus Junianius, ή Junianus, ή Justinus), ο Όμηρος πήρε μέρος στην μετάβαση αυτή.
Πλειοψηφισμός
Ο πλειοψηφισμός είναι μια παραδοσιακή πολιτική φιλοσοφία σύμφωνα με την οποία η πλειοψηφία ενός πληθυσμού μπορεί να κυριαρχεί στην κοινωνία και έχει το δικαίωμα να λαμβάνει αποφάσεις που την επηρεάζουν. Η παραδοσιακή αυτή άποψη δέχεται αυξανόμενη κριτική· οι σύγχρονες δημοκρατίες περιλαμβάνουν στους θεσμούς τους περιορισμούς στο τι μπορεί να κάνει μια κυβερνητική πλειοψηφία έτσι ώστε να προστατεύουν τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών τους.
Άκαστος (άρχων)
Ο Άκαστος πέθανε το 1012 π.Χ., οπότε τον διαδέχτηκε ο γιος του, Άρχιππος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αθήνας
Πλειοψηφισμός
Αναφορές
Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία Κατηγορία:Σχέσεις πλειονότητας-μειονότητας
Πλατανιστάσα
Η Πλατανιστάσα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Βρίσκεται στην Πιτσιλιά και απέχει από τη Λευκωσία περίπου 40 χιλιόμετρα. Η Πλατανιστάσα είναι κτισμένη, σε μέσο υψόμετρο 940 μέτρων. Το τοπίο γύρω από το χωριό είναι τραχύ βουνίσιο, με στενές βαθιές κοιλάδες και απότομες βουνοκορφές, το ύψος των οποίων ξεπερνά τα 1000 μέτρα.
Αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν πόσο βαθιά φθάνει η ιστορία του χωριού. Ομηρικές αυθεντικές λέξεις, όπως νόστος, ληνός, δόμη, δώμα, όρνιθα, αίγα, ρίφι, ρούς και άλλες, καθημερινές μέχρι σήμερα στην τοπολαλιά του χωριού, μαρτυρούν την ελληνικότητα του χωριού αυτού από τα βάθη της ιστορίας.
Υπάρχουν τρεις εκδοχές ως προς την ονομασία του χωριού:
Πρώτη εκδοχή - φυτώνυμη:
Δεύτερη εκδοχή:
Τρίτη εκδοχή - σχηματική:
Η τρίτη εκδοχή είναι σχετική με το πεταλοειδές σχήμα του χωριού. Πλατάνα είναι ένα μέταλλο που τοποθετείτο στο κάτω και πίσω μέρος των «ποδίνων» και των «τσαγκαροποδίνων», τοπικών υποδημάτων των κατοίκων της περιοχής Πιτσιλιάς την παλιά εποχή.
Σε παλιούς χάρτες το χωριό εντοπίζεται ως «Platanista» ή «Piatanista».
Αξιοθέατα
Στην Πλατανιστάσα υπάρχουν αρκετά για να δει κανείς σε μια εκδρομή του στο χωριό.
Πριν την είσοδο του χωριού, βρίσκεται ένας καλά διατηρημένος νερόμυλος, που για πολλά χρόνια πριν εμφανιστούν τα άλλα μέσα παραγωγής αλευριού-πουργουριού, εξυπηρετούσε τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής και όχι μόνο του χωριού.
Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης βρίσκεται στον χώρο του πλαιού ελαιοτριβείου. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 2000, ενώ την ανέγερση του Μουσείου ανέλαβαν το Κοινοτικό Συμβούλιο του χωριού, οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και το Γραφείο Επάρχου Λευκωσίας.
Εκκλησία Αρχαγγέλου Μιχαήλ
Στο κέντρο του χωριού, βρίσκεται η μεγάλη εκκλησία του χωριού που είναι αφιερωμένη στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Πρόκειται για ένα κτίσμα του 19ου αιώνα, το οποίο έχει οικοδομηθεί στη θέση άλλης μικρότερης η οποία λειτουργούσε σαν ναός κοιμητηρίου. Έχει σχήμα τρίκλιτης βασιλικής και έχει ξύλινη, έντονα οξυκόρυφη και κεραμοσκεπή στέγη. Μπορεί κάποιος να θαυμάσει το υπέροχο τέμπλο της εκκλησίας αυτής όταν βρεθεί εκεί και τις εξαίρετες φορητές εικόνες του που χρονολογούνται στο 1883.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Γεγονότα Νοεμβρίου 2006
20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας
Κατηγορία:2006
Σεβαστός Λεοντιάδης
Ο Σεβαστός Λεοντιάδης (1690 - 1765) ήταν Έλληνας λόγιος από την Καστοριά, μαθητής του  Μεθόδιου Ανθρακίτη.
Σπούδασε στην Καστοριά και στα Ιωάννινα με τον Μεθόδιο Ανθρακίτη. Διηύθυνε τη Σχολή της Καστοριάς (1726-1728) Κατόπιν δίδαξε στην Κοζάνη (1728-1733) και διετέλεσε σχολάρχης στη Νέα Ακαδημία Μοσχοπόλεως της σημερινής Βορείου Ηπείρου Προς τιμήν του δόθηκε το όνομά του σε οδό στην πόλη της Καστοριάς, στα όρια του οικισμού Χλόης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Νεοελληνικός διαφωτισμός Κατηγορία:Μακεδόνες