cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκος Ζουπάνης
Καριέρα
Ο Νίκος Ζουπάνης γεννήθηκε στο Πόγραδετς της Αλβανίας, αλλά μεγάλωσε στον Βόλο, οπότε θεωρείται και Βολιώτης. Ξεκίνησε το βόλεϊ από την Ε.Α. Λάρισας το 2007, αλλά σύντομα ασχολήθηκε με το Μπιτς βόλεϊ, άθλημα στο οποίο κατέγραψε αρκετές επιτυχίες. Συνήθως αγωνιζόταν με τον Γιώργο Κοτσιλιάνο, με τον οποίο αποτέλεσε επί χρόνια το δίδυμο της ελληνικής εθνικής ομάδας. Το 2011 μαζί με τον Κοτσιλιάνο εντάχθηκαν στον Παναθηναϊκό ενώ παράλληλα συνέχισαν να ασχολούνται με το Βόλεϊ άμμου, αφού αποτελούσαν ήδη το δίδυμο της Εθνικής Ελλάδας από το 2010. Στον Παναθηναϊκό παρέμειναν για μια μόνο περίοδο, και στη συνέχεια το αχώριστο δίδυμο εντάχθηκε στην ομάδα του Κολεγίου Αθηνών για δύο περιόδους, στην ΟΠΕ Ρεθύμνου (2014-15) και τελικά στην ΑΕΚ, ενώ ταυτόχρονα συνέχισαν να αγωνίζονται και στο Βόλεϊ άμμου.
Τον Ιούλιο του 2016 ο Νίκος Ζουπάνης αποδέχεται πρόταση του Ολυμπιακού Πειραιώς, που έψαχνε για έναν αξιόπιστο εναλλακτικό διαγώνιο, και αποφασίζει να ασχοληθεί αποκλειστικά με το βόλεϊ σάλας. Στην ομάδα του Πειραιά ο Ζουπάνης παρέμεινε μέχρι το 2019, και κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και τρία Λίγκ Καπ Ελλάδας, καθώς και το ασημένιο μετάλλιο στο CEV Τσάλεντζ Καπ το 2018. Τον Ιούνιο του 2019 μη έχοντας μεγάλο χρόνο συμμετοχής στον Ολυμπιακό δέχτηκε την πρόταση της γαλλικής Ατλαντίκ της πόλης Σαιν Ναζαίρ, που αγωνιζόταν στη Λιγκ Β (Β΄ επίπεδο) του πρωταθλήματος Γαλλίας. Την επόμενη περίοδο επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα για τον Α.Ο.Π. Κηφισιάς, με τον οποίο έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις, αναδείχθηκε MVP του Α’ γύρου των πλέι-άουτ, και τον οδήγησε στην 5η θέση του πρωταθλήματος (1η των πλέι-άουτ). Μετά τη λήξη της περιόδου 2020-21 ο Ολυμπιακός Πειραιώς του έκανε πρόταση για να καλύψει ως βασικός τη θέση του κεντρικού μπλοκέρ, και έτσι ο Νίκος Ζουπάνης ξαναντήθηκε στα ερυθρόλευκα, θέση στην οποία όμως αγωνίστηκε για μια περίοδο, αφού από το 2022 επανήλθε στη γνωστή του θέση του διαγώνιου και κατέκτησε με την ομάδα του Πειραιά το CEV Τσάλεντζ Καπ της περιόδου 2022-23. και το Πρωτάθλημα Ελλάδας 2022-23.
Διεθνής καριέρα
Ο Νίκος Ζουπάνης άργησε να κληθεί στην Εθνική Ελλάδας, ίσως λόγω της μακροχρόνιας συμμετοχής του στην Εθνική πετοσφαίρισης άμμου. Για πρώτη φορά κλήθηκε και συμμετείχε στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2017. Το 2017 ξεκίνησε στους αγώνες για την Παγκόσμια Λίγκα, αλλά τραυματίστηκε στον δεύτερο αγώνα της Εθνικής απέναντι στο Μεξικό. Επανήλθε στο εθνικό συγκρότημα, και το 2018 ήταν βασικό μέλος στο χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς του 2018 με τη νίκη 3–2 της Ελλάδας επί της Αιγύπτου. Γενικά έχει πραγματοποιήσει εξαιρετικές εμφανίσεις με την Εθνική ομάδα. Στην Ασημένια Ευρωπαϊκή Λίγκα 2019, στην οποία κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με Ελλάδα, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 161 πόντους. Συνολικά ο Νίκος Ζουπάνης έχει καταγράψει περισσότερες από 11 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα Ανδρών της Ελλάδας.
Διεθνείς Τίτλοι - Διακρίσεις
'''Μεσογειακοί Αγώνες '''Ασημένια Ευρωπαϊκή Λίγκα
Διεθνείς διοργανώσεις
'''CEV Τσάλεντζ Καπ
Εθνικά Πρωταθλήματα
'''3 Πρωταθλήματα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
1 Κύπελλο Ελλάδας
3 Λιγκ Καπ Ελλάδας
Εξωτερικοι σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Αντώνης Μηγιάκης
Ο Αντώνης Μηγιάκης (23 Οκτωβρίου 1911 - 19 Νοεμβρίου 1999) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1911 και υπήρξε διεθνής ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού και μετέπειτα προπονητής. Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του Π.Α.Ο. το 1928 και αγωνίστηκε μέχρι το 1947 ως επιθετικός. Μνημονεύεται συχνά για την εκπληκτική απόδοσή του στη νίκη με 8-2 επί του Ολυμπιακού το 1930.
Είχε από το 1930 στο ενεργητικό του 17 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας, πετυχαίνοντας 3 γκολ.
Μετά το τέλος της καριέρας του συνέχισε να βοηθά τον Παναθηναϊκό από πολλές θέσεις ακόμα και ως προπονητής, ενώ προπονητής είχε διατελέσει και στην Εθνική Ελλάδας σε πέντε διαφορετικές περιόδους (1951,1952-1953,1954-1955,1958 και 1961), με συνολικό απολογισμό 3 νίκες, 4 ισοπαλίες και 5 ήττες. Υπήρξε επίσης προπονητής των Εθνικού Πειραιώς, Ατρομήτου Περιστερίου, Α.Ε. Χαλανδρίου, Προοδευτική κ.α.
Το 1956 συμμετείχε στην ταινία "Οι άσσοι του γηπέδου" (γνωστή και ως "Κυριακάτικοι Ήρωες"), στο πλευρό σημαντικών ποδοσφαιριστών της εποχής, όπως ο Ανδρέας Μουράτης, ο Λάκης Πετρόπουλος, ο Στάθης Μανταλόζης, ο Κώστας Λινοξυλάκης, ο Κώστας Πούλης και άλλοι. Απεβίωσε στις 19 Νοεμβρίου 1999 σε ηλικία 88 ετών.
Τίτλοι
Ως ποδοσφαιριστής
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Χαλανδρίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής
Σκανδιναβία
μικρογραφία|280x280εσ|Χάρτης της Σκανδιναβίας.{{legend|#ff0000|Οι τρεις μοναρχίες που συναποτελούν τη Σκανδιναβία με τον πολύ στενή σημασία του όρου.|outline=#aaaaaa}}{{legend|#ff8811|Μία πιθανή συχνή ευρύτερη χρήση του όρου.|outline=#aaaaaa}}{{legend|#ffff00|Η μέγιστη σε εύρος χρήση του όρου που παίρνει τη Σκανδιναβία ως συνώνυμο του όρου [[Νορδικές χώρες|Νορδικές Χώρες.|outline=#aaaaaa}}]] Η Σκανδιναβία είναι ιστορική και γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται κυρίως στη Σκανδιναβική Χερσόνησο στη Βόρεια Ευρώπη. Ο όρος σκανδιναβικές χώρες αναφέρεται στη Δανια, στη Νορβηγία, και στη Σουηδία. Κάποιες φορές αναφέρονται κι η Φινλανδία, η Ισλανδία και τα Νησιά Φερόες, αλλά καθαρά για ιστορικούς και πολιτισμικούς λόγους. Οι Φινλανδοί αποτελούν μια ξεχωριστή γλωσσική και εθνική ομάδα, έχοντας φινοουγγρικές ρίζες κι έχοντας ενσωματώσει στοιχεία τόσο της ανατολικής όσο και της δυτικής Ευρώπης. Υπάρχουν και οι Σαάμι, επίσης φινοουγγρικής καταγωγής.
Ετυμολογία
Η Σκανδιναβία κι η Σκάνια (Skåne) θεωρείται ότι έχουν την ίδια ετυμολογία. Πρώτος ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρεται στο όνομα Σκανδιναβία στο έργο του Naturalis Historia τον 1ο αιώνα μ.Χ.. Επίσης, αναφέρονται στην περιοχή και αρκετοί άλλοι όπως ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης, ο Πομπώνιος ο Μέλας, και ο Τάκιτος.
Ο Πλίνιος πιθανότατα χρησιμοποίησε τον όρο Σκανδιναβία, εννοώντας την περιοχή Σκάνια. Σύμφωνα με ειδικούς, η γερμανική ρίζα προέρχεται από το *Skaðan-, που σημαίνει κίνδυνος, ενώ το δεύτερο τμήμα της λέξης, *awjo, σημαίνει νησί. Το όνομα Σκανδιναβία λοιπόν σήμαινε επικίνδυνο νησί και μπορεί να αναφερόταν στις αμμώδεις ακτές γύρω από την περιοχή Σκάνια.
Γεωγραφικός όρος
Η Σκανδιναβική Χερσόνησος περιλαμβάνει τη Σουηδία και τη Νορβηγία, καθώς κι ένα μικρό βορειοδυτικό κομμάτι της Φινλανδίας. Ωστόσο, λόγω της περιοχής Σκάνια στη νότια Σουηδία, η οποία ανήκε στη Δανία, για ιστορικούς λόγους θεωρείται και η Δανία αδιάρρηκτο τμήμα της Σκανδιναβίας. Επίσης, επειδή οι κάτοικοι της Ισλανδίας κατά 97% κατάγονται από τους Βίκινγκς και η Ισλανδία ιστορικά θεωρείται σκανδιναβική χώρα. Τέλος, λόγω της ανακάλυψης και της κατάκτησης της Γροιλανδίας από τους Δανούς η Γροιλανδία θεωρείται σκανδιναβικό έδαφος. Στο σύνολο τους αυτά τα κράτη αποτελούν τις Νορδικές χώρες
Σκανδιναβικές γλώσσες
Οι σκανδιναβικές γλώσσες χωρίζονται στις ανατολικές σκανδιναβικές (Δανικά και Σουηδικά) και στις δυτικές σκανδιναβικές (Νορβηγικά, Ισλανδικά και γλώσσα των νήσων Φερόες).
Τόσο οι επίσημες γλώσσες όσο και διάφορες διάλεκτοι των δανικών, νορβηγικών και σουηδικών είναι κατανοητές στους Σκανδιναβούς μεταξύ τους. Σχετίζονται με τις υπόλοιπες Βόρειες γερμανικές γλώσσες, όπως τα ισλανδικά, οι οποίες προέρχονται από τα αρχαία σκανδιναβικά.
Από το Μεσαίωνα, τα δανικά, τα σουηδικά και τα νορβηγικά έχουν επηρεαστεί σε διαφορετικό βαθμό από τα γερμανικά, εν μέρει ως αποτέλεσμα της οικονομικής δραστηριότητας της Χανσεατικής Ένωσης.
Ως γλωσσική οικογένεια, οι σκανδιναβικές γλώσσες δεν έχουν σχέση με τα φινλανδικά και τα εσθονικά, που ως Φιννοουγγρικές γλώσσες έχουν μακρινές κοινές ρίζες με τα ουγγρικά.
Γεωγραφία
Η γεωγραφία της Σκανδιναβίας είναι πολυποικίλη. Αξιοσημείωτα γεωγραφικά χαρακτηριστικά της Σκανδιναβίας είναι τα νορβηγικά φιόρδ, τα Σκανδιναβικά Όρη που καλύπτουν μεγάλο μέρος της Νορβηγίας και τμήματα της Σουηδίας, οι επίπεδες, χαμηλές περιοχές στη Δανία και τα αρχιπελάγη της Φινλανδίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας. Η Φινλανδία και η Σουηδία έχουν πολλές μικρές λίμνες, οι οποίες είναι απομεινάρι της εποχής των παγετώνων, η οποία τελείωσε πριν από περίπου δέκα χιλιετίες.
Η νότια Σκανδιναβία έχει εύκρατο κλίμα. Οι περισσότεροι Σκανδιναβοί ζουν στο νότιο τμήμα της γεωγραφικής αυτής περιοχής. Η Σκανδιναβία έχει ένα σημαντικό μέρος το οποίο βρίσκεται βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Γενικά το κλίμα της Σκανδιναβίας είναι σχετικά ήπιο για την τοποθεσία της λόγω των επιρροών που ασκεί το ρεύμα του Κόλπου. Οι σκανδιναβικές οροσειρές, κατά κύριο λόγο στα υψηλότερα υψόμετρα, παρουσιάζουν κλίμα αλπικού τύπου.
Ανάλογα με την περιοχή, το κλίμα της Σκανδιναβίας ποικίλει αρκετά: στη Δανία, αλλά και στα νοτιότερα τμήματα της Σουηδίας και τη δυτική ακτή της Νορβηγίας υπάρχει ένα ωκεάνιο κλίμα, σαν αυτό της δυτικής Ευρώπης. Κάποιες, αλλά λίγες περιοχές, στη δυτική Νορβηγία καταγράφουν βροχοπτώσεις που ξεπερνούν τα 5.000 χιλιοστόμετρα το έτος. Η κεντρική Σκανδιναβία (συγκεκριμένα μια ζώνη που καλύπτει μια περιοχή από το Όσλο έως τη Στοκχόλμη) έχει ένα υγρό ηπειρωτικό κλίμα. Βορειότερα αυτής της ζώνης κυριαρχεί το υποαρκτικό κλίμα ενώ κατά μήκος της βορειοδυτικής ακτής της Σκανδιναβίας κυριαρχεί ένα δροσερό ωκεάνιο κλίμα. Μια μικρή περιοχή κατά μήκος της βόρειας ακτής ανατολικά του Βόρειου Ακρωτηρίου έχει κλίμα τούνδρας, επειδή βρίσκεται σε μια τόσο βόρεια τοποθεσία σε βαθμό που ακόμη και τα καλοκαίρια είναι ψυχρά. Τα Σκανδιναβικά Όρη εμποδίζουν τη μεταφορά των υγρών και ήπιων αέριων μαζών που προέρχονται από τη Νορβηγία και τον Ατλαντικό. Επομένως η βόρεια Σουηδία και το οροπέδιο Φίνμαρκσβιντα στη Νορβηγία δέχονται λίγες βροχοπτώσεις και έχουν κρύους χειμώνες. Στις σκανδιναβικές οροσειρές πολλές περιοχές έχουν κλίμα αλπικού τύπου.
Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ σε σκανδιναβικό έδαφος είναι οι 38 βαθμοί Κελσίου τον Ιούνιο του 1947 στη Μολίλα της Σουηδίας. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που κατεγράφη ποτέ σε σκανδιναβικό έδαφος ήταν στο Βουογκατιώλμε στο Άριεπλουγκ της Σουηδίας στις 2 Φεβρουαρίου 1966. Ο ψυχρότερος μήνας στη σκανδιναβική ιστορία ήταν ο Φεβρουάριος του 1985, όταν η μέση θερμοκρασία στο Βίτανγκι, πάλι στη Σουηδία, ήταν -27.2 βαθμοί Κελσίου τον ίδιο μήνα.
Οι νοτιοδυτικοί άνεμοι που ενισχύονται από τους ανέμους φούεν μπορεί να δώσουν ζεστές θερμοκρασίες σε στενά νορβηγικά φιόρδ το χειμώνα. Έχει υπάρξει Ιανουάριος με 17.9 βαθμούς Κελσίου στο Τάλφιουρδ και 18.9 βαθμούς Κελσίου τον Φεβρουάριο στο Σούνταλ.
Οικονομία
Οι οικονομίες των χωρών της Σκανδιναβίας συγκαταλέγονται στις ισχυρότερες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Υπάρχει ένα μεγάλο και εκτεταμένο σύστημα πρόνοιας στη Σουηδία, τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Φινλανδία.
Τουρισμός
Υπάρχουν διάφορα ταξιδιωτικά πρακτορεία σκανδιναβικών συμφερόντων στις Ηνωμένες Πολιτείες (όπως το Αμερικανοσκανδιναβικό Ίδρυμα, το οποίο ίδρυσε ο δανοαμερικανός βιομήχανος Νιλς Πόουλσεν το 1910) τα οποία εξυπηρετούν την προώθηση των εμπορικών συμφερόντων και του τουρισμού στην περιοχή. Σήμερα, οι πέντε αρχηγοί κρατών των Σκανδιναβικών χωρών ενεργούν ως προστάτες του οργανισμού και σύμφωνα με την επίσημη δήλωση του οργανισμού, αποστολή του είναι «να προωθήσει τη Σκανδιναβία στο σύνολό της, αυξάνοντας παράλληλα την προβολή της Δανίας, της Φινλανδίας, της Ισλανδίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας στη Νέα Υόρκη και τις Ηνωμένες Πολιτείες». Η Σκανδιναβική Τουριστική Επιτροπή αποτελεί τον διακρατικό οργανισμό συνεργασίας των εθνικών τουριστικών φορέων των σκανδιναβικών κρατών. Το 1986 ξεκίνησε η συνεργασία των εθνικών τουριστικών φορέων των σκανδιναβικών κρατών. Τότε ο σουηδικός εθνικός φορέας τουρισμού ξεκίνησε τη συνεργασία με τον δανικό για να συντονίσει τη διακυβερνητική προώθηση των δύο χωρών στην Ασία, με στόχο την αύξηση των Ασιατών τουριστών στις δύο χώρες. Η κυβέρνηση της Νορβηγίας εισήλθε στο δανοσουηδικό σχήμα το 1987. Οι πέντε σκανδιναβικές κυβερνήσεις συμμετέχουν στο Σκανδιναβικό Συμβούλιο Τουρισμού της Βόρειας Αμερικής με στόχο την αύξηση των αμερικανών τουριστών στη Σκανδιναβία.
Καλώδιο ηχείων
Το καλώδιο ηχείων χρησιμοποιείται για την ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ ηχείων και ενισχυτών audio. Υπάρχουν πολλές κατηγορίες και ποιότητες καλωδίων ηχείων:
Η επίδραση του καλωδίου των ηχείων στο τελικό αποτέλεσμα του ήχου είναι ζήτημα που απασχολεί τους εξειδικευμένους στα συστήματα υψηλής απόδοσης ήχου. Οι διαφημιστικές καταχωρήσεις βρίσκονται σε αντίθεση με εξειδικευμένους μηχανικούς οι οποίοι εκτιμούν ότι το πιο σημαντικό μέγεθος είναι η ηλεκτρική αντίσταση των καλωδίων.
Φρανσέσκ Αρένι Κασάλ
Ο Φρανσέσκ Αρένι ι Κασάλ (Francesc Areny i Casal, 28 Ιουνίου 1959 ) είναι Ανδορρανός πρώην πολιτικός και ξενοδόχος επιχειρηματίας, ο οποίος ήταν Γενικός Σύνδικος της Ανδόρρας μεταξύ 1997 και 2005. Υπήρξε μέλος της Φιλελεύθερης Ένωσης και του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Σύνδικοι του Γενικού Συμβουλίου (Ανδόρρα)
Θεολόγος Δαρίδης
Ο Θεολόγος Δαρίδης (18 Ιουλίου 1991, Ορεστιάδα) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, στη θέση του ελεύθερου (λίμπερο).
Πανελλήνιοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ορεστιάδας Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου‎ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Μίλωνα Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ‎ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Εθνικού Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Στέισι Έιμπραμς
Η Στέισι Υβόννη Έιμπραμς (αγγλ. Stacey Yvonne Abrams, 9 Δεκεμβρίου 1973), είναι Αμερικανίδα πολιτικός, δικηγόρος, ακτιβίστρια και συγγραφέας. Υπηρέτησε ως Ηγέτης της Μειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια από το 2011 έως το 2017, και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια από το 2007 έως το 2017. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Επίσης είναι ιδρύτρια του Fair Fight Action, ενός οργανισμού για την αντιμετώπιση της καταστολής των ψηφοφόρων από το 2017.
Η Έιμπραμς, ήταν υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος, για τη θέση του Κυβερνήτη της Τζόρτζια, το 2018 και ήταν η πρώτη αφροαμερικανή γυναίκα υποψήφια Κυβερνήτης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Την 1η Δεκεμβρίου 2021, ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφια Κυβερνήτης, στις Κυβερνητικές εκλογές του 2022 στη Τζόρτζια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1973, στο Μάντισον του Γουϊσκόνσιν από τον Ρόμπερτς και την Κάρολιν Έιμπραμς, και μεγάλωσε στο Γκάλφπορτ του Μισισίπι και στην Ατλάντα της Τζόρτζια. Έλαβε πτυχίο στις διεπιστημονικές σπουδές (Πολιτική Επιστήμη, Οικονομικά, Κοινωνιολογία) στο Κολλέγιο Σπέλμαν της Ατλάντα, το 1995.
Εργάστηκε στο τμήμα νεολαίας του τότε Δημάρχου της Ατλάντα Μέιναρντ Τζάκσον, και αργότερα στην Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ. Κατόπιν, σπούδασε Δημόσια Πολιτική στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν, απ'όπου έλαβε πτυχίο Δημοσίων Σχέσεων, το 1998, και το 1999, πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ. Εργάστηκε ως δικηγόρος και ως φορολογικός σύμβουλος στην Ατλάντα.
Πολιτική
Το 2002, σε ηλικία 29 ετών, διορίστηκε Βοηθός του Εισαγγελέα της Ατλάντα. Τον Νοέμβριο του 2006, εξελέγη Μέλος της Πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια, για την 84η εκλογική περιφέρεια. To 2012, και έπειτα εκλεγόταν για την 89η περιφέρεια της Τζόρτζια.
Στις 25 Αυγούστου 2017, παραιτήθηκε από Μέλος της Βουλής, για να επικεντρωθεί στην προεκλογική εκστρατεία της, ως υποψήφια Κυβερνήτης.
Ηγέτης της Μειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια
Τον Νοέμβριο του 2010, η Επιτροπή Δημοκρατικών Βουλευτών της Τζόρτζια, εξέλεξε την Στέισι Έιμπραμς, Ηγέτη της Μειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια. Παρέμεινε στο αξίωμα έως την 1η Ιουλίου 2017.
Υποψήφια Κυβερνήτης της Τζόρτζια (2018)
Η Στέισι Έιμπραμς, κατάφερε να λάβει το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Τζόρτζια, και ήταν η πρώτη αφροαμερικανίδα γυναίκα υποψήφια για τη θέση Κυβερνήτη πολιτείας των ΗΠΑ.
Τελικά έχασε την εκλογή από τον ανθυποψήφιό της, ένθερμο υποστηρικτή του Προέδρου Τραμπ, Μπράιαν Κέμπ, για 50.000 ψήφους, όμως θεωρήθηκε, ότι οι εκλογές ήταν νοθευμένες εκ μέρους του Κέμπ. Τελικά, όμως η Έιμπραμς, δεν άσκησε περαιτέρω νομικές προσφυγές.
Στη τελευταία ομιλία της προεκλογικής της εκστρατείας, στις 19 Νοεμβρίου 2018, ανακοίνωσε τη δημιουργία του Fair Fight Action, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού, για τα δικαιώματα ψήφου.
Βραβεία και διακρίσεις
Το 2012, η Έιμπραμς, έλαβε το βραβείο John F. Kennedy New Frontier, από την Βιβλιοθήκη Κέννεντι και το Ινστιτούτο Πολιτικής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, για την εκλεκτική δημόσια υπηρεσία της. Το 2014, το περιοδικό Governing Magazine, ανέδειξε την Έιμπραμς, Δημόσια Λειτουργό της Χρονιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Τζόρτζια Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αφροαμερικανοί ακτιβιστές __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Ιβάν ο Νέος
Ο Ιβάν Ιβάνοβιτς ο νέος, ρωσ. Иван Иванович Молодой [προφ. μολοντόι] (15 Φεβρουαρίου 1458 - 6 Μαρτίου 1490) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν ο διάδοχος στο μεγάλο πριγκιπάτο της Μόσχας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της Μαρίας του Τβερ, κόρης τού Μπόρις Αλεξάντροβιτς πρίγκιπα τού Τβερ.
Ο πατέρας του τού έδωσε την εξουσία να διαχειρίζεται τις πιο πολλές διοικητικές και στρατιωτικές υποθέσεις, ώστε οι Ρώσοι να τον συνηθίσουν ως μελλοντικό ηγεμόνα. Τού έδωσε τον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα και έτσι οι πρέσβεις της Μόσχας μιλούσαν, εκπροσωπώντας τους δύο πρίγκιπες. Οι πρέσβεις των άλλων Ρωσικών κρατών και των άλλων χωρών, μπορούσαν εξ ίσου να απευθύνονται στον έναν ή τον άλλον για ένα θέμα. Τα Ρωσικά χρονικά αναφέρουν ότι ο Ιβάν συμμετείχε στις εκστρατείες εναντίον τού Ιμπραχίμ τού Καζάν (1468) και τού Νόβγκοροντ (1471).
Το 1476 και 1478, κατά τη διάρκεια απουσίας του, ο Ιβάν Γ΄ έθεσε τον Ιβάν υπεύθυνο της Μόσχας. Το 1480 ο Ακχμάτ χαν μετακινήθηκε στα Ρωσικά σύνορα και το ίδιο έκανε ο μέγας πρίγκιπας, στέλνοντας τον Ιβάν με πολλά συντάγματα. Τους χώριζε ο ποταμός Ούγκρα και οι δύο στρατοί έμειναν στάσιμοι για πολύ διάστημα. Ο Ιβάν Γ΄ μετακινήθηκε προς στον ποταμό Όκα· επέστρεψε στη Μόσχα και ζήτησε από τον γιο του να κάνει το ίδιο, φοβούμενος για τη ζωή του. Όταν αρνήθηκε, ο Ιβάν Γ΄ ζήτησε από τον βοηθό του πρίγκιπα Κόλμσκι να τον φέρει, αλλά ο Ιβάν ο νέος επέμενε να μείνει. Όταν ο ποταμός πάγωσε, ο πατέρας του τού είπε να τον διασχίσει: το σχέδιό του ήταν να επιτεθεί στους Τατάρους. Ωστόσο ο Ακχμάτ χαν, όταν είδε τον Ρωσικό στρατό, προτίμησε να φύγει και έτσι οι Ρώσοι επέστρεψαν στη Μόσχα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελένα των Μουσάτ, κόρη τού Στέφεν Γ΄ πρίγκιπα της Μολδαβίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Αν Μπάξτερ
μικρογραφία|260x260εσ|Η Μπάξτερ (τρίτη από αριστερά) με την [[Μπέτι Ντέιβις, τον Γκάρι Μέριλ και τον Τζορτζ Σάντερς (δεξιά) στην ταινία Όλα για την Εύα (1950)]] Η Αν Μπάξτερ (αγγλικά: Anne Baxter, 7 Μαΐου 1923 - 12 Δεκεμβρίου 1985) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, βραβευμένη με όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου το 1946, για την ταινία του Έντμουντ Γκύλντινγκ Στην κόψη του ξυραφιού (The Razor's Edge, 1946). Η Μπάξτερ είναι επίσης γνωστή για τη συμμετοχή της στις ταινίες: Οι υπέροχοι Άμπερσον (The Magnificent Ambersons, 1942), Όλα για την Εύα (All About Eve, 1950), Η εξομολόγηση (I Confess, 1953), Η γαλάζια γαρδένια (The Blue Gardenia, 1953) και Οι δέκα εντολές (The Ten Commandments, 1956).
Βιογραφία
Η Αν Μπάξτερ γεννήθηκε στο Μίτσιγκαν της Ιντιάνας το 1923. Ήταν η κόρη του Κένεθ Στιούαρτ Μπάξτερ και της συζύγου του Κάθριν Ράιτ, κόρης του παγκοσμίου φήμης αρχιτέκτονα Φρανκ Λόιντ Ράιτ. Οι γονείς της μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη όταν η Αν ήταν μωρό και η διαμονή της εκεί της έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθεί με την υποκριτική. Υπήρξε μαθήτρια της διάσημης καθηγήτριας υποκριτικής Μαρίας Όουσπενσκαγια και σε ηλικία 13 ετών είχε ήδη εμφανιστεί θεατρικές παραγωγές στο Μπρόντγουεϊ αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Το 1940, σε ηλικία 16 ετών, έκανε το πρώτο της κινηματογραφικό της δοκιμαστικό για την ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ και την ταινία Ρεβέκκα (Rebecca, 1940). Η Μπάξτερ θεωρήθηκε πολύ νέα από το Χίτσκοκ για το ρόλο της δεύτερης κυρίας Ντε Γουίντερ, που ανέλαβε τελικά η Τζόαν Φοντέιν. Λίγους μήνες αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο με την 20th Century Fox. Πρώτη της ταινία ήταν το 20 Mule Team. Οι σημαντικότερες ταινίες που γύρισε τη δεκαετία του 40 είναι: Τα έξι ορφανά (The Pied Piper, 1942), Οι υπέροχοι Άμπερσον (The Magnificent Ambersons, 1942) του Όρσον Ουέλς, Κατάσκοποι του Αλαμέιν (Five Graves to Cairo, 1943) του Μπίλι Γουάιλντερ, Μαγεμένος εραστής (The Luck Of The Irish, 1948), καθώς και η ταινία που της χάρισε το όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου Στην κόψη του ξυραφιού (The Razor's Edge, 1946). Το 1950 επελέγη να ερμηνεύσει το ρόλο της Εύας "Ιβ" Χάρινγκτον στην ταινία του Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς Όλα για την Εύα (All About Eve, 1950) πλάι στην Μπέτι Ντέιβις και τον Τζορτζ Σάντερς. Για αυτόν το ρόλο, που έμελλε να είναι και ο σημαντικότερος της καριέρας της, έλαβε τη μοναδική της υποψηφιότητα για όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου. Εκείνη τη χρονιά, το όσκαρ πήγε στη Τζούντι Χόλιντεϊ για την ταινία Γεννημένη χθες (Born Yesterday, 1950). Το 1953 η Μπάξτερ συμπρωταγωνίστησε με τον Μοντγκόμερι Κλιφτ στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Η εξομολόγηση (I Confess) και το 1956 υποδύθηκε τη Νεφερτίτη στην επική υπερπαραγωγή του Σέσιλ Ντε Μιλ Οι δέκα εντολές (The Ten Commandments). Κατά τη δεκαετία του '60 η Μπάξτερ συνέχισε να εμφανίζεται τόσο σε κινηματογραφικές όσο και σε τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ το 1970 αντικατέστησε τη Λορίν Μπακόλ, στη θεατρική παράσταση Applause, βασισμένη στην ταινία Όλα για την Εύα. Το 1983 η Μπάξτερ αντικατέστησε τη Μπέτι Ντέιβις, που είχε αρρωστήσει, στην τηλεοπτική σειρά Hotel. Το 1985, ενώ περπατούσε στη Madison Avenue της Νέας Υόρκης πλήγηκε από εγκεφαλικά ανευρύσματα και απεβίωσε 8 μέρες αργότερα.
Επιλεγμένη φιλμογραφία
thumb|260x260px| Η Αν Μπάξτερ, ως [[Νεφερτίτη, με τον Γιουλ Μπρίνερ στις Δέκα Εντολές]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2013–14
Το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2013-14 διεξήχθη σε έναν όμιλο με τη συμμετοχή 12 ομάδων και το κατάκτησε ο Αστέρας Ιτέας, ο οποίος πέτυχε το νταμπλ τοπικών τίτλων, αφού πήρε και το Κύπελλο Φωκίδας. Τη θέση του Ανδρούτσου Γραβιάς που παραιτήθηκε από τη διοργάνωση του πρωταθλήματος, κατέλαβε η τέταρτη ομάδα από την τελική κατάταξη της περσινής Β΄κατηγορίας (Ακαδημία '94 Άμφισσας), αφού ο τριταθλητής Ολυμπιακός Κίρρας δεν δέχθηκε. Η κλήρωση των πρωταθλημάτων της Α΄ και Β΄ τοπικής κατηγορίας, καθώς και της πρώτης φάσης του κυπέλλου Φωκίδας πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013. Η ποιότητα των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων στη Φωκίδα είναι αντίστοιχη με τη δυσμενή οικονομική κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι σύλλογοι, καθώς στη διοργάνωση του ερασιτεχνικού κυπέλλου συμμετοχή δήλωσαν μόνο οι ομάδες της Α΄κατηγορίας και ο Δωρικός Μαλαμάτων της Β΄ κατηγορίας, ενώ στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας πήραν μέρος μόλις πέντε σύλλογοι, αφού τα υπόλοιπα σωματεία παραιτήθηκαν λόγω αδυναμίας να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Με βάση την παρούσα κατάσταση ο πρωταθλητής της Α΄ κατηγορίας καλείται υπό δυσμενείς συνθήκες να καταφέρει να εξασφαλίσει την άνοδό του στη Γ΄ Εθνική μέσω του Ειδικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Ο., αφού σε αυτό θα αντιμετωπίσει κατά κανόνα υπέρτερες αντιπάλους γειτονικών Ενώσεων, οι οποίες προέρχονται από πρωταθλήματα με σαφώς ισχυρότερο ανταγωνισμό και υψηλότερο επίπεδο αγωνιστικής απόδοσης.
Τελική βαθμολογία Α΄ Κατηγορίας
Η διοργάνωση ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 26 - 27 Οκτωβρίου 2013 και ολοκληρώθηκε την Κυριακή 13 Απριλίου 2014.
Η τελική βαθμολογία διαμορφώθηκε ως εξής:
Οι πρώτοι σκόρερ
Ο Γιάννης Δελής του Αστέρα Ιτέας αναδείχθηκε για ακόμη μια φορά κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος επιτυγχάνοντας 21 τέρματα σε 15 αγώνες που έλαβε μέρος, έναντι 20 γκολ του Γ. Φλέγγα της Ένωσης Γλυφάδας.
Β΄Κατηγορία Φωκίδας
Το πρωτάθλημα της Β΄ τοπικής κατηγορίας ξεκίνησε στις 10 Νοεμβρίου 2013, με τη συμμετοχή μόλις πέντε (5) ομάδων. Κάθε αγωνιστική διεξάγονταν μόνο δύο αναμετρήσεις, ενώ μια ομάδα είχε ρεπό. Στη δεύτερη φάση προκρίθηκαν ο Δωρικός Μαλαμάτων, ο Ανδρούτσος Γραβιάς, ο Ολυμπιακός Κίρρας και ο Ηρακλής Μοναστηρακίου, ενώ αποκλείσθηκε ο Α.Ο. Σαλώνων. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε στις 16 Μαρτίου 2014, όταν ο Δωρικός Mαλαμάτων και ο Ανδρούτσος Γραβιάς τερμάτισαν μαζί στην πρώτη θέση με 26 βαθμούς και κέρδισαν την άνοδό τους στην Α΄κατηγορία.
Τελικός
Σημειώνεται ότι ο Αστέρας Ιτέας δεν δήλωσε συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών ποδοσφαίρου.
Παραπομπές
ΕΠΣ Φωκιδας 2013-14 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014
Μάικ Τάισον
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 30 Ιουνίου 1966. Ήταν ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής βαρέων βαρών, κατακτώντας τους τίτλους WBC (1986-90, 1996-97), WBA (1987-90, 1996) και IBF (1987-90). Κέρδισε τον τίτλο WBC σε ηλικία μόλις 20 ετών, 4 μηνών και 22 ημερών, κερδίζοντας τον Τρέβορ Μπέρμπικ (Trevor Berbick) στο δεύτερο γύρο. Έχει ύψος 1.78 cm και μερικά από τα παρατσούκλια του είναι «Kid Dynamite» και «Iron Mike».
Μεγαλωμένος σε φτωχές συνοικίες του Μπρούκλιν, όπου σε νεαρή ηλικία συμμετείχε σε συμμορίες, ο Τάισον τέθηκε υπό την κηδεμονία και καθοδήγηση του εκπαιδευτή Κας Νταμάτο (Cus D'Amato), ο οποίος είχε ήδη αναδείξει τους πρωταθλητές Φλόιντ Πάτερσον και Χοζέ Τόρες. Ξεκίνησε να αγωνίζεται ως επαγγελματίας το 1985 και γρήγορα αναρριχήθηκε στην κορυφή της πυγμαχίας. Επικρίθηκε συχνά για τη βίαιη συμπεριφορά του, τόσο εντός όσο και εκτός του ρινγκ, ωστόσο αναγνωρίζεται ως ένας από τους σπουδαιότερους πυγμάχους. Επεισοδιακός υπήρξε ο δεύτερος αγώνας του με τον Εβάντερ Χόλιφιλντ το 1996, κατά τον οποίο ο Τάισον δάγκωσε το αυτί του αντιπάλου του, με αποτέλεσμα να ανακληθεί η άδειά του για ένα χρόνο από την αθλητική ένωση της Νεβάδας και να του επιβληθεί πρόστιμο 3 εκατ. δολαρίων.
Ερασιτεχνική Καριέρα
Κέρδισε χρυσά μετάλλια το 1981 και το 1982 σε Τζούνιορ Ολυμπιακούς Αγώνες, νικώντας τον Joe Cortez το 1981 και τον Kelton Brown το 1982. Κατέχει το Junior Ολυμπιακό ρεκόρ για ταχύτερο νοκ-άουτ (8 δευτερόλεπτα).
Άνοδος στο καλλιτεχνικό στερέωμα
Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του ως ένας 18χρονος στις 6 Μαρτίου του 1985 στην Νέα Υόρκη και νίκησε τον Hector κιMercedes στον πρώτο γύρο με νοκ-άουτ. Τότε είχε αγωνιστεί σε 28 αναμετρήσεις και κέρδισε τους 26 από αυτούς. Ο πρώτος του τηλεοπτικός αγώνας ήταν το Φεβρουάριο του 1986 όπου κέρδισε ξανά με νοκ άουτ τον Jesse Ferguson στον πέμπτο γύρο. Μετά από κάποιους μήνες διεκδίκησε το τίτλο WBC Heavyweight και έγινε ο μικρότερος πρωταθλητής βαρέων βαρών.
Αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής
Τον Αύγουστο του 1987 κατέκτησε το τίτλο IBF ενάντια στον Tony Tucker. Δύο μήνες αργότερα, κέρδισε τον χρυσό ολυμπιονίκη Tyrell Biggs. Τον Larry Holmes κατάφερε να κερδίσει στις αρχές του 1988, ο οποίος έχασε έπειτα από 75 επαγγελματικούς αγώνες με νοκ άουτ. Ο Mike Tyson κατάφερε να σημειώσει νοκ άουτ σε μόλις 91 δευτερόλεπτα και να πάρει την νίκη από τον Michael Spinks αλλά και τους τίτλους του περιοδικού The Ring.
Οι κόντρες και οι αναστατώσεις
Το 1989 άρχισαν τα προβλήματα για αυτόν. Η σχέση του με την Robin Givens όδευε για το διαζύγιο, διαχωρίστηκε από τον διευθυντή Bill Cayton και απέλυσε τον εκπαιδευτή του Kevin Rooney. Μετά από όλα αυτά, αντιμετώπισε τους Frank Bruno και Carl Williams, τους οποίους τους κέρδισε με TKO και διατήρησε τους τίτλους The Ring, WBC, WBA και IBF Heavyweight.
Μετά την πρώτη ήττα του
Ακολούθησαν δύο νίκες επί του Ολυμπιονίκη βαρέων βαρών το 1984, Henry Tillman και Alex Stewart. Στις 18 Μαρτίου του 1991, ο ίδιος αντιμετώπιζε τον Donovan ‘’Razor’’ Ruddock όπου και τον κέρδισε με απόφαση του διαιτητή στο έβδομο γύρο. Αυτή η απόφαση εξόργισε τους οπαδούς που ήταν παρόντες με αποτέλεσμα να συναντηθούν ξανά. Η δεύτερη συνάντηση τους έγινε στις 28 Ιουνίου. Εκεί ο Mike Tyson κέρδισε καθαρά εφόσον είχε ρίξει τον αντίπαλο του κάτω δύο φορές. Τέλη 1991 είχε προγραμματιστεί να κοντραριστεί με τον Evander Holyfield για το αδιαφιλονίκητο τίτλο στο Λας Βέγκας αλλά ένας τραυματισμός του στα πλευρά δεν του το επέτρεψε.
Η επιστροφή του στην δράση
Ο πρώτος αγώνας μετά την φυλάκιση του ήταν επί του Peter McNeeley. Ο συγκεκριμένος αγώνας απέφερε περισσότερα από 96 εκατομμύρια δολάρια σε όλο το κόσμο συμπεριλαμβανομένων του ρεκόρ για PPV στην τηλεόραση. Ο Mike Tyson σε μόλις 89 δευτερόλεπτα πήρε την νίκη εύκολα από τον McNeeley. Εύκολα διεκδίκησε το τίτλο WBC βαρέων βαρών για δεύτερη φορά νικώντας τον Frank Bruno για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Εκτός από αυτή την διεκδίκηση τίτλου, διεκδίκησε και το τίτλο WBA βαρέων βαρών παίρνοντας την νίκη από τα χέρια του Bruce Seldon στο Λας Βέγκας.
Η κόντρα Tyson-Holyfield
Ο Evander Holyfield ήταν ο άνθρωπος, ο οποίος έκανε την δεύτερη ήττα του Mike Tyson. Οι δύο τους συναντήθηκαν τον Νοέμβριο του 1996 στο Λας Βέγκας. Η νίκη του Holyfield ήρθε όταν ο διαιτητής της αναμέτρησης σταμάτησε τον αγώνα στο γύρο 11 και έτσι ο Holyfield κατέκτησε για τρίτη φορά το τίτλο βαρέων βαρών. Πολλές καταγγελίες έγιναν σχετικά με το αποτέλεσμα του αγώνα και έτσι προγραμματίστηκε και δεύτερος αγώνας μεταξύ τους.
Έτσι αγωνίστηκαν ξανά στις 28 Ιουνίου του 1997 όπου ο Mike Tyson έχασε ξανά. Η αναμέτρηση αυτή αγοράστηκε από 1.990.000 ανθρώπους και από τότε μέχρι και το 2007 αποτελεί ρεκόρ πωλήσεων για ένα pay per view. Οαγώνας είχε διακοπεί προσωρινά στο τέλος του τρίτου γύρου που ο Mike Tyson δάγκωσε τον αντίπαλο του και ο διαιτητής αναγκάστηκε να του αφαιρέσει δυο βαθμούς. Παρόλα αυτά, το ξαναέκανε και έχασε τον αγώνα. Το δάγκωμα του ήταν αρκετά σοβαρό εφόσον αφαίρεσε ένα κομμάτι από το δεξί αυτί του Holyfield. Μετά τον αγώνα, άρχισαν ταραχές στην αρένα και πολλοί από τους ανθρώπους έφυγαν τραυματισμένοι.
Δύο μέρες μετά την αναμέτρηση, ζήτησε συγνώμη για τις πράξεις του και ζήτησε να μην απαγορευτεί για μια ζωή. Τον Ιούλιο του 1997 η ‘αδεια πυγμαχίας του ακυρώθηκε από το κράτος της Νεβάδα. Επιπλέον πλήρωσε πρόστιμο τριών εκατομμυρίων δολαρίων και τα έξοδα της ακρόασης. Η ανάκληση δεν ήταν νόμιμη και η επιτροπή ψήφισε 4-1 για να αποκατασταθεί η άδεια πυγμαχίας του στις 18 Οκτωβρίου του 1998. Όλο αυτό το καιρό εκτός δράσης, έκανε μια σπέσιαλ εμφάνιση στην WrestleMania XIV και συγκεκριμένα στο main event όπου ο ShawnMichaels αντιμετώπιζε τον Stone Cold Steve Austin. Εκείνη την περίοδο ήταν ανεπίσημο μέλος της D-Generation Χκαι πληρώθηκε 3.000.000 δολάρια για να βρίσκεται στο συγκεκριμένο Pay Per View.
Τι έγινε αργότερα;
Το 1999 και συγκεκριμένα τον Ιανουάριο επέστρεψε στο ring και κέρδισε τον Francois Botha. Κατά την διάρκεια του αγώνα αυτού, ο ‘’Kid Dynamite’’ δέχθηκε μια προειδοποίησή από τον διαιτητή διότι προσπάθησε να σπάσει να χέρια του αντιπάλου του. Νομικά προβλήματα είχε ξανά εφόσον στις 5 Φεβρουαρίου του 1999 καταδικάστηκε σε ένα χρόνο φυλάκιση με πρόστιμο 5.000 δολάρια και τον διέταξαν να εκτελέσει 200 ώρες κοινωφελούς εργασία γιατί επιτέθηκε σε δύο αυτοκινητιστές μετά από τροχαίο ατύχημα. Μετά την υπηρέτηση του, αγωνίστηκε κόντρα στον Orlin Norris τον Οκτώβριο του 1999 όπου σημείωσε νοκ άουτ μετά το άκουσμα του κουδουνιού στο τέλος του πρώτου γύρου. Συμπερασματικά, ο αγώνα έληξε χωρίς νικητή εφόσον ο αντίπαλος του δεν μπορούσε να συνεχίσει τον αγώνα.
Κάτω Μονοκαρυά Εύβοιας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Κάτω Μονοκαρυά είναι κτισμένη σε μια κοιλάδα που σχηματίζει ο χείμαρρος Ξεροπόταμος, έχει υψόμετρο 82 μέτρα ενώ απέχει 6 χλμ. ΝΑ. από την Ιστιαία (έδρα του δήμου) και 106 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το όνομα του χωριού προήλθε μάλλον από την ύπαρξη στην περιοχή μιας πολύ μεγάλης καρυδιάς. Αναφέρεται ότι την εποχή της τουρκοκρατίας η γύρω περιοχή η οποία ήταν ένα μεγάλο τσιφλίκι. Οι υπόδουλοι τότε Έλληνες που δούλευαν ως κολλήγοι στα χωράφια δημιούργησαν τον οικισμό όπως και την γειτονική Μονοκαρυά. Η περιοχή έχει αρκετές ρεματιές, χαράδρες, μικρούς καταρράκτες, αιωνόβια πλατάνια και πεύκα. Οι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την υλοτομία ενώ τους καλοκαιρινούς έχει πολλούς επισκέπτες λόγω του δροσερού κλίματός της. Αξιοθέατα θεωρούνται το μικρό εξωκλήσι της Παναγίας Αχμέτ Αγά, που βρίσκεται βορειοανατολικά του χωριού στο δρόμο για τις Μηλιές καθώς και η παλιά βρύση (Αχαμπλή βρύση) στο δρόμο για την Μονοκαρυά.
Μάικ Τάισον
Τι έγινε αργότερα;
Η χρονιά 2001 άρχισε καλά για τον ‘’Iron Mike’’, παίρνοντας μια νίκη στην Σκωτία ακολουθούμενη από μια ήττα στην Αγγλία. Στον τρίτο του αγώνα για εκείνη την χρονιά θέτονταν αντιμέτωπος με τον Andrew Golota. Αρχικά κέρδισε τον Πολωνό επειδή δεν μπορούσε να συνεχίσει λόγω του σπασμένου σαγονιού του. Αλλά στην συνέχεια η απόφαση άλλαξε σε μη διαγωνιζόμενο αγώνα μετά το τεστ ουρών που βγήκε θετικό για χρήση μαριχουάνας. ΜεTKO έληξε ο μοναδικός αγώνας του το 2001 όπου επικράτησε του Brian Nielsen στην Κοπεγχάγη σημειώνονταςTKO στο έβδομο γύρο.
Κάτω Μονοκαρυά Εύβοιας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μονοκαρυάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Μονοκαρυά αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Μονοκαρυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιστιαίας του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011  έχει πληθυσμό 113 κατοίκους ενώ ως οικισμός 42.
Μάικ Τάισον
Τι έγινε αργότερα;
Ο Mike Tyson είχε την ευκαιρία και πάλι να αγωνιστεί για έναν τίτλο βαρέων βαρών κόντρα στον Lennox Lewis, ο οποίος είχε στα χέρια του τους τίτλους WBC, IBF και IBO. Λίγους μήνες πριν την αναμέτρηση αυτή, εκανε μια δήλωση που σίγουρα έκανε κάποιους να ανατριχιάσους με τα λόγια του, ‘’Θέλω την καρδιά σου, θέλω να φάω τα παιδιά σου’’. Τον Ιούνιο, ο Lennox Lewis ήταν αυτός που κυριάρχησε στον αγώνα όταν σημείωσε νοκ άουτ στον όγδοο γύρο. Ο ηττημένος σεβάστηκε την ήττα και έδωσε τα συγχαρητήρια μετά τον αγώνα.
Το κληροδότημα
Στο νούμερο 14 της λίστας των καλύτερων πυγμάχων βαρέων βαρών κατατάχθηκε το 1998 από το περιοδικό ‘’TheRing’’, αν και πολλοί πίστευαν πως ήταν ο τελευταίος καλύτερος πρωταθλητής βαρέων βαρών. Επιπλέον ήταν στους 80 καλύτερους μαχητές των τελευταίων 80 ετών και αναλυτικότερα στο νούμερο 72 και στην λίστα με τους 100 μεγαλύτερους boxers όλων των εποχών κατετάγη 16ος. Τον Ιούνιο ου 2011 εντάχθηκε Στο Διεθνές Hall Of Fame Πυγμαχίας μαζί με τον θρυλικό Μεξικανό πρωταθλητή Julio Cesari, τον Kostya Tszyu και τον ηθοποιό-σεναριογράφο Sylvester Stallone.
Μετά την επαγγελματική πυγμαχία
Τέλη 2006 συνελήφθη ξανά στο Scottsdale της Αριζόνα για υποψία κατοχής ναρκωτικών και το 2007 δήλωσε ένοχος για κατοχή κοκαΐνης. Το 2007 καταδικάστηκε σε 24 ώρες φυλάκισης, 360 ώρες κοινωφελούς υπηρεσίας και 3 χρόνια υπό επιτήρηση. Δύο χρόνια μετά πήρε κάποιους ρόλους σε ταινίες όπως το Hangover - κατά τη διάρκεια της οποίας, όπως δήλωσε ο ίδιος, βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ και ναρκωτικών με αποτέλεσμα να μη γνωρίζει ότι συμμετέχει. Παράλληλα, συνέχισε να εμφανίζεται στο WWE. Από την D-Generation X και συγκεκριμένα τον Triple Η και τον Shawn Michaels εντάχθηκε στο WWE Hall Of Fame το 2012. Μετά από κάποιους μήνες ξεκίνησε το ‘’Mike Tyson Cares Foundation’’ όπου έδινε στα παιδιά μια ευκαιρία για να παλέψουν με την παροχή καινοτόμων κέντρων που παρέχουν όλες τις ανάγκες των παιδιών από διαλυμένες οικογένειες.
Το Φεβρουάριο του 2013 έκανε μια τρίμηνη περιοδεία, στην οποία μιλούσε για την επαγγελματική και προσωπική του ζωή. Λίγο αργότερα, συνεργάστηκε με τον Acquinity Interactive CEO, Garry Jonas για να φτιάξουν δικά του πυγμαχικά προϊόντα. Το Σεπτέμβριο του 2013 ήταν σε μια τηλεοπτική σειρά στο Fox Sports 1 με όνομα ‘’Being Mike Tyson’’ όπου έδειχνε την προσωπική ζωή του. Λίγο πριν τελειώσει η χρονιά κυκλοφόρησε το βιβλίο του ‘’Undisputed Truth’’, όπου ήταν στην λίστα των ‘’best sellers’’ του New York Times.
Ταινίες και τηλεόραση
- Fallen Champ: The Untold Story of Mike Tyson (1993)
- Tyson (1995)
- Tyson (2008)
- Law & Order: Special Victims Unit (2013)
- Mike Tyson: Undisputed Truth (2013)
- Mike Tyson Mysteries (2013)
- The Hangover (2009)
- The Hangover: II (2011)
- Scary Movie 5 (2013)
- Ip Man 3 (2015)
- "How I Met Your Mother" episode Bad Crazy (2013)
Τίτλοι
- Junior Olympic Games Heavyweight
- WBA/IBF/WBC Undisputed Heavyweight
- WBC Heavyweight
- WBA Heavyweight
- IBF Heavyweight
Ρεκόρ
- Νεότερος πρωταθλητής βαρέων βαρών (20 χρονών και 4 μηνών)
- Πιο γρήγορο νοκ άουτ σε νεώτερους ολυμπιακούς αγώνες (8 δευτερόλεπτα)
Βραβεία
- Ring Magazine Fighter της χρονιάς - 1986 & 1988
- BBC Sports Personality της χρονιάς - 1989
- Ring magazine Prospect της χρονιάς- 1985
Επαγγελματική πάλη
- WWE Hall Of Fame (εντάχθηκε το 2012)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί πυγμάχοι
Πρίγκιπας Γεώργιος της Ουαλίας
Ο πρίγκιπας Γεώργιος της Ουαλίας (αγγλικά: Prince George of Wales), γεννηθείς Γεώργιος Αλέξανδρος Λουδοβίκος (George Alexander Louis, 22 Ιουλίου 2013) είναι ο πρωτότοκος γιος του Ουίλλιαμ, Πρίγκιπα της Ουαλίας και της Κάθριν, Πριγκίπισσας της Ουαλίας και εγγονός του Κάρολου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Νταϊάνα, Πριγκίπισσας της Ουαλίας.
Είναι ο δεύτερος στη γραμμή διαδοχής του βρετανικού θρόνου μετά τον πατέρα του.
Γέννηση
Η ανακοίνωση της γέννησης του πρίγκιπα αναρτήθηκε σε καβαλέτο έξω από το παλάτι του Μπάκιγχαμ, αν και σε ρήξη με την παράδοση, τα νέα δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά σε δελτίο τύπου από αξιωματούχους του παλατιού.
Η γέννηση του χαιρετήθηκε με 21 κανονιοβολισμούς στις πρωτεύουσες των Βερμούδων, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Νέας Ζηλανδίας, του Καναδά και με κωδωνοκρουσίες από το Αββαείο του Ουέστμινστερ και πολλές άλλες εκκλησίες. Τα εικονικά ορόσημα στη Σφαίρα των Κοινοπολιτειών φωτίστηκαν σε διάφορα χρώματα, κυρίως μπλε για να σηματοδοτήσουν τη γέννηση ενός αγοριού.
Την επόμενη μέρα το Παλάτι του Κένσιγκτον ανακοίνωσε ο νεογέννητος πρίγκιπας θα ονομαστεί Γεώργιος Αλέξανδρος Λουδοβίκος, προς τιμήν του Γεωργίου ΣΤ΄, της προ-γιαγιάς του Ελισάβετ Β΄ (αρσενική εκδοχή του ονόματος "Αλεξάνδρα" που ήταν το δεύτερο όνομα της Βασίλισσας) και τον Λούις Μαουντμπάττεν, θείο του προ-παππού του, πρίγκιπα Φίλιππου.
Η γέννηση του πρίγκιπα Γεωργίου ήταν η δεύτερη φορά που τρεις γενιές άμεσων κληρονόμων στο βρετανικό θρόνο ζούσαν ταυτόχρονα, τελευταία φορά συνέβη μεταξύ 1894 και 1901, τα τελευταία επτά χρόνια της βασιλείας της βασίλισσας Βικτωρίας.
Η βάπτισή του έγινε στις 23 Οκτωβρίου 2013, στο βασιλικό παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου από τον αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Τζάστιν Ουέλμπυ. Νονοί του ήταν 7 καλοί φίλοι των γονέων του.
Τίτλοι
Ο Γεώργιος είναι από τη γέννησή του πρίγκιπας του Ηνωμένου Βασιλείου και προσφωνείται Βασιλική Υψηλότητα, σύμφωνα με επίσημες επιστολές που είχε εκδώσει ο Γεώργιος Ε΄ το 1917 και το 2012 η Ελισάβετ Β΄ αντίστοιχα. Η γεωγραφική ένδειξη που συμπληρώνει τον τίτλο προέρχεται από τον τίτλο του πατέρα του.
Γενεαλογία
Πρόγονοι του Πρίγκιπα Γεωργίου της Ουαλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ Κατηγορία:Πρίγκιπες του Ηνωμένου Βασιλείου
Χέρμπερτ Μπάγερ
Βιογραφία
Ο Χέρμπερτ Μπάγερ έλαβε την πρώτη επαγγελματική του κατάρτιση σε ηλικία δεκαεννέα ετών, το 1919, στο στούντιο του αρχιτέκτονα Georg Schmidthammer στο Λιντς, όπου παρήγαγε και τις πρώτες τυπογραφικές εργασίες του. Το 1920 στη Γερμανία, εργάστηκε ως βοηθός του αρχιτέκτονα Josef Emanuel Margold, μέλος της αποικίας των καλλιτεχνών στο Ντάρμστατ.
Ένα χρόνο αργότερα εγγράφηκε ως σπουδαστής στη σχολή του Μπαουχάους στη Βαϊμάρη, όπου παρακολούθησε αρχικά τη σειρά μαθημάτων του Johannes Itten και διδάχθηκε ζωγραφική από τον Βασίλι Καντίνσκι. Το 1925 ο καλλιτέχνης ολοκλήρωσε την φοίτησή του στη σχολή. Αν και ο Μπάγερ πήγε στο Μπαουχάους ως σπουδαστής, έμεινε και έγινε αργότερα ένα από τα εξέχοντα μέλη του. Αφότου η σχολή του Μπαουχάους μεταφέρθηκε στο Ντεσάου (Dessau), ο Βάλτερ Γκρόπιους τον διόρισε διευθυντή του πρόσφατα-ιδρυμένου εργαστηρίου εκτύπωσης και διαφήμισης, όπου σχεδίασε πολλά έντυπα υλικά και τη γραφική παράσταση διαφήμισης για το Μπαουχάους. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση από το 1925 έως το 1928.
Φεύγοντας το 1928, κινήθηκε προς το Βερολίνο όπου άνοιξε μια γραφιστική εταιρία σχεδίου, οι πελάτες της οποίας περιέλαβαν την μόδα στις εκδόσεις, με τις πρωτοποριακές του ιδέες. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Βερολίνο, ο καλλιτέχνης αφιέρωσε επίσης το χρόνο του στο σχεδιασμό εκθέσεων, στη ζωγραφική και στη φωτογραφία, υπήρξε διευθυντής τέχνης του περιοδικού «Vogue» στο Παρίσι και συνεργάστηκε με το διεθνές διαφημιστικό γραφείο του Ντόρλαντ. Όπως και άλλοι σχεδιαστές της γενιάς του, ο Μπάγερ προβληματίστηκε γύρω από την φασιστική πολιτική κατάσταση στη Γερμανία και τελικά έφυγε το 1938, και εγκαταστάθηκε στην πόλη της Νέας Υόρκης.
Τον ίδιο χρόνο, σχεδίασε την έκθεση «Bauhaus 1919-1928» στο μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (ΜοΜΑ) της Νέας Υόρκης. Τριάντα χρόνια αργότερα, η έκθεση «50 Jahre Bauhaus» (50 έτη Μπαουχάους) στη Στουτγκάρδη ήταν επίσης οργανωμένη σύμφωνα με σχέδιό του. Στις ΗΠΑ, ήταν κυρίως ενεργός ως ζωγράφος, διαφημιστικός γραφίστας και σχεδιαστής εκθέσεων και εργάστηκε για πολλές επιχειρήσεις και οργανισμούς.
Το 1946 κινήθηκε προς το Άσπεν του Κολοράντο, όπου εργάστηκε ως ζωγράφος, γραφίστας, αρχιτέκτονας και σχεδιαστής τοπίων. Λειτούργησε ως σύμβουλος σχεδίου στο πολιτιστικό κέντρο του Άσπεν και αργότερα έγινε ο διευθυντής του τμήματος σχεδίου στην εταιρία εμπορευματοκιβωτίων της Αμερικής το 1956. Μεταξύ 1958 και 1961, ήταν μέλος του συμβουλίου τεχνών του γραφείου πληροφοριών των ΗΠΑ. Από το 1965 άρχισε να εργάζεται ως δημιουργικός σύμβουλος για διάφορες σημαντικές διαφημιστικές εταιρίες και πολυκαταστήματα.
Το 1974 ο καλλιτέχνης κινήθηκε προς το Μοντεσίτο (Montecito) της Καλιφόρνια και το 1979 εκλέχτηκε συνεργάτης της αμερικανικής ακαδημίας τεχνών και επιστημών.
Βραβεύσεις
Ο Χέρμπερτ Μπάγερ στη διάρκεια της ζωής του έλαβε πολυάριθμα βραβεία και τιμές, συμπεριλαμβανομένης μιας τιμητικής διδακτορίας του «Technische Hochschule Graz», του «Österreichisches Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst», του «βραβείου του πρεσβευτή για την τελειότητα» στο Λονδίνο και του «Kulturpreis für Fotografie» στην Κολωνία.
Αμερικανική Εταιρία Εμπορευματοκιβωτίων
Το 1941 στην αμερικάνική εταιρία εμπορευματοκιβωτίων ο Μπάγερ κλήθηκε να επιτηρήσει μια σειρά αφισών προωθώντας τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να ανακυκλώσουν τα προϊόντα, συνδέοντας έτσι, την εταιρική ευθύνη με το περιβάλλον.
Marble Garden, 1955, Aspen Meadows Hotel
Σε αυτόν τον πειραματικό κήπο, ο Μπάγερ εισήγαγε τα νεωτεριστικά στοιχεία στο περιβάλλον, ίσως για πρώτη φορά. Οι πλάκες και οι φραγμοί του άσπρου μαρμάρου προήλθαν από ένα κοντινό εγκαταλειμμένο λατομείο γιατί, μέσω αυτού του τετραγωνικού κήπου, προτείνει την έννοια ότι όλοι οι κήποι δεν είναι τίποτα περισσότερο από τρισδιάστατα γλυπτά.
Mill Creek Canyon Earthworks Park, Kent, Washington
Εγκατεστημένα το 1982, τα «Earthworks» εξέφρασαν την σχέση τέχνης και υποδομής, η οποία εκφράζει την εγκατάσταση ως ένα ισχυρό στοιχείο για τους σχεδιαστές, τους αρχιτέκτονες, τους μηχανικούς και τους καλλιτέχνες τοπίων. Μια σειρά γλυπτών διαστημάτων που μοιάζουν και αρχαία και σύγχρονα, καθαρές μορφές των χωματουργικών έργων γεωμετρίας - κώνοι, κύκλοι, γραμμές- χτίζονται στο στόμα του Mill Creek Canyon. Χλόη, μια ξύλινη γέφυρα και βήματα ενώνονται από τις φυσικές δυνάμεις του κολπίσκου.
Στη συνέχεια, ο Μπάγερ επιτήρησε επίσης μια άλλη σειρά αφισών με τίτλο «μεγάλες ιδέες του δυτικού ατόμου».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γραφίστες Κατηγορία:Αυστριακοί τυπογράφοι Κατηγορία:Φωτογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί γλύπτες
Νεοελληνική μουσική
Με τον όρο νεοελληνική μουσική εννοείται το σώμα της ελληνικής μουσικής και καλύπτει χρονικά την περίοδο από τον 16ο αιώνα έως τη σύγχρονη εποχή. Από τις απαρχές της νεοελληνικής μουσικής και τον Φραγκίσκο Λεονταρίτη, τη νεοελληνική όπερα και οπερέτα, τη Νεοελληνική Εθνική Μουσική Σκηνή, την νεοελληνική ηλεκτρακουστική εποχή, τον Ν. Σκαλκώτα και τον Γ.Α. Παπαϊωάννου η νεοελληνική μουσική φέρει εγγενώς ένα πλούσιο παρελθόν σε ό,τι αφορά στη λόγια και τη λαϊκή της παράδοση.
Η μουσική είναι ίσως το πολιτιστικό προϊόν που διασχίζει ευκολότερα τα τοπικά ή εθνικά όρια και καθορίζει ταυτόχρονα την ταυτότητα της εντοπιότητας. Είναι ένας δείκτης, επίσης, της συλλογικής ταυτότητας, δεδομένου ότι είναι μια πολιτιστική δραστηριότητα μέσω της οποίας γίνονται γνωστές διάφορες κοινωνικές και πολιτισμικές δυνάμεις ή ομάδες. Εντούτοις, το άκουσμα και η εκτέλεση της μουσικής ως εμπειρική διαδικασία δένεται περίπλοκα με υποκειμενικές, μεμονωμένες αντιδράσεις, που μπορούν να μην αντιστοιχούν σε κοινωνικές κατηγορίες όπως η τάξη, η φυλή και το φύλο. Η διαλεκτική μεταξύ της προσωπικής ανταπόκρισης και των υλικών όρων της παραγωγής και της κατανάλωσης της έντεχνης και της λαϊκής μουσικής στην Ελλάδα κάνει αυτόν τον πλούσιο τομέα ένα ιδιαίτερο πεδίο για την εξερεύνηση της κατασκευής των κοινωνικών ταυτοτήτων και των πολιτισμικών αφηγήσεων.
Προσεγγίσεις της πολιτισμικής ταυτότητας
Αυτές οι νέες προοπτικές σχεδόν μας υποχρεώνουν να δούμε τις δυνάμεις που γέννησαν το έντεχνη μουσική και το νεοελληνικό τραγούδι κάτω από μια νέα προοπτική, αναθεωρώντας τον ρόλο του πολιτισμού στην κοινωνική ζωή. Πρόσφατες σχετικά έρευνες στις πολιτισμικές σπουδές υποδεικνύουν μια δέσμευση για την κατάνόηση της κοινωνικής εμπειρίας του πολιτισμού, του τρόπου δηλαδή με τον οποίο βιώθηκε ο πολιτισμός στο παρελθόν, αλλά και τη χρήση του πολιτισμού ως εννοιολογικού πλαισίου μέσα στο οποίο αρθρώνεται η ίδια η συλλογική εμπειρία. Είναι σημαντικό να δει κανείς πώς κατασκευάζεται ο «τόπος», πώς συνδέονται οι έννοιες του ανήκειν, της ταυτότητας και της εμπειρίας με τον χώρο.