cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Ερνέστος Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Δωροθέας-Μαρίας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Εμείς Φοράμε το Χειμώνα Ανοιξιάτικα
Στον τηλεοπτικό τελικό, ερμηνεύτηκε δέκατο ανά σειρά εμφάνισης, μετά την Ελβετία με την Kathy Leander και το "Mon coeur l'aime" και πριν την Εσθονία με τους Maarja-Liis Ilus & Ivo Linna με το "Kaelakee hääl".
Ιωάννης Ερνέστος Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης
Βιογραφία
Το 1626 απεβίωσε στο Σανκτ Μάρτιν της Ουγγαρίας σε ηλικία 32 ετών, άγαμος.
Εμείς Φοράμε το Χειμώνα Ανοιξιάτικα
Στο τέλος της ψηφοφορίας, έλαβε 36 βαθμούς, τερματίζοντας 14ο ανάμεσα σε 23 συμμετοχές.
Ιωάννης Ερνέστος Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Εμείς Φοράμε το Χειμώνα Ανοιξιάτικα
Το τραγούδι είναι γραμμένο σε μέτρο 7/8 και είναι καλαματιανός, ένας παραδοσιακός ελληνικός ρυθμός, με τον Ευστρατίου να τραγουδάει για τα πράγματα που κάνουν μαζί με τον εραστή της.
Ακολούθησε ως Έλληνας εκπρόσωπος στο η Μαριάννα Ζορμπά με το "Χόρεψε".
Μυρτιάς Εύβοιας
Ο Μυρτιάς είναι ημιορεινό χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Μυρτιάς βρίσκεται προς τα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου και είναι κτισμένος στην ανατολική πλευρά του λόφου Σταυρός του Μεσοπέτριου όρους σε υψόμετρο 220 μέτρα, ανάμεσα σε δάσος από πεύκα και ελιές. Απέχει περίπου 5 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Λίμνη (έδρα δήμου) και 72 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα ενώ στη δυτική του πλευρά περνάει ο δρόμος Λίμνης - Χαλκίδας. Το χωριό δημιουργήθηκε γύρω στα 1880 (μετά την απελευθέρωση της Εύβοιας από τους Τούρκους) από κατοίκους ορεινών οικισμών που αποφάσισαν να κατέβουν στην πεδιάδα και για το όνομα του χωριού πιθανολογείται ότι προέρχεται από τους θάμνους μυρτιάς που αφθονούν στην περιοχή.
Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη κατοίκησής της από τη νεολιθική περίοδο αφού κοντά στο χωριό έχει εντοπιστεί οικισμός της αρχαιότερης νεολιθικής περιόδου, όπου βρέθηκε προϊστορικός χειροπέλεκις ο οποίος εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χαλκίδος ενώ ένα περιρραντήριο, επιτύμβιες στήλες και διάφορα θραύσματα εκτίθενται στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο της Λίμνης.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1912 στο ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 γραμμένος ως Μουρτιάς στο ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λίμνης. Το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Μυρτιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Λίμνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 190 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών (Rolling Stone)
Ο παρακάτω κατάλογος συντάχθηκε το 2004 από το περιοδικό Rolling Stone και περιλαμβάνει τα σπουδαιότερα τραγούδια. Η σύνταξη του καταλόγου βασίστηκε στην ψηφοφορία από 172 μουσικούς, κριτικούς και εκπροσώπους της δισκογραφικής βιομηχανίας. Ο κατάλογος αποδείχθηκε αμφιλεγόμενος και η κριτική ήταν διάσπαρτη. Στους συντάκτες καταλογίστηκε μεροληψία υπέρ των ΗΠΑ και της Βρετανίας, καθώς στη λίστα υπάρχουν 356 αμερικανικά και 108 αγγλικά τραγούδια, επί συνόλου 500 τραγουδιών.
Είναι χαρακτηριστική η απουσία μη αγγλόφωνων τραγουδιών, πλην ενός (La bamba στη θέση No 345), έστω κι αν αυτά γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία, όπως το γαλλόφωνο La vie en rose, το ισπανόφωνο Guantanamera κλπ., ενώ στη θέση Νο 491 υπάρχει το αγγλόφωνο You don't have to say you love me, έστω κι αν πρόκειται για διασκευή του ιταλικού Io che non vivo (senza te).
Τα 500 τραγούδια
Η πρώτη εκδοχή του καταλόγου ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τραγουδια Κατηγορία:Τραγούδια
WikiHouse
Ιδέα - Σύλληψη
Το WikiHouse επιτρέπει στους χρήστες να πραγματοποιούν λήψη σχεδίων κτιρίων με άδεια χρήσης της Creative Commons από την ηλεκτρονική της βιβλιοθήκη, να τα προσαρμόζουν χρησιμοποιώντας το SketchUp και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιούν για να δημιουργήσουν κομμάτια από κοντραπλακέ, που μοιάζουν με κομμάτια παζλ, χρησιμοποιώντας για την κατασκευή τους CNC εργαλειομηχανές. Η συναρμολόγηση των κατασκευών του WikiHouse δεν απαιτεί ειδικά εξαρτήματα, επειδή τα κομμένα κομμάτια ξύλου “κουμπώνουν” μεταξύ τους με σφήνες και πείρους, τεχνική εμπνευσμένη από την κλασική κορεατική αρχιτεκτονική. Ο σκελετός ενός WikiHouse μπορεί να συναρμολογηθεί σε λιγότερο από μια μέρα από ανθρώπους που δεν έχουν ιδιαίτερη εκπαίδευση στις κατασκευές. Ο κυρίως σκελετός του κτίσματος θα πρέπει στη συνέχεια να ολοκληρωθεί με την κατάλληλη επικάλυψη, μόνωση, ηλεκτρολογική και υδραυλική εγκατάσταση πριν μπορέσει να κατοικηθεί. Το έργο-εγχείρημα WikiHouse χειρίζεται από την εταιρία Open Systems Lab στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη της οποίας είναι διαθέσιμα αρχεία που αφορούν στις γενικές οδηγίες για την κατασκευή των δομικών στοιχείων των κατοικιών και τις βασικές αρχές σχεδιασμού για την κατασκευή και συναρμολόγηση τους. Επίσης σημαντικό πλεονέκτημα του όλου εγχειρήματος είναι η μικρότερη περιβαλλοντική επιβάρυνση (αποτύπωμα άνθρακα) σε σχέση με τις συμβατικές κατασκευές και το γεγονός ότι τα δομικά στοιχεία είναι επαναχρησιμοποιούμενα σε ποσοστό που αγγίζει το 80-90%.
Σκοπός - Ιστορικό
Ένας από τους κύριους στόχους του έργου είναι η “διανομή” κοινών λύσεων για όλους ώστε ελεύθερα να προσαρμοστούν και να βελτιωθούν. Με τον τρόπο αυτό όλοι επωφελούνται μέσω μιας παγκόσμιας κοινότητας έρευνας και ανάπτυξης όπου κανένα πρόβλημα δεν χρειάζεται να λυθεί δύο φορές. Η ιδέα του “μοιράζομαι παγκόσμια - κατασκευάζω τοπικά” προωθεί τη λογική της χρησιμοποίησης τοπικών, ευέλικτων μικροπαραγωγών αντί της κατασκευής ενός μόνο είδους κατοικίας σε μεγάλα κεντρικά εργοστάσια. Στο GitHub βρίσκονται, σε κοινή χρήση, τα αρχεία Έρευνας και Ανάπτυξης των Wikihouses επί των οποίων μπορεί ο καθένας να θέσει ζητήματα και να προτείνει λύσεις βελτίωσης και προσαρμογής. Υπάρχει επίσης και η WikiHouse Slack, κοινότητα στην οποία μπορεί κάποιος να συνδεθεί με ομάδες που αναπτύσσουν, ελέγχουν και χρησιμοποιούν την εν λόγω τεχνολογία. Η ομάδα τον Ιούνιο του 2012 κέρδισε χρηματικό έπαθλο στο TEDGlobal και επένδυσε το εν λόγω ποσό σε μία συνεργασία με το Βραζιλιάνικο Πρόγραμμα Κινητοποίησης Νέων Dharma και τον οργανισμό ανάλυσης BrazilIntel, για την κατασκευή WikiHouses στις φτωχότερες φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέϊρο της Βραζιλίας. Ο στόχος της συνεργασίας, που ονομάζεται WikiHouseRio, είναι η λειτουργία ενός "εργαστηρίου κατασκευής" όπου μία CNC εργαλειομηχανή θα μοιράζεται από την κοινότητα ενώ παράλληλα θα επιτρέπει και θα ενθαρρύνει τα μέλη της κοινότητας να αναπτύξουν τις δικές τους ικανότητες σχεδίασης και κατασκευής. Η ομάδα WikiHouse σχεδιάζει να δημιουργήσει παρόμοια εργαστήρια κατασκευαστών και σε άλλες υποανάπτυκτες κοινότητες σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν επίσης σχέδια για τη χρήση των WikiHouses ως χώρους προσωρινής στέγασης σε χώρες που αντιμετωπίζουν συχνά σεισμικά φαινόμενα όπως η Αϊτή, η Ιαπωνία και η Νέα Ζηλανδία. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013, ενώ δεν υπήρχαν κατοικημένα WikiHouses, υπήρχαν μερικά ολοκληρωμένα πρωτότυπα εκτός του καταφυγίου περιπατητών στο Fridaythorpe στην Αγγλία. Αυτά τα WikiHouses είναι μονώροφες, ορθογωνικού σχήματος κατασκευές με κεκλιμένες στέγες και μικρή θεμελίωση, επιφάνειας περίπου 16 τετραγωνικών μέτρων. Μέχρι το 2015, είχαν κατασκευαστεί αρκετά επιπλέον WikiHouses, συμπεριλαμβανομένων των ακόλουθων κτιρίων και στις ακόλουθες εκδηλώσεις:
Επίδραση - Επιρροή
Η αντίδραση των μέσων ενημέρωσης στο WikiHouse επικεντρώθηκε κυρίως στον πειραματικό χαρακτήρα του έργου,  σε σύγκριση με τα έπιπλα IKEA   και την πιθανή δυσκολία εύρεσης και κόστους χρήσης εργαλειομηχανών CNC. Ο Αμερικανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Bruce Sterling έδωσε επίσης μια αξιολόγηση του σχεδιασμού του WikiHouse, περιγράφοντάς την με θέρμη ως τη κατοικία που "Προσωπικά, θα μπορούσα πολύ πιθανόν να οικοδομήσω και να κατοικήσω".
Παραπομπές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοσελίδες
Ισθμός του Κρα
Ο Ισθμός του Κρα (Ταϊλανδικά: คอคอดกระ) είναι το στενότερο σημείο της Μαλαϊκής χερσονήσου και βρίσκεται στη νότια Ταϊλάνδη.
Γεωγραφία
Το ανατολικό τμήμα αυτής της λωρίδας γης ανήκει στην Ταϊλάνδη, ενώ το δυτικό τμήμα ανήκει στη Μιανμάρ. Δυτικά του ισθμού είναι η θάλασσα Άνταμαν και στα ανατολικά ο κόλπος της Ταϊλάνδης. Το στενότερο σημείο ανάμεσα στις εκβολές του ποταμού Κρα και τον κόλπο του Σαουί κοντά στην πόλη Τσουμπόν (Chumphon) έχει πλάτος 44χμ. και μέγιστο υψόμετρο 75μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Ο ισθμός πήρε το όνομά του από την περιοχή του Κρα Μπουρί στην επαρχία Ρανόν (Ranong) της Ταϊλάνδης, που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του στενότερου σημείου. Ο Ισθμός του Κρα σηματοδοτεί το σύνορο ανάμεσα στα δύο τμήματα της κεντρικής κορδιλιέρας, της ορεινής αλυσίδας που διατρέχει όλη την περιοχή από το Θιβέτ μέχρι ολόκληρη τη Μαλαϊκή χερσόνησο.
Ταϊλανδικό Κανάλι
Το Ταϊλανδικό Κανάλι (διώρυγα της Ταϊλάνδης) είναι μια προτεινόμενη διώρυγα στη νότια Ταϊλάνδη που θα συνέδεε τον Ινδικό ωκεανό με τον κόλπο της Ταϊλάνδης, μειώνοντας το χρόνο που απαιτείται σήμερα και παρακάμπτοντας τα στενά της Μαλάκα (με προβλήματα πειρατείας), που αρχικά υπήρχε η σκέψη να κατασκευαστεί κατά μήκος του ισθμού του Κρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισθμοί Κατηγορία:Γεωγραφία της Ταϊλάνδης
Προσφυγή στην αυθεντία
Η προσφυγή στην αυθεντία είναι ένα είδος λογικού επιχειρήματος επίσης γνωστού και ως argumentum ad verecundiam (Λατ. επιχείρημα προς σεβασμό) ή ipse dixit (Λατ. το είπε ο αυτός ο ίδιος), το οποίο χρησιμοποιείται όταν η τιμή αλήθειας μίας θέσης είναι ευθέως ανάλογη με την αξιοπιστία, τις γνώσεις ή το αξίωμα του προτείνοντος τη θέση. Αποτελεί μέθοδο απόκτησης σχολιαστικής γνώσης και συχνά είναι λογική πλάνη.
Τύποι
Ο πρώτος ορίζεται στην περίπτωση που κάποιος ο οποίος παρουσιάζει την θέση του σε ένα ζήτημα παραθέτει από μία αυθεντία, η οποία συμμερίζεται την ίδια θέση, ενώ δεν είναι στην πραγματικότητα αυθεντία στον εν λόγω τομέα. Για παράδειγμα, η εξής δήλωση:
δεν θα πρέπει να πείθει κανέναν σχετικά με την χρησιμότητα του οδοντονήματος, εφόσον ο Άρθουρ Κλαρκ δεν είναι αυθεντία στην στοματική υγιεινή. Μεγάλο μέρος των διαφημίσεων βασίζεται σε αυτήν την λογική πλάνη, μέσω της οπισθογράφησης και των χορηγιών.
Ο δεύτερος τύπος ορίζεται ως η παράθεση κάποιου ο οποίος πράγματι αποτελεί αυθεντία στον σχετικό τομέα γνώσης. Σε αυτήν την περίπτωση, η προσφυγή έχει μεγαλύτερο βάρος, διότι η αυθεντία έχει περισσότερες πιθανότητες να είναι ορθή. Ωστόσο, η πιθανότητα λάθους παραμένει και το επιχείρημα σε καμία περίπτωση δεν είναι απόλυτα αληθές.
Η προσφυγή στην αυθεντία ως λογική πλάνη
Το επιχείρημα που αντιστοιχεί στην (εσφαλμένη) προσφυγή στην αυθεντία έχει την εξής βασική μορφή:
Η πρώτη δήλωση ονομάζεται 'αντικειμενικός ισχυρισμός' και αποτελεί τον πόλο αντιπαράθεσης. Η τελευταία δήλωση περιγράφεται ως 'συμπερασματικός ισχυρισμός' και αντιπροσωπεύει την λογική διαδικασία. Υπάρχουν δύο ήδη συμπερασματικού ισχυρισμού, ο ρητός και ο υπαινικτικός.
Τα επιχειρήματα τα οποία (εσφαλμένα) στηρίζονται στα αμφισβητήσιμα χαρακτηριστικά του ατόμου για να αποδείξουν την αληθινότητα του συμπεράσματος αναλύονται στο άρθρο ad hominem.
Η προσφυγή στην αυθεντία αποτελεί λογική πλάνη: ακόμη και οι αυθεντίες είναι δυνατόν να σφάλλουν, τόσο στον ιδιαίτερο γνωστικό τους τομέα, όσο και σε άλλους. Το να παραθέτει κανείς από αυθεντίες δεν καθιστά κάποιο επιχείρημα αυτόματα αληθές. Ωστόσο, η παράθεση από αυθεντίες μπορεί να προσδίδει στην εκάστοτε θέση μία υψηλή πιθανότητα αλήθειας, ώστε να είναι δυνατόν να λαβαίνονται αποφάσεις με βάση αυτήν.
Πληροφορίες
Κατά τον Μεσαίωνα, από τον 12ο αιώνα μέχρι και τον 15ο, η φιλοσοφία του Αριστοτέλη είχε γίνει το επικρατέστερο δόγμα και οι αριστοτελικές πεποιθήσεις αποτελούσαν σημαντικό μέρος κάθε αντιπαράθεσης. Η σκέψη του Αριστοτέλη είχε γίνει τόσο καίρια για την φιλοσοφία του ύστερου Μεσαίωνα, ώστε είχε καταλήξει να αποκαλείται στα λατινικά: Ille Philosophus, δηλαδή «ο Φιλόσοφος», ενώ οι παραθέσεις από κείμενα του Αριστοτέλη ονομάζονταν ipse dixit (το είπε ο ίδιος). Σε αυτό το παράδειγμα, ο Αριστοτέλης αποτελεί παράδειγμα κάποιου ο οποίος είναι αυθεντία στην φιλοσοφία, αλλά, επειδή στην φιλοσοφία δεν υπάρχουν πολλά άμεσα αποδεικτικά στοιχεία, οι ιδέες του αποκτούν μεν βάρος αλλά δεν καθορίζουν και το συμπέρασμα. Από την άλλη μεριά, εάν κάποιος πει ότι επειδή όλοι οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι ο πλανήτης Ποσειδώνας υπάρχει αυτό είναι και απόδειξη ότι υπάρχει, τότε η δήλωσή του γίνεται περισσότερο καθοριστική, διότι οι αστρονόμοι γνωρίζουν περισσότερα για το ζήτημα και βρίσκονται σε καλύτερη θέση επιχειρηματολογίας σε ό,τι αφορά τις άμεσες αποδείξεις και όχι γιατί απλώς το πιστεύουν.
Η Ηθική της Αυθεντίας αποτελεί μετα-ηθικιστική θεωρία, σύμφωνα με την οποία κάποιος μπορεί να αποκτήσει γνώσεις μέσω μίας αυθεντίας όπως ο Θεός ή ο Νόμος. Η προσφυγή στην πλειοψηφία είναι μία ειδική περίπτωση προσφυγής στην αυθεντία, όπου αυθεντία είναι η κοινή γνώμη.
Απόρροια του ως άνω είναι και η περίφημη έκφραση «επειδή το λέω εγώ»/«γιατί έτσι», που χρησιμοποιούν συχνά οι γονείς και απεχθάνονται τα παιδιά. Αποτελεί λογική πλάνη με την έννοια ότι ο γονέας είναι η αυθεντία και επομένως διαθέτει την αντίστοιχη γνώση ώστε οι δηλώσεις του να είναι αληθείς. Ωστόσο, όπως και άλλες τέτοιου είδους πλάνες, η εγκυρότητα των δηλώσεών του πηγάζει αποκλειστικά από τις προσωπικές του πεποιθήσεις και όταν υφίσταται πίεση για να αποκαλύψει την λογική συνέχεια πίσω από την δήλωσή του, αδυνατεί να το κάνει ικανοποιητικά. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η πλάνη συνίσταται στο ότι επειδή αποτελούν αυθεντιάζουσες/εξουσιαστικές μορφές στα μάτια των παιδιών, τα παιδιά αναγκάζονται να δεχθούν την δήλωση των γονέων τους ως καθ' αυτή επεξήγηση του εαυτού της.
Προϋποθέσεις ώστε ένα επιχείρημα από αυθεντίας να είναι έγκυρο
Ένα ιδανικό επιχείρημα βασίζεται αποκλειστικά και μόνο σε άμεσα αποδεικτικά στοιχεία καθώς και στην ίδια του την δομή και όχι στην αυθεντία κάποιου ο οποίος έχει στα χέρια του τα στοιχεία. Ωστόσο, σε μία μέση διαλογική συζήτηση είναι μάλλον απίθανο να παρασχεθούν όλα τα άμεσα αποδεικτικά στοιχεία. Έτσι η προσφυγή στην αυθεντία χρησιμοποιείται ως συντομότερος δρόμος. Σε αυτές τις περιπτώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Λογική πλάνη
Καλάβρυτα
Ιστορία
Δείτε: Τερριτόριο Καλαβρύτων
Η πολίχνη των Καλαβρύτων είναι χτισμένη στην θέση της αρχαίας Αρκαδικής πόλης Κυναίθη (ή Κύναιθα) που βρισκόταν στο τμήμα της Αζανίας. Το όνομα Καλάβρυτα, που σύμφωνα με τους ειδικούς σημαίνει «καλές βρύσες», φαίνεται να το απέκτησε την εποχή της Φραγκοκρατίας τον 13ο αιώνα μ.Χ., όταν αποτέλεσε έδρα μιας από τις δώδεκα Βαρωνίες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας με πρώτο Βαρώνο τον Όθωνα ντε Τουρναί (Othon de Tournay) που έκτισε το κάστρο του πάνω στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Κύναιθας. Στη Γαλλική παραλλαγή του Χρονικού του Μορέως αναφέρεται ως Calovrate.
Το 1430 τα Καλάβρυτα γίνονται έδρα μιας εκ των τριών ανεξαρτήτων βυζαντινών ηγεμονιών (δεσποτάτα) στις οποίες είναι χωρισμένη πλέον η Πελοπόννησος, με πρώτο δεσπότη το Θωμά Παλαιολόγο. Δύο χρόνια αργότερα την δεσποτεία των Καλαβρύτων αναλαμβάνει ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο οποίος διατηρεί τη θέση αυτή μέχρι το 1443.
Ελληνική Επανάσταση
Η περιοχή των Καλαβρύτων συμμετείχε τόσο στην Επανάσταση του 1770 (Ορλωφικά) όσο και στον Αγώνα του 1821 όπου η έκβαση της είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση μεγάλου μέρους της σημερινής Ελλάδας και την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Στην πρώτη περίπτωση ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Παρθένιος κήρυξε την τοπική εξέγερση ενώ το 1821 στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας κηρύχτηκε επίσης η επανάσταση από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και τους οπλαρχηγούς της Πελοποννήσου που είχαν συγκεντρωθεί εκεί (βλ. και Δοξολογία στην Αγία Λαύρα).
Στην ευρύτερη περιοχή των Καλαβρύτων έγιναν σποραδικές επιθέσεις εναντίον Τούρκων από τα μέσα Μαρτίου του 1821. Ακολούθησε η επίθεση κατά των Οθωμανικών αρχών και των Τούρκων στρατιωτών, οι οποίοι κλείστηκαν σε δύο ή τρεις πύργους εντός των Καλαβρύτων. Η πολιορκία κράτησε λίγες ημέρες, κατά τον Π. Π. Γερμανό και άλλες πηγές, ή πέντε ημέρες κατά τους Σπηλιάδη (Α', 60) και Φιλήμονα, με την πόλη να απελευθερώνεται από τον οθωμανικό ζυγό στις 21 Μαρτίου, γεγονός που αποτελεί την πρώτη μεγάλη νίκη του αγώνα. Κάποιοι σύγχρονοι κυρίως ιστορικοί θεωρούν ότι η πιθανότερη ημερομηνία απελευθέρωσης των Καλαβρύτων είναι η 25η Μαρτίου, ωστόσο οι περισσότεροι συγγραφείς που έγραψαν για την επανάσταση κατά τη διάρκειά της ή τις επόμενες δεκαετίες, αναφέρουν ότι η πόλη απελευθερώθηκε είτε στις 21 Μαρτίου/2 Απριλίου  είτε στις 23 Μαρτίου/4 Απριλίου. Ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η μαρτυρία του Θεόδωρου Ρηγόπουλου (γραμματικού του Θ. Κολοκοτρώνη) που τη εποχή εκείνη ήταν μαθητής στη Σχολή του Σωποτού (χωριό κοντά στα Καλάβρυτα). Ο ίδιος γράφει στα απομνημονεύματά του, ότι στις 21 Μαρτίου τα μαθήματα στη σχολή διακόπηκαν λόγω του ξεσπάσματος της επανάστασης οπότε αυτός και οι υπόλοιποι μαθητές έπρεπε να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Όταν την επομένη μέρα (22 Μαρτίου) έφτασε στο χωριό του, έμαθε από τον πατέρα του και τον αδελφό Γεώργιο που συμμετείχαν στην πολιορκία των Καλαβρύτων, ότι οι Τούρκοι είχαν ήδη παραδοθεί αφού αντιστάθηκαν για λίγες μέρες. Η μαρτυρία αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνει την εκδοχή ότι τα Καλάβρυτα απελευθερώθηκαν στις 21 Μαρτίου. Την είδηση για την έναρξη της επανάστασης στα Καλάβρυτα έφερε στην Ύδρα στις 27 Μαρτίου 1821 ο Παναγιωτάκης Βαφειόπουλος, που είχε σταλεί με πλοίο στα παράλια της Πελοποννήσου να παρακολουθεί τα γεγονότα.
Εξαιτίας του πρωταγωνιστικού τους ρόλου στην Επανάσταση του 1821, τα Καλάβρυτα πυρπολήθηκαν δύο φορές από τα στρατεύματα Ιμπραήμ, το 1826 και το 1827. Αμερικανός προτεστάντης ιεραπόστολος που επισκέφθηκε τα Καλάβρυτα το 1829 αναφέρει τις καταστροφές αλλά διαπιστώνει από τα εναπομείναντα σπίτια ότι η πόλη ήταν καλοχτισμένη. Επίσης αναφέρει ότι ήταν ήδη πεποίθηση ότι η σημαία της επανάστασης υψώθηκε πρώτα στα Καλάβρυτα από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό.
Στη διοικητική διαίρεση του 1836 τα Καλάβρυτα αναφέρονται με το όνομα Κυναίθη.
Σφαγή των Καλαβρύτων
μικρογραφία|Μέρος του μνημείου των εκτελεσθέντων της 13ης Δεκεμβρίου 1943.
Τα Καλάβρυτα υπήρξαν μία από τις περιοχές της Ελλάδας που βίωσαν με τον σκληρότερο τρόπο τα ναζιστικά γερμανικά αντίποινα κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Στις 13 Δεκεμβρίου του 1943 ο γερμανικός στρατός κατοχής εκτέλεσε σχεδόν όλο τον ανδρικό πληθυσμό (τους περισσότερους πάνω από την ηλικία των 12) των Καλαβρύτων και έκαψε ολοσχερώς την πόλη. Για τον αριθμό των θυμάτων και των επιζώντων από τη σφαγή της 13ης Δεκεμβρίου αλλά για το συνολικό αριθμό των θυμάτων από την επιδρομή των Γερμανών στην περιοχή, έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς αντιφατικοί αριθμοί. Οι περισσότερες αναφορές κάνουν λόγο για περισσότερους από 800 νεκρούς. Τα Καλάβρυτα είναι σήμερα χαρακτηρισμένος μαρτυρικός οικισμός.
Κοινότητα Καλαβρύτων
Η «Καλλικρατική» Τοπική Κοινότητα Καλαβρύτων (τέως Δημοτικό Διαμέρισμα με το Σχέδιο «Καποδίστριας» 1997-2010 και πρώην ανεξάρτητη Κοινότητα 1912-1944) έχει ως έδρα της την κωμόπολη των Καλαβρύτων. Κατά την απογραφή του 2011 είχε 1.829 μόνιμους κάτοικους. Διοικητικά αποτελείται από τους οικισμούς :
Οικονομία και τουρισμός
μικρογραφία|Άποψη των Καλαβρύτων. Τα Καλάβρυτα σήμερα αποτελούν πόλο έλξης τουριστών. Κατά την χειμερινή περίοδο είναι η ακμή της επισκεψιμότητας τους καθώς διαθέτουν μία από τις καλύτερες υποδομές χειμερινού τουρισμού στην Ελλάδα λόγω κυρίως του χιονοδρομικού κέντρου που βρίσκεται εκεί και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα στην ελληνική επικράτεια. Υπολογίζεται ότι στην κυρίως πόλη των Καλαβρύτων είναι διαθέσιμες 2.000 περίπου κλίνες.
Τα Καλάβρυτα καθώς και η γύρω αλλά και η ευρύτερη περιοχή χαρακτηρίζονται από πλούσια φυσική ομορφιά και έχουν ποικίλα φυσικά και ανθρωπογενή αξιοθέατα. Αξιόλογους και δημοφιλείς προορισμούς στην περιοχή των Καλαβρύτων και σε κοντινές τοποθεσίες αποτελούν, μεταξύ άλλων, τα δύο ιστορικά μοναστήρια, της Αγίας Λαύρας και του Μεγάλου Σπηλαίου, το Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος που στεγάζεται στο παλιό δημοτικό σχολείο της πόλης, το Μνημείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος (13/12/1944), το Ηρώο της Ελληνικής Επανάστασης 1821, το πλατανόδασος των πηγών του Αροανίου ποταμού στο Πλανητέρο, τα Ύδατα της Στυγός στον Χελμό εκεί απ' όπου πηγάζει ο ποταμός Κράθις, όπως επίσης το Σπήλαιο των Λιμνών κοντά στο χωριό Καστριά και το Φαράγγι του Βουραϊκού ποταμού που το διασχίζει ο περίφημος Οδοντωτός Σιδηρόδρομος.
Πληθυσμός
Τα Καλάβρυτα γνώρισαν σημαντική πληθυσμιακή ανάπτυξη μέχρι το 1940 αλλά από τότε ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί σημαντικά. Η κωμόπολη κατέγραψε τον μεγαλύτερο πληθυσμό της το 1940 (2.297) και τον μικρότερο το 1879 (1.062). Η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού έγινε το 1928 (29,8%) και η μικρότερη το 1961 (1,3%). Η μεγαλύτερη μείωση του πληθυσμού έγινε το 2001 (17,2%) και η μικρότερη το 1971 (4,5%). Τα παραπάνω στοιχεία αφορούν τον πραγματικό πληθυσμό της κωμόπολης όπως καταγράφεται επίσημα από την ΕΛΣΤΑΤ. Παρόμοιες διαφοροποιήσεις καταγράφονται όμως και στα στοιχεία του μόνιμου πληθυσμού. Έτσι το 1991 ο μόνιμος πληθυσμός των Καλαβρύτων ήταν 1848 κάτοικοι. Το 2001 καταγράφηκαν 1679 κάτοικοι, υπήρξε δηλαδή μείωση του πληθυσμού κατά 9,1%, ενώ το 2011 υπήρξε περεταίρω μείωση του πληθυσμού κατά 0,3%, με καταγεγραμμένους 1674 μόνιμους κατοίκους.
Μεταφορές
μικρογραφία|Ο σταθμός του Οδοντωτού στα Καλάβρυτα. μικρογραφία|Ο σταθμός του Οδοντωτού στα Καλάβρυτα. 300px|μικρογραφία|Η οπίσθια πλευρά του σταθμού προς τον οικισμό
Αποστάσεις
Τα Καλάβρυτα απέχουν, μέσω του οδικού δικτύου, περίπου :
Δημήτριος Μπόσδας
thumb|Ο νομάρχης Δημήτριος Β. Μπόσδας.(Οικογενειακό αρχείο Βασιλείου Ηλ. Μπόσδα.) Ο Δημήτριος B. Μπόσδας (26 Νοεμβρίου 1905 – 2 Ιουλίου 1997) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε νομάρχης στις αρχές του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1905 στην Αθήνα. Ήταν γιος του συμβολαιογράφου Αθηνών, Βασιλείου Δ. Μπόσδα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Έπειτα έκανε σπουδές στο εξωτερικό (Γερμανία). Άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα.
Νομάρχης Πιερίας
Μετά τη Σάμο διορίστηκε Νομάρχης Πιερίας. Στις 31 Μαρτίου 1953 έφτασε στην Κατερίνη και ανέλαβε τα καθήκοντά του. Αποχώρησε από την Πιερία το 1954 και τον διαδέχθηκε ως νομάρχης ο Θεμιστοκλής Μπάλλας.
Ο Δημήτριος Β. Μπόσδας συνταξιοδοτήθηκε ως δικηγόρος. Πέθανε σε ηλικία 92 ετών στις 2 Ιουλίου 1997 και η κηδεία του έγινε από τον ιερό ναό του Αγίου Λαζάρου του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών, στις 4 Ιουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Νομάρχες Πιερίας Κατηγορία:Νομάρχες Σάμου
Κωστής Μουσουρούλης
Ο Κωνσταντίνος (Κωστής) Μουσουρούλης είναι Έλληνας πολιτικός, οικονομολόγος και πρώην ανώτερο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Έχει διατελέσει Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, υπηρεσιακός Αναπληρωτής Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Ελλάδας, Γενικός Γραμματέας στα Υπουργεία Ανάπτυξης και Οικονομίας και Οικονομικών, Βουλευτής Χίου με την Νέα Δημοκρατία.
Από τις 13 Φεβρουαρίου 2020, είναι Συντονιστής του Σχεδίου Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης των περιοχών της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Κωστής Μουσουρούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 1963, γιος του Δημητρίου Μουσουρούλη, από τη Χίο, και της Ελένης Γεωργιάδου, από τη Σάμο. Ομιλεί Γαλλικά, Αγγλικά, Ιταλικά και Ισπανικά. Είναι παντρεμένος με τη Μαίρη Πανούση, στέλεχος διεθνών σχέσεων και επικοινωνίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και έχει τρία παιδιά, την Ελένη, τον Δημήτριο και την Αλεξάνδρα.
Αποφοίτησε το 1981 από τη Λεόντειο Σχολή Νέας Σμύρνης και στη συνέχεια σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακών τίτλων στην Ευρωπαϊκή Οικονομία (Licence Spéciale) και στις Διεθνείς Σχέσεις (Maîtrise) από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών και διαθέτει Certificat στη Δημόσια Διοίκηση από το Solvay Brussels School of Economics & Management. Το 1985, παρακολούθησε Δίμηνη επιμόρφωση στην Αγγλική Γλώσσα, στο Bell College και δύο χρόνια αργότερα σειρά σεμιναρίων σε θέματα Διεύρυνσης της Ε.Ε. στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών.
Το 2004 ανέλαβε τη Γενική Γραμματεία Επενδύσεων και Ανάπτυξης του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, αρμόδιος για το συντονισμό των συγχρηματοδοτούμενων από την Ευρωπαϊκή Ένωση προγραμμάτων (κυρίως Γ΄ΚΠΣ και ΕΣΠΑ), την εθνική εκπροσώπηση σε θέματα περιφερειακής ανάπτυξης και συνοχής, τη διαχείριση των Κοινοτικών και εθνικών πόρων για τις δημόσιες επενδύσεις. Το 2007, ορίστηκε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Ανάπτυξης, αρμόδιος για τον τομέα της Ενέργειας. Το 2007 η Κυβέρνηση τον όρισε ως εκπρόσωπο της Ελλάδας στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Διετέλεσε Μέλος σε Συμβούλια και Επιτροπές που σχετίζονται με την ενεργειακή πολιτική, όπως στο Διοικητικό Συμβούλιο της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου (ΔΕΠΑ), στο Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (ΣΕΕΣ), καθώς και στην Επιτροπή Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Γενικός Γραμματέας, και των δύο Υπουργείων, διετέλεσε παράλληλα, Πρόεδρος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής του Αναπτυξιακού Νόμου, Πρόεδρος της Επιτροπής Προώθησης Επενδυτικών Σχεδίων Μεγάλης Κλίμακας για ΑΠΕ και Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού και Θερμότητας Υψηλής Απόδοσης, Πρόεδρος της Επιτροπής Διαχείρισης Κρίσεων Εφοδιασμού Υγρών Καυσίμων, Αναπληρωτής Πρόεδρος και Μέλος της Επιτροπής Προώθησης Επενδύσεων, Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας και Ανάπτυξης, Μέλος της Διϋπουργικής Επιτροπής Συντονισμού και Χάραξης Πολιτικής Αναπτυξιακού Προγραμματισμού, Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας και Ανάπτυξης, Μέλος της Επιτροπής Υποστήριξης Νομοθετικής Πολιτικής και Αξιολόγησης Ποιότητας και Αποτελεσματικότητας Νομοθετικών Ρυθμίσεων και Συντονιστής του «Σχεδίου Δράσης του Υπουργείου Ανάπτυξης για τη βελτίωση της ποιότητας της Ρυθμιστικής Διακυβέρνησης».
Ο Κωστής Μουσουρούλης εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις Εθνικές Εκλογές του 2009 με τη Νέα Δημοκρατία στο Νομό Χίου. Στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Χίου. Το 2011, ο τότε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς του ανέθεσε τον Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Περιφερειακής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Το 2012, ανέλαβε καθήκοντα Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος.
Στις Εθνικές Εκλογές του 2012, επανεξελέγη Βουλευτής Χίου και στη συνέχεια διορίσθηκε, από τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, θέση που διατήρησε έως τις 25 Ιουνίου 2013. Το 2013, εξελέγη ομόφωνα Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων. Το Μάιο του 2014 παρέδωσε τη βουλευτική του έδρα, προκειμένου να λάβει μέρος στις ευρωεκλογές σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο.
Τον Ιούνιο του 2014 επέστρεψε στην οργανική του θέση εργασίας, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπου εργάστηκε ως Ανώτερο Στέλεχος στη Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής έως το 2015, ακολούθως στη Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς έως το 2017 και στη Γενική Διεύθυνση Επικοινωνίας έως το 2020.
Στις 28 Αυγούστου 2015, κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Βασιλικής Θάνου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ανέλαβε Αναπληρωτής Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, αρμόδιος για θέματα Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2020, η Διυπουργική Επιτροπή για την απολιγνιτοποίηση επέλεξε τον Κωσταντίνο Μουσουρούλη ως Συντονιστή του Σχεδίου Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης των περιοχών της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης. Στις 19 Δεκεμβρίου 2021, αναγορεύτηκε Επίτιμος Διδάκτορας του Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής της Σχολής Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Χίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτιλίας και Αιγαίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτιλίας Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αθλητικά γεγονότα του 2010/Απρίλιος
28 Απριλίου
04
Διονύσιος ο εκ Φουρνά
Ο Διονύσιος ο εκ Φουρνάς (Φουρνά Ευρυτανίας, περ. 1670 - Φουρνά Ευρυτανίας, περ. 1746) ήταν ιερομόναχος, γνωστός αγιογράφος και συγγραφέας του έργου Ερμηνεία της ζωγραφικής τέχνης, το οποίο έγινε βασικό εγκόλπιο των Ελλήνων και των ξένων αγιογράφων για τη συνέχιση, τη διάδοση και την αναγέννηση της βυζαντινής αγιογραφικής τέχνης από τις αρχές του 18ου αιώνα και εξής.
Βιογραφία
Από το 1724 έως το 1728 ο Διονύσιος διέμενε στη Φουρνά, όπου με τους μαθητές του τοιχογράφησε τον καθεδρικό ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ο οποίος δυστυχώς πυρπολήθηκε από τους Τούρκους πριν από την Επανάσταση του 1821. Από το 1729 έως το 1734 επέστρεψε στο Άγιο Όρος όπου με τη συνεχή μελέτη των έργων του Πανσελήνου και του Θεοφάνη και με την επίμονη και αφοσιωμένη εργασία κατάφερε να αναδειχθεί σε έναν από τους αξιολογότερους αγιογράφους της εποχής του. Σε αυτό το διάστημα και με τη βοήθεια του μαθητή του, Κύριλλου του Χίου, έγραψε την Ερμηνεία της ζωγραφικής τέχνης και αι κύριαι πηγαί αυτής.
Το 1734 λόγω φθόνου των ομοτέχνων του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Άγιο Όρος και να εγκατασταθεί στη Φουρνά, όπου ασχολήθηκε με την οικοδόμηση της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής. Δίπλα στη Μονή ίδρυσε και σχολείο των κοινών γραμμάτων, καθώς και εργαστήριο αγιογραφικής τέχνης, το οποίο κατά τον Σέργιο Μακραίο, ο "πολύς εν σοφία" διδάσκαλος του Γένους Θεοφάνης, από το 1755 ανέδειξε σε σχολή για ανώτερες σπουδές. Η σχολή λειτούργησε μέχρι το 1784 και από αυτήν αναδείχθηκαν σπουδαίοι διδάσκαλοι και διαφωτιστές του υπόδουλου Γένους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Εθνόσημο του Ναγκόρνο Καραμπάχ
right|200px|thumb|Το εθνόσημο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Το εθνόσημο του Ναγκόρνο Καραμπάχ αποτελείται από έναν αετό που φορά ένα στέμμα διακοσμημένο με σχέδια. Στο στήθος του πτηνού υπάρχει ο θυρεός με τη θέα βουνοκορφής και από κάτω με μια σημαία του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Πάνω από αυτήν υπάρχουν δύο λίθινες κεφαλές από το «Granny and Gramps» (Տատիկ և Պապիկ, Tatik yev Papik) που προέρχονται από το μνημείο Είμαστε τα βουνά μας στο Στεπανακέρτ, την πρωτεύουσα της μη αναγνωρισμένης χώρας.
Στα πόδια του αετού βρίσκονται διάφορα αγροτικά προϊόντα, ανάμεσα στα οποία σιτάρι και σταφύλια. Το έξω μέρος αποτλελείται από μία χρυσή στρογγυλή κορδέλα που φέρει την επιγραφή «Lernayin Gharabaghi Artsakh Hanrapetoutioun» (ή «Δημοκρατία του Αρτσάχ στο Ορεινό Καραμπάχ») στα αρμενικά της Ανατολής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναγκορνο Κατηγορία:Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Love is for Suckers
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε με σκοπό μία προσωπική κυκλοφορία του Ντι Σνάιντερ, αλλά η "Atlantic Records" αρνήθηκε να το εκδώσει αν δεν έφερε το λογότυπο των Twisted Sister. Αν και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος δεν συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις, στο εσώφυλλο αναφερόταν τα ονόματα τους. Η παραγωγή του Μπο Χιλ έδωσε έναν εμπορικό ήχο και τα μέλη του σχήματος δεν έβαλαν για πρώτη φορά μέικ-απ, όπως στις προηγούμενες ηχογραφήσεις τους. Από εμπορική άποψη, ο δίσκος απέτυχε να γίνει χρυσός, φθάνοντας μόλις στο # 74 του Billboard, ενώ το σινγκλ "Hot Love" δεν γνώρισε επιτυχία.
Δύο μήνες μετά την κυκλοφορία του "Love is for Suckers", η "Atlantic" διέκοψε την συνεργασία της με το συγκρότημα και οι Twisted Sister διαλύθηκαν.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν αρνητικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με δύο αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,4 / 5 και το "Metal Archives" με 37%.
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| Love is for Suckers (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 13 Αυγούστου 1987
Μέλη των Twisted Sister
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Love is for Suckers" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987 Κατηγορία:Άλμπουμ των Twisted Sister
Φρίντριχ Τράουν
Ο Φρίντριχ Άντολφ Τράουν (Γερμανικά: Friedrich Adolph Traun) (Βάντσμπεκ Αμβούργου 29 Μαρτίου 1876 – Αλτόνα Αμβούργου 11 Ιουλίου 1908) ήταν Γερμανός αθλητής του στίβου και της αντισφαίρισης, ολυμπιονίκης το 1896.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ο Τράουν θεωρούνταν ένας από τους καλύτερους Γερμανούς αθλητές στίβου της εποχής του, κυρίως στους δρόμους ταχύτητας και ημιαντοχής. Το κύριο αγώνισμά του ήταν ο δρόμος 800 μέτρων. Το 1897 ήταν ο πρώτος Γερμανός αθλητής που υπερέβη τα 6 μέτρα στο άλμα εις μήκος. Επίσης ήταν αθλητής της αντισφαίρισης.
Πήρε μέρος στους Α΄ Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896 στο στίβο και την αντισφαίριση. Στα 100 και στα 800 μέτρα έτρεξε στον προκριματικό, αλλά δεν κατάφερε να περάσει στον τελικό. Στην αντισφαίριση αποκλείστηκε στο απλό ανδρών στον πρώτο αγώνα από τον Ιρλανδό Τζον Μπόλαντ, που λάμβανε μέρος υπό την σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Μπόλαντ τον προσκάλεσε -ελλείψει Ιρλανδού συμπαίκτη- να συγκροτήσει μαζί του δίδυμο για το διπλό ανδρών, με τους συμπαίκτες πλέον Μπόλαντ και Τράουν να κατακτούν τελικά το χρυσό μετάλλιο, αφού στον ημιτελικό νίκησαν το ζευγάρι Αριστείδη και Κωνσταντίνου Ακρατόπουλου και στον τελικό το ζευγάρι Δ. Πετροκόκκινου - Δ. Κάσδαγλη με 2-1 σετ.
Προσωπική ζωή
Ο Τράουν ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας του Αμβούργου. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης βιομηχανίας καουτσούκ και μέλος της Γερουσίας του Αμβούργου. Ο ίδιος τελείωσε το γυμνάσιο στην πόλη του και στη συνέχεια πήγε στη Δρέσδη, όπου μεταξύ 1895 και 1899 σπούδασε χημικός, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του με διδακτορικό. Αργότερα εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και στη συνέχεια στην επιχείριση του πατέρα του. Το 1902 επιχειρηματικοί λόγοι τον οδήγησαν για έναν χρόνο στις ΗΠΑ, από όπου όμως επέστρεψε προσβεβλημένος από φυματίωση, κάτι που έθεσε ουσιαστικά τέλος στην αθλητική καριέρα του.
Ο Τράουν αυτοκτόνησε τον Ιούνιο του 1908 αυτοπυροβολούμενος με πιστόλι σε πολυτελές ξενοδοχείο του Αμβούργου, όπου διέμενε προσωρινά με τη σύζυγό του, όταν εμφανίστηκε εκεί μια άλλη γυναίκα, που ισχυρίστηκε πως ήταν επίσης σύζυγός του. Θεωρείται ότι αυτοκτόνησε εξαιτίας του γεγονότος ότι αποκαλύφθηκε η διγαμία του, κάτι που θα αποτελούσε ισχυρή δυσφήμιση στον πλούσιο, επώνυμο κύκλο των οικογενειών του ίδίου και της συζύγου του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Ισάκ
Το Ισάκ μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Βρωμαιθίνιο
Το αιθινυλοβρωμίδιο ή βρωμοαιθίνιο ή βρωμοακετυλένιο είναι η χημική ένωση με χημικό τύπο C2HBr και σύντομο συντακτικό HC≡CBr. Ανήκει στα αλκινυλοαλογονίδια, δηλαδή στα άκυκλα με ένα τριπλό δεσμό, οργανομονοαλογονίδια. Τα δυο (2) άτομα άνθρακα που περιέχει βρίσκονται σε υβριδισμό sp και συνδέονται με τριπλό δεσμό, δηλαδή ένα (1) σ και δύο (2) π.
Με απόσπαση υδραλογόνων
Με απόσπαση δύο μορίων υδραλογόνου από 1-βρωμο-1,1-διιωδοαιθάνιο ή 1-βρωμο-1,2-ιωδοαιθάνιο ή και 2-βρωμο-1,1-ιωδοαιθάνιο, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH). :
ή
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση δύο μορίων αλογόνου από 1-βρωμο-1,1,2,2-τετραϊωδοαιθάνιο, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται αιθινυλοβρωμίδιο :
Ενυδάτωση
Με επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση) σε αιθινυλοβρωμίδιο, παρουσία ιόντων υδραργύρου (Hg), παράγεται ακετυλοβρωμίδιο (CH3COBr) :
Προσθήκη υπαλογονώδους οξέος
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε αιθινυλοβρωμίδιο παράγεται αλοαιθανοϋλοβρωμίδιο :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση αιθινυλοβρωμίδιου σχηματίζεται αρχικά βινυλοβρωμίδιο και στη συνέχεια (με περίσσεια υδρογόνου) αιθυλοβρωμίδιο. :
Αλογόνωση
Με επίδραση αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε αιθινυλοβρωμίδιο έχουμε προσθήκη στον τριπλό δεσμό. Παράγεται αρχικά 1,2-διαλο-1-βρωμοαιθένιο και στη συνέχεια (με περίσσεια αλογόνου) 1-βρωμο-1,1,2,2-τετρααλοαιθάνιο. :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε αιθινυλοβρωμίδιο παράγεται 2-βρωμοπροπενονιτρίλιο:
Προσθήκη μονοξειδίου του άνθρακα
1. Με προσθήκη μονοξειδίου του άνθρακα (CO) και νερού (H2O), παράγεται 2-βρωμο-2-προπενικό οξύ:
2. Με προσθήκη μονοξειδίου του άνθρακα (CO) και αλκοόλης (ROH), παράγεται 2-βρωμοπροπενικός αλκυλεστέρας:
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση αιθινυλοβρωμίδιου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 και παράγει υδροξυαιθανοϋλοβρωμίδιο :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4). Π.χ.:
2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου:
Προσθήκη αλκοολών
Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε αιθινυλοβρωμίδιο παράγεται αλκυλο(1-βρωμοαιθενυλο)αιθέρας :
Προσθήκη καρβονικών οξέων
Με επίδραση καρβονικών οξέων (RCOOH) σε αιθινυλοβρωμίδιο παράγεται καρβονικός (1'-βρωμοαιθενυλο)εστέρας :
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε αιθινυλοβρωμίδιο, παράγεται αρχικά ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε φορμυλομεθανοϋλοβρωμίδιο :
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγεται βρωμοφορμυλομεθανικό οξύ :
Υποκατάσταση βρωμίου από υδροξύλιο
Υδρόλυση με αραιό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) προς αιθενάλη (CH2=C=O) :
Παραγωγή αιθέρα
Με αλκοολικά άλατα (RONa) προς αιθινυλοαλκυλολαιθέρα (HC≡COR) :
Παραγωγή αλκαδιινίου
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) προς αλαδιίνιο (RC≡CC≡CH). Π.χ. :
Παραγωγή εστέρα
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) προς καρβονικό αιθινυλεστέρα (RCOOC≡CH) :
Παραγωγή νιτριλίου
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς προπινονιτρίλιο (ΗC≡CCN) :
Παραγωγή αλκινίου
Με αλκυλολίθιο (RLi) προς αλκίνιο :
Παραγωγή θειάλης
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) προς αιθενοθειάλη (CH2=C=S) :
Παραγωγή θειαιθέρα
Με θειολικό νάτριο (RSNa) προς αιθινυλοαλκυλοθειαιθέρα (RSC≡CH) :
Παραγωγή αιθινυλιωδιδίου
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) προς αιθινυλοοϊωδίδιο (HC≡CI) :
Παραγωγή νιτροπαραγώγων
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) προς νιτροαιθίνιο (ΗC≡CNO2) :
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται αιθινυλολίθιο:
Παραγωγή αιθινυλοβενζολίου
Με αιθινυλίωση κατά Friedel-Crafts βενζολίου παράγεται αιθινυλοβενζόλιο:
Πηγές
Κατηγορία:Αλκινυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις βρωμίου
Φρειδερίκος της Σαξονίας-Βαϊμάρης
Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (1 Μαρτίου 1596 - 29 Αυγούστου 1622) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) της Σαξονίας-Βαϊμάρης και συνταγματάρχης κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Δωροθέας-Μαρίας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Το 1622 απεβίωσε στο Φλοερύς της Βαλλονίας (νυν Βέλγιο) σε ηλικία 26 ετών, άγαμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Βόλκερ Φίνκε
Ο Βόλκερ Φίνκε (Volker Finke, 24 Μαρτίου 1948) είναι Γερμανός προπονητής ποδοσφαίρου. Ήταν ο προπονητής της Φράιμπουργκ για 16 χρόνια.
Προπονητική σταδιοδρομία
Στις 6 Δεκεμβρίου 2008, η ιαπωνική Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς ανακοίνωσε την υπογραφή του Φίνκε ως προπονητή της μέχρι το 2010.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε ως ο νέος αθλητικός διευθυντής από την ΦΚ Κολωνία, με ισχύ από την 1η Φεβρουαρίου 2011. Από τις 27 Απριλίου 2011, έγινε ο προσωρινός προπονητής μέχρι το τέλος της σεζόν. Στις 10 Μαρτίου 2012, η Κολωνία έλυσε τη συνεργασία τους με αμοιβαία συναίνεση, μετά από μια νίκη με 1-0 επί της Χέρτα Βερολίνου.
Στις 22 Μαΐου 2013, ανακοινώθηκε ως προπονητής της Εθνικής Καμερούν. Απολύθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2015, δύο εβδομάδες πριν ξεκινήσουν τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΒ Χάβελσε Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φράιμπουργκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Καμερούν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Χόρεψε
Το "Χόρεψε" ήταν η ελληνική συμμετοχή στο, ερμηνευμένη στα Ελληνικά από τη Μαριάννα Ζορμπά.
Οι φήμες λένε ότι η μουσική συνθέθηκε αρχικά από τον Χρήστο Σφυρής (Chris Spheeris) ως ορχηστρωτικό και ότι οι στίχοι προστέθηκαν αργότερα από τον Μανώλη Μανουσέλης. Αυτή είναι μια ψευδή φήμη. Ο Μανουσέλης έγραψε ολόκληρο το τραγούδι. Είναι αλήθεια ότι ο Σφυρής έγραψε ένα τραγούδι που ονομάζεται "Χόρεψε", αλλά η ομοιότητα μεταξύ αυτού του τραγουδιού και του τραγουδιού του Μανουσέλη τελειώνει εκεί.
Το τραγούδι αφορά τη δύναμη του χορού να αναζωογονήσει τους ανθρώπους.
Ακολούθησε ως Έλληνας εκπρόσωπος στο το Συγκρότημα Θάλασσα με το τραγούδι "Μια Κρυφή Ευαισθησία".
Φραγκίσκος Α΄ των Μεδίκων
Ο Φραγκίσκος Α' των Μεδίκων (Francesco I de' Medici, 25 Μαρτίου 1541 – 19 Οκτωβρίου 1587) ήταν ο δεύτερος Μέγας Δούκας της Τοσκάνης, κυβερνώντας από το 1574 έως το θάνατό του το 1587.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φραγκίσκος γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν υιός του Μεγάλου Δούκα Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων και της Ελεονώρας δε Τολέδο, κόρης του Πέδρο Άλβαρεθ μαρκησίου της Βιγιαφράνκα. Ορίστηκε αντιβασιλιάς από τον πατέρα του το 1564.
Παντρεύτηκε το 1565 την Αρχιδούκισσα Ιωάννα της Αυστρίας (1548 - 1578), μικρότερη κόρη του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Φερδινάνδου Α΄ και της Άννας της Βοημίας και Ουγγαρίας. Ο γάμος δεν υπήρξε ευτυχισμένος, καθώς η Ιωάννα είχε παθολογική αγάπη στη γενέτειρά της, την Αυστρία, και ο Φραγκίσκος δεν ήταν ευχαριστημένος για το θέμα αυτό. Το ζευγάρι απέκτησε επτά παιδιά, ανάμεσα στα οποία τη μετέπειτα Βασίλισσα της Γαλλίας, Μαρία των Μεδίκων.
Αμέσως μετά τον πρόωρο θάνατο της Ιωάννας, ο Φραγκίσκος προχώρησε σε γάμο με τη Βενετσιάνα ερωμένη του, Μπιάνκα Καπέλλο, αφού είχε πρώτα απομακρύνει το σύζυγό της, έναν γραφειοκράτη από τη Φλωρεντία. Λόγω του γρήγορου γάμου ακούστηκαν πολλές φήμες ότι ο Φραγκίσκος και η Μπιάνκα συνωμότησαν για να δηλητηριάσουν την Ιωάννα. Ο Φραγκίσκος έκτισε και διακόσμησε για λογαριασμό της Μπιάνκα τη Βίλλα των Μεδίκων στο Πρατολίνο, και δέχθηκε το γιο της Αντώνιο (1576 - 1621) σαν δικό του παιδί.
Ο Φραγκίσκος ήταν αυταρχικός σαν τον πατέρα του, αλλά ενώ εκείνος είχε καταφέρει να διατηρήσει την ανεξαρτησία του κράτους του, αυτός δεν μπόρεσε να ξεφύγει από την υποτέλεια στον πεθερό του, τον Αυτοκράτορα. Φορολογούσε μάλιστα σκληρά τους πολίτες του για να του πληρώνει μεγάλα ποσά.
Όπως και ο πατέρας του έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις τέχνες. Ήταν απ' τους σημαντικότερους συλλέκτες του 16ου αιώνα, ενώ ήταν και ο ίδιος κατασκευαστής πορσελάνινων και πέτρινων αντικειμένων. Έκτισε το Θέατρο των Μεδίκων (που βρισκόταν μέσα στο Ουφίτσι) και ίδρυσε την Accademia della Crusca, ενώ ασχολήθηκε συστηματικά με τη χημεία και την αλχημεία.
Απόγονοι
Ο Φραγκίσκος απέκτησε με την πρώτη του σύζυγο, Ιωάννα των Αψβούργων, επτά παιδιά, από τα οποία επέζησαν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Τοσκάνης
Βουχωρίνα
Η Βουχωρίνα είναι ένα μικρό χωριό του νομού Κοζάνης στις αρχές της ανατολικής Πίνδου. Αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμος Βοΐου και βρίσκεται σε υψόμετρο 760μ. ενώ πολύ κοντά έξω από το χωριό βρίσκεται η παλαιά εθνική οδός Κοζάνης – Ιωαννίνων.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης
Μεταρρυθμιστικό Κίνημα (Βέλγιο)
Το Μεταρρυθμιστικό Κίνημα (γαλλ. Mouvement Réformateur) είναι ένα γαλλόφωνο βελγικό φιλελεύθερο κόμμα. Το κόμμα συμμετέχει στην κυβέρνηση του Έλιο Ντι Ρούπο και συμμετέχει στις κυβέρνήσεις της Βαλλωνίας και της Περιφέρειας Βρυξελλών μέχρι τις εκλογές του 2004. Από τις εκλογές του 2007, το κόμμα ήταν το μεγαλύτερο γαλλόφωνο κόμμα του Βελγίου μέχρι το 2010, όταν μεγαλύτερο γαλλόφωνο κόμμα έγινε το Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Το Μεταρρυθμιστικό Κίνημα αποτελεί συμμαχία τριών γαλλόφωνων και ενός γερμανόφωνου φιλελεύθερων κομμάτων. Το Φιλελεύθερο Μεταρρυθμιστικό Κόμμα (PRL) και το ρεζιοναλιστικό κόμμα Γαλλόφωνοι Δημοκρατικοί Φεντεραλιστές (FDF) ξεκίνησαν τη συμμαχία τους το 1993, ενώ προσχώρησε σε αυτή το προοδευτικό χριστιανοδημοκρατικό Κίνημα Πολιτών για την Αλλαγή (MCC). Η συμμαχία μετατράπηκε σε ενιαίο κόμμα στο συνέδριο του 2002, όπου το γερμανόφωνο Κόμμα για την Ελευθερία και την Πρόοδο. Το κόμμα είναι μέλος της Φιλελεύθερης Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Φιλελεύθερου Δημοκρατικού και Μεταρρυθμιστικού Κόμματος. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2011, το FDF αποχώρησε από το κόμμα, εξαιτίας διαφωνιών με τον πρόεδρο του κόμματος Σαρλ Μισέλ, για τον οποίο θεωρούσαν ότι δεν υπερασπιζόταν τα δικαιώματα των γαλλόφωνων σχετικά με το θέμα της περιφέρειας Βρυξέλλών-Χάλε-Βιλβούρντε κατά τη διάρκεια του Βελγικού σχηματισμού κυβέρνησης 2010-2011.
Παρόλο που η αρχική ιδεολογία του κόμματος ήταν ο κλασικός φιλελευθερισμός και η οικονομία της ελεύθερης αγοράς, στη συνέχεια ακολούθησε τη γενικότερη τάση των Βέλγων φιλελευθέρων προς τον κοινωνικό φιλελευθερισμό υπό την επίδραση του Ντιρκ Φερχόφστατ, ο αδερφός του οποίου, Γκι Φερχόφστατ ηγήθηκε του αντίστοιχου κόμματος της Φλάνδρας, τους Ανοιχτούς Φλαμανδούς Φιλελεύθερους και Δημοκράτες.
Κοινότητα Καπανδριτίου
Η κοινότητα Καπανδριτίου ήταν κοινότητα της ανατολικής Αττικής η οποία λειτούργησε στο διάστημα 1912-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της Αττικής και συνόρευε με τις κοινότητες Βαρνάβα, Καλάμου, Πολυδενδρίου και τον δήμο Μαραθώνος. Αποτελούταν από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 38 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του ήταν 2.937 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα της κοινότητας ήταν το Καπανδρίτι.
Διαίρεση
Η κοινότητα περιλάμβανε τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός με βάση την απογραφή του 2001):