cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βέρμαχτ
Εξοπλισμός, οπλισμός, στολές
Οι στολές βασίζονταν στις παλιές στολές της Ράιχσβερ. Το 1933/34 έδωσε ο ίδιος ο Χίτλερ την εντολή για τον σχεδιασμό του "Hoheitsadler" (εθνόσημο με μορφή αετού), ο οποίος στις 17 Φεβρουαρίου 1934 επισήμως έγινε μέρος της στρατιωτικής στολής. Ο αετός βρίσκονταν κεντημένος στο δεξί στήθος των χιτωνίων.
Διαφοροποίηση: Οι αετοί των υπαξιωματικών και στρατιωτών ήταν κεντημένοι με μηχανή, ενώ των αξιωματικών συνήθως με το χέρι. Οι "Hoheitsadler" των στρατηγών πάντα ήταν κεντημένοι με χρυσό.
Ενώ μέχρι σήμερα διατηρείται η εικόνα της Βέρμαχτ ως ένοπλης δύναμης υψηλής τεχνολογίας, στην πραγματικότητα λιγότερο από 40 τοις εκατό όλων των μονάδων ήταν μηχανοκίνητες. Τα υπόλοιπα 60 τοις εκατό είχαν στην διάθεσή τους άλογα, τα οποία μετακινούσαν το προσωπικό, πυροβολικό, επιμελητεία και τον ανεφοδιασμό. Οι μονάδες μάχης προχωρούσαν με τα πόδια, μερικώς και με ποδήλατα, εφόσον υπήρχαν. Επίσης ο οπλισμός της κατά τα άλλα σύγχρονης Βέρμαχτ αρχικά δεν ήταν ικανοποιητικός. Έτσι π.χ. οι πρώτες μάχες διεξήχθησαν με τους στρατιώτες να διαθέτουν κατά κύριο λόγο τυφέκια (Μάουζερ τύπου 98K) και μικρό αριθμό υποπολυβόλων και βαρέων πολυβόλων υποστήριξης. Τα "Μάουζερ" ήταν διαθέσιμα σε μεγάλους αριθμούς. Υπήρξαν ιδιαιτέρως εύστοχα και ήταν εν μέρει ανώτερα των τυφεκίων άλλων χωρών. Απαιτούσαν επίσης μικρή συντήρηση, πράγμα που τα έκανε αρκετά δημοφιλή. Ως προς το υποπολυβόλο, η Βέρμαχτ διέθετε τον τύπο MP40, το οποίο ήταν στον μέσο όρο της κατηγορίας (θεωρείται εφάμιλλο του αμερικανικού Τόμσον). Το καλύτερο, ίσως, μικρό όπλο της Βέρμαχτ ήταν το MP44ποσότητες,που τέθηκε σε παραγωγή μόλις το 1944. Διέθετε γεμιστήρα 30 βλημάτων και μπορούσε να ρυθμιστεί ώστε να εκτελεί βολή κατά βολή, βολή κατά ριπάς ή συνεχόμενη (μέχρις εξαντλήσεως του γεμιστήρα). Μερικοί ειδικοί στα μικρά όπλα θεωρούν ότι, αν είχε εμφανισθεί νωρίτερα, θα μπορούσε να είχε μεταβάλει την εξέλιξη του πολέμου (ιδιαίτερα στη Ρωσία).
Ιδιαίτερα επιτυχημένο, ως προς τον χειρισμό, την ευχρηστία, την ταχύτητα πυρός και την ευθυβολία θεωρείται, επίσης, το μέσο πολυβόλο MG42 (στο οποίο είχε αποδοθεί το προσωνύμιο "Σπάνταου").
Νίκος Πασιαλής
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Βέρμαχτ
Εξοπλισμός, οπλισμός, στολές
Οι στρατιωτικές επιτυχίες και αποτυχίες της Βέρμαχτ περιγράφονται στο άρθρο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Β *
Κάρλο Σκάρπα
Ο Κάρλο Σκάρπα (Carlo Scarpa, 2 Ιουνίου 1906 – 28 Νοεμβρίου 1978) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στη Βενετία, ωστόσο τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Βιτσέντσα της Ιταλίας, όπου είχαν μετακομίσει οικογενειακώς, όταν εκείνος ήταν δύο χρονών. Μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο δεκατριάχρονος τότε Καρλο με τον πατέρα του και τον αδερφό του επέστρεψαν στη Βενετία. Εκεί, στη συνέχεια, παρακολούθησε την Ακαδημία Καλών Τεχνών, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στην αρχιτεκτονική.
Αποφοιτώντας, μαθήτευσε στο πλευρό του αρχιτέκτονα Φραντσέσκο Ρινάλντο, με τον οποίο στην πορεία απέκτησε συγγενικούς δεσμούς, καθώς παντρεύτηκε με την ανιψιά του, Ονορίνα Λατσάρι. Η εποχή που έζησε και δραστηριοποιήθηκε ως αρχιτέκτονας χαρακτηρίστηκε από μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό αναβρασμό. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ίδιος αρνήθηκε να εξεταστεί για να πάρει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, εξέταση που διεξαγόταν από την ιταλική κυβέρνηση. Συνέπεια αυτού ήταν η συνεργασία του για κάποια χρόνια, μέχρι ο ίδιος να αποκτήσει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, με άλλους αρχιτέκτονες.
Υπήρξε συνεργάτης του Μάριο Μπότα και του Τζουζέπε Ματζαριόλ. Στα έργα του είναι εμφανείς οι επιρροές που είχε τόσο από άλλους αρχιτέκτονες όπως οι Πητ Μοντριάν, Φρανκ Λόιντ Ράιτ, Άντολφ Λως, Ότο Βάγκνερ, όσο και από καλλιτέχνες. Η αρχιτεκτονική δράση του δεν περιορίζεται μόνο στην Ιταλία, αλλά και σε άλλα σημεία του κόσμου όπως στον Καναδά, στις ΗΠΑ, στη Γαλλία και στη Σουηδία.
Ακολουθεί τις κυρίαρχες, στις αρχές του 20ου αιώνα, τάσεις ανασύνταξης των αντιλήψεων, μέσα από τις οποίες νοηματοδοτείται, σημασιοδοτείται και προσλαμβάνεται ο χώρος, παράλληλα όμως υπάρχουν επιρροές από τη Σχολή της Βιέννης (βλ. Ζετσεσιονισμός). Ο ίδιος πίστευε ότι η αρχιτεκτονική είναι ευαίσθητη στο χρόνο και διαμορφώνεται από τα ερεθίσματα κάθε εποχής, δίνοντας έτσι βάση στις νέες προτεραιότητες και κυρίως στις νέες σχέσεις μέσα από τις οποίες συντίθεται το αρχιτεκτόνημα (αρχές μοντέρνου κινήματος). Φέρνοντας στο προσκήνιο το κεντρικό ζήτημα της παραγωγής νοήματος στην αρχιτεκτονική δημιουργία, αναζητά παραδείγματα από άλλες επιστήμες όπως την ψυχολογία της αντίληψης, τη γενική θεωρία συστημάτων και την κοινωνιολογία του χώρου.
Γρήγορα το ενδιαφέρον του στράφηκε στις ανακαινίσεις και στο σχεδιασμό μουσειακών χώρων, που ξεχωρίζουν μέχρι σήμερα για τη λεπτότητα και τη φινέτσα τους για την ομαλή σύνδεση διαφορετικών υλικών, για την εναλλαγή των αποχρώσεων και για τον ορθό τρόπο διαχείρισης της προβολής των οριζόντιων και κάθετων αρχιτεκτονικών στοιχείων. Μεγάλη σημασία έδειξε επίσης στις αξίες που μπορούν να αναδυθούν μέσα από την ανασύνταξη των επιμέρους στοιχείων σε νέα πολυσύνθετα σύνολα, όπου συνυπάρχουν έργα στα οποία εμπεριέχεται η διάσταση του εφήμερου, με έργα διαχρονικής πολιτισμικής σημασίας.
Άνθρωπος της εποχής του, αντλεί από την «μοντέρνα σκέψη» νέες διαστάσεις και προσεγγίσεις. Σε όλες τις περιόδους δημιουργίας του βρίσκεται σε μια διαρκή αναζήτηση στην κατεύθυνση της οριοθέτησης της αρχιτεκτονικής μέσα από τις ανάγκες της ανθρώπινης φύσης και της ενσωμάτωσης σε αυτήν των παρατηρήσεων που αφορούν στο ανθρώπινο συναίσθημα, τις αισθήσεις, την φαντασία και την ανθρώπινη λογική.
Ο Κάρλο Σκάρπα, από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 ως το τέλος της ζωής του, δίδασκε αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και εσωτερική διακόσμηση στο Ινστιτούτο αρχιτεκτονικής της Βενετίας.
Στις 28 Νοεμβρίου 1978 χάνει τη ζωή του έπειτα από ένα ατύχημα, πέφτοντας από μια σκάλα στο Σεντάι της Ιαπωνίας.
Τιμήθηκε με το βραβείο Olivetti (1956), το βραβείο ΙN/ARCH, πήρε το χρυσό μετάλλιο για την προσφορά του στην ιταλική κουλτούρα και στην τέχνη και του απέδωσαν τιμητικό τίτλο για την προσφορά του από το Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής της Βενετίας.
Το Μουσείο MAK της Βιέννης έχει παρουσιάσει δύο εκθέσεις του έργου του: η πρώτη το 1989/90 με τίτλο «Η άλλη πόλη» και η δεύτερη το 2003 με τίτλο "Κάρλο Σκάρπα: η τέχνη της αρχιτεκτονικής".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Βενετοί
Σουκ Αχράς
Το Σουκ Αχράς (βερβερικές γλώσσες: Tagast, سوق أهراس) είναι κοινότητα στην Αλγερία. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Η νουμιδιακή πόλη της Θαγάστης (ή Ταγάστης), πάνω στα ερείπια της οποίας κτίστηκε το Σουκ Αχράς, ήταν η γενέτειρα του Αυγουστίνος Ιππώνος και κέντρο της κουλτούρας των Βερβέρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 155.259 κατοίκους από 116.745 το 1998 σημειώνοντας ετήσια αύξηση 2,95%.
Ετυμολογία
Το παλιό όνομα της νουμιδιακής πόλης Θαγάστη προέρχεται από τη βερβερική λέξη Θαγκούστ, που σημαίνει τσάντα, δεδομένου ότι η τοποθεσία της πόλης βρίσκεται στους πρόποδες ενός βουνού που περιβάλλεται από τρεις κορυφές με τη μορφή μιας τσάντας που περιέχει την πόλη. Στη συνέχεια, όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα αραβικά, ονομάστηκε Σουκάρα. Σε άλλες πηγές αναφέρεται ως το Παλάτι της Αφρικής, σύμφωνα με τον Αλ Μασουντί.
Προϊστορία
Η πόλη του Σουκ Αχράς, όπως και η ευρύτερη περιοχή της, βίωσε τον Ατεριανό πολιτισμό από το τέλος της Μέσης Παλαιολιθικής έως την πρώιμη Παλαιολιθική εποχή. Μετά τους Ατεριανούς, το Σουκ Αχράς κατοικήθηκε από λαούς του Καψιανού πολιτισμού. Πολλά λίθινα εργαλεία που χρονολογούνται σε αυτή την περίοδο έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή. Διάφορα βέλη βρέθηκαν στη θέση του σημερινού Σουκ Αχράς, αλλά και σε κοντινές περιοχές.
Αρχαιότητα
Ήταν η γενέτειρα του Αυγουστίνου Ιππώνος (γεν. 13 Νοεμβρίου 354 ΜΚΕ) από τη Μόνικα της Ιππώνος (Αγία Μόνικα), και αργότερα έγινε επίσκοπος Ιππώνος και Άγιος Αυγουστίνος. Το Σουκ Αχράς (Θαγάστη) διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική και πολιτιστική ιστορία της περιοχής λόγω της στρατηγικής του θέσης στο σταυροδρόμι των πολιτισμών της Νουμιδίας, της Αρχαίας Ρώμης και των Βέρβερων.
Σύγχρονη εποχή
Το 1830 το Σουκ Αχράς έγινε αποικιακός οικισμός της Γαλλικής Αλγερίας (1830 – 1962). Στα τέλη του 19ου αιώνα, η σύνδεση του μέσω του σιδηροδρόμου και τον 20ό αιώνα η εξόρυξη σιδηρομεταλλευμάτων και φωσφορικών αλάτων έδωσαν σημασία και ευημερία στην πόλη.
I Wanna Be Sedated
Το "I Wanna Be Sedated" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού punk rock συγκροτήματος Ramones, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τέταρτο δίσκο τους, ονόματι Road to Ruin, του 1978. Αρχές του 1979, το τραγούδι, κυκλοφόρησε και ως single. Το τραγούδι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον Τζόι Ραμόν. Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του συγκροτήματος. Το περιοδικό Rolling Stone, το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, κατατάσσοντας το στην 145η θέση. To 1988, κυκλοφόρησε και video clip, σκηνοθετημένο από τον Μπιλ Φίσμαν. Το τραγούδι από τη στιγμή της κυκλοφορίας του έχει υποστεί δεκάδες διασκευές, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί σε Μέσα, όπως στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο.
Σουκ Αχράς
Σύγχρονη εποχή
Κατά τη διάρκεια του Αλγερινού Πολέμου της Ανεξαρτησίας (1954 – 1962), το Σουκ Αχράς στέγασε τη Βάση Ουλέντ Μπεχία ως αυτόνομη στρατιωτική βάση του Στρατού Εθνικής Απελευθέρωσης, με την ονομασία «Βάση της Ανατολής».
I Wanna Be Sedated
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1978 Κατηγορία:Singles του 1979 Κατηγορία:Τραγούδια των Ramones
Σουκ Αχράς
Ανάγλυφο και υδρογραφία
Η πόλη Σουκ Αχράς βρίσκεται σε λεκάνη που περιβάλλεται από βουνά, όπως το Ντζεμπέλ Μπενί Σαλάχ ή το Ντζεμπέλ Ουλέντ Μουμέν.
Το Σουκ Αχράς διασχίζεται από έναν μεγάλο ποταμό της βόρειας Αφρικής, τον Μετζερντά.
Κλίμα
Το Σουκ Αχράς έχει θερμό μεσογειακό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa) με θερμά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Η γειτνίαση του με τη Μεσόγειο Θάλασσα βοηθά στη συγκράτηση των θερμοκρασιών της πόλης. Ως αποτέλεσμα, στο Σουκ Αχράς συνήθως δεν παρατηρούνται οι ακραίες θερμοκρασίες που παρατηρούνται στις παρακείμενες ερήμους. Το Σουκ Αχράς κατά μέσο όρο δέχεται περίπου 840,74 χιλιοστά βροχοπτώσεων ετησίως, με τον κύριο όγκο να παρατηρείται μεταξύ Οκτωβρίου και Απριλίου.
Δημογραφικά στοιχεία
Οι κάτοικοι της πόλης του Σουκ Αχράς έχουν βερβερική καταγωγή. Οι πρώτες φυλές που εγκαταστάθηκαν στο Σουκ Αχράς ήταν γνωστές ως Παπιρία ή Μπαμπίρια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
2,3-διμεθυλεξάνιο
Το 2,3-διμεθυλεξάνιο (σε δύο οπτικά εναντιομερή) είναι ένα διακλαδισμένο αλκάνιο, δηλαδή άκυκλος κορεσμένος υδρογονάνθρακας, με χημικό τύπο C8H18 και σύντομο συντακτικό τύπο (CΗ3)2CHCH(CH3)(CH2)2CΗ3.
Ονοματολογία
Η ονομασία «2,3-διμεθυλεξάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το αρχικό πρόθεμα «διμεθυλο-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) όμοιων διακλαδώσεων ενός ατόμου άνθρακα («μεθυλο»), ενωμένα στα άτομα άνθρακα #2 και #3, όπως δηλώνουν οι αρχικοί αριθμοί θέσης («2,3-»), το τμήμα «εξ-» δηλώνει την παρουσία έξι (6) ατόμων άνθρακα στην κύρια ανθρακική αλυσλιδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που διαθέτουν χαρακτηριστικές καταλήξεις.
Παραγωγή με αντιδράσεις σύνθεσης: Από πρώτες ύλες με μικρότερη ανθρακική αλυσίδα
Η σύνθεση 2,3-διμεθυλεξανίου γίνεται και με επίδραση μεθυλολιθίου σε 2,3-διαλεξάνιο:
Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων
Π.χ. το 1-αλο-4,5-διμεθυλεξτάνιο, μπορεί να αναχθεί με τους ακόλουθους τρόπους : 1. Με «υδρογόνο εν τω γεννάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ:
2. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4) ή νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4) :
3. Με αναγωγή των αντίστοιχων αλκυλιωδιδίων από HI :
4. Με αναγωγή από μέταλλα (συνήθως λίθιο ή μαγνήσιο) και στη συνέχεια υδρόλυση των παραγόμενων οργανομεταλλικών ενώσεων.Π.χ.: :
ή
5. Με αναγωγή από σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται 2,2-διμεθυλεξάνιο. Π.χ.: :
Με αναγωγή οξυγονούχων ενώσεων
1. Με αναγωγή των κατάλληλων αλδεϋδών με υδραζίνη (NH2NH2) (αντίδραση Wölf-Kishner) παράγεται 2,3-διμεθυλεξάνιο. Π.χ. για την 4,5-διμεθυλεξανάλη έχουμε την ακόλουθη στοιχειομετρική εξίσωση:
2. Με αναγωγή των κατάλληλων κετονών (αντίδραση Clemmensen) παράγεται 2,3-διμεθυλεξάνιο. Π.χ. για την 4,5-διμεθυλεξανόνη-2 έχουμε την ακόλουθη στοιχειομετρική εξίσωση::
Με αναγωγή θειούχων ενώσεων
1. Με αναγωγή των κατάλληλων θειολών (μέθοδος Raney) παράγεται 2,3-διμεθυλεξάνιο. Π.χ. για την 4,5-διμεθυλεξανοθειόλη-1 έχουμε την ακόλουθη στοιχειομετρική εξίσωση:
Οξείδωση
1. Όπως όλα τα αλκάνια, το 2,3-διμεθυλεξάνιο με περίσσεια οξυγόνου καίγεται προς διοξείδιο του άνθρακα και νερό :
2. Παραγωγή υδραερίου:
3. Καταλυτική οξείδωση κυρίως προς σχεδόν ισομοριακό μίγμα 2,3-διμεθυλεξανόλης-2 και 2,3-διμεθυλεξανόλη-3:
Καταλυτική ισομερείωση
2,3-διμεθυλεξάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς όλα τα ισομερή του.
Γενικές εκλογές στην Κόστα Ρίκα (2014)
Στην Κόστα Ρίκα διεξήχθησαν βουλευτικές και προεδρικές εκλογές την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014 για την εκλογή νέου προέδρου, 2 αντιπροέδρων και 57 μελών της Νομοθετικής Συνέλευσης. Αν και η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική στη χώρα, η αποχή ήταν της τάξης του 35% το 2006 και 32% στις εκλογές του 2010. Με βάση το Άρθρο 132 του Συντάγματος, η απερχόμενη πρόεδρος, Λάουρα Τσιντσίγια Μιράντα δεν μπορούσε να διεκδικήσει και δεύτερη συνεχή προεδρική θητεία. Το κυβερνών κόμμα πριν τις εκλογές, το κεντρώο Εθνικό Απελευθερωτικό Κόμμα, πρότεινε για προεδρικό υποψήφιο τον δήμαρχο του Σαν Χοσέ Τζόνι Αράγια Μόνχε. Οι άλλοι υποψήφιοι ήταν από το Κόμμα Απελευθερωτικού Κινήματος ο πρώην βουλευτής Ότο Γκεβάρα, από το αριστερό Ευρύ Μέτωπο ο Χοσέ Μαρία Βιγιάλτα Φλόρες-Εστράδα και από το κεντροαριστερό Κόμμα των Πολιτών εν Δράσει ο Λουίς Γκιγέρμο Σολίς Ριβέρα. Οι δημοσκοπήσεις του Δεκεμβρίου 2013 ήθελαν τον Αράγια να προηγείται με 37%, πίσω από το Βιγιάλτα (32%), τον Γκεβάρα (15%) και με τελευταίο τον Σολίς με 8%.
Στις προεδρικές εκλογές, οι Σολίς και Αράγια ήρθαν πρώτος και δεύτερος αντίστοιχα, ενώ κανείς από τους δυο δεν κατάφερε να συγκεντρώσει το απαραίτητο 40% των ψήφων του πρώτου γύρου. Έτσι, οι δυο τους αναμετρήθηκαν σε δεύτερο γύρο στις 6 Απριλίου, για πρώτη φορά που γινόταν κάτι τέτοιο από το 2002.
Σε μία κίνηση που εξέπληξε, ο Αράγια ανακοίνωσε στις 6 Μαρτίου ότι θα σταματήσει την προεκλογική του εκστρατεία για τον δεύτερο γύρο. Παρότι η απόσυρση αυτή σήμαινε και την παράδοση της προεδρίας στον Σολίς, ο δεύτερος γύρος έπρεπε να διεξαχθεί, αφού ο εκλογικός νόμος της Κόστα Ρίκα απαγορεύει τους υποψηφίους να αποσυρθούν από δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών. Τελικά, νικητής αναδείχθηκε ο Σολίς με ποσοστό 78%, που αποτελεί ρεκόρ υψηλού ποσοστού στη χώρα. Σε αντίθεση με τον πρώτο γύρο, ο Σολίς κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία σε κάθε επαρχία.
Πρόεδρος
Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου ανακοινώθηκαν στις 17 Φεβρουαρίου 2014, και τα αποτελέσματα του τελικού δεύτερου γύρου στις 7 Απριλίου 2014:
Νομοθετική Συνέλευση
Έπειτα από την 20ή καταμέτρηση το μεσημέρι της 3ης Φεβρουαρίου 2014, ανακοινώθηκαν τα εξής αποτελέσματα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Κόστα Ρίκα
Claas Axion
thumb|right|350px|Claas Axion 810 Το Claas Axion είναι ένα τρακτέρ που κατασκευάστηκε από το πρώην εργοστάσιο τρακτέρ της Renault που ανήκει sth κατασκευαστικής εταιρείας Claas στο Λε Μαν. Το τρακτέρ 163-225 hp (ECE R24) περιέχει κινητήρα John Deere και κιβώτιο Hexashift με τέσσερις σειρές και έξι στάδια αλλαγής ισχύος. Στα πρώτα στάδια παραγωγής της ήταν γνωστό με το κωδικό όνομα ΕΤ 97. Οι εργασίες ανάπτυξης για το νέο Axion ξεκίνησαν το 2003.
Κατηγορία:Τρακτέρ
874
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 874 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λε Μοναστέρ
Το Λε Μοναστέρ (γαλλικά: Le Monastère, οξιτανικά: Lo Monestire) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοναστεριέν (γαλλικά: Monastériens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
M5 High-Speed Tractor
Το τρακτέρ M5 High-Speed Tractor ήταν στρατιωτικό πολεμικό ερπυστριοφόρο όχημα της αμερικάνικης κατασκευαστικής εταιρείας International Harvester. Κατασκευάστηκε από την δεκαετία του 1940 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960 και πήρε μέρος στον πόλεμο της Κορέας και αλλού. Χρησιμοποιήθηκε για την έλκυση βαρέος πυροβολικού στη μάχη.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικά άρματα μάχης Κατηγορία:Τεθωρακισμένα
Ρούμιγια
200px|thumb|Ο μικρός Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδος στην κορυφή Η Ρούμιγια (σερβικά: Румија) είναι βουνό στο νότιο Μαυροβούνιο, ανάμεσα στο Αδριατικό πέλαγος και τη λίμνη Σκόδρας. Το υψηλότερο σημείο είναι η Ρούμιγια, στα 1.594 μέτρα. Το βουνό υψώνεται πάνω από το Αντιβάριο, το σημερινό Μπαρ, και αποτελεί έναν φυσικό Δειναρικό φραγμό, που χωρίζει την Αδριατική από το λεκανοπέδιο της Σκόδρας. Είναι το νοτιότερο βουνό του Μαυροβουνίου, και με προεξοχή 1.500 μέτρων, ένα από τα πιο προεξέχοντα.
Μοντανιόλ (Αβερόν)
Το Μοντανιόλ (γαλλικά: Montagnol, οξιτανικά: Montanhòl) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Ρούμιγια
Το όρος Ρούμιγια είναι τοποθεσία με μεγάλη θρησκευτική σημασία. Ο Σταυρός του Ιωάννη Βλαδίμηρου μεταφέρεται κάθε χρόνο τον Αύγουστο στη εορτή της Πεντηκοστής από το χωριό Βέλι Μικουλίτσι μέχρι την κορυφή της Ρούμιγιας. Παραδοσιακά, εκτός από Ορθοδόξους Χριστιανούς της περιοχής του Αντιβαρίου, στην πομπή και την ανάβαση στην κορυφή της Ρούμιας συμμετέχουν και Καθολικοί και Μουσουλμάνοι. Το προσκύνημα έχει συμβολίσει τη συνεργασία μεταξύ των θρησκειών και των εθνοτήτων εντός της χώρας, ακόμη και στις δύσκολες στιγμές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Μπαρ (Μαυροβούνιο)
Μοντανιόλ (Αβερόν)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
875
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 875 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βυζαντινός Εμφύλιος Πόλεμος (1373-1379)
Ο Βυζαντινός Εμφύλιος πόλεμος των ετών 1373–1379 ή Δ΄ Παλαιολόγειος Εμφύλιος, ήταν μια στρατιωτική σύγκρουση, που διεξήχθη στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μεταξύ του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου και τού γιου του Ανδρόνικου Δ΄ Παλαιολόγου, που επίσης εξελίχθηκε σε οθωμανικό εμφύλιο πόλεμο, όταν ο Σαβτσί Μπέη, γιος του ηγεμόνα των Οθωμανών Μουράτ Α΄, ενώθηκε με τον Ανδρόνικο σε μία κοινή εξέγερση εναντίον των πατέρων τους. Ο Εμφύλιος ξεκίνησε όταν ο Ανδρόνικος προσπάθησε να ανατρέψει τον πατέρα του το 1373. Αν και αρχικά απέτυχε, έπειτα με τη βοήθεια των Γενουατών ο Ανδρόνικος κατάφερε τελικά να ανατρέψει και να φυλακίσει τον Ιωάννη Ε΄ το 1376. Το 1379 όμως, ο Ιωάννης Ε διέφυγε και με οθωμανική βοήθεια ανέκτησε το θρόνο του. Ο εμφύλιος πόλεμος εξασθένισε περαιτέρω την παρακμάζουσα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η οποία είχε ήδη υποστεί αρκετούς καταστροφικούς εμφύλιους πολέμους στις αρχές του αιώνα. Εκείνοι που ωφελήθηκαν περισσότερο από τον πόλεμο ήταν οι Οθωμανοί, στους οποίους οι Ρωμαίοι έγιναν υποτελείς.
δεξιά|μικρογραφία|204x204εσ| Ο αυτοκράτορας [[Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος από χειρόγραφο του 15ου αιώνα.]]
Δεύτερη σύγκρουση - Δήλωση του Ανδρόνικου, 1376–1379
Λίγο μετά τη φυλάκιση τού Ανδρόνικου Δ΄, ο Ιωάννης Ε΄ πώλησε την Τενέδο στους Ενετούς με παρόμοιους όρους με την προηγούμενη αποτυχημένη συμφωνία. Ωστόσο, οι Γενοβέζοι δεν είχαν μπορέσει να πάρουν ειρηνικά το νησί που ήταν στα χέρια των Βενετών, αφού ήταν σε πόλεμο με αυτούς. Έτσι το 1376 οι Γενουάτες, που έδρευαν στην αποικία τους στον Γαλατά, βοήθησαν να ελευθερωθεί ο Ανδρόνικος Δ΄ και να του προμηθεύσουν οθωμανικό στρατό. Έτσι ο Ανδρόνικος Δ΄ απέκτησε τον έλεγχο της Κωνσταντινούπολης και φυλάκισε τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ και τον μικρότερο αδελφό του Μανουήλ Β΄. Σε αντάλλαγμα για τη βοήθειά τους, ο Ανδρόνικος Δ΄ έδωσε τώρα την Τενέδο στους Γενουάτες και την Καλλίπολη στους Οθωμανούς.
Αυτές οι πράξεις με τη σειρά τους τον ενέπλεξαν, λίγο μετά την ενθρόνισή του, σε έναν πόλεμο με τη Βενετία. Μαζί με τον γιο του, τον Ιωάννη Ζ΄, ο οποίος στέφθηκε συναυτοκράτορας το 1376, υπήρχαν πλέον τέσσερις Αυτοκράτορες και ένας δεσπότης στη Ρωμανία, όλοι τους ευάλωτοι στις πολιτικές των Οθωμανών και των Ιταλικών πόλεων-κρατών. Ο Ανδρόνικος Δ΄ κυβέρνησε μέχρι το 1379, όταν ο Ιωάννης Ε΄ και ο Μανουήλ Β΄ δραπέτευσαν και κατέφυγαν στην Αυλή του Μουράτ Α΄. Αφού συμφώνησαν -όπως φαίνεται- να παραχωρήσουν την (ουσιαστικά ανεξάρτητη) περιοχή της Φιλαδέλφειας (έδαφος περιτριγυρισμένο από μουσουλμάνους) στους Οθωμανούς, ο Ιωάννης Ε΄ αποκαταστάθηκε στον θρόνο με βοήθεια Βενετικών πλοίων και Οθωμανών στρατιωτών.
Συνέπειες
Αφού ο Ιωάννης Ε΄ εισήλθε στην Κωνσταντινούπολη, ο Ανδρόνικος Δ΄ έφυγε στον Γενουατικό Γαλατά και έμεινε εκεί δύο χρόνια. Ωστόσο, κρατούσε μαζί του όμηρο για ένα διάστημα τη μητέρα του, Ελένη Καντακουζηνή και τον πατέρα της, τον πρώην Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό. Ωστόσο το 1381 υπογράφηκε μία συνθήκη, που τού επέτρεψε να επιστρέψει. Αργότερα οι Βενετοί και οι Γενουάτες τερμάτισαν τον πόλεμό τους και συμφώνησαν να εγκαταλείψουν την Τενέδο και να εξαλείψουν τις οχυρώσεις της, μετατρέποντάς την έτσι σε ουδέτερο έδαφος. Αυτή η σύγκρουση αποδυνάμωσε περαιτέρω τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η οποία περιβαλλόταν από τη συνεχώς διευρυνόμενη Οθωμανική επικράτεια.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Πόλεμοι της Βενετικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Δημοκρατίας της Γένοβας Κατηγορία:Βυζαντινο-Οθωμανικοί Πόλεμοι
Κωνσταντίνος Α. Καραθεοδωρή
Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή υπήρξε Έλληνας ιατρός του 19ου αιώνα από τον Οίκο Καραθεοδωρή. Ήταν υιός του Αντωνίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1802 και ήταν ανιψιός του Στέφανου Καραθεοδωρή ιατρού του σουλτάνου, καθηγητή Ιατρικής και λόγιου.
Ήταν προσωπικός ιατρός του Μαχμούτ Β΄ και του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄. Διετέλεσε καθηγητής Ιατρικής. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη το 1879.
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κωνσταντινος Α Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Τούρκοι πανεπιστημιακοί
Μπλόκο της Κοκκινιάς
To μπλόκο της Κοκκινιάς έλαβε χώρα στις 17 Αυγούστου 1944 στην Κοκκινιά, από τις δυνάμεις κατοχής σε συνεργασία με το 1ο Σύνταγμα Ευζώνων των Ταγμάτων Ασφαλείας και της Ειδικής Ασφάλειας.
Αποτελεί το μπλόκο με τις μεγαλύτερες ανθρώπινες απώλειες στην Αθήνα κατά το οποίο διεξήχθησαν εκατοντάδες ομαδικές εκτελέσεις, συνελήφθησαν 3.000 άνθρωποι ως όμηροι και σημειώθηκαν εκτεταμένοι εμπρησμοί σπιτιών.
Οι ταγματασφαλίτες που πρωταγωνίστησαν στις εκτελέσεις αθωώθηκαν μεταπολεμικά στο πλαίσιο του εμφυλιακού κράτους. Στη δημόσια μνήμη, από την δεκαετία του 50 τιμούνταν οι εκτελεσθέντες από τοπικές οργανώσεις. Μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, η διεξαγωγή του μνημοσύνου απέκτησε αντικομμουνιστικό χαρακτήρα, κατά την οποία κατηγορούνταν οι εαμικές δυνάμεις, και συγκεκριμένα η ΟΠΛΑ, για την διεξαγωγή του Μπλόκου ενώ παράλληλα υπερασπιζόταν η δράση των ταγμάτων ασφαλείας.
Κατάσταση στην κατοχική Κοκκινιά
Στις 15 και 16 Αυγούστου, έλαβαν χώρα συμπλοκές ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και την Ελληνική αστυνομία σε συνεργασία με την Ειδική Ασφάλεια Πειραιά, στην συνοικία «Κιλικιανά» και στα Μανιάτικα. Στις 2:30 το πρωί της 17ης Αυγούστου, οχήματα που μετέφεραν το πρώτο τάγμα του πρώτου Συντάγματος ευζώνων, Γερμανούς οπλίτες της 11ης αεροπορικής μεραρχίας εδάφους, και μέλη γερμανικής μηχανοκίνητης διμοιρίας, περικύκλωσαν την Κοκκινιά.
Το μπλόκο
Ύστερα, οι κατοχικές δυνάμεις αποχώρησαν συλλαμβάνοντας 3000 ομήρους οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, ενώ ορισμένοι οδηγήθηκαν στην Γερμανία για καταναγκαστική εργασία.
Δίκη
Μετά την απελευθέρωση, η ηγεσία των Ταγμάτων Ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων του διοικητή του 1ου ευζωνικού τάγματος, Ιωάννη Πλυντζανόπουλου, και των σημαντικότερων συνεργατών του, δικάστηκε για συμμετοχή σε περίπου 30 μπλόκα.
Από τις πρώτες μέρες της διαδικασίας, οι δημοκρατικές εφημερίδες της εποχής, όπως η Ελευθερία, επισήμαναν την παρουσία «οπαδών της δεξιάς» στο ακροατήριο και το φόβο που είχαν ορισμένοι μάρτυρες κατηγορίας, όπως στρατιώτες ,οι οποίοι κατέθεταν συνοδευόμενοι από τη στρατονομία. Η δικαστική διαδικασία για το μπλόκο της Κοκκινιάς επικεντρώθηκε στο αν ο Πλυντζανόπουλος είχε πυροβολήσει έναν συλληφθέντα, που αντιδρούσε στον απαγχονισμό του, και δεν ασχολήθηκε με την κατηγορία για «πράξεις βίας εν συμπράξει μετά των οργάνων των αρχών κατοχής εις βάρος Ελλήνων, ένεκα της δράσεώς των κατά του εχθρού». Ο εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή ενός κατηγορούμενου, που δρούσε στο μπλόκο ως καταδότης, χωρίς να φοράει κουκούλα.
Τελικά, όλοι οι κατηγορούμενοι κηρύχθηκαν αθώοι, το Μάρτιο του 1947, και ο αθηναϊκός τύπος της εποχής έκανε μόνο μερικές ασήμαντες αναφορές στην απόφαση.
Μετεμφυλιακή περίοδος
Τη δεκαετία του 1950, τοποθετήθηκε στη μάντρα μια πλάκα που ανέφερε ότι «εδώ οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν Έλληνες πατριώτες». Στην επέτειο του μπλόκου τελούνταν ανεπίσημα μνημόσυνα, έως ότου η δημοτική αρχή οργάνωσε ένα μνημόσυνο, στην εικοστή επέτειο του μπλόκου, το 1964.
Καθεστώς της 21ης Απριλίου
Μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, τη διοργάνωση της τελετής, που απέκτησε πλέον αντικομμουνιστικό χαρακτήρα, ανέλαβε η Στρατιωτική Διοίκηση Πειραιώς. Στην επίσημη ομιλία, τον Αύγουστο του 1967, αποσιωπήθηκε η συμμετοχή των ταγματασφαλιτών και προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι «κύριος αποκλειστικός στόχος» του μπλόκου ήταν μέλη της ΟΠΛΑ, καθώς και ότι οι κουκουλοφόροι καταδότες ήταν εντεταλμένα μέλη του ΚΚΕ.
Στις 17 Αυγούστου 1968, έγιναν τα αποκαλυπτήρια μιας νέας αναμνηστικής πλάκας στη μάντρα, που έφερε την επιγραφή «Προδόται και μασκοφόροι κομμουνισταί εαμίται, ελασίται παρέδωσαν εις τους βάρβαρους κατακτητάς την 17ην Αυγούστου 1944 αγνούς πατριώτας αγωνιστάς της Εθνικής Αντιστάσεως, τέκνα ηρωικά της Νικαίας, οι οποίοι και εξετελέσθησαν εις τον χώρον τούτον». Στην ομιλία του, τον ίδιο μήνα, ο ταγματάρχης Νικόλαος Πλυτζανόπουλος, ανιψιός του Ιωάννη Πλυτζανόπουλου και διορισμένος δήμαρχος Νίκαιας, επανέλαβε το ίδιο επιχείρημα, αναφερόμενος στους δράστες ως «μασκοφόρους προδότας κομμουνιστάς» και στα θύματα ως «αθώους εθνικόφρονας πολίτας της Νικαίας» και υπερασπιζόμενος την ανάγκη δράσης, το καλοκαίρι του 1944, κατά της «κόκκινης τρομοκρατίας». Η επιγραφή αφαιρέθηκε μετά την πτώση της δικτατορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοκκινιά Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Αττικής Κατηγορία:Δήμος Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη Κοκκινιά Κοκκινιά Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ
873
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 873 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κωνσταντίνος Σ. Καραθεοδωρή
Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή (1841 - 1922) ήταν Έλληνας ανώτερος υπάλληλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1841. Πατέρας του ήταν ο Στέφανος ιατρός του σουλτάνου και καθηγητής Ιατρικής και αδελφός του ο Αλέξανδρος ηγεμόνας της Σάμου και διοικητής της Κρήτης.
Σπούδασε μηχανική και γεφυροποιία στην Πολυτεχνική Σχολή Παρισίων.
Διετέλεσε για πολλά έτη Διευθυντής Δημοσίων Έργων και Σύμβουλος Επικρατείας.
Υπήρξε δυναμικό μέλος της Αρχαιολογικής Επιτροπής του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου. Συνέταξε μεταξύ άλλων το πλήρες σχέδιο των Αρχαίων Τειχών της Κωνσταντινουπόλεως.
Το 1895 μετέβει στην Αδριανούπολη προκειμένου να παραστεί στο μνημόσυνο για τον Τσάρο Αλέξανδρο τον Γ’. Το επόμενο έτος αντιπροσώπευσε την Υψηλή Πύλη στην Αγία Πετρούπολη στη στέψη του Τσάρου Νικολάου του Β’.
Ο Κωνσταντίνος είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην εκπαίδευση και στην επάνδρωση ελληνικών σχολείων με διδασκάλους και καθηγητές. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο σε ζητήματα της εκκλησίας και του Πατριαρχείου.
Το 1906 διορίστηκε, όπως παλαιότερα ο αδελφός του Αλέξανδρος, Ηγεμών της Σάμου όπου συνεργάστηκε στενά με τον με τον προοδευτικό πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης των Σαμίων και μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας, Σοφοκλή Σοφούλη. Στη Σάμο ο Κωνσταντίνος ίδρυσε Εμπορικό Επιμελητήριο, Σαμιακή ατμοπλοϊκή εταιρεία και κατόρθωσε να εδραιώσει το Ιεροδιδασκαλείο που παλαιότερα τροφοδοτούσε από την Πάτμο τον Ελληνισμό με κληρικούς και εκπαιδευτικούς. Βλέποντας τον φιλελευθερισμό του και τη στενή φιλία και συνεργασία με τον Σοφοκλή Σοφούλη που είχε σαν σκοπό την ένωση της ημι-αυτονόμου ηγεμονίας Σάμου με την Ελλάδα, η Υψηλή Πύλη ανακάλεσε τον Κωστάκη Πασά το 1907. Άλλη δικαιολογία για την ανάκληση του ήτο ότι ο Κωστάκης επέμενε, με την υποστήριξη του Σοφούλη, να δημιουργήσει Τράπεζα στη Σάμο που στην ουσία θα ήταν υποκατάστημα της Τραπέζης Αθηνών. Όταν ο Σαμιακός λαός εξεγέρθη λόγω της ανάκλησης του στην Κωνσταντινούπολη, η οικογένεια του Κωστάκη φοβήθηκε ότι κινδυνεύει η ασφάλεια του από τις Οθωμανικές αρχές. Τον δήλωσε νεκρό και τον έφερε σε φέρετρο στη Αθήνα δήθεν για να γίνει η κηδεία του.
Το 1906 διετέλεσε ηγεμόνας της Σάμου, στη θέση του Ιωάννη Βιθυνού. Το 1907 τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Γεωργιάδης.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1922.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Φωτιάδη, εγγονή εκ μητρός του Στεφάνου Βογορίδη, απέκτησαν έξι παιδιά μεταξύ των οποίων τον Αλέξανδρο που πέθανε από τύφο στην Αθήνα το 1908 σε ηλικία μόλις 24 ετών και τη Λουκία, μητέρα του μεγάλου φυσικού Ιωάννη Αργύρη (John Argiris).
είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κωνσταντινος Σ. Κατηγορία:Ηγεμόνες Σάμου Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Οθωμανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Porsche Junior
thumb|right|350px|Porsche-Diesel Junior F108 του 1958. Το τρακτέρ Porsche Junior της κατασκευαστικής εταιρείας Porsche-Diesel κυκλοφόρησε από το 1952 μέχρι το 1963. Είχε κινητήρα μονοκύλινδρο, αερόψυκτο, κυβισμού 822 κυβικών εκατοστών, ισχύος 14 ίππων, και κατανάλωνε καύσιμο ντίζελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρακτέρ Κατηγορία:Μοντέλα Porsche
Δημήτριος Χρ. Παπαϊωάννου
Ο Δημήτριος Παπαϊωάννου (1909-1987), του Χρήστου, ήταν Έλληνας πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής.
Βιογραφία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αργολίδος με την Ένωση Κέντρου το 1964. Στις πρώτες εκλογές μετά τη μεταπολίτευση, το 1974 ήταν υποψήφιος βουλευτής Αργολίδας με το ΠΑΣΟΚ αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε 3.517 ψήφους. Εξελέγη βουλευτής Αργολίδος στις εκλογές του 1977.
Πέθανε σε ηλικία 78 ετών τον Ιανουάριο του 1987 και κηδεύτηκε στις 12 Ιανουαρίου από τον ιερό ναό Αγίου Πέτρου του Άργους. Άφησε παιδιά και εγγόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αργολίδος Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Δρόμων
μικρογραφία|266x266εσ|Βυζαντινοί αποκρούουν ρωσική επίθεση, 941 μ.Χ. Ο Δρόμων ή Δρόμωνας υπήρξε τύπος πλοίου του Βυζαντινού πολεμικού ναυτικού. Η διήρης και η τριήρης θεωρούνται πρόγονοί του. Από τη λέξη «δρόμων» προέρχεται ο όρος «εύδρομο» που χαρακτηρίζει ένα νεότερου τύπου πολεμικό ιστιοφόρο. Υπήρξε για την εποχή του ο επικρατέστρερος τύπος, ήταν δε πολύ γρήγορο και ευκίνητο πλοίο, τόσο για επιθετικές όσο και αμυντικές επιχειρήσεις. Ο κυβερνήτης του ονομαζόταν «κένταρχος» και οι δύο βοηθοί του «πρωτοκάραβοι». μικρογραφία|265x265εσ|Βυζαντινός Δρόμωνας, Πολεμικό Μουσείο, Αθήνα Ο Δρόμων είχε δύο σειρές 50 κουπιών σε κάθε πλευρά του και σε κάθε κουπί υπήρχαν από δύο κωπηλάτες (ήταν δηλαδή σύμφωνα με την αρχαία ναυτική ορολογία δίκροτη τετρήρης) με πλήρωμα περίπου 200 ερέτες (κωπηλάτες) και αναφέρεται η παρουσία του τον 6ο αι. στις ναυμαχίες του Ιουστινιανού. Έφερε επίσης ιστίο (πανί) στον κύριο ιστό του (κατάρτι). Μπορούσε να φτάσει τα 55μ. σε μήκος και τα 6μ. σε πλάτος. Στο κατάστρωμά του επέβαιναν 100 έως 300 άνδρες που διακρίνονταν σε κωπηλάτες και πολεμιστές. Σε περίπτωση μάχης ωστόσο οι κωπηλάτες βοηθούσαν τους πολεμιστές. Στη μάχη, το πλοίο μπορούσε να φθάσει ταχύτητα περίπου 7 κόμβων, ωστόσο ήταν απαραίτητες οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες.
Ναυάγια από Δρόμωνες έχουν βρεθεί στο λεγόμενο «λιμάνι του Θεοδοσίου» (σημερινό Γενί Καπί) στην Κωνσταντινούπολη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωπήλατα πλοία Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Βυζαντινό ναυτικό Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Μονμπαζένς
Το Μονμπαζένς (γαλλικά: Montbazens, οξιτανικά: Montbasens) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονμπαζινουά (γαλλικά: Montbazinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Πωλ Μπαράς
Ο Πωλ-Φρανσουά-Ζαν-Νικολά, υποκόμης ντε Μπαράς (γαλλικά: Paul François Jean Nicolas, vicomte de Barras) και αργότερα Πωλ Μπαράς, (30 Ιουνίου 1755 - 29 Ιανουαρίου 1829), ήταν Γάλλος πολιτικός και στρατηγός της Γαλλικής Επανάστασης. Μέλος της Συμβατικής Συνέλευσης κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, ψήφισε υπέρ του θανάτου του Λουδοβίκου ΙΣΤ'.
Ήταν ένας από τους βασικούς συντελεστές της δημιουργίας του Διευθυντηρίου, του οποίου υπήρξε ένας από τους διευθυντές του από τις 31 Οκτωβρίου 1795 και μέχρι το πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ το 1799.
Πρώτα χρόνια
Ο Πωλ Μπαράς κατάγονταν από οικογένεια ευγενών της Προβηγκίας και γεννήθηκε το 1755 στο Φοξ-Αμφού, στο σημερινό νομό Βαρ. Μαθητής στρατιωτικής σχολής, κατατάχθηκε σε ηλικία δεκαέξι ετών στο σύνταγμα του Λανγκεντόκ. Από το 1776 έως το 1783 υπηρέτησε στη Γαλλική Ινδία.
Όταν επέστρεψε στη Γαλλία, πέρασε αρκετά χρόνια στην περιοχή του και στο Παρίσι χωρίς απασχόληση και σε σχετική αφάνεια.
Συμβατική Εθνοσυνέλευση
αριστερά|μικρογραφία|Πωλ Μπαράς Όταν ξέσπασε η Γαλλική επανάσταση το 1789, την υποστήριξε με ενθουσιασμό και έγινε μέλος της λέσχης των Ιακωβίνων σχεδόν από την ίδρυσή της. Το 1791 επέστρεψε στο νομό του και έκανε προεκλογική εκστρατεία, δεν κατάφερε να εκλεγεί στη Νομοθετική συνέλευση αλλά έγινε εκλέκτορας του νομού Βαρ. Τον Σεπτέμβριο του 1792 εκλέχθηκε αντιπρόσωπος στη Συμβατική συνέλευση. Αργότερα εκείνο το έτος, με το ξέσπασμα του πολέμου του Πρώτου Συνασπισμού, έγινε επίτροπος του Γαλλικού Στρατού στην Ιταλία, απελευθέρωσε το νομό Βαρ και την περιοχή της Νίκαιας από τις βασιλικές δυνάμεις και οργάνωσε τη διοίκηση του νέου νομού Αλπ-Μαριτίμ.
Τον Ιανουάριο του 1793, ψήφισε υπέρ της εκτέλεσης του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ'. Κατά τις Ομοσπονδιακές εξεγέρσεις, έλαβε εντολή ως λαϊκός επίτροπος να καταστείλει τις αντεπαναστατικές δυνάμεις της εξεγερμένης Τουλόν. Αυτή την περίοδο, έκανε τη γνωριμία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στην πολιορκία του Τουλόν (η μετέπειτα απομάκρυνσή του από τον Ναπολέοντα τον έκανε να υποβαθμίσει τις ικανότητες του τελευταίου ως στρατιωτικού: στα Απομνημονεύματά του ανέφερε ότι η πολιορκία είχε πραγματοποιηθεί από 30.000 άντρες εναντίον των σημαντικά μικρότερων βασιλικών αμυντικών δυνάμεων, ενώ ο πραγματικός αριθμός ήταν 12.000. Προσπάθησε επίσης να ελαχιστοποιήσει τη συμμετοχή του Βοναπάρτη κατά την κατάληψη της πόλης). Η επιτυχία του σ'αυτή την αποστολή αύξησε το κύρος του στη Συμβατική. Κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας, απέφυγε να εκτεθεί ιδιαίτερα με κάποια πολιτική ομάδα.
Θερμιδοριανή Αντίδραση και Διευθυντήριο
αριστερά|μικρογραφία|Ο Μπαράς με τη στολή του Διευθυντή Τον Ιούλιο 1794, συμμετείχε ως ηγετικό πρόσωπο στην ανατροπή του Ροβεσπιέρου και έτσι κατόρθωσε κατά τη Θερμιδοριανή Αντίδραση να αναδειχθεί σε αρχηγό του στρατού και της αστυνομίας. Στο διάστημα αυτό, συνέβαλε στην πάταξη των εξεγέρσεων (εξέγερση του Ζερμινάλ και λίγο αργότερα εξέγερση του Πραιριάλ) των λαϊκών στρωμάτων του Παρισιού, έκανε σφοδρότερη την αντιβασιλική στάση του με υιοθέτηση βίαιων μέτρων και κατά τη μοναρχική εξέγερση της 13ης Βαντεμιαίρ έτους Δ'  (5 Οκτωβρίου 1795) απευθύνθηκε για βοήθεια στον Βοναπάρτη, διασφαλίζοντας τη συντριβή των φιλοβασιλικών και άλλων εξεγερμένων στους δρόμους κοντά στο παλάτι του Κεραμεικού. Στη συνέχεια, ο Μπαράς έγινε ένας από τους πέντε Διευθυντές του Διευθυντηρίου.
Πτώση και μεταγενέστερη ζωή
εναλλ.=|μικρογραφία|320x320εσ|Γελοιογραφία του [[Τζέιμς Γκίλρεϊ του 1805. Ο Μπαράς διασκεδάζει με τον χορό των συζύγων δύο διακεκριμένων ανδρών, της Τερέζας Ταλιέν και της Ιωσηφίνας Βοναπάρτη. Στα δεξιά, ο Ναπολέων Βοναπάρτης ρίχνει μια ματιά.]] Ο Μπαράς σύχναζε στα παρισινά σαλόνια και του άρεσε να περιβάλλεται από όμορφες και πνευματώδεις γυναίκες. Εκτός της Ιωσηφίνας ντε Μπωαρναί, μια άλλη ερωμένη του ήταν η Τερέζα Ταλιέν, που παλιότερα την ονόμαζαν «Παναγία του Θερμιδόρ», διότι είχε παροτρύνει τον τότε σύζυγό της, τον Ταλιέν, να συμμετέχει στην ανατροπή του Ροβεσπιέρου. Λόγω της σχέσης της με τον Μπαράς αυτή τη φορά την ονόμασαν «Βασίλισσα του Διευθυντηρίου».
Η διαφθορά της διοίκησής του ήταν εξωφρενική ακόμη και για τη Γαλλία. Η φερόμενη ανηθικότητα του Μπαράς στη δημόσια και ιδιωτική ζωή αναφέρεται συχνά ως σημαντική αιτία της πτώσης του Διευθυντηρίου και στη δημιουργία της Υπατείας. Εν πάση περιπτώσει, ο Βοναπάρτης αντιμετώπισε μικρή αντίσταση κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος της 18ης Μπρυμαίρ στις 18 Νοεμβρίου 1799. Παρόλο που ο Μπαράς δεν αντιστάθηκε και πείσθηκε να παραιτηθεί, ο Ναπολέοντας τον παραμέρησε και έχασε πλέον κάθε πολιτική εξουσία.
Δεδομένου ότι είχε συγκεντρώσει μεγάλη περιουσία, πέρασε τα τελευταία του χρόνια στην πολυτέλεια. Ο Ναπολέων τον περιόρισε στον πύργο του Γκροσμπουά (ιδιοκτησία του Μπαράς), τον έθεσε υπό παρακολούθηση και οι υποψίες για συνωμοτική δράση προκάλεσαν την εξορία του στις Βρυξέλλες (1801-1805), οπότε του επιτράπηκε να επιστρέψει στη νότια Γαλλία. Μετά τις μυστικές συναντήσεις που είχε εκεί με τον πρώην βασιλιά της Ισπανίας Κάρολο Δ', ο Ναπολέων τον εξόρισε στη Ρώμη το 1813. Μετά την πτώση της Αυτοκρατορίας και την παλινόρθωση των Βουρβόνων, ο Λουδοβίκος ΙΗ', με τον οποίο φέρεται να ήταν σε επικοινωνία ήδη πριν από την 18η Μπρυμαίρ, του επέτρεψε να εγκατασταθεί στο κτήμα του στο Σαγιό, τότε προάστιο του Παρισιού (σήμερα στο Παρίσι). Εκεί πέθανε το 1829 και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο Περ-Λασαίζ. Αν και εμφανίζονταν ως οπαδός της Δεύτερης παλινόρθωσης, ο Μπαράς κρατήθηκε μακριά κατά τη διάρκεια των βασιλειών του Λουδοβίκου ΙΗ' και του Καρόλου Ι' (και τα απομνημονεύματά του λογοκρίθηκαν μετά το θάνατό του).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση Κατηγορία:Γάλλοι επαναστάτες
ΦΚ Μπασκίμι Κουμάνοβο (1947-2008)
Η ΦΚ Μπασκίμι Κουμανόβο (1947-2008) (ФК Башкими) ήταν ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κουμάνοβο της Βόρειας Μακεδονίας. Η ομάδα διαλύθηκε πριν το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας 2008-09, για οικονομικούς λόγους.
Μια διάδοχος ομάδα με το ίδιο όνομα (ΦΚ Μπασκίμι Κουμανόβο (2011)), ιδρύθηκε το 2011. Ωστόσο, δεν θεωρείται η νόμιμη διάδοχος της αρχικής ομάδας και οι επιδόσεις και οι διακρίσεις των δύο ομάδων διατηρούνται ξεχωριστά από την Μια λέσχη διάδοχο που ισχυρίζεται δικαιώματα τιμά Bashkimi και αρχεία ιδρύθηκε το 2011 με το ίδιο όνομα. Ωστόσο, δεν έχουν νόμιμα θεωρούνται διάδοχοι του αρχικού Bashkimi και ιστορικό και τιμητικές διακρίσεις των δύο συλλόγων να διατηρούνται χωριστά από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Μακεδονίας.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1947 και αντιπροσώπευε τους Αλβανούς οι οποίου ζούσαν στην πόλη Κουμάνοβο (η λέξη Μπασκίμι στα αλβανικά σημαίνει ενότητα. Την περίοδο 2002-03 κατάφερε για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της να προβιβαστεί στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας. Παρέμεινε σε αυτή για 5 περιόδους. Λίγες μέρες πριν από την έναρξη της περιόδου 2008-09, παρόλο που είχε παραμείνει στην κατηγορία την προηγούμενη σεζόν, η ομάδα διαλύθηκε λόγω των τεράστιων οικονομικών δυσκολιών.
Διακρίσεις
Δεύτερη κατηγορία:
Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947 Κατηγορία:ΦΚ Μπασκίμι Κουμάνοβο (1947-2008) Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Βόρειας Μακεδονίας
Bwin
Η bwin είναι ένα εμπορικό σήμα στοιχημάτων που ανήκει στην Entain PLC. Ο όμιλος λειτουργούσε στην Ευρώπη υπό διεθνείς και εγχώριες άδειες σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία, το Μεξικό, η Κροατία, η Αυστρία, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Όμιλος προσέφερε αθλητικά στοιχήματα, πόκερ, παιχνίδια καζίνο, παιχνίδια με λογισμικό και παιχνίδια δεξιοτήτων με τα περισσότερα έσοδα να προέρχονται από πόκερ και αθλητικά στοιχήματα. Το Bwin είχε πάνω από 20 εκατομμύρια εγγεγραμμένους πελάτες σε περισσότερες από 25 βασικές αγορές.
Ιστορία
Η bwin ιδρύθηκε το 1997 και έως το 2006 είχε την εμπορική επωνυμία betandwin. Στην ετήσια γενική συνέλευση τον Ιούλιο του 2006 αποφασίστηκε ομόφωνα η αλλαγή του εμπορικού ονόματος από betandwin σε bwin. Η αλλαγή του εμπορικού ονόματος πραγματοποιήθηκε στις 1 Αυγούστου 2006 και είχε ως στόχο να επισημάνει την εξέλιξη της εταιρείας και την ύπαρξη λειτουργιών πέρα από το αθλητικό στοίχημα. Η εταιρεία προσέφερε επίσης πόκερ, παιχνίδια καζίνο, παιχνίδια με λογισμικό και ζωντανή μετάδοση σε επιλεγμένους αθλητικούς αγώνες. Στις 1 Απριλίου 2011 η εταιρεία ανακοίνωσε την συγχώνευση της με την βρετανική εταιρεία PartyGaming. Το 2016 η PartyGaming αγοράστηκε από την εταιρεία GVC, η οποία μετονομάστηκε το 2020 σε Entain PLC η οποία εξακολουθεί να κατέχει ένα από τα εμπορικά σήματα στοιχημάτων.
Προϊόντα
Οι θυγατρικές εταιρείες και οι κοινοπραξίες του ομίλου προσφέρουν τα αθλητικά στοιχήματα, το πόκερ, τα παιχνίδια καζίνο και τα παιχνίδια με λογισμικό, καθώς και την ροή ήχου και βίντεο των αθλητικών εκδηλώσεων, όπως π.χ. της γερμανικής Bundesliga.
Βύρων Κολάσης
Ο Βύρων Κολάσης (1921 - 17 Απριλίου 1999) ήταν Έλληνας μουσικός, διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης.
Bwin
Παιχνίδια καζίνο
Η bwin προσφέρει στους πελάτες της πάνω από 1000+ παιχνίδια, που κυμαίνονται από τα κλασικά όπως η ρουλέτα ή blackjack μέχρι και τις μηχανές τυχερών παιχνιδιών και τουρνουά καζίνο. Το καζίνο έχει μακρά παράδοση στη bwin: το 2001, η πλατφόρμα εισήχθη ως δεύτερο προϊόν, εκτός από τα αθλητικά στοιχήματα.
Τρελή Οικογένεια
Το Τρελή Οικογένεια  (αγγλ. Full House, "Φουλ Χάους"=Γεμάτο Σπίτι) είναι μία αμερικανική κωμική σειρά που δημιουργήθηκε από τον Τζεφ Φράνκλιν στο ABC. Η σειρά αφηγείται την ιστορία ενός χήρου πατέρα, του Ντάννυ Τάννερ, που επιστρατεύει τον γαμπρό του και καλύτερό του φίλο να τον βοηθήσει να αναθρέψουν τις τρεις κόρες του. Προβλήθηκε από τις 22 Σεπτεμβρίου 1987 ως τις 23 Μαΐου 1995, με οκτώ κύκλους και 192 επεισόδια.
Bwin
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοσελίδες τζόγου
Βύρων Κολάσης
Έργα του
Έγραψε έργα κλασικής μουσικής για βιολί.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Τρελή Οικογένεια
Η σειρά έχει επαναπροβληθεί και συνδεθεί με άλλα προϊόντα όπως σειρές βιβλίων. Μία συνέχεια της σειράς, το Μια Πιο Τρελή Οικογένεια, έκανε πρεμιέρα στο Netflix στις 26 Φεβρουαρίου 2016.
Περίληψη πλοκής
Μετά τον θάνατο τής γυναίκας του σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, ο Ντάννυ Τάννερ προσλαμβάνει τον γαμπρό του Τζέσι Κατσόπολη (ροκ μουσικό) και τον καλύτερό του φίλο Τζόι Γκλάντστοουν (που δουλεύει ως stand-up κωμικός) για να βοηθήσουν να μεγαλώσουν τρεις κόρες τους: την Ντί Τζεϊ, την Στέφανη και την Μισέλ, στο σπίτι του στον Άγιο Φρανγκίίσκο. Με την πάροδο του χρόνου, οι τρεις άνδρες, καθώς και τα παιδιά έρχονται πιο κοντά ο ένας στον άλλο.
Διανομή Ρόλων
Η πρώτη επιλογή των παραγωγών για τον ρόλο τού Ντάννυ Τάννερ ήταν ο Μπομπ Σάγκετ. Ο Σάγκετ δεν ήταν διαθέσιμος για να εμφανιστεί στο πιλοτικό λόγω δέσμευσής του ως συνεργάτης στο πρωινό πρόγραμμα του CBS. Οι παραγωγοί αντ'αυτού έθεσαν στον ρόλο τον Τζων Πόζι να παίξει τον Ντάννυ. Ο Πόζι εμφανίστηκε μόνο στον πιλότο (ο οποίος περιλαμβάνεται στο DVD τού 1ου κύκλου).
Ο χαρακτήρας Τζων Στάμου ήταν αρχικά ονομασμένος Τζέση Κόκραν· Ο Στάμος φέρεται να ήθελε ο χαρακτήρας του να αντικατοπτρίζει καλύτερα την ελληνική καταγωγή του και έτσι οι παραγωγοί αποφάσισαν να αλλάξουν το επώνυμο σε Κατσοπόλης (από τον δέυτερο κύκλο).
Για να λειτουργήσουν σύμφωνα με τους νόμους παιδικής εργασίας, τα δίδυμα Άσλεϋ και Mαίρη-Κέητ Όλσεν, έλαβαν τον ρόλο εκ περιτροπής κατά τα γυρίσματα. Ο ρόλος γράφηκε από κοινού ως της "Μαίρη Κέηιτ Άσλεϋ Όλσεν" στους κύκλους δύο ως επτά, επειδή οι παραγωγοί δεν ήθελαν το κοινό να ξέρει ότι η Μισέλ παίζεται από δίδυμα.
Όλα τα έξι από τα αρχικά μέλη παρέμειναν στο σύνολο οκτώ κύκλων, με πέντε χαρακτήρες που προστέθησαν στην πορεία. Η Κίμμυ Γκίμπλερ, ένας περαστικός χαρακτήρας στις περιόδους ένα ως τέσσερα, αναβαθμίστηκε σε τακτικό μέλος στον πέμπτο κύκλο. Η Ρεμπέκα Ντόναλντσον (αργότερα Kατσοπόλη) εμφανίστηκε αρχικά για έξι επεισόδια σε δύο κύκλους, ως η συμπαρουσιάστρια του Ντάννυ. Οι παραγωγοί αποφάσισαν να επεκτείνουν το ρόλο της και την έκαναν τακτικό μέλος στον επόμενο κύκλο. Ο Νίκυ και ο Άλεξ Κατσοπόλης, οι δίδυμοι γιοι του Τζέση και της Ρεμπέκας, έκαναν το ντεμπούτο τους στον πέμπτο κύκλο. Ως μωρά, τα παιδιά τα έπαιζαν ο Ντάνιελ και ο Κέβιν Ρεντερία, και στην τον έκτο κύκλο, τους ρόλους των διδύμων διαδέχθηκαν ο Μπλέικ και ο Ντύλαν Τουόμυ-Γουΐλχοΐτ. Ο τελευταίος χαρακτήρας που προστέθηκε ήταν ο Στηβ Χέηλ, ο οποίος ήταν το αγόρι τής Ντι Τζέι στους κύκλους έξι ως επτά. Επέστρεψε στο δεύτερο μισό του φινάλε τής σειράς, όταν η Κίμμυ του κανόνισε ραντεβού την Ντι Τζέι στον χορό αποφοίτησης. Παίχτηκε από τον Σκωτ Βέινγκερ.
Τραγούδι
Η τραγούδι τίτλων τής σειράς "Everywhere You Look", είναι σε εκτέλεση του Τζέση Φρέντερικ, ο οποίος το συνέθεσε με τον συνεργάτη του Μπένετ Σάλβεϋ και τον δημιουργό της σειράς, Τζεφ Φράνκλιν. Διάφορες εκδόσεις του τραγουδιού χρησιμοποιήθηκαν για τους τίτλους τέλους· η εκδοχή που χρησιμοποιείται κατά τους κύκλους τρία έως οκτώ επίσης χρησιμοποιήθηκε για το άνοιγμα ορισμένων αρχικών μεταδόσεων, αν και το τραγούδι ήταν σχεδόν πάντα περικομμένο στο ρεφρέν για την εκπομπή. Οι κύκλοι ένα έως πέντε είχαν μια μεγαλύτερη έκδοση του τραγουδιού.
Σειρά παρακλάδι
Τον Αύγουστο του 2014 κυκλοφόρησαν φήμες ότι η Warner Bros Television εξετάζει μια σειρά παρακλάδι. Ο Τζων Στάμος, ο οποίος έχει ποσοστό ιδιοκτησίας στην σειρά, ήταν επί κεφαλής στην προσπάθεια να βγει η σειρά σε παραγωγή. Το Netflix έκλεισε μια συμφωνία για να παράγουν μια 13 επεισοδίων συνέχεια της σειράς προσωρινό τίτλο Μια πιο Τρελή Οικογένεια, με πολλά από τα αρχικά μέλη τής σειράς να  επαναλαμβάνοουν τους ρόλους τους. Σημειωτεόν ότι η Mαίρη-Kέητ και η Άσλεϋ Όλσεν αρνήθηκαν να επαναλάνουν το ρόλο τής Μισέλ στον πρώτο κύκλο, αν και οι δημιουργοί και οι παραγωγοί είπαν ότι θα μπορούσαν ενδεχομένως να εμφανιστούν σε μελλοντικούς κύκλους. Ο Στάμος θα έκανε ειδικές εμφανίσεις, καθώς θα ήταν και παραγωγός. Η πρώτη επιλογή των παραγωγών για τον ρόλο τού Ντάννυ Τάννερ ήταν ο Μπομπ Σάγκετ. Ο Σάγκετ δεν ήταν διαθέσιμος για να εμφανιστεί στο πιλοτικό λόγω δέσμευσής του ως συνεργάτης στο πρωινό πρόγραμμα του CBS. Οι παραγωγοί αντ'αυτού έθεσαν στον ρόλο τον Τζων Πόζι να παίξει τον Ντάννυ. Ο Πόζι εμφανίστηκε μόνο στον πιλότο (ο οποίος περιλαμβάνεται στο DVD τού 1ου κύκλου).