cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγιώτης Κανελλόπουλος
Πολιτική δράση μετά την Απελευθέρωση
Την 1η Νοεμβρίου 1945, μετά και την παραίτηση της Κυβέρνησης του Αρχιεπισκόπου Αντιβασιλέα Δαμασκηνού, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ανέλαβε τη συγκρότηση Κυβέρνησης. Σε αυτήν ο ίδιος εκτός από τη θέση του Πρωθυπουργού κατείχε τα χαρτοφυλάκια των Υπουργείων Ναυτικών και Εξωτερικών. Η παρεμβατικότητα της Βρετανίας στην ελληνική πολιτική σκηνή με την αποστολή του Υφυπουργού των Εξωτερικών Έκτορα Μακ Νηλ (Hector MacNeil), ο οποίος διατύπωσε σειρά προτάσεων και άσκησε πίεση για τη διενέργεια εκλογών πριν τον Μάρτιο του 1946, ανάγκασε τον Κανελλόπουλο σε παραίτηση στις 22 Νοεμβρίου, είκοσι-μία μόλις μέρες μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας.
Στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 συνεργάστηκε με τους Σοφοκλή Βενιζέλο και Γεώργιο Παπανδρέου συγκροτώντας την Εθνικήν Πολιτικήν Ένωσιν, η οποία έλαβε ποσοστό 19,3% και κατέλαβε τη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Συμμετείχε στην Κυβέρνηση του Παναγιώτη Πουλίτσα (4 Απριλίου – 18 Απριλίου 1946) ως υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου και στην Κυβέρνηση συνασπισμού του Δημητρίου Μαξίμου (24 Ιανουαρίου – 29 Αυγούστου 1947) ως Υπουργός Ναυτικών και προσωρινά Δημοσίας Τάξεως. Στις 20 Ιανουαρίου 1949 ορκίστηκε Υπουργός των Στρατιωτικών στην τρίτη κατά σειρά Κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη, θέση την οποία διατήρησε στον επόμενο ανασχηματισμό αλλά και μετά τον θάνατο του Σοφούλη και την ανάληψη της προεδρίας της Κυβέρνησης από τον Αλέξανδρο Διομήδη.
Στον Κανελλόπουλο αποδίδεται ο χαρακτηρισμός του στρατοπέδου συγκέντρωσης της Μακρονήσου ως «Νέου Παρθενώνα». Μεταγενέστερα, σε συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής το 1983 ο Κανελλόπουλος αρνήθηκε ότι ήταν υπεύθυνος γι' αυτόν τον «απαράδεκτο χαρακτηρισμό». Ο Κανελλόπουλος κατηγορήθηκε ότι είχε κάνει πλήθος δηλώσεων με τις οποίες εγκωμίαζε το στρατόπεδο της Μακρονήσου π.χ. ως «δείγμα ελληνικού πολιτισμού», αλλά, ενώ οι εξόριστοι της εποχής αναφέρονται γενικά στις μαρτυρίες τους στη δήλωση αυτή ως γεγονός, δίχως να προσδιορίζουν τη συγκυρία στην οποία ειπώθηκε, ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός δεν έχει εντοπιστεί στις εφημερίδες ή άλλες πηγές της εποχής.
Στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1950 συνεργάστηκε ως αρχηγός του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος με το Μέτωπον Εθνικής Αναδημιουργίας, που συγκέντρωσε ποσοστό 5,3%. Η αδυναμία του πρώτου σε δύναμη Λαϊκού Κόμματος του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη να σχηματίσει κυβέρνηση ανάγκασε τον Βασιλέα να δώσει διερευνητική εντολή στον Σοφοκλή Βενιζέλο, ηγέτη του δεύτερου σε έδρες Κόμματος Φιλελευθέρων. Έτσι την 23η Μαρτίου 1950 συγκροτήθηκε Κυβέρνηση υπό τον Σοφοκλή Βενιζέλο με τη στήριξη του Λαϊκού Κόμματος και του Μετώπου Εθνικής Αναδημιουργίας, στην οποία ο Κανελλόπουλος διορίστηκε Αντιπρόεδρός και Υπουργός Στρατιωτικών, Ναυτικών και Αεροπορίας.
Από το Κέντρο στη Δεξιά
Η διάλυση του Ελληνικού Συναγερμού και η ουσιαστική μετατροπή του στην Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ) με αρχηγό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή οδήγησαν στη συνεργασία του Κανελλόπουλου με το νεότευκτο πολιτικό σχηματισμό για δύο εκλογικές αναμετρήσεις (1956, 1958) ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος. Στις 5 Ιανουαρίου 1959 προσχώρησε στην ΕΡΕ και διορίστηκε Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου, θέση στην οποία παρέμεινε και μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961. Η κρίση των σχέσεων Καραμανλή – Ανακτόρων κατέληξε στην παραίτηση του πρώτου από την πρωθυπουργία (11 Ιουνίου 1963) και την ανάθεση της διοίκησης της ΕΡΕ σε τριμελή επιτροπή, απαρτιζόμενης από τους Παναγιώτη Κανελλόπουλο, Κωνσταντίνο Ροδόπουλο και Παναγή Παπαληγούρα, κατά το διάστημα της παραμονής του στο εξωτερικό. Οι εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963 έφεραν την ΕΡΕ δεύτερη σε πλειοψηφική δύναμη με ποσοστό 39,4% ακολουθώντας την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παραιτείται πλέον οριστικά από τη θέση του προέδρου του κόμματος και τον διαδέχεται ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Ο Γεώργιος Παπανδρέου σχημάτισε βραχύβια κυβέρνηση αποσκοπώντας στην ταχεία διενέργεια εκλογών με σκοπό την άνετη κοινοβουλευτική του επικράτηση. Όντως στην εκλογική αναμέτρηση της 16ης Φεβρουαρίου 1964 η δύναμη της ΕΡΕ συρρικνώθηκε ακόμη περισσότερο και σε συνεργασία με το Κόμμα Προοδευτικών του Σπυρίδωνα Μαρκεζίνη συγκέντρωσε ποσοστό 35,3% έναντι 52,7% της ΕΚ.
Η ταραγμένη τριετία 1964-1967
Η τεταμένη πολιτική κατάσταση συνέχισε να οξύνεται και μετά το σχηματισμό της δεύτερης κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου με τις παραπομπές κυβερνητικών στελεχών της ΕΡΕ σε ειδικά δικαστήρια και την αναφύηση υποθέσεων στρατιωτικών συνωμοσιών (ΙΔΕΑ και ΑΣΠΙΔΑ). Ο Κανελλόπουλος άσκησε δριμεία αντιπολίτευση, υιοθετώντας ορισμένες φορές ακραίες συμπεριφορές και εκφράσεις, αναντίστοιχες προς το προσωπικό του πολιτικό ύφος. Μετά τα Ιουλιανά και τη δημιουργία κυβερνήσεων από αποσκιρτήσαντα στελέχη της ΕΚ, η ΕΡΕ στήριξε τις τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις Γεωργίου Αθανασιάδη - Νόβα, Ηλία Τσιριμώκου και Στέφανου Στεφανόπουλου.
Κατόπιν μυστικής συμφωνίας τον Δεκέμβριο του 1966 μεταξύ Κανελλόπουλου και Παπανδρέου για τη διεξαγωγή εκλογών, η ΕΡΕ απέσυρε την κοινοβουλευτική της στήριξη από την Κυβέρνηση Στεφανόπουλου με αποτέλεσμα την παραίτησή της την 22α Δεκεμβρίου 1966. Η συμφωνία των πολιτικών ηγετών προέβλεπε τη διενέργεια εκλογών με το σύστημα της απλής αναλογικής και την εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης ανέλαβε με τη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων ο υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας Ιωάννης Παρασκευόπουλος. Όμως στις 3 Απριλίου 1967 η διακομματική συναίνεση κατέρρευσε λόγω της διαφωνίας ΕΡΕ και ΕΚ για τη διατήρηση ή μη της βουλευτικής ασυλίας μετά τη διάλυση της Βουλής.
Ο τότε ανώτατος άρχοντας Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ ανέθεσε το σχηματισμό κυβέρνησης στον Κανελλόπουλο, πράξη που προκάλεσε την αντίδραση όλων των πολιτικών δυνάμεων, πλην της ΕΡΕ, εξαιτίας της ανακολουθίας της με το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα. Ο Κανελλόπουλος σχημάτισε κυβέρνηση αλλά δεν κατάφερε να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, η οποία διαλύθηκε στις 14 Απριλίου 1967 με σκοπό τη διενέργεια εκλογών στις 28 Μαΐου. Τα ξημερώματα της 20ής προς 21η Απριλίου 1967 ομάδα συνωμοτών αξιωματικών με επικεφαλής την τριανδρία Γεωργίου Παπαδόπουλου, Στυλιανού Παττακού και Νικολάου Μακαρέζου κατέλυσε το δημοκρατικό πολίτευμα και εγκαθίδρυσε δικτατορία. Η πολιτική ηγεσία φυλακίστηκε με πρώτο τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, ο οποίος έτσι κατέστη ο τελευταίος Πρωθυπουργός της προδικτατορικής περιόδου. Ο ίδιος, όπως ανέφερε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Η Καθημερινή" (1975), προέτρεψε τον βασιλιά Κωνσταντίνο να αντιταχθούν δυναμικά στους πραξικοπηματίες τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου, αλλά συνάντησε τη άρνηση του μονάρχη, που, δεν ήθελε να προκληθεί αιματοχυσία.
Από τη Δικτατορία στη Μεταπολίτευση
Καθ’ όλη τη διάρκεια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος στάθηκε απέναντι από το καθεστώς ασκώντας οξεία πολεμική και βοηθώντας αντιστασιακές ομάδες ή μεμονωμένους αντικαθεστωτικούς πολίτες, που διώκονταν. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1967 μοίρασε στους ξένους ανταποκριτές δήλωσή του ενάντια στη δικτατορία, που αναμεταδόθηκε από ξένους ραδιοσταθμούς, με αποτέλεσμα δύο μέρες αργότερα να τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό. Παρά το γεγονός αυτό αρνήθηκε την πρόταση φίλων του να μεταβεί στο εξωτερικό προκειμένου να είναι περισσότερο ασφαλής. Επιπλέον στάθηκε αντιμέτωπος στην προσπάθεια της Χούντας να πολιτικοποιήσει το καθεστώς με την Κυβέρνηση Μαρκεζίνη και προσπάθησε να βοηθήσει στην οργάνωση του φοιτητικού κινήματος. thumb|right|230px|Ο Π. Κανελλόπουλος σε χειραψία με τον [[Γεώργιος Μαύρος|Γεώργιο Μαύρο έξω από το Κοινοβούλιο.]]
Όταν μετά την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο οι στρατιωτικοί αποφάσισαν την παράδοση της εξουσίας στους πολιτικούς, στη σύσκεψη, που έγινε με παρουσία διακεκριμένων πολιτικών στελεχών στις 23 Ιουλίου 1974 αποφασίστηκε ο σχηματισμός Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας με Πρωθυπουργό τον Κανελλόπουλο και Αντιπρόεδρο τον Γεώργιο Μαύρο. Λίγο αργότερα, όμως, με παρέμβαση του Ναυάρχου Πέτρου Αραπάκη και του Ευάγγελου Αβέρωφ προς τους στρατιωτικούς, εκλήθη ο Κωνσταντίνος Καραμανλής από το Παρίσι προκειμένου να τεθή επικεφαλής της Κυβέρνησης.
Μεταπολιτευτικά ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος εξελέγη δύο φορές ανεξάρτητος βουλευτής συνεργαζόμενος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας το 1977 και το 1981. Το 1980 προτάθηκε, παρά τη θέλησή του, από τα κόμματα της αντιπολίτευσης ως υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το ίδιο έτος εκφώνησε τον επικήδειο λόγο στην κηδεία του άλλοτε αντιπάλου του, Μήτσου Παρτσαλίδη. Υπήρξε, ακόμη, ο μοναδικός βουλευτής της ΝΔ που το 1982, όταν ψηφιζόταν νόμος (1285/1982) για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, περιλαμβανομένων σε αυτή οργανώσεων όπως το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) – Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ), παρέμεινε στη αίθουσα του Κοινοβουλίου και ψήφισε υπέρ της κύρωσής του, αποδεικνύοντας έτσι τη διάθεσή του για εθνική συμφιλίωση και επούλωση των διχαστικών τραυμάτων του παρελθόντος. Το 1985 δέχτηκε πρόταση από τον τότε Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου να αναλάβει την Προεδρία της Δημοκρατίας αλλά αρνήθηκε επιθυμώντας να παραμείνει πιστός στις πολιτικές του καταβολές. Το ίδιο έτος με την επιβολή ορίου ηλικίας από τη ΝΔ για την κάθοδο βουλευτών στις εκλογές αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τον πολιτικό στίβο. Πέθανε στο σπίτι του στην Αθήνα στις 11 Σεπτεμβρίου 1986 από καρδιακή ανακοπή.
Πνευματικό έργο
Η πνευματική προσφορά του Παναγιώτη Κανελλόπουλου καλύπτει χώρους όπως η φιλοσοφία, η ιστορία της τέχνης, το κοινωνιολογικό δοκίμιο και η ιστορία του πνεύματος. Υπήρξε κεντρική μορφή του κινήματος του σύγχρονου ελληνικού φιλελευθερισμού προσπαθώντας το συγκερασμό του φιλελεύθερου κοινωνικού μοντέλου με σοσιαλδημοκρατικές αρχές όπως η κοινωνική δικαιοσύνη και ο κρατικός παρεμβατισμός. Έβλεπε την προοπτική της Ελλάδας, πριν ακόμα τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε ευρωπαϊκή διάσταση και ως εκ τούτου υπήρξε ένας πρώιμος ευρωπαϊστής. Επιπλέον συνέβαλε στη μελέτη του ευρωπαϊκού πολιτισμού με την κοπιώδη συγγραφή της ενδεκάτομης «Ιστορίας του Ευρωπαϊκού Πνεύματος» έργο για το οποίο ο άγγλος συγγραφέας Κρις Γουντχάους (Chris Woodhouse) έγραψε στους Times του Λονδίνου: ''«Η Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος, έργο του πολύ μεγάλου Ευρωπαίου Παναγιώτη Κανελλόπουλου είναι έργο ασυναγώνιστο. Και ασυναγώνιστο όπως είναι, είναι πολύ λιγότερο πιθανό να αναληφθεί από ένα δυτικό ιστορικό παρά από ένα Έλληνα με πανευρωπαϊκή συγκρότηση, πνευματική και ψυχική, όπως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος.»''
Δημοσίευσε ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα. Το 1957 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Αριστείο Γραμμάτων για το έργο του «Γεννήθηκα το 1402» και το 1959 εξελέγη ισόβιο μέλος της. Το 1976 τιμήθηκε από τη βρετανική Βουλή των Λόρδων για την πανευρωπαϊκή του συγκρότηση και το 1982 του απονεμήθηκε το μετάλλιο Γκαίτε. Τέλος το 1979 εξελέγη ξένος εταίρος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών.
Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος είχε τιμηθεί από τον Βασιλέα Παύλο και τον Βασιλέα Κωνσταντίνο Β΄ καθώς και με 16 ακόμη ελληνικά και ξένα ανώτατα παράσημα και διακρίσεις. Μιλούσε Γερμανικά, Γαλλικά και Αγγλικά. Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών (οδού Ξενοκράτους).
Εργογραφία
Ποίηση
Πεζογραφία
Μελέτες - Ιστορικά έργα - Δοκίμια
Μεταφράσεις
Μεταθανάτιες εκδόσεις Συνεντεύξεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου Κατηγορία:Διοικητές του ΙΚΑ Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Παναγιωτης
Καταστάρι Ζακύνθου
Το Καταστάρι είναι ένας μεγάλος οικισμός της Ζακύνθου με πληθυσμό 1.378 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται στο βόρειο μέρος του νησιού και αποτελεί έδρα της δημοτικής ενότητας Αλυκών.
Το χωριό επεκτάθηκε στον πεδινό τόπο που βρίσκεται σήμερα, έπειτα από τις καταστροφές που προκλήθηκαν από σεισμό στο ορεινό χωριό, κατά τη δεκαετία του 1950. Το λεγόμενο "παλιό χωριό", ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα, εντοπίζεται στους πρόποδες του βουνού που δεσπόζει στα δυτικά της κεντρικής οδού που διασχίζει το σύγχρονο Καταστάρι (πρώην Κατοστάρι). μικρογραφία|Ζάκυνθος. Αλικανάς και Αλυκές
Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Βεατρίκη της Ναβάρρας, κόμισσα του Λα Μαρς
Η Βεατρίκη της Ναβάρρας (1392-1412/1415) από τον Οίκο των Καπετιδών-Εβρέ ήταν κόρη του Καρόλου Γ΄ της Ναβάρρας και της Ελεονόρας των Ιβρέα-Τραστάμαρα, κόρης του Ερρίκου Β΄ της Καστίλης.
Βιογραφία
Ήταν μέλος του Οίκου των Εβρέ. Τα επιζώντα αδέρφια της ήταν η Λευκή (Μπλανς) Α΄ της Ναβάρρας, σύζυγος του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και η Ισαβέλλα της Ναβάρρας, σύζυγος του Ιωάννη Δ΄ του Αρμανιάκ.
Οικογένεια
Η Βεατρίκη παντρεύτηκε το 1406 στην Παμπλόνα τον Ιάκωβο Β΄ των Βουρβόνων κόμη του Λα Μαρς, γιο του Ιωάννη Α΄ κόμη του Λα Μαρς και της Αικατερίνης του Βαντόμ. Το ζεύγος απέκτησε τρία παιδιά:
Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία θανάτου της Βεατρίκης. Απεβίωσε ανάμεσα στα 1412 και 1415, πιθανότατα κατά τη γέννηση της κόρης της Ελεονόρας το 1412.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Εβρέ Κατηγορία:Ινφάντας της Ναβάρρας
Βέροια
εναλλ.=Βλαχογιάννειο Μουσείο Βέροιας|μικρογραφία| Μουσείο Νεότερης Ιστορίας και Τέχνης Βέροιας (Βλαχογιάννειο Μουσείο) μικρογραφία Η Βέροια είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του Δήμου Βέροιας και πρωτεύουσα Νομού Ημαθίας. Η πόλη είναι κτισμένη στις απολήξεις του Βερμίου όρους, έχει πληθυσμό 43.212 κατοίκους (απογραφή 2021) και αποτελεί εκκλησιαστική έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Βέροιας, Ναούσης και Καμπανίας .Είναι γνωστή και ως μικρή Ιερουσαλήμ, λόγω της πληθώρας βυζαντινών εκκλησιών που έχουν διασωθεί έως σήμερα.
Ετυμολογία της λέξης «Βέροια»
Δεν υπάρχει ασφαλής προσδιορισμός της ετυμολογίας του ονόματος, ενώ υπάρχουν διάφορες εκδοχές περί αυτού. Σύμφωνα με γλωσσολόγους, η κατάληξη -ροια είναι παράγωγο του ρήματος ρέω και προσδίδεται σε πόλεις πλούσιες σε υδάτινα αποθέματα, πράγμα το οποίο ισχύει για την περιοχή της Βέροιας. Το ρήμα φέρω στην αρχαία ελληνική ενέχει και την έννοια είμαι πλούσιος σε κάτι, εξ ου και η λέξη φερνή, που σημαίνει προίκα. Οι δε Τούρκοι κατακτητές την αποκαλούσαν Καραφέρρια, δηλαδή Μαυρο-Βέροια λόγω της καταχνιάς κατά την υγρή χειμερινή περίοδο. Παλιότερα η λέξη είχε άλλη ορθογραφία και την έγραφαν «Βέρροια» (με δύο «ρ»).
Μια άλλη γλωσσολογική ερμηνεία αποδίδει την ονομασία της Βέροιας στη φράση φέρειν ρόιας που σημαίνει παράγει ρόδια, πράγμα το οποίο επίσης ισχύει για την περιοχή. Τούτο, όμως, ενδέχεται και να μην ευσταθεί, γιατί κατά την άποψη των ειδικών δεν ήταν δυνατόν να ευδοκιμούν ευρέως στην περιοχή οι ροδιές λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών κατά τη χειμερινή περίοδο.
1864
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1864 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Βέροια
Ετυμολογία της λέξης «Βέροια»
Σύμφωνα με τη μυθολογία η Βέροια είναι κόρη του Ωκεανού και της Θέτιδος, ή κόρη του Αδώνιδος και της Αφροδίτης. Η πόλη λέγεται ότι κτίστηκε από το Μακεδόνα στρατηγό Φέρωνα, ο οποίος έδωσε στην πόλη το όνομά του (το γράμμα Φ εκείνη την εποχή στην περιοχή προφέρεται ως Β). Κατά την εκδοχή της μακεδονικής μυθολογίας η πόλη κτίστηκε από τον βασιλιά Βέρητα, ο οποίος της έδωσε το όνομα της μιας από τις κόρες του. Τα ονόματα των γόνων του βασιλιά ήταν Βέροια, Μίεζα και Όλγανος και Ορέστης.
1864
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Βέροια
Ετυμολογία της λέξης «Βέροια»
Την ονομασία Βέροια πήραν από τη μακεδονική μητρόπολη πολλές πόλεις του κόσμου, όπως η Βέροια ή Βερόη της Θράκης (πλέον Στάρα Ζαγόρα της Βουλγαρίας), το μετονομασθέν Χαλέπι της Συρίας, τα Βέρρια ή Βέρροια της Λακωνίας, η Μπέρια (αγγλικά: Berea) του Οχάιο των Η.Π.Α. (και άλλοι οικισμοί της Αμερικής), μια συνοικία του Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής, κ.ά.
Αρχαιότητα
μικρογραφία|Βήμα του Αποστόλου Παύλου Γνωστή από την κλασική εποχή (ο Θουκυδίδης έγραψε για την πόλη ), η Βέροια μεγάλωσε στις ελληνιστικές και ρωμαϊκές εποχές. Στις αρχές της ελληνιστικής εποχής οι Βεροιώτες κατά διαταγή του Σελεύκου επανίδρυσαν τη συριακή πόλη Χαλυβώνα σε Βέροια. Από τη Βέροια σώζεται ο μόνος εξ Ελλάδος νόμος περί γυμνασίων (167 π.Χ.). Μαζί με την Έδεσσα και την Πέλλα ήταν πρωτεύουσα της Τρίτης Μακεδονίας (Liv. 45,30,5 "Macedonia Tertia"). Ο Απόστολος Παύλος και ο Σίλας κήρυξαν στη Βέροια (σώζεται μέχρι και σήμερα το «Βήμα του Αποστόλου Παύλου»). Ο Λουκιανός το 145 περίπου μ.Χ. λέει «Βέρροιαν (όπως λεγόταν την εποχή που έζησε ο Λουκιανός η Βέροια) ως πόλιν της Μακεδονίας μεγάλη και πολυάνθρωπων».
Η σπουδαιότερη και ενδοξότερη εποχή του παρελθόντος της Βέροιας είναι κατά τους ελληνιστικούς χρόνους και συγκεκριμένα στη διάρκεια της βασιλείας της τελευταίας δυναστείας των Μακεδόνων, των Αντιγονιδών, η καταγωγή της οποίας ήταν από αυτή την πόλη. Κατά μία εκδοχή μάλιστα η Βέροια πρωτοέγινε έδρα του «Κοινού των Μακεδόνων», είχε Βουλή, έκοβε δικό της νόμισμα, ενώ γινόντουσαν και αθλητικοί αγώνες, που ονομάζονταν «Ολύμπια» ή και «Αλεξάνδρεια» προς τιμήν του στρατηλάτη Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Βυζάντιο και Οθωμανοκρατία
Τον 7ο αιώνα οι Σκλαβηνοί Δραγουβίτες έκαναν επιδρομές στη Θεσσαλονίκη μαζί με άλλες Σλαβικές φυλές και εγκαταστάθηκαν γύρω από την πόλη. Τον 8ο αιώνα η αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία επέκτεινε την πόλη και της έδωσε το όνομα "Ειρηνούπολις", μερικές πηγές ωστόσο τοποθετούν τη "Βέροια-Ειρηνούπολις" ανατολικότερα προς τη Θράκη. Ωστόσο, κατά τους μέσους Βυζαντινούς χρόνους απέκτησε μεγάλη σημασία και το 985 καταλήφθηκε από τους Βουλγάρους. Απελευθερώθηκε από τον Βασίλειο Β΄, τον επονομαζόμενο «Βουλγαροκτόνο». thumb|Ο Αυτοκράτορας [[Ιωάννης Γ´ Δούκας Βατάτζης|Ιωάννης Δούκας Βατάτζης ελευθερωτής της Βέροιας και της ευρύτερης Μακεδονίας κατά τον 13ο αι.]] Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, ο Βούλγαρος Κράλης Ιωαννίτζης εκμεταλλευόμενος τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, εισβάλει βίαια το 1205 στην περιοχή της Θράκης και της Μακεδονίας φθάνοντας έως τις Σέρρες. Η περιοχή ελευθερώνεται τελικά αργότερα από τον βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιωάννη Δούκα Βατάτζη, ο οποίος ανέκτησε τη Βέροια, τις Σέρρες και άλλες σημαντικές πόλεις της Μακεδονίας. .
Τον 14ο και 15ο αιώνα την πόλη εποφθαλμιούσαν οι Σέρβοι και αρκετές φορές κατάφεραν να την καταλάβουν από τους Βυζαντινούς. Το πιθανότερο είναι ότι το 1430 περιήλθε οριστικά στην κατοχή των Οθωμανών. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας εγκαταστάθηκαν Μουσουλμάνοι και Εβραίοι. Το 1530 είχε 657 χριστιανικά και 234 μουσουλμανικά νοικοκυριά. Ταυτόχρονα, ειδικά τον 17ο και 18ο αιώνα δημιουργήθηκε ελληνική αστική τάξη, εξαιτίας της ύπαρξης εμπόρων.
Εγκατάσταση Μικρασιατών
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν στη Βέροια οικογένειες Ελλήνων Μικρασιατών προσφύγων. Οι Μικρασιάτες, σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, οδηγήθηκαν προς εγκατάσταση κυρίως στις μουσουλμανικές συνοικίες της πόλης αλλά και σε νεοϊδρυθέντες συνοικισμούς. Το 1924 ιδρύθηκε το "Νοσοκομείο Προσφύγων Βεροίας που στεγαζόταν σε ένα διώροφο οίκημα της Τράπεζας Ελλάδος στην οδό 16ης Οκτωβρίου 12 με πρώτο ιατρό Διευθυντή τον Μικρασιάτη Σταύρο Μουράτογλου. Το 1941 το νοσοκομείο μεταφέρθηκε σε μεγάλο πολυώροφο κτίριο, κτήμα του Μικρασιάτη ιατρού Χρήστου Χατζημάμογλου, στη γωνία των οδών Βενιζέλου και Μητροπόλεως.
Αρχαιολογικοί Χώροι
thumb|Ο αρχαιολογικός χώρος Αγίου Παταπίου Βήμα του Αποστόλου Παύλου: Ιστορικό μνημείο παγκοσμίου ενδιαφέροντος και πηγή θρησκευτικού τουρισμού για την πόλη. Κάθε εποχή του χρόνου άνθρωποι από όλον τον κόσμο φτάνουν στη Βέροια για να δουν από κοντά τα χνάρια της περιοδείας του Αποστόλου. Ο Απόστολος Παύλος δίδαξε στην πόλη της Βέροιας τον 1ο αιώνα μ.Χ. και συνέχισε το ταξίδι του ευχαριστημένος από τη θερμή υποδοχή των κατοίκων της και την προσήλωσή τους στον λόγο του. Στο εν λόγω μνημείο, διεξάγεται κάθε χρόνο τον Ιούνιο εορταστική εκδήλωση, υπό τον τίτλο "Παύλεια".
Αρχαιολογικός χώρος Αγίου Παταπίου: Αποτελούσε το κέντρο της αρχαίας, αλλά και της παλαιοχριστιανικής Βέροιας, καθώς βρισκόταν στην ανατολική πλευρά κεντρικής οδικής αρτηρίας, που οδηγούσε από τη βόρεια πύλη του οχυρωματικού περιβόλου στο εσωτερικό της αρχαίας πόλης. Στα ερείπια κτιρίων της ρωμαϊκής περιόδου ανασκάφηκε το πιο εκτεταμένο σύνολο, που παρέχει μια πολύ σημαντική εικόνα για την οργάνωση της πόλης κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο. Στη θέση αυτή αποκαλύφθηκαν τμήματα ενός κτιριακού συγκροτήματος με εκτεταμένα ψηφιδωτά δάπεδα, ενός παλαιοχριστιανικού βαπτιστηρίου που οργανώθηκε στους χώρους προγενέστερου ρωμαϊκού οικοδομήματος (πιθανότατα του Νυμφαίου), μιας παλαιοχριστιανικής βασιλικής μαζί με τα προσκτίσματά της, καθώς και τμήματος πιθανόν από το επισκοπείο της πόλης.
Βυζαντινές εκκλησίες: Η Βέροια είναι γνωστή για τις πολυάριθμες βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες που διαθέτει (περίπου 48 σωζόμενες σήμερα και 72 αρχικά, με αποτέλεσμα να επονομάζεται και μικρή Ιερουσαλήμ), καθώς και μοναδικές συλλογές βυζαντινών εικόνων. Ιδιαίτερα φημισμένος είναι ο ναός της Αναστάσεως του Σωτήρος ή αλλιώς "η Εκκλησία του Χριστού". Άλλοι σημαντικοί ναοί είναι η παλαιά Μητρόπολη, ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου (13ος αιώνας), ο ναός των αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης (16ος αιώνας) και ο ναός των Αγίων Πέτρου και Παύλου (11ος αιώνας), μεταξύ των λοιπών βυζαντινών κτισμάτων.
Βεργίνα: Σε μικρή απόσταση από τη Βέροια βρίσκεται η Βεργίνα, κτισμένη γεωγραφικά στη θέση των αρχαίων Αιγών, στην οποία έκανε ανασκαφές ο εξαίρετος αρχαιολόγος Μανώλης Ανδρόνικος, όπου και ανακάλυψε τον αρχαίο τάφο του Βασιλιά Φιλίππου Β'. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το σύγχρονο υπόγειο μουσείο της Βεργίνας με τους Βασιλικούς τάφους και εκθέματα από ολόκληρη την ιστορία της Μακεδονίας.
left|thumb|Η Συναγωγή της Βέροιας Οθωμανικά μνημεία: Το Χουνκιάρ τζασίμι, το Καζακτσί και Ορτά τζαμί είναι μερικές από τις παλιές εκκλησίες που μετέτρεψαν οι Τούρκοι σε τζαμιά με την εγκατάστασή τους στη Βέροια (15ος αιώνας). Ένα νεότερο μουσουλμανικό τέμενος, που χρονολογείται από τα μέσα του 19ου αιώνα, είναι το Μεντρεσέ Τζαμί, το οποίο πήρε το όνομά του από τον παρακείμενο μεντρεσέ, το μουσουλμανικό ιεροδιδασκαλείο.
Εβραϊκή Συναγωγή: Στην καρδιά της πρώην εβραϊκής συνοικίας της Βέροιας, της Μπαρμπούτας, βρίσκεται το πέτρινο κτίριο της Συναγωγής, με περίτεχνο εσωτερικό διάκοσμο. Πίσω από τη συναγωγή διασώζεται ακόμη το Μίκβε (θρησκευτικός λουτρώνας), και σε αντίθεση με τις χριστιανικές συνοικίες που είχαν την εκκλησία στη μέση, στην εβραϊκή συνοικία η Συναγωγή ήταν στην ίδια ευθεία με τα σπίτια. Εδώ κήρυξε ο Απόστολος Παύλος όταν επισκέφθηκε την πόλη το 51 και το 57 μ.Χ. Η συναγωγή σήμερα είναι ανοιχτή για επισκέπετες ως ιστορικό μνημείο και ανοίγει για λειτουργία σε ορισμένες εβραϊκές γιορτές και επετείους.
Παραδοσιακές συνοικίες
Στα μέσα του 19ου αιώνα η πόλη είχε 16 "μαχαλάδες" (συνοικίες). Καθ' όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, τα εμπορικά καταστήματα ήταν συγκεντρωμένα στη βυζαντινή αγορά, στο παζάρι. Οι πιο γνωστές από αυτές που διασώζονται σήμερα είναι η εβραϊκή και η χριστιανική. Μαζί με αυτές, πολυάριθμες χριστιανικές και μουσουλμανικές συνοικίες συνέθεταν τον αστικό ιστό εκείνης της εποχής. Έλληνες, Τούρκοι, Εβραίοι και Αθίγγανοι κατοικούσαν στους περιμαντρωμένους μαχαλάδες της, διατηρώντας τα δικά τους έθιμα και συνήθειες.
Η Μπαρμπούτα είναι η εβραϊκή συνοικία, που χρονολογείται από τα ρωμαϊκά χρόνια (50 μ.Χ.) και οφείλει το όνομά της σε μία βρύση στην περιοχή, που διατηρείται ακόμα και σήμερα. Τοποθετείται βορειοδυτικά στον χάρτη της πόλης, πλάι στον ποταμό Τριπόταμο. Η Μπαρμπούτα αποτελούσε ένα περίκλειστο και απομονωμένο "γκέτο", με τη συναγωγή και το μοναδικό εμπορικό δρόμο της εποχής, την οδό Χάβρας. Αρχικά εξυπηρετούσε μια μικρή κοινότητα Εβραίων, η οποία προς το τέλος του 15ου αιώνα μ.Χ. μεγάλωσε με την άφιξη πολυάριθμων Εβραίων από την Ισπανία και την Πορτογαλία. Χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία της γειτονιάς αποτελούν τα περίφημα σαχνισιά (οι προεξοχές των κτιρίων), ο υπερυψωμένος πάνω από τη στέγη ηλιακός και οι δίφυλλες βαριές εξώπορτες με οριζόντια και διαγώνια ξύλα, που φέρουν πλατυκέφαλα καρφιά.
Εικόνες από τη ζωή της πόλης κατά τον 18ο αιώνα, φέρει η χριστιανική συνοικία Κυριώτισσα, με τα στενά καλντερίμια της, τα λιθόστρωτα σοκάκια και τις στέγες των σπιτιών που μοιάζουν να ακουμπούν μεταξύ τους. Πίσω από τους ψηλούς αυλόγυρους και δίπλα στα σοκάκια ξεπροβάλλουν μικρές λιθόκτιστες εκκλησίες. Η συνοικία απαριθμεί πολλές χριστιανικές και βυζαντινές εκκλησίες. Η Κυριώτισσα ακολουθεί το αρχιτεκτονικό στυλ της Μπαρμπούτας με τα σαχνισιά και τις βαριές πόρτες. Πολλά από τα διατηρητέα σπίτια έχουν αναπαλαιωθεί και έχουν μετατραπεί σε χώρους αναψυχής και διασκέδασης.
thumb|Ο ποτάμιος θεός Όλγανος, στο Αρχαιολογικό μουσείο Βέροιας
Μουσεία
Βυζαντινό Μουσείο Βέροιας: Παρουσιάζεται η ακμή της Βέροιας κατά τη Βυζαντινή εποχή με κάθε λεπτομέρεια. Στεγάζεται στον παλαιό Μύλο του Μάρκου, κοντά στα τείχη της πόλης. Στα ευρήματα συμπεριλαμβάνονται ψηφιδωτά, χειρόγραφα, έργα αγγειοπλαστικής, ξυλόγλυπτα και νομίσματα.
Αρχαιολογικό Μουσείο: Πρόσφατα ανακαινισμένο, ελκύει τεράστιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον από κάθε σημείο της γης εδώ και πολλά χρόνια και προσφέρει μια αναδρομή στο πλούσιο παρελθόν της Βέροιας, ενώ μας παραπέμπει στο ιστορικό μεγαλείο της Αρχαίας Πόλης εκείνων των χρόνων. Στις τρεις αίθουσες του Μουσείου μπορεί κανείς να δει ευρήματα από την παλαιολιθική εποχή ως και την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Τα νεολιθικά ευρήματα προέρχονται από τον οικισμό Νέα Νικομήδεια, που θεωρείται ο παλαιότερος γνωστός μόνιμος οικισμός στο ευρωπαϊκό έδαφος. Τα ευρήματα από την πρώιμη εποχή του Σιδήρου προέρχονται από το νεκροταφείο της Βεργίνας. Ανάμεσα στα ευρήματα ξεχωρίζουν μια χάλκινη υδρία του 4ου αιώνα π.Χ., η στήλη του Γυμνασιαρχικού Νόμου, στην οποία περιγράφεται η λειτουργία της μέσης και ανώτερης εκπαίδευσης στο Γυμνάσιο της Βέροιας, καθώς επίσης η προτομή του θεού Ολγάνου, του 2ου αιώνα μ.Χ., που ανακαλύφθηκε στον Κοπανό.
Μουσείο Νεότερης Ιστορίας και Τέχνης: Γνωστό ως Βλαχογιάννειο εκθέτει με μοναδικό τρόπο την άνθηση της τέχνης και την πρόοδο της νεότερης ιστορίας της περιοχής.
Λαογραφικό Μουσείο: Στεγάζεται στο παλαιό αρχοντικό Σαράφογλου. Το μουσείο εστιάζει στη λαογραφία του τόπου, αναδεικνύοντας το πλούσιο ιστορικό των συνηθειών των κατοίκων της Βέροιας. Παρουσιάζει εκπληκτικό ενδιαφέρον το υλικό του μουσείου, ενώ παράλληλα στεγάζεται εντός ενός παλιού αρχοντικού, που σου επιτρέπει να δεις και εσωτερικά την αρχιτεκτονική της πόλης.
Λαογραφικό Μουσείο Βλάχων : Σε διατηρητέο οίκημα δίπλα από την πλατεία Ωρολογίου στεγάζεται το Μουσείο αναδεικνύοντας την πολιτισμική κληρονομιά των Βλάχων. Στο μουσείο υπάρχουν εκθέματα όπως παραδοσιακές στολές, πλούσιο φωτογραφικό υλικό και συλλογή παραδοσιακού υλικού σχετικά με την παράδοση των Βλάχων της περιοχής.
Κειμηλιαρχείο Μονής Παναγίας Δοβρά: Από το 2022 λειτουργεί το Κειμηλιαρχείο της Μονής, στο οποίο εκτίθενται πλήθος σημαντικών εκκλησιαστικών κειμηλίων όπως το πετραχήλι και η ζώνη του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Φυσική διάπλαση
μικρογραφία|240x240εσ|Ανάμεσα σε πλατάνια (Platanus orientalis) και σκλήθρα (Alnus glutinosa), Ποταμός Τριπόταμος, Βέροια Η παρόχθια βλάστηση του Τριπόταμου αποτελείται κυρίως από πλατάνια (Platanus orientalis), σκλήθρα (Alnus glutinosa), ιτιές (Salix lythrum), κισσούς (Hedera helix) και κολοπάνες (Petasites hybridus).
left|thumb|Νυχτερινή αποψη της Βέροιας από τον λόφο του Βικέλα
Οικονομία
Η οικονομία της περιοχής βασίζεται κυρίως στη γεωργία και συγκεκριμένα, εκτός άλλων φρούτων και λαχανικών, στην παραγωγή του ροδάκινου - επιτραπέζιου και βιομηχανικού. Η βιομηχανική υποδομή της περιοχής αφορά κυρίως στη συσκευασία και κονσερβοποιία των φρούτων. Στην περιοχή παρασκευάζεται κομπόστα και είδη φρουτοσαλάτας, προϊόντα τα οποία έχουν μεγάλη εξαγωγική επιτυχία κυρίως στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
Μεταφορές
Η απόσταση οδικώς από την Αθήνα είναι 511 χλμ. και από τη Θεσσαλονίκη 73 χλμ. Επίσης συνδέεται σιδηροδρομικώς με τη γραμμή Θεσσαλονίκη - Πλατύ - Φλώρινα. Επίσης διαθέτει λεωφορεία ΚΤΕΛ με δρομολόγια προς Νάουσα, Αλεξάνδρεια, Θεσσαλονίκη και Αθήνα.
Σιδηροδρομικές μεταφορές
Η Βέροια εξυπηρετείται από τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό που εγκαινιάστηκε το 1894 επί σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Φλωρίνης. Από το 2008, εξυπηρετείται από τον Προαστιακό Θεσσαλονίκης ο οποίος συνδέει την πόλη με τη Θεσσαλονίκη και μετά και με τη Νάουσα και την Έδεσσα.
Εξυπηρετείται από το διεθνές αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης (90 χλμ.).
Γαστρονομία
Η τοπική κουζίνα της Βέροιας περιλαμβάνει φαγητά με μαγειρεμένα κρέατα, το χασάπικο, το χοιρινό με σέλινο ή πράσο, την τηγανιά, τους σαρμάδες, τα κεφτεδάκια, που στην τοπική διάλεκτο λέγονται και "μπαρμπούρια", το κουκουλωτό, το ζυγούρι με κυδώνι, το κυνήγι από τα δάση του Βερμίου, τις παραδοσιακές πίτες με σκληρό φύλλο κρούστας με γέμιση πράσου, τυριού ή χόρτων και τον αλμυρό μπάτζο, ο οποίος είναι ένα είδος τυριού. Ένα από τα πιο γνωστά εδέσματα της περιοχής είναι ο φασουλοταβάς ή φασουλονταβάς, δηλαδή φασόλια στο φούρνο και προέρχεται από τη λέξη "ταβάς" που στα τούρκικα σημαίνει "ταψί".
Παραδοσιακό γλυκό της πόλης αποτελεί το ρεβανί που διατίθεται σε όλα σχεδόν τα ζαχαροπλαστεία της Βέροιας, αλλά και οι σιροπιαστοί λουκουμάδες. Στα εστιατόρια και στις ταβέρνες σερβίρονται συνήθως μετά το φαγητό ως κέρασμα. Επίσης, ένα παραδοσιακό σιροπιαστό γλύκισμα της Βέροιας είναι και τα μπαμπαδάκια ή μπαμπάδες, καθώς και οι λουκουμάδες που σερβίρονται συνήθως με μέλι.
Πολιτισμός
Όλες οι πολιτιστικές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στην πόλη, βρίσκονται υπό την αιγίδα της Κοινωφελούς Επιχείρησης Πολλαπλής Ανάπτυξης Βέροιας (ΚΕΠΑ) και είναι ο επίσημος φορέας πολιτιστικής πολιτικής του Δήμου Βέροιας. Έχει την υποτεία του χώρου τεχνών της πόλης, γνωστού ως "Αντωνιάδειος Στέγη γραμμάτων και τεχνών" που διοργανώνει αριστουργηματικές εκδηλώσεις και πρωτοποριακά εκθέματα καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Επιπλέον υπό την εποπτεία της επιχείρησης βρίσκεται η δημοτική βιβλιοθήκη, το δημοτικό ωδείο, η σχολή χορού, εικαστικά εργαστήρια και η φιλαρμονική του δήμου.
Στο συνεδριακό κέντρο της πόλης φιλοξενούνται θεατρικές και μουσικές παραστάσεις από διάφορα μέρη της Ελλάδας και του κόσμου. Θίασοι των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. της χώρας, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Εθνικού Θεάτρου κ.ά. που βρίσκονται σε περιοδεία επιλέγουν να παρουσιάσουν τα θεατρικά έργα τους στο ανοικτό θέατρο "Μελίνα Μερκούρη" στο Άλσος Παπάγου. Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας κάθε χρόνο ανεβάζει παραστάσεις τη χειμερινή περίοδο στη Βέροια και τη θερινή περίοδο βρίσκεται σε περιοδεία σε όλη τη χώρα.
Η Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας διοργανώνει εκδηλώσεις και ημερίδες, ενώ το 2010 έλαβε το βραβείο "Πρόσβαση στη Μάθηση 2010" του ιδρύματος Bill & Melinda Gates ως επιτυχές πρότυπο βιβλιοθήκης στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.
Παιδεία
Δημόσια Βιβλιοθήκη: Στην καρδιά της πόλης φιλοξενείται μια υπερσύγχρονη βιβλιοθήκη ευρωπαϊκών προδιαγραφών, η οποία διαθέτει παιδικό τμήμα με εργαστήριο τεχνολογίας, υπολογιστές και κονσόλα παιχνιδιού και τμήμα ενηλίκων, με υπολογιστές με διαδικτυακή πρόσβαση και αναγνωστήριο. Η Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας διοργανώνει καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου πολλά εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αλλά και για γονείς και ενήλικες (στα πλαίσια ημερίδων-σεμιναρίων). Στις 12 Αυγούστου 2010, το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates απένειμε το Βραβείο του «Πρόσβαση στη Μάθηση» 2010 ύψους US$1 εκατομμυρίου στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας για τη δημιουργική χρήση των υπηρεσιών πληροφόρησης και τεχνολογίας για την ικανοποίηση των οικονομικών, εκπαιδευτικών και πολιτιστικών αναγκών περισσοτέρων από 180,000 ανθρώπων.
Σχολεία Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης: Στη Βέροια λειτουργούν δώδεκα δημοτικά σχολεία, έξι γυμνάσια, πέντε λύκεια και ένα επαγγελματικό λύκειο. Λειτουργεί επίσης εσπερινό γυμνάσιο, εσπερινό γενικό λύκειο, εσπερινό επαγγελματικό λύκειο και μουσικό σχολείο.
Αθλητισμός
Ποδόσφαιρο: Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα της Βέροιας έχει μία ξεχωριστή ιστορία, με περιόδους άνθησης στο ενεργητικό της αλλά και αρκετούς υποβιβασμούς σε κατώτερες κατηγορίες. Έχει αγωνιστεί αρκετές χρονιές στην Α' Εθνική (κερδίζοντας το προσωνύμιο "Βασίλισσα του Βορρά") και διαθέτει πολλά φυτώρια ποδοσφαιριστών που έχουν βγάλει πολλούς διάσημους παίκτες της πρώτης εθνικής κατηγορίας Σούπερ Λιγκ. Έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής τρεις φορές και της Γ' Εθνικής δύο φορές.
Άλλα αθλήματα: Ένα ακόμα άθλημα, στο οποίο η Βέροια έχει δώσει μεγάλους αθλητές, είναι το σκι. Το πρώτο χιονοδρομικό κέντρο της Ελλάδας, αυτό του Σελίου, έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς Βεροιώτες να έρθουν από νωρίς σε επαφή με τον χειμερινό αθλητισμό και πρωταθλητισμό. Η πόλη διαθέτει ακόμα μικρές ομάδες μπάσκετ, βόλεϊ, γυμναστικής και πινγκ-πονγκ, καθώς και ομίλους σκακιού, ορειβασίας και ποδηλασίας.
Βέροια 2008: Το 2008, διοργανώθηκε στη Βέροια η πρώτη ολυμπιάδα "Δημήτριος Βικέλας - Έτος Αθλητισμού και Νεολαίας", υπό τον τίτλο "Βέροια 2008", που θα συνεχιστεί και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Την ολυμπιάδα συνέστησαν ολυμπιακά αγωνίσματα που έλαβαν χώρα σε στάδια και αθλητικές εγκαταστάσεις σε όλη τη Βέροια και συμμετείχαν αθλητές και αθλητικοί σύλλογοι όλης της χώρας. Τη διοργάνωση της πρώτης και των επικείμενων Ολυμπιάδων έχουν αναλάβει οι Δήμοι: Βέροιας, Αθηναίων, Ιωαννίνων και Ερμούπολης και διεξάγονται προς τιμήν του Δημητρίου Βικέλα, του Πρώτου Προέδρου της Ολυμπιακής επιτροπής και των 100 χρόνων από τον θάνατό του.
Δήμος Βέροιας
Ο σημερινός Δήμος Βέροιας προκύπτει από τη συνένωση των προϋπαρχόντων «καποδιστριακών» δήμων Βέροιας, Βεργίνας, Μακεδονίδος, Δοβρά και Αποστόλου Παύλου, σύμφωνα με το Διοικητικό Πρόγραμμα «Καλλικράτης», που εφαρμόστηκε την 1η Ιανουαρίου του 2011. Ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.
Ο πληθυσμός του δήμου ανέρχεται στους 66.547 κατοίκους (απογραφή 2011), ενώ η έκταση που καταλαμβάνει αγγίζει τα 791,43 τ.χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βεροια  Βεροια Κατηγορία:Αρχαία Ημαθία
Βιντεοπαιχνίδι
thumb|225px|Το [[Pong είναι ένα από τα παιχνίδια που βοήθησαν στην εισβολή των αυτοματοποιημένων βιντεοπαιχνιδιών στην καθημερινή ζωή.]] Με τον όρο βιντεοπαιχνίδι (αγγλικά: videogame) εννοείται οποιοδήποτε παιχνίδι πραγματοποιείται με τη χρήση κάποιας ηλεκτρονικής συσκευής. Αυτή μπορεί να είναι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής, μια κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών, ένα κινητό τηλέφωνο και άλλα.
Όλα τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχουν μια μορφή εισόδου δεδομένων από τον χρήστη: πληκτρολόγιο, ποντίκι, joystick, gamepad, οθόνη αφής, κ.α., και μια μορφή εξόδου που ικανοποιεί τις αισθήσεις του παίχτη: οθόνη υπολογιστή ή τηλεόραση, ηχεία και απτική τεχνολογία, μεταξύ άλλων.
Περιλαμβάνει αλληλεπίδραση με μια διεπαφή χρήστη για την παραγωγή οπτικής ανάδρασης σε μια συσκευή βίντεο. Η λέξη βίντεο στο βιντεοπαιχνίδι παραδοσιακά αναφερόταν σε μια συσκευή εμφάνισης raster. Ωστόσο, η δημοφιλής χρήση του όρου «βιντεοπαιχνίδι», τώρα υπονοεί κάθε τύπο συσκευής εμφάνισης, που μπορεί να απεικονίσει δισδιάστατα ή τρισδιάστατα γραφικά. Τα ηλεκτρονικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για να παιχτούν βιντεοπαιχνίδια είναι γνωστά ως πλατφόρμες. Παραδείγματα αυτών είναι οι προσωπικοί υπολογιστές και οι παιχνιδομηχανές. Αυτές οι πλατφόρμες εκτείνονται από μεγάλα συστήματα υπολογιστή μέχρι συσκευές χειρός. Ειδικευμένα βιντεοπαιχνίδια όπως τα παιχνίδια arcade, ενώ προηγουμένως ήταν κοινά, έχουν σταδιακά μειωθεί σε χρήση. Τα βιντεοπαιχνίδια έχουν πλέον εξελιχθεί σε μία μορφή τέχνης και σε βιομηχανία.
Η συσκευή εισόδου
Η συσκευή εισόδου που χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στα βιντεοπαιχνίδια είναι ένας ελεγκτής, που μπορεί να ποικίλει από πλατφόρμα σε πλατφόρμα. Μπορεί για παράδειγμα να αποτελείται μόνο από ένα κουμπί και ένα χειριστήριο, ενώ άλλος μπορεί να έχει μία ντουζίνα κουμπιά και ένα ή και περισσότερα χειριστήρια. Τα πρώιμα παιχνίδια προσωπικών υπολογιστών συχνά χρειάζονταν μόνο ένα πληκτρολόγιο ή πιο συχνά απαιτούσαν ένα ξεχωριστό χειριστήριο με τουλάχιστον ένα πλήκτρο. Η πλειοψηφία των σύγχρονων παιχνιδιών για προσωπικό υπολογιστή επιτρέπουν ή απαιτούν από τον παίκτη ταυτόχρονη χρήση πληκτρολογίου και ποντικιού. Μερικοί από τους συχνότερους ελεγκτές παιχνιδιών είναι τα χειριστήρια και τα πληκτρολόγια. Τα τελευταία χρόνια, πρόσθετες μέθοδοι εισόδου δεδομένων έχουν εμφανισθεί, όπως οθόνες αφής σε φορητές συσκευές.
Οι πρόσθετες δυνατότητες
Τα βιντεοπαιχνίδια τυπικά χρησιμοποιούν επιπρόσθετα μέσα, με τα οποία παρέχουν αλληλεπίδραση και πληροφορίες στον παίκτη. Η χρήση ήχου είναι καθολική, με περιφερειακά αναπαραγωγής ήχου, όπως τα ηχεία και τα ακουστικά. Επιπρόσθετα, ανάδραση πληροφορίας προέρχεται από απτικά περιφερειακά, με ανάδραση δόνησης ή/και δύναμης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρονικά παιχνίδια Κατηγορία:Τεχνολογία Κατηγορία:Ψηφιακά μέσα Κατηγορία:Ψυχαγωγία
California Jamming
California Jamming είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple ο οποίος κυκλοφόρησε το 1996 από την "ΕΜΙ" και επανεκδόθηκε στις 22 Απριλίου του 2003 από την "Purple Records". Ο δίσκος αποτελεί το σάουντρακ του βίντεο "Live in California 74" και ηχογραφήθηκε στις 6 Απριλίου του 1974 στο "Ontario Speedway" της Καλιφόρνια, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ "California Jam", στο οποίο οι Deep Purple εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα μπροστά σε 250.000 θεατές. Η συναυλία μεταδόθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο "ABC" και κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα, το 1981.
Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, οι Deep Purple αρνήθηκαν να εμφανιστούν πριν το ηλιοβασίλεμα, γεγονός το οποίο δημιούργησε προβλήματα με τους διοργανωτές, οι οποίοι ζητούσαν επίμονα να βγει το συγκρότημα στη σκηνή. Μετά από πολλές συζητήσεις, ο εκφωνητής ανακοίνωσε την εμφάνιση του συγκροτήματος και οι Deep Purple ανέβηκαν στη σκηνή. Προς το τέλος της εμφάνισης τους, ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ κατέστρεψε μία τηλεοπτική κάμερα η οποία έμπαινε ανάμεσα σε αυτόν και το κοινό, ενώ μετά έλουσε κάποιους από τους ενισχυτές με βενζίνη και τους έβαλε φωτιά, προκαλώντας έκρηξη. Τελικά, οι Deep Purple έφυγαν με ελικόπτερο από τον χώρο της συναυλίας, αποφεύγοντας την σύλληψη του Μπλάκμορ από τις αρχές.
Η επανέκδοση του δίσκου περιελάμβανε το κομμάτι "Lay Down, Stay Down", το οποίο ήταν το μόνο από την εμφάνιση του συγκροτήματος το οποίο δεν συμπεριλήφθηκε στην αρχική έκδοση του δίσκου.
Νταλιάν Γιφάνγκ ΦΚ
Η Νταλιάν Γιφάνγκ (απλοποιημένα κινεζικά: 大连一方) είναι κινέζικη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2009, ξεκινώντας από την τρίτη κατηγορία της χώρας, αλλά μετά από συνεχόμενες κατακτήσεις πρωταθλημάτων στις κατηγορίες, έφτασε στην ανώτατη κατηγορία το 2012. Την ίδια χρονιά, ενοποιήθηκε με την Νταλιάν Σίντε. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Τσίντζου, χωρητικότητας 30.775 θεατών. Έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα Κίνα Λιγκ Ουάν (2011) και 1 πρωτάθλημα Κίνα Λιγκ Του (2010). Χρώμα της ομάδας είναι το μπλε.
California Jamming
Τραγούδια
1. Burn - 6:21
Νταλιάν Γιφάνγκ ΦΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κίνας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2009 Κατηγορία:Νταλιάν Αερμπίν ΦΚ
California Jamming
Τραγούδια
3. Mistreated - 10:13
4. Smoke on the Water - 8:26
5a. You Fool No One
5b. The Mule - 18:42
6. Space Truckin'  - 25:13
Τα μέλη των Deep Purple
Το California Jamming ηχογραφήθηκε από τη τρίτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996
Διεθνής Εκκλησία του Τετραγωνικού Ευαγγελίου
Η Διεθνής Εκκλησία του Τετραγωνικού Ευαγγελίου είναι παγκόσμια ευαγγελική, πεντηκοστιανή χριστιανική εκκλησία. Στην Ελλάδα συνδέεται με την Αποστολική Εκκλησία του Χριστού.
Η εκκλησία ιδρύθηκε το 1923 από την Έιμυ Σεμπλ Μακφέρσον, και είχε ως κέντρο της τον Angelus Temple, μια εκκλησία που χωρούσε 5.300 άτομα, στο Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Εκκλησία του Τετραγωνικού Ευαγγελίου έχει ορθόδοξη Προτεσταντική θεολογία. Το όνομά της (του Τετραγωνικού Ευαγγελίου) βασίζεται στις τέσσερις αλήθειες ότι: ο Ιησούς Χριστός είναι Σωτήρας, θεραπεύει, βαπτίζει με Άγιο Πνεύμα και είναι ο ερχόμενος Βασιλιάς.
Γνωστό μέλος της εκκλησίας ήταν ο ηθοποιός Άντονι Κουίν.
Στατιστικά
thumb|200px|left|Η κεντρική εκκλησία Angelus Temple Σήμερα αριθμεί πάνω από 8,5 εκατομμύρια μέλη και 68,000 εκκλησίες παγκοσμίως σε 144 χώρες (περιλαμβανομένων 950 μελών και 10 εκκλησιών στην Ελλάδα). Τεράστια αύξηση παρουσιάζει σε χώρες όπως η Βραζιλία, στην οποία έχει 3,1 εκατομμύρια μέλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησίες της Πεντηκοστής
Λάτραμυς
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία με το όνομα Λάτραμυς είναι γνωστός ένας γιος του θεού του κρασιού Διονύσου και της Αριάδνης. Ο Λάτραμυς γεννήθηκε στη νήσο Νάξο, όπου είχε εγκαταλειφθεί η Αριάδνη από τον Θησέα. Ως αδελφοί του Λατράμυος αναφέρονται οι Θόαντας, Οινοπίων, Πεπάρηθος, Στάφυλος, Ευάνθης και Ταυρόπολις.
Πηγή
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Πόρτλαντ (Μέιν)
thumb|250px|Η ιστορική περιοχή του Πόρτλαντ Το Πόρτλαντ (Portland) είναι η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας του Μέιν και η έδρα της κομητείας Κάμπερλαντ. Το 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 66.194 κατοίκους, παρουσιάζοντας αύξηση 3 τοις εκατό σε σχέση με την απογραφή του 2000. Η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή του Πόρτλαντ με πληθυσμό πάνω από 500.000 στεγάζει πάνω από το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού του Μέιν.
Τα σύμβολα
Η σφραγίδα της πόλης απεικονίζει ένα φοίνικα που αναδύεται από τις στάχτες, θέμα που σχετίζεται και με το σύνθημα της πόλης, Resurgam («θα αναστηθώ» στα λατινικά). Αμφότερα αναφέρονται στις ανακάμψεις του Πόρτλαντ από τέσσερεις καταστροφικές πυρκαγιές. Η πόλη Πόρτλαντ του Όρεγκον πήρε το όνομά της από το Πόρτλαντ του Μέιν.
Τα Δημόσια Σχολεία του Πόρτλαντ συνιστούν το μεγαλύτερο σχολικό σύστημα στο Μέιν, εξυπηρετώντας περίπου 7.000 μαθητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μέιν
Πρίνος Τρικάλων
Ο Πρίνος είναι χωριό του Δήμου Τρικκαίων, στο νομό Τρικάλων με πληθυσμό 454 κατοίκους, κατά την Ελληνική απογραφή 2011 .Βρίσκεται σε απόσταση 19 χλμ. από την πόλη των Τρικάλων. Στον Πρίνο υπάρχει πίστα για αγώνες μότο κρος, που αποτελεί πόλο έλξης για τους φίλους του αθλήματος. Έως το 1928 λεγόταν Τόσκεσι. Είναι χωριό στους πρόποδες του Κόζιακα και οι κάτοικοι του ασχολούνται κυρίως με αγροτικές καλλιέργειες.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βυρώνειας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Βυρώνειας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στη Βυρώνεια του νομού Σερρών. Βρίσκεται έξω από τον οικισμό. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη.
Ιστορικό
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου, και πιο συγκεκριμένα μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου 1913, ο σταθμός αποτελούσε έδρα του στρατηγείου του Ελληνικού στρατού. Στο χώρο του σταθμού ο βασιλιάς Κωνσταντίνος μαζί με τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, υπέγραψαν τη συνθήκη ειρήνης με την ηττημένη πλευρά, τη Βουλγαρία. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο σταθμός διέθετε γερμανική φρουρά, εναντίον της οποίας επιτέθηκαν δυνάμεις του ΕΛΑΣ την 20ή Αυγούστου του 1944.
Σήμερα, ο σταθμός αποτελεί χώρο ιδιωτικής εκμετάλλευσης.
Παραπομπές
Βυρωνειας Βυρωνειας
Ούγος Β΄ της Κύπρου
Ο Ούγος Β΄ (Hugues II de Chypre, 1252 - Νοέμβριος 1267) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν Βασιλιάς της Κύπρου (1253 - 1267) και Αντιβασιλεύς της Ιερουσαλήμ (1254 - 1267).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου Α΄ της Κύπρου από την τρίτη σύζυγό του Πλαιζάνς των Πουατιέ, κόρη του Βοημούνδου Ε΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1253, όταν ήταν ενός έτους. Είχε ασθενή δικαιώματα και στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ· ο άλλος διεκδικητής Κορραδίνος, που ήταν επίσης μικρό παιδί, έλλειπε στην Ευρώπη. Ο Ιωάννης Ιμπελέν της Γιάφα και ο Βοϊμόνδος Δ΄ της Αντιόχειας έφεραν τον μικρό Ούγο και την Πλαιζάνς στην Άκρα, όπου ο Ούγος ορκίστηκε βασιλιάς της Κύπρου υπό την κηδεμονία της μητέρας του.
Όταν η Πλαιζάνς απεβίωσε (1261), η αντιβασιλεία πέρασε στον 25χρονο εξάδελφό του Ούγο των Πουατιέ-Αντιόχειας, του οποίου η μητέρα Ισαβέλλα της Κύπρου -θεία του Ούγου Β΄- διορίστηκε αντιβασίλισσα στην Άκρα. Απεβίωσε 14 ετών και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ούγος των Πουατιέ-Αντιόχειας ως Ούγος Γ΄ της Κύπρου.
Οικογένεια
Αρραβωνιάστηκε με την Ισαβέλλα των Ιμπελέν, κόρη του Ιωάννη Β΄ κυρίου της Βηρυτού, αλλά αυτός απεβίωσε 14 ετών, πριν ολοκληρωθεί ο γάμος.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κύπρου Κατηγορία:Αντιβασιλείς του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν
Gamera: Ο Προστάτης του Σύμπαντος
Gamera: Guardian of the Universe (ιαπων. Gamera: Daikaijū Kuchu Kessen) είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1995 σε σκηνοθεσία Σουσούκε Κανέκο και με σενάριο απο τον Καζουνόρι Ίτο. Είναι μια επανεκκίνηση της σειράς Gamera, εκτείνοντας τον χαρακτήρα και την ταινία σε μια πιο σοβαρή και πιο σκοτεινή κατεύθυνση, μακριά από το κωμικό ύφος των αρχικών ταινιών, και στοχεύει σε ένα πιο ώριμο κοινό. Είναι μια συμπαραγωγή των Hakuhodo, Daiei και της Nippon Television.
Πλοκή
Ένα είδος τεράστιων σαρκοφάγων πουλιών εμφανίζεται ξαφνικά σε ένα μικρό νησάκι σκοτώνοντας τους κατοίκους του. Όμως μια ομάδα από επιστήμονες παρατηρούν ότι κάτι μεγάλο είναι κάτω από το πλοίο τους. Το γιγάντιο τέρας Gamera, το οποίο έχει αναδυθεί για να απαλλάξει τον κόσμο από αυτά τα σαρκοφάγα πουλιά.
Box office
Η ταινία πραγματοποίησε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στην Ιαπωνία βγάζοντας ¥520.000.000. Η ταινία είναι ευρέως αναγνωρισμένη από τους κριτικούς και θεωρείται ως κλασσική του είδους της.
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD και σε τριπλό Blu-ray από τις ADV και Mill Creek Entertainment.
Συνέχειες
Την επιτυχία της ταινίας ακολούθησαν δύο συνέχειες:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1995 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Daiei Films Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Toho Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ιαπωνικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σουσούκε Κανέκο
Κνιάζ Σουβόροφ (θωρηκτό)
Το Κνιάζ Σουβόροφ (ρωσ. Князь Суворов (броненосец)) ήταν ρωσικό θωρηκτό. Η κατασκευή του άρχισε στην Αγία Πετρούπολη, στις 8 Σεπτεμβρίου 1901, ενώ στις 25 Σεπτεμβρίου 1902 άρχισε να λειτουργεί. Έλαβε το όνομα του προς τιμή του Ρώσου στρατηγού Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ. Το πλοίο βυθίστηκε κατά την Ναυμαχία της Τσουσίμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικά πολεμικά πλοία Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ