Ρωμαϊκός_ναός
Αρχιτεκτονική
Η μορφή του ρωμαϊκού ναού προήλθε κυρίως από το ετρουσκικό μοντέλο, αλλά στην ύστερη Δημοκρατία υπήρξε αλλαγή στη χρήση ελληνικών κλασικών και ελληνιστικών ρυθμών, χωρίς μεγάλες αλλαγές στα βασικά χαρακτηριστικά της φόρμας. Οι Ετρούσκοι ήταν ένας λαός της βόρειας Ιταλίας, του οποίου ο πολιτισμός βρισκόταν στο αποκορύφωμά του τον έβδομο αιώνα π.Χ. Οι Ετρούσκοι είχαν ήδη επηρεαστεί από την πρώιμη ελληνική αρχιτεκτονική, έτσι οι ρωμαϊκοί ναοί ήταν διακριτικοί αλλά με ετρουσκικά και ελληνικά χαρακτηριστικά. Οι σωζόμενοι ναοί (ελληνικοί και ρωμαϊκοί) στερούνται τα εκτεταμένα ζωγραφισμένα αγάλματα που διακοσμούσαν τις γραμμές της οροφής και τα περίτεχνα καλύμματα και τα προσφύγματα, σε πολύχρωμη τερακότα σε προηγούμενα παραδείγματα, που ζωντάνεψαν το θριγκό. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d3/Templo_romano_de_Vic_-_001.jpg/220px-Templo_romano_de_Vic_-_001.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Ρωμαϊκός ναός του Βικ, εν μέρει πρωτότυπος, με ανακαινισμένα μέρη Οι ετρουσκικοί και οι ρωμαϊκοί ναοί έδιναν έμφαση στο μπροστινό μέρος του κτιρίου, το οποίο ακολουθούσε τα ελληνικά πρότυπα ναών και συνήθως αποτελούνταν από φαρδιά σκαλοπάτια που οδηγούσαν σε μια στοά με κίονες, έναν πρόναο και συνήθως ένα τριγωνικό αέτωμα πάνω, το οποίο ήταν γεμάτο με αγάλματα στα πιο μεγάλα παραδείγματα. Αυτό ήταν τόσο συχνά σε τερακότα όσο η πέτρα, και δεν έχουν σωθεί παραδείγματα παρά μόνο ως θραύσματα. Ειδικά στις προηγούμενες περιόδους, θα μπορούσε να τοποθετηθεί επιπλέον αγάλματα στην οροφή και ο θριγκός να διακοσμηθεί με ακροκέραμο και άλλα στοιχεία, όλα αυτά ζωγραφισμένα με έντονα χρώματα. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα ελληνικά μοντέλα, τα οποία γενικά έδιναν ίση μεταχείριση σε όλες τις πλευρές του ναού, οι οποίες μπορούσαν να παρατηρηθούν και να προσεγγιστούν από όλες τις κατευθύνσεις, οι πλαϊνοί και πίσω τοίχοι των ρωμαϊκών ναών μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό ακόσμητοι (όπως στο Πάνθεον, στη Ρώμη και στο Βικ . ), απροσπέλαστη με σκαλοπάτια (όπως στο Μαιζόν καρέ και Βικ), ακόμη και πίσω σε άλλα κτίρια. Όπως και στο Μαιζόν καρέ, οι στήλες στο πλάι μπορεί να είναι μισοκίονες, που προέρχονται από τον τοίχο («εμπλακεί» στην αρχιτεκτονική ορολογία. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Temple_of_Jupiter%2C_Diocletians_Palace%2C_Split_%2811944057914%29.jpg/220px-Temple_of_Jupiter%2C_Diocletians_Palace%2C_Split_%2811944057914%29.jpg|μικρογραφία| Οροφή του Ναού του Δία, [[Παλάτι του Διοκλητιανού, Σπλιτ]] Η εξέδρα στην οποία καθόταν ο ναός υψωνόταν συνήθως ψηλότερα στα ετρουσκικά και ρωμαϊκά παραδείγματα παρά στα ελληνικά, με έως και δέκα, δώδεκα ή περισσότερα σκαλοπάτια αντί για τα τρία τυπικά στους ελληνικούς ναούς. ο Ναός του Κλαυδίου υψώθηκε είκοσι σκαλιά. Αυτά τα σκαλοπάτια ήταν συνήθως μόνο στο μπροστινό μέρος, και συνήθως όχι σε όλο το πλάτος. Μπορεί να είναι ή να μην είναι δυνατό να περπατήσετε γύρω από το εξωτερικό του ναού μέσα ( Ναός του Αδριανού ) ή έξω από την κιονοστοιχία, ή τουλάχιστον κάτω από τις πλευρές. Η περιγραφή των ελληνικών προτύπων που χρησιμοποιούνται εδώ είναι μια γενίκευση των κλασικών ελληνικών ιδεωδών και τα μεταγενέστερα ελληνιστικά κτίρια συχνά δεν τα αντικατοπτρίζουν. Για παράδειγμα, ο «Ναός του Διονύσου» στο πεζούλι δίπλα στο θέατρο στην Πέργαμο (Ιωνική, 2ος αι. π.Χ., σε πλαγιά λόφου), είχε πολλά σκαλοπάτια μπροστά, και όχι κίονες πέρα από τη στοά. Ο Παρθενώνας, που επίσης πλησίαζε σε ένα λόφο, είχε πιθανώς πολλά φαρδιά σκαλοπάτια στην προσέγγιση προς το κύριο μέτωπο, ακολουθούμενη από μια επίπεδη περιοχή πριν από τα τελευταία βήματα.