cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννα της Λωρραίνης
Δίκη
μικρογραφία|374x374εσ|«Η Ιωάννα της Λωρραίνης ανακρίνεται στη φυλακή από τον καρδινάλιο του Γουίντσεστερ». Πίνακας του 19ου αιώνα του Πωλ ντε λα Ρος. Στη Ρουέν η Ιωάννα δικάστηκε από εκκλησιαστικό δικαστήριο με πολιτικά κίνητρα καθώς αποτελούνταν από Βουργουνδούς και αγγλόφιλους κληρικούς που βρίσκονταν υπό την επίβλεψη Άγγλων διοικητών όπως ο Δούκας του Μπέντφορντ και ο Κόμης του Γουόργουικ. Αν και η σύζυγος του Δούκα του Μπεντφορντ, Άννα της Βουργουνδίας, προσπάθησε να βοηθήσει την Ιωάννα διαβεβαιώνοντας για την παρθενία της, ήταν ξεκάθαρο πως η δίκη αποσκοπούσε στο να βγάλει εκτός μάχης την Ιωάννα προκαλώντας τον μεγαλύτερο δυνατό εξευτελισμό στους Γάλλους. Η διαδικασία έπασχε σε πολλά σημεία, κάτι που αργότερα θα προκαλούσε την κριτική του ιεροεξεταστή που χρόνια αργότερα ερεύνησε την υπόθεση. Σύμφωνα με τον εκκλησιαστικό νόμο ο επίσκοπος Κοσόν, που είχε ορισθεί να προεδρεύσει στη δίκη από τους Άγγλους, δεν είχε τέτοια δικαιοδοσία. Επίσης η έλλειψη επαρκών στοιχείων παραβίαζε τους ιεροεξεταστικούς κανόνες. Ο ιερατικός γραμματέας Νίκολας Μπέιλι που είχε ορισθεί να συγκεντρώσει μαρτυρίες σε βάρος της Ιωάννας δεν κατάφερε να βρει επαρκή στοιχεία. Όλα αυτά συνεπάγονταν ότι δεν μπορούσε να στοιχειοθετηθεί λόγος ύπαρξης της δίκης αυτής, η έναρξη της οποίας έτσι κι αλλιώς παραβίαζε τον εκκλησιαστικό νόμο γιατί στερούσε το δικαίωμα από την Ιωάννα να παραστεί συνήγορός της. Επίσης, το εξολοκλήρου αποτελούμενο από αγγλόφιλους ιερείς δικαστήριο παραβίαζε τις προϋποθέσεις για τις δίκες αιρέσεων που απαιτούσε την σύγκλιση αμερόληπτου ή εξίσου εκπροσωπούμενου δικαστηρίου.
Η δίκη ξεκίνησε στις 9 Ιανουαρίου 1431 και η Ιωάννα αμέσως αιτήθηκε να προσκληθούν στην δίκη και Γάλλοι ιερωμένοι προκειμένου να ενισχυθεί η αντικειμενικότητα του δικαστηρίου, αλλά το αίτημά της απορρίφθηκε. Ο αρχιεροεξεταστής της Βόρειας Γαλλίας Ζαν Λεμέτρ άσκησε ένσταση από την πρώτη στιγμή αλλά διάφοροι αυτόπτες μάρτυρες αργότερα είπαν πως αναγκάστηκε να αποσύρει την ένστασή του κατόπιν απειλών κατά της ζωής του. Αυτές οι απειλές αλλά και η επιρροή του δικαστηρίου από μία κοσμική κυβέρνηση παραβίαζαν τους εκκλησιαστικούς κανόνες σχετικά με τις δίκες αιρέσεων.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες του ακροατηρίου της δίκης η Ιωάννα προκάλεσε τον θαυμασμό του δικαστηρίου γιατί ενώ ήταν αναλφάβητη αποδείχθηκε εξαιρετικά ικανή στο να αποφεύγει τις θεολογικές παγίδες που της είχαν στήσει οι κατήγοροί της. Χαρακτηριστική είναι η απάντησή της στο ερώτημα αν θεωρεί πως διαθέτει τη θεία χάρη στο οποίο εκείνη απάντησε: «Αν δεν την διαθέτω, είθε ο Θεός να μου τη δώσει. Αν πάλι την έχω, είθε ο Θεός να συνεχίσει να μου την παρέχει». Το ερώτημα ήταν θεολογική παγίδα γιατί σύμφωνα με την Εκκλησία κανείς δεν μπορούσε να είναι σίγουρος πως διαθέτει τη θεία χάρη. Αν είχε απαντήσει ναι θα είχε κατηγορηθεί για αίρεση. Αν πάλι είχε απαντήσει όχι θα είχε μόνη της ομολογήσει την ενοχή της. Ο αυλικός γραμματέας Μπουαγκιγιόμ αργότερα κατέθεσε πως, ακούγοντας την απάντησή της, το δικαστήριο έμεινε έκπληκτο. Σχεδόν τέσσερις αιώνες αργότερα ο συγγραφέας Τζορτζ Μπέρναρντ Σω θα εντυπωσιαζόταν τόσο πολύ από αυτή την απάντηση της Ιωάννας που θα την περιλάμβανε αυτούσια στο θεατρικό του έργο «Η Αγία Ιωάννα». Οι έξυπνες απαντήσεις της εξανάγκασαν το δικαστήριο να συνεχίσει την διαδικασία κεκλεισμένων των θυρών ενώ αργότερα πολλά άτομα που συμμετείχαν στη δίκη κατέθεσαν ότι διάφορα σημαντικά τμήματα των πρακτικών της δίκης παραποιήθηκαν εις βάρος της.
Η κατηγορία ότι ντύνονταν με αντρικά ρούχα
Η αίρεση αποτελούσε σοβαρότατο αδίκημα (τιμωρούμενο με θάνατο), μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες κάποια θρησκευτική παράβαση (άποψη ή συμπεριφορά) τελούνταν κατ' εξακολούθηση. Έτσι λοιπόν, το δικαστήριο επεδίωξε να στοιχειοθετήσει το αδίκημα της αίρεσης με βάση μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων ότι η Ιωάννα ντύνονταν κατ' εξακολούθηση με αντρικά ρούχα. Όμως η Ιωάννα δεν αρνήθηκε να φορέσει γυναικεία ρούχα και αποκήρυξε την έως τότε ανδρική ενδυμασία της, γεγονός το οποίο δυσχέρανε το έργο των κατηγόρων της, αν και αρχικά έθεσε σε δεύτερη μοίρα το αίτημα των κατηγόρων της να φορέσει γυναικεία ρούχα, δίνοντας προτεραιότητα στις επιθυμίες των δύο γυναικών που την είχαν βοηθήσει: την Ιωάννα του Λουξεμβούργου και την Γιολάνδη της Αραγωνίας. Είπε πως θα φορούσε γυναικεία ρούχα μόνο αν της το ζητούσαν αυτές οι δύο γυναίκες. Σύμφωνα με μεταγενέστερες μαρτυρίες είχε αναγκαστεί να φορά αντρικά ρούχα (δηλαδή στρατιωτικά) όσο βρίσκονταν στη φυλακή γιατί της έδιναν τη δυνατότητα να δένει μεταξύ τους το παντελόνι της, τις μπότες της και το πανωφόρι της καθιστώντας έτσι πολύ πιο δύσκολο να επιτύχει μία πιθανή απόπειρα βιασμού εναντίον της. Για την ακρίβεια φοβόταν να εγκαταλείψει έστω και προσωρινά αυτή της την αμφίεση φοβούμενη πως θα κατασχεθεί από το δικαστήριο και θα αναγκαστεί να παραμείνει χωρίς προστασία. Λίγες μέρες μετά από την υπογραφή της αποκήρυξης και από την ημέρα που είχε αρχίσει να φορά γυναικεία ρούχα, είπε σε κάποιο μέλος του δικαστηρίου ότι «κάποιος σημαντικός Άγγλος λόρδος μπήκε στο κελί της και επιχείρησε να της επιβληθεί με τη βία». Τελικά αναγκάστηκε να ξαναφορέσει αντρικά ρούχα, είτε ως προστασία σε κάποια πιθανή κακοποίηση, είτε γιατί, σύμφωνα με κατάθεση του Ζαν Μασιέ, οι δεσμοφύλακες της πήραν το φόρεμα και δεν είχε τι άλλο να φορέσει.
Αυτό θεωρήθηκε ότι ήταν απόδειξη ότι είχε υποπέσει ξανά στο αδίκημα της αίρεσης να ντύνεται με αντρικά ρούχα, αν και αυτό θα το αμφισβητούσε αργότερα ο ιεροεξεταστής που προέδρευσε στη δίκη έφεσης που πραγματοποιήθηκε κάποια στιγμή αργότερα μετά τον πόλεμο. Το μεσαιωνικό καθολικό δόγμα προέβλεπε, σύμφωνα με τη Summa Theologica του Θωμά Ακινάτη, ότι η ενδυμασία με ρούχα του άλλου φύλου έπρεπε να κρίνεται εντός πλαισίου καθώς η ανάγκη θεωρούνταν επαρκής λόγος για κάτι τέτοιο. Αυτό περιλάμβανε και την χρήση αντρικών ρούχων ως προστασία ενάντια στον βιασμό. Σύμφωνα με το δόγμα ήταν δικαιολογημένη που μεταμφιέστηκε σε αγόρι κατά την διάρκεια των μετακινήσεών της σε εχθρικό έδαφος όπως και όταν φορούσε πανοπλία στη μάχη και στρατιωτικά ρούχα στο στρατόπεδο και αργότερα στη φυλακή. Λέγεται πως όταν βρίσκονταν σε εκστρατεία, όταν δεν απαιτούνταν τα στρατιωτικά ρούχα, εκείνη φορούσε φόρεμα. Αργότερα ιερείς που κατέθεσαν στην δίκη έφεσης επιβεβαίωσαν πως φορούσε αντρικά ρούχα στη φυλακή για να αποφύγει την κακοποίηση και τον βιασμό.
Η Ιωάννα, σχετικά με το ζήτημα του ντυσίματος με αντρικά ρούχα, παρέπεμψε το δικαστήριο στην εκκλησιαστική έρευνα του Πουατιέ που είχε γίνει το 1429. Αν και τα πρακτικά της έρευνας στο Πουατιέ δεν έχουν διασωθεί, διαφαίνεται πως ο κλήρος εκεί είχε εγκρίνει το θέμα. Επίσης διατηρούσε τα μαλλιά της κοντά όσο βρίσκονταν σε εκστρατεία και στην φυλακή. Ο θεολόγος Ζαν Γκαρσόν υποστήριξε την επιλογή της αυτή για πρακτικούς λόγους, όπως και ο ιεροεξεταστής Μπρεάλ αργότερα κατά την δίκη έφεσής της.
Μετά τον θάνατό της, τα λατινικά πρακτικά της αρχικής δίκης μεταγράφτηκαν με τέτοιον τρόπο ώστε να αποκρύπτουν την συντροφικότητα που ένιωθε η Ιωάννα με τις γυναίκες που την βοήθησαν. Την εμφάνισαν σαν να βρίσκονταν σε ανταγωνισμό με το υπόλοιπο γυναικείο φύλο. Για παράδειγμα, ενώ η Ιωάννα είχε δηλώσει πως η μητέρα της τής είχε μάθει να ράβει και ότι δεν πίστευε πως μπορούσε οποιαδήποτε άλλη γυναίκα στη Ρουέν να της μάθει περισσότερα για το ράψιμο, η δήλωσή της παρουσιάστηκε σαν να είχε πει πως «ναι, ήξερε να ράβει και να μπαλώνει και δεν φοβόταν καμμία γυναίκα στη Ρουέν στον τομέα αυτόν». Επίσης διαγράφηκε από τα πρακτικά η κατάθεσή της πως η Ιωάννα του Λουξεμβούργου είχε προσπαθήσει να εμποδίσει τη πώλησή της στου Άγγλους όπως επίσης και ότι η Ιωάννα είχε ζητήσει μετά από την αποκήρυξη του αντρικού ντυσίματος να της δοθεί μία υπηρέτρια. Αυτές οι αλλοιώσεις έγιναν με σκοπό να στηριχθεί η κατηγορία ότι η επιθυμία της Ιωάννας να ντύνεται με αντρικά ρούχα ταυτίζονταν με την γενικότερη άρνηση του γυναικείου της φύλου. Ένα από τα τελευταία άρθρα της δίκης που επεξηγεί το κατηγορητήριο γράφει πως η Ιωάννα διατηρούσε τα μαλλιά της κοντά και φορούσε αντρικά ρούχα «χωρίς να αφήνει τίποτα στο σώμα της που να αποκαλύπτει το γυναικείο της φύλο... εκτός από όσα της είχε δώσει η φύση για να ξεχωρίζει το γυναικείο φύλο». Αυτή η υπέρβαση της γυναικείας ταυτότητας ήταν εκείνο που ενόχλησε περισσότερο από κάθε άλλο τους κατήγορούς της μέχρι του σημείου που ο Ζαν ντ΄Εστιβέ, ένας από τους κύριους κατήγορούς της, να την αποκαλέσει «πόρνη» και «κοινή» παρά το γεγονός ότι η παρθενία της είχε επιβεβαιωθεί επανειλημμένως.
Εκτέλεση
μικρογραφία|391x391εσ|«Η Ιωάννα της Λωρραίνης στην πυρά». Έργο του 19ου αιώνα του Χέρμαν Στιλκ. Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν την σκηνή της εκτέλεσής της δια της πυράς (auto da fe) στις 30 Μαΐου 1431 στη Ρουέν. Δεμένη σε έναν ψηλό στύλο ζήτησε από δύο ιερείς, τον Μαρτάν Λαντβενού και τον Ιζαμπάρ ντε λα Πιερ, να κρατούν έναν σταυρό μπροστά της. Ένα Άγγλος στρατιώτης επίσης έφτιαξε έναν μικρό σταυρό και τον έβαλε μπροστά από το φόρεμά της. Κατά την εκτέλεσή της μόνο ένας Άγγλος στρατιώτης τόλμησε να φωνάξει «Είμαστε χαμένοι, κάψαμε μια αγία». Μετά τον θάνατό της οι Άγγλοι ξέθαψαν από τα κάρβουνα το απανθρακωμένο σώμα της έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να ισχυρισθεί πως είχε δραπετεύσει. Μετά ξαναέκαψαν άλλες δύο φορές το σώμα μέχρι να μετατραπεί σε στάχτες ώστε να αποτρέψουν την συλλογή κειμηλίων και έριξαν ότι είχε απομείνει στον ποταμό Σηκουάνα. Ο εκτελεστής της, Ζοφρό Τεράζ, αργότερα κατέθεσε ότι εκείνη «φοβόταν πάρα πολύ μήπως καταδικαστεί από τον Θεό».
Μετά τον θάνατό της
Ο Εκατονταετής Πόλεμος κράτησε άλλα 22 χρόνια μετά τον θάνατό της. Η επιθετική χρήση του πυροβολικού και οι ευθείες επιθέσεις που χαρακτήρισαν τον τρόπο μάχης της Ιωάννας της Λωρραίνης επηρέασαν την τακτική των Γάλλων για το υπόλοιπο του πολέμου. Ο Κάρολος Ζ΄ αναγνωρίσθηκε επίσημα βασιλιάς της Γαλλίας παρά το γεγονός ότι στις 16 Δεκεμβρίου 1431 ο δεκάχρονος τότε Ερρίκος ΣΤ΄ στέφθηκε κι αυτός βασιλιάς της Γαλλίας στην Παναγία των Παρισίων στο Παρίσι. Όμως το 1435 η Αγγλία έχασε την συμμαχία με τη Βουργουνδία με την Συνθήκη του Αράς. Ο Δούκας του Μπέντφορντ, που βασίλευε για λογαριασμό του Ερρίκου ΣΤ΄, πέθανε την ίδια χρονιά και ο νεαρός Ερρίκος έγινε ο νεότερος βασιλιάς της Αγγλίας που κυβέρνησε μόνος του. Ο πιο σημαντικός λόγος τερματισμού των εχθροπραξιών με τους Γάλλους ήταν κατά πάσα πιθανότητα η αδύναμη ηγεσία του.
Το 1452 πραγματοποιήθηκε μεταθανάτια έρευνα σχετικά με τις συνθήκες της εκτέλεσης της Ιωάννας και η Εκκλησία δήλωσε πως όσοι πιστοί παρακολουθούσαν ένα θρησκευτικό έργο προς τιμήν της στην Ορλεάνη θα έπαιρναν προσωρινή άφεση αμαρτιών.
Επανάληψη της δίκης
Μετά το πέρας του πολέμου ο Πάπας Κάλλιστος Γ΄, μετά από αίτημα του ιεροεξεταστή στρατηγού Ζαν Μπρεάλ και της μητέρας της Ιωάννας, Ιζαμπέλ Ρομέ, διέταξε να επαναληφθεί η δίκη της Ιωάννας της Λωρραίνης, κάτι που έμεινε γνωστό ως «ακυρωτική δίκη». Σκοπός της δίκης αυτής ήταν να ερευνήσει αν η πρώτη δίκη της Ιωάννας και η καταδίκη της ήταν δίκαιες και σύμφωνες με τον εκκλησιαστικό νόμο. Μία ομάδα θεολόγων ανέλυσε μαρτυρίες από 115 μάρτυρες.
Ο Μπρεάλ ξεκίνησε έρευνα το 1452 και η διαδικασία ξεκίνησε με την ανάκριση του Γκιγιόμ Μπουγιέ, θεολόγου και πρώην πρύτανη του πανεπιστημίου του Παρισιού. Το Νοέμβριο του 1455 έγινε επίσημη έφεση από ιερωμένους από όλη την Ευρώπη και ακολούθησε η προβλεπόμενη νομική διαδικασία. Τον Ιούνιο του 1456 ο Μπρεάλ παρέδωσε το τελικό του συμπέρασμα στο οποίο περιέγραφε την Ιωάννα ως μάρτυρα και κατηγορούσε τον αποθανόντα Πιερ Κοσόν για αίρεση επειδή είχε καταδικάσει μία αθώα γυναίκα εξαιτίας μίας κοσμικής διαμάχης με αφορμή έναν βιβλικό κανόνα ενδυμασίας. Η ακυρωτική δίκη αναίρεσε την καταδίκη εν μέρει γιατί η διαδικασία δεν είχε λάβει υπόψιν τις εξαιρέσεις του δόγματος σχετικά με το θέμα. Το δικαστήριο την ανακήρυξε αθώα στις 7 Ιουλίου 1456.
Αγιοποίηση
Κατά τον 16ο αιώνα η Ιωάννα της Λωρραίνης έγινε σύμβολο της Καθολικής Λίγκας, ένα καθολικό κόμμα που αποσκοπούσε στην καταπολέμηση των Προτεσταντών κατά την διάρκεια του Γαλλικού Θρησκευτικού Πολέμου. Όταν το 1849 ο Φελίξ Ντουπανλού έγινε επίσκοπος της Ορλεάνης, ανακήρυξε μεγάλη γιορτή προς τιμήν της Ιωάννας που τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας τόσο στη Γαλλία όσο και στην Αγγλία και οδήγησε στην μακαριωνυμία της το 1909.
Ο θρύλος της Ιωάννας της Λωρραίνης
μικρογραφία|Κεφάλι από άγαλμα αγίου με κράνος που για μεγάλο χρονικό διάστημα πιστεύονταν πως είχε φτιαχτεί με πρότυπο το κεφάλι της Ιωάννας της Λωρραίνης Η Ιωάννα της Λωρραίνης απέκτησε σχεδόν θρυλική διάσταση κατά τους τέσσερις αιώνες που ακολούθησαν το θάνατό της. Η κύρια πηγή πληροφοριών για εκείνη είναι τα πρακτικά της δίκης. Πέντε πρωτότυπα χειρόγραφα από την αρχική δίκη ήρθαν στην επιφάνεια κατά τον 19ο αιώνα. Σύντομα οι ιστορικοί εντόπισαν τα πλήρη πρακτικά της ακυρωτικής δίκης που περιλάμβαναν ένορκες καταθέσεις από 115 μάρτυρες καθώς και τις πρωτότυπες σημειώσεις στα Γαλλικά που μετέφραζαν τα πρακτικά της αρχικής δίκης που ήταν γραμμένα στα λατινικά. Επίσης βρέθηκαν διάφορες σύγχρονές της επιστολές που φέρουν την υπογραφή «Jehanne» γραμμένα με το ασταθές χέρι ενός ατόμου που δεν γνωρίζει να γράφει.
Η Ιωάννα της Λωρραίνης ξεκίνησε από ένα μικρό χωριό και ανελίχθηκε όταν ήταν μία έφηβη και μάλιστα αναλφάβητη χωρική. Οι βασιλιάδες της Γαλλίας και της Αγγλίας είχαν δικαιολογήσει τις μακροχρόνιες εχθροπραξίες με ανταγωνιστικές ερμηνείες του κληρονομικού δικαίου καθώς η μεταξύ τους σύγκρουση αφορούσε μία νομική διαμάχη ανάμεσα σε δύο συγγενείς βασιλικές οικογένειες. Η Ιωάννα όμως έδωσε μία θρησκευτική διάσταση στο θέμα και «μετέτρεψε μία άχαρη δυναστική διαμάχη που, πέρα από τα βάσανα που προκαλούσε στον απλό λαό, τον άφηνε ασυγκίνητο σε έναν παθιασμένο και ενθουσιώδη πόλεμο εθνικής απελευθέρωσης». Ο ιστορικός Ρίτσεϊ περιγράφει τον βαθμό ενδιαφέροντος που εκείνη προκάλεσε με το πέρασμα του χρόνου:"«Οι άνθρωποι κατά τους πέντε αιώνες μετά τον θάνατό της είδαν διάφορα πράγματα σε εκείνη: μία δαιμονισμένη φανατική, μία πνευματική μύστρια, ένα αφελές και υποχρησιμοποιημένο εργαλείο των ισχυρών, δημιουργό και μοντέλο του σύγχρονου λαϊκού εθνικισμού, μία λατρεμένη ηρωίδα, μία αγία. Εκείνη, ακόμα και υπό την απειλή βασανιστηρίων και αντιμέτωπη με θάνατο δια της πυράς, επέμενε ότι την καθοδηγούσαν θεϊκές φωνές. Ανεξάρτητα όμως από το αν υπήρχαν φωνές ή όχι, τα επιτεύγματά της κάνουν όποιον γνωρίζει την ιστορία της να την θαυμάζει»."
Παράδειγμα για τις γυναίκες
μικρογραφία|366x366εσ|Εικόνα από το περιοδικό «Figaro Illustre» του 1903 που δείχνει την Ιωάννα της Λωρράινης. Από την εποχή της Κριστίν ντε Πιζάν και μέχρι σήμερα οι γυναίκες θεωρούν την Ιωάννα της Λωρραίνης θετικό παράδειγμα γενναίας και δραστήριας γυναίκας. Ενήργησε εντός μίας θρησκευτικής παράδοσης που ήθελε κάθε άτομο, ανεξάρτητα από την κοινωνική του προέλευση, να μπορεί να λάβει το θεϊκό κάλεσμα. Οι γυναίκες επίσης ήταν ανάμεσα σε εκείνους που την βοήθησαν σημαντικά. Η πεθερά του βασιλιά Κάρολου Ζ΄, Γιολάνδη της Αραγωνίας, διαβεβαίωσε για την παρθενία της και χρηματοδότησε την αποστολή της στην Ορλεάνη. Όσο η Ιωάννα βρισκόταν σε αιχμαλωσία από τους Βουργουνδούς στη Κομπιέν, βρισκόταν υπό επιτήρηση από την Ιωάννα του Λουξεμβούργου, τη θεία του Κόμη του Λουξεμβούργου, η οποία έκανε ό,τι μπορούσε για να βελτιώσει τις συνθήκες κράτησής της ενώ μπορεί και να συνέβαλλε στην καθυστέρηση της πώλησής της στους Άγγλους. Τέλος, η Άννα της Βουργουνδίας, Δούκισσα του Μπέντφορντ και σύζυγος του προσωρινά βασιλεύοντα της Αγγλίας Ιωάννη του Λάνκαστερ, διαβεβαίωσε για την παρθενία της Ιωάννας κατά τις έρευνες πριν από τη δίκη. Αν και τέτοιου είδους έρευνες δεν ήταν σε θέση να βεβαιώσουν πραγματικά οτιδήποτε, στην πράξη επρόκειτο για επίσημες εγκρίσεις από τις ευγενείς γυναίκες της εποχής σε θέσεις εξουσίας. Η Ιωάννα της Λωρραίνης αναγνώρισε τη βοήθεια που δέχτηκε από αυτές τις γυναίκες καθώς, όταν κατά την διάρκεια της δίκης της, τής ζητήθηκε να φορέσει γυναικεία ρούχα, εκείνη απάντησε πως θα το έκανε μόνο εφόσον της το ζητούσαν η Ιωάννα του Λουξεμβούργου και η Γιολάνδη της Αραγωνίας.
Μετά τον θάνατό της επιχειρήθηκε να παρουσιασθεί ως αρνήτρια του φύλου της και ανταγωνίστρια των γυναικών. Από τους σύγχρονούς της μόνο η Κριστίν ντε Πιζάν φάνηκε να καταλαβαίνει την ανάγκη να ντύνεται η Ιωάννα με αντρικά ρούχα (αν και δεν την έβρισκε φυσιολογική) και στο έργο της για εκείνη συχνά αναφέρεται σε αυτή χρησιμοποιώντας το αρσενικό γένος, κάτι που δεν έκανε για καμία άλλη διάσημη γυναίκα με την οποία ασχολήθηκε.
Ηρωίδα
Κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου γράφτηκαν διάφορα πατριωτικά τραγούδια με θέμα την Ιωάννα της Λωρραίνης ενώ θεωρούνταν προστάτιδα του το αμερικανικού Γυναικείου Σώματος Στρατού (Women's Army Corps) κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τρία διαφορετικά πλοία του Γαλλικού Ναυτικού έχουν ονομαστεί προς τιμήν της όπως και ένα ελικόπτερο που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση στις 7 Ιουνίου 2010. Προς το παρόν, το ακροδεξιό κόμμα «Εθνικό Μέτωπο» πρωτοστατεί στην κατασκευή αγαλμάτων της, αναπαράγει την εικόνα της στις εκδόσεις του και χρησιμοποιεί ως σύμβολό του την εικόνα μίας τρίχρωμης φλόγας που συμβολίζει το μαρτύριό της. Οι αντίπαλοι του κόμματος συχνά σατηρίζουν την χρήση της εικόνας από το «Εθνικό Μέτωπο».
Από το 1920 η δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει ορισθεί ως εθνική γιορτή προς τιμήν της.
Οράματα
Τα θρησκευτικά οράματα της Ιωάννας της Λωρραίνης αποτελούν διαρκές αντικείμενο ενδιαφέροντος. Εκείνη ισχυρίσθηκε ότι πηγές τους ήταν η Αγία Μαργαρίτα, η Αγία Κατερίνα και ο Άγιος Μιχαήλ αν και δεν είναι ξεκάθαρο το σε ποιους ακριβώς αγίους αναφέρονταν.
Ορισμένοι σύγχρονοι ερευνητές επιχείρησαν να εξηγήσουν τα οράματά της με ψυχιατρικούς ή νευρολογικούς όρους. Οι πιθανές διαγνώσεις περιλαμβάνουν επιληψία, ημικρανίες, φυματίωση και σχιζοφρένεια. Καμία όμως από αυτές τις θεωρητικές διαγνώσεις δεν έχει λάβει ομόφωνη υποστήριξη καθώς πολλοί ερευνητές ισχυρίζονται πως δεν εμφάνιζε κανένα από τα αντικειμενικά συμπτώματα των ασθενειών που αναφέρθηκαν όπως η σχιζοφρένεια.
Ως απάντηση σε μία άλλη θεωρία που πρότεινε πως τα οράματά της ήταν αποτέλεσμα σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας που προκλήθηκε επειδή έπινε μη παστεριωμένο γάλα, η ιστορικός Ρεζίν Περνού έγραψε πως αν η κατανάλωση μη παστεριωμένου γάλακτος είχε ως συνέπεια τέτοιες ωφέλιμες συνέπειες τότε η γαλλική κυβέρνηση όφειλε να σταματήσει να παστεριώνει το γάλα.
Η Ιωάννα της Λωρραίνης έγινε δεκτή στην αυλή του Κάρολου Ζ΄ ως έχοντας σώας τας φρένας. Εκείνος θα ήταν ικανός να αναγνωρίσει τα συμπτώματα κάποιας ψυχικής νόσου καθώς ο πατέρας του, Κάρολος ΣΤ΄, υπέφερε από παρόμοιο πρόβλημα. Ο Κάρολος ΣΤ΄ ήταν γνωστός ως «Κάρολος ο Τρελός» και σημαντικό τμήμα της πολιτικής και στρατιωτικής παρακμής της Γαλλίας που σημειώθηκε κατά την διακυβέρνησή του μπορεί να αποδοθεί στο κενό που δημιούργησαν οι κρίσεις τρέλας που εμφάνιζε. Νόμιζε πως ήταν φτιαγμένος από γυαλί αλλά κανένας αυλικός δεν είχε κάνει το λάθος να μπερδέψει αυτή την αυταπάτη με θρησκευτική αφύπνιση. Ο λόγος που αποκληρώθηκε ο Κάρολος Ζ΄ με τη συνθήκη του Τρουά μπορεί να ήταν οι φόβοι ότι μπορεί να είχε κληρονομήσει την ίδια ασθένεια με τον πατέρα του. Το στίγμα ήταν τόσο ισχυρό που μέχρι και την επόμενη γενιά οι σύγχρονοί του θα απέδιδαν στον ίδιο λόγο και τη νευρική κατάρρευση που υπέστη το 1453 ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος ΣΤ΄ που ήταν ανιψιός του Κάρολου Ζ΄ και εγγονός του Κάρολου ΣΤ΄.
Η αυλή του Κάρολου Ζ΄ αγρυπνούσε σχετικά με το θέμα της ψυχικής ασθένειας αλλά και η ίδια παρέμεινε ακλόνητη μέχρι το τέλος της ζωής της σχετικά με την προέλευση των οραμάτων της.
Κειμήλια
Το 2006 ο Φιλίπ Σαρλιέ, ένας εγκληματολόγος από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρεϊμόν Ποϊνκαρέ, πήρε άδεια να μελετήσει τα υπολείμματα. Εξετάσεις Άνθρακα-14 και διάφορες σπεκτροσκοπικές αναλύσεις έδειξαν ότι τα υπολείμματα προέρχονταν από αιγυπτιακή μούμια του 6ου-3ου αιώνα π.Χ.. Η όψη απανθράκωσης είχε προκληθεί από τις ουσίες μουμιοποίησης και όχι από καύση. Βρέθηκε επίσης μεγάλη ποσότητα γύρης ελάτου, κάτι που συμφωνεί με τη χρήση ρετσινιού στην διαδικασία μουμιοποίησης, καθώς και άκαυτο λινό που έμοιαζε με εκείνο που χρησιμοποιούσαν για να τυλίγουν τις μούμιες. Οι γνωστοί αρωματοποιοί Γκερλέν και Ζαν Πατού είπαν πως μπορούσαν να οσμιστούν βανίλια στα υπολείμματα, κάτι που επίσης συμφωνούσε με την διαδικασία μουμιοποίησης. Προφανώς η μούμια ήταν μέρος των συστατικών για την παρασκευή μεσαιωνικών φαρμάκων και το βάζο απέκτησε διαφορετική επιγραφή σε κάποια εποχή έξαρσης του Γαλλικού εθνικισμού.
Τον Μάρτιο του 2016 πωλήθηκε για 300.000 λίρες Αγγλίας σε πλειστηριασμό στο ιστορικό πάρκο του Πουί ντου Φου ένα δαχτυλίδι που πιστεύεται πως φορούσε η Ιωάννα και πέρασε από την ιδιοκτησία πολλών εξεχουσών προσωπικοτήτων ανάμεσα στις οποίες ένας καρδινάλιος, ένας βασιλιάς, ένας αριστοκράτης και η κόρη ενός βρετανού φυσικού. Δεν υπάρχει ακλόνητη απόδειξη πως όντως άνηκε στην Ιωάννα αλλά το ασυνήθιστο σχέδιό του συμφωνεί με τα λεγόμενα της Ιωάννας σχετικά με το δαχτυλίδι της κατά τη δίκη. Το Συμβούλιο Τεχνών αργότερα αποφάνθηκε πως το δαχτυλίδι δεν έπρεπε να έχει φύγει ποτέ από το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι αγοραστές άσκησαν έφεση, ακόμα και στην βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, και τελικά δόθηκε η άδεια να παραμείνει το δαχτυλίδι στη Γαλλία.
Το δαχτυλίδι πιστεύεται πως αρχικά πέρασε στην ιδιοκτησία του καρδινάλιου Ενρί Μποφόρ που παρακολούθησε τη δίκη και την εκτέλεση της Ιωάννας το 1431.
Εναλλακτικές θεωρίες
Η συνηθισμένη εκδοχή της ζωής της Ιωάννας της Λωρραίνης έχει αμφισβητηθεί από διάφορους ρεβιζιονιστές συγγραφείς. Ορισμένες από τις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί είναι πως η Ιωάννα δεν πέθανε πραγματικά στην πυρά, ότι ήταν στην πραγματικότητα ετεροθαλής αδελφή του Κάρολου Ζ΄ , ότι δεν ήταν Χριστιανή αλλά μέλος κάποιας παγανιστικής θρησκευτικής οργάνωσης και ότι το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της ήταν μύθευμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Ιστορία του Μεσαίωνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου Κατηγορία:Μεσαιωνική Γαλλία Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία στη Γαλλία Κατηγορία:Πολεμίστριες Κατηγορία:Πολεμίστριες στη Γαλλία Κατηγορία:Μυστικιστές Κατηγορία:Χριστιανοί μυστικιστές Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 15ου αιώνα
Εμβρυογένεση
Εμβρυογένεση είναι το σύνολο των διαδικασιών που απαιτούνται για να αναπτυχθεί ένα έμβρυο. Από το γονιμοποιημένο ωάριο έως την εκκόλαψη (ψάρια, ερπετά, αμφίβια, πτηνά) ή τη γέννηση (θηλαστικά) μεσολαβεί ένα χρονικό διάστημα, κατά το οποίο τα κύτταρα του νέου οργανισμού αυξάνουν σε μέγεθος και αριθμό και διαφοροποιούνται, σχηματίζοντας δομές που τελικά θα δώσουν όργανα ή συστήματα οργάνων. Η εμβρυογένεση διαφέρει για κάθε είδος οργανισμού. Παρά το γεγονός ότι ορισμένα βασικά στάδια (βλαστίδιο, γαστρίδιο, νευρίδιο κλπ.) είναι περίπου τα ίδια, η ποικιλομορφία των οργανισμών επιβάλλει μια σειρά παραλλαγών στις διαδικασίες που απαιτούνται για να σχηματιστεί το έμβρυο του καθενός.
Κατηγορία:Εμβρυολογία
Αμύντας Β' (υιός του Βουβάρη)
Ο Αμύντας Β ' ήταν γιος του Πέρση αξιωματούχου Βουβάρη από τη μακεδόνισσα σύζυγό του, Γυγαία. Ονομάστηκε από τον παππού του, τον Αμύντα Α' της Μακεδονίας, ο οποίος κυβέρνησε τη Μακεδονία ως περσικό θέμα από το 512/511 π.Χ.. Αργότερα, ο Βασιλιάς Ξέρξης Α' της Περσίας (486-465 π.Χ.) του έδωσε την καριάτικη πόλη της Αλαβάνδας. Ο Αμύντας ήταν πιθανότατα ο άμεσος διάδοχος του τυράννου Αρίδωλις.
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες
Αντούλο
Το Αντούλο (Andulo) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπιέ στην Ανγκόλα. Ο δήμος καλύπτει έκταση 10.100 τετραγωνικών χιλιομέτρων, με πληθυσμό 258.161 σύμφωνα με την απογραφή του 2014. Συνορεύει προς τα βόρεια με τον δήμο Μουσέντε, ανατολικά με τους δήμους Λουκέμπο και Ν'Χαρέα, νότια με τους δήμους Κουνίνγκα, Μούνγκο και Μπαϊλούντο και δυτικά με τους δήμους Κέλα και Κιμπάλα.
Ιστορία
Το Αντούλο προήχθη στην κατηγορία πόλης στις 3 Ιουλίου 1971 και αυτήν την ημερομηνία διοργανώνεται ετήσιο φεστιβάλ για τον εορτασμό της επετείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Κριός μέσα σε βάτο
Ο κριός μέσα σε βάτο είναι γλυπτό που βρέθηκε στο Ουρ (νότιο Ιράκ). Χρονολογείται στο 26ο - 24ο αιώνα π.Χ. και φιλοξενείται στις ημέρες μας στο Βρετανικό Μουσείο. Ένα άλλο γλυπτό που βρέθηκε στο ίδιο μέρος φιλοξενείται στο Μουσείο του Πανεπιστημίου της Πενσιλβανία στις ΗΠΑ.
Ιστορικό της ανακάλυψης
Τα δύο ευρήματα ανακαλύφθηκαν στη Μεγάλο φαράγγι του θανάτου' σε έναν από τους τάφους της αυτοκρατορικής νεκρόπολης του Ουρ από τον αρχαιολόγο Λέοναρντ Γούλι το 1928-1929. Ο Γούλι διεύθυνε την από κοινού αρχαιολογική επιχείρηση μεταξύ του Βρετανικού Μουσείου και του Πανεπιστημίου της Πενσιλβανίας, η οποία είχε ξεκινήσει το 1922.
Περιγραφή
Το γλυπτό αποτελείται από έναν ξύλινο πυρήνα που έχει διαβρωθεί με την πάροδο των αιώνων, και από χρυσή επένδυση. Ο ξύλινος πυρήνας ήταν περισσότερο λεπτομερώς επεξεργασμένος στα τμήματα της κεφαλής και των ποδιών. Όταν το ανακάλυψαν ήταν συντεθλημένο από το βάρος του εδάφους που το σκέπαζε, και μετά την ανάρτησή του επαναφέρθηκε στην αρχική του μορφή. Το κεφάλι και τα πόδια είναι καλυμμένα από χρυσά ελάσματα που σφυρηλατήθηκαν επάνω στον ξύλινο πυρήνα και συγκρατούνταν με λεπτό στρώμα πίσσας. Τα αυτιά είναι από χαλκό που σήμερα έχει πρασινίσει από την πάτινα. Τα κέρατα και το δέρας στους ώμους είναι από λάπις λάζουλι, ενώ το υπόλοιπο δέρας είναι από κοχύλια. Τα γεννητικά όργανα είναι από χρυσό, ενώ ο αφαλός από ασήμι. Τα κλαριά της βάτου είναι καλυμμένα με χρυσό έλασμα και χρυσά άνθη. Η βάση του έχει σχήμα τετράγωνο και είναι διακοσμημένη με μωσαϊκό από κοχύλια, ερυθρό ασβεστόλιθο και λάπις λάζουλι.
Ερμηνεία
Το όνομα του ευρήματος δόθηκε από τον Γούλι, ο οποίος είχε κατά νου το χωρίο της Παλαιάς Διαθήκης, σχετικά με την θυσία του Ισαάκ. Στο χωρίο αυτό αναφέρεται ότι ο Αβραάμ ανύψωσε το βλέμμα του και αντίκρισε ένα κριάρι που είχε πιαστεί στη βάτο. Ο Αβραάμ έπιασε το κριάρι και το θυσίασε αντί για τον Ισαάκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Ουρ
Διεθνές κέντρο εμπορικών εκθέσεων και συνεδρίων της Τενερίφης
Εγκαινιάστηκε τον Μάιο του 1996 και καλύπτει μια έκταση άνω των 40.000 τετραγωνικών μέτρων. Βρίσκεται πολύ κοντά στην Αίθουσα της Τενερίφης. Είναι διαμορφωμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να φιλοξενεί μεγάλες εκδηλώσεις, εκθέσεις και συνέδρια που λαμβάνουν χώρα στην Τενερίφη. Η μεγάλη αίθουσα στον τελευταίο όροφο, με εμβαδόν 12.000 τετραγωνικά μέτρα, είναι ο μεγαλύτερος κλειστός χώρος στις Κανάριες Νήσους.
Χρησιμοποιείται για διάφορες εκδηλώσεις του Καρναβαλιού της Σάντα Κρουθ της Τενερίφης, μεταξύ των οποίων η εκλογή της βασίλισσας του καρναβαλιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ισπανία
Φώτης Πολυμέρης
Ο Φώτης Πολυμέρης (το πραγματικό του όνομα ήταν Φώτιος Παλημέρης Πάτρα, 20 Φεβρουαρίου 1920 - Αθήνα, 28 Μαΐου 2013) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 20 Φεβρουαρίου του 1920. Το πραγματικό του όνομα είναι Φώτιος Παλημέρης και ήταν γιος του Ευαγγελινού-Παύλου Παλημέρη, ο οποίος γεννήθηκε το 1884 (20/8) στα Κουβαλάτα της Επαρχίας Πάλης στην Κεφαλονιά. Το 1935 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο αφού πρώτα νίκησε σε διαγωνισμούς τραγουδιού της εποχής. Είχε μεγάλη δισκογραφική σταδιοδρομία, ηχογραφώντας πάνω από 200 τραγούδια και θεωρείται από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές του ελαφρού τραγουδιού, ενώ έγραψε τους στίχους και τη μουσική σε πάνω από 100 τραγούδια. Συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους δημιουργούς και τραγουδιστές της εποχής του καθώς και με ρεμπέτες όπως τους Τσιτσάνη, Μητσάκη, Παπαιωάννου, Βαμβακάρη και άλλους. Τραγούδια του ακούστηκαν σε ταινίες του ελληνικού σινεμά, όπως Ένας χαρούμενος αλήτης (ταινία Έλα στο θείο 1950), Άστα τα μαλλάκια σου (ταινία Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπούν 1951), Θα γυρίσει κι ο τροχός (ταινία Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπούν 1951).
Το 2004 έγραψε και την αυτοβιογραφία του.
Απεβίωσε στις 28 Μαΐου του 2013, σε ηλικία 93 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Danger Zone (τραγούδι)
Το Danger Zone (Επικίνδυνη Ζώνη) είναι ένα τραγούδι, με μουσική σύνθεση του Τζόρτζιο Μορόντερ και στίχους γραμμένους από τον Τομ Γουίτλοκ, το οποίο ο Αμερικανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός Κένι Λόγκινς ηχογράφησε και κυκλοφόρησε το 1986. Το τραγούδι ήταν ένα από τα επιτυχημένα σινγκλ από το soundtrack της αμερικανικής ταινίας του 1986 Top Gun, το soundtrack με τις μεγαλύτερες πωλήσεις του 1986 και ένα από τα best-seller όλων των εποχών. Σύμφωνα με το Allmusic.com, το άλμπουμ «παραμένει ένα ουσιαστικό τεχνούργημα των μέσων της δεκαετίας του '80» και οι επιτυχίες του άλμπουμ «καθορίζουν ακόμη τον βομβιστικό, μελοδραματικό ήχο που κυριάρχησε στα ποπ τσαρτ της εποχής». Το τραγούδι εμφανίζεται επίσης στη συνέχεια της ταινίας του 2022 Top Gun: Maverick και το soundtrack του, χρησιμοποιώντας την ίδια αρχική ηχογράφηση.
Ιστορικό
Οι παραγωγοί ταινιών Τζέρι Μπρουκχάιμερ και Ντον Σίμσον, μαζί με τον μουσικό επόπτη Μάικλ Ντίλμπεκ, είχαν πάνω από 300 τραγούδια να χρησιμοποιήσουν στο Top Gun. Δοκιμάζοντας συνθέσεις στις καθημερινές των εναρκτήριων σκηνών στο αεροπλανοφόρο, τίποτα δεν τους ικανοποίησε και ο Μπρουκχάιμερ ζήτησε από τον παραγωγό και συνθέτη Τζόρτζιο Μορόντερ να γράψει κάτι. Με τη βοήθεια του τραγουδοποιού Τομ Γουίτλοκ, συνέθεσε το "Danger Zone" και έβαλε τον Τζο Πιτσούλο να ηχογραφήσει ένα demo. Με την έγκριση των παραγωγών, ο διανομέας του soundtrack της Columbia Records ζήτησε από τον Μορόντερ να ερμηνευθεί το "Danger Zone" από έναν καλλιτέχνη συμβαλλόμενο με την εταιρεία. Η αρχική έκδοση επίδειξης του Πιτσούλο θα έκανε αργότερα μια μερική εμφάνιση στην τηλεοπτική ταινία του 1987 Cracked Up.
Ο Κόρει Χαρτ προσεγγίστηκε επίσης για να ερμηνεύσει το "Danger Zone", το οποίο αρνήθηκε, προτιμώντας να γράφει και να ερμηνεύει τις δικές του συνθέσεις. Ο Λόγκινς δήλωσε σε μια συνέντευξη του 2022 ότι ο Κέβιν Κρόνιν του είπε ότι είπε όχι επειδή οι νότες ήταν πολύ ψηλές.
Τελικά, οι παραγωγοί της ταινίας πρόσφεραν το τραγούδι στον Λόγκινς, ο οποίος θα θυμόταν τη συγκατάθεσή του για την ηχογράφηση του "Danger Zone" ως "μια πολύ γρήγορη κρίση". Ο Γουίτλοκ πήγε στο σπίτι του Λόγκινς και μόλις έδειξε τους στίχους, ο τραγουδιστής πρόσθεσε τους δικούς του αυτοσχεδιασμούς. Φτάνοντας στο νούμερο 2 του Billboard Hot 100, το "Danger Zone" κρατήθηκε εκτός της νούμερο 1 θέσης από το " Sledgehammer " του Πίτερ Γκάμπριελ. Έγινε η δεύτερη υψηλότερη επιτυχία του Λόγκινς στο chart, με επιτυχία μόνο από την νούμερο 1 επιτυχία του 1984 "Footloose ". Σε μια συνέντευξη του 2008, ο Λόγκινς είπε ότι το τραγούδι δεν αντιπροσωπεύει τον εαυτό του ως καλλιτέχνη.
Το 2018, ο Λόγκινς είπε στο TMZ ότι είχε συζητήσεις με τον πρωταγωνιστή της ταινίας Τομ Κρουζ σχετικά με την παρουσίαση μιας νέας εκδοχής του τραγουδιού στην τότε επερχόμενη ταινία Top Gun: Maverick. Τελικά, ωστόσο, χρησιμοποιήθηκε η αρχική ηχογράφηση. Ο Λόγκινς δήλωσε ότι ο Κρουζ ήθελε να επικαλεστεί τα ίδια συναισθήματα ακούγοντας το τραγούδι όπως και με το αρχικό Top Gun.
Παραπομπές
Κατηγορία:Singles της Columbia Records Κατηγορία:Τραγούδια του 1986 Κατηγορία:Singles του 1986
Τιμ Μπέρνερς Λι
right|thumb|255px|Ο Τιμ Μπέρνερς Λι Ο Σερ Τίμοθι Τζον Μπέρνερς Λι (Sir Timothy John Berners-Lee, 8 Ιουνίου 1955), μέλος του Τάγματος της Αξίας, Ιππότης-Διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Μηχανικής, Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Τεχνών είναι ο εφευρέτης του Παγκόσμιου Ιστού (World Wide Web), διευθυντής της κοινοπραξίας World Wide Web η οποία επιτηρεί τη συνεχή ανάπτυξή του και ερευνητής και κάτοχος της έδρας 3Com στο Εργαστήριο Πληροφορικής και Τεχνητής Νοημοσύνης (CSAIL) του MIT. Είναι ο διευθυντής του Κονσόρτσιουμ του Παγκόσμιου Ιστού στο Διαδίκτυο και Καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρονικών και Επιστήμης Υπολογιστών του Σαουθάμπτον (Ην. Βασίλειο). Το 2016 του απονεμήθηκε το βραβείο Τούρινγκ.
Βιογραφία και έργο
Ο Τιμ Μπέρνερς Λι γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 8 Ιουνίου 1955. Φοίτησε στο Emanuel School του Γουάντσγουερθ (Wandsworth) και στη συνέχεια στο Κουίνς Κόλετζ (Queens College) του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Εκεί κατασκεύασε τον πρώτο του υπολογιστή, με μόνα υλικά παλιά ηλεκτρονικά εξαρτήματα και ένα κολλητήρι. Στο Πανεπιστήμιο, όπου σπούδασε Φυσική, συνελήφθη ως χάκερ, με συνέπεια να αποκλειστεί από τη χρήση του πανεπιστημιακού υπολογιστή.
Από την Οξφόρδη αποφοίτησε το 1976 και εργάστηκε σε επιχειρήσεις ως προγραμματιστής / σύμβουλος μέχρι το 1980, οπότε και μετακλήθηκε από το CERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων, ως Σύμβουλος Μηχανικός Προγραμματισμού. Εκεί επινόησε και το πρόγραμμα Enquire, τον πρόδρομο του Παγκόσμιου Ιστού, που τον βοηθούσε να παρακολουθεί τον τεράστιο αριθμό ερευνητών και προγραμμάτων (projects) του Ιδρύματος. Αυτό το πρόγραμμα ποτέ δεν δόθηκε για χρήση στο κοινό.
Έφυγε από το CERN σε άλλες εργασίες, για να επιστρέψει εκεί το 1984 και να αναλάβει τα κατανεμημένα συστήματα μεταφοράς επιστημονικών δεδομένων και ελέγχου. Σύντομα βρέθηκε ξανά αντιμέτωπος με το παλιό πρόβλημα χειρισμού του τεράστιου όγκου ερευνητών και προγραμμάτων του Ιδρύματος συν το μάλλον ιδιότροπο σύστημα του CERN για τη διακίνηση επιστημονικών πληροφοριών ανάμεσα στα μέλη του. Άρχισε να οραματίζεται ένα παγκόσμιο σύστημα διακίνησης πληροφοριών, ταχύτερο και ολοσχερώς αποκεντρωμένο, ανεξάρτητο της πλατφόρμας του κάθε υπολογιστή, πολύγλωσσο και χωρίς γραφειοκρατικούς περιορισμούς και καθυστερήσεις. Υπέβαλε ένα υπόμνημα σχετικά με το σχέδιό του στη διοίκηση, αλλά, τότε, δεν πήρε καμία απάντηση. Περιμένοντας να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά προβλήματα της διοίκησης, άρχισε να εργάζεται πάνω στις λεπτομέρειες του συστήματος που είχε σκεφθεί.
Έτσι, με βάσεις τις εργασίες των Βάνεβαρ Μπους (Vannevar Bush), Τεντ Νέλσον (Ted Nelson]) και Ντάγκλας Έγκλεμπαρτ (Douglas Englebart), δημιούργησε το Πρωτόκολλο Μεταφοράς Υπερκειμένου (hypertext transfer protocol, http), δηλαδή τη "γλώσσα" επικοινωνίας των υπολογιστών στο Διαδίκτυο και, παράλληλα, επινόησε ένα τρόπο αναγνώρισης κάθε "εγγράφου", αποδίδοντάς του ένα μοναδικό παγκόσμιο αναγνωριστικό (Universal Resource Identifier), μαζί με ένα αναγνωριστικό διεύθυνσης. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά συνδυάστηκαν και σήμερα αποτελούν το URL Ενιαίο Χαρακτηριστικό Εντοπισμού (Uniform Resource Locator). Το 1990 ολοκλήρωσε τη δημιουργία του πρώτου προγράμματος περιήγησης (browser), έπρεπε όμως να δημιουργήσει και ένα πρόγραμμα εξυπηρέτησης (server) και μια γλώσσα για την περιγραφή του εγγράφου. Έτσι, επινόησε τη γλώσσα HTML (HyperText Markup Language). Το 1991 τα είχε ετοιμάσει όλα και, μη έχοντας ακόμη επίσημη απάντηση από το CERN, δημιούργησε τον πρώτο server, τον info.cern.ch., διαθέτοντας παράλληλα ελεύθερα το πρόγραμμα περιήγησης και το λογισμικό του server μέσω του Διαδικτύου. Παράλληλα, άρχισε να «διαφημίζει» το δημιούργημά του μέσω των Ομάδων Νέων (Newsgroups). Σύντομα άρχισε να επικοινωνεί με χρήστες και να βελτιώνει τη δημιουργία του, χρησιμοποιώντας τις υποδείξεις τους.
Στο μεταξύ, οι χρήστες της νέας υπηρεσίας, που ο ίδιος είχε ονομάσει «Παγκόσμιο Ιστό» (World Wide Web), άρχισαν να αυξάνονται αλματωδώς, ενώ οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ήταν πολύ πιο εύκολο και εξυπηρετικό να "δημοσιεύουν" τις πληροφορίες τους σε μια ιστοσελίδα, αντί να απαντούν σε πολυάριθμα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή να τις δημοσιεύουν στις ομάδες νέων, των οποίων η κίνηση πολλές φορές τις "έθαβε" (με την έννοια ότι περνούσαν απαρατήρητες). Ενδιαφέρον επίσης έδειξαν για το επίτευγμα του Λι και κυβερνητικές υπηρεσίες. Σύντομα, η κίνηση της νέας υπηρεσίας έγινε τόση, ώστε προέκυψε η ανάγκη δημιουργίας νέου λογισμικού περιήγησης. Ο Marc Andreessen, ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου του Ιλλινόις δημιούργησε το λογισμικό Mosaic, τον πρόγονο του σημερινού λογισμικού περιήγησης Netscape Navigator. Σημαντική συμβολή στο όλο εγχείρημα είχε, επίσης, και η συνεχώς αυξανόμενη δημοτικότητα των Windows της Microsoft με το γραφικό τους περιβάλλον. Η υπηρεσία του Παγκόσμιου Ιστού είναι σήμερα η δημοφιλέστερη στο Διαδίκτυο, με περισσότερες από 25 δισεκατομμύρια δημοσιευμένες σελίδες και περίπου 1,3 δισ. χρήστες παγκοσμίως, αριθμός που αυξάνεται μέρα με την ημέρα.
Σήμερα ο Τιμ Μπέρνερς Λι είναι ο Πρόεδρος του W3C Κονσόρτσιουμ του Παγκόσμιου Ιστού, ερευνητής στο ΜΙΤ και έχει πολλές τιμητικές διακρίσεις, μεταξύ πολλών άλλων και Ιππότης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (2004) από τη Βασίλισσα της Αγγλίας και παράσημο εξαιρέτων υπηρεσιών (Order of Merit) από την ίδια το 2007. Το περιοδικό Time τον κατέταξε ανάμεσα σε ένα από τα 100 λαμπρότερα πνεύματα του αιώνα. Τον Δεκέμβριο του 2004 ονομάσθηκε επίτιμος Καθηγητής στο τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Είναι, επίσης, συν-διευθυντής του φορέα "Web Science Research Initiative (WSRI)" (Πρωτοβουλία Επιστημονικής Έρευνας στον Ιστό", που δημιουργήθηκε το 2006.
Η επινόηση του Τιμ Μπέρνερς Λι μεταμόρφωσε τον κόσμο, αφού άλλαξε τα στάνταρ όχι μόνο στην ανταλλαγή πληροφοριών, αλλά και σε θέματα της καθημερινότητας, όπως διακίνηση και εμπόριο αγαθών, εκπαίδευση, ταξίδια, ενημέρωση, χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Είναι αυτή που πραγματικά άνοιξε το Διαδίκτυο σε πολύ ευρεία μάζα χρηστών σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Πρωτοπόροι του Διαδικτύου Κατηγορία:Παραλήπτες βραβείου Τούρινγκ Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Στουππαίοι Εύβοιας
Οι Στουππαίοι είναι πεδινό χωριό στη νότια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Δημήτρης Πινακάς
ΑΕ Λάρισας
Ο Πινακάς έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε μία εντός έδρας νίκη με 4-1 εναντίον του Ηρόδοτου, στις 30 Οκτωβρίου 2018. Τη σεζόν 2019-20, έκανε συνολικά 9 εμφανίσεις, όπου είχε θετική εντύπωση.
Στις 29 Ιουλίου 2020, υπέγραψε ένα νέο τριετές συμβόλαιο με τον σύλλογο, έως το καλοκαίρι του 2023.
Στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2020-21 εναντίον του ΠΑΟΚ, ο Πινακάς ήρθε ως αλλαγή και φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του. Μετά το τέλος του αγώνα, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για αυτήν την τιμή. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2020, σημείωσε το πρώτο του γκολ, σκοράροντας λίγο πριν τη λήξη του αγώνα, στην ισοπαλία 1-1 με τον Παναθηναϊκό. Στις 31 Οκτωβρίου 2020, σκόραρε με πέναλτι στις αρχές του πρώτου ημιχρόνου, ανοίγοντας το σκορ στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον του Βόλου. Τέσσερις μέρες αργότερα, σημείωσε δύο γκολ, στη νίκη με 2-1 εναντίον του ΠΑΣ Γιάννινα, την πρώτη νίκη της σεζόν. Στις 4 Ιανουαρίου 2021 σημείωσε το γκολ της ομάδας του απέναντι στην εντός έδρας ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ.
Ολυμπιακός
Στις 30 Αυγούστου 2021, η ΑΕ Λάρισας ανακοίνωσε την πώληση του Πινακά στον Ολυμπιακό έναντι 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, με ποσοστό μεταπώλησης 15%.
Απόλλων Λεμεσού (δανεισμός)
Στις 8 Ιουλίου 2022, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στον Απόλλωνα Λεμεσού.
Εθνική ομάδα
Ο Πινακάς έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» εθνικές Ελλάδας Κ18 και Κ21.
Εξωτερικό σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Φράουενφριντενσκιρχε
Η Φράουενφριντενσκιρχε (Frauenfriedenskirche, σημαίνει στα γερμανικά Ναός της Παναγίας Ειρήνης), είναι μία Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στο Μπόκενχαϊμ της Φραγκφούρτης. Χτίστηκε από τον Hans Herkommer κατά τα έτη 1927-1929. Η εκκλησία είναι ένα ασυνήθιστο δείγμα μεσοπολεμικής νεωτεριστικής αρχιτεκτονικής, που συνδυάζει στοιχεία του εξπρεσιονισμού με τη «Νέα Αντικειμενικότητα» της αρχιτεκτονικής Bauhaus.
Το σχέδιο για την κατασκευή μίας τέτοιας εκκλησίας αναπτύχθηκε το 1916 από την Hedwig Dransfeld, τότε πρόεδρο της Katholischer Deutscher Frauenbund (Καθολική Γερμανική Οργάνωση Γυναικών). Η εκκλησία είχε σκοπό να εκπροσωπεί μια προσευχή για την ειρήνη και επίσης να χρησιμεύσει ως ένα μνημείο για τους πεσόντες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Τα χρήματα που συλλέχθηκαν αρχικά για το το έργο χάθηκαν λόγω του γερμανικού υπερπληθωρισμού της περιόδου 1914-1923. Ο ναός ολοκληρώθηκε τελικά στις 5 Μαΐου 1929.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φραγκφούρτη Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Γερμανία Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1932-33
Στο Πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1932-33 πρωταθλητής αναδείχθηκε το Π.Ο. Γουδί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Μάλιστα ανέβηκε στην εθνική κατηγορία επειδή ο ΠΑΟ δεν δέχθηκε να αγωνιστεί στους αγώνες διαβάθμισης. Για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν δε συμμετείχαν οι τρεις καλύτερες ομάδες: Παναθηναϊκός, ΑΕΚ και Απόλλων Αθηνών, οι οποίες μετείχαν στο Εθνικό Πρωτάθλημα 1932-33. Ήταν η δεύτερη και τελευταία προπολεμική απόπειρα δημιουργίας εθνικής κατηγορίας με οκτώ συλλόγους των ιδρυτικών ενώσεων της ΕΠΟ (Αθήνας: 3, Πειραιά: 2 και Μακεδονίας: 3), οι οποίοι δεν μετείχαν στα τοπικά πρωταθλήματα.
Βοράνιο
Το βοράνιο (αγγλικά borane) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση με μοριακό τύπο BH3. Το βοράνιο είναι το απλούστερο μέλος και η «μητρική ένωση» των βορανίων, μιας ευρύτερης ομάδας ανόργανων και οργανικών ενώσεων που περιέχουν βόριο. Το άτομο βορίου στο μόριο του βορανίου έχει «χάσμα οκτάδας» (λιγότερα από 8 ηλεκτρόνια στην εξωτερική στιβάδα). Αυτό το κάνει εξαιρετικά δραστικό αντιδραστήριο, δηλαδή χρήσιμο, αλλά συνάμα και επικίνδυνο. Το χημικά καθαρό βοράνιο είναι άχρωμο αέριο, που δεν μπορεί να συμπυκνωθεί σε χημικά καθαρή μορφή, επειδή υπάρχει μόνο σε αυξημένες θερμοκρασίες ή σε (ειδική) μορφή διαλύματος, γιατί διαφορετικά διμερίζεται τάχιστα, σχηματίζοντας διβοράνιο(6) (B2H6).
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1932-33
Ομάδες
250px|thumb|Οι αθλητές της Μικτής του Πρωταθλήματος Αθηνών εναντίων της Μικτής Θεσσαλονίκης το 1933 Στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣΑ έλαβαν μέρος τέσσερις ομάδες, τρεις από την προηγούμενη σεζόν 1931-32 και ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας Α.Π.Ο. Αττικός. Αγωνίστηκαν σε ένα σύστημα δύο γύρων (6 αγώνες) αλλά δεν είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες για τα αποτελέσματα και τη βαθμολογία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για δεύτερη σεζόν ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος "Γουδί", μια από τις αρχαιότερες ποδοσφαιρικές ομάδες της πρωτεύουσας, που θα έδινε αγώνα διαβάθμισης για την άνοδο στο Εθνικό Πρωτάθλημα 1933-34. Οι ομάδες που μετείχαν ήταν:
Αρίδωλις
Ο Αρίδωλις ήταν τύραννος της Αλαβάνδας στην Καρία, ο οποίος συνόδευσε τον Αχαιμενίδη βασιλιά Ξέρξη Α' στην εκστρατεία του κατά της Ελλάδας. Αιχμαλωτίστηκε από τους Έλληνες του Αρτεμισίου το 480 π.Χ. και στάλθηκε αλυσοδεμένος στον Κόλπο της Κορίνθου. Ο διάδοχός του μπορεί να ήταν ο Αμύντας Β '(υιός του Βουβάρη).
Βοράνιο
Ιστορία
Το 1937, η ανακάλυψη του καρβονυλοβοράνιου {[BH3•CO]}, που είναι ένα σύμπλοκο βορανίου και μονοξειδίου του άνθρακα (CO), έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξερεύνηση της χημείας των «κανονικών» βορανίων, σε μια εποχή που οι χημικοί δεσμοί τριών (3) κέντρων και δύο (2) ηλεκτρονίων δεν ήταν ακόμη γνωστοί. Αυτή η ανακάλυψη, επίσης, υπαινίχθηκε την ύπαρξη του βορανίου. Ωστόσο, χρειάστηκαν αρκετά επιπλέον χρόνια, πριν η ένωση παρατηρηθεί άμεσα, δηλαδή ως ελεύθερη ένωση.
Αρίδωλις
Παραπομπές
<references group="" responsive="0"> Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων Κατηγορία:Τύραννοι
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1932-33
Σύνθεση πρωταθλητή
Τη σύνθεση της πρωταθλήτριας ομάδας Π.Ο. Γουδί αποτελούσαν οι εξής:
Βοράνιο
Δομή
Το μόριο του βορανίου είναι επίπεδο τριγωνικό, με το άτομο του βορίου στο κέντρο και τα τρία (3) άτομα υδρογόνου στις κορυφές ισόπλευρου τριγώνου. Η μοριακή συμμετρία του είναι D3h. Το μήκος δεσμού B-Η είναι 119 pm και η πόλωση 5‰ (B+-H-). Ο τύπος του δεσμού θεωρείται ότι είναι ομοιοπολικός τύπου σ, 1s - 2sp². Αυτό το μήκος δεσμού (119 pm) είναι ίδιο με το μήκος των τερματικών δεσμών B-Η στο διβοράνιο(6). Όταν το βοράνιο σχηματίζει κάποιο σύμπλοκο, η παραπάνω αναφερόμενη μοριακή γεωμετρία του βορανίου αλλάζει δραματικά, σε βαθμό που καθορίζεται από τη φύση της βάσης κατά Λιούις με την οποία το βοράνιο συναρμώζεται. Οι αλλαγές αυτές συμπεριλαμβάνουν τη μεταμόρφωση της επίπεδης τριγωνικής δομής σε δομή τριγωνικής πυραμίδας. Αυτό συμβαίνει γιατί το άτομο του βορίου συναρμώζεται τετραεδρικά, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει μεταβολή και στα μήκη δεσμών B-H. Γι' αυτό, σε αυτήν τη μορφή το βοράνιο είναι εξαιρετικά πολωμένο και επομένως αυξημένα δραστικό.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1932-33
Αγώνες διαβάθμισης
Σύμφωνα με την προκήρυξη, η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Αθήνας και η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Πειραιά, αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε διπλούς αγώνες. Στη συνέχεια η νικήτρια θα διεκδικούσε σε αγώνες διαβάθμισης με την τελευταία ομάδα του Νοτίου Ομίλου του Εθνικού Πρωταθλήματος 1932-33 την άνοδό της στο επόμενο Εθνικό Πρωτάθλημα 1933-34. Κατόπιν τούτου το Π.Ο. Γουδί αντιμετώπισε αρχικά τον πρωταθλητή Πειραιά, Αργοναύτη, τον οποίο απέκλεισε με δύο νίκες. Τα αποτελέσματα:
Βοράνιο
Παραγωγή
Το βοράνιο είναι σημαντικό ενδιάμεσο για την παραγωγή πολλών παραγώγων.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1932-33
Αγώνες διαβάθμισης
Στη συνέχεια ορίστηκαν οι αγώνες διαβάθμισης με τον Παναθηναϊκό, που τερμάτισε τελευταίος στο Νότιο Όμιλο, αφού δεν κατέβηκε στα δύο τελευταία ματς διαμαρτυρόμενος για κάποιες αποφάσεις της ΕΠΟ. Ο ΠΑΟ δεν δέχθηκε να αγωνιστεί ούτε στους αγώνες διαβάθμισης, με αποτέλεσμα το Π.Ο. Γουδί να κερδίσει χωρίς αγώνα την άνοδό του στο Εθνικό πρωτάθλημα και ο Παναθηναϊκός να υποβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣΑ. Τελικά, ο υποβιβασμός δεν ίσχυσε λόγω της αλλαγής του κανονισμού για την κατάργηση της εθνικής κατηγορίας και ο ΠΑΟ πήρε μέρος στο επόμενο πανελλήνιο πρωτάθλημα.
Επίσης, ο τελευταίος της Α΄ Αστέρας Αθηνών έπρεπε να δώσει αγώνες διαβάθμισης με τον πρωταθλητή της Β΄ Ηλυσιακό, οι οποίοι τελικά δεν είχαν νόημα, αφού και οι δυο σύλλογοι βρέθηκαν στη Β΄ κατηγορία μετά την επιστροφή στην Α΄ των 3 συλλόγων της Εθνικής κατηγορίας.
Βοράνιο
Μη συμπλεγμένο βοράνιο
Μη συμπλεγμένο βοράνιο μπορεί να παραχθεί ως ένα έλασον πρόϊόν, μαζί με διβοράνιο(6), μετά από αντίδραση ολικής σύνθεσης, με χρήση λέιζερ πάνω σε στοιχειακό βόριο, για την παραγωγή ατομικού βορίου, και (δι)υδρογόνου. Γενικά, όταν βρεθεί διβοράνιο(6) στην αέρια κατάσταση, ανιχνεύεται επίσης μονομερές βοράνιο:
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1932-33
Β΄ κατηγορία
Ο Ηλυσιακός αναδείχθηκε πρωταθλητής με 8 νίκες και μία ήττα από τον Ελληνορωσικό. Όμως, δεν κέρδισε την άνοδο λόγω της κατάργησης της Εθνικής κατηγορίας και της επιστροφής τριών αθηναϊκών ομάδων πίσω στην Α΄. Στην κατηγορία μετείχαν 10 ομάδες. Στα αξιοσημείωτα ο υποβιβασμός του ιστορικού Πανιώνιου στη Γ΄ κατηγορία, τη χαμηλότερη που βρέθηκε ποτέ στην ιστορία του.
Βοράνιο
Με συμμετρική διάσπαση διβορανίου(6)
Το βοράνιο μπορεί να παραχθεί για χρήση στη χημική έρευνα με συμμετρική διάσπαση διβορανίου(6). Κατά τη διάρκεια αυτής της διεργασίας, το διβοράνιο(6) επιδράται με μια «μαλακή» βάση κατά Λιούις (L), για να σχηματίσει σύμπλοκο με το ενδιάμεσα παραγώμενο μονομερές βοράνιο: