cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συρακουσία (πλοίο)
Legacy
Η τελική μοίρα των Συρακουσίων είναι άγνωστη. Ο γιος του Πτολεμαίου προσπάθησε να ξεπεράσει τη Συρακουσία. [ απαιτείται παραπομπή ] Διέταξε την κατασκευή ενός τεράστιου πολεμικού πλοίου, του Tessarakonteres : μήκους 420 ποδιών και που έφερε περισσότερους από 4.000 κωπηλάτες και 2.850 στρατιώτες. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ήταν σχεδόν ακίνητο. Ο Βρετανός κλασικός μελετητής Armand D'Angour υποστήριξε ότι η κατασκευή των Συρακουσίων από τον Αρχιμήδη κατ' εντολή του Ιέρωνα Β' αποτελεί τη βάση της πιο απίθανης ιστορίας που είπε ο Βιτρούβιοςότι ο Ιέρων ζήτησε από τον Αρχιμήδη να εκτιμήσει την περιεκτικότητα σε μέταλλο μιας κατασκευασμένης χρυσής κορώνας. Λέγεται ότι το τελευταίο οδήγησε στην «Εύρηκα-στιγμή» του Αρχιμήδη (ανακάλυψη του Αρχιμήδη για τον τρόπο υπολογισμού της πυκνότητας ενός αντικειμένου), αλλά η αληθινή «στιγμή εύρηκα» μπορεί σε αυτή την περίπτωση να σχετίζεται με την αρχή της άνωσης που διατυπώθηκε από τον Αρχιμήδη. και εξακολουθεί να ονομάζεται « Αρχή του Αρχιμήδη »).
Πολυτέλειες
Επρόκειτο για μια πλωτή κατοικία. Περιείχε μια βιβλιοθήκη, ένα γυμναστήριο και ένα ιερό για την Αφροδίτη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαία ιστορία Κατηγορία:Αρχιμήδης Κατηγορία:Ελληνιστική μηχανική Κατηγορία:Πτολεμαϊκό Βασίλειο Κατηγορία:Συρακούσες
Σιοχούμπ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Δογάνης Κιλκίς
Ο Δογάνης ή η Δογάνη είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 80 μέτρα.
Γεωγραφία
Ο Δογάνης βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία δυτικά του Αξιού ποταμού, σε απόσταση 24 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου) και 6 χλμ. ΝΔ. από το συνοριακό σταθμό Ευζώνων.
Ιστορία
Η ονομασία του είναι στη μνήμη του ανθυπολοχαγού Ευστάθιου Δογάνη  που σκοτώθηκε τον Φεβρουάριο του 1917, στις μάχες του Σκρα υπερασπιζόμενος τον γειτονικό λοφο "Σεμέν Ντε Φερ" από τους Βουλγάρους. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την γεωργία (σιτάρι, αραβόσιτο, ηλίανθο, τριφύλλι, ελαιοκάμβη και πατάτες) και λιγότερο με την κτηνοτροφία. . Αναφέρεται το 1760, επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με κατοίκους αποκλειστικά Έλληνες.
Η παλιά ονομασία είναι Σλώπνιτσα και έτσι αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 80Α - 14/04/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σεχόβου (Ειδομένης). Αργότερα μετονομάστηκε σε Κάστρο και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Δογάνη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Ειδομένη και το Χαμηλό αποτελούν την τοπική κοινότητα Ειδομένης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αξιούπολης του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Κύπρος Νικολαΐδης
Ο Κύπρος Νικολαΐδης, γεννημένος στην Πάφο της Κύπρου το 1953, είναι Ελληνοκύπριος ιατρός ειδικός στην εμβρυϊκή ιατρική και την προγεννητική χειρουργική.
Βιογραφία
Πραγματοποίησε σπουδές ιατρικής στο Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου, στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ, παράλληλα, υπήρξε βοηθός των Στιούαρτ Κάμπελ και Τσαρλς Ρόντεκ.
Στη συνέχεια, κατέστη διευθυντής του πρώτου κέντρου εμβρυϊκής ιατρικής στην Αγγλία και πραγματοποίησε σειρά εργασιών σε διαφόρους τομείς, όπως, μεταξύ άλλων, ο έλεγχος για τρισωμία, η εμβρυϊκή χειρουργική, καθώς και η αντιμετώπιση του συνδρόμου μεταγγιτή-μετάγγισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Έγγυον
Το Έγγυον είναι αρχαία πόλη Κρητών στη Σικελία, αναφέρεται από αρχαίους συγγραφείς όπως ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και ο Πλούταρχος. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι υπήρχε διάσημος ναός λατρείας της Μητέρας των Θεών Κυβέλης που ταυτίζεται με τη Ρέα, ο ναός αυτός προκάλεσε την απληστία του Βέρρες. Το Έγγυον πήρε το όνομα του από την πηγή που υπήρχε στην περιοχή όταν έφτασαν οι έποικοι από την Κρήτη, ο Διόδωρος γράφει
"Οι Κρήτες της Σικελίας ωστόσο, μετά τον θάνατο του Μίνωα ενεπλάκησαν σε αιρετική διαμάχη· όντας ακυβέρνητοι και με τα πλοία τους να έχουν πυρποληθεί από τους Σικανούς (αρχαίοι λαοί της Σικελίας) οι οποίοι υπηρετούσαν τα συμφέροντα του Κωκάλου, εγκατέλειψαν κάθε ελπίδα επιστροφής στην πατρίδα τους και αποφασίζοντας να εγκατασταθούν μόνιμα κάπου στη Σικελία, μέρος αυτών ίδρυσαν εκεί μια πόλη την οποία βάπτισαν Μινώα, στο όνομα του βασιλέα τους, ενώ άλλοι, αφού περιπλανήθηκαν στην ενδοχώρα κατέλαβαν τοποθεσία φυσικά οχυρωμένη όπου έχτισαν την πόλη Έγγυον, όνομα εμπνευσμένο από τον χείμαρρο που τη διέπλεε ακατάπαυστα."
Η θέση της πόλης είναι αβέβαιη, μερικοί την ταυτίζουν με το χωριό Γκαντζί που βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Τσεφαλού στην Επαρχία Έννα που βρίσκεται στο κέντρο της Σικελίας. Η πιθανότερη θέση της είναι στη σημερινή Τροίνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία Σικελία Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη
Πολωνικές προεδρικές εκλογές 2015
Εκλογή προέδρου διεξήχθη στην Πολωνία σε 2 γύρους, στις 10 και στις 24 Μαΐου 2015. Στον πρώτο γύρο προηγήθηκε σε ψήφους ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης, Αντρέι Ντούντα σε ποσοστό 34,76%, ακολουθούμενος από τον πρόεδρο Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι (με 33,77%) και τον ανεξάρτητο Πάβελ Κούκιτς (με 20,80%). Καθώς δεν υπήρχε κάποιος υποψήφιος που να συγκεντρώνει περισσότερο από το 50% των ψήφων, διεξήχθη και δεύτερος γύρος στις 24 Μαΐου ανάμεσα στον Ντούντα και στον Κομορόφσκι, με τον πρώτο να επικρατεί με 51,5% έναντι 48,5% για τον αντίπαλό του. Ήταν οι εκλογές με το πιο οριακό αποτέλεσμα στην πολωνική ιστορία.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Πολωνίας εκλέγεται άμεσα από το λαό για πενταετή θητεία, ανανεώσιμη μόνο μία φορά. Σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας, η εκλογή του προέδρου θα πρέπει να γίνεται με απόλυτη πλειοψηφία από τα έγκυρα ψηφοδέλτια. Εάν κανείς υποψήφιος δεν υπερβεί το όριο για την εκλογή του, διεξάγεται και δεύτερος γύρος ανάμεσα στους δύο πρώτους υποψηφίους που έλαβαν τις περισσότερες ψήφους στον 1ο γύρο.
Για τη διεκδίκηση του προεδρικού αξιώματος, οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι πολωνοί υπήκοοι, να είναι ηλικίας τουλάχιστον 35 ετών την ημέρα της διεξαγωγής του πρώτου γύρου των εκλογών και να έχουν συλλέξει τουλάχιστον 100.000 υπογραφές από τους ψηφοφόρους.
Πλαίσιο
Συνολικά 23 υποψήφιοι κατέθεσαν αιτήσεις προς την Εθνική Εκλογική Επιτροπή. Μόνο 11 κατέθεσαν τις απαιτούμενες 100.000 υπογραφές για τη στήριξη της υποψηφιότητάς τους πριν λήξει η προθεσμία της 26ης Μαρτίου.
Λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών έγιναν 3 τηλεοπτικές συζητήσεις (debate): η πρώτη στις 5 Μαΐου, στο τηλεοπτικό κανάλι TVP 1 με τη συμμετοχή 10 υποψηφίων, όχι όμως και του Κομορόφσκι. Άλλες 2 συζητήσεις στην τηλεόραση έγιναν λίγο πριν τον 2ο γύρο, η πρώτη στις 17 Μαΐου, και η δεύτερη στις 21 Μαΐου από το TVN.
Αποτελέσματα
Ο Ντούντα προηγήθηκε ελαφρά στον πρώτο γύρο των εκλογών στις 10 Μαΐου και οδηγήθηκε μαζί με τον αντίπαλό του στον τελικό γύρο. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 24 Μαΐου και ο Ντούντα εκθρόνισε τον Κομορόφσκι στην πιο οριακή προεδρική εκλογή από τότε που η Πολωνία έγινε δημκρατία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015
Βουλευτικές εκλογές Πράσινου Ακρωτηρίου 2021
Στις 18 Απριλίου διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Πράσινο Ακρωτήριο, για να εκλεγούν τα 72 μέλη της Εθνοσυνέλευσης. Οι βουλευτικές εκλογές διεξάγονται 6 μήνες πριν την προεδρική εκλογή, η οποία έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο.
Ιστορικό
Η απερχόμενη Εθνοσυνέλευση, η 9η, διαλύθηκε στις 26 Μαρτίου 2021. Σε αυτές τις εκλογές θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά ο Νομος για την Ισότητα των Φύλων που ψηφίστηκε το 2019, σύμφωνα με τον οποίον το 40% των υποψηφίων πρέπει να είναι γυναίκες.
Εκλογικό σύστημα
Τα 72 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με εκλογικό σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης από 16 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Κάθε εκλογική περιφέρεια έχει 2 ως 15 έδρες, ανάλογα με τον πληθυσμό της. Οι εκλογείς ψηφίζουν από κλειστές λίστες κομμάτων, δηλαδή επιλέγουν κόμμα και όχι μεμονωμένο υποψήφιο του κόμματος. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο Ντ'Οντ. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Πράσινου Ακρωτηρίου ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης ή ιατρικής διάγνωσης. μικρογραφία|400x400εσ|Τα ποσοστά ψήφων που έλαβαν τα κόμματα ανά περιφέρεια.
Αποτελέσματα
μικρογραφία|250x250εσ|Τα ποσοστά ψήφων που έλαβαν τα κόμματα σε πίτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Πράσινο Ακρωτήριο Πρασινο
Ιρεβανλί
Το Ιρεβανλί είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Ταρτάρ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,603 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ιρεβανλί, Καπανλί και Χατσαλλί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ταρτάρ
Κόττες Μαγνησίας
Οι Κόττες είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό του Τρίκερι στον Παγασητικό κόλπο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γενικά στοιχεία
Οι Κόττες βρίσκονται στο νοτιοανατολικό τμήμα του Παγασητικού, στη δυτική ακτή του Λιμένα Τρικερίου σε υψόμετρο 40 μέτρα. Απέχουν 83 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον Βόλο, 43 χμ. ΝΔ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου) και 5,5 χλμ. (οδηγικά) ΒΑ. από το Τρίκερι. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην κοινότητα Τρικερίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Τρικερίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 30 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Άγιος Νικόλαος Φυτείας Ημαθίας
Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Φυτείας, της δημοτικής ενότητας Δοβρά, του δήμου Βεροίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι πεδινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Ημαθίας, κοντά στους ανατολικούς πρόποδες του Βερμίου και στη σιδηροδρομική γραμμή προς Σκύδρα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει 21 χλμ. περίπου ΒΔ. της Βέροιας.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φυτείας του νομού Ημαθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Φυτείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Δοβρά. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Δοβρά και προσαρτήθηκε στον δήμο Βεροίας.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Βέροιας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας
Πύργος του Ρολογιού του Νοσοκομείου Ετφάλ
Ο Πύργος του Ρολογιού του Νοσοκομείου Ετφάλ (στα τουρκικά: Etfal Hastanesi Saat Kulesi) (αλλιώς και Πύργος του Ρολογιού του Παιδιατρικού Νοσοκομείου) βρίσκεται στον κήπου του νοσοκομείου Χαμιντιέ Ετφάλ (πλέον Νοσοκομείο Σισλί Ετφάλ) στην περιοχή Σισλί, της Κωνσταντινούπολης. Κατασκευάστηκε με εντολή του Σουλτάνου Αμπνούλ Χαμίντ Β’ σε σχέδια του αρχιτέκτονα Μεχμέτ Σουκρού Μπέη. Έχει 20μ. ύψος και για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε μάρμαρο και εξαιρετική πέτρα χερεκέ. Στην πρόσοψή του υπάρχει η τουρά του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Ασπρόβρυση Αργολίδας
Η Ασπρόβρυση είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πυργιώτικων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ναυπλίου, του δήμου Ναυπλιέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ναυπλίου του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Η Ασπρόβρυση είναι πεδινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στη βόρεια όχθη του Δαφνορέματος και πάνω στην επαρχιακή οδό Ναυπλίου-Επιδαύρου (ΕΟ 70), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Απέχει 9 χλμ. περίπου Α. του Ναυπλίου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και στην κοινότητα Πυργιώτικων του νομού Αργολίδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πυργιώτικων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ναυπλιέων.
Αξιοθέατα
Ο ναός Αγίου Λουκά του Ιατρού (2017), νοτιοανατολικά του οικισμού, ρωσικού ρυθμού. Είναι αφιερωμένος στον αρχιεπίσκοπο Κριμαίας και γιατρό Λουκά που κηρύχθηκε άγιος το 1966 από τη Ρωσική Εκκλησία. Στον ναό λειτουργεί μουσείο όπου εκτίθενται προσωπικά αντικείμενα του Αγίου Λουκά και πλήρες φωτογραφικό υλικό από τη ζωή του. Λειτουργεί επίσης έκθεση βιβλίου με αξιόλογες εκδόσεις για παιδιά και ενήλικες.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Πέτρος Γλέζος
Ο Πέτρος Γλέζος (1902–1996) ήταν Έλληνας συγγραφέας και νομικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1902 στην Απείρανθο της Νάξου. Πατέρας του ήταν ο κτηματίας Δημήτριος Γλέζος, ο οποίος πέθανε το 1911. Τότε ο Πέτρος μαζί με την οικογένειά του μετακόμισαν στην Αθήνα, όπου ο Πέτρος παρακολούθησε τα μαθήματα του Διδασκαλείου Μέσης Εκπαίδευσης του Δημήτριου Γληνού. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και για λίγα χρόνια ασχολήθηκε με τη δικηγορία. Παράλληλα υπήρξε και διορθωτής στην εφημερίδα Η Καθημερινή και σε άλλα περιοδικά. Έπειτα εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος στα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας (1924–26), Γεωργίας (1927–32) και την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας (1938–67), αποχωρώντας με τη θέση του διευθυντή. Ξεκινώντας από το 1930, άρχισε να ασχολείται με τη λογοτεχνία, ώντας συνεργάτης της εφημερίδας Το Βήμα και της Νέας Εστίας, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Πέτρος Βαλμάς. Επίσης, διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, γενικός γραμματέας της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας και μέλος της Γλωσσικής Εταιρείας, του Ελληνοαργεντινού Συνδέσμου, της Εταιρείας Διοικητικών Μελετών και της Μεγάλης Τεκτονικής Στοάς της Ελλάδας. Σύζυγός του ήταν η λογοτέχνιδα Διαλεχτή Ζευγώλη-Γλέζου. Πέθανε το 1996 στην Αθήνα.
Εργογραφία
Στα έργα του διηγείται κυρίως ιστορίες της καθημερινότητας. Η Ακαδημία Αθηνών τον τίμησε το 1977 με βραβείο για τη συλλογή Τα θαμπά μάτια, ενώ το 1986 τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το έργο Τα απομνημονεύματα ενός κυρίου. Τα έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Μερικά από τα σημαντικά του έργα είναι τα εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Χάντρα
μικρογραφία|Χάντρες Χάντρες είναι μικρά διακοσμητικά αντικείμενα οποία εμφανίζονται σε μια ποικιλία σχημάτων και μεγεθών ενός υλικού όπως πέτρα, κόκκαλο, κέλυφος, γυαλί, πλαστικό, ξύλο ή μαργαριτάρι και είναι με διαμπερή τρύπα για να μπορεί να περάσει από εκεί κάποια κλωστή, αλυσίδα, καρφίτσα κλπ. Οι χάντρες μπορούν να υφανθούν μαζί με εξειδικευμένο νήμα, να αρθρωθούν επάνω σε σπείρωμα ή μαλακό, εύκαμπτο σύρμα ή να προσκολληθούν σε μια επιφάνεια (π.χ. ύφασμα, πηλό).
Τύποι χαντρών
Οι χάντρες μπορούν να χωριστούν σε διάφορους τύπους επικαλυπτόμενων κατηγοριών με σβάση διαφορετικά κριτήρια όπως τα υλικά από τα οποία κατασκευάζονται, η διαδικασία που χρησιμοποιείται για την κατασκευή τους, ο τόπος ή η περίοδος προέλευσης, τα σχέδια στην επιφάνεια τους ή το γενικό σχήμα τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως οι χάντρες millefiori και cloisonné, πολλές κατηγορίες μπορεί να αλληλεπικαλύπτονται κατά τρόπο αλληλοεξαρτώμενο. μικρογραφία|Χάντρες από φυσικά υλικά
Υλικό
Οι χάντρες μπορούν να κατασκευαστούν από πολλά διαφορετικά υλικά. Οι πρώτες χάντρες κατασκευάστηκαν από μια ποικιλία φυσικών υλικών τα οποία, αφού μαζεύτηκαν, μπορούσαν εύκολα να τρυπηθούν και να διαμορφωθούν. Καθώς οι άνθρωποι έγιναν ικανοί να αποκτήσουν και να εργαστούν με πιο δύσκολα υλικά, αυτά τα υλικά προστέθηκαν στο εύρος των διαθέσιμων ουσιών. Τα φυσικά υλικά είναι κόκαλα, κοράλλια, κέρατα, ελεφαντόδοντο, σπόρουι (όπως καρύδια tagua), κέλυφος ζώων, ξύλο, μαργαριτάρια, πέτρες, μέταλλα, χαρτί.
Αλλά σήμερα προστέθηκαν και τα συνθετικά υλικά όπως κεραμικά και γυαλί (τα παλαιότερα επιζόντα συνθετικά υλικά), πλαστική ύλη, πολυαιθυλένιο. μικρογραφία|Σχήματα και μέγεθος για τις χάντρες
Σχήματα
Ο αριθμός των σχημάτων χαντρών αυξάνεται συνεχώς.
Μέγεθος
Η ιδιαιτερότητα του προσδιορισμού του μεγέθους για τις χάντρες είναι ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός διαμετρήματος, τόσο μικρότερες είναι οι χάντρες. Για παράδειγμα, χάντρες με №13/0 είναι μικρότερες από №10/0. Αν και το σύστημα βαθμονόμησης αναγνωρίζεται ως κοινό, οι χάντρες από διαφορετικούς κατασκευαστές με το ίδιο διαμέτρημα μπορεί να διαφέρουν.
Επιφάνεια
Ανάλογα με το χρώμα, τη διαφάνεια και τη λάμψη, υπάρχει μεγάλη ποικιλία από χάντρες.
Κατηγορία:Υλικά χειροτεχνίας Κατηγορία:Κοσμηματοποιία
Ασάγκι Χουτς
Το Ασάγκι Χουτς (επίσης, Ασάκι Χουτς, Ασάγκα Χουτς, Ασάγκι-Γκουτς, και Ασάγκι-Χουτς) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 904 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ασάγκι Χουτς και Ορτά Χουτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Ανδρέας Στυλιανού
Βιογραφικά στοιχεία
Από τα μαθητικά του χρόνια ήταν αθλητής του στίβου. Συγκεκριμένα αγωνιζόταν στο άλμα εις ύψος και στο άλμα εις μήκος, στο οποίο για πολλά χρόνια διατηρούσε το παγκύπριο ρεκόρ. Την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ είχε εγγραφεί στην οργάνωση. Συνελήφθη από τους Άγγλους και παρέμεινε στα κρατητήρια για περίπου 8 μήνες.
Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές το 1963 του επέστρεψε στην Κύπρο. Διορίστηκε καθηγητής σωματικής αγωγής.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Ανδρέας Στυλιανού αγωνίστηκε αρχικά με τον ΑΠΟΠ Πάφου την περίοδο 1957-1960. Στη συνέχεια, όντας φοιτητής, αγωνίστηκε στην Π.Α.Ο. Δάφνη Αθηνών (1960-1961) και μετέπειτα στον Πανιώνιο (1961-1963). Όταν επέστρεψε στην Κύπρο το 1963 εντάχθηκε στον ΑΠΟΕΛ, στον οποίο παρέμεινε έως το 1977 που ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Με τον ΑΠΟΕΛ κατέκτησε 2 πρωταθλήματα, 5 κύπελλα και 1 Ασπίδα Πάκκου. Την περίοδο 1970-1978 διετέλεσε αρχηγός της ομάδας. Την περίοδο 1966-1967 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 29 γκολ. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε και την περίοδο 1970-1971 με 11 γκολ. Ακόμη, ήταν μέλος της ομάδας του ΑΠΟΕΛ που συμμετείχε στην Α΄ Εθνική Ελλάδας (1973-74) και κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία.
Την περίοδο 1965-1977 αγωνίστηκε με την Εθνική Κύπρου έχοντας 33 συμμετοχές. Από το 1970 ήταν αρχηγός της ομάδας.
Αγωνίσματα στίβου
Το 1960 και το 1961 ήταν αθλητής του Γυμναστικού Συλλόγου Κοροίβου. Συμμετείχε στους Παγκύπριους Αγώνες Στίβου κερδίζοντας στο άλμα εις ύψος. Το 1968 κέρδισε και πάλι στο ίδιο αγώνισμα ως αθλητής της Λευκωσίας.
Από το 1966 έως το 1970 κέρδιζε το αγώνισμα του άλματος εις μήκος. Το 1965 αγωνίστηκε και στον δρόμο 100 μέτρων, κερδίζοντας. Το 1967 κατέκτησε και τη νίκη στο τριπλούν ενώ ήταν στην τελική εξάδα στη σφαιροβολία.
Τιμητικές διακρίσεις
Τις περιόδους 1972-73 και 1973-74 βραβεύτηκε ως ο καλύτερος αθλητής της χρονιάς από την Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου. Το 2004 είχε επιλεγεί από την ΚΟΕ ως ο πρώτος από τους 146 λαμπηδοδρομείς στην Κύπρο κατά την Ολυμπιακή Λαμπαδηδρομία 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΠ Πάφου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟ Δάφνη Αθηνών
Άρνστατ
Το Άρνστατ (γερμανικά: Arnstadt) είναι γερμανική πόλη που ανήκει στο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Θουριγγίας, περίπου 20 χιλιόμετρα νότια της Ερφούρτης, πρωτεύουσας του κρατιδίου. Βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Γκέρα και αποκαλείται «πύλη προς τον Θουριγγικό Δρυμό» („Das Tor zum Thüringer Wald“) λόγω της θέσης του επί του βόρειου τμήματος του δρυμού. Ο πληθυσμός του φτάνει περίπου τους 25.000 κατοίκους. Συγκαταλέγεται στις παλαιότερες πόλεις της Θουριγγίας και εν γένει της κεντρικής και ανατολικής Γερμανίας, με την πρώτη γραπτή αναφορά στην πόλη (ως Arnestati, ελλ. Αρνεστάτι) να χρονολογείται το 704.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Θουριγγίας
Ορτά Χουτς
Το  Ορτά Χουτς (επίσης, Όρτα Χουτς και Ορτά Χούτς) είναι ένα χωριό στην επαρχία Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ασάγκι Χουτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Ραδιόφωνο και Τηλεόραση του Μαυροβουνίου
Το Ραδιόφωνο και Τηλεόραση του Μαυροβουνίου (σερβικά: Radio i televizija Crne Gore / Радио и телевизија Црне Горе ή RTCG, РТЦГ) είναι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μαυροβουνίου. Πρόκειται για κρατική επιχείρηση με έδρα την Ποντγκόριτσα, που αποτελείται από το «Ράδιο Μαυροβούνιο» (RCG - Radio Crne Gore) και την «Τηλεόραση του Μαυροβουνίου» (TVCG - Televizija Crne Gore). Τον Ιούλιο του 2001, το RTCG έγινε συνδεδεμένο μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU), και, μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου το 2006, έγινε πλήρες μέλος της.
Ιστορία
Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη δημιουργήθηκε στο Μαυροβούνιο με την έναρξη λειτουργίας ενός πομπού που βρισκόταν στο λόφο Βολουτζίτσα, κοντά στο Μπαρ, από τον Βασιλιά Νικόλαο Α΄ στις 3 Αυγούστου 1904. Το Ράδιο Τσετίνιε ξεκίνησε τις εκπομπές του στις 27 Νοεμβρίου 1944 και το 1949 δημιουργήθηκε το Ράδιο Τίτογκραντ. Το 1990 άλλαξε το όνομά του σε Ράδιο Crna Gora.
Τον Οκτώβριο του 2002, το RTCG έγινε μέλος της EGTA (Ευρωπαϊκή Ομάδα Τηλεοπτικής Διαφήμισης). Ο σταθμός εκπέμπει επίσης στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία μέσω του δορυφόρου Optus D2 της UBI World TV.
Διοίκηση
Η λειτουργία του RTCG ρυθμίζεται από το Νόμο για τις Δημόσιες Υπηρεσίες Ραδιοφωνίας-Διάχυσης, που απαιτεί από αυτό να εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των πολιτών του Μαυροβουνίου, ανεξάρτητα από την πολιτική, θρησκευτική, πολιτιστική, φυλετική ή έμφυλη σχέση τους.
Το RTCG διοικείται από ένα 9μελές συμβούλιο, το οποίο διορίζεται από το Κοινοβούλιο με απλή πλειοψηφία. Αν και η διαδικασία διορισμού θα πρέπει να διασφαλίζει την ανεξαρτησία του συμβουλίου, το γεγονός ότι ορισμένοι από τους φορείς που προτείνουν τους συμβούλους λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση έχει οδηγήσει τον ΟΑΣΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης να εκφράσουν ανησυχία σχετικά με την ανεξαρτησία τους από την εκάστωτε κυβέρνηση. Το συμβούλιο διορίζει τον γενικό διευθυντή του RTCG.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί σταθμοί
Η Πολιορκία της Κορίνθου (όπερα)
Η Πολιορκία της Κορίνθου είναι όπερα σε τρεις πράξεις, έργο του Ιταλού συνθέτη Τζοακίνο Ροσσίνι (Gioachino Antonio Rossini, 1792-1868), σε λιμπρέττο των Λουίτζι Μπαλόκι και Αλεξάντρ Σουμέ. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Όπερα των Παρισίων, στις 9 Οκτωβρίου 1826 στη γαλλική γλώσσα (Le siège de Corinthe), ενώ παράλληλα υπάρχει και εκδοχή της στην ιταλική (L'assedio di Corinto).
Το κοινό υποδέχθηκε με ιδιαίτερη θέρμη το έργο και για σαράντα περίπου χρόνια κατείχε σημαντική θέση στο ρεπερτόριο των μεγαλύτερων θεάτρων του κόσμου. Μολαταύτα, μετά το 1860 έπεσε στη λήθη.
Ο συνθέτης
thumb|right|150px|Gioachino Antonio Rossini (1792-1868) Στη σύγχρονη εποχή το όνομα του Ροσσίνι συνδέεται σχεδόν αποκλειστικά με το αριστούργημα της όπερα μπούφα, τον «Κουρέα της Σεβίλλης». Ωστόσο η επιτυχία του συνθέτη οφείλεται κυρίως σε όπερε σέριε, όπως ο «Γουλιέλμος Τέλλος», η τελευταία που μας άφησε και η πιο ολοκληρωμένη. Ο Ροσσίνι υπήρξε μια από τις διασημότερες μορφές στην Ευρώπη του 19ου αιώνα. Χαρακτηριστικά ο Σταντάλ (1783-1842) αναφέρει στο έργο του «Βιογραφία του Ροσσίνι»: "«Μετά το θάνατο του Ναπολέοντα, βρέθηκε ένας άλλος άνδρας για τον οποίο ακούει κανείς καθημερινά, στη Μόσχα όπως και στη Νάπολη, στο Λονδίνο όπως και στη Βιέννη, στο Παρίσι όπως και στην Καλκούτα»." Του αποδίδεται η αναβίωση του μπελ κάντο, με έργα όπως η «Αρμίντα» (Νάπολη, 1817), η «Κυρία της Λίμνης» (Νάπολη, 1819) και η «Σεμίραμις» (Βενετία, 1823). Η σύνθεση της «Πολιορκίας της Κορίνθου» ολοκληρώθηκε στο Παρίσι. Αποτελεί την τελική μορφή μιας παλαιότερης όπερας, που γράφτηκε το 1820, προς το τέλος της παραμονής του Ροσσίνι στη Νάπολη, με τίτλο «Μωάμεθ ο Δεύτερος».
Ο Ροσσίνι, ο οποίος είχε αναλάβει τη διεύθυνση του «Θεάτρου των Ιταλών» και κατόπιν είχε λάβει τον τίτλο του Πρώτου Συνθέτη του Βασιλέως και Γενικού Επιθεωρητή Τραγουδιού (Premier Compositeur du Roi et Inspecteur General du Chant en France), ζήτησε από τους καταξιωμένους Λουίτζι Μπαλόκι και Αλεξάντρ Σουμέ να επανεξετάσουν το λιμπρέτο του «Μωάμεθ του Δεύτερου». Η πλοκή μεταφέρεται από την πολιορκία του ενετικού κράτους του Νεγκροπόντε (Εύβοια) από τις οθωμανικές δυνάμεις του Μωάμεθ του Πορθητή, στην πολιορκία της Κορίνθου λίγα χρόνια μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης. Το καινούριο λιμπρέττο κατέχει στοιχεία της επικαιρότητας, καθώς περιλαμβάνει σαφείς αναφορές σε ένα σύγχρονο της παρουσίασής του γεγονός, την επανειλημμένη πολιορκία και την Έξοδο του Μεσολογγίου, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επαναστάσεως. Την εποχή εκείνη το ελληνικό ζήτημα ήταν μείζον θέμα συζήτησης τόσο στη Γαλλία, όσο και στην Ευρώπη, και μάλιστα ένα ποσό μεγαλύτερο των 30.000 φράγκων συγκεντρώθηκε σε μία και μοναδική συναυλία, με στόχο την παροχή στήριξης στους εξεγερμένους Έλληνες, την οποία διηύθυνε ο Ροσσίνι στις 3 Απριλίου 1826, μόλις έξι μήνες πριν την πρεμιέρα του έργου.
Καινοτομίες
Σε ότι αφορά την παρτιτούρα, πρόκειται για την τρίτη εκδοχή του «Μωάμεθ του Δεύτερου», η τελευταία από τα χέρια του Ροσσίνι. Υπάρχουν αποτυπώματα από άλλα έργα του συνθέτη («Μπιάνκα και Φαλιέρο» (1819), «Ερμιόνη» (1819), «Το Ταξίδι στη Ρεμς» (1825)) και ενορχήστρωση εμπλουτισμένη με ξύλινα πνευστά μουσικά όργανα, χάλκινα και ρετσιτατίβι. Αυτές οι καινοτομίες έδωσαν στο έργο μια νέα δραματικότητα και μια αίσθηση μουσικής συνέχειας που κανένα προγενέστερο ναπολιτάνικο έργο δεν είχε πετύχει. Επίσης, ο ρόλος του Νεοκλή (Κάλμπο στο «Μωάμεθ») δεν ερμηνεύεται πλέον από μέτζο σοπράνο αλλά από τενόρο, χαρακτηριστική αλλαγή που πηγάζει από τις απόψεις του παριζιάνικου κοινού της εποχής για την εναλλαγή των φύλων.
Η μουσική έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές σε σχέση με τις παλαιότερες εκδοχές, με το γράψιμο να έχει γίνει απλούστερο. Το διάσημο «Terzettone», που διαρκεί για δύο σκηνές στην πρώτη πράξη στην αρχική όπερα, έχει μεταμορφωθεί σε ένα μικρότερο και πιο κατανοητό μουσικό κομμάτι. Η αίσθηση του ρετσιτατίβο είναι προσαρμοσμένη στη γαλλική γλώσσα. Ο συνθέτης ενέταξε ένα Gloria από ένα λειτουργικό έργο του 1820 σαν βάση της περίφημης εισαγωγής, καθώς και του μεγάλου φινάλε της Δεύτερης Πράξης.
Πρεμιέρα
Η παράσταση της 9ης Οκτωβρίου 1826 περιλαμβάνει τη Λωρ Σιντί-Νταμορώ (Laure Cinti-Damoreau, 1801-1863) στο ρόλο της Παμίρας (Άννα στο «Μωάμεθ»), τον Λουί Νουρί (Louis Nourrit) στο ρόλο του Κλεομένη (Πάολο), το γιο του Αντόλφ Νουρί (Adolphe Nourrit, 1802-1839), επίσης τενόρο, στο ρόλο του Νεοκλή (Κάλμπο) και τον Ανρί-Ετιέν Ντεριβί (Henri-Étienne Dérivis) σε εκείνον του Μωάμεθ Β'.
Ιδού πως τα έντυπα Le Pilote και La Quodidienne σχολιάζουν την περίσταση: ''«Επιτυχία ή καλύτερα θρίαμβος χωρίς προηγούμενο. Η μουσική των δύο πρώτων πράξεων είναι πράγματι του Ροσσίνι αλλά εκείνη της τρίτης δεν του ανήκει πια. Αυτή ανήκει στο «Θεό της Αρμονίας»... Το κάθε νούμερο συνοδεύτηκε από ατέρμονο χειροκρότημα. Τίποτα δεν έλειψε από το θρίαμβο του συνθέτη. Το κοινό τον αναζήτησε μετά την πρώτη πράξη και ακούραστα για περίπου μισή ώρα μετά το τέλος της όπερας, και δεν αποφάσισε να εγκαταλείψει την αίθουσα παρά μόνον όταν ένας υπάλληλος ανακοίνωσε πως ο Μαέστρος είχε πια αναχωρήσει από το θέατρο»''. Μόνον ο Γάλλος συνθέτης Εκτόρ Μπερλιόζ φαίνεται να μην μοιράζεται τη γενική ευθυμία. Στα απομνημονεύματά του σημειώνει: ''«Ήταν αυτός ο Ροσσίνι, στην «Πολιορκία της Κορίνθου», που πρώτος εισήγαγε μια σαματατζίδικη ορχήστρα σε παρισινό θέατρο. Είναι παράξενο που η γαλλική κριτική ποτέ δεν του απέδωσε δικαιοσύνη γι' αυτό το ζήτημα...»''
Μεταγενέστερη πορεία
Η Βαρκελώνη, οι Βρυξέλλες, η Βουδαπέστη φιλοξένησαν το έργο το 1827, ένα χρόνο μετά τη δημιουργία του, η Πάρμα το 1828, ακολούθως η Αγία Πετρούπολη το 1830, η Βιέννη το 1831 και η Πράγα το 1834. Στη Νέα Υόρκη, έκανε πρεμιέρα στις 6 Φεβρουαρίου 1835 στο Italian Opera House. Στην Ιταλία η «Πολιορκία της Κορίνθου» δεν γνώρισε ποτέ επιτυχία ανάλογη με τη γαλλική εκδοχή. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 27 Δεκεμβρίου 1827 στη Φιλαρμονική Ακαδημία της Ρώμης. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα η όπερα αυτή σχεδόν εξαφανίστηκε από το ρεπερτόριο των σημαντικών σκηνών για εκατό περίπου χρόνια. Ωστόσο η εισαγωγή της όπερας παρέμεινε δημοφιλές κομμάτι για ορχήστρες μέχρι τις μέρες μας.
Το 1949 η όπερα αναβίωσε στη Φλωρεντία με πρωταγωνίστρια τη Ρενάτα Τεμπάλντι. Η παραγωγή επαναλήφθηκε δύο χρόνια μετά στη Ρώμη. Το 1969 παρουσιάστηκε στη Σκάλα του Μιλάνου, για την επέτειο των 100 χρόνων από το θάνατο του Ροσσίνι, με πρωταγωνίστρια την Μπέβερλι Σιλς, στο ευρωπαϊκό της ντεμπούτο. Το 1975 η Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης αναβίωσε την εκδοχή της Σκάλας και πάλι με τη Σιλς στο ρόλο της Παμίρα. Το 1982 η όπερα παρουσιάστηκε στα ιταλικά στη Φλωρεντία και στα γαλλικά το 1992 στη Γένοβα. Η τελευταία παρουσίαση της όπερας στην Αμερική έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2006 στα γαλλικά στην Όπερα της Βαλτιμόρης.
Σκηνή Πρώτη
Οι υπερασπιστές της Κορίνθου, που βρίσκεται υπό πολιορκία από τους Τούρκους του Μωάμεθ Β΄, έχουν συγκεντρωθεί γύρω από τον Κλεομένη που πρέπει να τους καθοδηγήσει. Μα εκείνος μοιάζει να μην τους προσέχει, απορροφημένος από κάποιο προσωπικό πόνο. Ο Κλεομένης, ανήσυχος για το μέλλον, ζητά τη γνώμη των άλλων. Ο Νεοκλής («Guerrieri, a noi s’ affida») τους παρακινεί να πολεμήσουν μέχρι τελευταίας ρανίδας αίματος. Την ίδια γνώμη ασπάζονται ο Ιέρων και ο ίδιος ο Κλεομένης. Όλοι ορκίζονται να νικήσουν ή να πεθάνουν.
Μετά την αναχώρηση των πολεμιστών, ο Νεοκλής υπενθυμίζει στον Κλεωμένη την υπόσχεση να του χαρίσει το χέρι της Παμίρας. Στη συνέχεια, ο Κλεομένης ανακοινώνει στην κοπέλα πως επέλεξε για σύζυγό της το Νεοκλή. Η Παμίρα αποκρίνεται πως έχει ήδη υποσχεθεί τον εαυτό της σε κάποιον άλλο, του οποίου αποκαλύπτει μόνο το όνομα: Αλμαντζόρ. Αν και για διαφορετικό λόγο, και οι τρεις πονούν εξίσου («Destin terribile!»).
Η εχθρική επίθεση πλησιάζει: η Παμίρα υπόσχεται στον πατέρα της, πως αν τα πράγματα κυλήσουν δυσμενώς για τους Έλληνες, θα αυτοκτονήσει για να μην πέσει λεία κάποιου μουσουλμάνου. Όλοι κατευθύνονται στη μάχη.
Σκηνή Δεύτερη – Αγορά της Κορίνθου
Με την πόλη να έχει πέσει, οι Τούρκοι απειλούν με σκληρά αντίποινα τους ηττημένους («Dal ferro del forte»). Υπό τις επευφημίες των δικών του, ο Μωάμεθ Β΄ διατάζει να δείξουν σεβασμό στα αριστουργήματα που κοσμούν την πόλη, προστατεύοντας την υστεροφημία του. Κατόπιν παροτρύνει όλους να γιορτάσουν το θρίαμβό τους («Duce di tanti eroi»). Ο Ομάρ αναφέρει στο Μωάμεθ πως ολόκληρη η πόλη βρίσκεται στα χέρια τους εκτός από το φρούριο που εξακολουθεί να αντιστέκεται. Ένας από τους αρχηγούς των Ελλήνων έχει συλληφθεί αιχμάλωτος και ο Μωάμεθ διατάζει να μην τον θανατώσουν, αλλά να τον οδηγήσουν μπροστά του. Επιθυμεί να του μιλήσει: με το όνομα Αλμαντζόρ, κάποια μέρα πήγε στην πόλη των Αθηνών, όπου γνώρισε ένα κορίτσι το οποίο ποτέ δεν μπόρεσε να λησμονήσει. Αυτός είναι και ο λόγος της της ευσπλαχνίας του, η οποία είναι και ακατανόητη για τον Ομάρ.
Μπαίνει ο Κλεομένης δέσμιος. Μάταια ο Μωάμεθ τον προτρέπει να διατάξει τους δικούς του να παραδώσουν τα όπλα. Ο μονάρχης λοιπόν απειλεί να αφανίσει όλους τους υπερασπιστές της Κορίνθου, ωστόσο πέφτει ικέτιδα στα πόδια του η Παμίρα, έχοντας αναγνωρίσει στο πρόσωπό του τον Αλμαντζόρ. Ακολούθως, ο Μωάμεθ, ο Ομάρ, η Παμίρα, η Ισμήνη και ο Κλεομένης εκφράζουν αντικρουόμενα συναισθήματα: η Παμίρα διχάζεται ανάμεσα στον έρωτα και το καθήκον. Ο Κλεομένης καταριέται την κόρη του. Ο Μωάμεθ μαθαίνοντας πως η Παμίρα προορίζεται για το Νεοκλή απειλεί με εκδίκηση.
Σκηνή του Μωάμεθ
Η Παμίρα μπερδεμένη και ανήσυχη, επικαλείται τη νεκρή μητέρα της («Dal soggiorno degli estinti»). Τολμά να πλησιάσει το Μωάμεθ. Η Παμίρα και οι έμπιστές της προσεύχονται να ξαναβρεί η πατρίδα τους την ειρήνη («Ma se alfin, placato il nembo»). Ο Μωάμεθ προτείνει στην Παμίρα να γίνει γυναίκα του, ωστόσο η ίδια δεν τολμά να επισύρει το μίσος του πατέρα της («Che vedo? Ohimè!»). Στον πόνο του Μωάμεθ, η Παμίρα απαντά επικαλούμενη το θάνατο. Η Ισμήνη και οι άλλες γυναίκες προτρέπουν την Παμίρα να υποχωρήσει και εύχονται να μετριαστεί η οργή του Κλεομένη («Imen le dona»).
Η γαμήλια τελετή πρόκειται να ξεκινήσει με τραγούδια και προσευχές, όταν ξεκινά αναβρασμός, που οφείλεται σε ξέσπασμα της υπερηφάνειας του Νεοκλή. Η Παμίρα καταφέρνει να κατευνάσει το θυμό του Μωάμεθ παρουσιάζοντας το νέο ως αδερφό της. Ο Μωάμεθ διατάζει να τον λύσουν, με τη διαταγή να αποτελέσει το μάρτυρα του γάμου, τον οποίο και προτίθεται να επισπεύσει. Ο Νεοκλής αρνείται και η Παμίρα διστάζει όλο και περισσότερο δίγνωμη. Τότε ο Ομάρ ανακοινώνει πως η Κόρινθος στασίασε και πάλι, με το οχυρό να έχει γεμίσει ένοπλους πολεμιστές. Υψώνεται η φωνή του Κλεομένη που καλεί την κόρη του. Η Παμίρα δεν μπορεί να αντισταθεί στο κάλεσμα και απομακρύνεται με το Νεοκλή και τους Έλληνες, αποφασισμένη να πεθάνει με τιμή, ενώ ο Μωάμεθ, αφού την παρακαλά για τελευταία φορά να συναινέσει στο γάμο, ενώνεται με την απειλητική μάζα των ανδρών του.
Νεκροταφείο της Κορίνθου
Ο Νεοκλής, αποφασισμένος να μην αφήσει τους Έλληνες να παραδοθούν, συναντά τον Άδραστο, που του ανακοινώνει πως η μάχη χάθηκε. Ανάμεσα σε αυτούς τους τάφους βρίσκεται το τελευταίο προπύργιο των επαναστατημένων Ελλήνων. Υψώνονται οι φωνές της Παμίρας και των γυναικών που ζητούν θεϊκή εκδίκηση ενάντια στους άπιστους. Ανάλογη προσευχή εκστομίζει πλέον και ο Νεοκλής («E fia ver, mio Signor»).
Πλησιάζει τότε ο Κλεομένης αναζητώντας ακόμη την επίορκη κόρη του. Ωστόσο η Παμίρα πέφτει στα πόδια του. Ο Νεοκλής μαρτυρά την πίστη του στην πατρίδα, για εκείνον η Παμίρα απαρνιέται την αγάπη της για το Μωάμεθ. Ο Κλεομένης τους αγκαλιάζει και τους δύο. Μαζί, ανακηρύσσουν το τέλος των κακοτυχιών της Κορίνθου, εκφράζοντας την εμπιστοσύνη τους πως θα ξαναβρεθούν στον ουρανό («Celeste provvidenza»).
Ο Ιέρων ανακοινώνει πως ο εχθρός έχει περικυκλώσει το νεκροταφείο και όλοι ορκίζονται να αντισταθούν μέχρι το θάνατο. Ο Ιέρων ξυπνά και πάλι την εθνική υπερηφάνεια των Ελλήνων, θυμίζοντάς τους τους ήρωες του Μαραθώνα και των Θερμοπυλών («Nube di sangue intriso») και προφητεύει τη μελλοντική επανάσταση των Ελλήνων. Μόνη με τις γυναίκες, η Παμίρα επικαλείται το έλεος των ουρανών («Giusto ciel! in tal periglio»).
Με τις τελευταίες άμυνες των Ελλήνων να έχουν διαλυθεί, ο Μωάμεθ ξεχύνεται μπροστά από τους δικούς του, αποφασισμένος να κάνει επιτέλους την Παμίρα δική του. Μα εκείνη, πιστή στον όρκο της, προτιμά να πάρει την ίδια της τη ζωή.
Η Κόρινθος εξαφανίζεται στα σπλάχνα μιας τεράστιας πυρκαγιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες στη γαλλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερε σέριε Κατηγορία:Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι
Ορτά Κεσίλ
Το Ορτά Κεσίλ (επίσης, Ορτά Κασίλ') είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκντάς του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Κουλμπεντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάς
Μον ντε λα Μαντλέν
Τα Μον ντε λα Μαντλέν (γαλλικά: Les monts de la Madeleine, ελληνικά: Τα όρη της Μαντλέν) είναι μια οροσειρά που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ) στη Γαλλία, η υψηλότερη κορυφή των οποίων είναι στο Πιέρ ντυ Ζουρ, σε υψόμετρο 1.164 μέτρων. Τα όρη κυριαρχούν στην πεδιάδα της Ροάν και σημειώνουν το όριο μεταξύ των νομών Αλλιέ και Λουάρ, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Ο ορεινός όγκος πήρε το όνομά του από το εκκλησάκι της Μαντλέν, που χτίστηκε κατά τον Μεσαίωνα.
Γεωγραφική θέση
Τα Μον ντε λα Μαντλέν βρίσκονται στα βορειοδυτικά του νομού Λουάρ και στα νοτιοανατολικά του Αλλιέ.
Tοπογραφία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η κορυφή Πιέρ ντυ Ζούρ Το υψηλότερο σημείο του ορεινού όγκου βρίσκεται στο Πιέρ ντυ Ζουρ (1.164 μέτρα) στο νομό Αλλιέ, μια δασωμένη κορυφή που βρίσκεται στο δάσος της Ασίζ. Στις πλαγιές του βρίσκονται τα λιφτ του σκι και οι πίστες του χιονοδρομικού κέντρου Λα Λοζ ντε Γκαρντ, σε απόσταση 28 χιλιομέτρων από τη Ροάν.
Πολλές άλλες κορυφές υπερβαίνουν επίσης τα 1.000 μέτρα σε υψόμετρο, στο νομό Αλλιέ το Ραι Νταντιέ (1.076 μέτρα) και λίγο πιο χαμηλά, το Πιέρ Σαρμπονιέρ (1.031 μέτρα). Στο νομό Λουάρ, το υψηλότερο σημείο των Μον ντε λα Μαντλέν είναι το Ροσέ ντε Ροσφόρ, με 1.075 μέτρα υψόμετρο.
Η περιοχή είναι άμεσα προσβάσιμη από τον περιφερειακό δρόμο D51 και κυριαρχεί στην πεδιάδα της Ροάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές της Γαλλίας
Ντόνι Μακγκράθ
Ο Ντόναλντ Μάικλ Μακγκράθ (γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1984) είναι Αμερικανο-Ιρλανδός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έπαιξε μπάσκετ στο Κολέγιο Πρόβιντενς.
Πρώιμη ζωή και σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Μακγκράθ μεγάλωσε στην Κομητεία Ουέστσεστερ, έξω από την πόλη της Νέας Υόρκης.
Πρωταγωνίστησε στο Καθολικό Λύκειο Τζον Φ. Κένεντι, στο Σόμερς, στη Νέα Υόρκη, όπου έπαιξε τέσσερα χρόνια στο πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Γκάελς σημείωσαν επίδοση νικών 79–12 και κέρδισαν τέσσερα πρωταθλήματα. Ήταν παίκτης της πρώτης ομάδας όλων των πρωταθλημάτων και τις τέσσερις χρονιές, και στην πρώτη ομάδα της πολιτείας τα δύο τελευταία χρόνια του. Ολοκλήρωσε την πορεία του στο πανεπιστήμιο με 1.725 πόντους που αποτελούν σχολική επίδοση. Είχε κατά μέσο όρο 30,9 πόντους, 7,6 ασίστ και 6,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στον τελευταίο του χρόμο και ονομάστηκε Μίστερ Μπάσκετμπολ Κομητείας Ουέστσεστερ.
Ο Μακγκράθ μεγάλωσε παίζοντας στην AAU στη Νέα Υόρκη, με τους γνωστούς συλλόγους Νιου Γιορκ Γκάουκος και Νιου Γιορκ Ράβενς, έξω από το Μπρονξ, στην Νέα Υόρκη. Έγινε τακτικός παίκτης στα τουρνουά στριτ μπολ στην πόλη και κέρδισε πολλά προσωνύμιο στο γήπεδο. Ήταν all-star στο διάσημο Στάδιο Προετοιμασίας ABCD και κατατάχθηκε ως ένας από τους 100 καλύτερους εθνικούς παίχτες στην τάξη του 2002. Αφού προσελήφθη με μεγάλη επιτυχία, αποφάσισε να δεχτεί μία υποτροφία στο Κολέγιο Πρόβιντενς, για να παίξει στην Διάσκεψη Μπιγκ Ιστ.
Ορτά Τσαλγκάν
Το Ορτά Τσαλγκάν (επίσης, Ορτά Τσαλγκάν και Ορτά Ντζαλγκάν) είναι ένα χωριό της επαρχίας Σιαζάν του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μεσρίφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σιαζάν
Ντόνι Μακγκράθ
Κολεγιακή πορεία
Ο Μακγκράθ οδήγησε τους Φρίαρς στο σκοράρισμα (υψηλός μέσος όρος πορείας 15,1 πόντους ανά παιχνίδι) και 3 πόντους (77) στον τελευταίο του χρόνο (2005–06). Κέρδισε επίσης διακρίσεις για τη δεύτερη ομάδα του Μπιγκ Ιστ κατά την πρώτη χρονιά της επέκτασης του Μπιγκ Ιστ σε ένα συνέδριο ισχύος 16 ομάδων, το οποίο θεωρήθηκε το καλύτερο στη χώρα. Ονομάστηκε επίσης μέλος της Δεύτερης Ομάδας της 1ης Περιφέρειας του NABC. Ο μέσος όρος των 2,85 τριπόντων ανά αγώνα, κατετάγη έβδομος στο Μπιγκ Ιστ.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου, πέτυχε 16 πόντους απέναντι στο Νορθίστερν, στις 20 Δεκεμβρίου 2005, για να γίνει ο 37ος παίκτης του Πρόβιντενς που κατέγραψε 1.000 πόντους στην σταδιοδρομία του στο κολέγιο. Ο Μακγκράθ σημείωσε 9 στα 9 τρίποντα, επί του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, στις 2 Φεβρουαρίου 2005, σημειώνοντας 27 πόντους και προσθέτοντας επτά ασίστ και πέντε ριμπάουντ. Η απόδοσή του με 9 στα 9 στα τρίποντα ήταν μία επίδοση στην 1η Κατηγορίας του NCAA για τα περισσότερα τρίποντα που έγιναν σε ένα παιχνίδι, χωρίς αστοχία, εκείνη τη στιγμή.
Ο ΜακΓκραθ τελείωσε την πορεία του στο Πρόβιντενς, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στην ιστορία του ιδρύματος σε λεπτά συμμετοχής (4.128), παιχνίδια που ξεκίνησε ως βασικός (117) και τρίποντα (274) και 17ος στη λίστα με τους Φρίαρς με 1.282 πόντους.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού προπονήθηκε για πολλές ομάδες του ΝΒΑ, ο Μακγκράθ έμεινε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2006 του ΝΒΑ. Υπέγραψε στην καλοκαιρινή ομάδα των Νιου Γιορκ Νικς για να αγωνιστεί στο Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ στο Λας Βέγκας. Αφού υπέστη ρήξη συνδέσμων στον αντίχειρά του, δεν μπόρεσε να παίξει σε κανένα από τα παιχνίδια.
Ο Μακγκράθ υπέγραψε τότε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Παλακανέστρο Καντού του Ιταλικού Πρωταθλήματος (LBA League). Στη συνέχεια έπαιξε την περίοδο 2006–07 με την Καντού. Μετά από μία επιτυχημένη χρονιά με την ομάδα, αγωνίστηκε τη χρονιά 2007–08 με τη διάσημη Βίρτους Μπολόνια, επίσης του Ιταλικού Πρωταθλήματος (LBA Italian League), και αγωνίστηκε επίσης στην Ευρωλίγκα, για πρώτη φορά. Είχε κατά μέσο όρο 7,6 πόντους ανά αγώνα στην Ευρωλίγκα.
Υπέγραψε με το Αιγάλεω του Ελληνικού Πρωταθλήματος, για την περίοδο 2008–09. Είχε κατά μέσο όρο 13,5 πόντους ανά αγώνα στο ελληνικό πρωτάθλημα, οδηγώντας την ομάδα στο σκοράρισμα. Για τη χρονιά 2009–10, υπέγραψε με την ΑΕΚ, και είχε κατά μέσο όρο 12,0 πόντους ανά παιχνίδι μαζί της στο πρωτάθλημα. Τον Δεκέμβριο του 2009 πήγε στην Τσιμπέριο Βαρέζε του Ιταλικού Πρωταθλήματος (LBA League), για το υπόλοιπο της περιόδου.
Την χρονιά 2010–11 έπαιξε με τον ΠΑΟΚ της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας, ενώ αγωνίστηκε και στο EuroCup. Είχε κατά μέσο όρο 9,3 πόντους ανά παιχνίδι ως βασικός γκαρντ της ομάδας στην ελληνική διοργάνωση και 8,8 πόντους ανά αγώνα στη διοργάνωση του EuroCup. Ήταν δεύτερος στην ομάδα σε ασίστ στη διοργάνωση του EuroCup.
Στις 30 Δεκεμβρίου 2011, ο Μακγκράθ εντάχθηκε στην ιταλική Τεράμο Μπάσκετ, με συμβόλαιο ενός μήνα, με επιλογή για παράταση μέχρι το τέλος της περιόδου. Για τη χρονιά 2011–12, ο Μακγκράθ υπέγραψε με τη γαλλική ομάδα Σολέ Μπασκέτ, του Γαλλικού Πρωταθλήματος (LNB Pro A) και του EuroCup. «Είναι μία από τις καλύτερες γαλλικές ομάδες», είπε ο Μακγκράθ στο TheDailyWestchester.com. «Κέρδισαν το πρωτάθλημα πριν από δύο χρόνια και έχασαν στους τελικούς τον περασμένο χρόνο». αριστερά|μικρογραφία| Ο Μακγκράθ με την [[Ζάλγκιρις Κάουνας|Ζαλγκίρις το 2013.]] Στις 24 Φεβρουαρίου 2012, ο Μακγκράθ υπέγραψε με την Σκαλίτζερα Μπάσκετ Βερόνα στην Ιταλία. Στις 11 Φεβρουαρίου 2013, ο Μακγκράθ υπέγραψε με τον λιθουανικό σύλλογο Ζαλγκίρις Κάουνας. Στις 20 Οκτωβρίου 2014, ο Μακγκράθ υπέγραψε με την τουρκική ομάδα Εφές Αναντολού. Στις 31 Δεκεμβρίου 2014, άφησε την Εφές, και υπέγραψε με την Κράσνι Οκτιάμπρ της Ρωσίας, για το υπόλοιπο της περιόδου.
Στις 17 Αυγούστου 2016, ο Μακγκράθ υπέγραψε με τη Λιέτουβος Ρίτας του Λιθουανικού Πρωταθλήματος. Ωστόσο, στις 31 Αυγούστου 2016, ο Μακγκράθ έλυσε το συμβόλαιό του με την ομάδα και επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αφού ανακάλυψε ότι ο πατέρας του είχε διαγνωστεί με μία άγνωστη μορφή καρκίνου. Την 1η Νοεμβρίου αποκτήθηκε από τους Λονγκ Άιλαντ Νετς του NBA Development League. Στις 5 Ιανουαρίου 2017 παραιτήθηκε από τους Νετς, αφού εμφανίστηκε σε δώδεκα παιχνίδια. Στις 12 Ιανουαρίου 2017 επέστρεψε στην ΑΕΚ, μετά από 7 χρόνια, υπογράφοντας συμβόλαιο για το υπόλοιπο της χρονιάς 2016–17.
Στις 10 Αυγούστου 2017, ο Μακγκράθ υπέγραψε με τη Ρεάλ Μπέτις Ενερχία Πλας της Ισπανικής 2ης Κατηγορίας (LEB Oro).
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Ο Μακγκράθ μπόρεσε να αποκτήσει την ιρλανδική υπηκοότητα,  δίνοντάς του τη δυνατότητα να παίξει στην Ευρώπη με ιρλανδικό διαβατήριο, επειδή η γιαγιά του γεννήθηκε στην Ιρλανδία, πριν μεταναστεύσει στη Νέα Υόρκη όταν ήταν μικρή. Το 2006 και το 2008, ο Μακγκράθ έπαιξε στην εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ιρλανδίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Δεύτερης Κατηγορίας. Το 2009, οδήγησε την ομάδα της Ιρλανδίας στο σκοράρισμα, και όλους τους παίκτες στον Δεύτερο Όμιλο, με μέσο όρο σκοραρίσματος 20,5 πόντους ανά παιχνίδι, συμπεριλαμβανομένων των 32 πόντων επί της Γεωργίας στους προκριματικούς γύρους.
Προσωπική ζωή
Το προσωνύμιο του Μακγκράθ από μικρός, «Ντι-Μακ», τον συνοδεύει μέχρι και σήμερα. Ζει στη Νέα Υόρκη τα καλοκαίρια κατά τη διάρκεια της αδράνειάς του και έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη παίζοντας στα καλοκαιρινά πρωταθλήματα στριτ μπολ της Νέας Υόρκης. Το 2009, είχε 7-από-7 τρίποντα και 10-από-11 σουτ εντός πεδιάς συνολικά, στο τουρνουά Προ Σϊτι της Νάικ στο Κολέγιο Χάντερ, σημειώνοντας 29 πόντους.
«Σίγουρα θεωρώ την Ευρώπη δεύτερο σπίτι τώρα», είπε ο Μακγκράθ στο DailyVoice.com. «Μου αρέσει πολύ εδώ. Ορισμένα μέρη είναι καλύτερα από άλλα, όπως και στις ΗΠΑ, αλλά μου αρέσει πολύ εδώ. Είναι πάντα υπέροχο να επιστρέφω στη Νέα Υόρκη το καλοκαίρι και να βρίσκομαι με την οικογένεια και τους φίλους, αλλά είναι επίσης υπέροχο να επιστρέφω στην Ευρώπη και να παίζω και με τους φίλους μου εδώ».
Οι γονείς του Ντόνι είναι η Εϊλίν και ο Τόμας Μακγκράθ. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Τομ, και μία μικρότερη αδερφή, την Έριν. Είναι παντρεμένος με την Δομινικανή Αρλένις Σόσα, η οποία είναι μοντέλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέραμο Μπάσκετ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Βαρέζε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Καντού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ομπραδόιρο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λονγκ Άιλαντ Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Π.Α.Σ. Αετός Κιλκίς
Ο Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος Αετός Κιλκίς είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη του Κιλκίς, στο Νομό Κιλκίς, όπου και βρίσκεται η έδρα του. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1999 και χρώματα του το κίτρινο και το μπλε. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα αποκλειστικά καλαθοσφαίρισης.
Ιστορικό
Ο σύλλογος ξεκίνησε επισήμως τις δραστηριότητές του το Μάιο του 1999 μετά από πρωτοβουλία παλαιών παικτών και παραγόντων του τμήματος καλαθοσφαίρισης του Γ.Α.Σ. Κιλκίς. Η πορεία του ξεκίνησε από τη Γ' Κατηγορία Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ., την κορυφή της οποίας κατέκτησε την περίοδο 1999-2000. Η επόμενη χρονιά, 2000-01, υπήρξε εξίσου πετυχημένη, καθώς ο σύλλογος κατέκτησε και πάλι την πρώτη θέση, της Β' Κατηγορίας αυτή τη φορά, πετυχαίνοντας και πάλι την άνοδο. Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, η αυξανόμενη δραστηριότητα και δυναμική του Αετού είχε σαν αποτέλεσμα την απορρόφηση του αντίστοιχου τμήματος του Γ.Α.Σ. Κιλκίς.