cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μανχάταν (ταινία, 1979)
Πλοκή
Όταν ο Άιζακ γνωρίζει τη Μαίρη, ο πολιτιστικός σνομπισμός της τον προσβάλλει. Ο Άιζακ την ξανασυναντά σε μια εκδήλωση συγκέντρωσης κεφαλαίων στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης και τη συνοδεύει στο σπίτι της. Συνομιλούν μέχρι την ανατολή του ηλίου σε μια σεκάνς που καταλήγει σε μια λήψη της γέφυρας Κουίνσμπορο. Παρά την αυξανόμενη έλξη για τη Μαίρη, ο Άιζακ συνεχίζει τη σχέση του με την Τρέισι, αλλά τονίζει ότι η σχέση τους δεν μπορεί να είναι σοβαρή και την ενθαρρύνει να πάει στο Λονδίνο για να σπουδάσει υποκριτική.
Αφού ο Γέιλ χωρίζει με τη Μαίρη, προτείνει στον Άιζακ να της ζητήσει να βγουν. Ο Άιζακ το κάνει, έχοντας πάντα την αίσθηση ότι η Τρέισι ήταν πολύ μικρή για εκείνον. Ο Άιζακ χωρίζει με την Τρέισι, η οποία απελπίζεται, και σύντομα η Μαίρη μετακομίζει ουσιαστικά στο διαμέρισμά του. Η Έμιλι είναι περίεργη να δει τη νέα κοπέλα του Άιζακ. Τα δύο ζευγάρια απολαμβάνουν μια μέρα έξω περπατώντας στον δρόμο ο Άιζακ εντοπίζει το νέο βιβλίο της Τζιλ. Η Έμιλι συνεχίζει να διαβάζει αποσπάσματα του βιβλίου φωναχτά, μεταξύ των οποίων και ένα απόσμασμα σχετικά με ένα τρίο που έκανε ο Άιζακ με την Τζιλ και μια άλλη γυναίκα και μια απόπειρα του Άιζακ να πατήσει την Κόνι με το αυτοκίνητο, προς μεγάλη διασκέδαση της Μαίρης και του Γέιλ.Ταπεινωμένος δημόσια, ο Άιζακ ζητά τον λόγο από την Τζιλ, η οποία απαντά αδιάφορα και αναφέρει μια συμφωνία που έχει κλείσει για τα κινηματογραφικά δικαιώματα του βιβλίου. Επιστρέφοντας σπίτι, ο Άιζακ μαθαίνει από τη Μαίρη ότι επιστρέφει στον Γέιλ και θέλει να χωρίσουν. Ο Ισαάκ, έξαλλος, ζητά τον λόγο από τον Γέιλ στο κολέγιο όπου διδάσκει και ο Γέιλ υποστηρίζει ότι αυτός βρήκε πρώτα τη Μαίρη. Ο Άιζακ συζητά τις εξωσυζυγικές σχέσεις του Γέιλ με την Έμιλι και μαθαίνει ότι ο Γέιλ της έχει πει ότι ο Άιζακ τού σύστησε τη Μαίρη.
Ο Άιζακ ξαπλώνει στον καναπέ του, γράφοντας σε κασετόφωνο τα πράγματα που κάνουν τη «ζωή να αξίζει να τη ζεις». Όταν πιάνει τον εαυτό του να λέει "το πρόσωπο της Τρέισι", αφήνει το μικρόφωνο. Μην μπορώντας να την βρει στο τηλέφωνο, ξεκινάει να πάει στην Τρέισι με τα πόδια. Φτάνει στην πολυκατοικία των δικών της την ώρα που εκείνη φεύγει για Λονδίνο. Της ζητά να μην πάει, αλλά εκείνη απαντά ότι τα σχέδια έχουν ήδη γίνει και τον καθησυχάζει ότι «δεν διαφθείρονται όλοι» λέγοντας «πρέπει να έχεις λίγη πίστη στους ανθρώπους». Εκείνος της χαρίζει ένα χαμόγελο με ένα τελευταίο βλέμμα στην κάμερα και, στη συνέχεια, παρακολουθεί τις τελευταίες λήψεις του ορίζοντα, ενώ ακούγεται ξανά το Rhapsody in Blue. Μια οργανική διασκευή του "Embraceable You" παίζει πάνω στους τίτλους τέλους.
Ανάπτυξη
Σύμφωνα με τον Γούντι Άλεν, η ιδέα για το Μανχάταν προήλθε από την αγάπη του για τη μουσική του Τζορτζ Γκέρσουιν. Καθώς άκουγε ένα από τα άλμπουμ του συνθέτη, σκέφτηκε «θα ήταν ωραίο να κάνω ... μια ταινία ασπρόμαυρη ... μια ρομαντική ταινία». Ο Άλεν είπε ότι το Μανχάταν ασχολείται με το πρόβλημα των ανθρώπων που προσπαθούν να ζήσουν μια αξιοπρεπή ζωή σε σύγχρονη κουλτούρα που έχει εμμονή με τα σκουπίδια χωρίς να ξεπουληθούν.
Η Μπάμπι Κριστίνα Ένγκελχαρντ ισχυρίστηκε ότι η ταινία βασίστηκε εν μέρει στη σχέση της με τον Άλεν, η οποία ξεκίνησε αμέσως μετά τη γνωριμία τους σε ένα εστιατόριο στη Νέα Υόρκη το 1976. Αλλά η ηθοποιός Στέισι Νέλκιν πιστεύει ότι ο χαρακτήρας της Τρέισι βασίζεται στην ίδια. Η Ένγκελχαρντ είπε αργότερα ότι η Τρέισι είναι ένας συνδυασμός της Νέλκιν, της ίδιας και «οποιουδήποτε αριθμού» άλλων κοριτσιών με τα οποία κοιμόταν ο Άλεν εκείνη τη στιγμή.
Γυρίσματα
Ο Άλεν μίλησε με τον κινηματογραφιστή Γκόρντον Γουίλις για το γύρισμα μιας ταινίας σε ασπρόμαυρο Panavision φιλμ 2,35:1, επειδή θα έδινε "μια υπέροχη ματιά στη Νέα Υόρκη, που είναι ένας από τους χαρακτήρες στην ταινία". Ο Άλεν αποφάσισε να γυρίσει την ταινία του ασπρόμαυρη, γιατί έτσι θυμόταν την πόλη από μικρός. «Ίσως είναι μια ανάμνηση από παλιές φωτογραφίες, ταινίες, βιβλία και όλα αυτά. Αλλά έτσι θυμάμαι τη Νέα Υόρκη». Η ταινία γυρίστηκε στην πόλη με εξαίρεση ορισμένες από τις σκηνές στο πλανητάριο, οι οποίες γυρίστηκαν σε πλατό.
Η περίφημη λήψη της γέφυρας έγινε στις πέντε το πρωί. Η παραγωγή έφερε δικό της παγκάκι καθώς δεν υπήρχαν παγκάκια στο σημείο. Όταν έβγαινε ο ήλιος, τα φώτα της γέφυρας έσβηναν. Ο Γουίλις κανόνισε με τον δήμο να αφήσει τα φώτα αναμμένα μέχρι να τους ειδοποιήσει. Στη συνέχεια, θα μπορούσαν να σβήσουν. Καθώς άρχισαν να γυρίζουν τη σκηνή, μια σειρά από τα φώτα της γέφυρας έσβησαν και ο Άλεν αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει αυτή τη λήψη.
Μουσική
Όλα τα κομμάτια του σάουντρακ ήταν συνθέσεις του Τζορτζ Γκέρσουιν. Εκτελέστηκαν από τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης σε διεύθυνση Ζούμπιν Μέτα και τη Φιλαρμονική του Μπάφαλο υπό τον Μάικλ Τίλσον Τόμας.
Ένα απόσπασμα του πρώτου μέρους από τη Συμφωνία Νο. 40 του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ ακούγεται σε μια σκηνή συναυλίας.
Κυκλοφορία
Το Μανχάταν έκανε πρεμιέρα στο θέατρο Ziegfeld της Νέας Υόρκης στις 18 Απριλίου 1979. Προβλήθηκε σε 27 αίθουσες στη Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες και το Τορόντο στις 25 Απριλίου, στη συνέχεια επεκτάθηκε σε 256 επιπλέον αίθουσες σε εθνικό επίπεδο στις 4 Μαΐου, καθώς και σε άλλες 117 οθόνες μια εβδομάδα αργότερα. Η ταινία προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών τον Μάιο του 1979.
Κριτικές
Τον Οκτώβριο του 2013, οι αναγνώστες της εφημερίδας The Guardian την ψήφισαν ως την καλύτερη ταινία σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν.
Διακρίσεις
Η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης ανέδειξε τον Γούντι Άλεν καλύτερο σκηνοθέτη για την ταινία Μανχάταν. Η Εθνική Εταιρεία Κριτικών Κινηματογράφου ανακήρυξε επίσης τον Άλεν καλύτερο σκηνοθέτη μαζί με τον Ρόμπερτ Μπέντον, ο οποίος σκηνοθέτησε το Κράμερ εναντίον Κράμερ Κράμερ. Η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου (Μάριελ Χέμινγουεϊ) και Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου (Άλεν και Μάρσαλ Μπρίκμαν). Κέρδισε επίσης Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας και Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Στη δημοσκόπηση του περιοδικού Empire το 2008 για τις 500 καλύτερες ταινίες που έγιναν ποτέ, το Μανχάταν κατατάχθηκε στην 76η θέση. Η εφημερίδα The New York Times το τοποθέτησε την ταινία στη λίστα με τις 1.000 καλύτερες ταινίες. Η ταινία ήταν νούμερο 63 στις «100 πιο αστείες ταινίες» του Bravo. Το 2001, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών το έκρινε «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντικό» και το επέλεξε για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου. Βρίσκεται επίσης στο Νο. 4 στη λίστα με τις 25 καλύτερες ρομαντικές κωμωδίες του Rotten Tomatoes.
Η ταινία αναγνωρίζεται από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου σε διάφορες λίστες.
Άλλα μέσα
Ο Άλεν ήθελε επέμενε να διατηρηθεί η αναλογία διαστάσεων όταν η ταινία κυκλοφόρησε σε βίντεο (ασυνήθιστο αίτημα σε μια εποχή που οι ταινίες ευρείας οθόνης κανονικά σαρώνονταν για κυκλοφορία στην τηλεόραση και το βίντεο).
Το Μανχάταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε blu-ray στις 24 Ιανουαρίου 2012, μαζί με την ταινία του Άλεν Ο νευρικός εραστής (1977).
Κληρονομιά
Το σενάριο του Μανχάταν ερμηνεύθηκε μπροστά σε ζωντανό κοινό στο Μουσείο Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες στις 15 Νοεμβρίου 2012, ως μέρος της σειράς Live Read. Οι ηθοποιοί διάβασαν το σενάριο, περιορίστηκαν σε έξι ομιλούντα μέρη και πίσω τους προβάλλονταν φωτογραφίες από την ταινία. Το καστ περιλάμβανε τους  Στίβεν Μέρταντ, Ολίβια Μαν, Σέιλιν Γούντλεϊ, Μάικλ Μέρφι, Μέι Ουίτμαν, Έρικα Κρίστενσεν και Τζέισον Μαντζούκας. Δεν έγιναν πρόβες, ενώ οι παραστάσεις ανακοινώθηκαν μόνο λίγε μέρες πριν, και τα ονόματα ορισμένων μελών του καστ δεν είχαν γίνει γνωστά. Οι παραστάσεις δεν βιντεοσκοπήθηκαν.
Το Μανχάταν ενέπνευσε το τραγούδι "Remember Manhattan" που γράφτηκε για το πρώτο άλμπουμ του Ρίτσαρντ Μαρξ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1979
Κύπελλο Ιντερτότο 1966-67
Το Διεθνές Ποδοσφαιρικό Κύπελλο 1966-67 ή Κύπελλο Ράπαν, όπως ήταν πιο γνωστό (το μετέπειτα Κύπελλο Ιντερτότο), κατακτήθηκε από την Άιντραχτ Φρανκφούρτης, κερδίζοντας στον τελικό την ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα, στον τελευταίο τελικό της διοργάνωσης του τύπου «1 κύπελλο, 1 νικητής». Ήταν η τελευταία σεζόν των νοκ-άουτ γύρων, μέχρι που η UEFA ανέλαβε την διοργάνωση από το 1995. Από την επόμενη σεζόν ονομάστηκε Κύπελλο Ιντερτότο και διεξαγόταν σε ομίλους.
Όμιλοι
Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 10 ομίλους των 4 ομάδων. Οι 4 όμιλοι άνηκαν στην περιφέρεια Α και οι 6 στην περιφέρεια Β. Οι ομάδες από το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ολλανδία και την Ελβετία τοποθετήθηκαν στην περιοχή Α ενώ οι ομάδες από τη Τσεχοσλοβακία, της Ανατολικής Γερμανίας, την Πολωνίας, της Σουηδίας και της Γιουγκοσλαβία τοποθετήθηκαν στην περιφέρεια Β. Οι ομάδες από τη Δυτική Γερμανία τοποθετήθηκαν και στις δύο περιφέρειες. Οι 10 νικήτριες των ομίλων προκρίθηκαν στη φάση των νοκ-άουτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1966 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1967
Γιώργος Δέδες
Ο Γιώργος Δέδες (Ναύπλιο, 25 Φεβρουαρίου 1943) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής (μικρασιατικής καταγωγής), ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Κύρια χαρακτηριστικά του ήταν η ταχύτητα, η τεχνική του και το πολύ καλό σουτ. Συνολικά συμμετείχε σε 430 αγώνες πρωταθλήματος και πέτυχε 182 γκολ με τον Πανιώνιο και την ΑΕΚ.
Σε συλλογικό επίπεδο
Στην καριέρα του αναδείχθηκε δυο φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής, το 1970-71 με 28 γκολ και το 1975-76 με 15 γκολ. Το 1971 ήταν τρίτος σκόρερ στην Ευρώπη και βραβεύτηκε με το "χάλκινο παπούτσι".
Οι γονείς του ονομάζονταν Αθανάσιος και Νικολέτα και ο Γιώργος ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά τους. Είναι ανιψιός του διεθνή τερματοφύλακα της ΑΕΚ Χρήστου Ρίμπα, ενώ ο μεγάλος του αδερφός Κώστας αγωνίστηκε στον Πανναυπλιακό. Δεν κρύβει ότι από μικρός υποστήριζε τους «κιτρινόμαυρους» και ήταν φανατικός θαυμαστής του Κώστα Νεστορίδη. Είχε μάλιστα κολλημένη πάνω στο πατίνι του μια φωτογραφία του θρυλικού «Νέστορα» που, σημειωτέον, ξεκίνησε και αυτός την καριέρα του από τον Πανιώνιο.
Το 1957 ήρθαν στην Αθήνα με τον αδελφό του και άρχισε να αγωνίζεται στον Φοίβο Ν. Κόσμου. Την περίοδο 1960-61 ο Φοίβος κατέκτησε το πρωτάθλημα Β1 κατηγορίας της ΕΠΣ Αθήνας και ο Δέδες ήταν από τους βασικότερους σκόρερ. Ήταν ο Παναγιώτης Πάλλας που ανακάλυψε τον 17χρονο εξτρέμ στον Φοίβο, τον σημερινό Θρίαμβο Νέου Κόσμου, ομάδα από την οποία αποκτήθηκε και ο Θανάσης Σαραβάκος και τον πρότεινε στον τότε γενικό αρχηγό του Πανιώνιου, Θανάση Παπαθανασίου.
Ο Δέδες αποκτήθηκε έναντι ποσού χιλίων δραχμών, ενώ οι Νεοσμυρνιώτες παραχώρησαν στον Φοίβο και κάποιους παίκτες ως αντάλλαγμα. Προπονητές του Πανιωνίου τότε ήταν ο Ιωάννης Σκορδίλης και ο Νίκος Ζαρκάδης, που ένα δίμηνο αργότερα του εμπιστεύθηκαν θέση στην ενδεκάδα σε έναν αγώνα εναντίον του Φωστήρα.
Με τον Πανιώνιο αγωνίστηκε 14 χρόνια, είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών με 152 γκολ και το 1971 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο. Το 1970-71 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής με 28 γκολ και τρίτος σκόρερ στην Ευρώπη, πίσω από τον Σέρβο Σκόμπλαρ της Μαρσέιγ που σημείωσε 39 γκολ και πήρε το χρυσό παπούτσι και τον Κεϊτά της Σεντ Ετιέν με 33 γκολ που πήρε το ασημένιο ( Χρονιά με τα περισσότερα γκόλ (72) των δύο πρώτων στο γαλλικό πρωτάθλημα όλων των εποχών). Βραβεύτηκε με το "χάλκινο παπούτσι" αλλά δεν κατάφερε να παραστεί στην τελετή της απονομής στα γραφεία του «France Football» στο Παρίσι, καθώς την ίδια ημέρα αγωνιζόταν στο Στάδιο Καραϊσκάκη στον επαναληπτικό αγώνα του κυπέλλου UEFA με την Ατλέτικο Μαδρίτης. Το χάλκινο παπούτσι παρέλαβε η σύζυγός του Καίτη.
Το 1974 πήρε μεταγραφή στη μεγάλη ΑΕΚ. Αν και ελεύθερος, οι «κιτρινόμαυροι» πλήρωσαν περίπου μισό εκατομμύριο δραχμές για την απόκτησή του. Στα τρία χρόνια που αγωνίστηκε εκεί πρόσθεσε περίπου 50 ακόμη συμμετοχές και 35 γκολ στο ενεργητικό του. Επίσης, την περίοδο 1975-76 αναδείχθηκε για άλλη μια φορά πρώτος σκόρερ στην Ελλάδα, με 16 γκολ εκ των οποίων στης 26-10-1975 στον αγώνα Α.Ε.Κ. - Παναχαική 5-1 πέτυχε το τρίτο γκολ του αγώνα που ήταν και το 1.000ό γκολ στην ιστορία της ΑΕΚ. Υπήρξε μέλος των "κιτρινόμαυρων" που συμμετείχαν στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77.
Την επόμενη περίοδο (1977-78) επέστρεψε στον Πανιώνιο για να κλείσει την καριέρα του στους «κυανέρυθρους», όπου στο ξεκίνημα της επόμενης περιόδου στον εναρκτηριο αγώνα της περιόδου 1978-1979 Πανιωνίου-ΑΕΚ τον τίμησαν με τη μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου, τον Χρυσό Σταυρό. Απόκτημα που ο ίδιος χαρακτηρίζει ανεκτίμητο και που έχει τοποθετήσει στο κεντρικότερο σημείο της βιτρίνας, όπου φυλάει τα μετάλλιά του. Την ίδια μερα ο προέδρων της ΑΕΚ Λουκάς Μπάρλος του απένειμε τιμητική πλακέτα για την προσφορα του στον σύλλογο.
Στις εθνικές ομάδες
Το 1962 κλήθηκε στην εθνική Νέων, με την οποία αγωνίστηκε σε δυο αγώνες κατά της Τουρκίας, στην Αθήνα (ήττα 0-1) και στη Σμύρνη (νίκη με 1-0), όπου πέτυχε το μοναδικό και νικηφόρο γκολ της ελληνικής ομάδας στο 18΄. Με την εθνική Νέων αγωνίστηκε και την επόμενη χρονιά στα δύο προκριματικά ματς για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων με την Τουρκία, στα οποία η ελληνική ομάδα με νίκη 2-1 στην Αθήνα και ισοπαλία 1-1 στην Άγκυρα προκρίθηκε στην τελική φάση που έγινε στο Λονδίνο. Εκεί συμμετείχε και στους τρεις αγώνες του προκριματικού ομίλου, στον οποίο η ελληνική ομάδα ήρθε τρίτη με τα εξής αποτελέσματα: με Γερμανία 7-2 (ένα γκολ ο Δέδες), με Ελβετία 1-1 και με Σκοτία 0-4.
Το 1969 αγωνίστηκε για μια μοναδική φορά με την εθνική Ελπίδων σε φιλικό αγώνα με το Ισραήλ.
Από το 1966 ως το 1973, αγωνίστηκε 20 φορές με την εθνική ομάδα των ανδρών και σημείωσε 7 γκολ. Είναι ο δεύτερος σε αριθμό διεθνών συμμετοχών παίκτης του Πανιωνίου, μετά τον Στάθη Χάιτα, που ήταν 24 φορές διεθνής.
Στη σπουδαία πορεία για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου του 1970, ο Δέδες ήταν βασικό μέλος της εθνικής και σημείωσε γκολ σε δυο σημαντικούς αγώνες. Στην ιστορική νίκη με 4-2 επί της Πορτογαλίας στις 11/12/1968 στο Στάδιο Καραϊσκάκη έκανε το 2-1 στο 40΄ και στο ισόπαλο 2-2 με τη Ρουμανία στις 16/4/1969 έκανε επίσης το 2-1 στο 60΄.
Μετά την αποχώρηση
Μετά το τέλος της καριέρας του, ασχολήθηκε για πολλά χρόνια με επιχειρήσεις στον χώρο του ενδύματος. Από το γάμο του απέκτησε δυο γιους τον Θανάση και τον Χρήστο.
Το 1999 επέστρεψε στην αγαπημένη του ομάδα για να αναλάβει το πόστο του γενικού αρχηγού. Ένα πόστο που έχει φροντίσει να το τιμήσει και με το παραπάνω, δίνοντας με τον μειλίχιο τρόπο του και τον σεβασμό που εμπνέει στους ποδοσφαιριστές τη λύση σε δύσκολες στιγμές.
Σε συνεργασία με τον Χάιτα είναι «υπεύθυνος» για την ανακάλυψη μερικών από τους πλέον ταλαντούχους παίκτες που υπάρχουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο, όπως των Αλέξανδρου Τζιόλη, Γρηγόρη Μάκου, Νίκου Σπυρόπουλου και Γιάννη Μανιάτη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ο. Θρίαμβος Αθηνών
Φάβα
Η φάβα είναι ένα γεωργικό ή μαγειρικό προϊόν, του οποίου η αρχική πρώτη ύλη ποικίλει ανάλογα με τον τόπο παρασκευής. Στην Ελλάδα παρασκευάζεται από το όσπριο λαθούρι, σε άλλες χώρες, παρασκευάζεται είτε από αποξηραμένους, ξεφλουδισμένους και διασπασμένους σπόρους αρακά (Πίσον το ήμερον - Pisum sativum) είτε από ποικιλίες του οσπρίου λαθούρι.
Συγκομιδή
250px|thumb|left|Τα μπιζέλια του [[Αρακάς|αρακά, από τα οποία παρασκευάζεται η πράσινη φάβα.]] Οι σπόροι αποφλοιώνονται έπειτα από την απόσπασή τους από τον λοβό σπόρων στον οποίο μεγάλωσαν και η διαδικασία αυτή αφαιρεί το θαμπό έγχρωμο εξωτερικό δέρμα του καρπού. Υπάρχει κίτρινη και πράσινη ποικιλία καρπών. Οι καρποί (μπιζέλια) είναι στρογγυλοί όταν συλλέγονται και ξηραίνονται. Μόλις στεγνώσουν και αφού έχει αφαιρεθεί ο φλοιός, ο φυσικός διαχωρισμός του σπόρου στις κοτυληδόνες του μπορεί να επιταχυνθεί είτε χειροκίνητα είτε μηχανικά, ώστε να ευνοηθεί εν μέρει το ταχύτερο μαγείρεμα, λόγω της αύξησης του εμβαδού της επιφανείας που εκτίθεται στη θερμότητα.
Στο εμπόριο, τόσο η πράσινη όσο και η κίτρινη ποικιλία φάβας βρίσκονται στις αντίστοιχες επιλογές τους, συσκευασμένες λόγω χρώματος. Αυτά τα δύο χρώματα αντανακλούν ένα μέρος της εργασίας του Γκρέγκορ Μέντελ (20 Ιουλίου 1822 – 6 Ιανουαρίου 1884), ο οποίος μελέτησε την κληρονομικότητα του χρώματος του σπόρου στα μπιζέλια. Ο πράσινος φαινότυπος είναι υπολειπόμενος προς τον κίτρινο. Παραδοσιακά, ο γονότυπος του καθαρόαιμου κίτρινου είναι «ΥΥ» και αυτός από του πράσινου είναι «yy» και τα υβρίδια των δύο, "Υy", έχουν ένα κίτρινο (κυρίαρχο) φαινότυπο.
Η φάβα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και είναι χαμηλή σε λιπαρά, περιέχει μόνο ένα γραμμάριο λίπους ανά 350 θερμίδες (1.500 kJ) μερίδας. Οι περισσότερες από τις θερμίδες προέρχονται από πρωτεΐνες και σύνθετους υδατάνθρακες. Η φάβα είναι γνωστή ότι είναι μια φυσική πηγή τροφής που περιέχει μερικά από τα υψηλότερα ποσά Διαιτητικών ινών, περιέχει 26 γραμμάρια ινών ανά μερίδα 100 γραμμαρίων (104% DV βασιζόμενη σε δίαιτα 2.000 θερμίδων (8.400 kJ)). Οι ίνες είναι γνωστό ότι βοηθούν το πεπτικό σύστημα και κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται πλήρεις και χορτάτοι.
Η κίτρινη φάβα μπορεί μερικές φορές να συγχέεται με την ινδική τουρ νταλ (χωρισμένα μπιζέλια περιστεριού) ή ρεβίθια (τσάντα νταλ), ρεβίθια ντέσι, ενώ, όλα είναι κοινώς γνωστά ως μπιζέλια, τα τελευταία είναι από άλλο είδος οσπρίων.
Στην Κύπρο, τα πράσινα φύλλα είναι πολύ δημοφιλή το χειμώνα. Τρώγονται ωμά με ψωμί και ελιές ή χρησιμοποιούνται σε σαλάτες.
Χρήσεις
left|thumb|250x250px|Φάβα μαγειρεμένη σύμφωνα με την παραδοσιακή ελληνική συνταγή Η πράσινη και η κίτρινη φάβα χρησιμοποιούνται συνήθως για να κάνουν σούπα με μπιζέλια ή "σούπα φάβας" και μερικές φορές μια πουτίγκα - την (pease pudding), που συνήθως παρασκευαζόταν στη μεσαιωνική Ευρώπη.
Στη βόρεια Ινδία, είναι γενικά γνωστή ως μάταρ κι ντάαλ, μερικές φορές χρησιμοποιείται ως μια φθηνότερη παραλλαγή για το πολύ δημοφιλές τσόλε στους πάγκους που το προσφέρουν αυτό. (Ταμίλ பருப்பு πατάνι παρουπού).
Η κίτρινη φάβα, πιο συχνά χρησιμοποιείται για την προετοιμασία του νταλ (ξηρό όσπριο (φακή, μπιζέλι ή ποικίλα είδη φασολιού) τα οποία έχουν χωρίσει) στη Γουιάνα, το Τρινιντάντ και τις νήσους Φίτζι. Αναφέρεται απλά ως νταλ, παρασκευάζεται παρομοίως προς τα νταλ που βρίσκονται στην Ινδία, αλλά μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε μια ποικιλία από άλλες συνταγές. Η κίτρινη φάβα είναι το κύριο συστατικό του Ιρανικού φαγητού "Χορέστ γεϊμέ", το οποίο σερβίρεται στην Ιρανική κουζίνα, αντί του λευκού ρυζιού. Είναι επίσης ένα σημαντικό συστατικό στο περίφημο κεφτέ της Ταμπρίζ, μια σπεσιαλιτέ κεφτέ από το Βόρειο Ιράν,
Η κίτρινη φάβα χρησιμοποιείται για την παρασκευή ενός γλυκού σνακ στην κουζίνα του Πεκίνου. Το ουαντόουχουάνγκ (豌豆黄) είναι ένα γλυκό που έχει υποστεί γλύκανση και διατηρημένο με απλή ψύξη μπιζέλι πουτίγκα, μερικές φορές αρωματισμένο με άνθη όσμανθου και δαμάσκηνα τζουτζούμπε.
Στην Ευρώπη, η Ελληνική "φάβα" είναι ένα πιάτο φτιαγμένο με κίτρινη πολτοποιημένη φάβα, για την δημιουργία ενός ορεκτικού ή μεζέ. Ονομαστή είναι η φάβα Σαντορίνης, που παρασκευάζεται από το λαθούρι.
Tα σαμιώτικα λαθούρια καλλιεργούνται ως ξερικές καλλιέργειες. Η ηλιοφάνεια στη Σάμο που θεωρείται από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα και οι πολύ ισχυροί άνεμοι, ευνοούν αυτή την καλλιέργεια και το ιδιαίτερο μικροκλίμα της είναι που δίνει στη σαμιώτική φάβα την ιδιαίτερη και χαρακτηριστική της γεύση. Η αφράτη φάβα από την περιοχή των Μύλων μαγειρεύεται και γαρνίρεται με τα χαρακτηριστικά για την έντονη και ιδιαίτερη γεύση τους σαμιώτικα κρεμμύδια που παράγονται στην περιοχή της Βελανιδιάς και με φρέσκο ελαιόλαδο, από τις πλούσιες ελαιοκαλλιέργειες του νησιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όσπρια Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση όσπρια Κατηγορία:Εδέσματα Καθαράς Δευτέρας
Αντίσταση (μηχανική ρευστών)
Αντίσταση ή οπισθέλκουσα (drag) ονομάζεται η δύναμη η οποία έχει τον ίδιο φορέα με αυτόν της ταχύτητας, αλλά αντίθετη φορά, και εμφανίζεται κατά την κίνηση αντικειμένων εντός ρευστού. Η παρουσία της δύναμης οφείλεται στη διαφορετική πίεση η οποία επικρατεί στις δύο πλευρές ενός σώματος.
Μαθηματική έκφραση
Μαθηματικά η αντίσταση εκφράζεται ως:
όπου:
Αντίσταση και Ισχύς
Είδαμε πιο πάνω πως η αντίσταση δίνεται ως η ισχύς ως γνωστόν δίνεται από την σχέση P=Du, αντικαθιστώντας βρίσκουμε ότι. Βλέπουμε δηλαδή πως η ισχύς αυξάνεται με την τρίτη δύναμη της ταχύτητας. Για παράδειγμα ένα αυτοκίνητο παράγει μια ποσότητα ισχύος προκειμένου να κινηθεί με Y χιλιόμετρα ανά ώρα,προκειμένου να διπλασιάσει την ταχύτητα του και να κινηθεί με 2Υ χιλιόμετρα ανά ώρα πρέπει να παραγάγει οχταπλάσια ισχύ.
Αναφορές
Κατηγορία:Μηχανική ρευστών Κατηγορία:Αεροδυναμική
Κάρελ Χούιφαρτς
Ο Κάρελ Χούιφαρτς (λανθασμένη προφορά Γκόεϋβαρτς ή Γκαιβάερτς Karel Goeyvaerts, 8 Ιουνίου 1923 – 3 Φεβρουαρίου 1993) ήταν Βέλγος συνθέτης, ο κυριότερος Φλαμανδός εκπρόσωπος της σειραϊκής μουσικής, στη δεκαετία του 1950.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χούιφαρτς γεννήθηκε στην Αμβέρσα, το 1923 και, αρχικά, σπούδασε στο Βασιλικό Ωδείο της πόλης πιάνο, αρμονία, αντίστιξη, φούγκα, σύνθεση και ιστορία της μουσικής. Αργότερα, συνέχισε ανώτερες σπουδές στο Παρίσι, με τους Μιγιό (σύνθεση) και Μεσιάν (μουσική ανάλυση). Έκανε, επίσης, μαθήματα κυμάτων Μαρτενό, με τον Μορίς Μαρτενό (Maurice Martenot), εφευρέτη του οργάνου. Το 1951, ο Χούιφαρτς παρακολούθησε τη διάσημη Καλοκαιρινή Σχολή Νέας Μουσικής του Ντάρμστατ, όπου είχε -καθοριστική για την πορεία του- συνάντηση με τον Στοκχάουζεν. Και οι δύο ήσαν πιστοί Καθολικοί και βρήκαν τρόπους ενσωμάτωσης «θρησκευτικής» αριθμολογίας στις σειραϊκές τους συνθέσεις. Έκαναν διεξοδικές συζητήσεις και παρουσίασαν ένα μέρος από τη Σονάτα για Δύο Πιάνα (Nummer 1) του Χούιφαρτς, έργο σταθμό για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού σειραϊσμού, το οποίο παίχτηκε στη σειρά μαθημάτων του Τέοντορ Αντόρνο.
Γύρω στο 1958 αποσύρθηκε για λίγο από τον κόσμο της μουσικής, πηγαίνοντας να εργαστεί για τη βελγική αεροπορική εταιρεία «Sabena», αλλά δεν σταμάτησε να συνθέτει. Το 1970, αποδέχθηκε θέση στο Ινστιτούτο Ψυχοακουστικής και Ηλεκτρονικής Μουσικής (IPEM) στη Γάνδη. Μετά από μερικά χρόνια έγινε υπεύθυνος παραγωγός για τη Νέα Μουσική στο Radio 3 στις Βρυξέλλες. Τον Ιούνιο του 1985 εκλέχτηκε Πρόεδρος της Διεθνούς Ορχήστρας των Συνθετών, μια διάσημη και δραστήρια ένωση που ανήκει στο Διεθνές Μουσικό Συμβούλιο της UNESCO. Εξελέγη μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών, Επιστολών και Καλών Τεχνών του Βελγίου. Το 1992, ο Χούιφαρτς διορίστηκε στο τμήμα μουσικολογίας του πανεπιστημίου του Λέουφεν. Η σύνθεση Alba per Alban που ξεκίνησε στο πλαίσιο αυτής της θέσης παρέμεινε ημιτελής από τον απροσδόκητο θάνατό του, στις 3 Φεβρουαρίου 1993, στην Αμβέρσα.
Μουσικολογικά στοιχεία
Στην τάξη του Μεσιάν ο Χούιφαρτς γρήγορα αφομοίωσε τα επιτεύγματα της νέας μουσικής, μετά το 1910. Είδε, κυρίως, ευκαιρίες στις ρυθμικές καινοτομίες του δασκάλου του και στην αυστηρή, δογματική εφαρμογή του δωδεκάφθογγου του Βέμπερν. Ο αυστριακός συνθέτης είχε τελειοποιήσει αυτό το σύστημα με τέτοιο τρόπο, ώστε τόσο το μουσικό περιεχόμενο όσο και η μουσική μορφή να προέρχονται άμεσα από την αρχική σειρά φθόγγων. Ο Χούιφαρτς ήταν ο πρώτος στην ιστορία της μουσικής που κατάφερε να εφαρμόσει αυτή την αρχή όχι μόνο στο τονικό ύψος, αλλά και στο ρυθμό, τη δυναμική και την άρθρωση. Ωστόσο, οι πρώτες του συνθέσεις εξακολουθούν να είναι σαφώς μεταβατικά έργα στα οποία ο συνθέτης φιλοδοξεί, αλλά δεν συνειδητοποιεί την απόλυτη δομική «καθαρότητα». Όμως, η σύνθεση Nummer 2, για 13 όργανα (1951) μπορεί να θεωρηθεί ως η πρώτη ολοκληρωμένη σειραϊκή σύνθεση στη μουσική ιστορία. Ο Χούιφαρτς ήταν, επίσης, ένας από τους πρώτους που έκανε το μεγάλο βήμα στην ηλεκτρονική μουσική, με το έργο *Nummer 4, με Νεκρούς Τόνους (1952). Η αφηρημένη δομή του ήχου αποπνέει τέλεια καθαρότητα τόσο τεχνικά όσο και αισθητικά.
Από τη δεκαετία του 1960 και έπειτα, ο Χούιφαρτς δεν βρισκόταν πλέον στο ίδιο επίπεδο με τις ριζικές αλλαγές στη νέα μουσική, αλλά συνέχισε να παρακολουθεί στενά αυτές τις αλλαγές. Τα πειραματικά, αλεατορικά, επαναλαμβανόμενα και νεο-τονικά έργα του, από τα έτη 1960-1993, μπορούν συνεπώς να γίνουν κατανοητά ως προσπάθειες διερεύνησης των διεθνών εξελίξεων στη νέα μουσική για τη χρηστικότητα τους και τις προσωπικές συνθετικές προθέσεις. Παρά τις ποικίλες μορφολογικές και συνθετικές τεχνικές, αυτά τα έργα αποδεικνύονται πράγματι εξαιρετικά ομοιογενή.
Τα έργα του, μετά το 1975, εμπεριέχουν πτυχές μινιμαλισμού, τα πιο γνωστά παραδείγματα των οποίων είναι η σειρά των πέντε Λιτανειών (1979-82) και η τελική του δουλειά, η όπερα Υδροχόος (1983-92). Αν και ο μινιμαλισμός θεωρείται, συνήθως, ως «αντίδραση» στον σειραϊσμό, για τον Χούιφαρτς και οι δύο τεχνικές ήσαν απλώς υποκατηγορίες μιας μη-δυναμικής, «στατικής μουσικής». Οι αναλύσεις, άλωστε, των πρώτων σειραϊκών συνθέσεών του, ειδικά του Nummer 4, με Νεκρούς Τόνους και του Νummer 5, με Αμιγείς Τόνους, αποκαλύπτουν πόσο κοντινές είναι οι συγγένειές τους, στην πραγματικότητα.
Σημειώσεις
i. Ορθότερη προφορά του φθόγγου ae αποδίδεται με τον ήχο μεταξύ α και ε
Κάρολος του Βέστεργκετλαντ
Ο Κάρολος, σουηδ. Carl (27 Φεβρουαρίου 1861 - 24 Οκτωβρίου 1951) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας του Βέστεργκετλαντ στη Σουηδία.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Όσκαρ Β΄ της Σουηδίας και της Σοφίας, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Νασσάου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1897 με την Ίνγκεμποργκ των Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ, κόρη του Φρειδερίκου Η΄ της Δανίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2002 (ΠΣΩ)
Πληροφορίες
Τα προκριματικά της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Ωκεανίας (ΠΣΩ) για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2002 έγιναν σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία και έβγαλαν νικήτρια την ομάδα της Αυστραλίας, η οποία όμως δεν κατάφερε να προκριθεί στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2002. Το τουρνουά χωρίστηκε σε 2 γύρους: τον 1ο, δηλαδή την φάση ομίλων και το 2ο, δηλαδή το παιχνίδι play-off μεταξύ των δύο πρώτων των δύο ομίλων. Σίγουρα τα αξιοσημείωτα που έγιναν ήταν τα τεράστια σκορ, με αποκορύφωμα το απίστευτο 31 - 0 της Αυστραλίας επί της Αμερικανικής Σαμόα. Ο Αυστραλός διεθνής Archie Gerald Thompson ήταν ο πρώτος σκόρερ της Αυστραλίας με 16 γκολ μόνο στους προκριματικούς αγώνες, πράγμα που δείχνει την αποτελεσματικότητα που έχει ο Αυστραλός ποδοσφαιριστής μπροστά στο τέρμα. Παρακάτω παρουσιάζονται οι δύο όμιλοι των Προκριματικών αγώνων Ωκεανίας :
(οι: Παπούα Νέα Γουινέα και Νέα Καληδονία δε συμμετείχαν διότι δεν μπόρεσαν να συγκεντρώσουν αρκετούς αθλητές για να συμμετάσχουν στους προκριματικούς αγώνες)
Όμιλος 1
Τελική βαθμολογία:
Παιχνίδια 1ου Ομίλου:
Όμιλος 2
Συμμετέχουν οι:
Τελική βαθμολογία:
Παιχνίδια 2ου Ομίλου:
Δεύτερος Γύρος
Νικητής 1ου ομίλου: Αυστραλία
Νικητής 2ου ομίλου: Νέα Ζηλανδία
Παιχνίδια 2ου γύρου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις FIFA
Ει διδακτόν η αρετή
Το Εἰ διδακτόν ἡ ἀρετή είναι πραγματεία του Πλουτάρχου που περιέχεται στην συλλογή των Ηθικών. Σε αυτή, ο Πλούταρχος εξετάζει το ερώτημα κατά πόσο η αρετή είναι δυνατόν να διδαχθεί. Το ίδιο θέμα αναλύεται και στον πλατωνικό διάλογο με τον Πρωταγόρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γραμματεία
2081 Σάζαβα
Ο Σάζαβα (Sázava) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,14. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ποταμό της Τσεχίας, παραπόταμο του Μολδάβα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σάζαβα εκτιμάται σε 22,67 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι F, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,048.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαζαβα
Αθλητική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Εθνικοφρόνων Σωματείων Προαστίων Λευκωσίας
Η Αθλητική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Εθνικοφρόνων Σωματείων Προαστίων Λευκωσίας (ΑΠΟΕΣΠ) είναι ποδοσφαιρική ομοσπονδία των προαστίων της Λευκωσίας στην Κύπρο. Ιδρύθηκε το 1963. Κάθε χρόνο διοργανώνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Αποτελεί μία από τις 12 ομοσπονδίες του αγροτικού ποδοσφαίρου στην Κύπρο και είναι ιδρυτικό μέλος της Συνομοσπονδίας Τοπικών Ομοσπονδιών Κύπρου (ΣΤΟΚ).
Ιστορία
Μετά το 1974 γίνονται δεκτές στις τάξεις της ομοσπονδίας και ομάδες από την ύπαιθρο.
Διοργανώσεις
Οι διοργανώσεις που διεξάγει η ΑΠΟΕΣΠ σήμερα είναι:
Διακριθέντα σωματεία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις ομάδες που ήταν μέλη της ΑΠΟΕΣΠ και ακολούθως συμμετείχαν στα εθνικά πρωταθλήματα της Κύπρου (τα οποία διοργανώνει η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) ή συμμετείχαν στα εθνικά πρωταθλήματα της Κύπρου και στη συνέχεια συμμετείχαν στα πρωταθλήματα της ΑΠΟΕΣΠ. Για κάθε ομάδα αναφέρεται η ανώτατη κατηγορία στην οποία έχει συμμετάσχει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοπικές Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες Κύπρου Κατηγορία:Επαρχία Λευκωσίας
Αιθυλοκυκλοπροπάνιο
Το αιθυλοκυκλοπροπάνιο  (αγγλικά Εthylcyclopropane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή είναι υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C5H10 ή πιο αναλυτικά (C3H5)CH2CH3. Πιο συγκεκριμένα, είναι ένας αλεικυκλικός υδρογονάνθρακας. Δομικά αποτελείται από έναν κυκλοπροπανικό δακτύλιο (δηλαδή ανήκει στα «θυγατρικά» κυκλοπροπάνια) και από μια αιθυλομάδα (CH3CH2-). Το αιθυλοκυκλοπροπάνιο ανήκει στην ομόλογη σειρά των κυκλοαλκανίων, δηλαδή των κορεσμένων υδρογονανθράκων με έναν (τουλάχιστον) δακτύλιο.
Ενδομοριακή αντίδραση Freund
Με την τροποποιημένη αντίδραση Φρέουντ (Freund reaction) με Zn, που δίνει μεγαλύτερη απόδοση στην ενδομοριακή αντίδραση. Σ' αυτήν την περίπτωση η στοιχειομετρική εξίσωση της αντίδρασης γίνεται : 40px|Αιθυλοκυκλοπροπάνιο Η απόδοση είναι μέτρια, γιατί παράλληλα με την ενδομοριακή αντίδραση διεξάγεται αναπόφευκτα και διαμοριακή, τα κύρια προϊόντα της οποίας είναι τα ακόλουθα τρία (3):
Με χρήση καρβενίου
Με παρεμβολή αιθυλιδενίου (καρβένιο) σε κυκλοπροπάνιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 40px|Αιθυλοκυκλοπροπάνιο
Καταλυτική υδρογόνωση-1,3
Με καταλυτική υδρογόνωση - Παράγεται (κυρίως) πεντάνιο. 40px|Αιθυλοκυκλοπροπάνιο
Υδραλογόνωση-1,3
Με υδραλογόνο (ΗΧ) - Παράγεται (κυρίως) 2-αλοπετάνιο: 40px|Αιθυλοκυκλοπροπάνιο
Υδροξυαλογόνωση-1,3
Με υπαλογονώδες οξύ (HOX) - Παράγεται (κυρίως) 1-αλο-3-πεντανόλη: 40px|Αιθυλοκυκλοπροπάνιο
Ενυδάτωση-1,3
Με επίδραση θειικού οξέως σε αιθυλοκυκλοπροπάνιo παράγεται (κυρίως) όξινος θειικός 3-πεντυλεστέρας [CH3CH2CH(SO4H)CH2CH3], που υδρολύεται σχηματίζοντας 3-πεντανόλη [CH3CH2CH(OH)CH2CH3]: 40px|Αιθυλοκυκλοπροπάνιο
Διαλογόνωση-1,3
Παράγεται (κυρίως) 1,3-διαλοπεντάνιο: 40px|Αιθυλοκυκλοπροπάνιο
Πηγές
Κατηγορία:Κυκλοπροπάνια Κατηγορία:Κυκλοαλκάνια
Κοινότητες του Μπουρουντί
Οι 17 επαρχίες του Μπουρουντί υποδιαιρούνται σε 117 κοινότητες, οι οποίες υποδιαιρούνται σε 2.638 δήμους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μπουρούντι
Κορησός Καστοριάς
Η Κορησός (ή σπανιότερα Κορησσός) είναι ιστορική κωμόπολη της δυτικής Μακεδονίας, παλαιά έδρα του Δήμου Αγίων Αναργύρων και σήμερα σημαντικός αγροτικός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς. Απέχει 15 χλμ. από πόλη της Καστοριάς και 4 χλμ. τις όχθες της λίμνης Ορεστιάδας. Παλαιότερα ο οικισμός ονομάζονταν Γκορένση ή Γκυρέντση και σήμερα ο οικισμός έχει πληθυσμό 998 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Στην τοπική κοινότητα ανήκει ο οικισμός Άγιος Νικόλαος με 61 κατοίκους, ενώ στα όρια της κοινότητας υπάρχουν ο οικισμός Τσάκωνη ή Τσάκονη καθώς και η μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου.
Διοικητικές και πληθυσμιακές μεταβολές
Το έτος 1918, η Κορησός αναγνωρίστηκε σε ομώνυμη κοινότητα του Νομού Φλώρινας της Επαρχίας Καστοριάς με το όνομα Γκορέντση, ενώ το 1919 ο οικισμός μετονομάζεται σε Κορησός. Το 1941 ο οικισμός εντάσσεται στον Νομό Καστοριάς. Το 1971 η κοινότητα Αγίου Νικολάου καταργείται και υπάγεται στην Κοινότητα Κορησού. Το 1997, η Κορησός γίνεται έδρα του Δήμου Αγίων Αναργύρων, ενώ το 2011, με το σχέδιο Καλλικράτης, γίνεται έδρα της Δημοτικής Ενότητας Αγίων Αναργύρων του Δήμου Καστοριάς.
Η πρώτη πληθυσμιακή καταγραφή γίνεται τον 15ο αιώνα, όπου καταγράφονται 98 οικογένεις, περίπου 490 κάτοικοι. Στις αρχές του 20ου αιώνα, φτάνει να έχει 3.000 κατοίκους, με 850 κατοίκους μουσουλμάνους. Ο πληθυσμός της Κορησού δεν παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις μετά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών των πληθυσμών με τη Βουλγαρία την περίοδο 1913 με 1918, μεταναστεύουν στη Βουλγαρία 39 κάτοικοι ενώ με την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών με την Τουρκία το 1923 εγκαθίστανται 358 πρόσφυγες από τα Μικρασιατικά παράλια, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη.
Εκτός της απογραφής του 2011, όλα τα πληθυσμιακά δεδομένα αφορούν τον πραγματικό πληθυσμό. Η τοπική κοινότητα Κορησού, με τον Άγιο Νικόλαο που έχει 22 κατοίκους, φτάνει σε μόνιμο πληθυσμό τους 1.020 κατοίκους.
Γεωγραφία
Βρίσκεται χτισμένη σε υψόμετρο 620 μέτρων και στους πρόποδες του βουνού Γάβρος ή Κορησός (1386 μ.), που ανήκει στο ορεινό σύμπλεγμα του Ασκιού, σε περίοπτη θέση προς τον ομώνυμο κάμπο της Κορησού και τα χωριά της ανατολικής λεκάνης της λίμνης. Τα δάση που βρίσκονται πάνω από τον οικισμό αποτελούνται κυρίως από οξιές.
Τοπική παράδοση
Κατά την τοπική παράδοση, η δημιουργία του οικισμού προέκυψε από την συνένωση τριών ή τεσσάρων οικισμών που υπήρχαν' της Τσάκωνης, της Σαρακίνας, της Γιάζας και ίσως του Κάνιακου. Αυτό πιθανολογείται να έλαβε χώρα μετά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Βυζαντινού αυτοκράτορα Βασίλειου Β’ στην περιοχή, με την εκδίωξη των βουλγαρικών δυνάμεων του Τσάρου Σαμουήλ στα τέλη του 9ου με αρχές του 10ου αιώνα και την ύπαρξη στην περιοχή μεγάλης περιόδου ασφάλειας από επιδρομές και ληστρικές επιθέσεις.
Αρχαιότητα και Βυζάντιο
Υπάρχουν όμως ισχυρές ενδείξεις ότι ο χώρος κατοικήθηκε πολύ παλαιότερα, καθώς βρέθηκαν μια μαρμάρινη πλάκα με ανάγλυφες παραστάσεις που χρονολογείται πιθανότατα την Ελληνιστική περίοδο και που βρίσκεται εντοιχισμένη στο χώρο του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, καθώς και μία επιγραφή όπου αναγράφεται "Αλέξανδρος ήρω<ς> χαίριν…" που ανάγεται πιθανόν στο τέλος του 2ου αιώνα μ.Χ.. Επίσης στη θέση Μεγάλη Κρήνη έχουν βρεθεί τμήματα ελληνιστικής κρήνης και σε άλλες θέσεις θολωτοί τάφοι της ίδιας χρονικής περιόδου. Στη θέση Τσάκωνη και στην Κορησό υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα και τη ρωμαϊκή περίοδο, όπως αρχιτεκτονικά μέλη και επιγραφές. Από τα αρχαιολογικά αυτά ευρήματα συμπεραίνεται η ύπαρξη αρχαίου οικισμού, με συνεχή ζωή από την ελληνιστική ως τη βυζαντινή εποχή, στο λόφο «Τσάκωνη», ο οποίος υψώνεται περίπου 500 μ. δυτικά από την κωμόπολη.
Στον οικισμό υπάρχει ο μικρός ναός του Αγίου Γεωργίου στον οποίο υπάρχουν αγιογραφίες όμοιας τεχνοτροπίας με τις εκκλησίες στην πόλη της Καστοριάς (11ος αιώνας-12ος αιώνας). Επίσης στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας αναφέρεται το όνομα του Οσίου Διονυσίου, γεννημένος στην Κορησό το 1316, μοναχός σε μονή του Αγίου Όρους που ήταν αφιερωμένη στον Ιωάννη τον Πρόδρομο και σήμερα φέρει το όνομα του ως Μονή Διονυσίου. Εκτός από το πρόσωπο του αγίου, λαμβάνοντας υπόψη ότι και ο αδελφός του ήταν ο μητροπολίτης της Τραπεζούντας Θεοδόσιος, μπορούμε να οδηγηθούμε σε ένα σημαντικό αλλά ίσως και επισφαλές συμπέρασμα. Ότι στην Κορησό της βυζαντινής περιόδου και πριν από τη γέννηση των δύο αδελφών, υπάρχει ένας αρκετά σημαντικός οικισμός, με τέτοια πνευματική άνθηση, ώστε να προκύψουν δυο σημαντικά ιστορικές και πνευματικές προσωπικότητες.
Νεότερα χρόνια
Το 1920 χτίζεται νέο κτήριο του σχολείου για τις εκπαιδευτικές ανάγκες της εποχής. Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940, η Κορησός και έπειτα η Καστοριά ήταν οι πρώτοι οικισμοί που βομβαρδίζονται από την ιταλική αεροπορία στη Μακεδονία. Μετά τη Μάχη της στενωπού της Κλεισούρας στις 14 Απριλίου του 1941, η Κορησός καταλαμβάνεται από τα γερμανικά στρατεύματα, οι κάτοικοί της εκδιώκονται και καταφεύγουν σε γειτονικά χωριά Μαυροχώρι, Πολυκάρπη και Φωτεινή. Το 1948 το σχολείο καίγεται κατά το εμφύλιο και σώθηκε μόνο το ισόγειο το οποίο χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα ως ταχυδρομείο και ως κοινοτικό κατάστημα.
Στις 29 Μαρτίου 1978 θεμελιώθηκε το νέο Γυμνάσιο-Λύκειο έπειτα από τη δωρεά του Αθανασίου Κολάρα και τη συνδρομή των Κορησιωτών. Το 1995, ο κοιμητηριακός ναός του Αγίου Γεωργίου μαζί με το ομώνυμο ναΐσκο, χαρακτηρίστηκαν με υπουργική απόφαση ιστορικά διατηρητέα κτίσματα λόγω των εκκλησιαστικών κειμηλίων αλλά και της ιστορικότητας αυτών, λόγω των γεγονότων την περίοδο πριν και κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα.
Σήμερα
Σήμερα διαθέτει παιδικό σταθμό, νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο, καθώς και φροντιστήρια. Διαθέτει επίσης Κέντρο Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) και Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ). Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, ιδιαίτερα φασολιών και καλαμποκιού, με την κτηνοτροφία αιγοπροβάτων, τη γαλακτοκομεία, και σε μικρότερο βαθμό, απ’ ότι παλαιότερα, με τη γουνοποιία. Υπάρχουν βιοτεχνίες προϊόντων κρέατος και αλλαντικών, βιοτεχνίες παντοφλών και δερμάτινων ειδών και διάφορα καταστήματα. Στην Κορησό υπάρχουν αρκετές ξενοδοχειακές μονάδες.
Θρησκευτικές εκδηλώσεις γίνονται στην εορτή του πολιούχου Αγίου Χαραλάμπου στις 10 Φεβρουαρίου. και στην εορτή του τοπικού αγίου, του Οσίου Διονυσίου εκ Κορησού. Σήμερα ο επισκέπτης της ιστορικής κωμόπολης μπορεί να θαυμάζει τα λίγα αρχοντικά της και τις εκκλησίες της, μάρτυρες του λαμπρού παρελθόντος της Κορησού και να περιηγηθεί στα γραφικά δρομάκια. Επίσης μπορεί να επισκεφτεί της Μονή του Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, καθώς και σε άλλα αξιοθέατα της περιοχής.
Πολιτισμός
thumb|250px|Η εκκλησία του Αγίου Διονυσίου εκ Κορησού που βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο του οικισμού. Στον προαύλιο χώρο πραγματοποιείται πανήγυρη προς τιμήν του τοπικού Αγίου.
Εκκλησίες
Στη Κορησό υπάρχουν δύο ναοί αφιερωμένοι στον Άγιο Γεώργιο και είναι και οι δύο κηρυγμένα διατηρητέα κτήρια του Υπουργείου Πολιτισμού:
Προσωπικότητες
thumb|150px|Ο Νικόλαος Αντωνίου, πράκτορας του Μακεδονικού Αγώνα.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Καστοριάς
Ανατριχίλες
Οι Ανατριχίλες, είναι σειρά βιβλίων τρόμου επιστημονικής φαντασίας για εφήβους, από τον Αμερικανό συγγραφέα Ρ. Λ. Στάιν. Οι πρωταγωνιστές των βιβλίων είναι νεαροί έφηβοι, που μπλέκουν σε περίεργες και τρομακτικές καταστάσεις. Από το 1992 μέχρι το 1997 κυκλοφόρησαν 62 βιβλία. Στην Ελλάδα εκδόθηκαν τα πρώτα 50, από τις Εκδόσεις Κέδρος.
Οι Ανατριχίλες έγιναν τηλεοπτική σειρά με αυτοτελή επεισόδια, που προβλήθηκαν στο κανάλι του ΑΝΤ1.
Από την έκδοση του πρώτου βιβλίου, Το Σπίτι των Νεκρών, τον Ιούλιο του 1992, τα βιβλία έχουν γίνει εξαιρετικά δημοφιλή και εμπορικά πετυχημένα παγκοσμίως.
Ως το 2014, η σειρά έχει πουλήσει πάνω από 350 εκατομμύρια βιβλία παγκοσμίως μεταφρασμένα σε 32 γλώσσες. Ορισμένα βιβλία της σειράς συμπεριλήφθηκαν σε αρκετές λίστες bestseller.
Δομή και είδος
thumb|left|Μια εικονογραφία του Ρ. Λ. Στάιν με τα δημιουργήματά του. Από την αυτοβιογραφία του "Ήρθε από το Οχάϊο!: Η ζωή μου ως συγγραφέας".Η σειρά Ανατριχίλες ανήκει στη κατηγορία φαντασίας, τρόμου και θρίλερ για παιδιά, αν και ο Στάϊν χαρακτηρίζει τις ιστορίες της σειρά «Τρομακτικές όσο και αστείες.» Κάθε βιβλίο έχει διαφορετικούς χαρακτήρες παιδιών καθώς και τοποθεσίες. Οι κύριοι πρωταγωνιστές είναι παιδιά εφηβείας μεσοαστικής οικογένειας και των δύο φύλων. Οι ιστορίες στις Ανατριχίλες λαμβάνουν χώρα σε απομονωμένα μέρη ή σε απομακρυσμένες περιοχές από τις συνήθης κοινωνίες. Αυτές οι τοποθεσίες μπορεί να είναι οπουδήποτε, από προάστια πόλεων, οικοτροφεία, απομακρυσμένα χωριά ή κατασκηνώσεις. Τα βιβλία συνήθως παρουσιάζουν χαρακτήρες που είτε μετακόμισαν πρόσφατα σε μια νέα γειτονιά είτε πήγαν για διακοπές σε συγγενείς.
Τα βιβλία στη σειρά Ανατριχίλες έχουν παρόμοια δομή πλοκής με φανταστικούς ήρωες παιδιών να εμπλέκονται σε τρομακτικές καταστάσεις. Τα βιβλία είναι συνήθως γραμμένα σε αφήγηση πρώτου προσώπου, συχνά με αναπάντεχο τέλος. Περιέχουν σουρεαλιστικό τρόμο, με τους χαρακτκήρες να αντιμετωπίζουν το παράξενο και το υπερφυσικό. Ο συγγραφέας έχει μηχανισμούς πλοκής που ακολουθεί σε όλα τα βιβλία της σειράς. Ο Στάιν έχει αναφέρει πως δεν περιέχει κανέναν θάνατο στις ιστορίες του, και τα παιδιά στις ιστορίες δεν αντιμετωπίζουν ποτέ πολύ σοβαρές καταστάσεις. Απέδωσε την επιτυχία των βιβλίων στην απουσία ναρκωτικών, βίας και διαφθοράς.
Έμπνευση και θεματολογία
Τα βιβλία και οι χαρακτήρες είναι εμπνευσμένα από βιβλία και ταινίες. Για παράδειγμα, ο χαρακτήρας της κούκλας Σλάπι είναι κυριολεκτικά εμπνευσμένος από το κλασικό βιβλίο λογοτεχνίας Οι Περιπέτειες του Πινόκιο. Επίσης, μερικές ιστορίες του Στάιν προήλθαν μέσα από τη πραγματική ζωή. Ο Στάιν είχε πάρει την ιδέα για το βιβλίο του Η Στοιχειωμένη Μάσκα, από τον γιο του, Ματ, όταν στο Χάλοουιν είχε πρόβλημα να βγάλει τη μάσκα του. Επίσης, ο Στάιν χρησιμοποιεί τους παιδικούς του φόβους για να γράψει τα βιβλία. Ο συγγραφέας είχε αναφέρει: «Ευτυχώς, έχω τρομερή μνήμη. Καθώς γράφω την ιστορία, μπορώ να θυμηθώ πως είναι το συναίσθημα του φόβου και του πανικού.» Ο Στάιν δηλώνει ότι πολλές φορές βρίσκει πρώτα τον τίτλο του βιβλίου, αφήνωντας τον τίτλο να τον καθοδηγήσει στην ιστορία.
Οι δύο κύριες θεματολογίες στη σειρά είναι ο θρίαμβος των παιδιών επί του κακού και η αντιμετώπιση τρομακτικών καταστάσεων από τα παιδιά, χρησιμοποιώντας την ευφυία και τη φαντασία τους για να ξεφύγουν. Ο Στάιν δεν προσπαθεί να βάλει ηθικά διδάγματα στα βιβλία του, και λέει πως τα βιβλία του είναι «ένα Κίνητρο Ανάγνωσης.»
Κατηγορία:Σειρές βιβλίων
2082 Γκάλαχαντ
Ο Γκάλαχαντ (Galahad) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ιππότη της Στρογγυλής Τράπεζας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκάλαχαντ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκαλαχαντ
Βανκούβερ Κάνακς
Τέσσερις αριθμοί έχουν αποσυρθεί στην ιστορία των Κάνακς, Σταν Σμιλ (12), Τρέβορ Λίντερ (16), Μάρκους Νάσλουντ (19) και Πάβελ Μπουρ (10). Όλοι εκτός από τον Μπουρ διετέλεσαν αρχηγοί της ομάδας. Ο Σμιλ έχει τη διάκριση ότι είναι ο μόνος Κάνακ του οποίου ο αριθμός της φανέλας αποσύρθηκε στην παλιά έδρα της ομάδας, το Pacific Coliseum, καθώς και ο μοναδικός Κάνακ που αγωνίστηκε σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του με την ομάδα έως το τέλος της καριέρας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κανακς
Τζοβάννι ντελ Μπιόντο
δεξιά|μικρογραφία|383x383εσ| Μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού Ο Τζοβάννι ντελ Μπιόντο (Giovanni del Biondo) ήταν Ιταλός ζωγράφος του 14ου αιώνα της Γοτθικής και της πρώιμης Αναγέννησης. Δραστηριοποιήθηκε κατά την περίοδο 1356-1399 και είναι γνωστός κυρίως για τα πάνελ του. Ειδικεύτηκε σε θρησκευτικά έργα, πολλά από τα οποία έχουν διασωθεί.
Βιογραφία
Η ακριβής ημερομηνία γέννησης του Τζοβάννι ντελ Μπιόντο είναι άγνωστη. Από τα φορολογικά αρχεία είναι γνωστό ότι ο Τζοβάννι ντελ Μπιόντο έζησε και άκμασε στη Φλωρεντία όπου απεβιωσε το 1399.
Μπορεί να έχει εκπαιδευτεί στο εργαστήριο των Αντρέα και Νάρντο ντι Τσιόνε (Nardo di Cione), όπου εργάστηκε επίσης στην αρχή της σταδιοδρομίας του.
Έργο
Τα πρώτα του έργα που σώζονται είναι τοιχογραφίες. Αυτά τα έργα φέρουν σαφώς το σημάδι της επιρροής του ύφους του Τζόττο. Αργότερα άρχισε να δημιουργεί πίνακες με τέμπερα σε πάνελ. Αυτά τα έργα δείχνουν συχνά την επιρροή των Αμπρότζο Λορεντσέττι, Αντρέα ντι Τσιόνε, Γιάκοπο ντι Τσιόνε και  Μπερνάρντο Ντάντι. Σχεδόν όλοι οι πίνακες του Μπιόντο απεικονίζουν θρησκευτικά θέματα και αποτελούσαν αρχικά τμήματα μεγάλων ρετάμπλ. μικρογραφία|330x330εσ| Από το Τρίπτυχο του Αγίου Σεβαστιανού Τα πρώτα του έργα είναι απλές συνθέσεις με έντονα χρώματα και συνήθως στερούνται διαστάσεων βάθους. Σταδιακά οι μορφές του Μπιόντο απέκτησαν περισσότερη διακόσμηση και λεπτομέρεια και πιο φυσιολογική εμφάνιση. Οι μορφές έγιναν επίσης πιο αυθόρμητες στη διάταξή τους. Στα μετέπειτα έργα του, ο Μπιόντο έδωσε μεγαλύτερη προσοχή στις λεπτομέρειες του προσκηνίου και του φόντου στη σύνθεσή του. Δημιούργησε μεγαλύτερη αίσθηση βάθους, αλλά οι μορφές του έγιναν πιο φορμαλιστικές και σκλήρυναν.
Οι ιδιοσυγκρασίες του ύφους του περιλαμβάνουν ιδιότροπες αναλογίες, αιχμηρά, μυτερά χαρακτηριστικά και έντονη αίσθηση του σχεδιασμού. Υπάρχουν μόνο δύο ρετάμπλ με την υπογραφή του. Λόγω του διακριτικού του ύφους, ήταν δυνατό να αποδοθεί με βεβαιότητα σημαντικός αριθμός έργων στον καλλιτέχνη.
Το ύφος του παρέμεινε το ίδιο στη μετέπειτα σταδιοδρομία του. Η χρήση βοηθών εργαστηρίου με διάφορα επίπεδα επάρκειας στη μεταγενέστερη περίοδο οδήγησε σε κάποιαν απώλεια ποιότητας. Υπάρχουν δύο παραδείγματα του ύφους της ζωγραφικής του Τζιοβάνι ντελ Μπιόντο στην Πινακοθήκη του Οντάριο στο Τορόντο ("Όραμα του Αγίου Βενέδικτου", "Ο Άγιος Βενέδικτος Επαναφέρει τη Ζωή στον Μοναχό") Υπάρχει επίσης ένα βασικό παράδειγμα του ύφους του Μπιόντο στην Πινακοθήκη Μνημείων, στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ ("Παναγία με τον Θεό Πατέρα").
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Ναϊρόμπι
Ιδρύθηκε το 1899 και έγινε πρωτεύουσα της Κένυας μετά από την Μομπάσα το 1905. Οκτώ χρόνια μετά την ίδρυσή της, το 1907 έγινε το διοικητικό κέντρο των Άγγλων. Το 1953 στη πόλη αυτή κατέφυγαν πολλοί Ευρωπαίοι και ιθαγενείς της γύρω περιοχής μετά τη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης Κικούγιου Μάου-Μάου με συνέπεια ο πληθυσμός να παρουσιάζει μεγάλη άνοδο. Σήμερα είναι επίσης η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και διαμερίσματος. Η πόλη είναι χτισμένη παρά τον ποταμό Ναϊρόμπι, στο νότο της χώρας και σε υψόμετρο 1.661 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στους πρόποδες των λόφων Κικούγιου.