cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δένδρο των Χριστουγέννων
Ελλάδα
thumb|right|Χριστουγεννιάτικο δέντρο σε σπίτι στο [[Άργος.]] Στην αρχαία Ελλάδα το έτος άρχιζε μεταξύ του Χειμώνα και της Άνοιξης, ενώ στην Αττική μετά το θερινό ηλιοστάσιο (21 Ιουνίου) κατά τα μέσα Ιουλίου και ο πρώτος μήνας ήταν ο Εκατομβαιών. Τραγούδια όμως θρησκευτικά τραγουδούσαν τα παιδιά και σε άλλες γιορτές μέσα στον χρόνο, όπως συνέβαινε κατά τον μήνα Πυανεψιώνα, που ξεκινούσε από τα μέσα του Οκτωβρίου μέχρι τα μέσα του Νοεμβρίου. Κατά τον μήνα αυτό υπήρχε μια γιορτή, τα Πυανέψια ή Πυανόψια ή Πανόψια (πύανα=κύαμοι, κουκιά. Πύανα+έψω=ψήνω). Η γιορτή αυτή, σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς προερχόταν από την εποχή του Θησέα, ο οποίος, όταν πήγαινε στην Κρήτη, για να σκοτώσει τον Μινώταυρο, πέρασε από τη Δήλο και έκανε τάμα στον Απόλλωνα, ότι αν θα πετύχαινε τον στόχο του, θα επέστρεφε και θα του πρόσφερε ένα κλαδί ελιάς στολισμένο, πράγμα που έγινε. αριστερά|μικρογραφία|Χριστουγεννιάτικο δέντρο σε [[Εμπορικό κέντρο|εμπορικό στη Θεσσαλονίκη]] Έτσι καθιερώθηκε το στόλισμα του δέντρου ελιάς, που το τοποθετούσαν μπροστά στην πόρτα του σπιτιού. Το στόλισμα περιλάμβανε κλωστές από μαλλί, διάφορα φρούτα και καρπούς, σύκα, χουρμάδες, κορδέλες λευκές και κόκκινες, μπισκοτάκια με μέλι κτλ. Το κλαδί της ελιάς ονομαζόταν Ειρεσιώνη (είριον=έριον=μαλλί) και το κρατούσαν μέχρι την επόμενη χρονιά. Τα παιδιά γυρνούσαν τα σπίτια και τραγουδούσαν:
εἰρεσιώνη σῦκα φέρει καὶ πίονας ἄρτους καὶ μέλι ἐν κοτύλῃ καὶ ἔλαιον ἀποψήσασθαι καὶ κύλικ’ εὔζωρον, ὅπως μεθύουσα καθεύδῃς (η ειρεσιώνη έχει πάνω της σύκα και ψωμιά παχιά και μέλι σε ποτήρι και λάδι για σπόγγισμα (του προσώπου) και φιάλη με καλό κρασί, ώστε να κοιμηθείς μεθυσμένη).
Ρίζες από την Ανατολή
Σε χειρόγραφο του Βρετανικού Μουσείου, του 13ου αιώνα, αναφέρεται πως το έτος 512 ο αυτοκράτορας Αναστάσιος Α΄ έκτισε έναν ναό στο Τουρ Αμπντίν της Συρίας στον οποίο προσέφερε δύο ορειχάλκινα δένδρα στημένα εκατέρωθεν της Ωραίας Πύλης του Ιερού Βήματος, τα οποία είχαν θέσεις για φώτα.
Επίσης και στον Ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη υπήρχαν επί Βυζαντίου, στο επιστύλιο του τέμπλου, μεταλλικά δένδρα σε σχήμα κώνου (πυρσόμορφα δένδρα) όμοια με κυπαρίσσια, όπου αντί για καρπούς έφεραν φώτα σε σχήμα κωνοειδές. Βεβαιώνεται επιπλέον η χρήση πολυκάνδηλων σε σχήμα δένδρου σε όλο τον ναό.
Μάλιστα σε διάφορα μέρη όπως στο Λιτόχωρο Πιερίας και τα Επτάνησα στόλιζαν δένδρα στο μέσο των Εκκλησιών με φρούτα ή και καρπούς. Στην Καππαδοκία στόλιζαν μέσα στα σπίτια κατά το Δωδεκαήμερο κλαδιά κωνοφόρων ή άλλων δένδρων με ξηρούς καρπούς και αυτοσχέδια στολίδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα Κατηγορία:Χριστούγεννα Κατηγορία:Δέντρα
2200 Πασαντένα
Ο Πασαντένα (Pasadena) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,695. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο προάστιο του Λος `Αντζελες, έδρα του Καλτέκ και του JPL.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πασαντένα είναι άγνωστα.
Gemeinsame Normdatei
thumb|εγγραφή GND Το Gemeinsame Normdatei ή GND είναι διεθνής κατάλογος καθιερωμένων όρων για την οργάνωση ονομάτων προσώπων, επικεφαλίδων θεμάτων και εταιρικών σωμάτων από καταλόγους. Χρησιμοποιείται κυρίως για την τεκμηρίωση σε βιβλιοθήκες και επίσης ολοένα και περισσότερο από αρχεία και μουσεία. Το GND το διαχειρίζεται η Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη σε συνεργασία με διάφορα δίκτυα βιβλιοθηκών στη γερμανόγλωσση Ευρώπη και άλλους συνεργάτες. Το GND βρίσκεται υπό την άδεια Creative Commons Zero (CC0).
Η προδιαγραφή GND, παρέχει μια ιεραρχία υψηλού επιπέδου οντοτήτων και υποκατηγοριών, χρήσιμη στην ταξινόμηση βιβλιοθήκης, καθώς και μια προσέγγιση για σαφή προσδιορισμό μοναδικών στοιχείων. Περιλαμβάνει, επίσης, μια οντολογία που προορίζεται για την αναπαράσταση της γνώσης στον Σημασιολογικό Ιστό, που διατίθεται σε μορφή RDF.
Τύπου υψηλού επιπέδου οντοτήτων GND
Υπάρχουν επτά κύριοι τύποι οντοτήτων GND:
External links
Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
Τζιμ Λόντος
Ο Τζιμ Λόντος (αγγλ.: Jim Londos, 2 Ιανουαρίου 1897 - 19 Αυγούστου 1975) ήταν Ελληνοαμερικανός παλαιστής.
Γεννήθηκε στο Κουτσοπόδι του Άργους στις 2 Ιανουαρίου 1897 και πέθανε στις 19 Αυγούστου 1975. Το πραγματικό του όνομα ήταν Χρήστος Θεοφίλου (Christos Theofilou ή Christopher Theophelus).
Βιογραφικό
Ο Χρήστος Θεοφίλου ήταν ο πιο μικρός από 13 αδέλφια. Εγκαταστάθηκε στην Αμερική σε ηλικία 14 ετών. Αρχικά εργάστηκε σε διάφορες δουλειές για βιοπορισμό, όπως αχθοφόρος, καμαρώτος, μοντέλο για ζωγράφους και φωτογράφους κ.ά. Παράλληλα επιδόθηκε στα αγωνίσματα ελεύθερης πάλης όπου και διακρίθηκε. Τρία μόλις χρόνια από την ενασχόλησή του με την πάλη θεωρείτο από τους ικανότερους ερασιτέχνες παλαιστές στην περιφέρεια του Σαν Φρανσίσκο.
Μεταπήδησε στην επαγγελματική πάλη, αφού πρώτα εργάστηκε σε τσίρκο ως κατσέρ σε ακροβατικό νούμερο. Αρχικά εμφανιζόταν ως "The Wrestling Plasterer" Christopher Theophelus και αργότερα καθιέρωσε το Jim Londos. Προικισμένος εκ φύσεως με σημαντική δύναμη αλλά και άρτια τεχνικά καταρτισμένος είχε καταστεί το ίνδαλμα των φιλάθλων. Σπάνιας αντοχής, είχε δώσει μεγάλη σειρά αγώνων ασυνήθους αριθμού στην Αμερική, Ευρώπη, Αφρική (Αίγυπτο) και Αυστραλία. Συνδύαζε τη σωματική ρώμη με την τεχνική της πάλης. Έγινε ταχύτατα γνωστός για το λεγόμενο "αεροπλανικό κόλπο" (τεχνική), με το οποίο εξουδετέρωνε τους αντιπάλους του.
Αγωνιστικοί σταθμοί
Κέρδισε πολλές διακρίσεις στην πάλη με σημαντικότερη την ανάδειξή του σε παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών στις 18 Νοεμβρίου 1938. Σκληρότεροι αντίπαλοί του, κατά τους αθλητικούς χρονογράφους της εποχής, ήταν ο "στραγγαλιστής Λιούις" και οι "Στέκερ" Μπράουνιγκ και Σίκατ.
Στην πορεία του προς την κορυφή πέτυχε τις ακόλουθες σημαντικές νικες:
Επίλογος
Μετά το 1946 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, διατηρώντας εθιμικά τον τίτλο του ισόβιου παγκόσμιου πρωταθλητή και λαμβάνοντας στην Αμερική τη περίφημη χρυσή και αδαμαντοποίκιλτη ζώνη που φορά σε πολλές φωτογραφίες.
Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του εργάστηκε για λογαριασμό διαφόρων φιλανθρωπικών οργανώσεων, κυρίως για την περίθαλψη και προστασία ορφανών Ελληνόπουλων, θυμάτων του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Για την φιλανθρωπική του δράση τιμήθηκε από την ελληνική και αμερικανική πολιτεία, από τον βασιλιά της Ελλάδος Παύλο και από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον.
Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στις 19 Αυγούστου 1975 και το μνημείο του υπάρχει στο Oak Hill Memorial Park στο Escondido της Καλιφόρνιας.
Αγώνες και φήμη στην Ελλάδα
Το Νοέμβριο του 1928 επισκέφθηκε την Ελλάδα και οργάνωσε αγώνα στο Παναθηναϊκό Στάδιο αντιμετωπίζοντας τον αήττητο ως τότε Πολωνοαμερικανό πρωταθλητή Ευρώπης Καρλ Ζμπίσκο, τον οποίο νίκησε. Στις προπονήσεις του Λόντου μαζεύονταν χιλιάδες θεατές και στον αγώνα επικράτησε το αδιαχώρητο παρά τη βροχή. Ο αγώνας έγινε με μεγάλη επισημότητα. Οργανωτής ήταν η εφ. Η Αθλητική και επίτιμοι συνδιοργανωτές ο υπουργός Παιδείας, οι πρέσβεις των ΗΠΑ και της Πολωνίας, η Ολυμπιακή Επιτροπή, ο ΣΕΓΑΣ, ο δήμαρχος Αθηναίων κ.ά. Ο αγώνας αναβλήθηκε δύο φορές, την πρώτη επειδή ο Λόντος ασθένησε από δάγκειο πυρετό και τη δεύτερη λόγω κακοκαιρίας και τελικά έγινε στις 2 Δεκεμβρίου 1928 με διαιτητή τον παλιό ολυμπιονίκη Δημήτρη Τόφαλο. Ο αγώνας έχει καταγραφεί σε κινηματογραφική ταινία, ενώ σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Εμπρός ο διαιτητής έκανε υποδείξεις στον οπερατέρ σχετικά με το γύρισμα.
Το 1933 επανήλθε στην Ελλάδα και αγωνίσθηκε και πάλι στο Παναθηναϊκό Στάδιο αντιμετωπίζοντας νικηφόρα τον Ρωσοπολωνό γίγαντα Κόλα Κοβριάνι, σε έναν αγώνα που διοργάνωσε ο Πανιώνιος, με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για την ανέγερση του Σταδίου Νέας Σμύρνης. Για τη μεγάλη νίκη αυτή, ο μεγάλος του ρεμπέτικου Μάρκος Βαμβακάρης, έγραψε και ηχογράφησε ένα τραγούδι σε ρυθμό ζεϊμπέκικο : ""Πάρ' την αιμοβορία σου, και τράβα στην πατρίδα σου, αγαπητέ Κοριάνι,'' που σ' έστειλε ο Λόντος μας σε μακρινό σεργιάνι. Ήρθες απ' την πατρίδα σου το ζόρικο να κάνεις, κι ο κόσμος αν δε σε γλύτωνε, κόντεψες να πεθάνεις. Να είσουνα μονάχα εσύ, κομμάτια πια να γίνει, μα πόσοι ευρεθήκανε την πάθανε κ' εκείνοι. Έτσι λοιπόν ο Λόντος μας, βρέθηκε παλληκάρι, κι όλος ο κόσμος τον αγαπά, του Άργους το καμάρι.""
Το όνομά του έγινε θρύλος στην Ελλάδα. Στις δεκαετίες του '50 και του '60 σχεδόν σε όλη την Ελλάδα όταν ήθελαν να χαρακτηρίσουν ένα άτομο δυνατό, τον αποκαλούσαν "Τσιμπλόντο", σε παραφθορά του ονόματός του. Αναφορά επίσης στο όνομά του κάνουν και κάποια ελληνικά λαϊκά τραγούδια της ίδιας εποχής.
Στις 25 Μαΐου του 1966, ο Τζιμ Λόντος συμμετείχε σε φιλικό γεύμα, σε αθηναϊκή ταβέρνα, με έναν άλλον Έλληνα που διακρίθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες: τον Τομ Πάπας. Ο Τομ Πάπας, με φιλόδοξες επενδύσεις στον τομέα των πετρελαιοειδών, ήταν ο ισχυρότερος, αλλά ο θρυλικός παλαιστής, τον οποίο όλα τα παιδιά της μεταπολεμικής εποχής θαύμαζαν, ήταν ο δημοφιλέστερος.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελευθέρας πάλης Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της επαγγελματικής πάλης
Κάμπο δε Θεβάδα
Το "Κάμπο δε Θεβάδα" (Campo de Cebada) αποτελεί ένα αστικό κοινό στην πλατεία Λα Θεβάδα της Μαδρίτης. Δημιουργήθηκε το 2010, εκμεταλλευόμενο προσωρινά έναν δημόσιο χώρο, μετά την κατεδάφιση του παλιού αθλητικού κέντρου, μίας από τις κεντρικότερες πλατείες της περιοχής Λα Λατίνα, στη Μαδρίτη.
Ιστορικό
Το Κάμπο δε Θεβάδα (πεδίο του κριθαριού) είναι ένα από τα πιο ιστορικά σημεία στην πλατεία Λα Θεβάδα της πρωτεύουσας της Ισπανίας, τη Μαδρίτη, και έχει αποκτήσει αυτό το όνομα διότι στο συγκεκριμένο σημείο οι αγρότες κατά των 16ο αιώνα τοποθετούσαν την παραγόμενη συγκομιδή τους πριν τη διανείμουν και αποτελούσε μια αγορά κοινωνικής επικοινωνίας της εργατικής τάξης σε αυτήν τη γειτονιά της Μαδρίτης. Τον 20ο αιώνα οι αγορές αυτές καταστράφηκαν και την θέση τους πήραν μεγάλα κτήρια καταστρέφοντας έτσι έναν κοινωνικό χώρο. Συγκεκριμένα την πλατεία του κριθαριού αντικατέστησε ένα δημοτικό αθλητικό κέντρο. Στις αρχές του 21ου αιώνα το δημοτικό Συμβούλιο της Μαδρίτης οργάνωσε ένα πλάνο για τη δημιουργία δύο δημόσιων εγκαταστάσεων, των οποίων τον έλεγχο θα είχαν ιδιώτες. Το δημοτικό αθλητικό κέντρο της πλατείας γκρεμίστηκε ώστε να γίνει το σχέδιο αυτό πραγματικότητα αλλά η οικονομική κρίση του 2008, η οποία χτύπησε σε μεγάλο βαθμό την Ισπανία, σταμάτησε αυτό το σχέδιο διότι δεν βρέθηκαν επενδυτές, με αποτέλεσμα η ιστορική αυτή πλατεία να παραμείνει περιφραγμένη .
Ένας εναλλακτικός κοινωνικός χώρος σε μία πόλη
Το γεγονός ό,τι η πλατεία παρέμεινε περιφραγμένη οδήγησε σε προβληματισμό των πολιτών της περιοχής, οι οποίοι αναζητούσαν εναλλακτικούς τρόπους αξιοποίησης του ιστορικού αυτού χώρου. Οι εναλλακτικοί κοινωνικοί χώροι είναι εγχειρήματα της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας. Ένα εγχείρημα των εναλλακτικών κοινωνικών χώρων είναι τα αστικά κοινά, στα οποία εντάσσεται το Κάμπο δε Θεβάδα. Τα εναλλακτικά εγχειρήματα έχουν στόχο τη βοήθεια και κάλυψη των αναγκών του κοινωνικού συνόλου και των ανθρώπων που τα χρησιμοποιούν. Το Κάμπο δε Θεβάδα το κατατάσσουμε στα αστικά κοινά διότι είναι ένα εγχείρημα μέσα σε μια ποικιλόμορφη πόλη και δημιουργήθηκε από την κοινή δράση των πολιτών της γειτονιάς La Latina. Όπως αναφέρει ο Harvey "η πόλη είναι το μέρος όπου όλα τα είδη και οι τάξεις των ανθρώπων αναμειγνύονται". Αποτελεί εναλλακτικό χώρο διότι δημιουργήθηκε από τους πολίτες για τους πολίτες μέσω εθελοντισμού. Οι κάτοικοι της τοπικής κοινότητας μαζί με τη βοήθεια μιας ομάδας εθελοντών αρχιτεκτόνων δημιούργησαν ένα κοινωνικό και πολιτιστικό χώρο. Δραστηριότητες όπως δύο αθλητικοί χώροι, πολιτισμικές παραστάσεις και συνελεύσεις καθώς επίσης και διαμαρτυρίες κινημάτων όπως του κόμματος των Podemos ενάντια στην ανεργία των νέων το καθιστούν αστικό κοινό.
Η Ιδέα του "Κάμπο δε Θεβάδα"
Με τη χρήση του διαδικτύου και άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οργανώθηκαν οι κάτοικοι της γειτονιάς με κοινό στόχο τη διαμόρφωση και αξιοποίηση της πλατείας. Με τη συμβολή τους, πολλοί εκ των οποίων αρχιτέκτονες, μηχανικοί και ακτιβιστές, κατασκευάστηκαν στην περιοχή γήπεδα, κήποι και ένας μεγάλος θόλος. Μέσα από ποικίλες δράσεις και δραστηριότητες οι κάτοικοι στοχεύουν στην διασκέδαση, την ψυχαγωγία, αλλά και την ενημέρωση και αφύπνιση των επισκεπτών.
Το Κάμπο δε Θεβάδα περιλαμβάνει ανταλλαγή υπηρεσιών, εργαστήρια τέχνης δρόμου, φωτογραφία, ποίηση και θέατρο και εκδηλώσεις όπως υπαίθρια μουσικά και κινηματογραφικά φεστιβάλ. Δραστηριοποιείται κυρίως μέσω της εθελοντικής εργασίας των κατοίκων της γειτονιάς Λα Λατίνα. Όλες οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνται είναι δωρεάν, ενώ δεν λείπουν οι εκδηλώσεις που προάγουν τις δωρεές και τον εθελοντισμό. Η οικονομική συμβολή των τοπικών αρχών στην αρχή της δράσης ήταν σημαντική.
Η σημερινή κατάσταση της πλατείας
Η δραστηριότητα στο συγκεκριμένο αστικό κοινό διακόπηκε το 2017, προκειμένου οι τοπικές αρχές να εγκαταστήσουν μία πισίνα, όπως ήταν ο αρχικός τους σχεδιασμός. Ωστόσο, η δράση των κατοίκων, εξακολουθεί και υφίσταται και οι συμμετέχοντες διοργανώνουν πολλές εκδηλώσεις σε διάφορους δημόσιους χώρους της Μαδρίτης, ενημερώνοντας τους ενδιαφερόμενους μέσω διαδικτύου.
Κριστίνα Ροσέτι
Η Κριστίνα Τζωρτζίνα Ροσέτι (5 Δεκεμβρίου, 1830 – 29 Δεκεμβρίου, 1894) ήταν Αγγλίδα ποιήτρια και αδελφή του ποιητή και ζωγράφου Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι (Dante Gabriel Rossetti) καθώς και των Ουίλιαμ Μάικλ Ροσέτι (William Michael Rossetti) και Μαρία Φραντσέσκα Ροσέτι (Maria Francesca Rossetti). Ο πατέρας τους, Γκάμπριελ Ροσέτι (Gabriele Rossetti), ήταν Ιταλός ποιητής και πατριώτης από τη Νάπολη, που ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Αγγλία, και η μητέρα τους, Φράνσις Πολιντόρι (Frances Polidori), ήταν αδελφή του γιατρού και προσωπικού φίλου Λόρδου Βύρωνα, Τζον Ουίλιαμ Πολιντόρι (John William Polidori).
Βίος
Η Ροσέτι γεννήθηκε στο Λονδίνο και μορφώθηκε στο σπίτι από τη μητέρα της. Στις αρχές της δεκαετίας του 1840, η οικογένειά της αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, καθώς επιδεινώθηκε η σωματική και ψυχική υγεία του πατέρα της. Όταν η ίδια ήταν δεκατεσσάρων ετών υπέστη νευρικό κλονισμό, γεγονός που επηρέασε και τη μετέπειτα ζωή της, καθώς κατά περιόδους έπασχε από κατάθλιψη και σχετικές ασθένειες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της ζωής της η Ροσέτι, μαζί με τη μητέρα και την αδελφή της συμμετείχαν στο Αγγλο-Καθολικό κίνημα που ήταν μέρος της Εκκλησίας της Αγγλίας, και αυτή η θρησκευτική αφοσίωση έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προσωπική ζωή της Ροσέτι για το υπόλοιπο της ζωής της. Προς το τέλος της εφηβείας της είχε αρραβωνιαστεί το ζωγράφο Τζέιμς Κόλινσον (James Collinson), αλλά τελικά ο δεσμός τους διαλύθηκε λόγω θρησκευτικών διαφορών ( ο Κόλινσον ασπάστηκε τον Καθολικισμό). Αργότερα διατηρούσε δεσμό με τον γλωσσολόγο Charles Cayley, αλλά δεν παντρεύτηκαν επίσης για θρησκευτικούς λόγους.
Κατά τη διάρκεια του υπολοίπου της ζωής της, η Κριστίνα Ροσέτι συνέχισε να γράφει και να δημοσιεύει το έργο της, αφοσιώθηκε όμως περισσότερο στα γραπτά περί θρησκευτικής πίστης και σε παιδική ποίηση. Παρόλο που οι κανόνες της θρησκείας καθόριζαν τον τρόπο ζωής της, εξακολουθούσε να διατηρεί έναν ευρύ φιλικό κύκλο, και για δέκα χρόνια εργαζόταν εθελοντικά σε ίδρυμα υποστήριξης γυναικών "κακής φήμης". Ήταν αναποφάσιστη σχετικά με το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, αλλά πολλοί ακαδημαϊκοί έχουν προσδώσει φεμινιστικό χαρακτήρα στην ποίησή της. Επιπλέον, όπως λέει η Μαρς, "ήταν αντίθετη στον πόλεμο, τη δουλεία (στον Αμερικανικό Νότο), τη σκληρότητα προς τα ζώα, την εκμετάλλευση ανήλικων κοριτσιών στην πορνεία και όλες της μορφές στρατιωτικής επιθετικότητας".
thumb|220px|Πορτρέτο της Κριστίνα Ροσέτι, από τον αδελφό της [[Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι]]
Το 1893 η Ροσέτι προσεβλήθη από καρκίνο. Πέθανε τον επόμενο χρόνο, στις 29 Δεκεμβρίου 1893, και τάφηκε στο Κοιμητήριο Highgate. Στις αρχές του εικοστού αιώνα η δημοτικότητα της Ροσέτι έφθινε, όπως και η φήμη πολλών αξιόλογων συγγραφέων της Βικτωριανής εποχής, μπροστά στην ορμητικότητα του Μοντερνισμού. Η Ροσέτι παρέμεινε αφανής μέχρι τη δεκαετία του 1970, οπότε και φεμινίστριες ακαδημαϊκοί άρχισαν να ανακαλύπτουν ξανά το έργο της και να γράφουν για αυτό. Τις τελευταίες δεκαετίες τα γραπτά της Ροσέτι επανήλθαν στο προσκήνιο, και ξανακέρδισαν την είσοδό τους στο Βικτωριανό λογοτεχνικό κανόνα.
Πηγές
Marsh, Jan. Introduction. Poems and Prose. By Christina Rossetti. London: Everyman, 1994. xvii - xxxiii.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές
Ρουθ Χάντλερ
Η Ρουθ Μαριάννα Χάντλερ (αγγλικά: Ruth Marianna Handler, το γένος Μόσκο [Mosko]) (4 Νοεμβρίου 1916 – 27 Απριλίου 2002) ήταν Αμερικανίδα επιχειρηματίας και εφευρέτρια. Είναι περισσότερο γνωστή για την εφεύρεση της κούκλας Barbie το 1959 και συνιδρύτρια της κατασκευαστής παιχνιδιών Mattel με τον σύζυγό της, Έλιοτ, καθώς και ως η πρώτη πρόεδρος της εταιρείας, από το 1945 έως το 1975.
Πρώτα χρόνια
Η Χάντλερ γεννήθηκε ως Ρουθ Μαριάννα Μόσκο Mosko στο Ντένβερ του Κολοράντο. Οι γονείς της ήταν οι Πολωνοεβραίοι μετανάστες Γιάκομπ Μοσκόβιτς, σιδηρουργός και Ίντα Μοσκόβιτς (το γένος Ρούμπενσταϊν).
Παντρεύτηκε τον φίλο της από το λύκειο, Έλιοτ Χάντλερ, και μετακόμισε στο Λος Άντζελες το 1938, όπου βρήκε δουλειά στην Paramount.
Σχηματισμός της Mattel
Ο Έλιοτ δοκίμασε τις δυνάμεις του σε ένα χόμπι της κατασκευής επίπλων. Αποφάσισε να φτιάξει τα έπιπλά τους από δύο νέους τύπους πλαστικών, Lucite και Plexiglas. Η Ρουθ Χάντλερ του πρότεινε να αρχίσει να το κάνει εμπορικά και ξεκίνησαν μια επιχείρηση επίπλων. Η Ρουθ εργάστηκε στον τομέα πωλήσεων για τη νέα επιχείρηση, στα συμβόλαια προσγείωσης με την Douglas Aircraft Company και άλλους.
Προέλευση
Η Ρουθ είδε τις δυνατότητες για μια επιχειρηματική προσπάθεια. Συνεργάστηκαν με τον Χάρολντ «Ματ» Μάτσον. Συνδύασαν το επώνυμο του Μάτσον (Matson) με το μικρό όνομα του Έλιοτ (Elliot), δημιουργώντας την Mattel. Σύμφωνα με τον Έλιοτ, οι ιδρυτές δεν μπορούσαν να χωρέσουν το όνομα της Ρουθ στο όνομα της εταιρείας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι πωλήσεις επίπλων μειώθηκαν και έτσι η Mattel άρχισε να κατασκευάζει έπιπλα παιχνιδιών. Η επιτυχία αυτής της επιχείρησης έκανε τη Ρουθ και τον Έλιοτ να κατευθύνουν πλήρως τη Mattel στην κατασκευή παιχνιδιών.
Barbie
Η Ρουθ είδε την κόρη της, Μπάρμπαρα, να παίζει με χάρτινες κούκλες και παρατήρησε ότι της άρεσε συχνά να τους δίνει ρόλους ενηλίκων. Εκείνη την εποχή, οι περισσότερες κούκλες παιχνιδιών για παιδιά ήταν αναπαραστάσεις βρεφών. Συνειδητοποιώντας ότι μπορεί να υπάρχει ένα κενό στην αγορά, πρότεινε την ιδέα μιας κούκλας με ενήλικο σώμα στον σύζυγό της, Έλιοτ. Δεν ήταν ενθουσιώδης με την ιδέα, όπως και τα στελέχη της Mattel.
Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Ευρώπη το 1956 με τα παιδιά της, Μπάρμπαρα και Κένεθ, η Ρουθ είδε μια γερμανική κούκλα-παιχνίδι που ονομαζόταν Bild Lilli. Η ενήλικη κούκλα ήταν ακριβώς αυτό που είχε στο μυαλό της η Ρουθ, οπότε αγόρασε τρεις από αυτές. Έδωσε μία στην κόρη της και τις άλλες πήρε πίσω στη Mattel. Η κούκλα Lilli βασίστηκε σε έναν δημοφιλή χαρακτήρα που εμφανιζόταν σε ένα σατιρικό κόμικ που σχεδίασε ο Ράινχαρτ Μπέουτιν για την εφημερίδα Bild. Η κούκλα Lilli πουλήθηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία το 1955 και παρόλο που αρχικά πουλήθηκε σε ενήλικες, έγινε δημοφιλής στα παιδιά, που τους άρεσε να τη ντύνουν με ρούχα που ήταν διαθέσιμα ξεχωριστά.
Μετά την επιστροφή της στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρουθ επανασχεδίασε την κούκλα (με τη βοήθεια του τοπικού εφευρέτη-σχεδιαστή Τζακ Ράιαν) και η κούκλα πήρε ένα νέο όνομα, Barbie (Μπάρμπι), από την κόρη της Χάντλερ, Μπάρμπαρα. Έκανε πρεμιέρα στην Αμερικανική Διεθνή Έκθεση Παιχνιδιών στη Νέα Υόρκη στις 9 Μαρτίου 1959. Η Barbie ήταν μια άμεση επιτυχία, καθώς η Mattel πούλησε 351.000 κούκλες μέσα σε ένα χρόνο.
Αργότερα, οι Χάντλερ και η Mattel πρόσθεσαν ένα αγόρι για τη Barbie, με το όνομα Ken, από τον γιο των Χάντλερ, και πολλούς άλλους χαρακτήρες στη σειρά της επωνυμίας.
Μετέπειτα χρόνια
Η Χάντλερ διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού το 1970. Για να το καταπολεμήσει αυτό, έκανε μια τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή, η οποία χρησιμοποιήθηκε συχνά εκείνη την εποχή για την καταπολέμηση της νόσου. Λόγω δυσκολιών στην εύρεση μιας καλής προσθετικής στήθους, η Χάντλερ αποφάσισε να κάνει τη δική της. Με τη βοήθεια του νέου επιχειρηματικού εταίρου, Πέιτον Μάσεϊ και υπό τη νέα της εταιρεία Ruthton Corp., η Χάντλερ κατασκεύασε μια πιο ρεαλιστική εκδοχή του γυναικείου στήθους, που ονομάστηκε «Nearly Me». Αυτή η εφεύρεση έγινε αρκετά δημοφιλής, και η τότε πρώτη κυρία, Μπέτι Φορντ, είχε την προσωπική του τοποθέτηση.
Η Χάντλερ πέθανε στην Καλιφόρνια από επιπλοκές χειρουργικής επέμβασης για καρκίνο του παχέος εντέρου στις 27 Απριλίου 2002, σε ηλικία 85 ετών. Ο σύζυγός της, Έλιοτ, πέθανε 9 χρόνια αργότερα, σε ηλικία 95 ετών.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η Χάντλερ απεικονίζεται από τη Ρία Πέρλμαν στην ταινία του 2023, Barbie, όπου απεικονίζεται στα μεγάλη ηλικία ως πνεύμα που κατοικεί στα κεντρικά γραφεία της Mattel στο Λος Άντζελες και βοηθά την πρωταγωνίστρια, η οποία είναι το στερεότυπο μοντέλο της Barbie (που υποδύεται η Μάργκοτ Ρόμπι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Εφευρέτριες Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνοεβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Barbie Κατηγορία:Εφευρέτες παιχνιδιών
Προλακτίνη
Η προλακτίνη (PRL) είναι μία ορμόνη (πρωτεΐνη) που στον άνθρωπο κωδικοποιείται από το γονίδιο PRL. Ανακαλύφθηκε από τον Oscar Riddle και στη συνέχεια συνέβαλε στη μελέτη της και ο Henry Friesen. Αν και σήμερα είναι κυρίως γνωστή για τον ρόλο της στην γαλουχία, η προλακτίνη υπάρχει και σε άλλα σπονδυλωτά, όπως τα ψάρια, όπου από τις πιο σημαντικές της λειτουργίες είναι ο έλεγχος του νερού και η ισορροπία των αλάτων στον οργανισμό.
Η προλακτίνη δρα με τρόπο παρόμοιο με μία κυτταροκίνη και ως ένας σημαντικός ρυθμιστής του ανοσοποιητικού συστήματος. Έχει σημαντικές κυτταρικές λειτουργίες όπως την αύξηση του κυττάρου, τη διαφοροποίησή του ενώ δρα ως αντιαποπτωτικός παράγοντας (απόπτωση είναι ο προγραμματισμένος θάνατος του κυττάρου). Έχει επίσης σημαντική επίδραση στην αιμοποίηση, στην αγγειογένεση και εμπλέκεται στη ρύθμιση της πήξης του αίματος μέσω διαφόρων οδών. Εν ολίγοις πάνω από 300 ξεχωριστές δράσεις της PRL έχουν αναφερθεί σε διάφορα σπονδυλωτά, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στο νερό και στην ισορροπία του άλατος, στην αύξηση και στην ανάπτυξη, στην ενδοκρινολογία και στον μεταβολισμό, στον εγκέφαλο και στη συμπεριφορά, στην αναπαραγωγή, στην ανοσορύθμιση και την προστασία. Η προλακτίνη δρα με ενδοκρινή, αυτοκρινή και παρακρινή τρόπο μέσω του υποδοχέα προλακτίνης και ενός μεγάλου αριθμού υποδοχέων κυτοκίνης.
Ρύθμιση της παραγωγής της προλακτίνης
Η υποφυσιακή έκκριση της προλακτίνης ρυθμίζεται από ενδοκρινείς νευρώνες στον υποθάλαμο. Ο παράγοντας απελευθέρωσης της θυροτροπίνης (thyrotropin – releasing hormone) επιδρά διεγερτικά στην απελευθέρωση της προλακτίνης. Στη ρύθμιση της έκκρισης της προλακτίνης στον άνθρωπο συμβάλλουν το αγγειοδραστικό εντερικό πεπτίδιο και το πεπτίδιο ιστιδίνης – ισολευκίνης. Το χαρακτηριστικό της είναι ότι σε αντίθεση με τις άλλες ορμόνες, η έκκρισή της βρίσκεται σε καταστολή.
Παραλλαγές της προλακτίνης
Πολλές φορές η προλακτίνη ταξινομείται ως γοναδοτροπίνη. Πολλές παραλλαγές και μορφές της είναι γνωστές ανά είδος. Π.χ. στα ψάρια υπάρχουν η προλακτίνη Α και Β. Τα περισσότερα σπονδυλωτά, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου, έχουν επίσης και τη στενά συνδεδεμένη στοματολακτίνη. Γενικά στον άνθρωπο υπάρχουν τρεις μικρότερες (4, 16, 22 kDa) και αρκετά μεγαλύτερες παραλλαγές (καλούνται μεγάλες [big] και πολύ μεγάλες [bigbig].
Επιδράσεις της προλακτίνης στον οργανισμό
Η προλακτίνη έχει πάνω από 300 γνωστές επιδράσεις. Διεγείρει τους μαστικούς αδένες για την παραγωγή γάλακτος (γαλουχία). Πιο συγκεκριμένα αυξημένες συγκεντρώσεις της προλακτίνης στον ορό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης προκαλούν διεύρυνση των μαστικών αδένων των μαστών και προετοιμασία τους για την παραγωγή γάλακτος. Η παραγωγή του γάλακτος ξεκινά μόλις τα επίπεδα της προγεστερόνης πέσουν στο τέλος της εγκυμοσύνης και υπάρξει ερέθισμα από θηλασμό. Μερικές φορές τα νεογέννητα μωρά (τόσο τα θηλυκά όσο και τα αρσενικά) εκκρίνουν μια γαλακτώδης ουσία από τις θηλές τους. Αυτή εν μέρει προκαλείται από τη μητρική προλακτίνη και άλλες ορμόνες.
Η προλακτίνη προκαλεί στο σώμα σεξουαλική ικανοποίηση μετά τη σεξουαλική πράξη. Συγκεκριμένα η ορμόνη εξουδετερώνει την επίδραση της ντοπαμίνης, η οποία είναι υπεύθυνη για τη σεξουαλική διέγερση. Αυτό θεωρείται ότι προκαλεί τη σεξουαλική ανερέθιστη περίοδο. Η συγκέντρωσή της προλακτίνης μπορεί να είναι ένας δείκτης για το ποσό της σεξουαλικής ικανοποίησης και χαλάρωσης. Τα ασυνήθιστα υψηλά ποσά μπορεί να είναι υπεύθυνα για την ανικανότητα και την απώλεια της λίμπιντο. Εξαιρετικά υψηλά επίπεδα προλακτίνης μειώνουν τα επίπεδα των ορμονών φύλου (οιστρογόνα στις γυναίκες και τεστοστερόνη στους άνδρες). Οι επιδράσεις των εξαιρετικά μειωμένων επιπέδων προλακτίνης είναι πολύ πιο μεταβλητές.
Η προλακτίνη εντός του κανονικού εύρους αναφοράς μπορεί να δράσει ως ασθενής γοναδοτροπίνη, αλλά την ίδια στιγμή καταστέλλει την έκκριση GnRH. Τα φυσιολογικά επίπεδα της προλακτίνης στα αρσενικά άτομα οδηγούν στην ενδυνάμωση των υποδοχέων της ωχρινοτρόπου ορμόνης, με αποτέλεσμα την έκκριση τεστοστερόνης, η οποία οδηγεί σε σπερματογένεση. Η προλακτίνη διεγείρει επίσης τον πολλαπλασιασμό των πρόδρομων ολιγοδενδροκυττάρων. Αυτά τα κύτταρα διαφοροποιούνται σε ολιγοδενδροκύτταρα, τα οποία είναι υπεύθυνα για το σχηματισμό των επιστρώσεων της μυελίνης στους νευράξονες του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Η προλακτίνη έχει επίσης μια σειρά και από άλλες επιδράσεις όπως η συμβολή της στην επιφανειοδραστική σύνθεση των εμβρυικών πνευμόνων στο τέλος της κύησης και στην ανοσολογική ανοχή του εμβρύου από το μητρικό οργανισμό κατά την εγκυμοσύνη. Τέλος η προλακτίνη καθυστερεί το εκ νέου φύτρωμα των τριχών στα ποντίκια.
Παραγωγή και ρύθμιση
Στον άνθρωπο η προλακτίνη παράγεται στην υπόφυση, στο φθαρτό υμένα, στο μυομήτριο, στο μαστό, στα λεμφοκύτταρα και στον προστάτη. Η PRL της υπόφυσης ελέγχεται από τον Pit-1 μεταγραφικό παράγοντα και από την ντοπαμίνη. Στα κύτταρα του φθαρτού υμένα και στα λεμφοκύτταρα η έκφραση της προλακτίνης διεγείρεται από την cAMP. Έχει παρατηρηθεί ότι η προγεστερόνη ρυθμίζει την αυξημένη σύνθεση της προλακτίνης στο ενδομήτριο, αλλά τη μειώνει στο μυομήτριο και στον αδενικό ιστό του μαστού. Εντούτοις ο μαστός και άλλοι ιστοί μπορεί επίσης να εκφράζουν τον προαγωγέα Pit-1. Η υποφυσιακή παραγωγή της προλακτίνης πιστεύεται ότι είναι ειδική για τον άνθρωπο και τα πρωτεύοντα θηλαστικά και μπορεί να χρησιμεύσει για πολλούς, ειδικά ιστολογικούς, παρακρινείς και αυτοκρινείς σκοπούς. Πιστεύεται ότι σε άλλα σπονδυλωτά, όπως στα ποντίκια, ένα παρόμοιο ιστολογικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με μια μεγάλη οικογένεια πρωτεϊνών σαν την προλακτίνη.
Διακύμανση σε επίπεδα
Υπάρχει ένας ημερήσιος καθώς και ένας κύκλος ωορρηξίας στην έκκριση της προλακτίνης. Σε πολλά θηλαστικά υπάρχει επίσης και μία εποχιακή μεταβολή στην απελευθέρωσή της.
Κατά την εγκυμοσύνη οι υψηλές συγκεντρώσεις των οιστρογόνων που κυκλοφορούν, αυξάνουν τα επίπεδα της προλακτίνης κατά 10 έως 20 φορές. Ωστόσο την ίδια στιγμή τα οιστρογόνα καθώς και η προγεστερόνη αναστέλλουν τα διεγερτικά αποτελέσματα της προλακτίνης επί της παραγωγής του γάλακτος. Η απότομη πτώση των επιπέδων των οιστρογόνων και της προγεστερόνης μετά τον τοκετό επιτρέπει στην προλακτίνη, η οποία προσωρινά παραμένει υψηλή, να επάγει τη γαλουχία.
Μετά τον τοκετό τα επίπεδα της PRL πέφτουν καθώς το εσωτερικό κίνητρο για αυτά είναι να απομακρυνθούν. Στη συνέχεια το πιπίλισμα της θηλής από το μωρό προάγει περεταίρω την απελευθέρωση της προλακτίνης. Το πιπίλισμα ενεργοποιεί μηχανοϋποδοχείς μέσα και γύρο από τη θηλή. Αυτά τα σήματα μεταφέρονται από τις νευρικές ίνες μέσω του νωτιαίου μυελού στον υποθάλαμο, όπου οι αλλαγές στην ηλεκτρική δραστηριότητα των νευρώνων που ρυθμίζουν τον αδένα της υπόφυσης, προκαλούν την αυξημένη έκκριση προλακτίνης. Το ερέθισμα του θηλασμού προκαλεί επίσης την απελευθέρωση της ωκυτοκίνης από τον οπίσθιο λοβό της υπόφυσης, η οποία ενεργοποιεί τη διαδικασία που προκαλεί το «κατέβασμα» του γάλακτος. Πιο συγκεκριμένα η προλακτίνη ελέγχει την παραγωγή του γάλακτος (γαλακτογένεση), αλλά όχι το αντανακλαστικό της απέκκρισης του γάλακτος (η αύξηση της προλακτίνης γεμίζει μόνο το στήθος με γάλα). Σε συνήθεις συνθήκες η γαλουχία θα σταματήσει σε μία ή δύο εβδομάδες από το τέλος του απαιτούμενου θηλασμού. Έχει επίσης διαπιστωθεί ότι σε σύγκριση με τους άτεκνους άνδρες, οι πατέρες και οι μέλλοντες πατέρες έχουν αυξημένες συγκεντρώσεις προλακτίνης.
Τα υψηλά επίπεδα PRL τείνουν επίσης να καταστείλουν τον κύκλο ωορρηξίας, αναστέλλοντας την έκκριση της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και της ορμόνης απελευθέρωσης της γοναδοτροπίνης (GnRH). Τα υψηλά επίπεδα προλακτίνης μπορεί επίσης να εμπλέκονται με θέματα ψυχικής υγείας. Τα επίπεδα της προλακτίνης φτάνουν στο ζενίθ κατά τη διάρκεια του ύπνου REM (ύπνος γρήγορων κινήσεων των ματιών) και νωρίς το πρωί. Τα επίπεδα μπορεί να αυξηθούν μετά τη σωματική άσκηση, τα γεύματα, τη σεξουαλική επαφή, μετά από μικρές χειρουργικές επεμβάσεις ή μετά από επιληπτικές κρίσεις. Η υπερέκκριση της PRL είναι πιο συχνή από την υποέκκριση. Η υπερπρολακτιναιμία είναι η πιο συχνή ανωμαλία από τους όγκους της πρόσθιας υπόφυσης. Τα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν ακατάλληλη γαλουχία, έλλειψη της εμμήνου ρύσεως, υπογονιμότητα στις γυναίκες και ανικανότητα στους άνδρες.
Δομή και μεταβολές
Η δομή της προλακτίνης είναι παρόμοια με εκείνη της αυξητικής ορμόνης και του λακτογόνου του πλακούντα. Το μόριο διπλώνεται λόγω της δραστικότητας των τριών δισουλφιδικών δεσμών. Έχει περιγραφεί η σημαντική ετερογένεια του μορίου, έτσι οι βιοδοκιμασίες και οι ανοσοδοκιμασίες μπορεί να δώσουν διαφορετικά αποτελέσματα λόγω της διαφορετικής γλυκοζυλίωσης, φωσφορυλίωσης, σούλφωσης, και αποικοδόμησης. Η μη γλυκοζυλιωμένη μορφή της προλακτίνης είναι η κυρίαρχη μορφή της που εκκρίνεται από την υπόφυση.
Υπάρχουν κυρίως τρεις διαφορετικές μορφές προλακτίνης σε σχέση με το μέγεθος της: Τα επίπεδα των μεγαλύτερων είναι κάπως υψηλότερα κατά την πρώιμη περίοδο του τοκετού. Ο Pit-1 είναι ένας μεταγραφικός παράγοντας που συνδέεται με το γονίδιο της προλακτίνης σε διάφορες θέσεις ώστε να επιτραπεί η παραγωγή της στην υπόφυση. Ένας ρυθμιστής κλειδί της παραγωγής της προλακτίνης είναι τα οιστρογόνα που ενισχύουν την ανάπτυξη των κυττάρων που παράγουν προλακτίνη και διεγείρουν την παραγωγή της άμεσα, καθώς και την καταστολή της ντοπαμίνης.
Οι ανθρώπινοι υποδοχείς της προλακτίνης είναι ευαίσθητοι σε προλακτίνη ποντικιού.
Υποδοχέας προλακτίνης
Οι υποδοχείς της προλακτίνης είναι παρόντες στους αδένες του υποθαλάμου, της υπόφυσης, στις ωοθήκες, στην καρδιά, στους πνεύμονες, στο θύμο αδένα, στον σπλήνα, στο ήπαρ, στο πάγκρεας, στους νεφρούς, στα επινεφρίδια, στη μήτρα, στον σκελετικό μυ, στο δέρμα και σε περιοχές του κεντρικού νευρικού συστήματος. Όταν η προλακτίνη συνδέεται με τον υποδοχέα προκαλεί το διμερισμό του με άλλον υποδοχέα προλακτίνης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση της Janus κινάσης 2. Η ενεργοποίηση του υποδοχέα προλακτίνης έχει επίσης ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση των ενεργοποιημένων με μιτογόνο κινασών πρωτεϊνών και της κινάσης Src.
Διαγνωστική χρήση
Στα κλινικά εργαστήρια τα επίπεδα της προλακτίνης προσδιορίζονται κατά τον γενικό έλεγχο των ορμονών του φύλου, καθώς η αυξημένη έκκριση προλακτίνης μπορεί να καταστείλει την έκκριση της FSH και της GnRH, οδηγώντας σε υπογοναδισμό και μερικές φορές σε στυτική δυσλειτουργία στους άνδρες. Τα επίπεδα της προλακτίνης μπορεί να έχουν κάποια χρησιμότητα στη διάκριση των επιληπτικών κρίσεων από τις ψυχογενείς μη επιληπτικές κρίσεις. Τα επίπεδα της PRL του ορού αυξάνονται συνήθως μετά από μία κρίση επιληψίας.
Μονάδες και πρότυπα αναφοράς
Η συγκέντρωση της προλακτίνης στον ορό μπορεί να δοθεί σε μονάδες συγκέντρωσης (μg/L ή ng/ml), γραμμομοριακή συγκέντρωση (nmol/L ή pmol/L) ή σε διεθνείς μονάδες (τυπικά mlU/L). Η τρέχουσα IU βαθμονομείται σε σχέση με το τρίτο Διεθνές Πρότυπο για την προλακτίνη, το IS 84/500. Τα φιαλίδια του προτύπου αναφοράς IS 84/500 περιέχουν 2,5 μg λυοφιλοποιημένης ανθρώπινης προλακτίνης και τους έχει αποδοθεί δραστικότητα της τάξης των 0,053 διεθνών μονάδων της προλακτίνης. Οι μετρήσεις που έχουν βαθμονομηθεί σε σχέση με τα τωρινά διεθνή πρότυπα αναφοράς μπορούν να μετατραπούν σε μονάδες μάζας χρησιμοποιώντας το λόγο των γραμμαρίων σε IU. Πιο συγκεκριμένα συγκεντρώσεις της προλακτίνης που εκφράστηκαν σε mlU/L μπορούν να μετατραπούν σε μg/L διαιρώντας με το 21,2. Τα προηγούμενα πρότυπα αναφοράς χρησιμοποιούν άλλες αναλογίες.
Το πρώτο πρότυπο παρασκευής ανθρώπινης προλακτίνης για ανοσοπροσδιορισμό συστάθηκε το 1978 (75/504 πρώτο πρότυπο για την ανθρώπινη προλακτίνη) σε μία εποχή που η καθαρή ανθρώπινη προλακτίνη παρουσίαζε έλλειμμα. Τα προηγούμενα πρότυπα αναφοράς βασίζονταν σε προλακτίνη προερχόμενη από ζωικές πηγές. Η καθαρή ανθρώπινη προλακτίνη ήταν σπάνια, ετερογενής, ασταθής και δύσκολη να χαρακτηριστεί. Η αναφορά προετοιμασίας 81/541 διανεμήθηκε από την επιτροπή εμπειρογνωμόνων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τη βιολογική τυποποίηση χωρίς επίσημο χαρακτήρα και δεδομένης της αποδιδόμενης τιμής των 50 mlU/φιαλίδιο με βάση μια προηγούμενη συλλογική μελέτη. Υπολογίστηκε ότι το σκεύασμα αυτό λειτούργησε ανωμάλως σε ορισμένες ανοσοδοκιμασίες και δεν ήταν κατάλληλο ως ένα IS. Ωστόσο, λόγω της απουσίας μιας εναλλακτικής λύσης, χρησιμοποιήθηκε. Τρία διαφορετικά τμήματα ανθρώπινης υπόφυσης που περιείχαν προλακτίνη, ελήφθησαν στη συνέχεια ως υποψήφια για IS. Αυτά διανεμήθηκαν σε φιαλίδια κωδικοποιημένα ως 83/562, 83/573 και 84/500. Με βάση τις μελέτες συνεργασίας στις οποίες συμμετείχαν 20 διαφορετικά εργαστήρια, εξήχθη το συμπέρασμα ότι υπήρξε μικρή διαφορά μεταξύ αυτών των τριών παρασκευασμάτων. Το 83/562 φάνηκε πως είναι το πιο σταθερό. Αυτό τα παρασκεύασμα ήταν σε μεγάλο βαθμό απαλλαγμένο από διμερή και πολυμερή της προλακτίνης. Με βάση αυτές τις έρευνες, το 83/562 καθιερώθηκε ως το δεύτερο IS για την ανθρώπινη προλακτίνη. Όταν εξαντλήθηκαν τα αποθέματα αυτών των φιαλιδίων, το 84/500 καθιερώθηκε ως το τρίτο IS για την ανθρώπινη προλακτίνη.
Εύρος αναφοράς
Ο ακόλουθος πίνακας απεικονίζει τις παραλλαγές που εμφανίζονται σε κανονικές μετρήσεις της προλακτίνης σε διαφορετικούς πληθυσμούς. Οι τιμές της προλακτίνης ελήφθησαν από συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού χρησιμοποιώντας τον αναλυτή IMMULITE.
Καταστάσεις που σχετίζονται με αυξημένη έκκριση προλακτίνης
Η υπερπρολακτιναιμία ή περίσσεια της προλακτίνης του ορού, συνδέεται με τον υποοιστρογονισμό, την ανωορρηκτική στειρότητα, την ολιγομηνόρροια, την αμηνόρροια, την απρόσμενη γαλουχία, την απώλεια της λίμπιντο των γυναικών, την στυτική δυσλειτουργία και την απώλεια της λίμπιντο στους άνδρες.
Φυσιολογικά Φαρμακολογικά Παθολογικά
Υπόφυση Χειρουργική επέμβαση Συστηματικές διαταραχές
Καταστάσεις που συνδέονται με μειωμένη προλακτίνη
Η υποπρολακτιναιμία ή ανεπάρκεια της προλακτίνης στον ορό σχετίζεται με δυσλειτουργία των ωοθηκών στις γυναίκες, με μεταβολικό σύνδρομο, με άγχος, με αρτυριογενετική στυτική δυσλειτουργία, με εκσπερμάτωση, με ολιγοζωοσπερμία, με ασθενοσπερμία, με υπολειτουργία των σπερματοδόχων κύστεων και με υποανδρογοναιμία σε άνδρες. Σε μία μελέτη παρατηρήθηκε ότι τα φυσιολογικά χαρακτηριστικά του σπέρματος αποκαταστάθηκαν όταν τα επίπεδα της προλακτίνης έφτασαν στις φυσιολογικές τιμές σε άνδρες με μειωμένα επίπεδα προλακτίνης.
Η υποπρολακτιναιμία μπορεί να προκύψει από:
Βιβλιογραφία
1.	http://en.wikipedia.org/wiki/Prolactin
Σύγχροτρο
thumb|Το πρώτο σύγχροτρο με σχεδιασμό ευθέων τμημάτων: το σύγχροτρο ηλεκτρονίων των 300 MeV στο [[Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, κατασκευής 1949 σε σχέδιο του H. Richard Crane]] Το σύγχροτρο (synchrotron) είναι ένας τύπος κυκλικού επιταχυντή σωματίδιων, που κατάγεται από το κύκλοτρο. Στο σύγχροτρο η επιταχυνόμενη δέσμη σωματιδίων διατρέχει μία σταθερή κλειστή τροχιά. Το μαγνητικό πεδίο που κάμπτει τη δέσμη στην τροχιά αυτή αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου κατά τη διάρκεια της επιταχύνσεως, επειδή συγχρονίζεται με την αυξανόμενη κινητική ενέργεια των σωματιδίων. Το σύγχροτρο είναι από τις πρώτες επιταχυντικές διατάξεις που επέτρεψαν την κατασκευή τέτοιων συσκευών μεγάλης κλίμακας, εφόσον η κάμψη, η εστίαση και η επιτάχυνση της δέσμης μπορούν να διαχωρίζονται σε ξεχωριστά τμήματα της συσκευής. Οι ισχυρότεροι σύγχρονοι επιταχυντές σωματιδίων αποτελούν παραλλαγές του βασικού σχεδιασμού του συγχρότρου, όπως ο μεγαλύτερος επιταχυντής παγκοσμίως, ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων, που έχει περιφέρεια 27 χιλιομέτρων και κατασκευάσθηκε από το 1999 ως το 2008 για λογαριασμό του CERN.
Η αρχή λειτουργίας του συγχρότρου επινοήθηκε το 1944 από τον Σοβιετικό φυσικό Βλαντίμιρ Βέκσλερ. Το πρώτο σύγχροτρο ωστόσο κατασκευάσθηκε από τον Έντουιν Μ. ΜακΜίλαν το 1945 και επετάχυνε ηλεκτρόνια. Ο ΜακΜίλαν ανέπτυξε την ίδια ιδέα με τον Βέκσλερ ανεξάρτητα, μη γνωρίζοντας τη δημοσίευση του τελευταίου (η οποία ήταν διαθέσιμη μόνο σε σοβιετικό περιοδικό, αν και στην αγγλική γλώσσα). Το πρώτο σύγχροτρο που επετάχυνε πρωτόνια σχεδιάσθηκε από τον Μαρκ Όλιφαντ και κατασκευάσθηκε το 1952.
Τύποι
Σήμερα βρίσκονται σε χρήση αρκετοί εξειδικευμένοι τύποι συγχρότρου, όπως:
Αρχή λειτουργίας
Τα πρώτα σύγχροτρα, όπως το Cosmotron και το ιταλικό ADA, είχαν αυστηρά τοροειδές σχήμα θαλάμου, αλλά η αρχή της ισχυρής εστίασης, που ανακαλύφθηκε από τον Νικόλαο Χριστοφίλου και τον Έρνεστ Κούραντ και τους συνεργάτες του, επέτρεψε τον πλήρη διαμερισμό του επιταχυντή σε τμήματα με εξειδικευμένη λειτουργία κατά μήκος της τροχιάς των σωματιδίων, την οποία διαμορφώνουν σε ένα προσεγγιστικό πολύγωνο με στρογγυλευμένες κορυφές: Υπάρχουν κοιλότητες ραδιοσυχνοτήτων για την επιτάχυνση, διπολικοί μαγνήτες για την κάμψη της δέσμης (ώστε τελικώς να ολοκληρώνεται μία περιφέρεια) και τετραπολικοί ή και εξαπολικοί μαγνήτες για την εστίαση της δέσμης.
thumb|right|355px|Το «Αυστραλιανό Σύγχροτρο», μία πηγή ακτινοβολίας συγχρότρου. Στην εικόνα κυριαρχεί ο δακτύλιος αποθηκεύσεως, με ένα σημείο εξόδου δέσμης σε πρώτο πλάνο δεξιά. Το εσωτερικό του δακτυλίου περιέχει ένα σύγχροτρο και έναν γραμμικό επιταχυντή. Ο συνδυασμός χρονομεταβλητών μαγνητικών πεδίων καθοδηγήσεως και της αρχής της ισχυρής εστίασης επέτρεψε τον σχεδιασμό και τη λειτουργία των σύγχρονων τεράστιων επιταχυντικών εγκαταστάσεων. Τα ευθύγραμμα τμήματα της τροχιάς κατά μήκος της διαδρομής σε τέτοιες εγκαταστάσεις απαιτούνται όχι μόνο για τις κοιλότητες ραδιοσυχνοτήτων, αλλά και για την τοποθέτηση ανιχνευτών σωματιδίων ή συσκευές παραγωγής φωτονίων (στις πηγές ακτίνων συγχρότρου).
Η μέγιστη ενέργεια που μπορεί να προσδώσει ένας κυκλικός επιταχυντής περιορίζεται από τη μέγιστη ένταση των μαγνητικών πεδίων και τη μέγιστη καμπυλότητα της τροχιάς των σωματιδίων. Μία μέθοδος για την αύξηση του ορίου της ενέργειας είναι η χρήση υπεραγώγιμων μαγνητών, που δεν περιορίζονται από μαγνητικό κορεσμό. Οι επιταχυντές ηλεκτρονίων/ποζιτρονίων περιορίζονται επίσης από την έντονη απώλεια ενέργειας εξαιτίας ακτινοβολίας συγχρότρου. Φθάνουμε στην οριακή ενέργεια της δέσμης όταν η ενέργεια που χάνεται από τις πλευρικές επιταχύνσεις που απαιτούνται για τη διατήρηση της κλειστής τροχιάς ισούται με την ενέργεια που προστίθεται σε κάθε περιφορά.
Ισχυρότεροι επιταχυντές του τύπου του συγχρότρου κατασκευάζονται αυξάνοντας τις ακτίνες καμπυλότητας της τροχιάς και ενσωματώνοντας περισσότερες και ισχυρότερες κοιλότητες μικροκυμάτων. Τα ελαφρότερα φορτισμένα σωματίδια (όπως τα ηλεκτρόνια) χάνουν μεγαλύτερο ποσοστό της ενέργειάς τους όταν επιταχύνονται πλευρικά. Πρακτικά, η ενέργεια των επιταχυντών ηλεκτρονίων/ποζιτρονίων περιορίζεται από αυτή την απώλεια εξαιτίας ακτινοβολίας συγχρότρου, ενώ αυτή η απώλεια δεν παίζει σημαντικό ρόλο στη δυναμική των επιταχυντών πρωτονίων/ιόντων. Η ενέργεια των τελευταίων περιορίζεται μόνο από τις δυνάμεις που μπορούν να ασκήσουν οι μαγνήτες και από το κόστος.
Τροφοδότηση
Σε αντίθεση με το κύκλοτρο, ένα σύγχροτρο δεν μπορεί να επιταχύνει σωματίδια από μηδενική ταχύτητα. Για την «ένεση» προ-επιταχυνθέντων δεσμών σωματιδίων μέσα σε ένα σύγχροτρο, επινοήθηκαν διάφοροι τρόποι. Η προ-επιτάχυνση μπορεί να γίνεται από μία ή περισσότερες δομές, όπως από έναν γραμμικό επιταχυντή, ένα μίκροτρο ή ένα άλλο σύγχροτρο. Και όλα αυτά με τη σειρά τους πρέπει να τροφοδοτούνται από μία πηγή σωματιδίων, συνήθως μία γεννήτρια υψηλής τάσεως Cockcroft-Walton.
Αρχίζοντας από μια κατάλληλη αρχική τιμή, που καθορίζεται από την ενέργεια τροφοδοτήσεως, η ένταση του πεδίου των διπολικών μαγνητών αυξάνεται σταδιακά. Αν στο τέλος της διαδικασίας επιταχύνσεως τα σωματίδια υψηλής ενέργειας ενίονται, π.χ. σε έναν άλλο επιταχυντή, τότε η ένταση του πεδίου μειώνεται και πάλι σε ένα επίπεδο ενέσεως, αρχίζοντας ένα νέο στάδιο επιταχύνσεως. Ανάλογα με τη μέθοδο του μαγνητικού ελέγχου που εφαρμόζεται, το χρονικό διάστημα ενός σταδίου μπορεί να διαφέρει πολύ σε διάφορες εγκαταστάσεις.
Σύγχροτρα σε εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας
thumb|285px|right|Τα σύγχρονα βιομηχανικής κλίμακας σύγχροτρα μπορεί να είναι πολύ μεγάλα, Εδώ το σύγχροτρο SOLEIL κοντά στο Παρίσι. Μία από τις πρώτες μεγάλες διατάξεις συγχρότρου, σήμερα σε αχρησία, ήταν το Bevatron, που κατασκευάσθηκε το 1950 στο Εθνικό Εργαστήριο Λώρενς στο Μπέρκλεϋ. Το όνομά του προήλθε από την ενέργεια των 6,3 GeV που έδινε στα πρωτόνια που επετάχυνε (τότε αποκαλούνταν BeV, δηλαδή δισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ). Μερικά υπερουράνια στοιχεία, που δεν απαντώνται στον φυσικό κόσμο, δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά από αυτή τη μηχανή.
Μεγάλο πρώιμο σύγχροτρο ήταν και το Cosmotron, που κατασκευάσθηκε στο Εθνικό Εργαστήριο του Μπρουκχέιβεν και έφθασε σε ενέργεια 3,3 GeV το 1953.
Ως τμήμα διατάξεων συγκρούσεως
Αν και υπάρχει η δυνατότητα για ακόμα ισχυρότερους κυκλικούς επιταχυντές πρωτονίων και βαρέων σωματιδίων, φαίνεται ότι το επόμενο βήμα ως προς την επιτάχυνση ηλεκτρονίων πρέπει να αποφεύγει απώλειες εξαιτίας της ακτινοβολίας συγχρότρου, κάτι που θα απαιτήσει μάλλον επιστροφή στους γραμμικούς επιταχυντές, με πολύ μεγαλύτερα μήκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συγχροτρο
Κλομιπραμίνη
thumb|right|255px|Ο συντακτικός τύπος της κλομιπραμίνης thumb|right|255px|Ο στερεοχημικός τύπος της κλομιπραμίνης Η κλομιπραμίνη (clomipramine) είναι ένα τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό (TCA) φάρμακο, σε κλινική χρήση από τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Η συστηματική χημική της ονομασία κατά IUPAC είναι 3-(3-χλωρο-10,11-διυδρο-5H-διβενζο[b,f]αζεπιν-5-υλ)-N,N-διμεθυλπροπαν-1-αμίνη και ο μοριακός χημικός τύπος της είναι C19H23ClN2. Αποτελεί το χλωριωμένο παράγωγο της ιμιπραμίνης. Συντέθηκε και αναπτύχθηκε ως φαρμακευτική ουσία από την ελβετική φαρμακοβιομηχανία Geigy (γνωστή σήμερα ως Novartis) και κυκλοφορεί με τις εμπορικές ονομασίες Anafranil and Clofranil.
Η κλομιπραμίνη βρίσκεται στον Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο των σημαντικότερων φαρμακευτικών ουσιών που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας.
Ιατρική χρήση
Η κλομιπραμίνη χρησιμοποιείται στην ιατρική για την αντιμετώπιση των παρακάτω:
Σε μία μεταανάλυση διάφορων δοκιμών μαζί με φλουοξετίνη (Prozac), φλουβοξαμίνη (Luvox) και σερτραλίνη (Zoloft) για την αποτίμηση της σχετικής τους αποτελεσματικότητας σε περιπτώσεις ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, η κλομιπραμίνη βρέθηκε να είναι το αποτελεσματικότερο φάρμακο
Εγκυμοσύνη και θηλασμός
Η χρήση κλομιπραμίνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συνδέεται με συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες στα νεογέννητα. Επίσης έχει συνδεθεί με παροδικό στερητικό σύνδρομο στο νεογέννητο. Η κλομιπραμίνη ανιχνεύεται επίσης στο μητρικό γάλα και για τον λόγο αυτό ο θηλασμός αντενδείκνυται όταν η μητέρα παίρνει κλομιπραμίνη.
Παρενέργειες
Παρενέργειες κατά συχνότητα  :
Σχετικώς συνηθισμένες (συχνότητα 1-10%):
Ασυνήθιστες (συχνότητα 0,1 ως 1%):
Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα
Η κλομιπραμίνη μπορεί να αλληλεπιδράσει με αρκετά άλλα φάρμακα, όπως οι αναστολείς της μονοαμινικής οξειδάσης (ισοκαρβοξαζίδη, μοκλοβεμίδη, φαινελζίνη, σελεγιλίνη, τρανυλκυπρομίνη), οι αντιαρρυθμιακοί παράγοντες, τα διουρητικά (εξαιτίας της πιθανότητας υποκαλιαιμίας), οι επιλεκτικοί αναστολείς επαναπροσλήψεως της σεροτονίνης (SSRIs) και σεροτονεργικοί παράγοντες όπως οι τριπτάνες, άλλα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, τραμαδόλη κ.ά. (εξαιτίας της πιθανότητας για σύνδρομο σεροτονίνης). Επίσης, αντενδείκνυται η χρήση της κλομιπραμίνης στους λαμβάνοντες αναστολείς του ενζύμου CYP2D6, εξαιτίας του κινδύνου αυξημένων επιπέδων κλομιπραμίνης στο πλάσμα του αίματος (βλ. παρακάτω για την υπερβολική δόση).
Υπερβολική δόση
Η λήψη υπερβολικής δόσεως κλομιπραμίνης επιφέρει συνήθως τα ακόλουθα συμπτώματα :
Δεν υπάρχει εξειδικευμένο αντίδοτο για την υπερβολική δόση και η αντιμετώπιση είναι καθαρώς υποστηρικτική και συμπτωματική. Ενεργός άνθρακας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιορίσει την απορρόφηση. Το όποιο θύμα υπερβολικής δόσεως κλομιπραμίνης θα πρέπει να νοσηλεύεται και να παρακολουθείται στενά επί τουλάχιστον 72 ώρες.
Κτηνιατρική χρήση
right|thumb|Δερματίτιδα των άκρων σε σκύλο από υπερβολικό γλείψιμο Στις ΗΠΑ η κλομιπραμίνη έχει αδειοδοτημένη κτηνιατρική χρήση μόνο για την αντιμετώπιση του άγχους αποχωρισμού στους σκύλους, για την οποία πωλείται υπό την εμπορική ονομασία Clomicalm. Επίσης έχει αποδειχθεί αποτελεσματική σε περιπτώσεις ψυχαναγκαστικών διαταραχών σε γάτες και σκύλους. Στους σκύλους έχει εμφανίσει παρόμοια αποτελεσματικότητα με τη φλουοξετίνη για την αντιμετώπιση του «κυνηγιού της ουράς». Επιπλέον, υπάρχουν ενδείξεις στους σκύλους ότι καταπολεμά την ηχοφοβία.
Δ. Τζάπελης
Ο '''Δ. Τζάπελης''' ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Το έτος 1823 διακρίθηκε διότι επιτέθηκε στις εχθρικές φρεγάτες και ανάγκασε μια από αυτές να βγει στην παραλία απέναντι της Σάμου. Εκεί πυρπολήθηκε από τον Κωνσταντίνο Κανάρη και έφερε την καταστροφή του στρατοπέδου των Τούρκων που βρίσκονταν εκεί. Το ίδιο έτος πυρπόλησε στα Τρίκερα του Ευβοϊκού Κόλπου τα εχθρικά πλοία που είχαν καταφύγει εκεί. Το 1825 έλαβε μέρος και αγωνίστηκε μαζί με άλλους πυρπολητές στον εμπρησμό του εχθρικού στόλου έξω από τη Μεθώνη.
Πηγές
Κατηγορία:Πυρπολητές του 1821
1442 Κορβίνα
Η Κορβίνα (Corvina) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,291. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Ούγγρο αστρονόμο Γκιόργκι Κούλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κονκόλυ της Ουγγαρίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του βασιλιά της Ουγγαρίας Ματθία Κορβίνου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Κορβίνας είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κορβινα
Δράγγες
Οι Δράγγες, ή Δράνγκες, ή Δαράγγες, ή Δαράνγκες, ήταν αρχαίος περσικός λαός που κατοικούσε στην αρχαία Δραγγιανή, ή Δρανγκιανή, παρά τις όχθες του Ετυμάνδρου ποταμού (σύγχρονου Χέλμαντ). Το όνομά τους όσο και η ονομασία της χώρας τους φέρονται να επικράτησαν μετά την μεγάλη εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου. Παρά ταύτα ο Ηρόδοτος τους αναφέρει με το όνομα Σαράγγες.