cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγία Μαρίνα Καρδίτσας
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στις πλαγιές της Νοτίου Πίνδου και των Αγράφων, βορειοδυτικά του όρους Καραμανώλη. Είναι κτισμένη δυτικά και προς τα νότια της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα σε κατάφυτη περιοχή γεμάτη από καρυδιές, καστανιές, πλατάνια και βελανιδιές. Απέχει 23 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Μορφοβούνι (έδρα του δήμου) και 40 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Πλακωτά και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καρίτσης Δολόπων. Το 1940 καταργείται ενώ το 1961 αναγνωρίζεται πάλι με την ονομασία Πλακωτόν και να ανήκει στην επαρχία Ευρυτανίας. Το 1974 υπάγεται στην επαρχία Καρδίτσης του νομού Καρδίτσης και το 1997 με το ΦΕΚ 152Α-17/07/1997 μετονομάζεται σε Αγία Μαρίνα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καρίτσα, την Αγία Παρασκευή, τη Λογγά, το Μέγα Ρεύμα, το Πετρωτό και τη Ραφήνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καρίτσης Δολόπων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεβρόπολης Αγράφων του δήμου Λίμνης Πλαστήρα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 44 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Αντρόσα του Αμάλφι
Η Αντρόσα, (Androsa), ήταν κυβερνήτης του Δουκάτου του Αμάλφι, την περίοδο 948-952, υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Γνώμων (αστερισμός)
Αρχικά ο αστερισμός ήταν γνωστός με το πλήρες όνομα Norma et Regula, που απλοποιήθηκε, και μερικές φορές με τη λατινική ονομασία Quadra Euclidis (τετράγωνο του Ευκλείδου). Δεν υπάρχει σε όλο τον αστερισμό αστέρας φωτεινότερος του τέταρτου μεγέθους, και έτσι κανένας δεν έχει ιδιαίτερο όνομα. Ο Γκουλντ του απέδιδε 64 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
Επειδή τέμνεται από τον γαλαξιακό ισημερινό (ο οποίος περνά σχεδόν ακριβώς από τον γ2), ο Γνώμων είναι πλούσιος σε σώματα του δικού μας Γαλαξία:
- Το έτος 1893 εμφανίσθηκε εκεί ένας καινοφανής αστέρας («νόβα»), που ανακαλύφθηκε από τη Margaret Fleming σε φωτογραφική πλάκα που λήφθηκε στις 1 Ιουλίου 1893 από το Σταθμό του Αστεροσκοπείου του Harvard στην Arequipa του Περού.
- Τα ανοικτά σμήνη αστέρων NGC 6067 και NGC 6087 έχουν φαινόμενα μεγέθη 5,6 και 5,4 αντιστοίχως. Ο λαμπρότερος αστέρας από τους 40 περίπου του δεύτερου σμήνους είναι μεταβλητός αστέρας (Κηφείδης), ο S Γνώμονος, με φαινόμενο μέγεθος που κυμαίνεται από 6,1 ως 6,8.
- Το πλανητικό νεφέλωμα Shapley 1 είναι προσιτό σε ερασιτεχνικά τηλεσκόπια.
- Το ανοικτό σμήνος αστέρων NGC 6167 έχει φαινόμενο μέγεθος 6,7 και βρίσκεται πάνω στο σύνορο με τον αστερισμό Βωμό.
Λέιτι-Κάζμα
Το Λέιτι-Κάζμα είναι ένα χωριό στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Όλυμπος Καρπάθου
Η Όλυμπος είναι ένας οικισμός ιδιαίτερου αρχιτεκτονικού κάλλους και βρίσκεται στο νησί της Καρπάθου. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 310 μέτρων, κατά μήκος αυχένα των υπωρειών του όρους Προφήτης Ηλίας της βόρειας Καρπάθου και είναι χαρακτηρισμένος από τις αρμόδιες κρατικές αρχές ως παραδοσιακός οικισμός. Η δυτική πλευρά της Ολύμπου είναι απόκρημνη και στέκεται πάνω από κατωφέρεια που καταλήγει στην θάλασσα ενώ η ανατολική της πλευρά είναι πιο ομαλή και της προσφέρει πρόσβαση στο επίνειό της, το Διαφάνι. Η Κοινότητα Ολύμπου που υπάγεται στον Δήμο Καρπάθου έχει 556 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|Όλυμπος Καρπάθου: η συνοικία "Σκαλϊάκια". Στο κέντρο της φωτογραφίας το σπίτι του Δημάρχου Ιωάννου Παύλ. Παυλίδη.|εναλλ.= Στην αρχαιότητα οι κυριότερες πόλεις της βόρειας Καρπάθου ήταν η Βρυκούς που ήταν χτισμένη στο ΒΔ άκρο του νησιού της Καρπάθου και η Σάρος που ήταν χτισμένη στο μέσον της Ανατολικής ακτής του νησιού της Σαρίας. Τον 7ο αιώνα μ.Χ. λόγω των επιδρομών, κυρίως των Σαρακηνών πειρατών, οι κάτοικοι των αρχαίων πόλεων εγκατέλειψαν τις αρχικές τους εστίες στα παράλια και αναζήτησαν καταφύγιο σε ορεινότερα και πιο δυσπρόσιτα σημεία του νησιού με αποτέλεσμα να ιδρύσουν τον σημερινό οικισμό Όλυμπος ή Έλυμπος στο τοπικό ιδίωμα. Ο οικισμός χτίστηκε ακολουθώντας την αρχιτεκτονική των οχυρωμένων μεσαιωνικών νησιωτικών οικισμών και την εικόνα αυτή διατηρεί σχεδόν αναλλοίωτη μέχρι σήμερα. Την ονομασία Όλυμπος την οφείλει στο παλαιότερο όνομα του βουνού στους πρόποδες του οποίου χτίστηκε, και το οποίο σήμερα ονομάζεται Προφήτης Ηλίας.
Η Όλυμπος παρέμεινε μέχρι πρόσφατα αποκομμένη από τις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδας, ακόμα και από την υπόλοιπη Κάρπαθο με αποτέλεσμα να αναπτύξει μιαν εντελώς ξεχωριστή και ιδιόμορφη πολιτισμική παράδοση, πολλά στοιχεία της οποίας διατηρεί ζωντανά ως τώρα. Χαρακτηριστική είναι η παραδοσιακή φορεσιά της περιοχής που φοριέται ακόμα και σήμερα από τις γυναίκες της Ολύμπου. Μέχρι την δεκαετία του 1980 ο δρόμος που συνέδεε τον οικισμό με το υπόλοιπο νησί ήταν ιδιαίτερα δύσβατος με αποτέλεσμα η επικοινωνία του οικισμού με την υπόλοιπη Κάρπαθο να γίνεται κυρίως μέσω θαλάσσης από το λιμάνι του Διαφανίου. Η βελτίωση του οδικού δικτύου βοήθησε πολύ στην τουριστική ανάπτυξη της περιοχής η οποία ήταν ραγδαία μετά το 1990.
Κοινότητα Ολύμπου Καρπάθου
thumb|Η Κοινότητα Ολύμπου Όλυμπος αποτέλεσε σε όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας αυτοδιοικούμενη Δημογεροντία υπαγόμενη στον Καζά της Καρπάθου που ήταν τμήμα του Σαντζακίου της Ρόδου. Κατά τη διάρκεια της Ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα και μέχρι την ενσωμάτωση των νησιών αυτών στην Ελλάδα (1912-1948) αποτέλεσε Αυτοδιοίκητο Δήμο (Municipio di Olimpo) της Υπερπόντιας Κτήσης των Ιταλικών Νήσων του Αιγαίου Πελάγους (Possedimento d'oltremare di Isole Italiane dell'Egeo). Από το 1948 και μέχρι το 2010, τέλος, αποτέλεσε ξεχωριστή Αυτοδιοίκητη Κοινότητα του Νομού Δωδεκανήσου του Ελληνικού κράτους. Η συνολική έκταση της Κοινότητας είναι 104,876 τ.χλμ. και στα όριά της περιλαμβάνεται το βόρειο τμήμα της Καρπάθου και το νησί Σαρία. Η Κοινότητα Ολύμπου έχει πληθυσμό 556 κατοίκους και περιλαμβάνει επίσης τους οικισμούς Όλυμπο [ 270 ], Διαφάνι [ 228 ], Αυλώνα [ 7 ], Τρίστομο [ 6 ] και τη νησίδα Σαρία [45 ]. Το 2010 ενσωματώθηκε στον ενιαίο Καλλικράτειο Δήμο Καρπάθου και έκτοτε αποτέλεσε Τοπική Κοινότητά του, ενώ με το Σχέδιο "Κλεισθένης" αποτελεί μια από τις δέκα Κοινότητες του Κλεισθένειου Δήμου Καρπάθου, διοικούμενη από πενταμελές Κοινοτικό Συμβούλιο.
Η Όλυμπος λόγω της ιδιαίτερης πολιτισμικής της ταυτότητας ορίστηκε ιστορική έδρα του νέου Δήμου Καρπάθου μετά τη σύστασή του στη βάση του Σχεδίου Καλλικράτης, ενώ με ομόφωνη απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Δωδεκανήσου έχει ονομαστεί "Πόλις του ζώντος λαϊκού πολιτισμού της Δωδεκανήσου" (2008).
Διοικητικά η περιοχή της Κοινότητας Ολύμπου αποτελεί ιδιαίτερη Δημοτική Ενότητα του Δήμου Καρπάθου.
Νησίδες
Στην Δημοτική Ενότητα Ολύμπου του Δήμου Καρπάθου υπάγονται οι παρακάτω νησίδες:
Πιο συγκεκριμένα:
Δημογραφία
μικρογραφία|Ολυμπίτες με παραδοσιακές ενδυμασίες στην υποδοχή του ιταλού Κυβερνήτη Mario Lago κατά την επίσκεψή του στην Όλυμπο το έτος 1930. (Εξ αριστερών προς τα δεξιά α. Άνω σειρά: Κωστής Βασ. Κακκαρόλλης, Καλίτσα Αντ. Οικονόμου, Καλίτσα Μακρή - Τσαμπανάκη, Ερνία Νικ. Μακρή, Γεώργιος Ιωάν. Νικήτας β. Μεσαία σειρά: Μαρούκλα Γεωρ. Νικήτα, Μαρινία Ιωάν. Κρητικού γ. Κάτω σειρά: Ευαγγελίστρια Ιωάν. Σακέλλη, Καλιώ Μιχ. Χιώτη. |εναλλ.=
Αδελφοποιήσεις - Συνεργασίες
μικρογραφία|Όλυμπος, η δημόσια κρήνη "Κοριακόνι" στην είσοδο του οικισμού. Δεξιά ακιδογραφία σε πλάκα Καρύστου του καλλιτέχνη Γιάννη Βασ. Χαλκιά. |εναλλ.= Η Αυτοδιοίκητη Κοινότητα Ολύμπου Καρπάθου είχε αδελφοποιηθεί με τον:
Η Αυτοδιοίκητη Κοινότητα Ολύμπου Καρπάθου είχε επίσης υπογράψει σύμφωνα φιλίας και συνεργασίας με τους παρακάτω δήμους:
Εκκλησιαστική Διοίκηση
μικρογραφία|Όλυμπος, ο καθεδρικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγία η Σελλαγιώτισσα) στο Πλατύ. Η περιοχή της Κοινότητας Ολύμπου Καρπάθου συγκροτεί την Αρχιερατική Περιφέρεια Ορεινής Καρπάθου της Ιεράς Μητροπόλεως Καρπάθου και Κάσου. Αυτή περιλαμβάνει: α. την Ενορία του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ολύμπου Καρπάθου (Παναγία η Σελλαγιώτισσα) και β. την Ενορία του Ιερού Ναού Ζωοδόχου Πηγής Διαφανίου Καρπάθου (Παναγία η Διαφανιώτισσα).
Εκπαίδευση
Η Όλυμπος είναι έδρα του Γυμνασίου Ολύμπου Καρπάθου και τριών Λυκειακών Τάξεων του Γενικού Λυκείου Καρπάθου που εδρεύει στο χωριό Απέρι της Καρπάθου. Το Δημοτικό Σχολείο Ολύμπου έχει συγχωνευτεί με το Δημοτικό Σχολείο Διαφανίου και έχει έδρα το Διαφάνι.
Υγειονομική Περίθαλψη
Η υγειονομική περίθαλψη στον πληθυσμό της ευρύτερης περιοχής της Ολύμπου παρέχεται από το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο Ολύμπου Καρπάθου το οποίο εδρεύει στον ομώνυμο οικισμό και υπάγεται στο Γενικό Νοσοκομείο Καρπάθου "Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος".
Στην Όλυμπο και συγκεκριμένα στη θέση "Λακάνη" λειτουργεί το Δημοτικό Ελικοδρόμιο Ολύμπου Καρπάθου το οποίο εξυπηρετεί συν τοις άλλοις και τις επείγουσες αεροδιακομιδές ασθενών της Βορείου Καρπάθου.
Δημόσια Τάξη - Σώματα Ασφαλείας
Στο Διαφάνι εδρεύουν τόσο ο Αστυνομικός Σταθμός όσο και ο Λιμενικός Σταθμός Διαφανίου Καρπάθου που συμβάλλουν στην τήρηση της δημόσιας τάξης στην περιοχή. Στην θέση Αποσκίνου λειτουργεί κατά τους θερινούς μήνες πυροφυλάκιο για την προστασία των δασών πεύκης της Βόρειας Καρπάθου. Στην Όλυμπο τέλος έχει την έδρα του ο Αρχαιοφύλακας Βορείου Καρπάθου. εναλλ.=Όλυμπος|μικρογραφία|Όλυμπος, λεπτομέρεια σπιτιού της Δυτικής πλευράς του χωριού.
Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Το Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο (αγγλικά:San Francisco Film Critics Circle For Best Foreign Picture) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο για να τιμήσει την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στη Κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Ηρακλείδης ο Σινωπεύς
Ο Ηρακλείδης ο Σινωπεύς ήταν Έλληνας ποιητής με καταγωγή από τη Σινώπη. Διασώζεται τουλάχιστον ένα από τα συγγράμματα του στην Ελληνική Ανθολογία, ωστόσο είναι πιθανό πως και υπάρχουν και άλλα 2 των οποίων υπήρξε ο δημιουργός, αν και δεν γίνεται μνεία για τον τόπο καταγωγής του σε αυτά. Φέρεται να ήταν διάσημος ποιητής, καθώς ο Διογένης Λαέρτιος τον περιγράφει ως ἐπιγραμμάτων ποιητὴς λιγυρός, ενώ αναφέρει πως υπήρχαν αλλά 14 άτομα με αυτό το όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Ελληνική Ανθολογία
Σημαία του Αζερμπαϊτζάν
Παραπομπές
Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Αζερμπαϊτζάν
Οφιούχος (αστερισμός)
Ο Οφιούχος (λατινικά: Ophiuchus, συντομογραφία: Oph) είναι αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
Ο Οφιούχος απεικονίζεται ως ένας άνθρωπος που στηρίζει ένα Φίδι (τον αστερισμό του Φιδιού ή Όφεως)˙ η παρεμβολή του σώματος του διαιρεί το φίδι σε δυο μέρη, το Serpens Caput και το Serpens Cauda, που ωστόσο θεωρούνται ενιαίος αστερισμός.
Οι φωτεινότεροι αστέρες
Ο Αργκελάντερ απέδιδε στο σύνολο του Όφεως 51 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι, ενώ ο Heis 82 μέχρι το μέγεθος 6,7.
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
Ο ασυνήθιστος διπλός γαλαξίας NGC 6240, γνωστός ως Starfish Galaxy, βρίσκεται επίσης στον Οφιούχο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερατοσθένης, Καταστερισμοί ή Αστροθεσίαι: Οφιούχος
Πυραμίδα του Ρετζεντέφ
Η Πυραμίδα του Ρετζεντέφ αποτελείται σήμερα κυρίως από ερείπια και βρίσκεται στο Αμπού Ροάς. Είναι η πιο βόρεια πυραμίδα της Αιγύπτου, και πιστεύεται ότι χτίστηκε από το Ρετζεντέφ, γιο και διάδοχο του Χέοπα. Αν και κάποιοι αιγυπτιολόγοι στις τελευταίες δεκαετίες έχουν προτείνει άλλη θέση, πρόσφατες ανασκαφές στο Αμπού Ροάς από τον Michael Baud του Μουσείου του Λούβρου υποδηλώνουν ότι η πυραμίδα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Αν ολοκληρωνόταν όμως, πιστεύεται ότι θα είχε περίπου το ίδιο μέγεθος με την Πυραμίδα του Μυκερίνου — την τρίτη σε μέγεθος από τις Πυραμίδες της Γκίζας. Πιστεύεται ότι ήταν μία από τις πιο όμορφες πυραμίδες με εξωτερική κάλυψη από γυαλισμένο γρανίτη και ασβεστόλιθο και με μεγάλο πυραμίδιο στην κορυφή. Το αρχαίο όνομα της πυραμίδας ήταν "Ο Έναστρος Ουρανός του Ρετζεντέφ".
Υπάρχει η εικασία ότι στην πραγματικότητα η πυραμίδα καταστράφηκε επίτηδες, ίσως επειδή ο Ρετζεντέφ ήταν μη δημοφιλής φαραώ. Ο Μίροσλαβ Βέρνερ έγραψε στο έργο του «Οι Πυραμίδες»: «Η καταστροφή άρχισε στο τέλος του Νέου Βασιλείου το πολύ, και εντατικοποιήθηκε ιδιαίτερα κατά τη ρωμαϊκή και πρώιμη χριστιανική περίοδο όταν στο κοντινό Ουάντι Καρίν χτίστηκε Κοπτικό μοναστήρι. Έχει επίσης αποδειχτεί ότι στα τέλη του 19ου αιώνα, από το σημείο μεταφερόταν πέτρα ακόμα, με ρυθμό ακόμα και 300 καμήλες την ημέρα».
Η Πυραμίδα του Ρετζεντέφ διαφέρει αρχιτεκτονικά από εκείνες των αμέσως προηγούμενων προκατόχων του, στο ότι οι θάλαμοι ήταν κάτω από την πυραμίδα αντί για μέσα σε αυτή. Η πυραμίδα έχει χτιστεί πάνω σε φυσικό λόφο και οι θάλαμοι χτίστηκαν με τη μέθοδο λάκκου-ράμπας. Σκάφτηκε ένας λάκκος 21 επί 9 μέτρα, μέσα στο φυσικό λόφο. Κατόπιν φτιάχτηκε μία ράμπα με κλίση 22º35' και οι θάλαμοι και οι διάδρομοι χτίστηκαν μέσα στο λάκκο και πάνω στη ράμπα. Μόλις ολοκληρώθηκαν οι θάλαμοι ο λάκκος και και η ράμπα καλύφθηκαν και η πυραμίδα χτίστηκε από πάνω. Αυτό επέτρεψε να μην χρειαστεί σκάψιμο τούνελ για την κατασκευή των θαλάμων, και για να αποφευχθεί η πολυπλοκότητα της κατασκευής μέσα στην εσωτερική δομή της πυραμίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες αιγυπτιακές πυραμίδες
Αγία Παρασκευή Πλαστήρα Καρδίτσας
Η Αγία Παρασκευή είναι ορεινό χωριό του νομού Καρδίτσας σε υψόμετρο 740 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αγία Παρασκευή βρίσκεται δυτικά και προς τα νότια της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα σε απόσταση 23 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Μορφοβούνι (έδρα του δήμου) και 41,5 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καρίτσης Δολόπων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καρίτσα, την Αγία Μαρίνα, τον Λογγά, το Μέγα Ρεύμα, το Πετρωτό και τη Ραφήνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καρίτσης Δολόπων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεβρόπολης Αγράφων του δήμου Λίμνης Πλαστήρα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 6 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Τον οικισμό Αγία Παρασκευή Σοφάδων της Περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Εθνόσημο του Αζερμπαϊτζάν
Ιστορικό
Στις 30 Ιανουαρίου 1920 η κυβέρνηση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν προκήρυξε διαγωνισμό για το καλύτερο εθνικό έμβλημα της δημοκρατίας. Στο σχετικό ψήφισμα, ανέφερε ότι η υιοθέτηση του εθνικού εμβλήματος θα γινόταν στις 28 Μαΐου. Ωστόσο, με την πτώση της δημοκρατίας, στις 28 Απριλίου 1920, το έμβλημα δεν καθιερώθηκε. Στις 17 Νοεμβρίου 1990 το Ανώτατο Συμβούλιο (Ματζλίς) του Ναχτσιβάν, προκήρυξε νέο διαγωνισμό για έμβλημα. Ο διαγωνισμός ανακοινώθηκε επίσημα στις 5 Φεβρουαρίου 1991 και στις 19 Ιανουαρίου 1993 το Ανώτατο Σοβιέτ της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν ενέκρινε συνταγματικό νόμο, με βάση τον οποίο υιοθετήθηκε το σχέδιο του εθνικού εμβλήματος της περιόδου 1919-1920 με κάποιες αλλαγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αζερμπαϊτζαν Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Αζερμπαϊτζάν
Οκτάς
Ο Οκτάς (λατινικά: Octans, συντομογραφία: Oct) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Νικολά-Λουί ντε Λακάιγ και ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι νότιος αστερισμός, αόρατος από την Ελλάδα, και συνορεύει με τους παρακάτω επτά αστερισμούς: Τράπεζα, Ύδρος, Τουκάνα, Ινδός, Ταώς, Πτηνόν και Χαμαιλέων. Το αρχικό όνομα που είχε δώσει ο Λακάιγ ήταν Octans Hadleianus, προς τιμή του Τζων Χάντλεϋ (Hadley) που είχε εφεύρει το ομώνυμο αστρονομικό όργανο (βλ. οκτάντας) το 1730. Ο Οκτάς εμφανίζεται εξάλλου στη γαλλική έκδοση του «Άτλαντος» του Τζον Φλάμστηντ ως l' Octans Reflexion.
Οι φωτεινότεροι αστέρες
Σε όλο τον αστερισμό υπάρχει μόνο ένας αστέρας φωτεινότερος του τέταρτου μεγέθους, και κανένας δεν έχει ιδιαίτερο όνομα, παρ' όλα αυτά ο Γκουλντ του απέδιδε 88 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
- Ο ερυθρός γίγαντας R Οκτάντος είναι μεταβλητός αστέρας τύπου Mira, με φαιν.μέγεθος που κυμαίνεται από 6 (μόλις ορατός με γυμνό μάτι) μέχρι 13 με περίοδο δεκατρείς μήνες.
- Το ανοικτό σμήνος Melotte 227 με φαιν.μέγεθος 5,3 καταλαμβάνει πάνω από μισή τετραγωνική μοίρα στον ουρανό.
- Ο γαλαξίας NGC 6438 έχει φαιν.μέγεθος 11,1.
Gotha Go 244
Το Gotha Go 244 ήταν δικινητήριο μεταγωγικό αεροσκάφος που χρησιμοποιούσε η Luftwaffe στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν εξέλιξη του ανεμόπτερου Go 242.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Go 244 ήταν έκδοση του μεταφορικού ανεμόπτερου Go 242 με αστεροειδείς κινητήρες. Μελέτες που αφορούσαν την εγκατάσταση κινητήρα στο Go 242 είχαν γίνει από τις αρχές του προγράμματος ανάπτυξης του. Μία από τις πρώιμες προτάσεις ήταν να εγκαθίσταται προσωρινά ένας κινητήρας Argus A 10C ή Junkers Jumo 211 στο ρύγχος, ώστε το ανεμόπτερο να μπορεί να επιστρέψει στην βάση του όταν ολοκληρώσει την αποστολή του. Η ιδέα τελικά απορρίφθηκε, όμως κέρδισε έδαφος άλλη πρόταση που προέβλεπε την μόνιμη μετατροπή του ανεμόπτερου σε δικινητήριο μεταγωγικό.
Κύρια σειρά παραγωγής ήταν η Β, που ήταν βασισμένη στο Go 242B. Τα αεροσκάφη διέθεταν τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης. Τα λιπαντικά και τα καύσιμα ήταν αποθηκευμένα στο ουραίο, που ήταν μορφής "twin boom". Μετατράπηκαν σε Go 244 133 υπάρχοντα ανεμόπτερα και επιπλέον κατασκευάστηκαν 41 νέα.
Επιχειρησιακή ιστορία
Οι KgrzbV 105 και KgrzbV 106, με βάσεις στην Ελλάδα και την Κρήτη αντίστοιχα, ήταν οι πρώτες μονάδες που παρέλαβαν τον τύπο την άνοιξη του 1942. Κάποια εστάλησαν στην Βόρειο Αφρική και το Ανατολικό Μέτωπο. Στην Βόρειο Αφρική αποδείχθηκαν ευάλωτα στην αεράμυνα των Συμμάχων και σύντομα αποσύρθηκαν από αυτό το μέτωπο.
Η ζωή μου κινδυνεύει
Το Η ζωή μου κινδυνεύει (Πρωτότυπος τίτλος: Woman in Hiding) είναι ένα δραματικό αστυνομικό φιλμ νουάρ Αμερικανικής παραγωγής του 1949 σε σκηνοθεσία Μάικλ Γκόρντον και σενάριο των Όσκαρ Σαούλ και Ρόι Χάγκινς, βασισμένο στην ιστορία "Απόδραση από τον Τρόμο" (Fugitive from Terror) του Τζέιμς Γουέμπ. Πρωταγωνιστούν οι Άιντα Λουπίνο, Στίβεν Μακνάλι και Χάουαρντ Νταφ.
Gotha Go 244
Βιβλιογραφία
Go 244 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Η ζωή μου κινδυνεύει
Πλοκή
Η Ντέμπορα Τσάντλερ Κλαρκ παρακολουθεί την αστυνομία να τραβάει από ένα ποτάμι της Βόρειας Καρολίνας το πτώμα της. Αφηγείται τα γεγονότα που την έφεραν σε αυτό, ξεκινώντας όταν ο πατέρας της, ιδιοκτήτης μύλου, αποδοκίμασε ένα ειδύλλιο μεταξύ της Ντέμπορα και του γενικού διευθυντή του μύλου, Σέλντεν Κλάρκ.
Μια μέρα ο πατέρας της βρίσκεται νεκρός εξαιτίας μιας πτώσης που είχε μέσα στο μύλο. Ο Σέλντεν παρηγορεί την Ντέμπορα και της προτείνει να παντρευτούν. Στο μήνα του μέλιτος τους, κάνει την εμφάνιση της μια ζηλιάρα και θυμωμένη γυναίκα, ονόματι Πατρίσια Μόναχαν, η οποία ισχυρίζεται ότι έχει εμπλακεί ρομαντικά με τον Σέλντεν, επιμένοντας ότι παντρεύτηκε την Ντέμπορα απλά για να αποκτήσει τον έλεγχο του μύλου της. Η Ντέμπορα συναντιέται με τον Σέλντεν και απαιτεί να ακυρωθεί ο γάμος τους. Φεύγοντας, τα φρένα του αυτοκινήτου της ξαφνικά παρουσιάζουν πρόβλημα και η ίδια καταφέρνει την τελευταία στιγμή να το εγκαταλείψει, προτού αυτό συντριβεί στο ποτάμι. Πιστεύοντας ότι δεν θα μπορεί να αποδείξει την ενοχή του συζύγου της, η Ντέμπορα εξαφανίζεται και μετακομίζει στο Νόξβιλ, όπου υιοθετεί ένα ψεύτικο όνομα, ως Ανν Κάρτερ. Στο σταθμό λεωφορείων του Νόξβιλ η Ντέμπορα θα γνωρίσει τον υπάλληλο ενός ψιλικατζίδικου, τον Κιθ Ράμσεϊ, ο οποίος φαίνεται ότι ενδιαφέρεται ρομαντικά για την Ανν και την ακολουθεί. Αυτό που πραγματικά τον ενδιαφέρει όμως είναι μια αμοιβή 5.000 δολάρια που προσφέρει ο σύζυγός της, Σέλντεν. Σε ένα ξενοδοχείο που φιλοξενεί ένα πολυσύχναστο συνέδριο, ο Σέλντεν κάνει την εμφάνιση του μετά από την ενημέρωση που είχε από τον Ράμσεϊ και σχεδόν καταφέρνει να σκοτώσει την Ντέμπορα, η οποία γλιτώνει την τελευταία στιγμή από τα χέρια του συζύγου της. Ο Ράμσεϊ συνειδητοποιεί τελικά ότι η Ντέμπορα κινδυνεύει πραγματικά και προσπαθεί να την βοηθήσει να απαλλαγεί από τον Σέλντεν.
Η μοναδική που μπορεί να επιβεβαιώσει την εκδοχή της Ντέμπορα, είναι η Πατρίσια Μόναχαν. Ο Ράμσεϊ και η Ντέμπορα καταφέρνουν και την εντοπίζουν, ωστόσο η Πατρίσια την προδίδει στον Σέλντεν, καθώς εξακολουθεί να είναι ερωτευμένη μαζί του. Πηγαίνοντας στο μύλο για να συναντήσουν την Πατρίσια, ο Σέλντεν προσπαθεί να δολοφονήσει την Ντέμπορα με τον ίδιο τρόπο που έκανε και στον πατέρα της. Βρισκόμενος στο σκοτάδι, ο Σέλντεν σκοτώνει κατά λάθος την Πατρίσια και λίγο αργότερα πεθαίνει και ίδιος μετά από μια μάχη που έχει με τον Ράμσεϊ.
Κριτικές
Πιο πρόσφατα, ο κριτικός Ντένις Σβαρτς χαρακτήρισε την ταινία ως "Patchy melodrama" και ανέφερε: «πως ένα μελωδικό μελόδραμα με πάρα πολλές επινοημένες σκηνές διαφυγής και πάρα πολύ ένα αίσιο τέλος για να είναι οτιδήποτε καλύτερο από ένα μέτριο θρίλερ, αλλά η Άιντα Λουπίνο ως το κορίτσι-σε-κίνδυνο είναι καταπληκτική. Ο Μάκλ Γκόρντον σκηνοθετεί με έναν τρόπο εργατικό και ικανό.»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1949 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικλ Γκόρντον Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Εύα Μανιδάκη
Η Εύα Μανιδάκη είναι αρχιτέκτονας, σκηνογράφος και διδάσκουσα στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κατά την περίοδο 2002 - 2017. Μαζί με τον αρχιτέκτονα Θανάση Δεμίρη, συνίδρυσαν το γραφείο FLUX Office, με έδρα την Αθήνα, το 2007. Το έργο του γραφείο FLUX Office περιγράφεται ως μία συνεργασία έρευνας και πρακτικής στην αρχιτεκτονική και τη σκηνογραφία.
Βιογραφικό
Η Εύα Μανιδάκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Ειδική Σχολή Αρχιτεκτονικής του Παρισιού (ÉSA) και θέατρο στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Θεάτρου Εμπρός. Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Μπιενάλε αρχιτεκτονικής νέων καλλιτεχνών στο Τορίνο (1997). Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις σε Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Τσεχία, Σλοβενία, ΗΠΑ. Στην 12η Prague Quadrennial (2011) απέσπασε το χρυσό μετάλλιο καλύτερου αρχιτεκτονικού έργου θεατρικής αρχιτεκτονικής. Έχει σκηνογραφήσει θεατρικά έργα στο Εθνικό Θέατρο, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, το Φεστιβάλ Αθηνών, το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», καθώς και σε ιδιωτικά θέατρα. Εργάζεται ως αρχιτέκτονας και σκηνογράφος από το 1996, ενώ παράλληλα, την περίοδο 2002 - 2017, δίδασκε στην Αρχιτεκτονική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε σχεδιάζοντας σκηνικά για τις παραστάσεις των λυρικών έργων «Μάκμπεθ» (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 2013/14) και «Ντον Τζοβάννι» (Ηρώδειο, Φεστιβάλ Αθηνών 2014), καθώς επίσης για το μπαλέτο «Το χαμόγελο της Τζοκόντας» (Αγγελική Στελλάτου/ Μάνος Χατζιδάκις, 2014/15).
Διακρίσεις
Ως ιδρυτικό μέλος των FLUX office έχει συμμετάσχει και έχει αποσπάσει βραβεία σε πλήθος εκθέσεων, επιδείξεων και οργανώσεων, όπως:
Καλλιτεχνικό έργο
Η Εύα Μανιδάκη έχει σκηνογραφήσει πολλά θεατρικά έργα στο Εθνικό Θέατρο, στο ΚΘΒΕ, στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» και σε ιδιωτικούς θιάσους στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μερικά από τα οποία είναι:
Πηγές
Flux office Official website Flux Office στο archisearch.gr
Εθνόσημο της Αιγύπτου
right|150px|thumb|Το εθνόσημο της Αιγύπτου. Το εθνόσημο της Αιγύπτου είναι ο Αετός του Σαλαδίνου (ένας θυρεός που είναι ενσωματωμένος σε έναν χρυσό αετό, ο οποίος φέρει στο στήθος του θυρεό με τα χρώματα της σημαίας σε κάθετο σχηματισμό και κάτω από αυτόν υπάρχει μια περγαμηνή, η οποία φέρει το όνομα της χώρας στα αραβικά, Τζουμχουριγιάτ Μισρ αλ-Αραμπίγια).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αιγυπτος Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αιγύπτου
Stay Independent
Η Stay Independent είναι ανεξάρτητη ελληνική δισκογραφική εταιρεία η οποία εξειδικεύεται στους τομείς του ψηφιακού streaming. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2019, στο Μαρούσι Αττικής από τα στελέχη της εταιρείας “Crystal View” η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο την εικονοληψίας και παραγωγής βίντεο. Από τους πρώτους μήνες της ίδρυσης της η Stay Independent κατάφερε να συγκεντρώσει μερικά από τα πιο ισχυρά ονόματα της ελληνικής hip-hop και urban σκηνής πρωτοστατόντας στα ψηφιακά charts. Έχει υπο τη σκέπη της μια σειρά απο καταξιωμένα μουσικά labels του χώρου όπως OffBeat Records, Trapsion Entertainment, Barcode Crew κ.α.
Φιλοσοφία
Βασική φιλοσοφία της εταιρείας- όπως υποδεικνύει και το όνομα- είναι η δημιουργική και οικονομική ανεξαρτησία των καλλιτεχνών προωθώντας παράλληλα την διαφάνεια και την καλλιτεχνική ελευθερία. Πλέον επεκτείνεται και σε άλλες εναλλακτικές μουσικές σκηνές διατηρώντας ωστόσο τις ίδιες αρχές.
Η συνεργασία με την Orchard
Η Stay Independent συνεργάζεται με την αμερικανική The Orchard στον τομέα της ψηφιακής διανομής.
Μεγαλύτερες Επιτυχίες
Το Δεκέμβριο του 2020 μέσα από μια τριπλή συνεργασία μεταξύ Capital Music, Panik Records και Stay Independent, το single Voodoo των Ελλήνων rappers Light και Hawk κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ για τα περισσότερα streams σε ντεμπούτο ελληνικού κομματιού ξεπερνώντας τα 600.000 streams. Μέσα από την ίδια συνεργασία, λίγες μέρες αργότερα το άλμπουμ των δυο καλλιτεχνών με τίτλο "Supernova" κατάφερε να κατακτήσει την 3η θέση παγκοσμίως στo "Top Debut Albums" του Spotify. Τον Ιούλιο του 2021, μέσα από τον κατάλογο της Stay Independent, το Caliente των Mente Fuerte, Hawk Και Baghdad ανακυρήχθηκε από την IFPI το πρώτο ελληνικό diamond single ξεπερνώντας παράλληλα τα 15.000.000 ελληνικά streams.
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες hip hop μουσικής Κατηγορία:Ελληνικές δισκογραφικές εταιρίες Κατηγορία:Ελληνική Μουσική Κατηγορία:Ελληνικό hip hop Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία
__ΜΕΠΠ__ Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ηλιοτρόπιο το ευρωπαϊκό
Το Ηλιοτρόπιο το ευρωπαϊκό ή Αγριοσουσαμιά (Heliotropium europaeum) είναι είδος ηλιοτροπίου γνωστό με τα κοινά ονόματα European heliotrope και European turn-sole. Είναι εγγενές στην Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αφρική, αλλά είναι ευρέως πολιτογραφημένο αλλού, όπως στην Αυστραλία και τη Βόρεια Αμερική. Αναπτύσσεται ως ζιζάνιο στην άκρη του δρόμου σε ορισμένα μέρη. Πρόκειται για ένα ετήσιο βότανο που αναπτύσσεται από μια ρίζα και φτάνει στο μέγιστο ύψος κοντά στα 40 εκατοστά. Το στέλεχος και τα ωοειδή φύλλα καλύπτονται από μαλακές τρίχες. Οι ταξιανθίες είναι κουλουριασμένες αιχμές λευκών λουλουδιών με ασαφή ή έντονα σέπαλα. Κάθε λουλούδι έχει πλάτος μόλις μερικά χιλιοστά. Ο καρπός είναι ανώμαλο κάρυο.
Το Ηλιοτρόπιο το ευρωπαϊκό περιέχει αλκαλοειδή πυρρολιζιδίνης και είναι δηλητηριώδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοραγινώδη
Μεγκαβάτι Σουκαρνοπούτρι
Η Μεγκαβάτι Σουκαρνοπούτρι (Diah Permata Megawati Setiawati Sukarnoputri, 23 Ιανουαρίου 1947) είναι Ινδονήσια πολιτικός που υπηρέτησε ως η πέμπτη πρόεδρος της Ινδονησίας από το 2001 έως το 2004. Προηγουμένως υπηρέτησε ως η όγδοη αντιπρόεδρος της Ινδονησίας από το 1999 έως το 2001.
Η Σουκαρνοπούτρι είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ινδονησίας και η έκτη γυναίκα που ηγήθηκε μιας μουσουλμανικής χώρας. Είναι επίσης η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας και το 2020 έγινε η μοναδική αντιπρόεδρος που γεννήθηκε μετά την ανεξαρτησία της Ινδονησίας. Αφού υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση του Αμπντουρραχμάν Ουαχίντ, έγινε πρόεδρος όταν ο Ουαχίντ παραιτήθηκε από το γραφείο το 2001. Κατέβηκε ως υποψήφια στις προεδρικές εκλογές 2004 αλλά ηττήθηκε από τον Σουσίλο Μπαμπάνγκ Γιουντχογιόνο. Κατέβηκε και στις προεδρικές εκλογές 2009 αλλά ηττήθηκε για δεύτερη φορά από τον Γιουντχογιόνο.
Είναι η ηγέτης του Ινδονησιακού Δημοκρατικού Κόμματος, ενός από τα μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της χώρας. Είναι η μεγαλύτερη κόρη του πρώτου προέδρου της Ινδονησίας, Σουκάρνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ινδονησίας
Αμένιρδις Α΄
Η Αμένιδρις Α΄ (όνομα θρόνου Χατνεφερουμούτ ) ήταν η θεϊκή σύζυγος του Άμμωνα κατά την 25η Δυναστεία της αρχαίας Αιγύπτου. Με καταγωγή από το Βασίλειο του Κους, ήταν η κόρη του φαραώ Κάστα και της βασίλισσας Πεμπατζμά, και αργότερα υιοθετήθηκε από την Σεπενουπέτ Α΄. Κυβέρνησε κατόπιν ως αρχιέρεια και απεικονίζεται σε αρκετά τεχνουργήματα της περιόδου.
Βιογραφία
Ήταν πιθανό να ήταν η αδελφή των φαραώ Σαμπακά και Πιύ. Ο Κάστα κανόνισε ώστε η Αμένιδρις να υιοθετηθεί από τη ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα Σεπενουπέτ Α΄ στις Θήβες ως η διάδοχός της. Αυτό δείχνει ότι ο Καστα ήδη έλεγχε την Άνω Αίγυπτο πριν από τη βασιλεία του Πιύ, διάδοχό του.
Κυβέρνησε ως αρχιέρεια από το περίπου 714 ως το 700 π.Χ., υπό τη βασιλεία του Σαμπακά, και υιοθέτησε την κόρη του Πιύ Σεπενουπέτ Β΄ ως διάδοχό της. Κατείχε επίσης τους τίτλους ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα και Χέρι του Θεού. Με το θάνατό της, θάφτηκε σε ένα τάφο στο Μεντινέτ Χαμπού.
Απεικονίζεται στο ναό του Όσιρι –Χεκεντζέτ («Όσιρις Ηγεμόνας της Αιωνιότητας») στο Συγκρότημα Ναών του Καρνάκ, και στο Ουάντι Γκασούς μαζί με τη Σεπενουπέτ Α΄. αναφέρεται σε δύο πλάκες προσφοράς, πέντε αγάλματα, μια στήλη και πολλά μικρά αντικείμενα περιλαμβανομένων σκαραβαίων. Ένα άγαλμα της Αμένιδρις Α΄ από γρανιτοειδές πέτρωμα και διακοσμημένο με φύλλα χρυσού φυλάσσεται στο Μουσείο της Νουβίας στο Ασσουάν της Άνω Αιγύπτου. Το άγαλμα την απεικονίζει κοσμημένη ως Αιγύπτια, με ομοιότητες αναπαραστάσεων της Ίσιδος και της Αθώρ. Όμως, οι αποδόσεις των φυσικών της χαρακτηριστικών καταδεικνύουν μια ξεχωριστή αφρικανική επιρροή στο κουσικό στιλ της 25ης Δυναστείας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Σημαία της Αιγύπτου
right|200px|thumb|[[Αρχείο:FIAV 110110.svg|23px Η Σημαία της Αιγύπτου]] Η σύγχρονη σημαία της Αιγύπτου υιοθετήθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1984. Απεικονίζει το εθνικό έμβλημα, που είναι ο Αετός του Σαλαδίνου (ένας θυρεός που είναι ενσωματωμένος σε έναν χρυσό αετό, ο οποίος κοιτάζει προς τη μεριά της σημαίας και κάτω από αυτόν υπάρχει μια περγαμηνή, η οποία φέρει το όνομα της χώρας στα αραβικά). Ο Αετός του Σαλαδίνου βρίσκεται στο κέντρο σε άσπρη λωρίδα, ενώ η σημαία έχει άλλες δύο ισομεγέθεις λωρίδες, χρώματος κόκκινου (στην κορυφή) και μαύρου (κάτω). Το κόκκινο χρώμα αναφέρεται στην περίοδο πριν την Επανάσταση του 1952, η οποία έφερε στην εξουσία αξιωματικούς του Στρατού που ανέτρεψαν τον βασιλιά Φαρούκ. Το λευκό συμβολίζει την έλευση της Επανάστασης του 1952, η οποία είχε αποτέλεσμα τον αναίμακτο τερματισμό της μοναρχίας. Το μαύρο χρώμα συμβολίζει το τέλος της καταπίεσης του λαού της Αιγύπτου στα χέρια των μοναρχικών και βρετανικών αποικιοκρατικών δυνάμεων. Τα τρία αυτά χρώματα έγιναν τα παραδοσιακά παναραβικά χρώματα, τα οποία επίσης φέρουν οι σημαίες της Υεμένης, της Συρίας και του Ιράκ. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 11 Σεπτεμβρίου του 1971.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αιγυπτος Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αιγύπτου
Mode Gakuen Cocoon Tower
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουρανοξύστες στην Ιαπωνία
Τσιτσιμπινέ
Το Τσιτσιμπινέ (Αβαρικά: Жагънаб) είναι χωριό στο δήμο Μαζίξ (πρώην Ματσέχ) στην επαρχία Ζακατάλα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Δαρτός μυς
Ο δαρτός μυς είναι μια ινώδης μεμβράνη συνδετικού ιστού, η οποία επενδύει το όσχεο, την ακροποσθία και τα σηραγγώδη σώματα του πέους. Το εσωτερικό περίβλημα δαρτού μυός στο πέος που εντοπίζεται κάτω από την πόσθη είναι γνωστό και ως περιτονία. Το χαρακτηριστικό του δαρτού μυός είναι η αντανακλαστική αντίδραση στα εξωτερικά ερεθίσματα που προκαλεί τη συστολή ή τη διαστολή του δέρματος του οσχέου και της ακροποσθίας.
Ακροποσθία
Ο δαρτός μυς της ακροποσθίας κρατά την κεφαλή του πέους συνεχώς καλυμμένη από το δέρμα. Κατά την παιδική ηλικία δημιουργεί ένα στενό στόμιο στην άκρη του πέους που επιτρέπει την έξοδο των ούρων και κρατά ξένα σώματα μακριά από τη βάλανο. Όταν τα γεννητικά όργανα ωριμάζουν στην εφηβεία, οι ελαστικές ίνες στην περιοχή αυξάνονται επιτρέποντας την ελεύθερη κίνηση της ακροποσθίας πάνω στη βάλανο.
Όσχεο
Ο δαρτός μυς του οσχέου αποτελείται από λείο μυϊκό ιστό και συμβάλλει στη ρύθμιση της θερμοκρασίας των όρχεων για την πραγματοποίηση της σπερματογένεσης. Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία παίζει ο κρεμαστήρας μυς, ο οποίος ρυθμίζει την απόσταση των όρχεων από το σώμα. Η κίνηση του δαρτού μυός μέσω της διαστολής και της συστολής του προσδίδει αντίστοιχα χαλαρή ή ζαρωμένη όψη στον οσχεϊκό σάκο. Η συστολή του δέρματος του οσχέου, μαζί με την ανύψωση των όρχεων από τον κρεμαστήρα μυ, φέρνει τους όρχεις κοντά στο σώμα και σταματά την απώλεια θερμότητας. Αντίθετα, η χαλάρωση του σάκου απομακρύνει τους όρχεις από το σώμα διατηρώντας τους σε χαμηλότερη θερμοκρασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα
Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Το Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο (αγγλικά:San Francisco Film Critics Circle For Best Documentary Film) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο για να τιμήσει το καλύτερο ντοκυμαντέρ που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στη Κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Ωρίων (αστερισμός)
Ωρίων (Λατινικά: Orion, συντομογραφία: Ori) είναι αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση.
Ο αστερισμός του Ωρίωνα θεωρείται ένας από τους περισσότερο εκτεταμένους αστερισμούς, εκτεινόμενος εκατέρωθεν του ουράνιου ισημερινού. Βρίσκεται Ν. του αστερισμού του Ταύρου και των Διδύμων, προς Β. του Λαγού έχοντας Α. τον Μονόκερο και Δ. τον Ηριδανό. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
Από τους αστέρες του αστερισμού δεύτερος λαμπρότερος είναι ο α του Ωρίωνα (γνωστός ως Μπετελγκέζ (Betelgeuse), ο οποίος είναι μεταβλητός αστέρας μακράς περιόδου, μεγέθους κυμαινόμενου 0,9-1,4, χρώματος ερυθρωπού). Ο φωτεινότερος αστέρας είναι ο β του Ωρίωνος ή Ρίγκελ (Rigel) καλούμενος (αναλυόμενος δια τηλεσκοπίου σε "διπλό αστέρα" μεγέθους ο ένας 0,3 και ο άλλος 6,7 χρώματος κυανόλευκου). Συμβαίνει μερικές φορές ο άλφα αστέρας κάποιου αστερισμού να μην είναι λαμπρότερος. Αυτό έχει συμβεί και στην περίπτωση του Ωρίωνα. ο γ του Ωρίωνα φερόμενος και ως "Αστέρας της Αμαζόνας" ή Μπελλατρίξ (Bellatrix), οι δ, ε και ζ κείμενοι σε πλάγια ευθεία γνωστοί και ως "Πήχυς" και Ζώνη του Ωρίωνα και ο θ κάτωθι των τριών παραπάνω που περιβάλλεται από το περίφημο νεφελοειδές του Ωρίωνα.
Από τους παραπάνω αστέρες οι α, γ, β και κ σχηματίζουν τετράπλευρο που παριστά το σώμα του μυθικού Ωρίωνα (α ο δεξιός ώμος, γ ο αριστερός, β το αριστερό του πόδι και κ το δεξιό).
Λαογραφία
Στους αρχαίους ιστορικούς χρόνους η εμφάνιση του αστερισμού αυτού στον ανατολικό ορίζοντα συνέπιπτε με την έναρξη της εποχής των μεγάλων τρικυμιών και θεομηνιών του έτους, αποτελούσε δε το φόβητρο των τότε ναυτιλλομένων. Κατά τον Πολύβιο η καταστροφή του ρωμαϊκού στόλου στο Α΄ Καρχηδονικό πόλεμο οφείλονταν στον απόπλου του στόλου αυτού κατά την εποχή της ανατολής του Ωρίωνα και του Σείριου.
Αλλά και σήμερα ιδιαίτερα στις Κυκλάδες, ιδίως στη Νάξο επιβιώνουν οι μυθολογικές αυτές παραδόσεις του αστερισμού αυτού που καλείται κοινώς και Αλετροπόδι ή Αλετρόποδο (με την παραλλαγή ότι ο Ωρίων μνηστευμένος με την "Πούλια" (Πλειάδες) τρέχει διαρκώς από πίσω της!).
Ουγγρική Λαογραφία
Στην αρχαία ουγγρική μυθολογία, ο Ωρίωνας θεωρείται επίσης σαν ένας μεγάλος κυνηγός και πολεμιστής, το όνομά του είναι Nimrod και είναι ο μυθολογικός πατέρας των Ούγγρων.
Σκανδιναβική Λαογραφία
Στην προ-χριστιανική Σκανδιναβία, η "ζώνη του Ωρίωνα" ήταν γνωστή ως Frigg's Distaff ή Freyja's distaff
Στη Φινλανδική μυθολογία ο αστερισμός του Ωρίωνα ονομάζεται το δρεπάνι του Väinämöinen. Ο όρος, πιθανότητα, προέρχεται από το γεγονός ότι μπορεί κανείς να τον δει στον ουρανό, στις αρχές του φθινοπώρου, την εποχή της συγκομιδής των καλλιεργειών.
Λαμπρότεροι αστέρες
Στον αστερισμό του Ωρίωνα υπάρχουν πολλοί λαμπροί αστέρες. thumb|150px|Η [[ζώνη του Ωρίωνα]]
Διαδικτυακοί τόποι
Ερατοσθένης, Καταστερισμοί ή Αστροθεσίαι: Ωρίων
*
Πέρα Βάχλια Αρκαδίας
Η Πέρα Βάχλια είναι ορεινό χωριό της Αρκαδίας, ευρισκόμενο στο βόρειο τμήμα του νομού και το οποίο υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Βάχλιας του Δήμου Γορτυνίας. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του οικισμού της Πέρα Βάχλιας ανέρχεται σε 32 κατοίκους.
Τοποθεσία
Βρίσκεται χτισμένη σε μια τοποθεσία με πλούσια βλάστηση και τρεχούμενα νερά, στο Αφροδίσιο Όρος και στην ανατολική πλαγιά της κοιλάδας που ρέει του «Κούκου το ρέμα», το οποίο σε κοντινή απόσταση νοτιοανατολικά του χωριού συμβάλει με τον ποταμό Λάδωνα, ενώ πηγάζει επίσης σε κοντινή απόσταση βόρεια του χωριού· στην περιοχή κάτω από την κορυφή «Γούπατα». Είναι έναντι ακριβώς της Βάχλιας με την οποία συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Βάχλιας (άλλοτε ανεξάρτητη κοινότητα και πρώην δημοτικό διαμέρισμα του τέως Δήμου Κοντοβάζαινας)· η απόσταση των δύο οικισμών μέσω του οδικού δικτύου είναι 2 χιλιόμετρα. Το υψόμετρο του οικισμού ανέρχεται περίπου σε 620 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Σε κοντινή απόσταση προς τα δυτικά (Δ) βρίσκεται το χωριό Δήμητρα (Δίβριτσα), προς τα βόρεια-βορειοδυτικά (ΒΒΔ) η Μονή Αγίας Παρασκευής που είναι επισήμως χαρακτηρισμένη ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, και προς τα νοτιοανατολικά (ΝΑ) το Φράγμα Λάδωνα όπου ουσιαστικά αποτελεί τεχνητή λίμνη.
Η Πέρα Βάχλια απέχει περίπου: 12 χιλιόμετρα από την Κοντοβάζαινα, 14 χιλιόμετρα από τα Τρόπαια , καθώς και 88 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Επιπλέον, απέχει περί τα 18 χιλιόμετρα από το κεφαλοχώρι Δάφνη (Στρέζοβα) του όμορου πρώην Δήμου Παΐων της Αχαΐας, ο οποίος πλέον (από το 2011) ανήκει στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων ως δημοτική ενότητα αυτού.
Διοικητικές μεταβολές
Η Πέρα Βάχλια αναγνωρίστηκε επισήμως ως οικισμός στις 19/03/1961 · ως μέρος της τότε Κοινότητας Βάχλιας. Το 1997 (ΦΕΚ 244Α) σύμφωνα με την Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καποδίστριας» (Ν. 2539/97) προσαρτήθηκε στον Δήμο Κοντοβάζαινας, ενώ από το 2011 και πλέον (ΦΕΚ 87Α) με την Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καλλικράτης» (Ν. 3852/2010), το χωριό αποτελεί οικισμό του Δήμου Γορτυνίας.
Ιερός Ναός Αγίου Βασιλείου
Κεντρική εκκλησία της Πέρα Βάχλιας είναι ο Άγιος Βασίλειος, όπου βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του οικισμού και πανηγυρίζει την Πρώτη ημέρα του έτους
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Δήμος Κοντοβάζαινας
Λογγά Καρδίτσας
Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Λογγά (αποσαφήνιση)
Η Λογγά είναι οικισμός της Καρίτσας στο νομό Καρδίτσας, ο οποίος βρίσκεται δυτικά και προς τα νότια της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα σε απόσταση 23,5 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Μορφοβούνι (έδρα του δήμου) και 40 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα. Βόρεια και συνέχεια του οικισμού είναι η Αγία Μαρίνα και νότια περνάει ο χείμαρρος Καριτσιώτης. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καρίτσης Δολόπων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καρίτσα, την Αγία Μαρίνα, την Αγία Παρασκευή, το Μέγα Ρεύμα, το Πετρωτό και τη Ραφήνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καρίτσης Δολόπων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεβρόπολης Αγράφων του δήμου Λίμνης Πλαστήρα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 4 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Ανόργανη χημεία
Η Ανόργανη χημεία αποτελεί το δεύτερο μεγάλο κλάδο της Χημείας που μελετά όλα τα χημικά στοιχεία καθώς και τις πολυποίκιλλες ενώσεις τους με μόνη εξαίρεση τις οργανικές ενώσεις δηλαδή τις ενώσεις του άνθρακα, εκτός των καρβιδίων (= ενώσεων μετάλλων με άνθρακα), των ανθρακικών αλάτων, του μονοξειδίου του άνθρακα και του διοξειδίου του άνθρακα.
Ο όρος "ανόργανη χημεία" άρχισε να καθιερώνεται περί τα τέλη του 18ου αιώνα, ακριβώς την ίδια εποχή που είχε επικρατήσει πλέον η θεωρία περί της αφθαρσίας της ύλης. Αρχικά είχε δοθεί ιδιαίτερο βάρος στα στοιχεία εκείνα που συνδέονταν με έμβιους οργανισμούς των οποίων και ακολούθησε η ταυτοποίησή τους. Στη συνέχεια άρχισε η έρευνα και η μελέτη των διαφόρων στοιχείων και ενώσεων που δεν περιείχαν άνθρακα μέχρι που καθορίστηκαν επακριβώς οι διάφορες δομές τους. Μετά και απ΄ αυτό ακολούθησε μια ύφεση των ερευνών αυτού του χώρου μέχρι που αποκαλύφθηκαν νέες χαρακτηριστικές ενώσεις που κέντρισαν το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Τέτοιες ενώσεις για παράδειγμα ήταν οι γνωστές σήμερα ως «βοράνια», (ενώσεις βορίου με υδρογόνο), που παρουσιάζουν μοναδικές χημικές δομές. Συνεχιζόμενων των ερευνών αναπτύχθηκαν κεραμικά με πολύ μεγαλύτερες αντοχές που μπορεί ν΄ αντικαταστήσουν ακόμη και χάλυβα.
Τα διάφορα κεφάλαια της Ανόργανης Χημείας, περιλαμβάνουν:
*
Βραβείο Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Το Βραβείο Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο (αγγλικά:San Francisco Film Critics Circle For Best Original Screenplay) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο από το 2006 για να τιμήσει τον καλύτερο σεναριογράφο της Κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Σκουπάς Ηλείας
O Σκουπάς είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 200 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται προς τα νότια όρια με την Περιφερεική Ενότητα Μεσσηνίας. Απέχει 14 χλμ. ΝΑ. από τη Ζαχάρω (οδηγικά - μέσω Θολού), 46 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο και 26 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Κυπαρισσία. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λεπρέου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις Παναγιές, τον Δράκο, την Αγραπιδιά, τα Ρεβελαίικα και το Λέπρεο αποτελούν την τοπική κοινότητα Λεπρέου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Φρειδερίκος Β΄ του Λύνεμπουργκ
Ο Φρειδερίκος Β΄ ο Ευσεβής (1418-1478) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1434-57, 71-78), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Ίδρυσε τη μονή του Τιμίου Σταυρού και εγκαταβίωσε σε αυτήν το διάστημα 1457-71.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βερνάρδου Α΄ και όταν αυτός απεβίωσε το 1434, τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ μαζί με τον αδελφό του Όθωνα Δ΄. Επέκτειναν το κάστρο στην πρωτεύουσα Σέλε (Celle) και έκαναν πολλές μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της νομικής θέσης των αγροτών έναντι των ιδιοκτητών γης τους. Το 1446 ο αδελφός του απεβίωσε άκληρος και ο Φρειδερίκος Β΄ συνέχισε τη διακυβέρνηση μόνος του. Το 1452 έκτισε τη μονή του Τιμίου Σταυρού (Heylig Kreuz) και έφερε Φραγκισκανούς μοναχούς.
Το 1457 άφησε τη διακυβέρνηση στον πρωτότοκο γιο του Βερνάρδο Β΄ και εισήλθε στη μονή. Το 1464 ο Βερνάρδος Β΄ απεβίωσε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Όθων Ε΄, που όμως απεβίωσε το 1471 αφήνοντας έναν 3ετή γιο, τον Ερρίκο Α'. Τότε ο Φρειδερίκος Β΄ άφησε τη μοναστική ζωή και κυβέρνησε μαζί με τον εγγονό του Ερρίκο Α'. Αφού απεβίωσε το 1478, ενταφιάστηκε στη μονή και τον διαδέχθηκε η Άννα του Νασσάου ως επίτροπος του 19ετούς γιου της Ερρίκου Α'. Ο νεαρός πρίγκιπας ενηλικιώθηκε το 1468 και ανέλαβε ο ίδιος την εξουσία.
Οικογένεια
Το 1437 νυμφεύτηκε τη Μαγδαληνή των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα δούκα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Ροδόνερο
thumb|right|250px|Αργυρός ψεκαστήρας ροδόνερου ([[Μογγολική αυτοκρατορία της Ινδίας|Μογγολική δυναστεία, Ινδία περίπου 1700)]] Το ροδόνερο ή ροδόσταγμα (αγγλ.: rose water), είναι αρωματισμένο νερό το οποίο γίνεται από την εμβάπτιση ροδοπέταλων στο νερό. Είναι το τμήμα του βοτανικού προϊόντος απόσταξης των πετάλων τριανταφυλλιάς, ένα υποπροϊόν της παραγωγής ελαίου τριανταφυλλιάς για χρήση ως άρωμα. Χρησιμοποιείται για να δώσει γεύση στα τρόφιμα, ως συστατικό σε ορισμένα καλλυντικά και ιατρικά παρασκευάσματα, και για θρησκευτικούς σκοπούς σε όλη την Ευρώπη και την Ασία. Η ροδοζάχαρη (αγγλ.: rose syrup) (δεν πρέπει να συγχέεται με το σιρόπι κυνόρροδου, rose-hip syrup), κατασκευάζεται από ροδόνερο με την προσθήκη ζάχαρης.
Προέλευση
Η σύγχρονη μαζική παραγωγή του ροδόνερου, με την απόσταξη δια του ατμού, τελειοποιήθηκε από τον Πέρση χημικό Αβικέννα στον Μεσαιωνικό Ισλαμικό κόσμο, που οδήγησε σε πιο αποτελεσματικές και οικονομικές χρήσεις για τις βιομηχανίες αρωματοποιίας. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα για πιο αποτελεσματικό και επικερδές εμπόριο.
Από τους αρχαίους χρόνους, τα τριαντάφυλλα έχουν χρησιμοποιηθεί για ιατρικούς λόγους, θρεπτικούς και ως πηγή αρώματος. Οι αρχαίοι Έλληνες, Ρωμαίοι και Φοίνικες, θεωρούσαν τους μεγάλους δημόσιους κήπους με τριαντάφυλλα, να είναι τόσο σημαντικούς όσο και οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις όπως οι οπωρώνες και τα χωράφια με σιτάρι.
Τα αρώματα τριαντάφυλλου είναι κατασκευασμένα από έλαιο τριαντάφυλλου, που ονομάζεται επίσης «ροδέλαιο», το οποίο είναι ένα μείγμα από τα πτητικά αιθέρια έλαια που λαμβάνονται από την ατμό-απόσταξη των θρυμματισμένων πετάλων από τριαντάφυλλα, μια διαδικασία που αναπτύχθηκε για πρώτη φορά στο Ιράν (Περσία). Το ροδόνερο είναι υποπροϊόν της διαδικασίας αυτής.
Εδώδιμο
thumb|right|250px|Δυο ποτήρια με το μη αλκοολούχο ποτό bandung. Το ροδόνερο έχει ένα πολύ διακριτικό άρωμα και χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό στις κουζίνες της Περσίας και της Μέσης Ανατολής, ιδιαιτέρως σε γλυκά όπως μαντολάτο, χαλβαδόπιτες, φρουΐ ζελέ και μπακλαβάδες. Για παράδειγμα, το ροδόνερο χρησιμοποιείται για να δώσει σε κάποια είδη λουκουμιών την χαρακτηριστική τους γεύση.