cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη του Σάλσου
Η Μάχη του Σάλσου ήταν μια τεράστια μάχη που έλαβε χώρα το έτος 612 κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκστρατείας του πολέμου Κόγκουριο-Σουέι μεταξύ του Βασιλείου Κόγκουριο της Κορέας και της αυτοκρατορικής Δυναστείας Σουέι της Κίνας. Το Κόγκουριο είχε μια συντριπτική νίκη επί των αριθμητικά ανώτερων δυνάμεων των Σουέι στον ποταμό Σάλσου.
Παρασκήνιο
Το 612 ο αυτοκράτορας Γιανγκ των Σουέι εισέβαλε στο Κόγκουριο με πάνω από ένα εκατομμύριο άνδρες. Δεν κατάφερε να ξεπεράσει την άμυνα των Κόγκουριο στο Λιαογιάνγκ/Γιογιάνγκ, και έτσι απέστειλε 300.000 στρατεύματα στην Πιονγιάνγκ, την πρωτεύουσα του Κόγκουριο.
Ο στρατηγός του Κόγκουριο, Ούλτζι Μούντοκ αμυνόταν ενάντια στις δυνάμεις των Σούει επί μήνες, προκαλώντας ζημιές, ενώ αργότερα υποχώρησε βαθιά στο έδαφος του Κόγκουριο, όπου προετοιμάστηκε και περίμενε επίθεση στον ποταμό Σάλσου (ποταμός Τσόνγκτσον). Ο Ούλτζι Μούντοκ είχε διακόψει την ροή του νερού προηγουμένως, με ένα φράγμα και όταν τα στρατεύματα των Σουέι έφτασαν στον ποταμό, η στάθμη του νερού ήταν ρηχή. Όταν οι ανυποψίαστοι στρατιώτες του Σουέι βρίσκονταν στα μισά του ποταμού, ο Ούλτζι Μούντοκ άνοιξε το φράγμα, με την φονική ορμή του νερού να προκαλεί χιλιάδες πνιγμούς στους εχθρούς. Το ιππικό του Κόγκουριο επιτέθηκε τότε στις υπόλοιπες δυνάμεις των Σουέι, προκαλώντας τεράστιες απώλειες.
Τα επιζώντα στρατεύματα των Κινέζων αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν με ταχύτατο ρυθμό στη χερσόνησο Λιαοντόνγκ για να αποφύγουν να σκοτωθούν ή να συλληφθούν. Πολλοί στρατιώτες που αποχώρησαν, πέθαναν από ασθένεια ή πείνα, καθώς ο στρατός τους είχε εξαντλήσει τις προμήθειες τροφίμων. Από από τους 300.000 άνδρες της εκστρατείας μόνο 2.700 Σουέι κατάφεραν να επιζήσουν. Η μάχη του Σάλσου κατατάσσεται ανάμεσα στις πιο θανατηφόρες μάχες "κλασικής διαμόρφωσης" στην παγκόσμια ιστορία.
Με τη νίκη επί των Σουέι στον ποταμό Σάλσου, το Κόγκουριο κέρδισε τελικά τον Πόλεμο Κόγκουριο-Σουέι, ενώ η Κινέζικη δυναστεία, που πλήττονταν σοβαρά από τις τεράστιες απώλειες ανθρώπινου δυναμικού και των πόρων ως αποτέλεσμα της Κορεάτικης εκστρατείας, άρχισε να παρακμάζει ταχύτατα και τελικά κατέρρευσε λόγω εσωτερικής σύγκρουσης, όπου αντικαταστάθηκαν σύντομα από την Δυναστεία των Τανγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας Κατηγορία:Ιστορία της Κορέας
Ξενοφών Σιδερίδης
Ο Ξενοφων Σιδερίδης (1851-1929) ήταν ιστορικός, βυζαντινολόγος και αντεπιστέλλων μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Βίος
Ο Ξενοφών Σιδερίδης γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1851 στην Χρυσούπολη (Σκούταρι) του Βοσπόρου. Ο πατέρας του Αθανάσιος καταγόταν από το Μικρό Χωριό Ευρυτανίας. Είχε άλλα οκτώ αδέλφια. Ορφάνεψε σε μικρή ηλικία από πατέρα. Αφού τελείωσε το ελληνικό σχολείο της Χρυσούπολης εργάστηκε για λόγους βιοπορισμού. Έγινε μέτοχος στην εμπορική επιχείριση Χρυσβέργη στην Κωνσταντινούπολη. Παράλληλα έμαθε ξένες γλώσσες, την τουρκική, ρωσική, βουλγαρική, γαλλική. Πολύ νωρίς επιδόθηκε σε ιστορικές έρευνες και προχώρησε σε δημοσιεύσεις στο Περιοδικό του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου, της Αρχαιολογικής Επιτροπής του οποίου έγινε εταίρος και πρόεδρος. Εξελέγη αντεπιστέλλων μέλος της Ακαδημιας Αθηνών το 1929. Πέθανε στις 15 Αυγούστου 1929 από ανακοπή καρδιάς.
Η Βιβλιοθήκη Σιδερίδη
Ο Ξενοφών Σιδερίδης άφησε την βιβλιοθήκη του, που θεωρήθηκε σαν μια απ’ τις σπανιότερες και μεγαλύτερες στο είδος της με περίπου 4.009 τόμους και 25 χειρόγραφους κώδικες. Η βιβλιοθήκη αυτή δωρίστηκε από τα αδέρφια του Ξενοφώντα Σιδερίδη, Ευλαμπία Αχτάρη και Αλεξάνδρα Κούρτελη, στην Ακαδημία Αθηνών και τοποθετήθηκε σε ξεχωριστή αίθουσα, που έφερε το όνομά του: «Βιβλιοθήκη Ξ.Α. Σιδερίδη».
Εξωτερικοί σύνεδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Βάλντεμαρ της Σουηδίας
Ο Βάλντεμαρ της Σουηδίας ή Βάλντεμαρ Μπίργιερσον (σουηδικά: Magnus Birgersson/Magnus Ladulås, 1239 - 26 Δεκεμβρίου 1302), βασιλιάς της Σουηδίας (1250 - 1275) από τον βασιλικό Οίκο του Μπγιέλμπο, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Μπίργιερ Γιαρλ και της πρώτης συζύγου του Ίνγκεμποργκ Έρικσντοττερ της Σουηδίας κόρης του Ερρίκος Ι΄ της Σουηδίας και της Ριτσέζας της Δανίας, αδελφής του Έρικ του Χωλού τελευταίου βασιλιά απο τον Οίκο του Έρικ. Διαδέχθηκε στον θρόνο της Σουηδίας τον από μητέρα θείο του Ερρίκος ΙΑ΄ της Σουηδίας ο οποίος πέθανε άτεκνος αλλά μέχρι τον θάνατο του Μπίργιερ Γιαρλ(1266) η βασιλεία του ήταν διακοσμητική αφού ο πατέρας του ήταν ο πραγματικός κυβερνήτης της Σουηδίας, μετά τον θάνατο του πατέρα του ο δεύτερος αδελφός του Μάγκνους Μπίργιερσον, δούκας του Σάντερμανλαντ εξεγέρθηκε εναντίον του επειδή ήθελε το στέμμα για τον εαυτό του.
Ανατροπή του Βάλντεμαρ απο τον αδελφό του Μάγκνους
Το 1260 ο Βάλντεμαρ παντρεύτηκε τη Σοφία κόρη του Ερρίκος Δ΄ της Δανίας και της Γιούττας της Σαξονίας αλλά είχε κρυφή σχέση με την κουνιάδα του Γιούττα την οποία προσκάλεσε στη Σουηδία και έγινε η ερωμένη του (1272), με τη Γιούττα έκανε και παιδί (1273), την επόμενη χρονιά η Γιούττα αποσύρθηκε σε μοναστήρι και ο Βάλντεμαρ ταξίδευσε στη Ρώμη για να ζητήσει συγχώρεση από τον πάπα Γρηγόριο Ι΄. Ο Βάλντεμαρ εκθρονίστηκε από τον Μάγκνους μετά τη μάχη της Χόβα (14 Ιουνίου 1275), ο Μάγκνους ο οποίος είχε την υποστήριξη του μικρότερου αδελφού του Έρικ Μπίργιερσον δούκα του Σμάλαντ και του Έρικ Ε΄ της Δανίας που του παρείχε Δανούς στρατιώτες ορκίστηκε βασιλιάς της Σουηδίας ως Μάγκνους Γ. Το 1277 χώρισε με τη σύζυγο του Σοφία η οποία επέστρεψε στη Δανία την ίδια χρονιά κατάφερε να ανακτήσει τις επαρχίες του Γκόταλαντ στη νότια Σουηδία αλλά την επόμενη χρονιά (1279) ο Μάγκνους την ανακατέλαβε, το 1278 αιχμαλωτίστηκε από τον Μάγκνους και φυλακίστηκε στο κάστρο του Νίκοπινγκ όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του με μεγάλη άνεση και ερωμένες.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1260 τη Σοφία των Έστριντσεν, κόρη του Ερρίκος Δ΄ της Δανίας και παιδιά του ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Μπομπ Φόσι
Ο Μπομπ Φόσι (Bob Fosse, 23 Ιουνίου 1927 - 23 Σεπτεμβρίου 1987) ήταν Αμερικανός χορευτής, χορογράφος, ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία του 1972 Καμπαρέ (Cabaret). Ο Φόσι που διέπρεψε στη σκηνοθεσία μιούζικαλ τόσο στα θέατρα του Μπρόντγουεϊ, όσο και στον κινηματογράφο, είναι επίσης γνωστός για τις ταινίες Γλυκειά Τσάριτι (Sweet Charity, 1969), Λένι, ο Βρωμόστομος (Lenny, 1974), Η Παράσταση Αρχίζει (All That Jazz, 1979) και Γυμνό Μοντέλο (Star 80).
Αποτελεί το μοναδικό άτομο που έχει κερδίσει Όσκαρ, Έμμυ και Τόνυ μέσα σε μια χρονιά. Είχε λάβει τέσσερις υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ και κατάφερε να κερδίσει οκτώ βραβεία Τόνυ για τη χορογραφία και τη σκηνοθεσία του θεατρικού μιούζικαλ Pippin.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Σικάγο, από νορβηγό πατέρα και ιρλανδή μητέρα, ο Φόσι ήταν το πέμπτο από έξι παιδιά. Του άρεσε ο χορός και ξεκίνησε τα μαθήματα σε μικρή ηλικία και στα 13 του, χόρευε ήδη επαγγελματικά σε συνεργασία με τον χορευτή Τσαρλς Γκρας με τον οποίο είχαν δημιουργήσει το σχήμα The Riff Brothers και κατά την ενηλικίωση του, μετά τον πόλεμο, χόρευε σε νυχτερινά κέντρα.
Μετά τον πόλεμο, ο Φόσι μεταφέρθηκε στο Χόλιγουντ έχοντας ως σκοπό να γίνει ο νέος Φρεντ Αστέρ. Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στην ταινία Φίλησέ με, Καίτη (Kiss me Kate) το 1953 κι ακολούθησε η συμμετοχή του στο μιούζιαλ Give a Girl a Break, 1953, όπου πληρούσε χρέη βοηθού σκηνοθέτη. Ήταν ο χορογραφία του σε μια σκηνή του Φίλησέ με, Καίτη που τράβηξε την προσοχή των παραγωγών του Μπρόντγουεϊ και έχοντας πλέον αφήσει την καριέρα του ηθοποιού πίσω του, άρχισε να δημιουργεί χορογραφίες για μιούζικαλ στο θέατρο. Το 1955 στις πρόβες του μιούζικαλ Damn Yankees γνώρισε την χορεύτρια Γκουέν Βερντόν, την οποία παντρεύτηκε αργότερα. Κατά τη δεκαετία του 1960, δούλεψε και στην τηλεόραση και στο τέλος της δεκαετίας αυτής σκηνοθέτησε με επιτυχία τη Σίρλεϊ Μακ Λέιν στο μιούζικαλ Γλυκειά Τσάριτι (Sweet Charity, 1969). Η επιτυχία αυτής της ταινίας του επέτρεψε να σκηνοθετήσει τη δεκαετία του 1970 τα αριστουργήματά του: Καμπαρέ (Cabaret, 1972) με τη Λάιζα Μινέλι, Λένι, ο Βρωμόστομος (Lenny, 1974) με τον Ντάστιν Χόφμαν και Η Παράσταση Αρχίζει (All That Jazz, 1979) με τον Ρόι Σάιντερ. Τελευταία του ταινία ήταν το Γυμνό Μοντέλο (Star 80) το 1983. Ο σκηνοθέτης απεβίωσε το 1987 από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Υπήρξε παντρεμένος τρεις φορές και από τον τρίτο του γάμο με την χορεύτρια Γκουέν Βερντόν απέκτησε μια κόρη επίσης χορεύτρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί χορογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μπερκίν Ελβάν
μικρογραφία Ο Μπερκίν Ελβάν (Berkin Elvan, 5 Ιανουαρίου 1999 - 11 Μαρτίου 2014) ήταν Κούρδος ηλικίας 15 ετών, ο οποίος χτυπήθηκε στο κεφάλι από κάνιστρο δακρυγόνου που πυροδότησε ένας αστυνομικός στην Κωνσταντινούπολη κατά τη διάρκεια των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων τον Ιούνιο του 2013 στην Τουρκία. Πέθανε στις 11 Μαρτίου 2014, ύστερα από κώμα 269 ημερών. Οι δικηγόροι που εκπροσωπούσαν την οικογένεια δήλωσαν ότι η κατάσταση του Ελβάν επιδεινώθηκε την τελευταία εβδομάδα της ζωής του, με το βάρος του να πέφτει από τα 45 στα 16 κιλά. Μετά το θάνατο του, ξέσπασαν εκτεταμένες διαδηλώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κούρδοι Κατηγορία:Τούρκοι θύματα δολοφονικών ενεργειών Κατηγορία:Δολοφονημένα παιδιά Κατηγορία:Αστυνομική βία
Queen of Hearts (αποσαφήνιση)
Ο τίτλος Queen of Hearts μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω λήμματα:
The Man Who Sold the World (αποσαφήνιση)
Ο τίτλος The Man Who Sold the World μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω λήμματα:
Μπαν Μπο Σάνε
Το Μπαν Μπο Σάνε είναι χωριό στην Επαρχία Σαϊνγιαμπούλι στο Λάος. Βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τα σύνορα με την Ταϊλάνδη. Η κορυφή Φου Σόι Ντάο βρίσκεται βορειοδυτικά του χωριού.
Λοχαγός Άμπε
Ο '''Λοχαγός Χ. Άμπε''' ήταν Ιάπωνος αεροπόρος ο οποίος πέτυχε να πραγματοποιήσει αεροπορική σύνδεση μεταξύ Τόκιο και Παρισιού κατά την διάρκεια επιδρομής, η οποία διεξήχθη από δύο αεροπλάνα.
Βιογραφία
Ο Λοχαγός Άμπε, ο οποίος πολέμησε στο πλευρό των Συμμαχικών στρατευμάτων στην διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ξεκίνησε αεροπορική περιπλάνηση (ή « επιδρομή » σύμφωνα με την ορολογία της εποχής) η οποία τον οδήγησε από το Τόκιο στο Παρίσι.
Η συγκεκριμένη επιδρομή περιελάμβανε δύο πληρώματα, εκ των οποίων το ένα αποτελείτο από τον Λοχαγό Άμπε, συνοδεία του Σινοχάρα, ενώ το δεύτερο αεροπλάνο ελεγχόταν από τον Καβάσι, τον οποίο και συνόδευε ο μηχανικός Κατασίρι. Κάθε πλήρωμα είχε υπό τον έλεγχό του αεροπλάνο τύπου Breguet 19 A-2, το οποίο και διέθετε κινητήρα τύπου Lorraine, του οποίου η φήμη είχε καταξιωθεί σε επίπεδο αεροπορικών ταξιδιών στην διάρκεια της μακράς εκείνης περιόδου. Χρηματοδοτούμενο από την ιαπωνική ενημερωτική εφημερίδα Asahi, αποτέλεσε, τότε, πρωτόγνωρο φαινόμενο για την Ιαπωνία.
Τα δύο πληρώματα αποχώρησαν από το Τόκιο στις 25 Ιουλίου 1925. Έφθασαν στη Μόσχα στις 23 Αυγούστου 1925, έχοντας προηγουμένως διασχίσει τη Σιβηρία. Έπειτα από στάση για διάστημα 3 εβδομάδων στη Μόσχα, όπου και πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι και επισκευές στα δύο αεροπλάνα, τα τελευταία εγκατέλειψαν τη σοβιετική πρωτεύουσα στις 15 Σεπτεμβρίου, φτάνοντας στο Παρίσι, μέσω της Γερμανίας, στις 28 Σεπτεμβρίου 1925. Συνολικά, διήνυσαν 14.130 χμ. σε χρονικό διάστημα 65 ημερών.
Το επίτευγμά τους αποτέλεσε το πρώτο ταξίδι από την Ιαπωνία προς την Ευρώπη μέσω της οδού του Βορρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες αεροπόροι Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας Κατηγορία:Ιστορία της ιαπωνικής αεροπορίας
Εμανουέλ Μακρόν
Ο Εμανουέλ Ζαν-Μισέλ Φρεντερίκ Μακρόν (Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron, 21 Δεκεμβρίου 1977), είναι Γάλλος πολιτικός, που υπηρετεί ως Πρόεδρος της Γαλλίας από τις 14 Μαΐου 2017, εκλεγμένος με το κίνημα En Marche! («Εμπρός!»).
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομίας, Βιομηχανίας και Ψηφιακής Πολιτικής της Γαλλίας, από τον Αύγουστο του 2014 έως τον Αύγουστο του 2016, στην Κυβέρνηση Ολάντ-Βαλλς.
Εξελέγη στο αξίωμα του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, στις εκλογές του 2017, με ποσοστό 66.1% έναντι 33.9% της ανθυποψήφιάς του Μαρίν Λε Πεν, σε ηλικία 39 ετών. Στις εκλογές του 2022, ο Μακρόν, κατάφερε να επανεκλεγεί, επικρατώντας εκ νέου της Μαρίν Λε Πεν, με ποσοστό 58.5% έναντι 41.5%. Είναι ο πρώτος πρόεδρος, ύστερα από τον Ζακ Σιράκ που καταφέρνει να επανεκλεγεί για δεύτερη θητεία.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννημένος στην Αμιένη της Γαλλίας, τον Δεκέμβριο του 1977, ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ο γιος της Φρανσουάζ (Νογκυές), μιας ιατρού, και του Ζαν-Μισέλ Μακρόν, καθηγητή νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πικαρδίας. Μεγαλωμένος σε μια μη-θρησκευτική οικογένεια, βαπτίστηκε καθολικός στην ηλικία των 12 ετών μετά από δική του απαίτηση.
Σπούδασε στο Λύκειο των Ιησουϊτών της Αμιένης προτού οι γονείς του τον στείλουν στο Λύκειο Χένρυ IV στο Παρίσι, όπου ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τις προπτυχιακές σπουδές. Οι γονείς του τον έστειλαν στο Παρίσι εξαιτίας του δεσμού που είχε συνάψει στο Λύκειο των Ιησουϊτών με την Μπριζίτ Οζιέρ, μια παντρεμένη καθηγήτρια με τρία παιδιά, η οποία αργότερα έγινε γυναίκα του. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Ναντέρ στο Παρίσι.
Το 1999 εργάστηκε ως βοηθός σύνταξης για τον Πολ Ρικέρ, τον Γάλλο προτεστάντη φιλόσοφο ο οποίος τότε έγραφε το τελευταίο μεγάλο έργο του, Η μνήμη, η ιστορία, η λήθη. Ο Μακρόν επιμελήθηκε κυρίως τις σημειώσεις και τη βιβλιογραφία.
Έλαβε ένα μεταπτυχιακό στις δημόσιες σχέσεις προτού εκπαιδευτεί για μια ανώτερη σταδιοδρομία δημοσίων υπηρεσιών στην Εθνική Σχολή Διοίκησης, από όπου αποφοίτησε το 2004.
Επαγγελματική καριέρα
Ο Μακρόν εργάστηκε ως επιθεωρητής οικονομικών στο Γαλλικό Υπουργείο Οικονομίας το διάστημα 2004-2008. Το 2007 διετέλεσε αναπληρωτής εισηγητής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ώστε να βελτιώσει τη γαλλική οικονομική ανάπτυξη με επικεφαλής τον Ζακ Ατταλί. Ο Μακρόν πλήρωσε €50,000 να σπάσει το συμβόλαιο από την κυβερνητική του σύμβαση το 2008 και αποχώρησε για να εργαστεί ως επενδυτικός τραπεζίτης σε μια εξαιρετικά αμειβόμενη θέση στην Τράπεζα Ροθτσίλντ.
Πολιτική καριέρα
Τον Αύγουστο του 2015, ο Μακρόν δήλωσε ότι δεν ήταν πλέον μέλος των σοσιαλιστών αλλά ότι ήταν Ανεξάρτητος.
Γαλλικές Προεδρικές Εκλογές 2017
Ο Μακρόν ίδρυσε ένα ανεξάρτητο πολιτικό κόμμα, En Marche! (Εμπρός!), στην Αμιέν στις 6 Απριλίου 2016. Ήταν ένα φιλελεύθερο, προοδευτικό πολιτικό κίνημα. Το κόμμα και ο Μακρόν δέχτηκαν και οι δυο έντονη επίθεση από τον Πρόεδρο Ολάντ. Στις 30 Αυγούστου 2016, ο Μακρόν παραιτήθηκε από την κυβέρνηση πριν τις προεδρικές εκλογές του 2017. Στις 16 Νοεμβρίου 2016 ο Μακρόν δήλωσε επίσημα την υποψηφιότητά του για τη Γαλλική Προεδρία μετά από μήνες φημών. Στην ομιλία ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του, ο Μακρόν προσκάλεσε για μια «δημοκρατική επανάσταση» και υποσχέθηκε να «ξεκλειδώσει τη Γαλλία».
Ο Μακρόν δέχτηκε κριτική για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να διατυπωθεί ένα επίσημο πρόγραμμα κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του ; παρόλο που το ανήγγειλε τον Νοέμβριο, δεν είχε ακόμα ανακοινώσει μια πλήρη σειρά προτάσεων τον Φεβρουάριο, προσελκύοντας τόσο επιθέσεις από κριτικούς όσο και ανησυχίες από συμμάχους και υποστηρικτές. Τελικά εξέδωσε το επίσημο πρόγραμμά του των 150 σελίδων στις 2 Μαρτίου, δημοσιεύοντάς το στο διαδίκτυο και συζητώντας το σε μια μαραθώνια συνέντευξη τύπου την ίδια μέρα.
Ο Μακρόν συγκέντρωσε ένα ευρύ φάσμα υποστηρικτών, εξασφαλίζοντας εγκρίσεις από τον Φρανσουά Μπαϋρού του Δημοκρατικού Κινήματος, τον Ντανιέλ Κον-Μπετίντ, τον οικολόγο υποψήφιο Φρανσουά Ντε Ρυγκύ της αριστεράς και τον σοσιαλιστή Ρίτσαρντ Φέρραντ, γενικό γραμματέα του Εμπρός!, καθώς και πλήθος άλλων - οι περισσότεροι των οποίων από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, αλλά και ένας σημαντικός αριθμός κεντρώων και κεντροδεξιών πολιτικών. Το Μέγα Μαυσωλείο του Παρισιού παρότρυνε τους Γάλλους Μουσουλμάνους να ψηφίσουν μαζικά τον Μακρόν.
Αρκετοί ξένοι πολιτικοί έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους για τον Μακρόν, συμπεριλαμβανομένων του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ, της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.
Τον Μάρτιο του 2017, ο διαχειριστής της ψηφιακής καμπάνιας του Μακρόν, Μουνίρ Μαχτζουμπί, είπε στο κανάλι Sky News της Βρετανίας ότι η Ρωσία βρίσκεται πίσω από επιθέσεις υψηλού επιπέδου κατά του Μακρόν και δήλωσε ότι τα κρατικά μέσα ενημέρωσης είναι «η πρώτη πηγή εσφαλμένων πληροφοριών». Είπε : «Κατηγορούμε την RT (παλαιότερα γνωστή ως Ρωσία Σήμερα) και τη Σπούτνικ Νιους ως τις πρώτες πηγές ψευδών πληροφοριών που μιλάνε για τον υποψήφιό μας ...»
Το βράδυ της 5ης Μαΐου 2017, λίγο πριν τις Γαλλικές Προεδρικές Εκλογές στις 7 Μαΐου, καταγγέλθηκε ότι 9 gigabyte από τα ηλεκτρονικά μηνύματα της καμπάνιας του Μακρόν είχαν αναρτηθεί ανώνυμα στο Pastebin, έναν ιστότοπο κοινής χρήσης εγγράφων. Σε μια δήλωση το ίδιο βράδυ το πολιτικό κίνημα του Μακρόν Εμπρός! δήλωσε : «Το κίνημα Εμπρός! έχει πέσει θύμα μαζικού και συντονισμένου χάκινγκ αυτό το απόγευμα και έχει οδηγήσει στη διάδοση των διαφόρων εσωτερικών πληροφοριών στα κοινωνικά μέσα».
Στον πρώτο γύρο των εκλογών στις 23 Απριλίου 2017, ο Μακρόν πρώτευσε, λαμβάνοντας συνολικά 8.656.346 ψήφους (24.01%). Ο ίδιος και η ανθυποψήφιά του Μαρίν Λε Πεν (η οποία κατήλθε δεύτερη με ποσοστό 21.30%), ήταν οι επιλέξιμοι για τον δεύτερο γύρο των εκλογών, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου 2017, από τον οποίο νικητής (και Πρόεδρος της Γαλλίας), αναδείχθηκε ο Εμανουέλ Μακρόν, με 20.743.128 ψήφους (66.10%) έναντι 10.638.475 ψήφων (33.90%) της Μαρίν Λε Πεν.
Γαλλικές Προεδρικές Εκλογές 2022
Στον πρώτο γύρο των εκλογών του 2022, που πραγματοποιήθηκε στις 10 Απριλίου 2022, πρωτεύσας αναδείχθηκε με 9.783.058 ψήφους (27.85%) ο Πρόεδρος Μακρόν, ο οποίος πέρασε στον δεύτερο γύρο με αντίπαλο εκ νέου τη Μαρίν Λε Πεν (η οποία έλαβε 8.133.828 ψήφους και 23.15%).
Ο δεύτερος γύρος των εκλογών του 2022, πραγματοποιήθηκε στις 24 Απριλίου 2022, και νικητής των εκλογών, αναδείχθηκε ο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος επανεξελέγη Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας για 2η θητεία, επικρατώντας της Μαρίν Λε Πεν, με 18.779.641 ψήφους (58.5%) έναντι 13.297.760 ψήφων (41.5%).
Πολιτικές τοποθετήσεις
Ο Μακρόν έχει χαρακτηριστεί από κάποιους παρατηρητές ως φιλελεύθερος και από άλλους ως δημοκρατικός. Κατά την παραμονή του στο Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, υποστήριξε την κεντρική πτέρυγα του κόμματος, της οποίας η πολιτική στάση είχε συνδεθεί με πολιτικές που προωθήθηκαν από τον Μπιλ Κλίντον, τον Τόνι Μπλαιρ και τον Γκέρχαρντ Σρέντερ, και της οποίας ο κύριος εκπρόσωπος ήταν ο πρώην πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς. Γενικά ο Μακρόν θεωρείται σε μεγάλο βαθμό κεντρώος.
Οικονομία
Ο Μακρόν υποστήριξε ιδιαίτερα την ελεύθερη αγορά και τη μείωση του ελλείμματος των δημοσίων οικονομικών. Χρησιμοποίησε για πρώτη φορά δημόσια τον όρο "φιλελεύθερος" για να περιγράψει τον εαυτό του σε μια συνέντευξη του 2015 στην εφημερίδα Λε Μοντ. Πρόσθεσε ότι δεν είναι "ούτε δεξιός ούτε αριστερός" και ότι υποστηρίζει "μια συλλογική αλληλεγγύη". Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο Βεντέ τον Αύγουστο του 2016, ανέφερε "Η ειλικρίνεια με ωθεί να πω ότι δεν είμαι σοσιαλιστής". Εξήγησε ότι ήταν μέλος της "αριστερής κυβέρνησης" επειδή επιθυμούσε "να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον" όπως κάθε υπουργός θα έκανε. Στο βιβλίο του Επανάσταση, δημοσιευμένο τον Νοέμβριο του 2016, ο Μακρόν παρουσιάζεται ως ταυτόχρονα "αριστερός" και "φιλελεύθερος ... εάν από τον φιλελευθερισμό κάποιος εννοεί την εμπιστοσύνη στον άνθρωπο". Με το κόμμα του Εμπρός!, ο στόχος του Μακρόν είναι να ξεπεράσει το χάσμα ανάμεσα στην αριστερά και τη δεξιά με τρόπο παρόμοιο με αυτόν του Φρανσουά Μπαϋρού ή του Ζακ Ντελμάς, επιβεβαιώνοντας ότι "το πραγματικό χάσμα στη χώρα μας ... βρίσκεται ανάμεσα στους προοδευτικούς και τους συντηρητικούς".
Με την έναρξη της υποψηφιότητάς του ως ανεξάρτητος και τη χρήση της ρητορικής ως αντι-κατεστημένο, ο Μακρόν χαρακτηρίστηκε "λαϊκιστής" από ορισμένους παρατηρητές, κυρίως από τον Μανουέλ Βαλς, αλλά ο Μακρόν απορρίπτει αυτόν τον όρο.
Ο Μακρόν είναι υποστηρικτής του νόμου Ελ Κομρί. Έγινε ο πιο ομιλητικός υποστηρικτής της οικονομικής αναδιάρθρωσης της χώρας.
Έχει υποστηρίξει τη Συνολική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία (CETA) ανάμεσα στον Καναδά και την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχει επικρίνει την κυβέρνηση της Βαλλονίας επειδή προσπάθησε να την εμποδίσει. Πιστεύει ότι η CETA δεν πρέπει να απαιτεί την έγκριση των εθνικών κοινοβουλίων επειδή "υπονομεύει την ΕΕ". Όσον αφορά τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP), ο Μακρόν δήλωσε τον Ιούνιο του 2016 ότι "δεν πληρούνται οι όροι για να υπογραφεί η συνθήκη", προσθέτοντας ότι "δεν πρέπει να κλείσουμε τελείως την πόρτα" και ότι "χρειαζόμαστε έναν ισχυρό δεσμό με τις ΗΠΑ".
Τον Απρίλιο του 2017 ο Μακρόν ζήτησε την "επανεξισορρόπηση" του εμπορικού πλεονάσματος της Γερμανίας, λέγοντας ότι "η Γερμανία επωφελείται από τις ανισορροπίες εντός της ευρωζώνης και επιτυγχάνει πολύ υψηλά εμπορικά πλεονάσματα".
Εξωτερική πολιτική
Ο Μακρόν περιέγραψε τον γαλλικό αποικισμό της Αλγερίας ως ένα "έγκλημα ενάντια στην ανθρωπότητα". Είπε επίσης : "Είναι πράγματι βάρβαρο και αποτελεί μέρος ενός παρελθόντος το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε ζητώντας συγγνώμη σε εκείνους στους οποίους έχουμε διαπράξει αυτές τις πράξεις". Οι δημοσκοπήσεις που ακολούθησαν τις παρατηρήσεις του αντικατόπτριζαν μια μείωση της υποστήριξής του.
Τον Ιανουάριο του 2017 δήλωσε ότι η Γαλλία χρειαζόταν μια πιο "ισορροπημένη" πολιτική απέναντι στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων συνομιλιών με τον Μπασάρ Άσαντ. Τον Απρίλιο του 2017, μετά την επίθεση με χημικά στον Καν Σαϋκούν, ο Μακρόν πρότεινε μια πιθανή στρατιωτική επέμβαση κατά του καθεστώτος Άσσαντ, κατά προτίμηση υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.
Υποστηρίζει τη συνέχιση των πολιτικών του Ολάντ στο Ισραήλ, έχει αντιταχθεί στο κίνημα του BDS και έχει αρνηθεί να πάρει θέση στο ζήτημα της αναγνώρισης του κράτους της Παλαιστίνης.
Μετανάστευση
Σε αντίθεση με πολλούς Γάλλους σοσιαλιστές, συμπεριλαμβανομένου του πρώην πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς, ο Μακρόν υποστηρίζει την πολιτικών των ανοιχτών θυρών για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που επιδιώκει η Άνγκελα Μέρκελ στη Γερμανία και προωθεί την ανοχή απέναντι στους εσωτερικούς μετανάστες και τους μουσουλμάνους. Ο Μακρόν έχει εκφράσει την εμπιστοσύνη του στην ικανότητα της Γαλλίας να απορροφήσει περισσότερους μετανάστες και καλοσωρίζει την είσοδό τους στην Ευρώπη, υποστηρίζοντας ότι η εισροή θα έχει θετικές οικονομικές επιπτώσεις.
Ωστόσο πιστεύει ότι η Frontex "δεν είναι ένα αρκετά φιλόδοξο πρόγραμμα" και έχει ζητήσει περισσότερες επενδύσεις για τους φύλακες της ακτοφυλακής και των συνόρων "επειδή όποιος εισέρχεται στην Ευρώπη μέσω της Λαμπεντούζα ή από αλλού είναι κάτι που αποτελεί ζήτημα για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες". Όσον αφορά την πολιτική ασύλου, ο ίδιος πιστεύει ότι "η περίοδος επανεξέτασης θα πρέπει να μειωθεί σημαντικά" και ότι "όλοι αυτοί των οποίων οι ισχυρισμοί αποτυγχάνουν θα πρέπει να απελαθούν αμέσως".
Ασφάλεια και τρομοκρατία
Ο Μακρόν πιστεύει ότι το προτεινόμενο νομοσχέδιο μεταρρύθμισης για τη στέρηση της ιθαγένειας στους γεννημένους στη Γαλλία και πολιτογραφημένους πολίτες που καταδικάστηκαν για τρομοκρατικές κατηγορίες δεν ήταν μια "συγκεκριμένη λύση" και υποστηρίζει ότι "η ατελείωτη παράταση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης εγείρει θεμιτά ερωτήματα". Είναι υπέρ της αύξησης της κρατικής χρηματοδότησης στις υπηρεσίες πληροφοριών.
Ο Μακρόν ζητεί την αποκατάσταση της κοινοτικής αστυνόμευσης και θεωρεί ότι "η διαχείριση ορισμένων σημαντικών κινδύνων πρέπει να ανατεθεί στους οργανισμούς ή στον ιδιωτικό τομέα".
Θεωρεί ότι η πρότασή του να παρέχει σε κάθε νέο ενήλικα ένα επίδομα ύψους 500 ευρώ μπορεί να ενθαρρύνει τους νέους να ανακαλύψουν τον πολιτισμό της Γαλλίας και να αποτρέψουν την τρομοκρατία.
Περιβάλλον
Πριν από τη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή του 2015, ο Μακρόν ζήτησε την επιτάχυνση της οικολογικής μετάβασης και υποστήριξε μια "ισορροπία μεταξύ οικολογικών επιταγών και οικονομικών απαιτήσεων", στόχο που επιδιώκει να πετύχει η γαλλική κυβέρνηση καταπολεμώντας πέντε μέτωπα : καινοτομία, απλούστευση, ενίσχυση της ενεργειακής απόδοσης και μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων, ανταγωνιστικότητα της ενέργειας, δράση στην Ευρώπη και στον κόσμο.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2016, υπερασπίστηκε τη χρήση του πετρελαίου ντίζελ για το οποίο πιστεύει ότι δεν πρέπει να υπάρχει κυνήγι αφού "παραμένει στο επίκεντρο της γαλλικής βιομηχανικής πολιτικής". Ο Μακρόν εξέφρασε αυτήν την άποψη μετά το σκάνδαλο των εκπομπών της Βόλκσβάγκεν. Τότε ήταν μέλος μιας κυβέρνησης που υποστηρίχθηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Διακεκριμένα μέλη αυτού του κόμματος, μεταξύ τους η δήμαρχος του Παρισιού Ανν Χινταλγκό, επέκριναν αυτήν τη θέση. Ο Μακρόν, επιπλέον, τάσσεται υπέρ της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας την οποία θεωρεί "μια γαλλική επιλογή και μια επιλογή για το μέλλον".
Το 2016 ο Μακρόν πρότεινε στη Γαλλία να "εξασφαλίσει τις προμήθειες στα πιο στρατηγικά υλικά χρησιμοποιώντας τρεις μοχλούς : την κυκλική οικονομία και την ανάκτηση υλικών που περιέχονται στο τέλος της ζωής των προϊόντων ; δεύτερον η διαφοροποίηση των υλικών να ξεπεράσουν τους γεωπολιτικούς κινδύνους και να φέρουν μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα ; τρίτον η δημιουργία νέων ορυχείων στη Γαλλία εύλογου μεγέθους, που να ακολουθούν τα καλύτερα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα".
Αν και είναι σκεπτικιστής όσον αφορά την κατασκευή του Αεροδρομίου στην Ανατολική Γαλλία, ο Μακρόν πιστεύει ότι η κατασκευή θα έπρεπε να ξεκινήσει από τη στιγμή που οι άνθρωποι υποστήριξαν το έργο στο τοπικό δημοψήφισμα το 2016.
Λαϊκισμός
Ο Μακρόν στηρίζει την αρχή της κοσμικότητας. Έχει επίσης αναφέρει ότι "έχουμε καθήκον να τους αφήσουμε όλους να εξασκήσουν τη θρησκεία τους με αξιοπρέπεια". Τον Ιούλιο του 2016, στην πρώτη συνάντηση του Εμπρός!, ο Μακρόν εξέφρασε την αντίθεσή του στην απαγόρευση της μουσουλμανικής μαντίλας στα πανεπιστήμια δηλώνοντας : "Προσωπικά δεν πιστεύω ότι πρέπει να επινοούμε νέα κείμενα, νέους νόμους, νέα πρότυπα προκειμένου να κυνηγήσουμε τα πέπλα στα πανεπιστήμια και ανθρώπους που φορούν θρησκευτικά σύμβολα κατά τις εκδρομές στο χωριό".
Σε μια συνέντευξη στο γαλλικό περιοδικό ειδήσεων Marianne, ο Μακρόν υποστήριξε ότι "ο κοσμικός χαρακτήρας δεν έχει σχεδιαστεί για να προωθήσει μια δημοκρατική θρησκεία" και απάντησε στα σχόλια του Μανουέλ Βαλς σχετικά με την πρακτική του Ισλάμ στη γαλλική κοινωνία καταδικάζοντας την ιδέα ότι οι πολίτες πρέπει να είναι "διακριτικοί" στη θρησκευτική τους πράξη, δηλώνοντας ότι "τα προηγούμενα ιστορικά πρόσωπα, όταν ζητήσαμε τη διακριτική ευχέρεια σε θρησκευτικά ζητήματα, δεν τίμησαν τη δημοκρατία".
Στην ίδια συνέντευξη ο Μακρόν είπε για τους Γάλλους Μουσουλμάνους : "Ζητώ ένα πράγμα: σεβαστείτε απόλυτα τους κανόνες όταν είστε σε δημόσιο χώρο. Οι θρησκευτικές σχέσεις είναι για την υπέρβαση και δεν ζητώ από τους ανθρώπους να είναι μετριοπαθείς - δεν το υποστηρίζω αυτό. Η δική μου βαθιά πεποίθηση είναι πως ένας καθολικός μπορεί να πιστεύει ότι οι νόμοι της θρησκείας του υπερβαίνουν τους νόμους της δημοκρατίας. Απλά πιστεύω πως όταν καποιος εισέρχεται σε δημόσιο χώρο, οι νόμοι της δημοκρατίας πρέπει να υπερισχύουν του θρησκευτικού νόμου". Καταδίκασε επίσης τις "θρησκευτικές σχολές που διδάσκουν το μίσος προς τη δημοκρατία, με μια διδασκαλία κυρίως στα αραβικά ή, σε άλλες περιπτώσεις, που διδάσκουν περισσότερο την Τορά από βασικές θεμελιώδεις αρχές". Αυτή η δήλωση προκάλεσε μια έντονη αρνητική αντίδραση από το Ενιαίο Εβραϊκό Κοινωνικό Ταμείο, έναν οργανισμό που λειτουργεί ιουδαϊκές θρησκευτικές σχολές στη Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γαλλικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Γάλλοι υπουργοί Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος
Αναπτυξιακές διαταραχές συντονισμού - αταξία
Οι Φυσικοθεραπευτές αξιολογούν τα παιδιά, τα οποία έχουν κινητικές δυσκολίες και/ή καθυστερήσεις κατά την ανάπτυξη. Κατά την αξιολόγηση παρατηρούνται οι κινητικές δεξιότητες και τίθενται βασικά ερωτήματα σχετικά με τις κινητικές ικανότητες και την ανάπτυξη τους. Αυτή η διαδικασία αποσκοπεί στη διευκόλυνση της κινητικής συμπεριφοράς μεταξύ προτύπων με συμπεριφορά η οποία ανάλογα χαρακτηρίζει διαφορετική συνθήκη. Αυτή η διαφοροποίηση είναι απαραίτητη καθότι συνιστά οδηγό του θεραπευτή ώστε να επιλέξει την κατάλληλη μορφή θεραπευτικής προσέγγισης.
Πρόσφατα, η προσοχή έχει στραφεί στο πεδίο των κινητικών διαταραχών για παιδιά τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως "αδέξια" ή με "σωματικές δυσκολίες", αλλά τώρα θα εξεταστούν συγκεκριμένα για τυχόν εντόπιση αναπτυξιακών διαταραχών συντονισμού και αταξία. Κατά το παρελθόν, αυτά τα παιδιά δεν έτυχαν της δέουσας προσοχής από τους φυσικοθεραπευτές επειδή πολλοί πίστευαν ότι τα παιδιά αυτά θα ξεπερνούσαν τις διαταραχές τους με το πέρασμα του χρόνου. Έχει αποδειχθεί πλέον ότι οι κινητικές τους δυσκολίες φέρουν σημαντικές επιπτώσεις στην φυσιολογική, την κοινωνική και τη συναισθηματική τους ευημερία. Είναι σημαντικό για τους φυσικοθεραπευτές να μάθουν να διαφοροποιούν την κινητική συμπεριφορά των παιδιών με DCD από τις άλλες κινητικές διαταραχές, προκειμένου να καταστήσει δυνατή την έγκαιρη αναγνώριση και την κατάλληλη παρέμβαση.
Παιδιά, τα οποία τα πρώτα χρόνια ζωής τους, εμφάνισαν κινητικές διαταραχές ή αναπτυξιολογική καθυστέρηση, σημείο που προειδοποιεί για το ενδεχόμενο να εμφανίσουν κάποια μορφή διαταραχής στο μέλλον, όπως εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία, ολική αναπτυξιακή καθυστέρηση ή αταξίας. Ορισμένες ερωτήσεις μπορεί να σας φανούν χρήσιμες για τη διαφορική διάγνωση μεταξύ των πρότυπων κινητικής συμπεριφοράς.
Για παράδειγμα, σε ένα μικρό παιδί, μπορείτε διερωτηθείτε για το ενδεχόμενο ύπαρξη κάποιου στοιχείου, το οποίο αποδεικνύει διαταραχή (αύξηση ή μείωση) μυϊκού τόνου. Η παρατήρηση των μυών για σημεία και ενδείξεις της κατάστασης του μυϊκού τόνου συνίσταται σε περιπτώσεις όπως η εγκεφαλική παράλυση. Επίσης, πρέπει να διευκρινιστεί αν η διαταραχή επηρεάζει και άλλα στοιχεία πέραν του κινητικού. Σε αυτή την περίπτωση, όπου η διαταραχή επεκτείνεται και σε άλλα πεδία, θα πρέπει να διερευνηθεί αν πρόκειται για ολική αναπτυξιακή καθυστέρηση. Στο στάδιο της προσχολικής ή σχολικής ηλικίας, οι ερωτήσεις μπορούν να επικεντρωθούν στη διερεύνηση της ιστορίας και εξέλιξης της ασυνέργιας. Ήταν οι διαταραχές παρούσες από τη νεαρή ηλικία; υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι η εξέλιξη της διαταραχής θα επιδεινωθεί με το πέρασμα του χρόνου; Υπήρξε κάποια απώλεια των προηγουμένων ικανοτήτων οι οποίες κατακτήθηκαν; Εάν ναι, αυτό θα μπορούσε να μας κατευθύνει προς το ενδεχόμενο της μυϊκής ατροφίας.
Αν ένα παιδί δεν εμφανίζει τα παραπάνω σημεία, αλλά εκτελεί ασυντόνιστες κινήσεις και κινητικά πρότυπα προγενέστερα του αναπτυξιολογικού στάδιο το οποίο αντιστοιχεί στην ηλικία του, τότε είναι πιθανό να πάσχει από Αναπτυξιολογική Διαταραχή Συντονισμού (DCD). Αυτό το άρθρο θα σας βοηθήσει να αναγνωρίζετε παιδιά που διατρέχουν τον κίνδυνο της DCD και να επιλέξετε την κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση, καθώς επίσης να ενημερώσετε το παιδί, την οικογένεια και τους υπόλοιπους φορείς που εμπλέκονται στις παροχές υπηρεσιών υγείας, για την αναγκαιότητα περαιτέρω αξιολόγησης.
Αναγνωρίζοντας Παιδία με Αναπτυξιολογικές Διαταχές Συντονισμού (DCD)
Χαρακτηριστικό γνώρισμα των παιδιών που φέρουν τη διάγνωση της αναπτυξιολογικής διαταραχής συντονισμού (DCD) είναι η αδεξιότητα και η κινητική καθυστέρηση. Επίσης, ίσως ακούσετε ή παρατηρήσετε ότι αυτά τα παιδιά έχουν δυσκολίες στο σκαρφάλωμα, την αναπήδηση, την αντανακλαστική απάντηση και την ισορροπία. Ακόμα, δραστηριότητες όπως το γράψιμο, η αντιγραφή, η απομνημόνευση και άλλες ολοκληρωμένες κινήσεις ενέχουν προκλήσεις. Τα παιδιά με DCD, επίσης, συνήθως συναντούν δυσκολίες όταν κουμπώνουν το φερμουάρ, τα κουμπιά, να δέσουν τα κορδόνια τους, στην προσπάθεια να πετάξουν και να πιάσουν μια μπάλα, την εκμάθηση ποδηλάτου. Οι οργανωτικές τους ικανότητες πιθανόν να είναι λιγότερο ανεπτυγμένες από τα αδέρφια τους. Για την εκτέλεση μιας κινητικής δραστηριότητας, αυτά τα παιδιά καταβάλλουν περισσότερη προσπάθεια και ο απαιτούμενος χρόνος ολοκλήρωσης της κίνησης είναι μεγαλύτερος. Συνήθως αποφεύγουν την κίνηση και τις αθλητικές δραστηριότητες κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Συχνά, ενώ στον προφορικό λόγο δεν συναντούν ιδιαίτερα προβλήματα, αντιμετωπίζουν δυσκολίες οι οποίες οφείλονται στην κοινωνική τους ανωριμότητα, ενώ ίσως έχουν προβλήματα συμπεριφοράς και συναισθηματικά.
Χαρακτηριστικά Γνωρίσματα Παιδιών με Αναπτυξιακές Διαταραχές Συντονισμού
Αδεξιότητα και/ή ασυνέργεια κατά την εμφάνιση διαταραχών στο γράψιμο, την ανάγνωση και την αντιγραφή. Η δυσκολία να ολοκληρώσουν τη μελέτη τους εντός του προβλεπόμενου χρονικού ορίου απαιτεί να καταβάλλουν περισσότερη προσπάθεια και αυτοσυγκέντρωση, όταν οι ασκήσεις περιλαμβάνουν και το στοιχείο της κίνησης. Συναντούν δυσκολίες στην εκτέλεση των καθημερινών τους δραστηριοτήτων. Επίσης, συναντούν δυσκολίες στην συμμετοχή τους σε αθλητικές δραστηριότητες και παιχνίδια. Εξίσου, αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο να μάθουν νέες κινητικές δεξιότητες και, είτε δυσκολεύονται είτε παρουσιάζουν μειωμένο ενδιαφέρον για αθλητικές δραστηριότητες. Αν υπάρχουν ενδείξεις DCD σε ένα παιδί, θα πρέπει να ενημερώσετε τους γονείς και για άλλα προβλήματα τα οποία πιθανά να εμφανιστούν κατά την εξέλιξη της ανάπτυξ
Τα σημεία που θα οδηγήσουν τους γονείς να φέρουν ένα παιδί με DCD για εξέταση/αξιολόγηση μπορεί να είναι ο μειωμένος μυϊκός τόνος ή κινητικά προβλήματα : θα πρέπει να τα αξιολογήσετε περαιτέρω και ίσως χρειαστεί να παρέχετε την ανάλογη θεραπευτική παρέμβαση. Είναι πιθανό, ωστόσο, το παιδί με DCD να έχει σύνοδα προβλήματα κατά την εκτέλεση κινήσεων αδρής κινητικότητας και αυτοεξυπηρέτησης, τα οποία δεν έχουν εντοπιστεί. Εάν οι παρατηρήσεις σας συμβαδίζουν με την αναφορά των γονέων και είναι σύμφωνη με τα χαρακτηριστικά που προαναφέρθηκαν, μπορείτε να εξετάσετε το ενδεχόμενο παραπομπής σε επαγγελματίες εργοθεραπευτές.
Ένα παιδί με Αναπτυξιακές Διαταραχές Συντονισμού (DCD) συνήθως παρουσιάζει υποτονία ,κόπωση, θέλει να αποφεύγει το σχολείο, είναι εξαρτώμενο ή προβλήματα μυϊκής συνέργειας κατά την κίνηση ή μαθησιακές δυσκολίες.
Θα πρέπει να ενθαρρύνει την οικογένεια να απευθυνθεί σε φυσίατρο, ο οποίος θα εξετάσει το παιδί από τη δική του σκοπιά. Είναι σημαντικό να αποκλειστούν άλλες συνθήκες που μπορούν να εξηγήσουν την κινητική ασυνέργεια. Επίσης, δεδομένου ότι η DCD πολλές φορές συνυπάρχει με άλλες αναπτυξιακές διαταραχές, ο ιατρός πρωτοβάθμιας περίθαλψης θα πρέπει να διερευνήσει αυτά τα ενδεχόμενα κάνοντας διαφορική διάγνωση και να επιπλέον να προβεί στις κατάλληλες παραπομπές σε άλλους φορείς παροχής υπηρεσιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εργοθεραπεία Κατηγορία:Ειδική Αγωγή
Καταστατικός Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών
Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών υπογράφηκε στις 26 Ιουνίου 1945, στο Σαν Φρανσίσκο, στο τέλος της Συνδιασκέψεως των Ηνωμένων Εθνών για τη Διεθνή Οργάνωση, και άρχισε να ισχύει στις 24 Οκτωβρίου 1945. Το Καταστατικό του Διεθνούς Δικαστηρίου αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του Χάρτη.
Τροποποιήσεις
Τροποποιήσεις στα Άρθρα 23, 27 και 61 του Χάρτη υιοθετήθηκαν από τη Γενική Συνέλευση στις 17 Δεκεμβρίου 1963 και άρχισαν να ισχύουν στις 31 Αυγούστου 1965. Μια ακόμη τροποποίηση του Άρθρου 61 υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση στις 20 Δεκεμβρίου 1965 και άρχισε να ισχύει στις 24 Σεπτεμβρίου 1973. Μια τροποποίηση στο Άρθρο 109, που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση στις 20 Δεκεμβρίου 1965, άρχισε να ισχύει στις 12 Ιουνίου 1968. Η τροποποίηση στο Άρθρο 23 αυξάνει τον αριθμό των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας από έντεκα σε δεκαπέντε. Η τροποποίηση του Άρθρου 27 ορίζει ότι οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας για θέματα διαδικασίας θα παίρνονται με θετική ψήφο εννέα μελών (προηγουμένως εφτά), και για όλα τα άλλα θέματα με θετική ψήφο εννέα μελών (προηγουμένως εφτά) στα οποία θα περιλαμβάνονται και τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Με την τροποποίηση του Άρθρου 61, που άρχισε να ισχύει στις 31 Αυγούστου 1965, αυξήθηκε ο αριθμός των μελών του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου από δεκαοχτώ σε είκοσι εφτά. Η μεταγενέστερη τροποποίηση, του Άρθρου αυτού, που άρχισε να ισχύει στις 24 Σεπτεμβρίου 1973, αύξησε ακόμη περισσότερο τον αριθμό των μελών του Συμβουλίου, που από είκοσι εφτά έγιναν πενήντα τέσσερα. Η τροποποίηση του Άρθρου 109, που αφορά την πρώτη παράγραφο του Άρθρου αυτού, ορίζει ότι Γενική Διάσκεψη των Κρατών - Μελών για την αναθεώρηση του Χάρτη μπορεί να γίνει σε χρόνο και τόπο που θα οριστούν με ψήφο των δύο τρίτων των μελών της Γενικής Συνελεύσεως και με την ψήφο εννέα (προηγουμένως εφτά) οποιωνδήποτε μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η παράγραφος 3 του Άρθρου 109, που εξετάζει την ενδεχόμενη σύγκληση αναθεωρητικής διασκέψεως κατά τη δέκατη τακτική συνεδρίαση της Γενικής Συνελεύσεως, κρατήθηκε στην αρχική της μορφή σε ότι αφορά την ψήφο οποιωνδήποτε εφτά μελών του Συμβουλίου Ασφάλειας, επειδή η παράγραφος αυτή εφαρμόστηκε το 1955 από τη Γενική Συνέλευση στη δέκατη τακτική συνεδρίασή της, καθώς και από το Συμβούλιο Ασφαλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Αττίλας (Κορνέιγ)
Αττίλας, ο Βασιλιάς των Ούννων (γαλλικός τίτλος: Attila, roi des Huns) είναι τραγωδία σε πέντε πράξεις του Πιέρ Κορνέιγ που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον θίασο του Μολιέρου στο Παλαί Ρουαγιάλ στο Παρίσι τον Μάρτιο του 1667 και δημοσιεύτηκε το ίδιο έτος.
Εθνική Βιβλιοθήκη των Μαλδιβών
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Δημοκρατίας των Μαλδίβων (Γλώσσα Ντιβέχι: އަލްއަމީރު މުހައްމަދު އަމީން ދޮށިމޭނާ ކިލެގެފާނު‎ - Gaumee Kuthubuhaanaa) ιδρύθηκε το 1945. Λειτουργεί ως δημόσια και εθνική βιβλιοθήκη των Μαλδίβων και προωθεί τη σύγχρονη λογοτεχνία. Προσφέρει μια ποικιλόμορφη συλλογή όλων των δημοσιευμένων αναγνωσμάτων και εντύπων στη χώρα. Η Εθνική Βιβλιοθήκη χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση και υπάγεται στο Υπουργείο Πληροφοριών, Τεχνών και Πολιτισμού.
Αττίλας (Κορνέιγ)
Υποδοχή
Το έργο έκανε 23 παραστάσεις, μια μέτρια επιτυχία για την εποχή. Ο Κορνέιγ βρισκόταν σε παρακμή καθώς ανέτειλε το αστέρι του αντιπάλου του Ζαν Ρασίν, ο οποίος εκείνη την εποχή έγραφε την Ανδρομάχη. Οι περισσότεροι σύγχρονοι κριτικοί ήταν επιφυλακτικοί, η πιο διάσημη ήταν η αρνητική κριτική του Νικολά Μπουαλώ.
Εθνική Βιβλιοθήκη των Μαλδιβών
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Δημοκρατίας των Μαλδίβων ιδρύθηκε στις 12 Ιουλίου 1945 ως "Κρατική Βιβλιοθήκη" των Μαλδίβων από τον Αμίρ Μοχάμεντ Αμίν Ντιντί, τότε επικεφαλής του Τμήματος Παιδείας. Η Βιβλιοθήκη μετονομάστηκε σε "Βιβλιοθήκη Ματζιντί" το 1948 από το όνομα ενός από τους πιο δημοφιλείς πολιτικούς άνδρες των Μαλδίβων, του Αμίρ Μοχάμεντ Αμίν Ντιντί. Εν μέσω του κλίματος αναπτύξεως και εκσυγχρονισμού που επικράτησε από το 1978, η βιβλιοθήκη ονομάστηκε "Εθνική Βιβλιοθήκη" από τον Πρόεδρο Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ την 1η Ιουνίου 1982.
Αττίλας (Κορνέιγ)
Υπόθεση
Το έργο διαδραματίζεται το 453 στο στρατόπεδο του Αττίλα, το οποίο ο Κορνέιγ τοποθετεί στο Νωρικό. Μετά την ήττα του μάχη στα Καταλαυνικά Πεδία, ο Αττίλας ανασυγκρότησε τον στρατό του και κατάφερε να συνάψει συνθήκες με τον αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Γ' και με τον βασιλιά των Φράγκων Μεροβαίο. Συζητά μαζί τους σχέδια για γάμο με συγγενείς τους και δύο πριγκίπισσες-υποψήφιες σύζυγοι έρχονται στο στρατόπεδο του Αττίλα.
Εθνική Βιβλιοθήκη των Μαλδιβών
Συλλογές
Η Βιβλιοθήκη διαθέτει ικανοποιητικό αριθμό βιβλίων στα αραβικά, ουρντού, ντιβέχι και αγγλικά. Το αγγλικό τμήμα διαθέτει περισσότερα από 37.970 βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων αναφοράς και των μη λογοτεχνικών βιβλίων. Το τμήμα Ντιβέχι, το αραβικό τμήμα και το τμήμα Ούρντου διαθέτει 10212, 1570 και 950 βιβλία αντίστοιχα. Επιπλέον, η Βιβλιοθήκη διαθέτει ειδικές συλλογές στην Αμερικανική Γωνιά-συλλογή ΟΗΕ- συλλογή Γυναίκες και Φύλο. Η συλλογή περιοδικών περιλαμβάνει περιοδικούς τόμους, εκθέσεις, χειρόγραφα, περιοδικά και άλλα περιοδικά, εφημερίδες και αρχεία κοπής τύπου, καθώς και φυλλάδια. Η συλλογή της Βιβλιοθήκης περιλαμβάνει βιβλία που αφορούν διάφορα θέματα όπως: Τεχνολογία (Εφαρμοσμένες Επιστήμες), Τέχνες - Καλές και Διακοσμητικές Τέχνες, Λογοτεχνία και Ρητορική, Γεωγραφία και Ιστορία.
Αττίλας (Κορνέιγ)
Υπόθεση
Στην αρχή του έργου, ο Αττίλας είναι αναποφάσιστος μεταξύ της αδερφής του Μεροβαίου Ιλδιόνης και της αδελφής του Βαλεντινιανού Ονώριας, που θα του επέτρεπε να διεκδικήσει ως προίκα τη μισή αυτοκρατορία. Ζητάει τη συμβουλή του Αρδάρικ και του Βαλαμίρ, δυο βασιλιάδες που σκλάβωσε, που ο καθένας τους είναι ερωτευμένος με μια από τις δύο πριγκίπισσες, οι οποίες ανταποδίδουν τα αισθήματά τους. Ο Αττίλας προτιμά την Ιλδιόνη, αλλά κυρίως αντιμετωπίζει τα πράγματα από πολιτική σκοπιά.
Εθνική Βιβλιοθήκη των Μαλδιβών
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στις Μαλδίβες Μα
Αττίλας (Κορνέιγ)
Υπόθεση
Μετά από διάφορα γεγονότα όπου αναμειγνύονται ο έρωτας, η πολιτική και οι απειλές θανάτου, ο Αττίλας, αποφασίζει να παντρευτεί την Ιλδιόνη, αλλά πεθαίνει από αιμορραγία πριν από την έναρξη της γαμήλιας τελετής. Ο θάνατός του αφήνει τους άλλους πρωταγωνιστές να περιμένουν ένα καλύτερο μέλλον.
Ιστορικές ανακρίβειες
μικρογραφία|Σύμφωνα με συγγραφείς του 18ου αιώνα, αυτή η μινιατούρα απεικονίζει τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Γ' και την αδελφή του Ονώρια, με τη μητέρα τους [[Γάλλα Πλακιδία πίσω. Πιο πρόσφατες μελέτες το αμφισβητούν.]] Ο Κορνέιγ βασίζεται στις ιστορικές πηγές, αλλά διαφοροποιεί ορισμένα σημεία για τις ανάγκες της δραματουργικής σύνθεσης, όπως αναφέρει και στον Πρόλογο του έργου.
Η Ιλδιόνη αντιστοιχεί σε μια γυναίκα που ο Ιορδάνης ο Αλανός αναφέρει ως Ίλντικο, τελευταία σύζυγο του Αττίλα, αλλά σίγουρα δεν είναι η αδερφή του Μεροβαίου. Ίσως ήταν Φράγκα ή Βουργουνδή πριγκίπισσα. Είναι επίσης προφανές ότι ο χαρακτηρισμός του Μεροβαίου ως «βασιλιά της Γαλλίας» είναι λανθασμένος: ο Μεροβαίος ήταν ημι-θρυλικός ιδρυτής της δυναστείας των Μεροβιγγείων Σαλίων Φράγκων, φυλής που έγινε κυρίαρχη μεταξύ των Φράγκων. Αλλά ο Κορνέιγ τον παρουσιάζει ως έναν ήδη ισχυρό κυρίαρχο, συμβολικό προκάτοχο του Λουδοβίκου ΙΔ', του οποίου η ισχύς αυξάνεται, ενώ ο Βαλεντινιανός Γ' αντιπροσωπεύει μια φθίνουσα δύναμη, αυτή της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Η Ονωρία αντιστοιχεί στην Γιούστα Γκράτα Ονωρία, μεγαλύτερη αδελφή του αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Γ΄. Στη δεκαετία του 440, διαπραγματεύτηκε προσωπικά με τον Αττίλα, για προστασία ή γάμο. Γύρω στο 450, ο Αττίλας απαίτησε την πραγματοποίηση αυτού του γάμου, συναντώντας την άρνηση του Βαλεντινιανού. Ωστόσο, η Ονωρία δεν πήγε στην αυλή του Αττίλα, αλλά τέθηκε υπό αυστηρό έλεγχο, εξορίστηκε στην Κωνσταντινούπολη και πιθανόν παντρεύτηκε έναν γερουσιαστή, προκειμένου να διακόψει κάθε σχέση με τον Αττίλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Πιέρ Κορνέιγ
Rebel Rebel
To Rebel Rebel είναι ένα τραγούδι, που γράφτηκε και ηχογραφήθηκε από τον Ντέιβιντ Μπάουι το 1974 και συμπεριλήφθηκε στον δίσκο του Diamond Dogs. Θεωρείται ένα από τα κορυφαία τραγούδια του δημιουργού, καθώς και το περισσότερο διασκευασμένο του. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο έφτασε την πρώτη δεκάδα των φινλανδικών, των ιρλανδικών, των νορβηγικών και των βρετανικών charts. Στα αμερικανικά Billboard Hot 100 έφτασε στο νούμερο 64.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1974 Κατηγορία:Τραγούδια του Ντέιβιντ Μπάουι Κατηγορία:Singles του 1974 Κατηγορία:Singles του 1994 Κατηγορία:Glam rock Κατηγορία:Proto-punk Κατηγορία:Singles της RCA Records
Εκατερίνα Μιχαΐλοβα-Ντέμινα
Η Εκατερίνα Ιλαρίοβνα Μιχαΐλοβα-Ντέμινα (ρωσικά: Екатерина Илларионовна Михайлова-Дёмина, 22 Δεκεμβρίου 1925 - 24 Ιουνίου 2019) ήταν Ρωσίδα στρατιωτικός ιατρός και η μόνη γυναίκα που υπηρέτησε στην πρώτη γραμμή αναγνωρίσεων στο Σοβιετικό Ναυτικό, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Κουβάλησε δεκάδες τραυματισμένους άνδρες από το πεδίο μάχης, ενώ κι αυτή είχε τραυματιστεί τρεις φορές επάνω στον αγώνα της και όσο ήταν με το ναυτικό. Αν και μετά τον πόλεμο της προτάθηκαν διάφορες μεγάλες τιμές και βραβεύσεις εκεί αρνήθηκε να παραλάβει κάποια. Παρόλα αυτά, τιμήθηκε το 1990, από τον πρόεδρο της Σοβιετικής Ένωσης, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.
Γεννήθηκε στο Λένινγκραντ, χάνοντας σε μικρή ηλικία και τους δύο γονείς της, γεγονός που την έφερε στο ορφανοτροφείο του Λένινγκραντ. Όταν, ως μέρος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ξεσπά και ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος, η Ντέμινα ήταν μόλις 15 ετών. Παρά το νεαρό της ηλικίας της αποφάσισε να γίνει εθελόντρια. Έγινε δεκτή, μόνο που είχε προσθέσει δύο χρόνια στην πραγματική της ηλικία, κι αφού έγινε αυτό, τοποθετήθηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο. Σε έναν βομβαρδισμό, την ίδια χρονιά, καταστρέφεται το νοσοκομείο, και τότε ήταν που ακολούθησε τον Κόκκινο Στρατό ως γιατρός. Εκείνη την περίοδο τραυματίζεται σοβαρά στο πόδι και μεταφέρεται σε νοσοκομείο, μετά το εξιτήριο της, στέλνεται στο Ναυτικό θαλάσσιο νοσοκομείο.
Δεν έκατσε πολύ εκεί, γιατί ένιωθε πως ήταν εκτός δράσης και το 1943 έγινε δεκτό το αίτημα της να μεταφερθεί στα πεδία μαχών. Αρχικά στο ναυτικό και μετά παντού στην Ευρώπη ακολουθούσε τη μονάδα της, αν και στην αρχή λόγω φύλου ήταν δύσπιστοι οι στρατιώτες γρήγορα αναγνώρισαν την αξία της. Πήρε αρκετά μετάλλια κατά τη διάρκεια του Πολέμου. Τον Νοέμβριο του 1945 απαλλάχτηκε από τα καθήκοντά της, αλλά συνέχισε να ασχολείται με την ιατρική, μέσω του Ερυθρού Σταυρού. Το 1950 τελείωσε το Ινστιτούτο Ιατρικής του Λένινγκραντ και υπηρέτησε την ιατρική για 36 χρόνια, όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Το 2017, έγινε η τελευταία γυναίκα που επέζησε από τους Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, μετά τον θάνατο της Ευδοκία Πάσκο. Πέθανε δύο χρόνια αργότερα, σε ηλικία 93 ετών, στη Μόσχα.
Παραπομπές
<References/>
Μεγάλη ρέα
Η Μεγάλη ρέα είναι παλαιόγναθο ατροπιδοφόρο πτηνό της οικογενείας των Ρεϊδών, που απαντά αποκλειστικά στη Νότια Αμερική. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Rhea americana και περιλαμβάνει 5 υποείδη.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, Rhea, είναι άμεση απόδοση της ελληνικής Ρέα. Η Ρέα (μυθολογία) ήταν σημαντική τιτανίδα θεότητα στα αρχαία χρόνια, μητέρα του Δία, αδελφή και σύζυγος του Κρόνου. Άγνωστος παραμένει ο λόγος ονοματοδοσίας του πτηνού, καθώς η ίδια η λέξη έχει άγνωστη ετυμολογία. Πιθανόν, επειδή το πτηνό έχει απωλέσει την πτητική του ικανότητα και κινείται συνεχώς στο έδαφος, τη γη, να συσχετίζεται η ονομασία με τη θεά Γη, της οποίας η Ρέα ήταν θυγατέρα. Κατ’ άλλην -πιθανότερη- εκδοχή, στην κωμωδία του Αριστοφάνη Όρνιθες, υπάρχει σκωπτική αντιπαράθεση μεταξύ της «Μεγάλης Μητέρας» (Ρέα) και του «Μεγάλου Όρνιθος» (Στρουθοκάμηλος), δηλαδή ο αρχαίος κωμικός «χειρίζεται» τη θεά Ρέα σαν πτηνό, στοιχείο που οδήγησε στην ονοματοδοσία του είδους.
Η αγγλική λαϊκή ονομασία του είδους, όπως και η αντίστοιχη ελληνική παραπέμπουν στο μέγεθος του πτηνού, συγκρινόμενο με εκείνο της μικρής ρέας. Άλλες ονομασίες του είδους είναι Κοινή/Γκρίζα/Αμερικανική ρέα (Common/Grey/American rhea) και ema (Βραζιλία).