cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κήποι του Ακίλιου
Ιστορία
Περιτριγυρισμένο στα βόρεια, δυτικά και ανατολικά από τοίχους αντιστήριξης με ρομβοειδή τοιχοποιία (opus reticulatum), κτισμένους κατά μήκος των πλαγιών του λόφου Πίντσιο -ο βόρειος και ο ανατολικός τοίχος ενσωματώθηκαν αργότερα στα Αυρηλιανά Τείχη και έτσι οι κήποι μπορούν να ανακατασκευαστούν εν μέρει- το βόρειο τμήμα είναι το περίφημο Συνεστραμμένο Τείχος (Muro Torto). Οι Κήποι σχημάτιζαν ένα ευρύ ημικύκλιο, που άνοιγε προς τα δυτικά, με μία σκάλα που οδηγούσε στην πεδιάδα κάτω από τα βόρεια των σημερινών Ισπανικών Σκαλοπατιών. Περιλάμβανε μία λεκάνη δύο τμημάτων συνδεδεμένη με μία κιστέρνα, που αποτελείτο από έναν λαβύρινθο μικρών σηράγγων σκαμμένων στον βράχο: ο λόφος στους κήπους της σημερινής Βίλα Μέντιτσι ήταν κτισμένος στα ερείπια του «Παρνασσού», ενός οκταγωνικού νυμφαίου των Κήπων του Ακίλιου.
Οι Κήποι ανήκαν στους Aνικίους Γλαβρίωνες, που τους είχαν κατασκευάσει. Τον 4ο αι. πέρασαν στο γένος Πίνσιο (Pincio) και στη συνέχεια στην Ανικία Φαλτονία Πρόβα και τον σύζυγό της Σέξτο Κλαύδιο Πετρόνιο Πρόβο, πριν τελικά γίνουν κρατική ιδιοκτησία. Η Ανικία και ο Σέξτος είχαν γιο τον Ανίκιο Προβίνο και αυτός γιο τον Πετρώνιο Μάξιμο Αυτοκράτορα της Δύσης το 455.
Βραβείο Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Το Βραβείο Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου της Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο (αγγλικά:San Diego Film Critics Society Award For Best Adapted Screenplay) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο για να τιμήσει τον σεναριογράφο που έχει επιδείξει την καλύτερη προσαρμογή σεναρίου από βιβλίο ή νουβέλα σε κινηματογραφική ταινία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Θυσία ζώων
μικρογραφία| Θυσία ενός χοίρου στην αρχαία Ελλάδα ([[Ερυθρόμορφος ρυθμός|αττικό ερυθρόμορφο αγγείο, 510–500 π.Χ., από τον Απολλόδωρο, συλλογές του Λούβρου).]] Η θυσία ζώων είναι η τελετουργική θανάτωση και προσφορά ενός ζώου, συνήθως ως μέρος ενός θρησκευτικού τελετουργικού ή για να καθησυχάσει ή να διατηρήσει την εύνοια μιας θεότητας. Οι θυσίες ζώων ήταν κοινές σε όλη την Ευρώπη και την Αρχαία Εγγύς Ανατολή μέχρι την εξάπλωση του Χριστιανισμού στην Ύστερη Αρχαιότητα, και συνεχίζονται σε κάποιους πολιτισμούς ή θρησκείες σήμερα. Η ανθρωποθυσία, όπου υπήρχε, ήταν πάντα πολύ πιο σπάνια.
Όλα ή μόνο μέρος ενός ζώου θυσίας μπορούν να προσφερθούν. Μερικοί πολιτισμοί, όπως οι αρχαίοι Έλληνες, έτρωγαν τα περισσότερα από τα βρώσιμα μέρη της θυσίας σε μια γιορτή, και έκαιγαν τα υπόλοιπα ως προσφορά. Άλλοι έκαιγαν ολόκληρο το ζώο θυσίας, που ονομάζεται ολοκαύτωμα. Συνήθως το καλύτερο ζώο ή το καλύτερο μέρος του ζώου είναι αυτό που παρουσιάζεται για προσφορά.
Η θυσία ζώων πρέπει γενικά να διακρίνεται από τις θρησκευτικά καθορισμένες μεθόδους τελετουργικής σφαγής ζώων για κανονική κατανάλωση ως τροφή. μικρογραφία| Ένας από τους [[Βωμός|βωμούς στο Μόντε ντ'Ακόντι στη Σαρδηνία, όπου μπορεί να έχει συμβεί θυσία ζώων.]] Κατά τη Νεολιθική Επανάσταση, οι πρώτοι άνθρωποι άρχισαν να κινούνται από κουλτούρες κυνηγού-συλλέκτη προς τη γεωργία, οδηγώντας στη διάδοση της εξημέρωσης των ζώων. Σε μια θεωρία που παρουσιάστηκε στο Homo Necans, ο μυθολόγος Βάλτερ Μπούρκερτ προτείνει ότι η τελετουργική θυσία ζώων μπορεί να έχει αναπτυχθεί ως συνέχεια των αρχαίων τελετών κυνηγιού, καθώς τα οικόσιτα ζώα αντικατέστησαν το άγριο κυνήγι στην προμήθεια τροφίμων.
Προϊστορία
Η Αρχαία Αίγυπτος ήταν στην πρώτη γραμμή της εξημέρωσης και μερικά από τα αρχαιότερα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι η θυσία ζώων προέρχεται από την Αίγυπτο. Οι παλαιότεροι χώροι ταφής της Αιγύπτου που περιέχουν υπολείμματα ζώων προέρχονται από τον πολιτισμό Μπαντάρι της Άνω Αιγύπτου, ο οποίος άνθισε μεταξύ 4400 και 4000 π.Χ.. Πρόβατα και κατσίκια βρέθηκαν θαμμένα στους δικούς τους τάφους σε ένα σημείο, ενώ σε μια άλλη περιοχή βρέθηκαν γαζέλες στα πόδια αρκετών ανθρώπινων ταφών. Σε ένα νεκροταφείο που αποκαλύφθηκε στην Ιεράκων πόλις και χρονολογείται στο 3000 π.Χ., βρέθηκαν λείψανα μιας πολύ ευρύτερης ποικιλίας ζώων, συμπεριλαμβανομένων μη οικόσιτων ειδών, όπως μπαμπουίνων και ιπποποτάμων, τα οποία μπορεί να θυσιάστηκαν προς τιμήν των ισχυρών πρώην πολιτών ή θαμμένα κοντά τους πρώην ιδιοκτήτες τους. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, η μεταγενέστερη θυσίες ζώων των δυναστειών της Αιγύπτου περιορίστηκαν σε οικόσιτα ζώα - πρόβατα, βοοειδή, χοίροι και χήνες - με τελετουργίες και κανόνες για την περιγραφή κάθε είδους θυσίας.
Μέχρι το τέλος της Εποχής του Χαλκού το 3000 π.Χ., η θυσία ζώων είχε γίνει κοινή πρακτική σε πολλούς πολιτισμούς και φάνηκε να περιορίζεται γενικά στα οικόσιτα ζώα. Στη Γεθ, αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι οι Χαναναίοι εισήγαγαν πρόβατα και αίγες θυσίας από την Αίγυπτο αντί να επιλέξουν από τα δικά τους ζώα. Στο Μόντε ντ'Ακόντι της Σαρδηνίας, ένα από τα πρώτα γνωστά ιερά κέντρα στην Ευρώπη, στοιχεία για τη θυσία των προβάτων, των βοοειδών και των χοίρων έχουν αποκαλυφθεί από τις ανασκαφές και φαίνεται ότι η τελετουργική θυσία μπορεί να ήταν κοινή σε όλη την Ιταλία περίπου 3000 Π.Χ. και μετά. Στον μινωικό οικισμό της Φαιστού στην αρχαία Κρήτη, οι ανασκαφές αποκάλυψαν λεκάνες για τη θυσία των ζώων που χρονολογούνται από την περίοδο 2000 έως 1700 π.Χ.. Ωστόσο, βρέθηκαν λείψανα νεαρής αίγας στο Σπήλαιο της Δεεσίγια, ένα σπήλαιο στην Ισπανία, που σχετίζονται με ταφικό τελετουργικό από τη Μέση Νεολιθική περίοδο, που χρονολογείται μεταξύ 4800 και 4000 π.Χ..
Αρχαία Εγγύς Ανατολή
Η θυσία ζώων ήταν γενική μεταξύ των αρχαίων πολιτισμών της Εγγύς Ανατολής, της Αρχαίας Μεσοποταμίας, της Αιγύπτου και της Περσίας, καθώς και των Εβραίων (που αναφέρονται παρακάτω). Σε αντίθεση με τους Έλληνες, που είχαν βρει μια δικαιολογία για τη διατήρηση των καλύτερων βρώσιμων τμημάτων της θυσίας για τρώνε οι παρευρισκόμενοι, σε αυτούς τους πολιτισμούς ολόκληρο το ζώο τοποθετούταν συνήθως στη φωτιά από τον βωμό και καιγόταν, ή μερικές φορές θαβόταν.
Αρχαία Ελλάδα
αριστερά|μικρογραφία| Ένας ταύρος οδηγείται στον βωμό της [[Αθηνά|Αθηνάς, του οποίου η εικόνα είναι δεξιά. Αγγείο, περ. 545 π.Χ.]] Η λατρεία στην αρχαία ελληνική θρησκεία αποτελούταν συνήθως από θυσία οικόσιτων ζώων στο βωμό με ύμνο και προσευχή. Ο βωμός βρισκόταν έξω από οποιοδήποτε κτίριο ναού και μπορεί να μην συνδεόταν καθόλου με ένα ναό. Το ζώο, το οποίο θα πρέπει να είναι το τέλειο του είδους του, είναι διακοσμημένο με γιρλάντες και παρόμοια, και οδηγείται σε πομπή στο βωμό, με ένα κορίτσι με καλάθι στο κεφάλι της που περιέχει το κρυφό μαχαίρι που οδηγεί τη πομπή. Μετά από διάφορες τελετές, το ζώο σφάζεται πάνω από το βωμό και καθώς πέφτει όλες οι παρευρισκόμενες γυναίκες «πρέπει να φωνάζουν με ψηλούς ήχους». Το αίμα συλλέγεται και χύνεται πάνω στον βωμό. Σφάζεται επί τόπου και διάφορα εσωτερικά όργανα, οστά και άλλα βρώσιμα μέρη καίγονται ως μέρος της προσφοράς στη θεότητας, ενώ το κρέας αφαιρείται για να προετοιμαστεί για να φάνε οι συμμετέχοντες. Οι κορυφαίες φιγούρες το δοκιμάζουν επί τόπου. Ο ναός κρατούσε συνήθως το δέρμα, για να πουληθεί σε βυρσοδεψεία. Ότι οι άνθρωποι εκμεταλλεύτηκαν περισσότερο τη θυσία από το ότι η θεότητα δεν είχε ξεφύγει από τους Έλληνες και είναι συχνά το θέμα του χιούμορ στην ελληνική κωμωδία.
Αυτές οι πρακτικές θυσίας, που περιγράφονται σε αυτές τις προ-ομηρικές εποχές, μοιράζονται ομοιότητες με τις μορφές τελετών θυσίας του 8ου αιώνα. Επιπλέον, σε όλο το ποίημα, γίνονται ειδικά συμπόσια κάθε φορά που οι θεοί έδειχναν την παρουσία τους με κάποιο σημάδι ή επιτυχία στον πόλεμο. Πριν ξεκινήσουν για την Τροία, προσφέρεται αυτός ο τύπος θυσίας ζώων. Ο Οδυσσέας προσφέρει μάταια στο Δία ένα κριάρι. Οι περιπτώσεις θυσίας στα επικά ποιήματα του Ομήρου μπορεί να ρίξουν φως στην άποψη των θεών ως μελών της κοινωνίας, παρά ως εξωτερικών οντοτήτων, υποδεικνύοντας κοινωνικούς δεσμούς. Οι τελετές θυσίας έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της σχέσης μεταξύ των ανθρώπων και του θείου.
Έχει προταθεί ότι οι χθονικές θεότητες, που διακρίνονται από τις ολύμπιες θεότητες με προσφορά σε αυτές θυσίας ολοκαυτώματος, όπου η προσφορά είναι καίγεται ολοκληρωτικά, μπορεί να είναι απομεινάρια της γηγενής Προελληνικής θρησκείας και ότι πολλές από τις ολύμπιες θεότητες μπορεί να προέρχονται από τους Πρωτοέλληνες που κατέλαβαν το νότιο τμήμα της Βαλκανικής χερσονήσου στα τέλη της τρίτης χιλιετίας π.Χ..
Στην ελληνιστική περίοδο, μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., αρκετά νέα φιλοσοφικά κινήματα άρχισαν να αμφισβητούν την ηθική της θυσίας των ζώων.
Σκύθες
Σύμφωνα με την μοναδική αναφορά του Έλληνα συγγραφέα Ηρόδοτου (περίπου 484 - 425 π.Χ.), οι Σκύθες θυσίαζαν διάφορα είδη ζώων, αν και η πιο διάσημη προσφορά θεωρήθηκε το άλογο. Ο χοίρος, από την άλλη πλευρά, δεν προσφέρθηκε ποτέ σε θυσία, και προφανώς οι Σκύθες δεν ήθελαν να κρατήσουν χοίρους στα εδάφη τους.
Αρχαία Ρώμη
αριστερά|μικρογραφία| [[Δηνάριο που εκδόθηκε από τον Αύγουστο, με μια προτομή της Αφροδίτης στην εμπρόσθια όψη και τελετουργικό θυσίας στην πίσω όψη.]] Η πιο ισχυρή προσφορά στην αρχαία ρωμαϊκή θρησκεία ήταν η θυσία ζώων, συνήθως εξημερωμένων ζώων όπως βοοειδή, πρόβατα και χοίροι. Το καθένα ήταν το καλύτερο δείγμα του είδους του, καθαρισμένο και στολισμένο για θυσία. Τα κέρατα των βοδιών μπορεί να ήταν επιχρυσωμένα. Η θυσία επιδίωκε την εναρμόνιση του γήινου και θείου, έτσι το θύμα πρέπει να φαίνεται πρόθυμο να προσφέρει τη δική του ζωή για λογαριασμό της κοινότητας. Πρέπει να παραμένει ήρεμο και να σκοτώνεται γρήγορα και καθαρά.
Ευρώπη της Εποχής του Σιδήρου
Πολύ λίγα είναι γνωστά είτε για τον Κελτικό παγανισμό είτε για το προηγούμενο γερμανικό ισοδύναμο του για να είμαστε σίγουροι για τις πρακτικές τους, εκτός από τους ισχυρισμούς των ρωμαϊκών πηγών ότι συμπεριλαμβανόταν η ανθρωποθυσία - όπου δεν ασχολήθηκαν να αναφέρουν σχετικά με τη λιγότερο εντυπωσιακή θυσία ζώων. Στο όχι πολύ ύστερο νορβηγικό παγανισμό, η θυσία μπλοτ και το γλέντι είναι καλύτερα καταγεγραμμένα. Όπως και οι Έλληνες, οι Νορβηγοί φαίνεται να έτρωγαν το μεγαλύτερο μέρος της θυσίας. Μερικές φορές θυσιάζονταν επίσης οι ανθρώπινοι κρατούμενοι.
Iουδαϊσμός
Η εβραϊκή Βίβλος λέει ότι ο Γιαχβέ διέταξε τους Ισραηλίτες να προσφέρουν προσφορές και θυσίες σε διάφορους βωμούς. Οι θυσίες έπρεπε να προσφερθούν μόνο από τα χέρια των ιερέων. Πριν από την οικοδόμηση του Ναού της Ιερουσαλήμ, όταν οι Ισραηλίτες ήταν στην έρημο, οι θυσίες προσφέρονταν μόνο στη Σκηνή του Μαρτυρίου. Μετά την κατασκευή του Ναού του Σολομώντα, οι θυσίες επιτρέπονταν μόνο εκεί. Μετά την καταστροφή του ναού, οι θυσίες συνεχίστηκαν όταν χτίστηκε ο Δεύτερος Ναός έως ότου καταστράφηκε επίσης το 70 μ.Χ.. Μετά την καταστροφή του Δεύτερου Ναού απαγορεύτηκαν οι θυσίες επειδή δεν υπήρχε πλέον ναός, ο μόνος χώρος που επιτρέποντα οι θυσίες από το Χαλάχα. Η προσφορά θυσιών αποκαταστάθηκε σύντομα κατά τη διάρκεια των ιουδαιορωμαϊκών πολέμων του δεύτερου αιώνα μ.Χ. και συνεχίστηκε σε ορισμένες κοινότητες μετά από αυτούς.
Οι Σαμαρείτες, μια ομάδα που σχετίζεται ιστορικά με τους Εβραίους, ασκούν τη θυσία ζώων σύμφωνα με το Νόμο του Μωυσή.
Χριστιανισμός
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| [[Ματάγκ ενός κόκορα στην είσοδο ενός μοναστηριακού ναού (Αλαβερντί, Αρμενία, 2009), με ένθετα αιματοβαμμένα σκαλοπάτια.]] αριστερά|μικρογραφία| Χριστουγεννιάτικη θυσία αιγών στη [[Νήσος Μαργαρίτα|Νήσο Μαργαρίτα, Βενεζουέλα.]] Αναφορές στη θυσία ζώων εμφανίζονται στην Καινή Διαθήκη, όπως όταν οι γονείς του Ιησού Χριστού θυσιάζουν δύο περιστέρια και ο Απόστολος Παύλος εκτελεί ναζιριτικό όρκο ακόμα και μετά το θάνατο του Χριστού.
Ο Χριστός αναφέρεται από τους αποστόλους του ως «Αμνός του Θεού», εκείνον στον οποίο στόχευαν όλες οι θυσίες (Εβραίοι 10). Σύμφωνα με τη θεωρία ποινικής υποκατάστασης της σωτηρίας, η σταύρωση του Χριστού είναι συγκρίσιμη με τη θυσία των ζώων σε μεγάλη κλίμακα, καθώς ο θάνατός του χρησιμεύει ως υποκατάστατη τιμωρία για όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας.
Ισλάμ
Οι Μουσουλμάνοι που ασχολούνται με το Χατζ (προσκύνημα) είναι υποχρεωμένοι να θυσιάσουν ένα αρνί ή μια αίγα ή να ενωθούν με στη θυσία μιας αγελάδας ή μιας καμήλας κατά τον εορτασμό του Ιντ αλ-αντχά, ένας αραβικός όρος που σημαίνει «Γιορτή της Θυσίας», επίσης γνωστή ως al-Id al-Kabir (Μεγάλη Γιορτή) ή Qurban Bayrami (Γιορτή Θυσίας) σε τουρκικούς πολιτισμούς που επηρεάστηκαν αυτούς, Bakar Id (Γιορτή Κατσίκας) στην Ινδική υποήπειρο και Reraya Qurben στην Ινδονησία. Άλλοι Μουσουλμάνοι που δεν βρίσκονται στο Χατζ στη Μέκκα συμμετέχουν επίσης σε αυτήν τη θυσία όπου κι αν βρίσκονται, τη 10η ημέρα του 12ου σεληνιακού μήνα στο ισλαμικό ημερολόγιο. Θεωρείται ως συμβολική αναπαράσταση της θυσίας του Αβραάμ ενός κριού στη θέση του γιου του. Το κρέας από αυτήν την περίσταση χωρίζεται σε τρία μέρη, το ένα μέρος φυλάσσεται από την οικογένεια που θυσιάζει το ζώο για φαγητό, το άλλο δωρίζεται σε φίλους και οικογένεια και το τρίτο για τους φτωχούς Μουσουλμάνους. Το θυσιασμένο ζώο είναι ένα πρόβατο, αίγα, αγελάδα ή καμήλα. Τη γιορτή ακολουθεί μια κοινή προσευχή σε ένα τζαμί ή ένα ύπαιθρο. μικρογραφία| Θυσία βοοειδών στο Ιντ αλ-αντχά. αριστερά|μικρογραφία| Θυσία αίγας. Το Ιντ αλ-αντχά είναι ένα σημαντικό ετήσιο φεστιβάλ θυσίας ζώων στο Ισλάμ. Μόνο στην Ινδονησία, για παράδειγμα, περίπου 800.000 ζώα θυσιάστηκαν το 2014 από τους Μουσουλμάνους της στο φεστιβάλ, αλλά ο αριθμός μπορεί να είναι λίγο χαμηλότερος ή υψηλότερος ανάλογα με τις οικονομικές συνθήκες. Σύμφωνα με τον Λέσλι Χέιζελτον, στην Τουρκία θυσιάζονται περίπου 2.500.000 πρόβατα, αγελάδες και κατσίκια κάθε χρόνο για να παρακολουθήσουν το ισλαμικό φεστιβάλ της θυσίας ζώων, με ένα μέρος του ζώου που θυσιάστηκε να δίνεται στους άπορους που δεν θυσίασαν ένα ζώο. Σύμφωνα με το The Independent, σχεδόν 10.000.000 ζώα θυσιάζονται στο Πακιστάν κάθε χρόνο για το Ιντ. Χώρες όπως η Σαουδική Αραβία μεταφέρουν σχεδόν ένα εκατομμύριο ζώα κάθε χρόνο για θυσία στη Μίνα (κοντά στη Μέκκα). Τα ζώα που θυσιάζονται στο Ιντ αλ-αντχά, δηλώνει η Κλαρκ Μπρουκ, περιλαμβάνουν τα τέσσερα είδη που θεωρούνται νόμιμα για τη θυσία του Χατζ: πρόβατα, κατσίκες, καμήλες και βοοειδή, και επιπλέον, ζώα που μοιάζουν με αγελάδα, όπως οι βούβαλοι, εξημερωμένα μπάντενγκ και γιακ. Πολλά εισάγονται από τη Βόρεια Αφρική και περιοχές της Ασίας.
Άλλες περιπτώσεις όπου οι Μουσουλμάνοι εκτελούν θυσίες ζώων περιλαμβάνουν το «aqiqa»,όπου όταν ένα παιδί είναι επτά ημερών, ξυρίζεται και του δίνεται ένα όνομα. Πιστεύεται ότι η θυσία ζώων δεσμεύει το παιδί με το Ισλάμ και προσφέρει προστασία στο παιδί από το κακό.
Η θανάτωση ζώων από τη νταμπίχα είναι τελετουργική σφαγή παρά θυσία.
Παραδόσεις της Ανατολικής Ασίας
μικρογραφία| Θυσία αλόγων στην Κίνα, 5ος αιώνας π.Χ. Ο Βουδισμός απαγορεύει κάθε μορφή θανάτωσης, τελετών, θυσιών και λατρείας και ο Ταοϊσμός γενικά απαγορεύει τη θανάτωση ζώων. Ορισμένες προσφορές ζώων, όπως πτηνά, γουρούνια, κατσίκες, ψάρια ή άλλα ζώα, γίνονται αποδεκτές σε ορισμένες σέχτες του Ταοϊσμού και πεποιθήσεις στην κινεζική λαϊκή θρησκεία.
Στο Καοσιούνγκ της Ταϊβάν, απαγορεύονται οι θυσίες ζώων σε ταοϊστικούς ναούς.
Στην Ιαπωνία, το ιομάντε ήταν μια παραδοσιακή θυσία αρκούδας που ασκούσε ο λαός Αϊνού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δικαιώματα των ζώων Κατηγορία:Κακοποίηση ζώων
Κήποι της Αγριππίνας
Οι Κήποι της Αγριππίνας, λατιν.: Horti Agrippinae, ήταν ένα σύνολο ιδιωτικών κήπων, που ανήκαν στην Αγριππίνα την Πρεσβύτερη, σύζυγο του Γερμανικού. Η Αγριππίνα ήταν κόρη του Αγρίππα και της Ιουλίας της Πρεσβύτερης, κόρης του Αυγούστου. Οι Κήποι βρισκόταν στη δυτική όχθη του ποταμού Τίβερη στην αρχαία Ρώμη, νότια του Ιπποδρόμου του Νέρωνα στο Βατικανό Πεδίο, νότια της Βία Κορνέλια. Βόρεια της Βία Κορνέλια ήταν οι Κήποι της Δομιτίας. Η Βία Σεπτιμιάνα, παράλληλη με τον Τίβερη, έτεμνε τους κήπους στο ανατολικό τους άκρο. Το 33 μ.Χ. απεβίωσε η Αγριππίνα η Πρεσβύτερη και τους κήπους κληρονόμησε ο γιος της Καλιγούλας. Μετά, ως μέρος της Αυτοκρατορικής ιδιοκτησίας, έγιναν το αγαπημένο μέρος αναψυχής του Νέρωνα και έπειτα του Ελαγάβαλου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία Ρώμη
Μπαϊλούντο
Το Μπαϊλούντο (Bailundo, πριν από το 1975 Βίλα Τεϊσέιρα ντα Σίλβα/Vila Teixeira da Silva) είναι δήμος, με πληθυσμό 294.494 κατοίκους (2014), και πόλη, με πληθυσμό 70.481 κατοίκους (2014), στην επαρχία Χουάμπο της Ανγκόλας.
Στη δεκαετία του 1990, το Μπαϊλούντο ήταν η έδρα του αρχηγού της UNITA Ζόνας Σαβίμπι.
Στις 19 Ιανουαρίου 2008, ένα Beechcraft B200 Super King Air της Gira Globo Aeronáutica το οποίο προσέγγιζε το αεροδρόμιο του Χουάμπο συνετρίβη σε ένα βουνό κοντά στο Μπαϊλούντο, σκοτώνοντας και τους 13 επιβαίνοντες.
Ο βασιλιάς του Μπαϊλούντο, Εκουίκι Δ΄, πέθανε στις 13 Ιανουαρίου 2012. Τον διαδέχθηκε ο Βασιλιάς Εκουίκι Ε΄ Αρμίντο Φρανσίσκο Καλουπετέκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Go (γλώσσα προγραμματισμού)
Η Go (προφέρεται "γκο") είναι μια μεταγλωττιζόμενη γλώσσα με στατικούς τύπους. Σχεδιάστηκε στη Google. Συντακτικά είναι παρόμοια με τη γλώσσα προγραμματισμού C ενώ παρέχει ασφάλεια μνήμης, συλλογή απορριμμάτων και γραφή στατικών τύπων. Η γλώσσα συνήθως αναφέρεται και σαν Golang (προφέρεται "γκο λανγκ") λόγο του ιστότοπου, golang.org.
Ιστορία
Η Go σχεδιάστηκε για να βελτιώσει τη προγραμματιστική παραγωγικότητα την εποχή των πολυπύρηνων δικτυωμένων υπολογιστών και μεγάλων σε κώδικα προγραμμάτων. Οι σχεδιαστές ήθελαν να αντιμετωπίσουν τη κριτική σχετικά με άλλες γλώσσες προγραμματισμού που χρησιμοποιούσαν στη Google, αλλά να κρατήσουν τα χρήσιμα χαρακτηριστικά τους.
Η Go ανακοινώθηκε δημόσια το Νοέμβριο του 2009, και η 1η έκδοση κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2012. Χρησιμοποιείται ευρέως στη Google και σε πολλούς άλλους οργανισμούς και έργα ελεύθερου λογισμικού.
Εκδόσεις
Η Go 1 εγγυάται συμβατότητα με τις προδιαγραφές της γλώσσας και τα κύρια μέρη της πρότυπης βιβλιοθήκης. Όλες οι εκδόσεις μέχρι την παρούσα 1.17 τηρούν αυτή την υπόσχεση.
Κάθε κύρια έκδοση συντηρείτε μέχρι να υπάρξουν άλλες δύο κύριες εκδόσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδικαστικές γλώσσες προγραμματισμού Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού συστημάτων
Λευπρορελίνη
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν εξάψεις, ασταθή διάθεση, προβλήματα ύπνου, πονοκεφάλους και πόνο στο σημείο της ένεσης. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υψηλό σάκχαρο στο αίμα, αλλεργικές αντιδράσεις και προβλήματα με την υπόφυση. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Η λευπρορελίνη ανήκει στην οικογένεια φαρμάκων ανάλογα της ορμόνης απελευθέρωσης γοναδοτροπίνης (GnRH). Λειτουργεί μειώνοντας τη γοναδοτροπίνη και επομένως μειώνοντας την τεστοστερόνη και την οιστραδιόλη.
Η λευπρορελίνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1973 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1985. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Πωλείται με την εμπορική επωνυμία Lupron μεταξύ άλλων.
Ιατρική χρήση
Η λευπρορελίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία καρκίνων που ανταποκρίνονται στις ορμόνες, όπως ο καρκίνος του προστάτη και ο καρκίνος του μαστού. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για εξαρτώμενες από οιστρογόνα καταστάσεις όπως η ενδομητρίωση ή τα ινομυώματα της μήτρας.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη πρόωρη εφηβεία σε άνδρες και γυναίκες, και για την πρόληψη της πρόωρης ωορρηξίας σε κύκλους ελεγχόμενης διέγερσης των ωοθηκών για γονιμοποίηση in vitro (IVF).
Μαζί με την τριπτορελίνη και τη γκοσερελίνη, έχει χρησιμοποιηθεί για να καθυστερήσει την εφηβεία σε νεαρά διαφυλετικά άτομα έως ότου είναι αρκετά μεγάλα για να ξεκινήσουν θεραπεία αντικατάστασης ορμονών. Οι ερευνητές έχουν προτείνει αποκλειστές εφηβείας μετά την ηλικία των 12 ετών, όταν το άτομο έχει εξελιχθεί σε στάδια 2-3 κατά Τάνερ και στη συνέχεια θεραπεία φυλετικών ορμονών σε ηλικία 16 ετών. Αυτή η χρήση του φαρμάκου είναι εκτός ετικέτας, ωστόσο, καθώς δεν έχει εγκριθεί από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων και δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις αυτής της χρήσης.
Θεωρείται πιθανή θεραπεία για τη παραφιλία. Η λευπρορελίνη έχει δοκιμαστεί ως θεραπεία για τη μείωση των σεξουαλικών παρορμήσεων σε παιδόφιλους και σε άλλες περιπτώσεις παραφιλίας.
Παρενέργειες
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της ένεσης λευπρορελίνης περιλαμβάνουν ερυθρότητα / κάψιμο / τσούξιμο / πόνο / μώλωπες στο σημείο της ένεσης, εξάψεις, αυξημένη εφίδρωση, νυχτερινές εφιδρώσεις, κόπωση, κεφαλαλγία, στομαχικό άλγος, ναυτία, διάρροια, δυσκοιλιότητα, στομαχικό άλγος, διόγκωση ή ευαισθησία μαστού, ακμή, πόνους στις αρθρώσεις / μύες, προβλήματα ύπνου (αϋπνία), μειωμένο σεξουαλικό ενδιαφέρον, κολπική δυσφορία / ξηρότητα / κνησμό / εκκένωση, κολπική αιμορραγία, πρήξιμο των αστραγάλων / ποδιών, αυξημένη ούρηση τη νύχτα, ζάλη, νέα αιμορραγία σε ένα θηλυκό παιδί κατά τους δύο πρώτους μήνες της θεραπείας με λευπρορελίνη, αδυναμία, ρίγη, μαλακό δέρμα, ερυθρότητα του δέρματος, κνησμό ή απολέπιση, πόνος στους όρχεις, ανικανότητα, κατάθλιψη ή προβλήματα μνήμης. Τα ποσοστά γυναικομαστίας με τη χρήση λευπρορελίνης βρέθηκαν να κυμαίνονται από 3 έως 16%.
Μηχανισμός δράσης
Η λευπρορελίνη είναι ένα άνολογο της εκλυτικής ορμόνης γοναδοτροπίνης (GnRH) που ενεργεί ως αγωνιστής στους υποφυσιακούς υποδοχείς GnRH. Ο αγωνισμός των υποδοχέων GnRH αρχικά οδηγεί στη διέγερση της έκκρισης της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ορμόνης διέγερσης των ωοθυλακίων (FSH) από την πρόσθια υπόφυση οδηγώντας τελικά σε αυξημένα επίπεδα οιστραδιόλης και τεστοστερόνης στον ορό μέσω της φυσιολογικής φυσιολογίας του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-γονάδων ( Άξονας HPG). Ωστόσο, επειδή η διάδοση του άξονα HPG εξαρτάται από την παλμική έκκριση υποθαλάμου GnRH, οι υποδοχείς της υπόφυσης GnRH αποαισθητοποιούνται μετά από αρκετές εβδομάδες συνεχούς θεραπείας με λευπρορελίνη. Αυτή η παρατεταμένη μείωση της δραστηριότητας του υποδοχέα GnRH είναι ο σκοπούμενος στόχος της θεραπείας με λευπρορελίνη και τελικά οδηγεί σε μειωμένη έκκριση LH και FSH, οδηγώντας σε υπογοναδισμό και συνεπώς δραματική μείωση των επιπέδων οιστραδιόλης και τεστοστερόνης ανεξάρτητα από το φύλο.
Στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, η αρχική αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης που σχετίζεται με την έναρξη της θεραπείας με λευπρορελίνη είναι αντιπαραγωγική για τους στόχους της θεραπείας. Αυτό το αποτέλεσμα αποφεύγεται με την ταυτόχρονη χρήση αναστολέων της 5α-αναγωγάσης, όπως η φιναστερίδη, ή η φλουταμίδη που λειτουργούν για να εμποδίσουν τα κατάντη αποτελέσματα της τεστοστερόνης.
Διαθέσιμες φόρμες
Η λευπρορελίνη διατίθεται στις ακόλουθες μορφές, μεταξύ άλλων:
Ιστορία
Η λευπρορελίνη ανακαλύφθηκε και κατοχυρώθηκε για πρώτη φορά το 1973 και εισήχθη για ιατρική χρήση το 1985. Αρχικά κυκλοφόρησε στην αγορά μόνο για καθημερινή ένεση, αλλά το σκεύασμα έγχυσης αποθήκης εισήχθη το 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Πεπτίδια Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο ουρογεννητικό σύστημα Κατηγορία:Αντινεοπλασματικά φάρμακα Κατηγορία:Ορμόνες
Βασιλική του Μεγάλου Κωνσταντίνου (Τριρ)
Έχει μήκος 71μ., πλάτος 32,6 μ. και ύψος 36μ. Αρχικά επρόκειτο για την αίθουσα του θρόνου του Ρωμαίου αυτοκράτορα (για αυτό είναι γνωστή και ως Aula Palatina) και ήταν τμήμα του συγκροτήματος του παλατιού. Στον πρώτο όροφο υπήρχε πάτωμα και στους τοίχους σύστημα θέρμανσης ενώ κολλητά στο κτίριο ήταν χτισμένα και άλλα μικρότερα βοηθητικά κτίσματα.
Στο Μεσαίωνα η Aula Palatina χρησιμοποιήθηκε ως έδρα και κατοικία του Επισκόπου της Τριρ. Το 17ο αιώνα ο αρχιεπίσκοπος Λόταρ Φον Μέττερνιχ (Lothar von Metternich) κατασκεύασε το παλάτι του ακριβώς δίπλα στην Aula Palatina, την οποία ενσωμάτωσε στο κτίριο του παλατιού. Το 19ο αιώνα ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ της Πρωσίας διέταξε την αποκατάσταση του κτιρίου στην αρχική του μορφή υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα του στρατού Carl Schnitzler. Το 1856 μετατράπηκε σε προτεσταντική εκκλησία.
Η Aula Palatina καταστράφηκε κατά τη διάρκεια ενός αεροπορικού βομβαρδισμού των Συμμάχων το 1944. Μετά το τέλος του πολέμου αναστηλώθηκε χωρίς όμως να ανασκευαστεί η εσωτερική διακόσμηση του κτιρίου με αποτέλεσμα τα τούβλα από τα οποία είναι κατασκευασμένοι οι τοίχοι να είναι ορατά και στο εσωτερικό.
Το 1986 συμπεριελήφθη μαζί με τα υπόλοιπα ρωμαϊκά μνημεία της Τριρ καθώς και τον καθεδρικό Ναό του Αγίου Πέτρου και την Εκκλησία of Our Lady στο Τριρ, στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο. Σήμερα χρησιμοποιείται από την Εκκλησία της Λύτρωσης (Church of the Redeemer), που ανήκει στο Προτεσταντικό δόγμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γερμανία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία
Ξύλινη γυναίκα
Πρωταγωνιστούν Εδίτ Γκονσάλες, Άνα Πατρίσια Ρόχο, Γκαμπριέλ Σότο και Χάιμε Καμίλ.
Υπόθεση
Η Μαρίσα επρόκειτο να παντρευτεί την αγάπη της ζωής της, τον Σέσαρ, όταν ο γάμος διακόπηκε ξαφνικά από μια γυναίκα που ισχυριζόταν ότι ήταν έγκυος με το μωρό του Σέσαρ. Απογοητευμένη και πληγωμένη, η Μαρίσα γίνεται τότε μια "Ξύλινη γυναίκα", μια γυναίκα που δυσκολεύεται και που προσπαθεί να συνεχίσει τη ζωή της μόνη της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Το Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας της Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο (αγγλικά:San Diego Film Critics Society Award For Best Cinematography) είναι ένα βραβείο που απονεμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο για να τιμήσει έναν διευθυντή φωτογραφίας που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στη Κινηματογραφικής βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Βασίλης Μπούζας
Ο Βασίλης Μπούζας (γεννημένος στις 30 Ιουνίου 1993) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος στη Γουάντι Ντέγκλα.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες νέων του Πανιωνίου και προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα στις 8 Ιουλίου 2011. Συνολικά, έπαιξε για τέσσερα χρόνια με τους Κυανέρυθρους, έχοντας 32 συμμετοχές, όλες ως κεντρικός μέσος. Την τελευταία του σεζόν με συμβόλαιο στον Πανιώνιο, την πέρασε ως δανεικός στην Καλλιθέα και στη Φούτμπολ Λιγκ.
Στη συνέχεια, το καλοκαίρι του 2016, μετακινήθηκε στον Παναιγιάλειο, όπου αγωνίστηκε για μία σεζόν, πριν ενταχθεί, στις 29 Αυγούστου 2017, στην ομάδα του Εργοτέλη, επίσης στη Φούτμπολ Λιγκ. Οι εμφανίσεις του με τον σύλλογο εντυπωσίασαν τον προπονητή του Τάκη Γκώνια, ο οποίος ζήτησε από τον ιδιοκτήτη της νέας του ομάδας, Μάγκεντ Σάμι, να κανονίσει τη μεταγραφή του στη Γουάντι Ντέγκλα και στο Πρωτάθλημα Αιγύπτου, το καλοκαίρι του 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Αιγύπτου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουάντι Ντέγκλα ΣΚ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κύπρος (νησί)
Γεωλογική ιστορία της Κύπρου
Η γεωλογική γένεση της Κύπρου συντελέστηκε μέσα από μια σειρά τεκτονικών επεισοδίων. Πριν 90 εκατομμύρια χρόνια, και ενώ η περιοχή καλυπτόταν από την Τηθύ θάλασσα, η αφρικανική τεκτονική πλάκα συγκρούστηκε με την ευρασιατική. Η αφρικάνικη καταβυθίστηκε κάτω από την πλάκα της Ευρασίας με αποτέλεσμα την θέρμανση της και την ανάδυση των ελαφρότερων πετρωμάτων προς τον φλοιό, το οποίοι με την σειρά του, οδήγησε στη δημιουργία του Τροόδους κατά την κρητιδική περίοδο. Καθώς η σύγκρουση των τεκτονικών πλακών (αφρικάνικης και ευρασιατικής) συνεχιζόταν, η άκρη της ευρασιατικής δημιουργούσε πτυχώσεις, με αποτέλεσμα τη δημιουργία της οροσειράς του Πενταδάκτυλου. Το νερό ανάμεσα στα δυο νησάκια που είχαν σχηματιστεί (τρόοδος-πενταδάκτυλος), δηλαδή στην περιοχή της σημερινής πεδιάδας της Μεσαορίας, προκάλεσε σερπετινίωση (διάβρωση των πετρωμάτων), γεγονός το οποίο οδήγησε στην ανύψωση της οροσειράς του Τρόοδους. Έτσι δημιουργήθηκε η Κύπρος που ακόμα και σήμερα συνεχίζει να κινείται και να αναδύεται πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Βίλλα ντελλα Ρεγκίνα
Η Βίλλα ντελα Ρεγκίνα είναι ένα ανάκτορο στην πόλη του Τορίνο, στο Πεδεμόντιο (Piedmont) της Ιταλίας. Αρχική κτίστηκε για τον Οίκο της Σαβοΐας τον 17ο αι.
Ιστορία
Η αρχική κατασκευή σχεδιάστηκε στις αρχές του 1615 από έναν Ιταλό στρατιωτικό, αρχιτέκτονα και μηχανικό του στρατού, τον Ασκάνιο Βιτότσι. Όταν απεβίωσε το 1615, το έργο συνέχισαν οι συνεργάτες του: ο Κάρλο ντι Καστελλμόντε και ο γιος του Αμεντέο ντι Καστελλμόντε. Το αρχικό κτήριο φτιάχτηκε για τον Μαυρίκιο πρίγκιπα της Σαβοΐας κατά τη βασιλεία του αδελφού του Βίκτωρα-Αμεδαίου Α΄ δούκα της Σαβοΐας. Η ιδιοκτησία οικοδομήθηκε ως ιδιωτική βίλα με δικό της αμπελώνα, έτσι εναλλακτικά ονομαζόταν Αμπελώνας της Μαντάμα. Το 1637 απεβίωσε ο Βίκτωρ-Αμεδαίος Α΄ και η χήρα του Χριστίνα-Μαρία των Βουρβόνων έγινε αντιβασίλισσα της Σαβοΐας για τον 3ετή γιο της Κάρολο-Εμμανουήλ Β΄.
Τότε ο Μαυρίκιος και ο νεότερος αδελφός του Θωμάς-Φραγκίσκος πρίγκιπας του Καρινιάνο, αντιτέθηκαν στην αντιβασιλεία και διέφυγαν στην Ισπανία. Όταν ο πρώτος επέστρεψε στο Τορίνο, απεβίωσε το 1657 και κληρονόμησε τη βίλα στη σύζυγό του Λουίζα Χριστίνα της Σαβοΐας, που απεβώσε το 1657 εκεί. Τότε η βίλα περιήλθε στην Άννα Μαρία της Ορλεάνης, ανιψιά του Λουοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, ως σύζυγο του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ δούκα της Σαβοΐας το 1684.
Η Άννα-Μαρία χρησιμοποιούσε τη βίλα, όποτε μπορούσε. Το μεγαλύτερο μέρος της διακόσμησης είναι από την περίοδο, που η βίλα ήταν ιδιοκτησία της. Ο σύζυγός της έγινε βασιλιάς της Σικελίας το 1713 και το 1720 η Σικελία ανταλλάχθηκε με τη Σαρδηνία. Από τότε η βίλα έμεινε γνωστή ως η βίλα της βασίλισσας (villa dela Regina). Αυτή απεβίωσε εδώ το 1728. Η μεγαλύτερη κόρη της Μαρία Αδελαΐδα της Σαβοΐας ήλθε εδώ και προσπάθησε να την αντιγράψει στις Βεσαλλίες, στο Ménagerie. Το 1728 απεβίωσε η Άννα-Μαρία και ιδιοκτήτρια της βίλας έγινε η νύφη της Πολυξένη της Έσσης-Ρότενμπουρκ, που πραγματοποίησε μερικές εργασίες στο κύριο σαλόνι του κτηρίου.
Στο εσωτερικό υπάρχουν νωπογραφίες και πίνακες των Τζοβάννι Μπαττίστα Κροσάτο, Ντάνιελ Σάυτερ και Κορράντο Τζακουίντο στο κύριο δωμάτιο· γκροτέσκα του Φιλίππο Μινέι και πίνακες των αδελφών Ντομένικο και Τζουζέππε Βλεριάνι στα πλαϊνά δωμάτια. Υπάρχουν επίσης σπάνιες πορσελάνες σε προθήκες από λάκα ή από επιχρυσωμένο ξύλο. Στο πάρκο υπάρχει το περίπτερο των μοναχικών (solinghi): μία παγόδα, στην οποία συνήθιζαν να συναντώνται τα μέλη της Ακαδημίας των Μοναχικών, ομάδας διανοουμένων από τον καρδινάλιο Μαυρίκιο.
Η βίλα χρησιμοποιήθηκε μετά από τη Μαρία Αντωνία Φερδινάνδα της Ισπανίας, σύζυγο του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας (εγγονού του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄). Έμεινε στην ιδιοκτησία του Οίκου της Σαβοΐας ως το 1868, όταν δωρήθηκε από τον Βίκτωρα-Εμμανουήλ Β΄ της Ιταλίας στο "Ίδρυμα για τις κόρες των στρατιωτών". Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έπαθε ζημίες. Το 1994 δόθηκε στην κυριότητα του Κράτους και στην εποχή μας είναι ανοικτή για το κοινό, ώστε να χρηματοδοτείται η συντήρησή της.
Περιγραφή του χώρου
Βρίσκεται λίγο έξω από τον οικοδομικό ιστό του Τορίνο και περιβάλλεται από άλση. Η βίλα έχει σχήμα επιμήκους ορθογωνίου και πρόσοψη προς τα βορειοδυτικά. Υπάρχουν δύο κλίμακες, που σχηματίζουν οβάλ, μπροστά στην είσοδο του κτηρίου. Πριν από τη διπλή κλίμακα υπάρχει κυκλική λίμνη με αναβρυτήριο. Η οδός προς τα βορειοδυτικά οδηγεί στον Πάδο και στην προέκτασή της στο Παλάτσο Μαντάμα στο Τορίνο, στο κέντρο της πόλης. Από την πίσω, νοτιοανατολική όψη του κτηρίου υπάρχουν παρτέρια σε αλλεπάλληλα ημικύκλια. Το κεντρικό μονοπάτι ανάμεσα σε αυτά οδηγεί σε ένα μικρό κτίσμα με αναβρυτήριο. Το βορειοανατολικό μονοπάτι από το κτήριο οδηγεί στην παγόδα των Μοναχικών· πίσω της απλώνεται ο αμπελώνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλάτια στο Τορίνο Κατηγορία:Παλάτια στην Ιταλία
Κριστίνα Γκρίμι
Η Κριστίνα Γκρίμι (Christina Victoria Grimmie, 12 Μαρτίου 1994 – 10 Ιουνίου 2016) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια και συνθέτης, γνωστή για τη συμμετοχή της στο Τhe Voice και για τα covers των τραγουδιών από την σύγχρονη ποπ. Τον Ιούνιο του 2011, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της EP, Find Me.
Το 2014, η Γκρίμι έλαβε μέρος στην 6η σεζόν του The Voice και τερμάτισε στην τρίτη θέση.
Ανοσοκατασταλτικό φάρμακο
μικρογραφία|[[Πρεδνιζόνη]] μικρογραφία|[[Δεξαμεθαζόνη]] Το ανοσοκατασταλτικό φάρμακο ανήκει στην κατηγορία φαρμάκων τα οποία καταστέλλουν ή μειώνουν τη δύναμη του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος. Μερικά από αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για να κάνουν το σώμα λιγότερο πιθανό να απορρίψει ένα μεταμοσχευμένο όργανο, όπως το ήπαρ, η καρδιά ή το νεφρό. Επίσης ονομάζονται φάρμακα κατά της απόρριψης. Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται συχνά για τη θεραπεία αυτοάνοσων ασθενειών, όπως ο συστημικός ερυθηματώδης λύκος, η ψωρίαση, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, όπως επίσης και για τον έλεγχο μη αυτοάνοσων φλεγμονωδών νοσημάτων, όπως το χρόνιο αλλεργικό άσθμα.
Κριστίνα Γκρίμι
Τα Πρώτα Χρόνια
Η Κριστίνα μεγάλωσε στο Μάρλτον, Νιου Τζέρσει. Πήγε στο Baptist Περιφερειακό Δημοτικό σχολείο και στο Γυμνάσιο του Cherokee. Ο πατέρας της είχε καταλάβει ότι η κόρη του, η Κριστίνα είχε ταλέντο στο τραγούδι όταν εκείνη ήταν 6 ετών (τότε άρχισε να τραγουδάει) και σε ηλικία των 10 ετών άρχισε να παίζει πιάνο. Παρά το γεγονός ότι λάμβανε μαθήματα πιάνου, η ίδια μάλιστα είπε πως άκουγε από την τηλεόραση και έπαιζε στο πιάνο της. Η Γκρίμι προσδιόριζε τον εαυτό της ως χριστιανή.
Προσωπική Ζωή
Η Κριστίνα είχε έναν αδερφό, τον Mάρκους. Η μητέρα της εργαζόταν ως ρεσεψιονίστ μέχρι που διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού ενώ ο πατέρας της εργαζόταν στην εταιρία Verizon Communications από το 2014. Ο πατέρας της ήταν ιταλικής και ρουμάνικης καταγωγής.
Ανοσοκατασταλτικό φάρμακο
Ορισμένα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα έχουν πιο γενικευμένη επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα ενώ άλλα έχουν συγκεκριμένους στόχους. Τα φάρμακα με γενικευμένη δράση είναι πιο πιθανό να προκαλέσουν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, ενώ η αποτελεσματικότητα των πιο εξειδικευμένων φαρμάκων μπορεί να μειωθεί εάν η δράση τους παρακαμφθεί από εναλλακτικές μεταβολικές οδούς. Επομένως, τα πρωτόκολλα θεραπείας χρησιμοποιούν συχνά συνδυασμούς φαρμάκων για την ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων ενεργειών και για την πρόληψη της αντίστασης στη θεραπεία.
Ορισμένα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα δρουν μέσω της ανοσοεξάντλησης των τελεστικών κυττάρων (π.χ. Τ κυττάρων), ενώ άλλα είναι κατά κύριο λόγο ανοσοτροποποιητικά, επηρεάζοντας τη δραστηριότητα των κυττάρων, συνήθως μέσω της αναστολής της κυτοκίνης. Καθώς οι ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες μειώνουν την ανοσία, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μόλυνσης.
Κατηγοριοποίηση
Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μπορούν να ταξινομηθούν σε πέντε ομάδες :
Γλυκοκορτικοειδή
Σε φαρμακολογικές δόσεις, τα γλυκοκορτικοειδή, όπως η πρεδνιζόνη, η δεξαμεθαζόνη και η κορτιζόλη χρησιμοποιούνται για την καταστολή διαφόρων αλλεργικών, φλεγμονωδών και αυτοάνοσων διαταραχών. Χορηγούνται επίσης ως μετα-μεταμοσχευτικά ανοσοκατασταλτικά για την πρόληψη της οξείας απόρριψης μοσχεύματος και της νόσου μοσχεύματος έναντι ξενιστή. Δεν προλαμβάνουν, ωστόσο, τη μόλυνση και επίσης αναστέλλουν τις μετέπειτα επανορθωτικές διαδικασίες.
Τα κορτικοστεροειδή αποτελούν τη βάση των περισσότερων ανοσοκατασταλτικών σχημάτων τόσο στη φάση της επαγωγής όσο και στη φάση συντήρησης. Σε υψηλές ενδοφλέβιες παλμικές δόσεις είναι άμεσα τοξικά για τα λεμφοκύτταρα. Σε μικρότερες δόσεις, είναι ανοσοκατασταλτικά και αντιφλεγμονώδη περιορίζοντας την παραγωγή κυτοκίνης. Η απαιτούμενη δόση και η διάρκεια της θεραπείας είναι συγκεκριμένη για την κάθε νόσο. Ορισμένες ασθένειες, για παράδειγμα το άσθμα, ανταποκρίνονται σε μια σύντομη δοσολογία, η οποία μπορεί να διακοπεί απότομα, αλλά οι περισσότερες ρευματικές ασθένειες απαιτούν τη μείωση της δόσης πολύ αργά σε διάρκεια μηνών, καθώς η απότομη διακοπή ενέχει τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου.
Κυτοστατικά
Τα κυτταροστατικά αναστέλλουν την κυτταρική διαίρεση. Χρησιμοποιούνται σε μικρότερες δόσεις στην ανοσοθεραπεία από ό,τι στη θεραπεία κακοήθων νοσημάτων. Επηρεάζουν τον πολλαπλασιασμό τόσο των Τ κυττάρων όσο και των Β κυττάρων. Τα ανάλογα πουρίνης, λόγω της υψηλότερης αποτελεσματικότητάς τους, χορηγούνται συχνότερα.
Αντισώματα
Τα αντισώματα χρησιμοποιούνται μερικές φορές ως γρήγορη και ισχυρή ανοσοκατασταλτική θεραπεία για την πρόληψη των οξειών αντιδράσεων απόρριψης μοσχεύματος, καθώς και ως στοχευμένη θεραπεία λεμφοπολλαπλασιαστικών ή αυτοάνοσων διαταραχών (π.χ. μονοκλωνικά αντι-CD20). Υπάρχουν δύο είδη αντισωμάτων: τα πολυκλωνικά αντισώματα και τα μονοκλωνικά αντισώματα.
Παρακολούθηση και δοσολογία
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα πραγματοποιούνται τακτικές εξετάσεις αίματος. Αυτές οι εξετάσεις βοηθούν στην παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας των φαρμάκων και εάν χρειάζονται αλλαγές στη δοσολογία. Οι εξετάσεις βοηθήσουν επίσης στην καταγραφή τυχόν παρενεργειών που προκαλούν τα φάρμακα. Στην περίπτωση μιας αυτοάνοσης ασθένειας μπορεί να υπάρξει αναπροσαμογή της δόσης με βάση τον τρόπο με τον οποίο η ασθένεια ανταποκρίνεται στο φάρμακο. Στην περίπτωση της μεταμόσχευσης οργάνου, μπορεί σταδιακά να μειωθεί η δόση. Αυτό συμβαίνει επειδή ο κίνδυνος απόρριψης οργάνου μειώνεται με την πάροδο του χρόνου, επομένως η ανάγκη για τα φάρμακα μπορεί να μειωθεί. Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση θα χρειαστεί να λαμβάνουν τουλάχιστον ένα ανοσοκατασταλτικό φάρμακο καθόλη τη διάρκεια της ζωής τους.
Παρενέργειες
Μια κοινή παρενέργεια πολλών ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων είναι η ανοσοανεπάρκεια, επειδή η πλειονότητά τους δρα μη επιλεκτικά, με αποτέλεσμα αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις και μειωμένη ανοσοεπιτήρηση του καρκίνου. Υπάρχουν επίσης και άλλες παρενέργειες, όπως υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, υπεργλυκαιμία, πεπτικά έλκη, λιποδυστροφία, ηπατοτοξικότητα και νεφροτοξικότητα. Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα αλληλεπιδρούν επίσης με άλλα φάρμακα και επηρεάζουν το μεταβολισμό και τη δράση τους. Οι πραγματικοί ή ύποπτοι ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες μπορούν να αξιολογηθούν ως προς τις επιδράσεις τους σε υποπληθυσμούς λεμφοκυττάρων στους ιστούς χρησιμοποιώντας ιστοχημεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φάρμακα
Κριστίνα Γκρίμι
2009-10 :Η αναγνώριση του YouTube και της ανακάλυψης
Η Κριστίνα άρχιζε να ανεβάζει βίντεο στο YouTube από το 2009 σε ηλικία 15 ετών.Το πρώτο βίντεο που ανέβασε ήταν cover της Χάνα Μοντάνα το Don`t Wanna Be Torn. Έφθασε το πρώτο καλλιτεχνικό στερέωμα στο YouTube με το cover της Μάιλι Σάιρους το Party In The USA (Πάρτι στις ΗΠΑ) τον Αύγουστο του 2009. Έγινε γνωστή για το cover της με τους συναδέλφους του YouTube, του Σαμ Τσουι, το οποίο είχε πάνω από 128 προβολές μεταξύ των τριών επίσημες εκδόσεις του βίντεο από 9 Φεβρουαρίου 2016. Από τότε που ανέβαζε βίντεο στο YouTube, είχε συνολικά πάνω από 375.000.000 προβολές και πάνω από δύο εκατομμύρια συνδρομητές στο κανάλι της ως της 28η Απριλίου 2013, η οποία βγήκε η 4η καλύτερη μουσική Youtuber στην ιστορία του YouTube. Επίσης, βγήκε 2η στον διαγωνισμό MyYouTube. Καθώς η διασημότητα της αυξανόταν, η μητέρα της Σελένα Γκόμεζ και ο σύζυγος της έγιναν μάνατζερς της Γκρίμι. Γι`αυτό άλλωστε η Κριστίνα και η Σελένα ήταν πολύ καλές φίλες.
2011: Find Me
Η Κριστίνα τραγούδησε σε μια συναυλία της UNICEF (για φιλανθρωπικό σκοπό βέβαια) καθώς έκανε τα φωνητικά σε μια συναυλία της Σελένα Γκόμεζ. Εμφανίστηκε στην πρώτη εκδήλωση DigiTour το 2011, η οποία δημιουργήθηκε ειδικά για τους καλλιτέχνες του YouTube. Αργότερα η Γκόμεζ έγινε ο μέντορας της. Η Γκρίμι εμφανίστηκε και στα Social Billboard 50.Άνοιξε την σκηνή με την Σελένα, το συγκρότημα TheScene,τον Allstar Weekend και με τους Jonas Brothers κατά την διάρκεια της συναυλίας της Ελπίδας.Έκανε περιοδεία με την Σελενα και με τους TheScene για 6 εβδομάδες.
Στις 14 Ιουνίου,2011 κυκλοφόρησε το 1ο της άλμπουμ με τίτλο Find me. Επίσης κυκλοφόρησε και το τραγούδι της Advice το οποίο τραγούδησε για 1η φορά στο Radio Disney στις 11 Ιουνίου 2011. Στις 10 Οκτωβρίου,2011 εμφανίστηκε στο σόου της Ellen DeGeneres μα κάτι συναδέλφους του YouTube και τραγούδησε ένα τραγούδι του Lil Wayne με τίτλο `How to love`. Στις 20 Νοεμβρίου 2011 τραγούδησε στα 39α Αμερικάνικα Μουσικά Βραβεία μαζί με τον Τάιο Κρουζ. Απέδωσε επίσης το τραγούδι της Not Fragile (Όχι Εύθραυστο) στα Αμερικάνικα Μουσικά Βραβεία μαζί με την Σελένα. Επίσης, παρουσίασε μαζί με την Σελένα στην εκδήλωση Coca Cola Red Carpet.
2012–13: With Love
Τον Ιανουάριο του 2012, η Γκίμι μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να ακολουθήσει την σταδιοδρομία της μουσικής της καριέρας. Αρχές Απριλίου υπέγραψε συμβόλαιο με τη Δημιουργική Αντιπροσωπεία Καλλιτεχνών (Creative Artists Agency). Στην ιστοσελίδα του Disney(disney.com) πρωταγωνίστησε στην διαδικτυακή εκπομπή: Power Up With Christina Grimmie, η οποία είχε διάρκεια από 29 Μαρτίου 2012 μέχρι τις 5 Ιουνίου 2012. Αποκάλυψε επίσης θα εργαζόταν με ένα νέο συγκρότημα το Rising Tide, πρόκειται για ένα εφηβικό συγκρότημα που προερχόταν από το Νιού Τζέρσει (N.J).Στη συνέχεια έκανε περιοδεία, η λεγόμενη `Stars Dance Tour` στην οποία τραγουδούσε τα τραγούδια του 2ο της Άλμπουμ που το αποκάλεσε `With Love`το οποίο κυκλοφόρησε 6 Αυγούστου 2013.Στις 3 Οκτωβρίου το μουσικό της βίντεο για το τραγούδι της `Tell My Mama` έκανε πρεμιέρα στην ιστοσελίδα του Billboard(Billboard.com) και η Κριστίνα είπε: Το βίντεο έχει να κάνει με ένα κορίτσι (έμενα) στο σχολείο που ερωτεύτηκε ένα αγόρι αλλά αυτό το αγόρι είναι ξέρω`γω επικίνδυνο για μένα και εγώ είμαι ο τύπος που τα λέει όλα στην μητέρα της.
Κατηγορία:Δολοφονηθέντες μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί YouTubers Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Βαλλίστρα
Αν και βαλλίστρες και τόξα χρησιμοποιούν την ίδια αρχή εκτόξευσης, η διαφορά είναι ότι ένας τοξότης πρέπει να διατηρήσει ένα τόξο τεντομένο κρατώντας τη χορδή με τα δάχτυλα, τραβώντας την πίσω με τους μυς του χεριού και της πλάτης, στη συνέχεια, κρατώντας την ίδια μορφή, προκειμένου στοχεύσει (η οποία ζορίζει το σώμα και απαιτεί σημαντική φυσική δύναμη και αντοχή ). Αντίθετα η βαλλίστρα χρησιμοποιεί μηχανισμό κλειδώματος για να διατηρήσει την έλξη, περιορίζοντας την προσπάθεια του σκοπευτή μόνο στο τράβηγμα της χορδής στην κλειδαριά και στη συνέχεια να απελευθερώσει τη βολή πατώντας ένα μοχλό/ σκανδάλη. Αυτό όχι μόνο δίνει τη δυνατότητα στον χειριστή να διαχειριστεί ισχυρότερο βάρος έλξης, αλλά και να το διατηρήσει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα με σημαντικά μικρότερη σωματική καταπόνηση, επιτυγχάνοντας έτσι καλύτερη ακρίβεια.
Ιστορικά, οι βαλλίστρες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον πόλεμο της Ανατολικής Ασίας και της Ευρώπης. Οι παλαιότερες γνωστές βαλλίστρες εφευρέθηκαν την πρώτη χιλιετία π.Χ., το αργότερο τον 7ο αιώνα π.Χ. στην αρχαία Κίνα, και το αργότερο τον 4ο αιώνα π.Χ. στην Ελλάδα (ως γαστραφέτες). Οι βαλλίστρες επέφεραν σημαντική αλλαγή στον ρόλο των βλητικών όπλων σε πολέμους, όπως κατά τη διάρκεια των πολέμων ενοποίησης του Τσιν και αργότερα των εκστρατειών των Χαν εναντίον των βορείων νομάδων και δυτικών κρατών. Το όνομα βαλλίστρα προέρχεται από την βαλλίστα μια αρχαιοελληνική πολιορκητική μηχανή στρέψης παρόμοια στην εμφάνιση αλλά διαφορετική ως προς την αρχή του σχεδιασμού. Το παραδοσιακό τόξο και βέλος ήταν ένα εξειδικευμένο όπλο που απαιτούσε σημαντική εκπαίδευση, φυσική δύναμη και τεχνογνωσία για να λειτουργήσει με οποιοδήποτε βαθμό πρακτικής αποτελεσματικότητας. Πολλοί πολιτισμοί αντιμετώπιζαν τους τοξότες ως ξεχωριστή και ανώτερη κάστα πολεμιστών, αν και συνήθως προέρχονταν από την κοινή τάξη, καθώς το σύνολο των δεξιοτήτων τοξοβολίας τους προέρχεται από εκπαίδευση από την παιδική ηλικία (παρόμοια με πολλούς πολιτισμούς προσανατολισμένους στο ιππικό) και ήταν αδύνατο να αναπαραχθεί εκτός προκαθορισμένης πολιτιστικής παράδοσης, την οποία δεν είχαν πολλοί πολιτισμοί. Αντίθετα, η βαλλίστρα ήταν το πρώτο βλητικό όπλο που ήταν απλό, φθηνό και σωματικά μη απαιτητικό για να το χειριστούν μεγάλος αριθμός στρατολογημένων στρατιωτών που δεν έχουν εκπαιδευτεί, επιτρέποντας έτσι σχεδόν σε κάθε στρατιωτικό σώμα να έχει μεγάλη ισχύ με λίγα έξοδα πέρα από το κόστος τα ίδια τα όπλα.
Στη σύγχρονη εποχή, τα πυροβόλα όπλα έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τα τόξα και τις βαλλίστρες ως όπλα πολέμου. Ωστόσο, οι βαλλίστρες εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ευρέως σε ανταγωνιστικά αθλήματα σκοποβολής και κυνήγι ή για σχετικά αθόρυβη σκοποβολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπλα
Βραβείο Καλύτερου Μοντάζ της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Το Βραβείο Καλύτερου Μοντάζ της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο (αγγλικά:San Diego Film Critics Society Award For Best Edition) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο για να τιμήσει το επίτευγμα του καλύτερου μοντάζ μιας κινηματογραφικής ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Μέλισσα Μπάκφαστ
Η μέλισσα Μπάκφαστ (αγγλικά: Buckfast bee) είναι ένα στέλεχος της μέλισσας. Είναι μια φυλή μέλισσας ανθρώπινης δημιουργίας, διασταύρωση από πολλά στελέχη μελισσών, που αναπτύχθηκε από τον «Αδελφό Αδάμ», (γεννήθηκε στη Γερμανία στις 3 Αυγούστου 1898, ως Karl Kehrle), ο οποίος ήταν επικεφαλής μελισσοκομίας στο Αββαείο του Μπάκφαστ (Buckfast Abbey) στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι μέλισσες εξακολουθούν να εκτρέφονται και σήμερα. Οι περισσότερες εργασίες αναπαραγωγής στην Ευρώπη γίνονται από εκτροφείς, οι οποίοι ανήκουν στην ένωση εκτροφέων «Gemeinschaft der Europäischen Buckfastimker». Αυτή η οργάνωση διατηρεί γενεαλογικό αρχείο (pedigree) της μέλισσας Μπάκφαστ, το οποίο ανάγεται από την εποχή του Αδελφού Αδάμ.
Προέλευση
thumb|250px|right|Μέλισσα Μπάκφαστ. Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι πληθυσμοί των μελισσών είχαν αποδεκατιστεί από την ακάρεα της τραχείας (Acarapis woodi). Αυτή η κατάσταση, που αργότερα ονομάστηκε ασθένεια «acarine», μετά από την acarine parasitic mite που εισέβαλε στους τραχειακούς σωλήνες των μελισσών και συντόμευε τη ζωή των, σκοτώνοντας χιλιάδες αποικίες στα Βρετανικά Νησιά.
Το 1916, στο μοναστήρι από τις 46 αποικίες, είχαν επιζήσει μόνο οι 16 αποικίες. Από τις 16 αποικίες, όλες οι τοπικές φιλές της Μονής, πέθαναν και οι μόνες φιλές που είχαν απομείνει ήταν οι A. m. carnica και ligustica. Ο Αδελφός Αδάμ, εισήγαγε μερικές Ιταλικές καθαρόαιμες βασίλισσες Λιγουρίας επιπλέον. Από αυτές, άρχισε να αναπτύσσει αυτό που θα γίνει γνωστό ως: η «μέλισσα Μπάκφαστ».
Κληρονομικότητα
Η Μπάκφαστ περιέχει κληρονομία κυρίως από την A. m. ligustica (Βόρεια Ιταλική), A. m. mellifera (Αγγλική), A. m. mellifera (Γαλλική), A. m. anatolica (Τουρκική) και A. m. cecropia (Ελληνική). Η μέλισσα Μπάκφαστ σήμερα περιέχει επίσης κληρονομιά από δύο σπάνια και υπάκουα Αφρικανικά αποθέματα τις A. m. sahariensis και A. m. monticola, αλλά όχι την "Αφρικανικοποιημένη" A. m. scutellata.