cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επαρχία Ουτσαλίνσκι
Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, η επαρχία Ουτσαλίνσκι είναι μια από τις πενήντα τέσσερις στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Χωρίζεται σε δεκαοκτώ σελσοβέτ, που αποτελείται από ογδόντα επτά αγροτικές περιοχές. Η πόλη του Ουτσάλι εξυπηρετεί ως διοικητικό κέντρο, παρά το γεγονός ότι ενσωματώνεται ξεχωριστά ως πόλη δημοκρατικής σημασίας—διοικητική μονάδα με κατάσταση ίση με αυτή των επαρχιών.
Ως δημοτική διαίρεση, η επαρχία ενσωματώνεται ως Δημοτικό Διαμέρισμα Ουτσαλίνσκι, με την πόλη δημοκρατίας σημασία του Ουτσάλι να έχει ενσωματωθεί στον Αστικό Οικισμό Ουτσάλι. Τα δεκαοκτώ σελσοβέτ ενσωματώνονται ως δεκαοκτώ αγροτικοί οικισμοί εντός του δημοτικού διαμερίσματος. Επίσης η πόλη του Ουτσάλι χρησιμεύει ως το διοικητικό κέντρο του δημοτικού διαμερίσματος.
Δημογραφικά στοιχεία
Όσον αφορά την εθνοτική σύνθεση, στην απογραφή του 2010, το 64.3% του πληθυσμού ήταν Μπασκίρ, το 15.9% ήταν Τάταροι και το 18,2% ήταν Ρώσοι, και το υπόλοιπο 1.6% άνηκαν σε άλλες εθνικότητες.
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
Λάτιο
Το Λάτιο (ιταλικά: Lazio, Λάτσιο) είναι περιφέρεια της Ιταλίας. Συνορεύει βορειοδυτικά με την περιφέρεια της Τοσκάνης, βόρεια με την Ούμπρια, βορειοανατολικά με την περιφέρεια Μάρκε, ανατολικά με την περιφέρεια του Αμπρούτσο και αυτήν του Μολίζε, νοτιοανατολικά με την Καμπανία ενώ στα δυτικά βρέχεται από την Τυρρηνική θάλασσα.
Στο εσωτερικό του Λατίου υπάρχει και η Πόλη του Βατικανού.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Οι Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού (Web Content Accessibility Guidelines - WCAG ) αποτελούν μέρος μιας σειράς κατευθυντήριων γραμμών για την προσβασιμότητα στον ιστό που δημοσιεύονται από την Πρωτοβουλία για την Προσβασιμότητα στον Παγκόσμιο Ιστό (WAI) της World Wide Web Consortium (W3C), που αποτελεί τον κύριο διεθνή οργανισμό τυποποίησης για το Διαδίκτυο. Πρόκειται για μια σειρά συστάσεων για την πιο προσιτή πρόσβαση στο περιεχόμενο του ιστού, κυρίως για άτομα με ειδικές ανάγκες - αλλά και για όλους τους φορείς χρήστη, συμπεριλαμβανομένων των πολύ περιορισμένων συσκευών, όπως τα κινητά τηλέφωνα. Η WCAG 2.0, δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2008 και έγινε πρότυπο ISO, ISO/IEC 40500: 2012, τον Οκτώβριο του 2012. Η WCAG 2.1 έγινε Σύσταση του W3C τον Ιούνιο του 2018.
Λάτιο
Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 5.617.516 κατοίκους (2008) και η έκτασή της τα 17.203 τ.χλμ.. Πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η Ρώμη.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Προηγούμενες οδηγίες
Η πρώτη κατευθυντήρια γραμμή για την προσβασιμότητα στον παγκόσμιο ιστό καταρτίστηκε από τον Gregg Vanderheiden και κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1995, αμέσως μετά το Δεύτερο Διεθνές Συνέδριο του Παγκόσμιου Ιστού (World Wide Web) του 1994 στο Σικάγο (όπου ο Τιμ Μπέρνερς Λι αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην αναπηρία βλέποντας ένα εργαστήριο πριν από τη διάσκεψη σχετικά με την προσβασιμότητα με επικεφαλής τον Mike Paciello).
ΚΣ Μαρίτιμο
Η ΚΣ Μαρίτιμο (πορτογαλικά: CS Marítimo) είναι Πορτογαλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τα Νησιά Μαδέρα. Έχει 8 συμμετοχές στο Γιουρόπα Λιγκ, έχει φτάσει 2 φορές στην 2η θέση του πρωταθλήματος ενώ είναι διάσημη και έξω από την Πορτογαλία, όπως για παράδειγμα στη Βραζιλία λόγω των ποδοσφαιρικών ακαδημιών που διαθέτει εκεί.
Λάτιο
Ετυμολογία του ονόματος
Ο όρος Λάτιο προέρχεται πιθανότατα από το αρχαίο «Latium», δοσμένο από τους Λατίνους, πρόγονους των αρχαίων Ρωμαίων που με τη σειρά τους διατήρησαν αυτήν την ονομασία λόγω του πλάτους της περιοχής («latus» στα λατινικά), που σήμαινε επίσης και «εύφορη χώρα».
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Προηγούμενες οδηγίες
Πάνω από 38 διαφορετικές οδηγίες πρόσβασης στο διαδίκτυο που ακολουθούνται από διάφορους δημιουργούς και οργανισμούς τα επόμενα χρόνια. Αυτά συγκεντρώθηκαν στις Ενοποιημένες Κατευθυντήριες Γραμμές για την Προσβασιμότητα Ιστοτόπων που καταρτίστηκαν στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison. Η Έκδοση 8 των Ενοποιημένψν Κατευθυντήριων Γραμμών για την Προσβασιμότητα Ιστοτόπων, που δημοσιεύθηκε το 1998, χρησίμευσε ως αφετηρία για τη WCAG 1.0 του W3C.
ΚΣ Μαρίτιμο
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1910 και είχε ως χρώματα αυτά της σημαίας της Πορτογαλίας. Επειδή η ομάδα βρισκόταν σε νησιά είχε ως πρώτο έμβλημά της την άγκυρα, το κουπί, την μπάλα και το σωσίβιο. Το 1925 ήρθε ο πρώτος τίτλος στην ομάδα χωρίς όμως να υπάρξει άνθιση στον σύλλογο επειδή το 1930 αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα, εξ αιτίας των οποίων η ομάδα έπεσε το 1938 στη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου. Το 1967 η ομάδα ανεβαίνει στην πρώτη εθνική κατηγορία όπου παρέμεινε για τρεις σεζόν. Το 1990 ο νέος προπονητής Πάουλο Οτορι εγκαινιάζει μια νέα αρχή για την ομάδα και μία νέα πορεία, κερδοφόρα και επιτυχημένη που κρατάει μέχρι σήμερα.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
WCAG 1.0
Η WCAG 1.0 δημοσιεύθηκε και έγινε σύσταση του W3C στις 5 Μαΐου 1999. Από τότε έχει αντικατασταθεί από τη WCAG 2.0.
Λάτιο
Ετυμολογία του ονόματος
Στην αρχαιότητα η περιοχή του Λατίου οριοθετούνταν ως τους πρόποδες των Απεννίνων προς ανατολή, την αρχαία πόλη Τερατσίνα προς νότο και τα όρη Αουσόνι προς βορρά.
ΚΣ Μαρίτιμο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1910 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1910  Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μαδέιρα
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
WCAG 1.0
Η WCAG 1.0 αποτελείται από 14 κατευθυντήριες γραμμές - καθεμιά από τις οποίες περιγράφει μια γενική αρχή προσβάσιμου σχεδιασμού. Κάθε κατευθυντήρια γραμμή καλύπτει ένα βασικό θέμα της προσβασιμότητας του διαδικτύου και συνδέεται με ένα ή περισσότερα σημεία ελέγχου που περιγράφουν τον τρόπο εφαρμογής αυτής της κατευθυντήριας γραμμής σε συγκεκριμένες λειτουργίες ιστοσελίδας.
Λάτιο
Ετυμολογία του ονόματος
Για το Λάτιο ωστόσο, η αναφορά θα αφορούσε περισσότερο στην ομοσπονδία των λατινογενών λαών και λιγότερο στην πεδιάδα του Λατίου.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
WCAG 1.0
Κάθε ένα από τα 65 σημεία ελέγχου WCAG 1.0 έχει ένα προκαθορισμένο επίπεδο προτεραιότητας βάσει της επίδρασης του σημείου ελέγχου στην προσβασιμότητα:
Λάτιο
Γεωγραφία
Η περιοχή δεν παρουσιάζει ομοιογένεια ως προς το γεωμορφολογικό ανάγλυφό της. Στο εσωτερικό της υπάρχουν λοφώδη και ορεινά εδάφη, ενώ στις παράλιες περιοχές υπάρχουν μεγάλες πεδιάδες.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
WCAG 2.0
Η WCAG 2.0 δημοσιεύθηκε ως σύσταση του W3C στις 11 Δεκεμβρίου 2008. Αποτελείται από δώδεκα κατευθυντήριες γραμμές (μη ελέγξιμες) που οργανώνονται σύμφωνα με τέσσερις αρχές (οι ιστοχώροι πρέπει να είναι αντιληπτοί, λειτουργικοί, κατανοητοί και εύρωστοι). Κάθε κατευθυντήρια γραμμή έχει ελέγξιμα κριτήρια επιτυχίας (61 συνολικά). Οι Τεχνικές του W3C για τη WCAG 2.0 είναι ένας κατάλογος τεχνικών που βοηθούν τους συγγραφείς να τηρούν τις κατευθυντήριες γραμμές και τα κριτήρια επιτυχίας. Οι τεχνικές ενημερώνονται περιοδικά, ενώ οι αρχές, οι κατευθυντήριες γραμμές και τα κριτήρια επιτυχίας είναι σταθερές και δεν αλλάζουν.
Λάτιο
Γεωγραφία
Το 54% καλύπτεται από λόφους, το 26,1% από βουνά και το 19,9% από πεδιάδες.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Αντιληπτό περιεχόμενο
Τα στοιχεία της πληροφορίας και της διεπαφής χρήστη πρέπει να παρουσιάζονται στους χρήστες με τρόπο που μπορούν να αντιληφθούν.
Λάτιο
Αρχαιότητα
Η Ιταλική λέξη για το Λάτιο σχετίζεται με την αντίστοιχη Λατινική για τον Πολιτισμό του Λατίου, το όνομα της περιοχής καθόρισε και τον φυλετικό χαρακτήρα τον κατοίκων, εξελίχτηκε στην Αρχαία Ρώμη που μιλούσε την Λατινική γλώσσα. Η δημογραφία της αρχαίας Ρώμης ήταν πολυεθνική αλλά ο βασικός κορμός του πληθυσμού της ήταν οι Λατίνοι, ακολουθούσαν οι Ετρούσκοι, σύμφωνα με την Ρωμαϊκή μυθολογία γενάρχης των Λατίνων ήταν ο μυθικός βασιλιάς Λατίνος. Πέρα από τους τοπικούς μύθους το Λάτιο θεωρείται η περιοχή στην οποία κρύφτηκε ο Σατούρνους βασιλιάς της Χρυσής Εποχής του Λατίου όταν τον καταδίωκε ο γιος του Γιούπιτερ που ταυτίζεται με τον Ελληνικό Δία. Η πιθανή ονομασία της περιοχής ίσως προέρχεται από την Λατινική λέξη "Λάτους" που σημαίνει "ευρύς" χάρη στις μεγάλες πεδιάδες που υπήρχαν στην Ρωμαϊκή Καμπανία, η τοπογραφία της ευρύτερης περιοχής ήταν επίπεδη.
Οι Λατίνοι επεκτάθηκαν σταδιακά σε περιοχές που κατοικούσαν γειτονικοί Ιταλικοί λαοί όπως οι Σαμνίτες, οι Έρνικοι, οι Αίκουοι, οι Βόλσκοι και οι Όσκοι. Το αχανές νέο κράτος διαιρέθηκε στο "Παλαιό Λάτιο" με την αρχική κοιτίδα των Λατίνων και το "Νέο Λάτιο" με όλα τα κατακτημένα εδάφη. Τα βόρεια όρια του Λατίου ήταν ο ποταμός Τίβερης, το σύνορο με την γειτονική Ετρουρία. Ο Οκταβιανός Αύγουστος επίσημα ένωσε ολόκληρη την Ιταλία σε μία κρατική ενότητα και την διαίρεσε σε 11 περιοχές. Η περιοχή του Λατίου νότια από τον ποταμό Τίβερη μαζί με την ευρύτερη περιοχή της Καμπανίας και την Νάπολη ονομάστηκε "Περιοχή Α΄". Η περιοχή του Άνω Λατίου στην οποία βρισκόταν η σημερινή επαρχία του Βιτέρμπο ονομάστηκε "Περιοχή Ζ΄". Η Ετρουρία και η σημερινή επαρχία της Ριέτι ενώθηκαν με το όνομα "Περιοχή Δ΄".
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Κατανοητό περιεχόμενο
Οι πληροφορίες και η λειτουργία της διεπαφής χρήστη πρέπει να είναι κατανοητές.
Λάτιο
Μεσαίωνας
thumb|250px|right|Η [[Αππία οδός που ένωνε την Αρχαία Ρώμη με περιοχές της νότιας Ιταλίας.]] Όταν οι Γότθοι κατέκτησαν την Ιταλική χερσόνησο τον 5ο αιώνα η περιοχή του Λατίου πέρασε στο Βασίλειο των Οστρογότθων. Ακολούθησαν την περίοδο 535 - 554 οι Γοτθικοί πόλεμοι, το βασίλειο κατακτήθηκε από την Βυζαντινή αυτοκρατορία και η περιοχή απέκτησε ανεξαρτησία σαν κτήμα του "Ανατολικού αυτοκράτορα", οι μεγάλοι πόλεμοι που ξέσπασαν με τους Λομβαρδούς την εξασθένησαν. Με την "Συνθήκη του Σουτρί" (728) ο Πάπας απέκτησε στην κατοχή του την πρώτη επαρχία πέρα από το Δουκάτο της Ρώμης.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Εύρωστο περιεχόμενο (περιεχόμενο χωρίς σφάλματα)
Το περιεχόμενο πρέπει να είναι αρκετά εύρωστο ώστε να μπορεί να ερμηνεύεται αξιόπιστα από μια μεγάλη ποικιλία χρηστών, συμπεριλαμβανομένων βοηθητικών τεχνολογιών.
Λάτιο
Μεσαίωνας
Η άνοδος της θρησκευτικής και εκκλησιαστικής αριστοκρατίας οδήγησε σε σύγκρουση ανάμεσα στους Βαρώνους και τον πάπα που διατηρήθηκε μέχρι τα μέσα του 16ου αιώνα. Ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ προσπάθησε να ενισχύσει την εξουσία του σε διάφορες επαρχίες όπως η Τουσκία, η Καμπανία και η Μαριτίμα προκειμένου να ελαττώσει τις εξουσίες της πανίσχυρης οικογένειας Κολόννα, το ίδιο προσπάθησαν και άλλοι πάπες. Την περίοδο που οι πάπες μετέφεραν την έδρα τους στην Αβινιόν (1309 - 1377) οι αριστοκράτες προσπάθησαν να ενισχύσουν την εξουσία τους στην Ρώμη. Οι μικρές κοινότητες προσπάθησαν να εμποδίσουν τους αριστοκράτες τους να ενισχύσουν τις δυνάμεις τους, με εκπρόσωπο τον Κόλα ντι Ριέντζο τους ανταγωνίστηκαν. Οι πάπες ωστόσο μπόρεσαν να ανακτήσουν σταδιακά την περίοδο 1353 - 1367 την εξουσία στο Λάτιο και τα υπόλοιπα Παπικά Κράτη. Στα μέσα του 16ου αιώνα η Αγία Έδρα ένωσε το Λάτιο με τα υπόλοιπα Παπικά Κράτη, έγινε επαρχιακή διοικητική περιφέρεια στο κράτος του Αγίου Πέτρου.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Εύρωστο περιεχόμενο (περιεχόμενο χωρίς σφάλματα)
Η WCAG 2.0 χρησιμοποιεί τα ίδια τρία επίπεδα συμμόρφωσης ( A, AA, AAA ) όπως η WCAG 1.0, αλλά τα έχει επαναπροσδιορίσει. Η ομάδα εργασίας WCAG διατηρεί έναν εκτεταμένο κατάλογο τεχνικών προσβασιμότητας στον ιστό και κοινών περιπτώσεων αποτυχίας για τη WCAG 2.0.
Λάτιο
Νεώτερα χρόνια
Το Λάτιο συμμετείχε στην βραχύβια Ρωμαϊκή Δημοκρατία (1798-1799), οι δυνάμεις του Ναπολέων Α΄ το ενσωμάτωσε στην Α΄ Γαλλική Δημοκρατία. Η δημοκρατία δημιουργήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1798 και διατηρήθηκε μέχρι τον Οκτώβριο του 1799 που το Λάτιο επέστρεψε στα Παπικά κράτη. Το Λάτιο προσαρτήθηκε στην Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία με το όνομα "Διαμέρισμα του Τίβερη" μέχρι την εποχή που επέστρεψε στον πάπα (1815). Την περίοδο που κυβερνούσε ο Πάπας Πίος Θ΄ οι Γάλλοι ηττήθηκαν, ακολούθησε η κατάληψη της Ρώμης (20 Σεπτεμβρίου 1870) και η Ιταλική ενοποίηση, το Λάτιο ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Ιταλίας. Η Ιταλική επαρχία του Ριέτι που ανήκε στην Ούμπρια και το Αμπρούτσο ενώθηκε με το Λάτιο (1927). Οι πόλεις του Λάτιου γνώρισαν μεγάλες καταστροφές από σεισμό που συγκλόνισε την κεντρική Ιταλία (24 Αυγούστου 2016).
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Νομικές υποχρεώσεις
Οι επιχειρήσεις που έχουν παρουσία στο διαδίκτυο πρέπει να παρέχουν πρόσβαση σε άτομα με ειδικές ανάγκες. Δεν υπάρχουν μόνο ηθικοί και εμπορικοί λόγοι για την εφαρμογή των Οδηγιών Προσβασιμότητας στο Περιεχόμενο του Παγκοσμίου Ιστού, αλλά σε ορισμένες χώρες και δικαιοδοσίες υπάρχουν και νομικοί λόγοι. Σύμφωνα με το βρετανικό δίκαιο, εάν ο ιστότοπος μιας επιχείρησης δεν είναι προσβάσιμος, τότε ο κάτοχος του ιστότοπου μπορεί να εναχθεί για διακρίσεις.
Λάτιο
Επαρχίες
Το Λάτιο χωρίζεται σε 5 επαρχίες, οι οποίες είναι:
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Ηνωμένες Πολιτείες
Τον Ιανουάριο του 2017, το Συμβούλιο Πρόσβασης των ΗΠΑ ενέκρινε έναν τελικό κανόνα για την ενημέρωση της Ενότητας 508 του Νόμου περί Αποκατάστασης του 1973. Ο νέος κανόνας υιοθετεί δεκαεπτά κριτήρια επιτυχίας WCAG 2.0, αλλά 22 από τα 38 υφιστάμενα κριτήρια επιπέδου Α και ΑΑ καλύπτονταν ήδη από τις υπάρχουσες κατευθυντήριες γραμμές του τμήματος 508. Ο κανόνας απαιτεί την τήρηση των νέων προτύπων εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσής του στο ομοσπονδιακό μητρώο.
Λάτιο
Δημογραφικά στοιχεία
Η κατανομή του πληθυσμού επηρεάζεται άμεσα από την ύπαρξη της Ρώμης, στην όποια ανήκει το 55% του πληθυσμού. Επιπλέον, το Λάτιο βρίσκεται στην 4η θέση ως προς την πυκνότητα πληθυσμού σε σχέση με τις υπόλοιπες περιφέρειες της Ιταλίας.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Ηνωμένες Πολιτείες
Το 2017, ένα Ομοσπονδιακό Δικαστήριο στη Φλόριντα προσδιόρισε τις κατευθυντήριες γραμμές του WCAG ως το «βιομηχανικό πρότυπο» για την προσβασιμότητα στον ιστότοπο και διαπίστωσε ότι η Winn Dixie Store, Inc, παραβίασε τον Νόμο Αμερικανών με Αναπηρία παραλείποντας να καταστήσει την ιστοσελίδα του προσπελάσιμη για τα άτομα με προβλήματα όρασης.
Βελεσά
Τα Βελεσά ή Βελεσσά ή Βελισσός (Велес / Βέλες) είναι πόλη στο κεντρικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας, στον Αξιό ποταμό, γνωστή μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου ως Τίτοβ Βέλες. Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας το 1996 αφαιρέθηκε η πρώτη λέξη.
Όνομα
Τα Βυλάζωρα ήταν αρχαία πόλη της Παιονίας και σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες του 2008 τοποθετούνται 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Βέλες. Το όνομα της πόλης ήταν Βελισσός στα Αρχαία Ελληνικά. Αργότερα έγινε πόλη καζάς με το όνομα Κιοπρουλού στο Σαντζάκι των Σκοπίων. Από το 1877 ως το 1912 το σαντζάκι αυτό ανήκε στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου. Από το 1929 ως το 1941 το Βέλες ανήκε στην Μπανόβινα του Βαρδάρη του Βασίλειου της Γιουγκοσλαβίας. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη ήταν γνωστή ως Τίτοβ Βέλες από το Γιουγκοσλάβο πρόεδρο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, αλλά το 'Τίτοβ' αφαιρέθηκε το 1996. Τα αυτοκίνητα που ταξινομούνται στο Βέλες αναγνωρίζονταν από τον κωδικό TV (Titov Veles), που άλλαξε το 2000 σε VΕ.
Ιστορία
Η περιοχή του σημερινού Βέλες έχει κατοικηθεί για πάνω από μια χιλιετία. Στην αρχαιότητα ήταν μια Παιονική πόλη που ονομαζόταν Βυλάζωρα και περιελάμβανε σημαντικό πληθυσμό Θρακών και ενδεχομένως Ιλλυριών. Αργότερα ανήκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και κατά διαστήματα στην Πρώτη και Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία. Έγινε τμήμα του Βασιλείου της Σερβίας στα τέλη του 13ου αιώνα, ενώ επί της Σερβικής Αυτοκρατορίας (1345-1371) ήταν κτήση του Γιοβάν Όλιβερ και στη συνέχεια της οικογένειας Mρνιάβτσεβιτς μέχρι Οθωμανική κατάκτηση μετά τη Μάχη του Ρόβινε(1395). Πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους ήταν δήμος (καζάς) με το όνομα Kιοπρουλού και ανήκε στο Σαντζάκι των Σκοπίων.
Κάποιοι ταυτοποιούν το Βέλες με τη Βελιτσά, της οποίας ο Κλήμης της Οχρίδας ήταν επίσκοπος. Αντίθετα το Annuario Pontificio το ταυτοποιεί με την επισκοπή Βελάς, υποεπισκοπή της Αχρίδας, και την κατατάσσει, ως πλέον μη κατοικημένη μητρόπολη, μεταξύ των τιτουλαρίων επισκοπών.
Οδηγίες για την Προσβασιμότητα του Περιεχομένου του Ιστού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρότυπα ISO
Βελεσά
Ιστορία
Κατά τη Μακεδονική επανάσταση του 1878, οι Έλληνες της περιοχής ξεσηκώθηκαν με τον οπλαρχηγό Κατράκο, ο οποίος με 50 άνδρες συγκρούστηκε με Οθωμανικούς στόχους. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, πολλοί Βελεσσιώτες αναγκάστηκαν να προσφύγουν στη Θεσσαλονίκη.
Χαρακτηριστικά
Στη Βόρεια Μακεδονία το Βέλες είναι γνωστό ως βιομηχανικό κέντρο και πρόσφατα ως πρωτοπόρο στην εφαρμογή της πληροφορικής στην τοπική αυτοδιοίκηση της χώρας.
Το Βέλες είναι μια πόλη της ποίησης, του πολιτισμού, της ιστορίας και της παράδοσης, καθώς και μια πόλη με πλούσια και πολύτιμη πολιτιστική κληρονομιά και εκκλησίες ηλικίας πολλών αιώνων.
Το Βέλες είναι ένας δήμος 55.000 κατοίκων. Η γεωγραφική θέση της πόλης του Βέλες το καθιστά κατάλληλο για πεζοπορία και κατασκήνωση, ιδιαίτερα στη δυτική πλευρά της πόλης. Μια τέτοια θέση είναι το ήσυχο χωριό Μπογκομίλια. Σε κοντινή απόσταση υπάρχει η τεχνητή λίμνη Μλάντοστ, γνωστή ως το κέντρο αναψυχής της πόλης.
Το Βέλες έγινε διεθνώς γνωστό το 2016, όταν αποκαλύφθηκε ότι μια ομάδα εφήβων της πόλης έλεγχε πάνω από 100 ιστοσελίδες που παρήγαν πλαστά άρθρα ειδήσεων για την υποστήριξη του προεδρικός υποψήφιου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που δημοσιοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό στην ιστοσελίδα κοινωνικών δικτύων Facebook και μπορεί να επηρέασαν το αποτέλεσμα των εκλογών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ  Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας
Λάτιο
Δημογραφικά στοιχεία
Ακόμη, σύμφωνα με στοιχεία της ISTAT, της ιταλικής Στατιστικής Υπηρεσίας, στο Λάτιο, το 2006 ζούσαν 330.146 μετανάστες, που αντιστοιχούσαν στο 6% του συνολικού του πληθυσμού. Τέλος, το 9% του πληθυσμού ολόκληρης της Ιταλίας είναι συγκεντρωμένο στο Λάτιο και το 55% του Λατίου βρίσκεται στη Ρώμη.
Ο πληθυσμός της περιφέρειας ανά επαρχία έχει ως εξής: :
Διοίκηση
Από τις 10 Νοεμβρίου 2022 υπηρεσιακός πρόεδρος του Λάτιου είναι Ντανιέλε Λεοντόρι, μετά την παραίτηση του Νίκολα Τσινγκαρέτι από το Δημοκρατικό Κόμμα, νικητή των εκλογών του Φεβρουαρίου του 2013. Ο Τσινγκαρέτι επανεξελέγη στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 4 Μαρτίου 2018, με ποσοστό 32,9%.
Λάντσκνεχτ
Οι Λάντσκνεχτ (γερμανικά: Landsknecht, πεδινός υπηρέτης) ήταν μισθοφόροι με πολύχρωμη ενδυμασία και τρομερή φήμη, εξ αιτίας του μαχητικού πνεύματος και της στρατιωτικής αποτελεσματικότητας τους, αλλά και της ωμής βίας την οποία ασκούσαν ενάντια σε εχθρούς και απλούς πολίτες. Αποτέλεσαν σημαντική στρατιωτική δύναμη μεταξύ του 15ου και του 16ου αιώνα στην Ευρώπη. Απαρτίζονταν κυρίως από γερμανούς δορατοφόρους και ιπποκόμους.
Ιστορία
Ο Μαξιμιλιανός Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δημιούργησε τα πρώτα μισθοφορικά τμήματα των Λάντσκνεχτ το 1487. Ανέθεσε την οργάνωσή τους στον Γκέοργκ φον Φρούντσμπεργκ, που μερικές φορές αναφέρεται ως ο Πατέρας των Λάντσκνεχτ. Έλαβαν μέρος σχεδόν σε κάθε στρατιωτική εκστρατεία του 16ου αιώνα, μερικές φορές πολεμώντας στο πλευρό και των δύο αντιπάλων.
Το παράδειγμα
Οι Λάντσκνεχτ, οι οποίοι βασίστηκαν τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των Ελβετών μισθοφόρων (αρχικά χρησιμοποιώντας Ελβετούς εκπαιδευτές), τελικά συνέβαλαν στον παραγκωνισμό των Ελβετών μισθοφόρων, των οποίων ο στρατιωτικός σχηματισμός βασιζόταν υπερβολικά στη μάχη σώμα με σώμα, καθώς έγιναν ευάλωτοι λόγω της αύξησης της δύναμης πυρός των αρκεβούζιων και του πυροβολικού. Το γαλλικό πυροβολικό και η ισπανική δύναμη πυρός επέφεραν σοβαρά πλήγματα στους ελβετικούς σχηματισμούς, ενώ οι Λάντσκνεχτ τους αντιμετώπιζαν με επιτυχία στο πεδίο της μάχης.
Οι Λάντσκνεχτ χρησιμοποιούσαν με φειδώ τα πυροβόλα όπλα τους, ενώ αρκετοί ήταν απλά δορατοφόροι. Ωστόσο, με τον καιρό, έκαναν όλο και περισσότερο τακτική χρήση των πυροβόλων όπλων, εν σχέσει με τους Ελβετούς, καθώς στηρίζονταν όλο και λιγότερο στα δόρατα. Ως αυτοκρατορικά στρατεύματα, συχνά πολεμούσαν σε μεικτούς σχηματισμούς μαζί με Ισπανούς κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά της Ισπανίας και Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρόλου Ε΄. Στο πλευρό των Ισπανών πραγματοποίησαν ευρεία χρήση του αρκεβούζιου και αργότερα του μουσκέτου. Οι Λάντσκνεχτ συνήθως προέρχονταν από τη Σουηβία, την Αλσατία, το Τυρόλο και τη Ρηνανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας
Επικίνδυνη Νήσος
Η Επικίνδυνη Νήσος (Danger Island) είναι το δυτικότερο και νοτιότερο νησί στο Μεγάλο Τσάγκος Μπάγκος, που είναι η μεγαλύτερη δομή κοραλλιογενούς ατόλλης στον κόσμο, και βρίσκεται στο Τσάγκος Αρχιπέλαγος.
Το νησί βρίσκεται 14 χλμ. στα νοτιοδυτικά της Νήσου Αετού, και είναι ένα μακρύ και επίπεδο νησί, με περισσότερο από 2 χλμ. μήκος από βορρά προς νότο, έως και 1 χλμ. πλάτος και χερσαία έκταση 0,66 χλμ², και καλύπτεται με ψηλούς κοκοφοίνικες, που φτάνουν έως και τα 12 μέτρα ύψος.
Το όνομα του προέρχεται μάλλον από την έλλειψη ασφαλούς αγκυροβολίου, που καθιστούσε κάθε επίσκεψη στο νησί επικίνδυνη για το πλοίο και το πλήρωμα του.
Δεν υπήρξε ποτέ μόνιμος οικισμός στην Επικίνδυνη Νήσο, ακόμα και την εποχή που τα Τσάγκος κατοικούνταν (από τα μέσα του 18ου έως τα μέσα του 20ου αιώνα). Όμως, περιστασιακά εργάτες από τις φυτείες στα άλλα νησιά μεταφέρονταν σ' αυτό το νησί για να συλλέξουν καρύδες.
Από το 1998 το νησί αποτελεί Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο.
Κατηγορία:Τσάγκος Αρχιπέλαγος Κατηγορία:Φυσικά καταφύγια
Στάση των Φωκάδων
Η Στάση των Φωκάδων ή Συνωμοσία, ήταν μια εξέγερση που έγινε το 990 κατά την βασιλεία του Ιωάννη Τσιμισκή από την Οικογένεια Φωκάδων με σκοπό την ανατροπή του από τον θρόνο. Ηγέτες της εξέγερσης ήταν ο Λέων Φωκάς με τον δεύτερο γιο του, το προηγούμενο έτος ο Λέων είχε τυφλωθεί όταν είχε εξεγερθεί ο αδελφός του Βάρδας Φωκάς.
Την περίοδο αυτή ο Τσιμισκής διεξήγαγε ακόμα πόλεμο με τους Ρως και πολιορκούσε το Δορύστολο όταν έμαθε ότι οι Φωκάδες συνωμοτούσαν εναντίον του. Ο Λέων βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη κάτι που φρόντισε να το πληροφορηθούν οι οπαδοί των Φωκάδων, οι οποίοι συναντήθηκαν μαζί του και σχεδίασαν τι θα κάνουν. Το σχέδιο προέβλεπε ότι ένοπλοι πιστοί στην οικογένεια Φωκά θα έμπαιναν νύχτα στο παλάτι που λόγω απουσίας του αυτοκράτορα θα ήταν εύκολο, εκεί έπειτα θα ανακήρυσσαν αυτοκράτορα τον Λέοντα, για τον σκοπό αυτό είχαν πάρει με το μέρος τους αξιωματούχους του παλατιού όπου θα άνοιγαν την πύλη με νέα κλειδιά που φρόντισαν να βγάλουν. Το βράδυ που είχε καθοριστεί ο κουροπαλάτης με τον γιο του μπήκαν σε μία βάρκα και βγήκαν στον Βόσπορο και πήγαν στο παλάτι του Βουκολέοντος, ο Λέον με τους οπαδούς του μπήκε από την πύλη του Αγίου Θεοδώρου και κρύφτηκαν κοντά στον ιππόδρομο.
Το σχέδιο όμως χάλασε όταν ένας από τους οπαδούς των Φωκάδων βλέποντας έναν φίλο του τον πλησίασε και θέλησε να τον προσηλυτίσει αποκαλύπτοντας τι συνέβαινε. Αυτός πήγε τότε στον παρακοιμώμενο, ευνούχο Βασίλειο, αποκαλύπτοντας του την συνωμοσία. Ο Βασίλειος με κάποιους στρατιώτες συνέλαβε τους στασιαστές με τον Λέωντα και τον γιο του να καταφεύγουν στην Αγία Σοφία, πιστεύοντας σε ασυλία. Ο Βασίλειος όμως προσπάθησε να τους συλλάβει μέσα στον ναό και αυτοί κατάφεραν να του ξεφύγουν πηγαίνοντας με βάρκα σε κάποια νησίδα της Προποντίδας.
Ο Τσιμισκής έδωσε εντολή και συνελήφθησαν οι Φωκάδες, αναφέρεται ότι τυφλώθηκαν και δημεύτηκε η περιουσία τους. Έπειτα κλείσθηκαν σε μοναστήρι.
Φεστιβάλ Γκανγκαούρ
thumb|right|300px|Φεστιβάλ Γκανγκαούρ στο Ουντάϊπουρ. Το Φεστιβάλ Γκανγκαούρ, γνωστό στην πόλη Ουντάϊπουρ του Ραζαστάν ως Φεστιβάλ Μεβάρ είναι ένα φεστιβάλ θρησκευτικού χαρακτήρα το οποίο λαμβάνει χώρα στην περιοχή του Ραζαστάν στην Ινδία.
Ευσθένεια
μικρογραφία|'' Ευσθένεια σε κήπο, 1ος αιώνας, Akhmim (Khemmis, Panopolis), [[Αίγυπτος.]] Στην ελληνική μυθολογία η Ευσθένεια ήταν θυγατέρα του θεού Ηφαίστου και της Αγλαΐας, της μιας από τις τρεις Χάριτες. Δηλαδή η Ευσθένεια ήταν εγγονή του Δία τόσο από την πλευρά του πατέρα της, όσο και από την πλευρά της μητέρας της. Αδελφές της Ευσθενείας ήταν η Εύκλεια, η Ευφήμη και η Φιλοφροσύνη.
Φεστιβάλ Γκανγκαούρ
Στο φεστιβάλ αυτό, σύμφωνα με τα έθιμα του Ινδουισμού, τιμάται η θεά Γκαουρί, η οποία αποτελεί φανέρωση της Παρβάτι (γυναίκας του θεού Σίβα) η οποία αναπαριστά την αγνότητα. Στο φεστιβάλ αυτό συμμετέχουν κυρίως γυναίκες, τιμάται ο γάμος και γιορτάζεται και ο ερχομός της άνοιξης. Η διάρκεια του φεστιβάλ είναι 18 ημέρες και ξεκινά μετά τη γιορτή του Χόλι και γιορτάζεται την περίοδο Μαρτίου-Απριλίου.
Ευσθένεια
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Παιδιά του Ηφαίστου
Φεστιβάλ Γκανγκαούρ
Περιγραφή
Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, η Παρβάτι επιστρέφει στο πατρικό της σπίτι για να δώσει γαμήλιες ευχές στις φίλες της. Την τελευταία μέρα οργανώνει μια μεγάλη κοινωνική εκδήλωση για τις κοντινές φίλες της και ο θεός Σίβα έρχεται για να τη συνοδεύσει μέχρι το σπίτι της. Τη θεά Παρβάτι στο φεστιβάλ τη λατρεύουν-τιμούν οι γυναίκες οι οποίες ντύνονται με τα καλύτερα ρούχα τους. Οι άγαμες γυναίκες δέχονται την ευλογία της ώστε να καλοπαντρευτούν. Οι παντρεμένες γυναίκες μέσω της λατρείας αυτής ευλογούν το γάμο τους ώστε να υπάρχει ευτυχία, υγεία και μακροχρόνια ζωή. Οι γυναίκες οι οποίες έχουν πρόσφατα παντρευτεί πρέπει να νηστεύουν τις 18 μέρες του φεστιβάλ ενώ η μη παντρεμένες θα πρέπει να νηστεύουν και να τρώνε μόνο ένα γεύμα την ημέρα με την ελπίδα ότι θα βρουν ένα καλό γαμπρό. Οι ημέρες τις οποίες λαμβάνει χώρα το φεστιβάλ θεωρούνται καλές ημέρες για να επιλέξει κάποιος τον σύντροφό του. Στην κορύφωση του φεστιβάλ φεστιβάλ, τις τελευταίες μέρες, οι γυναίκες ανταλλάσσουν γλυκά και περιφέρονται κουβαλώντας πάνω στο κεφάλι ξύλινα αγάλματα Γανκγαούρ (γήινες φιγούρες οι οποίες αναπαριστούν τον θεό Σίβα και τη θεά Παρβάτι) στους δρόμους και τα παζάρια. Οι γυναίκες κατά τον εορτασμό διακοσμούν τα χέρια τους τατουάζ μεχεντί (από χένα), χορεύουν και τραγουδούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ινδίας Κατηγορία:Ινδουισμός
Air Tanzania
Η Air Tanzania Company Limited (ATCL) είναι ο εθνικός αερομεταφορέα της Τανζανίας που εδρεύει στο Dar es Salaam με το κέντρο της στο Διεθνές Αεροδρόμιο Julius Nyerere. Ιδρύθηκε ως Air Tanzania Corporation (ATC) το 1977 μετά τη διάλυση της East African Airways και είναι μέλος της Ένωσης Αφρικανικών Αερογραμμών από την ίδρυσή της. Η αεροπορική εταιρεία ανήκε εξ ολοκλήρου στην κυβέρνηση της Τανζανίας μέχρι το 2002, όταν ιδιωτικοποιήθηκε εν μέρει σύμφωνα με την οδηγία των θεσμών του Bretton Woods για την εφαρμογή του προγράμματος διαρθρωτικής προσαρμογής της χώρας. Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση μείωσε το μερίδιό της στο 51% και συνήψε εταιρική σχέση με την South African Airways.
Air Tanzania Corporation (1977-2002)
Η Air Tanzania Corporation (ATC) ιδρύθηκε στις 11 Μαρτίου 1977 μετά τη διάλυση της East African Airways (EAA), η οποία εξυπηρέτησε προηγουμένως την περιοχή. Η εκκαθάριση των ΟΛΓ ακολούθησε τη συσσώρευση χρέους ύψους 120 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τον Andy Chande, ο ιδρυτικός πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, η Τανζανία και η Ουγκάντα δεν έλαβαν δίκαιο μερίδιο από τα περιουσιακά στοιχεία του πρώην μεταφορέα, παρά το γεγονός ότι ήταν ίσοι εταίροι. Η αεροπορική εταιρεία άρχισε να εκτελεί δρομολόγια με έναDouglas DC-9-32 που εκμίσθωσε από την Kenya Airways και αγόρασε δύο επιπλέον Boeing 737, που χρηματοδοτήθηκαν από τράπεζα των ΗΠΑ. Τέσσερα Fokker F27s και τέσσερα DHC-6-300 Twin Otters προστέθηκαν το 1980. Λόγω της λιγότερης ζήτησης, δύο από τα Fokker 27 έγιναν παρωχημένα το 1981. Τα αεροσκάφη αυτά επέστρεψαν στην υπηρεσία το 1983, αλλά αφαιρέθηκαν και πάλι.
Τον Μάιο του 1991, η Air Tanzania άρχισε να λειτουργεί ένα Boeing 767-200ER που ήταν μισθωμένο από την Ethiopian Airlines. Η αεροπορική εταιρεία ανέφερε κέρδος ύψους US $ 650.000 το 1994.
Alliance Air
δεξιά|μικρογραφία| Alliance Air Boeing 747SP Το 1994, η Air Tanzania προσχώρησε με την Uganda Airlines και τη South African Airways (SAA) για να σχηματίσει την Alliance Air. Η Air Tanzania είχε μερίδιο 10% στην επιχείρηση. Πτήσεις που εκτελούνται από το Dar es Salaam στο Λονδίνο-Χίθροου μέσω Entebbe σε ένα Boeing 747SP αρχικά, και στη συνέχεια ένα μικρότερο Boeing 767-200. Αυτό το εγχείρημα έπαψε να λειτουργεί τον Οκτώβριο του 2000, μετά από τη συσσώρευση ζημιών περίπου 50 εκατομμυρίων δολαρίων. Οι ζημίες είχαν χρηματοδοτηθεί από την Transnet, μητρική εταιρεία της SAA, μέχρι τον Απρίλιο του 2000. Όταν η Transnet αρνήθηκε να συνεχίσει να χρηματοδοτεί το έλλειμμα, η Air Tanzania κατηγόρησε τη SAA ότι χρησιμοποίησε την Alliance Air ως Δούρειο Ίππο για να αναλάβει τις εθνικές αεροπορικές εταιρείες στην περιοχή. Τον Φεβρουάριο του 2002, η κυβέρνηση ξεκίνησε τη διαδικασία της ιδιωτικοποίησης της ATC μέσω της Προεδρικής Επιτροπής Μεταρρυθμίσεων Τομέα Προεδρίας. Διαφημίσεις τοποθετήθηκαν σε τοπικά, περιφερειακά και διεθνή μέσα ενημέρωσης προσκαλώντας δυνητικούς υποψήφιους. Η Διεθνής Χρηματοδοτική Εταιρεία ενημέρωσε την κυβέρνηση σε αυτή τη συναλλαγή. Η κυβέρνηση είχε εγκρίνει μια δομή συναλλαγών που περιελάμβανε:
Οκτώ αεροπορικές εταιρείες υπέβαλαν εκδηλώσεις ενδιαφέροντος:
Από τις οκτώ, οι τέσσερις αεροπορικές εταιρείες πραγματοποίησαν δέουσα επιμέλεια - South African Airways, Kenya Airways, Comair και Nationwide Airlines. Μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου 2002, η προθεσμία υποβολής προσφορών, μόνο η SAA είχε υποβάλει προσφορά. Η Kenya Airways και η Nationwide Airlines ενημέρωσαν την κυβέρνηση ότι δεν προτίθενται να υποβάλουν προσφορές.
ATCL (2002-2006)
Η κυβέρνηση της Τανζανίας επέλεξε ως SAA τον νικητή. Μετά την υπογραφή συμφωνίας με την κυβέρνηση, η SAA, τον Δεκέμβριο του 2002, αγόρασε το 49% της Air Tanzania Company Limited (ATCL) για 20 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. 10 εκατομμύρια δολάρια ήταν η αξία των μετοχών της κυβέρνησης και τα υπόλοιπα 10 εκατομμύρια δολάρια αφορούσαν τον λογαριασμό κεφαλαίου και κατάρτισης για τη χρηματοδότηση του επιχειρηματικού σχεδίου της Air Tanzania.
Η νέα αεροπορική εταιρεία Air Tanzania ξεκίνησε στις 31 Μαρτίου 2003, προσφέροντας απευθείας πτήσεις μεταξύ Γιοχάνεσμπουργκ και Νταρ ες Σαλλάμ, αλλά και της Ζανζιβάρης και του Κιλιμάντζαρο.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2006, η κυβέρνηση της Τανζανίας αγόρασε το 49% της SAA στην ATCL για 1 εκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ, οπότε τερματίζει επίσημα τη συνεργασία της με την SAA. Το εγχείρημα κατέρρευσε εξαιτίας των διαφορετικών συμφερόντων των εταίρων στην επιχείρηση.
Αναδημοσίευση ATCL (2007 - 2015)
Μετά την επίσημη παύση της συνεργασίας μεταξύ της Air Tanzania και της South African Airways (SAA), η κυβέρνηση ανέστειλε την TZS 13  για την Air Tanzania να ξεκινήσει να χρησιμοποιεί το δικό της απόθεμα εισιτηρίων (αριθμός 197) αντί για το απόθεμα του SAA (αριθμός 083), να αλλάζει συστήματα εσόδων και υπηρεσιών καυσίμων, να προετοιμάζει συστήματα ηλεκτρονικών εισιτηρίων και λογαριασμών, να χρησιμοποιεί νέο εμπορικό σήμα και να εκκαθαρίζει τα εκκρεμή χρέη. Ο Πρόεδρος Jakaya Kikwete διόρισε τον Μουσταφά Nyang'anyi, ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και πρώην ευρύτερου δημόσιου τομέα Ταμείου Συντάξεων γενικός διευθυντής David Mattaka ως διευθύνων σύμβουλος και διευθύνων σύμβουλος.
Αναγέννηση (2016 - σήμερα)
Με τη νέα κυβέρνησή του, ο Πρόεδρος John Magufuli υποσχέθηκε να αποκαταστήσει την αεροπορική εταιρεία. Τον Μάιο του 2016, η κυβέρνηση ανακοίνωσε σχέδια για αγορά δύο αεροσκαφών κατά τη διάρκεια του 2016 και δύο επιπλέον αεροσκάφη το 2017. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, ο πρόεδρος διόρισε τον κ. Ladislaus Matindi ως γενικό διευθυντή της Air Tanzania Company Limited.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, η κυβέρνηση της Τανζανίας, μέσω της Υπηρεσίας Αεροπορικών Κυβερνήσεων της Τανζανίας (TGFA), παρέλαβε δύο αεροσκάφη με στροβιλοκινητήρες Bombardier Q400 στο Διεθνές Αεροδρόμιο Julius Nyerere στο Dar es Salaam. Αυτά τα αεροσκάφη θα λειτουργούσαν από την Air Tanzania.
Το TGFA διέταξε επίσης δύο αεροσκάφη Boeing 787 Dreamliner αξίας 224,6 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ σε τιμές καταλόγου.
Με τα νέα αεροπλάνα, η Air Tanzania επανέλαβε την εξυπηρέτηση σε διάφορους εσωτερικούς προορισμούς.
Στις 8 Ιουλίου 2018, η Air Tanzania πήρε ένα Boeing 787 Dreamliner, το οποίο θα διατεθεί σε διηπειρωτικές πτήσεις. Όλα τα νέα αεροσκάφη που εκμεταλλεύεται η αεροπορική εταιρεία ανήκουν στην κυβερνητική υπηρεσία πτήσης η οποία στη συνέχεια τα εκμισθώνει στην αεροπορική εταιρεία.
Η Air Tanzania έλαβε το πρώτο Airbus A220-300, που καταχωρήθηκε ως 5H-TCH, τον Δεκέμβριο του 2018. Η αεροπορική εταιρεία έγινε ο πρώτος φορέας εκμετάλλευσης αυτού του αεροσκάφους στην Αφρική και η πέμπτη αεροπορική εταιρεία παγκοσμίως με αεροπλάνο της οικογένειας Α220.
Ιδιοκτησία
Η Air Tanzania ανήκει εξ ολοκλήρου στην κυβέρνηση της Τανζανίας. Στις 30 Ιουνίου 2011, το μετοχικό της κεφάλαιο ήταν περίπου 13,4 TZS  δισεκατομμύριο.
Επιχειρηματικές τάσεις
Τα οικονομικά και άλλα στοιχεία για την Air Tanzania δεν δημοσιεύονται επίσημα σε τακτική βάση και (όπως και τον Φεβρουάριο του 2012) οι λογαριασμοί τους για το 2008, το 2009 και το 2010 εξακολουθούν να είναι σε «συζητήσεις με τους ελεγκτές».
Προορισμοί
δεξιά|μικρογραφία| Χάρτης του προορισμού Air Tanzania από τον Σεπτέμβριο του 2018 Από τον Αύγουστο του 2018, η Air Tanzania εξυπηρετεί πέντε διεθνείς προορισμούς, όπως το Comoro, το Μπουρούντι, την Ουγκάντα και προσφάτως προστέθηκαν διαδρομές της Ζιμπάμπουε και της Ζάμπια. Η Air Tanzania λειτουργεί επίσης σε δέκα εγχώριους προορισμούς από το Διεθνές Αεροδρόμιο Julius Nyerere του Dar es Salaam. Η εταιρεία πρόκειται να αρχίσει να πετάει στην Ινδία από τις αρχές Μαρτίου και την Κίνα μέχρι τον Μάιο του 2019.
Σημερινός στόλος
Από τον Μάρτιο του 2019, ο στόλος της αεροπορικής εταιρείας αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Ιστορικό στόλου
Η Air Tanzania είχε προηγουμένως εκμεταλλευτεί τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Αναφορές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες
Εξηλασμένη πολυστερίνη
Η εξηλασμένη πολυστερίνη (XPS - Extruded polystyrene) είναι ελαφρύ, θερμομονωτικό υλικό με βάση την πολυστερίνη. Παράγεται σε πλάκες με την μέθοδο της εξέλασης και έχει μονωτικές ιδιότητες λόγω παγίδευσης αερίου σε κλειστές κυψελίδες. Ένα κύριο χαρακτηριστικό της είναι οι κλειστοί πόροι και η έλλειψη απορρόφησης νερού, κάτι που κάνει την εξηλασμένη πολυστερίνη κατάλληλη για εφαρμογές σε υψηλή υγρασία.
Η παραγωγή της εξηλασμένης πολυστερίνης γίνεται με εξέλαση, κατά τη διάρκεια της οποίας γίνεται πολυμερισμός της θερμοπλαστικής πολυστερίνης. Σημαντικό μέρος του προϊόντος αποτελεί προωθητικό αέριο με χαμηλό συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας, το οποίο προσφέρει και επιβραδυντική επίδραση στη φωτιά. Το αέριο αυτό είναι ο χλωροφθοράνθρακας HCFC 142b
Αναφορές
Κατηγορία:Μονωτικά υλικά
Πάπας Στέφανος Α΄
Ο Πάπας Στέφανος Α΄ (12 Μαΐου 254 – 2 Αυγούστου 257) ήταν εκ γενετής Ρωμαίος, αλλά ελληνικής καταγωγής, σύμφωνα με το Liber Pontificalis. Έγινε επίσκοπος της εκκλησίας της Ρώμης διαδεχόμενος τον Λούκιο Α', του οποίου διετέλεσε αρχιδιάκονος, μετά από δίμηνη χηρεία του παπικού θρόνου.
Θεωρείται σημαντικός επίσκοπος Ρώμης σε ζητήματα κύρους της αποστολικής έδρας και είναι κυρίως γνωστός για τις συγκρούσεις του με τον ισχυρό επίσκοπο Κυπριανό Καρχηδόνος. Εκείνη την εποχή, η Εκκλησία αντιμετώπιζε εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα: Μετά τους διωγμούς του Δεκίου (250-251), προέκυψε διαφωνία σχετικά με το πώς θα αντιμετωπίζονταν αυτοί που παρεξέκλιναν από την πίστη. Ο Φαουστίνος, επίσκοπος Λυών, ζήτησε από τον Στέφανο να λάβει μέτρα κατά του Μαρκιανού, επισκόπου Αρελάτης (Arles), ο οποίος αρνούνταν να δώσει συγχώρηση και να έρθει σε κοινωνία με τους λεγόμενους «πεπτωκότες» (lapsii), οι οποίοι μετανοούσαν και ζητούσαν να επιστρέψουν στην Εκκλησία. Και άλλοι επίσκοποι, με επικεφαλής τον «αντίπαπα» Νοβατιανό, ακολούθησαν αυτή τη σκληρή γραμμή, η οποία ονομάστηκε και «νοβατιανισμός». Ο Στέφανος όμως, μπροστά στη σκληρότητα των διωγμών και στην ανάγκη συσπείρωσης των χριστιανών, έκανε δεκτούς χωρίς αναβαπτισμό όσους πλανήθηκαν από αιρέσεις ή θυσίασαν σε θεούς ή υπέγραψαν αποκήρυξη του Χριστού και κατόπιν μετανόησαν και επέστρεψαν. Προκειμένου να επιβάλει την άποψη αυτή, ο Στέφανος στήριξε την αυθεντία του επισκόπου Ρώμης στο ευαγγελικό χωρίο «», πράγμα το οποίο συνέβαινε για δεύτερη φορά (η πρώτη είχε συμβεί επί Πάπα Κάλλιστου Α΄). Στην επιεική αυτή στάση αντιτάχθηκαν ο Καισαρείας Φιρμιλιανός, ο Καρθαγένης Κυπριανός και σύνοδος 85 επισκόπων της Βόρειας Αφρικής, οι οποίοι θεωρούσαν τον αναβαπτισμό απαραίτητο σε τέτοιες περιπτώσεις, πριν την αποδοχή στην Ευχαριστία.
Το «Depositio Episcoporum» του 354 δεν αναφέρει το Στέφανο ως μάρτυρα. Η αναφορά του ως μάρτυρα από κάποιες πηγές οφείλεται σε σύγχυση με το διάδοχό του, Σίξτο Β΄, ο οποίος μαρτύρησε τον Αύγουστο του 258, κατά τους διωγμούς του Βαλεριανού, οπότε αποκεφαλίστηκε καθώς τελούσε την Ευχαριστία στις κατακόμβες. Η Καθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Στεφάνου στις 2 Αυγούστου και η Ορθόδοξη στις 3 Αυγούστου. Θεωρείται προστάτης της πόλης Χβαρ της Κροατίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 3ου αιώνα Στέφανος Α΄
Γιούρτα
μικρογραφία| Παραδοσιακή γιούρτα του Καζακστάν το 1860 στην περιοχή [[Συρ Ντάρια|Συρ Ντάρια. Έλλειψη δακτυλίου συμπίεσης στην κορυφή]] μικρογραφία| Ξυλινου τύπου Καρακαλπάκ γιούρτα στη [[Χορασμία (ή Καρακαλπαστάν) του Ουζμπεκιστάν]] μικρογραφία| Τουρκμένα στην είσοδο γιούρτας στο [[Τουρκεστάν. 1913, εικόνα του Σεργκέι Προκουντίν-Γκόρσκι]] Μια παραδοσιακή γιούρτα (από τις τουρκικές γλώσσες) ή γ(κ)ερ (μογγολικά) είναι μια φορητή στρογγυλή σκηνή που καλύπτεται με δέρματα ή τσόχα και χρησιμοποιείται ως κατοικία από διάφορες νομαδικές ομάδες στις στέπες της Κεντρικής Ασίας.
Ετυμολογία και μεταφράσεις
μικρογραφία| Μια γιούρτα στο [[Σιμκέντ τουΚαζακστάν, που χρησιμοποιείται ως καφετέρια.]] Ο παλιός τουρκικός όρος yurt "σκηνή, κατοικία, περιοχή" εξελίχθηκε από τη λέξη. Μπορεί να προήλθε από την παλιά τουρκική λέξη ur - ρήμα με το επίθημα -Ut. Ωστόσο, αυτό δεν είναι σίγουρο. Στα σύγχρονα τουρκικά, η λέξη "yurt" χρησιμοποιείται ως συνώνυμο της "πατρίδας" ή του "κοιτώνα". Στα ρωσικά, η δομή ονομάζεται "yurta" (юрта), απ' όπου και διεθνοποιήθηκε η χρήση της λέξης.
Ιστορία
Οι γιούρτες ήταν ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της ζωής στην Κεντρική Ασία για τουλάχιστον τρεις χιλιάδες χρόνια. Θεωρείται ότι οι Ινδοευρωπαίοι νομάδες (κυρίως Σλάβοι και Ινδο-Ιρανοί) ήταν οι πρώτοι, που χρησιμοποίησαν τη γιούρτα και παρόμοιες σκηνές στην Κεντρική Ασία και σε μέρη της Ρωσίας και της Ουκρανίας.
Η πρώτη γραπτή περιγραφή μιας γιούρτας, που χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία, καταγράφηκε από τον αρχαίο Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο. Ο Ηρόδοτος περιέγραψε σκηνές, που έμοιαζαν με γιούρτες, ως τόπο κατοικίας των Σκυθών, ενός έφιππου νομαδικού έθνους, που ζούσε στη βόρεια περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και της Κεντρικής Ασίας από περίπου το 600 π.Χ. έως το 300 μ.Χ.
Κατασκευή
μικρογραφία| Μογγολικό γκερ μικρογραφία| Γιούρτες στο ανατολικό Αφγανιστάν Οι παραδοσιακές γιούρτες αποτελούνται από ένα ξύλινο κυκλικό πλαίσιο, που φέρει ένα κάλυμμα από τσόχα. Η τσόχα είναι φτιαγμένη από μαλλί από κοπάδια προβάτων. Η ξυλεία για την κατασκευή της εξωτερικής δομής δεν βρίσκεται όμως στις άδενδρες στέπες και πρέπει να παραχθεί από το εμπόριο στις κοιλάδες.
Η κατασκευή αποτελείται από πλέγμα από ξύλο ή μπαμπού για τους τοίχους, μια κάσα για πόρτα, δοκάρια και έναν δακτύλιο συμπίεσης, πιθανώς λυγισμένο με ατμό. Η δομή της οροφής είναι συχνά αυτο-υποστηριζόμενη, αλλά οι μεγάλες γιούρτες μπορεί να έχουν εσωτερικούς στύλους, που υποστηρίζουν τον δακτύλιο. Η κορυφή του τοιχώματος των αυτο-υποστηριζόμενων σκηνών εμποδίζεται να εξαπλωθεί μέσω μιας ταινίας, που αντιτίθεται στη δύναμη των νευρώσεων της οροφής.
Μια γιούρτα σχεδιάζεται για αποσυναρμολόγηση και τα μέρη μεταφέρονται συμπαγή σε καμήλες ή γιακ για να ξαναχτιστούν σε άλλη τοποθεσία. Η πλήρης κατασκευή διαρκεί περίπου 2 ώρες.
Διακόσμηση και συμβολισμός
Η παραδοσιακή διακόσμηση σε μια γιούρτα βασίζεται κυρίως σε μοτίβα. Αυτά τα σχέδια γενικά δεν είναι σύμφωνα με το γούστο, αλλά προέρχονται από ιερές διακοσμήσεις με συγκεκριμένο συμβολισμό. Τα σύμβολα, που αντιπροσωπεύουν τη δύναμη, είναι από τα πιο συνηθισμένα, συμπεριλαμβανομένων των κα (σβάστικα) και τεσσάρων ισχυρών ζώων (λιοντάρι, τίγρη, γκαρούντα και δράκος), καθώς και στυλιζαρισμένες παραστάσεις των πέντε στοιχείων (φωτιά, νερό, γη, μέταλλο και ξύλο), που θεωρούνται τα θεμελιώδη, αμετάβλητα στοιχεία του σύμπαντος. Τέτοια μοτίβα χρησιμοποιούνται συνήθως, με την πεποίθηση ότι θα φέρουν δύναμη και θα προσφέρουν προστασία.
Χρησιμοποιούνται επίσης ευρέως επαναλαμβανόμενα γεωμετρικά σχέδια. Το πιο διαδεδομένο γεωμετρικό σχέδιο είναι το συνεχόμενο σφυρί ή το μοτίβο περπατήματος (alkhan khee). Αντιπροσωπεύει ατέλειωτη δύναμη και συνεχή κίνηση. Ένα άλλο κοινό μοτίβο είναι το ulzii, ένα σύμβολο μακράς διαρκείας και ευτυχίας. Το khamar ugalz (μοτίβο μύτης) και ποτέ ugalz (μοτίβο κέρατου) προέρχονται από το σχήμα της μύτης και των κέρατων του ζώου και είναι τα παλαιότερα παραδοσιακά μοτίβα. Όλα τα σχέδια βρίσκονται όχι μόνο στις γιούρτες, αλλά και σε κεντήματα, έπιπλα, βιβλία, ρούχα, πόρτες και άλλα αντικείμενα.
Στην Κεντρική Ασία
δεξιά|μικρογραφία| Το Ak Öýi (Λευκό Κτίριο), "Η μεγαλύτερη γιούρτα στον κόσμο", βρίσκεται 10 χλμ δυτικά του Μάρι στο Τουρκμενιστάν, αφιερωμένο στις 27 Νοεμβρίου 2015. Το σανγκράκ ή "ξύλινο στέμμα" της γιούρτας (тооно, шаңырақ, түндүк , tüýnük) είναι το ίδιο εμβληματικό σε πολλούς πολιτισμούς της Κεντρικής Ασίας. Στις παλιές κοινότητες του Καζακστάν, η ίδια η γιούρτα συχνά επισκευαζόταν και ξαναχτιζόταν, αλλά το σανγκράκ θα παρέμενε άθικτο και θα περνούσε από τον πατέρα στον γιο μετά το θάνατο του πατέρα. Η κληρονομιά μιας οικογένειας μπορούσε να μετρηθεί με τη συσσώρευση λεκέδων στο σανγκράκ από δεκαετίες, που περνούσε καπνός από μέσα του. Μια στυλιζαρισμένη εκδοχή του στέμματος βρίσκεται στο κέντρο του εθνόσημου του Καζακστάν και αποτελεί την κύρια εικόνα στη σημαία του Κιργιστάν.
Σήμερα η γιούρτα θεωρείται ως εθνικιστικό σύμβολο μεταξύ πολλών ομάδων της Κεντρικής Ασίας και ως εκ τούτου, οι γιούρτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως καφετέριες (ειδικά όσες ειδικεύονται στο παραδοσιακό φαγητό), μουσεία (ειδικά όσα σχετίζονται με τον εθνικό πολιτισμό) και καταστήματα με σουβενίρ. Για τον εορτασμό της πόλης Μάρι ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας του Τουρκικού Κόσμου, η κυβέρνηση του Τουρκμενιστάν κατασκεύασε μια δομή σε σχήμα γιούρτας ονόματι Ak Öýi (Λευκό Κτίριο), η οποία χαρακτηρίζεται ως "η μεγαλύτερη γιούρτα στον κόσμο", από σκυρόδεμα, γρανίτη, αλουμίνιο και γυαλί. Αφιερωμένο στις 27 Νοεμβρίου 2015, η κατασκευή έχει ύψος 35 μέτρα και διάμετρο 70 μέτρα. Σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων του Τουρκμενιστάν, "μια λευκή γιούρτα είναι ένα σύμβολο μιας παλιάς, διακριτής ιστορικής-πολιτιστικής κληρονομιάς, ένα σημάδι διατήρησης των ριζών και της καταγωγής μας." Αυτή η τριώροφη δομή περιλαμβάνει μια καφετέρια, γραφεία και VIP διαμερίσματα, καθώς και ένα μεγάλο αμφιθέατρο με 3.000 θέσεις.
Βουδιστικός συμβολισμός στο μογγολικό γκερ
αριστερά|μικρογραφία| Το βουδιστικό σύμβολο ντάρμα-τσάκρα αντιπροσωπεύεται από το tohor khorlo (འཀོར་ ལོ །). Ο σχεδιασμός του μογγολικού γκερ αναπτύχθηκε από τις αρχαίες απλές μορφές του για να ενσωματωθεί ενεργά με τον βουδιστικό πολιτισμό. Το στέμμα υιοθέτησε το σχήμα του νταρματσάκρα.
Επίσης, τα σχήματα, τα χρώματα και τα στολίδια των ξύλινων στοιχείων της μογγολικής γιούρτας είναι σύμφωνα με το καλλιτεχνικό ύφος, που βρέθηκε σε βουδιστικά μοναστήρια της Μογγολίας. Τέτοιες γιούρτες ονομάζονται "ουγιανγκιίν γκερ", που κυριολεκτικά σημαίνει "οικία στίχων" ή "οικία μελωδιών".
Δυτικές γιούρτες
μικρογραφία| Μια δομή που προέρχεται από τη γιούρτα στα βουνά του [[Κολοράντο στις ΗΠΑ]] Οι λάτρεις σε άλλες χώρες έχουν προσαρμόσει την οπτική ιδέα της γιούρτας, μιας στρογγυλής, ημιμόνιμης σκηνής. Αν και αυτές οι δομές μπορούν να αντιγραφούν σε κάποιο βαθμό από τα πρωτότυπα, που βρέθηκαν στην Κεντρική Ασία, συχνά έχουν κάποια διαφορετικά χαρακτηριστικά στο σχεδιασμό τους για να προσαρμοστούν σε διαφορετικό κλίμα και χρήση.
Στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι γιούρτες κατασκευάζονται με υλικά υψηλής τεχνολογίας και για ακραίες καιρικές συνθήκες. Επιπλέον, η ανέγερση μπορεί να διαρκέσει μέρες και δεν προορίζονται για συχνή μετακίνηση. Αυτές οι γιούρτες της Βόρειας Αμερικής ονομάζονται παραλλαγές γιούρτας, καθώς δεν είναι πλέον στρογγυλά σπίτια, που είναι εύκολο να τοποθετηθούν, να αποσυναρμολογηθούν και να μεταφερθούν. μικρογραφία| Αμερικανική γιούρτα με εξέδρα. Στην Ευρώπη, μια πλησιέστερη προσέγγιση στη μογγολική και κεντροασιατική γιούρτα είναι σε παραγωγή σε πολλές χώρες. Αυτές οι σκηνές χρησιμοποιούν τοπική ξυλεία και συχνά προσαρμόζονται για ένα πιο υγρό κλίμα με πιο επικλινείς στέγες και αδιάβροχο καμβά. Στην ουσία είναι γιούρτες, αλλά στερούνται το τσόχινο κάλυμμα και τα περίτεχνα χαρακτηριστικά στο εξωτερικό. Υπάρχουν βρετανικές γιούρτες, που διαθέτουν μεταλλικό σκελετό σε χρήση σε τουλάχιστον δύο τοποθεσίες γκλάμπινγκ στο Σόμερσετ και στο Ντόρσετ.
Η παλότσα είναι παραδοσιακό κτήριο στη Σέρα ντος Ανκάρες στη Γαλικία (ΒΔ Ισπανία). Οι παλότσες έχουν πέτρινους τοίχους και κωνική οροφή από μίσχους σίκαλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Μογγολίας Κατηγορία:Παραδοσιακή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Ιθαγενής αρχιτεκτονική Κατηγορία:Πολιτισμός της Κεντρικής Ασίας
Διηπειρωτικό Κύπελλο (ποδόσφαιρο)
Το Διηπειρωτικό Κύπελλο (αγγλικά: Intercontinental Cup), γνωστό επισήμως από το 1980 έως το 2004 με την ονομασία Toyota European South American Cup για εμπορικούς λόγους, ήταν ένας τελικός μεταξύ των νικητών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης και του αντίστοιχου Κόπα Λιμπερταδόρες της Νότιας Αμερικής, τις δύο πιο ανεπτυγμένες ηπείρους του κόσμου του ποδοσφαίρου (ειδικά εκείνα τα χρόνια). Το 2005 αντικαταστάθηκε από το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων και διεξάγεται υπό την αιγίδα της ΦΙΦΑ. Το 2017, η FIFA με συνάντηση στην Καλκούτα της Ινδίας επισήμανε επισήμως στους νικητές του κύπελλου τον τίτλο "παγκόσμιους πρωταθλητές ΦΙΦΑ".
Ιστορία
Το Διηπειρωτικό Κύπελλο δημιουργήθηκε το 1960 από μια ιδέα του Γάλλου Ανρί Ντελονέ, ώστε να αναδεικνύεται κάθε χρόνο η κορυφαία ομάδα στον κόσμο. Με δεδομένο ότι την εποχή εκείνη μόνο η Ευρώπη και η Νότια Αμερική είχαν αξιόλογα ποδοσφαιρικά σωματεία, ορίστηκε να το διεκδικούν οι κατ’ έτος νικήτριες ομάδες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης και του Κόπα Λιμπερταδόρες της Νότιας Αμερικής.
Αρχικά, η διοργάνωση δεν έτυχε καθολικής αποδοχής, κυρίως από τις ευρωπαϊκές ομάδες, με αποτέλεσμα δυο φορές (1975 και 1978) ο τελικός να ματαιωθεί. Επίσης, σε πέντε τελικούς (1971, 1973, 1974, 1977, 1979) συμμετείχε η φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, έπειτα από άρνηση της κατόχου του Κυπέλλου να συμμετάσχει. Το ίδιο συνέβη το 1993, λόγω τιμωρίας της πρωταθλήτριας Ευρώπης Ολιμπίκ Μαρσέιγ.
Ως το 1979 ο τελικός διεξαγόταν σε δυο παιχνίδια στις έδρες των δύο φιναλίστ με εξαίρεση το 1973. Ως το 1968 ο νικητής αναδεικνυόταν από τις νίκες ανεξάρτητα από τα γκολ, γι’ αυτό τέσσερις φορές (1961, 1963, 1964 και 1967) χρειάστηκε και τρίτος αγώνας για την ανάδειξη του κυπελλούχου. Από το 1969 σε περίπτωση ισοβαθμίας καθιερώθηκε ο υπολογισμός των γκολ.
Τη δεκαετία του ’70 ο θεσμός αντιμετώπισε κρίση, λόγω της άρνησης πολλών ευρωπαϊκών ομάδων να συμμετέχουν. Έτσι από το 1980 καθιερώθηκε να διεξάγεται ένας τελικός το Δεκέμβριο στο Τόκιο της Ιαπωνίας και το κύπελλο αποκαλείται Toyota European South American Cup, αφού ως χορηγός ανέλαβε η ομώνυμη αυτοκινητοβιομηχανία. Από το 2001 ο τελικός διεξάγεται στο Στάδιο της Γιοκοχάμα.
Το 2005 το Διηπειρωτικό Κύπελλο αντικαταστάθηκε από το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, το οποίο διεξάγεται υπό την αιγίδα της FIFA πάλι στην Ιαπωνία. Η ΦΙΦΑ είχε προσπαθήσει να κάνει μια ανάλογη διοργάνωση και το 2000 αλλά δεν βρήκε αποδοχή και η προσπάθεια δεν είχε συνέχεια.