cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τράπεζα Εθνικής Οικονομίας
Η Τράπεζα Εθνικής Οικονομίας ήταν ελληνική τράπεζα η οποία λειτούργησε στις αρχές το 20ου αιώνα με σκοπό να δραστηριοποιηθεί σε όλους τους τομείς της οικονομίας (βιομηχανία εμπόριο κτλ). Ιδρύθηκε το 1918 από τους Αδελφούς Εμπειρίκους, και ήταν τράπεζα μεσαίου μεγέθους για τα δεδομένα της εποχής. Η τράπεζα κατέρρευσε λίγο μετά την έλευση της χρηματοοικονομικής κρίσης του 1929 και έπαψε να υφίσταται από τις αρχές του 1930. Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο της τράπεζας απαρτιζόταν από τους Λεωνίδα και Μαρή Εμπειρίκο, Αν. Σπουργίτη, Νικόλαο Βογιατζίδη και Παντελή Δ. Τσιτσεκλή. Διευθυντής διετέλεσε ο Δημ. Μιαούλης και υποδιευθυντής ο Ιωάννης Βαρβαρέσος.
Ανθρώπινο ύψος
Καθοριστικοί παράγοντες του ύψους κατά την ανάπτυξη
Στο παρελθόν, παρατηρήθηκε ότι, σε μια οικογένεια, τα μεγαλύτερα ηλικιακά αγόρια έχουν χαμηλότερο ύψος από τα μικρότερα ηλικιακά αγόρια. Ωστόσο, πιο πρόσφατα έγινε η αντίστροφη παρατήρηση. Οι συντάκτες της μελέτης υποδεικνύουν ότι η αιτία μπορεί να είναι κοινωνικο-οικονομικού χαρακτήρα.
Τράπεζα Εθνικής Οικονομίας
Πηγές
Ιστορικό αρχείο Εθνικής Τράπεζας της Έλλάδος(Ανάκτηση 7/7/2011)
Ανθρώπινο ύψος
Φύση εναντίον ανάπτυξης
Η ακριβής σχέση μεταξύ γενετικής και περιβάλλοντος είναι πολύπλοκη και αβέβαιη. Οι διαφορές στο ανθρώπινο ύψος είναι 60-80% κληρονομικές, σύμφωνα με αρκετές δίδυμες μελέτες και θεωρήθηκαν πολυγενείς από τη συζήτηση των Μεντελίων-βιομετρικών πριν από εκατό χρόνια. Μια μελέτη συσχέτισης με το γονιδίωμα (GWA) πάνω από 180.000 άτομα έχει εντοπίσει εκατοντάδες γενετικές παραλλαγές σε τουλάχιστον 180 τόπους που σχετίζονται με το ύψος του ενήλικα ανθρώπου. Ο αριθμός των ατόμων έχει επεκταθεί έκτοτε σε 253.288 άτομα και ο αριθμός των γενετικών παραλλαγών που εντοπίστηκαν είναι 697 σε 423 γενετικούς τόπους. Σε μια χωριστή μελέτη της αναλογίας του σώματος με τη χρήση σχέσης κάθισμα-ύψος, αναφέρει ότι αυτές οι 697 παραλλαγές μπορούν να χωριστούν σε 3 συγκεκριμένες κατηγορίες, (1) παραλλαγές που καθορίζουν πρωτίστως το μήκος των ποδιών, (2) παραλλαγές που καθορίζουν κατά κύριο λόγο τη σπονδυλική στήλη και την κεφαλή μήκος, ή (3) παραλλαγές που επηρεάζουν το συνολικό μέγεθος σώματος. Αυτό δίνει πληροφορίες για τους βιολογικούς μηχανισμούς που υποκρύπτουν το πώς αυτές οι 697 γενετικές παραλλαγές επηρεάζουν το συνολικό ύψος. Οι τόποι αυτοί δεν καθορίζουν μόνο το ύψος, αλλά και άλλα χαρακτηριστικά ή χαρακτηριστικά. Ως παράδειγμα, 4 από τους 7 τόπους που αναγνωρίστηκαν για ενδοκράνιο όγκο είχαν προηγουμένως ανακαλυφθεί για ανθρώπινο ύψος.
Η επίδραση του περιβάλλοντος στο ύψος αποδεικνύεται από τις μελέτες που πραγματοποίησε ο ανθρωπολόγος Barry Bogin και συνεργάτες των παιδιών των Μάγιας της Γουατεμάλας που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις αρχές της δεκαετίας του '70, όταν ο Bogin επισκέφθηκε για πρώτη φορά τη Γουατεμάλα, παρατήρησε ότι οι Ινδιάνοι άντρες των Μάγιας έφταναν μόλις τα 157.5 cm σε ύψος και οι γυναίκες κατά μέσο όρο τα 142.2 cm. Ο Bogin έλαβε μια σειρά μετρήσεων μετά τον εμφύλιο πόλεμο της Γουατεμάλας, κατά τη διάρκεια του οποίου μέχρι και ένα εκατομμύριο Γουατεμάλεις έφυγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ανακάλυψε ότι οι πρόσφυγες της Μάγιας, οι οποίοι κυμαίνονταν από έξι έως δώδεκα ετών, ήταν σημαντικά ψηλότεροι από τους ομολόγους τους από τη Γουατεμάλα. Μέχρι το 2000, οι Αμερικανοί Μάγια ήταν 10.24 cm ψηλότεροι από τους Guatemalan Maya της ίδιας ηλικίας, κυρίως λόγω της καλύτερης διατροφής και της υγειονομικής περίθαλψης. Ο Bogin σημείωσε επίσης ότι οι Αμερικανοί Μάγια είχαν σχετικά μακρύτερα πόδια, με μέσο όρο 7.02 cm περισσότερο από τους Guatemalan Maya (σημαντικά χαμηλότερη αναλογία ύψους καθίσματος).
Οι Νιλώτικοι λαοί του Σουδάν, όπως ο Σιλλούκ και η Δίνκα, έχουν περιγραφεί ως μερικοί από τους ψηλότερους στον κόσμο. Οι άνδρες Dinka Ruweng που ερευνήθηκαν από τον Roberts το 1953-54 είχαν κατά μέσο όρο 181.3 cm ύψος, και οι αρσενικοί Shilluk κατά μέσο όρο 182.6 cm. Οι άνθρωποι του Νείλου χαρακτηρίζονται από μακριά πόδια, στενά σώματα και κοντούς κορμούς, μια προσαρμογή σε ζεστό καιρό. Ωστόσο, οι άνδρες πρόσφυγες Dinka και Shilluk που μετρήθηκαν το 1995 στη νοτιοδυτική Αιθιοπία είχαν κατά μέσο όρο μόνο 176,4 cm και 172,6 cm ύψος, αντίστοιχα. Όπως επισημαίνει η μελέτη, οι άνθρωποι του Νείλου "μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερο ύψος εάν είναι προνομιούχοι με ευνοϊκές περιβαλλοντικές συνθήκες κατά τη διάρκεια της πρώιμης παιδικής ηλικίας και της εφηβείας, επιτρέποντας την πλήρη έκφραση του γενετικού υλικού".
Το πιο γνωστό ζευγάρι ανθρώπων με μεγάλο ύψος είναι οι πρώην παίκτες μπάσκετ Yao Ming και Ye Li (και οι δύο της Κίνας) που μετράνε 228,6 cm (7 ft 6 in) και 190.5 cm (6 ft 3 in), αντίστοιχα, δίνοντας ένα συνδυασμένο ύψος 419,1 cm (13 ft 9 in). Παντρεύτηκαν στη Σαγκάη της Κίνας στις 6 Αυγούστου 2007.
Στο Θιβέτ, οι χάρτες είναι γνωστοί για το μεγάλο τους ύψος. Οι αρσενικοί Khampa έχουν κατά μέσο όρο ύψος 180 cm (5 ft 11 in).
Τα μεγαλύτερα μέσα ύψη παρατηρούνται στις Διναρικές Άλπεις, στο Μαυροβούνιο, και στην Ανατολική Ερζεγοβίνη, όπου καταγράφονται οι υψηλότεροι μέσοι όροι ύψους στον κόσμο, με μέσο ανήλικο ύψος για τους άνδρες τα 185,6 cm (6 ft 1,1 in) τα 170,9 cm (5 ft 7,3 in) για τις γυναίκες.
Διαδικασία ανάπτυξης
μικρογραφία| Οι κύριες οδοί στην ενδοκρινική ρύθμιση της ανάπτυξης Η αύξηση του μεγέθους, που καθορίζεται από τους διάφορους παράγοντες, προκύπτει από την επιμήκυνση των οστών μέσω κυτταρικών διαιρέσεων που ρυθμίζονται κυρίως από σωματοτροπίνη (ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (hGH)) που εκκρίνεται από την πρόσθια υπόφυση. Η σωματοτροπίνη διεγείρει επίσης την απελευθέρωση μιας άλλης αυξητικής ορμόνης που προκαλεί αυξητικό παράγοντα τύπου 1 ινσουλίνης (IGF-1) κυρίως από το ήπαρ. Και οι δύο ορμόνες λειτουργούν στους περισσότερους ιστούς του σώματος, έχουν πολλές άλλες λειτουργίες και συνεχίζουν να εκκρίνονται καθ 'όλη τη διάρκεια ζωής. με τα μέγιστα επίπεδα να συμπίπτουν με την μέγιστη ταχύτητα ανάπτυξης και να μειώνονται σταδιακά με την ηλικία μετά την εφηβεία. Ο όγκος της έκκρισης εμφανίζεται σε εκρήξεις (ειδικά για εφήβους) με το μεγαλύτερο κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Η πλειοψηφία της γραμμικής ανάπτυξης εμφανίζεται ως ανάπτυξη χόνδρου στην επιφύλεια (άκρα) των μακριών οστών που οστεοποιούνται σταδιακά για να σχηματίσουν σκληρό οστό. Τα πόδια συνθέτουν περίπου το ήμισυ του ενήλικου ανθρώπινου ύψους και το μήκος του ποδιού είναι ένα κάπως σεξουαλικά διμορφικό χαρακτηριστικό, με τους άνδρες να έχουν αναλογικά μακρύτερα πόδια. Ορισμένες από αυτές τις αυξήσεις εμφανίζονται μετά την παύση ή την επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης των μακριών οστών. Η πλειοψηφία της ανάπτυξης κατά τη διάρκεια της αύξησης της ανάπτυξης είναι των μακριών οστών. Επιπλέον, η διακύμανση του ύψους μεταξύ των πληθυσμών και καθ 'όλη τη διάρκεια του χρόνου οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις μεταβολές του μήκους των ποδιών. Το υπόλοιπο ύψος αποτελείται από το κρανίο. Το ύψος είναι σεξουαλικά διμορφικό και στατιστικά είναι περισσότερο ή λιγότερο φυσιολογικά κατανεμημένο, αλλά με βαριές ουρές. Έχει δειχθεί ότι μια λογαριθμική-κανονική κατανομή ταιριάζει με τα δεδομένα εξίσου καλά, εκτός του ότι εγγυάται μη αρνητική κατώτερο όριο εμπιστοσύνης, η οποία διαφορετικά θα μπορούσε να επιτευχθεί μια μη-φυσική αρνητική τιμή ύψος για αυθαίρετα μεγάλα επίπεδα εμπιστοσύνης.
Ανωμαλίες ύψους
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Γυναίκα ηλικίας έναντι ηλικίας (US CDC) δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Ανδρική ηλικία έναντι ηλικίας (US CDC) Η μεγαλύτερη διακύμανση του ύψους εντός του πληθυσμού είναι γενετική. Το μικρό ύψος και το ύψος του σώματος δεν αποτελούν συνήθως ανησυχία για την υγεία. Εάν ο βαθμός απόκλισης από το φυσιολογικό είναι σημαντικός, το κληρονομικό βραχύ ανάστημα είναι γνωστό ως οικογενειακό σύντομο ανάστημα και το ψηλό ανάστημα είναι γνωστό ως οικογενειακό ψηλό ανάστημα. Η επιβεβαίωση ότι το έκτακτο ύψος είναι φυσιολογικό για ένα αντίστοιχο άτομο μπορεί να εξακριβωθεί από τη σύγκριση του μεγέθους των μελών της οικογένειας και την ανάλυση των τάσεων ανάπτυξης για απότομες αλλαγές, μεταξύ άλλων. Υπάρχουν, ωστόσο, διάφορες ασθένειες και διαταραχές που προκαλούν ανωμαλίες στην ανάπτυξη.
Πιο συγκεκριμένα, ακραίες ύψος μπορεί να είναι παθολογική, όπως γιγαντισμός προκύπτει από την παιδική ηλικία υπερυποφυσισμός, και νανισμό ο οποίος έχει διάφορες αιτίες. Σπάνια, δεν μπορεί να βρεθεί καμιά αιτία για ακραίο ύψος. πολύ μικρά άτομα μπορεί να χαρακτηριστούν ως έχοντα ιδιοπαθή σύντομο ανάστημα. Η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) το 2003 ενέκρινε την αγωγή με hGH για εκείνες τις 2,25 τυπικές αποκλίσεις κάτω από το μέσο όρο του πληθυσμού (περίπου το χαμηλότερο 1,2% του πληθυσμού). Ένα ακόμα πιο σπάνιο περιστατικό, ή τουλάχιστον λιγότερο χρησιμοποιούμενος όρος και αναγνωρισμένο "πρόβλημα", είναι το ιδιοπαθές ψηλό ανάστημα.
Εάν δεν παραχθεί αρκετή αυξητική ορμόνη και / ή εκκριθεί από την υπόφυση, τότε ένας ασθενής με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία. Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει την έγχυση της καθαρής αυξητικής ορμόνης σε παχύ ιστό για την προώθηση της ανάπτυξης.
Ύψος και υγεία
Μελέτες δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ μικρού αναστήματος και μεγαλύτερου προσδόκιμου ζωής. Άτομα μικρού μεγέθους είναι επίσης πιθανότερο να έχουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και είναι λιγότερο πιθανό να αποκτήσουν καρκίνο. Το Πανεπιστήμιο της Χαβάης έχει βρει ότι το "γονίδιο μακροζωίας" FOXO3 που μειώνει τις επιπτώσεις της γήρανσης απαντάται συχνότερα σε άτομα μικρού σωματικού μεγέθους. βραχύ ανάστημα μειώνει τον κίνδυνο φλεβικής ανεπάρκειας. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι το ύψος είναι ένας παράγοντας για τη συνολική υγεία, ενώ ορισμένοι υποδηλώνουν ότι η ψηλότητα συνδέεται με την καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία και τη βραχυπρόθεσμη βαρύτητα με τη μακροζωία. Έχει διαπιστωθεί επίσης ότι ο κίνδυνος του καρκίνου αυξάνεται με το ύψος.
Παρ 'όλα αυτά, οι σύγχρονες δυτικοποιημένες ερμηνείες της σχέσης μεταξύ ύψους και υγείας αποτυγχάνουν να αντιληφθούν τις παρατηρούμενες διακυμάνσεις ύψους παγκοσμίως. Cavalli-Sforza και Cavalli-Sforza σημειώνουν ότι οι διακυμάνσεις του ύψους παγκοσμίως μπορούν να αποδοθούν εν μέρει στις εξελικτικές πιέσεις που προκύπτουν από διαφορετικά περιβάλλοντα. Αυτές οι εξελικτικές πιέσεις οδηγούν σε επιπτώσεις που σχετίζονται με το ύψος της υγείας. Ενώ η ψηλότητα είναι ένα προσαρμοστικό πλεονέκτημα σε ψυχρότερα κλίματα όπως βρίσκονται στην Ευρώπη, η δυσκολία βοηθά στη διάχυση της θερμότητας του σώματος σε θερμότερες κλιματολογικές περιοχές. Συνεπώς, οι σχέσεις μεταξύ υγείας και ύψους δεν μπορούν εύκολα να γενικευθούν, καθώς η παχυσαρκία και η βραχύτητα μπορούν να αποφέρουν οφέλη για την υγεία σε διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες.
Στο άκρο, η υπερβολική έκταση μπορεί να προκαλέσει διάφορα ιατρικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών προβλημάτων, λόγω του αυξημένου φορτίου στην καρδιά για την παροχή στο αίμα του σώματος και των προβλημάτων που προκύπτουν από τον αυξημένο χρόνο που χρειάζεται ο εγκέφαλος να επικοινωνήσει με τα άκρα. Για παράδειγμα, ο Robert Wadlow, ο ψηλότερος άνθρωπος που είναι γνωστός στην επαληθεύσιμη ιστορία, ανέπτυξε πρόβλημα περπάτημα καθώς το ύψος του αυξήθηκε σε όλη του τη ζωή. Σε πολλές από τις εικόνες του νεώτερου τμήματος της ζωής του, ο Wadlow μπορεί να δει να πιάζει κάτι για υποστήριξη. Αργά στη ζωή του, παρόλο που πέθανε σε ηλικία 22 ετών, έπρεπε να φορέσει τιράντες στα πόδια του και να περπατήσει με ένα καλάμι, και πέθανε αφού ανέπτυξε μια λοίμωξη στα πόδια του επειδή δεν μπόρεσε να νιώσει τον ερεθισμό και την κοπή που προκάλεσε τα τιράντες του ποδιού.
Οι πηγές διαφωνούν σχετικά με τη συνολική σχέση μεταξύ ύψους και μακροζωίας. Ο Samaras και ο Elrick, στο Western Journal of Medicine, επιδεικνύουν μια αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ ύψους και μακροζωίας σε διάφορα θηλαστικά συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων.
Οι γυναίκες ύψους 1.42 - 1.59 είναι  μικροκαμωμένες  (petite) λόγο μικρού αναστήματος μπορεί να είναι λεπτεπίλεπτες  με λεπτεπίλεπτο κορμί, μικροσκοπική μέση και  μικρή λεκάνη λόγο του ύψους τους.
Μια μελέτη που έγινε στη Σουηδία το 2005 έδειξε ότι υπάρχει έντονη αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ ύψους και αυτοκτονίας μεταξύ των Σουηδών ανδρών.
Ένα μεγάλο σύνολο στοιχείων από ανθρώπους και ζώα δείχνει ότι τα βραχύτερα, μικρότερα όργανα ηλικίας είναι πιο αργά, έχουν λιγότερες χρόνιες ασθένειες και μεγαλύτερη μακροζωία. Για παράδειγμα, μια μελέτη βρήκε οκτώ τομείς υποστήριξης για τη διατριβή "μικρότερης διάρκειας ζωής". Αυτές οι περιοχές αποδεικτικών στοιχείων περιλαμβάνουν μελέτες που αφορούν τη μακροζωία, το προσδόκιμο ζωής, τους εκατονταετούς, τις διαφορές ανδρικής και γυναικείας μακροζωίας, τα πλεονεκτήματα θνησιμότητας των βραχύτερων ατόμων, τα ευρήματα επιβίωσης, το μικρότερο σωματικό μέγεθος λόγω του περιορισμού των θερμίδων και των σωματικών διαφορών σωματικού μεγέθους. Όλοι υποστηρίζουν το συμπέρασμα ότι τα μικρότερα άτομα ζουν περισσότερο σε υγιή περιβάλλοντα και με καλή διατροφή. Ωστόσο, η διαφορά στη μακροζωία είναι μέτρια. Αρκετές μελέτες σε ανθρώπους έχουν βρει απώλεια 0,5 έτους / εκατοστόμετρο αυξημένου ύψους (1,2 έτη / ίντσα). Αλλά αυτά τα ευρήματα δεν σημαίνουν ότι όλοι οι ψηλοί άνθρωποι πεθαίνουν νέοι. Πολλοί ζουν σε προχωρημένες ηλικίες και μερικοί γίνονται εκατοντάδες.
Ύψος και επαγγελματική επιτυχία
Υπάρχει ένα μεγάλο σώμα έρευνας στην ψυχολογία, την οικονομία και την ανθρώπινη βιολογία που έχει αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ φαινομενικά αβλαβών φυσικών χαρακτηριστικών (π.χ., ύψους σώματος) και επαγγελματικής επιτυχίας. Η συσχέτιση μεταξύ ύψους και επιτυχίας διερευνήθηκε πριν από δεκαετίες. Οι κοντύτεροι άνθρωποι θεωρούνται ότι έχουν κάποιο πλεονέκτημα σε ορισμένα αθλήματα (π.χ. ξιφασκία, οδήγηση αυτοκινήτων κτλ.), ενώ οι ψηλότεροι άνθρωποι σε κάποια άλλα αθλήματα (μπάσκετ) έχουν σημαντικό πλεονέκτημα. Στα περισσότερα επαγγελματικά πεδία, το ύψος του σώματος δεν σχετίζεται με το πόσο καλά μπορούν να εκτελέσουν οι άνθρωποι. εντούτοις αρκετές μελέτες διαπίστωσαν ότι η επιτυχία συσχετίστηκε θετικά με το ύψος του σώματος, αν και μπορεί να υπάρχουν άλλοι παράγοντες όπως το φύλο ή η κοινωνικοοικονομική κατάσταση που συσχετίζονται με το ύψος που μπορεί να αντιπροσωπεύει τη διαφορά στην επιτυχία.
Μια επίδειξη του συνδέσμου ύψους-επιτυχίας μπορεί να βρεθεί στον τομέα της πολιτικής. Στις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών, ο ψηλότερος υποψήφιος κέρδισε 22 από τις 25 φορές τον 20ό αιώνα. Παρ 'όλα αυτά, ο Ιγνάτιος Λογιόλα, ιδρυτής των Ιησουιτών, ήταν 150 cm      και αρκετές εξέχοντες ηγέτες του κόσμου του 20ου αιώνα, όπως ο Βλαντιμίρ Λένιν, Μπενίτο Μουσολίνι, Νικολάε Τσαουσέσκου και ο Ιωσήφ Στάλιν ήταν κάτω από το μέσο ύψος. Αυτά τα παραδείγματα, ωστόσο, ήταν όλα πριν από τις σύγχρονες μορφές πολυμέσων, δηλαδή της τηλεόρασης, που μπορεί να αυξήσουν περαιτέρω τις διακρίσεις στη σύγχρονη κοινωνία. Περαιτέρω, αυξανόμενα στοιχεία υποδηλώνουν ότι το ύψος μπορεί να είναι ένα υποκατάστατο της εμπιστοσύνης, το οποίο επίσης συσχετίζεται έντονα με την επαγγελματική επιτυχία.
Ιστορία του ανθρώπινου ύψους
μικρογραφία|345x345εσ| Ένας χάρτης που δείχνει το μέσο ύψος των ανδρών στα βρετανικά νησιά, 1897 Στα 150 χρόνια από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, το μέσο ανθρώπινο ύψος στις βιομηχανικές χώρες αυξήθηκε κατά 10 cm. Εντούτοις, οι αυξήσεις αυτές φαίνεται ότι έχουν ευθυγραμμιστεί σε μεγάλο βαθμό. Πριν από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, υπήρχαν κύκλοι σε ύψος, με περιόδους αύξησης και μείωσης. Ωστόσο, οι εξετάσεις των σκελετών δεν δείχνουν σημαντικές διαφορές στο ύψος από την εποχή των λίθων μέχρι τις αρχές του 1800.
Γενικά, δεν υπήρχαν μεγάλες διαφορές στα περιφερειακά επίπεδα ύψους καθ 'όλη τη διάρκεια του δέκατου ένατου αιώνα. Οι μοναδικές εξαιρέσεις αυτής της μάλλον ομοιόμορφης κατανομής ύψους ήταν οι άνθρωποι στις αγγλοσαξονικές οικιστικές περιοχές που ήταν ψηλότεροι από τον μέσο όρο και οι άνθρωποι από τη Νοτιοανατολική Ασία με υποβαθμισμένα ύψη. Ωστόσο, στο τέλος του δέκατου ένατου αιώνα και στη μέση της πρώτης περιόδου παγκοσμιοποίησης, τα ύψη μεταξύ πλουσίων και φτωχών χωρών άρχισαν να αποκλίνουν. Αυτές οι διαφορές δεν εξαφανίστηκαν κατά την περίοδο αποπληθωρισμού των δύο παγκόσμιων πολέμων. Οι Baten και Blum (2014) διαπιστώνουν ότι τον 19ο αιώνα, σημαντικοί καθοριστικοί παράγοντες του ύψους ήταν η τοπική διαθεσιμότητα των βοοειδών, του κρέατος και του γάλακτος καθώς και το τοπικό περιβάλλον ασθενειών. Ωστόσο, στα τέλη του 20ού αιώνα, οι τεχνολογίες και το εμπόριο έγιναν πιο σημαντικές, μειώνοντας τον αντίκτυπο της τοπικής διαθεσιμότητας γεωργικών προϊόντων.
Κατά τον δέκατο όγδοο και τον δέκατο ένατο αιώνα, οι ευρωπαίοι κάτοικοι στη Βόρεια Αμερική ήταν πολύ ψηλότεροι από αυτούς της Ευρώπης και ήταν οι ψηλότεροι στον κόσμο. Ο αρχικός πληθυσμός των ιθαγενών πεδιάδων ήταν επίσης μεταξύ των ψηλότερων πληθυσμών του κόσμου εκείνη την εποχή.
Ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν επίσης ότι υπήρχε συσχέτιση μεταξύ του ύψους και του πραγματικού μισθού, επιπλέον, ο συσχετισμός ήταν υψηλότερος μεταξύ των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Είναι ενδιαφέρον ότι η διαφορά ύψους μεταξύ παιδιών από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις παρατηρήθηκε ήδη, όταν το παιδί ήταν περίπου δύο ετών.
Στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, οι Κάτω Χώρες ήταν μια χώρα γνωστή για το κοντό πληθυσμό της, αλλά σήμερα οι Ολλανδοί είναι μεταξύ των υψηλότερων στον κόσμο, με τους νέους άνδρες να έχουν ύψος 183.8 cm κατά μέσο όρο.
Σύμφωνα με μελέτη του οικονομολόγου John Komlos και Francesco Cinnirella, κατά το πρώτο μισό του δέκατου όγδοου αιώνα, το μέσο ύψος ενός αγγλικού αρσενικού ήταν 165 cm (5 ft 5 in) και το μέσο ύψος ενός ιρλανδού άνδρα ήταν 168 cm (5 ft 6 in). Το εκτιμώμενο μέσο ύψος των αγγλικών, γερμανών και σκωτσέζων στρατιωτών ήταν 163,6 cm - 165,9 cm (5 ft 4,4 σε - 5 ft 5,3 ίντσες) για την περίοδο ως σύνολο, ενώ η ιρλανδική ήταν 167,9 cm (5 ft 6,1 ίντσες). Το μέσο ύψος αρσενικών σκλάβων και καταδίκων στη Βόρεια Αμερική ήταν 171 cm (5 ft 7 in).
Οι αμερικανοί γεννημένοι αποικιοί στρατιώτες των τελευταίων 1770 ήταν κατά μέσο όρο πάνω από 7,6 cm (3 ίντσες) ψηλότερα από τους αγγλικούς ομολόγους τους που υπηρέτησαν ταυτόχρονα στους Royal Marines.
Το μέσο ύψος των Αμερικανών και των Ευρωπαίων μειώθηκε κατά τη διάρκεια περιόδων ταχείας εκβιομηχάνισης, πιθανώς λόγω της ταχείας αύξησης του πληθυσμού και της ευρείας πτώσης της οικονομικής κατάστασης. Αυτό έχει γίνει γνωστό ως παζλ της πρώιμης βιομηχανικής ανάπτυξης ή στο πλαίσιο των ΗΠΑ το παζλ Antebellum. Στην Αγγλία, στις αρχές του 19ου αιώνα, η διαφορά μεταξύ του μέσου ύψους των νέων αγγλικών ανώτερης κατηγορίας (φοιτητές της Στρατιωτικής Ακαδημίας Sandhurst ) και της αγγλικής νεολαίας εργατικής τάξης (αγόρια της Marine Society ) έφτασε τα 22 cm (8.7 in), το υψηλότερο που έχει παρατηρηθεί.
Τα στοιχεία που προέρχονται από ταφές δείχνουν ότι πριν το 1850, το μέσο ανάστημα των ανδρών και των γυναικών στο Leiden, Ολλανδία ήταν αντίστοιχα 166,7 cm (5 ft 5,6 in) και 156,7 cm (5 ft 1,7 in). Το μέσο ύψος των ορφανών Ολλανδών ηλικίας 19 ετών το 1865 ήταν 160 cm (5 ft 3 in).
Σύμφωνα με μελέτη των JW Drukker και Vincent Tassenaar, το μέσο ύψος ενός Ολλανδού προσώπου μειώθηκε από το 1830-57, ακόμη και αν το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ των Ολλανδών αυξήθηκε κατά μέσο όρο πάνω από 0,5% ετησίως. Η χειρότερη μείωση ήταν στις αστικές περιοχές που το 1847 μείωση ήταν 2,5 cm (1 in). Η αστική θνησιμότητα ήταν επίσης πολύ υψηλότερη από τις αγροτικές περιοχές. Το 1829, ο μέσος Ολλανδός, αστός και αγρότης, ήταν 164 cm (5 ft 4.6 in). Μέχρι το 1856, ο μέσος Ολλανδός αγρότης ήταν 162 cm (5 ft 3.8 in) και ο Ολλανδός αστός ήταν 158.5 cm (5 ft 2,4 in).
Μια έκθεση του 2004 που επικαλείται μελέτη της UNICEF του 2003 σχετικά με τις επιπτώσεις του υποσιτισμού στη Βόρεια Κορέα λόγω των «διαδοχικών λιμών», έδειξε ότι τα νεαρά ενήλικα αρσενικά είναι σημαντικά μικρότερα. Αντίθετα, οι Νοτιοκορεάτες "που τρέφονται με μια δίαιτα που επηρεάζεται όλο και περισσότερο από τη Δύση," χωρίς πείνα, γίνονται ψηλότερα. Η διαφορά ύψους είναι ελάχιστη για τους Κορεάτες ηλικίας άνω των σαράντα ετών, οι οποίοι μεγάλωσαν σε μια εποχή όπου οι οικονομικές συνθήκες στο Βορρά ήταν σχεδόν συγκρίσιμες με εκείνες του Νότου, ενώ οι ανισότητες ύψους είναι οι πιο οξείες για τους Κορεάτες που μεγάλωσαν στα μέσα της δεκαετίας του '90 - μια δημογραφική κατάσταση στην οποία οι Νοτιοκορεάτες είναι 12 εκ. ψηλότεροι από τους Βορειοκορεάτες - καθώς ήταν μια περίοδος κατά την οποία ο Βορράς επηρεάστηκε από έναν σκληρό λιμό όπου πολλοί άνθρωποι πέθαναν από την πείνα. Μια μελέτη από τους Νοτιοκορεάτες ανθρωπολόγους σε Βορειοκορεάτες νέους που είχαν μεταναστεύσει στην Κίνα διαπίστωσε ότι τα 18χρονα αγόρια ήταν 13 εκ. πιο κοντοί από τα 18χρονα αγόρια της Νότιας Κορέας λόγω υποσιτισμού.
Ο ψηλότερος εν ζωή άνθρωπος είναι ο Σουλτάν Κόσσεν της Τουρκίας, με ύψος 251 cm. Ο ψηλότερος άνθρωπος στη σύγχρονη ιστορία ήταν ο Robert Pershing Wadlow (1918-1940), από το Illinois των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος ήταν 272 cm τη στιγμή του θανάτου του. Η πιο ψηλή γυναίκα στην ιατρική ιστορία ήταν η Zeng Jinlian από τη Χουνάν της Κίνας, η οποία ήταν 248 cm όταν πέθανε, σε ηλικία δεκαεπτά ετών. Ο πιο βραχύσωμος ενήλικος άνθρωπος που καταγράφηκε ήταν ο Chandra Bahadur Dangi, από το Νεπάλ, με ύψος 54,6 cm.
Το ύψος των ενηλίκων μεταξύ των πληθυσμών συχνά διαφέρει σημαντικά. Για παράδειγμα, το μέσο ύψος των γυναικών από την Τσεχία είναι μεγαλύτερο από αυτό των ανδρών από το Μαλάουι. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε γενετικές διαφορές, διαφορές στον τρόπο ζωής των παιδιών (διατροφή, πρότυπα ύπνου, σωματική εργασία) ή και τα δύο.
Ανάλογα με το φύλο, τους γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, η συρρίκνωση του σώματος μπορεί να αρχίσει στη μεσαία ηλικία σε μερικά άτομα, αλλά τείνει να είναι καθολική σε εξαιρετικά ηλικιωμένους. Αυτή η μείωση στο ύψος οφείλεται σε παράγοντες όπως το μειωμένο ύψος των μεσοσπονδύλιων δίσκων εξαιτίας της αποξήρανσης, της ατροφίας των μαλακών ιστών και των μεταβολών της στάσης που οφείλονται σε εκφυλιστικές ασθένειες.
Μέσο ύψος ανά τον κόσμο
Όπως και με οποιαδήποτε στατιστικά δεδομένα, η ακρίβεια αυτών των δεδομένων μπορεί να είναι αμφισβητήσιμη για διάφορους λόγους:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ανθρωπομετρία Κατηγορία:Φυσική ανθρωπολογία Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Πιερικός (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η ΚΑΕ Πιερικός ήταν το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρησης του Σ.Φ.Κ. Πιερικός μέχρι το 2008 με έδρα την Κατερίνη. Ιδρύθηκε το 1969 στην Κατερίνη και έπαυσε το 2008 μετά την συγχώνευσή του με τον Αρχέλαο Κατερίνης. Δεν υφίσταται πλέον με την νομική μορφή, το καταστατικό και την επωνυμία που είχε.
Η ίδρυση
Τον Σεπτέμβριο του 1969 ο Γιάννης Φαρδέλλας εκλέχθηκε για πρώτη φορά στο Δ.Σ. του Σ.Φ.Κ. Πιερικός και ανέλαβε Έφορος Ιματισμού του Συλλόγου. Ονειρεύτηκε την δημιουργία τμήματος μπάσκετ και το εισηγείθηκε στο Δ.Σ. και αφού παρέκαμψε όλες τις αντιρρήσεις των υπολοίπων μελών του Δ.Σ., πήρε τελικά την έγκριση του. Δημιουργήθηκε η θέση Εφόρου Μπάσκετ και έγινε ο πρώτος Έφορος. Έτσι άρχισε η δημιουργία του μπάσκετ στην Κατερίνη. Το Δ.Σ. όρισε προπονητή τον καθηγητή σωματικής αγωγής, Στάθη Ζάννα, μετά από εισήγηση του Γ. Φαρδέλλα. Στην είδηση της ίδρυσης τμήματος Μπάσκετ προσήλθαν πολλοί νέοι τηνς πόλης και έτσι ξεκίνησε η πρώτη ομάδα, στην οποία έπαιξαν οι Ζάννας Στάθης, Ζάννας Γρηγόρης, Νέστωρας Νίκος, Μπάμπας Γιάννης, Κοσμάς Γρηγόρης, Γκοτζαμανίδης Χρήστος, Ταρσινός Ιωάννης, Δήμκαρος Αθανάσιος, Πατσίκας Ελευθέριος, Κοντσαλής Ηλίας, Καστανάρας Χρήστος, Κουρτίδης Λούης, Ευφραιμίδης Κωνσταντίνος και Σιδηρόπουλος Χαρίλαος. Την ίδια περίοδο άρχισε το πρωτάθλημα Κ.Δ. Μακεδονίας στο οποίο συμμετείχε και ο Πιερικός, επιτυχώς.
Η άνοδος στην Α' Εθνική
thumb|360px|Η μεγάλη ομάδα του 1982. Όρθιοι: Χοτοκουρίδης, Βελέντζας, Βαφειάδης, Παπαπέτρου, Γκοτζαμάνης, Μπουμπουλέντρας Καθιστοί: Πετρίδης, Καλαντίδης, Νάστος, Μιχαηλίδης. Το μπαράζ στη Λάρισα με αντίπαλο τον Νέστωρα Θεσ/νικης τον Απρίλη του '82 αποτέλεσε έναν από τους πιο σημαντικούς αγώνες του σωματείου στην ιστορία του και συγκεκριμένα για το τμήμα του μπάσκετ τον σπουδαιότερο. Η νίκη και η άνοδος στην Ά Εθνική ήταν μοναδική επιτυχία για μια επαρχιακή ομάδα. Στο κλειστό γυμναστήριο της Λάρισας παρευρέθηκαν περίπου 2000 Κατερινιώτες φίλαθλοι, οι οποίοι δεν σταματήσανε στιγμή, καθ'όλη τη διάρκεια του αγώνα, να εμψυχώνουν με συνθήματα την ομάδα. Αγώνες και προσπάθειες 13 ετών δικαιώθηκαν εκείνο βράδυ του Σαββάτου. Σκόρερ του αγώνα ήταν ο Χελιδώνης με 28 πόντους. Μετά τον αγώνα έδωσαν συνεντεύξεις στην τηλεόραση της ΕΡΤ ο προπονητής κ. Αντωνακόπουλος και οι καλαθοσφαιριστές Χελιδώνης και Καλαντίδης.
left|thumb|360px|Ο Αλέξανδρος (Αλέκος) Τσιώτσιος. thumb|300px|Η ομάδα του 1973. Από αριστερά: Τσιώτσιος (έφορος), Χελιδώνης, Ρούμπος, Πασχαλίδης, Κοτζαμανίδης, Ανδρεάδης, Κουρτίδης, Μασόλας, Γκέκας (σύμβουλος) Καθιστοί: Κουσίδης, Σαμαλής, Κωνσταντινίδης, Παπαδόπουλος Αργά το ίδιο βράδυ στην πλατεία της Κατερίνης είχε στηθεί ολόκληρο πανηγύρι και οι πάντες περίμεναν να φθάσουν οι νικητές. Με την άφιξη της αποστολής ησείσθη η ατμόσφαιρα με την ιαχή: «απόψε γιορτάζει η Κατερίνη». Όταν η είδηση της επιτυχίας του Πιερικού μαθεύτηκε, αμέσως εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την πόλη της Κατερίνης με γρήγορο ρυθμό.
Παραπομπές
Καλαθοσφαιριση Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1969
Τζακ Γουόρντεν
Ο Τζακ Γουόρντεν (πραγματικό όνομα Τζον Γουόρντεν Λέμπζελτερ Τζούνιορ, αγγλικά: John Warden Lebzelter Jr. 18 Σεπτεμβρίου 1920 – 19 Ιουλίου 2006) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες Shampoo (1975) και Ας περιμένει ο Παράδεισος (1978). Έλαβε μια υποψηφιότητα για βραβείο BAFTA για την πρώτη ταινία και κέρδισε βραβείο Emmy για την ερμηνεία του στο Brian's Song (1971).
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γουόρντεν γεννήθηκε στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ. Ήταν γιος της Λόρας Μ. (το γένος Κοστέλο) και του Τζον Γουόρντεν Λέμπζελτερ, ο οποίος ήταν μηχανικός και τεχνικός.
Ήταν ολλανδικής (γερμανικής) και ιρλανδικής καταγωγής. Μεγάλωσε στο Λούισβιλ του Κεντάκι, αποβλήθηκε από το γυμνάσιο επειδή έμπλεκε σε καβγάδες και τελικά αγωνίστηκε ως επαγγελματίας πυγμάχος με το όνομα Τζόνι Κοστέλο. Αγωνίστηκε σε 13 αγώνες, αλλά κέρδισε ελάχιστα χρήματα.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Γουόρντεν εργάστηκε ως μπράβος σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, μέλος πληρώματος ρυμουλκών και ναυαγοσώστης, πριν ενταχθεί στο Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών το 1938. Μετατέθηκε στην Κίνα, όπου έμεινε τρία χρόνια.
Το 1941, εντάχθηκε στον Εμπορικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά γρήγορα κουράστηκε από τις μεγάλες διαδρομές και το 1942 και μεταπήδησε στον Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου υπηρέτησε ως αλεξιπτωτιστής στο 501ο Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1944, την παραμονή της απόβασης στη Νορμανδία (στην οποία σκοτώθηκανπολλοί από τους φίλους του), ο Γουόρντεν, λοχίας τότε, έσπασε το πόδι του όταν προσγειώθηκε πάνω σε ένα δέντρο κατά τη διάρκεια δοκιμαστικού νυχτερινού άλματος στην Αγγλία. Πέρασε σχεδόν οκτώ μήνες στο νοσοκομείο μέχρι να αναρρώσει, κατά τη διάρκεια των οποίων διάβασε ένα έργο του Κλίφορντ Όντετς και αποφάσισε να γίνει ηθοποιός. Συγκεκριμένα, ο Γουόρντεν ερμήνευσε αργότερα έναν αλεξιπτωτιστή στην ταινία Μια γυναίκα σαν κι αυτή (That Kind of Woman).
Αφού άφησε τις ένοπλες δυνάμεις, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και σπούδασε υποκριτική. Εντάχθηκε στον θίασο του θεάτρου Dallas Alley όπου έπαιζε επί πέντε χρόνια. Το 1948, έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στη σειρά The Philco Television Playhouse, ενώ εμφανίστηκε και στη σειρά Studio One. Ο πρώτος του κινηματογραφικός ρόλος, χωρίς αναφορά του ονόματός του, ήταν στην ταινία του 1951 Τορπιλάκατος 1168 (You're in the Navy Now), όπου έκαναν επίσης το ντεμπούτο τους οι Λι Μάρβιν και Τσαρλς Μπρόνσον.
Καριέρα
μικρογραφία| Ο Γουόρντεν (αριστερά) ως Μάικ Χάινς με τον Φρανκ Κόρβερς ως επιθεωρητή Τζόνι Κόρσο στο NYPD του [[ABC (1968)]] Ο Γουόρντεν εμφανίστηκε στον πρώτο του ρόλο στον κινηματογράφο το 1951 στο The Man with My Face. Από το 1952 έως το 1955, εμφανιζόταν στην τηλεοπτική σειρά Mister Peepers με τον Γουόλι Κοξ. Το 1953, ερμήνευσε τον συμπονετικό δεκανέα στο Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here to Eternity). Ο κινηματογραφικός ρόλος που έκανε γνωστό τον Γουόρντεν ήταν ο ένορκος Νο. 7, ένας πωλητής που θέλει μια γρήγορη απόφαση σε μια υπόθεση δολοφονίας, στο Οι 12 ένορκοι (12 Angry Men, 1957).
Ο Γουόρντεν συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, όπως το Στάση λεωφορείου της Μέριλιν Μάξγουελ στο ABC και Ο φυγάς του Ντέιβιντ Τζάνσεν στο ίδιο κανάλι. Έλαβε βραβείο Emmy Β' ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στον ρόλο του προπονητή των Chicago Bears Τζορτζ Χάλας στην τηλεταινία, Brian's Song (1971), και ήταν δύο φορές υποψήφιος για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη σειράτης δεκαετία του 1980 Crazy Like a Fox.
Ο Γουόρντεν προτάθηκε για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τις ερμηνείες του στα Shampoo και Ας περιμένει ο Παράδεισος. Είχε, επίσης, αξιοσημείωτο ρόλο στα Bye Bye Braverman (1968), Η γάτα που χόρευε (The Man Who Loved Cat Dancing, 1973), Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου(All the President's Men, 1976), Ο σκληροτράχηλος (The White Buffalo, 1977), Δικαιοσύνη για όλους (..and justice for all, 1979), Να είσαι εκεί, κύριε Τσανς (Being There, 1979), Τα Σαραβαλάκια (Used Cars, 1980, στο οποίο έπαιξε διπλό ρόλο), Η ετυμηγορία (The Verdict, 1982), To τρομερό παιδί (Problem Child, 1990) και το σίκουελ του, Ενώ Εσύ Κοιμόσουν (While You Were Sleeping, 1995), Ένοχος σαν αμαρτία (Guilty as Sin, 1993) και Βρόμικη δουλειά (Dirty Work, 1998). Η τελευταία του ταινία ήταν Οι αντικαταστάτες (The Replacements) το 2000, με τον Τζιν Χάκμαν και τον Κιάνου Ριβς.
Προσωπική ζωή
Ο Γουόρντεν παντρεύτηκε τη Γαλλίδα ηθοποιό Βάντα Ντιπρ στις 10 Οκτωβρίου 1958. Απέκτησαν έναν γιο, τον Κρίστοφερ. Αν και χώρισαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970, το ζευγάρι δεν πήρε ποτέ διαζύγιο.
Ο Γουόρντεν είχε προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρησή του από την υποκριτική το 2000. Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, με τη σύντροφό του, Μαρούσα Χιντς. Πέθανε από καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης στις 19 Ιουλίου 2006, σε ηλικία 85 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Φρειδερίκος Α΄ της Αυστρίας
Ο Φρειδερίκος Α΄ ο Ωραίος (Γερμανική γλώσσα : "Friedrich III der Schöne", 1289 - 13 Ιανουαρίου 1330) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν δούκας της Αυστρίας & Στυρίας (1308 - 1330) και διεκδικητής/συμβασιλιάς της Γερμανίας (1314 - 1330).
Νεανικά έτη
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄, δούκα της Αυστρίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια κόρης του Μάινχαρτ της Καρινθίας. Ο παππούς του από πατέρα ήταν ο πρώτος βασιλιάς από τον Οίκο των Αψβούργων Ροδόλφος Α΄ της Γερμανίας. Την εποχή που ήταν ακόμα ανήλικος ο ίδιος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροδόλφος Α΄ της Βοημίας πήραν αντίστοιχα από τον πατέρα τους το Αρχιδουκάτο της Αυστρίας και της Στυρίας (1298). Με τον πρόωρο θάνατο του Ροδόλφου Α΄ (1307) και τη δολοφονία του πατέρα τους (1308) κυβέρνησε τα αρχιδουκάτα της Αυστρίας και της Στυρίας για λογαριασμό του ίδιου και των μικρότερων αδελφών του. Δεν κληρονόμησε τον βασιλικό τίτλο που κατείχαν ο πατέρας και ο παππούς του, ο Ερρίκος Ζ΄ του Λουξεμβούργου ψηφίστηκε νέος βασιλιάς με έξι από τους επτά ψήφους υπό τις οδηγίες του Εκλέκτορα Πέτρου του Άσπελτ, εχθρού του Αλβέρτου Α΄. Ο Φρειδερίκος αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το Γερμανικό στέμμα, σε αντάλλαγμα ο βασιλιάς Ερρίκος επιβεβαίωσε τα δώρα του.
Αρχικά είχε καλές σχέσεις με τον ξάδελφο του Λουδοβίκο Δ΄ της Βαυαρίας αλλά το 1310 απεβίωσε ο Στέφανος Α΄ της Βαυαρίας και την εκπαίδευση των δύο γιων του, 5 και 3 ετών, ανέθεσαν οι ευγενείς της Κάτω Βαυαρίας στον Φρειδερίκο (ήταν με αυτά 2ος εξάδελφος). Τότε ο Φρειδερίκος το θεώρησε ευκαιρία να επεκτείνει τις κτήσεις του και κατέλαβε την Κάτω Βαυαρία. Όμως ο εξάδελφος του Στεφάνου Α΄, Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας τον νίκησε στη μάχη του Γκάμελσντορφ (9 Νοεμβρίου 1313), αναγκάστηκε να απαρνηθεί τον τίτλο.
Οι διπλές εκλογές του 1314
Ο Ερρίκος Ζ΄ στέφτηκε αυτοκράτορας από τον πάπα Κλήμη Ε΄ (29 Ιουνίου 1312) αλλά πέθανε την επόμενη χρονιά. Ο γιος του Ιωάννης της Βοημίας φαινόταν πανίσχυρος ανάμεσα στους εκλέκτορες, ο Φρειδερίκος ωστόσο ήταν ξανά υποψήφιος και ο Ιωάννης κατέφυγε στον Λουδοβίκο Δ΄ της Βαυαρίας. Σε σύνοδο που συνεκλήθη στη Φραγκφούρτη (19 Οκτωβρίου 1314) ο Φρειδερίκος δέχτηκε τέσσερις από τις επτά ψήφους. Οι τέσσερις που ψήφισαν υπέρ του Φρειδερίκου ήταν ο αρχιεπίσκοπος Ερρίκος Β΄ της Κολωνίας, ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκου Δ΄ Ροδόλφος Α΄ της Βαυαρίας που δεν ήθελε να υποστηρίξει τον μικρότερο αδελφό του, ο έκπτωτος βασιλιάς Ερρίκος της Βοημίας και ο δούκας Ροδόλφος Α΄ της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ. Το αποτέλεσμα αμφισβητήθηκε λόγω της νομιμότητας πολλών από τους εκλέκτορες που ψήφισαν υπέρ του Φρειδερίκου, την επόμενη μέρα έγιναν ξανά εκλογές. Νέος βασιλιάς εξελέγη ο Λουδοβίκος Δ΄ με πέντε ψήφους από τους επτά, τον ψήφισαν ο αρχιεπίσκοπος Πέτρος του Άσπελτ αρχιεπίσκοπος του Μάιντς που είχε την πρωτοβουλία των επαναληπτικών εκλογών, ο αρχιεπίσκοπος Βαλδουίνος του Λουξεμβούργου, ο μαργράβος Βάλντεμαρ του Βρανδεμβούργου-Στένταλ, ο δούκας Ιωάννης Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και ο βασιλιάς Ιωάννης της Βοημίας. Είναι σαφές ότι τουλάχιστον τρεις από τους πέντε εκλέκτορες του Λουδοβίκου αμφισβιτήθηκαν.
Η συμφιλίωση
Ο Λουδοβίκος Δ΄ κράτησε τον Φρειδερίκο στο κάστρο Τράουζνιτς του Άνω Παλατινάτου, αλλά η συνέχιση του πολέμου από τον αδελφό του Φρειδερίκου Λεοπόλδο Α΄, η αποχώρηση του Ιωάννη της Βοημίας από τη συμμαχία και η απαγόρευση του Πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ έφεραν έπειτα από τρία έτη την ελευθέρωση του Φρειδερίκου. Στη "Συνθήκη του Τράουζνιτς" (13 Μαρτίου 1325) ο Φρειδερίκος αναγνώρισε τον Λουδοβίκο Δ΄ ως βασιλιά και ορκίστηκε να πείσει και τα αδέλφια του σε αυτό, αλλιώς να επιστρέψει στην αιχμαλωσία. Ο Λεοπόλδος Α΄ όμως επέμενε στον ένοπλο αγώνα, αλλά ο Φρειδερίκος, αν και ο πάπας τον απάλλαξε από τον όρκο, προτίμησε να γυρίσει στο Τράουζνιτς. Ο Λουδοβίκος Δ΄ ήταν εξάδελφος του Φρειδερίκου και είχε ανατραφεί στην Αυλή της Βιέννης, όπου είχαν γίνει φίλοι. Τώρα εντυπωσιάστηκε με την ευγενική κίνηση του Φρειδερίκου και ανανέωσε τη νεανική φιλία τους, του πρότεινε να κυβερνήσουν από κοινού. Ο πάπας και οι εκλέκτορες συμφώνησαν με τη "Συνθήκη του Ουλμ" (7 Ιανουαρίου 1326) σύμφωνα με την οποία ο Φρειδερίκος θα κυβερνούσε τη Γερμανία ως βασιλιάς, ο Λουδοβίκος Δ΄ στέφτηκε αυτοκράτορας από τον "λαό της Ρώμης" υπό τον Σκιάρα Κολόννα (1328). Με τον θάνατο του Λεοπόλδου (1326) ο Φρειδερίκος παραιτήθηκε από την κυβέρνηση της Γερμανίας, επέστρεψε να κυβερνήσει μόνο την Αυστρία και τη Στυρία. Απεβίωσε (13 Ιανουαρίου 1330) στο κάστρο Γκούτενσταϊν στην περιοχή Βιένερβαλντ και τάφηκε στο Καρθουσιανό Μάουερμπαχ, που είχε ιδρύσει. Όταν το 1782 έκλεισε η μονή, το λείψανό του μεταφέρθηκε στη δουκική κρύπτη του Αγ. Στεφάνου της Βιέννης. Πολλοί νεότεροι ποιητές εμπνεύστηκαν από την τραγωδία της αιχμαλωσίας του, ο Φρίντριχ Σίλερ έγραψε το έργο "Γερμανική πίστη (υπακοή)" και ο Λουδοβίκος Ούλαντ την τραγωδία "Λουδοβίκος ο Βαυαρός".
Οικογένεια
Το 1315 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Γερμανίας κόρη του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας. Η Ισαβέλλα ήταν φιλόδοξη και με τεράστια προίκα, απέκτησαν μόνο κόρες, ο μοναδικός τους γιος πέθανε σε ηλικία 6 ετών (1322) :
Τον Φρειδερίκο Α΄ διαδέχθηκαν στην Αυστρία και τη Στυρία αντίστοιχα οι μικρότεροι αδελφοί του Αλβέρτος Β΄ της Αυστρίας και Όθων της Αυστρίας. Πέρασε πάνω από έναν αιώνα για να κερδίσει ο Οίκος των Αψβούργων το βασιλικό στέμμα, το πέτυχε ο δισέγγονος του Αλβέρτου Β΄ Αλβέρτος Β΄ της Γερμανίας (1438).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Γερμανίας
Στίβεν Ενόκ
Ο Στίβεν Κόυ Ενόκ (γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1997) είναι Αμερικανός πολιτογραφημένος Αρμένιος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την Σάσκι Μπασκόνια του Ισπανικού Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Κονέκτικατ Χάσκις και τους Λούισβιλ Κάρντιναλς.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Ενόκ παρακολούθησε το Λύκειο Νόργουοκ πριν μεταφερθεί στο Σχολείο Σαιντ Τόμας Μουρ για το τελευταίο έτος. Ως ανώτερος, αναδείχθηκε Γκέιτορεϊντ Παίχτης της Χρονιάς του Κονέκτικατ αφού είχε μέσο όρο 15 πόντους και 11 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και οδήγησε την ομάδα του στους ημιτελικούς της Νέας Αγγλίας Κατηγορίας AAA. Ο Ενόκ δεσμεύτηκε στο Κονέκτικατ λίγο αφότου η ομάδα κέρδισε τον εθνικό τίτλο του 2014, επιλέγοντας τους Χάσκις έναντι των VCU, Βιρτζίνια, Πρόβιντενς, UCLA, Σέτον Χολ και Ρόουντ Άιλαντ. Ανέφερε τη φιλία του με τον Αντρέ Ντράμοντ, τον οποίο γνώρισε σε ηλικία εννέα ετών.
Κολεγιακή πορεία
Ο Ενόκ έπαιξε δύο χρόνια στο Κονέκτικατ. Είχε μέσο όρο 3,4 πόντους και 2,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως δευτεροετής, αλλά είδε την θέση του να συρρικνώνεται στη μέση της αγωνιστικής περιόδου λόγω ενός τραυματισμού στο δεξί πόδι που τον έκανε να χάσει πέντε αγώνες. Ο Ενόκ μεταγράφηκε μετά την πρώτη του χαμένη χρονιά μετά από 30 χρόνια, ενσωματωμένος στο Λούισβιλ στις 23 Απριλίου 2017. Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου με την κόκκινη εμφάνιση, το πρόγραμμα δέχθηκε κυρώσεις και ο προπονητής Ρικ Πιτίνο απολύθηκε, για να αντικατασταθεί από τον Κρις Μακ. Ως νεώτερος, είχε μέσο όρο 9,4 πόντους και 5,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και βοήθησε την ομάδα να φτάσει στο τουρνουά NCAA. Ο Ενόκ είχε αρκετά καλά παιχνίδια προς το τέλος της χρονιάς, σημειώνοντας 14 πόντους απέναντι στο Ντιουκ, 22 πόντους με το Κολέγιο της Βοστώνης και 14 πόντους στο τουρνουά NCAA ενάντια στη Μινεσότα. Ο Ενόκ σκέφτηκε να γίνει επαγγελματίας μετά τη νεανική αγωνιστική περίοδό του, αλλά τελικά επέλεξε να επικεντρωθεί στη βελτίωση του παιχνιδιού του. Ως ανώτερος, ο Ενόκ είχε μέσο όρο 9,5 πόντους και 5,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, ενώ ευστοχούσε με 54,1% στα σουτ εντός πεδιάς. Από τους 22 τελευταίους αγώνες που έπαιξε, ο Ενόκ πέτυχε διψήφιο αριθμό πόντων σε 12 αγώνες. Ο Ενόκ σημείωσε 23 πόντους, υψηλό σταδιοδρομίας, απέναντι του Ίστερν Κεντάκι και σημείωσε τα περισσότερα 14 ριμπάουντ στην πορεία του έναντι τουΓιάνγκσταουν Στέιτ. Σημείωσε 18 πόντους σε μία ήττα στην παράταση από το Κεντάκι.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 25 Ιουλίου 2020, ο Ενόκ υπέγραψε με την Ομπραντόιρο του Ισπανικού Πρωταθλήματος.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Ο Ενόκ έχει παίξει για την Αρμενία σε πολλές διεθνείς διοργανώσεις, έχοντας λάβει διπλή υπηκοότητα, δεν έχει Αρμενική καταγωγή αλλά έχει προπονηθεί στην Αρμενία πριν ταξιδέψει σε διοργανώσεις. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA του 2016, είχε μέσο όρο 17,3 πόντους και 15,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στα έξι παιχνίδια της Αρμενίας. Τον Ιούλιο του 2017, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA στην Κρήτη, στην Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ομπραδόιρο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Ντούσαν Γιούρκοβιτς
Ο Ντούσαν Σάμο Γιούρκοβιτς (23 Αυγούστου 1868, Τουρά Λούκα, τώρα τμήμα της πόλης Μίγιαβα - 21 Δεκεμβρίου 1947, Μπρατισλάβα) ήταν Σλοβάκος αρχιτέκτονας, σχεδιαστής επίπλων, καλλιτέχνης και εθνογράφος. Ένας από τους πιο γνωστούς υποστηρικτές της σλοβακικής τέχνης στην Τσεχοσλοβακία του 20ού αιώνα, είναι γνωστός κυρίως λόγω των έργων του σε πολλά νεκροταφεία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στη Γαλικία και χάρη στα ξύλινα έργα του συγκροτήματος σπα στο Luhačovice και στο ορεινό ξενοδοχείο Maměnka και στο καταφύγιο Libušín Pustevny na Radhošti. Χάρη στο ξυλογλυπτικό του έργο, έμεινε γνωστός και ως «ο ποιητής της ξυλείας». Το αρχιτεκτονικό του ύφος ήταν μια μοναδική σύνθεση της λαϊκής αρχιτεκτονικής και των τότε δημοφιλών αρχιτεκτονικών στιλ, που συνδέονταν κυρίως με την Αρ Νουβό. Ο Γιούρκοβιτς τόνιζε επανειλημμένα: «Το έργο τέχνης έχει τις ρίζες του στο χρόνο. Επίσης, ακούω πάντα προσεκτικά τη φωνή του».
Βιογραφία
Το 1899, μετακόμισε στο Μπρνο, όπου σχεδίασε το δικό του σπίτι και ένα νέο κτήριο για τη στέγαση του τοπικού σχολείου. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Μπρνο, έγινε φίλος με τους ντόπιους Τσέχους συγγραφείς Jiří Mahen, αδελφούς Mrštík και Josef Merhaut. Μεταξύ των πιο γνωστών σχεδίων του που δημιουργήθηκαν στο Μπρνο ήταν μια βίλα στο Žabovřesky, που συνδυάζει την τοπική λαϊκή τέχνη με τις κυρίαρχες μοντερνιστικές τάσεις της Βιέννης εκείνη την εποχή. Σχεδίασε επίσης το κτήριο της Εταιρείας Φίλων των Τεχνών, το οποίο αποτελεί συνδυασμό της βιεννέζικης σχλής Wiener Werkstätte και της γεωμετρικής σχολής. Επίσης, δημιούργησε ένα έργο ανακατασκευής του κάστρου στο Nové Město nad Metují.
Μετά την κατάταξή του στον αυστροουγγρικό στρατό κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γιούρκοβιτς έγινε ένα από τα πιο αξιοσημείωτα μέλη του. Επιμελήθηκε περίπου 35 πολεμικά νεκροταφεία κοντά στο Nowy Żmigród της Γαλικίας (τώρα τμήμα της Πολωνίας), τα περισσότερα από τα οποία επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από την τοπική λαϊκή τέχνη και την ξυλουργική των Λέμκων (Ρουθήνιοι).
Μετά το τέλος του πολέμου, ο Γιούρκοβιτς επέστρεψε στη νεοσυσταθείσα Τσεχοσλοβακία και εγκαταστάθηκε στην Μπρατισλάβα. Μεταξύ των πιο γνωστών από τα μετέπειτα έργα του είναι οι τάφοι του Jozef Miloslav Hurban και του Milan Rastislav Štefánik, το μνημείο της Σλοβακικής Εθνικής Εξέγερσης και ο σταθμός τελεφερίκ στο Lomnický štít στα βουνά Υψηλά Τάτρα. Ο Ντούσαν Γιούρκοβιτς πέθανε στις 21 Δεκεμβρίου 1947.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβάκοι αρχιτέκτονες
Δασοχώρι Ξάνθης
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Δασοχώρι βρίσκεται στα νότια της πεδιάδας της Ξάνθης, ανατολικά του ποταμού Νέστου - λίγο πριν αυτός εκβάλλει στο Θρακικό πέλαγος - σε υψόμετρο 5 μέτρα. Απέχει 30 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Ξάνθη και 12 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου). Το Δασοχώρι αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ερασμίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Παλαιό Εράσμιο, το Νέο Εράσμιο και τον Ραδιοσταθμό αποτελούν την τοπική κοινότητα Ερασμίου που υπάγεται στο Δήμου Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 112 κατοίκους. Οι παλιότερες απογραφές του είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Σκλαβοπάζαρο
Με τον όρο σκλαβοπάζαρο εννοούμε τα παζάρια στα οποία πωλούνταν άνθρωποι (ή αιχμάλωτοι πολέμου) ως σκλάβοι. Αυτό γινόταν κυρίως στο Μεσαίωνα και στο Βυζάντιο στην Οθωμανική αυτοκρατορία και στη Λιβύη. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σήμερα σε κάποια μέρη της Αφρικής. Οι έμποροι είχαν τις γυναίκες μισόγυμνες πάνω στους πάγκους ενώ οι αγοραστές τις κοιτούσαν για να δουν αν τους κάνουν διότι πολλές φορές χρησιμοποιούσαν τους σκλάβους και σαν ερωτικά αντικείμενα. Οι γυναίκες παρακαλούσαν να μην της χωρίσουν από τα παιδιά τους και να τα πάρουν και αυτά μαζί, οι αγοραστές συνήθως δεν υπέκυπταν.
Κατηγορία:Δουλεία Κατηγορία:Αγορά (οικονομικά)
Κοινότητα Αμνάτου
Συνολικά η κοινότητα έχει 218 κατοίκους.
== Πραγματικός Πληθυσμός == Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Κανακάκη.
Κοινοτάρχες Αμνάτου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αμνάτου.
Βάιος Σταθόπουλος
Ο Βάιος Σταθόπουλος (1952 - 26 Αυγούστου 2008), του Γεωργίου, υπήρξε Έλληνας πολιτικός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας από το 1985 ως το 1993.
Πολιτική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Βόλο και εργάστηκε ως τεχνολόγος-μηχανολόγος. Ήταν μέλος της ΟΝΝΕΔ. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Α΄Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1985. Τον Μάρτιο του 1990 αντικατέστησε την Άννα Συνοδινού που παραιτήθηκε από βουλευτής. Στη συνέχεια εξελέγη ξανά, στις εκλογές του 1990. Πέθανε σε ηλικία 56 ετών από ανακοπή καρδιάς που υπέστη μέσα στο φουσκωτό σκάφος του στην Ανάβυσσο, τον Αύγουστο του 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Άντι Ντέρις
Ο Άντι Ντέρις (αγγλ. Andi Deris) είναι Γερμανός μουσικός, γνωστός ως τραγουδιστής των Helloween, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος των Pink Cream 69, από τους οποίους αποχώρησε το 1993.
Βιογραφία
Ο Ντέρις γεννήθηκε στην Καρλσρούη τον Αύγουστο του 1964 και στα δεκαπέντε του χρόνια σχημάτισε τους Paranoid, οι οποίοι αργότερα μετονομάστηκαν σε Nameless. Το 1984 δημιούργησε τους Dragon, ηχογραφώντας μαζί τους ένα ντέμο. Τις κιθάρες του συγκροτήματος έπαιζαν οι αδελφοί Μπρούνο και Όσκαρ Ντι Μπλάσιο, οι οποίοι μαζί με το Ντέρις, το ντράμερ Ραλφ Μάουρερ και τον μπασίστα Ντάνιελ ντε Νίρο σχημάτισαν τους Kymera. Το νέο σχήμα κυκλοφόρησε το άλμπουμ "No Mercy' το 1987, με τον Κώστα Ζαφειρίου να κάθεται στα τύμπανα.
Οι Ντέρις και Ζαφειρίου, μαζί με τον μπασίστα Ντένις Γουόρντ και τον κιθαρίστα Άλφρεντ Κόφλερ σχημάτισαν τους Pink Cream 69. Το συγκρότημα υπέγραψε στην CBS και περιόδευσε σε όλο τον κόσμο. Με το Ντέρις στο μικρόφωνο, ηχογράφησαν τους δίσκους "Pink Cream 69" (1989), "One Size Fits All" (1991) και "Games People Play" (1993), πριν ο τραγουδιστής αποχωρήσει για να αντικαταστήσει τον Μίκαελ Κίσκε στους Helloween. Πρώτη του ηχογράφηση με το power metal συγκρότημα υπήρξε το άλμπουμ "Master of the Rings", ακολουθούμενο από τα "The Time of the Oath", "Better Than Raw" και "The Dark Ride". Ο Ντέρις μετακόμισε στην Τενερίφη, όπου διαμένει μέχρι σήμερα.
Έχει κυκλοφορήσει τους σόλο δίσκους "Come In from the Rain" (1997), "Done by Mirrors" (1999) και "Million Dollar Haircuts on Ten Cent Heads" (2013), ενώ έχει συμμετάσχει σε ηχογραφήσεις των Saxon, Ayreon, Wolfpakk, Shaman, κ.α..
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές
Εκτροχιασμός συρμού στη Δυτική Αυστραλία (2018)
Ο συρμός ήταν φορτωμένος με 30.000 τόνους σιδηρομεταλλεύματος. Αποτελείτο από 2 επικεφαλής μηχανές έλξης, ακολουθούμενες από 134 βαγόνια μεταφοράς μεταλλεύματος, δύο επιπλέον μηχανές έλξης και άλλα 134 όμοια βαγόνια. Είχε μήκος περίπου 3,2 χλμ. (2 μίλια) και ως πλήρωμα είχε μόνον ένα άτομο, τον μηχανοδηγό.
Ήταν εξοπλισμένος με ηλεκτρονικά ελεγχόμενο πνευματικό σύστημα πέδησης (ECPB). Στις 03:37΄, και ενώ ο συρμός ταξίδευε με 60 km/h σε κατωφέρεια και πλησίαζε στο επίπεδο του δρόμου, χάθηκε η επικοινωνία της επικεφαλής μηχανής έλξης και του συστήματος παρακολούθησης του συρμού. Η απώλεια αυτή προκάλεσε την αυτόματη πέδηση έκτακτης ανάγκης από το σύστημα ECPB, γεγονός που σταμάτησε τον συρμό ενώ πλησίαζε το Γκάρντεν Σάουθ (Garden South). Όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα, μία από τις 12 διασυνδέσεις παρακολούθησης του συρμού ανάμεσα στα βαγόνια αποσυνδέθηκε. Ο συρμός σταμάτησε και ο μηχανοδηγός κατέβηκε από τη μηχανή έλξης, προκειμένου να ελέγξει τι είχε συμβεί.