cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βελιγράδι
Νυχτερινή ζωή
Οι Times το 2008 ανέφεραν ότι η καλύτερη νυχτερινή ζωή της Ευρώπης είναι στο Βελιγράδι. Στον οδηγό "1000 Απόλυτες Εμπειρίες" του 2009 του Lonely Planet το Βελιγράδι τοποθετήθηκε πρώτο μεταξύ των 10 πρώτων πόλεων για πάρτι στον κόσμο.
Αθλητισμός
Στο Βελιγράδι υπάρχουν περίπου 1.000 αθλητικές εγκαταστάσεις, πολλές από αυτές κατάλληλες για διεξαγωγή αθλητικών εκδηλώσεων κάθε επιπέδου. Το Βελιγράδι έχει επίσης πρόσφατα φιλοξενήσει μεγάλες αθλητικές εκδηλώσεις, όπως το Ευρωμπάσκετ 2005, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Βόλλεϋ Ανδρών το 2005, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης το 2006, το Ευρωπαϊκό Ολυμπιακό Φεστιβάλ Νεολαίας το 2007 και τη Θερινή Πανεπιστημιάδα το 2009.
Η πόλη είναι έδρα των δύο μεγαλύτερων και πιο πετυχημένων ποδοσφαιρικών ομάδων της Σερβίας, του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και της Παρτιζάν Βελιγραδίου. Ο Ερυθρός Αστέρας κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ (Ευρωπαϊκό Κύπελλο) το 1991. Τα δύο μεγαλύτερα στάδια στο Βελιγράδι είναι το Μαρακανά (Στάδιο Ερυθρού Αστέρα) και το Στάδιο της Παρτιζάν. Ο ανταγωνισμός μεταξύ Ερυθρού Αστέρα και Παρτιζάν είναι ένας από τους σφοδρότερους στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. thumb|right|[[Στάδιο Ερυθρού Αστέρα.]] Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Κλειστών Γηπέδων η Αρένα του Βελιγραδίου είναι το μεγαλύτερο κλειστό γήπεδο με χωρητικότητα 25.000. Χρησιμοποιείται για σημαντικές αθλητικές συναντήσεις και συναυλίες. Τον Μάιο του 2008 διεξήχθη εκεί ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Το Χάλα Πιονίρ είναι η βασική έδρα των ομάδων μπάσκετ ΚΚ Παρτιζάν και ΚΚ Τσρβένα Ζβέζντα.
Τα τελευταία χρόνια το Βελιγράδι έχει επίσης αναδείξει αρκετούς-ές παγκόσμιας κλάσης τενίστες όπως η Άνα Ιβάνοβιτς, η Γελένα Γιάνκοβιτς και ο Νόβακ Τζόκοβιτς. Οι Ιβάνοβιτς και Τζόκοβιτς είναι οι πρώτοι, γυναίκα και άνδρας Σέρβοι τενίστες αντίστοιχα, που κέρδισαν τίτλο στο ατομικό του Grand Slam. Η εθνική ομάδα της Σερβίας κέρδισε το Κύπελλο Ντέιβις το 2010 νικώντας την ομάδα της Γαλλίας στους τελικούς, που έγιναν στην Αρένα του Βελιγραδίου.
Εκπαίδευση
thumb|right|Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών του [[Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου|Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.]] Το Βελιγράδι έχει δύο κρατικά πανεπιστήμια και αρκετά ιδιωτικά ιδρύματα ανώτερης εκπαίδευσης. Το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, που ιδρύθηκε το 1808 ως η "Μεγάλη Σχολή", είναι το παλαιότερο ίδρυμα ανώτερης εκπαίδευσης της Σερβίας. Έχοντας αναπτυχθεί μαζί με την πόλη τον 19ο αιώνα αρκετά κτίρια του Πανεπιστημίου αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αρχιτεκτονικής και της πολιτιστικής κληρονομιάς του Βελιγραδίου.
Υπάρχουν επίσης 195 πρωτοβάθμια σχολεία και 85 δευτεροβάθμια. Από τα πρωτοβάθμια υπάρχουν 162 κανονικά, 14 ειδικά, 15 καλλιτεχνικά και 4 ενηλίκων. Το δευτεροβάθμιο σχολικό σύστημα έχει 51 επαγγελματικές σχολές, 21 γυμνάσια, 8 καλλιτεχνικά και 5 ειδικά σχολεία. 230.000 μαθητές και 22.000 εργαζόμενοι είναι σε πάνω από 500 κτίρια, που καλύπτουν γύρω στα 1.100.000 τ.μ.
Μεταφορές
thumb|left|Ο Κόμβος Μόσταρ, 1972. thumb|right|[[Γέφυρα Άντα]]
Το Βελιγράδι έχει ένα εκτεταμένο δημόσιο σύστημα μεταφορών του Βελιγραδίου που στηρίζεται σε λεωφορεία (118 αστικές γραμμές και πάνω από 300 υπεραστικές), τραμ (12 γραμμές) και τρόλεϊ (8 γραμμές). Το διαχειρίζονται η GSP Beograd και η SP Lasta, σε συνεργασία με ιδιωτικές εταιρείες σε διάφορες λεωφορειακές γραμμές. Το σύστημα εισιτηρίων BusPlus, που βασίζεται σε έξυπνες κάρτες χωρίς επαφή, άρχισε να λειτουργεί τον Φεβρουάριο του 2012. Το Βελιγράδι έχει επίσης ένα δίκτυο προαστιακού σιδηρόδρομου, το Μπεοβόζ, που το διαχειρίζεται η δημοτική διοίκηση. Ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός συνδέει το Βελιγράδι με άλλες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και πολλές πόλεις της Σερβίας. Τα ταξίδια με πούλμαν είναι επίσης δημοφιλή και η πρωτεύουσα εξυπηρετείται ικανοποιητικά με ημερήσιες συνδέσεις με κάθε πόλη της Σερβίας και με πολλούς άλλους Ευρωπαϊκούς προορισμούς μέσω του κεντρικού σταθμού λεωφορείων.
Η πόλη βρίσκεται πάνω στους Πανευρωπαϊκούς διαδρόμους X και VII. Το σύστημα των αυτοκινητοδρόμων παρέχει εύκολη πρόσβαση στο Νόβι Σαντ και στη Βουδαπέστη βόρεια, στη Νις νότια και στο Ζάγκρεμπ δυτικά. Στη συμβολή δύο μεγάλων ποταμών, του Δούναβη και του Σάβου, το Βελιγράδι έχει 7 γέφυρες - οι δύο κύριες είναι η Μπράνκο και η Γκαζέλα, που συνδέουν τον πυρήνα της πόλης με το Νόβι Μπέογκραντ. Με την επέκταση της πόλης και την ουσιώδη αύξηση του αριθμού των οχημάτων, η κυκλοφοριακή συμφόρηση αποτελεί σημαντικό πρόβλημα, που αναμένεται να μετριασθεί με την κατασκευή μιας παράκαμψης, που θα συνδέει τους αυτοκινητόδρομους E70 και E75. Επιπλέον προγραμματίζεται ένας "εσωτερικός ημιδακτύλιος", που περιλαμβάνει μια νέα Γέφυρα Άντα στον ποταμό Σάβο, που αναμένεται να διευκολύνει τις μετακινήσεις μέσα στην πόλη και να αποφορτίσει τις γέφυρες Μπράνκο και Γκαζέλα.
thumb|left|Ο σταθμός του Μπεοβόζ Βούκοβ Σπόμενικ, που βρίσκεται 55 μ. υπογείως. Το Λιμάνι του Βελιγραδίου βρίσκεται στον Δούναβη και επιτρέπει στην πόλη να εφοδιάζεται με προϊόντα από το ποτάμι. Η πόλη εξυπηρετείται επίσης από το Αεροδρόμιο Νίκολα Τέσλα, 12 χιλιόμετρα δυτικά του κέντρου της πόλης, κοντά στο Σουρτσίν. Στην ακμή του, το 1986, από το αεροδρόμιο ταξίδευαν σχεδόν 3 εκατομμύρια επιβάτες, αλλά αυτός ο αριθμός συρρικνώθηκε σε ελάχιστο τη δεκαετία του 1990. Μετά την επανεκκίνηση της ανάπτυξής του το 2000, ο αριθμός των επιβατών έφθασε περίπου τα 2 εκατομμύρια το 2004 και το 2005, πάνω από 2,6 εκατομμύρια το 2008 και ξεπέρασε τα 3 εκατομμύρια επιβάτες. Το μέγιστο όλων των εποχών με πάνω από 4 εκατομμύρια επιβάτες επιτεύχθηκε το 2014, όταν το Αεροδρόμιο του Βελιγραδίου Νίκολα Τέσλα έγινε το δεύτερο ταχύτερα αναπτυσσόμενο μεγάλο αεροδρόμιο της Ευρώπης. thumb|right|[[Διεθνές Αεροδρόμιο Νίκολα Τέσλα|Αεροδρόμιο Νίκολα Τέσλα.]]
Το Μπεοβόζ είναι το δίκτυο προαστιακού σιδηρόδρομου που παρέχει στην πόλη υπηρεσίες μαζικής μεταφοράς. Ο βασικός ρόλος του σημερινού συστήματος είναι να συνδέει τα προάστια με το κέντρο της πόλης. Το Μπεοβόζ διαχειρίζονται οι Σερβικοί Σιδηρόδρομοι. Το προαστιακό σιδηροδρομικό σύστημα του Βελιγραδίου συνδέει προάστια και γειτονικές πόλεις δυτικά, βόρεια και νότια της πόλης. Άρχισε να λειτουργεί το 1992 και σήμερα έχει 2 ζώνες με 5 γραμμές και 41 σταθμούς.
Το Βελιγράδι είναι μια από τις τελευταίες μεγάλες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και πόλεις άνω του ενός εκατομμυρίου κατοίκων, που δεν έχει μετρό. Το Μετρό του Βελιγραδίου θεωρείται το τρίτο μεγαλύτερο προγραμματιζόμενο έργο στη χώρα, μετά τα οδικά και σιδηροδρομικά έργα. Τα δύο έργα υψηλότερης προτεραιότητας είναι η Παράκαμψη του Βελιγραδίου και ο Πανευρωπαϊκός Διάδρομος Χ.
Κλίμα
Το Βελιγράδι βρίσκεται στην υγρή υποτροπική κλιματική ζώνη με τέσσερις εποχές και ομοιόμορφα κατανεμημένο υετό. Οι μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες ποικίλλουν από 1,4 °C τον Ιανουάριο μέχρι 23,0 °C τον Ιούλιο, με μέσο ετήσιο 12,5 °C. Υπάρχουν, κατά μέσο όρο, 31 ημέρες τον χρόνο, που η θερμοκρασία ξεπερνά τους 30 °C και 95 που ξεπερνά τους 25 °C. Το Βελιγράδι δέχεται περίπου 690 χιλιοστά υετού τον χρόνο, με υγρότερα τα τέλη της άνοιξης. Ο μέσος ετήσιος αριθμός ωρών ηλιοφάνειας είναι 2.112.
Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία στο Βελιγράδι είναι 44,6 °C στις 24 Ιουλίου 2007, ενώ, στο άλλο άκρο, η χαμηλότερη ήταν −26,2 °C στις 10 Ιανουαρίου 1893.
Αδελφοποιημένες πόλεις
250px|μικρογραφία|О πεζόδρομος Κνεζ Μιχαήλοβα στο Βελιγράδι 250px|μικρογραφία|Βελιγράδι
Το Βελιγράδι είναι αδελφοποιημένο με τις εξής πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραδουνάβιες πόλεις Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Διογένης (αποσαφήνιση)
Το όνομα Διογένης , που σημαίνει «ο ανήκων στο γένος του Δία», ο από θεϊκή γενιά, έφεραν πολλές αρχαίες προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων, κατ΄ αλφαβητική σειρά και οι:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Τζαφέρ Ταγιάρ
Ο Τζαφέρ Ταγιάρ Πασάς (Cafer Tayyar Eğilmez, 1877 - 3 Ιανουαρίου 1958) ήταν Τούρκος στρατηγός, αλβανικής καταγωγής γεννημένος στην Πρίστινα. Είχε λάβει το παρωνύμιο Εγκιλμέζ=Άκαμπτος. Κατά τα τουρκικά πολεμικά γεγονότα του 1918-1920 στο Βαλκανικό μέτωπο προσχώρησε στο Κεμαλικό κίνημα όπου και ανέλαβε με τον βαθμό του υποστρατήγου την διοίκηση του τουρκικού στρατού Ανατολικής Θράκης, του 7ου Σώματος, καθώς και των ατάκτων σωμάτων με τα οποία και προπαρασκεύασε την προς την Αδριανούπολη κατά των Ελλήνων αντίσταση.
Κατά τον Μάρτιο του 1920, καταγγέλλοντας την Ανακωχή του Μούδρου 1918, δήλωσε στον Άγγλο αξιωματικό Λίστερ, επόπτη των Συμμάχων στην Αδριανούπολη, ότι παύει να τον αναγνωρίζει πλέον.
Μετά όμως τη νικηφόρα έκβαση των πολεμικών επιχειρήσεων του Ιουλίου 1920 και την ταχύτατη προέλαση της 9ης Ελληνικής Μεραρχίας Πεζικού προς την Αδριανούπολη, ο Τζαφέρ Ταγιάρ προσπάθησε να διαφύγει με άλογο, και χωρίς συνοδεία, προς το βουλγαρικό έδαφος όπου όμως συνελήφθη αιχμάλωτος στις 11 Ιουλίου και την επομένη καταλήφθηκε η Αδριανούπολη.
Για την σύλληψη του Τζαφέρ Ταγιάρ κινήθηκε ο 11ος λόχος της 10ης Ελληνικής Μεραρχίας Πεζικού -αποσπασθείς στην 9η Ελληνική Μεραρχία Πεζικού- υπό το λοχαγό Πεζικού Δημήτριο Μεσσαριτάκη, ο οποίος φονεύθηκε στο Δορύλαιο την 9η Ιουλίου 1921. Τη σύλληψη του Ταγιάρ και την παράδοσή του στον Έλληνα στρατηγό Αλέξανδρο Μαζαράκη -Αινιάν, διηνήργησε ομάδα μάχης του ανωτέρω λόχου, υπό τον δεκανέα Πεζικού και πρώην σύνδεσμο του Παύλου Μελά το 1904, Νικόλαο Καθάριο, ο οποίος τον Ιούλιο του 1921 τιμήθηκε με το Αργυρούν Αριστείον Ανδρείας για την πολεμική του δράση ,καθώς και για το γεγονός ότι σεβόμενος το δίκαιο του πολέμου , απέτρεψε την κακοποίηση του Τζαφέρ Ταγιάρ από υφιστάμενό του.
Ο Τζαφέρ Ταγιάρ μεταφέρθηκε στην Αθήνα παραμένοντας αιχμάλωτος 32 μήνες, με την δυνατότητα όμως να κινείται κάπως ελεύθερα, μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, όπου και φέρεται να ανταλλάχθηκε με τον Έλληνα στρατηγό, αιχμάλωτο των Τούρκων, στη Μικρασιατική Εκστρατεία, Νικόλαο Τρικούπη. Μετά την επιστροφή του στην Τουρκία αναμίχθηκε με την πολιτική και ανέλαβε Έπαρχος στη περιοχή της Σαμψούντας.
Ο Τζαφέρ Ταγιάρ πέθανε στις 3 Ιανουαρίου του 1958, στη Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία 81 ετών. Είχε τιμηθεί με διάφορα παράσημα καθώς και με το μετάλλιο της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταγιάρ Τ
Ο Ξαναπές
Ο δίσκος ο Ξαναπές του Νικόλα Άσιμου εκδόθηκε το Νοέμβρη του 1982. Συμμετέχουν μαζί με το Νικόλα η Χάρις Αλεξίου και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία
Διαίρεση Κομίλλα
Ορολογία και ονοματολογική αμφισβήτηση
Διάφοροι όροι χρησιμοποιούνται για την περιγραφή των διαφορετικών (και μερικές φορές επικαλυπτόμενων) γεωγραφικών και πολιτικών περιοχών της προτεινόμενης διαίρεσης Κομίλλα. Εν συντομία, οι κύριοι όροι και οι απλές εξηγήσεις τους είναι οι εξής:
Ιστορία
Η σημερινή μεγαλύτερη Κομίλλα ήταν κάποτε κάτω από το αρχαίο βασίλειο των Σαματάτα και ενώθηκε με το Βασίλειο Τριπούρι. Το Λαλμάι Μαϊναμάτι υπό τη δυναστεία Ντέβα (8ος αιώνας μ.Χ.) και κατά τη διάρκεια του δέκατου και τα μέσα του ενδέκατου αιώνα μ.Χ. Το 1732, έγινε το κέντρο του υποστηριζόμενου από τη Βεγγάλη τομέα Τζαγκάτ Μανίκγια.
Το κίνημα των αγροτών κατά του βασιλιά της Τρίπουρα το 1764, το οποίο αρχικά διαμορφώθηκε υπό την ηγεσία του Σαμσέρ Γκαζί, είναι ένα αξιοσημείωτο ιστορικό γεγονός στην Κομίλλα. Ήρθε υπό τον έλεγχο της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών το 1765 και ιδρύθηκε ως επαρχία Τιππέρα (επίσης γνωστό ως Τσάκλα Ροσναμπάντ) το 1790. Αργότερα, επανοργανώθηκε σε τρεις φάσεις σε έξι επαρχίες.
Διοικητική διαίρεση
Η διαίρεση θα υποδιαιρείται σε έξι επαρχίες (ζίλα) και από εκεί σε 59 υποεπαρχίες (ουπαζίλα). Οι έξι επαρχίες που απαριθμούνται παρακάτω καταλαμβάνουν το βορειοδυτικό τμήμα (37.6%) της σημερινής διαίρεσης Τσιταγκόνγκ, ενώ οι υπόλοιπες πέντε επαρχίες (ζίλα) αποτελούν το νοτιοανατολικό τμήμα (62.4%) που χωρίζονται από το χαμηλότερο (ή Μπαγκλαντεσιανό) τμήμα του ποταμού Φένι.
Παραπομπές
Κομιλλα
NGC 906
Ο NGC 906 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Εκτιμάται πως απέχει 215 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και έχει διάμετρο περίπου 110 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1878 από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan).
Μπράιαν Τζέραρντ Τζέιμς
Ο Μπράιαν Τζέραρντ Τζέιμς (γεννημένος στις 20 Μαΐου 1969) είναι ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής. Εργάζεται για την εταιρεία WWE, ως περιστασιακός παλαιστής, ανιχνευτής ταλέντων και παραγωγός. Είναι περισσότερο γνωστός ως "Ρόουντ Ντογκ" Τζέσε Τζέιμς" ή απλά Ρόουντ Ντογκ.
Τα πρώτα βήματα
Η ενασχόλησή του με το κατς ξεκίνησε το 1992 όταν προπονήθηκε στα μυστικά της και έκανε το ντεμπούτο του. Αγωνίστηκε για πολλές ανεξάρτητες διοργανώσεις που διεξήγαγαν μικρές εταιρείες, ενώ είχε και σποραδικά περάσματα από το Smoky Mountain Wrestling, ως τα τέλη του 1994 που υπέγραψε με το World Wrestling Entertainment.
WWE
Τα πρώτα δύο χρόνια του στο WWE, δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία και περίμενε απλά την ώθηση, έχοντας αφήσει καλές εντυπώσεις με τις εμφανίσεις του. Το 1996 δημιουργεί ομάδα με τον Μπίλι Γκαν, με το όνομα "New Age Outlaws". Μαζί κατέκτησαν πέντε φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων, ενώ από μια φορά στην συμμαχία τους, κατέκτησαν το Σκληροπυρηνικό Πρωτάθλημα, ενώ ο Ρόουντ Ντογκ κατέκτησε μια φορά και το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE. Οι δύο τους εισχώρησαν στην ομάδα D-Generation X, η οποία διαλύθηκε το 2000, ενώ ο Τζέιμς έγινε για λίγο ομάδα και με τον Εξ Πακ. Το 2001 τελείωσε η συνεργασία του με το WWE.
TNA
Το 2002, συμφώνησε με το Total Nonstop Action Wrestling και αφού τελείωσε τις υποχρεώσεις του με άλλες μικρότερες εταιρείες, ξεκίνησε εμφανίσεις με το πραγματικό του όνομα "Μ.Τ. Τζέιμς". Εκεί συμμάχησε με τους Κόναν και Ρον Κίλινγκς και κατέκτησαν τους Ομαδικούς τίτλους NWA, που κατείχε το TNA, το 2003. Από τότε έως και το 2009, αναλώθηκε σε μικρά σενάρια και κόντρες, ενώ την τελευταία χρονιά είχε σποραδικές εμφανίσεις. Το συμβόλαιό του έληξε το 2009.
Άλλες εταιρείες και WWE
Από το 2009 έως και το 2011, ο Τζέιμς έδωσε αγώνες για αρκετές εταιρείες μικρότερης εμβέλειας στην Αμερική. Το 2011, επέστρεψε στο WWE, όχι ως παλαιστής, αλλά ως ατζέντης και παραγωγός. Ο Ρόουντ Ντογκ παρουσιάζει μια διαδικτυακή εκπομπή μαζί με τον Τζος Μάθιους (δημοσιογράφος του WWE) από τις αρχές του 2012. Επίσης στο 1000ό επεισόδιο του Raw μαζί με τον Μπίλι Γκαν και τον Σιν Γουάλτμαν, επανασυνδέθηκαν με τους D-X. Το 2014 κατέκτησε το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE μαζί με τον Μπίλι Γκαν.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Δήμος Οπουντίων
Ο δήμος Οπουντίων ήταν δήμος του νομού Φθιώτιδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λοκρών. Βρισκόταν στα νότια του νομού και αποτελούσε τον νοτιότερο δήμο του νομού Φθιώτιδας. Ήταν ένας από τους δήμους που συγκροτούσαν την επαρχία Λοκρίδας. Ο δήμος αποτελούταν από δύο δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 129,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.514 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Μαρτίνο.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο
Καπ ντ’Αγκντ
δεξιά|μικρογραφία| Grande Conque. Το Καπ Ντ’Αγκντ (Cap d'Agde) είναι ένα παραθαλάσσιο θέρετρο στις ακτές της Μεσογείου στη Γαλλία. Βρίσκεται στην κοινότητα Αγκντ, στο διαμέρισμα Έρω της περιφέρειας Οξιτανίας. Το Καπ ντ΄Αγκντ σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Jean Le Couteur, ως μέρος ενός από τα μεγαλύτερα κρατικά προγράμματα ανάπτυξης στη γαλλική ιστορία. Στη δεκαετία του 1960, τα μόνα κτίρια στο Καπ ήταν μικρά σπίτια που χρησιμοποιούνταν συνήθως από τους ντόπιους τα σαββατοκύριακα. Είναι πλέον ένας από τους μεγαλύτερους λιμένες αναψυχής στη γαλλική Μεσόγειο.
Η Αγκντ είναι προσβάσιμη με τρένο TGV της SNCF κατευθείαν από το Παρίσι ή τη Λιλ, ενώ τα κοντινότερα αεροδρόμια είναι το Μπεζιέ-Καπ ντ΄Αγκντ εν Λανγκντόκ, με απευθείας χαμηλού κόστους πτήσεις προς το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σκανδιναβία ή το Μονπελιέ-Frejorgues. Υπάρχουν δημόσιες συγκοινωνίες (ταξί ή λεωφορεία) μεταξύ Αγκντ και Καπ ντ'Αγκντ.
Το Μουσείου του Έφηβου στεγάζει το χάλκινο άγαλμα που ονομάζεται «Ο Έφηβος της Αγάθης». Το άγαλμα ανακαλύφθηκε στον ποταμό Ερώ και στεγάστηκε στο μουσείο του Λούβρου, πριν να διατεθούν οι κατάλληλες εγκαταστάσεις στο Καπ ντ΄Αγκντ για να το φιλοξενήσουν.
Village Naturiste
μικρογραφία| Το Village Naturiste χωρίς χώρο κατασκήνωσης. δεξιά|μικρογραφία| Πινακίδα στην παραλία στο Καπ ντ΄Αγκντ. Το Καπ ντΆγκντ διαθέτει ένα μεγάλο οικογενειακού τύπου θέρετρο γυμνιστών. Το Village Naturiste (43.295°N, 3.52722°W ) είναι ένα μεγάλο περιφραγμένο τμήμα στο βορειοανατολικό άκρο του Καπ ντ΄Αγκντ, παρόλο που είναι προσβάσιμο κατά μήκος της δημόσιας παραλίας από τα ανατολικά. Πρόκειται για μια αυτοτελής πόλη (μερικές φορές αναφέρεται ως «Γυμνή Πόλη, (Naked City)»), όπου η γυμνότης είναι νόμιμη και κοινή σε όλο το θέρετρο. Το βράδυ, όταν ο καιρός γίνεται πιο κρύος, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ντυμένοι, μερικές φορές με αποκαλυπτικά ρούχα. Ένας τοπικός τουριστικός φόρος χρεώνεται ανά άτομο, ανά ημέρα.
Στο απώτερο τέλος της ηθικής του γυμνισμού, το χωριό γίνεται επίσης ένα κέντρο συνάντησης για ζευγάρια εναλλασσόμενων συντρόφων (swingers) και ελευθεριάζοντες.
Το Village Naturiste είναι μια πόλη από μόνη της, με παραλία 2 χιλιομέτρων, μεγάλη μαρίνα, 2.500 χώρους κατασκήνωσης, συγκροτήματα διαμερισμάτων, ξενοδοχείο, καταστήματα, εστιατόρια, νυχτερινά κέντρα, μπαρ, ταχυδρομείο, τράπεζα και ΑΤΜ, πλυντήρια, κομμωτήρια και άλλες εγκαταστάσεις. Συνολικά, υπάρχουν περίπου 180 επιχειρήσεις στο χωριό. Κάποιος μπορεί ενδεχομένως να περάσει μία ολόκληρη περίοδο διακοπών χωρίς να εγκαταλείψει την περιοχή ή να φορέσει ρούχα.
Ιστορία γυμνισμού στο Καπ ντ΄Αγκντ
Η παρακείμενη γη στη μακριά αμμώδη παραλία του Καπ ντ΄Αγκντ ανήκε εδώ και πολλά χρόνια στην οικογένεια Ολτρά, η οποία καλλιεργούσε τους ελαιώνες πίσω από τους αμμόλοφους που βρίσκονται δίπλα στην παραλία. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αδελφοί Ολτρά παρατήρησαν ότι οι άνθρωποι έρχονταν σε αυξανόμενο αριθμό για να κατασκηνώσουν στη γη τους και ότι πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους ήθελαν να κάνουν μπάνιο και να κάνουν ηλιοθεραπεία γυμνοί.
Οι αδελφοί Ολτρά άρχισαν να επισημοποιούν τους κανονισμούς για τους κατασκηνωτές στη γη τους και στη συνέχεια αυτό οδήγησε στη δημιουργία του Oltra Club, το οποίο είναι ένα θέρετρο κατασκήνωσης για τροχόσπιτα και σκηνές. Η κατασκήνωση έγινε όλο και πιο δημοφιλής, ειδικά με τις νέες οικογένειες. Οι Γερμανοί και Ολλανδοί τουρίστες ήταν ιδιαίτερα πολυάριθμοι
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η κυβέρνηση του Ζωρζ Πομπιντού συνέταξε σχέδια για την ανάπτυξη της ακτογραμμής Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν. Αρχικά, ο γυμνισμός δεν είχε μέρος σε αυτές τις προτάσεις, αλλά ο Πολ Ρενέ Ολτρά, ένας από τους αδελφούς, έπεισε τις αρχές να συμπεριλάβουν στα σχέδια τους ένα θέρετρο γυμνιστών στο Καπ ντΆγκντ. Το 1973 η παραλία χαρακτηρίστηκε επισήμως ως παραλία γυμνιστών. Εγκρίθηκαν επίσης οι κανονισμοί για το νέο θέρετρο. Το Village Naturiste θα είναι τόπος όπου οι ηδονοβλεψίες και επιδειξίες δεν θα είναι ευπρόσδεκτοι.
Πρώτη ανάπτυξη
Η πρώτη ανάπτυξη πραγματοποιήθηκε στο Port Nature και στο Port Ambonne, όπου κατασκευάστηκαν διαμερίσματα, καταστήματα και πισίνες. Αργότερα, χτίστηκαν η Heliopolis και το Port Venus και επεκτάθηκε σημαντικά το Port Nature. Τα διαμερίσματα πωλήθηκαν και οι ιδιοκτήτες συχνά τα ενοικίαζαν όταν δεν τα χρειάζονταν για δική τους χρήση. Το Village Naturiste έγινε μια ελεγχόμενη ζώνη κατά τη διάρκεια της σεζόν με ρυθμιζόμενη πρόσβαση. Ο καθένας που εισέρχεται ενημερώνεται για τους κανονισμούς και είναι υποχρεωμένος να συμμορφωθεί με αυτούς.
Η δεκαετία του '80
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80, το Village Naturiste έφτανε στο όριο της ανάπτυξής του. Πολλά καταστήματα και εμπορικά καταστήματα παρέμειναν κενά, έτοιμα προς πώληση ή μίσθωση. Η εκλογή της κυβέρνησης του Φρανσουά Μιτεράν ανήγγειλε την ύφεση της γαλλικής οικονομίας, η οποία κράτησε την επόμενη δεκαετία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Naturist Village συνέχισε να αποδεικνύεται ένα δημοφιλές θέρετρο και ανέπτυξε μια χαλαρή και ευχάριστη ατμόσφαιρα. Υπήρξαν τόσοι πολλοί Γερμανοί επισκέπτες, όπου το Ταχυδρομείο είχε ακόμη ένα καθορισμένο ταχυδρομικό κουτί για επιστολές και ταχυδρομικές κάρτες που αποστέλλονταν στη Γερμανία.
Η παρούσα κατάσταση
μικρογραφία| Ένας γυμνός άνδρας σε τηλεφωνικό θάλαμο, Καπ ντ΄Αγκντ, 2010. Το Village Naturiste γίνεται επίσης ένα κέντρο συνάντησης για swingers και ελευθεριάζοντες, με sex shops και swinger clubs. Οι swingers είναι επίσης ενεργοί στις παραλίες γυμνιστών, γεγονός που κάνει πολλούς φυσιολάτρες τουρίστες να αλλάξουν τον προορισμό τους σε κάποιο άλλο πραγματικά οικογενειακό θέρετρο γυμνιστών.
Το Naturist Village έχει κανόνες που απαιτούν γυμνότητα ως κανόνα, που απαγορεύουν τη φωτογράφιση, την ένδυση με προκλητικά ρούχα και την επίδειξη άσεμνων αντικειμένων. Οι πινακίδες στην παραλία το 2008 προειδοποιούσαν ενάντια στην άσεμνη συμπεριφορά. Υπάρχουν λέσχες και μικρότερες εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των καταστημάτων και των μπαρ. Η νυχτερινή ζωή επικεντρώνεται σε κλαμπ και χώρους. Πολλοί ανοίγουν μόνο σε συγκεκριμένες περιόδους του έτους. Στις 23 Νοεμβρίου 2008, η βρετανική εφημερίδα The Sunday Times ανέφερε ότι οι πυρκαγιές σε τρία swinger club ήταν έργο σκληροπυρηνικών γυμνιστών ή «γυμνιστών μουλάδων», που αντιτίθενται στους swingers ή στους ελευθεριάζοντες.
Το 2009, η εταιρεία René Oltra, η οποία φέρει το όνομα του αρχικού υποστηρικτή του θέρετρου, ζήτησε από τους επισκέπτες στην κατασκήνωση, στις βίλες και στα διαμερίσματα που ενοικιάζει, να ανήκουν σε μία γυμνιστική οργάνωση. Ωστόσο, λόγω καταχρήσεων, το Καπ ντ΄Αγκντ δεν υποστηρίζεται πλέον από τη Γαλλική Ομοσπονδία Γυμνιστών (Fédération Française de Naturisme).
Τον Δεκέμβριο του 2009, η τοπική αρχή πρότεινε την ανακαίνιση, καθιστώντας το χωριό σχεδόν ελεύθερο κυκλοφορίας, κατασκευάζοντας διαδρομές και παραλιακά πεζοδρόμια και περιπάτους γεμάτους δένδρα, έναν παραθαλάσσιο δρόμο περιπάτου κατά μήκος της παραλίας και ένα ξενοδοχείο. Οι εργασίες άρχισαν στις αρχές του 2012. Άλλα σχέδια περιελάμβαναν την ανακαίνιση κτιρίων και την κατασκευή νέων προσόψεων.
Το Village Naturiste δημιουργεί απασχόληση και έσοδα σε μια περιοχή της Γαλλίας λιγότερο εύπορη από άλλες. Δημιουργεί εισόδημα για την τοπική αυτοδιοίκηση μέσω φόρων ιδιοκτησίας και τιμών εισόδου.
Η παραλία γυμνιστών
δεξιά|μικρογραφία| Η παραλία γυμνιστών στο Καπ ντ΄Αγκντ τη νύχτα, με την πόλη Σετ στο βάθος. Η παραλία γυμνιστών (όπου η γύμνια είναι τεχνικά υποχρεωτική) έχει μήκος περίπου 2 χιλιομέτρων και πλάτος περίπου 30 μέτρων. Η άμμος και το νερό είναι καλής ποιότητας και μεταξύ 16 to 22 C. Δύο θέσεις ασφαλείας περιλαμβάνουν αστυνομικές και ιατρικές εγκαταστάσεις. Οι ναυαγοσώστες είναι σε υπηρεσία σε αρκετούς σταθμούς, κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Έξι εστιατόρια συνορεύουν με το νότιο άκρο της παραλίας γυμνιστών. Μόνο ένα εστιατόριο είναι διαθέσιμο προς το βόρειο άκρο. Παρόλο που το Καπ ντ΄Αγκντ είναι στη Γαλλία, το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού της υπηρεσίας μιλούν αγγλικά.
Μαρίνα
Η μαρίνα έχει περίπου 60 θέσεις για σκάφη μέχρι 17 m και μια μεγάλη αποβάθρα.
Σημειώσεις και παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θέρετρα γυμνιστών Κατηγορία:Γεωγραφία της Περιοχής της Οξιτανίας
Κατάλογος περιφερειακών οδών ανά χώρα
Παρακάτω παρατίθεται ένας κατάλογος των περιφερειακών οδών ανά χώρα.
Γαλλία
36px 36px
Ολλανδία
36px 36px 36px 36px 36px 36px 36px 36px 36px
Φινλανδία
Κατηγορία:Περιφερειακές οδοί ανά χώρα Περιφερειακων Οδων Κατηγορία:Κατάλογοι δρόμων
Τανυστής τάσεων Κωσύ
Στη μηχανική συνεχούς μέσου, ο τανυστής τάσεων Κωσύ (ή πραγματικός τανυστής τάσεων) ή απλούστερα ο τανυστής τάσεων, που πήρε το όνομα από τον Ωγκυστέν-Λουί Κωσύ, είναι ένας τανυστής 2ης τάξης, του τύπου (1,1) (ο οποίος είναι ένας γραμμικός μετασχηματισμός), με  9 συνιστώσες  ο οποίος προσδιορίζει επακριβώς την εντατική κατάσταση (τάσεις) σε ένα σημείο μέσα στο υλικό στην παραμορφωμένη κατάσταση. Ο τανυστής συσχετίζει ένα μοναδιαίο διάνυσμα κατεύθυνσης n με το διάνυσμα των τάσεων T(n) πάνω σε μία φανταστική επιφάνεια κάθετα στο n: όπου,
Ο τανυστής τάσεων Κωσύ υπακούει στο νόμο μετασχηματισμού τανυστών κάτω από αλλαγή στο σύστημα συντεταγμένων. Μια γραφική απεικόνιση αυτού του νόμου μετασχηματισμού, είναι ο κύκλος του Μορ για τις τάσεις.
Ο τανυστής τάσεων Κωσύ χρησιμοποιείται για ανάλυση τάσεων υλικών σωμάτων που υπόκεινται σε μικρές παραμορφώσεις. Είναι κεντρική ιδέα στη γραμμική θεωρία ελαστικότητας. Για μεγάλες παραμορφώσεις, που αποκαλούνται επίσης και πεπερασμένες παραμορφώσεις, απαιτούνται άλλου είδους μετρήσεις των τάσεων, όπως ο τανυστής τάσεων Πιόλα-Κίρχοφ, ο τανυστής τάσεων Μπιό και ο τανυστής τάσεων Κίρχοφ. Σύμφωνα με την αρχή διατήρησης της γραμμικής ορμής, αν το συνεχές σώμα είναι σε στατική ισορροπία μπορεί να δειχτεί ότι οι συνιστώσες του τανυστής τάσεων Κωσύ σε κάθε υλικό σημείο του σώματος ικανοποιεί τις εξισώσεις ισορροπίας (εξισώσεις κίνησης του Κωσύ για μηδενική επιτάχυνση). Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την αρχή διατήρησης της στροφορμής, η ισορροπία απαιτεί το άθροισμα των ροπών σε ένα αυθαίρετο σημείο να είναι μηδέν, κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο τανυστής τάσεων είναι συμμετρικός και συνεπώς έχει μόνο έξι ανεξάρτητες συνιστώσες τάσεων, αντί για τις αρχικές εννιά.
Κατηγορία:Τανυστές Κατηγορία:Μηχανική συνεχούς μέσου Κατηγορία:Μηχανική στερεών
Τζιόρτζιο Βάλλα
Ο Τζιόρτζιο Βάλλα (ιτ. Giorgio Valla, περ. 1447 - 1499) ήταν Ιταλός ιατρός, αστρονόμος, κλασικός φιλόλογος και μουσικολόγος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί φιλόλογοι Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι
Πάτμος Μ-213 (ναρκαλιευτικό)
Ιστορία
Το πλοίο ναυπηγήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1942 στα ναυπηγεία "Boothbay Harbor" στο Μέιν των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής ως YMS-229. Η καθέλκυσή του έγινε στις 11 Ιανουαρίου 1943 και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε, μετά από τις σχετικές δοκιμές που του υποβλήθηκαν, στις 5 Ιουνίου 1943 οπότε και μεταφέρθηκε, ως «HMS J-1029», στην υπηρεσία του πολεμικού ναυτικού της Μεγάλης Βρετανίας όπου μετονομάστηκε εκ νέου σε «HMS BYMS-2172».
Επέστρεψε στην επιμέλεια των ΗΠΑ στις 15 Δεκεμβρίου 1946, αλλά την ίδια ημέρα παραχωρήθηκε, ως δανεικό, από την Μεγάλη Βρετανία προς τις Ελληνικές αρχές για την εκκαθάριση των ελληνικών θαλασσών από τα ναρκοπέδια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έτσι, μεταφέρθηκε αμέσως, ως «Πάτμος M 2229», στην υπηρεσία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Στον ελληνικό στόλο πήρε το όνομα «Πάτμος Μ-213» (είναι γνωστό και ως «Ν/Α Πάτμος 69») και έλαβε μέρος με επιτυχία στις επιχειρήσεις του εμφυλίου στις νήσους Σάμο και Ικαρία με κυβερνήτη τον Ανθυποπλοίαρχο Ν. Νομικό. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1952, αντί να επιστραφεί στη Μεγάλη Βρετανία, αγοράστηκε από το Ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών το οποίο παραχώρησε το πλοίο στον ελληνικό στόλο. Ο παροπλισμός του έγινε το 1966.
Πλοία με το όνομα «Πάτμος»
Το ναρκαλιευτικό «Πάτμος» Μ-213 είναι μέχρι το μοναδικό πλοίο στον ελληνικό στόλο που έφερε το όνομα αυτό.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Ακροπόταμος Θεσσαλονίκης
Ο Ακροπόταμος είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Προχώματος, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κουφαλίων, του δήμου Χαλκηδόνος, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσσαλονίκης, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Πριν το Σχέδιο «Καποδίστριας» και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θεσσαλονίκης του νομού Θεσσαλονίκης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Κουίνσλαντ
Το Κουίνσλαντ (αγγλικά: Queensland, που σημαίνει «Γη της Βασίλισσας» μερικές φορές αναφέρεται και ως Κουινσλάνδη) είναι πολιτεία της Αυστραλίας, στο βορειοανατολικό άκρο της ηπείρου. Έχει έκταση 1.729.742 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.052.800 κατοίκους (εκτίμηση 2018). Συνορεύει με τη Βόρεια Επικράτεια στα δυτικά, με τη Νότια Αυστραλία στα νοτιοδυτικά και τη Νέα Νότια Ουαλία στα νότια. Στα ανατολικά βρέχεται από τη Θάλασσα των Κοραλλίων και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πολιτεία σε έκταση, μετά τη Δυτική Αυστραλία, και η τρίτη σε πληθυσμό, μετά τη Νέα Νότια Ουαλία και τη Βικτώρια.
Ακροπόταμος Θεσσαλονίκης
Γεωγραφία
Ο Ακροπόταμος είναι πεδινός οικισμός στο βόρειο άκρο του δυτικού τμήματος του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στο τμήμα του νομού που εισέρχεται ανάμεσα στους νομούς Πέλλας (στα δυτικά) και Κιλκίς (στα βόρεια), στις ανατολικές όχθες του Αξιού και πολύ κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή και την επαρχιακή οδό Θεσσαλονίκης-Αξιούπολης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 45. Απέχει περίπου 45 χλμ ΒΔ. του κέντρου της Θεσσαλονίκης (μέσω Αγχιάλου).
Κουίνσλαντ
Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν ιθαγενείς της Αυστραλίας και των κοντινών νησιών του Πορθμού Τόρες (Torres Strait). Τον 19ο αιώνα αποικίστηκε από τους Βρετανούς, αρχικά με σκοπό τον εγκλεισμό υπότροπων καταδίκων από τη Νέα Νότια Ουαλία. Ιδρύθηκε επίσημα ως ξεχωριστή από τη Νέα Νότια Ουαλία αποικία στις 6 Ιουνίου 1859, ημέρα που σήμερα γιορτάζεται ως «Μέρα του Κουίνσλαντ».
Σήμερα η οικονομία της βασίζεται στους τομείς της γεωργίας, του τουρισμού και της εκμετάλλευσης φυσικών πόρων. Ο πληθυσμός συγκεντρώνεται κυρίως στο νοτιοανατολικό τμήμα της πολιτείας, όπου βρίσκεται και η πρωτεύουσα Μπρίσμπεϊν. Η πολιτεία συχνά αναφέρεται με το προσωνύμιο «Ηλιόλουστη Πολιτεία» ("Sunshine State"), λόγω του ζεστού καιρού αλλά και επειδή μεγάλο μέρος της βρίσκεται στην τροπική ζώνη.
Ακροπόταμος Θεσσαλονίκης
Ιστορικά στοιχεία
Ο πληθυσμός του Ακροποτάμου αποτελείται από Έλληνες πρόσφυγες από τον Πόντο.
Κουίνσλαντ
Ιστορία
Ελάχιστα είναι γνωστά για την κατοίκηση του Κουίνσλαντ πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων αποίκων. Πιστεύεται ότι Αβορίγινες κατοικούσαν στην περιοχή για πολλούς αιώνες, όμως δεν είναι γνωστά στοιχεία για τον πολιτισμό και τα πληθυσμιακά τους στοιχεία.
Ακροπόταμος Θεσσαλονίκης
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Χαλκηδόνος Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Κουίνσλαντ
Ιστορία
Τον Φεβρουάριο του 1606, ο Ολλανδός θαλασσοπόρος Βίλεμ Γιάνσον αποβιβάστηκε κοντά στο σημερινό Γουίπα, στη δυτική ακτή του Ακρωτηρίου της Υόρκης. Αυτή ήταν η πρώτη καταγεγραμμένη άφιξη Ευρωπαίου πολίτη στην Αυστραλία και αποτέλεσε την πρώτη γνωστή επαφή μεταξύ Ευρωπαίων και Αβορίγινων Αυστραλών. Πριν από την άφιξη του υπολοχαγού Τζέιμς Κουκ το 1770, η περιοχή εξερευνήθηκε επίσης από Γάλλους και Ισπανούς εξερευνητές (με επικεφαλής τον Λουί-Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ και τον Λουίς Βαθ ντε Τόρες αντίστοιχα). Ο Κουκ διεκδίκησε την ανατολική ακτή της Αυστραλίας στο όνομα του Βασιλιά Γεώργιου Γ΄ της Μεγάλης Βρετανίας. Στις 22 Αυγούστου 1770, βρισκόμενος στο νησί Ποζέσιον, ονόμασε την ανατολική Αυστραλία, συμπεριλαμβανομένου του Κουίνσλαντ, «Νέα Νότια Ουαλία».
Ο πληθυσμός των Αβορίγινων μειώθηκε σημαντικά μετά από μια επιδημία ευλογιάς κατά τα τέλη του 18ου αιώνα. Η προέλευση της ευλογιάς στην Αυστραλία δεν είναι εξακριβωμένη. Ενώ πολλές πηγές έχουν υποστηρίξει ότι προήλθε εξαιτίας του ευρωπαϊκού αποικισμού, αυτή η θεωρία έχει αντικρουστεί από επιστημονικά στοιχεία. Υπάρχουν αντίθετα έμμεσες αποδείξεις ότι Μακασάροι ναυτικοί που επισκέφθηκαν τη Γη του Άρνεμ μετέδωσαν την ευλογιά στην Αυστραλία.
Το 1823, ο Βρετανός εξερευνητής Τζον Όξλεϊ έπλευσε βόρεια από το σημερινό Σίδνεϊ για να εντοπίσει πιθανές θέσεις σωφρονιστικού αποικισμού στο Γκλάντστοουν (τότε Πορτ Κέρτις) και στον Κόλπο του Μόρετον. Στον Κόλπο του Μόρετον ανακάλυψε τον ποταμό Μπρίσμπεϊν. Επέστρεψε στην περιοχή το 1824 και ίδρυσε μία σωφρονιστική εγκατάσταση στη σημερινή Χερσόνησο Ρέντκλιφ. Η εγκατάσταση, που αρχικά ήταν γνωστή ως Ιντενγκλάσι, μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο σημερινό κέντρο του Μπρίσμπεϊν. Ο εξερευνητής Έντμουντ Λόκιερ ανακάλυψε αποθέματα άνθρακα κατά μήκος των όχθεων του ποταμού Μπρίσμπεϊν το 1825. Το 1839 η μεταφορά καταδίκων σταμάτησε και σύντομα ο σωφρονιστικός οικισμός του Μπρίσμπεϊν έκλεισε. Το 1842 επιτράπηκε επίσημα η ελεύθερη εγκατάσταση, η οποία είχε ξεκινήσει ανεπίσημα. Το 1847, το λιμάνι του Μέριμποροου για την εξυπηρέτηση του εμπορίου μαλλιού. Oι περισσότεροι πρώτοι κάτοικοι προέρχονταν από τη Νέα Νότια Ουαλία, ενώ το πρώτο ελεύθερο πλοίο μεταναστών που έφτασε το 1848 στον Κόλπο του Μόρετον από την Ευρώπη ήταν το Αρτεμισία. Το 1857 κατασκευάστηκε ο πρώτος φάρος του Κουίνσλαντ στο Ακρωτήριο του Μόρετον.
Πριν την άφιξη των πρώτων πλοίων μεταναστών στο Κουίνσλαντ, είχαν φθάσει εκεί ορφανά κορίτσια από την Ιρλανδία. Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Τζορτζ Γκρέι δημιούργησε ένα ειδικό πρόγραμμα μετανάστευσης για τη μετεγκατάσταση άπορων κοριτσιών από τα πτωχοκομεία της Ιρλανδίας κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Λιμού. Αυτό το πρόγραμμα συνεχίστηκε μέχρι το 1852.
Το 1848 οργανώθηκε το Αστυνομικό Σώμα Ιθαγενών, στο οποίο υπηρετούσαν κυρίως Αβορίγινες, με σκοπό την καταστολή των αντιδράσεων και των παραβατικών συμπεριφορών των αυτόχθονων πληθυσμών μπροστά στον ευρωπαϊκό αποικισμό (Μεθωριακοί Πόλεμοι της Αυστραλίας). Η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη σφαγή αποίκων από Αβορίγινες έγινε το 1861 στον ποταμό Νογκόα, όταν δολοφονήθηκαν 19 άνθρωποι.
Από τον Διαχωρισμό από τη Νέα Νότια Ουαλία ως την Ομοσπονδία
Το 1851 πραγματοποιήθηκε μια δημόσια συνεδρίαση για να εξεταστεί το ενδεχόμενο του διαχωρισμού του Κουίνσλαντ από τη Νέα Νότια Ουαλία. Στις 6 Ιουνίου 1859, η Βασίλισσα Βικτώρια υπέγραψε το Βασιλικό Διάταγμα με το οποίο σχηματίστηκε η Αποικία του Κουίνσλαντ ως αυτοδιοικούμενη αποικία του Στέμματος με υπεύθυνη κυβέρνηση. Η Μπρίσμπεϊν επιλέχθηκε ως πρωτεύουσα της αποικίας. Στις 10 Δεκεμβρίου του 1859, ο Τζορτζ Μπάουεν, ο πρώτος Κυβερνήτης του Κουίνσλαντ, εκφώνησε τη διακήρυξη με την οποία καθιερώθηκε επίσημα το Κουίνσλαντ ως ξεχωριστή αποικία. Στις 22 Μαΐου 1860 πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες εκλογές στο Κουίνσλαντ και ο Ρόμπερτ Χέρμπερτ, ο ιδιωτικός γραμματέας του Μπάουεν, διορίστηκε στη θέση του Προέδρου του Κουίνσλαντ.
Το 1865, εγκαινιάστηκε η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή της αποικίας, συνδέοντας το Ίπσουιτς με το Γκράντσεστερ. Η οικονομία του Κουίνσλαντ αναπτύχθηκε γρήγορα μετά το 1867, όταν ο Τζέιμς Νας ανακάλυψε κοιτάσματα χρυσού στον ποταμό Μέρι, κοντά στην πόλη Γκίμπι.
Η οργανωμένη μετανάστευση στο Κουίνσλαντ ξεκίνησε τη δεκαετία του 1850 με σκοπό τη στήριξη της τοπικής οικονομίας. Από τη δεκαετία του 1860 έως τις αρχές του 20ου αιώνα, πολλοί εργάτες, γνωστοί εκείνη την εποχή ως Κανάκας, μεταφέρθηκαν στο Κουίνσλαντ από γειτονικά νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού για να εργαστούν στις φυτείες ζαχαροκάλαμου. Μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους είχαν φθάσει στην Αυστραλία χωρίς τη θέλησή τους και απασχολούνταν συχνά με μία μορφή εξαρτημένης εργασίας. Ιταλοί μετανάστες εισήλθαν στη βιομηχανία του ζαχαροκάλαμου από τη δεκαετία του 1890.
Κατά τη δεκαετία του 1890, οι έξι αυστραλιανές αποικίες, συμπεριλαμβανομένου του Κουίνσλαντ, διεξήγαγαν μια σειρά δημοψηφισμάτων που κατέληξαν στον σχηματισμό της Ομοσπονδίας της Αυστραλίας (1 Ιανουαρίου 1901). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Κουίνσλαντ είχε πληθυσμό μισού εκατομμυρίου ανθρώπων. Από τότε το Κουίνσλαντ παρέμεινε ομόσπονδη πολιτεία της Αυστραλίας.
Διοίκηση
Κυβερνήτης είναι ο Πολ ντε Τζέρσεϊ από τις 29 Ιουλίου 2014 και πρωθυπουργός (Premier) η Αναστασία Παλασέι, από τις 14 Φεβρουαρίου 2015.
2017
Στις βουλευτικές εκλογές στην πολιτεία στις 25 Νοεμβρίου 2017, το Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα κέρδισε ποσοστό 35,4% (48 επί συνόλου 93 εδρών) και το Φιλελεύθερο Εθνικό Κόμμα 33,7% (39). Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 87,5%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουίνσλαντ
Διαμάχη για την Αφρική
}}Η Διαμάχη για την Αφρική (επίσης γνωστή ως ο Αγώνας για την Αφρική ή ο Διαμελισμός της Αφρικής) ήταν η εισβολή, η κατοχή, ο εποικισμός και η προσάρτηση της Αφρικανικής ηπείρου από ευρωπαϊκές δυνάμεις κατά την περίοδο του νέου ιμπεριαλισμού μεταξύ 1881 και 1914.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Αφρικής Κατηγορία:Ιστορία των διεθνών σχέσεων
Μαχητές των Δρόμων 7
Οι Μαχητές των Δρόμων 7 (Αγγλικά: Fast & Furious 7 ή και Furious 7) είναι τίτλος αμερικάνικης ταινίας δράσης παραγωγής 2013-2015, σε σκηνοθεσία Τζέιμς Γουάν. Πρωταγωνιστούν οι Βιν Ντίζελ, Πολ Γουόκερ, Ντουέιν Τζόνσον, Τζέισον Στέιθαμ, Μισέλ Ροντρίγκες.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 2 Απριλίου 2015. Γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, καθώς οι συνολικές εισπράξεις ήταν περισσότερες από 1.5 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, γεγονός που της χάρισε την θέση της δεύτερης-υψηλότερης ταινίας συνολικής είσπραξης του 2015, αλλά και της 5ης καλύτερης ταινίας σε εισπράξεις όλων των εποχών.
Πλοκή
Ο Ντέκαρτ Σο (Στέιθαμ) αναλαμβάνει να εκδικηθεί τον Ντόμινικ Τορέτο (Ντίζελ) και την ομάδα του, καθώς τους θεωρεί υπεύθυνους για τον θανάσιμο τραυματισμό του αδερφού του. Θέλοντας να πάρει εκδίκηση, στέλνει τον Χομπς (Τζόνσον) τραυματισμένο στο νοσοκομείο, καταστρέφει το σπίτι του Τορέτο με μία βόμβα, ενώ την ίδια στιγμή σκοτώνει τον Χαν στους δρόμους του Τόκυο. Ο Ντόμινικ δέχεται την απροσδόκητη, αλλά και πολύτιμη βοήθεια ενός Αμερικανού μυστικού πράκτορα, του κ. Κανένα ( Ράσελ), ο οποίος του προτείνει να τον βοηθήσει, αφού, όμως, του κάνει κι εκείνος μία μικρή χάρη. Θα πρέπει να τον βοηθήσει να κλέψει μία τεχνολογικά προηγμένη συσκευή από έναν διαβόητο και αιμοδιψή τρομοκράτη (Χούνσου), ο οποίος έχει ήδη απαγάγει την δημιουργό της συσκευής και χάκερ, Ράμσεϊ (Εμμάνουελ). Ο κ. Κανένας βεβαιώνει τον Τορέτο πως αν διασώσει την Ράμσεϊ και κερδίσει την εμπιστοσύνη της, τότε θα του επιτρέψει να αξιοποιήσει όπως εκείνος και η ομάδα του θέλουν την συσκευή, ώστε να εντοπίσουν τον Σο και να απαλλαγούν από τις εκδικητικές επιθέσεις του. Ο Τορέτο και η ομάδα του δέχονται την προσφορά του, με σκοπό να δώσουν ένα τέλος στα προβλήματά τους και να μπορέσουν επιτέλους να ζήσουν μία ήρεμη, κανονική ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες δρόμου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:The Fast and the Furious Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Enemies of Reality
Ο δίσκος είναι αφιερωμένος στον Τσακ Σούλντινερ, ηγετικό μέλος των Death, ο οποίος απεβίωσε από καρκίνο το 2001.
Παραγωγή του δίσκου
Το "Enemies of Reality" έχει γίνει γνωστό για τα προβλήματα της παραγωγής στην αρχική έκδοση του άλμπουμ από τον Κέλι Γκρέι. Αυτή ήταν η πρώτη συνεργασία του παραγωγού με ένα συγκρότημα της heavy metal μουσικής και κατακρίθηκε έντονα για την προσέγγιση του στον ήχο του συγκροτήματος.
Το 2005, έγινε νέα μίξη του άλμπουμ από τον πρώην παραγωγό των Nevermore, Άντι Σνιπ, η οποία δέχτηκε θετικές κριτικές. Σε συνέντευξη του, ο Γουόρελ Ντέιν έδειξε χαρούμενος με τη νέα μίξη αν και ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι οι κριτικοί ασχολήθηκαν περισσότερο με την παραγωγή και λιγότερο με τα τραγούδια του άλμπουμ.
Μουσική
Οι στίχοι του Ντέιν είναι ψυχροί και θλιβεροί με έντονη ποιητικότητα και φτάνουν στο σημείο της σχιζοφρένειας σε τραγούδια όπως το "Νoumenon".
Τραγούδια
1. Enemies of Reality (Dane, Loomis) - 5:11
2. Ambivalent (Dane, Loomis) - 4:12
3. Never Purify (Dane, Loomis) - 4:03
4. Tomorrow Turned into Yesterday (Dane, Loomis) - 4:35
6. Create the Infinite (Dane, Loomis) - 3:38
7. Who Decides (Dane, Loomis) - 4:15
8. Νoumenon (Simon) - 4:37
9. Seed Awakening (Dane, Loomis) - 4:30
Θέσεις τσαρτ
Enemies of Reality (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Ιουλίου 2003
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Enemies of Reality" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Nevermore Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα
Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα είναι ελληνική ασπρόμαυρη κωμωδία του 1970, σκηνοθεσίας Ντίνου Κατσουρίδη.
Πλοκή
Ο Θανάσης Καραθανάσης (Θανάσης Βέγγος) είναι ένας φτωχός μεροκαματιάρης που τρέφει και την οικογένεια της αδελφής του Μαρίας (Ευαγγελία Σαμιωτάκη), μιας και ο γαμπρός του, ο Λέανδρος (Αντώνης Παπαδόπουλος), ασχολείται μόνο με το ποδόσφαιρο.
Αγαπάει την Ελένη (Αιμιλία Υψηλάντη), κόρη ενός Μανιάτη κρεοπώλη (Δημήτρης Παπαϊωάννου), ο οποίος όμως θέλει να την παντρέψει με έναν μεγαλέμπορο αλλαντικών. Σε αυτό συνδράμουν και τα τρία αδέρφια της κοπέλας. Μην μπορώντας να κάνει κάτι άλλο, ο Θανάσης αποφασίζει να κλέψει την Ελένη, αδιαφορώντας για την οργή των τριών μουστακαλήδων αδελφών της.
Παραγωγή
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1970-1971 και, κόβοντας 256.994 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 16η θέση ανάμεσα σε 87 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ναπολέοντα Ελευθερίου Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Μιχαήλ Ασέν Δ΄
Ο Μιχαήλ Ασέν Δ΄, βουλγαρ. Михаил Асен ΙV (π. 1322 - 1355) από τον Οίκο του Σρατσιμίρ ήταν διάδοχος της Βουλγαρίας και συγκυβερνήτης μαζί με τον πατέρα του Ιωάννη-Αλέξανδρο.
Βιογραφία
Το 1331 ο πατέρας του διαδέχθηκε τον Ιβάν-Στέφαν των Σισμάν και ο νεαρός πρίγκιπας ανακηρύχθηκε συμβασιλιάς. Επρόκειτο να διαδεχθεί τον πατέρα του με το όνομα Μιχαήλ Δ΄. Ως διάδοχος ήταν το καμάρι της βασιλικής οικογένειας και λεγόταν ότι είχε "όλες τις αρετές".
Το 1354-55 οι Οθωμανοί εισέβαλαν στη Βουλγαρία και κατευθύνθηκαν προς τη Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ) και τη Σόφια. Σε ένα ανώνυμο Βουλγαρικό χρονικό αναφέρεται, ότι ο Μιχαήλ Δ΄ συγκέντρωσε τους Βουλγάρους και συνεπλάκη με τους Τούρκους πλησίον της Σόφιας. Όμως οι Βούλγαροι ηττήθηκαν και είχαν βαριές απώλειες, περιλαμβανομένου και του Μιχαήλ Δ΄. Αλλά η μάχη δεν ήταν μάταιη: οι Οθωμανοί απέτυχαν να καταλάβουν τις πόλεις και δεν επιτέθηκαν ξανά στη χώρα ως το 1370. Στη λαϊκή παράδοση αναφέρεται, ότι ο γιος του τσάρου αξιώθηκε του τέλους των γενναίων.
Ήταν 35 ετών. Ο πατέρας του είχε άλλους τέσσερις γιους και απεβίωσε το 1371.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη (Μαρία) Ειρήνη Παλαιολογίνα, κόρη του Ανδρονίκου Γ΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σρατσιμίρ
Μαγειρικό λάδι
μικρογραφία|330x330εσ|Μαγειρικά λάδια σε ράφι καταστήματος στην [[Κίνα]] Το μαγειρικό λάδι είναι φυτικό, ζωικό ή συνθετικό υγρό λίπος που χρησιμοποιείται στο τηγάνισμα, το ψήσιμο και άλλους τύπους μαγειρέματος. Χρησιμοποιείται επίσης στην προετοιμασία και αρωματισμό τροφίμων που δεν περιλαμβάνει θερμότητα, όπως σάλτσες για σαλάτες και ντιπ ψωμιού, και μπορεί να ονομάζεται βρώσιμο λάδι.
Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία μαγειρικών ελαίων από φυτικές πηγές όπως το ελαιόλαδο, το φοινικέλαιο, το σογιέλαιο, το κραμβέλαιο (ελαιοκράμβη), το αραβοσιτέλαιο, το φυστικέλαιο και άλλα φυτικά έλαια, καθώς και ζωικά έλαια όπως το βούτυρο και το λαρδί.
Το λάδι μπορεί να αρωματιστεί με αρωματικά τρόφιμα όπως βότανα, τσίλι ή σκόρδο. Το μαγειρικό σπρέι είναι ένα αεροζόλ μαγειρικού λαδιού.
Υγεία και διατροφή
δεξιά|μικρογραφία|152x152εσ| Ελαιόλαδο δεξιά|μικρογραφία|113x113εσ| [[Ηλιέλαιο]] Ενώ η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων κορεσμένων λιπαρών είναι κοινή στις διατροφές, οι μετα-αναλύσεις βρήκαν σημαντική συσχέτιση μεταξύ της υψηλής κατανάλωσης κορεσμένων λιπαρών και της συγκέντρωσης της λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL) στο αίμα, παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Άλλες μετα-αναλύσεις βασισμένες σε μελέτες σειράς και σε ελεγχόμενες, τυχαιοποιημένες δοκιμές βρήκαν θετική, ή ουδέτερη, επίδραση από την κατανάλωση πολυακόρεστων λιπών αντί για κορεσμένα λίπη (10% χαμηλότερος κίνδυνος για 5% αντικατάστασης).
Το έλαιο από κάσιους και άλλα έλαια με βάση τους ξηρούς καρπούς δεν αποτελούν κίνδυνο για άτομα με αλλεργία σε ξηρούς καρπούς, επειδή τα έλαια είναι κυρίως λιπίδια και οι αλλεργικές αντιδράσεις οφείλονται στις επιφανειακές πρωτεΐνες του ξηρού καρπού.
Οι σπόροι των περισσότερων καλλιεργούμενων φυτών περιέχουν υψηλότερα επίπεδα ωμέγα-6 λιπαρών οξέων από τα ωμέγα-3, με ορισμένες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις. Η ανάπτυξη σε ψυχρότερες θερμοκρασίες τείνει να έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερα επίπεδα ωμέγα-3 λιπαρών οξέων στα σπορέλαια.
Τρανς λιπαρά
Σε αντίθεση με άλλα διαιτητικά λίπη, τα τρανς λιπαρά δεν είναι θρεπτικά και δεν προάγουν την καλή υγεία. Η κατανάλωση τρανς λιπαρών αυξάνει τον κίνδυνο για στεφανιαία καρδιακή νόσο αυξάνοντας τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης και μειώνοντας τα επίπεδα της HDL χοληστερόλης. Τα τρανς λιπαρά από μερικώς υδρογονωμένα έλαια είναι πιο επιβλαβή από τα φυσικά έλαια.
Αρκετές μεγάλες μελέτες   υποδεικνύουν μια σχέση μεταξύ της κατανάλωσης υψηλών ποσοτήτων τρανς λιπαρών και της στεφανιαίας καρδιακής νόσου, και πιθανώς ορισμένων άλλων ασθενειών. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών (FDA), το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνεύμονας και Αίματος και η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA) συνέστησαν όλοι τον περιορισμό της πρόσληψης τρανς λιπαρών. Στις ΗΠΑ, τα τρανς λιπαρά δεν είναι πλέον «γενικά αναγνωρισμένα ως ασφαλή» και δεν μπορούν να προστεθούν σε τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων των μαγειρικών ελαίων, χωρίς ειδική άδεια.
Μαγείρεμα με λάδι
Η θέρμανση καθώς και το δοχείο θέρμανσης αλλάζουν γρήγορα τα χαρακτηριστικά του μαγειρικού λαδιού. Τα λάδια που είναι υγιεινά σε θερμοκρασία δωματίου μπορεί να γίνουν ανθυγιεινά όταν θερμαίνονται πάνω από συγκεκριμένες θερμοκρασίες, ειδικά όταν θερμαίνονται επανειλημμένα. Ο τοξικός κίνδυνος συνδέεται με την οξείδωση των λιπαρών οξέων και τα λιπαρά οξέα με υψηλότερα επίπεδα ακόρεστου οξειδώνονται πιο γρήγορα κατά τη θέρμανση στον αέρα. Επομένως, όταν επιλέγετε ένα μαγειρικό λάδι, είναι σημαντικό να ταιριάζει η ανοχή του λαδιού στη θερμότητα με τη θερμοκρασία που θα χρησιμοποιηθεί. και να αλλάζετε τηγανέλαιο μερικές φορές την εβδομάδα. Οι θερμοκρασίες βαθιού τηγανίσματος σε λίπος είναι συνήθως στην περιοχή των 170-190 °C. Επίσης, λιγότερο συχνά, χρησιμοποιούνται χαμηλότερες θερμοκρασίες της τάξης των ≥ 130 °C.