cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αυστραλίας
Προέλευση
Υπό την καθοδήγηση του τότε διοικητικού οργάνου, της Αυστραλιανής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (αργότερα Soccer Australia), η NSL άνθισε μέσα στη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αλλά στη συνέχεια υποχώρησε με την αυξανόμενη αποχώρηση των Αυστραλιανών παικτών σε υπερπόντια πρωταθλήματα. το Seven Network και τη συνακόλουθη έλλειψη χορηγίας. Ορισμένες ομάδες άρχισαν να εξελίσονται με τη Σίντνεϊ Ολίμπικ, την Περθ Γκλόρι και τη νεοσυσταθείσα Άντελαϊντ Γιουνάιτεντ να αποτελούν εξαίρεση σε ένα πρωτάθλημα που έσβηνε.
Τον Απρίλιο του 2003, η αυστραλιανή ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξεκίνησε την ανεξάρτητη επιτροπή αναθεώρησης ποδοσφαίρου για να διερευνήσει τη διοίκηση και τη διαχείριση του αθλητισμού στην Αυστραλία, συμπεριλαμβανομένου του NSL. Το Δεκέμβριο του 2003, η έκθεση Κρόφορντ διαπίστωσε ότι το NSL ήταν οικονομικά μη βιώσιμο και, σε απάντηση, ο πρόεδρος του νέου διοικητικού σώματος του αθλητισμού, της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Φρανκ Λόβι, ανακοίνωσε ότι θα συσταθεί μια ομάδα εργασίας για να δημιουργηθεί μια νέα διοργάνωση σε εθνικό επίπεδο ως διάδοχος του NSL που διαλύθηκε στο τέλος της περιόδου 2003–04 μετά από 27 χρόνια λειτουργίας.
Ίδρυση
Η Α-Λιγκ ανακοινώθηκε τον Απρίλιο του 2004, ως διάδοχος του NSL. Οκτώ ομάδες συμμετείχαν στη νέα εθνικού επιπέδου διοργάνωση, με μία ομάδα από κάθε πόλη του Σίδνεϊ, της Μελβούρνης, του Μπρίσμπεϊν, της Αδελαΐδας, του Περθ, του Νιούκασλ και μιας ομάδας της Νέας Ζηλανδίας, όπως και μία από τις υπόλοιπες εκδηλώσεις ενδιαφέροντος από τη Μελβούρνη ή το Σίδνεϊ. Η ημερομηνία έναρξης της διοργάνωσης καθορίστηκε τον Αύγουστο του 2005.
Μέχρι τον Ιούνιο του 2004, υποβλήθηκαν 20 ετήσεις και ένα μήνα αργότερα δώθηκαν 12 κοινοπραξίες στις τελικές προσφορές τους για τις οκτώ θέσεις. Τρεις προσφορές ελήφθησαν από τη Μελβούρνη, δύο από το Σίδνεϊ και το Μπρίσμπεϊν, μία από κάθε μία από τις υπόλοιπες προτιμώμενες πόλεις και μια προσφορά από τη Νέα Νότια Ουαλία στην κεντρική ακτή, την πόλη του Γκόσφορντ. Κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών μηνών, επανεξετάστηκε κάθε προσφορά και την 1η Νοεμβρίου 2004 αποκαλύφθηκαν οι οκτώ επιτυχείς υποψήφιοι και ο κύριος χορηγός, ο οποίος εμπεριέχονταν στην επωνυμία του πρωταθλήματος που θα ήταν γνωστό ως Hyundai A-League, ενώ η Hyundai Motor Company παρουσιάστηκε ως επίσημος χορηγός για το πρωτάθλημα.
Οι οκτώ ιδρυτικές ομάδες του πρωταθλήματος ήταν η Άντελαϊντ Γιουνάιτεντ, η Σέντραλ Κόουστ Μάρινερς, η Μέλμπουρν Βίκτορι, η Νιούκασλ Τζέτς, η Νιου Ζίλαντ Νάιτς, η Περθ Γκλόρι, η Κουίνσλαντ Ρόαρ και η Σίντνεϊ. Η Περθ Γκλόρι, καθώς και Κουίνσλαντ Ρόαρ και Νιου Ζίλαντ Νάιτς που σχηματίστηκαν από τις ομάδες του NSL, της Μπρίσμπεϊν Λάιονς και το ποδόσφαιρο της Νιου Ζίλαντ Φούτμπολ Κινγκζ. Σε κάθε ομάδα δόθηκε μια συμφωνία αποκλειστικότητας πενταετούς διάρκειας στην ίδια της την αγορά, ως μέρος της πολιτικής του του πρωταθλήματος "one-city, one-team". Αυτό είχε ως στόχο να επιτρέψει στους συλλόγους να αναπτυχθούν και να αναπτύξουν μια ταυτότητα στην αντίστοιχη περιοχή τους χωρίς τοπικό ανταγωνισμό.
Ανάπτυξη
Στις 20 Μαρτίου 2007, ανακοινώθηκε ότι η Ουέλινγκτον Φίνιξ θα αντικαταστήσει τη Νιου Ζίλαντ Νάιτς από την αρχή της περιόδου 2007–08. Τόσο η Γκολντ Κόουστ Γιουνάιτεντ όσο και η Νορθ Κουίνσλαντ Φιούρι εντάχθηκαν στο πρωτάθλημα το 2009–10. Στις 12 Ιουνίου 2009, η Μέλμπουρν Χαρτ έλαβε άδεια για να συμμετάσχει στην περίοδο 2010–11. Την 1η Μαρτίου 2011 η άδεια του Α-Λιγκ της Νορθ Κουίνσλαντ Φιούρι ανακλήθηκε για οικονομικούς λόγους. Στις 29 Φεβρουαρίου 2012, η άδεια της ​​Γκολντ Κόουστ Γιουνάιτεντ είχε επίσης ανακληθεί. Στις 4 Απριλίου 2012 ανακοινώθηκε ότι ένας νέος σύλλογος με έδρα το Δυτικό Σίδνεϊ, η Γουέστερν Σίντνεϊ Γουόντερερς, θα προσχωρούσε στο πρωτάθλημα για την περίοδο 2012–13. Τον Ιανουάριο του 2014, η Μέλμπουρν Χαρτ αποκτήθηκε από την City Football Group και μετονομάστηκε σε Μέλμπουρν Σίτι πριν από την περίοδο 2014–15. Τον Φεβρουάριο του 2018, οι υπάλληλοι ανακοίνωσαν ότι το πρωτάθλημα θα επεκταθεί σε 12 ομάδες από την περίοδο του 2019–20.
Λογότυπο
Το αρχικό λογότυπο του Α-Λιγκ σχεδιάστηκε από την Coast Design Sydney. Ήταν το αρχικό λογότυπο του πρωταθλήματος. Οι δύο τόνοι χρώματα ώχρας αντιπροσώπευαν τον ήλιο, τη γη και την έρημο, ενώ η «λάμψη» που προέρχεται από το κέντρο του λογότυπου απεικόνιζε την άνοιξη και τη θερινή περίοδο. Οι οκτώ φιγούρες "Α" που αποτελούσαν τη μπάλα, αντιπροσωπεύουν τις οκτώ του πρωταθλήματος. Ένα νέο λογότυπο της A-League παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 2017 από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αυστραλίας. Το λογότυπο αποτέλεσε μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού της Α-Λιγκ και των επικεφαλής του διαγανόσεων, της Γ-Λιγκ και της Γιουθ Λιγκ. Ο σχεδιασμός του λογότυπου ήταν "εμπνευσμένος από τα τρία εξαιρετικά χαρακτηριστικά του ποδοσφαίρου - ατμόσφαιρα, ποικιλία και ενότητα" και έχει επιλογές χρώματος προσαρμοσμένες σε κάθε μία από τις 10 ομάδες της Α-League. Οι αλλαγές τέθηκαν σε ισχύ πριν από την περίοδο 2017/18.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών (Ε.Π.Α.Ε.), η οποία αποτελούσε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) με έδρα την Αθήνα και ιδρύθηκε το 1979 με το ν. 879/1979, ήταν υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στην Ελλάδα.
Από το 1991 με το νόμο 1958/1991, η Ε.Π.Α.Ε. ανέλαβε την οργάνωση και τη διεξαγωγή των πρωταθλημάτων Α΄ Εθνικής, Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας, αν και στη Γ΄ Εθνική δικαίωμα συμμετοχής είχαν είτε οι «Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες» (Π.Α.Ε.), είτε τα αθλητικά σωματεία που είχαν ιδρύσει «Τμήματα Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών» τα οποία δημιουργήθηκαν με τον ίδιο νόμο. Το 1996 μετονομάστηκε σε «Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Ποδοσφαιρικών Εταιρειών» (Ε.Σ.Α.Π.Ε.) με το ν. 2433/1996, χωρίς να αλλάξει τα διακριτικά της Ε.Π.Α.Ε.
Το 2006 ακολούθησε η αντικατάστασή της από την Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄ και Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Το ίδιο έτος, η νέο-συσταθείσα τότε Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Α΄ Εθνικής Κατηγορίας ανέλαβε τη διοργάνωση του πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας.
Διατελέσαντες Πρόεδροι Ε.Π.Α.Ε.
Από την ίδρυση της Ε.Π.Α.Ε. (και την καθιέρωση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου) το 1979, έως την αντικατάστασή της από την Super League το 2006, πρόεδροι της θήτευσαν οι ακόλουθοι:
Αρμοδιότητες
Ως τακτικό μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.) μετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Π.Ο. με δύο αντιπροσώπους της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες Ελλάδας
Σύνδρομο Σέγκρεν
Το σύνδρομο Σέγκρεν (Sjögren) ή αυτοάνοση επιθηλίτιδα είναι ένα χρόνιο αυτοάνοσο νόσημα του συνδετικού ιστού που προσβάλλει κατεξοχήν τους εξωκρινείς αδένες. Δεδομένου ότι οι κύριοι εκπρόσωποι των εξωκρινών αδένων είναι οι σιελογόνοι και οι δακρυϊκοί αδένες η κύρια κλινική έκφραση του συνδρόμου είναι η ξηροστομία και η ξηροφθαλμία.
Ιστορική αναδρομή - μορφές της νόσου
Η ονομασία του συνδρόμου προήλθε από τον σουηδό οφθαλμίατρο Χένρικ Σέγκρεν το 1933. Το σύνδρομο Σέγκρεν χωρίζεται στο πρωτοπαθές όταν εμφανίζεται μόνο του και στο δευτεροπαθές όταν συνοδεύεται από άλλες παθήσεις. Τέτοιες παθήσεις είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος και η σκληροδερμία.
Το πρωτοπαθές σύνδρομο Σέγκρεν προσβάλλει διάφορα μέρη του σώματος όπως τις αρθρώσεις, το δέρμα, τους νεφρούς, τους πνεύμονες και το ήπαρ. Η προσβολή όλων αυτών των περιοχών ή των οργάνων είναι συνήθως ήπια χωρίς να προκαλεί σημαντικά προβλήματα στον ασθενή και χωρίς να προβληματίζει ιδιαιτέρως τον γιατρό που τον παρακολουθεί. Παρόλο που προσβάλλει διάφορα μέρη του σώματος δεν έχει σημαντικού βαθμού νοσηρότητα. Παρόλα αυτά, σε 5-8% των ασθενών με σύνδρομο Σέγκρεν εμφανίζουν λέμφωμα Β προέλευσης, το οποίο αν και είναι καλοήθους πρόγνωσης, χρήζει εξειδικευμένης θεραπείας. Συγκεκριμένες ιδιότητες έχουν προταθεί ως πιθανοί προγνωστικοί παράγοντες για την ανάπτυξη λεμφώματος στους ασθενείς αυτούς Το σύνδρομο εκδηλώνεται συχνότερα στις γυναίκες σε αναλογία γυναικών προς τους άνδρες 9:1. Εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικίες μεταξύ 40-60 ετών και σπάνια στην παιδική ηλικία και επηρεάζει όλες τις φυλές.
Συμπτώματα
Το κύριο σύμπτωμα του συνδρόμου είναι η ξηροστομία. Στην αρχή ο ασθενής αισθάνεται σαν να έχει βαμβάκι στο στόμα του, ενώ στη συνέχεια δεν μπορεί να μιλήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δυσκολεύεται να καταναλώσει τροφές χωρίς την πόση νερού ώστε να προωθήσει την τροφή προς τον οισοφάγο. Ένα ακόμα σύμπτωμα είναι η ξηροφθαλμία όπου ο ασθενής αισθάνεται σαν να έχει άμμο ή αγκάθια στα μάτια. Κατά το πρωινό ξύπνημα του ασθενούς κολλούν τα βλέφαρα του και πρέπει να καταβάλλει προσπάθεια για να τα ανοίξει. Επίσης, ενδέχεται να έχει φωτοευαισθησία δηλαδή να ενοχλείται από το έντονο φως.
Στην κλινική εξέταση, η γλώσσα είναι στεγνή, μπορεί να λείπουν οι θηλές ενώ μπορεί να υπάρχουν υπολείμματα τροφών κολλημένα πάνω της. Η νόσος έχει και άλλα συμπτώματα, όπως ξηρότητα του κόλπου, ξηρότητα του δέρματος, απολέπιση, συχνή υπερευαισθησία στα φάρμακα, πορφύρα, διάχυτη αλωπεκία τριχωτού κεφαλής, μασχαλών και εφηβαίου. Μπορεί να παρατηρηθεί ξηρός βήχας αλλά και διόγκωση των παρωτίδων ή άλλων εξωκρινών αδένων, πόνος στις αρθρώσεις και στους μύες, αρθρίτιδα, δυσκοιλιότητα και δυσανεξία στη ζέστη και στο κρύο. Στο σύνδρομο αυτό είναι πιθανή η εμφάνιση του συνδρόμου Ρεϊνώ, δηλαδή η κατάσταση κατά την οποία η κυκλοφορία του αίματος στα άκρα επιδεινώνεται με το κρύο (40% των ασθενών). Μπορεί επίσης να εμφανιστούν εξανθήματα στο δέρμα, μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα των άκρων.
Αιτιολογία
Η αιτιολογία του συνδρόμου Σέγκρεν παραμένει άγνωστη. Πολλαπλοί αιτιολογικοί παράγοντες είναι πιθανό να συμμετέχουν στην παθογένεση του συνδρόμου. Tέτοιοι παράγοντες είναι ανοσολογικοί, περιβαλλοντικοί (λοιμώδεις), φυλετικoί (ορμόνες) και γενετικοί. Η νόσος δεν κληρονομείται καθώς η προσβολή ενός εκ των γονέων δεν συνεπάγεται και προσβολή των παιδιών. Υπάρχει όμως μια αυξημένη συχνότητα σε οικογένειες με το ίδιο ή άλλα αυτοάνοσα νοσήματα.
Διάγνωση
Η διάγνωση του συνδρόμου βασίζεται στην λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού, το οποίο περιλαμβάνει ερωτήσεις σχετικά με την γενικότερη κατάσταση της υγείας του ασθενούς, τα σχετικά με τη νόσο συμπτώματα, το οικογενειακό ιστορικό, την κατανάλωση αλκοόλ, το κάπνισμα ή την χρήση φαρμάκων ή άλλων ουσιών. Ακολουθεί ολοκληρωμένη κλινική εξέταση για να ελεγχθεί αν το σύνδρομο Σέγκρεν έχει προσβάλει άλλα όργανα. Εξετάζονται σχολαστικά τα μάτια και το στόμα για να εκτιμηθεί η συμμετοχή του συνδρόμου στην εμφάνιση των συμπτωμάτων και η σοβαρότητα. Προκειμένου να τεθεί η διάγνωση του συνδρόμου είναι συνήθως απαραίτητη η διενέργεια βιοψίας χείλους και ο έλεγχος για αυτοαντισώματα.
Οι συνήθεις εξετάσεις για την διάγνωση της νόσου είναι οι εξής:
Δοκιμασία Σρίμερ
Η εξέταση αυτή ελέγχει την λειτουργία του δακρυϊκού αδένα μετρώντας την ποσότητα των δακρύων που παράγονται. Ο γιατρός τοποθετεί μια λεπτή χάρτινη διηθητική ταινία στην οπίσθια επιφάνεια του κάθε βλεφάρου και μετρά την διαβροχή της ταινίας μετά από 5 λεπτά. Σε ασθενείς με σύνδρομο Σέγκρεν η ύγρανση της διηθητικής ταινίας δεν ξεπερνά τα 5 χιλιοστόμετρα σε 5 λεπτά.
Βιοψία σιελογόνου αδένα χειλέων
Αυτή η εξέταση είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξακριβωθεί κατά πόσο η ξηροστομία οφείλεται στο σύνδρομο Σέγκρεν. Ο γιατρός αφαιρεί για βιοψία μικρούς σιελογόνους αδένες από το εσωτερικό του κάτω χείλους και τους εξετάζει στο μικροσκόπιο μετά από ειδική επεξεργασία. Αν η βιοψία περιέχει συναθροίσεις λεμφοκυττάρων, τότε η βλάβη αυτή συνηγορεί για διάγνωση του συνδρόμου.
Υπάρχουν πολλές αιτίες ξηροφθαλμίας και ξηροστομίας, τις οποίες ο γιατρός πρέπει να αποκλείσει πριν καταλήξει στην τελική διάγνωση (π.χ σακχαρώδης διαβήτης, σαρκοείδωση, λήψη φαρμάκων, ηπατίτιδα C πρωτοπαθής χολική κίρρωση, σύνδρομο IgG4 και άλλα). Ειδικότερα τα φάρμακα που μπορούν να προκαλέσουν ξηρότητα είναι τα αντιισταμινικά, τα ρηνικά αποσυμφορητικά, τα διουρητικά, τα αντιδιαρροϊκά, τα αντιψυχωσιακά, τα ηρεμιστικά και τα αντικαταθλιπτικά.
Γενικά θεωρείται ότι κάποιος πάσχει από σύνδρομο Σέγκρεν εάν έχει ξηροφθαλμία, ξηροστομία και θετική βιοψία χείλους. Ο γιατρός όμως οφείλει να ζητήσει επιπρόσθετες εξετάσεις προκειμένου να διαπιστωθεί αν έχουν προσβληθεί άλλα όργανα. Οι εξετάσεις αυτές είναι ο αιματοκρίτης, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ο έλεγχος της ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας, η ακτινογραφία θώρακος για την μελέτη των πνευμόνων και της καρδιάς, η γενική ούρων για την εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας και τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα τα οποία στρέφονται εναντίον των πρωτεϊνών του θυρεοειδούς αδένα. Τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα συσχετίζονται με την εμφάνιση θυρεοείτιδας (φλεγμονή του θυρεοειδούς), η οποία αποτελεί συχνό πρόβλημα σε ασθενείς με σύνδρομο Σέγκρεν. Σε ασθενείς με σύνδρομο Σέγκρεν προσδιορίζονται γενικά μεγαλύτερες ποσότητες ανοσοσφαιρινών απ'ότι στα φυσιολογικά άτομα. Προσδιορίζονται επιπλέον αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ) που στρέφονται εναντίον του πυρήνα των κυττάρων και άλλα αντισώματα όπως αυτά έναντι των αντιγόνων SSA (Ro) και SSB (La).
Εγκυμοσύνη
Το σύνδρομο Σέγκρεν κατά τη διάρκεια της κύησης σχετίζεται με εμφάνιση καρδιακού αποκλεισμού και αρρυθμιών στο νεογνό. Γι' αυτό το λόγο πρέπει να γίνεται ενημέρωση του γυναικολόγου και του παιδιάτρου.
Εργαστηριακά ευρήματα
Στα εργαστηριακά ευρήματα συγκαταλέγονται η ήπια αναιμία - λευκοπενία (στο 1/3 περίπου των ασθενών, η αύξηση ΤΚΕ (στο 80-90% των ασθενών), η υπεραμυλασαιμία, η πολυκλωνική υπεργαμμασφαιριναιμία (IgG) (στο 80% των ασθενών), θετικά ANA και RF, θετικά αντί-Ro (SS-A) (50-60%) και αντι-La (SS-B) (30%), σε υψηλούς τίτλους, με στικτό ή πυρηνικό τύπο ανοσοφθορισμού. Εμφανίζοντα επίσης, θετικά αντισώματα έναντι θυρεοσφαιρίνης, μιτοχονδρίων (στις περιπτώσεις με ηπατική προσβολή), λείων μυϊκών ινών (σπάνια).
Πρόγνωση
Το πρωτοπαθές σύνδρομο Σέγκρεν συνήθως έχει καλή πρόγνωση, εκτός εάν συνοδεύεται από σοβαρές εξωναδενικές εκδηλώσεις. Η πρόγνωση του δευτεροπαθούς συνδρόμου Σέγκρεν εξαρτάται από το πρωτοπαθές νόσημα. Οι ασθενείς, έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης λεμφώματος, αν και η συνολική διάρκεια επιβίωσης τους είναι παρόμοια με των ατόμων χωρίς το σύνδρομο. Η εξωαδενική υπερπλασία του λεμφικού ιστού (δηλαδή η λεμφαδενοπάθεια και η ηπατοσπληνομεγαλία) η οποία παρατηρείται στο σύνδρομο ενίοτε υποδύεται ψευδολέμφωμα, αλλά μπορεί και να είναι προάγγελος πραγματικά κακοηθών νοσημάτων (μη Χόντζιν λέμφωμα, μακροσφαιριναιμία Βάλντενστρεμ, λέμφωμα εκ Β-κυττάρων).
Επιδημιολογικά χαρακτηριστικά
Με βάση τα ευρήματα της πρόσφατης πανελλήνιας επιδημιολογικής έρευνας για τις ρευματικές παθήσεις το 11% των ενηλίκων της χώρας πάσχουν από κάποια αυτοάνοση ρευματική πάθηση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχουν τέσσερα εκατομμύρια ασθενείς με σύνδρομο Σέγκρεν και στο Ηνωμένο Βασίλειο μισό εκατομμύριο. Είναι δύσκολο να υπολογιστεί ο ακριβής αριθμός διότι πολλά άτομα δεν ζητούν ιατρική βοήθεια και απλά θεωρούν τα συμπτώματα τους ως μια μικρή ενόχληση.
Θεραπευτική αντιμετώπιση
Στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του συνδρόμου Sjögren περιλαμβάνονται τα τεχνητά δάκρυα, τα εκκριταγωγά όπως η πιλοκαρπίνη και η σεβιμελίνη, η υδροξυχλωροκίνη, τα γλυκοκοκορτικοειδή (κορτιζόνη), τα ανοσορρυθμιστικά όπως η μεθοτρεξάτη και η αζαθειοπρίνη, οι βιολογικοί παράγοντες όπως η ριτουξιμάμπη.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι κάθε ασθενής με σύνδρομο Σέγκρεν αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση από πλευράς θεραπευτικής, αφού η ίδια πάθηση δεν παρουσιάζει τις ίδιες εκδηλώσεις σε όλους τους ασθενείς. Επομένως, είναι αυτονόητο ότι το θεραπευτικό πρόγραμμα που θα εφαρμοστεί σε ένα συγκεκριμένο ασθενή, δηλαδή ποιο φάρμακο ή ποιος συνδυασμός φαρμάκων από τα παραπάνω ή και άλλα φάρμακα θα περιλαμβάνεται σε αυτό το πρόγραμμα, καθορίζεται από τον θεράποντα ιατρό ρευματολόγο με βάση τα κλινικά δεδομένα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου ασθενούς.
Διατροφή
Συνίσταται η πόση άφθονων υγρών μαζί με τα γεύματα για να βελτιωθεί η μάσηση, η γεύση και η κατάποση των τροφών. Η κατανάλωση καθημερινώς γαλακτομικών κυρίως γάλακτος με χαμηλά λιπαρά, γιαούρτι και τυρί. Το γάλα λιπαίνει περισσότερο το στόμα, ενώ το τυρί έχει ωφέλιμες δράσεις κατά της τερηδόνας. Η κατανάλωση τροφών σε μέτριες θερμοκρασίες (όχι πολύ κρύες-όχι πολύ ζεστές). Εάν η κατάποση είναι δύσκολη ο ασθενής μπορεί να υγροποιήσει ή να αλέσει την τροφή του. Εάν χρειάζεται αύξηση των θερμίδων λόγω διατροφικού νοσήματος, ο ασθενής μπορεί να πάρει υγρά διαιτητικά συμπληρώματα. Συνίσταται επίσης περιορισμός της κατανάλωσης σακχαρωδών τροφών και αναψυκτικών ποτών μεταξύ των γευμάτων. Εναλλακτικά, οι ασθενείς μπορούν να χρησιμοποιήσουν γλυκαντικές ουσίες εάν είναι ανεκτές όπως η ασπαρτάμη, η σακχαρίνη, η σορβιτόλη και η ξυλιτόλη. Οι ασθενείς με σύνδρομο Σέγκρεν θα πρέπει να αποφεύγουν ξερές τροφές καθώς καταπίνονται δύσκολα και ερεθίζουν το γαστρεντερικό βλεννογόνο. Επίσης πρέπει να αποφεύγουν πικάντικες ή οξειδωτικές τροφές αλλά και τους απλούς υδατάνθρακες ώστε να ελαττωθεί ο κίνδυνος ανάπτυξης τερηδόνας. Πρέπει να αποφεύγουν επίσης τα γλυκαντικά υποκατάστατα για την αποφυγή κοιλιακών ενοχλημάτων, τα αλκοολούχα και καφεϊνούχα ποτά και τις πλύσεις του στόματος με υγρά που περιέχουν οινόπνευμα, γιατί επιδεινώνουν την ξηροστομία και στεγνώνουν το στοματικό βλεννογόνο, το κάπνισμα και τέλος την έκθεση σε ξηρό περιβάλλον με χαμηλή θερμοκρασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες Sjögren Κατηγορία:Παθήσεις του συνδετικού ιστού
21 (δίσκος της Αντέλ)
Το 21 είναι το δεύτερο άλμπουμ της Αγγλίδας τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Αντέλ. Κυκλοφόρησε στις 21 Ιανουαρίου 2011 στην Ευρώπη και στις 22 Φεβρουαρίου 2011 στη Βόρεια Αμερική από τις δισκογραφικές εταιρείες XL Recordings και Columbia Records. Η ονομασία του άλμπουμ προκύπτει από την ηλικία στην οποία βρισκόταν η ερμηνεύτρια την περίοδο των ηχογραφήσεων.
Η διαδικασία δημιουργίας του δίσκου ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2009, όταν ακόμα η Αντέλ βρισκόταν στη σχέση που ουσιαστικά αποτέλεσε έμπνευση για ολόκληρο το δίσκο. Αρχική της πρόθεση υπήρξε η διαφοροποίηση της από την στενάχωρη φιγούρα που είχε προβάλει μέσω του πρώτου της δίσκου. Η προσπάθεια της, όμως, για συγγραφή τραγουδιών μουσικά αναβαθμισμένων και περισσότερο εύθυμων από τα πρώτα δεν απέδωσε καρπούς και έτσι η διαδικασία της παραγωγής διακόπηκε. Η παραγωγή συνεχίστηκε, μετά τον τερματισμό της σχέσης που διατηρούσε εκείνη την περίοδο, αποτελώντας έτσι και το βασικό θέμα του καινούριου της άλμπουμ. Η Αντέλ συνεργάστηκε με διάφορους συνθέτες και μουσικούς παραγωγούς, όπως ο συμπρόεδρος της Columbia Records Ρικ Ρούμπιν, ο Πολ Έπγορθ, ο Ράιαν Τέντερ, ο Τζιμ Άμπις και ο Νταν Γουίλσον.
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
Γιοβάννα (τραγουδίστρια)
Βιογραφία
Είναι κόρη του ζωγράφου Κωνσταντίνου Φάσσου από την Αροανία Καλαβρύτων και ήταν παντρεμένη με τον εκλιπόντα νομικό και επιχειρηματία Δημήτρη Καλπαξή. Στα οκτώ της χρόνια άρχισε πιάνο και μπαλέτο και έγινε μέλος παιδικής χορωδίας. Το 1952 σε ηλικία 14 ετών άρχισε να παίρνει μαθήματα φωνητικής για τη όπερα στο Ωδείο Αθηνών. Παράλληλα, με το ψευδώνυμο Γιοβάννα, άρχισε να συμμετέχει κάνοντας σιγόντο σε δίσκους του τότε γνωστού τραγουδιστή Τζώνη Κατσούρη. Μαθήτρια γυμνασίου ακόμα, έκανε, αφού πέρασε στις εξετάσεις του ΕΙΡ, εκπομπές στο ελληνικό ραδιόφωνο με τη μεγάλη Ορχήστρα Ελαφράς Μουσικής του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.
Ως κλασική τραγουδίστρια και κατά τη διάρκεια των σπουδών της τραγουδούσε στις ετήσιες εμφανίσεις της σχολής της. Πριν ακόμα πάρει το δίπλωμά της εμφανίστηκε ως πρωταγωνίστρια στην οπερέτα "Κορυδαλλός" του Φραντς Λέχαρ. Τον επόμενο χρόνο πήρε το δίπλωμά της με άριστα και βραβείο, κερδίζοντας παράλληλα την κρατική υποτροφία για ανώτερες σπουδές στη Μουσική Ακαδημία της Santa Cecilia στη Ρώμη, που όμως δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, καθώς η υποτροφία αυτή λίγες μέρες αργότερα και κατά τρόπο αδιευκρίνιστο δόθηκε τελικά στον τρίτο επιτυχόντα του διαγωνισμού. Έτσι εγκατέλειψε την όπερα και επικεντρώθηκε επαγγελματικά στο ελαφρό τραγούδι.
Ελληνικά φεστιβάλ
Έλαβε μέρος σε όλα σχεδόν τα ελληνικά φεστιβάλ του είδους μέχρι το 1969 (σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη). Πρώτη της εμφάνιση ενώπιον κοινού (δίσκους και ραδιόφωνο έκανε και πιο νωρίς, μαθήτρια ακόμα του γυμνασίου), ήταν τον Οκτώβριο του 1959 στο πρώτο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης. Στο δεύτερο φεστιβάλ, το 1960, κέρδισε το δεύτερο βραβείο με το τραγούδι του Σπήλιου Μεντή "Καλοκαιράκι". Έλαβε πολλές φορές μέρος στα φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αποσπώντας κάθε φορά και βραβείο.
Διεθνή Φεστιβάλ και συναυλίες στην ΕΣΣΔ
Εκπροσωπώντας την Ελλάδα, έλαβε μέρος και σε διεθνή φεστιβάλ. Η αρχή έγινε το 1962, με το φεστιβάλ στο Sopot της Πολωνίας. Αφού επέλεξε να ερμηνεύσει το αδισκογράφητο τραγούδι των Μίμη Πλέσσα - Κώστα Κινδύνη "Τι κρίμα", που ανάμεσα σε 24 κράτη κέρδισε το πρώτο βραβείο, ανοίγοντας τον δρόμο της για διεθνή καριέρα. Μετά τη βράβευση δεν γύρισε στην Ελλάδα. Πήγε στη Σοβιετική Ένωση, όπου με τριακονταπενταμελή ορχήστρα και διευθυντή τον Μίμη Πλέσσα, έκανε πενήντα κοντσέρτα σε Μόσχα, Λένινγκραντ, Τιφλίδα, Κριμαία κ.α. Στη Σοβιετική Ένωση κλήθηκε να δώσει κοντσέρτα άλλες δύο χρονιές: Πενήντα κοντσέρτα το 1963 και άλλα πενήντα το 1966 με μαέστρο τον Κώστα Καπνίση αυτή τη φορά. Η επιτυχία της στην ΕΣΣΔ υπήρξε τεράστια. Η προσέλευση του κοινού ήταν κατά χιλιάδες (12.000 κάθε βράδυ στο Palais des Sports της Τιφλίδας, 2.000 και 3.000 στα θέατρα της Μόσχας και του Λένινγκραντ). Τα κοντσέρτα της, με τηλεοπτική κάλυψη, μεταδόθηκαν ζωντανά σ' όλη τη Σοβιετική Ένωση. Οι δίσκοι της (ηχογραφημένοι στα σοβιετικά στούντιο) πουλήθηκαν κατά εκατομμύρια. Το 2010 σε επίσημη τελετή στην Τιφλίδα αναγορεύτηκε επίτιμη πολίτης και της δόθηκε το κλειδί της πόλης, αφού ανεξίτηλη παραμένει στη μνήμη του Γεωργιανού λαού η ερμηνεία της στο τραγούδι "Tbiliso", που αποτελεί ύμνο στην ομορφιά της πόλης της Τιφλίδας. Στις 30 Μαΐου 2017 στο Βυζαντινό Μουσείο της Αθήνας στο πλαίσιο ειδικής εκδήλωσης της Πρεσβείας της Γεωργίας για τον εορτασμό της επετείου της Ημέρας Ανεξαρτησίας της Γεωργίας και των 25 χρόνων από τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Γεωργίας και Ελλάδος, η Γιοβάννα αναγορεύθηκα επίτιμη Πολίτιδα της Πρωτεύουσας για την εξαιρετική συνεισφορά της στην ενδυνάμωση των ιστορικών δεσμών των λαών των δύο χωρών.
Συμμετοχή στο φεστιβάλ της Eurovision
Μετά τη βράβευσή της στην Πολωνία ξεκίνησε συνεργασία με τον ραδιοφωνικό σταθμό της Γενεύης. Ως εκπρόσωπός του έλαβε μέρος σε πολλές συναυλίες στην Ευρώπη, σε Γαλλία, Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία και Βέλγιο. Το 1965 προκρίθηκε μέσω εθνικού διαγωνισμού να εκπροσωπήσει με το γαλλόφωνο τραγούδι "Non, à jamais sans toi" την Ελβετία στο διαγωνισμό της Eurovision, που έγινε εκείνη τη χρονιά στη Νάπολη της Ιταλίας, παίρνοντας την 8η θέση. Έγινε έτσι η δεύτερη Ελληνίδα που [Πρώτος ο Τζίμης Μακούλης[Λουξεμβούργο]]τραγούδησε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, μετά τη Νάνα Μούσχουρη που είχε συμμετάσχει το 1963 για λογαριασμό του Λουξεμβούργου, σε μια εποχή που η Ελλάδα δεν λάμβανε ακόμα μέρος (πρώτη συμμετοχή το 1974 με τη Μαρινέλλα).
Εμφανίσεις έκανε και σε άλλες χώρες: Κύπρο, Τουρκία, Ισραήλ και στη Βραζιλία, όπου εκπροσώπησε στο εκεί διεθνές φεστιβάλ την Ελλάδα με το τραγούδι των Κώστα Καπνίση - Τάσου Μαστοράκη "Τα χέρια".
Έκανε δίσκους στη Γαλλία, την Ιταλία και τη Γερμανία, όπου το τραγούδι "Tiritombabalou" πραγματοποίησε πωλήσεις που έφτασαν τους 500.000 δίσκους. Στη Γερμανία πραγματοποίησε και πολλές τουρνέ για τη διαφήμιση των δίσκων της.
Ηχογραφήσεις στην Ελλάδα
Δίσκους έκανε πολλούς και στην Ελλάδα, οι οποίοι ως επί το πλείστον ήταν δίσκοι 45 στροφών. Τραγούδησε συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη (σε πρώτη εκτέλεση τα τραγούδια "Αν θυμηθείς το όνειρό μου" και "Μυρτιά"), Σταύρου Ξαρχάκου, Σπήλιου Μεντή, Μίμη Πλέσσα, Νίκου Μαμαγκάκη, καθώς και τραγούδια του Γιάννη Σπανού στη Γαλλία. Ηχογράφησε επίσης σε σύμπραξη με τους αδελφούς Τζαβάρα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι.
Μετά από σαρανταπεντάχρονη απουσία από τη δισκογραφία επανήλθε στο τραγούδι με ρεσιτάλ κατά καιρούς, σε επιλεγμένους χώρους. Το 2015, μπήκε στο στούντιο για να ηχογραφήσει το τραγούδι "Έλα κόρη μου, έλα μάτια μου", που ο συνθέτης Γιώργος Καγιαλίκος συνέθεσε για εκείνη, μελοποιώντας δικούς της στίχους.
Δίσκοι 45 στροφών
Η δισκογραφία της Γιοβάννας αποτελείται κυρίως από δίσκους 45 στροφών, καθώς και επανακυκλοφορίες μεμονωμένων τραγουδιών σε μορφή συλλογών LP/CD.
Μεταξύ των ελληνικών τραγουδιών που έχει ερμηνεύσει, συμπεριλαμβάνονται τα ακόλουθα:
"Μπάγιο θα πει χορός", "Πάντα στα κλεφτά", "Ψεύτικη καρδιά", "Καλοκαιράκι", "Μια σταγόνα", "Γαρύφαλλα σκορπώ", "Η βάρκα", "Κράτα το χέρι μου", "Τι κρίμα", "Στην αμμουδιά", "Κι όμως υπάρχει χαρά", "Προδομένη μου αγάπη", "Τα χέρια", "Με ρωτάς", "Χόρεψαν τ' άσπρα πουλιά", "Απαγωγή", "Θαλασσινό αγέρι", "Καστανούλα μου", "Σαν όνειρο επέρασες", "Η μπόρα", "Μια μικρούλα πίκρα", "Σερενάτα χωρίς φεγγάρι", "Το παλιό μεράκι", "Ω, μη με βλέπετε που κλαίω", "Την πρώτη φορά που σε είδα", "Το τραγούδι μας", "Μια τέτοια αγάπη" (È più forte di me), "Το άπειρον" (L'immensità), "Ήταν" (Luglio), "Σαν φύλλο" (Come una foglia), "Η μικρή μας πολιτεία", "Σιγοψιχαλίζει", "Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου", "Μυρτιά", "Ανέβηκα πολύ ψηλά", "Θέλω γι' αγάπη να μιλάς", "Όμορφο τρεχαντήρι μου", "Φύγετε σύννεφα βαριά", "Είναι βαρύς ο ουρανός", "Στου σπιτιού μου τ' ανηφόρι", "Άγριο πουλί", "Ανοιξιάτικο βραδάκι", "Απόψε" (Quanto l'amore diventa poesia), "Ας γύριζες στο μικρό μας σπιτάκι", "Για την αγάπη μου", "Εγώ θα σ’ αγαπώ και μη σε νοιάζει", "Είν' αλήθεια", "Έκανα βάρκα τον καημό", "Έλα μαζί μου", "Ερήνη", "Ζήτησα απ' τον άνεμο", "Ήρθες αγάπη μου", "Θα 'θελα απόψε", "Θεέ μου", "Θυμήσου τον Σεπτέμβρη", "Κίτρινο φθινόπωρο", "Κύματα", "Λιόγερμα", "Μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες", "Μη με κοιτάς", "Ο Λιναρντό", "Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς", "Ο ξένος", "Ο τυμπανιστής", "Πάρε το κύμα του γιαλού", "Περπατώ μοναχή", "Πες του, τον καρτερώ", "Ποιος να σφυρίζει κάθε βράδυ", "Πόσα τριαντάφυλλα", "Πόσα χρόνια πριν", "Ρώτησα", "Σ' αγαπώ τόσο πολύ", "Σ' ονειρεύτηκα", "Σαν και τώρα", "Σαν κι απόψε", "Σε περιμένω" (Un homme est venu), "Στα κουπιά", "Στάχτη", "Τάχα ποιος", "Της φαντασίας το καράβι", "Τι να πω", "Το καφενεδάκι", "Το τραγούδι της θάλασσας", "Το τρένο" (Il treno), "Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα", "Κι όμως υπάρχει χαρά", "Αν σ' αρνηθώ αγάπη μου", "Η αγάπη μας" (Αυτό το βράδυ), "Ξέρω κάποιο αστέρι", "Από σένα αρχίζουν όλα", "Απόψε βρέχει", "Καπετάν Φαφαλιός", "Ο έρωτας που μ' άκουσε", "Πήρες πια τα μάτια σου", "Σ' το λένε σ' το λένε", "Το παραθύρι", "Ιλισός", "Πάρε το δρόμο μας", "Νερατζιά", "Ο παγωτατζής", "Μπορεί", "Ο Γιάννης", "Όλα τ' άλλαξες", "Το φεγγαράκι της χλωμής αυγής", "Ζήλεψε το φεγγάρι απόψε", "Πες μου αγάπη μου", "Αγάπη μου, αγάπη", "Αστέρια δυο" κ.ά.
Στις ξενόγλωσσες ερμηνείες της συγκαταλέγονται τα εξής τραγούδια:
"Du bist ein Don Juan", "Tiritombabalou", "Du, du, oh du, my darling", "Es ist schön, verliebt zu sein", "Amour", "Aranjuez, mon amour", "C'est magnifique", "Cosa importa", "Darling, sag, bist du mir treu" (Κι όμως υπάρχει χαρά), "Demain on verra ca" (Μαγγανοπήγαδο), "Domino-Domino", "J’ attendrai", "Je reviens te chercher", "Jolie Milady", "Kalinka", "La mer", "La vie en rose", "Les feuilles mortes", "Les parapluies de Cherbourg", "Lili Marleen", "Michael", "Natalie", "Ne t'en va pas", "Non, à jamais sans toi", "Padam", "Rien de rien", "Se te ne andrai", "Tbiliso", "This is my song", "Une belle histoire", "Viens, viens, viens", "You don't have to say you love me" κ.ά.
Τηλεοπτικές εκπομπές
Στα τέλη της δεκαετίας του '70 παρουσίασε δύο κύκλους εκπομπών με τίτλο "Καλησπέρα με τη Γιοβάννα", σε σκηνοθεσία Σταμάτη Χονδρογιάννη, και το 1981 την εκπομπή "Μουσικές Περιπλανήσεις". Ως καλεσμένη έχει κάνει πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις, με χαρακτηριστικές εκείνες στις εκπομπές "Οι παλιοί μας φίλοι", "Τραγούδια στο συρτάρι" και "Με αγάπη" το 1977.
Επίσης παρουσίασε και τραγούδησε στο ελληνικό ντοκιμαντέρ "Τσαριτσάνη: Η γενέτειρα του Κωνσταντίνου Οικονόμου" σε σκηνοθεσία Γιάννη Προκόβα.
Ποίηση
Μαθήτρια του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, εξέδωσε οχτώ ποιητικές συλλογές: «Να προλάβω» (1976), «Θα σου μιλήσω» (1980), «Ψηλαφίζοντας» (1982), τα άπαντα μέχρι τότε "Ο μεγάλος Ωκεανός" [1999], «Κατάσαρκα» (2008), «Άχρονος καιρός» (2016), «Όνειρο είδα» (2018), και «Φως...φως...φως....» (2022). Παράλληλα έγραψε στίχους που μελοποιήθηκαν από τον Κώστα Χατζή. Επίσης συνέθεσε η ίδια πάνω στους στίχους της. Έτσι το 1981 κυκλοφόρησε ο δίσκος της «Ο δικός μου ο κόσμος» με δώδεκα τραγούδια σε δικούς της στίχους και μουσική. Έπειτα από επίτιμη πρόσκληση, τα βιβλία της Γιοβάννας βρίσκονται [τρεις ποιητικές συλλογές] στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και δεκατρία συγγραφικά της στη βιβλιοθήκη του Χάρβαρντ. Το 2022 έλαβε πρώτο βραβείο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών [ΠΕΛ] για το ποίημά της «Κορδόνια».
Πεζογραφία
Το 1986 έγραψε το μυθιστόρημα "Άντε γεια", το οποίο έστειλε να διαγωνιστεί μαζί με άλλα εκατό στον προκηρυγμένο διαγωνισμό των εκδόσεων "Bell" και πήρε το πρώτο βραβείο. Το μυθιστόρημά της αυτό ζητήθηκε από πολλούς σκηνοθέτες. Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Γιώργος Τσεμπερόπουλος, Γιώργο Τσεμπερόπουλο, στον οποίο τελικά το εμπιστεύθηκε, γνωρίζοντας μεγάλη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία. Η ταινία απέσπασε πέντε κρατικά πρώτα βραβεία: Καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας καθώς και πρώτων και δεύτερων ρόλων, και στο θέατρο από τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Θανάση Παπαγεωργίου που το διασκεύασε και το ανέβασε στο θέατρο "Στοά" Με τη Λήδα Πρωτοψάλτη στο πρωταγωνιστικό ρόλο τη σεζόν 1991-1992.
Αντίστοιχη πορεία είχε και το τρίτο μυθιστόρημά της, ο "Βαμμένος ήλιος". Έγινε ευπώλητο μυθιστόρημα και σήριαλ που μεταδόθηκε το χειμώνα 1996-97 από το κανάλι ΑΝΤ1 με πρωταγωνιστές τον Γιάννη Φέρτη, την Πέμυ Ζούνη και τη Μπέτυ Λιβανού, σε σκηνοθεσία της Ρέινας Εσκενάζυ.
Πιο πρόσφατο συγγραφικό έργο της είναι το μυθιστόρημα "Η Συμφωνία της Χαράς", που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Κέδρος το 2020.
Βράβευση από την Unesco
Στις 12 Φεβρουαρίου 2015 βραβεύτηκε από τον όμιλο για την Unesco Τ.Λ.Ε.Ε, για τη συνολική της προσφορά στον πολιτισμό, σε τελετή που έλαβε χώρα στο ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελβετία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Νίκος Κούνδουρος
Ο Νίκος Κούνδουρος (15 Δεκεμβρίου 1926 – 22 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και μοντέρ, θεωρούμενος ευρέως ως μία από τις σπουδαιότερες μορφές του ελληνικού κινηματογράφου. Σε μια καριέρα που διήρκεσε περισσότερα από πενήντα χρόνια, ο Κούνδουρος σκηνοθέτησε δώδεκα κινηματογραφικές ταινίες, από τις οποίες η γνωστότερη είναι ο Ο Δράκος (1956), που συγκαταλέγεται ανάμεσα στα αριστουργήματα του ελληνικού σινεμά. Άλλες ταινίες του, όπως οι Μαγική Πόλη (1954), Οι παράνομοι (1958) και Μικρές Αφροδίτες (1963), 1922 (1978) επίσης απέσπασαν διακρίσεις σε εγχώρια και διεθνή φεστιβάλ. Επιπλέον, έχουν κατά καιρούς εκδοθεί αρκετά ημερολόγια και αυτοβιογραφικά βιβλία του, όπως επίσης και ο θεατρικός μονόλογος Η απολογία του Θεόφιλου Τσάφου.
Βιογραφία
Ο Νίκος Κούνδουρος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια της Κρήτης και ήταν γιος του δικηγόρου και πολιτικού Ιωσήφ Κούνδουρου, ο οποίος χρημάτισε Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου. Γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1926 στην Αθήνα, αλλά οι γονείς του, προκειμένου να μην πολιτογραφηθεί Αθηναίος, τον μετέφεραν στην Κρήτη, τυλιγμένο σε μία πάνα, ώστε να γραφτεί στα δημοτολόγια του Αγίου Νικολάου.
Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Ακολούθως σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από την οποία και αποφοίτησε το 1948. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εντάχθηκε στις τάξεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, και πολέμησε στα Δεκεμβριανά στον λόχο σπουδαστών «Λόρδος Βύρων». Μετά τον πόλεμο εξορίστηκε στη Μακρονήσο, λόγω των αριστερών φρονημάτων του. Στα 28 του χρόνια αποφάσισε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως σκηνοθέτης με τη Μαγική Πόλη (1954), όπου συνδύασε τις επιρροές του από το νεορεαλισμό με την εικαστική του ματιά. Με το σύνθετο και πρωτοποριακό έργο Ο Δράκος (1956), ο Νίκος Κούνδουρος καθιερώνεται. Ακολούθησαν Οι παράνομοι (1958), Το ποτάμι (1959), Μικρές Αφροδίτες (1963), Το πρόσωπο της Μέδουσας (1967), Τα τραγούδια της φωτιάς (1974), 1922 (1978) κ.ά.
Κατά τα ξημερώματα της 21 Οκτωβρίου του 2010, έπεσε θύμα ληστείας στο σπίτι του στο Μετς, από 3 μασκοφόρους τους οποίους η αστυνομία δεν κατάφερε να εντοπίσει, ενώ ο ίδιος μεταφέρθηκε στην εντατική μονάδα του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γιώργος Γεννηματάς». Υπήρξε θύμα ανάλογης ενέργειας και 2 μήνες νωρίτερα.
Διακρίσεις
Ο Κούνδουρος αντιπροσώπευσε τον ελληνικό κινηματογράφο πολλές φορές στο εξωτερικό όπως στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1956, στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 1958, 1963 και 1967. Έχει επίσης τιμηθεί με το Πρώτο Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και Βερολίνου το 1963 για την ταινία Μικρές Αφροδίτες. Τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία του Το ποτάμι το 1959 και την ταινία του 1922 το 1978. Ειδικότερα, η ταινία 1922 απέσπασε εννέα βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1978 (α’ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας, φωτογραφίας, α’ γυναικείου ρόλου, β’ ανδρικού ρόλου, σκηνογραφίας, τιμητική διάκριση ερμηνείας, τιμητική διάκριση για το μακιγιάζ και ΕΚΚ σεναρίου) ενώ το 1982 η ίδια ταινία απέσπασε τα βραβεία καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κέιπ Τάουν. Για την ταινία Μικρές Αφροδίτες τιμήθηκε και με το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του 1982. Η δε ταινία του Ο Δράκος χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη ελληνική ταινία στη δεκαετία του 1950–1960. Τόσο η ελληνική όσο και η γαλλική και αγγλική τηλεόραση έχουν προβάλει κατ' επανάληψη ταινίες του Κούνδουρου. Σημειώνεται επίσης πως αντίγραφα (κόπιες) πολλών ταινιών του βρίσκονται στο Ευρωπαϊκό Μουσείο Κινηματογράφου, στη Γαλλική Ταινιοθήκη καθώς και στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Ο Νίκος Κούνδουρος μιλούσε επίσης γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών.
Ο Νίκος Κούνδουρος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2017. Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα.
Ιταλικός ιμπεριαλισμός υπό το Φασισμό
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Το φασιστικό σχέδιο για τη δημιουργία μιας Ιταλικής Αυτοκρατορίας από τη Λιβύη στη Σομαλία μετά τη νίκη στον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε ανοιχτό κόκκινο χρώμα τα εδάφη της προβλεπόμενης Αυτοκρατορικής Ιταλίας. Ο ιμπεριαλισμός, η αποικιοκρατία και ο ιταλικός αλυτρωτισμός έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξωτερική πολιτική της φασιστικής Ιταλίας. Μεταξύ των στόχων του καθεστώτος ήταν η απόκτηση εδάφους που θεωρείται ιστορικά ιταλικό στη Γαλλία (π.χ. Νίκαια ) και Γιουγκοσλαβία (π.χ. Δαλματία ), η επέκταση της σφαίρας επιρροής της Ιταλίας στα Βαλκάνια (π.χ. Ελλάδα ) και η απόκτηση περισσότερων αποικιών στην Αφρική. Η ειρήνευση της Λιβύης (1923–32), η εισβολή στην Αιθιοπία (1935–36), η εισβολή στην Αλβανία (1939), η εισβολή στη Γαλλία (1940), η εισβολή στην Ελλάδα (1940–41) και η εισβολή στη Γιουγκοσλαβία (1941) αναλήφθηκαν όλα εν μέρει για να προστεθούν στον εθνικό χώρο της Ιταλίας.
Ιστορία
Μετά το διορισμό του ως Κυβερνήτη των Δωδεκανήσων το 1936, ο φασιστής ηγέτης Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι άρχισε να προωθεί στο Εθνικό Φασιστικό Κόμμα του Μπενίτο Μουσολίνι την ιδέα για μια νέα «Αυτοκρατορική Ιταλία» ( Italia imperiale), μια που, σα μιαν ανασύσταση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, θα πέρναγε πέρα από την Ευρώπη και θα περιλάμβανε τη Βόρεια Αφρική (η Τέταρτη Ακτή ή "Quarta Sponda" στα ιταλικά).
Το όνειρο του Ντε Βέκκι ήταν μια Αυτοκρατορική Ιταλία που θα περιλάμβανε όχι μόνο όλες τις ευρωπαϊκές περιοχές που ήθελαν οι Ιταλοί αλυτρωτιστές (Νίκαια, Σαβοΐ, Τικίνο, Δαλματία, Κέρκυρα, Μάλτα και Κορσική) και κατοικούνταν από ιταλικές κοινότητες για πολλούς αιώνες, αλλά και τα εδάφη της Βόρειας Αφρικής ( Λιβύη και Τυνησία ), όπου οι Ιταλοί μετανάστες είχαν δημιουργήσει «αποικίες» στα τέλη του 19ου αιώνα.
Μετά το 1936 και κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, τα ελληνικά νησιά των Δωδεκανήσων συμπεριλήφθηκαν επίσης στα επεκτατικά σχέδια (μαζί με τα Ιόνια νησιά της Ζακύνθου, την Ιθάκη κ.λπ.), και το φασιστικό καθεστώς προώθησε σύντομα μια διαδικασία αναγκαστικής ιταλοποίησης αυτών των ελληνικών νησιών.
Η Ιταλία προσάρτησε τις παράκτιες επαρχίες της αποικίας της Λιβύης το 1938 και τις έκανε εθνικές επαρχίες της Ιταλίας, που επρόκειτο να ιταλοποιηθούν.
Οι απόψεις του Ντε Βέκκι έγιναν αποδεκτές εν μέρει από τον Μουσολίνι το 1940, όταν η Ιταλία εισήλθε στον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά βρήκε αντιπολίτευση (και σκεπτικισμό) στον Βασιλιά της Ιταλίας, Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ'.
Το 1942, με την ιταλική κατοχή της Κορσικής και της Τυνησίας, τα εδάφη της «Αυτοκρατορικής Ιταλίας» που ονειρεύτηκε ο φασίστας Ντε Βέκκι ήταν πλήρως στα ιταλικά χέρια, με εξαίρεση τη Μάλτα, αλλά το έργο δεν υλοποιήθηκε πολιτικά επειδή ο πόλεμος στράφηκε ενάντια στις δυνάμεις του άξονα.
Πρώτο βήμα: τα Δωδεκάνησα
Ο Ντε Βέκκι πραγματοποίησε το πρώτο βήμα προς την Ιταλία Imperiale (ή Grande Italia) όταν το 1936, ως Ιταλός Κυβερνήτης των νησιών των Δωδεκανήσων, επέβαλε την επίσημη χρήση της ιταλικής γλώσσας και δημιούργησε μια αποικία 7.000 Ιταλών στη Ρόδο και τα γύρω νησιά. Το 1940 διορίστηκε στο Μεγάλο Συμβούλιο του Φασισμού, όπου αργότερα, κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής στην Ελλάδα, πρότεινε το Βασίλειο της Ιταλίας να προσαρτήσει τα Δωδεκάνησα και τα Ιόνια νησιά, με το νησί της Χίου, που κάποτε ανήκε στη Δημοκρατία της Γένοβας.
Δεύτερο βήμα: η Τέταρτη Ακτή
Ένας από τους αρχικούς ιταλικούς στόχους στη Λιβύη, πράγματι, ήταν η ανακούφιση του υπερπληθυσμού και της ανεργίας στην Ιταλία μέσω της μετανάστευσης στην ανεπτυγμένη αποικία. Με την καθιέρωση της ασφάλειας, η συστηματική «δημογραφική αποικιοποίηση» ενθαρρύνθηκε από την κυβέρνηση του Βασιλιά Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ. Ένα έργο που ξεκίνησε από τον κυβερνήτη της Λιβύης, Italo Balbo, έφερε τους πρώτους 20.000 εποίκους - το "Ventimila" - στη Λιβύη, τον Οκτώβριο του 1938 Ακολούθησαν περισσότεροι άποικοι το 1939, και το 1940 υπήρχαν περίπου 110.000 Ιταλοί στη Λιβύη, αποτελώντας περίπου το 12% του συνολικού πληθυσμού.
Τα σχέδια οραματίζονταν μια ιταλική αποικία 500.000 εποίκων μέχρι τη δεκαετία του 1960: έτσι, οι Ιταλοί θα ήταν μέχρι τότε στην παράκτια Λιβύη το 2/3 του πληθυσμού. Η καλύτερη γη της Λιβύης διατέθηκε στους εποίκους για να τεθούν υπό παραγωγική καλλιέργεια, κυρίως σε ελαιώνες. Η εγκατάσταση διευθύνθηκε από μια κρατική εταιρεία, τη «Λιβυκή Εταιρεία Αποικιών», η οποία ανέλαβε την αποκατάσταση της γης και την κατασκευή πρότυπων χωριών και προσέφερε διευκολύνσεις και πίστωση στους αποίκους που είχε χρηματοδοτήσει.
Τον Νοέμβριο του 1942, η Τυνησία συμπεριλήφθηκε στο "Quarta Sponda" επίσης (με σχεδόν 100.000 Τυνησιακούς Ιταλούς ), αλλά λίγους μήνες αργότερα καταλήφθηκε από τους Συμμάχους.
Τρίτο βήμα: τα Δυτικά Βαλκάνια
Την άνοιξη του 1941, ο Μουσολίνι - με τη βοήθεια του γερμανικού στρατού - νίκησε τελικά την Ελλάδα και κατέκτησε την παράκτια Γιουγκοσλαβία.
Ο στρατηγός Vittorio Ambrosio, διοικητής του ιταλικού στρατού κατά τη διάρκεια της κατάκτησης της Γιουγκοσλαβικής Δαλματίας, δημιούργησε μια στρατιωτική γραμμή κατοχής από τη Λιουμπλιάνα έως το βόρειο Μαυροβούνιο, η οποία γραμμή θα μετατρέπονταν ακολούθως, μελλοντικά, σε σύνορα της «Αυτοκρατορικής Ιταλίας» στα βορειοδυτικά Βαλκάνια. Στα σύνορα προς τα νότια περιλαμβάνονταν το Ιταλικό Κυβενείο Μαυροβούνιο, η Μεγάλη Αλβανία και η Ήπειρος.
Ο Ντε Βέκκι προώθησε την ένταξη της Κέρκυρας (με μια σημαντική κοινότητα Κερκυραίων Ιταλών), των νήσων του Ιονίου και των νήσων του νότιου Αιγαίου (που κάποτε ελέγχονταν από τη Δημοκρατία της Βενετίας), προκειμένου να σχηματιστεί μια «αψίδα» γύρω από την ηπειρωτική Ελλάδα που θα εκτείνεται προς τα Δωδεκάνησα, Λέσβο και Χίο (η οποία κάποτε ελέγχεταν από τη Δημοκρατία της Γένοβας).
Ένα έργο που δεν υλοποιήθηκε ποτέ
Τη δεκαετία του 1940, ο Ντε Βέκκι σχεδίαζε μια «Αυτοκρατορική Ιταλία» που θα εκτείνεται από την Ευρώπη έως τη Βόρεια Αφρική, (με μια διευρυμένη Ιταλική Αυτοκρατορία στην ανατολική Αφρική, από τις Αιγυπτιακές ακτές της Μεσογείου έως τη Σομαλία ).
Ονειρεύτηκε μια ισχυρή διευρυμένη Ιταλία:
Σε μια ελπιδοφόρα ειρηνευτική διαπραγμάτευση μετά τη νίκη του Άξονα, ο Μουσολίνι είχε προγραμματίσει να αποκτήσει για την Αυτοκρατορική του Ιταλία το πλήρες νησί της Κρήτης (που ήταν κυρίως γερμανικά κατεχόμενο) και τα γύρω νησιά της νότιας Ελλάδας, συνδέοντας τα ιταλικά Δωδεκάνησα με τα ήδη ιταλικά νησιά του Ιονίου.
Νότια της Τέταρτης Ακτής, μερικοί φασίστες ηγέτες ονειρεύτηκαν μια ιταλική αυτοκρατορία που, ξεκινώντας από το Φεζάν, θα περιλάμβανε την Αίγυπτο, το Σουδάν και θα έφτανε στην Ιταλική Ανατολική Αφρική.
Τέλος, το 1947 η Ιταλική Δημοκρατία παραιτήθηκε επισήμως από την κυριαρχία όλων των υπερπόντιων αποικιακών της κατοχών, ως αποτέλεσμα της Συνθήκης Ειρήνης με την Ιταλία. Υπήρξαν συζητήσεις για να διατηρηθεί η Tripolitania (επαρχία της Ιταλικής Λιβύης) ως η τελευταία ιταλική αποικία, αλλά δεν ήταν επιτυχημένες.
Τον Νοέμβριο του 1949, η πρώην ιταλική Σομαλιλάνδη, τότε υπό βρετανική στρατιωτική διοίκηση, έγινε Περιοχή Εμπιστοσύνης (Trust Territory) των Ηνωμένων Εθνών υπό ιταλική διοίκηση για περίοδο 10 ετών. Την 1η Ιουλίου 1960, το Trust Territory της Σομαλίας συγχωνεύτηκε με τη Βρετανική Σομαλιλάνδη για να σχηματίσει την ανεξάρτητη Δημοκρατία της Σομαλίας.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα Κατηγορία:Φασιστική Ιταλία Κατηγορία:Βασίλειο της Ιταλίας (1861-1946) Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ευδοκία Νεοκαισαρείτισσα Παλαιολογίνα
Η Ευδοκία Νεοκαισαρείτισσα Παλαιολογίνα ήταν βυζαντινή ευγενής στα τέλη του 13ου αρχές 14ου αιώνα.
Δεν είναι πολλά γνωστά για την οικογένεια της, ο πατέρας της ήταν Πρωτασηκρίτης γνωστός στις πηγές σαν Νεοκαισαρείτης πρωτασηκρίτης χωρίς μικρό όνομα, σημαντικό και υψηλό αυλικό αξίωμα της εποχής με επιρροή στο παλάτι. Οι Νεοκαισαρείτες ήταν σημαντική οικογένεια πολιτικών του 13ου 14ου αιώνα, γνωστός την ίδια περίοδο ήταν ο Μανουήλ Νεοκαισαρείτης όπου είχε το αξίωμα του πρωτασηκρίτη το 1274 και γιος του ήταν ο Μιχαήλ Νεοκαισαρείτης, άγνωστο ποια η σχέση του με την Ευδοκία.
Η Ευδοκία παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, γιο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ ο οποίος παντρευόταν για δεύτερη φορά χωρίς να έχει νόμιμους απογόνους με την πρώτη του σύζυγο, έχοντας όμως έναν νόθο γιο με μία υπηρέτρια. Με τον Κωνσταντίνο απέκτησαν μία γνωστή κόρη, την Ευδοκία που παντρεύτηκε τον Δημήτριο Τζαμπλάκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Ευδοκια
Δήμος Λαμιέων (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο δήμος Λαμιέων του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Λαμιέων και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Λαμιέων. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και συνόρευε με τους δήμους Ξυνιάδας και Δομοκού στα βόρεια, με τους δήμους Στυλίδας και Μώλου στα ανατολικά με τον δήμο Λειανοκλαδίου στα δυτικά και με τον δήμο Γοργοποτάμου στα νότια. Ο δήμος Λαμιέων καταλάμβανε έκταση 413.930 στρεμμάτων και είχε συνολικό πληθυσμό 58.601 κατοίκους (οι 46.406 από αυτούς ζουν στην πόλη της Λαμίας). Ο δήμος Λαμιέων σε ένα μεγάλο μέρος του ήταν πεδινός, ενώ το ορεινό του τμήμα επεκτεινόταν στα βουνά Οίτη στα νότια και Όθρυς στα βόρεια.
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαμιεω
Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Αρκαδίας
Η Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Αρκαδίας είναι ένα παλαιό, ιστορικό μοναστήρι στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη Αρκαδίας, το οποίο βρίσκεται 18 χιλιόμετρα δυτικά του Άστρους.
Ιστορία της Μονής
thumb|left|300px|Η είσοδος του ναού
Ο χρόνος ίδρυσης της μονής δεν είναι γνωστός. Πρώτη αναφορά του ονόματός της, συναντάμε σε πατριαρχικό σιγίλιο του Πατριάρχη Νεόφυτου Β΄ τον Απρίλιο του 1612, από το οποίο προκύπτει ότι ήταν μετόχι της Αγίας Τριάδας στη περιοχή Σαβανά. Στη σημερινή της θέση ανεγέρθηκε μεταξύ του 1678 - πριν το 1707 από τον Ιερομόναχο Διονύσιο. Το 1735, ο ναός ανακαινίσθηκε από τον διάδοχο του κτήτορος, Ιερομόναχο Ραφαήλ. Στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, δέχεται πολλές δωρεές και αποκτά οικονομική ευρωστία.
Αρχιτεκτονική
Το καθολικό της μονής, είναι κτισμένο σε ένα τεχνητό πλάτωμα πλαγιάς και έχει εξωτερικές διαστάσεις, εκτός της κόγχης του Ιερού, 8,60 × 4,90 μ. Εξωτερικά, δίνει την εντύπωση εγγεγραμμένου σταυροειδούς ναού με τρούλο και καλύπτεται με δίρριχτη στέγη.Το δάπεδο είναι πλακόστρωτο και μερικές πλάκες φέρουν γλυπτές παραστάσεις. Αξιόλογο στοιχείο του ναού είναι οι 2 επιγραφές που βρίσκονται στο εσωτερικό του.
Αγιογράφηση του Ναού
Η Αγιογράφηση του ναού έγινε το 1754 από την οικογένεια των Κουλιδάδων, που θεωρούνται από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της λαϊκής ζωγραφικής του 18ου αιώνα στην Πελοπόννησο. Επικεφαλής της οικογένειας και δάσκαλος των υπολοίπων ήταν ο ιερέας και οικονόμος του Αγίου Ιωάννη, Γεώργιος Κουλιδάς.