cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρνούλφος της Καρινθίας
Βασιλιάς της Ιταλίας
thumb|250px|right|Ο Αρνούλφος της Καρινθίας σε έργο του 14ου αιώνα Ο Γουίδων Γ΄ του Σπολέτο και ο Βερεγγάριος Α΄ της Ιταλίας βρέθηκαν στην Ιταλία σε σύγκρουση για το Σιδηρούν Στέμμα της Λομβαρδίας, το κέρδισε αρχικά ο Βερεγγάριος (887) και στη συνέχεια ο Γουίδων (889). Ο Πάπας Στέφανος Ε΄ υποστήριξε τον Γουίδων που τον έστεψε Ρωμαίο αυτοκράτορα (891), ο Αρνούλφος αντίθετα υποστήριξε τον Βερεγγάριο. Ο Πάπας Φορμόζος διάδοχος του Στέφανου Ε΄ (893) δεν εμπιστευόταν τους συναυτοκράτορες Γουίδων Γ΄ και τον γιο του Λαμβέρτο Β΄. Ο Αρνούλφος συναντήθηκε με τον Σβατοπλούκ Α΄ της Μοραβίας και του ζήτησε να απελευθερώσουν μαζί την Ιταλία με στόχο να στεφτεί αυτοκράτορας στη Ρώμη. Στη συνάντηση του με τους Ιταλούς ευγενείς υποσχέθηκε να υποστηρίξει τον πάπα. Ο Αρνούλφος έστειλε τον γιο του Ζβέντιμπολντ με Βαυαρικό στρατό για να βοηθήσει τον Βερεγγάριο, νίκησαν τον Γουίδων αλλά το φθινόπωρο εξαγοράστηκαν και έφυγαν. Ο πάπας Φορμόζος ζήτησε από τον Αρνούλφο να επιτεθεί, στις αρχές του 894 διέσχισε τις Άλπεις, τον Ιανουάριο έπεσε το Μπέργκαμο και ο κόμης Αμβρόσιος αντιπρόσωπος του Γουίδων κρεμάστηκε σε ένα δέντρο έξω από τις πύλες της πόλης. Ο Αρνούλφος κατέκτησε όλες τις περιοχές βόρεια από τον Πάδο, ζήτησε να του παραδοθεί το Μιλάνο και έδιωξε τον Γουίδων από την Παβία στην οποία στέφτηκε βασιλιάς της Ιταλίας. Ο Γουίδων πέθανε αιφνίδια στα τέλη του φθινοπώρου και ένας πυρετός θέρισε τον στρατό του. Την πορεία του στις Άλπεις διέκοψε ο Ροδόλφος Α΄ της Βουργουνδίας, διέσχισε την οροσειρά αλλά με μεγάλη δυσκολία.
Φάμπιο Καναβάρο
Καριέρα σε συλλόγους
Το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα ήρθε στις 7 Μαρτίου 1993, στο Τορίνο, σε ήττα 4–3 από τη Γιουβέντους. Ωστόσο, παρά τις πολλά υποσχόμενες επιδόσεις του, η μετα-Μαραντόνα Νάπολι χρειαζόταν απεγνωσμένα κεφάλαια και σύντομα αναγκάστηκε να πουλήσει τον παίκτη στην Πάρμα, όπου ο Καναβάρο κατέκτησε το Κύπελλο UEFA και το Κύπελλο Ιταλίας, και πήρε τον τίτλο του καλύτερου αμυντικού του πρωταθλήματος. Στη Νάπολι έμεινε μέχρι το 1995, παίζοντας σχεδόν σε συνολικά 60 εμφανίσεις με τον σύλλογο.
Αρνούλφος της Καρινθίας
Αυτοκράτορας
Ο Αρνούλφος διέταξε τον γιο του Ζβέντιμπολντ να καταστρέψει σαν αντίποινα το βασίλειο του Ροδόλφου. Την ίδια εποχή ο Λαμβέρτος και η μητέρα του Αγελτρούδη ταξίδευσαν στη Ρώμη για να δεχτούν παπική επιβεβαίωση για την αυτοκρατορική στέψη. Ο πάπας Φορμόζος που επιθυμούσε να στέψει αυτοκράτορα τον Αρνούλφο αρνήθηκε να το κάνει, ο Λάμπερτ φυλακίστηκε στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο. Τον Σεπτέμβριο του 895 μια παπική αποστολή έφτασε στο Ρέγκενσμπουργκ για να ζητήσει την υποστήριξη του Αρνούλφου, τον επόμενο μήνα ο Αρνούλγος ανέλαβε δεύτερη εκστρατεία στην Ιταλία. Διέσχισε τις Άλπεις για δεύτερη φορά κατέλαβε την Παβία αλλά προχώρησε αργά αφού ήθελε να εξασφαλίσει την υποστήριξη από την αριστοκρατία στην Τοσκάνη, ο Άνταλμπερτ Β΄ της Τοσκάνης τον εγκατέλειψε. Προχώρησε στη Ρώμη την οποία είχε κατακτήσει η Αγελτρούδη, ο Αρνούλφος την ανακατέλαβε και απελευθέρωσε τον πάπα (21 Φεβρουαρίου 896), τον χαιρέτησε ένας Συγκλητικός, τον συνόδευσε στον πάπα Φορμόζο που τον υποδέχτηκε θερμά. Ο πάπας Φορμόζος οδήγησε τον βασιλιά οδήγησε τον βασιλιά στο μοναστήρι του Αγίου Πέτρου (22 Φεβρουαρίου 896), τον έστεψε αυτοκράτορα και τον χαιρέτησε σαν Αύγουστο. Ο Αρνούλφος μετακινήθηκε στην Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών όπου και δέχτηκε την υποταγή του Ρωμαϊκού λαού. Ορκίστηκε "ότι δεν θα επιτρέψει ποτέ να ανακαταλάβουν την πόλη ο Λαμβέρτος και η μητέρα του Αγελτρούδη". Ο Αρνούλφος διέταξε να εξοριστούν δύο κορυφαίοι Συγκλητικοί ο Κωνσταντίνος και ο Στέφανος που βοήθησαν την Αγελτρούδη να καταλάβει τη Ρώμη.
Φάμπιο Καναβάρο
Καριέρα σε συλλόγους
Στην πρώτη του αγωνιστική περίοδο στη Πάρμα, καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα ομάδα, σκοράροντας μία φορά σε 29 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα. Θα συνέχιζε όχι μόνο να κερδίζει τρόπαια με τον σύλλογο, αλλά και με προσωπικά επιτεύγματα, ονομαζόμενος και αρχηγός της ομάδας. Στην τέταρτη σεζόν του με τον σύλλογο, κέρδισε το μοναδικό του ευρωπαϊκό τρόπαιο, το Κύπελλο UEFA. Η Πάρμα τερμάτισε τη σεζόν εκείνη στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος. Στην αγωνιστική περίοδο 2000–01 η Πάρμα έφτασε σε έναν άλλο τελικό του Κυπέλλου, στον οποίο ηττήθηκε από τη Φιορεντίνα. Η Πάρμα τελείωσε επίσης τη σεζόν στην τέταρτη θέση για τρίτη συνεχόμενη αγωνιστική περίοδο. Στην καριέρα του με το σύλλογο, ο Καναβάρο έκανε πάνω από 250 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις, πετυχαίνοντας πέντε γκολ.
Αρνούλφος της Καρινθίας
Τελευταία χρόνια
thumb|250px|right|Ο Αρνούλφος της Καρινθίας και ο [[Λουδοβίκος το Παιδί σε έργο του 19ου αιώνα]] Σε δύο βδομάδες ο Αρνούλφος άφησε έναν υποτελή του στη Ρώμη και βάδισε για το Σπολέτο στο οποίο είχαν δραπετεύσει η Αγελτρούδη και ο Λαμβέρτος. Ο Αρνούλφος χτυπήθηκε από ένα δυνατό εγκεφαλικό που τον ανάγκασε να επιστρέψει στη Βαυαρία, οι φήμες της εποχής λένε ότι δηλητηριάστηκε από την Αγελτρούδη. Η εξουσία του Αρνούλφου στην Ιταλία ήταν υπαρκτή μονάχα σε περιοχές που βρισκόταν προσωπικά ο ίδιος. Στον δρόμο του για τον βορρά ο Αρνούλφος σταμάτησε στην Παβία, έστεψε υποτελή βασιλιά τον νόθο γιο του Ρατόλδο, στη συνέχεια τον μετέφερε στο Μιλάνο σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την κατοχή του στην Ιταλία. Την ίδια χρονιά ο Φορμόζος πέθανε και ο Λαμβέρτος έγινε ξανά πανίσχυρος, αποφάσισε να δολοφονήσει όλους τους αξιωματούχους που είχαν διοριστεί από τον Αρνούλφο, ο Ρατόλδος δραπέτευσε από το Μιλάνο στη Βαυαρία. Το επόμενο διάστημα που έζησε ο Αρνούλφος η εξουσία του ήταν ανύπαρκτη, οι οπαδοί του δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την άνοδο του νέου πάπα Στέφανου ΣΤ΄ (896). Ο νέος πάπας υποστήριξε στην αρχή τον Αρνούλφο αλλά έγινε σύντομα οπαδός του Λαμβέρτου.
Φάμπιο Καναβάρο
Καριέρα σε συλλόγους
Το καλοκαίρι του 2002 εντάχθηκε στην Ίντερ, καθώς η Πάρμα εκείνη την εποχή αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες. Μετά από δύο χρόνια με τον σύλλογο, πουλήθηκε στη Γιουβέντους, μετά από πάνω από 50 εμφανίσεις και δύο γκολ. Η συμφωνία περιελάμβανε επίσης την ανταλλαγή εφεδρικού τερματοφύλακα, ο οποίος έφυγε για την Ίντερ και οι δύο παίκτες έφτασαν τα 10 εκατομμύρια ευρώ. Ο Καναβάρο αργότερα στην καριέρα του δήλωσε ότι τα χρόνια που πέρασε στην Ίντερ ήταν τα χειρότερα της καριέρας του. Μετακόμισε στο Τορίνο, επανενώθηκε με τους πρώην συμπαίκτες του στην Πάρμα Λιλιάν Τουράμ και Τζιανλουίτζι Μπουφόν, και μαζί το τρίο σχημάτισε μια από τις πιο ισχυρές άμυνες στην Ευρώπη. Η Γιουβέντους κέρδισε δύο πρωταθλήματα το 2005 και 2006, αν και υπέστη διαδοχικούς αποκλεισμούς στα προημιτελικά στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Καναβάρο κέρδισε επίσης τέσσερα βραβεία Oscar del Calcio, τα ιταλικά ποδοσφαιρικά Όσκαρ, για τις εξαιρετικές του σεζόν με την ομάδα της Βόρειας Ιταλίας.
Αρνούλφος της Καρινθίας
Τελευταία χρόνια
Η υγεία του Αρνούλφου βρισκόταν σε συνεχή πτώση μετά το 896, δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει επαρκώς τα προβλήματα που επικρατούσαν στο βασίλειο του. Η Ιταλία χάθηκε, επιδρομείς από τη Μοραβία και Μαγυάροι έκαναν ασταμάτητες επιδρομές, στη Λοθαραγγία επαναστάτησαν εναντίον του Ζβέντιμπολντ. Δεν μπορούσε επίσης να αντιμετωπίσει τις σκληρές συγκρούσεις με βια που είχαν ξεσπάσει ανάμεσα στους κατώτερους Φράγκους ευγενείς. Ο Αρνούλφος της Καρινθίας πέθανε στο Ρέγκενσμπουργκ στη Βαυαρία (8 Δεκεμβρίου 899), τάφηκε στη Βασιλική του Σαίντ Έμμεραμ στο Ρέγκενσμπουργκ. Διάδοχος του στο βασίλειο των Ανατολικών Φράγκων ορίστηκε ο νόμιμος γιος του με τη σύζυγο του Ότα Λουδοβίκος το Παιδί. Με τον πρόωρο θάνατο του μικρού Λουδοβίκου σε ηλικία 18 ετών (911) τερματίστηκε η κυριαρχία της δυναστείας των Καρολιδών στο βασίλειο των Ανατολικών Φράγκων. Ο Αρνούλφος της Καρινθίας είχε την ευγένεια να αναγνωρίσει τα νόμιμα δικαιώματα των νόθων του γιων Ζβέντιμπολντ και Ρατόλδου, ο Ζβέντιμπολντ που είχε διοριστεί βασιλιάς της Λοθαριγγίας παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τη δολοφονία του (900).
Φάμπιο Καναβάρο
Καριέρα σε συλλόγους
Η Ρεάλ Μαδρίτης αγόρασε τον Καναβάρο μετά την τιμωρία της Γιουβέντους για το σκάνδαλο "καλτσιόπολι". Ο Ιταλός πέρασε τρεις αγωνίστηκες περιόδους στη Μαδρίτη, κερδίζοντας τον τίτλο του πρωταθλήματος το 2006–07 και το 2007–08, και τη Χρυσή Μπάλα, μόλις ο τρίτος αμυντικός που κατάφερε κάτι τέτοιο.
Αρνούλφος της Καρινθίας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ότα και είχε τέκνο:
Φάμπιο Καναβάρο
Καριέρα σε συλλόγους
Κατά την τελευταία σεζόν του στη Μαδρίτη, η πτώση του άρχισε να είναι εμφανής και έτσι τρία χρόνια μετά την αποχώρησή του από τη Γιουβέντους, το καλοκαίρι του 2009 αποφάσισε να επιστρέψει στον σύλλογο. Ξεκίνησε τη νέα χρονιά καλά, αλλά μετά το φθινόπωρο η φόρμα της Γιουβέντους πήγε προς το χειρότερο. Έχοντας τραυματιστεί για λίγο στα τέλη του 2009 και με κακή πορεία της ομάδας στη συνέχεια που προκάλεσε την αρνητική στάση των οπαδών, ο σύλλογος ανακοίνωσε τη μη συνέχιση της συνεργασίας με τον ποδοσφαιριστή.
Τον Οκτώβριο του 2009 βρέθηκε θετικός σε αναβολική ουσία, ωστόσο ο ίδιος είχε λάβει κορτιζόνη λόγω τσιμπήματος εντόμου και δημιουργήθηκε θέμα, καθώς ένα από τα έγγραφα που απαιτούνταν χάθηκε. Λίγες ημέρες αργότερα απαλλάχθηκε των κατηγοριών από την πειθαρχική επιτροπή.
Αρνούλφος της Καρινθίας
Οικογένεια
Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Βινμπούργκα είχε ένα φυσικό τέκνο:
Φάμπιο Καναβάρο
Καριέρα σε συλλόγους
Τον Ιούνιο του 2010 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα Αλ Αχλί του Ντουμπάι, όπου έπαιξε τελικά μόνο ένα χρόνο.
Διεθνής καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα στις 22 Ιανουαρίου 1997 σε αγώνα με αντίπαλο τη Βόρεια Ιρλανδία στη νίκη με 2–0. Γρήγορα καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα και έγινε αρχηγός της ομάδας μετά το 2002. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006 στη Γερμανία αναδείχθηκε τροπαιούχος και ψηφίστηκε δεύτερος καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης πίσω από τον Ζινεντίν Ζιντάν. Η σθεναρή του παρουσία στην άμυνα είχε ως αποτέλεσμα να δεχθεί η ομάδα δύο μόνο γκολ σε επτά αγώνες, από τα οποία ένα με πέναλτι και ένα αυτογκόλ. Ως αρχηγός της εθνικής Ιταλίας, σήκωσε το πολύτιμο κύπελλο στις 9 Ιουλίου 2006, στο συγκλονιστικό τελικό με τη Γαλλία, ο οποίος έληξε με 5–3 στα πέναλτι. Ήταν η 100ή συμμετοχή του με τη φανέλα της εθνικής Ιταλίας. Οι επιτυχείς εμφανίσεις του χάρισαν τον τίτλο του καλύτερου ποδοσφαιριστή του κόσμου στο διαγωνισμό της FIFA, ο πρώτος αμυντικός που κέρδισε αυτό τον τίτλο από την καθιέρωση του θεσμού το 1991.
Αρνούλφος της Καρινθίας
Οικογένεια
Άλλο μη νόμιμο τέκνο του ήταν ο:
Φάμπιο Καναβάρο
Διεθνής καριέρα
Στις 12 Αυγούστου 2009 κατέρριψε το ρεκόρ συμμετοχών φτάνοντας τις 127 με τη φανέλα της εθνικής, που κατείχε ο Πάολο Μαλντίνι (126). Με την εθνική της χώρας του έπαιξε επίσης στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1998 και 2002 αλλά και στα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000 και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004. Ήταν αρχηγός της Εθνικής Ιταλίας μέχρι τον Οκτώβριο του 2007, οπότε και τον διαδέχθηκε στη θέση αυτή ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν.
Αρνούλφος της Καρινθίας
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ανατολικής Φραγκίας Κατηγορία:Βασιλείς της Ιταλίας Κατηγορία:Βασιλείς της Λοθαριγγίας Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Φάμπιο Καναβάρο
Τίτλοι και διακρίσεις
Πάρμα
Ρεάλ Μαδρίτης
Ιταλία
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί Συνδέσμοι
Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί Ντουμπάι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κίνας Κατηγορία:Νικητές του Παίκτη της Χρονιάς της FIFA
Ευρωπαϊκή Οδός 85
Η Ευρωπαϊκή Οδός Ε85 (Ε85) του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών ξεκινάει από το Κλάιπεντα της Λιθουανίας και στη συνέχεια διασχίζοντας κάθετα την Ευρώπη περνάει από τη Λευκορωσία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και στο τέλος μπαίνει στην Ελλάδα και καταλήγει στην Αλεξανδρούπολη. Σε ελληνικό έδαφος η πορεία της συμπίπτει με την παλαιά Εθνική Οδό 51 (Αλεξανδρούπολη - Ορμένιο) και με τον υπό κατασκευή Αυτοκινητόδρομο Α21.
Διαδρομή
85 85 85 85 85 85
Μαίναλο
Το Μαίναλο είναι βουνό της Πελοποννήσου στον νομό Αρκαδίας με υψηλότερη κορυφή στα 1.981 μ. Βρίσκεται στο κέντρο της Πελοποννήσου και καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του βόρειου τμήματος της Αρκαδίας. Περιβάλλεται, στα ανατολικά από τα όρη Ολίγυρτος, Τραχύ, Λύρκειο και Αρτεμίσιο, βόρεια από τα Αροάνια και τον Ερύμανθο, δυτικά από την Μίνθη και το Λύκαιο και νότια από τον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα.
Ονομασία
Το όνομα "Μαίναλο" έχει αρχαιοελληνική προέλευση καθώς σημαίνει την ιερή μανία, δηλαδή τη θεία παραφορά που φέρνει η άγρια φύση.
Οι πρώτοι ευρωπαίοι περιηγητές (Φρανσουά Πουκεβίλ, Γουίλλιαμ Τζελλ και Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ) θεώρησαν ότι το όρος Μαίναλος, στο οποίο αναφέρεται ο Παυσανίας, βρίσκεται στον ορεινό όγκο της Επάνω Χρέπας (1559 μ.), 16 περίπου χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Τρίπολης. Το όνομα αυτό επεκτάθηκε σε όλη την οροσειρά του σημερινού Μαινάλου.
Το 2011 το όρος Μαίναλος των αρχαίων Αρκάδων ταυτίστηκε με ασφάλεια με το όρος Αγιο-Λιάς ( 1117 μ.) στους πρόποδες του οποίου βρίσκονται τα χωριά Αραχαμίτες, Κεραστάρι, Αθήναιον και Ασέα, 15 περίπου χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τρίπολης. Η κορυφή του υπήρξε λατρευτικός χώρος απο το 1000 π.χ. περίπου. Σώζονται τα θεμέλεια υστεροαρχαϊκού ιερού αφιερωμένου στην Αθηνά Σώτηρα ενώ στην Αγία Παρασκευή Αραχαμιτών ανασκάφηκε το ιερό της Λυκοάτιδας Αρτέμιδας του 6ου αιώνα π.χ. από το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών.
Υψηλότερες κορυφές
Οι υψηλότερες κορυφές του Μαινάλου είναι:
Ποταμοί που πηγάζουν από το Μαίναλο
Από το Μαίναλο πηγάζουν δύο παραπόταμοι του Αλφειού. Ο ένας είναι ο Λούσιος, που πηγάζει από τα βορειοδυτικά του βουνού, κοντά στο χωριό Καρκαλού και δημιουργεί ρέοντας ένα περίφημο φαράγγι. Ο άλλος είναι ο Ελισσώνας ο οποίος πηγάζει από το κεντρικό τμήμα του βουνού ανάμεσα στα χωριά Πιάνα και Αλωνίσταινα και συναντάει τον Αλφειό κοντά στη Μεγαλόπολη. μικρογραφία|250px|Χιονοδρομικό κέντρο Οστρακίνας.
Χωριά του Μαινάλου
Στο Μαίναλο βρίσκονται ορισμένα από τα ορεινότερα χωριά της Ελλάδας, όπως η Αλωνίσταινα (1.220 μ.), η Ελάτη (1.200 μ.) και τα Μαγούλιανα (1.365 μ.). Επίσης βρίσκονται ορισμένα από τα ιστορικότερα χωριά της Ελλάδας αφού τα χωριά του Μαινάλου πρωτοστάτησαν στην Επανάσταση του 1821. Η Βλαχέρνα, η Δημητσάνα, η Στεμνίτσα, τα Λαγκάδια, το Λιμποβίσι -το χωριό του Θ. Κολοκοτρώνη- και η Πιάνα είναι μερικά απ' αυτά. Ορισμένα από τα χωριά του Μαινάλου είναι ιδιαίτερα τουριστικά στην σύγχρονη εποχή, όπως η Δημητσάνα, η Στεμνίτσα και η κωμόπολη Βυτίνα. Στην ανατολική του πλευρά βρίσκεται η κωμόπολη Λεβίδι. Στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Μαινάλου βρίσκεται η πόλη της Τρίπολης, έδρα του Νομού Αρκαδίας. αριστερά|μικρογραφία|Το όρος Μαίναλο είναι προστατευόμενη τοποθεσία του δικτύου Natura 2000
Χλωρίδα
Το Μαίναλο μέχρι τις πυρκαγιές του Σεπτέμβρη του 2011 ήταν ελατοσκέπαστο κυρίως στην βορειοδυτική του πλευρά, γυρώ από τα χωριά Βυτίνα, Αλωνίσταινα και Χρυσοβίτσι. Στην ανατολική του πλευρά η βλάστηση είναι φτωχότερη ενώ στην νότια πλευρά του κυριαρχεί το πεύκο και το κυπαρίσσι. Το Μαίναλο εντάχθηκε στο δίκτυο προστασίας και ανάδειξης Natura 2000 με κωδικό GR2520001. μικρογραφία|274x274εσ|Ορεινό μονοπάτι πεζοπορίας.
Αρχαιότητα
Η περιοχή του Μαινάλου κατοικείται από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής ήταν οι Αρκάδες. Εκτός από τους άλλους Ολύμπιους θεούς λάτρευαν τον θεό Πάνα του οποίου η λατρεία εξαπλώθηκε και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Σημαντικές αρχαίες πόλεις της περιοχής ήταν ο Ορχομενός, η Μαντίνεια, η Τεγέα, η Υψούς (στη σημερινή Στεμνίτσα), τα Δίπαια και το Ορέσθειο, ενώ κατά την ελληνιστική περίοδο αναπτύχθηκε κυρίως η Μεγαλόπολη.
Μεσαιωνική περίοδος
Τον μεσαίωνα στην Αρκαδία όπως και σε πολλά άλλα μέρη της Πελοποννήσου εγκαταστάθηκαν Σλάβοι, κάτι που μαρτυράνε και τα πολυάριθμα Σλαβικά τοπονύμια (Βαλτέτσι, Στεμνίτσα, Ζιγοβίστι κλπ.). Κατά τον 10ο αιώνα άρχισε να αναπτύσσεται μοναστική κοινότητα στο φαράγγι του Λούσιου.
Σύγχρονη εποχή
Η περιοχή του Μαινάλου πρωτοστάτησε στην επανάσταση του 1821. Η περιοχή αυτή παρείχε στην επανάσταση πυρομαχικά από τους μπαρουτόμυλους της Δημητσάνας, ασφαλή ορμητήρια από τα δύσβατα ορεινά της περιοχής, και στρατό από τα επαναστατημένα χωριά.
Σήμερα κοντά στην κορυφή Οστρακίνα λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο και καταφύγιο. Στο χωριό Χρυσοβίτσι υπάρχει το Μουσείο Δασικής Ιστορίας Μαινάλου, αφιερωμένο στην ιστορία της βιομηχανικής επανάστασης στον αρκαδικό χώρο και στη σημασία του Μαινάλου για την ιστορία του τόπου.
Χιονοδρομικό κέντρο
Το Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου ή Οστρακίνας βρίσκεται στην καρδιά της ορεινής Αρκαδίας σε μικρή απόσταση από τους γνωστούς χειμερινούς προορισμούς. Εξυπηρετεί του Νομούς Αρκαδίας (Ορεινή - Παραλιακή) και Αργολίδας. Απέχει από την Αθήνα μόλις 170 χιλιόμετρα, από Τρίπολη 18 λεπτά, από Άστρος 58 λεπτά, από Άργος 1 ώρα 4 λεπτά, και από Ναύπλιο 1 ώρα 14 λεπτά.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουνά της Αρκαδίας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Αρκαδίας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Πελοποννήσου
Αγέλαος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αγέλαος (Αγέλεως στην ιωνική διάλεκτο, από τις λέξεις άγω + λαός = αυτός που οδηγεί τον λαό) είναι γνωστά τα παρακάτω 8 διαφορετικά πρόσωπα, όλα από τα έπη του Ομήρου:
Πηγές
Αγελαος Αγελαος Αγελαος Κατηγορία:Μνηστήρες της Πηνελόπης
Ναμάπα
Η Ναμάπα (πορτογαλικά: Namapa) ή Ναμάπα-Εράτι (Namapa-Eráti) είναι μια πόλη της βορειοδυτικής Μοζαμβίκης. Είναι η πρωτεύουσα της Συνοικίας, της υποσυνοικίας και της περιοχής Εράτι.
Γεωγραφία
Η Ναμάπα βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης και της Συνοικίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Μοζαμβίκης
Δημήτριος Μπερδελής
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1899 και σπούδασε ιατρική. Άνοιξε κλινική στα Μέγαρα.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αττικοβοιωτίας με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου (Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα) και επανεξελέγη βουλευτής Μεγαρίδος το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό.
Σκοτώθηκε σε δυστύχημα που συνέβη στην ισόπεδη διάβαση των Μεγάρων, όταν το αυτοκίνητό του παρασύρθηκε από διερχόμενη αμαξοστοιχία σε απόσταση 40 μέτρων και διαλύθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές Μεγαρίδος
Πριγκιπάτο της Μινγκρελίας
Το Πριγκιπάτο της Μινγκρελίας (γεωργιανά: სამეგრელოს სამთავრო, απόδοση σε λατινικό αλφάβητο: samegrelos samtavro), επίσης γνωστό ως Οντίσι, ήταν ιστορικό κρατίδιο της Γεωργίας το οποίο εξουσίαζε η δυναστεία των Νταντιάνι. Ιδρυθέν ως ανεξάρτητο Πριγκιπάτο το 1557 από τον Λεβάν Α΄ Νταντιάνι ως κληρονομικός mtavari (Πρίγκιπας), διατήρησε την ανεξαρτησία του έως την υποταγή του στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1803. Το Πριγκιπάτο διαλύθηκε οριστικά, όταν ο Πρίγκιπας Νίκο Νταντιάνι καθαιρέθηκε, ενώ το πριγκιπάτο καταργήθηκε, από τη Ρωσία το 1867. Ο Πρίγκιπας Νίκο παραιτήθηκε επισήμως των δικαιωμάτων του στον θρόνο το 1868.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Πρώην πριγκιπάτα Κατηγορία:Ιστορία της Γεωργίας
Θανάσης Πολυκανδριώτης
Ο Θανάσης Πολυκανδριώτης (27 Δεκεμβρίου 1948) είναι Έλληνας συνθέτης και μουσικός.
Βιογραφία
Το 1971 εμφανίστηκε με τη Νάνα Μούσχουρη και τη Μαρινέλλα. Συνεργάστηκε με τους Πάνο Γαβαλά, Ρία Κούρτη, Μάνο Χατζιδάκι, Στέλιο Καζαντζίδη, Στράτο Διονυσίου, Γιάννη Πάριο, Τόλη Βοσκόπουλο, Παύλο Παπαντωνίου, Γιάννη Πουλόπουλο, Κατερίνα Στανίση και άλλους. Από το 1968 μέχρι σήμερα συνθέτει τραγούδια και μέχρι σήμερα έχει ξεπεράσει τις 1.000 συνθέσεις. Έχει δώσει συναυλίες στα μεγαλύτερα θέατρα της Ευρώπης, της Αμερικής και της Αυστραλίας, ενώ κατέλαβε και τα εδάφη της κλασικής μουσικής.
Τα τελευταία χρόνια ο Θανάσης Πολυκανδριώτης ασχολείται και με την εκπαίδευση, ιδρύοντας την Σχολή Λαϊκής Μουσικής Παράδοσης όπου διδάσκονται τα λαϊκά όργανα μπουζούκι, τζουράς, μπαγλαμάς. Στόχος της σχολής αυτής που απαριθμεί παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα είναι η διάσωση και διάδοση της ελληνικής λαϊκής μουσικής παράδοσης. Το καλοκαίρι του 1999 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο, μία σύγχρονη μέθοδο για το μπουζούκι με τίτλο «Είναι εύκολο να μάθεις μπουζούκι». Στην έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων "Αθήνα 2004" επικεφαλής ορχήστρας μπουζουκιών, παρουσίασε σύνθεση του Ξαρχάκου, μαγεύοντας τους παρευρισκόμενους, αλλά και τα εκατομμύρια των τηλεθεατών με τη μαεστρία του.
Κατηγορία:Έλληνες μπουζουκτσήδες Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Αγαμήδης
Στην ελληνική μυθολογία ο Αγαμήδης (από το άγαν + μήδος = ο πολύ συνετός) ήταν γιος του Στυμφάλου, βασιλιά της Αρκαδίας, ή του θεού Απόλλωνα και της Επικάστης, ή του ίδιου του Δία και της Ιοκάστης. Ορθότερη όμως εκδοχή είναι ότι ο Αγαμήδης και ο Τροφώνιος ήταν γιοι του Εργίνου, βασιλιά του Ορχομενού.
Ο Αγαμήδης αναφέρεται και ως χθόνια θεότητα, ταυτόσημη με τον Ερμή, τον Ευβουλέα και τον Δία τον Σκοτίδα. Κυρίως όμως ήταν διάσημος ως θρυλικός αρχιτέκτονας και κτίστης, που μαζί με τον Τροφώνιο έκτισε θαυμαστά οικοδομήματα της μυθολογίας και της προϊστορικής εποχής. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν: ο θάλαμος της Αλκμήνης, ο ναός του Ποσειδώνα στη Μαντίνεια, το υπόγειο ιερό της Λεβάδειας, ο ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς, κ.ά..
Επίσης, κατά την παράδοση, ο Αγαμήδης και ο Τροφώνιος ανεκάλυψαν τα μέταλλα, επενόησαν τη λατρεία, και είχαν μεγάλες μαγικές ικανότητες: μπορούσαν να προκαλούν βροχή ή χαλάζι για να ωφελούν τα κτήματα των φίλων ή να βλάπτουν εκείνα των εχθρών τους.
Κάποτε οι δύο αδελφοί ανέλαβαν να ανεγείρουν ένα μεγάλο θησαυροφυλάκιο για τον βασιλιά της Βοιωτίας Υριέα. Εκείνοι όμως, κρυφά απ' αυτόν, έφτιαξαν σε κάποιο τοίχο του μυστικό πέρασμα. Από το άνοιγμα αυτό, περνώντας τις νύχτες, κατάφερναν να κλέβουν σιγά-σιγά τους θησαυρούς του βασιλιά Υριέα. Τελικά ο Υριέας υποψιάσθηκε την κλοπή και έστησε παγίδα. Την ίδια νύχτα πιάστηκε σε αυτή ο Αγαμήδης. Ο Τροφώνιος μάταια προσπάθησε να τον ελευθερώσει από την παγίδα. Το ξημέρωμα, για να μη συλληφθεί και αυτός αιχμάλωτος από τον βασιλιά, έκοψε με μαχαίρι το κεφάλι του Αγαμήδη και πήγε να φύγει από το κρυφό πέρασμα. Αλλά οι θεοί τον τιμώρησαν αμέσως για το έγκλημά του: η γη άνοιξε ξαφνικά και τον κατάπιε.
Και από εκεί ξεκίνησε ο χρησμός του Τροφωνίου οπού εκείνος εισερχόταν μέσα στο άντρο δεν μπορούσε να γελά και οι ίδιοι προσερχόμενοι όφειλαν την ίδια νύχτα να κάνουν θυσία ένα κριάρι και να επικαλεστούν τον Αγαμήδη.
Κατά μία άλλη παράδοση αυτό το συμβάν μετατίθεται στην Ήλιδα οπού ο Αγαμήδης του Στυμφάλου και οι δυο του γιοι, Τροφώνιος και Κερκύων, έκλεψαν τον θησαυρό του Αυγείου και μετά τον εκτελεστικό θάνατο του Αγαμήδη, ο Τροφώνιος έφυγε στο Ορχομενό ενώ ο Κερκύων στην Αθήνα.
Όμοια διηγείται ο Ηρόδοτος ως παρόμοιο συμβάν στην Αίγυπτο, εις στον θησαυρό του βασιλιά Ραμψινίτου, και πιθανότατα ο μύθος μετέβη εκεί λόγω επιμιξία της Ελλάδος και της Αιγύπτου.
Πηγές
Αγαμηδης Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Τρόμπα μαρίνα
μικρογραφία|150px|Τρόμπα μαρίνα γαλλικής κατασκευής (18ος αι.) Η τρόμπα μαρίνα (ιτ. tromba marina - θαλασσινή τρομπέτα σε ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά) είναι έγχορδο μουσικό όργανο, η χρήση του οποίου άνθισε την εποχή του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης. Αποτελείται από τριγωνικό σώμα ξύλινης κατασκευής και φέρει μία χορδή, καθιστώντας τη άμεσο απόγονο του πολύ παλαιότερου μονόχορδου. Η τρόμπα μαρίνα παίζεται με δοξάρι, με τα δάκτυλα του αριστερού χεριού να αγγίζουν ελαφρά τη χορδή κατά μήκος της σε διάφορα σημεία, τρόπος παρόμοιος μ' αυτόν που χρησιμοποιείται για την παραγωγή αρμονικών στην κιθάρα και άλλα έγχορδα όργανα. Το όνομά της οφείλεται στον χαρακτηριστικό, χάλκινο ήχο της -αποτέλεσμα της ασυνήθιστης κατασκευής του καβαλάρη (ή γέφυρα)-, αλλά και της εικοτολογικής ομοιότητάς της με το μεσαιωνικό μεγάφωνο, το οποίο χρησιμοποιούνταν στη ναυσιπλοΐα της μεσαιωνικής εποχής.
Κατασκευαστικά στοιχεία
Το τριγωνικό σώμα του οργάνου αποτελείται από τρία κομμάτια ξύλου, τα οποία ενώνονται στην κορυφή με τον λεγόμενο κλειδοκράτορα, ο οποίος συχνά φέρει ξυλόγλυπτη μορφή, όπως και στη βιόλα ντα γκάμπα. Εναλλακτικές κατασκευές περιλαμβάνουν περισσότερα κομμάτια ξύλου, ιδιαιτέρως για την ταστιέρα (επίσης και λαιμός ή μανίκι). Το κάτω μέρος του οργάνου είναι ανοιχτό, αν και κάποια ιστορικά όργανα φέρουν οπές εν είδη ηχείων (τα αντίστοιχα αυτιά σε σχήμα ƒ στο βιολί). Η μία και μοναδική του χορδή (χορδίζεται σε Ντο1 (32.703 Hz)) διατρέχει το μήκος του οργάνου, από τον χορδοστάτη και διαμέσω του καβαλάρη μέχρι την κορυφή. Ο καβαλάρης, είναι στερεωμένος χαλαρά πάνω στο ηχείο (ακουμπώντας σε μια μεταλλική ή γυάλινη πλακέτα) και έτσι, καθώς η χορδή δονείται, δημιουργείται ένας βόμβος, ο οποίος ακριβώς ευθύνεται για το χαρακτηριστικό χάλκινο χρώμα. Το κατασκευαστικό αυτό στοιχείο συναντάται και σε άλλα όργανα, με πιο συγγενές αυτό της βιέλας με μανιβέλα (hurdy gurdy) και του ινδικού σιτάρ, στα οποία οι χορδές εφάπτονται σε οστέϊνη επιφάνεια.
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|αριστερά|150px|Η τρόμπα μαρίνα από το έργο L' Harmonie Universelle (1637) του μουσικοθεωρητικού [[Μαρέν Μερσέν, με εμφανείς τις οδηγίες δακτυλοθεσίας και αριθμημένες κατασκευαστικές παραπομπές.]] Η τρόμπα μαρίνα περιγράφεται εκτενώς στο έργο του Μίχαελ Πρετόριους Μουσικό Σύνταγμα (1618), ο οποίος μας πληροφορεί πως το μήκος της είναι περί τα 2,10 μέτρα, ενώ σε άλλες αναπαραστάσεις εμφαίνονται οι θέσεις της δακτυλοθεσίας με τα αντίστοιχα ονόματα των μουσικών φθόγγων (βλ. εικόνα).
Στη μεσαιωνική Γερμανία, όταν η τρομπέτα υπήρξε σε ευρεία χρήση στην εκκλησία, οι μοναχές υποκατέστησαν την απαγορευμένη γι' αυτές τρομπέτα με την τρόμπα μαρίνα, προσδίδοντάς της και το όνομα Nonnengeige (κατά λέξη μετάφραση βιολί της καλόγριας). Στη Γαλλία του 17ου αιώνα, όπως προκύπτει από τα λογιστικά βιβλία του 1662, οι Βασιλικοί Σταύλοι (Grande Ecurie du Roi) διέθεταν μπάντα με πέντε τρόμπες μαρίνες και κρομόρνες. Παρά το λαοφιλές του οργάνου, το οποίο μαρτυρείται από δεκάδες προγράμματα συναυλιών, αγγελίες σε εφημερίδες και αναφορές σε άλλα γραπτά, περί τα μέσα του 18ου αιώνα, η τρόμπα μαρίνα είχε πλέον υποπέσει σε αχρηστία και παιζόταν ενίοτε από πλανόδιους μουσικούς στους δρόμους και τα πανηγύρια. Ο δε κριτική εναντίον της, από θεωρητικούς και μουσικούς της εποχής, είναι σχεδόν παροιμιώδης: ο Dom Caffiaux περιγράφει τον ήχο της ως "ανυπόφορο", ενώ ο Εκτόρ Μπερλιόζ, σε γραπτό του το 1859, παρομοιάζει την τρόμπα μαρίνα με το "όστρακο του τρίτωνα, ικανό για να τρομάζει τους γαϊδάρους". Στις μέρες μας η τρόμπα μαρίνα, όπως τα περισσότερα μεσαιωνικά και αναγεννησιακά μουσικά όργανα, έχουν αναβιώσει χάρη στα ολοένα και αυξανόμενα μουσικά συγκροτήματα, τα οποία ειδικεύονται στην εν λόγω μουσική.
Ρεπερτόριο
Παρά το σπάνιο του χαρακτήρα της, η τρόμπα μαρίνα εμφανίζεται να κατέχει τη δική της θέση στο ρεπερτόριο της δυτικής μουσικής. Σ' αυτό περιλαμβάνονται έργα του Ζαν Μπατίστ Λουλί, του Αλεσσάντρο Σκαρλάττι και μερικών ακόμη -μετρημένων στα δάκτυλα- συνθετών, από τα τέλη του 16ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 21ου. Ξεχωριστή ίσως θέση καταλαμβάνει ένα κοντσέρτο του Αντόνιο Βιβάλντι, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται (μεταξύ αρκετών σολιστικών οργάνων) δύο βιολιά με την ένδειξη in tromba marina. Προφανώς η ένδειξη αναφέρεται σε κάποιον τρόπο παιξίματος του οργάνου, χωρίς ωστόσο οι ειδικοί να έχουν καταλήξει σε κάποιο διαπιστωμένο συμπέρασμα· η πιθανότερη επεξήγηση θα αντιστοιχούσε στην τεχνική sul tasto, δηλαδή εκτέλεση με το δοξάρι να κινείται κοντά ή πάνω στην ταστιέρα, κάτι που συνάδει τρόπον τινά με τον τρόπο παιξίματος της τρόμπας μαρίνας, αλλά επίσης συμφωνεί και με το χαμηλόφωνο ηχητικό πλαίσιο του έργου, λαμβάνοντας υπ' όψη και τα υπόλοιπα, χαμηλόφωνα όργανα (σαλυμώ, θεόρβη, μαντολίνο κ.α.).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Ένωση Βιβλιοθηκών Νέας Υόρκης
Ιστορία
Η NYLA ιδρύθηκε το 1890 από τον Melvil Dewey, τον George W. Curtis και τον Andrew Draper κατά τη λήξη της ετήσιας σύγκλησης του Πανεπιστημίου της Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Το 1929 υιοθετήθηκε ένα προσωρινό καταστατικό μέγιστης ισχύος έως πέντε έτη, το οποίο παρατάθηκε για 5 επιπλέον έτη ώσπου το 1946 υιοθετήθηκε το μόνιμο καταστατικό της NYLA, σύμφωνα με το οποίο η ένωση συνεργάζεται με την Αμερικάνικη Ένωση Βιβλιοθηκών (American Library Association – ALA). Με την πάροδο των χρόνων ο αριθμός των μελών αυξήθηκε και η NYLA απέκτησε νέα υπόσταση αυξάνοντας την επιρροή και το κύρος της.
Σκοπός
Μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της, η NYLA επιδιώκει να συμβάλλει στην προώθηση του έργου των βιβλιοθηκών και των βιβλιοθηκονόμων της Νέας Υόρκης. Σύμφωνα με τη δήλωση αποστολής που αναφέρεται στον κανονισμό της NYLA, η βασική της επιδίωξη είναι να παρέχει καθοδήγηση κατά την ανάπτυξη, την προώθηση και τη βελτίωση των υπηρεσιών των βιβλιοθηκών και της πληροφόρησης, καθώς και της Βιβλιοθηκονομίας, προκειμένου να διευκολύνει τη μάθηση, την ποιότητα ζωής και τη διασφάλιση ίσων ευκαιριών για όλους τους κατοίκους της Νέας Υόρκης.
Μέλη
Μεμονωμένα άτομα ως μέλη: Ιδρύματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Νέας Υόρκης (πολιτεία) Νεας Υορκης
Ηρακλής Πετιμεζάς (δημοσιογράφος)
Ο Ηρακλής Πετιμεζάς (1903 - 15 Ιουλίου 1998) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Νικόλαου Πετιμεζά - Λαύρα, συγγραφέα και αξιωματικού του στρατού. Καταγόταν από την οικογένεια Πετιμεζά και ήταν εγγονός του αντιστράτηγου Ηρακλή Πετιμεζά. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΕΔΕΣ και εκπρόσωπος του αρχηγού αυτού. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση συμμετέχοντας στον παράνομο τύπο με το ψευδώνυμο Νικήτας και εκδίδοντας την εφημερίδα "Ελληνικός Αγών". Συμμετείχε σε δολιοφθορές κατά των κατοχικών δυνάμεων, συνελήφθη όμως το 1944 από τα SS και βασανίστηκε για να απελευθερωθεί τελικώς με την λήξη της κατοχής.
Μετά την απελευθέρωση διορίστηκε γενικός διευθυντής της Ραδιοφωνίας ενώ στην κυβέρνηση Σοφούλη διετέλεσε υπουργός τύπου και πληροφοριών. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Ενώσεως Δημοκρατικών Συλλόγων καθώς και αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Δημοσιογράφων Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης 1941-44. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε αρκετές αθηναϊκές εφημερίδες (Ακρόπολις, Ελευθερία κ.α.) Το προσωπικό του αρχείο δωρήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη, στην ΕΣΗΕΑ, στα Γενικά Αρχεία του Κράτους και στο Πολεμικό Μουσείο. Επίσης είχε τιμηθεί με το βρετανικό βραβείο ανδρείας.
Πέθανε στις 15 Ιουλίου 1998 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στα Καλάβρυτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Τύπου και Πληροφοριών Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Ηρακλης Κατηγορία:Μέλη του ΕΔΕΣ
Κόμπι Μπράιαντ
Ο Κόμπι Μπιν Μπράιαντ (αγγλικά: Kobe Bean Bryant, Φιλαδέλφεια 23 Αυγούστου 1978 – 26 Ιανουαρίου 2020, Καλαμπάσας) ήταν Αμερικανός διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στη θέση του σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα των Λος Άντζελες Λέικερς του ΝΒΑ σε όλη την καριέρα του και θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους στην ιστορία του αθλήματος. Ήταν δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ. Είχε ύψος 1,98 μέτρα και βάρος 98 κιλά. Το ρεκόρ καριέρας του σε αγώνα (81 πόντοι) είναι το δεύτερο καλύτερο στην ιστορία του NBA και το σημείωσε τον Ιανουάριο του 2006. Είναι τέταρτος σκόρερ στην ιστορία του NBA με 33.643 πόντους συνολικά έχοντας ακόμα 7.047 ριμπάουντ και 6.306 ασίστ. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, ένα βραβείο πολυτιμότερου παίκτη (MVP) της κανονικής περιόδου (2008), δύο βραβεία MVP των τελικών του NBA (το 2009 και το 2010) και τέσσερα βραβεία MVP σε All-Star Game (2002, 2007, 2009, 2011).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, ο μικρότερος από τα τρία παιδιά και ο μοναχογιός του πρώην παίκτη του ΝΒΑ Τζο Μπράιαντ και της Πάμελα Κοξ. Οι γονείς του τον ονόμασαν από το περίφημο βόειο κρέας του Κόμπε, στην Ιαπωνία, το οποίο είδαν στο μενού ενός εστιατορίου. Το μεσαίο του όνομα Μπιν προήλθε από το ψευδώνυμο του πατέρα του "Jellybean". Όταν ο Μπράιαντ ήταν έξι ετών, ο πατέρας του αποσύρθηκε από το ΝΒΑ και μετέφερε την οικογένειά του στο Ριέτι της Ιταλίας για να συνεχίσει να παίζει επαγγελματικό μπάσκετ.
NBA
Εισήλθε στο ΝΒΑ απευθείας από το λύκειο (ονόματι Lower Merion High School), και επιλέχθηκε στο νούμερο 13 του NBA Ντραφτ του 1996 από τους Σάρλοτ Χόρνετς. Αγωνίστηκε για τους Λέικερς σε ολόκληρη την καριέρα του, κερδίζοντας πέντε πρωταθλήματα ΝΒΑ. Ο τρόπος παιχνιδιού του ήταν παρόμοιος με αυτόν του Μάικλ Τζόρνταν, με τον οποίο είχε το ίδιο ύψος και του οποίου τον τρόπο παιχνιδιού σταδιακά αφομοίωσε. Αυτός ο τρόπος παιχνιδιού ταίριαζε τέλεια με την προσωπικότητά του και την τάση του να σκοράρει. Είχε όμως επιρροές και από άλλους παίκτες όπως ο Όσκαρ Ρόμπερτσον, ο Τζέρι Ουέστ και ο Έλτζιν Μπέιλορ. Το 1997 έγινε στα 19 του ο νεότερος νικητής του διαγωνισμού καρφωμάτων του All Star Game. Είχε επιλεχθεί 16 φορές All-Time Game και 12 φορές στην καλύτερη αμυντική πεντάδα. Ήταν πρώτος σκόρερ της κανονικής περιόδου δύο φορές (το 2005–06 και 2006–07).
Το 1996 μαζί με τον Κόμπι Μπράιαντ, στους Λέικερς υπέγραψε και ο Σακίλ Ο'Νιλ. Οι δύο τους οδήγησαν τους Λέικερς σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα ΝΒΑ από το 2000 έως το 2002. Η σεζόν 2002–03 ήταν αυτή που η απουσία σημαντικών στελεχών της ομάδας, του έδωσε αυξημένη ευθύνη και τον ανέδειξε περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά. Πέτυχε 55 πόντους κατά των Ουίζαρντς και κατέγραψε εννέα αγώνες με περισσότερους από 40 πόντους, 13 με περισσότερους από 35 πόντους, έχοντας μέσο όρο 40,6 πόντους τον Φεβρουάριο του 2003.
Τη σεζόν 2011–12 που ξεκίνησε μόλις το Δεκέμβριο, έκανε μερικές από τις καλύτερες εμφανίσεις του: τον Ιανουάριο του 2012 πέτυχε περισσότερους από σαράντα πόντους σε τέσσερα συνεχή παιχνίδια. Την επόμενη χρονιά απουσίασε το μεγαλύτερο διάστημα της κανονικής περιόδου λόγω τραυματισμού, ενώ τα χρόνια αυτά η πορεία της ομάδας ήταν μακριά από τίτλους. Ο Μπράιαντ έλαβε το Βραβείο πολυτιμότερου παίκτη (MVP) κατά την αγωνιστική περίοδο ΝΒΑ 2007–08, αφού οδήγησε την ομάδα του στους τελικούς της διοργάνωσης. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Λος Άντζελες Λέικερς και ο πρώτος παίκτης στο NBA που έχει 30.000+ πόντους και 6.000+ ασίστ. Ήταν τρίτος σκόρερ της στην ιστορία του NBA προσπερνώντας τον Μάικλ Τζόρνταν τον Δεκέμβριο του 2014, αφήνοντας τον Τζόρνταν στην τέταρτη θέση. Μετά την έναρξη της 20ής σεζόν του με τους Λέικερς το 2015–16, το οποίο αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο ρεκόρ NBA για τις περισσότερες σεζόν με την ίδια ομάδα (καταρρίφθηκε αργότερα από τον Ντιρκ Νοβίτσκι με 21 σεζόν στους Ντάλας Μάβερικς), ο Μπράιαντ ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί στο τέλος της. Το 1997 κατέκτησε τον Διαγωνισμό Καρφωμάτων στο NBA (Slam Dunk Contest). Επίσης έχει τέσσερα βραβεία MVP (πολυτιμότερου παίκτη) του, ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ με τα περισσότερα στην ιστορία του NBA. Δύο μεγάλα αθλητικά κανάλια στην Αμερική, το Sporting News και το TNT ονόμασαν τον Μπράιαντ τον καλύτερο παίκτη της δεκαετίας του 2000. thumb|Με τους Λέικερς το 2015
Η τελευταία του χρονιά συνδυάστηκε με το χειρότερο ρεκόρ στην ιστορία του συλλόγου (μόνο 17 νίκες στην κανονική περίοδο) αλλά όπου αγωνιζόταν το κοινό φορούσε φανέλες του παίκτη, με τους Λέικερς να τιμούν τον μεγάλο αθλητή στο τέλος της χρονιάς, με την βασική ομιλία να γίνεται από τον Μάτζικ Τζόνσον. Στο τελευταίο του παιχνίδι ο Μπράιαντ πέτυχε 60 πόντους, στη νίκη των Λέικερς επί των Γιούτα Τζαζ για έκτη φορά στην καριέρα του πάνω από αυτό το όριο πόντων, δεύτερος στην ιστορία πίσω από τον Τσάμπερλεϊν. Με αυτό επίσης έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που κατάφερε να πετύχει 60 πόντους (38 ετών και 234 ημερών), ενώ αποτελεί και ρεκόρ τελευταίου αγώνα στην ιστορία του πρωταθλήματος. Ήταν η 25η φορά σε αγώνα που ξεπέρασε τους 50 πόντους, τρίτος στην ιστορία, πίσω από τους Τσάμπερλεϊν (118 φορές), Τζόρνταν (31 φορές).
Ο μέσος όρος των 25 πόντων ανά αγώνα στην καριέρα του τον φέρνει στη 12η θέση όλων των εποχών, ενώ είναι επίσης 8ος σε συνολικά λεπτά συμμετοχής, 3ος σε προσπάθειες εντός πεδιάς και 7ος σε εύστοχα σουτ, 3ος σε εύστοχες βολές και 5ος σε προσπάθειες. Ο συνολικός αριθμός των ριμπάουντ (7.047) και ο αντίστοιχος των ασίστ (6.036) είναι οι καλύτερες επιδόσεις για παίκτη της θέσης του. Επιχειρώντας πολλαπλές επιθετικές προσπάθειες σημείωσε σχετικά χαμηλά ποσοστά ευστοχίας (44,7 % σε σουτ δύο πόντων) έχοντας το μεγαλύτερο αριθμό χαμένων προσπαθειών στη ιστορία του πρωταθλήματος, ενώ ήταν επιρρεπής και στα λάθη, πέμπτος όλων των εποχών. Οι Λέικερς απέσυραν τους αριθμούς 8 και 24 (και οι δύο αποσύρθηκαν προς τιμήν του το 2017). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ήταν από τους πιο ακριβοπληρωμένους παίκτες του πρωταθλήματος.
Διεθνής καριέρα
Το 2008 και το 2012 κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και του Λονδίνου αντίστοιχα ως μέλος της Εθνικής Ομάδας των Η.Π.Α. Το 2000 αρνήθηκε να παίξει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ επειδή παντρεύτηκε. Αποφάσισε επίσης να μην παίξει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το ​​2002. Το 2006   δεν συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIBA το 2006 λόγω χειρουργικής επέμβασης στο γόνατο.
Η καριέρα του Μπράιαντ στις εθνικές ομάδες των Ηνωμένων Πολιτειών ξεκίνησε τελικά το 2007. Ήταν μέλος της Αμερικανικής Εθνικής Ομάδας Ανδρών το 2007 και της Ομάδας Πρωταθλήματος ΗΠΑ FIBA ​​Americas που τερμάτισε με 10–0 νίκες, κέρδισε το χρυσό και προκρίθηκε στους άνδρες των Ηνωμένων Πολιτειών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Ξεκίνησε και στους 10 αγώνες των ΗΠΑ στο FIBA ​​Americas Championship και είχε κατά μέσο όρο 15,3 πόντους, 2,9 ασίστ, 2,0 ριμπάουντ και 1,6 κλεψίματα ανά παιχνίδι στη διοργάνωση. Στις 23 Ιουνίου 2008, επιλέχθηκε στην Εθνική ομάδα των ΗΠΑ για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Σημείωσε 20 πόντους, από τους οποίους 13 στο τέταρτο δεκάλεπτο, μαζί με έξι ασίστ, καθώς η ομάδα των ΗΠΑ νίκησε την Ισπανία με 118–107 στο παιχνίδι χρυσού μετάλλου στις 24 Αυγούστου 2008, για το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμιο διαγωνισμό μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Είχε 14,1 πόντους κατά μέσο όρο, 2,2 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ. Επανήλθε στην εθνική ομάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, όπου κέρδισε άλλο ένα χρυσό μετάλλιο. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην εθνική ομάδα με ρεκόρ 26–0 σε τρία τουρνουά, κερδίζοντας ένα χρυσό μετάλλιο κάθε φορά.
Σκοτώθηκε μαζί με την κόρη του και άλλα 7 άτομα στο Καλαμπάσας των ΗΠΑ από την πτώση του ελικοπτέρου στο οποίο επέβαιναν στις 26 Ιανουαρίου 2020. Το NBA τίμησε την μνήμη του μετονομάζοντας το βραβείο του MVP του All-Star Game, το οποίο θα πάρει πλέον το όνομά του. Στις 16 Μαΐου 2021 εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Η αποχώρηση
«Αγαπημένο μου μπάσκετ, ''Από τη στιγμή που φόρεσα τις κάλτσες του πατέρα μου και ξεκίνησα νοητά να εκτελώ νικητήρια σουτ στο θρυλικό Western Forum, ήξερα πως ένα πράγμα ήταν αληθινό. Σε ερωτεύθηκα. Σε αγάπησα τόσο, που σου έδωσα τα πάντα. Το μυαλό και το κορμί μου, το πνεύμα και την ψυχή μου. Ήμουν ένα εξάχρονο παιδί που σε αγάπησε έντονα. Δεν είδα ποτέ το τέλος του τούνελ. Είδα μόνο τον εαυτό μου να βγαίνει τρέχοντας από αυτό. Έτρεξα πάνω κάτω σε κάθε παρκέ για να κυνηγήσω κάθε μπαλιά. Μου ζήτησες να παλέψω και σου έδωσα την καρδιά μου γιατί μου προσέφερες πολλά περισσότερα.''
''Έπαιξα με ιδρώτα και με πόνο, όχι μόνο επειδή η πρόκληση με καλούσε, αλλά κι επειδή ΕΣΥ με φώναζες. Εκανα τα πάντα για ΕΣΕΝΑ, γιατί έτσι πρέπει να κάνεις όταν κάποιος σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο ζωντανός, όσο εσύ με άφησες να νιώσω. Έδωσες σε ένα εξάχρονο παιδί το Laker Dream και για πάντα θα σε αγαπώ. Όμως, δεν μπορώ να σε αγαπώ τόσο αρρωστημένα για πολύ ακόμα. Αυτή τη χρονιά, είναι ό,τι μου έχει απομείνει για να σου δώσω. Η καρδιά μου μπορεί να αντέξει το σφυροκόπημα, το μυαλό μου θα το διαχειριστεί, όμως το σώμα μου ξέρει πως ήρθε η στιγμή να πω αντίο.''
''Και είμαι εντάξει. Είμαι έτοιμος να σε αφήσω να φύγεις. Θέλω να το γνωρίζεις τώρα, ώστε και οι δυο να αδράξουμε κάθε στιγμή που μας απόμεινε. Τα καλά και τα άσχημα. Δώσαμε ο ένας στον άλλο όσα είχαμε. Γνωρίζουμε και οι δυο, πως ό,τι κι αν κάνω μετά, θα είμαι πάντα αυτό το παιδί με τις γυρισμένες κάλτσες, τον κάδο με τα σκουπίδια στη γωνία και τα πέντε δευτερόλεπτα. Η μπάλα είναι στα χέρια μου. 5... 4... 3... 2... 1''
Πάντα θα σε αγαπώ,
Κόμπι».
Προσωπική ζωή
Ο Μπράιαντ ήταν παντρεμένος (από το 2001) με την Βανέσα Λέιν με την οποία και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά.
Το 2003 κατηγορήθηκε για σεξουαλική επίθεση από την υπάλληλο ενός ξενοδοχείου στο Κολοράντο. Αν και ο Μπράιαντ παραδέχτηκε πως συνευρέθηκε με την ενάγουσα αρνήθηκε πως επρόκειτο για επίθεση. Το Σεπτέμβριο του 2004 οι κατήγοροι απέσυραν την υπόθεση.
Το 2018 ο Μπράιαντ κέρδισε το Academy Award for Best Animated Short Film για την ταινία του Dear Basketball.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Αδρήστη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αδρήστη (ιωνικός τύπος του Αδράστη) είναι γνωστή μία από τις γυναίκες που συνόδευαν την Ωραία Ελένη. Μνημονεύεται στην Οδύσσεια (δ 123), όπου αναφέρεται ότι έφερε ένα «ομορφοσκάλιστο θρονί» στην Ελένη για να καθίσει, όταν είχε επιστρέψει στα ανάκτορα της Σπάρτης από την Τροία μετά τον πόλεμο και δέχθηκε την επίσκεψη του Τηλεμάχου.
Πηγές
Αδρηστη
Γλυκύς
Το όνομα Γλυκύς μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
IPhone 3GS
Το iPhone 3GS είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο που σχεδιάστηκε και κυκλοφόρησε στην αγορά από την Apple. Αποτελεί την τρίτη γενιά του iPhone και τον διάδοχος του iPhone 3G. Ανακοινώθηκε στις 8 Ιουνίου 2009 στο WWDC 2009 που πραγματοποιήθηκε στο Moscone Center του Σαν Φρανσίσκο.
Αυτό το iPhone ονομάζεται "3GS" με το "S" να αντιπροσωπεύει την ταχύτητα (ο Phil Schiller το είχε αναφέρει στην παρουσίαση). Οι βελτιώσεις περιελάμβαναν απόδοση, κάμερα 3 megapixel με υψηλότερη ανάλυση και δυνατότητα βίντεο, φωνητικό έλεγχο, και υποστήριξη για λήψη HSDPA 7,2 Mbit/s (αλλά παραμένει περιορισμένη στα 384 kbps για μεταφόρτωση, καθώς η Apple δεν είχε εφαρμόσει το πρωτόκολλο HSUPA). Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και έξι ευρωπαϊκές χώρες στις 19 Ιουνίου 2009, στην Αυστραλία και την Ιαπωνία στις 26 Ιουνίου, και διεθνώς τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2009.
Το iPhone 3GS τρέχει το λειτουργικό σύστημα iOS της Apple. Στις 24 Ιουνίου 2010 κυκλοφόρησε ένα μοντέλο 8 GB, που διέκοψε τα μοντέλα των 16 και 32 GB. [15] Ωστόσο, το 3GS συνέχισε την παραγωγή του μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2012, όταν ανακοινώθηκε το iPhone 5. Κατηγορία:IOS (Apple) Κατηγορία:IPhone
Αίσηπος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αίσηπος είναι γνωστά τα παρακάτω τρία διαφορετικά πρόσωπα, αναφερόμενα στην Ιλιάδα:
Πηγές
Αισηπος Αισηπος
Νηματική κατηγορία
Οι νηματικές κατηγορίες είναι αφηρημένες οντότητες στα μαθηματικά που χρησιμοποιούνται για να παρέχουν ένα γενικό πλαίσιο για τη θεωρία καθόδου. Αυτές τυποποιούν τις διάφορες καταστάσεις στη γεωμετρία και την άλγεβρα στις οποίες οι αντίστροφες εικόνες (ή pull-backs) των αντικειμένων, όπως οι διανυσματικές δέσμες μπορούν να οριστούν. Ως ένα παράδειγμα, για κάθε τοπολογικό χώρο υπάρχει η κατηγορία των διανυσματικών δεσμών στο χώρο, και για κάθε συνεχή απεικόνιση από ένα τοπολογικό χώρο Χ σε έναν άλλο τοπολογικό χώρο Υ συνδέεται με τη συνάρτηση pullback παίρνοντας δέσμες του Υ σε δέσμες του Χ. Οι νηματικές κατηγορίες τυποποιούν το σύστημα που αποτελείται από αυτές τις κατηγορίες και τους συναρτητές  αντίστροφων εικόνων. Παρόμοιες διευθετήσεις εμφανίζονται σε διάφορες μορφές στα μαθηματικά, ιδιαίτερα στην αλγεβρική γεωμετρία, η οποία είναι το πλαίσιο στο οποίο οι νηματικές κατηγορίες αρχικά εμφανίστηκαν. Τα νήματα διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην κατηγοριακή θεωρία τύπου και στην θεωρητική επιστήμη των υπολογιστών, ειδικά σε μοντέλα της θεωρίας εξαρτημένου τύπου.
Οι νηματικές κατηγορίες εισήχθησαν από τον Αλεξάντερ Γρότντικ στο Grothendieck (1959), και αναπτύχθηκαν πιο αναλυτικά από τον ίδιο και τον Jean Giraud στην Grothendieck (1971) το 1960/61,Giraud (1964) and Giraud (1971)
Υπόβαθρο και κίνητρα
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στην τοπολογία και την γεωμετρία, όπου μερικοί τύποι αντικειμένων θεωρείται ότι υπάρχουν πάνω σε ή πάνω από ή πέρα από κάποιους υποκείμενους βασικούς χώρους. Τα κλασικά παραδείγματα περιλαμβάνουν διανυσματικές δέσμες, κύριες δέσμες και τροχαλίες πάνω στους τοπολογικούς χώρους. Ένα άλλο παράδειγμα δίνεται από τις "οικογένειες" των αλγεβρικών πολλαπλοτήτων παραμετρικοποιημένες από μία άλλη πολλαπλότητα. Τυπικό σε αυτές τις καταστάσεις είναι ότι σε ένα κατάλληλο τύπο μιας απεικόνισης f: X → Y μεταξύ βασικών χώρων, υπάρχει μια αντίστοιχη αντίστροφη εικόνα (που ονομάζεται επίσης pull-back) πράξη f* παίρνοντας τα συγκεκριμένα αντικείμενα που είναι ορισμένα στο Υ στο ίδιο είδος αντικειμένων στο Χ. Αυτή είναι πράγματι η περίπτωση στα ανωτέρω παραδείγματα: για παράδειγμα, η αντίστροφη εικόνα μιας διανυσματικής δέσμης Ε στο Υ είναι μια  διανυσματική δέσμη f*(E) sto X.
Επιπλέον, είναι σύνηθες φαινόμενο τα θεωρούμενα "αντικείμενα σε ένα βασικό χώρο" σχηματίζουν μια κατηγορία, ή με άλλα λόγια έχουν απεικονίσεις (πολυμορφισμοί) μεταξύ τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η πράξη αντίστροφης εικόνας είναι συχνά συμβατή με τη σύνθεση αυτών των απεικονίσεων μεταξύ των αντικειμένων, ή σε πιο τεχνικούς όρους είναι ένας συναρτητής. Και πάλι, αυτή είναι η περίπτωση στα παραδείγματα που αναφέρονται παραπάνω.
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2018
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Νηματική κατηγορία
Υπόβαθρο και κίνητρα
Ωστόσο, είναι συχνά η περίπτωση ότι εάν g: Y → Ζ είναι μια άλλη απεικόνιση, οι συναρτητές αντίστροφης εικόνας δεν είναι αυστηρά συμβατοί με σύνθεση απεικονίσεων: εάν το Ζ είναι ένα αντικείμενο πάνω από το Ζ (μια διανυσματική δέσμη, ας πούμε), μπορεί κάλλιστα να είναι ότι
Αντιθέτως, οι αντίστροφες απεικονίσεις είναι μόνο φυσικά ισομορφικές. Αυτή η εισαγωγή κάποιας "χαλαρότητας" στο σύστημα των αντίστροφων εικόνων προκαλεί κάποια ευαίσθητα ζητήματα να εμφανίζονται, και αυτό είναι το  πλαίσιο το οποίο μορφοποιούν οι νηματικές κατηγορίες.
Η κύρια εφαρμογή των νηματικών κατηγοριών είναι στη θεωρία καθόδου,η οποία ασχολείται με μια τεράστια γενίκευση των τεχνικών "συγκόλησης" που χρησιμοποιούνται στην τοπολογία. Για να υποστηρίξει τη θεωρία καθόδου της επαρκούς γενικότητας ώστε να εφαρμόζεται σε μη τετριμμένες καταστάσεις στην αλγεβρική γεωμετρία, ο ορισμός των νηματικών  κατηγοριών είναι αρκετά γενικός και αφηρημένος. Ωστόσο, η βασική διαίσθηση είναι αρκετά ξεκάθαρη όταν έχουμε κατά νου τα βασικά παραδείγματα που συζητήθηκαν παραπάνω.