cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιρτζίνια
Καλές και εικαστικές τέχνες
Θέατρα και χώροι εκδηλώσεων στην Κοινοπολιτεία βρίσκονται και στις πόλεις και στα προάστια. Το Wolf Trap National Park for the Performing Arts βρίσκεται στη Βιέννα και είναι το μόνο εθνικό πάρκο με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως κέντρο τεχνών του θεάματος. Το Harrison Opera House, στο Νόρφοκ, είναι η έδρα της Virginia Opera. Η Virginia Symphony Orchestra λειτουργεί μέσα και γύρω από το Χάμπτον Ρόουντς. Resident and touring theater troupes operate from the American Shakespeare Center in Staunton. Το Barter Theatre στο Άμπινγκντον κέρδισε το πρώτο στην ιστορία Regional Theatre Tony Award το 1948, ενώ το Signature Theatre στο Άρλινγκτον το κέρδισε το 2009. Υπάρχει επίσης ένα Παιδικό Θέατρο της Βιρτζίνια (Children's Theater of Virginia), το Theatre IV, το οποίο είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος περιοδεύων θίασο σε εθνικό επίπεδο. Η Βιρτζίνια έχει αναδείξει πολλούς βραβευμένους παραδοσιακούς μουσικούς καλλιτέχνες και διεθνώς επιτυχημένες μουσικές εκδηλώσεις, καθώς και ηθοποιούς του Hollywood. Σημαντικά σημεία εκδηλώσεων είναι το The Birchmere, το Landmark Theater, και το Jiffy Lube Live.
Φεστιβάλ
Πολλές κομητείες και τοποθεσίες διοργανώνουν county fairs και φεστιβάλ. Το Virginia State Fair διεξάγεται στο Meadow Event Park κάθε Σεπτέμβριο. Επίσης τον Σεπτέμβριο είναι το Neptune Festival στη Βιρτζίνια Μπιτς, στο οποίο εορτάζονται η πόλη, η προκυμαία, και τοπικοί καλλιτέχνες. Το Norfolk's Harborfest, τον Ιούνιο, περιλαμβάνει αγώνες σκαφών και air shows. Η Κομητεία Φέρφαξ επίσης υποστηρίζει το Celebrate Fairfax! με παραστάσεις λαϊκής και παραδοσιακής μουσικής. Η Wolf Trap φιλοξενεί την Wolf Trap Opera Company, η οποία διεξάγει ένα φεστιβάλ όπερας κάθε καλοκαίρι. Κάθε Σεπτέμβριο, οι Bay Days εορτάζουν τον Chesapeake Bay καθώς και την 400ετή ιστορία του Χάμπτον από το 1610, και η Κομητεία Νήσος Ουάιτ διεξάγει επίσης ένα Κομητειακό Φεστιβάλ τη δεύτερη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου. Και τα δύο περιλαμβάνουν ζωντανές μουσικές παραστάσεις, και άλλα μοναδικά γεγονότα.
Media
Υπάρχουν 36 τηλεοπτικοί σταθμοί στη Βιρτζίνια, που αντιπροσωπεύουν κάθε μεγάλο δίκτυο των ΗΠΑ, μέρος των 42 σταθμών που εξυπηρετούν τους τηλεθεατές της Βιρτζίνια. Περισσότεροι από 720 ραδιοφωνικοί σταθμοί FM εγκεκριμένοι από την FCC εκπέμπουν στη Βιρτζίνια, με περίπου 300 τέτοιους σταθμούς AM. Η εθνικής εμβέλειας Public Broadcasting Service (PBS) βρίσκεται στο Άρλινγκτον. Ανεξάρτητοι συνεργάτες της PBS υπάρχουν σε όλη τη Βιρτζίνια, και ο σταθμός του Άρλινγκτον WETA-TV, μέλος της PBS, παράγει προγράμματα όπως το PBS NewsHour και την Washington Week.
Οι πλέον κυκλοφορούσες τοπικές εφημερίδες στην Κοινοπολιτεία είναι η The Virginian-Pilot του Νόρφοκ (156.968 ημερήσιοι συνδρομητές), η Richmond Times-Dispatch (118.489), η The Roanoke Times (75.740), και η Newport News' Daily Press του Νιούπορτ Νιους (63.366), κατά το 2010. Πολλές εφημερίδες της Ουάσινγκτον (Π.Κ.) έχουν την έδρα τους στη Βόρεια Βιρτζίνια, όπως η The Washington Examiner και η Politico. Η εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στη χώρα, η USA Today, με 1,83 εκατομμύρια ημερήσιους συνδρομητές, εδρεύει στο ΜακΛην. Εκτός από τις παραδοσιακές μορφές media, η Βιρτζίνια είναι η βάση εταιρειών τηλεπικοινωνιών όπως η Voxant και η XO Communications. Στη Βόρεια Βιρτζίνια, η The Washington Post είναι η κυρίαρχη εφημερίδα, αφού η Βόρεια Βιρτζίνια βρίσκεται στη μητροπολιτική περιοχή της Ουάσινγκτον (Π.Κ.).
Εκπαίδευση
Τα δημόσια σχολεία Κ–12 στη Βιρτζίνια γενικά λειτουργούν υπό τς κομητείες και τις πόλεις, και όχι υπό την πολιτεία. Τον Απρίλιο 2011, συνολικά 1.267.063 μαθητές ήταν εγγεγραμμένοι σε 1.873 τοπικά και περιφερειακά σχολεία στην Κοινοπολιτεία, περιλαμβανομένων τριών charter schools, και επιπλέον 109 κέντρα εναλλακτικής και ειδικής εκπαίδευσης σε 132 σχολικές διαιρέσεις. Εκτός από τα γενικά δημόσια σχολεία στη Βιρτζίνια, υπάρχουν Governor's Schools και επιλεκτικά magnet schools. Τα Governor's Schools είναι ένα σύνολο περισσότερων από 40 περιφερειακών σχολείων μέσης εκπαίδευσης και θερινών προγραμμάτων που στοχεύουν στους χαρισματικούς μαθητές. Το Συμβούλιο της Βιρτζίνια για την Ιδιωτική Εκπαίδευση (Virginia Council for Private Education) επιβλέπει τη διευθέτηση των 320 πολιτειακά διαπιστευμένων και 130 μη διαπιστευμένων ιδιωτικών σχολείων. 24.682 επιπλέον μαθητές λαμβάνουν εκπαίδευση στο σπίτι (homeschooling).
Υγεία
thumb|Το A.D. Williams Clinic and West Hospital στο [[VCU Medical Center στο Ρίτσμοντ|alt=A red brick high-rise building with several wings and levels in front of a bright blue sky with a traffic light and street sign visible at the bottom.]] Η Βιρτζίνια έχει ένα μεικτό ρεκόρ υγείας, και κατατάσσεται ως η 22η γενικά υγιέστερη πολιτεία σύμφωνα με την Κατάταξη Υγείας του Ενωμένου Ιδρύματος Υγείας (United Health Foundation). Η Βιρτζίνια επίσης κατατάσσεται 21η μεταξύ των πολιτειών στον ρυθμό πρόωρων θανάτων, 7.104 ανά 100.000. Το 2008, η Βιρτζίνια έφθασε στο χαμηλότερο από ποτέ επίπεδο βρεφικής θνησιμότητας, με 6,7 θανάτους ανά 1.000. Υπάρχουν όμως κοινωνικές και φυλετικές ανισότητες. Οι πρόωροι θάνατοι των Αφροαμερικανών υπερβαίνουν τους αντίστοιχους των λευκών κατά 27,9%, ενώ το 12,7% των πολιτών στερούνται ασφάλισης υγείας. Σύμφωνα με την έρευνα του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών του 2009, το 25,5% των κατοίκων της Βιρτζίνια είναι παχύσαρκοι και το 35,1% είναι υπέρβαροι. Το 78,1% των κατοίκων ισχυρίζονται ότι έχουν ασκηθεί άπαξ τους τελευταίους τρεις μήνες. Περίπου 30% των κατοίκων της Βιρτζίνια μεταξύ 10 και 17 ετών είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Η Πολιτεία απαγόρευσε το κάπνισμα σε μπαρ και εστιατόρια τον Ιανουάριο του 2010. 19% του πληθυσμού είναι καπνιστές.
Υπάρχουν 89 νοσοκομεία στη Βιρτζίνια στη λίστα του Τμήματος Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ. Αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι το Inova Fairfax Hospital, το μεγαλύτερο νοσοκομείο στη Μητροπολιτική Περιοχή της Ουάσινγκτον, και το VCU Medical Center, που βρίσκεται στο ιατρική πανεπιστημιούπολη του Virginia Commonwealth University. Το University of Virginia Medical Center, μέρος του University of Virginia Health System, είναι υψηλά στην κατάταξη στην ενδοκρινολογία σύμφωνα με την U.S.News & World Report. Το Sentara Norfolk General Hospital, μέρος του βασισμένου στο Hampton Roads Sentara Health System και διδακτικό ινστιτούτο του Eastern Virginia Medical School, ήταν ο τόπος της πρώτης επιτυχούς γέννησης με εξωσωματική γονιμοποίηση. Η Βιρτζίνια έχει μια αναλογία 124 ιατρών πρώτων βοηθειών ανά 10.000 κατοίκους, που είναι η 13η πιο υψηλή εθνικά. Η Βιρτζίνια ήταν μία από τις πέντε πολιτείες που έλαβαν άριστο σκορ στην ετοιμότητα καταστροφών σύμφωνα με μια αναφορά του 2008 από την Trust for America's Health, βασισμένη σε κριτήρια όπως ο εντοπισμός παθογόνων και η διανομή εμβολίων και ιατρικών προμηθειών.
Μεταφορές
thumb|right|Η [[Virginia Railway Express λειτουργεί μεταφορικές γραμμές στη Βόρεια Βιρτζίνια.|alt=Blue and silver train engine with red and white accent lines moves closer leading a series of similarly colored passenger cars with shrubs and a sound wall in the background.]]
Λόγω του νόμου Byrd Road Act του 1932, η πολιτειακή κυβέρνηση ελέγχει τους περισσότερους δρόμους της Βιρτζίνια, αντί για μία τοπική κομητειακή αρχή όπως συνηθίζεται σε άλλες πολιτείες. Το 2011, το Υπουργείο Μεταφορών της Βιρτζίνια κατείχε και λειτουργούσε 57.867 mi (93.128 km) από τα συνολικά 70.105 mi (112.823 km) δρόμων στην πολιτεία, κάνοντάς το το τρίτο μεγαλύτερο πολιτειακό σύστημα αυτοκινητοδρόμων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και η Μητροπολιτική Περιοχή Ουάσινγκτον, η οποία περιλαμβάνει τη Βόρεια Βιρτζίνια, έχει τη δεύτερη χειρότερη κυκλοφοριακή συμφόρηση στη χώρα, η Βιρτζίνια ως σύνολο έχει την 21η πιο χαμηλή συμφόρηση και ο μέσος χρόνος μετάβασης είναι 26,9 λεπτά.
Η Βιρτζίνια έχει την σιδηροδρομική υπηρεσία επιβατών Amtrak κατά μήκος πολλών διαδρόμων, και η Virginia Railway Express (VRE) διατηρεί δύο γραμμές εισιτηρίων διαρκείας μέσα στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. από το Φρέντερικσμπεργκ και το Μανάσσας. Η VRE είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες σιδηροδρομικές υπηρεσίες εισιτηρίων διαρκείας, διαχειριζόμενη σχεδόν 20.000 επιβάτες την ημέρα. Το σύστημα ταχείας μεταφοράς της Washington Metro εξυπηρετεί τη Βόρεια Βιρτζίνια δυτικά μέχρι τις κοινότητες κατά μήκος του I-66 στην κομητεία Φέρφαξ, με σχέδια επέκτασης έως το Τάισονς Κόρνερ μέχρι το 2013, και την Κομητεία Λούντουν μέχρι το 2017. Μεγάλοι σιδηρόδρομοι φορτίων είναι ο Norfolk Southern και ο CSX Transportation. Τα υπεραστικά λεωφορεία περιλαμβάνουν τη Fairfax Connector και τη Shenandoah Valley Commuter Bus. Το Υπουργείο Μεταφορών της Βιρτζίνια λειτουργεί αρκετά δωρεάν πορθμεία όλη τη Βιρτζίνια, με πιο αξιοσημείωτο το πορθμείο Jamestown-Scotland το οποίο διασχίζει τον Ποταμό Τζέιμς στην Κομητεία Σούρρυ.
Η Βιρτζίνια έχει πέντε μεγάλα αεροδρόμια: το Washington Dulles International που διαχειρίζεται πάνω από 23 εκατομμύρια επιβάτες ανά έτος, το Reagan Washington National, το Norfolk International που εξυπηρετεί την περιοχή Hampton Roads, το Richmond International, και το Newport News/Williamsburg International Airport. Αρκετά άλλα αεροδρόμια προσφέρουν περιορισμένες υπηρεσίες επιβατών, και εξήντα έξι δημόσια αεροδρόμια εξυπηρετούν τις αεροπορικές ανάγκες της πολιτείας. Τα κύρια λιμάνια της Virginia Port Authority είναι εκείνα στο Χάμπτον Ρόουντς, τα οποία μετέφεραν 16,080,984 τόνους συμπαγών εμπορευμάτων το 2007, το έκτο μεγαλύτερο φορτίο στους λιμένες των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ανατολική Ακτή της Βιρτζίνια είναι η τοποθεσία της Wallops Flight Facility, ένα κέντρο δοκιμής πυραύλων που ανήκει στη NASA, και της Mid-Atlantic Regional Spaceport, ενός εμπορικού διαστημικού λιμένα. Ο διαστημικός τουρισμός επίσης προσφέρεται μέσω της Space Adventures με βάση τη Βιέννα.
Νόμοι και κυβέρνηση
thumb|Το [[Πολιτειακό Καπιτώλιο της Βιρτζίνια, σχεδιασμένο από τον Τόμας Τζέφερσον και θεμελιωμένο από τον Κυβερνήτη Πάτρικ Χένρι το 1785, είναι έδρα της Γενικής Συνέλευσης της Βιρτζίνια.|alt=All white Neoclassical building with pediment and six columns rises on a grassy hill with a large American elm tree in the left foreground. Two boxier, but similarly styled wings are attached at the building's rear.]] Στην αποικιακή Βιρτζίνια, ελεύθεροι άνδρες εξέλεγαν την κάτω βουλή του νομοθετικού σώματος, που λέγεται Βουλή των Παρέδρων, η οποία μαζί με το Συμβούλιο του Κυβερνήτη, συνέθεταν τη «Γενική Συνέλευση». Ιδρυμένη το 1619, η Γενική Συνέλευση της Βιρτζίνια υπάρχει ακόμη ως το παλαιότερο νομοθετικό σώμα στο Δυτικό Ημισφαίριο. Η σύγχρονη κυβέρνηση βαθμολογείται από το Pew Center on the States με A− όσον αφορά την απόδοση, την αποτελεσματικότητα, και την υποδομή. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που η Βιρτζίνια έλαβε τον υψηλότερο βαθμό στη χώρα, τον οποίο μοιράζεται με δύο άλλους.
Από το 1971, η κυβέρνηση λειτουργεί υπό το έβδομο Σύνταγμα της Βιρτζίνια, το οποίο προνοεί για ένα ισχυρό νομοθετικό σώμα και ένα ενοποιημένο δικαστικό σύστημα. Παρόμοια με την ομοσπονδιακή δομή, η κυβέρνηση διαιρείται σε τρεις κλάδους: νομοθετικό, εκτελεστικό, και δικαστικό. Το νομοθετικό σώμα είναι η Γενική Συνέλευση, ένα διθάλαμο σώμα του οποίου η 100μελής Βουλή των Αντιπροσώπων και η 40-μελής Γερουσία γράφουν τους νόμους για την Κοινοπολιτεία. Η Συνέλευση είναι ισχυρότερη από την εκτελεστική, καθώς επιλέγει δικαστές. Ο Κυβερνήτης και ο Αναπληρωτής Κυβερνήτης εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια σε ξεχωριστές εκλογές. Οι εν ενεργεία κυβερνήτες δεν μπορούν να διεκδικήσουν επανεκλογή, όμως ο Αναπληρωτής Κυβερνήτης και ο Υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί, και οι κυβερνήτες μπορούν να υπηρετήσουν μη συνεχόμενες θητείες. Το δικαστικό σύστημα, το παλαιότερο στην Αμερική, αποτελείται από μια ιεραρχία από το Ανώτατο Δικαστήριο της Βιρτζίνια και το Εφετείο της Βιρτζίνια στα κατώτερα δικαστήρια γενικής περιφέρειας και τα περιφερειακά δικαστήρια.
Ο Κώδικας της Βιρτζίνια είναι ο θεσμικός νόμος, και αποτελείται από την κωδικοποιημένη νομοθεσία της Γενικής Συνέλευσης. Η Πολιτειακή Αστυνομία της Βιρτζίνια είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία επιβολής του νόμου στη Βιρτζίνια. Η Αστυνομία του Καπιτωλίου της Βιρτζίνια είναι το παλαιότερο αστυνομικό τμήμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Εθνική Φρουρά της Βιρτζίνια αποτελείται από 7.500 στρατιώτες στην Εθνική Φρουρά Στρατού της Βιρτζίνια και 1.200 ιπτάμενους στην Εθνική Αεροπορική Φρουρά της Βιρτζίνια. Από την επαναφορά της θανατικής ποινής στη Βιρτζίνια το 1982, 107 άνθρωποι έχουν εκτελεσθεί, ο δεύτερος υψηλότερος αριθμός στο έθνος. Το «συνολικό εγκληματικό ρίσκο» είναι 28% χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο. Από τότε που η Βιρτζίνια τερμάτισε την προσωρινή αποφυλάκιση υπό επιτήρηση των φυλακισμένων το 1995, ο ρυθμός υποτροπής έχει μειωθεί σε 28,3%, μεταξύ των χαμηλότερων στο έθνος.
Πολιτικά
Βλέπε επίσης:Δύναμη των πολιτικών κομμάτων στη Βιρτζίνια Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, η Βιρτζίνια μετατράπηκε από μια ευρέως αγροτική, πολιτικά Νότια και συντηρητική πολιτεία σε μια πιο αστικοποιημένη, πλουραλιστική, και με πολιτικά ήπιο περιβάλλον. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, η Βιρτζίνια ήταν μια φυλετικά διαχωρισμένη μονοκομματική πολιτεία κυριαρχούμενη από την Οργάνωση Μπερντ. Η ιστορική επιρροή της δουλείας στην πολιτεία περιθωριοποίησε αποτελεσματικά τους Αφροαμερικανούς μέχρι μετά την ψήφιση της νομοθεσίας των πολιτικών δικαιωμάτων στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Η απόδοση του εκλογικού δικαιώματος και η μετανάστευση άλλων ομάδων, ειδικά Ισπανόφωνων, έχουν προσδώσει αυξανόμενη σημασία στην ψήφο των μειονοτήτων. Οι περιφερειακές διαφορές παίζουν έναν μεγάλο ρόλο στα πολιτικά της Βιρτζίνια. Οι αγροτικές νότιες και δυτικές περιοχές αύξησαν αρκετά την υποστήριξή τους προς το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα σε ανταπόκριση της «νότιας στρατηγικής» του, ενώ οι αστικές και οι αναπτυσσόμενες προαστιακές περιοχές, περιλαμβανομένης της Βόρειας Βιρτζίνια, αποτελούν τη βάση του Δημοκρατικού Κόμματος. Η Δημοκρατική υποστήριξη επίσης παραμένει σε επηρεαζόμενα από τα συνδικάτα μέρη της Νότιας Βιρτζίνια, κολεγιουπόλεις όπως η Σάρλοτσβιλ και η Μπλάκσμπεργκ, και η νοτιοανατολική Ζώνη των Μαύρων.
thumb|Ο [[Τζιμ Γουέμπ μιλά σε εκδήλωση με τους πρώην Κυβερνήτες Μαρκ Γουόρνερ, Τιμ Κέιν, και Ντάγκλας Γουάιλντερ, τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, και άλλους.|alt=A crowded stage of politicians both white and African American stand before supporters and press.]] Η κομματική επιρροή στη Βιρτζίνια είναι επίσης ρευστή. Στις πολιτειακές εκλογές του 2007, οι Δημοκρατικοί ανέκτησαν τον έλεγχο της Πολιτειακής Γερουσίας και μείωσαν τη Ρεπουμπλικανική πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων σε οκτώ έδρες. Ακόμη οι εκλογές του 2009 κατέληξαν στην εκλογή του Ρεπουμπλικανού Ρόμπερτ ΜακΝτόνελ ως κυβερνήτη με διαφορά 17 μονάδων, την εκλογή ενός Ρεπουμπλικανού Αναπληρωτή Κυβερνήτη και Υπουργού Δικαιοσύνης, καθώς και σε Ρεπουμπλικανικά κέρδη έξι εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το 2011, η Ρεπουμπλικανική παράταξη πήρε τα δύο τρίτα των εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, και την πλειοψηφία της Γερουσίας με τη στήριξη του Αναπληρωτή Κυβερνήτη Μπιλ Μπόλινγκ ως τον διαιτητή των ισοψηφιών. Μετά τις εκλογές του 2013 εκλέχθηκε Κυβερνήτης με διαφορά τριών ποσοστιαίων μονάδων ο Δημοκρατικός Τέρι ΜακΌλιφ και ο Δημοκρατικός Ραλφ Νόρθαμ εκλέχθηκε Αναπληρωτής Κυβερνήτης με διψήφια διαφορά από τον αντίπαλό του. Ακόμη, ένας ακόμα Δημοκρατικός, ο Μαρκ Χέρινγκ έγινε ο πρώτος εκλεγμένος Γενικός Εισαγγελέας της Βιρτζίνια που ανήκει στο Δημοκρατικό Κόμμα, μετά τη Μέρι Σου Τέρι, μετά από δύο δεκαετίες. Οι Ρεπουμπλικανοί όμως διατήρησαν την υπερπλειοψηφία τους (67-33) στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι περίοδοι των πολιτειακών εκλογών παραδοσιακά αρχίζουν με την ετήσια εκδήλωση Shad Planking στο Γουέικφιλντ.
Στις ομοσπονδιακές εκλογές από το 2006, αμφότερα τα κόμματα έχουν επιτυχίες. Στις εκλογές της Γερουσίας το 2006, ο Δημοκρατικός Τζιμ Γουέμπ κέρδισε με μια φιλολαϊκή πλατφόρμα επί του ρεπουμπλικανού κατόχου του αξιώματος μετά από μια πολύ στενή αναμέτρηση. Το κόμμα πήρε και τις δύο έδρες της Γερουσίας των ΗΠΑ με την εκλογή του πρώην Κυβερνήτη Μαρκ Γουόρνερ για να αντικαταστήσει τον αποσυρόμενο Ρεπουμπλικανό Τζον Γουόρνερ. Η Βιρτζίνια, που έχει 13 εκλεκτορικές ψήφους, κερδήθηκε από τον Δημοκρατικό Μπάρακ Ομπάμα το 2008 και το 2012, αφότου είχε υποστηρίξει τους Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους στις προηγούμενες δέκα προεδρικές εκλογές. Στις εκλογές του 2010, οι Ρεπουμπλικανοί κέρδισαν τρεις έδρες της Βουλής από τους Δημοκρατικούς. Από τις 11 έδρες της πολιτείας στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, οι Ρεπουμπλικανοί κατέχουν επτά και οι Δημοκρατικοί τέσσερις μετά τις εκλογές του 2016. Η Βιρτζίνια μπορεί να θεωρηθεί «αμφιταλαντευόμενη πολιτεία» σε μελλοντικές προεδρικές εκλογές.
Αθλητισμός
Βλέπε επίσης:Κατάλογος επαγγελματικών αθλητικών ομάδων στη Βιρτζίνια thumb|alt=A quarterback hands off the football to his running back. The team is dressed in Chicago maroon and burnt orange jerseys with white pants.|Στιγμιότυπο από αγώνα των [[Βιρτζίνια Τεκ Χόκις (αμερικανικό ποδόσφαιρο)|Βιρτζίνια Τεκ Χόκις.]] Η Βιρτζίνια είναι η πολυπληθέστερη πολιτεία των ΗΠΑ χωρίς προνόμια major professional sports league. Οι λόγοι γι' αυτό περιλαμβάνουν την έλλειψη οποιασδήποτε κυρίαρχης πόλης ή αγοράς μέσα στην πολιτεία, τις ευρισκόμενες σε μικρή απόσταση ομάδες της Ουάσινγκτον (Π.Κ.) και της Βόρειας Καρολίνα, και την απροθυμία να χρηματοδοτηθούν με δημόσιους πόρους τα στάδια. Η Βιρτζίνια έχει αρκετούς ελάσσονες συλλόγους, ειδικά στο μπέιζμπολ και το ποδόσφαιρο, και οι Virginia Destroyers είναι πρωταθλητές του 2011 στην United Football League. Επιπλέον, οι Washington Redskins έχουν το Redskins Park, την έδρα τους και εκπαιδευτική τους εγκατάσταση στο Άσμπερν και οι Washington Capitals εκπαιδεύονται στο Kettler Capitals Iceplex στ Μπάλστον. Η Βιρτζίνια έχει εγκαταστάσεις επαγγελματικού γκολφ διαμετρήματος περιλαμβανομένου του γηπέδου Greg Norman στο Lansdowne Resort και στο Kingsmill Resort, έδρα του Michelob ULTRA Open. Το NASCAR τρεχόντως σχεδιάζει αγώνες Sprint Cup σε δύο πίστες στη Βιρτζίνια: τη Martinsville Speedway και τη Richmond International Raceway. Τωρινοί οδηγοί της Βιρτζίνια είναι μεταξύ άλλων οι Τζεφ Μπάρτον, Ντέννυ Χάμλιν, και Έλλιοτ Σάντλερ.
Οι Washington Nationals και οι Baltimore Orioles επίσης αναμεταδίδονται στην πολιτεία μέσω του MASN. Όταν οι New York Mets τερμάτισαν τη μακροχρόνια σχέση τους με τους Norfolk Tides το 2007, οι Orioles υιοθέτησαν τον μικρό σύλλογο ως κορυφαίο συνεργαζόμενο σύλλογο κατηγορίας ΑΑΑ. Οι San Francisco Giants (ομάδα AA), οι Richmond Flying Squirrels, άρχισαν να παίζουν στο The Diamond το 2010, αντικαθιστώνας τους Richmond Braves που είχαν ΑΑΑ, οι οποίοι αναπροσαρμόσθηκαν μετά το 2008. Επιπλέον, οι Nationals, οι Boston Red Sox, οι Seattle Mariners, οι Chicago White Sox, και οι Atlanta Braves επίσης έχουν αθλητικές ακαδημίες νέων ταλέντωνs μονού Α και επιπέδου Rookie στη Βιρτζίνια.
Η Βιρτζίνια δεν επιτρέπει πολιτειακές πιστώσεις να χρησιμοποιούνται είτε για λειτουργικούς είτε για κεφαλαίες δαπάνες για τον διακολεγιακό στίβο. Μολονότι, αμφότεροι οι Virginia Cavaliers και οι Virginia Tech Hokies έχουν μπορέσει να τοποθετήσουν ανταγωνιστικές ομάδες στην Atlantic Coast Conference και να διατηρούν σύγχρονες εγκαταστάσεις. Η αντιπαλότητά τους ακολουθείται σε πολιτειακό επίπεδο. Αρκετά άλλα πανεπιστήμια διαγωνίζονται στο NCAA Division I, συγκεκριμένα στην Colonial Athletic Association. Τρεις ιστορικά μαύρα σχολεία διαγωνίζονται στην Division II Central Intercollegiate Athletic Association, και δύο άλλες διαγωνίζονται στην Division I Mid-Eastern Athletic Conference. Αρκετές μικρότερες σχολές διαγωνίζονται στην Old Dominion Athletic Conference και στην USA South Athletic Conference της NCAA Division III. Η NCAA τρέχοντος διεξάγει τα Division III πρωταθλήματα στο ποδόσφαιρο, στην ανδρική καλαθοσφαίριση, την πετοσφαίριση και το σόφτμπολ στο Σάλεμ.
Πολιτειακά σύμβολα
Το πολιτειακό ψευδώνυμο είναι το παλαιότερο σύμβολο, αν και ποτέ δεν έχει επισημοποιηθεί με νόμο. Η Βιρτζίνια έλαβε τον τίτλο "Dominion" από τον Βασιλιά Κάρολο Β' της Αγγλίας την περίοδο της Παλινόρθωσης, επειδή είχε παραμείνει πιστή στο στέμμα κατά τον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο, και το τωρινό της παρωνύμιο, "Old Dominion", είναι μια αναφορά σε αυτόν τον τίτλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γενικά Κυβέρνηση
Πολιτισμός και ιστορία
Ποδάργη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ποδάργη (που σημαίνει «γρηγοροπόδαρη», γρήγορη) είναι γνωστή μία από τις Άρπυιες, η μοναδική Άρπυια κατά τον Όμηρο. Η Ποδάργη ζευγάρωσε με τον Ζέφυρο και έγινε έτσι μητέρα των αθάνατων αλόγων του Αχιλλέα και των Διοσκούρων. Τα άλογα του Αχιλλέα ονομάζονταν Ξάνθος και Βαλίος, ενώ αυτά των Διοσκούρων Φλογίος και Άρπαγος.
Αγαύη
Ο όρος Αγαύη μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κατάλογος νομαρχών Καβάλας
Ο Νομάρχης Καβάλας ήταν ο διορισμένος (από το 1924 μέχρι το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 μέχρι το 2010) άρχων του Νομού Καβάλας της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, του ελληνικού κράτους.
Ο νομός συστάθηκε ως Νομός Δράμας οριστικά με το Βασιλικό Διάταγμα του 1915 (ΦΕΚ 120 Α΄/31-3-1915) «περί διοικητικής διαιρέσεως των νέων χωρών», με έδρα την πόλη της Δράμας. Έπειτα από διοικητικές μεταβολές, η Καβάλα έγινε αυτόνομος νομός το 1924 (ΦΕΚ 193). Στις 14 Αυγούστου 1924, με ΦΕΚ αναφέρθηκε ότι η μέχρι πρότινος Υποδιοίκηση Καβάλας μαζί με τις υποδιοικήσεις Νέστου, Πραβίου και Θάσου, που υπάγονταν στη Νομαρχία Δράμας – Καβάλας αποτελούσε πλέον ξεχωριστή Νομαρχία με την ονομασία «Καβάλλας».
Οι Νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 οι Νομάρχες ήταν αιρετοί.
Η Νομαρχία Καβάλας σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Καβάλας.
Διορισμένοι Νομάρχες Δράμας-Καβάλας
Στον ενιαίο νομό Δράμας-Καβάλας, υπηρέτησαν ως νομάρχες οι:
Παραπομπές
* Καβάλας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1966
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο του έτους 1966 έγινε σε δύο γύρους τον Αύγουστο (α' γύρος, 3/8–7/8) και τον Σεπτέμβριο (β' γύρος, 7/9–11/9) παράλληλα με το Πανελλήνιο κολυμβητικό πρωτάθλημα.
Ο Εθνικός αναδείχθηκε πρωταθλητής και μάλιστα αήττητος.
Βαθμολογία
Βαθμολογικό σύστημα (2–1–0)
=== Αποτελέσματα         === Το Παλαιό Φάληρο αρνήθηκε να αγωνιστεί με τον Ολυμπιακό στον αγώνα του β' γύρου και έχασε τον αγώνα με 5–0.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
Μανώλης Μπίτζος
Ο Μανώλης Μπίτζος εξπρεσιονιστής ζωγράφος, Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1955.
Βιογραφικό
Ο Μανώλης Μπίτζος ανήκει στη γενιά των ζωγράφων που δοκιμάζει την παρουσία του στον Ελληνικό χώρο, και δοκιμάζεται από μια δυσκολότερη εποχή ζωγραφικού πληθωρισμού. Με την ζωγραφική ήρθε σε επαφή από μικρή ηλικία. Για μικρό χρονικό διάστημα δούλεψε στα εργαστήρια, του καθηγητού της σχολής καλών τεχνών Δ. Δανιήλ και του ζωγράφου Δ. Χυτήρη, έχει φοιτήσει και στα σεμινάρια της σχολής Χ.Ε.Ν                                                                                                                                            Γεννημένος το 1955 στην Καβάλα, ξέφυγε γρήγορα από τον στενάχωρο χώρο, για να εναπόθεση την πρώιμη κλίση του στην ζωγραφική. Η έμφυτη προδιάθεση του για την ζωγραφική, που εκδηλώνεται από το δημοτικό σχολείο, συμπληρωμένη από τις σπουδές του στα διάφορα εργαστήρια και την μελέτη των κλασσικών ζωγράφων. Όπως του Παρθένη, του Παπαλουκά, του Μοράλη, του Κόντογλου κ.α., ολοκληρώνεται από μια γενικότερη εποπτεία της ξένης ζωγραφικής κουλτούρας, που γίνεται ωστόσο μόνο χάρη ενημέρωσης και παιδείας. Είναι μέλος του ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ε.Ε.Τ.Ε). Έχει συμπεριληφθεί ως ζωγράφος στης εκδόσεις οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΖΩΓΡΑΦΟΙ (στον εκδοτικό οίκο μέλισσα), στην ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 1997, και WHO IS WHO στην Ελλάδας Μ.Ε.Π. Επίσης έχει ζωγραφίσει, εξώφυλλα λογοτεχνικών και ιατρικών βιβλίων. Έχει συμμετάσχει από το 1990 σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδας και στο Εξωτερικό. Οι Κυριότερες σειρές έργων ΤΑΝΚΕΡ 1990, ΜΟΡΦΕΣ 1997, ΑΡΧΑΪΚΆ 2010, ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ 2014, ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΕΙΣ 2016..
Έργα σε συλλογές
Στην Πινακοθήκη Κυκλάδων,
στο Ναυτικό Μουσείο Κρήτης
στην Δημοτική Πινακοθήκη του Δ. Πηνειού
Έργο
Αρχικά, η φύση του επιβλήθηκε με αισθητική αμεσότητα (νατουραλισμός φολκλορική γραφικότητα, εμπρεσιονισμός και άλλες παρόμοιες τάσεις). Σαν όλους τους νέους καλλιτέχνες είχε δεχτεί φυσιολογικά τις στιλιστικές και τεχνικές επιδράσεις των ποικίλων ρευμάτων στις αρχές του αιώνα μας. Τεχνοτροπικά, πρόκειται για ένα αξιοποιημένο, προσωπικό εκλεκτικισμό ο οποίος ακόμα κι αν δεν φτάνει σε πλήρη αποδέσμευση, ωστόσο, σε ορισμένα έργα, πετυχαίνει μια αξιόλογη αρμονία χρωματίστηκες δομής. Χρωματικά, έχουμε μια πρόσμιξη εμπρεσιονιστικής οπτικής διάθεσης, με το προκλητικό ιμπάστο ενός επιφανειακού εξπρεσιονισμού, με νέο εμπρεσιονιστικά στοιχειά, καθώς και με μεμονωμένες απηχήσεις του κόκκινου και του μαύρου. Παρατηρείται, επίσης και μια διάθεση συνεχούς απλούστευσης και μαντερνοποίησης της εικόνας. Μια ουσιαστική μάτια θα μπορούσε να γεννήσει την εντύπωση μιας γενικής αναπροσαρμογής της τέχνης του προς την εξπρεσιονιστική τεχνοτροπία. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το χρώμα του Μανώλη Μπίτζου τείνει να παίξει μέσα στο έργο του με μια αυτονομία. Δεν είναι η φόρμα που με την δυναμική της εξωτερικής εντύπωσης υπαγορεύει την χρωματική αρχιτεκτονική, αλλά το χρώμα που με αυταρέσκεια κολοριστικής διάθεσης περιάγει τη φόρμα σε δευτερεύουσα λειτουργιά.
Στον Μανώλη Μπίτζο τον δομικό όγκο τον έχει πάντα το χρώμα. Ο Μανώλης Μπίτζος συμπλήρωσε 27 χρόνια εντατικής θητείας στην ζωγραφική στο διάστημα αυτό πέτυχε να δημιουργήσει μια θεματογραφία και μια τεχνική δική του, η μεικτή τεχνική, η όποια όσο κι αν δεν είναι δίκια του ανακάλυψη τον εκφράζει, γι' αυτό και χρησιμοποιεί διάφορα υλικά στα έργα του. Τέλος, η φυσική αγάπη του για τη ζωγραφική μεταμορφώθηκε σε μια αισθητική και ψυχική φυγή μέσα στο χρώμα που είναι ο λόγος της ύπαρξης και η δικαίωση ενός κατεξοχήν αισθητικού έργου..
Παραπομπές
Προσωπική ιστοσελίδα www.mpitzos.gr
Facebook: https://www.facebook.com/mpitzosart
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Ισότοπα του νιοβίου
Σημειώσεις
νιοβιο
Βαλτικοί
Οι Βαλτικοί (λιθουανικά: baltai, λετονικά: balti) είναι μια ομάδα ινδοευρωπαϊκών λαών που χαρακτηρίζονται κυρίως ως ομιλητές των βαλτικών γλωσσών.
Ένα από τα χαρακτηριστικά των βαλτικών γλωσσών είναι ο αριθμός των συντηρητικών ή αρχαϊκών χαρακτηριστικών που διατηρούνται. Μεταξύ των λαών της Βαλτικής είναι οι σύγχρονοι Λιθουανοί και Λετονοί (συμπεριλαμβανομένων των Λατγάλιων) - όλοι Ανατολικοί Βαλτικοί - καθώς και οι Προύσοι, Γοτβίνγκιοι και Γαλίνδοι - οι Δυτικοί Βαλτικοί - των οποίων οι γλώσσες και οι πολιτισμοί έχουν πλέον εκλείψει.
Ετυμολογία
Ο Αδάμ, γερμανόφωνος, συνέδεσε τη λέξη Balt με τη λέξη belt, μια λέξη με την οποία ήταν εξοικειωμένος. Ωστόσο, από τότε, η γλωσσολογία απέδειξε ότι το Balt έφερε την αίσθηση του «λευκού». Πολλές λέξεις της Βαλτικής περιέχουν το στέλεχος balt- «λευκό», που μπορεί επίσης να αναφέρεται σε ρηχά νερά όπως τα έλη.
Στις γερμανικές γλώσσες υπήρχε κάποια μορφή του τοπωνύμιου της Ανατολικής Θάλασσας μέχρι μετά το 1600 περίπου, όταν οι χάρτες στα αγγλικά άρχισαν να την ονομάζουν ως η Βαλτική Θάλασσα (Baltic Sea). Μέχρι το 1840, Γερμανοί ευγενείς του Κυβερνείου της Λιβονίας υιοθέτησαν τον όρο «Βαλτικοί» για να ξεχωρίσουν από τους Γερμανούς της Γερμανίας. Μιλούσαν μια αποκλειστική διάλεκτο, τα γερμανικά της Βαλτικής, η οποία θεωρούταν από πολλούς ως η γλώσσα των Βαλτικών μέχρι το 1919.
Το 1845, ο Γκέοργκ Χάινριχ Φέρντιναντ Νέσελμαν πρότεινε μια ξεχωριστή γλωσσική οικογένεια για τα λετονικά, τα λιθουανικά και τα παλαιά πρωσικά, την οποία ονόμασε βαλτική. Ο όρος διαδόθηκε μετά την ανεξαρτησία της Λετονίας και της Λιθουανίας το 1918. Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, είτε τα «λετονικά» είτε τα «λιθουανικά» θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να σημαίνουν ολόκληρη τη γλωσσική οικογένεια.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|275x275εσ| Χάρτης της περιοχής κατανομής των [[Υδρωνύμιο|υδρωνύμιων των βαλτικών γλωσσών. Αυτή η περιοχή θεωρείται το ούρχαϊματ των Βαλτικών.]]
Προέλευση
Οι Βαλτικοί, οι οποίοι ορίζονται ως ομιλητές μιας από τις βαλτικές γλώσσες, ένα παρακλάδι της οικογένειας ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, προέρχονται από μια ομάδα ινδοευρωπαϊκών φυλών που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μεταξύ του κάτω Βιστούλα και της νοτιοανατολικής ακτής της Βαλτικής Θάλασσα και των άνω ποταμών Νταουγκάβα και Δνείπερου. Επειδή οι χιλιάδες λίμνες και βάλτοι σε αυτήν την περιοχή συνέβαλαν στη γεωγραφική απομόνωση των Βαλτικών, οι βαλτικές γλώσσες διατηρούν ορισμένα συντηρητικά ή αρχαϊκά χαρακτηριστικά.
Ορισμένοι από τους σημαντικότερους ακαδημαϊκούς πάνω στο θέμα των Βαλτικών, όπως οι Καζίμιερας Μπουγκά, Μαξ Βάσμερ, Βλαντίμιρ Τοπορόφ και Ολέγκ Τρουμπατσόφ, κατά τη διεξαγωγή ετυμολογικών μελετών των ονομάτων ποταμών της Ανατολικής Ευρώπης, μπόρεσαν να εντοπίσουν σε ορισμένες περιοχές ονόματα συγκεκριμένης βαλτικής προέλευσης, τα οποία πιθανότατα δείχνουν πού ζούσαν οι Βαλτικοί σε προϊστορικούς χρόνους. Αυτές οι πληροφορίες συνοψίζονται και συντίθενται από τη Μαρίγια Γκιμπούτας στο Οι Βαλτικοί (1963) για να αποκτήσουν μια πιθανή πρωτοβαλτική πατρίδα. Τα σύνορά τους είναι περίπου: από μια γραμμή στις ακτές της Πομερανίας προς τα ανατολικά που συμπεριλάβουν ή περιλαμβάνουν σχεδόν τις σημερινές τοποθεσίες του Βερολίνου, της Βαρσοβίας, του Κιέβου και του Κουρσκ, βόρεια μέσω της Μόσχας στον ποταμό Μπέρζα και δυτικά σε μια ακανόνιστη γραμμή προς την ακτή του Κόλπου της Ρίγας, βόρεια της Ρίγας.
Πρωτοϊστορία
Η περιοχή της κατοίκησης των Βαλτικών συρρικνώθηκε λόγω της αφομοίωσης από άλλες ομάδες, καθώς και των εισβολών. Σύμφωνα με μια από τις θεωρίες που έχει αποκτήσει σημαντική έλξη με την πάροδο των ετών, μία από τις δυτικές βαλτικές φυλές, οι Γαλίνδοι, μετανάστευσε στην περιοχή γύρω από τη σύγχρονη Μόσχα στη Ρωσία γύρω στον 4ο αιώνα μ.Χ..
Με την πάροδο του χρόνου, οι Βαλτικοί διαφοροποιήθηκαν σε Δυτικούς και Ανατολικούς Βαλτικούς. Τον 5ο αιώνα μ.Χ. τμήματα της ανατολικής ακτής της Βαλτικής άρχισαν να κατοικούνται από τους προγόνους των Δυτικών Βαλτικών: Προύσοι («Παλαιοί Προύσοι»), Σουδοβιανοί/Γοτβίνγκιοι, Σκαλόβιοι, Ναδρούβιοι και Κουρόνιοι. Οι Ανατολικοί Βαλτικοί, συμπεριλαμβανομένων των υποτιθέμενων Βαλτικών του Δνείπερου, ζούσαν σε τόπους των σύγχρονων Λευκορωσία, Ουκρανία και Ρωσία.
Τα γερμανικά φύλα ζούσαν στα δυτικά των πατρίδων των Βαλτικών. Μέχρι τον πρώτο αιώνα μ.Χ., οι Γότθοι είχαν σταθεροποιήσει το βασίλειό τους από τις εκβολές του Βιστούλα, νότια έως τη Δακία. Καθώς η ρωμαϊκή κυριαρχία κατέρρευσε στο πρώτο μισό της πρώτης χιλιετίας μ.Χ. στη Βόρεια και Ανατολική Ευρώπη, σημειώθηκαν μεγάλες μεταναστεύσεις Βαλτικών - πρώτα, οι Γαλίνδοι προς τα ανατολικά, και αργότερα, οι Ανατολικοί Βαλτικοί προς τα δυτικά. Τον έβδομο αιώνα, εμφανίστηκαν σλαβικές φυλές από τις περιοχές του Βόλγα. Μέχρι τον 13ο και τον 14ο αιώνα, έφτασαν στη γενική περιοχή που κατοικούν οι σημερινοί Βαλτικοί και Λευκορώσοι. Πολλά άλλοι Ανατολικοί και Νότιοι Βαλτικοί είτε αφομοιώθηκαν με άλλους Βαλτικούς ή Σλάβους τον 4ο-7ο αιώνα και σταδιακά σλαβοποιήθηκαν.
Μεσαίωνας
Τον 12ο και 13ο αιώνα, οι εσωτερικοί αγώνες και οι εισβολές από Ρουθήνιους και Πολωνούς, και αργότερα η επέκταση του Τευτονικού Τάγματος, είχε ως αποτέλεσμα σχεδόν έναν πλήρη εκμηδενισμό των Γαλίνδιων, των Κουρόνιων και των Γοτβίνγκιων. Σταδιακά, οι Παλαιοί Προύσοι γερμανοποιήθηκαν ή λιθουανικοποιήθηκαν μεταξύ του 15ου και του 17ου αιώνα, ειδικά μετά τη Μεταρρύθμιση στην Πρωσία. Οι πολιτισμοί των Λιθουανών και των Λατγάλιων/Λετονών επέζησαν και έγιναν οι πρόγονοι των πληθυσμών των σύγχρονων χωρών της Λετονίας και της Λιθουανίας.
Τα παλαιά πρωσικά συνδέθηκαν στενά με τις άλλες εξαφανισμένες δυτικές βαλτικές γλώσσες, την κουρονική, τη γαλινδική και τη σουδοβιανή. Σχετίζεται περισσότερο με τις γλώσσες της Ανατολικής Βαλτικής, τα λιθουανικά και τα λετονικά. Συγκρίνετε το πρωσικό seme (zemē), το λετονικό zeme και το λιθουανικό žemė (γη στα ελληνικά).
Πολιτισμός
Οι Βαλτικοί αρχικά ασκούσαν τη βαλτική θρησκεία. Βαθμιαία εκχριστιανίστηκαν ως αποτέλεσμα των Βόρειων Σταυροφοριών του Μεσαίωνα. Οι λαοί της Βαλτικής όπως οι Λετονοί, οι Λιθουανοί και οι Παλαιοί Προύσοι είχαν τις ξεχωριστές μυθολογίες τους. Οι Λιθουανοί έχουν στενούς ιστορικούς δεσμούς με την Πολωνία και πολλοί από αυτούς είναι επομένως Ρωμαιοκαθολικοί. Οι Λετονοί έχουν στενούς ιστορικούς δεσμούς με τη Βόρεια Γερμανία και τη Σκανδιναβία και συνεπώς πολλοί από αυτούς είναι Λουθηρανοί. Η αθρησκία είναι ευρέως διαδεδομένη. Τα τελευταία χρόνια, η βαλτική θρησκεία έχει αναβιώσει με τον βαλτικό νεοπαγανισμό.
Γενετική
Πρόσφατη γενετική έρευνα δείχνει ότι η ανατολική Βαλτική στη Μεσολιθική περίοδο κατοικήθηκε κυρίως από τους Δυτικούς κυνηγούς-συλλέκτες (ΔΚΣ). Οι πατρικές απλοομάδες τους ήταν κυρίως τύποι I2a και R1b, ενώ οι μητρικές απλοομάδες τους ήταν κυρίως τύποι U5, U4 και U2. Αυτοί οι άνθρωποι έφεραν υψηλή συχνότητα του παραγόμενου αλληλόμορφου HERC2 που κωδικοποιεί το ανοιχτό χρώμα των ματιών.
Κατά τη διάρκεια της Νεολιθικής περιόδου, η αυξανόμενη πρόσμειξη από τους Ανατολικούς κυνηγούς-συλλέκτες (ΑΚΣ). Οι πατρικές απλοομάδες των ΑΚΣ ήταν ως επί το πλείστον τύποι R1b και R1a, ενώ οι μητρικές απλοομάδες τους φαίνεται να ήταν σχεδόν αποκλειστικά τύποι U5, U4 και U2. Οι Βαλτικοί κυνηγοί-συλλέκτες εξακολουθούσαν να εμφανίζουν ένα ελαφρώς μεγαλύτερο ποσοστό καταγωγής από τους ΔΚΣ από ότι από τους Σκανδιναβούς κυνηγούς-συλλέκτες (ΣΚΣ). Η καταγωγή από τους ΔΚΣ στη Βαλτική ήταν ιδιαίτερα υψηλή μεταξύ κυνηγών-συλλεκτών στη Λετονία και τη Λιθουανία. Σε αντίθεση με άλλα μέρη της Ευρώπης, οι κυνηγοί-συλλέκτες της ανατολικής Βαλτικής δεν φαίνεται να έχουν αναμειχθεί πολύ με τους πρώιμους Ευρωπαίους αγρότες (ΠΕΑ) που έφτασαν από την Ανατολία. δεξιά|μικρογραφία|303x303εσ| Βαλτικές φυλές πριν από την έλευση του [[Τευτονικό Τάγμα|Τευτονικού Τάγματος (περίπου 1200 μ.Χ.). Οι Ανατολικοί Βαλτικοί εμφανίζονται με καφέ αποχρώσεις, ενώ οι Δυτικοί Βαλτικοί εμφανίζονται με πράσινο χρώμα. Τα όρια είναι κατά προσέγγιση. Η περιοχή της Βαλτικής ήταν εκτεταμένη στην ενδοχώρα.]] Η άνοδος του πολιτισμού των χορδωτών κεραμικών στην ανατολική Βαλτική την Χαλκολιθική περίοδο και την Εποχή του Χαλκού συνοδεύτηκε από μια σημαντική έγχυση της καταγωγής της στέπας και της καταγωγής των ΠΕΑ στην δεξαμενή γονιδίων της ανατολικής Βαλτικής. Μετά την επέκταση του πολιτισμού των χορδωτών κεραμικών, η ντόπια καταγωγή κυνηγών-συλλεκτών γνώρισε μια αναβίωση. Η απλοομάδα N δεν εμφανίστηκε στην ανατολική Βαλτική μέχρι τα τέλη της Εποχής του Χαλκού, ίσως ως μέρος μιας δυτικής μετανάστευσης των ουραλικών λαών.
Οι σύγχρονοι Βαλτικοί έχουν χαμηλότερο ποσό καταγωγής από τους ΠΕΑ και υψηλότερο ποσό καταγωγής από τους ΔΚΣ από οποιοδήποτε άλλο πληθυσμό στην Ευρώπη.
Κατάλογος Βαλτικών
Σύγχρονοι Βαλτικοί
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Μάρθα Αράπη
Η Μάρθα Αράπη ήταν Ελληνίδα υψίφωνος.
Βαλτικοί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκοί λαοί Κατηγορία:Σύγχρονοι ινδοευρωπαϊκοί λαοί
Μάρθα Αράπη
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε τραγούδι υπό την καθοδήγηση του διακεκριμένου τενόρου, και μετέπειτα συζύγου της, Γιώργου Ζερβάνου στο Ωδείο του Πειραϊκού Συνδέσμου. Κατά την περίοδο 1989-1991 πραγματοποίησε τις πρώτες εμφανίσεις της στην Εθνική Λυρική Σκηνή, αναλαμβάνοντας τους ρόλους Zerlina, Norina, Violetta, Pamina, Rosina και Gilda. Έκτοτε, ως μόνιμη σολίστ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ερμήνευσε ένα ευρύτατο φάσμα ρεπερτορίου όπερας, ελληνικής και γερμανικής οπερέτας, και σύγχρονης όπερας. Στο ρεπερτόριό της, μεταξύ άλλων, συμπεριλήφθησαν οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις όπερες: Falstaff (Nanetta), Elisir d’Amore, Die Fledermaus (Rosalinde), Das Land des Lächelns (Lisa), Thais, Simone Boccanegra, La Bohème (Mimi), Les Contes d’Hoffmann (Antonia), Don Giovani (Donna Elvira), Carmen (Michaela), Die Lustige Witwe (Hanna Glavari), Anna Bolena, Norma, Il Corsaro (Gulnara), Il Trovatore, Madama Butterfly, I Pagliacci.
Σε συνεργασία με σημαντικές ορχήστρες τόσο της Ελλάδας, όσο και του εξωτερικού, και υπό τη διεύθυνση αναγνωρισμένων αρχιμουσικών, η Μάρθα Αράπη ερμήνευσε ένα εκτεταμένο ρεπερτόριο ορατορίου και συμφωνικών φωνητικών έργων: Weihnachts Oratorium (Bach), Messiah (Händel), Stabat Mater (Rossini), Gloria (Vivaldi), Requiem (Haydn και Fauré), Missa in c-mol (Mozart), 9th Symphony και Missa Solemnis (Beethoven), Symphony No. 2 (Mahler), Elias (Mendelssohn), Requiem (Verdi), Carmina Burana (Orff), Symphony No. 14 (Shostakovich), κ. ά.
Συνεργάστηκε με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε παραγωγές όπερας και συναυλίες, στα πλαίσια των οποίων συνέπραξε με φημισμένους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, καθώς και με το Φεστιβάλ Αθηνών στο Θέατρο Ηρώδου του Αττικού. Εμφανίστηκε επίσης σε συναυλίες και παραγωγές όπερας μεταξύ άλλων στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Πολωνία, το Λουξεμβούργο.
Η δραστηριότητά της περιέλαβε πολλά προσωπικά ρεσιτάλ όπου ερμήνευσε γαλλικό και γερμανικό Lied (Fauré, Debussy, Duparc, Poulenc, Ravel, Strauss, Wolf, κ.ά.), τραγούδια Ελλήνων συνθετών και πρώτες εκτελέσεις έργων συγχρόνων Ελλήνων συνθετών, σε σημαντικούς συναυλιακούς χώρους στην Αθήνα, το Παρίσι, την Κωνσταντινούπολη, την Ιερουσαλήμ, κ. ά., τα περισσότερα εκ των οποίων ηχογραφήθηκαν από το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης.
Έχει τιμηθεί από την Εταιρία Φίλων της Ε.Λ.Σ. με το βραβείο Απόλλων 2014 για την παρουσία της στο Λυρικό Θέατρο και από το Διεθνές Μουσικό Σωματείο Gina Bachauer με το βραβείο Gina Bachauer – Νικολάου Δούμπα 2017 για την προσφορά της στη λόγια ελληνική μουσική.
Απεβίωσε στις 24 Δεκεμβρίου 2021.
Albedo Anthropomorphics
Το Albedo Anthropomorphics, ή Albedo για συντομία, ήταν ανθολογικές σειρές βιβλίων κόμικς με/για furries που χαρακτηρίστηκε υπεύθυνο για το ξεκίνημα του υποείδους των βιβλίων κόμικς με/για furries που εμφάνιζαν εξεζητημένες ιστορίες με ομιλούμενα ζώα, οι οποίες προορίζονται κυρίως για ενήλικο κοινό. Το πρώτο τεύχος του Albedo δημοσιεύθηκε το 1983· το πιο πρόσφατο τεύχος δημοσιεύθηκε το 2005.
Το Albedo ξεκίνησε από τον Στιβ Γκαλάτσι, ο οποίος δημοσίευσε το κύριο χαρακτηριστικό της σειράς, Έρμα Φέλνα: EDF - μια εξελιγμένη στρατιωτική σειρά επιστημονικής φαντασίας τοποθετημένη σε έναν τομέα χώρου που κατοικείται από εκδοχές σοφών και κυρίως ανθρωποειδών θηλαστικών και ειδών πτηνών. Το επίκεντρο της σειράς είναι η Έρμα Φέλνα, μία νεαρή αιλουροειδής αξιωματικός, η οποία τελικά διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στις περίπλοκες πολιτικές συγκρούσεις που καταναλώνουν το σύμπαν της.
Ο Γκαλάτσι ήταν τεχνικός εικονογράφος για την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία και ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του Albedo είναι τα καλά σχεδιασμένα και εικονογραφημένα οχήματα. Η εμπειρία του δείχνει επίσης την ρεαλιστική αντιμετώπιση της στρατιωτικής ζωής και λειτουργιών.
Η σειρά χρησιμοποιήθηκε ως έμπνευση για το παιχνίδι ρόλων Albedo, το οποίο έχει τρεις εκδόσεις και πολλαπλά συμπληρώματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Furry fandom Κατηγορία:Κόμικς φαντασίας Κατηγορία:Κόμικς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Άγιος Ανδρέας (αποσαφήνιση)
Το όνομα Άγιος Ανδρέας είναι κοινό ελληνικό τοπωνύμιο. Με το όνομα αυτό αναφέρονται:
Επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πόθος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πόθος είναι γνωστή μία θεότητα που προσωποποιούσε τον ερωτικό πόθο για κάτι πέρα από τις δυνατότητές μας. Ο Πόθος ήταν γιος του Άρη και της θεάς Αφροδίτης ή, σύμφωνα με άλλη παράδοση, γιος του Ζεφύρου και της θεάς Ίριδος. Αδέλφια του ήταν ο Ίμερος και ο Αντέρως. Ο Πόθος ποθούσε να γίνει ένας από τους συνοδούς «έρωτες» της Αφροδίτης, στόχος που δεν μπορούσε να τον επιτύχει.
Οι αρχαίοι καλλιτέχνες παρίσταναν τον Πόθο ως ωραίο νέο χωρίς γένεια. Περίφημο ήταν το (4ος αιώνας π.Χ.), που παρίστανε τον Πόθο και βρισκόταν, όπως γράφει ο Παυσανίας (Α΄ 43,6), στον ναό της Αφροδίτης στα Μέγαρα.
Πηγές
thumb|200 px|Πόθος, έργο του γλύπτη [[Σκόπας|Σκόπα|αριστερά]]
Δευτεριούχο υδρογόνο
Το δευτεριούχο υδρογόνο (αγγλικά: hydrogen deuteride) είναι ένα διατομικό χημικό είδος που αποτελείται από δύο (2) διαφορετικά ισότοπα του υδρογόνου, πρώτιο και δευτέριο. Ο κανονικός μοριακός τύπος του είναι H²Η, αλλά για λόγους απλοποίησης συνήθως παριστάνεται ως HD.
Φυσική παρουσία
Το δευτεριούχο υδρογόνο αποτελεί ένα έλασσον συστατικό του φυσικά υπάρχοντος διυδρογόνου. Ομοίως, είναι έλασσον αλλά διακριτό, συστατικό στις ατμόσφαιρες όλων των γιγάντιων πλανητών, δηλαδή του Δία, του Κρόνου, του Ουρανού και του Ποσειδώνα, σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται περίπου μεταξύ 30 και 200 ppm. Το δευτεριούχο υδρογόνο έχει επίσης βρεθεί μεταξύ των υπολειμάτων υπερκαινοφανών αστέρων, καθώς και σε άλλες πηγές διυδρογόνου.
Παραγωγή
αριστερά|μικρογραφία|Φασματοσκοπία πρωτονιακού πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού ενός διαλύματος δευτεριούχου υδρογόνου (παριστάνεται με κόκκινες ράβδους) και διυδρογόνου (μπλε ράβδος). Η τριπλέτα 1:1:1 προκύπτει με το συντονισμό του πυρήνα πρωτίου, με πυρηνική περιστροφή I = 1/2 με τον πυρήνα δευτερίου, με I = 1.Σε εργαστηριακή κλίμακα το δευτεριούχο υδρογόνο παράγεται με επίδραση υδριδίου του νατρίου (NaH) σε οξείδιο του διδευτερίου (D2O):
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Υδρογόνο
Live in the UK
Live in the UK είναι ο τίτλος του πρώτου ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 3 Απριλίου του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Noise Records. Στη Βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία το άλμπουμ κυκλοφόρησε με τον τίτλο I Want Out Live και Keepers Live, αλλά χωρίς το κομμάτι "Rise and Fall".
Οι ηχογραφήσεις του πραγματοποιήθηκαν στις 6 Νοεμβρίου του 1988 στο Playhouse Theatre του Εδιμβούργου της Σκωτίας και στις την επομένη στο Apollo Theatre του Μάντσεστερ της Αγγλίας, κατά την περιοδεία "Pumpkins Fly Free Tour".
Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο Top-30 στη Γερμανία, την Ιαπωνία, τη Σουηδία, τη Μεγάλη Βρετανία και την Αυστρία, ενώ υπήρξε το πρώτο τους άλμπουμ που κατάφερε να μπει στο Billboard 200.
Θέσεις τσαρτ
Live in the UK (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 3 Απριλίου 1989
Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Live in the UK" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Ραντομίρ Πούτνικ
thumb|right|220px| Ο Στρατηγός Ρ. Πούτνικ (1914) Ο Ραντομίρ Πούτνικ (Радомир Путник, 24 Ιανουαρίου 1847 - 17 Μαΐου 1917) ήταν ο πρώτος Σέρβος στρατάρχης (Βοεβόδας) και αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του σερβικού στρατού στους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Γεννήθηκε στη Κραγκούγιεβατς της Σερβίας το 1847. Στην αρχή ανέλαβε Βοεβόδας και στη συνέχεια υπουργός των στρατιωτικών στις περιόδους (1904-1905), (1906-1908) και το 1912. Με εξαίρεση αυτές τις περιόδους ο Βασιλιάς της Σερβίας Πέτρος Α' του είχε αναθέσει την αρχηγία του επιτελείου στρατού από το 1903 που διατήρησε μέχρι το 1916. Στον Ραντομίρ Πούτνικ οφείλεται η άρτια εκπαίδευση του σερβικού στρατού καθώς και ο εξοπλισμός του κατά την περίοδο εκείνη.
Και στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους ο Πούτνικ ως αρχιστράτηγος βοηθός του Βασιλιά κατατρόπωσε τους Τούρκους στο Κουμάνοβο (1912) και ως στρατάρχης μετώπου στο Μοναστήρι (Νοέμβριος του 1912). Ειδικότερα στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο μετά τη πρώτη υποχώρηση των στρατευμάτων του κατόπιν ταχείας αναδιοργάνωσης προέβη σε γενική επίθεση με ανακαταλήψεις εδαφών και προέλαση σε βάρος της Βουλγαρίας.
Με την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου όπου ο Πούτνικ βρισκόταν στην Αυστρία με συνοδεία οδηγήθηκε στη Ρουμανία. Αν και η υγεία του όμως ήταν ήδη κλονισμένη ανέλαβε και πάλι την αρχιστρατηγία του σερβικού στρατού όπου και κατατρόπωσε τους αριθμητικά υπέρτερους αυστριακούς στη μάχη του Τσερ (Αύγουστος 1914) και αργότερα σε μάχη παρά τον ποταμό Κολουμπάρα (Δεκέμβριος 1914) όπου και ήταν η πρώτη διασυμμαχική νίκη του πολέμου εκείνου. Τον επόμενο χρόνο όπου η υγεία του είχε πλέον επιδεινωθεί, και δεχόμενος τριπλή επίθεση από Γερμανία, Αυστροουγγαρία και Βουλγαρία, αναγκάστηκε να υποχωρήσει μέσω Αλβανίας, όπου και απαλλάχθηκε των καθηκόντων του. Κατόπιν αυτών ο Πούτνικ αποσύρθηκε στη Νίκαια της Γαλλίας όπου και πέθανε δύο χρόνια μετά, το 1917.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Σέρβοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Άβελ, κύριος του Λάνγκελαντ
Ο Άβελ, λόρδος του Λάνγκελαιν ή Άβελ Άβελσεν (Abel Abelsøn, 1252 - 2 Απριλίου 1279), λόρδος του Λάνγκελαιν ήταν τρίτος και τελευταίος γιος του Άβελ της Δανίας και της συζύγου του Ματθίλδης του Χόλσταϊν, μικρότερος αδελφός των δουκών του Σλέσβιχ Βάλντεμαρ Γ΄, και Έρικ Α΄. Σαν μέλος της δουκικής οικογένειας δέχθηκε πολλά δώρα στην νότια Δανία. Μετά τον πρόωρο θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Βάλντεμαρ Γ΄ και την εγκατάσταση στο δουκάτο του Σλέσβιχ του δεύτερου αδελφού του Έρικ, ο Άβελ δέχθηκε ως δώρο τις πόλεις Σβένπο, Ρούδκεεπενγκ, πιθανώς την Φώπο στο νησί Φιονία και το νησί του Λάνγκελαιν. Πέθανε πρόωρα την ημέρα της Πεντηκοστής του 1279 στο Σβένπο και τάφηκε στο αβαείο των Φραγκισκανών της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Χρήστος Τσολακόπουλος
Ο Χρήστος Τσολακόπουλος (1868–1923) ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού. Ο Τσολακόπουλος γεννήθηκε τη 1η Ιανουαρίου 1868 στην Επίδαυρο. Κατατάχθηκε εθελοντής στον Ελληνικό Στρατό στις 15 Αυγούστου 1886. Ως μαθητής στη Σχολή Υπαξιωματικών, συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Στις 9 Αυγούστου 1899 αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών ως Ανθυπολοχαγός 2ου Πεζικού. Το 1905, στα πρώτα στάδια του Μακεδονικού Αγώνα, ηγήθηκε ένοπλης μπάντας στην περιοχή του Μοριχόβου με το όνομα Καπετάν Ρέμπελος. αριστερά|μικρογραφία| Ο Τσολακόπουλος με στολή [[Μακεδονικός Αγώνας|Μακεδονομάχου.]] Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912–13 πολέμησε ως αξιωματικός στο 8ο Σύνταγμα Πεζικού και τραυματίστηκε στην πολιορκία των Ιωαννίνων. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο. Υπηρετώντας ως βοηθός του διοικητή του συντάγματος, συνταγματάρχη Καμπάνη, απέκρυψε τον θάνατο του Συνταγματάρχη από τα στρατεύματα και ανέλαβε τη διοίκηση του συντάγματος μέχρι το τέλος της μάχης. Το 1917-1918 υπηρέτησε ως διοικητής του 35ου Συντάγματος Πεζικού στον τομέα του Στρυμόνα του Μακεδονικού μετώπου. Το 1919 συμμετείχε με το σύνταγμά του στη συμμαχική επέμβαση στην Ουκρανία, στην Οδησσό.
Συνταξιοδοτήθηκε το 1920 με το βαθμό του συνταγματάρχη. Με τον θάνατό του το 1923, η ελληνική κυβέρνηση τον προήγαγε στο βαθμό του υποστρατήγου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Πίερος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πίερος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Πιερος Πιερος
Λάκκα (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λάκκες (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Λάκκες μπορεί να αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βουλευτικές εκλογές Αμπχαζίας 2017
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αμπχαζία το 2017, με τον πρώτο γύρο να λαμβάνει χώρα στις 12 Μαρτίου. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν τα μέλη της 6ης Λαϊκής Συνέλευσης.
Εκστρατεία
27 από τους συνολικά 33 βουλευτές της απερχόμενης συνέλευσης ήταν υποψήφιοι για επανεκλογή. Μεταξύ εκείνων ήταν και ο πρώην πρόεδρος Αλεξάντερ Ανκβάμπ, που είχε εκδιωχθεί με την επανάσταση του 2014. Ο Ανκβάμπ προτάθηκε από ομάδες πρωτοβουλίας σε τρεις διαφορετικές εκλογικές περιφέρειες, αλλά αποφάσισε να κατέλθει στην εκλογική περιφέρεια 18 (Gudauta).