cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρανσουά Μπουκ
Βιογραφία
Το 1986 ήρθε η πρώτη συνεργασία με τον Αμερικανό συγγραφέα Τζερόμ Σάρυν, μέσα από το σουρεαλιστικό Le Femme du magicien, το οποίο βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ του Ανγκουλέμ ως το Καλύτερο Άλμπουμ. Λίγο αργότερα ακολούθησε άλλο ένα κόμικ με τον Σάρυν, το κατασκοπικό Bouche du Diable (1990). Τα δύο αυτά graphic novels θεωρούνται δύο εξαιρετικά δείγματα του είδους του θρίλερ στην τέχνη των κόμικς. Άλλα κοινά έργα των Σάρυν και Μπουκ είναι τα Du ventre de la bête New York (1994) και Little Tulip (2014).μικρογραφία|Ο Μπουκ σχεδιάζει έναν από τους χαρακτήρες του κόμικ BouncerΜεταξύ 1992 και 2004 κυκλοφόρησε η σειρά φαντασίας Face de lune, σε κείμενα του Αλεχάντρο Χοδορόφσκι. Το 2001, βγήκε το πρώτο άλμπουμ ενός εκ των πιο αναγνωρίσιμων έργων του Μπουκ, το Bouncer, και πάλι σε συνεργασία με τον Χοδορόφσκι. Πρόκειται για ένα σαιξπηρικό γουέστερν με πρωταγωνιστή έναν μονόχειρα μπράβο σε σαλούν.
Ήδη από τη δεκαετία του 1980 είχε κάνει την εμφάνισή της, η γνωστότερη ίσως προσωπική δημιουργία του Μπουκ, ο Ζερόμ Μουσερό. Ντυμένος με κουστούμι από δέρμα λεοπάρδαλης και με ένα στυλό περασμένο στη μύτη του, ο Μουσερό είναι ένας ασφαλιστής ο οποίος πρωταγωνιστεί σε σουρεαλιστικές ιστορίες. Το πρώτο αυτόνομο άλμπουμ με τον εν λόγω χαρακτήρα κυκλοφόρησε το 1994 και, με διαλείμματα, ο Μπουκ συνεχίζει να ασχολείται μαζί του. Σύμφωνα με τον ίδιο, μέσα στα κόμικς του Μουσερό μπορεί να ενσωματώνει όλες τις παραισθήσεις που φαντάζεται.
Προσωπική ζωή
Ο Μπουκ ζει έως και σήμερα στη γενέτειρά του, τη Λιλ. Αγαπάει τις πολεμικές τέχνες και έχει μαύρη ζώνη στο κέντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι δημιουργοί κόμικς
Αρκουάτα ντελ Τρόντο
Το Αρκουάτα ντελ Τρόντο (ιταλικά: Arquata del Tronto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άσκολι Πιτσένο
Μνησίθεος (αποσαφήνιση)
Μνησίθεος είναι το όνομα των παρακάτω ιστορικών προσώπων:
Μνήσαρχος (αποσαφήνιση)
Μνήσαρχος είναι το όνομα δύο ιστορικών προσώπων που σχετίζονται άμεσα με τον φιλόσοφο Πυθαγόρα της αρχαιότητας, αλλά αναφέρονται και οι παρακάτω:
Θεώρημα του Μενελάου
Το Θεώρημα του Μενελάου, που πήρε το όνομά του από τον Μενέλαο τον Αλεξανδρέα, αναφέρεται σε ένα τρίγωνο ΑΒC της Επιπεδομετρίας. Σύμφωνα με τη διατύπωση του θεωρήματος, αν μία ευθεία τέμνει τις πλευρές BC, CA, AB του τριγώνου στα σημεία D, E, F αντίστοιχα (που είναι διαφορετικά από τα A, B, C), τότε
Η εξίσωση χρησιμοποιεί προσανατολισμένα μήκη, δηλ. το μήκος ΑΒ είναι θετικό ή αρνητικό αν το Α είναι στα αριστερά ή στα δεξιά του Β σύμφωνα με κάποιον σταθερό προσανατολισμό της ευθείας. Για παράδειγμα, το ΑF/FΒ έχει θετική τιμή αν το F είναι μεταξύ του Α και του Β και αρνητική διαφορετικά.
Το αντίστροφο είναι επίσης αληθές: αν για τα σημεία D, E, F των πλευρών BC, CA, AB ισχύει ότι τότε τα D, E, F είναι συγγραμμικά. Το αντίστροφο συχνά περιλαμβάνεται ως μέρος του θεωρήματος.
Το θεώρημα του Μενελάου είναι όμοιο με αυτό του Τσεβά: τα δύο θεωρήματα διαφέρουν μόνο στο πρόσημο.
Ιστορία
Δεν είναι βέβαιο, ποιος ανακάλυψε το θεώρημα· πάντως η πιο αρχαία εμφάνισή του υπάρχει στα Σφαιρικά του Μενελάου. Εκεί εμφανίζεται η εκδοχή του θεωρήματος στο επίπεδο ως λήμμα, για την απόδειξη της εκδοχής του θεωρήματος στη σφαίρα.
Στην Αλμαγέστη ο Κλαύδιος Πτολεμαίος εφαρμόζει το θεώρημα σε πολλές περιπτώσεις της Σφαιρικής Γεωμετρίας. Κατά τη χρυσή περίοδο του Ισλάμ (8ος-14ος αι.) οι Μουσουλμάνοι λόγιοι αφιέρωσαν έναν αριθμό από έργα, που σχετίζονται με τη σπουδή του θεωρήματος του Πτολεμαίου και αναφέρονται ως η πρόταση η σχετική με τις τέμνουσες (shakl al-qatta). Το πλήρες τετράπλευρο εκαλείτο το σχήμα των τεμνουσών στην ορολογία τους. Στο έργο Τα κλειδιά της Αστρονομίας ο Αλ-Μπιρουνί έχει κατάλογο αυτών των εργασιών, που μπορεί να ταξινομηθούν είτε ως σπουδές σαν μέρος των σχολίων στην Αλμαγέστη του Πτολεμαίου (όπως είναι οι εργασίες του αλ-Ναϋρίζι και του αλ-Καζίν, οι οποίες δείχνουν ειδικές περιπτώσεις του θεωρήματος του Μενελάου, όπως ο νόμος των ημιτόνων), είτε ως ανεξάρτητες εργασίες όπως:
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρήματα στη Γεωμετρία Κατηγορία:Ευκλείδεια επιπεδομετρία
Ερριέττα Μαρία του Βρανδεμβούργου-Σβετ
Η Ερριέττα Μαρία (γερμ. Henriette Maria von Brandenburg-Schwedt von Hohenzollern, 2 Μαρτίου 1702 πιθανώς στο Βερολίνο - 7 Μαΐου 1782, Kέπενικ) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν, ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνη του Βρανδεμβούργο-Σβετ.
Η Ερριέττα-Μαρία απεβίωσε στις 7 Μαΐου 1782, σε ηλικία 81 ετών και τάφηκε στην κρύπτη κάτω από την εκκλησία του ανακτόρου Κέπενικ, όπου πέρασε τα χρόνια της χηρείας της. Η κόρη της έφτιαξε μία μαύρη μαρμάρινη πλάκα στην κρύπτη, για να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της. Στη δεκαετία του 1960 το φέρετρο αποτεφρώθηκε, με την άδεια της οικογένειας Χοεντσόλλερν και η πρώην ανοιχτή κρύπτη (όπως περιγράφεται από τον Φοντάνε) κλείστηκε. Η υδρία της τέθηκε κάτω από τη μαύρη μαρμάρινη πλάκα.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Φιλίππου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ (1669-1711) και της Ιωάννας Καρλόττας των Ασκάνια (1682-1750), κόρης του Ιωάννη Γεωργίου Β΄ του Άνχαλτ-Ντέσσαου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1716 στο Βερολίνο με τον Φρειδερίκο Λουδοβίκο της Βυρτεμβέργης (1698-1731), τον μοναδικό γιο του Εβεράρδου Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης. Ο γάμος έφερε δύο παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Καρασσάι
Το Καρασσάι (ιταλικά: Carassai) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άσκολι Πιτσένο
Μίκαελ Ντίρεσταμ
Ο Μίκαελ Μπέρτιλ Ντίρεσταμ (Mikael Bertil Dyrestam, 10 Δεκεμβρίου 1991) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τη Γουινέας, γεννημένος στη Σουηδία, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικό αμυντικός για τη Ξάνθη.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννημένος στο Γκέτεμποργκ με ρίζες από τη Γουινέα, ο Ντίρεσταμ πέρασε έξι χρόνια στη Γκέτεμποργκ, όπου έκανε 67 εμφανίσεις. Έφυγε από το σύλλογο το καλοκαίρι του 2013, μετά τη λήξη του συμβολαίου του. Το Φεβρουάριο του 2014, αναφέρθηκε ότι μία μετακίνηση στη Μπόλτον Γουόντερερς δεν καρποφώρησε και ότι ήταν κοντά στην υπογραφή με την πρωταθλήτρια της Τσάμπιονσιπ, Ντέρμπι Κάουντι.
Το Μάρτιο, ο Ντίρεσταμ εντάχθηκε στη νορβηγική Ώλεστουντ, με ελεύθερη μεταγραφή. Μετά από μία μακρά περίοδο τραυματισμού, έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την ομάδα σε μία νίκη με 3-0 εναντίον της Σάντνες Ουλφ, στις 12 Ιουνίου 2014.
Στις 16 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους με τη Ξάνθη.
Σουηδία
Ο Ντίρεσταμ έχει αγωνιστεί για τις Εθνικές Σουηδίας U19 (2 συμ.) και U21 (6 συμ.), καθώς και για την Εθνική Σουηδίας ανδρών, σε δύο φιλικούς αγώνες, εναντίον του Μπαχρέιν και του Κατάρ, το 2012.
Γουινέα
Στις 16 Ιουνίου 2019, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γουινέας, σε μία φιλική ήττα με 3-1 εναντίον της Αιγύπτου. Ήταν μέλος της Εθνική Γουινέας στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2019, όπου αγωνίστηκε και στους 4 αγώνες της ομάδας του στη διοργάνωση.
Συλλογικές
Γκέτεμποργκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Γουινέα Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουινέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άαλεσουντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τίπελιγκαεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ν.Ε.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλμαρ ΦΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Καστέλ ντι Λάμα
Το Καστέλ ντι Λάμα (ιταλικά: Castel di Lama) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άσκολι Πιτσένο
Γροιλανδική Θάλασσα
thumb|right|300px| thumb|right|300px|Η Γροιλανδική Θάλασσα
Γροιλανδική Θάλασσα (δανικά: Grønlandshavet) ονομάζεται η θάλασσα που βρίσκεται ανατολικά της Γροιλανδίας, δυτικά του αρχιπελάγους Σβάλμπαρντ, νότια του πορθμού Φραμ, βόρεια και βορειοδυτικά της Νορβηγικής θάλασσας και βόρεια της Ισλανδίας και του πορθμού της Δανίας. Η Γροιλανδική θάλασσα ορίζεται συχνά ως τμήμα του Αρκτικού ωκεανού, και μερικές φορές ως τμήμα του Ατλαντικού ωκεανού. Η θάλασσα έχει αρκτικό κλίμα, με βόρειους ανέμους και θερμοκρασίες που σπάνια ξεπερνούν τους 0 °C. Είναι ένας σημαντικός τόπος αναπαραγωγής της φώκιας Παγόφιλος ο γροιλανδικός (Pagophilus groenlandicus) και της Κυστοφόρου φώκιας (Cystophora cristata) ενώ έχει χρησιμοποιηθεί για το κυνήγι φώκιας για περισσότερα από 200 χρόνια.
Γεωγραφική θέση
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός καθορίζει τα όρια της Γροιλανδικής θάλασσας ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θάλασσες Κατηγορία:Αρκτικός Ωκεανός
Culture.pl
Το Culture.pl είναι μια μεγάλη δικτυακή πύλη αφιερωμένη στον πολωνικό πολιτισμό. Ιδρύθηκε από το Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς τον Μάρτιο του 2001. Ο ιστότοπος είναι στα πολωνικά, αγγλικά και ρωσικά, προωθεί το έργο Πολωνών καλλιτεχνών σε όλο τον κόσμο και είναι μια δημοφιλής βάση δεδομένων πληροφοριών για όλες τις καλλιτεχνικές πτυχές του πολωνικού πολιτισμού. Ο διεθνής μοναδικός αριθμός σειρών (ISSN) του είναι 1734-0624.
Δομή
Εκτός από τη διενέργεια του ως βάση δεδομένων και περιοδικό για τον πολωνικό πολιτισμό, ο ιστότοπος προωθεί πολιτιστικές εκδηλώσεις που διοργανώνονται από τη μητρική του οργάνωση, το Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς. Σύμφωνα με τον ιστότοπό του, το 2015 το Culture.pl είχε περίπου 38.000 άρθρα (8.000 εκ των οποίων στα αγγλικά), κοινόχρηστα σε κατηγορίες όπως Μουσική, Εικαστικές Τέχνες, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός, Γλώσσα & Λογοτεχνία, Κόμικς, Κληρονομιά, Αρχιτεκτονική, Φωτογραφία και Σχεδιασμός. Ενώ ένα μεγάλο μέρος του ιστότοπου αφορά Πολωνούς καλλιτέχνες και τα έργα τους, υπάρχουν επίσης πληροφορίες για περίπου 700 πολιτιστικά ιδρύματα όπως μουσεία, γκαλερί, φιλαρμονικές αίθουσες, θέατρα και σχολές τέχνης. Πολλά άρθρα γράφονται στα αγγλικά και απευθύνονται ειδικά στο διεθνές κοινό.
Η πύλη ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2001. Το έργο συλλήφθηκε και σχεδιάστηκε αρχικά από τον Άντζεϊ Λουμπομίρσκι, ο οποίος επίσης ενεργούσε ως αρχισυντάκτης έως το 2008. Οι επόμενοι αρχισυντάκτες ήταν οι Μόνικα Ρεντσουαβόβιτς (2008-2009), Ελζμπιέτα Σαβίτσκα (2009-2012) και Βερονίκα Κοστίρκο (2012-2016). Ο ιστότοπος συνέχισε να επεκτείνει την προσφορά του με οδηγούς πολυμέσων και podcast.
Τον Ιούνιο του 2016, το Culture.pl κυκλοφόρησε τέσσερις οδηγούς πολυμέσων που αναπτύχθηκαν με το Bright Media με την ονομασία A Foreigner's Guide to Polish Culture (Οδηγός ξένου για τον πολωνικό πολιτισμό), που καλύπτει τους τομείς του κινηματογράφου, της ηλεκτρονικής μουσικής και της φωτογραφίας, καθώς και το πολωνικό αλφάβητο.
Τον Αύγουστο του 2017, η αγγλική ενότητα του Culture.pl κυκλοφόρησε το πρώτο της podcast, με τίτλο Stories From The Eastern West (Ιστορίες από την Ανατολική Δύση). Το podcast διαφημίζεται ως «άγνωστες ιστορίες από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη που άλλαξαν τον κόσμο μας». Τον Αύγουστο του 2019, η ομάδα κυκλοφόρησε μια μίνι σειρά με τίτλο The Final Curtain, σχετικά με την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ.
Τον Δεκέμβριο του 2018, η αγγλική ενότητα του Culture.pl δημιούργησε το πρώτο της βιβλίο, το Quarks, Elephants & Pierogi: Poland in 100 Words, μια επέκταση και επανατοποθέτηση της παλιάς διαδικτυακής σειράς Poland Word by Word για τον εορτασμό της 100ης επετείου της ανάκτησης της ανεξαρτησίας από την Πολωνία. Το βιβλίο εικονογραφήθηκε από την καλλιτέχνιδα Μαγκνταλένα Μπουρντζίνσκα και γράφτηκε από τους Μικόουαϊ Γκλίνσκι, Μάθιου Ντέιβις και Άνταμ Ανταμουουάφσκι.
Τον Φεβρουάριο του 2019, το Culture.pl κυκλοφόρησε το Where Is Poland?, έναν εκτεταμένο οδηγό πολυμέσων για τον τρόπο με τον οποίο ο πολωνικός πολιτισμός συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια των 123 ετών της περιόδου των διαμελισμών.
Υποδοχή
Το 2010, το μηνιαίο περιοδικό Press ονόμασε το Culture.pl ως την καλύτερη πολιτιστική πύλη πολωνικής γλώσσας στο διαδίκτυο.
Το 2015, η πύλη κέρδισε την κατηγορία «Πολιτισμός στο Διαδίκτυο» στα ετήσια βραβεία «Εγγύηση Πολιτισμού» του TVP Kultura. Τα βραβεία αναγνωρίζουν τα πιο ενδιαφέροντα και σημαντικά πολωνικά αστέρια της χρονιάς.
Το 2019, το βιβλίο του Culture.pl, Quarks, Elephants & Pierogi: Poland in 100 Words, κέρδισε στην κατηγορία «Οδηγοί» στα βραβεία Most Beautiful Books 2018 που διοργάνωσε η Πολωνική Εταιρεία Εκδοτών Βιβλίων (Polskie Towarzystwo Wydawców Książek).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκός πολιτισμός Κατηγορία:Πολιτισμός της Πολωνίας Κατηγορία:Διαδικτυακά αρχεία Κατηγορία:Ιστότοποι για την τέχνη Κατηγορία:Πολωνική γλώσσα Κατηγορία:Δικτυακές πύλες
Καστινιάνο
Το Καστινιάνο (ιταλικά: Castignano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άσκολι Πιτσένο
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιβάνου
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιβάνου (αραβικά: الاتحاد اللبناني لكرة القدم‎‎, αγγλικά: Lebanese Football Association, LFA, γαλλικά: Fédération Libanaise de Football Association, FLFA) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Λίβανο. Η έδρα της βρίσκεται στη Βηρυτό και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της χώρας, όπως και για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Λιβάνου.
Ιστορία
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιβάνου ιδρύθηκε το 1933, ενώ το 1936 προσχώρησε στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA).
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιβανος Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Λίβανο
El Cumbanchero
"El Cumbanchero" είναι τραγούδι σε μουσική του πουερτορικάνου Ραφαέλ Φερνάντεθ.
Ο Τσετ Άτκινς το επανέκδωσε σε δύο του άλμπουμ.
Αναφορές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1946
Σιδηροδρομικός σταθμός Κιάτου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Κιάτου είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αεροδρομίου–Πάτρας. Βρίσκεται στο Κιάτο του Νομού Κορινθίας και έλαβε την ονομασία του από την πόλη την οποία εξυπηρετεί. Εγκαινιάστηκε στις 9 Ιουλίου 2007, και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες.
Μέχρι την αναστολή λειτουργίας των σιδηροδρόμων μετρικού εύρους της Πελοποννήσου (εκτός του Προαστιακού Πάτρας) το 2011, ο σταθμός εξυπηρετούσε μετεπιβιβάσεις μεταξύ της νέας γραμμής Αεροδρομίου–Κιάτου (κανονικού εύρους) και της παλαιάς γραμμής Πειραιά–Πάτρας. Προς τούτο κατασκευάστηκε διακλάδωση της τελευταίας γραμμής μεταξύ των σταθμών Κιάτου-Σικυώνας και Διμηνιού, με αιχμές στραμμένες προς Πάτρα, η οποία κατέληγε στον σταθμό Κιάτου. Από την κατασκευή του έως το 2011, ο σταθμός Κιάτου αποτελούσε τον τερματικό προς ανατολάς σταθμό της μετρικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας για επιβατικές αμαξοστοιχίες.
Δεν πρέπει να συγχέεται με τον παλαιό σταθμό Κιάτου-Σικυώνας επί της μετρικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας των πρώην ΣΠΑΠ, ο οποίος βρίσκεται βορειοανατολικά του σημερινού σταθμού, εγγύτερα της παραλίας του Κορινθιακού Κόλπου και τέθηκε εκτός λειτουργίας με τα εγκαίνια του νέου σταθμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κιάτο Κιάτο Κιάτο Κιάτο Κιάτο
Κόλλι ντελ Τρόντο
Το Κόλλι ντελ Τρόντο (ιταλικά: Colli del Tronto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άσκολι Πιτσένο
Ομόνοια Λευκωσίας (ποδόσφαιρο γυναικών)
Η Ομόνοια Λευκωσίας είναι κυπριακή ομάδα γυναικείου ποδοσφαίρου. Αποτελεί τμήμα του σωματείου της Ομόνοια Λευκωσίας. Ιδρύθηκε το 2016. Έχει κατακτήσει 1 κύπελλο Κύπρου.
Ιστορία
Η ποδοσφαιρική ομάδα γυναικών της Ομόνοιας ιδρύθηκε το 2016. Αρχικά συνεργάστηκε με τη Λευκοθέα Λατσιών και αγωνίστηκε ως Ομόνοια-Λευκοθέα. Η συμφωνία προνοούσε πως η Λευκοθέα ήταν ένας από τους βασικούς χορηγούς της νέας ομάδας. Επιπλέον, η νέα ομάδα αγωνίστηκε με τα επίσημα χρώματα και το έμβλημα της Ομόνοιας, ενώ τα αποτελέσματα των αγώνων προστέθηκαν στον συντελεστή της Ομόνοιας.
Από το 2017 συνεχίζει ως Ομόνοια Λευκωσίας.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της Ομόνοιας στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (γυναικών)
Καστοράνο
Το Καστοράνο (ιταλικά: Castorano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Πολιτσάν
Το Πολιτσάν (Poliçan ή Poliçani) είναι πόλη και δήμος που βρίσκεται στη νότια κεντρική Αλβανία. Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Βερτόπ, Πολιτσάν και Τερπάν, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Πολιτσάν. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 10.953 (απογραφή 2011) και η συνολική έκταση 272,02 χλμ2. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 4.318 κάτοικοι. Ιστορικά, το Πολιτσάν ανήκε στην επαρχία του Μπεράτ, εκτός από την περίοδο 1978-1991, όταν η πόλη προσαρτήθηκε στο Σκραπάρ λόγω πολιτικής πίεσης από το καθεστώς εκείνης της εποχής. Ιδρύθηκε ως βιομηχανικό κέντρο.
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται 256 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά η γειτνίαση με τον ποταμό Οσούμ προσδίδει ένα τυπικό μεσογειακό κλίμα. Το Πολιτσάν περιβάλλεται από αρκετούς λόφους, από τους οποίους προέρχεται το όνομα του.
Ιστορία
Η πόλη χτίστηκε τη δεκαετία του 1960 από την κομμουνιστική κυβέρνηση με σκοπό τη δημιουργία μιας βιομηχανικής πόλης για την παραγωγή όπλων και πυρομαχικών. Θεωρούνταν «πόλη φάντασμα» για μεγάλο διάστημα μιας και λίγα στοιχεία είχαν γίνει γνωστά για αυτή για λόγους ασφαλείας.
Οικονομία
Η οικονομία της πόλης επικεντρώνεται στη βιομηχανία όπλων, αν και η κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1990 προκάλεσε τη μείωση της παραγωγής. Ο βιομηχανικός τομέας εκπροσωπείται επίσης μέσω ενός μικρού εργοστασίου παραγωγής μπίρας.
Στις γεωργικές δραστηριότητες περιλαμβάνονται η καλλιέργεια σιταριού, καλαμποκιού, φασολιών και λαχανικών.
Στους γύρω λόφους καλλιεργούνται επίσης ελιές, κάστανα, καρύδια, σύκα, κεράσια και σταφύλια. Τα σταφύλια καλλιεργούνται κυρίως για την παραγωγή ρακής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι του Νομού του Μπεράτ Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Χασούρι
Το Χασούρι (γεωργιανά: ხაშური) είναι πόλη στο κεντρικό τμήμα της Γεωργίας και ο 9ος μεγαλύτερος οικισμός στη χώρα. Είναι το διοικητικό κέντρο του δήμου Χασούρι. Βρίσκεται στην πεδιάδα του Σίντα Κάρτλι, στην όχθη του ποταμού Σουραμούλα, 700 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το Χασούρι αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1693. Το σύγχρονο Χασούρι ιδρύθηκε το 1872 ως λιτή σιδηροδρομική στάση ονόματι «Μιχαήλοβο» προς τιμήν του Μιχαήλ Νικολάεβιτς της Ρωσίας, Αντιβασιλέα του Καυκάσου. Το 1917 μετονομάστηκε σε Χασούρι. Η πόλη έλαβε καθεστώς πόλεως το 1921. Ήταν γνωστή ως Σταλίνισι, από το όνομα του Ιωσήφ Στάλιν, από το 1928 έως το 1934. Τον 19ο αιώνα μετά την κορυφαία κύρια γραμμή Τιφλίδας-Πότι, το Χασούρι έγινε σταδιακά σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος. Οι σιδηρόδρομοι και οι αυτοκινητόδρομοι κατευθύνονταν προς το Μπορτζόμι και το Αχαλτσίχε.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2014, ο πληθυσμός της πόλης είναι 26.135 κάτοικοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Ποντικάτες Ιωαννίνων
Οι Ποντικάτες είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Ποντικάτες βρίσκονται δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, στις νότιες πλαγιές του όρους Μακρύκαμπος σε υψόμετρο 700 μέτρα και ιστορικά ανήκουν στα Πωγωνοχώρια. Απέχουν 65,5 χλμ. ΒΔ. από τα Ιωάννινα, 32 Δ.-ΒΔ. από το Καλπάκι (η έδρα του Δήμου) και 15 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον συνοριακό σταθμό Δρυμάδων. Αναφέρεται επίσημα το 1919, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ποντικατών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δελβινακίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 60 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 50.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Μάρκο Μίλιτς
Ο Μάρκο Μίλιτς (γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1977) είναι Σλοβένος πρώην καλαθοσφαιριστής.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού επιλέχτηκε από τους Φιλαδέλφεια 76ερς στο ντραφτ του NBA το 1997 (34η επιλογή συνολικώς), τα δικαιώματα του Μίλιτς μεταβιβάστηκαν στους Φοίνιξ Σανς. Αφού αγωνίστηκε σε περιορισμένο περιορισμένο βαθμό στο ΝΒΑ (44 αγώνες σε σύνολο) κατά τη διάρκεια των δύο χρονιών του με τους Σανς, επέστρεψε στην Ευρώπη και έπαιξε για την Ουνιόν Ολίμπια (όπου ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ με την ανδρική ομάδα), τη Ρεάλ Μαδρίτης (δύο χρόνια), τη Φορτιτούντο Μπολόνια ( δευτεραθλήτρια Ιταλίας ), Πέζαρο (δευτεραθλήτρια Κυπέλλου Ιταλίας 2004) και Βίρτους Μπολόνια. Εκπροσώπησε επίσης τη Φενερμπαχτσέ στο πρώτο μέρος της περιόδου 1998-99, λόγω της ανταπεργίας εκείνης της περιόδου στο ΝΒΑ, επιστρέφοντας στο Φοίνιξ τον Ιανουάριο του 1999.
Ο Μίλιτς κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα Σλοβενίας και τέσσερα Κύπελλα Σλοβενίας με την Ουνιόν Ολίμπια και οδήγησε την ομάδα στη μοναδική της εμφάνιση στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας μέχρι στιγμής, το 1997. Με τη Ρεάλ Μαδρίτης είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία του ως παίκτης με τον τίτλο του ULEB Cup του 2007 σε συνδυασμό με τον τίτλο του Ισπανικού πρωταθλήματος την ίδια χρονιά. Κέρδισε επίσης το Πρωτάθλημα Κουβέιτ το 2014.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Ο Μίλιτς έπαιξε με την ανδρική εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Σλοβενίας από το 1995 έως το 2006. Έπαιξε στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 1995, του 1997, του 1999, του 2001, του 2003, του 2005 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2006.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του Μίλιτς, Βλαντιμίρ Μίλιτς, Σέρβος από την Κροατία με γενέτειρα το Βελιγράδι, ήταν πρωταθλητής της σφαιροβολίας στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Η μητέρα του, Μέτκα Πάπλερ, ήταν επίσης επιτυχημένη αθλήτρια στη Γιουγκοσλαβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκουερίνο Βανόλι Μπάσκετ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλεάν Λουαρέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006
Σιδηροδρομικός σταθμός Αχαρνών
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αχαρνών είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά - Πλατέος, στην χιλιομετρική θέση 21,085 από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Λιμένα Πειραιά (η νέα χιλιομέτρηση από Πειραιά δεν είναι ακόμα γνωστή). Εγκαινιάστηκε στις 8 Μαρτίου 1904 και βρίσκεται στο κέντρο των Αχαρνών. Διαθέτει μία πλευρική και μία κεντρική αποβάθρα και βοηθητικές εγκαταστάσεις.
Ο σταθμός έχει την επίσημη ονομασία της περιοχής Αχαρνές - Αχαρναί.
Άγρων της Ιλλυρίας
Ο Άγρων της Ιλλυρίας ήταν περίφημος Ιλλυριός βασιλιάς των Αρδιαίων τον 3ο αιώνα π.Χ. (250 π.Χ. - 231 π.Χ.). Ο πατέρας του Πλευράτος Β΄ είχε ανακαταλάβει ολόκληρη την νότια Ιλλυρία, βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Ηπείρου από όταν ήταν βασιλιάς ο Πύρρος της Ηπείρου. Το βασίλειο του περιείχε πολλές περιοχές γύρω από την Αδριατική Θάλασσα, σε αυτό ανήκαν η Κέρκυρα, η Επίδαμνος και η νήσος Χβαρ. Ο Άγρων έμεινε διάσημος για την νίκη του απέναντι στην πανίσχυρη Αιτωλική Συμπολιτεία, που είχε κατακτήσει την δυτική Ιλλυρία. Πέθανε αιφνίδια μετά την νίκη του στους Αιτωλούς (231 π.Χ.), τον διαδέχθηκε ο γιος του Πίννης που απέκτησε από την πρώτη του σύζυγο Τριτεύτα αλλά την πραγματική εξουσία ασκούσε η δεύτερη σύζυγος του Άγρων Τεύτα. Τον Άγρων αναφέρουν πολλοί διάσημοι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Αππιανός στο έργο του "Ξένοι Πόλεμοι" και ο Πολύβιος στο έργο του "Ιστορίες". Ο Πολύβιος γράφει "ο Άγρων γιος του Πλευράτου, πανίσχυρος σε ξηρά και σε θάλασσα περισσότερο από κανένας άλλος βασιλιάς των Ιλλυριών πριν από αυτόν". Μερικές φορές αναφέρεται σαν γιος άλλου βασιλιά, αυτό υποδηλώνει ότι προσπάθησε με κάθε μέσο να επεκτείνει τα εδάφη που κληρονόμησε από τους προκατόχους του.
Βιογραφία
''"προσπλέουσιν της νυκτός εκατό λέμβοι προς την Μεδωνίαν κατά τους έγγιστα τόπους της πόλεως, εφ΄ ών ήσαν Ιλλυριοί πεντακισχίλιοι, καθορμίσαντες δε και της ημέρας επιγενόμενης ενεργόν και λαθραίαν ποιησάμενοι την απόβασιν και χρησάμενοι τη παρ΄αυτοίς ειθίσμενη τάξει προήγαν κατά σπείρας επί την των Αιτωλών στρατοπεδείαν. οι δ΄Αιτωλοί συνέντες το γινόμενον επί μεν τω παραδόξω και την τόλμη των Ιλλυριών ήσαν εκπλαγείς, πεφρονηματισμένοι δ΄εκ πολλού χρόνου και καταπιστεύσαντες ταις ιδίαις δυνάμεσιν κατά ποσόν ευθαρσώς είχον. το μεν ούν πολύ μέρος των οπλιτών και των ιππέων αυτού προ της στρατοπεδείας εν τοις επιπέδοις παρενέβαλλον, μέρει δε τίνι της ίππου και τοις ευζώνοις τους υπερδεξίους και προ του χάρακος ευφυώς κειμένους τόπους προκατελάμβανον. οι δ΄Ιλλυριοί τους μεν ελαφρούς εξ΄εφόδου προσπεσόντες τω τε πλήθει και τω βάρει της συντάξεως εξέωσαν, τους δε μετά τούτων ιππείς συγκινδυνεύοντας ηνάγκασαν αποχωρήσαι προς τα βαρέα των όπλων. λοιπόν εξ υπερδεξίου ποιούμενοι την έφοδον επί τους εν τω πεδίω τεταγμένους ταχέως ετρέψαντο, συνεπιθεμένων τοις Αιτωλοίς άμα και των Μεδιωνίων εκ της πόλεως. και πολλούς μεν αυτών απέκτειναν, έτι δε πολλούς αιχμαλώτους έλαβον των δ΄όπλων και της αποσκευής εγένοντο πάσης εγκρατείς, οι μεν ουν Ιλλυριοί πράξαντες το συνταχθέν υπό του βασιλέως και διακομίσαντες την αποσκευήν και την άλλην ωφέλειαν επί τους λέμβους ευθέως ανήγοντο, ποιούμενοι το πλούν εις την οικείαν. οι δε Μενδώνιοι τετευχότες ανέλπιστου σωτηρίας, αθροισθέντες εις την εκκλησίαν, εβουλεύοντο περί τε των άλλων και περί της των όπλων επιγραφής. έδοξεν ούν αυτοίς κοινήν ποιήσειν την επιγραφήν από τε του την αρχήν των Αιτωλών έχοντος και των εις το μέλλον προπορευομένων κατά το των Αιτωλών δόγμα, της τύχης ώσπερ επίτηδες και τοις άλλοις ανθρώποις επί των εκείνοις συμβαινόντων ενδεικνυμένης την αυτής δύναμιν, α γαρ υπό των εχθρών αυτοί προσεδόκων όσον ήδη πείσεσθαι, ταύτα πράττειν αυτοίς εκείνοις παρέδωκεν εν πάνυ βραχεί χρόνω κατά των πολεμίων. Αιτωλοί δε τη παραδόξω χρησάμενοι συμφορά πάντας εδίδαξαν μηδέποτε βουλεύεσθαι περί του μέλλοντος ως ήδη γεγονότος, μηδέ προκατελπίζειν βεβαιουμένους υπέρ ων ακμήν ενδεχόμενον έστιν άλλως γενέσθαι, νέμειν δε μερίδα τω παραδόξω πανταχή μεν ανθρώπους όντας, μάλιστα δ΄ εν τοις πολεμικοίς.
Η ήττα των πανίσχυρων Αιτωλών που είχαν νικήσει πριν από μια γενιά τους Γαλάτες προκάλεσε τεράστια αίσθηση στην Ιλλυρία, ο Άγρων ήρθε σε κατάσταση εκτός εαυτού από την χαρά του όταν έμαθε την νίκη των στρατηγών του. Στο συμπόσιο που διοργάνωσε ο Άγρων ήπιε τόσο πολύ που αρρώστησε από Πλευρίτιδα στα πνευμόνια, θα τον οδηγήσει στον θάνατο σε λίγες μέρες τον χειμώνα του 231 π.Χ.. Οι Ελληνικές πόλεις της Ιλλυρίας κατακτήθηκαν στο σύνολο τους από τις στρατιωτικές δυνάμεις του Άγρων. Το νησί Βις ζήτησε βοήθεια από την Ρώμη αλλά οι απεσταλμένοι δεν μπόρεσαν να φτάσουν επειδή δέχτηκαν επίθεση από τα Ιλλυρικά πλοία, ένας από αυτούς βρήκε τον θάνατο. Οι Ρωμαίοι εξοργίστηκαν με την επίθεση και προετοιμάστηκαν για στρατιωτική επέμβαση στην Ιλλυρία, αυτή θα γίνει τελικά μετά τον θάνατο του Άγρων, κλήθηκε να τους αντιμετωπίσει η δεύτερη σύζυγος του Τεύτα. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Πίννης από την πρώτη σύζυγο του Τριτεύτα με την οποία είχε χωρίσει και βασίλευσε 13 χρόνια, αντιβασίλισσα ήταν η θετή του μητέρα Τεύτα, δεύτερη σύζυγος του πατέρα του.
Πηγές
Κατηγορία:Ιλλυρική Αλβανία Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες της Ιλλυρίας
Female Pleasure
Το #Female Pleasure είναι μια ταινία ντοκιμαντέρ του 2018 ελβετική-γερμανικής παραγωγής σε σκηνοθεσία της Ελβετής σκηνοθέτης Μπάρμπαρα Μίλλερ. Η ταινία διερευνά τη γυναικεία σεξουαλικότητα τον 21ο αιώνα σε διάφορες περιοχές του κόσμου.
Περιεχόμενο
Η ταινία υποστηρίζει την απελευθέρωση της γυναικείας σεξουαλικότητας σε ισορροπημένες, αισθησιακές σχέσεις μεταξύ των φύλων τον 21ο αιώνα. Συνοδεύει πέντε γυναίκες από διαφορετικά πολιτιστικά υπόβαθρα που αντιστέκονται στην καταστολή της γυναικείας σεξουαλικότητας στις πολιτιστικές και θρησκευτικές τους κοινότητες. Η ταινία αποκαλύπτει ομοιότητες μεταξύ των διαφόρων πρωταγωνιστριών και δείχνει τον αγώνα τους για μια αυτοπροσδιοριζόμένη σεξουαλικότητα. "Kάθε γυναίκα, με εκτίμηση στη δουλειά της και στην προσωπικότητά της, πλαισιώνει η ίδια την αφήγησή της με διαφορετικούς τρόπους", επισημαίνει η Jordan Julian στο άρθρο της στο περιοδικό Daily Beast: Η αμερικανίδα συγγραφέας Ντέμπορα Φέλντμαν εγκατέλειψε την  χασιδική κοινότητα (κοινότητα φονταμενταλιστών ορθόδοξων εβραίων) όπου ζούσε στη Νέας Υόρκη. Η Σομαλή ψυχοθεραπευτής Leyla Hussein, η οποία είχε υποβληθεί σε ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων ως παιδί, πολεμά ενάντια σε αυτήν την πρακτική. Η ιαπωνίδα καλλιτέχνης manga Rokudenashiko συνελήφθη πολλές φορές λόγω της εικαστικής απεικόνισης τωνε γεννητικών της οργάνων. Η Βαυαρίδα φιλόσοφος και θεολόγος Ντόρις Βάγκνερ, πρώην μοναχή, αποκάλυψε δημοσίως τις εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης σε μια καθολική κοινότητα στη Ρώμη. Η Vithika Yadav είναι ακτιβίστρια και εργάζεται ως εκδότης σε θέματα σεξουαλικής εκπαίδευσης στο Δελχί.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 5 Αυγούστου 2018, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λοκάρνο στο Semaine de la Critique. Η κυκλοφορία της ταινίας έγινε στις 8 Νοεμβρίου 2018, στη Γερμανία και την Αυστρία και στις 15 Νοεμβρίου στην Ελβετία. Τον Απρίλιο του 2019, ακολούθησε η πρεμιέρα της Βόρειας Αμερικής στο Hot Docs Canadian International Documentary Festival. Στις 18 Οκτωβρίου 2019, ήταν η αμερικανική θεατρική κυκλοφορία της ταινίας.
Επικεφαλής της παραγωγή του ντοκυμαντέρ ήταν οι εταιρείες Mons Veneris Films GmbH (Ζυρίχη), Das Kollektiv für audiovisuelle Werke GmbH(Ζυρίχη), και Indi Film GmbH (Στουτγκάρδη), σε συμπαραγωγή με τα κανάλια SRG SSR, Arte, SRF, RTS και RSI.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα Κατηγορία:Γερμανικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ελβετικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Ελβετικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2018
Κάστρο του Καΐς
Το Κάστρο του Καΐς (γαλλικά: Château de Caïx, ) είναι κατοικία της Δανικής Βασιλικής Οικογένειας, το οποίο βρίσκεται στην οινοπαραγωγική περιοχή Καόρ (Cahors) στη νότια Γαλλία.
Iστορία
Τον 15ο αι. το κάστρο ανήκε στην οικογένεια Κουντέρκ (Couderc), που ήταν συμβολαιογράφοι στο Λυζέκ, και τον 16ο αι. η οικογένεια Κουρτουά (Courtois) κατείχε το κάστρο. Με τον γάμο του με την Ελέν ντε Κουρτουά το 1640, ο Ζεράρ Λεφράν (Lefranc) έγινε κύριος της ιδιοκτησίας. Ήταν ο πρώτος κληρονομικός πρόεδρος του Φορολογικού Δικαστηρίου (Cours des Aides) στο κοντινό Καόρ. Ο εγγονός του Ζακ Λεφράν ήταν πρόεδρος, όταν το δικαστήριο μεταφέρθηκε στο Moντωμπάν (Montauban) το 1709, όπου αγόρασε ένα ακίνητο στο Πομπινιάν (Pompignan). Ο μεγαλύτερος γιος τού Ζακ, ο διάσημος Γάλλος ποιητής Ζαν-Ζακ Λεφράν μαρκήσιος του Πομπινιάν πέρασε το πρώτο μισό της ζωής του στο Καιξ και από εκεί εμπνεύστηκε τον κήπο του στο Σατώ ντε Πομπινιάν από την τοποθεσία και τη θέα (αν και όχι από την αρχιτεκτονική, μέχρι τότε ξεπερασμένη) του Καιξ. Ο δεύτερος γιος τού Ζακ, ο Ζαν-Ζορζ επίσκοπος του Βιέν (Vienne), που επίσης ήταν μία μορφή του Διαφωτισμού, μεγάλωσε εκεί επίσης. Η πώληση του Καιξ μπορεί να χρηματοδότησε ορισμένα από τα οικοδομικά έργα στο Πομπινιάν, το οποίο με τη σειρά του πωλήθηκε από τον εγγονό τού Ζαν-Ζακ το 1833.
Το κάστρο οχυρώθηκε για πρώτη φορά τον 14ο αιώνα. Από τότε έχει ξανακτιστεί και ανακαινιστεί αρκετές φορές. Οι Λεφράν έκτισαν τα εκτεταμένα κελάρια κρασιού κάτω από το κάστρο.
Η προσβολή από φυλλοξήρα κατέστρεψε τους αμπελώνες στα τέλη του 19ου αι. και οι ιδιοκτήτες μετανάστευσαν στην Ινδοκίνα. Δεν επέστρεψαν στην Ευρώπη παρά το 1955. Το 1967 ο διάδοχος της οικογένειας Ανρί-Μαρί-Ζαν-Αντρέ ντε Λαμπόρντ ντε Μονπεζά, νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Mαργαρίτα, τότε διάδοχο του θρόνου της Δανίας, και έγινε πριγκιπικός σύζυγος της Δανίας, όταν αυτή διαδέχθηκε τον πατέρα της στον θρόνο της Δανίας.
Το βασιλικό ζεύγος αγόρασε το κάστρο και το κτήμα το 1974· έκτοτε το έχουν ανακαινίσει εκτενώς. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της μοναρχίας της Δανίας, η κατοικία έχει μετατραπεί σε ένα «χαλαρό περιβάλλον για επανένωση ολόκληρης της Δανικής Βασιλικής Οικογένειας και των Γάλλων συγγενών τους». Ήταν το σκηνικό για τις φωτογραφίες διακοπών για τη βασιλική οικογένεια της Δανίας, συμπεριλαμβανομένων των 80ών γενεθλίων του πρίγκιπα Ανρί.
Η κατοικία δεν είναι ανοιχτή στο κοινό. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού είναι διαθέσιμη μία ξενάγηση στους κήπους. Το κάστρο εξακολουθεί να παράγει κρασί.
Αουγκούστο Πόλο Κάμπος
Ο Αουγκούστο Αρμάντο Πόλο Κάμπος (25 Φεβρουαρίου 1931 - 18 Ιανουαρίου 2018) ήταν Περουβιάνος μουσικός συνθέτης.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Άγιακουτσο του Πόλο Κάμπος, θεωρείται ένας από τους καλύτερους Περουβιανούς συνθέτες όλων των εποχών. Ήταν ο συνθέτης πολυπληθών δημοφιλών επιτυχιών, οι οποίες εκπροσωπούν την αυθεντικότητα και τον πλούτο του Περού όσον αφορά την μελωδία και τους στίχους.
Το 1933, η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στην πόλη της Λίμα. Έζησαν στην ιστορική περιοχή Rímac, που αποτελεί και το όνομα του πιο διάσημου ποταμιού της Λίμα. Από μικρή ηλικία ο Αουγκούστο ανακάλυψε μια αγάπη και την ικανότητα να αφηγείται και να συνθέτει στίχους και ρίμες.
Το σπίτι του επισκέπτονταν συχνά καλλιτέχνες και τραγουδιστές που αγαπούν να χορεύουν και να τραγουδούν περουβιανή μουσική. Όλοι αυτοί επηρέασαν και παρακίνησαν την δημιουργικότητα του Πόλο Κάμπος, ο οποίος λίγο αργότερα έκανε μια δημιουργική και επιτυχημένη καριέρα ως συνθέτης ενώ τα τραγούδια του έγιναν μέρος της περουβιανής παράδοσης. Υπήρξε σε διαμάχη με τον Αρμάντο Μαντζανέρο και τους APDAYC για την ταυτότητα του τραγουδιού Cariño Malo.
Δεν σπούδασε ποτέ μουσική ούτε έπαιζε κάποιο μουσικό όργανο. Ήταν αυτοδίδακτος, το ταλέντο και η εξυπνάδα του τον βοήθησαν να δημιουργήσει πολλά όμορφα τραγούδια και να κατακτήσει μια θέση στο βιβλίο Γκίνες ως ο άνθρωπος που μπορεί να γράψει ένα τραγούδι σε λιγότερο από 2 λεπτά. Ένα από τα τραγούδια του συμπεριλήφθηκε στην ταινία James Bond Quantum of Solace.
Είχε μια κόρη, την Flor, και έναν γιο, τον Augusto Polo Campos, Jr.
Το βαλς του "Regresa" αποτέλεσε την νούμερο ένα επιτυχία διεθνώς για την περουβιανή τραγουδίστρια Lucha Reyes ενώ η instrumental μορφή του αποτέλεσε την νούμερο ένα επιτυχία για το περουβιανό συγκρότημα Madre Matilda. Το "Regresa" ήταν επίσης το πρώτο τραγούδι στο άλμπουμ των Los Violines de Lima το 1970.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περουβιανοί συνθέτες
Σάγκο
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, η λατρεία του Σάνγκο και εγκαταστάθηκαν στη δυτική Αφρική. Το όνομα šàngó είναι το ίδιο με τον ιερατικό βασιλικό τίτλο šangû του ασσύριου ηγεμόνα.
Κατηγορία:Αφρικανοί θεοί
Ευρωπαϊκός λαγός
Ο Ευρωπαϊκός λαγός (Lepus europaeus), γνωστός και απλά ως λαγός, είναι μικρό φυτοφάγο θηλαστικό της οικογένειας των Λαγιδών (Leporidae). Είναι είδος γηγενές στην Ευρώπη και σε ορισμένα μέρη της Ασίας, ενώ εισήχθη και σε περιοχές της βορείου και της Νοτίου Αμερικής και της Αυστραλίας καθώς και στη Νέα Ζηλανδία όπου μεταφέρθηκε από τους αποίκους.
Η περίοδος αναπαραγωγής του διαρκεί από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο. Οι θηλυκοί λαγοί γεννούν μέχρι τρεις φορές το χρόνο τρία με τέσσερα μικρά σε φωλιές που σκάβουν κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.
Σύμφωνα με τη λίστα της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης ο Ευρωπαϊκός λαγός κατατάσσεται στα είδη ελάχιστης ανησυχίας (LC), αν και από τη δεκαετία του εξήντα ο πληθυσμός τους στην Ευρώπη μειώνεται. Η μείωση του πληθυσμού του οφείλεται στο κυνήγι (υπολογίζεται ότι σκοτώνονται από κυνηγούς στην Ευρώπη κάθε χρόνο πέντε εκατομμύρια λαγοί) και στις αλλαγές στη γεωργία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαγοειδή Κατηγορία:Θηλαστικά της Ελλάδας Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Άτομα που εκφώνησαν λόγο και προς τα δύο σώματα του Κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου
Μόλις τρία άτομα, εξαιρουμένου του εκάστοτε μονάρχη, απηύθυναν λόγο και στα δύο σώματα μαζί πάνω από μία φορά. Ο Νέλσον Μαντέλα μίλησε στους Λόρδους βουλευτές και του βουλευτές των Κοινοτήτων το 1993, αλλά και το 1996 ως Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής. Ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ απευθύνθηκε στα δύο κοινοβουλευτικά σώματα ως ξένος απεσταλμένος της Σοβιετικής Ένωσης το 1984 και ξανά, το 1993, εκ μέρους της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης. Ο Σιμόν Πέρες έβγαλε λόγο ως Πρωθυπουργός του Ισραήλ το 1986 κι ως Πρόεδρος του Ισραήλ το 2008.
Σύμφωνα με στοιχεία του Μαΐου του 2011, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα είναι το άτομο που πιο πρόσφατα απεύθυνε λόγο στα δύο κοινοβουλετικά σώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου Ατομα που εκφωνησαν
Μυκοθεραπεία
μικρογραφία|Μανιτάρια στρείδια, Havré, Βέλγιο Η μυκοθεραπεία ή μυκοαποκατάσταση εδάφους είναι μια μορφή βιοαποκατάστασης στην οποία χρησιμοποιούνται για την απολύμανση μιας περιοχής μύκητες. Ο όρος αναφέρεται ειδικά στη χρήση του μυκηλίου των μυκήτων στη διαδικασία της βιοθεραπείας εδάφους.
Επιπρόσθετα, ο όρος μυκοθεραπεία αναφέρεται και στην χρήση μανιταριών (φαρμακευτικών και μη) για την ενίσχυση του οργανισμού, ανθρώπων και ζώων, ενώ ήδη στην US National Library of Medicine δημοσιεύονται τα αποτέλεσματα της χρήσης της μυκοθεραπείας σε αυτό το πλαίσιο. Πιο συγκεκριμένα, Μυκοθεραπεία ορίζεται ως "η μελέτη της χρήσης εκχυλισμάτων και ενώσεων που λαμβάνονται από μανιτάρια ως φάρμακα ή παράγοντες που προάγουν την υγεία".
Η Μυκοθεραπεία αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι της ολιστικής ιατρικής, η οποία είναι μία αρμονική συνέργεια μεταξύ της κλασικής και της συμπληρωματικής προστασίας της υγείας. Ο όρος "Μυκοθεραπεία" αρχικά χρησιμοποιήθηκε μόνο για την πενικιλίνη το 1928. Ωστόσο, πολύ σύντομα διάφορα άλλα φαρμακευτικά μόρια ανιχνεύθηκαν σε μίκρο- και μάκρο-μύκητες. Υπάρχουν πολυάριθμες επιστημονικές δημοσιεύσεις για τα οφέλη που έχει η Μυκοθεραπεία. Παρόλα αυτά, για ορισμένα μόρια απαιτούνται διπλές-τυφλές μελέτες πριν αρχίσει η γενική χρήση.
Γενικά
Οι μύκητες είναι μικροσκοπικοί ευκαρυωτικοί οργανισμοί που παρουσιάζουν ανάπτυξη σε διάφορα υποστρώματα και είναι σε θέση να συνεχίσουν τη λειτουργία τους σχεδόν άπειρα. Αυτοί οι οργανισμοί, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται η μούχλα, η μαγιά και οι νηματοειδείς μύκητες, είναι μοναδικοί μικροοργανισμοί που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην αποκατάσταση των αποβλήτων και των λυμάτων. Πολλοί σαπροφυτικοί νηματοειδείς μύκητες είναι δυνατόν να αποδομήσουν χημικές ενώσεις των υδάτινων λυμάτων, συμβάλλοντας έτσι στον καθαρισμό τους.
Αποσύνθεση
Ένας από τους πρωταρχικούς ρόλους των μυκήτων στο οικοσύστημα είναι η αποσύνθεση, που πραγματοποιείται από το μυκήλιο. Το μυκήλιο εκκρίνει εξωκυτταρικά ένζυμα και οξέα που οδηγούν στην κατάρρευση της λιγνίνης και της κυτταρίνης, τα δύο βασικά δομικά στοιχεία των φυτικών ινών. Οι συγκεκριμένες οργανικές ενώσεις αποτελούνται από μακριές αλυσίδες άνθρακα και υδρογόνου, δομικά παρόμοιες με πολλούς οργανικούς ρύπους. Το κλειδί για την μυκοθεραπεία είναι ο καθορισμός των κατάλληλων ειδών μυκήτων για να στοχεύσει κανείς σε ένα συγκεκριμένο ρύπο. Για παράδειγμα, ορισμένα στελέχη έχουν αναφερθεί ότι αποδόμησαν ικανοποιητικά το αέριο VX και το αέριο σαρίν
Βιοαποκατάσταση πετρελαϊκών ρυπαντών
Σε πείραμα που διεξήχθη, συγκεκριμένος τόπος μολυσμένος με πετρέλαιο εμβολιάστηκε με μυκήλια μανιταριών. Μετά από τέσσερεις εβδομάδες, το 95% πολλών πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων υποβαθμίστηκε σε μη τοξικά συστατικά. Φαίνεται ότι η φυσική μικροβιακή κοινότητα με τη συμμετοχή των μυκήτων είναι δυνατόν να διασπάσει τους ρυπαντές σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Οι μύκητες αποσύνθεσης του ξύλου είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικοί στην αποδόμηση αρωματικών ρύπων (τοξικά συστατικά του πετρελαίου), καθώς και χλωριωμένες ενώσεις (ορισμένα ανθεκτικά φυτοφάρμακα). Επίσης, δύο είδη του μύκητα Pestalotiopsis είναι ικανά καταναλώνουν πολυουρεθάνη σε αερόβιες και αναερόβιες συνθήκες, όπως συμβαίνει σε τόπους υγειονομικής ταφής.
Σκυρόδεμα
Οι μύκητες επίσης βοηθούν στην αποδόμηση του σκυροδέματος. Ο νηματοειδής μύκητας του γένους Fusarium συμβάλλει στην απώλεια ασβεστίου και του βάρους του σκυροδέματος. Η αύξηση του πορώδους του τσιμέντου και η απώλεια της αντοχής σε κάμψη με χαμηλή έκπλυση του ασβεστίου αποδόθηκαν σε οξέα που παράγονται από τον Aspergillus niger και τους μύκητες της τάξης Mycelia sterilia. Η άμεση επαφή του μυκηλίου με την επιφάνεια του τσιμέντου δεν είναι απαραίτητη. Οι μαύροι μύκητες, όπως είναι ο μύκητας ΡΗΟΜΑ και ο ασκομύκητας του γένους Alternaria αλληλεπιδρούν με μαρμάρινες επιφάνειες και προκαλούν φυσική, χημική και αισθητική βλάβη. Ο πανταχού παρών μύκητας Aureobasidium pullulans, που μοιάζει με μαγιά, αποικίζει το πλαστικοποιημένο πολυβινυλοχλωρίδιο (pPVC) σε 25 έως 40 εβδομάδες από τη στιγμή της έκθεσης του υλικού στον μύκητα. Ο Aureobasidium pullulans αναπτύσσεται σε άθικτο σκεύασμα pPVC, το οποίο χρησιμοποιεί ως μόνη πηγή άνθρακα και εκκρίνει εξωκυτταρική εστεράση, προκαλώντας απώλεια βάρους του υποστρώματος.
Βαρέα μέταλλα
Η παγκόσμια εκβιομηχάνιση έχει ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση τοξικών και ανθεκτικών βαρέων μετάλλων στο περιβάλλον που προκαλούν επιβλαβείς οικολογικές συνέπειες και συνιστούν σοβαρή απειλή για τα ζώα και τον άνθρωπο. Συμβάλλουν επίσης στην κινητικότητα των μετάλλων μέσω της έκπλυσης. Αρκετές βιομηχανίες που χρησιμοποιούν ηλεκτρολύτες ή παράγουν ηλεκτρονικά κυκλώματα, χάλυβα και άλλες ουσίες που περιέχουν μέταλλα διαχέονται ως λύματα στο περιβάλλον. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι 389 από τις 703 τοποθεσίες του «Καταλόγου Εθνικής Προτεραιότητας» περιέχουν προσμείξεις τοξικών μετάλλων και τουλάχιστον 100.000 τέτοιες θέσεις εκτιμάται ότι υφίστανται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η συσσώρευση των μετάλλων από μύκητες έγινε περισσότερο γνωστή τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των εφαρμογών της στην προστασία του περιβάλλοντος και την ανάκτηση των μετάλλων. Η βιολογική απομάκρυνση των μετάλλων από διαλύματα μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες:
Η βιοαπορρόφηση είναι μια διαδικασία ψευδοανταλλαγής ιόντων, στην οποία ιόν μετάλλου ανταλλάσσεται με ένα ιόν στη βιομάζα ή ρητίνη. Σε γενικές γραμμές, οι νηματοειδείς μύκητες διαθέτουν υψηλότερες ικανότητες προσρόφησης για απομάκρυνση βαρέων μετάλλων. Οι υδάτινοι μύκητες είναι επίσης γνωστό ότι συσσωρεύουν βαρέα μέταλλα. Οι θαλάσσιοι μύκητες Corollospora lacera και Monodictys pelagica συσσωρεύουν τον μολύβδο και το κάδμιο εξωκυτταρικά στα μυκήλια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιοθεραπεία Κατηγορία:Βιοτεχνολογία Κατηγορία:Οικολογική αποκατάσταση
Λιμνία
Τα Λιμνία ήταν η δυτικότερη υποδιαίρεση της μεσαιωνικής αυτοκρατορίας της Τραπεζούντος, αποτελούμενη από τη νότια ακτογραμμή του Ευξείνου Πόντου γύρω από τις εκβολές του ποταμού Ίρις.
Ο Άντονι Μπράιερ εντοπίζει την προέλευσή τους σε μια βυζαντινή βάση εφοδιασμού ονόματι Κίντη, που χρησιμοποιήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνό στο χειμερινό ηλιοστάσιο του 1140. Τον επόμενο αιώνα, «τελικά έγινε το οχυρό των Τραπεζουντίων των Λιμνίων, με μια έδρα και δεκατρία αυτοκρατορικά φρούρια· φαίνεται στους λιμενοδείκτες μέχρι τον δέκατο έκτο αιώνα.» Το 1297 πέθανε ο Τραπεζούντιος Αυτοκράτωρ Ιωάννης Β΄ Μέγας Κομνηνός ενώ ευρίσκετο στα Λιμνία. Το 1317, σύμφωνα με τον Μπράιερ, αν και «ήταν ο τελευταίος και ταπεινότερος από τους βοηθούς επισκόπους της Αμάσειας οι επίσκοποί της ανέλαβαν τα μητροπολιτικά δικαιώματα της ηπειρωτικής πόλης». Από την άλλη, ο Σπυρίδων Βρυώνης εξηγεί ότι ο μητροπολίτης Αμασείας, ένας Κάλλιστος, ο οποίος είχε διοριστεί να καλύψει μια μακρόχρονη κενή θέση το 1315, δεν μπόρεσε να εισέλθει στην έδρα του και το 1317 ένα συνοδικό διάταγμα τον όρισε να διαμείνει στα Λιμνία «μέχρι να βελτιωθούν οι συνθήκες και οι Τούρκοι να του επιτρέψουν να εισέλθει στην Αμάσεια».
Το 1384 γίνεται η ακροτελεύτια αναφορά σε επίσκοπο Λιμνίων: σωζόμενο έγγραφο αναφέρει ότι ο επίσκοπος έλαβε εντολή να αναλάβει τη διοίκηση της Αμάσειας διότι ο μητροπολίτης δεν μπορούσε να εισέλθει στην επικράτεια. Το 1386 τον τζελεπή Τατζεντίν, εμίρη των Λιμνίων, διαδέχθηκε ο υιός του, Αλταμούρ. Μεταξύ των δύο ημερομηνιών, τα Λιμνία ξέφυγαν αμετάκλητα από τον έλεγχο των Τραπεζουντίων και κατέστησαν κτήση των Τουρκομάνων. Η τελευταία τους αναφορά είναι το 1580, στον χάρτη του Ορτέλιους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Τουρκίας
Εθνική Γαλλίας (ράγκμπι λιγκ ανδρών)
Η εθνική ομάδα ράγκμπι λιγκ της Γαλλίας, με το ψευδώνυμο Les Coqs ή Les Tricolores, είναι η ομάδα που εκπροσωπεί τη Γαλλία σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις ράγκμπι λιγκ. Συγκεντρώνει τους καλύτερους παίκτες υπό την αιγίδα της Γαλλικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ. Άλλες ομάδες που αντιπροσωπεύουν τη Γαλλία σε διεθνείς διοργανώσεις ράγκμπι λιγκ είναι η ομάδα των γυναικών, η ομάδα κάτω των δεκαεννέα ετών κλπ.
Το 1934, πολλοί παίκτες από το ράγκμπι γιούνιον εντάχθηκαν στο ράγκμπι λιγκ και αποτέλεσαν τους Πρωτοπόρους (Les Pionniers). Με πρωτοβουλία του Ζαν Γκαλιά, η συγκεκριμένη ομάδα περιόδευσε στην Αγγλία, σηματοδοτώντας έτσι το ξεκίνημα της εθνικής ομάδας. Το ράγκμπι λιγκ έγινε αρκετά δημοφιλές στη Γαλλία, ενώ αρκετοί παίκτες του ράγκμπι γιούνιον μεταπήδησαν σ' αυτό. Η ορμή όμως αυτή διακόπηκε από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τα όργανα στο εσωτερικό του καθεστώτος του Βισύ απαγόρευαν τη διεξαγωγή αγώνων ράγκμπι λιγκ, προς όφελος του ράγκμπι γιούνιον. Με το τέλος του πολέμου, το ράγκμπι λιγκ αποκαταστάθηκε, όμως οι φορείς του ράγκμπι γιούνιον δεν επέτρεπαν το δικαίωμα χρήσης της ονομασίας του αθλήματος, αναγκάζοντας τους υπεύθυνους του ράγκμπι λιγκ να το ονομάσουν jeu à XIII (παιχνίδι με ΙΓ΄).
Η δημοφιλής ομάδα της Γαλλίας αποτελούσε μία από τις καλύτερες ομάδες το 1950 και το 1960, έχοντας στη σύνθεσή της πολλούς ταλαντούχους παίκτες όπως οι Πουτς-Ωμπέρ, Μαξ Ρουσιέ, Ρεμόν Κοντραστίν και Ζαν Ντοπ. Ήταν η μόνη μη αγγλόφωνη εθνική ομάδα που κατάφερε να φτάσει σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου (1954 και 1968), ενώ είναι επίσης πολυνίκης του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Εθνών. Παρά το γεγονός ότι ήταν έκτη στην κατάταξη των εθνικών ομάδων το 2015, η Γαλλία βρίσκεται σε ύφεση από την άποψη αποτελεσμάτων από το 1980, σε αντιθέση με τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα της Αυστραλίας, της Αγγλίας και της Νέας Ζηλανδίας.