cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκιγιέρμο Οτσόα
Παγκόσμιο Κύπελλο 2018
μικρογραφία| Ο Οτσόα πανηγυρίζει για απόκρουση εναντίον της [[Εθνική Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Γερμανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018]] Τον Μάιο του 2018, ο Οτσόα ονομάστηκε στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. Στο πρώτο παιχνίδι του Μεξικού εναντίον της Γερμανίας, ο Οτσόα έκανε συνολικά εννέα αποκρούσεις, κυρίως αποκρούοντας ένα φάουλ του Τόνι Κρος στο οριζόντιο δοκάρι, και τελικά εξασφάλισε το μηδέν στη νίκη με 1–0. Αγωνίζεται και στα τέσσερα παιχνίδια του Μεξικού, κάνοντας συνολικά 25 αποκρούσεις, περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο τερματοφύλακα στη διοργάνωση, με εξαίρεση τον Βέλγο Τιμπό Κουρτουά, ο οποίος κατάφερε 27 αποκρούσεις σε επτά παιχνίδια.
ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2019
Ο Οτσόα συμπεριλήφθηκε στην προκαταρκτική αποστολή του Γκεράρντο Μαρτίνο για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2019 και στη συνέχεια συμπεριλήφθηκε στην τελική αποστολή. Στον προημιτελικό αγώνα με την Κόστα Ρίκα, ο Οτσόα αποδείχθηκε καθοριστικός, καθώς συνέβαλε σε διάφορες αποκρούσεις για να στείλει το παιχνίδι στη διαδικασία των πέναλτι, ύστερα από την ισοπαλία με 1-1, όπου έκανε επίσης το κρίσιμο σταμάτημα στη διαδικασία για να στείλει το Μεξικό στον ημιτελικό. Η συνεισφορά του τον κέρδισε το βραβείο του Παίκτη του Αγώνα. Καθώς το Μεξικό νίκησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τελικό, συμπεριλήφθηκε στην Ομάδα της Διοργάνωσης και επίσης κέρδισε τον βραβείο «Χρυσό Γάντι». Ήταν η πέμπτη συμμετοχή του σε διοργάνωση του Γκολντ Καπ, κατέχοντας έτσι το ρεκόρ του Μεξικανού με τις περισσότερες εμφανίσεις στη διοργάνωση.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ο Οτσόα επιλέχθηκε από τον προπονητή Χάιμε Λοσάνο ως ένας από τους τρεις υπερήλικους παίκτες για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, τη δεύτερη συμμετοχή του σε Ολυμπιακούς Αγώνες μετά το 2004. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με το Μεξικό.
Παγκόσμιο Κύπελλο 2022
Τον Νοέμβριο του 2022, ο Οτσόα ονομάστηκε στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022. Στον εναρκτήριο αγώνα του Μεξικού με την Πολωνία, ο Οτσόα απέκρουσε ένα πέναλτι από τον Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι, με αποτέλεσμα την ισοπαλία χωρίς σκορ μεταξύ των δύο ομάδων.
Προσωπική ζωή
Μετά τη μετακόμισή του στη Γαλλία, ο Οτσόα άρχισε να βγαίνει με τη Μεξικανή μοντέλο Κάρλα Μόρα. Στις 8 Φεβρουαρίου 2013, η Μόρα γέννησε ένα κορίτσι, τη Λουσιάνα, στην Κορσική. Το ζευγάρι καλωσόρισε το δεύτερο παιδί του, έναν γιο, την 1η Απριλίου 2015, μια μέρα μετά τη γέννηση του γιου του συμπαίκτη της Οτσόα στην εθνική ομάδα Αντρές Γκουαρδάδο. Παντρεύτηκαν στην Ίμπιζα της Ισπανίας στις 8 Ιουλίου 2017. Η δεύτερη κόρη του ζευγαριού γεννήθηκε τον Μάιο του 2019.
Ο Οτσόα παίζει με τη φανέλα νούμερο 13 στην εθνική ομάδα, σε σχέση με τα γενέθλιά του που είναι στις 13 Ιουλίου. Ο Οτσόα είναι απόφοιτος του διαδικτυακού προγράμματος Football Management Degree από το Ινστιτούτο Γιόχαν Κρόιφ.
Διακρίσεις
Μεξικό Κ23
Μεξικό
Ατομικές
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Μεξικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μεξικού Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2009 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Μεξικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αζαξιό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Μεξικανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2023
GAZ-69
Το GAZ-69 ήταν τζιπ που παράχθηκε από την GAZ από το 1952 μέχρι το 1973, αν και η παραγωγή στη Ρουμανία συνέχισε μέχρι το 1975. Το αυτοκίνητο αντικατέστησε το GAZ-67 και το GAZ-64. Το αυτοκίνητο τελικά αντικαταστάθηκε από το UAZ-469. Ένα βανάκι με όνομα GAZ-19 άρχιζε να παράγεται από το 1956 μέχρι το 1958. Το μοντέλο επίσης παραγόταν και σε άλλα μέρη στη Σοβιετική Ένωση, όπως στην Ουκρανία από την ZAZ και από την UAZ, όπως και από την ARO στη Ρουμανία.
Πηγές
Κατηγορία:Μοντέλα GAZ
Ζυλτ
thumb|Χάρτης του νησιού Το Ζυλτ (Γερμανικά:Sylt) είναι ένα από τα Νησία της Βόρειας Φρισίας στη Βόρεια Θάλασσα και ανήκει στο ομόσπονδο γερμανικό κρατίδιο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Η έκταση του νησιού είναι 99,14 χλμ2, το μήκος από βορρά προς νότο 35 χλμ., ενώ το πλάτος κυμαίνεται μεταξύ 13 χλμ. στο πιο φαρδύ σημείο και μόλις 400 μ. στο πιο στενό.
Ο πληθυσμός του Ζυλτ ανέρχεται σε 17.713 κατοίκους (2014), ενώ το Βέστερλαντ, που βρίσκεται περίπου στο μέσο του νησιού, αποτελεί με 9.000 κατοίκους τον κύριο οικισμό του νησιού. Διάσημες προσωπικότητες της Γερμανίας διαθέτουν εξοχικά στο νησί.
Μετά τον Γερμανό-Δανικό πόλεμο του 1864, το νησί περιήλθε στις νικήτριες Πρωσία και Αυστρία, μέλη της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και ενσωματώθηκε στην τότε επαρχία της Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Λιζίνσκα
Ο Λιζίνσκα (σερβικά : Lisinska)είναι ποτάμι στη νοτιοανατολική Σερβία. Πηγάζει από το Πλαβίλο κοντά στο χωριό Γκόρνιε Ρζάνε. Ρέει για 15 χιλιόμετρα και χύνεται στην τεχνητή Λίμνη Λιζίνσκι που χτίστηκε το 1978.
Πριν την κατασκευή του φράγματος χυνόταν στον ποταμό Μποζιτσκα, ανήκει στην λεκάνη του Αιγαίου. Στις όχθες του ποταμού βρίσκεται το χωριό Γκόρνια Λιζίνσκα γνωστό για τους τεχνίτες πέτρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας
Μπανιέρα
Η μπανιέρα είναι ένα μεγάλο δοχείο για τη συγκράτηση του νερού στην οποία ένα άτομο μπορεί να κάνει μπάνιο. Οι περισσότερες σύγχρονες μπανιέρες κατασκευάζονται από θερμοδιαμορφωμένο ακρυλικό, πορσελάνη, εμαγιέ ή χάλυβα. Μια μπανιέρα συνήθως τοποθετείται στην τουαλέτα ενός σπιτιού.
Οι σύγχρονες μπανιέρες έχουν έναν κύκλο στην βόρεια μεριά της μπανιέρας για να φεύγουν τα νερά. Μέχρι πρόσφατα, οι περισσότερες μπανιέρες ήταν σχεδόν ορθογώνιου σχήματος, αλλά με την έλευση των ακρυλικών θερμοδιαμορφωμένων λουτρών, περισσότερα σχήματα καθίστανται διαθέσιμα. Οι περισσότερες μπανιέρες είναι λευκές, όμως μπορούν να βρεθούν και σε περισσότερα χρώματα.
Κατηγορία:Υδραυλικές εγκαταστάσεις
Χλωριούχο κυάνιο
Το χλωριούχο κυάνιο είναι μία εξαιρετικά δηλητηριώδης ουσία η οποία χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν ως χημικό όπλο, ενώ σήμερα χρησιμοποιείται για βιομηχανικούς σκοπούς.
Χημικά χαρακτηριστικά
Αν και πολύ συχνά ο χημικός τύπος του χλωριούχου κυανίου γράφεται CNCl, η ορθή γραφή του είναι ClCN. Το χλωριούχο κυάνιο είναι ένα τριατομικό ψευδαλογόνο, στο οποίο το χλώριο συνδέεται με απλό δεσμό με τον άνθρακα, ενώ ο άνθρακας και το άζωτο συνδέονται με τριπλό δεσμό. Το χλωριούχο κυάνιο παρασκευάζεται με την επίδραση χλωρίου σε κυανιούχα άλατα:
Το χλωριούχο κυάνιο, αν και είναι σταθερό σε καθαρή κατάσταση, παρουσία προσμίξεων, πολυμερίζεται προς το στερεό κυανουρικό χλωρίδιο:
Επίσης, η ουσία υδρολύεται αργά από το νερό προς υδροκυάνιο και υποχλωριώδες οξύ:
Χρήσεις
Το χλωριούχο κυάνιο, λόγω των τοξικών ιδιοτήτων του, χρησιμοποιήθηκε δοκιμαστικά από τους Γάλλους κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αμιγές υπό το όνομα "Mauguinite" ή σε μίγμα με τριχλωριούχο αρσενικό, με την ονομασία "Vitrite". Ωστόσο, η χρήση του εγκαταλείφθηκε γρήγορα, καθώς όπως και το υδροκυάνιο, το χλωριούχο κυάνιο είχε την ιδιότητα να μην διασκορπίζεται πολύ μακριά από το σημείο ρίψης του.
Σήμερα, το χλωριούχο κυάνιο χρησιμοποιείται κυρίως στην παραγωγή κυανοσουλφονυλίων και στην παραγωγή του ισοκυανικού χλωροσουλφονυλίου, ενός χρήσιμου αντιδραστηρίου σε οργανικές συνθέσεις.
Επικινδυνότητα
Το χλωριούχο κυάνιο, όπως και το υδροκυάνιο, είναι ισχυρό δηλητήριο που επιδρά στο αίμα. Λόγω της ιδιότητας της κυανιούχου ρίζας (C≡N) να σχηματίζει εύκολα ενώσεις με τον σίδηρο, ο σίδηρος της αιμοσφαιρίνης του αίματος, η οποία μεταφέρει οξυγόνο για τις ανάγκες του οργανισμού, σχηματίζει σταθερά, μη διασπώμενα κυανιούχα άλατα με την επίδραση του χλωριούχου κυανίου και, επομένως, παρεμποδίζεται η ζωτική διαδικασία της κυτταρικής αναπνοής. Έτσι, το θύμα πεθαίνει από την έλλειψη οξυγόνου.
Αν έρθει σε επαφή με τα μάτια, λειτουργεί ως ισχυρό δακρυγόνο. 50 χιλιοστόγραμμα χλωριούχου κυανίου ανά κυβικό μέτρο αέρα καθιστούν την παραμονή ανθρώπου σε αυτόν αδύνατη. Η μέση θανατηφόρος δόση (LD50) για το χλωριούχο κυάνιο μέσω κατάποσης είναι 10 mg·min·m3.
Συμπτώματα της έκθεσης σε χλωριούχο κυάνιο, εκτός από τα δάκρυα,είναι η λιποθυμία, οι σπασμοί, η παράλυση, η ρινόρροια, ο πονόλαιμος, η υπνηλία, η ναυτία, ο εμετός, ο βήχας, το οίδημα και τελικά, αν συνεχιστεί η έκθεση, ακολουθεί ο θάνατος. Σύμφωνα με Αμερικανούς αναλυτές, το χλωριούχο κυάνιο είναι ικανό να διαπεράσει το φίλτρο που διαθέτουν οι μάσκες αερίων. Το χλωριούχο κυάνιο είναι ασταθές, καθώς έχει την ιδιότητα να πολυμερίζεται πολύ εύκολα, συχνά με έκρηξη.
Κατά συνέπεια, το χλωριούχο κυάνιο έχει ταξινομηθεί ως χημικό όπλο από τα Ηνωμένα Έθνη και επομένως όλη η παραγωγή του πρέπει να αναφέρεται στον Οργανισμό για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ΟΑΧΟ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικά όπλα Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις άνθρακα Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου
Νύσσα της Καππαδοκίας
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Φαρνάκη Α΄ τού Πόντου και της Νύσσας Α΄, κόρης τού Αντιόχου διαδόχου των Σελευκιδών. Αδελφός της ήταν ο Μιθριδάτης Ε΄. Η Νύσσα Β΄ είχε το όνομα της μητέρα της, η οποία πιστεύεται, ότι απεβίωσε κατά τη γέννηση τού γιού της. Η Νύσσα Β΄ γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο.
Κάποια στιγμή μετά το 160, παντρεύτηκε τον Αριαράθη Ε΄ της Καππαδοκίας. Ήταν μακρινοί συγγενείς, καθώς είχαν προγόνους από του Σελευκίδες και τους Πάρθους μονάρχες. Έτσι η Νύσσα έγινε βασίλισσα της Καππαδοκίας.
Οι δύο τους ελκύστηκαν από τον πολιτισμό της Αθήνας. Δώρισαν στην Αθήνα ή έκαναν χάρη στην πόλη: τιμήθηκαν ως προστάτες από τους τεχνίτες τού Διονύσου στην Αθήνα. Η συντεχνία ψήφισε μία απόφαση προς τιμήν τους. Τοποθετήθηκε ένα άγαλμα τού Αριαράθη Ε΄ στο ιερό τους και εορτάστηκαν τα γενέθλια της Νύσσας και τού Αριαράθη Ε΄ ως αναγνώριση των δωρεών τους, που οι καλλιτέχνες έλαβαν.
Το 130 π.Χ. απεβίωσε ο Αριαράθης Ε΄ και η Νύσσα, επιθυμώντας να τον διαδεχθεί, δηλητηρίασε από τους έξι γιους της τους πέντε μεγαλύτερους. Τον βασιλιά διαδέχθηκε ο νεότερος ως Αριαράθης ΣΤ΄, που επειδή ήταν πολύ μικρός, η Νύσσα έγινε αντιβασίλισσα. Η περίοδος της αντιβασιλείας της ήταν εποχή αναταραχών. Το 126 οι πολίτες της Καππαδοκίας, για την ωμότητά της, την τιμώρησαν με εκτέλεση και ο Αριαράθης ΣΤ΄ συνέχισε να κυβερνά μόνος του. Τα εγγόνια της Αριαράθης Ζ΄ και Η΄ ήταν οι τελευταίοι βασιλείς της δυναστείας.
Διασώζονται νομίσματα από την αντιβασιλεία της. Ένα δείχνει τη Νύσσα και τον γιο της στη μία πλευρά, ενώ στην άλλη υπάρχει η Αθηνά όρθια να κρατά Νίκη· επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΡΙΑΡΑΘΟΥ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΥΙΟΥ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αριαράθη Ε΄ της Καππαδοκίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Ντουζιέρα
Η ντουζιέρα είναι χώρος στον οποίο ένα άτομο λούζεται στο πλαίσιο ενός καταιονισμού με συνήθως ζεστό ή καυτό νερό. Στους εσωτερικούς χώρους, υπάρχει αποχέτευση στο πάτωμα. Στη ντουζιέρα μπορεί να εγκατασταθεί πόρτα ή κουρτίνα.
Κατηγορία:Υδραυλικές εγκαταστάσεις
Ανρί Ντεβερέν
Ο Ζοζέφ-Ανρί Ντεβερέν (γαλλικά: Joseph-Henri Deverin, 1846-1921) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας και πολεοδόμος. Ήταν ο εποπτεύων αρχιτέκτονας αριθμού ιστορικών μνημείων.
Βιογραφία
Ο Ζοζέφ-Ανρί Ντεβερέν γεννήθηκε το 1846. Το 1865, έγινε δεκτός στην Σχολή Καλών Τεχνών. Μαθήτευσε υπό τους Ντωμέ και ντε Λις. Ήταν υπεύθυνος για την ανέγερση αριθμού ιδιωτικών μεγάρων εντός της πόλεως του Παρισιού. Το ιδιωτικό μέγαρο επί του αριθμού 68 της Οδού Αμπέρ, το οποίο ο ίδιος σχεδίασε, ενώ την ανέγερσή του ανέλαβε ο μηχανικός Βεϊέρ προς το 1880, είναι καταγεγραμμένο ως ιστορικό μνημείο. Η πρόσοψη και εσωτερικό του είναι νεογοτθικής αρχιτεκτονικής, ενώ αποτελεί ένα εκ των μεγαλύτερων ως προς το ύψος χρονολογούμενων από τον 19ο αιώνα κτιρίων επί της Οδού Αμπέρ.
Το 1877, ο Ντεβερέν ξεκίνησε να εργάζεται στο Τμήμα Ιστορικών Μνημείων, ενώ το 1897 κατέστη επιβλέπων αρχιτέκτονας του τμήματος. Εργάστηκε στους νομούς της Βιέν, των Ντε-Σεβρ και της Βαντέ (1897-1917), καθώς και της Λουάρ-Ατλαντίκ (1898). Κύρια έργα του αποτελούν η Πορτ Σαιν-Ζακ, στο Παρτεναί και οι εκκλησίες του Σαιν-Ζουέν-ντε-Μαρν, του Αιρβώ και του Ουαρόν, στον νομό των Ντε-Σεβρ. Παράλληλα, προχώρησε στην αναστήλωση αριθμού κτιρίων στην Βιέν και την Λουάρ-Ανφεριέρ, κατόπιν της αναδιοργάνωσης του Τμήματος Ιστορικών Μνημείων, το 1897.
Ο Ντεβερέν συνταξιοδοτήθηκε το 1919, ενώ απεβίωσε το 1921.
Προτάσεις
Η πτέρυγα του Παλαί-Ρουαγιάλ είχε παραμείνει στάσιμη ως προς την επισκεψιμότητά της μετά την κρίση της δεκαετίας του 1880, με μικρό αριθμό επισκεπτών να προσέρχεται. Το 1900, μια μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε την Κομεντί-Φρανσαίζ, ενώ το ίδιο το Παλαί-Ρουαγιάλ καταστράφηκε και ανακατασκευάστηκε εκ νέου, για εικοστή φορά. Προκειμένου να πετύχει την αναγέννηση της συγκεκριμένης πτέρυγας, ο Ντεβερέν πρότεινε την επέκταση της Οδού Βιβιέν κατά μήκος του παλατιού, προκειμένου η τελευταία να διασταυρώνεται με την Οδού Ριβολί, εμπρός στο Conseil d'Etat.
Επίσης, ο Ανρί Ντεβερέν πρότεινε την ανέγερση αγάλματος το οποίο θα αναπαριστούσε την πόλη του Παρισιού, όπισθεν του κλίτους της Παναγίας των Παρισίων. Το συγκεκριμένο σχέδιο επίσης απορρίφθηκε.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι πολεοδόμοι Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα
Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις
Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (αγγλικά: Israel Defense Forces, IDF, εβραϊκά:, κοινώς γνωστές στο Ισραήλ με το ακρωνύμιο , Τσαχάλ), είναι οι ένοπλες δυνάμεις του κράτους του Ισραήλ. Αποτελούνται από το Στρατό Ξηράς, το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία. Επικεφαλής των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων είναι ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου (ο Ραματκάλ), που υπάγεται στο Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ.
Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις διαφέρουν από τις περισσότερες ένοπλες δυνάμεις στον κόσμο, με πολλούς τρόπους. Οι διαφορές περιλαμβάνουν την υποχρεωτική στράτευση των γυναικών και τη δομή του, η οποία τονίζει τις στενές σχέσεις μεταξύ του στρατού, του πολεμικού ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας. Από την ίδρυσή τους, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις έχουν σχεδιαστεί ειδικά για να ταιριάζουν στην ιδιαίτερη κατάσταση που αφορά την ασφάλεια του Ισραήλ. Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς της ισραηλινής κοινωνίας, επηρεάζοντας και την οικονομία της χώρας, τον πολιτισμό και το πολιτικό σκηνικό. Το 1965, οι Ισραηλινές Δυνάμεις Άμυνας τιμήθηκαν με το Βραβείο του Ισραήλ για τη συμβολή τους στην εκπαίδευση.
Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις χρησιμοποιούν διάφορες τεχνολογίες που αναπτύσσονται στο Ισραήλ, πολλές από τις οποίες έχουν δημιουργηθεί ειδικά για να ταιριάζουν στις ανάγκες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, όπως το μέσο άρμα μάχης Merkava, το τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού Achzarit, υψηλής τεχνολογίας οπλικά συστήματα, το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας Iron Dome, το σύστημα ενεργητικής προστασίας Trophy για τα οχήματα, όπως και τα τυφέκια Galil και Tavor. Το οπλοπολυβόλο Uzi εφευρέθηκε στο Ισραήλ και χρησιμοποιήθηκε από τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις από το 1954 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2003. Από το 1967, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις έχουν στενές στρατιωτικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας για την ανάπτυξη, όπως για το F-15I jet, το σύστημα άμυνας Thel laser, καθώς και το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας Arrow.Επίσης το μαχητικό αεροσκάφος Kfir και το τεθωρακισμένο όχημα Merkava.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε
Πλάτανος της Καλιφόρνιας
Ο πλάτανος της Καλιφόρνιας, γνωστός επίσης με το όνομα Western Sycamore ή Aliso, είναι ένα είδος πλατάνου, με την επιστημονική βοτανολογική ονομασία Platanus racemosa (Πλάτανος ο βοτρυώδης). Διαθέτει παλαμοειδή φύλλα με λοβούς, σφαιρικούς καρπούς και κορμό που ξεφλουδίζεται σε μεγάλες φλούδες. Στην καθομιλουμένη ονομάζεται επίσης "buttonball" ή "buttonwood".
Αναφορές
Κατηγορία:Πλατανοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Καλιφόρνια
Κοινότητα Τούμπας Σερρών
Η κοινότητα Τούμπας ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον δήμο Εμμανουήλ Παππά.
Συστάθηκε το 1924, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Πόρνας. Διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιές κοινότητες της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Θάλεια Ζαριφοπούλου
Η Θάλεια Ζαριφοπούλου (Thaleia Zariphopoulou) είναι Ελληνοαμερικανίδα μαθηματικός που ειδικεύεται στα οικονομικά μαθηματικά (mathematical finance). Είναι πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών και καθηγήτρια στην έδρα V.H. Neuhaus των Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν.
Η Ζαριφοπούλου γεννήθηκε το 1962 και πήρε πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στην Αθήνα το 1984. Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στα εφαρμοσμένα μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Μπράουν στο Ρόουντ Άιλαντ, όπου εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή της υπό την επίβλεψη του Γουέντελ Φλέμινγκ και πήρε το διδακτορικό της το 1989.
Εργάσθηκε ως επίκουρη καθηγήτρια στο Πολυτεχνείο του Γούστερ (Μασαχουσέτη) και ως αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον, προτού μετακληθεί στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν το 1999. Υπήρξε η πρώτη κάτοχος της έδρας Man των Ποσοτικών Οικονομικών στο Oxford-Man Institute, από το 2009 μέχρι το 2012.
Το 2012 η Ζαριφοπούλου έγινε εταίρος της Εταιρείας Βιομηχανικών και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών (SIAM) «για συνεισφορές στον στοχαστικό έλεγχο και στα οικονομικά μαθηματικά».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Κιμπούνγκο
Το Κιμπούνγκο (κινιαρουάντα: Kibungo) είναι μια πόλη της Ρουάντα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην Ανατολική Ρουάντα και πρωτεύουσα του Δήμου Νγκόμα. Βρίσκεται ανατολικά της Ρουάντα και νότια της Ανατολικής επαρχίας, περίπου 100 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας, Κιγκάλι. Έχει πληθυσμό 46.240 κατοίκων (2005).
Νεροχύτης
Ο νεροχύτης, γνωστός και ως νιπτήρας, είναι ένα μπολ που χρησιμοποιείται για το πλύσιμο των χεριών, πλύσιμο πιάτων, και άλλους σκοπούς. Ένας νεροχύτης έχει μία στρόφιγγα που παρέχουν ζεστό και κρύο νερό και μπορεί να περιλαμβάνει ένα χαρακτηριστικό ψεκασμού που χρησιμοποιείται για ταχύτερο ξέβγαλμα. Ένας νεροχύτης συχνά βρίσκεται στο μπάνιο ή στη κουζίνα.
Κιμπούνγκο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατολική Ρουάντα Κατηγορία:Πόλεις της Ρουάντα
Νεροχύτης
Κατηγορία:Κουζίνα (χώρος) Κατηγορία:Υδραυλικές εγκαταστάσεις
UAZ-469
Το UAZ-469 και το πιο μοντέρνο UAZ Hunter είναι τζιπ που παράγονται από την UAZ από το 1971. Το αυτοκίνητο ήταν αρκετά πιο μοντέρνο από τους προκάτοχούς του, έχει μερικά εξαρτήματα από το GAZ-69. Το μοντέλο παράγεται από την UAZ, καθώς η GAZ δεν είχε σκοπό να συνεχίσει να παράγει τζιπ μετά τη λήξη της παραγωγής του GAZ-69 (1952 - 1973). Η UAZ προσπάθησε να αντικαταστήσει το όχημα με το UAZ Simbir, αλλά τελικά εκείνο το αυτοκίνητο ήταν ανεπιτυχές και αντικαταστάθηκε από το UAZ Patriot, το οποίο, αν και παράγεται μέχρι σήμερα, δεν κατάφερε να αντικαταστήσει το UAZ-469.
Το μοντέλο είναι μεγαλύτερο από την 3-πορτη εκδοχή του Lada Niva.
Πηγές
Κατηγορία:Μοντέλα UAZ
Κοινότητα Βαλτοτοπίου
Η κοινότητα Βαλτοτοπίου ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον δήμο Στρυμώνα.
Συστάθηκε το 1946, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Πεπονιάς. Διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιές κοινότητες της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Σεισμός στο Αγκαντίρ (1960)
Ο σεισμός στο Αγκαντίρ συνέβη τη Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου του 1960 και τοπική ώρα 23:40 στο Αγκαντίρ, Μαρόκο. Παρά το μέτριο μέγεθος των 5,7 βαθμών της κλίμακας μεγέθους ροπής, η μέγιστη αντιληπτή έντασή του ανήλθε στο επίπεδο X (10), ήταν δηλαδή «εξαιρετικά καταστροφικός», στη 12-βάθμια Κλίμακα Μερκάλι. Σκοτώθηκαν 12.000 - 15.000 άνθρωποι (σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού της πόλης εκείνη την εποχή), ενώ άλλοι 12.000 τραυματίστηκαν και τουλάχιστον 35.000 έμειναν άστεγοι, καθιστώντας την δόνηση αυτή ως τον πιο καταστροφικό και θανατηφόρο σεισμό στην ιστορία του Μαρόκου. Το μικρό εστιακό βάθος του σεισμού, μόλις 2 - 3 χιλιόμετρα, η εγγύτητα με την πόλη του Αγκαντίρ και οι κακές κατασκευαστικές μέθοδοι, ήταν οι κύριοι λόγοι που ο σεισμός ήταν τόσο καταστροφικός.
Έκταση της καταστροφής
Χτυπημένο από τον Εγκέλαδο, το Αγκαντίρ, το παλαιό οχυρό των Πορτογάλων στο Μαρόκο, σχεδόν έσβησε από το χάρτη στις 29 Φεβρουαρίου του 1960. Μέσα σε λίγα λεπτά ο σεισμός και το τσουνάμι που προκάλεσε, ισοπέδωσε μια πόλη που δεν είχε μόνο μακρά ιστορία αλλά και αποκαλείτο ήδη στη γλώσσα των διαφημίσεων "Φλόριντα του Ατλαντικού" για τα πολυτελή ξενοδοχεία και την κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρά της. Όταν αποτραβήχτηκε η θάλασσα, η πόλη δεν υπήρχε πια.
Το Κάσμπα, το ιστορικό κέντρο, που χρονολογείται από το 1540, καταποντίστηκε, παρασύροντας στο θάνατο όλους τους κατοίκους του. Ειδικότερα στη σύγχρονη συνοικία, το Ταλμπορίτ, τα εννέα στα δέκα κτίρια κατέρρευσαν, φτάνοντας έτσι στο επίπεδο XI (11) της κλίμακας Μερκάλι, δηλαδή «ασύλληπτα καταστροφικός» [με μέγιστο επίπεδο στην κλίμακα Μερκάλι το XII (12), δηλαδή «ολική καταστροφή»]. Επειδή όμως αυτή η ένταση καταγράφηκε μόνο σε μια μικρή περιοχή με κάκιστη συμπεριφορά υπεδάφους, επισήμως η μέγιστη αντιληπτή ένταση αυτού του σεισμού καταγράφτηκε ιστορικά στο επίπεδο X (10) και, κατά συνέπεια, ως «εξαιρετικά καταστροφικός».
Ο αριθμός των νεκρών δεν είναι επ' ακριβώς γνωστός, γιατί στη συνέχεια η περιοχή ισοπεδώθηκε για υγειονομικούς λόγους. Ωστόσο, υπολογίστηκε στα 12.000 - 15.000 θύματα. Επίσης, λόγω της τεράστιας καταστροφής, συνολικά 35.000 κάτοικοι έμειναν άστεγοι.
Ανοικοδόμηση
Το Αγκαντίρ στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε, πλέον με αντισεισμικά κτίρια. Το 1962 κατασκευάστηκε καινούριο λιμάνι στο βόρειο μύχο του κόλπου και βιομηχανικές ζώνες. Κατά μήκος της παραλίας κατασκευάστηκαν ξενοδοχειακές μονάδες και μέχρι το 1999 είχαν συνολικά 22.000 κλίνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ι
Απόσυρση των πλαστικών σακουλών
Στις αρχές του 21ου αιώνα, σημειώθηκε παγκόσμια κίνηση προς τη σταδιακή απόσυρση των πλαστικών σακουλών. Οι πλαστικές σακούλες αγορών μίας χρήσης, συνήθως κατασκευασμένες από πλαστικό πολυαιθυλένιο χαμηλής πυκνότητας (LDPE), παραδοσιακά δίνονταν δωρεάν στους πελάτες από τα καταστήματα αγοράς των αγαθών. Οι τσάντες αυτές θεωρούνταν από καιρό ένας βολικός, φθηνός και υγιεινός τρόπος μεταφοράς των αντικειμένων. Τα προβλήματα όμως που σχετίζονταν με τις πλαστικές σακούλες είναι ότι ήταν κατασκευασμένες από μη ανανεώσιμες πρώτες ύλες (όπως αργό πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άνθρακα), δημιουργούσαν δυσκολίες κατά τη διάθεση και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Ταυτόχρονα με τη μείωση των ελαφρών πλαστικών σακουλών, τα καταστήματα παρουσίασαν τσάντες αγορών πολλαπλών χρήσεων.
Κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν αναλάβει δράση για την απαγόρευση της πώλησης των πλαστικών σακουλών, τη χρέωση των πελατών για τις σακούλες αυτές ή την επιβολή φόρων στα καταστήματα που τις πωλούν. Η κυβέρνηση του Μπαγκλαντές ήταν η πρώτη που το έπραξε το 2002, επιβάλλοντας πλήρη απαγόρευση στις πλαστικές σακούλες. Μεταξύ 2010 και 2019, ο αριθμός των κυβερνήσεων που σκόπευαν να καταργήσουν τις πλαστικές σακούλες τριπλασιάστηκαν. Από το 2021, τέτοιες απαγορεύσεις έχουν εισαχθεί σε 80 χώρες, με διαφορετικούς βαθμούς επιβολής, ενώ 37 χώρες επιβάλλουν χρέωση ανά τσάντα. Απαγορεύσεις και χρεώσεις έχουν επίσης θεσπιστεί από ορισμένες τοπικές κυβερνήσεις, όπως πολιτείες, κομητείες, και πόλεις.
Περιβαλλοντικά προβλήματα
Οι πλαστικές σακούλες προκαλούν πολλά σημαντικά οικολογικά και περιβαλλοντικά προβλήματα. Το βασικό πρόβλημα είναι η ποσότητα των παραγόμενων αποβλήτων. Πολλές σακούλες καταλήγουν στους δρόμους και στη συνέχεια μολύνουν μεγάλες πηγές νερού, ποτάμια και ρυάκια.
Ακόμα και όταν απορρίπτονται σωστά, χρειάζονται πολλά χρόνια για να αποσυντεθούν, δημιουργώντας μεγάλες ποσότητες σκουπιδιών για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Αντίθετα, όταν απορρίπτονται με ακατάλληλο τρόπο μολύνουν υδάτινες οδούς, φράζουν υπονόμους και βρίσκονται στους ωκεανούς, επηρεάζοντας τα οικοσυστήματα των θαλάσσιων οργανισμών. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι, αν οι χώρες δεν καταλήξουν σε επείγοντα μέτρα για την προώθηση της αποτελεσματικής παραγωγής, χρήσης και διαχείρισης απορριμμάτων πλαστικών καθόλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους, θα υπάρχουν περισσότερα πλαστικά από τα ψάρια στους ωκεανούς έως το 2050.
Οι πλαστικές σακούλες, εκτός από τη μόλυνση του περιβάλλοντος, συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Μετά την απόρριψη, εάν εκτεθούν σε σταθερό ηλιακό φως, η επιφάνεια του πλαστικού παράγει σημαντικές ποσότητες δύο αερίων του θερμοκηπίου - του μεθανίου και του αιθυλενίου. Επιπλέον, λόγω της χαμηλής πυκνότητας, διασπάται ευκολότερα με την πάροδο του χρόνου σε σύγκριση με τα άλλα πλαστικά, κάτι το οποίο προκαλεί υψηλότερες εκτεθειμένες επιφάνειες και επιταχυνόμενη απελευθέρωση αερίων. Η παραγωγή αυτών των αερίων από τα πλαστικά αυξάνεται εκθετικά με την επιφάνεια / χρόνο, οπότε το LDPE εκπέμπει αέρια θερμοκηπίου με τον πιο μη βιώσιμο τρόπο σε σύγκριση με τα άλλα πλαστικά.
Δύο πρωταρχικές άμεσες επιπτώσεις στην άγρια ​​φύση είναι η εμπλοκή και η κατάποση. Τα ζώα μπλέκονται στα πλαστικά και πνίγονται. Οι πλαστικές σακούλες καταναλώνονται συχνά από τα ζώα που δεν μπορούν να τις διακρίνουν από τα τρόφιμα. Ως αποτέλεσμα, φράζουν τα έντερα τους και οδηγούνται σε θάνατο από πείνα. Επιπλέον, οι πλαστικές σακούλες μπορούν να φράξουν τις αποχετεύσεις, να παγιδεύσουν πουλιά και έτσι να τα σκοτώσουν. Το WWF εκτιμά ότι πάνω από 100.000 φάλαινες, φώκιες και χελώνες πεθαίνουν κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα της κατάποσης ή της παγίδευσης από πλαστικές σακούλες. Στην Ινδία, εκτιμάται ότι 20 αγελάδες πεθαίνουν την ημέρα ως αποτέλεσμα της κατάποσης πλαστικών σακουλών και της απόφραξης των πεπτικών τους συστημάτων από αυτές. Είναι επίσης πολύ κοινό σε όλη την Αφρική να υπάρχουν αποχετευτικά συστήματα που φράσσονται από σακούλες που προκαλούν σοβαρές περιπτώσεις ελονοσίας λόγω του αυξημένου πληθυσμού κουνουπιών που ζουν στους πλημμυρισμένους υπονόμους. Ο όρος "λευκή ρύπανση" επινοήθηκε στην Κίνα για να περιγράψει τις τοπικές και τις παγκόσμιες επιπτώσεις των απορριπτόμενων πλαστικών σακουλών στο περιβάλλον.
Επιπλέον, οι πλαστικές σακούλες διασπώνται από την αποικοδόμηση του πολυμερούς αλλά όχι από τη βιοαποικοδόμηση. Ως αποτέλεσμα, τυχόν τοξικά πρόσθετα που περιέχουν - όπως επιβραδυντικά φλόγας, αντιμικροβιακά και πλαστικοποιητές - θα απελευθερωθούν στο περιβάλλον. Πολλές από αυτές τις τοξίνες επηρεάζουν άμεσα τα ενδοκρινικά συστήματα των οργανισμών, τα οποία ελέγχουν σχεδόν κάθε κύτταρο του σώματος. Η έρευνα δείχνει ότι η μέση διάρκεια ζωής μιας πλαστικής σακούλας είναι περίπου 20 χρόνια.
Οι πλαστικές σακούλες που απορρίπτονται στον Ειρηνικό Ωκεανό μπορούν να καταλήξουν στη λεγόμενη Δίνη Σκουπιδιών του Ειρηνικού. Το 80% των πλαστικών απορριμμάτων προέρχεται από τα χερσαία οικοσυστήματα. Τα υπόλοιπα προέρχονται από τις πλατφόρμες πετρελαίου και τα πλοία. Εάν η παραγωγή του πλαστικού συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό, αναμένονται 12 τόνοι πλαστικών αποβλήτων στις χωματερές και στο φυσικό περιβάλλον μέχρι το 2050.
Αντιμετώπιση
Οι δύο πιο δημοφιλείς μέθοδοι κατάργησης πλαστικών σακουλών είναι οι χρεώσεις και οι απαγορεύσεις. Η στρατηγική χρέωσης λέγεται ότι έχει τα ίδια αποτελέσματα με την απαγόρευση της πλαστικής σακούλας, με το πρόσθετο πλεονέκτημα της δημιουργίας μιας νέας πηγής εσόδων. Η μέθοδος χρέωσης της πλαστικής σακούλας δίνει επίσης τη δυνατότητα επιλογής στους καταναλωτές, κάτι που δεν ισχύει με την απαγόρευση.
Η ανακύκλωση των πλαστικών σακουλών μπορεί να είναι μια άλλη μέθοδος σταδιακής κατάργησης. Ωστόσο, ένα μεγάλο πρόβλημα με την ανακύκλωση είναι ότι μόνο το 5% των πλαστικών σακουλών φτάνει στις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης, ενώ το μεγαλύτερο μέρος λόγω του ανέμου καταλήγει ως σκουπίδια στους δρόμους. Ένα άλλο ζήτημα με την ανακύκλωση είναι ότι διαφορετικές σακούλες κατασκευάζονται από διαφορετικούς αλλά αισθητικά παρόμοιους τύπους πλαστικών. Οι σακούλες γενικά κατασκευάζονται είτε από βιοπλαστικά είτε από βιοδιασπώμενα πλαστικά, και εάν συνδυαστούν κατά λάθος σε ένα κομπόστ, τα βιοπλαστικά μολύνουν τη βιοδιασπώμενη κομποστοποίηση. Αυτές οι σακούλες μπορούν επίσης να μπλοκάρουν τον εξοπλισμό ανακύκλωσης όταν αναμειγνύονται με άλλους τύπους πλαστικών, κάτι που μπορεί να έχει μεγάλο οικονομικό κόστος. Για παράδειγμα, το κόστος των επισκευών των μηχανημάτων ανακύκλωσης από αυτού του είδους την ανάμειξη είναι περίπου 1 εκατομμύριο δολλάρια ετησίως στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια.
Αποτελέσματα της απόσυρσης
Έρευνα έχει δείξει ότι ένας φόρος των πέντε σεντ σε αναλώσιμες σακούλες στις ΗΠΑ μείωσε τη χρήση σακούλας μίας χρήσης το 2018 κατά 40%. Επιπλέον, οι εισφορές και οι φόροι οδήγησαν σε μείωση της χρήσης των πλαστικών σακουλών το 2019 κατά 66% στη Δανία, περισσότερο από 90% στην Ιρλανδία, 74% έως 90% στη Νότια Αφρική, Βέλγιο, Χονγκ Κονγκ, Ουάσιγκτον, Σάντα Μπάρμπαρα, Ηνωμένο Βασίλειο και Πορτογαλία, και περίπου 50% στη Μποτσουάνα και Κίνα. Tην ίδια χρονιά, λόγω της εφαρμογής απαγόρευσης πλαστικών σακουλών στην Καλιφόρνια, υπήρξε μείωση 18,1 εκ. κιλών πλαστικού, αλλά και αγορά 5,4 εκ. κιλών πλαστικού μέσω αγοράς απορριμμάτων. Πριν από την εισαγωγή της απαγόρευσης, 12% με 22% των πλαστικών σακουλών επαναχρησιμοποιούνταν.
Ελλάδα
Η χρέωση της πλαστικής σακούλας παρουσιάστηκε την 1η Ιανουαρίου 2018. Αρχικά, οι σακούλες κόστιζαν 4 σεντ η καθεμία, η οποία στη συνέχεια αυξήθηκε στα 7 σεντ την 1η Ιανουαρίου 2019. Από 1 Ιανουαρίου 2021 οι πολίτες πληρώνουν περιβαλλοντικό τέλος 7 λεπτών τη σακούλα, ενώ από τις 3 Ιουλίου 2021 απαγορεύεται η διάθεση οξοδιασπώμενων σακουλών.
Κοινότητα Μεσοκώμης
Η κοινότητα Μεσοκώμης ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε από το 1949 μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον δήμο Στρυμώνα
Συστάθηκε το 1949, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Πενταπόλεως. Διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε .
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιές κοινότητες της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Πόλη της Λογοτεχνίας
Το πρόγραμμα Πόλη της Λογοτεχνίας της UNESCO αποτελεί μέρος του ευρύτερου Δικτύου Δημιουργικών Πόλεων.
Κριτήρια ένταξης
Για να εγκριθούν ως Πόλεις της Λογοτεχνίας, οι πόλεις πρέπει να πληρούν μια σειρά από κριτήρια που ορίζει η UNESCO.
Οι χαρακτηρισμένες πόλεις της λογοτεχνίας της UNESCO έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά:
Σχετικά με τις πόλεις
Το 2004, το Εδιμβούργο ανακηρύχθηκε σε πρώτη «Πόλη της Λογοτεχνίας». Η πόλη φιλοξενεί το ετήσιο Διεθνές Φεστιβάλ Βιβλίου του Εδιμβούργου και έχει τον δικό της Εθνικό ποιητή, την εκλεγμένη από το 2021 Κάθλιν Τζέιμι (Kathleen Jamie).
Η Λιουμπλιάνα λειτουργεί τη Βιβλιοθήκη Κάτω από τα Δέντρα σε διάφορες τοποθεσίες σε όλη την πόλη, όπως το Πάρκο Τίβολι και το πάρκο Ζβέζντα. Αυτές οι τοποθεσίες προσφέρουν μια επιλογή από είδη βιβλίων και αρκετές εγχώριες και ξένες εφημερίδες και περιοδικά.
Στο Το Μάντσεστερ έχουν την έδρα του, ιστορικές βιβλιοθήκες παγκοσμίου φήμης όπως η Κεντρική Βιβλιοθήκη η Βιβλιοθήκη Πόρτικο, η Βιβλιοθήκη Τζον Ρίλαντς και η Βιβλιοθήκη Τσέταμ.
Η ζωντανή λογοτεχνική σκηνή της Μελβούρνης περιλαμβάνει πάνω από 300 βιβλιοπωλεία, τη τη Βιβλιοθήκη της Πολιτείας της Βικτώρια, το Penguin Random House το Lonely Planet, το Wheeler Center και το Φεστιβάλ Συγγραφέων της Μελβούρνης.
Οι μεγάλες πνευματικές και δημιουργικές πηγές της Πράγας περιλαμβάνουν σημαντικά επιτεύγματα στους τομείς του σχεδιασμού βιβλίων, της εικονογράφησης, της τυπογραφίας και της γραφιστικής. Η πόλη διαθέτει επίσης την Εθνική Βιβλιοθήκη της Τσεχικής Δημοκρατίας ανάμεσα σε περισσότερες από 200 βιβλιοθήκες, μια από τις υψηλότερες συγκεντρώσεις βιβλιοπωλείων στην Ευρώπη και το Φεστιβάλ Συγγραφέων της Πράγας.
Σημαντικές βιβλιοθήκες σε άλλες λογοτεχνικές πόλεις είναι : η Εθνική Βιβλιοθήκη της Μπρέρα στο Μιλάνο, η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης και η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ιρλανδίας στο Δουβλίνο.
Το Ντουνεντίν θεωρείται το Εδιμβούργο του νοτίου ημισφαιρίου και έδρα του παλαιότερου πανεπιστημίου της Νέας Ζηλανδίας.
Κατάλογος των Πόλεων της Λογοτεχνίας
Υπάρχουν σαράντα δύο πόλεις της λογοτεχνίας, που εκτείνονται σε είκοσι οκτώ χώρες και έξι ηπείρους.
Είκοσι τέσσερις πόλεις είναι ευρωπαϊκές, επτά ασιατικές και τρεις βορειοαμερικανικές. Η Ωκεανία και η Νότια Αμερική αντιπροσωπεύονται από δύο πόλεις η καθεμία, ενώ η Αφρική έχει μία. μικρογραφία| Ο σιδηροδρομικός σταθμός [[Αρακατάκα, στην Κολομβία, ένα από τα λογοτεχνικά σκηνικά ενός μυθιστορήματος του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.]] Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η χώρα με τις περισσότερες πόλεις μέλη του δικτύου, 5.
Οι Πόλεις της Λογοτεχνίας είναι:
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Νατούφιος πολιτισμός
right|thumb|350px|Η περιοχή στην οποία ζούσε ο Νατούφιος πολιτισμός. Με τον όρο Νατούφιος πολιτισμός εννοούμε ένα σύνολο ομάδων μόνιμα ή ημιμόνιμα εγκατεστημένων ανθρώπων που ζούσαν στη Μέση Ανατολή περίπου πριν από 13.000 χρόνια. Ήταν κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες και ανάμεσα στις τροφές που συνέλεγαν ήταν το δίκοκκο σιτάρι, το κριθάρι και τα αμύγδαλα, ενώ κυνηγούσαν γαζέλες, ελάφια, βοοειδή άλογα, και αγριόχοιρους. Οι Νατούφιοι ζούσαν σε ημιυπόγειες κατοικίες, ανασκάπτοντας εν μέρει στο χώμα και χτίζοντας το υπόλοιπο με πέτρες και ξύλο. Κάποια στοιχεία δείχνουν ότι οι Νατούφιοι καλλιεργούσαν κριθάρι και σιτάρι. Βεβαίως, οι άμεσοι απόγονοί τους (της προκεραμικής ή ακεραμικής νεολιθικής) συγκαταλέγονται μεταξύ των πρώτων αγροτών στον πλανήτη.
Διακοπές στην Αμερική
Η ταινία με τίτλο Διακοπές στην Αμερική είναι κωμωδία ιταλικής παραγωγής, έτους 1984, διάρκειας 86 λεπτών (Πρωτότυπος τίτλος: Vacanze in America).
Νατούφιος πολιτισμός
Οι επιπαλαιολιθικές κοινότητες της Ανατολής της περιόδου 10500 - 8000 Π.Κ.Ε., πήραν το όνομα Νατούφιες από τον αρχαιολογικό τόπο Γουάντι εν-Νατούφ στην Παλαιστίνη. Ορισμένες από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις τους, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνεται η Ιεριχώ και ο οικισμός Σουκμπά, περιλαμβάνουν ό,τι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μόνιμη αρχιτεκτονική κατασκευή, αποθηκευτικούς χώρους τροφίμων και καθορισμένο εξοπλισμό επεξεργασίας τροφίμων. Οι ταφικές πρακτικές οδηγούν στην υπόθεση κάποιου βαθμού κοινωνικής διαφοροποίησης.
Διακοπές στην Αμερική
Υπόθεση
Το Σχολείο Αρρένων του San Crispino διοργανώνει διακοπές στις Η.Π.Α., και μια ομάδα μαθητών του ταξιδεύει απ’ την Νέα Υόρκη, μέσω Utah, προς το Λος Άντζελες. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο νεαρός ιερέας Don Buro (Christian De Sica) έχει μεγάλη δυσκολία ώστε να ελέγξει τους νεαρούς μαθητές, και ειδικότερα τον απόφοιτο Peo (Jerry Calà), ενώ σαν μην έφταναν όλα αυτά, ανακαλύπτει πως έχει πέσει θύμα της γοητείας της ελκυστικής και μόνης μητέρας (Edwige Fenech) ενός μαθητή.
Νατούφιος πολιτισμός
Κατοίκηση
Οι κατοικίες των Νατούφιων είναι ημιυπόγειες, συχνά με ένα ξηρολιθικό θεμέλιο. Εντούτοις βρέθηκαν σε δασικές ζώνες, εκεί όπου επικρατούσε η βαλανιδιά και το φιστίκι. Στη χλωρίδα αυτής της ανοικτής δασώδους περιοχής απαντάτο συχνά το σιτάρι. Τα υψηλά βουνά του Λιβάνου και του αντι-Λιβάνου, οι στέππες του Νεγκέβ και του Σινά και η Συροαραβική έρημος στην ανατολή οριοθετούν μια μικρή περιοχή ανάπτυξης και εγκατάστασης των Νατούφιων, πιθανώς εξαιτίας της περιορισμένης ικανότητας μεταφοράς σε μακρινές αποστάσεις ή εξαιτίας της εκμετάλλευσης των γειτονικών περιοχών από άλλες ομάδες.
Διακοπές στην Αμερική
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Νατούφιος πολιτισμός
Κατοίκηση
Η υπερκατασκευή αυτών των κατοικιών κατασκευαζόταν πιθανώς από χαμόκλαδα, ενώ δεν έχουν βρεθεί έως τώρα ίχνη πλίνθων. Οι κυκλικές κατοικίες έχουν συνήθως διάμετρο 3-6 μ, περιέχουν μια κεντρική στρογγυλή ή τετραγωνική εστία. Στο Αΐν Μαλλαχά ανακαλύφθηκαν ίχνη από πασσαλότρυπες. Οι πάσσαλοι πιθανώς χρησιμοποιούνταν για τελετουργικούς σκοπούς από τον ηγέτη ή την ηγετική ομάδα της κοινότητας. Οι οικισμοί κάλυπταν έκταση περίπου 1 χλμ2. Μικρότεροι οικισμοί χαρακτηρίστηκαν ως ημιμόνιμες κατοικήσεις (κατασκηνώσεις). Ίχνη επανοικοδόμησης σχεδόν σε όλες τις ανασκαμμένες περιοχές υποδεικνύουν επανεντοπισμό και επανακατοίκηση των χώρων για μακρές χρονικές περιόδους, κάτι βέβαια που προϋποθέτει -για διάφορες αιτίες- προσωρινή εγκατάλειψη του οικισμού.
Το πιθανότερο είναι πως η μόνιμη εγκατάσταση και η εγκατάλειψη της νομαδικής ζωής στάθηκε δυνατόν να πραγματοποιηθεί εξαιτίας των άφθονων φυσικών πόρων της περιοχής, του ευνοϊκού κλίματος σε εκείνη την περίοδο. Στους φυσικούς αυτούς πόρους περιλαμβάνονται το κυνήγι, η αλιεία και η τροφοσυλλογή, καθώς και η χρήση άγριων δημητριακών, γεγονός που προϋποθέτει ανεπτυγμένες τροφοπαρασκευαστικές ικανότητες. Διέθεταν δρεπάνια κατασκευασμένα από λεπίδες πυριτόλιθου, που τις συνέδεαν με οστέινες λαβές για τη συγκομιδή του σιταριού και λίθινους χειρόμυλους για το άλεσμα.
Λιθικά
Ο τεχνολογικός πολιτισμός περιλαμβάνει γεωμετρικού σχήματος μικρόλιθους, οστέινες αιχμές και καμάκια, αλιευτικά άγγιστρα, και μια σειρά στοιχείων όπως οι δρεπανολεπίδες, γουδοχέρια, λίθινοι μύλοι και ακονόλιθοι που μαρτυρούν τη συγκομιδή δημητριακών. Στους γεωμετρικούς μικρόλιθους, απαντώνται μηνίσκοι, τραπεζοειδή και τρίγωνα. Στην ύστερη Νατούφια περίοδο, η αιχμή Χαρίφ μια τυπική αιχμή βέλους κατασκευασμένη από κανονική λεπίδα, έγινε κοινός τόπος στο Νεγκέβ. Ορισμένοι μελετητές τη χρησιμοποιούν για να καθορίσουν έναν διακριτό πολιτισμό, τον Χαρίφιο.
Τέχνη
Ο αρχαιολογικός τόπος του Εϋνάν ή Αΐν Μαλλαχά, ανάμεσα στους λόφους της Γαλιλαίας και της Λίμνης Χούλα, κατοικήθηκε από το 10,000 έως το 8200 Π.Κ.Ε. κατά τη διάρκεια της Νατούφιας περιόδου. Το Εϋνάν (Εβραϊκά) ή Αΐν Μαλλαχά (Αραβικά) είναι ο σημαντικότερος από τους εκατοντάδες οικισμούς που ανακαλύφθηκαν στην Ανατολική Μεσόγειο σε ό,τι αφορά στη δυναμική καλλιτεχνική παράδοση αυτού του πολιτισμού.
Η τέχνη του Νατούφιου πολιτισμού, ενώ ακολουθεί μερικές από τις αντιπροσωπευτικές συμβάσεις της ευρωπαϊκής παλαιολιθικής στη νατουραλιστική και ευαίσθητη απεικόνιση των ζώων, απεικονίζει και μια νέα συνειδητοποίηση της ατομικής ταυτότητας και της κοινωνικής ζωής, κάτι που φαίνεται ιδιαίτερα στις ταφικές πρακτικές και τα κτερίσματα, που είναι συνήθως κοσμήματα, καμωμένα από οστά, όστρεα και λίθο. Διαμορφωμένα από επιδέξιους τεχνίτες χρησιμοποιούνταν ως ένδειξη της κοινωνικής θέσης του ενταφιασμένου νεκρού.
Οι ανθρώπινες αναπαραστάσεις είναι και σχηματικές και νατουραλιστικές. Η λίθινη κεφαλή από το Αΐν Μαλλαχά σκαλίστηκε σε ασβεστόλιθο με μαχαίρια και σμίλες από πυριτόλιθο. Τα ίχνη από τα εργαλεία του καλλιτέχνη είναι ακόμα ορατά. Τα μάτια, σχηματισμένα από τρεις ομόκεντρες καμπύλες, κυριαρχούν στο κατώτερο τμήμα του προσώπου, που έχει διχοτομηθεί από μια ευρεία οριζόντια ζώνη σε ολόκληρο το κέντρο της πέτρας. Η άνω τμήμα της κεφαλής, ελαφρώς κατεστραμμένο, έχει χαραχθεί με διαγώνιες γραμμές, που πιθανώς σχηματοποιούν το τριχωτό της κεφαλής. Η βάση είναι επίπεδη, δείχνοντας ότι η κεφαλή προοριζόταν να στέκει όρθια.
Ταφικές πρακτικές
Ενταφιασμοί έχουν εντοπιστεί αρκετοί στις περιοχές του Νατούφιου πολιτισμού, συνήθως σε λακκοειδείς τάφους σε εγκαταλειμμένα σπίτια, σε σπήλαια του όρους Κάρμηλο και τους λόφους της Ιουδαίας. Οι λάκκοι επιχωματώνονταν με απορρίμματα, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό των κτερισμάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι τάφοι καλύπτονταν με ασβεστολιθικές πλάκες, γεγονός που υποδεικνύει κοινωνική διαστρωμάτωση. Υπάρχουν ατομικοί και ομαδικοί ενταφιασμοί, ειδικά στην πρώιμη Νατούφια περίοδο και διεσπαρμένα ανθρώπινα υπολείμματα στους οικισμούς που στρέφουν προς την κατεύθυνση της διατάραξης προγενέστερων ταφικών. Το ποσοστό θνησιμότητας παιδιών είναι μάλλον υψηλό. Το 30% περίπου του συνόλου των ενταφιασμών ανήκει σε παιδιά ηλικίας 5-7 ετών. Αφαίρεση του κρανίου παρατηρήθηκε στο σπήλαιο Χαγιονίμ, στο Ναχάλ Ορέν και το Αΐν Μαλλαχά, ενώ μερικές φορές τα κρανία είναι διακοσμημένα με χάντρες οστρέων (Ελ-Ουάντ). Τα κτερίσματα αφορούν κυρίως σε προσωπικά κοσμήματα, όπως χάντρες κατασκευασμένες από όστρεα, δόντια από κόκκινο ελάφι, οστά και λίθους. Ανακαλύφθηκαν βραχιόλια, περιδέραια, σκουλαρίκια, πόρπες και κρεμαστά κοσμήματα.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι περιπτώσεις ενταφιασμού ανθρώπου και σκύλου, που πιθανώς δείχνουν προς την κατεύθυνση της εξημέρωσης του σκύλου, (Χαγιονίμ).
Παιχνίδι (δραστηριότητα)
230px|thumb|Άθλημα 230px|thumb|Παιχνίδι τράπουλας
Παιχνίδι, παιγνίδιο ή παίγνιο αποκαλείται η δομημένη δραστηριότητα που διεξάγεται με σκοπό την ψυχαγωγία ή ασκείται σαν εκπαιδευτικό εργαλείο. Τα παιχνίδια υπάρχουν σε διάφορες μορφές: επιτραπέζια, ηλεκτρονική, άυλη, υλική κ.ά.
Κύριοι παράγοντες του παιχνιδιού είναι οι κανόνες, τα επιτεύγματα, η πρόκληση και η αλληλεπίδραση. Τα παιχνίδια, γενικά, υποβάλλουν τον παίκτη σε μια ψυχική ή σωματική διέγερση, ή πολλές φορές και τα δύο. Πολλά παιχνίδια βοηθάνε στην ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων, μπορεί να έχουν τη μορφή άσκησης ή να έχουν εκπαιδευτικό, προσομοιωτικό ή ψυχολογικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με τον Κρις Κρόφορντ, σχεδιαστή βιντεοπαιχνιδιών, δραστηριότητες όπως το παζλ και η πασιέντζα ανήκουν περισσότερο στην κατηγορία των γρίφων και όχι των παιχνιδιών, επειδή ένα παιχνίδι προϋποθέτει αλληλεπίδραση με έναν τουλάχιστον "ενεργό παράγοντα" (παίκτη ή υπολογιστή).
Τα παιχνίδια μαρτυρούνται από το 2600 π.Χ. . Είναι παγκόσμιο μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας και παρατηρούνται σε όλους τους πολιτισμούς. Το Βασιλικό Παιχνίδι του Ουρ (Royal Game of Ur), το Senet και το Mancala είναι κάποια από τα αρχαιότερα παιχνίδια του κόσμου.
Αντικείμενα
Συνήθως τα παιχνίδια ταξινομούνται βάσει του μέσου που χρειάζεται για να παιχθούν (π.χ. μινιατούρες, μπάλα, κάρτες, ταμπλώ ή υπολογιστής). Πολλές φορές, το μέσο είναι ένα αντικείμενο ή μία ένδειξη, που συμβολίζει κάτι. Το αντικείμενο μπορεί να είναι ένα πιόνι, κάποια χρήματα ή μία άυλη ένδειξη, όπως η βαθμολογία.
Τα παιχνίδια όπως το κρυφτό και το κυνηγητό δεν χρησιμοποιούν κάποιο εμφανές αντικείμενο, αλλά η αλληλεπίδρασή τους ορίζεται από το περιβάλλον. Παιχνίδια με ίδιους ή παρόμοιους κανόνες, μπορεί να έχουν διαφορετικό τρόπο διεξαγωγής, ανάλογα με το εκάστοτε περιβάλλον. Π.χ. το κρυφτό σε έναν σχολικό χώρο παίζεται διαφορετικά από ό,τι σε ένα πάρκο, ή ο τρόπος που θα γίνει ένας αγώνας αυτοκινήτων διαφοροποιείται από πίστα σε πίστα.
Κανόνες
Αν και τα παιχνίδια συχνά χαρακτηρίζονται από τα εργαλεία τους, επίσης ορίζονται και από τους κανόνες τους. Ενώ οι κανόνες υπόκεινται σε αλλαγές και τροποποιήσεις, η μεγάλη αλλαγή έχει ως αποτέλεσμα ένα "νέο" παιχνίδι. Υπάρχουν, όμως, και εξαιρέσεις όπως σε κάποιες περιπτώσεις παιχνιδιών που περιλαμβάνουν εσκεμμένη τροποποίηση των κανόνων, αλλά ακόμα κι εκεί υπάρχουν κάποιοι σταθεροί κανόνες.
Οι κανόνες, γενικά, καθορίζουν τη σειρά, τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις και τα επιτεύγματα του κάθε παίκτη. Τα δικαιώματα των παικτών μπορεί να περιλαμβάνουν το πότε θα μετακινήσουν το πιόνι τους ή πότε θα κάνουν κάποια ενέργεια. Ο πιο συνηθισμένος σκοπός είναι να συγκεντρώσει ο παίκτης τη μεγαλύτερη ποσότητα βαθμών, χρημάτων ή αντικειμένων στο τέλος του παιχνιδιού, όπως στη Monopoly, ή να φέρει το πιόνι του σε μια σχέση απειλής προς το πιόνι του αντιπάλου, όπως στο σκάκι.
Αθλήματα
Αθλήματα χαρακτηρίζονται παιχνίδια που έχουν αθλητικό χαρακτήρα και απαιτούν σωματική άσκηση. Στην κατηγορία συμπεριλαμβάνονται ατομικά και ομαδικά αγωνίσματα, όπως το ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση, το βόλεϋ κ.ά. Πολλά αθλήματα απαιτούν ειδικό εξοπλισμό και δεδομένο χώρο παιχνιδιού, ενώ απευθύνονται σε μεγάλες μερίδες θεατών.
Παιχνίδια επιδεξιότητας
Αυτή η κατηγορία εμπερικλείει κάθε παιχνίδι που απαιτεί επιδεξιότητα και συντονισμό ματιών και χεριών, με εξαίρεση τα βιντεοπαιχνίδια, τα οποία αποτελούν κατηγορία από μόνα τους. Παραδείγματα όπως το Jenga χρειάζονται μόνο ένα φορητό εξοπλισμό και μια οποιαδήποτε επιφάνεια, ενώ παιχνίδια σαν το φλίπερ, το μπιλιάρδο, το επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι και το air hockey απαιτούν ειδικά τραπέζια ή άλλες αυτόνομες μονάδες για την διεξαγωγή τους. Η έλευση των οικιακών συστημάτων βιντεοπαιχνιδιών αντικατέστησε ορισμένα από αυτά, όπως το επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι, ωστόσο το μπιλιάρδο, το φλίπερ κ.ά. παραμένουν ακόμα δημοφιλή σε δημόσιους χώρους.
Επιτραπέζια παιχνίδια
Τα επιτραπέζια παιχνίδια έχουν ως κύριο εργαλείο ένα ταμπλώ, πάνω στο οποίο ακολουθείται η πορεία, η πρόοδος και τα κεκτημένα των παικτών, τα οποία δηλώνονται με πιόνια. Τα περισσότερα περιλαμβάνουν ζάρια και κάρτες. Πολλά επιτραπέζια, περιέχουν προσομείωση πολέμου, με το ταμπλώ να αποτελεί στρατηγικό χάρτη.
Παιχνίδια τράπουλας
Τα παιχνίδια αυτά παίζονται μέσω της τράπουλας, μιας δεσμίδας καρτών, οι οποίες έχουν διαφορετική αξία. Υπάρχουν διάφορες μορφές τράπουλας ανά τον κόσμο: η αγγλοαμερικανική 52φυλλη που περιέχει αριθμούς, σύμβολα και φιγούρες, η τράπουλα Ταρώ με 78 φύλλα και άλλες τράπουλες διαμορφωμένες για επιτραπέζια παιχνίδια, όπως είναι και το Uno. Τα γνωστότερα παιχνίδια αγγλοαμερικανικής τράπουλας είναι το πόκερ, το μπριτζ, η πρέφα, η 31, η πασιέντζα,η ξερή κ.ά.