cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελληνική Χωροφυλακή
Άλλα αστυνομικά σώματα
Άλλα αστυνομικά σώματα που ιδρύθηκαν κατά την οθωνική περίοδο ήταν η Οροφυλακή, η Εθνοφυλακή και η Διοικητική Αστυνομία με περιορισμένα όμως καθήκοντα δημόσιας ασφάλειας όπως η φύλαξη των συνόρων και του συνταγματικού καθεστώτος.
Το 1981 ήλθε στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, το οποίο αρχικά προσπάθησε να συνεργαστεί με τη Χωροφυλακή, αλλά υπήρχε η αίσθηση ότι το Σώμα ασχολούνταν περισσότερο με την παρακολούθηση πολιτικών φρονημάτων και λιγότερο με την καταπολέμηση του εγκλήματος.
Η Χωροφυλακή τη στιγμή της συγχώνευσης (Οκτώβριος 1984) είχε δύναμη 30.000 περίπου ατόμων και το νέο αστυνομικό σώμα διατήρησε την προϋπάρχουσα δομή της, όχι όμως τη στρατιωτική.
Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της Ελληνικής Χωροφυλακής ήταν η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
Παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας
Το Γκραν Πρι Μοτοσικλέτας (αγγλικά: Road Racing World Championship Grand Prix ή MotoGP) είναι διοργάνωση της Dorna Sports υπό την εποπτεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μοτοσικλέτας (FIM). Διεξάγεται συνεχώς κάθε χρόνο, από το 1949.
Έπειτα από την αγωνιστική περίοδο του 1982 σταμάτησε να υφίσταται η κατηγορία των 350. Έπειτα από την αγωνιστική περίοδο του 1983, η κατηγορία των 50 cc αυξήθηκε στα 80 cc.
Έπειτα από την αγωνιστική περίοδο του 1989, οι μοτοσικλέτες των 125 κυβικών περιορίστηκαν σε μονοκύλινδρες μηχανές και σταμάτησε να υφίσταται η κατηγορία των 80 cc.
Ανά οδηγό (1949-2018)
Κάτοχοι πολλαπλών παγκοσμίων πρωταθλημάτων:
Πολυνίκες παγκόσμιοι πρωταθλητές σε διαφορετική κατηγορία την ίδια χρονιά:
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στους κατασκευαστές
Το αντίστοιχο παγκόσμιο πρωτάθλημα κατασκευαστών βασίζεται στο βαθμολογικό σύστημα στα Γκραν Πρι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος μοτοσικλέτας.
Ανά κατασκευαστή (1949-2013)
Δεν προσμετρώνται οι τίτλοι του 1954
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1994-95
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1994-95 ήταν η 56η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 7η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1994-95 συμμετείχαν 12 ομάδες. Διεξήχθη σε 3 γύρους. Στον Α΄ και στον Β΄ γύρο, οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Στον Γ΄ γύρο κάθε ομάδα αντιμετώπισε όλες τις υπόλοιπες ομάδες για τρίτη φορά. Η έδρα του τρίτου αγώνα καθορίστηκε με βάση τη βαθμολογία στο τέλος του Β΄ γύρου ως εξής:
Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Παρόλο που σύμφωνα με την προκήρυξη υποβιβάζονταν οι δύο τελευταίες ομάδες, δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα καθώς αποφασίστηκε, μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1994-95, για το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1995-96 αύξηση του αριθμού των ομάδων σε 14 και η επαναφορά της διεξαγωγής του πρωταθλήματος σε δύο γύρους, με αυτόματη τριπλή διαβάθμιση.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1995-96. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1995-1996.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Toν Ιούλιο του 1994, πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος, ο Πεζοπορικός Όμιλος Λάρνακας και η Ε.Π.Α. Λάρνακας συγχωνεύθηκαν δημιουργώντας την ΑΕΚ Λάρνακας, η οποία πήρε τη θέση του Πεζοπορικού στο πρωτάθλημα.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία του πρωταθλήματος μετά τη διεξαγωγή του Α΄ και Β΄ γύρου, με βάση την οποία καθορίστηκε το πρόγραμμα του Γ΄ γύρου, ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Α΄ και Β΄ γύρου:
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Γ΄ γύρου:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1994-1995
Χατζηκωνσταντής (κανονιοφόρος)
Του ιδίου τύπου πλοία : 'Αρσλάνογλου', ‘ΜΠΛΕΣΣΑΣ’, ‘ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ’, ‘Μελετόπουλος’, ‘Χατζηκωνσταντής’ και ‘Λάσκος Ι’.
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Leatham D. Smith Shipbuilding Co., Sturqeon Bay, Wisc’.
Η έναρξη της ναυπήγησης έγινε στις 11 Μαΐου 1944. Καθελκύστηκε στις 16 Ιουλίου 1944. Στην ενεργεία από τις 30 Οκτωβρίου 1944. Παρελήφθη στις 11 Δεκεμβρίου 1947 από τον Αντιπλοίαρχο Ι. Ζέπο, ο οποίος ήταν αρχηγός της αποστολής παραλαβής των 6 κλανονιοφόρων στο Νόρφολκ της Βιργίνιας. Στις 19 Μαρτίου 1948 κατέπλευσε στην Ελλάδα. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις του εσωτερικού πολέμου (εμφυλίου) και στη συνέχεια ως περιπολικό στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και Δωδεκανήσων. Εκτόπισμα : 335/439 ΤΝ.- Διαστάσεις 173Χ23Χ7,5 πόδια. – Ταχύτητα : 10 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ, 2 έλικες 3600 ΗΡ. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’/50, 2 πυροβόλα 40 χιλιοστών, 6 πυροβόλα 20 χιλιοστών.
Ονομάστηκε προς τιμή του Κυβερνήτη του Υ/Β ‘ΠΡΩΤΕΥΣ’ που φονεύθηκε με την καταβύθιση του στην Αδριατική στις 29 Δεκεμβρίου 1940. Παροπλίστηκε λόγω παλαιότητας στις 10 Ιουλίου 1976. Στης συνέχεια την 1 Οκτωβρίου 1977 ενεργοποιήθηκε για να αντικαταστήσει ‘ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ’ που προσάραξε.
Παροπλίστηκε τελικώς στις 20 Ιουλίου 1979.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Εθνική Μαλδίβων (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών των Μαλδίβων αντιπροσωπεύει τις Μαλδίβες στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης των Μαλδίβων (Maldives Basketball Association).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Θεωρητικά διαθέτουν δικαίωμα συμμετοχής στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia, καθώς και σε διοργανώσεις της SABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Νότιας Ασίας.
Μετρούν μόλις μία συμμετοχή στους Ασιατικούς Αγώνες που τελούνται υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πηγές
Μαλδιβες Γυναικων
Αριέλ (πόλη)
Η Αριέλ (εβραϊκά: אֲרִיאֵל, αραβικά: اريئيل) είναι ισραηλινός οικισμός και πόλη που ανήκει στη διοικητική περιοχή της Ιουδαίας και της Σαμάρειας στην κεντρική Δυτική Όχθη, μέρος των κατεχομένων από το Ισραήλ εδαφών, περίπου 20 χιλιόμετρα της Πράσινης Γραμμής και 34 χιλιόμετρα δυτικά των συνόρων της Ιορδανίας. Η Αριέλ ιδρύθηκε για πρώτη φορά το 1978 και ο πληθυσμός της ήταν 19.220 το 2016, αποτελούμενος από βετεράνους και νεαρούς ισραηλινούς, αγγλόφωνους μετανάστες και μετανάστες από την πρώην Σοβιετική Ένωση, με μια επιπλέον μαζική εισροή 10.000 μαθητών. Είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος εβραϊκός οικισμός στη Δυτική Όχθη, μετά από τους Μοντιίν Ιλίτ, Μπεϊτάρ Ιλίτ και Μααλέ Αντουμίμ.
Η δικαιοδοσία της Αριέλ εκτείνεται σε 14.677 τ.χλμ. και συνορεύει με τις παλαιστινιακές πόλεις και χωριά Σάλφιτ, Μάρντα και Ίσκακα. Σύμφωνα με το Μπετσέλεμ, εντός της δημοτικής περιοχής της Αριέλ υπάρχουν αρκετοί θύλακες ιδιωτικής παλαιστινιακής γης, οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν έχουν πρόσβαση σε αυτά.
Ετυμολογία
Αριέλ, κυριολεκτικά σημαίνει «Λέων του Θεού». Το «Αρί» (Λιοντάρι) στα εβραϊκά είναι επίσης συνώνυμο της γενναιότητας και του θάρρους και είναι επίσης το σύμβολο της φυλής του Ιούδα. Η πόλη Αριέλ πήρε το όνομά της από την Ιερουσαλήμ. Αριέλ στην Εβραϊκή Βίβλο είναι ένα από τα ονόματα της Ιερουσαλήμ και του Ναού της Ιερουσαλήμ (Ησαΐας 29:1–8).
Αναμορφωμένοι Βαπτιστές
εναλλ.=Ιωάννης Καλβίνος (1509-1564), επηρέσε τόσο την ανάπτυξη του συστήματος της πίστης που είναι τώρα γνωστό ως Καλβινισμός όσο και τον Προτεσταντισμό.|μικρογραφία|Ο [[Ιωάννης Καλβίνος (1509-1564), επηρέσε τόσο την ανάπτυξη του συστήματος της πίστης που είναι τώρα γνωστό ως Καλβινισμός όσο και τον Προτεσταντισμό.]] Οι Αναμορφωμένοι Βαπτιστές (μερικές φορές γνωστοί ως Ιδιαίτεροι Βαπτιστές ή Καλβινιστικοί Βαπτιστές) είναι Βαπτιστές που διατηρούν μια Καλβινιστική σωτηριολογία. Μπορούν να εντοπίσουν την ιστορία τους μέσω των πρώτων σύγχρονων Αναμορφωμένων Βαπτιστών της Αγγλίας. Η πρώτη μεταρρυθμισμένη Βαπτιστική Εκκλησία ιδρύθηκε το 1630. Το 1689, η Βαπτιστική Ομολογία Πίστης γράφτηκε σύμφωνα με την γραμμή των Αναμορφωμένων Βαπτιστών.
Αριέλ (πόλη)
Αδελφοποιήσεις
Η Αριέλ είναι αδελφοποιημένη με:
Αναμορφωμένοι Βαπτιστές
Αυστηροί Βαπτιστές
Οι ομάδες που αυτοαποκαλούνται Αυστηροί Βαπτιστές συχνά διαφοροποιούνται από εκείνους που αυτοαποκαλούνται Αναμορφωμένοι Βαπτιστές, που ενώ μοιράζονται το ίδιο Καλβινιστικό δόγμα, διαφέρουν ως προς την εκκλησιαστική πολιτεία.
Αριέλ (πόλη)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυτική Όχθη Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Αναμορφωμένοι Βαπτιστές
Αυστηροί Βαπτιστές
Η ομάδα των Αυστηρών Βαπτιστών είναι Βαπτιστές που πιστεύουν σε μια Καλβινιστική ή Μεταρρυθμισμένη ερμηνεία της χριστιανικής σωτηρίας. Οι Ιδιαίτεροι Βαπτιστές εμφανίστηκαν στην Αγγλία τον 17ο αιώνα και πήραν το όνομά τους από το δόγμα της "ιδιαίτερης λύτρωσης", ενώ ο όρος «αυστηρός» αναφέρεται στην πρακτική της κλειστής κοινωνίας.
Βαπτιστές Ηγεμονικής Εύνοιας
Όλες αυτές οι ομάδες συμφωνούν γενικά με τα Πέντε Σημεία του Καλβινισμού - ολική διαφθορά (total depravity), απεριόριστη εκλογή ή άνευ όρων εκλογή (unconditional election), περιορισμένη εξιλέωση (limited atonement), ακαταμάχητη χάρη (irresistible grace) και επιμονή των αγίων (perseverance of the saints). Ομάδες που αυτοαποκαλούνται "Βαπτιστές Ηγεμονικής Εύνοιας" επηρεάστηκαν ιδιαίτερα από τα γραπτά του Τζον Γκιλ τον 18ο αιώνα.
Μεταξύ των Αμερικανών Βαπτιστών που αναβίωσαν τέτοιες Καλβινιστικές ιδέες ήταν οι Ρολφ Π. Μπάρναρντ και Χένρι Τ. Μάχαν, οι οποίοι διοργάνωσαν την πρώτη Βιβλική Διάσκεψη Ηγεμονικής Εύνοιας στο Άσλαντ του Κεντάκι το 1954, αν και ομάδες που ορίστηκαν ως Κυρίαρχη Χάρη δεν είναι απαραίτητα συνδεδεμένες μαζί τους.
Ηνωμένο Βασίλειο
Οι Αναμορφωμένες Βαπτιστικές Εκκλησίες στο Ηνωμένο Βασίλειο χρονολογούνται από το 1630. Σημαντικοί πρώτοι πάστορες περιλαμβάνουν τον συγγραφέα Τζον Μπάνγιαν (1628–88), Μπέντζαμιν Κιτς (1640–1704), τον θεολόγο Τζον Γκιλ (1697–1771), Τζον Μπράιν (1703–1764), Άντριου Φούλερ και ο ιεραπόστολος Ουίλιαμ Κέρι (1761-1834). Ο Τσαρλς Σπάρτζεον (1834–92), πάστορας στο Παρεκκλήσι της Οδού Νιου Παρκ (New Park Street Chapel), έχει κληθεί «μακράν ο πιο διάσημος και επιδραστικός ιεροκήρυκας που είχαν οι Βαπτιστές».
Η δεκαετία του 1950 είδε ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον για τη μεταρρυθμισμένη θεολογία μεταξύ των βαπτιστών στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο Πίτερ Μάστερς, πάστορας του Μητροπολιτικού Σκηνίου του Λονδίνου, δημιούργησε το Σεμινάριο των Αναμορφωμένων Βαπτιστών του Λονδίνου το 1975.
Ηνωμένες Πολιτείες
Οι Βαπτιστικές εκκλησίες στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισαν να λειτουργούν υπό την Ομολογία Πίστης αλλά την μετονόμασαν σύμφωνα με τις τοπικές ενώσεις στις οποίες υιοθετήθηκε, πρώτα σε Ομολογία της Φιλαδέλφειας (1742, η οποία περιλαμβάνει δύο νέα κεφάλαια), αργότερα σε Ομολογία του Τσάρλεστον (1761, που εγκρίθηκε από το Λονδίνο χωρίς αλλαγές). Όταν ιδρύθηκε η Νότια Θεολογική Σχολή των Βαπτιστών, η κυβερνητική της ομολογία, η περίληψη των αρχών, συνοψίστηκε ως μορφή της Ομολογίας των Βαπτιστών του Λονδίνου το 1689, και ο ιδρυτής της, ο Τζέιμς Π. Μπόις έγραψε την «Περίληψη της Συστηματικής Θεολογίας» από μια προφανή Καλβινιστική θέση. Η πρώτη μεγάλη αλλαγή στο σχολείο μακριά από τον Καλβινισμό ήρθε στην ηγεσία του Ε. Γ. Mιούλλινς, προέδρου από το 1899–1928. Πολλές από τις εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο που αναφέρθηκαν παραπάνω κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και μετά έκαναν επίσης αντίκτυπο στους Βαπτιστές στην Αμερική, που φαίνονται ειδικά στο Κίνημα Ιδρυτών (το οποίο συνδέθηκε με τη λεγόμενη «Συντηρητική Αναβίωση») και στα έργα ανδρών όπως ο Ουόλτερ Τσάντρι, Ρότζερ Νικόλ και Έρνεστ Ράισινγκερ.
Τον Μάρτιο του 2009, σημειώνοντας την αναβίωση του Καλβινισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Time απαρίθμησε αρκετούς Βαπτιστές ανάμεσα στους σημερινούς ηγέτες των Καλβινιστών. Ο Άλμπερτ Μόλερ, πρόεδρος της Νότιας Θεολογικής Σχολής των Βαπτιστών, είναι ισχυρός υποστηρικτής του Καλβινισμού, αν και η στάση του δέχτηκε αντιδράσεις από την Νότια Συνέλευση των Βαπτιστών (xριστιανική ομολογία). Ο Tζόν Πάιπερ, ο οποίος ήταν πάστορας στη Βαπτιστική Εκκλησία της Βηθλεέμ στη Μινεάπολη για 33 χρόνια, είναι ένας από τους πολλούς Βαπτιστές που έχουν γράψει υπέρ του Καλβινισμού.
Ενώ η Νότια Συνέλευση Βαπτιστών παραμένει διαχωρισμένη όσον αφορά τον Καλβινισμό, υπάρχουν ορισμένες Αναμαορφωμένες Βαπτιστικές ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της Ένωσης Αναμορφωμέων Βαπτιστικών Εκκλησιών της Αμερικής, οι Ηπειρωτικές Βαπτιστικές Εκκλησίες, η Ένωση Εκκλησιών της Κυρίαρχης Ηγεμονικής Εύνοιας και άλλοι Βαπτιστές Ηγεμονικής Εύνοιας. Τέτοιες ομάδες είχαν κάποια θεολογική επιρροή από άλλες μεταρρυθμισμένες ονομασίες, όπως η Ορθόδοξη Πρεσβυτεριακή Εκκλησία. Η Ορθόδοξη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία ήταν επίσης η πηγή του Ύμνου της Τριάδας (Trinity Hymnal), o οποίος προσαρμόστηκε για χρήση απο τους Αναμορφωμένους Βαπτιστές.
Μέχρι το 2000, οι Αναμορφωμένες Βαπτιστικές ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες ανέρχονταν σε περίπου 16.000 άτομα σε 400 εκκλησίες.
Αφρική
Σημαντικές μορφές Αναμορφωμένων Βαπτιστών στην Αφρική περιλαμβάνουν τον Κόνραντ Μαμπίουε στη Ζάμπια, ο οποίος έχει συγκριθεί με τον Αμερικανό Τσαρλς Σπάρτζεον.
Ευρώπη
Υπάρχει ένα μικρό αλλά αναπτυσσόμενο δίκτυο Αναμορφωμένων Βαπτιστικών Εκκλησιών στην Ευρώπη. Οι ιταλικές εκκλησίες οργανώνονται στην Ένωση Ευαγγελικών Αναμορφωμένων Βαπτιστώνν στην Ιταλία. Αρκετές γαλλόφωνες εκκλησίες ξεπήδησαν από το έργο του Άγγλου ιεραπόστολου Στούαρτ Ολάιοτ στο Église réformée baptiste de Lausanne, όπου ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960. Υπάρχει επίσης ένα αναπτυσσόμενο δίκτυο Αναμορφωμένων Βαπτιστικών Εκκλησιών στην Ουκρανία.
Βραζιλία
Στη Βραζιλία υπάρχει μια σεμνή ένωση, η Comunhão reformada batista do Brasil, που ξεκίνησε κυρίως από το έργο του αμερικανικού ιεραπόστολου Ρίτσαρντ Ντένχαμ στο São José dos Campos του Σάο Πάολο. Δεδομένου ότι δεν αντιστοιχούσε στις προσδοκίες του δυναμισμού και της αποτελεσματικότητας, αντικαθίσταται από μια νεότερη Σύμβαση, την αναμορφωμένη Convenção Batista do Brasil.
Καναδάς
Η Αδελφότητα Ηγουμενικής Εύνοιας του Καναδά (Sovereign Grace Fellowship of Canada / SGF) είναι μια αδελφότητα για βαπτιστικές εκκλησίες στον Καναδά που κατέχει είτε την Βαπτιστική Ομολογία του 1644 είτε του 1689. Η SGF είχε 10 εκκλησίες μέλη όταν εγκαινιάστηκε επίσημα, που βρίσκονταν στο Νιου Μπράνσγουικ και στο Οντάριο. Από το 2012, υπάρχουν 14 εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας Βαπτιστική Εκκλησία της Οδού Τζάρβις στο Τορόντο. Το SGF είναι μία από τις ομάδες Βαπτιστών που συνδέονται με το Κολέγιο Βαπτιστικών Σεμιναρίων και Βίβλου του Τορόντο (Toronto Baptist Seminary and Bible College).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
2269 Ευφραιμιανή
Η Ευφραιμιανή (Efremiana) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,50. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ρώσου επιστημονικού συγγραφέα και παλαιοντολόγου Ιβάν Εφραίμοφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ευφραιμιανής εκτιμάται σε 22,92 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,212 ± 0,033. Η Ευφραιμιανή περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ως 8 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευφραιμιανη
Αντρέ Καμπρά
Ο Αντρέ Καμπρά (André Campra, βαπτίστηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1660 – 29 Ιουνίου 1744) ήταν Γάλλος συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας. Έγραψε αρκετές όπερες, θρησκευτική μουσική, ενώ θεωρείται ο «πατέρας» της όπερας-μπαλέτου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του Ζαν-Φρανσουά, βιολιστή και χειρουργού ιταλικής καταγωγής και της Λουίζ Φαμπρύ, ο Καμπρά γεννήθηκε πιθανότατα στο Αιξ-αν-Προβάνς. Έλαβε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής από τον πατέρα του και το 1674 έγινε χορωδός στον Άγιο Σώστη του Αιξ-αν-Προβάνς. Τέσσερα χρόνια αργότερα αρχίζει εκκλησιαστικές σπουδές, τις οποίες και ολοκληρώνει το 1681, έχοντας την ίδια χρονιά επιπληχθεί για τη συμμετοχή του σε θεατρικές παραστάσεις χωρίς την άδεια των ανωτέρων του.
Περί το 1697 στράφηκε στο θέατρο, μελοποιώντας ορισμένα έργα· η έκδοσή τους ωστόσο έγινε υπό το όνομα του αδελφού του, αποφεύγοντας έτσι να διακινδυνέψει τη θέση του στην εκκλησία. Εν τέλει, το 1700, παραιτείται από μουσικός διευθυντής της Παναγίας των Παρισίων και επικεντρώνεται στη θεατρική μουσική. Η υποδοχή ήταν κάθε άλλο παρά χλιαρή και πέντε χρόνια μετά ήδη θεωρείται διάσημος. Στα 1720 επιστρέφει στη σύνθεση εκκλησιαστικής μουσικής και παρά το γεγονός ότι διαθέτει μεγάλη φήμη, το εισόδημά του παραμένει χαμηλό. Δύο χρόνια αργότερα διορίζεται μουσικός διευθυντής του Πρίγκηπα του Κοντί -ένα πόστο όμως που δεν θα διαρκέσει πολύ. Το 1723 αναλαμβάνει τη μουσική υποδιεύθυνση στο Βασιλικό Παρεκκλήσιο των Βερσαλλιών και αρκετά χρόνια αργότερα, το 1730, γίνεται γενικός επιθεωρητής της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής.
Το σπουδαιότερο έργο του θεωρείται η όπερα-μπαλλέτο "L'Europe galante" (Η ευγενής Ευρώπη), ένα μουσικό είδος που συνδυάζει τα χαρακτηριστικά του μελοδράματος με αυτά μιας χορευτικής παράστασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες όπερας Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Τέως της Αιγύπτου
Ο Τέως της Αιγύπτου ήταν ο 2ος Φαραώ της 30ης δυναστείας της Αιγύπτου από το 362 π.Χ. ως το 360 π.Χ. γιος και διάδοχος του Νεκτανεβώ Α' ιδρυτή της δυναστείας συμβασίλευε με τον πατέρα του από το 365 π.Χ. Στην προετοιμασία του για πόλεμο με τους Πέρσες έβαλε ψηλούς φόρους και λεηλάτησε τους Αιγυπτιακούς ναούς γι'αυτό οι ευγενείς τον ανέτρεψαν τοποθετώντας Φαραώ της Αιγύπτου τον ανιψιό του Νεκτανεβώ Β'. Ο Τέως δραπέτευσε στην Περσία όπου τον δέχθηκε ο υπερήλικας βασιλιάς Αρταξέρξης Β'. Έζησε στην Περσική αυλή ως το τέλος της ζωής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τεώς
Κατηγορία:Φαραώ της 30ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Νεκτανεβώ Β΄ της Αιγύπτου
Ο Νεκτανεβώ Β' της Αιγύπτου ήταν ο 3ος και τελευταίος Φαραώ της 30ης δυναστείας της Αιγύπτου και ο τελευταίος γηγενής Φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου, διάδοχος του θείου του Τέως βασίλευσε στην Αίγυπτο από το 360 π.Χ. ως το 342 π.Χ.. Την εποχή του η Αίγυπτος γνώρισε μεγάλη ευημερία ανθίζοντας μια ιδιαίτερη μορφή τέχνης, που λατρεύτηκε αργότερα από τους Έλληνες Πτολεμαίους βασιλείς της Αιγύπτου. Έδειξε -όπως και ο παππούς του Νεκτανεβώ Α'- μεγάλο ενδιαφέρον για την Αιγυπτιακή θρησκεία, κτίζοντας και ανακαινίζοντας όλους τους μεγάλους Αιγυπτιακούς ναούς, όπως τον περίφημο ναό της Ίσιδας.
Ανεξαρτητοποίηση της Αιγύπτου από τους Πέρσες
Από την εποχή του Πέρση βασιλιά Καμβύση Β' το 525 π.Χ. η Αίγυπτος είχε κατακτηθεί από την Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών, αλλά κατάφερε να κερδίσει την ανεξαρτησία της το 404 π.Χ., όταν ανέβηκε στον θρόνο της Περσίας ο Αρταξέρξης Β'. Μετά την επιβολή της ειρήνης του Ανταλκίδα το 389 π.Χ. η Κύπρος και η Αίγυπτος έγιναν οι σημαντικότεροι στόχοι της Περσίας για την ολοκλήρωση των κατακτήσεων τους στην Μεσόγειο. Οι Πέρσες έκαναν πολλές προσπάθειες να ανακαταλάβουν την Αίγυπτο το 385 π.Χ., 383 π.Χ. και το 373 π.Χ., χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Το 360 π.Χ. ο θείος του Νεκτανεβώ, ο Τέως, 2ος Φαραώ της 30ης δυναστείας της Αιγύπτου, ξεκίνησε τις προετοιμασίες για πόλεμο με τους Πέρσες· ο ίδιος ο Νεκτανεβώ συνόδευσε τον θείο του σε όλες τις εκστρατείες.
Άνοδος του Νεκτανεβώ στον θρόνο της Αιγύπτου
Στις προσπάθειες του ο Τέως για να συγκεντρώσει χρήματα για τον πόλεμο, έβαλε υψηλούς φόρους και λεηλάτησε τις περιουσίες των ναών. Τότε οι Αιγύπτιοι εξεγέρθηκαν να τον ανατρέψουν, για να τοποθετήσουν Φαραώ τον ανιψιό του Νεκτανεβώ Β΄. Ο Τέως ζήτησε την βοήθεια από τον μεγάλο στρατηγό βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαο Β΄ και τον Αθηναίο στρατηγό Χαβρία, αλλά τελικά δεν τον βοήθησαν, γι'αυτό δραπέτευσε στην αυλή της Περσίας, αφήνοντας τον θρόνο της Αιγύπτου στον Νεκτανεβώ Β΄. Όταν ανέβηκε στον θρόνο της Αιγύπτου, ο Νεκτανεβώ Β' αντιμετώπισε την εξέγερση από κάποιον άγνωστο σφετεριστή, τον οποίο τελικά κατόρθωσε να υποτάξει με την βοήθεια του βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαου Β΄. Ο νέος Πέρσης βασιλιάς, ο γηραιός Αρταξέρξης Γ', γιος και διάδοχος του Αρταξέρξη Β', έβαλε βασικό του στόχο να ανακαταλάβει την Αίγυπτο, όμως ο Νεκτανεβώ Β' την περίοδο της ειρήνης κατάφερε να δημιουργήσει ισχυρό στρατό με Έλληνες μισθοφόρους. Οι Πέρσες του Αρταξέρξη Γ', στις δυο πρώτες εκστρατείες τους στην Αίγυπτο το 354 π.Χ. και το 351 π.Χ., γνώρισαν ισάριθμες ήττες από τον Αιγυπτιακό στρατό του Νεκτανεβώ Β΄. Ο Αιγύπτιος Φαραώ βοήθησε τη Φοινικική πόλη Σιδώνα και τον βασιλιά της Τεννέ Β' να εξεγερθούν κατά του Αρταξέρξη Γ' το 343 π.Χ.· ο Τεννές Β' κατέστρεψε όλες τις προμήθειες των Περσών, για τον πόλεμο που προετοίμαζαν με τους Αιγυπτίους.
Κατάκτηση της Αιγύπτου από τους Πέρσες
Μετά την κατάπνιξη της επανάστασης και την καταστροφή της Σιδώνας, ο Αρταξέρξης Γ' ανέλαβε προσωπικά την υπόθεση της κατάκτησης της Αιγύπτου. Ο Αρταξέρξης Γ' κατέφυγε στις Ελληνικές πόλεις για να ζητήσει βοήθεια: η Αθήνα και η Σπάρτη αρνήθηκαν, αλλά του πρόσφεραν 1.000 οπλίτες η Θήβα και 3.000 οπλίτες το Άργος. Οι Αιγύπτιοι αριθμούσαν 60.000 Αιγυπτίους, 20.000 Λίβυους όπως και πολλούς Έλληνες μισθοφόρους· οι Περσικές δυνάμεις ενισχύθηκαν από τον Μέντορα τον Ρόδιο και 6.000 Ίωνες. Οι Αιγυπτιακές δυνάμεις του Νεκτανεβώ Β΄ συνετρίβησαν από τους Πέρσες στην τρίτη εκστρατεία τους το 343 π.Χ., η οποία έγινε με επικεφαλής τον ίδιο τον βασιλιά Αρταξέρξη Γ'. Οι Πέρσες έκαναν επαρχία τους την Αίγυπτο, την οποία κράτησαν για άλλα 10 χρόνια τοποθετώντας σατράπη· ο Νεκτανεβώ δραπέτευσε στην Άνω Αίγυπτο και από κει στη Νουβία.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 30ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ιερά Συμμαχία
[[Image:Map of the Holy Alliance (1840).svg|thumb|Οι ιδρυτικές χώρες της Ιερής Συμμαχίας, με φόντο τα Ευρωπαϊκά σύνορα το [[1840]].
{{legend|#ffd42aff| Αυστριακή Αυτοκρατορία   🇦🇹 }} {{legend|#4d4d4dff| Βασίλειο της Πρωσσίας    20px }} {{legend|#008000ff| Ρωσική Αυτοκρατορία       }} ]] Με τον όρο Ιερά Συμμαχία ή Ιερή Συμμαχία χαρακτηρίσθηκαν διάφορες συμμαχίες από την αρχαιότητα στις οποίες κύριο χαρακτηριστικό τους ήταν η πίστη και η αφοσίωση των συμβαλλομένων μερών αφενός αλλά και η μυστικότητα αυτών επί των συνομολογημένων. Γι΄ αυτό και τέτοιου είδους συμμαχίες τις συνομολογούσαν απ΄ ευθείας οι διάφοροι Ηγεμόνες και Βασιλείς μεταξύ τους, χαρακτηριζόμενες "ιερές", (κατά την έννοια απόλυτα σεβαστές) μη αποδεχόμενες καμίας μονομερούς αμφισβήτησης. Τέτοιες συμμαχίες διαπιστώνονται και στη Βίβλο με περισσότερο ομόδοξο θρησκευτικό χαρακτήρα.
Ιερά Συμμαχία (Ευρώπης)
Στη νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία με τον όρο Ιερά Συμμαχία, ή Μεγάλη Συμμαχία, φέρεται ιδιαίτερα η μετά την ήττα του Ναπολέοντα, ιστορική, μυστική αρχικά, τριμερής συνθήκη που συνήφθη μεταξύ των Αυτοκρατόρων Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας, Φραγκίσκου Α' της Αυστρίας και του Βασιλέα Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας, (νικητές των ναπολεόντειων πολέμων) την οποία συνομολόγησαν και υπέγραψαν αυτοπροσώπως, στο Παρίσι στις 14/26 Σεπτεμβρίου(ν.ημερ) του 1815, δηλαδή περίπου τρεις μήνες μετά την λήξη του Συνεδρίου της Βιέννης (Ιούνιος 1815). Στη συμμαχία αυτή προσχώρησε το ίδιο έτος και η Αγγλία ενώ με την επιμέρους λεγόμενη συνθήκη «Αιξ λα Σαπέλ» του 1818 προσχώρησε και η Γαλλία.
Σκοπός
thumb|right|180px|Ο τσάρος Αλέξανδρος Α΄ Την πρωτοβουλία της σύναψης αυτής της συνθήκης είχε ο Τσάρος Αλέξανδρος που φέρεται να διατελούσε υπό την επίδραση των μυστικοπαθών θεωριών της βαρόνης Κρούντενερ, συζύγου Ρώσου διπλωμάτη, η δε ονομασία «Ιερά» οφείλεται στην αρχική πρόθεσή του όπως επιτύχει την εν «χριστιανική αλληλεγγύη» συνένωση των ευρωπαϊκών Χωρών, των ορθοδόξων (της Ρωσίας), των καθολικών (της Αυστρίας) καθώς και των προτεσταντών (της Πρωσίας). Βέβαια από την άποψη αυτή ίσως η συνθήκη αυτή να αποτελεί και τον προάγγελο της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο σκοπός που συνεστήθη η Ιερά Συμμαχία διαφαίνεται στον πρόλογο της συνθήκης αυτής μετά την αναφορά στην Αγία και αδιαίρετη Τριάδα και στα ονόματα των τριών ηγεμόνων, σε ελληνική μετάφραση της εποχής (μονοτονικό) Στο τέλος, η συνθήκη κλείνει με τη δήλωση όποια πολιτεία ήθελε αποδεχθεί τις παραπάνω αρχές μπορούσε να προσχωρήσει στη Συμμαχία. (πολλοί τη δήλωση αυτή την προσμετρούν ως άρθρο)
Δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι την εποχή (έτος και μήνα ακόμα) της σύναψης αυτής της Συμμαχίας, όπου είχε επέλθει η ήττα του Ναπολέοντα, όλη σχεδόν η Ευρώπη (πλην της Βαλκανικής) είχε διέλθει περίπου ένα τέταρτο του αιώνα, (από τη Γαλλική επανάσταση), από μία γενική αναταραχή, γέννημα της οποίας ήταν ο Ναπολέων και να υποστεί από τους πολέμους που ακολούθησαν τεράστιες ανθρώπινες απώλειες που έφθαναν τα 6.000.000 και ανυπολόγιστες καταστροφές. Φυσικό επόμενο αυτών ήταν ο κυρίαρχος πόθος όλων από την επόμενη ημέρα να είναι η με κάθε τρόπο εγκαθίδρυση και παγίωση μόνιμης ειρήνης στον ευρύτερο χώρο, μια ειρήνη που εκ των πραγμάτων αυτοί που θα μπορούσαν να την εγγυηθούν ήταν οι νικητές. Και αυτό ακριβώς συνέβη, σ' αυτούς τους νικητές ηγεμόνες εναπόθεσαν όλοι τις ελπίδες τους. Το γεγονός ότι η σύμβαση της συμμαχίας κοινοποιήθηκε προς όλες σχεδόν τις τότε Αυλές και έγινε σχεδόν απ' όλους αποδεκτή με ενθουσιασμό, πλην της Αγγλίας και του Πάπα (δείτε παρακάτω την ενότητα Διεθνές Δίκαιο), επιβεβαιώνει τα παραπάνω, όταν μάλιστα και οι υπόδουλοι ακόμα Έλληνες σ'  αυτήν  άρχισαν να ελπίζουν.
Διευθυντής του Διευθ
Με την συνθήκη της Ιεράς Συμμαχίας είναι πρόδηλο ότι ο Τσάρος Αλέξανδρος Α΄ πίστευε στην ίδρυση μιας μεγάλης χριστιανικής οικογένειας με τις αρχές εκείνες που θα απέκλειαν οποιαδήποτε διένεξη ή ακόμα και πόλεμο. Η άποψη όμως αυτή, όπως διαγραφόταν στη συνθήκη, φαινόταν εξ αρχής ιδιαίτερα ρομαντική και πολύ γενικόλογη αφού δεν προέβλεπε ούτε τον έλεγχο για την τήρηση, ούτε επιπτώσεις, αλλά ούτε και προβλεπόμενες ενέργειες για τη διαφύλαξή της. Ουσιαστικά έλειπαν οι απαραίτητες εγγυήσεις. Τις εγγυήσεις αυτές άφησαν οι Ηγεμόνες να τις διαμορφώσουν οι διπλωμάτες τους. Από τους διπλωμάτες και των τριών ηγεμονιών ψυχή και ιθύνων νους της Συμμαχίας ώστε να καταστεί αυτή το ανώτερο διεθνές όργανο της εποχής αναδείχθηκε ο Αυστριακός Καγκελάριος και πρίγκιπας (επί τιμή) Κλέμενς φον Μέττερνιχ ο οποίος, από τους υπέρμετρους φόβους του, μετέβαλε τελείως τους αρχικούς σκοπούς της μετατρέποντάς την τελικά σε κύριο όργανο - διευθυντήριο επιβολής απολυταρχισμού και καταπολέμησης των λαϊκών ελευθεριών.thumb|right|200px|Πρίγκιψ Κλέμενς φον Μέττερνιχ. Ελαιογραφία του [[Θόμας Λόρενς περ. 1820-1825)]] Έτσι η Ιερά Συμμαχία σταδιακά άρχισε να μετατρέπεται, κατά τους περισσότερους ιστορικούς, σε θεσμό καταπίεσης των λαών και με σαφή λόγο επέμβασης των ισχυρών Βασιλέων στα εσωτερικά ζητήματα των ασθενέστερων Χωρών, όπου εκδηλώνονταν φιλελεύθερες τάσεις. Δυστυχώς όμως και αυτές οι απόψεις είναι πολύ μεταγενέστερες, πέρα από τις αντιλήψεις που ίσχυαν την εποχή εκείνη. Κατ' αρχήν όλοι οι τότε διπλωμάτες πάσχιζαν για την εδραίωση μιας μόνιμης ειρήνης, γεγονός που κανείς δεν μπορεί ν΄ αμφισβητήσει. Η αντίληψη όμως που επικρατούσε τότε για τις ιδέες που παρήγαγε η Γαλλική Επανάσταση δεν ήταν ακόμα ξεκάθαρες όπως σήμερα έχουν παγιωθεί κι ας μην είναι ακόμα απόλυτα σαφείς. Αντίθετα ήταν συνυφασμένες με βία, τρομοκρατία, στο όνομα των οποίων ακολούθησε η καρατόμηση των βασιλέων της Γαλλίας, η καρατόμηση και δίωξη χιλιάδων Γάλλων πολιτών ακόμα και η καρατόμηση των πρωτεργατών της επανάστασης για να καταλήξουν στο τέλος σε ανάδειξη αυτοκράτορα και στον όλεθρο μιας σειράς ευρωπαϊκών πολέμων, με συνέπεια να θεωρούνται εξ αρχής καταδικαστέες.
Κάτω από αυτή τη γενική αντίληψη των πραγμάτων της εποχής ο Μέττερνιχ, διπλωμάτης της Αυστρίας, χώρας που είχε υποστεί ολοκληρωτική διάλυση στη διάρκεια των πολέμων, ήταν ίσως και επόμενο να αναδειχθεί ο πλέον μαχητής στις επαναστατικές εκείνες ιδέες αναπτύσσοντας επιχειρηματολογίες φόβων και κινδύνων ανατροπής της ευρωπαϊκής ειρήνης και ατυχώς να εισακούγεται. Εξ αυτών των λόγων και ο εκ μέρους του χαρακτηρισμός της συνθήκης ως «ηχούν κενόν», αναζητώντας προφανώς μια περισσότερο θαρραλέα και δυναμική συνθήκη που να προσδιορίζονται μέτρα και μέσα επιβολής. Ίσως όμως οι απόψεις του να μην έγιναν άμεσα αποδεκτές, από τους τρεις ηγεμόνες, με δεδομένο ότι η συνθήκη δεν άλλαξε, και αντ' αυτού καθορίστηκε η κατά τακτά διαστήματα σύγκληση συνεδρίων όπου θα εξετάζονται καθένα χωριστά τα διάφορα προκύπτοντα ζητήματα με ανάλογη κατά περίπτωση απόφαση δράσης εφόσον καθίσταται αναγκαία.
Επισημαίνεται ότι οι αναφορές κάποιων ιστορικών στον Μέττερνιχ ότι επεδίωκε και επεμβάσεις σε χώρες ή ότι η Ιερά Συμμαχία επενέβαινε στα εσωτερικά θέματα αδύναμων χωρών υπονοώντας αυθαίρετα αποτελούν ιστορικές ανακρίβειες, δεδομένου ότι όπου σημειώθηκαν τέτοιες παρεμβάσεις αποφασίστηκαν μετά από αιτήματα των ηγεμόνων των ίδιων των χωρών, όπως π.χ. στην Ισπανία και τις ηγεμονίες της Ιταλίας. Αντίθετα το ότι η διακήρυξη του Δόγματος Μονρόε, που αφορούσε επαναστάσεις των ισπανικών αποικιών στη λατινική Αμερική υπέσκαψε την θεσμικότητα της Συμμαχίας είναι αληθές, πλην όμως δεν απέτρεψε την επέμβασή της δεύτερης στην Ισπανία, (δείτε παρακάτω Διεθνές Δίκαιο)
Κατάρρευση της Συμμαχίας
Όμως, ο κύριος υπονομευτής, που επέφερε και το μεγαλύτερο πλήγμα στην Ιερά Συμμαχία ήταν, όσο κι αν ακούγεται περίεργο, η Ελληνική Επανάσταση του 1821 την οποία και καταπολέμησε ο Μέττερνιχ με κάθε δύναμη που διέθετε, ειδικότερα στο Συνέδριο της Βερόνας, που κατέληξε να είναι και το τελευταίο της Συμμαχίας σε πλήρη σύνθεση. Η Ελληνική Επανάσταση του ανελεύθερου θεσμού της Ιεράς Συμμαχίας όπως αυτό είχε αναδειχθεί. Οι επαναστάσεις που ακολούθησαν, στη Γαλλία το 1830, στο και  απλά ολοκλήρωσαν την τελική κατάρρευσή της, που όμως συνδέθηκε με μια αναχρονιστική περίοδο της νεότερης ευρωπαϊκής ιστορίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα Κατηγορία:Διπλωματία Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Ιστορία της Αυστρίας Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Congresso di Vienna
Μπάσρα (Μαρόκο)
Η Μπάσρα (البصرة, al-Baṣra) ήταν πόλη στο Μαρόκο, είκοσι χιλιόμετρα νότια της αλ-Κασρ αλ-Καμπίρ, χτισμένη, κατά μία εκδοχή στη θέση της ρωμαϊκής πόλης Tremulae. Το όνομά της το πήρε από την πόλη Μπάσρα (Βασόρα) του Ιράκ, ενώ ονομάστηκε και al-Ḥamrāˀ (η κόκκινη) εξαιτίας του κοκκινωπού εδάφους στην περιοχή της. Χτίστηκε πιθανώς από τον Ιντρίς Β' τον 9ο αιώνα ΚΕ (3ο Εγίρας) με σκοπό να αποτελεί την θερινή κατοικία των Ιντρισιδών του Φας. Τον δέκατο αιώνα ΚΕ ήταν η πρωτεύουσα βασιλείου των Ιντρισιδών που προέκυψε από το μοίρασμα του βασιλείου του Ιντρίς Β', έως ότου καταλήφθηκε από τον Ομεϋάδη χαλίφη της Κόρδοβας, αλ-Χακάμ Β'. Στην πόλη εγκαταστάθηκε κυβερνήτης ο Γιάχγια μπιν Χάμντουν μέχρι να τον εκτοπίσει ο Μπουλούγκιν μπiν Ζίρι, ο οποίος ισοπέδωσε τις οχυρώσεις της πόλης. Τον 10ο και 11ο αιώνα η πόλη ευημερούσε, όμως την εποχή του Λέοντος του Αφρικανού (16ος αιώνας ΚΕ) είχε ήδη παρακμάσει πολύ. Σήμερα σώζεται μόνο το πέτρινο τείχος της πόλης.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου Κατηγορία:Ιστορία του Μαρόκου
Αίρυ-0
Ο Αίρυ-0 είναι κρατήρας στον Άρη του οποίου η θέση χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό της θέσης του πρώτου μεσημβρινού του πλανήτη. Έχει διάμετρο περίπου 0,5 χλμ. και βρίσκεται εντός του μεγαλύτερου κρατήρα Αίρυ στην περιοχή Σίνους Μεριντιάνι. Η IAU Ομάδα Εργασίας για Χαρτογραφικές Συντεταγμένες και Τροχιακά Στοιχεία έχει προτείνει τη χρήση των συντεταγμένων προσγείωσης του Βίκινγκ 1 (47°.95137 δυτικά) για πρότυπο μήκος. Βάσει του ορισμού η θέση του κέντρου του Αίρυ-0 διατηρήθηκε σε 0° γεωγραφικό μήκος, με ανεκτά όρια ανοχής και χαρτογραφικής αβεβαιότητας.
Ονομάστηκε προς τιμήν του Βρετανού Βασιλικού Αστρονόμου Σερ Τζωρτζ Μπίντελ Αίρυ (1801-1892), ο οποίος το 1850 έχτισε το τηλεσκόπιο κύκλου διαβάσεων στο Γκρήνουιτς. Στη συνέχεια η θέση του τηλεσκόπιου επιλέχθηκε για να καθοριστεί η τοποθεσία του πρώτου μεσημβρινού της Γης. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|591x591εσ|Ανάγλυφος χάρτης του Άρη. Η θέση προσγείωσης του [[Opportunity σημειώνεται με κίτρινο σταυρό πάνω αριστερά. Ο κρατήρας Αίρυ-0 βρίσκεται κάτω δεξιά, στο μηδενικό σημείο.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χαρακτηριστικά της επιφάνειας του Άρη
2270 Γιαζί
Ο Γιαζί (Yazhi) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,9. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του από τη λέξη της γλώσσας των Ινδιάνων Ναβάχο που σημαίνει «μικρούλα» (το όνομα προτάθηκε από την Ντέμπι Τζόφρεον).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Γιαζί είναι άγνωστα. Ο Γιαζί περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ως 9,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιαζι
Ανίζ Κολτζ
Σημαντική γαλλόφωνη ποιήτρια, ξεκίνησε να γράφει στα γερμανικά. Έχει τιμηθεί το 2008 με το βραβείο Jean-Arp για τη γαλλόφωνη λογοτεχνία για το σύνολο του έργου της, το 2008 με το βραβείο Servais-Präis για την ποιητική συλλογή 'Το αλλού των λέξεων' (L'ailleurs des mots) και το 2018 το Βραβείο Γκονκούρ για τη ποίηση.
Το 1962, ίδρυσε μαζί με τον συζυγό της Ρενέ Κολτζ, και τους Νικ Βέμπερ, Έντμοντ Ντούνε και Χορστ Μπίγκερ, τις Ημέρες λογοτεχνίας του Μοντορφ (Journées littéraires de Mondorf).
Πέθανε την 1η Μαρτίου 2023, σε ηλικία 94 ετών.
Βιογραφία
Γεννημένη στις 12 Ιουνίου 1928 στη πόλη του Λουξεμβούργου, η Κολτζ ήταν ανιψιά του Εμίλ Μερίς, συνιδρυτή της χαλυβουργίας Arbed, και της Αλίν Μερίς ντε Σαιν Χιμπέρτ, συγγραφέα και μεταφράστριας του Μάιστερ Έκαρτ.
Άρχισε να γράφει παιδικές ιστορίες τη δεκαετία του 1950 κυρίως στα γερμανικά και τα λουξεμβουργιανά. Το 1966 εμφανίστηκε από τον εκδοτικό οίκο Pierre Seghers, η δίγλωσση (στα γαλλικά και τα γερμανικά) συλλογή ποιημάτων '' Τσίρκο του Ήλιου", που μεταφράστηκε από την Andrée Sodenkamp. Αποφασιστική καμπή στη λογοτεχνική σταδιοδρομία της Κολτζ αποτέλεσε ο θάνατος του συζύγου της, το 1971, ως αποτέλεσμα των βασανιστηρίων που υπέστη κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από τους Ναζί, οπότε αποκήρυξε τη γερμανική γλώσσα και υιοθέτησε τα γαλλικά ως γλώσσα γραφής. Θεωρήθηκε ως η σημαντικότερη σύγχρονη ποιήτρια του Λουξεμβούργου.
Από το 1993 έως το 2010 οι ποιητικές συλλογές της εκδίδονται από τις εκδόσεις Phi, Λουξεμβούργο. Ο Γαλλικός εκδοτικός οίκος Éditions Arfuyen, Παρίσι, εξέδωσε έξι ποιητικές συλλογές από το 2007 έως το 2016.
Από το 1962 έως το 1974 οι Λογοτεχνικές Ημέρες Μόρτνοφ (Journées littéraires de Mondorf) δημιούργησαν δεσμούς μεταξύ των λουξεμβουργιανών συγγραφέων και της διεθνούς λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής σκηνής. Οι συναντήσεις αυτές αναβίωσαν το 1995 έως το 2003, με την συνδρομή του Λουξεμβουργιανού συγγραφέα Ζαν Πορτάντ.
Η Κολτζ ήταν μέλος της Ακαδημίας Μαλαρμέ, του Ινστιτούτου του Μεγάλου Δουκάτου, section des arts et des lettres, και της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Ποίησης.
Η Κολτζ πέθανε την 1η Μαρτίου 2023, σε ηλικία 94 ετών.
Το Κέντρο Λογοτεχνίας του Λουξεμβούργου (CNL), διατηρεί τα αρχεία της Ανίζ Κόλτζ, που περιμβάνουν, μεταξύ άλλων, περίπου 5.000 επιστολές, οι οποίες παρουσιάζουν την απολύτως αξιοθαύμαστη δραστηριότητα αυτής της ποιήτριας.
Τα ποιήματα του Ανίζ Κόλτζ έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, ολλανδικά, πορτογαλικά, ρουμανικά, ουγγρικά, βουλγαρικά, πολωνικά, ρωσικά, σουηδικά, μακεδονικά) και στα Ελληνικά, από την Μαρία Παπαδήμα με εικονογράφηση του εικαστικού Στέφανου Ρόκου. Η Κολτζ έχει μεταφράσει στα γερμανικά έργα των Léopold Sédar Senghor και Αντρέ Σόντενκαμπ.
Ανθολογία
Υπνοβάτης της ημέρας (συλλογή ποιημάτων), Gallimard, συντ. " Ποίηση », 2016
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουξεμβούργιοι συγγραφείς Κατηγορία:Ποιήτριες
Νύσσα του Πόντου
Η Νύσσα Α΄ (α' μισό 2ου αιώνα π.Χ.) ήταν Βασίλισσα του Πόντου που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Καταγόταν από τον Οίκο των Σελευκιδών αποτελώντας εγγονή του εξέχοντος βασιλιά Αντίοχου Γ΄ του Μέγα. Στον Πόντο βασίλεψε ως σύζυγος του Φαρνάκη Α΄, παππού του διαβόητου βασιλιά και πολεμίου της Ρώμης, Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα.
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας της Νύσσας υπήρξε ο Αντίοχος και μητέρα της η αδερφή του τελευταίου, Λαοδίκη Δ΄. Αμφότεροι ήταν τέκνα του Αντίοχου Γ΄ του Μέγα και της Λαοδίκης Γ΄. Ο πατέρας της ως πρωτότοκος προοριζόταν για διάδοχος του θρόνου, ωστόσο απεβίωσε αιφνιδιαστικά το 193 π.Χ., πριν το θάνατο του πατέρα του. Μετά το γεγονός αυτό, η μητέρα της Νύσσας, Λαοδίκη Δ΄, αρχικά απέκτησε ιερατικά καθήκοντα και κατόπιν νυμφεύθηκε διαδοχικά τα άλλα αδέρφια της, Σέλευκο Δ΄ το Φιλοπάτορα και τον Αντίοχο Δ΄ τον Επιφανή.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τελευταίου, το χέρι της Νύσσας δόθηκε στο Βασιλιά του Πόντου, Φαρνάκη Α΄, ο οποίος βρισκόταν τότε σε προχωρημένη ηλικία (περίπου 172 π.Χ.). Ο Φαρνάκης είχε ασκήσει έντονη επεκτατική πολιτική στο παρελθόν με στρατιωτικά μέσα, ωστόσο την εποχή εκείνη ακολουθούσε την τακτική των διπλωματικών ελιγμών. Ο γάμος του με τη Νύσσα σήμαινε την ενδυνάμωση των σχέσεων ανάμεσα στον Πόντο και τους Σελευκίδες, η οποία σταδιακά είχε ατονήσει, πιθανώς σε μία προσπάθεια αυτοπροστασίας απέναντι στην ολοένα αυξανόμενη επιρροή της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στις εσωτερικές υποθέσεις της Μικράς Ασίας.
Πιθανολογείται πως η Νύσσα Α΄ έφερε στον κόσμο με το Φαρνάκη, τον Μιθριδάτη Ε΄ τον Ευεργέτη. Επίσης πρόκειται πιθανώς για τη μητέρα της Νύσσας Β΄ (ή Λαοδίκης), η οποία και νυμφεύθηκε τον Αριαράθη Ε΄ της Καππαδοκίας. Η ακριβής ημερομηνία και οι συνθήκες του θανάτου της δεν διασώζονται από τις αρχαίες πηγές. Ωστόσο μνημονεύεται σε μία επιγραφή που αφιέρωσαν οι Αθηναίοι στη Δήλο προς τιμήν του βασιλικού ζεύγους του Πόντου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:1; -webkit-column-count:1; column-count:1;">
Νυσσα Ποντου Νυσσα Ποντου Νυσσα 01 Νυσσα Ποντου
Νεκτανεβώ Α΄ της Αιγύπτου
Ο Νεκτανεβώ Α' της Αιγύπτου ήταν ο ιδρυτής της 30ης και τελευταίας γηγενούς δυναστείας της Αιγύπτου, ανέτρεψε και δολοφόνησε τον τελευταίο Φαραώ της Αιγύπτου της 29ης δυναστείας Νεφερίτη Β' στην συνέχεια βασίλευσε στην χώρα από το 380 π.Χ. ως το 362 π.Χ.. Το μεγαλύτερο διάστημα της βασιλείας του ασχολήθηκε με πολέμους εναντίον των Περσών προκειμένου να ανακαταλάβουν την Αίγυπτο η οποία είχε ανεξαρτητοποιηθεί από το 404 π.Χ..
Εθνική Ανδόρρας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ανδόρρας εκπροσωπεί την Ανδόρρα στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ανδόρρας που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο της χώρας.
Ιστορία
Η Ανδόρρα εθνική ομάδα, υφίσταται από το 1994, ενώ το Πρωτάθλημα της χώρας ξεκίνησε το 1995. Έως το 1996, που εισήλθε στην FIFA και στην UEFA, δεν έπαιρνε μέρος σε διεθνείς διοργανώσεις. Ποτέ στην ιστορία της δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελική φάση, είτε Παγκοσμίου Κυπέλλου, είτε Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Ωστόσο η Εθνική Ομάδα έχει πετύχει κάποιες σημαντικές νίκες στην ιστορία της, με πιο σημαντική από αυτές να είναι η εντός έδρας νίκη επί της Ουγγαρίας με 1-0, στις 9 Ιουνίου 2017, σε ένα ματς το οποίο σφύριξε ο Έλληνας Χαράλαμπος Καλογερόπουλος, για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018, που διεξήχθη στη Ρωσία.
Στάδιο
Χρησιμοποιεί ως έδρα της το Στάδιο Κομουνάλ ντ'Ανδόρρα λα Βέγια με χωρητικότητα 850 θέσεων, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Ανδόρρα λα Βέγια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ανδόρρας (ποδόσφαιρο)
Επίμαχος
Το ελληνικό όνομα Επίμαχος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
Βιολογία
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Η Κοιμώμενη Τσιγγάνα
Η Κοιμώμενη Τσιγγάνα (γαλλικά: La Bohémienne endormie) είναι ελαιογραφία του 1897 από τον Γάλλο καλλιτέχνη Ανρί Ρουσσό. Είναι μια φανταστική απεικόνιση ενός λιονταριού που συλλογίζεται πάνω από μια κοιμισμένη γυναίκα se μια φεγγαρόλουστη νύχτα.
Ο Ρουσσό εξέθεσε για πρώτη φορά τον πίνακα στο 13ο Σαλόνι Ανεξάρτητων Καλλιτεχνών και προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον πουλήσει στον δήμαρχο της γενέτειρας πόλης του, της Λαβάλ. Αντ'αυτού, μπήκε στην ιδιωτική συλλογή ενός εμπόρου ξυλάνθρακα από το Παρίσι, όπου παρέμεινε μέχρι το 1924, όταν τον ανακάλυψε ο κριτικός τέχνης Λουί Βωξέλ. Ο έμπορος τέχνης Ντάνιελ-Χένρυ Κανβάιλερ, με έδρα το Παρίσι, αγόρασε τον πίνακα το 1924, αν και δημιουργήθηκε μια διαμάχη σχετικά με το αν ο πίνακας ήταν πρωτότυπος ή πλαστογραφία. Τον απέκτησε ο κριτικός τέχνης Άλφρεντ Μπαρ Τζούνιορ για το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Περιγραφή
Ο Ρουσσό περιέγραψε τον πίνακά του ως εξής: «Μια περιπλανώμενη νέγρα γυναίκα, που παίζει το μαντολίνο, ξαπλώνει με το βάζο της δίπλα της (ένα βάζο με πόσιμο νερό) και πέφτει σε ύπνο, κυριευμένη από την κούραση. Ένα λιοντάρι περνάει τυχαία από δίπλα της, πιάνει τη μυρωδιά της αλλά δεν την καταβροχθίζει. Υπάρχει ένα εφέ από το φως του φεγγαριού, πολύ ποιητικό».
NGC 3293
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
3293 Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Τρόπις (αστερισμός)
Ευαίων
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Ευαίων μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Εκλογική περιφέρεια Κεφαλληνίας
Η εκλογική περιφέρεια Κεφαλληνίας είναι μια από τις 59 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας. Είναι μία από τις τέσσερις εκλογικές περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Ιονίων νήσων. Η εκλογική περιφέρεια Κεφαλληνίας αντιπροσωπεύει 56.586 δημότες και περιλαμβάνει τους δήμους Αργοστολίου, Ιθάκης, Ληξουρίου και Σάμης. Αντιστοιχεί σε 1 έδρα στο Κοινοβούλιο, με βάση τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, όπως προέκυψε από την απογραφή του 2011 και έτσι αποτελεί μία από τις 7 μονοεδρικές περιφέρειες της χώρας.
Δήμοι και Ψηφοφόροι
Στην Εκλογική περιφέρεια Κεφαλληνίας υπάγονται τέσσερις καλλικρατικοί δήμοι:
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Κεφαλληνίας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Κεφαλληνίας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Δημοψηφίσματα
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των δύο δημοψηφισμάτων που διεξήχθησαν μετά τη Μεταπολίτευση (μορφή του Πολιτεύματος το 1974 και έγκριση ή απόρριψη της πρότασης των δανειστών το 2015).
Παραπομπές
Κεφαλληνιας Εκλογικη περιφερεια
Επαναστατικοί Πυρήνες (Ελληνική οργάνωση)
Οι Επαναστατικοί Πυρήνες, γνωστοί και ως «Λαϊκοί Επαναστατικοί Πυρήνες», ήταν μια ένοπλη ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση στην Ελλάδα και θεωρείται υπεύθυνη ή ύποπτη σύμφωνα με τις διωκτικές αρχές για τη διάπραξη δώδεκα τρομοκρατικών ενεργειών μεταξύ του 1996-2000.
Προέλευση
Τόσο οι Επαναστατικοί Πυρήνες όσο και ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας ήταν ακροαριστερές τρομοκρατικές οργανώσεις οι οποίες αντιτάχθηκαν τόσο στον καπιταλισμό, όσο και στην πολιτική των Ηνωμένων Πολιτείων καθώς και την συμμετοχή της Ελλάδας σε στρατιωτικές εμπλοκές.
Η επικράτηση των ακροαριστερών τρομοκρατικών οργανώσεων στην Ελλάδα θεωρείται ότι αποτελούσαν αντίδραση στην στρατιωτική χούντα της 21ης Απριλίου του 1967 που επικράτησε μέχρι το 1974.
Οπλισμός
Οι Επαναστατικοί Πυρήνες χρησιμοποίησαν αποκλειστικά βόμβες στις τρομοκρατικές τους ενέργειες τους. Σε μερικές από τις βομβιστικές επιθέσεις τους, οι πυροτεχνουργοί κατάφεραν να τις εξουδετερώσουν πριν αυτές πυροδοτηθούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ελλάδα Κατηγορία:Τρομοκρατικές οργανώσεις
Καστέλλι Αχαΐας
Το Καστέλλι είναι χωριό που βρίσκεται ανάμεσα στην Κλειτορία και στα Καλάβρυτα στο Νομό Αχαΐας. Είναι ορεινό χωριό στους πρόποδες του Χελμού σε εύφορο σημείο με πολλά οπωροφόρα δέντρα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Ιστορία
Το όνομα του προέρχεται από τα δύο Φράγκικα καστέλια - φρούρια, αγνώστου ιστορίας, όπου ερείπιά τους κείτονται κοντά στο χωριό. Είναι ένα χωριό με μεγάλη ιστορία που ξεκινά από την εποχή του Αρχαίου Κλείτωρα, γύρω στα 1200 π.Χ. Έπειτα επί Ενετικής εποχής έχει ειπωθεί πως υπήρχε το Πάνω και το Κάτω Καστέλλι. Το "Κάτω Καστέλλι" βρισκόταν στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται το εξωκλήσι της Παναγιάς, το οποίο ήταν και το νεκροταφείο του κάτω χωριού, που το επισκέπτονται περί τον Δεκαπενταύγουστο οι κάτοικοι των γύρω χωριών. Για το "Πάνω Καστέλλι" υπάρχουν δύο εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, αυτό ταυτίζεται με το σημερινό χωριό ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη, που είναι και η επικρατέστερη, ήταν οχυρωμένο επάνω στο βουνό "Κάστρο". Το "Κάτω Καστέλλι" καταστράφηκε γύρω στα 1827 μ.Χ. από τον Ιμπραήμ, ο οποίος δεν κατάφερε να καταστρέψει και το πάνω χωριό, αφού ένας οπλαρχηγός τον σταμάτησε. Αργότερα οι κάτοικοι του Κάτω Καστελλίου μαζί με τους κάτοικους του πάνω χωριού μεταφέρθηκαν στην θέση οπού βρίσκεται το σημερινό χωριό. Το Καστέλλι έπαιξε μεγάλο ρόλο και επί Γερμανικής κατοχής αφού πολλοί Καστελλιώτες συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση.
Σήμερα κατοικείται από 6 οικογένειες μόνιμες. Έχει 18 μόνιμους κάτοικους.
Στο Καστέλλι γεννήθηκε ο μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Ιερόθεος Παρασκευόπουλος (1878 - 1961).
Διοικητική εξέλιξη
Το 1997, με το σχέδιο Καποδίστριας, μετατράπηκε σε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Λευκασίου με 37 κατοίκους. Από το 2011 αποτελεί Τοπική κοινότητα της Δημοτικής ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης.
Τωρινός πρόεδρος της κοινότητας είναι ο Γεώργιος Χαραλαμπόπουλος.
27 Απριλίου
26 Απριλίου | 27 Απριλίου | 28 Απριλίου
Γενέθλια ΦΚ
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Βιεϊρίνια
Ο Αντελίνο Αντρέ Βιέιρα ντε Φρέιτας (Adelino André Vieira de Freitas, 24 Ιανουαρίου 1986, γνωστός ως Βιεϊρίνια), είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την ομάδα του ΠΑΟΚ.