cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εξέγερση της Βαρσοβίας
Γερμανικές επιτυχίες και πολωνικές σκέψεις για συνθηκολόγηση
Ενώ η διαδικασία εκκένωσης της πόλης ήταν ακόμη σε εξέλιξη, ο Ρορ άσκησε πιέσεις στην πολωνική πλευρά για μια γρήγορη παράδοση. Ο Κομορόφσκι απάντησε ζητώντας την απόδοση της ιδιότητας του εμπόλεμου στους αντάρτες και τη διασαφήνιση της μοίρας των υπόλοιπων αντιστασιακών και του άμαχου πληθυσμού, αιτήματα που ικανοποιήθηκαν από τον Ρορ, ο οποίος δεσμεύτηκε για την απόδοση του εμπόλεμου και την αποφυγή αντεκδικήσεων. Παράλληλα, εγγυήθηκε την ασφάλεια των αμάχων, για τους οποίους πρότεινε τη μεταφορά τους στα δυτικά. Όμως πέρα από τις δεσμεύσεις, απαίτησε την άμεση παράδοση των ανταρτών μέχρι τις 4 μ.μ. της 10ης Σεπτεμβρίου, αξίωση που απορρίφθηκε.
Κατόπιν, ο Κομορόφσκι ζήτησε την παραμονή των αμάχων στη Βαρσοβία, την επικύρωση της συμφωνίας συνθηκολόγησης από τον στρατηγό και διοικητή του Κεντρικού Τομέα των γερμανικών δυνάμεων, Γκιοργκ - Χάιντς Ράινχαρτ και την επίσημη ανακοίνωσή της από το γερμανικό ραδιόφωνο. Σε τηλεγράφημα που απέστειλε στις 10 Σεπτεμβρίου προς την πολωνική κυβέρνηση του Λονδίνου, ο Κομορόφσκι τόνισε πως αυτές οι απαιτήσεις είχαν ως σκοπό την καθυστέρηση της παράδοσης, καθώς την ίδια μέρα είχε παρατηρηθεί κινητικότητα από την ανατολική όχθη του Βιστούλα όπου βρίσκονταν οι σοβιετικές δυνάμεις. Στα πλαίσια της γενικής προέλασής του στο Ανατολικό Μέτωπο, ο Κόκκινος Στρατός είχε εμπλακεί κατά τον Αύγουστο σε σκληρές μάχες στην ευρύτερη περιοχή ανατολικά της Βαρσοβίας, με τις απώλειές του να υπολογίζονται σε περισσότερους από 23.000 νεκρούς.
Σοβιετική επαναδραστηριοποίηση και συνέχιση των εχθροπραξιών
Στις 13 Σεπτεμβρίου ξεκίνησαν οι ρίψεις πολεμοφοδίων από τη σοβιετική αεροπορία, ενώ στις 16 του ίδιου μήνα ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε την Πράγκα και έφτασε μόλις λίγα μέτρα από τις πολωνικές θέσεις, αλλά χαρακτηριστικά δεν προέλασε περαιτέρω, αφήνοντας αστήρικτους τους αντάρτες που μάχονταν εντός της πόλης. Κατά τόν συγγραφέα Eddy Bayer οἱ Σοβιετικοί όχι μόνον δέν βοήθησαν μέ κανέναν τρόπο τούς εξεγερθέντες(γιά λόγους πού ἠδη αναφέρονται στό λήμμα), αλλά εμπόδισαν καί τήν ενίσχυσή τους από τούς Δυτικούς Συμμάχους: Απαγόρευσαν στά τετρακινητήρια αεροσκάφη των Αγγλοαμερικανών πού έριχναν εφόδια στούς εξεγερμένους να προσγειώνονται σε σοβιετικά αεροδρόμια γιά ανεφοδιασμό. Η απαγόρευση περιελάμβανε και συμμαχικά βομβαρδιστικά που έτυχε να χτυπηθούν από την γερμανικά αεράμυνα εκτελώντας άλλες αποστολές στην  κατεχόμενη Ευρώπη. Συνολικά χάθηκαν 250 αεροσκάφη και 1750 αεροπόροι. Αντιθέτως, τμήματα της Α΄ Πολωνικής Στρατιάς (είχε δημιουργηθεί από την αναδιοργάνωση των πολωνικών ενόπλων δυνάμεων που δρούσαν στη Σοβιετική Ένωση και προήλαυνε μαζί με τους Σοβιετικούς έχοντας επικεφαλής τον Πολωνό αξιωματικό Ζίγκμουντ Μπέρλινγκ) διέσχισαν τον ποταμό και ενίσχυσαν τους ομοεθνείς τους, μετρώντας όμως βαριές απώλειες, κυρίως κατά την οκταήμερη μάχη στο προγεφύρωμα του Τσζερνιακόφ που έληξε στις 23 Σεπτεμβρίου με τη γερμανική επικράτηση. Ακολούθως, οι επιζώντες Πολωνοί στρατιώτες επέστρεψαν στην Πράγκα, ενώ οι αντάρτες κατέφυγαν στις περιοχές της πόλης που ελέγχονταν ακόμη από την ΑΚ. αριστερά|μικρογραφία|239x239εσ|Αντάρτες του τάγματος Gustaw της AK στην πλατεία Νταμπρόφσκι. Από την πλευρά τους, οι Σοβιετικοί πρότειναν στην ηγεσία της ΑΚ να εκκενώσει την κυρίως Βαρσοβία μεταφέροντας τις δυνάμεις της στην Πράγκα, μέσω του Ζόλιμπορζ που βρισκόταν ακόμη υπό πολωνικό έλεγχο, όμως η πρόταση απορρίφθηκε (τους προηγούμενους μήνες, καθ' όλο το διάστημα της προέλασής του επί πολωνικού εδάφους, ο Κόκκινος Στρατός είχε προχωρήσει στη διάλυση των αντάρτικων δυνάμεων της ΑΚ, οι οποίες παρόλο που συμπολέμησαν με τους Σοβιετικούς σε διάφορες περιοχές όπως το Λβιβ, το Βίλνιους, η Βολυνία κ.α., υποχρεώθηκαν εν τέλει να αφοπλιστούν ή να ενσωματωθούν στις ελεγχόμενες από την ΕΣΣΔ, πολωνικές ένοπλες δυνάμεις ). Ως εκ τούτου, την αντίπερα όχθη του Βιστούλα πέρασαν κατά κύριο λόγο αντάρτες της κομμουνιστικής AL.
Η εξάλειψη του προγεφυρώματος του Τσζερνιακόφ επέτρεψε στις γερμανικές δυνάμεις να στρέψουν την προσοχή τους στα μέτωπα του Μοκότοφ και του Ζόλιμπορζ.
Η επίθεση στο Μοκότοφ ξεκίνησε στις 24 Σεπτεμβρίου με σφοδρό βομβαρδισμό από την αεροπορία και το πυροβολικό, ενώ στην επιχείρηση συμμετείχαν και δυνάμεις της 19ης Μεραρχίας Πάντσερ. Από την αντίθετη πλευρά, το προάστιο υπεράσπιζαν περίπου 3.000 αντάρτες της ΑΚ υπό τους αξιωματικούς Γιόζεφ Ροκίτσκι και Γιαν Μαζουρκίεβιτς, ενισχυμένοι με μερικούς αντάρτες της AL. Οι συγκρούσεις κράτησαν μέχρι τις 27 Σεπτεμβρίου (με μια μικρή κατάπαυση πυρός κατά το πρώτο εικοσιτετράωρο προκειμένου να εγκαταλείψει την περιοχή ο άμαχος πληθυσμός ) όταν υπό το βάρος του γερμανικού κλοιού και των μεγάλων απωλειών, ο Ροκίτσκι αποφάσισε τη διαφυγή μέσω των υπονόμων εν μέσω χαοτικών συνθηκών, ενώ όσοι έμειναν πίσω με επικεφαλής τον ταγματάρχη Κάζιμιερτζ Στέρναλ παραδόθηκαν στις 11:00 π.μ. της ίδιας μέρας. Από το σύνολο των Πολωνών ενόπλων που έλαβαν μέρος στη μάχη του Μοκότοφ, υπολογίζεται πως μόλις 600 απέφυγαν τον θάνατο ή την αιχμαλωσία.
Ταυτόχρονα με τη γερμανική επίθεση στο Μοκότοφ πραγματοποιήθηκε και η αντίστοιχη στο Ζόλιμπορζ από 2.600 άνδρες της 19ης μεραρχίας τεθωρακισμένων, οι οποίοι ενισχύθηκαν με περίπου 5.000 στρατιώτες από άλλες μονάδες. Στον αντίποδα, στη συνοικία ήταν συγκεντρωμένοι 2.500 Πολωνοί αντάρτες, από τους οποίους μόλις οι 1.500 διέθεταν οπλισμό. Παρόλο που η αρχική επίθεση αποκρούστηκε, ακολούθησαν νέες, με αποκορύφωμα εκείνη της 29ης Σεπτεμβρίου που υποστηριζόταν από τεθωρακισμένα και εκτεταμένες βολές πυροβολικού. Εν τέλει οι Πολωνοί παραδόθηκαν μετά από διαπραγματεύσεις τα μεσάνυχτα της 30ης Σεπτεμβρίου, με αποτέλεσμα να αιχμαλωτιστούν περίπου 1.350 αξιωματικοί και αντάρτες, 130 γυναίκες και 400 τραυματίες, ενώ μερικές δεκάδες ανταρτών κατάφεραν να αποφύγουν την αιχμαλωσία καταφεύγοντας κυρίως στην Πράγκα.
Οι απώλειες του Μοκότοφ και του Ζόλιμπορζ έφεραν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τους εξεγερθέντες, οι οποίοι πλέον βρίσκονταν απομονωμένοι και περικυκλωμένοι σε μια περιοχή του κέντρου της Βαρσοβίας, αντιμετωπίζοντας παράλληλα σοβαρές ελλείψεις σε τρόφιμα και πυρομαχικά.
Παράλληλα, στις 27 Σεπτεμβρίου ξεκίνησε εκκαθαριστική επιχείρηση κατά των προερχόμενων από την επαρχία 2.400 ανταρτών της ΑΚ στο Καμπίνος. Οι συγκεκριμένοι, εκμεταλλευόμενοι την ευνοϊκή στάση των ουγγρικών στρατευμάτων που στάθμευαν εκεί και τηρούσαν ουδετερότητα παρά το γεγονός πως υπάγονταν στις δυνάμεις του Άξονα, είχαν καταφέρει να εδραιωθούν στην περιοχή και να εμπλακούν επιτυχώς σε συγκρούσεις με γερμανικές δυνάμεις αλλά και άνδρες της RONA, χωρίς ωστόσο να μπορέσουν να επηρεάσουν καθοριστικά τα συμβάντα εντός της πόλης. Στις 29 του ίδιου μήνα, οι Γερμανοί κατάφεραν να εκτοπίσουν τους αντάρτες από το Καμπίνος, προξενώντας τους απώλειες 150 νεκρών, 120 τραυματιών και 150 αιχμαλώτων.
Συνθηκολόγηση
Στις 30 Σεπτεμβρίου, ο πρωθυπουργός της εξόριστης πολωνικής κυβέρνησης Μικολάιτζικ και ο Κομορόφσκι απηύθυναν προς τους Στάλιν και Ροκοσόφσκι αντίστοιχα, ύστατες εκκλήσεις για την επανέναρξη των σοβιετικών επιχειρήσεων, χωρίς ωστόσο να λάβουν κάποια απάντηση. Μπροστά στο αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκαν οι Πολωνοί αντιστασιακοί, ο Κομορόφσκι - αφού πρώτα ενημέρωσε την εξόριστη κυβέρνηση - ξεκίνησε επίσημα την 1η Οκτωβρίου διαπραγματεύσεις με τον Μπαχ-Ζελέφσκι και το βράδυ της 2ας Οκτωβρίου υπέγραψε τη συνθήκη παράδοσης, μετά από 63 μέρες συγκρούσεων. Η συμφωνία με τις γερμανικές δυνάμεις εξασφάλισε στους αντάρτες την ιδιότητα του εμπόλεμου και τη μεταχείρισή τους ως αιχμαλώτων πολέμου της Βέρμαχτ.
Απώλειες αντιμαχόμενων δυνάμεων
Παρόλο που οι απώλειες δεν μπορούν να υπολογιστούν με ακρίβεια, έχει εκτιμηθεί ότι περίπου 16.000 Πολωνοί αντιστασιακοί έχασαν τη ζωή τους, 6.000 τραυματίστηκαν και περισσότεροι από 16.000 αιχμαλωτίστηκαν. Ειδικά για την ΑΚ το μέγεθος των απωλειών ήταν τόσο δυσβάστακτο ώστε παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν, η οργάνωση δεν μπόρεσε να ανακάμψει, με αποτέλεσμα να αυτοδιαλυθεί τον Ιανουάριο του 1945, μετά από εντολή του διαδόχου του αιχμάλωτου Κομορόφσκι, Λέοπολντ Οκουλίτσκι. Επιπλέον, οι συνολικές απώλειες της Στρατιάς Μπέρλινγκ ανήλθαν σε 5.660 άνδρες. μικρογραφία|Σοροί θυμάτων από τη σφαγή της Βόλα προτού αποτεφρωθούν από τα γερμανικά στρατεύματα. Παράλληλα, οι μαζικές σφαγές που πραγματοποίησαν οι γερμανικές δυνάμεις από κοινού με τους Σοβιετικούς δοσίλογους σε διάφορες συνοικίες της πόλης (κυρίως στη Βόλα και την Οχότα και δευτερευόντως στην Παλιά Πόλη, το Ζόλιμπορζ και το Μοκότοφ ), οι τυφλοί βομβαρδισμοί του γερμανικού πυροβολικού και της αεροπορίας , αλλά και η χρησιμοποίηση αιχμαλώτων ως ανθρώπινες ασπίδες είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν περίπου 150.000 με 200.000 άμαχοι.
Οι συνολικές απώλειες των γερμανικών δυνάμεων υπολογίζονται από διάφορους ιστορικούς σε 20.000 με 26.000 νεκρούς, τραυματίες και αγνοούμενους. Σε ό,τι αφορά τους νεκρούς δίνονται διάφορες εκτιμήσεις, με τη σύγχρονη ιστοριογραφία να έχει αποδεχτεί έναν αριθμό που κυμαίνεται μεταξύ 2 και 3 χιλιάδων απωλειών. Ακόμη, υπολογίζεται πως τραυματίστηκαν γύρω στους 9.000 στρατιώτες και σκοτώθηκαν 100 - 200 άμαχοι Γερμανοί που έπεσαν θύματα αντεκδικήσεων τις πρώτες μέρες της εξέγερσης.
Καταστροφή της Βαρσοβίας
thumb|left|220px|Η κατεστραμμένη Βαρσοβία, μετά την καταστολή της εξέγερσης. Κατά τη διάρκεια των μαχών καταστράφηκε ολοσχερώς το 25% των κτιρίων της πόλης. Μετά την κατάπνιξη της εξέγερσης, οι Γερμανοί - ακολουθώντας τους σχεδιασμούς του Αδόλφου Χίτλερ, όπως αυτοί είχαν εκφραστεί ήδη από το 1939, σύμφωνα με τους οποίους η Βαρσοβία είτε θα γινόταν κέντρο του «γερμανικού πολιτισμού» είτε θα ισοπεδωνόταν - εκτόπισαν τους εναπομείναντες κατοίκους σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας ή στρατόπεδα συγκέντρωσης και κατέστρεψαν ένα επιπλέον 35% της πόλης, τετράγωνο προς τετράγωνο, αφού πρώτα λεηλάτησαν συστηματικά τα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια. Η συγκεκριμένη ενέργεια εκτιμάται πως δεν εξυπηρετούσε κάποιον στρατιωτικό σκοπό.
Στα κτίρια και τα μνημεία που αν και απέφυγαν την ολική καταστροφή κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, ισοπεδώθηκαν στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων το Σαξονικό Ανάκτορο, το Ανάκτορο Μπριούχλ ή Μπριλ , η βιβλιοθήκη Ζαλούσκι, η συνοικία της Παλιάς Πόλης κ.ά.
Υπολογίζοντας και τις καταστροφές που είχαν προηγηθεί τα προηγούμενα χρόνια και ιδίως κατά την εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας, συνολικά πάνω από το 85% της προπολεμικής πόλης είχε καταστραφεί τον Ιανουάριο του 1945, όταν οι Σοβιετικοί εισήλθαν σε αυτή.
Δημόσια μνήμη
μικρογραφία|222x222εσ|Άποψη από την εκδήλωση μνήμης του 2016. Παρά το γεγονός πως η εξέγερση της Βαρσοβίας θεωρείται η σημαντικότερη επιχείρηση αντιστασιακής οργάνωσης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τόσο κατά τη διάρκειά της όσο και το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα μετά την κατάπνιξή της και με τις συνέπειές της (μαζική σφαγή και εκτοπισμός του πληθυσμού, καταστροφή της πόλης και ουσιαστική εκμηδένιση του φιλοδυτικού αντιστασιακού κινήματος) ακόμη νωπές, θεωρήθηκε από την πολωνική κοινή γνώμη ως ολέθριο λάθος. Συν τοις άλλοις, με την εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος και το οριστικό πέρασμα της χώρας στο Ανατολικό Μπλοκ, η εξέγερση αποσιωπήθηκε και δυσφημίστηκε συλλήβδην από την κομμουνιστική ιστοριογραφία ως προβοκάτσια, εγκληματική και τυχοδιωκτική ενέργεια, ενώ οι πρωταγωνιστές της χαρακτηρίστηκαν αντιδραστικοί.
Παρόλα αυτά, η εξέγερση και οι ηγέτες της αποτέλεσαν αρχικά σημεία αναφοράς των αντικαθεστωτικών Πολωνών και μετά την πτώση του κομμουνισμού, σύμβολα του σύγχρονου κράτους, ενώ στο ανακατασκευασμένο ιστορικό κέντρο της πόλης έχει ανεγερθεί πληθώρα μνημείων και αναθηματικών πλακών, αφιερωμένων στην εξέγερση και τους αντάρτες της Armia Krajowa. Επιπλέον, κάθε 1η Αυγούστου πραγματοποιούνται στη Βαρσοβία επίσημες εκδηλώσεις μνήμης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Βαρσοβία Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:1944 Κατηγορία:Μάχες γερμανικού στρατού Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνική Αντίσταση
Σολοσόλο
Η Σολοσόλο (σαμόα: Solosolo) είναι μια κωμόπολη της Άτουα στα νησιά Σαμόα. Έχει πληθυσμό 1.606 κατοίκων (2006).
Γεωγραφία
Η Σολοσόλο βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα και του Ουπόλου και βόρεια της Άτουα. Βρίσκεται στην οδό Μέιν Ιστ Κόουστ Ρόουντ. Βρίσκεται βόρεια της Σαλελέσι.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, η Σολοσόλο είχε 1.606 κατοίκους.
Έποικος
Με τον όρο "έποικος" αναφέρεται το άτομο που εγκαθίσταται μόνιμα σε περιοχές έξω από τον εθνικό του χώρο, οι οποίες είναι ήδη κατοικημένες από άλλους. Η εννοιολογική διαφορά από τον όρο "μετανάστης" ή "μέτοικος" είναι ότι ο έποικος αποφασίζει τη μετεγκατάστασή του με δική του πρωτοβουλία, χωρίς δηλαδή να πιέζεται από εξωτερικές συνθήκες. Γενικά έποικος είναι κάποιος που ζει σε χώρα διαφορετική από την πατρίδα του από δική του επιλογή, χωρίς δηλαδή να έχει εξαναγκαστεί να εγκαταλείψει την πατρίδα του για οποιοδήποτε λόγο. Ο έποικος επιλέγει να ζήσει σύμφωνα με το σύστημα που βρίσκει στη χώρα στην οποία εγκαθίσταται και δεν είναι υποχρεωτικό ότι συνεχίζει να έχει επαφές με το χώρο καταγωγής του. Αυτό τον διαφοροποιεί από τον "άποικο" ο οποίος μεταφέρει μαζί του το σύστημα διακυβέρνησης, τη θρησκεία και τα λοιπά έθιμα της πατρίδας του, έχει πάντα επαφή με το μητροπολιτικό κέντρο και δε σχεδιάζει την ενσωμάτωσή του με τους λαούς που συναντά επί τόπου.
Υπάρχουν (σπανιότερα) και περιπτώσεις ομαδικού εποικισμού, οι οποίες ενθαρρύνονται από κάποιο κράτος για συγκεκριμένους πολιτικούς λόγους (π.χ. Τούρκοι έποικοι στη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (αναγνωρισμένη μόνο από την Τουρκία), Ισραηλινοί στα κατεχόμενα). Και σε αυτή την περίπτωση όμως, οι έποικοι εγκαθίστανται με τη δική τους ελεύθερη θέληση και δεν πρόκειται για οργανωμένες από το κράτος μετακινήσεις πληθυσμού. Δηλαδή "ενθαρρύνονται", αλλά δεν "αναγκάζονται". Όταν περιγράφεται η περίπτωση υποχρεωτικής μετακίνησης πληθυσμού, η χρήση των όρων "έποικος" ή "εποικισμός" είναι λανθασμένη.
Κατηγορία:Ανθρωπογεωγραφία
Colon
Αδαμαντία Κοκοσέλη
Η Αδαμαντία (Μαντώ) Κοκοσέλη (γεν. το 1951 στην Καλλιθέα) υπήρξε 14 φορές πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο τις δεκαετίες του '60 και '70, ως αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ. Αναδείχθηκε δέκα συνεχόμενες χρονιές (1968-1977) πρωταθλήτρια Ελλάδος στη σφαιροβολία είτε στη δισκοβολία. Επίσης, δυο φορές πήρε χρυσό στα 4Χ100. Επίσης, κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ στη σφαίρα και στο δίσκο, ενώ διακρίθηκε στα 100μ, στο άλμα εις μήκος και στο πένταθλο.
Βιογραφικό
Η Διαμάντω Κοκοσέλη υπήρξε δημιούργημα της ομάδας στίβου του Πανιωνίου, που ήταν μόνιμη πρωταθλήτρια Ελλάδος τις δεκαετίες '50 και '60 με προπονητή τον Ηλία Μισαηλίδη. Ως κορασίδα έκανε με επιτυχία διάφορα αγωνίσματα: δρόμους ταχύτητας 60μ (επίδ. 8.8) και 100μ, άλμα εις μήκος (επίδ. 5,09), άλμα εις ύψος (επίδ. 1,20), σφαιροβολία και τρίαθλο. Στον τύπο αναφέρεται: "Αθλήτρια μεγάλων δυνατοτήτων είναι η δεκαπενταετής Διαμάντω Κοκοσέλη, η οποία θα αφήσει εποχή στον ελληνικό αθλητισμό... παρουσιάζει τόσες προοπτικές που οι προπονητές της δεν ξέρουν σε πιο αγώνισμα να την αφοσιώσουν. Το 1964 κλήθηκε στη Μικτή ομάδα κορασίδων Νότου για τους αγώνες νεανίδων-κορασίδων Βορείου-Νοτίου Ελλάδος που διεξήχθησαν στην Έδεσσα στις 25-26 Ιουλίου 1964. Εκεί ήρθε 2η: στη σφαίρα με 8,54, στα 100 με 14.1 και στο μήκος με 4,38. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους νίκησε στο τρίαθλο κορασίδων με 1.461 β. με επιδόσεις: 14.3 στα 100μ, 3,76 στο μήκος και 7,58 στη σφαίρα. Το επόμενο έτος στο περιφερειακό πρωτάθλημα βελτίωσε την επίδοσή της με 2.092 β.
Το 1965 μετείχε για πρώτη φορά στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών σε ηλικία μόλις 15 ετών, με την ομάδα του Πανιωνίου. Τερμάτισε 5η στο άλμα εις μήκος με 4,73 και 6η στο ύψος με 1,20. Λίγες μέρες αργότερα, στα "Λανίτεια", έκανε πανελλήνιο ρεκόρ κορασίδων μήκους με 5,09μ. .
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1966 κατέκτησε τα πρώτα της μετάλλια: ασημένιο στο μήκος με 5,12 και χρυσό με την ομάδα 4Χ100 του Πανιωνίου. Το 1967 θα ασχοληθεί με το πένταθλο και θα πάρει το ασημένιο μετάλλιο στο πανελλήνιο πρωτάθλημα με 3.355 β. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1967 θα πάρει πάλι το χρυσό με την ομάδα 4Χ100 του Πανιωνίου, το ασημένιο στα 100μ. και το χάλκινο στη σφαίρα με 10,42. Ήταν η πρώτη σημαντική διάκρισή της στη σφαιροβολία, στην οποία θα κυριαρχήσει στην Ελλάδα τα επόμενα δέκα χρόνια με προπονητή το Δημήτρη Καράφλα.
Το 1968 θα κατάκτήσει το χάλκινο στο πένταθλο με 3.208 β. ενώ στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1968 θα κερδίσει το πρώτο χρυσό μετάλλιο σε ατομικό αγώνισμα, στη σφαιροβολία, με 11,76. Τα επόμενα χρόνια θα αφοσιωθεί στις ρίψεις, κυρίως στη σφαίρα και στο δίσκο, όπου θα κυριαρχήσει. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1969, εκτός από το χρυσό στη σφαίρα, θα κατακτήσει και το ασημένιο στο δίσκο με 35,20. Στο πένταθλο θα βελτιώσει το ρεκόρ της σε 3.520 β, αλλά δεν θα λάβει μέρος στο πρωτάθλημα. Όμως, το 1970 θα πάρει το ασημένιο μετάλλιο με 3.492 β και στη διάρκεια των αγώνων θα κάνει πανελλήνιο ρεκόρ στη σφαίρα με 13,07. Το ρεκόρ αυτό θα βελτιώσει δύο φορές, με 13,33 στους βαλκανικούς και 13,50 στη συνάντηση Ελλάδας-Ισπανίας. Το ίδιο έτος, στη συνάντηση Ελλάδας-Τουρκίας θα κάνει ατομικό ρεκόρ πεντάθλου με 3.732 β. Στη δισκοβολία θα πετύχει ατομικό ρεκόρ 43,68. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1970 θα επικρατήσει και στη σφαίρα και στο δίσκο, ενώ δεν παραλείπει να αγωνίζεται και στο άλμα εις μήκος σε δευτερεύοντες αγώνες, όπως τα "Βενιζέλεια" και τα "Αρκάδια".
Τα επόμενα χρόνια θα βελτιώσει κι άλλο το ρεκόρ της σφαίρας, για να το φτάσει στα 14,70 το 1975. Το 1971 θα κάνει και πανελλήνιο ρεκόρ δισκοβολίας με 48,58. Ως το 1977 κατέκτησε 14 πανελλήνιους τίτλους συνολικά, από τους οποίους εννιά στη σφαίρα και τρεις στο δίσκο, όπου είχε πολλά ασημένια μετάλλια. Ταυτόχρονα, βοήθησε το σύλλογό της, τον Πανιώνιο, να κατακτήσει το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών τα έτη 1965, 1966, 1967, 1969, 1970, 1971, 1972 και 1974.
Δημιούργησε οικογένεια με το συναθλητή της στον Πανιώνιο, πρωταθλητή των 400μ και 400μ εμπ., Νάσο Λαζαρίδη.
Αναφορές
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της δισκοβολίας Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σφαιροβολίας Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του ακοντισμού Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές σύνθετων αγωνισμάτων Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες μοντέρνου πένταθλου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Οικονομία της Κύπρου
Η οικονομία της Κύπρου είναι μια οικονομία υψηλού εισοδήματος όπως ταξινομήθηκε από την Παγκόσμια Τράπεζα και συμπεριλήφθηκε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στον κατάλογο με τις προηγμένες οικονομίες το 2001. Η Κύπρος υιοθέτησε το ευρώ ως επίσημη νόμισμα την 1η Ιανουαρίου 2008, αντικαθιστώντας την κυπριακή λίρα με αμετάκλητη σταθερή ισοτιμία 0,585274 Λίρα Κύπρου ανά 1 ευρώ.
Ιστορικά η Κυπριακή οικονομία χαρακτηρίζεται από σημαντικό βαθμό ανάπτυξης, τα τελευταία 50 χρόνια υψηλότερο από όλες τις χώρες της περιοχής (εκτός από το Ισραήλ) και γενικά της ανατολικής Μεσογείου. Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ενώ ήταν ένα μεγάλο πλήγμα, δεν κατάφερε να ανακόψει την ανοδική πορεία του νησιού που στηρίζεται κυρίως στις υπηρεσίες (τουρισμό, ναυτιλία, χρηματοοικονομικά).
Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2012–2013, που ήταν μέρος της ευρύτερης ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, έχει κυριαρχήσει στις οικονομικές υποθέσεις της χώρας. Τον Μάρτιο του 2013, η κυπριακή κυβέρνηση κατέληξε σε συμφωνία με τους εταίρους της στην ευρωζώνη για τη διάσπαση της δεύτερης μεγαλύτερης τράπεζας της χώρας, της Κυπριακής Λαϊκής Τράπεζας (γνωστή και ως Λαϊκή Τράπεζα), σε μια «κακή» τράπεζα που θα εκκαθαριστεί με την πάροδο του χρόνου και σε μία «καλή» τράπεζα η οποία θα απορροφούνταν από τη μεγαλύτερη Τράπεζα Κύπρου. Σε αντάλλαγμα για το πακέτο διάσωσης ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η κυπριακή κυβέρνηση κλήθηκε να επιβάλει σημαντικό κούρεμα στις καταθέσεις.
Μετά από μία ύφεση τριάμισι ετών, η Κύπρος επέστρεψε σε ανάπτυξη το πρώτο τρίμηνο του 2015. Ολοκλήρωσε με επιτυχία το τριετές πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας στο τέλος του Μαρτίου 2016, έχοντας δανειστεί συνολικά 6,3 δισ. ευρώ από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και 1 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ. Τα υπόλοιπα 2,7 δισ. ευρώ του προγράμματος διάσωσης του ESM δεν διανεμήθηκαν ποτέ, λόγω των καλύτερων από τα αναμενόμενα οικονομικά της κυπριακής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια του προγράμματος. thumb|250px|Διαγράμματα που δείχνουν το ΑΕΠ της Κύπρου. thumb|250px|Η αποκλειστική οικονομική ζώνη μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου όπως υπογράφηκε στη Λευκωσία.
Οικονομία στην ελεγχόμενη από την κυβέρνηση περιοχή
thumb|350px|Γράφημα που δείχνει την πορεία των κυπριακών εξαγωγών. Η Κύπρος έχει μια οικονομία ανοιχτής, ελεύθερης αγοράς, βασισμένης στις υπηρεσίες, με ελαφριά παραγωγή. Διεθνώς, η Κύπρος προωθεί τη γεωγραφική της θέση ως «γέφυρα» μεταξύ Ανατολής και Δύσης, μαζί με τον μορφωμένο αγγλόφωνο πληθυσμό της, το μέτριο τοπικό κόστος, τις καλές αεροπορικές συνδέσεις και τις τηλεπικοινωνίες.
Από την απόκτηση της ανεξαρτησίας από το Ηνωμένο Βασίλειο το 1960, η Κύπρος είχε ιστορικό επιτυχημένων οικονομικών επιδόσεων, που αντικατοπτρίζονται σε ισχυρή ανάπτυξη, συνθήκες πλήρους απασχόλησης και σχετική σταθερότητα. Η υπανάπτυκτη αγροτική οικονομία που κληρονόμησε από την αποικιοκρατία έχει μετατραπεί σε μια σύγχρονη οικονομία, με δυναμικές υπηρεσίες, βιομηχανικούς και αγροτικούς τομείς και προηγμένη φυσική και κοινωνική υποδομή. Οι Κύπριοι είναι από τους πιο ευημερούντες στην περιοχή της Μεσογείου, με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ το 2023 να πλησιάζει τα 34.000 δολάρια σε ονομαστικούς όρους και τα 55.000 δολάρια με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης.
Το βιοτικό επίπεδο αντικατοπτρίζεται ως «πολύ υψηλό» στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης της χώρας και η Κύπρος κατατάσσεται στην 23η θέση παγκοσμίως ως προς τον Δείκτη Ποιότητας Ζωής. Ωστόσο, μετά από περισσότερες από τρεις δεκαετίες αδιάλειπτης ανάπτυξης, η κυπριακή οικονομία συρρικνώθηκε το 2009. Αυτό αντανακλούσε την έκθεση της Κύπρου στην Μεγάλη Ύφεση και την ευρωπαϊκή κρίση χρέους. Επιπλέον, η Κύπρος δέχτηκε ένα σοβαρό πλήγμα από την έκρηξη στη Ναυτική Βάση Ευάγγελου Φλωράκη τον Ιούλιο του 2011, με το κόστος για την οικονομία να εκτιμάται σε 1–3 δισεκατομμύρια ευρώ, ή έως και 17% του ΑΕΠ.
Τα οικονομικά επιτεύγματα της Κύπρου κατά τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν σημαντικά, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρή οικονομική και κοινωνική καταστροφή που δημιούργησε η τουρκική εισβολή του 1974 και η συνεχιζόμενη κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού από την Τουρκία. Η τουρκική εισβολή επέφερε σοβαρό πλήγμα στην κυπριακή οικονομία και ειδικότερα στη γεωργία, τον τουρισμό, τα ορυχεία και τα λατομεία, με το 70% των πλουτοπαραγωγικών πόρων του νησιού να έχει χαθεί. Επιπλέον η απώλεια του λιμανιού της Αμμοχώστου, που διαχειριζόταν το 83% του γενικού φορτίου και το κλείσιμο του Διεθνούς Αεροδρομίου Λευκωσίας ήταν πρόσθετες απώλειες.
Η επιτυχία της Κύπρου στον οικονομικό τομέα έχει αποδοθεί, μεταξύ άλλων, στην υιοθέτηση ενός οικονομικού συστήματος προσανατολισμένου στην αγορά, στην άσκηση υγιών μακροοικονομικών πολιτικών από την κυβέρνηση καθώς και στην ύπαρξη μιας δυναμικής και ευέλικτης επιχειρηματικότητας και μιας υψηλής μόρφωσης του εργατικού δυναμικού. Επιπλέον, η οικονομία επωφελήθηκε από τη στενή συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Τα τελευταία 30 χρόνια, η οικονομία έχει μετατοπιστεί από τη γεωργία στην ελαφριά βιομηχανία και τις υπηρεσίες. Ο τομέας των υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού, συνεισφέρει σχεδόν το 80% στο ΑΕΠ και απασχολεί περισσότερο από το 70% του εργατικού δυναμικού. Η βιομηχανία και οι κατασκευές αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα πέμπτο του ΑΕΠ και της εργασίας, ενώ η γεωργία είναι υπεύθυνη για το 2,1% του ΑΕΠ και το 8,5% του εργατικού δυναμικού. Οι πατάτες και τα εσπεριδοειδή είναι οι κύριες καλλιέργειες εξαγωγής. Μετά από ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης τη δεκαετία του 1980 (με μέση ετήσια ανάπτυξη 6,1%), οι οικονομικές επιδόσεις στη δεκαετία του 1990 ήταν μικτές: η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ ήταν 9,7% το 1992, 1,7% το 1993, 6,0% το 1994, 6,0% το 1995, 1.0% το 1996 και 2,3% το 1997. Αυτό το μοτίβο υπογράμμισε την ευπάθεια της οικονομίας στις διακυμάνσεις των αφίξεων τουριστών (δηλ. στις οικονομικές και πολιτικές συνθήκες στην Κύπρο, τη Δυτική Ευρώπη, και τη Μέση Ανατολή) και την ανάγκη διαφοροποίησης της οικονομίας. Η φθίνουσα ανταγωνιστικότητα στον τουρισμό και ιδιαίτερα στη μεταποίηση αναμένεται να λειτουργήσει ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη έως ότου επέλθουν διαρθρωτικές αλλαγές. Η υπερτίμηση της κυπριακής λίρας πριν από την υιοθέτηση του ευρώ το 2008 είχε κρατήσει υπό έλεγχο τον πληθωρισμό.
Το εμπόριο είναι ζωτικής σημασίας για την κυπριακή οικονομία - το νησί δεν είναι αυτάρκης σε τρόφιμα και μέχρι τις πρόσφατες ανακαλύψεις φυσικού αερίου είχε λίγους γνωστούς φυσικούς πόρους - με το εμπορικό έλλειμμα να συνεχίζει να αυξάνεται. Η Κύπρος πρέπει να εισάγει καύσιμα, τις περισσότερες πρώτες ύλες, βαριά μηχανήματα και μεταφορικό εξοπλισμό. Πάνω από το 50% του εμπορίου της γίνεται με την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδιαίτερα με την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ η Μέση Ανατολή δέχεται το 20% των εξαγωγών της. Το 1991, η Κύπρος εισήγαγε φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), ο οποίος είναι 19% στις 13 Ιανουαρίου 2014. Η Κύπρος επικύρωσε τη νέα παγκόσμια εμπορική συμφωνία (Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου) το 1995 και άρχισε να την εφαρμόζει πλήρως από την 1η Ιανουαρίου 1996. Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις στην ΕΕ ξεκίνησαν στις 31 Μαρτίου 1998 και ολοκληρώθηκαν όταν η Κύπρος προσχώρησε στον οργανισμό ως πλήρες μέλος το 2004.
Επενδυτικό κλίμα
Το νομικό σύστημα της Κύπρου βασίζεται στο αγγλικό δίκαιο και επομένως είναι οικείο στους περισσότερους διεθνείς χρηματοδότες. Η νομοθεσία της Κύπρου ευθυγραμμίστηκε με τους κανόνες της ΕΕ κατά την περίοδο πριν από την ένταξη στην ΕΕ το 2004. Οι περιορισμοί στις άμεσες ξένες επενδύσεις καταργήθηκαν, επιτρέποντας σε πολλές περιπτώσεις την ξένη ιδιοκτησία σε ποσοστό 100%. Απελευθερώθηκαν επίσης οι επενδύσεις ξένου χαρτοφυλακίου στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. Το 2002 τέθηκε σε εφαρμογή ένα σύγχρονο, φιλικό προς τις επιχειρήσεις φορολογικό σύστημα με συντελεστή εταιρικού φόρου 12,5%, έναν από τους χαμηλότερους στην ΕΕ. Η Κύπρος έχει συνάψει συνθήκες διπλής φορολογίας με περισσότερες από 40 χώρες και ως μέλος της ευρωζώνης, δεν έχει περιορισμούς ανταλλαγής. Οι ξένοι επενδυτές μπορούν ελεύθερα να επαναπατρίσουν τα έσοδα από επενδύσεις στην Κύπρο.
Κυπριακό εργατικό δυναμικό
{	"version": 2, "width": 445, "height": 325, "data": [ {			"name": "table", "values": [ {					"x": 2000, "y": 185250 },				{					"x": 2001, "y": 194350 },				{					"x": 2002, "y": 210650 },				{					"x": 2003, "y": 237000 },				{					"x": 2004, "y": 275000 },				{					"x": 2005, "y": 315000 },				{					"x": 2006, "y": 341000 },				{					"x": 2007, "y": 386250 },				{					"x": 2008, "y": 412005 },				{					"x": 2009, "y": 410583 },				{					"x": 2010, "y": 435025 },				{					"x": 2011, "y": 421047 },				{					"x": 2012, "y": 396500 },				{					"x": 2013, "y": 371057 },				{					"x": 2014, "y": 356825 },				{					"x": 2015, "y": 365753 },				{					"x": 2016, "y": 371057 },				{					"x": 2017, "y": 391752 },				{					"x": 2018, "y": 419825 },				{					"x": 2019, "y": 445731 },				{					"x": 2020, "y": 485979 },				{					"x": 2021, "y": 496896 },				{					"x": 2022, "y": 511274 }			]		}	],	"scales": [ {			"name": "x", "type": "linear", "range": "width", "zero": false, "domain": { "data": "table", "field": "x" }		},		{			"name": "y", "type": "linear", "range": "height", "nice": true, "domain": { "data": "table", "field": "y" }		}	],	"axes": [ {			"type": "x", "scale": "x" },		{			"type": "y", "scale": "y" }	],	"marks": [ {			"type": "line", "from": { "data": "table" },			"properties": { "enter": { "x": { "scale": "x", "field": "x" },					"y": { "scale": "y", "field": "y" },					"y2": { "scale": "y", "value": 0 },					"interpolate": { "value": "monotone" },					"stroke": { "value": "steelblue" },					"strokeWidth": { "value": 3 }				}			}		}	] }
Σημείωση: οι συγκρίσεις με την Ελλάδα είναι προ της αναθεώρησης του ελληνικού ΑΕΠ. Ως πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Κύπρος αντιμετωπίζει με μετρημενη επιτυχία την πρόκληση που συνεπάγεται η συμμετοχή της στη κοινη ευρωπαϊκη αγορα.
Η οικονομία της χώρας χαρακτηρίζεται από συνθήκες μακροοικονομικής σταθερότητας, η οποία επιβεβαιώνεται συχνά και από τις αξιολογήσεις και σχόλια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και άλλων διεθνών οργανισμών.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000-2004, ο πραγματικός ρυθμός αύξησης του Α.Εγχ.Π της Κυπριακής οικονομίας ήταν της τάξης του 3,4% που συγκρίνεται ευνοϊκά με τον μέσο όρο της αύξησης του Α.Εγχ.Π στις χώρες της ΕΕ. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η ανάπτυξη αυτή καταγράφηκε σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης, χαμηλού πληθωρισμού, και σταθερού, ισχυρού νομίσματος. Επίσης, το κατά κεφαλήν εισόδημα της Κύπρου σε μονάδες αγοραστικής δύναμης έφτασε κατά το 2004 το 82,6% του αντίστοιχου μέσου όρου της ΕΕ25.
Η ανάπτυξη συνεχίστηκε από το 2004 και συνέχισε, κορυφώθηκε με την εισαγωγή το 2007 στην ζώνη του Ευρώ και στην αλλαγή του νομίσματος. Η κρίση του 2008 την επηρέασε όχι τόσο πολύ, η οξεία οικονομική κρίση στην Ελλάδα οδήγησαν το τραπεζικό σύστημα σε απώλειες και το έλλειμμα της Κύπρου στο 6,3% του Α.Ε.Π. το 2011 το χρέος το 76% του Α.Ε.Π. το 2011 ενώ το 2012 υπολογίζεται στο 86% λόγω ομολογιακού της Λαικής. Η Κύπρος ζήτησε βοήθεια από τους Ευρωπαίους και έως το 2016 θα έχει μέτρα. Αυτό έγινε για την στήριξη του χρηματοπιστωτικού τομέα που μπορεί να ανεβάσει το χρέος στα 160% του Α.Ε.Π. και να είναι μη βιώσιμο, αναζητήτε λύση ενώ εάν επιβαιβεωθούν οι φήμες για εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη στην εξουσία λόγω των αποκρατικοποιήσεων και των μειώσεων δαπανών μέσω απόσυρσης του κράτους από της επιχειρηματικές δραστηριότητες θα κατεβάσει και το χρέος και τις δαπάνες
Ρόλος ως οικονομικός κόμβος
thumb|250px|Γραφεία της Τράπεζας Κύπρου στην Αγλαντζιά Λευκωσίας.
Στα χρόνια που ακολούθησαν τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης κέρδισε μεγάλη δημοτικότητα ως πύλη για επενδύσεις από τη Δύση στη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη, και έγινε για τις εταιρείες αυτής της προέλευσης ο πιο κοινός φορολογικός παράδεισος. Πιο πρόσφατα, υπήρξαν αυξανόμενες επενδυτικές ροές από τη Δύση μέσω της Κύπρου στην Ασία, ιδιαίτερα στην Κίνα και την Ινδία, τη Νότια Αμερική και τη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, επιχειρήσεις εκτός ΕΕ χρησιμοποιούν την Κύπρο ως σημείο εισόδου για επενδύσεις στην Ευρώπη. Ο τομέας των επιχειρηματικών υπηρεσιών παραμένει ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος τομέας της οικονομίας και είχε ξεπεράσει όλους τους άλλους τομείς σε σημασία. Από το 2016, η Χρηματοοικονομική Ρυθμιστική Αρχή, ρυθμίζει πολλά από τα μεγαλύτερα εμπορικά σήματα στον κόσμο του λιανεμπορίου, καθώς το θεωρούν γενικά ως έναν αποτελεσματικό τρόπο απόκτησης άδειας λειτουργίας της ΕΕ και τεχνογνωσίας του κλάδου.
Παραγωγή φυσικού αερίου
Οι έρευνες δείχνουν ότι περισσότερα από 100 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (2,831 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα) βρίσκονται ανεκμετάλλευτα στη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ – σχεδόν ίσα με τη συνολική ετήσια κατανάλωση φυσικού αερίου στον κόσμο. Το 2011, η Noble Energy υπολόγισε ότι ένας αγωγός προς το κοίτασμα φυσικού αερίου Λεβιάθαν θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία το 2014 ή το 2015. Τον Ιανουάριο του 2012, η ​​Noble Energy ανακοίνωσε την ανακάλυψη κοιτάσματος φυσικού αερίου. Προσέλκυσε τις Shell, Delek και Avner ως συνεργάτες. Αρκετές συμβάσεις κατανομής της παραγωγήςγια εξερεύνηση υπεγράφησαν με διεθνείς εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των εταιριών Eni, KOGAS, TotalEnergies, ExxonMobil και QatarEnergy. Είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν υποδομές για την εκφόρτωση του φυσικού αερίου στην Κύπρο και για την υγροποίηση προς εξαγωγή.
Ρόλος ως ναυτιλιακός κόμβος
Η Κύπρος αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα διαχείρισης πλοίων στον κόσμο. Περίπου 50 εταιρείες διαχείρισης πλοίων και ξένες επιχειρήσεις που σχετίζονται με τη ναυτιλία ασκούν τις διεθνείς δραστηριότητές τους στο νησί, ενώ η πλειονότητα των μεγαλύτερων εταιρειών διαχείρισης πλοίων στον κόσμο έχουν ιδρύσει γραφεία στην Κύπρο. ​​Η γεωγραφική της θέση ως σταυροδρόμι τριών ηπείρων και η γειτνίασή της με τη Διώρυγα του Σουέζ έχει προωθήσει την εμπορική ναυτιλία ως σημαντική βιομηχανία. Η Κύπρος έχει τον δέκατο μεγαλύτερο νηολογημένο στόλο στον κόσμο, με 1.030 πλοία που αντιστοιχούν σε 31.706.000 dwt από την 1η Ιανουαρίου 2013.
Λουτούφι Βοιωτίας
Το Λουτούφι είναι χωριό του Δήμου Θηβαίων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Θήβας, κτισμένο ανάμεσα σε λόφους και σε υψόμετρο 340 μέτρων. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 337 κατοίκους, οι περισσότεροι από τους οποίους ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.Θεωρείτε το μικρό Παρίσι της Βοιωτίας
Φάων (μυθολογία)
thumb|right|295px|«Σαπφώ - Φάων - Έρωτας» (πίνακας του [[Ζακ-Λουί Νταβίντ, 1809)]] Ο Φάων σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ήταν ένας θαλάσσιος δαίμων που συνδέθηκε με την Αφροδίτη.
Ο μύθος
Στον μύθο εμφανίζεται ως άσχημος και γέρος λεμβούχος στη Μυτιλήνη, που διαπορθμούσε κατοίκους στην έναντι ακτή της Μικράς Ασίας, ώσπου κάποια μέρα ήρθε στη βάρκα του, η Αφροδίτη μεταμφιεσμένη σε γριά. Ο Φάων τη μετέφερε στη Μικρά Ασία και δεν δέχθηκε αμοιβή. Σε αντάλλαγμα, η Αφροδίτη του έδωσε μια αλοιφή, που όταν την χρησιμοποίησε μεταμορφώθηκε σε όμορφο νέο και γοήτευσε πολλές γυναίκες με την ομορφιά του.
Η Σαπφώ τον ερωτεύθηκε. Έγιναν εραστές, αλλά ο Φάων δυσαρεστήθηκε μαζί της και την υποτίμησε. Η Σαπφώ, απογοητευμένη με την απόρριψή του, αυτοκτόνησε πέφτοντας από ένα βράχο στη θάλασσα. Σύμφωνα με τον Αιλιανό, ο Φάων δολοφονήθηκε από έναν απατημένο σύζυγο.
Παρατηρήσεις
Ο μύθος αυτός αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικές λαϊκές μυθοπλασίες, που απαντώνται από τους πανάρχαιους χρόνους στην αναζήτηση της αιώνιας νεότητας και του κάλλους, που αργότερα οι αλχημιστές το αποκάλεσαν «ελιξίριο της ζωής». Στον μύθο αυτό φέρεται να ικανοποιεί η Αφροδίτη τον καημό του Φάωνα, αλλά και το τέλος της Σαπφώ (Σαπφούς) για να μη δει το γήρας της. Η Σαπφώ ύμνησε στις ωδές της τον Φάωνα που ως θαλάσσιος δαίμων φαίνεται ουσιαστικά να τον ακολούθησε.
Τον μύθο χρησιμοποίησε επίσης και η αττική κωμωδία, η οποία και έπλασε τη φανταστική ερωτική σχέση του νέου με την Αφροδίτη. Αλλά και η αγγειογραφία πολλές φορές έλαβε ως θέμα της τον μύθο αυτό, κάτι που σημαίνει ότι ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένος και αγαπητός. Χαρακτηριστική είναι η απεικόνιση του νέου Φάωνα ανάμεσα σε κλάδους, να περιβάλλεται από τις Νύμφες Χρύση και Φιλόμελη, τον Ἔρωτα, την Πειθὼ και τον Ἵμερο, σε αρχαία αττική ερυθρόμορφη κύλικα, περίπου του 410 π.Χ., που εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο του Παλέρμο.
Πηγές
Φαων Φαων
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης ανδρών 1927
Πρωτάθλημα συλλόγων και σχολών
Το τρίτο πρωτάθλημα βόλεϊ του Πανιωνίου διεξήχθη από τις 30 Ιανουαρίου ως τις 20 Μαρτίου 1927. Όμως, η επιτυχία και η καθιέρωση του θεσμού είχε προκαλέσε το φθόνο σε κάποιους. Στην προσπάθειά του βρήκε απρόσμενο αντίπαλο την Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων, η οποία αρνήθηκε να παραχωρήσει το Παναθηναϊκό Στάδιο, δυο βδομάδες μόλις πριν από την έναρξη των αγώνων. Ο πρόεδρος του συλλόγου και ψυχή του θεσμού Δημητρός Δάλλας δεν αποθαρρύνθηκε. Με συντονισμένες ενέργειες διαμόρφωσε ειδικό γήπεδο βόλεϊ στη θέση "Λούνα Παρκ", κοντά στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, ακριβώς έξω από τα αρχαία μακρά τείχη στην αρχή της λεωφόρου Συγγρού. Όμως, έκρυβε και άλλους άσσους στο μανίκι του. Προσκάλεσε να παρακολουθήσει την τελική φάση των αγώνων τον πρόεδρο της Δ.Ο.Ε. Πιέρ ντε Κουμπερτέν, οπότε προ του κινδύνου διεθνούς ρεζιλέματος η ΕΟΑ παραχώρησε το Παναθηναϊκό Στάδιο για την τελική φάση, η οποία έγινε στις 20 Μαρτίου με μεγάλη επισημότητα.
Στην προκήρυξη του 1927 αναφέρεται πως στο διασυλλογικό πρωτάθλημα βόλεϊ προσκαλούνταν να λάβουν μέρος: "...παντες οι εν Αθηναίς, Πειραιεί και τοις περιχώροις εδρεύοντες Γυμν. Σύλλογοι, το Εθνικόν Πανεπιστήμιον, το Διδασκαλείον Γυμναστικής και αι Στρατιωτικαί και Ναυτικαί Σχολαί. Δικαιούνται επίσης να μετάσχωσιν ομάδες Γυμν. Συλλόγων και άλλων πόλεων της Ελλάδος ή Ελληνικών Συλλόγων του εξωτερικού." Στους αγώνες συλλόγων, που ξεκίνησαν στις 30 Ιανουαρίου, μετείχαν 14 σωματεία και ανώτατες σχολές χωρισμένες σε δύο ομίλους. Για πρώτη φορά μετείχαν και πειραϊκές ομάδες, ο Ολυμπιακός και ο Εθνικός.
Σχολικά πρωταθλήματα
Όπως το 1926 ο Πανιώνιος διοργάνωσε δύο σχολικά πρωταθλήματα: ένα γυμνασίων και ένα σχολαρχείων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανιώνιος Σμύρνης Ανδρων Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1927
Πεδίο υψηλού βαρομετρικού
thumb|right|300px|Καύσωνας στην Ευρώπη Το πεδίο υψηλού βαρομετρικού (ή υψηλό βαρομετρικό) ορίζεται ως μια περιοχή όπου επικρατούν υψηλότερες τιμές ατμοσφαιρικής πίεσης από τις γειτονικές περιοχές. Λόγω του ορισμού του, ένα υψηλό βαρομετρικό σε μία περιοχή της γης μπορεί να έχει κέντρο 1015 hPa, ενώ ένα χαμηλό βαρομετρικό σε κάποια μακρινή περιοχή μπορεί να έχει πίεση 1010 hPa στο κέντρο του.
Ονοματολογία
Ένα υψηλό βαρομετρικό ονομάζεται επίσης αντικυκλώνας ή, απλά, υψηλό. Σε μετεωρολογικούς χάρτες επιφανείας, το κέντρο ενός αντικυκλώνα μπορεί να εμφανίζεται στα ελληνικά ως Υ, στα αγγλικά και τα γερμανικά ως Η, κ.ο.κ.
Άνεμοι γύρω από τα υψηλά βαρομετρικά
Λόγω του ότι ένα υψηλό βαρομετρικό έχει υψηλότερη ατμοσφαιρική πίεση από τις γειτονικές περιοχές (βαροβαθμίδα), ο αέρας κινείται από το κέντρο προς την περιφέρειά του. Όμως, η διεύθυνση των ανέμων γύρω από ένα βαρομετρικό υψηλό δεν είναι κάθετη προς τις ισοβαρείς καμπύλες. Ο άνεμος, αντίθετα, κινείται στο βόρειο ημισφαίριο παράλληλα με τους δείκτες του ρολογιού, σταδιακά προς την περιφέρεια του υψηλού. Έτσι, στα ανατολικά του υψηλού επικρατούν βόρειοι άνεμοι, στα δυτικά του επικρατούν νότιοι άνεμοι, στα νότιά του επικρατούν ανατολικοί άνεμοι και, στα βόρειά του, δυτικοί άνεμοι. Στο νότιο ημισφαίριο, η διεύθυνση των ανέμων είναι αντίθετη, αλλά πάντα σταδιακά προς την περιφέρεια του αντικυκλώνα. Η αιτία για αυτή τη σκέδαση στη διεύθυνση του ανέμου είναι η Δύναμη Κοριόλις.
Καιρός που σχετίζεται με τα υψηλά βαρομετρικά
Στη συνείδηση της κοινής γνώμης, τα υψηλά βαρομετρικά σχετίζονται εξ ορισμού με καλοκαιρία. Αυτό, όμως, δεν είναι πάντοτε αλήθεια, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις που η ύπαρξη ενός αντικυκλώνα μπορεί να σχετίζεται με:
Πηγές
Κατηγορία:Μετεωρολογία
Το λυκόφως μιας ζωής
Το λυκόφως μιας ζωής, γνωστό και ως Πικρή νίκη, (αγγλ. Dark Victory) είναι μία αμερικανική δραματική ταινία του 1939, σε σκηνοθεσία Έντμουντ Γκούλντινγκ, που είχε προταθεί για τρία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και καλύτερης ταινίας. Πρωταγωνιστές αυτής της κλασσικής ταινίας της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ είναι η Μπέτι Ντέιβις, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, ο Τζορτζ Μπρεντ, η Τζέραλντιν Φιτζέραλντ κι ο Ρόναλντ Ρίγκαν.
Πλοκή
Η εικοσιτριάχρονη Τζούντιθ Τραχέρν (Μπέτι Ντέιβις) εγχειρίζεται προκειμένου να της αφαιρεθεί ένας όγκος που απειλεί τη ζωή της. Μετά την εγχείρηση, ούσα σίγουρη ότι ο καρκίνος δεν πρόκειται να επανεμφανιστεί, κάνει σχέδια για το μέλλον στο πλάι του γιατρού Στιλ (Τζορτζ Μπρεντ) που την εγχείρισε, ο οποίος της έχει αποκρύψει το γεγονός ότι η ασθένεια της είναι καταδικασμένη να υποτροπιάσει.
Λίγες μέρες πριν το γάμο με το γιατρό η Τζούντιθ ανακαλύπτει ότι πρόκειται να πεθάνει και νομίζει ότι ο γιατρός μένει μαζί της από οίκτο και τον εγκαταλείπει. Διψασμένη για ζωή τότε προσπαθεί να ρουφήξει κάθε της σταγόνα πριν χαθεί για πάντα κι αρχίζει μια ξέφρενη αναζήτηση ερωτικών απολαύσεων, όταν ένας από τους άνδρες που βρίσκονται στην υπηρεσία της, ο Μάικλ (Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ) τη φέρνει αντιμέτωπη με την αλήθεια και την κάνει να διαπιστώσει ότι εκείνο που πρέπει κανείς να έχει βιώσει πριν χαθεί για πάντα είναι η πραγματική αγάπη. Τότε η Τζούντιθ αποφασίζει να παλέψει για την αγάπη και να φύγει από αυτόν τον κόσμο νικήτρια.
Πληροφορίες Παραγωγής
thumb|200px|left| Η Μπέτι Ντέιβις με το [[Ρόναλντ Ρίγκαν σε στιγμιότυπο της ταινίας.]] Η ταινία βασίζεται σε θεατρικό των Τζορτζ Έμερσον Μπριούερ Τζ. και Μπέρτραμ Μπλοκ του 1934, στο οποίο είχε πρωταγωνιστήσει η Ταλούλα Μπάνκχεντ. Το 1935 ο Ντέιβιντ Ο' Σέλζνικ αγόρασε τα δικαιώματα του θεατρικού για την Metro-Goldwyn-Mayer και σκόπευε να χρηματοδοτήσει τη μεταφορά του θεατρικού στη μεγάλη οθόνη με πρωταγωνίστρια τη Γκρέτα Γκάρμπο. Η Γκάρμπο όμως προτίμησε να ερμηνεύσει την Άννα Καρένινα και η παραγωγή της ταινίας πάγωσε μετά την αποχώρηση του Σέλζνικ από την Metro.
Η Ντέιβις μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της Ζέζεμπελ (Jezebel, 1938) που της χάρισε το δεύτερο της όσκαρ προσπάθησε να πείσει τον Τζακ Γουόρνερ να αγοράσει τα δικαιώματα του θεατρικού από τον Σέλζνικ. Ο Γουόρνερ όμως ήταν αντίθετος καθώς πίστευε ότι κανείς δε θα ενδιαφερόταν να δει μια ταινία στην οποία η πρωταγωνίστρια πεθαίνει από καρκίνο. Τελικά ο Γουόρνερ υπέκυψε κι η Ντέιβις δικαιώθηκε για την επιμονή της καθώς η ταινία ήταν μια από τις εμπορικότερες της χρονιάς (μιας χρονιάς που θεωρείται η καλύτερη στην ιστορία του κινηματογράφου). Τα γυρίσματα της ταινίας ήταν επίπονα για τη Ντέιβις η οποία είχε πάθει κατάθλιψη μετά το διαζύγιο από τον πρώτο της σύζυγο και βρήκε παρηγοριά στην αγκαλιά του συμπρωταγωνιστή της Τζορτζ Μπρεντ με τον οποίο συνεργάζονταν για 8η φορά. Η σχέση τους διήρκεσε ένα χρόνο.
Η ταινία αποτέλεσε την 5η και τελευταία συνεργασία της Ντέιβις με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Η ταινία τελείωνε κανονικά με τον Μπόγκαρντ να θρηνεί το θάνατο της Ντέιβις, αφότου το άλογό της κέρδισε τις ιπποδρομίες, αλλά η σκηνή δεν έλαβε ευνοϊκή υποδοχή από το κοινό και κόπηκε από το τέλος της ταινίας. Στην ταινία εμφανίζεται και ο Ρόναλντ Ρίγκαν σε έναν από τους πρώτους του ρόλους.
Η ταινία προτάθηκε για όσκαρ καλύτερης ταινίας αλλά βρέθηκε αντιμέτωπη με το θρυλικό Όσα παίρνει ο άνεμος κι η Ντέιβις έχασε για λίγες ψήφους το όσκαρ ερμηνείας από τη Βίβιαν Λι. Χρόνια αργότερα η Ντέιβις αποκάλεσε το Το λυκόφως μιας ζωής ως "το διαμάντι του στέμματός της" και ως την αγαπημένη της ταινία από την περίοδο της συνεργασίας της με τη Warner Bros.. Η ταινία κατέκτησε την 32η θέση στη λίστα του αμερικανικού ινστιτούτου κινηματογράφου με τις ρομαντικότερες ταινίες όλων των εποχών.
Η ταινία επανεκτελέστηκε το 1963, με πρωταγωνίστρια τη Σούζαν Χέιγορντ και με τίτλο Ήρθες τόσο αργά (Stolen Hours).
Κριτικές και βραβεία
Η ταινία έκανε μεγάλη επιτυχία όταν βγήκε το 1939 και έλαβε θετικές κριτικές. Οι κριτικοί επαίνεσαν περισσότερο τις ερμηνείες της Ντέιβις και της Τζέραλντιν Φιτζέραλντ. Οι ερμηνείες τόσο της Ντέιβις, όσο και της Φιτζέραλντ βραβεύτηκαν από το National Board of Review εκείνη τη χρονιά. Το φιλμ έλαβε 3 υποψηφιότητες για όσκαρ, χωρίς να καταφέρει να κερδίσει κάποιο. Η Μπέτι Ντέιβις έχασε το όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου για λίγες ψήφους από τη Βίβιαν Λι και το Όσα παίρνει ο άνεμος.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητα:
Ελληνικές προβολές
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα με τίτλο Το λυκόφως μιας ζωής και το 2005 κυκλοφόρησε το ελληνικό DVD που φέρει τον εναλλακτικό τίτλο Πικρή Νίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Streaming audio
Κατηγορία:Ταινίες του 1939 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Έντμουντ Γκούλντινγκ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Άγιος Νικόλαος Θεσπρωτίας
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ημιορεινό χωριό στους Φιλιάτες του νομού Θεσπρωτίας. Παλαιότερα ανήκε στον νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών. Από το 1999 έως το 2010, σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας, αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Σαγιάδας, η οποία υπάγεται στο Δήμο Φιλιατών. Βρίσκεται βόρεια των Φιλιατών στα Όρη Φιλιατών και σε υψόμετρο 200 μέτρα. Ο πληθυσμός του, το 2011 αριθμούσε 78 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 12,852 χμ² (2011).
Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Υφίστανται δύο εκκλησίες στο χωριό, οι οποίες είναι αφιερωμένες στον Άγιο Νικόλαο και τον Άγιο Γεώργιο.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Αλεξάντερ Ντε Κρο
Ο Αλεξάντερ Ντε Κρο (Alexander De Croo, γεννημένος στις 3 Νοεμβρίου 1975) είναι Βέλγος πολιτικός και επιχειρηματίας που υπηρετεί ως πρωθυπουργός του Βελγίου από τον Οκτώβριο του 2020.
Γεννήθηκε στο Βίλβορντε, στην Φλαμανδική Βραβάντη, και σπούδασε επιχειρηματική μηχανική στο Vrije Universiteit των Βρυξελλών πριν αποκτήσει MBA από το Northwestern University. Εργάστηκε στην Boston Consulting Group πριν ξεκινήσει τη δική του εταιρεία, την Darts-ip, το 2006. Ο Ντε Κρο αναμείχθηκε στην πολιτική με το πολιτικό κόμμα Ανοιχτοί Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες (Open VLD), του οποίου ήταν πρόεδρος από το 2009 έως το 2012. Από το 2012 έως το 2020, ο Ντε Κρο υπηρέτησε στις κυβερνήσεις των Έλιο Ντι Ρούπο, Σαρλ Μισέλ και Σόφι Βίλμες ως αναπληρωτής πρωθυπουργός του Βελγίου.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αναπληρωτής πρωθυπουργός υπηρέτησε και ως Υπουργός Συντάξεων από το 2012 έως το 2014, ως Υπουργός Αναπτυξιακής Συνεργασίας από το 2014 έως το 2020 και ως Υπουργός Οικονομικών από το 2018 έως το 2020. Την 1η Οκτωβρίου 2020, πάνω από ένα χρόνο μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2019, σχηματίστηκε η κυβέρνηση Ντε Κρο σε αντικατάσταση της κυβέρνησης μειοψηφίας της Βίλμες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι υπουργοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Βελγίου Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Αυγουστίνος Καντιώτης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Λεύκες Πάρου στις 20 Απριλίου του 1907. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ανδρέας. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών το 1929. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ήλθε σε επαφή μέσω του πατέρα του με την εκκλησιαστική οργάνωση «Ζωή», στο οικοτροφείο της οποίας έμεινε για τέσσερα χρόνια.