cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Overkill (συγκρότημα)
Βιογραφία
left|thumb|150px|Ο Ντ. Ντ. Βέρνι Το 1995, οι Καναβίνο και Γκαντ αποχώρησαν, με τον πρώην τραγουδιστή των Liege Lord, Τζο Κόμοου και τον Σεμπάστιαν Μαρίνο να παίρνουν τις θέσεις τους. Η τελευταία κυκλοφορία της προηγούμενης σύνθεσης ήταν το ζωντανά ηχογραφημένο "Wrecking Your Neck", στις 30 Μαΐου 1995. Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το "The Killing Kind" τον Μάρτιο του 1996, με έντονες Groove Metal επιρροές. Το συγκρότημα περιόδευσε δύο φορές στην Ευρώπη, όπου οι πωλήσεις τους παρουσίαζαν μεγαλύτερη σταθερότητα απ' ό,τι στην πατρίδα τους. Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1997, ακολούθησε το άλμπουμ "From the Underground and Below", το οποίο περιείχε τις διασκευές στα τραγούδια "Space Truckin" των Deep Purple και "No Feelings" των Sex Pistols.
Το 1998, ο Έλσγουορθ διαγνώστηκε με καρκίνο στη μύτη, αλλά με άμεση επέμβαση πρόλαβε να αποφύγει την αφαίρεση του μέλους. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το "Necroshine" με τον Μαρίνο να δίνει τη θέση του στον Ντέιβ Λινσκ. Λίγους μήνες αργότερα, ακολούθησε το "Coverkill" με διασκευές σε κομμάτια των Black Sabbath, Motörhead, Manowar, Jethro Tull, κ.α. να συμπληρώνουν τις προαναφερθείσες διασκευές από το "From the Underground and Below". Ακολούθησε μία μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία μαζί με τους Annihilator, πριν ο Τζο Κόμοου αποχωρήσει για να γίνει μέλος των Καναδών, αφήνοντας τους Overkill σαν τετραμελές σχήμα. Η νέα μορφή του συγκροτήματος κυκλοφόρησε το "Bloodletting" τον Οκτώβριο του 2000 και περιόδευσε με το προσωπικό σχήμα του πρώην τραγουδιστή των Judas Priest, Ρομπ Χάλφορντ.
Το 2002, τη δεύτερη κιθάρα ανέλαβε ο Ντέρεκ Τέιλερ. Εκείνη τη χρονιά, κυκλοφόρησαν σε μορφή CD και DVD το ζωντανά ηχογραφημένο "Wrecking Everything" για να περιοδεύσουν και πάλι στην Ευρώπη το καλοκαίρι του 2002. Ακολούθησε το "Killbox 13" τον Μάρτιο του 2003, ενώ μετά από μία περιοδεία στην Ιαπωνία με τους Death Angel και τους Flotsam and Jetsam, κυκλοφόρησαν το "ReliXIV", στου οποίου την περιοδεία δεν έλαβε μέρος ο Τιμ Μαλάρε, ο οποίος έδωσε μόνιμα τη θέση του στον Ρον Λιπνίτσκι. Το 2006, συμμετείχαν στην "Gigantour" των Megadeth, κατά το αμερικανικό κομμάτι της.
Ακολούθησε το "Immortalis" τον Οκτώβριο του 2007, με τον τραγουδιστή Ράντι Μπλάιθ των Lamb of God να συμμετέχει στο τραγούδι "Skull and Bones". Οι Overkill κυκλοφόρησαν το "Ironbound" στις αρχές του 2010, ξαναμπαίνοντας στο Billboard 200 για πρώτη φορά μετά το 1993.
Το συγκρότημα έφθασε στην υψηλότερη θέση του στα αμερικάνικα τσαρτ με το "The Electric Age" του 2012, το οποίο σκαρφάλωσε στο # 77 του Billboard. Για την προώθηση του άλμπουμ συμμετείχαν στην περιοδεία "The Dark Roots of Thrash" μαζί με τους Testament και τους Flotsam and Jetsam, αλλά αποχώρησαν λόγω προβλήματος υγείας του Έλσγουορθ. Από τον Απρίλιο μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 έδωσαν 24 συναυλίες στην Ευρώπη και το Νοέμβριο περιόδευσαν στην Βόρεια Αμερική μαζί με τους Kreator.
Στις αρχές του 2014 ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του επόμενου τους δίσκου για τον Μάρτιο, με την επίσημη κυκλοφορία να αναβάλλεται για τον Ιούλιο. Ο δίσκος ονομάστηκε "White Devil Armory" και ηχογραφήθηκε στο "Gear Recording Studio" του Νιου Τζέρσεϊ. Το άλμπουμ έφθασε στο # 31 των αμερικάνικων τσαρτ και το Top-20 των αντίστοιχων γερμανικών, τις υψηλότερες θέσεις από οποιαδήποτε άλλη κυκλοφορία των Overkill.
Τον Οκτώβριο του 2015, κυκλοφόρησε η συλλογή "Historikill: 1995–2007" και περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Symphony X. Παράλληλα, ανακοινώθηκε ότι στις 16 Απριλίου 2016 θα παίξουν στο Όμπερχαουζεν ολόκληρα τα άλμπουμ "Feel the Fire" και "Horrorscope", σε μία συναυλία που θα βιντεοσκοπηθεί με σκοπό μία νέα κυκλοφορία.
Ο τίτλος του επόμενου τους δίσκου ανακοινώθηκε ότι θα είναι "The Grinding Wheel" τον Αύγουστο του 2016, με την κυκλοφορία του να έρχεται στις αρχές του 2017 και να συμπίπτει με την αμερικάνικη περιοδεία τους με τους Nile. Το άλμπουμ έφθασε ως το # 69 του Billboard και μπήκε στο Top-10 των γερμανικών τσαρτ, όπως και στις χαμηλές θέσεις αρκετών ευρωπαϊκών καταλόγων επιτυχιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά groove metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά thrash metal συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από το Νιου Τζέρσεϊ
Δεσύλλας Μεσσηνίας
μικρογραφία|Η Δημοτική Ενότητα Ανδανίας (πρώην Δήμος Ανδανίας) στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. Ο Δεσύλλας και η Κοινότητα Δεσύλλα, υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Ανδανίας, του Δήμου Οιχαλίας. Ο Δεσύλλας (ή κάποιες φορές και Δεσύλλα) είναι χωριό του Νομού Μεσσηνίας, που ανήκει στο Δήμο Οιχαλίας. Βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του νομού, στα σύνορα Μεσσηνιας - Αρκαδιας.
Τοποθεσία και ιστορία
Από το χωριό διέρχεται η ιστορική μετρική σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου - Τριπόλεως - Καλαμάτας και στο βόρειο άκρο του βρίσκεται ο ομώνυμος σιδηροδρομικός σταθμός (στο χιλιομετρικό σημείο 192,6), ο οποίος έχει υποστεί σημαντικές ζημιές από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007.
Σε ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε το 1900 ανάμεσα στα χωριά Δεσύλλα και Φίλια, ανακαλύφθηκαν δύο ψηφιδωτά που ανήκαν σε έπαυλη των Ρωμαϊκών χρόνων και τα οποία σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας στην Καλαμάτα.
Δημογραφικά στοιχεία
Το χωριό ανήκε μέχρι το Σχέδιο «Καποδίστριας» το 1997, στην Επαρχία Μεσσήνης, Κοινότητα Δεσύλλα, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Ανδανίας. Σήμερα, από το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», ανήκει στο Δήμο Οιχαλίας, Δημοτική Ενότητα Ανδανίας, και αποτελεί την Κοινότητα Δεσύλλα. Έχει 255 μόνιμους κατοίκους (Απογραφή του 2011), που ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="37.319936" longitude="21.954803" zoom="12" width="1000" height="380" align="center" />
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Ευκαλυπτόλη
Η 1,8- κινεόλη, γνωστή επίσης και ως ευκαλυπτόλη, είναι εποξειδικού τύπου δικυκλικό μονοτερπένιο που απαντάται σε πολλά φυτά. Είναι οργανική ένωση με έναν αιθερικό δεσμό, που απαντάται ως άχρωμο υγρό σε θερμοκρασία δωματίου. Ως κύριο συστατικό σε φυσικά αιθέρια έλαια αξιοποιείται ευρέως για παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, π.χ. βρογχίτιδα ή κοινό κρυολόγημα, αλλά και για χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις του αναπνευστικού, όπως π.χ. άσθμα και αλλεργικό πυρετό, καθώς και για χρόνια ιγμορίτιδα.
Φυσική παρουσία
Η 1,8-κινεόλη ανευρίσκεται σε μεγαλύτερες ποσότητες στον ευκάλυπτο (το έλαιο ευκαλύπτου μπορεί να περιέχει μέχρι και 85% κινεόλη κ.β.), στην αγγελική (Angelica archangelica), στο δεντρολίβανο (Rosmarinus officinalis), στη φασκομηλιά (Salvia officinalis), στο Ταϊλανδέζικο τζίντζερ (Alpinia galanga), στη μαντζουράνα (Origanum majorana) και στη δάφνη.
Εκχύλιση
Η κινεόλη -ως εκχύλισμα- μπορεί να ληφθεί σε μεγάλες ποσότητες μετά από την κλασματική απόσταξη του ελαίου ευκαλύπτου. Καθαρότητα σε κλάσμα που αγγίζει το 99,6-99,8% αναφέρεται ως τεχνική κινεόλη.
Γνωρίσματα
Η κινεόλη μυρίζει ως κάτι φρέσκο και ομοιάζει σαν την καμφορά.
Ως χημική ουσία είναι πλήρως αναμίξιμη με αιθέρα, αιθανόλη και χλωροφόρμιο σε οποιαδήποτε αναλογία. Το σημείο ανάφλεξης της είναι 49°C.
Ανάλυση
Η σύζευξη της αέριας χρωματογραφίας με φασματομετρία μάζας είναι κατάλληλη ως μέθοδος για τον αξιόπιστο ποιοτικό και ποσοτικό προσδιορισμό της 1,8-κινεόλης μετά από κατάλληλη προετοιμασία δείγματος του υλικού δοκιμής.
Γενικές χρήσεις
Η κινεόλη χρησιμοποιείται αφενός για ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος στον άνθρωπο, αλλά κυρίως χρησιμοποιείται και στην κτηνιατρική.
Από την άλλη πλευρά, χρησιμοποιείται ως αρωματικό στη βιομηχανία αρωμάτων. Στην οδοντιατρική, εφαρμόζεται επιτυχώς στα σφραγίσματα δοντιών και καθαρισμό ριζών.
Φαρμακευτικές χρήσεις
Έχει αποχρεμπτική και βακτηριοκτόνο δράση στους πνεύμονες και τα ιγμόρεια στον άνθρωπο. Επίσης, αναστέλλει ορισμένους νευροδιαβιβαστές που είναι υπεύθυνοι για τη βρογχοσυστολή.
Ωστόσο, η κινεόλη αντιπροσωπεύει μια εναλλακτική λύση στα κορτικοστεροειδή σε εξαιρετικές περιπτώσεις, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν τοπικά ως εισπνοή και με λίγες παρενέργειες. Στην περίπτωση της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ), η καθαρή κινεόλη ως πρόσθετο φάρμακο μπορεί επίσης να βελτιώσει τη λειτουργία των πνευμόνων και έτσι να μειώσει τις παροξύνσεις.
Οι παρενέργειες της 1,8-κινεόλης είναι γνωστό ότι είναι η ελαφρά υγροποίηση των κοπράνων και πιθανώς μια ελαφρά ναυτία. Και τα δύο εμφανίζονται μόνο όταν αυτή λαμβάνεται από το στόμα.
Αλλεργικές αντιδράσεις έχουν επίσης περιγραφεί ειδικά σε μικρά παιδιά. Συνήθως λαμβάνεται με από του στόματος χορήγηση καψουλών, οι οποίες διαλύονται μόνο στο λεπτό έντερο, ή με εισπνοή, ή με παρασκευή φυτών, που περιέχουν το δραστικό συστατικό ως έγχυμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες
ΦΚ Σένιτσα
Η ΦΚ Σένιτσα (σλοβακικά: Futbalový klub Senica) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Σένιτσα της Σλοβακίας. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβακίας. Ιδρύθηκε το 1921.
Από την 4η κατηγορία στην 1η
Η ΦΚ Σένιτσα αγωνιζόταν στην 4η κατηγορία την περίοδο 2008-09. Την επόμενη περίοδο, 2009-2010, συμμετείχε στην κορυφαία κατηγορία του σλοβάκικου ποδοσφαίρου, αφού ενώθηκε με την ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα, η οποία είχε μόλις πάρει εισιτήριο ανόδου στην πρώτη κατηγορία. Αρχικά ο σύλλογος αναγκάστηκε να κρατήσει το όνομα Ίντερ Μπρατισλάβα αλλά μετά από πολλές συζητήσεις η Εκτελεστική Επιτροπή της Σλοβακικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου ενέκρινε το όνομα ΦΚ Σένιτσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σλοβακίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1921 Σ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921
Αντρέα Πίρλο
Ο Αντρέα Πίρλο (Andrea Pirlo, 19 Μαΐου 1979) είναι Ιταλός προπονητής, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην καριέρα του στις μεγαλύτερες ιταλικές ομάδες (Ιντερ, Μίλαν, Γιουβέντους) καθώς και στην Νιου Γιορκ Σίτι ΦΚ στο MLS. Υπήρξε διεθνής με την ομάδα της Εθνικής Ιταλίας κατακτώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006.
Καριέρα σε συλλόγους
μικρογραφία|Ο Πίρλο με τη Γιουβέντους Ο Πίρλο ξεκίνησε την καριέρα του στην Μπρέσια το 1994 όπου αγωνίστηκε για 4 σεζόν και κατέκτησε 1 πρωτάθλημα Σέριε Β τη σεζόν 1996-1997 οδηγώντας την ομάδα του ξανά στην πρώτη κατηγορία μετά από απουσία δυο ετών. Το 1998 πήρε μεταγραφή στην Ίντερ και μετά από ένα σύντομο δανεισμό στην Ρετζίνα το 1999, επέστρεψε στην ομάδα της Σέριε Α το 2000 αλλά δεν κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικώς και έτσι πέρασε το άλλο μισό σεζόν στην πρώην του ομάδα, Μπρέσια. Το 2001 μετακινήθηκε στην ΑΚ Μίλαν σε μια μεταγραφή που έφτασε συνολικά τις 35 δις ιταλικές λίρες (18 εκατ. ευρώ). Στην Μίλαν εξελίχθηκε σε παίχτη παγκόσμιας κλάσης υπό της οδηγίες του Κάρλο Αντσελότι και σχημάτισε ένα αρκετά επιτυχημένο δίδυμο μαζί με τον Τζενάρο Γκατούζο στη μεσαία γραμμή. Κατέκτησε δυο πρωταθλήματα Ιταλίας (2004, 2011), ένα κύπελλο (2003), δυο Τσάμπιονς Λιγκ (2002-03, 2006-07) και δυο Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ (2003, 2007).
Το 2011, δυο χρόνια μετά την φυγή του Αντσελότι, αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του με την Μίλαν και αποκτήθηκε από την Γιουβέντους ως ελεύθερος παίχτης για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Με την Γιουβέντους έκανε το ντεμπούτο του απέναντι στην Πάρμα σε μια νίκη με 4-1 και είναι βασικός μέσος μαζί με τους Κλάουντιο Μαρκίζιο και Αρτούρο Βιδάλ. Το 2012 κατέκτησε το πρώτο του πρωταθλήμα Ιταλίας με την Γιουβέντους και ήταν πρώτος στα ασίστ. Το 2013, 2014 και 2015 ξανακατέκτησε το πρωτάθλημα Ιταλίας με την Γιουβέντους, ενώ έφτασε μέχρι τον τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ το 2015, όπου ηττήθηκε από την Μπαρτσελόνα. Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε με την Νιου Γιορκ Σίτι στο αμερικάνικο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου MLS, όπου και παρέμεινε για δυο χρονιές.
Ο Πίρλο αγωνιζόταν στην θέση του κεντρικού μέσου κυρίως ως πλέιμεικερ. Υπήρξε γνωστός για το εφευρετικό τρόπο παιχνιδιού του, τις μακρινές εύστοχες πάσες και τις εκτελέσεις φάουλ. Ο Πίρλο ήταν από τους καλύτερους παίκτες στην θέση του και ένας από τους καλύτερους παίκτες που έχουν φορέσει ποτέ την φανέλα της Εθνικής Ιταλίας. Έχει κατακτήσει μεταξύ άλλων τα βραβεία του καλύτερου ποδοσφαιριστή του ιταλικού πρωταθλήματος τρεις φόρες (2012, 2013, 2014), ενώ έχει υπάρξει μέλος των καλύτερων ομάδων στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2006, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012 καθώς και στις καλύτερες ομάδες της χρονιάς για το Τσάμπιονς Λιγκ, το Γιουρόπα Λιγκ και της Σέριε Α.
Στις 6 Νοεμβρίου 2017 ανακοίνωσε το τέλος της λαμπρής του καριέρας στην ηλικία των 38 ετών. Η Γιουβέντους αλλά και πολλοί αθλητές και προπονητές όπως ο Ζιντάν, ο Μπουφόν, ο Νέστα, ο Αντσελότι κ.α, αποχαιρέτησαν τον ποδοσφαιριστή Αντρέα Πίρλο για την μεγάλη του προσφορά στον χώρο του ποδοσφαίρου.
Διεθνής καριέρα
μικρογραφία|Ο Ο Πίρλο στην Ιταλία Σε διεθνές επίπεδο, ο Πίρλο έχει εκπροσωπήσει την Εθνική Ιταλίας σε νεανικό και ανδρικό επίπεδο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στη Αθήνα ήταν αρχηγός της Ιταλίας και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Ήταν βασικό μέλος της ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006, όπου η Ιταλία αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια. Επίσης, σκόραρε στη διαδικασία των πέναλτι στον τελικό και ψηφίστηκε τρίτος καλύτερος παίκτης του τουρνουά. Στο Euro 2012 συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να φτάσει η Ιταλία στον τελικό. Μάλιστα, στον προημιτελικό εναντίον της Αγγλίας στην διαδικασία των πέναλτι σκόραρε με θεαματικό τρόπο καθώς εκτέλεσε πέναλτι με τρόπο "αλά Πανένκα". Ήταν ο δεύτερος καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης πίσω από τον Αντρές Ινιέστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Μον-Λουί (Ανατολικά Πυρηναία)
Το Μον-Λουί (γαλλικά: Mont-Louis, καταλανικά: Montlluís) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Φιλοδάμεια
Η Φιλοδάμεια είναι πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν μια από τις Δαναΐδες (Βηλίδες), δηλαδή θυγατέρα του Δαναού και εγγονή του Βήλου. Ήταν η μητέρα του Φάρητου, όπου αναφέρεται πως ο πατέρας του ήταν ο Ολύμπιος Θεός Ερμής.
Πηγές
Κατηγορία:Δαναΐδες
Πράτο
Το Πράτο (ιταλικά: Prato, λατ. Pratum ή Bisentia) είναι πόλη και comune στην Τοσκάνη της Ιταλίας, ενώ, ταυτόχρονα, αποτελεί και έδρα της Επαρχίας του Πράτο. Η πόλη βρίσκεται στους πρόποδες του Μόντε Ρετάια (768 μ. ύψος), την τελευταία βουνοκορφή στην οροσειρά των Καλβάνα. Το χαμηλότερο υψόμετρο εντός των ορίων του δήμου είναι τα 32 μέτρα, κοντά στο Κασίνε ντι Τάβολα, ενώ το μεγαλύτερο η βουνοκορφή του Μόντε Κανταγκρίλλο στα 818 μέτρα. Ο ποταμός Μπισέντζιο, ένας παραπόταμος του Άρνο, κυλά κατά μήκος του.
Από ιστορικής άποψης, η οικονομία του Πράτο βασιζόταν, ανέκαθεν, στην υφαντουργία. Τα πασίγνωστα Έγγραφα Ντατίνι αποτελούν σημαντική συλλογή εγγράφων της ύστερης μεσαιωνικής περιόδου σχετικά με την ιστορία της οικονομίας και του εμπορίου, τα οποία συνεγράφησαν το διάστημα μεταξύ του 1363 και του 1410. Το Μουσείο Υφαντουργίας επίσης φωτίζει σημαντικά τη συγκεκριμένη περίοδο της ιστορίας της πόλης.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, η πόλη γνώρισε την άφιξη σημαντικότατου αριθμού μεταναστών, αρχικά από τη Νότια Ιταλία, ενώ στη πορεία από άλλες χώρες, με σημαντικότερη όλων αυτών των εθνικών μειονοτήτων να είναι η κινέζικη η οποία πρωτοεγκαταστάθηκε στα μέρη στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Με περισσότερους από 200.000 κατοίκους, το Πράτο είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τοσκάνης και η τρίτη μεγαλύτερη στην Κεντρική Ιταλία, μετά τη Ρώμη και τη Φλωρεντία.
Αρχαιότητα
Αρχαιολογικά ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι λόφοι στα περίχωρα του Πράτο κατοικούνταν από την εποχή της Παλαιολιθικής Περιόδου. Η κοιλάδα εποικίστηκε αργότερα από τους Ετρούσκους. Το 1998, ερείπια μιας παλαιότερης άγνωστης ετρουσκικής πόλης ήρθαν στο φως στην συνοικία Γκονφιέντι (Πράτο) κοντά στο Κάμπι Μπισέντζιο: ήταν μεσαίου μεγέθους, ενώ υφίστατο, ήδη, ως εμπορικό κέντρο μαλλιού και υφαντουργίας. Σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς, θα μπορούσε να είναι η μυθική Καμάρς. Η ετρουσκική πόλη κατοικούνταν έως τον 5ο αιώνα π.Χ., όταν και, για άγνωστους λόγους, εγκαταλείφθηκε. Η ευρύτερη περιοχή πέρασε, στη συνέχεια, στα χέρια των Ρωμαίων, των οποίων η Via Cassia πέρναγε από το σημείο, χωρίς, όμως, να προχωρήσουν στην κατασκευή οποιουδήποτε οικισμού.
Μεσαίωνας
Στις αρχές του Μεσαίωνα, οι Βυζαντινοί και οι Λομβαρδοί διετέλεσαν, διαδοχικά, κύριοι της περιοχής αυτής. Η ιστορία του ιδίου Πράτο ξεκινά από τον 10ο αιώνα, όταν και δύο διαφορετικά μεταξύ τους χωριά, το Μπόργκο αλ Κόρνιο και το Castrum Prati (Κάστρο του Πράτο), ήσαν γνωστά. Κατά τη διάρκεια του επόμενου αιώνα, οι δύο αυτοί οικισμοί ενώθηκαν με πρωτοβουλία των αρχόντων του κάστρου, της Οικογένειας Αλμπέρτι, οι οποίοι έλαβαν τον αυτοκρατορικό τίτλο των Κόμητων του Πράτο. Κατά την ίδια περίοδο, η κοιλάδα αποξηράνθηκε και ένα σύστημα υδραγώγησης που ρύθμιζε και χρησιμοποιούσε τα νερά του Ποταμού Μπισέντζιο δημιουργήθηκε για την τροφοδότηση των gualchierae (προβιομηχανικές μέθοδοι επεξεργασίας υφαντών).
Μετά την πολιορκία του 1107 από τις δυνάμεις της Ματθίλδης της Κανόσα, οι Αλμπέρτι υποχώρησαν στα φρούρια που διέθετε η οικογένεια στην Κοιλάδα του Μπισέντζιο: το Πράτο, πλέον, εξακολούθησε να αναπτύσσεται ως ελεύθερη πόλη. Μέσα στους αμέσως επόμενους δύο αιώνες, έφτασε τον αριθμό των 15.000 κατοίκων, κάτι που οφειλόταν στην ανθηρή βιομηχανία της υφαντουργίας και την παρουσία του κειμηλίου της Ιεράς Ζώνης. Δύο νέες σειρές τειχών χρειάστηκε να ανεγερθούν στη διάρκεια του 12ου αιώνα και, αντιστοίχως, στις αρχές του 14ου αιώνα. Το 1326, με στόχο τον περιορισμό του επεκτατισμού της Φλωρεντίας, το Πράτο υποτάχθηκε αυτοβούλως στον Ροβέρτο του Ανζού, Βασιλιά της Νάπολι. Ωστόσο, στις 23 Φεβρουαρίου του 1351, η Ιωάννα Α΄ της Νάπολι πούλησε την πόλη στους Φλωρεντίνους με αντάλλαγμα 17.500 χρυσά φλορίνια. Η ιστορία του Πράτο, έκτοτε, είχε κοινή πορεία με αυτή της Φλωρεντίας.
Νεότερη Περίοδος
Το 1512, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ιεράς Συμμαχίας, η πόλη λεηλατήθηκε από ισπανικές δυνάμεις που βρίσκονταν υπό την ηγεσία του Πάπα Ιούλιου Β΄ και του Βασιλιά της Αραγωνίας, Φερδινάνδου Β΄, με στόχο την ανακατάληψη της γειτονικής πόλης της Φλωρεντίας για λογαριασμό των Μεδίκων. Η έκταση που έλαβε η λεηλασία του Πράτο οδήγησε στην παράδοση την Δημοκρατία της Φλωρεντίας, με αποτέλεσμα την επάνοδο της Οικογένειας των Μεδίκων στην εξουσία. Οι ιστορικοί διαφωνούν αναφορικά με τον αριθμό των θυμάτων στη διάρκεια της λεηλασίας, αν και ιστορικοί του σήμερα επιβεβαιώνουν ότι μεταξύ 2000 και 6000 ανθρώπων ήταν ο αριθμός αυτών που σφαγιάστηκαν στους δρόμους της πόλης.
Το 1653, το Πράτο έλαβε το καταστατικό της πόλης και έγινε έδρα Καθολικής επισκοπής. Η πόλη διακοσμήθηκε ιδιαιτέρως στη διάρκεια του 18ου αιώνα.
Μετά την ιταλική ενοποίηση κατά τον 19ο αιώνα, το Πράτο αποτέλεσε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, κυρίως στο χώρο της υφαντουργίας (ο Ιταλός ιστορικός Εμανουέλε Ρεπέττι το χαρακτήρισε ως το "ιταλικό Μάντσεστερ"), ενώ ο πληθυσμός του έφτασε τις 50.000 το 1901 και τις 180.000 το 2001. Η πόλη γνώρισε σημαντική εσωτερική μετανάστευση. Παλαιότερα τμήμα της επαρχάις της Φλωρεντίας, το 1992 το Πράτο έγινε πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας.
Διεθνείς Σχέσεις
Το Πράτο είναι αδελφοποιημένη πόλη με τις παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τοσκάνης
A Eulogy For The Fans: Orange Goblin Live 2012
A Eulogy For The Fans: Orange Goblin Live 2012 είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Orange Goblin, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Μαρτίου του 2013 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Candlelight Records.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "A Eulogy for the Damned", στις 11 Αυγούστου 2012 στο Bloodstock Open Air της Μεγάλης Βρετανίας και στις 15 Ιουνίου του ίδιου έτους στο Hellfest της Γαλλίας.
Η κυκλοφορία αποτελείται από ένα CD και ένα DVD με τα ίδια κομμάτια.
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Orange Goblin Κατηγορία:Άλμπουμ του 2013
Χόπα
Η Χόπα (τουρκικά: Hopa, γεωργιανά: ხოფა, αρμενικά: Հոփա ) είναι πόλη και διαμέρισμα της Επαρχίας Αρτβίν στη βορειοανατολική Τουρκία. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της οροσειράς του Παρυάδρη και στην ανατολική ακτή του Ευξείνου Πόντου, περίπου 67 χλμ. από το Αρτβίν και 18 χλμ. από τα σύνορα με τη Γεωργία.
Το 2017 είχε πληθυσμό 20.940 κατοίκους.
Κλίμα
Η περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από ισότιμα ​​κλίματα με λίγες ακραίες θερμοκρασίες και άφθονες βροχοπτώσεις όλους τους μήνες. Η Χόπα έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (Κέππεν: Cfa).
Οξύ (αποσαφήνιση)
Ο όρος «Οξύ» μπορεί να έχει τις εξής έννοιες:
Τατζικική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Η Τατζικική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (συντομογραφία: ΤΣΣΔ ή Τατζικική ΣΣΔ, τατζίκ: Республикаи Советии Социалистии Тоҷикистон, ρωσικά: Таджикская Советская Социалистическая Республика) ήταν μία από τις δεκαπέντε Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες που συγκροτούσαν την Σοβιετική Ένωση. Δημιουργήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1929 στην θέση της προγενέστερης ΑΣΣΔ Τατζικιστάν, που ήταν μέρος της Ουζμπεκικής ΣΣΔ. Βρίσκονταν στην κεντρική Ασία και συνόρευε με τις Κιργιζική ΣΣΔ και Ουζμπεκική ΣΣΔ]] καθώς και με το Αφγανιστάν, την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και το Πακιστάν. Πρωτεύουσα ήταν η Ντουσαμπέ. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1991 ανεξαρτητοποιήθηκε από την ΕΣΣΔ και μετονομάστηκε σε Δημοκρατία του Τατζικιστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη Τατζικισταν Κατηγορία:Ιστορία του Τατζικιστάν
Τελούγκου
Η γλώσσα Τελούγκου είναι μια Δραβιδική γλώσσα που ομιλείται κυρίως στη νότια Ινδία, στο κρατίδιο Άντρα Πραντές, του οποίου είναι και η επίσημη γλώσσα. Αποτελεί τη Δραβιδική γλώσσα με τους περισσότερους ομιλητές (συμπεριλαμβανομένων και των ομιλητών που δεν την έχουν μητρική γλώσσα), τη δεύτερη πιο διαδεδομένη γλώσσα στην Ινδία μετά τη Χίντι και μια από τις 23 επίσημες γλώσσες της Ινδίας. Επιπλέον ομιλείται και από Ινδούς της διασποράς στις ΗΠΑ, στη Μαλαισία, στον Μαυρίκιο, στη Νότια Αφρική, στα νησιά Φίτζι και στη Μεγάλη Βρετανία. Αποκαλείται και «Ιταλικά της Ανατολής», επειδή ακούγεται σαν να λήγει κάθε λέξη σε φωνήεν.
Ετυμολογία
Οι ομιλητές της Τελούγκου αναφέρονται σε αυτήν ως Τελούγκου. Οι παλαιότερες μορφές του ονόματος περιλαμβάνουν τις Τελούνγκου, Τενούνγκου και Τελίνγκα.
Η ετυμολογία της λέξης Τελούγκου δεν είναι σαφής. Μερικοί ιστορικοί μελετητές προτείνουν μια καταγωγή από το σανσκριτικό τριλίνγκαμ, όπως στο Τριλίνγκα Ντεσάμ, "η χώρα των τριών λίνγκα".
Ο Τζορτζ Αβραάμ Γκρίρσον και άλλοι γλωσσολόγοι αμφιβάλλουν για αυτή τη προέλευση, αναφέροντας ότι το Τελούγκου ήταν ο παλαιότερος όρος και το Τριλίνγκα πρέπει να είναι η ύστερη Σανσκριτοποίησή του. Εάν είναι έτσι, η καταγωγή του θα πρέπει να είναι αρκετά αρχαία επειδή τα Τρίγλυφουμ, Τριλίνγκουμ και Μοντογκαλίνγκαμ αναφέρονται σε αρχαιοελληνικές πηγές, εκ των οποίων το τελευταίο θα μπορούσε να είναι μια απόδοση του "Τριλίνγκα" στα Τελούγκου.
Ιμέλντα Στόντον
Η Ιμέλντα Στόντον (Imelda Mary Philomena Bernadette Staunton, 9 Ιανουαρίου 1956) είναι Αγγλίδα ηθοποιός.
Τελούγκου
Ετυμολογία
Μια άλλη άποψη ισχυρίζεται ότι το τενούγκου προέρχεται από την πρωτοδραβιδική λέξη τεν ("νότια") που σημαίνει "οι άνθρωποι που ζούσαν στα νότια/νότια κατεύθυνση" (σχετικό στα Σανσκριτικά και ανθρώπους που ομιλούσαν τα Πρακρίτ). Το όνομα Τελούγκου, τότε, είναι αποτέλεσμα μιας εναλλαγής από το 'ν' στο 'λ' που καθιερώθηκε στα Τελούγκου.
Ιστορία
Η Τελούγκου προέρχεται από την Πρωτοδραβιδική γλώσσα, αλλά περιέχει και στοιχεία των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Διαχωρίστηκε από την Πρωτοδραβιδική μεταξύ 1500 και 1000 π.Χ.. Ανήκει στη νοτιοκεντρική Δραβιδική υποοικογένεια, τα μέλη της οποίας προήλθαν από την Πρωτοδραβιδική που ομιλούνταν στο κεντρικό τμήμα του οροπεδίου του Ντεκκάν. Άλλες γλώσσες της νοτιοκεντρικής υποοικογένειας είναι οι Γκόντι, Κόντα, Κουί και Κουβί, οι οποίες και είναι οι πλησιέστερες γλωσσολογικά στην Τελούγκου.
Ιμέλντα Στόντον
Βιογραφία
Έχει εμφανιστεί πολλές φορές στο θέατρο και έχει βραβευτεί τέσσερις φορές με το Βραβείο Λόρενς Ολίβιε.
Τελούγκου
Ιστορία
Η ιστορία της Τελούγκου διαιρείται σε πέντε περιόδους:
200 π.Χ. – 500 μ.Χ.
thumb|left|250px|Οι ποταμοί Κρίσνα και Γκονταβάρι
Ιμέλντα Στόντον
Βιογραφία
Στον κινηματογράφο, έπαιξε το 1998 στην ταινία Ερωτευμένος Σαίξπηρ και κέρδισε με όλο το καστ το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών. Το 2004 πρωταγωνίστησε στην ταινία Το μυστικό της Βέρα Ντρέικ και κέρδισε BAFTA, Volpi Cup, και το βραβείο καλύτερης ηθοποιού από τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ενώ προτάθηκε για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα. Στη συνέχεια, έπαιξε το 2014 στην ταινία Pride και προτάθηκε για BAFTA Β' Γυναικείου Ρόλου.
Τελούγκου
200 π.Χ. – 500 μ.Χ.
Μια επιγραφή του 2ου αι. π.Χ. γραμμένη στο σύστημα γραφής Μπράχμι αποκαλύπτει την ηλικία της γλώσσας. Επίσης έχουν βρεθεί σανσκριτικές επιγραφές με ονόματα ανθρώπων και τοπωνύμια στην Τελούγκου. Από τις επιγραφές αυτές γνωρίζουμε ότι η Τελούγκου ήταν η γλώσσα του λαού, ενώ οι ηγεμόνες της δυναστείς των Σαταβαχάνα μιλούσαν την πρακριτική γλώσσα. Λέξεις στην Τελούγκου απαντούν και στην ποιητική ανθολογία (Γκαθασαπτασάθι) του βασιλιά της δυναστείς των Σαταβαχάνα Χάλα του πρώτου προ Χριστού αιώνα. Φαίνεται ότι οι ομιλητές της Τελούγκου ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής μεταξύ των ποταμών Κρίσνα και Γκονταβάρι.
500 – 1100
Η πρώτη επιγραφή εξ ολοκλήρου σε Τελούγκου σηματοδοτεί τη δεύτερη φάση της ιστορίας της γλώσσας. Χρονολογείται από το 575, βρέθηκε στην πόλη Καντάπα (Καντάπα ή Κουνταπάχ) στο νότιο κεντρικό τμήμα του κρατιδίου Άντρα Πραντές και αποδίδεται στη δυναστεία των Τσόλα, που κυριάρχησαν στη νότια Ινδία από τα πρώτα μετά Χριστόν χρόνια ως τον 13ο αι. Οι ηγεμόνες Τσόλα έθεσαν τέλος στην παράδοοση της χρήσης της Σανσκριτικής και εισήγαγαν την παράδοση της χρήσης της τοπικής γλώσσας στα βασιλικά διατάγματα. Επιγραφές στην Τελούγκου από τα επόμενα 50 χρόνια βρέθηκαν και στις γειτονικές περιοχές. Η πρώτη επιγραφή από τις παράκτιες περιοχές χρονολογείται από το 633. Περί την ίδια περίοδο οι ηγεμόνες της περιοχής Τελανγκάνα στο βορειοδυτικό τμήμα του σημερινού κρατιδίου Άντρα Πραντές άρχισαν και αυτοί να χρησιμοποιούν την Τελούγκου στις επιγραφές. Την περίοδο αυτή η Τελούγκου δέχθηκε επιρροές από τη Σανσκριτική, ενώ ταυτόχρονα έχουμε και την αυγή της Τελούγκου λογοτεχνίας. Η λογοτεχνία μαρτυρείται σε επιγραφές από τις αυλές των ηγεμόνων, ενώ αργότερα, το 1022, ο ποιητής Νανάγια μεταφράζει και το μεγάλο ινδικό έπος Μαχαμπαράτα των 74.000 στίχων από τα Σανσκριτικά στην Τελούγκου. Την εποχή αυτήν η λόγια γλώσσα των λογοτεχνικών κειμένων διαφέρει από την απλή γλώσσα του λαού, ενώ ο προφορικός λόγος υφίσταται ταυτόχρονα και φωνητικές μεταβολές.
Ιμέλντα Στόντον
Βιογραφία
Έχει δώσει τη φωνή της σε ταινίες κινουμένων σχεδίων, όπως Οι Κότες το 'Σκασαν, Paddington και Paddington 2.
Τελούγκου
1400 – 1900
Κατά την τέταρτη περίοδο η Τελούγκου υπέστη σημαντικές μεταβολές κατά την εξέλιξή της στη σύγχρονη γλώσσα. Το βόρειο τμήμα παραμένει υπό μουσουλμανική κυριαρχία, γεγονός που έχει επίδραση και στη γλώσσα, ενώ αντίθετα στο νότιο τμήμα κυριαρχεί μεταξύ 1336 και 1600 η δυναστεία των Ινδουιστών Βιτζαγιαναγκάρα, γνωστών για την αγάπη τους για τα γράμματα και τις τέχνες. Η Τελούγκου λογοεχνία φτάνει στο απόγειό της κατά τον 16ο αι. Η επέκταση των μουσουλμάνων ηγεμόνων προς νότον κατά τον 17ο αι., πλέον υπό την δυναστεία των Μογκούλ, φέρνει αραβικές και περσικές επιρροές στη γλώσσα, οι οποίες μαρτυρούνται ιδιαίτερα στα κείμενα του 19ου αι.
Ιμέλντα Στόντον
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Τελούγκου
1900 – σήμερα
Κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αι. η βρετανική κυριαρχία στην περιοχή επηρεάζει τόσο τη γλώσσα όσο και τη λογοτεχνία, ιδιαίτερα κοντά στην πόλη Μαντράς, που ήταν το κυριώτερο διοικητικό κέντρο των Βρετανών στην νότια Ινδία. Στη λογοτεχνία εμφανίζονται σύγχρονες τάσεις παράλληλα με τις παραδοσιακές. Από τη δεκαετία του 1940 κι έπειτα με τη διάδοση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και της σχολικής εκπαίδευσης η λόγια μορφή της Τελούγκου διαδίδεται όλο και περισσότερο και τελικά καθιερώνεται.
Γεωγραφική εξάπλωση και επίσημο καθεστώς
μικρογραφία|Γεωγραφική κατανομή της γλώσσας Τελούγκου. Με ανοιχτό μπλε σημειώνονται οι περιοχές όπου κατοικούν μετανάστες Τελούγκου, ενώ οι περιοχές όπου ομιλούνται φυσικά τα Τελούγκου είναι με σκούρο μπλε. Η Τελούγκου ομιλείται κυρίως στα κρατίδια Άντρα Πραντές, Τελανγκάνα και στην επαρχία Γιάναμ του Πουντισέρι. Σε λιγότερα ποσοστά ομιλείται στα όμορα κρατίδια της νότιας Ινδίας, όπως το Ταμίλ Ναντού, η Καρνάτακα, η Μαχαράστρα, η Οντίσα, το Τσαντίγκαρ, και μερικά τμήματα του Τζαρκάντ και της περιοχής Χαραγκπούρ στη Δυτική Βεγγάλη της Ινδίας. Η Τελούγκου, η οποία ομιλείται από το 7.2% του πληθυσμού, είναι η τρίτη πιο ομιλούμενη γλώσσα στην Ινδική υποήπειρο μετά τα Χίντι και τα Βεγγαλικά. Στην Καρνάτακα, το 7.0% του πληθυσμού μιλάει τα Τελούγκου, ενώ το 5.6% του πληθυσμού του Ταμίλ Ναντού ομιλεί τα Τελούγκου. Επιπλέον ομιλείται και από Ινδούς της διασποράς στις ΗΠΑ, στη Μαλαισία, στον Μαυρίκιο, στη Νότια Αφρική, στα νησιά Φίτζι, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στη Μεγάλη Βρετανία.
Είναι η επίσημη γλώσσα του κρατιδίου Άντρα Πραντές, του οποίου τα σύνορα χαράχτηκαν το 1953 με γλωσσικά κριτήρια, και μια από τις 23 επίσημες γλώσσες της Ινδίας. Είναι επίσης επίσημη γλώσσα του κρατιδίου Τελανγκάνα (μαζί με τα Ούρντου) και την επαρχία Γιάναμ του Πουντισέρι.
Η διασπορά των Τελούγκου αριθμεί πάνω από 800.000 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση στο Κεντρικό Νιου Τζέρσεϊ (Μικρό Άντρα ).
Διάλεκτοι
Η Τελούγκου, όπως και όλες οι γλώσσες της Ινδίας, έχει μια σειρά από διαλέκτους:
Χαρακτηριστικά
Η Τελούγκου είναι συγκολλητική γλώσσα, όπως η Τουρκική, χρησιμοποιεί δηλαδή πολλαπλά ασυγχώνευτα επιθήματα για να δείξει πτώση, γένος, κίνηση κλπ. Επίσης χαρακτηρίζεται από φωνηεντική αρμονία: τα φωνήεντα των επιθημάτων προσαρμόζονται στο φωνήεν της συλλαβής που προηγείται. Επειδή όλες οι αυθεντικές λέξεις της Τελούγκου λήγουν σε φωνήεν, οι Άγγλοι τον 19ο αι. την αποκαλούσαν «Ιταλική της Ανατολής».
Έχει δύο γένη, αρσενικό και μη αρσενικό. Το θηλυκό ανήκει στον ενικό στο μη αρσενικό γένος, αλλά στον πληθυντικό στο αρσενικό.
Το λεξιλόγιο περιέχει κατ’ αρχήν λέξεις δραβιδικής καταγωγής, αλλά έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τα Σανσκριτικά. Στη βορειοδυτική περιοχή Τελανγκάνα υπάρχουν και επιπλέον επιρροές από την Αραβική και την Περσική, λόγω της κυριαρχίας των μουσουλμάνων ηγεμόνων. Η επίσημη Τελούγκου, που διδάσκεται σήμερα στα σχολεία, έχει ακόμη διαφορές από την προφορική γλώσσα και πολλές περισσότερες επιρροές από τη Σανσκριτική. Επίσης εμφανής είναι και η επιρροή της Αγγλικής.
Γραφή Τελούγκου
thumb|Η λέξη Τελούγκου στην οικεία γραφή
Η Τελούγκου έχει δικό της σύστημα γραφής, που κατάγεται από το σύστημα γραφής Μπράχμι και ομοιάζει με τη γραφή Κανάντα. Γράφεται από τα αριστερά προς τα δεξιά και είναι συλλαβική: οι περισσότεροι χαρακτήρες αντιστοιχούν σε μια συλλαβή. Αποτελείται από 41 σύμβολα συμφώνων, 16 σύμβολα φωνηέντων και 3 «μεταβολείς φωνηέντων». Τα σύμβολα των φωνηέντων διαφέρουν, ανάλογα αν παριστούν το φωνήεν ως τμήμα συλλαβής ή ανεξάρτητα (στην αρχή της λέξης ή ως χωριστή συλλαβή).
Πάλη (αρχαία πόλη)
Η Πάλη ήταν μία από τις τέσσερις πιο σημαντικές αρχαίες πόλεις κράτη, που άκμασαν στην Κεφαλονιά (Πάλη, Κράνη, Σάμη, Πρόννοι).
Ιστορία
Η Πάλη, που πήρε την ονομασία της από τον Παλέα ή Πηλέα, έναν από τους τέσσερις γιους του μυθικού βασιλιά Κἐφαλου, ο οποίος έδωσε το όνομά του στην Κεφαλονιά.
Η Πάλη βρέθηκε σε μεγάλη ακμή κατά την κλασσική περίοδο της Αρχαιότητας. Βρισκόταν σε μικρή απόσταση βορειότερα από το Ληξούρι, στη θέση που είναι σήμερα γνωστή με την ονομασία Παλιόκαστρο ή Ντούρη. Στα βορινά περίχωρα του Ληξουρίου έχουν διασωθεί ερείπια της αρχαίας πόλης Πάλη.
Η πόλη ήταν από τη φύση οχυρωμένη επάνω σ' ένα λόφο κοντά στη θάλασσα. Ο ιστορικός Πολύβιος για τα μέρη της αρχαίας Πάλης αναφέρει: «τα μεν θαλλάττης τα δε κρημνοίς περιεχόμενα». Εκτός από τη φυσική οχύρωση την Πάλη (αρχαία πόλη) προστάτευαν τείχη, που σώζονταν ώς το 1600. Ο Κ.Ι. Λοβέρδος (1773-1842) αναφέρει ότι τα τείχη αυτά κατέστρεψαν στους μεταγενέστερους χρόνους οι περίοικοι για να περιφράξουν τα κτήματά τους, γιατί λατομεία δεν υπήρχαν στο μέρος αυτό· εκφράζει μάλιστα την άποψη ότι χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή σπιτιών στο Ληξούρι.
Η Πάλη είχε και λιμάνι κοντά στις εκβολές του χειμάρρου του Κεχριώνα. Ο Λοβέρδος σημειώνει ότι κατά την εποχή του υπήρχαν ακόμη λείψανα του λιμανιού και ότι η τοποθεσία αυτή ονομαζόταν Καραβοστάσι. Υπήρξε κατά την Αρχαιότητα η σπουδαιότερη και ισχυρότερη πόλη του νησιού και αναφορές της βρίσκουμε σε κείμενα αρχαίων ιστορικών. Πάντα αποτελούσε φιλικό λιμάνι για τους αρχαίους Κορίνθιους, και έτσι οι δύο πόλεις είχαν πολύ καλές σχέσεις και ισχυρή φιλία. μικρογραφία|Νόμισμα της Αρχαίας Πάλλης
Η Πάλη (αρχαία πόλη) είχε και ναυτικές δυνάμεις και είχε πάρει μέρος σε πολλούς πολέμους της Αρχαιότητας: Το 479 π.Χ. στη Μάχη των Πλαταιών, η Πάλη συμμετείχε με αποστολή 200 οπλιτών. Επίσης, το 435 π.Χ. η Πάλη συμμετείχε στη Ναυμαχία Κορινθίων - Κερκυραίων με 4 πολεμικά πλοία. Αργότερα κατά τη διάρκεια των Πελοποννησιακών Πολέμων, υπήρξε σύμμαχος των Αθηναίων. Η πόλη έγινε πολλές φορές στόχος κατακτητών, λόγω της στρατηγικής της θέσης και των εύφορων εδαφών τής περιοχής. Δέχθηκε πολλές φορές επιδρομές και επιθέσεις κατά καιρούς. Οι αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή είναι αρκετά περιορισμένες.
Τα νομίσματά της εικονίζουν το κεφάλι της Περσεφόνης με στεφάνι από στάχυα, τον ήρωα και βασιλιά Κέφαλο και τον Πήγασο.
Περσικοί Πόλεμοι
Η αρχαία πόλη Πάλη αναφέρεται ήδη από τον Ηρόδοτο και τον Παυσανία. Συμμετείχε στους Περσικούς Πολέμους ανταποκρινόμενη στο πανεθνικό κάλεσμα που προηγήθηκε της Μάχης των Πλαταιών αποστέλλοντας δύο εκατοντάδες οπλίτες που τάχθηκαν από τον Παυσανία και πολέμησαν απέναντι από τους Σάκες και τους Ινδούς. Εκτός από τη συνεισφορά της αυτή, αναφέρεται ξανά για την πεισματική και νικηφόρα άμυνα που αντέταξε στην πολιορκία της από τον Μακεδονικό στρατό του Φιλίππου Ε΄ και την τακτική της να τον καταπονήσει έως εγκαταλείψεως, με το να διασπείρει και να εκμεταλλευτεί διχόνοιες στο στράτευμα του αντιπάλου σε συνδυασμό με συχνές καταδρομικές ενέργειες. Μαζί με τη Σάμη, που δεν παραδόθηκε –αλλά πολέμησε, πολιορκήθηκε και αλώθηκε από τους Ρωμαίους–, είναι οι μόνες κεφαλληνιακές πόλεις που τις συναντάμε στην ιστορία (εκτός της ομηρικής προϊστορίας όπως συμβαίνει με την υπόλοιπη Κεφαλληνία).
Η Πάλη, στηριζόμενη μόνο στη δική της πολεμική δύναμη, αγωνίζεται εναντίον του Φιλίππου Δ' που είχε τεράστια υπέροχη στον στρατό αλλά έπαθε ολέθρια καταστροφή από τις πολλές ενέδρες που έστηναν οι Πάλεις και τις γενναίες αντιστάσεις που πρόβαλαν οι κάτοικοι της.
Πολιτική της Πάλης
Στο γενικό πλαίσιο του το πολίτευμα και των τεσσάρων διοικητικών διαμερισμάτων ήταν δημοκρατικό.
Δεν έχουμε καμιά μαρτυρία ή και πληροφορία από αρχαίους και νεότερους συγγραφείς, από την οποία να συνάγεται η παρουσία μοναρχικού πολιτεύματος. Δεν μνημονεύεται πουθενά επώνυμα αλλά ούτε και ανώνυμα άρχων - διοικητής της Πάλης, αντίθετα ορισμένες ενδείξεις που έχουμε μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι πολίτες, ο «δήμος», ως σύνολο, διαδραμάτιζαν κύριο ρόλο σε πολιτικές ενέργειες ή λάβαιναν αποφάσεις. Οι ενδείξεις από επιγραφή, που βρέθηκε στα ερείπια της αρχαίας Πάλης, χαραγμένη πάνω σε λίθινη στήλη. Στην επιγραφή με σαφήνεια μνημονεύεται ως κυρίαρχο σώμα της πόλης η «Βουλή» και «ο Παλέων δήμος»:
Σε άλλη επίσης επιγραφή που βρέθηκε τον 18ο αιώνα στα ερείπια της Πάλης, χαραγμένη πάνω σε μάρμαρο, αναφέρεται «η Βουλή και ο δήμος Παλείων». Οι επιγραφές αυτές, αν και δεν έχουν με ακρίβεια χρονολογηθεί και μολονότι φαίνεται να ανήκουν στους Ρωμαϊκούς χρόνους, είναι αξιόλογες ενδείξεις ότι στην Πάλη υπήρχε ένα «αριστοδημοκρατικό πολίτευμα». Πληροφοριακές ενδείξεις μας οδηγούν επίσης στο ίδιο συμπέρασμα σχετικά με το πολίτευμα και των άλλων διοικητικών διαμερισμάτων της Κεφαλονιάς. Ο Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος στηριζόμενος σε μνείες αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων (Θουκυδίδης και Ηρόδοτος) χαρακτηριστικά γράφει:
Στα ίδια συμπεράσματα καταλήγει και ο Λοβέρδος, εκτός από την Πάλη που αναφέραμε παραπάνω, και για την Κράνη, τη Σάμη και τους Πρόννους.
Ρωμαϊκοί χρόνοι
Σε μια μόνο επιγραφή των κατοίκων της Πάλης προς τιμή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού Αδριανού γίνεται νύξη για κάποια αυτονομία της Πάλης και κατά την περίοδο της ρωμαϊκής κυριαρχίας στο νησί. Η επιγραφή αναφέρει:
Αλλά και από την επιγραφή αυτή συνάγεται η κατάργηση της αυτονομίας, αφού η αφιέρωση των κατοίκων της Πάλης προς τον Αδριανό γίνεται ύστερα από υπόδειξη «Επιμελητού», δηλαδή ειδικού επιτρόπου του Ρωμαίου κατακτητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κεφαλονιάς
Μονταλμπά-λε-Σατώ
Το Μονταλμπά-λε-Σατώ (γαλλικά: Montalba-le-Château, καταλανικά: Montalbà del Castell, οξιτανικά: Montalban del Castèlh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονταλμπαναί (γαλλικά: Montalbanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Σπύρος Λούης
Ο Σπύρος Λούης (Μαρούσι Αττικής, 12 Ιανουαρίου 1873 – Μαρούσι Αττικής, 26 Μαρτίου 1940) ήταν Έλληνας μαραθωνοδρόμος και νικητής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896.
Γεννήθηκε στο Μαρούσι από φτωχή αγροτική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν νερουλάς τότε που ακόμη δεν υπήρχε κεντρική ύδρευση και ο Σπύρος τον βοηθούσε κουβαλώντας το νερό.
Ο Μαραθώνιος δρόμος
Όταν το 1894 αποφασίστηκε η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, άρχισαν οι προετοιμασίες ώστε οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες (1896) να διοργανωθούν στην Αθήνα. Ένα από τα αγωνίσματα ήταν ο μαραθώνιος, άθλημα που δεν είχε διοργανωθεί ποτέ μέχρι τότε. Η πρόταση είχε γίνει από τον Γάλλο Μισέλ Μπρεάλ, ο οποίος είχε εμπνευστεί από τον άθλο του αγγελιοφόρου Φειδιππίδη, που είχε διανύσει την απόσταση ξεκινώντας από την πόλη του Μαραθώνα μέχρι στην Αθήνα για να αναγγείλει την νίκη των Αθηναίων στη μάχη του Μαραθώνα.
Ο Μαραθώνιος ήταν να πραγματοποιηθεί στις 29 Μαρτίου (σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο που ήταν τότε σε χρήση στην Ελλάδα), και αναμένονταν με μεγάλο ενθουσιασμό από όλους. Ο λαός και οι κυβερνώντες επιζητούσαν τη μεγάλη εθνική επιτυχία, η οποία δεν είχε έρθει μέχρι στιγμής στους εν λόγω ολυμπιακούς αγώνες.
thumb|right|320px|Η είσοδος του Λούη στο ολυμπιακό στάδιο, συνοδευόμενος στα τελευταία μέτρα από τον [[Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας|πρίγκηπα Κωνσταντίνο.]] Ο Παπαδιαμαντόπουλος έδωσε το σήμα εκκίνησης στον Μαραθώνα. Δεκατρείς δρομείς από την Ελλάδα και τέσσερις αθλητές από άλλα έθνη έλαβαν μέρος. Ο Γάλλος Αλμπέν Λερμιζιό (Albin Lermusiaux) που είχε πάρει και χάλκινο στα 1500 μέτρα μπήκε νωρίς μπροστά και προηγείτο. Στο Πικέρμι ο Λούης σταμάτησε σε ένα καφενείο και ζήτησε να πιει ένα ποτήρι κρασί, λέγοντας ότι θα τους φτάσει και θα τους προσπεράσει όλους πριν από το τέλος.
Μετά το 32ο χιλιόμετρο, ο Λερμιζιό κατέρρευσε από την εξάντληση. Το προβάδισμα ανέλαβε τώρα ο Αυστραλός Έντγουϊν Φλακ που πρωτύτερα είχε πάρει μετάλλιο στα 800 και 1500 μέτρα. Ο Λούης άρχισε να ελαττώνει την απόσταση, μέχρι που και ο Αυστραλός, που δεν ήταν συνηθισμένος στις μεγάλες αποστάσεις, κατέρρευσε μερικά χιλιόμετρα αργότερα.
Εν τω μεταξύ, στο στάδιο, η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη, ειδικά όταν ένας αγγελιοφόρος με το ποδήλατο είχε βιαστεί να φέρει την είδηση ότι ο Αυστραλός προηγείτο. Σε λίγο κατέφτασε ένας έφιππος αξιωματικός και ανήγγειλε ότι ένας Έλληνας ήταν πρώτος στον αγώνα δρόμου. Οι χιλιάδες θεατές άρχισαν να πανηγυρίζουν και να τον παροτρύνουν φωνάζοντας «Έλλην, Έλλην!»
Ο Λούης μπήκε πρώτος στο στάδιο, όπου τον υποδέχτηκε ο κόσμος μαζί με τον διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο και τον πρίγκιπα Γεώργιο και τον κέρναγαν κρασί, γάλα, μπύρα, αυγά πασχαλινά, πορτοκαλάδα και άλλα δώρα. Πολλοί του έταζαν από κοσμήματα ως τζάμπα ξύρισμα στο κουρείο για πάντα. Ο μύθος λέει ότι ο βασιλιάς Γεώργιος ρώτησε τον Λούη τι δώρο θα ήθελε να του προσφέρει, και εκείνος του απάντησε: «Ένα γαϊδουράκι να με βοηθάει να κουβαλάω το νερό.» Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ο ίδιος δήλωσε ότι αρνήθηκε ως δώρο κάποιο άλογο ή κάρο.
Ο Λούης έτρεξε τον μαραθώνιο σε χρόνο 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δεύτερα, σε ηλικία 24 ετών. Μετά τους Ολυμπιακούς γύρισε στο χωριό του και δεν πήρε μέρος σε κανέναν άλλο αγώνα δρόμου. Έζησε μια ζωή ήρεμη, εργαζόμενος ως αγρότης, και αργότερα ως τοπικός αστυνομικός.
Αμφισβήτηση αγώνα
Κυρίως ευρωπαϊκές εφημερίδες της εποχής δημοσίευσαν άρθρα σκεπτικιστικά ως προς τις επιδόσεις του Σπύρου Λούη, ενώ η επιτροπή του αγώνα έκανε δεκτή ένσταση του Ούγγρου αθλητή Κέλνερ σύμφωνα με την οποία ο τρίτος κατά σειρά Μπελόκας ανέβηκε σε κάρο κατά τη διαδρομή. Ο Χαρίλαος Βασιλάκος, ο επίσημα δεύτερος νικητής, φέρεται να εξεπλάγη με τη νίκη του Σπύρου Λούη, καθώς δεν τον είδε να τον προσπερνάει (σύμφωνα με βιβλίο του Ντόναλντ Μακ-Φαίηλ) ωστόσο ουδέποτε εξέφρασε τις αντιρρήσεις του δημόσια. Αμφιβολίες εκφράζονται επίσης στο ντοκυμανταίρ Εφτά Λεπτά Ψυχής που παρουσιάστηκε στο 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας.
Μετά τους Ολυμπιακούς
thumb|left|250px|Πινακίδα στο Μαρούσι thumb|Ο Σπύρος Λούης στους [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1936|Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο]] Την δεκαετία του 20 εργάστηκε ως φύλακας στον σιδηροδρομικό σταθμό Μαρκόπουλου του Λαυρεωτικού. Το 1926, ο Λούης κατηγορήθηκε για πλαστογράφηση στρατιωτικών εγγράφων και μπήκε στη φυλακή. Μετά από ένα χρόνο και παραπάνω στη φυλακή, αθωώθηκε και βγήκε, ενώ η υπόθεσή του προκάλεσε σάλο στον Τύπο.
Ο Λούης πέθανε λίγους μήνες πριν από την Ιταλική εισβολή στην Ελλάδα. Αθλητικές λέσχες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό φέρουν το όνομά του. Σημαντική αναφορά είναι το Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών, τόπος διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων (2004), που επονομάστηκε Σπύρος Λούης. Στο Μόναχο, το όνομά του φέρει η λεωφόρος Spiridon-Louis-Ring στο αντίστοιχο Ολυμπιακό πάρκο.
Ο Μαραθώνιος του Λούη παρουσιάζεται και στην κινηματογραφική ταινία Συνέβη στην Αθήνα (It Happened in Athens), με την Τζέιν Μάνσφιλντ.
Η έκφραση στα ελληνικά: «Έγινε Λούης» λέγεται για κάποιον που εξαφανίζεται τρέχοντας γρήγορα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Αγρότες Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Ογδοηκονταετής Πόλεμος
Ο Ογδοηκονταετής πόλεμος ή Ολλανδικός πόλεμος της ανεξαρτησίας (1568-1648) ήταν πόλεμος που διεξήχθη ανάμεσα στις 17 επαρχίες των Κάτω Χωρών και στην Ισπανία. Η κατάληξή του ήταν η δημιουργία του Ολλανδικού κράτους.
Το διάστημα 1568-1581 μπορεί να θεωρηθεί η πρώτη φάση του πολέμου καθώς οδήγησε στην de facto δημιουργία του Ολλανδικού κράτους, ενώ το διάστημα μέχρι το 1648 μπορεί να θεωρηθεί ως ο αγώνας για τη διεθνή αναγνώριση του. Κατά τη διάρκεια του πολέμου η Ολλανδία εξελίχθηκε σε μεγάλη ναυτική και οικονομική δύναμη και έθεσε της βάσεις για τη δημιουργία της μεγάλης αποικιακής δύναμης των επομένων ετών. Η παραμονή των νοτιότερων επαρχιών σε ισπανικό έλεγχο οδήγησε σε μετακίνηση της οικονομικής και πνευματικής ελίτ του νότου στον βορά συμβάλλοντας στην περαιτέρω ανάπτυξή του.
Ιστορικό υπόβαθρο
Στα μέσα του 16ου αιώνα η περιοχή των Κάτω Χωρών αποτελούσε τμήμα του Δουκάτου της Βουργουνδίας και αυτό με τη σειρά του τμήμα της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων. Μία σειρά γάμων είχε μετατρέψει το Δουκάτο της Βουργουνδίας σε μία εκτεταμένη περιοχή μεταξύ της Ελβετίας και της Φλάνδρας. Το 1482 κληρονομήθηκε στον οίκο των Αψβούργων. Το 1519 ο Αψβούργος αυτοκράτορας Κάρολος Κουίντος υπήρξε κληρονόμος του οίκου της Ισπανίας με αποτέλεσμα οι κτήσεις των Αψβούργων να εκτείνονται σε ένα μεγάλο τμήμα της Ευρώπης καθώς και της Αμερικής. Τα επόμενα χρόνια όμως άρχισε η παρακμή της απέραντης αυτοκρατορίας. Οι πόλεμοι στην Ιταλία εναντίον της Γαλλίας, στη Μεσόγειο εναντίον των Οθωμανών, στην Αμερική με τους Άγγλους και τους πειρατές και οι πόλεμοι εναντίον των προτεσταντικών γερμανικών πριγκηπάτων, οδήγησαν σε σταδιακή παρακμή την Αυτοκρατορία.
Τα γεγονότα πριν την εξέγερση
Για να στερεώσει την εξουσία του στην περιοχή των Κάτω Χωρών ο βασιλιάς Φίλιππος Β της Ισπανίας τοποθέτησε στη θέση του διοικητή της περιοχής την ξαδέλφη του Μαργαρίτα της Πάρμας και παράλληλα διατηρούσε άτομα της εμπιστοσύνης του στο Συμβούλιο των Κρατών, το διοικητικό όργανο των 17 επαρχιών των Κάτω Χωρών. Το 1558 η οικονομική κρίση που έπληξε την Αυτοκρατορία των Αψβούργων, οδήγησε σε αύξηση της φορολογίας προκαλώντας την πρώτη αντίδραση στην περιοχή. Μερικοί από τους ισχυρότερους ευγενείς των Κάτω Χωρών συνασπίστηκαν κατά του Φιλίππου. Την ίδια περίοδο σημειώθηκε εξάπλωση του Καλβινισμού. Το 1566 εικονοκλάστες Καλβινιστές προχώρησαν σε επιθέσεις και βανδαλισμούς εναντίον καθολικών μοναστηριών και εκκλησιών, έχοντας και την υποστήριξη πολλών ευγενών. Ο Φίλιππος για να σταματήσει τις επιθέσεις απέστειλε τον Δούκα της Άλβας με σημαντικό στρατό να επιβάλλει την τάξη. Ο Δούκας της Άλβας ανέλαβε την εξουσία καταργώντας όλες τις υπόλοιπες αρχές. Υπήρξε σκληρότατος και εγκαθίδρυσε καθεστώς τρομοκρατίας προκαλώντας γενικό ξεσηκωμό του πληθυσμού. Το 1568 ο ισχυρότερος Ολλανδός ευγενής ο Γουλιέλμος Α΄ της Οράγγης, πέρασε από τη Γερμανία στην Ολλανδία με σημαντικό στρατό για να αντιμετωπίσει τον Δούκα της Άλβας.
Πρώτη φάση του πολέμου
thumb|200px|left| [[Γουλιέλμος Α΄ της Οράγγης|Γουλιέλμος της Οράγγης ο Σιωπηλός]]