cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χοσέ Μέγας
Βιογραφία
Ο Χοσέ Μέγας γεννήθηκε το 1077 στη Σεβίλλη της Ανδαλουσίας και ήταν μέλος μίας από τις αριστοκρατικότερες οικογένειες της Ισπανίας. Ήταν γιος επιφανούς ραββίνου με σπουδαία γνώση και σημαντική κοινωνική επιρροή, του Μεΐρ Μέγας, ο οποίος έζησε στη Σεβίλλη, και εγγονός του Χοσέ Μέγας του πρεσβύτερου, επίσης ραββίνου, από τη Γρανάδα, ο οποίος είχε πολύ σημαντικό ρόλο στη βασιλική αυλή της Γρανάδας και ακόμη και όταν αναγκάστηκε για πολιτικούς λόγους να εγκαταλείψει τη Γρανάδα και εγκαταστάθηκε στη Σεβίλλη, αμέσως έγινε ένας από τους πιο ευνοούμενους του εκεί ηγεμόνα. Ως εκ τούτου, ο Χοσέ Μέγας ανατράφηκε με όλη την επιμέλεια και τη γνώση που υπήρχε εκείνη την εποχή. Σε ηλικία 12 ετών, στάλθηκε από τον πατέρα του στη Λουθένα της Κόρδοβας, όπου και σπούδασε για 14 χρόνια, υπό τη διεύθυνση του διάσημου διδασκάλου Ισαάκ Αλφασί.
Η εκπληκτική μόρφωση και η λογιότητά του συνετέλεσαν στο να γίνει, μόλις στα 26 του χρόνια, πρύτανης της Ακαδημίας της Λουθένας, θέση στην οποία παρέμεινε για 38 συναπτά έτη, έως το θάνατό του, το 1141.
Μεταξύ των πολυάριθμων μαθητών του, ήταν και ο Μαϊμών, πατέρας του μετέπειτα διάσημου φιλοσόφου, ραββίνου και ιατρού, Μαϊμωνίδη.
Λίγα χρόνια μετά το θάνατο του Χοσέ Μέγας, το 1148, η εισβολή των Αλμοαδών Αράβων και η κατάληψη της πόλης της Λουθένας από εκείνους, σήμαναν το τέλος της Ακαδημίας της Λουθένας. Ο γιος του Χοσέ Μέγας, Μεΐρ Μέγας, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του στη θέση του προέδρου της Ακαδημίας, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη και να μεταβεί στο Τολέδο.
Στην Πλατεία Σαντιάγο στη Λουθένα της Κόρδοβας, δεσπόζει η προτομή του.
Έργο
Το σπουδαίο έργο του Χοσέ Μέγας περιλαμβάνει περίπου 200 "ρεσπόνσα" (επεξηγήσεις του εβραϊκού νόμου), ταλμουδικά σχόλια και ποίηση, αλλά και κάποια ακόμη γραπτά που, δυστυχώς, έχουν χαθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι και Πηγές
www.redjuderias.org
www.delandalusaefarad.blogspot.gr
βιβλίο "La España expulsada"
www.chabad.org
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές Κατηγορία:Ραββίνοι Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές
Οξυγόνο (ταινία)
Πλοκή
Σε μια επαρχιακή πόλη, ζουν στο ίδιο σπίτι η Μάγδα, ο άρρωστος σύζυγός της Μανώλης, ο γιος τους Χρήστος, η κόρη τους Γιώτα και ο γαμπρός τους Στέλιος. Ο Χρήστος είναι σε σχέση με τη Τζία, η οποία έχει έναν γιο, τον Τίμο. Ο Χρήστος και ο Στέλιος θέλουν να απαλλοτριώσουν ένα οικόπεδο. Προκειμένου να το καταφέρουν, ο Χρήστος προσεγγίζει ερωτικά τον αντιδήμαρχο και έτσι ξεκινά μια θυελλώδης σχέση. Ο αντιδήμαρχος είναι παντρεμένος με τη Βίκυ και έχουν δύο παιδιά.
Στην πορεία, αποκαλύπτεται η κρυφή σχέση της Μάγδας με τον Στέλιο, οξύνεται η σχέση του Χρήστου με τη Τζία, ενώ η σύζυγος του αντιδήμαρχου αρχίζει να υποψιάζεται. Τα πάντα ανατρέπονται, όταν ο αντιδήμαρχος αντιλαμβάνεται τη συνωμοσία που έχει στηθεί σε βάρος του.
Διανομή
Στην ταινία έχουν μικρή συμμετοχή οι εξής ηθοποιοί:
Βραβεία
Η ταινία κέρδισε το βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2003.
Χανς Γκρος
Ο Χανς Γκρος και κατά το πλήρες όνομα Χανς Γουστάβος Αδόλφος Γκρος (Hans Gustav Adolf Gross, 26 Δεκεμβρίου 1847 – 1915) ήταν Αυστριακός καθηγητής νομικός εγκληματολόγος και ανακριτής. Θεωρείται ο πατέρας και δημιουργός της Εγκληματολογίας και της Ανακριτικής.
Γεννήθηκε στο Γκρατς στις 26 Δεκεμβρίου του 1847. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Πράγας, και στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς δημιουργώντας στη συνέχεια εκεί το Ινστιτούτο Εγκληματολογίας.
Σπούδασε νομικά και αρχικά ανέλαβε αναπληρωτής εισαγγελέας στη πόλη Λεόμπεν της Στυρίας και στη συνέχεια πρόεδρος της Γερουσίας για τους πρόσφυγες στο Γκρατς. Το 1893 εισηγήθηκε πρώτος τη δημιουργία πανεπιστημιακής έδρας Εγκληματολογίας ως βοηθητική ποινική επιστήμη του Ποινικού δικαίου.
Με την έκδοση του περισπούδαστου συγγράμματός του που έφερε τον τίτλο «Handbuch für Untersuchungsrichter als System der Kriminalistik.», τέθηκαν τα θεμέλια της σύγχρονης επιστήμης της Εγκληματολογίας σε συστηματική αναφορά κατά τομείς διερεύνησης, ενώ με το σύγγραμμά του «"Handbuch fur Untersuchungsrichter, Polizeibeamte, Gendarmen, USW» που αποτελούσε Εγχειρίδιο για τους ανακριτικούς υπαλλήλους της Αστυνομίας και της Αυτοκρατορικής χωροφυλακής επίσης εγχειρίδιο προς τους ανακριτές που εξέδωσε σε δύο τόμους το 1893 τέθηκαν τα θεμέλια της Ανακριτικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί νομικοί Κατηγορία:Εγκληματολόγοι Κατηγορία:Ανακριτική
Κατάλογος δημάρχων Κοζάνης
Η Κοζάνη διοικητικά λειτουργεί ως δήμος από το 1879. Μέχρι τότε αναγνωριζόταν ως κοινότητα. Ο μακροβιότερος σε θητεία δήμαρχος της πόλης ήταν ο Πάρις Κουκουλόπουλος, ο οποίος εξελέγη για πρώτη φορά το 1990, αναλαμβάνοντας καθήκοντα το 1991, και υπηρέτησε έπειτα από επανεκλογές ως το 2009 (συνολική θητεία 18 χρόνια).
Πηγές
Κοζανης
ΦΚ Ντρνόβιτσε
Η ΦΚ Ντρνόβιτσε είναι μια τσεχική ποδοσφαιρική ομάδα από το χωριό Ντρνόβιτσε, δίπλα από το Βίσκοφ. Η ομάδα έχει αγωνιστεί στο ανώτατο πρωτάθλημα της χώρας, το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τσεχίας μεταξύ 1993 και 2002 και την περίοδο 2004-05. Ιδρύθηκε το 1932. Έδρα της ομάδας είναι το Sportovní areál, χωρητικότητας 6616 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932
Κοκκινιά (βουνό)
Η Κοκκινιά είναι βουνό της Ορεινής Ναυπακτίας στα σύνορα των νομών Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας. Έχει υψόμετρο 1831 μ. και αποτελεί προέκταση της Οροσειράς της Σαράνταινας (Οξιάς) προς τα νότια. Χαρακτηρίζεται από το έντονο ανάγλυφό της, με μεγάλες ορθοπλαγιές και χαραδρώσεις, και από την μεγάλη βιοποικιλότητα που της χαρίζουν τα εκτεταμένα δάση της. Αποτελεί το νοτιότερο σημείο εξάπλωσης της Οξιάς (Fagus) στην Βαλκανική. Στα ελατοδάση της συναντώνται λύκοι και ζαρκάδια, ενώ τα τελευταία χρόνια περιστασιακά παρατηρήθηκαν και αρκούδες. Στα αλπικά της λιβάδια αφθονεί το βουνίσιο τσάι και στους γκρεμούς της κελαηδάει η πετροπέρδικα καθώς σε αυτά τα υψόμετρα επιβιώνει το αγριόγιδο. Στις νότιες πλαγιές της βρίσκεται χτισμένη η Κλεπά, από την οποία και ξεκινούν διάφορες ορειβατικές διαδρομές προς την ψηλότερη κορυφή της. Μία από αυτές οδηγεί και στο ανεξερεύνητο σπήλαιο Γαφαθότρυπα, με πλούσιο σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό διάκοσμο.
Κατηγορία:Βουνά της Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουνά της Ευρυτανίας
Θαλάσσιο ναρκοπέδιο
Με τον όρο θαλάσσιο ναρκοπέδιο ή ναρκοβριθής θάλασσα, ή θάλασσα ναρκών, ή θαλάσσιο πεδίο ναρκών (ο πλέον δόκιμος όρος γραμματολογικά) ή και απλώς ναρκοπέδιο (σε μονολεκτική χρήση), χαρακτηρίζεται ο συνηθέστερα θαλάσσιος χώρος στον οποίον έχουν ποντιστεί θαλάσσιες νάρκες.
Τα θαλάσσια ναρκοπέδια άρχισαν να δημιουργούνται στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ιδιαίτερη όμως και πολύ εκτεταμένη χρήση θαλάσσιων ναρκοπεδίων έγινε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τόσο στον Ειρηνικό Ωκεανό μεταξύ των εμπολέμων, όσο και στον Ατλαντικό, αλλά και στον Ινδικό.
Επιθετικό - αμυντικό ναρκοπέδιο
Σπουδαία παραδείγματα επιθετικού ναρκοπεδίου υπήρξαν εκείνα τα πολύ εκτεταμένα που εγκατέστησαν οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί στα τελευταία χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη, μεταξύ των Σκωτικών και Νορβηγικών ακτών, θαλάσσια περιοχή, από την οποία διέρχονταν εξ ανάγκης τα προς τον Ατλαντικό εκπλέοντα ή επαναπλέοντα στις βάσεις τους γερμανικά καταδρομικά και υποβρύχια. Αντίθετα χαρακτηριστικό παράδειγμα αμυντικών ναρκοπεδίων ήταν εκείνα που εγκατέστησε η Οθωμανική Αυτοκρατορία  στα Στενά των Δαρδανελίων τα οποία και αναδείχθηκαν περισσότερο επικίνδυνα ακόμη και από τα επάκτια πυροβολεία, για όποιο από τα αγγλογαλλικά τότε πλοία θα επιχειρούσε τη διέλευσή τους, τον Μάρτιο του 1915.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο χαρακτηριστικό παράδειγμα επιθετικού ναρκοπεδίου ήταν επίσης εκείνα που εγκατέστησε το Αγγλικό Βασιλικό Ναυτικό στις ακτές της Νορβηγίας εξαναγκάζοντας κάθε γερμανικό τύπο πλοίου να διαπλέει πλέον την ανοικτή θάλασσα υποκείμενα έτσι εμπορικά και πολεμικά πλοία σε νηοψίες  αλλά και τη νόμιμη προσβολή τους σε διεθνή ύδατα.
Εγκατάσταση θαλάσσιου ναρκοπεδίου
Η εγκατάσταση γενικά θαλάσσιου ναρκοπεδίου ονομάζεται ναρκοθέτηση. Στη θάλασσα τη ναρκοθέτηση επιχειρούν ειδικά πλοία καλούμενα ναρκοθέτιδες που φέρουν ειδικό σιδηροτροχιακό υλικό (γραμμές) επί του οποίου εγκαθίστανται, και στοιβάζονται  οι θαλάσσιες νάρκες, και οι οποίες τελικά ποντίζονται από την πρύμνη όπου καταλήγουν οι σιδηροτροχιές αυτές. Θαλάσσια ναρκοπέδια εγκαθίστανται κυρίως σε διαύλους, στενά, προ των μεγάλων λιμένων καθώς και κατά μήκος ακτών προσφερομένων σε  αποβατικές επιχειρήσεις. Το θαλάσσιο ναρκοπέδιο ανάλογα του προορισμού του και της θέσης που έχει εγκατασταθεί μπορεί ν΄ αποτελείται είτε από μία γραμμή ποντισμένων ναρκών, είτε από περισσότερες παράλληλες γραμμές. Στη πρώτη περίπτωση η πόντιση θεωρείται περισσότερο πυκνή ώστε να μη μπορεί ένα πλοίο να διασπάσει αυτό από τα μεταξύ των ναρκών διάκενα χωρίς να υποστεί ζημία. Στη περίπτωση των περισσοτέρων της μιας παραλλήλων γραμμών η πόντιση θεωρείται αραιή με μεγαλύτερα διάκενα αφού αυτά καλύπτονται με νάρκες των επομένων γραμμών, σε κάθετη διάταξη από εκείνη της γραμμής πόντισης. Στη πράξη πολλές φορές συμβαίνει η σε παράλληλες γραμμές ανάπτυξη ναρκοπεδίου, οι ποντισμένες νάρκες να μη διατηρούνται σε παράλληλες γραμμές λόγω της διαφορετικότητας των ισοβαθών καμπυλών και των εξάρσεων του βυθού, και όχι λόγω θαλασσίων ρευμάτων ή κυματισμού όπως εσφαλμένα πολλοί θεωρούν.
Καθαρισμός θαλάσσιου ναρκοπεδίου
Η αποκατάσταση, ή καθαρισμός θαλάσσιου χώρου από ναρκοπέδιο γίνεται είτε με γρίπιση των ποντισμένων ναρκών καλούμενη ναρκαλιεία, ή με επιτόπια εξουδετέρωση ή καταστροφή αυτών. Τη ναρκαλιεία επιχειρούν ειδικά προς τούτο πολεμικά πλοία που ονομάζονται ναρκαλιευτικά, η δε επιμέρους εξουδετέρωση ή καταστροφή μεμονωμένων, γίνεται από ομάδες υποβρυχίων καταστροφών (Ο.Υ.Κ.), όταν πρόκειται για την επιτόπια καταστροφή τους.
Δίκαιο πολέμου
Σύμφωνα με τις διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου και ιδιαίτερα της Σύμβασης της Χάγης κάθε εμπόλεμη χώρα που εγκαθιστά θαλάσσιο ναρκοπέδιο οφείλει να ανακοινώσει αυτό σε όλα τα πλοία ουδέτερων χωρών που πρόκειται να διαπλεύσουν την περιοχή, καθιστώντας αυτή εμπόλεμη ζώνη. Η ενημέρωση αυτή γίνεται δια του Υπουργείου Εξωτερικών προς στους Πρεσβευτές των ουδέτερων Χωρών προς αποτροπή κινδύνων πολέμου.
Σημειώνεται πως οι Γερμανοί δεν σεβάστηκαν πάντοτε τη διάταξη αυτή, περιοριζόμενοι να χαρακτηρίζουν και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους μεγάλη θαλάσσια έκταση πέριξ της Αγγλίας ως απαγορευμένες περιοχές εντός των οποίων τα υποβρύχιά τους εγκατέλειπαν νάρκες.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πόλεμος Κατηγορία:Ναυτική τακτική Κατηγορία:Νάρκες
Φραντς Στουντνίτσκα
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου 1860 στο Ιάσλο (Jasło, Γαλικία, σήμερα στην Πολωνία). Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος. Σπούδασε κλασική αρχαιολογία στην Βιέννη. Διορίστηκε βοηθός το 1882 στη Βιέννη και συνέχισε τις σπουδές του. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1887 με εργασία περί αρχαϊκής ζωγραφικής. Διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ το 1889, και στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας το 1896.
Απεβίωσε στις 4 Δεκεμβρίου 1929 στην Λειψία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί αρχαιολόγοι
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014–15
Το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014–15 ήταν η 44η σεζόν ύπαρξης της δεύτερης σε τάξη διοργάνωσης της UEFA και η 6η σεζόν από τότε που μετονομάστηκε σε Γιουρόπα Λιγκ. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Στάδιο Βαρσοβίας στη Βαρσοβία στην Πολωνία. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η Σεβίλλη, νικώντας στον τελικό την Ντνίπρο με 2-3. Η Σεβίλλη προκρίθηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16.
Τη σεζόν 2014-15 χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά οι Οικονομικοί κανόνες της ΟΥΕΦΑ, ένας κανονισμός που εμποδίζει τους συλλόγους να ξοδεύουν περισσότερους οικονομικούς πόρους απ' όσο έχουν, καθώς θα χάσουν το δικαίωμα συμμετοχής στη διοργάνωση. Επίσης αγωνίστηκε για πρώτη φορά από το Γιβραλτάρ, μιας και Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γιβραλτάρ αναγνωρίστηκε από την ΟΥΕΦΑ.
Προκρίσεις
Οι ετικέτες στις παρενθέσεις δείχνουν τη μέθοδο πρόκρισης κάθε ομάδας στον θεσμό:
Ημερομηνίες κληρώσεων και αγώνων
Ο προγραμματισμός της διοργάνωσης είναι ο ακόλουθος :
Μερικά παιχνίδια στην προκριματική φάση, στη φάση των ομίλων και στη νοκ άουτ φάση ενδεχομένως να διεξαχθούν Τρίτη ή Τετάρτη, αντί Πέμπτης.
Προκριματικοί γύροι
Στην προκριματική φάση και στη φάση των play-off, οι ομάδες χωρίζονται σε ισχυρές και αδύναμες με βάση την κατάταξη της ΟΥΕΦΑ για το 2014. Ομάδες από την ίδια χώρα δεν μπορούν να τεθούν αντιμέτωπες σε αυτές τις φάσεις.
Πρώτος προκριματικός γύρος
Η κλήρωση για τον 1ο και τον 2ο Προκριματικό Γύρο έγινε στις 23 Ιουνίου 2014. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στη 1 και στις 3 Ιουλίου, και οι επαναληπτικοί έγιναν στις 8 και 10 Ιουλίου 2014.
Α. Η σειρά των αγώνων αντιστράφηκε μετά την αρχική κλήρωση.
Δεύτερος προκριματικός γύρος
B. Η σειρά των αγώνων αντιστράφηκε μετά την αρχική κλήρωση.
Τρίτος προκριματικός γύρος
Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 31 Ιουλίου, και οι επαναληπτικοί θα διεξαχθούν στις 7 Aυγούστου 2014.
Γκρουπ Δυναμικότητας
Η κλήρωση για τους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου 2013.
KT: Κάτοχος τροπαίου
Η συγκεκριμένη φάση διεξάγεται μεταξύ 18 Σεπτεμβρίου - 11 Δεκεμβρίου 2014. Συμμετέχουν οι 32 ομάδες που προκρίθηκαν από τα play off καθώς και οι 16 που αποκλείστηκαν από την αντίστοιχη φάση του Champions League.
Φάση των 16
Η κλήρωση της φάσης των 16 πραγματοποιήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2015. Οι αγώνες θα διεξαχθούν στις 12 και 19 Μαρτίου 2015.
Προημιτελικοί
Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 16 και 23 Απριλίου 2015.
Ημιτελικοί
Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 7 και 14 Μαΐου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2014 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2015
Κλαιρά
Το Κλαιρά (γαλλικά: Claira, καταλανικά: Clairà) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κλαιρανέν (γαλλικά: Clairanencs).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Σανφρέτσε Χιροσίμα
Η Σανφρέτσε Χιροσίμα (サンフレッチェ広島), αγγλικά: Sanfrecce Hiroshima) είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Ασαμινάμι-κου της Χιροσίμα στην Ιαπωνία. Η ομάδα αγωνίζεται στις επαγγελματικές κατηγορίες της Ιαπωνίας.
Ονομασία
Το όνομα της ομάδας είναι σύνθετο, εμπεριέχοντας τον αριθμό τρία στα ιαπωνικά, Σαν (サン) και την ιταλική λέξη φρέτσε (frecce, フレッチェ) βέλη. Αυτό βασίζεται στην ιστορία του Μόρι Μοτονάρι ο οποίος είπε στους τρεις γιους του ότι, ενώ ένα μόνο βέλος θα μπορούσε εύκολα να διαλυθεί, τρία βέλη που συγκρατούνται μεταξύ τους δεν θα σπάσουν και τους παρότρυνε να εργασθούν για το καλό της φατρίας και των υπηκόων της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1992
Μάχη του Μακτάν
Ο Πορτογαλικής καταγωγής Μαγγελάνος ανέλαβε να πραγματοποιήσει ένα εξερευνητικό ταξίδι, ώστε να ανακαλύψει ένα νέο πέρασμα προς τα νησιά των μπαχαρικών. Θα ήταν αυτός ο πρώτος που θα ολοκλήρωνε τον περίπλου της γης εάν δεν έχανε τη ζωή του στη μάχη του Μακτάν.
Καρλ φον Κλάουζεβιτς
Ο Καρλ Φίλιππ Γκότλιμπ φον Κλάουζεβιτς (Carl Philipp Gottlieb von Clausewitz, 1 Ιουλίου 1780 - 16 Νοεμβρίου 1831) ήταν Πρώσος στρατιωτικός και συγγραφέας περί της θεωρίας και πρακτικής του πολέμου.
Μάχη του Μακτάν
Η μάχη του Μακτάν έγινε τον Απρίλιο του 1521 στο ομώνυμο νησί. Ο Μαγγελάνος, έχοντας συμμαχήσει με έναν τοπικό φύλαρχο που δέχτηκε να εκχριστιανιστεί, επιτέθηκε με τους στρατιώτες του στο νησί του Μακτάν, έχοντας ως πρόθεση να σκοτώσει τον φύλαρχο του νησιού Λάπου Λάπου. Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, ο φύλαρχος που είχε συμμαχήσει με τον Μαγγελάνο ήταν εχθρός του Λάπου Λάπου και αποσκοπούσε να προσαρτήσει το Μακτάν.
Καρλ φον Κλάουζεβιτς
Σημαντικό και κυριότερό του έργο είναι το δοκίμιο Vom Kriege (Περί Πολέμου), στο οποίο αναλύει την εξέλιξη της θεωρίας, στρατηγικής, τακτικής και φιλοσοφίας του πολέμου. Το έργο του αυτό είχε μεγάλη επιρροή στην εξέλιξη της θεωρίας του πολέμου σε όλα τα δυτικά κράτη και διδάσκεται μέχρι σήμερα στις στρατιωτικές ακαδημίες αλλά και σε σχολές διοίκησης επιχειρήσεων και μάρκετινγκ.
Μάχη του Μακτάν
Προεόρτια της μάχης
Ο Μαγγελάνος έφτασε σε ένα νησί που ονομαζόταν Σέμπου και βρισκόταν δίπλα στο Μακτάν. Εκεί συναντήθηκε με τον φύλαρχο του νησιού και κατά τις γνωστές πρακτικές των Ισπανών αποίκων τον υποχρέωσε να εκχριστιανιστεί και να αποκτήσει χριστιανικό όνομα. Ο φύλαρχος βλέποντας τον τεχνολογικά εξελιγμένο εξοπλισμό των Ισπανών ζήτησε από τον Μαγγελάνο να επιτεθεί στον εχθρό του, τον φύλαρχο του γειτονικού νησιού Μακτάν.
Καρλ φον Κλάουζεβιτς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώσοι Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Μάχη του Μακτάν
Μάχη
Σύμφωνα με τον Αντόνιο Πιγκαφέττα που διέσωσε λεπτομέρειες, ο Μαγγελάνος επιτέθηκε στο Μακτάν με 48 στρατιώτες. Ο εξοπλισμός τους ήταν σπαθιά, βαλλίστρες και μουσκέτα. Λόγω της ειδικής γεωμορφολογίας του νησιού, οι Ισπανοί αναγκάστηκαν να αφήσουν τα πλοία μακρυά και να επιτεθούν μόνο με τις δικές τους δυνάμεις στους 1.500 ιθαγενείς του Μακτάν.
Κατά τη διάρκεια της μάχης οι βαλλίστρες και τα μουσκέτα δεν ήταν τόσο αποτελεσματικά. Κάποια στιγμή ο Μαγγελάνος τραυματίστηκε από δόρυ ιθαγενούς και έχασε πολλές από τις δυνάμεις του. Έτσι αναπόφευκτα κάποια στιγμή περικυκλώθηκε από τους ιθαγενείς και σκοτώθηκε. Ο θάνατός του έκανε τους Ισπανούς να υποχωρήσουν.
Αποτέλεσμα
Το αποτέλεσμα της μάχης είχε μόνο προσωρινό αντίκτυπο, καθώς στα επόμενα χρόνια οι Ισπανοί επιβλήθηκαν σε ολόκληρη την περιοχή που σήμερα ονομάζεται Φιλιππίνες. Ωστόσο οι Φιλιππινέζοι θεωρούν τον φύλαρχο Λάπου Λάπου της φυλής του Μακτάν έναν από τους εθνικούς ήρωες, λόγω της αντίστασής του κατά των αποίκων.
Μακταν Κατηγορία:Ιστορία των Φιλιππίνων
Διεθνής Σύμβαση Patent Cooperation Treaty
Σημαντικό κατόρθωμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας (ενιαίος τίτλος που αποτελεί συγχώνευση δύο κλάδων του δικαίου: της βιομηχανικής και της πνευματικής ιδιοκτησίας) θεωρείται η υπογραφή της διεθνούς Συνθήκης Συνεργασίας για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που έγινε στην Ουάσιγκτον στις 19.6.1970 και κυρώθηκε με τους νόμους 1883/1990 και 2385/1995. Αυτή τέθηκε σε ισχύ την 1.6.1978. Τροποποιήσεις υπήρξαν στις 2.10.1979  και στις 3.2.1984.
Η Διεθνής Σύμβαση Patent Cooperation Treaty είναι ελεγχόμενη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας (WIPO). Οδήγησε στην ίδρυση ένωσης για συνεργασία των συμβαλλομένων κρατών (περισσότερες από 140 χώρες της Σύμβασης των Παρισίων) στον τομέα της κατάθεσης, της έρευνας και της εξέτασης των αιτήσεων προστασίας των εφευρέσεων, όπως και για παροχή ειδικών τεχνικών υπηρεσιών (άρθρο 1). Η σύμβαση, καθιστά δυνατή την αναζήτηση προστασίας διπλώματος ευρεσιτεχνίας για μια εφεύρεση ταυτόχρονα σε έναν μεγάλο αριθμό από χώρες με την υποβολή μιας “διεθνούς” αίτησης (αντί να υποβάλει πολλές ξεχωριστές εθνικές ή περιφερειακές αιτήσεις) για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Οποιοσδήποτε είναι υπήκοος ή κάτοικος ενός συμβαλλόμενου κράτους στο PTC μπορεί να υποβάλλει μια τέτοια αίτηση. Η χορήγηση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας είναι υπό τον έλεγχος εθνικών/περιφερειακών γραφείων (“εθνική φάση”). Δε δημιουργείται ενιαίο και αυτόνομο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ή υπόδειγμα χρησιμότητας με τη σύμβαση αυτή. Αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι η διαδικασία απονομής για το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας είναι εκείνη που η εθνική νομοθεσία προβλέπει (μετά από την κατάθεση της αίτησης και από τη σύνταξη διεθνούς έκθεσης έρευνας).
''*Άρθρο 1: θεσπίζει ένα κοινοτικό δίκαιο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, το οποίο εφαρμόζεται στο κοινοτικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Πρόκειται για αυτόνομο, κοινοτικό δίκαιο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, το οποίο θα συνυπάρχει με τα δίκαια εθνικών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και το σύστημα ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Αυτό το συγκεκριμένο άρθρο παρέχει ακόμα τον ορισμό του κοινοτικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας: ως κοινοτικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας νοείται κάθε ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χορηγείται από το γραφείο για όλη την επικράτεια της κοινότητας.''
Πλοίαρχος
Πλοίαρχος (Π.χ.ος) είναι ο επικεφαλής του πληρώματος πλοίου.
Διεθνής Σύμβαση Patent Cooperation Treaty
Διάρκεια Διαδικασίας Patent Cooperation Treaty (PCT)
Συνήθως κάποιος μπορεί να έχει έως και 18 μήνες από την στιγμή που θα καταθέσει τη διεθνή αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας (οι μήνες γίνονται 30 από την ημερομηνία υποβολής της αρχικής αίτησης για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σε περίπτωση που κάποιος έχει λόγο να διεκδικήσει προτεραιότητα)  προτού να πρέπει να ξεκινήσει τις διαδικασίες της εθνικής φάσης στα επιμέρους γραφεία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (δηλαδή πολύ πιθανόν είναι κάποιος να έχει τουλάχιστον 18 μήνες επιπλέον πριν από την στιγμή κατά την οποία θα πρέπει να ικανοποιεί τις εθνικές απαιτήσεις από ότι αν δε χρησιμοποιεί τη διαδικασία PCT).
Ο επιπλέον αυτός χρόνος μπορεί να φανεί χρήσιμος στην αξιολόγηση των πιθανοτήτων απόκτησης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και εμπορικής εκμετάλλευσης της εφεύρεσης στις χώρες που πρόκειται επιδιώξει ο αιτών προστασία με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Ακόμα, ο χρόνος βοηθά στην εκτίμηση τόσο της τεχνικής αξίας της εφεύρεσης όσο και της συνεχιζόμενης ανάγκης για προστασία σε αυτές τις χώρες.
Πλεονεκτήματα Συνθήκης Συνεργασίας για Διπλώματα Ευρεσιτεχνίας
Τα πλεονεκτήματα αυτά αφορούν τους αιτούντες, τα γραφεία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και το ευρύ κοινό:
Εφαρμογή Διεθνούς Συνθήκης Συνεργασίας για Διπλώματα Ευρεσιτεχνίας στην Ελλάδα
Η Ελληνική Κυβέρνηση στις 9.7.1990 διακήρυξε την προσχώρησή της στη διεθνή συνθήκη συνεργασίας για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας (Διακήρυξη: “Η Ελλάδα διακηρύττει ότι σύμφωνα με το άρθρο 64 της Συνθήκης, δε δεσμεύεται από ότι ορίζει το κεφάλαιο ΙΙ (άρθρα 31 μέχρι 42) και από τις αντίστοιχες ρυθμίσεις κανονισμών (κανονισμοί 53 μέχρι 78). Ωστόσο, στις 11.7.1996 η Ελληνική Δημοκρατία απέσυρε τη διακήρυξη που είχε κάνει στις 9.7.1990 για τη μη δέσμευσή της από το κεφάλαιο ΙΙ και δήλωσε την πλήρη εφαρμογή της διεθνούς συνθήκης συνεργασία για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας στην Ελλάδα, όπως η τελευταία ολοκληρώθηκε στις 19.6.1970 στην Ουάσιγκτον και διορθώθηκε - τροποποιήθηκε στις 2.10.1979  και στις 3.2.1984.
Στην περίπτωση που κάποιος σκέφτεται να καταθέσει μια τέτοια διεθνή αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο πλαίσιο της PCT, καλό θα ήταν να συμβουλευτεί έναν ειδικευμένο δικηγόρο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ή πράκτορα στη χώρα του ή το εθνικό/περιφερειακό αρμόδιο γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
Πλοίαρχος
Ιεραρχία
Οι πλοίαρχοι υπηρετούν στο πολεμικό, στο εμπορικό ναυτικό αλλά και στο λιμενικό σώμα - Ωστόσο, ο βαθμός αυτός διαφοροποιείται στο πολεμικό ναυτικό από τον αντίστοιχο του εμπορικού ναυτικού. Ως βαθμός του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και Λιμενικού Σώματος, είναι ανώτερος του αντιπλοιάρχου και κατώτερος του αρχιπλοιάρχου. Είναι αντίστοιχος του συνταγματάρχη του Στρατού Ξηράς, του σμηνάρχου της Πολεμικής Αεροπορίας, του αστυνομικού διευθυντή της Ελληνικής Αστυνομίας και του Πυράρχου στην Πυροσβεστική.
Ετυμολογία
Πλοίον + ἄρχω = είμαι αρχηγός, ηγούμαι του πλοίου.
Κανόνας
Ο πλοίαρχος εγκαταλείπει τελευταίος το πλοίο καθώς έχει και το γενικό πρόσταγμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Εκάβη
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η Εκάβη ήταν βασίλισσα της Τροίας, σύζυγος του βασιλιά Πριάμου την εποχή που ξέσπασε ο Τρωικός Πόλεμος. Ο χρονικογράφος Ιωάννης Μαλάλας περιγράφει την Εκάβη με "σκοτεινό πρόσωπο και μάτια, γαμψή μύτη, όμορφη, ήρεμη και γενναιόδωρη". Ο Δάρης της Φρυγίας την περιγράφει αντίστοιχα "όμορφη, με τέλεια χαρακτηριστικά, έμοιαζε σαν άντρας, ήταν ειρηνική και δίκαιη".
Πατρότητα
Οι αρχαίες πηγές διαφέρουν σχετικά με τους γονείς της Εκάβης. Ο Όμηρος στην Ιλιάδα την καταγράφει σαν κόρη του βασιλιά της Φρυγίας Δύμαντα. Ο Ευριπίδης και ο Βιργίλιος (Αινειάδα, VII 320) του οποίου η αξιοπιστία αμφισβητείται σε σχέση με τον Όμηρο την καταγράφουν σαν κόρη του βασιλιά της Θράκης Κισσέως και της Τελέκλειας. Η Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου και ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος αφήνουν ανοιχτό το θέμα της πατρότητας της Εκάβης, η Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου προτείνει επιπλέον μια τρίτη εναλλακτική λύση, τον ποτάμιο θεό Σαγγάριο και την Μετόπη. Οι μετέπειτα εκδόσεις στηρίζονται στα Σχόλια της τραγωδίας του Ευριπίδη Εκάβη. Σύμφωνα με αυτές η Εκάβη ήταν κόρη του Δύμαντα ή του Σαγγάριου με την Ευαγόρη μία από τις Ναϊάδες ή της Γλαυκίπης της κόρης του Ξάνθου που ταυτίζεται με τον Σκάμανδρο, η πιθανότητα να ήταν κόρη του Κισσέως αμφισβητείται έντονα. Ένας σχολιαστής του Ομήρου σχετίζει τους γονείς της Εκάβης με τον Δήμα και την Εύνοη ή τον Κισσέα και την Τηλέκλεια. Στην περίπτωση που ήταν κόρη του Κισσέως αδελφή της ήταν η Θεανώ που τονίζεται επίσης στα Σχόλια του Ευριπίδη. Ο Σουητώνιος στο έργο του Οι Δώδεκα Καίσαρες έγραψε ότι ο αυτοκράτορας Τιβέριος Καίσαρας Αύγουστος έφερνε συχνά σε δύσκολη θέση τους φιλοσόφους τοποθετώντας τους λογοπαίγνια σχετικά με την πατρότητα της Εκάβης.
Τέκνα
Η Εκάβη υπήρξε πιστή σύζυγος και φιλόστοργη μητέρα, διάσημη ως πολύτεκνη: Εκτός από τον Έκτορα, απέκτησε άλλα 18 παιδιά, όλα με τον Πρίαμο. Ο Ευριπίδης προχωρεί περισσότερο και το 19 το αυξάνει στο μη πιστευτό 50. Ο Απολλόδωρος απαριθμεί τα εξής 14 (4 κόρες και 10 γιοί):
Ως δέκατο πέμπτο τέκνο της Εκάβης αναφέρεται ο Πολυδάμας.
Κατά μία παράδοση («Κύπρια έπη»), η Εκάβη είδε ένα παράξενο όνειρο λίγο πριν γεννήσει τον Πάρι: ότι από τα στήθη της πετάχτηκε ένας αναμμένος δαυλός που έβαλε φωτιά σε όλη την Τροία, ακόμα και στα δάση του όρους Ίδη. Οι μάντεις τους οποίους συμβουλεύθηκε της είπαν ότι το παιδί που θα γεννούσε θα κατέστρεφε την πόλη. Η Εκάβη, παρά την ερμηνεία αυτή και σχετικές συμβουλές, δεν δέχθηκε να σκοτώσει το νεογέννητο, αλλά απλώς να εγκαταλειφθεί στους βοσκούς της Ίδης. Ο Πάρις μεγάλωσε και αργότερα βρήκε ποια ήταν η πατρίδα του και επέστρεψε στην Τροία. Μια άλλη παραλλαγή του μύθου αναφέρει ότι οι μάντεις, και ιδίως ο Αίσακος (γιος του Πριάμου από την πρώτη του γυναίκα, την Αρίσβη) ειδοποίησαν τον Πρίαμο ότι μια συγκεκριμένη ημέρα θα γεννιόταν ένα παιδί που θα προκαλούσε την καταστροφή της Τροίας. Την προκαθορισμένη ημέρα γεννήθηκαν δύο παιδιά: ο Πάρις και ο Μούνιππος, γιος της Κίλλας και του Θυμοίτη, αδελφού ή γυναικαδελφού του Πριάμου. Ο Πρίαμος σκότωσε τον Μούνιππο και την Κίλλα.
Η καταστροφή
thumb|300px|«Ο Έκτορας φοράει την πανοπλία του, περιτριγυρισμένος από τον Πρίαμο και την Εκάβη», Αττικός ερυθρόμορφος αμφορέας, περ. 510 π.Χ. Στον Όμηρο η Εκάβη δεν διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και είναι μάλλον σκιώδες πρόσωπο. Συμπαρίσταται και συμπάσχει με τα παιδιά και τις νύφες της. Αλλά από τα Κύκλια έπη και μετά η Εκάβη μεγαλώνει σε σημασία. Ιδιαίτερα στους τραγικούς παριστάνεται ως μια ηρωίδα γεμάτη μεγαλείο, η οποία έχει φθάσει στα έσχατα όρια της δυστυχίας.
Ο μύθος του Πάρι δημιουργήθηκε για να αποδοθεί στην Εκάβη το κρίμα της καταστροφής της Τροίας, είτε επειδή γέννησε τον Πάρι, είτε επειδή δεν θέλησε να τον σκοτώσει. Μόνο έτσι δικαιολογούνται οι συμφορές που βρίσκουν την Εκάβη. Την εποχή που αλώθηκε η Τροία, η Εκάβη είχε ήδη χάσει σχεδόν όλους τους γιούς της. Τον ένα, τον Πολύδωρο, τον είχε εμπιστευθεί ο Πρίαμος στον βασιλέα της Χερσονήσου Πολυμήστορα δίνοντάς του πολύ χρυσάφι για τον Πολύδωρο, έτσι ώστε να σωθεί τουλάχιστον ένας απόγονός τους. Αλλά μετά την άλωση της Τροίας και τον θάνατο του Πριάμου, ο Πολυμήστωρ σκότωσε τον Πολύδωρο για να οικειοποιηθεί τους θησαυρούς του και πέταξε το πτώμα του στη θάλασσα.
Μετά την άλωση η Εκάβη δόθηκε αιχμάλωτη του Οδυσσέα. Μια μέρα, στις ακτές της Τρωάδας ξεβράστηκε το πτώμα του Πολύδωρου. Τότε η τραγική μητέρα αποφάσισε να εκδικηθεί: Προσκάλεσε τον Πολυμήστορα για να τον ρωτήσει δήθεν πού βρίσκεται κρυμμένος κάποιος θησαυρός. Ο Πολυμήστωρ πήγε και η Εκάβη στην κατάλληλη στιγμή τον τύφλωσε. Οι δούλοι της τύφλωσαν και τα δύο παιδιά του που συνόδευαν τον πατέρα τους.
Οι Έλληνες για να τιμωρήσουν την Εκάβη αποφάσισαν να τη λιθοβολήσουν. Ως προς τον θάνατό της υπάρχουν παραλλαγές, όλες όμως έχουν ως κοινό στοιχείο τη μεταμόρφωση σε σκύλο. Ο Ευριπίδης στην ομώνυμη τραγωδία του αναφέρει ότι η Εκάβη, αφού πρώτα είδε όλα τα παιδιά της νεκρά ή αρπαγμένα, μεταμορφώθηκε από τους θεούς, που τη λυπήθηκαν, σε σκυλί. Μία παραλλαγή λέει ότι η Εκάβη μεταμορφώθηκε σε σκύλο όταν την κατεδίωξαν για εκδίκηση οι σύντροφοι του Πολυμήστορα. Τρίτη εκδοχή είναι ότι η Εκάβη μεταμορφώθηκε σε σκύλο μέσα στο πλοίο που την οδηγούσε δούλη στην Ελλάδα. Τέλος, στην εκδοχή του λιθοβολισμού, η Εκάβη λιθοβολήθηκε πράγματι από τους Έλληνες, που όμως όταν πήγαν να την τραβήξουν κάτω από τις πέτρες βρήκαν, αντί για το πτώμα της, ένα σκυλί με πύρινα μάτια Φαίνεται ότι η Εκάβη λατρεύθηκε σαν θεά με ιερό ζώο το σκυλί.
Το «Εκάβης μνημείον»
Στη χερσόνησο της Καλλίπολης, στο ύψος μεταξύ των πόλεων Άβυδος και Δάρδανος, κοντά στον ποταμό Ρόδιο βρισκόταν μνημείο που ήταν γνωστό ως «Εκάβης μνημείον», «Κυνός σήμα» ή «Κυνόσημα», και το θεωρούσαν τάφο της Εκάβης.
Επίσης, ο αστεροειδής 108 Εκάβη (108 Hecuba), που ανακαλύφθηκε στις 2 Απριλίου 1869, πήρε το όνομά του από τη βασίλισσα της Τροίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εκαβη Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Μαξιμίλιαν Σελλ
Βιογραφία
Ο Μαξιμίλιαν Σελλ ήταν γιος του Ελβετού συγγραφέα Χέρμαν Φέρντιναντ Σελ και της Βιεννέζας ηθοποιού Μαργκαρέτε Νοέ φον Νόρντμπεργκ. Ήταν αδερφός της Μαρίας, του Καρλ και της Ίμι. Μεγάλωσαν στην Αυστρία, κατέφυγαν όμως στην Ελβετία όταν οι ναζί μπήκαν στην Αυστρία. Εκεί μεγάλωσε στην Βασιλεία και στην Ζυρίχη, όπου (ειδικά στην Ζυρίχη) άνθιζε η μεταπολεμική γερμανόφωνη κουλτούρα. Σπούδασε φιλοσοφία, ιστορία της τέχνης, γερμανική φιλολογία, μουσική και θέατρο στη Ζυρίχη, τη Βασιλεία και το Μόναχο. Ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και δραματουργός, ενώ ταυτόχρονα μάθαινε πιάνο. Το 1961 κέρδισε Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για τη συμμετοχή του στην ταινία Τα απόρρητα της Νυρεμβέργης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 έπαιζε στο Λονδίνο και μετέφραζε έργα του Τζον Όσμπορν και του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο θέατρο και τον κινηματογράφο και βραβεύτηκε για πολλούς από τους ρόλους που έπαιξε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αυστριακοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αυστριακοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Τυμφρηστός
Ο Τυμφρηστός ή Βελούχι είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας. Έχει υψόμετρο 2.315 μέτρα και καταλαμβάνει μεγάλο τμήμα των νομών Ευρυτανίας και Φθιώτιδας. Περικλείεται στα βόρεια από τα Άγραφα και στα νότια από τα Βαρδούσια και την Καλιακούδα. Ανατολικά του βρίσκεται ο κάμπος του Σπερχειού. Καλύπτεται από πυκνά δάση και είναι ελατοσκέπαστος στο μεγαλύτερο μέρος του. Στις πλαγιές του είναι χτισμένο το Καρπενήσι. Απ' αυτόν πηγάζουν οι ποταμοί Σπερχειός και Καρπενησιώτης. Κοντά στις κορυφές του σχηματίζεται αλπική λίμνη.
Ονομασία
Στην αρχαιότητα το βουνό ονομαζόταν Τυμφρηστός ή Τεφραστός ή Τυφρηστός. Σύμφωνα με μία εκδοχή, η ονομασία του οφείλεται σε ομώνυμο μυθικό πρόσωπο. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, που υποστηρίζεται περισσότερο από τις παραλλαγές Τεφραστός ή Τυφρηστός, η ονομασία προέρχεται από την λέξη τέφρα, επειδή ο γυμνός όγκος του βουνού έχει το χρώμα της τέφρας. Η ονομασία Βελούχι λέγεται ότι εμφανίστηκε τη μεσαιωνική περίοδο. Συναντάται για πρώτη φορά σε γραπτό κείμενο το 1453. Υπάρχει και η θεωρία της σλαβικής προέλευσης της ονομασίας, από το "λευκό βουνό" ή "ασπροβούνι". Η λέξη πιθανόν προέρχεται από τη ρίζα τύμβος και σχετίζεται με το σχήμα του βουνού και ίσως πρόκειται για μεταφορική έννοια παρόμοια με αυτήν που έδωσε την Τύμφη στην Ήπειρο.
Το χιονοδρομικό κέντρο
Στον Τυμφρηστό λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο σε απόσταση 12 χλμ από το Καρπενήσι. Βρίσκεται στη θέση Διαβολότοπος σε υψόμετρο 1.850 μέτρων. Η λειτουργία του ξεκίνησε το 1974, με πρωτοβουλία ιδιωτών. Σήμερα διαθέτει 10 πίστες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Ευρυτανίας Κατηγορία:Βουνά της Φθιώτιδας
Αχιλλέας Παπαπέτρου
Ο Αχιλλέας Παπαπέτρου (Τζουμαγιά (Ηράκλεια σήμερα) Σερρών, 2 Νοεμβρίου 1907 – Παρίσι, 12 Αυγούστου 1997) ήταν Έλληνας θεωρητικός φυσικός με συνεισφορά στην Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Είναι γνωστός στον κόσμο της φυσικής από τις εξισώσεις Παπαπέτρου-Ντίξον (Papapetrou–Dixon equations), τις λύσεις Ματζούμπαρ-Παπαπέτρου (Majumdar-Papapetrou solutions) και τις συντεταγμένες Βάιλ-Λιούις-Παπαπέτρου (Weyl-Lewis-Papapetrou coordinates).
Βιογραφία
Ο Αχιλλέας Παπαπέτρου γεννήθηκε το 1907 στην Τζουμαγιά (σήμερα Ηράκλεια) Σερρών, όπου εργαζόταν ο πατέρας του ως δάσκαλος. Η οικογένεια Παπαπέτρου αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Τζουμαγιά, εξαιτίας του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, αλλά επέστρεψε μετά το πέρας του πολέμου. Ο Παπαπέτρου τέλειωσε το Γυμνάσιο Σερρών το 1925 και μετακόμισε στην Αθήνα προκειμένου να σπουδάσει στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, από όπου και αποφοίτησε το 1930. Μετά την αποφοίτησή του, εργάστηκε στην Αθήνα για ένα διάστημα ως μηχανικός ενώ διορίσθηκε βοηθός στην Έδρα των Μαθηματικών του ΕΜΠ.
Αρχικά το ερευνητικό του έργο ήταν πάνω στο αντικείμενο της φυσικής στερεάς κατάστασης. Το 1934 κατάφερε να βρει χρηματοδότηση, οπότε και μετακόμισε στην Στουτγκάρδη για να δουλέψει με τον καθηγητή Πωλ Έβαλντ (Paul Ewald). Το ερευνητικό του έργο υπό τον Έβαλντ ήταν πάνω στην δενδριτική ανάπτυξη των κρυστάλλων. Ο Παπαπέτρου, έστρεψε το ενδιαφέρον του προς το αντικείμενο της Σχετικότητας όσο ήταν ακόμα στην Στουτγκάρδη, όπου και γνώρισε τον Χέλμουτ Χόνλ (Helmut Hönl) με τον οποίο μελέτησαν τις εξισώσεις της κίνησης και του βαρυτικού πεδίου για φορτισμένα σωματίδια (με εφαρμογή στη δομή του ηλεκτρονίου) και την μελέτη της βαρυτικής αλληλεπίδρασης μονοπόλου-διπόλου. Το 1935 απέκτησε το διδακτορικό του με την εργασία, «Συνθήκες σχηματισμού κρυστάλλων δενδριτικής μορφής», και επέστρεψε στην Ελλάδα για να διοριστεί ως επιμελητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Το 1939 εκλέχθηκε καθηγητής και τελικά διορίστηκε στην θέση αυτή το 1940, με καθυστέρηση ενός έτους.
Διατέλεσε καθηγητής στο πολυτεχνείο από το 1940 ως το 1946, οπότε και απολύθηκε για την συμμετοχή του στην εθνική αντίσταση. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα, διοργάνωσε τα πρώτα σεμινάρια Σχετικότητας στην Ελλάδα, ενώ δεν σταμάτησε να διδάσκει ακόμα και κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής (από το 1935 ως το 1942), ενώ παρήγαγε και ένα σύγγραμμα πυρηνικής φυσικής. Κατά την περίοδο εκείνη είχε συμμετοχή στην εθνική αντίσταση και διατήρησε σταθερή στάση ενάντια σε οποιαδήποτε συνεργασία με τον κατακτητή. Το διάστημα της κατοχής, ο Παπαπέτρου συνέχισε να εργάζεται στις πολυπολικές λύσεις των εξισώσεων του Αϊνστάιν αποκομμένος από την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα, δημοσιεύοντας τις εργασίες του στα πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών στη Γαλλική γλώσσα.
Το 1946, μετά από σύσταση του καθηγητή Έβαλντ, δέχτηκε πρόσκληση από τον Έρβιν Σρέντινγκερ (Erwin Schrödinger) για να γίνει επιστημονικός συνεργάτης (Research Fellow) στο Ινστιτούτο Ανωτέρων Μελετών του Δουβλίνου. Με τον Σρέντιγκερ συνεργάστηκαν σε δημοσιεύσεις πάνω στις Ενοποιημένες Θεωρίες Πεδίου, ενώ παράλληλα ο ίδιος συνέχισε την προηγούμενη του δουλειά πάνω σε προβλήματα της θεωρίας της σχετικότητας. Εκείνη την περίοδο δημοσίευσε και τις λύσεις του για το βαρυτικό πεδίο στατικών κατανομών φορτίων (λύσεις Ματζούμπαρ-Παπαπέτρου).
Το 1948, Ο Παπαπέτρου δέχτηκε πρόσκληση για να μεταβεί στο Μάντσεστερ στο τμήμα φυσικής, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1952. Κατά την παραμονή του εκεί ήταν που εργάστηκε πάνω στις εξισώσεις κίνησης στην γενική σχετικότητα και σε συνεργασία και με τον Ερνέστο Κοριναλντέσι (Ernesto Corinaldesi) παρήγαγε τις γνωστές εξισώσεις κίνησης σωματιδίων με σπίν (εξισώσεις Παπαπέτρου-Ντίξον).
Το 1952 ο Παπαπέτρου προσκλήθηκε ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Ερευνών της Γερμανικής Ακαδημίας Επιστημών, στο Ανατολικό Βερολίνο και το 1957 διορίστηκε καθηγητής θεωρητικής φυσικής στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ (Humboldt University) όπου και παρέμεινε μέχρι το 1962. Υπό τον Παπαπέτρου μαθήτευσαν ονόματα όπως οι Ντάουτκουρτ (G. Dautcourt) και ο Τρέντερ (H. J. Treder). Ένα από τα πεδία στα οποία εργάστηκε ο Παπαπέτρου εκείνη την περίοδο ήταν τα βαρυτικά κρουστικά κύματα (δηλαδή ασυνέχειες του τανυστή του Ρίμαν). Από την ίδια περίοδο είναι και η εργασία που τον συνδέει με τις συντεταγμένες των στάσιμων και αξονικά συμμετρικών λύσεων των εξισώσεων πεδίου του Αινστάιν (δουλεία που συμπληρώνεται το 1966 και καθιερώνει τις συντεταγμένες Βάιλ-Λιούις-Παπαπέτρου για αυτούς τους χωρόχρονους). Όπως περιγράφει ο Ντάουτκουρτ, εκείνη την περίοδο το μεγάλο πρόβλημα με το οποίο καταπιάνεται και ο Παπαπέτρου είναι η εύρεση μιας λύσης που να αντιστοιχεί σε μια περιστρεφόμενη μάζα, πρόβλημα που λύνει τελικά ο Κερ το 1963.
Την περίοδο 1960-61 ο Παπαπέτρου την πέρασε στο Παρίσι στο ινστιτούτο Ανρί Πουανκαρέ (Henri Poincare), πράγμα το οποίο οδήγησε στην μόνιμη μετακίνησή του τελικά το 1962 στο Παρίσι ως Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας (CNRS) της Γαλλίας όπου και παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1977. Το 1967 απέκτησε τη Γαλλική υπηκοότητα ενώ το 1975 έγινε διευθυντής του εργαστηρίου θεωρητικής φυσικής (Laboratoire de Physique Theorique) του ινστιτούτου Ανρί Πουανκαρέ. Ακόμα, ο Παπαπέτρου, υπήρξε επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον (1964-65), το πανεπιστήμιο της Βιέννης (1970-71) και του πανεπιστημίου της Βοστόνης (1972) όπου οι διαλέξεις που παρέδωσε στην γενική σχετικότητα εκδόθηκαν μετά ως βιβλίο το 1974.
Ο Παπαπέτρου δούλεψε ακόμα, για να αναφέρουμε κάποια ενδεικτικά ερευνητικά πεδία της σχετικότητας, στα βαρυτικά κύματα και τους ανιχνευτές τους, στο πρόβλημα της βαρυτικής κατάρρευσης και τον φορμαλισμό Νιούμαν-Πένρουζ (Newman-Penrose formalism), ενώ δημοσίευσε συνολικά πάνω από 100 επιστημονικές εργασίες.
Ο Παπαπέτρου με τον χαρακτήρα του, κέρδισε την αγάπη και την εκτίμηση των συναδέλφων και των μαθητών του. Η φιλοξενία του ιδίου και της γυναίκας του, της Κούλας, την περίοδο που έζησαν στο Παρίσι είναι παροιμιώδης. Πέθανε στο Παρίσι στις 12 Αυγούστου 1997.
Συντεταγμένες Βάιλ-Λιούις-Παπαπέτρου
όπου οι μετρικές συναρτήσεις εξαρτώνται μόνο από τις συντεταγμένες (x^1,x^2), ενώ αποτελούν ουσιαστικά τα μέτρα (οι διαγώνιοι όροι, ) των διανυσματικών πεδίων Κίλινγκ και τα μεταξύ τους εσωτερικά γινόμενα (οι μη διαγώνιοι όροι, ).
Παρέμενε όμως το ερώτημα του αν αυτή η μορφή του στοιχείου μήκους της μετρικής είναι αρκετά γενική ώστε να περιγράφει κάθε χωροχρόνο. Την απόδειξη αυτή έδωσε ο Παπαπέτρου το 1966, οπότε και έδειξε ότι η παραπάνω μορφή είναι η γενικότερη στην περίπτωση του κενού, όταν δηλαδή ικανοποιείται η συνθήκη ο τανυστής του Ρίτσι (Ricci tensor) να είναι ίσος με το μηδέν, Σ’ αυτή την περίπτωση, μπορούμε να βρούμε συντεταγμένες (x^1,x^2) στις οποίες η μετρική παίρνει την παραπάνω μορφή και μπορεί να χωριστεί σε δύο κομμάτια, ένα που αποτελείται από την διδιάστατη επιφάνεια που ορίζουν οι συντεταγμένες (x^1,x^2) και έναν ορθογώνιο χώρο που ορίζεται από τις ολοκληρωτικές καμπύλες των διανυσματικών πεδίων Κίλινγκ που δέχεται ο χωροχρόνος.
Πάνω στην γεωμετρική σημασία του αποτελέσματος του Παπαπέτρου επεκτάθηκαν στη συνέχεια οι Κούντ και Τράμπερ (Kundt and Trümper, 1966) και ο Κάρτερ (B. Carter, 1969), ενώ τα αποτελέσματα αυτά τα χρησιμοποίησε ο Γκέροχ (R. Geroch) για να αναπτύξει έναν φορμαλισμό παραγωγής λύσεων των εξισώσεων πεδίου του Αϊνστάιν και για να ορίσει το σχετικιστικό ανάλογο των νευτώνειων πολυπόλων.
Το παραπάνω στοιχείο μήκους το συναντά κανείς στην πιο σύγχρονη μορφή του ως, οπου οι συντεταγμένες (\rho,z) ονομάζονται συντεταγμένες Βαίλ (Weyl’s canonical coordinates).
Ανέκδοτα
Ο Κιπ Θορν θυμάται στο βιβλίο του Μαύρες τρύπες και στρεβλώσεις του Χρόνου, την ανακοίνωση του Ρόυ Πάτρικ Κέρ στο Συμπόσιο του Τέξας (Texas Symposium on Relativistic Astrophysics) του 1963 όπου είχε 10 λεπτά για να παρουσιάσει την λύση του:
Σήμερα η αστροφυσική αξία της λύσης του Κερ είναι απόλυτα αναγνωρισμένη, αφού, όπως οι Θόρν και Μπαρντίν (James Bardeen) έχουν αποδείξει, κάθε μαύρη τρύπα, αργά ή γρήγορα, αποκτά σημαντική περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας Κατηγορία:Μακεδόνες
Λαΐς
Η Λαΐδα (περ. 425 π. Χ.) ήταν η πιο φημισμένη εταίρα της αρχαίας Ελλάδας. Συχνά οι αρχαίοι συγγραφείς τη συνέχεαν με την συνονόματη της Λαΐδα από τη Σικελία. Έζησε στην πόλη των «χαλαρών ηθών» της αρχαίας Ελλάδας, την Κόρινθο και ήταν μια από τις ιερόδουλες του ναού της Αφροδίτης. Έγινε μοντέλο του ζωγράφου Απελλή και ζήτησε από τον Δημοσθένη 10.000 δραχμές για μια βραδιά μαζί της. Ανάμεσα στους πολλούς εραστές της ήταν ο φιλόσοφος Αρίστιππος ο Κυρηναίος και ο Ολυμπιονίκης Ευβότας από την Κυρήνη. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς της είναι ότι της είχαν δώσει το προσωνύμιο Αξίνη λόγω της απληστίας της.
Χαρακτηριστική, σχετικά με την Λαΐδα, είναι η ρήση του Διογένη: «Πεσούσης νυκτός, πάσα γυνή Λαΐς εστί.»
Κατηγορία:Αρχαίες εταίρες Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι
Σανλιούρφα
Η Σανλιούρφα (τουρκ. Şanlıurfa, συχνά αναφέρεται σε καθημερινή γλώσσα ως Ούρφα (Urfa), προηγουμένως ήταν γνωστή ως Έδεσσα, κουρδικά: Riha, αρμεν: Ուռհա (Ουρχάι), αραβ: الرها αρ-Ρουχά) είναι τουρκική πόλη, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, η οποία βρίσκεται στη Νοτιοανατολική Ανατολία, ενώ έχει πληθυσμό 573.769 κατοίκους (εκτίμηση 2018). Η Ούρφα βρίσκεται περίπου ογδόντα χιλιόμετρα ανατολικά του ποταμού Ευφράτη. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από ζεστά, ξηρά καλοκαίρια και δροσερούς, υγρούς χειμώνες.
Ετυμολογία
thumb|left|Φορεσιές πλούσιων γυναικών της πόλης Η πόλη έχει μείνει γνωστή με πολλά ονόματα στην ιστορία. Για λίγο καιρό στα ελληνικά ήταν γνωστή επίσης ως Αντιόχεια η επί Καλλιρρόης. Στη διάρκεια της Βυζαντινής κυριαρχίας μετονομάστηκε σε Ιουστινούπολη. Αν και πριν από την αρχή της τουρκικής κυριαρχίας ήταν ευρέως γνωστή με το όνομα που της δόθηκε από τους Σελευκίδες, Έδεσσα. 'Şanlı' (Σάνλι) (από τα αραβικά: σαν, شأن αξιοπρέπεια + τουρκική επιθετική κατάληξη -lı) σημαίνει μεγάλη, ένδοξη, αξιοπρεπής στα τουρκικά και η Ούρφα μετονομάστηκε επίσημα πάλι σε Şanlıurfa (Ούρφα η ένδοξη) από την Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση του 1984, σε αναγνώριση της τοπικής αντίστασης κατά τη διάρκεια του διαμελισμού των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Retrospective III: 1989-2008
Το Retrospective III: 1989-2008 είναι συλλογή τραγουδιών του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, η οποία κυκλοφόρησε στις 3 Μαρτίου του 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά και μέσω της "Atlantic" στον υπόλοιπο κόσμο.
Η συλλογή αποτελείται από κομμάτια τα οποία ηχογραφήθηκαν από τους Rush από το 1989 μέχρι το 2008 και κυκλοφόρησε και σε ειδική έκδοση με ένα DVD με ζωντανές ηχογραφήσεις.
Αυτή υπήρξε η τρίτη από τις συλλογές με τίτλο Retrospective των Rush, οι οποίες ξεκίνησαν το 1997 με τα δύο πρώτα μέρη τους.
DVD της ειδικής έκδοσης
Μπόνους: συνέντευξη και το τραγούδι "Tom Sawyer" (Live)
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| Retrospective III: 1989-2008 (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 3 Μαρτίου 2009
Μέλη των Rush
Τα τραγούδια του "Retrospective III: 1989-2008" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009
Ιωάννης Δεληγιαννάκης
Ο Ιωάννης Δεληγιαννάκης (1890-1983), του Χρήστου, ήταν Έλληνας γιατρός, που χρημάτισε βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1956 - 1958.
Bubble Bobble
Το Bubble Bobble (ιαπωνικά: バブルボブル, Χέπμπορν: Baburu Boburu) είναι side-scrolling παιχνίδι arcade δράσης πλατφόρμας που κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1986 από την Taito, και ύστερα έγινε port (μεταφορά) σε αρκετές κονσόλες οικιακής χρήσης και προσωπικούς υπολογιστές. Στο παιχνίδι πρωταγωνιστούν οι δίδυμοι Bubble Dragons, ο Bub (Bubblun) (バブルン, Baburun) και ο Bob (Bobblun) (ボブルン, Boburun). Με αυτούς, ο παίκτης ταξιδεύει σε εκατό διαφορετικές πίστες, φυσώντας φούσκες, αποφεύγοντας τους αντιπάλους και συλλέγοντας διάφορα αντικείμενα και φαγώσιμα. Το Bubble Bobble ήταν τόσο επιτυχημένο που το ακολούθησε μία μεγάλη σειρά sequels και spin-offs. Στόχος του παιχνιδιού είναι να σώσουν ο Bub και ο Bob τα κορίτσια τους από το Cave of Monsters (Σπηλιά των Τεράτων). Πρόκειται για ένα πρώιμο δείγμα παιχνιδιού δράσης με πολλαπλούς τερματισμούς, οι οποίοι βασίζονται στην επίδοση και την ανακάλυψη μυστικών από τον παίκτη.
Ιωάννης Δεληγιαννάκης
Βιογραφία
Το 1946 έγινε μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Bubble Bobble
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Bubble Bobble Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1986 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Atari ST Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amstrad CPC Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Famicom Disk System Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια FM Towns Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Color Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Master System Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Taito Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια
Ιωάννης Δεληγιαννάκης
Βιογραφία
Πολιτεύτηκε εκεί με την ΕΡΕ και στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με 4.714 ψήφους.
Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών στις 27 Σεπτεμβρίου 1983 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Σταυρού Ημαθίας. Ήταν παντρεμένος με τη Νίτσα Δεληγιαννάκη και είχαν δύο κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Η Ναυτεμπορική
Η Ναυτεμπορική είναι ελληνική οικονομική εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1924 από τους αδελφούς Αθανασιάδη σηματοδοτώντας την εμφάνιση του οικονομικού τύπου στην Ελλάδα. Η πρώτη έκδοσή της ήταν με τον τίτλο «Ναυτικόν και Εμπορικόν Δελτίον» στις 4 Απριλίου του 1924 με έδρα τον Πειραιά. Κατά τη διάρκεια της κατοχής διέκοψε την έκδοσή της και επανεκδόθηκε στις 8 Μαρτίου 1945.
Στις 2 Αυγούστου 1948 μετονομάστηκε σε «Ναυτεμπορική» και μετέφερε την έδρα της στη περιοχή της Κολοκυνθούς όπου και συνεχίζεται έκτοτε η έκδοσή της.
Είναι πρώτη σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα μεταξύ των οικονομικών εφημερίδων της Ελλάδας, πρώτη σε κερδοφορία, πρωτοπόρος σε διεθνείς συνεργασίες με ένα από τα δημοφιλέστερα site του ελληνικού διαδικτύου, βραβευμένο με το Grand Ermis και το Ermis Gold στην κατηγορία Best Media Site. Ταυτόχρονα η Ναυτεμπορική προσφέρει στους συνδρομητές της περισσότερες από 30 ειδικές (B2B) εκδόσεις το χρόνο καθώς και το τριμηνιαίο περιοδικό Digital Business.
Η Ναυτεμπορική, σε συνεργασία με εισηγμένες, επιστήμονες και καταξιωμένα στελέχη της αγοράς διοργανώνει εξειδικευμένα σεμινάρια για στελέχη εταιρειών, μακροχρόνια προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης καθώς και σεμινάρια εκπαίδευσης προσωπικού.