cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Horror Show
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στα τέλη Ιανουαρίου και τον Φεβρουάριο του 2001 στα "Morrisound Studios" της Τάμπα και είναι ένα θεματικό άλμπουμ, το οποίο βασίζεται σε τέρατα και κακοποιούς από κλασικά μυθιστορήματα και κινηματογραφικές μεταφορές τους, όπως ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης, ο Φρανκενστάιν, ο Δράκουλας, κ.α..
Αυτή ήταν η πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος στην οποία συμμετείχε ο Ρίτσαρντ Κρίστι, όπως και η μοναδική στην οποία έπαιξε ο μπασίστας Στιβ ντι Τζόρτζιο.
Το "Horror Show" κυκλοφόρησε και σε περιορισμένη μορφή διπλού CD, με μία συνέντευξη του Τζον Σέιφερ διάρκειας σχεδόν εβδομήντα λεπτών.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Metal Storm" 8,3 / 10.
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 26 Ιουνίου 2001
Μέλη των Iced Earth
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Horror Show" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iced Earth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001
Μπριζόν-Σαιντ-Ινοσάν
Το Μπριζόν-Σαιντ-Ινοσάν (γαλλικά: Brison-Saint-Innocent) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπριζολαίν ή Σαιντινουά (γαλλικά: Brisolins ή Saintinnois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ίζολα ντι Φόντρα
Η Ίζολα ντι Φόντρα (ιταλικά: Isola di Fondra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ίσσο (Ιταλία)
Το Ίσσο (ιταλικά: Isso) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Νίκος Μουσιούττας
Ο Νίκος Μουσιούττας ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ την περίοδο 1985-2001.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Μουσιούττας γεννήθηκε στο Καϊμακλί το 1931. Ήταν διευθυντής εργοληπτικής εταιρείας.
Συμμετείχε στον αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959. Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, διορίστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στο Υπουργείο Άμυνας, ώστε να βοηθήσει στην οργάνωση του κυπριακού στρατού. Διατέλεσε μέλος της Σχολικής Εφορίας Λευκωσίας. Επιπλέον, ήταν μέλος της κοινοτικής επιτροπής Καϊμακλίου και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του αθλητικού σωματείου Αχιλλέας.
Απεβίωσε στις 19 Ιουλίου 2009.
Πολιτική διαδρομή
Το 1959 έγινε μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας του Ενιαίου Δημοκρατικού Μετώπου Αναδημιουργίας (ΕΔΜΑ). Το 1976 αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΔΗΚΟ. Διετέλεσε μέλος του Πολιτικού Γραφείου και του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ την περίοδο 1976-1980. Από το 1980 έως το 1985 ήταν πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματος. Την περίοδο 1990-1993 ήταν γενικός γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1985 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1991 για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 1996 για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως.
Σεζάρς
Το Σεζάρς (γαλλικά: Césarches) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Νίκος Μουσιούττας
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Σεζάρς
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεζαρσουά (γαλλικά: Césarchois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Λάλλιο
Το Λάλλιο (ιταλικά: Lallio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Σεβέν (Σαβοΐα)
Το Σεβέν (γαλλικά: Cevins) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεβινουά (γαλλικά: Cevinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Βελούρ
Το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Βελούρ (VIT) (ταμίλ: வேலூர் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம், αγγλικά: Vellore Institute of Technology) είναι πανεπιστήμιο στο Βελόρ της Ταμίλ Ναντού της Ινδίας.
Ιστορία
Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε από τον Γ. Βισουανάταν το 1984. Από την ίδρυσή του, το πανεπιστήμιο έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη στο ινδικό και διεθνές πλαίσιο, καθιστώντας το πανεπιστήμιο με τον υψηλότερο αριθμό δημοσιεύσεων στη χώρα από το 2016 έως το 2019. Το 2020, κατέλαβε την 801η θέση στην κατάταξη Times Higher Education World University Rankings. Από το 2019, η νέα ελληνική γλώσσα διδάσκεται στο πλαίσιο του τμήματος ξένων γλωσσών του πανεπιστημίου, το οποίο - μαζί με το Πανεπιστήμιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού στο Νεο Δελχί - είναι από τα πρωτοπόρα κέντρα της Ινδίας που προσφέρουν μαθήματα νέας ελληνικής γλώσσας σε πανεπιστημιακό επίπεδο.
Εισδοχή
Το VIT δέχεται φοιτητές πτυχιούχου μέσω της δικής του εισαγωγικής εξέτασης μηχανικής, που ονομάζεται Εισαγωγική Εξεταστική Μηχανική του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Βελούρ .[4] Διεξάγεται κάθε χρόνο τον Απρίλιο και τον Μάιο. Η εξέταση διεξάγεται διαδικτυακά από το 2013[13] και το 2022 έχουν εγγραφεί 212.000 μαθητές.[14] Το VITEEE 2022 πραγματοποιήθηκε στις 30 Ιουνίου - 6 Ιουλίου 2022.
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Ινδία
Λέφφε
Το Λέφφε (ιταλικά: Leffe) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Αναστάσιος Αναστασόπουλος
Ο Αναστάσιος Αναστασόπουλος (1915 – 1981) ήταν Έλληνας σκακιστής και τρεις φορές νικητής του Ελληνικού Πρωταθλήματος Σκακιού (1960, 1961, 1967).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Α. Αναστασόπουλος θεωρούταν από πολλούς ως ένας από τους πιο αξιόλογους σκακιστές της Ελλάδας, από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, ως τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Συμμετείχε σε πανελλήνια σκακιστικά πρωταθλήματα, αλλά εκπροσώπησε την Ελλάδα σε αρκετές ευρύτερες και σημαντικότερες σκακιστικές διοργανώσεις.
Τον Ιούνιο του 1968, ο Α. Αναστασόπουλος αντιμετώπισε, μαζί με άλλους 4 κορυφαίους Έλληνες σκακιστές, τον εξαιρετικά ταλαντούχο Αμερικανό Γκραν Μετρ και μετέπειτα Παγκόσμιο Πρωταθλητή σκακιού, Ρ.Τ. Φίσερ. Ο ισχυρός παίκτης κατόρθωσε να αποσπάσει ένα σκορ 4.5 - 0.5 επί των Ελλήνων σκακιστών, καθώς ο Γεώργιος Τρικαλιώτης ήταν ο μοναδικός που έφερε ισόπαλο αποτέλεσμα εναντίον του.
Αποτελέσματα Τουρνουά
Ο Α. Αναστασόπουλος εκπροσώπησε την Ελλάδα σε αρκετές σκακιστικές ολυμπιάδες. Τα αποτελέσματά του φαίνονται στον παρακάτω πίνακα: Ο Α. Αναστασόπουλος αγωνίστηκε με την Ελλάδα στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Ομαδικού Πρωταθλήματος Σκακιού. Τα αποτελέσματά του φαίνονται στον παρακάτω πίνακα: Ο Α. Αναστασόπουλος εκπροσώπησε την Ελλάδα στις Βαλκανιάδες Σκακιού Ανδρών. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Αξιοσημείωτες Παρτίδες
1. e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. Bb5 a6 4. Bxc6 dxc6 5. 0-0 f6 6. d4 exd4 7. Nxd4 c5 8. Nb3 Qxd1 9. Rxd1 Bd7 10. a4 0-0-0 11. Be3 b6 12. Nc3 Bd6 13. a5 c4 14. axb6 cxb3 15. Rxa6 Ne7 16. Ra8+ Kb7 17. Ra7+ Kb8 18. Nd5 Nxd5 19. exd5 Bc8 20. bxc7+ Bxc7 21. c4 Bb7 22. Rd3 Rd7 23. Rxb3 Bd6 24. Ra5 Kc8 25. Rab5 Bb8 26. g3 Re8 27. c5 Ba7 28. c6 Bxc6 dxc6 Rc7 30. Rb7 1-0
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Στάθης Κιττής
Ο Στάθης Κιττής είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ την περίοδο 1996-2001.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Στάθης Κιττής γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1944. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική και εργαζόταν ως δικηγόρος.
Πολιτική διαδρομή
Στις βουλευτικές εκλογές του 1996 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Υπόθεση με τη δικαιοσύνη
Τον Ιανουάριο του 2015, το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Κύπρου επέβαλε ποινή φυλάκισης 8 ετών στον Στάθη Κιττή για δεκασμό δημοσίου λειτουργού, για πλαστογραφία, για κυκλοφορία πλαστού εγγράφου και για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Αποφυλακίστηκε το 2018.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Λέννα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Νικόλαος ο Δαμασκηνός
Ο Νικόλαος ο Δαμασκηνός (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας ιστορικός και περιπατητικός φιλόσοφος με καταγωγή από τη Δαμασκό, ο οποίος παρήγαγε ιδιαίτερα πλούσιο έργο από το οποίο διασώζονται πολύ λίγα αποσπάσματα.
Βιογραφία
Αναφορές για τον Νικόλαο υπάρχουν και στην καταχώρηση του στο βυζαντινό λεξικό του 10ου αιώνα, Σούδα.
Καθολική ιστορία
Κατά τα τελευταία στάδια της ζωής του έγραψε την παγκόσμια ιστορία του (Ἰστορία Καθολική) η οποία αποτελούνταν απο 144 τόμους. Αν και το λεξικό Σούδα αναφέρει μόνο 80 τόμους, υπάρχουν σε άλλα έργα αναφορές για τόμους με μεγαλύτερη αρίθμηση. Διασώζονται κάποια αποσπάσματα από τους 7 πρώτους τόμους του έργου στο σύγγραμμα Ἐκλογαί του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου, τα οποία περιγράφουν την ιστορία των Ασσυρίων, Μηδών, Ελλήνων, Λυδίων, και των Περσών, και είναι επίσης σημαντικά για τις ιστορικές μορφές της Βίβλου.
Ο Εβραίος ιστορικός του 1ου αιώνα μ.Χ. Ιώσηπος Φλάβιος, πιθανώς χρησιμοποίησε το έργο αυτό για να γράψει την ιστορία του Ηρώδη, καθώς η διήγηση του Νικολάου σταματάει στο χρονικό σημείο όπου ηγεμόνας έγινε ο Αρχέλαος, ενώ ο Ιώσηφος στη δική του διήγηση ενώ συνεχίζει παραπέρα το κάνει με βιαστική διήγηση και παραθέτοντας πολύ λιγότερες λεπτομέρειες σε σχέση με τις προηγούμενες χρονικές περιόδους. Σχετικά με τα τμήματα του έργου που ασχολούνται με την ελληνική μυθολογία και την ιστορία της Ανατολής, ο Νικόλαος φαίνεται πως στηρίχτηκε σε διάφορα παλαιότερα έργα, και ένα από αυτά ήταν και του Κτησία του Κνίδιου (5ος αιώνας π.Χ.) το οποίο δεν θεωρείται αξιόπιστο από τους σύγχρονους ειδικούς.
Βίος Καίσαρος
Στο έργο του με τίτλο Βίος Καίσαρος ασχολείται με τη βιογραφία του Οκταβιανού Αύγουστου, την οποία εκτιμάται πως έγραψε μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα το 14 μ.Χ., όταν ο Νικόλαος ήταν 78 ετών. Στα τμήματα του κειμένου που διασώζονται από τη βιογραφία, περιλαμβάνονται περιγραφές του Αυγούστου σε νεαρή ηλικία αλλά και πληροφορίες για τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα.
Σχολιασμός στον Αριστοτέλη
Παρήγαγε αρκετά σχόλια επί του έργου του Αριστοτέλη, τα οποία έγραψε πιθανώς κατά την περίοδο όπου βρισκόταν στη Ρώμη το 1 μ.Χ., όταν και κατηγορήθηκε πως ασχολούνταν υπέρμετρα με τη φιλοσοφία έτσι ώστε να προξενήσει το ενδιαφέρον των εύπορων πολιτών και των ατόμων σε θέση ισχύος.
Περί φυτών
Διασώζεται η αραβική μετάφραση του έργου του σε σχέση με τις ιδιότητες των φυτών (γνωστό στα λατινικά ως De Plantis). Ανακαλύφθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1923, και παλαιότερα αποδίδονταν λανθασμένα στον Αριστοτέλη. Υπάρχει επίσης και η Συριακή έκδοση του κειμένου η οποία φυλάσσεται στο πανεπιστήμιο του Καίμπρητζ.
Ζαρμανοχηγάς
Ο Νικόλαος παραθέτει επίσης αρκετές πληροφορίες για τον Ινδό γυμνοσοφιστή ο οποίος επισκέφτηκε την Αθήνα στις αρχές του 1ου αιώνα μ.Χ., τον Ζαρμανοχηγά, και ο οποίος έθεσε τέλος στη ζωή του καίγοντας τον εαυτό του ζωντανό, με την τοποθεσία που τάφηκε η σορός του να είναι μετέπειτα γνωστή ως ο Τάφος του Ινδού. Το περιστατικό αυτό αναφέρεται επίσης από τον Στράβωνα και τον Δίων Κάσσιο.
Αυτοβιογραφία
Έγραψε την αυτοβιογραφία του σε άγνωστη χρονική περίοδο. Σε αυτήν αναφέρει πως σκόπευε να αποσυρθεί το 4 π.Χ., αλλά τελικά πείσθηκε να ταξιδέψει στη Ρώμη με τον Ηρώδη Αρχέλαο. Τα υπόλοιπα τμήματα που διασώζονται ασχολούνται κυρίως με την εβραϊκή ιστορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Περιπατητικοί φιλόσοφοι
Λεβάτε
Το Λεβάτε (ιταλικά: Levate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Λοκατέλλο
Το Λοκατέλλο (ιταλικά: Locatello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Σάλτσα Αματριτσιάνα
Ανάπτυξη
Η εφεύρεση των πρώτων σαλτσών ντομάτας (και το terminus post quem (ημερομηνία μετά της οποίας) για την εισαγωγή της ντομάτας στην gricia, δημιουργώντας την Αματριτσιάνα), χρονολογείται από τα τέλη του 18ου αιώνα. Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για ζυμαρικά με σάλτσα ντομάτας, μπορεί να βρεθεί στο βιβλίο μαγειρικής «L'Apicio Moderno» του 1790, από τον Ρωμαίο σεφ Francesco Leonardi.
Ενώ η gricia με λιγότερη ντομάτα, εξακολουθεί να παρασκευάζεται στην κεντρική Ιταλία, είναι η εμπλουτισμένη με ντομάτα αματριτσιάνα που είναι καλύτερα γνωστή σε ολόκληρη την Ιταλία και εξάγεται παντού. Ενώ, το πιάτο Αματρίτσε παρασκευάζεται με μακαρόνια, η χρήση του bucatini έχει γίνει εξαιρετικά κοινή στη Ρώμη και τώρα είναι διαδεδομένη. Χρησιμοποιούνται επίσης και άλλα είδη ξηρών ζυμαρικών (ιδιαίτερα ριγκατόνι), λαμβάνοντας υπόψη, ότι γενικά αποφεύγονται τα φρέσκα ζυμαρικά.
Παραλλαγές
thumb|left|230px|Σάλτσα αλ'αματριτσιάνα, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Η συνταγή είναι γνωστή σε διάφορες παραλλαγές, αναλόγως, μεταξύ άλλων, με την τοπική διαθεσιμότητα ορισμένων συστατικών. Ενώ, όλοι φαίνεται να συμφωνούν σχετικά με τη χρήση του guanciale και της ντομάτας, το κρεμμύδι δεν είναι αρεστό στην Αματρίτσε, αλλά εμφανίζεται στα κλασικά εγχειρίδια της Ρωμαϊκής κουζίνας.
Για το τηγάνισμα, χρησιμοποιείται πιο συχνά το ελαιόλαδο, αλλά, χρησιμοποιείται επίσης και το strutto (κονσέρβα με χοιρινό λαρδί).
Η προσθήκη σκόρδου, σοταρισμένου σε ελαιόλαδο, πριν από την προσθήκη του guanciale είναι επίσης αποδεκτή και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τυρί, είτε pecorino romano ή πεκορίνο από το Αματρίτσε (από τις περιοχές Monti Sibillini ή Monti della Laga). Η προσθήκη μαύρου πιπεριού ή πιπεριού τσίλι είναι διαδεδομένη.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση ζυμαρικά Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση την τομάτα
Churnalism
Churnalism είναι ένας υποτιμητικός όρος για μια μορφή δημοσιογραφίας στην οποία δελτία τύπου, ιστορίες που παρέχονται από πρακτορεία ειδήσεων και άλλες μορφές προσυσκευασμένου υλικού, αντί για αναφερόμενες ειδήσεις, χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία άρθρων σε εφημερίδες και άλλα μέσα ενημέρωσης. Είναι σύνθετη λέξη από «churn» (μεταφράζεται ως «παράγω σε μεγάλη ποσότητα»), κάτι σαν μαζική παραγωγή. και «journalism» (δημοσιογραφία). Σκοπός του είναι να μειώσει το κόστος μειώνοντας τις αρχικές πηγές συλλογής ειδήσεων και ελέγχου για την αντιμετώπιση των χαμένων εσόδων από την άνοδο των ειδήσεων στο Διαδίκτυο και τη μείωση της διαφήμισης, με μια ιδιαίτερα απότομη πτώση στα τέλη του 2015. Η προέλευση της λέξης έχει αποδοθεί στον δημοσιογράφο του BBC Βασίμ Ζακίρ (Waseem Zakir).
Ο churnalism έχει αυξηθεί σε σημείο που πολλές ειδήσεις που που βρίσκονται στον Τύπο δεν είναι πρωτότυπες. Η παρακμή της πρωτότυπης δημοσιογραφίας έχει συνδεθεί με την αντίστοιχη άνοδο των δημοσίων σχέσεων.
Επικράτηση
Μια μελέτη του 2016 σε 1,8 εκατομμύρια άρθρα που δημοσιεύθηκαν από τις αμερικανικές και διεθνείς εκδόσεις της HuffPost διαπίστωσε ότι μόνο το 44% γράφτηκε από δημοσιογράφους του προσωπικού και, επομένως, θα μπορούσε να θεωρηθεί πρωτότυπο ρεπορτάζ.
Ο δημοσιογράφος Βασίμ Ζακίρ (Waseem Zakir) έχει πιστωθεί για την επινόηση του όρου churnalism ενώ εργαζόταν για το BBC το 2008 (ωστόσο, ο ίδιος ο Ζακίρ θυμάται ότι ήταν μια δεκαετία νωρίτερα). Σύμφωνα με τον Ζακίρ, η τάση προς αυτή τη μορφή δημοσιογραφίας συνεπάγεται ότι οι ρεπόρτερ γίνονται πιο αντιδραστικοί και λιγότερο προορατικοί στην αναζήτηση ειδήσεων – «Παίρνετε ένα αντίγραφο μέσω καλωδίων και οι δημοσιογράφοι το ανακατεύουν, επεξεργάζονται πράγματα και ίσως προσθέτουν το περίεργο τοπικό σχόλιο. Επηρεάζει κάθε αίθουσα ειδήσεων στη χώρα και οι ρεπόρτερ γίνονται τσουρναλίστες»
Ένα άρθρο για το θέμα στο British Journalism Review είδε αυτή την τάση ως τερματική για την τρέχουσα δημοσιογραφία, «...προάγγελος του τέλους της δημοσιογραφίας ειδήσεων όπως την ξέρουμε, η ιατροδικαστική ετυμηγορία δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από αυτοκτονία». Άλλοι, όπως ο Πίτερ Πρέστον, πρώην συντάκτης του The Guardian, βλέπουν το θέμα ως υπερβολικό, λέγοντας ότι δεν υπήρξε ποτέ μια χρυσή εποχή της δημοσιογραφίας στην οποία οι δημοσιογράφοι να μην υπέκυπταν σε τέτοιες πιέσεις.
Ο Νικ Ντέιβις και ο Ρόι Γκρίνσλεϊντ έδωσαν στοιχεία σχετικά με το θέμα στην Επιτροπή Πολιτισμού, Μέσων και Αθλητισμού το 2009.
Ο churnalism δεν εμφανίζεται μόνο στις εφημερίδες. Για παράδειγμα, η ευρεία χρήση του «writethroughs» από τον Κρις Άντερσον στο βιβλίο του Free: The Future of a Radical Price έχει χαρακτηριστεί churnalism.
Οικονομικά αίτια
Άλλοι σχολιαστές είπαν ότι η σύγχρονη δημοσιογραφία εκτελείται όλο και περισσότερο με φθηνότερο, μεγάλου όγκου τρόπο, περιγράφοντας το προϊόν που προκύπτει με υποτιμητικούς όρους όπως newszak (συνδυασμός «news» και «muzak» [μουσική ανελκυστήρα]), infotainment και junk-food journalism.
Ταχύτητα
Στο βιβλίο τους No Time to Think οι συγγραφείς Χάουαρντ Ρόζενμπεργκ και Τσαρλς Σ. Φέλντμαν τόνισαν τον ρόλο της ταχύτητας στην υποβάθμιση της ποιότητας της σύγχρονης δημοσιογραφίας. Δίνεται ένα παράδειγμα του οδηγού του BBC για το διαδικτυακό προσωπικό που δίνει συμβουλές για τη διασφάλιση καλής ποιότητας, αλλά και την αντιφατική συμβουλή, «Ανακοινώστε την είδηση όσο πιο γρήγορα μπορείτε... Ενθαρρύνουμε την αίσθηση του επείγοντος - θέλουμε να είμαστε πρώτοι».
Καταπολέμηση του churnalism
Ορισμένοι οργανισμοί και εργαλεία έχουν προκύψει για την καταπολέμηση του churnalism. Τον Απρίλιο του 2013, το Sunlight Foundation, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που υποστηρίζει τη διαφάνεια και τη διαφάνεια, σε συνεργασία με το Media Standards Trust του Ηνωμένου Βασιλείου, κυκλοφόρησε το churnalism.com, ένα διαδικτυακό εργαλείο για την ανακάλυψη της αναπαραγωγής είδησης. Χρησιμοποίησε μια βάση δεδομένων με γνωστά δελτία τύπου και συνέκρινε το κείμενο μιας διεύθυνσης URL που υποβλήθηκε για να προσδιορίσει το ποσοστό της αναπαραγωγής που προέκυψε.
Το Register σχολίασε ότι κάποιο επίπεδο «churnalism» είναι και φυσιολογικό και υγιές για τους ειδησεογραφικούς οργανισμούς, αλλά είπε ότι θεωρεί ότι το Media Standards Trust συνδέεται με εκστρατείες που υποστηρίζονται από «πλούσιες και ισχυρές προσωπικότητες και διασημότητες» υπέρ του «κρατικού ελέγχου των μέσων ενημέρωσης» στο Ηνωμένο Βασίλειο, και ισχυρίστηκε ότι υπήρχε σημαντική ειρωνεία στην ίδια την ανακοίνωση για την κυκλοφορία του εργαλείου Sunlight Foundation που «αναπαράγονταν χωρίς κριτική από πολλούς από τους συνήθεις υπόπτους».
Στην Αυστραλία, η εθνική τηλεοπτική υπηρεσία ABC μεταδίδει ένα εξαιρετικά κρίσιμο εβδομαδιαίο πρόγραμμα 15 λεπτών, το Media Watch, το οποίο εκθέτει τακτικά το churnalism, τη λογοκλοπή, την μεροληψία των μέσων ενημέρωσης και την ανήθικη συμπεριφορά από δημοσιογράφους και ραδιοφωνικούς παρουσιαστές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Είδη δημοσιογραφίας
Λα Σαμπρ (Σαβοΐα)
Το Λα Σαμπρ (γαλλικά: La Chambre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαμπραίν (γαλλικά: Chambrains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Λουράνο
Το Λουράνο (ιταλικά: Lurano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Λόβερε
Το Λόβερε (ιταλικά: Lovere) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Πρωτάθλημα Νεανίδων Κύπρου (πετοσφαίριση)
Το Πρωτάθλημα Νεανίδων Κύπρου είναι μια πετοσφαιρική διοργάνωση για έφηβες ηλικίας κάτω των 18 ετών. Διοργανώνεται κάθε χρόνο από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Ξεκίνησε το 1986. Πολυνίκης του θεσμού είναι η ΑΕΛ με 11 πρωταθλήματα.
Για να λάβει μέρος μία ομάδα στο πρωτάθλημα νεανίδων πρέπει να διατηρεί ομάδα ανδρών ή γυναικών που να συμμετέχει είτε στην Α΄ κατηγορία (ανδρών ή γυναικών) είτε στη Β΄ κατηγορία (ανδρών ή γυναικών) Κύπρου.
Πρωταθλήτριες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.
Σαλ-λεζ-Ω
Το Σαλ-λεζ-Ω (γαλλικά: Challes-les-Eaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαλεζιέν (γαλλικά: Challésiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Πρωτάθλημα Νεανίδων Κύπρου (πετοσφαίριση)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεανιδες
Σαμουσέ
Το Σαμουσέ (γαλλικά: Chamousset) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαμουσάρ (γαλλικά: Chamoussards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μπερέν Γκοκγιλντίζ
Η Μπερέν Γκοκγιλντίζ  (Beren Gökyıldız, 29 Σεπτεμβρίου 2009, Κωνσταντινούπολη) είναι Τουρκάλα ηθοποιός.
Αριθμός σαπωνοποίησης
μικρογραφία|300x300εσ|Η τυπική αντίδραση σαπωνοποίησης. Ο Αριθμός σαπωνοποίησης  είναι τα χιλιοστόγραμμα καυστικού καλίου που απαιτούνται για τη σαπωνοποίηση 1 γραμμαρίου του λίπους σε ορισμένες συνθήκες. Είναι δείκτης του μέσου μοριακού βάρους (ή του μήκους αλυσίδων) των λιπαρών οξέων του μείγματος. Τα μακριά λιπαρά οξέα έχουν χαμηλή τιμή σαπωνοποίησης, επειδή έχουν σχετικά λιγότερες καρβοξυλικές δραστικές ομάδες ανά μονάδα μάζας του λίπους συγκριτικά προς τα λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας.
Μπερέν Γκοκγιλντίζ
Ζωή
Έχει υπάρξει πολύ επιτυχημένη παρά τη μικρή ηλικία της. Έπαιξε τον χαρακτήρα Μελέκ Ακτσάι στην τηλεοπτική σειρά Anne του Star TV και τον χαρακτήρα Οϊκιού Τεκίν Γκιοκτούρκ στην τηλεοπτική σειρά Kizim του TV8. Έχει κερδίσει 4 βραβεία.
Αριθμός σαπωνοποίησης
Ασαπωνοποίητα
Τα ασαπωνοποίητα συστατικά μιας λιπαρής ύλης (λάδι, λίπος, κηρός) είναι οι μη υδατοδιαλυτές ουσίες που δεν αντιδρούν με καυστικό κάλιο.
Μπερέν Γκοκγιλντίζ
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί
Αριθμός σαπωνοποίησης
Ασαπωνοποίητα
Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την παρασκευή σαπουνιών επειδή επηρέαζουν τις ιδιότητες του τελικού προϊόντος. Ίσως προσδίδουν επιθυμητές ιδιότητες, όπως ενυδάτωση, φροντίδα, βιταμίνες, υφή ή ίσως υποβαθμίζουν την ποιότητά του.
Ποσοστά ασαπωνοποιήτων
Μερικά παραδείγματα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αναλυτική χημεία
Φέιζι Αλιζότι
Ο Φέιζι Αλιζότι (Fejzi Alizoti, 22 Σεπτεμβρίου 1874, Αργυρόκαστρο – 14 Απριλίου 1945, Τίρανα), επίσης γνωστός ως Φέιζι Μπέη Αλιζότι (Fejzi Bey Alizotti), ήταν Οθωμανός και αργότερα Αλβανός πολιτικός που διετέλεσε Πρόεδρος της Κεντρικής Διοίκησης της Αλβανίας από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάρτιο του 1914. Αν και αναφέρεται συχνά με το αξίωμα του «πρωθυπουργού», ουδέποτε κατείχε τον συγκεκριμένο τίτλο.
Σπουδές και δημόσιος βίος
Ο Αλιζότι γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο της Αλβανίας, το οποίο τότε ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και προερχόταν από ισχυρή οικογένεια. Προπάππους του ήταν ο Αληζότ Πασάς ο οποίος είχε διοικήσει για σύντομο διάστημα (1787) το πασαλίκι των Ιωαννίνων μετά τον θάνατο του Κουρτ Αχμέτ πασά, μέχρι να ανατραπεί από τον Αλή Πασά. Ο πατέρας του Χασάν Μπέη Αλιζότι ήταν μπέης της περιοχής. Σε ηλικία 8 ετών, ο Αλιζότι στάλθηκε για σπουδές στα Ιωάννινα. Μετά από αυτό αποφοίτησε από το Κλασικό Γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης το 1890 και επέστρεψε στο Αργυρόκαστρο. Έπειτα έφυγε για την Κωνσταντινούπολη, όπου σπούδασε οικονομικά και πολιτική διοίκηση στο Μεκτεμπί Μουλκιγιέ.
Μετά την αποφοίτηση του απεστάλη στη Συρία όπου εργάστηκε για την οθωμανική διοίκηση για 3 χρόνια. Αφού πέτυχε στην πρώτη του αποστολή, διορίστηκε νομάρχης Χομς στο Εγιαλέτι της Τρίπολης, και αργότερα στην επαρχία Μπιλετζίκ. Το 1906 έστειλε επιστολή στην Υψηλή Πύλη ζητώντας να μεταφερθεί στις αλβανικές περιοχές. Με την παρέμβαση κάποιων φίλων του στην πρωτεύουσα, μετακινήθηκε στη θέση του νομάρχη της Κορυτσάς. Μετά την Εξέγερση των Νεότουρκων και το νέο σύνταγμα εστάλη στη θέση του νομάρχη του Πρίζρεν στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου μέχρι τον Μάρτιο του 1910, όταν η αναταραχή στα βιλαέτια με αλβανική παρουσία, αυξήθηκε μετά από κατά τόπους εξεγέρσεις του αλβανικού πληθυσμού. Ο Αλιζότι ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και απεστάλη στη Ρουμανία για μαθήματα εξειδίκευσης. Μετά από 6 μήνες επέστρεψε και ορίστηκε Διοικητής της Ούρφα στη Μικρά Ασία και μετά κυβερνήτης του Αλ-Χουμς στη Δυτική Λιβύη.
Σύμφωνα με τον Ρ. Έλσι, οι Ιταλοί τον συνέλαβαν κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού Πολέμου στη Λιβύη και τον κράτησαν σε στρατόπεδο στην Ιταλία. Εκεί έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ιταλόφιλους της αλβανικής ιστορίας, και έγινε πιστός υποστηρικτής των ιταλικών συμφερόντων. Σύμφωνα με αλβανικές πηγές, ανακλήθηκε από τις οθωμανικές αρχές και απεστάλη ως διοικητής στα Δωδεκάνησα. Μετά από αυτό, με την έναρξη της αλβανικής εξέγερσης του 1912, οι οθωμανικές αρχές τον έστειλαν μαζί με τον Αμπντύλ Ούπι ως «διαμεσολαβητή» για να καταστείλουν τους Αλβανούς αντάρτες της περιοχής Λαμπίρια που είχαν ήδη συγκεντρωθεί σε Συνέλευση στο Τσέπο του Αργυροκάστρου, και ευθυγράμμισαν τις απαιτήσεις τους με τους αντάρτες του βορρά. Οι απόπειρες ήταν ανεπιτυχείς, ακόμη και αν οι Ούπι και Αλιζότι κατάφεραν να οργανώσουν συνάντηση με τους ηγέτες των ανταρτών στο Τεπελένι στις 18 Αυγούστου. Ο Ισμαήλ Κεμάλ έστειλε επιστολή στον Αλιζότι και του ζήτησε να συμμαχήσουν στον Αυλώνα, μετά την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
Για ένα μικρό χρονικό διάστημα το 1914 ο Αλιζότι ήταν ο χρονικά δεύτερος πρωθυπουργός υπό την αιγίδα της Διεθνούς Επιτροπής Ελέγχου. Υπό τον πρίγκιπα του Βιντ υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών και νομάρχης Σκόδρας, εξετάζοντας αξιωματικούς της Αλβανίας που υπήρχαν υποψίες πως είχαν συμμετάσχει στην Ισλαμική εξέγερση. Ήρθε σε έντονες διαμάχες με τον Εσάντ Τοπτάνι και την παράλληλη κυβέρνησή του στο Δυρράχιο. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου συνεργάστηκε με τις αυστριακές δυνάμεις κατοχής ως Οικονομικός Διευθυντής του Συμβουλίου Πολιτικής Διοίκησης που ίδρυσε ο Άουγκουστ Ρίτερ φον Κραλ (1869-1953).
Ο Αλιζότι ήταν υπουργός οικονομικών της Αλβανίας την περίοδο 1918–1920. Ήταν ένα από τα εξέχοντα μέλη του Συνεδρίου του Δυρραχίου. Αργότερα, το 1920, υιοθέτησε αντίπαλη στάση προς το Συνέδριο της Λούσνια, το οποίο αντικατέστησε τη φιλοϊταλική κυβέρνηση του Δυρραχίου με μια νέα, εγκαθιδρύοντας την εδαφική κυριαρχία της Αλβανίας. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Σεΐφι Βιλαμάσι (1883–1975), ο Αλιζότι μαζί με τους Μουσταφά Μερλίκα-Κρούγια, Μυφίντ Λιμπόχοβα και Σαμί Μπέη Βριόνι προσπάθησαν να απαγορεύσουν στους αντιπροσώπους να συμμετάσχουν στο συνέδριο της Λούσνια. Ο Αχμέτ Ζόγου τον αποκάλεσε «προδότη» γι' αυτό. Μετά την αποτυχία των προσπαθειών, ο Αλιζότι δραπέτευσε για σύντομο διάστημα στην Κέρκυρα, αποφεύγοντας οποιαδήποτε αντίδραση από τους υποστηρικτές του συνεδρίου.
Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του Ιουνίου του 1924 υποστήριξε τον Αχμέτ Ζόγου, ο οποίος τον χρειαζόταν λόγω των καλών του σχέσεων με τους Ιταλούς. Μετά την άνοδο του Ζόγου στην εξουσία, ο Αλιζότι έλαβε μέρος σε διάφορες διαπραγματεύσεις μεταξύ Αλβανίας και Ιταλίας, παίρνοντας πάντα το μέρος της Ιταλίας εις βάρος των αλβανικών συμφερόντων. Από τον Φεβρουάριο έως τον Οκτώβριο του 1927 ήταν υπουργός οικονομικών και για σύντομο διάστημα αντικατέστησε τον σύμμαχο και φίλο του Ιλίαζ Βριόνι. Είχε σημαντικό ρόλο στην διακήρυξη της αλβανικής μοναρχίας το 1928. Ο Αλιζότι πρότεινε ο Ζογ να καλείται όχι μόνο «βασιλιάς της Αλβανίας» αλλά και «βασιλιάς των Αλβανών», ώστε να συμπεριλαμβάνονται και οι Αλβανοί εκτός συνόρων. Κατά την ιταλική κατοχή, υπηρέτησε και πάλι ως υπουργός οικονομικών στη δοσιλογική κυβέρνηση του Σεφτσέτ Βερλάτσι από τις 12 Απριλίου 1939 έως το 1940. Επιπλέον, ήταν μέλος του Αλβανικού Φασιστικού Κόμματος και υπεύθυνος για την έκδοση του περιοδικού του κόμματος. Αργότερα, διετέλεσε πολιτικός επίτροπος στην περιοχή του Κοσσυφοπεδίου, η οποία είχε παραχωρηθεί στην Αλβανία από τις δυνάμεις του Άξονα.
Θάνατος και δημόσια μνήμη
Συνελήφθη στις 14 Απριλίου 1945 από τη νέα κομμουνιστική κυβέρνηση και παραπέμφθηκε σε Ειδικό Δικαστήριο (υπό την προεδρία του υψηλόβαθμου κομμουνιστή, Κότσι Τζότζε) που τον καταδίκασε σε θάνατο, ενώ η οικογένειά του υπέστη διώξεις. Κατά τη διάρκεια ολόκληρης της κομμουνιστικής περιόδου, αποκαλούνταν «προδότης, δωσίλογος, φεουδαρχικός, διεφθαρμένος και Ιταλός πράκτορας». Ο γιος του Ριζά Αλιζότι (1915–1947) συνελήφθη και κατηγορήθηκε ότι ήταν κατάσκοπος και σαμποτέρ των πετρελαϊκών πεδίων της Κούτσοβα με μια ομάδα άλλων μηχανικών γνωστών ως «Ομάδα των σαμποτέρ» (Grupi i sabotatorëve). Εκτελέστηκε στις 10 Οκτωβρίου 1947 με απαγχονισμό.
Eιδική αναφορά σε γνωστό ρητό («... υπάρχει πνευματική υπερπαραγωγή στην Αλβανία») του Αλιζότι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση έγινε κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής εποχής, θεωρώντας ότι το 80-85% των Αλβανών ήταν αναλφάβητοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί ευγενείς Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί Κατηγορία:Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Φασίστες Κατηγορία:Δωσιλογισμός κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Καθεδρικός Ναός του Μπολνίσι Σιόνι
Ο Καθεδρικός Ναός του Μπολνίσι Σιόνι ( ბოლნისის სიონი) είναι μια Γεωργιανή Ορθόδοξη βασιλική στο χωριό Μπολνίσι του δήμου Μπολνίσι της Γεωργίας. Χτίστηκε το 478-493, και είναι το αρχαιότερο εκκλησιαστικό κτίριο στην Γεωργία.
Ιστορία
Ο καθεδρικός ναός κατασκευάστηκε τον 5ο αιώνα, με επιβλέποντα του έργου, που διήρκεσε 15 χρόνια, τον Επίσκοπο Δαβίδ. Επρόκειτο για μία περίοδο πολιτικής και πολιτιστικής ανάκαμψης για τη Γεωργία κατά την οποία δραστηριοποιήθηκε και ο Βαχτάνγκ Γκοργκασάλι. Τότε οι Γεωργιανοί διατηρούσαν επαφές με την Περσία, και φαίνεται πως έχουν δεχτεί επιρροές από την τέχνη και την αρχιτεκτονική του Ιράν, της Αρμενίας και της Εγγύς Ανατολής.
Τον 7ο αιώνα κατασκευάστηκε ένα μικρό παρεκκλήσι στα ανατολικά του ναού.
Το 1634, κατά την εισβολή των Περσών το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές. Κατά τον 17ο αιώνα έγιναν έργα αποκατάστασης της εκκλησίας με διαταγή του Βασιλιά του Κάρτλι και βαλή, Ρόσταμ, και της Βασίλισσάς του, Μαριάμ. Προς τα τέλη του ίδιου αιώνα, με διαταγή του βασιλιά Γεωργίου ΙΑ', ο επίσκοπος Νικόλας έκανε έργα ανακατασκευής της εκκλησίας και έχτισε ένα καμπαναριό στα νοτιοδυτικά του ναού. Επίσης, ανοίχτηκε μία πόρτα στον δυτικό τοίχο.
Έκτοτε η εκκλησία έχει ανακαινιστεί και επισκευαστεί αρκετές φορές, με πιο πρόσφατα τα έργα συντήρησης του 1970-1.
Περιγραφή
Η εκκλησία έχει διαστάσεις: 27,8 μ. μήκος, 24,5 μ. πλάτος και 11 μ. μέγιστο ύψος. Πρόκειται για μία βασιλική που χωρίζεται σε τρία κλίτη με 5 ζεύγη κολόνων. Το μεσαίο κλίτος είναι το υψηλότερο. Για την κατασκευή έχουν χρησιμοποιηθεί πέτρες στο εξωτερικό και μάρμαρα στο εσωτερικό. Αρχικά είχε μία πόρτα στα νότια και δύο στα βόρεια, ενώ η πόρτα στα δυτικά προστέθηκε κατά τον 17ο αιώνα. Στα ερείπια της νότιας πρόσοψης φαίνεται ότι για την κατασκευή του κτιρίου χρησιμοποιήθηκαν ομοιόμορφα δομικά στοιχεία τοιχοποιίας.
Το διακοσμητικό σχέδιο του ναού ήταν Σασσανικού στυλ. Τα νότια και κεντρικά τμήματα της εκκλησίας είναι διακοσμημένα με αραβουργήματα, ελικοειδή και φυλλοειδή μοτίβα κληματαριάς. Στα ανάγλυφα του ναού περιλαμβάνονται σκηνές κυνηγιού, πουλιά και ζώα. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι ο Σταυρός του Μπολνίσι, εγγεγραμμένος σε κύκλο, που θεωρείται ως εθνικό σύμβολο της Γεωργίας.
Ο καθεδρικός ναός του Μπολνίσι Σιόνι είναι γνωστός για τις Γεωργιανές επιγραφές του, που είναι από τα παλαιότερα ιστορικά κείμενα στα Γεωργιανά. Σε αυτές αναφέρονται η ημερομηνία περάτωσης της κατασκευής και άλλες λεπτομέρειες για το έργο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Σαμού-συρ-Ζελόν
Το Σαμού-συρ-Ζελόν (γαλλικά: Chamoux-sur-Gelon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Σαν-Λωράν
Το Σαν-Λωράν (γαλλικά: Champ-Laurent), επίσης γνωστό ως Σανλωράν (γαλλικά: Champlaurent), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λωρανταίν (γαλλικά: Laurentains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Κλειδαράς
Ο κλειδαράς είναι άτομο που εργάζεται με κλειδαριές, κλειδιά και πολλές φορές και με συστήματα ασφαλείας. Ως εκ τούτου, οι κλειδαράδες διορθώνουν σπασμένες κλειδαριές, και αντιγράφούν και κλειδιά. Ο κλειδαράς είναι παραδοσιακό επάγγελμα και σε πολλές χώρες απαιτεί την ολοκλήρωση μαθητείας. Το επίπεδο της τυπικής εκπαίδευσης που απαιτείται από το νόμο ποικίλλει από χώρα σε χώρα. Μπορεί κάποιος να εργάζεται ως κλειδαράς με ένα απλό πιστοποιητικό κατάρτισης που χορηγείται από έναν εργοδότη, ή με ένα πλήρες δίπλωμα από ένα κολέγιο, ΤΕΙ, όπου προσφέρεται και χρόνος για εργασία ως μαθητευόμενου. Πολλά διαδικτυακά σχολεία προσφέρουν σύντομα εκπαιδευτικά προγράμματα αλλά έχουν αδυναμία στην πρακτική εξάσκηση.
Ορολογία
Ο κλειδαράς είναι "τεχνικός μηχανισμού" που ασφαλίζει κτίρια, δωμάτια, ντουλάπια, αντικείμενα ή άλλες εγκαταστάσεις αποθήκευσης. Ο "κλειδαράς" είναι ένας μεταλλουργός που διαμορφώνει μεταλλικά κομμάτια, συχνά χρησιμοποιώντας ειδικά εργαλεία, για τον σχεδιασμό των κλειδαριών και των αντίστοιχων κλειδιών σε χρήσιμα αντικείμενα ή για να είναι μέρος μιας πιο περίπλοκης κατασκευής. Οι περισσότεροι κλειδαράδες χρησιμοποιούν αυτόματα και χειροκίνητα εργαλεία κοπής για να διαμορφώνουν τα κλειδιά. Τα περισσότερα είναι ηλεκτρικά εργαλεία που έχουν ως πηγή τροφοδοσίας το ηλεκτρικό δίκτυο ή κάποιες φορές και μπαταρία.
Εργασία
Οι κλειδαριές κατασκευάζονται για περισσότερα από 2500 χρόνια, αρχικά από ξύλο και αργότερα από μέταλλο. Ιστορικά, οι κλειδαράδες έφτιαχναν ολόκληρη την κλειδαριά, δουλεύοντας για ώρες κατασκευάζοντας τις βίδες με το χέρι με τη χρήση της απλής λίμας. Τα σχέδια κλειδαριών έγιναν σημαντικά πιο περίπλοκα τον 18ο αιώνα και οι κλειδαράδες συχνά ειδικεύονταν στην επισκευή ή στο σχεδιασμό κλειδαριών.
Μετά την άνοδο της φθηνής μαζικής παραγωγής, η συντριπτική πλειονότητα των κλειδαριών ασχολούνται με αντικατάσταση κλειδαριών ή με τη μερική χρήση ανταλλακτικών ή τη αναβαθμίσει παλαιών κλειδαριών σε ποιο σύγχρονες και ασφαλείς. Αυτό όμως δεν συμβαίνει με τα χρηματοκιβώτια είναι οι εξαιρέσεις σε αυτό, για παράδειγμα μεγάλα τραπεζικά θησαυροφυλάκια σχεδιάζονται και κατασκευάζονται κατά παραγγελία με μεγάλο κόστος, το πολύ περιορισμένο πεδίο για μαζική παραγωγή θυρίδων σημαίνει ότι είναι πιο δύσκολο να πραγματοποιηθούν οικονομίες κλίμακας στην κατασκευή τους και ο κίνδυνος να αποκτηθεί και να νικηθεί ένα αντίγραφο μειώνεται όταν τα θησαυροφυλάκια κατασκευάζονται κατά παραγγελία.
Η αντιγραφή κλειδιών για την αντικατάσταση χαμένων κλειδιών σε αυτοκίνητα και σπίτια και η αλλαγή κλειδιών - κλειδαριών σε ποιο ασφαλή για σπίτια και επιχειρήσεις για τη διατήρηση της ασφάλειας εξακολουθεί να είναι σημαντικό μέρος για ένα κλειδαρά, οι κλειδαράδες σήμερα ασχολούνται κυρίως με το άνοιγμα πορτών από σπίτι γραφείο ή άνοιγμα πορτών αυτοκινήτων. Οι περισσότεροι κλειδαράδες κάνουν επίσης και σέρβις ηλεκτρονικών κλειδαριών.
Η έδρα του κλειδαρά είναι σε κλειστό χώρο, ωστόσο μεγάλο μέρος της εργασίας του πραγματοποιείται σε ανοικτούς χώρους, συχνά με κακές καιρικές συνθήκες. Στις συναλλαγές του με τους πελάτες πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός, καθώς διατρέχει κινδύνους να εξαπατηθεί, παραβιάζοντας παράνομα κάποιον κλειστό χώρο.
Προϋποθέσεις Άσκησης Επαγγέλματος
Για να ασκήσει κάποιος το επάγγελμα αυτό απαιτείται ειδική άδεια από την αστυνομία που χορηγείται σε όσους έχουν λευκό ποινικό μητρώο. Αν οι επαγγελματίες είναι άνδρες, χρειάζεται να έχουν εκπληρώσει τη στρατιωτική τους θητεία.
Απαιτούμενη Εκπαίδευση: Για να γίνει κάποιος Κλειδαράς δεν χρειάζονται ιδιαίτερες σπουδές, εκτός από την υποχρεωτική εκπαίδευση. Περισσότερο απαραίτητη είναι η απόκτηση τεχνικών γνώσεων και δεξιοτεχνίας με μαθητεία κοντά σε κάποιον έμπειρο επαγγελματία.
Απαιτούμενες Δεξιότητες: Ο Κλειδαράς πρέπει να διαθέτει:
Εργασιακές Συνθήκες και Περιβάλλον
Το επάγγελμα του Κλειδαρά απαιτεί προσοχή και ευθύνη, ιδιαίτερα όταν αυτός καλείται να παραβιάσει κλειδωμένες πόρτες σπιτιών, γραφείων, επίπλων και θυρίδων ή χρηματοκιβωτίων. Η εργασία του είναι χειρωνακτική και πολλές φορές μπορεί να γίνεται κάτω από άσχημες συνθήκες. Ο επαγγελματίας χρειάζεται να βρίσκεται συνεχώς σε ετοιμότητα να μετακινηθεί σε κοντινές ή μακρινές αποστάσεις με ταχύτητα, απαντώντας στις κλήσεις των πελατών του. Το ωράριο είναι σταθερό, οι ώρες, όμως, που θα πάρει κλήσεις πελατών είναι απρόβλεπτες. Συχνά αναγκάζεται να εργαστεί και εκτός ωραρίου κατά τις νυκτερινές ώρες.
Επαγγελματικές Προοπτικές
Οι προοπτικές απασχόλησης του επαγγέλματος είναι θετικές όπως (για παράδειγμα για κλειδαρας γλυφαδας όπου υπάρχουν πολλές αναζητήσης στο διαδίκτυο με πολλές πολλές ευκαιρίες εργασίας), ιδιαίτερα για όσους είναι διαθέσιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε αργίες και κατά τις νυκτερινές ώρες. Ο κύκλος εργασιών και το εισόδημα από το επάγγελμα αυτό εξαρτώνται από την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και το βαθμό της διαθεσιμότητας του επαγγελματία στις κλήσεις των πελατών. Ο Κλειδαράς μπορεί να διατηρεί κατάστημα πώλησης κλειδαριών και κατασκευής κλειδιών, ή να εργάζεται ως υπάλληλος σε τεχνική εταιρεία.
Οίκος των Μπίλλουνγκ
Ο Οίκος των Μπίλλουνγκ, γερμ. Haus von Billung ήταν μία δυναστεία της Σαξονίας από τον 9ο ως τον 12ο αι. Εξουσίασαν, μετά τους Οθωνίδες, το δουκάτο της Σαξονίας· τους διαδέχθηκαν σε αυτό οι Γουέλφοι και οι Ασκάνια. Την εποχή εκείνη "Σαξονία" ονομαζόταν η Κάτω Σαξονία με τη Βεστφαλία.
Ιστορία
Το πρώτο γνωστό μέλος τού Οίκου είναι ο κόμης Βίχμανν, που αναφέρεται ως Μπίλλουνγκ το 811. Η σύζυγος τού Βίχμανν, η Φρέντερουνα των Βίντουκιντ, ήταν αδελφή της αγίας Ματθίλδης τού Ρίνγκελχαϊμ, συζύγου τού Ερρίκου Α΄ τού Ορνιθοθήρα βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας. Επίσης η Όντα, σύζυγος τού Λιούντολφ, γενάρχη των Οίκου των Οθωνιδών, ήταν μέλος τού Οίκου των Μπίλλουνγκ.
Κατά τον 10ο αι. η ιδιοκτησία της οικογένειας επικεντρώθηκε στο Μπάρντενγκαου (βόρεια του Λύνεμπουργκ) και ήλεγχαν τη μαρκιωνία, που ονομάστηκε από αυτούς. Στα μέσα τού 10ου αι., όταν οι Σάξονες δούκες τού Οίκου των Οθωνιδών έγιναν βασιλείς της Ανατολικής Φραγκίας (i.e. Γερμανίας), ο Όθων Α΄ της Γερμανίας, γιος τού Ερρίκου Α΄ τού Ορνιθοθήρα, εμπιστευόταν όλο και πιο πολύ τη δουκική εξουσία στον Χέρμανν μάργραβο τού Μπίλλουνγκ. Για πέντε γενεές, ο Οίκος των Μπίλλουνγκ εξουσίασε το δουκάτο της Σαξονίας.
Το 1106 ο Οίκος εξέλιπε με το τέλος τού Μάγκνους δούκα της Σαξονίας. Αυτός είχε δύο κόρες: η Βούλφχιλντε παντρεύτηκε τον Ερρίκο Θ΄ δούκα της Βαυαρίας από τον Οίκο των Γουέλφων και η Εϊλίκα τον Όθωνα κόμη τού Μπάλλενστετ από τον Οίκο των Ασκάνια, έτσι η Σαξονία εξουσιάστηκε από τους δύο αυτούς Οίκους, που ανταγωνίστηκαν για το δουκάτο.
Οι δούκες της Σαξονίας από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ είναι:
Ομάδα Αλήθειας
Η Ομάδα Αλήθειας είναι ιστότοπος στην Ελλάδα, που συνδέεται με τη Νέα Δημοκρατία και ο οποίος δημοσιοποιεί πολιτικές ή κομματικές θέσεις, καθώς και βιντεοσκοπημένες απόψεις πολιτικών και κομμάτων για θέματα της πολιτικής και της κοινωνικής ζωής της Ελλάδας. Η Ομάδα Αλήθειας ισχυρίζεται ότι είναι πολιτική πλατφόρμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και έχει ως κεντρικό σύνθημα το εξής: «Ανακάλυψε τα δεδομένα». Έχει δεχθεί κριτική για την επικαλούμενη ουδετερότητα και δημοσιογραφική δεοντολογία που εφαρμόζει.
Συγκροτήθηκε τον Μάιο 2012 από στελέχη επί της μετέπειτα κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά, ήτοι, τον διευθυντή του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού, Γιώργο Μουρούτη, τον προϊστάμενο του Γραφείου Στρατηγικού Σχεδιασμού του Πρωθυπουργού, Δημήτρη Πτωχό, τον διοικητή της ΕΥΠ, Θοδωρή Δραβίλλα και τον δημοσιογράφο και διευθυντή του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Σπύρο Καπράλο. Στο παρελθόν έχει εμπλακεί με τον ιστότοπο και ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Κυρανάκης.
Παραμένει άγνωστο αν στελεχώνεται από δημοσιογράφους. Oι ιδιοκτήτες του ιστοτόπου δεν είναι γνωστοί. Ωστόσο, στις 21 Ιουνίου 2022, στο YouTube της Ομάδας Αλήθειας, εμφανίστηκε βίντεο με τους δύο σημερινούς διαχειριστές του ιστοτόπου, τον Κίμωνα Μπένο και τον Κώστα Δογάνη, οι οποίοι σε ένα επετειακό -10 ετών- podcast παρουσιάζουν την ταυτότητά τους και τους λόγους δημιουργίας του ιστοτόπου. Οι εν λόγω διαχειρίζονται και τον παρόμοιο ως προς την ιδεολογία που ακολουθεί ιστότοπο Ελλάδα24, που ιδρύθηκε το 2021.
Η Ομάδα Αλήθειας ισχυρίζεται ότι παρουσιάζει ψεύδη, ασυνέπειες ή ψευδείς ειδήσεις κομματικών στελεχών -με άμεσο τρόπο- μέσω βιντεοσκοπημένων δηλώσεων και θέσεων των ιδίων. Τα περισσότερα από τα βίντεο που ανεβάζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η Ομάδα Αλήθειας αφορούν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Έχει κατηγορηθεί ότι εκφράζει αποκλειστικά και μόνο θέσεις της Δεξιάς ή της κεντροδεξιάς χωρίς να παρουσιάζει αντικειμενικά τα γεγονότα. Η επίσημη κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και φίλα προσκείμενες σε αυτόν εφημερίδες, έχουν υποστηρίξει ότι στηρίζει μόνο τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας, με αμφίβολη δημοσιογραφική ουδετερότητα.
Πρωτάθλημα Κορασίδων Κύπρου (πετοσφαίριση)
Το Πρωτάθλημα Κορασίδων Κύπρου είναι πετοσφαιρική διοργάνωση για έφηβες ηλικίας κάτω των 16 ετών. Διοργανώνεται κάθε χρόνο από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Ξεκίνησε το 1990. Πολυνίκες του θεσμού είναι η ΑΕΛ και ο Απόλλων με 9 πρωταθλήματα.
Για να λάβει μέρος μία ομάδα στο πρωτάθλημα κορασίδων πρέπει να διατηρεί ομάδα ανδρών ή γυναικών που να συμμετέχει είτε στην Α΄ κατηγορία (ανδρών ή γυναικών) είτε στη Β΄ κατηγορία (ανδρών ή γυναικών) Κύπρου.
Πρωταθλήτριες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κορασιδων
Ζαν-Ανρί ντ' Ανγκλεμπέρ
Ο Ζαν-Ανρί ντ’ Ανγκλεμπέρ ή Ντανγκλεμπέρ, (Jean-Henry d'Anglebert, ή Danglebert, Μπαρ-λε-Ντύκ 1 Απριλίου 1629 (βάπτιση) – Παρίσι 23 Απριλίου 1691) ήταν Γάλλος τσεμπαλίστας, οργανίστας και συνθέτης μουσικής για το τσέμπαλο, του 17ου αιώνα. Θεωρείται από τους σημαντικότερους συνθέτες για το συγκεκριμένο όργανο πριν από τον Φρανσουά Κουπρέν.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζαν-Ανρί ντ’ Ανγκλεμπέρ γεννήθηκε στο Μπαρ-λε-Ντυκ της ΒΑ. Γαλλίας και βαπτίστηκε το 1629. Ο πατέρας του, Κλωντ-Ανρί (Claude Henry), ήταν ένας εύπορος υποδηματοποιός της πόλης. Τίποτα δεν είναι γνωστό για τα πρώτα χρόνια τού συνθέτη και την μουσική του παιδεία. Δεδομένου ότι, κάποια χρονική στιγμή, συνέθεσε ένα tombeau για τον Ζακ Σαμπιόν (Jacques Champion de Chambonnières), είναι πιθανόν ότι ο τελευταίος ήταν δάσκαλος ή, σε κάθε περίπτωση, φίλος του για τον οποίο έτρεφε πολύ σεβασμό. Το παλαιότερο χειρόγραφο που σώζεται με μουσική τού ντ’ Ανγκλεμπέρ είναι από την δεκαετία 1650-1659. Περιέχει, επίσης, μουσική των Λ. Κουπρέν (Louis Couperin) και Σαμπιόν και, πιθανόν, προέρχεται από τον άμεσο κύκλο τους. Έτσι, ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1650, ο ντ’ Ανγκλεμπέρ πρέπει να είχε επαφές με τους σημαντικότερους Γάλλους τσεμπαλίστες τού καιρού του. Η παλαιότερη αναφορά στον ίδιο τον ντ’ Ανγκλεμπέρ γίνεται στο συμβόλαιο τού γάμου του, από τις 11 Οκτωβρίου 1659, όπου αναφέρεται ότι νυμφεύτηκε την Magdelaine Champagne, κουνιάδα του οργανίστα François Roberday. Στο συμβόλαιο περιγράφεται ως αστός Παρισιού, γεγονός που υποδηλώνει ότι από το 1659 είχε ήδη εγκατασταθεί στο Παρίσι, αλλά παραμένει άγνωστος ο λόγος που έφυγε από το Μπαρ-λε-Ντυκ.
Η σταδιοδρομία του στην γαλλική πρωτεύουσα θα πρέπει να είχε αρχίσει στην Εκκλησία των Ιακωβίνων, όπου ήταν οργανοκρούστης, τον Ιανουάριο του 1660. Τον Αύγουστο του ιδίου έτους διαδέχθηκε τον Α. Ντυμόν (Henri Dumont) ως τσεμπαλίστας του Φιλίππου της Ορλεάνης. Κράτησε την θέση αυτή μέχρι, τουλάχιστον, το 1668, αλλά εν τω μεταξύ, τον Οκτώβριο του 1662, εξαγόρασε την επαναφορά της θέσης του τσεμπαλίστα στην υπηρεσία του Λουδοβίκου ΙΔ’, από τον Ζακ Σαμπιόν, ο οποίος είχε πρόσφατα τιμωρηθεί δικαστικά. Ο Σαμπιόν κράτησε τον μισθό, αλλά ο ντ’ Ανγκλεμπέρ ανέλαβε τα καθήκοντα, ενώ το 1674, αγόρασε τα μελλοντικά δικαιώματα της θέσης για τον γιο του, ο οποίος ήταν ανήλικος. Μετά το 1679, υπηρέτησε και την Δούκισσα Μαρία Άννα Βικτώρια της Βαυαρίας, η οποία πέθανε το 1690. Αλλά και ο ίδιος ο ντ’ Ανγκλεμπέρ πέθανε το επόμενο έτος, στις 23 Απριλίου 1691. Το μόνο έργο που δημοσίευσε, Pièces de clavecin, εκδόθηκε μόλις δύο χρόνια πριν, το 1689.
Εργογραφία
Το κύριο έργο του ντ’ Ανγκλεμπέρ είναι μια συλλογή από 60, περίπου, κομμάτια για τσέμπαλο που δημοσιεύθηκε το 1689 στο Παρίσι, με τον τίτλο Pièces de clavecin avec la manière de les jouer. Ο τόμος είναι αφιερωμένος στην Μαρί Αν ντε Μπουρμπόν (Marie Anne de Bourbon), θετής κόρης τού Λουδοβίκου ΙΔ’ και εξαιρετικά ταλαντούχας τσεμπαλίστριας, η οποία αργότερα σπούδασε με τον διάσημο Φρανσουά Κουπρέν. Εκτός από το περιεχόμενό του, το οποίο αντιπροσωπεύει μερικά από τα ωραιότερα επιτεύγματα της γαλλικής σχολής για το τσέμπαλο (μεταξύ άλλων, την λεπτομερή γνώση της αντίστιξης από τον ντ’ Ανγκλεμπέρ και ουσιαστική συμβολή του στο είδος του ελεύθερου στο μέτρημα πρελούδιου, prélude non mesuré), το Pièces de clavecin είναι ιστορικά σημαντικό και για άλλους λόγους. thumb|400px|right|Ο εξαιρετικά λεπτομερής Πίνακας Ποικιλμάτων του ντ’ Ανγκλεμπέρ προκαλεί, ακόμη και σήμερα, τον θαυμασμό για την ποιότητα και καθαρότητα γραφής του Η συλλογή, όμορφα χαραγμένη με την μέγιστη δυνατή προσοχή, έθεσε ένα νέο πρότυπο για τη μουσική χαρακτική. Επιπλέον, ο Πίνακας Ποικιλμάτων (Οrnaments) του ντ’ Ανγκλεμπέρ είναι ο πιο εξελιγμένος πριν τον Φ. Κουπρέν (που εμφανίστηκε σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα αργότερα, το 1713). Μάλιστα, αποτέλεσε την βάση σύνταξης του Πίνακα Ποικιλμάτων του Μπαχ (ο Μπαχ αντέγραψε τον Πίνακα του ντ’ Ανγκλεμπέρ, το 1710 περίπου) και, υπό το πρίσμα αυτό, υπήρξε πρότυπο για άλλους συνθέτες, συμπεριλαμβανομένου του Ζαν Φιλίπ Ραμώ. Τέλος, τα πρωτότυπα κομμάτια του ντ’ Ανγκλεμπέρ παρουσιάζονται μαζί με τις διασκευές του για τα ορχηστρικά έργα τού Λουλύ. Οι διασκευές του ντ’ Ανγκλεμπέρ είναι, για άλλη μια φορά, από τις καλύτερες του είδους, δείχνοντας την ικανότητά του να πειραματίζεται στην υφή, για να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατόν άκουσμα. Στο έργο αυτό, βρίσκονται και οι παραλλαγές του συνθέτη στο πασίγνωστο θέμα Folies d’ Espagne (είχαν προηγηθεί οι παραλλαγές του Κορέλι και ακολούθησαν εκείνες του Σκαρλάτι.