cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους
Υποδομές
Το Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους έχει κτήρια διδασκαλίας, βιβλιοθήκες, φοιτητικές εστίες-κοιτώνες και άλλα κτήρια διάσπαρτα σε όλη την πόλη του Σαιντ Άντριους, αλλά συγκεντρωμένα κυρίως σε δύο τοποθεσίες: 1) Το Ηνωμένο Κολέγιο στη North Street, που περιλαμβάνει τα Τμήματα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Νεότερων Γλωσσών, μαζί με το Κολέγιο της Αγίας Μαρίας στη South Street, όπου βρίσκονται τα Τμήματα Θεολογίας, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης, καθώς και τη Βιβλιοθήκη King James. 2) Αρκετά τμήματα βρίσκονται στην περιοχή «The Scores», όπως των κλασικών γλωσσών, της αγγλικής φιλολογίας, της ιστορίας, της φιλοσοφίας, των οικονομικών και διεθνών σχέσεων, όπως και το Μουσείο του Πανεπιστημίου. Η North Street φιλοξενεί επίσης το τμήμα κινηματογραφικών σπουδών και την Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου. Στο North Haugh βρίσκονται τα τμήματα των θετικών επιστημών και το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων (School of Management).
Βιβλιοθήκες και μουσεία
thumbnail|Το κτήριο της βιβλιοθήκης Το Πανεπιστήμιο διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών στο Ηνωμένο Βασίλειο, που περιλαμβάνει βιβλία, χειρόγραφα, έγγραφα και φωτογραφίες. Οι τόμοι βιβλίων είναι πάνω από ένα εκατομμύριο, μεταξύ των οποίων είναι περισσότερες από 200 χιλιάδες σπάνια και παλαιά βιβλία.
Η αρχική Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου ιδρύθηκε από τον βασιλιά Ιακώβου Α΄ το 1612, με τη δωρεά 350 έργων από τη βασιλική συλλογή, μετά από παράκληση του τότε πρύτανη και αρχιεπισκόπου του Σαιντ Άντριους, Γεωργίου Γκλέντστέινς, παρότι υπήρχαν ήδη βιβλιοθήκες των επιμέρους κολεγίων. Από το 1710 ως το 1837 η βιβλιοθήκη λειτουργούσε ως αποθεματική και για τον λόγο αυτό διαθέτει εκτεταμένη συλλογή έργων του 18ου αιώνα.
Το κύριο κτήριο της βιβλιοθήκης, στη North Street, φιλοξενεί πάνω από 750.000 βιβλία. Η ιστορική Βιβλιοθήκη King James, που κτίσθηκε το 1643, φιλοξενεί τις συλλογές θεολογίας και μεσαιωνικής ιστορίας του Πανεπιστημίου.
Το 2012 το Πανεπιστήμιο αγόρασε τον κενό Ναό των Μαρτύρων στη North Street και τον μετέτρεψε σε αναγνωστήρια.
thumb|left|Το κτήριο της βιβλιοθήκης από ψηλά με την παραλία West Sands στο βάθος
Το Πανεπιστήμιο διατηρεί αρκετά μουσεία και πινακοθήκες, που είναι ανοικτά στο κοινό χωρίς εισιτήριο. Το Μουσείο του Πανεπιστημίου του Σαιντ Άντριους (MUSA) άνοιξε το 2008 και εκθέτει μέρος των συλλογών των εκατό χιλιάδων και πλέον ιστορικών αντικειμένων και πινάκων του ιδρύματος. Αρκετές από αυτές τις συλλογές έχουν αναγνωρισθεί ως «εθνικής σημασίας για τη Σκωτία» από το Συμβούλιο Σκωττικών Μουσείων.
Φοιτητικές εστίες
Το Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους ξεχωρίζει ανάμεσα στα ΑΕΙ της Σκωτίας στο ότι έχει μεγάλο αριθμό φοιτητών που ζουν σε πανεπιστημιακά καταλύματα (52% το 2012), τα οποία ποικίλλουν πολύ σε ηλικία και χαρακτήρα: το αρχαιότερο, το Deans Court, χρονολογείται από τον 12ο αιώνα, ενώ το νεότερο, το David Russell Apartments, κτίσθηκε το 2004. . Ο αρχιτεκτονικός τους ρυθμός ποικίλλει από τον γοτθικό μέχρι τον μπρουταλισμό. Σήμερα είναι πλέον όλα μικτά και απαγορεύεται σε όλα το κάπνισμα. Το Πανεπιστήμιο εγγυάται στέγαση σε κάθε πρωτοετή φοιτητή.
Φοιτητική ζωή
thumb|Το Παρεκκλήσιο του Αγίου Σωτήρος από τη North Street.
Η φοιτητική ένωση
Ο σύλλογος φοιτητών (Students' Association) αντιπροσωπεύει το φοιτητικό σώμα του Πανεπιστημίου It was founded in 1885 and comprises the Students' Representative Council (SRC). Διαθέτει 9 υποεπιτροπές, μεταξύ των οποίων η επιτροπή για φιλανθρωπικές εκστρατείες και η επιτροπή για τον ραδιοσταθμό (STAR, St Andrews Radio).
Τα φοιτητικά ΜΜΕ
thumb|left|Το Μουσικό Κέντρο του Πανεπιστημίου (κτήριο Younger Hall) Υπάρχει μία ισχυρή παράδοση φοιτητικών μέσων στο Σαιντ Άντριους. Υπάρχουν δύο εφημερίδες στο Πανεπιστήμιο, η δεκαπενθήμερη The Saint, με υψηλά και σπάνια απαντώμενα επίπεδα οικονομικής και συντακτικής ανεξαρτησίας τόσο από το Πανεπιστήμιο, όσο και από τον σύλλογο φοιτητών, και η The Stand, μία ηλεκτρονική έκδοση που ιδρύθηκε το 2011. Εκδίδεται επίσης η Foreign Affairs Review από την ομώνυμη φοιτητική οργάνωση. Εκτός αυτών, υπάρχουν και μικρότερες φοιτητικές εκδόσεις, όπως τα περιοδικά The Tribe και The Regulus, καθώς και εξειδικευμένα έντυπα, όπως το Stereoscope Magazine για τη φωτογραφία, το Ha@sta (ετήσιο) για όσους ενδιαφέρονται για την ιστορία της τέχνης, το Aporia για τη φιλοσοφία και το ερευνητικού επιπέδου Postgraduate Journal of Art History and Museum Studies. Ο ραδιοσταθμός STAR (St Andrews Radio) του πανεπιστημίου μεταδίδει online πρόγραμμα 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα κατά τη διάρκεια των εξαμήνων. Ο The Sinner είναι ένας ανεξάρτητος ιστότοπος και φόρουμ συζητήσεων που ιδρύθηκε από φοιτητές του πανεπιστημίου.
thumb|Το τετράπλευρο του Κολεγίου της Αγίας Μαρίας
Τέχνες
Η «Μουσική Εταιρεία» του Πανεπιστημίου αποτελείται από πολλά μουσικά σύνολα που διοικούνται από φοιτητές, μεταξύ των οποίων είναι η συμφωνική ορχήστρα, η ορχήστρα πνευστών και χορωδίες. Από τα παλαιότερα σύνολα είναι η «Ομάδα Μαδριγαλίων του Πανεπιστημίου του Σαιντ Άντριους», που δίνει μία συναυλία κάθε εξάμηνο και περιοδεύει κάθε καλοκαίρι.
Το φοιτητικό θέατρο στο Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους χρηματοδοτείται από ειδικό ταμείο (Mermaids Performing Arts). Δίνονται τακτικές παραστάσεις στο Θέατρο Barron, ενώ η ομάδα αυτοσχεδιαστικού θεάτρου Blind Mirth ανεβάζει παραστάσεις κάθε εβδομάδα στην πόλη και μία φορά τον χρόνο μία παραγωγή στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.
Οι παραδόσεις του Πανεπιστημίου
thumb|Η είσοδος του Κολεγίου της Αγίας Μαρίας
Sponsio Academica
Προκειμένου να καταστεί φοιτητής ή φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο, κάθε νεοεισερχόμενος είναι υποχρεωμένος/-η να δώσει τον παρακάτω όρκο στη λατινική γλώσσα κατά την εγγραφή, γνωστό ως Sponsio Academica, που τώρα πάντως μπορεί να δοθεί και ηλεκτρονικά:
"Nos ingenui adolescentes, nomina subscribentes, sancte pollicemur nos preceptoribus obsequium debitum exhibituros in omnibus rebus ad disciplinam et bonos mores pertinentibus, Senatus Academici autoritati obtemperaturos, et hujus Academiae Andreanae emolumentum et commodum, quantum in nobis sit, procuraturos, ad quemcunque vitae statum pervenerimus. Item agnoscimus si quis nostrum indecore turbulenterve se gesserit vel si parum diligentem in studiis suis se praebuerit neque admonitus se in melius correxerit eum licere Senatui Academico vel poena congruenti adficere vel etiam ex Universitate expellere."
Σε μετάφραση:
Τήβεννοι
thumbnail|left|Φοιτητές του Σαιντ Άντριους με τηβέννους προπτυχιακών Μία από τις πλέον ορατές παραδόσεις στο Σαιντ Άντριους είναι η αμφίεση με ακαδημαϊκά ενδύματα, ιδίως με την ξεχωριστή ερυθρή τήβεννο των προπτυχιακών του Ηνωμένου Κολεγίου. Προπτυχιακοί φοιτητές σε επίσημες τελετές ή ακολουθίες στα παρεκκλήσια, σε περιπάτους στην αποβάθρα, σε επίσημες δεξιώσεις, σε ξεναγήσεις υποψήφιων φοιτητών και επισκεπτών, καθώς και στην εορτή του πολιούχου Αγίου Ανδρέου, κατά την οποία προσφάτως πολλοί φοιτητές φορούν την τήβεννό τους ολόκληρη την ημέρα. Οι φοιτητές της θεολογικής φορούν μαύρη τήβεννο, ενώ οι μεταπτυχιακοί, ως ανήκοντες στο Κολέγιο του Αγίου Λεονάρδου, μαύρη τήβεννο με βυσσινί τελείωμα.
Bejant
Οι πρωτοετείς φοιτητές αποκαλούνται Bejants, ενώ οι πρωτοετείς φοιτήτριες Bejantines. Οι δευτεροετείς είναι γνωστοί ως Semis, ο τριτοετής αποκαλείται Tertian και ο τελειόφοιτος Magistrand. Αυτοί όλοι οι όροι θεωρούνται μοναδικοί, και δεν χρησιμοποιούνται σε κανένα άλλο πανεπιστήμιο. Οι φοιτητές κάθε έτους μπορούν να ξεχωρίσουν από τον τρόπο με τον οποίο φορούν τις τηβέννους τους.
«Ακαδημαϊκοί γονείς» και Raisin Weekend
Οι φοιτητές του Πανεπιστημίου του Σαιντ Άντριους έχουν μία ασυνήθιστη «οικογενειακή παράδοση» που αποσκοπεί να κάνει τους νεοεισερχόμενους να νιώσουν «σαν στο σπίτι τους» και να οικοδομήσουν σχέσεις μέσα στο φοιτητικό σύνολο. Παραδοσιακά, ένας Bejant ή μία Bejantine αποκτά «ακαδημαϊκούς γονείς», οι οποίοι φοιτούν τουλάχιστον στο τρίτο έτος σπουδών. Αυτοί οι παλαιότεροι φοιτητές δρουν ως ανεπίσημοι καθοδηγητές σε ακαδημαϊκά και κοινωνικά θέματα, και δεν είναι ασυνήθιστο για τέτοιους «ακαδημαϊκούς οικογενειακούς δεσμούς» να συνεχισθούν μετά τα φοιτητικά χρόνια. Η σύναψη αυτών των δεσμών αρχίζει ήδη από την αρχή του πρώτου εξαμήνου.
thumb|Το τετράπλευρο του Αγίου Σωτήρος μετά την «αφρομαχία» του Raisin Weekend Στη συνέχεια, ακολουθεί το «Raisin Weekend» που τιμά τη σχέση μεταξύ «ακαδημαϊκών τέκνων» και «ακαδημαϊκών γονέων». Ως ανταπόδοση για την καθοδήγηση από τους «γονείς», επεκράτησε η παράδοση τα «τέκνα» τους να τους ανταμείβουν με μία λίβρα σταφίδες (raisins). Από τον 19ο αιώνα το δώρο αυτό έδωσε βαθμιαία τη θέση του σε πιο «σύγχρονα», όπως ένα μπουκάλι κρασί. Ανταποδίδοντας, οι «γονείς» δίνουν στα «τέκνα» τους μία «απόδειξη» για το δώρο, τη Raisin Receipt, γραμμένη στα λατινικά. Με την πάροδο των αιώνων, αυτή η απόδειξη έγινε πιο περίτεχνη ως κείμενο και συχνά χιουμοριστική. Η απόδειξη μπορεί να είναι γραμμένη πάνω σε οτιδήποτε και κατά το έθιμο πρέπει να τη φέρει επάνω του/της παντού ο/η Bejant/Bejantine το πρωί της επόμενης ημέρας, της «Raisin Monday», μέχρι το μεσημέρι.
Το Raisin Weekend είναι το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Νοεμβρίου. Οι σχετικές εκδηλώσεις αρχίζουν συχνά με ένα πάρτι τσαγιού (ή κάτι παρόμοιο) από τις «μητέρες» και συνεχίζονται με μια «μπαρότσαρκα» ή πάρτι στο σπίτι καθοδηγούμενα από τους «πατεράδες». Είναι αρκετά συνηθισμένο αρκετές ακαδημαϊκές οικογένειες να συνδυάζονται στα τελευταία στάδια των εκδηλώσεων. Το μεσημέρι, όλοι οι πρωτοετείς συγκεντρώνονται στο Τετράπλευρο του Κολεγίου του Αγίου Σωτήρος για να συγκρίνουν τις «αποδείξεις» τους και να δεχθούν να τις εξετάσουν παλαιότεροι φοιτητές για να ανακαλύψουν λάθη στα λατινικά του κειμένου (μία σχεδόν αναπόφευκτη περίπτωση). Μετά την ανακάλυψη τέτοιων λαθών, μπορεί να ζητηθεί από τον φορέα να τραγουδήσει το Gaudeamus igitur. Τα τελευταία χρόνια, αυτή η συγκεντρωση αποκορυφώνεται με έναν «πόλεμο με αφρό ξυρίσματος». Το Raisin Weekend έχει επίσης γίνει συνώνυμο με την υπερβολική κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών.
Πέτρες-μνήματα και η «βουτιά του Μάη»
Στην πόλη του Σαιντ Άντριους υπάρχουν σημάδια με πέτρες στο καλντερίμι που δείχνουν τους τόπους στους οποίους μάρτυρες του προτεσταντισμού κάηκαν στην πυρά τον 16ο αιώνα. Για τους φοιτητές, οι σημαντικότερες από αυτές τις πέτρες είναι οι 26 που σχηματίζουν τα αρχικά «PH», όντας έξω από την κύρια πύλη του Κολεγίου του Αγίου Σωτήρος. Αυτές οι πέτρες υποδεικνύουν το σημείο στο οποίο μαρτύρησε ο Πάτρικ Χάμιλτον το έτος 1528. Κατά τη φοιτητική παράδοση, όποιος πατήσει πάνω στο «PH» θα ενεργοποιήσει μία κατάρα, με αποτέλεσμα να αποτύχει στις πτυχιακές εξετάσεις του. Για τον λόγο αυτό, οι φοιτητές υπερπηδούν τις συγκεκριμένες πέτρες όταν περνούν από εκεί. Προκειμένου να απαλλαγεί κάποιος από την κατάρα, μία παλαιά «συνταγή» είναι να περπατήσει τρεις φορές γύρω από τον στύλο στην άκρη της αποβάθρας, ενώ μία νεότερη είναι να συμμετάσχει στη «βουτιά του Μάη».
Τζον Φ. Κάμπελ
Ο '''Τζον Φ. Κάμπελ''' (γεννήθηκε στο Νιου Χάιντ Παρκ Νέας Υόρκης στις 3 Μαρτίου 1954) είναι Αμερικανός πολιτικός της πολιτείας του Βερμόντ.
Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους
Πέτρες-μνήματα και η «βουτιά του Μάη»
thumb|right|Η «βουτιά του Μάη» στο Σαιντ Άντριους το έτος 2013 Η «βουτιά του Μάη» (May Dip) είναι ένα φοιτητικό έθιμο που λαβαίνει χώρα μία φορά τον χρόνο, την αυγή της Πρωτομαγιάς. Σύμφωνα με αυτό, οι φοιτητές ξενυχτούν μέχρι την αυγή και τότε τρέχουν όλοι μαζί μέσα στη θάλασσα υπό τους ήχους των μαδριγαλίων που τραγουδά η χορωδία «Ομάδα Μαδριγαλίων του Πανεπιστημίου του Σαιντ Άντριους».
Τζον Φ. Κάμπελ
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Νιου Χάιντ Παρκ της Νέας Υόρκης. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Φλόριδας (University of Florida) όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1976 και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Νόβα Σαουθγουέστερν (Nova Southeastern University) της Φλόριδας όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1983. Είναι παντρεμένος με την γυναίκα του Καθλίν με την οποία έχουν τρία παιδιά. Διαμένει στο Κουίτσι (Quechee) του Βερμόντ.
Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους
Διάσημοι απόφοιτοι του Πανεπιστημίου
(σε ελληνική αλφαβητική σειρά)
Τζον Φ. Κάμπελ
Πολιτική σταδιοδρομία
Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος με τον οποίο εκλέχθηκε στη Γερουσία του Βέρμοντ. Αντιπροσωπεύει την Κομητεία του Ουίνδσορ του Βέρμοντ από το 2000. Αναδείχθηκε αρχηγός της πλειοψηφίας στη Γερουσία το 2003 έως τις 5 Ιανουαρίου 2011, οπότε εκλέχθηκε προσωρινός πρόεδρος της νομοθετικής συνέλευσης. Διεκδίκησε έπειτα την ίδια θέση χωρίς επιτυχία.
Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους
Τέχνες, λογοτεχνία και μέσα
thumb|Η Φέυ Γουέλντον σε συνέντευξη
Τζον Φ. Κάμπελ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Βερμόντ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους
Πολιτική, στρατός και διπλωματία
thumb|upright|[[Ο θάνατος του Μαρά (Ζακ-Λουί Νταβίντ)|Ο θάνατος του Μαρά]] thumb|upright|Ο Άλεξ Σάλμοντ, πρωθυπουργός της Σκωτίας
Βασιλείς και πρίγκιπες
thumb|Ο δούκας και η δούκισσα του Κέμπριτζ με το ζεύγος [[Μπαράκ Ομπάμα|Ομπάμα]]
Θετικές επιστήμες
thumb|Ο [[Τζων Νάπιερ, θεμελιωτής των λογαρίθμων]] thumb|Ο Έντουαρντ Τζέννερ, εφευρέτης του εμβολίου της [[ευλογιάς]]
Αναφορές στον λαϊκό πολιτισμό
Το Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους έχει εμφανισθεί ή αναφέρεται σε ταινίες ή βιβλία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαιντ Αν
Λεόντιος Πιλάτος
Ο Λεόντιος Πιλάτος ο Καλαβρός (-1366) υπήρξε Έλληνας λόγιος του 14ου αιώνα. Δίδαξε τον Όμηρο στους πρώιμους ουμανιστές Βοκάκιο και τον Πετράρχη και πολλούς άλλους στην Ακαδημία της Φλωρεντίας. Ήταν ο πρώτος δάσκαλος της ελληνικής γλώσσας και του Ομήρου, και θεωρείται ο πρώτος μυσταγωγός των ελληνικών σπουδών στη Δύση του ύστερου Μεσαίωνα.
Βιογραφία
Ελάχιστα είναι γνωστά από τη ζωή του πριν το 1360. Ισχυριζόταν οτι ήταν Θεσσαλός ("Tessalo come il grande Achile"= Θεσσαλός όπως ο σπουδαίος Αχιλλέας). Σύμφωνα με ιταλική πηγή όμως ήταν από τη Σεμινάρα της νότιας Ιταλίας. Ήταν μαθητής του Βαρλαάμ του Καλαβρού, που ήταν επίσης από τη Σεμινάρα.
Διασώζεται γράμμα του Πετράρχη προς το Βοκάκιο(Sen. III, 6) όπου γράφει "Leo noster vere Calaber, sed ut ipse vult Thesalus, quasi nobilius sit grecum esse quam italum"=Ο Λέοντάς μας είναι πραγματικός Καλαβρός, αλλά ισχυρίζεται οτι είναι Θεσσαλός, λες κι είναι καλύτερα να σαι Έλληνας παρά Ιταλός.
Στην όψη ήταν απεριποίητος με μακρυά μαλλιά και γένεια, προκαλώντας συχνά φόβο κι αποστροφή. Φορούσε μακρύ φιλοσοφικό τρίβωνα. Ζούσε ζωή κυνικού φιλόσοφου. Παρά το τρομακτικό του παρουσιαστικό, σύμφωνα με τον Γκίμπον, ο Πιλάτος ήταν πολύ μορφωμένος και σοφός. Όπως και ο Βαρλαάμ, έδρασε ως πρεσβευτής του Βυζαντίου υπέρ της ένωσης των εκκλησιών.
Ήταν παρών το 1342 στη Σεμινάρα κατά τη χειροτονία του Βαρλαάμ σε επίσκοπο. Ταξίδεψε αρκετά, για ένα διάστημα συνοδεύοντας το Βαρλαάμ κι έφτασε στη Νάπολη (όπου γνώρισε το Βοκάκιο) κι άλλες ιταλικές πόλεις.
Το 1347 ξέσπασε επιδημίας πανώλης από την οποία πέθανε κι ο Βαρλαάμ. Ο Λεόντιος κατέφυγε στην Κρήτη.
Το 1358 ταξίδεψε στην Πάντοβα όπου έναν νομικός τον σύστησε στον ποιητή Πετράρχη που τότε έψαχνε κάπoιον να του μεταφράσει τα έπη του Ομήρου. Ο Πετράρχης είχε λάβει το 1353 με 1354 ένα χειρόγραφο με τα έπη του Ομήρου στο πρωτότυπο από τον διπλωμάτη του Βυζαντίου Νικόλαο Σύγκερο. Ο Λεόντιος δέχτηκε και έφτασε ως και την 5η ραψωδία της Ιλιάδας αλλά διέκοψε για να πάει στην Αβινιόν. Το 1359 βρίσκεται στη Βενετία σε αναζήτηση εύνοιας από την παπική κουρία. Ο Πετράρχης έστειλε κει τον Βοκάκιο να του ζητήσει να συνεχίσει τη μετάφραση της Ιλιάδας.
Ο Πιλάτος όμως είχε φύση άστατη και ξαφνικά έφυγε πάλι από τη Φλωρεντία. Πρώτα πήγε με τον Βοκάκιο στην Βενετία και από εκεί ξανά στην Κωνσταντινούπολη το 1363, πιθανώς για να φέρει νέα χειρόγραφα. Εκεί λενε ότι κατηγορούσε την Ελλάδα και επαινούσε την Ιταλία ως παράδεισο, ενώ όσο ήταν Ιταλία ως Έλληνας Θεσσαλός κατηγορούσε την Ιταλία. Οι σχέσεις του με τον Πετράρχη και το Βοκάκιο φαίνεται οτι έπαθαν ζημιά και διακόπηκαν. Τελικά ο Πιλάτος ξαναέφυγε από την Κωνσταντινούπολη με κατεύθυνση την Βενετία, αλλά καθ'οδόν στην Αδριατική θάλασσα τον χτύπησε κεραυνός ενώ ακουμπούσε σε κατάρτι του πλοίου. Έτσι πέθανε απροσδόκητα το 1365 ή 1366.
Συγγράμματα
Ο Πιλάτος σύμφωνα με τον Βοκάκκιο δεν άφησε συγγράμματα. Όμως, χάρη στις σημειώσεις του ο Βοκάκιος που παρέλαβε απο το πλοίο που έφτασε στη Βενετία, μετέφρασε την Ιλιάδα και την Οδύσεια. Στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας φυλάσσονται δύο χειρόγραφά του υπό τους αριθμούς BNF ms lat. 7880(1) και 7880(2).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι
Ελληνικό δημοψήφισμα του 1920
Το δημοψήφισμα προκηρύχθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1920 (ΦΕΚ Α΄ 259) από την κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη και διενεργήθηκε στις 22 Νοεμβρίου (παλ. ημερολ.) / 5 Δεκεμβρίου 1920 και αφορούσε την επιστροφή ή όχι του Βασιλιά Κωνσταντίνου στον ελληνικό θρόνο. Στο δημοψήφισμα δεν πήραν μέρος οι Φιλελεύθεροι του Βενιζέλου κηρύσσοντας αποχή, θεωρώντας μη έντιμες τις συνθήκες διεξαγωγής του. Το κυρίαρχο σύνθημα της κωνσταντινικής παράταξης ήταν "Ψωμί, ελιά και Κώτσο Βασιλιά!".
Τα αποτελέσματα ήταν 99,0% υπέρ της επιστροφής του Κωνσταντίνου. Το δημοψήφισμα θεωρείται από μερίδα ιστορικών νόθο, τόσο κυρίως λόγω του ποσοστού υπέρ της επιστροφής, όσο και διότι ο αριθμός των ψηφοφόρων που ανακοινώθηκε ήταν κατά 30% αυξημένος σε σχέση με τις εκλογές του προηγούμενου μήνα και το υψηλό ποσοστό που ανακοινώθηκε προϋπέθετε ότι όλοι οι βενιζελικοί ψηφοφόροι (το μισό του εκλογικού σώματος) ψήφισαν να επανέλθει ο Κωνσταντίνος.
Στις 6 Δεκεμβρίου (παλ. ημερολ.)/19 Δεκεμβρίου ξαναγύρισε ο Κωνσταντίνος. Το αποτέλεσμα έκρινε κατά πολύ την εξέλιξη της Μικρασιατικής εκστρατείας και αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα στην Μικρασιατική καταστροφή. Οι Δυνάμεις της Αντάντ, στις οποίες ο Κωνσταντίνος ήταν εξαιρετικά αντιπαθής για το ρόλο που διαδραμάτισε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν προειδοποιήσει την ελληνική κυβέρνηση για τη μη επιστροφή του, κάτι για το οποίο δεν πληροφορήθηκε ποτέ όμως επαρκώς το εκλογικό σώμα.
Μετά το αποτέλεσμα, Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία παρέδωσαν διακοινώσεις με τις οποίες δεν αναγνώριζαν τον Κωνσταντίνο ως αρχηγό του κράτους και πάγωσαν όλα τα δάνεια που είχανε δρομολογηθεί προς την Ελλάδα, εξελίξεις οι οποίες επίσης αποκρύφθησαν από τον ελληνικό λαό. Βρήκαν ακόμα την πρόφαση (ιδίως Γαλλία και Ιταλία) να σταματήσουν να υποστηρίζουν την Ελλάδα και έκλιναν σταδιακά την υποστήριξή τους προς τις αντάρτικες τουρκικές δυνάμεις του Κεμάλ Ατατούρκ.
Λογγίνος Χέυδεν
Ο Λόντεβικ βαν Χέιντεν ή Λογγίνος φον Χέυδεν (ρωσικά: Логин Петрович Гейден, Λόγκιν Πετρόβιτς Γκέιντεν, ολλανδικά: Lodewijk van Heiden, 6 Σεπτεμβρίου 1772   ή 1773   – 17 Οκτωβρίου 1850), ήταν Ολλανδός ναύαρχος του ρωσικού στόλου. Στην Ελλάδα είναι κυρίως γνωστός ως ένας από τους τρεις διοικητές του ενωμένου στόλου των Μεγάλων Δυνάμεων στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου.
Βιογραφία
Ο Λόντεβικ Σίγκισμουντ Βίνσεντ Γκούσταφ, Κόμης φαν Χάιντε-Ράινεσταϊν, γεννήθηκε στο Ζαουντλάρεν της Ολλανδίας. Κατατάχθηκε στο ναυτικό σε ηλικία εννέα ετών και πήρε προαγωγή σε ηλικία 16 ετών. Το 1827 ήταν αρχηγός του ρωσικού στόλου, που αποτελούμενος από οκτώ πλοία (τέσσερις ναυαρχίδες και ισάριθμες φρεγάτες) κατέστρεψε μαζί με τους στόλους της Αγγλίας και της Γαλλίας τον Τουρκο-Αιγυπτιακό στόλο έξω από το Ναυαρίνο. Την ίδια χρονιά λέγεται ότι έφερε πρώτος τα μανταρίνια στην Ελλάδα. Ο Χέυδεν υπήρξε επίσης κυβερνήτης της Ρεβάλης. Το 1832 επέστρεψε για τελευταία φορά στην Ολλανδία. Πέθανε σε ηλικία 77 ή 78 ετών.
Νυμφεύτηκε το 1805 την Άννα Μαρία Άκελαϊε (1778-1850), κόρη του Δανού αξιωματικού Γιόχαν Άκελαϊε, ο οποίος επίσης υπηρετούσε στο ρωσικό ναυτικό. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά, τον Λουδοβίκο τον νεότερο (ρωσικά: Λόγκιν Λογκίνοβιτς, 1806), τη Μαρία (1808), τον Αλέξανδρο (1810), την Ελισάβετ (1812), τη Λουίζα (1819) και τον Φρειδερίκο (ρωσικά: Φιόντορ, 1821). Ο Φρειδερίκος Χέυδεν έγινε μετέπειτα κυβερνήτης του δουκάτου της Φινλανδίας.
Μεταθανάτιες τιμές
Το όνομά του φέρει μία οδός στην Αθήνα, κοντά στην Πλατεία Βικτωρίας , η οποία μνημονεύει τη ναυμαχία , ενώ παράλληλες σε αυτήν οδοί φέρουν τα ονόματα των επικεφαλής των άλλων στόλων που συμμετείχαν στην ναυμαχία του Ναυαρίνου, Έντουαρντ Κόδριγκτον και Ανρί Δεριγνύ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ναύαρχοι
Leaving Neverland
Tο Leaving Neverland είναι ντοκιμαντέρ του 2019, το οποίου σκηνοθέτης και παραγωγός είναι ο Βρετανός σκηνοθέτης Dan Reed. Το ντοκιμαντέρ εστιάζει σε δύο άνδρες, τον Γουέιντ Ρόμπσον και τον Τζέιμς Σέιφτσακ, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είχαν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση από τον τραγουδιστή Μάικλ Τζάκσον ως παιδιά. Εξετάζει επίσης τις επιπτώσεις στις οικογένειες των φερόμενων ως θυμάτων.
Η ταινία είναι συμπαραγωγή μεταξύ του βρετανικού ραδιοτηλεοπτικού σταθμού Channel 4 και του αμερικανικού τηλεοπτικού σταθμού Home Box Office (HBO). Έκανε την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance στις 25 Ιανουαρίου του 2019 και μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε δύο μέρη τον Μάρτιο.
Σύνοψη
Σε συνεντεύξεις, ο Γουέιντ Ρόμπσον, ο Τζίμι Σέιφτσακ και οι οικογένειές τους περιγράφουν τη σχέση τους με τον Αμερικανό τραγουδιστή Μάικλ Τζάκσον. Ο Σέιφτσακ και ο Ρόμπσον ισχυρίζονται ότι ο Τζάκσον τους κακοποίησε σεξουαλικά στο σπίτι του, το Neverland Ranch, στην Καλιφόρνια, καθώς και στο διαμέρισμα του Τζάκσον στο Century City.
Ιστορικό
Το 1993, ο Τζάκσον κατηγορήθηκε για τη σεξουαλική παρενόχληση του 13χρονου Τζόρνταν Τσάντλερ. Αρνήθηκε τους ισχυρισμούς και έλυσε την υπόθεση εκτός δικαστηρίου συμφωνώντας στην πληρωμή 15.331.250 δολαρίων μαζί με τα νομικά έξοδα. Δεν επιβλήθηκαν ποινικές διώξεις. Το 2005, μετά από περαιτέρω ισχυρισμούς, ο Τζάκσον αθωώθηκε για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών.
Παραγωγή
Ο Ριντ δήλωσε ότι σκόπιμα επέλεξε να μην επικρίνει τον Τζάκσον «άμεσα ή να σχολιάζει τις ενέργειες, τα κίνητρά του ή τους λόγους του» και άφησε το ντοκιμαντέρ «αρκετά ουδέτερο ». Το ντοκιμαντέρ διαρκεί σχεδόν τέσσερις ώρες. Ο Ριντ αισθάνθηκε ότι το μήκος του ήταν απαραίτητο επειδή ήθελε να παρουσιάσει την ιστορία "με τρόπο που το καθιστά πλήρως κατανοητό σε όλη του την πολυπλοκότητα". Ο Ριντ προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Τσάντλερ για το ντοκιμαντέρ, αλλά απέτυχε. Υποθέτει ότι ο Τσάντλερ θέλησε να παραμείνει κρυμμένος.
Ο Ριντ και η βοηθός παραγωγός Μάργκεριτ Γκόντιν της Amos Pictures πέταξαν στη Χαβάη για να πραγματοποιήσουν μια συνέντευξη με τον Ρόμπσον τον Φεβρουάριο του 2018, μεταφέροντας "επτά βαριά κιβώτια εξοπλισμού μες στην την ομίχλη που περιβάλλει το ηφαίστειο της Χαβάης και συγκεκριμένα μέσα σε μια μικρή καμπίνα καταφυγίων". Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο Ρόμπσον έδωσε συνέντευξη σχετικά με τις υποτιθέμενες εμπειρίες του με τον Τζάκσον για την τηλεόραση. Το ζευγάρι συναντήθηκε για μεσημεριανό γεύμα μία ημέρα πριν από το γύρισμα και ο Ρόμπσον συμφώνησε να πει την ιστορία του χρονολογικά, "χωρίς να αποκρύπτει τυχόν δυσάρεστες λεπτομέρειες". Μια κάμερα σταμάτησε να λειτουργεί λίγο μετά την έναρξη της λήψης της ταινίας, αλλά αφότου έλυσαν αυτό το πρόβλημα, το γύρισμα συνεχίστηκε μέχρι τη νύχτα και ολόκληρη τη δεύτερη μέρα. Ο Ριντ ταξίδεψε στο Λος Άντζελες αργότερα εκείνη την εβδομάδα για να πάρει συνέντευξη και από τον Σέιφτσακ σε διάστημα δύο ημερών, λίγο πριν ο Σέιφτσακ κλείσει τα σαράντα του χρόνια.
Μετά την ολοκλήρωση του γυρίσματος, ο Ριντ επέστρεψε στο Λονδίνο και άρχισε "τη διαδικασία προσπαθώντας να επιβεβαιώσει και να αφομοιώσει αυτό που μου είπαν αυτοί οι φαινομενικά πολύ αξιόπιστοι νέοι άντρες". Αναρωτήθηκε πώς οι μητέρες των δύο αυτών νεαρών μπόρεσαν να αφήσουν τέτοια υποτιθέμενα γεγονότα να συμβούν και για αυτό θέλησε να πάρει συνέντευξη και από άλλα μέλη των οικογενειών του Ρόμπσον και του Σέιφτσακ. Τον Νοέμβριο του 2018, ο Reed επισκέφθηκε ξανά το Λος Άντζελες για να τους πάρει συνέντευξη.
Ο Ριντ πήρε συνέντευξη και από πρώην αστυνομικούς και εισαγγελείς από τις δίκες του 1993 και του 2005, αλλά αποφάσισε ότι οι ιστορίες των οικογενειών είχαν σχηματίσει μια πλήρη ιστορία που ήταν αρκετά ισχυρή από μόνη της.
Η μουσική της ταινίας συνετέθη από τον Τσαντ Χόμπσον.
Κυκλοφορία
Μετά την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς στις 25 Ιανουαρίου του 2019, μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε δύο μέρη στις ΗΠΑ στις 3 και 4 Μαρτίου 2019. Μια πιο σύντομη εκδοχή, σε δύο μέρη, μεταδόθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 6 και 7 Μαρτίου 2019. Θα προβληθεί επιπλέον στη Γερμανία, την Ισπανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, το Ισραήλ, τη Νέα Ζηλανδία, και σε πολλές άλλες χώρες.
Στις 4 Μαρτίου, στην εκπομπή του HBO Oprah Winfrey Presents: After Neverland, οι Ρόμπσον, Σέιφτσακ και Ριντ έδωσαν συνέντευξη στην Όπρα Γουίνφρεϊ, όντα και η ίδια θύμα σεξουαλικής κακοποίησης, ενώπιον ενός κοινού άλλων θυμάτων και των οικογενειών τους. Ο Ριντ είπε κατά τη διάρκεια του προγράμματος ότι ο Ρόμπσον, ο Σέιφτσακ και οι οικογένειές τους δεν έλαβαν αποζημίωση για την ταινία.
Ο Ριντ είναι ανοικτός για την παραγωγή ενός σίκουελ της ταινίας.
Αντιδράσεις
Τον Ιανουάριο του 2019, η οικογένεια του Τζάκσον εξέδωσε ένα δελτίο τύπου καταδικάζοντας την ταινία, λέγοντας: «Οι δύο κατηγορούμενοι κατέθεσαν ένορκα ότι αυτά τα γεγονότα δεν συνέβησαν ποτέ. Δεν έχουν παράσχει ανεξάρτητα ενοχοποιητικά στοιχεία και απολύτως καμία απόδειξη για την υποστήριξη των κατηγοριών τους ». Παρά τις διαμαρτυρίες των οπαδών του Τζάκσον, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance δήλωσε ότι δε θα αποσύρει την ταινία. Ο Ριντ είπε: "Πιστεύω ότι όποιος παρακολουθεί αυτή την ταινία θα δει και θα νιώσει το ψυχολογικό κόστος των γεγονότων στους δύο άντρες και στις οικογένειές τους". Μετά την πρεμιέρα της ταινίας στο Sundance, το κοινό σηκώθηκε όρθιο καταχειροκροτώντας τους Ρόμπσον και Σέιφτσακ. Οι τελευταίοι δήλωσαν ότι έλαβαν θανατικές απειλές από τους οπαδούς του Τζάκσον.
Στη Guardian, αρκετοί δημοσιογράφοι πρόβλεψαν ότι η μουσική του Τζάκσον θα επανεκτιμηθεί μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ. Ο Μπράιαν Στέλτερ σημείωσε ότι το ντοκιμαντέρ πυροδότησε μια επανεξέταση της υστεροφημίας του Τζάκσον. Σε απάντηση στο ντοκιμαντέρ, αναφέρθηκε ότι σε πολλές χώρες η μουσική του Τζάκσον αφαιρέθηκε από ραδιοφωνικούς σταθμούς, συμπεριλαμβανομένων των καναδικών σταθμών CKOI και Rythme FM, καθώς και του ολλανδικού ραδιοφωνικού σταθμού NH και της NZME της Νέας Ζηλανδίας. Ο νεοζηλανδικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας, RNZ, δήλωσε ότι δε θα παίζει τη μουσική του Τζάκσον και ότι θα κρίνεται οποιοδήποτε τραγούδι παίζεται στον αέρα. "Η μόνη εξαίρεση θα ήταν αν παίξει ως μέρος μιας ειδησεογραφικής ιστορίας ή για να δώσει χρώμα γύρω από ένα κομμάτι σχολιασμού".
Τον Φεβρουάριο του 2019, η οικογένεια του Τζάκσον υπέβαλε αγωγή 100 εκατομμυρίων δολαρίων εναντίον του HBO ζητώντας από ένα δικαστήριο να αναγκάσει το δίκτυο να συνεργαστεί σχετικά με το σχέδιό του για τη μετάδοση της ταινίας. Το HBO δεν μπορεί να εναχθεί για δυσφήμιση, καθώς ο Τζάκσον είναι νεκρός. Αντίθετα, η οικογένειά του ισχυρίζεται ότι το HBO παραβίασε τη συμφωνία του 1992, όταν το HBO συμφώνησε να μην «υποτιμήσει» ποτέ τη δημόσια εικόνα του Τζάκσον. Την ημέρα της πρεμιέρας στο HBO του Leaving Neverland: Μέρος Πρώτο, η οικογένεια του Τζάκσον δημοσίευσε μια συναυλία τού Τζάκσον στο YouTube, το Ζωντανά στο Βουκουρέστι: Η Dangerous Περιοδεία. Την επόμενη μέρα, για να συμπέσει με την προβολή του δεύτερου μέρους, η οικογένεια δημοσίευσε άλλη μια συναυλία τού Τζάκσον, το Ζωντανά στο Wembley στις 16 Ιουλίου 1988.
Ο ηθοποιός Κόρι Φέλντμαν, που ήταν φίλος με τον Τζάκσον όταν αυτός ήταν παιδί, δήλωσε ότι ο Τζάκσον δεν είχε ενεργήσει ακατάλληλα προς αυτόν και αποκάλεσε το ντοκιμαντέρ «μονόπλευρο». Ένα ακόμα από τα παιδιά που έκαναν παρέα με τον Τζάκσον, ο Μπρετ Μπαρνς, ο οποίος αναφέρεται στην ταινία, απείλησε να μηνύσει το HBO. Ο Μαρκ Λέστερ, ένας στενός φίλος του Τζάκσον, είπε για το ντοκιμαντέρ: «Με έκανε να νιώθω αρκετά άρρωστος. Αυτός δεν είναι ο Michael Jackson που ήξερα για πάνω από 30 χρόνια. Αυτός δεν είναι ο άνθρωπος που ήξεραν τα παιδιά μου. "
Κριτικές
Στο Rotten Tomatoes, το Leaving Neverland έχει βαθμολογία έγκρισης 97% με βάση 65 κριτικές, και μέσο σκορ 7,76 / 10. Οι απόψεις συγκλίνουν στο εξής: "Κρίσιμο και προσεκτικό, το Leaving Neverland αναδεικνύει το βάθος της σύνθετης μετά το θάνατο σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών όπως βιώνουν οι ενήλικες επιζώντες στο ντοκιμαντέρ". Στο Metacritic έχει μέσο όρο 85 στα 100, γεγονός που υποδηλώνει "παγκόσμια αναγνώριση", με βάση 20 κριτικές.
Στο Vanity Fair, ο Όουεν Γκλίμπερμαν περιγράφει τις ιστορίες των δύο ανδρών ως "συντριπτικά ισχυρές και πειστικές".
Στο Entertainment Weekly, η Κρίστεν Μπάλντγουιν έβαλε στην ταινία Β. Την επέκρινε ως "θλιβερά μονόπλευρη" και κατέληξε στο συμπέρασμα: "Ως ντοκιμαντέρ, το Leaving Neverland είναι αποτυχία. Σαν θέαμα, όμως, είναι αξέχαστο. " Στο Hollywood Reporter, ο Ντάνιελ Φιένμπεργκ έγραψε ότι το Leaving Neverland "είναι σχεδόν τόσο για τα 20+ χρόνια κατά τα οποία ο Ρόμπσον και ο Σέιφτσακ κρατούσαν μυστικά ή μάλιστα έλεγαν ψέματα και κάλυπταν την αλήθεια όσο και για τα ίδια τα εικαζόμενα εγκλήματα. "  Ολοκλήρωσε λέγοντας ότι "είναι αμφίβολο ότι θα νιώθετε ακριβώς ό,τι νιώθατε και πριν το παρακολουθήσετε"  Η Daily Telegraph της έβαλε πέντε στα πέντε αστέρια, χαρακτηρίζοντάς την ως μια "τρομακτική εικόνα της παιδικής κακοποίησης ".
Ο Ντέιβιντ Φίαρ έγραψε στο Rolling Stone : "Προσφέροντας στους άντρες αυτούς ένα φόρουμ, αυτό το ντοκιμαντέρ επέλεξε σαφώς μια πλευρά. Ωστόσο, η λεπτομέρεια με την οποία περιγράφει αυτή την ιστορία των καταγγελιών και ο τρόπος που τα εξατομικεύει σε εκπληκτικό βαθμό, είναι δύσκολο να αποδυναμωθεί ". Ο Ντέιβιντ Άιρλιχ του Indiewire έγραψε ότι η ταινία ήταν “στεγνός” και “δύσκολα σπουδαίος κινηματογράφος”, αλλά ότι ήταν “ένα σημαντικό έγγραφο για έναν πολιτισμό που ακόμα δεν μπορεί να δει καθαρά στη σκιά του Μάικλ Τζάκσον”.
Στο Slate, ο Σαμ Άνταμς έγραψε ότι «Το μεγαλύτερο εμπόδιο που το Leaving Neverland πρέπει να ξεκαθαρίσει είναι το γιατί ο Ρόμπσον και ο Σέιφτσακ μιλάνε για όλα αυτά τώρα και ισχυρίζονται πως συνέβησαν πράξεις που έχουν αρνηθεί στο παρελθόν, μεταξύ άλλων κατά τις μαρτυρίες τους για την υπεράσπιση του Τζάκσον εναντίον άλλων κατηγορουμένων».
Η Αλίσα Γουίλκινσον περιέγραψε το ντοκιμαντέρ ως «μία συγκλονιστική υπόθεση εναντίον του Μάικλ Τζάκσον» που «μπορεί να αλλάξει για πάντα την υστεροφημία του ποπ ειδώλου ».
Γράφοντας στη Chicago Sun Times, ο Ρίτσαρντ Ρόπερ δήλωσε: "Έχοντας δει τη συγκλονιστική και αναμφισβήτητα πειστική ταινία, δεν μπορώ να πω με 100 τοις εκατό βεβαιότητα ότι ο Τζάκσον κακοποίησε τα υποτιθέμενα θύματα - αλλά τουλάχιστον, μας θυμίζουν πόσο παράξενο ήταν για αυτόν τον άνθρωπο να έχει καλλιεργήσει τέτοιες στενές σχέσεις με αρκετά αγόρια, ακόμα κι όταν οι λεγεώνες των οπαδών και των υποστηρικτών του το δικαιολογούσαν λέγοντας ότι ο Τζάκσον ήταν ακριβώς όπως ο Πίτερ Πάν και είχε ψυχή παιδιού και ήταν αθώος επειδή απλά δεν ήθελε να μεγαλώσει. "
Τηλεθέαση
Η προβολή της 4ης Μαρτίου παρακολουθήθηκε από 0,927 εκατομμύρια θεατές. Η συνέντευξη After Neverland της Όπρα, η οποία προβλήθηκε μετά τη μετάδοση του δεύτερου μέρους, παρακολουθήθηκε από 0,78 εκατομμύρια τηλεθεατές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την παιδική σεξουαλική κακοποίηση Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
68
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ροζιέρ-συρ-Μπαρμπές
Το Ροζιέρ-συρ-Μπαρμπές (γαλλικά: Rosières-sur-Barbèche) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μονή Ταξιαρχών
Ο όρος Μονή Ταξιαρχών ή Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Σεραπίων (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Σεραπίων μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:
Ροζυρέ
Το Ροζυρέ (γαλλικά: Rosureux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αγκαθιά Ημαθίας
Η Αγκαθιά είναι μικρή κωμόπολη (γωνιακο χωριο)και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μελίκης, του δήμου Αλεξανδρείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Στην τοπική κοινότητα Αγκαθιάς ανήκει και ο οικισμός Τριλοφία.
Χάρολντ Γκάιαρντ
Ο '''Χάρολντ Γ. Γκάιαρντ''' είναι Αμερικανός πολιτικός της πολιτείας του Βερμόντ.
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Μεγάλωσε στο Μπρίντπορτ (Bridport) της πολιτείας του Βερμόντ. Αφότου αποφοίτησε από το Λύκειο Μίντελμπερι Ουνίον (Middlebury Union High School), φοίτησε στο Κολλέγιο Σαιντ Μάικλς (Saint Michael's College). Πριν την πολιτική του σταδιοδρομία, ασχολήθηκε με την κτηνοτροφική παραγωγή γάλακτος. Είναι νυμφευμένος με τη Σίρλεϊ Γκάιαρντ με την οποία έχουν μια κόρη.
Αγκαθιά Ημαθίας
Γεωγραφία
Η Αγκαθιά είναι μικρή πεδινή κωμόπολη στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται στον μεγάλο κάμπο του Αλιάκμονα, κοντά στις νότιες όχθες του ποταμού και στα όρια με τον νομό Πιερίας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 32 χλμ. περίπου Α.ΒΑ. της Βέροιας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 20,849 χμ² (2011).
Χάρολντ Γκάιαρντ
Πολιτική σταδιοδρομία
Εκλέχθηκε αρχικά μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βερμόντ για πρώτη φορά το 1972 με το Δημοκρατικό Κόμμα και συνέχισε να εκλέγεται ως βουλευτής εκεί μέχρι το 1980. Αργότερα, αποφάσισε να θέσει υποψηφιότητα στην γερουσία της πολιτείας. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά στη Γερουσία του Βέρμοντ το 2004, ενώ επανεκλέχθηκε και το 2006.
Αγκαθιά Ημαθίας
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Γκριτζάλη και προσαρτήθηκε στον νομό Θεσσαλονίκης. Το 1926 μετονομάστηκε σε Αγκαθιά και το 1946 υπήχθη στον νομό Ημαθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγκαθιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Μελίκης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μελίκης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλεξανδρείας.
Γενικά στοιχεία
Η Αγκαθιά κτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, ύστερα από εκτεταμένες πλημμύρες του ποταμού Αλιάκμονα και οι κάτοικοί της είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ντόπιοι Ρουμλουκιώτες. ]
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Αλεξάνδρειας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας
Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών
thumb|left|Η σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου των Κάτω Χωρών Σκοπός ήταν η δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους στα βόρεια της Γαλλίας ως βάρος αντιστάθμισης στις δυνάμει νέες Γαλλικές φιλοδοξίες προς αυτή την κατεύθυνση. Διήρκεσε μέχρι την απόσχιση των νοτίων επαρχιών για να δημιουργήσουν το Βέλγιο το 1830, αν και η Βελγική ανεξαρτησία δεν αναγνωρίστηκε επίσημα από το βορρά μέχρι το 1839. Έκτοτε το όνομα "Βασίλειο των Κάτω Χωρών" παρέμεινε ως αναφορά μόνο στις βόρειες επαρχίες. Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου θα κυβερνιόταν από τον κλάδο της Οράγγης-Νάσσαου μέχρι το 1890, τη χρονιά που πέθανε ο Γουλιέλμος Γ΄. Εφόσον οι γυναίκες δεν μπορούσαν να διαδεχτούν στο Λουξεμβούργο λόγω του Σαλικού νόμου, το Μεγάλο Δουκάτο πέρασε στον κλάδο τουτ Νάσσαου-Βάιλμπουργκ. Αυτό συνέβη σε συμφωνία με την Οικογενειακή Συνθήκη του Νάσσαου του 1783.
Το Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατέρρευσε μετά τη Βελγική Επανάσταση του 1830, αλλά η κυβέρνηση δεν αναγνώρισε το γεγονός παρά μόνο 9 χρόνια αργότερα, το 1839.
Όμπλαστ Κοσσυφοπεδίου
μικρογραφία|Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Η περιφέρεια Κοσσυφοπεδίου ή Κοσσόβου (σερβικά : Косовска област) ήταν διοικητική περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Πρίστινα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 η περιοχή είχε 351.990 κατοίκους κι έκταση 8.471 τετραγωνικά χλμ. Το 1929 καταργείται και προσαρτήθηκε τμήμα της στην Μπανόβινα του Βαρδάρη και στην Μπανόβινα του Μοράβα.
Πληθυσμός
Στην απογραφή του 1921 οι Σέρβοι ήταν 203.917, Αλβανικής καταγωγής οι 125.345, Τούρκοι δήλωναν 22.308, 350 Κουτσόβλαχοι, Σλάβοι 54, Γερμανοί 9 και Ούγγροι 7.
Αναφορές
Όμπλαστ Κοσσυφοπεδιου Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Σερβίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Ομπλαστ
Ideal
Οι Ideal υπήρξαν θρυλικό συγκρότημα μουσικής του νέου γερμανικού κύματος της δεκαετίας του 1980 με σημαντικότερες επιτυχίες τους τα Blaue Augen, Berlin, Eiszeit και  Monotonie.
Ιστορική αναδρομή
Την άνοιξη του 1980 οι Αννέττε Χούμπε, Ερνστ Ούλριχ Ντόικερ, Φρανκ Γιούργκεν Κρίγκερ, Εφφ Γιοττ και Χανς-Γιόαχιμ Μπέρεντ ίδρυσαν τους Ideal. Εμφανίστηκαν σε κονσέρτο των Barclay James Harvest τον Αύγουστο του 1980 και είχαν μεγάλη επιτυχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά μουσικά συγκροτήματα
Άναντ Σατιανάντ
Ο Σερ Άναντ Σατιανάντ (Sir Anand Satyanand) είναι δικαστικός και υπηρέτησε ως Γενικός Κυβερνήτης της Νέας Ζηλανδίας από το 2006 ως το 2011.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1944 στο Ώκλαντ. Εργάστηκε ως δικηγόρος επί 12 χρόνια και διετέλεσε δύο φορές Συνήγορος του Πολίτη στη χώρα του. Είναι παντρεμένος, με 3 παιδιά.
Αντικατέστησε τη Ντέιμ Σίλβια Καρτράιτ ως Γενικός Κυβερνήτης της Νέας Ζηλανδίας στις 23 Αυγούστου 2006. Έγινε ο πρώτος ασιατικής καταγωγής γενικός κυβερνήτης της χώρας. Το Νοέμβριο του 2006 ηγήθηκε πρωτοβουλίας με συνάντηση στην Ουέλινγκτον του πρωθυπουργού των Φίτζι και του Αρχηγού του Στρατού, προκειμένου να αποτραπεί πραξικόπημα στη νησιωτική χώρα. Ήταν η τελευταία διπλωματική πρωτοβουλία διεθνώς. Το πραξικόπημα στα Φίτζι ακολούθησε στις 5 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Στις 23 Αυγούστου 2011 η θητεία του τερματίστηκε και τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη ο Τζέρι Ματεπαράε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Νέας Ζηλανδίας
Όμπλαστ Βράνιε
μικρογραφία|Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Η περιφέρεια Βράνιε (σερβικά : Врањска област) ήταν διοικητική περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Βράνιε. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε έκταση 5.869 και πληθυσμό 249.321 κατοίκους.
Με την διοικητική διαίρεση του 1929 καταργείται και το μεγαλύτερο μέρος της περιφέρειας προσαρτήθηκε στην Μπανόβινα του Βαρδάρη. Γεωγραφικά καταλάμβανε τμήματα των πρώην επαρχιών που αντικατέστησε, της Βόρειας Σερβίας και της Νότιας Σερβίας.
Ιερά Μυστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Τα Ιερά Μυστήρια είναι αγιαστικές πράξεις, οι οποίες σύμφωνα με την Ορθόδοξη θεολογία είναι ορατά σημεία μέσω των οποίων μεταδίδεται η αόρατη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ονομάζονται μυστήρια επειδή η Θεία Χάρη που μεταδίδουν είναι πραγματική αλλά αόρατη και επειδή δεν επιτρέπεται να τα παρακολουθούν άπιστοι. Δεν έχουν συγκεκριμένο αριθμό όμως, ως βασικότερα, ξεχωρίζουν επτά καθιερωμένα και μερικά ακόμη μη καθιερωμένα, χωρισμένα σε υποχρεωτικά και μη υποχρεωτικά, τα οποία επίσης υποδιαιρούνται σε επαναλαμβανόμενα και μη επαναλαμβανόμενα.
Υποχρεωτικά Μυστήρια
Σε αυτά ο άνθρωπος οφείλει να συμμετέχει ώστε να νοείται ως μέλος της Εκκλησίας.
Βάπτισμα
Το Μυστήριο του Βαπτίσματος αποτελεί την είσοδο του ανθρώπου στην Εκκλησία. Η χρήση του νερού συνδέεται με τον καθαρισμό, ενώ η τριπλή κατάδυση και ανάδυση εικονίζει την έμπρακτη συμμετοχή του νεοφώτιστου στην τριήμερη Ταφή και την Ανάσταση του Χριστού, αντίστοιχα.
Ειδική χάρη τοῦ Μυστηρίου
Με το βάπτισμα δίνεται στον βαπτιζόμενο άφεση όλων των αμαρτιών, δηλαδή ο βαπτιζόμενος αποκαθαίρεται από το προπατορικό και κάθε προσωπικό αμάρτημα.
Νηπιοβαπτισμός
Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια κοινή πρακτική ήταν η βάπτιση σε ώριμη ηλικία, αφού προηγουμένως γινόταν η κατήχηση, η διδασκαλία των αρχών της χριστιανικής πίστης. Αργότερα, λόγω του μεγάλου ποσοστού παιδικής θνησιμότητας, υιοθετήθηκε ο νηπιοβαπτισμός και αντί του βαπτιζόμενου βρέφους στην ομολογία πίστης προβαίνει ο ανάδοχος, συμβολή του οποίου είναι η ύστερη κατήχηση του νέου μέλους της Εκκλησίας.
Αεροβάπτισμα
Εφόσον το μυστήριο τελείται από κανονικό λειτουργό και σύμφωνα με τον ορθόδοξο τύπο της τριπλής κατάδυσης, θεωρείται έγκυρο και ανεξάλειπτο για όλο τον βίο του πιστού. Δεν επιτρέπεται αναβαπτισμός του, ακόμη και εάν επιστρέψει από σοβαρά αμαρτήματα ή ακόμη και από αίρεση.
Χρίσμα
Το Μυστήριο του Χρίσματος τελείται αμέσως μετά το Βάπτισμα με την επίχριση του βαπτιζόμενου με Άγιο Μύρο. Μέσω αυτού λαμβάνει τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Ως καθιέρωση του Μυστηρίου θεωρείται η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος, με μορφή περιστεριού, επί της κεφαλής του Ιησού κατά την ημέρα της βάπτισής του από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.
Πρακτική των Αποστόλων ήταν η τέλεση του Χρίσματος με επίθεση των χεριών τους πάνω στους πιστούς. Αργότερα η αύξηση των Χριστιανών, και η εκ τούτου αδυναμία των Αποστόλων να παρίστανται σε κάθε βάπτιση, τους οδήγησε να συμβουλεύσουν τους επισκόπους να αλείφουν τους πιστούς με λάδι. Οι επίσκοποι αγίαζαν το λάδι μετατρέποντάς το σε Άγιο Μύρο και το απέστελλαν στους κατά τόπους πρεσβυτέρους. Σήμερα η κάθε τοπική Εκκλησία κατασκευάζει σε ειδική τελετή Άγιο Μύρο. Η Εκκλησία της Ελλάδος σε ένδειξη σεβασμού το προμηθεύεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Επανάληψη του Χρίσματος προβλέπεται από την Εκκλησία, για κάθε μέλος της το οποίο επέστρεψε σε αυτήν, αφού πλανήθηκε στην αίρεση.
Στην παράδοση της Εκκλησίας, υπάρχει και μια ειδική τελετή Χρίσματος ενός χριστιανού μονάρχη, που τελείται παράλληλα με τη στέψη και την ενθρόνισή του, εξ ου και ἐλέῳ Θεοῦ μονάρχης.
Κηδεία
Είναι πεποίθηση της Εκκλησίας, ότι αποτελεί κοινωνία όχι μόνο ζώντων αλλά και κεκοιμημένων. Κηδεία σημαίνει φροντίδα και εν προκειμένω την τελευταία φροντίδα του φθαρτού σώματος ενός πιστού στη μετάβασή του από την επίγεια στη μετά θάνατο ζωή. Προ της μεταφοράς της σορού του νεκρού από την οικία του στον τόπο της ταφής του, παρεμβάλλεται ως ενδιάμεσος σταθμός η εκκλησία, όπου ακολουθείται ειδική ακολουθία, η ονομαζόμενη νεκρώσιμη ή εξόδιος ακολουθία, μπροστά στο φέρετρο. Σε αυτή, γίνεται ουσιαστικά ένας διάλογος μεταξύ των φίλων του κεκοιμημένου και του Θεού. Τονίζεται μέσα από τους ύμνους η ματαιότητα των εγκοσμίων και εξυμνείται η αξία των αιωνίων αγαθών. Οι ιερείς και ο λαός, ζητούν το έλεος του Θεού και παρηγορία, διότι ουδείς άνθρωπος μπορεί αξίως να σταθεί την ώρα του φοβερού βήματος.
Πριν την ακολουθία τελείται η τελετή του τρισαγίου. Η ονομασία της δίδεται, διότι ξεκινά με το "Άγιος ο Θεός", τρεις φορές. Κατόπιν ψάλλονται τέσσερα τροπάρια όπου δέεται κλήρος και λαός να αναπαύσει το μεταστάντα μαζί με τους σεσωσμένους, παρακαλώντας συνάμα την Υπεραγία Θεοτόκο να δεηθεί προς τον Κύριο. Στη συνέχεια ο ιερέας ικετεύει τον Θεό, ο οποίος νίκησε τον θάνατο και τον διάβολο με την παρουσία του στον κόσμο, να λάβει υπόψη την τρεπτότητα του ανθρώπου και τη ροπή προς την αμαρτία, να παραβλέψει τος αμαρτίες του ως αγαθός και φιλάνθρωπος και να κατατάξει το μέλος της εκκλησίας στους κόλπους της θείας δόξας.
Εξομολόγηση
Το Μυστήριο της Εξομολόγησης ή Μετάνοιας έχει ως βάση τα λόγια του Ιησού Ιωαν.20.23 με τα οποία παραχώρησε τη χάρη της συγχώρησης των αμαρτιών στους Αποστόλους. Διά της αποστολικής διαδοχής, που υφίσταται στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η χάρη αυτή μεταδόθηκε στους επισκόπους, οι οποίοι ορίζουν, με βάση την πνευματική τους επάρκεια, και πρεσβυτέρους για να τελούν την Εξομολόγηση. Βασική προϋπόθεση της συμμετοχής στο Μυστήριο της Εξομολόγησης είναι η ειλικρινής μετάνοια του ανθρώπου για την ανυπακοή στο θείο θέλημα. Στην Ορθοδοξία το Μυστήριο αυτό έχει ως σκοπό την αναγωγή του ανθρώπου στην αγαπητική του σχέση με τον Θεό.
Θεία Ευχαριστία
thumb|right|250px|Στο Μυστικό Δείπνο ο Ιησούς Χριστός τέλεσε για πρώτη φορά το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, παραδίδοντάς το στους Αποστόλους και δι' αυτών στην Εκκλησία. Στη Θεία Ευχαριστία ή Θεία Κοινωνία ή Μετάληψη τελείται ο καθαγιασμός των τίμιων δώρων, άρτου και οίνου, η μεταβολή τους σε Σώμα και Αίμα Χριστού και η μετάδοσή τους στους πιστούς. Είναι το μέγιστο των Μυστηρίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας και αυτό που καθαγιάζει την κοινωνία των συμμετεχόντων υπαλλάσοντάς την σε Σώμα Χριστού. Πρώτος μυσταγωγός της Θείας Ευχαριστίας υπήρξε ο Ιησούς Χριστός κατά το Μυστικό Δείπνο της Μεγάλης Πέμπτης, παραγγέλλοντας στους μαθητές του να την τελούν σε ανάμνησή του. Η τελετή του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας ονομάζεται Θεία Λειτουργία. Τα τέσσερα βασικότερα λειτουργικά κείμενα της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι:
Μνήμη νεκρών
Μνήμη νεκρών ή μνημόσυνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποκαλείται το εκκλησιαστικό παρακλητικό τελετουργικό υπέρ των ψυχών των κεκοιμημένων χριστιανών. Ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης αναφέρει στα συγγράμματά του τη μνήμη των νεκρών ως "μυστήριον επί των ιερώς κεκοιμημένων". Η μνήμη των νεκρών αποτελεί ένα μέλος της λειτουργικής δομής του σώματος της εκκλησίας. Εκτός της νεκρώσιμης ακολουθίας και των ευχών κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας η εκκλησία πραγματοποιεί και δεήσεις για τα κεκοιμημένα μέλη, σε τακτές χρονικές περιόδους. Η αρχή αυτών των δεήσεων βρίσκεται στην Αγία Γραφή και μάλιστα ήδη από την Παλαιά Διαθήκη.
Μνημόσυνα τελούμε κατά:
Αυτά τα χρονικά ορόσημα συνδέονται επίσης συμβολικά και πνευματικά με τη σπορά (ταφή), τη βλάστηση (τριήμερο), την ανάπτυξη (εννιαήμερο) και την ωρίμανση (σαρανταήμερο) του σιταριού, εκ του οποίου προέρχονται τα κόλλυβα, που είθισται να προσφέρονται στα μνημόσυνα.
Επίσης τελούνται και ετήσια μνημόσυνα. Το ετήσιο μνημόσυνο κατά τον Συμεών Θεσσαλονίκης φανερώνει ότι αυτός που εκοιμήθη ζει αιώνια και πως θα έρθει καιρός που θα αναστηθεί και πάλι, ενώ κατά τον Γρηγόριο τον θεολόγο και ως χρέος των φίλων για την ανάπαυση της ψυχής.
Στην εκκλησία επίσης έχουν θεσπιστεί ετησίως και δύο Σάββατα, τα λεγόμενα ψυχοσάββατα, όπου τελείται Θεία Λειτουργία και ειδικό μνημόσυνο υπέρ των κεκοιμημένων.
Γάμος
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία το Μυστήριο του Γάμου υφίσταται ως η αιώνια πνευματική ένωση του άνδρα και της γυναίκας και ως σαρκική για τη διαιώνιση του ανθρώπινου γένους.