cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πορτ Μπλαιρ
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Έδρα της φυλακής της Νήσου Ρος, 1872 Το 1789 η Κυβέρνηση της Βεγγάλης ίδρυσε μια σωφρονιστική αποικία στη Νήσο Τσάταμ στα νοτιοανατολικά κόλπο του Μεγάλου Ανταμάν, με το όνομα Πορτ Μπλερ προς τιμήν του Άρτσιμπαλντ Μπλερ από την Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών. Μετά από δύο χρόνια, η αποικία μετακόμισε στο βορειοανατολικό τμήμα του Μεγάλου Ανταμάν και ονομάστηκε Λιμάνι Κορνουάλις προς τιμήν του ναύαρχου Γουίλιαμ Κορνουάλις. Ωστόσο, οι πολλές ασθένειες και θάνατοι στη σωφρονιστική αποικία, με αποτέλεσμα το κλείσιμό της από την κυβέρνηση τον Μάιο του 1796.
Το 1824 το Λιμάνι Κορνουάλις ήταν το ραντεβού του στόλου που μετέφερε το στρατό στο Πρώτο Αγγλοβιρμανικό Πόλεμο. Στη δεκαετία του 1830 και 1840, πληρώματα που ναυαγούσαν και προσγειώνονταν στα Ανταμάν συχνά δέχονταν επιθέσεις και σκοτώνονταν από τους ιθαγενείς, ανησυχώντας τη Βρετανική κυβέρνηση. Το 1855, η κυβέρνηση πρότεινε ένα άλλο οικισμό για τα νησιά, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας φυλακής, αλλά η Ινδική Εξέγερση ανάγκασε μια καθυστέρηση στην κατασκευή της.
Ωστόσο, δεδομένου ότι η εξέγερση παρείχε πολλούς νέους κρατούμενους στους Βρετανούς, η νέα φυλακή και οικισμός στο Ανταμάν ήταν επείγουσα ανάγκη. Η κατασκευή άρχισε τον Νοέμβριο του 1857 στο ανακαινισμένο Πορτ Μπλαιρ, αποφεύγοντας την περιοχή με τον αλμυρό βάλτο, η οποία φαινόταν να είναι η πηγή πολλών από τα παλιά αποικία προβλήματα. Η σωφρονιστική αποικία βρισκόταν αρχικά στη νήσο Βάιπερ. Οι κατάδικοι, κυρίως πολιτικοί κρατούμενοι, καταδικάζονταν σε ισόβια κάθειρξη σε καταναγκαστικά έργα κάτω από σκληρές και εξευτελιστικές συνθήκες. Πολλοί κρεμάστηκαν, ενώ άλλοι πέθαναν από τις ασθένειες και την πείνα. Μεταξύ του 1864 και του 1867 κατασκευάστηκε ποινική εγκατάσταση με καταναγκαστικά έργα στη βόρεια πλευρά της νήσου Ρος. Αυτές οι δομές έχουν ερειπωθεί σήμερα.
Καθώς το Ινδικό κίνημα ελευθερίας συνέχισε να αυξάνεται στα τέλη του 19ου Αιώνα, μια τεράστια Κυτταρική Φυλακή κατασκευάστηκε μεταξύ του 1896 και του 1906 για να στεγάσει τους Ινδούς κατάδικους, κυρίως τους πολιτικούς κρατούμενους στην απομόνωση. Η Κυτταρική Φυλακή είναι επίσης γνωστή και ως Κάλα Πανί (που μεταφράζεται ως "Μαύρα Νερά"), όνομα που δόθηκε εξαιτίας των βασανιστηρίων και της γενικής κακομεταχείρισης προς τους Ινδούς κατάδικους.
Το αεροδρόμιο στο Πορτ Μπλαιρ έχει ονομαστεί Διεθνές Αεροδρόμιο Βιρ Σαβαρκάρ. Η αναμνηστική μπλε πλάκα στον Οίκο της Ινδίας που καθορίστηκε από την Επιτροπή Ιστορικών Κτιρίων και Μνημείων για την Αγγλία γράφει "Βιναγιάκ Νταμοντάρ Σαβαρκάρ 1883-1966 Ινδός πατριώτης και φιλόσοφος που έζησε εδώ."
Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα νησιά κατελήφθησαν από τους Ιάπωνες στις 23 Μαρτίου του 1942, χωρίς αντιδράσεις από τη φρουρά. Οι βρετανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν τα νησιά τον Οκτώβριο του 1945.
Από το 1943 έως το 1944 κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Πορτ Μπλαιρ ήταν η έδρα της κυβέρνησης Αζάντ Χιντ υπό τον Σουμπάς Τσάντρα Μπόσε.
Αν και επλήγη από το σεισμό και το τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό του 2004, το Πορτ Μπλαιρ επέζησε επαρκώς ώστε να λειτουργήσει ως βάση για τις προσπάθειες ανακούφισης των νησιών.
Γεωγραφία και κλίμα
Το Πορτ Μπλαιρ έχει κλίμα τροπικών μουσώνων (τύπος Am της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), με μικρή διακύμανση της μέσης θερμοκρασίας και μεγάλες ποσότητες βροχοπτώσεων στη διάρκεια του έτους. Όλοι οι μήνες εκτός του Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου λαμβάνουν σημαντική βροχόπτωση.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την Ινδική απογραφή του 2011, το Πορτ Μπλαιρ είχε πληθυσμό 100.186 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούν το 52.92% (53.247) του πληθυσμού και οι γυναίκες το 47.07% (47.361). Το Πορτ Μπλαιρ έχει κατά μέσο όρο ποσοστό αλφαβητισμού 89.76%, υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο που είναι 74.04%. Στο Πορτ Μπλαιρ, ο αλφαβητισμός ανδρών είναι 92.79% ενώ των γυναικών είναι 86.34%. Το 9.3% του πληθυσμού είναι κάτω από την ηλικία των 6 ετών. Η πιο κοινή θρησκεία είναι ο Ινδουισμός, που ακολουθείται από το Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Τα βεγγαλικά είναι η πιο ομιλούμενη γλώσσα της πόλης, ακολουθούμενη από τα Χίντι, Τελούγκου και Ταμίλ.μικρογραφία|Άποψη από το Νότιο Σημείο, Πορτ Μπλαιρ, Ινδία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Haribo
Η Χάριμπο (Haribo) είναι γερμανική εταιρεία που παρασκευάζει ζαχαρωτά και καραμελάκια. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο παραγωγό καραμελών σε ζαχαρωτά παγκοσμίως. Ο Χανς Ρίγκελ δημιούργησε το 1920 το όνομα Χάριμπο για την παραγωγή των ζαχαρωτών του στη γειτονιά Κέσενιχ της Βόννης από τα δύο πρώτα γράμματα του ονόματος του και του επώνυμου του και επίσης τα 2 πρώτα γράμματα της πόλης Βόννης. (Hans Riegel Bonn) Το πιο γνωστό προϊόν της εταιρείας είναι τα χρωματιστά ζελατινένια αρκουδάκια (Haribo Goldbären).
Το μότο της εταιρείας είναι Haribo macht Kinder froh und Εrwachsene ebenso (Η Χάριμπο κάνει τα παιδιά χαρούμενα αλλά και τους μεγάλους επίσης). Στην Ελλάδα σε διαφήμιση της τηλεόρασης το μότο έχει γίνει: Χάριμπο δίνει χαρά στον Νίκο τον Ρουμπά. Στο Ηνωμένο Βασίλειο λέει ότι τα παιδιά και οι ενήλικες τα αγαπάνε εξίσου. Στη χώρα αυτή κυκλοφορεί μάλιστα μια παραλλαγή των Χάριμπο με ζώα και πρωταγωνιστές του Χάλοουιν, όπως αράχνες, φαντάσματα, νυχτερίδες και φίδια. Οι πιο γνωστές συσκευασίες είναι οι ακόλουθες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
1842 Χάινεκ
Ο Χάινεκ (Hynek) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,41. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, ο οποίος του έδωσε το όνομα του πατέρα του, Χάινεκ Κόχουτεκ (Hynek Kohoutek).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Χάινεκ είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό του είναι άγνωστο. Ο Χάινεκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 56 λεπτά και 28 δευτερόλεπτα, μία σχετικά γρήγορη περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαινεκ
Προγεννητικός έλεγχος
Ο προγεννητικός έλεγχος (αγγλ. prenatal testing) αποτελείται από τις προγνωστικές εξετάσεις (prenatal screening) και τις διαγνωστικές εξετάσεις (prenatal diagnosis), οι οποίες είναι πτυχές της προγεννητικής φροντίδας που εστιάζουν στην ανίχνευση προβλημάτων στην εγκυμοσύνη όσο το δυνατόν νωρίτερα. Αυτά μπορεί να είναι προβλήματα στην ανατομία και στη φυσιολογία του ζυγωτού ή του εμβρύου. Μπορεί να πραγματοποιηθεί πριν ξεκινήσει η κύηση (όπως στη γενετική διάγνωση πριν από την εμφύτευση) ή όσο πιο νωρίς είναι πρακτικά εφικτό κατά τη διάρκεια της κύησης.
Οι προγνωστικές εξετάσεις μπορούν να ανιχνεύσουν προβλήματα (μονογονιδιακά, πολυπαραγοντικά, χρωμοσωμικές ανωμαλίες) που θα οδηγούσαν σε γενετικές διαταραχές και διάφορα άλλα εκ γενετής ελαττώματα, όπως ανωμαλίες του νευρικού σωλήνα (μυελομηνιγγοκήλη και δισχιδής ράχη), σχιστία χείλους και υπερώας, σύνδρομο Down, νόσος Τέι-Ζάκς, δρεπανοκυτταρική αναιμία, θαλασσαιμία, κυστική ίνωση, μυϊκή δυστροφία και σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ. Ορισμένες δοκιμές έχουν σχεδιαστεί για να ανακαλύψουν προβλήματα που επηρεάζουν κυρίως την υγεία της μητέρας, όπως το PAPP-Α (σχετιζόμενη με την εγκυμοσύνη πρωτεΐνη πλάσματος-Α) για την ανίχνευση προεκλαμψίας ή δοκιμές ανοχής στη γλυκόζη για τη διάγνωση του διαβήτη κύησης. Η εξέταση μπορεί επίσης να ανιχνεύσει ανατομικά ελαττώματα του εμβρύου, όπως υδροκεφαλία, ανεγκεφαλία, καρδιακά ελαττώματα και σύνδρομο αμνιακής ταινίας.
Oι προγνωστικές εξετάσεις χρησιμοποιούνται γενικά για να εκτιμηθεί η πιθανότητα να υπάρχουν σοβαρές, κυρίως γενετικές παθήσεις, ή άλλες πιθανές ανωμαλίες στη διάπλαση του εμβρύου. Όταν οι προγνωστικές εξετάσεις δείχνουν ότι ένα έμβρυο διατρέχει αυξημένο κίνδυνο, μπορούν να πραγματοποιηθούν διαγνωστικές εξετάσεις, οι οποίες συχνά είναι επεμβατικές, για να επιβεβαιωθεί η παρουσία μιας διαταραχής. Οι πιο συνηθισμένες προγνωστικές εξετάσεις είναι οι υπερήχοι ρουτίνας, οι εξετάσεις αίματος και η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης. Οι κοινές διαγνωστικές εξετάσεις περιλαμβάνουν αμνιοπαρακέντηση και λήψη χοριακών λαχνών.
Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται ολοένα και συχνότερα οι μη επεμβατικές μέθοδοι για τον προσδιορισμό εμβρυϊκού κινδύνου για γενετικές διαταραχές χωρίς να υπάρχει κίνδυνος αποβολής. Η ταχεία πρόοδος των σύγχρονων μοριακών τεχνολογιών υψηλής απόδοσης μαζί με την ανακάλυψη ελεύθερου εμβρυϊκού DNA (cffDNA) στο μητρικό πλάσμα οδήγησε σε νέες μεθόδους προσδιορισμού εμβρυϊκών χρωμοσωμικών ανευπλοειδιών. Η εξέταση αυτού του είδους αναφέρεται ως μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος (NIPT). Οι επεμβατικές διαδικασίες, ωστόσο, παραμένουν σημαντικές, ειδικά για τη διαγνωστική τους αξία στην επιβεβαίωση των θετικών μη επεμβατικών ευρημάτων και στην ανίχνευση των γενετικών διαταραχών.
Ειδικοί παράγοντες κινδύνου
Οι κατευθυντήριες γραμμές του Αμερικανικού Κολλεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων (ACOG) είναι επί του παρόντος η σύσταση σε όλες τις έγκυες γυναίκες, ανεξάρτητα από την ηλικία, να προσφεύγουν στον επεμβατικό προγεννητικό έλεγχο για να λάβουν οριστική διάγνωση ορισμένων γενετικών ανωμαλιών. Επίσης, το ACOG συνιστά γενετικό έλεγχο πριν από την εγκυμοσύνη σε όλες τις γυναίκες που σχεδιάζουν να κυοφορήσουν.
Αντιστοίχως, οι κατευθυντήριες γραμμές της Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρείας είναι να εκτιμούνται οι παράγοντες κινδύνου από το ιστορικό της εγκύου, κλινικά ευρήματα ή ανάπτυξη συμπτωματολογίας κατά τη διάρκεια της κυήσεως, όπως και παθολογικά αποτελέσματα εκ του βασικού προτεινόμενου κλινικοεργαστηριακού ελέγχου για να διεξαχθούν ειδικές κατά περίπτωση διαγνωστικές εξετάσεις και ενδεχομένως θεραπευτικές παρεμβάσεις από τον Μαιευτήρα – Γυναικολόγο, εξατομικευμένα για κάθε έγκυο.
Παρακάτω αναφέρονται οι αυξημένοι κίνδυνοι γενετικών ανωμαλιών για μια γυναίκα ώστε να δικαιολογείται η παράλειψη του προγνωστικού ελέγχου και η άμεση διεξαγωγή διαγνωστικών εξετάσεων.
Επεμβατικότητα
μικρογραφία|Η [[Αμνιοκέντηση|αμνιοπαρακέντηση είναι μία επεμβατική διαγνωστική εξέταση, η οποία πραγματοποιείται ιδανικά από την 16 έως την 20 βδομάδα της κύησης. Η λήψη του αμνιακού υγρού πραγματοποιείται με μια πολύ λεπτή βελόνα από την κοιλιά της μητέρας. Οι πιθανότητες αποβολής είναι περίπου 1 στις 900. ]] Ο διαγνωστικός προγεννητικός έλεγχος μπορεί να πραγματοποιηθεί με επεμβατικές και μη επεμβατικές μεθόδους. Η επεμβατική μέθοδος περιλαμβάνει την αμνιοπαρακέντηση και τη λήψη χοριακών λαχνών (CVS). Στην αμνιοπαρακέντηση χρησιμοποιείται λεπτή βελόνα, η οποία διέρχεται από το δέρμα της κοιλιάς της μητέρας για τη λήψη του αμνιακού υγρού και μπορεί να πραγματοποιηθεί από την 16 έως περίπου 20 εβδομάδα. Στη δειγματοληψία χοριακών λαχνών η λήψη του δείγματος του ιστού από τον πλακούντα μπορεί να γίνει νωρίτερα, μεταξύ 9,5 και 12,5 εβδομάδων. Σε μια μελέτη σύγκρισης αμνιοπαρακέντησης δεύτερου τριμήνου και δειγματοληψίας χοριακών λαχνών βρέθηκε ότι υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος τερματισμού εγκυμοσύνης και ξαφνικής απώλειας του εμβρύου στη δεύτερη περίπτωση, περίπου 1%.
Οι μη επεμβατικές τεχνικές περιλαμβάνουν εξετάσεις της μήτρας της γυναίκας με υπερηχογράφημα και τετραπλό τεστ (β-χοριακή γοναδοτροπίνη (β-hCG), α-φετοπρωτεΐνη (αFP), μη συζευγμένη (ελεύθερη) οιστριόλη, ανασταλτίνη Α (ινχιμπίνη Α) για τον εντοπισμό πιθανών δυσπλασιών ή σοβαρών χρωμοσωμικών ανωμαλιών (π.χ. σύνδρομο Down και τρισωμία 18). Εάν ανιχνευτεί αυξημένος κίνδυνος κάποιου είδους ανωμαλίας από την μη επεμβατική εξέταση, ακολουθεί μια επεμβατική τεχνική για τη συλλογή περισσότερων πληροφοριών. Στην περίπτωση όμως μιας ανωμαλίας του νευρικού σωλήνα μπορεί να ακολουθήσει ένα λεπτομερές υπερηχογράφημα που είναι μη επεμβατική εξέταση για να υπάρξει μια οριστική διάγνωση.
Ένα από τα σημαντικά πλεονεκτήματα του μη επεμβατικού προγεννητικού ελέγχου είναι ότι η πιθανότητα ενός ψευδώς θετικού ή ψευδώς αρνητικού αποτελέσματος είναι πολύ χαμηλή, ιδιαίτερα για το σύνδρομο Down. Αυτή η ακρίβεια είναι πολύ σημαντική για την έγκυο γυναίκα, γιατί λόγω της υψηλής ευαισθησίας και αξιοπιστίας του τεστ αποφεύγεται ο επεμβατικός έλεγχος που ενέχει τον κίνδυνο της αποβολής.
Πριν τη σύλληψη
Τα ζευγάρια μπορούν να επιλέξουν να κάνουν γενετικούς ελέγχους πριν από τη σύλληψη για να προσδιορίσουν τις πιθανότητες σύλληψης ενός παιδιού με γνωστή γενετική ανωμαλία. Οι πιο συνηθισμένες γενετικές διαταραχές είναι:
Πρώτο τρίμηνο
Στα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης, μεταξύ 5ης – 8ης εβδομάδος κυήσεως, διενεργείται υπερηχογραφικός έλεγχος για να επιβεβαιωθεί η ηλικία του εμβρύου, να ελεγχθεί εάν υπάρχουν ένα ή δύο έμβρυα, να διαπιστωθεί η θέση εμφύτευσης, και να ανιχνευτεί η εμβρυϊκή καρδιακή λειτουργία.
Την 11η – 13η βδομάδα, μπορεί να γίνει η μέτρηση της αυχενικής διαφάνειας (NT) η οποία μπορεί να συνδυαστεί με εξετάσεις αίματος για PAPP-A και beta-hCG, δύο δείκτες ορού που σχετίζονται με χρωμοσωμικές ανωμαλίες, σε αυτό που ονομάζεται συνδυασμένος έλεγχος πρώτου τριμήνου. Με τα εργαστηριακά αποτελέσματα, σε συνδυασμό με το υπερηχογράφημα, τη μέτρηση της αυχενικής διαφάνειας (αλλά και άλλους δείκτες, όπως παρουσία/απουσία ρινικού οστού) και την ηλικία της μητέρας, υπάρχει η δυνατότητα εκτίμησης του πιθανού κινδύνου το έμβρυο να πάσχει από κάποια χρωμοσωματική ανωμαλία όπως το σύνδρομο Down, Τρισωμία 18 και Τρισωμία 13. Ο συνδυασμένος έλεγχος πρώτου τριμήνου έχει ευαισθησία (δηλαδή ανίχνευση ποσοστού ανωμαλιών) 82-87% με ψευδώς θετικό ποσοστό περίπου 5%.
Δεύτερο τρίμηνο
Οι εργαστηριακές και υπερηχογραφικές εκτιμήσεις των γενετικών διαταραχών του εμβρύου και των δομικών ανωμαλιών πραγματοποιούνται συνήθως μεταξύ 15ης – 20ης βδομάδας κύησης, στο δεύτερο τρίμηνο. Κατά το τρίμηνο αυτό μπορεί να ζητηθεί να γίνει ένα τετραπλό τέστ, το οποίο σε συνδυασμό με τον έλεγχο πρώτου τριμήνου έχει ευαισθησία 88-95% με ψευδώς θετικό ποσοστό 5%.
Σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Υπερήχων στην Ιατρική (AIUM), αλλά και την Ελληνική Μαιευτική και Γυναικολογική Εταιρεία, οι αξιολογήσεις υπερήχων δεύτερου τριμήνου πρέπει να περιλαμβάνουν: (1) εμβρυϊκή καρδιακή δραστηριότητα, αριθμό, παρουσίαση, (2) εκτίμηση του όγκου του αμνιακού υγρού, (3) θέση του πλακούντα, εμφάνιση και σχέση με το εσωτερικό τράχηλο της μήτρας, (4) απεικόνιση του ομφάλιου λώρου και τον αριθμό των αγγείων στον λώρο, (5) ηλικία κύησης (εμμηνορροϊκής) (μέσω αμφιβρεγματικής διαμέτρου, περιφέρειας κεφαλής, μήκους διάφυσης μηραίου οστού, κοιλιακής περιφέρειας ή μέσης κοιλιακής διαμέτρου), (6) εκτίμηση βάρους εμβρύου, (7) μητρική ανατομία (μήτρα, αδενικές δομές, τράχηλος), (8) και ανατομικός έλεγχος εμβρύου. Ο ανατομικός έλεγχος περιλαμβάνει την αξιολόγηση: κεφαλής, προσώπου, λαιμού, θώρακα (συμπεριλαμβανομένων της όψης των τεσσάρων θαλάμων της καρδιάς του εμβρύου), της κοιλιάς, του στομάχου, των νεφρών, της ουροδόχου κύστης, της τοποθεσίας ομφάλιου λώρου, της σπονδυλικής στήλης, των άκρων και του φύλου.
Στα τέλη του δεύτερου τριμήνου (κύηση 26ης – 28ης βδομάδας), πραγματοποιείται διά του στόματος δοκιμή ανοχής γλυκόζης (OGTT) για να ελεγχεί ο διαβήτης κύησης. Ο έλεγχος μπορεί να γίνει είτε με γλυκαιμικό φορτίο 50 γραμμαρίων 1 ώρας είτε με διαγνωστικό γλυκαιμικό φορτίο 75 γραμμαρίων 2 ωρών.
Tρίτο τρίμηνο
Η προγεννητική εξέταση τρίτου τριμήνου επικεντρώνεται γενικά στη μητρική ευημερία και στη μείωση της νοσηρότητας / θνησιμότητας του εμβρύου. Μπορεί να ζητηθεί εξέταση στρεπτοκοκκικής λοίμωξης ομάδας Β (επίσης ονομάζεται στρεπτόκοκκος ομάδας Β), η οποία είναι η κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας νεογνών. Η λοίμωξη αυτή μπορεί να μεταδοθεί από τη μητέρα στο βρέφος κατά τη γέννηση. Ο κολπικός έλεγχος για την ύπαρξη στρεπτόκοκκου πραγματοποιείται μεταξύ 34ης – 37ης βδομάδας της κύησης, έτσι ώστε οι μητέρες που είναι θετικές για το βακτήριο να μπορούν να λάβουν θεραπεία πριν τον τοκετό. Κατά το τρίτο τρίμηνο, ενδέχεται να πρέπει να γίνει εξέταση αιμοσφαιρίνης / αιματοκρίτη, ορολογικός έλεγχος για σύφιλη και εξέταση για HIV. Επίσης, πριν από τον τοκετό, γίνεται μια αξιολόγηση της θέσης του εμβρύου και του εκτιμώμενου βάρους του.
Εξέταση μητρικού ορού
Η ανάλυση του μητρικού ορού του πρώτου τριμήνου γίνεται για να ελεγχθούν τα επίπεδα β-hCG, PAPP-A, hCG ή h-hCG στον ορό της γυναίκας και συνδυάζεται με τη μέτρηση αυχενικής διαφάνειας (NT) μέσω υπερήχου. Κάποιες φορές ζητείται ο έλεγχος για την παρουσία/απουσία ρινικού οστού μέσω υπερήχου.
Η ανάλυση του μητρικού ορού δεύτερου τριμήνου (έλεγχος αFP, τριπλό ή τετραπλό τεστ) γίνεται για να ελεγχθούν τα επίπεδα της α-φετοπρωτεΐνης, β-hCG, ανασταλτίνης-Α, οιστριόλης και h-hCG στον ορό της γυναίκας.
Το τριπλό τεστ μετρά τα επίπεδα αFP, οιστριόλης και β-hCG στον ορό, με ευαισθησία 70% και ψευδώς θετικό ποσοστό 5%. Ορισμένες φορές χρησιμοποιείται το τετραπλό τέστ με την προσθήκη ανασταλτίνης-Α, που οδηγεί σε αύξηση ευαισθησίας στο 81% και ψευδώς θετικό ποσοστό 5% για την ανίχνευση του συνδρόμου Down, όταν λαμβάνεται μεταξύ της 15ης - 18ης εβδομάδας κύησης.
Οι βιοδείκτες PAPP-A και β-hCG φαίνεται να αλλάζουν στις εγκυμοσύνες που προκύπτουν από εξωσωματική γονιμοποίηση, προκαλώντας υψηλότερο ψευδώς θετικό ποσοστό. Ο προγεννητικός έλεγχος και η διάγνωση χρωμοσωμικών ανωμαλιών, ιδίως του συνδρόμου Down στις εγκυμοσύνες εξωσωματικής γονιμοποίησης, περιπλέκονται από την υψηλότερη ηλικία της μητέρας, το υψηλό ποσοστό πολύδημης κύησης, τον υψηλό κίνδυνο εξαφάνισης ενός δίδυμου και τον αυξημένο κίνδυνο χρωμοσωμικών ανωμαλιών.
Υπέρηχος
Η χρήση υπερήχων για τη μέτρηση της αυχενική διαφάνειας του εμβρύου πραγματοποιείται για την ανίχνευση ανευπλοειδιών, όπως το σύνδρομο Down (τρισωμία 21), το σύνδρομο Έντουαρντς (τρισωμία 18) και το σύνδρομο Πατάου (τρισωμία 13), ενώ τα τεστ που χρησιμοποιούν δείκτες ορού ελέγχουν μόνο για το σύνδρομο Down και την τρισωμία 18, αλλά όχι για τρισωμία 13. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η τρισωμία 13 είναι εξαιρετικά σπάνια, ίσως 1: 5000 εγκυμοσύνες και 1: 16000 γεννήσεις, αυτή η παράλειψη πιθανώς να μην είναι σημαντική. Ο δείκτης αFP, είτε μόνος του είτε ως μέρος του τριπλού/τετραπλού τεστ, μπορεί να εντοπίσει το 80% των περιπτώσεων δισχιδούς ράχης, το 85% των ελαττωμάτων του κοιλιακού τοιχώματος και το 97% της ανεγκεφαλίας. Συχνά οι γυναίκες υποβάλλονται σε λεπτομερή μορφολογική σάρωση δεύτερου τριμήνου μεταξύ 18ης - 20ης βδομάδας ανεξάρτητα από το επίπεδο αFP, γεγονός που καθιστά περιττή τη χρήση του συγκεκριμένου δείκτη. Η σάρωση αυτή πραγματοποιούνται σε έμβρυα μεγαλύτερου μεγέθους σε μεταγενέστερο χρόνο στην εγκυμοσύνη, για να ανιχνευτούν συγκεκριμένες δομικές ανωμαλίες, όπως οι ανωμαλίες καρδιακής και νεφρικής οδού.
Η μέθοδος FISH, η ποσοτική PCR και η λήψη χοριακών λαχνών είναι οι σύγχρονες μέθοδοι που είναι πιο αποτελεσματικές για την ανίχνευση της ανευπλοειδίας του εμβρύου.
Γενετικά τεστ
μικρογραφία|Το πάνω μόριο DNA διαφέρει από το κάτω μόριο DNA σε ένα μόνο ζεύγος βάσεων (πολυμορφισμός G / A). Όταν γίνει αντιστοίχιση SNP αλληλόμορφων γονιδίων με την αντίστοιχη περιοχή mRNA του πλακούντα, τότε υπάρχει ανευπλοειδία (αναλογία 1:1 φυσιολογικό, 1:2 ή 2:1 ανευπλοειδία). μικρογραφία|Μεθυλιωμένο DNA. Οι δύο λευκές σφαίρες αντιπροσωπεύουν [[Μεθυλομάδα|μεθυλομάδες. Συνδέονται με δύο μόρια νουκλεοτιδίων κυτοσίνης που συνθέτουν την αλληλουχία DNA.]] Λόγω της ανίχνευσης εμβρυϊκών κυττάρων και εμβρυϊκού DNA που κυκλοφορεί στο μητρικό αίμα, είναι εφικτή η μη επεμβατική διάγνωση της εμβρυϊκής ανευπλοειδίας. Η ανάπτυξη μιας ποικιλίας μεθόδων εξέτασης για την ανευπλοειδία του εμβρύου και άλλες χρωμοσωμικές ανωμαλίες είναι πλέον μια εξέχουσα ερευνητική περιοχή λόγω της ανακάλυψης του ελεύθερου εμβρυϊκού νουκλεϊκού οξέος (cffDNA) στο πλάσμα του μητρικού αίματος. Μια μετα-ανάλυση που διερεύνησε το ποσοστό επιτυχίας της χρήσης ελεύθερου εμβρυϊκού DΝΑ στο μητρικό αίμα για την εξέταση ανευπλοειδών διαπίστωσε ότι αυτή η τεχνική ανίχνευσε τρισωμία 13 στο 99% των περιπτώσεων, τρισωμία 18 στο 98% των περιπτώσεων και τρισωμία 21 στα 99% των περιπτώσεων. Αποτυχημένη ανίχνευση ανωμαλιών με τη χρήση αυτής της τεχνικής είναι πιθανότερο να συμβεί σε έμβρυα με τρισωμία 13 και τρισωμία 18 αλλά όχι με τρισωμία 21. Προηγούμενες μελέτες διαπίστωσαν αυξημένα επίπεδα ελεύθερου εμβρυϊκού DNA στο μητρικό πλάσμα εμβρύων με τρισωμία 13 και 21 σε σύγκριση με γυναίκες με φυσιολογικά έμβρυα. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα DNA στην τρισωμία 18.
Το βασικό πρόβλημα με τη χρήση αυτού του είδους DNA είναι ότι τα κυκλοφορούντα εμβρυϊκά κύτταρα περιλαμβάνουν μόνο το 3 έως 6% ελεύθερου DNA στο πλάσμα του μητρικού αίματος (σ.σ. δεν υπάρχει αρκετό εμβρυϊκό DNA). Επομένως, έχουν αναπτυχθεί δύο αποτελεσματικές προσεγγίσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανίχνευση της ανευπλοειδίας του εμβρύου. Η πρώτη περιλαμβάνει την αντιστοίχιση βάσεων που βρίσκονται στην πολυμορφική θέση στο επίπεδο νουκλεοτιδίων (SNPs) αλληλόμορφων γονιδίων με την αντίστοιχη περιοχή του mRNA του πλακούντα. Η επόμενη προσέγγιση είναι η ανάλυση τόσο του μητρικού όσο και του εμβρυϊκού DNA και η αναζήτηση διαφορών στα πρότυπα μεθυλίωσης του DNA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιατρικές εργαστηριακές εξετάσεις Κατηγορία:Μαιευτική Κατηγορία:Γυναικολογία Κατηγορία:Γενετική Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Squalicorax
Το γένος Squalicorax είναι ένα εξαφανισμένο λαμνόμορφο γένος καρχαρία το οποίο έζησε κατά την Κρητιδική περίοδο. δεξιά|μικρογραφία|253x253εσ|Σκουαλικόρακας
Το όνομα  προέρχεται από τη λατινική squalus που σημαίνει καρχαρίας και το ελληνικό κόραξ, το κοράκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προϊστορικά ψάρια Κατηγορία:Καρχαρίες
Μελάνθιος (ιστορικός)
Ο ιστορικός Μελάνθιος αναφέρεται από τον Αρποκρατίωνα και το Λεξικό της Σούδας ως συγγραφέας μιας Ατθίδος αποτελούμενης από δύο τουλάχιστον βιβλία. Ένα ακόμη έργο του με τίτλο Περί των εν Ελευσίνι μυστηρίων μνημονεύεται από τον Αθήναιο και τον Σχολιαστή του Αριστοφάνους.
Καμιά άλλη πληροφορία δεν είναι γνωστή για τον Μελάνθιο ούτε καν η εποχή στην οποία έζησε. Από τα έργα του διασώθηκαν πέντε αποσπάσματα (ένα από την Ατθίδα και τέσσερα από το Περί μυστηρίων).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Ατθιδογράφοι
Στενά του Ορμούζ
thumb|215x215px|Δορυφορική εικόνα των στενών Τα Στενά του Ορμούζ (περσικά: تَنگِه هُرمُز, Τανγκέζ-γιε Χορμόζ, αραβικά: مَضيق هُرمُز, Μαντίκ Χουρμούζ· η αφαίρεση του "Χ" αποτελεί ανετυμολόγητο σφάλμα ευφωνίας/καλλωπιστικό σφάλμα) είναι πορθμός ανάμεσα στον κόλπο του Ομάν και τον Περσικό Κόλπο. Είναι το μόνο θαλάσσιο πέρασμα για τον Περσικό Κόλπο και γι' αυτό έχουν μεγάλη στρατηγική σημασία. Στα βόρεια βρίσκεται το Ιράν και στα νότια τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μουσαντάν, ένα εξκλάβιο του Ομάν. Στο στενότερο σημείο τους, τα στενά έχουν πλάτος 29 ναυτικά μίλια (54 χιλιόμετρα). Περίπου το 35% του πετρελαίου που μεταφέρεται μέσω ακτοπλοϊκών (και 20% των συνολικών) μεταφορών περνάει από τα Στενά του Ορμούζ.
Κρυφή μνήμη
thumb|right|400px|Βασική οργάνωση [[Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας|ΚΜΕ-Κρυφής μνήμης-Κύριας Μνήμης ]] Στην πληροφορική και στην ηλεκτρονική μηχανική κρυφή μνήμη (cache memory) καλείται η μνήμη υπολογιστή η οποία αποθηκεύει μία συλλογή από δεδομένα, τα οποία αποτελούν αντίγραφα τιμών που βρίσκονται κάπου αλλού. Το γνωστότερο παράδειγμα κρυφής μνήμης είναι η κρυφή μνήμη του επεξεργαστή, η οποία μεσολαβεί μεταξύ της κεντρικής μνήμης RAM και της Κεντρικής Μονάδας Επεξεργασίας (ΚΜΕ). Η διαφορά με την προσωρινή μνήμη (buffer) είναι ότι αυτή ορίζεται από το λειτουργικό σύστημα ή από ένα πρόγραμμα, ενώ η κρυφή μνήμη έχει προκαθορισμένο το υλικό της μέρος. Δηλαδή η προσωρινή μπορεί να είναι τμήμα του σκληρού δίσκου ή της RAM, ενώ η κρυφή μνήμη της ΚΜΕ είναι κατασκευασμένη και αποτελεί φυσικό και ανεξάρτητο τμήμα. Στη γενικότερη περίπτωση, όταν μιλούμε για κρυφή μνήμη υπάρχει μία ενεργή οντότητα που τα χρειάζεται και ενεργεί πάνω στα δεδομένα, ενώ από την άλλη μία περιοχή αποθήκευσης η οποία περιέχει τα δεδομένα των οποίων αντίγραφα τοποθετήσαμε στην κρυφή μνήμη.
Η χρησιμότητα της κρυφής μνήμης είναι ορατή στην περίπτωση που ο χρόνος πρόσβασης της ενεργού οντότητας πάνω στα αυθεντικά δεδομένα είναι πολύ υψηλός σε σχέση με την πρόσβαση σε μια κρυφή μνήμη όπου τοποθετούμε αντίγραφα, αλλά από την άλλη αυτή η γρήγορη περιοχή αποθήκευσης έχει υψηλό κόστος κατασκευής. Έτσι, π.χ., σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή ένα πρόγραμμα είναι αποθηκευμένο στην κύρια μνήμη, αλλά ο επεξεργαστής κατά την εκτέλεση της εφαρμογής τείνει για ένα σημαντικό ποσοστό της συνολικής χρονικής διάρκειας εκτέλεσης του προγράμματος να περιορίζεται σε μικρά υποσύνολα εντολών του προγράμματος (κάτι αναμενόμενο αφού τα προγράμματα περιέχουν βρόχους επανάληψης, ειδάλλως θα τερμάτιζαν σε πολύ μικρό χρόνο). Αυτό το φαινόμενο καλείται αρχή της τοπικότητας. Η κρυφή μνήμη της ΚΜΕ, ταχύτερη και πιο ακριβή από την κύρια μνήμη, αλλά και πολύ πιο μικρή σε μέγεθος (ώστε να περιορίζεται το κόστος), εκμεταλλεύεται την αρχή της τοπικότητας ώστε να αυξάνει σημαντικά στην πλειονότητα των περιπτώσεων τις υπολογιστικές επιδόσεις του συστήματος (να εκτελούνται ταχύτερα τα προγράμματα), αφού τα υποσύνολα των εντολών και των δεδομένων του προγράμματος τα οποία εκτελούνται συχνά προσκομίζονται στην κρυφή μνήμη, με αποτέλεσμα για σημαντικό χρόνο να επιτυγχάνεται απόδοση παρόμοια με αυτή ενός υπολογιστή ο οποίος διαθέτει μόνο την γρήγορη, αλλά ακριβή, κρυφή μνήμη.
Στην κατανόηση της βασικής λειτουργίας της κρυφής μνήμης μπορεί να βοηθήσει η αναλογία με τη χρήση του ψυγείου σε μια κουζίνα. Ο μάγειρας πρέπει σε καθημερινή βάση να παράγει κάποια φαγητά. Αν δεν είχε ψυγείο θα έπρεπε πιο συχνά να βγαίνει για να αγοράσει, π.χ. τα κρέατα, κάτι που θα μείωνε την αποδοτικότητά του, ενώ με τη βοήθεια του ψυγείου μπορεί να προμηθευτεί τα υλικά, π.χ. για μια εβδομάδα, εξοικονομώντας χρόνο. Άρα ο υπολογιστής θα αποκτά μεγαλύτερη ταχύτητα στο άνοιγμα των προγραμμάτων με τη μνήμη cache.
Κρυφή μνήμη ΚΜΕ
thumb|right|400px|Τυπική οργάνωση κρυφής μνήμης ΚΜΕ Κρυφή μνήμη Κεντρικής Μονάδας Επεξεργασίας, γνωστή και ως ενδιάμεση μνήμη ή λανθάνουσα μνήμη ΚΜΕ, ονομάζουμε τη μνήμη που χρησιμοποιείται από τον επεξεργαστή για να επιτύχει ταχύτερη πρόσβαση στην κύρια μνήμη. Αυτή η μνήμη είναι γρηγορότερη, ακριβότερη και μικρότερη σε μέγεθος από την κύρια μνήμη. Στην πράξη είναι υψηλής ταχύτητας μνήμη SRAM, η οποία χρησιμοποιείται μεταξύ της KME και της κύριας μνήμης. Εντολές και λέξεις της κύριας μνήμης που χρησιμοποιούνται συχνά ή χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατα, μεταφέρονται στην κρυφή μνήμη. Έτσι, την επόμενη φορά που η ΚΜΕ θα χρειαστεί μια λέξη, θα την αναζητήσει πρώτα στη μικρή και γρήγορα προσπελάσιμη κρυφή μνήμη. Αν η αναζήτηση είναι επιτυχής εξοικονομείται χρόνος, ενώ αν αποτύχει ξεκινά η προσπέλαση της κύριας μνήμης και ανανεώνεται η κρυφή μνήμη.
Όπως προαναφέρθηκε, η λειτουργία κάθε τύπου κρυφής μνήμης βασίζεται στην αρχή της τοπικότητας. Στην περίπτωση του επεξεργαστή αυτό σημαίνει ότι, αν ο τελευταίος χρειαστεί μια λέξη της κύριας μνήμης, η επόμενη λέξη που θα χρειαστεί κατά πάσα πιθανότητα θα βρίσκεται αποθηκευμένη κοντά στην προηγούμενη. Έτσι, μια ομάδα γειτονικών λέξεων (γραμμή κρυφής μνήμης) φορτώνεται στην κρυφή μνήμη μαζί με τη ζητούμενη, ώστε την επόμενη φορά να προσπελαστούν γρήγορα.
Άμεση χαρτογράφηση
thumb|center|Κρυφή μνήμη με απευθείας απεικόνιση
Πλήρως συσχετιστική
thumb|Πλήρως συσχετιστική οργάνωση κρυφής μνήμης
Συσχετιστική συνόλου κ γραμμών
thumb|Συσχετιστική οργάνωση κρυφής μνήμης συνόλου 4 γραμμών
Κρυφή μνήμη Ιστού
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή Κατηγορία:Μνήμη υπολογιστή
Γεώργιος Μπούμπουλης
Ο πλωτάρχης Γεώργιος Μπούμπουλης ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα, πληρεξούσιος, βουλευτής και πολλές φορές υπουργός ναυτικών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σπέτσες το 1827, δυο μήνες μετά τον θάνατο του πατέρα του. Ήταν εγγονός (εξ αγχιστείας) της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας.
Κατατάχτηκε στο πολεμικό ναυτικό ως δόκιμος εθελοντής το 1842.
Ήταν πληρεξούσιος Σπετσών στην Εθνική Συνέλευση του 1862. Εκλέχτηκε πολλές φορές βουλευτής Σπετσών και Σύρου (Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1865, Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1879 και άλλες), και υπηρέτησε επτά φορές ως Υπουργός Ναυτικών (κυβέρνηση του Μπενιζέλου Ρούφου, Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1871, Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1876, Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1877, Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Ιανουαρίου 1878,Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Οκτωβρίου 1878, Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1880).
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Βουλευτές Σπετσών Κατηγορία:Οικογένεια Μπούμπουλη
Μεθανοθειάλη
Η μεθανοθειάλη (αγγλικά: methanethial) είναι οργανική χημική ένωση, με μοριακό τύπο CH2S, αν και συμβολίζεται μερικές φορές επίσης με τους ημισυντακτικούς τύπους CH2=S και HCHS. Ανήκει στην κατηγορία των θειαλών, που αποτελούν τα θειούχα ανάλογα των αλδεϋδών. Πολύ σπάνια είναι δυνατό να παρατηρηθεί ως ελεύθερη ένωση, γιατί δίνει γρήγορα αντίδραση αυτοτριμερισμού της, σχηματίζοντας την ετεροκυκλική ένωση 1,3,5-τριθειάνιο : 100 px
Είναι πολύ δραστική και θερμοδυναμικά ασταθής, αλλά βρέθηκε στο διαστρικό διάστημα, και έχει προσελκύσει μεγάλη προσοχή για τη θεμελιώδη φύση της. Η τάση της μεθανοθειάλης να σχηματίζει (ολιγομερείς) αλυσίδες ή και δακτυλίους αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του «κανόνα του διπλού δεσμού».
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:C1
Επαρχία Θράκης
thumb|right|250px|Η επαρχία Θράκης στην Διοίκηση της Θρακικής το έτος 400 Η επαρχία Θράκης ήταν διοικητική διαίρεση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας αλλά και της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Βυζαντινή επαρχία Θράκης
Στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο και με την διοικητική μεταρρύθμιση του 4ου αιώνα μ.Χ. η ονομασία δόθηκε σε ένα μικρό τμήμα της Διοίκησις Θρακικού. Η νέα επαρχία κατελάμβανε εδάφη της σημερινής Βουλγαρίας κι Ουγγαρίας. Διοικητικά ήταν μέρος της Διοίκησις Θρακικής και της επαρχότητας της Ανατολής, ο διοικητής της είχε τον ρωμαϊκό τίτλο του Κονσουλάριου. Καταργήθηκε τον 7ο αιώνα με την δημιουργία των Θεμάτων.
Διοικητικό κέντρο της ήταν η Φιλιππούπολη, άλλες πόλεις ήταν η Βερόη, η Διοκλητιανούπολη, η Σεβαστούπολη και η Διόσπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Ε
Η Αλήθεια Κριτής (βιβλίο)
Η Αλήθεια Κριτής ''εις τας μεγάλας διαφοράς των χριστιανικών λατρειών. Των Γραικών, Παπιστών, Καλβινιστών και Λουθηρανών,'' Πράξις Δικαστική Ηθική του Πατρός Βεντζόνη από τη Συντροφία των Ιησουιτών, του ύστερον επιστρέψαντος εις την Αληθινήν Εκκλησίαν την Ανατολικήν.
''Μεταφρασθείσα από την Ιταλική εις την κοινή διάλεκτον των Γραικών, Διηρημένη εις τόμους δύο. Τόμος Πρώτος. Τύπος Πρώτος'' right|thumb Βιβλίο θεολογικού περιεχομένου, που εκδόθηκε από το τυπογραφείο της Μοσχόπολης γύρω στα 1750. Συγγραφέας του έργου θεωρείται σήμερα ο Ιταλός Λεονάρντο Λομπάρντι. Το θέμα που πραγματεύεται ο συγγραφέας του είναι οι δογματικές διαφορές μεταξύ των τεσσάρων χριστιανικών θρησκειών και η υπεροχή της Ορθοδοξίας έναντι των άλλων. Συγκεκριμένα ο συγγραφέας μας μεταφέρει σε μια φανταστική δίκη, που γίνεται στο Κριτήριο (=Δικαστήριο) της Αλήθειας, στα πλαίσια της Συνόδου της Ρατισβόνης (Ρέγκενσμπουρκ). Το αποτέλεσμα του Κριτηρίου θα καταδικάσει τα άλλα δόγματα, κυρίως των Καθολικών και θα αναδείξει την Ορθόδοξη εκκλησία, κριτικάροντάς την όμως και αυτήν. Το βιβλίο, σπανιότατη έκδοση, βρίσκεται σήμερα μόνο στη Βιβλιοθήκη της Βουλής, στο Μουσείο Μπενάκη, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, στη Βιβλιοθήκη της ελληνικής κοινότητας της Τεργέστης, στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού και σε χειρόγραφο υπάρχει στη Μονή Ταξιαρχών στο Αίγιο. Παρόλο που το βιβλίο δεν γράφει τυπογραφείο, οι ερευνητές, μελετώντας τα τυπογραφικά στοιχεία, τα πρωτογράμματα και τις βινιέτες του βιβλίου, πιστεύουν ότι τυπώθηκε στο τυπογραφείο της Μοσχόπολης, γύρω στο 1750.
Ο συγγραφέας
Ο Λάμπρου στη σχετική μελέτη του θεωρεί συγγραφέα του βιβλίου, αυτόν που αναφέρεται και στο εξώφυλλο, τον πατέρα Βεντζόνη, ενώ ο Σάθας, που ασχολήθηκε με το βιβλίο, θεωρεί ότι το βιβλίο φέρει ψευδεπωνύμως το όνομα Βεντζόνη, για να κρυφτεί το όνομα του Παπαζώλη, ανθρώπου που ξεσήκωνε τους Έλληνες της περιοχής σε επανάσταση, ακριβώς λίγο πριν από τα Ορλωφικά. . Πρώτος ο Γάλλος Legrand, αποδέχεται σαν ακριβή τη διαβεβαίωση του Τσάντλερ, ότι συγγραφέας είναι ένας Ιταλός που διέτριβε στην Αθήνα εκείνη την εποχή, ο Leonardo Lombardi. Με τη γνώμη του Λεγκράν συμφώνησε αργότερα και ο Ι. Γεννάδιος και την ακολουθούν και οι σημερινοί ιστορικοί του βιβλίου. Ο Λεονάρντο Λομπάρντι, που γεννήθηκε γύρω στο 1709, Ιταλός Ιησουίτης που εγκατέλειψε το δόγμα του και προσηλυτίστηκε στην Ορθοδοξία, αφού εγκατέλειψε τη χώρα του λόγω κλοπής πολύτιμων αντικειμένων από ναούς, ήρθε στην Ελλάδα και τη περίοδο που έγραψε το βιβλίο βρισκόταν ή στο Μυστρά, φιλοξενούμενος του Μητροπολίτη Λακεδαιμονίας Παρθένιου Καλημέρη, ή στην Αθήνα, όπου βρίσκουμε το όνομά του σε ένα τουρκικό έγγραφο του 1748. Τις πληροφορίες αυτές τις δίνει ο Τσάντλερ, μαζί και με άλλες, επιτιμητικές για το άτομό του και για τη συμπεριφορά του.
Η δομή του βιβλίου
Το βιβλίο διαιρείται σε τρία μέρη, το καθένα με τη δική του αρίθμηση.
Μετά το εξώφυλλο, ακολουθούν 12 σελίδες χωρίς αρίθμηση, στις οποίες, στις δυο πρώτες υπάρχουν δύο αρχαϊκής μορφής επιγράμματα και στις υπόλοιπες δέκα υπάρχει η αφιερωτική (προσφωνητική) του βιβλίου επιστολή. Ο συγγραφέας αφιερώνει το βιβλίο κατ’ αρχήν στον Μητροπολίτη Λακεδαίμονος Παρθένιο Καλημέρη, ο οποίος –όπως γράφει στην επιστολή- φιλοξένησε το συγγραφέα, τον υποδέχτηκε με αγάπη και ενδιαφέρον και μάλιστα τον έχρισε με το Άγιο Μύρο, κάνοντάς τον με αυτόν τον τρόπο χριστιανό Ορθόδοξο, έτσι όπως συνηθίζονταν τότε η τελετή προσηλυτισμού. Επίσης το αφιερώνει στο Μητροπολίτη Κορίνθου, στο Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών και σε κάποιους κοσμικούς, όπως τον Παναγιώτη Μπενάκη και τον Ιωάννη Μελετάκη. left|frame|εσωτερική σελίδα του βιβλίου Μετά αρχίζει το πρώτο μέρος, που επιγράφεται ''Μέρος Πρώτον. Παρρησίασις α’ της Εκκλησίας της Ανατολικής'', σελίδες 184.
Το δεύτερο μέρος επιγράφεται ''Οπτασία της ψυχής του Καλβίνου εις τον Λούθηρον κοιμώμενον, σελίδες 105.
Το τρίτο και τελευταίο μέρος επιγράφεται Ερχομός και συνομιλία του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως με τον Μαρτίνον ενώπιον πάσης της εκεί συνηθροισμένης συνόδου, σελίδες 38.
Στο κάτω μέρος της τελευταίας σελίδας αναγράφεται η λέξη ΒΟΝΔΗΛΑΡ που είναι αναγραμματισμός του ονόματος του συγγραφέα ΛΟΝΒΑΡΔΗ – και η ένδειξη Τέλος του πρώτου μέρους.
Στο βιβλίο περιέχονται ακόμη 10 εικόνες ξυλογραφίας, που αναπαριστούν διάφορες σκηνές του έργου.
Το έργο
Η Ανατολική Εκκλησία εμφανίζεται στο δικαστήριο της Αλήθειας, που λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια της Εκκλησιαστικής Συνόδου της Ρατισβόννης -όπως ονόμαζαν οι Έλληνες το Ρέγκενσμπουρκ- και ζητά να αποδείξει την ορθότητα των δογμάτων της και να επαναφέρει τους Καθολικούς και τους Διαμαρτυρόμενους στη δική της, πρώτη, ορθή πίστη. Παρεμβαίνει η Καθολική Εκκλησία, εκστομίζοντας ένα δριμύ κατηγορώ εναντίον του Καλβίνου και του Λούθηρου, για τις καινοφανείς δοξασίες τους. Μετά βλέπουμε το Λούθηρο να πηγαίνει επίσκεψη στο Καλβίνο, με αφορμή την ονομαστική εορτή του δεύτερου και εκεί να συζητούν για τους Παπιστές και να ρίχνουν το ανάθεμα ιδιαίτερα εναντίον των Ιησουιτών. Ο Καλβίνος, επειδή πάσχει από ποδάγρα, εξουσιοδοτεί το Λούθηρο να παραστεί εκ μέρους του στο Δικαστήριο. Ιησουίτες καλόγεροι εμφανίζονται με δόλια τεχνάσματα να προσπαθούν να παρασύρουν το Λούθηρο για να σκοτώσει το Καλβίνο. Ο Λούθηρος όμως, καταλαβαίνει το ποιόν των μεταμφιεσμένων Ιησουιτών και προσπαθεί να τους παραπλανήσει και αυτός. Σε μια επόμενη συνομιλία ο Καλβίνος, εκφράζοντας τη γνώμη του για τους Ορθόδοξους, θεωρεί τους Πατριάρχες της Ορθόδοξης εκκλησίας σιμωνιακούς και ψεύτες, καταφέρεται και εναντίον των Γραικών γενικά και όχι μόνο του κλήρου, ενώ ο Λούθηρος προσπαθεί να του αλλάξει γνώμη και δικαιολογεί τους Πατριάρχες, αλλά και τους Γραικούς. Ο Καλβίνος πεθαίνει, αλλά η ψυχή του επισκέπτεται το Λούθηρο και τον πληροφορεί ότι τελικά δεν πήγε στο Παράδεισο, αλλά γυρίζει σαν καταραμένος στη Κόλαση μαζί με πολλούς Πάπες. Μετά εμφανίζονται οι Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Ιερουσαλήμ και Αντιοχείας, ερχόμενοι στη Ρατισβόνη για να συμμετάσχουν στη Σύνοδο, ενώ ταυτόχρονα έρχεται και ο Πάπας από τη Ρώμη για να παρευρεθεί αυτοπροσώπως στο Δικαστήριο. Έρχεται τέλος και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και συζητά εκτενώς με τον Λούθηρο για τα εκκλησιαστικά δόγματα. Στο τέλος, η Αλήθεια φαίνεται να γέρνει προς τα δόγματα της Ορθοδοξίας, και παρακινεί τους Καθολικούς να επιστρέψουν στα αληθινά δόγματα αυτής, γνώμη με την οποία φαίνεται να συμφωνεί και ο Λούθηρος. Στο βιβλίο αντιμετωπίζονται οι Ιησουίτες με άκρα αυστηρότητα. Ο Πάπας διασύρεται και κατηγορείται για φιλοχρηματία, κατασκευάζοντας δήθεν άγια λείψανα από κόκαλα ζώων και ανθρώπων, μόνο και μόνο για να συλλέγει χρήματα. Η Καθολική εκκλησία κατηγορείται για εξαπάτηση, επικρίνεται για το δόγμα του Καθαρτηρίου, που ο συγγραφέας θεωρεί ανόητο και δημιούργημα των Παπών και όχι του Θεού, για να φοβίζουν τους ανθρώπους και επίσης κατηγορείται για απληστία, ανειλικρίνεια, κερδοσκοπία με τη πώληση των συγχωροχαρτιών, φιλαργυρία, καθώς και για ομοφυλικούς έρωτες.
«Ρωμαϊκή αυλή έφθασεν εις το κέντρον των πλέα μεγάλων παρανομιών και δυσσεβημάτων … ας ελθη εις εαυτήν και ας επιστρέψη προ της παντελούς αυτής απωλείας, τώρα μάλιστα οπού η αγία μήτηρ Εκκλησία των Γραικών είναι παρούσα και τα δικαιολογήματα αυτής είναι πραγματικά και στερεά και όχι αέρια και επίπλαστα, καθώς μετ’ ολίγων θέλει έλθει το πράγμα εις φως»
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική τυπογραφία Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα Κατηγορία:Νεοελληνικός διαφωτισμός
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1966
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1966 ήταν η 11η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αγωνιστικής Σκοποβολής (ISSF). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Λάχτι, στη Φινλανδία. Διεξήχθησαν 6 αγωνίσματα, 4 ανδρών (2 ατομικά και 2 ομαδικά) και 2 γυναικών (ατομικά). Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα νέων.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Σοβιετική Ένωση με 4 χρυσά μετάλλια και 6 συνολικά. Η Γαλλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 1 χρυσό μετάλλιο και 5 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Ιταλία με 1 χρυσό μετάλλιο και 2 συνολικά.
Παραπομπές
1966 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Φινλανδία Κατηγορία:Σκοποβολή το 1966
Chevrolet Corvette C7
Η διάδοχος της C7, η Chevrolet Corvette C8, παρουσιάστηκε στις 18 Ιουλίου 2019, μπήκε στην παραγωγή στις 3 Φεβρουαρίου 2020 και διατήρησε επίσης την ονομασία Stingray, αλλά για πρώτη φορά στην ιστορία του μοντέλου, η C8 φέρει κεντρομήχανη πλατφόρμα, δηλαδή με τον κινητήρα στο κέντρο του αμαξώματος και πίσω από τα 2 καθίσματα, και όχι στο μπροστινό μέρος του σασί.
Εξέλιξη
Σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό αυτοκινήτου Motor Trend, η εξέλιξη του διαδόχου της Chevrolet Corvette C6 ξεκίνησε το 2007, δηλαδή στα 3 χρόνια μετά την εμπορική εισαγωγή της C6. Η παρουσίαση της C7 είχε αρχικά οριστεί για τη σεζόν (model year) του 2011, προκειμένου να συμπέσει με τον εορτασμό των 100 ετών από την ίδρυση της Chevrolet, που είχε γίνει στις 3 Νοεμβρίου 1911. Ωστόσο σημειώθηκε μια σημαντική καθυστέρηση, λόγω της τότε κάκιστης οικονομικής κατάστασης της μητρικού ομίλου της General Motors, που έφτασε στο αποκορύφωμά της με την παγκόσμια οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008 και τη συνεπακόλουθη παγκόσμια κρίση της αυτοκινητοβιομηχανίας (2008-2010), με συνέπεια την πτώχευση και αναδιοργάνωση της General Motors τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2009. Το αποτέλεσμα ήταν μια σειρά διαδοχικών αναβολών, με συνέπεια την ολοκλήρωση του σχετικού πρότζεκτ μόλις το 2012 και η εισαγωγή της στην αγορά μετατέθηκε για τη σεζόν του 2014.
Η πρώτη επίσημη ανακοίνωση για την 7η γενιά της Corvette έλαβε χώρα στις 18 Οκτωβρίου 2012, όταν η General Motors επιβεβαίωσε επίσημα ότι η Corvette C7 θα παρουσιαζόταν την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2013, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ, όπως και έγινε, καθώς και την έναρξη της παραγωγής της τον Σεπτέμβριο του 2013. Ταυτόχρονα με την ανακοίνωση, η Chevrolet παρουσίασε την νέα και πιο σύγχρονη εκδοχή του σήματος της Corvette, το οποίο και καθιερώθηκε με την εισαγωγή της Corvette C7. Οι πρώτες C7 έφτασαν σε ειδικά επιλεγμένες αντιπροσωπείες των ΗΠΑ στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, ως μοντέλο της σεζόν του 2014. Ειδικότερα στην Ευρώπη, οι εξαγωγές ξεκίνησαν το Δεκέμβριο του 2013, ενώ μέσα στο 2014 άρχισε να εξάγεται και σε άλλες αγορές διεθνώς.
Αμάξωμα και αισθητική
Διατηρώντας την παράδοση των παλαιότερων γενεών της Corvette, η C7 προσφέρθηκε ως 2-πορτο coupé και ως 2-πορτο convertible (καμπριολέ), πάντα βέβαια αυστηρά 2-θέσια και αποκλειστικά πισωκίνητη. Επίσης, η Corvette C7 συνέχισε να βασίζεται στην πλατφόρμα Y-body, στην οποία είχαν βασιστεί και όλες οι προκάτοχοι από την εμπορική εισαγωγή της Chevrolet Corvette C4 το 1983, αλλά με εντελώς διαφορετική και πιο δυναμική αισθητική από την Corvette C6. Ένα άμεσο αποτέλεσμα της διατήρησης του σασί Y-body, είναι και η διατήρηση της ιδανικής κατανομής βάρους αμαξώματος εμπρός / πίσω ακριβώς στο 50 / 50, όπως ίσχυε και στις Corvette C5 και Corvette C6. Παράλληλα, το αμάξωμα της Corvette C7 είχε δεχτεί ακόμα μεγαλύτερες ενισχύσεις, με αποτέλεσμα να έχει σασί κατά 57% ισχυρότερο από αυτό της C6.
Μεγάλη έμφαση δόθηκε τότε στον εκσυγχρονισμό της αισθητικής του μοντέλου και ιδίως με σκοπό να γίνει πιο ελκυστική και στο νεανικό κοινό, καθώς η Corvette τότε είχε αποκτήσει ένα έντονα αρνητικό ίματζ ενός αυτοκινήτου για οδηγούς μεγάλων ηλικιών. Αυτή η ανάγκη έγινε πιο επιτακτική λόγω μιας τότε στατιστικής μελέτης που έγινε στις ΗΠΑ στα τέλη του 2012, σύμφωνα με την οποία το 46% των αγοραστών Chevrolet Corvette C6 το 2012, έως τον Οκτώβριο του έτους, ήταν ηλικίας 55 ετών και άνω, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των αγοραστών της Porsche 911 ήταν στο 30% και του Audi R8 μόλις στο 22%. Κατά συνέπεια, η Corvette C7 απέκτησε ένα πολύ πιο δυναμικό και επιθετικό ντιζάιν, που δεν θύμιζε σχεδόν καθόλου την προκάτοχο C6. Ωστόσο, το ντιζάιν στα πίσω φώτα της C7 δέχτηκε αμφιλεγόμενα έως και αρνητικά σχόλια, καθώς θεωρήθηκε ως μια έντονη ρήξη με την παράδοση των στρογγυλών πίσω φώτων όλων των έως τότε Corvette. thumb|left|Το σαλόνι της Chevrolet Corvette C7 Stingray, εν δράσει. Επιπρόσθετα, σχεδιάστηκε ένα εντελώς νέο σαλόνι, που δεν είχε καμία ομοιότητα με αυτό της προκατόχου, με πιο φουτουριστική αισθητική, ιδίως στο ταμπλό και στον πίνακα οργάνων, ο οποίος παρέχει έως και 69 διαφορετικές πληροφορίες. Μάλιστα ο πίνακας οργάνων έχει παλέτα επιλογής με 5 διαφορετικές οθόνες γραφικών, που αντιστοιχούν και σε διαφορετική οδική συμπεριφορά, ανάλογα με τον επιθυμητό τρόπο οδήγησης και τις εξωτερικές συνθήκες: Weather, Eco, Tour, Sport και Track. Ο οδηγός μπορεί να επιλέγει όποια λειτουργία και αντίστοιχη οθόνη θέλει, με το γύρισμα του σχετικού διακόπτη Mode Select. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν υλικά ακόμα υψηλότερης ποιότητας και το επίπεδο συναρμολόγησης βελτιώθηκε περαιτέρω, με σκοπό την ενίσχυση του ίματζ της Corvette στην κατηγορία των σπορ υπεραυτοκινήτων. Σε αντίθεση με τα πολύ μεγάλα και ογκώδη τιμόνια των C4 (από το καλοκαίρι του 1989 που καθιερώθηκε ο αερόσακος οδηγού), C5 και C6, η C7 υιοθέτησε ένα εμφανώς μικρότερο τιμόνι, διαμέτρου 14,1 ιντσών, δηλαδή 36,0 εκατοστών, με σκοπό τον ευκολότερο και αμεσότερο έλεγχο από τον οδηγό. thumb|right|Η παρουσίαση της Chevrolet Corvette C7 convertible στα εγκαίνια του Σαλονιού της Γενεύης, στις 5 Μαρτίου 2013.
Η ανοικτή έκδοση convertible αποκαλύφθηκε επίσημα στις 5 Μαρτίου 2013, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, και τελικώς εισήχθη στην αγορά ταυτόχρονα με την coupé. Η οροφή της ανοικτής Corvette C7, καθώς και των ισχυρότερων C7 Z06 cabrio και C7 ZR1 cabrio, μπορεί να ανοίξει και αναδιπλωθεί ακόμα και εν κινήσει, σε ταχύτητες έως και 50 χιλιόμετρα την ώρα (31 μίλια την ώρα).
Stingray
thumb|left|Το εσωτερικό μιας Chevrolet Corvette C7 Stingray με 7-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2013.
Ο νέος τότε κινητήρας της στάνταρ C7, που φέρει τον κωδικό LT1, ήταν ο πρώτος της Gen 5 (πέμπτης γενιάς) της οικογένειας Small Block και διατήρησε τον παραδοσιακό του σχεδιασμό, αλλά ενσωματώνοντας πλέον και αρκετές νέες, προηγμένες τεχνολογίες, όπως άμεσο ψεκασμό καυσίμου, Active Fuel Management (απενεργοποίηση των 4 κυλίνδρων, όταν δεν χρειάζονται και οι 8) και σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων VVT. Ο κυβισμός του είναι 6.2 λίτρα, η ισχύς του είναι 460 hp (336 kW) και η ροπή 624 N·m (465 lb·ft), δίνοντας έτσι στην εισαγωγική έκδοση της Corvette C7 τον τίτλο της ισχυρότερης έως τότε «βασικής» Corvette (το «βασική» εδώ βέβαια είναι σχετικό...) όλων των εποχών. Η επιτάχυνση 0-60 μίλια την ώρα (0-97 χιλιόμετρα την ώρα) έρχεται σε μόλις 3,8 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα είναι 306 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή 190 μίλια την ώρα. thumb|right|Το 7-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο μιας Chevrolet Corvette C7 Stingray του 2014.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της Corvette, συνδυάστηκε με 7-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, το TR-6070 της εταιρείας Tremec, το οποίο και διατέθηκε μόνο στην Corvette C7 (αντιθέτως, η διάδοχος της C7, η Corvette C8, δεν προσφέρεται πλέον με χειροκίνητο κιβώτιο). Το κιβώτιο αυτό ήταν μια βελτιωμένη μετεξέλιξη του 6-τάχυτου μηχανικού κιβωτίου TR6060, επίσης της εταιρείας Tremec, που είχε χρησιμοποιηθεί στην προκάτοχο Chevrolet Corvette C6 τις σεζόν 2008 - 2013 και σε αρκετά άλλα μοντέλα. Αντιθέτως, το 7-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο TR-6070 χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά στην Corvette C7. Κατά την εισαγωγή του, τον Σεπτέμβριο του 2013 μαζί με την Corvette C7, ήταν χρονολογικά μόλις το δεύτερο παγκοσμίως 7-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο σε αυτοκίνητο παραγωγής, μετά το 7-τάχυτο χειροκίνητο που είχε εμφανιστεί τον Σεπτέμβριο του 2011 με την εισαγωγή της Porsche 991 (η τότε γενιά της Porsche 911). Σημειωτέον ότι και τα δύο αυτά κιβώτια, τόσο της Porsche 991 όσο και της Corvette C7, για ευκολότερο χειρισμό, φέρουν εσωτερικό ελατήριο που επιτρέπει την επιλογή της 7-ης σχέσης στο χειροκίνητο κιβώτιο μόνο όταν ο οδηγός έχει βάλει προηγουμένως τον λεβιέ στη θέση της 6-ης.
Επίσης, η C7 μπορούσε να παραγγελθεί προαιρετικά με αυτόματο κιβώτιο με μοχλούς πίσω από το τιμόνι, για ευκολότερες αλλαγές ταχυτήτων αν ο οδηγός επιλέξει χειροκίνητο έλεγχο. Αρχικά μεταφέρθηκε αυτούσιο στην C7 από την Corvette C6 το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο 6L80E, με μοχλούς. Στις 8 Δεκεμβρίου 2013, άρχισαν να διαρρέουν πληροφορίες ότι από τον Απρίλιο του 2014 θα διατεθεί ένα 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, το Hydra-Matic 8L90, αντί για 6-τάχυτο. Τελικώς το κιβώτιο αυτό, που φέρει επίσης μοχλούς πίσω από το τιμόνι, διατέθηκε σε όλες τις Corvette C7 από τη σεζόν του 2015, αντικαθιστώντας οριστικά το 6-τάχυτο αυτόματο. Σκοπός του είναι η μείωση της μέσης κατανάλωσης της Corvette σε κάτω από 8 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, νούμερο εντυπωσιακό για κινητήρα 6.2 λίτρων V8.
Διακρίσεις
Η Chevrolet Corvette C7 απέσπασε πλήθος διακρίσεων από όλα τα μεγάλα αμερικανικά περιοδικά. Αρχικά κέρδισε τον τίτλο του Υψηλών Επιδόσεων Αυτοκινήτου της Χρονιάς (Performance Car of the Year) του Road & Track για το 2013, και στη συνέχεια τον τίτλο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς (Car of the Year) του Automobile για το 2014, ενώ ήταν και μεταξύ των φιναλίστ για το Αυτοκίνητο της Χρονιάς του Motor Trend. Επίσης, ήταν στον κατάλογο των 10 καλύτερων μοντέλων (Ten Best) του Car and Driver για το 2014.