cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντουάν Ριγκοντό
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ο Ριγκοντό ξεκίνησε την επαγγελματική προπονητική σταδιοδρομία του το 2015, όταν έγινε προπονητής της γαλλικής Παρί-Λεβαλουά, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Μετροπολιτάν 92.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1999 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA
Σονάτα για πιάνο No. 10 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 10 σε Σολ μείζονα, Op. 14, No. 2 (αγγλικά: Piano Sonata No. 10, γερμανικά: Sonate Nr. 10 G-Dur op. 14 Nr. 2) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη μεταξύ το 1798 και 1799, και αφιερωμένη στη Γιοζέφα φον Μπράουν. Μία τυπική εκτέλεσή της διαρκεί περίπου 15 λεπτά. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη: Ι. Allegro - 2/4 σε Σολ μείζονα, ΙΙ. Andante σε Ντο μείζονα και ΙΙΙ. Scherzo: Allegro assai - 3/8 σε Σολ μείζονα. Ο γνωστός Βρετανός μουσικολόγος Ντέιβιντ Φράνσις Τόβεϊ είναι πει ότι η σονάτα αυτή είναι μία «πανέμορφη μικρή δουλειά».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονάτα 10 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ μείζονα Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας
Το Δημοτικό Θέατρο της Κέρκυρας, ήταν το κυρίως κτήριο θεάτρου και όπερας στην Κέρκυρα, από το 1902 έως το 1943. Αποτελούσε τον διάδοχος του Θεάτρου Σαν Τζάκομο, το οποίο αργότερα έγινε το Δημαρχείο του νησιού. Το κτίριο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των Γερμανικών εναέριων βομβαρδισμών του 1943. Κατά τη διάρκεια της 41χρονης ιστορίας του ήταν ένα από τα κορυφαία θέατρα και όπερες στην Ελλάδα, και ως το πρώτο θέατρο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, συνέβαλε στις τέχνες και στην ιστορία των Βαλκανίων και της Ευρώπης.
Ιστορία και αρχιτεκτονική
Το Δημοτικό θέατρο χτίστηκε για να καλύψει τις απαιτήσεις ενός αυξανόμενου κοινού. Η απόφαση για την κατασκευή του ελήφθη το 1885, από τον πρωθυπουργό Γεώργιο Θεοτόκη. Εντούτοις, η ανέγερση του ξεκίνησε το 1893 από τον δήμαρχο Μιχαήλ Θεοτόκη. Παρόλα αυτά, το υψηλό κόστος κατασκευής καθυστέρησε τα εγκαίνια του μέχρι το 1902. Ο αρχιτέκτονας ήταν ο Ιταλός Κονράντο Περγκολέσι και δημιούργησε το σχέδιο με πρότυπο τη Σκάλα του Μιλάνου. Το μέγιστο ύψος του θεάτρου ήταν 39 μέτρα και υπήρχε μια γκαλερί στην μπροστινή είσοδο στολισμένη με ψηλές κολώνες της Τοσκάνης. Στην είσοδο υπήρχαν μεγάλες πορφυρές κολόνες και οι ψηλοί τοίχοι του ήταν διακοσμημένοι με τοιχογραφίες διάσημων συνθετών που δημιουργήθηκαν από Ιταλούς καλλιτέχνες. Ο επάνω όροφος ήταν διακοσμημένος με τέσσερις ημι-στήλες Κορινθιακού ρυθμού και ένα αέτωμα. Η επίσημη εμβληματική ασπίδα της Κέρκυρας έμεινε ανάγλυφη στο κέντρο του αετώματος που περιβάλλεται από ένα στεφάνι δάφνης.
Το αμφιθέατρο περιελάβανε 64 διακοσμημένα θεωρεία τοποθετημένα σε τρία επίπεδα και έναν εξώστη για το ευρύ κοινό στην κορυφή. Το πρώτο θεωρείο στην πρώτη σειρά προοριζόταν για την επιτροπή θεάτρου. Πίσω από αυτό, μέσα σε ένα γραφείο, φυλάσσονταν τα αρχεία του Θεάτρου Σαν Τζάκομο.
Η κουρτίνα της σκηνής του νέου θεάτρου κληρονομήθηκε από τον προκάτοχο του, το Θέατρο Σαν Τζάκομο, και δημιουργήθηκε από έναν Ιταλό καλλιτέχνη. Απεικόνιζε μια σκηνή από την Οδύσσεια, όπου ο Βασιλιάς Αλκίνοος καλωσόριζε τον Οδυσσέας στη γη των Φαιάκων.
Το θέατρο θεωρήθηκε ένα από τα καλύτερα της Ευρώπης, με υπέροχη ακουστική και πλούσια διακοσμημένους εσωτερικούς χώρους που απεικονίζουν αρχαίους Έλληνες θεούς και μουσικά θέματα, ζωγραφισμένα από Ιταλούς καλλιτέχνες. Λειτουργούσε επίσης ως χώρος κοινωνικής συγκέντρωσης όπου συγκεντρώθηκε η υψηλή κοινωνία για κοινωνικούς χορούς. Η επίσημη ημερομηνία έναρξης ήταν η 7η Δεκεμβρίου 1902, με την όπερα του Ρίχαρντ Βάγκνερ «Λόενγκριν» ως την πρώτη παράσταση. Ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας παρακολούθησε επίσης παραστάσεις ενώ έκανε διακοπές στο παλάτι του Αχίλλειου. Το 1907 η Παλιά Φιλαρμονική της Κέρκυρας έδωσε μια συμφωνία σε μια παράσταση που έλαβε μεγάλη αναγνώριση από το κοινό.
Από τις 19 Ιανουαρίου 1916 έως τις 19 Νοεμβρίου 1918, το θέατρο χρησίμευσε επίσης ως τόπος συνάθροισης του σερβικού κοινοβουλίου στην εξορία, και η απόφαση για τη δημιουργία του νέου Ηνωμένου Βασίλειου της Γιουγκοσλαβίας μεταφέρθηκε εκεί. Το 1923, πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία φιλοξενήθηκαν στα θεωρεία του θεάτρου.
Το κόστος επισκευής του κτιρίου αυξήθηκε σε περίπου 1.000.000 Βρετανούς χρυσούς ηγεμόνες, ένα τεράστιο ποσό εκείνη την εποχή • η απόσβεση του κανονίστηκε για το 1941. Δύο χρόνια αργότερα, το βράδυ της 13ης Σεπτεμβρίου 1943, το θέατρο καταστράφηκε σε βομβιστική επιδρομή του Χίτλερ.
Τα αρχεία του θεάτρου (συμπεριλαμβανομένων των ιστορικών αρχείων του θεάτρου Σαν Τζάκομο) και όλα τα πολύτιμα αντικείμενα τέχνης καταστράφηκαν κατά τον βομβαρδισμό με εξαίρεση της κουρτίνας της σκηνής, η οποία δεν βρισκόταν στις εγκαταστάσεις τη νύχτα του βομβαρδισμού. Μεταξύ των απωλειών πιστεύεται ότι ήταν πολλά χειρόγραφα του έργου του Σπυρίδωνα Ξυνδά, συνθέτη της πρώτης όπερας στα ελληνικά. Τα ερείπια του κτιρίου θεωρήθηκαν χωρίς ιστορική ή άλλη αξία και καταδικάστηκαν μετά από απόφαση του επόπτη αρχιτέκτονα Ιωάννη Κόλα και των πολιτικών μηχανικών Γεώργιου Λινάρδου και Ρένου Παπέτη. Στις 31 Μαΐου 1952, ο δήμαρχος Σταμάτης Δεσύλλας και το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισαν ομόφωνα να κατεδαφίσουν το θέατρο παρά τις εκτεταμένες δημόσιες διαμαρτυρίες και τις νομικές προκλήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρκυρα Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στην Ελλάδα
Αντρέα Πιζάνι
Ως Αντρέα Πιζάνι είναι γνωστοί οι παρακάτω:
Μαρί Λου
Βιογραφία
Η Λου μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στην ηλικία των 5 ετών, μαζί με την οικογένεια της. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, ενώ έκανε την πρακτική της στα Disney Interactive Studios. Είναι γνωστή για τη τριλογία Legend και Young Elities.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανίδες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Κινέζοι μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Σονάτα για πιάνο No. 11 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 11 σε Σι ύφεση μείζονα, Op. 22 (αγγλικά: Piano Sonata No. 11, γερμανικά: Nr. 11 in B-Dur) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1800 και δημοσιευμένη δύο χρόνια αργότερα. Ο Μπετόβεν τη θεωρούσε μία από τις καλύτερες πρόωρες σονάτες του, όμως και αρκετές άλλες ήταν γνωστές στο κοινό. Ο εξέχων Βρετανός μουσικολόγος Ντέιβιντ Τόβεϊ είχε πει για τη σονάτα: το έργο αυτό είναι η κορύφωση της πρόωρης περιόδου του Μπετόβεν. Στις νέες του σονάτες ο Μπετόβεν άρχισε να πειραματίζεται αρκετά.
Η Σονάτα αποτελείται από το τέσσερα μέρη: Ι. Allegro con brio - 4/4 σε Σι ύφεση μείζονα, ΙΙ. Adagio con molto espressione - 9/8 σε Μι ύφεση μείζονα, ΙΙΙ. Menuetto - 3/4 σε Σι ύφεση μείζονα και ΙV. Rondo: Allegretto - 2/4 σε Σι ύφεση μείζονα. Μία τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 25 με 30 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονάτα 11 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα
Σονάτα για πιάνο No. 12 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 12 σε Λα ύφεση μείζονα, Op. 26 (αγγλικά: Piano Sonata No. 12, γερμανικά: Sonate Nr. 12 in As-Dur) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη μεταξύ το 1800 και 1801, και αφιερωμένη στον Καρλ φον Λιχνόβσκι. Περίπου την ίδια εποχή, ο Μπετόβεν είχε συνθέσει και την πρώτη του συμφωνία. Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη: I. Andante con variazioni - 3/8 σε Λα ύφεση μείζονα, II. Scherzo, allegro molto - 3/4 σε Λα ύφεση μείζονα, Ρε ύφεση μείζονα και Λα ύφεση μείζονα, III. Maestoso andante, marcia funebre sulla morte d'un eroe - 4/4 σε Λα ύφεση ελάσσονα, Λα ύφεση μείζονα και IV. Allegro, Rondo - 2/4 σε Λα ύφεση μείζονα. Μία τυπική εκτέλεση του έργου διαρκεί περίπου 20 με 22 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονάτα 12 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ύφεση μείζονα Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε φίλους ή συγγενείς Κατηγορία:Συνθέσεις του 1801
Λιμένας των Νεωρίων
Τοποθεσία
Το λιμάνι βρισκόταν στη νότια ακτή του Κεράτιου κόλπου, ανατολικά της σημερινής Γέφυρας του Γαλατά, στην Έκτη περιοχή της Κωνσταντινούπολης. Στην Οθωμανική Κωνσταντινούπολη, αυτή η περιοχή αντιστοιχούσε στη συνοικία Μπαχτσέ Καπί (Πύλη του Κήπου), που βρίσκεται μεταξύ των τελωνειακών αποθηκών και του μεντρεσέ Αμπντούλ Χαμίτ· σήμερα ο τόπος ανήκει στη γειτονιά του Μπαχτσέ Καπί στο Εμίνονου, το οποίο είναι στη περιοχή Φατίχ (της εντός των τειχών) Πόλης. Ο όρμοος, όπου κάποτε βρισκόταν το λιμάνι, είναι τώρα γεμάτος ιλύ και επί του παρόντος καταλαμβάνεται από τους τερματικούς σταθμούς των πλοιαρίων προς τον Βόσπορο, τη Χαλκηδόνα και το Σκούταρι (Χρυσούπολη).
Ιστορία
μικρογραφία|Το λιμάνι του Νεώριου (δεύτερος όρμος στην αριστερή πλευρά, μετά την είσοδο στον Κεράτιο), από το έργο Βyzantium nunc Constantinopolis των Μπράουν και Χόγκενμπεργκ, 1572.
Όταν ένας περάσει την είσοδο του Κερατίου, όπου ήταν η καδένα (άλυσος), δηλ. από την περιοχή τα Ευγενίου βόρεια του Πρώτου λόφου της Πόλης, ο πρώτος όρμος που συναντά αριστερά είναι το Λιμάνι του Προσφορίου, που ήταν το λιμάνι της αρχαίας πόλης του Βυζαντίου. Ο αμέσως δίπλα δεύτερος όρμος έγινε το Λιμάνι του Νεωρίου από τον Κωνσταντίνο Α΄, όταν μετέφερε εδώ την πρωτεύουσα ως Νέα Ρώμη. Καθώς βρισκόταν στη νότια ακτή του Κεράτιου, το Νεώριο δεν υφίστατο τις βαριές καταιγίδες, που προκαλούντο από τον Λόντο, τον νοτιοδυτικό άνεμο που φυσά από τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Επιπλέον η ιλύς του λιμανιού δεν ήταν τόσο μεγάλο πρόβλημα, όπως για τα λιμάνια στη νότια ακτή της πόλης. Στην πραγματικότητα η είσοδος ιστιοφόρων στον Κεράτιο ήταν δυνατή με όλους τους ανέμους. Ο μόνος άνεμος που θα μπορούσε να δημιουργήσει κάποια προβλήματα και λίγη ιλύ, είναι ο Βόρειος άνεμος. Το λιμάνι είχε τη διπλή λειτουργία του εμπορικού λιμανιού και του ναυπηγείου και επίσης εδώ βρισκόταν ένα εργοστάσιο παραγωγής κουπιών (κωπαρίων). Δεδομένου ότι η κύρια δραστηριότητα τού λιμανιού ήταν το εμπόριο, η περιοχή περιβαλλόταν από πολλές αποθήκες. Το γεγονός αυτό είναι φανερό από τις πολλές πυρκαγιές, που έπληξαν το λιμάνι: το 433 όλες οι αποθήκες κάηκαν. Το 465 μια πυρκαγιά, που ξεκίνησε από εδώ, κατέκλυσε οκτώ περιοχές της πόλης· και το 559 οι αποθήκες κάηκαν ξανά. Σύμφωνα με μία μετέπειτα παράδοση, ο Άγιος Ανδρέας ο Απόστολος, όταν είχε αποβιβαστεί στο Βυζάντιο, εγκαταστάθηκε εδώ και έκανε την περιοχή ως το κέντρο τού κηρύγματος του. Το 697 ο Αυτοκράτορας Λεόντιος (β. 695-98) είχε καθαρίσει το λιμάνι από τη λάσπη, καθώς η περιοχή ήταν ύποπτη ότι εξέτρεφε την πανώλη.
Το Νεώριο παρέμεινε ένα σημαντικό λιμάνι για την Πόλη κατά τη διάρκεια των αιώνων και όταν οι λατινικές εμπορικές αποικίες (και πιθανώς και οι Εβραίοι ) εγκαταστάθηκαν εκεί, έχοντας αποκτήσει το δικαίωμα να ιδρύσουν σκάλες (αποβάθρες) στον Κεράτιο, η σημασία του λιμανιού αυξήθηκε. Πρώτα απ' όλα οι Βενετοί και οι Αμαλφίτες εγκαταστάθηκαν στα δυτικά στη συνέχεια ήρθαν οι Πισσάτες, οι οποίοι στα τέλη του 11ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην πυκνοκατοικημένη περιοχή δυτικά του λιμανιού. Τελικά το 1155 ήρθαν οι Γενουάτες, οι οποίοι ίδρυσαν την αποικία τους στην περιοχή νότια και ανατολικά του Νεώριου. Τον 17ο αιώνα, πολύ μετά τη μεταφορά των Γενουατών στο Γαλατά στην απέναντι όχθη του Κεράτιου, μέρος της Εβραϊκής κοινότητας εγκαταστάθηκε στη συνοικία. Λόγω της εβραϊκής παρουσίας στην περιοχή κατά την Οθωμανική περίοδο, η ρωμαϊκή Πύλη του Νεωρίου των τειχών άλλαξε το όνομά της σε Çifutkapı ("Εβραϊκή Πύλη"). Οι Εβραίοι έζησαν εκεί μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, όταν ολόκληρη η περιοχή κατεδαφίστηκε, για να διευρυνθεί ο παραλιακός δρόμος και να δημιουργηθεί μία πλατεία μπροστά από το Γενί τζαμί. Κατά τη στιγμή της μέγιστης επέκτασής τους, οι Λατινική περιοχές διαμονής εξαπλώθηκαν αρκετά πέρα, προς τα δυτικά του Νεωρίου, φθάνοντας στην Πύλη της Βίγλας (ή Δρουγγαρία πύλη, η μετέπειτα Οντούν Καπί, δηλ. Πύλη των καυσόξυλων των Οθωμανών). Με την άνοδο της Γενουατικής ισχύος κατά την περίοδο των Παλαιολόγων, το εξωτερικό εμπόριο μετανάστευσε από το Νεώριο στον Γαλατά, αλλά μετά την άλωση της πόλης το 1453 και την επακόλουθη πτώση της εμπορικής ηγεμονίας της Γένοβας, το λιμάνι θα αναπτυχθεί και θα διατηρήσει ένα μέρος του εξωτερικού εμπορίου της Πόλης μέχρι τα τέλη της Οθωμανικής εποχής.
Περιγραφή
Κατά μήκος της προκυμαίας του Νεώριου βρισκόταν μία στοά (έμβολον), με το όνομα Κερατέμβολον. Το όνομα προέρχεται από ένα άγαλμα, που στήθηκε σε μία χάλκινη αψίδα, το οποίο αντιπροσώπευε έναν άνδρα με τέσσερα κέρατα στο κεφάλι του. Σύμφωνα με έναν μύθο, στην περιοχή του λιμανιού εκτίθετο επίσης ένα άγαλμα βοδιού, που μουγκάνιζε μία φορά το χρόνο εκφοβίζοντας τους κατοίκους της περιοχής. Εξαιτίας αυτού ο Αυτοκράτορας Μαυρίκιος (β. 582-602) διέταξε να πεταχτεί αυτό στη θάλασσα. Ένα μέρος του λιμανιού ήταν γνωστό ως "η παλαιά εξάρτησις" και εδώ βρισκόταν ένα ναυπηγείο· σε αυτήν τη γειτονιά βρισκόταν η εκκλησία της Αγίας Ευφημίας.
Πηγές
Κατηγορία:Λιμένες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Φατίχ Κατηγορία:Βυζαντινή κοσμική αρχιτεκτονική
Κήποι της Λολλίας
Οι Κήποι της Λολλίας, λατιν.: Horti Lolliani, ήταν ένα σύνολο ιδιωτικών κήπων στον Εσκουιλίνο λόφο στην αρχαία Ρώμη, που ανήκαν στη Λολλία Παυλίνα, την 3η σύζυγο του Καλιγούλα και πήραν το όνομά τους από αυτή.
Μετά το διαζύγιό της, η Λολλία θεωρήθηκε ως πιθανή ερωμένη του νέου Αυτοκράτορα Κλαύδιου (θείου του Καλιγούλα) και έτσι θεωρήθηκε ως αντίπαλος τής συζύγου του Αγριππίνας της Νεότερης. Το 49 η Αγριππίνα κατηγόρησε τη Λολλία για μαύρη μαγεία, αναγκάζοντάς την έτσι να εγκαταλείψει τη Ρώμη. Οι κήποι και η υπόλοιπη περιουσία της κατασχέθηκαν από την αυτοκράτειρα.
Οι Κήποι είχαν βόρεια την ανηφόρα του Βιμινάλιου λόφου (vicus Collis Viminalis), ανατολικά τα Σέρβια Τείχη, νότια τον Κίσπιο λόφο και την Κλειστή Αγορά της Λιβίας (Macellum Liviae), και δυτικά τον Βιμινάλιο λόφο. Μετέπειτα βόρεια των Κήπων φτιάχτηκαν οι Θέρμες του Διοκλητιανού. Ανατολικά των Κήπων ερχόταν τα υδραγωγεία Άκουα Μάρκια και Άκουα Άνιο Βέτους. Πιο νότια ήταν οι Κήποι του Μαικήνα, που ήταν και αυτός εντός των Σερβίων Τειχών, οι μόνοι τέτοιοι Κήποι.
Το 1883 δύο στήλες (cippi) ή οροθέσια για τους Κήπους της Λολλίας ανακαλύφθηκαν στη Βίλα Περέτι και την Πιάτσα ντεϊ Τσινκουετσέντο μπροστά από τον σιδηροδρομικό σταθμό Ρόμα Τέρμινι. Αυτό υποδεικνύει την κατά προσέγγιση τοποθεσία των κήπων.
Κροκέ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Το κροκέ (γαλ.: croquet) υπήρξε ολυμπιακό άθλημα μόνο στην Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι. Στη συνέχεια αφαιρέθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα. Μια αμερικανική παραλλαγή του, το ροκέ, διεξήχθη στην ολυμπιάδα του 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ.
Συμμετέχουσες χώρες
Συμμετείχαν 10 αθλητές από δύο μόνο χώρες (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
Όλα τα μετάλλια τα κέρδισαν Γάλλοι αθλητές.
Σύνοψη αγωνισμάτων
225px|μικρογραφία|δεξιά|Το Ολυμπιακό τουρνουά Κροκέ του 1900
Παρίσι 1900
Ήταν η μοναδική Ολυμπιάδα που διεξήχθησαν αγωνίσματα Κροκέ και συνολικά έγιναν τρία αγωνίσματα:
🇫🇷 Ζωρζ Ζοχέν 🇫🇷 Κριστιάν Γουεντελίχ
🇫🇷 Μωρίς Βινιερό 🇫🇷 Ζακ Σοτερό
(δεν δόθηκε) (δεν δόθηκε)
Πηγή: Herman's Full Olympians.
Δείτε επίσης
Ροκέ στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Πηγές
Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1900 Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Σονάτα για πιάνο No. 13 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 13 σε Μι ύφεση μείζονα "Quasi una fantasia", Op. 27, No. 1, (αγγλικά: Piano Sonata No. 13, γερμανικά: Sonate Nr. 13 in Es-Dur) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη μεταξύ το 1800 και το 1801, και αφιερωμένη στην πριγκίπισσα Γιοζεφίνα φον Λίχτεινσταϊν, της οποίας η σχέση με τον Μπετόβεν είναι άγνωστη. Ο Μπετόβεν κατά την περίοδο αυτή ήταν 30 ετών και είχε ήδη φτιάξει κάποιο όνομα ως πιανίστας και συνθέτης στη Βιέννη. Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη. Επίσης, λίγα μπορούν να ειπωθούν με βεβαιότητα για το Quasi una fantasia και γιατί ο συνθέτης έβαλε τίτλο στη σονάτα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονάτα 13 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1801
Κερτ Λίον Σάτερ
Ο Κερτ Λίον Σάτερ (γεννημένος στις 5 Μαΐου 1960) είναι Αμερικανός σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός και ηθοποιός.
Εργάστηκε ως παραγωγός, συγγραφέας και σκηνοθέτης στο The Shield και εμφανίστηκε στον ρόλο του Μάργκος Ντεζεριάν.
Ο Σάτερ πέρασε χρόνο με μέλη μιας λέσχης μοτοσικλετιστών παράνομων στη Βόρεια Καλιφόρνια ως έρευνα για το Sons of Anarchy. Η σύζυγος του Σάτερ, ηθοποιός Κέιτι Σαγκάλ, έπαιξε τον κύριο χαρακτήρα, την Τζέμα Τέλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ
Το σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ (Guillain-Barré, GBS) είναι μια ταχεία μυϊκή αδυναμία που προκαλείται από το ανοσοποιητικό σύστημα που καταστρέφει το περιφερικό νευρικό σύστημα. Τα αρχικά συμπτώματα είναι συνήθως αλλαγές στην αίσθηση ή τον πόνο μαζί με την μυϊκή αδυναμία, ξεκινώντας από τα πόδια και τα χέρια, συχνά εξαπλώνεται στους βραχίονες και στο άνω μέρος του σώματος, με αμφότερες τις πλευρές να εμπλέκονται. Τα συμπτώματα μπορεί να εξελιχθούν σε ώρες έως μερικές εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης, η διαταραχή μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή, με περίπου το 15% των ανθρώπων να αναπτύσσουν αδυναμία των αναπνευστικών μυών και συνεπώς να απαιτούν μηχανικό αερισμό. Ορισμένοι επηρεάζονται από αλλαγές στη λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε επικίνδυνες ανωμαλίες στον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.
Αν και η αιτία είναι άγνωστη, ο υποκείμενος μηχανισμός περιλαμβάνει μια αυτοάνοση διαταραχή στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος προσβάλλει λανθασμένα τα περιφερειακά νεύρα και βλάπτει τη μόνωση μυελίνης τους. Μερικές φορές αυτή η ανοσολογική δυσλειτουργία προκαλείται από μια λοίμωξη ή, λιγότερο συχνά, από χειρουργική επέμβαση και σπάνια από εμβολιασμό. Η διάγνωση γίνεται συνήθως με βάση τα σημεία και τα συμπτώματα, του αποκλεισμού εναλλακτικών αιτίων και υποστηριζόμενη από δοκιμασίες όπως μελέτες αγωγιμότητας νεύρων και εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Υπάρχει ένας αριθμός υποτύπων με βάση τις περιοχές αδυναμίας, τα αποτελέσματα των μελετών αγωγιμότητας νεύρων και την παρουσία ορισμένων αντισωμάτων. Χαρακτηρίζεται ως οξεία πολυνευροπάθεια.
Σε εκείνους με σοβαρή αδυναμία, η άμεση θεραπεία με ενδοφλέβιες ανοσοσφαιρίνες ή πλασμαφαίρεση, μαζί με υποστηρικτική φροντίδα, θα οδηγήσει σε καλή ανάκαμψη στην πλειοψηφία των ανθρώπων. Η ανάρρωση μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες έως χρόνια, με περίπου στο ένα τρίτο να εμμένει κάποια μόνιμη παράλυση. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο θάνατος επέρχεται σε περίπου 7,5% αυτών που έχουν προσβληθεί. Το σύνδρομο Guillain-Barré είναι σπάνιο, με μία ή δύο περιπτώσεις ανά 100.000 άτομα κάθε χρόνο. Και τα δύο φύλα και όλα τα μέρη του κόσμου έχουν παρόμοια ποσοστά ασθένειας. Το σύνδρομο πήρε το όνομά του από τους Γάλλους νευρολόγους Ζορζ Γκιγιέν και Ζαν Αλεξάντρ Μπαρέ, οι οποίοι μαζί με τον Γάλλο γιατρό Αντρέ Στρολ περιέγραψαν το σύνδρομο το 1916.
Σημεία και συμπτώματα
Τα πρώτα συμπτώματα του συνδρόμου Γκιγιέν-Μπαρέ είναι μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και πόνος, είτε μόνα είτε σε συνδυασμό. Αυτό ακολουθείται από την προοδευτικά επιδεινούμενη αδυναμία των ποδιών και των βραχιόνων που επηρεάζει τις δύο πλευρές εξίσου. Η αδυναμία/παράλυση μπορεί να χρειαστεί από μισή ημέρα έως πλέων των δύο εβδομάδων για να φτάσει στη μέγιστη σοβαρότητα, και στη συνέχεια να γίνει σταθερή. Σε ένα στους πέντε ανθρώπους, η αδυναμία συνεχίζει να επιδεινώνεται μέχρι και για τέσσερις εβδομάδες. Οι μύες του λαιμού μπορεί επίσης να επηρεαστούν και περίπου οι μισοί αντιμετωπίζουν εμπλοκή των κρανιακών νεύρων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία των μυών του προσώπου, δυσκολίες κατάποσης και μερικές φορές αδυναμία των μυών των ματιών. Στο 8%, η αδυναμία επηρεάζει μόνο τα πόδια (παραπληγία ή παραπάρεση). Η συμμετοχή των μυών που ελέγχουν την ουροδόχο κύστη και τον πρωκτό είναι ασυνήθης. Συνολικά, περίπου το ένα τρίτο των ανθρώπων με σύνδρομο Guillain-Barré συνεχίζουν να μπορούν να περπατούν. Μόλις η αδυναμία έχει σταματήσει να προχωράει, παραμένει σε ένα σταθερό επίπεδο («φάση σταθεροποίησης») πριν από τη βελτίωση. Η φάση σταθεροποίησης μπορεί να διαρκέσει από δύο ημέρες μέχρι έξι μήνες, αλλά η συνηθέστερη διάρκεια είναι μια εβδομάδα. Τα συμπτώματα που σχετίζονται με τον πόνο επηρεάζουν περισσότερο από τους μισούς ασθενείς και περιλαμβάνουν πόνο στην πλάτη, επώδυνο μυρμήγκιασμα, μυϊκούς πόνους και πόνο στο κεφάλι και στον αυχένα που σχετίζονται με τον ερεθισμό της επένδυσης του εγκεφάλου.
Πολλοί άνθρωποι με σύνδρομο Guillain-Barré έχουν βιώσει συμπτωματολογία λοίμωξης 3 με 6 εβδομάδες πριν από την εμφάνιση των νευρολογικών συμπτωμάτων. Αυτό μπορεί να συνίσταται σε λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (ρινίτιδα, πονόλαιμος) ή διάρροια.
Στη νευρολογική εξέταση, τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα είναι η μειωμένη δύναμη των μυών και τα μειωμένα ή απόντα τενόντια αντανακλαστικά. Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό έχει κανονικά αντανακλαστικά στα προσβεβλημένα άκρα πριν αναπτυχθεί η απουσία αντανακλαστικών, και μερικοί μπορεί να έχουν αυξημένα αντανακλαστικά. Στην εκδοχή Μίλερ Φίσερ του συνδρόμου Guillain-Barré (βλέπε παρακάτω), παρατηρείται η τριάδα αδυναμία των μυών των ματιών, ανωμαλίες στον συντονισμό, καθώς και απουσία αντανακλαστικών. Το επίπεδο συνείδησης δεν επηρεάζεται από το σύνδρομο Guillain-Barré, αλλά ο υπότυπος στελεχιαίας Μπίκερσταφ μπορεί να εμφανίζει υπνηλία, ληθαργικότητα ή κώμα.
Σε παιδιά, ιδιαίτερα σε παιδιά ηλικίας κάτω των έξι ετών, η διάγνωση μπορεί να είναι δύσκολη και η διάγνωση συχνά αρχικά γίνεται λάθος (μερικές φορές για έως και δύο εβδομάδες) καθώς μπορεί να μπερδευτεί με άλλες αιτίες πόνου και δυσκολίας στο περπάτημα, όπως ιογενείς λοιμώξεις και προβλήματα στα οστά ή τις αρθρώσεις.
Αναπνευστική ανεπάρκεια
Το ένα τέταρτο όλων των ανθρώπων με σύνδρομο Guillain-Barré αναπτύσσουν αδυναμία των αναπνευστικών μυών που οδηγούν σε αναπνευστική ανεπάρκεια, ανικανότητα να αναπνεύσουν επαρκώς ώστε να διατηρούν υγιή επίπεδα οξυγόνου και / ή διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα. Αυτό το απειλητικό για τη ζωή σενάριο περιπλέκεται από άλλα ιατρικά προβλήματα όπως η πνευμονία, οι σοβαρές λοιμώξεις, οι θρόμβοι στους πνεύμονες και η αιμορραγία στο πεπτικό σύστημα στο 60% εκείνων που χρειάζονται τεχνητό εξαερισμό.
Δυσλειτουργία αυτόνομου
Το αυτόνομο ή ακούσιο νευρικό σύστημα, το οποίο εμπλέκεται στον έλεγχο λειτουργιών του σώματος όπως ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση, επηρεάζεται στα δύο τρίτα των ατόμων με σύνδρομο Guillain-Barré, αλλά ο αντίκτυπος είναι μεταβλητός. Είκοσι τοις εκατό μπορεί να παρουσιάσουν σοβαρές διακυμάνσεις της αρτηριακής πίεσης και αρρυθμίες, μερικές φορές στο σημείο που σταματά ο καρδιακός παλμός και απαιτούν θεραπεία με βηματοδότη. Άλλα συναφή προβλήματα είναι οι ανωμαλίες στην εφίδρωση και οι αλλαγές στην αντιδραστικότητα των οφθαλμών. Η εμπλοκή του αυτόνομου νευρικού συστήματος μπορεί να επηρεάσει ακόμη και εκείνους που δεν έχουν σοβαρή μυϊκή αδυναμία.
Αίτια
Τα δύο τρίτα των ατόμων με σύνδρομο Guillain-Barré έχουν βιώσει μία λοίμωξη πριν από την έναρξη της πάθησης. Συχνότερα πρόκειται για περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας ή λοίμωξης αναπνευστικού συστήματος. Σε πολλές περιπτώσεις, η ακριβής φύση της λοίμωξης μπορεί να επιβεβαιωθεί. Περίπου το 30% των περιπτώσεων προκαλούνται από βακτήρια Campylobacter jejuni, τα οποία προκαλούν διάρροια. Ένα επιπλέον 10% οφείλεται στον κυτταρομεγαλοϊό (CMV, HHV-5). Παρόλα αυτά, πολύ λίγα άτομα με μολύνσεις Campylobacter ή CMV εμφανίζουν σύνδρομο Guillain-Barré (0,25-0,65 ανά 1000 και 0,6-2,2 ανά 1000 περιστατικά, αντίστοιχα). Το στέλεχος του Campylobacter που εμπλέκεται μπορεί να καθορίσει τον κίνδυνο GBS· οι διάφορες μορφές των βακτηριδίων έχουν διαφορετικούς λιποπολυσακχαρίτες στην επιφάνειά τους και κάποιοι μπορεί να προκαλέσουν ασθένεια (βλ. παρακάτω), ενώ άλλοι όχι.
Οι συνδέσεις μεταξύ άλλων λοιμώξεων και GBS είναι λιγότερο βέβαιες. Δύο άλλοι ερπητοϊοί (ιός Epstein-Barr / HHV-4 και ιός ανεμοβλογιάς ζωστήρα / HHV-3) και το βακτήριο Mycoplasma pneumoniae έχουν συσχετιστεί με GBS. Ο τροπικός δάγκειος πυρετός και ο ιός Ζίκα έχουν επίσης συσχετιστεί με επεισόδια GBS. Παρελθούσα λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας Ε έχει βρεθεί να είναι συνηθισμένη σε άτομα με σύνδρομο Guillain-Barré.
Κάποιες περιπτώσεις μπορεί να προκληθούν από τον ιό της γρίπης και ενδεχομένως από το εμβόλιο της γρίπης. Αυξημένη συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου Guillain-Barré ακολούθησε την ανοσοποίηση έναντι της γρίπης που ακολούθησε την εκδήλωση της γρίπης των χοίρων του 1976 (H1N1 A / NJ / 76), καθώς 8,8 περιπτώσεις ανά εκατομμύριο παραλήπτες ανέπτυξαν την επιπλοκή. Από τότε, η στενή παρακολούθηση των περιπτώσεων που οφείλονται στον εμβολιασμό έχουν αποδείξει ότι η ίδια η γρίπη μπορεί να προκαλέσει GBS. Μικρές αυξήσεις της επίπτωσης παρατηρήθηκαν σε επακόλουθες εκστρατείες εμβολιασμού, αλλά όχι στον ίδιο βαθμό. Το εμβόλιο για πανδημία γρίπης του 2009 (έναντι του ιού της γρίπης H1N1 / PDM09) δεν προκάλεσε σημαντική αύξηση των περιπτώσεων. Θεωρείται ότι τα οφέλη του εμβολιασμού στην πρόληψη της γρίπης αντισταθμίζουν τους μικρούς κινδύνους της GBS μετά τον εμβολιασμό. Στην πραγματικότητα, η φυσική λοίμωξη από γρίπη είναι ισχυρότερος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της GBS από ό,τι ο εμβολιασμός κατά της γρίπης και η λήψη του εμβολιασμού μειώνει τον κίνδυνο γενικά του GBS, μειώνοντας τον κίνδυνο να προκαλέσει γρίπη. Ακόμη και εκείνοι που έχουν προηγουμένως βιώσει σύνδρομο Guillain-Barré θεωρούνται ασφαλείς για να λάβουν το εμβόλιο στο μέλλον. Ωστόσο, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο εμβολιασμός κατά της εποχικής γρίπης των Ηνωμένων Πολιτειών απαριθμείται στον πίνακα επιπλοκών εμβολίων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και η αποζημίωση μπορεί να είναι διαθέσιμη μέσω του εθνικού προγράμματος αποζημίωσης για τις επιπλοκές των εμβολίων. Άλλα εμβόλια, όπως αυτά κατά της πολιομυελίτιδας, του τετάνου ή της ιλαράς, δεν συσχετίστηκαν με κίνδυνο GBS.
Μηχανισμός
Η νευρική δυσλειτουργία στο σύνδρομο Guillain-Barré προκαλείται από ανοσολογική επίθεση στα νευρικά κύτταρα του περιφερικού νευρικού συστήματος και τις υποστηρικτικές δομές τους. Τα νευρικά κύτταρα έχουν το σώμα τους στο νωτιαίο μυελό και μια μακρά προεξοχή (το νεύρο ή νευράξονας) που φέρει τα ηλεκτρικά νευρικά ερεθίσματα στη νευρομυϊκή σύναψη όπου το σήμα μεταφέρεται στον μυ. Οι άξονες είναι τυλιγμένοι σε μια θήκη κυττάρων Σβαν που περιέχουν μυελίνη. Μεταξύ των κυττάρων Σβαν υπάρχουν κενά (κόμβοι Ρανβιέ) όπου εκτίθεται ο άξονας. Διαφορετικοί τύποι συνδρόμου Guillain-Barré παρουσιάζουν διαφορετικούς τύπους ανοσολογικής επίθεσης. Η απομυελινωτική παραλλαγή (AIDP, βλ. Παρακάτω) χαρακτηρίζει βλάβη της θήκης μυελίνης από λευκά αιμοσφαίρια (Τ λεμφοκύτταρα και μακροφάγα). Αυτής της διαδικασία προηγείται η ενεργοποίηση μιας ομάδας πρωτεϊνών του αίματος που είναι γνωστή ως συμπλήρωμα. Αντίθετα, η νευραξονική παραλλαγή διαμεσολαβείται από αντισώματα IgG και το συμπλήρωμα έναντι της κυτταρικής μεμβράνης που καλύπτει τον άξονα χωρίς άμεση συμμετοχή λεμφοκυττάρων.
Διάφορα αντισώματα που στοχεύουν νευρικά κύτταρα έχουν αναφερθεί στο σύνδρομο Guillain-Barré. Στον αξονικό υποτύπο, αυτά τα αντισώματα έχουν δειχθεί ότι δεσμεύονται με γαγγλιοσίδες, μία ομάδα ουσιών που βρίσκονται στα περιφερικά νεύρα. Ένα γαγγλιοσίδιο είναι ένα μόριο που αποτελείται από κεραμίδιο δεσμευμένο σε μια μικρή ομάδα σακχάρων τύπου εξόζης και περιέχει διάφορους αριθμούς ομάδων Ν-ακετυλονουραμινικού οξέος. Τα βασικά τέσσερα γαγγλιοσίδια έναντι των οποίων έχουν περιγραφεί αντισώματα είναι τα GM1, GD1a, GT1a και GQ1b, με διαφορετικά αντισώματα αντι-γαγγλιοσιδίου που σχετίζονται με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, τα αντισώματα GQ1b έχουν συνδεθεί με την παραλλαγή Μίλερ Φίσερ και σχετικές μορφές συμπεριλαμβανομένης της εγκεφαλίτιδας Μπίκερσταφ. Η παραγωγή αυτών των αντισωμάτων μετά από μια λοίμωξη είναι πιθανότατα αποτέλεσμα της μοριακής μίμησης, όπου το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά σε μικροβιακές ουσίες, αλλά τα αντισώματα που προκύπτουν αντιδρούν επίσης με ουσίες που απαντώνται φυσικά στο σώμα. Μετά από μόλυνση με Καμπυλοβακτήριο, ο οργανισμός παράγει αντισώματα κατηγορίας IgA. Μόνο ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων παράγει επίσης IgG αντισώματα έναντι ουσιών κυτταρικών τοιχωμάτων βακτηριακής ουσίας (π.χ. λιποολιγοσακχαρίτες) που προκαλούν διασταυρούμενη αντίδραση με γαγγλιοσίδες των ανθρώπινων νευρικών κυττάρων. Σήμερα δεν είναι γνωστό πώς η διαδικασία αυτή αποφεύγει την κεντρική ανοχή στα γαγγλιοσίδια, η οποία αποσκοπεί στην καταστολή της παραγωγής αντισωμάτων έναντι των ίδιων ουσιών του οργανισμού. Δεν προκαλούν όλα τα αντισώματα έναντι γαγγλιοσιδίων ασθένεια και πρόσφατα έχει υποδειχθεί ότι ορισμένα αντισώματα συνδέονται ταυτόχρονα με περισσότερους από έναν τύπους επιτόπων (ετεροδιμερής δέσμευση) και ότι αυτό καθορίζει την απόκριση. Επιπλέον, η ανάπτυξη παθογόνων αντισωμάτων μπορεί να εξαρτάται από την παρουσία άλλων στελεχών βακτηρίων στο έντερο.
Διάγνωση
Η διάγνωση του συνδρόμου Guillain-Barré εξαρτάται από ευρήματα όπως η ταχεία ανάπτυξη μυϊκής παράλυσης, απουσία αντανακλαστικών, απουσία πυρετού και πιθανή αιτία. Η ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (μέσω οσφυονωτιαίας παρακέντησης) και οι μελέτες αγωγιμότητας των νεύρων είναι υποστηρικτικές δοκιμασίες που συνήθως εκτελούνται στη διάγνωση του συνδρόμου. Οι δοκιμές για αντιγαγγλιοσιδικά αντισώματα είναι συχνές, αλλά η συμβολή τους στη διάγνωση είναι συνήθως περιορισμένη. Οι εξετάσεις αίματος γενικά εκτελούνται για να αποκλειστεί η πιθανότητα άλλης αιτίας για τη παράλυση, όπως χαμηλό επίπεδο καλίου στο αίμα. Ένα ασυνήθιστα χαμηλό επίπεδο νατρίου στο αίμα συναντάται συχνά στο σύνδρομο Guillain-Barré. Αυτό οφείλεται στην απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης, που οδηγεί σε σχετική κατακράτηση νερού.
Σε πολλές περιπτώσεις, η απεικόνιση με μαγνητικό συντονισμό του νωτιαίου μυελού γίνεται για να γίνει διάκριση μεταξύ του συνδρόμου Guillain-Barré και άλλων καταστάσεων που προκαλούν αδυναμία του άκρου, όπως η συμπίεση του νωτιαίου μυελού. Εάν η μαγνητική τομογραφία δείχνει ενίσχυση σήματος στις ρίζες των νεύρων, αυτό μπορεί να είναι ενδεικτικό του συνδρόμου. Στα παιδιά, το χαρακτηριστικό αυτό εμφανίζεται στο 95% των τομογραφιών, αλλά δεν είναι ειδικό για το σύνδρομο Guillain-Barré, επομένως χρειάζεται και άλλη επιβεβαίωση.
Εντολή πώλησης
Η εντολή πώλησης ή παραγγελία πελάτη είναι μία εντολή που εκδίδεται από μία επιχείρηση προς έναν πελάτη. Μία εντολή πώλησης μπορεί να αφορά προϊόντα ή/και υπηρεσίες. Δεδομένης της ποικιλίας των επιχειρήσεων, αυτό σημαίνει ότι οι εντολές μπορούν να ολοκληρωθούν με διάφορους τρόπους. Σε γενικές γραμμές, οι τρόποι ολοκλήρωσης, με βάση τη σχέση μεταξύ απόδειξης παραγγελίας και παραγωγής, είναι οι εξής: Η εντολή πώλησης είναι ένα εσωτερικό αρχείο της εταιρείας, που σημαίνει ότι δημιουργείται από την ίδια την εταιρεία. Μία εντολή πώλησης θα πρέπει να καταγράφει την αρχική εντολή αγοράς του πελάτη, η οποία είναι ένα εξωτερικό έγγραφο. Αντί να χρησιμοποιείται το έγγραφο παραγγελίας του πελάτη, μια εσωτερική φόρμα εντολής πώλησης επιτρέπει o εσωτερικός έλεγχος της ολοκλήρωσης να παρακολουθείται ως αύξων αριθμός παραγγελίας. Η εντολή αγοράς του πελάτη είναι ένα αρχικό έγγραφο που ενεργοποιεί τη δημιουργία μιας εντολής πώλησης. Η εντολή πώλησης, καθώς είναι ένα εσωτερικό έγγραφο, μπορεί συνεπώς να περιέχει παραπάνω από μία εντολή αγοράς πελάτη. Σε ένα κατασκευαστικό περιβάλλον, μία εντολή πώλησης μπορεί να μετατραπεί σε εντολή εργασίας για να δείξει ότι είναι έτοιμη να ξεκινήσει η κατασκευή των προϊόντων που επιθυμεί ο πελάτης.
Σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ
Νωτιαίο υγρό
Η επανάληψη της οσφυϊκής παρακέντησης κατά τη διάρκεια της πορείας της νόσου δεν συνιστάται. Τα επίπεδα πρωτεΐνης μπορεί να αυξηθούν μετά τη χορήγηση της θεραπείας.
Εντολή πώλησης
Ηλεκτρονική εντολή πώλησης
Πολλές εντολές πώλησης δεν γίνονται πλέον έντυπα, αλλά διαβιβάζονται ηλεκτρονικά μέσω ενός εταιρικού δικτύου Intranet. Αυτές οι εντολές πώλησης μπορεί να επικοινωνούνται σε διάφορες εταιρικές εφαρμογές.
Σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ
Νευροφυσιολογία
Η άμεση αξιολόγηση της αγωγιμότητας των ηλεκτρικών παλμών μπορεί να αποκλείσει άλλες αιτίες οξείας μυϊκής αδυναμίας, καθώς και να διακρίνει τους διάφορους τύπους συνδρόμου Guillain-Barré. Μπορούν να πραγματοποιηθούν μελέτες ηλεκτρομυογραφίας με βελόνες (EMG) και μελέτης νευρικής αγωγής. Κατά τις δύο πρώτες εβδομάδες, αυτές οι έρευνες μπορεί να μην παρουσιάζουν ανωμαλία. Δεν απαιτούνται νευροφυσιολογικές μελέτες για τη διάγνωση.
Εντολή πώλησης
Ολοκλήρωση παραγγελίας πελάτη
Τα βήματα που απαιτούνται στην ολοκλήρωση των απαιτήσεων μιας εντολής πώλησης συνθέτουν τη διαδικασία ολοκλήρωσης της παραγγελίας.
Σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ
Νευροφυσιολογία
Υπάρχουν τυπικά κριτήρια για καθέναν από τους κύριους υποτύπους του συνδρόμου Guillain-Barré, αλλά αυτά μπορεί να ταξινομηθούν λανθασμένα σε μερικές περιπτώσεις (ιδιαίτερα όταν υπάρχει αναστρέψιμη αποτυχία αγωγής) και επομένως έχουν προταθεί αλλαγές στα κριτήρια αυτά. Μερικές φορές, οι επαναλαμβανόμενες δοκιμές μπορεί να είναι χρήσιμες.
Εντολή πώλησης
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επιχειρήσεις  Κατηγορία:Βιομηχανία Εντολη πωλησης
Σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ
Ανοσοθεραπεία
Η πλασμαφαίρεση και οι ενδοφλέβιες ανοσοσφαιρίνες (IVIG) είναι οι δύο βασικές θεραπείες ανοσοθεραπείας για το σύνδρομο Γκιγιέν-Μπαρέ. Η πλασμαφαίρεση επιχειρεί να μειώσει την επίθεση του σώματος στο νευρικό σύστημα, αφαιρώντας τα αντισώματα από την κυκλοφορία του αίματος. Παρομοίως, η χορήγηση του IVIG εξουδετερώνει τα επιβλαβή αντισώματα και τη φλεγμονή. Αυτές οι δύο θεραπείες είναι εξίσου αποτελεσματικές, αλλά ο συνδυασμός των δύο δεν είναι σημαντικά καλύτερος από ότι και οι δύο. Η πλασμαφαίρεση επιταχύνει την αποκατάσταση όταν χρησιμοποιείται εντός τεσσάρων εβδομάδων από την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Το IVIG λειτουργεί καθώς και η πλασμαφαίρεση όταν ξεκίνησε εντός δύο εβδομάδων από την εμφάνιση των συμπτωμάτων και έχει λιγότερες επιπλοκές. Το IVIG χρησιμοποιείται συνήθως για πρώτη φορά λόγω της ευκολίας χορήγησης και ασφάλειας. Η χρήση του δεν είναι χωρίς κίνδυνο. Περιστασιακά προκαλεί φλεγμονή του ήπατος ή, σε σπάνιες περιπτώσεις, νεφρική ανεπάρκεια. Τα γλυκοκορτικοειδή από μόνα τους δεν έχουν βρεθεί να είναι αποτελεσματικά στην επιτάχυνση της ανάρρωσης και θα μπορούσαν ενδεχομένως να καθυστερήσουν την ανάρρωση.
Αναπνευστική ανεπάρκεια
Η αναπνευστική ανεπάρκεια μπορεί να απαιτεί ενδοτραχειακή διασωλήνωση και υποστήριξης της αναπνοής με μηχανικό αερισμό, γενικά σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Η ανάγκη για αναπνευστική υποστήριξη μπορεί να προβλεφθεί με τη μέτρηση δύο αναπνευστικών δοκιμών με βάση τη σπιρομέτηση: την αναγκαστική ζωτική ικανότητα (FVC) και την αρνητική αναπνευστική δύναμη (NIF). Μια FVC μικρότερη από 15 ml ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους ή NIF μικρότερη από 60 cmH2O θεωρούνται δείκτες σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας.
Πόνος
Ενώ ο πόνος είναι κοινός σε άτομα με σύνδρομο Guillain-Barré, οι μελέτες που συγκρίνουν διαφορετικά είδη φαρμάκων για τον πόνο είναι ανεπαρκείς για να κάνουν μια σύσταση ως προς το ποια πρέπει να χρησιμοποιηθούν.
Αποκατάσταση
Μετά την οξεία φάση, περίπου το 40% των ανθρώπων χρειάζονται εντατική αποκατάσταση με τη βοήθεια μιας διεπιστημονικής ομάδας που θα επικεντρωθεί στη βελτίωση των καθημερινών δραστηριοτήτων. Οι μελέτες στο θέμα είναι περιορισμένες, αλλά είναι πιθανό ότι η εντατική αποκατάσταση βελτιώνει τα μακροχρόνια συμπτώματα. Οι ομάδες μπορεί να περιλαμβάνουν φυσιοθεραπευτές, εργασιακούς θεραπευτές, παθολογοανατόμους, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους, καθώς και νοσηλευτές. Η ομάδα εργάζεται συνήθως υπό την επίβλεψη ενός νευρολόγου ή ιατρού αποκατάστασης που κατευθύνει στόχους θεραπείας.
Οι παρεμβάσεις στη φυσιοθεραπεία περιλαμβάνουν τη βελτίωση της δύναμης, αντοχής και βάδισης με βαθμιαία αυξανόμενη κινητικότητα, διατήρηση της στάσης και ευθυγράμμιση καθώς και λειτουργία αρθρώσεων. Η επαγγελματική θεραπεία στοχεύει στη βελτίωση της καθημερινής λειτουργίας με τα οικιακά και κοινωφελή καθήκοντα, καθώς και την οδήγηση και την εργασία. Μπορούν να παρέχονται τροποποιήσεις στο σπίτι, βοηθήματα βηματισμού, ανορθωτές και νάρθηκες. Μπορεί να απαιτείται λογοθεραπεία σε άτομα με προβλήματα ομιλίας και κατάποσης, καθώς και η υποστήριξη της επικοινωνίας σε όσους χρειάζονται συνεχή αναπνοή (συχνά μέσω τραχειοστομίας). Η διατροφική υποστήριξη μπορεί να παρέχεται από την ομάδα και από τους διαιτολόγους. Οι ψυχολόγοι μπορούν να παρέχουν συμβουλές και υποστήριξη. Μπορεί επίσης να απαιτούνται ψυχολογικές παρεμβάσεις για το άγχος, το φόβο και την κατάθλιψη.
Πρόγνωση
Το σύνδρομο Guillain-Barré μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο ως αποτέλεσμα πολλών επιπλοκών: σοβαρές λοιμώξεις, θρόμβους αίματος και καρδιακή ανακοπή, απότοκα της δυσλειτουργίας του αυτόνομου. Παρά τη βέλτιστη προσοχή, αυτό συμβαίνει σε περίπου 5% των περιπτώσεων.
Υπάρχει μια διακύμανση στο ρυθμό και στο βαθμό της ανάκαμψης. Η πρόγνωση του συνδρόμου Guillain-Barré καθορίζεται κυρίως από την ηλικία (τα άτομα άνω των 40 ετών μπορεί να έχουν χειρότερη έκβαση) και από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων μετά από δύο εβδομάδες. Επιπλέον, εκείνοι που παρουσίασαν διάρροια πριν από την εμφάνιση της νόσου έχουν χειρότερη πρόγνωση. Στη μελέτη της αγωγιμότητας του νεύρου, η παρουσία διακοπής αγωγιμότητας προβλέπει φτωχότερη έκβαση σε 6 μήνες. Σε αυτούς που έλαβαν ενδοφλέβιες ανοσοσφαιρίνες, μια μικρότερη αύξηση της IgG στο αίμα δύο εβδομάδες μετά τη χορήγηση σχετίζεται με χειρότερα αποτελέσματα κινητικότητας σε έξι μήνες από εκείνα των οποίων το επίπεδο της IgG αυξήθηκε σημαντικά. Εάν η ασθένεια συνεχίσει να προχωρά πέρα ​​από τέσσερις εβδομάδες ή υπάρχουν πολλαπλές διακυμάνσεις της σοβαρότητας (περισσότερο από δύο σε οκτώ εβδομάδες), η διάγνωση μπορεί να είναι χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια, η οποία αντιμετωπίζεται διαφορετικά.
Σπύρος Πούλης
Ο Σπύρος Πούλης (Παραμυθιά, 30 Ιουνίου 1971) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ
Πρόγνωση
Η ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία (HRQL) μετά από περιστατικό του συνδρόμου Guillain-Barré μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά. Περίπου το ένα πέμπτο δεν είναι σε θέση να περπατήσει χωρίς βοήθεια μετά από έξι μήνες και πολλοί βιώνουν χρόνιο πόνο, κόπωση και δυσκολία στην εργασία, την εκπαίδευση, τα χόμπι και τις κοινωνικές δραστηριότητες. Η HRQL βελτιώνεται σημαντικά κατά το πρώτο έτος.
Σπύρος Πούλης
Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσπρωτία και συγκεκριμένα στην κωμόπολη Παραμυθιά. Σε ηλικία 18 ετών, έχοντας ολοκληρώσει το σχολείο, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα με σκοπό να σπουδάσει υποκριτική. Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη τις οποίες ολοκλήρωσε το 1990. Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στη σειρά "Σταύρωση χωρίς ανάσταση" το 1989 κατά τη διάρκεια των σπουδών του. Ακολούθησαν οι συμμετοχές του στις σειρές "Πάθος", "Ιερή Οικογένεια", "Όταν ο Χάρης χώρισε τη Μαίρη", "Βίος Ανθόσπαρτος". Τη δεκαετία 2000-2001 έλαβε μέρος σε αρκετά επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές όπως "Πες το Ψέματα", Περί Ανέμων και Υδάτων, "Οικογένεια Καράμπελα", Τηλεμπόρα, "Όλα του γάμου δις κολά", "Ένας Μήνας και κάτι", Εντιμότατοι κερατάδες κ.ά. .
Σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ
Επιδημιολογία
Η κατανομή των υποτύπων διαφέρει από χώρα σε χώρα. Στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 60-80% των ατόμων με σύνδρομο Guillain-Barré έχουν τον απομυελινωτικό υποτύπο (AIDP), και η AMAN επηρεάζει μόνο ένα μικρό αριθμό (6-7%). Στην Ασία, την Κεντρική και τη Νότια Αμερική, το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο (30-65%). Αυτό μπορεί να σχετίζεται με την έκθεση σε διάφορα είδη λοίμωξης, αλλά και τα γενετικά χαρακτηριστικά αυτού του πληθυσμού. Η παραλλαγή του Miller Fisher θεωρείται πιο συνηθισμένη στη Νοτιοανατολική Ασία.
Σπύρος Πούλης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ
Ιστορία
Ο Καναδός νευρολόγος C. Miller Fisher περιέγραψε την παραλλαγή που φέρει το όνομά του το 1956. Ο Βρετανός νευρολόγος Edwin Bickerstaff, με έδρα το Μπέρμιγχαμ, περιέγραψε τον τύπο της εγκεφαλίτιδας του στέλεχους το 1951 με τον Philip Cloake και συνέβαλε με μια άλλη δημοσίευση το 1957. Ο Γκιγιέν είχε αναφέρει κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά πριν από την πλήρη περιγραφή τους το 1938. Περαιτέρω υποτύποι έχουν περιγραφεί από τότε, όπως η μορφή που χαρακτηρίζει καθαρή αταξία και τον τύπο που προκαλεί φάρυγγο-αυχενική-βραγχιακή παράλυση. Ο αξονικός υποτύπος περιγράφηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1990.
Τα διαγνωστικά κριτήρια αναπτύχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 μετά από τη σειρά περιπτώσεων που συνδέονται με τον εμβολιασμό κατά της γρίπης των χοίρων. Αυτά εξευγενίστηκαν το 1990. Ο ορισμός του κρούσματος αναθεωρήθηκε από τη Συνεργασία του Μπράιτον για την ασφάλεια των εμβολίων το 2009, αλλά προορίζεται κυρίως για έρευνα. Η αλλαγή πλάσματος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1978 και το όφελος της επιβεβαιώθηκε σε μεγαλύτερες μελέτες το 1985. Οι ενδοφλέβιες ανοσοσφαιρίνες εισήχθησαν το 1988 και η μη κατωτερότητα τους σε σύγκριση με την αλλαγή πλάσματος επιδείχθηκε σε μελέτες στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Παραπομπές
Γκιγιεν-Μπαρε Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες
Άλκης Αγγελόγλου
Εργάστηκε στο Λονδίνο, στον ραδιοφωνικό σταθμό του BBC.
Εμφανίστηκε στα γράμματα στις ημέρες της γερμανικής κατοχής (1943), οπότε μαζί με τον Αστέρη Κοββατζή και άλλους αξιόλογους συνεργάτες εξέδωσε το περιοδικό "Φιλολογικά Χρονικά".
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κίνημα της Οξφόρδης
Ιστορικό
Στις αρχές του 19ου αιώνα πάστορες και διανοούμενοι του πανεπιστημίου της Οξφόρδης βλέποντας αφενός την αδιαφορία και την απομάκρυνση των λαϊκών από τους κόλπους της Εκκλησίας αφετέρου την επέμβαση της πολιτείας στα εκκλησιαστικά θέματα καθώς και την ροπή των κληρικών προς το κοσμικό πνεύμα, θεώρησαν ότι η Εκκλησία είχε ανάγκη μιας εσωτερικής διαμόρφωσης. Το 1833 άρχισε από τα μέλη του κινήματος να εκδίδεται αποσπασματικά το πόνημα « Πραγματείες περί των Καιρών» ( Tracts for the Times). Αυτό άρχισε να επηρεάζει τις απόψεις των λαϊκών και των κληρικών πάνω στα θέματα της εκκλησίας και να προκαλεί διαμάχες και αντιγνωμίες. Η κρίση ξεσπά το 1841 και κορυφώνεται το 1843 όταν ο Νιούμαν ( ασπαζόμενος ο ίδιος τον Ρωμαιοκαθολικισμό ) με την «πραγματεία 90» προσπαθεί να εισαγάγει στα δογματικά ζητήματα της Αγγλικανικής εκκλησίας Ρωμαιοκαθολικές πεποιθήσεις. Ο Πούσεϋ όμως με κατάλληλους χειρισμούς σώζει την κατάσταση επιφέροντας την ανανέωση στην εκκλησία της Αγγλίας.
==Αντιπρόσωποι του κινήματος ==
Συμπέρασμα
Η κίνηση επέφερε την εσωτερική αναγέννηση της Αγγλικανικής Εκκλησίας, κατάφερε να αναβιώσει τις παλαιές εκκλησιαστικές αξίες με μεταρρυθμίσεις,  συγκρατώντας τον θεολογικό φιλελευθερισμό της εποχής και ταυτόχρονα  αναζωογόνησε  στους κόλπους της Εκκλησίας την κοινωνική αλληλεγγύη.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ" />
Κατηγορία:Εκκλησία της Αγγλίας Κατηγορία:Οξφόρδη
Κήποι του Ταύρου
δεξιά|μικρογραφία|304x304εσ|Προτομή της [[Σαλονία Ματιδία|Σαλονίας Ματιδίας (ανιψιάς του Τραϊανού και πεθεράς του Αδριανού) από τους Κήπους του Ταύρου, τώρα στα Μουσεία Καπιτωλίου.]]
Οι Κήποι του Ταύρου, λατιν.: Horti Tauriani, ήταν ένα μεγάλο σύνολο κήπων στην αρχαία Ρώμη γύρω από την κατοικία του Στατίλιου Ταύρου, μίας εξέχουσας προσωπικότητας του 1ου αι. μ.Χ. Αυτοί ήταν ίσως το κίνητρο της καταδίκης του για την κατηγορία της μαγείας, που επέτρεψε στην Ιουλία Αγριππίνα (μητέρα του Νέρωνα) να τους κατάσχει και να τους προσθέσει στην αυτοκρατορική περιουσία. Στη συνέχεια χωρίστηκαν σε διαφορετικές ιδιοκτησίες.
Οι κήποι επανενώθηκαν εν μέρει υπό τον Γαλλιηνό στα μέσα του 3ου αι., αλλά άρχισαν να διασπώνται ξανά στην ύστερη αρχαιότητα, επικεντρωμένοι γύρω από την κατοικία του Βέτιου Αγόριου Πραιτεξτάτου ως Κήποι του Βέτιου (Horti Vettiani).
Από αυτή την περιοχή προέρχονται πολλά αποδιδόμενα γλυπτά από τις διαφορετικές φάσεις των Κήπων: αγάλματα θεοτήτων, διακοσμητικά ανάγλυφα, δύο μεγάλοι μαρμάρινοι κρατήρες και τρεις υπέροχες προτομές του Αδριανού, της συζύγου του Βιβίας Σαβίνας και της μητέρας της Σαλονίας Ματιδίας (ανιψιάς του Τραϊανού).
Μακιαγιόλι
Ο όρος μακιαγιόλι χρησιμοποιήθηκε με μειωτική σημασία αρχικά, για να χαρακτηρίσει μια ομάδα καλλιτεχνών της τοπιογραφίας, που χωρίς να προσέχουν το σχέδιο και τα περιγράμματα, απλώνουν το χρώμα στα έργα τους κατά προσέγγιση γιατί κύριος σκοπός τους είναι να αναδείξουν τις χρωματικές σχέσεις. Έτσι σαν μακιαγιόλι χαρακτηρίζεται τόσο η παραπάνω τεχνική της ζωγραφικής όσο και οι ζωγράφοι της Φλωρεντίας που την χρησιμοποίησαν, μεταξύ του 1855 και του 1870. Η πρώτη αναφορά έγινε στις 3 Νοεμβρίου 1862 σε άρθρο ανώνυμου δημοσιογράφου στην «Εφημερίδα του Λαού» της Φλωρεντίας με το οποίο προσδιόριζε σαν μαγιακιόλι τους ζωγράφους αυτούς που συγκεντρώνονταν στο καφέ Μικελάτζελο (Caffè Michelangiolo) κοντά στη Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε. Η ομάδα των ζωγράφων αποδέχεται την πρόκληση, ιδιοποιούνται το όνομα, του προσδίδουν θετική σημασία και υπερασπιζόμενοι τη ζωγραφική της «κηλίδας» αντιτίθενται στην τότε επικρατούσα ακαδημαϊκή ζωγραφική, επιζητώντας την άμεση και αυθόρμητη σχέση με τη φύση. Οι ίδιοι αυτοαποκαλούνταν αρχικά «Εφετιστές» (ιταλ. Effettisti), πιθανόν από τη γαλλική λέξη effet.
Οι Γάλλοι ζωγράφοι Κορό και Κουρμπέ με τις συχνές επισκέψεις και τα έργα τους στην Ιταλία επήρεασαν σε μεγάλο βαθμό τους μακιαγιόλι και την τεχνική τους η οποία μπορεί να θεωρηθεί προοάγγελος κατά κάποιον τρόπο της τεχνική των γάλλων ιμπρεσιονιστών. Η θεματολογία των μακιαγιόλι είναι κυρίως τα τοπία αλλά ασχολούνται και με πορτρέτα, καθημερινές σκηνές (βλ. ρωπογραφία) και ιστορικά θέματα. Αρκετοί, μάλιστα, από αυτούς συμμετείχαν ενεργά σε ενθικοαπελευθερωτικά κινήματα της εποχής τους. Οι Τζουζέππε Αμπάτι, Κριστιάνο Μπάντι, Οντοάρντο Μποράνι, Βιτσέντσο Καμπάνια, Τζοβάννι Φαττόρι, Σιλβέστρο Λέγκα, Σερνέζι και Τελέμακο Σινιορίνι αναφέρονται σαν κυριότεροι εκπρόσωποι, ενώ αρκετά έργα τους εκτίθενται στη Πινακοθήκη Νεότερης Τέχνης του Παλάτσο Πίττι της Φλωρεντίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοπιογραφία Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα Κατηγορία:Μοντέρνα τέχνη Κατηγορία:Ζωγραφική στην Ιταλία
Ντανιέλ Κόμεν
Ο Ντανιέλ Κίπτζενικ Κόμεν (Daniel Kipngetich Komen, γεννήθηκε 17 Μαΐου 1976) και είναι Κενυάτης δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων. Επί του παρόντος κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ για τα 3.000 μέτρα, τόσο του ανοικτού (7:20.67 το 1996) όσο και του κλειστού στίβου (7:24.90 το 1998).