cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1989-90, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1990-91 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1989-90 ΕΠΑ και ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Ευαγόρας Πάφου και ο Εθνικός Άχνας που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1990-91.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
1: Από την ΑΠΕΠ αφαιρέθηκαν 4 βαθμοί από τη Δικαστική Επιτροπή λόγω μη προσέλευσης της ομάδα στο παιχνίδι με την Ανόρθωση. Το παιχνίδι κατακυρώθηκε με 2-0 υπέρ της Ανόρθωσης.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Μπαράζ
Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου έδωσε αγώνες μπαράζ με την 3η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας 1990-91, Εθνικός Άχνας. Στο πρώτο παιχνίδι, η γηπεδούχος Ένωση Νέων Παραλιμνίου κέρδισε με 4-0. Η ΕΝΠ κέρδισε και στην έδρα του Εθνικού Άχνας με 3-1 και παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1990-1991
Αλεξάνδρα Σιντοροβίτσι
Βιογραφία
Η Σιντοροβίτσι γεννήθηκε το 1906 στην Κωνστάντζα. Ήταν μέλος μιας ευκατάστατης οικογένειας. Ο αδελφός της, Τεοφίλ, υπηρέτησε ως υπουργός του υπουργικού συμβουλίου το 1940 πριν αυτοκτονήσει. Ένας από τους προγόνους της ήταν Βρετανός και μιλούσε τέλεια αγγλικά. Παντρεύτηκε τον Σίλβιου Μπρουκάν, έναν κομμουνιστή πολιτικό και διπλωμάτη, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά. Ο Μπρουκάν αργότερα ήταν σφοδρός επικριτής του Νικολάε Τσαουσέσκου.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, φέρεται να ενεπλάκη σε κατασκοπευτικές δραστηριότητες για λογαριασμό της Σοβιετικής Ένωσης. Τον Απρίλιο του 1945, η Σιντοροβίτσι διορίστηκε με βασιλικό διάταγμα δημόσιος εισαγγελέας στο Λαϊκό Δικαστήριο του Βουκουρεστίου. Στη θέση αυτή, που κράτησε μέχρι το 1946, συμμετείχε σε δίκες της ρουμανικής πολιτικής και πολιτιστικής ελίτ. Τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1945, αυτή, ο Κονσταντίν Βικόλ, ο Ιόν Ν. Ιοάν και ο Αβράμ Μπουνάτσιου άσκησαν δίωξη σε δώδεκα εξέχοντες δημοσιογράφους, συμπεριλαμβανομένων των Παν M. Βιζιρέσκου, Παμφίλ Τσεϊτσάρου, Στελιάν Ποπέσκου, Νικοφόρ Κράινιτς, Γκριγκόρε Μανοϊλέσκου και Ράντου Γκιρ.
Στις γενικές εκλογές του 1946 ήταν μεταξύ της πρώτης ομάδας γυναικών, που εξελέγη στην Βουλή των Αντιπροσώπων. Στις αρχές του 1948, εργάστηκε για τη συγχώνευση του Κομμουνιστικού Κόμματος (PCR) με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PSDR), για να σχηματιστεί το Ρουμανικό Εργατικό Κόμμα (PMR). Αργότερα το ίδιο έτος εξελέγη στη νέα Μεγάλη Εθνοσυνέλευση και διορίστηκε Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Ορυχείων και Πετρελαίου, ένα αξίωμα που κράτησε μέχρι το 1958. Από το 1949 έως το 1953 υπηρέτησε επίσης ως γενική εισαγγελέας της Περιφέρειας Γκόρζ. Το 1950 έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια και αναπληρώτρια επικεφαλής τμήματος στο Τμήμα Μαρξισμού-Λενινισμού στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Βουκουρεστίου.
Από το 1955 και εξής συνόδευσε τον Μπρουκάν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου διορίστηκε αρχικά πρεσβευτής της Ρουμανίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη συνέχεια πρεσβευτής στα Ηνωμένα Έθνη από το 1959 έως το 1962. Χρησιμοποίησε την εμπειρία της ως βάση ενός βιβλίου, που συνέγραψε με τον Μπρουκάν και στο οποίο αναφέρονταν με βίαιο τρόπο εναντίον των αμερικανικών θεσμών. Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 ήταν αναπληρώτρια καθηγήτρια στην Ακαδημία Στεφάν Γκεοργκίου, και το 1971 της απονεμήθηκε το παράσημο της 23ης Αυγούστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνες πολιτικοί Κατηγορία:Ρουμάνες επιστήμονες
Γαλλικό Λαϊκό κόμμα
Το Γαλλικό Λαϊκό κόμμα (γαλλικά, Parti Populaire Français), (αγγλικά, French Popular Party) (συντ.PPF) ήταν ένα Γαλλικό φασιστικό και  αντισημιτικό πολιτικό κόμμα υπό την ηγεσία του Ζακ Ντοριό πριν και κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Θεωρείται γενικά ως το κόμμα της Γαλλίας που συνεργάστηκε περισσότερο με τις Γερμανικές αρχές κατοχής κατά την διάρκεια του καθεστώτος του Βισύ.
Δημιουργία
Το κόμμα σχηματίστηκε στις 28 Ιουνίου 1936 από τον Ντοριό και αρκετά πρώην μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γαλλίας (συμπεριλαμβανομένων των Henri Barbé και Paul Marion) που είχαν κινηθεί προς τον  εθνικισμό σε αντίθεση με το Λαϊκό Μέτωπο. Το PPF είχε δραστηριοποιηθεί γύρω από την πόλη του Saint-Denis, της οποίας ο Ντοριό ήταν δήμαρχος (ως κομμουνιστής) από το 1930-1934 και υποστήριξε τον μεγάλο πληθυσμό της εργατικής τάξης στην περιοχή. Παρόλο που δεν ήταν εθνικιστικό ακόμα, το PPF υιοθέτησε πολλά σημεία της κοινωνικής εθνικιστικής πολιτικής και της ιδεολογίας και γρήγορα έγινε δημοφιλής μεταξύ άλλων εθνικιστών, προσελκύοντας στις τάξεις της πρώην μέλη τέτοιων ομάδων όπως η Action Française, Jeunesses Patriotes, Croix de Feu Solidarité Française. Το κόμμα πραγματοποίησε μια σειρά από μεγάλες συγκεντρώσεις μετά το σχηματισμό του και υιοθέτησε ως σημαία ένα κελτικό σταυρό σε κόκκινο, λευκό και μπλε φόντο. Τα μέλη φορούσαν γαλάζια πουκάμισα, σκούρα μπλε παντελόνια, μπερέδες και περιβραχιόνια που φέρουν το σύμβολο του κόμματος, αν και η στολή δεν ήταν τόσο πανταχού παρούσα όσο σε άλλες ακροδεξιές οργανώσεις και κινήματα.
Παρά την κομμουνιστική προέλευση της μεγάλης ηγεσίας της, το κόμμα ήταν άκρως αντι-μαρξιστικό. Θεωρούσε τον Μαρξισμό ως ένα εβραϊκό  ψευδο-σοσιαλισμό που δεν  βελτίωνε την κατάσταση των Γάλλων εργαζομένων και εργατών. Η σωματική βία από τα μέλη της PPF (ειδικά η παραστρατιωτική πτέρυγα της PPF, η Service d'Ordre) κατά των υποστηρικτών του Κομμουνιστικού Κόμματος και άλλων αντιληπτών εχθρών δεν ήταν ασυνήθιστη. Το PPF, στην αρχική φάση του, ήταν οικονομικά λαϊκίστικό και κατά των τραπεζών. Κινητοποιήθηκε πλησιέστερα στον καπιταλισμό το 1937 όταν ο Ντοριό έμεινε έρημος από την παραδοσιακή βάση της εργατικής τάξης χάνοντας τις εκλογές του Δημάρχου στο Saint-Denis, το κόμμα άρχισε να λαμβάνει οικονομική χρηματοδότηση από τους ακροδεξιούς ηγέτες των επιχειρήσεων, όπως ο Γενικός Διευθυντής των Banque Worms, Gabriel Leroy-Ladurie.
Οι χρηματοδοτήσεις από τους Ιταλούς φασίστες, τα γαλλικά τραπεζικά συμφέροντα και τα συμφέροντα των επιχειρήσεων  χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά πολλών εφημερίδων, μεταξύ των οποίων η "La Liberté", η οποία έγινε το επίσημο όργανο του κόμματος. Μετά από αυτό, καθώς η βάση χρηματοδότησής της μετατοπίστηκε σε μεγάλες επιχειρήσεις, η PPF έγινε ολοένα και πιο φιλοκαπιταλιστική. Με την πάροδο του χρόνου, καθώς το ναζιστικό καθεστώς άρχισε να συνεισφέρει μεγαλύτερο μερίδιο στα κεφάλαια της PPF, άρχισε να υποστηρίζει και προκάλεσε στενότερους δεσμούς με τη ναζιστική Γερμανία και τη φασιστική Ιταλία σε μια μεγάλη συμμαχία κατά της Σοβιετικής Ένωσης.
Ιδεολογία και φασισμός στο PPF
Η φλογερή υπεράσπιση της συνεργασίας της PPF με τους Ναζί συνοδεύτηκε, με εθνικιστικές ρητορείες. Τα μέλη της PPF έπρεπε να λάβουν τον ακόλουθο όρκο:
Το PPF θεωρείται γενικά ως φασιστικό κόμμα στον ιδεολογικό του προσανατολισμό. Το κόμμα ήταν αντίθετο με τον κοινοβουλευτισμό και επιδίωκε να περιορίσει τη γαλλική δημοκρατία και να επαναπροσδιορίσει τη γαλλική κοινωνία σύμφωνα με τις δικές του, αυταρχικές πεποιθήσεις. Ήταν έντονα αντίθετο τόσο στον μαρξισμό όσο και στον φιλελευθερισμό, ενώ επίσης, ήθελε να απαλλάξει τη Γαλλία από τον Τεκτονισμό και τους Εβραίους. Οι διανοούμενοι που συχνά θεωρούνται φασίστες, ιδίως ο Πιερ Ντριε Λα Ροσέλ, ο Ramón Fernandez, ο Alexis Carrel, ο Paul Chack και ο Bertrand de Jouvenel, ήταν μέλη της PPF σε διάφορες χρονικές στιγμές. Αρχικά ήταν διφορούμενοι για τον αντισημιτισμό, εκφράζοντας μια αρνητική άποψη για τους Εβραίους στη λογοτεχνία τους (επιτρέποντας στους Εβραίους να ασκούν τραπεζικά συμφέροντα), όπως επίσης επιτρέποντας στον Εβραίο, Αλεξάντερ Αμπρέσκι, να καθίσει στο Πολιτικό Γραφείο μέχρι το θάνατό του το 1938. Το 1936 ο Ντοριό ανέφερε: «Το κόμμα μας δεν είναι αντισημιτικό, είναι ένα μεγάλο εθνικό κόμμα που έχει καλύτερα πράγματα να κάνει από την καταπολέμηση των Εβραίων». Το 1938, η βιβλιογραφία του PPF ήταν γεμάτη με αναφορές στη εβραίο-μπολσεβίκικη "συνωμοσία". Καθώς το PPF τείνει περισσότερο προς το φασισμό και ιδιαίτερα μετά τη γαλλική ήττα στον Β΄ ΠΠ και την εγκαθίδρυση του καθεστώτος του Βισύ, ο αντισημιτισμός έγινε κύριο χαρακτηριστικό της πολιτικής του κόμματος.
Το 1941, ο Ντοριό, γράφοντας στο περιοδικό "Au Pilori", έγραφε: ο Εβραίος δεν είναι άνδρας. Πρόκειται για ένα βρώμικο θηρίο. Αυτή η εμφανής αντισημιτική ιδεολογία εκδηλώθηκε από το παραστρατιωτικό "Gardes Françaises" (πρώην Service d'Ordre).
Το PPF κατά τη διάρκεια του πολέμου και της κατοχής της Γαλλίας
Μετά την ήττα της Γαλλίας στη μάχη της Γαλλίας και την εγκαθίδρυση του καθεστώτος του Φιλίπ Πεταίν στο Βισύ, η PPF έλαβε πρόσθετη υποστήριξη από τη Γερμανία και αύξησε τις δραστηριότητές της. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, το έθεσε στον κατάλογο οργανισμών υπό τον άμεσο έλεγχο του ναζιστικού καθεστώτος. Ως φασιστικό κόμμα, η PPF επέκρινε το καθεστώς για υπερβολική μετριοπάθεια υποστηρίζοντας μια στενότερη στρατιωτική συνεργασία με τη Γερμανία όπως στέλνοντας στρατεύματα στο Ανατολικό μέτωπο.
Το PPF πρόβαλλε ολοένα και περισσότερο τον αντισημιτισμό, καθώς συνεργάστηκε με μονάδες της Γκεστάπο και της  Πολιτοφυλακής, της γαλλικής παραστρατιωτικής οργάνωσης με επικεφαλής τον Ζοζέφ Νταρνάρ, εκτοπίζοντας βίαια τους Εβραίους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι παραστρατιωτικοί του PPF συμμετείχαν σε ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια, δολοφονίες και εκτέλεσεις των Εβραίων και των πολιτικών εχθρών των Ναζί. Γι 'αυτό, οι Γερμανοί τους επιβράβευαν επιτρέποντάς τους το δικαίωμα να κλέψουν την ιδιοκτησία από τους Εβραίους που συνέλαβαν.
Αφού ο Πιέρ Λαβάλ ανέλαβε την ηγεσία της κυβέρνησης στις 18 Απριλίου 1942, ζήτησε από τη Ναζιστική Γερμανία να του επιτρέψει να συγχωνεύσει την PPF με τους υποστηρικτές του, αλλά οι Ναζί αρνήθηκαν αυτό το αίτημα. Ωστόσο, καθώς ο Λαβάλ μετέφερε τη Γαλλία πιο κοντά στο ναζιστικό καθεστώς, η PPF έπαψε να είναι χρήσιμη για τους ναζί για συνεργασία. Ως αποτέλεσμα, το PPF περιθωριοποιήθηκε πολιτικά και ο ρόλος του μειώθηκε, αν και δεν έπαυσε τελείως. Μέχρι το τέλος του πολέμου, το PPF έπαψε ουσιαστικά να λειτουργεί ως πολιτικό κόμμα, με την προσοχή του αρχηγού και πολλών μελών του να στρέφονται πιο άμεσα στη συμμετοχή στην πολεμική προσπάθεια των Ναζί.
Το PPF και το "Rassemblement Νational Populaire" (RNP) ίδρυσαν επίσης τον οργανισμό "Comité ouvrier de secours immédiat" το Μάρτιο του 1942. Αυτός ο οργανισμός προσπάθησε να βοηθήσει τα θύματα των βομβαρδισμών της Γαλλίας από τους συμμάχους και μετά τις επιτυχίες των συμμάχων στη Νορμανδία, βοήθησε τους Γάλλους πρόσφυγες να διαφύγουν από τις μάχες.
Άλλες ομάδες που συνδέονται με του PPF με κοινή συνδρομή είχαν λιγότερα ανθρωπιστικά κίνητρα. Στη Λιόν ιδρύθηκε η "Εθνική Αντιτρομοκρατική Οργάνωση" για την καταπολέμηση της Γαλλικής Αντίστασης καταπολεμώντας την «τρομοκρατία με τον τρόμο». Άλλα μέλη του PPF προσχώρησαν στο "Gardes Française" που δημιουργήθηκε από τις γερμανικές αστυνομικές αρχές ως το στρατιωτικό σκέλος της Γαλλικής πολιτοφυλακής.
Υπάρχουν αμφιβολίες ως προς το, αν τα μέλη της PPF αγωνίστηκαν πραγματικά κατά των συμμάχων στη Νορμανδία. Οι βιογράφοι του Ντοριό έχουν διαφορετικές ως προς το θέμα: ο Jean-Paul Brunet υποστηρίζει ότι το PPF έδωσε μάχες ενάντια στην Εισβολή των Συμμάχων, ενώ ο Dieter Wolf αρνείται ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Ωστόσο, ο Ντοριό και ο Beugras, ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών, επισκέφτηκαν το μέτωπο της Νορμανδίας τον Ιούλιο του 1944. Οι μαχητές του PPF εκπαιδεύτηκαν στην κατασκοπεία και στο σαμποτάζ και μερικοί εκτελέστηκαν αφού συνελήφθησαν από τους Συμμάχους προσπαθώντας να διεισδύσουν στις συμμαχικές γραμμές Βόρεια Γαλλία.
Το 1941, ο Ντοριό κάλεσε τα μέλη του PPF να συμμετάσχουν στη νεοσυσταθέν στρατιωτική μονάδα "Légion des Volontaires Français (LVF)" για να πολεμήσουν στο ανατολικό μέτωπο. Το 1944, η Λεγεώνα των Γάλλων εθελοντών κατά του μπολσεβικισμού, μαζί με μια ξεχωριστή μονάδα, την Französische SS-Freiwilligen-Grenadier-Regiment (Γαλλικό SS - εθελοντικό σύνταγμα γρεναδιέρων Waffen-SS) και μερικούς Γάλλους συνεργάτες των Γερμανών συγχωνεύθηκαν στη Μεραρχία SS "Καρλομάγνος". Τον Φεβρουάριο του 1945 η μονάδα αναβαθμίστηκε επισήμως σε ένα τμήμα και μετονομάστηκε σε 33. Waffen-Grenadier-Division της SS "Charlemagne". Ο ίδιος ο Ντοριό πήρε μέρος σε τρεις περιοδείες μαχών στο ανατολικό μέτωπο μεταξύ 1941 και 1944. Σε απουσία του, η ηγεσία της PPF πέρασε επίσημα σε μια νέα διεύθυνση. Ωστόσο, η αποτελεσματική ηγεσία στηριζόταν στον Maurice-Yvan Sicard, ο οποίος αντιστάθηκε στις προσπάθειες συγχώνευσης του κόμματος σε ένα ευρύτερο κίνημα.
Το PPF επιχείρησε να βοηθήσει τις γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών και να διεξάγει δραστηριότητες δολιοφθοράς στα γαλλικά εδάφη που καταλαμβάνουν οι Σύμμαχοι. Στις 8 Ιανουαρίου 1943 μια ομάδα παραστρατιωτικών του PPF αρχικά από το Μαγκρέμπ, Γερμανοί και Τυνήσιοι έπεσαν με αλεξίπτωτο στη νότια Τυνησία για να διεξάγουν δολιοφθορά - αλλά συνελήφθησαν σχεδόν αμέσως. Από το 1943 έως το 1944, οι PPF και Γάλλοι πράκτορες προσκείμενοι στους Γερμανούς έπεσαν με αλεξίπτωτα στη Βόρεια Αφρική, όπου με την κωδική ονομασία "Ατλας", έπρεπε να διαβιβάζουν πληροφορίες σχετικά με τις στρατιωτικές προετοιμασίες των συμμάχων. Ο Άτλας όχι μόνο απέτυχε να μεταδώσει τις επιθυμητές πληροφορίες, αλλά ο επικεφαλής του δικτύου, ο Edmond Lantham, επαγγελματίας στρατιώτης και πρώην μέλος του "Légion Tricolore" (fr) του Βισύ, πήγε στον Ελεύθερο Γαλλικό στρατό και εξασφάλισε ότι ο Άτλας θα μετέδιδε παραπληροφόρηση στο PPF και την γερμανική υπηρεσία πληροφοριών.
Ο Άτλας μετέδιδε ότι οι Σύμμαχοι σκόπευαν να εισβάλουν στη Σαρδηνία ή στην Ελλάδα και όχι στη Σικελία το 1943, με την Επιχείρηση Κιμάς της Βρετανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και εξαπλώνοντας την παραπληροφόρηση που συγκάλυπτε τα συμμαχικά σχέδια εισβολής της Ιταλίας και της Προβηγκίας. Η προδοσία του Edmond Lantham ανακαλύφθηκε το 1945. Το 1944, ο Ντοριό είχε ήδη μετακομίσει στη Γερμανία με τα μέλη του πρώην καθεστώτος του Βισύ. Στις 22 Φεβρουαρίου 1945, ο Ντοριό φορώντας στολή SS και ενώ οδηγούσε σε αυτοκίνητο αξιωματικού, σκοτώθηκε από στρατιώτες των συμμάχων κοντά στο Mengen της Βυρτεμβέργης της Γερμανίας.
Γιάκομπ Μποργκ
Ο Γιάκομπ Μποργκ (γεννηθείς 26 Οκτωβρίου 1979) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τα Νησιά Φερόες που παίζει στην Β36 Τόρσχαβν. Αγωνίζεται είτε ως μέσος είτε ως επιθετικός.
Καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Β36 Τόρσχαβν το 1996. Τα γκολ του προκάλεσαν το ενδιαφέρον της Λίβερπουλ και της Watford F.C.. Τελικά υπέγραψε στη δανέζικη Odense BK, όπου παρέμεινε μόλις ένα έτος, επιστρέφοντας στην πατρίδα του. Ήταν πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα της χώρας του το 1998 και το 1999.
Το 2006 βραβέυτηκε ως ποδοσφαιριστής της χρονιάς στα Νησιά Φερόε.
Διεθνής καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Νήσοι Φερόε τον Αύγουστο του 1998 στα προκριματικά του Euro 2000 με αντίπαλο τη Βοσνία. Έχει 52 συμμετοχές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του και έχει σκοράρει 2 γκολ. Ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την Εθνική ομάδα τον Ιούλιο του 2010 και έκανε την τελική του εμφάνιση με αντίπαλο την Εσθονία τον Αύγουστο του 2010. Ωστόσο, το 2012 έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση της Εθνικής.
Τα δύο γκολ με το εθνόσημο στη φανέλα τα πέτυχε στις 27 Απριλίου 2003 σε φιλικό με αντίπαλο το Καζακστάν και στις 18 Αυγούστου 2004 σε φιλικό με αντίπαλο τη Μάλτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νήσων Φερόε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές των Νήσων Φερόε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β36 Τόρσχαβν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάβναρ Μπόλτφελαγκ
Κομάρκα (Ισπανία)
Μια κομάρκα ή φυσική επαρχία (comarca στα ισπανικά, τα καταλανικά και τα γαλικιανά, στα βασκικά eskualdean) στην Ισπανία είναι μια εδαφική υποδιαίρεση που ορίζεται με βάση κριτήρια ανθρώπινης ή φυσικής γεωγραφίας.
Η εφαρμογή του όρου και της υποδιαίρεσης αυτής στο ισπανικό κράτος επίσης διαφέρει. Ορισμένες αυτόνομες περιφέρειες, όπως η Καταλονία και η Αραγωνία, προσπάθησαν να εισάγουν τις κομάρκες ως το επίσημο επίπεδο εδαφικής και διοικητικής υποδιαίρεσης που τοποθετείται ιεραρχικά μεταξύ της επαρχίας και του δήμου (που είναι και το κατώτερο). Αντίθετα, στην πλειοψηφία των υπόλοιπων αυτόνομων περιφερειών η κομάρκα περιορίζεται στην περιγραφή ενιαίων φυσικών περιοχών, περιοχών από όπου προέρχονται προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή απλά γεωγραφικές περιοχές που αρθρώνονται γύρω από ένα κεντρικό αστικό κέντρο. Λόγω ακριβώς της γεωγραφικής και ανεπίσημης φύσης των φυσικών επαρχιών, υπάρχουν και φυσικές επαρχίες που ξεπερνούν τα όρια των επαρχιών ή ακόμη και των αυτόνομων περιφερειών.
Διμερές ήλιο
μικρογραφία|Διμερές ήλιο (He2) Το διμερές ήλιο (αγγλικά: helium dimer) είναι μια ασταθής αλλομορφή του ήλιου, του οποίου το μόριο αποτελείται από δυο (2) άτομα αυτού του χημικού στοιχείου, που συνδέονται μεταξύ τους με δυνάμεις φαν ντερ Βάαλς. Παριστάνεται με το χημικό τύπο He2.
Αυτό το χημικό είδος έχει το μεγαλύτερο (σε μήκος δεσμού, 5,2 ± 0,4 nm ) διατομικό μόριο. Ο χημικός δεσμός που συγκρατεί τα δυο άτομα είναι τόσο αδύναμος, ώστε σπάει αν το μόριο περιστραφεί ή ταλαντωθεί πολύ. Για το λόγο αυτό υπάρχει μόνο σε πολύ χαμηλές κρυογονικές θερμοκρασίες.
Δυο διεγερμένα άτομα ηλίου μπορούν επίσης να σχηματίσουν πραγματικό ομοιοπολικό δεσμό. Το χημικό είδος που προκύπτει με αυτόν τον τρόπο ονομάζεται διεγερσιμερές (excimer). Αυτό ανακαλύφθηκε από το φάσμα του ηλίου, που περιέχει περιοχές που πρωτοπαρατηρήθηκαν το 1912. Παριστάνεται με το χημικό τύπο He2*, όπου το * σημαίνει διεγερμένη κατάσταση. Είναι το πρώτο γνωστό μόριο Ράιντμπεργκ (Rydberg molecule).
Μοριακή δομή
Με βάση τη θεωρία των μοριακών τροχιακών, το διήλιο (He2) δεν θα έπρεπε να υπάρχει, αφού κανένας χημικός δεσμός δεν προβλέπεται (από αυτήν τη θεωρία) να σχηματιστεί μεταξύ δύο ατόμων ηλίου. Ωστόσο, η δύναμη φαν ντερ Βαάλς υπάρχει μεταξύ ατόμων ηλίου, όπως αποδεικνύει η ύπαρξη υγρού ηλίου, ενώ υπάρχει ένα συγκεκριμένο εύρος αποστάσεων μεταξύ δύο ατόμων ηλίου που η έλξη φαν ντερ Βάαλς υπερνικά την άπωση. Έτσι, ένα μόριο που αποτελείται από δύο άτομα ηλίου συνδεμένων με δύναμη φαν ντερ Βάαλς μπορεί να υπάρξει. Η ύπαρξη αυτού του μορίου πρωτοπροτάθηκε το 1930.
Το μόριο του διμερούς ηλίου είναι το μεγαλύτερο γνωστό μόριο αποτελούμενο από δύο άτομα στη βασική τους κατάσταση, λόγω του εξαιρετικά μεγάλου μήκους δεσμού του, με απόσταση διαχωρισμού των δυο ατόμων περί τα 5.200 pm. Αυτό είναι το μέγιστο για ένα διατομικό μόριο χωρίς διέγερση περιστροφής ή και ταλάντωσης. Η ενέργεια δεσμού του είναι μόλις περίπου 1,1·10–5 kcal/mol (=10–7 eV ή 1,3 mK). Πρόκειται για δεσμό περίπου 5.000 φορές ασθενέστερο από τον ομοιοπολικό δεσμό του διυδρογόνου (H2).
Και τα δύο άτομα ηλίου στο διμερές μπορούν να ιονιστούν από ένα μοναδικό φωτόνιο με ενέργεια 63,86 eV. Ο προτεινόμενος μηχανισμός για αυτόν το διπλό ιονισμό είναι ότι το φωτόνιο εκτοξεύει ένα ηλεκτρόνιο από ένα άτομο ηλίου και αυτό στη συνέχεια χτυπά το άλλο άτομο, ιονίζοντάς το και αυτό. Μετά το διμερές ήλιο εκρίγνυται σε δυο κατιόντα ηλίου (He+) που αλληλαπωθούνται και απομακρύνονται με το ίδιο μέτρο ταχύτητας, αλλά με αντίθετες κατευθύνσεις.
Ένα μόριο διηλίου συνδεμένου με δεσμούς φαν ντερ Βάαλς πρωτοπροτάθηκε από τον Τζον Κλάρκε Σλέιτερ (John Clarke Slater), το 1928.
Σχηματισμός
Το διμερές ήλιο μπορεί να σχηματιστεί σε μικρές ποσότητες όταν αέριο ήλιο διαστέλεται και ψύχεται καθώς περνά μέσα από ένα στόμιο ως δέσμη αερίου. Μόνο το ισότοπο 4He μπορεί να σχηματίσει τέτοια μόρια (4He4He). Τα ισοτοπικά χημικά είδη 4He3He και 3He3He δεν υπάρχουν, καθώς δεν έχουν σταθερή δεσμική κατάσταση. Το ποσοστό σχηματισμού διμερούς ηλίου στη δέσμη αερίου είναι της τάξης του 1%.
Μοριακά ιόντα
Το He2+ (κατιόν διηλίου) είναι συγγενικό ιόν που συνδέεται με μισό ομοιοπολικό δεσμό. Μπορεί να παραχθεί με ηλεκτρική εκκένωση σε ήλιο. Ανασυνδυάζεται με ηλεκτρόνια για να σχηματίζει ένα ηλεκτρονιακά διεγερμένο διεγερσιμερές μόριο He2(a3Σ+u). Και τα δυο αυτά μόρια είναι πολύ μικρότερα σε σύγκριση με το He2, δηλαδή με πολύ κανονικότερες διατομικές αποστάσεις. Το He2+ αντιδρά με N2, Ar, Xe, O2 και CO2, σχηματίζοντας τα αντίστοιχα ανιόντα (N2–, Ar–, Xe–, O2– και CO2–) και ουδέτερα άτομα ηλίου. Το ιόν αυτό είναι ισοηλεκτρονιακό με το ανιόν διυδρογόνου (H2–).
Το He22+ (δικατιόν διηλίου) είναι εξαιρετικά απωθητικό και απελευθέρωνει πολλή ενέργεια όταν διασπάται, γύρω στα 835 kJ/mol. Αυτό το δυναμικά σταθερό ιόν προβλέφθηκε από το Λάινους Πόλινγκ. Ένα ενεργειακό εμπόδιο των 33,2 kJ/mol εμποδίζει την άμεση διάσπασή του. Το ιόν αυτό είναι ισοηλεκτρονιακό με το μόριο του διυδρογόνου (Η2). Ακόμη, αποτελεί το μικρότερο πιθανό μοριακό ιόν με ηλεκτρικό φορτίο +2. Είναι ανιχνεύσιμο χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία μάζας.
Το He2− (ανιόν διμερούς ηλίου) είναι μετασταθές και ανακαλύφθηκε από τους Μπαι, Κογκιόλα και Πέτερσον (Bae, Coggiola & Peterson) το 1984, περνώντας He2+ μέσα από ατμούς καισίου. Ακολούθως ο Μίτσελς (H. H. Michels) επιβεβαίωσε θεωρητικά την ύπαρξη του He2− και συμπέρανε ότι η κατάσταση 4Πg του He2− είναι δεσμικά συγγενική με την κατάσταση  a2Σ+u του He2. Υπολόγησε ότι η ηλεκτρονιακή συγγένειά του είναι 0,233 eV, συγκρινόμενη με την αντίστοιχη του ιόντος He−[4P∘], που υπολογίστηκε σε 0,077 eV. Το He2− διασπάται μέσω του μακροβιότερου 5/2 g συνθετικών, με τ∼350 μsec και μέσω των πολύ βραχυβιότερων συνθετικών 3/2 g και 1/2 g, με  τ∼10 μsec. Η κατάσταση 4Πg έχει ηλεκτρονιακή διαμόρφωση 1σ2g1σu2σg2πu, με ηλεκτρονιακή συγγένεια E = 0,18±0,03 eV, και διάρκεια ζωής 135±15 μsec. Μόνο η δονητική κατάσταση v=0 είναι υπεύθυνη για τη μακροβιότερη κατάσταση.
Το μοριακό ανιόν ηλίου βρίσκεται επίσης στο υγρό ήλιο που έχει διεγερθεί με ηλεκτρόνια που έχουν ενεργειακό επίπεδο μεγαλύτερο από 22 eV. Αυτό συμβαίνει αρχικά με τη διέλευση μέσα από το υγρό ήλιο, που απαιτεί 1,2 eV, ακολουθούμενη από τη διέγερση ενός ηλεκτρονίου ατόμου ηλίου στο επίπεδο 3P, που απαιτεί 19,8 eV. Το ηλεκτρόνιο αυτό συνδυάζεται με ένα άλλο άτομο ηλίου και σχηματίζει τη διεγερμένη μορφή του He2−, απωθεί τα γύρω του άτομα ηλίου, οπότε έχει ένα σχετικό κενό γύρω από αυτό. Μετά τα He2− τείνουν να μετακινηθούν στην επιφάνεια του υγρού ηλίου, όπου ελαχιστοποιούνται τα άτομα ηλίου που υπάρχουν γύρω του, οπότε ελαχιστοποιείται και η άπωση.
Διεγερσιμερή
Σε ένα κανονικό άτομο ηλίου, τα δυο ηλεκρόνια βρίσκονται στο 1s ατομικό τροχιακό. Ωστόσο, αν προστεθεί επαρκής ενέργεια, το ένα από τα ηλεκτρόνια μπορεί να ανέβει σε ένα υψηλότερο ενεργειακό επίπεδο, π.χ. στο 2s. Τότε το ηλεκτρόνιο στο υψηλότερης ενέργειας τροχιακό γίνεται ηλεκτρόνιο σθένους, ενώ το ηλεκτρόνιο που έχει απομείνει στο 1s τροχιακό γίνεται εσωτερικό ηλεκτρόνιο. Δύο τέτοια διεγερμένα άτομα ηλίου μπορούν να αντιδράσουν μεταξύ τους, σχηματίζοντας έναν ομοιοπολικό δεσμό. Το μόριο που έτσι σχηματίζεται ονομάζεται διήλιο (dihelium) και κρατά για μικρό χρονικό διάστημα, που κυμαίνεται από ~1 μsec ως ~1 sec. Τα διεγερμένα άτομα ηλίου στην 23S κατάσταση κρατούν ως και μία ώρα, και αντιδρούν όπως τα άτομα των αλκαλιμετάλλων.
Αναφορές
Κατηγορία:Ήλιο
Κατάλογος καθιερωμένων όρων
Κατάλογος καθιερωμένων όρων ή αρχείο καθιερωμένων όρων στην επιστήμη της βιβλιοθηκονομίας είναι η διαδικασία με την οποία οργανώνονται οι κατάλογοι των βιβλιοθηκών έτσι ώστε η κάθε οντότητα (π.χ. πρόσωπο, οργανισμός κ.τ.λ.) να αναφέρεται με μονοσήμαντο και τυποποιημένο τρόπο. Ο τρόπος αυτός τηρείται με συνέπεια σε όλο τον κατάλογο, αλλά και στη σύνδεσή τους με άλλες οντότητες. Οι κατάλογοι αυτοί μπορεί να περιλαμβάνουν πρόσωπα, οργανισμούς, ιδρύματα, συνέδρια ή μπορεί να είναι δομημένοι θεματικά.
Κανελλώδη
Κανελλώδη ή Κανελώδη (Canellales), είναι η βοτανική ονομασία για την τάξη των ανθοφόρων φυτών, μία από τις τέσσερις τάξεις των μαγνολιίδων (magnoliids). Έχει καθορισθεί να περιέχει δύο οικογένειες: Canellaceae και Winteraceae, οι οποίες αποτελούνται από 136 είδη από αρωματικά δέντρα και θάμνους. Τα Canellaceae βρίσκονται στην τροπική Αμερική και την Αφρική και τα Winteraceae αποτελούν τμήμα της χλωρίδας της Ανταρκτικής (βρίσκονται σε διάφορες περιοχές του νότιου ημισφαιρίου). Αν και η τάξη ορίστηκε με βάση τις φυλογενετικές μελέτες, ένας αριθμός πιθανών synapomorphies έχουν προταθεί όσον αφορά την γυρεοσωλήνα, οι σπόροι, το πάχος του καλυπτήριου οργάνου (integument) και άλλες πτυχές της μορφολογίας (morphology).
Έως το 1999, αυτές οι δύο οικογένειες δεν θεωρήθηκε ότι ήταν στενά συνδεδεμένες. Αντ' αυτού τα Winteraceae θεωρήθηκαν ότι ήταν μια πρωτόγονη οικογένεια (λόγω της δομής του ξυλώματος (xylem) και του καρπόφυλλου (carpel), δομή που τώρα φαίνεται να προέρχεται από ξυλώματα και καρπόφυλλα, περισσότερο τυπικά των αγγειόσπερμων, ως συνόλου). Τα Canellaceae συχνά θεωρείται ότι σχετίζονται με τα Μυριστικοειδή (Myristicaceae). Ωστόσο, μελέτες από το 1999, με βάση τη μοριακή φυλογένεση ή μορφολογία, έχουν υποστηρίξει την ένωση των δύο αυτών οικογενειών.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κανελλώδη Κατηγορία:Αγγειόσπερμα
Τζέιμς Μάσλοου
Ο Τζέιμς Μάσλοου (James David Maslow, 16 Ιουλίου 1990) είναι Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστης και χορευτής. Είναι γνωστός από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο ως James Diamond στη σειρά Big Time Rush, στην οποία είναι και ένα από τα μέλη της ομώνυμης μπάντας, η οποία προβάλλεται στο Nickelodeon. Ο James Maslow γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στην Καλιφόρνια. Στην ηλικία των έξι ετών ο James ξεκίνησε να τραγουδάει όταν οι γονείς του τον έβαλαν στη χορωδία του San Diego. Στην αρχή δεν του άρεσε αλλά έπειτα από 2 εβδομάδες άρχισε να εξοικειώνεται με την ιδέα.Ο Ίδιος έχει δηλώσει ότι είναι κατά του καπνίσματος, ωστόσο δεν έχει καπνίσει ποτέ αφού ο πατέρας του Mike Maslow ήταν ένας τρομερός καπνιστής. Το χόμπυ του τώρα είναι η μουσική το τραγούδι (εφόσον έχει πολύ καλή φωνή) ο χορός η υποκριτική και η γυμναστική με το bodybuilding. Eίναι πολύ καλός χαρακτήρας και πολύ καλός άνθρωπος έτσι έχουν ανακοινώσει και οι ίδιοι του οι γονείς ότι από μικρός ήταν πολύ καλός με όλους εφόσον το καλοκαίρι του 2013 έκανε ένα μεγάλο έργο στο αμερικάνικο νοσοκομείο στο Los Angeles μαζί με τους φίλους του Kendall,Carlos,Logan δίνοντας δολάρια για θεραπείες παιδιών με καρκίνο.
Ζωή
Πήγε δημοτικό σχολείο στο La Jolla και στο Torrey Pines, γυμνάσιο στο  Muirlands και φοίτησε στο Creative and Performing Arts του Σαν Ντιέγκο. Είχε ένα μικρό ρόλο στην παραγωγή του Σαν Ντιέγκο Όπερα της La Bohème, όταν ήταν 10 ετών. Παρευρέθηκε στην κατασκήνωση La Jolla Playhouse. Απέκτησε τον προσωπικό του ατζέντη στην ηλικία των 14 ετών. Σε μια παραγωγή του Les Misérables είχε τον ρόλου του Marius. Έφυγε από την Σχολή της Creative και Performing Arts στα μέσα του 10ου βαθμού, για να πάει στον Κορονάντο Σχολή Καλών Τεχνών (cosa). Αποφοίτησε από Cosa το 2007 στο μουσικό τμήμα θεάτρου. Όπως υποστηρίζει και ο ίδιος ήταν πολύ δημοφιλής σε όλο το δημοτικό αφού άλλαζε συνεχώς σχολεία λόγο μετακομίσεων. Ακόμα συμμετείχε ως ένας από τους καλύτερους χορευτές στην αμερικάνικη εκπομπή 'Dancing With The Stars'.
Big Time Rush
Το Big Time Rush είναι  Αμερικανική τηλεοπτική σειρά για τη φιλία, που εξιστορεί την εύρεση, τη δημιουργία και την άνοδο ενός μουσικού group, που έχει προοπτικές να σκαρφαλώσει πολύ ψηλά στα charts. Κάθε μέλος του group φέρνει το κάτι διαφορετικό στην ομάδα, καθώς προσπαθούν να ανακαλύψουν τη θέση τους στη βιομηχανία της μουσικής και του θεάματος. Η ζωή όμως στο χώρο της μουσικής δεν είναι εύκολη και οι ανοησίες τους, τους οδηγούν πολλές φορές σε προβλήματα με τη δισκογραφική τους εταιρία. Μέλη του Συγκροτήματος είναι οι : Ο ίδιος και τα άλλα μέλη της μπάντας έχουν ερμηνεύσει πολλά τραγούδια, τα οποία περιλαμβάνουν τα, "Big Time Rush", "Any Kind Of Guy", "City Is Ours", "Halfway There", "Famous", "Shot in the Dark", "Stuck " κ.α. Το πρώτο τους άλμπουμ με τραγούδια από τον πρώτο κύκλο της σειράς κυκλοφόρησε 11 Οκτώβρη, 2010, με τίτλο BTR Πούλησε 67.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα και έγινε Πλατινένιος από το RIAA έξι μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του 2011. Στις 21 Νοεμβρίου 2011, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ τους που ονομάζεται "Elevate" το οποίο πούλησε 70, 000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα του. Ο Maslow και η μπάντα του, 8 από τα 12 τραγούδια. Ο Maslow έγραψε τα : "Elevate", "Love Me Love Me" και το πρώτο single από το άλμπουμ, "Music Sounds Better With U". Η βρετανική έκδοση του άλμπουμ περιλαμβάνεται ένα τραγούδι που περιλαμβάνεται σαν μπόνους, το "Epic", το οποίο και ο ίδιος βοήθησε να γράφει. Έχει μια ουλή στον αγκώνα του λόγω μίας σκηνής που παίζει χόκεϊ για το πρώτο επεισόδιο του Big Time Rush. Ο Maslow εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο i-Carly στο οποίο απεικόνισε έναν χαρακτήρα που ονομάζεται Shane. Ο Μάσλοου έχει πει ότι θα ήθελε να εργαστεί σε περισσότερα κινηματογραφικά έργα στο μέλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σταρ Τρεκ: Διαστημικός Σταθμός 9
Σταρ Τρεκ: Διαστημικός Σταθμός 9 (αγγλικά:Star Trek: Deep Space Nine ) είναι μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας που δημιουργήθηκε από τον Ρικ Μπέρμαν και τον Μαίκλ Πίλερ. Αρχικά προβλήθηκε από τις 28 Σεπτεμβρίου 1993 έως τις 23 Μαΐου 1999 σε μορφή syndication, η σειρά εκτείνεται σε 178 επεισόδια και αποτελείται από επτά κύκλους. Είναι η τέταρτη σειρά στο franchise του Star Trek, καθώς και η τρίτη συνέχεια της αρχική σειράς Σταρ Τρεκ. Διαδραματίζεται στον 24ο αιώνα, όπου η Γη ανήκει σε μια Ομοσπονδία Πλανητών, και εστιάζει σε έναν διαστημικό σταθμό ονόματι Διαστημικός Σταθμός 9, εξού και ο τίτλος της σειράς αυτής, ο οποίος βρίσκεται σε ένα απόμακρο σημείο του Γαλαξία.
Μετά την επιτυχία του Star Trek: Η επόμενη γενιά, η Paramount Pictures ανέθεσε μια νέα σειρά στο φανταστικό σύμπαν του Star Trek. Κατά την δημιουργία του Διαστημικού Σταθμού 9, οι Berman και Piller επέστησαν τα θέματα που αναπτύχθηκαν στην επόμενη γενιά, δηλαδή την σύγκρουση μεταξύ δύο εξωγήινων ειδών, των Cardassians και των Bajorans. Η σειρά αυτή ήταν η πρώτη σειρά Star Trek που δημιουργήθηκε χωρίς την άμεση εμπλοκή του δημιουργού του franchise Τζιν Ροντενμπέρι, η πρώτη που διαδραματίζεται κυρίως σε έναν διαστημικό σταθμό και όχι σε ένα μετακινούμενο διαστημικό σκάφος, καθώς και η πρώτη σειρά με κεντρικό χαρακτήρα έναν μαύρο ηθοποιό, τον Μπέντζαμιν Σίσκο.
Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο
thumb|320px|Το κτήριο του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου στην Καρλσρούη Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο (Bundesverfassungsgericht, BVerfG) είναι το Συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας. Ιδρύθηκε με το Σύνταγμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας του 1949 (Θεμελιώδη νόμο της Βόννης). Έχει ευρύτατες αρμοδιότητες ελέγχου της συμμόρφωσης της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας με το Σύνταγμα.
Χαρακτηριστικά
Η οργάνωση και οι αρμοδιότητες του ΟΣΔ ρυθμίζονται στα άρθρα 92-94 του γερμανικού Συντάγματος (Grundgesetz) και από τον νόμο περί συνταγματικού δικαστηρίου (Bundesverfassungsgerichtsgesetz). Δύο είναι τα βασικά στοιχεία που αιτιολογούν τις εκτεταμένες αρμοδιότητές του: ο ομοσπονδιακός χαρακτήρας του κράτους και το ναζιστικό παρελθόν. Ο ομοσπονδιακός χαρακτήρας του κράτους δίνει στο ΟΣΔ τον χαρακτήρα του "διαιτητή" ανάμεσα στα κρατίδια (Länder) και στο κεντρικό κράτος (ομοσπονδία, Bund), ενώ η άνοδος του Χίτλερ στην εξουσία λόγω εκμετάλλευσης και κατάχρησης των δημοκρατικών θεσμών δικαιολογούν ρυθμίσεις όπως η απαγόρευση των κομμάτων και η αποδυνάμωση των ατομικών δικαιωμάτων. Η δυνατότητα κάθε πολίτη να ασκήσει ενώπιόν του συνταγματική προσφυγή οδηγεί παράλληλα σε αποτελεσματική προστασία των ατομικών δικαιωμάτων.
Οργάνωση
Το ΟΣΔ αποτελείται από 16 δικαστές κατανεμημένους σε δύο τμήματα (Senate) των οκτώ δικαστών και και σε κάθε τμήμα λειτουργούν 3 συμβούλια (Kammern) των τριών δικαστών (κάθε δικαστής μπορεί να συμμετέχει σε περισσότερα συμβούλια). Τις αρμοδιότητες των τμημάτων και των συμβουλίων τις αποφασίζει το ίδιο το δικαστήριο. Στο ένα τμήμα προεδρεύει ο Πρόεδρος του δικαστηρίου και στο άλλο ο αντιπρόεδρος.
Οι δικαστές διορίζονται κατά το ήμισυ από επιτροπή του ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου (Bundestag) και κατά το άλλο ήμισυ από το ομοσπονδιακό συμβούλιο (Bundesrat, όργανο των εκπροσώπων των ομόσπονδων κρατιδίων). Τρεις δικαστές σε κάθε τμήμα επιλέγονται μεταξύ των μελών των ανωτάτων δικαστηρίων της Γερμανίας. Οι υπόλοιποι 10 πρέπει να είναι νομικοί, να έχουν συμπληρώσει το 40ό έτος της ηλικίας τους και να έχουν δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις εθνικές εκλογές, ενώ δεν επιτρέπεται να είναι Βουλευτές ή μέλη της ομοσπονδιακής ή τοπικής κυβέρνησης. Κάθε μέλος διορίζεται για δωδεκαετή μη ανανεώσιμη θητεία.
Αρμοδιότητες
Το γερμανικό ΟΣΔ έχει ευρύτατες αρμοδιότητες. Εκτός από τον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων, έχει αρμοδιότητα να εκδικάζει τις συνταγματικές προσφυγές των πολιτών (Verfassungsbeschwerde) και να ελέγχει τις πράξεις και παραλείψεις όλων των πολιτειακών οργάνων.
Συνταγματική προσφυγή
(Verfassungsbeschwerde)
Η συνταγματική προσφυγή είναι η πιο συχνή περίπτωση προσφυγής στο ΟΣΔ. Κάθε πολίτης δικαιούται να προσφύγει κατά κρατικής πράξης, η οποία του θίγει ένα συνταγματικά κατοχυρωμένο ατομικό δικαίωμα. Ως κρατική πράξη νοείται κάθε πράξη καθεμιάς από τις τρεις εξουσίες του κράτους, όχι μόνο της εκτελεστικής. Πράξη δηλαδή μπορεί να είναι νόμος, διοικητική πράξη ή δικαστική απόφαση. Απαράιτητη προϋπόθεση του παραδεκτού της συνταγματικής προσφυγής είναι η προηγούμενη εξάντληση των ένδικων βοηθημάτων. Ο προσφεύγων θα πρέπει προηγουμένως να έχει προσφύγει στα αρμόδια τακτικά δικαστήρια και να έχει εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα. Έτσι η συχνότερη πράξη που προσβάλλεται είναι η τελεσίδικη δικαστική απόφαση που απορρίπτει το ένδικο βοήθημα του προσφεύγοντος.
Το ένδικο βοήθημα της συνταγματικής προσφυγής έχει δώσει στο ΟΣΔ τη δυνατότητα να κρίνει τη συνταγαμτικότητα πλειάδας νόμων και να υποδείξει τη σύμφωνη με το Σύνταγμα ερμηνεία τους. Παράλληλα του έχει δώσει την ευκαιρία να αναπτύξει μια ευρύτατη νομολογία δε θέματα ατομικών δικαιωμάτων. Λόγω της πληθώρας των προσφυγών, ο νόμος δίνει το δικαίωμα στο ΟΣΔ να απορρίπτει αβάσιμες προσφυγές χωρίς την έκδοση απόφασης.
Αφηρημένος έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων
(Abstrakte Normenkontrolle)
Με αυτό το ένδικο βοήθημα μπορεί ένα πολιτειακό όργανο να προσβάλει έναν νόμο ως αντισυνταγματικό. Δικαίωμα προσφυγής έχει η ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, οι κυβερνήσεις των ομόσπονδων κρατιδίων και το ένα τρίτο των μελών του Κοινοβουλίου (Bundestag). Με αυτόν τον τρόπο το γερμανικό Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα και στην κοινοβουλευτική μειοψηφία να προσβάλει έναν νόμο ως αντισυνταγματικό. Επίσης δίνει τη δυνατότητα και στις κυβερνήσεις των κρατιδίων να προσφύγουν στο ΟΣΔ. Λόγοι αντισυνταγματικότητας μπορεί να είναι τόσο η παραβίαση ατομικών δικαιωμάτων όσο και η παραβίαση των λοιπών διατάξεων του Συντάγματος. Ιδιαίτερη σημασία έχουν σε αυτήν τη διαδικασία τα άρθρα του Συντάγματος που κατανέμουν τις νομοθετικές αρμοδιότητες ανάμεσα στα ομόσπονδα κρατίδια και στο ομοσπονδιακό κράτος. Συνήθης λόγος προσφυγής των κρατιδίων είναι η υπέρβαση εκ μέρους του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου της εξουσίας του να νομοθετεί και η ρύθμιση με ομοσπονδιακό νόμο ζητημάτων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατιδίων. Στις περιπτώσεις αυτές νομιμοποιούνται να προσφύγουν και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο (Bundesrat) και τα τοπικά κοινοβούλια των κρατιδίων. Το ΟΣΔ εξασφαλίζει έτσι τη διατήρηση του ομοσπονδιακού χαρακτήρα του πολιτεύματος. Με τη διαδικασία αυτήν μπορεί να προσβληθεί μόνο νόμος που έχει εκδοθεί και δημοσιευτεί, ο έλεγχος είναι με άλλα λόγια κατασταλτικός και όχι προληπτικός.
Συγκεκριμένος έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων
(Konkrete Normenkontrolle)
Στη Γερμανία αρμόδιο για τον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων είναι μόνο το ΟΣΔ, ο έλεγχος δηλαδή είναι συγκεντρωτικός και όχι διάχυτος. Όμως ισχύει για όλα τα δικαστήρια η υποχρέωση να μην εφαρμόζουν αντισυνταγματικούς νόμους. Αν ένα δικαστήριο κατά την εκδίκαση μιας συγκεκριμένης υπόθεσης κληθεί να εφαρμόσει νόμο, για του οποίου τη συνταγματικότητα αμφιβάλλει, οφείλει να απευθύνει προδικαστικό ερώτημα στο ΟΣΔ. Το ΟΣΔ αποφαίνεται τότε οριστικά για τη συνταγματικότητα του νόμου. Η αρμοδιότητα αυτή αφορά μόνο νόμους που ψηφίστηκαν μετά τη θέσπιση του Συντάγματος (Θεμελιώδους νόμου) του 1949. Παλαιότεροι νόμοι (vorkonstitutionelles Recht) ελέγχονται ως προς τη συνταγματικότητά τους από όλα τα δικαστήρια (διάχυτος έλεγχος).
Διαφορές μεταξύ πολιτειακών οργάνων
(Organstreit)
Αυτή η περίπτωση προσφυγής αφορά διαφορές μεταξύ των προβλεπόμενων στο ομοσπονδιακό Σύνταγμα πολιτειακών οργάνων. Τέτοια είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, το ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο (Bundestag), το ομοσπονδιακό Συμβούλιο (Bundesrat) και η ομοσπονδιακή Κυβέρνηση. Αντικείμενο της προσφυγής είναι πράξη ή παράλειψη ενός οργάνου που θίγει τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα του άλλου. Δικίωμα προσφυγής έχει το θιγόμενο όργανο ως όλον αλλά και μέλη του. Έτσι μπορεί π.χ. να προσφύγει μέλος του ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου ή κοινοβουλευτική ομάδα κατά του ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου αν δεν τους δοθεί ο λόγος ως ωφείλετο σε μια συνεδρίαση. Με αυτήν τη διαδικασία μπορεί να προσφύγει και το Κοινοβούλιο ή η Κυβέρνηση κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, αν ο τελευταίος αρνείται π.χ. να εκδώσει έναν νόμο που έχει ήδη ψηφιστεί.
Διαφορές ομοσπονδιακού κράτους και ομόσπονδων κρατιδίων
(Bund-Länder Sreit)
Η πρείπτωση αυτή αφορά διαφωνίες μεταξύ οργάνων της ομοσπονδίας από τη μια και ομόσπονδων κρατιδίων από την άλλη. Αντικείμενο είναι πράξεις ή παραλείψεις, οι οποίες θίγουν το αιτούν όργανο τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά του. Παράδειγμα εφαρμογής του είναι η παραβίαση από ένα κρατίδιο της υποχρέωσης πίστης στην ομοσπονδία μέσω της μη εφαρμογής ενός νόμου ή άλλης συμπεριφοράς. Σε αυτήν την περίπτωση η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μπορεί να προσφύγει στο ΟΣΔ ζητώντας να καταδικαστεί το κρατίδιο να εφαρμόσει τον νόμο. Η προσφυγή μπορεί να ασκηθεί και από κρατίδια κατά της ομοσπονδίας.
Απαγόρευση κομμάτων
(Parteiverbot)
Το γερμανικό Σύνταγμα προβλέπει τη δυνατότητα απαγόρευσης πολιτικού κόμματος που έρχεται σε αντίθεση με το Σύνταγμα. Αίτηση για απαγόρευση μπορεί να υποβάλει μόνο η ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, το ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και το ομοσπονδιακό Συμβούλιο. Η απόφαση που απαγορεύει ένα κόμμα έχει ως συνέπεια την άμεση διάλυση του κόμματος, την αφαίρεση των εδρών του από το Κοινοβούλιο και τη δήμευση της περιουσίας του. Ως τώρα έχουν απαγορευτεί δύο κόμματα, το Αυτοκρατορικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (Sozialistische Reichspartei-SRP), διάδοχος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος του Χίτλερ NSDAP το 1952 και το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα (Kommunistische Partei Deutschlands-KPD) το 1956. Αίτηση της ομοσπονδιακής Κυβέρνησης το 2001 για την απαγόρευση του ακροδεξιού Εθνικοδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας (Nationaldemokratische Partei Deutschlands-NPD) απερρίφθη λόγω έλλειψης στοιχείων.
Αποδυνάμωση ατομικών δικαιωμάτων
(Grundrechtsverwirkung)
Με αυτήν τη διαδικασία δίνεται στο ΟΣΔ η δυνατότητα μετά από αίτηση της ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, του ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου ή μιας τοπικής Κυβέρνησης να κρίνει αν ένα πρόσωπο καταχράται τα ατομικά του δικαιώματα εις βάρος και προς βλάβην της ελεύθερης και δημοκρατικής έννομης τάξης. Αν διαπιστώσει κάτι τέτοιο, τότε μπορεί να κρίνει ότι τα δικαιώματα του ατόμου αυτού έχουν αποδυναμωθεί (δεν εφαρμόζονται πλέον). Υπό κρίσιν είναι συγκεκριμένα δικαιώματα, όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία του τύπου, η ελευθερία του συνέρχεσθαι κ.ά. Τέσσερις αιτήσεις που έχουν ως τώρα υποβληθεί έχουν απορριφθεί.
Έλεγχος εθνικών εκλογών
(Wahlprüfung)
Το ΟΣΔ είναι αρμόδιο να εκδικάζει σε δεύτερο και τελευταίο βαθμό ενστάσεις που ανακύπτουν από τις εθνικές εκλογές. Αρμόδιο σε πρώτο βαθμό είναι το ίδιο το ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο. Προσφυγή μπορεί να υποβληθεί από μέλη του ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου, την ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, από το ομοσπονδιακό Συμβούλιο ή από τουλάχιστον 101 πολίτες.
Παραβίαση του Συντάγματος από τον ΠτΔ
(Präsidentenanklage)
Το ΟΣΔ εκδικάζει προσφυγή από την Κυβέρνηση ή το Κοινοβούλιο κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας για από πρόθεση παραβίαση του Συντάγματος ή νόμου και μπορεί να τον κηρύξει έκπτωτο. Η περίπτωση αυτή δεν έχει ως τώρα εφαρμοστεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.bundesverfassungsgericht.de/ Η επίσημη ιστοσελίδα του δικαστηρίου
Κατηγορία:Δικαστικές αρχές Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο Κατηγορία:Συγκριτικό Δίκαιο
Πατρίς Αμπαντά
Ο Πατρίς Αμπαντά Ετόνγκ (γεννημένος στις 3 Αυγούστου 1978, στη Γιαουντέ) είναι Καμερουνέζος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Η θέση στην οποία αγωνιζόταν ήταν αυτή του κεντρικού αμυντικού.
Αγωνίστηκε μεταξύ άλλων για λογαριασμό του Απόλλων Καλαμαριάς στην Ελλάδα και της Σπάρτα Πράγας στην Τσεχία.
Αγωνίστηκε με την Καμερούν και συμμετείχε μαζί της στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, όπου το Καμερούν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Πράγας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τέπλιτσε Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντρνόβιτσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μπέσα Καβάγια
Kung Fu Yoga
Η Kung Fu Yoga (功夫瑜伽, Γκονγκ φου γιου τσιά) είναι μια κινεζική κωμωδία περιπέτειας και δράσης του 2017. Σεναριογράφος και σκηνοθέτης είναι ο Στάνλεϊ Τονγκ, ενώ πρωταγωνιστής είναι ο Τζάκι Τσαν. Στους βασικούς ηθοποιούς της ταινίας συμπεριλαμβάνονται οι κινέζοι ηθοποιοί Αρίφ Ραχμάν, Λέι Τσανγκ και Μίγια Μουτσί, καθώς και οι ινδοί ηθοποιοί Σόνου Σουντ, Ντίσα Πατάνι και Αμίρα Νταστούρ.
Είναι, από άποψη εισπράξεων, η πιο επιτυχημένη ταινία του Τζάκι Τσαν στη Κίνα. Ήταν η πιο επιτυχημένη από άποψη εισπράξεων ταινία στη Κίνα μέχρι το 2017, όταν ξεπεράστηκε από το Never Say Die (2017).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζικες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Κινεζόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κίνα
Παναθηναϊκός Α.Ο. ΑμεΑ
Ο '''Παναθηναϊκός Α.Ο. ΑμεΑ''' (επισημη ονομασία: Αθλητικός Όμιλος "Παναθηναϊκός ΑμεΑ" ) ιδρύθηκε στα τέλη του 2018 με σκοπό τη δραστηριοποίηση σε αθλήματα για άτομα με αναπηρία. Το πρώτο τμήμα που δημιουργήθηκε ήταν αυτό της καλαθοσφαίρισης με αμαξίδιο που τη σεζόν 2018-19 αγωνίστηκε στην Α2 κατηγορία του 22ου Πανελλήνιου πρωταθλήματος της Ο.Σ.Ε.Κ.Α.
Ίδρυση
Σε συνεδρίαση του Δ.Σ. του Παναθηναϊκού τον Δεκέμβριο του 2018, αποφασίστηκε η ίδρυση του νέου σωματείου με την ονομασία ''Παναθηναϊκός Α.Ο. ΑμεΑ''. Πρώτο τμήμα που θα συσταθεί ορίστηκε να είναι της καλαθοσφαίρισης με αμαξίδιο, με σκοπό στο μέλλον να δημιουργηθούν και άλλα αθλήματα, όπως ξιφασκία και σκοποβολή. Η ανακοίνωση ίδρυσης πρωτοδημοσιεύτηκε στα μέσα ενημέρωσης στις 3 Δεκεμβρίου 2018, ημερομηνία που συνέπιπτε με την παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία. Ο Σύλλογος παράλληλα έκανε κάλεσμα σε όσους ενδιαφέρονται να το στελεχώσουν.
Στις 10 Απριλίου του 2019 ανακοινώθηκε η ίδρυση του τμήματος ξιφασκίας με αμαξίδιο. Στις 14 Μαΐου ιδρύθηκε το τμήμα Σκοποβολής ΑμεΑ. Στις 4 Ιουλίου του 2019 ακολούθησε η ίδρυση του τέταρτου τμήματος, της κολύμβησης ΑμεΑ. Στις 18 Σεπτεμβρίου του 2019 ο Σύλλογος ανακοίνωσε την έναρξη δοκιμαστικών για το τμήμα ΑμεΑ της τοξοβολίας. Στον 37ο Μαραθώνιο Αθηνών, τον Νοέμβριο του 2019, έκανε το ανεπίσημο αγωνιστικό του ντεμπούτο το τμήμα ποδηλασίας. Στις 14 Δεκεμβρίου του 2019 ανακοινώθηκε η δημιουργία τμήματος επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Στις 27 Δεκεμβρίου του 2019 ανακοινώθηκε επίσημα η δημιουργία τμήματος ποδηλασίας.
Στις 20 Ιανουαρίου του 2020 ανακοινώθηκε η δημιουργία τμήματος άρσης βαρών σε πάγκο, με πρώτο αθλητή του τμήματος τον χρυσό Παραολυμπιονίκη Παύλο Μάμαλο και προπονητή τον Κώστα Σαλπιγγίδη. Στις 24 Ιουλίου 2020 ανακοινώθηκε η δημιουργία ποδοσφαιρικής ομάδας αποτελούμενη από αθλητές με ακρωτηριασμό, η οποία θα συμμετάσχει στο πρώτο αναπτυξιακό πρωτάθλημα που θα διεξαχθεί στην Ελλάδα. Στις 27 Οκτωβρίου 2020 ανακοινώθηκε ότι ο Θοδωρής Μωραΐτης είναι ο πρώτος αθλητής που θα συμμετάσχει στο Παρατρίαθλο, έχοντας στο πλευρό του τους προπονητές: κολύμβησης Παναγιώτη Παϊπέτη, στίβου Νότη Παπούλια και ποδηλασίας Κώστα Γκρέκα.
Στις 16 Οκτωβρίου 2021 ανακοινώθηκε η δημιουργία τμήματος παρακανόε με προπονητή τον Βαγγέλη Μήτσουρα από την Ιθάκη και πρώτους αθλητές τους: Σπύρο Σπαθή, Χρήστο Μαρτσάκη και Τάσο Μπούτη. Στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους ανακοινώθηκε η ίδρυση τμήματος χορού με αμαξίδιο, με προπονήτρια τη Φιλίππα Ζώγα. Ο ΠΑΟ κατέλαβε την 6η θέση, ανάμεσα σε 89 σωματεία, στη γενική βαθμολαγία της ΕΑΟΜ ΑΜΕΑ για το 2021.
Τμήματα
Ο Παναθηναϊκός Α.Ο. ΑμεΑ έχει ιδρύσει μέχρι σήμερα 20 τμήματα για αντίστοιχα αθλήματα, εκ των οποίων τα 16 είναι παραολυμπιακά (εξαιρούνται το ποδόσφαιρο ακρωτηριασμένων, το σκάκι τυφλών, ο χορός με αμαξίδιο και η καλαθοσφαίριση για άτομα με νοητική αναπηρία).