cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γύμνια
Γυμνισμός
Οι γυμνιστές απορρίπτουν τα σύγχρονα πρότυπα σεμνότητας που αποθαρρύνουν την προσωπική, οικογενειακή και κοινωνική γύμνια. Αντίθετα, επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα κοινωνικό περιβάλλον όπου τα άτομα αισθάνονται άνετα να βρίσκονται μαζί με γυμνούς ανθρώπους και να βλέπονται γυμνά, είτε από άλλους γυμνιστές είτε από το ευρύ κοινό.
Ο γυμνισμός δημιούργησε έναν προσηλυτιστικό ρομαντισμό στις δεκαετίες του 1920 και του 1930. Το άλλο κοινό όνομα του γυμνισμού, ο φυσιολατρισμός, σηματοδοτεί τον βασικό ισχυρισμό του ότι το γυμνό σώμα είναι φυσικό και ότι η σεμνότητα και η ντροπή είναι πολιτιστικές επιβολές με επιβλαβείς επιπτώσεις στην ψυχολογική, σεξουαλική και κοινωνική ευημερία. Ο πρώιμος γυμνισμός ήταν σε διάλογο με τη σεξολογία και τον φεμινισμό σε μία κριτική της κοινωνίας και του μέλλοντός της. Ενώ οι Χριστιανοί ηθικολόγοι τείνουν να καταδικάζουν τον γυμνισμό, άλλοι Χριστιανοί υποστήριξαν την καθαρότητα του γυμνού σώματος σε σύγκριση με τη διαφθορά των λιγοστών ρούχων της εποχής. Οι υποστηρικτές του πίστευαν ότι ο γυμνισμός θα μπορούσε να καταπολεμήσει την κοινωνική ανισότητα, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής ανισότητας. Ως μία κοινωνικά περιθωριακή πρακτική που βασίζεται στη φυσικότητα της γυμνότητας, ο γυμνισμός είχε μία περίπλοκη σχέση με τη σεξουαλικότητα και τους διαλόγους για το σεξ.
Οι κοινωνικές επιστήμες μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα μελετούσαν συχνά τη δημόσια γύμνια, συμπεριλαμβανομένου του γυμνισμού, στο πλαίσιο της διαστροφής ή της εγκληματικότητας. Ωστόσο, πιο πρόσφατες μελέτες διαπιστώνουν ότι ο γυμνισμός έχει θετικά αποτελέσματα στην εικόνα του σώματος, στην αυτοεκτίμηση και στην ικανοποίηση της ζωής. Η Εγκυκλοπαίδεια της Κοινωνικής Παρέκκλισης συνεχίζει να έχει μία καταχώρηση για το «Γυμνισμό», αλλά επίσης ορίζει την «Κανονική Παρέκκλιση» ως παραβίαση των κοινωνικών κανόνων με θετικό τρόπο, οδηγώντας σε κοινωνικές αλλαγές.
Κωμωδία των κοινών
Ο όρος έγινε γνωστός από την Κάρολ Ρόουζ (Carol Rose) η οποία στο άρθρο της “The Comedy of the Commons: Custom, Commerce and Inherently Public Property” (The University of Chicago Law Review, 1986) υποστήριξε το αντίθετο από τον Hardin, ότι δηλαδή για ορισμένους πόρους η συμμετοχή κάθε επιπλέον χρήστη συμβάλλει στην αύξηση του οφέλους για όλους. Έτσι, το ατομικό όφελος της χρήσης αυξάνεται όσο αυξάνεται και ο αριθμός των χρηστών με αποτέλεσμα η αυξημένη χρήση των πόρων αυτών να μην οδηγεί στην καταστροφή τους, αλλά στη βελτίωση τους. Στις περιπτώσεις αυτές, πρόβλημα θεωρείται η μειωμένη συμμετοχή στη χρήση του πόρου, παρά η υπερβολική του χρήση.
Γύμνια
Παραλίες γυμνιστών
Μία παραλία γυμνιστών είναι η παραλία όπου οι παρευρισκόμενοι είναι ελεύθεροι να είναι γυμνοί. Τέτοιες παραλίες είναι συνήθως σε δημόσιο χώρο. Οι παραλίες γυμνιστών μπορεί να είναι επίσημες (νόμιμα εγκεκριμένες), ανεπίσημες (γίνονται ανεκτές από τους κατοίκους και τις αρχές επιβολής του νόμου) ή παράνομες αλλά τόσο απομονωμένες ώστε να ξεφύγουν από τους ελέγχους.
Δραστηριότητες σχετικές με τις τέχνες
Πέραν από τα γυμνά έργα τέχνης που δημιουργούνται, οι συνεδρίες όπου καλλιτέχνες, τόσο ερασιτέχνες όσο και επαγγελματίες, εργάζονται με ζωντανά μοντέλα είναι μια κοινωνική κατάσταση όπου το γυμνό έχει μακρά παράδοση. Ο ρόλος του μοντέλου τόσο ως μέρος της εκπαίδευσης της εικαστικής τέχνης όσο και στη δημιουργία τελικών έργων έχει εξελιχθεί από την αρχαιότητα στις δυτικές κοινωνίες και σε όλο τον κόσμο όπου έχουν υιοθετηθεί οι δυτικές πολιτιστικές πρακτικές στις εικαστικές τέχνες. Στα σύγχρονα πανεπιστήμια, τις σχολές τέχνης και τις κοινοτικές ομάδες το «μοντέλο τέχνης» είναι μία δουλειά, όπου μία από τις προϋποθέσεις είναι να ποζάρει «χωρίς ρούχα» και ακίνητο για λεπτά, ώρες (με διαλείμματα) ή ημέρες, ανάλογα με τις απαιτήσεις του έργου τέχνης.
Σε όλο τον κόσμο έχουν πραγματοποιηθεί ομαδικές φωτογραφίσεις γυμνών ανθρώπων σε δημόσιους χώρους με ή χωρίς επίσημη συγκατάθεση. Η ίδια η συγκέντρωση προτείνεται ως καλλιτεχνική παράσταση, ενώ οι εικόνες που προκύπτουν γίνονται δηλώσεις που βασίζονται στις ταυτότητες των ατόμων που καλούνται να συμμετάσχουν όπου ποζάρουν σε επιλεγμένες τοποθεσίες, όπως αστικά, γραφικά τοπία ή ιστορικά αξιοθέατα. Οι φωτογράφοι επικαλούνται μία ποικιλία καλλιτεχνικών, πολιτιστικών και πολιτικών λόγων για τη δουλειά τους, ενώ αυτοί που φωτογραφίζονται μπορεί να είναι επαγγελματίες μοντέλα ή μη αμειβόμενοι εθελοντές που συμμετέχουν στο έργο για προσωπικούς λόγους.
Απεικονίσεις γύμνιας
αριστερά|μικρογραφία|197x197εσ| Εικόνες ενός άνδρα και μίας γυναίκας που συνημμένες στο [[Πάιονηρ 10 ως μέρος ενός μηνύματος προς οποιαδήποτε εξωγήινη νοημοσύνη που μπορεί να συναντήσει ο διαστημικός ανιχνευτής. ]] Σε έναν πολιτισμό δημιουργίας εικόνων, οι εικονογραφικές παραδόσεις επιβεβαιώνουν συνεχώς τι είναι φυσικό στην ανθρώπινη εμφάνιση, το οποίο είναι μέρος της κοινωνικοποίησης.
Κωμωδία των κοινών
Αντίθετα με το βοσκοτόπι του παραδείγματος του Hardin, το οποίο οδηγείται σε σταδιακή καταστροφή εξαιτίας της εντατικής βόσκησης από ένα συνεχώς αυξανόμενο αριθμό βοοειδών, υπάρχουν περιπτώσεις πόρων που δεν υποβαθμίζονται με την αυξημένη χρήση και τη δυνατότητα πρόσβασης σ’ αυτούς όλο και περισσότερων χρηστών. Για την ακρίβεια στις περιπτώσεις των πόρων αυτών συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, καθώς αυτοί μοιάζουν με τις οικονομίες κλίμακας της βιομηχανικής παραγωγής, δηλαδή όσο μεγαλύτερη είναι η επένδυση, τόσο μεγαλύτερος είναι ο ρυθμός απόδοσης ανά επένδυση.
Ως παραδείγματα αναφέρονται το εμπόριο, οι ομαδικές ψυχαγωγικές δραστηριότητες, ο πλούτος της γνώσης και η πολιτιστική κληρονομιά (τέχνη, ιδέες).
Η ομαδική ψυχαγωγία
Η Ρόουζ περιγράφει ως παράδειγμα «κωμωδίας των κοινών» την διοργάνωση ενός χορού στα πλαίσια της κοινότητας. Στην περίπτωση αυτή κάθε συμμετέχων χορευτής με τις χορευτικές του δεξιότητες και φιγούρες αυξάνει την απόλαυση και τον ενθουσιασμό όλων και προσθέτει δυνατότητες κίνησης. Ακόμη και οι συμμετέχοντες που δε χορεύουν συνεισφέρουν με την παρουσία τους στην επιτυχία της εκδήλωσης, καθώς είναι βέβαιο ότι χωρίς αυξημένη συμμετοχή ο χορός δεν μπορεί  να είναι επιτυχημένος. Έτσι «όσο περισσότεροι, τόσο καλύτερα».
Η ανοιχτή εγκυκλοπαίδεια «Βικιπαίδεια»
Το πιο εύληπτο σύγχρονο παράδειγμα «κωμωδίας των κοινών» αποτελεί σίγουρα η ανοιχτή εγκυκλοπαίδεια «Βικιπαίδεια». Η ύπαρξή της προϋποθέτει τη συμμετοχή. Το όφελος για όλους και τον καθένα χωριστά μεγαλώνει με την αύξηση της χρήσης.
Η μόλυνση της ατμόσφαιρας
Μολονότι η μόλυνση της γήινης ατμόσφαιρας αποτελεί ξεκάθαρα ένα πρόβλημα διαχείρισης κοινού πόρου η επίλυσή του μοιάζει δύσκολη υπόθεση. Μέχρι σήμερα οι τρόποι που προτείνονται για την επίλυση προβλημάτων διαχείρισης κοινών πόρων είναι τρεις. Αρχικά ο Χάρντιν πρότεινε δύο εναλλακτικές: την ιδιωτικοποίηση και την κυβερνητική διαχείριση, ενώ στη συνέχεια η βραβευμένη με Νόμπελ πολιτική οικονομολόγος Έλινορ Όστρομ (Elinor Ostrom) αντιπρότεινε τη διαχείριση εκ μέρους της τοπικής κοινότητας.
Ωστόσο, για το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης δεν φαίνεται να ενδείκνυται καμία από τις προτεινόμενες λύσεις. Ακολουθώντας τη θεωρία του Χάρντιν γίνεται αντιληπτό ότι η ατμόσφαιρα είναι αδύνατο να διαιρεθεί σε κομμάτια ιδιωτικής περιουσίας, όπως το βοσκοτόπι, και δεν υπάρχει κάποια κυβέρνηση που μπορεί να θέσει την κατάσταση υπό έλεγχο. Περαιτέρω, η εμπιστοσύνη και η συνεργασία ως απαραίτητες προϋποθέσεις για το μοντέλο διαχείρισης της Όστρομ είναι πιθανό να υπάρξουν σε τοπικό επίπεδο, αλλά δύσκολα λειτουργούν σε διεθνές επίπεδο.
Η θεωρία της «κωμωδίας των κοινών» θα μπορούσε, σύμφωνα με τον Γκάρετ Ρίτσαρντς (Garrett Richards), να είναι η απάντηση στο πρόβλημα. Η προσπάθεια επίλυσης θα μπορούσε να είναι συλλογική με τη μορφή μιας ομάδας κρατών που θα χρηματοδοτούσαν την έρευνα για την ανακάλυψη οικονομικών, καθαρών πηγών ενέργειας. Η τεχνολογία αυτή θα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και η χρήση της θα αποτελούσε προνόμιο μόνο των κρατών εκείνων που στήριξαν οικονομικά την έρευνα. Η συνθήκη αυτή θα ήταν ικανό κίνητρο για τη συμμετοχή κρατών  και η πιθανότητα επιτυχίας του εγχειρήματος θα αυξανόταν με την αύξηση της συμμετοχής. Το ίδιο και το όφελος για όλους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία Κατηγορία:Θεωρία παιγνίων Κατηγορία:Πολιτική οικολογία Κατηγορία:Περιβαλλοντικά οικονομικά
Γύμνια
Απεικονίσεις γύμνιας
Στις δυτικές κοινωνίες, τα πλαίσια απεικόνισης της γύμνιας περιλαμβάνουν πληροφορίες, τέχνες και πορνογραφία. Οποιαδήποτε διφορούμενη εικόνα που δεν ταιριάζει εύκολα σε μία από αυτές τις κατηγορίες μπορεί να παρερμηνευθεί, οδηγώντας σε διαφωνίες. Η γύμνια στη φωτογραφία περιλαμβάνει επιστημονική, εμπορική, καλλιτεχνική και ερωτική φωτογράφιση.
Προσβολή και αισχρότητα
Τα όρια της απεικόνισης του γυμνού βασίζονται στους νόμιμους ορισμούς της προσβολής και της αισχρότητας. Το 1973, το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Μίλερ εναντίον Καλιφόρνια καθιέρωσε το τεστ Μίλερ τριών επιπέδων για να προσδιορίσει τι ήταν αισχρό (και επομένως δεν προστατεύεται) έναντι αυτού που ήταν απλώς ερωτικό και επομένως προστατευόταν από την Πρώτη Τροποποίηση.
Απεικονίσεις παιδικής γύμνιας (ή παιδιών με γυμνούς ενήλικες) εμφανίζονται σε έργα τέχνης σε διάφορους πολιτισμούς και ιστορικές περιόδους. Αυτές οι στάσεις έχουν αλλάξει με την πάροδο του χρόνου και γίνονται όλο και πιο αμήχανες, ειδικά στην περίπτωση της φωτογραφίας. Τα τελευταία χρόνια, τα στιγμιότυπα που λήφθηκαν από τους γονείς των γυμνών παιδιών τους ή των μικρών παιδιών τους ελέγχθηκαν ως παιδική πορνογραφία. δεξιά|μικρογραφία|338x338εσ| Η [[Αφροδίτη του Βίλλεντορφ φτιάχτηκε μεταξύ 24.000 και 22.000 π.Χ. ]]
Τέχνη
Η γυμνή ανθρώπινη φιγούρα ήταν ένα από τα θέματα της τέχνης από τις παλαιολιθικές αρχές της και μια σημαντική ανησυχία της δυτικής τέχνης από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας. Στο «The Nude: a Study in Ideal Form», ο Λόρδος Κένεθ Κλαρκ δηλώνει ότι το να είσαι γυμνός είναι να στερείσαι ρούχα και συνεπάγεται αμηχανία και ντροπή, ενώ ένα γυμνό, ως έργο τέχνης, δεν έχει τέτοιους συνειρμούς. Αυτός ο διαχωρισμός της καλλιτεχνικής μορφής από τα συναφή κοινωνικά και πολιτιστικά ζητήματα δεν εξετάστηκε σε μεγάλο βαθμό από ιστορικούς της κλασικής τέχνης, αλλά έγινε το επίκεντρο των κοινωνικών και φεμινιστικών κριτικών τη δεκαετία του 1970, όταν τα κλασικά γυμνά των γυναικών θεωρούνταν συμβολικά της ανδρικής αντικειμενοποίησης των γυναικείων σωμάτων. Η συζήτηση για την αντικειμενοποίηση συνεχίστηκε και πρόσφατα ενεργοποιήθηκε από το κίνημα #MeToo.
Τέχνες
Η γύμνια μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέρος ζωντανών παραστάσεων, όπως χορός, θέατρο, παραστατική τέχνη και ζωγραφική σώματος.
Χορός
Ο χορός, ως ακολουθία της ανθρώπινης κίνησης, μπορεί να είναι τελετουργικός, κοινωνικός ή μια από τις ερμηνευτικές τέχνες. Η μερική ή ολική γύμνια είναι ένα χαρακτηριστικό των τελετουργικών χορών σε ορισμένες τροπικές χώρες. Ωστόσο, ορισμένοι ισχυρίζονται ότι οι σύγχρονες πρακτικές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση του «εθνοτικού τουρισμού» παρά για την αναβίωση αυθεντικών παραδόσεων. Στις δυτικές παραδόσεις, τα κοστούμια χορού έχουν εξελιχθεί ώστε να παρέχουν περισσότερη ελευθερία κινήσεων και να αποκαλύπτουν μεγαλύτερο μέρος του σώματος, όπου η ολική γυμνότητα είναι το αποκορύφωμα αυτής της διαδικασίας. Σύγχρονοι χορογράφοι θεωρούν τη γύμνια ένα από τα πιθανά «κοστούμια» που διατίθενται για χορό, κάποιοι θεωρούν ότι η γύμνια εκφράζει βαθύτερες ανθρώπινες ιδιότητες μέσω του χορού, που λειτουργεί ενάντια στη σεξουαλική αντικειμενοποίηση του σώματος στον εμπορικό πολιτισμό. Ενώ η γύμνια στον κοινωνικό χορό δεν είναι κοινή, εκδηλώσεις όπως το «Naked Tango» έχουν πραγματοποιηθεί στη Γερμανία.
Θέατρο
Μία γνωστή παράσταση που περιελάμβανε γύμνια ήταν το μιούζικαλ Hair στο θέατρο Μπρόντγουεϊ το 1968. Οι New York Times εκτύπωσαν μια σειρά επιστολών στον συντάκτη το 1969 με απόψεις από την ηθοποιό Τζουν Χάβοκ, δηλώνοντας ότι η γύμνια δείχνει ότι ο παραγωγός έχει στερέψει από ιδέες, ενώ η ηθοποιός Σέλλεϊ Γουίντερς αστειεύτηκε ότι ήταν αηδιαστικό, αλλά αν ήταν 22 ετών θα το έκανε.
Ερωτικές παραστάσεις
Τα μοντέλα που ποζάρουν γυμνά στη σκηνή ήταν ένα χαρακτηριστικό της ζωντανή εικόνας στο Θέατρο Γουίντμιλ του Λονδίνου και το Ziegfeld Follies της Νέας Υόρκης στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο αγγλικός νόμος δεν επέτρεπε σε γυμνούς ηθοποιούς να κινηθούν στη σκηνή, αλλά τους επέτρεψε να σταθούν ακίνητοι για να μιμηθούν έργα τέχνης.
Ιστότοποι
Κατηγορία:Γύμνια Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Εμανουέλε ντ' Αστόργκα
Ο Εμανουέλε Τζοακίνο Τσέζαρε Ρινκόν ντ’ Αστόργκα (Emanuele Gioacchino Cesare Rincòn d’ Astorga ή D’ Astorga, Αουγκούστα (Σικελία) 20 Μαρτίου 1680 – Μαδρίτη 1757;) ήταν Ιταλός συνθέτης, τραγουδιστής και τσεμπαλίστας, δημοφιλέστατος στην εποχή του (β’ μισό του 17ου και α’ μισό του 18ου αιώνα).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αουγκούστα της Σικελίας το 1680, αν και διχάζονται οι απόψεις για τις ακριβείς ημερομηνίες γέννησης και θανάτου του. Δεν σώζονται αυθεντικά αρχεία για τη ζωή του παρά, μόνον, ασαφή, συγκεχυμένα και αντικρουόμενα στοιχεία, αν και αρκετοί νεότεροι ιστορικοί πέτυχαν να καταγραφούν πολλές, αρκετά επιβεβαιωμένες εικασίες γι’ αυτόν. Πάντως, η πλέον αξιόπιστη πηγή για την πολυτάραχη ζωή του, αποτελεί ο Γερμανός μουσικολόγος Χ. Φόλκμαν (Hans Volkmannn, 1775-1946). Ο πατέρας του, γόνος οικογένειας ισπανικής καταγωγής και βαρόνος της Σικελίας, συμμετείχε ενεργά στην προσπάθεια αποτίναξης του ισπανικού ζυγού, αλλά προδόθηκε από τους δικούς του στρατιώτες και εκτελέστηκε δημόσια, το 1701. Η σύζυγος και ο γιος του εξαναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν την εκτέλεση, με αποτέλεσμα η μητέρα του να πεθάνει επιτόπου και ο Εμανουέλε να πέσει σε μια κατάσταση ζοφερής απογοήτευσης, που απείλησε να τού στερήσει τα λογικά. Με τη βοήθεια της Μαντάμ ντε Ουρσέν, ο άτυχος νεαρός τοποθετήθηκε σε ένα μοναστήρι στην Αστόργκα της Β. Ισπανίας, όπου ολοκλήρωσε μια μουσική εκπαίδευση που, λέγεται ότι, ξεκίνησε στο Παλέρμο υπό τον Φραντσέσκο Σκαρλάτι, αδελφό του περίφημου Αλεσάντρο. Εκεί, ανέκτησε την υγεία του ενώ, παράλληλα, το αξιοθαύμαστο μουσικό του ταλέντο καλλιεργήθηκε από τους καλύτερους δασκάλους.
Ωστόσο, σύμφωνα με άλλη πηγή, ο πατέρας του επιχείρησε να δολοφονήσει τη μητέρα του και εξορίστηκε, αλλά επανήλθε το 1702. Το 1703 μπήκε στην υπηρεσία του δούκα της Πάρμας χωρίς αυτό, ωστόσο, να είναι επιβεβαιωμένο με ακρίβεια. Αμφίβολη, επίσης, είναι η ιστορία ότι ο δούκας, υποψιαζόμενος κάποια σχέση μεταξύ της ανιψιάς του Ελισάβετ και του Εμανουέλε, απέλυσε τον μουσικό. Το 1708, φιλονίκησε με τον πατέρα του και εγκατέλειψε τη Σικελία. Στη Ρώμη, κατέφυγε στην κατοικία του πρέσβη της Ισπανίας στην Αγία Έδρα, Juan Francisco Pacheco. Γνώρισε τον ποιητή Σεμπαστιάνο Μπιανκάρντι και περιόδευσε μαζί του στην Ιταλία. Κατόπιν, επισκέφθηκε τη Βαρκελώνη και τη Βιέννη, για να επιστρέψει στο Παλέρμο, όπου νυμφεύθηκε την 15χρονη Εμανουέλε Γκουτσάρντι και απέκτησε μαζί της τρεις θυγατέρες. Το 1721, εγκατέλειψε το Παλέρμο, πιθανόν οριστικά. Τα μουσικά έργα σχετικά με τον Αστόργκα είναι, πράγματι, λίγα, όπως η όπερα Δάφνη (σώζεται η α΄πραξη), που γράφηκε και διευθύνθηκε από τον συνθέτη, το 1709. Η μεγάλη επιτυχία της όπερας οδήγησε την επανάληψή της και σε άλλα ευρωπαϊκά θέατρα όπως στη Βαρκελώνη.
Στην πρεμιέρα της όπεράς του Η Σύζυγος Εχθρά, ο Αστόργκα μαζί με τον αδελφό του υποδύθηκαν τους κύριους γυναικείους ρόλους. Επίσης, επισκέφθηκε το Λονδίνο, όπου έγραψε το γνωστότερο έργο του, Stabat Mater, ενδεχομένως για τη Λέσχη του Antient Musick, που παρουσιάστηκε στην Οξφόρδη, το 1713. Ακόμη, το 1712 ήταν στη Βιέννη και το 1723 στη Λισαβόνα όπου, το 1726, εξέδωσε το Cantate da camera, το μοναδικό δημοσιευμένο κομμάτι του, και αποσύρθηκε -άγνωστο πότε- στη Βοημία. Σύμφωνα με ένα χειρόγραφο στη συλλογή Santini στο Μύνστερ, πέθανε το 1757 στη Μαδρίτη, ενώ άλλες πηγές αναφέρουν ως τόπο θανάτου του τη Λισαβόνα.
Μουσικολογικά στοιχεία
Ο Αστόργκα πέρα από το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του, δεν υπήρξε επαγγελματίας μουσικός, αλλά ερασιτέχνης, ο οποίος συνέθετε για δική του ευχαρίστηση. Κατά συνέπεια, οι συνθέσεις του είναι μουσική δωματίου, κυρίως καντάτες για μία ή περισσότερες φωνές με συνοδεία μπάσου, ένα είδος μουσικής που ήταν πολύ δημοφιλές εκείνη την εποχή στους αριστοκρατικούς κύκλους. Οι καντάτες έχουν, ως επί το πλείστον, τη μορφή ρετσιτατίβο-άρια-ρετσιτατίβο-άρια ή άρια-ρετσιτατίβο-άρια και ανήκουν, στυλιστικά, στην παράδοση του Αλεσάντρο Σκαρλάτι. Ήταν, ίσως, ο τελευταίος συνθέτης που συνέχισε την παράδοση αυτής της μορφής μουσικής δωματίου, όπως αυτή τελειοποιήθηκε από τον Αλεσάντρο Σκαρλάτι. Ο Αστόργκα είναι, επίσης, γνωστός για το εξαιρετικό, δραματικό Stabat Mater.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Rankism
Ο όρος Rankism (μετάφραση: κατάχρηση της κατάταξης στην εργασιακή ιεραρχία) περιγράφει την «καταχρηστική, με διακρίσεις, ή με εκμετάλλευση συμπεριφορά κάποιου λόγω της κατάταξής του σε μια συγκεκριμένη ιεραρχία». Η κακοποίηση με βάση την κατάταξη εμπεριέχει πολλά άλλα φαινόμενα όπως τον εκφοβισμό, το ρατσισμό, τα καψόνια, τον ηλικιακό ρατσισμό, το σεξισμό, και την ομοφοβία. Ο όρος rankism επινοήθηκε από τον φυσικό, εκπαιδευτικό και διπλωμάτη Robert W. Fuller.
Χαρακτηριστικά
Το rankism μπορεί να πάρει πολλές μορφές, συμπεριλαμβανομένων: Το rankism μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε κοινωνική ιεραρχία, όπως κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, οικογένειες, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και πανεπιστήμια.
Χρήση του όρου
Ο όρος rankism εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε έντυπη μορφή στο περιοδικό Oberlin Alumni Magazine το Φθινόπωρο του 1997. Αργότερα εμφανίστηκε στο βιβλίο Somebodies and Nobodies: Overcoming the Abuse of Rank, του Fuller και εκδόθηκε το 2003.
Η πρώτη χρήση του όρου σε περιοδικό διαχείρισης έγινε το 2001 με άρθρο του Leader to Leader Institute. Το άρθρο αμφισβήτησε την κατάχρηση της κατάταξης σε εργασιακές ιεραρχίες. Η έννοια του rankism έκτοτε έχει καλυφθεί ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των The New York Times, του NPR, του C-SPAN, του The Boston Globe, του BBC, του Voice of America και του O, The Oprah Magazine.
Άλλες αξιοσημείωτες αναφορές σχετικά με το rankism περιλαμβάνουν το δεύτερο βιβλίο του Fuller πάνω στο θέμα, All Rise: Somebodies, Nobodies, and the Politics of Dignity, και ένας οδηγός με τίτλο Dignity for All: How to Create a World Without Rankism.
Το δίκτυο Human Dignity and Humiliation Studies (HumanDHS) έχει επίσης αποδεχθεί την έννοια του rankism ως κύριο θέμα των δράσεών του. Υποστηρίζει πως, «''... η αποστολή που έχουμε αναλάβει στο HumanDHS, είναι η αντιμετώπιση της κατάχρησης στην ιστορική κλίμακα, του rankism και της ενδημικής ταπείνωσης που επιφέρει.''»
Η επαγγελματίας μεσολαβητής Julia Ann Wambach χρησιμοποιεί τον ορισμό του Fuller για το rankism ώστε να εξερευνήσει την κατάχρηση της θέσης μέσα στην ιεραρχία σε οποιαδήποτε κατεύθυνση ισχύος, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου που το rankism αυτοτροφοδοτείται στα πλαίσια της ομάδας.
Rankism και αξιοπρέπεια
Σύμφωνα με τον Fuller, η κατάχρηση της θέσης κάποιου στην ιεραρχία βιώνεται από τα θύματα σαν μια προσβολή για την αξιοπρέπειά τους. Ο Fuller και οι υποστηρικτές του έχουν ξεκινήσει ένα νέο κοινωνικό κίνημα για την προώθηση της δημιουργίας μια αξιοπρεπούς κοινωνίας. Στόχος του κινήματος αξιοπρέπειας είναι να ξεπεραστεί το rankism με τον ίδιο τρόπο που τα πολιτικά δικαιώματα και τα γυναικεία κινήματα στοχεύουν εναντίον του ρατσισμού και του σεξισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνική ανισότητα Κατηγορία:Εκφοβισμός Κατηγορία:Κακοποίηση Κατηγορία:Διάκριση
Βερκάνα
Η Βερκάνα (ιταλικά: Vercana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε
Το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε, ή Επαρχία Ποντλάσκιε (πολωνικά: Województwo podlaskie), είναι βοεβοδάτο στη βορειοανατολική Πολωνία. Είναι ένα από τα 16 βοεβοδάτα της Πολωνίας (επαρχίες) στα οποία διαιρείται η χώρα. Το βοεβοδάτο δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999 από τα πρώην βοεβοδάτα Μπιαουίστοκ, Γουόμζα και το ανατολικό μισού του πρώην ΒοεβοδάτουΣουβάουκι, μετά τις μεταρρυθμίσεις της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Το όνομα του βοεβοδάτου και η επικράτειά του αντιστοιχεί στην ιστορική περιοχή της Ποντλάχια. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του βοεβοδάτου είναι το Μπιαουίστοκ.
Συνορεύει με Βοεβοδάτο Μασοβίας στα δυτικά, το Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας στα βορειοδυτικά, το Βοεβοδάτο Λούμπλιν στο νότο, τα λευκορωσικά όμπλαστ του Γκρόντνο και του Μπρεστ στα ανατολικά, τις λιθουανικές επαρχίες Αλίτους και Μαριγιάμπολε στα βορειοανατολικά και το ρωσικό Όμπλαστ Καλίνινγκραντ στα βόρεια.
Το βοεβοδάτο δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, από τα πρώην βοεβοδάτα Μπιαουίστοκ και Γουόμζα και το ανατολικό μισό του πρώην Βοεβοδάτου Σουβάουκι, σύμφωνα με τις πολωνικές μεταρρυθμίσεις τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998.
Ετυμολογία
Το βοεβοδάτο πήρε το όνομά του από την ιστορική περιοχή της Πολωνίας που ονομάζεται Podlasie, γνωστή ως Ποντλάχια.
Υπάρχουν δύο απόψεις σχετικά με την προέλευση του ονόματος της περιοχής. Συχνά αναφέρεται πως προέρχεται από το πρωτοσλαβικό les ή las, που σημαίνει «δάσος», δηλαδή, είναι μια περιοχή «δίπλα στο δάσος» ή μια «περιοχή δασών», που θα έφερνε το Podlasie κοντά στην έννοια της γειτονικής Πολεσίας. Αυτή η θεωρία έχει αμφισβητηθεί, καθώς δεν λαμβάνει δεόντως υπόψη τις μετατοπίσεις φωνηέντων "a" > "e" > "i" σε διάφορες σλαβικές γλώσσες (στην πραγματικότητα, αναμειγνύει φωνήεντα από διαφορετικές γλώσσες). Το πυκνά δασωμένο Ποντλάσκιε φιλοξενεί το αρχέγονο Δάσος Μπιαλοβιέζα και το Εθνικό Πάρκο, το βιότοπο του ευρωπαϊκού βίσονα και του αλόγου τάρπαν.
Μια δεύτερη άποψη υποστηρίζει ότι ο όρος προέρχεται από την έκφραση pod Lachem, δηλαδή «κάτω από τους Πολωνούς» (βλ.: Λεχία). Κάποιοι ισχυρίζονται ότι σημαίνει «υπό πολωνική κυριαρχία», κάτι που δεν φαίνεται ιστορικά ορθό, καθώς η περιοχή ανήκε στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας μέχρι το 1569 και το νότιο τμήμα του μέχρι το 1795.
Μια καλύτερη παραλλαγή της τελευταίας θεωρίας υποστηρίζει ότι το όνομα προέρχεται από την περίοδο που η επικράτεια βρισκόταν εντός του Βοεβοδάτου Τρακάι του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας, κατά μήκος των συνόρων με την Επαρχία Μασοβίας, κυρίως ένα φέουδο της Πολωνίας των Πιαστ, και αργότερα τμήμα του Βασιλείου της Πολωνίας των Γιαγκελλόνων. Ως εκ τούτου, το pod Lachem θα σήμαινε «κοντά στους Πολωνούς» ή «κατά μήκος των συνόρων με την Πολωνία». Η ιστορική λιθουανική ονομασία της περιοχής, Palenkė, έχει ακριβώς αυτή τη σημασία.
Περιβάλλον
μικρογραφία| Το [[Δάσος Μπιαλοβιέζα είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO]] Τα απέραντα δάση (Μπιαλοβιέζα, Αουγκούστουφ, Κνισίνσκα, Κουρπιόφσκα), μερικά από τα οποία είναι τα μόνα στην Ευρώπη που έχουν διατηρήσει τον αρχικό τους χαρακτήρα, περιέχουν έναν μοναδικό πλούτο χλωρίδας και πανίδας. Η βλάστηση της περιοχής είναι εξαιρετικά ποικιλόμορφη, γεγονός που συμβάλλει στον πλούτο του ζωικού κόσμου. Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να δουν άλκες, λύκους, λύγκες και βίσονες που ζουν στο Δάσος Μπιαλοβιέζα και Δάσος Κνισίνσκα.
Το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε έχει τη χαμηλότερη πυκνότητα πληθυσμού από τα 16 βοεβοδάτα της Πολωνίας, και η σε μεγάλο βαθμό παρθένα φύση του είναι ένα από τα κύρια περιουσιακά του στοιχεία. Περίπου το 30% της έκτασης του βοεβοδάτου είναι υπό νομική προστασία. Το πολωνικό τμήμα του φυσικού καταφυγίου του Δάσους Μπιαλοβιέζα (επίσης Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς) βρίσκεται στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε. Υπάρχουν 4 εθνικά πάρκα (Μπιαλοβιέζα, Μπιέμπζα, Νάρεφ και Βίγκρι), 3 πάρκα τοπίου (Κνισίνσκα, Γουόμζα και Σουβάουκι), 88 φυσικά καταφύγια και 15 προστατευόμενες περιοχές τοπίων. Το βοεβοδάτο αποτελεί μέρος της οικολογικά καθαρής περιοχής που είναι γνωστή ως οι «Πράσινοι Πνεύμονες της Πολωνίας».
Κλίμα
Το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε έχει θερμό καλοκαιρινό ηπειρωτικό ή ημιβόρειο κλίμα (Dfb) σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το οποίο χαρακτηρίζεται από θερμές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και μακρούς και παγερούς χειμώνες. Είναι ουσιαστικά διαφορετικό από τα περισσότερα από τα άλλα πολωνικά πεδινά. Η περιοχή είναι μια από τις πιο κρύες στην Πολωνία, με τη μέση θερμοκρασία τον Ιανουάριο να είναι -5 °C. Η μέση θερμοκρασία σε ένα χρόνο είναι 7 °C. Ο αριθμός των ημερών παγετού κυμαίνεται από 50 έως 60, με παγετό από 110 έως 138 ημέρες και διάρκεια χιονόπτωσης από 90 έως 110 ημέρες. Οι μέσες ετήσιες τιμές βροχόπτωσης κυμαίνονται γύρω στα 550 mm, και η περίοδος βλάστησης διαρκεί 200 έως 210 ημέρες.
Το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε είναι η πιο κρύα περιοχή της Πολωνίας, που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της χώρας κοντά στα σύνορα με τη Λευκορωσία και τη Λιθουανία. Η περιοχή έχει ένα ηπειρωτικό κλίμα που χαρακτηρίζεται από υψηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και μεγάλους και παγερούς χειμώνες. Το κλίμα επηρεάζεται από τα ψυχρά μέτωπα που προέρχονται από τη Σκανδιναβία και τη Σιβηρία. Η μέση θερμοκρασία το χειμώνα κυμαίνεται από -15°C έως -4°C.
Μία από τις πόλεις που βρίσκονται στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε - το Σουβάουκι - ονομάζεται ο Πολωνικός Βόρειος Πόλος, λόγω της χαμηλότερης μέσης θερμοκρασίας σε όλη την Πολωνία.
Διοικητική διαίρεση
δεξιά|μικρογραφία| Χάρτης του Βοεβοδάτου Ποντλάσκιε Το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε χωρίζεται σε 17 πόβιατ (κομητείες): 3 πόβιατ πόλης και 14 πόβιατ γης. Αυτά χωρίζονται περαιτέρω σε 118 γκμίνα.
Δημογραφικά στοιχεία
Το Ποντλάσκιε είναι η περιοχή της συμβολής των πολιτισμών των Πολωνών, Λευκορώσων, Ουκρανών, Λιθουανών, Εβραίων και Τάταρων, και είναι ενδεικτική των ορίων των εθνοτικών εδαφών. Ανατολικά του Ποντλάσκιε βρίσκονται ιστορικά πολωνικά εδάφη, τα οποία αποτελούν πλέον τμήμα της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας και της Λιθουανίας. Σήμερα, στο Ποντλάσκιε ομιλούνται κυρίως τα πολωνικά και ρουθηνικά (ουκρανικά και λευκορωσικά), ενώ τα λιθουανικά διατηρούνται από τη μικρή αλλά συμπαγή λιθουανική μειονότητα που συγκεντρώνεται στο Πόβιατ Σέινι.
Στα τέλη του 2009, στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε υπήρχαν 1.189.700 κάτοικοι, το 3,1% του συνολικού πληθυσμού της Πολωνίας. Η μέση πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 59 κάτοικοι ανά 1 χλμ2. Ο αστικός πληθυσμός την ίδια περίοδο ήταν το 60,2% του συνολικού αριθμού των κατοίκων του βοεβοδάτου, όπου το ποσοστό των θηλυκών στο σύνολο του πληθυσμού ανήλθε σε 51,3%. Η τελευταία πληθυσμιακή πρόβλεψη προβλέπει μια σταθερή μείωση του πληθυσμού στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε. Στα επόμενα 26 χρόνια θα μειωθεί κατά 117 χιλιάδες άτομα λόγω της γήρανσης του πληθυσμού.
Εθνοτικός πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2002:
Οικονομία
Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) του βοεβοδάτου ήταν περίπου 11 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018, αντιπροσωπεύοντας το 2,2% της πολωνικής οικονομικής παραγωγής. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ προσαρμοσμένο ως προς την αγοραστική δύναμη ήταν 15.200 ευρώ ή 50% του μέσου όρου της ΕΕ το ίδιο έτος. Το ΑΕΠ ανά εργαζόμενο ήταν 57% του μέσου όρου της ΕΕ. Το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε είναι το βοεβοδάτο με το 5ο χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Πολωνία.
Πολιτισμός
Το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε είναι το πιο ποικιλόμορφο από όλα τα πολωνικά βοεβοδάτα. Η περιοχή κατοικείται εδώ και αιώνες από μέλη διαφορετικών εθνών και θρησκειών: Πολωνοί, Εβραίοι, Λευκορώσοι, Λιθουανοί, Ουκρανοί, Ρουσίνοι, Ρομά, Λιπκάνοι Τάταροι και Φιλιπιανοί.
Χώροι θρησκευτικής λατρείας:
Γεωργία
Οι φυσικές συνθήκες της περιοχής ευνοούν την ανάπτυξη της βιολογικής καλλιέργειας, η οποία σήμερα ασκείται από περίπου 100 φάρμες. Πάνω από 600 φάρμες στην περιοχή προσφέρουν αγροτουριστικές υπηρεσίες.
Πόλεις
δεξιά|μικρογραφία| Ένα τυπικό τοπίο του βοεβοδάτου κοντά στο χωριό [[Μποχονίκι]] Το βοεβοδάτο περιλαμβάνει 40 πόλεις. Αυτές παρατίθενται παρακάτω με φθίνουσα σειρά πληθυσμού (σύμφωνα με επίσημα στοιχεία για το 2019). • # POL Białystok formal COA.svg Μπιαουίστοκ (297.356)
• # POL Suwałki COA.svg Σουβάουκι (69.858)
• # POL Łomża COA.svg Γουόμζα (62.965)
• # POL Augustów COA.svg Αουγκούστουφ (30.190)
• # POL Bielsk Podlaski COA.svg Μπιελσκ Ποντλάσκι (25.290)
• # POL Zambrów COA.svg Ζάμπρουφ (22.098)
• # POL Grajewo COA.svg Γκραγέβο (21.909)
• # POL Hajnówka COA.svg Χαϊνούφκα (20.580)
• # POL Sokółka COA.svg Σοκούουκα (18.134)
• # POL Łapy COA.svg Γουάπι (15.609)
• # POL Siemiatycze COA.svg Σιεμιατίτσε (14.418)
• # POL Wasilków COA.svg Νασίλκουφ (11.527)
• # POL Kolno COA.svg Κόλνο (10.214)
• # POL Mońki COA.svg Μόνκι (9.986)
• # POL Wysokie Mazowieckie COA.svg Βισόκιε Μαζοβιέτσκιε (9.415)
• # POL Czarna Białostocka COA.svg Τσάρνα Μπιαουοστότσκα (9.318)
• # POL Choroszcz COA.svg Χόροστς (5.890)
• # POL Dąbrowa Białostocka COA.svg Ντομπρόβα Μπιαουοστότσκα (5.520)
• # POL Sejny COA.svg Σέινι (5.286)
• # Ciechanowiec herb.svg Τσιεχανόβιετς (4.631)
• # POL Brańsk COA.svg Μπρανσκ (3.767)
• # POL Szczuczyn COA.svg Στσούτσιν (3.376)
• # POL gmina Michałowo COA.svg Μιχαουόβο (3.026)
• # POL Czyżew COA.svg Τσίζεφ (2.633)
• # POL Zabłudów COA (IV - 14 - 90).svg Ζαμπουούντουφ (2.400)
• # POL gmina Krynki COA.svg Κρίνκι (2.405)
• # POL Lipsk COA.svg Λιπσκ (2.326)
Γιούραϊ Κρίζανιτς
Ο Γιούραϊ Κρίζανιτς (Juraj Križanić· π. 1618 – 12 Σεπτεμβρίου 1683) ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιερέας κροατικής καταγωγής, που για πολλούς θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους προδρόμους του πανσλαβισμού.
Η βαθύτερη έκκληση αυτού του Κροάτη του 17ου αιώνα ήταν η επίτευξη σλαβικής ενότητας υπό την αιγίδα του μεγάλου ρωσικού λαού. Ήλπιζε στην ένωση των δυο Εκκλησιών, Ανατολικής και Δυτικής, έτσι οι Σλάβοι δεν θα χωρίζονταν πλέον από τη θρησκεία, θα μπορούσαν να είναι ένας λαός.
Η ζωή και το έργο του απασχόλησε εξίσου Δυτικούς και Ρώσους και οι μελέτες τους φώτισαν πολλά άγνωστα μέχρι τότε γεγονότα της ζωής του. Ο λόγιος έκανε φοβερά αξιοσημείωτες προσπάθειες για την ανόρθωση της κροατικής γλώσσας, στην οποία είχαν εισβάλλει πολλά ξένα στοιχεία και λέξεις. Το ζήτημα της γλώσσας άλλωστε φαίνεται να τον απασχόλησε πολύ καθόλη τη διάρκεια του βίου του.
Γεννήθηκε το 1618 στο Λίπνικ της Κροατίας και πέθανε το 1683 έξω από τα τείχη της Βιέννης κατά τη διάρκεια της περίφημης πολιορκίας. Σπούδασε φιλοσοφία από το 1630 έως το 1636 στο Γκρατς της Αυστρίας, στη Μπολόνια και στη Ρώμη ως προετοιμασία για τη ρωμαιοκαθολική ιεροσύνη.
Το έργο του άρχισε να μελετάται και να εκτιμάται το 1850, μια ήδη ταραγμένη περίοδο για τη Ρωσία, που επικρατούσε η διαμάχη Δυτικόφιλων και Σλαβόφιλων. Το 1641 καταφέρνει να φτάσει στη Ρωσία ως ιεραπόστολος και σκοπός του είναι να καταστήσει τον εαυτό του ένα χρήσιμο και απαραίτητο πρόσωπο στον ηγεμόνα της Μόσχας, ώστε σταδιακά να τον πείσει να βοηθήσει τους καταπιεσμένους Ορθόδοξους στα Βαλκάνια, διεξάγοντας σταυροφορία εναντίον των άπιστων Οθωμανών. Καθώς αυτό θα απαιτούσε συμμαχία με τους καθολικούς ηγεμόνες της Δύσης, η επιστροφή του ηγεμόνα στους κόλπους της ‘Πρώτης Ρώμης’ θα ήταν εξασφαλισμένη και βέβαιη. Μόλις αυτό γινόταν πράξη, η μετατροπή των υπηκόων του θα ήταν αναπόφευκτη. Στη Ρωσία εμφανίζεται με διαφορετική, ψεύτικη ταυτότητα, παρουσιάζει τον εαυτό του ως τον Σέρβο Γιούρι Ιβάνοβιτς, γεννημένο σε ένα βοσνιακό προπύργιο του Οθωμανού σουλτάνου. Την εποχή εκείνη η δυσπιστία των Ρώσων προς όλους τους Ρωμαιοκαθολικούς ήταν αδιαμφισβήτητο γεγονός. Οι προσπάθειες του στη Ρωσία δεν αποφέρουν καρπούς και φεύγει απογοητευμένος, ενώ στη συνέχεια συμμετέχει σε διάφορες διπλωματικές αποστολές σε διάφορα μέρη.
Τα επόμενα χρόνια συγγράφει κάποια από τα σημαντικότερα έργα του, όπως τη σλαβική γραμματική Objasnьenje vivodno o pismě slověnskom (Εισαγωγική Επεξήγηση της Σλαβικής Γραμματικής), γραμμένη στην αναμορφωμένη κυριλλική ορθογραφία του και χρησιμοποιώντας όλες σχεδόν τις σλαβικές γλώσσες. Ο Κροάτης υπέθετε ότι όλοι οι Σλάβοι θα μπορούσαν και πάλι να ενωθούν κάτω από μια ενιαία θρησκεία και μια ενιαία γλώσσα. Επικεφαλής τους φυσικά θα ήταν ο Ρώσος τσάρος.
Το 1661 εξορίζεται στη Σιβηρία μετά από μόλις δεκαέξι μήνες στη Μόσχα. Οι λόγοι της εξορίας του παραμένουν άγνωστοι μέχρι και σήμερα. Παρέμεινε εκεί έως το 1676 γράφοντας διάφορα έργα για τη θρησκεία, τη φιλοσοφία, τη φιλολογία και ζητήματα ορθής διακυβέρνησης. Από τη στιγμή που ξεκίνησε για το δεύτερο ταξίδι του στη Μόσχα μέχρι την απελευθέρωσή του από την εξορία, αυτός ο παρεξηγημένος μελετητής έγραψε εννέα μεγάλα έργα. Η αγάπη του για τους Σλάβους δεν κρύβεται και είναι πραγματικά δύσκολο να πει κανείς, όταν γράφει "ο λαός μας", αν αναφέρεται στους Ρώσους, στους Κροάτες, σε κάποιους άλλους ή σε όλους τους Σλάβους. Αυτό που στην πραγματικότητα επιζητούσε ήταν πολιτιστική υποστήριξη από τη Ρωσία και τον τσάρο και πίστευε πως ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό ήταν ενότητα μέσω της Εκκλησίας. Η Ανατολική εκκλησία θα αναγνώριζε την υπεροχή της Ρώμης, και η Ρώμη θα αναγνώριζε την ποικιλομορφία εντός της Εκκλησίας. Με τον τρόπο αυτό, θα μπορούσε να επιτευχθεί η ένωση των Σλάβων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες γλωσσολόγοι Κατηγορία:Κροάτες συγγραφείς Κατηγορία:Θεολόγοι του 17ου αιώνα
Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε
Πόλεις
• # POL Suchowola COA.svg Σουχοβόλα (2.183)
• # Stawiski Herb.svg Σταβίσκι (2.174)
• # POL gmina Szepietowo COA.svg Σεπιετόβο (2.170)
• # POL Nowogród COA.svg Νοβόγκρουτ (2.155)
• # Tykocin Herb.svg Τικόσιν (1.973)
• # POL Drohiczyn COA.svg Ντροχίτσιν (1.970)
• # POL Goniądz COA.svg Γκόνιοντς (1.814)
• # POL Jedwabne COA.svg Γεντβάμπνε (1.626)
• # POL Rajgród COA.svg Ράιγκρουτ (1.573)
• # POL Kleszczele COA.svg Κλεστσέλε (1.250)
• # POL Suraż COA.svg Σούρας (988)
The Rise of Chaos
The Rise of Chaos είναι ο τίτλος του επερχόμενου, 15ου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο θα κυκλοφορήσει μέσω της "Nuclear Blast" στις 4 Αυγούστου 2017.
Ηχογράφηση
Ο Βολφ Χόφμαν έκανε γνωστό ότι σκοπός τους ήταν ο νέος δίσκος να κυκλοφορήσει τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο του 2017. Την παραγωγή του δίσκου έχει αναλάβει ο Άντι Σνιπ, με τον οποίο έχουν συνεργαστεί και για τις τρεις προηγούμενες στούντιο κυκλοφορίες τους, από το 2010 και έπειτα.
Στα μέσα Απριλίου του 2017, ανακοινώθηκε ότι ο τίτλος του δίσκου θα είναι "The Rise of Chaos" και θα κυκλοφορήσει στις 4 Αυγούστου, ενώ στις αρχές Ιουνίου δόθηκε στην δημοσιότητα το εξώφυλλο του, μαζί με το πρώτο σινγκλ του νέου άλμπουμ, το οποίο ήταν το ομώνυμο κομμάτι.
Τα μέλη των Accept
Το "The Rise of Chaos" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2017 Κατηγορία:Άλμπουμ των Accept
Ιωάννης Λαμπρίδης (νομικός)
Ο Ιωάννης Λαμπρίδης (1862-14.6.1914) γεννήθηκε στα Δολιανά της Ηπείρου και ήταν έλληνας νομικός, δημοσιογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής και πολιτικός.
Εργασία
Εργάστηκε για ένα διάστημα ως δάσκαλος στην Κωνσταντινούπολη και κατόπιν άσκησε τη δικηγορία στα τουρκοκρατούμενα Ιωάννινα μέχρι την απογόρευση χρήσης της ελληνικής γλώσσας στα δικαστήρια. Εξαιτίας των εθνικών του αγώνων διώχθηκε από τις τουρκικές αρχές, κατάφερε να ξεφύγει και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα περί το 1890. "Ο πατέρας μου, αισθηματικός κι’ εργατικός ως εκεί που δεν παίρνει, ιδεολόγος με ιδέες μονόχνωτες, ξεκομμένες, ισχυρότερες από κάθε εμπειρία και χεροπιαστό γεγονός· ανένδοτος στην αρετή του, ασύνειδος πως υπάρχουν πράματα έξω απ’ αυτήν, αισθήσεις, ομορφιά, πάθη. Κατέβηκε από το χωριό του [Δολιανά Ηπείρου] για να μη δουλέψει τους Τούρκους, σπούδασε με το τίποτα στην Αθήνα, κι’ όταν δεν του έφτασαν τα χρήματα, πήγε ένα χρόνο δάσκαλος στην Πόλη. Νομικός βαθύς, που αναζητούσε στο νόμο το δίκιο, τυλίχτηκε από τα έξυπνα ψευτοδιλήμματα των καθηγητών που τον εξέταζαν και βγήκε μόλις προλύτης. [Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μέχρι το 1911, προλύτης θεωρείται ο απόφοιτος με βαθμό πτυχίου «σχεδόν καλώς».] Αλλά έκανε το δρόμο του σαν ένας από τους καλούς δικηγόρους της Αθήνας, ώσπου τον ετίμησε η πολιτεία διορίζοντάς τον δικηγόρο του Πανεπιστημίου. Τούτο είχε τώρα ο πατέρας μου να διαφεντέψει από καταχρήσεις και αδικίες, να ταχτοποιήσει τα εισοδήματά του, να εισπράξει τα καθυστερημένα, να κυνηγήσει τα χαμένα. Πολλές φορές ξενύχτησε, αμέλησε τις δικές του υποθέσεις κι’ ήταν ενθουσιασμένος που έμπαιναν σιγά-σιγά οι δουλειές του Πανεπιστημίου στον ίσιο δρόμο, όταν συνάδελφοι, που ίσως πειράζονταν τα συμφέροντά τους, τον κατηγόρησαν για κατάχρηση. Η δίκη τον αθώωσε, αλλά το δίκιο του είχε λαβωθεί βαθειά. Γύρισε στο σπίτι και πέταξε τις δικογραφίες."
Η εφημερίδα Αγών
Στην Αθήνα, ενώ ασκούσε τη δικηγορία, εξέδιδε εβδομαδιαία εφημερίδα με την επωνυμία Αγών. Η σύνταξή της ήταν αποκλειστικά δικό του έργο, όπου συμμετείχε αμέριστα ολόκληρη η οικογένειά του. "Η μητέρα μου [Σοφία Φωτιάδου] έκανε τις διορθώσεις, εμείς τα παιδιά βοηθούσαμε στη διεκπεραίωση κάθε Πέμπτη απόγεμα, διπλώνοντας και κολλώντας τις ταινίες και τα γραμματόσημα· όποτε είχε μεγάλη κυκλοφορία, μας βοηθούσε ένας λούστρος, που τα κουβαλούσε έπειτα στο ταχυδρομείο. Αργότερα ξαναγύρισε στη δικηγορική παράλληλα με την εφημερίδα και γνώρισε την εκτίμηση της κοινωνίας και κάποιαν άνεση."Η εφημερίδα είχε το σχήμα τετρασέλιδης Εστίας και η γλώσσα της ήταν η καθαρεύουσα. Αποτελούσε έμπνευση για χιλιάδες Έλληνες στην Τουρκία, τη Μικρασία, την Κύπρο, τη Ρουμανία, την Αίγυπτο κι’ αλλού. Το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε την Παρασκευή 26 Μαρτίου 1899 με τα στοιχεία: ''ΑΓΩΝ. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΝ. Από την Παρασκευή 2 Ιουνίου 1900 μετονομάσθηκε σε ΑΓΩΝ. ΟΡΓΑΝΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΛΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.'' Αναστολή της έκδοσης στις 3 Απριλίου 1908 (αρ. φύλλου 462). Η Β΄  περίοδος άρχισε στις 2 Ιουλίου 1909 (αρ. φύλλου 463). Το τελευταίο φύλλο, μετά από 11 χρόνια κυκλοφορίας και με αριθμό 555, τυπώθηκε την Πέμπτη 28 Απριλίου 1911. Η ύλη των άρθρων περιγράφεται στην 1η σελίδα του τελευταίου φύλλου: Πολιτικαί μελέται περί της εν τη Ιλλυρική Χερσονήσω καταστάσεως και των εν αυτή δικαιωμάτων του ελληνισμού, ανταποκρίσεις εκ πάσης υποδούλου χώρας, στατιστικαί περί αυτής πληροφορίαι πληθυσμού κατά φυλάς, θρησκεύματα και γλώσσαν, πίνακες στατιστικοί της εκπαιδευτικής κινήσεως Ηπείρου και Μακεδονίας ιδία και πάσης άλλης εν γένει ελληνικής χώρας, ποικίλη άλλη έρευνα των αναγκών του ελληνισμού και της πνευματικής και υλικής αυτού ανά την Ανατολήν δυνάμεως.
Συγγραφέας - Μεταφραστής - Πολιτικός
Ο Ιωάννης Λαμπρίδης συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Εταιρία, της οποίας συνέταξε τα μόνα εκδοθέντα Πεπραγμένα (1897). Το 1903 ταξίδεψε στην Αίγυπτο. Τις εντυπώσεις του και τις πληροφορίες που συνέλεξε για τον εκεί Ελληνισμό τις εξέδωσε με το βιβλίο του Ο εν Αιγύπτω Ελληνισμός, που αποτελεί συμπλήρωση του προηγούμενου έργου του Αι ελληνικαί αποικίαι. Συνεργάσθηκε στη Βιβλιοθήκη Μαρασλή, όπου μετέφρασε από τα γαλλικά τρεις τόμους από το έργο τού G. Schlumberger Η Βυζαντινή Εποποιΐα κατά τα τέλη της Ι΄ εκατονταετηρίδος (1904-6). Ακόμη, συνέταξε έκθεση σχετικά με την ελληνική παιδεία στις Βαλκανικές χώρες, που μεταφράστηκε στα γερμανικά και εκδόθηκε με δαπάνη του Υπουργείου Εξωτερικών.
Το 1912 εκλέχθηκε βουλευτής στην περιφέρεια Αττικής και Βοιωτίας με το Κόμμα των Φιλελευθέρων, κατά τη διάρκεια της ΙΘ΄ περιόδου (11/3/1912-18/4/1915).
Θάνατος
Απεβίωσε στις 14.6.1914."Είχαμε όλοι προδιάθεση προς τη φυματίωση, αφού κι’ ο πατέρας μου πέθανε από καλπάζουσα –κι’ ας βάσταξε δέκα μήνες, κι’ αυτού πάλι με αγγρίζει η τύψη πως μπορούσα ίσως να τον σώσω, αν τον έπαιρνα βιαστικά στην Ελβετία, όπως το πρότεινα. «Θα σου πεθάνει στο δρόμο», είπαν οι γιατροί, και δεν είχα το κουράγιο ν’ απαντήσω «ας πεθάνει, μήπως εσείς του δίνετε ελπίδα αν δεν ταξιδέψει;» Και νομίζω πως ήταν κακή καλωσύνη που δεν του είπαμε τι είχε, να κινητοποιήσει τη θέλησή του ν’ αγωνιστεί –δεν ήμουν ακόμα τότε δεκαοχτώ χρονώ.""Όταν πέθανε ο πατέρας μου, η γιαγιά μου πήγε να τρελλαθεί· γέμισε ένα μεγάλο καζάνι με μαύρη μπογιά και βούτηξε όλα της τα ρούχα. Τούτο δεν ήταν συνήθεια στο χωριό της, έβαφαν μόνο τη μπόλια με το πλουμιστό περίγυρο. «Τι κάνεις έτσι, της έλεγαν οι άλλες γυναίκες, άνθρωπος δεν ήταν κι’ ο γιος σου; μη δεν εχάσαμε κι’ εμείς παιδιά;» «Ο Γιάννης δεν ήταν σαν τους δικούς σας, και το ξέρετε», απαντούσε εκείνη. Μα είχε κάνει το ξέσπασμα του φωναχτού μοιρολογιού και τη γνώση πως είχε ζήσει ο γιος της πενήντα δυο χρόνια, πως τον πήρε η αρρώστεια κι’ όχι δολοφονικό βόλι, κι’ ο δολοφόνος να κάθεται στους αψηλούς θρόνους, τιμημένος· και πως είχε αφήσει πίσω του έργο και παιδιά."
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Τζέλμπιο
Το Τζέλμπιο (ιταλικά: Zelbio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Βερτεμάτε κον Μινόπριο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Σίσαρχα Ρεθύμνου
Τα Σίσαρχα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου, στην Περιφέρεια Κρήτης. Διοικητικά ανήκουν, μαζί με την κωμόπολη Ανώγεια, στο Δήμο Ανωγείων.
Γενικές πληροφορίες
Τα Σίσαρχα Ρεθύμνου βρίσκονται σε υψόμετρο 613 μέτρων και έχουν πληθυσμό 60 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Χάρτης
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ανωγείων
Αρντέννο
Το Αρντέννο (ιταλικά: Ardenno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Incorruptible
Incorruptible είναι ο τίτλος του δωδέκατου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Ιουνίου του 2017 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media".
Θέσεις τσαρτ
Incorruptible (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 16 Ιουνίου 2017
Μέλη των Iced Earth
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Incorruptible" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iced Earth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2017
Βίλλα Γκουάρντια
Η Βίλλα Γκουάρντια (ιταλικά: Villa Guardia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Αληθινού
Η Αληθινού είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1995)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 για το 1995 ήταν το 46ο που διοργάνωσε η FIA. Περιλάμβανε 17 Γκραν Πρι τα οποία ξεκίνησαν στις 26 Μαρτίου στη Βραζιλία και ολοκληρώθηκαν στις 12 Νοεμβρίου στην Αυστραλία. Ήταν το 2ο από τα 7 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών που κέρδισε ο Γερμανός οδηγός Μίχαελ Σουμάχερ. Το Πρωτάθλημα σημαδεύτηκε από το σοβαρό ατύχημα στο οποίο ενεπλάκη ο Φινλανδός οδηγός της Μακλάρεν Μίκα Χάκινεν στο Γκραν Πρι Βραζιλίας το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα ο οδηγός να χάσει το μεγαλύτερο μέρος του Πρωταθλήματος εκείνου. Συνολικά έλαβε μέρος σε 4 Γκραν Πρι τα οποία ήταν το Γκραν Πρι Βραζιλίας, το Γκραν Πρι Ευρώπης, Το Γκραν Πρι Ιαπωνίας και το Γκραν Πρι Αυστραλίας. Όμως κατά τη διάρκεια της 1ης πειόδου ελεύερων δοκιαμστικών στις 10 Νοεμβρίου ενεπλάκη σε νέο ατύχημα και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο όπου υπεβλήθη αμέσως σε τραχειεκτομή. Αυτό του έσωσε τη ζωή και την επόμενη σεζόν επέστρεψε κανονικά στη δράση.
1995 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1995
Αλμπαρέντο περ Σαν Μάρκο
Το Αλμπαρέντο περ Σαν Μάρκο (ιταλικά: Albaredo per San Marco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Συμμετοχή της Γερμανίας στη Eurovision 1956
Η Γερμανία πρωτοεμφανίστηκε στη Eurovision το 1956. Συμμετείχε με δύο τραγούδια (όπως όλες οι χώρες το 1956) και αυτά ήταν: "So geht das jede Nacht" και "Im Wartesaal zum großen Glück", χωρίς όμως να καταφέρουν να πάρουν μια θέση.
Εθνικός τελικός
Ο Γερμανικός τελικός επιλογής τραγουδιών διεξήχθη στις 1 Μαΐου 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γερμανια
Σκουλούφια Ρεθύμνου
Ιστορικά στοιχεία
Στις βενετικές απογραφές το χωριό ονομαζόταν Σπιλούφια. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Spilufia στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Spilufia με 384 κατοίκους και 517 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Spilufia. Ο Σταυρινίδης ταυτίζει το χωριό με το χωριό Iskoliye, το οποίο αναφέρεται στην τουρκική απογραφή του 1659, με 26 χαράτσια.
Στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842 αναφέρεται για πρώτη φορά ως Σκουλούφια. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μαργαριτών ως Σκουλούφια και είχε 182 Χριστιανούς και 64 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 177 κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Ελευθεραίων. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925, τα Σκουλούφια αρχικά προσαρτήθηκε στην κοινότητα Έρφων, αλλά το 1934 ορίστηκαν έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Αρκαδίου.
Δείτε: Κοινότητα Σκουλουφίων
Αξιοθέατα
Το ελαιουργείο του χωριού (φάμπρικα) έχει ανακαινιστεί, ώστε να παρουσιάζει την παραδοσιακή διαδικασία παραγωγής ελαιολάδου. Το κτιριακό συγκρότημα ιδιοκτησίας Γ. Μανωλακάκη στην περιοχή του χωριού, το οποίο αποτελείται από τέσσερα κτίσματα, έχει χαρακτηριστεί μνημείο, διότι τα κτίρια διαθέτουν ενδιαφέροντα μορφολογικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία σημαντικά για την μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής στην περιοχή αυτή της Κρήτης. Ο Τζουζέπε Γκερόλα αναφέρει ότι στο χωριό εντόπισε στην πρόσοψη παλιού σπιτιού δύο περίεργες προτομές.
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι δίκλιτος με τα δύο κλίτη να είναι αφιερωμένα στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και στον Άγιο Δημήτριο. Κοντά στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο μονόχωρος, καμαρόσκεπος ναός του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Ο ναός στο εσωτερικό του είχε αρκοσόλιο με αετωματική πλάκα. Η πλάκα είναι λαξευμένη από ασβεστόλιθο και σε αυτήν απεικονίζεται στο κέντρο η Σταύρωση, στα δεξιά ή κάθοδος στον Άδη και αριστερά ο Λωτ να ποτίζει ένα δέντρο. Η πλάκα αρχικά βρισκόταν πάνω από σαρκοφάγο στον ερειπωμένο ναό της Παναγίας και αφαιρέθηκε από τη θέση της όταν αυτή μετατράπηκε σε σχολείο. Η πλάκα σύμφωνα με επιγραφή χρονολογείται από το 1531. Ο ερειπωμένος ναός της Παναγίας δίπλα στο παλιό σχολείο χρονολογείται από το 1410 και φέρει παράθυρο με γλυπτό διάκοσμο.