cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης της Αγγλίας
Σκωτία, Ιρλανδία και Ουαλία
Ο Ιωάννης παρέμεινε κύριος της Ιρλανδίας κερδίζοντας από το νησί πολλά έσοδα για τον πόλεμο εναντίον του Φιλίππου. Η σύγκρουση συνεχίστηκε στην Ιρλανδία μεταξύ των ντόπιων οπλαρχηγών και των Άγγλο-Νορμανδών εποίκων, ο Ιωάννης εκμεταλλεύτηκε τον μεταξύ τους εμφύλιο πόλεμο για να αυξήσει τον πλούτο και τον στρατό του. Την περίοδο που ήταν βασιλιάς ο Ριχάρδος ο Ιωάννης είχε αυξήσει σημαντικά τη δύναμη του στην Ιρλανδία την ίδια πολιτική συνέχισε και ως βασιλιάς. Το 1210 ο Ιωάννης εξέπλευσε για την Ιρλανδία για να καταστείλει εξέγερση Άγγλο-Νορμανδών αρχόντων, απέκτησε ξανά τον έλεγχο στη χώρα, επέβαλε με νέο χάρτη τα Αγγλικά έθιμα και τον Αγγλικό νόμο στην Ιρλανδία. Ο Ιωάννης ωστόσο απέφυγε να επιβάλει τον χάρτη στους γηγενείς πληθυσμούς της Ιρλανδία, ο ιστορικός Ντέιβιντ Καρπέντερ (γεν. 1941) λέει ότι το έκανε επειδή είχε στρέψει την προσοχή του περισσότερο στους ίδιους τους Άγγλους βαρόνους, οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν και μετά την επιστροφή του Ιωάννη στην Αγγλία. Η βασιλική δύναμη στην Ουαλία είχε άνιση κατανομή, η χώρα είχε διαιρεθεί στους βαρόνους κατά μήκος των συνόρων και τον γηγενή Ουαλικό πληθυσμό, ο Ιωάννης έστρεψε προσωπικά το ενδιαφέρον του στην Ουαλία με ετήσιες επισκέψεις την περίοδο (1204 - 1211), πάντρεψε τη νόθη κόρη του Ιωάννα με τον Ουαλό πρίγκηπα Λίουελιν τον Μέγα. Ο Ιωάννης εκμεταλλεύτηκε και τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές με συμφωνίες οι οποίες του παρείχαν στρατιωτική υποστήριξη. Έκανε νέα στρατιωτική επιχείρηση στην Ιρλανδία όταν ο Λίγουελιν εκμεταλλεύτηκε την αστάθεια με τη μετακίνηση του Γουλιέλμου ντε Μπρασέ για να εξεγερθεί (1211). Η στρατιωτική αντεπίθεση κατέστειλε την εξέγερση και οι δυνάμεις του Ιωάννη στην Ιρλανδία έστω και προσωρινά ενισχύθηκαν σημαντικά.
Σύγκρουση με τον Πάπα
Ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι Χιμπέρτ Ουόλτερ πέθανε στις 13 Ιουλίου 1205 και ο Ιωάννης βρέθηκε σε σύγκρουση με τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ που κατέληξε στον αφορισμό του. Οι Νορμανδοί και οι Ανδεγαυοί βασιλείς είχαν μεγάλη εξουσία στην Αγγλική εκκλησία μετά το 1040, όπως περιγράφει ο ιστορικός Ρίτσαρντ Χάσκροφτ η εξουσία των Άγγλων βασιλέων στην εκκλησία ήταν ανεξάρτητη από την παπική εξουσία. Μετά το 1140 μια ομάδα Άγγλων κληρικών αντέδρασε προσεγγίζοντας τον πάπα και έφεραν τον Ιωάννη σε δύσκολη θέση. Ο Ιννοκέντιος Γ΄ σύμφωνα με τον ιστορικό Ραλφ Τέρνερ ήταν "πολύ δυναμικός και φιλόδοξος δεν δεχόταν κανέναν περιορισμό της εξουσίας του από τους βασιλιάδες." Ο Ιωάννης ο Ακτήμων επέλεξε τον Τζον Ντι Γκρέυ, επίσκοπο της Νόριτς νέο αρχιεπίσκοπο στο Καντέρμπουρι, οι κληρικοί του Καθεδρικού ναού ήθελαν την εκλογή του δικού τους επισκόπου Ρέτζιναλντ απαιτώντας την εκλογή του νέου αρχιεπισκόπου από την εκκλησία και όχι τον βασιλιά. Οι επίσκοποι έστειλαν τον Ρέτζιναλντ στον πάπα να τον χρίσει αρχιεπίσκοπο, ο Ιωάννης με τη σειρά του έστειλε νέα αποστολή ζητώντας από τον Ιννοκέντιο να χρίσει τον Τζον Ντι Γκρέυ. Ο Ιννοκέντιος Γ΄ αρνήθηκε να συναντήσει και τις δυο αποστολές, πρότεινε τον Στίφεν Λάνγκτον (1150 - 1228) και τον έστεψε αρχιεπίσκοπο τον Ιούνιο του 1207. Η επιλογή του πάπα εξόργισε περισσότερο των Ιωάννη λόγω των στενών δεσμών του Στίφεν με τους Καπετίδες, του απαγόρευσε την είσοδο στην Αγγλία και έκανε κατάσχεση εδαφών στον ίδιο και στους κληρικούς που τον υποστήριζαν. Ο Ιννοκέντιος προσπαθούσε να πείσει τον Ιωάννη να αλλάξει γνώμη αλλά αρνήθηκε επίμονα, τον Μάιο του 1208 ο Ιννοκέντιος ανακοίνωσε την απαγόρευση του στους Άγγλους ιερείς να τελούν θρησκευτικά μυστήρια με εξαίρεση τη βάπτιση και την άφεση αμαρτιών στους ετοιμοθάνατους.
Ο Ιωάννης κατέλαβε το κάστρο του Ρότσεστερ ένα σημαντικό στρατηγικό σημείο της αρχιεπισκοπής του Καντέρμπουρι και αποφάσισε να τιμωρήσει ο ίδιος προσωπικά τον Ιννοκέντιο, έκανε διαχωρισμό ανάμεσα στους δικούς του κληρικούς και στους παπικούς με κατάσχεση της περιουσίας των πιστών στον πάπα κληρικών. Φυλάκισε πολλούς παπικούς κληρικούς απαιτώντας λύτρα για την απελευθέρωση τους ενώ δήλωσε ότι θα προστατεύσει όλους εκείνους που παρέμειναν πιστοί σε αυτόν, σε πολλές περιπτώσεις τα επί μέρους ιδρύματα μπορούσαν μόνα να διαχειριστούν την παραγωγή των κτημάτων τους. Ο Ιννοκέντιος έστειλε μια τελευταία προειδοποίηση να συμμορφωθεί με τον διορισμό του Λάνγκτον, ο Ιωάννης το αρνήθηκε ξανά και ο πάπας τον αφόρισε τον Νοέμβριο του 1209. Ο αφορισμός δεν φόβισε τον βασιλιά λόγω του ότι δυο στενοί του φίλοι ο αυτοκράτορας Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο Ραϊμόνδος ΣΤ΄ της Τουλούζης είχαν υποστεί την ίδια ποινή. Ο Ιωάννης εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία να συγκεντρώσει πολλά χρήματα με την κατάσχεση της εκκλησιαστικής περιουσίας, το συνολικό κέρδος ήταν 100.000 μάρκα, επίσημα έγγραφα έδειξαν ότι το 14% των ετήσιων κερδών της εκκλησίας πήγε στα χέρια του Ιωάννη. Από το 1209 ο Ιωάννης αναγκάστηκε να κάνει κάποιες παραχωρήσεις, οι εκκλησιαστικοί κανόνες είχαν καταστρατηγηθεί ιδιαίτερα σε θέματα ταφής, ο λαός παρόλα αυτά δεν έδειχνε έτοιμος να εξεγερθεί παρά το ότι είχε στοιχίσει σοβαρά ο πόλεμος του Ιωάννη με τον πάπα. Ο Φίλιππος Β΄ εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία και άρχισε να προετοιμάζεται σοβαρά για επίθεση στην Αγγλία, ο λαός όταν είδε τον κίνδυνο αποφάσισε να εξεγερθεί. Η θέση του Ιωάννη από τότε έγινε πολύ δύσκολη και αποφάσισε να συμφιλιωθεί με τον πάπα.
Τους όρους του πάπα για την ειρήνη παρουσίασε στον καθεδρικό ναό του Ντόβερ τον Μάιο του 1213 ο απεσταλμένος του πάπα Πάντουλφ Βερράτσιο. Ο Ιωάννης θα παρέδιδε την Αγγλική εκκλησία στον πάπα με αντάλλαγμα 1000 μάρκα ετησίως, 700 για την Αγγλία και 300 για την Ιρλανδία επιπλέον ο Ιωάννης έπρεπε να αποζημιώσει την εκκλησία για τις απώλειες από τα έσοδα που προκάλεσε. Η τελική λύση έφερε πολλαπλές εντυπώσεις αλλά σύμφωνα με τους ιστορικούς στην κατάσταση που είχαν έρθει τα πράγματα δεν μπορούσε ο Ιωάννης να κάνει διαφορετικά. Το μοναδικό κέρδος για τον Ιωάννη ήταν από τότε η υποστήριξη του πάπα κάτι που ανάγκασε τον Φίλιππο Αύγουστο να ακυρώσει τα σχέδια του για επίθεση στην Αγγλία. Στα τέλη του 1214 ο Ιωάννης παραμέλησε να πληρώσει τα 2/3 των αποζημιώσεων του στον πάπα αλλά εκείνος το αγνόησε.
Αποτυχία της εκστρατείας στη Νορμανδία
thumb|right|250px|Η [[μάχη του Μπουβίν που είχε αποτέλεσμα την οριστική ήττα του Ιωάννη από τον Λουδοβίκο.]] Η έχθρα ανάμεσα στον Ιωάννη και τους βαρόνους υπήρχε πολλά χρόνια αλλά εκδηλώθηκε ανοιχτά με την εξέγερση των βαρόνων (1212). Οι δυσαρεστημένοι βαρόνοι που είχαν πληρώσει τεράστιους φόρους στον Ιωάννη συγκεντρώθηκαν στα βόρεια της Αγγλίας ονομάζοντας το κίνημα τους «Η εξέγερση των βορείων». Μερικοί από τους θιγόμενους βαρόνους ανήκαν στο ευρύτερο περιβάλλον του Ιωάννη ή την οικογένεια του. Η ένταση στη βόρεια Ουαλία ανάμεσα στον Ιωάννη και στον Λίγουελιν (1211) εξελίχτηκε σε ανοιχτό πόλεμο, ο διορισμός του Γάλλου Πέτρου ντε Ρος σαν δικαστή άφησε περισσότερο δυσαρεστημένους τους βαρόνους. Η αποτυχία του Φιλίππου Β΄ να ξεκινήσει εκστρατεία κατά της Αγγλίας στον οποίο είχαν στηρίξει όλες τις ελπίδες τους (1214) στάθηκε η αιτία για την εξέγερση, ο Τζέιμς Χολτ γράφει ότι ο Φίλιππος προετοιμαζόταν για τη μάχη του Μπουβίν.
Το 1214 ο Ιωάννης ξεκίνησε την εκστρατεία ανακατάληψης της Νορμανδίας από τον Φίλιππο με πολλές ελπίδες αφού ο πάπας ήταν τώρα με το μέρος του και είχε ισχυρές συμμαχίες όπως ο αυτοκράτορας Όθων, ο Ρενώ της Βουλώνης και ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας. Όταν ο Ιωάννης αποφάσισε να αναχωρήσει για το Πουατού τον Φεβρουάριο του 1214 οι βαρόνοι αρνήθηκαν να τον βοηθήσουν, τα σχέδια του ήταν να βαδίσει μέσω του Πουατού ενώ οι σύμμαχοι του Όθων, Ρενώ και Φερδινάνδος μαζί με τον Γουίλλιαμ Λόνγκισπι θα βάδιζαν μέσω της Φλάνδρας. Ο Ιωάννης ξεκίνησε καλά, ανακατέλαβε στα τέλη Ιουνίου το Ανζού από τον δελφίνο Λουδοβίκο αλλά οι τοπικοί Ανδεγαυοί ευγενείς αρνήθηκαν να τον υποστηρίξουν και αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει στο Λα Ροσέλ. Στα βόρεια οι σύμμαχοι του αντιμετώπισαν τον στρατό του Φιλίππου με σκοπό την ανακατάληψη της Νορμανδίας, συνετρίβησαν στη μάχη του Μπουβίν διαγράφοντας όλες τις ελπίδες του Ιωάννη για τη Νορμανδία. Οι δυο βασιλείς υπέγραψαν ειρήνη για 6 έτη σύμφωνα με την οποία ο Ιωάννης παραιτήθηκε οριστικά από τις αξιώσεις στη Νορμανδία και θα έπρεπε να πληρώσει αποζημίωση στον Φίλιππο, τον Οκτώβριο επέστρεψε στην Αγγλία.
Μάγκνα Κάρτα
thumb|right|250px|Αντίγραφο της Μάγκνα Κάρτα. Ο Ιωάννης συνάντησε τους επαναστάτες κοντά στο κάστρο του Ουίνδσορ στις 15 Ιουνίου 1215, ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι Στίφεν Λάνγκτον παρουσίασε την πρώτη μεγάλη συνταγματική συμφωνία τη Μάγκνα Κάρτα. Ο χάρτης ικανοποιούσε τις περισσότερες απαιτήσεις των βαρόνων και πολλοί θεωρούν ότι ήταν η πρώτη παραχώρηση συντάγματος από βασιλιά στην Ευρωπαϊκή ιστορία. Εξασφάλιζε την ελευθερία των πολιτών, τα δικαιώματα της εκκλησίας, έβαζε τέλος στις άνευ λόγου φυλακίσεις και στη φορολογία, οι βαρόνοι ανακτούσαν τα περισσότερα προνόμια. Ένα συμβούλιο 25 βαρόνων υποσχέθηκε να υπογράψει μαζί με τον βασιλιά τον χάρτη με την υπόσχεση να αποχωρήσουν από το Λονδίνο, ο χάρτης υπογράφηκε αλλά δεν εφαρμόστηκε από κανέναν από τις δυο πλευρές.
Ανατροπή από τους βαρόνους
Ο Ιωάννης κερδίζοντας τον έλεγχο στα νοτιοανατολικά έστειλε τον Ιωάννη Λόνγκισπι να ανακαταλάβει τα βόρεια του Λονδίνου ενώ ο ίδιος επιτέθηκε βόρεια στο Νόττιγχαμ στον κύριο όγκο των βαρόνων, οι επιχειρήσεις έγιναν και οι δυο με επιτυχία. Τον Ιανουάριο του 1216 ο Ιωάννης βάδισε εναντίον του βασιλιά της Σκωτίας Αλεξάνδρου Β΄ που είχε συμμαχήσει με τους επαναστάτες, με μια γρήγορη επίθεση τον απώθησε στο Εδιμβούργο για δέκα μέρες. Οι βαρόνοι ζήτησαν τη βοήθεια του Γάλλου δελφίνου Λουδοβίκου ο οποίος διεκδικούσε δικαιώματα στον Αγγλικό θρόνο λόγω του γάμου του με τη Λευκή της Καστίλης εγγονή του Ερρίκου Β΄, ο πατέρας του Φίλιππος Β΄ του το επέτρεψε αλλά αρνήθηκε να τον υποστηρίξει στρατιωτικά επειδή είχε αφοριστεί από τον πάπα. Ο Λουδοβίκος μετέφερε από τη Γαλλία ισχυρά όπλα και πολιορκητικές μηχανές, ο Ιωάννης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Σκωτία, βάδισε νότια για να αντιμετωπίσει την εισβολή του δελφίνου.
Ο δελφίνος Λουδοβίκος αποβιβάστηκε νότια της Αγγλίας τον Μάιο του 1216 και ο Ιωάννης πήγε να τον εμποδίσει, ο στόλος του Ιωάννη διασκορπίστηκε στη διάρκεια καταιγίδας και ο Λουδοβίκος στρατοπέδευσε στο Κεντ. Ο Ιωάννης αποφάσισε να μην επιτεθεί αμέσως από φόβο μήπως ο στρατός του υποχωρήσει και οι στρατιωτικές του δυνάμεις μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Γουίλλιαμ Λόνγκισπι παραδόθηκαν στους αντάρτες οι οποίοι κέρδισαν το νοτιοδυτικό μέρος της Αγγλίας και τμήματα του βορρά.
Θάνατος
thumb|right|250px|Ο τάφος με τη σαρκοφάγο του Ιωάννη του Ακτήμονα. Τον Σεπτέμβριο του 1216 ο Ιωάννης αποφάσισε να πραγματοποιήσει νέα επίθεση με τον ισχυρισμό ότι ήθελε να βοηθήσει το κάστρο του Ουίνδσορ που βρισκόταν υπό πολιορκία, επιτέθηκε ανατολικότερα στην περιοχή του Κέιμπριτζ. Κατόπιν ταξίδευσε βόρεια για να βοηθήσει το κάστρο του Λίνκολν και να συγκεντρώσει νέες ενισχύσεις, στον δρόμο προσβλήθηκε από δυσεντερία που τελικά αποδείχτηκε μοιραία. Ο Αλέξανδρος Β΄ επιτέθηκε στη βόρεια Αγγλία κατέλαβε τον Αύγουστο το Καρλίς και έδωσε όρκο υποτέλειας στον δελφίνο Λουδοβίκο, οι εντάσεις μεταξύ του δελφίνου και των βαρόνων έφεραν μεγάλο κύμα λιποταξίας, ο γιος του Γουίλλιαμ Μαρσάλ και ο Γουίλλιαμ Λόνγκισπι πήγαν με τον Ιωάννη. Ο βασιλιάς επέστρεψε δυτικά επειδή έχασε μεγάλο μέρος από τις αποσκευές του, ο Ρογήρος του Γουέντοβερ περιγράφει ότι στις αποσκευές υπήρχαν τα κοσμήματα του στέμματος που χάθηκαν στις παλιρροϊκές εκβολές των ποταμών χωρίς να εξακριβωθεί το σημείο.
Τον διαδέχθηκε ο επτάχρονος γιος του Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας ενώ ο δελφίνος Λουδοβίκος εξακολουθούσε να διεκδικεί τον αγγλικό θρόνο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1189 την Ισαβέλλα, κόρη τού Γουλιέλμου ΦιτζΡόμπερτ 2ου κόμη τού Γκλώστερ (εγγονού τού Ερρίκου Α΄). Δεν απέκτησαν τέκνα και ο γάμος ακυρώθηκε το 1199.
Το 1200 ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με την Ισαβέλλα των Ταγιεφέρ, κόρη και κληρονόμο τού Αϋμέρ κόμη τού Ανγκουλέμ και απέκτησε τέκνα:
Από μη νόμιμη σχέση του είχε φυσικά τέκνα:
Σύγχρονοι θρύλοι
Ο Ιωάννης ο Ακτήμονας έγινε αντικείμενο μελέτης από τους σύγχρονους ιστορικούς με αντιμαχόμενες γνώμες μετά τον 16ο αιώνα, ιστορικοί όπως ο Τζιμ Μπράντμπόρι (γεν. 1937) τονίζουν περισσότερο τις θετικές γνώμες για τον Ιωάννη τον Ακτήμονα ως έξυπνο άνθρωπο με διοικητικά προσόντα και ικανό στρατιωτικό ηγέτη. Άλλοι ιστορικοί που αποτελούν την πλειοψηφία ανάμεσα τους και ο Ραλφ Τέρνερ (γεν. 1935) τονίζουν περισσότερο τα ελαττώματα του, τον περιγράφουν ως σκληρό, βίαιο και αυταρχικό. Τα ελαττώματα έφεραν μεγάλη έξαρση σε συγγραφείς έργων φαντασίας όπως επίσης και στη σύγχρονη φιλμογραφία σε ταινίες γύρω από τον λαϊκό ήρωα Ρομπέν των Δασών με τον Ιωάννη στον ρόλο του κακού.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας Κατηγορία:Δούκες της Νορμανδίας Κατηγορία:Κόμητες της Κορνουάλης
Νίκη Λυμπεράκη
Η Νίκη Λυμπεράκη (Αθήνα, 20 Ιανουαρίου 1982) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, αλλά η καταγωγή της είναι εξ ολοκλήρου από τη Λευκάδα. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Καριέρα
Το 2016, για μικρό χρονικό διάστημα συμπαρουσίαζε μαζί με το Kωνσταντίνο Ζούλα την εκπομπή "Η Ελλάδα στον καθρέφτη". Από τις αρχές του 2017 ανέλαβε την παρουσίαση του Κεντρικού Ραδιοφωνικού Μαγκαζίνο του ΣΚΑΪ 100.3, ενώ από τον Φεβρουάριο έως τον Μάϊο του 2019 παρουσίαζε την εκπομπή "Ρουά Ματ".
Από το Σεπτέμβρο του 2019 ανέλαβε την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού Open, και από τον Aπρίλιο του 2020 ξεκίνησε να παρουσιάζει έκτακτα την εκπομπή iNFO-19 για περιορισμένο χρονικό διάστημα λόγω επικαιρότητας συσχετιζόμενης με το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού. Τον Ιούλιο του 2021 ολοκληρώθηκε η συνεργασία της με τον σταθμό, ενώ την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων ανέλαβε η Πόπη Τσαπανίδου.
Τον Σεπτέμβριο του 2021 εντάχθηκε στο δημοσιογραφικό δυναμικό του Mega TV, όπου από τον Νοέμβριο παρουσιάζει την εβδομαδιαία πολιτική εκπομπή «Μεγάλη Εικόνα».
Βραβεία
Τον Ιανουάριο του 2020 παρέλαβε το δημοσιογραφικό βραβείο Μπότση για την αντικειμενική, δεοντολογικά ορθή και με πληρότητα παρουσίαση του κεντρικού δελτίου του τηλεοπτικού σταθμού Open TV.
Προσωπική ζωή
Τον Απρίλιο του 2020 ανακοίνωσε ότι κυοφορεί το πρώτο της παιδί από τον επιχειρηματία και δικηγόρο Αλέξανδρο Χατζόπουλο. Στις 6 Αυγούστου 2020 γέννησε τον γιο της, Πάνο.
Άρμιν Μούγιακιτς
Ο Άρμιν Μούγιακιτς (Armin Mujakic, γεννημένος στις 7 Μαρτίου 1995) είναι Αυστριακός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Ατρόμητο.
Νίκη Λυμπεράκη
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Άρμιν Μούγιακιτς
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει υπάρξει διεθνής με τις μικρές Εθνικές ομάδες της Αυστρίας (U16 και U20).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουντεσλίγκα Αυστρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βιέννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
FG
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων FG ή fg (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται εφ-τζι) μπορεί να αναφέρεται:
Κόρη (αποσαφήνιση)
Η λέξη Κόρη μπορεί να αναφέρεται:
Άλλες χρήσεις
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αντιμονοπωλιακή πολιτική
thumb|220px|Ο γερουσιαστής John Serman, στενός συνεργάτης του Αμερικανού προέδρου (1889-1893) [[Βενιαμίν Χάρισον, ήταν ο συντάκτης του αντιμονοπωλιακού νόμου του (1890)]][[Αρχείο:Scale of justice 2.svg|thumb|right|200px|
Το δίκαιο του ανταγωνισμού
Βασικές έννοιες
Ανταγωνιστικές πρακτικές
Αρχές επιβολής του νόμου και των οργανώσεων Πηγή: Antitrust Act, 2 Ιουλίου 1890 ]] Η αντιμονοπωλιακή πολιτική είναι όρος οικονομικός και πολιτικός που χαρακτηρίζει μια κρατική παρέμβαση  σύμφωνα με τις αρχές του  δικαίου ανταγωνισμού και της επιβολής του νόμου με τη συνδρομή των αρμοδίων οργανώσεων που αποσκοπούν στην εξουδετέρωση των αυθαιρεσιών που προκύπτουν σε βάρος των καταναλωτών. Ο πρώτος δε νόμος που θεσπίστηκε κατά των αυθαιρεσιών των μονοπωλίων είναι η περίφημη Αntitrust Act (1891) στις Η.Π.Α. επί προεδρίας του ρεπουμπλικανού προέδρου Βενιαμίν Χάρισον (Benjamin Harrison).
Πηγές
Κατηγορία:Μικροοικονομική Κατηγορία:Δίκαιο ανταγωνισμού
Ασκοκάρπιο
Κατάταξη
Το ασκοκάρπιο ταξινομείται σύμφωνα με την τοποθέτηση του (με τρόπους που δεν θεμελιώδους σημασίας για τη βασική ταξινόμηση). Ονομάζεται «επίγειο» («epigeous») αν αναπτυχθεί πάνω από το έδαφος, όπως με τις μορχέλες (morels), ενώ τα υπόγεια ασκοκάρπια, όπως οι τρούφες, ονομάζονται «υπόγεια» («hypogeous»). Η μορφή του υμένιου (hymenium) χωρίζεται στις παρακάτω κατηγορίες (οι οποίες είναι σημαντικές για την ταξινόμηση). Τα αποθήκεια (apothecia) μπορεί να είναι σχετικά μεγάλα και σαρκώδη, ενώ τα υπόλοιπα είναι μικροσκοπικά — περίπου στο μέγεθος των στιγμάτων του τριμμένου πιπεριού.
Αποθήκειον
thumb|middle|300px|Διάγραμμα του αποθηκείου, όπου φαίνονται οι αποστειρωμένοι ιστοί, καθώς και η ανάπτυξη και οι ώριμοι ασκοί. Το αποθήκειον ή κοινώς αποθήκιο, είναι ένα πλατύ, ανοικτό, δισκοειδές ή κυπελλοειδές καρπόσωμα. Είναι άμισχο και σαρκώδες. Η δομή του αποθηκείου αποτελείται κυρίως από τρία μέρη: το υμένιο (hymenium) (άνω κοίλη επιφάνεια), το υποθήκειο (hypothecium) και το excipulum. Οι ασκοί (asci) είναι παρόντες στην στρώμα του υμενίου. Η ασκοί εκτίθενται ελεύθερα κατά την ωρίμανση. Ένα παράδειγμα είναι τα μέλη των Δικτυομυκητών (Dictyomycetes). Εδώ, το γόνιμο στρώμα είναι ελεύθερο, ούτως ώστε πολλοί σπόροι, να μπορούν να διασκορπιστούν ταυτοχρόνως. Το morel, morchella, ένα βρώσιμο ασκοκάρπιο, δεν είναι μανιτάρι, ευνοούμενο από τους γευσιγνώστες, είναι μια μάζα από αποθήκεια συγχωνευόμενη μαζί, σε μια μεγάλη ενιαία διάρθρωση ή καπάκι. Τα γένη Helvella και Gyromitra είναι παρόμοια.
Περιθήκειον
thumb|right|300px|Διάγραμμα του ψευδοθηκείου (pseudothecium). Οκτώ ασκοσπόρια (πράσινο) είναι κατά κανόνα παρόντα σε κάθε ασκό. Στο περιθήκειον ή κοινώς περιθήκιο, (perithecium): Αυτά έχουν διαρθρώσεις σχήματος φλάσκας οι οποίες ανοίγουν δι'ενός πόρου ή μιας οστιόλης (ostiole) (μικρά οπή ή άνοιγμα από ένα κυκλικό πόρο) μέσω του οποίου διαφέυγουν τα ασκοσπόρια. Ο σωλήνας του ostiolar, δύνανται να είναι επενδεδυμένος με τριχώδεις διαρθρώσεις, οι οποίες ονομάζονται periphyses. Οι μονότοιχοι (unitunicate) ασκοί, συνήθως είναι κυλινδρικού σχήματος, πάνω σε έναν στύπο (κοτσάνι), που απελευθερώνονται από έναν πόρο, ο οποίος αναπτύχθηκε από το εσωτερικό τοίχωμα του περιθηκείου και προκύπτουν από μια βασική plectenchyma-centrum. Παραδείγματα είναι τα μέλη των Sphaeriales και Hypocreales. Περιθήκεια επίσης βρίσκονται στην Xylaria (Δάχτυλα του Νεκρού Ανδρός - Dead Man’s Fingers, Κερί Ταμπάκο - Candle Snuff) και Nectria.
Ψευδοθήκειον
Το ψευδοθήκειον ή κοινώς ψευδοθήκιο, είναι παρόμοιο με το περιθήκειον (perithecium), αλλά οι ασκοί δεν διοργανώνονται τακτικά στο υμένιο και είναι δίτοιχοι (bitunicate), έχοντας διπλό τοίχωμα, το οποίο διαστέλλεται όταν προσλαμβάνει νερό και 'πυροβολεί' αιφνιδίως, εκτοξεύοντας έτσι τους εσώκλειστους σπόρους, προκειμένου να τους διασκορπίσει. Παραδείγματα ειδών είναι η εφελκίδα του μήλου (Apple scab - Venturia inaequalis) και η ασθένεια του αγριοκάστανου (horse chestnut disease - Guignardia aesculi).
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυκητολογία Κατηγορία:Μυκητιασική μορφολογία και ανατομία
Όριο επιτρεπτής έκθεσης
Το όριο επιτρεπτής έκθεσης (permissible exposure limit) (PEL ή OSHA PEL) είναι ένα νόμιμο όριο έκθεσης ενός εργαζομένου σε μια χημική ουσία ή φυσικό παράγοντα όπως ο δυνατός θόρυβος στις ΗΠΑ. Τα όρια επιτρεπτής έκθεσης καθορίζονται από την Υπηρεσία Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας των ΗΠΑ (OSHA). Τα περισσότερα από τα όρια επιτρεπτής έκθεσης της OSHA εκδόθηκαν λίγο μετά την αποδοχή της πράξης Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας (OSH), το 1970.
Για χημικές ουσίες, ο κανονισμός των χημικών ουσιών (chemical regulation) εκφράζεται συνήθως σε μέρη ανά εκατομμύριο (ppm), ή μερικές φορές σε χιλιοστογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο (mg/m3). Οι μονάδες μέτρησης για φυσικούς παράγοντες όπως ο θόρυβος είναι ειδικοί για τον κάθε παράγοντα.
Ένα PEL δίνεται συνήθως ως ένας χρονοσταθμισμένος μέσος όρος (time-weighted average) (TWA), αν και κάποια είναι όρια βραχυπρόθεσμης έκθεσης (short-term exposure limits) (STEL) ή όρια οροφής (ceiling limits). Ένα TWA είναι η μέση έκθεση (average exposure) για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, συνήθως τουλάχιστον οκτώ ωρών. Αυτό σημαίνει ότι, για περιορισμένες περιόδους, ένας εργαζόμενος μπορεί να εκτεθεί σε αυξημένες συγκεντρώσεις μεγαλύτερες από την PEL, εφόσον δεν υπερβαίνουν την TWA και οποιοδήποτε εφαρμοζόμενο όριο υπέρβασης δεν ξεπερνιέται. Ένα όριο υπέρβασης σημαίνει, συνήθως, ότι "...τα επίπεδα έκθεσης του εργαζομένου μπορεί να υπερβούν 3 φορές την PEL-TWA για όχι περισσότερο από συνολικά 30 λεπτά κατά τη διάρκεια μιας εργάσιμης ημέρας και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να υπερβούν 5 φορές PEL-TWA, με την προϋπόθεση ότι δεν υπερβαίνουν τη συνολική PEL-TWA."
Ένα όριο βραχυχρόνιας έκθεσης είναι αυτό που αναφέρεται στη μέση έκθεση για 15-30 λεπτά μέγιστης έκθεσης κατά τη διάρκεια μιας βάρδιας εργασίας. Ένα όριο οροφής είναι αυτό που δεν μπορεί να ξεπεραστεί για οποιαδήποτε χρονικό διάστημα και εφαρμόζεται σε ερεθιστικά και άλλα υλικά που έχουν άμεσα αποτελέσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημική ασφάλεια
Νοτιοκορεατικές προεδρικές εκλογές (2017)
Οι 19ες προεδρικές εκλογές στη Νότια Κορέα διεξήχθησαν στις 9 Μαΐου 2017, μετά την πρόταση μομφής και την καθαίρεση της προέδρου Παρκ Γκουν-χιέ. Οι εκλογές διεξάγονται σε έναν μόνο γύρο με το πλειοψηφικό σύστημα.
Οι εκλογές ήταν αρχικά προγραμματισμένο να πραγματοποιηθούν στις 20 Δεκεμβρίου 2017, αλλά μεταφέρθηκαν νωρίτερα, μετά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου στις 10 Μαρτίου 2017, να επικυρώσει την καθαίρεση από το κοινοβούλιο της Παρκ Γκουν-χιέ. Προκειμένου να αποφευχθεί ένα κενό εξουσίας, ο τότε πρωθυπουργός Χουάνγκ Γκιό-αν διαδέχθηκε τον Παρκ, ως πρόεδρος. Μετά την απομάκρυνση της Παρκ από την εξουσία, με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, ο πρόεδρος Χουάνγκ άφησε να εννοηθεί ότι δεν θα ανανέωνε την θητεία του.
Ο φιναλίστ των προεδρικών εκλογών του 2012 και υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος Μουν Τζε-ιν, εξελέγη πρόεδρος.
Πλάκα του Αιγαίου
Η πλάκα του Αιγαίου (που ονομάζεται επίσης Ελληνική πλάκα ή Αιγαιακή πλάκα) είναι μια μικρή τεκτονική πλάκα που βρίσκεται στην ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα κάτω από τη νότια Ελλάδα και τη δυτική Τουρκία. Οριοθετείται στο βορρά από το αποκλίνον περιθώριο της Ευρασιατικής πλάκας (όπου σχηματίζεται ο Κορινθιακός κόλπος) και νότια της Κρήτης από τη ζώνη υποβύθισης της Αφρικανικής πλάκας (η οποία βυθίζεται κάτω από την Αιγαιακή).
Νοτιοκορεατικές προεδρικές εκλογές (2017)
Σε αντίθεση με τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, ο νέος πρόεδρος ανέλαβε καθήκοντα αμέσως μετά την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων από την Εθνική Εκλογική Επιτροπή, με την ορκωμοσία του να γίνεται ενώπιον της εθνοσυνέλευσης την ίδια ημέρα.
Πλάκα του Αιγαίου
Πρόσθετη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τεκτονικές πλάκες Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος Κατηγορία:Γεωλογία της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωλογία της Τουρκίας
Νοτιοκορεατικές προεδρικές εκλογές (2017)
Αποτελέσματα
Προεδρικές εκλογές, 9 Μαΐου 2017 !style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" width="120" colspan=2|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" width="150"|Κόμμα !style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" width="80"|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" width="130" colspan=2|%
Παραπομπές
2017 Νοτια Κορεα
Μητροπολίτης Θερμοπυλών Ιωάννης Σακελλαρίου
Ο Μητροπολίτης Θερμοπυλών Ιωάννης Σακελλαρίου είναι Έλληνας Επίσκοπος, Τιτουλάριος Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος και καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πεντέλης.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Ιωάννης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου 1940.
Διάκονος χειροτονήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1970 και Πρεσβύτερος στις 3 Μαΐου 1970. Τον Δεκέμβριο του 1969 έγινε μέλος της μοναστικής αδελφότητας της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πεντέλης και το 1994 εκλέχθηκε Ηγούμενος της μονής.
Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου των Αθηνών το 1962. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Οικουμενικό Ινστιτούτο του Μποσέ, στη Γενεύη. Επίσης, απέκτησε Δίπλωμα (DEA) και Διδακτορικό Δίπλωμα από τη Θεολογική Σχολή του Στρασβούργου.
Κατά τα έτη 1999-2009 διετέλεσε διευθυντής του Διορθόδοξου Κέντρου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το οποίο βρίσκεται εντός της μονής και επανατοποθετήθηκε στην ίδια θέση το 2011.
Στις 14 Οκτωβρίου 2000 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Θερμοπυλών, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Στις 3 Νοεμβρίου 2011 προήχθη σε τιτουλάριο Μητροπολίτη.
Είχε διατελέσει καθηγητής στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και στο τμήμα Ιερατικών σπουδών της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής​ Ακαδημίας​ Αθηνών.
Είναι μέλος της Συνοδικής Επιτροπής Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατά τα έτη 2006-2013 διετέλεσε εκλεγμένο μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (WCC), από το 2004 είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Θρησκευτικών Ηγετών-Οι Θρησκείες για την Ειρήνη (ECRL-RfP) και του ευρωπαϊκού δικτύου εκκλησιαστικών ακαδημιών OIKOSNET.
Παραπομπές
Σακελλαρίου
Βοηθητικός χαρακτήρας
Ένας βοηθητικός χαρακτήρας είναι εκείνος ο χαρακτήρας στον οποίο δεν επικεντρώνεται η αφήγηση της κύριας πλοκής. Μερικές φορές οι βοηθητικοί χαρακτήρες μπορεί να έχουν μια δική τους πολύπλοκη υπο-ιστορία, η οποία όμως έχει συνήθως κάποια σχέση αλληλεπίδρασης με τον κύριο χαρακτήρα και δεν είναι εντελώς ανεξάρτητη. Οι βοηθητικοί χαρακτήρες μπορεί να εμφανίζονται σε περισσότερα από τα μισά επεισόδια ανά σεζόν.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν αφορά σε υλικό σε συνέχειες, όπως τα κόμικς και οι τηλεοπτικές σειρές, οι ίδιοι οι βοηθητικοί χαρακτήρες μπορεί να γίνουν κύριοι χαρακτήρες σε ένα spin-off αν είναι αρκετά δημοφιλείς στους φανς.
Κατηγορία:Θέατρο Κατηγορία:Κινηματογράφος
Ιρέν Ζολιό-Κιουρί
Η Ιρέν Ζολιό-Κιουρί (Irène Joliot-Curie, 12 Σεπτεμβρίου 1897 - 17 Μαρτίου 1956) ήταν Γαλλίδα επιστήμονας, κόρη της Μαρίας Κιουρί και του Πιερ Κιουρί και σύζυγος του Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί. Της απονεμήθηκε από κοινού με το σύζυγό της το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1935 για την ανακάλυψη της τεχνητής ραδιενέργειας. Αυτό κατέστησε την οικογένεια Κιουρί την οικογένεια με τους περισσότερους βραβευμένους με νόμπελ μέχρι σήμερα.
Νγκιρατκέλ Έτπιζον
Ο Νγκιρατκέλ Έτπιζον (Ngiratkel Etpison, 3 Μαΐου 1925 – 1 Αυγούστου 1997) ήταν πολιτικός από το Παλάου, πρόεδρος της χώρας από το 1989 ως το 1992.
Ιρέν Ζολιό-Κιουρί
Βιογραφία
Η Κιουρί γεννήθηκε στο Παρίσι. Μετά από ένα χρόνο παραδοσιακής εκπαίδευσης, την οποία ξεκίνησε σε ηλικία 10 ετών, οι γονείς της αντιλήφθηκαν το μαθηματικό ταλέντο της και αποφάσισαν ότι οι ακαδημαϊκές δυνατότητες της Ιρέν απαιτούσαν πιο απαιτητικό περιβάλλον. Η Μαρία Κιουρί συνεργάστηκε με επιφανείς Γάλλους ακαδημαϊκούς, ανάμεσα στους οποίους ήταν ο επιφανής Γάλλος φυσικός Πολ Λανζεβέν, για να δημιουργήσουν την «Συνεργασία», μια ιδιωτική συνάντηση ανάμεσα στους ακαδημαϊκούς της Γαλλίας. Ο ένας εκπαίδευε τα παιδιά του άλλου στα αντίστοιχα σπίτια. Η ύλη της συνεργασίας ποικίλε και πέρα από επιστήμη και επιστημονική έρευνα περιλάμβανε επίσης κινεζικά και γλυπτική και με μεγάλη έμφαση στην αυτοέκφραση και το παιχνίδι.
Νγκιρατκέλ Έτπιζον
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1925. Ίδρυσε τον όμιλο εταιρειών NECO (Ngiratkel Etpison τα δύο πρώτα γράμματα) το 1945. Ξεκίνησε την επιχειρηματική του δραστηριότητα χρησιμοποιώντας μια παλιά γιαπωνέζικη γεννήτρια για να φτιάχνει παγωτά και σύντομα έγινε ένας από τους πλέον επιτυχημένους επιχειρηματίες στο Παλάου. Τη δεκαετία του 1970 ανέπτυξε τις πρώτες τουριστικές επιχειρήσεις στο νησί και το 1984 άνοιξε το υπερπολυτελές θέρετρο Palau Pacific Resort. Σήμερα του ομίλου NECO ηγείται ο γιος του, Σαλούμ.
Ιρέν Ζολιό-Κιουρί
Βιογραφία
Αυτό διήρκεσε περίπου δύο χρόνια και στη συνέχεια η Κιουρί φοίτησε στο Κολέγιο Σεβινιέ στο κεντρικό Παρίσι από το 1912 μέχρι το 1914 και στη συνέχεια στο τμήμα επιστημών της Σορβόνης για να ολοκληρώσει Μπακαλορεά. Οι σπουδές στο τμήμα διεκόπησαν λόγω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Κιουρί μεταφέρθηκε στην εξοχή, αλλά ένα χρόνο αργότερα, όταν έγινε 18, επανασυνδέθηκε με την μητέρα της, η οποία διοικούσε 20 φορητά νοσοκομεία που είχε ιδρύσει. Τα νοσοκομεία ήταν εξοπλισμένα με πρωτόγονο εξοπλισμό ακτίνων-Χ, με τον οποίο συνέχιζαν την έρευνά τους. Η μέθοδος ήταν πολύ βοηθητική στον εντοπισμό θραυσμάτων στους τραυματισμένους στρατιώτες, αλλά τόσο η Μαρί όσο και η Ιρέν, οι οποίες εργάζονταν ως νοσηλεύτριες ακτινογράφοι, εκτέθηκαν σε μεγάλες δόσεις ακτινοβολίας. Και οι δύο αργότερα απεβίωσαν από τις συνέπειες της αθροισμένης έκθεσης κατά την επαγγελματική ζωή τους.
Νγκιρατκέλ Έτπιζον
Πρόεδρος
Ο Έτπιζον διαδέχθηκε τον πρόεδρο Λαζάρους Σαλί, ο οποίος είχε αυτοκτονήσει τον Αύγουστο του 1988. Στις 2 Νοεμβρίου του 1988 εξελέγη πρόεδρος του Παλάου με 26,3% έναντι 25,9% για το Ρομάν Τετμούκλ και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 1989. Διατηρήθηκε στο προεδρικό αξίωμα ως την 1η Ιανουαρίου του 1993, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Κουνίβο Νακαμούρα. Απεβίωσε την 1η Αυγούστου του 1997.
Ιρέν Ζολιό-Κιουρί
Βιογραφία
Μετά τον πόλεμο, η Ιρέν Κιουρί επέστρεψε στο Παρίσι για να σπουδάσει στο Ινστιτούτο Ραδίου, το οποίο είχαν χτίσει οι γονείς της. Το ινστιτούτο ολοκληρώθηκε το 1914, αλλά παρέμεινε άδειο κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η διδακτορική διατριβή της ήταν σχετικά με την ακτινοβολία α του πολώνιου, το στοιχείο που είχαν ανακαλύψει οι γονείς της, μαζί με το ράδιο. Η Ιρέν Κιουρί έγινε διδάκτωρ το 1925.
Νγκιρατκέλ Έτπιζον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Παλάου
Ιρέν Ζολιό-Κιουρί
Βιογραφία
Καθώς ολοκλήρωνε το διδακτορικό της το 1924, η Κιουρί ζητήθηκε να διδάξει ακριβείς εργαστηριακές τεχνικές που απαιτούνταν για την ακτινοχημική έρευνα τον νεαρό χημικό μηχανικό Φρεντερίκ Ζολιό, τον οποίο αργότερα παντρεύτηκε. Από το 1928 και έπειτα, η Ιρέν Ζολιό-Κιουρί και ο σύζυγός της Φρεντερίκ συνδύασαν τις ερευνητικές τους προσπάθειες στη μελέτη του πυρήνα του ατόμου. Αν και στα πειράματά τους αναγνώρισαν το ποζιτρόνιο και το νετρόνιο, δεν κατάφεραν να ερμηνεύσουν τη σημασία των αποτελεσμάτων και τις ανακαλύψεις αυτές αργότερα διεκδίκησαν οι Καρλ Ντέιβιντ Άντερσον και Τζέιμς Τσάντγουικ αντίστοιχα.
Το 1934, οι Ζολιό-Κιουρί εν τέλη δημοσιοποίησαν την ανακάλυψη που τους σφράγισε μια θέση στην επιστημονική ιστορία, δημιουργώντας ραδιενεργό άζωτο από βόριο και ραδιενεργό φώσφορο από αργίλιο. Βομβάρδισαν φυσικό αργίλιο με ακτίνες α και το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός ασταθούς ισοτόπου του φωσφόρου: 27Al + 4He → 30P + 1n. Ο 30P ήταν το πρώτο τεχνητό ραδιενεργό στοιχείο που παράχθηκε και για αυτήν της ανακάλυψή τους ο Ιρέν Ζολίο-Κιουρί και ο Φρεντερίκ Ζολιό βραβεύτηκαν με Νόμπελ Χημείας το 1935. Το 1937 η Ζολιό-Κιουρί ανακηρύχθηκε καθηγήτρια στο τμήμα επιστημών του Παρισιού. Στη συνέχεια το ζεύγος επικέντρωσε την έρευνά του στην ανακάλυψη ραδιοϊσοτόπων τα οποία θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα στην ιατρική, τη χημεία ή τη γεωλογία. Επίσης, το 1938 εργάστηκε στο βομβαρδισμό βαρέων στοιχείων όπως το ουράνιο και το θόριο με νετρόνια, χωρίς όμως να ανακάλυψη τη πυρηνική σχάση, κάτι που έγινε το 1939 από τη Λίζε Μάιτνερ μαζί με τον Ότο Χαν και τον Φριτς Στράσμαν.
Το 1945, η Ζολιό-Κιουρί ορίστηκε επίτροπος Ατομικής Ενέργειας της Γαλλίας, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1950. Το 1948 συμμετείχε στην κατασκευή της πρώτης λειτουργικής ατομικής στήλης στη Γαλλία.
Απεβίωσε στο Παρίσι στις 17 Μαρτίου 1956, από λευχαιμία, όπως και η μητέρα της, απότοκος της έκθεσής της σε πολώνιο και ακτίνες-Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί κατηγορία:Γάλλοι χημικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Γάλλοι πολωνικής καταγωγής Κατηγορία:Θάνατοι από λευχαιμία Κατηγορία:Πυρηνικοί φυσικοί Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 3η τάξη Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1933
Οι εκλογές της 5ης Μαρτίου 1933 διενεργήθησαν από την Κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου (είχε αναλάβει προ 1,5 μηνός μετά την πτώση της Κυβέρνησης Παναγή Τσαλδάρη), εφαρμόζοντας το πλειοψηφικό σύστημα με στενή περιφέρεια (98 περιφέρειες).
Γενικά
Στο μεταξύ ήδη οι εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1932 είχαν δείξει ότι τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα είχαν αλλάξει. Έτσι στις εκλογές αυτές διαφάνηκε ότι ο Βενιζελισμός είχε πλέον παρακμάσει. Έναντι του Βενιζέλου αντιτασσόταν μια συμπαγής αντιβενιζελική παράταξη των Π. Τσαλδάρη, Ι. Μεταξά, οι Μερκουραίοι, οι Ράλληδες Πέτρος και Ιωάννης Ράλλης, κ.ά. Ακόμα και ο Γ. Κονδύλης και Α. Χατζηκυριάκος ήταν μαζί της. Την παραμονή των εκλογών πλήθη υποστηρικτών στον Πειραιά αποθέωσαν τον Π. Τσαλδάρη. Την ίδια περίοδο οργίαζε η φημολογία ότι ο Βενιζέλος δεν θα παρέδιδε την εξουσία και ότι θα χυνόταν αίμα και θα γίνονταν νοθείες.
Ημέρα εκλογών
Τα αποτελέσματα άρχισαν αν γίνονται γνωστά από το βράδυ και ήταν ήττα για τον βενιζελισμό. Ο κόσμος που από το εσπέρας είχε κατακλύσει τις εφημερίδες, περί τις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα όταν πείσθηκε ότι η λαϊκή ετυμηγορία είχε ανατρέψει το βενιζελικό συγκρότημα ξεκίνησε κατά ομάδες και έσμιξε σε μια τεράστια αυθόρμητη πορεία στους δρόμους της Αθήνας με συνθήματα: «Χριστός Ανέστη», «Κάτω οι κλέφτες», «Ανάσταση» κ.λπ.
Λιγκ 2
Το Σαμπιονά ντε Φρανς ντε Φουτμπόλ ντε Λιγκ 2, σε συντομογραφία Λιγκ 2 (ή Λ2) είναι η δεύτερη ποδοσφαιρική επαγγελματική κατηγορία στη Γαλλία. Το πρωτάθλημα αυτό αποτελεί τον προθάλαμο της Λιγκ 1. Ονομαζόταν Ντιβιζιόν 2 (D2) μέχρι και το 2002.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1933
Ημέρα εκλογών
Την εποχή εκείνη δεν είχε ξεκινήσει ακόμα η λειτουργία ραδιοφωνικών σταθμών. Τα αποτελέσματα των εκλογών διανέμονταν αργά αργά με επίσημα σημειώματα στις εφημερίδες απ΄ όπου και γίνονταν η δημοσιοποίησή τους. Τα δε τηλέφωνα της υπαίθρου ήταν μαγνητικά και η μετάδοση των αποτελεσμάτων ήταν ιδιαίτερα αργή.
Λιγκ 2
Κάτοχος του τίτλου είναι η ομάδα της Σταντ ντε Ρενς που κατέκτησε τη σεζόν 2017-18 το δεύτερό της τίτλο στην δεύτερη κατηγορία.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1933
Ημέρα εκλογών
Τελικά στις εκλογές αυτές ο Εθνικός Συνασπισμός των Βενιζέλου, Μυλωνά, Καφαντάρη, Παπαναστασίου πήρε 46,32% και 110 έδρες ενώ η Ηνωμένη Αντιπολίτευση των Τσαλδάρη, Κονδύλη, Μεταξά πήρε 46,19% και 136 έδρες. Δύο έδρες και 2,01% πήρε το Αγροτικό κόμμα Ελλάδος του Σοφιανόπουλου το οποίο κατέβηκε στις εκλογές σαν Αγροτικοί Συμπράξοντες και οι διαφωνούντες του κόμματος σαν Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος.
Επόμενη ημέρα
Την επομένη των εκλογών στις 6 Μαρτίου, εκδηλώθηκε στρατιωτικό κίνημα με πρωταγωνιστή τον Νικόλαο Πλαστήρα, που είχε σκοπό να εμποδίσει το Λαϊκό Κόμμα να σχηματίσει κυβέρνηση. Το κίνημα αυτό, με πρωτοβουλία του Πλαστήρα, απέτυχε και κατάφερε σοβαρότατο πλήγμα κατά της βενιζελικής παράταξης, της συνταγματικής νομιμότητας, του κοινοβουλευτικού θεσμού και της αβασίλευτης δημοκρατίας, για τη σωτηρία της οποίας επιχειρήθηκε. Μετά την αποτυχία του κινήματος, ο Πλαστήρας κατάφερε να διαφύγει στο εξωτερικό.
Λιγκ 2
Οργάνωση, λειτουργία
Η οργάνωση και η λειτουργία του Σαμπιονά ντε Φρανς ντε Λιγκ 2 έχουν δοθεί στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου, που απονέμει τον τίτλο του πρωταθλητή Γαλλίας στην Λιγκ 2 στο σύλλογο του οποίου η ομάδα τερματίζει στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα μετά το πέρας της τελευταίας αγωνιστικής της διοργάνωσης.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1933
Επαναληπτικές εκλογές
Σε 4 περιπτώσεις χρειάστηκε να γίνουν επαναληπτικές εκλογές. Ειδικότερα, στη Θεσσαλονίκη οι εκλογές για την ανάδειξη των 18 βουλευτών ακυρώθηκαν με απόφαση του Εκλογοδικείου και επανελήφθησαν, προκειμένου να συγχωνευτεί στην εκλογική περιφέρεια και ο εκλογικός σύλλογος των Ισραηλιτών. Στη Ροδόπη μετά την παραίτηση του Μπακάλμπαση έγινε επαναληπτική εκλογή και την έδρα κέρδισε ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Τέλος, οι θάνατοι του Ιωάννη Τζίβα στην εκλογική περιφέρεια Παρνασσίδας και του Νικολάου Σταυρίδη σε εκείνη των Σερρών είχαν ως αποτέλεσμα να διεξαχθούν αναπληρωματικές εκλογές για την πλήρωση των κενών εδρών.
Λιγκ 2
Οργάνωση, λειτουργία
ΟΙ τρεις πρώτοι της βαθμολογίας της Λιγκ 2 συναντούν την επόμενη σεζόν τις ομάδες που αποτελούν την Λιγκ 1. Αντικαθιστούν με αυτόν τον τρόπο τους τρεις τελευταίους της Λιγκ 1, που υποβιβάζονται στη Λιγκ 2. Αντιθέτως, οι τρεις τελευταίοι της βαθμολογίας υποβιβάζονται στη Νασιονάλ της οποίας οι τρεις πρώτοι προβιβάζονται στη L2.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1933
Αποτελέσματα
μικρογραφία|Το κοινοβούλιο της Ελλάδας μετά από το 1933.
Εκλεγέντες Βουλευτές
Κατάλογος των βουλευτών που εκλέχθηκαν.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Λιγκ 2
Οργάνωση, λειτουργία
Από την επόμενη σεζόν και έπειτα, ψηφίστηκε νέος νόμος σχετικά με τον προβιβασμό. Οι δύο πρώτες ομάδες παραμένουν αυτές που προβιβάζονται απευθείας στη Λιγκ 1, αλλά η τρίτη ομάδα προκύπτει από την ανάμειξη τεσσάρων ομάδων. Πιο συγκεκριμένα, η πέμπτη ομάδα της βαθμολογίας της Λιγκ 2, με το πέρας των 38 αγώνων, θα πηγαίνει στην έδρα της τέταρτης για έναν αγώνα, ο οποίος είναι ο προημιτελικός των play-off. Σε περίπτωση ισοπαλίας, η αναμέτρηση θα οδηγείται στην παράταση, όπου αν το σκορ παραμείνει ισόπαλο, οι δύο ομάδες θα κατευθυνθούν στα πέναλτι. Ο νικητής της διαδικασίας ταξιδεύει για τον ημιτελικό στην έδρα της τρίτης ομάδας της Λιγκ 2 για έναν αγώνα. Ο νικητής του ημιτελικού κατευθύνεται στον διπλό τελικό των play-off, όπου θα βρεθεί αντιμέτωπος με την 18η ομάδα της Λιγκ 1, με το νικητή του τελικού να αγωνίζεται στη Λιγκ 1 για την επόμενη σεζόν και τον ηττημένο στη Λιγκ 2
Είναι η Επιτροπή Οργάνωσης Διοργανώσεων (που οργανώνει παράλληλα και τους αγώνες της Λιγκ 1) που αναλαμβάνει την οργάνωση και τον προγραμματισμό των αγώνων.
Οι ομάδες της Λιγκ 2 συμμετέχουν στο Λιγκ Καπ Γαλλίας, μαζί με τις αντίστοιχες της Λιγκ 1 και τις ομάδες της Νασιονάλ που είναι επαγγελματικές.
Συμμετέχοντες για την σεζόν 2018–19
Οι ακόλουθες 20 ομάδες θα λάβουν μέρος στη Λιγκ 2 στη διάρκεια της σεζόν 2018–19.
Γαλάτεια (Νηρηίδα)
Για τη Σικελική νηρηίδα ερωτευμένη με τον Άκη, δείτε Άκις και Γαλάτεια
Γαλάτεια  ("αυτή που είναι λευκή σαν το γάλα") είναι ένα όνομα ευρέως απευθυνόμενο στο άγαλμα που σμιλεύτηκε από ελεφαντόδοντο από τον Πυγμαλίωνα της Κύπρου, το οποίο στη συνέχεια ήρθε στη ζωή, στην Ελληνική μυθολογία. Γαλάτεια είναι επίσης το όνομα του αντικειμένου του πόθου του Πολύφημου στα Ειδύλλια VI και XI του Θεόκριτου και συνδέεται με τον Πολύφημο πάλι στο μύθο Άκις και Γαλάτεια στις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου.
Ελληνική Μυθολογία
thumb|right|230px|Ο θρίαμβος της Γαλάτειας του [[Ραφαήλ.]] Κατά την Ελληνική μυθολογία, η Γαλάτεια ήταν μία από τις 50 Νηρηίδες και επομένως κόρη του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωρίδος. Ήταν μια θαλάσσια νύμφη, ενώ ο Όμηρος και ο Ησίοδος αναφέρουν ότι ήταν η πιο όμορφη και η πιο αγαπητή ανάμεσα στις 50 Νηρηίδες. Στις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου εμφανίζεται ως η ερωμένη του Άκι, κόρη του θεού Πάνα (ή του Φαύνου στη λατινική παράδοση) και μιας Νύμφης. Όμως και ο Κύκλωπας Πολύφημος αγαπούσε την Γαλάτεια και έτσι όταν ανακάλυψε την κρυφή σχέση μεταξύ της Γαλάτειας και του Άκη, τυφλός από οργή και ζήλια, πήρε έναν τεράστιο βράχο και τον εκσφενδόνισε εναντίον του αντίζηλού του, σκοτώνοντάς τον. Η Γαλάτεια μετέτρεψε το αίμα του αγαπημένου της σε ποταμό με καθαρά νερά.
Το Όνομα "Γαλάτεια"
Αν και το όνομα "Γαλάτεια" είναι τόσο ακράδαντα συνδεδεμένο με το άγαλμα του Πυγμαλίωνα ώστε να φαίνεται αντίκα, η χρήση του σε συνδυασμό με τον Πυγμαλίωνα καθιερώθηκε από έναν μετά-κλασσικό συγγραφέα. Μη σωζόμενα αρχαία κείμενα αναφέρουν το όνομα του αγάλματος. Μέχρι και το 1763, ένα γλυπτό του θέματος παρουσιάστηκε από τον Φάλκονετ στο Σαλόνι του Παρισιού (εικόνα) υπό τον τίτλο Pygmalion aux pieds de sa statue qui s'anime ("Ο Πυγμαλίων στα πόδια του αγάλματός του που ήρθε στη ζωή"). Αυτό το γλυπτό, σήμερα στο Μουσείο Τέχνης Γουόλτερς στη Βαλτιμόρη, φέρει τώρα τον αναμενόμενο σύγχρονο τίτλο Πυγμαλίων και Γαλάτεια.
Σύμφωνα με τον Μέγερ Ράινχολντ, στο όνομα "Γαλάτεια" πρώτα δόθηκε μεγάλη κυκλοφορία στη λυρική σκηνή του Ζαν Ζακ Ρουσσώ του 1762, Πυγμαλίων. Το όνομα είχε γίνει μία κοινοτοπία των ποιμενικών μυθοπλασιών, λόγω του γνωστού μύθου του Άκι και της Γαλάτειας· ένας από τους χαρακτήρες του Ονορέ ντ' Υρφέ στο μυθιστόρημά του Η Αστραία ήταν η Γαλάτεια, αν και όχι αυτής της γλυπτικής δημιουργίας.
thumb|upright|Γλυπτό του 1763 του Falconet (Μουσείο Τέχνης Γουόλτερς, Βαλτιμόρη)
Μύθος
Fresco Polyphemus Galatea MAN Naples 27687.jpg και Γαλάτεια, Τοιχογραφία, Πομπηία.
Ο δαίμων της θεάς του Πυγμαλίωνα, εμψυχώνοντας την λατρευτική της εικόνα, του έφερε ένα γιο τον Πάφο—το ομώνυμο της πόλης της Πάφου—και τη Μεθάρμη. Από "αυτή την εκστασιακή σχέση," ο Μέγερ Ράινχολντ έχει παρατηρήσει, "υπάρχει ίσως κρυφή η επιβίωση της αρχαίας λατρείας της Μεγάλης Θεάς και του συζύγου της."
Ο Κινύρας, ίσως ο γιος του Πάφου,, ή ίσως ο επιτυχημένος μνηστήρας της Μεθάρμης, που ίδρυσε την πόλη της Πάφου στην Κύπρο, υπό την αιγίδα της Αφροδίτης, και έχτισε το μεγάλο ναό προς τη θεά εκεί.
Η Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, η Ελληνιστική συλλογή του μύθου που αποδόθηκε στον Απολλοδώρο, αναφέρει μια κόρη του Πυγμαλίωνα που ονομάζεται Μεθάρμη. Ήταν η σύζυγος του Κινύρα, και η μητέρα του Αδώνιδος, αγαπημένη της Αφροδίτης, αν και η Μύρρα, κόρη του Κινύρα, πιο συχνά ονομάζεται ως η μητέρα του Αδώνιδος.
Φημολογήθηκε από κοινού στη Ρωμαϊκή εποχή ότι η λατρευτική εικόνα της Αφροδίτης της Κνίδου του Πραξιτέλη, στο ναό της Αφροδίτης, ήταν τόσο όμορφη που τουλάχιστον ένας θαυμαστής διευθετούσε να κλείνεται μέσα μαζί της όλη τη νύχτα.
Ερμηνεία
Ο μύθος λέει ότι μια λατρευτική εικόνα της Αφροδίτης ήταν καθοριστική κατά κάποιο τρόπο στον ιδρυτικό μύθο της Πάφου. Επίσης φαίνεται αξιωματικός, εκτός από την θαυμαστή παρέμβαση, που ο ζωντανός εκπρόσωπος της λατρευτικής εικόνας δεν μπορούσε να είναι κανένας άλλος από τον επί κεφαλής ιερέα. Ο Ρόμπερτ Γκρέιβς δίνει μια κοινωνικο-πολιτική ερμηνεία της ιστορίας, ως μια μυθοποιημένη ανατροπή της μητρογονικής λατρείας. Στην άποψή του ο Πυγμαλίων, ο σύζυγος της ιέρειας της θεάς στην Πάφο, κράτησε την λατρευτική εικόνα της Αφροδίτης ως ένα μέσο διατήρησης της ενέργειας της δύναμης. Ο Γκρέιβς υποθέτει, ότι αρνήθηκε να παρατήσει την εικόνα της θεάς "και ότι το παρέτεινε αυτό με το γάμο με άλλη μία από τις ιέρειες της Αφροδίτης—τεχνικά την κόρη του, δεδομένου ότι ήταν κληρονόμος του θρόνου—η οποία ονομάζεται Μεθάρμη ("αλλαγή"), για να σηματοδοτήσει την καινοτομία."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Βαλκανικό Κύπελλο Ελπίδων Ποδοσφαίρου
Το Βαλκανικό Κύπελλο Έθνικών Ομάδων Ελπίδων καθιερώθηκε το 1968 ανάμεσα στις αντίστοιχες εθνικές ομάδες των έξι βαλκανικών κρατών, σε μια περίοδο που βρισκόταν σε ακμή η διαβαλκανική αθλητική συνεργασία. Πραγματοποιήθηκαν συνολικά 12 διοργανώσεις ως το 1983. Οι πρώτες εννέα διοργανώσεις, ως το 1976, διεξήχθησαν σε ετήσια βάση. Στη συνέχεια, και ως το 1983, έγιναν άλλες τρεις. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν οι έξι χώρες που υπήρχαν στη Βαλκανική χερσόνησο πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία: Ελλάδα, Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία και Αλβανία. Η διοργάνωση ήταν αρκετά δημοφιλής, τουλάχιστον στις πρώτες χρονιές, και αποτέλεσε υποκατάστατο του προπολεμικού Βαλκανικού Κυπέλλου Εθνών.
Το ξεκίνημα
Η αρχική απόφαση για τη δημιουργία μιας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης εθνικών ομάδων ελπίδων ανάμεσα στις έξι βαλκανικές χώρες πάρθηκε στο Βαλκανικό Αθλητικό Συνέδριο που διεξήχθη στις 24 και 25 Φεβρουαρίου 1968 στην Κωνσταντινούπολη, έπειτα από πρόταση της τουρκικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Η οριστική απόφαση και οι λεπτομέρειες του τρόπου διεξαγωγής καθορίστηκαν στο επόμενο αντίστοιχο συνέδριο που έγινε στην Αθήνα. Αποφασίστηκε η διοργάνωση να έχει μορφή τουρνουά με βαθμολογία, διάρκειας δέκα περίπου ημερών και να διεξάγεται κάθε χρόνο σε διαφορετική χώρα. Έπειτα από πρόταση της ΕΠΟ, το 1ο Βαλκανικό Κύπελλο ορίστηκε να διεξαχθεί στη Θεσσαλονίκη, στο Καυτανζόγλειο Στάδιο, το Σεπτέμβριο του 1968 και τα επόμενα να διεξάγονται κάθε Ιούνιο. Το 1977 αποφασίστηκε να μην διεξάγεται ως τουρνουά σε μία χώρα αλλά οι ομάδες από τον προκριματικό γύρο ως τον τελικό να δίνουν διπλούς αγώνες εντός/εκτός έδρας. Έτσι χρειάστηκαν δυο χρόνια για την ολοκλήρωση της διοργάνωσης. Με τη μορφή αυτή δεν διεξήχθη ξανά.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Διοργανώσεις ποδοσφαίρου εθνικών ομάδων
Πιερ Καρντέν
Ο Πιερ Καρντέν (Pierre Cardin, γεννημένος ως Pietro Costante Cardin, 2 Ιουλίου 1922 – 29 Δεκεμβρίου 2020) ήταν Γάλλος σχεδιαστής μόδας, ιταλικής καταγωγής. Είναι γνωστός για το avant-garde στυλ του και για τα διαστημικά σχέδιά του. Προτιμούσε τα γεωμετρικά σχήματα και μοτίβα και ήταν πρωτοπόρος στη unisex μόδα, πειραματιζόμενος μερικές φορές. Ίδρυσε την σχολή μόδας του το 1950 και εισήγαγε το "bubble dress" το 1954.
Το 1969 ο Αριστοτέλης Ωνάσης του είχε αναθέσει την σχεδίαση των στολών των αεροσυνοδών και όλων των πληρωμάτων της Ολυμπιακής Αεροπορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:Γάλλοι επιχειρηματίες Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γαλλία Κατηγορία:Ευρωπαίοι ιταλικής καταγωγής
Κάρολος Α΄ της Αυστρίας
Ο Κάρολος Α΄ (Karl I, 17 Αυγούστου 1887 - 1 Απριλίου 1922) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Αυστροουγγαρίας από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης και ο τελευταίος βασιλιάς της Ουγγαρίας ως Κάρολος Δ΄ (1916 - 1918).
Βιογραφία
Ο Κάρολος Φραγκίσκος Ιωσήφ Λουδοβίκος Ουμβέρτος Γεώργιος Όθων Μαρία ήταν γιος του Όθωνα, Αρχιδούκα της Αυστρίας, και της Μαρίας Ιωσηφίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου της Σαξονίας. Ο πατέρας του ήταν ανιψιός του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας και αδερφός του Φραγκίσκου Φερδινάνδου της Αυστρίας που δολοφονήθηκε στο Σαράγεβο το 1914.
Αφού τελείωσε το σχολείο, υπηρέτησε ως αξιωματικός του στρατού μεταξύ 1906 και 1908 στην Πράγα όπου παράλληλα σπούδαζε νομική και πολιτικές επιστήμες. Το 1911 παντρεύτηκε τη Ζίτα της Πάρμας. Καθώς η Σοφία, η σύζυγος του διαδόχου Φραγκίσκου Φερδινάνδου δεν προερχόταν από βασιλική γενιά, τα παιδιά τους δεν είχαν δικαιώματα διαδοχής. Με τη δολοφονία τού θείου του Φραγκίσκου Φερδινάνδου, κάτι που στάθηκε αιτία για την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1914), έγινε διάδοχος του Αυστριακού θρόνου. Στις αρχές του πολέμου τοποθετήθηκε στο αρχηγείο του στρατού στο Τσέσυν και στη συνέχεια ανέλαβε τη διοίκηση του ΧΧ Σώματος Στρατού στην επίθεση κατά της Ιταλίας την άνοιξη του 1916. Από κει μεταφέρθηκε τον Αύγουστο στο Ρουμανικό Μέτωπο.
Το Νοέμβριο διαδέχθηκε τον υπερήλικα θείο του Φραγκίσκο Ιωσήφ στον αυτοκρατορικό θρόνο· η στέψη του έγινε στις 30 Δεκεμβρίου 1916. Μέχρι τότε ο Κάρολος δεν είχε αποκτήσει ιδιαίτερη εμπειρία στην άσκηση εξουσίας, καθώς δεν είχε συμπεριληφθεί στους ανώτερους κύκλους λήψης αποφάσεων. Χαρακτηριζόταν από ιδεαλισμό και αναποφασιστικότητα, ενώ επηρεαζόταν ιδιαίτερα από τη σύζυγό του στη λήψη αποφάσεων.