cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μέγιστος κοινός διαιρέτης
Με παραγοντοποίηση
Παράδειγμα α: Έστω ότι α =120 και β =350. Από την παραγοντοποίηση έχουμε 120 = 23*3*5 και 350 = 2*52*7. Οι κοινοί πρώτοι παράγοντες είναι οι 2, 5 και οι μη κοινοί οι 3, 7. Υψώνοντας τον καθένα από τους κοινούς στη μικρότερη δύναμή του έχουμε 2, 5. Άρα ΜΚΔ(α,β)= 2*5 = 10.
Παράδειγμα β: Έστω ότι α=150 και β=350. Από την παραγοντοποίηση έχουμε 150=2*3*52 και 350=2*52*7. Οι κοινοί πρώτοι παράγοντες είναι οι 2, 5 και οι μη κοινοί οι 3, 7. Υψώνοντας τον καθένα από τους κοινούς στη μικρότερη δύναμή του έχουμε 2, 52. Άρα ΜΚΔ(α,β)=2*52=50.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Ηράκλεια Τραχινία
Η Ηράκλεια Τραχινία είναι πόλη που ίδρυσαν οι Σπαρτιάτες στην περιοχή της αρχαίας Μαλίδας. Η πόλη ιδρύθηκε το 426 π.Χ., κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού και ο σκοπός της ίδρυσής της ήταν η υπεράσπιση των Μαλιέων απέναντι στους Οιταίους με τους οποίους οι Μαλιείς βρίσκονταν σε πόλεμο. Οι βαθύτεροι σκοποί όμως της ίδρυσης της πόλης, όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης, ήταν ότι η πόλη παρείχε σημαντικά πλεονεκτήματα στους Σπαρτιάτες στον πόλεμο που διεξήγαγαν με την Αθήνα. Η πόλη παρείχε ένα βορειότερο καταφύγιο του στόλου τους και ελεγχε το πέρασμα από την νότια στην βόρεια Ελλάδα.
Η πόλη αποικίστηκε από Δωριείς που προσκλήθηκαν από τους Σπαρτιάτες να εγκατασταθούν σ' αυτή. Σύντομα εξελίχθηκε σε ισχυρό κέντρο της περιοχής ανησυχώντας τους Θεσσαλούς οι οποίοι μέχρι τότε έλεγχαν την κοιλάδα του Σπερχειού. Το 420 π.Χ. έξι χρόνια μετά την ίδρυση της πόλης Ηράκλεια πολιορκήθηκε από την συμμαχία των γειτονικών της κρατών στην οποία ηγούνταν οι Θεσσαλοί. Οι Σπαρτιάτες προτίμησαν να παραδώσουν την πόλη στους Βοιωτούς ώστε να αποφύγει την Αθηναϊκή κυριαρχία. Τα επόμενα χρόνια η πόλη πέρασε στον έλεγχο των Θεσσαλών, στην συνέχεια στους Οιταίους και στην Αιτωλική Συμπολιτεία μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση.
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Σπάρτης Κατηγορία:Μαλιείς
Κατάλογος νομαρχών Λέσβου
Ο Νομάρχης Λέσβου ήταν ο διορισμένος (από το 1912 μέχρι το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 μέχρι το 2010) άρχων του Νομού Λέσβου του ελληνικού κράτους.
Η νομαρχία συστάθηκε το 1912 μετά την απελευθέρωση της Λέσβου και την καθαίρεση των τουρκικών αρχών του νησιού από τον Κουντουριώτη. Ο τελευταίος όρισε ως πρώτο επίτροπο για τη διοίκηση του νησιού τον ταγματάρχη Αλέξανδρου Μανουσάκη και ως πολιτικό και στρατιωτικό διοικητή τον Κωνσταντίνο Μελά. Στο βόρειο τμήμα της Λέσβου διορίστηκε έπαρχος με έδρα τη Μήθυμνα. Το 1921 στη θέση αυτή ήταν ο Ν. Τσιάμης, συμβολαιογράφος Μήθυμνας το 1923. Πιστεύεται ότι πιθανότατα το επαρχείο καταργήθηκε.
Οι Νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 οι Νομάρχες ήταν αιρετοί. Πρώτος διορισμένος νομάρχης ήταν ο Αντώνιος Σπηλιωτόπουλος και πρώτος αιρετός ο Παύλος Βογιατζής.
Η Νομαρχία Λέσβου σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Μυτιλήνης.
Αντιπεριφερειάρχες Π.Ε. Λέσβου
Ως διάδοχοι των νομαρχών μπορούν να θεωρηθούν οι αιρετοί Αντιπεριφερειάρχες.
Βιβλιογραφία
Λεσβου
Μόλες Μυκόνου
Οι Μόλες είναι συστάδα δύο βραχονησίδων στη βόρεια πλευρά της Μυκόνου. Διοικητικά ανήκουν στη Δημοτική Ενότητα Μυκονίων, η οποία υπάγεται στον Δήμο Μυκόνου. Είναι ακατοίκητες, με πετρώδες έδαφος και χωρίς βλάστηση.
Βρίσκονται στην είσοδο του όρμου του Πανόρμου και απέναντι από τον οικισμό του Αγίου Σώστη. Κοντά τους βρίσκεται και η βραχονησίδα Μαρμαρονήσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Μυκόνου Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Βάρδας
Ο Βάρδας (816 – 21 Απριλίου 866) ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, αρμενικής καταγωγής, από την Παφλαγονία. Έλαβε τον τίτλο του πατρίκιου από τον αυτοκράτορα Θεόφιλο και συμμετείχε μαζί με τον Θεόφιλο σε εκστρατεία στην Αμπχαζία, όπου ηττήθηκαν. Αδελφός της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, βοήθησε τον γιο της Μιχαήλ Γ΄ στην εκθρόνισή της και ο ίδιος ανακηρύχθηκε χαρτουλάριος του κανικλείου, μάγιστρος και αργότερα δομέστικος των σχολών. Στις 26 Απριλίου του 862 στέφθηκε καίσαρας από τον Μιχαήλ.
Θεωρείται εξαίρετος διαχειριστής των κρατικών υποθέσεων κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας του Μιχαήλ, συμβάλλοντας στην εκλογή του Πατριάρχη Φωτίου Α΄ και στην αποστολή του Μεθόδιου στη Μεγάλη Μοραβία. Οργάνωσε τη σχολή της Μαγναύρας, η οποία αποτέλεσε σταθμό για τη βυζαντινή εκπαίδευση. Στη σχολή διδάσκονταν γραμματική, αστρονομία, φιλοσοφία και γεωμετρία. Ο καίσαρ Βάρδας διόρισε ως διευθυντή της σχολής τον Λέοντα.
Δολοφονήθηκε από τον Βασίλειο Α΄ κατά την περίοδο εκστρατείας στη Μικρά Ασία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία γυναίκα (απεβ. πριν το 855) και είχε τέκνα:
Περί το 855 ο Βάρδας έκανε δεύτερο γάμο, με τη Θεοδοσία. Τη διαζεύχθηκε το 862.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί καίσαρες Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Κουροπαλάτες Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών Κατηγορία:Παραδυναστεύοντες
Εθνική Αμπχαζίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αμπχαζίας είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα που εκπροσωπεί το μερικώς αναγνωρισμένο κράτος της Αμπχαζίας. Δεν συνδέεται με τη FIFA ή με την UEFA ή με την ΑΦΚ και έτσι δεν μπορεί να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ή στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου.
Στην πρώτη συμμετοχή τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ConIFA το 2014 τερμάτισαν στην όγδοη θέση, και φιλοξένησαν και κέρδισαν τη δεύτερη έκδοση το 2016. Το 2018 έκανε την πρώτη εμφάνιση της στο CONIFA European Cup,τερματίζοντας στην τρίτη θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές εθνικές και επίσημες ομάδες μη συνδεδεμένες με τη FIFA Κατηγορία:Αμπχαζία
Μαγδαληνή της Γαλλίας (1520-1537)
Η Μαδγαληνή των Βαλουά (Madeleine de Valois, 10 Αυγούστου 1520 - 7 Ιουλίου 1537) ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα που έγινε βασίλισσα της Σκωτίας ως η πρώτη σύζυγος του Ιακώβου Ε΄. Έμεινε γνωστή ως η "Βασίλισσα του Καλοκαιριού" στη Σκωτία.
Πρώιμα χρόνια
Η Μαγδαληνή ήταν πέμπτο παιδί και τρίτη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας και της Κλαυδίας της Βρετάνης, και αδελφή του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας. Από τη γέννηση της ήταν πολύ άρρωστη και ασθενική γι' αυτό ο πατέρας της προτίμησε να μην μεγαλώσει μαζί του στο Παρίσι αλλά στην κοιλάδα του Λίγηρα που είχε καλύτερο κλίμα μαζί με την αδελφή της Μαργαρίτα υπό την επίβλεψη της θείας τους Μαργαρίτας της Ναβάρρας. Όταν ο πατέρας πραγματοποίησε τον δεύτερο γάμο του με τη νέα σύζυγο του, Ελεονώρα της Αυστρίας, πήρε τη Μαγδαληνή κοντά του ενώ είχε φτάσει σε ηλικία 16 ετών.
Βασίλισσα της Σκωτίας και θάνατος της Μαγδαληνής
Τρία χρόνια πριν τη γέννηση της (1517) η Γαλλο-Σκωτική συνθήκη του Ρουέν όριζε τον γάμο μιας Γαλλίδας πριγκίπισσας με τον Σκωτσέζο βασιλιά προκειμένου να ενισχυθεί η συμμαχία μεταξύ των δυο χωρών. Τον Απρίλιο του 1530 ο Τζον Στιούαρτ, Δούκας του Ώλμπανυ, ορίστηκε απεσταλμένος του Βασιλιά της Σκωτίας προκειμένου να συμφωνήσει τον γάμο του Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας με την κόρη του Φραγκίσκου Α΄, Μαγδαληνή. Ο Φραγκίσκος τόνισε ότι η υγεία της Μαγδαληνής είναι πολύ άσχημη, υπάρχει κίνδυνος να μην επιζήσει και του αντιπρότεινε την Μαρία των Βουρβόνων, ο Ιάκωβος συμφώνησε. Στην επίσκεψη του στη Γαλλία (1536) ο Ιάκωβος δεν εντυπωσιάστηκε από τη Μαρία ενώ γοητεύτηκε τόσο πολύ από τη Μαγδαληνή που αποφάσισε να την παντρευτεί πάση θυσία χωρίς να λάβει υπόψη την άσχημη υγεία της. Ο πατέρας της στην αρχή είχε πολλές αντιρρήσεις τονίζοντας ότι δεν πρόκειται να αντέξει το κλίμα της Σκωτίας αλλά τελικά ύστερα από πολλές πιέσεις από τον Ιάκωβο συμφώνησε μαζί του να πραγματοποιήσει τον γάμο με τη Μαγδαληνή. Η Μαγδαληνή προικίστηκε γενναία από τον πατέρα της με μεγάλη περιουσία και με μια πολύ ευνοϊκή συνθήκη να έχουν τα παιδιά της δικαιώματα στον Γαλλικό θρόνο, επιπλέον θα παρέμενε η ίδια βασίλισσα στη Σκωτία σε περίπτωση που ο Ιάκωβο πέθαινε πριν από την ίδια. Η τελετή του γάμου έγινε με μεγαλοπρέπεια στην Παναγία των Παρισίων την 1 Ιανουαρίου 1537, τα πανηγύρια κράτησαν 5 ολόκληρους μήνες μέχρι τον Μάιο του 1537. Εντωμεταξύ η κατάσταση της υγείας της Μαγδαληνής χειροτέρευσε. Το ζευγάρι πήγε στη Σκωτία, τον Ιούνιο του 1537 έστειλε μήνυμα στον πατέρα της ότι είναι καλά στην υγεία της. Έναν μήνα μετά, στις 7 Ιουλίου 1537, λίγο πριν τα 17α γενέθλιά της, πέθανε στα χέρια του Ιακώβου στο Ανάκτορο Χόλυρουντ. Τάφηκε στο Αββαείο του Χόλυρουντ δίπλα στον Ιάκωβο Β΄ της Σκωτίας. Ο Ιάκωβος Ε΄ πέθανε το 1542 και τάφηκε δίπλα της.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας
Μαρμαρογλυπτική
Η μαρμαρογλυπτική είναι κλάδος της γλυπτικής μια εκ των αρχαιότερων μορφών τεχνών του κόσμου που βασίζεται στο σκάλισμα του μαρμάρου.
Γνωστά γλυπτά από μάρμαρο
right|thumb|200px
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλυπτική Κατηγορία:Μάρμαρα
Φλειούς
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Φλειούντας ή Φλιούς ή Φλειούς ήταν αρχαία πόλη-κράτος της Πελοποννήσου χτισμένη στο Φλιάσιο Πεδίο, στα νοτιοδυτικά του νομού Κορινθίας, 3,5 χλμ. βορειοδυτικά της Νεμέας και στις όχθες του Ασωπού ποταμού. Η περιοχή της Φλειούντας που σήμερα είναι Χείμαρρος και ονομαζόταν "Φλιασία" συνόρευε στα βόρεια με την Σικυώνα, στα δυτικά με την Αρκαδία, στα ανατολικά με της Κλεωνές και στα νότια με την αρχαία Αργολίδα. Η περιοχή είναι σήμερα μια μικρή κοιλάδα σε υψόμετρο 270 μέτρα πάνω από την θάλασσα, έχει γύρω της βουνά με ρέματα που έφταναν από παντού και ενώνονταν στο κέντρο της κοιλάδας με τον Κορινθιακό Ασωπό, οι πηγές του είχαν το όνομα "Καρνεάτης". Η περιοχή της Φλειούντας ήταν διάσημη στην αρχαιότητα για τα κρασιά της. Σύμφωνα με τον Στράβων η αρχαιότερη πρωτεύουσα της χώρας ονομαζόταν Αραιθυρέα που την καταγράφει ο Όμηρος, οι κάτοικοι της μετανάστευσαν αργότερα σε απόσταση 30 Σταδίων και ίδρυσαν νέο οικισμό τον Φλοιούντα.
Ονομασία
Ο Παυσανίας δεν αναφέρει καμιά μετανάστευση αλλά καταγράφει την αρχαία πρωτεύουσα με το όνομα "Αραντία" από τον Άραντα, Αυτόχθων κάτοικο της Πελοποννήσου, αμέσως μετά η κόρη του Αραιθυρέα της έδωσε το όνομα Αραιθυρέα. Το τελικό της όνομα το έδωσε ο Φλίας, σύμφωνα με μερικούς συγγραφείς πατέρας του ήταν ο Διόνυσος, σύμφωνα με άλλους πατέρας του ήταν ο Κείσος γιος του Τήμενου. Το όνομα της Αραντίας είχε διατηρηθεί την εποχή που επισκέφτηκε ο Παυσανίας τον λόφο Αραντίνο μπροστά από την πόλη. Οι συγγραφείς συμφωνούν ομόφωνα ότι το αρχαιότερο όνομα της Φλειούς ήταν Αραντία και Αραιθυρέα. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος καταγράφει τον Φλία σαν γιο του Διονύσου και της Χθονοφύλης. Η Φλειούς κατακτήθηκε από τους Δωριείς που ήρθαν από την γειτονική Σικυώνα. Οι περισσότεροι κάτοικοι παρέμειναν και υποτάχθηκαν, μερικοί μετανάστευσαν στις Κλαζομενές, άλλοι στην Σάμο, ένας από αυτούς ήταν ο Ίππασος πρόγονος του Πυθαγόρα. Το πολίτευμα της ήταν αριστοκρατικό όπως οι υπόλοιπες Δωρικές πόλεις, αργότερα μετατράπηκε σε Τυραννία, ένας από τους τυράνους καταγράφεται ο Λέων της Φλειούς σύγχρονος του Πυθαγόρα. Η Φλειούς συμμετείχε στην Μάχη των Θερμοπυλών με 200 στρατιώτες και στην Μάχη των Πλαταιών με 1.000 στρατιώτες. Άν και βρισκόταν πολύ κοντά στο Άργος υποστήριξε την Αρχαία Σπάρτη στην μεταξύ τους διαμάχη, συμμετείχε στην Σπαρτιατική Συμμαχία και υποστήριξε την Σπάρτη σε όλη την διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Αρχαιότητα
250px|right|thumb|Χάρτης της αρχαίας Κορινθίας Η Φλειούς υποστήριξε σταθερά την Σπάρτη σε όλη την διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου αν και έστειλε μικρή στρατιωτική βοήθεια χάρη στον περιορισμένο πληθυσμό της που έφτανε τους 5.000 άντρες. Η στήριξη της στην Σπάρτη προερχόταν περισσότερο από τους φόβους της για το γειτονικό Άργος που είχε φιλοδοξίες να κατακτήσει ολόκληρη την Πελοπόννησο, παρόλα αυτά φαίνεται ότι τον 4ο αιώνα είχε αποκτήσει δημοκρατικό πολίτευμα. Τον 4ο αιώνα π.Χ. ξέσπασε εσωτερική διαμάχη ανάμεσα στους δημοκρατικούς και τους Ολιγαρχικούς όπως σε όλες τις Ελληνικές πόλεις. Την περίοδο αυτή πραγματοποιήθηκε μια αλλαγή στην κυβέρνηση αφού μια ομάδα κατοίκων οπαδών της Σπάρτης εξορίστηκε (393 π.Χ.). Η Φλειούς συνέχιζε ωστόσο να υποστηρίζει σταθερά την Σπάρτη, την ίδια χρονιά ο Αθηναίος στρατηγός Ιφικράτης τους συνέτριψαν. Οι κάτοικοι επιθυμούσαν να ζητήσουν βοήθεια από την Σπάρτη αλλά δίστασαν να το κάνουν από φόβο ότι θα απαιτούσε να επιστρέψουν οι εξόριστοι, οι Λακεδαιμόνιοι ωστόσο τους βοήθησαν. Δύο χρόνια αργότερα (383 π.Χ.) οι εξόριστοι ζήτησαν από τους Σπαρτιάτες να υποστηρίξει την περίπτωση τους, οι Φλειείς μετά την συντριβή τους στην Μαντίνεια Αρκαδίας υποχώρησαν και αναγκάστηκαν να τους δεχτούν. Σύντομα ξέσπασε εμφύλια διαμάχη στην πόλη, οι πρώην εξόριστοι ζήτησαν από τους Σπαρτιάτες να επέμβουν, ο Αγησίλαος Β΄ της Σπάρτης έφτασε με στρατό την εποχή που η Φλειούς είχε 5.000 κατοίκους. Η πολιορκία του Αγησιλάου κράτησε 1 χρόνο και 8 μήνες, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να παραδοθούν χάρη στην έλλειψη τροφίμων. Ο Αγησίλαος Β΄ τοποθέτησε Συμβούλιο 100 ατόμων, οι μισοί ήταν οι πρώην εξόριστοι, είχαν δικαίωμα ζωής ή θανάτου στους πολίτες. Οι Φλειείς έμειναν από τότε πιστοί στην Σπάρτη παρά τις σκληρές επιδρομές που είχαν υποστεί στα σύνορα τους, οι Αργείτες κατέλαβαν την Τρικάρανον και την Θυαμία στα σύνορα με την Σικυώνα.
Οι Δημοκρατικοί της Φλειούς αποπειράθηκαν να ανακαταλάβουν την εξουσία μετά την Μάχη των Λεύκτρων, που κατέληξε σε ήττα των Σπαρτιατών, αλλά δεν το κατόρθωσαν. Η πόλη παρέμεινε σύμμαχος της Σπάρτης κατά το διάστημα που βρισκόταν σε πόλεμο με το Κοινό των Αρκάδων, μεταξύ 370 και 362 π.Χ. Το 368 π.Χ. οι Αρκάδες και οι Ηλείοι, κινήθηκαν με στόχο να συναντήσουν τον Επαμεινώνδα στον Ισθμό και να βαδίσουν εναντίον της Φλειούς, οι αντάρτες τους υποσχέθηκαν βοήθεια. Οι αντάρτες που είχαν καταλάβει την Ακρόπολη προσπάθησαν να εισβάλουν στην πόλη αλλά αποκρούστηκαν, μαζί τους αποκρούστηκαν οι Αρκάδες και οι Ηλείοι. Την επόμενη χρονιά οι Φλειείς δέχτηκαν μια σκληρότερη επίθεση από τον Θηβαίο στρατιωτικό διοικητή της Σικύωνας που είχαν την στήριξη του τυράννου της πόλης Ευφρών. Το κύριο σώμα του στρατού βάδισε από το Τρίκάρανο προς το Ηραίον Άργους που βρισκόταν στους πρόποδες του βουνού, ο στόχος ήταν να λεηλατήσουν το Φλιάσιο πεδίο. Την ίδια στιγμή ένα απόσπασμα από Σικυώνιους και Πελλήνιους τοποθετήθηκε στα βορειοανατολικά της Ακρόπολης με στόχο να εμποδίσουν την επίθεση του στρατού της Φλειούς από τα μετόπισθεν. Το κύριο στρατιωτικό τμήμα των εισβολέων απέτυχε ωστόσο να ενωθεί με τον απόσπασμα επειδή τους εμπόδισε μια Χαράδρα, οι Φλειείς νίκησαν τους εισβολείς με βαριές απώλειες. Λίγο μετά οι Σπαρτιάτες νίκησαν τους Αρκάδες και τους Αργείους κοντά στην Αρκαδική πόλη Εύτρηση. Πάντως οι Φλειάσιοι είχαν ζητήσει να μείνουν ουδέτεροι στον αγώνα μεταξύ Θήβας και Σπάρτης, δηλώνοντας ότι ναι μεν δεν θα επιτεθούν σε θηβαϊκούς στόχους, αλλά ούτε και θα εκστρατεύσουν ποτέ εναντίον της Σπάρτης.
Ελληνιστικά χρόνια
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Obol,_late_6th-early_5th_century_BC,_Phlious.jpg|μικρογραφία|[[Οβολός των τελών του 6ου αιώνα π.Χ. από την πόλη της Φλειούς]] Αργότερα ο Φλειούντας συμμετείχε στην πανελλήνια συμμαχία που διοργάνωσε ο Φίλιππος Β' της Μακεδονίας το 337 π.Χ. και το 323 π.Χ., όταν μαθεύτηκε ότι πέθανε ο Αλέξανδρος ο Μέγας, αποστάτησε μαζί με τους Αθηναίους. Η Φλειούς όπως οι υπόλοιπες Πελοποννησιακές πόλεις απέκτησε τυραννικό πολίτευμα, η πόλη εισήλθε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία (228 π.Χ.) που διοικούσε ο Άρατος ο Σικυώνιος, ο τύραννος Κλεώνυμος αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τα καθήκοντα του. Σε τέσσερα χρόνια (224 π.Χ.) η Φλειούς συμμάχησε ξανά με την Σπάρτη αφού σύναψε θερμές σχέσεις με τον τότε βασιλιά της πόλης Κλεομένη Γ΄. Από τον Φλειούντα καταγόταν ο μεγάλος ποιητής Πρατίνας, δίδαξε στην Αρχαία Αθήνα το Σατυρικό δράμα και συμμετείχε σε διαγωνισμό με τον Αισχύλο για το βραβείο. Στην Αγορά της Φλειούς ήταν ορατός ο τάφος του εξίσου μεγάλου ποιητή Αριστία, του γιου του Πρατίνα. Από την ίδια πόλη καταγόταν τέλος και η μαθήτρια του Πλάτωνος Αξιοθέα της Φλειούς. Ο Παυσανίας επισκέφτηκε την Ακρόπολη τον 2ο αιώνα π.Χ. και κατέγραψε έναν ναό αφιερωμένο στην Ήβη ή στον Γανυμήδη, βρισκόταν σε ένα δάσος από κυπαρίσσια και οι κυνηγημένοι το χρησιμοποιούσαν σαν άσυλο. Στην Ακρόπολη υπήρχε επίσης ναός της Δήμητρας και κατεβαίνοντας από την Ακρόπολη στους πρόποδες του λόφου ναός του Ασκληπιού, ακόμα χαμηλότερα δίπλα από το θέατρο βρισκόταν και άλλος ναός της Δήμητρας και πολλά δημόσια κτίρια. Η περιοχή της Αρχαίας Φλειούς τοποθετείται πολύ κοντά στην σημερινή Νεμέα. Επίσης η περιοχή είχε υπολογίσιμη αγροτική παραγωγή. Συγκεκριμένα ήταν πλούσια σε αμπέλια και οι κάτοικοι παρήγαν κρασί και είχαν την εκμετάλλευση της κοιλάδας του Ασωπού, δηλαδή του Φλιασίου πεδίου, που βρισκόταν σε σημαντικό υψόμετρο (σήμερα 400 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσας).
Μεσαίωνας
Η περιοχή ακολούθησε τη μοίρα όλης της Πελοποννήσου, αλλά αντιστάθηκε με ιδιαίτερη ζέση στον επεκτατισμό των Οθωμανών. Αυτό το πλήρωσε ακριβά το 1460, επειδή θεωρήθηκε κέντρο αντίστασης και υπέστη  μεγάλες ζημίες απο τον οθωμανικό στρατό.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κορινθίας
Κουετιαπίνη
thumb|250px|Η χημική δομή της κουετιαπίνης Η κουετιαπίνη, που πωλείται με την επωνυμία Seroquel μεταξύ άλλων, είναι ένα άτυπο αντιψυχωσικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας, της διπολικής διαταραχής και της μείζονος κατάθλιψης. Παρόλο που χρησιμοποιείται ευρέως ως υπνωτικό λόγω της ηρεμιστικής του δράσης, τα οφέλη αυτής της χρήσης δεν φαίνεται γενικά να υπερτερούν των παρενεργειών. Λαμβάνεται από το στόμα.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τις: υπνηλία, δυσκοιλιότητα, αύξηση βάρους και ξηροστομία. Άλλες παρενέργειες περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση στην ορθοστασία, επιληπτικές κρίσεις, παρατεταμένη στύση, υψηλό σάκχαρο στο αίμα, όψιμη δυσκινησία και κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο. Σε ηλικιωμένα άτομα με άνοια, η χρήση κουετιαπίνης αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου. Η χρήση κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε κινητικές διαταραχές στο μωρό για κάποιο διάστημα μετά τη γέννηση. Η κουετιαπίνη θεωρείται ότι δρα αναστέλλοντας έναν αριθμό υποδοχέων, συμπεριλαμβανομένων των υποδοχέων σεροτονίνης και της ντοπαμίνης.
Η κουετιαπίνη αναπτύχθηκε το 1985 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1997. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν η 76η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από δέκα εκατομμύρια συνταγές.
Ιατρικές χρήσεις
Η κουετιαπίνη χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και της διπολικής διαταραχής. Η κουετιαπίνη επιδρά τόσο στα θετικά όσο και στα αρνητικά συμπτώματα σχιζοφρένειας.
Μια ανασκόπηση από το Cochrane το 2013 συνέκρινε την κουετιαπίνη με τα τυπικά αντιψυχωσικά: Σε μια συγκριτική μελέτη του 2013 της αποτελεσματικότητας 15 αντιψυχωσικών φαρμάκων στη θεραπεία της σχιζοφρένειας, η κουετιαπίνη παρουσίασε την τυπική αποτελεσματικότητα. Ήταν 13-16% πιο αποτελεσματική από τη ζιπρασιδόνη, τη χλωροπρομαζίνη και την ασεναπίνη και περίπου εξίσου αποτελεσματική με την αλοπεριδόλη και την αριπιπραζόλη.
Υπάρχουν ενδείξεις για όφελος της κουετιαπίνης έναντι του εικονικού φαρμάκου στη σχιζοφρένεια. Ωστόσο, οριστικά συμπεράσματα δεν είναι δυνατά λόγω του υψηλού ποσοστού τριβής στις δοκιμές (άνω του 50%) και της έλλειψης δεδομένων σχετικά με τα οικονομικά αποτελέσματα, την κοινωνική λειτουργικότητα ή την ποιότητα ζωής.
Μια ανασκόπηση στο Cochrane που συνέκρινε την κουετιαπίνη με άλλους άτυπους αντιψυχωσικούς παράγοντες κατέληξε διστακτικά στο συμπέρασμα ότι μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματική από την ολανζαπίνη και τη ρισπεριδόνη, έχει λιγότερες παρενέργειες που σχετίζονται με την κίνηση από την παλιπεριδόνη, την αριπιπραζόλη, τη ζιπρασιδόνη, τη ρισπεριδόνη και την ολανζαπίνη και έχει ως αποτέλεσμα αύξηση βάρους παρόμοια με τη ρισπεριδόνη, την κλοζαπίνη και την αριπιπραζόλη. Κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι προκαλεί τάσεις αυτοκτονίας, αυτοκτονία, θάνατος, παράταση QTc, χαμηλή αρτηριακή πίεση, ταχυκαρδία, υπνηλία, γυναικομαστία, γαλακτόρροια, ανωμαλία της εμμήνου ρύσεως και στον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων με ρυθμό παρόμοιο με τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς.
Διπολική διαταραχή
Σε άτομα με διπολική διαταραχή, η κουετιαπίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των καταθλιπτικών επεισοδίων, στα οξέα μανιακά επεισόδια που σχετίζονται με τη διπολική διαταραχή Ι (είτε ως μονοθεραπεία είτε ως συμπληρωματική θεραπεία με λίθιο, βαλπροϊκό ή λαμοτριγίνη), οξέα μικτά επεισόδια και ως θεραπεία συντήρησης της διπολικής διαταραχής Ι, ως συμπληρωματική θεραπεία μαζί με λίθιο ή divalproex.
Μείζονα καταθλιπτική διαταραχή
Η κουετιαπίνη είναι αποτελεσματική στη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή είτε όταν χρησιμοποιείται μόνη της είτε μαζί με άλλα φάρμακα. Ωστόσο, η υπνηλία είναι συχνή ανεπιθύμητη παρενέργεια.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Αυστραλία (αν και δεν επιδοτείται από το Αυστραλιανό Φαρμακευτικό Σχήμα για τη θεραπεία της μείζονος κατάθλιψης), η κουετιαπίνη έχει εγκριθεί για χρήση ως πρόσθετη θεραπεία.
Νόσος Αλτσχάϊμερ
Η κουετιαπίνη δεν μειώνει την ανησυχία σε άτομα με Αλτσχάιμερ, ενώ επιδεινώνει τη διανοητική λειτουργία στους ηλικιωμένους με άνοια και επομένως δεν συνιστάται.
Άλλες χρήσεις
Η χρήση χαμηλών δόσεων κουετιαπίνης για αντιμετώπιση της αϋπνίας, αν και συχνή, δεν συνιστάται, καθώς υπάρχουν λίγες ενδείξεις οφέλους σε σχέση με τις παρενέργειες.
Μερικές φορές χρησιμοποιείται εκτός ετικέτας, συχνά ως παράγοντας αύξησης, για τη θεραπεία καταστάσεων όπως το σύνδρομο Tourette, μουσικές ψευδαισθήσεις και διαταραχές άγχους. Σε μία ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο Lancet το 2019, η κουετιαπίνη βρέθηκε να είναι το πιο αποτελεσμάτικο φάρμακο από όσα μελετήθηκαν στη βελτίωση των συμπτωμάτων της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής, όμως δεν ήταν καλά ανεκτή. Συστήνεται η χρήση της μόνο σε ασθενείς με ανθεκτική σε άλλες θεραπείες νόσο.
Η κουετιαπίνη και η κλοζαπίνη είναι τα πιο διαδεδομένα φάρμακα για τη θεραπεία της ψύχωσης της νόσου του Πάρκινσον λόγω της πολύ χαμηλής εξωπυραμιδικής δράσης τους. Λόγω των κινδύνων που σχετίζονται με την κλοζαπίνη (π.χ. ακοκκιοκυττάρωση, σακχαρώδης διαβήτης, κ.λπ.), οι κλινικοί γιατροί συχνά δοκιμάζουν πρώτα τη θεραπεία με κουετιαπίνη, αν και τα στοιχεία που υποστηρίζουν τη χρήση κουετιαπίνης για αυτό το λόγο είναι σημαντικά ασθενέστερα από εκείνα που υποστηρίζουν τη χρήση κλοζαπίνης.
Παρενέργειες
Πηγές για τον κατάλογο παρενεργειών:
Τόσο τα τυπικά όσο και τα άτυπα αντιψυχωσικά μπορούν να προκαλέσουν όψιμη δυσκινησία. Σύμφωνα με μια μελέτη, τα ποσοστά είναι χαμηλότερα στα άτυπα (στο 3,9%), συγκριτικά με τα τυπικά (στο 5,5%). Αν και η κουετιαπίνη και η κλοζαπίνη είναι άτυπα αντιψυχωσικά, η αλλαγή σε αυτά τα άτυπα είναι μια επιλογή για την ελαχιστοποίηση των συμπτωμάτων της όψιμης δυσκινησίας που προκαλούνται από άλλα άτυπα.
Διακοπή
Το Βρετανικό Εθνικό Συνταγολόγιο συνιστά σταδιακή απόσυρση κατά τη διακοπή των αντιψυχωσικών για να αποφευχθεί το σύνδρομο οξείας απόσυρσης ή ταχείας υποτροπής. Τα συμπτώματα στέρησης συνήθως περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο και απώλεια όρεξης. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ανησυχία, αυξημένη εφίδρωση και προβλήματα ύπνου. Λιγότερο συχνά μπορεί να υπάρχει μια αίσθηση περιστροφής, μούδιασμα ή μυϊκούς πόνους. Τα συμπτώματα συνήθως υποχωρούν μετά από μικρό χρονικό διάστημα.
Εγκυμοσύνη και γαλουχία
Η έκθεση μέσω του πλακούντα είναι λιγότερη για την κουετιαπίνη σε σύγκριση με άλλα άτυπα αντιψυχωσικά. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να αποκλειστεί κίνδυνος για το έμβρυο, αλλά τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι είναι απίθανο να προκύψουν σημαντικές δυσπλασίες του εμβρύου. Εκκρίνεται στο μητρικό γάλα και ως εκ τούτου οι μητέρες που λαμβάνουν κουετιαπίνη συνιστάται να μην θηλάζουν.
Υπερβολική δόση
thumb|250px|Χάπια 100 και 25 mg κουετιαπίνης Οι περισσότερες περιπτώσεις οξείας υπερδοσολογίας έχουν ως αποτέλεσμα μόνο υπνηλία, υπόταση και ταχυκαρδία, αλλά έχουν περιγραφεί συμβάντα καρδιακής αρρυθμίας, κώματος ή ακόμη και θανάτου σε ενήλικες. Οι συγκεντρώσεις κουετιαπίνης στον ορό ή στο πλάσμα είναι συνήθως 1-10 mg/L στους επιζώντες από υπερδοσολογία, ενώ τα μεταθανάτια επίπεδα στο αίμα είναι 10-25 mg/L, σε θανατηφόρες περιπτώσεις. Τα μη τοξικά επίπεδα στο αίμα μετά τη σφαγή κυμαίνονται σε περίπου 0,8 mg/kg, αλλά τα τοξικά επίπεδα στο αίμα μετά τη σφαγή μπορούν να αρχίσουν στα 0,35 mg/kg.
Φαρμακοδυναμική
Η κουετιαπίνη δρα στους εξής υποδοχείς:
Αυτό σημαίνει ότι η κουετιαπίνη είναι ανταγωνιστής των ντοπαμινεργικών, σεροτονινεργικών και αδρενεργικών ανταγωνιστής, και ένα ισχυρό αντιισταμινικό με ορισμένες αντιχολινεργικές ιδιότητες. Η κουετιαπίνη συνδέεται ισχυρά με τους υποδοχείς σεροτονίνης και δρα ως μερικός αγωνιστής στους υποδοχείς 5-ΗΤ1Α. Έχει βρεθεί ότι αποσυνδέεται πολύ γρήγορα από τους υποδοχείς D2.. Θεωρητικά, αυτό επιτρέπει φυσιολογικές αυξήσεις της ντοπαμίνης να δράσουν φυσιολογικά στις νευρικές οδούς, ελαχιστοποιώντας έτσι τον κίνδυνο παρενεργειών όπως ο ψευδο-παρκινσονισμός καθώς και αύξηση τηςπρολακτίνη ς. Μερικοί από τους ανταγωνιστές υποδοχείς (σεροτονίνη, νορεπινεφρίνη) είναι στην πραγματικότητα αυτοϋποδοχείς των οποίων ο αποκλεισμός τείνει να αυξάνει την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών.
Σε πολύ χαμηλές δόσεις, η κουετιαπίνη δρα κυρίως ως αποκλειστής του υποδοχέα ισταμίνης (αντιισταμινική δράση) και ως α 1 -αδρενεργικός αποκλειστής. Όταν η δόση αυξάνεται, η κουετιαπίνη ενεργοποιεί το αδρενεργικό σύστημα και συνδέεται ισχυρά με τους υποδοχείς σεροτονίνης και τους αυτοϋποδοχείς. Σε υψηλές δόσεις, η κουετιαπίνη αρχίζει να αποκλείει σημαντικό αριθμό υποδοχέων ντοπαμίνης. Η συνταγογράφηση για λόγους εκτός ετικέτας, π.χ. για χρόνια αϋπνία, μικρών δόσεων κουετιαπίνης δεν συνιστάται λόγω των επιβλαβών παρενεργειών.
Κατά τη θεραπεία της σχιζοφρένειας, ο ανταγωνισμός του υποδοχέα D2 από την κουετιαπίνη στη μεσοδικτυωτή οδό ανακουφίζει τα θετικά συμπτώματα και η ανταγωνιστική δράση στον υποδοχέα 5HT2A στον μετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου ανακουφίζει τα αρνητικά συμπτώματα. Η κουετιαπίνη έχει λιγότερες εξωπυραμιδικές παρενέργειες και είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσει υπερπρολακτιναιμία σε σύγκριση με άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας, επομένως χρησιμοποιείται ως θεραπεία πρώτης γραμμής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπνωτικά Κατηγορία:Αντιψυχωσικά Κατηγορία:Αντικαταθλιπτικά Κατηγορία:Αγχολυτικά Κατηγορία:Αντιισταμινικά Κατηγορία:Αιθέρες Κατηγορία:Αλκοόλες Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Πιπεραζίνες
Σκάνδαλο τηλεφωνικών υποκλοπών στην Ελλάδα (2004-2005)
Το σκάνδαλο τηλεφωνικών υποκλοπών 2004-05 ήταν ένα από τα. Αφορούσε τηλεφωνικές υποκλοπές σε βάρος σημαντικών δημοσίων προσώπων κατά την περίοδο 2004-2005.
Αποκαλύφθηκε πως μέσω ειδικού λογισμικού που είχε εγκατασταθεί στην εταιρία, παρακολουθούνταν την διετία 2004-05 περίπου 100 τηλέφωνα με τη χρήση 14-16 καρτοκινητών «τηλεφώνων-σκιών», τα οποία κατέγραφαν τις συνομιλίες. Μετά από διετή δικαστική έρευνα που δεν απέδωσε αποτελέσματα, η υπόθεση μπήκε στο αρχείο τον Αύγουστο του 2008.
Δύο χρόνια μετά, το 2010 η υπόθεση ξανάνοιξε με την εμφάνιση νέων στοιχείων που υποδείκνυαν υπόθεση κατασκοπείας με ανάμιξη της αμερικανικής πρεσβείας.
Κώστας Τσαλικίδης
Με την υπόθεση των υποκλοπών συνδέεται και η υπόθεση του θανάτου του υπαλλήλου της Vodafone Κώστα Τσαλικίδη. Ο Τσαλικίδης γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1966 και εργαζόταν στην εταιρία Vodafone για 11 χρόνια, και από το 2001 έως τον θάνατο του ήταν υπεύθυνος για την ανάπτυξη του δικτύου της εταιρείας. Ωστόσο, στις 9 Μαρτίου 2005, μία μέρα πριν γνωστοποιηθεί στις αρχές η ύπαρξη του ύποπτου λογισμικού, ο Τσαλικίδης βρέθηκε απαγχονισμένος στο διαμέρισμά του στον Κολωνό. Ο θάνατός του, αποδόθηκε αρχικά σε αυτοκτονία, εκδοχή που υποστηρίχτηκε από το πρώτο δικαστικό πόρισμα.
Το 2019, μετά από 14 χρόνια έρευνας, ο θάνατος του Τσαλικίδη αποδόθηκε σε δολοφονία από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και η υπόθεση έκλεισε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δικαστικές υποθέσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Κατασκοπεία Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα
Δημόσια Κολέγια στις Η.Π.Α.
Η εγγραφές στα δημόσια κολέγια μειώνονται εδώ και κάθε χρόνο από το 2010. Σύμφωνα με το National Student Clearinghouse, η εγγραφή σε δημόσια διετή ιδρύματα ήταν 5.368.470 φοιτητές το φθινόπωρο του 2019, πτώση 1,4 τοις εκατό από το προηγούμενο έτος. Η συνολική μείωση της εγγραφής από το 2010 έως το 2019 ήταν πάνω από 1,6 εκατομμύρια φοιτητές.
Τα δίδακτρα κοινοτικών κολεγίων παρέχονται δωρεάν σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ σε συγκεκριμένα άτομα, μέσω των προγραμμάτων του "College Promise". Το "College Promise" υπάρχει και δρά στην πολιτεία του Μισισιπή, την Ιντιάνα, την Οκλαχόμα, τη Λουιζιάνα, το Μισούρι, το Ντελαγουέρ και το Τενεσί.
Ορολογία και έλεγχος
Πριν από τη δεκαετία του 1970, τα δημόσια κολέγια συχνά αναφέρονται ως κατώτερα κολέγια, και αυτός ο όρος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε ορισμένα ιδρύματα και για τον αθλητισμό, ειδικά για το NJCAA. Ωστόσο, ο όρος "κατώτερο (junior) κολέγιο" χρησιμοποιείται συνήθως για τον χαρακτηρισμό ιδιωτικών διετών ιδρυμάτων. Ο όρος "δημόσιο κολέγιο" έχει εξελιχθεί για να περιγράψει δημόσια διετή ιδρύματα. Η κύρια εθνική οργάνωση υπεράσπισης για τα δημόσια κολέγια, η οποία ιδρύθηκε το 1920 ως "American Association of Junior Colleges", άλλαξε το όνομά της το 1992 σε "American Association of Community Colleges".
Οι Cohen και Brawer σημείωσαν και άλλα ονόματα: κολέγιο πόλης, κολέγιο κομητείας (στο Νιου Τζέρσεϊ) και υπο-πανεπιστημιούπολη. Άλλα κοινά στοιχεία του ονόματος του κολεγίου περιλαμβάνουν τις λέξεις επαγγελματικό, τεχνικό εκπαιδευτικό, εκπαίδευσης ενηλίκων και τεχνικό ίδρυμα. Μερικά ψευδώνυμα είναι τα "κολέγιο δημοκρατίας" και "κολέγιο ευκαιριών".
Σε πολλές πόλεις της Καλιφόρνιας, τα δημόσια κολέγια συχνά ονομάζονται «κολέγια πόλεων», καθώς χρηματοδοτούνται και σχεδιάζονται δημοτικά για να εξυπηρετούν τις ανάγκες των κατοίκων της πόλης στην οποία βρίσκονται. Ωστόσο, τα δημόσια διετή κολέγια της πολιτείας δεν βρίσκονται μόνο στις μεγαλύτερες πόλεις της.
Το δίκτυο δημόσιων κολλεγίων της Νέας Υόρκης ιδρύθηκε έξω από το σύστημα CUNY και ενσωματώθηκε σε αυτό το σύστημα με την επιμονή της κρατικής κυβέρνησης. Ένα άλλο παράδειγμα είναι το Westchester Community College. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο νομός λειτούργησε ένα δημοφιλές επαγγελματικό ίδρυμα. Η κυβέρνηση της Νέας Υόρκης ζήτησε από το νομό να μετατρέψει το τεχνικό του ινστιτούτο σε δημόσιο κολέγιο. Η κυβέρνηση της επαρχίας αντιστάθηκε σε αυτόν τον μετασχηματισμό, καθώς θα ήταν υπεύθυνη για το ένα τρίτο των λειτουργικών δαπανών του νέου ιδρύματος (σε αντίθεση, το κράτος πλήρωσε όλα τα λειτουργικά έξοδα του τεχνικού ινστιτούτου). Μετά από μια σειρά πολύ θερμών συναντήσεων, που αναφέρονται πλήρως στον τοπικό τύπο, ο νομός αναγκάστηκε να συμμορφωθεί με τις επιθυμίες της πολιτειακής κυβέρνησης.
Η προέλευση, οι σκοποί και η χρηματοδότηση δημόσιων διετών κολλεγίων ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των κρατών και, όπως στην Καλιφόρνια, εντός των κρατών. Επειδή ο ρόλος που διαδραματίζουν τα κολλέγια της αγροτικής κοινότητας στην προετοιμασία της νεολαίας της υπαίθρου για την παραγωγική τους σταδιοδρομία στα αστικά κέντρα δεν είναι κατανοητός από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, αυτά τα μικρότερα ιδρύματα δεν λαμβάνουν επαρκή κρατική χρηματοδότηση για να αντισταθμίσουν τις αδύναμες φορολογικές τους βάσεις και, λόγω του σχετικά μικρού μεγέθους τους, φέρουν πολύ υψηλότερο κόστος ανά φοιτητή σε σύγκριση με τα κολέγια της αστικής κοινότητας. Αυτή η ανισότητα στη βασική θεσμική χρηματοδότηση οδήγησε στη δημιουργία τέτοιων οργανισμών όπως τα δημόσια κολέγια της Appalachia και η ένωση φυλετικών κολεγίων, οι οποίες προσπάθησαν να προωθήσουν πιο δίκαιη χρηματοδότηση ανεξάρτητα από το μέγεθος ή την τοποθεσία ενός ιδρύματος.
Τα πρώτα δημόσια κολέγια
Πριν από το 1850, ελάχιστα δημόσια ιδρύματα προσέφεραν δύο χρόνια κολλεγίου: το Lasell Junior College στο Auburndale της Μασαχουσέτης και το Vincennes University of Vincennes της Ιντιάνα. Η Helland παραθέτει μια ενότητα από τον κατάλογο του Πανεπιστημίου Vincennes του 1899: «Το Πανεπιστήμιο Vincennes κατέχει μια μοναδική θέση στον εκπαιδευτικό τομέα. Είναι στα μισά του δρόμου ανάμεσα στο ανατεθέν γυμνάσιο και το πλήρες κολλέγιο: είναι στην πραγματικότητα ένα κατώτερο κολέγιο. "
Πολλά από τα πρώτα δημόσια κολέγια ήταν κανονικά σχολεία που ετοίμαζαν δασκάλους. Πρωταρχική έμφαση δόθηκε στις παραδοσιακές αξίες της μεσαίας τάξης και στην ανάπτυξη υπεύθυνων πολιτών. Για παράδειγμα, τα κανονικά σχολεία ξεκίνησαν στην πολιτεία της Μασαχουσέτης το 1880 ως επέκταση των τοπικών γυμνασίων. Δημιουργήθηκαν για να καλύψουν την ανάγκη προετοιμασίας των εκπαιδευτικών. Στο Saint Joseph, Missouri, προστέθηκε ένα κανονικό σχολείο στο τοπικό γυμνάσιο για να παρέχει ένα κομμάτι σταδιοδρομίας για τις γυναίκες που ήθελαν να διδάξουν. Ο κ. Γουάιτφορντ, επιθεωρητής της περιοχής, ζήτησε από το Πανεπιστήμιο του Μιζούρι να προσδιορίσει εάν οι πιστώσεις από το Saint Joseph Normal School θα μπορούσαν να μεταφερθούν σε πρόγραμμα απολυτηρίου. Ο Πρόεδρος του Πανεπιστημίου, Dr. Hill, αναγνώρισε το αίτημα και προέβλεπε τη διατύπωση. Συμπτωματικά, ο Dr. Hill συμμετείχε ενεργά στην Αμερικανική Ένωση Πανεπιστημίων και ζήτησε την ίδρυση κατώτερων κολλεγίων για το σκοπό αυτό.
Στη Μινεσότα, η Δημοτική Σχολή του Αγίου Παύλου ίδρυσε μια «Σχολή Εκπαίδευσης Πόλης» για την προετοιμασία των εκπαιδευτικών. Η αποστολή του σχολείου του 1883 ήταν να παρέχει πιστοποιημένους δασκάλους και αντικαταστάτες δασκάλους της περιοχής. Η κυρία M. E. Jenness από το Normal School στο River Falls του Ουισκόνσιν, ήταν η πρώτη διευθύντρια του St. Paul School. Η κα N. F. Wheaton ήταν Διευθύντρια Πρακτικής. Ο Wheaton είχε απασχοληθεί στο Oshkosh Normal School στο Ουισκόνσιν. Στη Μινεάπολη, ιδρύθηκε μια σχολή κανονικής εκπαίδευσης το φθινόπωρο του 1887. Η Μις Adele Evers του Normal School του Μάντσεστερ στο Νιού Χάμσαϊρ διορίστηκε η πρώτη δασκάλα. Ήταν μία από τις έξι υποψήφιες για τη θέση. Οι αναφορές του Evers περιελάμβαναν εργασίες στο Martha's Vineyard και το Saratoga.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στις ΗΠΑ Κατηγορία:Επαγγελματική εκπαίδευση
Θερμική διάσπαση υδροξειδίου
Τα περισσότερα από τα υδροξείδια των μετάλλων κατά τη θέρμανση ή την πύρωσή τους αφυδατώνονται δίνοντας τον αντίστοιχο ανυδρίτη και νερό. Εξαίρεση αποτελούν τα υδροξείδια νατρίου (NaOH) και καλίου (KOH). Επομένως : Υδροξείδιο μετάλλου → ανυδρίτης βάσης (δηλ. βασικό οξείδιο) + Η2Ο Παραδείγματα : Αν το υδροξείδιο διασπάται προς ασταθές οξείδιο (π.χ. AgOH → Ag2Ο + H2O) τότε το οξείδιο (Ag2O) διασπάται αμέσως :
Πηγές
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Τζέιμς Πρέσκοτ Τζάουλ
Ο Τζέιμς Πρέσκοτ Τζάουλ (αγγλικά: James Prescott Joule, 24 Δεκεμβρίου 1818- 11 Οκτωβρίου 1889) ήταν Άγγλος φυσικός, μαθητής του Τζον Ντάλτον, που συνέβαλε τα μέγιστα στην ανάπτυξη των σύγχρονων γνώσεων σε πολλά επιστημονικά πεδία, όπως η θερμότητα, ο ηλεκτρισμός και η θερμοδυναμική. Υπήρξε από τους πρώτους που διέγνωσαν την αναγκαιότητα και τη σημασία που έχουν για τις επιστήμες οι ακριβείς μετρήσεις των φυσικών φαινομένων και σε όλη του τη ζωή ασχολήθηκε περισσότερο με την ανεύρεση των ποσοτικών σχέσεων.
Έργο
Το 1838 δημοσίευσε στα «Χρονικά του Ηλεκτρισμού» την περιγραφή της ηλεκτρομαγνητικής μηχανής την οποία είχε εφεύρει, ενώ δύο χρόνια αργότερα δημοσίευσε τα πρώτα αποτελέσματα επί του μηχανικού ισοδύναμου της θερμότητας το οποίο και προσδιόριζε με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους. Το 1843 δημοσίευσε ένα υπόμνημα για την θερμότητα που εκλύεται κατά την ηλεκτρόλυση του ύδατος και το 1847 ανήγγειλε τις εργασίες του στην επαλήθευση του αξιώματος της διατήρησης της ενέργειας.
Για τις έρευνες του εκείνες έγινε γνωστός στον ευρύτερο επιστημονικό κύκλο, με συνέπεια ο διάσημος τότε φυσικός Λόρδος Κέλβιν να τον κάνει συνεργάτη του σε πολλά θέματα της Φυσικής. Όλα τα έργα του Τζάουλ έχουν εκδοθεί από την Φυσική Εταιρεία του Λονδίνου σε δύο τόμους το 1884 και το 1887.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί Κατηγορία:Φυσικοί του 19ου αιώνα
Γουέστερν
μικρογραφία|Ο Γιούστους Ντ. Μπαρνς ως "Μπρόνκο Μπιλ Άντερσον" στο Η μεγάλη ληστεία του τρένου (1903) την πρώτη ταινία γουέστερν όλων των εποχών Το γουέστερν είναι είδος κινηματογραφικής ταινίας η οποία αναφέρεται κυρίως στο διάστημα από τα μέσα έως τα τέλη του 19ου αιώνα στις περιοχές των δυτικών ΗΠΑ γνωστές ως Άγρια Δύση. Οι ιστορίες έχουν σύνηθες σημείο αναφοράς τις συμπλοκές που δημιουργούνταν μεταξύ Ινδιάνων, καουμπόηδων, συμμοριών και τις συχνές διενέξεις τους με σερίφηδες για την τήρηση των νόμων.
Ιστορία
Τα γουέστερν ήταν αρκετά δημοφιλή στην εποχή του βωβού κινηματογράφου (1894-1927). Τη δεκαετία του 1930 τα μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ τα εγκατέλειψαν αφήνοντας τις παραγωγές σε μικρότερα στούντιο με χαμηλό προϋπολογισμό. Από το 1939 τα γουέστερν άρχισαν να γνωρίζουν και πάλι άνθηση αναδεικνύοντας σημαντικά έργα όπως το Dodge City με τους Έρολ Φλιν και Τζέσε Τζέιμς. Η δημοτικότητά τους έφθασε στο απόγειο τις δεκαετίες του 1950 και 1960 με μεγάλο αριθμό παραγωγών αλλά και πολλά υποείδη.
Κλασσικό γουέστερν
Η ταινία Η μεγάλη ληστεία του τρένου (The Great Train Robbery, 1903) συχνά θεωρείται το πρώτο γουέστερν, αν και ο Τζορτζ Φένιν και ο Γουίλιαμ Έβερσον αναφέρουν ότι η εταιρία Έντισον είχε παίξει με υλικό γουέστερν κάποια χρόνια πρίν από αυτήν την ταινία.
Σπαγγέτι γουέστερν
μικρογραφία|[[Κλιντ Ίστγουντ]] μικρογραφία|Western Mail (1942) - Τομ Κιν Τις δεκαετίες του 1960 και 1970 αναδύθηκε μια αναζωπύρωση των γουέστερν στην Ιταλία με τα σπαγγέτι γουέστερν. Από τις διασημότερες είναι η ταινία Ο καλός ο κακός και ο άσχημος (1966). Το χαρακτηριστικό τους ήταν η ύπαρξη περισσότερης δράσης και βίας σε σχέση με τα γουέστερν του Χόλιγουντ. Επίσης, οι πρωταγωνιστές συνήθως δρούσαν περισσότερο με ατομικά κίνητρα (χρήματα ή εκδίκηση τα κυριότερα) απ' ό,τι στα κλασσικά γουέστερν.
Τα γουέστερν που σκηνοθετήθηκαν από τον Σέρτζιο Λεόνε έδωσαν διαφορετικό τόνο από εκείνα του Χόλιγουντ. Ηθοποιοί όπως ο Λι Βαν Κλιφ, ο Τσαρλς Μπρόνσον και ο Κλιντ Ίστγουντ έγιναν διάσημοι πρωταγωνιστώντας σε σπαγγέτι γουέστερν, αν και τα έργα αυτά ανέδειξαν και άλλους αξιοσημείωτους ηθοποιούς όπως ο Τζέιμς Κόμπερν, ο Χένρι Φόντα, ο Κλάους Κίνσκι, και ο Τζέισον Ρόμπαρντς. Ο Κλιντ Ίστγουντ πρωταγωνίστηκε στην αμερικάνικη σειρά Rawhide και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της βιομηχανίας με την ταινία Για μια χούφτα δολάρια.
Acid γουέστερν
Ο κριτικός κινηματογράφου Τζόναθαν Ρόζενμπαουμ χρησιμοποίησε αυτόν τον όρο για να περιγράψει ένα λατρευτό, αντικουλτουριάρικο όνειρο από τις δεκαετίες του 1960 και 1970 συνδεδεμένενο με πρόσωπα όπως ο Μόντε Χέλμαν, ο Ντένις Χόπερ, ο Τζιμ Μακμπράιντ και ο Ρούντι Βέρλιτζερ και ταινίες όπως το Greaser's Palace. Ο Άλεξ Κοχ έκανε κάτι παρόμοιο τη δεκαετία του 1980 με το Walker, ο κατακτητής.
Charro, cabrito ή chili γουέστερν
Καθιερωμένα του μεξικάνικου σινεμά συχνά παρουσίαζαν μουσικούς σταρ, αφού η δράση παρουσιάστηκε στα μεξικάνικα σινεμά από τη δεκαετία του 1930. Τις δεκαετίες του 1930 και 1940, ήταν τυπικές ταινίες με καβαλάρηδες στην υπαίθρια μεξικάνικη κοινωνία εκθέτοντας πολιτιστικές ανησυχίες πολύ διαφορετικές από του Χόλιγουντ, αλλά οι ταινίες τσάρρο και τα γουέστερν συνέπιψαν εμφανέστερα τις δεκαετίες του 1950 και 1960.
Contemporary γουέστερν
Είναι γνωστά και ως νεο-γουέστερν, έχουν σύγχρονο αμερικανικό υπόβαθρο και χρησιμοποιούν θέματα και μοτίβα της παλιάς δύσης.
Electric γουέστερν
Η ταινία Zachariah (1971) θεωρήθηκε η πρώτη αυτού του είδους. Η ταινία παρουσίασε διάφορες μπάντες του ροκ σε έναν διαφορετικό αμερικάνικο δυτικό χώρο. Η ταινία Hate Horses θεωρήθηκε η δεύτερη.
Euro γουέστερν
Τα euro γουέστερν γυρίστηκαν στη Δυτική Ευρώπη. Σε αυτά μπορεί κάποιες φορές να συμπεριλαμβάνονται και τα σπαγγέτι γουέστερν. Ένα παράδειγμα είναι η ταινία The Savage Guns (1962).
Fantasy γουέστερν
Τα γουέστερν φαντασίας έχουν θεματολογία και σκηνικά που προκύπτουν κυρίως από φανταστική μυθολογία.
Florida γουέστερν
Τα Φλόριντα γουέστερν τοποθετούνται στην Φλόριντα κατά τη διάρκεια του πολέμου της Φλόριδας.
Γουέστερν τρόμου
Τα γουέστερν τρόμου αναφέρονται σε μάχες ανθρώπων εναντίον βαμπίρ, κανιβαλισμό κλπ.
Curry γουέστερν και indo γουέστερν
Μπορούν να θεωρηθούν υποκατηγορία των κλασικών και σπαγγέτι γουέστερν.
Martial arts γουέστερν
Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν τα γουέστερν στα οποία προβάλλονται πολεμικές τέχνες.
Meat pie γουέστερν
Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα γουέστερν που διαδραματίζονται στην Αυστραλία και ειδικότερα στις αυστραλιανές αγροτικές περιοχές
Χαρακτηριστικές ταινίες της κατηγορίας είναι οι εξής: Rangle River (1936), Kangaroo (1952), Mad Dog Morgan (1976), The Man from Snowy River (1982), Five Mile Creek (1983–85) και το θεατρικό έργο Quigley Down Under (1991). Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να διαφοροποιηθούν περισσότερες αμερικανοποιημένες αυστραλιανές ταινίες από εκείνες με περισσότερο ιστορική βάση, όπως εκείνες σχετικά με τους bushrangers.
Νόρθγουέστερν
Είναι υποκατηγορία γουέστερν που η ιστορία λαμβάνει χώρα στην Αλάσκα και τον δυτικό Καναδά.
Ostern ή red γουέστερν
Τα ostern ή red γουέστερν πραγματοποιούνται στην ανατολική ευρώπη.
Pornographic γουέστερν
Τα γουέστερν αυτά έχουν ως κύριο θέμα πορνογραφικές ιστορίες.
Γουέστερν επιστημονικής φαντασίας
Η σειρά The Fantom Empire θεωρήθηκε ότι είναι πιθανώς το πρωϊμότερο science fiction γουέστερν επειδή λαμβάνει χώρα σε ένα ράντσο προβάλλοντας τεχνολογία που δεν υπήρχε εκείνη την περίοδο. Η σειρά του 2002 Firefly περιγράφτηκε ως γουέστερν επιστημονικής φαντασίας επειδή συνδιάζει τα οπτικά στοιχεία που συνδέονται με τα γουέστερν όπως τα περίστροφα, άλογα κ.λπ. με αυτά της επιστημονικής φαντασίας. Ωστόσο ο παραγωγός Τζος Γουίντον είπε πως ο όρος αυτός έκανε τον κόσμο να ανατριχιάζει.
Διαστημικό γουέστερν
μικρογραφία|207x207εσ|[[Λέοναρντ Νίμοϊ και Γουίλιαμ Σάτνερ στο Σταρ Τρεκ: Η αρχική σειρά, 1968]] To space γουέστερν είναι μια υποκατηγορία του science fiction γουέστερν. Ο Τζιν Ροντενμπέρι περιέγραψε το Σταρ Τρεκ: Η αρχική σειρά ως space γουέστερν.
Αλλόκοτο γουέστερν
Στην κατηγορία αυτή γίνεται μείξη στοιχείων των κλασικών γουέστερν με διάφορα άλλα όπως σατανικών, υπερφυσικών κ.ά.
Σατιρικό γουέστερν
Αναφέρονται στην διακωμώδηση, ειρωνεία και σάτιρα του είδους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογράφος  Κατηγορία:Άγρια Δύση
Λίμνη Κουμουνδούρου
εναλλ.=Αυτόματος τηλεμετρικός σταθμός|μικρογραφία|300x300εσ|Αυτόματος τηλεμετρικός σταθμός μέτρησης φυσικοχημικών παραμέτρων και στάθμης που είναι εγκατεστημένος στη λίμνη Κουμουνδούρου από το [[Ινστιτούτο Θαλασσίων Βιολογικών Πόρων και Εσωτερικών Υδάτων|Ι.ΘΑ.ΒΙ.Π.Ε.Υ. του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.]]
Η λίμνη σχηματίστηκε τεχνητά στην αρχαιότητα, όταν η διάνοιξη του αρχαίου δρόμου έφραξε την δίοδο των νερών των παρακείμενων πηγών προς την θάλασσα. Η δημιουργία της λίμνης πρέπει να έγινε κατά την κλασική περίοδο. Στην αρχαιότητα η λίμνη ονομαζόταν Ρειτός, εκ της παρακείμενης αρχαίας πηγής που έφερε την ονομασία Ρειτά, από την οποία προέρχεται και το νερό της λίμνης.
Κατά τις δοξασίες των αρχαίων κατοίκων της Ελευσίνας το νερό της λίμνης αυτής ήταν υποχθόνιο και προερχόταν από τον Ευβοϊκό. Έτσι θεωρούνταν ιερή λίμνη αφιερωμένη στη θεά Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη. Δικαίωμα αλιείας στη λίμνη είχαν μόνο οι ιερείς της Ελευσίνας.
Η σύγχρονη ονομασία της οφείλεται είτε στο όνομα οικογένειας γαιοκτημόνων στους οποίους ανήκε η περιοχή κατά τον 19ο αιώνα, είτε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κουμουνδούρο (1817-1883), στη θητεία του οποίου κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1860, έγιναν έργα επιχωμάτωσης και οδοποιίας μεταξύ της ακτής του Σκαραμαγκά και της λίμνης. Δίπλα στην λίμνη Κουμουνδούρου υπήρχε και μία δεύτερη λίμνη η οποία αποστραγγίστηκε τη δεκαετία του 1950.
Πηγές
Κατηγορία:Λίμνες της Αττικής Κατηγορία:Οικογένεια Κουμουνδούρου Κατηγορία:Δήμος Ασπροπύργου
Θρόνιον (Λοκρίς)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Λοκρίδας
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νέας Νότιας Ουαλίας
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νέας Νότιας Ουαλίας (αγγλικά: Football New South Wales, FNSW) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Νέα Νότια Ουαλία (νότιο τμήμα) της Αυστραλίας. Η έδρα της βρίσκεται στο Σίδνεϊ και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της πολιτείας, των πρωταθλημάτων όπως και του θεσμού του κυπέλλου.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αυστραλία
Άννα της Κλέβης, δούκισσα του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ
Η Άννα, γερμ. Anne von Jülich-Cleves-Berg (1 Μαρτίου 1552 - 6 Οκτωβρίου 1632) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Γερμανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1574 τον Φίλιππο-Λουδοβίκο δούκα του Παλατινάτου|Νόιμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Νόιμπουργκ Κατηγορία:Δούκισσες του Μπεργκ Κατηγορία:Δούκισσες της Κλέβης
Κεφαλόβρυσο Αχαΐας
Με το όνομα Κεφαλόβρυσο υπάρχουν δύο οικισμοί στην Αχαΐα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα 1996–97
Η Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα 1996–97 ήταν η 7η περίοδος της Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα και η 63η αναγνωρισμένη περίοδος του β΄ επιπέδου ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία.
Προεπισκόπηση
Στη διοργάνωση συμμετείχαν 18 ομάδες με την ΣΚ Καμπομαϊορένσε να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με τις Βαρζίμ ΣΚ και Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα να προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι ΣΚ Κοβίλια, ΚΝ Μπέζα και ΦΚ Τιρσένσε υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1996-1997
Δάφνις
Ο αρχαίος συγγραφέας Λόγγος έγραψε το έργο Δάφνις και Χλόη στο οποίο περιγράφονται οι περιπέτειες και ο έρωτας ανάμεσα σε δύο παιδιά, τον Δάφνι και τη Χλόη, που μεγαλώνοντας και περνώντας πολλά βάσανα τελικά παντρεύονται.
Το όνομα του έχει δοθεί σε έναν από τους δορυφόρους του Κρόνου.
Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών
Ο Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλ. United States Attorney General), είναι ο επικεφαλής του Υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών, ο νομικός εκπρόσωπος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών και μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Σύμφωνα με τη Ρήτρα Διορισμών του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο αξιωματούχος αυτός διορίζεται από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, με τη έγκριση της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Γενικός Εισαγγελέας υποστηρίζεται από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, το οποίο περιλαμβάνει εκτελεστικό προσωπικό και αρκετούς αναπληρωτές.