cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζορτζ Γουεά
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ξεκίνησε τη καριέρα του το 1981 και αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της χώρας του, καθώς και στην Tonnerre Yaoundé του Καμερούν την περίοδο 1987-1988, κατακτώντας διάφορους τίτλους. Το καλοκαίρι του 1988 μετακόμισε στη Γαλλία, για την ομάδα του Αρσέν Βενγκέρ, Μονακό, όπου και κατέκτησε το πρωτάθλημα Γαλλίας το 1991. Από το 1992 αγωνίστηκε με την φανέλα της Παρί Σεν Ζερμέν, με την οποία κατέκτησε άλλο ένα πρωτάθλημα Γαλλίας το 1994. Το 1995 αποκτήθηκε από την ΑΚ Μίλαν. Στην Ιταλία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1996, 1999) ενώ την περίοδο το 1995 κατάφερε να βγει πρώτος σκόρερ στο Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2000 αποκτήθηκε δανεικός από τη Τσέλσι, ενώ αργότερα την ίδια χρονιά μεταγράφηκε αρχικά στη Μάντσεστερ Σίτι και στη συνέχεια στη γαλλική Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Τελικά έκλεισε την δεκατετράχρονη καριέρα του στη ομάδα του Αμπού Ντάμπι, Αλ-Τζαζιρα, από την οποία αποκτήθηκε το 2001, το 2003.
Το 1996, σε έναν αγώνα της Μίλαν με την Πόρτο, ο Γουεά γρονθοκόπησε τον Πορτογάλο αμυντικό Ζόρζε Κόστα, υποστηρίζοντας πως δέχτηκε ρατσιστική επίθεση από τον παίκτη της ΦΚ Πόρτο. Αν και τιμωρήθηκε με 6 αγωνιστικές αποκλεισμό, έλαβε την ίδια χρονιά το βραβείο Fair Play της ΦΙΦΑ. Ο ίδιος έχει βραβευθεί, εξάλλου, για τις φιλανθρωπικές του δράσεις με το βραβείο Arthur Ashe Courage Award το 2004, ενώ ήταν και πρέσβης καλής θέλησης της UNICEF. Ο Γουεά έχει ασχοληθεί με το να προωθεί το ποδόσφαιρο για τα παιδιά της Λιβερίας και της Αφρικής γενικότερα, ενώ ανάμεσα σε άλλα, έχει ιδρύσει μια παιδική ομάδα ποδοσφαίρου στη Μονρόβια.
Πολιτική καριέρα
Μετά το τέλος της καριέρας του ο Γουεά επέστρεψε στη Λιβερία, όπου ασχολήθηκε με τη πολιτική. Τον Νοέμβριο του 2004 ανακοίνωσε την απόφασή του να λάβει μέρος στις προεδρικές εκλογές της χώρας του, το 2005. Έγινε επίσημα υποψήφιος τον Αύγουστο του 2005 με το κόμμα Κογκρέσο για τη Δημοκρατική Αλλαγή. Ξεκίνησε ως φαβορί, αλλά η έλλειψη εμπειρία τον έκανε να χάσει έδαφος. Αν και νίκησε στον πρώτο γύρο των εκλογών (11 Οκτωβρίου 2005), δεν κατάφερε να αποκτήσει την απαραίτητη πλειοψηφία. Στον επαναληπτικό γύρο (8 Νοεμβρίου 2005), έχασε από την Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ, η οποία έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας. Ο Γουεά υποστήριξε ότι οι εκλογές αμαυρώθηκαν από κρούσματα νοθείας, ωστόσο διεθνείς παρατηρητές τόνισαν ότι οι εκλογές ήταν ελεύθερες και δίκαιες.
Το 2011 έλαβε μέρος ως υποψήφιος αντιπρόεδρος, στο πλευρό του Ουίνστον Τούμπμαν, χωρίς ωστόσο να μπορέσει να εκλεγεί. Τον Δεκέμβριο του 2014, ωστόσο, κατάφερε στη Γερουσία της Λιβερίας, ως υποψήφιος του κόμματος «Κογκρέσο για τη Δημοκρατική Αλλαγή» στη κομητεία του Μοντσεράντο, νικώντας στις εκλογές τον γιό της προέδρου Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ, Ρόμπερτ Σίρλιφ.
Το 2017 έλαβε ξανά μέρος στις προεδρικές εκλογές, ως υποψήφιος του Κογκρέσου για τη Δημοκρατική Αλλαγή για πρόεδρος της χώρας, έχοντας απέναντι του ως βασικό αντίπαλο τον πρώην αντιπρόεδρο της Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ, Τζόζεφ Μποακάι. Ο Γουεά επικράτησε στον πρώτο γύρο στις 10 Οκτωβρίου 2017, με ποσοστό 38,4%. Στον δεύτερο γύρο στις 26 Δεκεμβρίου 2017, με αντίπαλο τον Μποακάι του Κόμματος της Ενότητας, ο Γουεά επικράτησε με ποσοστό 60% και εκλέχθηκε πρόεδρος της Λιβερίας.
Στο πλευρό του, στη θέση του αντιπροέδρου, εκλέχθηκε η Τζούελ Τέιλορ, γερουσιαστής της κομητείας του Μπονγκ και πρώην σύζυγος του πρώην πολέμαρχου και προέδρου της Λιβερίας, Τσαρλς Τέιλορ.
Ο Γουεά ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 22 Ιανουαρίου του 2018.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Κλερ Γουέα και έχει τρία παιδιά. Από αυτά, ο Τζορτζ Γουεά Τζούνιορ είναι διεθνής παίκτης με την εθνική των ΗΠΑ κάτω των 20 και ο Τίμοθι υπέγραψε στην ΠΣΖ το 2015. Όπως και ο αδερφός του, αγωνίζεται με τις ΗΠΑ στην εθνική νέων. Ο Γουεά κάποια στιγμή ασπάστηκε το Ισλάμ, αλλά έπειτα από 10 χρόνια επέστρεψε στον Χριστιανισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Λιβερίας Κατηγορία:Λιβεριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιβερίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αφρικά Σπορ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Τζαζίρα ΣΚΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ινβίσιμπολ Ιλέβεν Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 1996 Κατηγορία:Νικητές του Παίκτη της Χρονιάς της FIFA Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Πολυτιμότερος παίκτης του Διηπειρωτικού Κυπέλλου καλαθοσφαίρισης
Το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη του Διηπειρωτικού Κυπέλλου καλαθοσφαίρισης είναι το βραβείο που απονέμεται στον παίκτη που θεωρείται ότι είναι ο «Πολυτιμότερος παίκτης» του Διηπειρωτικού Κυπέλλου κάθε διοργάνωσης, του επίσημου παγκόσμιου πρωταθλήματος συλλόγων καλαθοσφαίρισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διηπειρωτικό Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης FIBA Διηπειρωτικο Κυπελλο
Ίλια Μέτσνικοφ
Ο Ιλιά Ιλίτς Μέτσνικοφ (ρωσικά: Илья́ Ильи́ч Ме́чников, 15 Μαΐου [Π.Η. 3 Μαΐου] 1845 – 15 Ιουλίου 1916) ήταν Ουκρανός, Ρώσος και Γάλλος ζωολόγος γνωστός για την πρωτοπόρα έρευνά του στην ανοσολογία. Για την αναγνώριση της δουλειάς του στο πεδίο της ανοσίας, του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1908, από κοινού με τον Πάουλ Έρλιχ.
Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός
Οι Σταφυλόκοκκοι είναι μικροοργανισμοί και συγκεκριμένα βακτήρια. Κατατάσσονται στα δυνητικά αερόβια καταλάση-θετικά γένη των Gram θετικών κόκκων. Τα βασικά τους χαρακτηριστικά είναι:
Ίλια Μέτσνικοφ
Συγκεκριμένα του αποδίδεται η ανακάλυψη των φαγοκυττάρων (μακροφάγα) το 1882. Αυτά τα κύτταρα αποδείχθηκε ότι ήταν ο κύριος αμυντικός μηχανισμός της εγγενούς ανοσίας. Καθιέρωσε την ιδέα της κυτταρικής ανοσίας, ενώ ο Έρλιχ αυτή της χυμικής ανοσίας. Οι εργασίες τους θεωρούνται οι θεμέλιοι λίθοι της επιστήμης της ανοσολογίας. Του έχει δοθεί ο χαρακτηρισμός του «πατέρα της κυτταρικής ανοσίας». Επίσης, του αποδίδεται από κάποιες φορές ότι δημιούργησε τον όρο γεροντολογία το 1903, για την μελέτη του γήρατος και της μακροζωίας.
Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός
Ταξινόμηση
Η ταξινόμηση του βακτηρίου φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:
Ίλια Μέτσνικοφ
Βιογραφία
Ο Μέτσνικοφ γεννήθηκε στο χωριό Ιβάνοβκα, κοντά στο Χάρκοβο, στη σημερινή επαρχία (ραγιόν Ντβοριτσάνσκ στην Ουκρανία. Ήταν το νεότερο από τα πέντε παιδιά του Ιλία Ιβάνοβιτς Μέτσικοφ, ενός Ρώσου αξιωματικού της Αυτοκρατορικής Φρουράς. Η μητέρα του, Εμίλια Λβόβνα (Νεβάκχοβιστ), κόρη του Εβραίου συγγραφέα Λέο Νεβάκχοβιτς, επηρέασε σημαντικά την εκπαίδευσή του, ιδίως στην επιστήμη. Το οικογενειακό όνομά είναι μετάφραση του ρουμανικού τίτλου spadă (σπαθί - εκλατινισμένη μορφή της ελληνικής λέξης σπάθη) στα ρωσικά. Ο πατέρας του ήταν απόγονος του καγκελάριου Γιούι Στεφάνοβιτς, εγγονού του Νικολάε Μιλέσκου.
Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός
Το γένος Σταφυλόκοκκος
Το όνομά του γένους Σταφυλόκοκκου προέρχεται από τον ελληνικό όρο «σταφυλή», που σημαίνει «τσαμπί από σταφύλι» και οφείλεται στο γεγονός ότι οι Gram-θετικοί αυτοί κόκκοι αναπτύσσονται με τέτοιο τρόπο που κατά την παρατήρηση στο μικροσκόπιο μοιάζουν με τσαμπί από σταφύλι. Εμφανίζονται όμως και ως μεμονωμένα κύτταρα, ζεύγη ή ακόμα και μικρές αλυσίδες. Οι περισσότεροι σταφυλόκοκκοι έχουν διάμετρο 0,5-1,5 μm, είναι ακίνητοι και μπορούν να αναπτυχθούν σε θρεπτικά υλικά με υψηλή συγκέντρωση αλάτων και σε θερμοκρασίες από 18 °C έως 40 °C. Το γένος τους, περιλαμβάνει 35 είδη και 17 υποείδη.
Ίλια Μέτσνικοφ
Βιογραφία
Το 1882 παραιτήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Οδησσού εξαιτίας της πολιτικής αναταραχής μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Β΄. Πήγε στη Μεσσίνα ώστε να στήσει ιδιωτικό εργαστήριο. Επέστρεψε στην Οδησσό ως διευθυντής ενός ινστιτούτο για τον εμβολιασμό ενάντια στη λύσσα με το εμβόλιο του Λουί Παστέρ, αλλά μετά από κάποιες δυσκολίες αποχώρησε το 1888 και πήγε στο Παρίσι για να ζητήσει από τον Παστέρ. Ο Παστέρ το έδωσε μια θέση στο Ινστιτούτο Παστέρ, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός
Το γένος Σταφυλόκοκκος
Οι σταφυλόκοκκοι απαντώνται στο δέρμα και στους ανθρώπινους βλεννογόνους. Μερικοί από αυτούς απαντώνται σε συγκεκριμένες θέσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Είναι σημαντικά παθογόνα για τον άνθρωπο και προκαλούν ένα ευρύ φάσμα απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων στο δέρμα, στα μαλακά μόρια, στα οστά, στην ουροποιητική οδό, καθώς και ευκαιριακές λοιμώξεις. Οι σταφυλόκοκκοι, εκτός του Σταφυλόκοκκου του χρυσίζοντα (Staphylococcus aureus), δεν παράγουν το ένζυμο πηκτάση και χαρακτηρίζονται ως πηκτάση - αρνητικοί.
Ίλια Μέτσνικοφ
Ερευνητικό έργο
thumb|Ο Μέτσνικοφ τη δεκαετία του 1910. Ο Μέτσνικοφ ενδιαφέρθηκε για τη μελέτη των μικροβίων, και ιδιαίτερα το ανοσοποιητικό σύστημα. Στη Μεσσίνα ανακάλυψε την φαγοκυττάρωση, ενώ πειραματιζόταν με λάρβες αστερία. Το 1882, έδειξε την διαδικασία, καρφώνοντας μικρά αγκάθια σε λάρβες αστερία και βρήκε ασυνήθιστα κύτταρα γύρω από τα αγκάθια. Τα αγκάθια προέρχονταν από μανταρινιά. Συνειδητοποίησε όταν στα ζώα με αίμα, τα λευκά αιμοσφαίρια μαζεύονταν στο σημείο της φλεγμονής και υπέθεσε ότι με αυτή τη διαδικασία ο οργανισμός επιτεθόταν στα βακτήρια, τα οποία σκότωνε με τα λευκά αιμοσφαίρια. Συζήτησε αυτήν την υπόθεση με τον Καρλ Φρίντριχ Βίλχεμ Κλάους, καθηγητή Ζωολογίας στο πανεπιστήμιο της Βιέννης, ο οποίος πρότεινε τον όρο «φαγοκύτταρο» για τα κύτταρα τα οποία περιβάλλουν και σκοτώνουν παθογόνα. Ανακοίνωσε τα ευρήματά του στο Πανεπιστήμιο της Οδησσού το 1883.
Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός
Καλλιέργεια – Μακροσκοπική εξέταση
Τα ύποπτα για Σταφυλόκοκκο κλινικά δείγματα ενοφθαλμίζονται σε εμπλουτισμένα στερεά θρεπτικά υλικά στα οποία έχει προστεθεί αίμα προβάτου (αιματούχο άγαρ), καθώς οι σταφυλόκοκκοι είναι «απαιτητικά» βακτήρια. Η ανάπτυξή τους ευνοείται από την παρουσία NaCl (7%). Αναπτύσσονται γρήγορα σε μη εκλεκτικά θρεπτικά υλικά που επωάζονται αεροβίως ή αναεροβίως. Εμφανίζουν μεγάλες, λείες αποικίες μέσα σε 24 ώρες.
Ιδιαίτερα ο Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός σχηματίζει αποικίες ακανόνιστου σχήματος, οι οποίες μοιάζουν με τσαμπιά και έχουν λευκό χρώμα.
Ίλια Μέτσνικοφ
Ερευνητικό έργο
Η θεωρία του, ότι συγκεκριμένα λευκά αιμοσφαίρια μπορούσαν να περιβάλλον και να καταστρέψουν βλαπτικά σώματα, όπως βακτήρια, αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό από τους κορυφαίους του χώρου, όπως ο Λουί Παστέρ, ο Έμιλ Άντολφ φον Μπέρινγκ και άλλους. Εκείνη την εποχή, οι βακτηριολόγοι πίστευαν ότι τα λευκά αιμοσφαίρια κατάπιναν τα παθογόνα και τα διέσπειραν σε όλο το σώμα. Ο κύριος υποστηρικτής του ήταν ο Ρούντολφ Βίρχοβ, ο οποίος δημοσίευσε την έρευνά του στο Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie und für klinische Medizin. Εν τέλει, αυτή η ανακάλυψή του τιμήθηκε με το Νόμπελ το 1908. Εργάστηκε με τον Εμίλ Ρου για τη χρήση του καλομέλατος για την πρόληψη της σύφιλης.
Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός
Χαρακτηριστικά Σταφυλόκοκκου σαπροφυτικού
thumb|right|Σταφυλόκοκκος σαπροφυτικός σε άγαρ Μίλλερ - Χίντον, όπου φαίνεται η αντοχή του στη νοβομπιοκίνη.
Ίλια Μέτσνικοφ
Ερευνητικό έργο
Το 1887, παρατήρησε ότι τα λευκά αιμοσφαίρια που απομόνωσε από αίμα διαφόρων ζώων προσελκύονταν από συγκεκριμένα βακτήρια. Αυτή η έλξη σύντομα προτάθηκε ότι οφείλεται σε διαλυτά στοιχεία που απελευθερώνουν τα βακτήρια. Περίπου 85 χρόνια αργότερα από αυτήν την παρατήρηση, εργαστηριακές μελέτες έδειξαν ότι αυτά τα στοιχεία ήταν χαμηλού μοριακού βάρους ολιγοπεπτίδια, τα οποία παράγονται από τα αναπτυσσόμενα Gram- και Gram+ βακτήρια.
Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός
Χαρακτηριστικά Σταφυλόκοκκου σαπροφυτικού
Ο Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός είναι ένα αρνητικό στη δοκιμασία κοαγκουλάσης είδος του βακτηρίου σταφυλόκοκκος, το οποίο συνήθως εμπλέκεται σε λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Είναι ανθεκτικός στο αντιβιοτικό νοβομπιοκίνη (novobiocin), ένα χαρακτηριστικό που χρησιμοποιείται στην εργαστηριακή ταυτοποίηση για να τον διακρίνουμε από τον Σταφυλόκοκκο της επιδερμίδας (Staphylococcus epidermidis), ο οποίος είναι και αυτός αρνητικός στην δοκιμασία της κοαγκουλάσης, αλλά παρουσιάζει ευαισθησία στη νοβομπιοκίνη. Ευθύνεται για το 10% - 20% των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος. Ειδικά στις γυναίκες 17 - 27 χρονών, είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία ουρολοιμώξεων μετά την Εσερίχια κόλι. Χαρακτηρίζεται ως η «λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος των νεόνυμφων» λόγω της σύνδεσής της με τη σεξουαλική επαφή. Μπορεί να παραμείνει στο ουροποιητικό σύστημα και στην ουροδόχο κύστη των σεξουαλικά ενεργών γυναικών.
Ίλια Μέτσνικοφ
Ερευνητικό έργο
Ο Μέτσνικοφ επίσης ανέπτυξε τη θεωρία ότι το γήρας οφείλεται σε τοξικά βακτήρια στη κοιλιά και ότι το γαλακτικό οξύ μπορεί να παρατείνει τη ζωή. Με βάση αυτή τη θεωρία, έπινε ξινόγαλο κάθε μέρα και έγραψε μια εργασία για την επιμήκυνση της ζωής, με τις ιδιότητες του λακτοβάκιλους. Απέδωσε την μακροβιότητα των Βουλγάρων χωρικών στην κατανάλωση γιαουρτιού.
Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός
Χαρακτηριστικά Σταφυλόκοκκου σαπροφυτικού
Ο Σταφυλόκοκκος σαπροφυτικός είναι αρνητικός στη δοκιμασία της φωσφατάσης και θετικός στη δοκιμασία της ουρεάσης και της λιπάσης. Υπάρχουν δύο υποείδη για τον Σταφυλόκοκκο σαπροφυτικό, ο Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός υποείδος bovis και ο Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός υποείδος saprophyticus.
Ίλια Μέτσνικοφ
Προσωπική ζωή
Η Μέτσνικοφ παντρεύτηκε την πρώτη γυναίκα του, τη Λουντμίλα Φεοντόροβιτς το 1863. Πέθανε από φυματίωση τις 20 Απριλίου 1873. Ο θάνατός της, σε συνδυασμό με άλλα προβλήματα, οδήγησαν τον Μέτσνικοφ σε απόπειρα αυτοκτονίας, λαμβάνοντας μεγάλη δόση όπιου. Το 1875 παντρεύτηκε τη νεαρή φοιτήτριά του Όλγα Μπελοκοπίτοβα. Το 1885 η Όλγα υπέφερε από τυφοειδή πυρετό και έτσι πραγματοποίησε δεύτερη απόπειρα αυτοκτονίας, εγχύοντας στον εαυτό του το βακτήριο μπορέλια. Η Όλγα πέθανε το 1944 στο Παρίσι από τυφοειδή. Ο Μέτσνικοφ απεβίωσε το 1916 στο Παρίσι από καρδιακή ανεπάρκεια.
Ο Μέτσνικοφ ήταν άθεος.
Σταφυλόκοκκος ο σαπροφυτικός
Χαρακτηριστικά Σταφυλόκοκκου σαπροφυτικού
Τα σημαντικότερα συμπτώματα ουρολοίμωξης από τον Σταφυλόκκοκο σαπροφυτικό είναι:
Επιμέρους στοιχεία
Μέχρι την δεκαετία του 1980, οι αρνητικοί στη δοκιμασία κοαγκουλάση Σταφυλόκοκκοι που εμφανίζονταν σε δείγματα ούρων, συνήθως θεωρούνταν ως επιμόλυνση του δείγματος. Λίγο αργότερα όμως, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το είδος θεωρήθηκε ως ένα από τα συχνότερα αίτια ουρολοίμωξης. Ειδικά στις νέες γυναίκες, ο Σταφυλόκοκκος σαπροφυτικός είναι μετά το κολοβακτηρίδιο (Escherichia coli), η δεύτερη πιο συχνή αιτία ουρολοιμώξεων.
Οι ασθενείς με ουρολοίμωξη από Σταφυλόκοκκο σαπροφυτικό παρουσιάζουν συνήθως συμπτωματική κυστίτιδα. Έχουν όμως καταγραφεί και επιπλοκές στο νεφρό. Χαρακτηριστική είναι και η εικόνα του ιζήματος των ούρων. Οι χημικές μέθοδοι ανίχνευσης για τη βακτηριαιμία δεν επιτυγχάνουν πάντοτε να διαγνώσουν ουρολοίμωξη που προκλήθηκε από τον Σταφυλόκοκκο σαπροφυτικό. Ο Σταφυλόκοκκος σαπροφυτικός είναι ευαίσθητος στα συνήθη αντιβιοτικά που συνταγογραφούνται συνήθως σε ασθενείς με ουρολοίμωξη με εξαίρεση το ναλιδιξικό οξύ (nalidixic acid). Προσκολλείται επιλεκτικά στα επιθηλιακά κύτταρα του ουροποιητικού συστήματος. Προκαλεί άμεση αιμοσυγκόλληση. Η χημική ένωση προσκόλλησης του Σταφυλόκοκκου του σαπροφυτικού έχει λακτοζαμινική δομή. Αυτά τα είδη σταφυλόκοκκου παράγουν ένα εξωκυττάριο ενζυμικό σύμπλεγμα, το οποίο μπορεί να αναστείλει την ανάπτυξη των Gram θετικών, αλλά και των Gram αρνητικών βακτηρίων. Η θεραπεία από ουρολοίμωξη με Σταφυλόκοκκο σαπροφυτικό γίνεται συνήθως με κινολόνες (quinolones).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σταφυλόκοκκος (γένος)
Ίλια Μέτσνικοφ
Εργογραφία
Ανάμεσα στα βιβλία που έγραψε ήταν τα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζωολόγοι Κατηγορία:Ρώσοι βιολόγοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Ρώσοι νομπελίστες
Γαβαλιώτισσα
Η περιοχή Γαβαλιώτισσα (κάποιες φορές αναφέρεται και Γκαβαλιώτισσα) βρίσκεται επί της επαρχιακής οδού Έδεσσας-Αριδαίας κάτω από το Περίπτερο του Φυσιολατρικού Ομίλου Έδεσσας.
Μέσα στο πευκόδασος της Γκαβαλιώτισσας βρίσκεται το ομώνυμο ανοιχτό δημοτικό αμφιθέατρο. Με χωρητικότητα 1800 θεατές, το θέατρο αποτελεί τους καλοκαιρινούς μήνες πόλο έλξης λόγω του πλήθους εκδηλώσεων που οργανώνονται.
Απέχει 1,5 χιλιόμετρο από το κέντρο της πόλης
Ονομασία
Το όνομα Γαβαλιώτισσα προέρχεται από ομώνυμο μοναστήρι που υπήρχε παλιότερα στην περιοχή εντός του ομώνυμου δάσους και ήταν αφιερωμένο στην Παναγία την Γκαβαλιώτισσα, η οποία κατά την παράδοση είναι η Ελεούσα των Γκαβών (δηλαδή τυφλών). Εδώ γινόταν και ένα από τα πανηγύρια της Έδεσσας, το οποίο έχει σταματήσει να πραγματοποιείται στις μέρες μας. Τελευταία, έχει επικρατήσει το όνομα Γαβαλιώτισσα.
Υποδομές
Ο περιβάλλον χώρος αποτελείται από:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Πέλλας
Γιαν Μπρόκοφ
μικρογραφία| Αγάλματα των Αγίων Βαρβάρας, Μαργαρίτας και Ελισσάβετ στη Γέφυρα του Καρόλου, Πράγα (1707) Ο Γιαν Μπρόκοφ, επίσης γνωστός ως Γιόχαν Μπρόκοφ, (23 Ιουνίου 1652 – 28 Δεκεμβρίου 1718) ήταν μπαρόκ- γλύπτης και χαράκτης.
Ο Μπρόκοφ ήταν Καρπαθικής Γερμανικής καταγωγής, γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1652 στο Σπίσκα Σομποτά, σήμερα στη Σλοβακία, τότε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας και αργότερα εργάστηκε και ζούσε στη Βοημία. Ήταν ο πατέρας των γλυπτών Μιχαήλ Μπρόκοφ και Φέρντιναντ Μπρόκοφ. Ο Γιαν Μπρόκοφ προήλθε από μια οικογένεια Λουθηρανών.
Το 1675 ο Μπρόκοφ μετακόμισε από την Ουγγαρία και εργάστηκε σε διάφορα μέρη κυρίως στη δυτική Βοημία. Τρία χρόνια αργότερα, το 1692 εγκαταστάθηκε στην Πράγα και απέκτησε πιο έντονα δικαιώματα στο Staré město (Παλιά Πόλη) της Πράγας. Αυτός και η σύζυγός του Ελισάβετ (Eliška), που γεννήθηκε στο Σπίνγκλερ είχαν τέσσερα παιδιά -τρεις γιους, τον Μιχάλ Γιαν Γιοσέφ, τον Φερντινάντ Μαξμίλιαν και τον Αντονίν Σεμπαστιάν και μια κόρη, την Άννα Ελεονόρα. Δύο από τους γιους συνέχισαν στο έργο του (και ο νεότερος, ο Φερντινάντ Μαξμίλιαν, που έγινε ο πιο διακεκριμένος), ο τρίτος γιος, ο Αντονίν Σεμπαστιάν, αργότερα έγινε ο ποιητής της αυλής στη Βιέννη. Ο Γιαν Μπρόκοφ πέθανε στην Πράγα.
Απόστολος Σουγκλάκος
Ο Απόστολος Σουγκλάκος (Πειραιάς, 1950 - Ρόδος, 5 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας παλαιστής του κατς και ηθοποιός.
Βιογραφικό
Από πολύ μικρός ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και την πάλη, στην οποία και αφοσιώθηκε. Τη δεκαετία του '80 κυριάρχησε στα ρινγκ, ενώ κατά διαστήματα εμφανίστηκε σε κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές εκπομπές. Περιστασιακά ασχολήθηκε και με τη δισκογραφία.
Φρατί Ρεθύμνης
Το Φρατί (επίσημος: Φρατίον) είναι οικισμός της Κοινότητος Μυξόρρουμα του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 57 κατοίκους. Απέχει 30 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 350 μ. στους πρόποδες του Φρατιανού όρους. Το Φρατιανό όρος υψώνεται ανάμεσα στο Κουρταλιώτικο φαράγγι και το Φρατιανό φαράγγι, δρώντας σαν φραγμός, εξ'ού και το όνομα του χωριού.
Απόστολος Σουγκλάκος
Βιογραφικό
Υπήρξε ο βασικός εμψυχωτής του Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου στον συναυλιακό χώρο Gagarin 205. «Η μοναδική φορά που στενοχώρησε ως άνθρωπος, είναι τώρα με τον θάνατό του», δήλωσε ο σκηνοθέτης Νίκος Τριανταφυλλίδης για την απώλεια του 56χρονου παλαιστή-ηθοποιού Απόστολου Σουγκλάκου που επί τρεις δεκαετίες ήταν μία από τις αγαπημένες και καλτ μορφές του ελληνικού θεάματος. «Ήταν ένα αυτοδημιούργητο λαϊκό παιδί με χρυσή καρδιά που ποτέ δεν ξεστόμισε κακία για κανέναν και είχε μεγάλο πάθος για την πάλη και τον κινηματογράφο», ανέφερε ο Νίκος Τριανταφυλλίδης για τον Σουγκλάκο, που είχε εμφανιστεί σε δύο ταινίες του (Ράδιο Μόσχα, Μαύρο γάλα) και ετοιμαζόταν να παίξει στην τρίτη που ετοιμάζει ο σκηνοθέτης με τίτλο Οι αισθηματίες (όπου θα ερμήνευε έναν από τους... αισθηματίες του τίτλου!). Ως γνωστόν ο Απόστολος Σουγκλάκος ήταν ηγετική μορφή του «Καλτ φεστιβάλ» που οργανώνει επί τέσσερα χρόνια ο Νίκος Τριανταφυλλίδης. Τελευταία κινηματογραφική εμφάνισή του ήταν στην ψηφιακή ταινία Η επιστροφή των καθαρμάτων του Φωκίωνα Μπόγρη.
Φρατί Ρεθύμνης
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Pati στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Fratti με 87 κατοίκους και 62 οφειλόμενες αγγαρείες, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Frati. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 καταγράφονται 6 σπίτια.
Γιαν Μπρόκοφ
Έργα
Άλλα αξιοσημείωτα κομμάτια περιλαμβάνουν: ένα ξύλινο μοντέλο του αγάλματος του Ιωάννη του Νεπομούκ, σύμφωνα με το οποίο έχει χυθεί το χάλκινο άγαλμα, που βρίσκεται τώρα στη Γέφυρα του Καρόλου, αγάλματα του Αγίου Ιωσήφ και η βάπτιση του Κυρίου στη Γέφυρα του Καρόλου (και οι δύο έχουν έχει καταστραφεί κατά τις ημέρες της επανάστασης το 1848 και σήμερα μπορούν να βρεθούν στο Λαπιντάριουμ του Εθνικού Μουσείου στην Πράγα) και πολλά άλλα γλυπτά γύρω από τη Βοημία, όπως το γλυπτό στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας στο Μαντίν ή αγάλματα που διακοσμούν κάστρα και πύργους Klášterec nad Ohří, Chateau Červený Hrádek κοντά στο Τζιρκόφ, το Λιβόκοβιτς, το μοναστήρι Μπρούμοφ κ.λπ.
Απόστολος Σουγκλάκος
Βιογραφικό
Τον Αύγουστο του 2006 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο στη Ρόδο, όπου βρισκόταν για επαγγελματικούς λόγους, και παρέμεινε σε κώμα στο νοσοκομείο. Πέθανε έπειτα από δύο εβδομάδες, στις 5 Σεπτεμβρίου του 2006, σε ηλικία 56 ετών, ενώ είχε 3 παιδιά. Κηδεύτηκε στο Γ' Νεκροταφείο Αθηνών.
Φρατί Ρεθύμνης
Ιστορικά στοιχεία
Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, απογράφεται μαζί με άλλα δέκα χωριά της περιοχής. Στην απογραφή του 1881 υπαγόταν στο δήμο Λάμπης και είχε 67 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι. Στην απογραφή του 1900 είχε 45 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε υπαχθεί στον αγροτικό δήμο Μιξορρούματος. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μιξόρρουμα, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπης.
Απόστολος Σουγκλάκος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της επαγγελματικής πάλης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γιαν Μπρόκοφ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί γλύπτες
Φρατί Ρεθύμνης
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Κοντά στο χωριό, εκατέρωθεν του Φρατιανού όρους, διέρχονται στο Κουρταλιώτικο φαράγγι και το Φρατιανό φαράγγι. Στο χωριό λειτουργούν χώροι εστίασης και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Ρεπουμπλικανοί (Βραζιλία)
Οι Ρεπουμπλικανοί (Πορτογαλικά: Republicanos), προηγουμένως γνωστοί ως Βραζιλιάνικο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία. Ιδρύθηκε στις 25 Αυγούστου του 2005 με αριθμό «10». Τον Μάιο του 2020 είχε 478.573 μέλη.
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2003 από υποστηρικτές του Ζοζέ Αλενκάρ, του τότε Αντιπρόεδρου της Βραζιλίας και επίτιμου προέδρου του Φιλελεύθερου Κόμματος. Εγγράφηκε επίσημα στους καταλόγους του ΑΔΕ στις 25 Αυγούστου 2005 με αριθμό «10» και αρχικό όνομα «Δημοτικό Ανανεωτικό Κόμμα». Ένας από τους ιδρυτές του ήταν ο επίσκοπος Μαρσέλο Κριβέλα, ο οποίος έγινε ο πρώτος κοινοβουλευτικός αρχηγός του κόμματος στη Γερουσία. Τον Σεπτέμβριο ο Ζοζέ Αλενκάρ έγινε επίτιμος πρόεδρος του κόμματος και, κατόπιν πρότασής του, τον Οκτώβριο το κόμμα μετονομάστηκε σε Βραζιλιάνικο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Στις προεδρικές εκλογές του 2006 ο Ζοζέ Αλενκάρ εκλέχτηκε για μια δεύτερη θητεία ως Αντιπρόεδρος, και έτσι το νεοσύστατο κόμμα μπήκε στην κυβέρνηση.
Τον Απρίλιο του 2007 ιδρύθηκε το Βραζιλιάνικο Ρεπουμπλικανικό Ίδρυμα για την προαγωγή του πολιτισμού και της παιδείας, και τον Αύγουστο, με ρυθμό ανάπτυξης 1.400% έγινε το ταχύτερα αναπτυσσόμενο κόμμα της χώρας. Στις 22 Φεβρουαρίου 2008 διεξήχθη το 1ο Συνέδριο του ΒΡΚ. Το 2008 εκλέχτηκαν 54 δήμαρχοι και 780 δημοτικοί σύμβουλοι από το ΒΡΚ, που συγκέντρωσε 3,8 εκατομμύρια ψήφους. Τον Οκτώβριο του 2009 ο Κλέμπερ Βέρντε έγινε ο πρώτος κοινοβουλευτικός αρχηγός του ΒΡΚ στη Βουλή. Στις εκλογές του 2010 και 2014 οι Ρεπουμπλικάνοι υποστήριξαν τους Ρούσεφ και Τέμερ. Τον Μάρτιο του 2012 ο Κριβέλα ανέλαβε καθήκοντα ως Υπουργός Αλιείας και Υδατοκαλλιεργειών στην κυβέρνηση της Ρούσεφ. Το 2012 εκλέχτηκαν 78 δήμαρχοι και 1.204 σύμβουλοι από το ΒΡΚ, δηλαδή σημείωσε άνοδο κατά 42% και 54% αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνικα πολιτικά κόμματα
Ανθυπασπιστής
Ο ανθυπασπιστής (ανθστής, θηλ. ανθυπασπίστρια) είναι ενδιάμεσος βαθμός (OR-9) μεταξύ υπαξιωματικού και αξιωματικού, και κοινός και στους τρεις κλάδους των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και στο Λιμενικό και ειδικότερα:
Αντίστοιχοι βαθμοί στην Ελληνική Αστυνομία είναι ο Ανθυπαστυνόμος και στην Πυροσβεστική ο Πυρονόμος. Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται Warrant Officer, ενώ στην ελληνική στρατιωτική αργκό καλείται ανθύπας.
Ετυμολογία
Η λέξη ανθυπασπιστής προέρχεται από το αντί + υπασπιστής < υπό + ασπίς (ασπίδα). Στην αρχαιότητα, ο υπασπιστής ήταν αξιωματικός που τοποθετείτο ως έμπιστος ακόλουθος στρατιωτικού αρχηγού ή ηγεμόνα. Επομένως, από τη σύνθεση της λέξης υποδηλώνεται ότι πρόκειται για κάτι ανάμεσα σε υπαξιωματικό και αξιωματικό.
Ο ανθυπασπιστής από άποψης βαθμού βρίσκεται σε θέση ιεραρχίας κάτω από τον ανθυπολοχαγό και πάνω από τον αρχιλοχία. Μια ιδιαιτερότητα που υπάρχει είναι πως όσο οι έφεδροι αξιωματικοί λέγονται Δόκιμοι Έφεδροι Αξιωματικοί, δεν δέχονται χαιρετισμό από Ανθυπασπιστές και προφανώς ως αξιωματικοί δεν αποδίδουν χαιρετισμό σε αυτούς. Μέχρι δηλαδή να ονομαστούν Ανθυπολοχαγοί, οι ΔΕΑ και οι Ανθυπασπιστές συμπεριφέρονται ως ομοιόβαθμοι λόγω της πολύχρονης εμπειρίας των δεύτερων. Ωστόσο όταν οι ΔΕΑ ονομαστούν Ανθυπολοχαγοί αίρεται αυτή η μεταβατική κατάσταση και είναι και πρακτικά ανώτεροι. Αυτό δεν συμβαίνει στο Πολεμικό Ναυτικό, αφού ο απόφοιτος της σχολής ονομάζεται κατευθείαν Σημαιοφόρος Επίκουρος Αξιωματικός χωρίς μεταβατικό στάδιο.
Ιστορικό
Στον ελληνικό Στρατό Ξηράς ο βαθμός του ανθυπασπιστή καθιερώθηκε το 1833. Στην αρχή, ανθυπασπιστές είχε μόνο ο Στρατός Ξηράς, ενώ μεταγενέστερα και η Πολεμική Αεροπορία. Αντιθέτως στο Πολεμικό Ναυτικό, ο βαθμός του αρχικελευστή, μέχρι τη δεκαετία του 1960, αντιστοιχούσε με αυτόν του ανθυπασπιστή.
Σήμερα αποτελεί τον μοναδικό κοινό βαθμό και για τους τρεις κλάδους. Στην Ελλάδα ο προβλεπόμενος χρόνος παραμονής στο βαθμό αυτό είναι 5 χρόνια για τους αποφοίτους ΣΜΥ και αντιστοίχων Σχολών του ΠΝ και της ΠΑ. Στην Πολεμική Αεροπορία, οι απόφοιτοι από τις ΣΤΥΑ και ΣΥΔ διατηρούν τις ειδικότητές τους και το βαθμό του ανθυπασπιστή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Μπακάρ του Κάρτλι
Ο Μπακάρ, ბაქარი, (11 Ιουνίου 1699 ή 7 Απριλίου 1700 – 1 Φεβρουαρίου 1750) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) τού Οίκου του Mουχράνι, κλάδου της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι και υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς τού βασιλείου τού Kάρτλι (κεντρική Γεωργία) από τον Σεπτέμβριο τού 1716 έως τον Αύγουστο τού 1719.
Βιογραφία
Ο Μπακάρ συμμετείχε επίσης στη ρωσική διπλωματική και στρατιωτική υπηρεσία. Το 1724 τού παραχωρήθηκε το χωριό Λύσκοβο σε κληρονομική κατοχή. Τον Νοέμβριο του 1729, ο Μπακάρ προήχθη σε υποστράτηγο και διορίστηκε διοικητής τού πυροβολικού στην περιοχή της Μόσχας. Απεβίωσε στη Μόσχα το 1750 και ενταφιάστηκε στο μοναστήρι Ντονσκόι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη τού Γεωργίου δούκα τού Αράγκβι (1706 – 18 Φεβρουαρίου 1780), η οποία τον συνόδευσε στη Ρωσία και απεβίωσε στη Μόσχα, όπου κηδεύτηκε στη Μονή Ντονσκόι. Είχαν πέντε παιδιά, τους πρίγκιπες:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Καρυές Πύλης Τρικάλων
Οι Καρυές είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Πύλης στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Οι Καρυές βρίσκονται προς την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Λουπάτα σε υψόμετρο 1.056 μέτρα. Απέχει περίπου 38 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Τρίκαλα, 19 χλμ. Δ. από την Πύλη (έδρα του δήμου) και μόλις 2 χλμ. Β. από τα Στουρναραίικα. Αναφέρονται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφονται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Στουρναραίικων του δήμου Πυνδαίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Στουρναραίικα, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Καλλιθέα, το Ψάρρο, την Καστανιά, το Παλαιοχώρι και τα Ισιώματα αποτελούν την κοινότητα Στουρναραίικων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πινδέων του Δήμου Πύλης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 6 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 12.
Σημείωση
Στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα αλλά στον Δήμο Τρικκαίων, μέχρι το 2011 οπότε καταργήθηκε, αναφερόταν ο συνώνυμος οικισμός Καρυαί ή Καρυές Τρικάλων, ο οποίος βρίσκεται στη νότια άκρη των Τρικάλων, ανατολικά από το Φλαμούλι και νοτιοδυτικά από το Ριζαριό (και οι δύο καταργήθηκαν).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Γκαμπριέλε Ποσανέρ
Η Γκαμπριέλε Μπαρμπάρα Μαρία Ποσανέρ φον Έρενταλ (γερμανικά: Gabriele Barbara Maria Possanner von Ehrenthal, 27 Ιανουαρίου 1860 - 14 Μαρτίου 1940) ήταν η πρώτη γυναίκα στην Αυστρία που άσκησε το επάγγελμα της ιατρικής. Ήταν κόρη του δικαστή Μπέντζαμιν Ποσανέρ και έζησε σε έξι διαφορετικές πόλεις μέχρι την ηλικία των 20, εξ αιτίας του επαγγέλματος του πατέρας της, το οποίο απαιτούσε αρκετές μετακινήσεις. Τον Οκτώβριο του 1880, διορίστηκε ως τομέαρχης του Αυτοκρατορικού Θησαυροφυλακίου στη Βιέννη κι έτσι η οικογένεια του, συμπεριλαμβανομένης και της Γκαμπριέλε, εγκαταστάθηκαν στην αυστριακή πρωτεύουσα. Εκεί μπόρεσε και αποφοίτησε από ένα κολέγιο, το 1887.
Ως ιατρός, η Γκαμπριέλε, αρχικά εργάστηκε ως δημόσιος ιατρός στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, όπου οι γυναίκες μουσουλμάνοι αρνούνταν να εξεταστούν από άρρενες ιατρούς. Το 1984, έλαβε και το πτυχίο της ιατρικής, από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το 1897, μπόρεσε να συμμετάσχει σε προφορικές εξετάσεις για δεύτερη φορά, σε αυτήν την περίπτωση μπροστά σε Βιεννέζους εξεταστές κι έτσι της δόθηκε η άδεια να ασκήσει το επάγγελμά της και στην Αυστρία, διότι δεν θα μπορούσε να ασκήσει διαφορετικό το επάγγελμα. Κατ' επέκταση, έγινε η πρώτη γυναίκα που αποφοιτά από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης, με το πτυχίο της ιατρικής, το 1897. Έτσι, έγινε κι η πρώτη γυναίκα ιατρός που εργάστηκε σε νοσοκομείο της Αυστροουγγαρίας και η μοναδική έως και το 1903. Απεβίωσε στις 14 Μαρτίου το 1940, στο διαμέρισμά της στην οδό Άλσερ 26.
Το 1960, στο Χίτσιν της Αυστρίας, δρόμος ονομάστηκε μετά από αυτήν, ο Possannergasse. Το 2004, στην 9η περιφέρεια Αυστρίας, ονομάστηκε πάρκο προς τιμήν της, το Gabriele-Possanner-Park. Στην 21η περιφέρεια Αυστρίας, υπάρχει και ινστιτούτο διεπιστημονικής έρευνας που φέρει το όνομά της, το Gabriele Possanner Institute. Επίσης, υπάρχει και κρατικό βραβείο στην Αυστρία, το Gabriele-Possanner-Staatspreis, το οποίο δίνεται σε γυναίκες ερευνητές, κι αυτό αφιερωμένο στην Ποσανέρ. Το εν λόγω κρατικό βραβείο θεσπίστηκε το 1997, και δίνεται κάθε δεύτερο χρόνο από το Υπουργείο Επιστημών και Έρευνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ιατροί
Γύρος (αποσαφήνιση)
Ο καθημερινός όρος γύρος γενικά συνδέεται με την περιστροφική κίνηση ή την κλειστή διαδρομή. Μπορεί να αναφέρεται:
Τζόρτζε Μιλοβάνοβιτς (αθλητής)
Ο Τζόρτζε Μιλοβάνοβιτς (σερβικά : Ђорђе Миловановић) (Σρέμκα Ράσα 13 Σεπτεμβρίου 1956 - Σρέμκα Μιτρόβιτσα 15 Φεβρουαρίου 2009), ήταν Γιουγκοσλάβος ποδοσφαιριστής Σερβικής εθνικότητας.
Είχε το παρατσούκλι "Μπόμπα Τζόκα" λόγω των εντυπωσιακών τερμάτων που σημείωνε. Ο γιος του Ντέγιαν Μιλοβάνοβιτς είναι επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής συγγενείς του είναι και αμυντικός ποδοσφαιριστής Μπράνισλαβ Ιβάνοβιτς.
Ξεκίνησε την καριέρα του στην γενέτηρά του και στην "Ράντινκ Μπιελίμα" έως το 1978 που πήγε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου. Στον Ερυθρό αστέρα έπαιξε 166 παιχνίδια, σημείωσε 12 τέρματα. Το 1985 - 1986 αγωνίστηκε με την Αούστρια Σάλτσμπουργκ για να κλείσει την καριέρα του στην ομάδα όπου ξεκίνησε. Με τον Ερυθρό Αστέρα κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα Γιουγκοσλαβίας και αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1979.
Φακούντο Καμπάτσο
Ο Φακούντο «Φάκου» Καμπάτσο (ισπανικά: Facundo "Facu" Campazzo) (Κόρδοβα, 23 Μαρτίου 1991) είναι Αργεντινός επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,78 μέτρα αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ στη Ρεάλ Μαδρίτης του Πρωταθλήματος Ισπανίας και της Ευρωλίγκα.
Υπήρξε μέλος της Ρεάλ Μαδρίτης, με την οποία κέρδισε δύο τίτλους Ευρωλίγκα, το 2015 και το 2018. Με την Εθνική Αργεντινής, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019.
Αργεντινή
Ο Καμπάτσο ξεκίνησε να παίζει για την αργεντίνικη Πενιαρόλ Μαρ ντελ Πλάτα το 2008. Με την Πενιαρόλ, κέρδισε: τέσσερα πρωταθλήματα Αργεντινής (2010, 2011, 2012, 2014), ένα Κύπελλο Αργεντινής (2010), ένα Τσάλεντζ Καπ Αργεντινής (2010), τρία Τορνέο Σούπερr 8 Αργεντινής (2009, 2011, 2013), δύο Τορνέο Ιντερλίγας (2010, 2012) και ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών Αμερικής (2010).
Ονομάστηκε η Αποκάλυψη της Χρονιάς του Πρωταθλήματος Αργεντινής και ο Πολυτιμότερος Παίκτης του Κυπέλλου Αργεντινής το 2010. Αναδείχθηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης του Τορνέο Σούπερ 8 Αργεντινής το 2011 και το 2013 και ο Πιο Βελτιωμένος Παίκτης του Πρωταθλήματος Αργεντινής το 2012. Αναδείχθηκε επίσης ο Πολυτιμότερος Παίκτης των Τελικών του Πρωταθλήματος Αργεντινής το 2012 και το 2014.
Ισπανία
Στις 30 Αυγούστου 2014, ο Καμπάτσο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης. Τη σεζόν 2014–15, η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε την EuroLeague, αφού νίκησε στον τελικό τον Ολυμπιακό, με 78–59. Η Ρεάλ Μαδρίτης ολοκλήρωσε τελικά τη σεζόν κερδίζοντας τη σειρά των τελικών των πλέι οφ της σεζόν 2014-15 της Liga ACB, με 3-0 εναντίον της Μπαρτσελόνα. Κερδίζοντας αυτόν τον τίτλο, η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε επίσης το τριπλ κράουν.
Στις 20 Αυγούστου 2015, ο Καμπάτσο εντάχθηκε με δανεισμό στην Μούρθια. Πέρασε τις σεζόν 2015–16 και 2016–17 με τη Μούρθια. Επέστρεψε στη Ρεάλ Μαδρίτης για τη σεζόν 2017-18.
Τον Μάιο του 2018, η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε την EuroLeague 2017-18, αφού νίκησε τη Φενέρμπαχτσε στον τελικό, με σκορ 85-80. Σε πάνω από 30 αγώνες της EuroLeague, ο Καμπάτσο είχε κατά μέσο όρο 7,9 πόντους, 4,5 ασίστ και 2,4 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στις 24 Μαΐου 2018, τερμάτισε στην τέταρτη θέση στην ψηφοφορία για το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη της Liga ACB για τη σεζόν 2017-18.
Στις 26 Ιουνίου 2018, υπέγραψε νέο τριετές συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Στις 3 Μαΐου 2019, αναδείχθηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης της EuroLeague για τον μήνα Απρίλιο. Στο αγώνα για την τρίτη θέση του Φάιναλ Φορ της EuroLeague 2018-19, ο Καμπάτσο σημείωσε ένα ρεκόρ όλων των εποχών για ασίστ σε έναν αγώνα του Φάιναλ Φορ, με 15. Ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ του Τέρελ ΜακΙντάιρ από το 2008.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2020, ο Καμπάτσο βρέθηκε στην κορυφή του καταλόγου παικτών με τις περισσότερες ασίστ σε έναν αγώνα της EuroLeague, μαζί με τον Στέφαν Γιόβιτς, αφού κατέγραψε 19 ασίστ στη νίκη με 103-97 επί της Άλμπα Βερολίνου.
Στις αρχές του 2021, αναδείχτηκε μέσα από ψηφοφορία (κέρδισε το 55,4% των ψήφων), ο καλύτερος παίκτης της δεκαετίας (2010-2020) στο ισπανικό πρωτάθλημα.
ΝΒΑ
Στις 30 Νοεμβρίου 2020, ο Καμπάτσο υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με τους Ντένβερ Νάγκετς του NBA. Στο ΝΒΑ με τους Νάγκετς αγωνίστηκε συνολικά σε 130 παιχνίδια μετρώντας κατά μέσο όρο 5,6 πόντους και 3,5 ασίστ, μέχρι το καλοκαίρι του 2022, όταν και αποχώρησε από την ομάδα.
Στις 12 Οκτωβρίου 2022, συμφώνησε για μονοετές συμβόλαιο με τους Ντάλας Μάβερικς. Αποχώρησε από την ομάδα στις 28 Νοεμβρίου 2022 έχοντας αγωνιστεί σε 8 αγώνες με 1,3 πόντους και 1,1 ασίστ σε λιγότερο από 7′ συμμετοχής.
Ερυθρός Αστέρας
Στις 19 Δεκεμβρίου 2022, ανακοινώθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα ως το τέλος της σεζόν 2023-24. Τον Ιανουάριο κέρδισε το βραβείο του MVP του μήνα καθώς μέτρησε 14.4 πόντους, 7.2 ασίστ, 3.4 ριμπάουντ και 3 κλεψίματα με 21.4 βαθμούς στην αξιολόγηση του. Στις 18 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Σερβίας, αφού ο Ερυθρός Αστέρας νίκησε στον τελικό με 96-79 τη Μέγκα Μπάσκετ. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα τον Μάρτιο, καθώς στη σερβική ομάδα ίσχυε απαγόρευση εγγραφής νέων παικτών στην Ευρωλίγκα λόγω οφειλών σε πρώην μέλη κι η διευθέτησή τους είχε καθυστερήσει τόσο ώστε να πρέπει να περιμένει την πάροδο της 28 Φεβρουαρίου. Τη σεζόν 2022-23, μέτρησε στην Ευρωλίγκα 15 πόντους, 5.9 ασίστ, 2.8 ριμπάουντ, 1.9 κλεψίματα και 18.7 PIR σε 9 αγώνες. Τον Απρίλιο του 2023, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της καλύτερης πεντάδας της Αδριατικής Λίγκας για πρώτη φορά στην καριέρα του. Στις 11 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Σερβίας κόντρα στην FMP με 2-0 νίκες.
Ρεάλ Μαδρίτης
Στις 18 Ιουλίου 2023, επέστρεψε στην Ρεάλ Μαδρίτης, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο έναντι 9 εκατομμυρίων ευρώ.
Αργεντινή νέων
Ο Καμπάτσο ήταν μέλος των «μικρών» εθνικών της Αργεντινής. Με την ομάδα U16, έπαιξε στο Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής U16 του 2007, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.
Αργεντινή ανδρών
Ο Καμπάτσο αγωνίστηκε με την Εθνική ανδρών Αργεντινής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο. Έπαιξε επίσης με τις ομάδες της Αργεντινής που κέρδισαν χρυσά μετάλλια στο Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής 2012 και στους Νοτιοαμερικανικούς Αγώνες του 2014, ασημένια μετάλλια στο Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής 2014, στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα 2015 και στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα 2017 και ένα χάλκινο μετάλλιο στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα 2013. Έπαιξε επίσης με την Αργεντινή στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο.
Βοήθησε την Αργεντινή να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019, οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν στη Λίμα του Περού. Κέρδισε επίσης το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2022, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα 2022, κερδίζοντας στον τελικό την γηπεδούχο Βραζιλία 75-73. Μάλιστα ο ίδιος αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης.
Ο Καμπάτσο ονομάστηκε στην Κορυφαία Ομάδα του Αμερικανικού Πρωταθλήματος το 2013 και το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πενιαρόλ Μαρ ντελ Πλάτα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αργεντίνικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Αργεντινής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μούρθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Πολ Σκόουλς
Ο Πολ Σκόουλς (Paul Scholes, 16 Νοεμβρίου 1974) είναι Άγγλος πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε σε όλη του την καριέρα για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σάλφορντ, μια συνοικία του Μάντσεστερ. Όταν εκείνος ήταν 18 μηνών μετακόμισε στην συνοικία Λάνγκλεϊ, με τους γονείς του, Στιούαρτ και Μαρίνα Σκόουλς. Σε νεαρή ηλικία ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ομάδα της συνοικίας, ενώ ταυτόχρονα διέπρεπε και στο κρίκετ.
Στην ηλικία των 14 ετών, ξεκίνησε προπονήσεις στις ακαδημίες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το ταλέντο του έγινε αντιληπτό κι έτσι κέρδισε αρκετές διακρίσεις και θέση σε μεικτές ομάδες του Μάντσεστερ, μέσω των σχολικών πρωταθλημάτων, μέχρι την ενηλικίωση και την αποφοίτησή του.
Ο Σκόουλς γεννήθηκε ασθματικός και αυτό τον άφησε αρκετές φορές πίσω σε θέματα φυσικής κατάστασης, ενώ επίσης είχε μια ασθένεια στα γόνατά του (Osgood–Schlatter στα αγγλικά), που επηρεάζει κυρίως νεαρούς αθλητές.
Είναι παντρεμένος με την Κλερ Φρόγκατ Σκόουλς, από το 1999 και έχει αποκτήσει μαζί της τρία παιδιά, τον Άρον, την Αλίσια και τον Έιντεν, ο οποίος είναι αυτιστικός. Ο μεγαλύτερος γιος, Άρον Σκόουλς ακολουθεί τα βήματα του πατέρα του, αφού από την ηλικία των 12 ετών, αγωνίζεται σε τοπική ομάδα του Μάντσεστερ.
Μάν. Γιουνάιτεντ
Ξεκίνησε την καριέρα του στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, από την ηλικία των 14 ετών, ενώ το 1991 συνέχισε στην ομάδα Νέων, από όπου προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα της Γιουνάιτεντ το 1993. Το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, το έκανε την σεζόν 1994-95 σε αγώνα για το Λιγκ Καπ Αγγλίας, κόντρα στην Πορτ Βέιλ, όπου πέτυχε και τα δύο πρώτα του γκολ, στην νίκη με 2-1.
Τον Μάιο 2011, ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση και έγινε ένα φιλικό προς τιμήν του από τον σύλλογο. Όμως, τον Ιανουάριο του 2012, λόγω πολλών τραυματισμών στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους και υπόγραψε συμβόλαιο ως το τέλος της σεζόν 2012-13.
Με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, έχει κατακτήσει 10 φορές το πρωτάθλημα της Πρέμιερ Λιγκ (1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2010–11), 3 φορές το Κύπελλο Αγγλίας (1995–96, 1998–99, 2003–04), 2 φορές το Λιγκ Καπ Αγγλίας (2008–09, 2009–10), 5 φορές το FA Community Shield (1996, 1997, 2003, 2008, 2010), 2 φορές το Τσάμπιονς Λιγκ (1998–99, 2007–08), μία φορά το Διηπειρωτικό Κύπελλο (1999) και μία φορά το Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων (2008).
Είναι ο τρίτος ποδοσφαιριστής σε συμμετοχές της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 698 σε όλες τις διοργανώσεις και ο δέκατος σκόρερ του συλλόγου, με 154 γκολ.
Εθνική Αγγλίας
Ο Πολ Σκόουλς έκανε το διεθνές ντεμπούτο με την Εθνική Αγγλίας το 1997 στην νίκη 2-1 στο Ολντ Τράφορντ, εναντίον της Νότιας Αφρικής, ενώ συμπεριλήφθηκε και στην αποστολή του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998. Αγωνίστηκε με την Εθνική Αγγλίας ως τον Αύγουστο του 2004, όταν ανακοίνωσε την απόσυρσή του από αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της πατρίδας του. Σε εφτά χρόνια σημείωσε 66 εμφανίσεις και 14 γκολ. Από τότε δέχτηκε πολλές φορές κλήσεις, αλλά δεν κατάφερε κανένας προπονητής να τον πείσει να επιστρέψει στην εθνική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
Φρούριο του Όστροζατς
Το Φρούριο του Όστροζατς είναι φρούριο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους του χωριού του Όστροζατς και εντός του Δήμου του Τσάζιν. Αναφερόμενο εντός πηγών για πρώτη φορά το 1286, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Το καθεστώς ιδιοκτησίας του φρουρίου αποτελεί αντικείμενο διαμάχης, ενώ επιτρέπεται στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής η χρήση του ως τόπο συναυλιών και ψυχαγωγίας. Σταδιακά, εργασίες αναπαλαίωσης λαμβάνουν χώρα.
Τοποθεσία
μικρογραφία|κέντρο|Άλλη άποψη του φρουρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Οθωμανική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Οστροζατς Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Τσάζιν
Φράγκο Καμπότζης
thumb|right|320px|Οι δύο όψεις του αργυρού νομίσματος των 2 φράγκων Καμπότζης
Το φράγκο ήταν σε χρήση από το 1875 έως και το 1885 ως νόμισμα της Καμπότζης η οποία ήταν προτεκτοράτο της Γαλλίας ήδη από το 1863. Υποδιερείτο σε 100 σαντίμ και η ισοτιμία του με το Γαλλικό φράγκο ήταν 1/1. Παράλληλα με το φράγκο ήταν σε χρήση και η  πιάστρα με ισοτιμία 1 πιάστρα = 5,37 φράγκα. Το 1875 το φράγκο αντικατέστησε το τικάλ και μια δεκαετία αργότερα το 1885 αντικαταστάθηκε από την πιάστρα της γαλλικής Ινδοκίνας. Δεν εκδόθηκαν ποτέ χαρτονομίσματα του νομίσματος αυτού.
Κέρματα
Κυκλοφόρησαν κέρματα με ονομαστικές αξίες των 5, 10, 25 και 50 σαντίμ, 1, 2 και 4 φράγκων και 1 πιάστρας. Τα κέρματα των 5 και 10 σαντίμ ήταν από κράμα  χαλκού–κασσίτερου, ενώ όλα τα υπόλοιπα αργυρά. Όλα τα νομίσματα έφεραν την ημερομηνία 1860 όμως κόπηκαν το 1875 (ως επί το πλείστον στο Βέλγιο). Όλα τα κέρματα απεικόνιζαν το πορτραίτο του βασιλιά Νοροντόμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της Καμπότζης Κατηγορία:Ιστορία της Καμπότζης
Πελταστής
thumb|right|Πελταστής σε αρχαίο κεραμικό Ο πελταστής ήταν είδος αρχαίου πολεμιστή. Εμφανίστηκε κατά την Κλασική εποχή (περίπου 5ος με 4ος αιώνας π.Χ.). Οι πελταστές ήταν συνήθως εξοπλισμένοι με την πέλτη, ελαφριά θρακική ασπίδα η οποία είχε μία εσοχή σαν μισοφέγγαρο, και τρία ακόντια, τα οποία κρατούσαν το ένα στο ένα χέρι και τα άλλα δύο στο άλλο χέρι μαζί με την ασπίδα. Οι πελταστές χρησιμοποιούσαν διάφορα επιθετικά όπλα, όπως σφεντόνες και μικρά ακόντια. Εκείνη την εποχή ο κάθε στρατιώτης πλήρωνε από μόνος του για τον εξοπλισμό του. Έτσι, οι πελταστές χρησιμοποιούσαν ανίσχυρα όπλα, επειδή δεν ήταν αρκετά πλούσιοι για να αγοράσουν τόξα ή δόρατα.
Οι Θράκες και Έλληνες πελταστές ήταν ελαφρά εξοπλισμένοι αλλά πολύ ευκίνητοι στρατιώτες, συνήθως μισθοφόροι. Η επιτυχία των πελταστών σε μάχες του Πελοποννησιακού και του Κορινθιακού πολέμου, οφειλόταν στη μεγάλη τους ευκινησία σε σχέση με τη βαριά οπλιτική φάλαγγα, ιδιαίτερα σε ανώμαλο έδαφος όπου η φάλαγγα δεν μπορούσε να κρατήσει τη συνοχή της. Επίσης οφειλόταν στον υψηλό βαθμό εκπαίδευσης και επαγγελματισμού των στρατιωτών αυτού του τύπου, σε αντίθεση με τους εφέδρους οπλίτες οι οποίοι ασχολούνταν μόνο περιστασιακά με τον πόλεμο.
Η πρώτη χρήση πελταστών (από τη Θράκη) έγινε πιθανώς από τον Πεισίστρατο, προκειμένου να καταλάβει πραξικοπηματικά την εξουσία στην αρχαία Αθήνα. Αλλά και αργότερα (4ος αι. π.Χ.) οι Θράκες εξακολουθούσαν να θεωρούνται ως οι καλύτεροι πελταστές. Είναι χαρακτηριστικό ότι Θράκες πελταστές κατατρόπωσαν Αθηναίους οπλίτες στον Δράβησκο (465 π.Χ.). Αθηναίοι πελταστές υπό τον διάσημο στρατηγό Ιφικράτη έκαναν το ίδιο σε μοίρα Σπαρτιατών οπλιτών κατά τη μάχη στο Λέχαιο (390 π.Χ.), γεγονός που προκάλεσε τότε βαθιά εντύπωση.
Στα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπήρχαν και πελταστές τους οποίους φρόντιζε να χρησιμοποιεί στις μάχες του.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία Θράκη Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Πολεμικά επαγγέλματα
Αρκούδα
Οι Αρκούδες είναι θηλαστικά της οικογένειας των Αρκτιδών (Ursidae) — από το αρχαίο ελληνικό άρκτος, και το λατινικό ursus αντίστοιχα.
Οι αστερισμοί Μικρή Άρκτος και Μεγάλη Άρκτος πήραν το όνομά τους επειδή το σχήμα τους θυμίζει το σώμα μιας αρκούδας.
Το μήκος του σώματός της φτάνει τα 2-2,50 μ. και το ύψος στο ακρώμιο 1-1,30 μ. Το τρίχωμα είναι πυκνό σε όλο το σώμα και μπορεί να είναι μακρύτερο γύρω στο πρόσωπο, στην κοιλιά αλλά και πίσω από τα πόδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρκτίδες
Πολιτική του Πράσινου Ακρωτήριου
Το Πράσινο Ακρωτήριο είναι Προεδρική Δημοκρατία. Το Σύνταγμα εγκρίθηκε αρχικά το 1980 και στη συνέχεια αναθεωρήθηκε το 1992. Η έγκριση έγινε στις 25 Σεπτεμβρίου του 1992 και με την αναθεώρηση στις 23 Νοεμβρίου του 1995 ενισχύθηκαν οι προεδρικές εξουσίες. Με την αναθεώρηση του 1999 θεσμοθετήθηκε ο Συνήγορος του Έθνους (Provedor de Justica). Δικαίωμα ψήφου χορηγείται στους πολίτες από την ηλικία των 18 ετών και άνω.
Πρόεδροι του Πρασίνου Ακρωτηρίου
Με βάση το Σύνταγμα, Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία για πενταετή θητεία. Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 2016.