cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατός του Δουκάτου της Βαρσοβίας
Σύνθεση
Το 1813 σχεδιάστηκαν αρκετές μονάδες ελαφρού ιππικού, οι Κρακούσι (Πολωνοί κοζάκοι), όπου τελικά σχηματίστηκε ένα σύνταγμα.
Πολιτισμός, εκπαίδευση και χρόνος υπηρεσίας
αριστερά|μικρογραφία| Στρατηγός ταξιαρχίας και συνταγματάρχης του 17ου Συντάγματος Ουλάνων Ο Στρατός ήταν ο τόπος μιας πολιτιστικής σύγκρουσης νέων, δημοκρατικών γαλλικών παραδόσεων και παλαιών πολωνικών εθίμων, με συγκρούσεις σχετικά με τον ρόλο των ευγενών στο στρατό - με ορισμένους συντηρητικούς να προσπαθούν να περιορίσουν την αξιωματική θέση στους ευγενείς. Οι γαλλικές επαναστατικές και πολιτικές παραδόσεις, που πέρασαν από βετεράνους λεγεωνάριους, είχαν ως αποτέλεσμα περισσότερα κίνητρα για τους στρατολόγους χωρικών, σε σύγκριση με το στρατό της παλιάς Κοινοπολιτείας. Ο εκπαιδευτικός ρόλος του στρατού θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους. Ο στρατός βελτιώθηκε επίσης λόγω του εκσυγχρονισμού και της υιοθέτησης σύγχρονων γαλλικών στρατιωτικών κανόνων και τακτικών. Συνολικά, η εποχή του Δουκάτου της Βαρσοβίας σηματοδότησε μια περίοδο εκσυγχρονισμού του Πολωνικού Στρατού, με ένα νέο στρατιωτικό δόγμα και επιστήμη που κωδικοποιήθηκε από τον Πολωνό στρατιωτικό μελετητή εκείνης της εποχής, τον Ιγκνάτσι Προντζίνσκι.
Εθνικός ύμνος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ελληνική μετάφραση
Πάντα
Οι γενιές σας
Στρατός του Δουκάτου της Βαρσοβίας
Πολιτισμός, εκπαίδευση και χρόνος υπηρεσίας
Ο υποχρεωτικός χρόνος υπηρεσίας ορίστηκε στα 6 χρόνια, με οποιονδήποτε πολίτη ηλικίας 21 έως 28 να έχει την ευκαιρία να επιλέγεται τυχαία για εγγραφή. Ο Στρατός υποστηρίχθηκε από τα νέα σχολεία, με το 3ετές Δημοτικό Σχολείο και ένα μονοετές Σχολείο Υποψήφιων Πυροβολικού και Μηχανικών.
Εθνικός ύμνος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ελληνική μετάφραση
Λένε ένα πράγμα:
Στρατός του Δουκάτου της Βαρσοβίας
Πολιτισμός, εκπαίδευση και χρόνος υπηρεσίας
Συνολικά, οι πολωνικές μονάδες εκτιμήθηκαν από τους Γάλλους ως υψηλής ποιότητας και με μεγάλα κίνητρα.
Εθνικός ύμνος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ελληνική μετάφραση
Μαζί πορευόμαστε στο μέλλον!
Στρατός του Δουκάτου της Βαρσοβίας
Επιχειρησιακό ιστορικό
δεξιά|μικρογραφία| Πολωνοί ουλάνοι του Δουκάτου της Βαρσοβίας Ο στρατός σχηματίστηκε τη στιγμή της δημιουργίας του Δουκάτου της Βαρσοβίας το 1807. Ο στρατός συμμετείχε σε πολλούς πολέμους με την πλευρά της Γαλλίας του Ναπολέοντα, όπως στον Πόλεμο του Τέταρτου Συνασπισμού (1806-1807), στον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου, στον Πόλεμο του Πέμπτου Συνασπισμού (κυρίως στον Αυστροπολωνικό Πόλεμο) του 1809 και στον Πόλεμο του Έκτου Συνασπισμού (ιδίως, στη γαλλική εισβολή στη Ρωσία) του 1812-1813. Στη ρωσική εκστρατεία του 1812, οι πολωνικές μονάδες σχημάτισαν ένα ολόκληρο σώμα (το 5ο Σώμα) του Μεγάλου Στρατού (Grande Armée). Ο στρατός υπέστη απώλειες άνω του 70%. Ο στρατός υπέστη περαιτέρω βαριά θύματα στη Μάχη της Λειψίας το 1813, όπου πέθανε ο Πρίγκιπας Πονιατόφσκι. δεξιά|μικρογραφία| Σύγχρονη αναπαράσταση (4ο Σύνταγμα Πεζικού του Δουκάτου της Βαρσοβίας) Μετά από την ήττα του Ναπολέοντα το 1813, το Δουκάτο καταλήφθηκε από τους εχθρούς του Ναπολέοντα. Καθώς πραγματοποιήθηκαν αρκετές φρουρές στα φρούρια, μεγάλο μέρος του στρατού ακολούθησε τον Ναπολέοντα πίσω στη Γαλλία εκείνο το έτος. Αποδιοργανωμένος μετά το θάνατο του Πονιατόφσκι, το 1814, ο στρατός είχε ακόμα περίπου 8.000 άτομα σε ελεγχόμενες περιοχές της Γαλλίας, κυρίως στη Γαλλία, αλλά ενσωματώθηκε στον γαλλικό στρατό και έπαψε να υπάρχει μετά την τελική ήττα του Ναπολέοντα. Μετά τη Συνθήκη του Φονταινεμπλώ, οι περισσότεροι Πολωνοί στρατιώτες τέθηκαν υπό κράτηση από τους Ρώσους.
Εθνικός ύμνος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Παραπομπές
Υμνος Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Στρατός του Δουκάτου της Βαρσοβίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Δουκάτο της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πρώην στρατοί ανά χώρα Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί των Ναπολεόντειων Πολέμων
Προλίνη
Η προλίνη (σύντμηση Pro ή P) είναι ένα α-αμινοξύ. Είναι ένα από τα πρωτεϊνογόνα αμινοξέα και στο DNA κωδικοποιείται με τα κωδικόνια CCU, CCC, CCA, και CCG. Ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να συνθέσει προλίνη από άλλες ενώσεις, άρα δεν είναι διατροφικώς απαραίτητο αμινοξύ. Είναι το μοναδικό πρωτεϊνικό αμινοξύ το οποίο ενσωματώνει στο μόριό του μια δευτεροταγή αμίνη, δηλαδή το αμινικό άζωτο ενώνεται με δύο αλκυλομάδες (R1-N(H)-R2). Είναι υδρόφοβο αμινοξύ με σημαντικό ρόλο στον καθορισμό της δομής των πρωτεϊνικών αλυσίδων λόγω της δομικής ιδιαιτερότητας που προσδίδει στο μόριο ο πενταμελής δακτύλιος.
Δομή
Ως χειρόμορφο μόριο, η προλίνη μπορεί να υπάρχει σε δύο οπτικά ισομερή, την L -προλίνη και την D -προλίνη. Όπως και τα άλλα πρωτεϊνικά αμινοξέα, η προλίνη σε βιολογικούς οργανισμούς απαντάται μόνο ως L -προλίνη.
Η πλευρική αλυσίδα της προλίνης είναι μοναδική μεταξύ όλων των πρωτεϊνικών αμινοξέων στο ότι ενώνεται ομοιοπολικά με το άτομο αζώτου που συμμετέχει στον πεπτιδικό δεσμό, σχηματίζοντας έναν κυκλικό πυρρολιδινικό δακτύλιο, από τον οποίο προέρχεται και το όνομά της. Ο πυρρολιδινικός δακτύλιος περιορίζει την δυνατότητα περιστροφής περί του δεσμού N-Cα, επιβάλλοντας δομική ακαμψία στον πεπτιδικό δεσμό που προηγείται της προλίνης στην πρωτεϊνική αλυσίδα. Λόγω της ιδιαίτερης δομής της εντοπίζεται κυρίως σε σημεία καμπής (στροφής) των πρωτεϊνικών αλυσίδων, και όχι σε δευτεροταγείς δομές τύπου α-έλικας ή β-πτυχωτής επιφάνειας.
Σύνθεση
Η L -προλίνη παράγεται βιοχημικά από το L -γλουταμινικό οξύ. Για την αντίδραση μετατροπής απαιτούνται ένα μόριο ATP και δύο μόρια NADPH. Η ίδια η προλίνη είναι πρόδρομη ένωση της υδροξυπρολίνης, ενός από τα βασικά συστατικά του κολλαγόνου.
Εργαστηριακά η προλίνη μπορεί να παραχθεί σαν ρακεμικό μίγμα από τον διαιθυλεστέρα του μηλονικού οξέος και το ακρυλονιτρίλιο.
Βιολογικός ρόλος
Το κυριότερο χαρακτηριστικό της προλίνης είναι η δομική ακαμψία της, και γι' αυτό αξιοποιείται πρωτίστως ως ρυθμιστής της δευτεροταγούς δομής των πρωτεϊνών. Ειδικότερα, η παρουσία της προλίνης στην αλληλουχία των αμινοξέων συνήθως επιφέρει την διακοπή μιας ελικοειδούς πρωτεϊνικής δομής (α-έλικα) και συνεπάγεται τη μετάβαση σε μία δομικά πιο άτακτη περιοχή του πολυπεπτιδίου. Η προλίνη είναι επίσης αναγκαία για τον σχηματισμό του κολλαγόνου.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτεϊνικά αμινοξέα Κατηγορία:C5 Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Πουέρτο Πλάτα
Το Πουέρτο Πλάτα (ισπανικά: Puerto Plata, Ασημένιο Λιμάνι) είναι μια από τις επαρχίες της Δομινικανής Δημοκρατίας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Φελίπε ντε Πουέρτο Πλάτα.
Γεωγραφία
Το Πουέρτο Πλάτα βρίσκεται βόρεια της Δομινικανής Δημοκρατίας. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την επαρχία Μόντε Κρίστι, στα νότια-κεντρικά με την Βαλβέρδε, στα νοτιοανατολικά με το Σαντιάγο και στα ανατολικά με το Εσπαϊγιάτ. Είναι η βορειότερη επαρχία της Δομινικανής Δημοκρατίας και έχει έκταση 1,852.90 χιλιόμετρα (715 τ.μ.) (3.8% της συνολικής έκτασης της Δομινικανής Δημοκρατίας). Ένα μέρος του βρίσκεται στους πρόποδες της Βόρειας οροσειράς.
Έκταση
Το Πουέρτο Πλάτα έχει έκταση 1.852,90 τ.χλμ. (3,8% της συνολικής έκτασης της Δομινικανής Δημοκρατίας).
Δημογραφία
Το Πουέρτο Πλάτα το 2002, την τελευταία απογραφή μετά την απογραφή του 2012, είχε 469,988 κατοίκους, από τους οποίους οι 312.706 ήταν αστικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις πόλεις) και 157.282 αγροτικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες). Σήμερα (απογραφή 2012) έχει πληθυσμό 490.733 κατοίκων, από τους οποίους 310.488 είναι αστικός πληθυσμός και 180.245 αγροτικός πληθυσμός.
Τουρισμός
Το Πουέρτο Πλάτα είναι ένας τόπος με αυξανόμενο αριθμό τουριστών από το 1990, κυρίως χάρη στις καλές του παραλίες.
Δήμοι και Συνοικίες
Το Πουέρτο Πλάτα διαιρείται σε 9 δήμους και 11 συνοικίες. . Οι δήμοι:
Ο ακόλουθος πίνακας είναι ένας πίνακας με τους δήμους της Σαμανά, καθώς και τις συνοικίες τους και τον πληθυσμό τους σύμφωνα με την απογραφή του 2012. Αναφέρεται ο συνολικός πληθυσμός, ο αστικός πληθυσμός και ο αγροτικός πληθυσμός. Ο αστικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις πόλεις (έδρες των δήμων), ενώ ο αγροτικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες.
Ιστορία
Το Πουέρτο Πλάτα δημιουργήθηκε το 1865. Ήταν δήμος του Σαντιάγο πριν γίνει επαρχία.
Προέλευση του ονόματος
Το Πουέρτο Πλάτα πήρε το όνομά του από την πρωτεύουσά του, Πουέρτο Πλάτα (ή Σαν Φελίπε ντε Πουέρτο Πλάτα). Πουέρτο πλάτα σημαίνει ασημένιο λιμάνι. Όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος επισκέφτηκε το βόρειο τμήμα της Ισπανιόλα για πρώτη φορά στις 11 Ιανουαρίου 1493, είδε ένα όρος με σύννεφα στην κορυφή του και το ονόμασε Monte de Plata (Ελληνικά: Όρος του Ασημιού]])]]). . Η πόλη που βρισκόταν στους πρόποδες αυτού του όρους ονομάστηκε Puerto de Plata (Ελληνικά: Λιμάνι του Ασημιού), ή απλούστερα Puerto Plata.
Οικονομία
Οι κυριότερες οικονομικές δραστηριότητες στο Πουέρτο Πλάτα είναι ο τουρισμός γύρω από την ακτή, τα αγροτικά και η βιομηχανία (κυρίως παραγωγή φαγητού).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Δομινικανής Δημοκρατίας
Θεωρία (μαθηματική λογική)
Στη μαθηματική λογική, μια θεωρία είναι σύνολο από προτάσεις σε μια τυπική γλώσσα. Για παράδειγμα, μια θεωρία πρώτης τάξης είναι σύνολο από προτάσεις πρώτης τάξης. Πολλοί συγγραφείς απαιτούν η θεωρία να είναι κλειστή ως προς τη λογική συνέπεια.
Θεωρίες εκφρασμένες σε τυπική γλώσσα γενικά
Όταν ορίζουμε θεωρίες για θεμελιακούς σκοπούς, πρέπει να το κάνουμε με περισσή φροντίδα και η κανονική συνολοθεωρητική γλώσσα μπορεί να μην είναι κατάλληλη.
Η κατασκευή μιας θεωρίας αρχίζει με το να προδιαγράψουμε μία καθορισμένη μη-κενή εννοιολογική κλάση \Sigma, τα στοιχεία της οποίας καλούνται δηλώσεις. Αυτές οι αρχικές δηλώσεις συχνά καλούνται πρωτόγονα στοιχεία ή στοιχειώδεις δηλώσεις της θεωρίας, για να τις ξεχωρίζουμε από τις άλλες δηλώσεις οι οποίες μπορεί να παραχθούν από αυτές.
Μια θεωρία \Theta είναι μία εννοιολογική κλάση που αποτελείται από ορισμένες από αυτές τις στοιχειώσεις δηλώσεις. Οι στοιχειώδεις δηλώσεις που ανήκουν στη \Theta καλούνται στοιχειώδη θεωρήματα της \Theta και λέμε ότι είναι αληθή. Με αυτόν τον τρόπο, μια θεωρία είναι ένας τρόπος να καθορίσουμε το υποσύνολο του \Sigma το οποίο αποτελείται εντελώς από αληθείς δηλώσεις.
Αυτός ο γενικός τρόπος καθορισμού μιας θεωρίας συνομολογεί πως η αλήθεια οποιασδήποτε από τις στοιχειώδεις δηλώσεις της δεν είναι γνωστή χωρίς αναφορά στην \Theta. Έτσι, η ίδια στοιχειώδης δήλωση μπορεί να είναι αληθής σε σχέση με μια θεωρία και να μην είναι σε σχέση με μία άλλη. Αυτό είναι όπως και στην συνήθη γλώσσα, όπου δηλώσεις όπως «Αυτός είναι ένας τρομερός άνθρωπος.» δεν μπορούν να κριθούν αν είναι αληθείς ή ψευδείς χωρίς αναφορά σε κάποια ερμηνεία του ποιος είναι «Αυτός» και τι σημαίνει να είσαι «τρομερός άνθρωπος» ως προς αυτή τη θεωρία.
Υποθεωρίες και επεκτάσεις
Μπορούμε να ορίσουμε μια θεωρία \Theta' ώστε να είναι μια υποθεωρία μίας άλλης \Theta ή ώστε να είναι μια επέκταση ή υπερθεωρία μιας άλλης χρησιμοποιώντας το συμβολισμό της θεωρίας συνόλων. Για παράδειγμα, για την περίπτωση της υποθεωρίας έχουμε \Theta \subseteq \Theta αν κάθε στοιχειώδης δήλωση της \Theta είναι επίσης και της \Theta.
Συνεπαγωγικές θεωρίες
Μια θεωρία λέγεται πως είναι μια συνεπαγωγική θεωρία αν η \Theta είναι επαγωγική κλάση. Αυτό σημαίνει ότι το περιεχόμενό της βασίζεται σε κάποιο τυπικό επαγωγικό σύστημα και ότι μερικές από τις στοιχειώδεις της δηλώσεις παίρνονται ως αξιώματα. Σε μια συνεπαγωγική θεωρία, οποιαδήποτε πρόταση είναι λογική συνέπεια ενός ή περισσοτέρων από τα αξιώματα είναι επίσης και πρόταση εκείνης της θεωρίας.
Συνέπεια και πληρότητα
Μία συντακτικά συνεπής θεωρία είναι μια θεωρία από την οποία δεν μπορεί κάθε πρόταση στη βαθύτερη γλώσσα να αποδειχθεί (σε σχέση με κάποιο συνεπαγωγικό σύστημα το οποίο είναι συνήθως σαφές από τα συμφραζόμενα). Σε ένα συνεπαγωγικό σύστημα (όπως η λογική πρώτης τάξης) που ικανοποιεί την αρχή της έκρηξης, αυτό είναι ισοδύναμο με την απαίτηση ότι δεν υπάρχει πρόταση \Pi τέτοια ώστε και η \Pi και η άρνησή της να μπορούν να αποδειχθούν από τη θεωρία.
Μία ικανοποιήσιμη θεωρία είναι μια θεωρία που έχει ένα μοντέλο. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μία δομή \Delta που ικανοποιεί κάθε πρόταση στη θεωρία. Κάθε ικανοποιήσιμη θεωρία είναι και συντακτικά συνεπής, επειδή η δομή που ικανοποιεί την θεωρία θα ικανοποιεί ακριβώς μία εκ των \Pi και άρνηση της \Pi για κάθε πρόταση \Pi.
Μία συνεπής θεωρία μερικές φορές ορίζεται να είναι μια συντακτικά συνεπής θεωρία και μερικές φορές ορίζεται να είναι μια ικανοποιήσιμη θεωρία. Για τη λογική πρώτης τάξης, την πιο σημαντική περίπτωση, συνεπάγεται από το θεώρημα πληρότητας του Γκέντελ ότι τα δύο νοήματα συμπίπτουν. Σε άλλες λογικές, όπως η λογική δεύτερης τάξης, υπάρχουν συντακτικά συνεπείς θεωρίες που δεν είναι ικανοποιήσιμες, όπως είναι οι ω-ασυνεπείς θεωρίες.
Δείτε επίσης το άρθρο ω-συνεπής θεωρία για μια ισχυρότερη αντίληψη της συνέπειας.
Ερμηνεία μιας θεωρίας
Ερμηνεία μιας θεωρίας είναι η σχέση ανάμεσα σε μια θεωρία και κάποιο υποκειμενικό περιεχόμενο, στην οποία περίπτωση υπάρχει μια αντιστοιχία πολλά-προς-ένα ανάμεσα σε συγκεκριμένες προτάσεις περιεχομένου που σχετίζονται με το υποκειμενικό περιεχόμενο. Αν κάθε στοιχειώδης πρόταση στη θεωρία έχει μια αντιστοίχιση περιεχομένου, η σχέση καλείται ολική ερμηνεία, αλλιώς καλείται μερική ερμηνεία.
Κατά άλλη κοινή ορολογία, οι θεωρίες μπορούν να συνδέονται με μια δομή. Η πλήρης θεωρία μιας δομής \Delta είναι το σύνολο όλων των προτάσεων πρώτης τάξης πάνω στην υπογραφή της \Delta οι οποίες ικανοποιούνται από την \Delta. Αυτό σημειώνεται με \Theta(\Delta). Γενικότερα, η θεωρία της \Kappa, μιας κλάσης από σ-δομές, είναι το σύνολο όλων των σ-προτάσεων πρώτης τάξης που ικανοποιούνται από όλες τις δομές στην \Kappa, και σημειώνεται με \Theta(\Kappa). Σαφώς \Theta(\Delta) = \Theta({\Delta}). Αυτές οι έννοιες μπορούν επίσης να οριστούν σε σχέση και με άλλες λογικές.
Για μια σ-δομή \Delta, υπάρχουν αρκετές θεωρίες που συνδέονται με αυτήν σε μια μεγαλύτερη υπογραφή σ' που επεκτείνει την σ προσθέτοντας ένα καινούργιο σταθερό σύμβολο για κάθε στοιχείο της επικράτειας της \Delta. (Εαν τα νέα σταθερά σύμβολα ταυτοποιούνται με τα στοιχεία της \Delta τα οποία αντιπροσωπεύουν, η σ' μπορεί να θεωρηθεί ως σ \cup \Delta.) Η πληθικότητα (cardinality) της σ' τότε είναι η μεγαλύτερη από τις πληθικότητες της σ και της \Delta.
Το διάγραμμα της \Delta αποτελείται από όλες τις ατομικές ή αρνηθείς ατομικές σ'-προτάσεις που ικανοποιούνται από την \Delta και σημειώνεται ως \Gamma\Delta. Το θετικό διάγραμμα της \Delta είναι το σύνολο όλων των ατομικών σ'-προτάσεων τις οποίες ικανοποιεί η \Delta. Αυτό σημειώνεται με \Gamma+\Delta. Το στοιχειώδες διάγραμμα της \Delta είναι το σύνολο \Gamma*\Delta από όλες τις σ'-προτάσεις πρώτης τάξης που ικανοποιούνται από την \Delta ή, ισοδύναμα, η πλήρης θεωρία (πρώτης τάξης) της φυσικής επέκτασης της \Delta στην υπογραφή σ'.
Παραδείγματα
Ένας τρόπος να προδιαγράψουμε μια θεωρία είναι να ορίσουμε ένα σύνολο από αξιώματα σε μια συγκεκριμένη γλώσσα. Η θεωρία μπορεί να θεωρηθεί πως περιέχει μόνο εκείνα τα αξιώματα ή και τις λογικές ή αποδείξιμές τους συνέπειες, όπως εμείς επιθυμούμε. Θεωρίες που αποκτήθηκαν με αυτόν τον τρόπο αποτελούν η ZFC και η αριθμητική του Πεάνο.
Ένας δεύτερος τρόπος να προδιαγράψουμε μια θεωρία είναι να αρχίσουμε με μία δομή και μετά να θέσουμε τη θεωρία ως το σύνολο των τύπων που ικανοποιούνται από τη δομή. Αυτή είναι μια μέθοδος για την παραγωγή πλήρων θεωριών. Παραδείγματα των θεωριών αυτής της μορφής αποτελούν τα σύνολα των αληθών προτάσεων στις δομές (\mathbb{N}, +, ×, 0, 1, =) και (\mathbb{R}, +, ×, 0, 1, =), όπου \mathbb{N} είναι το σύνολο των φυσικών αριθμών και \mathbb{R} είναι το σύνολο των των πραγματικών αριθμών. Η πρώτη από αυτές, που καλείται η θεωρία της αληθινής αριθμητικής, δεν μπορεί να γραφτεί ως ένα σύνολο από λογικές συνέπειες από κάποιο απαριθμήσιμο σύνολο από αξιώματα. Η θεωρία του (\mathbb{R}, +, ×, 0, 1, =) δείχθηκε από τον Τάρσκι πως είναι αποφασίσιμη — είναι η θεωρία των πραγματικών κλειστών πεδίων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεωρία μοντέλων Κατηγορία:Μαθηματική λογική
Μοργκάνο
Το Μοργκάνο (ιταλικά: Morgano, βενετικά: Morgàn) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Ζεϊμπέκικο
Το ζεϊμπέκικο (ή ζεϊμπέκικος) είναι ελληνικός λαϊκός χορός. Το όνομά του οφείλεται στον πληθυσμό των Ζεϊμπέκων. Αναφέρεται ότι διαδόθηκε στα ελλαδικά αστικά κέντρα στα τέλη του 19ου αιώνα. Ωστόσο, η εμφάνισή του ανάγεται στα τέλη του 17ου αιώνα σε αστικά κέντρα όπως η Κωνσταντινούπολη και η Σμύρνη. Ο Εβλιγιά Τσελεμπή αναφέρει ότι χορευόταν στη Μαγνησία και το Αϊδίνιο σε τοπικές γιορτές. Όντας αρχικά αντικριστός χορός δύο ατόμων που έφεραν οπλισμό, εξελίχθηκε σε «μονήρη αυτοσχεδιαστικό ανδρικό χορό».
Καταγωγή
Ο χορός αντλεί την καταγωγή του από το τάγμα των Ζεϊμπέκων. . Οι Ζεϊμπέκοι ως ιδιαίτερη μειονότητα του πληθυσμού της Προύσας, του Αϊδινίου και της Ερυθραίας της Μικράς Ασίας, επονομαζόμενοι και «ιππότες των όρεων», ήσαν υπό διωγμό εξαιτίας της παραβατικής συμπεριφοράς τους. Η ετυμολογία του τουρκικού "Zeybek" δεν είναι σαφής. Σύμφωνα με το λεξικό του Nisayan, είναι είτε τουρκικής είτε αραβικής καταγωγής. Μερικές πηγές ισχυρίζονται ότι προέρχεται από τη λέξη sübek, όπου sü σημείναι "στρατός, στρατιώτες" και bek σημαίνει "άρχοντας (bey)" στα παλιά τούρκικα. Σύμφωνα με τον Onur Akdogu, προέρχεται από τη λέξη saybek που σήμαινε "δυνατός φύλακας" στα παλιά τούρκικα. Σύμφωνα με τον Paul Wittek μπορεί να εξελίχθηκε από το όνομα "Σάλπακις Μανταχίας", που χρησιμοποιήθηκε από τον Βυζαντινό ιστορικό Παχυμέρη για τον Μπέη Μεντεσέ, που ίδρυσε το μπεϊλίκι του Μεντεσέ στην νοτιοδυτική Ανατολία.
Σύμφωνα με άλλες θεωρίες ο χορός πρόκειται για κατεξοχήν αρχαίο ελληνικό - θρακικό που τον μετέφεραν και τον διέδωσαν στην Ασία οι αρχαίοι Αργείοι-Θράκες, όταν ίδρυσαν αποικία στις Τράλλεις (σημερινό Αϊδίνιο) της Μικράς Ασίας. Ο Σίμων Καράς υποστήριζε πως ο χορός είχε κληρονομιά αρχαιοελληνική (ρυθμική - χορευτική) αφού το ρυθμικό τους σχήμα των 9 χρόνων διαφαίνεται στις ωδές της Λεσβίας Σαπφούς. .
Μετασχηματισμοί
Ο ζεϊμπέκικος ορίζεται ως ρεμπέτικος χορός, τουλάχιστον για την περίοδο 1850-1953 σε ό,τι αφορά στην κοινωνική του διάσταση. Από το 1953 έως το 1980 οι μετεξελίξεις και οι μετασχηματισμοί της ελληνικής κοινωνίας φέρνουν στο προσκήνιο το ζεϊμπέκικο ως λαϊκό χορό. Από το 1980 και εντεύθεν ορίζεται ως πανελλήνιος χορός που εξελίσσεται σύμφωνα με την ελληνική αστικολαϊκή μουσική παράδοση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί Κατηγορία:Λαϊκή και Παραδοσιακή Μουσική Κατηγορία:Μικρασιατικοί χοροί Κατηγορία:Ζεϊμπέκοι
Ουμ Κάλσουμ
Η Ουμ Κουλθούμ  ή Κουλσούμ (Umm Kulthum, أم كلثوم}, ʾUmm Kulṯūm}, um kulˈðuːm), γεννήθηκε ως Φατιμά Ιμπραήμ ας Σαΐντ αλ Μπιλταγί, 1898 - 3 Φεβρουαρίου 1975) ήταν διάσημη Αιγύπτια τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε σε άγνωστη ημερομηνία (πιθανότατα 31 Δεκεμβρίου 1898 ή 4 Μαΐου 1904) ) και εκτός από τραγουδίστρια ήταν τραγουδοποιός και ηθοποιός του κινηματογράφου, ενεργή από τη δεκαετία του ' 20 ως τη δεκαετία του '70. Τιμήθηκε με τον τίτλο "Αστέρι της Ανατολής" (αραβικά:Kawkab al-Sharq كوكب الشرق ). Υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες στον αραβικό κόσμο και  από εκείνες με τη μεγαλύτερη επιρροή.
Κοινότητα Καρινών
Η Κοινότητα Καρινών είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 260Α - 21/09/1925 με την απόσπαση του οικισμού Δρύμισκος από την κοινότητα Σπηλίου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η κοινότητα έχει 191 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατερίνα Παβλένκο
H Κατερίνα Ανατόλιεβνα Παβλένκο (ουκρανικά: Катери́на Анато́ліївна Павле́нко; γεννημένη στις 10 τον Αύγουστο 1988) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια, λαογράφος, συνθέτρια και η κύρια τραγουδίστρια του ουκρανικού συγκροτήματος Go_A.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1988 στην Νίζιν της περιοχής Τσερνιχίβσκα. Η μητέρα της δούλευε αμισθί στον στρατό και η ίδια ανατράφηκε από τους παππούδες της ,οι οποίοι την μύησαν στην παραδοσιακή μουσική Ως παιδί η Κατερίνα ανέπτυξε μια σοβαρή πνευμονοπάθεια και υποβλήθηκε σε δύο διαφορετικές πνευμονικές χειρουργικές επεμβάσεις. Στη πρώτη χειρουργική επέμβαση έπρεπε να αφαιρεθεί ένας όγκος από τον πνεύμονα. Σύμφωνα με την ίδια δεν περίμενε πως θα επιβίωνε από τη δεύτερη επέμβαση, για αυτό και όταν ανάρρωσε, δεν ήξερε τι να κάνει με τη ζωή της, καθώς δεν είχε προγραμματίσει να κάνει κάτι .Δυσκολεύτηκε να τραγουδήσει μετά την ασθένειά της, αλλά το ξεπέρασε αλλάζοντας τον τρόπο που αναπνέει.
Κατά τα σχολικά της χρόνια σπούδασε στη Μουσική Σχολή της Νίζιν και τραγουδούσε στην παιδική χορωδία του Syaivo. Το 2009 αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτισμού και Τεχνών της Νίζιν.
Από το 2009 έως το 2013 σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Πολιτισμού και Τεχνών του Κιέβου στη Σχολή Μουσικής Τέχνης με ειδίκευση στη λαογραφία.
Το 2012, εντάχθηκε στο γκρουπ Go_A, έξι μήνες μετά τη δημιουργία του. Αρχικά έκανε δεύτερα φωνητικά και αργότερα έγινε σολίστ. Στα πλαίσια του γκρουπ Go A, κυκλοφόρησε 1 στούντιο άλμπουμ "Go to Sound" και αρκετά single.
Η Παβλένκο έχει οργανώσει πολλά λαϊκά σύνολα, συμπεριλαμβανομένης της βετερανικής χορωδίας στο Μπέρεζαν.
Παράλληλα με αυτά, γράφει ποιήματα και σόλο τραγούδια, τα οποία δημοσιεύει με το ψευδώνυμο "Monokate"  .
Στις 22 Φεβρουαρίου 2020, μαζί με το γκρουπ Go_A, κέρδισε στον εθνικό τελικό για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020  με το τραγούδι " Nightingale ". Λόγω της πανδημίας του κοροναϊού, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε, αλλά το γκρουπ Go_A εκπροσώπησε εκ νέου την Ουκρανία το επόμενο έτος στην Eurovision του 2021 με το τραγούδι SHUM. Στον τελικό του διαγωνισμού, η ομάδα κατέκτησε την 5η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες
Κάρλος Ρόιτεμαν
Ο Κάρλος Ρόιτεμαν(πλήρες ονοματεπώνυμο Κάρλος Αλμπέρτο Ρόιτεμαν) (γεν. στη Σάντα Φε στις 12 Απριλίου του 1942 -7 Ιουλίου 2021 ) ήταν Αργεντινός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 συμμετείχε από το 1972 μέχρι και το 1982. Ο αριθμός των Γκραν Πρι στα οποία συμμετείχε ήταν 146 και σε όλα εκκίνησε κανονικά. Το 1ο ήταν το Αργεντινό Γκραν Πρι του 1972 και το τελευταίο το Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι του 1982. Τα αποτελέσματα τα οποία σημείωσε κατά τη διάρκεια αυτής της καριέρας του ήταν τα ακόλουθα:
Το 1ο από τα 12 Γκραν Πρι τα οποία κέρδισε ό Ρόιτεμαν ήταν το Νοτιοαφρικανικό Γκραν Πρι του 1974 και το 12 και τελευταίο το Βελγικό Γκραν Πρι του 1981. Έτρεξε με τις ακόλουθες ομάδες:
Επίσης δεν κατέκτησε κανένα απολύτως Πρωτάθλημα Οδηγών.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1981-82
Η διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης της περιόδου 1981-82 διεξήχθη κατά το διάστημμα 8 Οκτωβρίου 1981 - 25 Μαρτίου 1982. Συμμετείχαν 24 ομάδες και πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Σκουίμπ Καντού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1981-82 Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων
Μοριάγκο ντελλα Μπαττάλια
Το Μοριάγκο ντελλα Μπαττάλια (ιταλικά: Moriago della Battaglia, βενετικά: Moriago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Ερνέστος Αύγουστος της Υόρκης και του Όλμπανι
Ο Ερνέστος Αύγουστος, γερμ. Ernst-August (17 Σεπτεμβρίου 1674 - 14 Αυγούστου 1728) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννόβερου ήταν δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι. Ήταν στρατιωτικός και υπηρέτησε με διάκριση τον Λεοπόλδο Α΄ των Αψβούργων κατά τον Εννεαετή Πόλεμο και τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Το 1715 έγινε επίσκοπος του Οσναμπρύκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Οσναμπρύκ και ήταν ο έκτος γιος του Ερνέστου Αυγούστου εκλέκτορα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.
Η νεανική ζωή του
Πρωτότοκος αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας. Ο πατέρας τού Ερνέστου Αυγούστου ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος του Οσναμπρύκ, έτσι πέρασε τα πρώτα πέντε έτη της ζωής του στο Οσναμπρύκ. Το 1679 ο πατέρας του έγινε δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και η οικογένεια μετακόμισε στο Αννόβερο.
Η εκπαίδευσή του ακολούθησε τις συνήθειες της εποχής του: ταξίδευσε σε χώρες της Ευρώπης για να κάνει γνωριμίες και έμαθε να κάνει διπλωματικές επαφές. Το καλοκαίρι του 1694, μετά το Άμστερνταμ επισκέφθηκε τις Βερσαλίες και έγινε δημοφιλής εκεί.
Το τέλος
Μετά την προσωρινή του διαμονή στη Βρετανία επέστρεψε στην προηγούμενη ζωή του, μοιράζοντας το χρόνο του μεταξύ του ανακτόρου Οσναμπρύκ και της Αυλής στο Χερρενχάουζεν και χειριζόταν αποτελεσματικά τα θέματα και των δύο επαρχιών. Το 1728 απεβίωσε στο Οσναμπρύκ και τάφηκε εκεί. Δεν νυμφεύτηκε· πιστεύεται ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Ο βρετανικός και ιρλανδικός τίτλος του δεν είχαν διάδοχο.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Δικτατορία του προλεταριάτου
Ο πολιτικός όρος δικτατορία του προλεταριάτου στη μαρξιστική θεωρία αφορά τη μετεπαναστατική κατάληψη της κρατικής ισχύος από την εργατική τάξη προς όφελος όλης της κοινωνίας. Ως σύστημα διακρίνεται για την απόλυτη επικράτηση των εργατών επί της αστικής τάξης σε όλους τους τομείς του βίου.
Λενινισμός
thumb|190px|Ο [[Καρλ Κάουτσκι απαντώντας στις κατηγορίες του Λένιν εξέδωσε το 1918 το πολύκροτο βιβλίο του «Δικτατορία του προλεταριάτου».]]Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και τον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο της περιόδου 1919 - 1922, οι λενινιστές της Ρωσίας υποστήριξαν πως η Σοβιετική Ένωση αποτελούσε ενσάρκωση της μαρξιστικής δικτατορίας του προλεταριάτου. Το νεοσύστατο κράτος οργανώθηκε σταδιακά στη βάση ενός μονοκομματικού και αντιπροσωπευτικού πολιτικού συστήματος (λαϊκή δημοκρατία), το οποίο οι εχθροί του περιέγραφαν ως ολοκληρωτικό και απολυταρχικό.
Για τους λενινιστές η δικτατορία του προλεταριάτου στηρίζεται στην ένοπλη βία, αλλά θεωρητικά δεν σημαίνει μόνο βία, ούτε κατ' αρχήν βία. Κατά την περίοδο της ένοπλης επαναστατικής διαδικασίας η βίαιη πλευρά της δικτατορίας του προλετεριάτου έχει την πρώτη θέση, αλλά στην κατοπινή περίοδο της «οικοδόμησης του σοσιαλισμού» η ελευθερία λόγου και έκφρασης, η ειρηνική, επιμορφωτική και οργανωτική δουλειά είναι στο προσκήνιο, χωρίς να αποκλείει χρήση βίας εις βάρος των «εκμεταλλευτικών» προεπαναστατικών στοιχείων που δεν έχουν εκλείψει ακόμη.
Τροτσκισμός
Η αναρρίχηση στην ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης του Στάλιν συνοδεύτηκε από την αντιπαράθεσή του με τον Λέων Τρότσκι για το ποιος είναι ο εγκυρότερος ερμηνευτής της μαρξιστικής και λενινιστικής κοσμοαντίληψης. Οι τροτσκιστές απέρριπταν τη «σταλινική» Σοβιετική Ένωση ως «εκφυλισμένο εργατικό κράτος», όπου η ολιγαρχική γραφειοκρατική νομενκλατούρα (κυρίως τα ανώτερα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος) οικειοποιείται το μεγαλύτερο μέρος του κοινωνικού πλούτου.
Για τους οπαδούς του Τρότσκι, η πραγματική δικτατορία του προλεταριάτου θα εγκαθιδρυόταν μόνο με μία «πολιτική επανάσταση» στη Σοβιετική Ένωση, η οποία θα αποκαθιστούσε μία πραγματική εργατική δημοκρατία. Αν δεν γινόταν αυτό, ο Τρότσκι είχε προβλέψει πως η σταλινική γραφειοκρατική ελίτ θα αποκαθιστούσε τελικά τον καπιταλισμό προκειμένου να διατηρήσει και να ενισχύσει τον πλούτο της.
Σταλινισμός
Μετά τον θάνατο του Λένιν στην ηγεσία της ΕΣΣΔ ανήλθε ο Ιωσήφ Στάλιν, ο οποίος διέκρινε τρεις βασικές λειτουργίες στη δικτατορία του προλεταριάτου πριν την οριστική μετάβαση στον κομμουνισμό:
Ελευθεριακός μαρξισμός
Οι ελευθεριακοί μαρξιστές κατά καιρούς ερμήνευσαν τελείως διαφορετικά από τους λενινιστές το νόημα της φράσης «δικτατορία του προλεταριάτου», πιστεύοντας ότι οι Μαρξ και Ένγκελς εννοούσαν έναν αμεσοδημοκρατικό τύπο διακυβέρνησης βασισμένο σε τοπικά εργατικά συμβούλια, χωρίς εξάρτηση από συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα. Συνήθως στηρίζουν αυτήν τους την άποψη σε ένα απόσπασμα του Ένγκελς όπου αυτός περιγράφει την Παρισινή Κομμούνα ως αυθεντική έκφραση της δικτατορίας του προλεταριάτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομμουνισμός Κατηγορία:Δικτατορία Κατηγορία:Δημοκρατία Κατηγορία:Καρλ Μαρξ
2721 Βσεχσβιάτσκι
Ο Βσεχσβιάτσκι (Vsekhsvyatskij) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού αστρονόμου Σεργκέι Κονσταντίνοβιτς Βσεχσβιάτσκι (Сергей Константинович Всехсвятский, 1905–1984)
Λόρενς Φάντερμπερκ
Ο Λόρενς Φάντερμπερκ (Lawrence Damon Funderburke, 15 Δεκεμβρίου 1970) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ με ύψος 2,05 μ.
2721 Βσεχσβιάτσκι
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βσεχσβιάτσκι είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Βσεχσβιατσκι
Λόρενς Φάντερμπερκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμπελοκήπων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σικάγο Μπουλς Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Νίνο Μανφρέντι
Ο Νίνο Μανφρέντι (22 Μαρτίου 1921 – 4 Ιουνίου 2004) ήταν Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και τραγουδιστής. Υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του Ιταλικού κινηματογράφου και ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές του είδους Κομέντια αλλ' ιταλιάνα, που άνθισε στην Ιταλία από τα τέλη της δεκαετίας του '50.
Πρώτα χρόνια
Ο Σατουρνίνο (όπως ήταν το βαφτιστικό του όνομα) Μανφρέντι γεννήθηκε στο Κάστρο ντέι Βόλσι, ένα μικρό χωριό νότια της Ρώμης, στις 22 Μαρτίου 1921. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρωμαίο Μανφρέντι και της Αντονίνα Περφίλι, προερχόμενοι και οι δυο από αγροτικές οικογένειες. Ο πατέρας του κατατάχθηκε στην Αστυνομία και στις αρχές της δεκαετίας του ’30 η οικογένεια εγκαταστάθηκε στη Ρώμη. Ο Μανφρέντι το 1937 αρρώστησε από φυματίωση και έμεινε για ένα μεγάλο διάστημα σε σανατόριο. Εκεί παρακολούθησε μια παράσταση του θιάσου του Βιττόριο ντε Σίκα και άρχισε να παθιάζεται με την ηθοποιία.
Για να ικανοποιήσει την οικογένειά του, αφού τέλειωσε την μέση εκπαίδευση, το 1941 γράφτηκε στη Νομική σχολή, από την οποία αποφοίτησε το 1945 αλλά δεν εξάσκησε ποτέ το δικηγορικό επάγγελμα. Ενδιάμεσα, είχε αναγκαστεί το 1943, για να αποφύγει την υποχρεωτική στράτευση, να κρυφτεί μαζί με τον αδελφό του στην ορεινή περιοχή του Μόντε Κασίνο. Όταν το 1944 επέστρεψε στη Ρώμη γράφτηκε στην Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης από την οποία αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1947. Τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς έκανε το ντεμπούτο του σε θέατρο της Ρώμης ενώ την επόμενη χρονιά έπαιξε στο Πίκολο Τεάτρο του Μιλάνο σε σκηνοθεσία Τζόρτζιο Στρέλερ στα σεξπηρικά δράματα Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Η Τρικυμία και Ριχάρδος ο Β’. Το 1952-3 συνεργάστηκε με τον Εντουάρντο Ντε Φιλίππο στο θέατρο Ελιζέο της Ρώμης. Τα επόμενα χρόνια εγκατέλειψε την πρόζα και ασχολήθηκε κυρίως με μουσικές κωμωδίες και επιθεωρήσεις, τόσο σε μουσικές εκπομπές του ραδιοφώνου όσο και σε θέατρα. μικρογραφία | Ο Μανφρέντι στην ταινία Ο κλέψας του κλέψαντος ν.2
Δεκαετίες '50 και '60
Ο Μανφρέντι ξεκίνησε να εργάζεται στο σινεμά το 1949, οι πρώτες του ταινίες ήταν αισθηματικές και μουσικές κωμωδίες. Η πρώτη αξιόλογη ταινία στην οποία συμμετείχε ήταν Οι εραστές του Μάουρο Μπολονίνι το 1955. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε το μανεκέν Ερμίνια Φερράρι, με την οποία απέκτησε 3 παιδιά, τη Ρομπέρτα, τον Λούκα και την Τζιοβάννα, και με την οποία παρέμεινε παντρεμένος μέχρι τον θάνατό του το 2004. Η πρώτη του δουλειά στην τηλεόραση ήταν στην ιστορική μίνι-σειρά Ο Σημαιοφόρος του 1956. Το 1959 γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τη συμμετοχή του στο τηλεοπτικό βαριετέ «Καντσονίσιμα» και έγινε πασίγνωστος στο ευρύ κοινό. Επίσης, το 1959 πρωταγωνίστησε στην ταινία Ο κλέψας του κλέψαντος ν.2 του Νάνι Λόι, σίκουελ της μεγάλης επιτυχίας Ο Κλέψας του Κλέψαντος του Μάριο Μονιτσέλι. Με τους επόμενους ρόλους του εδραιώθηκε η θέση του ως ένας από τους στυλοβάτες του είδους κομέντια αλλ’ ιταλιάνα, μαζί με τους Αλμπέρτο Σόρντι, Βιτόριο Γκάσμαν και Ούγκο Τονιάτσι. Ενσάρκωνε συνήθως χαρακτήρες περιθωριακούς, αποτυχημένους, άφραγους μικρολωποδύτες, που όμως διατηρούσαν την αξιοπρέπειά τους και το χιούμορ τους παρά τις δυσκολίες, λαϊκούς χαρακτήρες θύματα της μοίρας. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 είναι πλέον ένας από τους κορυφαίους ηθοποιούς του ιταλικού box office, παίζοντας σε μεγάλες επιτυχίες της εποχής, πολλές από τις οποίες είχε σκηνοθετήσει ο Ντίνο Ρίζι. Το 1969 ξεκίνησε μια άλλη μακρόχρονη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Λουίτζι Μάνι, πολύ συχνά σε ταινίες εποχής. μικρογραφία | Ο Μανφρέντι ως Τζεπέτο στις Περιπέτειες του Πινόκιο
Δεκαετίες '70, '80 και '90
Το 1970 ο Μανφρέντι γνώρισε μεγάλη επιτυχία με το τραγούδι "Tanto pe' cantà" που πρωτοεμφάνισε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ Ιταλικού Τραγουδιού του Σαν Ρέμο και το οποίο κατέλαβε την τρίτη θέση στα ιταλικά τσαρτς. Στη συνέχεια ηχογράφησε και άλλα τραγούδια που έγιναν πολύ αγαπητά στην Ιταλία. όπως Me pizzica... me mozzica (1971), M'è nata all'improvviso 'na canzone (1971), Tarzan lo fa,  La pennichella (1980), La frittata (1982), Canzone pulita και Che bello sta' con te (1983) και τελευταίο το Non lasciare Roma το 1999. Η δημοτικότητά του τον έκανε περιζήτητο και από τους διαφημιστές, ξεκίνησε από το 1957 διαφημίζοντας τα σοκολατάκια Baci Perugina και μετά τις καραμέλες Rossana, ενώ από το 1977 μέχρι το 1993 ήταν ο σταθερός πρωταγωνιστής στα διαφημιστικά σποτάκια του καφέ Lavazza. Το 1999 τον επέλεξε το Υπουργείο Οικονομικών της Ιταλίας για το σποτάκι που προωθούσε την αλλαγή από την λιρέτα στο ευρώ.
Στο θεατρικό σανίδι επέστρεψε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ως πρωταγωνιστής σε κωμωδίες που έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος, Gente di facili costumi (1988), Viva gli sposi! (1989) και Parole d'amore, parole..., (1992), παραστάσεις που πήγαν σε τουρνέ σε όλη την Ιταλία για αρκετά χρόνια. Στην τηλεόραση επέστρεψε το 1989, έπειτα από αρκετά χρόνια απουσίας, με μια μουσική κωμωδία 4 επεισοδίων με τίτλο Io Jane, tu Tarzan. To 1993 πρωταγωνίστησε στη σειρά 10 επεισοδίων Un commissario a Roma, το 1998 συμμετείχε στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου Ο θεός μας έπλασε τζάμπα του Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα. Η σειρά 16 επεισοδίων Linda e il brigadiere, στην οποία είχε τον κεντρικό ρόλο, αγαπήθηκε πολύ και προβλήθηκε για 3 σεζόν από τη Rai, από το 1997 μέχρι το 2000. Από το 1999 μέχρι το 2003 συμμετείχε σε αρκετές τηλεταινίες, με τελευταία την Un posto tranquillo, σε σκηνοθεσία του γιου του Λούκα Μανφρέντι. Του 2003 ήταν και η τελευταία του ταινία για τον κινηματογράφο, La fine di un mistero του Ισπανού σκηνοθέτη Μιγκέλ Χερμόζο, που βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας με το Χρυσό βραβείο του Αγίου Γεωργίου.
Θάνατος
Στις 7 Ιουλίου 2003, μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της ταινίας La fine di un mistero και ενώ βρισκόταν στο σπίτι του στη Ρώμη, έπαθε Εγκεφαλικό επεισόδιο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου παρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο. Τον Δεκέμβριο έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία από την οποία δεν συνήλθε ποτέ εντελώς. Πέθανε στη Ρώμη στις 4 Ιουνίου του 2004. Στις 7 Ιουνίου έγινε η κηδεία του με θρησκευτική τελετή, αν και είχε δηλώσει ότι ήταν άθεος. Στην κηδεία του, που έγινε στην εκκλησία Σάντα Μαρία ιν Μοντεσάντο, επονομαζόμενη και Ναό των Καλλιτεχνών, στην Πιάτσα ντελ Πόπολο, παρευρέθηκαν 2000 άτομα. Η ταφή του έγινε στο κοιμητήριο Βεράνο της Ρώμης.
Βραβεύσεις
100px Commendatore του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας, 19 Δεκεμβρίου 1978
ΚηποΦατσούλες
Οι ΚηποΦατσούλες (αγγλικά: VeggieTales) είναι σειρά κινουμένων σχεδίων για παιδιά που δημιουργήθηκε από τη Big Idea Productions με ανθρωπόμορφα λαχανικά σε ιστορίες που μεταφέρουν ηθικά θέματα που βασίζονται στον Χριστιανισμό.
Στην Ελλάδα, η σειρά διανεμήθηκε από την Προοπτική Α.Ε.
Ιστορία
Η παράσταση δημιουργήθηκε από τον Φιλ Βιχέρ και τον Μάικ Νάρακι όταν ήθελαν να δημιουργήσουν μια σειρά βίντεο που διδάσκουν τα παιδιά ιστορίες και μαθήματα από τη Βίβλο, κάνοντάς τα ελκυστικά και διασκεδαστικά.
Ο Φιλ αρχικά ξεκίνησε το 1990. Το πρώτο του animated μοντέλο ήταν μια ανθρωπόμορφη μπάρα καραμέλας. Ωστόσο, η σύζυγός του πρότεινε ότι οι γονείς θα προτιμούσαν έναν ήρωα που αντιπροσωπεύει τις σωστές διατροφικές συνήθειες, και αυτός δημιούργησε χαρακτήρες βασισμένους σε φρούτα και λαχανικά. Σκέφτηκε ότι ένα αγγούρι ήταν η καλύτερη επιλογή. Αυτός επέλεξε αυτά τα αντικείμενα, όπως είπε ότι ήταν εύκολο να το χειριστείς σε σύγκριση με τους χαρακτήρες με τα άκρα, τα ρούχα ή τα μαλλιά λόγω των περιορισμών στα τρισδιάστατα γραφικά κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Ο Φιλ στη συνέχεια συναντήθηκε με τον Μάικ Νάρακι, ο οποίος και οι δύο έκαναν κουκλοθέατρο στο κολέγιο της Βίβλου. Ο Φιλ έκανε ένα στο «Η πριγκίπισσα και το μπιζέλι», αλλά το έλεγε από την οπτική γωνία του μπιζελιού, αλλά ποτέ δεν το έκανε σαν κουκλοθέατρο. Τελικά, τα σκίτσα που είχε σχεδιάσει ο Φιλ ήταν η βάση για οι ΚηποΦατσούλες.
Το ίδιο το αρχικό όνομα ήρθε από τον Μάικ Νάρακι, καθώς θεώρησε ότι ήταν ένας καλός τίτλος, καθώς ήταν για τα λαχανικά που έδιναν ιστορίες.
Ενώ η το Toy Story θεωρείται η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που χρησιμοποιεί εικόνες υπολογιστή για ταινία, οι ΚηποΦατσούλες είναι η πρώτη σειρά βίντεο που χρησιμοποιεί αυτό το είδος κινούμενων σχεδίων πριν από την απελευθέρωση της ταινίας.
Μπομπ η ντομάτα
Ο Μπομπ η ντομάτα (αγγλικά: Bob the Tomato) είναι ένας από τους δύο κύριους χαρακτήρες της σειράς. Συνήθως είναι μαζί με τον Λάρι και είναι συνήθως ευγενής και ευγενικός. Ωστόσο, μερικές φορές απογοητεύεται όταν τα πράγματα πάνε στραβά.
Λάρι το αγγούρι
Ο Λάρι το αγγούρι (αγγλικά: Larry the Cucumber) είναι ένας από τους δύο κύριους χαρακτήρες της σειράς. Συνήθως είναι μαζί με τον Μπομπ και του αρέσει να είναι αστείο. Έχει επίσης ένα τμήμα στη μέση της παράστασης όπου τραγουδά αστεία τραγούδια. Για παράδειγμα, το τραγούδι που τραγουδάει στο Είσαι Γείτονάς Μου (αγγλικά: Are You My Neighbor?) τον περιλαμβάνει να ψάχνει για την βούρτσα του. Σε ένα άλλο παράδειγμα, όπως φαίνεται στο Lyle the Kindly Viking, τραγουδάει για το πώς το καπέλο του είναι υπέροχο και σημαντικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Λαβρέντι Μπέρια
Ο Λαβρέντι Πάβλοβιτς Μπέρια (γεωργιανά: ლავრენტი პავლეს ძე ბერია, ρωσικά: Лаврентий Павлович Бéрия, 29 Μαρτίου 1899 – 23 Δεκεμβρίου 1953) ήταν Σοβιετικός πολιτικός, επικεφαλής του σοβιετικού μηχανισμού ασφαλείας και των μυστικών υπηρεσιών υπό τον Στάλιν.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Λαβρέντι Πάβλοβιτς Μπέρια γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1899 στην Γεωργία που ανήκε στην Ρωσική Αυτοκρατορία.
Επικεφαλής της NKVD
Προς το τέλος της περιόδου των σταλινικών εκκαθαρίσεων (1936-1940) είχε γίνει αναπληρωτής και στη συνέχεια επικεφαλής της NKVD αντικαθιστώντας τον Νικολάι Γιεζόφ και διεξήγαγε εκκαθάριση και στην ίδια τη NKVD. Ο Μπέρια άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή του κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αμέσως μετά τον θάνατο του Στάλιν το 1953, όταν, ως πρώτος αντικαταστάτης του Πρωθυπουργού, εφάρμοσε μια σύντομη εκστρατεία φιλελευθεροποίησης.
Ο Μπέρια υπήρξε ο μακροβιότερος και έχων τη μεγαλύτερη επιρροή από τους αρχηγούς της μυστικής αστυνομίας του Στάλιν, με το αποκορύφωμα αυτής της επιρροής να λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Διαρκώς διοικούσε τεράστιες μονάδες του σοβιετικού κράτους και υπηρέτησε ως ντε φάκτο Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης, επικεφαλής των επιχειρησιακών μονάδων της NKVD και υπεύθυνος για τις αντιπαρτιζανικές επιχειρήσεις στο Ανατολικό Μέτωπο στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου, αλλά και ενεργώντας ως  οπισθοφυλακή για τον εκφοβισμό χιλιάδων «προδοτών, παραιτημένων, δειλών και μονίμως επικαλούμενων ασθένεια».
Ως διοικητής των Γκουλάγκ
Ο Μπέρια διοίκησε το αχανές σύμπλεγμα των στρατοπέδων εργασίας του Γκουλάγκ και ήταν ο κυρίως υπεύθυνος για την παρακολούθηση οργανισμών μυστικής άμυνας που έγιναν γνωστοί με το όνομα σαράσκα και οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πολεμική προσπάθεια. Έπαιξε επίσης αποφασιστικό ρόλο στον συντονισμό των Σοβιετικών Παρτιζάνων, αναπτύσσοντας ένα εντυπωσιακό δίκτυο κατασκοπείας και σαμποτάζ πίσω από τις γερμανικές γραμμές. Παρακολούθησε τη Διάσκεψη της Γιάλτας στο πλευρό του Στάλιν, ο οποίος τον σύστησε στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Φραγκλίνο Ρούζβελτ ως "ο δικός μας Χίμλερ". Μετά τον πόλεμο οργάνωσε την κομμουνιστική κατάληψη των χωρών της Κεντρικής και  Ανατολικής Ευρώπης. Η ασυμβίβαστη σκληρότητα με την οποία ο Μπέρια ασκούσε τα καθήκοντά του και η ικανότητά του να παράγει αποτελέσματα κορυφώθηκε στην επιτυχία του όσον αφορά την παρακολούθηση του σοβιετικού προγράμματος παραγωγής ατομικής βόμβας. Ο Στάλιν τού είχε δώσει απόλυτη προτεραιότητα και το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από πέντε χρόνια στο μεγαλύτερο μέρος του λόγω της σοβιετικής κατασκοπείας ενάντια στη Δύση που οργανώθηκε από τη NKVD του Μπέρια.
Μέρος της κυβερνώσας τρόικας
Αποτέλεσε για σύντομο διάστημα μέρος της κυβερνώσας τρόικας με τον Γκεόργκι Μαλενκόφ και τον Βιατσεσλάβ Μόλοτωφ. Παρ' όλα αυτά, την ίδια χρονιά αυτός συνελήφθη και εκτελέστηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ισχυρίστηκε ότι είχε δηλητηριάσει τον Στάλιν, σύμφωνα με τις αναμνήσεις του Μόλοτωφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί πολιτικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί μπερια Κατηγορία:Παιδική σεξουαλική κακοποίηση
Διοικητικές διαιρέσεις της Ανατολικής Γερμανίας
Η διοικητική διαίρεση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (που συνήθως αναφέρεται ως Ανατολική Γερμανία) συγκροτήθηκε σε δύο διαφορετικές μορφές κατά τη διάρκεια της ιστορίας της χώρας. Πρώτα, η ΛΔΓ διατήρησε την παραδοσιακή γερμανική διαίρεση σε ομόσπονδα κρατίδια γνωστή ως Länder, αλλά το 1952 αντικαταστάθηκαν με επαρχίες που ονομάζονταν Bezirke. Αμέσως πριν από την επανένωση της Γερμανίας το 1990, τα ομόσπονδα Κρατίδια αποκαταστάθηκαν, αλλά δεν είχαν ανασυσταθεί αποτελεσματικά μέχρι την ολοκλήρωση της επανένωσης.
Γενικό παρασκήνιο
μικρογραφία|194x194εσ|Τα αρχικά κρατίδια της ΛΔΓ (με κόκκινο χρώμα). Το Μάιο του 1945, μετά την ήττα της Γερμανίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία καταλήφθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βρετανία, τη Γαλλία και την Σοβιετική Ένωση. Και οι τέσσερις δυνάμεις κατοχής αναδιοργάνωση των εδαφών από τη δημιουργία των Länder, που αποτελούν μέρη της ομοσπονδιακής δημοκρατίας της Γερμανίας. Η πολιτεία της Πρωσίας, της οποίας οι επαρχίες επεκτείνονται και στις τέσσερις ζώνες και κάλυπτε τα δύο τρίτα της Γερμανίας, διαλύθηκε το 1947.
Ειδικές συνθήκες ανατέθηκαν στο Βερολίνο, το οποίο χωρίστηκε σε τέσσερους τομείς από τις τέσσερις δυνάμεις. Μια ενωμένη γερμανική κυβέρνηση υπήρχε στην πόλη, μέχρι που διαλύθηκε το 1948. Μετά το 1949, τόσο το Δυτικό Βερολίνο όσο και το Ανατολικό Βερολίνο (επίσημα ονομαζόταν μόνο Βερολίνο) ενσωματώθηκαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και τη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία, αντίστοιχα, παρά το ότι δεν αποτελούσαν νόμιμα μέρος αυτών των χωρών.
Κρατίδια της Ανατολικής Γερμανίας
Στη Σοβιετική ζώνη κατοχής, πέντε κρατίδια που ιδρύθηκαν αντιστοιχούσαν περίπου αντιστοιχεί στα προϋπάρχουσα κρατίδια και επαρχίες. (Τα εδάφη ανατολικά της γραμμής Όντερ-Νάισσε είχαν μεταφερθεί από τη Σοβιετική ζώνη κατοχής στις πολωνικές αρχές, όπως συμφωνήθηκε στη Διάσκεψη του Πότσνταμ). Τα πέντε κρατίδια ήταν τα παρακάτω:
Το 1949 η Σοβιετική ζώνη κατοχής μετατράπηκε σε Λαϊκή Δημοκρατία. Τα πέντε κρατίδια (και το Ανατολικό Βερολίνο, αν και το τελευταίο μόνο με συμβουλευτικές ψήφους) συμμετείχε στη νομοθετική εξουσία μέσω του Länderkammer (Επιμελητήριο των Κρατιδίων), το οποίο εξελέγη από τα Landtage (εθνικά κοινοβούλια). Ωστόσο, τα Ομόσπονδα Κρατίδια δεν αποτελούν συνιστώσες οντότητες του ομοσπονδιακού κράτους (όπως η Δυτική Γερμανία), αλλά μάλλον αποκεντρωμένες διοικητικές οντότητες ενός ψευδο-ενιαίου κράτος.
Σαν ένα νεύμα στη νόμιμη φαντασία ότι το Ανατολικό Βερολίνο ήταν ακόμα κατεχόμενο έδαφος, δεν υπολογιζόταν ούτε ως μέρος του Βρανδεμβούργου, ούτε ως κρατίδιο. Η Ανατολική Γερμανία ισχυριζόταν ότι το Ανατολικό Βερολίνο ήταν η πρωτεύουσά της, κάτι που αναγνωριζόταν από όλες σχεδόν τις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ. Ωστόσο, οι περισσότερες χώρες του Δυτικού Μπλοκ δεν το αναγνώριζαν.
Διαίρεση σε Μπετσίρκε
μικρογραφία|211x211εσ|Οι περιφέρειες της ΛΔΓ (1952-1990). Στις 23 Ιουλίου 1952, ένας νόμος συνδύασε τις δημοτικές επαρχίες της ΛΔΓ (Κράισε) σε περιφερειακές διοικητικές περιφέρειες (Μπετσίρκε), και στη συνέχεια, στις 25 ιουλίου 1952, οι κυβερνήσεις των κρατιδίων μετέφεραν τα διοικητικά τους καθήκοντα στις νέες διοικητικές διαιρέσεις.
Με το νόμο αυτό, τα Κρατίδια είχαν ουσιαστικά διαλυθεί. Ενώ επίσημα συνέχισαν να υπάρχουν, δεν είχαν πλέον καμία πολιτική ή διοικητική λειτουργία. Το Länderkammer επίσης συνέχισε να υπάρχει και τα μέλη του εξελέγησαν το 1954 από τις συνδυασμένες συνεδρίες των Μπετσιρκστάγκε (συνελεύσεις επαρχιών) σε κάθε Λαντ και το 1958 απευθείας από τα Μπετσιρκστάγκε. Ωστόσο, στις 8 Δεκεμβρίου 1958, τα Länderkammer διαλύθηκαν επίσημα και τα κρατίδια καταργήθηκαν χωρίς αντιρρήσεις να εγείρονται.
Τα 14 νέα Bezirke δημιουργήθηκαν χωρίς να ληφθούν υπόψη τα σύνορα των Κρατιδίων και το καθένα πήρε το όνομα της πρωτεύουσάς τους. Τα ονόματά τους ήταν τα εξής, με κατεύθυνση από βορρά προς νότο: Ρόστοκ, Νοϊμπράντενμπουργκ, Σβερίν, Πότσδαμ, Φρανκφούρτη, Μαγδεβούργο, Κόττμπους, Χάλλε, Λειψία, Ερφούρτη, Δρέσδη, Καρλ-Μαρξ-Σταντ (γνωστή ως Κέμνιτς μέχρι το 1953), τη Γκέρα και το Ζουλ.
Λόγω του ειδικού καθεστώτος, το Ανατολικό Βερολίνο ήταν αρχικά δεν υπολογιζόταν ως Bezirk. Το 1961, μετά την κατασκευή του Τείχους του Βερολίνου, το Ανατολικό Βερολίνο, ήρθε να αναγνωρίζεται στην διοίκηση της ΛΔΓ ως το Bezirk Berlin, αν και διατήρησε ένα ιδιαίτερο καθεστώς, μέχρι την έγκριση του αναθεωρημένου Συντάγματος του 1968.
Τα Bezirke (με εξαίρεση το Βερολίνο, το οποίο αποτελείτο από έναν μόνο δήμο) υποδιαιρούνταν σε επαρχίες (Landkreise) και αστικές περιοχές (Stadtkreise):
Η ανασύσταση των Κρατιδίων
μικρογραφία|Το ανασυσταθέντα Κρατίδια το 1990. Το κόκκινο χρώμα δείχνει τα σύνορα. Το μωβ σύνορα δείχνουν τα αρχικά σύνορα προ του 1952. Στις 23 Αυγούστου 1990 — μόλις ένα μήνα πριν από την επανένωση της Γερμανίας στις 3 Οκτωβρίου — η Ανατολική Γερμανία ανασύστασε τα πέντε αρχικά κρατίδια. Στη θεωρία, αυτά ήταν τα κρατίδια που στη συνέχεια προσχώρησαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.