cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλέξανδρος Μάτσας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Αντωνίου Μάτσα, μηχανικού και βουλευτή, και της Θεοδώρας Καμπά, της γνωστής οικογένειας των κτηματιών και μετέπειτα, οινοπαραγωγών. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών καθώς και πολιτικές & οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα εισερχόμενος σε αυτό το 1934 στη θέση του Ακολούθου του υπουργείου Εξωτερικών. Υπηρέτησε ως υποπρόξενος στην Μανσούρα (1937) και την Αλεξάνδρεια (1939), και στην περίοδο του πολέμου ως Γραμματέας Πρεσβείας στην Αγγλία και στην Aίγυπτο. Υπηρέτησε A' Γραμματέας Πρεσβείας στο Παρίσι (1947) καθώς και Επιτετραμμένος στη Χάγη την περίοδο 1949 - 1953. Το 1953 μετατέθηκε στη Ρώμη με την ιδιότητα του Συμβούλου Πρεσβείας και το 1957 επανήλθε στην Ελλάδα αναλαμβάνοντας Διευθυντής A' Πολιτικής Διευθύνσεως του υπουργείου Εξωτερικών. Το 1959 ανέλαβε πρέσβης στην Άγκυρα και τον Φεβρουάριο του 1962 μετατέθηκε στην ελληνική πρεσβεία της Ουάσινγκτον, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 1967, όταν και παραιτήθηκε από το διπλωματικό σώμα.
Απεβίωσε αιφνίδια το 1969 στην Αθήνα. Κατοικούσε στην πλατεία Σκουζέ. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Αργυροπούλου, χήρα του Σπυρίδωνα Σαλταφέρα (Πληρεξούσιου Υπουργού A' στην Άγκυρα) και κόρη του διπλωμάτη Κίμωνα Αργυρόπουλου. Eίχαν αποκτήσει μια κόρη, την Ρωξάνη Μάτσα, οινοπαραγωγό.
Λογοτεχνικό έργο
Παράλληλα εξέδωσε τρία θεατρικά έργα:
Έγραψε δύο μονόπρακτα με το ψευδώνυμο Αλέξανδρος Kάνζας, χωρίς να τα δημοσιεύσει ποτέ:
Γλώσσα
Η γλώσσα που χρησιμοποιεί στα ποιήματά του μοιάζει με αυτή του Κωνσταντίνου Καβάφη, ο στίχος του όμως εκφράζεται κρυπτικά. Αν και συγκαταλέγεται στους ποιητές της γενιάς του τριάντα, δεν θεωρείται χαρακτηριστική περίπτωση αυτής, αφού ακολούθησε διαφορετικό δρόμο από τις κεντρικές μορφές αυτής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πρέσβεις της Ελλάδας
Αστυνομική υπηρεσία της πόλης της Νέας Υόρκης
Η Αστυνομική Υπηρεσία της Νέας Υόρκης (New York City Police Department, NYPD), είναι η κύρια υπηρεσία επιβολής του νόμου στην πόλη της Νέας Υόρκης. Ιδρύθηκε στις 23 Μαΐου 1845, είναι το μεγαλύτερο και ένα από τα παλαιότερα αστυνομικά τμήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εδρεύει στο Police Plaza 1, στο Park Row στο Κάτω Μανχάταν. Μονάδες του NYPD περιλαμβάνουν τη Μονάδα Υπηρεσιών Έκτακτης Ανάγκης, K9, λιμενική αστυνομία, αεροπορική υποστήριξη, αντιτρομοκρατική, δίωξη ναρκωτικών κλπ. 250px|μικρογραφία|Το έμβλημα του NYPD Απασχολεί περίπου 55.000 άτομα, συμπεριλαμβανομένων σχεδόν 35.000 ένστολων αξιωματικών. Σύμφωνα με την επίσημη βάση δεδομένων CompStat, το NYPD κλήθηκε σε σχεδόν 500.000 υποθέσεις και πραγματοποίησε πάνω από 200.000 συλλήψεις το 2019. Το 2020, είχε προϋπολογισμό 6 δισεκατομμυρίων δολλαρίων.
Το NYPD έχει ιστορικό αστυνομικής βίας, διαφθοράς και διακρίσεων λόγω φυλής, θρησκείας και σεξουαλικότητας, κάτι που υποστηρίζεται ότι εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστυνομία Κατηγορία:Νέα Υόρκη
Διόδια
Τα διόδια είναι ένας φόρος, τον οποίο πληρώνουν οι κάτοχοι Ι. Χ. αυτοκινήτων, Λεωφορείων των ΚΤΕΛ, ταξί, φορτηγών όταν κυκλοφορούν στις Εθνικές Οδούς για τη συντήρηση του δρόμου. Στην Ελλάδα σήμερα σταθμοί διοδίων υπάρχουν στους αυτοκινητοδρόμους: Αθηνών - Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, Αθηνών - Πατρών, Ιόνια Οδός, Εγνατία Οδός, Κορίνθου-Τρίπολης-Καλαμάτας, Αττικής Οδού, στη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και στην Υποθαλάσσια σήραγγα Πρέβεζας - Ακτίου.
Ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια γίνεται συζήτηση σχετικά με το ποιο θα πρέπει να είναι το κοινωνικά αποδεκτό τίμημα στα διόδια, με αποκορύφωμα το κίνημα "Δεν Πληρώνω" σύμφωνα με το οποίο πρέπει να καταργηθούν όλα τα διόδια της χώρας.
Ιστορικό σημείωμα
Η είσπραξη διοδίων ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Βέβαια τότε δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις επιβαλλόταν στους πολίτες να πληρώνουν διόδια. Όταν έγιναν οι Εθνικές Οδοί, σε επιλεγμένα σημεία τους κατασκευάστηκαν Σταθμοί Διοδίων και, μέχρι πριν 10 περίπου χρόνια, όποιος οδηγός αυτοκινήτου περνούσε από εκεί, υποχρεωνόταν να πληρώσει, αλλιώς ο υπάλληλος ειδοποιούσε την Τροχαία, η οποία τον σταματούσε λίγο πιο κάτω και τον υποχρέωνε να γυρίσει πίσω και να πληρώσει. Σήμερα όμως τα διόδια έχουν γίνει ηλεκτρονικά. Δηλαδή ο κάθε κάτοχος αυτοκινήτου έχει εφοδιαστεί με μια κάρτα και όταν περνάει από ένα Σταθμό Διοδίων, γίνεται αυτόματα η πληρωμή μέσω αυτής της κάρτας και δε χρειάζεται να ψάχνει να βρει χρήματα για να δώσει στον υπάλληλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές Οδοί της Ελλάδας
Ανώμαλος δρόμος στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Στα αγωνίσματα αυτά διακρίθηκαν ιδιαίτερα οι αθλητές της Φινλανδίας με πέντε χρυσά μετάλλια, δύο ασημένια κι ένα χάλκινο και της Σουηδίας με ένα χρυσό, δύο ασημένια κι ένα χάλκινο μετάλλιο. Πολυνίκης αθλητής του ανωμάλου δρόμου υπήρξε ο Φινλανδός Πάαβο Νούρμι με τέσσερα χρυσά σε δυο ολυμπιάδες (1920, 1924)
Ατομικό
Σημείωση: Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
Ομαδικό
Σημειώσεις:
Πηγές
Ανώμαλος δρόμος
Βραβεία Γκράμι του 1985
Βραβεία Γκράμι του 1985
Νικητές των Βραβείων:
Terry Britten (παραγωγός) & Tina Turner για το "What's Love Got to Do With It?"
James Anthony Carmichael (παραγωγός) & Lionel Richie (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το Can't Slow Down
Terry Britten & Graham Lyle (τραγουδοποιοί) για το "What's Love Got to Do με It?" σε ερμηνεία Tina Turner
Blues
Sugar Blue, John P. Hammond, J.B. Hutto & the New Hawks, Luther 'Guitar Junior' Johnson, Koko Taylor & the Blues Machine & Stevie Ray Vaughan & Double Trouble για το Blues Explosion
Παιδικά
Ron Haffkine (παραγωγός) & Shel Silverstein για το Where the Sidewalk Ends
Κλασική Μουσική
Jay David Saks (παραγωγός), Leonard Slatkin (διευθυντής ορχήστρας) & the Saint Louis Symphony Orchestra για το Prokofiev: Symphony No. 5 in B Flat
Pierre Boulez (διευθυντής ορχήστρας), Heather Harper, Jessye Norman & Jose Van Dam, the BBC Symphony Orchestra & the Ensemble Intercontemporain για το Ravel: Songs of Maurice Ravel
Michel Glotz (παραγωγός), Lorin Maazel (διευθυντής ορχήστρας), the Choeurs et Maitrise de Radio France & the Orchestre National de France για το Bizet: Carmen (αρχικό Soundtrack)
James Levine (διευθυντής ορχήστρας), Margaret Hillis (διευθυντής χορωδίας) & the Chicago Symphony Orchestra & Chorus για το Brahms: A German Requiem
Raymond Leppard (διευθυντής ορχήστρας), Wynton Marsalis & the English Chamber Orchestra για το Wynton Marsalis, Edita Gruberova: Handel, Purcell, Torelli, Fasch,Molter
The Juilliard String Quartet για το Beethoven: The Late String Quartets
Samuel Barber (Συνθέτης) & Christian Badea (διευθυντής ορχήστρας) για το Antony and Cleopatra
John Strauss (παραγωγός), Neville Marriner (διευθυντής ορχήστρας), the Ambrosian Opera Chorus, Choristers of Westminster Abbey & the Academy of St. Martin in the Fields για το Amadeus (αρχικό Soundtrack)
Κωμωδία
"Weird Al" Yankovic για το "Eat It"
Σύνθεση και Διευθέτηση
Randy Newman (Συνθέτης) για το "The Natural" John Williams (Συνθέτης) για το "Olympic Fanfare and Theme" το επίσημο τραγούδι των 23ων Ολυμπιακών Αγώνων
Lisa Coleman, John L. Nelson, Prince & Wendy Melvoin (Συνθέτες) για το Purple Rain σε ερμηνεία Prince & the Revolution
Jeremy Lubbock & Quincy Jones (διευθετητές) για το "Grace (Gymnastics Theme)" σε ερμηνεία Quincy Jones
David Foster & Jeremy Lubbock (διευθετητές) για το "Hard Habit to Break" σε ερμηνεία Chicago
The Pointer Sisters (διευθετητές) για το "Automatic"
Κάντρι Μουσικής
Emmylou Harris για το "In My Dreams"
Merle Haggard για το "That's the Way Love Goes"
The Judds για το "Mama He's Crazy"
Ricky Skaggs για το "Wheel Hoss"
Steve Goodman (τραγουδοποιός) για το "City of New Orleans" σε ερμηνεία Willie Nelson
Folk
Elizabeth Cotton για το Elizabeth Cotten Live!
Gospel
Amy Grant για το "Angels"
Michael W. Smith για το Michael W. Smith
Debby Boone & Phil Driscoll για το "Keep The Flame Burning"
Shirley Caesar για το Sailin'
Andrae Crouch για το "Always Remember"
Shirley Caesar & Al Green για το "Sailin' on the Sea of Your Love"
Donna Summer για το "Forgive Me"
Ιστορικά
J.R. Taylor (παραγωγός) για το Μεγάλη Ορχήστρα Τζαζ σε ερμηνεία Count Basie, Tommy Dorsey, Benny Goodman, Fletcher Henderson, Chick Webb, Paul Whiteman & Άλλοι
Τζαζ
Wynton Marsalis για το Hot House Flowers
Art Blakey για το "New York Scene" σε ερμηνεία Art Blakey & the Τζαζ Messengers
Count Basie για το 88 Basie Street
Pat Metheny Group για το First Circle
Joe Williams για το Nothin' But the Blues
Latin
Πλάθιδο Ντομίνγκο για το Always in My Heart (Siempre en Mi Corazon)
Eddie Palmieri για το Palo Pa Rumba
Sheena Easton & Λουίς Μιγκέλ για το "Me Gustas Tal Como Eres"
Μουσικής Παράστασης
Stephen Sondheim (Συνθέτης & lyricist), Thomas Z. Shepard (παραγωγός) & αρχικοί συντελεστές για το Sunday In the Park With George
Βιντεοκλίπ
David Bowie για το "David Bowie"
Michael Jackson για το Making Michael Jackson's Thriller
Συσκευασία και Σημειώσεις
Janet Perr (σχεδιαστής) για το She's So Unusual σε ερμηνεία Cyndi Lauper
Gunther Schuller & Martin Williams (συγγραφείς σημειώσεων) για το Big Band Jazz σε ερμηνεία Paul Whiteman, Fletcher Henderson, Chick Webb, Tommy Dorsey, Count Basie, Benny Goodman & άλλων
Ποπ
Phil Collins για το "Against All Odds (Take a Look at Me Now)"
The Pointer Sisters για το "Jump (For My Love)"
Ray Parker Jr. για το "Ghostbusters (Οργανική)"
Παραγωγή και μηχανική επεξεργασία ήχου
Humberto Gatica (μηχανικός ήχου) για το 17 σε ερμηνεία Chicago
Paul Goodman (μηχανικός ήχου), Leonard Slatkin (διευθυντής ορχήστρας) & the Saint Louis Symphony για το Prokofiev: Symphony No. 5 in B Flat, Op. 100
James Anthony Carmichael & Lionel Richie David Foster
R&B
Chaka Khan για το "I Feel για το You"
Billy Ocean για το "Caribbean Queen (No More Love on the Run)"
James Ingram & Michael McDonald για το "Yah Mo B There"
Herbie Hancock για το Sound System
Prince (τραγουδοποιός) για το "I Feel Για το You" σε ερμηνεία Chaka Khan
Reggae
Black Uhuru για το Anthem
Rock
Tina Turner για το "Better Be Good to Me"
Bruce Springsteen για το "Dancing in the Dark"
Prince & the Revolution για το Purple Rain - Music From the Motion Picture
Yes για το "Cinema"
Προφορικός Λόγος
Ben Kingsley για το The Words of Gandhi
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Νεανική επιχείρηση
Μια νεανική επιχείρηση είναι μια μη-κερδοσκοπική οργάνωση αποκλειστικά διαχειριζόμενη από σπουδαστές. Ανάλογα με το πεδίο σπουδών τους, οι σπουδαστές προσφέρουν υπηρεσίες συμβουλευτικής στην αγορά. Κατά αυτό τον τρόπο, αποδεχόμενοι μοναδικές δυνατότητες μάθησης κάνοντας επαγγελματική εγχειρηματική δουλειά και αναλαμβάνοντας την διαχείριση μικρών έως μεσαίων επιχειρήσεων από την άλλη, οι σπουδαστές προσθέτουν πρακτική εμπειρία στις θεωρητικές τους ικανότητες. Οι περισσότερες Νεανικές Επιχειρήσεις συνδέονται με πανεπιστήμια και σχολεία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Παναθηναϊκός (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου διατηρεί την έδρα του στο κέντρο της πόλης των Αθηνών, και συγκεκριμένα παραπλεύρως της ιστορικής έδρας του ποδοσφαιρικού τμήματος, του Γηπέδου Λεωφόρου Αλεξάνδρας «Απόστολος Νικολαΐδης». Είναι το κλειστό Γυμναστήριο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, γνωστό με το προσωνύμιο Τάφος του Ινδού, χωρητικότητας 1.500 καθήμενων θεατών. Επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το λευκό και έμβλημά του το τριφύλλι. Επίσημο έτος ίδρυσης του τμήματος είναι το 1937, όντας το πρώτο και παλαιότερο του γυναικείου μπάσκετ στην Ελλάδα. Έχει κατακτήσει 5 πρωταθλήματα Ελλάδας και 2 κύπελλα Ελλάδας.
Ίδρυση
right|thumb|220px|Η ομάδα μπάσκετ το 1950
Μετά τις ενέργειες που είχε κάνει πολλά χρόνια νωρίτερα ο Γιώργος Καλαφάτης ο Παναθηναϊκός διέθετε το υλικό και τις γνώσεις να καλλιεργήσει το γυναικείο μπάσκετ. Το 1950 η ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Αθηνών Γυναικών. Μέχρι και τη δημιουργία του εθνικού πρωταθλήματος το 1967 η γυναικεία ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού στελεχωνόταν κυρίως από αθλήτριες που ανήκαν στις οικογένειες των αθλητών ή των παραγόντων και μελών του Παναθηναϊκού. Το 1959 κατασκευάστηκε στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης το κλειστό γυμναστήριο μπάσκετ γνωστό και ως Τάφος του Ινδού και από τότε είναι η έδρα της γυναικείας ομάδας μπάσκετ.
1990–00
Την περίοδο 1990–91 ο Παναθηναϊκός έφτασε πολύ κοντά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση. Την περίοδο 1994–95 τερμάτισε και πάλι στη δεύτερη θέση.
Η πρώτη διάκριση του συλλόγου έλαβε χώρα την περίοδο 1997–98 οπότε και αναδείχτηκε Πρωταθλητής (4 Απριλίου 1998) της τότε Α' Εθνικής Κατηγορίας, με προπονητή τον Γιώργο Ζευγώλη. Στην ομάδα αγωνίζονταν οι Καλέτζου, Παπαμιχαήλ, Τσένκινς, Μαμπίκα, Τσέρου, Παπαδήμου, Τσομπανάκη, Γεωργιάδου, Πομόνη, Νικολαίδου, Τριαλώνη.
Δύο χρόνια μετά ο Παναθηναϊκός κατάκτά το νταμπλ. Στα πλαίσια του πρωταθλήματος της Α1 Εθνικής Κατηγορίας 1999–00 ο Παναθηναϊκός κατέλαβε την πρώτη θέση συγκεντρώνοντας 35 βαθμούς, Στην ομάδα με προπονήτρια τη Γιασεμί Σαμαντούρα, αγωνίστηκαν οι Ρόμπινσον, Βαν Γκορπ, Καλέτζου, Νικολαίδου, Παπαδήμου, Παπαμιχαήλ, Τριαλώνη, Λιάκου, Κουμιώτη, Ρογκίτη. Παράλληλα κατέκτησε και το Κύπελλο Γυναικών επικρατώντας στις Σέρρες επί του Απόλλωνα Πτολεμαΐδας με σκορ 74–72, με τη Ρόμπινσον να αναδεικνύεται πολυτιμότερη αθλήτρια των τελικών.
Τη δεκαετία αυτή ο Παναθηναϊκός αγωνίστηκε στο Κύπελλο Ρονκέτι το 1992, 1993, 1995, 1996, 1997, 1998, 2000. Το 1999 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα γυναικών.
2001–10
Τα επόμενα χρόνια η απόδοση του συλλόγου παρουσίασε κάμψη με χειρότερη επίδοση την κατάληψη της 9ης θέσης στα πλαίσια του πρωταθλήματος της Α1 κατά την περίοδο 2000–01. Το 2001 συμμετείχε και στην Ευρωλίγκα γυναικών. Το 2002 ο Παναθηναϊκός αγωνίστηκε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Ελλάδας και κατέκτησε την τρίτη θέση.
Την περίοδο 2004–05 ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ελλάδας για τρίτη φορά στην ιστορία του με πρωτεργάτες αυτής της επιτυχίας τους προπονητές της ομάδας που ήταν ο Νίκος Μαρίνος ως επικεφαλής προπονητής και ο άμεσος συνεργάτης του, ο προπονητής Χρήστος Κουτσούμπας. Κατά την ίδια σεζόν συμμετείχε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Ελλάδας καταλαμβάνοντας την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο, όπως και την επόμενη χρονιά το 2006 τερματίζοντας στην 4η θέση.
Έκτοτε ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να αγωνίζεται στην Α1 Εθνική Κατηγορία, κατακτώντας για τρεις συνεχόμενες χρονιές (2005–2008) την 6η θέση, μέχρι την επιστροφή του στην καλύτερη τριάδα του πρωταθλήματος την άνοιξη του 2009. Την ίδια χρονιά, στη διοργάνωση του Κυπέλλου, ο Παναθηναϊκός κατετάγη τρίτος επικρατώντας στο μικρό τελικό με 80–43 του Άρη Χολαργού.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2009–10 η κορυφή του βαθμολογικού πίνακα της Α1 Εθνικής υπήρξε όμοια με εκείνη της προηγούμενης χρονιάς με το σύλλογο να καταλαμβάνει και πάλι την 3η θέση, εξασφαλίζοντας την άνετη παραμονή στην κατηγορία και για την επόμενη χρονιά. Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Γυναικών ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε στην 4η φάση γνωρίζοντας την ήττα από τη Φ.Ε.Α. με σκορ 69–72.
2011–13
Το Σεπτέμβριο του 2011 η ομάδα καινοτόμησε προχωρώντας σε ανοικτή ψηφοφορία για την εμφάνιση που θα φορούσε κατά τη διάρκεια της περιόδου, επιχειρώντας να προσεγγίσει το φίλαθλο κόσμο. Με προπονήτρια τη Σαμαντούρα η ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 2013, ενώ την ίδια χρονιά προκρίθηκε στο φάιναλ–φορ του κυπέλλου Ελλάδας τερματίζοντας τέταρτος.
2013–14
thumb|Ο "[[Κλειστό Γυμναστήριο Λεωφόρου Αλεξάνδρας|Τάφος του Ινδού" στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης]]
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013–14 ο Παναθηναϊκός Α.Ο. διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας. Μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου, κι έχοντας συγκρεντρώσει 13 νίκες, 4 ήττες κι ένα μηδενισμό, τερμάτισε στην 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα, εξασφαλίζοντας την απευθείας συμμετοχή του στα Play-Offs. Η αθλήτρια του συλλόγου, Νταϊάνα Ντέλβα, βρέθηκε στην καλύτερη πεντάδα των περισσότερων στατιστικών πινάκων ατομικών επιτευγμάτων της κανονικής περιόδου, όντας και η τρίτη καλύτερη σκόρερ (329 πόντοι).
Η ομάδα της Αθήνας κλήθηκε στην επόμενη φάση να αντιμετωπίσει την Αναγέννηση Νέου Ρυσίου. Βάσει της προκήρυξης του Πρωταθλήματος, νικήτρια θα αναδεικνυόταν η ομάδα που πρώτη θα συγκέντρωνε τρεις νίκες εναντίον της αντιπάλου της, λαμβάνοντας υπόψη και τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου. Οι δύο ομάδες είχαν από μία νίκη και μία ήττα, το δε αποτέλεσμα υπέρ της Αναγέννησης οφειλόταν σε μηδενισμό του Παναθηναϊκού, εφόσον αυτός απέτυχε να προσκομίσει τα δελτία των αθλητριών του στον αγώνα. Στα Play-Offs ο Παναθηναϊκός πέτυχε πρώτος δύο νίκες, περνώντας στη σειρά των ημιτελικών. Υπό τους ίδιους όρους, ο Παναθηναϊκός βρέθηκε αντίπαλος με τον Πρωτέα Βούλας, απέναντι στον οποίο είχε συλλέξει μία ήττα και μια νίκη στην κανονική περίοδο. Χρειάστηκαν τρία ακόμη παιχνίδια για να περάσει στους τελικούς ο Πρωτέας με διαφορά δύο πόντων στο τελευταίο ματς.
Στην τέταρτη και τελευταία φάση του Πρωταθλήματος, οι ομάδες που πέρασαν επιτυχώς στην καλύτερη τετράδα αγωνίστηκαν στη σειρά των μικρών και μεγάλων τελικών. Νικήτρια της κάθε σειράς θεωρήθηκε η ομάδα που πρώτη συγκέντρωσε τέσσερις νίκες επί της αντιπάλου της μεταφέροντας τις νίκες και ήττες της κανονικής περιόδου. Στη σειρά των μικρών τελικών βρέθηκαν αντιμέτωποι ο Παναθηναϊκός και ο Αθηναϊκός. Ο Παναθηναϊκός είχε πετύχει δύο νίκες ήδη από την κανονική περίοδο και πέτυχε μία τρίτη στον τρίτο μεταξύ τους αγώνα. Ωστόσο ο Αθηναϊκός δεν έπεσε αμαχητί πετυχαίνοντας μία νίκη στο Κλειστό της Εργάνης, προτού ο Παναθηναϊκός κερδίσει οριστικά την τρίτη θέση εντός έδρας στο πέμπτο μεταξύ τους αγώνα, αφήνοντας τον Αθηναϊκό τέταρτο.
Σε ό,τι αφορά τη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, ο Παναθηναϊκός έφτασε επιτυχώς μέχρι τον τελικό κερδίζοντας τρία διαδοχικά παιχνίδια. Το τελευταίο από αυτά ήταν στα πλαίσια του Final-4 που διεξήχθη στις 15 και 16 Απριλίου 2014 στην Κω, όπου και επικράτησε του «οικοδεσπότη» Ιπποκράτη με σκορ 55-56. Στον τελικό ήρθε αντιμέτωπος με την Α.Ε. Σουρμένων-Ελληνικού, η οποία και εν τέλει κατέκτησε το τρόπαιο με σκορ 57-55 (η Ένωση ήταν δε νταμπλούχος τη χρονιά αυτή).
Στη διάρκεια της χρονιάς καμία ελληνική ομάδα, συμπεριλαμβανομένου του Αθηναϊκού, δεν συμμετείχε για οικονομικούς λόγους σε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση παρόλο που τουλάχιστον πέντε είχαν το δικαίωμα εφόσον το επιθυμούσαν και πληρούσαν κάποια ελάχιστα κριτήρια σε ό,τι αφορά την έδρα τους.
2014-2015
Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος η ομάδα της Αθήνας αποκλείστηκε πρόωρα στη «Φάση των 16», στο πρώτο της μόλις παιχνίδι. Συγκεκριμένα ηττήθηκε από τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου, ομάδα της Α2 Εθνικής, με σκορ 45-38.
2015-2016
Κατόπιν παραίτησης του Πρέκα, τον αντικατέστησε στις 2 Φεβρουαρίου 2016 ο Κώστας Παπαδόπουλος.
Υποβιβασμός και επιστροφή στην Α1
Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος της περιόδου 2017–18, η ομάδα (η οποία αποτελούταν αποκλειστικά από καλαθοσφαιρίστριες των ακαδημιών του συλλόγου, λόγω οικονομικών προβλημάτων) τερμάτισε στην τελευταία θέση της βαθμολογίας (0–22 νίκες) και υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία. Τη σεζόν 2018–19 κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α2 και ανέβηκε στην Α1. Τη σεζόν 2019–20 η ομάδα τερμάτισε δεύτερη στο Πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Τη σεζόν 2020–21 η ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας επικρατώντας στον τελικό με 3–2 νίκες του Ολυμπιακού. Τη σεζόν 2021-22 φτάνει μέχρι τον τελικό του Πρωταθλήματος, αλλά χάνει τον τίτλο από τον Ολυμπιακό. Την ίδια σεζόν επιστρέφει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις αγωνιζόμενος στους ομίλους του Eurocup. Τη σεζόν 2022-23 η ομάδα κατακτά το κύπελλο Ελλάδας για 2η φορά στην ιστορία της.
Η παρουσία στο πρωτάθλημα Ελλάδας
Η πρώτη παρουσία του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα Ελλάδας ήταν το 1984 στην τελευταία διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος. Αργότερα την ίδια χρονιά αποτέλεσε μία από τις δέκα ομάδες που μετείχαν στο παρθενικό πρωτάθλημα της Α' Εθνικής και είναι η ομάδα με τις περισσότερες συμμετοχές στη νεότερη ιστορία του θεσμού (από την θέσπιση της Α - Α1 Εθνικής) με 38/39 συμμετοχές.
Η μόνη συμμετοχή στην Α2
Διακεκριμένες αθλήτριες
right|thumb|180px|Η ομάδα του Παναθηναϊκού το 2011
Τμήματα υποδομής
Ο Παναθηναϊκός διατηρεί επίσης τμήματα καλαθοσφαίρισης νεανίδων, κορασίδων και παγκορασίδων, τα οποία και συμμετέχουν παραδοσιακά στα πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ.Α. Υπεύθυνος των ακαδημιών είναι ο Μάκης Κουτσονικόλας.
Το τμήμα Νεανίδων κατέκτησε το 2014 για πρώτη φορά στην ιστορία του το Πρωτάθλημα Νεανίδων Ε.Σ.Κ.Α. Ακολούθως συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Ελλάδος Νεανίδων, όπου η αθλήτρια του Παναθηναϊκού, Ελεάννα Χριστινάκη, αναδείχθηκε πρώτη σκόρερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Γυναικων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
LMFAO
Οι LMFAO είναι αμερικάνικο electronic dance music δίδυμο, το οποίο αποτελείται από τους Redfoo και SkyBlu. Οι RedFoo και SkyBlu μεγάλωσαν στην εύπορη συνοικία του Λος Άντζελες, Πασίφικ Πάλισεϊντς, όπου και δημιούργησαν το συγκρότημα των LMFAO το 2006. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2012, το δίδυμο ανακοίνωσε ότι πλέον βρίσκονταν σε hiatus.
2006–2010: Καταβολές, ανάδειξη και Party Rock
Οι LMFAO έχουν δηλώσει ότι το πρώτο τους όνομα ήταν το SexiDudes, το οποίο, όμως, άλλαξαν έπειτα από προτροπή της γιαγιάς τους. Ενώ το "LMFAO" είναι μια κοινή απλουστευμένη slang συντόμευση του "Laughing My Fucking Ass Off", σε αυτή την περίπτωση, σύμφωνα με το Hollywood Reporter έχει την έννοια του "Laughing My Freaking Ass Off" (καθώς το U.S. Trademark Office δεν θα τους επέτρεπε να χρησιμοποιούν ως trademark ένα όνομα που περιλαμβάνει την λέξη "fucking") ή σύμφωνα με το BBC, "Loving My Friends And Others".
Οι LMFAO κυκλοφόρησαν το Party Rock EP στο μουσικό κατάστημα του iTunes την 1η Ιουλίου 2008, και κυκλοφόρησαν το σύνολο του δίσκου στις 7 Ιουλίου 2009. Ο δίσκος έφτασε στον αριθμό 33 της κατάταξης Billboard 200 και νούμερο δύο στο U.S Dance Chart. Οι Los Angeles Times περιέγραψαν το Party Rock ως "14 ύμνους για την νυχτερινή ζωή." Το πρώτο single του δίσκου ήταν το "I'm In Miami Bitch", το οποίο κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2008, και έφτασε στον αριθμό 51 της κατάταξης Billboard Hot 100 και νούμερο 37 στον Καναδά. Στις αρχές του 2009, ένας σχετικά άγνωστος DJ/παραγωγός με το όνομα 'DJ Inphinity' έφτιαξε ένα bootleg χρησιμοποιώντας το remix του Silvio Ecomo για την μουσική επιτυχία του 2008 του DJ Chuckie με τίτλο "Let the Bass Kick" και την a cappella έκδοση του κομματιού των LMFAO, δημιουργώντας το "Bass Kick in Miami". Το συγκεκριμένο bootleg έγινε ευρύτερα γνωστό μέσω της διάδοσής του στο διαδίκτυο και είχε πολύ μεγάλη επιτυχία στην Winter Music Conference του Μαϊάμι το 2009. Λίγες εβδομάδες αργότερα το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε ως θέμα για την εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού E!, Kourtney and Khloé Take Miami και το "Get Crazy" χρησιμοποιήθηκε για την τηλεοπτική εκπομπή Jersey Shore το 2009. Οι LMFAO συμμετείχαν στην εκπομπή του MTV, The Real World: Cancun τον Αύγουστο του 2009, στην οποία καλυπτόταν η ζωντανή εμφάνιση του συγκροτήματος στο Κανκούν στη διάρκεια των πασχαλινών διακοπών του 2009. Την ίδια χρονιά, οι LMFAO συμμετείχαν στο κομμάτι των The Crystal Method, "Sine Language".
2010–2012: Παγκόσμια αναγνώριση, Sorry for Party Rocking, και Rockin' Eve
Το 2010, συμμετείχαν στο κομμάτι του David Guetta με τίτλο "Gettin' Over You", το οποίο σημείωσε παγκόσμια επιτυχία, φτάνοντας εντός του top 10 σε έντεκα χώρες και νούμερο ένα σε τρεις εξ'αυτών, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου. Έφτασε, επίσης, στον αριθμό 31 του U.S. Hot 100 και 12 στον Καναδά. Το δίδυμο εργάστηκε, στην συνέχεια, πάνω στον δεύτερό του δίσκο, με τον τίτλο Sorry for Party Rocking στα τέλη του 2010, ο οποίος και κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 2011, στις ΗΠΑ. Το πρώτο single του συγκεκριμένου δίσκου, το "Party Rock Anthem", κυκλοφόρησε την 1η Ιανουαρίου 2011 και σ'αυτό εμφανίζονταν η Βρετανίδα τραγουδίστρια Lauren Bennett, πρώην μέλος του γυναικείου ποπ συγκροτήματος, "Paradiso Girls" και ο παραγωγός GoonRock, ενώ γινόταν χρήση του χορού του Melbourne Shuffle στο δημοφιλές μουσικό βίντεο του κομματιού. Το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν και το καλύτερο στην μέχρι σήμερα καριέρα τους, φτάνοντας στην πρώτη θέση των μουσικών κατατάξεων στις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, και πάνω από δέκα άλλες χώρες, καθώς και εντός του top 10 σε άλλες πολλές. Το δεύτερο single από το Sorry for Party Rocking κυκλοφόρησε στις 27 Μαΐου 2011, υπό τον τίτλο, "Champagne Showers," με την συμμετοχή της Αγγλίδας μουσικοσυνθέτριας Natalia Kills. Το τρίτο single, το "Sexy and I Know It", κυκλοφόρησε στις 3 Οκτωβρίου 2011 και έφτασε στο #1 των κατατάξεων του iTunes παγκοσμίως και #1 στο Αυστραλιανό και Καναδικό Hot 100. Επίσης εντός του 2011, οι LMFAO πραγματοποίησαν την πρώτη τους περιοδεία στην Ασία. Εμφανίστηκαν, μεταξύ άλλων, στην Σιγκαπούρη, την Μανίλα των Φιλιππινών, την Ταϊπέι της Ταϊβάν, και την Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας. Επίσης, στις 30 Ιουνίου 2011, οι LMFAO εμφανίστηκαν ζωντανά στο Isle of MTV 2011 Malta Special στο Fosos (Granaries) της Φλοριάνα της Μάλτα, εμπρός σε κοινό μεγέθους 50,000 ατόμων, μαζί με τους Far East Movement και Snoop Dogg.
Τον Οκτώβριο του 2011, το κομμάτι των LMFAO με τίτλο "Party Rock Anthem" χρησιμοποιήθηκε σε μια επίδειξη φωτισμού σπιτιών ανήμερα του Halloween όταν ένας άνδρας από την Νότια Καλιφόρνια συντόνισε τον φωτισμό του σπιτιού του στον ρυθμό του δημοφιλούς τραγουδιού. Αφού το σχετικό βίντεο στο YouTube έγινε ανάρπαστο, έχοντας μέχρι και δημοσιογραφική κάλυψη, το δίδυμο επισκέφτηκε το συγκεκριμένο σπίτι και γύρισε ένα διαφημιστικό για την αυτοκινητοβιομηχανία Kia με το σπίτι. Τον Δεκέμβριο του 2011, το συγκρότημα ερμήνευσε ζωντανά το "Party Rock Anthem" στην εκπομπή του κρατικού τηλεοπτικού σταθμού "Dick Clark's New Year's Rockin' Eve".
2012–σήμερα: Super Bowl και hiatus
Στις 5 Φεβρουαρίου 2012, το συγκρότημα εμφανίστηκε με την Madonna στο Super Bowl XLVI στη διάρκεια του Bridgestone Halftime Show. Συμμετείχαν στο κομμάτι της "Music", το οποίο περιελάμβανε ένα μείγμα με τα "Party Rock Anthem" και "I'm Sexy and I Know It". Στη διάρκεια της διαφημιστικής αυτής ανάπαυλας συμμετείχαν επίσης σε διαφήμιση της Budweiser με το remix για το single της Madonna, "Give Me All Your Luvin'", το οποίο συμπεριελήφθη στο ηλεκτρονικό παιχνίδι FIFA Street και στην deluxe έκδοση του νέου της δίσκου, MDNA. Επίσης, στη διάρκεια του 2012, ο Redfoo κατηγορήθηκε από παλαιότερη δισκογραφική εταιρεία του συγκροτήματος για παράνομη διακοπή συμβολαίου και του απαιτήθηκε αποζημίωση ύψους $7 εκατομμυρίων.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2012, εξέδωσαν ανακοίνωση στην οποία ανέφεραν ότι, πλέον, βρίσκονταν σε hiatus. Ο Redfoo των LMFAO δήλωσε, "Νιώθω σαν να κάναμε αυτό το πράγμα για πολύ καιρό, πέντε ή έξι χρόνια,” και ότι ο ίδιος και ο Sky Blu δεν θα εμφανίζονταν μαζί στο προσεχές διάστημα και ότι θα έκαναν καιρό να το πράξουν, καθώς ο καθένας τους θα ακολουθούσε την δική του καριέρα. Όταν βγήκε η είδηση του χωρισμού μεταξύ των Redfoo και Sky Blu, το συγκρότημα εμφανίστηκε ζωντανά στο MTV News, ώστε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση. Ο Sky Blu ανέφερε, "Βασικά, ξέρετε, καταρχάς, δεν διαλυόμαστε ως συγκρότημα. Είμαι σίγουρος γι'αυτό. Είμαστε από την ίδια οικογένεια, συγγενείς, καταλαβαίνετε, συνεπώς θα είμαστε πάντα αγαπημένοι μεταξύ μας," δήλωσε. "Έχει ενδιαφέρον, πάντως, καθώς κάποιος θα πει κάτι [και] και είναι όπως ακριβώς στο κολέγιο, στη συνέχεια όλοι θα αρχίσουν να λένε 'Διαλύονται. Παίζουν ξύλο μεταξύ τους.'"
Επιρροές
Οι LMFAO αναφέρουν ότι είχαν μεγάλο αριθμό επιρροών, όπως ράπερ τύπου Tupac Shakur και Snoop Dogg, hip hop συγκοτήματα τύπου The Black Eyed Peas, Run D.M.C., και Wu-Tang Clan, R&B καλλιτέχνες τύπου James Brown και Michael Jackson, καθώς και ροκ συγκροτήματα τύπου The Beatles και Led Zeppelin. Και οι δυο τους είναι πιστοί fans του Μάκλ Τζάκσον και χρησιμοποιούν πολλές από τις χορευτικές του κινήσεις στην χορογραφία τους. Ο αυστραλιανός χορός Melbourne Shuffle κάνει αισθητή την παρουσία του στο μουσικό βίντεο του "Party Rock Anthem", σε συνδυασμό με στοιχεία της US hip-hop dance. Επίσης, οι LMFAO αναφέρουν ότι έχουν πάρει μεγάλη έμπνευση από τον Adam Goldstein, πιο γνωστό ως DJ AM, ο οποίος ήταν και ο πρώτος που τους μύησε στον χώρο της electronic μουσικής. Το 2007, οι LMFAO παρευρέθηκαν στην Winter Music Conference στο Μαϊάμι της Φλόριντα, για την οποία το δίδυμο αναφέρει ότι αποτέλεσε τεράστια πηγή έμπνευσης για το μουσικό και καλλιτεχνικό τους στυλ.
Επιχειρηματικά ενδιαφέροντα
Ο Redfoo είναι πρώην χρηματιστής και έχει εμφανιστεί στην εκπομπή του CNBC, Mad Money με τον Τζιμ Κράμερ.
Shuffle Bot
Το Shuffle Bot είναι χαρακτήρας, ο οποίος είναι γνωστός για εμφανίσεις του στα μουσικά βίντεο των LMFAO. Το Shuffle Bot ενσαρκώνεται από τον Αμερικανό Disc Jockey, Χορευτή, και Ράπερ Άντριου Φερ, ο οποίος κέρδισε σε έναν online διαγωνισμό Shuffling, όπου ο νικητής θα κέρδιζε μια θέση δίπλα στο hip-hop dance συγκρότημα Quest Crew, οι οποίοι είχαν ενταχθεί στην ομάδα των LMFAO ως νικητές σε έναν διαγωνισμό χορού και συγκεκριμένα από το America's Best Dance Crew του MTV.
Εμφανίσεις
Το Shuffle Bot πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στο μουσικό βίντεο του Party Rock Anthem το 2011. Σύντομα έγινε γνωστό και δημοφιλές για την ικανότητά του στο shuffling, καθώς και το τετράγωνο κουτί που είχε στο κεφάλι του και που του έδινε την μορφή ενός ρομπότ (αναφορά στο όνομα: shuffle 'bot'). Το κεφάλι του είναι ένα τετράγωνο χρυσαφί κουτί, με φώτα LED για μάτια, και ένα κράνος που είναι κατασκευασμένο στο εσωτερικό του κουτιού ώστε να υπάρχει ορατότητα μέσω του "στόματος" της κεφαλής. Πολλοί fans έχουν κατασκευάσει τις δικές τους κεφαλές για ενδυμασίες του halloween, ή για άλλες περιπτώσεις.
Εθνική Χιλής (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Χιλής είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Χιλής σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και μεμονωμένους αγώνες. Η ομάδα τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Χιλής η οποία ιδρύθηκε το 1895. Έχει συμμετάσχει σε οκτώ Παγκόσμια Κύπελλα και φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1962, κατακτώντας την τρίτη θέση, την καλύτερη θέση που έχει επιτύχει σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Από τα τέλη της δεκαετίας του '60 το σύστημα αξιολόγησης ΕΛΟ κατατάσσει τη Χιλή στις 25 δυνατότερες ποδοσφαιρικές ομάδες στον κόσμο. Έχει επίσης κατακτήσει το Κόπα Αμέρικα δυο φορές (2015, 2016).
Ντέρμπι του Ειρηνικού
Αρκετοί παράγοντες έχουν οδηγήσει στην ύπαρξη ποδοσφαιρικής αντιπαλότητας μεταξύ Χιλής και Περού. Γνωστή ως «el Clásico del Pacífico», αυτή η αθλητική αναμέτρηση μεταξύ των δύο εθνικών ομάδων το 2008 θεωρήθηκε ένα από τα δέκα μεγαλύτερα ντέρμπι στον κόσμο.
Ντέρμπι των Άνδεων
Το λεγόμενο «clásico de Los Andes» είναι το όνομα που δίνεται σε αγώνες μεταξύ της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Χιλής και της αντίστοιχης της Αργεντινής, καθώς πρόκειται για ένα ντέρμπι μεταξύ δύο σημαντικών εθνικών ομάδων της Νότιας Αμερικής.
Διακρίσεις
Κόπα Αμέρικα
Παγκόσμιο Κύπελλο
Κύπελλο Συνομοσπονδιών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χιλη
Μπιέλοβαρ
Το Μπιέλοβαρ (κροατικά: Bjelovar, ουγγρικά: Belovár, γερμανικά: Bellowar, Καϊκαβιανά: Belovar) είναι πόλη στην κεντρική Κροατία, διοικητικό κέντρο της κομητείας Μπιέλοβαρ-Μπιλόγκονα. Ο δήμος του Μπιέλοβαρ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 40.276 κατοίκους, από τους οποίους το 91,25% είναι Κροάτες, ενώ η πόλη του Μπιέλοβαρ έχει 27.024 κατοίκους. Η πόλη του Μπιέλοβαρ είναι κτισμένη σε ένα οροπέδιο στη βορειοδυτική Κροατία, ανάμεσα στο Ζάγκρεμπ και τη δυτική Σλαβονία, σε υψόμετρο 130 μέτρων.
Ιστορία
Η παλαιότερη νεολιθική θέση στην περιοχή είναι στο Ζντράλοβι, όπου κατά τη διάρκεια της κατασκευής ενός υπογείου ανακαλύφθηκε ένα υπόγειο καταφύγιο το οποίο αναγνωρίστηκε ότι ανήκε στον πολιτισμό Στάρτσεβο (5000-4300 π.Χ.). Τα ευρήματα από το Ζντράλοβι ανήκουν στον τοπικό υπότυπο ενός ποικιλόμορφου νεολιθικού πολιτισμού και προς τα τελευταία στάδια του πολιτισμού Στάρτσεβο. Επίσης υπάρχουν ευρήματα από τους πολιτισμούς του Κορένοβο, Σόποτ, Λασίνγια και Βούτσεντολ.
Το όνομα Μπιέλοβαρ αναφέρεται για πρώτη φορά το 1320, αλλά το πρωτότυπο κείμενο έχει χαθεί και δεν είναι γνωστό που βρίσκεται εκείνο το Μπιέλοβαρ. Το Μπιελοβάρ αναφέρεται για πρώτη φορά το 1412 σε δύο έγγραφα, ενώ αναφέρεται και στα αρχεία του συμβουλίου του Ζάγκρεμπ το 1413. Η παλαιότερη αναφορά του τοπωνυμίου Μπιελοβάρ το οποίο ταυτίζεται με τη σημερινή πόλη χρονολογείται το 1482, σε ευχαριστήρια επιστολή σχετικά με την κληρονομιά μιας έκτασης κοντά στο Μπιελοβάρ. Ο παλαιότερος που χάρτης που αναφέρει το Μπιελοβάρ χρονολογείται από το 1639. Μέχρι το 1660, το Μπιέλοβαρ είχε ήδη αναπτυχθεί περισσότερο από ένα συνηθισμένο χωριό. Η περιοχή απέκτησε σημασία με την κατασκευή ενός νέου οχυρού το 1756, υπό τις διαταγές της Μαρίας Θηρεσίας, οπότε και το Μπιέλοβαρ χαρακτηρίστηκε επισήμως πόλη. Στόχος των οχυρώσεων ήταν η άμυνα ενάντια στις επιδρομές των Οθωμανών στην κεντρική Κροατία. Μετά το τέλος αυτών των πολέμων, η πόλη ανακηρύχθηκε ελεύθερη βασιλική πόλη το 1874.
Στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, το Μπιέλοβαρ ήταν έδρα της κομητείας Μπιέλοβαρ-Κριτσέβτσι του βασιλείου της Κροατίας-Σλαβονίας, τμήματος της Αυστροουγγαρίας. Από το 1929 μέχρι το 1939 υπαγόταν στην Μπανοβίνα του Σάβα και από το 1939 μέχρι το 1941 στη Μπανοβίνα της Κροατίας, τμήμα του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Μπιέλοβαρ έχει αδελφοποιηθεί με τις εξής πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Διονύσιος Μάργαρης
Ο Διονύσιος Μάργαρης (1859-1895) ήταν Έλληνας ποιητής του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στη Ζάκυνθο τον Οκτώβριο του 1895.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Ποταμός Κάμα
Ο Κάμα ή Τσουλμάν (Ка́ма, Чулман/Çulman, ουντμουρτικά: Кам) είναι ένας ποταμός μήκους 1.805 χιλιομέτρων στην ευρωπαϊκή Ρωσία. O ποταμός ρέει κατά μήκος της δυτικής πλαγιάς των Ουραλίων Ορέων.
Δημήτριος Κυριακίδης
Ο Δημήτριος Κυριακίδης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Ποταμός Κάμα
Μέχρι την κατασκευή της δεξαμενής Κουιμπίσεφ, το μήκος του ποταμού Κάμα ήταν 2.030 χιλιόμετρα.
Δημήτριος Κυριακίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Παρέμεινε με τον Φαβιέρο και υπηρέτησε ως υπασπιστής του.
Ποταμός Κάμα
Έχει λεκάνη απορροής 5.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Είναι ο μακρύτερος αριστερός παραπόταμος του Βόλγα και ο μεγαλύτερος σε όγκο νερού. Στην συμβολή τους, στην πραγματικότητα, ο Κάμα είναι μεγαλύτερος ακόμη κι από τον Βόλγα.
Δημήτριος Κυριακίδης
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ποταμός Κάμα
Βόλγας ή Κάμα;
Ο Κάμα είναι ο πιο σημαντικός από τους παραπόταμους του Βόλγα.
Αρκετές ενδείξεις αποδεικνύουν ότι ο Βόλγας από ένα σημείο στην πορεία του και μετά μετασχηματίζεται σε Κάμα. Κατά τη συμβολή, οι μέσες ροές των Βόλγα και Κάμα είναι 3.750 και 3.800 m3 / s αντίστοιχα. Η έκταση των λεκανών των άνω τμημάτων τους είναι αντίστοιχα 260.900 και 251.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Η κοιλάδα του ποταμού Κάμα είναι παλαιότερη από εκείνη του Βόλγα. Στο πρώτο μισό της τεταρτογενούς περιόδου, κατά τον μεγαλύτερο παγετώνα, ο Βόλγας δεν υπήρχε στην τρέχουσα μορφή του και ο Κάμα τροφοδοτούσε την Κασπία Θάλασσα. Εκείνη την εποχή η ανώτερη πορεία του Βόλγα έρεε στον Ντον, που ήταν τότε ο πιο σημαντικός ποταμός στην Ευρώπη. Η κατώτερη πορεία του Βόλγα ακολουθεί πραγματικά τον αρχαίο Κάμα. Ωστόσο, ο ιστορικός ρόλος, που διαδραματίζει η πορεία του Βόλγα, καθώς και η σύγχρονη οικονομική του σημασία εξηγούν το όνομα, που επιλέχθηκε.
Ετυμολογία
Το όνομα του ποταμού είναι αρχαίο και έχει φιννοουγγρική προέλευση. Η σύγχρονη ονομασία προέρχεται από την ουντμουρτική λέξη kam και σημαίνει "μεγάλος ποταμός” . Οι σύγχρονοι Ουντμούρτοι συχνά αποκαλούνται Kam-shur.
Εκτός από τον Κάμα στην περιοχή του Περμ, υπάρχουν και άλλα μικρά ποτάμια με το ίδιο όνομα σε διάφορες περιοχές στα Ουράλια και στη Σιβηρία. Σε πολλά μέρη επίσης υπάρχουν παρόμοιες ονομασίες υδάτινων όγκων με παρόμοιους ήχους συμφώνων, κάτι που υποδεικνύει την ύπαρξη μιας μακρινής κοινής ρίζας, που σημαίνει "ποτάμι". Αυτή η ρίζα θα μπορούσε να αποτελεί τη βάση και για την ονομασία του Κάμα στο Περμ.
Σύμφωνα με μια παλιά θεωρία, το εθνώνυμο Κόμι (Komi-mort "ο λαός από τον Κάμα") προέκυψε από την ονομασία του ποταμού.
Η πορεία του ποταμού
Ξεκινά από την Δημοκρατία της Ουντμουρτίας, κοντά στο χωριό Κουλίγκα, ρέει βορειοδυτικά για 200 χιλιόμετρα, στρίβει βορειοανατολικά κοντά στο Λόινο στην περιφέρεια του Κίροφ για άλλα 200 χιλιόμετρα, στη συνέχεια στρίβει νότια και δυτικά στο Κράι Περμ, ρέει ξανά στη Δημοκρατία της Ουντμουρτίας και στη συνέχεια μέσω της Δημοκρατίας του Ταταρστάν, όπου συναντά τον Βόλγα.
Πριν από την έλευση των σιδηροδρόμων, γινόταν μεταφορά φορτίων από τον Κάμα, που συνδεόταν με τις λεκάνες του Βόρειου Ντβινά και του ποταμού Πετσόρα. Στις αρχές του 19ου αιώνα, το Βόρειο Κανάλι Εκατερινίνσκι συνέδεε τον άνω Κάμα με τον ποταμό Βιτσέγκντα (παραπόταμο του Βόρειου Ντβινά), αλλά εγκαταλείφθηκε κυρίως μετά από λίγα χρόνια λόγω χαμηλής χρήσης. αριστερά|μικρογραφία|Το σημείο που ενώνονται ο παραπόταμος Τσουσοβάγια και ο ποταμός Κάμα
Οικονομική σημασία
Ο ποταμός Κάμα διαθέτει κατασκευασμένα φράγματα και υδροηλεκτρικούς σταθμούς σε διάφορες τοποθεσίες:
Από τα αρχαία χρόνια, ο ποταμός Κάμα αποτελούσε σημαντική υδάτινη αρτηρία. Είναι πλωτός, εκτός από τη χειμερινή περίοδο, στο χωριό Κερτσέβσκι στην περιφέρεια Περμ (μέχρι και 966 χιλιόμετρα), και κατά την περίοδο της άνοιξης στο χωριό Μπισέροβο στην περιφέρεια Κίροφ για άλλα 600 χιλιόμετρα ανάντη, λόγω ψηλής παλίρροιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας
Ξενοφών Βαλαωρίτης
Ο Ξενοφών Βαλαωρίτης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ιωάννη Βαλαωρίτη και της Αναστασίας Τυπάλδου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την αριστοκρατική οικογένεια βαλαωρίτη και ήταν αδερφός του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λευκάδας στις εκλογές του 1875 και επανεξελέγη σε αυτές του 1879 και 1881.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιράν
Η Προ Λιγκ Περσικού Κόλπου (περσικά: لیگ برتر فوتبال ایران) είναι η κορυφαία διοργάνωση επαγγελματικού ποδοσφαίρου του Ιράν. Παρόλο που η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ιράν ιδρύθηκε το 1920 το πρώτο επίσημο Εθνικό πρωτάθλημα διεξήχθη μόλις την περίοδο 1970-71, έως τότε διεξάγονταν τοπικά πρωταθλήματα με σημαντικότερο αυτό της Τεχεράνης που διεξάγεται από το 1920. Την εποχή εκείνη έγινε μια προσπάθεια από τον σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί να αναπτυχθεί το άθλημα φέρνοντας από το εξωτερικό προπονητές για την εθνική ομάδα αλλά και τους μεγάλους συλλόγους.
Στο πρώτο πρωτάθλημα του 1970-71 πήραν μέρος οι σύλλογοι Περσέπολις, Τάζ, Πας, Τάι Σιράζ, Τάι Αμπαντάν, Καργκάρ Αμπαντάν, Αρία, και Μπάργκ. Από το 2001-02 το πρωτάθλημα έγινε επαγγελματικό, και από το 2006 ονομάζεται και Κύπελλο περσικού κόλπου (περσικά:جام خلیج فارس).
Το εθνικό πρωτάθλημα του Ιράν έχει μετονομαστεί αρκετές φορές, Λόκαλ Λιγκ το διάστημα 1970-72, Τακτ Γιαμσίδ Καπ το 1973-78, Κοντς Λιγκ το 1990, Αζαντεγκάν Λίνκ το 1991-01, Προ Λιγκ το 2001 όταν την ευθύνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος ανέλαβε ο Οργανισμός Ποδοσφαιρικού Συνδέσμου Ιράν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Ιράν Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα Ιραν
Οι Πυγμάχοι (τοιχογραφία)
"Οι Πυγμάχοι" είναι τοιχογραφία, φιλοτεχνημένη με την τεχνική της νωπογραφίας, η οποία κοσμούσε τον νότιο τοίχο του δωματίου Β1 του Κτιρίου Β του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου.
Περιγραφή
Η τοιχογραφία έχει ύψος 2,75 μέτρα και πλάτος 0,94 μέτρα. Δύο μικρά παιδιά, πιθανώς μεταξύ 6 και 8 ετών, πυγμαχούν. Τα παιδιά φέρουν μόνο περίζωμα. Τα σώματα αποδίδονται με κόκκινο χρώμα. Το δεξιό παιδί φαίνεται να είναι μικρότερο του άλλου. Το αριστερό παιδί είναι στολισμένο με περιδέραιο, περιβραχιόνιo με πολύτιμες πέτρες κυανού χρώματος, περισφύριο και φοράει χρυσό σκουλαρίκι. Στο δεξί τους χέρι φορούν χειρόκτια (γάντια πυγμαχίας) και έχουν ξυρισμένο κεφάλι εκτός από δύο μεγάλους πλοκάμους που κρέμονται στο πίσω μέρος και δύο μικρότερους ψηλά, πάνω από το μέτωπο. Ο Σπύρος Μαρινάτος είχε θεωρήσει αρχικά ότι φορούσαν γαλάζιους σκούφους, αλλά σε συνδυασμό με άλλες τοιχογραφίες, όπως με τις Κροκοσυλλέκτριες, θεωρείται δεδομένο ότι με γαλάζιο χρώμα απεικονιζόταν το ξυρισμένο κεφάλι.
Η διαφορά στον στολισμό των δύο παιδιών έχει ερμηνευθεί ως ένδειξη διαφορετικής κοινωνικής θέσης, αν και έχει διατυπωθεί η άποψη ότι το αριστερό παιδί είναι θηλυκού γένους.
Το φόντο της τοιχογραφίας είναι άσπρο και κόκκινο, πιθανότατα αποδίδοντας τη γη και τον ουρανό. Οι Πυγμάχοι βρίσκονται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και έχει αριθμό ευρετηρίου 1974 26β.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Πυγμαχοι Κατηγορία:Πυγμαχία Πυγμαχοι Κατηγορία:Αρχαία ζωγραφική
14 Οκτωβρίου
13 Οκτωβρίου | 14 Οκτωβρίου | 15 Οκτωβρίου
Η 14η Οκτωβρίου είναι η 287η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (288η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 78 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ιαπωνικό στιλ δρόμου
μικρογραφία|Γοτθική LolitaΥπάρχουν πολλές μορφές μόδας δρόμου στην Ιαπωνία, που δημιουργήθηκαν από ένα συνδυασμό τοπικών και ξένων εταιρειών. Μερικά από αυτά τα στυλ είναι ακραία και πρωτοποριακά, παρόμοια με την υψηλή ραπτική που παρουσιάζεται στις ευρωπαϊκές πασαρέλες. Η άνοδος και πτώση πολλών από αυτών των τάσεων έχει καταγραφεί από τον Σόιτσι Αόκι από το 1997 στο περιοδικό μόδας Fruits, το οποίο είναι αξιοσημείωτο περιοδικό για την προώθηση του στυλ δρόμου στην Ιαπωνία.
Το 2003, το ιαπωνικό χιπχόπ, που υπήρχε εδώ και πολύ καιρό στη σκηνή του υπόγειου κλαμπ του Τόκιο, επηρέασε την κυρίαρχη βιομηχανία μόδας. Η δημοτικότητα της μουσικής είχε τόσο μεγάλη επιρροή ώστε η νεολαία του Τόκιο μιμήθηκε τους αστέρες του χιπ χοπ στον τρόπο που φορούσαν με υπερμεγέθη ρούχα σε μαυρισμένο δέρμα.
Λολίτα
Περιέχοντας πολλά διαφορετικά θέματα μέσα στα όριά της, η Λολίτα έχει γίνει ένα από τα μεγαλύτερα, πιο αναγνωρίσιμα στυλ στην ιαπωνική μόδα της οδού και τώρα κερδίζει ενδιαφέρον παγκοσμίως. Τα πιο γνωστά στυλ μέσα στη μόδα Λολίτα είναι τα εξής:
Γκιάρου
Το Γκιάρου, γνωστό και ως γκανγκούρο, το οποίο είναι στην πραγματικότητα μια υποκατηγορία του γκιάρου, είναι ένας τύπος ιαπωνικής μόδας δρόμου που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970. Το γκιάρου επικεντρώνεται σε στυλ με περούκες, ψεύτικες βλεφαρίδες, ψεύτικα νύχια κλπ. Το Γκιάρου είναι επίσης έντονα εμπνευσμένο από τη δυτική μόδα.
Γκανγκούρο
Το στυλ γκανγκούρο της ιαπωνικής μόδας δρόμου έγινε δημοφιλές μεταξύ των ιαπωνέζων κοριτσιών στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και κορυφώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Το Γκανγκούρο πέφτει στη μεγαλύτερη υποκουλτούρα του γκιάρου. Το γκανγκούρο περιλαμβάνει συνήθως έντονα χρώματα ρούχα, μίνι φούστες κτλ. Το στυλ γκανγκούρο αποτελείται από λευκασμένα μαλλιά, βαθύ μαύρισμα, ψεύτικες βλεφαρίδες, μαύρο και άσπρο eyeliner, βραχιόλια, σκουλαρίκια, δαχτυλίδια, περιδέραια και παπούτσια πλατφόρμας.
Μποσόκο
μικρογραφία| Ιάπωνες [[Cosplay|κοσπλέιερς ντυμένοι με ρούχα στυλ μποσοζόκου ]] Ενώ η μόδα του μποσόζοκου έχει υποχωρήσει από τη δεκαετία του 1990, η στερεότυπη εμφάνιση μποσόζοκου συχνά απεικονίζεται και μάλιστα γελοιογραφείται σε πολλές μορφές ιαπωνικών μέσων ψυχαγωγίας όπως τα άνιμε, μάνγκα και ταινίες. Το τυπικό μέλος του μποσόζοκου απεικονίζεται συχνά σε μια στολή αποτελούμενη από ένα κοστούμι όπως αυτά που φοριούνται από τους χειροτέχνες ή ένα τοκκοφόκου (特攻服), ένα είδος ενδυμασίας με γράμματα του κάντζι. Αυτά συνήθως φοριούνται ανοιχτά και ταιριάζουν άνετα με παντελόνια που μπαίνουν μέσα σε ψηλές μπότες.