cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάρι Στάιλς
2022: Harry's House και υποκριτική
Τον Ιούνιο η περιοδεία Love on Tour ξεκίνησε και πάλι, στην Ευρώπη, με αφετηρία την Γλασκόβη, και σταμάτησε προσωρινά τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς στο São Paulo της Βραζιλίας.
Στις 13 Ιουλίου το Late Night Talking έγινε επίσημα το δεύτερο single του δίσκου με την δημοσίευση του μουσικού βίντεο υπο σκηνοθεσία των Bradley και Pablo, με τους οποίους ο Στάιλς είχε συνεργαστεί για το Watermelon Sugar. Τον Οκτώβρη, το τρίτο single του δίσκου αποτέλεσε το Music For A Sushi Restaurant, με βίντεο σκηνοθεσίας του Aube Perrie, που απεικονίζει τον τραγουδιστή ως πλάσμα της θάλασσας —μισός άνθρωπος μισός καλαμάρι— που πιάστηκε στα δίχτυα ενός ψαρά και αφού το φωνητικό του ταλέντο αποκαλύπτεται, μετατρέπεται προσωρινά σε καλλιτεχνική ατραξιόν του εστιατορίου το οποίο τον προόριζε για το μενού.
Όσον αφορά το υποκριτικό του ταλέντο, ο Στάιλς εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη στον ρόλο του Τζάκ στο ψυχολογικό θρίλερ του 2022 Don't Worry, Darling, με σκηνοθεσία της Ολίβια Γουάιλντ, ταινία που κατέστησε την Γουάιλντ την γυναίκα σκηνοθέτη με τις περισσότερες προβολές το 2022 σύμφωνα με το Letterboxd. O Στάιλς πρωταγωνίστησε επίσης ως αστυνομικός στην κινηματογραφική προσαρμογή του βιβλίου My Policeman της Bethan Roberts, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του 2022 στο Amazon Prime. Ο καλλιτέχνης απέσπασε μαζί με τους συμπρωταγωνιστές του —Ντειβιντ Ντοσον, Έμμα Κόριν, Λάινους Ρόουτς, Ρούπερτ Έβερετ και Τζίνα Μακί— το Βραβείο Αφιερώματος για την Ερμηνεία στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο.
Ο Στάιλς είχε προηγουμένως περάσει από ακρόαση για τον ρόλο του Έλβις Πρίσλεϊ στo βιογραφικό μιούζικαλ του Μπάζ Λούρμαν, Έλβις, τον οποίο δεν κατοχύρωσε. Ο Λούρμαν δηλώνει πως "παρόλο που ο Χάρι είναι ένας πραγματικά ταλαντούχος ηθοποιός... το πραγματικό ζήτημα με τον Χάρι είναι πως είναι ο Χάρι Στάιλς. Είναι ήδη είδωλο".
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές
Τσοπανάκος
Ο Τσοπανάκος, ως τίτλος ή ως παρωνύμιο, μπορεί να αναφέρεται αντίστοιχα στα παρακάτω λήμματα:
Αγία Άννα Βοιωτίας
Η Αγία Άννα (πρώην Κούκουρα ) είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Κορωνείας, του δήμου Λεβαδέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Βοιωτίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λεβαδείας του νομού Βοιωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας. Στην τοπική κοινότητα συμπεριλαμβάνονται η Μονή Οσίου Σεραφείμ Δομβούς και η Ζελίτσα.
Ονομασία
Το παλαιό όνομα του χωριού ήταν Κούκουρα και με αυτό συναντάται στα επίσημα έγγραφα έως το 1969, όταν μετονομάστηκε σε Αγία Άννα από την ομώνυμη εκκλησία στην είσοδο του χωριού. Η παλαιά ονομασία αναφέρεται ως σλαβικής προέλευσης, ενώ υπάρχουν και άλλες εκδοχές που τη θέλουν είτε ανθρωπονύμιο είτε προερχόμενη από την ύπαρξη πολλών κούκων. Η λέξη κούκουρας χρησιμοποιείται και σαν παρωνύμιο που σημαίνει «καμπούρης, σκυφτός». Μια άλλη προτεινόμενη ετυμολογία συνδέει το όνομα με το βυζαντινό κούκουρα (λατ. cucurum) ήτοι «φαρέτρα βελών».
Τοποθεσία
Η Αγία Άννα βρίσκεται στο ΝΚ. τμήμα του νομού, στις ΒΑ. κλιτύς της κορυφής Παλιοβούνα του Ελικώνα, 15 χλμ. νότια της επαρχιακής οδού Θήβας-Λειβαδιάς, σε υψόμετρο 700. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 95,010 χμ² (2011) και απέχει 28 χλμ., περίπου, Ν. της Λειβαδιάς.
Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στην Αγία Άννα έχουν βρεθεί λείψανα αρχαίου οικισμού, τα οποία ταυτίζονται με την αρχαία πόλη Ιππωταί που ανήκε στην επικράτεια της Κορώνειας. Αναφορά στην Αγία Άννα γίνεται σε οθωμανικά φορολογικά κατάστιχα του 1466, όπου καταγράφεται ως ελληνόγλωσσο χωριό της περιοχής της Θίσβης με δέκα εστίες. Τα ίδια πληθυσμιακά δεδομένα αναφέρονται και σε μεταγενέστερα οθωμανικά κατάστιχα του 1506, ενώ κατά το β΄ μισό του ίδιου αιώνα φαίνεται να πραγματοποιήθηκε η εγκατάσταση Αρβανιτών. Λόγω της αριθμητικής τους υπεροχής, οι Αρβανίτες αφομοίωσαν γλωσσικά τους παλαιότερους κατοίκους, καθώς και όσους εγκαταστάθηκαν τους επόμενους αιώνες, δηλαδή τους ελληνόγλωσσους κάτοικους άλλων χωριών, καθώς και τους Σαρακατσάνους και Βλάχους νομάδες.
Μνεία στο χωριό γίνεται και σε σιγίλια του 1615 της Μονής Δομβρούς, που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Επίσης, αναφορές γίνονται τους επόμενους αιώνες και από τους περιηγητές Ληκ και Πουκεβίλ, με τον δεύτερο να εκτιμά πως την περίοδο της περιήγησής του στην περιοχή, τα Κούκουρα είχαν 25 οικογένειες. Κατά την ύστερη Τουρκοκρατία, το χωριό βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Αλή πασά των Ιωαννίνων. Αργότερα, οι κάτοικοι της Αγίας Άννας συμμετείχαν ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση με επικεφαλής τον προεστό - και μετέπειτα δήμαρχο Πέτρας - Στάθη Κουκουριώτη. Σύμφωνα με Βασιλικό Διάταγμα του 1835, στο χωριό ζούσαν 102 άτομα.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής στα Κούκουρα ήταν εγκατεστημένη μικρή δύναμη ανταρτών του ΕΛΑΣ. Την ίδια περίοδο το χωριό υπέστη επιδρομές πρώτα από τα ιταλικά και έπειτα από τα γερμανικά στρατεύματα, με αποτέλεσμα των θάνατο αρκετών κατοίκων και την καταστροφή μέρους του. Αργότερα, επί Εμφυλίου, οι κάτοικοι μετεγκαταστάθηκαν από τις κυβερνητικές δυνάμεις σε γειτονικές περιοχές, επιστρέφοντας εν τέλει στις εστίες τους μετά το τέλος των συγκρούσεων.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της παρουσίαζε μία συνεχή αύξηση από το 1835 μέχρι την δεκαετία του 1960 ενώ στη συνέχεια σημείωσε μία μικρή υποχώρηση.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835 Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Κορωνείας ΦΕΚ 22Α - 18/12/1840 Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Κορωνείας και προσαρτάται στο δήμο Πέτρας ΦΕΚ 136Α - 08/07/1899 Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στο νομό Βοιωτίας Κούκουρα (Βοιωτίας) ΦΕΚ 136Α - 08/07/1899 Ο οικισμός αποσπάστηκε στο νομό Βοιωτίας από το νομό Αττικής και Βοιωτίας ΦΕΚ 282Α - 04/12/1909 Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Βοιωτίας και υπάγεται στο νομό Αττικής και Βοιωτίας Κούκουρα (Αττικής και Βοιωτίας) ΦΕΚ 282Α - 04/12/1909 Ο οικισμός αποσπάστηκε στο νομό Αττικής και Βοιωτίας από το νομό Βοιωτίας ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Πέτρας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Κουκούρων ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943 Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στο νομό Βοιωτίας Κούκουρα (Βοιωτίας) ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943 Ο οικισμός αποσπάστηκε στο νομό Βοιωτίας από το νομό Αττικής και Βοιωτίας
ΦΕΚ 101Α - 08/05/1968 Ο οικισμός μετονομάζεται σε Αγία Άννα Αγία Άννα (Βοιωτίας) ΦΕΚ 101Α - 08/05/1968 Ο οικισμός προήλθε από τη μετονομασία του οικισμού Κούκουρα ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Αγίας Άννης και προσαρτάται στο δήμο Κορώνειας ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Κορώνειας και προσαρτάται στο δήμο Λεβαδέων
Δραστηριότητες
Το χωριό περιβάλλεται από ελατόδασος, δάση βελανιδιάς και από καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Μικρές φυσικές λίμνες δημιουργούνται από τις βροχές και τα χιόνια κατά τους χειμερινούς μήνες. Η Αγία Άννα είναι η αφετηρία για πεζοπορικές και ορειβατικές δραστηριότητες προς τον Ελικώνα, ιδιαίτερα για ανάβαση στην κορυφή Παλιοβούνα (1.748 μ.), την υψηλότερη του όρους. Επίσης, πολύ κοντά στην Αγία Άννα, κατά μήκος του δρόμου που την συνδέει με το χωριό Κυριάκι, υπάρχει μεγάλο πλάτωμα, ο χώρος δασικής αναψυχής «Αρβανίτσα», στον οποίο πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις και συναυλίες κατά την καλοκαιρινή περίοδο και σημείο συνάντησης πεζοπόρων και ορειβατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
Αληθινή πολυτέλεια
Αληθινή πολυτέλεια (πρωτότυπος τίτλος: Grey Gardens) είναι ο τίτλος Αμερικανικής τηλεταινίας του καναλιού HBO παραγωγής 2009.
Η ταινία αφορά τη ζωή της Ίντιθ Μπουβιέρ Μπιλ/«Μικρής Ίντι», την οποία υποδύεται η Ντρου Μπάριμορ, και της μητέρας της, Ίντιθ Ίγουϊνγκ Μπουβιέρ/«Μεγάλης Ίντι», την οποία υποδύεται η Τζέσικα Λανγκ. Το υπόλοιπο καστ ηθοποιών περιλαμβάνει την Τζιν Τρίπλχορν ως Ζακλίν Μπουβιέ Κένεντι Ωνάση (η πρώτη ξαδέρφη της Μικρής Ίντι) και τον Κεν Χάουαρντ ως Φίλαν Μπιλ (ο πατέρας της Μικρής Ίντι). Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Μάικλ Σούκσυ και το σενάριο ο Σούκσυ και η Πατρίσια Ρόζεμα. Η ταινία επικεντρώνεται σε διάφορα γεγονότα της ζωής της Μικρής Ίντι από όταν η ίδια ήταν νεαρή ντεμπιτάντ το 1936 και μετακόμισε με τη μητέρα της στο κτήμα Grey Gardens μέχρι τα γυρίσματα και την πρεμιέρα του αληθινού ντοκυμαντέρ του 1975, Grey Gardens.
Τα γυρίσματα της τηλεταινίας του ΗΒΟ ξεκίνησαν στις 22 Οκτωβρίου 2007 στο Τορόντο. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στο HBO στις 18 Απριλίου 2009.
Θευδεβέρτος Α΄
Ο Θευδεβέρτος Α΄ (Γαλλική γλώσσα : Thibert Ier, περί το 500 - 548) μέλος του Οίκου των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς της Αυστρασίας, περιοχής που περιείχε τις πόλεις Μετς και Ρενς και Βασιλιάς της βόρειας Βουργουνδίας (534 - 548). Ο Θευδεβέρτος Α΄ ήταν γιος και διάδοχος του Θευδερίχου Α΄ βασιλιά της Αυστρασίας και της Σουαβεγκόθας, κόρης του Σιγισμούνδου, ηγεμόνα των Βουργουνδών. Οι πληροφορίες για τη ζωή του προέρχονται από την "Ιστορία των Φράγκων" που έγραψε ο Γρηγόριος Τουρώνης το δεύτερο ήμισυ τού 6ου αιώνα. Επιπλέον έχουμε τις "Αυστρασιανές επιστολές", αλληλογραφία που συντάχθηκε στην Αυλή της Αυστρασίας, τα ποιήματα του Βενάντιου Φορτουνάτου, έναν κατάλογο από έργο του Προκοπίου και έναν μικρό αριθμό άλλων πηγών.
Αληθινή πολυτέλεια
Η τηλεταινία κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Τηλεταινίας της Ένωσης Κριτικών Τηλεόρασης για το 2009. Ακόμη, ήταν προτεινόμενη για 17 Βραβεία Έμμυ, κερδίζοντας τελικά στις κατηγορίες Καλύτερης Τηλεταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου (Λανγκ) και Β' Ανδρικού Ρόλου (Χάουαρντ). Ήταν προτεινόμενη για 3 Χρυσές Σφαίρες, κερδίζοντας στις κατηγορίες Καλύτερης Ηθοποιού σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία και Καλύτερης Ηθοποιού σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία (Μπάριμορ). Η Λανγκ ήταν υποψήφια στην ίδια κατηγορία, αλλά έχασε από την Μπάριμορ.
Πλοκή
Η ταινία βασίζεται στις ιστορίες ζωής της θείας και της πρώτης ξαδέρφης της Ζακλίν Μπουβιέ Κένεντι Ωνάση, και οι δύο ονόματι Ίντιθ Μπουβιέ Μπιλ. Η γηραιότερη Ίντιθ Μπουβιέ Μπιλ ήταν η αδερφή του Τζον Βέρνου Μπουβιέ III, πατέρα της Τζάκι Ονάση και αναφέρεταο ως «Μεγάλη Ίντι», ενώ η κόρη της αναφέρεται ως «Μικρή Ίντι». Οι δύο γυναίκες ήταν μέλη της υψηλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης, αλλά αργότερα στη ζωή τους, αποσύρθηκαν από τη ζωή στην πόλη και βρήκαν καταφύγιο στο εξοχικό/κτήμα Grey Gardens της οικογένειας στο Λονγκ Άιλαντ.
Ο Φίλαν Μπιλ (σύζυγος της Μεγάλης Ίντι και πατέρας της Μικρής Ίντι), τελικά χώριζει από τη Μεγάλη Ίντι. Η Μικρή Ίντι αποφασίζει να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη για να κυνηγήσει μια καριέρα στην υποκριτική (καθώς και μια ρομαντική σχέση με έναν παντρεμένο άντρα υψηλού προφίλ). Η Μικρή Ίντι με λύπη και σιγά-σιγά αντιλαμβάνεται ότι η μοίρα της είναι να παραμείνει στο κτήμα Grey Gardens μαζί με τη μητέρα της. Οι δύο γυναίκες γίνονται μοναχικές και γνωστές στην πόλη ως οι εκκεντρικές ιδιοκτήτριες του Grey Gardens, το οποίο έχει γίνει ετοιμόρροπο και γεμάτο από αδέσποτα ζώα που μάζευαν στο σπίτι οι δύο γυναίκες. Η ταινία περιλαμβάνει τα γυρίσματα του ντοκυμαντέρ Grey Gardens των Άλμπερτ και Ντέιβιντ Μέιζλς και άλλα γεγονότα από το παρελθόν των γυναικών, συμπεριλαμβανομένου του ερχομού τους στο κτήμα, τη διάλυση του γάμου της Μεγάλης Ίντι, τις αποτυχημένες προσπάθειες της Μικρής Ίντι να αποκτήσει τη δική της ζωή και τα γεγονότα που ακολούθησαν την πρεμιέρα του ντοκυμαντέρ.
Η ταινία τελειώνει με τη Μικρή Ίντι να τραγουδά το τραγούδι «Tea for Two» στο καμπαρέ Ρενό Σουίνι στο Γκρίνουϊτς Βίλατζ και με τη φράση «Η μητέρα μου μου έδωσε μια πραγματικά ανεκτίμητη ζωή».
Παραγωγή
Ο Μάικλ Σούκσι δήλωσε ότι χρησιμοποίησε πρωτογενείς πηγές για να δώσει περισσότερη παραστατικότητα στην ιστορία συμπεριλαμβανομένου γράμματα και ημερολόγια που κρατούσε η «Μικρή Ίντι». Ακόμη, πήρε συνεντεύξεις από οικογενειακά μέλη και φίλους συμπεριλαμβανομένου την Λόις Ράιτ που έζησε στο σπίτι και έγραψε το δικό της βιβλίο για τα γεγονότα. Ο Άμπερτ Μέιζλς, συνδημιουργός του αρχικού ντοκυμαντέρ για τη ζωή των γυναικών, χρησιμοποιήθηκε ως πηγή πληροφοριών για την τηλεταινία. Ο Σούκσι δήλωσε ότι η πρόσοψη της οικίας καθώς και το εσωτερικό του δημιουργήθηκαν από τα σχεδιαγράμματα, καθώς επίσης ότι μια πανοραμική φωτογραφία του σπιτιού γύρω στο 1936 ήταν ιστορικά ακριβής σχετικά με την τοποθεσία του σπιτιού σε σχέση με άλλα αρχοντικά στο Ίστ Χάμπτον εκείνη την εποχή (αν και χρειάστηκαν βελτιώσεις με τη χρήση της τεχνολογία CGI για να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση). Όπως πολλές τηλεταινίες βασισμένες σε ιστορικά γεγονότα, μερικά γεγονότα στη ζωή των Μπιλ, όπως η χρονολογία του διαζυγίου της "μεγάλης Ίντι" και του Φίλαν, μετατοπίστηκαν χρονικά για να έχει πιο συνοχή η τηλεταινία.
Ολόκληρη η τηλεταινία γυρίστηκε στο Οντάριο με τα περισσότερα πλάνα να γυρίζονται το Τορόντο. Το Valley Halla Estate στο πάρκο Rouge χρησιμοποιήθηκε για τα εξωτερικά πλάνα του κτήματος Grey Gardens. Τα πλάνα του ξενοδοχείου ήταν από το ξενοδοχείο Fairmont Royal York. Το μοντάζ και η μετέπειτα επεξεργασία της τηλεταινίας έγιναν στο στούντιο Toronto Film Studios.
Τα εναέρια πλάνα του Πιέρ πάρθηκαν από την ταινία Μεγάλε μου Έρωτα (An Affair to Remember).
Θευδεβέρτος Α΄
Βασιλεία
thumb|250px|left|Νόμισμα του Θευδεβέρτου Α΄ Από την εποχή του πατέρα του έδειξε ότι ήταν ικανός πολεμιστής, νίκησε τον Χυγκελάκ ηγεμόνα των Δανών που είχε λεηλατήσει τη βόρεια Γαλατία (516). Έπειτα από μία σειρά εκστρατειών στη Σεπτιμανία εναντίον των Βησιγότθων η φήμη του αυξήθηκε. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του οι θείοι του Χιλδεβέρτος Α΄ που κυβερνούσε το Παρίσι και Χλωτάριος Α΄ που κυβερνούσε το Σουασόν διεκδίκησαν την κληρονομιά, ο Θευδεβέρτος Α΄ αντιστάθηκε. Η στρατιωτική ανδρεία του Θευδεβέρτου Α΄ έπεισε τον Χιλδεβέρτο Α΄ να εγκαταλείψει τη διαμάχη και να τον ορίσει κληρονόμο του. Εκστράτευσαν μαζί εναντίον τού Κλοθαρίου Α΄, όταν οι στρατοί τους χτυπήθηκαν από καταιγίδα ζήτησαν ειρήνη.
Αληθινή πολυτέλεια
Κριτικές
Η ταινία από την κυκλοφορία της έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές. Η ιστοσελίδα Rotten Tomatoes αναφέρει ότι το 100% από σύνολο 10 κριτικών έδωσε στην ταινία θετικά σχολία. Ο Μπεν Λάιονς της κριτικής τηλεοπτικής εκπομπής δήώσε, "Η Ντρου Μπάριμορ είναι φανταστική σε αυτήν την ταινία". Ο κριτικός Πήτερ Τράβερς του περιοδικού Rolling Stone επίσης δήλωσε "Το σενάριο έχει μερικά αδύναμα σημεία, αλλά η Τζέσικα Λανγκ και η Ντρου Μπάριμορ είναι εκπληκτικές ως οι περίεργες Μπιλς. Η Μπάριμορ είναι μια αποκάλυψη. Μεταμορφώνεται στα 60 της έτη, αλλάζει φωνή και εμφάνιση και βρίσκει το άσβεστο πνεύμα της Ίντι. Μπράβο."
Θευδεβέρτος Α΄
Βασιλεία
Μετά την ειρήνευση ανάμεσα στην Βυζαντινή αυτοκρατορία και τους Φράγκους ο Θευδεβέρτος Α΄ ενεπλάκη στον Γοτθικό Πόλεμο (535-554), ο Ιουστινιανός Α´ ήθελε για την υποταγή των Οστρογότθων στην Ιταλία. Ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων είδε τον Θευδεβέρτο Α΄ σαν τον ιδανικό σύμμαχο καθώς η Αυστρασία συνόρευε με τους Οστρογότθους της βόρειας Ιταλίας. Αν και ο Ιουστινιανός Α΄ πλήρωσε τον Θευδεβέρτο Α΄ αυτός αποδείχθηκε άπιστος σύμμαχος, είδε τη σύγκρουση ως ευκαιρία λεηλασίας και διεκδίκησης της βόρειας Ιταλίας. Οι Ρωμαίοι τελικά υποχρεώθηκαν να πολεμήσουν τους Οστρογότθους όσο και τους Φράγκους. Ο Θευδεβέρτος Α΄ έβαλε από την πρώτη στιγμή στόχο να γίνει πανίσχυρος ηγεμόνας στην Ευρώπη, στις επιστολές του έδειξε ότι κατείχε πολλές περιοχές γύρω από την Αυστρασία και πρώην Βυζαντινά εδάφη. Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία όλοι οι Φράγκοι ηγεμόνες έδειξαν μεγάλο σεβασμό στον Βυζαντινό αυτοκράτορα, συμπεριφερόντουσαν σαν υποτελείς του και έκοβαν χρυσά νομίσματα με την εικόνα του. Ο Θευδεβέρτος Α΄ αρνήθηκε να ακολουθήσει την ίδια τακτική, δεν έκοψε νομίσματα με την μορφή του αυτοκράτορα. Ο συγγραφέας Αγαθίας ο Σχολαστικός την ίδια εποχή έγραψε ότι κυκλοφορούσαν φήμες στην Κωνσταντινούπολη για εισβολή του Θευδεβέρτου Α΄ στην Θράκη.
Αληθινή πολυτέλεια
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η ταινία έλαβε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης μίνι σειράς ή τηλεταινίας, ενώ η Ντρου Μπάριμορ έλαβε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία για το ρόλο της ως Μικρή Ίντι. Η Τζέσικα Λανγκ ήταν υποψήφια στην ίδια κατηγορία, αλλά έχασε από την Μπάριμορ.
Θευδεβέρτος Α΄
Οικογένεια
Όπως και άλλοι Φράγκοι ηγεμόνες της εποχής του ο Θευδεβέρτος Α΄ είχε αρκετές συζύγους. Ο πατέρας του τον είχε μνηστεύσει με τη Βισιγκάρδη, κόρη τού Βάχο ηγεμόνα των Λομβαρδών για να τον έχει σύμμαχο. Ωστόσο ο Θευδεβέρτος Α΄ την εγκατέλειψε για την Δευτερία, Γαλατο-Ρωμαία που συνάντησε κατά την εκστρατεία του στη νότιο Γαλατία. Οι υποστηρικτές του δυσαρεστήθηκαν, που άφησε τη Βισιγκάρδη και τον έπεισαν να την λάβει πίσω. Η Βισιγκάρδη σύντομα απεβίωσε και έτσι ο Θευδεβέρτος Α΄ νυμφεύτηκε πάλι την Δευτερία με την οποία είχε τέκνο:
Αληθινή πολυτέλεια
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η τηλεταινία κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Τηλεταινίας της Ένωσης Κριτικών Τηλεόρασης για το 2009.
Θευδεβέρτος Α΄
Οικογένεια
Το θάρρος και η πολεμική ανδρεία του Θευδεβέρτου Α΄ υμνήθηκαν έντονα από όλους τους συγγραφείς της εποχής του όπως ο Γρηγόριος Τουρώνης. Ο Θευδεβέρτος Α΄ πέθανε τον 14ο χρόνο της βασιλείας του από ατύχημα όταν χτυπήθηκε σε κυνήγι από έναν βίσονα, ο γιος του Θευδεβάλδος τον διαδέχθηκε ειρηνικά.
Αληθινή πολυτέλεια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2009
Θευδεβέρτος Α΄
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων
C4H10S
Ο μοριακός τύπος C4H10S μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα επτά (7) ισομερή:
Ανδρέας Μοίραλης
Ο Ανδρέας Μοίραλης είναι Έλληνας πρώην διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης από την Πάτρα. Ήταν αθλητής του Ν.Ο. Πατρών και διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης. Σήμερα είναι διαιτητής της υδατοσφαίρισης.
Στον Ν.Ο. Πατρών ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, το 1988 πήγε στον Ολυμπιακό όπου και τελείωσε την καριέρα του. Το 1985 μάλιστα καλέστηκε πρώτη φορά στην εθνική ομάδα για το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Προπονητές υδατοσφαίρισης Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Νικόλαος Γύζης
Ο Νικόλαος Γύζης (Σκλαβοχώρι Τήνου, 1 Μαρτίου 1842 – Μόναχο, 22 Δεκεμβρίου 1900 (ι) / 4 Ιανουαρίου 1901 (γ) ) ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου». Διακρίθηκε σε όλα τα χρόνια των σπουδών του και πήρε τα πρώτα βραβεία στην ξυλογραφία, τη ζωγραφική και τη χαλκογραφία.
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|αριστερά|Αλληγορία της ζωγραφικής (1890)
Ο Νικόλαος Γύζης ήταν ένα από τα έξι παιδιά του ξυλουργού Ονούφριου Γύζη και της Μαργαρίτας Γύζη, το γένος Ψάλτη, που ζούσαν στο Σκλαβοχώρι της Τήνου. Το 1850, η οικογένειά του μετοίκησε στην Αθήνα και ο μικρός Νικόλαος άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στο Σχολείο των Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών), αρχικά ως ακροατής και, από το 1854 έως το 1864, ως κανονικός σπουδαστής.
Με το τέλος των σπουδών του, γνωρίστηκε με τον πλούσιο φιλότεχνο Νικόλαο Νάζο, με τη μεσολάβηση του οποίου έλαβε υποτροφία από το ευαγές ίδρυμα του Ναού της Ευαγγελιστρίας της Τήνου, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου.
Τον Ιούνιο του 1865 ο Γύζης έφθασε στο Μόναχο, όπου συνάντησε τον συνάδελφο και φίλο του Νικηφόρο Λύτρα. Ο τελευταίος τον βοήθησε στο να εγκλιματιστεί γρήγορα στο γερμανικό περιβάλλον. Πρώτοι του δάσκαλοί του στο Μόναχο ήταν ο Χέρμαν Άνσυτς (Hermann Anschütz) και ο Αλεξάντερ Βάγκνερ (Alexander Wagner). Τον Ιούνιο του 1868 έγινε δεκτός στο εργαστήριο του Καρλ φον Πιλότυ (Karl von Piloty). Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Μόναχο το 1871 και τον Απρίλιο του 1872 επέστρεψε στην Αθήνα, για να μετατρέψει το πατρικό του σπίτι επί της οδού Θεμιστοκλέους σε ατελιέ. Μαζί με τον Νικηφόρο Λύτρα, ταξίδεψε το 1873 στη Μικρά Ασία.
Απογοητευμένος από τις συνθήκες της Ελλάδας, τον Μάιο του 1874 εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψε στο Μόναχο, όπου έμελλε να ζήσει για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1876, ταξίδεψε παρέα με τον Νικηφόρο Λύτρα στο Παρίσι. Έναν χρόνο αργότερα νυμφεύθηκε την Άρτεμη Νάζου, με την οποία απέκτησε τέσσερις κόρες· την Πηνελόπη (γεν. 1878, πέθανε μόλις δώδεκα ημερών), τη Μαργαρίτα-Πηνελόπη (γεν. 1879), τη Μαργαρίτα (γεν. 1881) και την Ιφιγένεια (γεν. 1890), και έναν γιο, τον Ονούφριο-Τηλέμαχο (γεν. 1884).
Το έργο του
Ο Νικόλαος Γύζης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ακαδημαϊκού ρεαλισμού του ύστερου 19ου αιώνα, του συντηρητικού εικαστικού κινήματος που είναι γνωστό ως «Σχολή του Μονάχου», τόσο σε ελληνικό όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Συμμετείχε και βραβεύτηκε σε πάρα πολλές ελληνικές και ευρωπαϊκές εκθέσεις, από το 1870 έως το 1900. Μάλιστα, μετά τον θάνατό του το 1901, τιμήθηκε με έκθεση έργων του στην 8η Διεθνή Καλλιτεχνική Έκθεση του Γκλασπαλάστ (Glaspalast).
Δύο από τα μεγάλα «γερμανικά» του έργα, οι Ελεύθερες τέχνες και τα πνεύματα της καλλιτεχνικής βιοτεχνίας, που κοσμούσαν την οροφή Μουσείου Διακοσμητικών Τεχνών του Καϊζερσλάουτερν (1878-1880), και Ο θρίαμβος της Βαυαρίας, που κοσμούσε την αίθουσα συνεδριάσεων του Μουσείου Διακοσμητικών Τεχνών της Νυρεμβέργης (1895-1899), καταστράφηκαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σημαντικά έργα του που αφορούν την περίοδο της Τουρκοκρατίας είναι Τα αρραβωνιάσματα (1875) και Το κρυφό σχολειό (1885, συλλογή Εμφιετζόγλου).
μικρογραφία|Γέρος χωρικός (1883)
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Γύζη είναι ο Γέρος Χωρικός, που απεικονίζει έναν ηλικιωμένο Βαυαρό και φιλοτεχνήθηκε το 1883. Ο πίνακας αυτός είχε αγοραστεί στην Ετήσια ΄Εκθεση της Λειψίας στις 20 Νοεμβρίου του 1913, στο αστρονομικό ποσοστό των 1.600 μάρκων της εποχής εκείνης, από την ιστορική Γκαλερί του Μονάχου Χάϊνεμαν. Ο πίνακας μνημονεύεται στα αρχεία της περίφημης Γκαλερί. Το έργο βρίσκεται σήμερα σε ιδιωτική συλλογή της Γερμανίας.
Άτομο βαθιά θρησκευόμενο, στράφηκε αργότερα προς τις αλληγορικές και τις μεταφυσικές παραστάσεις. Τα λεγόμενα «θρησκευτικά» του έργα, με πλέον χαρακτηριστικό τον πίνακα Ιδού ο Νυμφίος έρχεται (1895-1900, Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου), αντιπροσωπεύουν τα οράματα του ώριμου πλέον καλλιτέχνη και δηλώνουν απερίφραστα τις υπαρξιακές του αγωνίες. Κυρίαρχο θέμα των ώριμων έργων του ήταν ο αγώνας του εναντίον του Κακού και η τελική νίκη του Καλού. Η σημαντικότερη μορφή σ' αυτά τα έργα του είναι η γυναίκα, που άλλοτε εμφανίζεται ως Τέχνη, άλλοτε ως Μουσική, άλλοτε ως Άνοιξη, άλλοτε ως Δόξα, κ.λπ.
Νεότεροι μελετητές του έργου του διακρίνουν ότι στα λιγότερο γνωστά ύστερα έργα του, και κυρίως στα σχέδιά του με κάρβουνο και κιμωλία, ο Γύζης δίνει μια εξπρεσιονιστική τάση απελευθέρωσης από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό.
Ο Γύζης φιλοτέχνησε επίσης αφίσες και εικονογράφησε βιβλία.
Οι επιστολές του
Η ζωή και το έργο του Νικολάου Γύζη φωτίζεται επίσης από τις επιστολές που έγραφε από το 1869 και μέχρι το τέλος της ζωής του (Επιστολαί Νικολάου Γύζη, Εκδόσεις «Εκλογής», Αθήναι 1953). Παρατίθενται μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«''Σας βεβαιώ, Κύριε Νάζε, ότι δεν είμαι διόλου σπάταλος. Ζω με την μεγαλυτέραν οικονομίαν, αλλά τα έξοδα της τέχνης μου, και προ πάντων τα μοδέλα, κοστίζουν φρικτά και άνευ αυτών δεν ημπορώ να κάμω βήμα. Εις την αρχήν ήμουν εις μικροτέρας σχολάς, όπου τα μοδέλα επληρώνοντο από την Ακαδημίαν, αλλ' αφ' ότου εμβήκα εις την σχολή των συνθέσεων, τα πληρώνω ο ίδιος και διά τούτο έπεσα έξω''. [...] Έγραψα και θα γράψω πάλιν προς την επιτροπήν της Ευαγγελιστρίας διά τους μισθούς μου...»
— Επιστολή προς τον Νικόλαο Νάζο, 3 Ιουνίου 1873
«''Πόσον πτωχός είναι ο ζωγράφος απέναντι του ποιητού! Αν ξαναγεννηθώ θα γίνω ποιητής και μουσικός.''»
— Επιστολή προς τον Νικόλαο Νάζο, 7 Απριλίου 1875
«Αν ήτο δυνατόν να ημπορούσα να ηρχόμουν εις την Ελλάδα, ίσως κατά πρώτον εις την Κεφαλληνίαν και κατόπιν εις την Τήνον, εις τα γλυκά αυτά μέρη.»
— Επιστολή προς τον αδελφό της γυναίκας του, 22 Οκτωβρίου 1900
Πινακοθήκη
Ορισμένοι σπουδαίοι πίνακες, όπως το Κού-κου, τα Αρραβωνιάσματα, Ο Κουρέας και άλλοι, έχουν παραπομπή σε σελίδες όπου περιγράφονται αναλυτικότερα.
Κατάλογος των έργων του Γύζη
Ακολουθεί κατάλογος από τα παραπάνω, αλλά και επιπλέον γνωστά έργα του:
Δήμος Ελάτειας
Ο δήμος Ελάτειας ήταν δήμος του νομού Φθιώτιδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού και συνόρευε με τους δήμους Τιθορέας, Αταλάντης, Αγίου Κωνσταντίνου και τους δήμους Ορχομενού και Χαιρώνειας του νομού Βοιωτίας. Ο δήμος αποτελούταν από έξι δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 154,3 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.000 κατοίκους. Ο δήμος Ελάτειας σε ένα μεγάλο μέρος του ήταν πεδινός καθώς καταλάμβανε, τμήμα της κοιλάδας του Κηφισού. Έδρα του δήμου ήταν η Ελάτεια.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Διατελέσαντες δήμαρχοι (1999-2010)
Από το 1999 ως το 2010 υπηρέτησαν ως δήμαρχοι οι:
Ε
Παραλλαγή Aegean Ghost
thumb|Ελληνικό F-16 που φέρει την παραλλαγή Aegean Ghost. thumb|Ελληνικό F-4. Η Aegean Ghost (Φάντασμα του Αιγαίου) είναι η ειδική χρωματική παραλλαγή που φέρουν ορισμένα μαχητικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας. Σχεδιασμένη ειδικά για το περιβάλλον του Αιγαίου, όπου κυρίαρχοι είναι οι τόνοι του μπλε και γκρι, αυτή η παραλλαγή θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματική στην οπτική απόκρυψη των μαχητικών αεροσκαφών. Το μοτίβο Aegean Ghost εισήχθη στην ΠΑ για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Αποτελείται από τρεις ανοιχτούς τόνους (γαλάζιο, γκρι και ανοικτό μπεζ-γκρι) οι οποίοι καλύπτουν όλο το αεροσκάφος (wrap-around).
Η παραλλαγή αυτή χρησιμοποιείται στα εξής αεροσκάφη (2008):
Ορισμένα ιστορικά αεροσκάφη της ΠΑ όπως αυτό το Mirage F.1CG αλλά και αρκετά F-5A/B έχουν επίσης βαφτεί για κάποια περίοδο με την παραλλαγή αυτή για λόγους δοκιμής. Αντίθετα, τα αεροσκάφη RF-4E Phantom και Vought A-7_Corsair_II χρησιμοποιούν την παραλλαγή τύπου Βιετνάμ (ένας τόνος καφέ και δύο τόνοι πράσινου).
Κατηγορία:Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
Τελώνια
Κατά τις δοξασίες των ανατολικών λαών τα τελώνια είναι δαιμονικά όντα προικισμένα με πολύ μεταμορφωτική δύναμη, όχι πάντα επιβλαβή για τους ανθρώπους, αλλά κυρίως με διάθεση να πειράζουν, να ενοχλούν και να φοβίζουν. Κατά τις δοξασίες εισέρχονται νύκτα στις οικίες και παραλαμβάνουν τους κοιμώμενους (επί τω πλείστον) παιδιά και τους μεταφέρουν σε απόμακρα μέρη για να διασκεδάσουν από την έκπληξη που θα αισθανθούν οι αφυπνιζόμενοι ή ακόμη αντ΄ αυτών κρύβουν αντικείμενα της οικίας για να εκνευρίσουν τους κατόχους αυτών.
Στην εκκλησιαστική γλώσσα αποτελούν πονηρά πνεύματα που συναντούν καθ΄ οδό οι ψυχές όταν αποδημούν: «Τα πνεύματα αυτά ανακρίνουν τις ψυχές και των μεν δικαίων παραδίδουν στους αγγέλους οι οποίοι και θα τις οδηγήσουν στη συνέχεια στο Παράδεισο, ενώ των αδίκων τις οδηγούν τα ίδια αυτά στην κόλαση».
Ως αντίστοιχα τέτοια τελώνια οι Έλληνες ναυτικοί αναγνωρίζουν μόνο τους Άγιους Νικόληδες ή Νικολήδες και τη Γοργόνα, την αδελφή του Μεγαλέξανδρου.
Κατηγορία:Λαογραφία
Limits (τραγούδι της Paenda)
Το Limits είναι ένα τραγούδι από την Αυστριακή τραγουδίστρια Paenda, το οποίο εκπροσώπησε την στο  στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ, όμως απέτυχε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό του διαγωνισμού.
Παντελής Καναράκης
{{Πληροφορίες ηθοποιού
{{Ημερομηνία γέννησης|day=16|month=09|year=1973}}
Βιογραφικό
Ο Παντελής Καναράκης είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, αποφοίτησε με άριστα από την Δραματική Σχολή στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη, με καταγωγή από τους παππούδες του από Μικρά Ασία. Από μικρή ηλικία έπαιξε για 7 χρόνια στο παιδικό Θέατρο Θεσσαλονίκης της Μαίρης Σοΐδου. Παράλληλα με τις σπουδές του στην δραματική σχολή ξεκίνησε να εμφανίζεται σε μπουάτ της Θεσσαλονίκης τραγουδώντας και κάνοντας κωμικές παρλάτες.
Έχουν κυκλοφορήσει δύο βιβλία του το παιδικό 'Το δίλημμα του Ερμή' και το θεατρικό του έργο 'ΣΙΝΕ'. Έχει εμφανιστεί σε μεγάλα νυχτερινά μαγαζιά με γνωστά ονόματα, Μαίρη Λίντα, Άντζελα Δημητρίου, Άντώνη Ρέμμο, Νατάσα Θεοδωρίδου, Δέσποινα Βανδή, Μελίνα Ασλανίδου, Ελένη Πέτα, Νίκο Κουρκούλη κ.α., σκηνοθετώντας και χορογραφώντας κάποια προγράμματα.
Γεώργιος Περήφανος
Ο Γεώργιος (Τζόλας) Περήφανος ή Περηφανόπουλος ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος ή Τζόλας Περήφανος γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στο Γηδά (Αλεξάνδρεια) Ημαθίας. Στις αρχές του 20ού αιώνα σχημάτισε ένοπλο σώμα από Μακεδόνες και έδρασε στο βάλτο των Γιαννιτσών, προκειμένου να προστατέψει τους Έλληνες ψαράδες και να ανακόψει την τρομοκρατική δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων που δρούσαν εκεί. Ηταν ο πρώτος Έλληνας οπλαρχηγός που αντιμετώπισε τους Βούλγαρους στη λίμνη των Γιαννιτσών. Το 1903 συνεργάστηκε με τον συντοπίτη του, οπλαρχηγό Θεοχάρη Κούγκα. Το 1904 ενέταξε στις οδηγίες του και τα σώματα των Γεώργιου (Γκόνου) Γιώτα και Παντελή Παπαϊωάννου (Νικοτσάρα). Η συμβολή του στην περιοχή, στον αγώνα κατά τον Βουλγαρικών ενόπλων σωμάτων υπήρξε σημαντική καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Συνεργάστηκε επίσης με τους αξιωματικούς του Ελληνικού στρατού Κ. Μπουκουβάλα και Ι. Δεμέστιχα που κατέφτασαν προς υποστήριξη στην περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Περίοδος της Άνοιξης και του Φθινοπώρου
Η Περίοδος της Άνοιξης και του Φθινοπώρου (παραδοσιακά κινεζικά: 春秋时代; πινγίν: Chūnqiū Shídài, προφορά: Τσουντσιού σιντάι) ήταν η περίοδος της κινεζικής ιστορίας της περιόδου 771-476 π.Χ. (ή σύμφωνα με κάποιες άλλες πηγές έως το 403 π.Χ.), διάστημα που ανταποκρίνεται περίπου στο πρώτο μισό της δυναστείας των Ανατολικών Τζόου (Eastern Zhou). Το όνομα της περιόδου προκύπτει από το έργο Χρονικά της Άνοιξης και του Φθινοπώρου, ένα χρονικό του κράτους των Λου (Lu) μεταξύ των ετών 722-429 π.Χ., του οποίου η παράδοση συσχετίζεται με τον Κομφούκιο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η ισχύς της βασιλικής Τζόου πάνω στα ποικίλα υποτελή φεουδαρχικά κρατίδια άρχισε να παρακμάζει, καθώς όλο και περισσότεροι δούκες και μαρκήσιοι αποκτούσαν ντε φάκτο τοπική αυτονομία, αψηφώντας τη βασιλική Αυλή στο Λουογί, και ξεκινώντας πολέμους μεταξύ τους. Η σταδιακή Διαίρεση των Τζιν (Jin), ενός από τα ισχυρότερα υποτελή κρατίδια, σημάδεψε το τέλος της "Περιόδου της Άνοιξης και του Φθινοπώρου" και την αρχή της Περιόδου των Εμπόλεμων Κρατών.
Ιστορικό υπόβαθρο
thumb|300px Το 771 π.Χ., η εισβολή των Γκουανρόνγκ (Guanrong, νομαδικός λαός στη βορειοδυτική Κίνα, πιθανότατα θιβετιανής εθνικής προέλευσης) κατέστρεψε τους Δυτικούς Τζόου (Western Zhou) και την πρωτεύουσά τους Χαοτζίνγκ, αναγκάζοντας τον βασιλιά των Τζόου να καταφύγει στην ανατολική πρωτεύουσά του, Λουογί. Το γεγονός οδήγησε στη δημιουργία της δυναστείας των Ανατολικών Τζόου (Eastern Zhou), που η ιστορία της χωρίστηκε στην "Περίοδο της Άνοιξης και του Φθινοπώρου" και την Περίοδο των Εμπόλεμων Κρατών. Κατά τη διάρκεια της "Περιόδου της Άνοιξης και του Φθινοπώρου" το φεουδαρχικό σύστημα στην κινεζική γη ήταν σε παρακμή. Η βασιλική Αυλή των Τζόου έχοντας απωλέσει την κοιτίδα της στην περιοχή Γκουαντζόνγκ, είχε απλώς την κατ΄ όνομα εξουσία, ασκώντας πραγματικό έλεγχο μόνο σε μια μικρή βασιλική έκταση με επίκεντρο την πόλη Λουογί.
Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια της πρώιμης εποχής της δυναστείας Τζόου, είχε δοθεί σε συγγενείς της βασιλικής οικογένειας και στρατηγούς εξουσία πάνω σε διάφορα φέουδα, σε μια προσπάθεια να διατηρηθεί η εξουσία της δυναστείας σε μια τόσο μεγάλη επικράτεια, μέσω της καλύτερης οργάνωσης της άμυνας αυτών από ισχυρούς τοπικούς υποτελείς κυβερνήτες. Καθώς όμως η δύναμη των βασιλιάδων της δυναστείας Τζόου εξασθενούσε, τα φέουδα αυτά εξελίχθηκαν σε ντε φάκτο ανεξάρτητα κρατίδια, υπό την τυπική επικυριαρχία των Τζόου.
Τα πιο σημαντικά κρατίδια (γνωστά αργότερα ως "Οι δώδεκα υποτελείς") διοργάνωναν τακτικές συναντήσεις όπου αποφάσιζαν για σημαντικά ζητήματα, όπως στρατιωτικές εκστρατείες εναντίον ξένων δυνάμεων ή την τιμωρία άλλων δικών τους ευγενών. Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων αυτών, κάποιες φορές ένας υποτελής ηγέτης εκλεγόταν ως Ηγεμόνας (μπα στα κινεζικά), υπεύθυνος για τη διεξαγωγή πολέμων, που τυπικώς μόνο αναφερόταν στους Τζόου.
Καθώς η περίοδος αυτή συνεχιζόταν, μεγαλύτερα και πιο ισχυρά κράτη προέκυπταν από την προσάρτηση των μικρότερων, ή τα μεγαλύτερα διεκδικούσαν την επικυριαρχία αυτών. Μέχρι τον 6ο αιώνα π.Χ. τα περισσότερα μικρά κρατίδια είχαν εξαφανιστεί και λίγα μεγάλα και ισχυρά πριγκηπάτα-κρατίδια κυριαρχούσαν πλέον στην Κίνα. Κάποια νότια κρατίδια, όπως των Τσου (Chu) και Ου (Wu), διεκδίκησαν και την επίσημη ανεξαρτησία τους από τους Τζόου, οι οποίοι εξαπέλυσαν πολέμους ενάντια σε κάποια από αυτά, όπως των Ου (Wu) και Γιουέ (Yue).
Επιπλέον, υπήρχαν συγκρούσεις στο εσωτερικό των κρατιδίων εξίσου ισχυρές. Έξι επιφανείς οικογένειες γαιοκτημόνων εξαπέλυσαν πολέμους η μία εναντίον της άλλης μέσα στο κρατίδιο των Τζιν (Jin), πολιτικοί αντίπαλοι εξολόθρευσαν τον πριγκηπικό Οίκο Τσεν στο κρατίδιο των Τσι (Qi), ενώ και η νομιμότητα των διαφόρων ηγετών συχνά ετίθετο υπό αμφισβήτηση μέσω εμφυλίων πολέμων που προκαλούσαν μέλη της τοπικής άρχουσας οικογένειας, όπως στα κρατίδια των Τσιν (Qin) και Τσου (Chu).
Όταν εντέλει όλοι αυτοί οι ισχυροί ηγέτες σταθεροποίησαν την εξουσία τους στα κρατίδιά τους, η αιματοχυσία εστιάστηκε απόλυτα στις διακρατιδιακές διαμάχες της Περιόδου των Εμπόλεμων Κρατών, οι οποίες άρχισαν το 403 π.Χ., όταν οι τρεις εναπομείναντες αριστοκρατικοί οίκοι του κρατιδίου των Τζιν (Jin), οι Τζάο (Ζhao), Ουέι (Wei) και Χαν (Han), διαίρεσαν το κρατίδιο των Τζιν μεταξύ τους.
Η Αυλή των Τζόου μετακινείται ανατολικά (771 π.Χ.)
Μετά τη λεηλασία της πρωτεύουσας των Τζόου (Zhou) από τον μαρκήσιο του υποτελούς τους κρατιδίου των Σεν (Shen) και τους "βάρβαρους" Γκουανρόνγκ (Quanrong), οι Τζόου μετέφεραν την πρωτεύουσά τους ανατολικά, από το σημερινό ερημικό Τζονγκτζόου στη Χαοτζίνγκ (κοντά στο σημερινό Σιάν), στο Τσενγκτζόου στην κοιλάδα του Κίτρινου Ποταμού. Με τη μεταφορά αυτή, η Αυλή των Τζόου βρισκόταν πλησιέστερα στους κύριους υποστηρικτές της, κυρίως τους Τζιν (Jin) και τους Τζενγκ (Zheng). Η βασιλική οικογένεια των Τζόου είχε πλέον πολύ λιγότερη εξουσία και βασιζόταν σε λόρδους από τα υποτελή της κρατίδια για προστασία, ειδικώς κατά τη διάρκεια της φυγής της στην ανατολική πρωτεύουσα. Στο Τσενγκτζόου, ο πρίγκηπας Γιτζιού στέφθηκε από τους οπαδούς του βασιλιάς των Τζόου με το όνομα Πινγκ. Παρόλα αυτά, με το βασίλειο των Τζόου περιορισμένο πλέον στο Τσενγκτζόου και τις γύρω περιοχές, η Αυλή δεν μπορούσε να υποστηρίξει τις έξι ομάδες στρατιών που διατηρούσε στο παρελθόν. Οι βασιλιάδες των Τζόου αναγκάστηκαν να καλέσουν βοήθεια από ισχυρά υποτελή κρατίδια, ώστε να έχουν προστασία από επιδρομές, καθώς και για την επίλυση εσωτερικών διαμαχών για την εξουσία. Η Αυλή των Τζόου δεν θα ανακτούσε ποτέ την αρχική της εξουσία, αντιθέτως υποβιβάστηκε στο να αποτελεί απλώς την κατ' όνομα εξουσία των υποτελών της φεουδαρχικών κρατιδίων. Παρόλο που ο βασιλιάς διατηρούσε την Εντολή του Ουρανού, ο τίτλος είχε πλέον λίγη πραγματική εξουσία.
Με την παρακμή της δύναμης των Τζόου (Zhou), το αποξηραμένο λεκανοπέδιο του Κίτρινου Ποταμού χωρίστηκε σε εκατοντάδες μικρά, αυτόνομα κρατίδια, τα περισσότερα από αυτά αποτελούμενα μόνο από μια πόλη και τα περίχωρά της, παρότι μια σειρά πολλών πόλεων-κρατών, ειδικά εκείνες στην περιφέρεια, είχαν αρκετή δύναμη και ευκαιρίες για να επεκταθούν. Αναφέρεται ένα σύνολο 148 κρατιδίων στα χρονικά εκείνης της περιόδου, 128 εκ των οποίων απορροφήθηκαν από τα τέσσερα μεγαλύτερα κρατίδια προς το τέλος της "Περιόδου της Άνοιξης και του Φθινοπώρου". thumb|right|400px|Η Κίνα στα τέλη της "Περιόδου της Άνοιξης και του Φθινοπώρου" (5ος αιώνας π.Χ.), πριν τη διαίρεση του κράτους των Τζιν (Jin) και την εισβολή των Τσιν (Qin) στο [[Σιτσουάν|Σετσουάν]] Λίγο μετά τη φυγή της βασιλικής οικογένειας στο Τσενγκτζόου, προέκυψε ένα ιεραρχικό σύστημα συμμαχιών, όπου ο βασιλιάς των Τζόου (Zhou) έδινε τον τίτλο του Ηγεμόνα στον αρχηγό του κρατιδίου με τον πιο ισχυρό στρατό. Ο Ηγεμόνας ήταν υποχρεωμένος να προστατέψει τόσο το αδύναμα υποτελή κρατίδια των Τζόου καθώς και τη βασιλεία των Τζόου από εξωτερικούς εχθρούς εκτός του βασιλείου τους, όπως τους Βόρειους Ντι (Northern Di), Νότιους Μαν (Southern Man), Ανατολικούς Γι (Eastern Yi) και Δυτικούς Ρονγκ (Western Rong).
Το πολιτικό αυτό πλαίσιο διατήρησε την προϋπάρχουσα δομή εξουσίας, παρόλο που εσωτερικές συγκρούσεις συχνά οδηγούσαν σε περιπτώσεις ασέβειας των φεουδαρχικών θεσμών και εθίμων, έλλειψης σεβασμού για τον Οίκο Τζι (ο αριστοκρατικός οίκος που ίδρυσε τη δυναστεία των Τζόου), και απουσίας της οφειλόμενης αλληλεγγύης προς τους άλλους πολίτες του βασιλείου των Τζόου. Το κύρος του βασιλιά νομιμοποιούσε την εξουσία των στρατιωτικών ηγετών των κατ' όνομα υποτελών κρατιδίων, και βοηθούσε στην κινητοποίηση και αντίταξη συλλογικής άμυνας της επικράτειας του βασιλείου εναντίον των διαφόρων "βαρβάρων".
Τους επόμενους δύο αιώνες, τα τέσσερα πιο ισχυρά κρατίδια - Τσιν (Qin), Τζιν (Jin), Τσι (Qi), Τσου (Chu) - αγωνίστηκαν για την εξουσία. Τα κρατίδια αυτά χρησιμοποιούσαν συχνά το πρόσχημα της βοήθειας και προστασίας για να παρεμβαίνουν και να επικυριαρχούν των μικρότερων κρατιδίων. Κατά τη διάρκεια της ταχείας αυτής εξάπλωσης, οι εσωτερικές σχέσεις στο βασίλειο των Τζόου άλλαζαν μεταξύ περιόδων χαμηλής έντασης πολεμικών συγκρούσεων και περιόδων πολύπλοκης διπλωματίας.
Ο Δούκας των Τζενγκ υπό τη δυσμένεια της Αυλής (722–685 π.Χ.)
Ο δούκας Γιν των Λου (Lu) ανέβηκε στον θρόνο του κρατιδίου το 722 π.Χ. Από εκείνο τον χρόνο στο κρατίδιο των Λου κρατούνταν επίσημα χρονικά, τα Χρονικά της Άνοιξης και του Φθινοπώρου, που μαζί με τα σχόλιά τους αποτελούν την πηγή για την περίοδο αυτή. Χρονικά υπήρχαν και σε άλλα κράτη επίσης, αλλά όλα χάθηκαν εκτός των χρονικών του κράτους των Λου.
Το 717 π.Χ., ο δούκας Τζουάνγκ των Τζενγκ (Zheng) μετέβη στην πρωτεύουσα για ακρόαση από τον βασιλιά Χουάν των Τζόου (Zhou). Κατά τη συνάντησή τους ο δούκας ένιωσε ότι δεν του συμπεριφέρθηκαν με σεβασμό και σύμφωνα με το αρμόζον πρωτόκολλο, δεδομένου ότι ο δούκας ήταν τώρα ο κύριος προστάτης της πρωτεύουσας. Το 715 π.Χ. ο δούκας αναμείχθηκε επίσης σε μια συνοριακή διαφορά με τους Λου που αφορούσε τα εδάφη των Σιου (Xu). Τα εδάφη αυτά είχαν τεθεί υπό την επίβλεψη των Λου (Lu) από τον βασιλιά, για τον αποκλειστικό σκοπό τέλεσης των βασιλικών θυσιών για το ιερό Όρος Τάι. Η θεώρηση των εδαφών αυτών από τον δούκα απλώς ως ενός ακόμα κομματιού γης αποτελούσε προσβολή για τη βασιλική Αυλή.
Μέχρι το 707 π.Χ. οι σχέσεις είχαν επιδεινωθεί τόσο, που ο βασιλιάς εξαπέλυσε μια τιμωρητική εκστρατεία εναντίον του δούκα των Τζενγκ (Zheng). Ο δούκας αντεπιτέθηκε και επέδραμε στην επικράτεια των Τζόου (Zhou), νικώντας τις βασιλικές δυνάμεις στη μάχη της Σουγκέ, όπου τραυματίστηκε ο ίδιος ο βασιλιάς. Ο δούκας των Τζενγκ υπήρξε ο πρώτος υποτελής που ανοικτά αψήφησε τον βασιλιά, δίνοντας το έναυσμα για αιώνες πολεμικών αναμετρήσεων, χωρίς σεβασμό σε τίτλους εξουσίας, σκηνικό που θα χαρακτήριζε εκείνη την περίοδο.
Η επίδειξη της πολεμικής ισχύος των Τζενγκ αποδείχθηκε αποτελεσματική, μέχρι τα προβλήματα διαδοχής που προέκυψαν μετά τον θάνατο του δούκα Τζουάνγκ το 701 π.Χ. να αποδυναμώσουν το κρατίδιο.
Το 692 π.Χ. σημειώθηκε αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του βασιλιά Τζουάνγκ των Τζόου, ενορχηστρωμένη από ανθρώπους της Αυλής του.
Η Ηγεμονία των Τσι (685–643 π.Χ.)
Ο πρώτος Hγεμόνας υπήρξε ο δούκας Χουάν των Τσι (Qi) την περίοδο 685–643 π.Χ. Με τη συνδρομή του πρωθυπουργού του, Γκουάν Τζονγκ, ο δούκας Χουάν μεταμόρφωσε το κρατίδιο των Τσι συγκεντροποιώντας τις δομές εξουσίας του. Το κρατίδιο αποτελείτο πλέον από 15 διοικητικούς τομείς (κύριες πόλεις με τη γύρω περιοχή), με τον δούκα και δύο κύριους υπουργούς να τίθενται επικεφαλής σε πέντε εξ αυτών. Οι στρατιωτικές λειτουργίες συγχωνεύθηκαν επίσης με τις πολιτικές. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές και άλλες σχετικές διαμόρφωσαν το νέο κρατίδιο, ήδη κραταιό από τον έλεγχο των δρόμων του εμπορίου, με μια μεγαλύτερη ικανότητα να κινητοποιεί πόρους σε σχέση με τα λιγότερο οργανωμένα κράτη.
Από το 667 π.Χ., το κρατίδιο των Τσι (Qi) είχε φανερά δείξει την οικονομική και στρατιωτική του υπεροχή, και ο δούκας Χουάν συγκέντρωσε τους ηγέτες των κρατιδίων Λου (Lu), Σονγκ (Song), Τσεν (Chen), και Τζενγκ (Zheng), που τον εξέλεξαν ως ηγέτη τους. Λίγο αργότερα, ο βασιλιάς Χουέ των Τζόου (Zhou) απένειμε τον τίτλο του Ηγεμόνα (μπα στα κινεζικά) στον δούκα Χουάν, δίδοντάς του βασιλική εξουσία σε στρατιωτικά εγχειρήματα. Μια σημαντική βάση για τη νομιμοποίηση της κυριαρχίας των Τσι (Qi) πάνω στα άλλα κρατίδια συνοψιζόταν στο σλόγκαν υποστηρίζοντας τον βασιλιά, και εκδιώκοντας τους βαρβάρους. Ο ρόλος των διαδοχικών Ηγεμόνων θα εκινείτο στο πλαίσιο των κύριων υπερασπιστών και υποστηρικτών των κατ΄ όνομα ηγεμόνων Τζόου (Zhou) και της υπάρχουσας δομής εξουσίας. Χρησιμοποιώντας αυτή την εξουσία, ο δούκας Χουάν παρενέβη σε μια διαμάχη εξουσίας στο κρατίδιο των Λου (Lu), προστάτευσε τους Γιεν (Yan) από τους σφετεριστές νομάδες Δυτικούς Ρονγκ (Western Rong) το 664 π.Χ., έδιωξε τους νομάδες Βόρειους Ντι (Northern Di) μετά την εισβολή τους στο κρατίδιο των Ουέυ (Wey) το 660 π.Χ. και των Σινγκ (Xing) το 659 π.Χ., παρέχοντας στους ανθρώπους εφόδια και φρουρές για την προστασία τους, και ηγήθηκε μιας συμμαχίας οκτώ κρατιδίων για την κατάκτηση των Τσάι (Cai), μπλοκάροντας έτσι τη σε βόρεια κατεύθυνση επέκταση των Τσου (Chu) το 656 π.Χ.
Όταν ο δούκας Χουάν πέθανε το 643 π.Χ., πέντε από τους γιους του ανταγωνίστηκαν για τον θρόνο, εξασθενώντας σε τόσο μεγάλο βαθμό το κρατίδιο των Τσι (Qi), που πλέον είχε απωλέσει την ηγεμονική του θέση. Για περίπου δέκα χρόνια, κανένας ηγέτης δεν έφερε πλέον τον τίτλο του Ηγεμόνα.
Λίστα των πιο σημαντικών κρατιδίων της εποχής
Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας
Πωλίνα (τραγουδίστρια)
Η Πωλίνα (γενν. 28 Ιουλίου 1956 ) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Το πραγματικό της όνομα είναι Πωλίνα-Παρασκευή Μισαηλίδου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη. Έδωσε εξετάσεις και πέρασε στη Γαλλική Φιλολογία, χωρίς όμως να φοιτήσει ποτέ. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής, έχει θεατρική παιδεία και μιλά αγγλικά και γαλλικά. Το 1974 ξεκίνησε ερασιτεχνικά το τραγούδι και πρωτοεμφανίστηκε στο On the Rocks. Υπήρξε μέλος των συγκροτημάτων Osiris και Sunset. Έπειτα της έκανε πρόταση ο Γιάννης Πάριος για τα "Δειλινά". Η συνεργασία τους συνεχίστηκε και σε περιοδεία εκτός Ελλάδας. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε όλες τις μεγάλες νυχτερινές πίστες δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού.
Το 1981 ξεκίνησε η πεντάχρονη συνεργασία της με τον Γιώργο Μαρίνο στη Μέδουσα. Κέρδισε 2 βραβεία σε φεστιβάλ της Αυστρίας και του Τόκιο με τραγούδια του Κώστα Τουρνά και του Κώστα Χαριτοδιπλωμένου. Πήρε μέρος στο Διαγωνισμό της Γιουροβίζιον του 1979, κάνοντας φωνητικά στο τραγούδι "Σωκράτης", που ερμήνευσε η Ελπίδα. Μετείχε και στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης του 1977 ερμηνεύοντας το τραγούδι "Ζει". Άρχισε τη δισκογραφία με την «Μπιρίμπα» των Σταμάτη Κραουνάκη και Χάρη Χαλκίτη, το 1986. Έχει 11 προσωπικούς δίσκους στις εταιρείες SONY και EMI κι έχει συμμετάσχει σε δουλειές πολλών συναδέλφων της.
Το 1986 επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην Γιουροβίζιον, με το τραγούδι "Wagon lit" του Χάρη Χαλκίτη, όμως η ΕΡΤ δεν συμμετείχε τελικά την χρονιά εκείνη.
Τα επόμενα χρόνια ακολουθεί μια σταθερή πορεία με τους δίσκους:  Κόντρες  (1988),  Καλή επιτυχία  (1990),  Στην πολυθρόνα τη bamboo  (1991),  Φοβερό  (1992),  Καινούριος έρωτας  (1994), σημειώνοντας μεγάλες επιτυχίες και χρυσούς δίσκους με τραγούδια που ακούγονται έως σήμερα. Έκανε πολλές επιτυχίες στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και αρχές 1990 ("Μπιρίμπα", "Wagon lit", "Ροζ μπικίνι", "Πάμε για τρέλλες στις Σεϋχέλλες", "Ράδιο αγάπη μου", "Ανατολίτισσα", "Κόντρες", "Κυκλοφόρησε", "Push ups", "Φοβερό" κ.α.), ενώ συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς συνθέτες, όπως τον Χάρη Χαλκίτη, τον Σταμάτη Κραουνάκη, τον Κώστα Χαριτοδιπλωμένο, τον Νίκο Καρβέλα, τον Γιάννη Καραλή, τον Κώστα Μπίγαλη, τον Γιάννη Μηλιώκα, τον Θάνο Καλλίρη, τον Αλέξη Παπαδημητρίου, τον Νίκο Πατρελάκη, τον Νίκο Δουλάμη, τον Κώστα Τουρνά, τον Φοίβο, την Μαριάννα Σάκαρη κ.α..
Υπήρξαν σύζυγοι με τον γνωστό σκηνοθέτη Μεγακλή Βιντιάδη. Ο γάμος τους κράτησε 10 χρόνια περίπου, ενώ διατήρησαν μια αγαπημένη φιλική σχέση στη συνέχεια.
Το 1994 παρουσιάζει το τηλεπαιχνίδι '' ΜΠΡΑΒΟ ΧΑΣΑΤΕ! '' στον ANT1.
Το 1995 φέρνει στον κόσμο το γιό της, Απόστολο. Λίγο αργότερα, το 1996 κυκλοφορεί ένας επετειακός δίσκος με τίτλο:  Δέκα χρόνια μετά" και τέλη του 1997, ο δίσκος:  Τώρα γράφω ιστορία ''.
Το 2003-2004, βρίσκεται στην ΑΘΗΝΑΪΔΑ δίπλα στον Σταμάτη Κραουνάκη και τη ΣΠΕΙΡΑ ΣΠΕΙΡΑ, στην μουσική παράσταση "ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ».
Το 2005-2006 παρουσιάζουν άλλο ένα μουσικό έργο του Σ. Κραουνάκη, στην ΑΘΗΝΑΪΔΑ, το "ΜΠΙΜΠΕΡΟ". Ακολουθούν οι "ΔΟΥΛΑΡΕΣ" το 2006 και το "ΠΟΣΟ Σ'ΑΓΑΠΩ..ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ" 2007-2008.
Αρχές του 2008, κυκλοφορεί CD με τίτλο: "Back to the 80s" με δύο νέα τραγούδια, και παλαιότερες επιτυχίες της.
To 2010, κυκλοφορεί το digital single: "Κλασσικά Εικονογραφημένα" και το 2011 το: "Οι Γερμανοί ξανάρχονται" για την Athens Voice.
2012-2013, στο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ μαζί με την Σοφία Βογιατζάκη στη μουσικο-θεατρική παράσταση "Κορίτσια από την Αρχή " του Δημήτρη Μαλισσόβα. Κυκλοφορεί επίσης και το digital single: "Πωλί...να" του Ανδρέα Λάμπρου.
2014-2015, εμφανίζεται στο SHAMONE μαζί με την Ελένη Φιλίνη και την Τζέσυ Παπουτσή στην μουσική παράσταση: "Τρείς Κόρες εν Καμίνω ", του Βασίλη Μυριανθόπουλου σε μουσική του Στέφανου Κόκκαλη.
2015, διαδοχικές εμφανίσεις στο ΚΥΤΤΑΡΟ, με ιδιαίτερη επιτυχία, σε συναυλίες-πάρτυ των 80s/90s μαζί με τον Κώστα Μπίγαλη και τον Κώστα Χαριτοδιπλωμένο. Τον χειμώνα της ίδιας χρονιάς κυκλοφορεί με τον Κώστα Χαριτοδιπλωμένο το νέο της single "ΑΒΑΝΑ".