cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοσμολογία
Αιγυπτιακή Κοσμολογία
Το Σύμπαν το φαντάζονταν ως ορθογώνιο κουτί με πάτωμα τη Γη και οροφή ή μια Αγελάδα με τα άκρα της στα άκρα της Γης ή το επιμηκυμένο σώμα της θεάς Νουτ με το πρόσωπο της στραμμένο στην ανατολή και τα άκρα της να αποτελούν τους στύλους του στερεώματος. Γύρω από Σύμπαν-κουτί έρεε ένας μεγάλος ποταμός πάνω τον οποίο ταξίδευαν με τη βοήθεια καϊκιών ο Ήλιος και η Σελήνη που κρύβονταν στις σπηλιές των όχθεών του κατά τη Δύση τους. Το ίδιο και οι πλανήτες. Κάθε δεκαπενθήμερο περίπου ένα Αγριογούρουνο έτρωγε σιγά σιγά τη Σελήνη για δυο εβδομάδες. Όταν πείναγε πολύ την έτρωγε ολόκληρη δημιουργώντας εκλείψεις.
Σκανδιναβική κοσμολογία
thumb|right|300px|Διάγραμμα των 9 κόσμων. Η Σκανδιναβική κοσμολογία, σύμφωνα με τις πηγές για τη Σκανδιναβική μυθολογία, αναγνωρίζει την ύπαρξη εννέα κόσμων, που προσδιορίζονται με το επίθεμα -heimr (σπίτι, βασίλειο ή κόσμος) ή σε ορισμένες περιπτώσεις με το επίθεμα -garðr (σπιτικό, αυλή ή γη). Πέρα από το Μίντγκαρντ (τη "Μέση Γη", ή αλλιώς τον κόσμο που ξέρουμε) οι υπόλοιποι οκτώ κόσμοι μπορούν να συνταχθούν σε ζευγάρια αντίθετων αρχών:
Όλοι οι κόσμοι συνδέονται με το Υγκντράσιλ, το παγκόσμιο δέντρο. Οι ακριβείς τοποθεσίες των κόσμων σε σχέση με το Υγκντράσιλ δεν είναι βέβαιες.
Έτσι έχουμε:
Ινδουιστική Κοσμολογία
Ο Ινδουιστικός Κοσμολογικός μύθος μπορεί να ανασυντεθεί μέσα από τη μελέτη των ιερών βιβλίων των Ινδουιστών τις Βέδες. Αρχικά πίστευαν ότι επικρατούσε ότι το Σύμπαν βρισκόταν σε ακατανόητη κατάσταση ύπνου. Το υπέρτατο πνεύμα το ξύπνησε γονιμοποιώντας το θεϊκό σπέρμα με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός εκτυφλωτικού αυγού μέσα στο οποίο το πνεύμα μεταμορφώθηκε σε Βραχμάνο και έζησε εκεί ένα βραχμανικό έτος περίπου 518.400.000.000 γήινων ετών. Το αυγό τελικά εξερράγη και χωρίστηκε σε δύο μεγάλα κομμάτια, Γη και Ουρανό, και σε πολλά μικρά που δημιούργησαν κάθε τι στο Σύμπαν. Το σύμπαν συγκρατείται στο κενό από ένα Φίδι πάνω στο οποίο ακουμπά μια τεράστια θαλάσσια Χελώνα που στηρίζει με τη σειρά της 4 Ελέφαντες που στηρίζουν τη Γη.
Κινεζική Κοσμολογία
Κατά την Αρχαία Κινεζική Κοσμολογική δοξασία τον Κόσμο δημιούργησε ο Παν-Κου, ένας θεός-μάγος, από το ίδιο του το σώμα, 2.500.000 έτη πριν τη γέννηση του Κομφούκιου.
Η μεταγενέστερη Ταοϊστική φιλοσοφία δεν αναφέρει δημιουργό, αλλά μία πρωτογενή υπέρτατη αιτία, το Τάο, το οποίο προκύπτει διαμέσου δύο, διαμετρικά αντίθετων, δυνάμεων.
Οι δυνάμεις αυτές καλούνται: Γιν και Γιανγκ.
Ο άνθρωπος αποτελεί αναπόσπαστο αρμονικό στοιχείο του φυσικού κόσμου.
Ελληνική Κοσμολογία
Η Κοσμολογία δημιουργείται ως επιστήμη στην Ελλάδα όπου γεννιέται η επιστημονική μέθοδος και μελετά τον κόσμο με δεδομένα της φύσης. Η Κοσμολογία της Ελλάδας πριν την Ιωνική Φιλοσοφία: Ο Λεύκιππος και ο μαθητής του Δημόκριτος (460 π.Χ.- 370 π.Χ), ο οποίος γεννήθηκε στα Άβδηρα της Θράκης είναι οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι που εισάγουν τα αδιάσπαστα, αόρατα στοιχεία που ονομάζουν άτομα και με αυτά δημιουργούν τον Κόσμο, τα άστρα και τη Γη. Τα βαριά άτομα πάνε στο κέντρο κάθε σώματος που δημιουργείται σε μια δίνη που περιστρεφόμενη υπερθερμαίνεται και ακτινοβολεί. Εισάγουν την παγκόσμια έλξη, τη βαρύτητα από τα άστρα. Επίσης ήταν οι πρώτοι που αντιλήφθηκαν ότι ο Γαλαξίας είναι το φως από μακρινά αστέρια. Ήταν ανάμεσα στους πρώτους που ανέφεραν ότι το σύμπαν έχει και άλλους "κόσμους" και μάλιστα ορισμένους κατοικημένους. Ο Δημόκριτος θεωρεί ότι το κενό δεν ταυτίζεται με το τίποτα ("μη ον"), είναι δηλαδή κάτι το υπαρκτό.
Ο Ηράκλειτος ο σκοτεινός υπέθεσε ότι το Σύμπαν υπάρχει από πάντα και θα υπάρχει πάντα, δεν έγινε από θεούς ή ανθρώπους είναι αιώνιο ζωντανό πυρ που ανάβει και σβήνει με μέτρο (νόμους).Σύμφωνα με τον Αναξίμανδρο και την κοσμολογική του θεώρηση πηγή του Κόσμου ήταν το άπειρον. Το άπειρον δημιούργησε τα αντίθετα (ζεστά -κρύα, υγρά -στεγνά, κ.λπ.) που έδρασαν στη δημιουργία του κόσμου. Τα πάντα παράγονται από το απείρo και στη συνέχεια καταστρέφονται πηγαίνοντας πίσω στο άπειρο, ανάλογα με την ανάγκη.
Θεογονία του Ησίοδου
Στην αρχή ήταν μόνο το Χάος. Ύστερα εμφανίστηκε η Γαία και ο Έρως και το Χάος γέννησε το Έρεβος και τη Νύχτα, που από την ένωσή τους προήλθαν ο Αιθέρας και η Ημέρα. Τέλος η Γαία δημιούργησε τον έναστρο Ουρανό.
Αλκμάνιο κοσμογονικό μοντέλο
Ο Άλκμαν ποιητής στη Σπάρτη περί το 700 π.Χ. προτείνει το μοντέλο που συνοψίζεται ως εξής:
Εβραϊκή βιβλική κοσμολογία
Τα δύο πρώτα κεφάλαια της Γένεσης, του πρώτου βιβλίου της Πεντατεύχου αλλά και ολόκληρης της Βίβλου, μας δίνουν δύο διηγήσεις για τη δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου.
Εβραϊκή μυστικιστική κοσμολογία
Σύμφωνα με την Εβραϊκή Κοσμολογική Παράδοση υπήρχαν 7 επάλληλοι ουρανοί πέρα του Στερεώματος και 7 Γαίες κάτω από τη Γη. Οι ουρανοί περιείχαν τα εξής: Τα ονόματα των Γαιών ήταν τα εξής:
Φιλοσοφική και Πρώιμη επιστημονική Κοσμολογία
Τζορντάνο Μπρούνο
Κοσμολογική Αρχή
Σύμφωνα με την κοσμολογική αρχή το Σύμπαν είναι ισότροπο, δηλαδή για έναν σχετικά ακίνητο παρατηρητή παρουσιάζει τα ίδια φυσικά χαρακτηριστικά προς όλες τις κατευθύνσεις, και ομογενές δηλαδή διέπεται από τους ίδιους φυσικούς νόμους στο σύνολο της έκτασης του. Η ισοτροπία αποδεικνύεται με την εξέταση της κατανομής των Γαλαξιών που παραμένει σταθερή σε κάθε διεύθυνση και της μόνιμης σταθερής έντασης Μικροκυμάτων και ακτινοβολίας Χ από κάθε κατεύθυνση του Σύμπαντος. Η Ομοιογένεια αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η κατανομή των σμηνών Γαλαξιών δεν παρουσιάζει σημαντική διαφορά στα δύο Γαλαξιακά ημισφαίρια, ούτε σημαντικές διαφορές συναρτήσει της απόστασης. Έχουμε ενδείξεις ομογένειας για κλίμακα της τάξεως των 10.000.000 παρσέκ.
Θεωρία της σχετικότητας και κοσμολογία
Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας, ο χρόνος δεν θεωρείται ξεχωριστό μέγεθος αλλά συνδυάζεται με τον χώρο σε μια τετραδιάστατη ενότητα γνωστή ως χωρόχρονος μέσα στον οποίο εξελίσσεται το Σύμπαν.
Θεωρία Μεγάλης Έκρηξης
Στην επιστήμη της Κοσμολογίας, Μεγάλη έκρηξη (Big Bang, προφέρεται Μπιγκ Μπανγκ) ονομάζεται η θεωρία σύμφωνα με την οποία το σύμπαν δημιουργήθηκε από μια υπερβολικά πυκνή και θερμή κατάσταση, πριν από περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Η θεωρία αυτή για τη δημιουργία του σύμπαντος είναι η πιο διαδεδομένη αυτή τη στιγμή στην επιστημονική κοινότητα. Ο όρος Big Bang χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Φρεντ Χόιλ (Fred Hoyle) σε μια ραδιοφωνική εκπομπή του BBC, το κείμενο της οποίας δημοσιεύτηκε το 1950. Ο Χόιλ δεν χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει μια θεωρία, αλλά για να ειρωνευτεί τη νέα ιδέα. Παρόλα αυτά, ο όρος έμεινε, χάνοντας το ειρωνικό του περιεχόμενο.
Κοσμολογία της Συνεχούς Δημιουργίας
Κοσμολογική θεωρία που υποστηρίζει ότι στο Σύμπαν γεννιέται συνεχώς ύλη από το μηδέν. Είναι γνωστή και ως θεωρία Σταθερής Κατάστασης. Εισηγητές της θεωρίας ήταν το 1948 οι Φρεντ Χόυλ, Χέρμαν Μπόντι και Τόμας Γκολντ, όταν σε ξεχωριστές εργασίες τους υποστήριξαν ότι εκτός της Κοσμολογικής Αρχής πρέπει το Σύμπαν να είναι και σταθερής πυκνότητας. Αυτό ονομάστηκε τέλεια Κοσμολογική Αρχή. Δεδομένης όμως της πειραματικά διαπιστωμένης διαστολής του Σύμπαντος για να παραμείνει σταθερή η πυκνότητά του θα έπρεπε να δημιουργείται ύλη από το μηδέν.
Η θεωρία προχώρησε με τη διατύπωση του Σερ Φρέντ Χόυλ που υποστήριξε ότι η δημιουργία από την ανυπαρξία ενός ατόμου υδρογόνου ανά κυβική παλάμη κάθε 1.000.000.000 έτη είναι δυνατή και ικανή να κρατήσει την Πυκνότητα του Σύμπαντος σταθερή. Μολονότι δημιουργείται νέα ύλη από το μηδέν, το μοντέλο κατορθώνει να διατηρήσει τη συνολική ποσότητα ενέργειας στο Σύμπαν σταθερή, με την ενέργεια αδράνειας της δημιουργούμενης ύλης να παρέχεται από τη βαρυτική ενέργεια διαστολής του σύμπαντος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί διότι η βαρυτική δυναμική ενέργεια έχει αρνητικό πρόσημο και εξισορροπεί έτσι τη θετική ενέργεια που περικλείεται στη δημιουργούμενη ύλη. Το μοντέλο κατορθώνει έτσι να είναι συμβατό με τις θεμελιώδεις αρχές διατήρησης της Φυσικής.
Θεωρία Λίντε
Τα αναπάντητα ερωτήματα της θεωρίας της Μεγάλης Έκρηξης προσπάθησαν να απαντήσουν δύο επιστήμονες: Ο Αμερικανός αστροφυσικός, καθηγητής του ΜΙΤ Άλαν Γκουθ προσπάθησε να δώσει μια απάντηση στο πρώτο ερώτημα προσθέτοντας στη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης την ιδέα ότι στην αρχή της δημιουργίας του Σύμπαντος η διαστολή γινόταν με ταχύτητα μεγαλύτερη από του φωτός.
Ο Ρώσος φυσικός Αντρέι Λίντε διατύπωσε τη θεωρία ότι θα μπορούσαμε να έχουμε διαστολή του Σύμπαντος χωρίς την προϋπόθεση της κοινής αρχής από σημείο μεγάλης πυκνότητας και θερμοκρασίας. Εξέφρασε την ιδέα ενός αυτοαναπαραγόμενου και διαστελλόμενου Σύμπαντος το οποίο αναπτύσσεται σαν φράκταλ. Σχηματικά παρουσίασε το Σύμπαν σαν φυσαλίδα της οποίας η οποιαδήποτε διαταραχή δημιουργεί νέα συμπαντική φυσαλίδα. Οι φυσαλίδες περιορίζονται αρχικά και ύστερα επεκτείνονται με ταχύτητες κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Άρα στο μοντέλο αυτό το Σύμπαν μας δεν είναι παρά μια φυσαλίδα σε ένα Υπερσύμπαν φυσαλίδων. Αυτή η θεωρία είναι γνωστή ως Θεωρία Λίντε.
Θεωρίες Μεταβαλλόμενης Σταθεράς Παγκόσμιας Έλξης
Κοσμολογικές θεωρίες που προβλέπουν μεταβολή της Σταθερά Παγκόσμιας Έλξης. Οι κυριότερες είναι:
Θεωρία Brans-Dicke
Θεωρία στηριγμένη στην Αρχή του Μαχ βάσει της οποίας η αδράνεια κάθε σώματος και η μάζα του εξαρτώνται από την επίδραση του συνόλου της συμπαντικής ύλης πάνω του. Εισηγητές της θεωρίας είναι οι αστροφυσικοί Brans και Robert Dicke. Σύμφωνα με τις απόψεις τους εφόσον το Σύμπαν διαστέλλεται τότε οι αποστάσεις μεγαλώνουν, η πυκνότητα του Σύμπαντος μικραίνει και ως εκ του αποτελέσματος η επίδραση του συνόλου της συμπαντικής ύλης πάνω στα σώματα μικραίνει. Αυτό συμπερασματικά σύμφωνα με την αρχή του Μαχ μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όσο περνάει ο χρόνος η αδράνεια και η μάζα των σωμάτων μικραίνει πράγμα που οδηγεί στη μείωση της τιμής της Σταθεράς Παγκόσμιας Έλξης (G). Η θεωρία προβλέπει αρχική μεγάλη έκρηξη άρα συμβαδίζει με τη θεωρία του Big Bang.
Θεωρία Dirac
Ο Πωλ Ντιράκ κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα με άλλο σκεπτικό. Βλέποντας ότι η τιμή της ηλικίας του Σύμπαντος μετρούμενη σε te (δηλαδή σε χρόνο που απαιτείται προκειμένου το φως να διατρέξει την ακτίνα του ηλεκτρονίου), ο λόγος μεταξύ βαρυτικής προς ηλεκτρονικής δύναμης ηλεκτρονίου - πρωτονίου και η τετραγωνική δύναμη των σωματιδίων του Σύμπαντος είναι σχεδόν ίδιες κατέληξε στα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύμπαν
Νεολαΐδας ο Φενεάτης
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20392%20BC,%20Olympia.%2097th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας της 97ης (392 π.Χ.) διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Νεολαΐδας ο Φενεάτης (γιος του Προξένου, 5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Φενεό της Αρκαδίας, ο οποίος υπήρξε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 97ους (392 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Το άγαλμα του στην Ολυμπία βρισκόταν κοντά στον ναό της Ήρας δίπλα από αυτά του παλαιστή Σύμμαχου και του παλαιστή Αρχέδαμου, και των 2 Ηλείων στην καταγωγή, με τα αγάλματα όλων να έχουν φιλοτεχνηθεί από τον γλύπτη Άλυπο τον Σικυώνιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Μεσημβρινή Αφρική
Ως Μεσημβρινή Αφρική (ενίοτε αναφέρεται και ως νότια ή Νότια Αφρική, με τη γεωγραφική έννοια) αποκαλείται η νότια περιοχή της αφρικανικής ηπείρου. Τα κράτη της Μεσημβρινής Αφρικής, όπως ορίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη, περιλαμβάνουν το Εσουατίνι, το Λεσότο, την Μποτσουάνα, τη Ναμίμπια και τη Νότια Αφρική. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2022, εκτιμάται σε 68.599.000 κατοίκους, αποτελώντας το 4,8% του συνολικού πληθυσμού της Αφρικής και το 0,86% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η Μεσημβρινή Αφρική περιλαμβάνει και την Ανγκόλα, τη Ζάμπια, τη Ζιμπάμπουε, το Μαλάουι και τη Μοζαμβίκη, αν και η Ανγκόλα περιλαμβάνεται στην Κεντρική Αφρική και η Ζάμπια, η Ζιμπάμπουε, το Μαλάουι και η Μοζαμβίκη στην Ανατολική Αφρική. Η Τελωνειακή Ένωση της Μεσημβρινής Αφρικής (SACU) περιλαμβάνει τις πέντε χώρες της Νότιας Αφρικής ενώ η Κοινότητα για την Ανάπτυξη της Μεσημβρινής Αφρικής (αρκτικόλεξο στα αγγλικά: SADC· στα ελληνικά: KAMA) περιλαμβάνει τις πέντε χώρες της Μεσημβρινής Αφρικής μαζί με την Ανγκόλα, τη Ζάμπια, τη Ζιμπάμπουε, το Μαλάουι, τη Μοζαμβίκη, τις Κομόρες, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τη Μαδαγασκάρη, το Μαυρίκιος, τις Σεϋχέλλες και την Τανζανία.
Φιλάρετος Ιωαννίδης
Ο Φιλάρετος Ιωαννίδης (1885 ή 1886 - 1961) ήταν Έλληνας ιεράρχης του 20ού αιώνα, ο οποίος διετέλεσε επίσκοπος Σικάγου και μητροπολίτης Σύρου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στους Μαυρατζαίους  της Σάμου, η οποία τότε αποτελούσε αυτόνομη ηγεμονία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στη γενέτειρά του και κατά την εφηβεία του μετέβη στο Άγιο Όρος, όπου φοίτησε πρώτα στο σχολαρχείο της μονής Βατοπεδίου και κατόπιν στην Αθωνιάδα. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του σε διάφορα ιδρύματα (αναφέρονται η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, η Μεγάλη του Γένους Σχολή και το Πυθαγόρειο Γυμνάσιο Σάμου) και κατόπιν εισήχθη στη Θεολογική Σχολή Αθηνών.
Ενδιάμεσα είχε χειροτονηθεί διάκονος, ενώ από το 1919 πραγματοποίησε ως υπότροφος περαιτέρω σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του διετέλεσε ιερέας στο Σαν Φρανσίσκο, αναλαμβάνοντας παράλληλα τη διεύθυνση της ελληνορθόδοξης σχολής του Αγίου Αθανασίου. Το 1923 εξελέγη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως επικεφαλής της - τότε - νεοσύστατης επισκοπής Σικάγου, από όπου αποχώρησε μετά από επτά χρόνια λόγω ενδοεκκλησιαστικής έριδας.
Ο Φιλάρετος παραιτήθηκε από τη θέση του στα τέλη του 1960 λόγω προβλημάτων υγείας. Απεβίωσε στην Αθήνα την 8η Ιουνίου του επόμενου έτους και ετάφη στο ορθόδοξο ιερό προσκύνημα του Αγίου Δημητρίου στη Σύρο.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αντικομμουνιστές Κατηγορία:Μητροπολίτες Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου
Άγιος Γεώργιος Αμαλιάδας Ηλείας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε τα λήμματα: Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ηλεία δείτε: Άγιος Γεώργιος Ηλείας
Ο Άγιος Γεώργιος Αμαλιάδας ή Χαβαρίου είναι πεδινός οικισμός του δήμου Ήλιδας στην Ηλεία της Πελοποννήσου (Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 76 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 89 μέτρων και βρίσκεται σε απόσταση 8 χλμ. ΒΑ. από την Αμαλιάδα. Μέσα από αυτόν διέρχεται η επαρχιακή οδός Αμαλιάδας - Χανιού, ενώ το χωριό είναι ανάμεσα στο Χάβαρι (ΝΔ.) και το Πέρα Χαβάρι (ΒΑ.). Παλαιότερα αποτελούσε συνοικισμό του Χαβαρίου, ενώ το 1935 ξεκίνησε τη λειτουργία του στο χωριό, δημοτικό σχολείο, το οποίο ωστόσο έκλεισε το 1967. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στον τότε κοινότητα Χαβαρίου με πληθυσμό 69 κατοίκων. Αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αμαλιάδας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Δουναίικα, το Χάβαρι και το Πέρα Χάβαρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Χαβαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Ώρα Μπουτάν
δεξιά|μικρογραφία|Η BTT σε σχέση με τα γειτονικά κράτη Η Ώρα Μπουτάν (BTT) είναι η ζώνη ώρας του Μπουτάν. Βρίσκεται 6 ώρες μπροστά από τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC+6). Το Μπουτάν δεν χρησιμοποιεί τη Θερινή ώρα.
Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA
Η βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για το Μπουτάν στο αρχείο zone.tab, που ονομάζεται Asia/Thimphu.
Παραπομπές
Ωρα Μπουταν
Κλάση πλοίου
Με τον ναυτικό όρο Κλάση πλοίου (class, ship-class) χαρακτηρίζεται αφενός η ταξινόμηση πλοίου από τον Νηογνώμονα ή άλλο επίσημο ασφαλιστικό φορέα που παρακολουθεί το πλοίο και αφετέρου η κατηγοριοποίηση ναυπηγηθέντων ή ναυπηγουμένων αδελφών πλοίων,  δηλαδή πλοίων με ίδια ναυπηγικά σχέδια ή ίδιες καινοτομίες είτε ναυπηγικές είτε εξοπλισμού.
Μετά την ταξινόμηση ο Νηογνώμονας χορηγεί πιστοποιητικό κλάσεως (certificate of class). Είναι όμως δυνατόν ένα πλοίο να χάσει την προσδιορισθείσα κλάση του όταν πάψει πλέον να τηρεί τις απαιτούμενες προυποθέσεις (π.χ. μετά από ναυτικό ατύχημα) ή όταν δεν συμμορφώνεται σε υποδείξεις των επιθεωρητών (surveyors) μετά από επιθεώρηση και ειδικότερα στη ανά 4ετία επιθεώρηση (special survey). Τα σχετικά με την κλάση των πλοίων περιέχονται σε ετήσιες εκδόσεις του Lloyd's Register of Shipping.
Σημείωση
Η «κατά ναυπήγηση» κλάση πλοίου δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον τύπο πλοίου του οποίου και τυγχάνει σαφώς υποκατηγορία.
Κατηγορία:Πλοίο
Σπύρος Κατσιάνος
Ο Σπύρος Κατσιάνος είναι Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία και συνεχίζει μέχρι σήμερα.
Καριέρα
Σπούδασε στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Ίασμος» της Αθήνας από όπου και αποφοίτησε με επιτυχία το 2017. Από το πρώτο έτος κιόλας της Δραματικής Σχολής, συνεργάζεται στο θέατρο με τον δημιουργό Λακη Λαζόπουλο, όπως και στην πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση το 2019 με βασικό ρόλο στην κωμική-σατυρική σειρά «Δέκα Μικροί Μήτσοι».
Η πορεία του στο χώρο του θεάματος συνεχίζεται με επιτυχία αφού πήρε μέρος ξανά σε μεγάλες παραγωγές του θεάτρου, σε μουσικές σκηνές και έδωσε τη φωνή του σε παιχνίδια προσχολικής ηλικίας, αλλά και ραδιοφωνικά σποτ.
Μερικοί τίτλοι θεατρικών έργων που συμμετείχε: «Striptease επιθεώρηση bobo», «Η μικρή μας Πόλη», «Λευκή Πραγματικότητα», «Το Γαλάζιο πουλί», «Θεέ μου τι σου κάναμε;» «Kiss me Kate», «Και μετά ερωτεύτηκαν».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Η Αστυνομικίνα Στο Τμήμα Ηθών
Ταινία Ιταλικής παραγωγής, έτους 1979, κωμωδία, διάρκειας 90 λεπτών, (πρωτότυπος ιταλικός τίτλος: La Poliziotta Della Squadra Del Buon Costume)
Πλοκή
Μια πολύ δραστήρια αστυνομικίνα συλλαμβάνει κατά λάθος έναν συνάδελφό της σε μια πονηρή υπόθεση, αλλά μαθαίνει ότι γίνεται προϊστάμενός της στο Αστυνομικό Τμήμα που υπηρετεί. Παρότι μετατίθεται βιαστικά στο Τμήμα Ηθών, είναι αποφασισμένη να συνεχίσει την έρευνα της υπόθεσης μέχρι την τελική φάση της. Παίρνει άδεια και προσλαμβάνεται ως τραγουδίστρια στο νυχτερινό κέντρο που διατηρεί ο βασικός ύποπτος, όπου και ανακαλύπτει, ένα δίκτυο διακίνησης όπλων και λευκής σαρκός…
Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Βερενίκη της Χίου
Η Βερενίκη (απεβ. π. 72/71 π.Χ.) καταγόταν από τη Χίο και έγινε βασίλισσα του Πόντου, ως η 3η σύζυγος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄.
Βιογραφία
Το 86 π.Χ. ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου διέταξε έναν στρατηγό του να εκτοπίσει τους κατοίκους της πόλης της Χίου, πρωτεύουσας τού νησιού. Μοίρασε τη γη σε Πόντιους εποίκους, που εγκατάστησε εκεί.
Κάποια στιγμή συνάντησε τη Βερενίκη, που ήταν από την πόλη της Χίου. Την έκανε αρχικά ερωμένη του και μετά τρίτη σύζυγό του. Λίγα είναι γνωστά για τη σχέση τους. Υπάρχει η πιθανότητα ο βασιλιάς να μετονόμασε την πόλη της Χίου σε Βερενίκεια προς τιμήν της. Η πόλη έφερε το όνομα της Βερενίκης, ώσπου οι Ρωμαίοι προσάρτησαν τη νήσο το 85 π.Χ..
Περί το 72/71 π.Χ. ο Πλούταρχος αναφέρει, ότι ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ πρόσταξε στα μέλη της οικογένειάς του να αυτοκτονήσουν για να μην αιχμαλωτιστούν από τον Ρωμαίο ύπατο Λ. Λ. Λούκουλλο, που ερχόταν κατόπιν του. Η Βερενίκη αποφάσισε να δηλητηριαστεί· η μητέρα της, που ήταν δίπλα της, ζήτησε να το μοιραστούν. Το δηλητήριο σκότωσε τη μητέρα της, που ήταν γηραιότερη, όχι όμως τη Βερενίκη, έτσι στραγγαλίστηκε από έναν φρουρό τού ανακτόρου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου ως η 3η σύζυγός του. Δεν αναφέρονται τέκνα.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1993
Οι πρόωρες εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993 προκλήθηκαν από την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη στις 9 Σεπτεμβρίου (απώλεια της δεδηλωμένης και διάλυση της Βουλής μετά τη δήλωση ανεξαρτητοποίησης του βουλευτή Κιλκίς της ΝΔ Γιώργου Συμπιλίδη). Νικητής με 46,88% ήταν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος επέστρεψε στην εξουσία και σχημάτισε την τρίτη και τελευταία κυβέρνησή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Ασφάλεια τύπων
Στην Επιστήμη των Υπολογιστών,η ασφάλεια τύπων είναι η έκταση στην οποία μία γλώσσα προγραμματισμού αποθαρρύνει ή αποτρέπει τα σφάλματα τύπων. Ένα σφάλμα τύπων είναι μία λανθασμένη ή μη επιθυμητή συμπεριφορά προγράμματος που προκαλείται από την ασυμφωνία μεταξύ διαφορετικών τύπων δεδομένων. Η ασφάλεια τύπων εναλλακτικά μπορεί να θεωρηθεί ως ιδιότητα ενός προγράμματος παρά ως ιδιότητα της γλώσσας στην οποία στην οποία το πρόγραμμα είναι γραμμένο: αυτό σημαίνει ότι μερικές γλώσσες έχουν ασφαλείς διευκολύνσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όσους προγραμματιστές ακολουθούν πρακτικές οι οποίες χαρακτηρίζονται από χαμηλή ασφάλεια τύπων. Ο τυπικός τυποθεωρητικός ορισμός της ασφάλειας τύπων είναι ισχυρότερος από αυτόν που είναι κατανοητός από τους περισσότερους προγραμματιστές.
Η επιβολή τύπων μπορεί να είναι στατική, βρίσκοντας ενδεχόμενα λάθη κατά το χρόνο μεταγλώττισης, ή δυναμική, συνδέοντας πληροφορίες για τους τύπους, με τις τιμές στο χρόνο εκτέλεσης,και συμβουλεύοντας τους προγραμματιστές όπως χρειάζεται για τον εντοπισμό επικείμενων λαθών, ή συνδυασμό και των δύο.
Στο περιβάλλον των στατικών(κατά το χρόνο μεταγλώττισης) συστημάτων τύπων, η ασφάλεια τύπων συνήθως εμπλέκει(ανάμεσα και σε άλλα πράματα) μία εγγύηση ότι η ενδεχόμενη τιμή κάθε έκφρασης θα είναι ένα νόμιμο μέλος του στατικού τύπου της έκφρασης. Η ακριβής απαίτηση είναι πιο πολύ λεπτή από αυτό - δείτε για παράδειγμα τον υποτύπο και τον πολυμορφισμό για πιθανές επιπλοκές.
Η ασφάλεια τύπων είναι στενά συνδεδεμένη με την ασφάλεια μνήμης,η οποία είναι ένας περιορισμός στην ικανότητα να αντιγραφούν αυθαίρετα bits από μία περιοχή μνήμης σε μία άλλη. Για παράδειγμα, σε μία υλοποίηση μίας γλώσσας που περιέχει έναν τύπο t, ώστε κάποια ακολουθία από bits (κατάλληλου μήκους) να μην αναπαριστά ένα έγκυρο μέλος του t,αν η γλώσσα επιτρέπει δεδομένα να αντιγραφούν σε μία μεταβλητή του τύπου t, τότε δεν είναι ασφαλής ως προς τους τύπους διότι μία τέτοια λειτουργία μπορεί να αναθέσει μία μη t τιμή σε αυτή την μεταβλητή. Αντίστροφα, εάν η γλώσσα δεν έχει ασφάλεια τύπων στο βαθμό που επιτρέπεται σε έναν αυθαίρετο ακέραιο να χρησιμοποιηθεί σαν δείκτης, τότε είναι ξεκάθαρα μη ασφαλής ως προς τις προσβάσεις στη μνήμη.
Οι πιο πολλές γλώσσες με στατικό σύστημα τύπων προσφέρουν ένα βαθμό ασφάλειας τύπων η οποία είναι αυστηρά ισχυρότερη από την ασφάλεια μνήμης, επειδή τα συστήματα τύπων καταστρατηγούν την κατάλληλη χρήση των αφηρημένων δομών δεδομένων που ορίζονται από προγραμματιστές,ακόμα και όταν αυτό δεν είναι τελείως απαραίτητο για ασφάλεια μνήμης ή για να εμποδιστούν οποιουδήποτε είδους καταστροφικά σφάλματα.
Ορισμοί
Κώδικας ο οποίος είναι ασφαλής ως προς τους τύπους κάνει πρόσβαση μόνο σε περιοχές μνήμης που επιτρέπεται να χει πρόσβαση.(Για αυτή τη συζήτηση, η ασφάλεια τύπων συγκεκριμένα αναφέρεται στην ασφάλεια τύπων όσον τη μνήμη και δεν πρέπει να συγχεέται με την ασφάλεια τύπων με μία ευρύτερη έννοια.) Για παράδειγμα, κώδικας που είναι ασφαλής ως προς τους τύπους δεν μπορεί να διαβάσει τιμές από κάποιο ιδιωτικό πεδία ενός άλλου αντικειμένου.
Ο Robin Milner χρησιμοποίησε την εξής έκφραση για να περιγράψει την ασφάλεια τύπων:”Τα προγράμματα με καλό σύστημα τύπων ποτέ δεν είναι λανθασμένα.”
Η κατάλληλη ερμηνεία αυτής της ρήσης εξαρτάται από το ύφος της τυπικής σημασιολογίας που χρησιμοποιείται στην εκάστοτε γλώσσα προγραμματισμού.Στο πλαίσιο της δηλωτικής σημασιολογίας, η ασφάλεια τύπων σημαίνει ότι η τιμή μιας έκφρασης η οποία είναι ασφαλής ως προς τους τύπους, ας πουε με τύπο τ,είναι ένα καλόπιστο μέλος του συνόλου που αντιστοιχεί στο τ.
To 1994, ο Andrew Wright και ο Mathias Felleisen διατύπωσαν αυτό που σήμερα θεωρείται τυπικός ορισμός και διαδικασία απόδειξης της ασφάλειας τύπων σε γλώσσες που ορίζονται από λειτουργική σημασιολογία. Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, η ασφάλεια τύπων καθορίζεται από ιδιότητες της σημασιολογίας της εκάστοτε γλώσσας προγραμματισμού:
Αυτές οι ιδιότητες δεν ισχύουν στο κενό; είναι συνδεδεμένες με τη σημασιολογία της γλώσσας προγραμματισμού που περιγράφουν, και υπάρχει ένας τεράστιος χώρος από διάφορες γλώσσες που μπορούν να ικανοποιήσουν αυτά τα κριτήρια, κι αυτό διότι η έννοια του “σωστού ως προς τους τύπους” προγράμματος είναι μέρος της στατικής σημασιολογίας της γλώσσας προγραμματισμού και η έννοια του “κολλάω”(ή του “κάτι πάει στραβά”) είναι ιδιότητα της δυναμικής της σημασιολογίας.
Ο Vijay Saraswat δίνει τον ακόλουθο ορισμό: “Μία γλώσσα είναι ασφαλής ως προς τους τύπους αν όλες οι λειτουργίες που μπορούν να εφαρμοστούν σε δεδομένα της γλώσσας είναι αυτές που είναι καθορισμένες από τον τύπο των δεδομένων”.
Σχέση με άλλες μορφές ασφάλειας
Η ασφάλεια τύπων στοχεύει να αποκλείσει άλλα προβλήματα, όπως:-
Ασφαλής και μη αφαλής ως προς τους τύπους γλώσσες
Η αφάλεια τύπων είναι συνήθως μια απαίτηση για οποιαδήποτε γλώσσα-παιχνίδι που έχει προταθεί σε ακαδημαϊκή έρευνα πάνω σε γλώσσες προγραμματισμού. Πολλές γλώσσες, από την άλλη, είναι πολύ μεγάλες για να μπορέσει κάποιος άνθρωπος να κάνει απόδειξη της ασφάλειας των τύπων της, καθώς συχνά απαιτούν έλεγχο χιλιάδων περιπτώσεων. Παρόλα αυτά, μερικές γλώσσες όπως η Standard ML, η οποία έχει αυστηρά καθορισμένη σημασιολογία, έχουν αποδειχθεί ότι ακολουθούν έναν ορισμό της ασφάλειας τύπων. Κάποιες άλλες γλώσσες όπως η Haskell πιστεύεται ότι ακολουθούν κάποιο ορισμό ασφάλειας τύπων, δεδομένου ότι μερικά χαρακτηριστικά “διαφυγής” δεν χρησιμοποιούνται( για παράδειγμα το <tt>unsafePerformIO</tt> της Haskell, το οποίο χρησιμοποιείται για διαφυγή από το συνηθισμένο περιοριστικό περιβάλλον στο οποίο οι πράξεις I/Ο είναι δυνατές,παρακάμπτει το σύστημα τύπων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σπάσει την ασφάλεια των τύπων. ).Η παράκαμψη τύπων είναι άλλο ένα παράδειγμα χαρακτηριστικού “διαφυγής”. Ανεξάρτητα των ιδιοτήτων του ορισμού της γλώσσας, μερικά λάθη μπορούν να προκύψουν στον χρόνο εκτέλεσης λόγω λαθών στην υλοποίηση, ή σε συνδεδεμένες βιβλιοθήκες γραμμένες σε άλλες γλώσσες. Τέτοια λάθη μπορούν να καταστήσουν μια δεδομένη υλοποίηση μη ασφαλή ως προς τους τύπους σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Μία πρώιμη έκδοση της εικονική μηχανής της Jαva από τη Sun είναι ευάλωττη σε τέτοιου είδους προβλήματα.
Ασφάλεια τύπων και ισχυρά συστήματα τύπων
Η ασφάλεια τύπων είναι συνώνυμη με έναν από τους πολλούς ορισμούς του ισχυρού συστήματος τύπων, αλλά η ασφάλεια τύπων και το δυναμικό σύστημα τύπων είναι αμοιβαία συμβατά. Μία γλώσσα με δυναμικό σύστημα τύπων όπως η Smalltalk μπορεί να θεωρηθεί ως μία γλώσσα με ισχυρό σύστημα τύπων το οποίο όμως είναι πολύ περιοριστικό, και στην οποία οποιοδήποτε συντακτικά ορθό πρόγραμμα έχει σωστούς τύπους. Αρκεί βέβαια η δυναμική του σημασιολογία να διαβεβαιώνει ότι κανένα τέτοιο πρόγραμμα δεν “βγάζει λάθος”, ικανοποιεί τον παραπάνω ορισμό και μπορεί να θεωρηθεί ασφαλές ως προς τους τύπους.
Ada
Η γλώσσα προγραμματισμού SPARK είναι ένα υποσύνολο της Ada που εξαλείφει όλες τις ενδεχόμενες ασάφειες και ελλείψεις ασφάλειας που αυτή μπορεί να έχει, ενώ παράλληλα προσθέτει statically checked contracts στη γλώσσα χαρακτηριστικά διαθέσιμα. Η SPARK αποφεύγει τα θέματα με ξεκρέμαστους δείκτες απαγορεύοντας παντελώς τη δέσμευση στο χρόνο εκτέλεσης.
C
Η γλώσσα προγραμματισμού C είναι ασφαλής ως προς τους τύπους σε ένα περιορισμένο πλαίσιο: για παράδειγμα, όταν γίνεται προσπάθεια να μετατραπεί ένα δείκτης ο οποίος δείχνει σε μία δομή με κάποιο τύπο, σε κάποιο άλλο δείκτη που δείχνει σε άλλου τύπου δομή, δημιουργείται λάθος κατά το χρόνο μεταγλώττισης, εκτός αν το casting γίνεται σαφές από τον προγραμματιστή. Παρόλα αυτά, κάποιες πολύ κοινές λειτουργίες δεν είναι ασφαλείς ως προς τους τύπους: για παράδειγμα, ο συνηθισμένος τρόπος να τυπώσεις έναν ακέραιο είναι κάτι σαν, όπου το   λέει   στο χρόνο εκτέλεσης να περιμένει ένα όρισμα που είναι ακέραιος. (Κάτι σαν το, το οποίο λανθασμένα λέει στη συνάρτηση να περιμένει έναν δείκτη σε μία συμβολοσειρά από χαρακτήρες, θα γίνει αποδεκτό από τους μεταγλωττιστές, αλλά θα παράγει απροσδιόριστα αποτελέσματα). Επιπρόσθετα, η C, όπως και η Ada, παρέχει μη συγκεκριμένες ή απροσδιόριστες μετατροπές. Και αντίθετα, στην Ada τα ιδιώματα που χρησιμοποιούν αυτές τις μετατροπές είναι πολύ κοινά, και έχουν συνεισφέρει στη καθιέρωση της C ως μη ασφαλής ως προς τους τύπους γλώσσα. Για παράδειγμα, ο τυπικός τρόπος να δεσμεύσεις μνήμη στο σωρό είναι να επικαλεστείς μία συνάρτηση δέσμευσης μνήμης, όπως το, με ένα όρισμα που υποδεικνύει πόσα bytes απαιτούνται. Η συνάρτηση επιστρέφει έναν δείκτη χωρίς τύπο (type ), τον οποίο ο καλών κώδικας πρέπει να κάνει cast στον κατάλληλο τύπο δείκτη. Εκφράσεις όπως  είναι λοιπόν πολύ κοινές.
C++
Χαρακτηριστικά της C++ που προωθούν κώδικα που έχει λιγότερες πιθανότητες να χει λάθη τύπων:
C#
Η γλώσσα προγραμματισμού C# είναι ασφαλής ως προς τους τύπους. Υποστηρίζει δείκτες χωρίς τύπο, αλλά αυτό το χαρακτηριστικό είναι προσβάσιμο μόνο μέσω της λέξης-κλειδί “unsafe” η οποία μπορεί να απαγορευτεί στο χρόνο μεταγλώττισης. Έχει έμφυτη υποστήριξη για έλεγχο της εγκυρότητας της μετατροπής στο χρόνο εκτέλεσης. Οι μετατροπές μπορούν να επικυρωθούν χρησιμοποιώντας τη λέξη-κλειδί “as” που θα επιστρέψει μία αναφορά στο κενό αν το cast είναι μη έγκυρο, ή χρησιμοποιώντας μία μετατροπή όπως τη χρησιμοποιεί η C, το οποίο θα πετάξει μια εξαίρεση αν αυτό δεν είναι έγκυρο.Δείτε Τελεστές μετατροπής σε C Sharp.
Αδικαιολόγητη εξάρτηση σε κάποιο τύπο αντικείμενου (από το οποίο όλοι οι υπόλοι τύποι προέρχονται) διατρέχει τον κίνδυνο της ματαίωσης του σκοπού του συστήματος τύπων της C#. Στην πράξη, είναι συνήθως προτιμότερο να εγκαταλείπουμε αναφορές σε αντικείμενα για χάρη των γενικοτήτων, παρόμοια με τη χρήση των προτύπων στην C++ και των γενικοτήτων σε Java.
Standard ML
Η SML ορίζει με αυστηρότητα τη σημασιολογία και είναι γνωστό ότι είναι ασφαλής ως προς τους τύπους. Ωστόσο, μερικές υλοποιήσεις της, συμπεριλαμβανομένου της Standard ML of New Jersey (SML/NJ),καθώς και των συντακτικών της παραλλαγών Mythryl και Mlton, παρέχουν βιβλιοθήκες που προσφέρουν ορισμένες μη ασφαλείς λειτουργίες. Αυτές οι ευκολίες συχνά χρησιμοποιούνται μαζί με συγκεκριμένων υλοποιήσεων ξένων γλωσσών διεπαφές για να αλληλεπιδράσουν με κώδικα που δεν είναι γραμμένος σε ML(όπως οι βιβλιοθήκες της C), ο οποίος μπορεί να απαιτεί τα δεδομένα να δίνονται με συγκεκριμένο τρόπο.Άλλο παράδειγμα είναι η SML/NJ αλληλεπιδραστικό περιβάλλον η ίδια, η οποία πρέπει να χρησιμοποιήσει μη ασφαλείς λειτουργίες για να εκτελέσει κώδικα ML ο οποίος εισάγεται από το χρήστη.
Pascal
Η γλώσσα προγραμματισμού Pascal έχει αρκετές απαιτήσεις όσον αφορά την ασφάλεια τύπων, μερικές από τις οποίες όντως τηρούνται σε ορισμένους μεταγλωττιστές. Όταν ένας μεταγλωττιστής για Pascal υπαγορεύει αυστηρό σύστημα τύπων, δεν επιτρέπεται η δύο μεταβλητές να αντίθεται η μία στην άλλη εκτός αν είναι είτε συμβατές (όπως π.χ. η μετατροπή από ακέραιο σε πραγματικό) ή αν ανατίθενται σε πανομοιότυπο υποτύπο. Για παράδειγμα, εάν έχουμε το ακόλουθο κομμάτι κώδικα:
Παραδείγματα
Το παρακάτω πρόγραμμα γραμμένο σε C++ δείχνει ότι η C++ επιτρέπει λειτουργίες που δεν είναι ασφαλείς ως προς τους τύπους:
Παρόλο που το <tt>pval</tt> δεν περιέχει την σωστή διεύθυνση του <tt>ival</tt>, όταν το tt>pval</tt> μετρέπεται από δείκτη σε <tt>void</tt>, σε δείκτη σε <tt>double</tt>, η τιμή double που θα επιστραφεί δεν είναι 5, αλλά μία απροσδιόριστη τιμή-σκουπίδι. Σε επίπεδο κώδικα μηχανής, αυτό το πρόγραμμα έχει σαφώς παρεμποδίσει τον επεξεργαστή στο να κάνει τη σωστή μετρατροπή από έναν ακέραιο αριθμό των τεσσάρων bits σε έναν οκταψήφιο αριθμό κινητής υποδιαστολής. Όταν το πρόγραμμα τρέξει, θα βγάλει ως αποτέλεσμα μία τιμή κινητής υποδιαστολής που είναι σκουπίδι και πιθανώς θα εγείρει μία εξαίρεση μνήμης. Έτσι, η C++ (και η C) επιτρέπουν κώδικα που δεν είναι ασφαλής ως προς τους τύπους.
Το παρακάτω παράδειγμα δείχνει ένα λίγο πιο πολύπλοκο θέμα ασφάλειας τύπων στη C++ ,εμπλέκοντας μετατροπή ενός δείκτη που δείχνει σε κάποιο αντικείμενο.
Τα δύο παιδιά κλάσεις έχουν μέλη με διαφορετικούς τύπους. Όταν ένας δείκτης σε ένα λιγότερο συγκεκριμένο πατέρα κλάση μετατρέπεται σε δείκτη σε μία πιο συγκεκριμένη κλάση-παιδί, ο δείκτης που θα προκύψει μπορεί και να μην δείχνει σε ένα έγκυρο αντικείμενο του τύπου του. Στην πρώτη μετατροπή, ο δείκτης είναι έγκυρος, και στη δεύτερη,δεν είναι. Ξανά, μία τιμή-σκουπίδι τυπώνεται και μία εξαίρεση μνήμης μπορεί να εγερθεί.
Αναφορές
Κατηγορία:Μηχανική λογισμικού Κατηγορία:Θέματα γλωσσών προγραμματισμού
Εκλογές στην Αρούμπα
Στην Αρούμπα διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη των μελών του κοινοβουλίου. Το δικαίωμα ψήφου παρέχεται σε όσες και όσους είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Πρόσφατες (2021)
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 25 Ιουνίου 2021.
2013
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2013, εξελέγησαν 21 μέλη του κοινοβουλίου με ανοικτή λίστα (απλή αναλογική) σε μία μονοεδρική περιφέρεια σε πανεθνικό επίπεδο.
Ερυθρόμορφος ρυθμός
thumb|300px|Ο [[οιδίπους και η Σφίγγα, ερυθρόμορφος αμφορέας του Ζωγράφου του Αχιλλέας από την Νόλα της Μεγάλης Ελλάδας, περ. 440-430 π.Χ.]]
Ερυθρόμορφη αγγειογραφία ή Ερυθρόμορφος ρυθμός χαρακτηρίζεται μια από τις σημαντικότερες τεχνικές στην αρχαία ελληνική ζωγραφική αγγείων που αποδίδει τα εικονιστικά και διακοσμητικά μοτίβα με ερυθρό χρώμα πάνω στην επιφάνεια του πηλού.
Τεχνική
Ο πηλός μετά το σχηματισμό του αγγείου και την επίχρωσή του, ψήνονταν με ειδική τεχνική, κατά την οποία σε μια φάση οξείδωσης σχηματίζονταν το μελανό γάνωμα, ενώ σε μια φάση αναγωγής και ξανά οξείδωσης σχηματίζονταν το κόκκινο χρώμα. Ο πηλός ξεραινόταν αρχικά κατά το ζέσταμα του φούρνου. Ακολούθως ψήνονταν σε θερμοκρασία 800 βαθμών, κατά την οποία η επίχρωση του αγγείου οξειδώνονταν και σχημάτιζε το μαύρο γάνωμα. Μετά, η θερμοκρασία ανέβαινε στους 950 βαθμούς, ενώ ο κεραμέας πρόσθετε υγρή ξυλεία ή φύλλα και έφραζε την είσοδο του αέρα. Υπό τις συνθήκες αυτές επέρχονταν δημιουργία μονοξειδίου του άνθρακα μέσα στον φούρνο. Ακολούθως η θερμοκρασία ξανά έπεφτε, ενώ ο κεραμέας άνοιγε πάλι την είσοδο του αέρα. Το γάνωμα παρέμενε μαύρο, αλλά ο πηλός έπαιρνε το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα.
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αγγειογραφία  Ερυθρομορφος
Θωρηκτό Ντρέντνωτ
Μετά τη ναυπήγηση του εν λόγω θωρηκτού πρωτοπόρου σε δύναμη πυρός, θωράκιση και ταχύτητα δημιουργήθηκαν τρεις κλάσεις περί αυτού του πλοίου: Η Ιαπωνία μάλιστα διαρκούντος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εφοδίασε το Αυτοκρατορικό της Ναυτικό με την ναυπήγηση δύο θωρηκτών 62.000 τόνων έκαστο με οπλισμό 9 πυροβόλων των 456 χιλ. Εξ όυ και δικαιολογημένη η κλάση σε "υπέρ-Ντρεντνωτ".
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία Κατηγορία:Βρετανικά πολεμικά πλοία Ντρέντνωτ
Γουέστ Σάιντ Στόρι (ταινία, 2021)
Το Γουέστ Σάιντ Στόρι (αγγλικά: West Side Story) είναι ο τίτλος μιας Αμερικανικής δραματικής ρομαντικής ταινίας μιούζικαλ του 2021. Την σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, ενώ την συγγραφή του σεναρίου της ανέλαβε ο Τόνι Κούσνερ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μιούζικαλ του 1957, και είναι η δεύτερη κινηματογραφκή του προσαρμογή.Το συγκεκριμένο μιούζικαλ, στο οποίο είναι βασισμένη η συγκεκριμένη ταινία, είναι εμπνευσμένο απο το έργο Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Γουίλλιαμ Σαίξπηρ. Πρωταγωνιστούν ο Άνσελ Έλγκορτ, η Αριάνα ΝτεΜπόουζ, η Ρέιτσελ Ζέγκλερ, στο κινηματογραφικό της ντεμπούτο, ο Μάικ Φαιστ, η Ρίτα Μορένο, και ο Ντέιβιντ Άλβαρεζ. Η Ρίτα Μορένο, η οποία έπαιξε ρόλο και στην κινηματογραφική προσαρμογή του 1961, επίσης αναμείχθηκε σε ρόλο εκτελεστικού παραγωγού μαζί με τον Τόνι Κούσνερ. Η ταινία εστιάζει σε έναν απαγορευμένο έρωτα μεταξύ του Τόνι και της Μαρία, άτομα τα οποία είναι μέλη δυο διαφορετικών ομαδών, της ομάδας Τζετ και της ομάδας Σαρκς (Καρχαρίες), αφού οι δυο αυτές ομάδες είναι σε εχθρότητα μεταξύ τους.
Κλεφτοπόλεμος
Ιστορία του κλεφτοπόλεμου
Αν και ο όρος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τους κλέφτες, η τακτική είναι πανάρχαια. Ο συμβατικός τρόπος εχθροπραξιών, με τη χρήση τακτικού στρατού, είναι σχετικά πρόσφατη εφεύρεση. Καθιερώθηκε με την ανάπτυξη των αγροτικών κοινωνιών, οι οποίες μπορούσαν να δημιουργήσουν οχυρώσεις και τακτικό στρατό. Στήν ιστορία της ανθρωπότητας μόνο λίγα κράτη είχαν οργανωμένους στρατούς και μάλιστα πολύ πρόσφατα, κοντά στους ιστορικούς χρόνους.
Παραδείγματα του κλεφτοπόλεμου, στους νεότερους χρόνους,  βρίσκουμε στην Αμερικανική Επανάσταση (1776-1783), όπως και στη Ναπολεόντεια Εκστρατεία στη Ρωσία, όπου έδρασαν Ρώσοι αντάρτες κατά του στρατού του Ναπολέοντα.
Στον ελλαδικό χώρο, επιχειρήσεις με την μορφή κλεφτοπόλεμου πραγματοποιήθηκαν την περίοδο της ελληνικής επανάστασης του 1821 αλλά και νωρίτερα σε μεμονωμένα επαναστατικά κινήματα.
Τακτική
Πολεμούσαν σκορπισμένοι, όρθιοι ή γονατιστοί, πίσω απ’ ό,τι έβρισκαν εμπρός τους: πίσω από ένα τοίχο, ένα δένδρο, ένα βράχο ή και τα πτώματα των εχθρών τους. Τα προκαλύμματα αυτά ονομάζονταν μετερίζια. Μερικές φορές κυκλωμένοι, καθηλωμένοι επί ημέρες και νύχτες και ακόμη στερημένοι από νερό, φαγητό και ύπνο έβρισκαν την δύναμη (σε στιγμές που ο εχθρός τούς νόμιζε εξαντλημένους και έτοιμους να παραδοθούν) να πηδούν από τις θέσεις τους και να κάνουν το λεγόμενο γιουρούσι, την απελπισμένη έφοδο. Δηλαδή, να ορμούν επάνω τους, ν’ ανοίγουν δρόμο με τα γιαταγάνια τους μέσα από τις γραμμές τους και να διαφεύγουν. Σε άλλες περιπτώσεις, η αντίσταση μέχρι θανάτου ήταν η συνηθισμένη τακτική τους, εφόσον μάλιστα γνώριζαν καλά ότι δεν υπήρχε καμιά άλλη ελπίδα σωτηρίας. Τα βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη διεξαγωγή του παραδοσιακού κλεφτοπόλεμου είναι: οι ενέδρες, ο αιφνιδιασμός, η φθορά του αντιπάλου και η γρήγορη αποχώρηση. Αυτά τα στοιχεία αργότερα υιοθετήθηκαν και από τακτικούς στρατούς στις "Ειδικές δυνάμεις".
Η τακτική και η λογική του κλεφτοπόλεμου σε όλες τις εποχές μπορούν να συνοψισθούν σε αυτά που έχει πει ο Sun Tzu στο «Η Τέχνη του Πολέμου»:
Οπλισμός
Τα κυριότερα όπλα που χρησιμοποιούνταν στον κλεφτοπόλεμο κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ήταν οι  πιστόλες, το  τουφέκι, το μαχαίρι και το  γιαταγάνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Φωτορύπανση
thumb|325px|Νυκτερινή άποψη της [[Γης.]] Φωτορύπανση ή ρύπανση τεχνητού φωτισμού ονομάζεται το φαινόμενο το οποίο σημειώνεται στον ουρανό πάνω από αστικά κέντρα και γενικά τοποθεσίες με πολλά φώτα, κατά το οποίο ο ουρανός είναι πιο φωτεινός από το κανονικό με αποτέλεσμα να υπάρχει μειωμένη αντίθεση μεταξύ των αστέρων και του φόντου του ουρανού. Το φαινόμενο αυτό συνεπάγεται περιορισμένη απόδοση των τηλεσκοπίων και γενικότερα υποβάθμιση των αστρονομικών παρατηρήσεων, καθώς ο τεχνητός φωτισμός αποκρύπτει τα ουράνια σώματα, με εξαίρεση τα φωτεινότερα. Σύμφωνα με ένα γενικότερο ορισμό, φωτορύπανση είναι κάθε υπερβολικός, άστοχα κατευθυνόμενος ή ενοχλητικός τεχνητός φωτισμός.
thumb|right|250px|Σύγκριση όψης του νυχτερινού ουρανού από μια εξοχική τοποθεσία (πάνω) και από μια πόλη (κάτω). Η φωτορύπανση μειώνει δραματικά την ορατότητα των άστρων στη δεύτερη περίπτωση, ενώ στην πρώτη φωτογραφία φαίνεται ευδιάκριτα η [[Γαλαξίας|γαλαξιακή ζώνη.]] Η φωτορύπανση αποτελεί πάντως ιδιαίτερο πρόβλημα για τους αστρονόμους και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους σήμερα τα μεγάλα αστεροσκοπεία χτίζονται σε απομονωμένες τοποθεσίες, μακριά από πόλεις και μεγάλους οικισμούς.
Φωτορύπανση και χρήση της ενέργειας
Υπέρμαχοι της εξοικονομήσεως ενέργειας πιστεύουν ότι η φωτορύπανση πρέπει να καταπολεμηθεί με τη μεταβολή των συνηθειών της κοινωνίας έτσι ώστε ο τεχνητός φωτισμός να χρησιμοποιείται πιο αποτελεσματικά, με λιγότερη σπατάλη και περιορισμό της δημιουργίας ανεπιθύμητου ή άσκοπου φωτισμού. Αρκετές οργανώσεις στη βιομηχανία αναγνωρίζουν πλέον τη φωτορύπανση ως σημαντικό ζήτημα. Π.χ. το Ίδρυμα Μηχανικών Φωτισμού στη Μεγάλη Βρετανία παρέχει στα μέλη του πληροφόρηση για τη φωτορύπανση, τα προβλήματα που αυτή δημιουργεί και τρόπους για τη μείωσή της.
Πατριαρχικό Τυπογραφείο
thumb|200px|Ο [[Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄|Πατριάρχης Γρηγόριος Ε´]] Το Πατριαρχικό Τυπογραφείο (Πατριαρχικόν Τυπογραφεῖον), ήταν το επίσημο όργανο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη που ιδρύθηκε περί τα τέλη του 18ου αιώνα και συνέχισε τη λειτουργία του μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα.
Φωτορύπανση
Φωτορύπανση και χρήση της ενέργειας
Επειδή δεν ενοχλούνται όλοι από τις ίδιες πηγές φωτισμού, είναι σύνηθες η «ρύπανση» φωτισμού για κάποιον να είναι επιθυμητή, ενώ για κάποιον άλλο όχι. Τυπικό παράδειγμα είναι η διαφήμιση, όπου ο διαφημιστής επιθυμεί κάποια συγκεκριμένα φώτα να είναι ισχυρά και ορατά από περισσότερες πλευρές, παρότι άλλοι τα βρίσκουν ενοχλητικά. Κάποιες άλλες μορφές φωτορύπανσης είναι πιο αποδεκτές από άλλες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτισμός Κατηγορία:Φωτεινές πηγές Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία
Πατριαρχικό Τυπογραφείο
Ίδρυση - λειτουργία
Η πρώτη απόπειρα λειτουργίας πατριαρχικού τυπογραφείου έγινε το 1627 επί πατριάρχου Κυρίλλου Λουκάρεως. Το τυπογραφείο αυτό καταστράφηκε τον επόμενο χρόνο, μετά από συκοφαντία των Ιησουιτών που κατήγγειλαν στους Τούρκους ότι εκεί τυπώνονται βιβλία που προσβάλλουν τον Προφήτη και απειλούν την Αυτοκρατορία. Νέα απόφαση ίδρυσης τυπογραφείου για τις ανάγκες του πατριαρχείο έλαβε ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ κατά την πρώτη περίοδο της πατριαρχίας του (1797 - 1798), ο οποίος και υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της αναβάθμισης της παιδείας του υπόδουλου ελληνισμού. Στην αρχή το εν λόγω τυπογραφείο δεν είχε ομαλή πορεία, πέφτοντας πολλές φορές σε μαρασμό είτε από την κατά καιρούς αδιαφορία ορισμένων κύκλων του Πατριαρχείου, είτε και από τις γενικότερες συνθήκες που επικρατούσαν στη Κωνσταντινούπολη κυρίως σε θέματα που είχαν να κάνουν περισσότερο με την τυπογραφία, την έκδοση αλλά και την διάθεση των βιβλίων.
Το πρώτο έντυπο που τυπώθηκε από το Πατριαρχικό Τυπογραφείο ήταν η "Εγκύκλιος προς τους κατοίκους των Ιονίων Νήσων" του πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ το 1798, αν και χρονολογούνται το ίδιο έτος άλλες τρεις εκδόσεις μεταξύ των οποίων και η "Χριστιανική Απολογία" του Αθανάσιου Πάριου. Στην αρχή υπήρξαν φιλόδοξα σχέδια με σημαντικό αριθμό εκδόσεων, όμως με την απομάκρυνση του Γρηγορίου του Ε΄ το 1798 και κυρίως μετά το 1801, το τυπογραφείο άρχισε να υπολειτουργεί. Σημειώνεται μάλιστα πως αν και ακολούθησαν ακόμα και σουλτανικά διατάγματα που επικύρωναν την λειτουργία του και ενίσχυαν την ανταγωνιστικότητά του, απαγορεύοντας παράλληλα την εισαγωγή ξένων βιβλίων, αυτά δεν επέφεραν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, λόγω ακριβώς του μεγάλου κόστους.
Τον Μάιο του 1813 όταν πατριάρχης ανέλαβε ο Κύριλλος ΣΤ΄ και διαπίστωσε ότι το τυπογραφείο είχε πλέον ερημωθεί, σε συνεργασία με την Σύνοδο, τους επιτρόπους και τους Έλληνες προύχοντες της Κωνσταντινούπολης αποφασίστηκε να δοθεί η λειτουργία του εργολαβικά σε ιδιώτες προσκείμενους στο Πατριαρχείο και τιτλούχους της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, όπου τελικά και ανέλαβαν ο Κωνσταντίνος Κορρέσιος και ο Αλέξανδρος Αργυράμος. Τα επιτυχή αποτελέσματα εκ του διορισμού αυτών άρχισαν να διαφαίνονται από το 1815. Πέντε χρόνια όμως αργότερα, το 1820, ο Κορρέσιος αποφάσισε να παραιτηθεί λόγω των πολλών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε το τυπογραφείο, που ίσως αυτό να οφειλόταν στην μεγαλόπνοη έκδοση "Κιβωτός της Ελληνικής Γλώσσης" που άρχισε το 1816 και μέχρι το 1820 είχε συμπληρωθεί ο πρώτος τόμος.
Παράλληλα όμως η όξυνση των σχέσεων του Πατριαρχικού κύκλου με τους πρωτεργάτες του Νεοελληνικού διαφωτισμού, που άρχισε να σημειώνεται κατά τα τελευταία προεπαναστατικά χρόνια αποφασίστηκε τελικά να δοθεί νέος ρόλος στο πατριαρχικό τυπογραφείο, δηλαδή ν΄ αποτελέσει περισσότερο εκδοτικό κέντρο του Γένους, παρά αποκλειστικά μόνο εκκλησιαστικό. Έτσι καθορίστηκε οι νέες εκδόσεις να φέρουν τον τίτλο "Εν τω του Γένους Ελληνικώ Τυπογραφείω". Η αλλαγή αυτή της ονομασίας και του προσανατολισμού συμπίπτει ιστορικά με την τρίτη πατριαρχία του Γρηγορίου του Ε΄, στη πιο κρίσιμη περίοδο του πατριαρχείου από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Τελικά η μεγάλη αναστάτωση που προκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη η Ελληνική Επανάσταση του 1821 με επακόλουθο τις σφαγές και τις διώξεις του ευρισκομένου εκεί ελληνικού στοιχείου από τους Τούρκους, δεν άργησαν οι τελευταίοι να εισβάλλουν στο τυπογραφείο και να καταστρέψουν το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού του.
Παραμένοντας έτσι στη συνέχεια για δέκα χρόνια κλειστό επαναλειτούργησε όταν πλέον η Ελλάδα είχε ανακηρυχθεί ανεξάρτητο Βασίλειο. Το γεγονός αυτό ουσιαστικά διαφοροποίησε και το ρόλο του Πατριαρχικού Τυπογραφείου που μέχρι τότε θεωρούταν ο αποκλειστικός "ελεύθερος τυπογραφικός" θεσμός του Ελληνισμού της διασποράς.
Σημειώσεις
Η Ιδέα της ίδρυσης και λειτουργίας τυπογραφείου για τις ανάγκες του Οικουμενικού Πατριαρχείου ήταν πολύ παλαιότερη. Από τα μέσα του 16ου αιώνα, με την εισβολή των Οθωμανών στην Ευρώπη μέχρι ακόμα και την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η Ορθόδοξη Εκκλησία πάσχιζε ν΄ αντισταθεί στην προπαγάνδα της Καθολικής Εκκλησίας καθώς και σε ζητήματα που προέκυπταν από την πολιτική των Δυτικών Κρατών απέναντι στο Πατριαρχείο. Το σκηνικό άλλαξε ιδιαίτερα όταν πατριάρχης ανέλαβε ο Κύριλλος Λούκαρις ο οποίος γνωρίζοντας, από προηγούμενη αρχιεροσύνη εξαρχίας στη Πολωνία, τις προσηλυτιστικές μεθόδους των Καθολικών κατέβαλε ιδιαίτερες προσπάθειες στην ίδρυση τυπογραφείου για έκδοση εκκλησιαστικών και σχολικών βιβλίων, γεγονός που το πέτυχε με την δημιουργία του "Τυπογραφείου της Αδελφότητας της Λεοντόπολης" στην Πολωνία.
Όταν ανέλαβε δε πατριάρχης συνέδραμε οικονομικά και ηθικά τον Νικόδημο Μεταξά ο οποίος και δημιούργησε το πρώτο ορθόδοξο τυπογραφείο στην Κωνσταντινούπολη (1627). Μετά όμως τη διάλυση αυτού η ιδέα επανίδρυσης για ενάμισι αιώνα είχε ατονίσει, μέχρι που ανέλαβε πατριάρχης ο Γρηγόριος Ε΄.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική τυπογραφία Κατηγορία:Οικουμενικό Πατριαρχείο Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Τουρκοκρατία
Μέση Γη
thumb|Ο χαρακτήρας του [[Γκόλουμ που εμφανίζεται στα έργα του Τόλκιν σχετικά με τη Μέση-γη.]] Μέση Γη αποκαλείται η περιοχή (ήπειρος) του κόσμου της Άρντα (αρχαίας Γης) που γέννησε η φαντασία του Τόλκιν και στην οποία διαδραματίζεται η μυθολογία του. Ο όρος «Μέση Γη» αποτελεί κυριολεκτική μετάφραση του αρχαιοαγγλικού middangeard, ο οποίος αναφέρεται στον κόσμο μας ή στα κατοικούμενα τμήματά του.
Από μυθολογικής πλευράς, ο όρος αποτελεί μετάφραση από τον ξωτικό όρο Έντορ ή Έννοραθ (στις αντίστοιχες γλώσσες των Ξωτικών Κουένυα (Quenya) και Σίνταριν (Sindarin)). Η ήπειρος Έντορ εξελίχτηκε στον χερσαίο χώρο της Ευρασίας όταν η αρχέγονη γη πήρε τη σφαιρική μορφή που έχει σήμερα.