cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ήπειρος (περιοχή)
Γεωγραφία
Τα όρια της Ηπείρου, από τους μυθικούς χρόνους, εκτείνονται από τον Αμβρακικό κόλπο στα νότια μέχρι το Γενούσο (Σκούμπι) ποταμό στα βόρεια  και από το Ιόνιο πέλαγος δυτικά μέχρι την οροσειρά της Πίνδου ανατολικά. Ο ποταμός Γενούσος χώριζε την Ήπειρο από το γεωγραφικό διαμέρισμα που άλλοτε λεγόταν Ιλλυρία. Σήμερα το τμήμα της Ηπείρου που βρίσκεται μεταξύ του Γενούσου (βόρεια) και των σημερινών ελληνοαλβανικών συνόρων (νότια) ανήκει στο Αλβανικό κράτος και είναι η λεγόμενη Βόρεια Ήπειρος. Η μορφολογία του εδάφους της Ηπείρου είναι κυρίως ορεινή με κυρίαρχη τη μεγαλύτερη οροσειρά της Ελλάδας, την Πίνδο. Η ψηλότερη κορυφή της φτάνει τα 2.600 μέτρα.
Ονομασία
Η ονομασία προέρχεται από το επίθετο ἄπειρος, τη δωρική προφορά της λέξης ἤπειρος, και της αποδόθηκε από τους απέναντι Κερκυραίους που αναφέρονταν στη γη απένατί τους, με την έννοια της μεγάλης έκτασης ξηράς. Σε νόμισμα των αρχαίων κατοίκων της περιοχής, κατά τον 3ο π.Χ. αι., αναφέρεται και η λέξη ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ (των Ηπειρωτών, το Ηπειρωτικόν).
Η Ήπειρος στην Προϊστορική Εποχή
Η Ήπειρος κατοικήθηκε από τους παλαιολιθικούς χρόνους. Η ανασκαφή του Βρετανού καθηγητή Eric Higgs με τον Σωτήριο Δάκαρη το 1963-1965 στο Παλαιολιθικό Σπήλαιο Ασπροχάλικο Πρέβεζας απέδωσε ευρήματα ζωής Homo Sapiens από το 100.000 - 10.000 π.Χ. Παρόμοια ευρήματα βρήκαν οι ανωτέρω στη θέση Καστρίτσα Ιωαννίνων. Μεταγενέστερα οι κάτοικοι εκείνης της εποχής ήταν τροφοσυλλέκτες, κυνηγοί και ποιμένες και κατασκεύασαν μεγάλους τύμβους για να θάψουν τους ηγέτες τους. Οι τύμβοι αυτοί είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά με εκείνους που κατασκευάστηκαν αργότερα από τους Μυκηναίους. Το στοιχείο αυτό έχει υποστηριχθεί από την αρχαιολογική κοινότητα ότι αποτελεί απόδειξη της συγγένειας μεταξύ Ηπειρωτών της παλαιολιθικής και νεολιθικής εποχής και Μυκηναίων της μετέπειτα εποχής του Χαλκού. Στην Ήπειρο βρέθηκαν και πολλοί οικισμοί και ευρήματα της καθεαυτού Μυκηναϊκής εποχής. Τα πιο σημαντικά από αυτά βρέθηκαν στο Νεκρομαντείο του Αχέροντα ποταμού και στο Μαντείο της Δωδώνης (του Δωδωναίου Δία). Οι Δωριείς εισέβαλαν στην Πελοπόννησο δια μέσου της Ηπείρου και της Μακεδονίας στο τέλος της 2ης χιλιετίας π.χ. (περίπου 1100 με 1000 π.χ.), όμως οι λόγοι αυτής της μετακίνησης δεν έχουν διασαφηνιστεί. Ενώ πολλοί κάτοικοι της περιοχής μετανάστευσαν προς νότο, εκείνη την εποχή εμφανίστηκαν στην Ήπειρο οι τρεις βασικές φυλές της (σύμφωνα και με τους ιδρυτικούς μύθους των φυλών αυτών). Τα φύλα αυτά ήταν οι Χάονες στα βορειοδυτικά (σημερινή νότια Αλβανία), οι Μολοσσοί στο κέντρο (Ιωάννινα και Άρτα) και οι Θεσπρωτοί στο νότο (Θεσπρωτία και Πρέβεζα).
Αρχαιότητα
right|thumb|200px|Η Ήπειρος στην αρχαιότητα
Οι Αιακίδες εγκαθίδρυσαν δυναστεία Μολοσσών στην Ήπειρο και την ένωσαν σε ενιαία πολιτική οντότητα από το 370 π.χ.. Οι Μολοσσοί συμμάχησαν με το ισχυρό, εκείνη την εποχή Μακεδονικό βασίλειο, και το 359 π.χ. η Μολοσσίδα πριγκίπισσα Ολυμπιάδα, ανιψιά του βασιλιά Αρύββα της Ηπείρου, παντρεύτηκε τον βασιλιά Φίλιππο Β’ της Μακεδονίας. Θα έφερνε στον κόσμο τον Μέγα Αλέξανδρο.
Με τον θάνατο του Αρύββα, τον διαδέχτηκε ο Αλέξανδρος Α' της Ηπείρου στον θρόνο. Ο Αιακίδης της Ηπείρου, διαδέχτηκε τον Αλέξανδρο, όμως εκθρονίστηκε από τον Κάσσανδρο της Μακεδονίας το 313 π.χ.. Ο γιος του Αιακίδη Πύρρος ανέβηκε στον θρόνο το 295 π.χ. και για έξι έτη πολέμησε εναντίον των Ρωμαίων στη Νότια Ιταλία και τη Σικελία. Η εκστρατεία του έκανε την Ήπειρο, προσωρινά, ισχυρή δύναμη στον τότε γνωστό κόσμο και από τότε υπάρχει ο όρος Πύρρειος νίκη, που αναφέρεται στις νίκες που όμως προκαλούν δυσαναπλήρωτες απώλειες στον νικητή.
Από την Ήπειρο καταγόταν και η Διηδάμεια (αδελφή του Πύρρου) η οποία ήταν σύζυγος του περίφημου Δημητρίου του Πολιορκητή (Πλούταρχος: Δημήτριος 25).
Τον 3ο αι. π.Χ. η Ήπειρος παρέμεινε υπολογίσιμη, ενωμένη υπό του Κοινού των Ηπειρωτών ως ομόσπονδο κράτος με το δικό της κοινό αντιπροσώπων (ή συνέδριο όπως αναφέρονταν). Όμως βρέθηκε στο επίκεντρο των πολέμων μεταξύ Μακεδονίας και της ανερχόμενης δύναμης: της Ρώμης. Το κοινό των Ηπειρωτών παρέμεινε ουδέτερο στη διαμάχη αυτή, όμως στον Γ΄ Μακεδονικό Πόλεμο (171-168 π.χ.) οι Μολοσσοί πήραν το μέρος των Μακεδόνων, ενώ οι Χάονες και οι Θεσπρωτοί το μέρος των Ρωμαίων. Οι συνέπειες ήταν καταστροφικές για την Ήπειρο, οι Μολοσσοί υποτάχτηκαν το 167 π.χ. και 150.000 κάτοικοι έγιναν σκλάβοι. Η περιοχή λεηλατήθηκε τόσο έντονα, από τους Ρωμαίους που έπρεπε να περάσουν 500 χρόνια για να επανακάμψει και πάλι η ζωή στην Ήπειρο.
Ρωμαϊκή εποχή
Η Ήπειρος υπαγόταν από το 167 π.Χ. στην αχανή ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας ως το 27 π.Χ., οπότε είχε υπαχθεί (για έναν περίπου αιώνα) στη νεοϊδρυθείσα ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας. Το 48-45 π.Χ. ιδρύθηκαν στο έδαφός της από τον Καίσαρα δυο ρωμαϊκές αποικίες, το Βουθρωτό (σημ. Butrint) και η Φωτική (κοντά στη σημ. Παραμυθιά), που η επικράτειά της εκτεινόταν σε ολόκληρη τη Θεσπρωτία. Μετά τη ναυμαχία του Άκτιου (31 π.Χ.), ο νικητής Οκταβιανός Αύγουστος ίδρυσε κοντά στη σημερινή Πρέβεζα μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Βαλκανικής, τη Νικόπολη, που η επικράτειά της («χώρα») είχε συμπεριλάβει μέσα στα όριά της το έδαφος των σημερινών νομών Πρέβεζας και Άρτας, καθώς και ένα μέρος του σημερινού νομού Αιτωλοακαρνανίας. Την Ήπειρο διέσχιζαν παρακλάδια της ρωμαϊκής Εγνατίας οδού, που εξασφάλιζαν την επικοινωνία με την Κεντρική και Νότια Ελλάδα.
Βυζαντινή εποχή
Η Ήπειρος περιήλθε στην ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία (Βυζάντιο), όταν διαιρέθηκε η αυτοκρατορία το 395 μ.χ.. Όταν έπεσε η Κωνσταντινούπολη από τους σταυροφόρους το 1204, ο Μιχαήλ Α' Κομνηνός Δούκας κατέλαβε την Ήπειρο και ίδρυσε το ανεξάρτητο Δεσποτάτο της Ηπείρου, με πρωτεύουσα την Άρτα. Γεωγραφικά, το Δεσποτάτο περιλάμβανε εκτός από την Ήπειρο (από τον ποταμό Γενουσό στα βόρεια ως τον Αμβρακικό), την Αιτωλία, την Ακαρνανία και περιοχές της Βόρειας Μακεδονίας. Το 1348 την περιοχή την κατέλαβαν προσωρινά Σέρβοι, υπό την αρχηγεία του Στέφανου Δουσάν, και αργότερα για ένα διάστημα κατέλαβαν κάποιες πόλεις Αλβανοί. Το 1359 το Δεσποτάτο πέρασε στην επικράτεια του Βυζαντίου, αλλά όχι για πολύ. Λίγο πριν την Οθωμανική κατάκτηση, η Ήπειρος ελέγχονταν από την Ιταλική οικογένεια των Τόκκων. Παρά την εναλλαγή διοικήσεων και κατακτητών, τουλάχιστον οι πόλεις της Ηπείρου διατηρούσαν κυρίως Ελληνικό πληθυσμό. Όπως αναφέρεται σε πανηγυρικό κείμενο που γράφτηκε μεταξύ 1427-1446, "Αι δε πόλεις καθαρόν έτι σώζουσι το ελληνικόν γένος, ...".
Τουρκοκρατία
Η Οθωμανική περίοδος ήταν εξαιρετικά επώδυνη για την Ήπειρο, οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις δόθηκαν στους μουσουλμάνους και πολλοί Ηπειρώτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή, για μια καλύτερη ζωή. Υπήρχαν όμως μεμονωμένες περιοχές στα παράλια που βρίσκονταν υπό βενετική κυριαρχία μέχρι τα τέλη του 15ου αι. όπου ολοκληρώθηκε η οθωμανική κατάκτηση στην Ήπειρο (Πρέβεζα, Πάργα κ.α.). Η περιοχή υπήρξε εστία εξεγέρσεων με κυριότερη αυτή του Διονυσίου του Φιλοσόφου, που καταπνίγηκε στο αίμα το 1611.
Από τον 17ο αιώνα πολλοί έμποροι από τα Ιωάννινα, το Μέτσοβο, το Ζαγόρι και άλλες περιοχές, συνέβαλαν με τα ευεργετήματά τους στην πνευματική ανάκαμψη του τόπου, με την ανέγερση σχολείων και βιβλιοθηκών. Ορισμένοι από αυτούς ήταν ο Απόστολος Αρσάκης, οι αδελφοί Μάνθος και Γεώργιος Ριζάρης, ο Μιχαήλ Τοσίτσας, ο Σίμων Σίνας, οι αδελφοί Ζωσιμάδες, οι αδελφοί Ευάγγελος και Κωνσταντίνος Ζάππας, ο Χρηστάκης Ζωγράφος και πολλοί άλλοι. Αξιομνημόνευτη είναι και η συμβολή πολλών Ηπειρωτών διδασκάλων της εποχής (Μπαλάνος Βασιλόπουλος, Νεόφυτος Δούκας, Αθανάσιος Ψαλίδας κ.α.). Η Ήπειρος υπήρξε από τις περιοχές που καλλιέργησαν έντονα τις ιδέες του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Δεν είναι υπερβολική η έκφραση που αναφέρεται στα Γιάννενα (Ιωάννινα) εκείνη την εποχή, ότι είναι «πρώτα στα άρματα, στα γρόσια και στα γράμματα». Τον 18ο αιώνα, με τη σταδιακή παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανέλαβε πασάς στα Ιωάννινα ο μουσουλμάνος-αλβανός (Τουρκαλβανός) Αλή πασάς από το Τεπελένι (1788). Για ένα διάστημα ήλεγχε μια εκτεταμένη περιοχή (Δυτική Ελλάδα, Πελοπόννησος), όμως έμειναν ξακουστές οι πολύχρονες συγκρούσεις μεταξύ του στρατού του και των Σουλιωτών, τους οποίους εξουθένωσε και τους ανάγκασε να αποχωριστούν τις πατρογονικές εστίες ύστερα από δολοπλοκίες (1803). Ο Αλή πασάς υπήρξε έξυπνος διπλωμάτης, αλλά με τις ραδιουργίες του για να αποκτήσει όλο και πιο πολύ επιρροή, προκάλεσε την οργή του Σουλτάνου, ο οποίος διέταξε τον αποκεφαλισμό του.
Από την Επανάσταση του ’21 ως την απελευθέρωση της Άρτας
Δύο από τα τρία ιδρυτικά μέλη της Φιλικής εταιρείας που προετοίμασαν το έδαφος για την Επανάσταση ήταν από την Ήπειρο, ο Νικόλαος Σκουφάς και ο Αθανάσιος Τσακάλωφ (από Άρτα και Ιωάννινα αντίστοιχα). Όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821 πολλές πόλεις και χωρία της περιοχής ύψωσαν τη σημαία της επανάστασης και οι Ηπειρώτες συμμετείχαν ενεργά στις συγκρούσεις, εντός και εκτός Ηπείρου.
Με το πέρας της Επανάστασης (1830), η Ήπειρος δεν περιήλθε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Όμως ιδιαίτερα έντονη υπήρξε η συμβολή των Ηπειρωτών ευεργετών στην ενίσχυση του κράτους, όπως του Γεωργίου Σταύρου, ιδρυτή και πρώτου διευθυντή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, Γεώργιος Αβέρωφ, ιδρυτή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Ο πρώτος πρωθυπουργός της Ελλάδας (ως συνταγματικής μοναρχίας) υπήρξε ο Ηπειρώτης Ιωάννης Κωλέττης, από το Συρράκο.
20ός αιώνας
Η Συνθήκη του Βερολίνου το 1881 έδωσε στην Ελλάδα την περιοχή της Άρτας και με τους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13 προσαρτήθηκε και η υπόλοιπη Ήπειρος. Όμως τελικά οι περιοχές Κορυτσάς και Αργυροκάστρου, δηλαδή η Βόρεια Ήπειρος, επιδικάστηκε στη νεοϊδρυθείσα τότε Αλβανία μετά από ιδιαίτερη πίεση των Ιταλών διπλωματών. Με την αναγκαστική αποχώρηση του ελληνικού στρατού το 1914 από τη Βόρεια Ήπειρο, οι Βορειοηπειρώτες συγκρότησαν δική τους αυτόνομη κυβέρνηση και στρατό, που αντιμετώπισε με επιτυχία τις επιθέσεις της αλβανικής χωροφυλακής και Αλβανών ατάκτων, μέχρι να υποχρεωθεί η Αλβανική κυβέρνηση να υπογράψει το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, με το οποίο αναγνώρισε την αυτονομία της περιοχής και τα πολιτικά, θρησκευτικά δικαιώματα των κατοίκων της. Όταν ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, ο ελληνικός στρατός εισήλθε ξανά στη Βόρειο Ήπειρο, όμως λόγω του εθνικού διχασμού την κατέλαβαν το 1916 οι Ιταλοί. Παρόλο που η Διάσκεψη ειρήνης στο Παρίσι το 1919, επιδίκασε την περιοχή στην Ελλάδα, διπλωματικές μηχανορραφίες, κυρίως της Ιταλίας, καθώς και ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1919-1922, συντέλεσαν να προσαρτηθεί η Β. Ήπειρος στην Αλβανία το 1924.
Η Ιταλία του Μουσολίνι κατέλαβε την Αλβανία το 1939 και στις 28 Οκτωβρίου 1940 κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα. Μετά όμως τη νικηφόρο προέλαση του ελληνικού στρατού, η Β. Ήπειρος απελευθερώθηκε για 3η φορά. Ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος είχε μεγάλη σημασία και σε παγκόσμια κλίμακα καθώς ήταν η πρώτη νίκη επί του Άξονα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με την επίθεση όμως της Γερμανίας τον Απρίλιο του 1941 μέσω Γιουγκοσλαβίας, ακολούθησε συνθηκολόγηση της Ελλάδας. Η Ήπειρος στην περίοδο της κατοχής ανήκε στην ιταλική ζώνη κατοχής και αργότερα με τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας στους Συμμάχους (1943), ανήκε στη γερμανική ζώνη.
Στα βουνά της Ηπείρου έγιναν σκληρές μάχες στον εμφύλιο πόλεμο, μεταξύ του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, ακόμη και πριν ολοκληρωθεί η αποχώρηση των Γερμανών από την περιοχή.
Η Ήπειρος μεταπολεμικά υπήρξε από τις πιο παραμελημένες, οικονομικά, περιοχές της χώρας, με πολλούς Ηπειρώτες να φεύγουν για το εξωτερικό για μια καλύτερη τύχη. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες μεγάλη έξαρση έχει σημειώσει ο τουρισμός της περιοχής, ιδιαίτερα το καλοκαίρι στις παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά ακόμη και τον χειμώνα στις ορεινές (ιδιαίτερα στο Ζαγόρι και το Μέτσοβο).
Καθαλάτωση
Σημειώνεται ότι κατά τη συνεχή λειτουργία των λεβήτων παρουσιάζεται συνεχής αύξηση της πυκνότητας των αλάτων, εντός του υδροθαλάμου, και τούτο διότι με κάθε νέα ποσότητα νερού που εισέρχεται στο λέβητα, μετατρεπόμενο σε ατμό, τα άλατα που περιέχει παραμένουν στον υδροθάλαμο. Έτσι, κάθε νέα υδροδότηση, όπως συνέβαινε παλαιότερα στις σιδηροδρομικές ατμομηχανές, ή και όταν γίνεται προς συμπλήρωση νερού λόγω απωλειών στο τροφοδοτικό κύκλωμα του λέβητα, αυξάνεται συνεχώς η ποσότητα των αλάτων, καθιστώντας έτσι αφενός το νερό πυκνότερο εντός του υδροθαλάμου, και αφετέρου μεγαλύτερης έκτασης δημιουργίας λεβητολίθου.
Η αφαίρεση του λεβητολίθου, που τυγχάνει ιδιαίτερα δυσθερμαγωγό σώμα και που μπορεί άλλοτε να είναι σκληρός και άλλοτε πολτώδης, ανάλογα με την ποιότητα των αλάτων, καθίσταται πολύ δυσχερής. Για τον λόγο αυτό έχουν επινοηθεί πολλοί τρόποι παρεμπόδισης της δημιουργίας και για την αφαίρεσή του, μηχανικοί, χημικοί και ηλεκτρικοί. Σημαντικότεροι εξ αυτών θεωρούνται εκείνοι της πρόληψης της δημιουργίας λεβητολίθου που συνηθέστερα γίνεται ως προπαρασκευή του τροφοδοτικού νερού λεβήτων των μεγάλων εγκαταστάσεων ατμολεβήτων με συσκευές αφαλάτωσης. Γενικότερα, η προπαρασκευή αυτή αποτελεί ιδιαίτερο επιστημονικοτεχνικό κλάδο και απασχολεί κυρίως βιομηχανίες και εντεταλμένους στη συντήρηση ομοίων εγκαταστάσεων ή και συσκευών, π.χ. πλυντηρίων, θερμοσιφώνων, ηλιακών θερμοσιφώνων κ.λπ.
Άξια ιδιαίτερης μνείας, εξ όλων των μεθόδων είναι η ηλεκτρική μέθοδος όπου ο αρνητικός πόλος μικρής γεννήτριας συνεχούς ρεύματος συνδέεται με τα τοιχώματα του λέβητα, κλείνοντας το κύκλωμα με ένα βολτόμετρο, καλούμενη μέθοδος Stromlos. Άλλοι μέθοδοι είναι: η μέθοδος Alfloc, η μέθοδος TIA, η μέθοδος Porta κ.ά.
Τζορτζ Μπάλντοκ
Ο Τζορτζ Μπάλντοκ (αγγλικά: George Baldock, γενν. 9 Μαρτίου 1993) είναι Έλληνας-Βρετανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Ελλάδα, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ.
Μίλτον Κέινς Ντονς
Ο Μπάλντοκ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία στην Μίλτον Κέινς Ντονς. Ο μεγάλος αδελφός του, Σαμ Μπάλντοκ, έπαιξε επίσης για το σύλλογο.
2009-10
Ο Μπάλντοκ έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Μίλτον Κέινς Ντονς ΦΚ στις 8 Μαΐου 2010, στην ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Μπράιτον εντ Χόουβ Άλμπιον για την Λιγκ Ουάν, μπαίνοντας ως αλλαγή στη θέση του Ντάνιελ Πάουελ στο 81ο λεπτό.
2010-11
Ο Μπάλντοκ έπαιξε τον πρώτο 90λεπτο αγώνα του για τον σύλλογο την τελευταία ημέρα της σεζόν 2010-11, σε έναν αγώνα της Λιγκ Ουάν εναντίον της Όλνταμ Αθλέτικ.
2011-12
Στις 30 Οκτωβρίου 2011, εντάχθηκε στην Νορθάμπτον Τάουν με δανεισμό ενός μηνός. Τον Μάρτιο του 2012, εντάχθηκε με δανεισμό στην Τάμγουορθ, μαζί με τον συμπαίκτη του Τσάρλι Κόλινς. Έκανε το ντεμπούτο του στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Γκέιτσεχεντ, όπου αγωνίστηκε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.
2012-13
Στις 3 Μαΐου 2012, εντάχθηκε στην ισλανδική Ιθροταμπάνταλαγκ Βεστμανάεϊγια, με δανεισμό ενός μηνός. Έκανε το ντεμπούτο του για τον σύλλογο τρεις μέρες αργότερα, στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2012, στην εκτός έδρας ήττα με 2-1 εναντίον της Σέλφος. Ο Μπάλντοκ έλαβε ποινή ενός αγώνα στις 5 Ιουνίου 2012, αφού συγκέντρωσε τέσσερις κίτρινες κάρτες στους έξι πρώτους αγώνες του. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στις 20 Ιουνίου 2012, στη νίκη με 3-1 επί της Κνάτσπιρνουντεϊλντ. Την επόμενη μέρα, ο σύλλογος ανακοίνωσε ότι η περίοδος δανεισμού του Μπάλντοκ είχε παραταθεί μέχρι τις 8 Αυγούστου, που σήμαινε ότι θα ήταν επιλέξιμος για την προκριματική φάση του Γιουρόπα Λιγκ. Στις 3 Ιουλίου 2012, έλαβε νέα ποινή ενός αγώνα, αφού έγινε ο πρώτος παίκτης της σεζόν στα ισλανδικά πρωταθλήματα που έφτασε το όριο των επτά κίτρινων καρτών σε αγώνες πρωταθλήματος και κυπέλλου. Παρ 'όλα αυτά, έκανε την πρώτη εμφάνισή του σε ευρωπαϊκή διοργάνωση δύο ημέρες αργότερα, αφού είχε επιλεγεί στο βασικό σχήμα στην ήττα με 0-1 εναντίον της ιρλανδικής Σεντ Πάτρικς Αθλέτικ, για τον πρώτο αγώνα της πρώτης προκριματικής φάσης του Γιουρόπα Λιγκ.
Η Ιθροταμπάνταλαγκ ανακοίνωσε στις 9 Αυγούστου 2012 ότι η περίοδος δανεισμού του Μπάλντοκ είχε παραταθεί μέχρι το τέλος του μήνα.
Μετά την επιστροφή του από τον δανεισμό στην Ιθροταμπάνταλαγκ, ο Μπάλντοκ εντάχθηκε για άλλη μία φορά με δανεισμό στην Τάμγουορθ της Νάσιοναλ Λιγκ. Υπέγραψε με την ομάδα μέχρι το τέλος του έτους, μαζί με τους συμπαίκτες του στη Ντονς, Τσάρλι Κόλινς και Τζόρνταν Άιβι-Γουάρντ. Ο Μπάλντοκ σημείωσε το πρώτο γκολ για την Τάμγουορθ εναντίον της Γουόκινγκ ΦΚ, σε μία νίκη με 3-2. Στις 19 Δεκεμβρίου 2012, σκόραρε δύο φορές για την Τάμγουορθ, καθώς κέρδισε την Κόρμπι Τάουν με 4-2, στο δεύτερο γύρο του Τσάλεντζ Τρόφι.
2014-15
Ο Μπάλντοκ αγωνίστηκε αρκετές φορές για την Μίλτον Κέινς Ντονς στο πρώτο μισό της σεζόν 2014-15, συμπεριλαμβανομένης της αλησμόνητης νίκης με 4-0 επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον δεύτερο γύρο του Λιγκ Καπ, στις 26 Αυγούστου 2015.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2015, ο Μπάλντοκ εντάχθηκε με δανεισμό μέχρι το τέλος της σεζόν 2014-15 με την Όξφορντ Γιουνάιτεντ της Λιγκ Του. Έπαιξε σε 12 αγώνες για την ομάδα, σημειώνοντας ένα γκολ στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Μόρκαμπ ΦΚ.
2015-16
Ο Μπάλντοκ επέστρεψε στην Όξφορντ Γιουνάιτεντ με μονοετή δανεισμό στις 30 Ιουνίου 2015. Κατά τη διάρκεια του δανεισμού του, ο Μπάλντοκ καθιερώθηκε ως αναπόσπαστο μέρος της ομάδας και αργότερα ονομάστηκε στην Ομάδα της Χρονιάς 2015-16 της Λιγκ Του, για τις εμφανίσεις του με την Όξφορντ.
Στις 28 Ιανουαρίου 2016, αφού εντυπωσίασε κατά τη διάρκεια του δανεισμού του με την Όξφορντ, η Μίλτον Κέινς Ντονς ανακοίνωσε ότι ο Μπάλντοκ είχε ανακληθεί.
Στις 3 Μαΐου 2016, έχοντας κερδίσει θέση βασικού παίκτη, ο Μπάλντοκ ονομάστηκε Νέος Παίκτης της Χρονιάς 2015-16 στα βραβεία του συλλόγου στο τέλος της σεζόν.
2016-17
Στις 29 Ιουλίου 2016, ο Μπάλντοκ υπέγραψε την προέκταση του συμβολαίου του με την Μίλτον Κέινς Ντονς, κρατώντας τον στην ομάδα μέχρι το καλοκαίρι του 2018. Στις 26 Νοεμβρίου του 2016, έκανε την 100η εμφάνισή του για την ομάδα, στην εκτός έδρας νίκη με 1-2 επί της Κόβεντρι Σίτι.
Σέφιλντ Γιουνάιτεντ
Στις 13 Ιουνίου 2017, ο Μπάλντοκ επανενώθηκε με τον πρώην προπονητή της Όξφορντ, Κρις Γουάιλντερ, όταν εντάχθηκε στην προσφάτως προβιβασμένη στην Τσάμπιονσιπ Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, με τριετές συμβόλαιο. Στις 28 Απριλίου 2019, ο Μπάλντοκ είδε τις «Λεπίδες» να κερδίζουν την άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ, μετά από 12 χρόνια απουσίας.
Κάμπος Χίου
thumb|285px|Παραδοσιακό σπίτι στον Κάμπο Νότια της πόλης εκτείνεται η εύφορη πεδιάδα της Χίου που είναι γνωστή ως Κάμπος, κατάφυτη από περιβόλια με εσπεριδοειδή. Ο Κάμπος διαθέτει πολλά υπόγεια νερά, αλλά και το πιο γόνιμο έδαφος της Χίου. Είναι γεμάτος με κτήματα και θερινές κατοικίες των παλιών αριστοκρατικών οικογενειών της Χίου.
Τζορτζ Μπάλντοκ
Εθνική ομάδα
Ο Μπάλντοκ αγωνίζεται για την Εθνική Ελλάδας, καθώς η μία του γιαγιά είναι ελληνικής καταγωγής, κι έτσι επέλεξε τη "γαλανόλευκη" αντί της Εθνικής Αγγλίας στην οποία θα μπορούσε επίσης να αγωνιστεί. Είχε αναφερθεί πως ο προπονητής της Ελλάδας, Τζον φαν ΄τ Σχιπ, ήθελε να τον καλέσει στην ομάδα το 2020. Τελικά, στις 27 Μαΐου 2022, ο Μπάλντοκ κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα, από τον προπονητή Γκουστάβο Πογέτ, για τους αγώνες εναντίον των Βορείου Ιρλανδίας, Κοσσυφοπεδίου και Κύπρου για το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ 2022-23 από τις 2 έως τις 12 Ιουνίου 2022. Είχε αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα λίγες μέρες νωρίτερα.
Κάμπος Χίου
Οι περιηγητές του 18ου και 19ου αιώνα έχουν περιγράψει την ομορφιά αυτού του χώρου με κάθε λεπτομέρεια. Περιδιαβαίνοντας κανείς τα αμέτρητα, στενά και δαιδαλώδη δρομάκια του Κάμπου εντυπωσιάζεται από τα διώροφα και τριώροφα αρχοντικά του. Φτιαγμένα κυρίως από θυμιανούσικη πέτρα με το γήινο κοκκινωπό χρώμα, περιβάλλονται από ψηλούς πέτρινους τοίχους και αυλόθυρες με τοξωτές εισόδους.
Τζορτζ Μπάλντοκ
Προσωπική ζωή
Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Σαμ Μπάλντοκ, είναι επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και αυτή τη στιγμή παίζει στην Όξφορντ Γιουνάιτεντ, όπου ο άλλος μεγαλύτερος αδερφός του, Τζέιμς, είναι ιατρός του συλλόγου.
Κάμπος Χίου
Ο Κάμπος άρχισε να κατοικείται από τη Μαόνα, γενουατική εμπορική εταιρία, της οποίας τα περισσότερα μέλη της ανήκαν στην οικογένεια Ιουστινιάνη. Αυτοί είχαν αναλάβει τους οικονομικούς πόρους και το εμπόριο, αλλά και την προστασία του νησιού από τους διάφορους εχθρούς και τους τοπικούς άρχοντες γύρω στον 14ο αιώνα. Υπολογίζεται ότι κάποτε υπήρχαν γύρω στα 200 κτήματα, ελάχιστα όμως σώζονται σήμερα από τα αρχοντικά της πρώτης περιόδου. Σήμερα πολλοί ιδιοκτήτες αρχοντικών φροντίζουν να τα επαναφέρουν στην αρχική τους μορφή, της πρώτης ή της δεύτερης φάσεως μετά το 1881.
Εικόνες
Καμπος
Τζορτζ Μπάλντοκ
Διακρίσεις
Σέφιλντ Γιουνάιτεντ
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίλτον Κέινς Ντoνς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθάμπτον Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τάμγουορθ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νάσιοναλ Λιγκ (αγγλικό ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιθροταμπάνταλαγκ Βεστμάναεϊγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισλανδίας Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όξφορντ Γιουνάιτεντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Γουλιέλμος ΦιτςΚλάρενς του Μάνστερ
Ο Γουλιέλμος ΦιτςΚλάρενς, αγγλ. William FitzClarens (19 Μαΐου 1824 - 30 Απριλίου 1901) από τον Οίκο του Αννοβέρου ήταν 2ος κόμης του Μάνστερ (Munster).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου ΦιτςΚλάρενς 1ου κόμη του Μάνστερ και της Μαίρης Γουίννταμ, νόθας κόρης του Γεωργίου Ο'Μπράιαν Γουίννταμ κόμη του Έγκρεμοντ. Ο πατέρας του ήταν νόθος γιος του Γεωργίου Δ΄ της Βρετανίας.
Το 1842 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Μάνστερ και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ήταν τυπικό για έναν της τάξης του στη Βικτωριανή εποχή: συναντήσεις για κυνήγια και χοροί. Ανέλαβε τη θέση σημαιοφόρου και υπολοχαγού στη Σκωτική Φρουρά Τυφεκιοφόρων (1842). Επίσης τη θέση ανθυπολοχαγού της Φρουράς Γρεναδιέρων (1843) και λοχαγού (1849). Αποσύρθηκε από το στρατό το 1851.
Το 1901 απεβίωσε στο Χόουβ του Ανατολικού Σάσσεξ σε ηλικία 77 ετών, τρεις μήνες μετά την άνοδο του 2ου εξαδέλφου του Εδουάρδου Ζ΄ στο θρόνο. Τάφηκε στο Κάκφηλντ του Σάσσεξ. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Γοδεφρείδος και μετά ο Ώμπρεϋ ως κόμητες του Μάνστερ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Βιλελμίνα Κέννεντυ-Έρσκιν, μετέπειτα συγγραφέα μυθιστορημάτων. Η μητέρα της Αυγούστα ΦιτςΚλάρενς ήταν αδελφή του Γεωργίου ΦιτςΚλάρενς. Είχε επιζήσαντα τέκνα:
BBC Βορειοδυτικά
Το BBC Βορειοδυτικά (αγγ. BBC North West) είναι τοπικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας του BBC στη Βόρεια Αγγλία και εκπέμπει στις περιοχές Τσισάιρ, Γκρέιτερ Μάντσεστερ, Λανκασάιρ, Μέρσεϋσάιντ, Βόρειο Γιόρκσαϊρ, Δυτικό Γιόρκσαϊρ, Ντέρμπισαϊρ, Κάμπρια και Νήσος του Μαν
Ο φορέας ξεκίνησε να εκπέμπει το 1922 και εδρεύει στην πόλη του Σάλφορντ.
Ραδιόφωνο
200px|αριστερά|thumb|Τα στούντιο του σταθμού στην οδό Hanover Street στο Λίβερπουλ.
Στούντιο
250px|right|thumb|Τα στούντιο της οδού Dickenson Road, στο [[Μάντσεστερ τα πρώτα τηλεοπτικά στούντιο έξω από το Λονδίνο, έδρα του σταθμού από το 1929 ως το 1957]]
Από το 1929 μέχρι το 1957, ο φορέας στεγάζονταν σε μια πρώην εκκλησία στην οδό Dickenson Road στη περιοχή Ράσολμ του Μάντσεστερ. Από το 1957 μέχρι το 1975, ο φορέας στεγάζονταν στο Ραδιομέγαρο στους Κήπους του Πικαντίλι στην πόλη Μάντσεστερ. Από το 1975, όπου ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Νέου Ραδιομεγάρου, ξεκίνησε σταδιακά την μετακίνησή του εκεί. Τον Μάιο του 1981, ολοκληρώθηκε το δεύτερο τηλεοπτικό στούντιο στο Νέο Ραδιομέγαρο και έτσι πλέον μπορούσε να εκκενώσει εντελώς τα στούντιό του στο Πικαντίλι ύστερα από 52 χρόνια.
Από το Φθινόπωρο του 2011, τα στούντιο βρίσκονται στην περιοχή MediaCityUK στο Σάλφορντ, όπου παραμένει μέχρι και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Local Radio Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί
Φαρνάβαζος Α΄ της Ιβηρίας
Ο Φαρνάβαζος Α΄ (ფარნავაზ I, γεωργιανή προφορά: pʰɑrnɑvɑz) ήταν ο βασιλιάς του Κάρτλι, ενός αρχαίου Γεωργιανού βασιλείου που ήταν γνωστό με το όνομα Ιβηρία στην κλασική αρχαιότητα. Τα Γεωργιανά Χρονικά πιστώνουν στον Φαρνάβαζο την αρχή της βασιλικής περιόδου στο Κάρτλι και την γεναρχία της δυναστείας των Φαρναβαζιδών. Άλλα ανεξάρτητα χρονικά όπως η Συνομιλία του Κάρτλι θεωρούν ότι είναι ο δεύτερος βασιλιάς των Γεωργιανών. Σύμφωνα με τα μεσαιωνικά στοιχεία, οι περισσότεροι μελετητές τοποθετούν την βασιλιά του Φαρνάβαζου σε ένα μεγάλο μέρος του 3ου αιώνα π.Χ: Σύμφωνα με τον πρίγκιπα Βαχούστι του Κάρτλι η βασιλεία του ορίζεται στο 302 με 237 π.Χ., κατά τον Σίριλ Τουμάνοφ ορίζεται στο 299 με 234 π.Χ. ενώ σύμφωνα με τον Πάβλε Ινγκόροκβα ορίζεται στο 284 με 219 π.Χ.. Η άνοδος, η ανάδυση και η αυτοκρατορική επέκταση της Ιβηρικής μοναρχίας δένεται άμεσα με τη νίκη του Αλεξάνδρου του Μέγα κατά των Αχαιμενιδών. Ο Φαρνάβαζος διακυβέρνησε υπό την κηδεμονία των Σελευκιδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαρναβαζίδες
Αφέλια
μικρογραφία|Ένα κομμάτι αφέλια Η αφέλια είναι παραδοσιακό Κυπριακό χοιρινό πιάτο. Είναι μαριναρισμένο και μαγειρεμένο σε κόκκινο κρασί με θρυμματισμένους σπόρους κόλιανδρου. Το πιάτο περιέχει αλάτι, πιπέρι και λάδι. Κατά την Αγγλοκρατία (από το 1878) σημειώθηκε η χρήση βουτύρου αντί για λάδι. Συνήθως σερβίρεται με πατάτες, πλιγούρι και γιαούρτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα
Νικαιώτικος Χριστιανισμός
Ο Νικαιώτικος Χριστιανισμός είναι το ρεύμα του Πρωτοχριστιανισμού το οποίο προήλθε από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας.
Ο Νικαιώτικος Χριστιανισμός κατέστη κρατική θρησκεία το 380 εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (δηλαδή σχεδόν έναν αιώνα μετά την Αρμενία, πρώτο κράτος που εκχριστιανίστηκε επισήμως το 301) όταν ο Θεοδόσιος Α΄ επέβαλε νομοθεσία η οποία απαγόρευε τις παγανιστικές λατρείες, καθώς και οποιαδήποτε σχετιζόμενη με αυτές δραστηριότητα εντός των συνόρων της Αυτοκρατορίας.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Χριστιανική θεολογία Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Χριστολογία
Δημόδοκος επιγραμματοποιός
Ο Δημόδοκος, αποκαλούμενος και Δημόδοκος ο Λέριος ήταν γνωμικός φιλόσοφος και επιγραμματοποιός του 5ου αιώνα π.Χ.
Επιγράμματα
Είναι γνωστός από διάφορα ηθολογικά σκωπτικά επιγράμματα. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται τέσσερα επιγράμματά του (ΧΙ 235, 236, 237 και ενδεχομένως το 238) που διακρίνονται για την επιθετική τους διάθεση εναντίον των κατοίκων ορισμένων περιοχών. Αμυνόμενος μετέτρεψε ένα σκωπτικό σχόλιο εις βάρος των Χιωτών.
Δημόκριτος επιγραμματοποιός
Ο Δημόκριτος  ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός που αναφέρεται από τον Διογένη Λαέρτιο και χαρακτηρίζεται σαφής και ανθηρός. Στην Ανθολογία του Πλανούδη σώζεται ένα επίγραμμά του (Ελληνική Ανθολογία XVI 180).
Πηγές
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Παουλίνα Γκούμπα
Η Παουλίνα Γκούμπα (γενν. 14 Μαΐου 1991) είναι Πολωνή αθλήτρια του στίβου που εξειδικεύεται στη σφαιροβολία. Είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης για το 2018 στη σφαιροβολία. Έχει κατακτήσει ακόμη δύο μετάλλια στη σφαιροβολία σε Πανεπιστημιάδα.
Τα ατομικά της ρεκόρ είναι 19.38 μ στον ανοιχτό και 18.77 μ στον κλειστό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες της σφαιροβολίας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου
Monsuno
Παραπομπές
Κατηγορία:Anime
Δήμος Σφακιωτών
thumb|Δήμος Σφακιωτών Ο Δήμος Σφακιωτών ήταν δήμος του νομού Λευκάδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λευκάδας. Είχε 1.862 κατοίκους, και ήταν ο τέταρτος σε πληθυσμό δήμος στο νησί της Λευκάδας.
Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νησιού μαζί με το Δήμο Καρυάς και περιλάμβανε μεταξύ άλλων τα χωριά Λαζαράτα (έδρα του δήμου), Ασπρογερακάτα, Φρυάς, Σπανοχώρι, Πινακοχώρι,Πρεμεντινός, Κάβαλος και Εξάνθεια. Όπως μαρτυρούν και τα τοπονύμια η αρχική προέλευση των κατοίκων αυτών των χωριών ήταν από την Κρήτη. Στα όρια του δήμου βρίσκεται το φαράγγι της Μέλισσας, ένα από τα πιο όμορφα σημεία του νησιού.
Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
Πασίκυπρος της Ταμασσού
Ο Πασίκυπρος ήταν βασιλιάς της αρχαίας Ταμασσού στην Κύπρο το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. .
Αναφέρεται ότι ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Ταμασσού αφού πούλησε το βασίλειο του για 50 τάλαντα στον Φοίνικα βασιλιά του Κιτίου Πουµιάθονα. Όπως μας λέει ο Στράβωνας έκανε άσωτη ζωή και παίρνωντας τα 50 τάλαντα αποσύρθηκε στην Αμαθούντα όπου πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Ταμασσού
1857
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1857 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Βλαντιμίρ Βερμέζοβιτς
Ο Βλαντιμίρ Βερμέζοβιτς (σερβ. Владимир Вермезовић - Vladimir Vermezović, γεννήθηκε 30 Ιουνίου 1963), είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τη Σερβία, που υπήρξε διεθνής με τη Γιουγκοσλαβία και νυν προπονητής.
Βιογραφία
Ως παίκτης έκανε μεγάλη καριέρα στην Παρτιζάν Βελιγραδίου από το 1981 ως το 1989, με την οποία κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1983, 1986, 1987) και ένα Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (1989). Επίσης, έχει αγωνιστεί σε ομάδες στην Ισπανία, στη Γερμανία και στην Ελλάδα, στην Α΄ Εθνική και στη Β΄ Εθνική, με τoν Πανιώνιο, από το 1991 ως το 1995.
Το 1985 αγωνίστηκε δυο φορές στην εθνική ομάδα της Γιουγκολσαβίας.
Ως προπονητής εργάστηκε στη Σερβία, στη Σλοβακία και τη σεζόν 2009-10 δουλεύει στους Κάιζερ Τσιφς στη Νότια Αφρική.
Αναφορές
Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Β β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αννόβερο 96 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Χιχόν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Σπαρτάκ Τρνάβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Βαγγέλης Αποστόλου
Ο Βαγγέλης Αποστόλου είναι Έλληνας πολιτικός, ενώ από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι τον Αύγουστο του 2015 ήταν αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης της κυβέρνησης Τσίπρα.
Από τις 23 Σεπτεμβρίου 2015, ήταν Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην Κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα. Είναι Βουλευτής Ευβοίας με τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Εντάχθηκε από νωρίς ιδεολογικά στον χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς και τον Συνασπισμό και το 1996 εξελέγη Βουλευτής. Στη διάρκεια της τετραετούς θητείας του, ως το 2000, ανέπτυξε έντονη κοινοβουλευτική δραστηριότητα τόσο στο νομοθετικό έργο όσο και στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Διετέλεσε μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ από το 2004 έως το 2010 αναλαμβάνοντας το συντονισμό των θεμάτων Αυτοδιοίκησης και Περιφερειακής Ανάπτυξης του κόμματος και κατόπιν των θεμάτων Οικολογίας, Περιβάλλοντος και Αγροτικής Πολιτικής, ενώ είναι μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής από το 1998 ως σήμερα. Στις διπλές εκλογές του 2012 επανεξελέγη Βουλευτής με το ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.
Ανέπτυξε πλούσια αρθρογραφία τόσο στα κεντρικά (Ελευθεροτυπία, Αυγή, Κόσμος του Επενδυτή και Εφημερίδα των Συντακτών) όσο και στα τοπικά μέσα ενημέρωσης και ανέδειξε πολλά ζητήματα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, επικεντρώνοντας σε θέματα αγροτικής ανάπτυξης, περιβάλλοντος, ενέργειας και κοινωνικής πολιτικής.
Το 2014, θέτει υποψηφιότητα στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης ως υποψήφιος Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας. Η παράταξη Η Στερεά σε νέα Τροχιά πέρασε στο δεύτερο γύρο και στις εκλογές της 25ης Μαΐου κατέγραψε ποσοστό 44,30%, έλαβε δέκα έδρες ως μείζων αντιπολίτευση με τον ίδιο επικεφαλής στο Περιφερειακό Συμβούλιο Στερεάς Ελλάδας.
Στον ανασχηματισμό της 29ης Αυγούστου 2018, αντικαταστάθηκε από τον Σταύρο Αραχωβίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Slugterra
Το Slugterra είναι καναδική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Ασάφ Φίπκε. Η σειρά παράχθηκε από το καναδικό στούντιο παραγωγής κινουμένων σχεδίων Nerd Corps Entertainment, μια θυγατρική της DHX Media. Έκανε πρεμιέρα στο Family Chrgd στις 3 Σεπτεμβρίου 2012 και ξεκίνησε να μεταδίδεται στις Ηνωμένες Πολιτείες τον επόμενο μήνα.
Από την αρχή της προβολής της σειράς, έχουν προβληθεί τρεις κύκλοι με 13 επεισόδια ο καθένας, ακολουθούμενοι από πολλά ειδικά επεισόδια και ταινίες. Τον Σεπτέμβριο του 2014 ανακοινώθηκε η έναρξη τέταρτου κύκλου με 13 επεισόδια, ο οποίος συμπεριλάμβανε την τέταρτη ταινία της σειράς με τίτλο Eastern Caverns, η οποία προβλήθηκε τον Αύγουστο του 2015 στον Καναδά και ξεκίνησε να προβάλλεται στην καναδική τηλεόραση από τις 17 Ιανουαρίου 2016 σε τέσσερα επεισόδια. Ο τέταρτος κύκλος προβλήθηκε από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο 2016. Μια πέμπτη ταινία, με τίτλο Into the Shadows, προβλήθηκε στον Καναδά τον Αύγουστο του 2016 και προβλήθηκε στην καναδική τηλεόραση σε τέσσερα επεισόδια τον Οκτώβριο του 2016. Τον Σεπτέμβριο του 2019 επιβεβαιώθηκε η παραγωγή περισσότερου περιεχομένου όπως μια εκπομπή ζωντανής δράσης, 20 νέα επεισόδια, ένα παιχνίδια για κινητά και ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας.
Έχουν κυκλοφορήσει αρκετά προϊόντα που σχετίζονται με τη σειρά, συμπεριλαμβάνοντας περιεχόμενο ζωντανής δράσης και βιντεοπαιχνίδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδικές τηλεοπτικές σειρές
Μόσχος (γένος)
μικρογραφία|Μόσχος στο Νιου Φόρεστ, [[Αγγλία.]]
Μόσχος ή μοσχάρι ονομάζεται η μικρής ηλικίας αγελάδα ή ταύρος. Οι μόσχοι εκτρέφονται για να γίνουν ενήλικα βοοειδή ή σφάζονται για το κρέας τους, που ονομάζεται μοσχαρίσιο (σε αντίθεση με το βόειο από τα μεγαλύτερης ηλικίας βοοειδή), και το δέρμα τους.
«Μοσχάρι» είναι ο όρος που χρησιμοποιείται από τη γέννηση έως τον απογαλακτισμό, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις ο όρος «μόσχος» χρησιμοποιείται έως ότου το ζώο είναι ενός έτους. Η γέννηση ενός μόσχου είναι γνωστή ως γέννα. Ένα μοσχάρι που έχει χάσει τη μητέρα του είναι ένα ορφανό μοσχάρι, γνωστό και ως βότανο ή μοσχάρι στα βρετανικά αγγλικά. Τα μοσχάρια Μπόμπι είναι νεαρά μοσχάρια που πρέπει να σφάζονται για ανθρώπινη κατανάλωση. Το θηλυκό μοσχάρι μέχρι να γεννήσει ονομάζεται και δαμάλι, το οποίο αν είναι μεγαλωμένο σωστά, στους δώδεκα μήνες θεωρείται πλέον έφηβο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγελάδα
Πυχαγιάρβι
Το Πυχαγιάρβι (1993 – 1995 Πυχασάλμι) είναι δήμος και πολίχνη της Φινλανδίας.
Βρίσκεται στη Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου. Το Πυχαγιάρβι ιδρύθηκε το 1866, παίρνοντας το όνομά του από τη Λίμνη Πυχαγιάρβι, ενώ αναγνωρίστηκε επίσημα ως πόλη τον Ιανουάριο του 1993. Τα δυο άλλα κέντρα πληθυσμού του δήμου είναι το Πυχασάλμι και το Ρουοτάνεν.
Στο Πυχαγιάρβι βρίσκεται το ορυχείο Πυχασάλμι, το οποίο είναι το βαθύτερο ορυχείο της Ευρώπης.
Από το Πυχαγιάρβι καταγόταν ο Μάτι Γιουχάνι Σαάρι, γνωστός για τη δολοφονία 10 φοιτητών του Καουχαγιόκι, και τη μετέπειτα αυτοκτονία του, στις 23 Σεπτεμβρίου του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2012-2013
Το πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής της περιόδου 2012-13 περιλάμβανε σημαντικές μεταβολές, αφού διεξήχθη σε δύο ομίλους αντί για έναν, έπειτα από χρόνια. Συμμετείχαν σε αυτό 26 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους, τον Βόρειο Όμιλο και τον Νότιο Όμιλο. Την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία εξασφάλιζαν τρεις ομάδες οι οποίες ήταν: ο πρωταθλητής του Βόρειου και ο πρωταθλητής του Νότιου Ομίλου καθώς και ο νικητής του αγώνα κατάταξης μεταξύ των ομάδων που θα κατακτούσαν την 2η θέση στους ομίλους. Υποβιβάζονταν οκτώ ομάδες, τέσσερις από κάθε όμιλο.
Μετά το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Α2 εξασφάλισαν οι πρωταθλητές των δύο ομίλων Α.Ε. Ψυχικού και Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας και η νικήτρια του αγώνα μπαράζ μεταξύ των δεύτερων των δύο ομίλων ΑΕΚ καθώς και ο Ηρακλής Γ.Σ. λόγω αδυναμίας συμμετοχής του Περιστερίου. Υποβιβάστηκαν οι Α.Γ.Ε. Χαλκίδα, Γ.Σ. Κρόνος Αγίου Δημητρίου, Έσπερος Α.Ο.Π.Α. και Γ.Σ. Ερμής Περάματος από τον Νότιο Όμιλο, καθώς και οι ΣΑΑΚ Ανατόλια, Α.Ο. Μεταμόρφωση Βόλου, Α.Σ. Ιωνικός Ιωνίας και ΜΕΝΤ από τον Βόρειο Όμιλο.
Βόρειος Όμιλος
Β= Βαθμοί, ΑΓ = Αγώνες, Ν = Νίκες, Η = Ήττες, ΜΗΔ= Μηδενισμοί
Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις
Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ρωσικά: Вооружённые Силы Союза Советских Социалистических Республик, ВС СССР) αποτέλεσαν στις ένοπλες δυνάμεις της Ρωσικής ΣΟΣΔ (1917-1922), και της Σοβιετικής Ένωσης (1922-1991) από τη δημιουργία τους, στον απόηχο του Ρωσικού Εμφύλιου Πολέμου, έως και την ουσιαστική διάλυσή τους τον Δεκέμβριο του 1991.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2012-2013
Παραπομπές
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2012 2013 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2012 2013
Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις
Σύμφωνα με τον πανενωτικό νόμο για τη στρατιωτική υπηρεσία του Σεπτεμβρίου του 1925, οι Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούνταν από πέντε μέρη: το Στρατό Ξηράς, την Πολεμική Αεροπορία, το Πολεμικό Ναυτικό, την Κρατική Πολιτική Διεύθυνση (ГПУ), και τους φρουρούς νηοπομπής. Η ГПУ έγινε αργότερα ανεξάρτητη και συγχωνεύτηκε με το НКВД το 1934. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα Πυραυλικά Στρατεύματα Στρατηγικού Προορισμού (1960), η Αεράμυνα (1948) και τα πανενωτικά στρατεύματα Πολιτικής Προστασίας (1970) προστέθηκαν, στην πρώτη, τρίτη και έκτη θέση αντίσχτοιχα, στην επίσημη σοβιετική αναγνώριση συγκριτικής σημασίας (με τις χερσαίες δυνάμεις να είναι δεύτερες, η Πολεμική Αεροπορία τέταρτη και το πέμπτο το Πολεμικό Ναυτικό).
Οι Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις στη συνέχεια χωρίστηκαν σε διάφορες ένοπλες δυνάμεις των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών, συμπεριλαμβανομένων των νέων Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ένοπλες Δυνάμεις της Σοβιετικής Ένωσης
Τεχνητή Λίμνη Κλήρου
Η Τεχνητή Λίμνη Κλήρου είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λευκωσίας στην Κύπρο. Βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας Κλήρου.
Ιστορικό και πληροφορίες
Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο φράγμα, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 2007. Τον ίδιο μήνα λειτούργησε και η τεχνητή λίμνη (ταμιευτήρας).
Η Τεχνητή Λίμνη Κλήρου υπερχείλισε τρεις φορές από την ημέρα κατασκευής της έως σήμερα:
Η Τεχνητή Λίμνη Κλήρου εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Κλήρου υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: κυπρίνος, κουνουπιέρης, ηλιόψαρο, κοκκινοφτέρα, ιριδίζουσα πέστροφα, αλβούρνος, χρυσόψαρο, λαβράκι, γατόψαρο και τιλάπια.
Πηγές
Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λευκωσίας Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου Κατηγορία:Κλήρου
Γιακόβ Σβέτοσλαβ
Βούλγαρος δεσπότης
Η ακριβής καταγωγή του Γιακόβ Σβέτοσλαβ δεν είναι καθαρή, αν και είναι γνωστό ότι ήταν ο ίδιος Ρώσος ευγενής ή ο γιος κάποιου. Ο Γιακόβ ή ο πατέρας του πιθανότατα έφτασαν στη Βουλγαρία με το κύμα των Ρώσων που έφευγαν λόγω της Μογγολικής εισβολής στη Ρωσία το πρώτο μισό του 13ου αιώνα. Ο ιστορικός Πλάμεν Παβλόφ θεωρεί ότι ο Γιακόβ Σβέτοσλαβ ήταν απόγονος των πριγκίπων των Ρως του Κιέβου, και υπολογίζει την ημερομηνία γέννησής του τις δεκατίες 1210 ή 1220. Στα τέλη της δεκαετίας 1250, ο Γιακόβ Σβέτοσλαβ ήταν ήδη ισχυρός ευγενής. Παντρεύτηκε μια κόρη του Θεόδωρου Β΄ Λάσκαρη από τον γάμο του με την κόρη του Τσάρου Ιβάν Ασέν Β΄, Ελένη. Μέχρι το 1261, είχε γίνει Δεσπότης, υψηλόβαθμος ευγενής στη Βουλγαρική ιεραρχία. Ο τίτλος του απονεμήθηκε πιθανά από τον δικό του άρχοντα, τον ηγεμόνα της Βουλγαρίας, παρά τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, πιθανά τον Κωνσταντίνο Τιχ. Ο Γιακόβ Σβέτοσλαβ ήταν κοντά στη Βουλγαρική αυλή και δήλωσε υποταγή στον Κωνσταντίνο Α΄. Έτσι, ο τσάρος τον έκανε ηγεμόνα μιας κτίσης που συνήθως θεωρούνταν ότι ήταν νότια από την περιφέρεια του Βίντιν στη δυτική Βουλγαρική Αυτοκρατορία. Βυζαντινές πηγές αναφέρουν για τις κτίσεις του ότι βρίσκονταν «κοντά στον Αίμο», συνεπώς κοντά στη Σόφια, μεταξύ των Ουγγρικών κτίσεων στα βόρεια και τη Μακεδονία στα νότια.
Το 1261, διοίκησε τις Βουλγαρικές δυνάμεις σε ένα πόλεμο εναντίον της Ουγγαρίας κοντά στο Σεβερίν (δυτική Βλαχία), και το 1262 πιθανά πολέμησε εναντίον του Βυζαντίου, όταν ο Βυζαντινός στρατός εισέβαλε στα εδάφη του τον επόμενο έτος κατά τη διάρκεια μια αντιβουλγαρικής εκστρατείας. Οι αδιάρρηκτοι δεσμοί του Γιακόβ Σβέτοσλαβ με τη Ρωσική πατρίδα του μαρτυράται από το αίτημά του προς τον Βούλγαρο πατριάρχη. Ο Γιακόβ αιτήθηκε τη λήψη ενός αντιγράφου του Νομοκανόνα που μετά στάλθηκε στον Κύριλλο Β΄, τον Μητροπολίτη του Κιέβου. Είχε ως παράρτημα μια επιστολή από τον Γιακόβ όπου ο ευγενής αποκαλεί τον μητροπολίτη «επίσκοπο όλης της Ρωσικής γης... των προγόνων μου». Το αντίγραφο τελειώνει με ένα απόσπασμα στο οποίο ο Γιακόβ αποκαλείται «Βούλγαρος δεσπότης». Επίσης έκοψε δικά του νομίσματα που φέρουν ατελείς εικόνες του Αγίου Δημητρίου ή του Γιακόβ του ίδιου, ντυμένου ως πολεμιστή με κράνος και σπαθί.
Ούγγρος και Βούλγαρος ηγεμόνας του Βίντιν
Το 1263, η κατάσταση στη Βουλγαρία ήταν κάθε άλλο από σταθερή, καθώς ο Κωνσταντίνος Α΄ αντιμετώπιζε ταυτόχρονα την απειλή των διεκδικήσεων του προκατόχου του Μίτσο Ασέν και μια ευρείας κλίμακας Βυζαντινή εισβολή. Επειδή ο Κωνσταντίνος Α΄ δεν ήταν σε θέση να βοηθήσει τον Γιακόβ εναντίον των προελαύνοντων Βυζαντινών, ο Γιακόβ ζήτησε βοήθεια από τον βόρειο γείτονά του, Ούγγρο βασιλιά Στέφανο Ε΄. Οι Ούγγροι απώθησαν τους Βυζαντινούς έξω από την περιοχή του Γιακόβ και οι ίδιοι εισέβαλαν σε εδάφη υπό Βυζαντινό έλεγχο. Έχοντας διασωθεί από τη Βυζαντινή απειλή, ο Γιακόβ Σβέτοσλαβ υποτάχθηκε στην Ουγγρική κυριαρχία. Ο Στέφανος Ε΄ τον όρισε ως ηγεμόνα της επαρχίας του Βίντιν στον Δούναβη, που στο παρελθόν κυβερνιόταν για λογαριασμό της Ουγγαρίας από τον αποθανόντα Ροστισλάβ Μιχαήλοβιτς και του επέτρεψε να διατηρήσει τα εδάφη του στο νότο. Αν δεν διοριζόταν ο Γιακόβ Σβέτοσλαβ ως Ούγγρος υποτελής στο Βίντιν, η Βουλγαρία θα είχε ανακτήσει τον έλεγχο στην πόλη το 1263.
Στο 1264, ωστόσο, η Ουγγαρία καταβυθίστηκε σε ένα άλλο εμφύλιο πόλεμο μεταξύ του Στέφανου Ε΄ και του πατέρα του Μπέλα Δ΄. Φοβούμενος τη Βουλγαρική τιμωρία και την έλλειψη ουγγρικής στήριξης αν ο Μπέλα Δ΄ έβγαινε νικητής, το 1265 ο Γιακόβ Σβέτοσλαβ άλλαξε την υποταγή του προς τη Βουλγαρία και αναγνώρισε την εξουσία του Κωνσταντίνου Α΄ Τιχ. Οι δύο πέρασαν τον Δούναβη του 1265 και έκαναν έφοδο στα ουγγρικά φρούρια βόρεια του ποταμού. Μέχρι την άνοιξη του 1266, ωστόσο, ο Στέφανος Ε΄ είχε καθιερωθεί ως ο μοναδικός ηγεμόνας της Ουγγαρίας, και στις 23 Ιουνίου 1266, ανακατέκτησε το Βίντιν από τον Γιακόβ μετά από σύντομη πολιορκία. Δυο κύματα Ουγγρικών επιδρομών προχώρησαν καταστρέφοντας την επαρχία του Βίντιν και μπήκαν στις κτήσεις του Κωνσταντίνου Α΄.
Παρά την αντίσταση των Βουλγάρων, οι Ούγγροι υπέταξαν μια σειρά από πόλεις όπως το Πλέβεν. Παρά την προηγούμενη αποστασία του Γιακόβ Σβέτοσλαβ στη βουλγαρική κυριαρχία, οι Ούγγροι τον επανέφεραν ως κυβερνήτη-μαριονέτα της περιφέρειας του Βίντιν. Το 1266, αναφέρθηκε ακόμη και ως «τσάρος των Βουλγάρων» (imperator Bulgarorum) σε ουγγρικές πηγές, ενδεχομένως, για να ενθαρρυνθεί η αντιπαλότητα μεταξύ του Κωνσταντίνου Α΄ και του Γιακόβ Σβέτοσλαβ για το βουλγαρικό θρόνο ή απλώς για να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες του Γιακόβ.
Τελική υποταγή στη Βουλγαρία και θάνατος
Ο θάνατος του Στεφάνου Ε΄ το 1272 σήμαινε ότι τον διαδεχόταν το βρέφος γιος του Λαδίσλαος Δ΄, με τη χήρα σύζυγό του και μητέρα του αγοριού, Ελισάβετ, ως αντιβασίλλισα. Εκείνη την εποχή, ο Γιακόβ Σβέτοσλαβ διατηρούνταν ακόμη στο Βίντιν ως Ούγγρος υποτελής. Πιθανώς το 1273, η Ουγγρική ηγεμονία στο Μπρανίτσεβο, δυτικά των κτήσεων του Γιακόβ, τέθηκε σε τέρμα από δύο Κουμάνους-Βούλγαρους ευγενείς, τους Νταρμάν και Κουντελίν. Απομονωμένος από τους Ούγγρους κυριάρχους του και αντιμετωπίζοντας την απειλή μίας Βουλγαρικής επίθεσης από τα ανατολικά, ο Γιακόβ Σβέτοσλαβ για άλλη μια φορά υποτάχθηκε στη Βουλγαρία. Έφτασε στο Τάρνοβο για να διαπραγματευτεί την υποταγή του με τη βασιλική σύζυγο του Κωνσταντίνου Α΄, Μαρία Καντακουζηνή, που ήταν η κυρίαρχη φιγούρα στο βασίλειο εκείνη την εποχή, λόγω της παράλυσης του τσάρου. Εκεί, ο Ιακώβ εγκρίθηκε επισήμως από την πολύ νεότερη Μαρία ως δεύτερος γιος της, μετά το βρέφος διάδοχο Μιχαήλ Β΄. Αυτή η υιοθεσία σταθεροποίησε τους δεσμούς του με την Αυλή και σήμαινε ότι θα μπορούσε να διατηρήσει με ασφάλεια την αυτόνομη κτήση του ως Βούλγαρος υποτελής. Ο ίδιος έτρεφε επίσης ελπίδες να ανέβει στο θρόνο με τον παραμερισμό του Μιχαήλ Β΄, όταν ο Κωνσταντίνος Α΄ πέθαινε. Υποψιασμένη για αυτές τις άπιστες προθέσεις του Γιακόβ, η σύζυγος του Κωνσταντίνου Α΄ Μαρία πιστεύεται, ότι τον δηλητηρίασε και πέθανε το 1275 ή 1276/1777, λίγο πριν από την Εξέγερση του Ιβάιλο.
Αν και η τύχη της πόλης του ίδιου του Βίντιν είναι ασαφής, τουλάχιστον ένα μέρος των κτήσεων του Γιακόβ σίγουρα αποκαταστάθηκε άμεσα στην κυριαρχία του βουλγαρικού κράτους στον απόηχο του θανάτου του. Ένα τέτοιο έδαφος ήταν η περιφέρεια του Σεβρλίγκ που βρίσκεται νοτιοδυτικά του Βίντιν, η οποία το 1278 είχε τεκμηριωθεί ότι ανήκε στη Βουλγαρία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βούλγαροι ευγενείς Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας)
Ρίνο Μαρτίνι
Ο Βιτόρε (Ρίνο) Μαρτίνι (Vittore Martini) ήταν Ιταλός ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1912 στο Μιλάνο και απεβίωσε στις 17 Ιανουαρίου 1993 στην ίδια πόλη, σε ηλικία 80 ετών.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε αρκετούς ιταλικούς συλλόγους τις δεκαετίες του 1930 και 1940, όπως μεταξύ άλλων η Τερνάνα και η Μίλαν, ξεπερνώντας συνολικά τις 100 συμμετοχές. Χαρακτηριστικό ήταν πως παρότι αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας με τη φανέλα της Σαβόνα, για το πρωτάθλημα της Σέριε Β (1940-41), κατάφερε να σημειώσει δύο τέρματα, το πρώτο με πέναλτι και το δεύτερο με απευθείας βολέ.
Προπονητική καριέρα
Στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα προπονητή και βρέθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940 στην Πορτογαλία και στον πάγκο της Μπελενένσες, με την οποία τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος και στα μέσα της δεκαετίας του 1950 στη Βιτόρια Σετούμπαλ, όπου κατέλαβε την όγδοη θέση. Το 1957 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Ελλάδας, ενώ παράλληλα (όπως ήταν σύνηθες την εποχή εκείνη) υπήρξε και προπονητής της ΑΕΚ.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ντράγκαν Βούλεβιτς
Ο Ντράγκαν Βούλεβιτς (Драган Bулeвић, 13 Δεκεμβρίου 1970) είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής.