cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρώτος Ιταλικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας
Η απόσυρση των Παπικών Κρατών
Στην κατάσταση αυτή, ο Πάπας Πίος Θ' με το διάγγελμά του στο Παπικό Κονσιστόριο στις 29 Απριλίου 1848 με τίτλο Non-semel (Ούτε μια φορά), αποκήρυξε την εισβολή του στρατού του στο Βένετο. Αυτή η αλλαγή στάσης προερχόταν από τη δυσκολία σύγκρουσης με μία μεγάλη καθολική δύναμη, όπως ήταν η Αυστριακή Αυτοκρατορία. Ο Πίος Θ' φοβόταν την πιθανότητα ενός σχίσματος με τους Αυστριακούς Καθολικούς, γεγονός που θα αποδυνάμωνε την Καθολική Εκκλησία και συνεπακόλουθα τη δύναμη, το κύρος και την εξουσία του. Όπως χαρακτηριστικά διακήρυξε, Έχουμε πληροφορηθεί επίσης ότι κάποιοι εχθροί της Καθολικής θρησκείας έχουν αδράξει αυτή την ευκαιρία για να πυροδοτήσουν τα μυαλά των Γερμανών ενάντια στην ενότητα αυτής της Αγίας Έδρας.
Λιύντικα
Βιογραφία
Πολέμησε εναντίον των Βουλγάρων, ενώ ο πατέρας του Αρπάντ άρχισε με τον κύριο στρατό του και τους συμμάχους του Μοραβούς να επιτίθεται στην Παννονία και τα Βουλγαρικά σύνορα, στη μεγάλη Ουγγρική πεδιάδα. Έπειτα από την κατάκτηση μάλλον έγινε ηγεμόνας της Μοραβίας, διότι εκεί αναφέρεται ένα κάστρο με το όνομα Λαβέντενμπουρτς σε έγγραφο τού 1054.
Πρώτος Ιταλικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας
Η απόσυρση των Παπικών Κρατών
Τα παπικά στρατεύματα όμως, και ο διοικητής τους, Τζιοβάνι Ντουράντο, αγνόησαν τις επιθυμίες του Πίου Θ' και συνέχισαν την εκστρατεία, αλλά η πράξη του Πίου Θ' είχε ήδη αφήσει ισχυρό αποτύπωμα. Αναφορά του διαγγέλματός του έφτασε στο γενικό επιτελείο των Πεδεμοντίων στις 2 Μαΐου, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία. Περισσότερο απ' όλους επηρεάστηκε από το γεγονός ο Κάρολος Αλβέρτος, γράφοντας στον υπουργό του Οτάβιο Ταόν ντι Ρεβέλ, ''Ο λόγος του Πάπα είναι μια πράξη που θα μπορούσε να έχει τεράστιες συνέπειες. Σίγουρα θα κάνει ζημιά στο σκοπό της ιταλικής ανεξαρτησίας.''
Λιύντικα
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Πρώτος Ιταλικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας
Η απόσυρση των Παπικών Κρατών
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας
Άρνι Μάγκνουσον
Ο Άρνι Μάγκνουσον (Árni Magnússon, 13 Νοεμβρίου 1663 – 7 Ιανουαρίου 1730) ήταν Ισλανδός λόγιος και συλλέκτης χειρογράφων, που άφησε πίσω του την ομώνυμη μεγάλη συλλογή (Αρναμάγνειος Συλλογή Χειρογράφων).
Ο Άρνι γεννήθηκε στο χωριό Κβεναμπρέκα της κομητείας Νταλασύσλα, στη δυτική Ισλανδία, όπου ο πατέρας του, Μάγκνους Γιόνσον, ήταν εφημέριος. Μητέρα του ήταν η Γκουντρούν Κετιλσντότιρ, κόρη του αρχιδιακόνου Κέτιλ Γιερούνταρσον. Το παιδί ανατράφηκε από τους παππούδες και τον θείο του. Σε ηλικία 17 ετών ο Άρνι έγινε δεκτός ως μαθητής στο Menntaskólinn, το αρχαιότερο γυμνάσιο της Ισλανδίας, στο Σκάλχολτ. Τρία χρόνια αργότερα, το 1683, ταξίδεψε στη Δανία με τον πατέρα του για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Από εκεί αποφοίτησε μέσα σε δύο χρόνια με το πτυχίο του attestus theologiæ και προσλήφθηκε ως βοηθός του «βασιλικού αρχαιογνώστη» Τόμας Μπαρτόλιν. Τον βοήθησε στη σύνταξη του έργου Antiquitates danicæ, καθώς και στη μεταγραφή, μετάφραση και υπομνηματισμό χιλιάδων σελίδων ισλανδικών χειρογράφων.
Μετά τον θάνατο του Μπαρτόλιν το 1690, ο Μάγκνουσον έγινε βιβλιοθηκάριος και γραμματέας του Δανού πολιτικού Ματίας Μοτ (Matthias Moth), αδελφού της Σοφί Αμαλί Μοτ, ερωμένης του βασιλιά. Από τα τέλη του 1694 μέχρι τα τέλη του 1696 ο Μάγκνουσον βρισκόταν στη Γερμανία, με αρχική αποστολή να εκτιμήσει μία συλλογή βιβλίων που είχε προσφερθεί στο πανεπιστήμιο, αλλά παρέτεινε την παραμονή του εκεί. Στο μεταξύ, προφανώς χάρη στον εργοδότη του, διορίσθηκε έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Τότε, ευρισκόμενος στη Λειψία, δημοσίευσε μία επιμελημένη έκδοση κάποιων δανέζικων χρονικών, που είχε αντιγράψει όταν εργαζόταν για τον Μπαρτόλιν. Επιστρέφοντας στη Δανία, ξανάρχισε να εργάζεται για τον Μοτ, αλλά το 1697 διορίσθηκε και ως γραμματέας στα Βασιλικά Μυστικά Αρχεία (Det Kongelige Gehejmearkiv).
Μαζί με τον νομικό Παλ Βιντάλιν, ο Μάγκνουσον στάλθηκε από τον βασιλιά της Δανίας να επιθεωρήσει και να καταγράψει τις συνθήκες στην Ισλανδία. Αυτό του πήρε 10 χρόνια, από το 1702 μέχρι το 1712. Στο διάστημα αυτό πέρασε στην Κοπεγχάγη δύο χειμώνες, τον πρώτο για να παρουσιάσει εμπορικές προτάσεις και κατά τη διάρκεια του δεύτερου (οπότε είχε μία δικαστική του υπόθεση) νυμφεύθηκε. Τα τελικά αποτελέσματα της καταγραφής ήταν η «Ισλανδική απογραφή του 1703» και το Jarðabók ή «αρχείο γαιών», η επισκόπηση για το οποίο ολοκληρώθηκε το 1714 και μεταφράσθηκε στη δανική γλώσσα μετά τον θάνατο του Μάγκνουσον. Το αρχείο αυτό τυπώθηκε σε 11 τόμους το 1911–1941. Η αποστολή του πάντως, όπως είχε ορισθεί από τον βασιλιά είχε ευρύτατο περιεχόμενο, περιλαμβάνοντας τη διερεύνηση της δυνατότητας εξορύξεως θείου, την αποτίμηση των αλιευτικών πεδίων και την αξιολόγηση της απονομής δικαιοσύνης. Ο Βιντάλιν και ο Μάγκνουσον έγιναν αποδέκτες πολλών παραπόνων για κατάχρηση εξουσίας από τους δικαστές και οι αξιωματούχοι προσβλήθηκαν από τις έρευνες των δύο ανδρών σχετικά με δικαστικές υποθέσεις του παρελθόντος και παραπονέθηκαν στην Κοπεγχάγη για τη δράση τους.
Επιστρέφοντας το 1713 στην Κοπεγχάγη, όπου θα περνούσε το υπόλοιπο της ζωής του, ο Μάγκνουσον ανέλαβε και πάλι τα καθήκοντά του ως βιβλιοθηκάριου, καθιστάμενος ο ανεπίσημος επικεφαλής των Αρχείων στις αρχές του 1720 και αργότερα ο βιβλιοθηκάριος της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου. Στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης δίδαξε φιλοσοφία και δανική αρχαιολογία, ενώ το 1721 διορίσθηκε επιπλέον καθηγητής της ιστορίας και γεωγραφίας.
Ο Μάγκνουσον είχε σε όλη τη ζωή του πάθος για τη συλλογή χειρογράφων, κυρίως ισλανδικών, αλλά και άλλων σκανδιναβικών χωρών. Είναι πιθανό πως αυτό άρχισε με τον Μπαρτόλιν, που όταν ο Άρνι έπρεπε να ταξιδέψει στην Ισλανδία το 1685 επειδή είχε πεθάνει ο πατέρας του, τού παράγγειλε να φέρει κάθε χειρόγραφο που μπορούσε να αποκτήσει, ενώ στη συνέχεια τον έστειλε στη Νορβηγία και στη Λουντ το 1689–1690 για να συλλέξει και άλλα χειρόγραφα. Επιπλέον, ο θείος του είχε διατελέσει γραφέας. Την εποχή που ο Άρνι άρχισε να συλλέγει, οι περισσότεροι μεγάλοι κώδικες είχαν ήδη φύγει από την Ισλανδία και βρίσκονταν πλέον είτε στη βασιλική συλλογή στην Κοπεγχάγη, είτε σε ιδιωτικές συλλογές σε διάφορες σκανδιναβικές χώρες. Μόλις το 1685, μετά από παράκληση του Μπαρτόλιν, απαγόρευσε ο βασιλιάς την πώληση ισλανδικών χειρογράφων σε ξένους και την εξαγωγή τους. Υπήρχαν πάντως πολλά ακόμα για τον Μάγκνουσον, ιδίως επειδή ενδιαφερόταν ακόμα και για τα πιο άσημα δείγματα και ήταν έτοιμος για όλα προκειμένου να αποκτήσει κάτι. Μετά τον θάνατο του Μπαρτόλιν, ο Μάγκνουσον βοήθησε τον αδελφό του να ετοιμάσει τα βιβλία και τα χειρόγραφά του για πώληση, ενώ κράτησε τα μεταξύ αυτών ισλανδικά χειρόγραφα για τον εαυτό του, μεταξύ των οποίων βρισκόταν και το Möðruvallabók. Χάρη στη γνωριμία του με τους Μοτ, ο Μάγκνουσον είχε κάποια πολιτική επιρροή, για την οποία φιλόδοξοι Ισλανδοί τού έδιναν βιβλία και χειρόγραφα. Οτιδήποτε δεν μπορούσε να εξασφαλίσει, το δανειζόταν και το αντέγραφε. Είχε και αντιγραφείς που εργάζονταν για λογαριασμό του στην καθηγητική του έδρα στην Κοπεγχάγη. Η συλλογή του έγινε έτσι η μεγαλύτερη του είδους του σε ολόκληρη τη βόρεια Ευρώπη. Δυστυχώς το σπίτι του κάηκε εντελώς κατά την πυρκαγιά του 1728. Με τη βοήθεια φίλων του, ο Μάγκνουσον μπόρεσε να σώσει τα περισσότερα χειρόγραφα, αλλά κάποια άλλα χάθηκαν, όπως και όλα σχεδόν τα τυπωμένα βιβλία και τουλάχιστον ένα μοναδικό αντικείμενο. Δεν είχε καταρτίσει πλήρη κατάλογο των χειρογράφων του και πολλές φορές δήλωσε ότι πίστευε πως οι απώλειες ήταν μεγαλύτερες από ό,τι γενικώς νομιζόταν. (Τα πάντα στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου καταστράφηκαν, μεταξύ των οποίων πολλά ισλανδικά τεκμήρια που σώζονται σήμερα μόνο χάρη στα αντίγραφα που είχε δημιουργήσει ο Άρνι για τον Μπαρτόλιν, ενώ και οι περισσότεροι άλλοι καθηγητές έχασαν όλα τα βιβλία τους. )
Τον Μάγκνουσον συμβουλεύονταν λόγιοι από όλη την Ευρώπη και τους βοηθούσε άμεσα. Ειδικότερα, βοήθησε σημαντικά τον Þormóður Torfason, τον βασιλικό ιστορικό της Νορβηγίας, στην ετοιμασία του έργου του για δημοσίευση, έχοντας γνωριστεί μαζί του όταν είχε ταξιδέψει εκεί για λογαριασμό του Μπαρτόλιν.
Ο Μάγκνουσον υπήρξε πρωτοπόρος στην εποχή του ως προς την εξαντλητική καταγραφή των πηγών και την προσοχή στην ακρίβεια. Με τα λόγια του: "Svo gengur það til í heiminum, að sumir hjálpa erroribus á gáng og aðrir leitast síðan við að útryðja aftur þeim sömu erroribus. Hafa svo hverir tveggja nokkuð að iðja."
Ο Μάγκνουσον νυμφεύθηκε το 1709 τη Μέτε Γιενσντάτερ Φίσερ, χήρα του βασιλικού σαγματοποιού, η οποία ήταν 10 χρόνια μεγαλύτερή του και πλούσια. Ο Μάγκνουσον έζησε μόλις ένα χρόνο και κάτι μετά την πυρκαγιά της Κοπεγχάγης, εξαρτώμενος από φίλους για τη στέγασή του και έχοντας υποχρεωθεί να μετακομίσει τρεις φορές. Ο χειμώνας ήταν δριμύς και όταν αρρώστησε χρειάσθηκε να βοηθηθεί στην υπογραφή της διαθήκης του. Απεβίωσε την επόμενη ημέρα, σε ηλικία 66 ετών, και τάφηκε στο βόρειο κλίτος της ακόμα κατεστραμμένης από την πυρκαγιά εκκλησιάς Vor Frue Kirke. Η σύζυγός του απεβίωσε οκτώ μήνες αργότερα και τάφηκε δίπλα του
Ο Μάγκνουσον άφησε τη συλλογή του στο κράτος με την πρόβλεψη της συντηρήσεώς της και της βοήθειας σε φοιτητές από την Ισλανδία. Σήμερα η συλλογή αυτή, γνωστή ως «Αρναμάγνειος Συλλογή Χειρογράφων», βρίσκεται χωρισμένη σε δύο ιδρύματα που φέρουν επίσης το όνομα του δημιουργού της. Αμφότερα έχουν τόσο εκπαιδευτική όσο και αρχειακή αποστολή. Πρόκειται για το «Αρναμάγνειο Ινστιτούτο» (Arnamagnæan Instituten) στην Κοπεγχάγη και το Ινστιτούτο Ισλανδικών Μελετών Άρνι Μάγκνουσον στο Ρέικιαβικ.
Η μορφή του Μάγκνουσον απαθανατίσθηκε σε παλαιότερο χαρτονόμισμα των 100 ισλανδικών κορονών.
Πηγές
Κατηγορία:Ισλανδοί Κατηγορία:Συλλέκτες
Ανοιχτό μάθημα
Το Ανοιχτό Μάθημα και τα χαρακτηριστικά του
Το Ανοιχτό Μάθημα στη Γερμανία είναι μια παιδαγωγική μέθοδος που προτάσσει  την επεξεργασία, τη διερεύνηση προσωπικών ερωτημάτων αλλά και την εξεύρεση απαντήσεων γι’ αυτά. Το παιδί βρίσκεται στο κέντρο της μάθησης και έχει ενεργητικό ρόλο. Η μάθηση πρέπει να προέρχεται από τις ίδιες πραγματικές εμπειρίες του και ο εκπαιδευτικός έχει το ρόλο ενός έμπειρου παρατηρητή που θα αναζητά τα έμφυτα ενδιαφέροντα του μαθητή.
Τα οργανωτικά χαρακτηριστικά που προτείνονται για την εφαρμογή του Ανοιχτού Μαθήματος είναι, η τάξη να είναι λειτουργικότερη, ο εξοπλισμός να χαρακτηρίζεται από ποικιλία και να μην είναι ελλιπής, να υπάρχει κάποιο οργανωμένο ημερήσιο ή εβδομαδιαίο πρόγραμμα και χρόνος για ελεύθερη απασχόληση. Επίσης τα ειδικά προγράμματα θα πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένα και να πραγματοποιούνται συζητήσεις σε κύκλο.
Συμπεράσματα
Συμπερασματικά, γίνεται φανερό πως η υλοποίηση του Ανοιχτού Μαθήματος μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό κάποιες προϋποθέσεις που αφορούν τις αρχές αλλά και τα οργανωτικά χαρακτηριστικά που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη για την αρτιότερη λειτουργία του.
Πηγές
Παιδοκεντρική διάσταση στη μάθηση, Michael Goehlich, ΤΥΠΩΘΥΤΩ-Γιώργος Δαρδάνος.
Κατηγορία:Εναλλακτική εκπαίδευση
Αποσχολειοποίηση
Η αποσχολειοποίηση (αγγλικά: unschooling) είναι σειρά εκπαιδευτικών φιλοσοφιών και πρακτικών γύρω από την πρωταρχική πεποίθηση ότι η μόρφωση είναι μεγαλύτερο εγχείρημα από την εκπαίδευση που προσφέρει το σχολείο. Η αποσχολειοποίηση δίνει λίγη έμφαση στο παραδοσιακό σχολικό αναλυτικό πρόγραμμα και ενθαρρύνει τα παιδιά να μαθαίνουν μέσα από τις δικές τους βιωματικές εμπειρίες συμπεριλαμβάνοντας τις δραστηριότητες, το παιχνίδι, τις ευθύνες για τα οικιακά, τα προσωπικά ενδιαφέροντα και περιέργεια, την εργασιακή εμπειρία, τα ταξίδια, τα βιβλία, τα μαθήματα επιλογής, την οικογένεια, τους μέντορες και την κοινωνική αλληλεπίδραση. Η αποσχολειοποίηση ενθαρρύνει την εξερεύνηση των δραστηριοτήτων την οποία αναλαμβάνουν τα ίδια τα παιδιά, πιστεύοντας ότι η πιο προσωπική μάθηση είναι πιο ουσιαστική, πιο εύκολα κατανοητή και κατά συνέπεια πιο χρήσιμη για το παιδί. Διαφοροποιημένη από την συμβατική εκπαίδευση, η αποσχολειοποίηση αμφισβητεί την χρησιμότητα του τυποποιημένου προγράμματος σπουδών, τις συμβατικές μεθόδους ταξινόμησης και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της παραδοσιακής σχολικής εκπαίδευσης, ενισχύοντας την εκπαίδευση σε κάθε παιδί, ατομικά.
Ο όρος «Αποσχολειοποίηση» επινοήθηκε στη δεκαετία του 1970 και χρησιμοποιήθηκε από τον εκπαιδευτικό John Holt, ο οποίος είναι ευρέως αναγνωρισμένος ως ο πατέρας της αποσχολειοποίησης. Παρόλο που συχνά θεωρούνταν υποσύνολο του homeschooling, οι οπαδοί της αποσχολειοποίησης (unschoolers) πιθανόν διαφέρουν ως προς τη φιλοσοφία από τους υποστηρικτές του homeschooling, οι οποίοι είναι, κατά κάποιο τρόπο, υπέρμαχοι της συμβατικής εκπαίδευσης. Ενώ το homeschooling έχει αποτελέσει συχνό θέμα δημόσιων συζητήσεων, στην αποσχολειοποίηση έχει δοθεί λίγη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης. Επικριτές της αποσχολειοποίησης έχουν την τάση να την θεωρούν ως μία ακραία εκπαιδευτική φιλοσοφία, ανησυχώντας πως τα αποσχολειοποιημένα παιδιά θα παρουσιάσουν έλλειψη συγκρότησης κοινωνικών δεξιοτήτων ενώ οι υποστηρικτές του ισχυρίζονται πως ισχύει το ακριβώς αντίθετο: η αυτό-καθοδηγούμενη εκπαίδευση σε ένα φυσικό περιβάλλον κάνει το παιδί περισσότερο ικανό να χειρίζεται τον «πραγματικό κόσμο».
Τα παιδιά μαθαίνουν με φυσικό τρόπο
Μία θεμελιώδης αρχή της αποσχολειοποίησης είναι ότι η περιέργεια είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό και ότι τα παιδιά από τη φύση τους θέλουν να μαθαίνουν. Ένα επιχείρημα που προκύπτει από αυτό είναι ότι στο σχολείο χρησιμοποιούνται τα ίδια τυποποιημένα μοντέλα μάθησης για όλα τα παιδιά απαιτώντας από αυτά να μαθαίνουν ένα συγκεκριμένο θέμα σε ένα συγκεκριμένο ρυθμό και σε συγκεκριμένο χρόνο ανεξάρτητα από τις ατομικές παρούσες ή μελλοντικές ανάγκες, ενδιαφέροντα, στόχους ή άλλη προϋπάρχουσα γνώση επάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Πολλοί οπαδοί της αποσχολειοποίησης (unschoolers) πιστεύουν ότι οι ευκαιρίες για πολύτιμες βιωματικές, κοινωνικά βασισμένες, αυθόρμητες και πραγματικές εμπειρίες χάνονται όταν οι εκπαιδευτικές ευκαιρίες κυριαρχούνται από ή περιορίζονται σε αυτές που συμβαίνουν μέσα στο σχολικό κτίριο.
Διαφορετικές προσεγγίσεις της μάθησης
Σύμφωνα με τους οπαδούς της αποσχολειοποίησης (unschoolers), οι ψυχολόγοι έχουν παρατηρήσει πολλές διαφορές μεταξύ των παιδιών ως προς τον τρόπο με τον οποίο αυτά μαθαίνουν. Επίσης υποστηρίζεται ότι η αποσχολειοποίηση διαθέτει εκείνες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται ώστε οι εκπαιδευτικές διαδικασίες να προσαρμόζονται στις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των παιδιών.
Διαφορές στην ανάπτυξη
Οι αναπτυξιακοί ψυχολόγοι ισχυρίζονται πως, όπως κάθε παιδί φτάνει σε κάποια ορόσημα της ανάπτυξης του σε διαφορετική ηλικία από τα υπόλοιπα, έτσι είναι, επίσης, έτοιμα για να μάθουν σε διαφορετικές ηλικίες το κάθε ένα. Ακριβώς, όπως κάποια παιδιά μαθαίνουν να περπατούν κατά τη διάρκεια ενός φυσιολογικού χρονικού περιθωρίου, από τους οχτώ μέχρι τους δεκαπέντε μήνες, και ξεκινούν να μιλούν έχοντας ένα ευρύτερο χρονικό περιθώριο, οι οπαδοί της αποσχολειοποίησης (unschoolers) επισημαίνουν ότι είναι επίσης έτοιμα και ικανά, για παράδειγμα, να διαβάσουν σε διαφορετικές ηλικίες. Πράγματι, ειδικοί έχουν ανακαλύψει ότι η μάθηση με φυσικό τρόπο προκαλεί πολύ μεγαλύτερες αλλαγές στη συμπεριφορά από τις παραδοσιακές μεθόδους εκμάθησης, αν και δεν υπάρχει, απαραίτητα, αύξηση του ποσοστού πληροφοριών που έχουν διδαχθεί. Η παραδοσιακή μάθηση απαιτεί όλα τα παιδιά να μαθαίνουν να διαβάζουν την ίδια χρονική στιγμή, καθώς και να κάνουν πολλαπλασιασμούς π.χ. την ίδια στιγμή. Οι οπαδοί της αποσχολειοποίησης (unschoolers) πιστεύουν ότι κάποια παιδιά δεν βοηθούνται στο παραδοσιακό σχολείο παρότι βαριούνται γιατί αυτό που καλούνται να μάθουν ήταν κάτι που ήταν έτοιμα να το μάθουν νωρίτερα. Ακόμη δε χειρότερα, μερικά παιδιά δεν μπορούν να βοηθηθούν αλλά αποτυγχάνουν, διότι δεν ήταν έτοιμα ακόμη για να διδαχθούν μία καινούρια πληροφορία.
Τρόποι μάθησης
Οι άνθρωποι ποικίλουν ως προς τους «τρόπους μάθησης», δηλαδή, τον τρόπο που αυτοί αποκτούν νέες πληροφορίες. Ωστόσο, έρευνα έχει δείξει ότι η προτίμηση αυτή δεν σχετίζεται με την αύξηση της μάθησης ή την βελτίωση της απόδοσης. Οι μαθητές έχουν διαφορετικές μαθησιακές ανάγκες. Σε ένα παραδοσιακό σχολικό περιβάλλον, οι δάσκαλοι σπάνια αξιολογούν έναν μεμονωμένο μαθητή διαφορετικά από τους υπόλοιπους, και παρόλο που οι δάσκαλοι, συνήθως, χρησιμοποιούν διαφορετικές μεθόδους, αυτό είναι συνήθως τυχαίο και όχι πάντα σχετικό με έναν μόνο μαθητή.
Βασικές γνώσεις
Οι οπαδοί της αποσχολειοποίησης (unschoolers) συχνά δηλώνουν ότι το να «μαθαίνω πώς να μαθαίνω» είναι πιο σημαντικό από την εκμάθηση ενός οποιουδήποτε θέματος. Ακόμη, σύμφωνα με τα λόγια του Holt υποστηρίζουν:
"Από τη στιγμή που δεν γνωρίζουμε ποια γνώση θα είναι σημαντική στο μέλλον, είναι παράλογο να προσπαθούμε να την διδάξουμε εκ των προτέρων. Αντίθετα, πρέπει να προσπαθήσουμε να αποδείξουμε στους ανθρώπους οι οποίοι αγαπούν πολύ τη μάθηση και μαθαίνουν εύκολα, ότι αυτοί θα είναι ικανοί να μαθαίνουν οτιδήποτε πρέπει να μάθουν." Υποστηρίζεται ότι αυτή η ικανότητα των παιδιών να μαθαίνουν από μόνοι τους, καθιστά πιο πιθανό, αργότερα, όταν αυτά τα παιδιά θα είναι ενήλικες, να μπορούν να συνεχίσουν να μαθαίνουν ό,τι χρειάζονται να ξέρουν ώστε να αντιμετωπίζουν νέες ανάγκες, ενδιαφέροντα και στόχους, να μπορούν να επιστρέψουν σε οποιοδήποτε αντικείμενο νομίζουν ότι δεν έχει καλυφθεί επαρκώς ή να μάθουν κάτι τελείως καινούριο.
Πολλοί οπαδοί της αποσχολειοποίησης (unschoolers) διαφωνούν πάνω στο γεγονός ότι υπάρχουν συγκεκριμένες γνώσεις που κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από τα βιώματα του, χρειάζεται να κατέχει. Οι οπαδοί της αποσχολειοποίησης (unschoolers) υποστηρίζουν, σύμφωνα με τα λόγια του John Holt, ότι, «Αν τα παιδιά έχουν πρόσβαση σε αρκετές καταστάσεις που προσφέρει ο κόσμος, θα διακρίνουν αρκετά ξεκάθαρα τα πράγματα που είναι πραγματικά σημαντικά για τον εαυτό τους και τους άλλους, και θα δημιουργούν για τους ίδιους ένα καλύτερο «μονοπάτι» μέσα σε αυτόν τον κόσμο απ’ ότι θα μπορούσε οποιοσδήποτε άλλος να δημιουργήσει για αυτούς.».
Ο ρόλος των γονέων
Η καθοδήγηση της πορείας της μάθησης που παρατηρείται στην αποσχολειοποίηση δεν σημαίνει ότι οι γονείς των οπαδών της αποσχολειοποίησης (unschoolers) δεν παρέχουν στα παιδιά τους καθοδήγηση και συμβουλές, ή ότι αποφεύγουν να μοιράζονται πράγματα τα οποία θεωρούν συναρπαστικά ή διαφωτιστικά. Πιστεύουν στη σημασία να χρησιμοποιούν την εμπειρία τους για να βοηθούν τα παιδιά τους στην πρόσβαση, την πλοήγηση και την απόδοση σημασίας στον κόσμο. Κοινές γονικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν για παράδειγμα, « από κοινού» με τα παιδιά τους διάβασμα βιβλίων με ενδιαφέρον περιεχόμενο ή ανάγνωση άρθρων είτε  και διάφορες δραστηριότητες με τα παιδιά τους, που τα βοηθούν να συναντήσουν μορφωμένους ανθρώπους και να εξερευνήσουν μαζί τους ένα ενδιαφέρον,  να θέσουν στόχους και να καταλάβουν τι χρειάζεται να κάνουν ώστε να τους κατακτήσουν. Η φύση της αποσχολειοποίησης, η οποία στηρίζεται στο «τι είναι ενδιαφέρον» δεν σημαίνει ότι είναι μία προσέγγιση της εκπαίδευσης η οποία επικεντρώνεται σε αυτό παραβλέποντας όλα τα υπόλοιπα. Οι γονείς τείνουν να εμπλέκονται, ιδιαιτέρα με τα νεότερα παιδιά (τα μεγαλύτερα παιδιά, εκτός αν είναι καινούριοι οπαδοί της αποσχολειοποίησης (unschoolers), συνήθως χρειάζονται λιγότερη βοήθεια να βρουν πόρους, να δημιουργήσουν και να πραγματοποιήσουν σχέδια).
Κριτική πάνω στις μεθόδους του παραδοσιακού σχολείου
Με βάση τον πρωτοπόρο της αποσχολειοποίησης, John Holt, «… η ανησυχία των παιδιών λόγω των συνεχών δοκιμασιών τους, ο φόβος της αποτυχίας, η τιμωρία και η ντροπή, μειώνουν σοβαρά την ικανότητα τόσο της κατανόησης όσο και της μνήμης και τους απομακρύνει από το αντικείμενο μάθησης [...]»Οι υποστηρικτές της αποσχολειοποίησης ισχυρίζονται ότι η εξατομικευμένη, παιδοκεντρική μάθηση είναι πιο αποδοτική και με σεβασμό προς τον ατομικό χρόνο των παιδιών, αξιοποιεί τα ενδιαφέροντα τους και επιτρέπει την βαθύτερη αναζήτηση αντικειμένων απ’ ότι είναι δυνατό στην συμβατική εκπαίδευση.
Ιστορία και χρήση
Ο όρος αποσχολειοποίηση (unschooling) πιθανώς απορρέει από τον όρο του Ivan Illich “deschooling” και δημοσιοποιήθηκε από το ενημερωτικό δελτίο του John Holton, «Growing Without Schooling» («Μεγαλώνοντας χωρίς φοίτηση στο σχολείο»).Σε μία πρόχειρη έκθεση ο Holt σύγκρινε τους δύο όρους:
Σύμφωνα με το GWS («Growing Without Schooling») με τον όρο «αποσχολειοποίηση» ('unschooling') εννοούμε τη διαδικασία κατά την οποία απομακρύνουμε τα παιδιά έξω από το σχολείο και με τον όρο 'deschooling' εννοούμε εκείνη τη διαδικασία κατά την οποία αλλάζουμε τους κανόνες για να κάνουμε το σχολείο μη υποχρεωτικό. Σε αυτό το σημείο ο όρος ισοδυναμεί με το "home schooling" (από μόνο του είναι νεολογισμός). Μεταγενέστερα οι home schoolers αρχίζουν να διαχωρίζονται σε διάφορες εκπαιδευτικές φιλοσοφίες του home schooling. Ο όρος αποσχολειοποίηση ήρθε για να αντιπαρατεθεί σε μορφές του home schooling, που έγινε αντιληπτό ως πολιτικό και παιδαγωγικό "school - like", χρησιμοποιώντας εγχειρίδια και ασκήσεις στο σπίτι, με τον ίδιο τρόπο που θα χρησιμοποιούσαν στο σχολείο. Το 2003 στο βιβλίο του Holt «Teach Your Own» («Διδάξου μόνος σου») (αυθεντική έκδοση του 1981) o Pat Farenga, συν-συγγραφέας της καινούριας έκδοσης, προνόησε έναν ορισμό:
Όταν είμαι πιεσμένος, ορίζω την αποσχολειοποίηση ως «αφήνουμε στα παιδιά τόση ελευθερία για να μάθουν μέσα στον κόσμο, όση, μπορούν εύκολα να αντέξουν οι γονείς τους». Στην ίδια λογική ο Holt δήλωσε πως δεν ήταν εντελώς «άνετος» με αυτόν τον όρο, και θα προτιμούσε τον όρο "living". Ο Ηolt χρησιμοποιώντας αυτόν τον όρο, τονίζει ότι η μάθηση είναι μία φυσική διαδικασία, η οποία ολοκληρώνεται μέσα στους χώρους και τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής και δεν επωφελείται καθόλου από την χειραγώγηση των ενήλικων ακολουθώντας τις παιδαγωγικές, φιλοσοφικές απόψεις των Jean-Jacques Rousseau, Paul Goodman, and A.S. Neill.
Μετά τον θάνατο του Holt η εφημερίδα GWS σταμάτησε να κυκλοφορεί. Από εκεί και μετά μια σειρά από πρακτικούς και παρατηρητές της αποσχολειοποίησης, ερμήνευσαν τον όρο με πολλούς τρόπους. Για παράδειγμα, το Freechild Project ερμήνευσε την αποσχολειοποίηση ως: « Η διαδικασία μάθησης μέσα από την ζωή χωρίς την επισημοποίηση ή την θεσμοθέτηση τάξεων ή σχολικών εργασιών.
Πηγές
1.	 Billy Greer. "Unschooling or homeschooling?". Retrieved 2008-09-04.
2.	"Readers share heated opinions on "unschooling"". 2006-10-31. Retrieved 2008-09-04.
3.	Vosniadou, S: How Children Learn? The International Academy of Education, 2001. [1]
4.	 Hunt, Jan. "Evaluation". Natural Child. Retrieved 6 January 2013.
5.	 J. Scott Armstrong. "Teacher vs. Learner Responsibility in Management Education".
6.	 Holt, John C. (1964 (revised 1982)). How Children Fail. Classics in Child Development. ISBN 0201484021 Check |isbn= value (help).
8.	 Learning through home education Retrieved 2011-02-20
9.	https://web.archive.org/web/20110708144224/http://childledhomeschool.com/2010/08/14/planning-for-child-led-learning/
10.     Noll, James Wm. (2008). Taking Sides: Clashing Views on Educational Issues 15th ed.. McGraw-Hill. pp. 25–26. ISBN 0073515205 Check|isbn= value (help).
11.	 https://web.archive.org/web/20130513104947/http://www.gurteen.com/gurteen/gurteen.nsf/id/X00046822/
12.	 J. Scott Armstrong (1979). "The Natural Learning Project". Journal of Experiential Learning and Simulation (Elseiver North-Holland, Inc. 1979) 1: 5–12.
13.	 Holt, J (1977). Growing Without Schooling.
14.	 Holt, J (2003 originally published in 1981). Teach Your Own.
15.	 "Unschooling & Self-Education". Retrieved 2008-07-15.
16.	 "Is there a difference between a radical unschooler and just an unschooler?". Retrieved 2008-07-15.
17.	 Catherine, Baker (1985). Insoumission à l'école obligatoire. Barrault.
18.	 Llewellyn, Grace (1991). The Teenage Liberation Handbook. Lowry House
19.	 Peter GRAY & Gina RILEY "The Challenges and Benefits of Unschooling, According to 232 Families Who Have Chosen that Route", Journal of Unschooling and Alternative Learning 2013 Vol.7 Issue 14.
Κατηγορία:Εναλλακτική εκπαίδευση Κατηγορία:Παιδαγωγική Κατηγορία:Φιλοσοφία της εκπαίδευσης
Λασθένης ο Θηβαίος
μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας της 94ης (404 π.Χ.) διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Λασθένης ο Θηβαίος (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Θήβα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του δόλιχου κατά τους 94ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (404 π.Χ.). Κατά τον ιστορικό του 2ου αιώνα μ.Χ. Διόδωρο τον Σικελιώτη ο Λασθένης κατάφερε να ξεπεράσει σε ταχύτητα ένα άλογο στη διαδρομή από την Κορώνεια προς τη Θήβα.
Άλμπουμ
'Ένα άλμπουμ (αγγλ. album) ή αλλιώς μουσική συλλογή ονομάζεται ένα σύνολο μουσικών κομματιών που είναι καταγραμμένα στο ίδιο μέσο (δίσκο βινυλίου, δίσκο γραμμοφώνου, CD ή κασσέτα) και πωλούνται σε αυτή τη συσκευασία στο κοινό. Τα κομμάτια αυτά μπορεί να είναι του ίδιου συνθέτη ή ερμηνευτή, ενός μουσικού συγκροτήματος ή ένα σύνολο κομματιών με κοινή θεματολογία ή μοτίβο. Εξαιρέσεις αποτελούν οι συλλογές που περιέχουν κομμάτια που συνετέθηκαν ή ηχογραφήθηκαν την ίδια χρονική περίοδο.
Το άλμπουμ μουσικής αντιδιαστέλλεται προς το σινγκλ (single). Ο διαχωρισμός αυτός έχει τις ρίζες του στην εποχή των δίσκων βινυλίου, όπου οι δίσκοι που περιείχαν ένα μόνο τραγούδι σε κάθε πλευρά έπαιζαν στις 45 στροφές/λεπτό, ενώ τα άλμπουμ στις 78 και αργότερα στις 33 στροφές/λεπτό. Σύμφωνα δε με τις προδιαγραφές των αγγλικών charts, ένας δίσκος αποτελεί άλμπουμ αν περιέχει τουλάχιστον τέσσερα κομμάτια ή μουσική διάρκειας μεγαλύτερης των 20 λεπτών. Μια ιδιαίτερη μορφή ανάμεσα στο άλμπουμ και το single είναι το EP (Extended Play ή Extended Player).
Δίσκοι
Ένα άλμπουμ, γραμμένο σε δίσκους γραμμοφώνου, LP, κτλ. περιέχεται συνήθως σε μια θήκη (που λέγεται «φάκελος» ή στα αγγλικά jacket). Οι θήκες στη ράχη τους συνήθως φέρουν τον τίτλο του δίσκου ή/και το όνομα του δημιουργού, αλλά και τον αριθμό της έκδοσης, για την ευκολότερη αρχειοθέτησή τους. Τα δε εξώφυλλα των άλμπουμ 33 στροφών, με το σχετικά μεγάλο τους μέγεθος (31x31 cm) αποτέλεσαν πρόσφορο έδαφος για τη φιλοξενία έργων τέχνης ειδικά φιλοτεχνημένων για την κυκλοφορία του δίσκου, μερικά από τα οποία έχουν μείνει στην ιστορία (όπως το εξώφυλλο του Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band ή του Abbey Road των Beatles, του Cheap Trhills της Janis Joplin ή του The Dark Side of the Moon των Pink Floyd).
Μερικές φορές, όταν το προς παρουσίαση υλικό ήταν περισσότερο απ' όσο μπορούσε να χωρέσει σε έναν μόνο δίσκο, κυκλοφορούσαν τα λεγόμενα διπλά άλμπουμ, των οποίων ο φάκελος άνοιγε συνήθως στη μέση, σαν βιβλίο. Υπάρχουν και μερικά τριπλά άλμπουμ (όπως το Sandinista των Clash), και μερικές συλλογές που είναι ακόμη μεγαλύτερες. Τέτοια άλμπουμ έχουν εκλείψει από περίπου τα μέσα της δεκαετίας του 1990, με την έλευση των CD.
CD
Η είσοδος της τεχνολογίας των CD στην μουσική αγορά άλλαξε, μεταξύ άλλων, και την μορφή των άλμπουμ. Η κυκλοφορία του CD επέτρεψε όχι μόνο την ευκολότερη παραγωγή, αλλά και την ευκολότερη μεταφορά, αποθήκευση και πώληση των μουσικών συλλογών. Λόγω του μικρού τους μεγέθους, τα CD δεν μπορούν να φιλοξενήσουν κάποιο περίπλοκο έργο τέχνης στο εξώφυλλο· έτσι, η τέχνη της δημιουργίας μουσικών εξωφύλλων σιγά-σιγά χάνεται, αν και δεν είναι λίγες οι φορές που στο εσωτερικό των CD φιλοξενείται κάποιο αφισάκι με μια εικόνα που παλιότερα θα γέμιζε το εξώφυλλο ενός LP.
Η μεγαλύτερη χωρητικότητα ενός CD θεωρητικά θα επέτρεπε την επέκταση του αριθμού των κομματιών που μπορούν να διακινηθούν με τη μορφή ενός άλμπουμ. Παρόλα αυτά, λόγοι μάρκετινγκ, εξόδων παραγωγής και ηχογράφησης αλλά και αρκετές φορές οι δημιουργικοί περιορισμοί των συγκροτημάτων ή συνθετών, διατηρούν το πλήθος των μουσικών κομματιών που περιέχονται σε ένα CD στα ίδια περίπου επίπεδα με ενός LP (10-13).
Τέλος, αρκετές δισκογραφικές εταιρείες, ακόμη και σήμερα, συνεχίζουν να εκδίδουν ή να διανέμουν συλλογές σε δίσκους βινυλίου. Κύριος λόγος για αυτό είναι η πεποίθηση ορισμένων μουσικόφιλων, ειδικά αυτών που ασχολούνται με την υψηλή πιστότητα (Hi-Fi) ότι ο ψηφιακά επεξεργασμένος ήχος των CD αφαιρεί την μοναδικότητα της ηχογράφησης, την κάνει απρόσωπη και ολότελα διαφορετική από μια ζωντανή εκτέλεση των κομματιών. Έτσι, αρκετές είναι οι εταιρείες που εκδίδουν δίσκους βινυλίου κλασικής μουσικής. Δίσκους βινυλίου επίσης εκδίδουν και ορισμένες εταιρίες που ειδικεύονται στο είδος του γκαράζ, περισσότερο για λόγους αναφοράς στο παρελθόν.
Γέφυρα της Αλαμάνας
Η Γέφυρα της Αλαμάνας είναι ονομασία γέφυρας του Σπερχειού ποταμού που βρίσκεται 3 χλμ. δυτικά των Θερμοπυλών. Εκεί ο Αθανάσιος Διάκος, μία από τις μεγαλύτερες ηρωικές μορφές του πρώτου έτους της Ελληνικής επανάστασης του 1821 κατά του Οθωμανικού ζυγού, επέλεξε ν΄ αναμετρηθεί με το ασκέρι του Ομέρ Βρυώνη που κατευθύνονταν στην Αττική. Στην ομώνυμη μάχη που ακολούθησε στις 23 Απριλίου του 1821 συνελήφθη από τους Τούρκους όπου και βρήκε μαρτυρικό θάνατο με ανασκολοπισμό.
Βιβλιογραφία
Αλαμανας Αλαμανας Αλαμανας
Journal on European History of Law
Η Journal on European History of Law «Ευρωπαϊκή Ιστορία του Δικαίου» είναι ένα νομικό περιοδικό, που εκδίδεται στην αγγλική και γερμανική γλώσσα, δύο φορές το χρόνο και αφορά την Ιστορία του Δικαίου στην Ευρώπη. Απευθύνεται σε ιστορικούς του Δικαίου και σε εξειδικευμένους ιστορικούς του Ρωμαϊκού Δικαίου από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Πέρα από τα επιστημονικά άρθρα και τις συναφείς αναλύσεις, το παραπάνω περιοδικό περιέχει επίσης βιβλιοκριτικές και νέα από το χώρο της Ιστορίας του Δικαίου.
Το περιοδικό εκδίδεται από το 2010 από τον εκδοτικό οίκο «STS Science Centre Ltd.», που εδρεύει στο Λονδίνο, για λογαριασμό της Εταιρίας Ιστορίας του Δικαίου με την επωνυμία «Η Ευρωπαϊκή Εταιρία της Ιστορίας του Δικαίου». Όλα τα προς δημοσίευση άρθρα θα εξετάζονται πρώτα από το Επιστημονικό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο.
Περιεχόμενα και πλήρη κείμενα των άρθρων
Κατηγορία:Νομικά περιοδικά
Audi RS5
Το Audi RS5 είναι το ισχυρότερο μοντέλο της σειράς A5 της Audi, και παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2010. Αρχικά ήταν διαθέσιμο με κιβώτιο διπλού συμπλέκτη 7 σχέσεων. Από τον Μάρτιο του 2017, βρίσκεται στη δεύτερη γενιά του.
Βελτιώσεις
Το RS5 φέρει ορισμένες αλλαγές σε σύγκριση με το στάνταρ Α5.
Κινητήρας
Ο κινητήρας του RS5 βασίζεται σε αυτόν του τελευταίου Audi RS4, με αυξημένη ωστόσο κατά 30 ίππους (450 PS στις 8.250 στροφές το λεπτό) ισχύ, ενώ ταυτόχρονα η ροπή παρέμεινε ίδια, στα 430 N·m στις 4.000 έως 6.000 στροφές το λεπτό. Επιπλέον, το RS5 είναι εφοδιασμένο με ημιαυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη S-Tronic 7 σχέσεων και με μόνιμη τετρακίνηση quattro, χαρακτηριστικό όλων των Audi υψηλών επιδόσεων. Παράλληλα, το αυτοκίνητο διαθέτει σπορ ανάρτηση, η οποία, όπως και το κιβώτιο ταχυτήτων, μπορούν να ρυθμιστούν μέσω του συστήματος Audi Drive Select.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
RS5 Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Ούντο της Νευστρίας
Ο Ούντο της Νευστρίας ήταν ευγενής στο βασίλειο των Ανατολικών Φράγκων τον 9ο μ.Χ. αιώνα, γιος του Γκέμπχαρτ κόμη του Λάνγκαου και μεγαλύτερος αδελφός του Βερεγγάριου Α΄ της Νευστρίας. Τα αδέλφια είχαν την εύνοια του βασιλιά Καρόλου του Φαλακρού.
Βιογραφικά στοιχεία
Με τους αδελφούς του Βερεγγάριο Α΄ και Βάλντο συμμετείχαν το 861 στην εξέγερση του Καρλομάν της Βαυαρίας εναντίον του πατέρα του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού της Ανατολικής Φραγκίας. Η επανάσταση κατεστάλη εύκολα και τα αδέλφια μαζί με τον συγγενή τους Αδελάρδο κατέφυγαν στην Αυλή του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού της Δυτικής Φραγκίας. Ο Κάρολος τους ανέθεσε τη μαρκιωνία της Νευστρίας για να τη φυλάνε από τους Βίκινγκς, ενώ τη φύλαξη της Βρετάνης ανέθεσε στον Ροβέρτο τον Ισχυρό. Η εύνοια του Καρόλου Β΄ προκάλεσε την ζήλια των Ροργονιδών, της πιο ισχυρής οικογένειας της Νευστρίας, που -αφού συμμάχησαν με τον Σαλομάν της Βρετάνης- επιτέθηκαν στα αδέλφια το 865.
Ο θάνατος του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού επέτρεψε στα αδέλφια να επιστρέψουν το 876 στην Αυλή του Καρλομάνου.
Οικογένεια
Τέκνα του Ούντο ήταν:
Χοσέ Χολέμπας
Καριέρα συλλόγων
Ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην ηλικία των 7 ετών στην τοπική Σίντρινγκ, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε στις ομάδες νέων των Κλάινβαλντσταντ και Τεουτόνια Όμπερναου. Το 2002 μεταπήδησε στην ερασιτεχνική Ασάφενμπουργκ Νταμ και το 2005 στην επίσης ερασιτεχνική Βικτόρια Καλ, όπου και διέπρεψε ως επιθετικός πετυχαίνοντας 15 τέρματα σε 33 συμμετοχές.
Οι εμφανίσεις του είχαν ως αποτέλεσμα να προσελκύσει το ενδιαφέρον της Μόναχο 1860, η οποία και τον ενέταξε αρχικά στη β' ομάδα της, που αγωνιζόταν στην Regionalliga Süd (Γ' Κατηγορία Γερμανίας και από το 2008 Δ'). Την παρθενική του εμφάνιση στην επαγγελματική ομάδα της Μόναχο 1860 την πραγματοποίησε την περίοδο 2007-08 και συγκεκριμένα στις 21 Σεπτεμβρίου 2007 στο νικηφόρο 2-1 επί της Ζανκτ Πάουλι για το πρωτάθλημα της Τσβάιτε Λίγκα.
Το καλοκαίρι του 2009, με την έλευση του Έβαλντ Λίνεν στον πάγκο της ομάδας, καθιερώθηκε ως αμυντικός. Στην καριέρα του στην ομάδα της Βαυαρίας είχε συνολικά 47 συμμετοχές και 12 τέρματα με την β' ομάδα καθώς και 74 συμμετοχές και 7 τέρματα με την επαγγελματική ομάδα.
Στις 30 Αυγούστου 2014 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στη Ρόμα, στην οποία υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας, όπου βρήκε ως συμπαίκτες δύο ακόμη Έλληνες διεθνείς, τους Βασίλη Τοροσίδη και Κώστα Μανωλά, αποχώρησε όμως το επόμενο καλοκαίρι για να συνεχίσει την καριέρα του στην αγγλική Γουότφορντ, έναντι 2,5 εκατομμυρίων ευρώ.
Τον Αύγουστο του 2020 επέστρεψε στον Ολυμπιακό όπου ολοκλήρωσε την επαγγελματική του καριέρα.
Εθνική Ελλάδας
Οι καλές εμφανίσεις του στο ελληνικό πρωτάθλημα και η ελληνική καταγωγή του ενεργοποίησε το ενδιαφέρον του τότε ομοσπονδιακού προπονητή της Ελλάδας Φερνάντο Σάντος, εν όψει της συμμετοχής της στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012.
Τον Νοέμβριο του 2011 ο Χοσέ Χολέμπας απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα και κλήθηκε (ως Ιωσήφ Χολέβας) για τον εντός έδρας φιλικό αγώνα προετοιμασίας με τη Ρωσία στις 11 Νοεμβρίου 2011 (1-1), έχοντας μάλιστα συμμετοχή στο τέρμα της ισοφάρισης. Συμμετείχε στην τελική φάση του Euro 2012, αγωνιζόμενος σε τρεις αγώνες.
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία αγωνιζόμενος και τις τέσσερις φορές ως βασικός.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του ονομάζεται Αχιλλέας Χολέβας, κατάγεται από τη Βασιλική Τρικάλων και υπήρξε ποδοσφαιριστής της τοπικής ομάδας "Κεραυνός Βασιλικής", σταμάτησε όμως νωρίς το ποδόσφαιρο, έπειτα από έναν σοβαρό τραυματισμό και μετανάστευσε στη Γερμανία, όπου εργάστηκε ως σερβιτόρος. Εκεί γνώρισε την πρώτη του σύζυγο Λόβις (Ουρουγουανή), με την οποία απέκτησε τον Ιωσήφ ή Χοσέ στην πόλη Ασάφενμπουργκ. Σύντομα ο γάμος διαλύθηκε και ο Χοσέ μεγάλωσε με τη μητέρα του.
Ο Χοσέ επανασυνδέθηκε με τις ελληνικές ρίζες του το 2010, που μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό και κυρίως το 2011, όταν πήρε την ελληνική υπηκοότητα και επισκέφτηκε το χωριό της καταγωγής του πατέρα του. Έχει μια κόρη την Τανίσα, την οποία απέκτησε σε ηλικία 18 ετών με την τότε κοπέλα του και μετέπειτα σύζυγό του, ενώ σήμερα είναι παντρεμένος σε δεύτερο γάμο με τη Γερμανίδα Νταϊάνα Γιούνγκερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόναχο 1860 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Γερμανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Θεαίτητος
Επίσης, στα ονομασμένα προς τιμή του πρώτου από αυτούς:
Θεαιτητος
Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου
Η Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου (The European Society for History of Law) είναι ευρωπαϊκή οργάνωση που ιδρύθηκε το 2009 και εδρεύει στην πόλη του Μπρνο (Δημοκρατία της Τσεχίας). Σκοπός της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ιστορίας του Δικαίου είναι να δημιουργηθεί μια πλατφόρμα για συνεργασία ανάμεσα στους Ιστορικούς του Δικαίου στην Ευρώπη και στα επιστημονικά ιδρύματα και τους υπόλοιπους θεσμικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στην μελέτη της Ιστορίας του Δικαίου τόσο σε επίπεδο δημοσιεύσεων όσο και σε και επίπεδο συναντήσεων. Η Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου αποσκοπεί στη δημιουργία σχέσεων και επαφών όχι μόνο μεταξύ των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας, αλλά και συνεργασίας μεταξύ Ανώτατων Δικαστικών (κυρίως μελών των Συνταγματικών Δικαστηρίων), Νομικών Συμβούλων του Κράτους, Δικηγόρων και παραγόντων της Δημόσιας Διοίκησης, η οποία είναι σημαντική για την εταιρία.
Η κύρια αποστολή της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ιστορίας του Δικαίου είναι να υποστηρίζει την έρευνα της Ιστορίας του Δικαίου, του Ρωμαϊκού Δικαίου και της εξέλιξης αυτής σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες. Ενδεικτικά, παρατίθεται ο κατάλογος των υπό διερεύνηση θεμάτων:
Για τα μέλη της, η Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου διοργανώνει συνέδρια, διαλέξεις, σεμινάρια, εκδρομές και συναντήσεις, οι στόχοι των οποίων είναι να συζητηθούν τα τελευταία θέματα της Ευρωπαϊκής Ιστορίας του Δικαίου και να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει από Ιστορικούς του Δικαίου από Ευρωπαϊκές Χώρες. Το περιοδικό «Ευρωπαϊκή Ιστορία του Δικαίου», που εκδίδεται στα Αγγλικά και στα Γερμανικά, βοηθούν την οργάνωση να επιτύχει τους σκοπούς που αναφέρθηκαν παραπάνω, χρησιμοποιώντας αυτές τις δύο «παγκόσμιες» γλώσσες.
Ροδόλφος Α΄ του Βίρτσμπουργκ
Ο Ροδόλφος Α΄ του Βίρτσμπουργκ (γερμ.: Rudolf I, πέθανε στις 3 Αυγούστου 908) ήταν χριστιανός επίσκοπος του Βίρτσμπουργκ από το 892 μέχρι το 908. Ήταν ο νεότερος γιος του Ούντο της Νευστρίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Διορίστηκε επίσκοπος αντικαθιστώντας τον Άρνο που σκοτώθηκε σε εκστρατεία στην Μεγάλη Μοραβία. Τον ίδιο καιρό ο μεγαλύτερος αδελφός του Κορράδος ο πρεσβύτερος έγινε μαργράβος της Θουριγγίας αντικατοπτρίζοντας την φήμη της οικογένειας του στο βασίλειο των Ανατολικών Φράγκων. Αναφέρεται ότι ήταν ο Αρνούλφος της Καρινθίας που έδινε το προβάδισμα πότε στην μία οικογένεια πότε στην άλλη φέρνοντάς τες τελικά σε διαμάχη μεταξύ τους.
Ο Ροδόλφος σκοτώθηκε το 908 σε μάχη κατά των Μαγυάρων στην Θουριγγία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Κορραδιδών Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Γερμανικό Προοδευτικό Κόμμα
Το Κόμμα της Προόδου (γερμανικά: Deutsche Fortschrittspartei, DFP) ήταν γερμανικό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε από φιλελεύθερα μέλη της Πρωσικής Βουλής των Αντιπροσώπων το 1861.
Μετά τις αποτυχημένες επαναστάσεις του 1848, αρκετοί αντιπρόσωποι της Πρωσικής Δίαιτας διατήρησαν την ιδέα του συνταγματισμού όπως είχε αναπτυχθεί στην εποχή "Vormärz" ("Φορμέρτς", η λέξη σημαίνει "πριν τον Μάρτη", και ως καθιερωμένος ιστορικός όρος αναφέρεται στην περίοδο της γερμανικής ιστορίας πριν τον Μάρτιο του 1848, που ξέσπασαν οι επαναστάσεις στα γερμανικά κρατίδια). Τη δεκαετία του 1850, αυτοί οι "Παλαιοί Φιλελεύθεροι" σχημάτισαν μια κοινοβουλευτική ομάδα γύρω από το Γκέοργκ φον Βίνκε, έναν συντηρητικό Πρώσο αξιωματούχο και γαιοκτήμονα (Γιούνκερ). Ο Βίνκε, πρώην μέλος του Κοινοβουλίου της Φρανκφούρτης, ρήτορας που υποκινούσε τα πλήθη, είχε συγκρουστεί με τον Πρωθυπουργό της Πρωσίας Όττο Τέοντορ φον Μαντόιφελ για τις αντιδραστικές πολιτικές του τελευταίου, ενώ το 1852 είχε μονομαχήσει με τον Όττο φον Μπίσμαρκ μετά από μια έντονη λεκτική αντιπαράθεση στην Πρωσική Δίαιτα (έμειναν ανέπαφοι καθώς αμφότεροι αστόχησαν).
Όταν υπό τη βασιλεία του Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας (από το 1871 αυτοκράτορα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας), από το 1858 οι πρωσικές πολιτικές της "νέας εποχής" στράφηκαν προς μια πιο κεντρώα θεώρηση των πολιτικών πραγμάτων, μια ομάδα από την αριστερή πτέρυγα του σχήματος του Βίνκε, υπό τον Μαξ φον Φόρκενμπεκ, αποσκίρτησε και συμμάχησε με μέλη της Γερμανικής Εθνικής Ένωσης, ιδρύοντας το Κόμμα της Προόδου στις 6 Ιουνίου 1861. Μεταξύ των ιδρυτών ήταν οι Ρούντολφ Φίρχοφ, Τέοντορ Μόμμσεν, Βέρνερ φον Ζίμενς, Μπένεντικτ Βάλντεκ, Χέρμαν Σούλτσε-Ντέλιτς, Χανς Βίκτορ φον Ούνρουχ, Βίλχελμ Λαίβε και Γιόχαν Γιάκομπι.
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα μέχρι το 1918
Συμμετοχή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012
Η Ελλάδα αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου 2012 στο Ελσίνκι της Φινλανδίας από 27 Ιουνίου έως 1 Ιουλίου 2012. Στο Πρωτάθλημα 24 αθλητές, 13 άνδρες και 11 γυναίκες, πήραν μέρος σε 13 αγωνίσματα.
Η ομάδα
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου 2012 συμμετείχαν οι αθλητές που πέτυχαν τα όρια, που έχει θεσπίσει ο ΣΕΓΑΣ και μέχρι τρεις ανά αγώνισμα. Αρχικά θα συμμετείχαν 28 αθλητές, αλλά στη συνέχεια μειώθηκαν στους 24. Ο Τηλέμαχος Ρούτας (400 μέτρα), βρέθηκε θετικός σε χρήση απαγορευμένων ουσιών κατά τη διάρκεια του Πανελληνίου πρωταθλήματος 2012 και αποκλείστηκε από τον ΣΕΓΑΣ χάνοντας έτσι την ευκαιρία να αγωνισθεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Ο Λούης Τσάτουμας (Άλμα εις μήκος) είχε πρόβλημα τραυματισμού, καθώς και οι Πέτρος Κυριακίδης (400 μέτρα) και Σπύρος Λεμπέσης (Ακοντισμός).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 Συμμετοχή
19 Οκτωβρίου
18 Οκτωβρίου | 19 Οκτωβρίου | 20 Οκτωβρίου
Η 19η Οκτωβρίου είναι η 292η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (293η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 73 ημέρες.
Μεζντουσάρσκι
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ Κατηγορία:Νησιά της Ρωσίας Κατηγορία:Νόβαγια Ζεμλιά
Αϊσέ Χαφσά Σουλτάνα
Δεν πρέπει να συγχέεται με την Αϊσέ Χατούν, την Χαφσά Σουλτάν ή την Χαφσά Χατούν.
Η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:عایشه حفصه سلطان) (Τούρκικα: Ayşe Hafsa Sultan, 15 Ιανουαρίου 1479 - 19 Μαρτίου 1534) ήταν η πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Σελίμ Α΄ και μητέρα του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν η πρώτη Βαλιντέ Σουλτάνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Κατά την περίοδο μεταξύ ενθρόνισης του γιου της το 1520 και το θάνατό της το 1534, ήταν μία από τα πλέον σημαίνοντα πρόσωπα της αυτοκρατορίας, ως συν-αντιβασιλέας του γιου της. Κατά τη διάρκεια αυτών των δεκατεσσάρων χρόνων, έρχεται δεύτερη στην κυριαρχία, όπως παρατηρήθηκε από τους πρέσβεις των Ευρωπαϊκών δυνάμεων στην Οθωμανική αυλή.
Ο πλήρης τίτλος της ήταν: Devletlû İsmetlû Ayşe Hafsa Vâlide Sultân Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Καταγωγή
Η προέλευσή της και γενικά ο τρόπος εισαγωγής της στο χαρέμι του Σελίμ Α' είναι άγνωστα.
Ζωή
Από το 1513 μέχρι το 1520 κατοικούσε στην Μανίσα στη δυτική Τουρκία με τον γιο της, ο οποίος διαχειριζόταν την γύρω περιοχή. Σχεδόν 14 χρόνια (1520-1534) ήταν Βαλιντέ Σουλτάν στον γιο της Σουλεϊμάν. left|thumb|Ο γιος της Αϊσέ Χάφσα Σουλτάν, [[Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής|Σουλειμάν Α']]
Πρώτα γέννησε τον Σουλεϊμάν Α΄, στις 6 Νοεμβρίου 1494 στην Τραπεζούντα σε ηλικία 15 ετών. Είχε 3 κόρες την Χατιτζέ Σουλτάν την Φατμά Σουλτάν και την Χαφσά Σουλτάν. Πιθανότατα να είχε 3 γιους ακόμα, οι οποίοι πέθαναν όταν ήταν παιδιά, τον Ορχάν, τον Μουσά και τον Κορκούτ. Ο Μύθος λέει πως τους σκότωσε ο πατέρας τους, Σελίμ Α΄.
Στην ιστορία της Μανίσα πολλά μέλη της Οθωμανικής Δυναστείας έχουν αφήσει το σημάδι τους, όμως η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν διακρίθηκε. Είχε κάνει μεγάλες προσπάθειες για την ευημερία της επαρχίας που είχε ανατεθεί στον γιο της. Διέταξε να κατασκευαστούν στην Μανίσα μεγαλόπρεπα τζαμιά, σχολεία και νοσοκομεία.
Για το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του γιου της η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν ήταν το πιο σημαντικό πρόσωπο στο χαρέμι​​. Είχε τον σεβασμό, ακόμη και την επιρροή, όχι μόνο στο παλάτι, αλλά και πέραν αυτού. Συχνά παρενέβη και στη δημόσια τάξη.
Θάνατος
Η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν πέθανε τον Μάρτιο του 1534 σε ηλικία 55 ετών και θάφτηκε κοντά στον σύζυγό της στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί, στην περιοχή Φατίχ της Κωνσταντινούπολης. Στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί έχουν ταφεί επίσης η κόρη της Χατιτζέ Σουλτάν, καθώς και άλλες δύο κόρες του Σελίμ, η Σαχ Σουλτάν και η Μπεϊχάν Σουλτάν.
Το μαυσωλείο καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από σεισμό το 1884. Η προσπάθεια ανασυγκρότησης που ξεκίνησε το 1900 διακόπηκε και ο τάφος της σήμερα είναι πολύ πιο απλός από όταν χτίστηκε αρχικά.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βαλιδέ Σουλτάνες Κατηγορία:Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Μαρία Αντουανέττα του Μεκλεμβούργου
Η Μαρία Αντουανέττα (γερμ. Marie Antoinette von Mecklenburg-Schwerin, 28 Μαΐου 1884 - 26 Οκτωβρίου 1944) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του Δούκα του Μεκλεμβούργου.
Βιογραφία
Η Μαρία Αντουανέττα Μαργαρίτα Ματθίλδη, γνωστή και ως Μανέτ, ήταν η δεύτερη κόρη του Παύλου Φρειδερίκου του Mεκλεμβούργου και της Μαρίας, κόρης του Ούγου του Βίντις-Γκρετς.
Αδέλφια της ήταν ο Παύλος Φρειδερίκος του Μεκλεμβούργου (1882–1904) και ο Ερρίκος Μπόρβιν του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1885–1942). Η Mαρία Αντουανέττα είχε μία δύσκολη σχέση με τον εξάδελφό της Φρειδερίκο Φραγκίσκο Δ΄ του Mεκλεμβούργου, ο οποίος τακτικά έπρεπε να αποσβένει τα χρέη της. Η Mαρία-Αντουανέττα αναγκάστηκε να πωλεί τακτικά τα αρχαιολογικά αντικείμενα που ανήκαν στη μητέρα της, που εκείνη τα είχε ανασκάψει στην Αυστρία και την Καρνιόλη, συμπεριλαμβανομένου του αρχαιολογικού χώρου Χάλστατ στο Βάτσε. Ορισμένα από αυτά τα αντικείμενα είναι ακόμη στο Χάρβαρντ, την Οξφόρδη και το Βερολίνο, όπου τα είχε πωλήσει η Μαρία Αντουανέττα. Παρέμεινε τακτικά στο Μπλεντ με την κυρία επί των τιμών της, την Aντόνια Πίλαρς, Βαρόνη ντε Πίλαρ. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, από το 1914 έως το 1918, και οι δύο τους υπηρέτησαν σε διάφορα στρατιωτικά νοσοκομεία ως κυρίες του Ερυθρού Σταυρού.
Ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας την πρότεινε ως νύφη για τον Aλφόνσο ΙΓ΄ της Ισπανίας. Τελικά αυτός νυμφεύτηκε τη Βικτωρία Ευγενία του Μπάττενμπεργκ, εξαδέλφη του Γουλιέλμου Β΄ και ανιψιά του Eδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου