cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάστρο Μολύβου
Ιστορία
Οι Τούρκοι πολιόρκησαν το κάστρο, αλλά η κόρη τού Γενουάτη διοικητή του Ερριέτα Ντόρια ντύθηκε με την πανοπλία και πολέμησε στις επάλξεις εμψυχώνοντας τους στρατιώτες, που δεν κατάλαβαν την ταυτότητά της. Έτσι οι Τούρκοι εγκατέλειψαν την πολιορκία. Το γεγονός είναι το θέμα της όπερας του Βέρντι Ερριέτα Ντόρια. Το 1462 ο Μωάμεθ Β΄ πολιόρκησε και κατέλαβε το κάστρο της Μυτιλήνης. Το 1554 παπικός στόλος καίει τη Μήθυμνα και το 1645-60, κατά τον Πόλεμο για την Κατάληψη της Κρήτης από τους Οθωμανούς, τουρκικά πλοία αγκυροβολούσαν στα λιμάνια του νησιού.
Στην εποχή μας έχει διαμορφωθεί εντός του κάστρου χώρος σκηνής και δίνονται νυκτερινές θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες. Η επίσκεψη γίνεται την ημέρα, με είσοδο και συγκεκριμένες ώρες.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Κέρδος (λογιστική)
Το κέρδος, στη λογιστική, είναι ένα εισόδημα που διανέμεται στον ιδιοκτήτη σε μια κερδοφόρα διαδικασία παραγωγής στην αγορά (επιχείρηση). Το κέρδος είναι ένα μέτρο κερδοφορίας το οποίο είναι το κυριότερο ενδιαφέρον του ιδιοκτήτη για τη διαδικασία σχηματισμού εισοδήματος από την παραγωγή στην αγορά. Υπάρχουν διάφορα μέτρα κέρδους για κοινή χρήση.
Ο σχηματισμός εισοδήματος στην παραγωγή της αγοράς είναι πάντα μια ισορροπία μεταξύ της παραγωγής εισοδήματος και της διανομής εισοδήματος. Το εισόδημα που παράγεται κατανέμεται πάντοτε στους ενδιαφερόμενους παραγωγούς ως οικονομική αξία κατά την περίοδο αναθεώρησης. Το κέρδος είναι το μερίδιο του σχηματισμού εισοδήματος που ο ιδιοκτήτης είναι σε θέση να διατηρήσει στον εαυτό του στη διαδικασία διανομής εισοδήματος. Το κέρδος είναι μία από τις σημαντικότερες πηγές οικονομικής ευημερίας, διότι σημαίνει εισοδήματα και ευκαιρίες ανάπτυξης της παραγωγής. Οι λέξεις εισόδημα και κέρδος είναι υποκατάστατα σε αυτό το πλαίσιο.
Περαιτέρω ανάγνωση και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογιστική
Κουρδική ανταρσία
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Τουρκική γελοιογραφία, με αφορμή την εξέγερση των ΚούρδωνΗ Κουρδική ανταρσία (Φεβρουάριος /Μάρτιος - Ιούνιος 1925) ήταν εξέγερση πρωτίστως θρησκευτικού (με επικεφαλής το σεϊχη Σαΐντ που ηγήθηκε τουλάχιστον 7.000 μαχητών) αλλά και εθνικού χαρακτήρα, η οποία έλαβε χώρα στα εδάφη της Νοτιοανατολικής Τουρκίας (τουρκικό Κουρδιστάν) περιοχής που κατοικείται, σχεδόν αποκλειστικά, από αμιγείς κουρδικούς πληθυσμούς. Αφορμή για την εξέγερση, η οποία εκδηλώθηκε, πιθανότατα, με βρετανική υποστήριξη και στην οποία πήραν μέρος πρώην σουλτανικοί αξιωματούχοι, υπήρξαν οι περιορισμοί που είχαν επιβληθεί στους Κούρδους της Τουρκίας από το ίδιο το τουρκικό κράτος, αλλά και η απογοήτευση των Κούρδων για τη μη επίτευξη αυτοδιάθεσης, όπως είχε καλλιεργηθεί μέσα από το κείμενο της Συνθήκης των Σεβρών, σύμφωνα με την οποία το Κουρδιστάν και η Αρμενία θα αποκτούσαν την ανεξαρτησία τους. Οι επαναστάτες είχαν θέσει σαν στόχο τους την εγκαθίδρυση ανεξάρτητου Χαλιφάτου, θρησκευτικός αρχηγός του οποίου προορίζονταν να είναι ο πρίγκιπας Σελήμ, υιός του εκδιωχθέντος Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ και τη δημιουργία κουρδικής κρατικής οντότητας με πρωτεύουσα το Ντιγιαρμπακίρ. Η κουρδική επανάσταση υπήρξε ανεπιτυχής και οι επικεφαλής της απαγχονίστηκαν από τις τουρκικές αρχές, αποτελώντας, ωστόσο, μόνο την αρχή από μία σειρά παρόμοιων συγκρούσεων , που ακολούθησαν την ίδια και την επόμενη δεκαετία  , αλλά και που συνεχίζονται έως και τα τέλη της 2ης δεκαετίας του 21ου αιώνα.
Παραπομπές
1925 Τουρκιας Κουρδων Εξεγερση 1925 Τουρκιας Κουρδων Εξεγερση
1204 Ρεντσία
Η Ρεντσία (Renzia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,928. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γερμανορώσου αστρονόμου Φραντς Ρεντς (Franz Robert Renz).
Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της η Ρεντσία προσεγγίζει τον `Ηλιο κοντά στο περιήλιο της τροχιάς της περισσότερο από ό,τι ο πλανήτης Άρης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ρεντσίας εκτιμάται σε 12 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,160. Η Ρεντσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 53 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρεντσια
Νούνιο Γκονθάλεθ δε Λάρα (απεβ. 1275)
μικρογραφία| Ερείπια του φρουρίου της Ματρέρα, το οποίο ο Νούνιο κατέλαβε από τους επαναστάτες το 1263.
Πρώιμη ζωή και οικογένεια
ήταν ο νεότερος γιος του Γκονθάλο Νούνιεθ Β΄ και της Mαρίας Ντίαθ, κόρης του κόμη Ντιέγο Λόπεθ Β΄ του Οίκου του Άρο. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ντιέγο Γκονθάλεθ, ο οποίος απεβίωσε γύρω στο 1239. Ο Νούνιο μεγάλωσε στις ιδιοκτησίες των Λάρα κοντά στο Βιγιαλδεμίρο και τη Σελάδα. Έγινε ο πιο στενός φίλος του μελλοντικού Αλφόνσου Ι΄ κατά την παιδική ηλικία του πρίγκιπα (1223–31), όταν ο βασιλιάς Φερδινάνδος Γ' τον έστειλε να ανατραφεί μακριά από τη βασιλική αυλή. Ο Νούνιο δεν έλαβε μεγάλη κληρονομιά και είχε μικρή ή καθόλου πολιτική επιρροή στο βασίλειο πριν από το τέλος του Ντιέγο. Το 1240 ο Φερδινάνδος Γ' έδωσε στον πρίγκιπα Αλφόνσο (Ι΄) ένα σπίτι και ένα εισόδημα. Ο Νούνιο ήταν συχνός επισκέπτης στην αυλή του πρίγκιπα, μαζί με άλλους παιδικούς φίλους, όπως τα παιδιά του πρώην κηδεμόνα του Αλφόνσο, Γκαρθία Φερνάνδεθ δε Βιγιαμαγιόρ.
Ο Nούνιo έγινε γνωστός ως στρατιωτικός διοικητής υπό τον βασιλιά Φερδινάνδο τη δεκαετία του 1240. Αφού ο Αλφόνσο Ι΄ έγινε βασιλιάς το 1252, ο Νούνιο έγινε τακτικός παριστάμενος της βασιλικής αυλής. Υπέγραφε συχνά βασιλικά καταστατικά μεταξύ 1252 και 1256. Ως ένδειξη της εγγύτητάς του με τον βασιλιά, συνήθως υπέγραφε πρώτος μετά τους ιεράρχες και τα μέλη της βασιλικής οικογένειας, στην υψηλότερη δυνατή θέση για έναν λαϊκό, μη βασιλικό ευγενή. Νυμφεύτηκε την Τερέσα Αλφόνσο, νόθη κόρη του βασιλιά Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν, και απέκτησαν δύο γιους:
Πσέντμπους
Το Πσέντμπους (πολωνικά: Przedbórz) είναι πόλη του Πόβιατ Ραντόμσκο στο Βοεβοδάτο Λοτζ της Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 3.649 κάτοικοι (2016). Το Πσέντμπους βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Πιλίτσα στη βορειοδυτική γωνία της ιστορικής επαρχίας της Ελάσσονος Πολωνίας. Από την ίδρυσή του μέχρι τους διαμελισμούς της Πολωνίας, ανήκε στο Βοεβοδάτο Σαντόμιες της Ελάσσονος Πολωνίας.
Ιστορία
Το Πσέντμπους (γνωστό στο παρελθόν ως Predbor, Predbrij, Pridborz, Przedborzs και Przedborze) αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφα που χρονολογούνται από το 1145 ως ότι ήταν υπό τη δικαιοδοσία της Μονής του Τσεμέσνο. Ο Βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας του έδωσε το καθεστώς πόλης το 1370. Έχτισε επίσης ένα κάστρο και συχνά επισκεπτόταν την πόλη κατά τη διάρκεια των κυνηγετικών ταξιδιών του. Ο Πολωνός Βασιλιάς Λαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν επισκέφθηκε επίσης το Πσέντμπους πολλές φορές. Το 1512, το Πσέντμπους είχε σχολείο και ένα μεγάλο ζυθοποιείο. Το 1638, μια πυρκαγιά κατέστρεψε την πόλη και καταστράφηκε ξανά από τους Σουηδούς το 1655 κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού.
Κατά τη διάρκεια των διαμελισμών της Πολωνίας, το Πσέντμπους ήταν μια παραμεθόρια πόλη για ένα μικρό χρονικό διάστημα, όταν τα σύνορα Αυστρίας-Πρωσίας ιδρύθηκαν κατά μήκος του ποταμού Πιλίτσα το 1795. Το 1807, το Πσέντμπους προσαρτήθηκε από το Δουκάτο της Βαρσοβίας, το οποίο έγινε το υπό ρωσικό έλεγχο Βασίλειο της Πολωνίας το 1815. Τον 19ο αιώνα, το Πσέντμπους αναδείχθηκε ως τοπικό κέντρο βιομηχανίας. Το 1823, ο Βόιτσεχ Λάνγκε άνοιξε ένα εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας και ένα δημαρχείο χτίστηκε το 1838-1840. Κατά τη διάρκεια της Ιανουαριανής Εξέγερσης μια μάχη πραγματοποιήθηκε εδώ μεταξύ των ανταρτών και των Ρώσων (27 Ιουνίου 1863). Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, το Πσέντμπους, ως τμήμα του Πόβιατ Κόνσκιε ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Κιέλτσε. Στην άλλη πλευρά του ποταμού Πιλίτσα, η προαστιακή κοινότητα Βιντόμα είχε 340 κατοίκους το 1862. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή του Πσέντμπους ήταν ένα κέντρο αντίστασης όπου λειτουργούσαν μονάδες του Ταγματάρχη Χένρικ Ντομπζάνσκι. Στις 10 Φεβρουαρίου 1944, ο Εσωτερικός Στρατός επιτέθηκε στο Πσέντμπους, καταστρέφοντας αρκετές εγκαταστάσεις. μικρογραφία| Ένα μνημείο αφιερωμένο στους Εβραίους του Πσέντμπους που δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια του [[Ολοκαύτωμα|Ολοκαυτώματος. Το μνημείο βρίσκεται στο νεκροταφείο του Χολόν στο Ισραήλ.]] Μια εβραϊκή κοινότητα είναι τεκμηριωμένη ότι ιδρύθηκε στο Πσέντμπους έως το 1570. Στην αρχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πληθυσμός της πόλης ήταν κατά 60% εβραϊκός. Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι τουρίστες έπρεπε να ταξιδέψουν στο Πσέντμπους για να επισκεφθούν την αρχιτεκτονικά αξιοσημείωτη Συναγωγή του Πσέντμπους.
Τον Ιανουάριο του 1940, οι Γερμανοί ίδρυσαν ένα γκέτο όπου συγκέντρωσαν 4.600 Εβραίους. Το 1942, οι Γερμανοί εκκαθάρισαν το γκέτο και όλοι οι Εβραίοι δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα. Μετά τον πόλεμο, το 1945, 9 Εβραίοι επέστρεψαν στο Πσέντμπους, όπου αργότερα δέχτηκαν επίθεση από υπόγειους αντισημίτες. Οι Εβραίοι δέθηκαν και μεταφέρθηκαν σε φορτηγό σε ένα δάσος στο Ραντοσίτσε, όπου πυροβολήθηκαν. Δεν είναι γνωστό εάν υπήρχαν άλλοι επιζώντες.
Το Πσέντμπους δίνει το όνομά του στην κοντινή προστατευόμενη περιοχή, γνωστή ως Πάρκο Τοπίου Πσέντμπους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Ραντόμσκο
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Σεπτέμβριος 2015)
Ο Κατάλογος των μελών της ΙΖ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου της Βουλής των Ελλήνων αφορά τα 300 μέλη της Βουλής των Ελλήνων (βουλευτές) που εξελέγησαν μετά τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 και τις μεταβολές που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της ΙΖ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Σεπτέμβριος 2015 – Ιούνιος 2019).
Σύνθεση της Βουλής των Ελλήνων
μικρογραφία|330x330εσ|Αρχική σύνθεση της Βουλής των Ελλήνων μικρογραφία|330x330εσ|Τελική σύνθεση της Βουλής των Ελλήνων
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Μεταβολές
Νέα Δημοκρατία
Μεταβολές
Δημοκρατική Συμπαράταξη
Μεταβολές
Χρυσή Αυγή
Μεταβολές
Το Ποτάμι
Στις 21 Ιανουαρίου 2019, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ποταμιού έπαψε να υφίσταται, καθώς απώλεσε το ελάχιστο όριο των πέντε βουλευτών που απαιτούνται για τη διατήρησή της. . Στις 7 Μαΐου 2019, ωστόσο, η Kοινοβουλευτική Oμάδα του Ποταμιού επανασυστάθηκε με την επιστροφή της έδρας της Κατερίνας Μάρκου στο Ποτάμι. Μεταβολές
Ανεξάρτητοι Έλληνες
Στις 8 Φεβρουαρίου 2019, η Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων έπαψε να υφίσταται, καθώς απώλεσε το ελάχιστο όριο των πέντε βουλευτών που απαιτούνται για τη διατήρησή της. Οι εναπομείναντες βουλευτές, λογίζονται πλέον ως ανεξάρτητοι.
Μεταβολές
Ένωση Κεντρώων
Στις 30 Μαΐου 2019, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ένωσης Κεντρώων έπαψε να υφίσταται, καθώς απώλεσε το ελάχιστο όριο των πέντε βουλευτών που απαιτούνται για τη διατήρησή της. Οι εναπομείναντες βουλευτές λογίζονται πλέον ως ανεξάρτητοι.
Μεταβολές
Ανεξάρτητοι
Μεταβολές
Αλφαβητικός κατάλογος βουλευτών
Αθανασίου Χαράλαμπος
Αϊβατίδης Ιωάννης
Ακριώτης Γεώργιος
Αμανατίδης Ιωάννης
Αναστασιάδης Σάββας
Ανδριανός Ιωάννης
Αντωνιάδης Ιωάννης
Αντωνίου Μαρία
Αντωνίου Χρήστος
Αποστόλου Ευάγγελος
Αραμπατζή Φωτεινή
Αραχωβίτης Σταύρος
Αυγενάκης Ελευθέριος
Αυλωνίτου Ελένη
Αχμέτ Ιλχάν
Βαγενά Άννα
Βαγιωνάκη Ευαγγελία (Βάλια)
Βάκη Φωτεινή
Βαρβιτσιώτης Μιλτιάδης
Βαρδάκης Σωκράτης
Βαρεμένος Γεώργιος
Βενιζέλος Ευάγγελος
Βερναρδάκης Χριστόφορος
Βεσυρόπουλος Απόστολος
Βέττας Δημήτριος
Βίτσας Δημήτριος
Βλάσης Κωνσταντίνος
Βλάχος Γεώργιος
Βλάχου Σωτηρία
Βορίδης Μαυρουδής (Μάκης)
Βούλτεψη Σοφία
Βούτσης Νικόλαος
Βραντζά Παναγιώτα
Βρούτσης Ιωάννης
Γαβρόγλου Κωνσταντίνος
Γάκης Δημήτριος
Γεννηματά Φωτεινή (Φώφη)
Γεννιά Γεωργία
Γερμενής Γεώργιος
Γεροβασίλη Όλγα
Γεωργανταάς Γεώργιος
Γεωργιάδης Σπυρίδων-Άδωνις
Γεωργιάδης Μάριος
Γεωργοπούλου-Σαλτάρη Ευσταθία (Έφη)
Γιακουμάτος Γεράσιμος
Γιαννάκης Στέργιος
Γιαννακίδης Ευστάθιος
Γιόγιακας Βασίλειος
Γκαρά Αναστασία (Νατάσα)
Γκιόλας Ιωάννης
Γρέγος Αντώνιος
Γρηγοράκος Λεωνίδας
Δαβάκης Αθανάσιος
Δανέλλης Σπυρίδων
Δέδες Ιωάννης
Δελής Ιωάννης
Δένδιας Νικόλαος-Γεώργιος
Δήμας Χρίστος
Δημητριάδης Δημήτριος
Δημοσχάκης Αναστάσιος (Τάσος)
Δουζίνας Κωνσταντίνος
Δραγασάκης Ιωάννης
Δρίτσας Θεόδωρος
Δριτσέλη Παναγιώτα
Εμμανουηλίδης Δημήτριος
Ζαρούλια Ελένη
Ζειμπέκ Χουσεΐν
Ηγουμενίδης Νικόλαος
Ηλιόπουλος Παναγιώτης
Θελερίτη Μαρία
Θεοδωράκης Σταύρος
Θεοπεφτάτου Αφροδίτη
Θεοχάρης Θεοχάρης (Χάρης)
Θεοχαρόπουλος Αθανάσιος
Θεωνάς Ιωάννης
Θηβαίος Νικόλαος
Θραψανιώτης Μανωλης
Ιγγλέζη Αικατερίνη
Καβαδέλλας Δημήτριος
Καββαδάς Αθανάσιος
Καββαδία Ιωαννέτα (Αννέτα)
Καΐσας Γεώργιος
Κακλαμάνης Νικήτας
Καλαφάτης Σταύρος
Καματερός Ηλίας
Καμμένος Δημήτριος
Κανέλλη Γαρυφαλλιά (Λιάνα)
Καρά Γιουσούφ Αϊχάν
Καραγιαννίδης Χρήστος
Καραγκούνης Κωνσταντίνος
Καραθανασόπουλος Νικόλαος
Καρακώστα Ευαγγελία (Εύη)
Καρακώστας Ευάγγελος
Καραμανλής Αλ. Κωνσταντίνος
Καραμανλής Αχ. Κωνσταντίνος
Καραναστάσης Απόστολος
Καράογλου Θεόδωρος
Καρασαρλίδου Ευφροσύνη (Φρόσω)
Καρασμάνης Γεώργιος
Καρράς Γεώργιος-Δημήτριος
Κασαπίδης Γεώργιος
Κασιδιάρης Ηλίας
Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα)
Καστόρης Αστέριος
Κατρούγκαλος Γεώργιος
Κατσαβριά-Σιωροπούλου Χρυσούλα
Κατσανιώτης Ανδρέας
Κατσαφάδος Κωνσταντίνος
Κάτσης Μάριος
Κατσιαντώνης Γεώργιος
Κατσίκης Κωνσταντίνος
Κατσώτης Χρήστος
Καφαντάρη Χαρούλα (Χαρά)
Κεγκέρογλου Βασίλειος
Κεδίκογλου Συμεών (Σίμος)
Κέλλας Χρήστος
Κεραμέως Νίκη
Κεφαλογιάννη Όλγα
Κεφαλογιάννης Αχ. Ιωάννης
Κικίλιας Βασίλειος
Κοζομπόλη-Αμανατίδη Παναγιώτα
Κόκκαλης Βασίλειος
Κόλλια-Τσαρουχά Μαρία
Κοντογεώργος Κωνσταντίνος
Κοντονής Χαράλαμπος-Σταύρος
Κοτζιάς Νικόλαος
Κουίκ Τέρενς-Σπένσερ-Νικόλαος
Κουκοδήμος Κωνσταντίνος
Κουκούτσης Δημήτριος
Κουμουτσάκος Γεώργιος
Κουντουρά Έλενα
Κουρουμπλής Παναγιώτης
Κουτσούκος Ιωάννης
Κουτσούμπας Ανδρέας
Κουτσούμπας Δημήτριος
Κρεμαστινός Δημήτριος
Μεγαλοχώρι Αγκιστρίου
Το Μεγαλοχώρι ή Μύλος είναι χωριό που βρίσκεται στα βόρεια παράλια του νησιού Αγκίστρι του Αργοσαρωνικού. Είναι η πρωτεύουσα του νησιού και ο μεγαλύτερος οικισμός του. Είναι φυσικό λιμάνι, όπου δένουν τα "ιπτάμενα δελφίνια" που έρχονται από τον Πειραιά και μαρίνα ανεφοδιασμού για τα πλοία. Η ονομασία Μύλος προήλθε από τον ανεμόμυλο που βρίσκεται στην άκρη του χωριού. Διαθέτει βοτσαλωτή παραλία με καταγάλανα κρυστάλλινα νερά καθώς και ξενοδοχειακές μονάδες, ενοικιαζόμενα δωμάτια και πολλά κέντρα εστίασης (ουζερί, εστιατόρια). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Λιμενάρια και τη Σκάλα αποτελούν το Δήμο Αγκιστρίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 566 κατοίκους. Το 1835 ορίστηκε ως έδρα του νεοσυσταθέντα δήμου Αγκιστρίου που ανήκε στον τότε  νομό Αττικής και Βοιωτίας.
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Σεπτέμβριος 2015)
Αλφαβητικός κατάλογος βουλευτών
Κυριαζίδης Δημήτριος
Κυρίτσης Γεώργιος
Κωνσταντινέας Πέτρος
Κωνσταντινόπουλος Οδυσσέας
Κωνσταντόπουλος Δημήτριος
Κωστοπαναγιώτου Ηλίας
Λαγός Ιωάννης
Λαζαρίδης Γεώργιος
Λαμπρούλης Γεώργιος
Λάππας Σπυρίδων
Λεβέντης Βασίλειος
Λιβανίου Ζωή
Λοβέρδος Ανδρέας
Λυκούδης Σπυρίδων
Λυμπεράκη Αντιγόνη
Μανιάτης Ιωάννης
Μανιός Νικόλαος
Μαντάς Χρήστος
Μανωλάκου Διαμάντω
Μάρδας Δημήτριος
Μαρτίνου Γεωργία
Μαυρωτάς Γεώργιος
Μεγαλομύστακας Αναστάσιος
Μεγαλοοικονόμου Θεοδώρα
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μηταράκης Παναγιώτης (Νότης)
Μηταφίδης Τριαντάφυλλος
Μητσοτάκης Κυριάκος
Μιχαηλίδης Ανδρέας
Μιχαλολιάκος Νικόλαος
Μιχελής Αθανάσιος
Μιχελογιαννάκης Ιωάννης
Μίχος Νικόλαος
Μορφίδης Κωνσταντίνος
Μουμουλίδης Θεμιστοκλής
Μουσταφά Μουσταφά
Μπακογιάννη Θεοδώρα (Ντόρα)
Μπαλαούρας Γεράσιμος
Μπαλάφας Ιωάννης
Μπαλτάς Αριστείδης-Νικόλαος-Δημήτριος
Μπαλωμενάκης Αντώνιος
Μπαξεβανάκης Δημήτριος
Μπαργιώτας Κωνσταντίνος
Μπάρκας Κωνσταντίνος
Μπαρμπαρούσης Κωνσταντίνος
Μπγιάλας Χρήστος
Μπόλαρης Μάρκος
Μπουκώρος Χρήστος
Μπούρας Αθανάσιος
Μωραΐτης Νικόλαος
Νικολόπουλος Νικόλαος
Ντζιμάνης Γεώργιος
Νυφούδης Νικόλαος
Ξανθός Ανδρέας
Ξυδάκης Νικόλαος
Οικονόμου Βασίλειος
Ουρσουζίδης Γεώργιος
Πάλλης Γεώργιος
Παναγιώταρος Ηλίας
Παναγιωτόπουλος Νικόλαος
Παναγιωτόπουλος Παναγιώτης
Παναγούλης Ευστάθιος (Στάθης)
Πάντζας Γεώργιος
Παπαδόπουλος Αθανάσιος (Σάκης)
Παπαδόπουλος Χριστόφορος
Παπαηλιού Γεώργιος
Παπαθεοδώρου Θεόδωρος
Παπακώστα-Σιδηροπούλου Αικατερίνη
Παπανάτσιου Αικατερίνη
Παπαρήγα Αλεξάνδρα
Παπαφιλίππου Γεώργιος
Παππάς Χρήστος
Παρασκευόπουλος Νικόλαος
Παυλίδης Κωνσταντίνος
Παφίλης Αθανάσιος
Πλακιωτάκης Ιωάννης
Πολάκης Παύλος
Πρατσόλης Αναστάσιος (Τάσος)
Ράπτη Ελένη
Ράπτη Ζωή
Ρίζος Δημήτριος
Ριζούλης Ανδρέας
Σαλμάς Μάριος
Σαντορινιός Νεκτάριος
Σαρακιώτης Ιωάννης
Σαρίδης Ιωάννης
Σαχινίδης Ιωάννης
Σεβαστάκης Δημήτριος
Σέλτσας Κωνσταντίνος
Σηφάκης Ιωάννης
Σιμορέλης Χρήστος
Σκανδαλίδης Κωνσταντίνος
Σκουρλέτης Παναγιώτης (Πάνος)
Σκουρολιάκος Παναγιώτης (Πάνος)
Σκούφα Ελισσάβετ (Μπέττυ)
Σκρέκας Κωνσταντίνος
Σπαρτινός Κωνσταντίνος
Σταθάκης Γεώργιος
Σταϊκούρας Χρήστος
Σταματάκη Ελένη
Σταμάτης Ι. Δημήτριος
Σταμπουλή Αφροδίτη
Στέφος Ιωάννης
Στογιαννίδης Γρηγόριος
Στύλιος Γεώργιος
Συντυχάκης Εμμανουήλ
Συρίγος Αντώνιος
Συρμαλένιος Νικόλαος
Τάσσος Σταύρος
Τελιγιορίδου Ολυμπία
Τζαβάρας Κωνσταντίνος
Τζάκρη Θεοδώρα
Τζαμακλής Χαρίλαος
Τζούφη Μερόπη
Τόσκας Νικόλαος
Τραγάκης Ιωάννης
Τριανταφυλλίδης Αλέξανδρος
Τριανταφύλλου Μαρία
Τσακαλώτος Ευκλείδης
Τσιάρας Κωνσταντίνος
Τσίπρας Αλέξιος
Τσιρκας, Βασιλης
Τσιρώνης Ιωάννης
Τσόγκας Γεώργιος
Φάμελλος Σωκράτης
Φίλης Νικόλαος
Φλαμπουράρης Αλέξανδρος
Φορτσάκης Θεόδωρος
Φωκάς Αριστείδης
Φωτήλας Ιάσων
Λεοπόλδος του Βελγίου
Βιογραφία
Ο Λεοπόλδος Φερδινάνδος Ηλίας Βίκτωρ Αλβέρτος Μαρία γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1859 στο Παλάτι του Λάκεν και ήταν το δεύτερο παιδί και μοναχογιός του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου και της Μαρίας Ερριέττας της Αυστρίας.
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Σεπτέμβριος 2015)
Αλφαβητικός κατάλογος βουλευτών
Χατζηδάκης Κωνσταντίνος (Κωστής)
Χατζησάββας Χρήστος
Λεοπόλδος του Βελγίου
Βιογραφία
Τη στιγμή της γέννησής του έλαβε τον τίτλο του Κόμη του Αινώ, ως γιος του τότε διαδόχου πρίγκιπα.
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Σεπτέμβριος 2015)
Αλφαβητικός κατάλογος βουλευτών
Χριστοδουλοπούλου Αναστασία
Χριστοφιλοπούλου Παρασκευή (Εύη)
Λεοπόλδος του Βελγίου
Βιογραφία
Ο Λεοπόλδος έγινε Δούκας της Βραβάντης το 1865, μετά το θάνατο του παππού του και την άνοδο του πατέρα του στο θρόνο.
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Σεπτέμβριος 2015)
Αλφαβητικός κατάλογος βουλευτών
Ψαριανός Γρηγόριος
Ψυχογιός Γεώργιος
Πηγές
2015.09 Β
Λεοπόλδος του Βελγίου
Βιογραφία
Πέθανε από πνευμονία, αφότου έπεσε σε μια λίμνη στις 22 Ιανουαρίου 1869 στο Παλάτι του Λαίκεν σε ηλικία. Θάφτηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λαίκεν.
Στην κηδεία του γιου του, ο Λεοπόλδος Β΄, «ξέσπασε μπροστά στο κοινό, πέφτοντας στα γόνατά του δίπλα στο φέρετρο και κλαίγοντας ανεξέλεγκτα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Αεροδρόμιο Μπάντα
Το Αεροδρόμιο Μπάντα (αγγλ.: Mpanda Airport / σουαχ.: Uwanja wa Ndege wa Mpanda) IATA: NPY και ICAO: HTMP, είναι ένα αεροδρόμιο στη δυτική Τανζανία που εξυπηρετεί την πόλη Μπάντα (Mpanda) και την περικλειόμενη Περιφέρεια Κατάβι (Katavi Region). Βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά της πόλης.
Ιστορικό
Ο Οργανισμός Προσφύγων του ΟΗΕ (UNHCR) βοήθησε την Κυβέρνηση της Τανζανίας και χρηματοδότησε για την αναβάθμιση του διαδρόμου προσγείωσης σε αεροδρόμιο, ως μία χειρονομία της εκτίμησής του για την πέρα της τριακονταετίας, φιλοξενίας των προσφύγων από το Μπουρούντι.
Το αεροδρόμιο εγκαινιάστηκε επίσημα στις 24 Νοεμβρίου 2012, από τον Τανζανό Αντιπρόεδρο κ. Mohamed Gharib Bilal. Το αεροδρόμιο θα βοηθήσει στην πρόσβαση των επισκεπτών προς το Εθνικό Πάρκο Κατάβι (Katavi National Park).
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Τανζανία
Πορνογραφία πλοκαμιών
Το είδος της συγκεκριμένης πορνογραφίας είναι τόσο δημοφιλές στην Ιαπωνία, που αποτελεί αντικείμενο παρωδίας. Τον 21ο αιώνα, οι ιαπωνικές ταινίες αυτού του είδους έχουν γίνει ακόμη πιο συχνές στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, καθώς υπάρχει ένα μικρό μέρος της ενήλικης βιομηχανίας ταινιών που είναι φετιχιστές του είδους.
Αγία Φωτεινή Αμαρίου Ρεθύμνης
Για τον συνώνυμο οικισμό του Αγίου Βασιλείου δείτε το λήμμα: Αγία Φωτεινή Αγ. Βασιλείου Ρεθύμνης
Η Αγία Φωτεινή είναι χωριό της Κοινότητας Αποστόλων Αμαρίου και έδρα του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 90 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Αγία Φωτεινή είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500 μέτρων σε απόσταση 33 χλμ νοτιοανατολικά της πόλης του Ρεθύμνου. Κατοικήθηκε κατά τη δεκαετία του 1950 και αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής που διενεργήθηκε εκείνο το έτος, αριθμούσε 12 κατοίκους. Μέχρι το 1997 αποτελούσε οικισμό της κοινότητας Αποστόλων της επαρχίας Αμαρίου. Αργότερα, στα πλαίσια της καποδιστριακής διοικητικής διαίρεσης διετέλεσε έδρα του Δήμου Σιβρίτου. Από το 2011, μετά την νέα διοικητική αναδιάρθρωση του σχεδίου Καλλικράτης υπάγεται στον δήμο Αμαρίου ως οικισμός της κοινότητας Αποστόλων της δημοτικής ενότητας Σιβρίτου.
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Φωτεινή (εξ ου και η ονομασία του) και είναι κτισμένη στη θέση παλιότερου ομώνυμου ναού που σύμφωνα με την παράδοση κατασκευάστηκε από τον όσιο Νίκωνα τον Μετανοείτε. Εκκλησιαστικά ο οικισμός εξυπηρετείται από την ενορία Αγίων Αποστόλων, που υπάγεται στη Β' Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων. Από το 1989 λειτουργεί στην Αγία Φωτεινή κέντρο υγείας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Φίλιππος Ιούλιος της Πομερανίας
Ο Φίλιππος-Ιούλιος, γερμαν. Philipp Julius (27 Δεκεμβρίου 1584 - 6 Φεβρουαρίου 1625) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1592-1625).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Ερνέστου-Λουδοβίκου δούκα της Πομερανίας και της Σοφίας-Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρης τού Ιουλίου δούκα τού Μπρόυνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βολφενμπύτελ.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1592, αλλά ήταν οκτώ ετών και επίτροπος ανέλαβε ο θείος του Μπόγκισλαβ ΙΓ΄. Κατά το διάστημα αυτό σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και έπειτα ταξίδεψε σε όλες σχεδόν τις Αυλές, από την Ιταλία ως την Αγγλία. Ένα μήνα μετά τον γάμο του ενηλικιώθηκε και ανέλαβε δούκας το 1604. Συνέχισε τα εκτεταμένα ταξίδια του επισκεπτόμενος την Ολλανδία, τη Δανία, το Βερολίνο, το Ντάντσιχ, την Κουρλάνδη κ.ά. Έλειπε για χρόνια.
Οικονομική κρίση
Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του είχε οικονομικά προβλήματα. Αν και δεν μπορούσε να περιστείλει τις δικές του δαπάνες, έκοψε τα ταξίδια των αξιωματούχων της Αυλής. Πολλές περιοχές ενοικιάστηκαν σε τρίτους, έτσι χειροτέρεψε η κατάσταση των αγροτών. Η υποχρεωτική εργασία τους διπλασιάστηκε. Για παράδειγμα στη νήσο Ρύγκεν οι αγρότες πτώχευσαν και χρεώθηκαν. Προσπάθησε να καταλάβει τις Χανσεατικές πόλεις Γκράιφσβαλτ και Στράλσουντ για να ξεχρεώσει, αλλά αυτό προκάλεσε συγκρούσεις. Το 1612 εισέβαλε σε αυτές με μισθοφόρους. Χορήγησε αστικό δίκαιο στην πόλη Μπέργκεν αντί ετήσιας πληρωμής 8000 μάρκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Νούνιο Γκονθάλεθ δε Λάρα (απεβ. 1291)
Βιογραφία
Το 1272 ο Μαρινίδης εμίρης του Μαρόκου Αμπού Γιουσούφ, εισέβαλε στην Καστίλη. Έστειλε μηνύματα σε αρκετούς επαναστάτες ευγενείς, μεταξύ αυτών και τον πατέρα του Nούνιo, και ζήτησε μάλιστα να του σταλεί ο νεότερος Nούνιo στο Μαρόκο, όπου του υποσχέθηκε να τον κάνει «βασιλιά» των χριστιανών, δηλαδή διοικητή της χριστιανικής πολιτοφυλακής.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος της Λάρα
Σύμπραξη για την Ειρήνη
Η Σύμπραξη για την Ειρήνη ή Συνεργασία για την Ειρήνη είναι ένα πρόγραμμα του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) που στοχεύει στη δημιουργία εμπιστοσύνης μεταξύ του ΝΑΤΟ και άλλων κρατών στην Ευρώπη και σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. 20 χώρες αποτελούν μέλη της Σύμπραξης για την Ειρήνη. Η δημιουργία του προγράμματος προτάθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη συνάντηση των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στο Τραβεμούντε της Γερμανίας στις 20–21 Οκτωβρίου 1993 και συστάθηκε επίσημα στις 10–11 Ιανουαρίου 1994 κατά τη διάρκεια της συνόδου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με τα αποχαρακτηρισμένα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον χαρακτήρισε την Σύμπραξη για την Ειρήνη ως «τροχιά που θα οδηγήσει στην ένταξη στο ΝΑΤΟ».
Δραστηριότητες
Το ΝΑΤΟ οικοδομεί σχέσεις με χώρες μέσω στρατιωτικής συνεργασίας για θέματα εκπαίδευσης, ασκήσεων, σχεδιασμού και αντιμετώπισης καταστροφών, επιστημονικών και περιβαλλοντικών ζητημάτων, επαγγελματισμού, σχεδιασμού πολιτικής και σχέσεων με κυβερνήσεις.
Ιστορικό μελών
Δεκατέσσερα πρώην κράτη μέλη της Σύμπραξης για την Ειρήνη (δηλαδή Αλβανία, Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχική Δημοκρατία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Μαυροβούνιο, Βόρεια Μακεδονία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία και Σλοβενία) εντάχθηκαν στη συνέχεια στο ΝΑΤΟ. Στις 26 Απριλίου 1995 η Μάλτα έγινε μέλος της Σύμπραξης για την Ειρήνη. Αποχώρησε από το πρόγραμμα στις 27 Οκτωβρίου 1996 προκειμένου να διατηρήσει μια περισσότερο ουδέτερη εξωτερική πολιτική. Στις 20 Μαρτίου 2008 ζήτησε την επιστροφή της στο πρόγραμμα. Το αίτημα έγινε δεκτό από τη σύνοδο των χωρών του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι στις 3 Απριλίου του 2008. Κατά τη διάρκεια της συνόδου των χωρών του ΝΑΤΟ στη Ρίγα στις 29 Νοεμβρίου 2006, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο και η Σερβία προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν στην Σύμπραξη για την Ειρήνη, κάτι που έγινε πραγματικότητα στις 14 Δεκεμβρίου του 2006.
Έξω Ποδιές Σκύρου
Οι Έξω Ποδιές είναι πολύ μικρό σύμπλεγμα βραχονησίδων του Αιγαίου πελάγους, που βρίσκεται στη βόρεια άκρη της Σκύρου, σε μικρή απόσταση από το τέλος του αεροδρομίου του νησιού. Μαζί με τις νησίδες Μέσα Πόδια, που είναι λίγο βορειότερα, ανήκουν σε ένα μεγαλύτερο ηφαιστιογενές σύμπλεγμα νησίδων με την ονομασία "Ποδιές" στις οποίες υπάρχουν 7-8 μαύρες παράλιες και εντελώς ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον. Αναφέρονται ως ξεχωριστός οικισμός επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφονται στον δήμο Σκύρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 είναι ακατοίκητες. Περιλαμβάνεται στις προστατευόμενες νησίδες του Δήμου Σκύρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΦΕΚ 51979 - 23/1/2018 - Δ΄: "Καθορισμός όρων και περιορισμών για την προστασία, διατήρηση και διαχείριση της φύσης και του τοπίου σε χερσαία και υδάτινα τμήματα της νήσου Σκύρου και των γύρω νησίδων του Δήμου Σκύρου"
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Εύβοιας Κατηγορία:Σποράδες
Κορεάτες
Οι Κορεάτες ζουν κυρίως σε δύο κορεατικά κράτη: τη Βόρεια Κορέα και τη Νότια Κορέα (τα οποία αναφέρονται και συλλογικά ως Κορέα). Οι Κορεάτες έχουν αναγνωριστεί νομικά ως εθνική μειονότητα από την Κίνα, την Ιαπωνία, τις Φιλιππίνες, το Βιετνάμ. Επίσης φέρουν το καθεστώς εθνικής μειονότητας σε διάφορα μετασοβιετικά κράτη, όπως η Ρωσία, το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα έχουν σχηματιστεί σημαντικές κορεατικές κοινότητες στην Αμερική (ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά) και στην Ωκεανία.