cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κουκκουνάρα Μεσσηνίας
Β΄ Ενετοκρατία
Την εποχή της Β΄ Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Κουκκουνάρα ή Κουκουναριά (Cuccunara ή Cucunaria ). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο, μέσω της κτήσης τους (Stato da Mar), η οποία είναι γνωστή και ως Βασίλειο του Μορέως (1688-1715). Το χωριό Κουκκουνάρα (Cuccunara), ανήκε, το 1689, στην επαρχία του Ναβαρίνου (Territorio di Navarin ), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Με βάση την ενετική απογραφή Corner του 1689, το χωριό Κουκκουνάρα είχε 20 κατοίκους.
Διοικητική ιστορία
Η Κουκουνάρα ή Κουκκουνάρα προσαρτήθηκε αρχικά, το 1835, στον παλαιό Δήμο Αιγαλαίου, με έδρα τον Χανδρινό. Μόλις 5 χρόνια αργότερα, το 1840, ο οικισμός αποσπάται από τον Δήμο Αιγαλαίου, ο οποίος καταργήθηκε τότε και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Πύλου, ή Δήμο Πυλίων, όπως αναφερόταν τότε, όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος καταργήθηκε. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Κουκουνάρα στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Πύλου της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 90 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Πύλου τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν η κωμόπολη της Πύλου, (Νεόκαστρον) και Καλύβια. Το 1912 η Κουκουνάρα προσαρτάται ως έδρα στην Κοινότητα Κουκουνάρας, στην οποία προσαρτώνται επίσης οι οικισμοί Λέζαγα (σήμερα η Στενωσιά) και Σχινόλακκα (το 1919 αποσπάσθηκε από την Κοινότητα Κουκουνάρας και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Πύλου). Τουλάχιστον από το 1844 ως το 1940 το χωριό αναφερόταν επίσημα ως η Κουκουνάρα (με 1 κ), ενώ από το 1940 ως σήμερα αναφέρεται επίσημα ως η Κουκκουνάρα (με 2 κ) Το χωριό παρέμεινε ως έδρα και οικισμός της Κοινότητας Κουκκουνάρας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Κουκκουνάρα υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Χιλιοχωρίων, με έδρα τον Χανδρινό, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Κουκκουνάρα ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Η Κουκκουνάρα σήμερα είναι οικισμός και έδρα της Τοπικής Κοινότητας της Κουκκουνάρας του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγεται και η Στενωσιά.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 129 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια – εκδηλώσεις – αξιοθέατα
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και το κτίριο του Δημοτικού Σχολείου, υπάρχει η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Σημαντικές πολιτιστικές δραστηριότητες στο χωριό πραγματοποιεί τακτικά ο Πολιτιστικός Σύλλογος της Κουκκουνάρας "Τηλέμαχος". Στα αξιοθέατα της περιοχής του χωριού περιλαμβάνεται ο Αρχαιολογικός Χώρος Κουκουνάρας.
Ακρόπολη, Μέγαρο & μυκηναϊκός συνοικισμός στο Καταρραχάκι
Σε απόσταση 1 περίπου χιλιομέτρου βορειοανατολικά του χωριού της Κουκουνάρας βρίσκεται η θέση Καταρραχάκι, στην οποία υπάρχει μια επίπεδη έκταση πάνω από τη βαθειά χαράδρα του ποταμού Αράπη, με τα χαρακτηριστικά μιας φυσικής μικρής Ακρόπολης. Ο αρχαιολόγος Σπυρίδων Μαρινάτος, την αποκαλεί «ιδεώδη, φυσικώς ωχυρωμένην, μικράν ακρόπολιν». Στην θέση αυτή εκτός από την φυσική ακρόπολη, ο Σπ. Μαρινάτος απεκάλυψε αρχιτεκτονικά λείψανα αψιδοειδούς μεγάρου, με πρόδομο, κυρίως δωμάτιο και αψίδα στα ανατολικά, ενώ προς τα νοτιοδυτικά της Ακρόπολης, ανακαλύφθηκε ολόκληρος πρώιμος μυκηναϊκός συνοικισμός με ορθογώνια διαμερίσματα, μέσα στα οποία ανακαλύφθηκαν πίθοι και ασάμινθοι. Η χρονολόγηση της κεραμικής αυτής καλύπτει τις χρονικές περιόδους μεταξύ ΜΕ και ΥΕ Ι-ΙΙΙΒ εποχών, δηλαδή τα έτη από το 2200 π.Χ. έως το 1200 π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Χιλιοχωρίων
Φανουράκης
Το ελληνικό επώνυμο Φανουράκης μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Πρωτάθλημα ΠΟΕΠΑ
Από το πρωτάθλημα αυτό καθοριζόταν η ομάδα που θα εκπροσωπούσε την ΠΟΕΠΑ στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΠΟΕΠΑ που θα συμμετείχαν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ, μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.
Το πρωτάθλημα ΠΟΕΠΑ βρισκόταν στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.
Δομή
Διεξαγόταν πρωτάθλημα δύο γύρων, όπου η κάθε ομάδα αντιμετώπιζε όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετείχαν (αν το επιθυμούσαν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ.
Οι πρωταθλήτριες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι ο Ευαγόρας Αυγόρου με 10 κατακτήσεις.
Δείτε επίσης
Πρωτάθλημα ΠΟΕΠΑ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Σέρολε
Το Σέρολε (ιταλικά: Serole) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Μαντάμ Αγκάρ
Η Μαρί Λεονίντ Σαρβέν (γαλλ. Marie Léonide Charvin, 18 Σεπτεμβρίου 1832 – 15 Αυγούστου 1891), γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο (Μαντάμ) Αγκάρ (Agar), ήταν Γαλλίδα ηθοποιός, μια από τις διάσημες μορφές του γαλλικού θεάτρου του 19ου αιώνα μαζί με τις Σαρά Μπερνάρ και τη Ρασέλ Φελίξ.
Γεννήθηκε στη Σεντάν και ήταν κόρη του στρατιωτικού Πιερ Σαρβέν και της Μαρί, το γένος Φρεσυρέ (Fréchuret). Αρχικώς η Μαρί Λεονίντ εργάσθηκε ως τραγουδίστρια σε διάφορα κέντρα του Παρισιού με το ψευδώνυμο Λαλιέ (Lallier). Εκεί διείδε το θεατρικό της ταλέντο και της άνοιξε τον δρόμο για την κατάκτηση και της θεατρικής σκηνής ο γνωστός τότε καθηγητής της δραματικής τέχνης Ρικούρ, στον οποίο οφείλεται και το ψευδώνυμο «Αγκάρ» με το οποίο διέπρεψε. Συνετέλεσαν όμως και η ομορφιά της και το εκφραστικό βλέμμα της.
Λίγο αργότερα, εγκαταλείποντας το τραγούδι, βγήκε στη σκηνή και άρχισε να παίζει σε τραγωδίες στην Τουρ ντ' Ωβέρν (τέλη του 1859). Κατόπιν έπαιξε στο «Οντεόν» και σε άλλα μεγάλα θέατρα του Παρισιού. Με πολύ μεγάλη επιτυχία. Ιδίως στο «Οντεόν», μαζί με τη Σαρά Μπερνάρ, απέδωσε εξαιρετικές ερμηνείες στη Φαίδρα του Ρακίνα το 1862 και στο έργο του νεαρού τότε Φρανσουά Κοπέ Ο διαβάτης (1869), που ήταν αφιερωμένο σε εκείνη. Γενικώς διακρίθηκε σε ρόλους έργων του Ρακίνα. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε μεγάλες περιοδείες σε διάφορες πόλεις της Γαλλίας και μετά, από το 1877, παρέμεινε στο Παρίσι όπου συνέχισε με λαμπρότητα την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία, ερμηνεύοντας με σπάνια δραματική δύναμη τους ρόλους της. Το 1885 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.
Το 1888 σε μια παράσταση στο θέατρο «Γκομπελέν» έπαθε ξαφνικά παράλυση και τρία χρόνια αργότερα πέθανε σε ηλικία 58 ετών στο Μουσταφά της Αλγερίας, το σημερινό Σίντι Μχαμέντ, όπου είχε εγκατασταθεί από το 1889 με την ελπίδα το ξηρό κλίμα να τη βοηθήσει στην υγεία της. Ο τάφος της βρίσκεται στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς στο Παρίσι, με ωραία προτομή της. Από το 1912 μια οδός στο Παρίσι, στο 16ο Διαμέρισμα, φέρει το όνομά της (Rue Agar).
Πηγές
Αγκαρ
Α.Μ.Σ. Χαλκηδόνα Προποντίς
Ο Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Χαλκηδόνας Προποντίς είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Χαλκηδόνας, στη Θεσσαλονίκη. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1995 και έμβλημά του ο δικέφαλος αετός. Το 2018 συγχωνεύτηκε με την ΑΠΜΣ Προποντίς και έμβλημα του είναι μια μπλα καλαθοσφαίρισης.Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το σκούρο μπλε, το κόκκινο και συμπληρωματικά το λευκό. Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Χαλκηδόνας, χωρητικότητας 200 θεατών. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης για άρρενες αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων και τμήματα υποδομής πετοσφαίρισης για νεαρές αθλήτριες.
Πρώτα βήματα στα Πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης
Ο «Γυμναστικός Αθλητικός Σύλλογος Χαλκηδόνας» ιδρύθηκε το 1995. Το 1998 πρόεδρός του αναλαμβάνει ο Ιωάννης Τσαλώνης, η οικογένεια του οποίου διοικεί την ομάδα μέχρι σήμερα. Η ομάδα πραγματοποίησε πορεία από τη Γ' Κατηγορία των Πρωταθλημάτων της Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης μέχρι το επίπεδο των Εθνικών Πρωταθλημάτων στο σύντομο διάστημα μιας πενταετίας. Την αγωνιστική περίοδο 2005-06, έχοντας στη σύνθεσή της παίκτες με θητείες στην Α1 Εθνική και τις εθνικές ομάδες, όπως ο Δαμιανός Χρηστίδης, ο Αργύρης Πιάρας και ο Σωτήρης Γεωργιάδης, ο σύλλογος κατάφερε να εξασφαλίσει την άνοδό του από την Α' Κατηγορία στο επίπεδο της Γ' Εθνικής Κατηγορίας.
Πρώτη περίοδος ακμής (2006 - 2011)
Η ομάδα της Χαλκηδόνας αγωνίστηκε για πρώτη φορά στη Γ' Εθνική Κατηγορία κατά την αγωνιστική περίοδο 2006-07. Ο 1ος Όμιλος Βορρά, στον οποίο αγωνίστηκε, σχηματίστηκε με τη συμμετοχή 14 συλλόγων. Στο πλαίσιο αυτό ο σύλλογος συγκέντρωσε μέχρι το τέλος της χρονιάς 18 νίκες και 8 ήττες, καταλαμβάνοντας την 3η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης.
Την επόμενη χρονιά, 2007-08, η Χαλκηδόνα μετακόμισε στο 2ο Όμιλο Βορρά, ωστόσο δεν άλλαξε το γεγονός ότι είχε να αντιμετωπίσει 13 ομάδες στη διεκδίκηση της κορυφής στο Πρωτάθλημα. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 18 νίκες και 8 ήττες, που εξασφάλισαν στην ομάδα της 4η θέση στον τελικό βαθμολογικό πίνακα. Παρατηρήθηκε ισοβαθμία μεταξύ της Χαλκηδόνας και των Εκπαιδευτηρίων Μαντουλίδη, ωστόσο η πρώτη κατέλαβε υψηλότερη θέση βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης.
Στον ίδιο Όμιλο επέστρεψε ο σύλλογος της Χαλκηδόνας και για την περίοδο 2008-09. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην 4η θέση της τελικής κατάταξης, χωρίς να παρατηρηθεί αυτή τη φορά ισοβαθμία. Η συγκομιδή της χρονιάς ήταν 19 νίκες σε 26 αγωνιστικές.
Μετά από τέσσερις χρονιές υψηλών επιδόσεων, η στιγμή της κατάκτησης ενός Πρωταθλήματος ήρθε για την ομάδα της Χαλκηδόνας την αγωνιστική περίοδο 2010-11. Πετυχαίνοντας 23 νίκες σε 26 αγωνιστικές, κατέκτησε την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα του 2ου Ομίλου Βορρά και, παράλληλα, το δικαίωμα να αγωνιστεί σε υψηλότερο επίπεδο. Τη θέση του πρώτου προπονητή είχε τη χρονιά αυτή (όπως και την προηγούμενη) ο Δημήτρης Γεροφώτης με συνεργάτη το Βασίλη Βαλασιάδη.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ο Γ.Α.Σ. Χαλκηδόνας ήρθε σε συμφωνία με τη γειτονική ομάδα του Γαλαξία Αδένδρου προκειμένου να συνενωθούν υπό την κοινή ονομασία «Γαλαξίας Χαλκηδόνας» με έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Αδένδρου. Τελικά το σχέδιο αυτό ναυάγησε για οικονομικούς λόγους σύμφωνα με τη δημοσιογραφική έρευνα.
Απόσυρση από τις Εθνικές Κατηγορίες (2011 - 2015)
Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας το επόμενο φθινόπωρο ξεκίνησαν με τη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, στην οποία συμμετείχε για πρώτη φορά. Στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης πήρε την εντός έδρας νίκη επί του Πιερικού-Αρχελάου με σκορ 75-72. Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη για το σύλλογο, που γνώρισε την εκτός έδρας ήττα από τα Εκπαιδευτήρια Δούκα με σκορ 79-59.
Η ομάδα της Χαλκηδόνας ξεκίνησε με φιλοδοξίες την πορεία της στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής για τη χρονιά 2011-12, το οποίο και διοργανώθηκε τη χρονιά αυτή με έναν και μοναδικό Όμιλο των 16 συλλόγων. Το κακό ξεκίνημα, ωστόσο, οδήγησε το Γεροφώτη στην παραίτηση από το πόστο του προπονητή στις αρχές Οκτωβρίου. Τον αντικατέστησε ο Χρήστος Κωνσταντινίδης μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου, οπότε και η Χαλκηδόνα ανακοίνωσε την απόσυρσή της από το Πρωτάθλημα. Εντάσεις ανάμεσα στη διοίκηση και τους παίκτες, κυρίως για οικονομικά ζητήματα, οδήγησαν στην αποχή εννέα εξ αυτών από τις προπονήσεις. Η διοίκηση του συλλόγου αποφάσισε να μην συνεχίσει με παίκτες από τα τμήματα υποδομής και να δηλώσει αποχώρηση από τη συνέχεια της διοργάνωσης. Συνέπεια ήταν ο υποβιβασμός στα Τοπικά Πρωταθλήματα από την επόμενη περίοδο.
Στο σημείο αυτό η ομάδα βρέθηκε στη δύσκολη θέση της αναδιοργάνωσης από το μηδέν, λαμβάνοντας μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης. Να την οδηγήσει ανέλαβε ο προπονητής Γιώργος Τουλούμης. Απέναντί του την περίοδο 2012-13 ο σύλλογος βρήκε 13 ομάδες, κόντρα στις οποίες έδειξε πολύ ανταγωνιστικό πρόσωπο. Η λήξη της χρονιάς έκρυβε μεγάλη ατυχία για τη Χαλκηδόνα, η οποία ισοβάθμισε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα με το Ζέφυρο Ανατολικής Ακτής και την Ευκαρπία, με 22 νίκες και 4 ήττες συγκομιδή έκαστος. Βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων η Χαλκηδόνα κατετάγη στην 3η θέση, αφήνοντας την άνοδο στις άλλες δύο ομάδες. Την ίδια χρονιά ο σύλλογος έλαβε μέρος και στο Κύπελλο Ανδρών της Ένωσης, στα πλαίσια του οποίου εμφανίστηκε σε 4 αγώνες. Στην Α' Φάση νίκησε εντός έδρας τη Δόξα Ασσήρου με σκορ 77-35. Ακολούθως υποχρέωσε σε ήττα με σκορ 46-66 (εκτός έδρας) τον Όλυμπο Ελευθερίου Κορδελιού. Στη συνέχεια ήταν σειρά της Δόξας Δρυμού να υποκύψει με σκορ 51-70. Η Χαλκηδόνα αποκλείστηκε εντός έδρας, τελικά, στους Προημιτελικούς από το Π.Κ. Νεάπολης με σκορ 50-54.
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14, και πάλι με τον Τουλούμη στη θέση του οδηγού, η Χαλκηδόνα βελτίωσε ακόμη περισσότερο την απόδοσή της, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις έχοντας σημειώσει 24 νίκες σε 26 αγώνες. Αυτή τη φορά ήταν και η μοναδική ομάδα που κατέλαβε την κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης, λαμβάνοντας το δικαίωμα να αγωνιστεί στη Γ' Εθνική Κατηγορία από το επόμενο φθινόπωρο. Ωστόσο, ήδη από τα τέλη Μαΐου του 2014, η ομάδα ανακοίνωσε μέσω εκπροσώπου της πως θα παρέμενε οικειοθελώς στην τοπική Α' Κατηγορία. Μακρά ήταν και η πορεία της Χαλκηδόνας στο θεσμό του Κυπέλλου Ανδρών Θεσσαλονίκης. Στον πρώτο αγώνα της νίκησε εκτός έδρας το εφηβικό τμήμα της Χ.Α.Ν.Θ. με σκορ 42-86. Ακολούθως, πέτυχε μεγάλη εκτός έδρας νίκη με σκορ 58-90 απέναντι στην Αναγέννηση Φλόγας. Στη συνέχεια, ξεπέρασε εντός έδρας και το εμπόδιο του Β.Α.Ο. με σκορ 77-70. Στους Προημιτελικούς έλαβε την εκτός έδρας νίκη απέναντι στο εφηβικό τμήμα του Π.Α.Ο.Κ. με σκορ 63-66. Στους Ημιτελικούς διασταυρώθηκε με τη Δόξα Ελπίδας Ευόσμου την οποία επίσης κατάφερε να νικήσει με σκορ 60-55. Στο Μεγάλο Τελικό της διοργάνωσης απώλεσε το τρόπαιο και το νταμπλ χάνοντας με διαφορά ενός πόντου (47-48) από τον Κ.Α.Ο. Σταυρούπολης.
Επιστροφή στη Γ' Εθνική (2011 - σήμερα)
Το 2018 συγχωνεύτηκε με την ΑΠΜΣ Προποντίς μια από τις πλέον ιστορικές ομάδες της ΕΚΑΣΘ. Το νέο όνομα της ομάδας είναι Α.Μ.Σ. Χαλκηδόνα Προποντίς.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Γ.Α.Σ. Χαλκηδόνας έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα εντάχθηκε στο 2ο Όμιλο Βορρά τον οποίο συγκρότησαν 14 ομάδες. Στο ανταγωνιστικό αυτό πλαίσιο, ο σύλλογος συγκέντρωσε 21 νίκες και 5 ήττες. Ισοβάθμισε με την Α.Ε. Κομοτηνής, ωστόσο υπερίσχυσε λαμβάνοντας υπόψη τα επόμενα κριτήρια κατάταξης. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα η Χαλκηδόνα βρέθηκε στην 3η θέση, αποτυγχάνοντας να λάβει απευθείας εισιτήριο ανόδου στην Β' Εθνική. Στη συνέχεια ακολούθησε αγώνας κατάταξης μεταξύ της ομάδας και εκείνης που είχε καταλάβει την αντίστοιχη θέση στον άλλο Όμιλο Βορρά, προκειμένου να αποσαφηνιστεί η προτεραιότητα ανόδου σε περίπτωση που προέκυπταν κενές θέσεις στις ανώτερες κατηγορίες. Η Χαλκηδόνα αντιμετώπισε στη Βέροια τους Διόσκουρους Κοζάνης πετυχαίνοντας τη νίκη με σκορ 54-70. Το αποτέλεσμα αποδείχθηκε καθοριστικό, καθώς η αποχώρηση του Αιόλου Αστακού από την Α2 Εθνική χάρισε τελικά στη Χαλκηδόνα την άνοδο.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Χαλκηδόνας, χωρητικότητας 200 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Γιάννης Τσαλώνης και διευθυντής ο Κορνήλιος Τσαλώνης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από τον Οκτώβριο του 2015 ο Ανδρέας Οκλαλιώτης με άμεσο συνεργάτη τον Αλέξη Τσαλώνη. Το ρόστερ της Χαλκηδόνας για την αγωνιστική περίοδο 2016-17 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές:
Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Γ.Α.Σ. Χαλκηδόνας συμμετέχει με ομάδες Κορασίδων και Παγκορασίδων στα αντίστοιχα Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.ΠΕ.Σ. Θεσσαλονίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1995 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1995
Μανούσος Βολουδάκης
Ειχε πτυχίο Οικονομικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και μεταπτυχιακό τίτλο (Master’s) στην Πολιτική Οικονομία από το Πανεπιστήμιο του Έσσεξ της Αγγλίας. Σταδιοδρόμησε στον ιδιωτικό τομέα, διαδοχικά στις εταιρείες RUSVAR HOLDINGS B.V, (1993-1996), στην Ποτοποιία Μεταξά Α.Ε. (1996-1997) και στην ΕΛΒΑΛ Α.Ε. (1997-2004), όπου διετέλεσε Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής.
Είχε ακόμη εργασθεί ως σύμβουλος επιχειρήσεων, ενώ το διάστημα από τον Οκτώβριο του 2015 ως τον Ιουνίου του 2019, εργάστηκε ξανά στον ιδιωτικό τομέα, αναλαμβάνοντας τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας International Trade S.A., του Ομίλου ΒΙΟΧΑΛΚΟ, με έδρα τις Βρυξέλλες.
Εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής στη περιφέρεια Χανίων, το Σεπτέμβριο του 2007. Ακολούθησαν δύο επανεκλογές στις εκλογές του Μαΐου και τον Ιούνιου του 2012. Διετέλεσε υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης από τον Ιούνιο του 2012 έως και τον Ιούνιο του 2013. Την περίοδο 2005-2006 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Εμπορίου στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουλίου του 2019.
Ήταν παντρεμένος με τη δικηγόρο Σέβη Αμανατίδου και πατέρας τριών παιδιών, του Γιώργου, του Σήφη, και της Δάφνης.
Απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου 2023 σε ηλικία 56 ετών από καρκίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.voloudakis.gr προσωπική ιστοσελίδα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων
Χε (Γεωργιανό γράμμα)
Το Χε ή Έι (ασομταβρούλι Ⴡ, νουσκούρι ⴡ, μχεντρούλι ჱ) είναι το 8ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 8, τώρα απαρχαιωμένο στην γεωργιανή γλώσσα.
Γραφή
Κατεύθυνση της γραφής:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωργιανό αλφάβητο
Σεσσάμε
Το Σεσσάμε (ιταλικά: Sessame) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Σέττιμε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1962
Ο Εθνικός ανεδείχθη πρωταθλητής και αήττητος. Το Παλαιό Φάληρο υποβιβάστηκε.
== Αγώνες      ==
Κατάταξη
Βαθμολογικό σύστημα 3-2-1 (Νίκη-ισοπαλία-ήττα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
Κάρολος Γ΄ του Ελμπέφ
Ο Κάρολος Γ΄, γαλλ. Charles III, (1620 - 4 Μαΐου 1692) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Ελμπέφ (1657-1692).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Οτέλ ντ' Ελμπέφ στο Παρίσι και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ δούκα του Ελμπέφ και της Αικατερίνης-Ερριέττας των Βουρβόνων, νόθης κόρης του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας με την Γκαμπριέλ ντ' Εστρέ.
Το 1657 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως δούκας του Ελμπέφ. Ήταν ευγενής της Γαλλίας. Αδελφοί του ήταν ο Φραγκίσκος-Λουδοβίκος κόμης του Αρκούρ και ο Φραγκίσκος-Μάριος πρίγκιπας του Λιλεμπόν.
Μετά το 1661, από τον εξάδελφό του Λουδοβίκο ΙΔ΄ που άρχισε να αναλαμβάνει τη βασιλεία, ορίστηκε κυβερνήτης της Πικαρδίας και του Αρτουά, μία θέση που κατείχε πριν ο πατέρας του. Απεβίωσε στο Οτέλ ντ' Ελμπέφ στο Παρίσι το 1692 σε ηλικία 61 ετών και τάφηκε στη μονή των Ιακωβιτών στο Παρίσι. Επειδή ο πρώτος γιος του είχε αποβιώσει, τον διαδέχθηκαν άλλοι γιοί του, πρώτα ο Ερρίκος και έπειτα ο Εμμανουήλ-Μαυρίκος, ως δούκες του Ελμπέφ.
Οικογένεια
Το 1648 νυμφεύτηκε πρώτα την Άννα-Ελισάβετ, κόρη του Καρόλου του Λανουά και είχαν τέκνα:
Η Άννα-Ελισάβετ απεβίωσε το 1654 και δύο έτη μετά ο Κάρολος Γ΄ νυμφεύτηκε, για δεύτερη φορά, την Ελισάβετ ντε Λα Τουρ ντ' Ωβέρν, κόρη του Μαυρίκιου δούκα του Μπουαγιόν και είχαν τέκνα:
Το 1684 νυμφεύτηκε, για 3η φορά, με τη Φραγκίσκη ντε Μοντώ ντε Ναβάιγ και είχαν τέκνα:
Από μία εκτός γάμου σχέση γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1997
Τα 23α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1997.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1947
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1947 ή Ολυμπιακοί Αγώνες Στίβου Συμμαχικών Ενόπλων Δυνάμεων, ήταν η 2η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Αθλητικού Συμβουλίου Συμμαχικών Δυνάμεων (AFSC). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο, στο Βερολίνο μεταξύ 13 και 14 Σεπτεμβρίου του 1947.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 18 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 8 χώρες-μέλη του ΑΣΣΔ. Η Νορβηγία συμμετείχε για πρώτη φορά. Κατά τη διάρκεια των αγώνων καταρρίφθηκαν 11 ρεκόρ πρωταθλήματος. Η διοργανώτρια αρχή ανέδειξε τον Γιαν Κλέιν από την Ολλανδία, ως τον καλύτερο αθλητή της διοργάνωσης. Τους αγώνες παρακολούθησαν 30.000 θεατές.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέλαβε η Δανία με 4 χρυσά μετάλλια και 7 συνολικά. Η Γαλλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 3 χρυσά μετάλλια και 16 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 3 χρυσά μετάλλια και 13 συνολικά. Στην επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε η Γαλλία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια με 38 βαθμούς. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών με 34 βαθμούς και την τρίτη η Μεγάλη Βρετανία με 26 βαθμούς.
Αποτελέσματα
1946 | 1947 | 1948 | 1949 thumb|O πρωταθλητής στα 800 μέτρα, Νιλς Χολστ-Σόρενσεν. thumb|O πρωταθλητής στα 400 μέτρα εμπόδια, Ζακ Αντρέ.
Βαθμολογία
Η επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ήταν:
Μετέχουσες χώρες
Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 8 χώρες-μέλη του Αθλητικού Συμβουλίου Συμμαχικών Δυνάμεων (AFSC).
• 3
Παραπομπές
1947 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Βερολίνο Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στη Γερμανία Κατηγορία:Στίβος το 1947
Χάρης Ατματζίδης
Βιογραφία
Εργάστηκε ως έμπορος υφασμάτων. Αργότερα εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ξάνθης. Εξελέγη βουλευτής Ξάνθης για πρώτη φορά με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1977 και επανεκλέχθηκε με το ίδιο κόμμα το 1981 και το 1985. Με τις δικές του ενέργειες κατασκευάστηκε η κερκίδα Κουλούρη στο γήπεδο του Α.Ο. Ξάνθης ώστε η πόλη να έχει ένα σύγχρονο γήπεδο όταν η Ξάνθη ανέβηκε στην Α΄ Εθνική και απέκτησε γήπεδο η Ασπίδα Ξάνθης.
Το όνομά του φέρει το Δημοτικό στάδιο Ξάνθης.
Πέθανε πλήρης ημερών στην Αθήνα τον Αύγουστο του 2012 και η σορός του εξετέθη σε λαϊκό προσκύνημα. Κηδεύτηκε στις 27 Αυγούστου από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Ξάνθης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Σόλιο (Ιταλία)
Το Σόλιο (ιταλικά: Soglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Τιλιόλε
Το Τιλιόλε (ιταλικά: Tigliole) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Αράμ Α΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμενική Αποστολική Εκκλησία
Το τριαντάφυλλο (ταινία)
Το τριαντάφυλλο (αγγλικά: The Rose) είναι μια αμερικανική δραματική ταινία του 1979 σε σκηνοθεσία Μάικ Ράιντελ, με πρωταγωνιστές τους Μπέτι Μίντλερ, Άλαν Μπέιτς, Φρέντερικ Φόρεστ, Χάρι Ντιν Στάντον, Μπάρι Πρίμους και Ντέιβιντ Κιθ. Βασισμένη χαλαρά στη ζωή της Τζάνις Τζόπλιν, η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας αυτοκαταστροφικής ροκ σταρ στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η οποία παλεύει να αντιμετωπίσει τις πιέσεις της καριέρας της και τις απαιτήσεις του αδίστακτου διευθυντή της επιχείρησής της.
Έχοντας αρχικά τίτλο Pearl (από το παρατσούκλι της Τζόπλιν, που ήταν και ο τίτλος του τελευταίου της άλμπουμ), το σενάριο της ταινίας αναθεωρήθηκε αφού η οικογένεια της Τζόπλιν αρνήθηκε να επιτρέψει στους παραγωγούς τα δικαιώματα για την ιστορία της.
Το τριαντάφυλλο προτάθηκε για τέσσερα Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Α' Γυναικείου Ρόλου (Μπέτι Μίντλερ, στο ντεμπούτο της στην οθόνη), Β΄ Ανδρικού Ρόλου (Φρέντερικ Φόρεστ), Μοντάζ και Καλύτερου Ήχου. Η Μίντλερ ερμήνευσε το σάουντρακ της ταινίας και το ομώνυμο κομμάτι έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα σινγκλ της.
Πλοκή
Στα τέλη του 1969, η Μαίρη Ρόουζ Φόστερ είναι μια διάσημη ντίβα του ροκ εν ρολ, γνωστή ως Το τριαντάφυλλο. Παρά την επιτυχία της, η προσωπική της ζωή είναι μοναχική και εξουθενωτική. Την εκμεταλλεύεται και την καταπονεί ο τραχύς, άπληστος μάνατζέρ της, Ρατζ Κάμπελ. Αν και ειλικρινής και θρασύς, η Ρόουζ είναι μια ανασφαλής αλκοολική και πρώην χρήστης ναρκωτικών που ποθεί την έγκριση των άλλων. Είναι αποφασισμένη να επιστρέψει στη γενέτειρά της στη Φλόριντα, ως σούπερ σταρ πλέον, και να εμφανιστεί για τους ανθρώπους από το παρελθόν της.
Μετά από μια παράσταση στο Τέξας, η Ρόουζ γνωρίζει τον σταρ της κάντρι Μπίλι Ρέι, τον οποίο λατρεύει και τα τραγούδια του οποίου διασκευάζει συχνά σε ζωντανές εμφανίσεις. Ο Μπίλι Ρέι απαιτεί βάναυσα να μην ερμηνεύσει ξανά τη μουσική του και την απορρίπτει με αγένεια. Αφού ανακαλύπτει ότι ο Ρατζ έχει κανονίσει τη συνάντηση επειδή θέλει να πάει τον Μπίλι Ρέι στη δισκογραφική του εταιρεία, η Ρόουζ τρέπεται σε φυγή με έναν οδηγό λιμουζίνας που ονομάζεται Χιούστον Ντάιερ. Οι δυο τους κάνουν ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη, όπου η Ρόουζ έχει προγραμματιστεί να ολοκληρώσει ηχογραφήσεις. Μεταξύ τους αναπτύσσεται ένα θυελλώδες ειδύλλιο.
Ο Ρατζ υποθέτει ότι ο Χιούστον είναι απλώς ένα ακόμη δεκανίκι, αλλά η Ρόουζ νιώθει ότι επιτέλους έχει βρει τον αληθινό έρωτα. Ο Χιούστον παραδέχεται τελικά ότι είναι ένας πρώην λοχίας που λιποτάκτησε από τον στρατό και εκείνη του λέει για το παρελθόν της στη Φλόριντα. Η σχέση του ζευγαριού γίνεται ταραχώδης εν μέσω ενός ριψοκίνδυνου τρόπου ζωής και των συνεχών περιοδειών της Ρόουζ. Στο Μέμφις, η Ρόουζ συναντιέται από τη Σάρα, πρώην ερωμένη της. Όταν ο Χιούστον πιάνει τις δύο γυναίκες να φιλιούνται, αυτός και η Ρόουζ τσακώνονται βίαια και στη συνέχεια ο Χιούστον φεύγει.
Αποφασισμένη να τα ξαναφτιάξει με τον Χιούστον, η Ρόουζ τον αναζητά σε μια κακόφημη περιοχή του Μέμφις μαζί με τον Μαλ, έναν στρατιωτικό που γνώρισε στο Τέξας. Στη συνέχεια διορίζει τον Μαλ σωματοφύλακά της και οι δυο τους ταξιδεύουν στη γενέτειρα της Ρόουζ, την Τζάκσονβιλ, της Φλόριντα, όπου ο Ρατζ της έχει κλείσει συναυλία. Φτάνοντας, η Ρόουζ δείχνει στον Μαλ το πατρικό της σπίτι, το γυμνάσιό της και άλλα τοπικά ορόσημα από την παιδική της ηλικία. Φτάνοντας στο στάδιο για τις απογευματινές πρόβες για τη συναυλία της, η Ρόουζ επαναλαμβάνει την πρόθεσή της να κάνει ένα διάλειμμα ενός έτους από την περιοδεία της, με αποτέλεσμα η Ραντ να της πει ότι αυτό θα σημαίνει παράβαση συμβολαίου. Ο Ρατζ την απολύει, αν και εν αγνοία της Ρόουζ, αυτό είναι απλώς ένα τέχνασμα για να εξασφαλίσει τη διεξαγωγή της συναυλίας. Η Ρόουζ, στενοχωρημένη, συναντά τον Χιούστον, ο οποίος έχει ταξιδέψει στο Τζάκσονβιλ για να την ξαναβρεί.
Πιστεύοντας ότι η συναυλία της έχει ακυρωθεί, η Ρόουζ αποφασίζει να το σκάσει και να ξεκινήσει μια νέα ζωή με τον Χιούστον. Το ίδιο βράδυ, πηγαίνει τον Χιούστον σε τοπικά μπαρ και κλαμπ που σύχναζε πριν γίνει διάσημη, πίνοντας ανεξέλεγκτα και καταναλώνοντας βαρβιτουρικά και ηρωίνη. Σε ένα μπαρ, ο Χιούστον ζηλεύει όταν ένας θαμώνας παρενοχλεί τη Ρόουζ την ώρα που τραγουδά και ξεκινά καβγά. Μετά, ο Ρατζ βρίσκει τη Ρόουζ στο τηλέφωνο του αυτοκινήτου της και την πείθει να επιστρέψει για τη συναυλία. Εκείνη δέχεται και η απόφασή της για να κατευνάσει τον Ρατζ κάνει τον Χιούστον να την εγκαταλείψει και να φύγει από την πόλη. Αργότερα το ίδιο βράδυ, αφού ερμηνεύει το εναρκτήριο τραγούδι της πολυαναμενόμενης συναυλίας της στην πόλη της, η Ρόουζ καταρρέει στη σκηνή και πεθαίνει από υπερβολική δόση.
Σύλληψη
Η ταινία προσφέρθηκε αρχικά στον Κεν Ράσελ, ο οποίος επέλεξε να σκηνοθετήσει το Βαλεντίνο. Ο Ράσελ έχει χαρακτηρίσει αυτή την απόφαση ως το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας του. Κάποια στιγμή, ο Μάικλ Τσιμίνο θεωρήθηκε επίσης υποψήφιος να σκηνοθετήσει, αλλά επέλεξε να σκηνοθετήσει την ταινία Η πύλη της Δύσεως. Ωστόσο, ο Τσιμίνο συνέβαλε στο σενάριο.
Πρωταγωνίστρια
Η Σούζι Γουίλιαμς είχε αρχικά προταθεί για τον ρόλο του τίτλου, αλλά τον απέρριψε για προσωπικούς λόγους, προτείνοντάς τον στην Μπέτι Μίντλερ.
Γυρίσματα
Το τριαντάφυλλο ολοκληρώθηκε εγκαίρως για την προγραμματισμένη κυκλοφορία του τον Απρίλιο του 1979. Ωστόσο, η 20th Century-Fox επέλεξε να αναβάλει την κυκλοφορία για το φθινόπωρο του 1979.
Υποδοχή
Το τριαντάφυλλο έλαβε ανάμεικτες έως θετικές κριτικές. Η ταινία έχει βαθμολογία 71% στο Rotten Tomatoes, βασισμένη σε 21 κριτικές.
Άλλα μέσα
Η Criterion Collection κυκλοφόρησε την ταινία σε Blu-ray και DVD στις 19 Μαΐου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες του 1979
Ιωάννης Ταχματζίδης
Ο Ιωάννης Ταχματζίδης είναι ο δήμαρχος του δήμου Λαγκαδά.
Βιογραφία
Κατάγεται από το χωριό Βασιλούδι. Είναι απόφοιτος της Σχολής Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας, διδάκτορας καρδιολόγος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Ήταν καθηγητής στις σχολές της Αστυνομικής Ακαδημίας, επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Αθλιατρικής του ΤΕΦΑΑ (ΑΠΘ & Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης). Επίσης ήταν μέλος του Συλλόγου Πολυτέκνων Θεσσαλονίκης.
Εξελέγη πρόεδρος στα τέλη Μάϊου του 2019.
Παραπομπές και πηγές
Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά Κατηγορία:Θεματικοί αντιπεριφερειάρχες Κεντρικής Μακεδονίας
Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
Οι Δύο ξένοι στην ίδια πόλη ( Deux hommes dans la ville) είναι μια δραματική ταινία Γαλλο-Ιταλικής παραγωγής του 1973 σε σκηνοθεσία του Ζοζέ Ζιοβανί. Πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Ζαν Γκαμπέν και ο Μισέλ Μπουκέ.
Πλοκή
Ο Ζερμέν Καζνέβ (Ζαν Γκαμπέν) θα αφήσει την αστυνομία και θα γίνει κοινωνικός λειτουργός στην τοπική φυλακή, θα κάνει μαθήματα στους τρόφιμους πώς να ζήσουν έξω από τη φυλακή και πώς να μην ξαναγυρίσουν πάλι πίσω. Θα γίνει εγγυητής στον Τζίνο Στραμπλίτζι (Αλεν Ντελόν), έναν τυπογράφο του εμπόριου και ο οποίος θα αποφυλακίστει δύο χρόνια πριν από τα συνολικά δώδεκα χρόνια της ποινής του για ληστεία τράπεζας. Ο Καζνέβ και η οικογένειά του θα προσφέρουν τη φιλία τους στον Τζίνο και την σύζυγό του Σόφι, η οποία περίμενε πιστή εδώ και δέκα χρόνια, μέχρι που σε ένα τροχαίο ατύχημα κατά μήκος ενός δρόμου θα χάσει τη ζωή της. Ο Τζίνο θα βρει μια σταθερή δουλειά ως εκτυπωτής και θα γνωρίσει τη Λούσυ, μια τραπεζική υπάλληλο, η οποία θα μείνει μαζί του στο διαμέρισμά του. Σε μια τακτική επίσκεψη στο αστυνομικό τμήμα για να ανανεώσει την άδεια αποφυλάκισης του ο Τζίνο θα συναντήσει τον Επιθεωρητή Γκουτρό που τον είχε συλλάβει αρχικά και ο οποίος θα τον θεωρήσει υπόπτο και θα αρχίσει να τον παρακολουθεί αμέσως. Όπως ο Τζίνο σταματά για βενζίνη θα συναντήσει κάποιους παλιούς συνεργάτες του και θα του δώσουν τη διεύθυνση του κρησφύγετο τους. Ο Γκουτρό, υποψιάζεται ότι ο Τζίνο αποτελεί μέρος των σχεδίων τους τον συλλαμβάνει και παίρνει τη διεύθυνση, αλλά ο Καζνέβ θα πάει και θα τον απελευθέρωσει. Ο Επιθεωρητής Γκουτρό αρχίζει να παρενοχλεί τον Τζίνο, αμφισβητώντας τον στο αφεντικό του στο τυπογραφείο και στη κοπέλα του στην τράπεζα. Όταν η πρώην συμμορία του Τζίνο θα κάνει μια ληστεία, ο Γκουτρό ξέρει το κρυσφήγετό τους και θα τους συλλάβει. Αυτός είναι βέβαιος ότι ο Τζίνο πήρε μέρος στη ληστεία και θα πάει στο διαμερισμα του και θα πιέσει τη Λούσυ να μιλήσει. Ο Τζίνο θα μπει ξαφνικά μέσα και θα πιάσει τον Επιθεωρητή Γκουτρό από πίσω και θα τον στραγγαλίσει.
Ο Τζίνο Στραμπλίτζι θα δικαστεί και θα του επιβληθεί η θανατική ποινή που ήταν ακόμη σε ισχύ στη Γαλλία. Ο Ζερμέν Καζνέβ θα είναι παρών τη στιγμή της εκτέλεσης του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Χοσέ Τζιοβάνι Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Αλέν Ντελόν Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Τόνκο
Το Τόνκο (ιταλικά: Tonco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1998
Τα 24α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1998.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Βάλιο Σέρρα
Το Βάλιο Σέρρα (ιταλικά: Vaglio Serra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Φαβάρα
H Φαβάρα είναι Δήμος στην Ιταλική επαρχία Αγκριτζέντο της αυτόνομης Περιφέρειας Σικελίας στη νότια Ιταλία. Βρίσκεται περίπου 8 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Αγκριτζέντο με το οποίο σχηματίζει πολεοδομική Ομοσπονδία. Η περιοχή της Φαβάρας είναι διάσημη από το "Πασχαλινό αρνί", ένα είδος ζαχαροπλαστικού που κατασκευάζεται με αμύγδαλα και φιστίκια.
Ιστορία
Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης παρουσιάζονται τη Χαλκολιθική περίοδο (2400-1990 π.Χ.) με μονόχρωμη κόκκινη κεραμική. Άλλες ανασκαφές στα τέλη της Χαλκολιθικής περιόδου (1900 - 1450 π.Χ.) αποκαλύπτουν γκρι άχρωμη κεραμική που συνδέεται με κεραμική που βρέθηκε την ίδια εποχή στο Παλέρμο και κεραμική από την Εποχή του Ορείχαλκου στην κεντρική και βόρεια Σικελία. Άλλες ανασκαφές βρήκαν τόπους ταφής που χρονολογούνται στην Εποχή του Ορείχαλκου (1450 π.Χ.). Πολλές ακόμα οχυρώσεις χρονολογούνται από τη Μεγάλη Ελλάδα, τη Βυζαντινή αυτοκρατορία και τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, στη συνέχεια κατέλαβαν την περιοχή οι Σαρακηνοί (9ος - 10ος αιώνας μ.Χ.). Οι Άραβες έφεραν μεγάλη ανάπτυξη, αυτό φαίνεται από τα Αραβικά τοπωνύμια που διασώζονται μέχρι σήμερα, το ίδιο το όνομα της Φαβάρας έχει Αραβική προέλευση και μεταφράζεται ως "αφρίζουσα λίμνη".
Οι Νορμανδοί που ακολούθησαν τους Άραβες οικοδόμησαν μεγάλες κατασκευές ανάμεσα στις οποίες το "Κάστρο του Κιαραμόντε", τον 14ο αιώνα κυβέρνησε η Οικογένεια Κιαραμόντε που έδωσε στην πόλη το σημερινό της όνομα. Τον 15ο αιώνα κτίστηκαν ισχυρά τείχη αλλά πέρασε περίοδο παρακμής (1439 - 1464), ακολούθησε νέα ακμή (1478 - 1497), η οικογένεια Ντε Μάρινης που κυβέρνησε την πόλη τον 16ο αιώνα έφερε μεγάλη ανάπτυξη. Η Φαβάρα συμμετείχε στην Ιταλική ενοποίηση και στη συνέχεια έγινε έδρα εγκληματικής οργάνωσης (1883). Η δήμαρχος της πόλης Γκειτάνο Γκουαρίνο δολοφονήθηκε κάτω από άγνωστες συνθήκες (16 Μαΐου 1946). Ο διάσημος πολιτικός Καλογκέρο Μαρόνε (1889-1945) γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Φαβάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αγκριτζέντο Κατηγορία:Κάστρα στην Ιταλία
Εγώ δεν φοβάμαι
Πλοκή
Στο σπίτι του έρχεται, ως φίλος του φορτηγατζή πατέρα του, ο Σέρτζο από το Μιλάνο, ένας άνδρας βίαιος και επικίνδυνος, αρχηγός της συμμορίας των απαγωγέων του παιδιού, η οποία συμμορία αποτελείται από όλους τους άνδρες του μικρού χωριού, συμπεριλαμβανομένου του πατέρα του Μικέλε. Ο Μικέλε το καταλαβαίνει όταν τους βλέπει να μιλάνε στα κρυφά, την ώρα που είχε σκοπό να μιλήσει στον πατέρα του σχετικά με το παιδί για να του πει να το σώσουν την επόμενη μέρα, μη γνωρίζοντας ακόμη ότι ο πατέρας του ήταν ένας από τους απαγωγείς. Ο Φιλίπο, χάρη στο φίλο του, αρχίζει να ανακτά δυνάμεις και να ξαναβλέπει κανονικά. Ο Μικέλε εμπιστεύεται αυτό το μυστικό στον ξάδερφο και φίλο του, Σαλβατόρε, ο οποίος από αφέλεια το λέει στον απαγωγέα-θείο του. Ο πατέρας του Μικέλε, τότε, του απαγορεύει να ξαναδεί τον Φιλίπο και το παιδί δείχνει να κρατάει την υπόσχεσή του, για τον πρόσθετο λόγο ότι η μαμά του, καλόψυχη όπως είναι, δεν θέλει να σκοτωθούν αυτός και ο Φιλίπο. Καθώς περνούν οι μέρες, ο κλοιός των ερευνών σχετικά με την απαγωγή σφίγγει σε όλη την Ιταλία και τα ελικόπτερα της αστυνομίας αρχίζουν να ψάχνουν εξονυχιστικά και την περιοχή της Άκουα Τραβέρσε. Πανικός καταλαμβάνει τους απαγωγείς, οι οποίοι, κατόπιν διαταγής του αρχηγού Σέρτζο αποφασίζουν να σκοτώσουν τον μικρό Φιλίπο, τον οποίο έχουν μεταφέρει σε έναν εξωτερικό χώρο, σε μια καλά ασφαλισμένη περίφραξη του ερειπωμένου σπιτιού. Ο Μικέλε, αθετώντας πλέον την υπόσχεσή του, πηγαίνει τρέχοντας μέχρι το σπίτι για να ελευθερώσει τον Φιλίπο: καταφέρνει και τον βγάζει και τον σέρνει έξω στα χωράφια στην προσπάθεια να τον κάνει να διαφύγει, αλλά ο ίδιος ο Μικέλε, μη φοβούμενος πλέον τις συνέπειες, παραμένει μόνος του, παγιδευμένος μέσα στην περίφραξη.
Στο μεταξύ, οι μεγάλοι αποφασίζουν ποιος πρέπει να σκοτώσει τον Φιλίπο. Επιλέγεται τελικά ο πατέρας του Μικέλε και, μόλις ανοίγει την πόρτα, βγαίνει τρέχοντας ο Μικέλε φωνάζοντας «μπαμπά» και ο πατέρας του, νομίζοντας ότι είναι ο Φιλίπο, πυροβολεί και πετυχαίνει στο πόδι τον Μικέλε, ο οποίος πέφτει κάτω λιπόθυμος. Ο Πίνο βγαίνει έξω με τον γιο του στην αγκαλιά, και με ένα σπαρακτικό κλάμα του φωνάζει να συνέλθει. Στο μεταξύ επιστρέφει ο Φιλίπο, για να δει τον Μικέλε και ο Σέρτζο κάνει να τον σκοτώσει, αλλά καταφτάνουν τα ελικόπτερα της αστυνομίας και τον συλλαμβάνουν μαζί με τον Πίνο και τους άλλους απαγωγείς. Ο Μικέλε συνέρχεται, ενώ στην τελευταία σκηνή της ταινίας ο Μικέλε και ο Φιλίπο, τον οποίο έχουν πλέον σώσει οι αστυνομικοί, δίνουν τα χέρια. Δεν ξέρουμε αν ο Μικέλε πεθαίνει, καθώς μεταφέρεται στο νοσοκομείο με το ελικόπτερο μαζί με τον Φιλίπο, ο οποίος επιστρέφει στο Μιλάνο και ούτε ξέρουμε αν οι δύο μικροί φίλοι θα ξαναειδωθούν κάποια μέρα.
Παραγωγή
Η ταινία διαδραματίζεται σε ένα μικρό χωριό της περιφέρειας της Μπαζιλικάτα και γυρίστηκε κατά κύριο λόγο στο Μέλφι αλλά και σε περιοχές της Απουλίας.
Βραβεία και Υποψηφιότητες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ιταλικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γκαμπριέλε Σαλβατόρες Κατηγορία:Βρετανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ισπανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ιταλικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Βρετανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες ενηλικίωσης
Στέφανος Παπαγιάννης
Ο Στέφανος Παπαγιάννης (1908 - 28 Δεκεμβρίου 1996) ήταν αξιωματικός του ελληνικού Στρατού Ξηράς που προσχώρησε στο ΚΚΕ και πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση με τον ΕΛΑΣ και στον εμφύλιο πόλεμο με τον ΔΣΕ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1908 στο Μαυράτο Ικαρίας. . Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Συμμετείχε στον αγώνα κατά της δικτατορίας του Μεταξά, όντας εν ενεργεία αξιωματικός του Πυροβολικού, μέσα από παράνομη αντιφασιστική οργάνωση που είχε ιδρυθεί στις Ένοπλες Δυνάμεις με καθοδηγητή το στέλεχος του ΚΚΕ, Δαμιανό Μάθεση.
Βαλφενέρα
Το Βαλφενέρα (ιταλικά: Valfenera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Στέφανος Παπαγιάννης
Βιογραφικά στοιχεία
Πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο το 1940-41 και συμμετείχε στην απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου. Το 1942, λοχαγός Πυροβολικού, εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ και πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση. Μετά την απελευθέρωση, εξορίστηκε στη Φολέγανδρο, απ' όπου όμως κατάφερε να δραπετεύσει μαζί με άλλους 11 εξόριστους αξιωματικούς.
Την περίοδο του εμφύλιο πόλεμο, ο Στέφανος Παπαγιάννης διετέλεσε διοικητής της Λαϊκής Πολιτοφυλακής καθώς και γενικός επιτελάρχης του ΔΣΕ.
Βαλφενέρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Στέφανος Παπαγιάννης
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά τον εμφύλιο, έζησε στις σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης μέχρι το 1955, οπότε ήρθε κρυφά στην Ελλάδα για να κατευθύνει τον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ. Συνελήφθη το 1956, δικάστηκε από στρατοδικείο και καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία της κατασκοπείας, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη. Έμεινε στη φυλακή για σχεδόν δέκα χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο του 1966.
Τον Απρίλιο του 1967, με την επιβολή της χούντας εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό. Απελευθερώθηκε το 1970 και εντάχθηκε αμέσως στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ. Κατάφερε να δράσει στην παρανομία και να αποφύγει τη σύλληψη μέχρι το 1973, οπότε συνελήφθη εκ νέου, κρατήθηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και στη συνέχεια εκτοπίστηκε στη Γυάρο μέχρι την κατάρρευση της δικτατορίας το 1974.
Μεταπολιτευτικά υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Πέθανε το Δεκέμβριο του 1996, σε ηλικία 88 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Βέζιμε
Το Βέζιμε (ιταλικά: Vesime) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Αρμενικό Καθολικάτο της Κιλικίας
Το Αρμενικό Καθολικάτο της Κιλικίας (Կաթողիկոսութիւն Հայոց Մեծի Տանն Կիլիկիոյ) είναι μια επισκοπική έδρα της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας. Από το 1930, το Αρμενικό Καθολικάτο της Κιλικίας έχει την έδρα του στην Αντήλιο του Λιβάνου. Προκαθήμενός του από το 1995 είναι ο Καθολικός Πατριάρχης του Μεγάλου Οίκου της Κιλικίας, Αράμ Α΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμενική Αποστολική Εκκλησία Κατηγορία:Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1984–85
Για την περίοδο 1984-85, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ζάκυνθος η οποία σε αγώνα μπαράζ νίκησε τον Εθνικό Πύργου με σκορ 2-1.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1984-85 ήταν η 16η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 27 ομάδες χωρισμένες σε δυο ομίλους.
1ος όμιλος
οι Έσπερος Ζακύνθου-Κόροιβος Κατσαρού-Ολυμπιακός Ζαχάρως από ένα μηδενισμό και -2 βαθμούς
2ος όμιλος
ο Α.Ο Ζάκυνθος είχε -1 βαθμό, ο Ατρόμητος Καβασίλων είχε ένα μηδενισμό και -1 βαθμό, ο Απόλλων Δουνείκων είχε ένα μηδενισμό και -2 βαθμούς.
μπαράζ ανόδου Α.Ο Ζάκυνθος-Εθνικός Πύργου 2-1
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 30 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους.
2ος όμιλος
ο Ολυμπιακός Λαμπετίου είχε ένα μηδενισμό και -1 βαθμούς, η Δόξα νέας Μανωλάδας ένα μηδενισμό και -2 βαθμούς, η Προοδευτική Μανωλάδας 3 μηδενισμούς και -6 βαθμούς, ο Άρης Ξυλοκέρας 2 μηδενισμούς και -4 βαθμούς.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 17 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
27 Φεβρουαρίου 1985 Εθνικός Πύργου - Αστέρας Αμαλιάδας 2-1 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1984-1985 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1984-1985
Λισάντρο Σεμέδο
Ο Λισάντρο Πέντρο Βαρέλα Σεμέδο (Lisandro Pedro Varela Semedo, 12 Μαρτίου 1996) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τον ΟΦΗ, με δανεισμό από τη Φορτούνα Σίταρντ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 15 Ιουλίου 2016, ο Σεμέδο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Ρέντινγκ, με ελεύθερη μεταγραφή από την Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Ένα χρόνο αργότερα, μετακινήθηκε στην ΑΕ Ζακακίου.
Στις 27 Ιουνίου 2019, ο ΟΦΗ ανακοίνωσε την απόκτηση του Σεμέδο, με μονοετές δανεισμό από τη Φορτούνα Σίταρντ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί με τις μικρές Εθνικές της Πορτογαλίας (U16, U17 και U18), έχοντας συνδυαστικά 11 συμμετοχές και 1 γκολ.
Προσωπική ζωή
Ο Σεμέδο έχει καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΖ Ζακακίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φορτούνα Σίταρντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1999
Τα 25α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1999.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Τροχοπεδιλισμός στην Ελλάδα
Ο τροχοπεδιλισμός ή Τροχοπεδιλιδρομισμός (αγγλικά : Roller Skates) είναι ερασιτεχνικό άθλημα που εισήχθη αρχικά στην Ελλάδα πριν τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και έγινε προσπάθεια καθιέρωσης του την δεκαετία του 40 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Τα τροχοπέδιλα ήταν τα γνωστά σήμερα πατίνια ή Roller Skates. Τις δεκαετίες του 80 και 90 δημιουργήθηκαν πολλές υποτυπώδεις πίστες καλοκαιρινές ή στεγασμένες, κυρίως για διασκέδαση. Μετά το 2010 περίπου έγινε προσπάθεια ανάπτυξης του αθλήματος με δημιουργία συλλόγων και εγχώριων τουρνουά.