cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προστάτης
Θεραπεία
Οι παθήσεις του προστάτη αρχικά αντιμετωπίζονται με φαρμακευτική αγωγή. Σε περιπτώσεις όπου η πάθηση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα, τότε ο ασθενής θα πρέπει να υποβληθεί σε εγχείρηση, κατά την οποία θα αφαιρεθεί ο ιστός που προκάλεσε τη διόγκωση του προστάτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προσ Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών θηλαστικών
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1958
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1958, διεξήχθη στις 9 Μαρτίου στη Νέα Φιλαδέλφεια, στο εκεί Γυμναστήριο της ΑΕΚ, σε απόσταση 1.500μ. Πρωταθλήτρια στο ομαδικό αναδείχθηκε η Ε.Α.Σ.Α. (Γυμναστική Ακαδημία) για πέμπτη φορά στην ιστορία της, η οποία ήταν η μόνη που κατέβασε πλήρη ομάδα.
Πέταρ Φιλίποβιτς
Ο Πέταρ Φιλίποβιτς, (αγγλικά : Petar Filipovic), (1989), είναι Σέρβος διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης, αγωνίζεται στην θέση του φουνταριστού.
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Νις το 1999-2006, έπειτα στην Βοϊβοιντίνα το 2007-2009, το 2009-2010 στην Γιαντράν Χέρτσεγκ Νόβι του Μαυροβουνίου. Από το 2011 αποτελεί παίκτη του Ν.Ο. Πατρών. Με την Γιαντράν Χέρτζιγκ Νόβι έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της Ευρωλίγκας.
Με την εθνική Σερβίας έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο πανευρωπαϊκό νέων το 2001, το χρυσό μετάλλιο στο Γουόρντ Λίγκ του 2007. Το 2009 το χάλκινο μετάλλιο στην πανεπηστημιάδα όπου στον μικρό τελικό η Σερβία νίκησε την Ελλάδα, το 2010 το χρυσό μετάλλιο στην πανεπηστημιάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Σέρβοι αθλητές της υδατοσφαίρισης
Μαζούρκες, Op. 63 (Σοπέν)
Οι Μαζούρκες, Op. 63 είναι τρεις μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν το 1846 και δημοσιεύθηκαν το 1847. Μία τυπική εκτέλεση όλου του έργου διαρκεί περίπου 6 λεπτά. Η πρώτη είναι γραμμένη σε Σι μείζονα, με vivace τέμπο. Η δεύτερη είναι γραμμένη σε Φα ελάσσονα, με lento τέμπο. Και τέλος η τρίτη και τελευταία είναι γραμμένη σε Ντο δίεση ελάσσονα, με allegretto τέμπο.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
63 Κατηγορία:Συνθέσεις του 1846 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα ελάσσονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο δίεση ελάσσονα Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Περιφέρεια Βάρνταρ
Η Περιφέρεια Βάρνταρ (Вардарски регион) είναι μία από τις οκτώ Στατιστικές περιφέρειες της Βόρειας Μακεδονίας. Συνορεύει με την Ελλάδα στα νότια, ενώ στο εσωτερικό της χώρας συνορεύει με την Περιφέρεια Πελαγονίας, την Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια, την Περιφέρεια Σκοπίων, την Νοτιοανατολική Στατιστική Περιφέρεια και την Ανατολική Στατιστική Περιφέρεια. Η ονομασία της περιφέρειας προέρχεται από τον ποταμό Αξιό (Βαρδάρης), ο οποίος περνάει μέσα από αυτήν.
Δήμοι
Η Περιφέρεια Βάρνταρ διαιρείται σε 9 δήμους:
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Περιφέρεια Βάρνταρ είναι 154 535 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2002.
Εθνότητες
Η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στην περιφέρεια είναι οι Σλαβομακεδόνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφέρειες της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ
Αλ-Μουστασίμ
Ο Αλ-Μουστασίμ (βασίλευσε 1242-1258) ήταν ο τελευταίος Αββασίδης χαλίφης της Βαγδάτης. Σκοτώθηκε το 1258 από τους Μογγόλους κατά την διάρκεια της πολιορκίας της Βαγδάτης (1258).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:13ος αιώνας Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Α.Ε.Ε.Κ. ΣΥΝ.ΚΑ.
Η '''Α.Ε.Ε.Κ. ΣΥΝ.ΚΑ.''' ήταν αθλητικός σύλλογος με έδρα τα Χανιά στην Κρήτη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου ήταν το 2009 και είχε χρώματα το μπλε, το κόκκινο και το λευκό. Δραστηριοποιούταν στο ποδόσφαιρο και άνηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Χανίων. Αγωνιζόταν στην Γ' Εθνική κατηγορία και έδρα της ομάδας αποτελούσε το γήπεδο Μινωταύρου στις Μουρνιές, όπου διεξάγονταν οι εντός έδρας αγώνες της.
Ιστορικό
Με την ίδρυση της εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Χανίων. Ξεκίνησε από τη Γ' Κατηγορία και μέσα σε λίγα χρόνια κατέκτησε 2 ανόδους μέχρι την Α' Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Χανίων. Το 2016 κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Χανίων και κέρδισε τη συμμετοχή της στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου όπου τερμάτισε στη 2η θέση του 14ου ομίλου και προβιβάστηκε στην Γ' Εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 2016-17 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Γ' Εθνική κατηγορία, όπου τερμάτισε τελευταία στην 15η θέση και υποβιβάστηκε. Πρώτος αγώνας της ιστορίας της στην Γ' Εθνική ήταν εντός έδρας αγώνας με αντίπαλο τον Ιάλυσο Ρόδου στις 11 Σεπτεμβρίου 2016, όπου επικράτησε με 2-0. Το 2018 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Χανίων και την άνοδο στην Γ' Εθνική. Την αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίστηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, συμμετέχοντας στον 5ο όμιλο.
Το 2018 συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Χανίων, έχοντας αποκλείσει στον ημιτελικό τον Πανακρωτηριακό. Στον τελικό ηττήθηκε από τον Α.Ο. Παλαιοχώρας με 1-2. Το ίδιο έτος η «ΑΕΕΚ ΣΥΝΚΑ» κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Χανίων για πρώτη φορά στην ιστορία της, επικρατώντας της κυπελλούχου Ε.Π.Σ. Χανίων Α.Ο. Παλαιοχώρας με 2-0.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2020-21, η ΑΕΕΚ ΣΥΝΚΑ παρότι αγωνιστικά εξασφάλισε άνετα την παραμονή της στη Γ' Εθνική, δήλωσε αδυναμία συμμετοχής στην κατηγορία για τη σεζόν 2021-22, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στην Α' Ε.Π.Σ. Χανίων. Όμως ούτε στην Α' Ε.Π.Σ. Χανίων δήλωσε συμμετοχή, ούτε σε καμία άλλη κατηγορία με αποτέλεσμα να διαλυθεί οριστικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χανίων Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2009 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2009
Διαχείριση γνώσης
Η διαχείριση γνώσης (ΔΓ) περιλαμβάνει μια σειρά από στρατηγικές και πρακτικές που χρησιμοποιούνται σε έναν οργανισμό για τον εντοπισμό, τη δημιουργία, την αντιπροσώπευση, τη διανομή και την υιοθέτηση ιδεών και εμπειριών. Τέτοιες ιδέες και εμπειρίες αποτελούν γνώση, ενσωματωμένη είτε σε ανθρώπους είτε σε οργανισμούς ως διαδικασίες ή πρακτικές.
Η ΔΓ είναι μια καθιερωμένη πρακτική από το 1991 και περιλαμβάνει γνώση που διδάσκεται στους τομείς της διοίκησης επιχειρήσεων, των πληροφοριακών συστημάτων, του μάνατζμεντ και της πληροφορικής. Πιο πρόσφατα, άλλοι τομείς έχουν αρχίσει να συνεισφέρουν στην έρευνα για τη ΔΓ. Αυτοί περιλαμβάνουν τα μέσα ενημέρωσης, την επιστήμη των υπολογιστών, τη δημόσια υγεία και τη δημόσια πολιτική.
Πολλές μεγάλες επιχειρήσεις και μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί διαθέτουν πόρους αποκλειστικά για την εσωτερική ανάπτυξη της ΔΓ, συχνά ως κομμάτι των τμημάτων επιχειρηματικής στρατηγικής,  πληροφοριακής τεχνολογίας ή διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων (Addicott, McGivern &Ferlie 2006). Αρκετές συμβουλευτικές επιχειρήσεις παρέχουν στρατηγικές και συμβουλές αναφορικά με την ΔΓ σε αυτές τις επιχειρήσεις.
Η ΔΓ τυπικά επικεντρώνεται σε οργανωτικούς στόχους όπως βελτιωμένη απόδοση, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, καινοτομία, ανταλλαγή εμπειριών, ενσωμάτωση και συνεχής βελτίωση του οργανισμού. Η ΔΓ υπερκαλύπτει τον τομέα της οργανωσιακής μάθησης επειδή επικεντρώνεται περισσότερο στη διαχείριση της γνώσης ως στρατηγικό πλεονέκτημα και στην κοινοποίηση της γνώσης.
Ιστορία
Ο τομέας της ΔΓ έχει μακρά ιστορία και περιλαμβάνει συζητήσεις επί της δουλειάς, επίσημη μαθητεία, φόρουμ συζητήσεων, εταιρικές βιβλιοθήκες, επαγγελματική κατάρτιση και συμβουλευτικά προγράμματα. Πιο πρόσφατα, με την αυξανόμενη χρήση των υπολογιστών στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, συγκεκριμένες εφαρμογές τεχνολογιών όπως γνωστικές βάσεις, έμπειρα συστήματα (expert systems), αποθετήρια γνώσης, συστήματα υποστήριξης ομαδικών αποφάσεων, intranets, και συστήματα υποστήριξης ομαδικής εργασίας έχουν δημιουργηθεί για να συμβάλλουν στον τομέα.
Το 1999, θεσπίστηκε ο όρος προσωπική διαχείριση γνώσης που αναφέρεται στη διαχείριση γνώσης σε ατομικό επίπεδο.
Σε εταιρικό επίπεδο, οι πρώτες μελέτες περίπτωσης αναγνώρισαν την σημασία των στρατηγικών, διαδικαστικών και μετρικών διαστάσεων της διαχείρισης γνώσης. Τα κυριότερα συμπεράσματα που πάρθηκαν ήταν: οι άνθρωποι και τα πολιτιστικά πρότυπα που επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους είναι ο πιο κρίσιμος πόρος για επιτυχή δημιουργία, διάδοση και εφαρμογή γνώσης· γνωστικές, κοινωνικές και οργανωτικές διαδικασίες μάθησης είναι απαραίτητες για την επιτυχία μιας στρατηγικής διαχείρισης γνώσης· και η μέτρηση, η συγκριτική αξιολόγηση και τα κίνητρα είναι απαραίτητα για να επιταχύνουν τη διαδικασία μάθησης και να οδηγήσουν σε πολιτιστική αλλαγή. Εν συντομία, τα προγράμματα διαχείρισης γνώσης μπορούν να αποφέρουν εντυπωσιακά οφέλη σε άτομα και οργανισμούς αν έχουν συγκεκριμένο στόχο, είναι σαφή και πρακτικά.
Πιο πρόσφατα, με την έλευση του Web 2.0, η έννοια της ΔΓ έχει εξελιχθεί προς ένα όραμα που βασίζεται περισσότερο στην ανθρώπινη συμμετοχή και ανάπτυξη. Αυτή η εξέλιξη ονομάζεται Enterprise 2.0. Ωστόσο, υπάρχει μια συνεχιζόμενη αντιμαχία και συζητήσεις για το εάν το Enterprise 2.0 είναι απλά μια μόδα που δεν φέρνει κάτι καινούργιο ή χρήσιμο ή εάν είναι, όντως, το μέλλον της διαχείρισης γνώσης.
Έρευνα
Η ΔΓ αναδείχτηκε ως επιστημονικός κλάδος στις αρχές της δεκαετίας 90’. Αρχικά υποστηρίχτηκε αποκλειστικά από επαγγελματίες, όταν η Skandia προσέλαβε τον Leif Edvinsson από τη Σουηδία ως τον πρώτο Διευθύνοντα Σύμβουλο Γνώσης - ΔΣΓ (Chief Knowledge Officer). Ο Hubert Saint-Onge (πρώην εργαζόμενος της CIBC, Καναδάς) είχε αρχίσει να ερευνά τις πτυχές της ΔΓ πολύ πιο πριν. Ο σκοπός του ΔΣΓ είναι να διαχειρίζεται και να μεγιστοποιεί τα άυλα περιουσιακά στοιχεία των οργανισμών. Σταδιακά, οι ΔΣΓ ενδιαφέρθηκαν όχι μόνο για τις πρακτικές αλλά και για τις θεωρητικές πτυχές της ΔΓ, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αυτός ο επιστημονικός κλάδος. Οι ιδέες της ΔΓ πάρθηκαν από ακαδημαϊκούς όπως ο Ikujiro Nonaka (Πανεπιστήμιο Hitotsubashi), o Hirotaka Takeuchi ((Πανεπιστήμιο Hitotsubashi), o Thomas H. Davenport (Κολλέγιο Babson) και ο Baruch Lev (Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης). Το 2001, ο Thomas A. Stewart, πρώην συντάκτης του περιοδικού Fortune και μετέπειτα συντάκτης του περιοδικού Harvard Business Review, εξέδωσε ένα άρθρο που υπογράμμιζε την σπουδαιότητα του πνευματικού κεφαλαίου των οργανισμών. Από την εγκαθίδρυσή της, η ΔΓ εξελίσσεται σταδιακά προς την ακαδημαϊκή ωριμότητα. Πρώτον υπάρχει μια τάση προς αυξανόμενη συνεργασία μεταξύ των ακαδημαϊκών. Συγκεκριμένα, ο αριθμός ερευνών από μεμονωμένους ερευνητές έχει μειωθεί. Δεύτερον, ο ρόλος των επαγγελματιών έχει αλλάξει. Η συνεισφορά τους στην ακαδημαϊκή έρευνα μειώνεται με δραματικούς ρυθμούς: από 30% των συνολικών συνεισφορών μέχρι το 2002 σε 10% μέχρι το 2009.
Υπάρχει ευρεία γκάμα απόψεων για τον τομέα της ΔΓ χωρίς ομόφωνη συμφωνία· οι προσεγγίσεις διαφέρουν ανάλογα με τον συγγραφέα και τη σχολή. Όσο ο τομέας ωριμάζει, ακαδημαϊκές αντιμαχίες αυξάνονται αναφορικά με τη θεωρία και την πρακτική της ΔΓ συμπεριλαμβανομένων των ακόλουθων προοπτικών: Ανεξάρτητα από τη σχολή σκέψης, βασικά συστατικά της ΔΓ αποτελούν οι άνθρωποι, οι διαδικασίες, η τεχνολογία, η κουλτούρα, η δομή και η προοπτική εξέτασης. Διαφορετικές σχολές σκέψης ΔΓ περιλαμβάνουν διαφορετικές προοπτικές από τις οποίες η ΔΓ μπορεί να εξεταστεί και να εξηγηθεί, συμπεριλαμβανομένων των: Η πρακτική χρησιμότητα της ακαδημαϊκής έρευνας στη ΔΓ έχει αμφισβητηθεί με την έρευνα δράσης να προτείνεται ότι έχει περισσότερη χρησιμότητα και την ανάγκη να μεταφραστούν τα ευρήματα των ακαδημαϊκών άρθρων σε πρακτικές εφαρμογές. thumb|Οργανωτική Μάθηση και Διαχείριση Γνώσης Αναφ. NITC SOMS
Διαστάσεις
Υπάρχουν διαφορετικά πλαίσια για την διάκριση διαφορετικών τύπων γνώσης. Ένα προτεινόμενο πλαίσιο για την κατηγοριοποίηση των διαστάσεων της γνώσης κάνει διάκριση μεταξύ ρητής και άρρητης γνώσης. Η άρρητη γνώση αντιπροσωπεύει εσωτερικευμένη γνώση που ένα άτομο μπορεί να μην έχει συνείδηση, όπως ο τρόπος επίλυσης ενός προβλήματος. Απ’ την άλλη, η ρητή γνώση αντιπροσωπεύει γνώση που το άτομο έχει συνείδηση και μπορεί να μεταδοθεί εύκολα σε άλλους. Παρομοίως, οι Hayes και Walsham (2003) περιγράφουν το περιεχόμενο και τις σχετιζόμενες προοπτικές γνώσης και τη διαχείριση γνώσης ως δύο θεμελιωδώς διαφορετικές επιστημονικές προοπτικές. Η πρώτη προτείνει ότι η γνώση αποθηκεύεται εύκολα επειδή μπορεί να κωδικοποιηθεί, ενώ η δεύτερη αναγνωρίζει τις σχετιζόμενες και συμφραζόμενες προοπτικές της γνώσης που καθιστούν δύσκολη την κοινοποίησή της έξω από την τοποθεσία όπου αναπτύσσεται.
Πρώιμες έρευνες έδειξαν ότι η επιτυχημένη ΔΓ χρειάζεται να μετατρέψει εσωτερικευμένη άρρητη γνώση σε ρητή προκειμένου να κοινοποιηθεί, αλλά πρέπει επίσης να επιτρέπει στα άτομα να εσωτερικεύσουν και να κάνουν κατανοητή οποιαδήποτε κωδικοποιημένη γνώση ανακτηθεί από τη διαχείριση. Μεταγενέστερες έρευνες στη ΔΓ έδειξαν ότι ο διαχωρισμός ρητής και άρρητης γνώσης αποτελεί υπεραπλούστευση και ότι η έννοια της ρητής γνώσης είναι αυτοαναιρούμενη. Συγκεκριμένα, προκειμένου να γίνει η γνώση ρητή, πρέπει να μεταφραστεί σε πληροφορία (σύμβολα έξω από το νου). Αργότερα, ο Ikujiro Nonaka δημιούργησε ένα μοντέλο (SECI for Socialization, Externalization, Combination, Internalization – ΚΕΣΕ από τα αρχικά των λέξεων Κοινωνικοποίηση, Εξωτερίκευση, Συνδυασμός, Εσωτερίκευση) που προτείνει μια σπειροειδή γνωστική αλληλεπίδραση μεταξύ ρητής και άρρητης γνώσης. Σε αυτό το μοντέλο, η γνώση ακολουθεί έναν κύκλο όπου η άρρητη γνώση εξάγεται προκειμένου να γίνει ρητή, και η ρητή επαναεσωτερικεύεται σε άρρητη. Πιο πρόσφατα, με τη βοήθεια του Georg von Krogh, ο Nonaka επέστρεψε στις αρχικές του μελέτες σε μια προσπάθεια να συμβάλλει στην αντιμαχία αναφορικά με την μετατροπή γνώσης.
Ένα δεύτερο προτεινόμενο πλαίσιο για την κατηγοριοποίηση των διαστάσεων της γνώσης κάνει διάκριση μεταξύ ενσωματωμένης γνώσης ενός συστήματος εκτός του ανθρώπου (π.χ. ένα πληροφοριακό σύστημα μπορεί να έχει γνώση ενσωματωμένη στο σχεδιασμό του) και ενσωματωμένης γνώσης που αντιπροσωπεύει μια μαθημένη ικανότητα του νευρικού και ενδοκρινικού συστήματος ενός ανθρώπου.
Ένα τρίτο προτεινόμενο πλαίσιο κάνει διάκριση μεταξύ της διερευνητικής δημιουργίας νέας γνώσης (π.χ. καινοτομία) και της μεταφοράς ή εκμετάλλευσης «θεσπισμένης γνώσης» μέσα σε μια ομάδα, οργανισμό ή κοινότητα. Συνεργαζόμενα περιβάλλοντα όπως κοινότητες πρακτικής εφαρμογής ή υπολογιστικά προγράμματα κοινωνικοποίησης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για δημιουργία και μεταφορά γνώσης. thumb|300px|Η γνωστική σπείρα, όπως περιγράφηκε από τους Nonaka και Takeuchi
Στρατηγικές
Η γνώση μπορεί να συλληφθεί σε 3 στάδια: πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά από τις δραστηριότητες της ΔΓ. Διαφορετικοί οργανισμοί έχουν δοκιμάσει κίνητρα σύλληψης γνώσης, μεταξύ άλλων την υποχρεωτική διάθεση των πληροφοριών και την προσφορά αμοιβών στα σχέδια μέτρησης απόδοσης. Υπάρχει σημαντική διχογνωμία για την αποτελεσματικότητα αυτών των μεθόδων.
Μια στρατηγική ΔΓ περιλαμβάνει την ενεργή διαχείριση γνώσης (στρατηγική ώθησης). Σε αυτή την περίπτωση, τα άτομα προσπαθούν να κωδικοποιήσουν ρητά την γνώση τους σε ένα κοινό αποθετήριο γνώσης, όπως μια βάση δεδομένων, καθώς και να ανακτήσουν γνώση που χρειάζονται που άλλα άτομα έχουν προσφέρει στο αποθετήριο. Αυτή είναι γνωστή ως η προσέγγιση Κωδικοποίησης στη ΔΓ.
Μια άλλη στρατηγική ΔΓ περιλαμβάνει την υποβολή γνωστικών αιτήσεων σε εμπειρογνώμονες που σχετίζονται με ένα συγκεκριμένο θέμα σε μια κατά περίπτωση βάση (στρατηγική έλξης). Σε μια τέτοια περίπτωση, οι εμπειρογνώμονες μπορούν να προσφέρουν την εμπειρία τους στο άτομο που την επικαλείται. Αυτή είναι γνωστή ως η προσέγγιση Εξατομίκευσης στη ΔΓ.
Άλλες στρατηγικές ΔΓ και εργαλεία για τις επιχειρήσεις περιλαμβάνουν:
Κίνητρα
Μια σειρά ισχυρισμών υπάρχουν ως προς τα κίνητρα που οδηγούν τους οργανισμούς να αναλάβουν μια προσπάθεια ΔΓ. Τυπικές εκτιμήσεις που οδηγούν σε μια προσπάθεια ΔΓ περιλαμβάνουν:
Υπάρχει αντιπαράθεση για το αν η ΔΓ είναι κάτι περισσότερο από μια περαστική μόδα, αν και όλο και μεγαλύτερο μέρος των ερευνών στον τομέα αυτό μπορούν να βοηθήσουν ενδεχομένως για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό, καθώς και να δημιουργήσουν συναίνεση για το ποια στοιχεία της ΔΓ βοηθούν στο να καθορίσουν την επιτυχία ή την αποτυχία των προσπαθειών αυτών.
Τεχνολογία
Πιο πρόσφατα, η ανάπτυξη κοινωνικών υπολογιστικών εργαλείων έχουν επιτρέψει πιο αδόμητες, αυτοδιοικούμενες ή οικοσυστημικές προσεγγίσεις για την μεταφορά, τη σύλληψη και τη δημιουργία γνώσης, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης νέων μορφών κοινοτήτων, δικτύων ή matrix οργανώσεων. Ωστόσο, τα εν λόγω εργαλεία για το μεγαλύτερο μέρος εξακολουθούν να βασίζονται σε κείμενο και κώδικα και έτσι αντιπροσωπεύουν ρητή μεταφορά γνώσεων. Αυτά τα εργαλεία αντιμετωπίζουν προκλήσεις κατά την εξαγωγή του νοήματος και τη διασφάλιση ότι το περιεχόμενο  είναι μεταβιβάσιμο μέσω ποικίλων διαύλων.
Εργαλεία λογισμικού στη ΔΓ είναι μια συλλογή τεχνολογιών που δεν αποκτούνται κατ’ ανάγκη ως μια ενιαία λύση λογισμικού. Επιπλέον, αυτά τα εργαλεία λογισμικού ΔΓ έχουν το πλεονέκτημα της χρήσης των υφιστάμενων υποδομών πληροφορικής της οργάνωσης. Οργανισμοί και φορείς λήψης αποφάσεων των επιχειρήσεων ξοδεύουν πολλούς πόρους και κάνουν σημαντικές επενδύσεις στην τελευταία λέξη της τεχνολογίας, τα συστήματα και τις υποδομές για να υποστηρίξουν τη διαχείριση γνώσης. Είναι επιτακτικό αυτές οι επενδύσεις να επικυρώνονται σωστά, να πραγματοποιούνται με σύνεση και ότι είναι οι πιο κατάλληλες τεχνολογίες και εργαλεία λογισμικού για να διευκολυνθεί η διαχείριση της γνώσης. Η ΔΓ έχει γίνει επίσης ο ακρογωνιαίος λίθος στις αναδυόμενες επιχειρηματικές στρατηγικές, όπως η Υπηρεσία Διαχείρισης του Κύκλου Ζωής, με τις εταιρείες να στρέφονται όλο και περισσότερο προς τους προμηθευτές λογισμικού για να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα τους σε βιομηχανίες, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, τον κλάδο των αερομεταφορών.
Διαχειριστές Γνώσης
Ο διαχειριστής γνώσης είναι ένας ρόλος που έχει αποκτήσει δημοτικότητα την τελευταία δεκαετία. Ο ρόλος έχει εξελιχθεί δραματικά από έναν που περιλαμβάνει τη δημιουργία και συντήρηση των αποθετηρίων γνώσης σε έναν που περιλαμβάνει την επιρροή της κουλτούρας ενός οργανισμού προς βελτιωμένη διάδοση γνώσης, επαναχρησιμοποίηση, μάθηση, συνεργασία και καινοτομία. Οι λειτουργίες της ΔΓ σχετίζονται με διαφορετικά τμήματα στους οργανισμούς. Μπορούν να συνδυαστούν με τμήματα ποιότητας, πωλήσεων, διαχείρισης ανθρωπίνου δυναμικού, καινοτομίας, λειτουργιών κλπ. και εξαρτάται από τα κίνητρα ΔΓ του εκάστοτε οργανισμού.
Οι διαχειριστές γνώσης έχουν πληθώρα επιστημονικών υποβάθρων, από Πληροφοριακές Επιστήμες ως Επιχειρησιακή Διαχείριση. Ένας αποτελεσματικός διαχειριστής γνώσης είναι πιθανό να είναι κάποιος που έχει ευέλικτο χαρτοφυλάκιο δεξιοτήτων και είναι γνώστης των εννοιών της οργανωτικής συμπεριφοράς/κουλτούρας, των διαδικασιών, του branding και του μάρκετινγκ καθώς και των συνεργατικών τεχνολογιών.
Σύστημα Διαχείρισης Γνώσης
Τα ΣΔΓ ασχολούνται με πληροφορίες (αν και η ΔΓ ως τομέας μπορεί να επεκταθεί πέρα από την πρωταρχική ενημερωτική λειτουργία του κάθε συστήματος) έτσι ώστε να είναι μια κατηγορία από συστήματα πληροφοριών που μπορούν να χρησιμοποιήσουν ή να συμβάλλουν σε άλλες πηγές πληροφοριών. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ΣΔΓ μπορεί να περιλαμβάνουν:
Ένα ΣΔΓ προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες για την ανάπτυξη εργαλείων ΔΓ στα δίκτυα των συμμετεχόντων, δηλαδή στους ενεργούς εργάτες της γνώσης, σε επιχειρησιακές διαδικασίες γνώσης κατά μήκος ολόκληρου του κύκλου ζωής της γνώσης. Το ΣΔΓ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα ευρύ φάσμα συνεργατικών και ιεραρχικών κοινοτήτων, εικονικών οργανισμών, κοινωνιών και άλλων εικονικών δικτύων, για τη διαχείριση του περιεχομένου των πληροφοριών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης για δραστηριότητες, αλληλεπιδράσεις και ροή εργασίας · έργα, δίκτυα, τμήματα, προνόμια, ρόλους, συμμετέχοντες και άλλους ενεργούς χρήστες, ώστε να εξάγει και να δημιουργήσει νέα γνώση και να ενισχύσει, να μοχλεύσει και να μεταφέρει σε νέα αποτελέσματα της γνώσης παρέχοντας νέες υπηρεσίες που χρησιμοποιούν νέες μορφές και διασυνδέσεις και διαφορετικά κανάλια επικοινωνίας.
Ο όρος ΣΔΓ μπορεί να συνδεθεί σε λογισμικό ανοιχτού κώδικα, ανοιχτά πρότυπα, ανοιχτά πρωτόκολλα και άδειες ανοιχτής γνώσης, πρωτοβουλίες και πολιτικές.
Πλεονεκτήματα & Προβλήματα της ΔΓ
Μερικά από τα πλεονεκτήματα που αποδίδονται στα ΣΔΓ είναι τα εξής:
Ο διαμοιρασμός της γνώσης παραμένει ένα δύσκολο θέμα για τη διαχείριση της γνώσης, και ενώ δεν υπάρχει σαφής συμφωνία, τα προβλήματα περιλαμβάνουν θέματα διαχείρισης χρόνου για τα έργα της γνώσης, το επίπεδο της εμπιστοσύνης, την έλλειψη αποτελεσματικής υποστήριξης τεχνολογιών και του πολιτισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληροφοριακά συστήματα Κατηγορία:Υπερκείμενο Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Δημόσια βιβλιοθήκη
thumb|250px|right|Δημόσια βιβλιοθήκη Ως δημόσια βιβλιοθήκη χαρακτηρίζεται η βιβλιοθήκη η οποία απευθύνεται στο κοινό μιας πόλης ή μιας ορισμένης περιοχής, υποστηρίζεται από αυτό και είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός ο οποίος προορίζεται για κοινή χρήση, διότι υποστηρίζεται εξολοκλήρου από δημόσιες δαπάνες. Γενικότερα, δημόσιες βιβλιοθήκες παρατηρούνται στα περισσότερα έθνη του κόσμου και είναι πολύ σημαντική η ύπαρξη τους διότι υποδηλώνουν την ύπαρξη ενός μορφωμένου πληθυσμού. Οι δημόσιες βιβλιοθήκες επιτρέπουν την πρόσβαση όλων των πολιτών στην πληροφορία και οι λειτουργίες τους δεν διαφέρουν από αυτές των άλλων βιβλιοθηκών. Η διαφορά έγκειται στο υλικό που συλλέγεται και παρέχεται, καθώς οι δημόσιες βιβλιοθήκες μεριμνούν για γενικό υλικό σε όλα τα θεματικά πεδία αποφεύγοντας την διάθεση εξειδικευμένων τεκμηρίων, διότι απευθύνονται κατά βάση στο μέσο πολίτη. Σήμερα με την εξέλιξη της τεχνολογίας πολλές είναι οι δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες που παρέχουν στους χρήστες τους πρόσβαση από το διαδίκτυο.
Οι δημόσιες βιβλιοθήκες, από τους αρχαιότερους θεσμούς στον τόπο μας, σήμερα ανέρχονται σε 46 σε όλη την επικράτεια και λειτουργούν σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3149/2003. Από αυτές οι 29 είναι κεντρικές και διαθέτουν κινητές βιβλιοθήκες, γνωστές ως "βιβλιοαυτοκίνητα". Επίσης 10 από τις 45 βιβλιοθήκες έχουν χαρακτηριστεί "ιστορικές", διότι ο χρόνος λειτουργίας τους υπερβαίνει τον αιώνα και διαθέτουν σημαντικές παλαιές συλλογές. 10η ιστορική βιβλιοθήκη είναι η δημόσια ιστορική βιβλιοθήκη Μήθυμνας Λέσβου "Αργύρης Εφταλιώτης".
Δημόσιες βιβλιοθήκες στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα οι δημόσιες βιβλιοθήκες εποπτεύονται από το Υπουργείο Παιδείας.
Αναφέρονται ενδεικτικά από τις πιο σημαντικές ελληνικές δημόσιες βιβλιοθήκες που επιτρέπουν την πλοήγηση των υπηρεσιών τους από το διαδίκτυο: Μια εκτενής λίστα με όλες τις δανειστικές βιβλιοθήκες της Ελλάδας έχει αναρτηθεί εδώ.
Βιβλιογραφία
Δ
Τζανγκούκ-τζουκ
Το Τζανγκούκ-τζουκ (장국죽) είναι ένα τζουκ (χυλός βρώμης) φιαγμένος από βραστό ρύζι σε μάλγκουν-τζάνγκουκ (맑은장국), σάλτσα σούπας σόγιας με βάση το βοδινό ζωμό φτιαγμένο με καρυκευμένο κιμά ανακατευμένο και τηγανισμένο σε σησαμέλαιο. Το κουάκερ είναι αναφέρεται ως ουγιούκ-τζουκ (우육죽, "χυλός βόειου κρέατος") στο Τζούνγκμπο σαλλίμ γκιονγκτζέ, βιβλίο του 1766.
Προετοιμασία
Για να δημιουργηθεί το τζανγκούκ, βόειο κρέας καρυκεύεται με ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια,  ψιλοκομμένο σκόρδο, σούπα, σάλτσα σόγιας, σησαμέλαιο, και μαύρο πιπέρι, και μετά ανακατεύεται και τηγανίζεται σε λάδι. Το νερό προστίθεται στο μοσχάρι και τον αφρό ή το υπερβολικό λάδι αφαιρείται. Όταν ο ζωμός είναι πλήρως αρωματισμένος, προστίθεται εμποτισμένο ρύζι και βράσει μέχρι ο χυλός να φτάσει στην επιθυμητή συνοχή.
Προτιμάται άπαχο κρέας όπως το στρογγυλό μοσχάρι, και ο χυλός πρέπει να είναι απαλά καρυκευμένος. Είναι καλό για την ανάρρωση των ασθενών και των ηλικιωμένων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το βοδινό κρέας
Αρμενική Αποστολική Εκκλησία
250px|μικρογραφία|Ο Ιερός Ναός Παναγίας Θεοτόκου στη [[Θεσσαλονίκη]] Η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία (Αρμένικα: Հայ Առաքելական Եկեղեցի, Hay Aṙak’elakan Ekeġec’i) αποτελεί την παλαιότερη παγκοσμίως εθνική εκκλησία, καθώς η Αρμενία ήταν το πρώτο έθνος που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία του. Είναι τμήμα των Ανατολίτικων Ορθοδόξων Εκκλησιών και αποτελεί μία από τις παλαιότερες χρονολογικά Χριστιανικές κοινότητες. Η Αρμενία ήταν η πρώτη χώρα που υιοθέτησε τον Χριστιανισμό ως την επίσημη θρησκεία της στις αρχές του 4ου αιώνα (κατά παράδοση το 301), με την ίδρυση αυτή της Εκκλησίας. Η Εκκλησία υποστηρίζει ότι οι καταβολές της πηγάζουν από το αποστολικό έργο του Βαρθολομαίου και του Ιούδα Θαδδαίου κατά τον 1ο αιώνα και ότι αποτελεί πρώτο κέντρο του Χριστιανισμού. Προκαθήμενος της εκκλησίας είναι ο Καθολικός Πατριάρχης Απάντων των Αρμενίων.
Σε ορισμένες περιπτώσεις αναφέρεται ως Γρηγοριανή Εκκλησία, ωστόσο η ονομασία αυτή δεν προτιμάται από την ίδια την Εκκλησία, καθώς θεωρεί τους Απόστολους Βαρθολομαίο και Θαδδαίο ως τους ιδρυτές της, ενώ τον Άγιο Γρηγόριο τον Φωτιστή ως τον πρώτο της επίσημο προκαθήμενο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ανατολίτικη Ορθοδοξία Κατηγορία:Εθνικές Εκκλησίες Κατηγορία:Ανατολίτικες Ορθόδοξες Εκκλησίες
Τραύος
Ο Τραύος ή Ασπροπόταμος είναι ποταμός της Θράκης με συνολικό μήκος 30 χιλιομέτρων περίπου. Πηγάζει από το όρος Παπίκιο της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης, ρέει με νότια κατεύθυνση και εκβάλλει τελικά στη λίμνη Βιστωνίδα (κοντά στη Νέα Καλλίστη), την οποία μαζί με τον Κόσυνθο και Κομψάτο τροφοδοτούν με γλυκά νερά. Η λεκάνη απορροής του είναι 40 τ.χ.
Ιστορία
Ο ποταμός Τραύος είναι γνωστός από την αρχαιότητα και μνημονεύεται από τον Ηρόδοτο ως ένας από τους κύριους τροφοδότες της λίμνης Βιστωνίδας. Μάλιστα, θεωρεί τον Τραύο, μαζί με τον Λίσσο ως ένα από τα πιο σημαντικά ποτάμια της Θράκης.
Πηγές και πορεία του Τραύου
Από το Μίσχο αποκτά νοτιοδυτική κατεύθυνση και διέρχεται μέσα από τη Μελέτη. Στη συνέχεια περνά βόρεια του Αιγείρου, νότια της Αμβροσίας, περνά ακριβώς δίπλα από τη Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακα (Φατύρρυακα) και συνεχίζει την πορεία του έως βόρεια του Παλλαδίου. Κατόπιν, περνά βόρεια της Καλλίστης, της Νέας Καλλίστης και εκβάλλει στη λίμνη Βιστωνίδα βόρεια του Γλυκονερίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Θράκης Κατηγορία:Γεωγραφία της Ροδόπης
Πέτρος Ανταμιάν
Ο Πέτρος Χερονιμόζι Ανταμιάν (αρμενικά Պետրոս Ադամեան, 21 Δεκεμβρίου 1849 – 3 Ιουνίου 1891) ήταν διάσημος Αρμένιος ηθοποιός, ποιητής, και συγγραφέας. Σύμφωνα με τους Ρώσους θεατρικούς κριτικούς, οι ερμηνείες του στους ρόλους του Άμλετ και του Οθέλλου τον καθιέρωσαν ανάμεσα στους καλύτερους ηθοποιούς τραγωδίας στον κόσμο τον 19ο αιώνα.
Βιογραφία
Ο Πέτρος Ανταμιάν γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Η μητέρα του πέθανε όταν ο Πέτρος ήταν βρέφος 18 μηνών.
Η καλλιτεχνική του σταδιοδρομία άρχισε το 1866 στο Αρμενικό Θέατρο της γενέτειράς του. Μετά το 1878 έπαιξε στο Μπακού, στα Σούσα, στην Αλεξαντραπόλ και στην Τιφλίδα. Κατά τη δεκαετία του 1880, όταν η οθωμανική αντίδραση «περιφρονούσε τις εθνικές μειονότητες» της Αυτοκρατορίας, ο Ανταμιάν πραγματοποίησε μια καλλιτεχνική περιοδεία σε πόλεις του εξωτερικού (στη Ρωσία και την Ουκρανία), ερμηνεύοντας τόσο στην αρμενική όσο και στη γαλλική γλώσσα. Το 1888 ένας Ρώσος θεατρικός κριτικός έγραψε για τον Πέτρο Ανταμιάν στην Odessky Vestnik: «Ούτε ο Ποσάρ, ούτε ο Ρόσσι, ούτε ο Μπαρνέ, ούτε άλλος από τους Ευρωπαίους ηθοποιούς που επισκέφθηκαν τη Ρωσία μάς έδωσε έναν τόσο απόλυτο, καλλιτεχνικά πλήρη `Αμλετ, όσο ο κ. Ανταμιάν». Τον ίδιο χρόνο ο Ανταμιάν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Ανάμεσα στους καλύτερους ρόλους του αυτής της περιόδου συγκαταλέγονται οι: Βασιλιάς Ληρ, Χλεστάκοφ (από τον Επιθεωρητή του Γκόγκολ), Μικαέλ (από το Ακόμα ένα θύμα του Σουντουκιάν), κ.ά.. Το 1887 έγραψε, καθιστάμενος εκτός από «μεγάλος σαιξπηρικός ηθοποιός» και ο πρώτος Αρμένιος ερευνητής των έργων του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, την έρευνα Ο Σαίξπηρ και η κριτική τραγωδίας για τον Hamlet. Επίσης μετέφρασε έργα των Σαίξπηρ, Ουγκώ, Σεμέν Ναντσόν και Νικολάι Νεκράσοφ.
Ο Πέτρος Ανταμιάν πέθανε από καρκίνο του λάρυγγα σε ηλικία 42 ετών στο ρωσικό νοσοκομείο της Κωνσταντινουπόλεως. Η παράδοση που άφησε πίσω του αναπτύχθηκε από τους Αρμένιους ηθοποιούς Σιρανύς, Ιωάννη Αμπελιάν και άλλους.
Το Αρμενικό Δραματικό Θέατρο της Τιφλίδας φέρει το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι ηθοποιοί Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς Κατηγορία:Αρμένιοι ποιητές
Διαδανεισμός
Ο διαδανεισμός είναι μια υπηρεσία που παρέχεται από τις περισσότερες πλέον βιβλιοθήκες στους χρήστες για την αρτιότερη κάλυψη των πληροφοριακών τους αναγκών. Με τον διαδανεισμό δίνεται η δυνατότητα στον χρήστη να ζητήσει από την τοπική βιβλιοθήκη, όπου εξυπηρετείται,  τεκμήρια που υπάρχουν σε άλλη βιβλιοθήκη. Σ’ αυτή την περίπτωση η τοπική βιβλιοθήκη λειτουργεί ως μεσάζων ανάμεσα στην απομακρυσμένης βιβλιοθήκης και το χρήστη. Η τοπική βιβλιοθήκη δανείζεται το τεκμήριο το οποίο κατόπιν δανείζει στο χρήστη. Το κόστος που προκύπτει για την συγκεκριμένη υπηρεσία (π.χ. ταχυδρομικά έξοδα) καλείται να το καλύψει είτε ο χρήστης είτε το ακαδημαϊκό ίδρυμα στο οποίο ανήκει ο χρήστης. Ο διαδανεισμός έχει ως στόχο την κοινή εκμετάλλευση πόρων των βιβλιοθηκών έτσι ώστε να μειώνονται τα έξοδα για την απόκτηση τεκμηρίων. Η διαδικασία συνήθως έχει ως εξής: ο χρήστης συμπληρώνει μια αίτηση όπου αναγράφει το είδος και την έκταση του τεκμηρίου που τον ενδιαφέρει (άρθρο, βιβλίο, σελίδες τόμου, φωτοτυπία στατιστικών δεδομένων) και η τοπική βιβλιοθήκη στέλνει το αίτημα στην βιβλιοθήκη που διαθέτει το τεκμήριο. Η βιβλιοθήκη που καλείται να στείλει το υλικό, εξετάζει την περίπτωση και εφόσον δεν παραβαίνει τις πολιτικές της (π.χ. σε παλαιότυπα, σπάνια έργα αποφεύγεται η μετακίνηση και ο δανεισμός) αποστέλλει στη βιβλιοθήκη-μεσάζοντα αιτείται το ζητούμενο υλικό. Η διαδικασία της υπηρεσίας του διαδανειμού πραγματοποιείται και εποπτεύεται σήμερα εξολοκλήρου ηλεκτρονικά.
Ο χρήστης της υπηρεσίας οφείλει να τηρεί τους κανόνες δανεισμού που θέτει κάθε βιβλιοθήκη καθώς και να επιστρέφει το υλικό έγκαιρα και στην κατάσταση που το παρέλαβε.
Χρεώσεις
Η διακίνηση των βιβλίων γίνεται με υπηρεσία ταχυμεταφοράς (courier). Τα έξοδα επιβαρύνουν εξ' ολοκλήρου τον αιτούντα αναγνώστη. Το προσωπικό της υπηρεσίας διαδανεισμού ειδοποιεί τηλεφωνικώς ή μέσω e-mail τον αναγνώστη για την παραλαβή του βιβλίου. Η παραλαβή του βιβλίου και η καταβολή του κόστους είναι υποχρεωτική και πρέπει να γίνεται εντός τριών ημερών από την ειδοποίηση. Εάν μέσα σε 5 ημέρες από την ημερομηνία άφιξης του υλικού ο ενδιαφερόμενος δεν έρθει να το παραλάβει, τότε το υλικό επιστρέφεται, ενώ ο ενδιαφερόμενος επιβαρύνεται με τη χρέωση της παραγγελίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
The Last Kingdom (τηλεοπτική σειρά)
Το Last Kingdom είναι βρετανική ιστορική τηλεοπτική σειρά μυθοπλασίας που βασίζεται στη σειρά μυθιστορημάτων του Μπέρναρντ Κόρνγουελ Τα Σαξονικά Χρονικά. Έκανε πρεμιέρα το 2015 στο κανάλι BBC America και BBC Two και από το 2018 η σειρά προβάλλεται από το Netflix.
Πλοκή
Το έτος 866 η άφιξη του στρατού των ειδωλολατρών στη Βρετανία πρόκειται να επιφέρει νέες αλλαγές μεταξύ των Δανών (Βίκινγκ) και των Αγγλοσαξονών. Μετά την δανική κυριαρχία στο Jórvík και στην Ανατολική Αγγλία, η σειρά επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στην αντίσταση του Βασιλείου του Ουέσσεξ στις συνεχιζόμενες επιδρομές των Δανών στη Νότια Αγγλία. Η ιστορία καλύπτει περίπου 40-45 χρόνια μέχρι το τέλος της 4ης σεζόν. Η 1η σεζόν καλύπτει τα έτη 866-887, η 2η τα έτη 878 έως 886, η 3η από το 893 έως 900, και η 4η σεζόν περίπου τα 901 έως 912.
Ο πρωταγωνιστής (Αλεξάντερ Ντρέιμον)(που ονομάστηκε Osbert στην παιδική του ηλικία) ξαναβαφτίστηκε ως Uhtred αφού ο μεγαλύτερος αδερφός του Uhtred σκοτώθηκε από τους Δανούς. Ο πατέρας του, μαζί με άλλους Σάξονες ευγενείς της Νορθουμβρίας, σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Δανών και ο μόνο ο θείος και η μητριά του επιβίωσαν. Ο Uhtred και μια σαξονική κοπέλα που ονομάζεται Brida, αιχμαλωτίζονται από τον Earl Ragnar, που τώρα εγκαταστάθηκε στη δανική Northumbria, και τελικά τους μεγαλώνει σαν δικά του παιδιά. Ο χρόνος περνά και η κόρη του Ragnar Thyra πρόκειται να παντρευτεί, αλλά άλλοι Δανοί υπό τον Kjartan επιτίθενται τη νύχτα πριν από το γάμο και βάζουν φωτιά στο μέρος όπου μένει η οικογένεια του Ράγκναρ. Ο Ragnar καίγεται ζωντανός και η Thyra λαμβάνεται ως σκλάβα. Μόνο ο Uhtred και η Brida δραπετεύουν, καθώς το έσκασαν στο δάσος .Ο Uhtred δεσμεύεται να εκδικηθεί για το θάνατο του θετού πατέρα του, ενώ ταυτόχρονα ελπίζει να ανακτήσει τον Bebbanburg από τον θείο του - ο οποίος επιδιώκει να σκοτώσει τον Uhtred για να κρατήσει τον Bebbanburg για τον εαυτό του. Ο Uhtred αναγκάζεται να επιλέξει ανάμεσα στο βασίλειο των προγόνων του και στους ανθρώπους που τον μεγάλωσαν, και οι επιλογές του δοκιμάζονται συνεχώς.
Η πρώτη σεζόν καλύπτει περίπου τα γεγονότα των μυθιστορημάτων του Κορνγουέλ The Last Kingdom και The Pale Horseman, αν και συμπυκνώνονται για την σειρά. Η δεύτερη σεζόν καλύπτει τα γεγονότα των μυθιστορημάτων The Lords of the North και Sword Song. Η 3η βασίζεται στο The Burning Land and Death of Kings, αλλά με σημαντικές αλλαγές στην πλοκή.
Τα δέκα επεισόδια της τρίτης σεζόν δημιουργήθηκαν αποκλειστικά από το Netflix. Μεγάλο μέρος της σεζόν γράφτηκε από τον Stephen Butchard και η μαγνητοσκόπηση ολοκληρώθηκε στην Ουγγαρία. Αυτά τα επεισόδια καλύπτουν την επιδείνωση της υγείας του Βασιλιά Άλφρεντ, ενώ ο ίδιος προσπαθεί να διασφαλίσει ότι όραμά του για ένα χριστιανικό, σαξονικό Wessex ως μέρος ενός ενωμένου αγγλικού έθνους θα επιβιώσει ως κληρονομιά του. Η σχέση Uhtred και Alfred δοκιμάζεται και βρίσκεται στο επίκεντρο της ιστορίας. Και τα δέκα επεισόδια της 4ης σεζόν κυκλοφόρησαν στο Netflix στις 26 Απριλίου 2020. Όπως και στη 3η σεζόν, υπάρχουν σημαντικές διαφορές με την πλοκή στα βιβλία του Κόρνγουελ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Στέργιος Ναούμ
Ο Στέργιος Ναούμ Σταμπουλής ή καπετάν Ναούμης ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τα Μεγάλα Λιβάδια Παιονίας της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Στέργιος Ναούμ Σταμπουλής γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στα Μεγάλα Λιβάδια Παιονίας της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς. Κατατάχτηκε αρχικά ως οπλίτης στο σώμα του Μ. Μωραΐτη (Κόδρου) το 1904. Μετά τη διάλυση του σώματος, την ίδια χρονιά, συγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα, αποτελούμενη από Λιβαδιώτες και κατοίκους των γύρω χωριών του Πάικου. Έδρασε κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα στις περιοχές Παιονίας, Γιαννιτσών και Αλμωπίας επιφέροντας σημαντικά πλήγματα στις Βουλγαρικές ένοπλες ομάδες και καταφέρνοντας να αντιμετωπίσει τα Οθωμανικά στρατιωτικά αποσπάσματα. Αναχαίτισε με τη δράση του τις ενέργειες της Ρουμανικής προπαγάνδας που προσπαθούσε να προσελκύσει βλαχόφωνους και μογλενιτόφωνους Έλληνες. Σημείωσε σημαντικές νίκες, όπως στη μάχη με την τριακονταμελή ομάδα του Βούλγαρου κομιτατζή Λούκα Ιβάνωφ Ποπώφ, στο Μπάχοβο (Πρόμαχοι) και στη μάχη της Κόκκινης Πέτρας, κοντά στην Μπαροβίτσα (Καστανερή), με Οθωμανικό στρατιωτικό απόσπασμα. Το 1906 σε μια σημαντική μάχη κοντά στη Βάλια Σιάκα, μεταξύ Λιβαδίων και Όσσιανης (Αρχαγγέλου), συνελήφθη μαζί με άλλους Μακεδονομάχους από τις Οθωμανικές αρχές και φυλακίστηκε στο Επταπύργιο της Θεσσαλονίκης. Το 1908 με την επανάσταση των Νεοτούρκων χορηγήθηκε γενική αμνηστία και απελευθερώθηκαν πολλοί Μακεδονομάχοι. Ο Στέργιος Ναούμ όμως κρίθηκε επικίνδυνος και κρατήθηκε με ισόβια ποινή. Το 1911 δραπέτευσε και κατέφυγε στην Αθήνα.
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - 20 χιλιόμετρα βάδην Γυναικών
Η κούρσα των 20 χιλιομέτρων βάδην των γυναικών στο πρόγραμμα του στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου διεξήχθη το πρωί της Πέμπτης 21 Αυγούστου 2008.
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Σοφία Κοβαλέφσκαγια
Η Σοφία (ή Σόνια) Βασίλιεβνα Κοβαλέφσκαγια (στα ρωσικά Со́фья Васи́льевна Ковале́вская, 1850 – 1891) υπήρξε η πρώτη σπουδαία γυναίκα μαθηματικός της Ρωσίας, με σημαντικές πρωτότυπες συνεισφορές στην ανάλυση, τις διαφορικές εξισώσεις και τη μηχανική. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια πανεπιστημίου (α΄ βαθμίδας) σε όλη τη Βόρεια Ευρώπη και μία από τις πρώτες που εργάσθηκε ως συντάκτρια επιστημονικού ερευνητικού περιοδικού.
Το όνομά της απαντάται και σε διαφορετικές παραλλαγές: η ίδια υπέγραφε τις επιστημονικές εργασίες της ως Sophie Kowalevski (Σοφί Κοβαλεφσκί, ή σε κάποιες περιπτώσεις Kowalevsky), ενώ μετά την εγκατάστασή της στη Σουηδία αυτοαποκαλείτο «Σόνια».
Τα πρώτα της χρόνια
Η Σοφία Κοβαλέφσκαγια γεννήθηκε ως Σοφία Κόρβιν-Κρουκόφσκαγια στη Μόσχα στις 3 Ιανουαρίου 1850 (15 Ιανουαρίου με το νέο ημερολόγιο) και ήταν το δεύτερο από τρία παιδιά στην οικογένεια. Ο πατέρας της Βασίλι Βασίλιεβιτς Κόρβιν-Κρουκόφσκι, ήταν αξιωματικός του πυροβολικού στον αυτοκρατορικό ρωσικό στρατό. Η μητέρα της, Γιελιζαβέτα (Ελισάβετ) Φεντόροβνα Σούμπερτ, ήταν μια μορφωμένη γυναίκα γερμανικής καταγωγής, ενώ η γιαγιά της Σοφίας ήταν τσιγγάνα. Αναφέρεται ότι όταν ήταν 11 ετών η ταπετσαρία στο δωμάτιό της είχε σχέσεις από τον απειροστικό λογισμό.
Οι γονείς της εξέθρεψαν το ενδιαφέρον της για τα μαθηματικά και προσέλαβαν ένα δάσκαλο (τον A.N. Στρανολιούμπσκι, ένα γνωστό υπέρμαχο της ανώτερης παιδείας για τις γυναίκες), ο οποίος τη δίδαξε απειροστικό λογισμό. Κατά την ίδια χρονική περίοδο ο γιος του ιερέα της περιοχής την εισήγαγε στον μηδενισμό.
Παρά το προφανές ταλέντο της στα μαθηματικά, η Σοφία δεν μπορούσε να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή της σε αυτά στην πατρίδα της, όπου απαγόρευόταν εκείνη την εποχή η φοίτηση γυναικών σε πανεπιστήμια. Προκειμένου να σπουδάσει στο εξωτερικό χρειαζόταν γραπτή άδεια από τον πατέρα ή τον σύζυγό της, οπότε συνήψε ένα τυπικό γάμο με τον Βλαντιμίρ Κοβαλέφσκι, τότε νεαρό φοιτητή της παλαιοντολογίας που αργότερα έγινε γνωστός στη Δύση από τη συνεργασία του με τον Δαρβίνο. Οι δυο τους μετανάστευσαν από τη Ρωσία το 1867.
Τα φοιτητικά χρόνια
Το 1869 η Κοβαλέφσκαγια άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, στη Γερμανία, πράγμα που της επιτρεπόταν όσο οι καθηγητές που τα δίδασκαν έδιναν την έγκρισή τους. Λίγο αργότερα επισκέφθηκε το Λονδίνο με τον σύζυγό της, ο οποίος συζήτησε εκεί με τους συναδέλφους του Τόμας Χάξλεϋ και Δαρβίνο, ενώ η Σοφία προσκλήθηκε να παρακολουθεί τις Κυριακάτικες συναντήσεις της Τζωρτζ Έλιοτ. Εκεί, σε ηλικία 19 ετών, συνάντησε τον Χέρμπερτ Σπένσερ και οδηγήθηκε σε μία διαμάχη για το αν και πόσο «η γυναίκα είναι ικανή για αφηρημένη σκέψη». Αυτό πολύ πριν την αξιοσημείωτη συνεισφορά της της «σβούρας Κοβαλέφσκι» στον μικρό κατάλογο των γνωστών παραδειγμάτων ολοκληρώσιμης κινήσεως στερεού σώματος (βλ. παρακάτω). Η Τζωρτζ Έλιοτ συνέγραφε τότε το Middlemarch, στο οποίο υπάρχει η φράση: ''«Με λίγα λόγια, η γυναίκα ήταν ένα πρόβλημα το οποίο, αφού το μυαλό του κ. Μπρουκ απέτυχε ενώπιόν του, δύσκολα μπορούσε να είναι λιγότερο περίπλοκο απ' ό,τι οι περιστροφές ενός ακανόνιστου στερεού.»'' Η Κοβαλέφσκαγια συμμετείχε σε κοινωνικά κινήματα και υιοθέτησε κάποιες ιδέες του ουτοπικού σοσιαλισμού. Το 1871 το ζεύγος Κοβαλέφσκι ταξίδεψε στο Παρίσι για να φροντίσουν τους τραυματίες από την Κομούνα των Παρισίων: Η Κοβαλέφσκαγια βοήθησε να σωθεί ο Βικτόρ Ζακλάρ, ο οποίος ήταν ο σύζυγος της αδελφής της, Ανν (Ανν Ζακλάρ). Μετά από δύο χρόνια σπουδών στα μαθηματικά στη Χαϊδελβέργη με δασκάλους όπως οι Χέρμαν φον Χέλμχολτζ, Γκούσταβ Κίρχοφ και Ρόμπερτ Μπούνσεν, η Σοφία εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, όπου υποχρεώθηκε να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα με τον Καρλ Βάιερστρας, καθώς το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου δεν της επέτρεψε ούτε καν να παρακολουθεί μαθήματα. Το 1874 η Σοφία υπέβαλε τρεις ερευνητικές εργασίες (μία περί των μερικών διαφορικών εξισώσεων, μία για τη δυναμική των δακτυλίων του Κρόνου και μία για τα ελλειπτικά ολοκληρώματα) στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν ως τη διδακτορική διατριβή της. Με την υποστήριξη του Βάιερστρας, αυτό της εξασφάλισε ένα διδακτορικό στα μαθηματικά με άριστα (summa cum laude), με παράκαμψη των συνηθισμένων υποχρεωτικών μαθημάτων και εξετάσεων. Κατέστη έτσι η πρώτη γυναίκα σε όλη την Ευρώπη που έγινε κάτοχος διδακτορικού. Η εργασία της πάνω στις μερικές διαφορικές εξισώσεις περιέχει αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως «Θεώρημα Cauchy-Kovalevski», που δίνει συνθήκες για την ύπαρξη λύσεων σε μια ορισμένη κατηγορία αυτών των εξισώσεων.
Τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία και τη Σουηδία
Στα τέλη της δεκαετίας 1870-1880 η Σοφία και ο σύζυγός της Βλαντιμίρ άρχισαν να αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες. Η Σοφία ήθελε να διορισθεί στο πανεπιστήμιο, αλλά δεν της επιτρεπόταν επειδή ήταν γυναίκα, παρότι είχε τις ίδιες γνώσεις μαθηματικών με τους άνδρες διδάκτορες. Δεν της έδιναν το δικαίωμα ούτε να παραδίνει δωρεάν διαλέξεις. Λίγο αργότερα ο Βλαντιμίρ άρχισε να ασχολείται με τον κατασκευαστικό κλάδο και η Σοφία έγινε η βοηθός του. Κατασκεύαζαν σπίτια και συντριβάνια για να γίνουν και πάλι οικονομικά σταθεροί, αλλά για σύντομο διάστημα: Το 1879 η τιμή των υποθηκών ξεπέρασε το ποσό των χρημάτων που είχαν κερδίσει, έχασαν όλα τα χρήματά τους πάλι και χρεοκόπησαν. Λίγο αργότερα ο Βλαντιμίρ βρήκε μια άλλη εργασία, ενώ η Σοφία βοηθούσε γείτονες να ηλεκτροδοτήσουν τα φώτα του δρόμου.
Το ζευγάρι επέστρεψε στη Ρωσία, αλλά απέτυχαν να γίνουν καθηγητές, αυτή τη φορά εξαιτίας των ριζοσπαστικών πολιτικών τους πεποιθήσεων. Αποθαρρυμένοι, επέστρεψαν στη Γερμανία. Ο Βλαντιμίρ, που ανέκαθεν υπέφερε από έντονες εναλλαγές στην ψυχική του διάθεση, έγινε πιο ασταθής με αποτέλεσμα η Σοφία να ζει μόνη τον περισσότερο καιρό. Μετά, για κάποιο άγνωστο λόγο, αποφάσισαν να περάσουν τα επόμενα χρόνια μαζί σαν πραγματικά παντρεμένο ζευγάρι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου γεννήθηκε η κόρη τους Σοφία (αποκαλούμενη «Φούφα»). Μετά από ένα χρόνο που αφιέρωσε στην ανατροφή της κόρης της, η Κοβαλέφσκαγια την παρέδωσε για φροντίδα στη μεγαλύτερη αδελφή της, επανέλαβε την ενασχόλησή της με τα μαθηματικά και εγκατέλειψε τον Βλαντιμίρ, για τελευταία φορά. Το 1883, αντιμέτωπος με τη χειροτέρευση των μεταπτώσεων στην ψυχική του κατάσταση και την πιθανότητα να διωχθεί ποινικά για τη συμμετοχή του σε μία απάτη με μετοχές, ο Βλαντιμίρ αυτοκτόνησε.
Το ίδιο έτος, με τη βοήθεια του μαθηματικού Gösta Mittag-Leffler, τον οποίο είχε γνωρίσει ως μαθητή του Βάιερστρας, η Κοβαλέφσκαγια μπόρεσε να εξασφαλίσει μια θέση ως privat-docent στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης. Το 1884 διορίσθηκε με πενταετή σύμβαση ως Professor Extraordinarius (δηλαδή καθηγήτρια χωρίς έδρα) και έγινε η συντάκτρια του ερευνητικού μαθηματικού περιοδικού Acta Mathematica. Το 1888 κέρδισε το βραβείο Prix Bordin της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών για το έργο της: "Mémoire sur un cas particulier du problème de le rotation d'un corps pesant autour d'un point fixe, où l'intégration s'effectue à l'aide des fonctions ultraelliptiques du temps". Η εργασία αυτή περιείχε την ανακάλυψη αυτού που είναι σήμερα γνωστό ως «σβούρα Κοβαλέφσκι», μια περίπτωση που αποδείχθηκε στη συνέχεια από τον Γάλλο μαθηματικό Ζοζέφ Λιουβίλ ότι είναι η μοναδική περίπτωση κινήσεως στερεού (μη ελαστικού) σώματος εκτός από τις σβούρες του Όιλερ και του Λαγκράνζ που είναι «πλήρως ολοκληρώσιμη».
Το 1889 η Σοφία Κοβαλέφσκαγια διορίσθηκε Professor Ordinarius (καθηγήτρια κάτοχος πανεπιστημιακής έδρας) στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που κατελάμβανε τέτοια θέση σε πανεπιστήμιο της βόρειας Ευρώπης. Μετά από πολλές παρεμβάσεις υπέρ αυτής (και μία αλλαγή των κανόνων της Ακαδημίας), της προσφέρθηκε μία έδρα στη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών, αλλά ποτέ δεν της προσφέρθηκε καθηγητική θέση σε ρωσικό πανεπιστήμιο.
Η Κοβαλέφσκαγια συνέγραψε και αρκετά μη μαθηματικά έργα, μεταξύ των οποίων και ένα αυτοβιογραφικό, (Μια ρωσική παιδική ηλικία), θεατρικά έργα (σε συνεργασία με τη δούκισσα Ανν Σαρλότ Edgren-Leffler) και ένα ημι-αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, το Μηδενιστικό κορίτσι (1890).
Πέθανε από γρίπη στη Στοκχόλμη στις 10 Φεβρουαρίου 1891 (29 Ιανουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο), σε ηλίκία 41 ετών, μετά την επιστροφή της από ένα ταξίδι διακοπών στη Γένοβα. Η σορός της είναι θαμμένη στο κοιμητήριο Norra begravningsplatsen, στο Σόλνα της Σουηδίας.
Ταινίες
Η ζωή της Σοφίας Κοβαλέφσκαγια υπήρξε το θέμα τριών ταινιών (κινηματογράφου και τηλεταινιών):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης
Χρήστος Μηλιώνης
Το πιο γνωστό κατόρθωμα του Μηλιώνη είναι η απαγωγή του καδή και δυο αγάδων της Άρτας, πράξη που τον έβαλε στο στόχαστρο των τουρκικών αρχών και οδήγησε στο θάνατό του. Το κατόρθωμα αυτό εξυμνείται και στο δημοτικό τραγούδι αλλά και στο ομώνυμο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρήστος Μηλιώνης γεννήθηκε στην Ποτιδάνεια πιθανότατα περί τη δεκαετία του 1720. Σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες από τον Ανδρέα Καρκαβίτσα παραδόσεις ο Χρήστος Μηλιώνης ήταν νεαρός κλέφτης που ανήκε στο σώμα (νταϊφά) του καπετάνιου Σταματάκη Ασφακιανού Κουτρούκη. Μετά από διένεξη που είχε με τον καπετάνιο του αποχώρησε από την ομάδα του και σύστησε δικό του σώμα. Έλαβε μέρος στην επανάσταση που εκδηλώθηκε στις περιοχές Παρνασσίδας και Δωρίδας το 1750 κατά των Τούρκων.
Καθώς συχνά οι κλεφταρματολοί διέθεταν δική τους σφραγίδα, του Μηλιώνη που βρέθηκε στην Ιθάκη από τον Π. Λάμπρο, έφερε ένα πουλί στο πάνω μέρος της, στη μέση το όνομά του Χρήστος Μηλιόνης και στο κάτω μέρος τη χρονολογία 1744, χρονολογία συγκρότησης του σώματός του και διορισμού του ως αρματολού στο Ξηρόμερο. Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης τοποθετεί χρονικά την ανάληψη του αρματολικιού της Ακαρνανίας στο μυθιστορηματικό έργο του Χρήστος Μηλιόνης περί το 1747.
Όσον αφορά το επώνυμο Μηλιώνης αρκετοί μεταξύ των οποίων οι Καρκαβίτσας, Βαλαωρίτης και Μανούσος θεωρούν ότι ο Χρήστος πήρε το επωνύμιό του, από το τότε περίφημο μακρύ εμπροσθογεμές ντουφέκι ονόματι μηλιόνι.
Η σύλληψη του Καδή της Άρτας από τον Μηλιώνη
Ο Καδής της Άρτας Ιμπράημ εφέντης μετατέθηκε από τους ανωτέρους του στην Κόρινθο και με πλοίο ταξίδεψε από την Άρτα προς την Πάτρα. Λόγω όμως των ανέμων προσορμίθσηκε στο λιμάνι Μπελήμπεη στον Αμβρακικό και εγκαταστάθηκε προσωρινά σε ένα σπίτι ιδιοκτησίας του Μητροπολίτη Άρτας. Εκεί αιφνιδίως τον επισκέφθηκε ο Μηλιώνης με τους άνδρες του, κάτι που τρόμαξε τον Καδή. Όμως αφού τον καθησύχασαν την επομένη ο Καδής αναχώρησε με το πλοίο του, αλλά κατά τον πλου συνελήφθη από πλοιάρια του Μηλιώνη και οδηγήθηκε στο χωριό Αγιά της Πάργας. Η Τουρκική πλευρά αντέδρασε αμέσως στέλνωντας τον μπουλούκμπαση Χουσεϊν Μπισμπίκη και μερικούς προκρίτους του Ξηρομερίου ενώ ζήτησε τη συνδρομή των Βενετών. Ο Μηλιώνης ζήτησε 1.000 τζεκίνια για να απελευθερώσει τους απαχθέντες ενώ απαίτησε και τον επαναδιορισμό του ως αρματολού του Ξηρόμερου. Οι Τούρκοι του αντιπρότειναν 300 τζεκίνια και τον επαναδιορισμό του. Αρχικά κατέληξαν σε συμφωνία και ενώ ο Μηλιώνης έφτανε στην Πρέβεζα, για κάποιον άγνωστο λόγο υπαναχώρησε και αύξησε το αντίτιμο της απελευθέρωσης σε 560 τζεκίνια. Τελικά οι Βενετοί παρενέβησαν στους Τούρκους οι οποίοι δέχθηκαν να δώσουν το ποσό που ζητούσε και απελευθερώθηκε ο Τούρκος καδής με τη συνοδεία του.