cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το όνειρο της κόκκινης κάμαρας
Επίδραση και διάδοση του έργου
Στις αρχές του 20ου αιώνα και κυρίως γύρω στα 1920, με τη δημιουργία του «Νέου Πολιτιστικού Κινήματος», που εξέταζε με κριτική ματιά τα κλασικά κείμενα του κομφουκιανισμού, το Όνειρο της κόκκινης κάμαρας μελετήθηκε από νέα σκοπιά, ερευνήθηκαν οι ρίζες του ώστε να βεβαιωθεί το όνομα του συγγραφέα και θεωρήθηκε ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Η γλώσσα που είχε χρησιμοποιήσει ο Τσάο Σούε Τσιν απετέλεσε τη βάση για τη σύγχρονη κινέζικη γλώσσα. Οι πάμπολλες μελέτες για το έργο διεύρυναν τη διάδοση του ακόμη περισσότερο, μάλιστα ο Μάο Τσε Τουνγκ είχε δηλώσει ότι στα νιάτα του είχε διαβάσει 5 φορές το μυθιστόρημα και το θεωρούσε ένα από τα σπουδαιότερα λογοτεχνικά έργα της Κίνας. Κατά την Πολιτιστική Επανάσταση,μέσα στον επαναστατικό ζήλο, το μυθιστόρημα δέχτηκε τις ανάλογες επιθέσεις που δέχτηκε ό,τι αφορούσε τον «παλιό» πολιτισμό, αλλά σύντομα ξανακέρδισε κύρος και επιρροή. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει προσπάθειες να αφαιρεθούν οι προσθήκες της έκδοσης του 1791 και να δοθεί ένα τέλος πιο πιστό στις προθέσεις του Τσάο Σούε Τσιν όπως αυτές διαφαίνονται από τα χειρόγραφα που έχουν σωθεί. Τέτοια χειρόγραφα υπάρχουν στο Μουσείο της Σαγκάης (χειρόγραφο Jiaxu, του 1754), στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Κίνας (χειρόγραφο Jimao, του 1759), στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Πεκίνου (χειρόγραφο Gengchen, του 1760), στο Ινστιτούτο Ανατολικών σπουδών της Αγίας Πετρούπολης και αλλού.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινεζική λογοτεχνία
Μαρία Αμαλία της Βραζιλίας
H Μαρία Αμαλία, (πορτογαλ. Maria Amélia de Bragança, infanta do Brasil (1 Δεκεμβρίου 1831 - 4 Φεβρουαρίου 1853) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Βραζιλίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Αμαλία ήταν η τέταρτη επιζήσασα κόρη (μόνο τέκνο από τον 2ο γάμο) του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας και Δ΄ της Πορτογαλίας και της Αμαλίας των Μπωαρναί, κόρης του Ευγένιου δούκα του Λόιχτενμπεργκ.
Η Μαρία Αμαλία Αυγούστα Ευγενία Ιωσηφίνα Λουίζα Θεοδολίνδη Ελοϊζα Φραγκίσκη Ξαβερία ντε Πάουλα Γαβριέλα Ραφαέλα Γκονζάγκα γεννήθηκε στο Παρίσι, μετά την παραίτηση του πατέρα της από τον θρόνο της Βραζιλίας υπέρ του γιου του δον Πέτρου Β΄. Στην Πορτογαλία βασίλευε η πρώτη κόρη του Πέτρου Α΄, η Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας, την εξουσία όμως σφετερίστηκε ο μικρότερος αδελφός του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας. Έτσι, πριν η Μαρία-Αμαλία γίνει ενός έτους, ο πατέρας της επέστρεψε στην Πορτογαλία, όπου -έπειτα από έναν επιτυχή πόλεμο εναντίον τού Μιχαήλ Α΄- αποκατέστησε τη Μαρία Β΄ στον θρόνο. Λίγες μήνες αργότερα ο Πέτρος Α΄ ασθένησε από φυματίωση και απεβίωσε. Τότε η μητέρα της την πήρε στην Πορτογαλία, όπου έμεινε τον περισσότερο χρόνο της ζωής της. Αν και δεν επισκέφθηκε ποτέ τη Βραζιλία, ο ετεροθαλής αδελφός της Πέτρος Β΄ της Βραζιλίας της απένειμε τον τίτλο της πριγκίπισσας της Βραζιλίας.
Είχε μνηστευτεί με τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων-Λωρραίνης, αλλά αυτή ασθένησε από φυματίωση. Μεταφέρθηκε στην πόλη Φουνσάλ της νήσου Μαντέιρα για το υγειινό της κλίμα. Παρά ταύτα η υγεία της χειροτέρευσε και η Μαρία Αμαλία απεβίωσε 22 ετών. Η σορός της μεταφέρθηκε και τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα. Σχεδόν 130 έτη μετά το λείψανό της μεταφέρθηκε στη Βραζιλία. Στη μνήμη της, η μητέρα της χρηματοδότησε την κατασκευή στο Φουνσάλ του νοσοκομείου "Πριγκίπισσα δόνα Μαρία Αμαλία". Ο μνηστήρας της ταξίδευσε στη Μαδέιρα και στη Βραζιλία για προσκύνημα και αυτό επηρέασε το να αποδεχθεί τον θρόνο του Μεξικού το 1864.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Βραζιλιάνες πριγκίπισσες
Σημαία της Αγγλίας
Η σημαία της Αγγλίας είναι ο Σταυρός του Αγίου Γεωργίου, δηλαδή ο ερυθρός σταυρός σε λευκό φόντο. Υιοθετήθηκε την περίοδο των Σταυροφοριών και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα γνωστά εμβλήματα που εκπροσωπούν την Αγγλία. Ως εθνική σημαία της Αγγλίας χρησιμοποιείται από τον 16ο αιώνα.
Προέλευση
Η χρήση του κόκκινου σταυρού σε λευκό φόντο ήταν σύμβολο του Αγίου Γεωργίου στους μεσαιωνικούς χρόνους. Αυτό φαίνεται, επί παραδείγματι, στη σημαία της Γεωργίας, ακόμα μιας χώρας με πολιούχο άγιο τον Άγιο Γεώργιο.
Κατά την έναρξη των Σταυροφοριών, ο ερυθρός σταυρός του Αγίου Γεωργίου σε λευκό φόντο ήταν ήδη συνδεδεμένος με την Αγγλία. Παρ’ ότι ο Πάπας αποφάσισε ότι οι Άγγλοι σταυροφόροι θα είχαν ως διακριτικά το λευκό σταυρό σε κόκκινο φόντο και ότι οι Γάλλοι σταυροφόροι θα φορούσαν ερυθρό σταυρό σε λευκό φόντο, οι Άγγλοι αποφάσισαν να διεκδικήσουν «δικό τους» σταυρό με κόκκινο χρώμα σε λευκό φόντο, όπως είχαν οι Γάλλοι. Έτσι, ο κόκκινος σταυρός σε άσπρο φόντο έγινε γενικά το σύμβολο των σταυροφόρων, ανεξαρτήτως εθνικότητας.
Η αρχαιότερη καταγραφή της χρήσης της σημαίας του Αγίου Γεωργίου στη θάλασσα είναι το 1545, χωρίς άλλες σημαίες αγίων. Τις τελευταίες δεκαετίες η σημαία του Αγίου Γεωργίου άρχισε να χρησιμοποιείται από τους Άγγλους ιδιαίτερα σε αθλητικές διοργανώσεις. Για παράδειγμα, όταν η Αγγλία κατέκτησε το Παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου το 1966, οι περισσότερες από τις σημαίες που υπήρχαν στους πανηγυρισμούς ήταν οι σημαίες της Ένωσης. Σήμερα η αγγλική σημαία τις έχει αντικαταστήσει κατά πολύ.
Αναλογίες
Η σημαία αποτελείται από έναν κόκκινο σταυρό σε φόντο λευκό με το σταυρό να έχει πλάτος ίσο με το 1/5 του ύψους της σημαίας.Οι διαστάσεις της σημαίας είναι 16:9.
Ένωση
right|212px|thumb|Η σημαία της Αγγλίας ενσωματώθηκε στη σημερινή σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου.
Όταν πραγματοποιήθηκε η ένωση των βασιλείων της Σκωτίας και της Αγγλίας, επί βασιλείας Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας (και ΣΤ΄ της Σκωτίας), ο Σταυρός του Αγίου Γεωργίου συνδυάστηκε με το σταυρό της Σκωτίας και προήλθε η σημερινή σημαία της Ένωσης (ή "Union Jack"), όταν συνδυάστηκε και με τη σημαία της Ιρλανδίας το 1801.
Χρήσεις της σημαίας
Από το 1996 η αγγλική σημαία συνδέθηκε περισσότερο με τους φιλάθλους της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Αγγλίας. Το 27% των Άγγλων ενηλίκων είχαν αγοράσει μία σημαία στη διάρκεια του Παγκοσμίου κυπέλλου του 2006.
Η σημαία επίσης χρησιμοποιείται και στην Αγγλική Ένωση Ράγκμπι. Μερικές φορές χρησιμοποιείται στον ιστότοπο της ένωσης, υποδηλώνοντας τμήμα της που είναι σε αγγλική γλώσσα.
Παρά τη συμπάθεια των Άγγλων προς τη σημαία, οι αφρικανικής καταγωγής Άγγλοι δεν έχουν την ίδια λατρεία προς τη σημαία, καθώς τη συνδέουν περισσότερο με το ακροδεξιό Βρετανικό Εθνικό Κόμμα (BNP), σύμφωνα με δημοσκόπηση της εφημερίδας «New Nation». Αυτό δε σημαίνει ότι μη λευκοί άνθρωποι δεν κρατούν αγγλικές σημαίες στη διάρκεια αθλητικών διοργανώσεων.
Άλλες χρήσεις
thumb|150px|Η σημαία της Αγγλίας ενσωματώθηκε στη [[σημαία της Αλμπέρτας|σημαία της καναδικής επαρχίας Αλμπέρτα.]] Η αγγλική σημαία ενσωματώθηκε στη σημερινή επαρχία Αλμπέρτα στον Καναδά. Αυτό έγινε με το εθνόσημο της εταιρείας του Κόλπου του Χάντσον και το εθνόσημο της επαρχίας.
Τα εθνόσημα των επαρχιών Μανιτόμπα και Οντάριο επίσης χρησιμοποιούν το Σταυρό του Αγίου Γεωργίου. Σε κάθε περίπτωση το εθνόσημο χρησιμοποιείται στη σημαία της επαρχίας. Επίσης, η σημαίας της πόλης του Μόντρεαλ επίσης προέρχεται από το σταυρό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγγλ Κατηγορία:Αγγλία Κατηγορία:Σημαίες του Ηνωμένου Βασιλείου
1090 Σουμίντα
Η Σουμίντα (Sumida) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,247. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Οκούρο Οϊκάβα, που παρατηρούσε από το Τόκιο, και πήρε το όνομά του από τον ποταμό Σουμίντα της Ιαπωνίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σουμίντα εκτιμάται σε 11 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της επίσης δεν είναι γνωστό με ακρίβεια. Η Σουμίντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 43 λεπτά, μία μάλλον γρήγορη περιστροφή.
Βιρός Κέρκυρας
Ο Βιρός είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1194 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας
Μαυρόπουλο Ιωαννίνων
Το Μαυρόπουλο είναι ορεινό χωριό Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία σε υψόμετρο 600 μέτρα και ιστορικά ανήκει στα Πωγωνοχώρια. Απέχει 59 χλμ. ΒΔ. από τα Ιωάννινα, 25 Δ.-ΒΔ. από το Καλπάκι και 10 χλμ. ΒΑ. από τον συνοριακό σταθμό Κακαβιάς. Αναφέρεται επίσημα το 1919, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Ζάβροχο και τη Χρυσόδουλη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μαυροπούλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δελβινακίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 114 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 50.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Νατάλια Ζουμπάρεβιτς
Η Νατάλια Βασίλιεβνα Ζουμπάρεβιτς (Наталья Васильевна Зубаревич, γεννημένη στις 7 Ιουνίου 1954, Μόσχα ) είναι Ρωσίδα οικονομολόγος-γεωγράφος με ειδίκευση στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη των περιοχών. Είναι καθηγήτρια του Τμήματος Οικονομικής και Κοινωνικής Γεωγραφίας της Ρωσίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας από το 2005.
Βιογραφία
Το 1976 η Ζουμπάρεβιτς αποφοίτησε από τη Γεωγραφική Σχολή του MSU. Από το 1977 εργάζεται στο Τμήμα Οικονομικής και Κοινωνικής Γεωγραφίας της Ρωσίας, Γεωγραφική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια το 1998 και τακτική καθηγήτρια το 2005. Το 2003 υποστήριξε τη διδακτορική της διατριβή με θέμα «Κοινωνική ανάπτυξη των ρωσικών περιοχών στη μεταβατική περίοδο».
Ελένη Δραγάση
Η Ελένη Δραγάση-Παλαιολόγου ή Αγία Υπομονή (σερβικά: Јелена Драгаш, Έλενα Ντράγκας, περ. 1372 - 13 ή 23 Μαρτίου 1450) ήταν κόρη του Σέρβου δεσπὀτη Κονσταντίν Ντράγκας Ντεγιάνοβιτς (ελληνικά: Κωνσταντίνος Δραγάσης), σύζυγος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου και μητέρα των δύο τελευταίων Βυζαντινών αυτοκρατόρων, του Ιωάννη Η΄ και του Κωνσταντίνου ΙΑ΄. Υπηρέτησε ως αντιβασιλέας μετά τον θάνατο του γιου της Ιωάννη Η΄ το 1448 έως το 1449. Τιμάται ως αγία από την ορθόδοξη εκκλησία, με το μοναστικό της όνομα Υπομονή.
Νατάλια Ζουμπάρεβιτς
Βιογραφία
Από το 2003 η Ζουμπάρεβιτς συνδυάζει τη διδασκαλία με το έργο του διευθυντή του περιφερειακού προγράμματος του Ανεξάρτητου Ινστιτούτου Κοινωνικής Πολιτικής. Το πρόγραμμα Κοινωνικός Άτλας των Ρωσικών Περιοχών βοηθά ερευνητές, επενδυτές, πολιτικούς, δασκάλους και μαθητές. Με τη βοήθειά του, μπορείτε να δείτε τη σοβαρότητα των υφιστάμενων προβλημάτων στις περιφέρειες, να αξιολογήσετε το ανθρώπινο κεφάλαιο και τις κοινωνικές υποδομές, να εξοικειωθείτε με τις σύγχρονες τάσεις στην περιφερειακή ανάπτυξη.
Ελένη Δραγάση
Η ζωή της
Η αυτοκράτειρα Ελένη γεννήθηκε το 1372 στη Σερβία κι ήταν κόρη του Σέρβου δεσπότη Κωνσταντίνου Δραγάση Ντεγιάνοβιτς, 5ου απογόνου του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, ο οποίος σκοτώθηκε το 1395 στη μάχη του Ρόβινε της Ρουμανίας.
Νατάλια Ζουμπάρεβιτς
Βιογραφία
Το 2010 έγινε τακτικό μέλος της Ένωσης Ρώσων Γεωγράφων και Κοινωνικών Επιστημόνων και μέλος του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων του Συνδέσμου.
Ελένη Δραγάση
Η ζωή της
Παντρεύτηκε το 1392 τον Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγο με τον οποίο απέκτησαν εννιά παιδιά, όμως το 1399 έχασαν τρία από επιδημία (τον Μιχαήλ γεν. το 1398 και δύο κόρες). Τα έξι που επέζησαν ήταν όλα αγόρια. Ο μεγαλύτερος Ιωάννης Η΄ (γεν. 1392) έγινε αυτοκράτορας, ο Θεόδωρος Β΄ Παλαιολόγος (γεν. 1396) δεσπότης του Μυστρά, ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος (γεν. το 1400) δεσπότης της Θεσσαλονίκης, ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ (γεν. 1405) αυτοκράτορας, ο Δημήτριος Β΄ Παλαιολόγος (γεν. 1407) επίσης δεσπότης του Μυστρά και ο μικρότερος Θωμάς Παλαιολόγος (γεν. 1409) δεσπότης του Μωρέως, διοικώντας την Πάτρα.
Νατάλια Ζουμπάρεβιτς
Βιογραφία
Η Ζουμπάρεβιτς συμμετέχει συνεχώς ως ηγέτης και υπεύθυνος εκτελεστής στα προγράμματα του Υπουργείου Οικονομικής Ανάπτυξης και του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Προστασίας, καθώς και σε διεθνή έργα και προγράμματα, συμπεριλαμβανομένων έργων του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (Ετήσιες Εκθέσεις για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη στη Ρωσική Ομοσπονδία), το Γραφείο της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στη Μόσχα («Στρατηγική για τη μείωση της φτώχειας στη Ρωσία»), τα προγράμματα TACIS («Μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικής προστασίας στη Ρωσική Ομοσπονδία» και «Παρακολούθηση των περιφερειακών μεταρρυθμίσεων στη Ρωσική Ομοσπονδία»), το Ταμείο Κοινωνικών Έργων της Παγκόσμιας Τράπεζας («Ανάπτυξη μεθοδολογίας για τη διαμόρφωση μοντέλου για την ανάπτυξη κοινωνικών υποδομών στην περιοχή») κ.λπ.
Ελένη Δραγάση
Η ζωή της
Ως γυναίκα κι αυτοκράτειρα, κατά τον φιλόσοφο Γεώργιο Γεμιστό τον αποκαλούμενο Πλήθωνα, διακρινόταν για τη σωφροσύνη της και τη δικαιοσύνη της. Με τα καλύτερα λόγια την περιγράφει και ο ιστορικός Γεώργιος Σφραντζής.
Νατάλια Ζουμπάρεβιτς
Βιογραφία
Η Ζουμπάρεβιτς δίνει επίσης διαλέξεις σε πανεπιστήμια και δημόσιους φορείς του Καζακστάν, της Κιργιζίας, του Αζερμπαϊτζάν, της Ουκρανίας, της Ολλανδίας και της Γερμανίας μετά από πρόσκληση διεθνών οργανισμών.
Ελένη Δραγάση
Η ζωή της
Ο σύζυγός της Μανουήλ Β΄ λίγο πριν πεθάνει έγινε το 1425 μοναχός με το όνομα Ματθαίος. Μετά τον θάνατό του έγινε και η ίδια μοναχή στη Μονή της Κυρά Μάρθας της Κωνσταντινούπολης, παίρνοντας το όνομα Υπομονή. Ήταν μια μοναχή σαν όλες τις άλλες και, ακόμη και αν ήταν αυτοκράτειρα, έκανε όλα τα διακονήματα στο μοναστήρι. Ωστόσο πολλοί τη συμβουλεύονταν κι ιδιαίτερα οι γιοί της.
Βοήθησε να ιδρυθεί ο οίκος ευγηρίας «Η ελπίδα των απελπισμένων» στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου (του τιμίου Προδρόμου) της Πέτρας, όπου φυλασσόταν το σκήνωμα του Αγίου Παταπίου.
Νατάλια Ζουμπάρεβιτς
Βιογραφία
Τον Σεπτέμβριο του 2020, η Ζουμπάρεβιτς υποστήριξε τις διαδηλώσεις στη Λευκορωσία.
Κοινότητα Παλαιοχώρας Χανίων
Η Κοινότητα Παλαιοχώρας είναι κοινότητα του Δήμου Καντάνου - Σελίνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Παλαιοχώρα. Η κοινότητα, εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Τριάδα, Αζογυρές, Άνυδροι, Ασφενδιλές, Αχλαδιάκες, Βλιθιάς, Κάλαμος, Πλατανές, Προδρόμι και Σπανιάκος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Νατάλια Ζουμπάρεβιτς
Η θεωρία των τεσσάρων Ρωσιών
Η καθηγήτρια Ζουμπάρεβιτς είναι η συγγραφέας της «θεωρίας των τεσσάρων Ρωσιών», που αναπτύχθηκε από αυτήν από το μοντέλο κέντρου-περιφέρειας της ανάπτυξης των περιοχών (κέντρο και περιφέρεια), που υπάρχει στην οικονομική γεωγραφία από τη δεκαετία του 1970. Η Ρωσία, από κοινωνικοοικονομική άποψη, είναι εσωτερικά ετερογενής, χωρισμένη σε σχετικά ανεπτυγμένες πόλεις και μια καθυστερημένη επαρχία.
Ελένη Δραγάση
Η ζωή της
Όταν το 1448 πέθανε ο μεγαλύτερος γιος της, αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄, η διαδοχή του έγινε αντικείμενο σύγκρουσης ανάμεσα στον μεγαλύτερο εν ζωή Κωνσταντίνο ΙΑ΄ και τον φιλόδοξο αλλά επαρμένο και φιλότουρκο Δημήτριο Β΄. Η σοφή μητέρα, που ήξερε ότι ο Κωνσταντίνος ήταν πιο άξιος, συγκράτησε τον Δημήτριο, που έσπευσε πρώτος στην Κωνσταντινούπολη, και μεσολάβησε για την ομαλή διαδοχή στον Κωνσταντίνο, πείθοντας ακόμα και τον οθωμανό σουλτάνο Μουράτ Β΄ να τον αποδεχθεί. Τα κατάφερε και ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ ανέλαβε ως αυτοκράτορας την ημέρα των Φώτων, 6 Ιανουαρίου 1449 στο Μυστρά.
Κοινότητα Παλαιοχώρας Χανίων
Συνολικά η κοινότητα έχει 1.891 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ελευθέριο Βαρδουλάκη.
Ελένη Δραγάση
Η ζωή της
thumb|Ο [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος (ΜΑΝΟΥΗΛ ΕΝ ΧΩ ΤΩ ΘΩ ΠΙCΤΟC ΒΑCΙΛΕΥC ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΡΩΜΑΙΩΝ Ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟC ΚΑΙ ΑΕΙ ΑΥΓΟΥCΤΟC), η αυτοκράτειρα Ελένη (ΕΛΕΝΗ ΕΝ ΧΩ ΤΩ ΘΩ ΠΙCΤΗ ΑΥΓΟΥCΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙCΑ ΡΩΜΑΙΩΝ Η ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑ) και τρεις από τους έξι γιους τους, ο συναυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ (ΙΩ ΕΝ ΧΩ ΤΩ ΘΩ ΒΑCΙΛΕΥC Ο ΥΙΟC ΑΥΤΟΥ), ο δεσπότης του Μοριά Θεόδωρος Β΄ (ΘΕΟΔΩΡΟC Ο ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟC ΕΥΤΗΧΗC ΔΕCΠΟΤΗC Ο ΥΙΟC ΑΥΤΟΥ) και ο τελευταίος δεσπότης της Θεσσαλονίκης Ανδρόνικος (ΑΝΔΡΟΝΙΚΟC ΑΥΘΕΝΤΟΠΟΥΛΟC ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟC Ο ΥΙΟC ΑΥΤΟΥ). Μικρογραφία από το χειρόγραφο MS. Ivoires 100 (περίπου 1404, Μουσείο του Λούβρου).]]
Απεβίωσε στις 13 (ή 23) Μαρτίου του 1450, 3 χρόνια πριν η Κωνσταντινούπολη, πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας, πέσει στα χέρια των Οθωμανών Τούρκων, έπειτα από μακρά πολιορκία. Στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης ο γιος της Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος απεβίωσε στη μάχη.
Κοινότητα Παλαιοχώρας Χανίων
Κοινοτάρχες Παλαιοχώρας
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας.
Ελένη Δραγάση
Η ζωή της
Η αυτοκράτειρα Ελένη ετάφη στη μονή του Παντοκράτορoς Χριστού στην Κωνσταντινούπολη, όπου ετάφησαν ο σύζυγός της Μανουήλ Β΄ και τα 3 από τα παιδιά τους (εκ των οποίων τα 2 ήταν μοναχοί).
Κοινότητα Παλαιοχώρας Χανίων
Παραπομπές
Παλαιοχωρα
Ελένη Δραγάση
Η ανεύρεση της αγιογραφίας και της τιμίας κάρας
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453, ο Αγγελής Νοταράς, συγγενής του αυτοκράτορα (ανιψιός της Ελένης), μετέφερε στο βουνό Γεράνεια κοντά στην Αθήνα και έκρυψε το λείψανο του Αγίου Παταπίου σε μια σπηλιά, κοντά στην πόλη Θέρμαι (το σημερινό Λουτράκι), που ήταν ήδη ασκητήριο μοναχών από τον 11ο αιώνα. Στο σπήλαιο αυτό βρέθηκε Βυζαντινή αγιογραφία της και η αγία κάρα της. Το 1952 χτίστηκε από τον γέροντα Νεκτάριο Μαρμαρινό το μοναστήρι του Αγίου Παταπίου, όπου και φυλάσσεται η σεπτή κάρα της μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελενη Κατηγορία:Σέρβοι άγιοι Ελενη Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Ραμίρο Σάντσεθ
Ο Ραμίρο Σάντσεθ, ισπαν. Ramiro Sánchez (1070 - 1129/30) από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν κύριος του Μονθόν. Ως ευγενής, συγγενής των βασιλέων της Παμπλόνα, έγινε εκμισθωτής τού Μονθόν (1104-16), τού Ουρρόθ (1104), ίσως της Τουδέλα (1117) και τού Έρρο (1122-29).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Σάντσο κυρίου τού Ουνκαστίγιο και της Κονστάνθα (Κωνσταντίας), μάλλον κόρης τού Γκονθάλο Μαρανιόν ή ίσως κόρης της Στεφανίας, μητριάς τού Σάντσο.
Το 1076 απεβίωσε ο θείος του Σάντσο Δ΄ της Παμπλόνα και το βασίλειο διαιρέθηκε μεταξύ Καστίλης και Αραγωνίας. Η βασιλική οικογένεια μοιράστηκε μεταξύ των δύο βασιλείων: ο Ραμίρο μεγάλωσε στην Αυλή της Αραγωνίας. Έγινε κύριος τού Μονθόν και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Γκαρθία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1098 τη Χριστίνα Ροδρίγεθ, κόρη τού Ροδρίγο Ντίαθ ντε Βιβάρ, γνωστού ως Ελ Σιντ πρίγκιπα της Βαλένθια, πολέμαρχου της Καστίλης. Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χιμένεθ
Κόρβο
Το Κόρβο, (πορτογαλικά: Corvo) είναι νησί στον Ατλαντικό που ανήκει στην Πορτογαλία και συγκεκριμένα στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Αζορών. Έχει έκταση 17,1 τ.χλμ. και 384 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Πρωτεύουσα και μοναδικός οικισμός του νησιού είναι η Βίλα ντο Κόρβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αζόρες
Παπικό κονκλάβιο του 1700
Το παπικό κονκλάβιο του 1700 συγκλήθηκε μετά το θάνατο του Πάπα Ιννοκέντιου ΙΒ'. Τελείωσε με την εκλογή του Τζιοβάνι Αλμπάνι ως Πάπα Κλήμη ΙΑ'. Το κονκλάβιο έδειξε μία αύξηση στην κυριαρχία της ομάδας Ζελάντι στοΚολλέγιο των Καρδιναλίων. Το κονκλάβιο παρέμεινε σε αδιέξοδο για ένα μήνα μέχρι το θάνατο του άτεκνου Καρόλου Β' της Ισπανίας. Οι καρδινάλιοι εκλογείς ανέμεναν ότι ο θάνατός του χωρίς σαφή κληρονόμο θα προκαλούσε πολιτική κρίση και κινήθηκαν γρήγορα για να εκλέξουν έναν πάπα που θεωρούνταν αμερόληπτος.
Ιστορικό
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Ιννοκέντιος ΙΒ' εργάστηκε για τη βελτίωση των σχέσεων με τον Λουδοβίκο ΙΔ' της Γαλλίας. Έφτασε σε συμβιβασμό με τον Γάλλο βασιλιά, συμφωνώντας με την επίκυρωση όλων των επισκόπων που ο Λουδοβίκος είχε δημιουργήσει από το 1682 ως αντάλλαγμα για την υπόσχεση του βασιλιά να μην τους κάνει να τηρήσουν τη Διακήρυξη του Κλήρου της Γαλλίας.
Ο Αψβούργος Κάρολος Β' της Ισπανίας ήταν ετοιμοθάνατος αυτή την περίοδο και δεν είχε παιδιά. Κατόπιν αιτήματος του Καρόλου, ο Ιννοκέντιος τον συμβούλευσε να περάσει ο θρόνος στον Φίλιππο του Ανζού, εγγονό του Λουδοβίκου ΙΔ' της Γαλλίας, λόγω της στενής συγγένειας μεταξύ του Λουδοβίκου και του Καρόλου. Ο Φίλιππος που ανέβηκε στον ισπανικό θρόνο θεωρήθηκε ως απειλή για την ισορροπία δυνάμεων από άλλα ευρωπαϊκά έθνη, οδηγώντας στον πόλεμο της ισπανικής διαδοχής μετά τον θάνατο του Καρόλου, ο οποίος πραγματοποιήθηκε έξι εβδομάδες μετά τον θάνατο του Ιννοκέντιου.
Η ηλικία και η υγεία του Ιννοκέντιου ΙΒ' ήταν θέμα συζητήσεων νομιλίας μεταξύ ευρωπαϊκών αυλών και καρδινάλων και όταν αρρώστησε τον Νοέμβριο του 1699, οι εικασίες σχετικά με το επόμενο συνέδριο έγιναν πιο έντονες. Παρ' όλα αυτά, η Γαλλία ήταν η μόνη μεγάλη δύναμη που είχε μια σαφή πολιτική σχετικά με το επόμενο παπικό συνέδριο. Τόσο η Ισπανία όσο και η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βρέθηκαν σε τέλμα με εκτενείς συζητήσεις να λαμβάνουν χώρα στις πρωτεύουσες τους, οι οποίες προκάλεσαν καθυστέρηση στην αποστολή εντολών στους πρεσβευτές τους.
Κονκλάβιο
Πενήντα οκτώ καρδινάλιοι ήταν παρόντες στις 9 Οκτωβρίου όταν ξεκίνησε το κονκλάβιο. Δεδομένου ότι ο Κάρολος Β' ήταν ετοιμοθάνατος την ίδια στιγμή, οι καρδινάλιοι εκλογείς της Ισπανίας δεν ήταν σίγουροι για το πώς θα έπρεπε να ψηφίσουν και δεν συνεργάστηκαν στενά με εκλογείς που ήταν πιστοί στον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Από την αρχή, ήταν σαφές ότι ο επικείμενος θάνατος του Καρόλου Β' ήταν πιθανό να προκαλέσει ένα μακροχρόνιο κονκλάβιο, επειδή ο επόμενος Πάπας αναμενόταν να ανταποκριθεί στην επικείμενη πολιτική κρίση στην Ισπανία μετά τον θάνατο του Καρόλου.
Από τους πενήντα οκτώ καρδινάλους που υπήρχαν στο κονκλάβιο, οι τριάντα ένας θεωρούνταν μέρος του Ζελάντι, με τον Ιννοκέντιο ΙΒ' να έχει χειροτονήσει δεκαοκτώ μέλη του Κολλεγίου Καρδιναλίων που θεωρήθηκαν ως μέρος αυτής της φατρίας. Οι άλλες δύο κύριες φατρίες ήταν εκείνοι που ήταν πιστοί στον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα, ο οποίος αρχικά είχε μόνο δύο καρδινάλιοι, αλλά τελικά αυτοί αυξήθηκαν σε τέσσερις και οι Γάλλοι, που είχαν πέντε καρδινάλιους στο στρατόπεδο τους.
O Γκαλεάτσο Μαρεσκότι, μέλος του Ζελάντι, ήταν ο πρώτος σοβαρός υποψήφιος που προτάθηκε μετά από δύο εβδομάδες μέσα στο κονκλάβιο. Ήταν αποδεκτός από τους Ισπανούς, αλλά αντιτάχθηκαν οι Γάλλοι, επειδή ήθελαν ο νέος πάπας να μην είναι ισχυρός. Ο Μπαντίνο Πανσιατίσι προτάθηκε από τον Πιέτρο Οτομπόνι, αλλά δεν υποστηρίχθηκε από κοσμικούς μονάρχες, επειδή είχε υποστηρίξει την παροχή ωφελημάτων σε υποψηφίους που ήταν ανεξάρτητοι από τις κοσμικές αρχές. Ο Τζιάκομο Αντόνιο Μορίγια ήταν αποδεκτός από τους κοσμικούς ηγεμόνες, αλλά αντιτάχθηκε το Ζελάντι λόγω έλλειψη κυβερνητικής εμπειρίας, εκτός από το ότι δεν ήταν σταθερός και δεν είχε την απαιτούμενη ενέργεια. Μετά την πρόταση αυτών των υποψηφίων, εμφανίστηκαν και άλλοι, αλλά απορρίφθηκαν γρήγορα.
Εκλογή του Κλήμη ΙΑ'
Το κονκλάβιο παρέμεινε σε αδιέξοδο έως ότου οι εκλογείς ενημερώθηκαν για το θάνατο του Καρόλου Β' τον Νοέμβριο. Οι παρόντες εκλογείς κατάλαβαν ότι με τον θάνατο του Καρόλου, ο επόμενος Πάπας θα έπρεπε να είναι πολιτικά αμερόληπτος, έτσι προτιμήθηκε ένα μέλος του Ζελάντι. Ο Τζιοβάνι Άλμπανι, ο οποίος είχε συντάξει την (παπική) βούλα που έκρινε παράνομο τον νεποτισμό, έγινε σύντομα ο κορυφαίος υποψήφιος για την θέση του πάπα.
Οι Γάλλοι αρχικά αντιτάχθηκαν στην εκλογή του Αλμπάνι, αλλά γρήγορα απέσυραν την αντίθεσή τους. Εκλέχτηκε ομόφωνα στις 23 Νοεμβρίου 1700. Δεν ήταν σίγουρος εάν θα έπρεπε να αποδεχτεί την εκλογή του λόγω του γεγονότος ότι είχε ανηψιούς που υποψιαζόταν ότι θα ήταν θυμωμένοι αν ακολουθούσε τη βούλα για τον νεποτισμό. Τελικά πείστηκε να αποδεχτεί την εκλογή του από τους θεολόγους που του είπαν ότι η μη αποδοχή ομόφωνης εκλογής δεν θα ακολουθούσε το Άγιο Πνεύμα.
Ο Άλμπανι είχε γίνει καρδινάλιος διάκονος το 1690 από τον Αλέξανδρο Η', αλλά δεν έλαβε χειροτονία στην ιεροσύνη μέχρι λίγο πριν την έναρξη του κονκλάβιου. Ο Άλμπανι δεν ήταν επίσκοπος και έπρεπε να χειροτονηθεί επίσκοπος μετά την εκλογή του προτού μπορέσει να στεφθεί πάπας. Ο Αλμπάνι είχε εκλεγεί την ημέρα της γιορτής του Πάπα Κλήμεντ Α' και πήρε το όνομα του Κλήμη ΙΑ' για να τιμήσει τον άγιο. Στα πενήντα ένα του ο Άλμπανι ήταν νεότερος από οποιονδήποτε άλλο πάπα που είχε εκλεγεί τους τελευταίους δύο σχεδόν αιώνες. Ο Αλμπάνι ήταν ο υποψήφιος του Ζελάντι σε αυτό το συνέδριο και η εκλογή του αποτέλεσε επιτυχία για αυτούς.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Όλγα της Ελλάδας (1903-1997)
Η Πριγκίπισσα Όλγα της Ελλάδας και της Δανίας (Σερβικά Κυριλλικά: Олга Карађорђевић/Olga Karađorđević, 11 Ιουνίου 1903 - 16 Οκτωβρίου 1997) από τον Οίκο της Ελλάδας ήταν η πρωτότοκη κόρη του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας και της Ελένης Βλαδιμήροβνας, κόρης του Βλαδίμηρου Αλεξάνδροβιτς των Σ.Χ.Γκόττορπ μεγάλου δούκα της Ρωσίας.
Γέννηση
Η Πριγκίπισσα Όλγα γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 1903. Πατέρας της ήταν ο Νικόλαος, τρίτος γιος του βασιλιά Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και μητέρα της ήταν η Ελένη Βλαδιμήροβνα μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας, εγγονή του Αλέξανδρου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Η οικογένεια της δεν ήταν πλούσια και αναγκάστηκε σε εξορία, όταν εκείνη ήταν 11 ετών, μετά την ανατροπή της ελληνικής μοναρχίας. Η οικογένεια ύστερα μετακόμισε στο Παρίσι, ενώ η πριγκίπισσα έμεινε σε διάφορα μέρη της Ευρώπης μαζί με την ευρύτερη βασιλική οικογένεια.
Οικογένεια
Μεγαλωμένη χωρίς πολυτέλειες, η πριγκίπισσα Όλγα αρραβωνιάστηκε αρχικά τον Φρειδερίκο πρίγκιπα (μετέπειτα Φρειδερίκο Θ΄) της Δανίας το 1922. Στο τέλος παντρεύτηκε τον Παύλο των Καραγεώργεβιτς πρίγκιπα της Γιουγκοσλαβίας στο Βελιγράδι στις 22 Οκτωβρίου 1923. Ο Παύλος ήταν αντιβασιλιάς μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του Αλεξάνδρου Α΄ της Σερβίας. Ο Παύλος και η Όλγα απέκτησαν τρία παιδιά, οκτώ εγγόνια και δέκα δισέγγονα:
Η πριγκίπισσα Όλγα απεβίωσε στο Παρίσι στις 16 Οκτωβρίου 1997 και ετάφη στο βασιλικό μαυσωλείο, στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη Σερβία.
Τίτλοι
Τιμητικές διακρίσεις
Παραπομπές
Ολγα της Ελλάδας και της Δανίας Ολγα της Ελλάδας και της Δανίας Κατηγορία:Ελληνική Βασιλική Δυναστεία Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Ζήσης Μήττας
Ο Ζήσης Μήττας είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στις ομάδες της Νάουσας, του Άρη, της Καστοριάς και της Βέροιας.
Καριέρα
Ο Μήττας αγωνίστηκε στη Νάουσα ως το 1965, η οποία έφθασε ως τη Β' εθνική το 1964-65. Το καλοκαίρι του 1965 έγινε ο πρώτος παίκτης που μεταγράφεται στη Βέροια από τη Νάουσα και ο νέος του σύλλογος κέρδισε την άνοδο στην πρώτη εθνική κατηγορία.
Τη σεζόν 1966-67, πέτυχε το πρώτο γκολ της χρονιάς στην Α' εθνική, στην ήττα της ομάδας του από τον Πανιώνιο στις 23 Οκτωβρίου 1966.
Ο Μήττας αγωνίστηκε με τη Βέροια στην πρώτη εθνική κατηγορία για τρεις συνεχόμενες χρονιές, όντας βασικό στέλεχος της ομάδας και σκοράροντας πέντε γκολ σε 34 ματς τη σεζόν 1968-69, αλλά τελικά η ομάδα του υποβιβάστηκε.
Η Βέροια κέρδισε αμέσως την επάνοδο της στην Α' εθνική και το καλοκαίρι του 1970 ο Μήττας μεταγράφηκε στον Άρη. Με τους "κίτρινους" έπαιξε σε δώδεκα αγώνες πρωταθλήματος και πέτυχε ένα γκολ στον αγώνα εναντίον του Αιγάλεω. Το καλοκαίρι του 1971 μεταγράφηκε στην Καστοριά με την οποία αγωνίστηκε μόνο για μια σεζόν και σε 21 συμμετοχές σημείωσε 6 τέρματα. Παράλληλα πρόλαβε να αγωνιστεί στον τελικό του πρωταθλήματος ΟΠΑΠ του 1971 όπου η Καστοριά κατέκτησε το τρόπαιο επικρατώντας στο τελικό με 1-0 του Ολυμπιακού Βόλου στις 5 Σεπτεμβρίου 1971. Το καλοκαίρι του 1972, επέστρεψε στη Νάουσα, όπου αγωνίστηκε ως το τέλος της καριέρας του στα μέσα της δεκαετίας του '70.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ζαλεβάικα (σούπα)
μικρογραφία| Ζαλεβάικα από την [[Πίουα.]] Η ζαλεβάικα είναι παραδοσιακή χωριάτικη σούπα από βραστές πατάτες κομμένες σε κύβους, η οποία γεμίζει με ξινή σίκαλη που φτιάχνεται από ψωμί με προζύμι. Περιέχει επίσης συχνά κιελμπάσα (πολωνικό λουκάνικο) και αποξηραμένα μανιτάρια.
Προέλευση
Η σούπα προέρχεται από το κεντρικό τμήμα της Πολωνίας. Οι πρώτες αναφορές της εμφανίστηκαν τον 19ο αιώνα στο Λοτζ και στο Ραντόμσκο. Το βασικό συστατικό της διατροφής για άτομα από αυτές τις περιοχές ήταν οι πατάτες και τα μανιτάρια. Οι πατάτες αποτέλεσαν τη βάση της πλειονότητας των πιάτων που παρασκεύαζαν οι κάτοικοι του Λοτζ και του Ραντόμσκο. Σερβίρονταν με διαφορετικούς τρόπους όπως βραστές, πουρέ ή τηγανητές. Χάρη στην απλότητά της τον 19ο και τον 20ο αιώνα, η ζαλεβάικα έγινε δημοφιλής σε όλη τη χώρα, σε μέρη όπως το Κιέλτσε και το Λεκανοπέδιο Ντονμπρόβα.
Συνταγές ζαλεβάικα
μικρογραφία| Ζαλεβάικα - συνταγή από ένα βιβλίο μαγειρικής του 1933. Υπάρχουν πολλές συνταγές για αυτό το είδος σούπας που είναι διαφορετικές αναλόγως την περιοχή της Πολωνίας που παρασκευάστηκαν.
Λοτζ
Το βασικό προϊόν είναι το ψωμί με προζύμι (200 ml). Στη συνέχεια χρειάζονται: νερό (1,5 l), λουκάνικο (200 γρ), κρεμμύδι (3 φέτες), αλάτι και πιπέρι. Επίσης, προστίθεται αλεύρι σίτου (2 κουταλιές), κρέμα γάλακτος 18% (3 κουταλιές) και πατάτες (όσο θέλουμε).
Ξεφλουδίζουμε τις πατάτες, τις κόβουμε σε μικρούς κύβους και μετά τις βάζουμε σε νερό. Προσθέτουμε αλάτι και βράζουμε. Κόβουμε το λουκάνικο σε μικρά κομμάτια και ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι. Τηγανίζουμε το λουκάνικο και το κρεμμύδι στο τηγάνι. Όταν οι πατάτες είναι σχεδόν βρασμένες, προσθέτουμε το λουκάνικο και το ψωμί. Ανακατέβουμε προσεκτικά και στη συνέχεια προσθέτουμε αλεύρι με την ξινή κρέμα και την πρέζα αλάτι.
Σφιετοκσίσκα
Αυτή η συνταγή προέρχεται από την περιοχή του Βοεβοδάτου Τιμίου Σταυρού (Σφιετοκσίσκα). Είναι αρκετά παρόμοια, αλλά πρέπει να προσθέσουμε σκόρδο, μπέικον και λιγότερη ξινή κρέμα. Η ίδια η διαδικασία μαγειρέματος είναι σχεδόν η ίδια, εκτός από την τοποθέτηση μπέικον στη σούπα.
Ραντόμσκο
Η ζαλεβάικα από το Ραντόμσκο είναι παρόμοια, αλλά πρέπει να προσθέσουμε περισσότερα μπαχαρικά, όπως μαντζουράνα και αποξηραμένα μανιτάρια. Μαγειρέβουμε με τον ίδιο τρόπο όπως στις συνταγές από το Λοτζ και Σφιετοκσίσκα, αλλά αυτό δεν έχει καθόλου κρέας. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Πολωνικές σούπες Κατηγορία:Πολωνικά παραδοσιακά προϊόντα
Ισλανδικές προεδρικές εκλογές (2020)
Προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Ισλανδία στις 27 Ιουνίου 2020. Η ψηφοφορία για τους απόντες ξεκίνησε στις 25 Μαΐου 2020. Ο κάτοχος της προεδρίας Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον επανεκλέχθηκε με 92% των ψήφων.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Ισλανδίας εκλέγεται με το πλειοψηφικό σύστημα, με μια απλή πλειοψηφία ψήφων που απαιτείται για να κερδίσει.
Υποψήφιοι
Ο ήδη πρόεδρος της Ισλανδίας Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσο ανακοίνωσε στο πρωτοχρονιάτικο διάγγελμά του προς τον λαό την 1η Ιανουαρίου 2020 ότι θα διεκδικούσε την επανεκλογή του.
Ο Γκούντμουντουρ Φρανκλίν Γιόνσον, επιχειρηματίας και ακτιβιστής, ανακοίνωσε ότι θα διεκδικήσει το αξίωμα του προέδρου σε ένα βίντεο στο Facebook στις 22 Απριλίου.
Αρκετά άλλα άτομα ανακοίνωσαν το ενδιαφέρον να είναι υποψήφιοι για το αξίωμα, συμπεριλαμβανομένου του Άξελ Πέτουρ Άξελσον, ενός αυτοαναφερόμενου κοινωνικού μηχανικού και ενός σημαντικού θεωρητικού συνωμοσίας, ο οποίος αναφέρθηκε ότι το πρώτο του ζήτημα ως προέδρου θα ήταν η απόλυση όλων των μελών της ισλανδικής κυβέρνησης. Μόνο ο πρόεδρος Γιοχάνεσον και ο αντίπαλός του, Γιόνσον, ήταν εκείνοι που συγκέντρωσαν τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών για να είναι υποψήφιοι.
Παραπομπές
2020 Κατηγορία:Εκλογές του 2020
Ακεστορίδης ο Τρωάδας
Ο Ακεστορίδης ο Τρωάδας (γιος του Ερμοκρέοντα, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Τρωάδα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα της συνωρίδας ή τέθριππου πώλων δρόμου κατά τους 142ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (212 π.Χ.). Αναφέρεται επίσης ως νικητής στα Νέμεα, στα Ασκλήπεια της Επιδαύρου, τα Ημεράσια στους Λουσούς, και τα Έρμαια στην Φενεό. Σε επίγραμμα που ανακαλύφθηκε στην βάση του ανδριάντα του στην Ολυμπία αναφέρεται πως υπήρξε ο πρώτος Τρώας ο οποίος έγινε ολυμπιονίκης.
Παραπομπές
Ακεστοριδης Ακεστοριδης Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αιολίδα Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Κώστας Σιαδήμας
Ο Κώστας ή Κώνστας Σαδήμας ή Κωνσταντίνος Σαδήμας ή Σιαδήμας, ήταν Φιλικός , καπετάνιος και χιλίαρχος κατά την επανάσταση του 1821, στην Δυτική Ελλάδα.
Γεννήθηκε το 1792 στο Γκερτοβό της Τριχωνίδας και ήταν γαμπρός από αδελφή των Γιολδασαίων, αδέλφια του ήταν ο Νάσος Σαδήμας, ο Χρηστάκης και ο Λευτέρης. Κατά την οικογενειακή παράδοση γεννήθηκε στο Σούλι κι ήρθε με την οικογένειά του κι εγκαταστάθηκε στο Γκερτοβό, παιδιά του ήταν ο Χρήστος, ο Ιωάννης, ο Λάμπρος και η Ελένη.
Εκλέχτηκε χιλίαρχος στις 22 Φεβρουαρίου 1822 από την Γερουσία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος. Το 1824 έδιωξε τον καπετάνιο Χριστάκη Μακράκο από το καπετανάτο της επαρχίας Αποκούρου στο οποίο το είχε παραχωρήσει η διοίκηση στο Μεσολόγγι την οποία είχε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Με παρέμβαση του καπετάνιου Ανδρίτσου Σαφάκα ο Σαδήμας υποχώρησε και ο Μακράκος ανέλαβε ξανά το καπετανάτο.
Πήρε μέρος στην αποτυχημένη Μάχη για την κατάληψη της Ναυπάκτου το 1821, ήταν επικεφαλής των στρατευμάτων που κατέλαβαν το Βραχώρι την ίδια χρονιά. Πήρε επίσης μέρος στις μάχες του Πετροχωρίου, του Πέτα, του Καρπενησίου, της Καλιακούδας, κι άλλες.
Πήρε μέρος στην Γ΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος. Τον Σεπτέμβριο του 1825 πήγε στο Μεσολόγγι και του ανατέθηκε η φύλαξη του προμαχώνα "Δεσπότη". Πέθανε κατά την έξοδο του Μεσολογγίου, τον Απρίλιο του 1826.
Η γενέτειρά του, Αργυρό Πηγάδι, τον έχει τιμήσει με προτομή στην πλατεία του χωριού.
Αναφορές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Χέντβιχ Σοφία του Βρανδεμβούργου
Η Χέντβιχ-Σοφία, γερμ. Hedwig Sophia von Brandenburg von Hohenzollern (14 Ιουλίου 1623 - 26 Ιουνίου 1683) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βραδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Κάσσελ. Έγινε επίτροπος της αρχής από το 1663 έως το 1677 κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας των γιων της, πρώτα του Γουλιέλμου Ζ΄ και μετά του Καρόλου Α΄.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γεωργίου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ-Καρλόττας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου Δ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.
Παντρεύτηκε το 1649 τον Γουλιέλμο ΣΤ΄. Μετά το τέλος τού συζύγου της το 1663, τον διαδέχθηκε ο πρώτος γιος τους Γουλιέλμος ΣΤ΄ ως λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. Η Χέντβιχ-Σοφία, ως μητέρα και κηδεμόνας του, έγινε επίτροπος. Το 1670 απεβίωσε ο Γουλιέλμος ΣΤ΄ σε ηλικία 19 ετών και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος της Κάρολος Α΄, που ήταν 16 ετών, έτσι η Χέντβιχ-Σοφία συνέχισε να είναι επίτροπος.
Κατά τη διάρκεια της εξουσίας της επιδιόρθωσε τα οικονομικά του κράτους, τα οποία είχαν εξανεμιστεί κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου από αυξημένους φόρους. Διατήρησε την ειρήνη, παρά τη γαλλική επέκταση, μέχρι το 1673, οπότε συμμάχησε με τον αδελφό της στο Βρανδεμβούργο ενάντια στη Γαλλία.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της ως επιτρόπου, καθυστέρησε την παράδοση της εξουσίας, κάτι που δυσαρέστησε τον γιο της, μέχρι που αυτή αναγκάστηκε να παραδώσει την εξουσία το 1677.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1649 τον Γουλιέλμο ΣΤ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Μάρκος Αυρήλιος Πείος
Ο Μάρκος Αυρήλιος Πείος (3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Δάλδη της Λυδίας ο οποίος στέφθηκε νικητής στην πάλη ή το παγκράτιο κατά τους 257ους (249 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Σε επιγραφή που βρέθηκε ονομάζεται ὀλυμπιονίκης Πεισαἷος παράδοξος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Λυδία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας) Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων συμπλοκής
Κρούπνικ (σούπα)
Το κρούπνικ (πολωνικά: krupnik) είναι πολωνική πηχτή σούπα φτιαγμένη από ζωμό λαχανικών ή κρέατος, που περιέχει πατάτες και πλιγούρι κριθαριού (kasza jęczmienna, που αρχαϊκά ονομάζεται krupy - εξ ου και το όνομα). Τα κοινά πρόσθετα συστατικά περιλαμβάνουν μιρεπουά (καρότα, μαϊντανό, πράσο και σέλινο), κρεμμύδι, κρέας και αποξηραμένα μανιτάρια.
Αμαλία του Λόιχτενμπεργκ
H Αμαλία (γαλλ. Amélie de Leuchtenberg, 31 Ιουλίου 1812 - 26 Ιανουαρίου 1873) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν κόρη του Δούκα του Λόιχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε αυτοκράτειρα της Βραζιλίας.
Βιογραφία
Η Αμαλία Αυγούστα Ευγενία Ναπολεωνή ήταν η τρίτη κόρη του Ευγένιου του Λόιχτενμπεργκ και της Αυγούστας, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ της Βραζιλίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες της Πορτογαλίας
Τίτας (ολυμπιονίκης)
Ο Τίτας (6ος/5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα κατά τους 69ους (504 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Το όνομα του βρέθηκε σε επιγραφή στην Αθήνα, ωστόσο η καταγωγή του πιθανώς ήταν από την Κρήτη καθώς στην Γόρτυνα υπήρχε δικαστήριο με το ίδιο όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες ανά αγώνισμα Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Ραμίρο Γκαρθές της Καλαόρρα
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γκαρθία Γ΄ της Παμπλόνα και της Στεφανίας των Φουά.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χιμένεθ
Κοινότητα Επανωχωρίου Χανίων
Η Κοινότητα Επανωχωρίου είναι κοινότητα του Δήμου Καντάνου - Σελίνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Απανωχώρι, του οποίου το όνομα διορθώθηκε σε Επαναχώρι το 1940. Η κοινότητα, εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Ειρἠνη, Πρινές, Σελινώτικος Γύρος και Τσισκιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 345 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ευτύχιο Καλαμαράκη.
Κοινοτάρχες Επανωχωρίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας.
Παραπομπές
Επανοχωριου
Κυπαρισσώνας Φθιώτιδας
Ο Κυπαρισσώνας είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κυπαρισσώνας βρίσκεται στα βορειοανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας και στις πλαγιές του όρους Όθρυς. Απέχει 38 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου), 57 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Λαμία και 40 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον Αλμυρό. Δυτικά και βόρεια είναι το Καταφύγιο Άγριας Ζωής «Ταράτσα - Αετοφωλιά» και ανατολικά περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1. Αναφέρεται ως οικισμός από την περίοδο της Τουρκοκρατίας με την ονομασία Μαχαλάς και επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κρεμαστής Λαρίσης. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε σε Κυπαρισσώνας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πελασγία, την Παραλία Πελασγίας και το Λιασίκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Πελασγίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Κόρδαφος ο Λεπρεάτης
Ο Κόρδαφος ο Λεπρεάτης (γιος του Αλκάνωρα, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από το Λέπρεο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 80ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (460 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Κυβερνείο Σουέζ
To Κυβερνείο του Σουέζ (αραβικά : محافظة السويس‎‎ Muḥāfaẓa as Suwais) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου με πρωτεύουσα το Σουέζ. Έχει πληθυσμό 607.775 κατοίκους κι έκταση 17.840 τ.χλμ.
Ιστορία
Το 1913 το κυβερνείο είχε 1.847	κατοίκους κι 8 τ.χλμ. έκταση. Στην απογραφή του 1937 είχε 49,669 κατοίκους κι έκταση 18 τ.χλμ., στην απογραφή του 1947 είχε την ίδια έκταση και 107.244 κατοίκους.
Αργότερα το κυβερνείο καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στο Κυβερνείο Καναλιού έως το 1950 που αυτό καταργήθηκε και ξαναδημιουργήθηκε το κυβερνείο Σουέζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου  Κατηγορία:Διώρυγα του Σουέζ Κατηγορία:Ερυθρά Θάλασσα
Μισέλ Ροντρίγκες
Η Μάιτε Μισέλ Ροντρίγκες (Mayte Michelle Rodriguez, γενν. στις 12 Ιουλίου 1978) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Ο ρόλος της ως προβληματική πυγμάχος στην ανεξάρτητη ταινία Girlfight (2000) της έφερε κριτική αναγνώριση και κέρδισε πολλά βραβεία, όπως το Ανεξάρτητο Βραβείο Spirit και το Βραβείο Gotham για την Καλύτερη Απόδοση Ντεμπούτου. Το επόμενο έτος, πρωταγωνίστησε ως Letty Ortiz στην blockbuster ταινία Οι Μαχητές των Δρόμων (The Fast and the Furious, 2001), ένα ρόλο που επανέλαβε σε πέντε επιπλέον ταινίες σε όλο το franchise Fast & Furious. Έχει εμφανιστεί επίσης σε μία σειρά επιτυχημένων ταινιών δράσης, συμπεριλαμβανομένων των Resident Evil, S.W.A.T., Battle: Los Angeles και Avatar.
Στην τηλεόραση, η Ροντρίγκες έπαιξε την Ana Lucia Cortez στη δεύτερη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς Lost. Έχει επίσης πολλές εμφανίσεις φωνής σε βιντεοπαιχνίδια, όπως το Call of Duty και το Halo και δάνεισε τη φωνή της στην 3D ταινία κινουμένων σχεδίων Turbo και στην τηλεοπτική σειρά Immortal Grand Prix. Με τις ταινίες της να συγκεντρώνουν συνολικά περισσότερα από 5 δισεκατομμύρια δολάρια, ένα άρθρο του 2013 του Entertainment Weekly περιγράφει τη Ροντρίγκες ως «αναμφίβολα την πιο εικονική ηθοποιό στο είδος δράσης, καθώς και μία από τις εμφανής Λατίνες στο Χόλιγουντ».
Πρώιμη ζωή
Η Ροντρίγκες γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1978, στο Σαν Αντόνιο του Τέξας. Η μητέρα της, Κάρμεν Μιλάντι Ροντρίγκες (το γένος Παρέδ Εσπινάλ), είναι Δομινικανή, ενώ ο πατέρας της, Ράφαελ Ροντρίγκες, ήταν Πουερτορικανός και υπηρέτησε στο Στρατό Ξηράς των ΗΠΑ. Η Ροντρίγκες μετακόμισε στη Δομινικανή Δημοκρατία με τη μητέρα της όταν ήταν οκτώ χρονών και έζησε εκεί μέχρι την ηλικία των 11 ετών. Αργότερα, μετακόμισε στο Πουέρτο Ρίκο, όπου έζησε μέχρι την ηλικία των 17 ετών και τελικά εγκαταστάθηκε στο Τζέρσεϊ Σίτι του Νιου Τζέρσεϊ. Έφυγε από το λύκειο William L. Dickinson, αλλά αργότερα απέκτησε το GED της. Συνολικά, αποβλήθηκε από πέντε σχολεία. Παρακολούθησε σύντομα μία σχολή επιχειρήσεων πριν εγκαταλείψει αυτή την καριέρα, με απώτερο στόχο να γίνει σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Η Ροντρίγκες έχει 10 αδέλφια και μισά αδέρφια. Ανατράφηκε εν μέρει από τη ευλαβικά θρησκευτική γιαγιά της και μεγάλωσε ως Μάρτυρας του Ιεχωβά (θρησκεία της μητέρας της), αν και από τότε εγκατέλειψε την πίστη. Ένα τεστ DNA της Ροντρίγκες, που πραγματοποιήθηκε από το τηλεοπτικό πρόγραμμα Finding Your Roots, διαπίστωσε ότι η καταγωγή της είναι 72,4% ευρωπαϊκή, 21,3% αφρικανική και 6,3% ιθαγενής αμερικανική. Δήλωσε επίσης στο show ότι υπήρξε κάποια φυλετική αντίφαση μεταξύ των οικογενειών της, δεδομένου ότι ο Πουερτορικανός πατέρας της είχε μία ελαφριά χροιά και η Δομινικανή μητέρα της είχε μια σκούρα χροιά.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Η Ροντρίγκες είχε σημαντικούς ρόλους σε άλλες επιτυχημένες ταινίες, όπως η Letty στο The Fast and the Furious (2001) και η Rain Ocampo στο Resident Evil (2002). Εμφανίστηκε επίσης στο Blue Crush και στο S.W.A.T.. Το 2004, η Ροντρίγκες δάνεισε τη φωνή της στο βιντεοπαιχνίδι Halo 2, παίζοντας μία Πεζοναύτη. Έδωσε επίσης τη φωνή της Liz Ricarro στη σειρά του Cartoon Network Immortal Grand Prix. Από το 2005 έως το 2006, έπαιξε τη σκληρή αστυνόμο Ana Lucia Cortez στην τηλεοπτική σειρά Lost, κατά τη διάρκεια της δεύτερης σεζόν (η πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα της ήταν μια αναδρομή στο φινάλε της πρώτης σεζόν, «επεισόδιο Exodus: Part 1») και επέστρεψε για μία cameo εμφάνιση στο δεύτερο επεισόδιο της πέμπτης σεζόν, «επεισόδιο The Lie», το 2009. Επέστρεψε και πάλι στο προτελευταίο επεισόδιο της σειράς «What They Die For», το 2010. Το 2006, η Ροντρίγκες παρουσιάστηκε στο δικό της επεισόδιο του show του G4, Icons. αριστερά|μικρογραφία| Η Ροντρίγκες το Δεκέμβριο του 2009. Το 2008, η Ροντρίγκες εμφανίστηκε στο πολιτικό δράμα Battle in Seattle μαζί με τους Σαρλίζ Θερόν και Γούντι Χάρελσον. Το 2009, εμφανίστηκε στο Fast & Furious 4, την τέταρτη έκδοση του franchise The Fast and the Furious. Αργότερα εκείνο το έτος, η Ροντρίγκες πρωταγωνίστησε στην υψηλού προϋπολογισμού sci-fi επική ταινία Avatar του Τζέιμς Κάμερον, η οποία έγινε μία από τις ταινίες με τα υψηλότερα κέρδη ταμείων στην ιστορία και η πιο επιτυχημένη ταινία της Ροντρίγκες μέχρι σήμερα. Το 2009, πρωταγωνίστησε στην ταινία Trópico de Sangre, μία ανεξάρτητη ταινία βασισμένη στις ιστορικές αδερφές Μιραμπάλ της Δομινικανής Δημοκρατίας. δεξιά|μικρογραφία| Από αριστερά προς τα δεξιά, η Ροντρίγκες, ο [[Τζόναθαν Λίμπσμαν και ο Άαρον Έκχαρτ στο San Diego Comic-Con International του 2010. ]] Το 2010, η Ροντρίγκες εμφανίστηκε στο Machete του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ. Το 2011, εμφανίστηκε με τον Άαρον Έκχαρτ στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Battle: Los Angeles, η οποία είχε κέρδη πάνω από 200  εκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο box office. Το 2012, επέστρεψε για να παίξει τον καλό κλώνο και τον κακό κλώνο της Rain Ocampo στο Resident Evil: Retribution. Το 2013, επανέλαβε τους ρόλους της ως Letty στο Fast & Furious 6 και Luz / Shé στο sequel του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ, Machete Kills. Επίσης, έδωσε τη φωνή της σε έναν χαρακτήρα στο Turbo της DreamWorks Animation.
Το 2015, εμφανίστηκε στο Furious 7, το οποίο είχε κέρδη πάνω από 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Το 2016, πρωταγωνίστησε στο The Assignment μαζί με τη Σιγκούρνι Γουίβερ. Το 2017, δάνεισε τη φωνή της στο Smurfs: The Lost Village. Έχει επίσης πρωταγωνιστεί στην ταινία The Fate of the Furious, η οποία έσπασε ρεκόρ για το μεγαλύτερο παγκόσμιο box office άνοιγμα όλων των εποχών. Το 2018, πρωταγωνίστησε με την Βαϊόλα Ντέιβις στο Widows από τον βραβευμένο σκηνοθέτη Στηβ ΜακΚουήν και το 2019 επανενώθηκε με τον σκηνοθέτη Τζέιμς Κάμερον στην ταινία Alita: Battle Angel.
Σεναριογράφιση
Από το 2013, η Ροντρίγκες δήλωσε ότι δουλεύει σε πολλά έργα, μεταξύ των οποίων μ΄΄ια οικογενειακή ταινία περιπέτειας, ένα δράμα για τα ναρκωτικά και ένα κομμάτι βασισμένο στην περίοδο γυναίκας.
Προσωπική ζωή
μικρογραφία| Η Ροντρίγκες στο [[San Diego Comic-Con International|San Diego Comic Con του 2013. ]] Τα χόμπι της Ροντρίγκες περιλαμβάνουν τακτική εκπαίδευση με όπλο, πτώση με αλεξίπτωτο και DJing.