cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζέι Έντγκαρ Χούβερ
Καριέρα
Η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου και του μακαρθισμού λίγο μετά, αποτέλεσε το αποκορύφωμα της δραστηριότητας του Χούβερ, που παρακολουθούσε χιλιάδες κομμουνιστές, συμπαθούντες ή  απλά μη αρεστούς στην κυβέρνηση πολίτες και διανοούμενους. Αργότερα η προσοχή του στράφηκε στην παρακολούθηση των ηγετών του κινήματος χειραφέτησης των Αφροαμερικανών, με προεξάρχοντα τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ενώ η λίστα παρακολουθήσεων περιλάμβανε και διάσημα ονόματα του θεάματος όπως η Μέριλιν Μονρόε και ο Ντιν Μάρτιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικομμουνιστές Κατηγορία:Πρεσβυτεριανισμός Κατηγορία:Αμερικανοί Κατηγορία:FBI
Λοχ Νες
thumb|250px|Η λίμνη με το κάστρο Άρκχαρτ στο προσκήνιο Η Λοχ Νες (αγγλικά: Loch Ness) είναι μεγάλη, βαθιά λίμνη γλυκού νερού στα Χάιλαντς της Σκωτίας η οποία βρίσκεται περίπου 37 χιλιόμετρα ( 23 μίλια) νοτιοδυτικά του Ινβερνές. Η επιφάνειά της είναι 15,8 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η Λοχ Νες είναι περισσότερο γνωστή για κάποιες υποτιθέμενες εμφανίσεις του Τέρατος του Λοχ Νες. Η λίμνη συνδέεται με το νότιο άκρο του ποταμού Όιχ και ένα τμήμα το κανάλι καλεντόνιαν με το Λοχ Όιχ. Στο βόρειο άκρο υπάρχουν τα στενά της Μπόνα τα οποία καταλήγουν στο Λοχ Ντόχφορ, το οποίο τροφοδοτεί τον ποταμό Νες και ένα άλλο τμήμα του καναλιού στο Ινβερνές. Είναι μια σειρά αλληλένδετων, σκοτεινών σωμάτων νερού στη Σκωτία. Η ορατότητα του νερού είναι εξαιρετικά χαμηλή λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε τύρφη στο περιβάλλον έδαφος.
Η Λοχ Νες είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Σκωτίας όσον αφορά την έκταση επιφάνειας, με έκταση 56,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μετά την Λοχ Λόμοντ, αλλά λόγω του μεγάλου βάθους της, είναι η μεγαλύτερη σε όγκο. Το μέγιστο βάθος της είναι 230 μέτρα, κάνοντάς την τη δεύτερη βαθύτερη λίμνη στη Σκωτία μετά από τη Λοχ Μόραρ. Περιέχει περισσότερο γλυκό νερό απ 'όλες τις λίμνες στην Αγγλία και την Ουαλία μαζί, και είναι το μεγαλύτερο σώμα νερού στο ρήγμα Γκρέιτ Γκλεν, το οποίο εκτείνεται από το Ινβερνές στα βόρεια μέχρι το Φορτ Γουίλιαμ νότια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Ευρώπης Κατηγορία:Γεωγραφία της Σκωτίας
Τάνερ Μπιουκάναν
Ο Τάνερ Μπιουκάναν (γεννημένος στις 8 Δεκεμβρίου 1998) είναι Αμερικανός ηθοποιός και γεννήθηκε στη Λίμα του Οχάιο. Είναι γνωστός για τους ρόλους του ως Λίο Κίρκμαν στο πολιτικό δράμα Ντιζάινέιτιντ Σαρβάιβορ και Ρόμπι Κιν στη σειρά του Νέτφλιξ Κόμπρα Κέι. Είναι επίσης γνωστός για το ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά της Νικελόντεον Γκέιμ Σέικερς, ως Μάσον Κένταλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μπακάιγ
To Μπακάιγ (Bacaye) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ.
Δισκοπότηρο
μικρογραφία|Δισκοπότηρο του 19ου αιώνα, το οποίο βρίσκεται στο Musée d'Art et d'Histoite de Sainte-Menehould Δισκοπότηρο ή δισκοποτήριο ή Άγιο Δισκοπότηρο είναι όρος λειτουργικός με τον οποίο προσδιορίζεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία το Άγιο Ποτήριο μαζί με το Άγιο Δισκάριο όπου και τα δύο αυτά ιερά σκεύη αποτελούν ενιαίο σύνολο, επειδή δέχονται τα "τίμια δώρα", δηλαδή το σώμα και το αίμα του Σωτήρος και που αποτελούν έτσι συγγενεύοντα σκεύη κατά τη λειτουργική τους χρήση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λειτουργικά σκεύη
Μόμτσιλο Μπέλομπρκ
Ο Μόμτσιλο Μπέλομπρκ (σερβικά κυριλλικά: Момчило Белобрк, σερβικά λατινικά: Momčilo Belobrk, γεννηθείς το 1905 και αποβιώσας το 1980) ήταν Σέρβος αρχιτέκτονας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι αρχιτέκτονες
Τουγκουέ (νομαρχία)
Το Τουγκουέ (γαλλ: Tougué) είναι μία από τις πέντε νομαρχίες της περιφέρειας Λαμπέ στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι το Τουγκουέ.
Γεωγραφία
Το Τουγκουέ βρίσκεται βορειοδυτικά της Γουινέας και κεντρικά του Λαμπέ. Συνορεύει στα βόρεια με το Τουγκουέ, στα ανατολικά με το Ντινγκιράιγ, στα δυτικά με την Νταλαμπά, στα νότια με το Μαμού και στα βόρεια με το Μαλί.
Δείτε επίσης
Τ
Radikal
Η Radikal είναι καθημερινή Τουρκική εφημερίδα που εκδίδεται στην Κωνσταντινούπολη. Εκδίδεται από το 1996 από την Doğan Medya Grubu του Αϊντίν Ντογάν (Aydın Doğan).
Σε αντίθεση με πολλές καθημερινές εφημερίδες στην Τουρκία, η Radikal δεν φαίνεται να υποστηρίζει κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα γιατί ο ιδιοκτήτης της, Αϊντίν Ντογαν, θέλει να διατηρήσει καλές σχέσεις με οποιονδήποτε βρίσκεται στην εξουσία. Ωστόσο, θεωρείται γενικά αριστερίζουσα (δημοκρατική-σοσιαλιστική) εφημερίδα, και είναι όντως πολύ φιλελεύθερη δημοκρατική εφημερίδα. Συγκριτικά με την κεντροαριστερή Cumhuriyet, η Radikal θεωρείται από πολλούς περισσότερο μετριοπαθής, ανοιχτόμυαλη και ανεκτική. Τυγχάνει ιδιαίτερης εκτίμησης για τις στήλες της περί πολιτισμού και τέχνης, τις συνεντεύξεις της, καθώς και για τους αρθρογράφους της, όπως οι M. Serdar Kuzuloğlu, Hakkı Devrim, Türker Alkan, Altan Öymen, Nuray Mert, Murat Belge και Gündüz Aktan. Στην εφημερίδα έγραφε και η Mine G. Kırıkkanat προτού απολυθεί μετά τη σκληρή κριτική που άσκησε στο τουρκικό έθνος. Για την Radikal γράφουν επίσης οι Hasan Celal Güzel, πρώην υπουργός παιδείας, Murat Yetkin, και Μουσταφά Ακυόλ (Mustafa Akyol).
Το 2007, ο Ορχάν Παμούκ (την 9η Ιανουρίου) και η Σεζέν Ακσού (την 14η Ιανουαρίου) έγιναν για μια μέρα αρχισυντάκτες της Radikal.
Αν και η κυκλοφορία της δεν ξεπερνά τα 50.000 φύλλα, η Radikal κατέχει σημαίνουσα θέση στην τουρκική πολιτική και τον τουρκικό πολιτισμό.
Απο την 21 Ιουνίου 2014 δημοσιεύεται αποκλειστικά η Radikal στο διαδίκτυο.
Περιοδικά με τον ίδιο τίτλο
Radikal ήταν επίσης το όνομα ενός Γερμανικού αναρχικού περιοδικού, το οποίο εμφανίζεται να είναι σήμερα μάλλον εκτός λειτουργίας.
Τμήματα
Η Radikal έχει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα τμήματα:
Η εφημερίδα εκδίδει επίσης τρία παραρτήματα:
Η Radikal εκδίδει μία διαδικτυακή έκδοση με τα άρθρα της έντυπης εκδοχής της, τα οποία ανανεώνονται σε καθημερινή βάση. Η διαδικτυακή έκδοση περιλαμβάνει επίσης και την Sıcak Haber, με έκτακτες ειδήσεις.
Σμήνος του Πτολεμαίου
Το Μεσιέ 7, γνωστό και ως NGC 6475 και κάποιες φορές ως «Σμήνος του Πτολεμαίου», είναι ανοικτό σμήνος αστέρων σε απόσταση περίπου 800 ετών φωτός στον αστερισμό Σκορπιό. Είναι εύκολα ορατό με γυμνό μάτι κοντά στο «κεντρί» του σκορπιού.
Ιστορικό
Εξαιτίας του γεγονότος ότι είναι εύκολα ορατό με γυμνό μάτι, είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Ο πρώτος που το αναφέρει είναι ο Πτολεμαίος το 130 π.Χ.. Ο Τζοβάνι Μπατίστα Οντιέρνα το παρατήρησε πριν το 1654 και μέτρησε σε αυτό 30 αστέρες. Ο Σαρλ Μεσιέ το προσέθεσε στον κατάλογό του το 1764. Πριν τον Σαρλ Μεσιέ, ο Έντμουντ Χάλλεϋ το προσέθεσε στον κατάλογό του των Νοτίων Αστέρων ως Νο.29 το 1678 και o Νικολά Λουί ντε Λακάιγ το πρόσθεσε στον δικό του κατάλογο ως Lac II.14.
Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 7 αποτελείται από 80 άστρα και έχει διάμετρο μεταξύ 18 και 25 έτη φωτός. Έχει ηλικία περίπου 220 εκατομμύρια έτη. Έχει παρατηρηθεί ότι έχει ένα από τους μεγαλύτερους βαθμούς συγκέντρωσης από τα ανοικτά σμήνη προς το κέντρο. Το λαμπρότερο μέλος του Μ7 είναι ένας κίτρινος γίγαντας με φαινόμενο μέγεθος +5,6 και το λαμπρότερο μέλος του σμήνους στην Κύρια Ακολουθία είναι ένας αστέρας τύπου Β6 με φαινόμενο μέγεθος +5,9.
Τζέιμς Γουλφ
Βιογραφία
thumb|left|250px|Ο θάνατος του στρατηγού Γουλφ, έργο του Μπέντζαμιν. Γεννήθηκε το 1727 στη περιοχή του Κεντ της Αγγλίας. Ο πατέρας του ήταν ανώτερος αξιωματικός του αγγλικού στρατού. Έτσι από πολύ νεαρή ηλικία ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα, που αμέσως άρχισε και να διακρίνεται. Συμμετείχε στη Μάχη του Ντέτινγκεν (1742), στη μάχη του Φοντενουά (1745) και στη μάχη του Λάουφερντ (1747) κατά τον λεγόμενο οκταετή  Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής (1740-1748), όπου ενεπλάκησαν σχεδόν όλα τα Βασίλεια της Ευρώπης εκτός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Κατά την τελευταία μάχη ο Γουλφ τραυματίσθηκε βαριά πλην όμως για την επιτυχή έκβαση του στρατιωτικού τολμήματος που είχε επιχειρήσει διορίσθηκε από τον Πρωθυπουργό διοικητής σε μια από τις περιφέρειες του Καναδά.
Κατά την εκστρατεία του Καπ Μπρετόν που ακολούθησε ο Γουλφ κατάφερε την κατάληψη του σπουδαίου φρουρίου Λούισμπουργκ. Τότε ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας Ουΐλιαμ Πιτ τον κάλεσε αμέσως στην Αγγλία, τον προήγαγε σε στρατηγό και του ανέθεσε τη στρατιωτική επιχείρηση κατάληψης του Κεμπέκ. Ο Γουλφ επέστρεψε στον Καναδά και σε πολύ σύντομο διάστημα έφερε σε πέρας με απόλυτη επιτυχία την πρωθυπουργική εντολή.
Κατά τη τελευταία όμως αυτή επιχείρηση στη μάχη του Κεμπέκ λίγο πριν το τέλος της νικηφόρου έκβασής της τραυματίσθηκε θανάσιμα και υπέκυψε στις 13 Σεπτεμβρίου του 1759 σε ηλικία μόλις 33 ετών.
Η σoρός του μεταφέρθηκε στην Αγγλία και ετάφη με μεγάλες τιμές στο Γκρήνουιτς, δίπλα στον τάφο του πατέρα του, ενώ στο πάρκο της πόλης ανεγέρθηκε ο ανδριάντας του.
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι στρατηγοί Κατηγορία:Κεμπέκ
Θεόδωρος Νέγρης (πολιτικός)
Ο Θεόδωρος Νέγρης (Κωνσταντινούπολη, 1790 − Ναύπλιο, 22 Νοεμβρίου 1824) ήταν Έλληνας πολιτικός στις προσωρινές κυβερνήσεις κατά την Επανάσταση του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και καταγόταν από παλαιά αρχοντική φαναριώτικη οικογένεια της Γένοβας. Ήταν γιος του Γεωργίου Νέγρη, εγγονός του ομώνυμού του Θεόδωρου Νέγρη, πατριάρχη της οικογένειας των Νέγρηδων της Κωνσταντινούπολης. Λόγω της καλής οικονομικής του κατάστασης απέκτησε αξιόλογη μόρφωση. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και έγινε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της. Διετέλεσε γραμματέας του Σκαρλάτου Καλλιμάχη στη Μολδαβία και λίγο πριν την έκρηξη της επανάστασης διορίστηκε από την τουρκική κυβέρνηση επιτετραμμένος της στο Παρίσι. Στη διαδρομή όμως έφτασαν τα νέα για την έκρηξη της επανάστασης, οπότε αυτός έσπευσε κρυφά στην επαναστατημένη Ελλάδα. Παράλληλα οι Τούρκοι στην Κωνσταντινούπολη, ύστερα από τον διωγμό που εξαπολύθηκε εναντίον του ελληνικού πληθυσμού, αποκεφάλισαν τον πατέρα του.
Συμμετείχε στην Α΄ και στην Β΄ Εθνοσυνέλευση, ενώ στη συνέχεια, θέλοντας να ξεπεράσει τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο συμμάχησε με τον Κολοκοτρώνη και έπειτα με τον Ανδρούτσο. Συγκάλεσε νέα συνέλευση, η οποία όμως απέτυχε. Εν τω μεταξύ ο Άρειος Πάγος είχε χάσει ήδη την ισχύ του. Έτσι, σιγά σιγά ο Νέγρης παραμερίστηκε από τα πολιτικά πράγματα.
«...Ο χαρακτήρας του ήταν αλλοπρόσαλλος και ανυπόμονος. Σε αντίθεση με το παρουσιαστικό του, ήταν πάρα πολύ έξυπνος και δόλιος, αντιπροσωπεύοντας επαρκώς το φαναριώτικο πρότυπο. Οι φιλοδοξίες του, σε συνδυασμό με την ανυπομονησία του, τον οδήγησαν σε σύγκρουση με τον επίσης φιλόδοξο Μαυροκορδάτο, καθώς και με άλλες πολιτικές φυσιογνωμίες της εποχής.(...)»
Απεβίωσε στις 22 Νοεμβρίου 1824 από τύφο στο Ναύπλιο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Θεοδωρος Κατηγορία:Έλληνες ιταλικής καταγωγής
Λουσοί
Οι Λουσοί ή Λουσσοί ή Λουσαί ήταν αρχαία πόλη της Αρκαδικής Αζανίας, σήμερα διοικητικά ανήκει στον Νομό Αχαΐας.
Τοποθεσία
Οι Λουσοί βρίσκονταν ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις Κλείτωρ και Κυναίθη και σε υψόμετρο 1.140 μέτρα. Από τους Λουσούς ήταν ο Αγησίλας νικητής σε αγώνισμα δρόμου στη Πυδιάδα το 542 π.Χ. και ο Ευρύβατος. Κατά το Συμμαχικό πόλεμο, 220 π.Χ. - 217 π.Χ. οι Αιτωλοί έφτασαν στο ιερό της Άρτεμης που ήταν σεβαστό από όλους τους Έλληνες και ιερό άσυλο, εκεί όμως έκαναν ιεροσυλία αρπάζοντας τα κοπάδια που ανήκαν στο ιερό της Άρτεμης. Οι Λουσοί είχαν προσχωρήσει στην Αχαϊκή Συμπολιτεία και την εποχή που πέρασε από εκεί ο Παυσανίας είχαν εγκαταλειφθεί. Η θέση της πόλης έχει βρεθεί και ανασκάπτεται ακόμα και σήμερα 15 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα κοντά στο χωριό Σουδενά. Έχουν ανασκαφεί ναός της Αρτέμιδας και λείψανα κτιρίων. Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1898 από το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών.
Συλλαλητήρια Τουρκοκυπρίων του 2011
Τα Συλλαλητήρια των Τουρκοκυπρίων το 2011 ήταν μια σειρά από συλλαλητήρια ενάντια στις πολιτικές που ασκούσε η Τουρκία πάνω στην Κύπρο, τα οποία έλαβαν χώρα στο κατεχόμενο μέρος της πρωτεύουσας της Κύπρου, Λευκωσίας. Η πρώτη διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου του 2011.
Μετά τις εχθρικές αντιδράσεις από την πλευρά του Τούρκου Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αλλά και της Τουρκικής κοινωνίας, οι Τουρκοκύπριοι οργάνωσαν δεύτερο και τρίτο συλλαλητήριο χρησιμοποιώντας το ίδιο όνομα, στις 2 Μαρτίου 2011 και 7 Απριλίου 2011. Ο μέσος όρος συμμετεχόντων για καθένα από τα συλλαλητήρια ήταν ανάμεσα στα 50.000-80.000 άτομα, λαμβάνοντας υπόψιν ότι ο πληθυσμός της ΤΔΒΚ είναι περίπου 294.000 σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής, και καθιστώντας τα ως τα μεγαλύτερα συλλαλητήρια που πραγματοποιήθηκαν ποτέ από Τουρκοκύπριους μετά την κατάληψη. Οι διαδηλωτές κουβαλούσαν σημαίες της Δημοκρατίας της Κύπρου μαζί με πανό που σύμφωνα με τα γραφόμενα σε αυτά απαιτούσαν την επανένωση του νησιού, αλλά και ταμπέλες που καταδίκαζαν την οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική καταπίεση από την Τουρκία στους Τουρκοκύπριους. Στο τελευταίο συλλαλητήριο, πραγματοποιήθηκαν ανεπιτυχείς προσπάθειες για να κρεμαστεί η σημαία της Δημοκρατίας της Κύπρου πάνω στην Τουρκική πρεσβεία. Οι διαδηλώσεις επικρίθηκαν έντονα στην Τουρκία λόγω των επιθετικών συνθημάτων που έλαβαν χώρα εναντίον της Τουρκίας και της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακό πρόβλημα Κατηγορία:2011
Πετίτ Μπακάιγ
To Πετίτ Μπακάιγ (Petit Bacaye) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Ντινγκιράιγ (νομαρχία)
μικρογραφία Το Ντινγκιράιγ (γαλλ: Dinguiraye) είναι μία από τις τέσσερις νομαρχίες της περιφέρειας Φαρανά στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι το Ντινγκιράιγ.
Γεωγραφία
Το Ντινγκιράιγ βρίσκεται κεντρικά της Γουινέας και βόρεια της Φαρανά. Συνορεύει στα νότια με τη Νταμπολά, στα δυτικά με το Τουγκουέ, στα νοτιοδυτικά με το Μαμού, στα δυτικά με το Σιγκιρί, στα νοτιοανατολικά με την Κουρουσσά και στα βόρεια με το Μαλί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ν
Μπατόν
To Μπατόν (Beaton) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Οδός Πανεπιστημίου
Η Οδός Πανεπιστημίου είναι ιστορικός δρόμος στην 1η δημοτική ενότητα της πόλης της Αθήνας. Εντάσσεται στο ρυμοτομικό πλέγμα του πολεοδομικού σχεδίου που εφαρμόστηκε βόρεια της παλαιάς πόλης, αναπτυσσόμενη περιμετρικά του ιστορικού κέντρου και παραλλήλως της Ακαδημίας και της Σταδίου.
Είναι μονής κατεύθυνσης από το 1960, με φορά νότια-βόρεια. Έχει συνολικό μήκος 1,2 χιλιόμετρα, με έξι λωρίδες κυκλοφορίας, πέντε για την κίνηση των οχημάτων και μία αντίστροφης κυκλοφορίας για τα μέσα μεταφοράς.
Αρχιτεκτονική
Υπάρχουν αρκετά κτήρια οκτώ με δέκα ορόφων επι της οδού. Νεοκλασικά κτήρια μόλις δύο με τριών ορόφων υπήρχαν έως τη δεκαετία του 1950, όταν μια κατασκευαστική τάση γκρέμισε τα περισσότερα από αυτά.
Σημαντικά κτήρια που βρίσκονται στο δρόμο είναι τα εξής: το κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδος, το Οφθαλμιατρείο Αθηνών, το κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, η Εθνική Βιβλιοθήκη, η Ακαδημία Αθηνών, το Νομισματικό Μουσείο, το ξενοδοχείο Τιτάνια, το City Link ή Μέγαρο Μετοχικού Ταμείου Στρατού, το οποίο στεγάζει το εμπορικό κέντρο Άττικα, το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία καθώς και ο Καθολικός Καθεδρικός Ναός Αθηνών.
Ονομασία
Η ονομασία του δρόμου προέρχεται από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το ιστορικό κτήριο του οποίου οικοδομήθηκε το 1841 και αποτελεί τμήμα της λεγόμενης Τριλογίας των Αθηνών. Η οδός είχε μετονομαστεί επισήμως σε Ελευθερίου Βενιζέλου στις 8 Σεπτεμβρίου 1945, αλλά παραμένει γνωστή με την αρχική της ονομασία μέχρι σήμερα.
Ιστορικό
μικρογραφία|250x250εσ|Πίνακας παστέλ σε χαρτί που επιμελήθηκε ο [[Παύλος Μαθιόπουλος την περίοδο 1900 - 1910 με τίτλο «Οδός Πανεπιστημίου».]] Αρχικά η Πανεπιστημίου ήταν μια οδός διπλής κατεύθυνσης έως τη περίοδο μετά τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο, με λεωφορειακές λωρίδες, φωτεινούς σηματοδότες σε κύριες διασταυρώσεις καθώς και φωτισμό, τα οποία εγκαταστάθηκαν κατά τη δεκαετία του 1950. Αρκετές κλασικές κινηματογραφικές ταινίες γυρίστηκαν στον δρόμο. Η κόκκινη γραμμή του μετρό της Αθήνας βρίσκεται κάτω από την οδό. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής της, η οποία διήρκεσε από το 1997 έως το 2001, απομακρύνθηκε μέρος του χώματος, ώστε να κατασκευαστούν οι υπόγειες σήραγγες. Το γεγονός αυτό προκάλεσε μια τρύπα βάθους 22 μέτρων που είχε ως αποτέλεσμα την καθίζηση του οδοστρώματος κατά 4 μέτρα. Οι εργάτες κάλυψαν τη τρύπα με τσιμέντο ώστε να συνεχιστεί ανεμπόδιστα η κυκλοφορία. Κατά τη δεκαετία του 2000, τα λεωφορεία του ΟΑΣΑ μπορούν να κινούνται προς αμφότερες τις κατευθύνσεις.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|275x275εσ|Άποψη της οδού Πανεπιστημίου, με φορά προς νότο. Σημείο αφετηρίας της οδού είναι η Ομόνοια, ενώ στεγάζει το ιστορικό κτήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης και την Ακαδημία Αθηνών, μεταξύ άλλων εμβληματικών κτισμάτων του αστικού κέντρου της Αθήνας. Θεωρείται διαχρονικά ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς και πολυσύχναστους δρόμους της πόλης, με επισκέπτες φοιτητές και επαγγελματίες.
Εναλλακτικές προτάσεις
Στο παρελθόν, είχαν υπάρξει σχέδια για μετατροπή της οδού σε πεζόδρομο, έναν χώρο πολιτιστικό, κοσμοπολίτικο καθώς και χώρο αθλοπαιδιών. Η ιδέα ήταν μέρος έργου που διενεργηθεί από το Ίδρυμα Ωνάση με τίτλο Ξανασκέψου την Αθήνα, σε μια προσπάθεια για μια Αθήνα πιο δελεαστική και γοητευτική, σύμφωνα με όσους το είχαν υποστηρίξει. Από την άλλη, οι μελετητές ήταν επικριτικοί αναφορικά με τις πολιτικές επιπτώσεις του έργου. Επιπλέον, υπήρξαν φόβοι για τη δημιουργία μιας «νεκρής ζώνης» στην Πανεπιστημίου, καθώς μιας και είναι ένας πλατύς δρόμος στον οποίο ο κόσμος λαμβάνει συνειδητή απόφαση για να επισκεφθεί, και όχι μια πλατεία στην οποία ο κόσμος συγκεντρώνεται φυσικά, θα προσελκύσει αποκλειστικά δραστηριότητες χαμηλού επιπέδου (καφετέριες, μπαρ) και θα οδηγήσει στην εξάλειψη των υπόλοιπων δραστηριοτήτων που κάποιος αναμένει να συναντήσει σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα (λιανεμπόριο, υπηρεσίες, γραφεία, παρουσία εταιρειών διαφόρων ειδών, οικονομικές υπηρεσίες, ξενοδοχεία, κινηματογράφοι, θέατρα). Κάτι τέτοιο φοβήθηκαν πως θα είχε συμβεί από τη γωνία με τη Πλατεία Συντάγματος. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση θα είχε αυξηθεί, επίσης, στις υπόλοιπες παραπλήσιες οδούς, καθώς επρόκειτο να εκτρέπεται προς την Ακαδημίας η κίνηση της Πανεπιστημίου, η οποία θα ήταν κλειστή ακόμα και για τα λεωφορεία (θα υπήρχε μόνο γραμμή τραμ, η οποία δεν θα ήταν συνεχόμενη με το σημερινό δίκτυο τραμ, απαιτώντας μετεπιβίβαση, και θα είχε περιορισμένη κάλυψη, γεγονός που θα δυσκόλευε την πρόσβαση στη Πανεπιστημίου).
Το σχέδιο της ανάπλασης εν τέλει δεν έλαβε την έγκριση της Ε.Ε. και εγκαταλείφθηκε από την πολιτεία. Στο σκεπτικό της απορριπτικής έκθεσης της επιτροπής, τόσο η ανάπλαση της Πανεπιστημίου όσο και η ανάπλαση του φαληρικού όρμου, θεωρήθηκαν «διακοσμητικά έργα», τα οποία ως δεύτερης προτεραιότητας θα επιβάρυναν σημαντικά τις κρατικές δαπάνες.
Βασίλης Οικονόμου
Ο Βασίλης Οικονόμου είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Κατάγεται από την Αττική. Γεννήθηκε το 1968 και είναι παντρεμένος με την ιατρό Χριστίνα Τάκη, έχουν δύο αγόρια και κατοικούν στην Παλλήνη. Ως έφηβος ασχολήθηκε με τον κλασικό αθλητισμό (Πανελληνιονίκης στο τριπλούν και μέλος της Εθνικής Ομάδας Στίβου Εφήβων). Έχει σπουδάσει Νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και Φυσική Αγωγή και Αθλητισμό στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε Επιστημονικός Συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ενώ είναι υποψήφιος Διδάκτορας στο Τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού.
Πολιτική σταδιοδρομία
Υπήρξε Μέλος του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ από το 1990 έως και το 1996. Έχει διατελέσει Αναπληρωτής Γραμματέας Νεολαίας ΠΑΣΟΚ από το 1998 έως το 2000 και Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ από το 1994 έως το 1996.
Υπήρξε συνεργάτης στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας από το 1997 έως το 2000. Βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής (αρχικά Υπολοίπου Αττικής) εξελέγη το 2000, ενώ επανεξελέγη το 2004, το 2007, το 2009 και το 2012. Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων εξελέγη από το Σώμα το 2000. Από το 2004 έως σήμερα είναι μέλος της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών της Βουλής, μέλος της Υποεπιτροπής της Βουλής για την παρακολούθηση των Εξοπλιστικών Προγραμμάτων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας από το 2009 έως το 2010, καθώς υπήρξε και μέλος της Ειδικής Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής από το 2004 έως το 2009.
Είναι πρόεδρος της Επιτροπής Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ της Βουλής από το 2010. Αναπληρωτής Επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ από το 2009 έως το 2010 της οποίας συμμετέχει από το 2007. Επίσης, διατέλεσε πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής και της Υποεπιτροπής για τα θέματα των Ατόμων με Αναπηρία το 2009 και το 2010.
Χρημάτισε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ (2005-2010), μέλος της Γραμματείας του Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής, Άμυνας και Ασφάλειας του ΠΑΣΟΚ (2005-2010) και εισηγητής Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας (ΚΤΕ) Άμυνας ΠΑΣΟΚ (2006-2009).
Στις 31 Αυγούστου 2010 ανακοίνωσε την απόφασή του να θέσει υποψηφιότητα για δήμαρχος του νεοσύστατου Δήμου Ωρωπού. Τέθηκε επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Δημοτική Συνεννόηση Ωρωπού» αλλά στις δημοτικές εκλογές απέτυχε να εκλεγεί.
Τον Απρίλιο του 2011 μετά και την διαγραφή του από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ίδρυσε με τον άλλο διαγραφέντα βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Δημαρά, το κόμμα Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών.
Τον Νοέμβριο του 2011 αποχώρησε μαζί με άλλα 250 μέλη του Άρματος και ίδρυσε μια νέα πολιτική κίνηση με το όνομα Ελεύθεροι Πολίτες, του οποίου ήταν πρόεδρος.
Στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, έπειτα από την εκλογική συνεργασία του κόμματος με την Δημοκρατική Αριστερά, εκλέχθηκε βουλευτής στην ίδια εκλογική περιφέρεια. Έπειτα, στις εκλογές του Ιουνίου του 2012, επανεκλέχθηκε βουλευτής με τις εκλογικές λίστες της ΔΗΜ.ΑΡ. της οποίας υπήρξε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος έως και τον Ιούνιο του 2014 όταν και ανεξαρτητοποιήθηκε από την Κοινοβουλευτική της Ομάδα. Από τον Ιούνιο του 2014 ήταν ανεξάρτητος βουλευτής Αττικής. Από τον Ιούλιο του 2014 είναι επικεφαλής της πολιτικής κίνησης του Ριζοσπαστικού Κέντρου «Δημοκρατικός Σύνδεσμος».
Στις 8 Ιανουαρίου 2015, και αφού ψήφισε για Π.Τ.Δ. τον Σταύρο Δήμα, ανακοινώθηκε η προσχώρησή του στη Νέα Δημοκρατία, ενώ κατέβηκε ως υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας στην τέταρτη θέση με το κόμμα στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, θέση στην οποία εξελέγη .Το ίδιο συνέβη και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Στις εκλογές του 2019, του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 εξελέγη στην περιφέρεια Α΄ Ανατολικής Αττικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Δημοκρατική Αριστερά Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές Α' Ανατολικής Αττικής
Τουρλίδα (νησίδα)
thumb|408x408px|Τουρλίδα. Το λιμανάκι.|εναλλ.= thumb|409x409px| Καλύβες - πελάδες (τα σπίτια των ψαράδων). |εναλλ.= Η Τουρλίδα είναι κατοικημένη νησίδα του Πατραϊκού κόλπου. Απέχει περίπου 5 χλμ. νότια από το Μεσολόγγι και 2 ν.μ. ανατολικά από τη νησίδα Άγιος Σώστης. Εδώ βρίσκεται και η λεγόμενη "Μαύρη Αλυκή" του Μεσολογγίου, σε αντιδιαστολή με τη "Λευκή", λόγω της χαμηλότερης ποιότητας αλατιού που παράγεται.
Ιστορία
Η Τουρλίδα μέχρι το 1885 ήταν νησί, την χρονιά εκείνη κατασκευάστηκε δρόμος με την επιχωμάτωση της θάλασσας, για την κατασκευή του δρόμου χρησιμοποιήθηκαν τα υλικά από τις εκσκαφές που έγιναν για την κατασκευή του λιμανιού. Λόγω της κατασκευής οδικού δικτύου το 1885 από το Μεσολόγγι προς την Τουρλίδα, η Λιµνοθάλασσα  της Κλείσοβας διαχωρίζεται πλέον από το υπόλοιπο οικοσύστημα της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου.
Ο οικισμός Τουρλίδα
Ο ομώνυμος οικισμός στην εθνική απογραφή του 2011 είχε 15 μόνιμους κατοίκους.
Λοιπά στοιχεία
Το 2004 διεξήχθη ο πρώτος κολυμβητικός διάπλους τεσσάρων χιλιομέτρων από το Βασιλάδι στην Τουρλίδα και τανάπαλιν με την ονομασία "Μιαούλια". Από το Σεπτέμβρη του 2020 λειτουργεί σε πολύ κοντινή του οικισμού παραθαλάσσια τοποθεσία το μοναδικό στην Ελλάδα θεματικό μουσείο άλατος, το Μουσείο Άλατος Μεσολογγίου.
Φωτογράφημα
Το φωτογράφημα ή φωτόγραμμα είναι φωτογραφική εικόνα που παράγεται χωρίς φωτογραφική μηχανή με την άμεση τοποθέτηση αντικειμένων στην επιφάνεια ενός φωτοευαίσθητου υλικού, όπως το φωτογραφικό χαρτί και κατόπιν την έκθεσή του στο φως. Το αποτέλεσμα είναι μια αρνητική σκιώδης εικόνα που ποικίλλει ως προς τον τόνο, ανάλογα με τη διαφάνεια του αντικειμένου που χρησιμοποιείται.
Τουρλίδα (νησίδα)
Προστατευόμενη τοποθεσία
Η περιοχή είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR2310001. Στα προστατευόμενα είδη χλωρίδας περιλαμβάνονται τα ενδημικά: Σαλβινία η πλέουσα, Οφρύς η αργολική, κ.α. Στην πανίδα περιλαμβάνονται: αβλέφαροι, χωματόφρυνοι, πράσινοι φρύνοι, Ευρωπαϊκοί δενδροβάτραχοι, οχιές, πράσινες θαλασσοχελώνες, λαφιάτες, χαλκούχες λύκαινες του έλους (πεταλούδες), ρινοδέλφινα, κ.α. Επίσης, τα ψάρια: σαρδελομάνες, ζαχαριάς, τριχωνοβελονίτσες, λουρωγοβιοί, γλανίδια, κ.α.
Φωτογράφημα
Αρκετοί καλλιτέχνες χρησιμοποιούν τα φωτογραφήματα για την δημιουργία εικόνων. Ο χαρακτηριστικότερος εκφραστής της τεχνικής αυτής είναι ο Αμερικανός Μαν Ρέι (Εμάνουελ Ραντνίτσκι) ο οποίος αποκαλούσε τα έργα του "rayographs". Άλλοι καλλιτέχνες οι οποίοι πειραματίστηκαν με την τεχνική αυτή είναι ο Ούγγρος φωτογράφος László Moholy-Nagy, ο Γερμανός ζωγράφος Christian Schad (αποκαλούσε τα φωτογραφήματα "schadographs"), ο Αμερικάνος φωτογράφος Imogen Cunningham αλλά και ο Ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο.
Η Απάνθρωπη Θάλασσα
Η Απάνθρωπη Θάλασσα (Αγγλικά: The Cruel Sea) είναι μια πολεμική δραματική ταινία Βρετανικής παραγωγής του 1953 σε σκηνοθεσία Τσαρλς Φραντ και σενάριο του Έρικ Άμπλερ βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 1951 του πρώην αξιωματικού του Βρετανικού Ναυτικού Νίκολας Μονσαράτ. Πρωταγωνιστούν: Τζακ Χόκινς, Ντόναλντ Σίντεν, Ντένχολμ Έλιοτ, Βιρτζίνια Μακέννα και ο Στάνλεϊ Μπέικερ.
Φωτογράφημα
Ιστορία
thumb|right|160px|Παράδειγμα φωτογραφήματος με έκθεση αντικειμένων στο φως πάνω σε μια φωτοευαίσθητη επιφάνεια. Από τις πρώτες φωτογραφικές τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα φωτογραφήματα. Συγκεκριμένα ο φωτογράφος William Henry Fox Talbot ονόμαζε αυτές τις τεχνικές φωτογενικές ζωγραφιές (photogenic drawings). Σύμφωνα με την τεχνική αυτή ο φωτογράφος τοποθετούσε φύλλα ή κομμάτια υλικών πάνω σε φωτοευαίσθητες επιφάνειες τις οποίες κατόπιν τις άφηνε να εκτεθούν σε εξωτερικό χώρο υπό το φως του ήλιου. Το αποτέλεσμα ήταν το τύπωμα του περίγραμματος από το αντικείμενο μέσα σε ένα μαύρο φόντο.
Τουρλίδα (νησίδα)
Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στο δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου στον οποίο υπάγεται μέχρι σήμερα.
Φωτογράφημα
Ιστορία
Το 1843 η Βρετανή βιολόγος - φωτογράφος Anna Atkins έκδοσε το βιβλίο για τα είδη Βρετανικών φυκιών Photographs of British Algae: Cyanotype Impressions. Το βιβλίο απότελεί το πρώτο βιβλίο το οποίο εικονογράφηκε με φωτογραφίες οι οποίες ήταν φωτογραφήματα βοτανικών ειδών. Η Atkins χρησιμοποίησε την τεχνική του "cyanotype" του Βρετανού επιστήμονα-χημικού-φωτογράφου John Herschel ή οποία δίνει κυανές εικόνες.
Η Απάνθρωπη Θάλασσα
Πλοκή
Η ταινία απεικονίζει τις συνθήκες υπό τις οποίες διεξήχθη η Μάχη του Ατλαντικού μεταξύ του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και των U-boat της Ναζιστικής Γερμανίας, από την άποψη των βρετανών αξιωματικών και ναυτικών που υπηρετούσαν σε πλοία συνοδείας. Η ταινία ξεκινά με την φωνή από τον Τζορτζ Έρικσον (Τζακ Χόκινς):
Τουρλίδα (νησίδα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Φωτογράφημα
Rayographs - Μαν Ρέι
Τα φωτογραφήματα χρησιμοποιήθηκαν τον εικοστό αιώνα από αρκετούς φωτογράφους και διάσημος για την χρήση αυτής της τεχνικής είναι ο φωτογραφος Μαν Ρέι ο οποίος αποκαλούσε τις φωτογραφίες αυτές "rayographs". Ο Μαν Ρέι δημιουργούσε εικόνες χωρίς την χρήση φωτογραφικής μηχανής τοποθετώντας αντικείμενα πάνω σε φωτογραφικό χαρτί τα οποία κατόπιν τα εξέθετε στο φως.
Δημιουργία φωτογραφημάτων
Η δημιουργία φωτογραφημάτων δεν απαιτεί την ύπαρξη μεγεθυντήρα αλλά το φως του μεγεθυντήρα μέσα στον σκοτεινό θάλαμο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή ομοιόμορφου φωτισμού.
Η Απάνθρωπη Θάλασσα
Πλοκή
Αμέσως μετά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το φθινόπωρο του 1939, ο αντιπλοίαρχος, Τζορτζ Έρικσον, τοποθετείται κυβερνήτης στην κορβέτα «Κόμπας Ρόουζ» με αποστολή να παρέχει προστασία από τα γερμανικά υποβρύχια στις νηοπομπές που διασχίζουν τον Ατλαντικό. Η συμμετοχή αυτή κρύβει πολλούς κινδύνους, αλλά αυτό που τον προβληματίζει περισσότερο είναι το εντελώς άπειρο πλήρωμα του παρά η αντιμετώπιση του εχθρού. Με συνεχή εκπαίδευση και ασκήσεις επί των ασκήσεων, το έμψυχο δυναμικό του «Κόμπας Ρόουζ» θα καταρτιστεί και θα φτάσει σε υψηλό επιχειρησιακό επίπεδο, το οποίο θα δοκιμασθεί έντονα από τις φουρτουνιασμένες χειμωνιάτικες θάλασσες. Όλο το πλήρωμα θα σκληραγωγηθεί από τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, περισυλλέγοντας συνέχεια ναυαγούς από τα σκάφη των νηοπομπών που τορπιλίζονται από τα γερμανικά υποβρύχια, ενώ κάποια τραυματικά γεγονότα στη θάλασσα και στην ξηρά θα δημιουργήσουν μία οικεία σχέση μεταξύ του κυβερνήτη και του πρώτου στην τάξη των αξιωματικών του. Στην προσπάθειά τους όμως να εντοπίσουν κάποιο εχθρικό αόρατο υποβρύχιο για να το καταστρέψουν, θα δεχθούν τορπίλη και θα πρέπει τώρα να διαχειριστούν με ασφάλεια την εγκατάλειψη του «Κόμπας Ρόουζ» πριν βυθιστεί.
Φωτογράφημα
Δημιουργία φωτογραφημάτων
thumb|center|500px|Αρχή δημιουργίας φωτογραφήματος: (1) Πηγή φωτός η οποία εκφωτίζει τα αντικείμενα (2) και (3) που βρίσκονται πάνω στην φωτοευαίσθητη επιφάνεια (φωτογραφικό χαρτί). Ανάλογα με την απόσταση των αντικειμένων από την φωτοευαίσθητη επιφάνεια τα αντικείμενα δημιουργούνται σκληρές (7) ή απαλές σκιές (5). Οι περιοχές που παραμένουν σκιασμένες κατά την εκφώτιση παραμένουν λευκές (6) ενώ γίνονται γκρί στην περίπτωση ημιδιαφανών υλικών. Οι περιοχές που εκφωτίζονται πλήρως στο φως (4) μαυρίζουν.
Η Απάνθρωπη Θάλασσα
Επιλογή ηθοποιών
Αν και ο ρόλος του αξιωματικού Μπένετ ήταν Αυστραλός στο βιβλίο, ο Άγγλος ηθοποιός Ντόναλντ Σίντεν αρχικά πέρασε από οντισιόν για αυτόν τον ρόλο και ο Ουαλός Στάνλεϊ Μπέικερ πέρασε για τον ρόλο του Λόκχαρτ. Στη συνέχεια, μετά από πρόταση του Τζακ Χόκινς και μετά από περαιτέρω δοκιμαστικά τεστ, οι ρόλοι αυτοί άλλαξαν. Ο μελλοντικός σκηνοθέτης Ντον Σαρπ είχε έναν μικρό ρόλο στην ταινία.
Box Office
Ήταν η πιο επιτυχημένη ταινία στο βρετανικό box office το 1953 και έκανε τον Τζακ Χόκινς να ψηφιστεί ως ο πιο δημοφιλής ηθοποιός από το βρετανικό κοινό. Κέρδισε επίσης 215.000 λίρες (περίπου 4,9 εκατομμύρια λίρες σύμφωνα με τον πληθωρισμό του 2013) στις Ηνωμένες Πολιτείες, υψηλό ποσοστό για τις βρετανικές ταινίες εκείνης της εποχής. (Το περιοδικό Variety ανέφερε αυτό το ποσό στα 600.000 δολάρια. )
Φωτογράφημα
Δημιουργία φωτογραφημάτων
Ο φωτογράφος σε φωτισμό ασφαλείας μέσα στο σκοτεινό θάλαμο τοποθετεί το φωτογραφικό χαρτί στο μεγεθυντήρα. Ρυθμίζει η κεφαλή του μεγεθυντήρα να βρίσκεται σε κατάλληλο ύψος ώστε να μπορεί να φωτίζει ομοιόμορφα ολόκληρη την επιφάνεια του χαρτιού. Κατόπιν τα αντικείμενα τοποθετούνται στην επιθυμητή σύνθεση πάνω στο φωτογραφικό χαρτί. Κατόπιν επιλέγεται ο χρόνος έκθεσης (συνήθως με πειραματισμό με διαφορετικούς χρόνους σε δοκιμαστικά) που θα εκτεθεί το φωτογραφικό χαρτί με τα αντικείμενα πάνω σε αυτό. Αφού εκτεθεί το φωτογραφικό χαρτί εμφανίζεται κανονικά με τα χημικά εμφάνισης της φωτογραφίας και αφού πλυθεί-στεγνώσει αποτελεί το φωτογράφημα της συγκεκριμένης σύνθεσης αντικειμένων.
Η Απάνθρωπη Θάλασσα
Κριτικές
Το Variety στη κριτική για την ταινία αναφέρει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1953 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τσαρλς Φραντ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία
Φωτογράφημα
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωτογραφία
Κατάλογος αστεροειδών/801-900
...προηγούμενος < Κατάλογος αστεροειδών/801-900 > επόμενος...
9
Γκαμπριέλ Γκεβάρα
Βιογραφία
Ο Γκαμπριέλ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μαδρίτη της Ισπανίας από τη μητέρα του, Μαρλέν Μουρό, Γαλλίδα μοντέλο, ηθοποιός και τηλεοπτική παρουσιαστής, και τον πατέρα του, Μισέλ Γκεβάρα, χορευτή. Όπως και οι γονείς του, έλκεται από νεαρή ηλικία στις καλλιτεχνικές αναζητήσεις, συμμετέχοντας σε διαφημιστικές καμπάνιες και μικρούς υποκριτικούς ρόλους ως επιπλέον.
Καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στη νεανική σειρά του Movistar+, Skam ως δευτερεύων χαρακτήρας κατά τις δύο πρώτες σεζόν της.
Αφού συμμετείχε στην ταινία Charter (2020) και στην τηλεοπτική σειρά Señoras del (h)AMPA της Telecinco, εντάχθηκε στο βασικό καστ της ισπανικής τηλεοπτικής σειράς HIT, με τον χαρακτήρα του Νταρίο, για δύο από τις σεζόν της.
Στη συνέχεια, υπέγραψε με το Netflix για να παίξει έναν από τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς Tú nο eres especial, η οποία έκανε πρεμιέρα το 2022 στην πλατφόρμα. Την ίδια χρονιά έπαιξε τον Νάτσο Ντουάτο στη σειρά Bosé ως επεισοδιακός χαρακτήρα. Επιπλέον, συμμετέχει στην ταινία Mañana es hoy, που κυκλοφόρησε στο Amazon Prime Video. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς έκανε πρεμιέρα την πρώτη του σειρά ως πρωταγωνιστής: How to send Everything to hell, που μεταδόθηκε στο HBO Max.
Το 2023 πρωταγωνίστησε στην ταινία βασισμένη σε ένα ομώνυμο βιβλίο της Μερθέδες Ρον, My fault (Culpa mía), μαζί με την ηθοποιό Νικόλ Ουάλας, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Amazon Prime Video και έγινε διεθνής επιτυχία. Στην ταινία υποδύεται τον Νικ, ένα αγόρι εκατομμυριούχος που ερωτεύεται την κόρη της νέας γυναίκας του πατέρα του. Την ίδια χρονιά, η σειρά της Atresmedia Red Flags εκκρεμεί να κυκλοφορήσει, ως δευτερεύων χαρακτήρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Εβυθός
Ο Εβυθός είναι πολύ μικρή λίμνη στο Νομό Ηλείας. Βρίσκεται 1,5 χιλιόμετρο βόρεια του Τραγανού Ηλείας εντός ιδιόκτητου αγρού. Ονομάζεται και "Του παπά τ’ αλώνια".
Γενικά στοιχεία
Είναι μια λίμνη με κυκλικό σχήμα. Το όνομά της είναι μάλλον παραφθορά της λέξης "άβυθος" γιατί σύμφωνα με λαογραφικές παραδόσεις φέρεται να μην έχει βάθος.
Ο γνωστός πεζογράφος Ανδρέας Καρκαβίτσας, που γεννήθηκε στα Λεχαινά τα οποια βρίσκονται πολύ κοντά στη περιοχή, έγραψε το διήγημα Ο Εβυθός.
Εμίλιο Ντε Μπόνο
Ο Εμίλιο Ντε Μπόνο (Emilio De Bono, 19 Μαρτίου 1866 - 11 Ιανουαρίου 1944) ήταν Ιταλός στρατάρχης και υπουργός κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μέλος του Μεγάλου Φασιστικού Συμβουλίου και διοικητής της φασιστικής πολιτοφυλακής, Ο ντε Μπόνο είχε λάβει μέρος στον Ιταλοτουρκικό πόλεμο, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον πόλεμο της Αβησσυνίας.
Πρώτα χρόνια
Ο Εμίλιο ντε Μπόνο γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου του 1866 στη πόλη Κασσάνο ντ' Άντα, στην περιφέρεια του Μιλάνου. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του ακολούθησε στρατιωτική καριέρα στον ιταλικό βασιλικό στρατό, το 1884, ως ιπτάμενος ανθυπολοχαγός (ανθυποσμηναγός), όπου και εξελίχθηκε σε επιτελάρχη του Γενικού Επιτελείου. Το 1911 έλαβε μέρος στον Ιταλοτουρκικό πόλεμο και στη συνέχεια το 1916 στον Α' Π.Π. όπου και διακρίθηκε στο ιταλοαυστριακό μέτωπο. Αποστρατεύτηκε το 1920 με το βαθμό του υποστράτηγου.
Φασισμός
Αμέσως μετά την αποστρατεία ασχολήθηκε έντονα με την οργάνωση και ανάδειξη του εθνικού φασιστικού κόμματος, γενόμενος, το 1922, ένα από τα ηγετικά στελέχη του λεγόμενου Κουαντρουμβίρο ή Κουαντρουμβιράτου. Στη συνέχεια με την ανάδειξη του κόμματος σε κόμμα εξουσίας ανέλαβε αρχηγός της Αστυνομίας και Διοικητής της φασιστικής πολιτοφυλακής των μελανοχιτώνων. Το 1925 μετά την αθώωσή του κατηγορούμενος ως ύποπτος στο θάνατο του κομμουνιστή Τζάκομο Ματτεόττι διορίστηκε διοικητής της Τρίπολης της Λιβύης. Τέσσερα χρόνια μετά διορίστηκε υπουργός Αποικιών όπου και συνόδεψε τον Βασιλέα Βίκτωρα Εμμανουήλ στην επίσκεψή του στην Ερυθραία. Με την επιστροφή του απενεμήθη το παράσημο του Ιππότη του Τάγματος της Υπεραγίας Θεοτόκου. Τότε ανέλαβε κατ΄ εντολή του Μουσολίνι την εκπόνηση σχεδίου εισβολής και κατάληψης της τότε Αβησσυνίας (σήμερα Αιθιοπίας).
Ιταλο-Αιθιοπικός πόλεμος
Επί του σχεδίου αυτού που προέβλεπε ένα παραδοσιακό τρόπο διείσδυσης με σταδιακές και αργές προωθήσεις, ο Μουσολίνι, κατά τα επόμενα δύο χρόνια αποφάσισε πλήρη πολεμική επιχείρηση αντί διεισδύσεων με σαφώς πολυαριθμότερο στρατό. Έτσι το 1935 ο ντε Μπόνο ανέλαβε την διοίκηση των ιταλικών δυνάμεων (που συγκροτούνταν από τρία σώματα στρατού), εισβάλλοντας στις 3 Οκτωβρίου στην Αβησσυνία. Ο Ιταλο-Αιθιοπικός πόλεμος, (2ος ιστορικά) που ακολούθησε δεν ήταν όμως και τόσο σύντομος. Στις 16 Νοεμβρίου ο Εμίλιο ντε Μπόνο προήχθη σε στρατάρχη πλην όμως ο πόλεμος ακόμα συνεχιζόταν μέχρι που ο Μουσολίνι αναγκάστηκε να τον αντικαταστήσει. Τη θέση του ανέλαβε ο στρατάρχης Πιέτρο Μπαντόλιο.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος - Καταδίκη
Στον Β΄ Π.Π., το 1942 ο Εμίλιο ντε Μπόνο διορίστηκε υπουργός επικρατείας. Το 1943 μετά τη μομφή του Βασιλέως της Ιταλίας κατά του Μουσολίνι και την προσπάθειά για τη σύλληψή του, στις 24 - 25 Ιουλίου το Μεγάλο Φασιστικό Συμβούλιο πήρε την απόφαση της δίωξης, σύλληψης και φυλάκισης όλης της ηγεσίας της Ιταλίας. Ακολούθησε η δίκη της Βερόνα όπου και αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, και η θανατική καταδίκη του Εμίλιο ντε Μπόνο. Ο ντε Μπόνο εκτελέστηκε από απόσπασμα δια τυφεκισμού στην ίδια πόλη στις 11 Ιανουαρίου του 1944. Ο Εμίλιο ντε Μπόνο ήταν τότε 77 ετών.
Ξενοφών Μαυρομμάτης
Ο Ξενοφών Μαυρομμάτης (1869 - 1940) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1864 και ήταν γιος του Γεωργίου Μαυρομμάτη, δημάρχου Εχίνου και γόνου της πολιτικής οικογένειας των Μαυρομματαίων με καταγωγή από τη Βόνιτσα Αιτωλοακαρνανίας. Ήταν ανιψιός του επίσης πολιτικού Επαμεινώνδα Μαυρομμάτη. Είχε σπουδάσει ιατρική.
Το 1902 εξελέγη δήμαρχος Εχίνου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Βονίτσης και Ξηρομέρου στις εκλογές του 1905 και επανεξελέγη στις εκλογές του του 1906, ως βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας στις εκλογές του Αυγούστου 1910, του Δεκεμβρίου 1915, του 1920, του 1926 (εξελέγη με το Λαϊκό Κόμμα το 1927 σε αντικατάσταση του θανόντος βουλευτή Ι. Παπαϊωάννου), του 1932 (με το Λαϊκό Κόμμα), ως βουλευτής Βόνιτσας με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές του 1933 και πάλι ως βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1935.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βονίτσας και Ξηρομέρου Ξενοφων Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές Βόνιτσας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κουαντρουμβίρο
Με την ονομασία κουαντρουμβίρο, ή κουαντρουμβιράτο (Quadrumviro), φέρεται στη σύγχρονη ιστορία η τετραμελής ηγεσία του φασιστικού κινήματος στην Ιταλία που οργάνωσε το εθνικό φασιστικό κόμμα και κατάφερε να φέρει στην εξουσία. Σημειώνεται ότι στη τετρανδρία αυτή δεν συμμετείχε ο Μουσολίνι. Κύριος όμως οργανωτής της συγκρότησής της ήταν ο απόστρατος υποστράτηγος και μετέπειτα στρατάρχης Εμίλιο Ντε Μπόνο.
Οι τέσσερις που την αποτελούσαν ήταν ηγετικές φυσιογνωμίες της εποχής για το φασιστικό κίνημα:
Ο όρος προέρχεται από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που αποτελούσε θεσμό κυβερνητικής εξουσίας την λεγόμενη και τετραρχία όπου την αποτελούσαν τέσσερα άτομα (τετρανδρία) με δικαστικές και εκτελεστικές εξουσίες. Την τετραρχία εκείνη την εξέλεγε η Ρωμαϊκή Σύγκλητος.
Κατηγορία:Φασισμός στην Ιταλία
Άγγελος Κατακουζηνός
Ο Άγγελος Κατακουζηνός (1904 - 1982) ήταν Έλληνας ψυχίατρος - νευρολόγος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λέσβο και μεγάλωσε στη Σμύρνη. Αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Κατακουζηνός, ιδιοκτήτης ξυλουργίας και πατέρας της Λήδας Κατακουζηνού - Βαρδινογιάννη. Φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή και άρχισε να σπουδάζει ιατρική στο Μονπελιέ ολοκληρώνοντας τελικά τις σπουδές του στο Παρίσ ι ( δώδεκα χρόνια συνολικά) στα νοσοκομεία Necker και Salpetriere. Επέστρεψε στην Ελλάδα, εργάστηκε στην Κλινική Παμμακαρίστου και ίδρυσε μια από τις πρώτες ψυχιατρικές κλινικές στην Ελλάδα στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός όντας από τους πρώτους που χρησιμοποίησε την ναρκοαναλυτική μέθοδο. Απέκτησε διεθνή φήμη προσελκύοντας διάσημους πελάτες μεταξύ των οποίων ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Albert Camus κ.α. Υπήρξε καθηγητής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας καθώς και μέλος της Λεγεώνας της Τιμής. Αντίθετα στην Ελλάδα δεν κατάφερε να εκλεγεί καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών καθώς σύμφωνα με το σκεπτικό του εκλεκτορικού σώματος «ήταν υπερβολικά καλός ομιλητής, πειστικός και διαυγής, συνεπώς ικανός να αποπροσανατολίσει του φοιτητές». Το 1979 προτάθηκε για μέλος της Ακαδημίας Αθηνών αλλά δεν έγινε δεκτός.
Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα ανέπτυξε αξιόλογη πολιτιστική δράση. Υπήρξε ιδρυτής του Γαλλοελληνικού Ινστιτούτου καθώς και της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος. Το 1955 εισήλθε στο διοικητικό συμβούλιο του ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ και το 1961 διετέλεσε αντιπρόεδρος αυτού. Καθοριστικές ήταν οι πρωτοβουλίες του για την προώθηση του ζωγράφου Θεόφιλου. Το σπίτι του υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα φιλολογικά σαλόνια της εποχής ενώ ήταν προσωπικός φίλος με τους Γεώργιο Σεφέρη, Οδυσσέα Ελύτη, Νίκο Χατζηκυριάκο - Γκίκα, Ανδρέα Εμπειρίκο κ.α. Το 1997 μετά τον θάνατο της γυναίκας του, η οικία τους επί της λεωφόρου Βασιλίσσης Αμαλίας δωρήθηκε στο ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού για να λειτουργήσει ως μουσείο.
Απεβίωσε στις 28 Αυγούστου 1982 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την συγγραφέα Λητώ Πρωτόπαππα και δεν είχε παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες νευρολόγοι Κατηγορία:Έλληνες ψυχίατροι Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Μιχαήλ Μπαλόπουλος
Ο Μιχαήλ Μπαλόπουλος (1921 - 2 Μαρτίου 1978) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και από τους πρωταγωνιστές της Χούντας των Συνταγματαρχών.
Βιογραφικά στοιχεία
Στην κυβέρνηση Παπαδόπουλου ήταν υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας αρμόδιος για θέματα Εμπορίου από τις 31 Ιουλίου 1972 ως τις 28 Σεπτεμβρίου 1973.
Στη δίκη της χούντας καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη το 1975. Προηγουμένως, καταδικάστηκε από στρατοδικείο σε κάθειρξη 3,5 ετών για την υπόθεση του "σκανδάλου των κρεάτων". Η υπόθεση αφορούσε την εισαγωγή ακατάλληλων για τη υγεία κρεάτων από την Αργεντινή έπειτα από δωροδοκία των υπαλλήλων και σε συνεργασία με μεγαλέμπορους της Ροδεσίας. Σταδιακά η ποινή εκείνη μειώθηκε στους 14 μήνες.
Ήταν επίσης γραμματέας του ΕΟΤ.
Πέθανε έπειτα από οξύ έμφραγμα στις φυλακές Κορυδαλλού (βρέθηκε νεκρός στις 2 Μαρτίου 1978).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου Μ Μ
Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα κι ο κοντός
Ο τίτλος Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός μπορεί να αναφέρεται:
De jure belli ac pacis
thumb|right|260px|Εξώφυλλο από τη 2η έκδοση του [[1631 του βιβλίου του Ούγκο Γκρότιους
]]
Το De jure belli ac pacis είναι βιβλίο που γράφτηκε στα λατινικά το 1625 από τον Ούγκο Γκρότιους.
Προδρομικές αναφορές
Τις πρώτες έγγραφες αναφορές περί ειρήνης μας τις παρέχουν ο Ισοκράτης, ο Δημοσθένης και ο Αριστοφάνης. Κοινό στοιχείο και των τριών αυτών έργων είναι ότι οι συμβουλές δίδονται πριν από την έναρξη των στρατιωτικών δραστηριοτήτων, όπως στο πρώτο ή κατά τη διάρκεια αυτών.
Κοινό Δίκαιο
Ζώντας στην εποχή του τον πόλεμο των ογδόντα ετών μεταξύ Ισπανίας και των Κάτω Χωρών και του Τριακονταετούς Πολέμου μεταξύ καθολικών και προτεσταντικών ο Ούγκο Γκρότιους (Hugo Grotius) ασχολήθηκε επίμονα με θέματα τις συγκρούσεις μεταξύ των εθνών και των θρησκειών. Πιο μόνιμη εργασία του, που ξεκίνησε στη φυλακή και δημοσιεύθηκε κατά τη διάρκεια της εξορίας του στο Παρίσι, ήταν μια μνημειώδης προσπάθεια για τον περιορισμό αυτών των συγκρούσεων στη βάση μιας ευρείας ηθική συναίνεσης.
Ο Ούγκο Γκρότιους πλήρως πεπεισμένος ότι υπάρχει ένα κοινό δίκαιο μεταξύ των εθνών, το οποίο ισχύει εξίσου για τον πόλεμο, γράφει:
Για το Δίκαιο του Πολέμου και Ειρήνης (De jure belli ac pacis) σε τρία βιβλία) εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1625, αφιερωμένο στον Λουδοβίκος ΙΓ΄(Louis XIII). Η πραγματεία είναι η ανάπτυξη ενός προοδευτικού συστήματος αρχών του φυσικού δικαίου, οι οποίες πραγματοποιούνται για να είναι δεσμευτική για όλους τους ανθρώπους και τα έθνη ανεξάρτητα από τα τοπικά έθιμα. Η εργασία χωρίζεται σε τρία βιβλία:
Στο πρώτο βιβλίο αναπτύσσεται η αιτία και οι εξελίξεις του πολέμου και της φυσικής δικαιοσύνης, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις κατά τις οποίες ο πόλεμος είναι δικαιολογημένος. Στο δεύτερο βιβλίο προσδιορίζει τρία στοιχεία για τον πόλεμο: την αυτοάμυνα, την αποκατάσταση της βλάβης, και την τιμωρία. Ο Γκρότιους αναφέρεται σε μια ευρεία ποικιλία των συνθηκών κάτω από τις οποίες αυτά τα δικαιώματα του πολέμου αποδίδουν έστω και αν δεν το κάνουν οι άνθρωποι. Στο τρίτο βιβλίο παραθέτει το ερώτημα ποιοι κανόνες  διέπουν τη διεξαγωγή του πολέμου που μόλις έχει αρχίσει και υποστήριξε ότι όλα τα εμπλεκόμενα μέρη δεσμεύονται από τους κανόνες αυτούς ακόμα και αν η αιτία τους είναι απλή ή όχι. Τα επιχειρήματα αυτού του έργου αποτελούν μια θεωρία του Δίκαιου Πολέμου. Το δεύτερο βιβλίο περιλαμβάνει ερωτήσεις του jus ad bellum (δίκαιο και πόλεμος) και το τρίτο, ερωτήσεις του jus in bello (δικαιοσύνη στη διεξαγωγή του πολέμου). Ο τρόπος που ανέπτυξε αυτά ταα θέματα  μαζί με Φραγκίσκος ντε Βιτόρια (Francisco de Vitoria) άσκησαν μια βαθιά επίδραση στην παράδοση μετά από αυτόν και για την μετέπειτα διαμόρφωση του διεθνούς δικαίου.
Γιατί πολεμάει ο άνθρωπος
''«Ο πιο ισχυρός, ο πιο αδιάρρηκτος, ο πιο αβάσταχτος κι΄ο πιο σταθερός δεσμός που μας συνδέει με τους συνανθρώπους μας είναι αυτό που ονομάζουμε «εξουσία». Η εξουσία, με το βαθύτερο νόημα, δεν είναι παρά έκφραση της πιο μεγάλης εξάρτησης του ενός απέναντι στους άλλους. Είναι πολύ δύσκολο να καθορίσει κανείς τα όρια της περιοχής μεταξύ ελευθερίας και αναγκαιότητας κι ο καθορισμός αυτού του ορόσημου αποτελεί το θεμελιώδες πρόβλημα της ψυχολογίας». -Λέων Τολστόι Πόλεμος και Ειρήνη
Η διεθνής διαμάχη
Η διεθνής διαμάχη που αποτελεί και το κύριο τομέα της ψυχολογίας των διεθνών σχέσεων παρουσιάζεται, όταν εκδηλώνεται προσπάθεια στο διεθνές πεδίο με τη χρησιμοποίηση βίας που αναιρεί βάναυσα τον νόμο της φυσικής επιλογής. Οι παράγοντες της διεθνούς διαμάχης είναι δυνατόν, κατά γενική διαχωριστική γραμμή, να διακριθούν σε τρεις κατηγορίες:
Ιστορικοί παράγοντες
Οι ζώνες επιρροής είναι κατάλοιπο του συστήματος της ισορροπίας των δυνάμεων που επί χιλιετίες κυριάρχησε στις διεθνείς σχέσεις. Το σύστημα αυτό συναντάται και στην αρχαία Ελλάδα. Η Αθήνα έπαιρνε το μέρος πότε των Θηβών και πότε της Σπάρτης. Το ίδιο παρατηρείται κατά τον ΙΕ΄αιώνα στις βόρειες πόλεις της Ιταλίας. Η Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648) διακήρυξε την αρχή αυτήν και βάσει αυτής διαμορφώθηκε ο  τότε χάρτης της Ευρώπης. Έκτοτε μέχρι το Συνέδριο της Βιέννης (1815) η εφαρμογή του συστήματος της ισορροπίας υπήρξε πλήρης και γενική. Με την εφαρμογή της αρχής των εθνοτήτων μετά τον τερματισμό του πρώτου παγκοσμίου πολέμου (1914-1918) αναφαίνεται και πάλι στα σύγχρονα γεγονότα.
Ως μέσο παρακώλυσης για την επικράτηση μιας ηγεμονίας και
Ως μέσο αύξησης της δύναμης των μεγάλων κρατών σε βάρος των ασθενέστερων.