cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μέλισσα Λάρισας
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αρμενίου με την παλιά ονομασία του από την Τουρκοκρατία ως Σακαλάρ. Το 1920 με το ΦΕΚ 63Β - 09/10/1920 μετονομάστηκε σε Μέλισσα και το 1925 με το ΦΕΚ 16Α - 22/01/1925 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Λοφίσκο αποτελούν την κοινότητα Μέλλισας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κιλελέρ του Δήμου Κιλελέρ και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 251 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Λέικ Πλάσιντ
Το Λέικ Πλάσιντ  είναι ένα χωριό στην κομητεία Έσσεξ, της πολιτείας της Νέας Υόρκης, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020 ο πληθυσμός του ήταν 2.205 κάτοικοι. Βρίσκεται στα βουνά Αντιρόντακ, σε 568 μέτρα υψόμετρο, κοντά στα σύνορα με τον Καναδά και ανήκει διοικητικά στην πόλη Νόρθ Έλμπα. Το Λέικ Πλάσιντ φιλοξένησε τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932 και του 1980 και τους Αγώνες Καλής Θέλησης του 2000.
μικρογραφία | Πανοραμική άποψη του Λέικ Πλάσιντ
Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, το χωριό έχει συνολική έκταση 4,0 km2, από τα οποία 3,6 km2 είναι ξηρά και 0,4 km2, ή 10,79%, είναι νερό. Το χωριό βρίσκεται κοντά στους πρόποδες του όρους Γουάιτφεις (1,483 υψόμετρο), το οποίο ανήκει στην ορεινή αλυσίδα Αντιρόντακ, και κοντά στο νότιο άκρο της λίμνης Πλάσιντ, ενώ ανάμεσα στο χωριό και τη λίμνη Πλάσιντ μεσολαβεί η Λιμνούλα Μίρρορ.
Ιστορία
Το Λέικ Πλάσιντ ιδρύθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα με σκοπό την εκμετάλλευση των τοπικών ορυχείων σιδηρομεταλλεύματος. Μέχρι το 1840 ο πληθυσμός του οικισμού με ονομασία Νορθ Έλμπα (6,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του σημερινού χωριού) ήταν έξι οικογένειες. Το 1845, ο φιλάνθρωπος Γκέριτ Σμιθ (Gerrit Smith) έφτασε στη Νορθ Έλμπα και όχι μόνο αγόρασε μεγάλη έκταση γύρω από το χωριό, αλλά παραχώρησε μεγάλες εκτάσεις σε πρώην σκλάβους, ακολουθώντας μεταρρυθμιστική πολιτική στον νόμο περί γης και δείχνοντας έτσι την υποστήριξή του στην κατάργηση της δουλείας. Ο υποστηρικτής για την κατάργηση της δουλείας Τζον Μπράουν άκουσε για τις μεταρρυθμίσεις του Σμιθ και άφησε τις δραστηριότητές του κατά της δουλείας στο Κάνσας για να αγοράσει 244 στρέμματα γης στη Νορθ Έλμπα. Αυτό το αγρόκτημα έγινε αργότερα γνωστό ως "Το ουτοπικό πείραμα του απελευθερωμένου σκλάβου" ή Timbuctoo. Λίγο πριν από την εκτέλεσή του το 1859, ο Τζον Μπράουν ζήτησε να ταφεί στο αγρόκτημά του, το οποίο έχει διατηρήθηκε ως «Πολιτειακή Ιστορική τοποθεσία». μικρογραφία | Επετειακό γραμματόσημο από την τέλεση των ΙΙΙ Χειμερινών Ολυμπιακών αγώνων του 1932 στο Λέικ Πλάσιντ Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Λέικ Πλάσιντ ανακαλύφθηκε ως θέρετρο από τους πλούσιους, που προσελκύονται από το μοντέρνο Lake Placid Club ιδρυτής του οποίου ήταν ο Μέλβιλ Ντιούι, δημιουργός του Δεκαδικού Συστήματος Ταξινόμησης Ντιούι, το 1895. Το κλαμπ βοήθησε στην ανάπτυξη των χειμερινών σπορ στην περιοχή και ενέπνευσε το χωριό να αλλάξει το όνομά του σε Λέικ Πλάσιντ το 1900. Μέχρι το 1921 η περιοχή μπορούσε να υπερηφανεύεται για πίστες για άλμα με σκι, πίστα πατινάζ ταχύτητας και ένωση χιονοδρομιών. Το 1929, ο Τζέφρι Ντιούι, γιος του Μέλβιλ, έπεισε τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή ότι το Λέικ Πλάσιντ είχε τις καλύτερες εγκαταστάσεις χειμερινών σπορ στις Ηνωμένες Πολιτείες κι έτσι το 1932 διοργανώθηκαν για πρώτη φορά εδώ οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες, διοργάνωση που επαναλήφθηκε το 1980. Το Λέικ Πλάσιντ είναι πλέον πασίγνωστο στους λάτρεις των χειμερινών σπορ, προσφέροντας όλα τα είδη χιονοδρομιών (Αλπική χιονοδρομία, Βορινή χιονοδρομία, πίστες έλκηθρων κ.ά.).
Στο Λέικ Πλάσιντ δημιουργήθηκε το πρώτο γήπεδο γκολφ το 1898 και ήταν ένα από τα πρώτα στις ΗΠΑ. Πολλά από τα γήπεδά του σχεδιάστηκαν από γνωστούς αρχιτέκτονες γηπέδων γκολφ, όπως οι John Van Kleek, Seymour Dunn, Alexander H. Findlay και Alister MacKenzie. Τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά των Αντιρόντακ θεωρήθηκαν ότι θύμιζαν τα σκωτσέζικα τοπία, από όπου ξεκίνησε το παιχνίδι, και ως εκ τούτου ήταν ο κατάλληλος καμβάς για αυθεντικό παιχνίδι ή αλλιώς «ορεινό γκολφ».
Κλίμα
Σύμφωνα με το σύστημα Κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν, το Λέικ Πλάσιντ έχει ζεστό-καλοκαιρινό, υγρό ηπειρωτικό κλίμα. Αν και οι περισσότερες μέρες του καλοκαιριού χαρακτηρίζονται από αρκετή υγρασία, μπορεί να συμβούν επεισόδια ζέστης με τιμές δείκτη θερμότητας 32 °C. Από το 1897, η υψηλότερη θερμοκρασία ήταν 36,1 °C. Ο μέσος υγρότερος μήνας είναι ο Ιούνιος, ο οποίος αντιστοιχεί με την ετήσια αιχμή της δραστηριότητας των καταιγίδων, και παρουσιάζει μέσο όρο βροχοπτώσεων τα 122 mm. Κατά τους χειμερινούς μήνες, η μέση ετήσια ακραία ελάχιστη θερμοκρασία αέρα είναι −30,8 °C. Μπορεί να συμβούν επεισόδια ακραίου ψύχους και ανέμου με τιμές ψύχους του ανέμου <−46 °C. Η μέση ετήσια συνολική χιονόπτωση είναι 264 cm και ο μέσος αριθμός ημερών με χιονόπτωση είναι 57.
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Die Together (τραγούδι της Αμάντας Γεωργιάδη)
Το "Die Together" (μετάφραση: Ας πεθάνουμε μαζί) είναι ένα single του 2022 της Ελληνονορβηγής τραγουδίστριας Αμάντας Γεωργιάδη. Το τραγούδι κυκλοφόρησε επίσημα στις 10 Μαρτίου 2022 στην εκπομπή Studio 4 της ΕΡΤ1. Το τραγούδι στον  στο Τορίνο της Ιταλίας, αφού επιλέχθηκε εσωτερικά από την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση. Το τραγούδι έφτασε στη δεύτερη θέση την τσαρτ στην Ελλάδα.
Ιστορικό
Το τραγούδι αναφέρεται σε μια σχέση που πεθαίνει. Ωστόσο, σε μια ύστατη προσπάθεια, ο τραγουδιστής θέλει να χωρίσει τη ζωή του μαζί με τον σύντροφό του, ώστε να είναι μαζί μέχρι το τέλος της ζωής τους.
Κυκλοφορία
Το τραγούδι κυκλοφόρησε επίσημα στις 10 Μαρτίου 2022 στην εκπομπή Studio 4 της ΕΡΤ. Ωστόσο, ένα demo του τραγουδιού διέρρευσε στα τέλη Φεβρουαρίου 2022.
Επιλογή
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2021, η ΕΡΤ άνοιξε μια περίοδο υποβολής προτάσεων, όπου οι καλλιτέχνες και οι συνθέτες μπορούσαν να υποβάλουν έως τρία τραγούδια ο καθένας μέχρι τις 10 Οκτωβρίου 2021. Οι καλλιτέχνες έπρεπε να έχουν υπογράψει συμβόλαιο με δισκογραφικές εταιρείες και να αναφέρουν την καλλιτεχνική ομάδα που τους συνοδεύει, καθώς και τις ιδέες ή την ιδέα για την προώθηση και την παρουσίαση του τραγουδιού ως μέρος της πρότασής τους.
Μια επταμελής κριτική επιτροπή επέλεξε πέντε διαγωνιζόμενους στα τέλη Οκτωβρίου 2021, ακολουθώντας την εξής διαδικασία: κάθε μέλος μπορούσε να επιλέξει μεταξύ 5 και 10 συμμετοχών, και αυτές που συγκέντρωσαν την πλειοψηφία των προτιμήσεων επιλέχθηκαν για την επόμενη φάση. Στη συνέχεια, η επιτροπή προχώρησε σε συζήτηση με τις πράξεις για τις λεπτομέρειες της ενδεχόμενης συμμετοχής τους στην έδρα της ΕΡΤ, προγραμματίζοντας να λάβει την τελική της απόφαση έως το τέλος Δεκεμβρίου 2021. Στις 17 Νοεμβρίου 2021, η Νάνσυ Ζαμπέτογλου και ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος ανακοίνωσαν τα υποψήφια ονόματα στην εκπομπή Studio 4 της ΕΡΤ. Αυτοί ήταν οι: Good Job Nicky, Joanna Drigo, Ilias Kozas, Lou Is (καλλιτεχνικό όνομα της Λουίζας Σοφιανοπούλου) και Amanda Tenfjord.
Ο τελευταίος ανακοινώθηκε τελικά ως ο επιλεγμένος υποψήφιος στις 15 Δεκεμβρίου 2021, ενώ η συμμετοχή αποκαλύφθηκε στις 10 Μαρτίου 2022.
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι χώρες, με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα και τις "Big Five" (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο), πρέπει να προκριθούν από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να συμμετάσχουν στον τελικό- οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον τελικό. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά γλάστρες με βάση τα πρότυπα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, με τις χώρες με ευνοϊκό ιστορικό ψηφοφορίας να τοποθετούνται στην ίδια γλάστρα. Στις 25 Ιανουαρίου 2022, πραγματοποιήθηκε κλήρωση που τοποθέτησε κάθε χώρα σε έναν από τους δύο ημιτελικούς, καθώς και σε ποιο μισό του σόου θα εμφανιστεί. Η Ελλάδα τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που θα διεξαχθεί στις 10 Μαΐου 2022, και έχει προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του σόου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision Κατηγορία:Τραγούδια του 2022 Κατηγορία:Singles του 2022 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Ρενέ Φαβαλόρο
Ο Ρενέ Χερόνιμο Φαβαλόρο (12 Ιουλίου 1923 - 29 Ιουλίου 2000 στο Μπουένος Άιρες) ήταν Αργεντίνος καρδιοχειρουργός.
Καριέρα και ζωή
Ήταν γιος ξυλουργού και μοδίστρας από την αργεντίνικη επαρχία. Εργάστηκε για δέκα χρόνια στην Αμερική όπου απέκτησε ειδίκευση στην χειρουργική του θώρακα.
Πρώτο χειρουργείο μπαϊπάς
Στην κλινική του Κλίβελαντ, πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη επέμβαση μπαϊπάς στην καρδιά 51χρονης τον Μάιο του 1967.
Αργότερα, ο Φαβαλόρο επέστρεψε στην πατρίδα του και ίδρυσε ένα ίδρυμα με το όνομά του. Λόγω της οικονομικής κρίσης η οποία ξεκίνησε το 1998, το ίδρυμα ήταν υπερχρεωμένο (τα χρέη του έφταναν τα 18 εκατομμύρια δολάρια). Λόγω του οικονομικού αδιεξόδου του αυτοκτόνησε το 2000. Η σύζυγός του Μαρία Α. Ντελγάδο πέθανε το 1998. Δεν απέκτησε παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ιατροί Κατηγορία:Χειρουργοί Κατηγορία:Αυτόχειρες
Μανουέλ Αλβάρ Εθκέρα
Ο Μανουέλ Αλβάρ Εθκέρα (Manuel Alvar Ezquerra, Σαραγόσα, 1950) είναι Ισπανός γλωσσολόγος και φιλόλογος. Γιος του έτερου γλωσσολόγου και διαλεκτολόγου Μανουέλ Αλβάρ, έχει ασχοληθεί με την εφαρμοσμένη και θεωρητική, σύγχρονη και διαχρονιική ισπανική λεξικογραφία και τη διαλεκτολογία της ισπανικής γλώσσας στην Ισπανία. Σπούδασε στα πανεπιστήμια της Γρανάδας και Κομπλουτένσε της Μαδρίτης. Υπήρξε καθηγητής στα πανεπιστήμια της Λαγούνα, της Μάλαγα και Κομπλουτένσε και επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια στην Ευρώπη και την Αμερική. Διευθύνει το εξέχον για τις Ισπανικές Σπουδές ακαδημαϊκό περιοδικό Lingüística Española Actual και την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Ισπανικής Φιλολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας
Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής
Το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ), είναι ένα μη κυβερνητικό, μη κερδοσκοπικό ελληνικό ινστιτούτο και δεξαμενή σκέψης, που διεξάγει έρευνα και κατάρτιση με γνώμονα την πολιτική. Ιδρύθηκε το 1988 και εδρεύει στη Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας 47. Μέχρι το 1993 διατηρούσε την ονομασία Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής, από την οποία προέρχεται το ακρωνύμιο ΕΛΙΑΜΕΠ.
Κριτική
Το ΕΛΙΑΜΕΠ έχει κατά καιρούς δεχθεί επικρίσεις τόσο για τις απόψεις του σχετικά με την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, τις οποίες το ίδρυμα θεωρεί «επιθέσεις ακραίων κύκλων», όσο και για την χρηματοδότησή του.
Χρηματοδότηση
Σύμφωνα με το ίδιο το ίδρυμα, έως το 2008 λάμβανε κρατική επιχορήγηση, η οποία αναγόταν στο 25-30% του συνολικού προϋπολογισμού του. Πάντως, το 2009, η συμβολή Υπουργείων και άλλων κρατικών οργανισμών παρουσιαζόταν εντυπωσιακή. Πλέον, χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από την Ευρωπαϊκή Ένωση (61,32% το 2021) και ιδιωτικές επιχειρήσεις με φορολογική έδρα την Ελλάδα (19,14%), καθώς και από διεθνείς οργανισμούς (6,36%), πρεσβείες (1,32%), οργανισμούς και ιδρύματα (2,43%) και «άλλους φορείς εξωτερικού» (9,43%).
Στο «Πρόγραμμα Θεσμικής Συνδρομής» του ΕΛΙΑΜΕΠ μετέχουν αυτή τη στιγμή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΕΛΙΑΜΕΠ
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας
AirDrop
Η Apple δεν θέτει κανένα όριο στο μέγεθος του αρχείου που μπορεί να μεταφέρει το AirDrop.
Παραπομπές
Κατηγορία:iOS (Apple) Κατηγορία:Λογισμικό κοινοποίησης αρχείων
Χρίστο Μάρκοφ
Ο Χρίστο Γκάντσεφ Μάρκοφ (Христо Ганчев Мaрков) (γενν. 27 Ιανουαρίου 1965, Ντιμίτροβγκραντ) είναι Βούλγαρος πρώην αθλητής του άλματος εις τριπλούν, γνωστός περισσότερο για το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988. Κέρδισε επίσης το ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ο Μάρκοφ ήταν επίσης προπονητής της συμπατριώτισσάς του Τερέζα Μαρίνοβα (μεταξύ 1997 και 2008), η οποία κέρδισε το χρυσό στην ίδια κατηγορία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές του άλματος εις τριπλούν Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Βούλγαροι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Βούλγαροι βουλευτές
Τοξικός ηγέτης
Ο τοξικός ηγέτης είναι ένα άτομο, που είναι υπεύθυνο για μια ομάδα ανθρώπων ή ενός οργανισμού και ο οποίος κάνει κατάχρηση της σχέσης ανάμεσα στον ηγέτη με τους ακόλουθούς του, καταλήγοντας να αφήνει το γκρουπ ή την οργάνωση σε χειρότερη κατάσταση από αυτήν που ήταν όταν την ανέλαβε. Ο ορισμός επινοήθηκε το 1996 από την Μάρσια Γουίκερ και σχετίζεται με πλήθος δυσλειτουργικών μορφών ηγεσίας. Άλλες ονομασίες συμπεριλαμβάνουν το μικρός Χίτλερ, μάνατζερ από την κόλαση, το τοξικό αφεντικό και αφεντικό από την κόλαση. Το στυλ ηγεσίας του τελικά είναι και αυτοκαταστροφικό και επιζήμιο συλλογικά, αφού ανατρέπει και καταστρέφει τις οργανωτικές δομές.
Ο Άσφορθ έθεσε την άποψη σχετικά με τις δυνητικά καταστροφικές πλευρές της ηγεσίας και αναγνώρισε την ύπαρξη των μικροπρεπών τυράννων, δηλαδή των ηγετών που εξασκούν τυραννική ηγεσία, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία περιβάλλοντος φόβου στο χώρο εργασίας.
Η πρόκληση σε θεσμούς, όπως οι εταιρείες, τράπεζες και κυβερνήσεις, είναι πως να εντοπίσουν με ακρίβεια έναν εκκολαπτόμενο τοξικό Χιτλερικό Τύραννο πριν να είναι πολύ αργά.
Βασικά γνωρίσματα
Τα βασικά γνωρίσματα, σύμφωνα με μελετητές, όπως η Μπάρμπαρα Κέλερμαν, ενός τοξικού ηγέτη είναι ότι είναι γενικά στενόμυαλος, μη εγκρατής, ετοιμόλογος, λειτουργικά άκαμπτος, ανάλγητος, απρεπής, μεροληπτικός, διεφθαρμένος ή επιθετικός. Καυχιούνται ότι είναι δήθεν έξυπνοι, πάντα επικρίνουν άλλα μέλη του προσωπικού και αποφεύγουν ή αντιπαθούν να τους κάνουν ερωτήσεις σχετικά με τον τρόπο ηγεσίας τους. Οι συμπεριφορές που τα υποδεικνύουν είναι όταν:
Επιθετικός ναρκισσισμός
Αυτό το σύνδρομο ονομάζεται επίσης Παράγοντας 1 στη Λίστα Ψυχοπάθειας Hare, η οποία περιλαμβάνει τα κάτωθι χαρακτηριστικά γνωρίσματα:
Άλλα γνωρίσματα
Πολλοί είναι επίσης απολυταρχικοί, αυταρχικοί και/ή έχουν μανία με τον έλεγχο σε διάφορα επίπεδα και έχουν την τάση να χρησιμοποιούν τη μικροδιαχείρηση, την υπερδιαχείρηση και τη διαχείριση με το φόβο, ώστε να κρατήσουν την εξουσία τους στο γκρουπ. Οι μικροδιαχειριστές συνήθως αντιπαθούν, όταν ένας υφιστάμενος παίρνει αποφάσεις χωρίς πρώτα να τους συμβουλευτεί, άσχετα με το επίπεδο της αρχής ή της πραγματικής ορθότητας. Ένας τοξικός ηγέτης μπορεί να είναι και υποκριτής και υπερβολικά αυστηρός στους άλλους, επιδιώκοντας να προβάλει την ψευδαίσθηση της εταιρικής και ηθικής αρετής για να κρύψει τις δικές του κακίες στον εργασιακό χώρο. Η υποκρισία περιλαμβάνει την εξαπάτηση των άλλων δηλαδή μια μορφή ψεύδους. Ορισμένες φορές είναι απροσάρμοστοι, και φοβούνται την αλλαγή. Μπορεί να είναι τρομαχτικοί και να είναι ψυχικά αγχωτικό να δουλέψεις μαζί τους.
Ο Ρωσικός στρατός ορίζει τους διοικητές τοξικούς ηγέτες ως άτομα, που θέτουν το συμφέρον τους πρώτα, μπορούν να διαχειρίζονται τους υφιστάμενους, συμπεριφέρονται με έναν κακοπροαίρετο τρόπο ή δείχνουν φτωχό πνεύμα στην ικανότητα λήψης αποφάσεων. Μια μελέτη, η οποία αφορούσε το Κέντρο για τη Στρατιωτική Ηγεσία, εντόπισε πως οι τοξικοί ηγέτες εργάζονται για να προωθούν τους εαυτούς τους εις βάρος των υφισταμένων και συνήθως το κάνουν χωρίς να υπολογίσουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες για τους υφισταμένους τους, τη μονάδα τους και το στρατιωτικό επάγγελμα.
Τα εργαλεία ενός τοξικού ηγέτη
Αναπόφευκτα η επίδοση του θύματος στο χώρο εργασίας, στην αυτοεκτίμησή του και στην αυτοπεποίθησή του θα μειωθούν όσο αυξάνεται το στρες του. Μεγάλο κόστος λειτουργίας και αύξηση στις ώρες υπερωρίας των υπαλλήλων επίσης είναι κάτι που παρατηρείται στην ηγεσία ενός τοξικού ηγέτη.
Δείτε ακόμα
• 2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγεσία Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων Κατηγορία:Εργασιακός εκφοβισμός Κατηγορία:Κακοποίηση
Ζώνη Αρκαδίας
Η Ζώνη είναι χωριό στον νομό Αρκαδίας. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική ενότητα Γόρτυνος του Δήμου Μεγαλόπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Αντιπρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν
Ο Αντιπρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν είναι το δεύτερο υψηλότερο συνταγματικό αξίωμα στο Αζερμπαϊτζάν μετά τον Πρόεδρο. Η πρώτη και τωρινή αντιπρόεδρος είναι η πρώτη κυρία της χώρας Μεχριμπάν Αλίεβα.
Σχηματισμός
Το αξίωμα καθιερώθηκε μέσα από μια συνταγματική τροπολογία που εγκρίθηκε από τους πολίτες κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος της 26ης Σεπτεμβρίου 2016. Η τροπολογία δίνει στον πρόεδρο την εξουσία να διορίζει ή να απολύει τον πρώτο αντιπρόεδρο, αλλά και τους υπόλοιπους αντιπροέδρους της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν.
Εξουσίες
Ο αντιπρόεδρος έχει τη δυνατότητα να αναλάβει χρέη προέδρου όταν ο πρόεδρος παραιτηθεί ή βρεθεί σε κατάσταση ανικανότητας να εκτελέσει τα καθήκοντά του. Πριν από την καθιέρωση της θέσης αυτής, τα καθήκοντα αυτά μεταφέρονταν στον πρωθυπουργό, ο οποίος είναι τώρα δεύτερος στη σειρά διαδοχής μετά τον αντιπρόεδρο.
Σε περίπτωση παραίτησης του προέδρου από τη θέση του, οι έκτακτες προεδρικές εκλογές πρέπει να διεξαχθούν εντός 60 ημερών. Στην περίπτωση αυτή ο αντιπρόεδρος της δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν ασκεί τις εξουσίες του προέδρου έως ότου εκλεγεί ο νέος πρόεδρος. Εάν ο πρώτος αντιπρόεδρος, ο οποίος εκτελεί χρέη προέδρου, παραιτηθεί ή είναι ανίκανος λόγω προβλημάτων υγείας να ασκήσει τα καθήκοντά του, τότε οι αρμοδιότητές του μεταβιβάζονται στον επόμενο αντιπρόεδρο της χώρας (πρωθυπουργό).
Ο αντιπρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν μπορεί να υπογράψει διεθνείς διακρατικές και διακυβερνητικές συμφωνίες όταν ο πρόεδρος του παραχωρήσει αυτήν την εξουσία.
Αιρετότητα
Για να είναι κάποιος αντιπρόεδρος θα πρέπει να είναι πολίτης του Αζερμπαϊτζάν, να έχει δικαίωμα ψήφου, να έχει πτυχίο πανεπιστημίου και να μην έχει ευθύνες σε άλλα κράτη.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2017 ο πρόεδρος Ιλχάμ Αλίγιεφ διόρισε τη σύζυγό του Μεχριμπάν Αλίεβα ως πρώτη αντιπρόεδρο της χώρας.
Ασυλία
Ο αντιπρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν απολαμβάνει το δικαίωμα προσωπικής ασυλίας κατά τη διάρκεια ολόκληρης της θητείας του. Επομένως, δεν επιτρέπεται να συλληφθεί, να ερευνηθεί, να εξεταστεί προσωπικά, εκτός από περιπτώσεις κατά τις οποίες έχει συλληφθεί επ΄ αυτοφώρω. Η ασυλία του αντιπροέδρου της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν μπορεί να τερματιστεί μόνο από τον πρόεδρο με την παρουσία του Γενικού Εισαγγελέα του Αζερμπαϊτζάν.
Πέτρος των Μεδίκων, ο Άτυχος
O Πέτρος Β΄ ο Άτυχος, ιταλ. Piero II il Sfortunato, (15 Φεβρουαρίου 1472 - 28 Δεκεμβρίου 1503) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν κυβερνήτης της Φλωρεντίας (1492-1494), ώσπου εξορίστηκε. Το προσωνύμιο "Άτυχος" αποτελεί ευφημισμό, που διατύπωσαν διπλωματικά όσοι δεν ήθελαν να πουν αποτυχημένος, αφού η αναποτελεσματική δίχρονη εξουσία του οδήγησε στην παράδοση πόλεων της Τοσκάνης στους Γάλλους και την καταστροφική τετραετία αναρχίας του φανατικού Δομινικανού ιερέα Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λαρέντιου Α΄ του Mεγαλοπρεπούς και της Κλαρίσα Ορσίνι, κόρης του Τζάκοπο κυρίου του Μοντεροτόντο και του Μπρατσιάνο. Τον αποκαλούσαν και Πέτρο (γιο) του Λαυρέντιου (Piero di Lorenzo) ή ανόητο (il fatuo). Μικρότεροι αδελφοί του ήταν ο (Τζιοβάνι) Πάπας Λέων Ι΄ και ο Τζουλιάνο Β΄ κυβερνήτης της Φλωρεντίας και δούκας του Νεμούρ.
Εκπαιδεύτηκε, ώστε να διαδεχθεί τον πατέρα του ως αρχηγός της οικογένειας των Μεδίκων και ως de facto κυβερνήτης της Φλωρεντίας, με σπουδαίους διδασκάλους όπως ο Άντζελο Πολιτσιάνο. Ωστόσο ο αδύναμος, αλαζονικός και απείθαρχος χαρακτήρας του αποδείχθηκε ακατάλληλος για να αναλάβει μία τέτοια θέση.
Όταν απεβίωσε ο πατέρας του στις 8 Απριλίου 1492 -ο ίδιος ήταν μόλις 20 ετών- τέθηκε ως ενδεχόμενο να τον διαδεχθεί. Το αρμόδιο συμβούλιο των εβδομήντα της πόλης διχάστηκε. Από τη μία, ο πατέρας του δεν ήταν de jure άρχοντας και ο Πέτρος δεν είχε συμπληρώσει την απαιτούμενη ηλικία. Απ' την άλλη, αναγνώρισε ότι η οικογένεια των Μεδίκων είχε την ουσιαστική στήριξη και αγάπη του λαού. Το επιχείρημα αυτό υπερίσχυσε και ψηφίστηκαν οι διατάξεις που επέτρεψαν στον Πέτρο να οριστεί Συνδέων (Accoppiatore) με σχεδόν απεριόριστες διοικητικές και οικονομικές εξουσίες.
Στην αρχή υπήρχε μία σύντομη περίοδος ειρήνης, αλλά η εύθραυστη ισορροπία μεταξύ των ιταλικών κρατών που είχε με κόπο θεμελιωθεί από τον πατέρα του, κατέρρευσε το 1494, όταν ο γαλλικός στρατός του Κάρολου Η΄ κλήθηκε από τον άρχοντα του Μιλάνου Λουδοβίκο Σφόρτσα να περάσει τις Άλπεις για να τον αποκαταστήσει στην εξουσία του Μιλάνου. Ωστόσο ο Κάρολος Η΄ δεν αρκέστηκε σ' αυτό. Προβάλλοντας κληρονομικά δικαιώματα διεκδίκησε και το βασίλειο της Νάπολης, που τότε ήλεγχαν οι Ισπανοί βασιλείς της Αραγωνίας. Τον Σφόρτσα είχε εκτοπίσει ο ανιψιός του Τζαν Γκαλεάτσο Σφόρτσα. Πράγματι ο Κάρολος Η΄ τον αποκατέστησε στο Μιλάνο.
Ο βασιλιάς της Γαλλίας ζήτησε να διασχίσει την Τοσκάνη για να πάει στη Νάπολη και ο Πέτρος Β΄ αρχικά δήλωσε ουδετερότητα. Αυτό δεν έγινε δεκτό από τον Κάρολο Η΄, που ήθελε να εξασφαλίσει γραμμές επικοινωνίας με το Μιλάνο και ξεκίνησε να εισβάλλει στην Τοσκάνη. Ο Πέτρος Β΄ προσπάθησε να αντισταθεί, αλλά οι αξιωματούχοι της πόλης, που είχαν επηρεαστεί από τα κηρύγματα τού φανατικού Δομινικανού ιερέα Σαβοναρόλα, δεν τον υποστήριξαν καθόλου. Ακόμη και τα εξαδέλφια του αυτομόλησαν στον βασιλιά της Γαλλίας. Ο Πέτρος Β΄ έχασε τον έλεγχο και παρέδωσε στον Κάρολο Η΄, που ο στρατός του πλησίαζε στη Φλωρεντία, ό,τι του ζήτησε: τα κυριότερα φρούρια της Τοσκάνης και το λιμάνι του Λιβόρνο. Από την κακή διαχείριση της υπόθεσης και την αποτυχία του να διαπραγματευτεί καλύτερους όρους, δημιουργήθηκαν βίαιες αναταραχές στην πόλη και οι Μέδικοι εκδιώχθηκαν. Μανιασμένος ο όχλος λεηλάτησε το παλάτσο Μέντιτσι και επικράτησε αναρχία. Οι Μέδικοι εξορίστηκαν επίσημα· για τα επόμενα 18 έτη θα ζούσαν μακριά από τη Φλωρεντία. Με τη βοήθεια του Φιλίππε ντε Κομίνες κατέφυγαν στη Βενετία.
Το 1503 η Γάλλοι πολέμησαν με τους Ισπανούς στη Γκαέτα (στόμιο του ποταμού Καριλιάνο) για την κυριαρχία στο βασίλειο της Νάπολης. Ο Πέτρος Β΄ συμμετείχε στη μάχη στο πλευρό των Γάλλων, που ηττήθηκαν. Στην προσπάθειά του να διαφύγει στις 28 Δεκεμβρίου, πνίγηκε στον ποταμό Καριλιάνο, σε ηλικία 31 ετών.
Οικογένεια
Το 1486 νυμφεύτηκε την Αλφονσίνα Ορσίνι, κόρη του Ρομπέρτο κόμη του Ταλιακότσο, ένα γάμο που είχε ρυθμίσει ο σύζυγος της θείας του Νανίνας, ο Μπερνάρντο Ρουτσελάι. Ο γάμος έγινε με τη νύφη και με αντιπρόσωπο του Πέτρου Β΄, τον Μπερνάρντο. Οι δύο τους συναντήθηκαν το 1488. Είχαν τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Αγράμπελα Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αγράμπελα Αχαΐας
Τα Αγράμπελα ή το Αγράμπελο είναι ημιορεινός οικισμός στο Ξηρόμερο του περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 220 μέτρα και είναι ένα από τα 7 βλαχοχώρια του νομού.
Ιστορία - Διοικητικά
Τα Αγράμπελα αναφέρονται να κατοικούνται το 1521 μέχρι το 1684 από πολύ λίγες οικογένειες. Στα τέλη του 17ου αιώνα με αρχές 18ου από άγνωστη αιτία το χωριό εγκαταλείφθηκε. Επαναδημιουργήθηκε περίπου το 1860 από νομάδες κτηνοτρόφους βλάχους που εγκαταστάθηκαν μόνιμα. Ως επικεφαλής τους αναφέρεται ο αρχιτσέλιγκας Νταγιάντας, το όνομα του οποίου φέρει το χωριό στην βλάχικη γλώσσα (La Ntaiante). Την περίοδο της Κατοχής το χωριό κάηκε από τους Γερμανούς.
Ως οικισμός αναφέρεται το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 με το όνομα Αγράμπελο να προσαρτάται στον τότε δήμο Αστακού, ενώ το 1912 διορθήθηκε σε Αγράμπελα. Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1919 με το ΦΕΚ 112Α - 25/05/1919. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Αγραμπέλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 87 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγραμπέλων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 8,600 χμ² (2011).
Francesco Nullo (αντιτορπιλικό, 1925)
Το Francesco Nullo ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης Sauro που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) την δεκαετία του 1920. Ολοκληρώθηκε το 1927 και έδρασε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Περιγραφή
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120 mm που ήταν εγκατεστημένα σε ζεύγη σε δύο πύργους, έναν μπροστά κι έναν πίσω από την υπερκατασκευή. Υπήρχαν επίσης δύο αντιαεροπορικά πυροβόλα των 40 mm και δύο πολυβόλα των 13,2 mm. Τον οπλισμό συμπλήρωναν δύο τρίδυμοι τορπιλοσωλήνες των 533 mm, ενώ μπορούσαν επίσης να μεταφερθούν 52 νάρκες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Francesco Nullo άρχισε στις 9 Οκτωβρίου 1924 στις εγκαταστάσεις της Cantieri navali del Quarnaro στην πόλη Φιούμε. Καθελκύστηκε στις 14 Νοεμβρίου 1925 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 15 Απριλίου 1927.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Sauro Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κουρουνιός Αρκαδίας
Στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 80 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Χατιτζέ Σουλτάνα (κόρη του Μουσταφά Γ΄)
Η Χατιτζέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:خديجة خاتون) (Τούρκικα: Hatice Sultan, 13 Ιουνίου 1768 - 17 Ιουλίου 1821) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Η Χατιτζέ Σουλτάνα γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1768 στην Κωνσταντινούπολη, κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ και της Αϊσέ Αντιλσάχ Καντινεφέντι. Η Χατιτζέ είχε μια αδελφή την Μπεϊχάν Σουλτάνα.
Η Χατιτζέ το 1787 παντρεύτηκε τον Μουχαφίζ Νακιμπζάντε Σαγίντ Αχμέτ Πασά, κυβερνήτη του Χοτίν (σημερινή επαρχία της Ουκρανίας). Η Χατιτζέ ήταν πολύ κοντά στον αδελφό της Σελίμ και είχε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ως έμπιστη του. Είχε μια στενή σχέση με τον αρχιτέκτονα Αντουάν Ιγκνάς Μέλιν. Η Χατιτζέ εισηγήθηκε ώστε ο Μέλιν να γίνει ο αυτοκρατορικός αρχιτέκτονας του σουλτάνου Σελίμ Γ΄.
Το 1795 η Χατιτζέ ανέθεσε στον Μέλιν να σχεδιάσει ένα λαβύρινθο για το παλάτι της, στο Ορτάκιοϊ, στο στυλ του κήπου που έχει ο δανός πρέσβης, ο Βαρώνος Χούμπς. Ενθουσιασμένη με το αποτέλεσμα, ρώτησε τον Μέλιν να ανακαινίσει το εσωτερικό του παλατιού, και στη συνέχεια, ένα καινούργιο νεοκλασικό παλάτι στο Ντεφτερνταρμπουρνού. Ο Μέλιν σχεδίασε επίσης ρούχα και κοσμήματα για την Χατιτζέ. Ο Μέλιν επισκεύασε επίσης το παλάτι της, στο Νεσεταμπάντ το 1804.
Το 1809, αγόρασε γη μαζί με την αδελφή της, Μπεϊχάν Σουλτάνα και την ξαδέλφη της Εσμά Σουλτάνα, μετά από την κατασκευή του Παλατιού Χατιτζέ Σουλτάνα. Το παλάτι έγινε διάσημο σε όλη την Ευρώπη, αλλά οδήγησε σε επικρίσεις εναντίον του σουλτάνου, "ως το ανάκτορο της ευχαρίστησης".
Η Χατιτζέ Σουλτάνα πέθανε στις 17 Ιουλίου 1821 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 53 ετών και είναι θαμένη στον τουρμπέ της Μιχρισάχ Σουλτάνα.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Χρίστος Δήμας
Ο Χρίστος Δήμας (29 Μαΐου 1980) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Σιωπηλή πλειοψηφία
Ως σιωπηλή πλειοψηφία (αγγλικά:Silent majority) ορίζεται μια απροσδιόριστη μεγάλη ομάδα ανθρώπων σε μια χώρα ή ομάδα που δεν εκφράζουν τις απόψεις τους δημοσίως. Ο όρος έγινε δημοφιλής από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον σε ομιλία τους στην τηλεόραση στις 3 Νοεμβρίου 1969, στην οποία είπε, «Και έτσι απόψε —από εσάς, τη μεγάλη σιωπηλή πλειοψηφία των συμπατριωτών μου Αμερικανών— ζητώ την υποστήριξή σας». Αναφερόταν σε εκείνους τους Αμερικανούς που δεν συμμετείχαν στις μεγάλες διαδηλώσεις κατά του πολέμου του Βιετνάμ εκείνη την εποχή και δεν συμμετείχαν στον δημόσιο διάλογο. Ο Νίξον, μαζί με πολλούς άλλους, είδε αυτήν την ομάδα να επισκιάζεται στα μέσα ενημέρωσης.
Χρίστος Δήμας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Σταύρου Δήμα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Συγκριτική Πολιτική στο London School of Economics and Political Science (LSE). Εν συνεχεία, ως υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση, εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο LSE στην ευρωπαϊκή πολιτική με θέμα: ''«Η σημασία του εθνικού θεσμικού πλαισίου και της εγχώριας διαβούλευσης κατά τη διάρκεια προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων. Η περίπτωση της ιδιωτικοποίησης των εθνικών τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα και την Ιρλανδία.»'' Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα ως σύμβουλος επιχειρήσεων.
Σιωπηλή πλειοψηφία
Κατά τη διάρκεια της προεδρικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ, είπε σε προεκλογική συγκέντρωση στις 11 Ιουλίου 2015, στο Φοίνιξ της Αριζόνα, ότι «η σιωπηλή πλειοψηφία επέστρεψε και θα πάρουμε τη χώρα μας πίσω». Αναφέρθηκε επίσης στη σιωπηλή πλειοψηφία σε επόμενες ομιλίες και καμπάνιες, ενώ οι ψηφοφόροι του χαρακτηρίστηκαν ως έτσι από τα μέσα και τον τύπο.
Χρίστος Δήμας
Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κορινθίας στις εκλογές του Μαΐου 2012 και επανεξελέγη σε αυτές του Ιουνίου 2012, του Ιανουαρίου 2015, του Σεπτεμβρίου 2015 και του Ιουλίου του 2019.
Την 8η Ιουλίου 2019 τοποθετήθηκε υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων (Έρευνας και Τεχνολογίας) στην Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη.
Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Νικολέτα Συρεγγέλα και έχουν μία κόρη και έναν γιο.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Ανάπτυξης και Επενδύσεων‎
Θρασωνίδης ο Ηλείος
Ο Θρασωνίδης ο Ηλείος (γιος του Παιανόδωρου, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της ιπποδρομίας πώλων κατά τους 141ους (216 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της ιπποδρομίας πώλων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Χάρωψ ο Ηλείος
Ο Χάρωψ ο Ηλείος ή Χάροψ (γιος του Τηλέμαχου, 1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της ιπποδρομίας πώλων κατά τους 181ους (56 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της ιπποδρομίας πώλων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Μικαέλα Ραμαζότι
Η Μικαέλα Ραμαζότι (ιταλικά: Micaela Ramazzotti) (γενν. 17 Ιανουαρίου 1979), είναι Ιταλίδα ηθοποιός.
Προσωπική ζωή
Η Ραμαζότι παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη, συγγραφέα και παραγωγό Πάολο Βίρτζι στις 17 Ιανουαρίου 2009 στο Λιβόρνο. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Τζακόπο (γεννηθείς την 1 Μαρτίου 2010) και την Άννα (γεννηθείσα στις 15 Απριλίου 2013).
Η Ραμαζότι και ο Βίρτζι χωρίσαν επίσημως τον Νοέμβριο του 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νταβίντ ντι Ντονατέλο Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νάστρο ντ' Αρτζέντο
Σκοταδισμός
O όρος σκοταδισμός περιγράφει την σκόπιμη πρακτική περιορισμού της γνώσης και της πληροφόρησης.
Ο όρος σκοταδισμός προέρχεται από τον τίτλο σατιρικού έργου του 16ου αιώνα Epistolæ Obscurorum Virorum μεταξύ 1515–19, που βασίστηκε στη διανοητική διαμάχη μεταξύ του Γερμανού ουμανιστή Johann Reuchlin και του μοναχού Johannes Pfefferkorn του Τάγματος των Δομινικανών, σχετικά με το εάν όλα τα εβραϊκά βιβλία έπρεπε ή όχι να καούν ως αντιχριστιανικά και αιρετικά, όπως το Ταλμούδ.
Τον 18ο αιώνα, οι Διαφωτιστές χρησιμοποιούσαν τον όρο σκοταδιστής σε κάθε εχθρό του πνευματικού διαφωτισμού και της φιλελεύθερης διάχυσης της γνώσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεχνικές προπαγάνδαςΚατηγορία:Φιλοσοφικές θεωρίεςΚατηγορία:ΓνώσηΚατηγορία:ΑντιδιανοουμενισμόςΚατηγορία:Συσκότιση
Μαξίν Γουότερς
Η Μαξίν Μούρ Γουότερς (αγγλικά: Maxine Moore Waters née Carr, 15 Αυγούστου 1938), είναι Αμερικανίδα πολιτικός, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 43η περιφέρεια της Καλιφόρνιας από τον Ιανουάριο του 1991. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Από το 1991 έως το 1993, αντιπροσώπευσε την 29η περιφέρεια, από το 1993 έως το 2013, την 35η περιφέρεια και από το 2013, υπηρετεί την 43η περιφέρεια. Η τρέχουσα περιφέρεια της Γουότερς, περιλαμβάνει ένα σημαντικό τμήμα στο νότιο Λος Άντζελες.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Πολιτειακής Συνέλευσης της Καλιφόρνιας από την 48η περιφέρεια, από το 1976 έως το 1990.
Βιογραφία
Η Μαξίν Καρ, γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1938 στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι, όπου και μεγάλωσε. Φοίτησε στο Λύκειο "Vashon High School" στο Σαιντ Λούις, το οποίο αποφοίτησε το 1956. Το 1961, εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά της στο Λος Άντζελες.
Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1971.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Καλιφόρνια Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αφροαμερικανοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ξύλινες εκκλησίες στην Ουκρανία
Εκτός από τις τσέρκβας (Ελληνικές Καθολικές ή Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες), υπάρχουν αρκετές κοσκιόλς (Λατινικές Καθολικές εκκλησίες) που διατηρούνται στη δυτική Ουκρανία. Μερικές από αυτές τις εκκλησίες παραμένουν σε ενεργή χρήση.
Γενική εικόνα
Σχεδόν 1.900 ξύλινες εκκλησίες έχουν εντοπιστεί στην Ουκρανία μέχρι το τέλος του 2010. Όταν οι Ουκρανοί μετανάστευσαν στον Νέο Κόσμο στα τέλη του 19ου αιώνα, πολλοί χρησιμοποίησαν αυτές τις στυλιστικές μορφές, αλλά προσαρμόστηκαν στην κατασκευή τους με τα νέα υλικά και τις νέες περιβαλλοντικές συνθήκες (βλέπε για παράδειγμα τον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας στο Σικάγο του Ιλλινόις). Σύμφωνα με τον διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης Λβιβ, Μπόρις Βοζνίτσκι, η τρέχουσα κατάσταση στη διατήρηση των μοναδικών εκκλησιών στην Ουκρανία είναι εξαιρετικά δύσκολη. Λιγότερες εκκλησίες κάηκαν στη Δυτική Ουκρανία κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου από ό, τι έχουν καεί κατά τη μετα-σοβιετική περίοδο.
Ξύλινες εκκλησίες της Κεντρικής και Ανατολικής Ουκρανίας
δεξιά|μικρογραφία| Εκκλησία της Μονής Αγίας Τριάδος στο Νοβομοσκόφσκ, νοτιοανατολική Ουκρανία Η ξύλινη εκκλησιαστική αρχιτεκτονική της Κεντρικής και Ανατολικής Ουκρανίας βρίσκεται στις πρώτες χιλιετίες του Χριστιανισμού στην Ουκρανία από την εποχή του Μεγάλου Βλαντιμίρ (Μεγάλος Πρίγκιπας του Κιέβου από το 980 έως το 1015). Ενώ επικράτησαν οι εκκλησίες με τοιχοδομία σε αστικές περιοχές, η αρχιτεκτονική των ξύλινων εκκλησιών συνεχίστηκε κυρίως στα χωριά της Ουκρανίας της κεντρικής και ανατολικής Ουκρανίας. Σε αντίθεση με τη δυτική Ουκρανία, δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός του στυλ με βάση την περιοχή. Οι κεντρικές εκκλησίες της Ουκρανίας είναι παρόμοιες με τις εκκλησίες τοιχοποιίας πολλαπλών θαλάμων του Ρως του Κιέβου, αλλά, αντίθετα, είναι κατασκευασμένες από ξύλο. Υπάρχουν επίσης και τα δύο στυλ, δηλαδή η κατασκευή μέσα σε πλαίσιο και το στυλ χωρίς καρφιά.
Ξύλινες εκκλησίες της Δυτικής Ουκρανίας
μικρογραφία|203x203εσ| Εκκλησία Κρύβκα στο [[Λβιβ, δυτική Ουκρανία]] μικρογραφία|200x200εσ| Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Ντροχομπίκχ, δυτική Ουκρανία Οι σχετικά απομονωμένοι πολιτισμοί αγροτών στη δυτική και την Υπερκαρπάθια Ουκρανία κατάφεραν να διατηρήσουν την κατασκευή σε ξύλινα στυλ στις αρχές του 20ου αιώνα. Πολλές εθνογραφικές περιοχές διατήρησαν συγκεκριμένες μορφές αρχιτεκτονικής, που ευθυγραμμίζονταν με τις πολιτιστικές, περιβαλλοντικές και ιστορικές διαφορές τους.
Κοινές σε όλες τις περιοχές, κατά κάποιο τρόπο, είναι δύο τεχνικές στέγης: οπασάνια (opasannia), η δομή, που υποστηρίζει την οροφή που σχηματίζεται από προεξέχοντες κορμούς από τις κορυφαίες γωνίες των κορμών και πιντάσια (pidashshia), ένα στυλ που χρησιμοποιεί υποστηρίγματα οπασάνια (opasannia), αλλά επεκτείνει την οροφή αρκετά, ώστε να σχηματίσει μια συνεχή προεξοχή της στέγης γύρω από την περίμετρο της εκκλησίας.
Μόνο στην περιοχή του Λβιβ υπάρχουν 999 εκκλησίες, που είναι εγγεγραμμένα μνημεία αρχιτεκτονικής - 398 εκ των οποίων είναι εθνικής σημασίας - ωστόσο μόνο 16 από αυτές τις χιλιάδες εκκλησίες διαθέτουν συστήματα συναγερμού για πυρκαγιά. Κατά τη μετα-σοβιετική εποχή, η περιοχή Λβιβ έχει ήδη χάσει περίπου 80 εκκλησίες από πυρκαγιές. Το 2009 η κυβέρνηση της περιοχής χορήγησε περίπου 2 εκατομμύρια χρίβνια για τη χρηματοδότηση έργων αποκατάστασης των εκκλησιών.
Η παραδοσιακή εκκλησία της Μπουκοβίνα διαθέτει ψηλή οροφή με αετώματα, αλλά συχνά καταλήγει σε σκεπαστή οροφή πάνω από το πολυγωνικό ιερό. Η οροφή διαθέτει opasannia και ήταν καλυμμένη με ξύλινες σανίδες. Η κατασκευή συνήθως κατασκευάστηκε από κορμούς, αλλά συχνά ήταν καλυμμένη με πηλό και ασβεστωμένη, παρόμοια με τα σπίτια Μπουκοβινέζικου στιλ.
Οι εκκλησίες Λέμκο χρησιμοποιούσαν συχνότερα μια σχεδίαση τριών τμημάτων με πολύ ψηλές στέγες με αετώματα και έναν πύργο σε κάθε τμήμα, με τον πύργο πάνω από την είσοδο να είναι ο ψηλότερος. Στην κορυφή κάθε πύργου υπάρχει ένας κώνος, που μοιάζει με ένα γοτθικό κώνο, αν και κατασκευάζεται σε ουκρανικό στιλ.
Οι εκκλησίες του Χούτσουλ ήταν συνήθως σταυροειδείς κατασκευές 5 τμημάτων, χρησιμοποιώντας κορμούς από έλατο, για να σχηματίσουν τοίχους με στοές τύπου opasannia. Ο κεντρικός θόλος σχηματίζεται σε οκταεδρικό σχήμα με σκεπαστή οροφή, αντί για θόλο σχήματος κρεμμυδιού. Επίσης μοναδική για τις εκκλησίες Χούτσουλ είναι η χρήση κασσίτερου ή μεταλλικής κατασκευής στα ανώτερα μέρη της εκκλησίας, τα οποία χρησιμοποιούνται επίσης στην οικιακή αρχιτεκτονική της περιοχής.
Οι εκκλησίες Μπόικο ορίζονται από τον σχεδιασμό τριών τμημάτων τους, με το κεντρικό κλίτος να είναι το μεγαλύτερο. Η περίπλοκη, πολυεπίπεδη και σκεπαστή οροφή είναι ο πιο διακριτικός παράγοντας στο σχεδιασμό της εκκλησίας Μπόικο. Οι κατασκευές χρησιμοποίησαν τις πιο παραδοσιακές τεχνικές, τόσο στους τοίχους χωρίς πλαίσιο, όσο και στις στέγες χωρίς καδρόνια, καθώς και τη χρήση opasannia και piddashshia.
μικρογραφία|Ξύλινη εκκλησία Στέμπλιβκα Τα στιλ κατασκευής Τερνοπόλ θεωρούνται ένα μείγμα από των στιλ Καρπαθίων και Κίεβου. Δύο στιλ επικρατούν: το στιλ Τερνοπόλ με κλίτη (Ternopil Nave Style) και το Σταυροειδές στιλ Τερνοπόλ (Ternopil Cruciform Style). Το στιλ με κλίτη χρησιμοποιούσε ένα μακρύ ορθογώνιο σχήμα με οροφή με αετώματα στα αντίθετα άκρα με ένα μικρό διακοσμητικό θόλο με σχήμα κρεμμυδιού, που συχνά δεν είναι ορατό από μέσα στην εκκλησία. Το σταυροειδές στιλ χρησιμοποιεί ένα σταυροειδές μοτίβο με ίσες αποστάσεις με ένα δομικό κεντρικό θόλο σε σχήμα κρεμμυδιού, και στέγη με αετώματα πάνω από κάθε σταυροειδές τμήμα. Ενώ κατασκευάστηκε σε ξύλο σε χωριά, αυτό το στυλ χρησιμοποιούσε συχνά τοιχοποιία σε αστικές περιοχές.
Κατάλογος ξύλινων εκκλησιών στην Ουκρανία
μικρογραφία|291x291εσ| Εκκλησία σε Κολόντν, Υπερκαρπαθία Ουκρανία
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ουκρανία Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ουκρανία
Αγίλοχος ο Ηλείος
Ο Αγίλοχος ο Ηλείος (γιος του Νικέα, 1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της ιπποδρομίας πώλων κατά τους 182ους (52 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Αγιλοχος Αγιλοχος Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της ιπποδρομίας πώλων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Ντεπορτίβο Κάλι
Η Ντεπορτίβο Κάλι (ισπανικά: Asociación Deportivo Cali, πιο γνωστή ως Deportivo Cali) είναι Κολομβιανός αθλητικός σύλλογος με έδρα το Κάλι, πιο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Ιδρύθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1912. Η ομάδα αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος της χώρας. Είναι μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες της Κολομβίας έχοντας κερδίσει δέκα τίτλους πρωταθλήματος και συνολικά 12 εγχώριους τίτλους. Είναι η μόνη ομάδα της χώρας που έχει δικό της γήπεδο. Έχει φτάσει δύο φορές στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες (1978, 1999), χωρίς επιτυχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κολομβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Άγιος Προσδόκιμος
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι από την Ρωμαϊκή Μικρά Ασία Κατηγορία:Ιταλοί άγιοι Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα
Βλαχορράπτης Αρκαδίας
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ο Βλαχορράπτης ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μάραθα, του πρώην Δήμου Γόρτυνος.
Στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 101 κατοίκων ενώ στην απογραφή του 2011 αριθμούσε 44 κατοίκους.
Ο οικισμός
Είναι χτισμένος σε καταπράσινη πλαγιά μεταξύ των λόφων Κούνιες, Λακκώματα, Άγιος Γεώργιος. Τα πετρόχτιστα σπίτια του είναι θαυμάσια δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Τα περισσότερα είναι ανακαινισμένα και το χωριό έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Αποτελεί ένα από τα γραφικότερα χωριά της Γορτυνίας.
Μέσα στο χωριό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εκκλησίες Αγία Τριάδα (ο ενοριακός ναός του χωριού, έργο Λαγκαδινών μαστόρων ) και ο 'Αγιος Δημήτριος καθώς και το λαογραφικό μουσείο που στεγάζεται στο ανακαινισμένο παλιό Δημοτικό σχολείο.
Ιστορική αναδρομή
Ο περιηγητής Παυσανίας, αφήνοντας τον Βουφάγο ποταμό τράβηξε για τα αρχαία Μάραθα: "Ιόντι δε από του ποταμού (Βουφάγου) των πηγών, πρώτα μεν σε εκδέξεται Μάραθα χωρίον, μετά δε αυτό Γόρτυς, κώμη τα επ’ εμού, τα δε έτι αρχαιοτέρα πόλις" (μετάφραση: προχωρώντας απ’ τις πηγές του ποταμού Βουφάγου θα συναντήσεις πρώτα το χωριό Μάραθα και μετά απ’ αυτό τη Γόρτυνα, που σήμερα είναι κώμη, ενώ παλιότερα ήταν πόλη).Τα Μάραθα του Παυσανία ταυτίζονται με την τοποθεσία «Μαραθιά», του Βλαχορράπτη, κοντά στον Κουλιδά και τον Αλφειό, όπου υπάρχουν σκόρπιες πελεκητές πέτρες και ίχνη παλαιών κτισμάτων.
Στο ύψωμα του Αγίου Νικολάου υπάρχουν τμήματα αρχαίων οχυρωματικών έργων, πιθανώς χρησιμοποιούνταν για την προστασία της αρχαίας Γόρτυνας. Εκεί σήμερα βρίσκεται και το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Το αρχαίο φρούριο επί του υψώματος του Αγίου Νικολάου είναι χαρακτηρισμένο ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Από τον κάμπο της περιοχής περνούσαν αρχαίοι δρόμοι, η 5η Μυκηναϊκή οδός που αργότερα ονομάστηκε από τους Ρωμαίους κατακτητές σε 84η Ρωμαϊκή οδός.
Ο Βλαχορράπτης ανέδειξε πολλούς διαπρεπείς άνδρες στο χώρο της Εκκλησίας, των γραμμάτων και του εμπορίου. Από το Βλαχορράπτη κατάγονται οι αδελφοί Αγγελόπουλοι.
Αξιοθέατα
Το σύνολο των σπιτιών του αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της Αρκαδικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Μερικά από τα αξιοθέατα του Βλαχορράπτη είναι τα ερείπια του Αρχαίου κεντρικού ομώνυμου οικισμού, η Μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Δημητρίου και το Λαογραφικό τοπικό Μουσείο.
Σήμερα
Το χωριό σήμερα αποτελεί πολύ καλή βάση εναλλακτικού τουρισμού, αφού η πρόσβαση στα ποτάμια και φαράγγια της περιοχής (Αλφειό και Λούσιο) είναι ιδιαίτερα εύκολη.
Στις 16 Αυγούστου κάθε χρόνο γίνεται στο χωριό η γιορτή του Τσοπάνη με παραδοσιακό φαγητό και μουσική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
The Pinkprint
Το ρόζ αποτύπωμα (αγγλικά: The Pinkprint) είναι το τρίτο album από την ράπερ Nicki Minaj με καταγωγή από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο, το οποίο κυκλοφόρησε στις 12 Δεκεμβρίου του 2014, από τις δισκογραφικές Young Money, Cash Money και Republic Records. Η MInaj παρήγαγε αποκλειστικά το album μαζί με τους  Birdman, Lil Wayne and Ronald Williams, και με την βοήθεια πολλών άλλων παραγωγών. Καθώς ήθελε να ξεφύγει από τα  dance-pop  στοιχεία του 2ου album της, Pink Friday: Roman Reloaded (το οποίο κυκλοφόρησε το 2012), η Minaj ήθελε να κάνε ένα καινούργιο δίσκο εμπνευσμένο από τα παραδοσιακά  hip hop ξεκινήματα της. μικρογραφία|Λογότυπο Το single της με τίτλο "Η νύχτα είναι ακόμα νέα" (The Night is Still Young) κυκλοφόρησε επισήμως στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 12 Απριλίου του 2015 και αργότερα στις ΗΠΑ στις 28  Απριλίου, ως το 6ο single της από το album
Προσωπικό
Το προσωπικό βρέθηκε από την υπηρεσία AllMusic
References
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014 Κατηγορία:Republic Records
Αρχιάδας ο Ηλείος
Ο Αρχιάδας ο Ηλείος (γιος του Τιμόλα, 1ος αιώνας π.Χ./μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της ιπποδρομίας πώλων κατά τους 195ους (1 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της ιπποδρομίας πώλων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Κωνσταντίνος Νάζης
Ο Κωνσταντίνος Νάζης (πραγματικό όνομα: Κωνσταντίνος Αναστασιάδης) (Νέα Βρασνά Θεσσαλονίκης, 9 Αυγούστου 1993) είναι Έλληνας τραγουδιστής.
Καριέρα
Το 2016, έγινε γνωστός από το τραγούδι "Όταν πονάω το γλεντάω". Την ίδια χρονιά επίσης, κυκλοφόρησε τις επιτυχίες "Εγκεφαλικά", "Σε όλα ναι" και "Θέλω τα δικά σου τα φιλιά" με το τελευταίο να έχει πάνω από 8 εκατομμύρια προβολές στο YouTube, στα τέλη Δεκεμβρίου 2016.
Συμμετείχε και στο ελληνικό X-factor 2010-2011, όπου τερμάτισε 7ος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Οχλοκρατία
Η οχλοκρατία (αρχαία ελληνικά: ὀχλοκρατία, ochlocratia) είναι η διακυβέρνηση από τον όχλο ή μια μάζα ανθρώπων. Ως υποτιμητικό για τον πλειοψηφισμό, η λέξη οχλοκρατία έχει παρόμοια σημασία με τη λατινική φράση mobile vulgus, που σημαίνει "το άστατο πλήθος".
Ορολογία
Ο Πολύβιος φαίνεται ότι επινόησε την λέξη τον 2ο αιώνα π.Χ., στις Ιστορίες του (6.4.6). Ο ίδιος χρησιμοποιεί τον όρο για να ονομάσει την "παθολογική" έκδοση της εξουσίας από τον λαό—σε αντίθεση με την καλή έκδοση, η οποία αναφέρεται ως δημοκρατία. Υπάρχουν πολλές αναφορές της λέξεως "όχλος" στο Ταλμούδ (όπου το όχλος αναφέρεται στον "όχλο", το "λαό", ακόμη και στην "ένοπλη φρουρά"), καθώς και στο Ρασσί, εβραϊκό σχόλιο για την Βίβλο.