cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ford Courier
Τρίτη γενιά
Με παρόμοιο τρόπο στη Βόρεια Αμερική η πλατφόρμα του Ford Ranger χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία του SUV Ford Explorer, ένα εξαιρετικά δημοφιλές μεσαίο τζιπ το οποίο βασίστηκε σε αυτή την έκδοση του Courier. Με την επωνυμία Ford Raider (και το ισοδύναμο Mazda Proceed Marvie), πωλήθηκε από το 1991 έως το 1997.
Τέταρτη γενιά
Το 1998, η Mazda κυκλοφόρησε έναν πλήρη επανασχεδιασμό της σειράς B, με τη Ford να υιοθετεί την ονομασία Ranger τόσο για τα κόμπακτ ημιφορτηγά που παράγονται από τη Mazda όσο και από τη Ford. Η τέταρτη γενιά του Ranger πωλήθηκε παγκοσμίως, με εξαίρεση τη Βόρεια Αμερική (και ορισμένες αγορές της Λατινικής Αμερικής).
Κατηγορία:Μοντέλα Ford Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Γουίλιαμ Όρπεν
Ο σερ Γουίλιαμ Νιούενχαμ Μόνταγκιου Όρπεν (William Newenham Montague Orpen, 27 Νοεμβρίου 1878 – 29 Σεπτεμβρίου 1931) ήταν Ιρλανδός ζωγράφος που εργάσθηκε κυρίως στο Λονδίνο. Ο Όρπεν ήταν εξαίρετος στο σχέδιο και υπήρξε δημοφιλής, εμπορικά επιτυχημένος προσωπογράφος εύπορων πελατών. Ωστόσο, αρκετά από τα πλέον εντυπωσιακά έργα του είναι αυτοπροσωπογραφίες.
Γεννημένος σε νότιο προάστιο του Δουβλίνου, ήταν ο τέταρτος και μικρότερος γιος ενός δικηγόρου και της κόρης Αγγλικανού ιερέως. Αμφότεροι οι γονείς του ασχολούνταν ερασιτεχνικά με τη ζωγραφική. Ο ίδιος, έχοντας πρώιμο ζωγραφικό ταλέντο, εγγράφηκε σε ηλικία 13 ετών στη Μητροπολιτική Σχολή Τεχνών του Δουβλίνου. Στην εξαετία που πέρασε εκεί κέρδισε κάθε σημαντικό βραβείο που έδινε η Σχολή. Κατόπιν έφυγε για να σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών Σλέιντ (είναι η καλλιτεχνική σχολή του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου), όπου φοίτησε επί διετία. Εκεί «κατέκτησε» την τέχνη της ελαιογραφίας και άρχισε να πειραματίζεται με διάφορες τεχνικές και οπτικά αποτελέσματα. Π.χ. ζωγράφιζε συχνά καθρέπτες με τα είδωλά τους μέσα στα έργα του, ώστε να δημιουργεί εικόνες μέσα στις εικόνες.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Όρπεν ήταν ο πλέον παραγωγικός από τους εγγεγραμμένους ως «πολεμικούς καλλιτέχνες» που έστειλε η Μεγάλη Βρετανία στο Δυτικό Μέτωπο. Εκεί φιλοτέχνησε πολλά σχέδια και πίνακες απλών στρατιωτών, νεκρών και Γερμανών αιχμαλώτων πολέμου, καθώς και προσωπογραφίες στρατηγών και πολιτικών. Τα περισσότερα από αυτά τα έργα (138 στο σύνολό τους) τα παρεχώρησε στη βρετανική κυβέρνηση και σήμερα ανήκουν στη συλλογή του Αυτοκρατορικού Πολεμικού Μουσείου. Οι σχέσεις του με τα ανώτερα στελέχη του βρετανικού στρατού τού επέτρεψαν να παραμείνει στη Γαλλία περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο πολεμικό καλλιτέχνη. Παρότι τιμήθηκε με KBE, το δεύτερο μεγαλύτερο παράσημο του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1918, και παρά την εκλογή του ως μέλους της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών το 1921, η επιμονή του στον ρόλο του πολεμικού καλλιτέχνη του στοίχισε στην ψυχική και τη σωματική του υγεία.
Μετά τον θάνατό του Όρπεν από σοβαρή ασθένεια σε ηλικία μόλις 52 ετών, μερικοί κριτικοί και άλλοι καλλιτέχνες μίλησαν δημοσίως περιφρονητικά για το έργο του, τόσο ώστε επί δεκαετίες οι πίνακές του εμφανίζονταν σπανίως σε εκθέσεις, μια κατάσταση που άρχισε να αλλάζει από τη δεκαετία του 1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1989
thumb|270px|Η 62η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η 62η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1989, έλαβε χώρα στις 26 Μαρτίου 1990. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Μπίλυ Κρίσταλ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1989
Notes from San Fransisco
Το Notes from San Francisco είναι άλμπουμ του μπλουζ ροκ κιθαρίστα Ρόρι Γκάλαχερ, το οποίο κυκλοφόρησε 16 χρόνια μετά το θάνατο του καλλιτέχνη, το Μάιο του 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Eagle Rock" και αποτελείται από δύο CD, το πρώτο εκ των οποίων είναι ένα ακυκλοφόρητο στούντιο άλμπουμ ηχογραφημένο το Δεκέμβριο του 1977 στο Σαν Φρανσίσκο και το δεύτερο προέρχεται από μία ζωντανή εμφάνιση του προσωπικού σχήματος του Γκάλαχερ, δύο χρόνια αργότερα και πάλι στην πόλη του Σαν Φρανσίσκο.
Ιστορία του δίσκου
Το 1977 και αφού είχαν τελειώσει μία εξάμηνη περιοδεία, ο Γκάλαχερ και το συγκρότημα του πέταξαν κατευθείαν μετά την τελευταία τους συναυλία στην Ιαπωνία προς το Σαν Φρανσίσκο για να δουλέψουν πάνω στον επόμενο δίσκο τους με τον διάσημο μουσικό παραγωγό Έλιοτ Μέιζερ, ο οποίος παλιότερα είχε συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Νηλ Γιανγκ, η Τζάνις Τζόπλιν, οι The Band, κ.α.. Σύμφωνα με τον Μέιζερ, ο Γκάλαχερ ήταν απογοητευμένος από τη μίξη των ηχογραφήσεων περιγράφοντας την ως υπερβολικά πολύπλοκη και στα τέλη Ιανουαρίου του 1978 διέλυσε το συγκρότημα που είχε από το 1973 και αποφάσισε να μην κυκλοφορήσει το συγκεκριμένο άλμπουμ.
Επιπλέον, το δεύτερο μέρος του "Notes from San Francisco" προέρχεται από το συνδυασμό τεσσάρων εμφανίσεων του συγκροτήματος στο "The Old Waldorf" του Σαν Φρανσίσκο το Δεκέμβριο του 1979. Στο κοινό βρισκόταν και ο Βαν Μόρισον ενώ η σύνθεση του σχήματος είχε αλλάξει σε σύγκριση με τα πρόσωπα που υπήρχαν στις ηχογραφήσεις του πρώτου CD, αφού ο Τεντ Μακένα είχε πάρει τη θέση του Ροντ ντε Αθ πίσω από τα τύμπανα και είχε απολυθεί ο κιμπορντίστας Λου Μάρτιν.
Το εξώφυλλο του "Notes from San Francisco" είναι παρμένο από μία κάρτα την οποία είχε στείλει ο Ρόρι Γκάλαχερ στη μητέρα του κατά το διάστημα των ηχογραφήσεων.
Τραγούδια
CD 1
1. Rue the Day (Gallagher) - 4:26
2. Persuasion (Gallagher) - 4:45
3. B Girl (Gallagher) - 4:42
4. Mississippi Sheiks (Gallagher) - 5:56
5. Wheels Within Wheels (Gallagher) - 3:40
6. Overnight Bag (Gallagher) - 4:46
7. Cruise On Out (Gallagher) - 5:19
8. Brute Force and Ignorance (Gallagher) - 5:45
9. Fuel to the Fire (Gallagher) - 5:43
10. '''Wheels Within Wheels Alt. Version' (Gallagher)'' - 3:55
11. Cut a Dash (Gallagher) - 3:49
12. Out On the Tiles (Gallagher) - 4:22
CD 2
1. Follow Me (Gallagher) - 6:25
2. Shin Kicker (Gallagher) - 3:42
3. Off the Handle (Gallagher) - 7:01
4. Bought and Sold (Gallagher) - 4:43
5. I'm Leavin'  (Gallagher) - 4:35
6. Tattoo'd Lady (Gallagher) - 6:49
7. Do You Read Me (Gallagher) - 6:11
8. Country Mile (Gallagher) - 3:51
10. Shadow Play (Gallagher) - 5:11
11. Bullfrog Blues (Gallagher) - 5:38
12. Sea Cruise (Gallagher) - 3:29
Θέσεις τσαρτ
Notes from San Francisco (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 17 Μαΐου 2011
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Notes from San Francisco" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Ρόρι Γκάλαχερ Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
30: Very Best of Deep Purple
Το 30: Very Best of Deep Purple είναι μία συλλογή τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple η οποία κυκλοφόρησε στις 3 Νοεμβρίου του 1998 από την εταιρεία "EMI". Η συλλογή αυτή εκδόθηκε ως μονό και ως διπλό CD. Η μονή έκδοση περιέχει κάποια από τα καλύτερα τραγούδια του συγκροτήματος σε συντομότερες εκτελέσεις ενώ η διπλή έκδοση χαρακτηρίστηκε από την εταιρεία ως "Special Collector's edition" και περιέχει πιο ολοκληρωμένες εκτελέσεις των κομματιών.
Στις 2 Δεκεμβρίου του 2005 το άλμπουμ βραβεύθηκε ως χρυσό από την BPI έχοντας πουλήσει πάνω από 100.000 αντίτυπα στη Μεγάλη Βρετανία.
Τα τραγούδια του μονού CD
1. Hush (South) - 4:28
2. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:29
3. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:27
4. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:15
5. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:53
6. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:26
7. Demon's Eye (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:19
8. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:43
10. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:31
11. Never Before (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:30
12. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 2:47
13. Burn (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 4:33
14. Stormbringer (Blackmore, Coverdale) - 4:07
16. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 4:16
17. Vavoom: Ted the Mechanic (Morse, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:19
18. Any Fule Kno That (Morse, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:27
Τα τραγούδια του διπλού CD
CD 1
1. Hush (South)'' - 4:28
2. Mandrake Root (Blackmore, Evans, Lord) - 6:11
3. Kentucky Woman (Diamond) - 4:43
4. Wring that Neck (Blackmore, Simper, Lord, Paice) - 5:14
6. Emmaretta (Blackmore, Evans, Lord) - 3:00
7. Hallelujah (Greenaway, Cook) - 3:43
8. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:29
9. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:53
10. Bloodsucker (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:13
11. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:17
13. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:26
14. Demon's Eye (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:19
15. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:31
CD 2
1. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:32
2. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:43
3. Never Before (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:01
4. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:51
5. Burn (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 6:03
6. Might Just Take Your Life (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 4:39
7. Stormbringer (Blackmore, Coverdale) - 4:07
8. You Keep on Moving (Coverdale, Hughes) - 5:19
9. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 5:21
10. Knockin' at your Back Door (Blackmore, Gillan, Glover) - 7:03
11. King of Dreams (Blackmore, Turner, Glover) - 5:29
12. Vavoom: Ted the Mechanic (Morse, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:19
13. Any Fule Kno That (Morse, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:27
Θέσεις τσαρτ
30: Very Best of Deep Purple (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Νοέμβριος 1998
Βραβεία
30: Very Best of Deep Purple (άλμπουμ)
Τα μέλη των Deep Purple
Οι μουσικοί οι οποίοι έχουν παίξει σε τραγούδια και των δύο εκδόσεων αυτού του δίσκου προέρχονται από έξι διαφορετικές εποχές του συγκροτήματος, την Mark I (1968-1969), την Mark II (1969-1973), την Mark III (1974-1975), την Mark IV (1975-1976), την Mark V (1990-1992) και την Mark VII (1994-2002) και είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Ηλίας Ντεγιάννης
Ο Ηλίας Ντεγιάννης (1912-1943) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ήταν αρχηγός της αντιστασιακής ομάδας ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ. Συνελήφθη από τους Γερμανούς, βασανίστηκε και εκτελέστηκε στις 18 Ιουνίου 1943.
Το ελληνικό πολεμικό ναυτικό έχει ονομάσει στη μνήμη του μία πυραυλάκατο (ΤΠΚ Ντεγιάννης).
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
NGC 4027
Ο NGC 4027 ή Arp 22 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 83 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Κόρακα. Επίσης είναι ιδιόμορφος γαλαξίας διότι οι βραχίονές του είναι ασύμμετροι. Αυτό πιθανόν να οφείλεται σε σύγκουσή του με άλλον γαλαξία στο παρελθόν. Ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 4038, στην οποία περιλαμβάνονται επίσης οι περίφημοι Γαλαξίες Κεραίες. Απέχει περίπου 75 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και έχει διάμετρο της τάξεως των 70.000 ετών φωτός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
4027 37773 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κόραξ (αστερισμός) Κατηγορία:Γαλαξίες Arp Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Εκλογική σιωπή
Η εκλογική σιωπή, προεκλογική σιωπή, ή εκστρατευτική σιωπή είναι μια απαγόρευση για την πολιτική εκστρατεία πριν από τις προεδρικές ή βουλευτικές εκλογές. Σύμφωνα με αυτόν τον κανόνα, σε ορισμένες χώρες, όπως η Σλοβενία, οποιαδήποτε αναφορά του υποψηφίου την ημέρα των εκλογών απαγορευόταν. Μερικές χώρες έχουν δηλώσει ότι, νομικά, η εκλογική σιωπή είναι παραβίαση του νόμου σχετικά με την ελευθερία του λόγου. Ωστόσο χρησιμοποιείται σε ορισμένες δημοκρατίες "προκειμένου να ισορροπήσει τον αγώνα και να διατηρήσει ελεύθερη εκλογικό περιβάλλον".
Παρασκήνιο
Η εκλογική σιωπή λειτουργεί σε ορισμένες χώρες για να υπάρξει περίοδος για τους ψηφοφόρους να προβληματιστούν σχετικά με τα γεγονότα πριν τη ψήφο τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δεν επιτρέπεται ενεργή εκστρατεία των υποψηφίων. Συχνά οι δημοσκοπήσεις είναι επίσης απαγορεύονται. Η σιωπή είναι γενικά νομική ισχύ, αν και σε κάποιες χώρες είναι απλά μια "συμφωνία κυρίων" μεταξύ κορυφαίων κομμάτων.
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε στο Μπέρσον εν. Φρίμαν (1992) ότι η προεκλογική εκστρατεία μπορεί να περιορίζεται μόνο την ημέρα των εκλογών σε μια μικρή περιοχή γύρω από το εκλογικό τμήμα. Η ευρύτερη απαγόρευση ομιλίας θα ήταν αντισυνταγματική. Στη Βουλγαρία, το συνταγματικό δικαστήριο έκρινε το 2009 ότι η εκλογική σιωπή και η  απαγόρευση των δημοσκοπήσεων πριν από την ημέρα των εκλογών αντιπροσώπευε παραβίαση της ελευθερίας του λόγου. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ουγγαρίας έκρινε το 2007 ότι η απαγόρευση στις δημοσκοπήσεις ήταν αντισυνταγματική, αλλά δέχθηκε εκλογική σιωπή. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Σλοβενίας αποφάνθηκε το 2011 ότι η απαγόρευση στις δημοσκοπήσεις ήταν αντισυνταγματική. Κατά τη Παράγραφο 329 του Καναδικού Εκλογικού Νόμου, ο Καναδάς παλαιότερα απαγόρευε τη διανομή των αποτελεσμάτων των εκλογών στις περιοχές της χώρας όπου οι κάλπες δεν έχουν ακόμα κλείσει, έτσι ώστε τα αποτελέσματα από τις εκλογές στον Ατλαντικό να μην επηρεάσουν τα αποτελέσματα της δύσης. Η απαγόρευση αυτή, αν και επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, καταργήθηκε το 2012.
Στη Σλοβενία μέχρι το 2016, οποιαδήποτε αναφορά του ο υποψήφιος για την ημέρα των εκλογών απαγορευόταν. Αυτοί που δημοσίευαν θετικές ή επικριτικές δηλώσεις σχετικά με τα κόμματα ή τους υποψήφιους σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μέσα μαζικής ενημέρωσης, σε διαδικτυακά φόρουμ, ή η αναφορά τους για παράδειγμα σε εστιατόρια, διώχνονταν ποινικά και να πληρώσει πρόστιμο. Για πάνω από δύο δεκαετίες, τα μέσα ενημέρωσης και οι ψηφοφόροι απείχαν από το να μιλούν για την πολιτική την ημέρα πριν από τις εκλογές και την ημέρα των εκλογών. Το 2016, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι "δεν είναι κάθε γνώμη προπαγάνδα", και δημοσίευσε ένα νέο ορισμό για τον όρο "προπαγάνδα" και ανέστρεψε μια απόφαση του δικαστηρίου, που καταδίκασε ένα άτομο που δημοσίευσε την "Μεγάλη συνέντευξη! Αξίζει να το διαβάσετε!" στο Facebook.
Χρήση
Οι εκλογικές σιωπές εφαρμόζονται στις παρακάτω χώρες, μεταξύ άλλων. Η διάρκειά τους, πριν από τις εκλογές, δίνεται σε παρένθεση:
Το Δίκτυο Εκλογικής Γνώσης ACE δείχνει ένα χάρτη περίοδων εκλογικών σιωπών σε όλο τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές
Ναός Παναγίας της Χρυσοσπηλιώτισσας
Ο ναός της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας είναι χριστιανικός ναός ο οποίος βρίσκεται στην οδό Αιόλου. Ο σημερινός ναός κατασκευάστηκε την περίοδο 1863-1892 στη θέση παλαιότερου ναού. Ο ναός σχεδιάστηκε από τον Δημήτριο Ζέζο, αλλά την κατασκευή επιτήρησαν ο Παναγής Κάλκος και έπειτα ο Ερνστ Τσίλερ.
Ιστορικά στοιχεία
Ο πρώτος ναός στο χώρο κτίστηκε το 1705. Έλαβε την ονομασία Χρυσοσπηλιώτισσα καθώς στην κατασκευή συνέδραμε η Μονή Μεγάλου Σπηλαίου. Ο ναός από πλευράς αρχιτεκτονικής ήταν βασιλική μετρίων διαστάσεων με τους πλάγιους τοίχους να υποστηρίζονται από αντηρίδες. Ο ναός αυτός υπέστη καταστροφές κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, ιδίως κατά την πολιορκία της Αθήνας το 1827. Ο ναός επισκευάστηκε πρόχειρα μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, και επαναδραστηριοποιήθηκε το 1835.
Το 1846 ενορίτες του ναού, προεξάχοντος του Σπύρου Παυλίδη, αγόρασαν οικόπεδα γειτονικά στο ναό με στόχο τη κατασκευή ενός μεγαλύτερου ναού. Τα σχεδία του ναού εκπόνησε ο Δημήτριος Ζέζος, ο οποίος όμως απεβίωσε το 1857, ενώ ακόμη δεν είχε αρχίσει η κατασκευή του ναού λόγω του μεγάλου οικονομικού κόστους του έργου καθώς και άρνησης του Δήμου Αθηναίων να εκδόσει την άδεια κατασκευής. Ο ναός άρχισε να κατασκευάζεται το 1863, αρχικά υπό την επίβλεψη του Παναγή Κάλκο, και, μετά το θάνατό του το 1878, υπό την επίβλεψη του Ερνέστου Τσίλερ. Ο Παναγής Κάλκος προσέθεσε μερικά νεοκλασικά στοιχεία και μέχρι τον θάνατό του είχε ολοκληρωθεί το μεγαλύτερο τμήμα του ναού. Ο Τσίλερ επανασχεδίασε τον τρούλο, αλλά μετά από αντιδράσεις που ζητούσαν να κατασκευαστεί ο αρχικός τρούλος, παραιτήθηκε. Τον τρούλο ολοκλήρωσε ο Δημήτριος Σούτσος. Τα καμπαναριά προστέθηκαν το 1888 το βόρειο και το 1892 το νότιο.
Περιγραφή
Ο ναός ανήκει αρχιτεκτονικά στον ρυθμό της τρίκλιτης βασιλικής με τρούλο. Τα δύο κωδωνοστάσιά του είναι οκτάγωνα και από μάρμαρο. Ο ναός ανήκει στον εκλεκτικισμό, συνδυάζοντας νεοκλασικά με νεοβυζαντινά στοιχεία, όπως ακροκέραμα και δίλοβα παράθυρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παναγια Χρυσοσπηλιωτισσα
Επίπεδο
thumb|right|150px|Τρία παράλληλα επίπεδα. Το επίπεδο θεωρείται συνήθως αρχική έννοια της γεωμετρίας, δηλαδή δεν ορίζεται με βάση άλλες στοιχειωδέστερες έννοιες, αν και σε κάποιες προσεγγίσεις της γεωμετρίας δεν είναι έτσι, όπως για παράδειγμα στην αναλυτική γεωμετρία όπου ορίζεται με βάση την έννοια του σημείου. Ιδιαίτερα όταν εργαζόμαστε στη δισδιάστατη ευκλείδεια γεωμετρία το επίπεδο αναφέρεται σε ολόκληρο το χώρο.
Διαισθητικά η έννοια του επιπέδου μπορεί να περιγραφεί ως μια εντελώς ίσια (δηλ. χωρίς κυρτότητα ή κοιλότητα) και λεία (δηλ. χωρίς «βουνά» ή «κοιλάδες») επιφάνεια που έχει μηδενικό όγκο και καταλαμβάνει τις δύο μόνο διαστάσεις του τρισδιάστατου χώρου. Επεκτείνεται απεριόριστα προς τις δύο διευθύνσεις. Δύο παράλληλα επίπεδα έχουν την ιδιότητα ότι ποτέ δεν τέμνονται, όσο και αν τα επεκτείνουμε. Επιπλέον, δύο επίπεδα μπορούν να εφαρμόσουν ακριβώς, ακόμα και όταν το ένα κινείται κατά την έκταση του άλλου.
Αξιωματική γεωμετρία
Σχεδόν σε κάθε γεωμετρία ισχύουν τα εξής που αφορούν το επίπεδο:
Αναλυτική γεωμετρία
thumb|Επίπεδο p με κάθετα σε αυτό διανύσματα τα n1 και n2.
Σε τρισδιάστατο ορθοκανονικό σύστημα αναφοράς ένα επίπεδο μπορεί να θεωρηθεί ως ο γεωμετρικός χώρος που αντιστοιχεί σε αυτήν τη συνθήκη:
Όπου Ρ το εφαρμοστό διάνυσμα θέσης τυχαίου σημείου του χώρου, Π το εφαρμοστό διάνυσμα θέσης ενός σημείου του χώρου και δ ένα διάνυσμα που λέγεται κάθετο διάνυσμα του επιπέδου. Οι αρχές των εφαρμοστών διανυσμάτων είναι η αρχή των αξόνων.
Το διάνυσμα Ρ-Π είναι ένα διάνυσμα του οποίου και τα δύο σημεία ανήκουν στο οριζόμενο επίπεδο, άρα ανήκει εξολοκλήρου στο επίπεδο. Από τη σχέση προκύπτει ότι αυτό το διάνυσμα και το δ είναι κάθετα μεταξύ τους, άρα το δ δίνει στο επίπεδο έναν συγκεκριμένο προσανατολισμό. Ο προσδιορισμός του επιπέδου ολοκληρώνεται με το εφαρμοστό διάνυσμα Π, το οποίο τοποθετεί το ελεύθερο επίπεδο σε συγκεκριμένη θέση. Το Π ανήκει στο επίπεδο, αφού
Γραμμική άλγεβρα
Το επίπεδο είναι η λύση γραμμικών εξισώσεων της μορφής αχ+βψ+γω=0, όπου α, β, γ παράμετροι τέτοιες, ώστε |α|+|β|+|γ|\ne0, δηλαδή να μην είναι όλες μηδέν. Αν σε μία εξίσωση αυτής της μορφής είναι α=β=γ=0, τότε η λύση του συστήματος είναι όλος ο τρισδιάστατος χώρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευκλείδεια Γεωμετρία Κατηγορία:Επιφάνειες Κατηγορία:Μαθηματικές έννοιες
NGC 6039
Ο NGC 6039 είναι μεγάλος φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 460 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ηρακλή. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 27 Ιουνίου 1870 και αργότερα ανακαλύφθηκε εκ νέου ανεξάρτητα από τον προαναφερθέντα από τον Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 27 Ιουνίου 1886. Ανήκει στο Σμήνος του Ηρακλή το οποίο με τη σειρά του αποτελεί τμήμα του «μεγάλου τείχους» CfA2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ηρακλής (αστερισμός) 6039 56942
Νίκος Αναστασιάδης
Ο Νίκος Αναστασιάδης (Πέρα Πεδί Λεμεσού, 27 Σεπτεμβρίου 1946) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και διετέλεσε έβδομος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 2013 έως το 2023.
Επιπρόσθετα, έχει διατελέσει Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (1997-2013) και βουλευτής (1981-2013).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Νίκος Αναστασιάδης γεννήθηκε στο Πέρα Πεδί στις 27 Σεπτεμβρίου 1946.
Ο πατέρας του ήταν αστυνομικός. Έχει ένα δίδυμο αδερφό τον Πάμπο Αναστασιάδη και μία αδερφή, τη Φωτεινή Αγγελοπούλου. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα.
Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο ναυτικό δίκαιο στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άνοιξε δικηγορικό γραφείο στη Λεμεσό.
Νεολαία
Την περίοδο των σπουδών του υπήρξε ενεργό στέλεχος της Νεολαίας της Ένωσης Κέντρου, επί προεδρίας του Γεώργιου Παπανδρέου.
Όταν επέστρεψε στην Κύπρο, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού Συναγερμού (1976), καθώς και της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ). Την περίοδο 1976-1985 διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας της ΝΕΔΗΣΥ Λεμεσού.
Ακολούθως διετέλεσε αντιπρόεδρος (1985-1987) και πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ (1987-1990). Στη συνέχεια υπηρέτησε τον ΔΗΣΥ από τις θέσεις του Α΄ Αντιπροέδρου (1990-1995) και του Αναπληρωτή Προέδρου (1995-1997).
Πρόεδρος ΔΗΣΥ
Στις 8 Ιουνίου 1997 εξελέγη Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού λαμβάνοντας ποσοστό 70% έναντι 30% του ανθυποψηφίου του Δημήτρη Συλλούρη. Το 1999 επανεξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο. Στις 25 Μαΐου 2003 ανθυποψήφιός του ήταν ο Ιωάννης Κασουλίδης. Ο Νίκος Αναστασιάδης αναδείχθηκε πρόεδρος του κόμματος με ποσοστό 55% έναντι 45% του ανθυποψηφίου του. Επανεκλέχθηκε το 2009. Όταν εκλέχτηκε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2013 παραιτήθηκε από Πρόεδρος του ΔΗΣΥ.
Προεδρικές εκλογές
Ως επικεφαλής του ΔΗΣΥ οδήγησε το κόμμα σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις για την ανάδειξη προέδρου της Δημοκρατίας. Στις προεδρικές εκλογές του 1998 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη, ιδρυτή του ΔΗΣΥ, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές. Στις προεδρικές εκλογές του 2003 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε και πάλι τον Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος δεν εξελέγη.
Στις προεδρικές εκλογές του 2008 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε τον Ιωάννη Κασουλίδη, ο οποίος, παρόλο που στον Α΄ γύρο πήρε τους περισσότερους ψήφους, στον Β΄ γύρο δεν κατάφερε να εκλεγεί έναντι του Δημήτρη Χριστόφια.
Στις προεδρικές εκλογές του 2013 ήταν ο ίδιος υποψήφιος και κατάφερε να εκλεγεί με τη στήριξη του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ.
Στις προεδρικές εκλογές του 2018 κατάφερε να επανεκλεγεί με τη στήριξη μόνο του ΔΗΣΥ.
Ευρωεκλογές 2004
Τον Μάιο του 2004 η Κύπρος έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λίγο αργότερα διεξήχθησαν οι πρώτες ευρωεκλογές στην Κύπρο. Οι εκλογές διεξήχθησαν δύο περίπου μήνες μετά το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν και την αποχώρηση στελεχών του ΔΗΣΥ που είχαν διαφωνήσει με τη στήριξη του σχεδίου Ανάν. Μάλιστα, οι διαφωνούντες είχαν κατεβεί στις εκλογές με δικό τους συνδυασμό (Για την Ευρώπη) λαμβάνοντας ποσοστό 10,80%, εκλέγοντας ως ευρωβουλευτή τον πρώην πρόεδρο του ΔΗΣΥ Γιαννάκη Μάτση. Ωστόσο, ο ΔΗΣΥ, με επικεφαλής τον Νίκο Αναστασιάδη, κατέλαβε την πρώτη θέση με ποσοστό 28,23%. Εξέλεξε 2 από τους 6 ευρωβουλευτές της Κύπρου.
Στις ευρωεκλογές του 2009 ο ΔΗΣΥ ήταν και πάλι πρώτο κόμμα με ποσοστό 35,65% εκλέγοντας 2 από τους 6 ευρωβουλευτές της Κύπρου.
Κοινοβουλευτική πορεία
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1985, στις εκλογές του 1991, στις εκλογές του 1996, στις εκλογές του 2001, στις εκλογές του 2006 και στις εκλογές του 2011. Μετά τις εκλογές του 2001 και του 2006 διεκδίκησε την Προεδρία της Βουλής, ωστόσο δεν εκλέχθηκε. Την περίοδο 1996-2001 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της Βουλής.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ, αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Συνασπισμού ΔΗΣΥ - Κόμμα Φιλελευθέρων (1991-1993) και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Συνασπισμού ΔΗΣΥ - Κόμμα Φιλελευθέρων (1993-1997). Επιπλέον, διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών, Πρόεδρος της Επιτροπής της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Βουλευτών (1990-1996), Μέλος της Επιτροπής Επιλογής, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση (1991-2011), αντιπρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, πρώτος αντιπρόεδρος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ευρωπαϊκής Ένωσης-Κύπρου, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στον Σύνδεσμο Ασιατικών Κοινοβουλίων για την Ειρήνη (μετέπειτα Ασιατική Κοινοβουλευτική Συνέλευση), αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ευρωμεσογειακή Κοινοβουλευτική Συνέλευση (μετέπειτα Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο), αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ασιατική Κοινοβουλευτική Συνέλευση.
Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας
Στις προεδρικές εκλογές του 2013 διεκδίκησε και κέρδισε την εκλογή του στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υποστηριζόταν από τον ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ και το ΕΥΡΩΚΟ. Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 45,46%. Στον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 57,48%, έναντι 42,52% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά.
Στις προεδρικές εκλογές του 2018 επανεκλέγηκε. Υποστηριζόταν μόνο από τον ΔΗΣΥ. Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 35,51%. Στον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 55,99%, έναντι 44,01% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά.
Τον Μάρτιο του 2013, λίγες μέρες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Νίκο Αναστασιάδη, κλήθηκε τόσο ο ίδιος, όσο και η κυβέρνηση, να διαχειριστούν την οικονομική κρίση που αντιμετώπισε η Κύπρος την περίοδο 2012-2013. Λόγω των αρνητικών εξελίξεων στην οικονομία και λόγω του ότι η χώρα είχε βρεθεί σε στρατηγικό αδιέξοδο κατά τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, ο Νίκος Αναστασιάδης αναγκάστηκε να αθετήσει προεκλογικές δεσμεύσεις περί μη αποδοχής μνημονίου ή πακέτου διάσωσης που εμπεριείχε κούρεμα καταθέσεων και η κυπριακή οικονομία οδηγήθηκε σε διάσωση (bail-in).
Επί διακυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη, αποφασίστηκε η μείωση της στρατιωτικής θητείας από 24 σε 14 μήνες και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το ΓΕΣΥ. Ωστόσο σκάνδαλα και διαφθορά όπως το ΚΕΠ, τα Pandora Papers και άλλα, στιγμάτισαν τη δεκαετή διακυβέρνηση, με τη φθορά να επέρχεται και το 2023 να τον διαδέχεται ο Νίκος Χριστοδουλίδης.
Με τον Νίκο Αναστασιάδη στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφού τον Μάρτιο του 2016 ολοκληρώθηκε το τριετές πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, έγιναν προσπάθειες για επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Σημαντικότερη προσπάθεια ήταν οι συνομιλίες σε Μον Πελεράν και Κρανς Μοντάνα, που ωστόσο οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο.
Τον Ιούλιο του 2021 με δήλωσή του ξεκαθάρισε ότι δεν θα επαναδιεκδικήσει για τρίτη φορά την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στις προεδρικές εκλογές του 2023 υποστήριξε την υποψηφιότητα Αβέρωφ Νεοφύτου. Ωστόσο στον β' γύρο των εκλογών κατηγορήθηκε ότι στήριξε υπόγεια την υποψηφιότητα Νίκου Χριστοδουλίδη. Δεν πήρε ανοιχτά θέση, ενώ ήρθε σε ρήξη και με την Καίτη Κληρίδου.
Πολιτικό γραφείο στη Λευκωσία
Μετά την αποχώρησή του από την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας άνοιξε τον Ιούνιο του 2023 πολιτικό γραφείο στη Λευκωσία.
Τιμητικές διακρίσεις
Επιπλέον, έχει λάβει το Βραβείο των Εθνών «Light Unto» από την Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή «για τη σταθερή υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών, τη διαρκή επιδίωξη ειρήνης και την ακλόνητη δέσμευσή του για τη διατήρηση φιλικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ».
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρόεδροι του Δημοκρατικού Συναγερμού Κατηγορία:Πρόεδροι της Κύπρου Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σωτήρος   Κατηγορία:Βουλευτές Δ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 1947
Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 1947 (Αύγουστος - Σεπτέμβριος 1947) διορίστηκε από τον βασιλιά Παύλο, - η πρώτη κυβέρνηση που όρκισε ο νέος βασιλιάς - μετά την παραίτηση της προηγούμενης κυβέρνησης Μαξίμου.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας "Ελευθερία" εκείνων των ημερών, ο Τσαλδάρης προχώρησε σε σχηματισμό μονοκομματικής κυβέρνησης, ενθαρρυνόμενος από τον αρχηγό της Αμερικανικής αποστολής στην Ελλάδα, Ντουάιτ Γκρίσγουολντ, ο οποίος, σε συζήτηση μεταξύ τους, «...υπερέβη την αποστολή του, αναμιχθείς, πέραν των οικονομικών, εις τα πολιτικά ζητήματα της χώρας».
Η άφιξη στην Ελλάδα, του διευθυντή του «Γραφείου Υποθέσεων Εγγύς και Μέσης Ανατολής» του Αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, Λόι Χέντερσον, στα τέλη Αυγούστου του 1947, και οι πιέσεις που άσκησε εκατέρωθεν, θα οδηγήσουν στην πρώτη κυβέρνηση συνεργασίας των δυο μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας της εποχής εκείνης.
Παραπομπές
1947 08 Κατηγορία:1947 Κ
Βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας
Η Σοφία (Reina Sofía de España, γεννηθείσα Σοφία της Ελλάδας και της Δανίας, Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 1938) υπήρξε βασίλισσα της Ισπανίας ως σύζυγος του βασιλιά Χουάν Κάρλος Α΄ (1975-2014) και έκτοτε κατέχει τον τίτλο της βασιλομήτορος ως μητέρα του σημερινού βασιλιά Φιλίππου ΣΤ΄ της Ισπανίας. Προσφωνείται ακόμη ως Βασίλισσα. Είναι κόρη του βασιλιά Παύλου Α΄ της Ελλάδας και της Φρειδερίκης και αδερφή του Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας.
Πρώτα χρόνια
Η Σοφία Μαργαρίτα Βικτωρία Φρειδερίκη γεννήθηκε στο Παλαιό Ψυχικό, στην Αθήνα, στις 2 Νοεμβρίου 1938. Οι γονείς της ήταν ο Παύλος, και η σύζυγός του, Φρειδερίκη. Ανήκει σε μια από τις παλαιότερες ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένειες δεδομένου ότι και οι δύο γονείς της ήταν απόγονοι της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και του πρίγκιπα Αλβέρτου. Είναι μέλος του Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουρκ-Γκλύκσμπουρκ. Ο αδελφός της Κωνσταντίνος ήταν Βασιλιάς της Ελλάδας έως την κατάργηση της μοναρχίας το 1974.
Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του ζεύγους των τότε πριγκίπων της Ελλάδας (ο πατέρας της έγινε βασιλιάς το 1947). Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στην Αίγυπτο και στην Νότιο Αφρική, γιατί η βασιλική οικογένεια είχε εγκαταλείψει την Ελλάδα κατά την κατάληψή της από τους Γερμανούς. Το 1946 επέστρεψε στην Ελλάδα. Σπούδασε σε κολλέγια της Ελλάδας και της Γερμανίας Βρεφοκομία, Μουσική και Αρχαιολογία. Εκτός από τα ελληνικά μιλάει αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά και γερμανικά.
Ο γάμος με τον Χουάν Κάρλος και η προίκα
Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1961, η πριγκίπισσα Σοφία αρραβωνιάστηκε στη Λωζάνη τον Χουάν Κάρλος, πρίγκιπα των Αστουριών και επίδοξο διάδοχο του ισπανικού θρόνου. Δύο ημέρες αργότερα "υπό αίθριον ουρανόν, ηπίαν φθινοπωρινήν ημέραν και το κλασσικόν αττικόν λυκόφως" η Αθήνα υποδέχτηκε "το ευτυχές πριγκιπικόν ζεύγος και τους γονείς του". Οι δακτύλιοι αρραβώνες ανταλλάχθηκαν στα Ανάκτορα των Αθηνών στις 14 Δεκεμβρίου, ημέρα των 60ων γενεθλίων του βασιλιά Παύλου. Παρόντες 35 πρίγκιπες, η κυβέρνηση και άλλοι επίσημοι.
Οι επερχόμενοι γάμοι της πριγκίπισσας Σοφίας με τον Χουάν Κάρλος της Ισπανίας το Μάιο κατέστησαν πολιτικό πρόβλημα που έφερε σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση Καραμανλή και στάθηκε αφορμή να ψυχρανθούν ακόμη περισσότερο οι σχέσεις των Ανακτόρων με τον πολιτικό κόσμο.
Στις 19 Φεβρουαρίου του 1962 ο υπουργός Οικονομικών Σπύρος Θεοτόκης κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο με το οποίο δινόταν προίκα στη Σοφία ύψους 9.000.000 δρχ. (300.000 δολάρια της εποχής) που απαλλασσόταν από κάθε φορολογία και μπορούσε να μετατραπεί σε συνάλλαγμα.
Στην εισηγητική του έκθεση ο Θεοτόκης επικαλέστηκε "μακροχρόνιον και αδιάλειπτον έθιμον" και ανέφερε επίσης ότι: "Η συμβολή του ελληνικού λαού εις την αποκατάστασιν της βασιλόπαιδος Σοφίας, πρωτίστως προβάλλεται ως ηθική και έμπρακτος συμμετοχή αυτού εις το ευτυχές γεγονός...".
Οι πληροφορίες όμως των ανθρώπων της βρετανικής πρεσβείας στην Αθήνα λένε ότι κανείς δεν πληροφορήθηκε, δημόσια τουλάχιστον, το πραγματικό ύψος της προίκας και υποστηρίζουν ότι 100.000-200.000 χρυσές λίρες βγήκαν από τα ταμεία του κράτους. Στο εμπιστευτικό έγγραφο CE/941/4 της βρετανικής πρεσβείας προς το Υπουργείο Εξωτερικών τονίζεται: "Καθώς ο βασιλικός γάμος είναι άμεσος, το ποσόν της προίκας που θα δοθεί από το δημόσιο ταμείο έχει γίνει ο στόχος του αντιμοναρχικού αισθήματος στην Ελλάδα, που βρίσκεται πάντα στην επιφάνεια".
Στις 21 Φεβρουαρίου έγινε έντονη συζήτηση στη Βουλή για το θέμα της προίκας. Εκπρόσωπος της Ένωσης Κέντρου δήλωσε ότι το κόμμα του δέχεται να δοθεί μόνο κάποιο συμβολικό δώρο, ενώ η Ε.Δ.Α. εξέφρασε την πλήρη αντίθεσή της στον θεσμό. Το Κόμμα Προοδευτικών δήλωσε πως είναι εναντίον του θεσμού, αλλά δεν θα έπρεπε η κατάργηση της προίκας να αρχίσει από την πριγκίπισσα Σοφία.
Η πριγκίπισσα Σοφία παντρεύτηκε τον Χουάν Κάρλος στην Αθήνα στις 14 Μαΐου του 1962. Επιπλέον, μεταστράφηκε στον Ρωμαιοκαθολικισμό και παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της στον ελληνικό θρόνο.
Οι Άγγλοι διπλωμάτες όμως εκτιμούσαν ότι ήταν ατυχής ο χρόνος του βασιλικού γάμου της Σοφίας. Το σημειώνει ο πρεσβευτής σερ Ραλφ Μάρεϊ στο εμπιστευτικό του έγγραφο CE/941/8: "Πολιτικά, ο χρόνος του γάμου ήταν άστοχος και άτυχος. Έγινε αμέσως μετά τους εορτασμούς για τα 60χρονα του βασιλέως Παύλου. Η επέτειος αυτή συγκέντρωσε στην Αθήνα μέλη από βασιλικούς οίκους. Έγιναν πολλές βασιλικές εκδηλώσεις, σε βαθμό που έκαναν τους Έλληνες να γκρινιάζουν για τα έξοδα...".
Ο Μάρεϊ περιγράφει με παραμυθένιους χαρακτηρισμούς τον γάμο της Σοφίας με τον Χουάν Κάρλος και τον παρομοιάζει με τον γάμο του πρίγκιπα Ρενιέ Γ΄ του Μονακό με την Γκρέις Κέλλυ. Για τους γάμους της Σοφίας έφτασαν στην Αθήνα φιλοξενούμενοι της βασιλικής οικογένειας, 32 εν ενεργεία βασιλιάδες και πρίγκιπες και 109 εστεμμένοι ή πρίγκιπες έκπτωτοι.
Η γαλλική εφημερίδα Le Monde έγραψε ότι, ενώ ακόμα και οι κομμουνιστές τηρούσαν έως τότε στάση διακριτική απέναντι στο θρόνο, τώρα "οι Έλληνες βασιλείς έχουν καταστεί αντικείμενο μιας δυσφημιστικής εκστρατείας, η οποία ανησυχεί και τα βασιλικά ανάκτορα και την κυβέρνηση...".
Βασίλισσα της Ισπανίας
Η Ισπανία την εποχή εκείνη ήταν επισήμως Βασίλειο, αλλά με τη θέση του βασιλιά κενή, και τις αρμοδιότητες του αρχηγού κράτους είχε ο στρατηγός Φρανθίσκο Φράνκο. Νόμιμος διάδοχος τότε του ισπανικού θρόνου ήταν ο πατέρας του Χουάν Κάρλος, πρίγκιπας Χουάν των Βουρβόνων. Χουάν Κάρλος και Σοφία, σε αντίθεση με τον πατέρα του Χουάν Κάρλος που ήταν εναντίον του καθεστώτος και κατοικούσε μόνιμα στη Πορτογαλία, ζούσαν στη Μαδρίτη.
Το καθεστώς από το 1947 δεν είχε καθορίσει ποιος ήταν ο διάδοχος και έτσι οι μνηστήρες ήταν πολλοί. Υπήρχε και το ενδεχόμενο να καταργηθεί η μοναρχία, όπως έκανε το στρατιωτικό καθεστώς στη Πορτογαλία. Ο Φράνκο έδωσε στο ζεύγος τον τίτλο πρίγκιπες της Ισπανίας, και όχι το πρίγκιπες της Αστουρίας που έχουν πάντα οι διάδοχοι του ισπανικού θρόνου. Τελικά, ο Φρανθίσκο Φράνκο επέλεξε τον Πρίγκιπα Χουάν Κάρλος, παρακάμπτοντας μια γενιά. Έτσι το 1975, όταν πέθανε ο Φράνκο, η Βασιλεία αποκαταστάθηκε (44 χρόνια μετά την έκπτωση του Βασιλιά Αλφόνσου ΙΓ΄) με την άνοδό του στον Ισπανικό θρόνο (22 Νοεμβρίου 1975) ως Χουάν Κάρλος Α' της Ισπανίας και έτσι η Σοφία έγινε Βασίλισσα της Ισπανίας. Ο πατέρας του Χουάν Κάρλος, αν και δυσαρεστημένος που ο γιος του τον δέχτηκε, αποδέχθηκε τις εξελίξεις για να σωθεί η Δυναστεία.
Ο Βασιλιάς Χουάν Κάρλος προχώρησε αμέσως στον εκδημοκρατισμό της Ισπανίας και το 1977 έγιναν οι πρώτες μετά από 45 χρόνια ελεύθερες εκλογές. Η Σοφία βρισκόταν στην Ελλάδα όταν έγινε το πραξικόπημα της Χούντας το 1967. Από τότε και μέχρι το 1998 δεν επισκέφθηκε ποτέ την Ελλάδα, εκτός για λίγες ώρες στην κηδεία της μητέρας της Φρειδερίκης, τον Φεβρουάριο του 1981. Από την επίσημη επίσκεψη του Ισπανικού Βασιλικού ζεύγους το 1998 και μετά, έχει πυκνώσει τις επίσημες και ιδιωτικές της επισκέψεις. Μαζί της ζει, στα ανάκτορα Θαρθουέλα, η αδελφή της Ειρήνη της Ελλάδας.
Μέχρι την παραίτηση του Χουάν Κάρλος Α΄ είχε τον τίτλο της Καθολικής Συζύγου Καθολικού Μονάρχη, έχοντας έτσι το προνόμιο να εμφανίζεται ενώπιον του Πάπα ντυμένη στα λευκά και όχι στα μαύρα όπως ορίζει η εθιμοτυπία του Βατικανού. Από τις 19 Ιουνίου 2014, κατέχει το αξίωμα της Βασιλομήτορος της Ισπανίας, αφού στον θρόνο ανέβηκε ο γιος της Φίλιππος ΣΤ΄ της Ισπανίας.
Οι συντηρητικές θέσεις της σε κοινωνικά ζητήματα και συγκεκριμένα η εναντίωσή της στον γάμο των ομοφυλοφίλων, στις παρελάσεις των ομοφυλοφίλων και στις εκτρώσεις έχουν επικριθεί και έχουν προκαλέσει αντιδράσεις.
Οικογένεια
Η Σοφία και ο Χουάν Κάρλος απέκτησαν τρία παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Βασιλική Δυναστεία Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας Ελλάδα Σοφια Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ελλάδας και της Δανίας Κατηγορία:Έλληνες ευγενείς Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Πύδνα
Ο όρος Πύδνα μπορεί να αναφέρεται:
Ρενέ Μαγκρίτ
thumb|right|200px|Ρ. Μαγκρίτ, Προσπαθώντας το αδύνατο ([[1928). Λάδι σε καμβά, 106 εκ. x 81 εκ. Ιδιωτική συλλογή.]] Ο Ρενέ Μαγκρίτ (René François Ghislain Magritte) (Λεσίν, 21 Νοεμβρίου 1898 – Βρυξέλλες, 15 Αυγούστου 1967) ήταν Βέλγος ζωγράφος του σουρρεαλισμού, σημαντικός καλλιτέχνης με επιρροές από τον ντανταϊσμό.
Βιογραφία
Ο Μαγκρίτ γεννήθηκε στην πόλη Λεσίν (Lessines) και ήταν γιος εύπορου βιοτέχνη. Καθοριστικό ρόλο στην πορεία του έπαιξαν η τέχνη του Τζόρτζιο ντε Κίρικο αλλά και τραυματικά παιδικά του βιώματα (το 1912, όταν ήταν 14 ετών, η μητέρα του αυτοκτόνησε στον ποταμό Σαμπρ).
Σπουδές
Σπούδασε για δύο χρόνια στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών, από το 1916 έως το 1918. Εκεί γνωρίστηκε με την Ζωρζέτ Μπερζέ με την οποία παντρεύτηκε το 1922.
Ο Μαγκρίτ δούλεψε σε εργοστάσιο που κατασκεύαζε ταπετσαρίες, και σχεδίαζε αφίσες και διαφημίσεις μέχρι το 1926. Τότε υπέγραψε συμβόλαιο με την Galerie la Centaure των Βρυξελλών, γεγονός που του επέτρεψε να ασχολείται συνέχεια με την ζωγραφική.
Οι πρώτες δημιουργίες
Το 1926, ο Μαγκρίτ ζωγράφισε τον πρώτο του σουρρεαλιστικό πίνακα, Le jockey perdu, και έκανε την πρώτη του έκθεση στις Βρυξέλλες το 1927. Οι κριτικοί τού επιτέθηκαν μαζικά. Απογοητευμένος με την αποτυχία, μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έγινε φίλος με τον Αντρέ Μπρετόν και έγινε μέλος της ομάδας των σουρρεαλιστών.
Όταν η Galerie la Centaure έκλεισε και τα εισοδήματα από το συμβόλαιο σταμάτησαν, ο Μαγκρίτ επέστρεψε στις Βρυξέλλες και εργάστηκε στη διαφήμιση. Κατόπιν, έφτιαξε με τον αδελφό του ένα πρακτορείο με το οποίο έβγαζαν τα προς το ζην.
Την εποχή της γερμανικής κατοχής του Βελγίου κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρέμεινε στις Βρυξέλλες, χάνοντας την επαφή με τον Μπρετόν. Εκείνη την εποχή αποκήρυξε την βία και την απαισιοδοξία των προηγουμένων έργων του, αν και αργότερα επέστρεψε στα ίδια θέματα.
Η τεχνοτροπία του
Ο Ρενέ Μαγκρίτ ήταν ένας αριστοτεχνικός ζωγράφος και υπήρξε μία από τις πιο ιδιότυπες και χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του ευρωπαϊκού σουρεαλισμού. Πρώην σχεδιαστής αφισών και διαφημίσεων, δημιούργησε πολύ εντυπωσιακά έργα, τοποθετώντας συχνά οικεία αντικείμενα σε ασυνήθιστα περιβάλλοντα. Πίστευε απόλυτα ότι το "μη πραγματικό είναι το κέλυφος του πραγματικού" και πάνω σε αυτή την πεποίθηση ύφανε τη ζωή και την τέχνη του. Αναζητούσε πάντα το παράξενο και το ασύνηθες, συνδυάζοντας απίθανα μεταξύ τους πράγματα τα οποία απέδιδε με ρεαλιστικό τρόπο. Έτσι στα έργα του μπορεί κανείς να δει ένα κλουβί και μέσα ένα αυγό ή ένα ποτήρι νερό πάνω σε μία ομπρέλα. Στους πίνακές του επιδίωκε να αποκαλύψει τις πολλαπλές όψεις της πραγματικότητας δημιουργώντας εξωπραγματική ατμόσφαιρα με την χρήση ονειρικών και υπερλογικών στοιχείων.
Στα έργα του συχνά παραθέτει συνηθισμένα αντικείμενα, ή κάποιο ασυνήθιστο πλαίσιο, δίνοντας νέες ερμηνείες σε γνωστά αντικείμενα. Η χρήση αντικειμένων διαφορετικά απ' ό,τι φαίνονται, είναι χαρακτηριστική στο έργο του Η προδοσία των εικόνων (La trahison des images), όπου μία πίπα καπνιστή παρουσιάζεται σαν μοντέλο για διαφήμιση μαγαζιού εμπορίας καπνού. Κάτω από την πίπα ο Μαγκρίτ έγραψε την φράση «Αυτό δεν είναι μία πίπα» («Ceci n'est pas une pipe»), που μοιάζει με οξύμωρο, αλλά σημαίνει πως η ζωγραφιά δεν είναι αυτό που φαίνεται. Στο βιβλίο του Αυτό δεν είναι μία πίπα, ο Γάλλος κριτικός Μισέλ Φουκώ αναλύει την ζωγραφική του πίνακα του Μαγκρίτ και αυτό το παράδοξο.
Η τέχνη του Μαγκρίτ δείχνει ένα πιο αντιπροσωπευτικό ύφος του σουρρεαλισμού σε σύγκριση με το «αυτόματο» ύφος που συναντάται σε έργα καλλιτεχνών όπως ο Χουάν Μιρό. Εκτός από φανταστικά στοιχεία, το έργο του είναι συχνά πνευματώδες και διασκεδαστικό. Επίσης ζωγράφισε μια σειρά σουρρεαλιστικής εκδοχής άλλων γνωστών πινάκων.
Στις ΗΠΑ εκτέθηκαν τα έργα του στη Νέα Υόρκη το 1936 και ξανά στην ίδια πόλη σε δύο εκθέσεις, το 1965 στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης και το 1992 στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Τέχνης.
Ο Μαγκρίτ είχε κοινές πολιτικές απόψεις με τα περισσότερα μέλη του υπερρεαλιστικού κινήματος, αφού δήλωνε κομμουνιστής. Το 1929 εντάχτηκε στο Κομμουνιστικό κόμμα Βελγίου, από το οποίο αποχώρησε μετά από μόλις λίγους μήνες. Είχε ενταχθεί και αποχωρήσει από το κομμουνιστικό κόμμα αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ζωής του, λόγω διαφωνιών σχετικά με τις κομματικές αφίσες. Υπήρξε επίσης αγνωστικιστής μέχρι το τέλος της ζωής του.
Το τέλος
Ο Μαγκρίτ πέθανε από καρκίνο στις 15 Αυγούστου του 1967, σε ηλικία 69 ετών, και τάφηκε στο νεκροταφείο Σάαρμπεκ (Schaarbeek) των Βρυξελλών.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτοι είναι οι πίνακες που χρονολογούνται στην περίοδο (1927-1930), συμπεριλαμβανομένων των έργων Ο μυστικός παίκτης (1927) και Πρόσωπο που διαλογίζεται πάνω στην τρέλα (1928). Εκείνη την εποχή, ο Ρενέ Μαγκρίτ ζούσε στο Παρίσι και ζωγράφιζε έναν καμβά περίπου την ημέρα. Εντυπωσιακοί πίνακες που ζωγράφισε την περίοδο που έμενε στις Βρυξέλλες είναι το απόκοσμο Κτήμα του Αρνχάιμ καθώς και η μελαγχολική Γεύση των δακρύων (1948).
Έργα του Μαγκρίτ φιλοξενούνται επίσης στο Μουσείο Γκρούνινγκε στη Μπρυζ και στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας (Μαντάμ Ρεκαμιέ, 1967).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι ζωγράφοι Κατηγορία:Υπερρεαλισμός
Διονύσιος Δ΄ Μουσελίμης
Ο Διονύσιος Δ΄ Μουσελίμης (κατά κόσμον Δημήτριος Κομνηνός, ... - 23 Σεπτεμβρίου 1696) διετελεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως πέντε φορές στα τέλη του 17ου αιώνα.