cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμερικανική Μαφία
Εποχή Ποτοαπαγόρευσης
Στις 16 Ιανουαρίου 1919, η ποτοαπαγόρευση ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την 18η τροπολογία του συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών που καθιστούσε παράνομη την παραγωγή, μεταφορά ή πώληση αλκοόλ. Παρά τις απαγορεύσεις αυτές, υπήρχε ακόμη πολύ υψηλή ζήτηση από το κοινό. Αυτό δημιούργησε μια ατμόσφαιρα που ανέχονταν το έγκλημα ως μέσο παροχής αλκοόλ στο κοινό, ακόμη και μεταξύ των πολιτικών της αστυνομίας και της πόλης. Δεν σχετίζεται ρητά με την εμπλοκή της Μαφίας, το ποσοστό δολοφονιών κατά τη διάρκεια της Εποχής της Ποτοαπαγόρευσης αυξήθηκε από 6,8 ανά 100.000 άτομα σε 9,7 και εντός των πρώτων τριών μηνών που προχώρησαν στη δέκατη όγδοη τροπολογία, και κλεμμένο μισό εκατομμύριο δολάρια σε αυθεντικό ουίσκι από κυβερνητικές αποθήκες. Τα κέρδη που θα μπορούσαν να έχουν από την πώληση και τη διανομή αλκοόλ άξιζαν τον κίνδυνο ποινικής δίωξης από την κυβέρνηση, η οποία είχε μια δύσκολη στιγμή να επιβάλει την απαγόρευση. Υπήρχαν πάνω από 900.000 περιπτώσεις διακίνησης ποτών που στάλθηκαν στα σύνορα των πόλεων των ΗΠΑ. Οι εγκληματικές συμμορίες και πολιτικοί είδαν την ευκαιρία να κάνουν περιουσίες και άρχισαν να στέλνουν μεγαλύτερες ποσότητες αλκοόλ σε πόλεις των ΗΠΑ. Η πλειοψηφία του αλκοόλ εισήχθη από τον Καναδά, την Καραϊβική και τις αμερικανικές μεσοδυτικές πολιτείες, όπου αποστακτήρια παρασκεύαζαν παράνομο αλκοόλ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ο Μπενίτο Μουσολίνι πήρε τον έλεγχο της Ιταλίας και κύματα Ιταλών μεταναστών κατέφυγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα μέλη της Σικελικής μαφίας κατέφυγαν επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς ο Μουσολίνι κατέστρεψε τις δραστηριότητες της Μαφίας στην Ιταλία. Οι περισσότεροι Ιταλοί μετανάστες κατοικούσαν σε πολυκατοικίες. Ως τρόπος να ξεφύγουν από τον κακό τρόπο ζωής, ορισμένοι Ιταλοί μετανάστες επέλεξαν να ενταχθούν στην Αμερικανική μαφία.
Η μαφία εκμεταλλεύτηκε την ποτοαπαγόρευση και άρχισε να πωλεί παράνομο αλκοόλ. Τα κέρδη αυτά ξεπέρασαν κατά πολύ τα παραδοσιακά εγκλήματα της προστασίας, του εκβιασμού, του τζόγου και της πορνείας. Η ποτοαπαγόρευση επέτρεψε στις οικογένειες της μαφίας να κάνουν μεγάλες περιουσίες.
Καθώς η απαγόρευση συνεχίστηκε, οι ισχυρές συμμορίες κυριαρχούσαν στο οργανωμένο έγκλημα στις αντίστοιχες πόλεις τους, δημιουργώντας την οικογενειακή δομή κάθε πόλης. Η βιομηχανία της παράνομης εμφιάλωσης αλκοολούχων ποτών οργάνωσε τα μέλη αυτών των συμμοριών προτού διακριθούν ως τις γνωστές οικογένειες σήμερα. Η νέα βιομηχανία απαίτησε από όλα τα μέλη της σε όλα τα διαφορετικά επίπεδα απασχόλησης, όπως αφεντικά, δικηγόροι, φορτηγά, ακόμη και απλά μέλη να εξαλείψουν τους ανταγωνιστές τους μέσω απειλών και βίας. Οι συμμορίες έκλεβαν τις αποστολές αλκοόλ του άλλου, αναγκάζοντας τους αντιπάλους να τους πληρώνουν για «προστασία» για να αφήσουν τις επιχειρήσεις τους μόνες, και οι ένοπλοι φρουροί σχεδόν πάντοτε συνόδευαν τα φορτηγά που παρέδιδαν τα ποτά.
Η Επιτροπή
Μέχρι τα μέσα του αιώνα, υπήρχαν 26 επίσημες οικογένειες εγκλημάτος της μαφίας που είχαν εγκριθεί από την Επιτροπή, καθεμία από αυτές είχε έδρα σε διαφορετική πόλη (εκτός από τις πέντε οικογένειες που είχαν όλες έδρα στη Νέα Υόρκη). Κάθε οικογένεια λειτουργούσε ανεξάρτητα από τις άλλες και γενικά είχε τον αποκλειστικό έλεγχο στην επικράτεια της. Σε αντίθεση με την παλαιότερη γενιά του «Μουστάς Πιτ», όπως ο Μαραντζάνο και ο Μασερία, οι οποίοι συνήθως δούλευαν μόνο με Ιταλούς συναδέλφους, οι «Νεοτούρκοι» με επικεφαλής τον Λουτσιάνο ήταν πιο ανοιχτοί στη συνεργασία με άλλες ομάδες, κυρίως τις Εβραίο- Αμερικανικές εγκληματικές συμμορίες για την επίτευξη μεγαλύτερων κερδών. Η μαφία αναπτύχθηκε ακολουθώντας ένα αυστηρό σύνολο κανόνων που προέρχονταν από τη Σικελία που απαιτούσαν μια οργανωμένη ιεραρχική δομή και έναν κώδικα σιωπής (ομερτά) που απαγόρευε στα μέλη της να συνεργάζονται με την αστυνομία. Η μη τήρηση οποιουδήποτε από αυτούς τους κανόνες τιμωρούνταν με θάνατο.
Η άνοδος της εξουσίας που απέκτησε η Μαφία κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης θα συνεχιζόταν πολύ αφότου το αλκοόλ έγινε νόμιμο ξανά. Οι εγκληματικές αυτοκρατορίες που είχαν επεκταθεί με τα λεηλατημένα χρήματα θα έβρισκαν άλλους δρόμους για να συνεχίσουν να κερδίζουν μεγάλα χρηματικά ποσά. Όταν το αλκοόλ έπαψε να απαγορεύεται το 1933, η μαφία διαφοροποίησε τις εγκληματικές δραστηριότητές της για δημιουργία κερδών για να συμπεριλάβει (τόσο παλιές όσο και νέες): παράνομες δραστηριότητες τυχερών παιχνιδιών, τοκογλυφία, εκβιασμούς, προστασία, διακίνηση ναρκωτικών και εκβιασμό εργασίας μέσω του ελέγχου σε εργατικά συνδικάτα. Στα μέσα του 20ού αιώνα, η μαφία φήμη ότι είχε διεισδύσει σε πολλές συνδικαλιστικές οργανώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, κυρίως στην Ένωση Οδηγών Φορτηγών (Teamsters) και τη Διεθνή Ένωση Λιμενεργατών (International Longshoremen's Association). Αυτό επέτρεψε στις οικογένειες εγκλήματος να εισχωρήσουν σε πολύ επικερδείς νόμιμες επιχειρήσεις, όπως τις κατασκευές, τις κατεδαφίσεις, τη διαχείριση απορριμμάτων, τις μεταφορές και τα λιμάνια όπως επίσης και στη βιομηχανία ενδυμάτων. Επιπλέον, θα μπορούσαν να ελέγχουν τα ταμεία πρόνοιας και συντάξεων των συνδικάτων, να εκβιάζουν τις επιχειρήσεις με απειλές για απεργίες των εργαζομένων και να συμμετάσχουν σε υποθέσεις δημοπρασιών. Στη Νέα Υόρκη, τα περισσότερα κατασκευαστικά έργα δεν μπορούσαν να εκτελεστούν χωρίς την έγκριση των πέντε οικογενειών. Στις προβλήτες και στις βάσεις φόρτωσης των βιομηχανιών, η μαφία δωροδοκούσε τα μέλη της ένωσης για να τους δώσει πληροφορίες για πολύτιμα αντικείμενα που υπήρχαν. Στη συνέχεια, οι μαφιόζοι θα έκλεβαν αυτά τα προϊόντα και θα τα πωλούσαν.
Ο Μέγερ Λάνσκι εισήλθε στη βιομηχανία του τζόγου στην Κούβα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, ενώ η μαφία είχε ήδη ασχοληθεί με την εξαγωγή κουβανικής ζάχαρης και ρούμι. Όταν ο φίλος του Φουλχένσιο Μπατίστα έγινε πρόεδρος της Κούβας το 1952, αρκετά αφεντικά της Μαφίας κατάφεραν να κάνουν νόμιμες επενδύσεις σε νόμιμα καζίνο. Μια εκτίμηση του αριθμού των καζίνο που κατείχαν οι μαφιόζοι δεν ήταν λιγότερο από 19. Ωστόσο, όταν ο Μπατίστα ανατράπηκε μετά την κουβανική επανάσταση, ο διάδοχός του Φιντέλ Κάστρο απαγόρευσε τις αμερικανικές επενδύσεις στη χώρα, τερματίζοντας την παρουσία της μαφίας στην Κούβα. Το Λας Βέγκας θεωρήθηκε ως «ανοιχτή πόλη» όπου κάθε οικογένεια μπορεί να δραστηριοποιηθεί. Μόλις η Νεβάδα νομιμοποίησε τον τζόγο, οι μαφιόζοι γρήγορα επωφελήθηκαν και η βιομηχανία των καζίνο έγινε πολύ δημοφιλής στο Λας Βέγκας. Από τη δεκαετία του 1940, οι οικογένειες της μαφίας από τη Νέα Υόρκη, το Κλίβελαντ, το Κάνσας Σίτι, το Μιλγουόκι και το Σικάγο είχαν συμφέροντα στα καζίνο του Λας Βέγκας. Πήραν δάνεια από το συνταξιοδοτικό ταμείο των Teamsters, μια ένωση που ήλεγχαν αποτελεσματικά και χρησιμοποίησαν νόμιμους επιχειρηματίες ως βιτρίνα για την κατασκευή νέων καζίνο. Όταν τα χρήματα έμπαιναν στην αίθουσα καταμέτρησης, οι μαφιόζοι υπεξαιρούσαν τα μετρητά πριν καταγραφούν και έπειτα τα έδιναν στα αντίστοιχα αφεντικά τους. Αυτά τα χρήματα δεν καταγράφηκαν ποτέ, αλλά το ποσό εκτιμάται σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια.
Λειτουργώντας στο παρασκήνιο η μαφία αντιμετώπισε μικρή ενόχληση από την επιβολή του νόμου. Οι τοπικές υπηρεσίες επιβολής του νόμου δεν είχαν τους πόρους ή τις γνώσεις για την αποτελεσματική καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος που διαπράχθηκε από μια μυστική κοινωνία που δεν γνώριζαν ότι υπήρχε. Πολλοί άνθρωποι εντός των αστυνομικών δυνάμεων και των δικαστηρίων απλώς δωροδοκήθηκαν, ενώ ο εκφοβισμός των μαρτύρων ήταν επίσης συχνός. Το 1951, μια επιτροπή της Γερουσίας των ΗΠΑ η Επιτροπή Κεφόβερ αποφάσισε ότι μια «απαίσια εγκληματική οργάνωση», γνωστή ως Κόζα Νόστρα, λειτουργούσε στο έθνος. Πολλοί ύποπτοι μαφιόζοι κλήθηκαν για ανάκριση, αλλά πολύ λίγοι κατέθεσαν και κανένας από αυτούς δεν έδωσε σημαντικές πληροφορίες. Το 1957, η αστυνομία της Νέας Υόρκης αποκάλυψε μια συνάντηση και συνέλαβε σημαντικές προσωπικότητες από όλη τη χώρα στο Απαλάχιαν της Νέας Υόρκης. Η εκδήλωση (που ονομάστηκε Σύσκεψη των Απαλάχιων) ανάγκασε το FBI να αναγνωρίσει το οργανωμένο έγκλημα ως ένα σοβαρό πρόβλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο η επιβολή του νόμου το διερευνούσε. Το 1963, ο Τζο Βαλάτσι έγινε το πρώτο μέλος της μαφίας που αναγνώρισε τα αποδεικτικά στοιχεία του κράτους και παρείχε λεπτομερείς πληροφορίες για τις εσωτερικές λειτουργίες και τα μυστικά της Κόζα Νόστρα. Το πιο σημαντικό, είναι ότι αποκάλυψε την ύπαρξη της μαφίας στον νόμο, ο οποίος επέτρεψε το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών να ξεκινήσει μια επιθετική επιχείρηση κατά του Εθνικού Συνδικάτου Εγκλήματος της μαφίας. Μετά την κατάθεση του Βαλάτσι, η μαφία δεν μπορούσε πλέον να λειτουργεί πλήρως στο παρασκήνιο. Το FBI κατέβαλε πολύ περισσότερη προσπάθεια και πόρους για την έρευνα σε οργανωμένα εγκληματικά συνδικάτα σε εθνικό επίπεδο και δημιούργησε τοπικά γραφεία σε διάφορες πόλεις. Ωστόσο, ενώ όλα αυτά δημιούργησαν μεγαλύτερη πίεση στην μαφία, δεν έκανε τίποτα για να περιορίσει τις εγκληματικές τις δραστηριότητες με χαρισματικούς γκάνγκστερ, όπως ο Τζον Γκότι, ο Μάικλ Φραντσίζ και ο Σάμι Γκράβανο να βρίσκονται στο προσκήνιο. Όμως αυξήθηκαν σημαντικά οι πληροφοριοδότες (ο Γκράβανο κατέθεσε εναντίον του Γκότι και ο Φραντσίζ άφησε πίσω του το οργανωμένο έγκλημα). Η ουσιαστική επιτυχία έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν το FBI μπόρεσε να απαλλάξει τα καζίνο του Λας Βέγκας από τον έλεγχο της Μαφίας και έκανε μια αποφασιστική προσπάθεια για να χαλαρώσει την ισχυρή πίεση της μαφίας στα εργατικά συνδικάτα.
Κατάλογος εγκληματικών οικογενειών της Αμερικανικής Μαφίας
Ακολουθεί ένας κατάλογος εγκληματικών οικογενειών της Αμερικανικής Μαφίας και οι κύριες περιοχές τους :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανική μαφία Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις
Έμβλημα του Κουβέιτ
thumb|right|Το έμβλημα του Κουβέιτ. Το έμβλημα του Κουβέιτ (αραβικά شعار الكويت) καθιερώθηκε το 1962 και αποτελειται από ένα θυρεό με το σχέδιο της σημαίας με χρώματα και με ένα γεράκι με ανοικτές φτερούγες να είναι ενσωματωμένο. Το πτηνό κρατάει έναν δίσκο, που περιέχει ένα πλεούμενο (dhow) το οποίο φέρει την πλήρη και επίσημη ονομασία (στα αραβικά) της χώρας. Στο κάτω μέρος του θυρεού βρίσκεται η Σημαία του Κουβέιτ.
Το σκάφος τύπου ντάου (dhow) αποτελεί σύμβολο της ναυτικής παράδοσης της χώρας και απαντά επίσης στο Εθνόσημο του Κατάρ και στο Εθνόσημο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Το γεράκι είναι σύμβολο της γενεάς Μπανού Κουράις, στην οποία ανήκε ο Προφήτης Μωάμεθ και απαντά εξίσου σε εθνικά σύμβολα άλλων αραβικών χωρών.
Το προηγούμενο εθνόσημο είχε ένα γεράκι με δύο σταυρωτές σημαίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουβέιτ Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Κουβέιτ
Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ
Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ. Εδώ αναφέρονται οι 20 μεγαλύτερες πόλεις και κωμοπόλεις του Ελ Σαλβαδόρ ανά πληθυσμό:
Δείτε επίσης
Ελ Σαλβαδόρ
Γεώργιος Βεργίκιος
Ο Γεώργιος Βεργίκιος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα. Φαίνεται ότι ήταν συγγενής του Άγγελου. Στην Βιβλιοθήκη του Δουβλίνου φυλάγεται το εξής χειρόγραφο: «Μιχαήλ του Ζυγίζου εξήγησις κατά πλάτος εις τον Θουκυδίδην κατά λέξιν και κατά νούν, παρά του εντίμου Γεωργίου του Βερκικίου (sic)».
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Λεοπόλδος της Λωρραίνης
Ο Λεοπόλδος (γερμ. Luitpold, Ίνσμπρουκ 11 Σεπτεμβρίου 1679 - Λωρραίνη, 27 Μαρτίου 1729) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1690-1729).
Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Ελισάβετ Καρλόττα των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης, παιδιά του ήταν:
Παραπομπές
Λεοπόλδος
Ντέιβιντ Τόμλινσον
Ο Ντέιβιντ Τόμλινσον (David Cecil MacAlister Tomlinson, 7 Μαΐου 1917 - 24 Ιουνίου 2000) ήταν Άγγλος ηθοποιός και κωμικός. Περισσότερο γνωστός, όμως, είναι για ρόλους που ερμήνευσε σε ταινίες της Disney, όπως τον Τζωρτζ Μπανκς στο Μαίρη Πόππινς, ή τον Εμέλιους Μπράουν στο Μάγισσες και Σκουπόξυλα. Η καριέρα του στο θέατρο ξεκίνησε σε ερασιτεχνικές παραστάσεις, ενώ το ντεμπούτο το στον κινηματογράφο το έκανε το 1940 με την ταινία Quiet Wedding. Η καριέρα του διεκόπη γρήγορα καθώς εντάχθηκε στην Βρετανική Βασιλική Αεροπορία και στάλθηκε στον Καναδά ως εκπαιδευτής, εκεί γύρισε και τρεις ταινίες.
Ο Τόμλινσον πέθανε στον ύπνο του, καθώς νοσηλευόταν στο King Edward VII's Hospital, στις 04.00, στις 24 Ιουνίου το 2000, αφού πρώτα υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Άρνος
Ο Άρνος ή Άρνο (ιταλικά: Arno) είναι ποταμός της κεντρικής Ιταλίας, ο οποίος διαρρέει την Τοσκάνη. Έχει μήκος 241 χιλιόμετρα και είναι ο μεγαλύτερος της περιοχής.
Ο ποταμός πηγάζει στο όρος Φαλτερόνα, στην περιοχή Καζετίνο στα Απέννινα και αρχικά σχηματίζει μια καμπύλη προς το νότο. Κοντά στο Αρέτσο ο ποταμός παίρνει κατεύθυνση προς τη δύση και αφότου περάσει από τη Φλωρεντία, την Έμπολι και την Πίζα, εκβάλει στη Θάλασσα της Λιγουρίας στη Μαρίνα ντι Πίζα. Στη Φλωρεντία περνάει κάτω από τις γέφυρες Πόντε Βέκιο και Σάντα Τρινίτα, του Μπαρτολομέο Αμμαννάτι. Οι μεγαλύτεροι παραπόταμοί του είναι ο Σιέβε, με μήκος 60 χιλιόμετρα και ο Μπισέντσιο, με μήκος 49 χιλιόμετρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ποταμοί της Τοσκάνης
Μύλοι του Γουαδαλκιβίρ
μικρογραφία|Μύλος Albolafia Οι μύλοι του Γουαδαλκιβίρ είναι μύλοι στον ποταμό Γουαδαλκιβίρ στην Κόρδοβα της Ισπανίας. Στις 30 Ιουνίου 2009 ανακηρύχθηκαν μνημεία Ανδαλουσιανής Ιστορικής Κληρονομιάς. Βρίσκονται στο ιστορικό κέντρο της Κόρδοβας και είναι ότι έχει απομείνει από τα εμβληματικά μεσαιωνικά κτίρια, τα οποία έχουν διαφόρους βαθμούς ζημιάς. Μερικοί μύλοι αποκαταστάθηκαν και χρησιμοποιούνται πολιτιστικούς και τουριστικούς σκοπούς, όπως ο Μύλος της Ευτυχίας (Molino de la Alegría) όπου στεγάζεται το μουσείο παλαιοβοτανικής και βρίσκεται μέσα στο Βασιλικό Βοτανικό Κήπο της Κόρδοβας.
Μύλος Albolafia
Ο μύλος Albolafia (Molino de la Albolafia ), επίσης γνωστός και ως μύλος Kulaib είναι βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Γουαδαλκιβίρ, κοντά στη ρωμαϊκή γέφυρα της Κόρδοβας. Χρονολογείται από τη ρωμαϊκή εποχή και λειτουργούσε ως αλευρόμυλος. Ο Αμπντ-Αρ-Ραχμάν Β'τον 14ο αιώνα τον μετέτρεψε ώστε να μεταφέρει νερό στο γειτονικό παλάτι (Αλκαζάρ). Αργότερα, το 1492, η Ισαβέλλα Α΄ κατά την παραμονή της στο Αλκαζάρ, αφαίρεσε τον τροχό επειδή την ενοχλούσε ο θόρυβος. Ο μύλος Albolafia έχει ιστορική σημασία γιατί ήταν ο πρώτος στην Ευρώπη, όπου κατασκευάζονταν χαρτί απ' ευθείας και όχι εισαγόμενο από την Κίνα.
Μύλος της Ευτυχίας
μικρογραφία|δεξιά|Μύλος της Ευτυχίας Ο μύλος της Ευτυχίας (Molino de la Alegría) βρίσκεται κοντά στη γέφυρα του San Rafael στη δεξιά όχθη του ποταμού Γουαδαλκιβίρ, μέσα στον Βοτανικό Κήπο της Κόρδοβας. Είναι κτισμένος ανάμεσα σε δυο κανάλια και έχει 3 ορόφους. Στις 11 Ιουλίου 2002, αποκαταστάθηκε και προσαρμόστηκε από τον αρχιτέκτονα Juan Cuenca ώστε να λειτουργεί ως μουσείο παλαιοβοτανικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ανδαλουσία Κατηγορία:Κόρδοβα
Good Bye, Lenin!
Το Good Bye Lenin! είναι δραματική-κωμική κινηματογραφική ταινία, γερμανικής παραγωγής, που προβλήθηκε παγκόσμια το 2003. Πολλοί θεωρούν πως έχει στοιχεία οσταλγίας (όρος που περιγράφει την νοσταλγία για την Ανατολική Γερμανία όπως ήταν πριν την ένωση των δύο Γερμανιών). Σκηνοθέτης της είναι ο Βόλφγκανγκ Μπέκερ, ενώ πρωταγωνιστούν οι Ντάνιελ Μπρουλ, Κάτριν Ζας, Chulpan Khamatova, Maria Simon and Florian Lukas. Την μουσική της ταινίας έγραψε ο Γιάν Τιρσέν.
Κέρδισε έξι βραβεία, μεταξύ αυτών και εκείνο Καλύτερης Ταινίας για το 2003, στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου, καθώς επίσης και άλλα εννέα γερμανικά. Ακόμα ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και για το βραβείο Όσκαρ της ίδιας κατηγορίας.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Sony Pictures Classics Κατηγορία:Πολιτικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο
Μιλγουόκι Μπακς
Οι Μιλγουόκι Μπακς (αγγλικά: Milwaukee Bucks) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Μιλγουόκι των ΗΠΑ. Είναι μέλος της Κεντρικής Κατηγορίας της Ανατολικής Περιφέρειας της Εθνικής Καλαθοσφαιρικής Ομοσπονδίας (NBA). Οι Μπακς ιδρύθηκαν το 1968 ως ομάδα επέκτασης και αγωνίζονται στο γήπεδο Fiserv Forum χωρητικότητας 17.341 ατόμων.
Ο πρώην γερουσιαστής Χερμπ Κολ ήταν ο ιδιοκτήτης της ομάδας, ωστόσο στις 16 Απριλίου 2014 επιχειρηματίες με επικεφαλής τους Ουές Ίντενς και Μαρκ Λάσρι αγόρασαν το πλειοψηφικό πακέτο του συλλόγου, με τον Τζιμ Μπόιλαν ως επικεφαλής προπονητής και τον Τζον Χάμοντ ως γενικό διευθυντή. Οι Μπακς έχουν κερδίσει δύο πρωταθλήματα το 1971 και το 2021, τρεις τίτλους περιφέρειας (1971, 1974, 2021), καθώς και δεκαεπτά τίτλους κατηγορίας (1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 2001, 2019, 2020, 2021, 2022). Σημαντικοί παίκτες που έχουν αγωνιστεί με την ομάδα είναι οι: Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, Σίντει Μόνκριφ, Όσκαρ Ρόμπερτσον, Μπομπ Λανιέρ, Ρέι Άλλεν, Άντριου Μπόγκουτ, Μάικλ Ρεντ, Τζον ΜακΓκλόκιν και Γιάννης Αντετοκούνμπο.
Λογότυπα
Ακολουθούν τα λογότυπα του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
Γήπεδα
μικρογραφία|238px|Fiserv Forum
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1968
Αύρα Έβρου
Η Αύρα είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου με υψόμετρο 210 μέτρα. Μέχρι το 1920, κατά την προσάρτηση της περιοχής στην Ελλάδα, ονομαζόταν Χασανλάρ.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Αύρα βρίσκεται προς τα παράλια του Θρακικού πελάγους και τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, σε απόσταση 25 χλμ. Δ.-ΒΔ. της Αλεξανδρούπολης και 36 χλμ. ΝΑ. από την Κομοτηνή. Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα στους οικισμούς Δίκελλα (Ν.), Μεστή (ΒΔ.) και Συκορράχη (Β.-ΒΑ.). Δυτικά και δίπλα του χωριό περνάει η Εγνατία Οδός, ανατολικά είναι οι βιότοποι Κίρκης και νότια ο αρχαιολογικός χώρος Μεσημβρίας - Ζώνης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης (1920), το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Συκαράγης (Συκορράχης). Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Συκορράχη, την Ατάρνη, την Κόμαρο, τη Μέστη και το Πέραμα αποτελούν την τοπική κοινότητα Συκορράχης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αλεξανδρούπολης του Δήμου Αλεξανδρούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 135 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Πολιτική της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Το Πολιτικό Σύστημα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Τα μέλη της κυβέρνησης εκλέγονται δημοκρατικά με γενικές εκλογές ανά τετραετία. Ο αρχηγός του κράτους της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι ένα τριμελές Προεδρείο, που αποτελείται από έναν Βόσνιο, έναν Σέρβο και έναν Κροάτη. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από το Υπουργικό Συμβούλιο, που έχει 9 Υπουργεία και έναν Πρωθυπουργό. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι το διθάλαμο νομοθετικό σώμα της χώρας, το οποίο αποτελείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, που έχει 42 έδρες, και τη Βουλή των Λαών, που έχει 15 έδρες που μοιράζονται ισότιμα μεταξύ των τριών συστατικών εθνών της Ομοσπονδίας (Βόσνιοι, Κροάτες, Σέρβοι). To Σύνταγμα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι το ανώτατο νομικό έγγραφο της χώρας.
Κατόπιν της συμφωνίας του Ντέιτον (1995), η Βοσνία και Ερζεγοβίνη διαιρέθηκε σε δύο Οντότητες - την Ομοσπονδία Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και την Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας.
H Ομοσπονδία Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι ομοσπονδιακό κράτος, με πρωτεύουσα το Σεράγεβο. Τα μέλη της κυβέρνησης εκλέγονται δημοκρατικά με γενικές εκλογές ανά τετραετία. Επικεφαλής της κυβέρνησης είναι ο ομοσπονδιακός Πρόεδρος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρωθυπουργό και 16 Υπουργεία. Το Κοινοβούλιο της Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι το διθάλαμο νομοθετικό σώμα της ομοσπονδίας, το οποίο αποτελείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, που έχει 98 έδρες, και τη Βουλή των Λαών, που έχει 58 έδρες που μοιράζονται ισότιμα μεταξύ των τριών συστατικών εθνών της Ομοσπονδίας (Βόσνιοι, Κροάτες, Σέρβοι). Η Ομοσπονδία Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι πολιτικά διαιρεμένη σε 10 καντόνια, που είναι τα κράτη μέλη της ομοσπονδίας. Κάθε καντόνι έχει δική του κυβέρνηση, με πρωθυπουργό και υπουργικό συμβούλιο.
Η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας έχει πρωτεύουσα την Μπάνια Λούκα. Τα μέλη της κυβέρνησης εκλέγονται δημοκρατικά με γενικές εκλογές ανά τετραετία. Επικεφαλής της κυβέρνησης είναι ο Πρόεδρος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρωθυπουργό και 16 Υπουργεία. Η Εθνοσυνέλευση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα του κράτους, το οποίο έχει 83 έδρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Σοφία ...Ορθή
Παραγωγή
Ο 1ος κύκλος της σειράς αποτελείται από 16 επεισόδια. Ο 2ος κύκλος αποτελείται απο 36 επεισόδια. Στο 17ο επεισόδιο, το πρώτο του 2ου κύκλου, αποχώρησαν ο Κώστας Παληός, ο Νίκος Γκαϊτατζής και ο Κωστής Γουλιάς από το τιμ των γιατρών του νοσοκομείου και προστέθηκαν ο Νίκος Γαροφάλλου, η Κέλλυ Ελευθερίου, Ο Γιώργος Γιανναράκος και ο Μπάμπης Κλαλιώτης στους ρόλους των νέων γιατρών και ο Γιώργος Δουρής ως υδραυλικός-γιατρός. Αποχώρησε επίσης η Εβελίνα Παπούλια και το επόμενο μοντέλο υποδύθηκε η Φωτεινή Γεωργαντά.
Εξωτερικές πηγές
Σοφία Ορθή Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Ανθή Καραγιάννη
Η Ανθή Καραγιάννη (γεν. 1981 στην Καβάλα) είναι Ελληνίδα παραολυμπιονίκης και παγκόσμια πρωταθλήτρια στίβου, στους αγώνες δρόμων ταχύτητας και στο άλμα εις μήκος. Έχει κατακτήσει τρία ασημένια (2004) και δύο χάλκινα παραολυμπιακά μετάλλια (2008 και 2012). Αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια τρεις φορές το 2006 (100μ, άλμα εις μήκος) και το 2007 (άλμα εις μήκος) και πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2007 στο άλμα εις μήκος και τα 100μ. Μετέχει σε παραολυμπιακούς αγώνες στις κατηγορίες Τ13, F13, ατόμων με περιορισμένη όραση. Το 2007 τιμήθηκε με το Βραβείο ΠΣΑΤ καλύτερου Έλληνα αθλητή ή αθλήτριας με αναπηρία (το 2007 ήταν ενιαίο το βραβείο ανδρών-γυναικών). Το Δημοτικό Στάδιο «Ανθή Καραγιάννη» στην πόλη της Καβάλας πήρε το όνομά του πρός τιμήν της Ανθής Καραγιάννη το 2004.
Βιογραφικό
Η Ανθή Καραγιάννη γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1981 στην Καβάλα με προβληματική όραση. Αποφάσισε να ξεκινήσει τον αθλητισμό έπειτα από παρακίνηση φίλων της και άρχισε το στίβο. Το 2002 κατέκτησε τα πρώτα διεθνή τρόπαια, κερδίζοντας μια πρώτη και μια δεύτερη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Άρχισε να προπονείται εντατικά ενόψει των Παραολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, με αποτέλεσμα στην Αθήνα να κατακτήσει τρία ασημένια μετάλλια στα 100μ, 400μ και άλμα εις μήκος.
Ακολούθησαν οι διακρίσεις στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2006: χρυσά στο μήκος και στα 100μ και στους Παγκόσμιους Αγώνες Τυφλών του 2007: χρυσό στο μήκος και χάλκινο στα 100μ. Το 2007 ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου την ανέδειξε αθλήτρια της χρονιάς για τις επιτυχίες της.
Το 2008 στους παραολυμπιακούς του Πεκίνου κατέκτησε άλλο ένα μετάλιο στο άλμα εις μήκος, χάλκινο αυτή τη φορά. Επίσης, ήταν φιναλίστ στα 100μ.
Μετέχει στην Παραολυμπιάδα 2012 στο Λονδίνο στα 100μ, όπου προκρίθηκε στον τελικό της κατηγορίας Τ13, και στο άλμα εις μήκος (κατηγορία F13) όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με επίδοση 5 μέτρα 16 εκατοστά.
Ανήκει στον σύλλογο «Ίρις Καβάλας» και προπονείται με τον Ανδρέα Ευσταθίου.
Εκτός αθλητισμού
Έχει σπουδάσει λογιστική και Αγγλικά και εργάζεται ως δημόσιος υπάλληλος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες παραολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Ahnenerbe
Η Εταιρία Κληρονομιάς των Προπατόρων (στα γερμανικά: "Ahnenerbe") ήταν παρακλάδι της εταιρείας της Θούλης η οποία δημιουργήθηκε περί το 1935 και αρχικά καθοδηγούνταν από τον συνεργάτη του στρατηγού Κάρλ Χαουσχόφερ. Η Ahnenerbe αναγνωρίστηκε επίσημα από τον Χάινριχ Χίμλερ και ανήκε διοικητικά στην Ές-Ές. Ο σκοπός της ήταν να ερευνήσει και να τεκμηριώσει τις ιδεολογικές θέσεις του Εθνικοσοσιαλισμού μέσα από επιστημονικά πορίσματα. Η Ahnenerbe με την στήριξη της Ές-Ές και του ίδιου του Αδόλφου Χίτλερ ανέπτυξε δραστηριότητα σε μεγάλη κλίμακα.
Οργάνωση
Η Εταιρία Κληρονομιάς των Προπατόρων αποτελούνταν από 46 συνολικά τομείς. Οι επικεφαλής και υπεύθυνοι του κάθε τομέα ήταν επιστήμονες με πολύ σοβαρή κατάρτιση και ερευνητές σε διάφορους άλλους τομείς όπως Ανθρωπολογία, Ψυχολογία, Ιστορία, Βιολογία, Ιατρική και άλλα. Έτσι δεκάδες ιδρύματα λειτουργούσαν υπό την σκέπη της παράγοντας ένα σημαντικό έργο. Ως έδρα η Εταιρία Κληρονομικότητας Προπατόρων είχε είτε το Βερολίνο είτε την έδρα της Ές-Ές στο κάστρο Βέβελσμπουργκ, στο οποίο βρίσκονταν 12.000 τόμοι σπάνιων βιβλίων που κατά την Ahnenerbe απεδείκνυαν την ανωτερότητα της Λευκής Φυλής όπως και άλλο υλικό.
Έρευνες
Οι έρευνες τις οποίες έκανε η Ahnenerbe ήταν πολύμορφες και ξεκινούσαν από έρευνες για την εύρεση του Άγιου Δισκοπότηρου μέχρι και την αναζήτηση της προελεύσεως των Αρίων. Μετά το 1939, η Ahnenerbe διεύρυνε την έρευνά της και στης χώρες οι οποίες τελούσαν υπό κατοχή. Σκοπό είχαν να ερευνήσουν και να εξετάσουν αρχαιολογικά μνημεία, ιστορικά κειμήλια και έργα τέχνης πολλά εκ των οποίων πολλά μεταφέρθηκαν είτε στο Βερολίνο είτε στην έδρα της Ές-Ές.
Μύηση Στην Ahnenerbe
Για να ενταχθεί ένας νέος αξιωματικός στην Ahnenerbe αρχικά παρακολουθούσε ειδικό σεμινάριο πολιτικής και ιδεολογικής αγωγής. Το σεμινάριο αυτό λάμβανε χώρα στα πλαίσια της επικείμενης ορκωμοσίας με έντονο το στοιχείο της άριας θρησκευτικότητας, αντλώντας θρησκευτικά στοιχεία από τους βόρειους λαούς. Πηγές υποστηρίζουν ότι επί πέντε μέρες λάμβανε χώρα ειδικό σεμινάριο του ίδιου του Χάινριχ Χίμλερ με απόλυτη περισυλλογή και με ασκήσεις για την πνευματικότητα και την περισυλλογή.
Μεταπολεμικά
Μετά το τέλος του πολέμου φροντίστηκε να καταστραφούν όλα τα τεκμήρια και το έργο της Ahnenerbe. Τα περισσότερα στοιχεία και ανακαλύψεις σε διαφόρους τομείς καταστράφηκαν. Ο τότε διοικητής της Εταιρίας Κληρονομιάς Προπατόρων, καταδικάστηκε σε θάνατο και έτσι σβήστηκε κάθε ίχνος της. Σήμερα ό,τι διασώθηκε φυλάσσεται σε ειδικά αρχεία σε ένα ιδιαίτερο ομοσπονδιακό τμήμα και είναι αδύνατο για οποιονδήποτε έρθει σε επαφή και να πάρει πληροφορίες από το διασωθέν υλικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες Α A Α
Μάλκολμ Χ
Ο Μάλκολμ Χ (Malcolm X, 19 Μαΐου 1925 - 21 Φεβρουαρίου 1965), γεννημένος ως Μάλκολμ Λιτλ (Malcolm Little) και γνωστός επίσης ως Ελ-Χατζ Μαλίκ Ελ-Σαμπάζ (el-Hajj Malik el-Shabazz) ήταν Αμερικανός μουσουλμάνος ιερέας και ακτιβιστής πολιτικών δικαιωμάτων. Για τους θαυμαστές του, υπήρξε ένας θαρραλέος συνήγορος των δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών, ένας άνθρωπος που κατηγόρησε τη «λευκή Αμερική» με τους πιο σκληρούς όρους για τα εγκλήματά της ενάντια στους μαύρους Αμερικανούς. Οι επικριτές του τον κατηγόρησαν για ρατσιστικό κήρυγμα, την υποστήριξη του στη μαύρη υπεροχή, τον αντισημιτισμό και τη βία. Παραμένει όμως ως ένας από τους μεγαλύτερους και πιο σημαντικούς Αφροαμερικανούς στην ιστορία.
Βιογραφία
Γεννημένος στην Ομάχα (Νεμπράσκα), το 1925, ο Μάλκολμ Λιτλ, όπως ήταν το κανονικό του όνομα, μεγάλωσε στην τυπική ατμόσφαιρα του μαύρου γκέτο. Ο πατέρας του, Ερλ Λιτλ, ήταν ένας δραστήριος ακτιβιστής υπέρ των δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών και θεωρείται πως σκοτώθηκε από την ρατσιστική οργάνωση Black Legion όταν ήταν νέος, ενώ τουλάχιστον ένας από τους θείους του κατακρεουργήθηκε επίσης. Σε ηλικία δεκατριών ετών, με την μητέρα του, Λουίζ Νόρτον, να έχει εισαχθεί σε ψυχιατρείο, ο Μάλκολμ Λιτλ δόθηκε σε μία σειρά από ανάδοχες οικογένειες. Το 1946, σε ηλικία 20 ετών, οδηγήθηκε στην φυλακή για διάρρηξη. Εκεί μυήθηκε στον Ισλαμισμό και ο εκρηκτικός συνδυασμός συσσωρευμένης οργής και νέας πίστης τον οδήγησε στο "Έθνος του Ισλάμ". Το κοινωνικοπολιτικό αυτό κίνημα του Ελάιζα Μοχάμεντ διακήρυττε την υπεροχή των μαύρων έναντι των λευκών, απαγόρευε στα μέλη του να έχουν προγαμιαίες σχέσεις, να τρώνε χοιρινό, να πίνουν αλκοόλ, να καπνίζουν, να κάνουν χρήση ναρκωτικών και να βάφουν τα μαλλιά τους, ενώ τελικός του στόχος ήταν η απόσπαση 2-3 πολιτειών από τις Η.Π.Α. και η μετατροπή τους σε φυλετικά καθαρό κράτος των Αφροαμερικανών. Τα μέλη του κινήματος εγκατέλειψαν "τα επώνυμα που τους έδωσαν οι λευκοί αφεντάδες" και βαφτίστηκαν με μουσουλμανικά ονόματα ή διατήρησαν μόνο το μικρό τους όνομα, συνοδεύοντάς τα με το γράμμα Χ (απ' όπου και το "Μάλκολμ Χ").
Μετά την αποφυλάκισή του το 1952, ο Μάλκολμ Χ αναδείχθηκε γρήγορα σε ηγετική φυσιογνωμία του "Έθνους του Ισλάμ", εκφράζοντας τα πιο αριστερά στοιχεία του. Μεταξύ άλλων, στρατολόγησε στην οργάνωση τον παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών στην πυγμαχία, Κάσιους Κλέι, ο οποίος μάλιστα βαφτίστηκε μουσουλμάνος και μετονομάστηκε σε Μοχάμεντ Άλι.
Το Μάρτιο του 1964, όμως, ο Μάλκολμ Χ ήρθε σε σύγκρουση με τον Ελάιζα Μοχάμεντ και αποχώρησε από το "Έθνος του Ισλάμ". Μετά από μία περίοδο ταξιδιού στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ίδρυσε την οργάνωση Μουσουλμανικό Τέμενος και, τον Ιούλιο του 1964, την Οργάνωση Αφροαμερικάνικης Ενότητας, που είχε έντονη δράση στο πεδίο των μαζικών κινητοποιήσεων αλλά και ροπή προς τρομοκρατικές μεθόδους.
Οι πεποιθήσεις του Μάλκολμ Χ, όπως αυτός τις εξέφραζε στις ομιλίες του, άλλαξαν σημαντικά με την πάροδο του χρόνου. Ως εκπρόσωπος του Έθνους του Ισλάμ δίδαξε τη μαύρη υπεροχή και τάχθηκε υπέρ του διαχωρισμού μαύρων και λευκών Αμερικανών - σε αντίθεση με την δράση των κινημάτων πολιτικών δικαιωμάτων για την ένταξη. Μετά τη ρήξη με το Έθνος του Ισλάμ το 1964, υποστήριξε πως υπήρξε «...ένα ζόμπι τότε ... στραμμένο προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση και έχοντας εντολή να βαδίσει...» και έγινε Σουνίτης, αποκήρυξε τον ρατσισμό και εξέφρασε την επιθυμία να συνεργαστεί με τους ηγέτες των κινημάτων για τα πολιτικά δικαιώματα, αν και εξακολούθησε να δίνει έμφαση στην μαύρη αυτοδιάθεση.
Στις 21 Φεβρουαρίου του 1965, ο "Μαύρος Σπάρτακος", όπως τον έχει αποκαλέσει η γαλλική Le Monde, έπεσε θύμα των δυνάμεων που χρησιμοποιούσε και ο ίδιος: τρία ένοπλα μέλη του "Έθνους του Ισλάμ" τον εκτέλεσαν μπροστά στα τρομοκρατημένα μάτια των οπαδών του, στη διάρκεια μαχητικής ομιλίας στη Νέα Υόρκη. Οι οπαδοί του πένθησαν τον ηγέτη τους με εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και βομβιστικές ενέργειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές
Ιωάννης ο Ελεήμων
Ο Ιωάννης Ε΄ ο Ελεήμων (556 - 23 Ιανουαρίου 619) ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας περί τα έτη 610-619.
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 556 στην Αμαθούντα της Κύπρου. Η μητέρα του ονομαζόταν Ευκοσμία ή Κοσμία και ο πατέρας του Επιφάνιος, και ήταν έπαρχος Κύπρου. Ο Ιωάννης νυμφεύτηκε και απέκτησε και παιδιά, όμως η σύζυγός του και τα παιδιά του πέθαναν σύντομα, και έμεινε μόνος. Τότε αφιερώθηκε στον Θεό. Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και έγινε ευρύτατα γνωστός για τις φιλάνθρωπες πράξεις του.
Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου Α΄, ο λαός και ο πατρίκιος Νικήτας, έπαρχος της Αιγύπτου και εξάδελφος του αυτοκράτορα Ηράκλειου, ζήτησαν από τον Αυτοκράτορα να τοποθετηθεί ο Ιωάννης στη θέση αυτή, πράγμα που έγινε το 610.
Ως επίσκοπος (Πατριάρχης) Αλεξαδρείας έκανε πλουσιότατο έργο. Αύξησε τους ναούς της πόλης από 7 σε 70, επιδίωξε την προσέγγιση με τους Μονοφυσίτες, έχτισε νοσοκομεία, ξενοδοχεία, πτωχοτροφεία, οργάνωνε συσσίτια και γενικά ελεούσε αυτούς που είχαν ανάγκη σε τέτοιο βαθμό, ώστε να του δοθεί το προσωνύμιο «Ελεήμων». Όταν οι Πέρσες κατέκτησαν την Αλεξάνδρεια, αναγκάστηκε να καταφύγει στην πατρίδα του, την Κύπρο, όπου και πέθανε στις 23 Ιανουαρίου του 619.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως αγίου στις 12 Νοεμβρίου. Θεωρείται, επίσης, άγιος από την Κοπτική Ορθόδοξη εκκλησία.
Το σκήνωμά του
Μετά τον θάνατό του, το σκήνωμά του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1249 μεταφέρθηκε στη Βενετία, ενώ ένα μέρος του εστάλη το 1489 από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β΄ στον Βασιλιά Ματθία Κορβίνο της Ουγγαρίας και τοποθετήθηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του Κάστρου της Βούδα.
Πολιούχος
Ο άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων είναι πολιούχος άγιος της Λεμεσού και της κωμόπολης Casarano της Νότιας Ιταλίας. Ιερός Ναός για τον Άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα αφιερωμένος σε αυτόν, χρονολογούμενος από τον 12ο αιώνα, ο ναός αυτός είναι στην κεντρική πλατεία στο Λυγουριό Αργολίδας, ενώ άλλος ναός αφιερωμένος σε αυτόν κατεδαφίστηκε πρόσφατα στη Βέροια. Τέλος, αξιόλογος είναι ο ναός του αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος στη Βενετία (San Giovanni Elemosinario), που χρονολογείται στο 1071. Επίσης, ιερός ναός του Αγίου Ιωάννη Ελεήμονος υπάρχει στο Ηράκλειο Κρήτης (περιοχή Κορώνη Μαγαρά).
Ναΐσκος αφιερωμενος στον αγιο, 13ου αι., βρισκεται στη Σαλαμίνα, στην περιοχη Κανακια, ακριβως κατω απο τη νεότερη μονη του αγιου Νικολαου "στα λεμονια" ( παραφθορα του Ελεημων).
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Ιωαννης Ελεη Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Da Da Da ich lieb dich nicht du liebst mich nicht aha aha aha
Το ντα ντα ντα (πλήρης τίτλος στα γερμανικά  Da Da Da ich lieb dich nicht du liebst mich nicht aha aha aha) είναι πολυβραβευμένο τραγούδι των Trio που συγκαταλέγεται στο νέο γερμανικό κύμα, αν και οι δημιουργοί του αντιτίθενται στην κατάταξή του αυτή.
Κυκλοφόρησε το 1982 και έγινε τεράστια επιτυχία στη Γερμανία και στην Ευρώπη. Η σύνθεση και απόδοση είναι βασισμένη στο μινιμαλιστικό ρυθμό, αποφεύγοντας οποιαδήποτε πολυπλοκότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1982 Κατηγορία:Singles του 1982 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στην Αυστρία
Goldene Europa
Το Goldene Europa (γερμ. Χρυσή Ευρώπη) ήταν Γερμανικό μουσικό τηλεοπτικό βραβείο. Απονέμονταν από το 1958 ως το 2003 από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Ραδιοφωνίας του Ζάαρλαντ. Κατά τα έτη 1989 ως 2001 η βράβευση δεν διεξάχθηκε, ενώ από το 1981 η τιμητική δεξίωση μεταδίδονταν κάθε χρόνο ζωντανά στην τηλεόραση.
Κατηγορία:Μουσική στη Γερμανία
Θανάσης Σεντεμέντες
Ο Θανάσης Σεντεμέντες, γεννημένος στις 23 Δεκεμβρίου 1975 στην Καλαμάτα, είναι Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής με μακροχρόνια καριέρα στον Π.Σ. Καλαμάτα και σε άλλες ομάδες Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής. Ως το 2009 είχε αγωνιστεί σε 332 αγώνες εθνικών πρωταθλημάτων, χωρίς να υπολογίζονται οι αγώνες στο τοπικό πρωτάθλημα και στο Κύπελλο Ελλάδος.
Επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, επίσης αμυντικός, είναι και ο γιος του Γιάννης Σεντεμέντες (γεν. το 1992), που έχει αγωνιστεί στις ομάδες Αστέρας Τρίπολης (2008-10) και Π.Α.Σ. Κόρινθος (2010-11).
Καριέρα
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Βύρωνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
820 Αδριανή
Η Αδριανή (Adriana) είναι ένας πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,218. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αδριανής εκτιμάται σε 58,66 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αδριανη
Κομοντόριος
Ο Κομοντόριος ήταν Γαλάτης βασιλιάς του Γαλατικού βασιλείου της αρχαίας Θράκης.
Ήταν ο πρώτος ηγεμόνας των Γαλατών της Θράκης περίπου από το 279π.Χ. Οι Γαλάτες αποτελούσαν τμήμα του μεγάλου στρατού του Βρέννου που μετά την μάχη στους Δελφούς κατέφυγαν στην Θράκη, φτάνοντας εκεί δεν πέρασαν τον Βόσπορο αλλά κατέλαβαν την γύρω περιοχή και εγκαταστάθηκαν εκει. Πρωτεύουσα του βασιλείου κατέστησε την Τύλην σημερινό Τύλοβο που βρισκόταν στους πρόποδες του Αίμου.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Θράκης
Ικονίου Ιάκωβος
Ο μητροπολίτης Ικονίου Ιάκωβος (κατά κόσμον Ελευθέριος Στεφανίδης, Κωνσταντινούπολη, 13 Σεπτεμβρίου 1916 - Αθήνα, 16 Απριλίου 1965) ήταν Έλληνας ιεράρχης και εκπαιδευτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1916 στη συνοικία Βλάγκα της Κωνσταντινούπολης και ήταν ένα από τα έξι παιδιά οικογένειας Καραμανλήδων από το Νεβσεχίρ της Καππαδοκίας. Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα, ενώ έχασε και τρία από τα αδέλφια του. Χάρη στη βοήθεια του συγγένη και προστάτη του επισκόπου Δέρκων Ιάκωβου Παπαπαϊσίου, φοίτησε στην Αστική Σχολή της Αγίας Τρίαδος του Πέραν, στο ημιγυμνάσιο της Ζωγραφείου, στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, καθώς και για ένα χρονικό διάστημα στην ιταλική σχολή της Κωνσταντινούπολης. Αποφοίτησε από τη σχολή της Χάλκης το 1938 και το ίδιο έτος χειροτονήθηκε διάκονος λαμβάνοντας το όνομα Ιάκωβος, προς τιμήν του επισκόπου Δέρκων.
Αρχικά υπηρέτησε στη μητρόπολη Χαλκηδόνας, ενώ το 1943 διορίστηκε υπογραμματέας της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το 1947 τοποθετήθηκε στη θέση του αρχιγραμματέα της Ι.Σ. και ακολούθως χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης, ενώ αργότερα ήταν πρωτοσύγκελλος. Παράλληλα δίδαξε επί σειρά ετών σε διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης (όπως π.χ. στη Μεγάλη του Γένους Σχολή).
Το 1950 εξελέγη μητροπολίτης Ικονίου, διαδεχόμενος τον Προκόπιο Λαζαρίδη που είχε αποβιώσει από το 1923. Το 1951 ανέλαβε τη διεύθυνση της Σχολής της Χάλκης, θέση την οποία διατηρήθηκε μέχρι το 1955 όταν και παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Παρά την παραίτησή του, ο Ιάκωβος συνέχισε να ανήκει στο εκπαιδευτικό προσωπικό της σχολής, ενώ συμμετείχε ενεργά στις δραστηριότητες του Πατριαρχείου (σύνοδοι, αποστολές στο εξωτερικό κλπ).
Λόγω της επιδείνωσης της υγείας του μετέβη τον Απρίλιο του 1965 στην Αθήνα και νοσηλεύτηκε στο Ιπποκράτειο, όπου απεβίωσε στις 16 Απριλίου. Η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα και η κηδεία του έγινε στη Μητρόπολη Αθηνών, ενώ η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.
Με μέριμνα του Ηγουμένου τότε της Πατριαρχικής Μονής Βλατάδων Θεσσαλονίκης Στυλιανού Χαρκιανάκη (μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας), μεταφέρθηκαν τα οστά του από το A' Κοιμητήριο των Αθηνών στον χώρο του Κοιμητηρίου της Μονής Βλατάδων στη Θεσσαλονίκη όπου ετάφησαν.
Τα λείψανά του επέστρεψαν, στις 19 Νοεμβρίου 2013, στην Κωνσταντινούπολη και ενταφιάστηκαν στο Κοιμητήριο του Μπαλουκλί.
Περιφέρεια
Μια περιφέρεια είναι σχεδόν πάντα μια διοικητική διαίρεση εντός της χώρας ή κράτους. Ο όρος επαρχία χρησιμοποιείται από πολλές χώρες, και στις χώρες χωρίς πραγματικές επαρχίες, έχει καταλήξει να σημαίνει "έξω από την πρωτεύουσα".
Ενώ ορισμένες περιφέρειες έχουν παραχθεί τεχνητά από αποικιοκρατικές δυνάμεις, άλλες έχουν σχηματιστεί γύρω από τοπικές ομάδες με τις δικές τους εθνοτικές ταυτότητες. Πολλοί έχουν τις δικές τους εξουσίες ανεξάρτητες από την κεντρική ή ομοσπονδιακή αρχή, ειδικά στον Καναδά. Σε άλλες χώρες, όπως η Κίνα, οι επαρχίες είναι δημιουργία της κεντρικής κυβέρνησης, με πολύ μικρή αυτονομία.
Ρωμαϊκή γέφυρα της Κόρδοβας
thumb|260px|Ρωμαϊκή γέφυρα της Κόρδοβας με τον [[Μεθκίτα της Κόρδοβας|Καθεδρικό ναό της Κόρδοβας στο παρασκήνιο.]] Η ρωμαϊκή γέφυρα της Κόρδοβας είναι μια γέφυρα στο ιστορικό κέντρο της Κόρδοβας στη νότια Ισπανία, χτισμένη τις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ. στον ποταμό Γουαδαλκιβίρ.
Ανήκει σε μια μικρή προστατευόμενη περιοχή γνωστή ως Sotos de la Albolafia.
Ιστορία
Η γέφυρα κτίστηκε από αρχαίους Ρωμαίους στις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ., πιθανότερα αντικαθιστώντας μια παλαιότερη ξύλινη γέφυρα. Στις μέρες μας, μετά την ισλαμική ανακατασκευή, έχει 16 αψίδες, μια λιγότερη από ότι αρχικά και συνολικό μήκος 247 μέτρα. Το πλάτος είναι περίπου 9 μέτρα.
Η Αυγουστιανή οδός, που ένωνε τη Ρώμη με το Κάδιθ είναι πολύ πιθανό να περνούσε από τη γέφυρα. Κατά την ισλαμική κυριαρχία του χαλιφάτου της Κόρδοβας, ο μουσουλμάνος κυβερνήτης Al-Samh ibn Malik al-Khawlani διέταξε να χτιστεί μια γέφυρα πάνω στα ερείπια της παλιάς ρωμαϊκής. Κατά τον Μεσαίωνα ο πύργος Καλαχόρα και η πύλη της γέφυρας (Puerta del Puente) χτίστηκαν στη νότια και βόρεια πλευρά της γέφυρας, αντίστοιχα. Η γέφυρα ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε στη σημερινή της έκταση. Οι αψίδες αναπαριστούν την περίφημη μαυριτανική αρχιτεκτονική που κυριαρχεί στο τοπίο της πόλης. Τον 17ο αιώνα, ένα άγαλμα από τον Bernabé Gómez del Río που αναπαριστά τον Άγιο Ραφαήλ, υψώθηκε στη μέση της γέφυρας.
Η τελευταία εκτενής αποκατάσταση της γέφυρας έγινε το 2006.
Legend (άλμπουμ των Lynyrd Skynyrd)
Legend είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, η οποία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1987 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA".
Η συλλογή αποτελείται από πρώην ακυκλοφόρητα κομμάτια και σπάνιες εκτελέσεις, όπως τραγούδια από την δεύτερη πλευρά των σινγκλ του συγκροτήματος κατά την δεκαετία του '70. Η ζωντανή εκτέλεση του "Simple Man" προέρχεται από την εμφάνιση του συγκροτήματος στις 7 Ιουλίου 1976 στο "Fox Theatre" της Ατλάντα.
Το "Legend" μπήκε στο Top-50 του Billboard και βραβεύθηκε ως χρυσό τον Ιούλιο του 2001.
Θέσεις τσαρτ
Legend (άλμπουμ)
Βραβεία
Legend (άλμπουμ)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του Legend ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Lynyrd Skynyrd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Γεώργιος Τσακανίκας
Ο Γεώργιος Τσακανίκας (1880 - Δεκέμβριος 1949) ήταν Έλληνας πολιτικός από την Αιτωλοακαρνανία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας τον Μάρτιο του 1912 και τον Μάιο του 1915 και Τριχωνίας το 1923. Επανεξελέγη βουλευτής Αιτωλίας και Ακαρνανίας (πλην Βάλτου) στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων.
Πέθανε σε ηλικία 69 ετών. Κηδεύτηκε στο Αγρίνιο τον Δεκέμβριο του 1949.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές Τριχωνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Μάχη του Μακρυγιάννη
Η Μάχη του Μακρυγιάννη ήταν σύγκρουση μεταξύ του ΕΛΑΣ και της Χωροφυλακής υποστηριζόμενη από τις Βρετανικές δυνάμεις, που ξεκίνησε στις 6 Δεκεμβρίου 1944 τις πρώτες ημέρες των Δεκεμβριανών.
Τοποθεσία
Το κτηριακό συγκρότημα που στέγαζε το Σύνταγμα Χωροφυλακής Αθηνών βρισκόταν στη συνοικία Μακρυγιάννη, κάτω από τον Βράχο της Ακρόπολης, η οποία έφερε το όνομα του αγωνιστή της Επαναστάσεως του 1821  Ιωάννη Μακρυγιάννη, διότι εκεί βρισκόταν κάποτε το σπίτι του. Το Σύνταγμα της Χωροφυλακής στεγαζόταν για πολλά χρόνια στον χώρο του παλιού Στρατιωτικού Νοσοκομείου του Μακρυγιάννη. Η Χωροφυλακή στρατώνιζε τις δυνάμεις της σε κτήρια των υπηρεσιών της ή σε κτήρια, τα οποία είχαν επιταχθεί για να καλύψουν τις κτηριακές ανάγκες του Σώματος.
Αντικειμενικός σκοπός του ΕΛΑΣ
O αντικειμενικός σκοπός του ΕΛΑΣ ήταν η κατάληψη της περιοχής του Μακρυγιάννη που οδηγούσε απ’ ευθείας στο κέντρο των Αθηνών και στο στρατηγείο των Βρετανών στο Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία απέναντι από την σημερινή Βουλή.
Αντικειμενικός σκοπός και άμυνα της Χωροφυλακής
Η αποστολή της Χωροφυλακής ήταν να επιβάλει την τάξη και να εμποδίσουν τον ΕΛΑΣ να εισχωρήσει στο Κέντρο των Αθηνών ευρισκόμενες όμως υπό περιορισμό σε στρατόπεδο, όπως το Σύνταγμα Μακρυγιάννη. Για την οργάνωση της άμυνας ιδρύθηκαν 7 εξωτερικά φυλάκια ως πρώτη ζώνη άμυνας σε διάφορες οδούς έναντι του στρατοπέδου. Ως δεύτερη ζώνη άμυνας τέθηκε η περίφραξη (μανδρότοιχος) και τρίτη ζώνη άμυνας τα εσωτερικά κτήρια.
Οπλισμός Χωροφυλακής
Ο οπλισμός του Συντάγματος Μακρυγιάννη αποτελούνταν από 289 τυφέκια διαφόρων τύπων, εκ των οποίων τα 265 τυφέκια ήταν ιταλικής κατασκευής τύπου αραβίδας και τα 24 τυφέκια ήταν τύπου Mannlicher-Schönauer, 245 για τα οποία το συνολικό απόθεμα ήταν 11.200 φυσίγγια διαφόρων τύπων και διαμετρημάτων. Τα 10.500 φυσίγγια ήταν για τα ιταλικά τυφέκια και τα 700 φυσίγγια ήταν για τα MannlicherSchönauer. Υπήρχαν επίσης τρεις ατομικοί όλμοι με απόθεμα τριάντα βλημάτων των 20΄΄ και πέντε προωθητικά βλήματα των 15΄΄, τρία οπλοπολυβόλα Breda με απόθεμα 600 φυσίγγια και 11 οπλοπολυβόλα Sten με απόθεμα 1.650 φυσίγγια. Επίσης είχε 2 πυροβόλα των 37΄΄ (37 χιλιοστών) ευθυτενούς τροχιάς με 400 βλήματα, εκ των οποίων τα 45 ήταν διατρητικά και τα 270 εκρηκτικά και 1 άρμα μάχης παλαιού τύπου με το προσωπικό του, τα οποία ανήκαν στη Σχολή Ευελπίδων.
3 - 5 Δεκεμβρίου
Ο Αρχηγός της Χωροφυλακής, Συνταγματάρχης Αργύρης Παπαργύρης, προχώρησε στην έκδοση διαταγής με την οποία έθετε όλες τις δυνάμεις της Χωροφυλακής σε κατάσταση επιφυλακής και άμυνας, με καθεστώς πολεμικού συναγερμού. Η Χωροφυλακή και συνολικά οι κυβερνητικές δυνάμεις είχαν να αντιμετωπίσουν μια κρίσιμη, τακτικού χαρακτήρα κατάσταση. Η άμυνα της ελεύθερης περιοχής των Αθηνών στηριζόταν σε δύο οχυρές περιοχές, οι οποίες βρίσκονταν στα δύο άκρα της επικράτειάς της:
Το απόγευμα της 3ης Δεκεμβρίου 1944 και ενώ το κέντρο της Αθήνας δεχόταν επίθεση από τις δυνάμεις του Ε.Λ.Α.Σ., η επικράτεια στην οποία ασκούνταν η κυβερνητική εξουσία της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, ήταν αυτή που περικλειόταν από τη νοητή γραμμή που ένωνε τις περιοχές, Λεωφόρο Αλεξάνδρας-Πλατεία Κυριακού-Αχαρνών-Πλατεία Βάθης-Άγιος Κωνσταντίνος-οδός Πειραιώς-Θησείο -περιοχή Μακρυγιάννη-Ζάππειο-Πλατεία Ρηγίλλης-Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας - Μεσογείων-Γουδί-Σχολή Χωροφυλακής-Ερυθρός Σταυρός-Λεωφόρο Κηφισίας- Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Τα περισσότερα από τα σημεία της νοητής γραμμής ήταν μικρές διάσπαρτες νησίδες, κάποιες από τις οποίες μάλιστα ήταν απομονωμένες, όπως η Σχολή Χωροφυλακής, του Μακρυγιάννη, η Σχολή Ευελπίδων και οι στρατώνες της  Τρίτης Ορεινής Ταξιαρχίας στο Γουδί.
6 - 7 Δεκεμβρίου
Τα ξημερώματα της 6ης Δεκεμβρίου εκδηλώνεται μεγάλη επίθεση από το 1ο Σύνταγμα ΕΛΑΣ. Η πρώτη επίθεση εκδηλώνεται στο 7ο φυλάκιο που ήταν τοποθετημένο σε πολυκατοικία της διασταύρωσης των οδών Μακρυγιάννη και Χατζηχρήστου. Το Αγγλικό πυροβολικό, που βρισκόταν στην Ακρόπολη υποστήριζε την Χωροφυλακή με πυρά πυροβολικού. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Ορέστη Μακρή, στελέχους του ΕΛΑΣ, οι Χωροφύλακες απ’ την πρώτη κιόλας επαφή, διαπιστώσαμε, ότι όχι μόνο δεν αιφνιδιάσαμε τον εχθρό, αλλά αντίθετα τον βρήκαμε να μας περιμένει, καλά οργανωμένος σ’ ολόκληρο σύστημα οχυρών γύρω απ' τους στρατώνες. Μετά από μάχη που ακολούθησε μεταξύ του 7ου φυλακίου και του ΕΛΑΣ, οι συλληφθέντες αξιωματικοί και χωροφύλακες ανακρίθηκαν και εκτελέστηκαν.
Η 6η Δεκεμβρίου υπήρξε η χειρότερη μέρα για τις κυβερνητικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, καθώς οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ κατέλαβαν το κτήριο της Ειδικής Ασφάλειας, το κτήριο της Υποδιοίκησης Χωροφυλακής, το κτήριο της Διοίκησης Χωροφυλακής Στερεάς Ελλάδας και το κτήριο της Ανωτέρας Διοίκησης Χωροφυλακής, ενώ έθεσαν υπό σφιχτή πολιορκία το κτήριο του Αρχηγείου της Χωροφυλακής, εγκλωβίζοντας σε αυτό και τον Αρχηγό της Χωροφυλακής, Συνταγματάρχη Παπαργύρη και μέχρι το βράδυ είχαν καταλάβει τα 19 από τα 24 αστυνομικά τμήματα της Αθήνας. Το μεσημέρι τα επιτιθέμενα τμήματα του ΕΛΑΣ μετά από μεγάλες απώλειες επιστρέφουν στη γραμμή εξορμήσεως που οριζόταν από τις οδούς Καρυάτιδων - Μισαραλιώτου.