cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αχμέντ Φαράς
Τίτλοι και διακρίσεις
Χαμπάμπ Μοχαμέντια Μαρόκο Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Χεσούς Νάβας
Ο Χεσούς Νάβας (Jesús Navas, 21 Νοεμβρίου 1985) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός ή δεξιός πλάγιος μέσος για τη Σεβίλλη και την Εθνική Ομάδα της Ισπανίας. Είναι γνωστός για τη γρήγορη ντρίπλα του.
Έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του με τη Σεβίλλη, με την οποία έχει αγωνιστεί σε πάνω από 500 αγώνες, και έχοντας κερδίσει έξι τίτλους, συμπεριλαμβανομένων δύο Κυπέλλων ΟΥΕΦΑ και δύο Κύπελλα Ισπανίας. Το 2013 αποκτήθηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι για 14,9 εκατομμύρια λίρες και κατέκτησε την Πρέμιερ Λιγκ το 2013–14. Το 2017 επέστρεψε στη Σεβίλλη "σπάζοντας" το ρεκόρ επίσημων συμμετοχών του συλλόγου. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Λα Λίγκα τη σεζόν 2018–19. Στις 23 Ιουνίου 2021 ο πρόεδρος της Σεβίλλης, Χοσέ Κάστρο Καρμόνα, αποκάλυψε σε συνέντευξή του ότι ο Νάβας έχει υπογράψει τριετή επέκταση στο συμβόλαιό του.
Λόγω προβλημάτων άγχους πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ομάδα το 2009, σε ηλικία 24 ετών. Ήταν μέλος της αποστολής που κατέκτησε το Μουντιάλ 2010 και το Euro 2012. Συνολικά έχει 46 συμμετοχές με το εθνόσημο, έχοντας σκοράρει 5 φορές.
Μαρία Άννα των Βουρβόνων, δούκισσα του Βαντόμ
Η Μαρία Άννα (Marie Anne de Bourbon, 24 Φεβρουαρίου 1678 - 11 Απριλίου 1718) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Κονντέ και ως τέτοια ήταν πριγκίπισσα εξ αίματος. Με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Βαντόμ & του Ετάμπ.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Ερρίκου Γ΄ Ιουλίου του Κονντέ και της Άννας Ερριέττας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Εδουάρδου του Παλατινάτου-Ζίμμερν.
Στη νεότητά της ήταν γνωστή ως Δεσποινίς ντε Μονμορανσύ, που προερχόταν από έναν από τους τίτλους του πάππου της. Ο πατέρας της ήταν πρίγκιπας εξ αίματος και ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ του Κονντέ.
H Μαρία Άννα γεννήθηκε στο Οτέλ ντε Κοντέ, στο Παρίσι, όπου ο πατέρας της ήταν υβριστικός σε αυτήν, όπως και η μητέρα της. Αυτός συχνά χτυπούσε την κόρη του. Ήταν η μικρότερη από πέντε αδέλφια και από τα τελευταία που παντρεύτηκε. Το 1704 ο πατέρας της ζήτησε να παντρευτεί τον Φερδινάνδο Κάρολο Γκοντζάγκα της Μάντουα, αλλά η πρόταση δεν υλοποιήθηκε και ο Δούκας νυμφεύτηκε τη Σουζάνα Ερριέττα της Λωρραίνης, γνωστή ως Δεσποινίς ντ' Ελμπέφ.
Με τη βοήθεια της 3ης αδελφής της Λουίζας Βενεδίκτης, Δούκισσας του Μαιν, και χωρίς την άδεια της μητέρας της -ο πατέρας και ο αδελφός της είχαν ήδη αποβιώσει- η Μαρία Άννα παντρεύτηκε τον μακρινό εξάδελφό της Λουδοβίκο Ιωσήφ, Δούκα του Βαντόμ, δισεγγονό του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας από την ερωμένη του Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ. Ο γάμος έγινε το 1710 στο παρεκκλήσιο του Ανακτόρου ντε Σω, κατοικία της Λουίζας Βενεδίκτης. Η 2η αδελφή της Άννα Μαρία είχε αποβιώσει 25 ετών και ο αδελφός της δύο μήνες πριν. Αν και η Χήρα Πριγκίπισσα του Κοντέ δεν είχε πληροφορηθεί για τον επικείμενο γάμο, ήταν παρούσα στην τελετή μαζί με τον εγγονό της Λουδοβίκο Ερρίκο Α΄ του Κονντέ, τη σύζυγό του Μαρία Άννα των Κοντί· επίσης με τη χήρα 1η κόρη της Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων και τα δύο της παιδιά Λουδοβίκο Αρμάνδο Β΄ του Κοντί και τη Λουίζα Αδελαΐδα. Εκεί παραβρέθηκαν ο Δούκας και η Δούκισσα του Μαιν (οι ιδιοκτήτες του Ανακτόρου) με τα τέκνα τους Λουδοβίκο Αύγουστο του Ντόμμπ και Λουδοβίκο Κάρολο του Ε.
Δύο ημέρες μετά τον γάμο ο Δούκας του Βαντόμ άφησε τη σύζυγό του στο Σω και αποσύρθηκε στο Ανάκτορο ντ'Ανέ. Όταν απεβίωσε το 1712, της άφησε τον τίτλο και τις ιδιοκτησίες του δουκάτου του Ετάμπ. Το 1714 η Μαρία-Άννα άρχισε βελτιώσεις και να επεκτείνει το Οτέλ ντε Βαντόμ στο Παρίσι, όπου απεβίωσε το 1718 σε ηλικία 40 ετών. Τάφηκε στη μονή των Καρμηλιτών Φωμπούρ Σαιν-Ζακ του Παρισιού. Το δουκάτο του Ετάμπ κληρονόμησε η κόρη του αδελφού της Λουίζα Ελισάβετ των Βουρβόνων.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ιωσήφ, Δούκα του Βαντόμ, στρατάρχη της Γαλλίας με σπουδαίες επιτυχίες. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκισσες του Βαντόμ Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Σαβιόρε ντελλ'Ανταμέλλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Σέλλερο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1953
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 1953.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Φτηνό Αστυπάλαιας
Το Φτηνό ή ό Φτενός είναι ακατοίκητη βραχονησίδα νότια της Αστυπάλαιας στα Δωδεκάνησα. Ανήκει στη συστάδα νησίδων Κουνούπια και βρίσκεται ανάμεσα στις νησίδες Κουνούποι και Κουτσομύτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Σέρλε
Το Σέρλε (ιταλικά: Serle) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Κατάλογος έργων του Museum Ludwig
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Museum Ludwig της Κολωνίας.
Το μουσείο διαθέτει πολυάριθμα έργα μοντέρνας τέχνης, αλλά λόγω των πνευματικών δικαιωμάτων, μικρό μόνο μέρος τους μπορεί να παρουσιαστεί εδώ –προς το παρόν.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Σενίγκα
Η Σενίγκα (ιταλικά: Seniga) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Όντα του Χάλντενσλεμπεν
Η Όντα, γερμ. Oda von Haldensleben (π. 955/60 - 1023) από τον Οίκο του Χάλντενσλεμπεν, ήταν Γερμανή ευγενής και με το γάμο της έγινε δούκισσα της Πολωνίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ντήτριχ μαργράβου του Νόρντμαρκ. Σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές μεγάλωσε στο μοναστήρι του Κάλμπε, κοντά στον ποταμό Μίλντε, βόρεια ου Μαγδεβούργου. Τελικά έγινε μοναχή εκεί, αργότερα όμως παντρεύτηκε.
Ογδόντα έτη μετά (π. 1080) αναφέρεται σε ένα εκκλησιαστικό βιβλίο ως "Ότε και Ντάγκομε", δηλ. η Όντα και ο Ντάγκομε. Ο σύζυγός της Μιέσκο Α΄ αναφέρεται στο βιβλίο ως "Ντάγκομε", δεν γνωρίζουμε τον λόγο. Το βιβλίο ονομάζεται Νομοθεσία του Ντάγκομε (Dagome Judex) και θεωρείται ένα από τα πρώτα Πολωνικά έγγραφαε· είναι η κύρια πηγή για την περίοδο αυτή της Πολωνίας υπό τη δυναστεία των Πιαστ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε π. το 998 τον Μιέσκο Α΄ των Πιαστ δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Φρειδερίκη Βιλελμίνη της Πρωσίας
Η Φρειδερίκη Βιλελμίνη της Πρωσίας (Friederike Wilhelmine von Preußen, 30 Σεπτεμβρίου 1796 - 1 Ιανουαρίου 1850) ήταν η σύζυγος του Λεοπόλδου Δ΄ του Άνχαλτ.
Βιογραφία
Η Φρειδερίκη Λουίζα Βιλελμίνη Αμαλία γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1796 στο Βερολίνο, και ήταν το νεότερο παιδί και μοναχοκόρη του Λουδοβίκου Κάρολου Πρίγκιπα της Πρωσίας και της Φρειδερίκης του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Περίπου το 1815 η Φρειδερίκη Βιλελμίνη γνώρισε τον Λεοπόλδο Δ΄ του Άνχαλτ-Ντεσσάου. Στις 17 Μαΐου 1816, η Φρειδερίκη Βιλελμίνη και ο Λεοπόλδος αρραβωνιάστηκαν. Ο αρραβώνας τους οργανώθηκε από την πρωσική Αυλή. Στις 18 Απριλίου 1818 έγινε ο γάμος τους, στο Βερολίνο.
Η Φρειδερίκη Βιλελμίνη πέθανε την 1η Ιανουαρίου 1850 σε ηλικία 53 ετών στο Ντεσσάου.
Οικογένεια
To 1818 η Φρειδερίκη Βιλελμίνη παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Δ΄ του Άνχαλτ-Ντεσσάου στο Βερολίνο. Μαζί απέκτησαν 6 παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Βρόνκι
Το Βρόνκι (πολωνικά: Wronki, Wronke) είναι πόλη του Πόβιατ Σαμοτούουι, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της δυτικοκεντρικής Πολωνίας. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Βάρτα στα βορειοδυτικά του Πόζναν, στην άκρη του δάσους Νότετς. Τα έτη 1975 έως 1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Πίουα. Ο πληθυσμός του είναι 10.992 κάτοικοι (2020).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|253x253εσ| [[Μπαρόκ αρχιτεκτονική|Μπαρόκ Φραγκισκανική Εκκλησία]] Το όνομα της πόλης προέρχεται από το wrona, την πολωνική λέξη για το κοράκι, η οποία αντικατοπτρίζεται επίσης στο οικόσημο της πόλης. Σύμφωνα με τοπικές φήμες, το 1002 ο Μπολέσλαφ ο Φαλακρός πιάστηκε κάποτε στις όχθες του ποταμού Βρόνκι. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του Βρόνκι προέρχεται από το 1279. Το εμπόριο και η βιοτεχνία αναπτύχθηκαν στον Ύστερο Μεσαίωνα, λόγω της θέσης της πόλης τόσο στον ποταμό Βάρτα όσο και στον εμπορικό δρόμο που συνέδεε τις μεγάλες πόλεις Πόζναν και Στσέτσιν. Το 1932, το γερμανικό περιοδικό Die Stimme δημοσίευσε ένα άρθρο που ανέφερε ότι το 933 κατασκευάστηκε μια συναγωγή -η πρώτη στην Πολωνία- και το 1933 οι Εβραίοι κοντά στο Βρόνκι γιόρτασαν αυτό που πίστευαν ότι ήταν η χιλιετία της εβραϊκής ζωής στο Πολωνία. Σε διάφορες περιόδους το Βρόνκι ήταν είτε μια βασιλική πόλη του Πολωνικού Στέμματος είτε μια ιδιωτική πόλη της πολωνικής αριστοκρατίας. Διοικητικά βρισκόταν στο Πόβιατ Πόζναν στο Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), ο πολωνικός πληθυσμός υποβλήθηκε σε μαζικές συλλήψεις, φυλακίσεις, σφαγές, απελάσεις σε καταναγκαστικά έργα στη Γερμανία και διωγμούς (βλ. ναζιστικά εγκλήματα κατά του πολωνικού έθνους). Το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 1939, οι κάτοικοι του Βρόνκι ήταν μεταξύ των Πολωνών που δολοφονήθηκαν σε μαζικές εκτελέσεις στο Μεντζίσκο και στο Σαμοτούουι, και το 1940 οι Γερμανοί δολοφόνησαν 280 Πολωνούς, που κρατούνταν προηγουμένως στην τοπική φυλακή, στο δάσος του Κομπιλνίκι. Το Δεκέμβριο του 1939, η γερμανική αστυνομία και η Σέλμπστουτζ απέλασαν πολλούς Πολωνούς, κυρίως την ιντελιγκέντσια, και ιδιοκτήτες καταστημάτων και εργαστηρίων.
Οικονομία
Η πόλη είναι ένας σημαντικός κόμβος για λευκές συσκευές, κυρίως τα κεντρικά γραφεία της Amica Α.Ε., που ιδρύθηκε στην πόλη, και είναι επίσης το μέρος όπου η Samsung Electronics Manufacturing Poland παράγει πλυντήρια ρούχων και ψυγεία στην πόλη.
Η πόλη περιέχει επίσης τη Φυλακή Βρόνκι, τη μεγαλύτερη φυλακή στην Πολωνία.
Κύρια αξιοθέατα
μικρογραφία|332x332εσ| Παλιό υδραγωγείο
Αθλητισμός
Η πόλη εκπροσωπείται από τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Μπουενκίτνι Βρόνκι, τον προκάτοχο και τον διάδοχο της Αμίκα Βρόνκι, η οποία ήταν τρεις φορές νικήτρια του Κυπέλλου Πολωνίας και δύο φορές νικήτρια του Σούπερ Καπ Πολωνίας, και η οποία αγωνίστηκε στην Εκστρακλάσα από το 1995 έως το 2006 και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Επί του παρόντος, η πόλη φιλοξενεί την ακαδημία της Λεχ Πόζναν και είναι η έδρας της Β ομάδας της, Λεχ Πόζναν Β.
Το Βρόνκι συνδιοργάνωσε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-19 του 2006 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ράγκμπι Γιούνιον Κ-18 του 2014.
Μεταφορές
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Βρόνκι βρίσκεται στη σιδηροδρομική γραμμή Πόζναν-Στσέτσιν και η πόλη έχει σιδηροδρομικές συνδέσεις με μεγάλες πολωνικές πόλεις. όπως το Πόζναν, το Στσέτσιν, το Βρότσουαφ, η Κρακοβία και το Κατοβίτσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Στετλ Κατηγορία:Πόβιατ Σαμοτούουι
Σοϊάνο ντελ Λάγκο
Το Σοϊάνο ντελ Λάγκο (ιταλικά: Soiano del Lago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Ντουινίτα Λαρασάτι
Η δρ. Ντουινίτα Λαρασάτι (Dwinita Larasati) (γεννημένη το ), η οποίη χρησιμοποιεί επίσης το ελαφρύ Tita Larasati, είναι Ινδονήσια βιομηχανική σχεδιάστρια και γελοιογράφος. Είναι λέκτορας βιομηχανικού σχεδιασμού στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Μπαντούνγκ (ITB) και το σχεδιαστικό της έργο εστιάζεται στη βιωσιμότητα και τη χρήση του μπαμπού. Ως καλλιτέχνης και εκδότρια, είναι πρωτοπόρα στο είδος του «γραφικού ημερολογίου» των αυτοβιογραφικών ινδονησιακών κόμικς.
Η Λαρασάτι γεννήθηκε στη Τζακάρτα και σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας στο Μπαντούνγκ. Έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα από την Ακαδημία Σχεδιασμού Αϊντχόβεν και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Ντελφτ το 2007.
Μετά την επιστροφή της στην Ινδονησία, συνίδρυσε το 2008 με τη Ρόνι Αμάντι το Curhat Anak Bangsa, το οποίο δημοσίευε γραφικά κομικ ημερολογίου του εαυτού της και άλλων γυναικών όπως η Sheila Rooswitha Putri και η Azisa Noor. Τέσσερα έργα γραφικών ημερολόγιων της Λαρασάτι δημοσιεύτηκαν από το CAB: τα Curhat Τίτα (Η Τίτα λέει ιστορίες της), Transition, Back in Bandung, και Kidstuff. Το Back in Bandoung (Πίσω στο Μπαντούνγκ) ήταν το πρώτο ινδονησιακό κόμικ που μεταφράστηκε σε άλλη γλώσσα, δημοσιεύθηκε στη γαλλική ως Retour à Bandung το 2016 από την Editions çà et là. Πολλά από τα έργα της επικεντρώνονται στους αγώνες της ως ομογενής στην Ευρώπη και την επιστροφή στην Ινδονησία μετά από μια μακρά απουσία. Έχει αναφερθεί ως βασικός θηλυκός καλλιτέχνης κόμικς στην Ινδονησία, η οποίη δεν έχει επηρεαστεί από τα ιαπωνικά μάνγκα.
Η Λαρασάτι είναι η γενική γραμματέας και μία από τους ιδρυτές του Bandung Creative City Forum (BCCF). Είναι επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Δημιουργικής Οικονομίας του Μπαντούνγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιομηχανικοί σχεδιαστές Κατηγορία:Δημιουργοί κόμικς Κατηγορία:Ινδονήσιοι
Χονδρονήσι Αστυπάλαιας
Το Χονδρονήσι είναι νησίδα της Αστυπάλαιας στα Δωδεκάνησα με έκταση 0,0133 τ.χλμ.. Ανήκει στην ίδια συστάδα με τους Κουνούπους και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αυτούς προς στα δυτικά τους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αστυπάλαιας. Από το 2001 έχει αναγνωριστεί ως οικισμός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Όντα του Μάισσεν
Η Όντα, γερμ. Oda von Meißen (π. 996 - μετά το 1025) από τον Οίκο των Εκκεχαρντιδών ήταν κόρη του μαργράβου του Μάισσεν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα, μετά βασίλισσα, της Πολωνίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Έκαρντ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν κα της Ζουανχίλντε των Μπίλλουνγκ, κόρης του Χέρμανν μαργράβου της μαρκιωνίας του Μπίλλουνγκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1018 τον Μπολέσλαφ Α΄ τον Γενναίο, δούκα, μετά βασιλιά, της Πολωνίας και είχε τέκνα:
Κατάλογος φυσικών επαρχιών της Ανδαλουσίας
Αυτές είναι οι φυσικές επαρχίες (κομάρκας) της Ανδαλουσίας όπως προβλέπονται από το Καθεστώς Αυτοδιοίκησης της Περιφέρειας.
Κατηγορία:Ανδαλουσία
Βόλστιν
Το Βόλστιν (πολωνικά: Wolsztyn, Wollstein) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Βόλστιν, στο δυτικό άκρο του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας στη δυτική Πολωνία. Ο πληθυσμός του είναι 12.767 κάτοικοι (2020).
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Μείζονος Πολωνίας, δίπλα στον μικρό ποταμό Ντόιτσα (Dojca), ενός παραπόταμου του ποταμού Όμπρα, περίπου 72 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Πόζναν.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Παλάτι Μιτσιέλσκι Ο σημερινός οικισμός ιδρύθηκε περίπου το 1285 σε ένα μονοπάτι πέρα από τον βαλτώδη ποταμό Ντόιτσα, πιθανώς από Κιστερκιανούς μοναχούς που κατέβαιναν από το Αββαείο του Όμπρα. Αναπτύχθηκε ως κέντρο εμπορίου μαλλιού και κατασκευής υφασμάτων στο δρόμο από το Πόζναν προς τη Λουσατία, με δικαιώματα αγοράς το 1424. Τα προνόμια πόλης του Βόλστιν επιβεβαιώθηκαν το 1519. Ήταν μια ιδιωτική πόλη Πολωνών ευγενών, διοικητικά τοποθετημένη στο Πόβιατ Κόστσιαν στο Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Μια διαδρομή που συνέδεε τη Βαρσοβία και το Πόζναν με τη Δρέσδη διέσχιζε την πόλη τον 18ο αιώνα και ο Βασιλιάς Αύγουστος Γ΄ της Πολωνίας ταξίδευε συχνά σε αυτήν τη διαδρομή.
Προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας κατά τη διάρκεια του δεύτερου διαμελισμού της Πολωνίας το 1793. Το 1807 ανακτήθηκε από τους Πολωνούς και συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο πολωνικό Δουκάτο της Βαρσοβίας και μετά τη διάλυσή του το 1815 επαναπροσαρτήθηκε από την Πρωσία. Με την πρωσική Επαρχία Πόζεν έγινε μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας το 1871 και στόχος των πολιτικών γερμανοποίησης που εφαρμόστηκαν από τη Γερμανική Εταιρεία Ανατολικών Πορειών (Hakata). Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Νοέμβριο του 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της ως Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία και η πόλη επέστρεψε στην Πολωνία αρκετές εβδομάδες αργότερα, όταν καταλήφθηκε από τους Πολωνούς αντάρτες στις 5 Ιανουαρίου 1919 κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919).
Με την εισβολή του 1939 στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη καταλήφθηκε από τη Γερμανία στις 7 Σεπτεμβρίου 1939 και ενσωματώθηκε απευθείας στο Ναζιστικό Γερμανικό Ράιχσγκαου Βάρτελαντ μέχρι το τέλος του πολέμου το 1945. Ο πολωνικός πληθυσμός υποβλήθηκε σε διάφορα εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων συλλήψεων, διωγμών και απελάσεων σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι Γερμανοί ίδρυσαν και λειτούργησαν το στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου Stalag XXI C/H για Πολωνούς, Γάλλους, Βρετανούς, Ιταλούς, Αμερικανούς και Νορβηγούς αιχμαλώτους στη σημερινή συνοικία Κομορόβο, μια ναζιστική φυλακή και ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για Εβραίους. Ο αξιόλογος Πολωνός γλύπτης και ζωγράφος Μάρτσιν Ρόζεκ, ο οποίος έζησε και εργάστηκε στο Βόλστιν, συνελήφθη από τους Γερμανούς και στη συνέχεια φυλακίστηκε στο Οχυρό VII στο Πόζναν και στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, όπου πέθανε το 1944.
Από το 1975 έως το 1998, το Βόλτσιν βρισκόταν διοικητικά στο Βοεβοδάτο Ζιελόνα Γκούρα.
Αξιοθέατα
Η πόλη έχει μια μπαρόκ ενοριακή εκκλησία της Αμόλυντης Σύλληψης που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα, ένα ιστορικό παλάτι των αριστοκρατικών οικογενειών Γκαγέφσκι και Μιτσιέλσκι, το οποίο τώρα στεγάζει ένα ξενοδοχείο, με ένα παρακείμενο πάρκο, καθώς και πολλά μουσεία.
Αποθήκη ατμομηχανών
μικρογραφία| Παρέλαση Ατμομηχανών το 2012 Η σιδηροδρομική γραμμή από το Βόλστιν στο Ζμπόνσιν άνοιξε το 1886. Ο χώρος στάθμευσης ατμομηχανών στο Βόλστιν είναι το τελευταίο μέρος στην Ευρώπη που προμηθεύει ατμομηχανές τυποποιημένου εύρους για τακτικά δρομολόγια τρένων με χρονοδιάγραμμα στο εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Από το καλοκαίρι του 2020 αυτές οι υπηρεσίες εκτελούνται στο Λέσνο και στο Πόζναν. Ο χώρος περιλαμβάνει επίσης ένα μουσείο σιδηροδρόμων με ανακαινισμένες ατμομηχανές.
Από το 1993, οι Πολωνικοί Κρατικοί Σιδηρόδρομοι οργανώνουν μια ετήσια παρέλαση ατμομηχανών, η οποία πραγματοποιείται στις αρχές Μαΐου. Η εκδήλωση του 2007, προσέλκυσε περίπου 20.000 επισκέπτες.
Διεθνείς σχέσεις
μικρογραφία| Δημαρχείο
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Βόλστιν είναι αδελφοποιημένο με τις:
Ροδιά Φαρρών Αχαΐας
Η Ροδιά (παλιά ονομασία: Μπούγα) είναι μικρό ορεινό χωριό της Αχαΐας και υπάγεται διοικητικά στην (Τοπική) Κοινότητα Καλάνιστρας του Δήμου Ερυμάνθου. Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011, είχε μόνιμο πληθυσμό 56 κάτοικους ενώ ο πραγματικός πληθυσμός του ανήλθε σε 59 κατοίκους.
Γεωγραφία
Βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο 490 μέτρων, στην πλαγιά ενός βουνού που ανυψώνεται ανατολικά του χωριού και ονομάζεται Μπογοβούνι και το οποίο συμπεριλαμβάνεται στην περιοχή των νότιων πρόβουνων της ευρύτερης έκτασης του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, ενώ είναι και πολύ κοντά στην κοιλάδα του ποταμού Πείρου, στο σημείο όπου συναντάται με τους βόρειους πρόποδες του Ερυμάνθου. Επίσης, υπάρχουν απόψεις που θεωρούν ότι το χωριό ανήκει στην ιστορική περιοχή των Νεζερών, ευρισκόμενο στο βορειοδυτικό άκρο αυτής.
Γειτνιάζει με τα χωριά Βαλμαντούρα, Καλάνιστρα και Καταρράκτης (Λόπεσι), ενώ αντίστοιχα υπάρχουν και τρεις δρόμοι που συνδέουν αυτές τις περιοχές με το χωριό, με πλήρως ασφαλτοστρωμένο όμως μόνο τον οδικό άξονα προς τον Καταρράκτη.
Εγγύς του βρίσκεται επίσης το χαμηλό φράγμα υδροληψίας, στην περιοχή της Βαλμαντούρας, που αποτελεί τμήμα του έργου «Φράγμα Πείρου - Παραπείρου».
Απέχει οδικώς 11 χιλιόμετρα από την Χαλανδρίτσα την έδρα του Δήμου Ερυμάνθου και 31 χιλιόμετρα από την πόλη της Πάτρας.
Ονομασία
Για την ονομασία του χωριού (Μπούγα) η επικρατέστερη άποψη θεωρεί ότι είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από την αρβανιτόφωνη οικογένεια Μπούα, απόγονοι ή κλάδος της οποίας πιθανόν βρέθηκαν και κατοίκησαν στην περιοχή. Άλλη άποψη, λιγότερο διαδεδομένη σε σχέση με την προαναφερθείσα, δίνει μια πιο λαογραφική προσέγγιση στο θέμα της ονοματοδοσίας του χωριού, ότι δηλαδή προέρχεται από την λέξη «μπούγα» που σημαίνει «μυλωνάς».
Ιστορικά στοιχεία
Στην περιφέρεια της Ροδιάς έχουν βρεθεί, έπειτα από ανασκαφές, λείψανα οικισμών της μεσοελλαδικής (2000–1600 π.Χ.) και μυκηναϊκής εποχής (1600–1100 π.Χ.).
Το 1713 αναφέρεται ότι το χωριό Μπούγα αποτελούσε κοινή ενορία με το γειτονικό του χωριό Λόπεσι ενώ εμφανίζεται και σε δικαιοπρακτικά έγγραφα του 18ου-19ου αιώνα. Η Μονή Νεζερών είχε στην περιοχή τον 19ο αιώνα μετόχι το οποίο ενοίκιαζε, περιουσία που διατηρείται ακόμη.
Κατά το 1901 ο Ιωάννης Νουχάκης μας πληροφορεί ότι οικισμός απείχε 2 ώρες από την Χαλανδρίτσα και 6 ώρες από την Πάτρα. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι απέχει μιάμιση ώρα από την Χαλανδρίτσα και αριθμεί 60 κατοίκους. Το 1911 οι Αλέξανδρος Δρακάκης και Στυλιανός Κούνδουρος αναφέρουν πληθυσμό 119 κατοίκων.
Οικονομία
Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και μόνιμοι κάτοικοι του χωριού απασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία και ιδιαίτερα -σχεδόν αποκλειστικά- με την εκτροφή αιγοπρόβατων, ενώ σε μικρότερο βαθμό και με την γεωργία.
Διοικητική εξέλιξη
Στις 08/02/1908 (ΦΕΚ 28Α) προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φαρών. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και την κατάργηση των περισσοτέρων δήμων, αποσπάται από τον Δήμο Φαρών και προσαρτάται στην νεοσύστατη τότε Κοινότητα Καλάνιστρας. Στις 10/10/1955 (ΦΕΚ 287Α) μετονομάστηκε από Μπούγα σε Ροδιά. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον νέο Δήμο Φαρρών μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Αξιοθέατα
Αξιοθέατα του χωριού, μεταξύ άλλων, αποτελούν τα παραδοσιακά παλιά πέτρινα σπίτια, η βρύση με τον μακρόβιο πλάτανο στο κέντρο του οικισμού, ο ενοριακός ναός του Αγίου Δημητρίου και τα διάφορα ξωκλήσια, καθώς και οι σημαντικές αρχαιότητες που έχουν ανασκαφεί στην περιοχή και που ανάγονται χρονολογικά στις περιόδους της μεσοελλαδικής αλλά και της μυκηναϊκής εποχής. Η περιοχή της Ροδιάς, επίσης, έχει όμορφη θέα και άγριο φυσικό κάλλος.
Πρωθυπουργός της Μάλτας
Ο Πρωθυπουργός της Μάλτας (Μαλτέζικα: Prim Ministru ta' Malta) είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης και του υπουργικού συμβουλίου της Μάλτας.
Ιστορία
Μετά τις ταραχές της 7ης Ιουνίου 1919 στη Μάλτα, οι ντόπιοι απέκτησαν περισσότερη αυτονομία από τους Βρετανούς. Με το Σύνταγμα του 1921 ιδρύθηκε μία αυτόνομη Μαλτέζικη κυβέρνηση υπό Βρετανική κυριαρχία, με υπουργικό συμβούλιο και Πρωθυπουργό, και ένα κοινοβούλιο δύο σωμάτων, με Γερουσία και αιρετή Νομοθετική Συνέλευση. Ο πρώτος Πρωθυπουργός της Μάλτας ήταν ο Τζόζεφ Χάουαρντ. Η δεκαετία του 1930 ήταν μία περίοδος αστάθειας στις σχέσεις μεταξύ της της Μαλτέζικης πολιτικής αριστοκρατίας, της Καθολικής Εκκλησίας και των Βρετανών αποικιοκρατών. Το Σύνταγμα τέθηκε σε αναστολή δύο φορές προτού ανακληθεί οριστικά το 1936. Μετά, η Μάλτα επανήλθε σε αποικιοκρατικό καθεστώς και η αυτόνομη κυβέρνηση διαλύθηκε.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με το Σύνταγμα του 1947 αποκαταστάθηκε η κυβέρνηση της Μάλτας και το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Ο Πολ Μπόφα έγινε ο 5ος Πρωθυπουργός της χώρας. Τον Απρίλιο του 1958, εν μέσω κρίσης, ο 8ος Πρωθυπουργός, ο Ντομ Μιντόφ, παραιτήθηκε, το Σύνταγμα του '47 τέθηκε σε αναστολή και η Μάλτα επανήλθε σε αποικιοκρατικό καθεστώς. Την 5η Μαρτίου 1962 αποκαταστάθηκε η θέση του Πρωθυπουργού, όπως ορίστηκε με το Σύνταγμα του 1961. Τότε άρχισε τη δεύτερη θητεία του ο Τζορτζ Μποργκ Ολίβιερ. Με το Σύνταγμα της 21ης Σεπτεμβρίου 1964 η Μάλτα ανεξαρτητοποιήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο και στο νεοσύστατο Κράτος το καθεστώς ήταν συνταγματική μοναρχία, με την Ελισάβετ Β' ως αρχηγό του κράτους. Από τότε, η 21η Σεπτεμβρίου 1964 εορτάζεται ως Ημέρα της Ανεξαρτησίας. Ο Τζορτζ Ολίβιερ διατήρησε τη θέση του ως Πρωθυπουργός, και το 1966 επανεξελέγη για τρίτη θητεία. Μετά τις εκλογές του 1971, το Εργατικό Κόμμα έγινε κυβερνών και ο Ντομ Μιντόφ κέρδισε δεύτερη θητεία ως Πρωθυπουργός. Την 13η Δεκεμβρίου 1974, με ένα πακέτο συνταγματικών μεταρρυθμίσεων, το καθεστώς της Μάλτας έγινε δημοκρατία. Στις εκλογές του 1976 και του 1981 επανεξελέγη Πρωθυπουργός ο Ντομ Μιντόφ.
Καθήκοντα - Αρμοδιότητες
Όπως ορίζεται στο άρθρο 80 του Συντάγματος της Μάλτας, ο Πρόεδρος της Μάλτας διορίζει ως Πρωθυπουργό το μέλος του Μαλτέζικου Κοινοβουλίου που, κατά την κρίση του, είναι καταλληλότερο για να δεχτεί την υποστήριξη της πλειοψηφίας των μελών του Κοινοβουλίου, και αφού συμβουλευτεί τον Πρωθυπουργό, διορίζει τους υπόλοιπους Υπουργούς από τα μέλη του Κοινοβουλίου. Πριν αναλάβει καθήκοντα ο Πρωθυπουργός, πρέπει να προηγηθεί μία τελετή ορκωμοσίας στην οποία θα ορκιστεί: «''Ορκίζομαι επίσημα ότι θα ασκήσω τα καθήκοντά μου ως Πρωθυπουργός της Μάλτας με πίστη και ευσυνειδησία σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους της Μάλτας, χωρίς φόβο ή προκατάληψη. (Ας Με Βοηθήσει Ο Θεός)''».
Ο Πρωθυπουργός είναι επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου και της Κυβέρνησης, που είναι το όργανο της εκτελεστικής εξουσίας. Η κυβέρνηση πρέπει να έχει την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου, και αν δεν την έχει ο Πρόεδρος έχει την εξουσία να καθαιρέσει τον Πρωθυπουργό (άρθρο 81). Ο Πρόεδρος μπορεί να αναθέσει στον Πρωθυπουργό, ή οποιονδήποτε άλλον Υπουργό, την ευθύνη για οποιαδήποτε Υπηρεσία της Κυβέρνησης, με συμπεριλαμβανόμενη την διοίκηση ενός οποιουδήποτε κυβερνητικού τμήματος (άρθρο 82). Όποτε ο Πρωθυπουργός απουσιάζει, στο εξωτερικό ή σε διακοπές, και δεν μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντά του, τότε ο Πρόεδρος μπορεί να εξουσιοδοτήσει ένα οποιοδήποτε μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου για να αναπληρώσει τον Πρωθυπουργό (άρθρο 83). Όταν ο Πρωθυπουργός για να ασκήσει κάποια εξουσία απαιτείται πρώτα να συμβουλευτεί ένα πρόσωπο ή μία αρχή, διατηρεί το δικαίωμα να μην δεχτεί τη συμβουλή αυτή (άρθρο 84). Ο Πρωθυπουργός έχει το καθήκον να ενημερώνει τον Πρόεδρο για όλα τα θέματα που αφορούν την Κυβέρνηση (άρθρο 87). Ο Πρωθυπουργός διορίζει έναν Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου, ο οποίος ενεργεί σύμφωνα με τις οδηγίες του Πρωθυπουργού και συντάσσει τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου (άρθρο 94). Ο Πρωθυπουργός μπορεί να συμβουλεύσει τον Πρόεδρο, για τον διορισμό κοινοβουλευτικών γραμματέων που θα αναλάβουν να βοηθήσουν τους υπουργούς στα καθήκοντά τους (άρθρο 88), για τον διορισμό Γενικού Εισαγγελέα (άρθρο 91), για τον διορισμό μόνιμων γραμματέων και επικεφαλής κυβερνητικών τμημάτων (άρθρο 92), για τον διορισμό των δικαστών των Ανώτατων Δικαστηρίων (άρθρο 96), για τον διορισμό των δικαστικών (άρθρο 100), και άλλων αξιωματούχων.
Γραφείο του Πρωθυπουργού της Μάλτας
Το Γραφείο του Πρωθυπουργού έχει την έδρα του στο Πανδοχείο της Καστίλλης στη Βαλέτα από το 1972. Η αποστολή του Γραφείου είναι να υποστηρίζει τον Πρωθυπουργό στην παροχή οδηγιών και κατευθύνσεων για μία σταθερή και αποτελεσματική κυβέρνηση. Είναι ένας κόμβος της Κυβέρνησης που έχει σημαντικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων, καθώς και η διοικητική έδρα της Κυβέρνησης. Η δομή και η οργάνωση του Γραφείου έχουν αλλάξει με τα χρόνια, αλλά κατά κανόνα περιλαμβάνει την Γραμματεία του Υπουργικού Συμβουλίου, τα Γραφεία Διοίκησης και Προσωπικού και το Τμήμα Πληροφοριών.
Επίσημες κατοικίες
Η Βίλα Φράντσια είναι η επίσημη κατοικία του Πρωθυπουργού, που βρίσκεται στη Λία της Μάλτας, ενώ το Ανάκτορο Γκιργκέντι είναι η θερινή του κατοικία. Και τα δύο θεωρούνται ως κτίρια πολιτιστικής και ιστορικής σημασίας, και χρησιμοποιούνται για τη διοργάνωση εκδηλώσεων και την υποδοχή σημαντικών προσώπων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Μάλτας Κατηγορία:Πολιτική της Μάλτας Μαλτα
Περιφέρεια Μάρα
Η Περιφέρεια Μάρα (Αγγλικά: Mara Region, Σουαχίλι: Mkoa wa Mara), είναι μια από τις 30 διοικητικές περιφέρειες Τανζανίας. Περιφερειακή πρωτεύουσα, είναι ο δήμος Μουσόμα (Musoma).
Κατά το 2012, σύμφωνα με την εθνική απογραφή, η περιοχή είχε πληθυσμό 1.743.830 άτομα, τα οποία ήταν χαμηλότερα από την προ-απογραφής εκτίμηση των 1.963.460 ατόμων. Για το διάστημα 2002-2012, ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού στην περιφέρεια, ήταν 2,5 τοις εκατό, ο δέκατος τρίτος υψηλότερος στη χώρα. ήταν επίσης η δωδέκατη πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή με 80 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Συνορεύει βορειοανατολικά με τις Κομητείες Νάροκ (Narok County) και Μιγκόρι (Migori County) στην Κένυα, νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Αρούσα (Arusha Region), νότια συνορεύει με τις γειτονικές Περιφέρειες Μουάνζα (Mwanza Region) και Σιμίγιου (Simiyu Region) και απέναντι από τη Λίμνη Βικτόρια (Lake Victoria) -στα δυτικά- με την Περιφέρεια Καγκέρα (Kagera Region).
Η Περιφέρεια Μάρα (Mara Region), ήταν και ο τόπος κατοικίας του πρώτου προέδρου της Τανζανίας, Τζούλιους Νυερέρε (Julius Nyerere), επίσης, είναι και η γενέτειρα του μουσικής Μπένγκα (Benga music).
Αυτόχθονες Ομάδες
Η Περιφέρεια Μάρα (Mara Region) είναι η προγονική πατρίδα των παρακάτω φυλών: • 5 Όταν ήταν Βρετανική Αποικία, η Περιφέρεια Μάρα (Mara Region), ήταν η περιοχή που ονομαζόταν Λιμναία Επαρχία (Lake Province), η οποία μετά την ανεξαρτησία του 1961, ονομάστηκε σε Περιφέρεια Λίμνης (Lake Region).
Εθνικά πάρκα και μνημεία
thumb|175px|left|Η πινακίδα στην είσοδο του [[Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι|Εθνικού Πάρκου Σερενγκέτι.]] Η Περιφέρεια Μάρα (Mara Region) είναι η έδρα το σπίτι του Εθνικού Πάρκου Σερενγκέτι (Serengeti National Park), παγκοσμίως, ένα από τα πιο διάσημα εθνικά πάρκα. Αναφερόμενο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, το εθνικό πάρκο καταλαμβάνει μια μεγάλη περιοχή με πεδιάδες και δάση και είναι ο τόπος που περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα άγριων ζώων. Ετησίως, προσελκύει περί τους 150.000 τουρίστες. Το καταφύγιο, φιλοξενεί περισσότερα από ένα εκατομμύριο γκνου, 200.000 ζέβρες και 300.000 γαζέλες Τόμσον. Στο πάρκο, εκτός από το συμβατικό τουρισμό, υπάρχουν επίσης και μια σειρά από ευκαιρίες οικοτουρισμού, οι οποίες είναι διαθέσιμες στην Περιφέρεια Μάρα (Mara Region).
Αξιοσημείωτα άτομα
Ο πρώτος πρόεδρος της χώρας Τζούλιους Νιερέρε γεννήθηκε στη Μπουτιάμα, ενώ ο Τζόζεφ Ουαριόμπα, έκτος πρωθυπουργός (1984-1985) και τέταρτος αντιπρόεδρος (1985-1990) της Τανζανίας κατάγεται από την περιοχή.
Περιοχές
Η περιφέρεια διαιρείται διοικητικά σε επτά Περιοχές (ή Επαρχίες):
Εκλογικές περιφέρειες
thumb|250px|right|[[Σαφάρι με αερόστατο θερμού αέρα, στο Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι.]] Για τις βουλευτικές εκλογές, Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Από τις εκλογές του 2010, η Περιφέρεια Μάρα (Mara Region) είχε επτά εκλογικές περιφέρειες:
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρα
Βυσεσλάβα του Κιέβου
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Σβιατοσλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της Κελικίας/Καικιλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε ως το 1069 τον Μπολέσλαφ Β΄ του Γενναιόδωρου, δούκα, μετά βασιλιά, της Πολωνίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Παναγιώτης Κοντογεώργης
Ο Παναγιώτης (Πάνος) Κοντογεώργης γεννήθηκε στον Πριόλιθο Καλαβρύτων του νομού Αχαϊας.
Σπούδασε Νομικά στη Νομική Σχολή Αθηνών και Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Προέρχεται από αγροτική οικογένεια και ο πατέρας του Θανάσης Κοντογεώργης ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης (ΕΛΑΣ) και ο οποίος έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια του εμφυλίου. Ο Πάνος Κοντογεώργης ανέπτυξε αντιδιδακτορική δράση και το 1974 εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ και εξελέγη βουλευτής στη Β' Αθηνών στις εκλογές του 1981. Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του θητείας είχε ενεργό συμμετοχή στις μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες για την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, την ισότητα των δύο φύλων κ.α. Διετέλεσε Πρόεδρος του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας (ΟΣΕ) την περίοδο 1985-1988 και αντιπρόεδρος της Κτηματικής Τράπεζας (1988-1989). Το 1993 ορίστηκε νομάρχης Κυκλάδων.
Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά, τον Θανάση, που είναι δικηγόρος και πολιτικός, και τη Νάντια, ηθοποιό και τραγουδίστρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Νομάρχες Κυκλάδων
Οδοντωτή περιφέρεια
Η οδοντωτή περιφέρεια είναι ο οδοντωτός σύνδεσμος μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και του ακτινωτού σώματος. Αυτή η διασταύρωση σηματοδοτεί τη μετάβαση από την απλή, μη φωτοευαίσθητη περιοχή του ακτινωτού σώματος στην πολύπλοκη, πολυεπίπεδη, φωτοευαίσθητη περιοχή του αμφιβληστροειδούς. Το χρωματισμένο στρώμα είναι συνεχές πάνω από το χοριοειδές, το ακτινωτό σώμα και την ίριδα, ενώ το νευρικό στρώμα τερματίζεται λίγο πριν από το ακτινωτό σώμα. Αυτό το σημείο είναι η ώρα σερράτα. Στην περιοχή αυτή το χρωματισμένο επιθήλιο του αμφιβληστροειδούς μεταβαίνει στο εξωτερικό χρωματισμένο επιθήλιο του ακτινωτού σώματος και το εσωτερικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς μεταβαίνει στο μη χρωματισμένο επιθήλιο των κροσσών.
Κατηγορία:Μάτι
Παλλάντιο Αρκαδίας
Το χωριό Παλλάντιο βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη Παλλάντιο (3 χιλ.). Το 1991 απογράφησαν 269 κάτοικοι, ο μόνιμος όμως πληθυσμός του είναι πολύ μικρότερος. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία.
Το χωριό Παλλάντιο ονομαζόταν και Μπεσίρι παλιότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Δανάη Λουκάκη
Η Δανάη Λουκάκη είναι Ελληνίδα ηθοποιός Kατάγεται από τα Χανιά και είναι θεατρική σκηνοθέτις που πρωταγωνιστεί στην ελληνικής παραγωγής δραματική σειρά Άγριες μέλισσες με τον ρόλο της Παγώνας Τόλλια, συζύγου του κοινοτάρχη.
Βιογραφία
Έχει παίξει και σκηνοθετήσει σε παραστάσεις στην Ελλάδα, το Λονδίνο, το Εδιμβούργο και τη Βαρκελώνη. Έχει επίσης παίξει σε κινηματογραφικές ταινίες π.χ. Νύφες, Καρτ ποστάλ, Η ομορφότερη ιστορία του κόσμου και Είδα μάτια. Η πρώτη της τηλεοπτική δουλειά ήταν στην κωμική σειρά του Alpha TV Αστέρας Ραχούλας.
Από το 2019 έως το 2022 υποδυόταν την Παγώνα Τόλλια στη δραματική σειρά Άγριες μέλισσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Χαλκομανία
thumb|right|350px| Η χαλκομανία, είναι τεχνική της έγχρωμης εκτύπωσης ή της ξεπατίκωσης χρωμάτων επάνω σε αντικείμενα. Κατατάσσεται στο γενικότερο καλλιτεχνικό πεδίο της μονοτυπίας, διαφέρει όμως στο ότι δεν γίνεται αντιγραφή ενός μοτίβου, αλλά χαλκομανία αυτή καθαυτή είναι το μοτίβο.
Η τεχνική πρωτοεφαρμόστηκε στην Αγγλία γύρω στο 1750, και στη συνέχεια από το 1865 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έγινε δημοφιλής πρακτική στους σουρεαλιστές, και στην δεκαετία του 1935 από τους Óscar Domínguez και Ithell Colquhoun. Ο Μαξ Ερνστ ανέπτυξε περαιτέρω την τεχνική: Σε αντίθεση με τον Dominguez, ο Ερνστ έπαιξε με άμορφα τυχαία σχήματα και χρώματα. Στη δεκαετία του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η τέχνη της χαλκομανίας χρησιμοποιήθηκε σε κόμικς όπως το Flash Gordon, και άλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεχνικές ζωγραφικής
Περιοχή Μπούντα
Η Περιοχή Μπούντα (Αγγλικά: Bunda District, Σουαχίλι: Wilaya ya Bunda), είναι μία από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Μάρα της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Αγροτική Περιοχή Μουσόμα (Musoma Rural District) και την Περιοχή Μπουτιάμα (Butiama District), ανατολικά από την Περιοχή Σερενγκέτι (Serengeti District), στα νότια από την Περιοχή Μπαριάντι (Bariadi District) και την Περιοχή Μπουσέγκα (Busega District) και δυτικά από τη Λίμνη Βικτόρια (Lake Victoria). Η επαρχιακή πόλη διοίκησης, επίσης ονομάζεται Μπούντα (Bunda) και βρίσκεται στη βορά-νότου υπέρ-εθνικό ασφαλτοστρωμένο αυτοκινητόδρομο Κένυας - Ζάμπιας, μέσω της Ταρίμε (Tarime) και τις παραλίμνιους δήμους Μουσόμα (Musoma), Μουάνζα (Mwanza) και κατόπιν προς Μπέυα (Mbeya) στη νότια Τανζανία. Η Περιοχή έχει τέσσερις τομείς, τους: Κενκομπύο (Kenkombyo), Νανσίμο (Nansimo), Σερενγκέτι (Serengeti) και Τσαμουρίχο (Chamuriho).
Η πόλη Μπούντα (Bunda), είναι μια μικρή πόλη 70 χλμ. νότια της Μουσόμα (Musoma) και δυτικά του Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι (Serengeti National Park). Χρησιμεύει δε ως η διοικητική πρωτεύουσα της Περιοχής.
Κατά το 2012, στην Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, ο πληθυσμός στην Περιοχή Μπούντα (Bunda District) ήταν 335.061 άτομα.
Μεταφορές
Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός T4 από τη Μουάνζα (Mwanza) προς τα σύνορα της Κένυα, περνά μέσα από την Επαρχία Μπούντα (Bunda District), με κατεύθυνση από νότο προς βορρά.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Από το 2012, η Περιοχή Μπούντα (Bunda District), διαιρείται διοικητικά σε 28 Τμήματα:
Τμήματα
• 5
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μάρα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Snoezelen
μικρογραφία| Παιδιά σε ένα δωμάτιο Snoezelen μικρογραφία| Δωμάτιο για θεραπεία Snoezelen σε σπίτι ομάδας ατόμων με αναπτυξιακή αναπηρία στην Ολλανδία Το Snoezelen ή ελεγχόμενο πολυαισθητηριακό περιβάλλον (αγγλιστί controlled multisensory environment, MSE) είναι μια θεραπεία για άτομα με αυτισμό και άλλες αναπτυξιακές αναπηρίες, άνοια ή εγκεφαλική βλάβη. Συνίσταται στην τοποθέτηση του ατόμου σε ένα καταπραϋντικό περιβάλλον με ερεθίσματα, που ονομάζεται «δωμάτιο Snoezelen». Αυτά τα δωμάτια είναι ειδικά σχεδιασμένα για να προσφέρουν ερεθίσματα σε διάφορες αισθήσεις, χρησιμοποιώντας εφέ φωτισμού, χρώμα, ήχους, μουσική, αρώματα κ.λπ.. Ο συνδυασμός διαφορετικών υλικών σε έναν τοίχο μπορεί να εξερευνηθεί χρησιμοποιώντας την απτική αίσθηση και το δάπεδο μπορεί να προσαρμοστεί για να τονώσει την αίσθηση της ισορροπίας. Το άτομο συνοδεύεται συνήθως από βοηθό ή θεραπευτή.
Αναπτυγμένα στην Ολλανδία τη δεκαετία του 1970, τα δωμάτια Snoezelen (snoezelroom) έχουν καθιερωθεί σε ιδρύματα σε όλο τον κόσμο και είναι ευρέως διαδεδομένα ιδιαίτερα στη Γερμανία, όπου υπάρχουν περισσότερα από 1.200.
Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το Snoezelen είναι αποτελεσματικό για τη θεραπεία της άνοιας.
Όρος
Ο όρος "Snoezelen" (προφέρεται [ˈsnuzələ(n)] ) είναι ένας νεολογισμός ο οποίος σχηματίζεται από ένα μείγμα των ολλανδικών λέξεων "snuffelen" ('χουχουλιάζω, μυρίζω') και "doezelen" ('γλαρώνω, λαγοκοιμάμαι').
Προσέγγιση
Ιδανικά, το Snoezelen είναι μια μη κατευθυντική θεραπεία, που ελέγχεται από τον εξυπηρετούμενο και όχι από τον θεραπευτή. Μπορεί να προγραμματιστεί για να παρέχει μια πολυαισθητηριακή εμπειρία ή μία μοναδική αισθητηριακή εστίαση, απλώς προσαρμόζοντας τον φωτισμό, την ατμόσφαιρα, τους ήχους και τις υφές στις συγκεκριμένες ανάγκες του ατόμου τη στιγμή της χρήσης. Δεν υπάρχει επίσημη εστίαση στο θεραπευτικό αποτέλεσμα—η εστίαση είναι να βοηθηθούν οι χρήστες να αποκομίσουν τη μέγιστη ευχαρίστηση από τη δραστηριότητα στην οποία εμπλέκονται αυτοί και ο διευκολυντής. Ένα πλεονέκτημα της θεραπείας Snoezelen είναι ότι δεν βασίζεται στη λεκτική επικοινωνία και μπορεί να είναι ευεργετική για άτομα με αυτισμό χαμηλής λειτουργικότητας, καθώς μπορεί να παρέχει ερεθίσματα σε όσους διαφορετικά θα ήταν σχεδόν αδύνατο να προσεγγιστούν.
Η θεραπεία Snoezelen σχετίζεται με την αλληλεξάρτηση τόσο του χώρου (το φυσικό περιβάλλον) όσο και της «πελατο-κεντρικής» προσέγγισης του ασκούμενου (το ανθρώπινο περιβάλλον). Το ειδικά σχεδιασμένο αισθητηριακό φυσικό περιβάλλον μαζί με τη συμβολή του «επαγγελματία που παρέχει τη δυνατότητα» προκαλεί αλλαγές στη διέγερση επηρεάζοντας τη διαδικασία χαλάρωσης, μειώνοντας το άγχος/πόνο (τόσο σωματικό όσο και συναισθηματικό). Στοχεύει στη μεγιστοποίηση των δυνατοτήτων ενός ατόμου να επικεντρωθεί στην ελεύθερη βούλησή του και να εμπλακεί σε ένα κινητήριο ερέθισμα (αντικείμενο, δραστηριότητα ή άτομο) και ως εκ τούτου να βελτιώσει την επικοινωνία και τη λειτουργία.
Οι καθοριστικές αρχές του ελεγχόμενου πολυαισθητηριακού περιβάλλοντος (MSE) βοηθούν τον επαγγελματία να εστιάσει την προσοχή στα βασικά στοιχεία αυτής της προσέγγισης. Αυτές οι αρχές είναι οι εξής:
Έρευνα
Η έρευνα σχετικά με τα οφέλη της θεραπείας Snoezelen είναι σπάνια, με ποικίλα σχέδια μελέτης.
Μια μικρή ερευνητική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες συνέκρινε τη συμπεριφορά εννέα ενηλίκων πελατών με αυτισμό χαμηλής λειτουργικότητας τόσο στο περιβάλλον της τάξης όσο και του δωματίου Snoezelen. Αν και τα μεμονωμένα αποτελέσματα διέφεραν, η μελέτη υποστήριξε μια κατά 50% μείωση της αγωνίας και της στερεοτυπικής συμπεριφοράς και μια κατά 75% λιγότερη επιθετικότητα και αυτοτραυματισμό στο περιβάλλον του Snoezelen.
Χρήση
Το 2021, άνοιξαν πολλά δωμάτια Snoezelen στην Πορτογαλία. Το πρώτο δωμάτιο Snoezelen άνοιξε για το κοινό στην περιοχή του Αλγκάρβε. Δημιουργήθηκε από τον φιλανθρωπικό οργανισμό Espiral de Vontades που το 2017 ξεκίνησε τη θεραπευτική αγωγή για ηλικιωμένους. Το δωμάτιο έτυχε θετικής υποδοχής. Το επόμενο δωμάτιο δημιουργήθηκε στο Póvoa de Santa Iria από το Senior Club. Το δοκίμασαν για ένα μήνα πριν το αποκαλύψουν στο κοινό, και επίσης έτυχε καλής υποδοχής από τους ασθενείς. Χρησιμοποιείται για να ηρεμήσει ασθενείς με άνοια, καθώς και για την απελευθέρωση του άγχους από τους ασθενείς ως αποτέλεσμα των περιορισμών (lockdown) λόγω COVID-19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναπηρία Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές Κατηγορία:Εργοθεραπεία
Χονδρό Αστυπάλαιας
Το Χονδρό είναι νησίδα της Αστυπάλαιας στα Δωδεκάνησα με έκταση 0,387 τ.χλμ. και το οποίο βρίσκεται, μαζί με τη νησίδα Γλυνό, στα νότια και απέναντι από τον Πέρα Γιαλό, το παλιό λιμάνι της Αστυπάλαιας. Το καλοκαίρι, εκδρομικά σκάφη από την Ανάληψη (Μαλτεζάνα) μεταφέρουν στη νησίδα για μπάνιο τουρίστες. Έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) και Μύχος (Puffinus yelkouan) από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αστυπάλαιας. Από το 2001 έχει αναγνωριστεί ως οικισμός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Κέμπνο
Το Κέμπνο (πολωνικά: Kępno, Kempen in Posen) είναι πόλη του Πόβιατ Κέμπνο, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της νοτιοκεντρικής Πολωνίας. Βρίσκεται στα περίχωρα του βοεβοδάτου, όπου συνορεύει με την ιστορική περιοχή της Σιλεσίας και το Βοεβοδάτο Λοτζ. Ο πληθυσμός του είναι 13.838 κάτοικοι (2020).
Ιστορία
Μετά την εισβολή στην Πολωνία και το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939, το Κέμπνο καταλήφθηκε από τη Βέρμαχτ και στις 6–7 Σεπτεμβρίου 1939 το Einsatzgruppe III μπήκε στην πόλη για να διαπράξει θηριωδίες κατά των Πολωνών. Μερικοί Πολωνοί από το Κέμπνο δολοφονήθηκαν από γερμανικά στρατεύματα ήδη στις 7 Σεπτεμβρίου 1939 στο κοντινό χωριό Βιλάζλουφ. Η πόλη προσαρτήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία, μετονομάστηκε σε Kempen και διοικήθηκε ως τμήμα της κομητείας (kreis) του ίδιου ονόματος εντός του Ράιχσγκαου Βάρτελαντ. Ο πληθυσμός της υπέστη διαχωρισμό, γερμανοποίηση, δήμευση περιουσίας, συλλήψεις, απελάσεις, εκτοπίσεις σε καταναγκαστικά έργα, φυλάκιση σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και εκτελέσεις. Οι Γερμανοί ίδρυσαν και λειτούργησαν μια ναζιστική φυλακή στην πόλη. Πολωνικά μνημεία καταστράφηκαν. Το πολωνικό κίνημα αντίστασης οργανώθηκε στο Κέμπνο τον Νοέμβριο του 1939. Τα στρατεύματα του Κόκκινου Στρατού κατέλαβαν την πόλη στις 21 Ιανουαρίου 1945 και με το τέλος του πολέμου, η πόλη επέστρεψε στην Πολωνία, αν και με έναν κομμουνιστικά εγκατεστημένο από τους Σοβιετικούς καθεστώς, το οποίο παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την πτώση του κομμουνισμού τη δεκαετία του 1980. Το πολωνικό κίνημα αντίστασης παρέμεινε ενεργό στην πόλη και τον Σεπτέμβριο του 1945 κατέλαβε το τοπικό κομμουνιστικό αστυνομικό τμήμα και απελευθέρωσε τους κρατούμενους.
Κουζίνα
Το Κέμπνο είναι ένας από τους τόπους παραγωγής του τυριού λιλίπουτ Μείζονος Πολωνίας (ser liliput wielkopolski), ενός παραδοσιακού τοπικού πολωνικού τυριού, που προστατεύεται ως παραδοσιακό φαγητό από το Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης της Πολωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939)
Κόζμιν Βιελκοπόλσκι
Το Κόζμιν Βιελκοπόλσκι (πολωνικά: Koźmin Wielkopolski, Koschmin) είναι πόλη του Πόβιατ Κροτόσιν, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 6.403 κάτοικοι (2020). Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1997, η επίσημη ονομασία της πόλης ήταν Koźmin. Στη συνέχεια προστέθηκε στο όνομα το Wielkopolski («Μείζων Πολωνία»).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|310x310εσ| Κάστρο του Κόζμιν Βιελκοπόλσκι, τώρα μουσείο Ένας μεσαιωνικός πολωνικός οικισμός υπήρχε στην τοποθεσία ήδη από τον 12ο αιώνα. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του Κόζμιν προέρχεται από το 1232, όταν ήταν ένα χωριό που ανήκε στους Ναΐτες Ιππότες. Του παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης μεταξύ 1251 και 1283. Το 1338, ο Βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας έδωσε την πόλη στον Μάτσκο Μπορόβιετς, ο οποίος έχτισε ένα κάστρο εκεί. Το κάστρο, που βρίσκεται κατά μήκος της σημερινής οδού Ζαμκόβα, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα, όπου στεγάζει ένα σχολείο και το Μουσείο της Γης Κόζμιν (Muzeum Ziemi Koźminskiej).
Το Κόζμιν ήταν μια ιδιωτική πόλη που βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Η πόλη άλλαξε ιδιοκτήτες αρκετές φορές, καθώς ήταν ιδιοκτησία της οικογένειας Γκούρκας, μιας εξέχουσας οικογένειας της Μείζονος Πολωνίας, τον 16ο αιώνα, και αργότερα ανήκε στην οικογένεια Σαπιέχα. Θεωρήθηκε μια από τις πιο ισχυρές πόλεις της Μείζονος Πολωνίας τον 15ο και 16ο αιώνα. Το Κόζμιν ευημερούσε μέσω του εμπορίου και της βιοτεχνίας. Τον 17ο αιώνα ήταν τοπικό κέντρο Μεταρρύθμισης.
Μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, το 1793, προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας. Ανακτήθηκε από Πολωνούς το 1807, συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο πολωνικό Δουκάτο της Βαρσοβίας και το 1815 προσαρτήθηκε εκ νέου από την Πρωσία. Οι Πολωνοί συμμετείχαν τόσο στην ανεπιτυχή Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1848) όσο και στη νικηφόρα Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919), μετά την οποία το Κομπίλιν ενσωματώθηκε με την Πολωνία, λίγο μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Κόζμιν Βιελκοπόλσκι ήταν υπό γερμανική κατοχή από τις 6 Σεπτεμβρίου 1939 έως τις 23 Ιανουαρίου 1945.
Ένα από τα καλύτερα διατηρημένα εβραϊκά νεκροταφεία στην Μείζων Πολωνία βρίσκεται στο Κόζμιν Βιελκοπόλσκι, κατά μήκος της οδού Βιεζμπόβα. Περιλαμβάνει περισσότερους από 250 τάφους, που χρονολογούνται από το 1806. Το νεκροταφείο διατηρείται από έναν ντόπιο δάσκαλο, τον Γέζι Φορνάλικ, ο οποίος είναι επίσης ο συγγραφέας ενός πολυπολιτισμικού εκπαιδευτικού προγράμματος, "Anty-Schematy" (Αντι-Σχήματα), για μαθητές από την Πολωνία, το Ισραήλ, τη Γερμανία και άλλες χώρες.
Κατά μήκος της σημερινής οδού Κλαστόρνα, βρίσκεται μια πρώην γυναικεία φυλακή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία στέγαζε γυναίκες πολιτικές κρατούμενες υπό τη ναζιστική κατοχή. Επί του παρόντος, ένα κέντρο εκπαίδευσης νέων βρίσκεται στο κτίριο. Μερικοί από τους κρατούμενους θάβονται σε έναν ομαδικό τάφο, που μνημονεύονται από ένα μνημείο, στο νεκροταφείο κατά μήκος της οδού Ποζνάνσκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Κροτόσιν