cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έντουαρτ Ρ. Μάροου
Θάνατος
Ο Μάροου πέθανε στο σπίτι του στο Pawling της Νέας Υόρκης, στις 27 Απριλίου 1965, δύο μέρες μετά τα 57α γενέθλιά του. Ο συνάδελφος και φίλος του Έρικ Σεβαράιντ είπε γι 'αυτόν, «Ήταν ένα διάτων αστέρι ; και θα ζήσουμε στη λάμψη του για πολύ καιρό». Το CBS μετέδωσε ένα αναμνηστικό αφιέρωμα, το οποίο περιελάμβανε και μια σπάνια εμφάνιση στην κάμερα του William S. Paley, ιδρυτή του CBS.
Διακρίσεις
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2014)">απαιτείται παραπομπή  ]
Κληρονομιά
μικρογραφία| Ο δίσκος του Μάροου στα ραδιοφωνικά στούντιο του Kol Yisrael στην Ιερουσαλήμ, 2016 Μετά τον θάνατο του Μάροου, το Κέντρο Δημόσιας Διπλωματίας Edward R. Murrow ιδρύθηκε στο Fletcher School of Law and Diplomacy του Πανεπιστημίου Tufts. Η βιβλιοθήκη του Μάροου και επιλεγμένα προσωποικά του αντικείμενα στεγάζονται στο Murrow Memorial Reading Room που χρησιμεύει επίσης ως ειδική αίθουσα διδασκαλίας σεμιναρίων και αίθουσα συσκέψεων για τις δραστηριότητες Fletcher. Οι εργασίες του Μάροου είναι διαθέσιμες για έρευνα στις Ψηφιακές Συλλογές και Αρχεία στο Tufts, οι οποίες διαθέτουν έναν ιστότοπο για τη συλλογή και κάνουν πολλά από τα ψηφιοποιημένα έγγραφα διαθέσιμα μέσω της Ψηφιακής Βιβλιοθήκης Tufts.
Το κέντρο απονέμει υποτροφίες Μάροου σε επαγγελματίες με μέση καριέρα που ασχολούνται με την έρευνα στο Fletcher, σε θέματα που κυμαίνονται από τον αντίκτυπο του δημόσιου διαλόγου για την Νέα Παγκόσμια Τάξη Πληροφοριών στα διεθνή μέσα κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και του 1980 έως τις τρέχουσες πολιτικές και τους κανονισμούς τηλεπικοινωνιών. Πολλοί διακεκριμένοι δημοσιογράφοι, διπλωμάτες και υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έχουν περάσει χρόνο στο κέντρο, ανάμεσά τους ο Ντέιβιντ Χάλμπερσταμ, ο οποίος έγραψε το βραβευμένο με Πούλιτζερ βιβλίο του το 1972, The Best and the Brightest, ενώ υπότροφος.
Ο βετεράνος δημοσιογράφος Crocker Snow Jr. διορίστηκε διευθυντής του Κέντρου Μάροου το 2005.
Το 1971 η RTNDA (Now Radio Television Digital News Association) ίδρυσε τα Βραβεία Edward R. Murrow, τιμώντας εξαιρετικά επιτεύγματα στον τομέα της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας. Υπάρχουν άλλα τέσσερα βραβεία, τα οποία είναι επίσης γνωστά ως η « Edward R. Murrow Award », μεταξύ των οποίων το ένα στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον.
Το 1973, το πανεπιστήμιο του Μάροου το Washington State University, αφιέρωσε τις διευρυμένες εγκαταστάσεις του στο Κέντρο Επικοινωνιών Edward R. Murrow και ίδρυσε το ετήσιο Συμπόσιο Edward R. Murrow. Το 1990, το Τμήμα Επικοινωνιών του WSU έγινε το Edward R. Murrow School of Communication, ακολούθησε την 1η Ιουλίου 2008, με το σχολείο να γίνει το Edward R. Murrow College of Communication. Ο βετεράνος διεθνής δημοσιογράφος Lawrence Pintak είναι ο ιδρυτής του κολεγίου.
Γυρίστηκαν αρκετές ταινίες, είτε αφιερωμένες στον ίδιο είτε περιλαμβάνοντας τον. Το 1986, το HBO μετέδωσε βιογραφική ταινία, Μάροου, με τον Daniel J. Travanti στον ομώνυμο ρόλο και τον Ρόμπερτ Βον σε δεύτερο ρόλο. Στην ταινία The Insider του 1999, ο Lowell Bergman, τηλεοπτικός παραγωγός για το περιοδικό ειδήσεων CBS 60 Minutes, τον οποίο υποδύεται ο Al Pacino, έρχεται αντιμέτωπος με τον Mike Wallace, τον οποίο υποδύεται ο Christopher Plummer, αφού μια έκθεση της καπνοβιομηχανίας παραποιείται για να ικανοποιήσειτην διοίκηση στο CBS και στη συνέχεια η ίδια εκτίθεται στον Τύπο για την αυτολογοκρισία. Ο Γουάλας δίνει στον Μπέργκμαν ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στους New York Times, το οποίο κατηγορεί το CBS ότι πρόδωσε την κληρονομιά του Έντουαρντ Ρ. Μάροου. Το Good Night, and Good Luck είναι μια υποψήφια για Όσκαρ ταινία του 2005 σε σκηνοθεσία και σε σενάριο του George Clooney σχετικά με τη σύγκρουση μεταξύ του Μάροου και του Τζόζεφ ΜακΚάρθυ στο See It Now. Τον Μάροου υποδύεται ο ηθοποιός David Strathairn, ο οποίος έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ. Στην ταινία, η σύγκρουση του Μάροου με το αφεντικό του CBS Γουίλιαμ Πέιλι συμβαίνει αμέσως μετά τη συμπλοκή του με τον ΜακΚάρθι.
Το 2003, οι Fleetwood Mac κυκλοφόρησαν το άλμπουμ τους Say You Will, με το κομμάτι " Murrow Turning Over in His Grave ". Στο κομμάτι, ο Lindsey Buckingham τραγουδά για τα τρέχοντα μέσα ενημέρωσης και ισχυρίζεται ότι ο Εντ Μάροου θα σοκαριζόταν με την προκατάληψη και τον θεατρινισμό που επιδεικνύουν οι δημοσιογράφοι του νέο αιώνα.
Προγράμματα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Γερμανοαμερικανοί Κατηγορία:Μακαρθισμός Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νταν
Το Νταν είναι ιαπωνικό σύστημα, που δηλώνει το επίπεδο ενός ατόμου, σε μια τέχνη, άθλημα, παιχνίδι.
Χρησιμοποιείται ευρέως στον κόσμο, για να δηλώσει τα επίπεδα τον ατόμων που ασχολούνται με πολεμικές τέχνες.
Ιστορία
Το σύστημα Νταν επινοήθηκε από τον επαγγελματία παίκτη Γκο, Χονίνμπο Ντοσάκου (1645-1702), που έζησε κατά την περίοδο Έντο, με σκοπό να υποδηλώνει το επίπεδο των παικτών με βάση τη βαθμολογία τους.
Το σύστημα αυτό μεταφέρθηκε στις πολεμικές τέχνες το 1883, από τον Τζιγκόρο Κάνο (ιδρυτής του Τζούντο), για να υποδηλώνει τα επίπεδα των μαθητών και δασκάλων.
Στη συνέχεια το σύστημα υιοθέτησαν και άλλες πολεμικές τέχνες.
Συστήματα που Χρησιμοποιούν το σύστημα Νταν
Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Μπιμπάν
μικρογραφία|Τοπογραφικός χάρτης της Καβυλίας στην περιοχή των Μπιμπάν Τα Μπιμπάν (البيبان, καβυλιακά: Tiggoura, Chaîne des Bibans ή Les Bibans) είναι οροσειρά στη βόρεια Αλγερία, που συνορεύει νότια με την Καβυλία.
Γεωγραφία
Οι υψηλότερες κορυφές είναι η Μανσουρά (جبل منصورة) με υψόμετρο 1.862 μ. και η Σουκσούτ (جبل شوكشوط) με υψόμετρο 1.832 μ.. Βρίσκεται στα ανατολικά του Άτλαντα της Μπλιντά και στα δυτικά των ορέων Χοντνά. Τα Μπιμπάν είναι υπο-οροσειρά του Άτλαντα του Τελλ, μέρος του ορεινού συστήματος του Άτλαντα.
Τα στρατηγικά ορεινά περάσματα των Σιδηρών Πυλών βρίσκονται στην περιοχή και έδωσαν το όνομά τους στα όρη Μπιμπάν. Το σημαντικότερο φαράγγι είναι το βαθύ Μπαμπ αλ-Καμπίρ (Μεγάλη Πύλη), το οποίο διασχίζει το Ουαντί Σεμπά, και μέσω του οποίου περνά η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Αλγερίου και Κωνσταντίνης. Το Μπαμπ αλ-Σαγκίρ (Μικρή Πύλη) του Οαντί Μπουκτούν βρίσκεται 3,5 χλμ ανατολικά.
Ορισμένοι συγγραφείς ισχυρίζονται ότι η οροσειρά ήταν γνωστή ως Ελ Ουενουγκά πριν από τον γαλλικό αποικισμό της Αλγερίας. Παραδοσιακά αυτά τα βουνά έχουν κατοικηθεί από τους Καβύλους. Σήμερα ο πληθυσμός των Καβύλων βρίσκεται στο κεντρικό και στο ανατολικό τμήμα της περιοχής, ενώ το δυτικό άκρο φιλοξενεί κοινότητες αραβοφώνων. Οι ντόπιοι εξασκούν την εκτροφή αιγών και τη μελισσοκομία, καθώς και την καλλιέργεια ελιών για την παραγωγή ελαιολάδου. Αρχαία ελαιοτριβεία έχουν διατηρηθεί σε μερικούς οικισμούς.
Προστατευόμενες περιοχές
Το Εθνικό Πάρκο του Σαχαριανού Άτλαντα έκτασης 200.000 εκταρίων είναι προστατευόμενη περιοχή η οποία βρίσκεται κοντά στο Χαμάμ Νταλά στη νοτιοανατολική πλευρά της περιοχής, 15 χλμ βόρεια από την πόλη Μ'Σιλά. Ιδρύθηκε το 1992, είναι καταφύγιο για εκατοντάδες γαζέλες του Κυβιέ.
Παραπομπές
Μπιμπαν
Κόλπος Καλλονής
μικρογραφία|283x283px|Κόλπος Καλλονής Ο κόλπος Καλλονής της Λέσβου αποτελεί τον μεγαλύτερο από τους δύο φυσικούς κόλπους του νησιού. Βρίσκεται στο κέντρο του και συνδέεται με το Αιγαίο Πέλαγος μέσω ενός στενού διαύλου. Πρόκειται για έναν ρηχό κόλπο με μέσο βάθος τα 10 μέτρα, μέγιστο τα 25 μέτρα και έκταση που μετρά περίπου 110 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής είναι μεσογειακό με βροχές να σημειώνονται το χειμώνα και ζέστη (ξηρή) το καλοκαίρι.
Οικολογική Σημασία
Ο κόλπος Καλλονής έχει αναγνωριστεί σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για τη σημασία και την ανάγκη προστασίας του. Αυτή τον τοποθετεί ανάμεσα στις σημαντικές περιοχές για τα πουλιά (GR137 κόλπος Καλλονής) και στη ζώνη ειδικής προστασίας (παράκτιοι υγρότοποι κόλπου Καλλονής GR4110007) από το Δίκτυο NATURA 2000, ένα Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο. Εκεί σχηματίζονται υγροβιότοποι μεγάλης οικολογικής σημασίας, όπως οι Αλυκές της Καλλονής και της Σκάλας Πολυχνίτου, το έλος Παρακοίλων, Νυφίδας Πολυχνίτου και Σκάλας Καλλονής, οι εκβολές ποταμών Μάκαρα, Εννιά Καμάρες, Τσινιάς, Μυλοπόταμου, Αχλαδερής και Βούβαρης. Στην υδρολογική λεκάνη του κόλπου Καλλονής βρίσκονται καλλιεργούμενες εκτάσεις με οπωροκηπευτικά, βοσκοτόπια και δασικές εκτάσεις με πεύκα και ελαιόδενδρα. Το χώμα, το νερό και η ποικιλία μικροοργανισμών που αναπτύσσονται γύρω από τους υγρότοπους, κάνουν τις περιοχές γύρω από αυτούς ιδιαίτερα εύφορες και κατάλληλες για καλλιέργεια.
Άγρια Ζωή & Πανίδα
Οι υγροβιότοποι αυτοί είναι σημεία που διασχίζουν (ιδιαίτερα κατά τη μεταναστευτική περίοδο) ή όπου φωλιάζουν προστατευόμενα είδη πτηνών. Από τα κυριότερα είδη είναι οι ερωδιοί, οι μαυροπελαργοί, τα νανογλάρονα, ποταμογλάρονα και οι καστανόχηνες. Τα 66 από τα 134 είδη, που έχουν καταγραφεί, είναι αποδημητικά. Η γεωμορφολογία του κόλπου Καλλονής της χαρίζει ένα ασύγκριτο κάλλος και η βιοποικιλότητα του παρέχει άφθονη τροφή και σημεία κατάλληλα για καταφύγιο στους έμβιους οργανισμούς που φιλοξενεί.
Χλωρίδα
Άφθονη και ποιοτική είναι και η χλωρίδα της περιοχής με πεύκα, ελαιόδενδρα, νεροκάλαμα, αρμυρίκια, βούρλα κ.ά. Το πλήθος από υδροχαρή και αγρωστώδη φυτά σε αλμυρόβαλτους ή στα γλυκά νερά αντίστοιχα, συμβάλλει στη συνοχή και συγκράτηση των εδαφών.
Οικονομία
Ο κόλπος Καλλονής αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αλιευτικά σημεία της Ελλάδας, γνωστό για την αφθονία του κόλπου σε οστρακοειδή, όπως τα χτένια, κυδώνια ή στρείδια και άλλα είδη ψαριών, όπως οι γλώσσες, οι κέφαλοι και ιδιαίτερα οι φημισμένες σαρδέλες Καλλονής (ή παπαλίνα). Το θαλάσσιο περιβάλλον του κόλπου Καλλονής πλούσιο σε φυτοπλαγκτόν είναι εξαιρετικό για την αναπαραγωγή ιχθυοπανίδας και άλλων υδρόβιων οργανισμών. Παράλληλα στην τοπική οικονομία σημαντική είναι η αγροτική και η κτηνοτροφική παραγωγή. Τα παραπάνω αποτελούν πηγή ανάπτυξης και εισοδήματος για την τοπική κοινότητα.
Ο Κόλπος Καλλονής ως Πόρος Κοινής Δεξαμενής
Σύμφωνα με τη θεωρία της πολιτικού οικονομολόγου Έλινορ Όστρομ (1933-2012) για την ορθολογική διαχείριση κοινών πόρων, κύρια ζητήματα κατά την χρήση τους είναι η βιωσιμότητα τους και η ισορροπία μεταξύ του παραγόμενου αποτελέσματος και του κέρδους των χρηστών. Μια σειρά ενεργειών, που μπορούν να οδηγήσουν στη μακροβιότητα πόρων, είναι οι ακόλουθες:
Προοπτικές και οφέλη για την ευρύτερη περιοχή της Λέσβου
Πολλές είναι όχι μόνο οι προοπτικές, αλλά και τα οφέλη για την ευρύτερη περιοχή της Λέσβου. Για παράδειγμα, ο εκσυγχρονισμός της Αλυκής, μέσω του επανασχεδιασμού και της ανακατασκευής της, οδήγησε στο να υπερδυπλασιαστεί η ετήσια ποσότητα του προϊόντος που παράγονται, καθώς ταυτόχρονα αναβαθμίστηκε ουσιαστικά το οικοσύστημα. Μετά την αναβάθμιση, παρατηρήθηκε αύξηση στον αριθμό και τα είδη των πουλιών, με αποτέλεσμα να αυξηθεί ο οικοτουρισμός στην περιοχή τους μήνες της άνοιξης και ειδικότερα τον Απρίλιο και τον Μάιο. Η παρατήρηση των πτηνών, αποτελεί μία δραστηριότητα στην οποία προσφεύγουν πολλά άτομα, ωστόσο είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί μία υποδομή και να υλοποιηθεί ένα σχετικό πρόγραμμα το οποίο θα περιλαμβάνει: σύσταση Κέντρου Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης, καθώς και εγκατάστασης υπερσύγχρονων παρατηρητηρίων. Πέραν της παρατήρησης των πτηνών, η παρατήρηση και μελέτη των φυτών, καθώς και των ψαριών, μπορεί εξίσου να συμβάλλει στην ανάπτυξη του οικοτουρισμού στην περιοχή. Τέλος, η αλιεία αποτελεί βασικό κλάδο ανάπτυξης, στον οποίο πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση, καθώς η οικονομική ανάπτυξη στην περιοχή θα οδηγήσει σε περαιτέρω ανάπτυξη και αναβάθμιση της περιοχής. Πολλά είναι τα πλεονεκτήματα του νησιού της Λέσβου, καθώς έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει έναν οικοτουριστικό νησιώτικο προορισμό – πρότυπο. Μέσω της αποκατάστασης, αλλά και της διατήρησης των υγροτόπων του νησιού, μπορεί το νησί να αναχθεί σε «νησί των υγροτόπων», προβληθεί σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, αλλά και να αναπτυχθεί οικονομικά, καθώς και περιβαλλοντικά.Επιπλέον θα μπορούσε να αποτελέσει πόλο έλξης μέσω εκπαιδευτικών επισκέψεων από σχολεία και συλλόγους με ελεύθερη πρόσβαση σε όλους και δωρεάν ξενάγηση χωρίς αποκλεισμούς. Τέλος η καταγραφή μέσω ψηφιακών μέσων ήχου και εικόνας ο κόλπος Καλλονής θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή διαφήμισης και προβολής στα κοινωνικά δίκτυα μέσω διαδραστικών βίντεο.
Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πληροφορίες για Natura 2000: GR4110007 – Λέσβος παράκτιοι υγρότοποι και κόλπος Καλλονής:
Πληροφορίες για τον κόλπο Καλλονής:
Κατηγορία:Κόλποι της Λέσβου Κατηγορία:Κόλποι του Βορείου Αιγαίου Κατηγορία:Κόλποι της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωγραφία της Λέσβου
Λαγούσες (Σαρωνικός)
thumb|Η μεγαλύτερη νησίδα της συστάδας Οι Λαγούσες ή Λεούσες  ή Λαούσες  αποτελούν συσταδα πέντε νησίδων του Σαρωνικού, μεταξύ Αίγινας και Σαλαμίνας τα οποία υπάγονται στον Δήμο Αίγινας. Στην μια από αυτές υπάρχει εκκλησάκι της Παναγίας, ενώ σε άλλη αρχαίο κυκλικό οικοδόμημα, που ενδέχεται να ήταν φάρος. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Αίγινα
Πρέμυσλ Α΄ της Οπάβα
Ο Πρέμυσλ ή Πρέμεκ Α΄, τσεχ. Přemysl I. (π. 1365 - 28 Σεπτεμβρίου 1433) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Οπάβα (1367-1433) και τού Γκλουμπτσύτσε (1394-1433).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα και της Γιούττα των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Μπολέσλαφ Β΄ δούκα τού Οπόλε-Φάλκενμπερκ.
Ο πατέρας του απεβίωσε λίγο μετά τη γέννησή του και ο Πρέμυσλ Α΄ έμεινε υπό την επιτροπεία τού πρωτότοκου ετεροθαλούς αδελφού του Ιωάννη Α΄, μόνου κληρονόμου. Έπειτα από διαφωνίες για την κληρονομία, οι τέσσερις αδελφοί αποφάσισαν να διαιρέσουν την πατρική κτήση το 1367. Η τελική διαίρεση τού 1377 έδινε στον Ιωάννη Α΄ το Ράτσιμπορς, Κρνοβ & Φρόιντενταλ, στον Νικόλαο Γ΄ το Γκλουμπτσύτσε και στους Βεντσέσλαο Α΄ και Πρέμυσλ Α΄ την Οπάβα. Το 1381 απεβίωσε ο Βεντσέσλαος Α΄ και ο Πρέμυσλ Α΄ έμεινα μόνος κύριος της Οπάβα· το 1394 απεβίωσε ο Νικόλαος Γ΄ με το μερίδιό του να έχει υποθηκευτεί στο δουκάτο της Ολέσνιτσα (γερμαν. Eλς), αλλά ο Πρέμυσλ Α΄ μπόρεσε να αποπληρώσει και να το ανακτήσει.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1395 την Άννα τού Λουτς και είχε τέκνα:
Το 1405 απεβίωσε η Άννα και ο Πρέμυσλ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη τού Μπόλκο Γ΄ δούκα τού Μύνστερμπερκ και είχε τέκνα:
Το 1422 απεβίωσε η Αικατερίνη και το 1425 ο Πρέμυσλ Α΄ νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, με την Έλενα της Βοσνίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
NBA Development League
Το NBA Development League ή NBA D-League είναι η επίσημη δευτερεύουσα λίγκα του NBA. Γνωστή μέχρι το καλοκαίρι του 2005 ως National Basketball Development League (NBDL), η NBA D-League ξεκίνησε με οκτώ ομάδες το φθινόπωρο του 2001. Το Μάρτιο του 2005 ο κομισάριος David Stern ανακοίνωσε ένα σχέδιο επέκτασης της NBA D-League με δεκαπέντε ομάδες και είχε ως στόχο το εξελίξει σε μια αξιόλογη λίγκα εξέλιξης παιχτών, όπου κάθε NBA D-League ομάδα θα συνδέεται με μία ή περισσότερες ομάδες του ΝΒΑ. Στο τέλος της σεζόν 2013-2014 στο NBA το 33% των παικτών του ΝΒΑ είχε αγωνιστεί στη D-League, από 23% το 2011. Το πρωτάθλημα αποτελείται πλέον από 30 ομάδες, από τις οποίες οι 28 ελέγχονται ή ανήκουν σε μια ομάδα του ΝΒΑ. Μία ομάδα (NBA G League Ignite) ανήκει στο ίδιο το ΝΒΑ και μία έχει έδρα το Μεξικό (Capitanes de Ciudad de México).
Παραπομπές
Κατηγορία:NBA Development League
Παιρισάδης Γ΄ του Βοσπόρου
Ο Παιρισάδης Γ΄ (2ος αι. π.Χ.) από τη δυναστεία των Σπαρτοκιδών ήταν γιος του Λεύκωνα Β΄ και της Αλκαθόης. Διαδέχθηκε επίσης τον αδελφό του Σπάρτοκο Ε΄ ως βασιλιάς τού βασιλείου του Βοσπόρου από το 180 έως το 150 π.Χ. Συγκυβέρνησε με την Kαμασαρύη Φιλότεκνο.
Πρώιμη Βασιλεία
Πριν από την κυριαρχία του, το βασίλειο του Βοσπόρου βρισκόταν υπό τη διακυβέρνηση τού άρχοντα Υγιαίνονα, υποστηρικτή των Σπαρτοκιδών και ίσως αντιβασιλέα της Καμασαρύης Φιλοτέκνου, που ήταν άγαμη ακόμη και δεν μπορούσε να κυβερνήσει. Δεν ήταν άμεσα στη γραμμή της διαδοχής, καθώς ήταν μικρότερος αδελφός τού Σπάρτοκου Ε΄. Ο Παιρισάδης Γ΄ τότε πιθανώς διαδέχτηκε τον Υγιαίνονα το 200 π.Χ. ή ίσως τον Σπάρτοκο Ε΄ κάπου το 180 π.Χ., ενώ η σωστή διαδοχή μας είναι άγνωστη. Στη συνέχεια νυμφεύτηκε την ανιψιά του Καμασαρύη Φιλότεκνο. Τους δύο αδελφούς επαίνεσε μία συνέλευση στους Δελφούς, λόγω των ενεργειών του Σπάρτοκου Ε΄ και του Παιρισάδη Γ΄ προς τους ξένους, που είχαν επισκεφτεί το βασίλειό τους. Η Καμασαρύη Φιλότεκνος έγινε η μητέρα τού μεγαλύτερου γιου του Παιρισάδη Δ΄, ο οποίος αργότερα διαδέχθηκε τον πατέρα του.
Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Παιρισάδης Γ΄ μπορεί να πήρε μία άλλη σύζυγο, πιθανώς μία ονόματι Αργώτη, η οποία ήταν ίσως η μητέρα του Παιρισάδη Ε΄, του τελευταίου Σπαρτοκίδη ηγεμόνα τού βασιλείου τού Βοσπόρου.
Διαδοχή
Τον Παιρισάδη Γ΄ διαδέχθηκαν οι γιοι του Παιρισάδης Δ΄ Φιλομήτωρ (π. 150-125 π.Χ.) και Παιρισάδης Ε΄ (π. 125-108 π.Χ.). Ο Παιρισάδης Δ΄ πήρε το επίθετο Φιλομήτωρ, για να δείξει ίσως έναν δεσμό με τη μητέρα του Καμασαρύη Φιλότεκνο. Ο αδελφός του Παιρισάδης Ε΄, θα ήταν ο τελευταίος βασιλιάς των Σπαρτοκιδών που θα κυβερνούσε το βασίλειο τού Βοσπόρου, τερματίζοντας μία δυναστεία τριών αιώνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Σπαρτοκιδών
Φρειδερίκος Αλβάνας
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φρειδερίκος Αλβάνας γεννήθηκε και έζησε κυρίως στην Κέρκυρα. Ήταν γυιός του Δημητρίου Αλβάνα και της Αικατερίνης Παλατιανού και αδελφός του μουσικού Λεωνίδα Αλβάνα, της λόγιας Μαργαρίτας-Ματθίλδης Μηνιάτη-Αλβάνα, της Νίνα και της Σάντα. Σπούδασε νομικά στην Πίζα της Ιταλίας και μετά τις σπουδές του επέστρεψε και εργάστηκε σε διάφορες υπηρεσίες της Ιονίου πολιτείας. Αρχικά, το 1854 διορίστηκε εισαγγελέας στην Κέρκυρα και στη συνέχεια, το 1862, στη Ζάκυνθο. Το 1864 επέστρεψε στην Κέρκυρα και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι
Κέντο
Κέντο (剣道 στα γιαπωνέζικα) ονομάζεται η τέχνη της ιαπωνικής ξιφασκίας. Τα σπαθιά που χρησιμοποιούνται είναι από μπαμπού, (竹刀 σινάι, στα ιαπωνικά). Η πανοπλία αποτελείται απο προστατευτικά για το κεφάλι, θώρακα, χέρια και γοφούς. (防具 μπόγκου στα ιαπωνικά)
Ετυμολογία
Η λέξη Κέντο προέρχεται από τις ιαπωνικές λέξεις Ken (σπαθί) και do (δρόμος) ο δρόμος του σπαθιού.
Προέλευση
Το Κέντο δεν έχει ιδρυτή ούτε υπάρχουν διαφορετικά στυλ όπως σε άλλες πολεμικές τέχνες. Πρωτοεμφανίστηκε στα 1800 μ.Χ. περίπου από την ανάγκη των σαμουράι να εξασκούνται με ασφάλεια, απ’οπου και προέρχεται. .
Εξοπλισμός
Ο εξοπλισμός στο Κεντό αποτελείται από το χακάμα, το σακάκι φόρμας Κέντο (μοιάζει με του τζούντο αλλά είναι πιο λεπτό και σε μπλε χρώμα),το ειδικό κράνος και το σινάι (ξίφος από μπαμπού).
Βεντσέσλαος Β΄ της Οπάβα
Ο Βεντσέσλαος Β΄, τσεχ. Václav II. (π. 1397 - π. 1446) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας τού 1/3 της Οπάβα (1433-1446). Επίσης δούκας τού Γκλουμπτσύτσε και κύριος τού Φούλνεκ (1435-46).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Πρέμυσλ Α΄ δούκα της Οπάβα και της πρώτης συζύγου του Άννας τού Λουτς.
Το 1433 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Βεντσέσλαος Β΄ ανέλαβε την κηδεμονία των μικρότερων αδελφών του Γουλιέλμου, Ερνέστου (από τον δεύτερο γάμο τού πατέρα του) και Πρέμυσλ Β΄ (από τον τρίτο γάμο). Ο αμφιθαλής αδελφός του Νικόλαος Δ΄ αυτοαπεκαλείτο κύριος τού Ζλάτε Χόρυ. Αν και ο πατέρας τους είχε με τη διαθήκη του ζητήσει να κυβερνήσουν από κοινού, το 1435 διαίρεσαν την κτήση: ο Βεντσέσλαος Β΄ έλαβε το Γκλουμπτσύτσε και το 1/3 της Οπάβα, ο Γουλιέλμος και ο Ερνέστος έλαβαν από 1/3 της Οπάβα και ο Πρέμυσλ Β΄ θα ακολουθούσε εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Το 1437 απεβίωσε ο Νικόλαος Δ΄ και το Ζλάτε Χόρυ περιήλθε στον Βεντσέσλαο Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1420 την Ελισάβετ τού Κράβαρ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Κώστας Γαβρόγλου
Ο Κωνσταντίνος Γαβρόγλου (30 Ιουλίου 1947, Κωνσταντινούπολη), ή Κώστας Γαβρόγλου, είναι Έλληνας πανεπιστημιακός, πολιτικός, πρώην υπουργός Παιδείας και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1947 στην Κωνσταντινούπολη. Έχει σπουδάσει Φυσική στα Πανεπιστήμια του Λάνκαστερ, του Κέιμπριτζ και του Λονδίνου από όπου έλαβε το διδακτορικό του. Στη συνέχεια δίδαξε Φυσική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, τα Πανεπιστήμια Πατρών, Κέιμπριτζ, Χάρβαρντ, MIT, Βοστώνης και στο Πολυτεχνείο Κωνσταντινούπολης. Πλέον είναι καθηγητής Ιστορίας των Επιστημών στο τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης (ΜΙΘΕ) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου είναι ομότιμος καθηγητής, από το 2014 όταν και αποχώρησε από αυτό. Στο παρελθόν διετέλεσε πρόεδρος του Αρχείου του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ήταν μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Λάτση.
Έχει συγγράψει είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο, έργα αναφορικά με την ιστορία των επιστημών.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015. Ήταν πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής και μέλος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας. Επίσης, ήταν μέλος της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία.
Στις 5 Νοεμβρίου 2016 κατά τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, ορίστηκε υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, αντικαθιστώντας τον Νίκο Φίλη. Διατήρησε το αξίωμα έως τις 9 Ιουλίου 2019.
Στις εκλογές του 2019 δεν κατέθεσε υποψηφιότητα με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
Νάτα Σύρου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύρου
Πετρονίλα της Αραγωνίας
Η Πετρονίλα της Αραγωνίας (29 Ιουνίου /11 Αυγούστου 1136 – 15 Οκτωβρίου 1173), (Petronila de Aragón, στην αραγωνική γλώσσα: Peyronela ή Payronella, και στα Peronella), ήταν Βασίλισσα της Αραγωνίας στο μεσοδιάστημα από την παραίτηση του πατέρα της το 1137 μέχρι τη δική της παραίτηση το 1164. Ήταν κόρη και διάδοχος του Ραμίρο Β΄ και της Αγνής της Ακουιτανίας. Ήταν το τελευταίο μέλος του Οίκου των Χιμένεθ στον θρόνο του βασιλείου της Αραγωνίας, καθώς με τον γάμο της ο θρόνος πέρασε στον Οίκο της Βαρκελώνης.
Βασιλεία
Η Πετρονίλια ανέβηκε στον θρόνο μέσα από ειδικές περιστάσεις. Ο πατέρας της, Ραμίρο Β΄, ήταν επίσκοπος του Μπαρμπάστρο-Ρόδα, όταν ο αδελφός του, Αλφόνσος Α΄, πέθανε χωρίς διάδοχο το 1134, και άφησε το στέμμα στα τρία θρησκευτικά στρατιωτικά τάγματα. Η απόφασή του όμως για το στέμμα δεν έγινε σεβαστή: η αριστοκρατία της Ναβάρρας εξέλεξε δικό της βασιλιά, επαναφέροντας την ανεξαρτησίας της, και οι ευγενείς της Αραγωνίας τοποθέτησαν τον Ραμίρο Β΄ στον θρόνο. Ως βασιλιάς, έλαβε την ευλογία του πάπα προκειμένου να παραιτηθεί από τους μοναστικούς του όρκους, για να εξασφαλίσει τη διαδοχή του θρόνου. Ο βασιλιάς Ραμίρο Β΄ ο Μοναχός, όπως είναι γνωστός, νυμφεύτηκε την Αγνή της Ακουιτανίας, βασίλισσα της Αραγωνίας το 1135. Το μόνο τους παιδί, η Πετρονίλια, γεννήθηκε το επόμενο έτος στην Ουέσκα και έλαβε το όνομα του θείου της Πέτρου Α΄. Ο γάμος της ήταν πολύ μεγάλο ζήτημα για το βασίλειο. Η αριστοκρατία είχε απορρίψει την πρόταση του Αλφόνσου Ζ΄ της Καστίλης να κανονίσει έναν γάμο μεταξύ της Πετρονίλιας και τού γιου του Σάντσο (Γ΄) και να την εκπαιδεύσει στη δική του Αυλή. Όμως τελικά, όταν ήταν μόλις λίγο πάνω από ενός έτους, η Πετρονίλια αρραβωνιάστηκε στο Μπαρμπάστρο, στις 11 Αυγούστου 1137 με τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης, που ήταν κατά 23 χρόνια μεγαλύτερός της. Στο Ελ Καστεγιάρ, στις 13 Νοεμβρίου, ο Ραμίρο Β΄ παραιτήθηκε, μεταφέροντας την εξουσία στον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Δ΄ και επέστρεψε στη μοναστική ζωή. Ο γαμπρός του Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Δ΄ κυβέρνησε de facto το βασίλειο χρησιμοποιώντας τον τίτλο του «πρίγκιπα της Αραγωνίας» (princeps Aragonensis).
Τον Αύγουστο του 1150, όταν η Πετρονίλα ήταν δεκατεσσάρων, ο αρραβώνας της επικυρώθηκε σε μια γαμήλια τελετή, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη της Λιέιδα. Ο γάμος της Πεντρονίλιας με τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Δ΄ ολοκληρώθηκε στις αρχές του 1151, όταν έφτασε στην ηλικία των 15. Από τον γάμο προέκυψαν πέντε παιδιά:
Ενώ ήταν έγκυος στο πρώτο παιδί, στις 4 Απριλίου 1152, έγραψε ως κληρονομιά το βασίλειό της στον σύζυγό της, σε περίπτωση που δεν κατάφερνε αυτή να επιβιώσει από τον τοκετό.
Στο διάστημα που ο σύζυγός της ήταν μακριά στην Προβηγκία (1156-57), όπου ήταν αντιβασιλέας (από το 1144) για λογαριασμό του ανιψιού του, νεαρού κόμη Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Β΄, η Πετρονίλια παρέμεινε στη Βαρκελώνη. Λογιστικά αρχεία δείχνουν μετακινήσεις της μεταξύ Βαρκελώνης και Βιλαμάχορ και Σαντ Σελόνι, ενώ προέδρευε στην Αυλή κατά την απουσία του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄.
Ως Χήρα
μικρογραφία|Καταστατικό με το οποίο η Πετρονίλια παραιτήθηκε υπέρ του γιου της. Μετά τον θάνατο του άντρα της το 1162, η Πετρονίλια έλαβε την ευημερούσα κομητεία της Μπεσαλού και την περιοχή της Vall de Ribes για το υπόλοιπο της ζωής της. Ο μεγαλύτερος εν ζωή γιος της, Ραϋμόνδος Βερεγγάριος, ήταν επτά ετών όταν στις 18 Ιουλίου 1164 η Πετρονίλια παραιτήθηκε του θρόνου της Αραγωνίας και του τον μεταβίβασε. Όταν ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος κληρονόμησε τον θρόνο από τη μητέρα του, άλλαξε το όνομά του σε Αλφόνσος, από σεβασμό προς τους Αραγωνέζους. Ο δεύτερος γιος της με το όνομα Πέτρος στη συνέχεια άλλαξε το όνομά του σε Ραϋμόνδος Βερεγγάριος.
Η Πετρονίλια πέθανε στη Βαρκελώνη τον Οκτώβριο του 1173 και θάφτηκε στο Καθεδρικό ναό της Βαρκελώνης, όμως ο τάφος έχει χαθεί. Μετά τον θάνατό της, οι κομητεία της Μπεσαλού και η Vall de Ribes επανήλθαν στον άμεση διοίκηση του Κόμη της Βαρκελώνης, στον γιο της Αλφόνσο, ο οποίος από το 1174 παραχώρησε την Μπεσαλού στη βασίλισσα του Σάντσα. Στο Ribes, ο τοπικός δικαστικός επιμελητής, Ραμόν, είχε δημιουργήσει εκεί για δικό του λογαριασμό "μια εικονικά ανεξάρτητη διοικητική αρχή". Είχε διενεργήσει απογραφή κτήσεων για την Πετρονίλια μετά τον θάνατο του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου, και ο συνονόματος γιος του ανέβηκε στην εξουσία το 1198.
Η ιστορική σημασία
Το 1410, μετά τον θάνατο του Μαρτίνου της Αραγωνίας χωρίς νόμιμους απογόνους, τελευταίου άρρενα του Οίκος της Βαρκελώνης, ο Οίκος εξέλιπε. Δύο χρόνια αργότερα, ο Φερδινάνδος Α΄ των Τραστάμαρα ενθρονίστηκε με τον Συμβιβασμό του Κάσπε. Ο Φερδινάνδος Α΄ επικράτησε κυρίως για πολιτικούς και στρατιωτικούς λόγους. Ήταν ανιψιός του αποθανόντος βασιλιά, αλλά συσχετιζόταν μέσω γυναίκας, καθώς ήταν γιος της αδελφής του Μαρτίνου. Ο κύριος αντίπαλός του στη διαδοχή, ο Ιάκωβος Β΄ κόμης του Ουρζέλ ήταν γιος του εξαδέλφου του Μαρτίνου, δηλ. με πιο μακρινή συγγένεια, αλλά στην εξ αρρενογονίας γραμμή διαδοχής. Η θεωρητική βάση της υποψηφιότητας του Φερδινάνδου Α΄ ήταν ότι η σειρά διαδοχής του ήταν συντομότερη, αν και εκ θηλυγονίας, για την οποία προηγούμενη περίπτωση ήταν αυτή της Πετρονίλας. Στην Καταλονία υπάρχουν ενδείξεις, ότι οι γυναίκες απαγορευόταν να κατέχουν κομητεία, αλλά στην Αραγωνία δεν υπήρχε νομοθεσία γι' αυτό το θέμα. Και στα δύο μέρη ήταν λίγες οι περιπτώσεις των γυναικών, που είχαν περάσει το δικαίωμά τους κατευθείαν στους γιους τους: η πιο σημαντική περίπτωση ήταν αυτή της Πετρονίλας.
Υπάρχει μεγάλη συζήτηση για το αν η Πετρονίλα ήταν ο πραγματικός κυβερνήτης της Αραγωνίας. Ορισμένοι ισχυρίζονται, ότι ο Ραμίρο Β΄ έδωσε το βασίλειο της Αραγωνίας στον γαμπρό του και ότι η παρουσία του Πετρονίλιας ήταν δευτερεύουσας σημασίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Χερόνιμο δε Θουρίτα, υπήρχε μία ρήτρα στη συμφωνία με τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Δ΄, δηλώνοντας ότι αν η Πετρονίλια απεβίωνε άτεκνη, η Αραγωνία θα περνούσε στα παιδιά του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου μέσω μελλοντικού δεύτερου γάμου. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει επαρκής τεκμηρίωση για έχουμε οριστικό συμπέρασμα σχετικά με το ερώτημα αυτό και ο Συμβιβασμός του Κάσπε επιβεβαίωσε τη νομιμότητα της μέσω θηλυγονίας μεταβίβασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας Κατηγορία:Βασιλείς της Αραγωνίας Κατηγορία:Ιστορία της Αραγωνίας Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Ινφάντας της Αραγωνίας
Άγιος Πέτρος Αρκαδίας
Ο Άγιος Πέτρος είναι ένα ορεινό χωριό και κοινότητα στο δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Είναι χτισμένο στη βόρεια πλευρά του όρους Πάρνωνα σε υψόμετρο 952 μέτρων. Βρίσκεται 3 χλμ. νότια του χωριού Έλατος, 5 χλμ. ανατολικά από τα Βούρβουρα, 6 χλμ. βορειοανατολικά των Καρυών Λακωνίας, 18 χλμ. νοτιοδυτικά του Άστρους και 26 χλμ. νοτιοανατολικά της Τρίπολης. Έχει κηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.
Ιστορία
Ο Άγιος Πέτρος αναφέρεται για πρώτη φορά το 1435 στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή. Τα επόμενα χρόνια το χωριό αναφέρεται σε διάφορα έγγραφα της εποχής. Το 1600 περίπου στο χωριό γεννιέται ο Άγιος Νείλος ο Μυροβλήτης (ο κατά κοσμόν Νικόλαος Τερζάκης, †1651), ο οποίος μόνασε στην Μονή Μαλεβής και αργότερα στο Άγιο Όρος. Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας, το 1687, ο Άγιος Πέτρος γίνεται έδρα της Επαρχίας Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς (Territorio di San Pietro di Zacognia). Την ίδια περίοδο (18ος αι.) το χωριό γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη λόγω του εμπορίου, με πληθυσμό τότε σχεδόν 4.000 κατοίκους και πάμπολλα αρχοντικά - πυργόσπιτα.
Επί Τουρκοκρατίας ο Άγιος Πέτρος γίνεται έδρα του Βιλαετίου Αγίου Πέτρου, το οποίο περιελάμβανε το Καστρί, τον Άγιο Ιωάννη, τον Πλάτανο, τη Μελιγού, τον Χάραδρο, το Άστρος, το Κορακοβούνι, τον Πραστό, την Σίταινα, την Καστάνιτσα, τα Βέρβενα, τα Δολιανά κ.ά. Μετά το 1775 οι κλέφτες Γιάννης Καράμπελας, Αντωνάκης Αλεβίζος, πολεμούν και αντιστέκονται κατά των Τουρκαλβανών. Το 1786 οι δύο αυτοί κλέφτες, σε συνεργασία με τον Καπετάν Ζαχαριά και άλλους Αγιοπετρίτες, πολέμησαν τους Τούρκους στην Μονή Μαλεβής.
Με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρίας, το 1814, αρκετοί Αγιοπετρίτες αρχίζουν να συμμετέχουν, μεταξύ των οποίων ο προεστός Αναγνώστης Κονδάκης, ο ηγούμενος της Μονής Μαλεβής, Καλλίνικος Τσιαμούρης κ.ά. Σημαντική ήταν η προσφορά του χωριού στην Επανάσταση του 1821. Στις 24 Μαρτίου 1821 ο Αναγνώστης Κονδάκης κηρύσσει την Επανάσταση στην περιοχή. Αρκετοί Αγιοπετρίτες, υπό τον Αναγνώστη Κονδάκη, συμμετείχαν με μεγάλη επιτυχία στις μάχες των Δολιανών και των Βερβένων, της Τριπολιτσάς, του Βαλτετσίου κ.ά., σε συνεργασία με τα άλλα στρατιωτικά σώματα της Κυνουρίας. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς κατέστρεψε ολοσχερώς το χωριό, όπως και όλα τα άλλα χωριά της περιοχής. Τα επόμενα χρόνια ο Άγιος Πέτρος αποτέλεσε έδρα της Κοινότητας Αγίου Πέτρου. Τον Ιούνιο του 1944, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς 48 άμαχοι κάτοικοι του Αγίου Πέτρου. μικρογραφία|Το κτήριο του δημοτικού σχολείου μικρογραφία|Το Ηρώο στη μνήμη των εκτελεσθέντων Αγιοπετριτών (28-30 Ιουνίου 1944)
Το χωριό
Ο Άγιος Πέτρος είναι κατάφυτος από έλατα, καρυδιές και άλλα δέντρα, έχει πολλά νερά και αρκετές βρύσες, όπως του Κεραστά, του Κατσή, του Καράμπελα και του Καπελετζή κ.α. Το χωριό έχει παλιά αρχοντικά πυργόσπιτα, με σημαντικότερο την οικία του Τούρκου αγά Τρικαλίτη του 18ου αιώνα και πολλές εκκλησίες, με σημαντικότερες τον Άγιο Πέτρο (19ος αι.), τα Εισόδια της Θεοτόκου, του Αγίου Νείλου κ.ά. Τέλος έχει και διάφορες υπηρεσίες όπως σχολείο, κοινοτικό γραφείο και διάφορους Συλλόγους.
Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα λεγόμενα Καστριτοχώρια (Καστρί, Έλατος, Ωριά, Του Καράτουλα, Μεσορράχη, Νέα Χώρα και Περδικόβρυση), ο Άγιος Ιωάννης και άλλα χωριά. Νοτιότερα βρίσκεται η κορυφή του όρους Πάρνωνας με υψόμετρο 1.934 μέτρα. Πλησίον βρίσκεται η Μονή Μαλεβής και το μεσαιωνικό Κάστρο της Ωριάς.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Μονοπάτι της Βίδρας
Έχει μήκος 17,560 χιλιόμετρα κι άλλα τρία κάθετα τμήματα που συμπληρώνουν τη διαδρομή του. μικρογραφία|Τμήμα διαδρομής Α2 Το μονοπάτι της Βίδρας πήρε το όνομά του από το ομώνυμο θηλαστικό. Η Βίδρα ή αλλιώς Ευρωπαϊκή Ενυδρίδα (Lutra lutra) θεωρείται από τα σπανιότερα και πιο απειλούμενα μικρόσωμα θηλαστικά. Ζει στις όχθες των ποταμών και των λιμνών και είναι δείκτης καθαρότητας των νερών. Στην Ελλάδα ζει κατά κύριο λόγο στην Ήπειρο. Είναι εμφανής η παρουσία πληθυσμού στον Άραχθο ποταμό καθώς και στους παραποτάμους του.
Το μονοπάτι της Βίδρας μπορεί να ενταχθεί στα Περιβαλλοντικά Κοινά, καθώς γίνεται προσπάθεια για την επανασύνδεση του ανθρώπου με τη φύση και τη Γη. Το φυσικό τοπίο δεν έχει ιδιοκτήτες και όρια, όλοι μπορούν να το επισκεφθούν και να το αναδείξουν, ο καθένας με τα μέσα που διαθέτει, πάντα με σεβασμό στο περιβάλλον και υπακοή στους κανόνες χρήσης.
Ιστορική Αναδρομή
Η Αδελφότητα Σκούπας σε συνεργασία με τον Εξωραϊστικό Σύλλογο Σκούπας "Η Αγία Μαρίνα" και τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας επιχειρούσαν πολλές φορές εθελοντικά να το καθαρίσουν και να το κρατήσουν ανοικτό. Το 2009 η Αδελφότητα Σκούπας αποφασίζει να γνωστοποιήσει την πρότασή της για χρηματοδότηση μιας μελέτης ανάδειξης του παραποτάμιου μονοπατιού της Βίδρας στην Ομοσπονδία Τζουμερκιωτών. Όπου αποφασίζουν από κοινού, με τον Σύλλογο Προστασίας Αράχθου να καταθέσουν αίτημα χρηματοδότησης της μελέτης προς τους Δήμους Κατσανοχωρίων και Ξηροβουνίου, οι οποίοι αποφάσισαν να χρηματοδοτήσουν τη μελέτη.
Έπειτα, το μονοπάτι εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ 2007-2013 και συγκεκριμένα στον Άξονα Προτεραιότητας «Αειφόρος ανάπτυξη και ποιότητα ζωής Ηπείρου» με φορείς υλοποίησης τους δήμους Αρταίων και Βορείων Τζουμέρκων καθώς και την Περιφέρεια Ηπείρου, προκειμένου να γίνει η διάνοιξη του μονοπατιού, η σήμανση, ο καθαρισμός και εργασίες βελτίωσης της διαδρομής.
Σήμερα το μονοπάτι της Βίδρας το διαχειρίζεται ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Σκούπας "Η Αγία Μαρίνα", του οποίου τα μέλη λαμβάνουν από κοινού τις αποφάσεις για την ανάδειξη και τη συντήρησή του. Τον καθαρισμό κάνουν είτε εθελοντές είτε τα μέλη του Συλλόγου, οποιαδήποτε εποχή ώστε να διατηρείται.
Στόχος του Συλλόγου είναι η αξιοποίηση της παραποτάμιας περιοχής του Αράχθου για την προσέλκυση και εξυπηρέτηση επισκεπτών με βάση τις αρχές του «οικοτουρισμού» για συγκεκριμένες δραστηριότητες υπαίθριας αναψυχής, που αναφέρονται στην πεζοπορία - περιήγηση, την απόλαυση της φύσης και του τοπίου και την περιβαλλοντική ενημέρωση.
Χρήση από τους επισκέπτες
Η μετάβαση στο μονοπάτι γίνεται από την Γέφυρα Πλάκας ή αντιστρόφως από τη γέφυρα Τζαρή, από τις προσβάσεις που βρίσκονται στα χωριά, είτε από τα κάθετες διαδρομές (Α2, Α3 και Α4).
Το μονοπάτι είναι πλήρως σηματοδοτημένο και είναι ασφαλές. Κατά μήκος του υπάρχουν πηγές και βρύσες με νερό, καθώς επίσης και κιόσκια που εξυπηρετούν στην ξεκούραση των περιπατητών.
Στο μονοπάτι πραγματοποιούνται:
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Αρταίων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Η Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09 ήταν η 3η έκδοση της Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε το ΘΟΪ Αυγόρου.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2008-09 συμμετείχαν 6 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Σύμφωνα με τη σειρά κατάταξη της πρώτης φάσης, οι πρώτες τέσσερις ομάδες έδωσαν μεταξύ τους αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητής. Οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-4η και 2η-3η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 3 νίκες. Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης σε μονό αγώνα στην έδρα της ομάδας που είχε τερματίσει πιο ψηλά στην πρώτη φάση.
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης.
Οι ομάδες που είχαν τις θέσεις 5 και 6 στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος διατήρησαν τις θέσεις τους.
Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.
Βιβλίο της Αποκάλυψης των Γιαζίντι
Το Βιβλίο της Αποκάλυψης των Γιαζίντι (στα κουρδικά: Kitêba Cilwe, Kitab Al Jilwah) είναι ένα από τα δύο ιερά βιβλία του Γιαζιντισμού. Το άλλο είναι το Μαύρο Βιβλίο των Γιαζίντι.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Βιβλίο της Αποκάλυψης των Γιαζίντι
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι και τα δύο βιβλία δεν έχουν γραφτεί από Γιαζίντι αλλά από τρίτους για να ικανοποιηθεί το ενδιαφέρον ταξιδιωτών και μελετητών από τη Δύση για τους Γιαζίντι. Παρόλα αυτά και τα δύο βιβλία αντικατοπτρίζουν τις αυθεντικές παραδόσεις των Γιαζίντι.
Το Βιβλίο της Αποκάλυψης των Γιαζίντι είναι γραμμένο στη διάλεκτο Κουρμαντζί και το πρωτότυπό κείμενο πιστεύεται ότι φυλάσσεται στο χωριό Ba'idn. Αποτελείται από πέντε κεφάλαια που είναι γραμμένα σε πρώτο πρόσωπα σαν να μιλάει ο ίδιος ο Θεός: το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στη κατά το Γιαζιντισμό φύση του Θεού, το δεύτερο και το τρίτο κάνει λόγο για την παντοδυναμία του Θεού, το τέταρτο περιέχει προειδοποίηση προς τους Γιαζίντι να μη δέχονται ότι είναι γραμμένο σε εβραϊκά, χριστιανικά και μουσουλμανικά βιβλία αλλά είναι αντίθετο με  το Γιαζιντισμό ενώ στο τελευταίο κεφάλαιο υπάρχουν προτροπές προς τους Γιαζίντι.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2007-08
Επίσης, στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο Φοίνικας Πύλας.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βιβλίο της Αποκάλυψης των Γιαζίντι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιαζίντι Κατηγορία:Θρησκευτικά κείμενα‎
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Γιόβαν Ντούτσιτς
Ο Γιόβαν Ντούτσιτς ( Јован Дучић) (17 Φεβρουαρίου 1871 – 7 Απριλίου 1943) ήταν Σέρβος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ποιητής, διπλωμάτης και ακαδημαϊκός.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Βαθμολογία
Πηγή : Βαθμολογία 2008-09
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2008-09
Γιόβαν Ντούτσιτς
Ο Ντούτσιτς ήταν επίσης ένας από τους ιδρυτές της Narodna Odbrana, μιας εθνικιστικής μη κυβερνητικής οργάνωσης στο Βασίλειο της Σερβίας και ήταν μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Ημιτελική φάση
Στην ημιτελική φάση αναμετρήθηκαν οι:
Γιόβαν Ντούτσιτς
Νεανικά χρόνια και διπλωματία
Ο Γιόβαν Ντούτσιτς γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1871 στο Τρεμπίνιε, την εποχή που ήταν μέρος του Βιλαέτι της Βοσνίας εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Ημιτελική φάση
Πηγή : Αποτελέσματα 2008-09
Γιόβαν Ντούτσιτς
Νεανικά χρόνια και διπλωματία
Στο Τρεμπίνιε παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο. Μετακόμισε σε ένα γυμνάσιο στο Μόσταρ και εκπαιδεύτηκε, για να γίνει δάσκαλος στο Σόμπορ. Εργάστηκε ως δάσκαλος σε πολλές πόλεις πριν επιστρέψει στο Μόσταρ, όπου ίδρυσε (με τον συγγραφέα Σβέτοζαρ Τσόροβιτς και τον ποιητή Αλέκσα Σάντιτς) ένα λογοτεχνικό περιοδικό με το όνομα Zora (Αυγή).
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Ανάδειξη πρωταθλητή
Για την ανάδειξη του πρωταθλητή αναμετρήθηκαν το ΘΟΪ Αυγόρου και ο Παφιακός. Το ΘΟΪ είχε πετύχει 2 νίκες στην Α΄ φάση. Στον πρώτο αγώνα των play off κέρδισε ξανά και ανακηρύχθηκε πρωταθλητής.
Γιόβαν Ντούτσιτς
Νεανικά χρόνια και διπλωματία
Ο ανοιχτά εκφρασμένος σερβικός πατριωτισμός του Ντούτσιτς προκάλεσε δυσκολίες με τις αρχές –εκείνη την εποχή η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ήταν de facto ενσωματωμένη στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία– και μετακόμισε στο εξωτερικό, για να ακολουθήσει ανώτερες σπουδές, κυρίως στη Γενεύη και το Παρίσι. Του απονεμήθηκε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης και, μετά την επιστροφή του από το εξωτερικό, ανέλαβε τη σερβική διπλωματική υπηρεσία το 1907. Αν και προηγουμένως είχε εκφράσει την αντίθεσή του στην ιδέα της δημιουργίας μιας Γιουγκοσλαβίας, έγινε ο πρώτος πρεσβευτής της νέας χώρας στη Ρουμανία (το 1937). Είχε μια διακεκριμένη διπλωματική καριέρα με αυτή την ιδιότητα, υπηρετώντας στην Κωνσταντινούπολη, τη Σόφια, τη Ρώμη, την Αθήνα, το Κάιρο, τη Μαδρίτη και τη Λισαβόνα. Ο Ντούτσιτς μιλούσε πολλές ξένες γλώσσες και έγραψε ταξιδιωτικά με βάση ορισμένες από τις διπλωματικές του θέσεις, που δημοσιεύτηκαν στο έργο του Πόλεις και Χίμαιρες, όπως η περίοδος του στην Αίγυπτο όπου υπηρέτησε ως ο πρώτος επιτετραμμένος του Βασιλείου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων σε εκείνη τη χώρα.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Ανάδειξη πρωταθλητή
Πηγή : Αποτελέσματα 2008-09
Γιόβαν Ντούτσιτς
Ποίηση
δεξιά|μικρογραφία| Ο Ντούτσιτς (αριστερά) με τον Σέρβο ποιητή-διπλωμάτη [[Μίλαν Ράκιτς]] Ως ποιητής ο Ντούτσιτς κέρδισε τις μεγαλύτερες διακρίσεις του. Το πρώτο του ποιητικό βιβλίο το εξέδωσε στο Μόσταρ το 1901 και το δεύτερο στο Βελιγράδι το 1908. Έγραψε επίσης πεζογραφία: αρκετά δοκίμια και μελέτες για συγγραφείς, Blago cara Radovana (ο θησαυρός του Τσάρου Ράντοβαν) και ποιητικές επιστολές από την Ελβετία, την Ελλάδα, την Ισπανία και άλλες χώρες.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Τρίτη θέση
Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης αναμετρήθηκαν ο Ναυτικός Όμιλος Αμμοχώστου και η ΑΠΕΝ Αγίου Αθανασίου σε μονό αγώνα στην έδρα του πρώτου. Ο Ναυτικός Όμιλος Αμμοχώστου κέρδισε και κατέκτησε την τρίτη θέση.
Πηγή : Αποτελέσματα 2008-09
Γιόβαν Ντούτσιτς
Ποίηση
Όπως και ο Σάντιτς, το έργο του Ντούτσιτς επηρεάστηκε αρχικά σε μεγάλο βαθμό από αυτό του Βόισλαβ Ίλιτς, του κορυφαίου Σέρβου ποιητή του τέλους του 19ου αιώνα. Τα ταξίδια του στο εξωτερικό τον βοήθησαν να αναπτύξει το δικό του προσωπικό στυλ, στο οποίο το Συμβολιστικό κίνημα ήταν ίσως η μεγαλύτερη επιρροή. Στην ποίησή του εξερεύνησε αρκετά νέα πεδία, που ήταν προηγουμένως άγνωστα στη σερβική ποίηση. Περιορίστηκε μόνο σε δύο στίχους, τον συμμετρικό δωδεκασύλλαβο (το αλεξανδρινό) και τον δεκασύλλαβο —και τα δύο γαλλικής προέλευσης— προκειμένου να επικεντρωθεί στο συμβολικό νόημα του έργου του. Εξέφρασε έναν διπλό φόβο, για τη χυδαιότητα της σκέψης και τη χυδαιότητα της έκφρασης.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη των ομάδων μετά την ολοκλήρωση των play off ήταν:
Γιόβαν Ντούτσιτς
Προσωπική ζωή
Το φθινόπωρο του 1893, κατά τη διάρκεια του πάρτι στο νεόκτιστο ξενοδοχείο Drina στη Μπιέλινα, ο νεαρός και φιλόδοξος δάσκαλος Ντούτσιτς συνάντησε την πρόσφατη πτυχιούχο της Σχολής Εμπορίου Μαγκνταλένα Ζιβάνοβιτς. Αρραβωνιάστηκαν στις 5 Νοεμβρίου 1893 και η αλληλογραφία τους συνεχίστηκε ακόμη και όταν ο Ντούτσιτς αναχώρησε από την Μπιέλινα στο Μόσταρ για να διδάξει από το 1895 έως το 1899.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2008-09
Τελική κατάταξη
Πηγή : Βαθμολογία 2008-09
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2008 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2009
Γιόβαν Ντούτσιτς
Προσωπική ζωή
Μέρος της αλληλογραφίας διατηρείται ασφαλής μέχρι σήμερα, καθώς και η επιστολή, που ο φίλος και ποιητής του Ντούτσιτς, Αλέκσα Σάντιτς προώθησε στη Μαγκνταλένα στις 6 Απριλίου 1901, ζητώντας βοήθεια για τη συλλογή συνδρομής για τα τραγούδια του. Η Λιλιάνα Λούκιτς, συνταξιούχος καθηγήτρια, διατηρεί ένα προσωπικό αντίγραφο της αλληλογραφίας μεταξύ Ντούτσιτς και Μαγκνταλένα.
Η καθηγήτρια Λιλιάνα Λούκιτς αναφέρει ότι η Ντούτσιτς έζησε για λίγο στο σπίτι της Μαγκνταλένα Νίκολιτς, που ζούσε με την αδερφή της. Μετά τον χωρισμό με τον Ντούτσιτς, η Μαγκνταλένα φώναξε ότι δεν θα έφευγε ποτέ ξανά από το σπίτι. «Σαν ηρωίδα του μυθιστορήματος, έζησε με τις αναμνήσεις της και οι μόνες ευτυχισμένες στιγμές, που πέρασε ήταν διαβάζοντας τα γράμματα και τα τραγούδια του ανθρώπου που αγαπούσε», όπως καταλήγει ο καθηγητής Λούκιτς. Ο κρυφός αρραβωνιαστικός της Ντούτσιτς άφησε στο αμανέτ τα ακόλουθα λόγια να γραφτούν μετά τον θάνατό της στο μνημείο, τα οποία διαβάζονται ακόμη και σήμερα στο νεκροταφείο της Μπιέλινα: Μάγκα Νίκολιτς-Ζιβάνοβιτς, 1874–1957, η ίδια η ποιήτρια και πρώτη έμπνευση του ποιητή Γιόβαν Ντούτσιτς.
Είκοσι χρόνια πριν από το θάνατο της Μαγκνταλένα, ενώ ο Ντούτσιτς ήταν ο εξουσιοδοτημένος υπουργός του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, ελήφθη ένα αίτημα που μαρτυρεί τα βαθιά ίχνη που άφησε ο Ντούτσιτς στη Μπιέλινα. Η τραγουδιστική κοινωνία Srbadia ζήτησε από τον υπουργό να βοηθήσει στην κατασκευή ενός σπιτιού για τις ανάγκες της κοινωνίας.
Η Πρεσβεία της Σερβίας στην Ουγγαρία βρίσκεται στο σπίτι, που έλαβε ο Γιόβαν Ντούτσιτς από μια Ουγγρική γυναίκα και στη συνέχεια το δώρισε στο κράτος.
Εξορία, θάνατος και κληρονομιά
μικρογραφία| Ντούτσιτς σε γραμματόσημο του 2021 της Σερβίας δεξιά|μικρογραφία| Άγαλμα του Γιόβαν Ντούτσιτς στο [[Τρεμπίνιε]] δεξιά|μικρογραφία| Ο τάφος του Ντούτσιτς στο μοναστήρι Hercegovačka Gračanica στο [[Τρεμπίνιε]] Ο Ντούτσιτς πήγε εξόριστος στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1941 μετά τη γερμανική εισβολή και κατοχή στη Γιουγκοσλαβία, όπου ενώθηκε με τον συγγενή του Μιχαΐλο (Michael) στο Γκάρι της Ιντιάνα. Από τότε μέχρι το θάνατό του δύο χρόνια αργότερα, ηγήθηκε μιας οργάνωσης με έδρα το Σικάγο, του Σερβικού Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας (που ιδρύθηκε από τον Μιχάιλο Πούπιν το 1914) που εκπροσωπούσε τη σερβική διασπορά στις ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ετών, έγραψε πολλά ποιήματα, ιστορικά βιβλία και άρθρα σε εφημερίδες, που υποστήριζαν τις σερβικές εθνικιστικές αιτίες και διαμαρτύρονταν για τη μαζική δολοφονία Σέρβων από το φιλοναζιστικό καθεστώς Ούστασε της Κροατίας. Στις γιουγκοσλαβικές σχολικές ανθολογίες αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε κηρυχθεί persona non grata και θεωρούνταν ευρέως ως Σέρβος σοβινιστής.
Πέθανε στις 7 Απριλίου 1943. Η κηδεία του έγινε στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Σάββα στο Γκάρι της Ιντιάνα και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Σερβικού Ορθόδοξου Μοναστηριού του Αγίου Σάββα στο Λίμπερτιβιλ του Ιλινόι. Στη διαθήκη του εξέφρασε την επιθυμία να ταφεί στη γενέτειρά του Τρεμπίνιε, στόχος που επιτέλους υλοποιήθηκε όταν τάφηκε εκ νέου εκεί στις 22 Οκτωβρίου 2000 στο νεόκτιστο μοναστήρι Hercegovačka Gračanica.
Το Acta Diplomatica (Διπλωματικές Επιστολές) εκδόθηκε μεταθανάτια στις Ηνωμένες Πολιτείες (το 1952) και στην πρώην Γιουγκοσλαβία (το 1991).
Το βραβείο Γιόβαν Ντούτσιτς απονέμεται για εξαιρετικά λογοτεχνικά ποιητικά έργα κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης "Dučić's Night" στην Τρεμπίνιε.