cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παλάθιο ντε Ντεπόρτες ντε λα Κομουνιδάδ ντε Μαδρίδ (κλειστό γυμναστήριο)
Το πρώην κτίριο, που χτίστηκε το 1960, καταστράφηκε από πυρκαγιά το 2001. Οι αρχιτέκτονες Ενρίκε Ερμόσο και Παλόμα Γουιδόμπρο έδωσαν ένα high-tech ύφος στο νέο γήπεδο που χτίστηκε στην ίδια θέση μεταξύ 2002 και 2005. Το γήπεδο φιλοξένησε δύο μεγάλα διεθνή γεγονότα καλαθοσφαίρισης στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Φιλοξένησε τη νοκ-άουτ φάση του Ευρωμπάσκετ 2007, ενώ το επόμενο έτος φιλοξένησε το Final Four της Ευρωλίγκας το 2008. Φιλοξένησε επίσης τρεις φορές την τελική φάση του Copa del Rey το 2006, το 2009 και το 2011. Σ' αυτό το γήπεδο πραγματοποιήθηκε ο τελικός για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2014 και το Final Four της Ευρωλίγκας το 2015.
Ονομασίες
Ακολουθούν οι ονομασίες του σταδίου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μαδρίτη Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ισπανία
Σοφία Μαρία της Έσσης-Ντάρμστατ
Η Σοφία-Μαρία, γερμ.: Sophie-Marie von Hessen-Darmstat (7 Μαΐου 1661 - 22 Αυγούστου 1712) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του κόμη της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Άισενμπεργκ.
Βιογραφία
Η δούκισσα αναφέρεται ως μία πολύ εργατική οικοκυρά, με ιδιαίτερη αγάπη για το γνέσιμο. Μεταμφιεσμένη ως συνηθισμένη γυναίκα, προμήθευε εντόπιους εμπόρους με μαλλί και νήματα. Πέθανε στη Γκότα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Αλβέρτος Α΄ του Γκρουμπενχάγκεν
Ο Αλβέρτος Α΄ (π. 1339 - μάλλον το 1383) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1361-1383), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Εμπερστάιν. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1361, αλλά ήδη δύο έτη πριν τον είχε συγκυβερνήτη. Παραχώρησε τις περιοχές Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ στο νεότερο αδελφό του Φρειδερίκο. Είχε την έδρα του στο κάστρο Ζαλτσντερχέλντεν στο Άινμπεκ.
Ήταν εραστής της Ιστορίας και των Επιστημών, παρ' όλα αυτά οι ληστείες πλήθυναν κατά την περίοδό του. Ίσως εμπλεκόταν και ο ίδιος σε αυτές. Οι γείτονές του διαμαρτυρήθηκαν. Το 1361 μαζί με τον αδελφό του αρχιμανδρίτη (canon) Ιωάννη, διαφιλονίκησε με τον Όθωνα κόμη του Βάλντεκ, που το επόμενο έτος, στη μάχη του Αρνολντσχάουζεν, τους αιχμαλώτισε. Όταν ορκίστηκαν ότι δεν θα συνεχίσουν με αντεκδικήσεις, ελευθερώθηκαν.
Ο Αλβέρτος και οι υποτελείς του εισέβαλαν στη γειτονική Θουριγγία και έκαναν λεηλασίες. Τότε ο μαρκήσιος (landrave) Φρειδερίκος Γ΄, αφού οι απειλές του δεν εισακούσθηκαν, συγκέντρωσε στρατό 18.000 ανδρών, μεγάλο για την περίσταση και στρατοπέδευσε γύρω από το Άινμπεκ και το Ζαλτσντερχέλντεν, αλλά δεν έγινε τίποτε. Αποχωρώντας κατέστρεψε κωμοπόλεις και χωριά· κατέλαβε και γκρέμισε τα κάστρα των ληστών, υποτελών του Αλβέρτου. Ο πρίγκιπας εξαναγκάστηκε σε ειρήνη, σύντομα όμως την καταστρατήγησε, έτσι ο Φρειδερίκος Γ΄ εισέβαλε πάλι καταστρέφοντας το πριγκιπάτο.
Απεβίωσε μάλλον το 1383 και ετάφη στη μονή του Αγ. Αλεξάνδρου στο Άινμπεκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή των Γουέλφων, κόρη του 2ου εξαδέλφου του Μάγκνους Β΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Φρούριο Τεμένους
Το Φρούριο Τεμένους, επίσης γνωστό ως Ρόκκα, εκ του ιταλικού «Rocca», Κάστρο Νικηφόρου Φωκά, καθώς και Κανλί Καστέλι, είναι φρούριο στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Βρίσκεται εντός του Δήμου Ηρακλείου, σε κοντινή απόσταση του χωριού του Προφήτη Ηλία, καθώς και σε απόσταση, περίπου, 18 χιλιομέτρων νότια της πόλης του Ηρακλείου. Το Τέμενος θεωρείται ως το σημαντικότερο φρούριο της βυζαντινής περιόδου στην Κρήτη.
Ιστορία
Ο λόφος του φρουρίου φέρεται να αποτελούσε την ακρόπολη της πόλεως της Λυκάστου κατά τη διάρκεια της Αρχαιότητας. Το Φρούριο Τεμένους ανεγέρθηκε από τον Νικηφόρο Φωκά έπειτα από την ανακατάληψη του νησιού της Κρήτης ενάντια στους Σαρακηνούς και την επανένταξή του εντός των βυζαντινών εδαφών το 961. Απώτερος σκοπός του ήταν η μεταφορά της πρωτεύουσας του νησιού από τον Χάνδακα, σημερινό Ηράκλειο, προς μία ασφαλέστερη τοποθεσία. Ωστόσο, η συγκεκριμένη απόπειρα μεταφοράς της πρωτεύουσας του νησιού απέτυχε λόγω της εναντίωσης των κατοίκων της προς το συγκεκριμένο ενδεχόμενο, καθώς ο λιμένας ήταν ιδιαίτερης σημασίας για τους Κρητικούς. Ως αποτέλεσμα, η πόλη του Χάνδακα ανακατασκευάστηκε και οχυρώθηκε εκ νέου στην αρχική τοποθεσία της. Ως συνέπεια, το Φρούριο Τεμένους παρέμεινε, κυρίως, σε ρόλο οχυρής θέσης υπεύθυνης για την εποπτεία των περιμετρικών αυτής εδαφών.
Στα ιταλικά, το φρούριο ήταν γνωστό, μεταξύ άλλων, ως Καστέλλο Τεμένε (ιταλικά: Castello Temene). Κατά τη διάρκεια της βενετικής περιόδου, οικισμός, σήμερα γνωστός ως Προφήτης Ηλίας, δημιουργήθηκε σε κοντινή απόσταση του φρουρίου. Κατά την εξέγερση των Κρητικών, οι Βενετοί χρησιμοποίησαν το φρούριο ως καταφύγιο.
Το 1647, κατά τη διάρκεια του Κρητικού Πολέμου, μεταξύ Βενετών και Οθωμανών, το φρούριο βρισκόταν υπό τον έλεγχο των τελευταίων. Ωστόσο, στη συνέχεια, κατελήφθη από τους Βενετούς, υπό την ηγεσία του Ζιλ ντ'Ας, επίσης γνωστού ως Γίλδαση, ενώ το σύνολο των Οθωμανών που βρίσκονταν εντός των τειχών του σφαγιάστηκαν, γεγονός εκ του οποίου προήλθε η τουρκική ονομασία του ως Κανλί Καστέλι, η οποία αποδίδεται στα ελληνικά ως «αιματοβαμμένο κάστρο». Έπειτα από την κατάκτηση του Χάνδακα ή Ηρακλείου από τους Οθωμανούς το 1669, οι τελευταίοι παραχώρησαν το Φρούριο Τεμένους στον Αντρέα Μπαρότσι, Βενετό ο οποίος πρόδωσε την πόλη στους Οθωμανούς.
Περιγραφή
Το Φρούριο Τεμένους βρίσκεται επί της κορυφής του δεσπόζοντα λόφου της Ρόκκα, νότια του χωριού του Προφήτη Ηλεία, ο οποίος διαθέτει φυσική πηγή νερού. Ως αποτέλεσμα, αποτελεί εξαιρετική αμυντική τοποθεσία. Το φρούριο ανεγέρθηκε σκόπιμα ώστε να μην είναι ορατό από τη θάλασσα, λόγω της απειλής των Σαρακηνών.
Το φρούριο εκτείνεται επί έκτασης της τάξεως, περίπου, των 60 εκταρίων. Σήμερα, εντός του χώρου του φρουρίου σώζονται κατάλοιπα τειχών και πύργων, μεγάλου μεγέθους δεξαμενές νερού, καθώς και εκκλησίες αφιερωμένες στους Άγιο Γεώργιο, Αγία Παρασκευή, Παναγία και Άγιο Αντώνιο.
Πηγές
Κατηγορία:Οχυρώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Κρήτη
Παμμένης (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Παμμένης αναφέρονται τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:
Άλφα Τραπέζης
Ο α (άλφα) Τραπέζης (Alpha Mensae, συντομογραφικά α Men) είναι ο φωτεινότερος αστέρας (όπως φαίνεται από τη Γη) του νότιου αστερισμού Τράπεζα. Με φαινόμενο μέγεθος +5,09 είναι ο λιγότερο φωτεινός από όλους τους αστέρες που είναι ο καθένας ο φωτεινότερος στον αστερισμό του. Εξαιτίας της πολύ νότιας αποκλίσεώς του, μόλις 15 μοίρες από τον Νότιο Ουράνιο Πόλο, είναι αόρατος από την Ελλάδα και ολόκληρη την ηπειρωτική Ευρώπη, τη Β. Αμερική και όλη σχεδόν την Ασία, και ορατός καλύτερα από τη νότια Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, τη Νότια Αφρική, το νότιο μέρος της Νότιας Αμερικής και την Ανταρκτική.
Αστροφυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του α Τραπέζης αντιστοιχεί σε αστέρα της Κύριας ακολουθίας, δηλαδή παράγει ενέργεια με πυρηνική σύντηξη υδρογόνου σε ήλιο στην κεντρική περιοχή του. Οι διαστάσεις του είναι παρόμοιες με αυτές του Ήλιου (μόλις 1% διαφορά στη διάμετρο), η μάζα του είναι λίγο μεγαλύτερη της ηλιακής (κατά 10%), αλλά έχει μικρότερη επιφανειακή θερμοκρασία από τον Ήλιο, περίπου 5.587 K, και επομένως το 83% της απόλυτης λαμπρότητας του Ήλιου. Συνεπώς το απόλυτο μέγεθος του α Τραπέζης είναι 5,03. Η μεταλλικότητα του α Τραπέζης είναι ελαφρώς μεγαλύτερη της ηλιακής (κατά 12%). Η ηλικία του αστέρα εκτιμάται σε 5,4 δισεκατομμύρια έτη και η γραμμική ταχύτητα περιστροφής του στον ισημερινό του ισούται με μόλις 1,7 χιλιόμετρο ανά δευτερόλεπτο.
Ο α Τραπέζης, εξαιτίας και της μικρής αποστάσεώς του από τη Γη, έχει μία σχετικώς μεγάλη ιδία κίνηση. Η άλλη συνιστώσα της κινήσεώς του στον χώρο, η ακτινική ταχύτητα, είναι θετική, δηλαδή ο αστέρας απομακρύνεται το Ηλιακό Σύστημα, με ταχύτητα 34,9 km/sec (χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο) ή 125.600 χιλιόμετρα την ώρα. Αυτό σημαίνει ότι κάποτε πέρασε πολύ πιο κοντά από τη Γη και τον Ήλιο. Συγκεκριμένα, πριν από περίπου 250 χιλιάδες χρόνια βρισκόταν σε μία ελάχιστη απόσταση 10 ως 11 ετών φωτός περίπου, λιγότερο από το ένα τρίτο της σημερινής.
Γύρω από τον α Τραπέζης έχει ανιχνευθεί μία περίσσεια υπέρυθρου, η οποία το πιθανότερο είναι ότι οφείλεται στην ύπαρξη ενός περιαστρικού δίσκου σκόνης σε απόσταση άνω των 147 αστρονομικών μονάδων (AU). Η θερμοκρασία αυτής της σκόνης είναι χαμηλότερη των 22 K. Μέχρι σήμερα δεν έχουν ανακαλυφθεί πλανητικών διαστάσεων σώματα γύρω από τον α Τραπέζης. Υπάρχει ένας ερυθρός νάνος σε γωνιακή απόσταση 3,05 δευτερολέπτων της μοίρας από τον α Τραπέζης και λογικά πρέπει να συναποτελεί μαζί του διπλό αστρικό σύστημα, αφού αυτή η γωνία αντιστοιχεί σε γραμμική απόσταση μόλις 30 AU.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου G Κατηγορία:Τράπεζα (αστερισμός)
Γιώργος Πασχαλίδης (ποδοσφαιριστής)
Ο Γιώργος Πασχαλίδης (Αγριά Μαγνησίας, 1942-2015) υπήρξε ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Συνέδεσε το όνομά του με αυτό του Ολυμπιακού Βόλου, στον οποίο αγωνίστηκε για μια 10ετία και υπήρξε μέλος της ομάδας που ανέβηκε πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική, ενώ διακρίθηκε για το σκοράρισμά του παρότι αγωνιζόταν ως μέσος.
Βιογραφικό
Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αγριά, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Θησέα Αγριάς. Το 1964 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Βόλου, όταν έφυγε για τον Ολυμπιακό του Πειραιά ο Βασίλης Μποτίνος. Με την ερυθρόλευκη φανέλα, ο Γιώργος Πασχαλίδης αγωνίστηκε για μια 10ετία μέχρι και το 1974 σε Α΄ Εθνική και Β΄ Εθνική, σημειώνοντας συνολικά 291 συμμετοχές.
Μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, εργάστηκε επί σειρά ετών ως προπονητής στον Θησέα Αγριάς και μάλιστα αφιλοκερδώς. Επίσης υπήρξε μέλος του Συλλόγου Βετεράνων του Ολυμπιακού Βόλου και επίτιμος πρόεδρος του Συλλόγου Βετεράνων του Θησέα Αγριάς.
Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών στις 19 Νοεμβρίου 2015, από πνευμονικό οίδημα.
Το 2019 και συγκεκριμένα στις 22 Μαρτίου αποφασίστηκε η μετονομασία του Δημοτικού γηπέδου Αγριάς σε «γήπεδο Γεώργιος Πασχαλίδης», ύστερα από αίτημα των κατοίκων της περιοχής.
Στατιστικά στην Α΄ Εθνική
Συμμετοχές και τέρματα του Γιώργου Πασχαλίδη στην Α΄ Εθνική με τον Ολυμπιακό Βόλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου
Τέρενς Τάο
Ο Τέρενς Τσι-Σεν Τάο (κινεζικά: 陶哲軒), γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1975 στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας και είναι Αυστραλός μαθηματικός, βραβευμένος με το μετάλλιο Φιλντς. Εργάζεται κυρίως στους τομείς της αρμονικής ανάλυσης, των μερικών διαφορικών εξισώσεων, της συνδυαστικής, της αναλυτικής θεωρίας αριθμών και της θεωρίας αναπαραστάσεων.
Από το 1992 έως το 1996 ήταν διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον υπό την επίβλεψη του Ελίας Στάιν. Έκτοτε, είναι καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA).
Οικογένεια
Οι γονείς του Τέρενς Τάο ήταν Καντονέζοι, Αυστραλοί μετανάστες πρώτης γενιάς από το Χονγκ Κονγκ. Ο πατέρας του, Γουίλιαμ Ράντολφ Τάο (κινεζικό όνομα 陶象國, pinyin Táo Xiàngguó), ήταν παιδίατρος και η μητέρα του, πτυχιούχος φυσικής και μαθηματικών, δίδασκε μαθηματικά στο Χονγκ Κονγκ (εκτός από τα αγγλικά, ο Τάο μιλάει καντονέζικα, αλλά δεν τα γράφει). Έχει δύο αδέλφια: τον Νάιγκελ Τάο, ο οποίος είναι μέλος της ομάδας της Google Australia που δημιούργησε το Google Wave και τον Τρέβορ Τάο, ο οποίος έχει πτυχίο στα μαθηματικά και τη μουσική. Και οι δύο έχουν εκπροσωπήσει την Αυστραλία στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα.
Παιδικά Χρόνια
Ο Τέρενς Τάο ήταν ένα Παιδί-θαύμα. Ο πατέρας του αναφέρει στον Τύπο ότι σε ηλικία δύο ετών, κατά τη διάρκεια ενός οικογενειακού πάρτι, ο Τάο προσπαθούσε να εξηγήσει σε ένα άλλο παιδί (ηλικίας 5 ετών) στοιχεία γραφής και αριθμητικής. Όταν ο πατέρας του τον ρώτησε από πού τα ξέρει, εκείνος του απάντησε ότι τα έμαθε μόνος του βλέποντας 1 Sesame Street.
Ο Τέρενς Τάο έδειξε εξαιρετική μαθηματική ικανότητα από μικρή ηλικία, παρακολουθώντας μαθήματα πανεπιστημιακού επιπέδου από την ηλικία των εννέα ετών. Είναι το ένα από τα δύο μόνο παιδιά στην ιστορία του προγράμματος μελέτης εξαιρετικών ταλέντων του Πανεπιστημίου Johns-Hopkins που πέτυχε βαθμολογία 700 ή υψηλότερη (760 στην περίπτωσή του, από 800 δυνατά) στο τμήμα μαθηματικών του SAT (τεστ καταλληλότητας για την εισαγωγή στο κολέγιο, που συνήθως υποβάλλεται γύρω στην ηλικία των 18 ετών), όταν ήταν μόλις οκτώ ετών και δέκα μηνών. Το 1986, το 1987 και το 1988, ο Τέρενς Τάο ήταν ο νεότερος συμμετέχων στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα (ήταν δέκα ετών στην πρώτη του συμμετοχή), διαγωνιζόμενος για την Αυστραλία και κερδίζοντας χάλκινα, ασημένια και χρυσά μετάλλια αντίστοιχα- κέρδισε χρυσό μετάλλιο σε ηλικία 13 ετών, επίτευγμα που δεν έχει επιτευχθεί ποτέ ξανά από τότε.
Επαγγελματική σταδιοδρομία και ιδιωτική ζωή
Το 1996, σε ηλικία 21 ετών, ο Τέρενς Τάο διορίστηκε καθηγητής στο UCLA και παραμένει ο νεότερος καθηγητής που προήχθη ποτέ σε αυτή τη βαθμίδα από το ίδρυμα. Έκτοτε έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του μεταλλίου Φιλντς το 2006. Είναι ενεργός υποστηρικτής του έργου Polymath Project από το 2009.
Ο Τέρενς Τάο ζει στο Λος Άντζελες με τη σύζυγό του Λόρα, που εργάζεται ως μηχανικός στο Jet Propulsion Laboratory, και τα δύο τους παιδιά (ο Γουίλιαμ, που γεννήθηκε το 2004, και η Μαντλίν, που γεννήθηκε το 2012).
Ἐργο
Ο Τέρενς Τάο είναι γνωστός για το έργο του στην αρμονική ανάλυση, τη συνδυαστική, τη θεωρία αριθμών, τη θεωρία αναπαράστασης και τις μερικές διαφορικές εξισώσεις και συχνά περιγράφεται ως μαθηματική ιδιοφυΐα από τους συναδέλφους του - παραδείγματος χάριν, ο Τίμοθι Γκάουερς γράφει ότι "οι μαθηματικές γνώσεις του Τάο συνδυάζουν εξαιρετική ποικιλία και βάθος: μπορεί να γράψει με αυτοπεποίθηση θέματα τόσο διαφορετικά όσο οι μερικές διαφορικές εξισώσεις, η αναλυτική θεωρία αριθμών, η γεωμετρία τριών ποικιλιών, η μη τυποποιημένη ανάλυση, η θεωρία ομάδων, η θεωρία μοντέλων, η κβαντομηχανική, η πιθανότητα, η εργοδική θεωρία, η συνδυαστική, η αρμονική ανάλυση, η επεξεργασία εικόνας, η λειτουργική ανάλυση και πολλά άλλα. Έχει συμβάλει θεμελιωδώς σε ορισμένα από αυτά τα θέματα και φαίνεται να κατέχει τα υπόλοιπα στο βαθύ διαισθητικό επίπεδο του ειδικού, αν και δεν εργάζεται επίσημα πάνω σε αυτά. Το πώς το πετυχαίνει αυτό, καθώς και το να γράφει εργασίες και βιβλία με πρωτοφανή ρυθμό, είναι ένα απόλυτο μυστήριο", και καταλήγει λέγοντας ότι " λέγεται ότι ο Ντέιβιντ Χίλμπερτ ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που γνώριζε όλες τις πτυχές των μαθηματικών, αλλά δεν είναι εύκολο να βρει κανείς κενά στις γνώσεις του Τάο, και όταν αυτό συμβαίνει, συχνά ανακαλύπτεται ότι τα έχει καλύψει μέχρι τον επόμενο χρόνο ".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αυστραλοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηρακλείου 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηρακλείου.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Ηρακλείου έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηρακλείου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου είναι η εξής:
A1 ΕΠΣΗ
Στην Α1 συμμετείχαν 16 ομάδες. Οι 4 πρώτες της κατάταξης αγωνίστηκαν στα play off για την ανάδειξη πρωταθλητή. Οι δυο τελευταίες υποβιβάστηκαν ενώ τελικά δεν έγιναν τα play out που είχαν προβλεφθεί στην προκήρυξη.
Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο ΑΟ Πόρου τερματίζοντας πρώτος στα play off. Ο τίτλος κρίθηκε την τελευταία αγωνιστική των play off κι ενώ και οι 4 συμμετέχουσες ομάδες είχαν ελπίδες καθώς είχαν διαφορά μόλις 1 βαθμού μεταξύ τους.
Play Off
Οι ομάδες ξεκίνησαν τα play off με μπόνους βαθμών ίσο με το 1/3 της βαθμολογικής διαφοράς με τον 4ο της κατάταξης. Ο πρώτος της κανονικής περιόδου είχε επιπλέον 2 βαθμούς.
Κανονική Περίοδος
Πηγή: Ε.Π.Σ.Η.
A2 ΕΠΣΗ
Στην Α2 συμμετείχαν 16 σύλλογοι. Οι τρεις πρώτοι προβιβάστηκαν στην Α1 χωρίς τη διεξαγωγή play off για την 3η θέση. Υποβιβάστηκαν οι 4 τελευταίες ομάδες, αν και αρχικάπροβλέποταν υποβιβασμός και 5ης ομάδας μέσω play out Πηγή: Ε.Π.Σ.Η.
B ΕΠΣΗ
Η Β κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 27 ομάδων σε 2 ομίλους. Δε δήλωσε συμμετοχή η προερχόμενη από την Α2 Δόξα Γαλιάς, οι ΟΦΗ 94, Ολυμπιακός Μαλεβιζίου και Ρόκα που είχαν κερδίσει την παραμονή στη Β, ενώ Ινί και ΑΣ Μαρτινέγκο που είχαν κερδίσει την άνοδο από την Γ προτίμησαν να δηλώσουν συμμετοχή ξανά στη χαμηλότερη κατηγορία.
Οι 2 πρώτες κάθε ομίλου καθως και η νικήτρια αγώνα μπαρζ μεταξύ των τρίτων προβιβάστηκαν. Υποβιβάστηκαν οι τελευταίες κάθε ομίλου και η ηττημένη του μπαράζ μεταξύ των προτελευταίων.
1ος Όμιλος
Πηγή: Ε.Π.Σ.Η.
2ος Όμιλος
Πηγή: Ε.Π.Σ.Η.
Γ ΕΠΣΗ
13 ομάδες δήλωσαν συμμετοχή στη Γ κατηγορία. Μεταξύ αυτών και ο Αετός Ανωγείων που επέλεξε να μεταφερθεί από τη δύναμη της ΕΠΣ Ρεθύμνου. Επανεμφανίστηκαν οι ΑΟ Γιούχτας 2010, Κόροιβος Αγίων Παρασκιών, ΠΑΟ Ροδιάς. Τρεις νέοι σύλλογοι έκαναν την εμφάνισή τους: Άλογο Μαλεβιζίου, Νέοι Μοιρών και Ελπίδες Ηροδότου και Π.Ο. Ηρακλέιου μετονομάστηκε σε «Παναθηναϊκός».
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηρακλείου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Γλώσσα Μαρίνγκ
Η Μαρίνγκ (Μαρένγκ), ή Γιοαντάμπε-Ουατοάρε, είναι μια Διανεογουινεακή γλώσσα του κλάδου Τσίμπου-Ουάχγκι που ομιλείται στα υψίπεδα της Παπούα Νέας Γουινέας. Οι διάλεκτοι είναι οι Κεντρική Μαρίνγκ, Ανατολική Μαρίνγκ, Τιμπούνκι, Τσουουένκι, Καράμπα, Καμπέγκλ. Η Κεντρική Μαρίνγκ είναι κατανοητή από όλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ
Μουσεία Βατικανού
Τα Μουσεία Βατικανού (ιταλ. Musei Vaticani) που στεγάζονται εντός του Βατικανού (Città del Vaticano) στη Ρώμη, είναι συγκρότημα μερικών εκ των κορυφαίων μουσείων του κόσμου με ετήσια επισκεψιμότητα άνω των 4,3 εκατ. τουριστών (2008). Διαθέτουν εκθέματα της μακραίωνης και τεράστιας συλλογής της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, περιλαμβανομένων διάσημων αγαλμάτων του αρχαίου κόσμου και αριστουργημάτων της Αναγέννησης και του σήμερα. Για να τα θαυμάσει, ο επισκέπτης περνά από την Καπέλα Σιστίνα και τα «Δωμάτια του Ραφαήλ», που είναι πασίγνωστα για τη διακόσμησή τους με νωπογραφίες (frescoes). Τα μουσεία ιδρύθηκαν από τον Πάπα Ιούλιο Β’ στις αρχές του 16ου αιώνας.
Σύντομο ιστορικό
thumb|300px|right|Ελικοειδείς σκάλες στο εσωτερικό των Μουσείων Τα Μουσεία ξεκίνησαν με την αγορά μιας μαρμάρινης γλυπτικής σύνθεσης πριν από 500 χρόνια. Το άγαλμα αυτό ήταν του ιερέα Λαοκόοντα, που σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, προσπάθησε να πείσει τους αρχαίους Τρώες να μην δεχθούν σαν «δώρο» των Ελλήνων, τον Δούρειο Ίππο. Ανακαλύφθηκε σε αμπελώνα δίπλα στην βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε της Ρώμης στις 14 Ιανουαρίου του 1506 και με εντολή του Πάπα Ιουλίου Β’ εξετάστηκε από τους αρχιτέκτονες του Βατικανού Μιχαήλ Άγγελο και Τζουλιάνο ντα Σανγκάλλο. Οι δυο τους πρότειναν την άμεση αγορά του αγάλματος, όπως και έγινε. Ο πάπας τοποθέτησε το σύμπλεγμα του Λαοκόοντα και των παιδιών του που στραγγαλίζονται από φίδια σε δημόσια θέα ακριβώς ένα μήνα μετά την ανακάλυψή του. Τα Μουσεία γιόρτασαν επισήμως την 500ή τους επέτειο τον Οκτώβριο του 2006 με το άνοιγμα προς το κοινό των εκθεμάτων από τις ανασκαφές της νεκρόπολης του Βατικανού.
Η Βατικανή Πινακοθήκη (Pinacoteca vaticana)
Η συλλογή της πινακοθήκης αρχικά στεγάστηκε στο διαμέρισμα του Βοργία έως ότου ο Πάπας Πίος ΙΑ΄ κατασκεύασε το κατάλληλο κτήριο με αρχιτέκτονα τον Λούκα Μπελτράμι. Το μουσείο αυτό διαθέτει αρκετούς διάσημους πίνακες ζωγραφικής του Τζιότο (Τρίπτυχο Στεφανέσκι-Trittico Stefaneschi), του Ραφαήλ (Η Παναγία του Φολίνιο - Madonna di Foligno, Μεταμόρφωση - Transfigurazione), του Λεονάρντο Ντα Βίντσι (Ο Άγιος Ιερώνυμος στην έρημο - San Girolamo in deserto) και του Καραβάτζιο (Αποκαθήλωση - Deposizione).
Συλλογή Σύγχρονης Θρησκευτικής Τέχνης του Βατικανού
thumb|250px|right|Πιετά του [[Βίνσεντ βαν Γκογκ (η έμπνευση είναι από έργο του Ντελακρουά) στη Συλλογή Σύγχρονης Θρησκευτικής Τέχνης]] Η συλλογή καταλαμβάνει 55 αίθουσες που βρίσκονται στα διαμερίσματα Βοργία και κάτω από την Καπέλα Σιστίνα. Αποτελείται από περίπου 800 πίνακες, χαρακτικά και γλυπτά από 250 καλλιτέχνες διεθνούς φήμης όπως οι Αύγουστος Ροντέν, Βίνσεντ βαν Γκογκ, Πωλ Γκωγκέν, Εμίλ Μπερνάρ, Βασίλι Καντίνσκι, Μαρκ Σαγκάλ, Πάουλ Κλέε, Έρνστ Μπάρλαχ, Μαξ Μπέκμαν, Ότο Ντιξ, Μωρίς Ουτριλλό, Τζόρτζιο ντε Κίρικο, Τζιόρτζιο Μοράντι, Ζωρζ Ρουώ, Όσκαρ Κοκόσκα, Μπερνάρ Μπουφέ, Ρενάτο Γκουτούσο, Τζιάκομο Μπάλλα, Φράνσις Μπέικον, Εδουάρδο Τσιλλίδα, Σαλβαδόρ Νταλί και Πάμπλο Πικάσο. Η πλειοψηφία των έργων αυτών αποτελούν δωρεές συλλεκτών προς στο Βατικανό. Η συλλογή ξεκίνησε μετά από μια συνάντηση του Πάπα Παύλου ΣΤ’ με καλλιτέχνες κατά τη διάρκεια κηρύγματός του στην Καπέλα Σιστίνα τον Μάιο του 1964. Τα επίσημα εγκαίνια έλαβαν χώρα το 1973.
Μουσείο Πίου και Κλήμη (Museo Pio-Clementino)
Ο Πάπας Κλήμης ΙΔ΄ ίδρυσε το μουσείο αυτό το 1771 και αρχικά περιελάμβανε αναγεννησιακά και αρχαία έργα. Επεκτάθηκε επί διαδόχου του Πάπα Πίου του ΣΤ΄ και σήμερα διαθέτει αρχαία Ρωμαϊκά και Ελληνικά αγάλματα. Υπάρχουν συνολικά 54 γκαλερί, η τελευταία εκ των οποίων βρίσκεται εντός της Καπέλας Σιξτίνα και είναι διαχωρισμένο σε ενότητες όπως αυτές αφιερωμένες σε προτομές, σε μάσκες και σε αγάλματα. Αξιοσημείωτα εκθέματα είναι αυτά των πορφυρών σαρκοφάγων της Κωνσταντίας και της Ελένης, αδερφής και μητέρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου, καθώς και το άγαλμα του Ηρακλή (στην Sala Rotonda, μικρογραφία του Πάνθεου).
Ιεραποστολικό-Εθνολογικό Μουσείο (Museo Missionario-Etnologico)
Ιδρύθηκε από τον πάπα Πίο ΙΒ΄ το 1926, και συγκεντρώνει έργα θρησκευτικού χαρακτήρα κυρίως, προερχόμενα απ' όλα τα μέρη του κόσμου. Πρίκειται, κατά πλειονότητα, για δώρα προς του πάπες.
Γρηγοριανό Αιγυπτιακό Μουσείο (Museo Gregoriano Egizio)
Ιδρύθηκε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΣΤ’ και στεγάζει μεγάλη συλλογή αρχαίων Αιγυπτιακών εκθεμάτων όπως πάπυρους, μούμιες, το περίφημο «Βιβλίο των Νεκρών»καθώς και την Συλλογή Γκράσσι (Collezione Grassi).
Γρηγοριανό Ετρουσκικό Μουσείο (Museo Gregoriano Etrusco)
Ιδρύθηκε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΣΤ’ το 1836, διαθέτει οκτώ αίθουσες και φιλοξενεί ετρουσκικά εκθέματα προερχόμενα από αρχαιολογικές ανασκαφές. Μεταξύ αυτών αγγεία, σαρκοφάγοι, μπρούντζινα αντικείμενα και την ονομαστή Συλλογή Γκουλιέλμι (Collezione Guglielmi).
Γρηγοριανό Μουσείο κοσμικής τέχνης (Museo Gregoriano Profano)
Ιδρύθηκε από τον Γρηγόριο ΙΣΤ΄στο Ανάκτορο του Λατερανού το 1844, και μεταφέρθηκε στο Βατικανό το 1970. Περιλαμβάνει εκθέματα μη θρησκευτικής τέχνης, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από ευρήματα και ανασκαφές που έγιναν στα Παπικά κράτη.
Φιλοτελικό και Νομισματικό Μουσείο (Museo Filatelico e Numismatico)
Περιλαμβάνει γραμματόσημα και άλλο ταχυδρομικό υλικό καθώς και τα νομίσματα του Βατικανού από το 1929.
Μουσεία της Αποστολικής Βατικανής Βιβλιοθήκης (Musei della Biblioteca Apostolica Vaticana)
Πρόκειται για ένα από τα πιο πολυσύνθετα και εκτεταμένα τμήματα των Μουσείων του Βατικανού. Δεκατρείς αίθουσες με περίτεχνη διακόσμηση στεγάζουν ισάριθμα τμήματα, που περιλαμβάνουν πλήθος εκθεμάτων εκτός από τα χειρόγραφα και τα τυπωμένα βιβλία.
Το Αποστολικό Παλάτι
Τα Μουσεία Βατικανού δέχονται επισκέψεις άνευ εισιτηρίου την τελευταία Κυριακή κάθε μήνα. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σύνηθες να παρουσιάζονται μεγάλες ουρές επισκεπτών επί εκατοντάδων μέτρων και διάρκειας αρκετών ωρών αναμονής.
Πηγές
Guida ai Musei e alla Città del Vaticano, Ed. Musei Vaticani, 2003
Μαμάρ ιμπν αλ-Μουθανά
Ο Αμπού Ουμπαϊντά, Ομπαϊντά ή Ουμπαϊντά (أبو عبيدة ,  728–825) Μαμάρ ιμπν ουλ-Μουθαννά-Αμπού αλ-Μουχτάρ Φιράς ήταν ένας από τους πρώτους μουσουλμάνους λόγιους της αραβικής φιλολογίας. Ο Αμπού Ουμπάιντα ήταν αμφιλεγόμενη προσωπικότητα- ο μεταγενέστερος μελετητής Ιμπν Κουταϊμπάχ παρατήρησε ότι ο Αμπού Ουμπαϊντά «μισούσε τους Άραβες», αν και οι σύγχρονοί του εξακολουθούσαν να τον θεωρούν ίσως τον πιο ολοκληρωμένο λόγιο της εποχής του. Το αν ο Αμπού Ουμπαϊντά ήταν ή όχι πραγματικά υποστηρικτής της Σουμπίγια αποτελεί θέμα συζήτησης.
Βίος
Ο Αμπού Ουμπαϊντά καταγόταν από Πέρσες Εβραίους. Στα νιάτα του ήταν μαθητής των Αμπού Αμρ ιμπν αλ-Αλά, Γιουνούς ιμπν Χαμπίμπ και Αλ-Αχφάς αλ-Ακμπάρ, και το 803 κλήθηκε στη Βαγδάτη από τον χαλίφη Χαρούν αλ-Ρασίντ. Σε ένα περιστατικό που αφηγούνται πολλοί ιστορικοί, ο χαλίφης αλ-Ρασίντ έφερε ένα άλογο και ζήτησε τόσο από τον Αλ-Ασμαΐ όσο και από τον Αμπού Ουμπαϊντά (ο οποίος είχε επίσης γράψει εκτενώς για τη ζωολογία) να προσδιορίσουν τους σωστούς όρους για κάθε μέρος της ανατομίας του αλόγου. Ο Αμπού Ουμπαϊντά αποσύρθηκε από την πρόκληση, λέγοντας ότι ήταν γλωσσολόγος και ανθολόγος και όχι κτηνίατρος- ο Αλ-Ασμαΐ πήδηξε τότε πάνω στο άλογο, προσδιόρισε κάθε μέρος του σώματός του και έδωσε παραδείγματα από την αραβική ποίηση των Βεδουίνων που καθιέρωναν τους όρους ως ορθό αραβικό λεξιλόγιο. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο γνωστός μουσικός Ισάκ αλ-Μαουσιλί.
Ήταν ένας από τους πιο μορφωμένους και έγκυρους μελετητές της εποχής του σε όλα τα θέματα που αφορούσαν την αραβική γλώσσα, τις αρχαιότητες και τις ιστορίες, και αναφέρεται συνεχώς από μεταγενέστερους συγγραφείς και συντάκτες. Ο Αλ-Τζαχίζ τον θεωρούσε ως τον πιο μορφωμένο λόγιο σε όλους τους κλάδους της ανθρώπινης γνώσης, και ο Ιμπν Χισάμ αποδέχθηκε την ερμηνεία του ακόμη και για χωρία του Κορανίου. Παρόλο που ο Αμπού Ουμπαϊντά δεν μπορούσε να απαγγείλει ούτε έναν στίχο του Κορανίου χωρίς να κάνει λάθη στην προφορά, θεωρούνταν ειδικός στα γλωσσικά νοήματα των στίχων, ιδίως όσον αφορά το σπάνια χρησιμοποιούμενο λεξιλόγιο. Οι τίτλοι 105 έργων του αναφέρονται στο Φιχρίστ του Ιμπν αλ-Ναντίμ, και το Βιβλίο των Ημερών του αποτελεί τη βάση για τμήματα της ιστορίας του Ιμπν αλ-Αθίρ και του Κιτάμπ αλ-Αγκανί του Αμπού αλ-Φαράτζ αλ-Ισφαχανί, αλλά κανένα έργο του (εκτός από ένα τραγούδι) δεν φαίνεται να υπάρχει πλέον σε ανεξάρτητη μορφή.
Πέθανε στη Βασόρα το 825.
Κληρονομιά
Η ακριβής φύση των θρησκευτικών και εθνοκεντρικών απόψεων του Αμπού Ουμπαϊντά αποτελεί αντικείμενο συζήτησης. Ο Χάμιλτον Αλεξάντερ Ρόσκιν Γκιμπ υποστηρίζει ότι πριν από την κατηγορία του Ιμπν Κουταϊμπά αιώνες αργότερα, κανείς δεν είχε κατηγορήσει τον Αμπού Ουμπαϊντά για προκατάληψη κατά των Αράβων- μάλλον, ο Γκιμπ θεωρεί ότι αυτό ήταν αποτέλεσμα της ιδιότητάς του ως χαριζίτη, μιας μεσαιωνικής αίρεσης μουσουλμάνων που διέφερε τόσο από τους σουνίτες όσο και από τους σιίτες. Ο Χιου Τσίσχολμ διαφωνεί, θεωρώντας ότι ο Αμπού Ουμπαϊντά δεν ήταν ούτε χαριζίτης ούτε ρατσιστής, αλλά απλώς υποστηρικτής της Σουμπίγια και αντιτάχθηκε στην ιδέα ότι οι Άραβες ήταν εγγενώς ανώτεροι από άλλες φυλές. Κατά την περιγραφή του Τσίσχολμ, ο ίδιος απολάμβανε να δείχνει ότι λέξεις, μύθοι, έθιμα κ.λπ. που οι Άραβες πίστευαν ότι ήταν ιδιαιτέρως δικά τους, προέρχονταν από τους Πέρσες. Σε αυτά τα θέματα ήταν ο μεγάλος αντίπαλος του αλ-Ασμαΐ. Οι απόψεις του Αμπού Ουμπάιντα διέφεραν έντονα όσον αφορά την αραβική γλώσσα και το Κοράνι- αρνιόταν ότι το Κοράνι περιείχε οποιοδήποτε μη αραβικό λεξιλόγιο, θέση στην οποία αντιτάχθηκαν μεταγενέστεροι σχολιαστές όπως ο Αλ-Σουγιουτί.
Ανεξάρτητα από τις όποιες διαφωνίες, η επιρροή του Αμπού Ουμπαϊντά είναι γνωστή. Σχεδόν οι μισές από όλες τις πληροφορίες για την Αραβία πριν από το Ισλάμ που αναφέρθηκαν από μεταγενέστερους συγγραφείς προέρχονταν από τον Αμπού Ουμπαϊντά, και έγραψε το πρώτο σωζόμενο Ταφσίρ ή σχόλιο στο Κοράνι, το οποίο αποτέλεσε τη βάση για την επεξήγηση οποιουδήποτε στίχου στην προφητική βιογραφία που έγραψε ο Ιμπν Χισάμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άραβες ποιητές
Νταρουσάφακα ΣΚ
Η Νταρουσάφακα (τουρκικά: Darüşşafaka), γνωστή στο παρελθόν ως Νταρουσάφακα Ντογούς (Darüşşafaka Doğuş) για εμπορικούς λόγους, είναι τουρκική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης. Εδρεύει στην περιοχή Σαρίγερ της Κωνσταντινούπολης στην Τουρκία.
Χορηγίες
Η επωνυμία του εκάστοτε χορηγού εμπεριέχεται στην ονομασία της ομάδας.
Επιτυχίες
Διεθνής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1951
Ροβέρτος Ούγος των Βουρβόνων-Πάρμας
Ο Ροβέρτος Ούγος, ιταλ. Roberto-Ugo (7 Αυγούστου 1909 - 15 Νοεμβρίου 1974) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας ήταν ως Ροβέρτος Β΄ τιτουλάριος δούκας της Πάρμας & Πλακεντίας (1959-74) και αρχηγός του Οίκου του.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ηλία δούκα της Πάρμας & Πλακεντίας και της Μαρίας-Άννας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Τέσεν.
Το 1959 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος απεβίωσε στη Βιέννη το 1974 άγαμος. Τον διαδέχθηκε ο θείος του Ξαβιέ.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Δούκες της Πάρμας
Azat Or
Η Azat Or (αρμενικά: Ազատ Օր, πρφ. «Αζάτ Ορ») είναι ημερήσια εφημερίδα στα αρμενικά που εκδίδεται στην Αθήνα. Η εφημερίδα είναι όργανο της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Γερτρούδη της Φλάνδρας (Κόμισσα της Σαβοΐας)
Η Γερτρούδη, γαλλ. Gertude (1135 - 1186) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του κόμη της Φλάνδρας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Τιερρύ κόμη της Φλάνδρας και της Σίβυλλας των Ανζού, κόρης του Φούλκωνα Ε΄ κόμη του Ανζού.
Ο σύζυγός της Ουμβέρτος Γ΄ κόμης της Σαβοΐας την έκλεισε σε μονή το 1163. Ήταν η 2η σύζυγός του και ο Ουμβέρτος Γ΄ δεν είχε κάνει τέκνα, ούτε από την πρώτη, έτσι θέλησε να τη διαζευχθεί. Η Γερτρούδη ελευθερώθηκε χάρη στον Ροβέρτο επίσκοπο του Καμπραί και επέστρεψε στην Αυλή του αδελφού της Φιλίππου Α΄ κόμη της Φλάνδρας. Έκανε δεύτερο γάμο με τον Ούγο του Ουαζύ, αλλά δεν είχε τέκνα και ο γάμος ακυρώθηκε, έτσι επέστρεψε στη μονή.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Ουμβέρτο Γ΄ κόμη της Σαβοΐας.
Έπειτα παντρεύτηκε τον Ούγο του Ουαζύ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους της.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Κόμισσες της Σαβοΐας
Χένρι Σκουνταμόρ, 3ος δούκας του Μπωφόρ
Ο Χένρι Σκουνταμόρ, 3ος δούκας του Μπωφόρ (23 Μαρτίου 1707 - 26 Φεβρουαρίου 1745) γεννημένος σαν "Χένρι Σόμερσετ", Άγγλος ευγενής και 3ος Δούκας του Μπωφόρ ήταν μεγαλύτερος γιος του Χένρι Σόμερσετ, 2ου δούκα του Μπωφόρ και της δεύτερης συζύγου του Ραχήλ Νοέλ. Σαν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του πατέρα του είχε τον τίτλο του μαρκησίου του Γούστερ, με τον θάνατο του πατέρα του (24 Απριλίου 1714) τον διαδέχθηκε ως 3ος δούκας του Μπωφόρ. Όταν έφτασε 19 ετών έκανε στην Φλωρεντία παραγγελία για την κατασκευή της "τουαλέτας του Μπάντμιντον" ένα περίτεχνο αριστουργηματικό σύστημα από συρτάρια. Η τουαλέτα πουλήθηκε στον Χανς - Άνταμ Β΄, πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν με το τεράστιο ποσό των 19.000.000 δολαρίων (2004) και έγινε το πιο ακριβό σετ επίπλων στον κόσμο, η συλλογή εμφανίστηκε στα ανάκτορα του Λίχτενσταϊν στην Βιέννη.
Γάμος
Παντρεύτηκε στις 28 Ιουνίου 1729 την Φραγκίσκη Σκουνταμόρ (1711 - 1750), κόρη και διάδοχο του Τζέιμς Σκουνταμόρ, 3ου υποκόμη του Σκουνταμόρ και με κοινοβουλευτικό διάταγμα πήρε την ίδια χρονιά το επώνυμο "Σκουνταμόρ". Το 1742 έκανε αίτημα διαζυγίου με την Φραγκίσκη λόγω της μοιρολατρικής σχέσης της με τον Γουίλιαμ Τάλμποτ που έγινε αργότερα κόμης του Τάλμποτ. Η Φραγκίσκη αντέδρασε με τον ισχυρισμό ότι ο δούκας ήταν ανίκανος αλλά τον Μάρτιοο του 1743 απέδειξε στο Κοινοβούλιο ότι μπορούσε να κάνει στύση, το διαζύγιο τελικά ολοκληρώθηκε και ο Χένρι αναγκάστηκε να πληρώσει στον Τάλμπλοτ αποζημίωση. Η Φραγκίσκη αργότερα παντρεύτηκε ξανά τον Τσάρλς ΦίτςΡοι - Σκουνταμόρ. Ο 3ος δούκας του Μπωφόρ ίδρυσε πολλά νέα κτίρια στην Βρετανία ανάμεσα στα οποία και το "Φούντλινγκ Χόσπιταλ" ένα ίδρυμα για παραμελημένα παιδιά, το όνομα του βρίσκεται σε έναν κατάλογο που έγινε δεκτός τον Οκτώβριο του 1739 από τον Γεώργιο Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας.
Διαδοχή
Ο Χένρι Σκουνταμόρ τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ και όλων των Αρχαγγέλων στο Μπάντμιντον, δεν είχε παιδιά και τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του Κάρολος Σόμερσετ, 4ος δούκας του Μπωφόρ. Ο δούκας είχε μια νόθη κόρη την Μάργκαρετ Μπέρρ που παντρεύτηκε τον διάσημο ζωγράφο Τόμας Γκαίνσμπορω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Σόμερσετ Κατηγορία:Δούκες του Μπωφόρ
Θόλος της Αρσινόης Β΄
thumb|Η Θόλος της Αρσινόης Β΄(288-270 π.Χ.) Η Θόλος της Αρσινόης Β΄ βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη. Κατασκευάστηκε μεταξύ 288-270 π.Χ. και αποτελεί το μεγαλύτερο κυκλικό οικοδόμημα στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική. Η Αρσινόη Β', σύζυγος του Βασιλιά Λυσίμαχου, φέρεται ως αναθέτρια του κτιρίου σύμφωνα με αναθηματική επιγραφή που φέρει το όνομα της και σώζεται έως σήμερα στο επιστύλιο του κτιρίου. Η Θόλος με εξωτερική διάμετρο 20 μ., ύψος που ξεπερνούσε τα 12,65 μ. και πάχος θεμελίου 2,50 μ. βρίσκεται νότια του Ανακτόρου και δίπλα στην Ιερά οικία. Η θεμελίωση είναι κατασκευασμένη από πωρόλιθο, ενώ η ανωδομή από θασίτικο μάρμαρο.
Αποτελούνταν από δύο ορόφους, ένα κλειστό τύμπανο στο κάτω μέρος και ένα ψευδοπτερό από δωρικούς πεσσούς, οι οποίοι στήριζαν πλήρη δωρικό θριγκό στο πάνω μέρος. Η μνημειακή είσοδος βρισκόταν στο κάτω μέρος της νότιας πλευράς. Δεξιά της εισόδου, υπήρχαν δυο μικροί βωμοί και ένας τετράγωνος χώρος, με νερό, για τις σπονδές. Η χρήση της Θόλου παραμένει ασαφής, ενδεχομένως ήταν χώρος θυσιών και επίσημων συγκεντρώσεων κατά τη διάρκεια της μεγάλης ετήσιας καλοκαιρινής γιορτής, ενώ υπάρχει πιθανότητα ότι μέσα στη Θόλο, λάβαινε χώρα η εισαγωγική Κορυβαντική τελετουργία της θρονώσεως που αναφέρεται από τον Πλάτωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαμοθράκη
Η Βραδυνή
Η Βραδυνή, ή απλά Βραδυνή, είναι μια αθηναϊκή ελληνική εφημερίδα. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1923, μένοντας στα περίπτερα έως το 1989. Επαναλειτούργησε το 1997, συνεχίζοντας την καθημερινή κυκλοφορία της έως την Παρασκευή 2 Αυγούστου 2013, κρατώντας ανοικτή την κυριακάτικη έκδοση, η οποία από τις αρχές του 2017, κυκλοφορεί από το Σάββατο. Η τιμή της είναι 1 ευρώ.
Έχει φιλελεύθερη προσέγγιση για την οικονομία και παραδοσιακά η εφημερίδα αποτελεί μέσο έκφρασης του συντηρητικού χώρου.
Πολιτικές αλληλεπιδράσεις
Το 1973 η Βραδυνή δημοσίευσε μια ανοιχτή επιστολή του πρώην Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, που καλούσε το στρατιωτικό καθεστώς να αποκαταστήσει τον Βασιλιά Κωνσταντίνο. Ως αποτέλεσμα η ελληνική δικαιοσύνη εξέδωσε ένταλμα σύλληψης του εκδότη και του αρχισυντάκτη της εφημερίδας. Στις 2 Δεκεμβρίου του 1973 το απριλιανό καθεστώς έκλεισε με τη συνδρομή της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας (ΕΣΑ) την εφημερίδα, λόγω ενός άρθρου που ασκούσε κριτική στη κυβέρνηση για την έλλειψη ενεργειών προς αποκατάσταση του κοινοβουλευτισμού.
Δολοφονία Τζώρτζη Αθανασιάδη
Στις 19 Μαρτίου 1983 ο τότε διευθυντής της Βραδυνής Τζώρτζης Αθανασιάδης δολοφονήθηκε μέσα στα γραφεία της εφημερίδας, ένα έγκλημα που έμεινε ανεξιχνίαστο από τις διωκτικές αρχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Τεντερίτες
thumb|right|300px|Γερμανικοί λαοί γύρω στα 50 π.Χ. Οι Ρωμαίοι ονόμαζαν Τεντερίτες μια αρχαία γερμανική φυλή που κατοικούσε στην ανατολική πλευρά του Ρήνου τον πρώτο αιώνα π.Χ. Μας είναι γνωστοί κυρίως από τις ιστορίες του Ιουλίου Καίσαρα όπου περιγράφει τους πολέμους του στη Γαλατία, τη Βρετανία και τη Γερμανία. Ο Τάκιτος αναφέρει τους «Τεντερίτες» και τους «Ουσιπίτες» στο έργο του «Γερμανία» (μια εθνογραφία των γερμανικών λαών) αλλά και στον «Αγρικόλα» όπου περιγράφει τους πρώτους ως υποομάδα των Ουσίπων (πιθανόν οι ίδιοι με τους Ουσιπίτες), λέγοντας πως πολέμησαν ως βοηθοί του Αγρικόλα στις εκστρατείες του κατά των Βρετανών. Μολονότι οι Τεντερίτες και οι Ουσιπίτες αναφέρονται ως γερμανικά και όχι γαλλικά φύλα, τα ονόματά τους εξηγούνται καλύτερα στην Κελτική γλώσσα ως «οι καλοί ιππείς» και «οι πιστοί» αντίστοιχα.
Αναφορές του Ιουλίου Καίσαρα
Ο Ιούλιος Καίσαρας λέει πως οι Τεντερίτες εκδιώχθηκαν εκ των εστιών τους από τους Σοηβούς, των οποίων η στρατιωτική κυριαρχία την εποχή εκείνη οδήγησε σε κατάλυση των αγροτικών εργασιών, λόγω των συνεχών πολέμων. Το χειμώνα του 55 π.Χ., αφού απέτυχαν να εγκατασταθούν εντός Γερμανίας, κατέβηκαν στις όχθες του Ρήνου και στάθμευσαν εντός των ορίων της Βελγικής φυλής των Μεναπίων, οι οποίοι δεν είχαν ακόμα κατακτηθεί από τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Τρομοκρατημένοι από το μέγεθος της εισβολής αυτής, οι Μεναπίοι αντιστάθηκαν στις προσπάθειες των Τεντεριτών. Οι Γερμανοί αρχικά προσποιήθηκαν ότι αποσύρονταν, όταν το ιππικό τους επέστρεψε και επιτέθηκε στους Βέλγους κατά τη διάρκεια της νύχτας. Κατέλαβαν τα πλοία των Μεναπίων στο Ρήνο και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν στα χωριά και τις πόλεις τους καθ’όλη τη διάρκεια του χειμώνα.
Ο Καίσαρας, φοβούμενος ότι οι Γαλάτες μπορεί να ενώνονταν με τους νεόφερτους Τεντερίτες βιάστηκε να καθαρίσει την απειλή αυτή. Ανακάλυψε, όμως, ότι οι Γαλάτες είχαν προσπαθήσει να δωροδοκίσουν τους Τεντερίτες ώστε να φύγουν από τα γειτονικά τους εδάφη και όταν οι τελευταίοι είδαν το γεγονός αυτό ως ένδειξη αδυναμίας, προωθήθηκαν περαιτέρω στις Γαλατικές επαρχίες των Κονδρούσων και των Εβουρώνων. Ο Ιούλιος Καίσαρας συναντήθηκε με τους αρχηγούς των Γαλατών και προσποιούμενος ότι δεν γνώριζε τα συμβάντα αυτά, τους ζήτησε να τον τροφοδοτήσουν με ιππικό και άλλες δυνάμεις ενάντια των Τεντεριτών.
Με τη σειρά τους, οι Τεντερίτες και οι Ουσιπίτες απέστειλαν πρεσβευτές στον Καίσαρα λέγοντάς του ότι θεωρούσαν τους εαυτούς τους «ανίκητους» (και στρατιωτικά δεύτερους μόνο μετά τους Σοηβούς). Του προσέφεραν όμως τη σύναψη συμμαχίας, ζητώντας του γη. Ο Καίσαρας το δέχθηκε μόνο εάν άφηναν τη Γαλατία και τους πρότεινε να μετακινηθούν στις περιοχές των Ούβιων, μιας άλλης γερμανικής φυλής που τον είχε παρακαλέσει για βοήθεια ενάντια στους Σοηβούς.
Οι πρεσβευτές των Τεντεριτών πρότειναν την ανακοχή για τρεις μέρες ώστε καμία πλευρά να μην επιτεθεί στην άλλη όσο αυτοί θα ενημέρωναν τους αρχηγούς τους για τις απόψεις του Καίσαρα. Ο Καίσαρας πίστεψε πως επιδίωκαν να κερδίσουν χρόνο για την επιστροφή του ιππικού τους, που είχε διασχίσει τον Μεζ ενάντια των Αμπιβαριτών λίγες μέρες πριν. Οι Τεντερίτες συνέχισαν να πιέζουν για ανακωχή, αλλά ο Ιούλιος Καίσαρας δέχθηκε ανάπαυλα μόνον μιας μέρας και διέταξε το στρατό του να παραμείνει σε αμυντική στάση.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Γερμανοί Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Επαρχία Ουάργκλα
Η Ουάργκλα (ولاية ورقلة) είναι επαρχία (βιλάγια) στην ανατολική Αλγερία. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Ουάργκλα. Σε άλλες τοποθεσίες περιλαμβάνονται οι Τουγκούρτ και Χάσι Μεσαούντ. Στην επαρχία βρίσκεται η έρημος Ισουάν Εργκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 558.558 κατοίκους.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 21 κοινότητες ή δήμους.
Γεωλογία
Η περιοχή βρίσκεται στην Αλγερινή τριαδική ιζηματογενή λεκάνη η οποία περιέχει πολλά πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένου του πεδίου αερίου του Αλράρ. Η παραγωγή προέρχεται από τριαδικούς ψαμμίτες με ανδεσιτικό ασβεστόλιθο και γοτλανδικό σχιστόλιθο. Στα σημαντικά πεδία περιλαμβάνονται το πεδίο αέριο Χασί Ρ'Μελ, το πεδίο Χαούντ-Μπερκαολού, το πεδίο Μπεν-Καχλά και το πεδίο Γκελαλά.
Παραπομπές
Ουαργκλα
Ιπολίτ Λεκόντ
μικρογραφία|300x300εσ|Οδομαχίες στην οδό Ροάν στις 29 Ιουλίου1830 ([[Ιουλιανή Επανάσταση) Μουσείο Καρναβαλέ.]] μικρογραφία|250x250εσ|Παράδοση της Μάντοβα, 2 Φεβρουαρίου 1797: Ο στρατηγός Βούμσερ παραδίδεται στον στρατηγό Σερυριέ, [[Σαλόν (Παρίσι)|Σαλόν του 1812, Ανάκτορο των Βερσαλλιών]] Ο Ιπολίτ Λεκόντ (γαλλικά: Hippolyte Lecomte), 1781 - 1857, ήταν Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος γνωστός για τους μεγάλης κλίμακας ιστορικούς πίνακες ζωγραφικής και τα θεατρικά κοστούμια που σχεδίασε.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1781 στο Πυιζώ (Λουαρέ). Ήταν αριστοκρατικής καταγωγής, υπήρξε μαθητής των Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ και Πιέρ-Αντουάν Μονζέν. Η σύζυγός του ήταν αδερφή του ζωγράφου Οράς Βερνέ. Ο Ιπολίτ Λεκόντ εξέθετε τακτικά στο Σαλόν από το 1804 έως το 1847 και το 1808 έλαβε μετάλλιο Α΄ τάξης.
Διακρίθηκε ως τοπιογράφος και ζωγράφος ιστορικών θεμάτων, ήταν επίσης γνωστός λιθογράφος. Ασχολήθηκε επίσης με τη σχεδίαση θεατρικών κοστουμιών για την Όπερα και τη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής. Ο γελοιογράφος Γκρανβίλ εργάστηκε στο εργαστήριο του Λεκόντ.
Πέθανε στις 25 Ιουλίου 1857 στο Παρίσι.
Ο γιος του Εμίλ Βερνέ-Λεκόντ (1821-1900) έγινε επίσης ζωγράφος οριενταλιστικής κυρίως θεματολογίας.
Ιστορικά έργα
αριστερά|μικρογραφία|Ο Ναπολέων Α' φέρνει Άγγλους αιχμαλώτους στην Άστοργα και διατάζει να τους φερθούν με ιδιαίτερη προσοχή, Ιανουάριος 1809, (1810) [[Ανάκτορο των Βερσαλλιών]] Επιλογή ιστορικών έργων του Ιπολίτ Λεκόντ που εκτίθενται στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Καρολίνα Γιάγκεμανν
Η Καρολίνα Γιάγκεμανν του Χάυγκεντορφ, γερμ.: Carolina Jagemann, feiherr von Heygendorff (25 Ιανουαρίου 1777, στη Βαϊμάρη - 10 Ιουλίου 1848, στη Δρέσδη ) ήταν μία μεγάλη γερμανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια όπερας. Οι σπουδαίοι ρόλοι της περιλάμβαναν την Ελισάβετ στη Μαρία Στιούαρτ (1800) και τη Μπεατρίτσε στη Νύφη της Μεσσίνα (1803). Επίσης έγινε γνωστή ως ερωμένη του Καρόλου-Αυγούστου μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ, πατέρα των τριών παιδιών της. Τόσο αυτής όσο και του Καρόλου-Αυγούστου οι προσωπογραφίες ζωγραφίστηκαν από τον Χάινριχ Κρίστοφ Κολμπ.
ΖΩΗ
αριστερά|μικρογραφία|Πορτρέτο της Καρολίνας από τον αδελφό της Φερδινάνδο.
Η Ερριέττα-Φρειδερίκη Γιάγκεμανν ήταν κόρη του μελετητή και βιβλιοθηκονόμου Κρίστιαν-Γιόζεφ Γιάγκεμανν (1735-1804) και αδελφή του ζωγράφου Φερδινάνδου Γιάγκεμανν (1780–1820). Σπούδασε πρώτα στην Πριγκιπική Σχολή ελεύθερου Σχεδίου Βαϊμάρης, όπου αργότερα ο αδελφός της έγινε λέκτορας. Από το 1790 εκπαιδεύτηκε στο θέατρο και το τραγούδι στο Μάνχαϊμ υπό τον Άουγκουστ Βίλχελμ Ίφλαντ και τον Χάινριχ Μπεκ.
Το 1809 ο εραστής της, ο μεγάλος δούκας Κάρολος-Αύγουστος, την έκανε «βαρόνη του Χάυγκεντορφ» και της άφησε το αρχοντικό Χάυγκεντορφ. Με μάρτυρα τον μεγάλο δούκα, ο γιος τους Κάρολος έλαβε επίσημα τον τίτλο του βαρόνου του Χάυγκεντροφ στις 16 Μαΐου 1809 και αυτός και τα παιδιά του μπήκαν στην αριστοκρατία της Σαξονίας.
Την ίδια χρονιά η Καρολίνα φον Χάυγκεντορφ έγινε διευθύντρια της όπερας και -μετά την αποχώρηση του Γκαίτε από το θέατρο- ανέλαβε ως μοναδική διευθύντρια το θέατρο της Αυλής: από το 1824 ήταν Γενική Διευθύντρια (Oberdirektor). Μετά το τέλος του Καρόλου-Αυγούστου το 1828, η Καρολίνα αποσύρθηκε από τη σκηνή και έζησε τα τελευταία χρόνια με τον γιο της στη Δρέσδη.
Οικογένεια
Έγινε η ερωμένη του Καρόλου-Αυγούστου των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και είχε τέκνα, που έφεραν τον τίτλο του βαρόνου (-νης) του Χάυγκεντορφ;
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί σκηνοθέτες όπερας Κατηγορία:Γερμανίδες βαρώνισσες Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Τρίβολος
Ο τρίβολος (Tribulus), είναι γένος φυτών που βρίσκεται σε πολλές θερμές περιοχές. Το πιο γνωστό μέλος, ο τρίβολος ο χερσαίος (Τ. terrestris) είναι ένα ευρέως διαδεδομένο ζιζάνιο, αλλά και πηγή συμπληρώματος διατροφής. Το T. terrestris έχει ειπωθεί ότι αν ληφθεί ως συμπλήρωμα, αυξάνει τα φυσικά επίπεδα τεστοστερόνης. Δεν έχουν γίνει μελέτες που να δείχνουν μια άμεση συσχέτιση μεταξύ της χρήσης του tribulus και της αύξησης της φυσικής τεστοστερόνης.
Τα είδη Tribulus είναι πολυετή (perennial), αλλά μερικά αναπτύσσονται στα ψυχρότερα κλίματα ως μονοετή (annual). Τα φύλλα είναι αντίθετα και σύνθετα. Τα άνθη είναι τέλεια (ερμαφρόδιτα), με πενταπλή συμμετρία και γονιμοποιούνται από έντομα,. Η ωοθήκη χωρίζεται σε κοιλότητες, που με τη σειρά τους χωρίζονται από «ψευδοδιαφράγματα» (το τελευταίο διακρίνει το Tribulus από άλλα μέλη της οικογένειας).
Σε θερμές περιοχές, ορισμένα είδη καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά. Κάποια, ιδίως τα T. cistoides, T. longipetalus, T. terrestris και T. zeyheri, θεωρούνται ζιζάνια. Το Tribulus omanense είναι το εθνικό λουλούδι του Ντουμπάι. Δεκατρία είδη Tribulus είναι αποδεκτά από «Τη Λίστα Φυτών» ("The Plant List"), αλλά υπάρχουν πολλά άγνωστα ονόματα ακόμα τα οποία χρειάζονται περαιτέρω μελέτη.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τριβολος
Θανάσης Χουλιάρας
Ο Θανάσης Χουλιάρας (γεννημένος στις 10 Μαΐου 1949) είναι Έλληνας πυγμάχος. Αγωνίστηκε στην πάλη ανδρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976, στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ στον Καναδά. Στον εναρκτήριο αγώνα, έχασε από τον νοτιοκορεάτη Τσουλ Σουν-χουάνγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες παλαιστές
Γιώργος Κυριακόπουλος (ποδοσφαιριστής)
Ο Γιώργιος Κυριακόπουλος ([05 Φεβρουαρίου]] 1996) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερό πλάγιος αμυντικός για τη Σασσουόλο.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Κυριακόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα. Ως παιδί, έπαιξε στην Θύελλα Πατρών μέχρι το 2011.
Αστέρας Τρίπολης
Στην ηλικία των 14 ετών, μετακόμισε στον Αστέρα Τρίπολης, όπου ήταν βασικό μέλος των ομάδων U17 και U20.
Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Αστέρα Τρίπολης το 2013.
Έπαιξε ως δανεικός στις ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ, Εργοτέλη και Λαμία.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019, μετακινήθηκε με δανεισμό στη Σασσουόλο της Σέριε Α, με κόστος δανεισμού ύψους 200.000 ευρώ και δικαίωμα αγοράς ύψους 1 εκατ. ευρώ για το καλοκαίρι του 2020, το οποίο ενεργοποιήθηκε στις 22 Ιουνίου 2020.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Κυριακόπουλος έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές ομάδες της Ελλάδας (U18, U19 και U21).
Το ντεμπούτο του με την Ανδρών πραγματοποιήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2020 σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Αυστρίας.