cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αννίβας
Μόλις το 204 π.Χ. μπόρεσαν οι Ρωμαίοι να αντεπιτεθούν κάνοντας απόβαση στη Βόρεια Αφρική. Η Καρχηδόνα του ζήτησε να σταματήσει την εκστρατεία και να γυρίσει πίσω, φοβούμενη τους Ρωμαίους που είχαν απορρίψει κάθε προσπάθεια διαπραγμάτευσης. Στην περίφημη μάχη της Ζάμας το 202 π.Χ., ο Σκιπίων ο Αφρικανός νίκησε τον Αννίβα. Τον ανάγκασε σε υποταγή και κατέστρεψε ολοσχερώς την Καρχηδόνα φοβούμενος μια νέα εξέγερση.
Μετά την ήττα στη Ζάμα και τη λήξη του πολέμου, ο Αννίβας για ένα διάστημα ηγήθηκε στην προσπάθεια για την οικονομική και διοικητική αναδιοργάνωση της Καρχηδόνας, έως ότου το 195 π.Χ. οι Ρωμαίοι τον ανάγκασαν σε εξορία. Ο Αννίβας κατέφυγε στην αυλή του Αντίοχου Γ΄.Το 190 π.Χ. οι Ρωμαίοι νίκησαν τον Αντίοχο και μεταξύ άλλων απαίτησαν την παράδοση του Αννίβα ο οποίος κατέφυγε στην αυλή του βασιλιά Προυσία Α΄ της Βιθυνίας, απ' όπου αναγκάστηκε πάλι να φύγει.
Τελικά ο Αννίβας προκειμένου να μην πέσει στα χέρια των Ρωμαίων το 183 π.Χ. αυτοκτόνησε στη Λίμπισα, κοντά στη σημερινή Κωνσταντινούπολη, πίνοντας δηλητήριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολέμιοι της Ρώμης Αννιβας Κατηγορία:Καρχηδόνιοι στρατηγοί Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου
Γεγονότα Αυγούστου 2010
Παρατίθενται γεγονότα που συνέβησαν τον μήνα Αύγουστο του 2010, συνοδευόμενα από την πηγή μέσω της οποίας μεταδόθηκαν.
25 Αυγούστου
(CNN)
31 Αυγούστου
Γεγονοτα 08
Κεπενεκτσί (Μπαρντά)
Το Κεπενεκτσί (επίσης Κιαπγιανγιακτσί) είναι χωριό της επαρχίας Μπαρντά του Αζερμπαϊτζάν.
Υπάρχει η υποψία ότι το χωριό έχει υποστεί αλλαγή ονόματος ή δεν υφίσταται πια, καθώς καμία ιστοσελίδα στο Αζερμπαϊτζάν το αναφέρει με αυτό το όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαρντά
Maggie Simpson
Η Margaret "Maggie" Simpson είναι φανταστικός χαρακτήρας από την τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων The Simpsons. Είναι το νεώτερο μέλος της οικογένειας, με το μικρότερο χρόνο συμμετοχής από τα βασικά μέλη των Σίμπσονς και εμφανίζεται πάντα σε νηπιακή ηλικία. Η πρώτη της εμφάνιση έγινε όταν ακόμη οι Simpsons αποτελούσαν εμβόλιμο σκετσάκι στο σόου της Τρέισι Ούλμαν και συγκεκριμένα στο επεισόδιο "Good Night".
Ιστορία
Το όνομα της το οφείλει στην Μάργκαρετ "Μάγκυ" Γκρόνιγκ, αδελφή του δημιουργού των Σίμσονς, Ματ Γκρέινινγκ. Στα κωμικά ορόσημα της συγκαταλέγονται η τάση της να σκουντουφλάει και να πέφτει με το πρόσωπο προσπαθώντας να περπατήσει (κάτι που με τον καιρό μετριάστηκε) καθώς και η επιρρέπεια της στο να ρουφάει την πιπίλα παράγοντας το χαρακτηριστικό ήχο που έγινε το σήμα κατατεθέν της.
Ρόλος
Κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας σεκάνς η μικρούλα Μάγκυ περνάει από το σκάνερ ενός ταμείου σούπερ μάρκετ και στην ταμειακή μηχανή εμφανίζεται σαν τιμή η ένδειξη $847.63 που αποτελεί αναφορά στο μέσο μηνιαίο κόστος για τις πάνες ενός μωρού το 1989 στις Η.Π.Α. Στο επεισόδιο 138 το σκάνερ δίνει την ένδειξη "NRA 4EVER", μια αναφορά σε ένα διαρκές πείραγμα που θέλει τους δημιουργούς της σειράς μέλη αριστερών ριζοσπαστικών οργανώσεων.
Προσωπικότητα
Όπως και τα περισσότερα μωρά η Μάγκι εντυπωσιάζεται και επηρεάζεται εύκολα από όλα όσα βλέπει γύρω της. Σε ένα από τα επεισόδια της σειράς, επηρεασμένη από ένα βίαιο καρτούν, χτύπησε τον πατέρα της Χόμερ Σίμσον με ένα ξυλόσφυρο, πέταξε βελάκια στη φωτογραφία του και τον απείλησε κραδαίνοντας ένα μολύβι. Το ταλέντο της στο χειρισμό όπλων έχει επίσης φανεί στα επεισόδια "Who Shot Mr. Burns?" και "Papa's Got a Brand New Badge" όπου ξεφορτώνεται μια ομάδα μαφιόζων πυροβολώντας τους με τουφέκι.
Η Μάγκι, αν και βρέφος, φαίνεται να είναι το εξυπνότερο μέλος της οικογένειας. Στο επεισόδιο "Smart and Smarter" υπονοείται ότι έχει μεγαλύτερο IQ ακόμη και από τη Λίσα (αν και στο τέλος του επεισοδίου αποκαλύπτεται ότι η Λίσα την έχει βοηθήσει στα τέστ). Εντούτοις, στο ίδιο επεισόδιο η Μάγκι παίζει το σαξόφωνο της αδελφής της καλύτερα από εκείνη λίγο πριν της το πάρει, δηλώνοντας ότι "δεν είναι για μωρά".
Σε ηλικία μόλις ενός έτους, η Μάγκι μπορεί να σχηματίσει με τα τουβλάκια της τη λέξη EMCSQU (E=MC²) ενώ η Λίσα σε ηλικία τριών ετών μόλις που μπορούσε να σχηματίσει τη λέξη STAR. Απαντά σε πολύπλοκες ερωτήσεις και να μετράει με τα τουβλάκια της, να παίζει στο παιδικό της ξυλόφωνο τον Καρυοθραύστη του Τσαϊκόφσκι, γράφει το όνομα της, να αναγνωρίζει πολύπλοκα γεωμετρικά σχήματα, αλλάζει τις πάνες της μόνη της και τέλος οδηγά το αυτοκίνητο της οικογένειας με αρκετή επιδεξιότητα.
Η εξυπνάδα και οι ηγετικές της ικανότητες φαίνονται στο επεισόδιο "A Streetcar Named Marge", όπου ηγείται μιας εξέγερσης των μωρών του βρεφονηπιακού σταθμού.
Φωνή
Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων η Μάγκυ ποτέ δεν μιλάει, αν και πάντα συμμετέχει στα τεκτενόμενα με έξυπνες χειρονομίες και εκφράσεις του προσώπου της. Η πρώτη λέξη που ακούστηκε από τα χείλια της ήταν στο επεισόδιο "Lisa's First Word" όπου πρόφερε τη λέξη "Daddy" (μπαμπά) σε ένα άδειο δωμάτιο. Τη φωνή της Μάγκυ σε αυτή τη σπάνια περίπτωση δάνεισε η ηθοποιός Ελίζαμπεθ Τέιλορ.
Λαδικού Φθιώτιδας
Η Λαδικού είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λαδικού βρίσκεται στην κοιλάδα του Σπερχειού και τους βόρειους πρόποδες της Οίτης σε υψόμετρο 140 μέτρα. Απέχει 21 χλμ. δυτικά της Λαμίας ενώ ανατολικά του χωριού περνά ο Ξηριάς που μετά από λίγο καταλήγει στον Σπερχειό ποταμό. Αξιοθέατα είναι στο κέντρο του χωριού το πάρκο έκτασης περίπου 12 στρεμμάτων, όπου γύρω του υπάρχουν παραδοσιακά καφενεία και στα βορειοανατολικά του το κτήμα Μαρουλή με το παλιό πλινθόκτιστο αρχοντικό και τον αιωνόβιο πλάτανο (άνω των 200 ετών). Η Λαδικού αναφέρεται μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1879 με το ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Υπάτης. Το 1934 με το ΦΕΚ 44Α - 01/02/1934 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Λαδικούς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 299 κατοίκους. , ενώ σε αυτήν του 2001 είχε 346.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Νίκαρχος
Ο Νίκαρχος ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός του 1ου μ.Χ. αιώνος
Βιογραφία
Για τη ζωή του δεν διαθέτουμε πληροφορίες. Αρκετά επιγράμματά του σώζονται στην «Παλατινή Ανθολογία» ενώ αποσπάσματά του βρέθηκαν και σε παπύρους στην Οξύρρυγχο της Αιγύπτου.
Επίγραμμα
Ένα σκωπτικό επίγραμμά του από την Παλατινή Ανθολογία (σε μετάφραση):
«Με πέντε άλλους ο Χάρμος στην Αρκαδία αγωνίσθηκε στον δόλιχο, θαύμα αλλά γεγονός όμως, έβδομος τερμάτισε. «Αφ’ ου ήταν έξι», ίσως αναρωτηθείς, «πώς τερμάτισε έβδομος;» Ένας φίλος του ιμάτιο φορώντας (δεν αγωνιζόταν δηλαδή, αφ’ ου οι αθλητές αγωνίζονταν γυμνοί), όρμησε στο στάδιο φωνάζοντας «Θάρρος Χάρμε» και έτσι ήρθε έβδομος [ο Χάρμος]. Αν είχε πέντε φίλους, ω Ζωίλε [το πρόσωπο στο οποίο αφιερώνεται το επίγραμμα], θα τερμάτιζε δωδέκατος».
2222 Λέρμοντοφ
Ο Λέρμοντοφ (Lermontov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,40. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου ποιητή Μιχαήλ Λέρμοντοφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Λέρμοντοφ εκτιμάται σε 25,29 ± 3,0 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,076 ± 0,022. Ο Λέρμοντοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 21 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λερμοντοφ
Νησί
Νησί ή νήσος είναι μεγάλο κομμάτι ξηράς που περικλείεται από νερό, ανεξαρτήτως του εάν βρίσκεται σε λίμνη, σε ποτάμι ή στην θάλασσα. Τα νησιά μπορεί να έχουν το μέγεθος ενός βράχου -βραχονησίδες- ή ακόμη και μιας ολόκληρης ηπείρου, όπως η Αυστραλία. Το μεγαλύτερο νησί της Γης, αφαιρουμένων την ηπείρων, είναι η Γροιλανδία με έκταση 2.166.086 τετρ. χλμ. Σχηματίζονται με διάφορους τρόπους. Ένας από αυτούς είναι η δράση υποθαλάσσιων ηφαιστείων. Η λάβα που στερεοποιείται αυξάνει το ύψος των ηφαιστείων, τα οποία ξεπροβάλλουν από την επιφάνεια της θάλασσας. Τέτοια παραδείγματα νησιών είναι η Χαβάη, η Ισλανδία, η Σαντορίνη κ.λπ. Άλλος τρόπος σχηματισμού είναι από τη δράση των κοραλλιών που σχηματίζουν τις λεγόμενες ατόλες, χαμηλά νησιά με αμμώδεις παραλίες. Άλλα νησιά σχηματίστηκαν από την ανύψωση της στάθμης της θάλασσας ή από τη δράση ρηγμάτων, τη μετακίνηση των πλακών και την κατακόρυφη μετακίνηση τμημάτων του φλοιού.
Τα μικρά νησιά ονομάζονται νησίδες ή νησάκια, ενώ μια ομάδα από πολλά νησιά σε μεγάλη υδάτινη μάζα ονομάζεται αρχιπέλαγος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης
Αιθυλολίθιο
Το αιθυλολίθιο (αγγλικά ethyllithium) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και λίθιο, με εμπειρικό τύπο C2H5Li. Συμβολίζεται, επίσης, συχνά με τη συντομογραφία EtLi, που προέρχεται από την αγγλόφωνη ονομασία του EthylLithium). Αυτή η οργανομεταλλική ένωση υιοθετεί μια ολιγομερική δομή τόσο σε κατάσταση διάλυσης, όσο και στη στερεή κατάσταση. Είναι πολύ δραστική ένωση και χρησιμοποποιείται διαλυμένη σε αιθέρες (ROR'), στη Συνθετική και στην Οργανομεταλλική Χημεία. Οι σχετικές εφαρμογές που χρησιμοποιούν αιθυλολίθιο απαιτούν άνυδρες συνθήκες, γιατί η ένωση αντιδρά ζωηρά με το νερό (H2O). Το οξυγόνο (O2) και το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) είναι επίσης ασύμβατα με το αιθυλολίθιο. Συνήθως το αιθυλολίθιο δεν παρσκευάζεται επιτόπου, αλλά παραγγέλνεται σε μορφή διαλύματος σε διάφορους αιθέρες.
Ονοματολογία
Από τις ονομασίες που χρησιμοποιούνται:
Παραγωγή
Το αιθυλολίθιο παράγεται με επίδραση μεταλλικού λιθίου (Li) σε αιθυλαλογονίδιο (CH3CH2X), συνήθως παρουσία άνυδρου διαιθυλαιθέρα (|Et2O|) :
Χημική δραστηριότητα
Το αιθυλολίθιο είναι μια ισχυρή βάση κατά Lewis και ένα ισχυρό πυρηνόφιλο αντιδραστήριο, εξαιτίας του αρνητικού ηλεκτρικού φορτίου που εμφανίζει το άτομο άνθρακα (C) #1. Γι' αυτό είναι ιδιαίτερα δραστικό έναντι δοτών ηλεκτρονίων και πρωτονίων. Για λόγους ασφαλείας, οι περισσότερες αντιδράσεις, που χρησιμοποιούν αιθυλολίθιο, πραγματοποπιούνται σε θερμοκρασίες μικρότερες της θεμοκρασίας δωματίου (20 °C).
Με νερό
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με το νερό (H2O), παράγοντας υδροξείδιο του λιθίου (LiΟΗ) και αιθάνιο (CH3CH3) :
Με διοξείδιο του άνθρακα
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), παράγοντας (τελικά) προπανικό οξύ (CH3CH2COOH) :
Με αλκυλαλογονίδια
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλκυλαλογονίδια (RX), αιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας αιθυλιωμένα αλκάνια (REt) :
Με οργανοπολυαλογονίδια
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με οργανοπολυαλογονίδια, πολυαιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας πολυαιθυλιωμένα αλκάνια. Π.χ. :
Με αλκοόλες
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλκοόλες (ROH), παράγοντας αλκοολικό λίθιο (ROLi) και αιθάνιο (CH3CH3) :
Με μεθανάλη
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με τη μεθανάλη (HCHO), αιθυλιώνοντάς τη και παράγοντας (τελικά) 1-προπανόλη (PrOH) :
Με αλδεΰδες
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλδεΰδες (RCHO), αιθυλιώνοντάς τες και παράγοντας (τελικά) δευτεροταγείς αιθυλαλκοόλες (RCH(OH)Et) :
Με οξιράνιο
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με το οξιράνιο, παράγοντας 1-βουτανόλη (CH3CH2CH2CH2OH) : 40px|Οξιράνιο
Με νιτρίλια
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με νιτρίλια (RCN), αιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας (τελικά) αιθυλοκετόνες (RCOEt) :
Με καρβοξυλικούς εστέρες
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με καρβοξυλικούς εστέρες (RCOOR'), αιθυλιώνοντάς τες και παράγοντας αιθυλοκετόνες (RCOEt) :
Με αλαμίνες
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλαμίνες (π.χ. NH2X), αιθυλιώνοντάς τες και παράγοντας αιθυλαμίνες (π.χ. CH3CH2NH2). Π.χ. :
Με σιλυλαλογονίδια
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με σιλυλαλογονίδια [SivH2v+1X], αιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας αιθυλοσιλάνια [SivH2v+1CH2CH3]. Π.χ. :
Με τριαλογονίδια του φωσφόρου
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με τριαλογίδια του φωσφόρου (PX3), τριαιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας  τριαιθυλοφωσφίνη [(CH3CH2)3P] :
Με πενταλογονίδια του φωσφόρου
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με πενταλογίδια του φωσφόρου (PX5), πενταιθυλιώνοντάς τα, παράγοντας πενταιθυλοφωσφοράνιο [(CH3CH2)5P] :
Με χλωριούχο υδράργυρο
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλογονούχο υδράργυρο (HgΧ2), διαιθυλιώνοντάς τον, παράγοντας διαιθυλοϋδράργυρο [Hg(CH2CH3)2] :
Με χλωριούχο μόλυβδο
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με το χλωριούχο μόλυβδο (PbCl2), τετραιθυλιώνοντάς τον, παράγοντας τετραιθυλομόλυβδο [Pb(CH2CH3)4] :
Με τετραχλωριούχο ζιρκόνιο
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με τετραχλωριούχο ζιρκόνιο (ZrCl4), εξαιθυλιώνοντάς το και παράγοντας εξαιθυλοζιρκονιοδιλίθιο [Li2[Zr(CH2CH3)6] :
Με μεθυλένιο
Το αιθυλολίθιο αντιδρά με μεθυλένιο ([:CH2]), σχηματίζοντας προπυλολίθιο (PrLi) και ισοπροπυλολίθιο (iPrLi) :
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανολιθιακές ενώσεις Κατηγορία:C2
Ιωάννης Μαυρομιχάλης (Σκυλογιάννης)
Ο Ιωάννης Μαυρομιχάλης (1726 - 1769), ή αλλιώς Σκυλογιάννης, ήταν Έλληνας αγωνιστής, γόνος της σπουδαίας μανιάτικης οικογένειας των Μαυρομιχαλαίων, η προεπαναστατική δράση της οποίας άρχισε με τον Ιωάννη Μαυρομιχάλη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Μαυρομιχάλης ήταν γιος του Γεωργάκη Μαυρομιχάλη και εγγονός του Έξαρχου Μαυρομιχάλη. Γιος αυτού ήταν ο Σιουκούρ Μαυρομιχάλης, εξισλαμισμένος, υποστράτηγος του τούρκικου πεζικού. Έλαβε από τους Μανιάτες το παρωνύμιο Σκυλογιάννης από το ατρόμητο του χαρακτήρα του. Στην περίοδο των Ορλωφικών ήταν ο κύριος άρχοντας (Κεφαλάς) της Μάνης όταν και έλαβε ενεργό μέρος τόσο στο στάδιο της προπαρασκευής, όσο και κατά την εξέγερση, αν και είχε προβλέψει τη δυσμενή της κατάληξη.
Αυτός, παίρνοντας μέρος στην επανάσταση του Ορλώφ, πολιόρκησε τη Μεθώνη και την Κορώνη. Όμως, από τα ελάχιστα πλοία και τον ολιγάριθμο ρωσικό στρατό που στάλθηκαν για ενίσχυση των επαναστατών, παρά των συμφωνημένων, διαφώνησε με τους απεσταλμένους της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β΄. Έτσι όταν πληροφορήθηκε ότι οθωμανικό εκστρατευτικό σώμα υπό τον Αλβανό Χατζή Οσμάν εισέβαλε στην Πελοπόννησο, έλυσε την πολιορκία των δύο φρουρίων και άρχισε να παίρνει όλα τα δυνατά μέτρα συγκεντρώνοντας τους άνδρες του στη περιοχή του Αλμυρού, για την προστασία της Μάνης.
Έχοντας υπό την ηγεσία του σώμα 400 Μανιατών, έδωσε γενναία αλλά άνιση μάχη, επί τριήμερο, στο Ριζόμυλο, νότια της Μεσσήνης, προσπαθώντας να ανακόψει πολυπληθέστερο στρατό 8.000 Αλβανών, ερχόμενων από τη Μεθώνη. Μόλις 24 Μανιάτες με τον αρχηγό τους επέζησαν από τη μάχη αυτή όπου συνέχισαν σε οχυρωμένους σε πύργους του Νησιού, ιδιαίτερα από τον Μελίπυργο την απεγνωσμένη άμυνα επί ακόμη ένα διήμερο, επιφέροντας σοβαρές απώλειες στον εχθρό. Στην μάχη εκείνη σκοτώθηκε και ο Γεώργιος Φλέσσας, παππούς του Παπαφλέσσα. Διαπιστώνοντας όμως ο εχθρός το αδύνατο της κατάληψης του Μελίπυργου πυρπόλησαν αυτό εξαναγκάζοντας τους υπερασπιστές του να εξέλθουν ξιφήρεις εν μέσω του εχθρού και να πέσουν όλοι ηρωικά μαχόμενοι.
Κατά μία παράδοση, πιάστηκε ζωντανός ο ίδιος ο Σκυλογιάννης μαζί με έναν από τους γιούς του. Κατ΄ άλλη μόνο ο ένας από τους γιους του Μαυρομιχάλη που φέρεται να εξισλαμίστηκε και να διορίστηκε αργότερα Σουκιούρ-μπεης στο Αιγαίο. Στη συνέχεια το Νησί λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Αλβανούς.
Άρδυς Α΄ της Λυδίας
Ο Άρδυς, γιος του Γύγη, ήταν ο δεύτερος Βασιλιάς της Λυδίας της δυναστείας των Μερμνάδων (652 π.χ. - 603 π.χ.). Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του κατέλαβε την Πριήνη και επιτέθηκε στη Μίλητο. Επίσης, οι Κιμμέριοι διωγμένοι από την πατρίδα τους από τους Σκύθες ήρθαν στη Λυδία καταλαμβάνοντας τις Σάρδεις εκτός από την ακρόπολή της.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λυδίας Κατηγορία:Δυναστεία των Μερμνάδων
Ιωάννης Μαυρομιχάλης (Σκυλογιάννης)
Υποσημειώσεις
Ιωαννης Κατηγορία:Ελληνική εξέγερση του 1770 Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 18ου αιώνα
Μουδέχαρ
Μουδέχαρ ονομάζονταν οι μουσουλμάνοι της Ανδαλουσίας που παρέμειναν στα ισπανικά εδάφη, χωρίς όμως να ασπασθούν τον χριστιανισμό, αλλά και η τεχνοτροπία στην αρχιτεκτονική και τη διακόσμηση στην Αραγωνία και την Καστίλλη μεταξύ 12ου και 16ου αιώνα που, αν και έντονα επηρεασμένη από τη μουσουλμανική παράδοση, είχε και στοιχεία από τη χριστιανική κουλτούρα, όπως απεικονίσεις ζώων και το γοτθικό στυλ. Σημαντικό παράδειγμα αυτής της συμβίωσης των παραδόσεων είναι το Αλκάθαρ της Σεβίλλης.
Κατηγορία:Ισλαμική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Ανδαλουσία Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά ρεύματα
Μανώλης Μαρκάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1942 στη Μητρόπολη Ηρακλείου Κρήτης. Ήδη από την εφηβεία του άρχισε να αρθρογραφεί σε τοπικά έντυπα και το 1960 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή του. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές Κοινωνιολογίας και Φιλοσοφίας στις Η.Π.Α. Στο Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ (Η.Π.Α.) δίδαξε Κοινωνιολογία. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών ενώ ταυτόχρονα συμμετείχε σε επιστημονικά συνέδρια, συνέγραφε και έδινε διαλέξεις.
Εργογραφία
Μελέτες, βιβλιοκριτικές και επιφυλλίδες του Μαρκάκη φιλοξενήθηκαν σε διάφορα περιοδικά, όπως τα Δαυλός, Ελληνική Φιλοσοφική Επιθεώρηση, Ηπειρωτική Εστία, Κοινωνικές Τομές, Παρνασσός, Φιλόλογος, Φιλοσοφία, και σε εφημερίδες, όπως η Καθημερινή και τα Κρητικά Νέα. Επίσης, μετέφρασε έργα γνωστών κοινωνιολόγων και φιλοσόφων, όπως οι Ėmile Durkheim, Ferdinand Tönnies, Georg Simmel, Karl Mannheim, Karl Jaspers.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λάρισας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Λάρισας προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Λάρισας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λάρισας την περίοδο 2018-19 ήταν η εξής:
Το καλοκαίρι του 2018 αποφασίστηκε αναδιάρθρωση των κατηγοριών που περιελάμβανε την κατάργηση της Γ κατηγορίας και την ενοποίηση της με τη Β για την περίοδο 2018-19 και την αύξηση των ομίλων της Α1 σε δυο από την περίοδο 2019-20
Α΄ Κατηγορία
Η A΄ Κατηγορία διεξάγεται σε έναν όμιλο με 16 ομάδες. Ο πρωταθλητής θα ανακηρυχθεί μέσω αγώνων κατάταξης (Play Off) μεταξύ των 4 πρώτων της κανονικής διάρκειας και κερδίζει την άνοδο στη Γ' Εθνική εφόσον η βαθμολογική διαφορά του 1ου με τον 2ο της κανονικής πριόδου ειναι μικρότερη από 6 βαθμούς. Ο τελευταίος της κανονικής περιόδου καθώς και μια ακόμα ομάδα που θα κριθεί με αγώνες κατάταξης (play out) μεταξύ των ομάδων που θα τερματίσουν στις 12η-15η θέση θα υποβιβαστουν στην Α1 κατηγορία.
Πρωταθλήτρια για την περίοδο 2018-19 ανακηρύχθηκε η ομάδα του Ηρακλή Λάρισας. Δεν έγιναν αγώνες κατάταξης για την ανάδειξη πρωταθλήτριας, καθώς η βαθμολογική διαφορά του Ηρακλή με τον δεύτερο Φαλανιακό ήταν 6 βαθμοί.
Play Out
Οι ομάδες από 12η - 15η θέση ξεκινούν με 4,1,0 και 0 βαθμούς αντίστοιχα. Πηγή: ΕΠΣ Λάρισας
Α1 Κατηγορία
Στην Α1 ΕΠΣΝΛ της περιόδου 2018-19 συμμετείχαν 16 ομάδες. Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος οι τρεις πρώτες στη βαθμολογία ομάδες ανεβαίνουν στην μεγάλη κατηγορία και οι δυο τελευταίες  υποβιβάζονται στη Β' κατηγορία.
Β΄ Κατηγορία
Στη Β κατηγορία συμμετείχαν 62 σύλλογοι χωρισμένοι σε πέντε ομίλους των 12 ή 13 ομάδων.
Δε δήλωσαν συμμετοχή συνολικά 10 ομάδες που συμμετείχαν στο προηγούμενο πρωτάθλημα. Ένωση Μελίας και Αστέρας Τυρνάβου που είχαν υποβιβαστεί από την Α1 και οι Αναγέννηση Πουρναρίου, Δολιχιακός, Όλυμπος Κρανιάς, Άρης Διλόφου, Αναγέννηση Δήμου Αρμενίου (Νέα Δόξα), Αστραπή Δελερίων, Δευκαλίων Καρυάς, ΑΟ Καλαρρυτινών. Επέστρεψαν στην ενεργό δράση οι Ηρακλής Χάλκης και ΑΕ Στεφανόβουνου-Γαλανόβρυσης και έκανε την πρώτη της εμφάνιση η Ακαδημία Δίας 2018 Μετά την απόφαση που λήφθηκε στη Γενική Συνέλευση της ΕΠΣΛ της 21ης Ιουνίου 2018 για την αναδιάρθρωση των κατηγοριών και την αύξηση των ομίλων της Α1 σε δυο, 19 συνολικά ομάδες προβιβάζονται, οι τρεις πρώτες κάθε ομίλου και τέσσερις ακόμα μετά από αγώνες κατάταξης μεταξύ των 5 ομάδων που κατέλαβαν την 4η θέση.
Μπαράζ 4ων
Δόξα Ραχούλας, Λαρισαίκός, Αναγέννηση Φαρσάλων εξασφάλισαν την άνοδο. Η 4η θέση ανόδου κρίθηκε στον αγώνα της τελευταίας αγωνιστικής Χείμαρρος Μαρμαρίνης - Προοδευτική Βερδικούσας που έληξε 2-1 Πηγή: ΕΠΣ Λάρισας
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Λάρισας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Σάιμον Ντόναλντσον
Βιογραφία
Ενώ ο Μάικλ Φρίντμαν ταξινόμησε τις τοπολογικές τετραπλότητες, το έργο του Ντόναλντσον επικεντρώθηκε στις τετραπλότητες που επιτρέπουν μια διαφορίσιμη δομή, χρησιμοποιώντας τα στιγμιότυπα, μια ιδιαίτερη λύση των εξισώσεων της θεωρίας μετρητών Γιανγκ-Μιλς, η οποία έχει τις ρίζες της στην κβαντική θεωρία πεδίου. Ένα από τα πρώτα αποτελέσματα του Ντόναλσον έδωσε αυστηρούς περιορισμούς στη μορφή τομής μιας ομαλής τετραπλής πολλαπλότητας. Κατά συνέπεια, μια μεγάλη κατηγορία τοπολογικών τετραπλότυπων δεν δέχεται καθόλου ομαλή δομή. Ο Ντόναλντσον εξήγαγε επίσης πολυωνυμικές αναλλοίωτες από τη Θεωρία βαθμίδας. Αυτές ήταν νέες τοπολογικές αναλλοίωτες ευαίσθητες στην υποκείμενη ομαλή δομή της τετραπλής πολλαπλότητας. Κατέστησαν δυνατή την εξαγωγή συμπερασμάτων για την ύπαρξη "εξωτικών" λείων δομών - ορισμένες τοπολογικές τετραπλότητες θα μπορούσαν να φέρουν μια άπειρη οικογένεια διαφορετικών λείων δομών.¨
Αφού πήρε το Διδακτορικό Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1983, ο Ντόναλντσον διορίστηκε ως Νέος Ερευνητής (Junior Research Fellow) στο All Souls College της Οξφόρδης. Πέρασε το ακαδημαϊκό έτος 1983-84 στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών στο Πρίνστον και επέστρεψε στην Οξφόρδη ως καθηγητής Μαθηματικών Wallis το 1985. Αφού πέρασε ένα χρόνο επισκεπτόμενος το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, μετακόμισε στο Imperial College του Λονδίνου το 1998 ως Καθηγητής Καθαρών Μαθηματικών.
Το 2014 εντάχθηκε στο Κέντρο Simons για τη Γεωμετρία και τη Φυσική στο Πανεπιστήμιο Stony Brook στη Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Βραβεία
Μεταξύ των βραβείων που έλαβε ο Ντόναλντσον ήταν το Μετάλλιο Φιλντς το 1986 και το Βραβείο Κράφοορντ το 1994. Ήταν ένας από τους πέντε νικητές του πρώτου βραβείου Breakthrough στα Μαθηματικά το 2014. Το 2020, ο Σάιμον Ντόναλντσον τιμήθηκε με το Βραβείο Βόλφ για τα Μαθηματικά μαζί με τον Γιάκοβ Ελίασμπεργκ.
Επιλεγμένες δημοσιεύσεις
Βιβλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Ι Τσινγκ
Το Ι Τσινγκ (易經, yì jīng) ή Βιβλίο των Αλλαγών είναι ένα από τα κλασικά έργα της κινέζικης φιλοσοφίας που πρωτοεμφανίστηκε πριν από περίπου πέντε χιλιάδες χρόνια ως μία μαντική τέχνη. Στο κέντρο της φιλοσοφίας του Ι Τσινγκ βρίσκεται η έννοια της διαρκούς αλλαγής και η πεποίθηση πως στη ρίζα των πραγμάτων βρίσκεται το Γιν και το Γιάνγκ, οι αντίρροπες και εναλλασσόμενες καταστάσεις που αποτελούν την κινητήρια δύναμη του κόσμου. Ο όρος Ι Τσινγκ μεταφράζεται ως Νόμος της Αλλαγής.
Τρίγραμμα και εξάγραμμα
Κάθε εξάγραμμο θεωρείται πως αποτελείται από δύο τρίγραμμα (卦 guà). Οι συνολικοί συνδυασμοί τρίγραμμων είναι 8 (23). Επιπλέον, κάθε εξάγραμμο συνοδεύεται από ένα γενικό παραδοσιακό κείμενο, ενώ και κάθε επιμέρους γραμμή έχει επίσης το δικό της κείμενο. Το γενικό κείμενο του εξαγράμμου περιγράφει την κεντρική του ιδέα ενώ το κείμενο κάθε γραμμής αναφέρεται σε συγκεκριμένα στοιχεία της εξέλιξης αυτής της κεντρικής ιδέας. Το φιλοσοφικό υπόβαθρο του Ι Τσινγκ αποτυπώνεται στο γεγονός πως όταν μια γραμμή του εξάγραμμου αλλάξει, τότε αλλάζει ολόκληρο το νόημα (κείμενο) του εξαγράμμου και επομένως τα εξάγραμμα δεν είναι στατικά αλλά σε διαρκή μεταλλαγή. Η διττή αυτή δομή γραμμών και κειμένων επιτρέπει παράλληλα στην δημιουργία ενός συνολικού χρησμού που παράγεται από τους συνδυασμούς των γραμμών.
Κείμενα
Η επισημοποίηση του Ι Τσινγκ οδήγησε σε ένα είδος τυποποίησης των κειμένων των εξαγράμμων. Τα κείμενα αυτά αποτελούν για κάποιες περιπτώσεις εξαγράμμων καθαρούς χρησμούς ενώ άλλοτε αφηγούνται ιστορίες ή παρέχουν γενικές συμβουλές και παροτρύνσεις. Η γλώσσα των κειμένων χαρακτηρίζεται συχνά από μία λιτότητα και μία ασάφεια που συνάδει με το είδος μιας μαντικής ρήσης, ενώ πολλές φορές έχουν και ποιητικό χαρακτήρα, με αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό πως αν και η γλώσσα είναι αρχαϊκή, πολλά κείμενα ομοιοκαταληκτούν και στα σύγχρονα κινεζικά.
Στην πορεία του χρόνου, τα κείμενα του Ι Τσινγκ υπέστησαν τροποποιήσεις, με σημαντικότερη ίσως την προσάρτηση σε αυτά των Δέκα Πτερύγων, που αποτέλεσαν μια σειρά από σχόλια, προϊόν μεταγενέστερης εποχής και συγκεκριμένα της εποχής του Κομφούκιου.
Τρίγραμμα
Τα οκτώ τρίγραμμα χρησιμοποιούνται για τον συμβολισμό των οκτώ βασικών στοιχείων καθώς και των οκτώ διαφορετικών κατευθύνσεων. Επιπλέον μπορούν να συσχετιστούν με τα μέλη μιας οικογένειας και ειδικότερα στον πατέρα, στη μητέρα, σε τρεις γιούς και τρεις κόρες, δηλαδή συνολικά 4 αρσενικά και 4 θηλυκά. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει πως το αρσενικό με το θηλυκό στοιχείο συνυπάρχουν σε ίση ποσότητα. Παρατηρούμε επίσης ότι ο πατέρας και η μητέρα, δηλαδή το αρσενικό και θηλυκό αρχέτυπο συμβολίζονται με τρεις συνεχείς και τρεις διακεκομμένες γραμμές αντίστοιχα ενώ καθένα από τα παιδιά συμβολίζεται με συνδυασμό συνεχών και διακεκομμένων γραμμών, γεγονός που δηλώνει ότι αποτελούν ενδιάμεσες καταστάσεις με ταυτόχρονα αρσενικά και θηλυκά χαρακτηριστικά.
Εξάγραμμα
Ο συνδυασμός των τριγράμμων συνθέτει τα συνολικά 64 εξάγραμμα που απεικονίζονται παρακάτω:
Ιστορία
right|thumb|Η σημαία της Νοτίου Κορέας περιέχει τα τρίγραμμα Ουρανός, Νερό, Γη και Φωτιά. Η ακριβής προέλευση του Ι Τσινγκ δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη. Σύμφωνα με την κινεζική παράδοση, τα τρίγραμμα σύμβολα του Ι Τσινγκ ανακαλύφθηκαν από τον σοφό μυθικό ήρωα (ή πρώτο αυτοκράτορα της Κίνας) Φου Σι (伏羲 Fú Xī). Μετά από χιλιάδες χρόνια και αρκετές δυναστείες, τα τρίγραμμα συνδυάστηκαν σε ζεύγη με αποτέλεσμα την δημιουργία των 64 εξαγράμμων, την εποχή του Γιου (禹 Yǔ).
Το πρώτο ιστορικό γεγονός για το οποίο υπάρχει αναφορά στο Ι Τσινγκ, τοποθετείται χρονικά στη διάρκεια της δυναστείας Σια, περίπου το 2200 π.Χ. Οι επόμενες δυναστείες Σανγκ και Τζόου, συνδέθηκαν άμεσα με το Ι Τσινγκ και την εφαρμογή του ως μία μαντική μέθοδο. Στα κείμενα του Ι Τσινγκ υπάρχει αναφορά στη χώρα των Σανγκ η οποία χαρακτηρίζεται ως το "Μεγάλο Βασίλειο" (εξάγραμμο 64). Το Ι Τσινγκ θα πρέπει να έχει τις ρίζες του στις λατρευτικές παραδόσεις των Σανγκ. Κατά την περίοδο της ηγεμονίας του τελευταίου αυτοκράτορα της δυναστείας των Σανγκ, ο βασιλιάς Γουέν έγραψε τα κείμενα που ονομάζονται και Γκουάτσι (卦辭, guà cí), δηλαδή "κείμενα των Γκουά" και αποτελούν ουσιαστικά τον σκελετό του Ι Τσινγκ. Αργότερα, επί της δυναστείας των Τζόου (1122 π.Χ - 256 π.Χ), ο δούκας Τζόου εμφύσησε ζωή στα εξαγράμματα του βασιλιά Γουέν γράφοντας επιπλέον κείμενα που επεξηγούσαν τα χαρακτηριστικά τους. Μαζί με τα γραπτά του Γουέν, συνθέτουν το Γι (αλλαγή) ή διαφορετικά Τζόου Γι (βιβλίο αλλαγής του Τζόου), έργο που σήμερα είναι γνωστό ως Ι Τσινγκ ή Βιβλίο των Αλλαγών.
Νόημα και περιεχόμενο
Αρκετοί μελετητές του Ι Τσινγκ εξετάζουν κατά πόσο η σειρά των εξαγράμμων περιέχει κάποιο ιδιαίτερο και κρυφό νόημα ή μήνυμα, αν και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει. Η ταξινόμησή τους ακολουθεί μία αλληλουχία 32 ζευγαριών -- γνωστή και ως η σειρά του βασιλιά Γουέν -- όπου κάθε εξάγραμμο προκύπτει από την αντιστροφή του άλλου εξαγράμμου του ζεύγους. Μοναδική εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα αποτελούν οκτώ εξάγραμμα που προέρχονται από διπλασιασμό των τριγράμμων και επομένως εμφανίζουν συμμετρία. Το πρώτο ζεύγος είναι το Ουρανός-Γη ενώ το τελευταίο είναι το Εκπλήρωση-Ανεκπλήρωτο. Η ονομασία των εξαγράμμων δεν συνδέεται απαραίτητα με την δομή των Γιν και Γιανγκ γραμμών, ωστόσο σε κάποιες περιπτώσεις ο συμβολισμός είναι περισσότερο προφανής.
Ποιητική διάσταση
Το κείμενο κάθε εξαγράμμου έχει την μορφή ποιήματος με έντονα τα στοιχεία του συμβολισμού και της δημιουργίας εικόνων. Στο Ι Τσινγκ περιέχονται επίσης κείμενα με ομοιοκατάληκτους στίχους που εμφανίζουν ομοιότητα με την ανθολογία αυλικής ποίησης (Βιβλίο των Ωδών) που αποτέλεσε έργο του Κομφούκιου. Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το Ι Τσινγκ:
<blockquote style="font-size: 90%; margin-right: 25%; "> Παρατηρώντας με τα μάτια ενός παιδιού
Ανεπίλυπτο για τους κοινούς ανθρώπους
Λάθος για τον ευγενή
<blockquote style="font-size: 90%; margin-right: 25%; "> Μετά το βροντερό κεραυνό,
Όλα πάνε καλά.
Φιλοσοφική διάσταση
Τα εξάγραμμα του Ι Τσινγκ αντικατοπτρίζουν ένα φιλοσοφικό περιεχόμενο, με κύριο συστατικό στοιχείο την εναλλαγή του Γιν και του Γιανγκ. Κάθε εξάγραμμο ακολουθεί την εξέλιξη μιας αρχικής κατάστασης (πρώτη γραμμή) μέχρι την τελική της έκβαση (τελευταία γραμμή). Οι κεντρικές φιλοσοφικές ιδέες που εμπεριέχονται στα αρχαία κείμενα του Ι Τσινγκ είναι:
Στα κείμενα των εξαγράμμων αποτυπώνεται επιπλέον ένα ηθικό περιεχόμενο -- κατά πολλούς συγγενικό της μεταγενέστερης σχολής του Κομφούκιου -- με κεντρικό στοιχείο την επιδίωξη της αρετής περισσότερο ως μέσο για την επίτευξη ενός στόχου και λιγότερο ως αυτοσκοπό. Εξυμνεί την καλλιέργεια του ατόμου και αποπνέει την αίσθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινεζική φιλοσοφία Κατηγορία:Γριμόρια Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Κλοντ Μπερί
Καριέρα
Ο Μπερί κέρδισε το βραβείο BAFTA καλύτερης ταινίας για το Ζαν ντε Φλορέτ και ήταν επίσης υποψήφιος για δώδεκα βραβεία Σεζάρ, ωστόσο ποτέ δεν κέρδισε κάποιο. Ο Μπερί κέρδισε επίσης το βραβείο Όσκαρ καλύτερης μικρού μήκους ταινία για το Le Poulet στα 38α βραβεία της ακαδημίας το 1966 και υπήρξε παραγωγός στην ταινία Τεςς του Ρόμαν Πολάνσκι, η οποία είχε βραβευτεί για την καλύτερη φωτογραφία το 1981.
Σε διεθνές επίπεδο, ωστόσο, δύο ταινίες το 1986 επισκιάσαν όλες τις αλλες του ταινίες. Η Ζαν ντε Φλορέτ και στη συνέχεια Η Μανόν των Πηγών, οι οποιες ήταν τεράστιες επιτυχίες. Το 1991, η ταινία του Ουρανός πήρε μέρος στο 41ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Έξι χρόνια αργότερα, η ταινία του Lucie Aubrac πήρε και αυτήν μέρος στο 47ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Προσωπική ζωή
Ο Κλοντ Μπερί ήταν παντρεμένος με την Anne-Marie Rassam, η οποία αυτοκτόνησε το1997, πηδώντας από το διαμέρισμα της μητέρας της ηθοποιού Ιζαμπέλ Αντζανί. Ο Μπερί με την Ραζάμ είχαν δύο παιδιά: τον ηθοποιό Ζουλιέ Ρασάμ και τον ηθοποιό και κινηματογραφιστή Τόμας Λάνγκμαν.
Ο Μπερί πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο, στο Παρίσι σε ηλικία 74 ετών. Μετά το θάνατό του, μια συλλογή εννέα έργων τέχνης των Robert Ryman, Ad Reinhardt, Giorgio Morandi, Richard Serra και του Lucio Fontana επρουκειτο να δωθουν ως δωρεα στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι, αλλά οι κληρονόμοι του σκηνοθέτη τελικά την πούλησαν μέσω του γάλλου καλλιτέχνη Philippe Ségalot για περίπου 50 εκατομμύρια ευρώ στο Κατάρ.
Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Ο Δήμος Δυτικής Αχαΐας αποτελεί δήμο της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» από την συνένωση των προϋπαρχόντων «καποδιστριακών» δήμων Δύμης, Λαρίσσου, Μόβρης και Ωλενίας.
Η έκταση του δήμου είναι 572,22 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 25.916 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Τοποθεσία
Καταλαμβάνει το δυτικό τμήμα του Νομού Αχαΐας, όπως μαρτυρά και η ονομασία του, συνοδεύοντας με τον Δήμο Ερυμάνθου στα ανατολικά, τον Δήμο Πατρέων στα βορειοανατολικά, καθώς και με την Ηλεία και τους Δήμους Ανδραβίδας-Κυλλήνης στα δυτικά και Ήλιδας ένα τμήμα του στα νότια. Στα βόρεια βρέχεται από τον Πατραϊκό κόλπο και στα δυτικά-βορειοδυτικά από τον Ιόνιο πέλαγος.
Υψηλότερο σημείο του δήμου είναι η κορυφή της Σκόλλιοδος με υψόμετρο περί των 1.000 μέτρων. Αλλά σημαντικά βουνά της περιοχής και είναι η Μόβρη, το Κομποβούνι, καθώς και τα πιο χαμηλά υψομετρικά Μαύρα Βουνά. Σε μεγάλο τμήμα του δήμου εκτείνεται η εύφορη πεδιάδα της Αχαΐας.
Δημοτική Ενότητα Δύμης
Στο δήμο περιλαμβάνονται οι εξής οικισμοί του πρώην δήμου Δύμης (πληθυσμός: 10.227, απογραφή 2011):
Δημοτική Ενότητα Μόβρης
Στο δήμο περιλαμβάνονται οι εξής οικισμοί του πρώην δήμου Μόβρης (πληθυσμός: 4.605, απογραφή 2011):
Δημοτική Ενότητα Ωλενίας
Στο δήμο περιλαμβάνονται οι εξής οικισμοί του πρώην δήμου Ωλενίας (πληθυσμός: 5.434, απογραφή 2011):
Σημείωση
Σε αγκύλες αναφέρονται τα δημογραφικά στοιχεία του μόνιμου πληθυσμού βάσει της εθνικής απογραφής του 2011.
Δημοτική αρχή
Δήμαρχοι του δήμου έχουν διατελέσει οι εξής:
Αθλητισμός
Στο δήμο εδρεύουν 18 ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Σε παρένθεση αναγράφεται η κατηγορία στην οποία αγωνίζονται κατά την περίοδο 2011-2012:
Στο Δήμο επίσης εδρεύει η ομάδα μπάσκετ Α.Ο. Αχαγιά 82, η οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής 2016 - 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δ Δ *
Μεγάλη Βλαχία
Ως Μεγάλη Βλαχία ή απλά Βλαχία αναφέρεται μια επαρχία στην νοτιοανατολική Θεσσαλία κατά τον ΙΒ΄ αιώνα, ονομασία που επεκτάθηκε τον ΙΓ΄ και ΙΔ΄ αιώνα σε ολόκληρη την Θεσσαλία. Η ονομασία προέρχεται από τους Βλάχους που ζούσαν σε μεγάλα τμήματα της περιοχής.
Ονομασία
Η ονομασία προέρχεται από τους Αρμάνους (Βλάχους), μια κατά κύριο λόγο νομαδοκτηνοτροφική εθνοτική ομάδα που ζει σε αρκετές ορεινές περιοχές των Βαλκανίων, καταγόμενη από λατινόφωνους πληθυσμούς που αναμείχθηκαν με φυλές των βαρβαρικών εισβολών κατά την Ύστερη Αρχαιότητα. Στην ευρύτερή του σημασία, τόσο ελληνικές όσο και δυτικές πηγές του ύστερου Μεσαίωνα, λ.χ. η γαλλική, ιταλική, ή αραγωνική έκδοση του «Χρονικού του Μορέως», ή οι χρονικογράφοι Ραμόν Μουντανέρ και Μαρίνος Σανούδος, χρησιμοποίησαν τον όρο «Βλαχία» ή ανάλογους όρους (Blaquie, Blaquia, Val[l]achia) για ολόκληρη την Θεσσαλία, από την Πίνδο έως το Αιγαίο, και από την γραμμή Όλυμπος-Σέρβια στο βορρά ως τη Λαμία (Ζητούνιον) και την Υπάτη (Νέαι Πάτραι) στο νότο.
Η Θεσσαλική Βλαχία ήταν γνωστή και ως «εν Ελλάδι Βλαχία» από το Θέμα Ελλάδος, καθώς και ως «Μεγάλη Βλαχία», σε αντιδιαστολή με άλλες περιοχές με βλαχικό πληθυσμό, όπως η «Άνω Βλαχία» στην Ήπειρο, ή την «Μικρά Βλαχία» στην Αιτωλοακαρνανία. Ο Βυζαντινός ιστορικός του ΙΓ΄ αιώνα Νικήτας Χωνιάτης πάντως θεωρεί την «Μεγάλη Βλαχία» ξεχωριστή περιοχή κοντά στα Μετέωρα. Οι όροι «Βλαχία», «Μεγάλη Βλαχία», κλπ. άρχισαν να χάνουν έδαφος στις αρχές του ΙΔ΄ αιώνα, και με την εμφάνιση της πέραν του Δουνάβεως Βλαχίας ως αυτόνομης ηγεμονίας, από τον ΙΕ΄ αιώνα και ύστερα η ονομασία άρχισε να αναφέρεται αποκλειστικά σε αυτή.
Οι Βλάχοι της Θεσσαλίας στο Μεσαίωνα
Οι Βλάχοι της Θεσσαλίας πρωτοεμφανίζονται στις βυζαντινές πηγές τον ΙΑ΄ αιώνα, συγκεκριμένα στο «Στρατηγικόν του Κεκαυμένου» και στην «Αλεξιάδα» της Άννας Κομνηνής. Ο Κεκαυμένος, που έγραψε στα τέλη της δεκαετίας του 1070, τονίζει τόσο την νομαδική τους φύση όσο και την απείθειά τους προς τις αυτοκρατορικές αρχές. Αναφέρει δε μια αποτυχημένη εξέγερση των Βλάχων το 1066, υπό την απρόθυμη ηγεσία του συγγενή του Νικουλιτζά Δελφινά, εγγονού του ομώνυμου άρχοντα που ο Βασίλειος Β΄ (976-1025) είχε τοποθετήσει ως επικεφαλής των Θεσσαλών Βλάχων. Η Άννα Κομνηνή αναφέρει Βλάχους εγκατεστημένους κοντά στην Όσσα το 1083, κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας του πατέρα της, Αλέξιου Α΄ (1081-1118), κατά των Νορμανδών.
Τον ΙΒ' αιώνα, ο Εβραίος ταξιδευτής Βενιαμίν της Τουντέλα, που επισκέφτηκε την περιοχή το 1166, κατέγραψε ότι η πόλη Ζητούνι "βρίσκεται στους πρόποδες των λόφων της Βλαχίας". Ο όρος προφανώς δεν ήταν απλά ένας γεωγραφικός ή εθνοτικός προσδιορισμός, καθώς σε ένα χρυσόβουλλο του αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄ (1195-1203) το 1198 η Provincia Valachie συγκαταλέγεται μεταξύ των περιοχών της Θεσσαλίας όπου οι Βενετοί έμποροι απολάμβαναν φοροαπαλλαγών. Η ίδια επαρχία εμφανίζεται και στον κατάλογο των επαρχιών που περιήλθαν στον Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό σύμφωνα με την Partitio Romaniae το 1204. Σύμφωνα με τον βυζαντινολόγο Γεώργιο Σούλη, από αυτές τις πληροφορίες συνάγεται ότι η βυζαντινή επαρχία της Βλαχίας, στα τέλη του ΙΒ' αιώνα "βρισκόταν στην περιοχή του Όρους Όθρυ, περιλαμβάνοντας την περιοχή μεταξύ των πόλεων της Λαμίας, του Δομοκού, και του Αλμυρού."
Παρά την σημαίνουσα θέση τους στην Θεσσαλία, πάντως, οι Βλάχοι ποτέ δεν έγιναν αυτόνομοι κύριοι της περιοχής, αλλά υποτάχθηκαν διαδοχικά στους διάφορους Έλληνες, Λατίνους, και αργότερα Σέρβους, ηγεμόνες. Μετά την Δ΄ Σταυροφορία και την ανακατάληψη της Θεσσαλίας από το Δεσποτάτο της Ηπείρου, οι Βλάχοι χρησιμοποιήθηκαν από τους Ηπειρώτες ως επίλεκτοι στρατιώτες κατά των αντιπάλων τους. Έτσι ο ιστορικός Γεώργιος Παχυμέρης κάνει ιδιαίτερη μνεία στην ανδρεία των «Μεγαλοβλαχιτών» που βρίσκονταν στις τάξεις του στρατού του δεσπότη Μιχαήλ Β΄ Δούκα (1230-1268). Ο νόθος γιος του Μιχαήλ, Ιωάννης Δούκας, είχε παντρευτεί την κόρη του Βλάχου ηγεμόνα Ταρωνά, και οι Βλάχοι στρατιώτες του - άγνωστο αν αποτελούσαν τμήμα του τακτικού στρατού ή ήταν προσωπικός στρατός από τα κτήματά του - έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Μάχη της Πελαγονίας το 1259. Όταν ο Μιχαήλ Β΄ πέθανε, περί το 1268, ο Ιωάννης έγινε ηγεμόνας της Θεσσαλίας, με την πρωτεύουσά του στην Υπάτη (Νέαι Πάτραι). Οι σύγχρονοι Δυτικοί ιστορικοί συχνά αναφέρονταν στην αυτόνομη ηγεμονία του Ιωάννη Δούκα και των διαδόχων του ως «Βλαχία». Τμήμα της Θεσσαλίας όμως, γύρω από την Δημητριάδα, το Βελεστίνο, τον Αλμυρό, και τα Φάρσαλα, παρέμεινε στα χέρια της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας (και μετά το 1261 της αποκατεστημένης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας) για αρκετά χρόνια μετά την Μάχη της Πελαγονίας. Αυτή η περιοχή διοικούνταν από αυτοκρατορικό αξιωματούχο με τον τίτλο «κεφαλή της Μεγάλης Βλαχίας», που το 1276 έφερε ο πιγκέρνης Ραούλ Κομνηνός.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1340, μεγάλα τμήματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατακτήθηκαν από τον Σέρβο ηγεμόνα Στέφανο Δουσάν, ο οποίος στέφθηκε αυτοκράτορας το 1346, ιδρύοντας την Σερβική Αυτοκρατορία. Το 1347-1348 ο Δουσάν και ο στρατηγός του Γρηγόριος Πρεάλιμπος επέκτειναν τη σερβική κυριαρχία στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία, επιτρέποντας στον Δουσάν να επαυξήσει τους τίτλους του: στα λατινικά αναφέρεται πλέον ως imperator Raxie et Romanie, dispotus Lartae et Blachie comes ("Αυτοκράτωρ της Ρασκίας και της Ρωμανίας, Δεσπότης της Άρτας [δηλ. της Ηπείρου] και Κόμης της Βλαχίας").
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεγάλη Βλαχία
Αλ-Μαχντίγια (Κυβερνείο)
Το Κυβερνείο (νομός) Αλ-Μαχντίγια, ή Μάχντια είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο ανατολικότερο κεντρικό παραθαλάσσιο τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Αλ-Μαχντίγια. Έχει συνολική έκταση 2.966 τ.χλμ., (16ο σε έκταση), και πληθυσμό 386.000 (2007). Δημιουργήθηκε το 1974.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνεία της Τυνησίας
Κοκό Σανέλ
Η Γκαμπριέλ Μπονέρ «Κοκό» Σανέλ (Gabrielle Bonheur "Coco" Chanel, 19 Αυγούστου 1883 - 10 Ιανουαρίου 1971), γνωστή ως Κοκό Σανέλ, ήταν Γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας, μία από τις διασημότερες σχεδιάστριες μόδας του 20ού αιώνα.
Κηλίδα στην κληρονομιά της παραμένει ο αντισημιτισμός της και η στενή της συνεργασία με τους Ναζί. Κατά τη Γερμανική Κατοχή της Γαλλίας κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Chanel κατηγορήθηκε για τη συνεργασία της με τους Ναζί. Έπειτα από τον Πόλεμο η Σανέλ ανακρίθηκε για την φιλοναζιστική δράση της, ωστόσο δεν παραπέμφθηκε σε δίκη λόγω της παρέμβασης του Βρετανού Πρωθυπουργού, Winston Churchill. Μεταπολεμικά, έπειτα από πολυετή εξορία στην Ελβετία, επέστρεψε στο Παρίσι για να συνεχίσει την ενασχόλησή της με την μόδα.
Το 1909 άνοιξε το πρώτο της κατάστημα στο Παρίσι, με γυναικεία καπέλα. Ίδρυσε τον ομώνυμο οίκο μόδας που παραμένει στην επικαιρότητα μέχρι σήμερα.
Μόνο το όνομά της είναι αρκετό για να οριστεί ένα ζευγάρι παπούτσια, ένα ταγέρ, μία ατζέντα, ένα άρωμα, ένα κόσμημα, μία ολόκληρη εμφάνιση. Προσδίδει πρεστίζ, ποιότητα, άμεμπτο γούστο και αλάνθαστο στυλ. Είναι μια υπογραφή αρτιότητας. Η Κοκό Σανέλ είχε ελάχιστη υπομονή και πολύ ταλέντο. Δεν θα μπορούσε να καταφέρει τίποτα λιγότερο. Η Κοκό Σανέλ ήταν πρωτοποριακή σχεδιάστρια μόδας. Η μοντέρνα και νεωτεριστική φιλοσοφία της, οι εμπνευσμένες γυναικείες μόδες -από τις αντρικές- και η αναζήτηση της πολυτελούς απλότητας, την έκαναν αναμφισβήτητα τη σημαντικότερη φιγούρα στην ιστορία της μόδας του 20ού αιώνα. Η επιρροή της στην υψηλή ραπτική ήταν τόση, (μέχρι το θάνατό της, στα 87 της, η Γαλλίδα σχεδιάστρια κατόρθωσε να καθιερωθεί ως ο σημαντικότερος και ίσως ο μοναδικός ρυθμιστής της μόδας του 20ού αιώνα), που ήταν το μόνο πρόσωπο στον τομέα της που αναφερόταν στο περιοδικό TIME ανάμεσα στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον 20ό αιώνα.
Δεν είναι τυχαίο ότι συσχετίστηκε με το μοντἐρνο κίνημα συμπεριλαμβανομένων των Σεργκέι Ντιάγκιλεφ, Πάμπλο Πικάσο, Ικγόρ Στραβίνσκι και Ζαν Κοκτώ. Όπως αυτοί οι καλλιτέχνες, έτσι και η ίδια ήταν αποφασισμένη να σπάσει τους παλαιούς κώδικες και να βρει ένα τρόπο να εκφραστεί. Ο Κοκτώ κάποτε είπε γι’ αυτήν ότι «ήταν κάτι σαν θαύμα, δούλεψε στον κόσμο της μόδας με κανόνες οι οποίοι είχαν αξία μόνο για τους ζωγράφους, τους ποιητές και τους μουσικούς».
Η σχεδιάστρια χρησιμοποίησε, επίσης, τα ζωηρά χρώματα και τα θηλυκά τυπωμένα σιφόν στα σχέδιά της που αφορούσαν την πρωινή ένδυση. Τα βραδινά της σύνολα ακολούθησαν τη μακριά και λεπτή γραμμή για την οποία η σχεδιάστρια ήταν γνωστή, αλλά και το ενσωματωμένο τούλι, τη δαντέλλα, και τα διακοσμητικά στοιχεία που μαλακώνουν και κάνουν ρομαντικότερο το ένδυμα.
Στις 5-5-1922 έγινε η μεγάλη επιτυχία με το λανσάρισμα του αρώματος «Σανέλ № 5» (ήταν το πρώτο που πήρε το όνομα του σχεδιαστή του – το 5 ήταν ο τυχερός αριθμός) της Chanel.
Τα γεγονότα της ζωής της Κοκό Σανέλ δείχνουν ότι αναγνώρισε από νωρίς κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της ότι η κοινωνία και η μόδα συνδέονται άμεσα και περίπλοκα μεταξύ τους. Τα παθιασμένα ενδιαφέροντα της σχεδιάστριας ενέπνευσαν τις μόδες της. Το διαμέρισμά της και ο ιματισμός της ακολουθούσαν την αγαπημένη της χρωματική παλέτα, σκιές του μπεζ, του μαύρου και του λευκού. Αντικείμενα από τη συλλογή τέχνης της και τα θεατρικά ενδιαφέροντά της, της παρείχαν την κατάλληλη έμπνευση για τα θέματα των κολεξιόν της. Όταν η Σανέλ παρευρέθηκε σ’ ένα χορό μεταμφιεσμένων, ντύθηκε σαν μια φιγούρα από πίνακα του Αντουάν Βατώ (Watteau) και αργότερα ξαναδούλεψε αυτό το κοστούμι και το μετέτρεψε σε γυναικείο κοστούμι.
Βραχονησίδα
thumb|300 px|Βραχονησίδα του Σαρωνικού κόλπου thumb|300px Βραχονησίδα (Rocky islet, κατά μετάφραση του "Mediterranean Pilot vol.VI") είναι ένα μικρό και ακατοίκητο νησί χωρίς καμία οικονομική δραστηριότητα, συνήθως μικρότερο από νησίδα. Κριτήριο για τον χαρακτηρισμό ενός νησιού ως βραχονησίδας είναι το αν μπορεί να διατηρηθεί επ' αυτών ανθρώπινος πληθυσμός και να αναπτυχθεί αυτόνομη οικονομική ζωή.
Κοκό Σανέλ
Η Σανέλ, επίσης, εμπνεόταν για τις δημιουργίες της από την καθημερινότητα και την προσωπική της ζωή. Κατά τη διάρκεια του δεσμού της με τον Ετιέν Μπαλσάν εμπνεύστηκε τα σύνολα ιππασίας, ενώ η συμβίωσή της με το δούκα του Γουέστμινστερ την οδήγησε σε μια αγγλική περίοδο - που κατόρθωσε να την εισαγάγει στους κλειστούς κύκλους της υψηλής κοινωνίας. Η συνεχής ανάγκη για υψηλή ραπτική και τα χρήματα για τη χρηματοδότησή της βρίσκονταν εκεί στις αίθουσες χορού και στα σαλόνια του Παρισιού. Και η αυξανόμενη φήμη της Σανέλ ως πρωτοποριακής σχεδιάστριας, ενδυνάμωσε την επιθυμία της υψηλής κοινωνίας να την συμπεριλάβει στους κύκλους της. Η κοινωνία, άλλωστε, πάντα αγαπά να βρίσκεται κοντά στην δημιουργικότητα.
Βραχονησίδα
Το ερώτημα της υφαλοκρηπίδας
Οι βραχονησίδες, αν και μικρής αξίας αυτές καθαυτές για μια χώρα, είναι σε ορισμένες περιπτώσεις αντικείμενα διεκδίκησης μεταξύ χωρών καθώς και αιτίες μικροσυρράξεων όπως η Ζουράφα. Η αιτία είναι ότι οι βραχονησίδες, ως γη, υπό ορισμένες προϋποθέσεις που ορίζονται από το Διεθνές Δίκαιο θαλάσσης (ΔΔΘ), μπορούν ακόμη και να οριοθετήσουν γύρω τους υφαλοκρηπίδα, επεκτείνοντας έτσι κατά πολύ τα όρια κυριαρχίας μιας χώρας.
Κοκό Σανέλ
«Δεν μπήκα στην κοινωνία αυτή επειδή έπρεπε να σχεδιάσω ρούχα. Σχεδίασα ρούχα, ακριβώς επειδή μπήκα στην κοινωνία αυτή. Επειδή ήμουν η πρώτη που έζησε τη ζωή αυτού του αιώνα» είχε πει η ίδια η Σανέλ.
Βραχονησίδα
Το ερώτημα της υφαλοκρηπίδας
Τα νησιά έχουν κι αυτά κατά το Διεθνές Δίκαιο υφαλοκρηπίδα και σε 134 κράτη ΑΟΖ. Εξαίρεση αποτελούν σύμφωνα με το άρθρο 121 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 οι βράχοι, οι οποίοι δεν μπορούν να διατηρήσουν ανθρώπινο πληθυσμό ή αυτόνομη οικονομική ζωή. Αυτοί οι βράχοι έχουν μεν αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα), δεν έχουν όμως δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα ή στην αποκλειστική οικονομική ζώνη. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην υπόθεση της υφαλοκρηπίδας της Βόρειας Θάλασσας το 1969, στην οποία αναγνώρισε ότι το δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα αποτελεί διεθνές έθιμο που δεσμεύει όλα τα κράτη, αναγνώρισε ότι απόκλιση από τον κανόνα ότι το παράκτιο κράτος έχει δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας δικαιολογείται μόνο για νησίδες, βράχους και ελαφρές προεξοχές της ακτής (islets, rocks and minor coastal projections / îlots, rochers ou légers saillants de la côte, σκέψη 57 της απόφασης), άρα εξ' αντιδιαστολής οι εθιμικοί κανόνες για την ύπαρξη και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας που δεσμεύουν όλα τα κράτη ανεξάρτητα από Διεθνείς Συνθήκες καλύπτουν και τα νησιά (όχι όμως τις «νησίδες, βράχους και ελαφρές προεξοχές της ακτής»).
Κοκό Σανέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννημένη στο Σωμύρ (Saumur), στην κοιλάδα του Λίγηρα της Γαλλίας, η Σανέλ επέζησε μιας φτωχής παιδικής ηλικίας και μιας αυστηρής, μοναχικής εκπαίδευσης. Η Σανέλ μεγάλωσε σε ένα γαλλικό ορφανοτροφείο. Το απλοϊκό και άκαμπτο φόρεμα των καλογραιών και το περιβάλλον αυτό επηρέασαν τα σχέδια της. Οι δυσκολίες της νεαρής ζωής της, την ενέπνευσαν να ακολουθήσει έναν ριζικά διαφορετικό τρόπο ζωής, πρώτα πάνω στο σανίδι, όπου απόκτησε το παρατσούκλι «Κοκό» και έπειτα ως κατασκευάστρια και πωλήτρια γυναικείων καπέλων.
Βραχονησίδα
Βραχονησίδες: Λόγος αντιπαράθεσης
Αντιπαραθέσεις για ακατοίκητες βραχονησίδες έχουν σημειωθεί, κατά καιρούς, στις θαλάσσιες περιοχές Ιαπωνίας, Κορέας, Κίνας, Αραβικού Κόλπου, Ερυθράς Θάλασσας, Λιβύης, Νήσων Φώκλαντ, Παναμά κ.α.
Κοκό Σανέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Παρόλο που η Κοκό δεν είχε αριστοκρατική καταγωγή, το 1912 γνώρισε την εύπορη κοινωνία όταν γνώρισε τον Άρθουρ "Μπόι" Κέιπελ, που την βοήθησε να ανοίξει το πρώτο της κατάστημα καπέλων το 1913, ακολουθούμενο από ένα ακόμα στην τουριστική πόλη Ντωβίλ. Πωλώντας καπέλα και μια περιορισμένη γραμμή ενδυμάτων, τα καταστήματα Σανέλ ανέπτυξαν μια αφιερωμένη πελατεία που έκανε γρήγορα το πρακτικό, αθλητικό της ντύσιμο, μεγάλη επιτυχία. Ένα μεγάλο μέρος του ιματισμού Σανέλ ήταν φτιαγμένο από jersey, μια επιλογή υφάσματος ασυνήθιστη και εμπνευσμένη. Έως ότου αρχίσουν οι σχεδιαστές να δουλεύουν με το jersey, αυτό συνήθως έβρισκε εφαρμογή σε αντρικά εσώρουχα. Με την οικονομική της κατάστασή επισφαλή κατά τα πρώτα έτη της σχεδιαστικής της σταδιοδρομίας, η Σανέλ προτίμησε το jersey πρώτιστα για το χαμηλότερο κόστος του. Οι ιδιότητες του συγκεκριμένου υφάσματος, εντούτοις, διασφάλισαν τη συνέχεια της χρήσης του από τη σχεδιάστρια ακόμα και όταν η επιχείρησή της έγινε κερδοφόρα. Το ύφασμα έπεφτε ωραία και ταίριαζε στα σχέδια της Σανέλ, που ήταν απλά, πρακτικά, και συχνά εμπνευσμένα από την αντρική ένδυση, ειδικά από τις στολές που επικράτησαν κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, που ξέσπασε το 1914.