cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραδιόφωνο
Η Ιστορία του ραδιοφώνου
Γύρω στα 1873 ο Μάξγουελ πρότεινε τη θεωρία του ηλεκτρομαγνητισμού, σύμφωνα με την οποία ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα μπορεί να μεταδοθεί χωρίς να μεσολαβεί κάποιο φυσικό μέσο. Το 1883 ο Χερτς (Hertz) επαλήθευσε τη θεωρία του Μάξγουελ για τον ηλεκτρομαγνητισμό και ανακάλυψε τα ραδιοκύματα. Γύρω στα 1897, ο Μαρκόνι επαληθεύει τα πειράματα του Χερτς και καταφέρνει να στείλει ασύρματο σήμα σε απόσταση 3 χλμ. Με τη συσκευή αυτή ο Ιταλός Μαρκόνι πηγαίνει στην Αγγλία - που ήταν η μεγαλύτερη ναυτική δύναμη της εποχής - και ιδρύει την εταιρεία 'Marconi Wireless telegraph', η οποία προσφέρει υπηρεσίες στη ναυσιπλοΐα. Τα ραδιοκύματά του δεν μετέδιδαν φωνή αλλά σήματα Μορς.
Ήταν παραμονές των Χριστουγέννων του 1906 στη Νέα Υόρκη όταν ο Φέσεντεν μετέδωσε για πρώτη φορά φωνή και μουσική μέσω ραδιοκυμάτων. Αργότερα ήρθε ο ντε Φορέ για να εφεύρει την ηλεκτρονική λυχνία, η οποία ήταν η μόνη «μορφή» ραδιοφώνου για τα επόμενα 50-60 χρόνια. Μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο το ραδιόφωνο είναι ένα μέσο χρησιμοποιούμενο σε ερασιτεχνική βάση και δεν είναι καθόλου ανεπτυγμένο ούτε διαδεδομένο. μικρογραφία|Ακροατές ραδιοφώνου με ακουστικά το 1920|193x193εσ Σταθμός στην ιστορία του ραδιοφώνου αποτελεί η έμπνευση ενός Αμερικανού, του Φρανκ Κόνραντ (Frank Conrad), ο οποίος εργαζόταν ως μηχανικός και ερασιτεχνικά ασχολείτο με το ραδιόφωνο και τον αθλητισμό. Ο Κόνραντ τυχαία «βγήκε στον αέρα» με το ραδιόφωνο για να μεταδώσει τα αποτελέσματα των αγώνων. Απέκτησε φανατικό κοινό. Ήταν τότε που μεταδόθηκε και η πρώτη ραδιοφωνική διαφήμιση, ενός καταστήματος στη γειτονιά του Κόνραντ. Την εκπομπή του Κόνραντ, που ουσιαστικά θεωρείται ο πατέρας του ραδιοφώνου, πήρε η εταιρεία Westinghouse, την υποστήριξε τεχνικά και την επαύξησε. Στις 20 Νοεμβρίου 1920 λειτούργησε ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός, ο K.D.K.A., που λειτουργεί ακόμη και σήμερα. Το 1926 εμφανίζεται στην αγορά ραδιοφωνικός δέκτης αρκετά εύχρηστος, ποιοτικός και φθηνός. Από τότε το ραδιόφωνο κατακτά πολύ ευρύ κοινό. Στην πορεία εμφανίζεται και η σύσταση σχετικής νομοθεσίας για την οργάνωση τόσο των σταθμών όσο και των συχνοτήτων εκπομπής. Η εδραίωση, όμως, του ραδιοφώνου έρχεται μετά το 1930. Σε αυτή την περίοδο δημιουργείται το καλά οργανωμένο δίκτυο σταθμών (κρατικών και ιδιωτικών) τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη. μικρογραφία|168x168εσ Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου το ραδιόφωνο και ο Τύπος γίνονται δύο μέσα ανταγωνιστικά μεταξύ τους, γιατί το ραδιόφωνο αποκτά μεγάλο ειδησεογραφικό περιεχόμενο. Η λήξη του Μεγάλου Πολέμου φέρνει το ραδιόφωνο στην αρχική του ιδιότητα και γίνεται ξανά ένα μέσο κυρίως ψυχαγωγικό. Στα τέλη της δεκαετίας του '40 με αρχές της δεκαετίας του '50 το ραδιόφωνο αποκτά ένα νέο ανταγωνιστή, την τηλεόραση η οποία έχει στα χέρια της ένα πολύ δυνατό όπλο έναντι του ραδιοφώνου, την εικόνα. Η ακροαματικότητα του ραδιοφώνου πέφτει κατακόρυφα και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ψάχνουν λύσεις. Η λύση έρχεται το '50-'60 και την εμφάνιση της δημοφιλέστατης μουσικής Rock 'n Roll. Η κρίση ξεπερνιέται και το ραδιόφωνο καθιερώνεται ως αποκλειστικά ψυχαγωγικό-μουσικό μέσο.
Κνούτος Ε΄ της Δανίας
thumb|right|250px|To λουτρό αίματος του Ρόσκιλντ - μικρογραφία 13ου αιώνα. Ο Κνούτος Ε΄ της Δανίας (δανικά: Knud V Magnussen, περί το 1129 - 9 Αυγούστου 1157) βασιλιάς της Δανίας ( 1146 - 1157) ως συμβασιλέας σε μεταβαλλόμενες συμμαχίες με τον Σβεν Γ΄ της Δανίας και τον Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας ήταν γιος του Μάγκνους Α΄ της Σουηδίας και εγγονός του Νιλς της Δανίας. Δεν είναι γνωστά πολλά γύρω από τη βασιλεία του πέρα ότι βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο με τον ξάδελφο του Σβεν Γ της Δανίας, και σκοτώθηκε στο λουτρό αίματος που πραγματοποίησε ο Σβεν με πρόφαση ένα δείπνο.
Ραδιόφωνο
Η Ιστορία του ραδιοφώνου
Το συμβατικό ραδιόφωνο περιλαμβάνει δύο κατηγορίες τρόπου μετάδοσης τα AM (διαμόρφωση κατά πλάτος) και τα FM (διαμόρφωση κατά συχνότητα). Στις συχνότητες αυτές χρησιμοποιούνται συγκεκριμένα μήκη κύματος ανάλογα με το σκοπό (π.χ. οι κοινοί ραδιοσταθμοί εκπέμπουν στις συχνότητες FM 88-108). Άλλες συχνότητες χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς όπως π.χ. από την Αστυνομία και την Πυροσβεστική Υπηρεσία. Εκτός από το συμβατικό ραδιόφωνο υπάρχει και το ραδιόφωνο του Διαδικτύου, που εκπέμπει "stream audio" (δηλαδή επιφορτώνεται το αρχείο σε πραγματικό χρόνο, ο ήχος φορτώνεται εκείνη τη στιγμή που παίζει) και, τέλος, το Podcasting που εκπέμπει μαγνητοφωνημένα.
Κνούτος Ε΄ της Δανίας
Συνεχείς εμφύλιες διαμάχες με τον ξάδελφο του Σβεν
Μετά την παραίτηση του Ερρίκος Γ΄ της Δανίας για λόγους υγείας (1146) οι ευγενείς του Σγιέλαν εξέλεξαν νέο βασιλιά της Δανίας τον Σβεν Γ΄ ενώ οι ευγενείς της Γιουτλάνδης εξέλεξαν νέο βασιλιά τον Κνούτο Ε΄. Τα επόμενα χρόνια ο Κνούτος προσπάθησε να ανατρέψει τον Σβεν στη Σγιέλαν αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα, συμφιλιώθηκε προσωρινά μαζί του για την πραγματοποίηση Σταυροφορίας εναντίον των Σλάβων (1147) αλλά αμέσως μετά τη λήξη της οι εχθροπραξίες επαναλήφθηκαν. Ο Σβεν συμμάχησε με τον τρίτο διεκδικητή του θρόνου ξάδελφο του Βάλντεμαρ γιο του Κνούτου Λαβάρντ τον οποίο είχε σκοτώσει ο πατέρας του νίκησαν τον Κνούτο στη Γιουτλάνδη (1150) και τον ανάγκασαν να δραπετεύσει στον πεθερό του Σβέρκερ Α΄ της Σουηδίας, όλες οι προσπάθειες που έκανε να ανακαταλάβει τα εδάφη του ήταν αποτυχημένες, γι'αυτό κατέφυγε στον Γερμανό αυτοκράτορα Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα για βοήθεια. Με τη μεσολάβηση του Βαρβαρόσσα βρέθηκε μια συμβιβαστική λύση να είναι ο Σβεν βασιλιάς και ο Κνούτος αντιβασιλιάς αλλά σύντομα ο Σβεν την παραβίασε και ο Κνούτος κατάλαβε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από τον σκληρό πόλεμο. Ο Βάλντεμαρ στο μεταξύ άλλαξε στάση και πήγε με το μέρος του Κνούτου, οι δυο διεκδικητές με τη βοήθεια του πεθερού του Κνούτου επιτέθηκαν στη Δανία ανατρέποντας τον Σβεν (1154) ο οποίος εξορίστηκε 3 χρόνια στη Γερμανία.
Ραδιόφωνο
Το ραδιόφωνο στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα ήδη από το 1923 άρχισε μια προσπάθεια εγκατάστασης ραδιοφωνικού πομπού. Οι πειραματισμοί κράτησαν αρκετά χρόνια. Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός εξέπεμψε στη Θεσσαλονίκη με ιδιωτική πρωτοβουλία από το ραδιοηλεκτρολόγο Χρήστο Τσιγγιρίδη την 25 Μαρτίου του 1928 και 20 ολόκληρα χρόνια λειτούργησε στην πόλη, μεταδίδοντας τακτικά εκπομπή-εκπομπές. Ο πρώτος εθνικός ραδιοφωνικός σταθμός ιδρύθηκε και λειτούργησε στην Αθήνα, αφού στις 25 Μαρτίου του 1938 εγκαινιάστηκε από τον τότε βασιλιά Γεώργιο Β΄, ενώ το 1945 ιδρύθηκε το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.) που ανέλαβε την ευθύνη λειτουργίας του σταθμού. Αμέσως μετά την απελευθέρωση άρχισαν να ιδρύονται κι άλλοι σταθμοί σε διάφορες πόλεις της χώρας που υπάγονταν στη δικαιοδοσία του Ε.Ι.Ρ., καθώς και πολλοί στρατιωτικοί σταθμοί, υπό τη δικαιοδοσία των ενόπλων δυνάμεων (ΥΕΝΕΔ). Από τα τέλη της δεκαετίας του '70, αρχικά η μπάντα των μεσαίων και στη συνέχεια η ζώνη των FM κατακλύζεται από εκατοντάδες ερασιτέχνες (οι επονομαζόμενοι και «πειρατές»), που εκπέμπουν πολυποίκιλα προγράμματα, αμφισβητώντας ανοιχτά το ραδιοφωνικό μονοπώλιο της κρατικής ραδιοφωνίας. Ραδιοσταθμό κατασκεύασαν, επίσης, οι φοιτητές του ΕΜΠ κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου κατά της Χούντας το 1973.
Κνούτος Ε΄ της Δανίας
Δολοφονία του Κνούτου στο λουτρό αίματος
Το 1157 ο Σβεν με νέες δυνάμεις που του παραχώρησε ο δούκας της Βαυαρίας Ερρίκος ο Λέων έκανε νέα επίθεση στη Δανία, οι Δανοί ευγενείς αποφάσισαν να τριχοτομήσουν το βασίλειο στους τρεις πρίγκιπες διεκδικητές. Στις 9 Αυγούστου 1157 ο Σβεν προσκάλεσε ύπουλα σε έναν δείπνο στο Ρόσκιλντ το γνωστό ως "λουτρό αίματος" τον ίδιο τον Κνούτο και τον Βάλντεμαρ με σκοπό να τους σκοτώσει και να απαλλαγεί οριστικά μαζί τους, ο Κνούτος δολοφονήθηκε από τους ιππότες του βασιλιά αλλά ο Βάλντεμαρ δραπέτευσε, λίγο αργότερα κατόρθωσε να ανατρέψει τον Σβεν και να τον διαδεχθεί ως Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας.
Ραδιόφωνο
Το ραδιόφωνο στην Ελλάδα
Στα πλαίσια τη γενικής εκσυγχρονιστικής προσπάθειας και προσαρμογής των δομών στις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την τελευταία εικοσαετία μόλις, εκσυγχρονίστηκε και ο θεσμός της ραδιοφωνίας. Με το νόμο 1730/1987 ιδρύθηκε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου για τη ραδιοφωνία και την τηλεόραση, που λειτουργεί με τη μορφή ανώνυμης εταιρίας με έδρα την Αθήνα. Με την Υπουργική απόφαση 14631/Ζ2/2691/29.5.87 καθορίστηκαν οι προϋποθέσεις και οι όροι ίδρυσης ραδιοσταθμών τοπικής ισχύος, από Δήμους και κοινότητες. Τέλος με το προεδρικό διάταγμα 25/1988 έχουμε την «απελευθέρωση» της ιδιωτικής ραδιοφωνίας, καθώς τέθηκαν οι όροι ίδρυσης τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών και από φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Σήμερα η κατανομή των ραδιοφωνικών συχνοτήτων γίνεται από το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο (ΕΣΡ).
Κνούτος Ε΄ της Δανίας
Κληρονόμοι
Με τη σύζυγο του Έλενα της Σουηδίας παιδιά του ήταν :
Εξωτερικοί σσύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Ραδιόφωνο
Ραδιόφωνο και θέατρο
Στις θεατρικές αίθουσες παρατηρείται όξυνση και των δύο αισθήσεων, δηλαδή της όρασης και της ακοής του κοινού. Το οπτικό και ακουστικό πεδίο του κοινού περιορίζεται αφενός στις κινήσεις των ηθοποιών και αφετέρου στους διαλόγους και τη μουσική του έργου. Μέσα από την οπτική εικόνα και τον φυσικό ή τεχνητό ήχο, το κοινό περνά από όλα τα στάδια της αριστοτελικής τραγωδίας μέχρι να επέλθει η κάθαρση. Σε αυτή την περίπτωση η εικόνα σημασιοδοτεί τον ήχο και αντίστροφα, π.χ. ο βηματισμός σ' ένα δωμάτιο προσδιορίζει έναν άνθρωπο που μετακινείται μέσα σ' αυτό, ενώ παράλληλα φανερώνει αν αυτός είναι μοναχικός ή σκεφτικός. Το κοινό στις θεατρικές αίθουσες (όπως και ο τηλεθεατής) καταλαβαίνει αμέσως περί τίνος πρόκειται, αφού έχει μπροστά του και οπτική εικόνα, οπότε ο ήχος του βηματισμού προσδιορίζεται άμεσα από την κινησιολογία και την έκφραση του ηθοποιού. Στο ραδιόφωνο, όμως, έχουμε ένα «αόρατο» θέατρο. Εδώ το κοινό πρέπει να χρησιμοποιήσει όσο το δυνατό πιο προσεκτικά την αίσθηση της ακοής. Το αυτί λειτουργεί τώρα όπως λειτουργεί το μάτι στο κανονικό θέατρο ή στην τηλεόραση, καθώς καλείται να κατανοήσει τον ήχο για να δημιουργήσει μετά την εικόνα. Ο ήχος, αφού δεν μπορεί να σημασιοδοτηθεί από την εικόνα, παρά μόνο από τους διαλόγους ή την αφήγηση των ηθοποιών, (για παράδειγμα ο βηματισμός ενός ανθρώπου σημασιοδοτείται από τον ήχο των βημάτων και την πιθανή ατάκα «άραγε, θα γίνει ή όχι;», η οποία λέγεται με ένα συγκεκριμένο ύφος), καλεί τον ακροατή να δημιουργήσει μια εικόνα ήχων μέσω του ακούσματος.
Το θετικό, φυσικά, στο ραδιόφωνο είναι ότι αφήνει τη φαντασία του ακροατή να απεικονίσει όπως αυτός θέλει τους ήρωες του έργου. Ο Άντριου Κρισέλ αναφέρει στο βιβλίο του «Η Γλώσσα του Ραδιοφώνου», ότι στο κανονικό θέατρο ο θεατής μπορεί να απεικονίσει στο μυαλό του όσα συμβαίνουν ή αναφέρονται εκτός σκηνής, αλλά αυτό που του δείχνεται επί σκηνής αφήνει ελάχιστη ελευθερία στη φαντασία. Αντίθετα, ο ακροατής του ραδιοφωνικού θεάτρου φαντάζεται τη φυσιογνωμία των ηρώων, την ενδυμασία τους, όπως αυτός επιθυμεί. Ο Κρισέλ επισημαίνει στο ραδιοφωνικό ακροατή την κατάργηση της συμβατικής διάκρισης ανάμεσα σε ηθοποιούς που ερμηνεύουν κάποιο ρόλο και στο κοινό που κάθεται ξεχωριστά και παρακολουθεί. Τούτο έχει να κάνει με το γεγονός ότι παρόλο που οι λέξεις εκφέρονται από ηθοποιούς που βρίσκονται μακριά από τον ακροατή, μοιάζουν να είναι πιο «κοντά» στον ακροατή από ό,τι συμβαίνει στο συμβατικό θέατρο. Εισβάλλουν οι λέξεις στον ιδιωτικό χώρο του ακροατή και τον αναγκάζουν να εκτελέσει κάποιες λειτουργίες που θα εκτελούνταν επί σκηνής. Εκείνος πλάθει με τη φαντασία του την εμφάνιση, τις κινήσεις ενός ήρωα, στον ίδιο ή και μεγαλύτερο βαθμό από τον ηθοποιό που υποδύεται το ρόλο. Κατασκευάζει μόνος του τα σκηνικά, συγχωνεύει στο μυαλό του τη σκηνή με το κοινό, παίζει το έργο στο μυαλό του.
Έτσι, στο ραδιοφωνικό θέατρο η ακοή μεταμορφώνεται σε όραση, αφήνοντας τη φαντασία μας να παίξει το δικό της θέατρο με τα δικά της σκηνικά και τις δικές της φυσιογνωμίες. Εδώ δεν γίνεται μια προσπάθεια υποβιβασμού της αξίας του κανονικού θεάτρου, παρά μια μικρή προσπάθεια σύγκρισής του με τη ραδιοφωνική του εκδοχή, η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως παράγοντας εμπλουτισμού της θεατρικής τέχνης, καθώς και ως μια μεταλλαγή του θεατρικού θεάματος σε θεατρικό ακρόαμα.
Ραδιόφωνο και πολιτισμός
Το ραδιόφωνο και ο κινηματογράφος χάραξαν για λίγο κοινή πορεία. Και τα δύο αυτά μέσα είχαν ιδιαίτερη επιρροή στις μαζικές κοινωνίες του Μεσοπολέμου.
Ενώ όμως το ραδιόφωνο μπορούσε να εισβάλλει σε κάθε σπίτι με τις άμεσες ειδήσεις του, οι θεατές του κινηματογράφου μαζεύονταν στις αίθουσες και παρακολουθούσαν τα επίκαιρα ή «ζουρνάλ». Όσο για την ψυχαγωγία, ο κινηματογράφος είχε το πλεονέκτημα του υπερθεάματος, κάτι που εξακολουθεί να έχει και στις μέρες μας. Το ραδιόφωνο προσέφερε το ραδιοφωνικό θέατρο και τις σειρές. Ωστόσο, ο κινηματογράφος ξέφυγε γρήγορα από την αντιμετώπιση του παραδοσιακού μαζικού Μέσου και αποτέλεσε μια μορφή τέχνης. Μια τέχνη μπορεί να καταγράψει τις τάσεις και τις κοινωνικές αξίες μιας εποχής πολύ πιο καθαρά από άλλα ντοκουμέντα, ίσως και γιατί, σε αντίθεση με εκείνα, περιβάλλεται από το πέπλο της αθανασίας. Με αυτό το γνώμονα μπορούμε να εξετάσουμε σύντομα το πέρασμα του ραδιοφώνου από τις κινηματογραφικές ταινίες.
Σκηνή Πρώτη: Ένας παρουσιαστής ραδιοφωνικής εκπομπής στο Ντένβερ ζητάει από έναν ακροατή που έχει τηλεφωνήσει να μην κατηγορεί τους Εβραίους για ό,τι κακώς κείμενο υπάρχει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά το τέλος της εκπομπής, ακροδεξιοί Αμερικανοί τον ακολουθούν κρυφά στο σπίτι του και τον εκτελούν. Αυτή είναι η αρχή της ταινίας Betrayed (1988) του Κώστα Γαβρά. Η σκηνή βασίζεται στην αληθινή δολοφονία του παρουσιαστή Άλαν Μπεργκ (Alan Berg). Με τη σκηνή που αρχίζει ο Γαβράς, τελειώνει ο Όλιβερ Στόουν στο Talk Radio της ίδιας χρονιάς. Ο παρουσιαστής Άλαν Μπεργκ εμφανίζεται ως Μεσσίας των ραδιοκυμάτων, που προσπαθεί να «σώσει» τους ακροατές του αλλά και την προσωπική του ζωή.
Όσοι κάνουν εκπομπές με τηλέφωνα ακροατών και έχουν διαφιλονικούμενες απόψεις, εμφανίζονται αρκετά στο αμερικάνικο σινεμά. Ο ανατρεπτικός Χάουαρντ Στερν (Howard Stern) παίζει τον εαυτό του στο Private Parts του 1997.
Κατηγορήθηκε από πολλούς ότι είναι απλώς χυδαίος και θυσιάζει τη στοιχειώδη αισθητική για την ακροαματικότητα. Στην ταινία τον βλέπουμε να μιλάει στον αέρα για τα απόκρυφά του σημεία και να προσπαθεί να κάνει ζωντανό ραδιοφωνικό σεξ με μια ακροάτρια μέσω τηλεφώνου.
Τέλος, η χρυσή εποχή του ραδιοφώνου παρουσιάζεται στις Μέρες ραδιοφώνου (1987) του Γούντι Άλεν. Στην ταινία αυτή, ο μικρός πρωταγωνιστής που αφηγείται την ιστορία, αντιμετωπίζει με νοσταλγία τις ημέρες εκείνες. Οι ήχοι του ραδιοφώνου διαμόρφωσαν στο μυαλό του τις εικόνες τις παιδικής του ηλικίας.
Με βάση τις παραπάνω ταινίες, το ραδιόφωνο δεν παρουσιάζεται ως ένα κυρίαρχο μέσο, αλλά ως ένα μέσο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Πράγματι, η εποχή κυριαρχίας του ραδιοφώνου που περιγράφεται στην ταινία του Γούντι Άλεν έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Το Ραδιόφωνο δεν είναι το «υπεύθυνο για την κατάσταση της κοινωνίας μέσο» (όπως παρουσιάζεται η τηλεόραση), αλλά χαρακτηρίζεται από την ένταση του λόγου και της μουσικής που μεταδίδει, της αμεσότητας, αλλά και της υποβολής. Ο ακροατής πλάθει μόνος του τις εικόνες στο μυαλό του. Το ραδιόφωνο, μας λέει ο κινηματογράφος, μπορεί να γίνει προκλητικό γιατί βασίζεται στη δύναμη του αιχμηρού λόγου. Και ίσως γίνει προσωπική υπόθεση ενός παρουσιαστή / παραγωγού, τόσο, ώστε να του κοστίσει τη ζωή του.
Μετάδοση ραδιοφωνικού προγράμματος
Ένα σύστημα ραδιομετάδοσης αποτελείται από:
Η μετάδοση του ραδιοφωνικού προγράμματος γίνεται μέσω μιας ειδικής κατηγορίας κυμάτων που ονομάζονται ραδιοκύματα. Ηλεκτρομαγνητικά κύματα με μήκη κύματος από 1 cm έως 10 m και συχνότητας από 10 Khz έως 100.000 MHz. Χρησιμοποιούνται στα ραντάρ.
Το μικρόφωνο
β) μικρόφωνο ταινίας: Το μικρόφωνο ταινίας αποτελείται από μια λεπτή πτυχωτή ταινία, συνήθως από αλουμίνιο, η οποία μπορεί και πάλλεται ελεύθερα μέσα στο ηλεκτρικό πεδίο που δημιουργεί ένας ισχυρός μαγνήτης. Το μικρόφωνο αυτό έχει κατευθυνόμενη λήψη από δύο αντίθετες κατευθύνσεις και χρησιμοποιείται για ταυτόχρονη εξυπηρέτηση δύο ομιλητών, λόγω της καλής του απόκρισης.
γ) δυναμικό μικρόφωνο: Το δυναμικό μικρόφωνο αποτελείται από έναν ισχυρό μόνιμο μαγνήτη κ' ένα πηνίο τοποθετημένο ανάμεσα στους πόλους του, ώστε να κινείται ελεύθερα. Η λειτουργία του βασίζεται στο φαινόμενο της επαγωγής: όταν ηχητικά κύματα πέφτουν στο διάφραγμα, το πηνίο πάλλεται στο πεδίο του μαγνήτη, τέμνονται οι μαγνητικές γραμμές κι εμφανίζεται στα άκρα του πηνίου επαγωγική τάση. Χρησιμοποιείται κυρίως σε μικροφωνικές εγκαταστάσεις που απαιτούν ιδιαίτερη πιστότητα. Το μικρόφωνο πήρε την ονομασία του από τον Ντέιβιντ Χιουζ, ο οποίος επινόησε μια διάταξη μεταφοράς ήχου που ήταν τόσο ευαίσθητη, που τη θεωρούσε κάτι σαν «μικροσκόπιο ήχου» και την ονόμασε «μικρόφωνο» (microphone).
δ) Πυκνωτικό μικρόφωνο: Η λειτουργία του στηρίζεται στις μεταβολές χωρητικότητας ενός ενσωματωμένου πυκνωτή, σύμφωνα με τις μεταβολές της πίεσης που προκαλούνται από τα ηχητικά κύματα. Είναι ο πλέον σύγχρονος και αποδοτικός - από άποψη ποιότητας - τύπος μικροφώνου.
Το μεγάφωνο
Μεγάφωνο είναι μία ηλεκτρομηχανική διάταξη που μετατρέπει ηλεκτρικές ταλαντώσεις σε ήχο. Τα περισσότερα μεγάφωνα διαθέτουν ένα χάρτινο ή πλαστικό κώνο συνδεδεμένο με ένα κινητό πηνίο. Τα ρεύματα που διαρρέουν το πηνίο δημιουργούν μαγνητικά πεδία. Αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση μιας δύναμης που έλκει και απωθεί διαδοχικά τον κώνο καθώς αντιστρέφεται η φορά των πεδίων. Ο κώνος απωθεί και έλκει τον αέρα δημιουργώντας τα ηχητικά κύματα που φτάνουν στα αυτιά μας.
Ακουστικά
Τα ακουστικά είναι μια ακόμη συσκευή που μετατρέπει την ηλεκτρική ταλάντωση σε ήχο. Τα ακουστικά είναι χρήσιμα διότι δίνουν τη δυνατότητα να ακούει κανείς μουσική ή κάποια εκπομπή όποια ώρα της ημέρας επιθυμεί χωρίς να παρενοχλεί όσους είναι γύρω του. Βασίζονται στην ίδια αρχή με το μεγάφωνο και η χρήση τους προηγήθηκε της χρήσης του μεγαφώνου.
Επιλογή ραδιοφωνικού σταθμού
Τα σύγχρονα ραδιόφωνα διαθέτουν ένα μεταβλητό πυκνωτή - φίλτρου, με τη βοήθεια του οποίου γίνεται η επιλογή σταθμών. Το φίλτρο αυτό συνοδεύεται από ένα σταθερής συχνότητας φίλτρο. Όταν στρέφουμε το κουμπί του ραδιοφώνου μας, το μεταβλητό φίλτρο επιτρέπει τη διέλευση τη συχνότητας που έχουμε επιλέξει, απορρίπτοντας τις υπόλοιπες που είναι ανεπιθύμητες.
Σημερινή εικόνα
Στην ανάπτυξη του ραδιοφώνου, ως συσκευής, συνέβαλε αποφασιστικά η τεχνολογία των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Έτσι, σήμερα, είναι δυνατή η κατασκευή ιδιαίτερα μικρών ραδιοφωνικών δεκτών, τόσο μικρών, μάλιστα, ώστε να ενσωματώνονται σε συσκευές όπως τα κινητά τηλέφωνα. Το ραδιόφωνο παραμένει σημαντικός φορέας τόσο πληροφοριών όσο και μουσικής/ακροαστικής διασκέδασης και η μόνη εναλλακτική λύση για τους ανθρώπους που θέλουν να ενημερώνονται ή να διασκεδάζουν, κάνοντας παράλληλα και κάποια άλλη εργασία, όπως, π.χ. να οδηγούν, να διαβάζουν ή να γράφουν.
Κατάλογος των ραδιοφωνικών σταθμών που εκπέμπουν στον ελληνικό χώρο βρίσκονται στην ομώνυμη κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικιακές συσκευές * Κατηγορία:Συσκευές αναπαραγωγής ήχου
Βατερό Κοζάνης
Το Βατερό είναι χωριό και τοπική κοινότητα του Δήμου Κοζάνης, που ενσωματώθηκε στο Δήμο με τη διοικητική μεταρρύθμιση "Καποδίστριας".
Έχει πληθυσμό 744 κατοίκους και απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα από το πολεοδομικό συγκρότημα της Κοζάνης.
Το Βατερό κατοικείται από προσφυγικές οικογένειες μικρασιατικής και ποντιακής καταγωγής που προέρχονται από τις περιοχές Ορντού, Τραπεζούντας και Προύσας. Εγκαταστάθηκαν στο Βατερό μετά την Ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε τη Μικρασιατική Καταστροφή. Τό παλιό όνομα του χωριού είναι Κοτζά Αχμετλή και είχε μουσουλμανικό πληθυσμό που αναχώρησε για την Τουρκία στα πλαίσια της ανταλλαγής των πληθυσμών. Το χωριό απελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς κι εντάχθηκε στο Ελληνικό κράτος, όπως και η υπόλοιπη Μακεδονία μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και τη συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913. Η κοινότητα συστάθηκε το 1918 με το όνομα "Κοτζά Ματλή", ενώ με νόμο του 1927 μετονομάστηκε σε Βατερό.
Στη σύγχρονη εποχή το Βατερό θεωρείται ως ένα από τα αναπτυσσόμενα δημοτικά διαμερίσματα της Κοζάνης λόγω της Εγνατίας οδού που καθιστά το Βατερό ένα από τους πλέον στρατηγικούς συγκοινωνιακούς κόμβους της Δυτικής Μακεδονίας. Ήδη δεκάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις έχουν εγκαταστήσει αποθήκες αλλά και μονάδες παραγωγής στο Βατερό αναβαθμίζoντας την εμπορική αξία της περιοχής.
Στο Βατερό δραστηριοποιείται Μορφωτικός - Πολιτιστικός Σύλλογος με πολύ πλούσια πολιτισμική δραστηριότητα αλλά και ο Φυσιολατρικός Σύλλογος "Δρυίδης". που έχει μέχρι σήμερα αναλάβει πολλές δράσεις και πρωτοβουλίες κυρίως περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Βατερού, ο Εθνικός Βατερού αγωνίζεται στο Περιφερειακο Πρωτάθλημα και η καλαθοσφαιρική ομάδα Φιλαθλητικός Βατερού στη Β' Κατηγορία της ΕΚΑΣΔΥΜ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Χαλάχα
δεξιά|μικρογραφία| Ένα πλήρες σετ του [[Ταλμούδ|Βαβυλωνιακού Ταλμούδ]] Η Χαλάχα (הֲלָכָה) είναι το συλλογικό σώμα των εβραϊκών θρησκευτικών νόμων που προέρχονται από τη γραπτή και την προφορική Τορά. Η Χαλάχα βασίζεται σε βιβλικές εντολές, μεταγενέστερους υαλμουδικούς και ραβινικούς νόμους, και τα έθιμα και τις παραδόσεις που συγκεντρώθηκαν σε πολλά βιβλία, όπως το Σουλχάν Αρούχ. Η Χαλάχα μεταφράζεται συχνά ως «εβραϊκός νόμος», αν και μια πιο κυριολεκτική μετάφραση μπορεί να είναι «ο τρόπος συμπεριφοράς» ή «ο τρόπος περπατήματος». Η λέξη προέρχεται από τη ρίζα που σημαίνει «να συμπεριφέρομαι» (επίσης «να πηγαίνω» ή «να περπατώ»). Η Χαλάχα όχι μόνο καθοδηγεί θρησκευτικές πρακτικές και πεποιθήσεις, αλλά καθοδηγεί επίσης πολλές πτυχές της καθημερινής ζωής.
Ιστορικά, η ευρέως διαδεδομένη τήρηση των νόμων της Τορά αποδείχθηκε πως ξεκίνησε τον δεύτερο αιώνα π.Χ. Στην εβραϊκή διασπορά, η Χαλάχα εξυπηρέτησε πολλές εβραϊκές κοινότητες ως εκτελεστική οδό νόμου – τόσο αστικό όσο και θρησκευτικό, αφού δεν υπάρχει καμία διαφοροποίησή τους στον κλασικό Ιουδαϊσμό. Από τον εβραϊκό διαφωτισμό (Χασκαλά) και την εβραϊκή χειραφέτηση, ορισμένοι άρχισαν να θεωρούν τη Χαλάχα λιγότερο δεσμευτική στην καθημερινή ζωή, επειδή βασίζεται στη ραβινική ερμηνεία, σε αντίθεση με το έγκυρο, κανονικό κείμενο που καταγράφεται στην εβραϊκή Βίβλο. Σύμφωνα με τη σύγχρονη ισραηλινή νομοθεσία, ορισμένοι τομείς της ισραηλινής νομοθεσίας για την οικογενειακή και προσωπική κατάσταση υπόκεινται στην εξουσία των ραβινικών δικαστηρίων, επομένως αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τη Χαλάχα. Μερικές μικρές διαφορές στη Χαλάχα εντοπίζονται μεταξύ των Εβραίων Ασκεναζί, των Εβραίων Μιζραχιτών, των Σεφαρδιτών Εβραίων, των Υεμενιτών Εβραίων, των Αιθιοπικών Εβραίων και άλλων εβραϊκών κοινοτήτων που ζούσαν ιστορικά σε απομόνωση.
Αμάδες
Η λέξη Αμάδες μπορεί να αφορά:
Πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα της Νότιας Καρολίνα
Πριν την ομοσπονδιακή απόφαση Ρέυνολντς εναντίον Σιμς από το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, η Βουλή των Αντιπροσώπων κατανεμόταν ώστε κάθε κομητεία να έχει έναν αριθμό αντιπροσώπων με βάση τον πληθυσμό, με κάθε πολιτεία να έχει εγγυημένο τουλάχιστον έναν Αντιπρόσωπο, ενώ κάθε κομητεία να έχει έναν γερουσιαστή. Επιπλέον, η αντπροσωπεία κάθε κομητείας στην Γενική Συνέλευση επίσης διπλασιάσθηκε όπως το county council της.
Η υπόθεση Ρέυνολντς εναντίον Σιμς προκάλεσε την διαπέραση των κομητειακών γραμμών από τις γραμμές των περιφερειών, προκαλώνταςν την παρουσία των νομοθετών σε πολλά κομητειακά συμβούλια. Αυτό οδήγησε στο να περάσει ο Home Rule Act του 1975, ο οποίος δημιούργησε κομητειακά συμβούλια τα οποία ήταν ανεξάρτητα από την Γενική Συνέλευση. Όμως, μερικές λειτουργίες οι οποίες σε πολλές άλλες πολιτείες ασκούνται από κομητειακές κυβερνήσεις είναι ακόμη στα χέρια κομητειακών νομοθετικών αντιπροσωπειών στη Νότια Καρολίνα.
Υπάρχουν 124 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων της Νότιας Καρολίνα, τα οποία εκλέγονται κάθε δύο έτη, και η Γερουσία τηε Νότιας Καρολίνα έχει 46 μέλη, που εκλέγονται κάθε τέσσερα έτη ταυτόχρονα με την Προεδρική εκλογή. Για αμφότερα τα σώματα, δεν υπάρχουν όρια θητείας. η Γενική Συνέλευση συνέρχεται σε κοινή συνεδρίαση για να εκλέξει δικαστές, με όλα τα 170 μέλη να έχουν ίση ψήφο σε τέτοιες εκλογές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νότια Καρολίνα Ηνωμένες Πολιτείες
Αίθουσα Βασιλείας
Αίθουσα Βασιλείας ονομάζεται το μέρος όπου συναθροίζονται οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Το όνομα αυτό χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον Ιωσήφ Φ. Ρόδερφορντ το 1935, ο οποίος ήταν πρόεδρος τότε της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά, για ένα κτίριο στη Χονολουλού της Χαβάης. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα χρησιμοποιούν τις Αίθουσες Βασιλείας για τη λατρεία τους και την εκπαίδευση στην Αγία Γραφή.
Ο όρος «Βασιλεία» που περιλαμβάνεται σε αυτή την ονομασία αφορά τη Βασιλεία του Θεού, την ουράνια διακυβέρνηση του Θεού μέσω του Ιησού Χριστού στην οποία αποβλέπουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά για την επίλυση όλων των προβλημάτων της ανθρωπότητας. (Δανιήλ 2:44· Ματθαίος 24:14)
Χρήσεις
thumb|250px|left|Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά
Συνήθως δύο ή τρεις μέρες κάθε εβδομάδα (ή περισσότερες, ανάλογα με τον αριθμό των εκκλησιών που χρησιμοποιούν την ίδια αίθουσα) συναθροίζεται η κάθε εκκλησία στην Αίθουσα Βασιλείας τους. Οι συναθροίσεις αρχίζουν και τελειώνουν με ύμνο και προσευχή. Οι συναθροίσεις στις Αίθουσες Βασιλείας περιλαμβάνουν ανάγνωση της Αγίας Γραφής, δημόσιες ομιλίες με θέματα όπως η Αγία Γραφή, η οικογενειακή ζωή, οι Χριστιανικές ιδιότητες και οι προφητείες που βρίσκονται στην Αγία Γραφή, όπως επίσης και συζήτηση ειδικά προετοιμασμένων άρθρων μελέτης από το περιοδικό Η Σκοπιά και από άλλα έντυπα που εκδίδουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Επιπλέον, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συναντιούνται στις Αίθουσες Βασιλείας για να προετοιμαστούν και να προσευχηθούν πριν ξεκινήσουν για τη διακονία τους από σπίτι σε σπίτι.
Κατασκευή και Συντήρηση
Το κόστος συντήρησης καλύπτεται από εθελοντικές συνεισφορές που κάνουν αυτοί που συναθροίζονται και όσοι άλλοι το επιθυμούν, οι οποίες αποστέλονται στο Γραφείο Τμήματος της κάθε χώρας. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στις Δυτικές χώρες συνεισφέρουν επίσης ώστε να κατασκευάζονται τόποι συνάθροισης για τους ομοπίστους τους σε άλλα μέρη του κόσμου που δεν υπάρχει αυτή η οικονομική δυνατότητα.
Φωτογραφίες
Κατηγορία:Μάρτυρες του Ιεχωβά Κατηγορία:Χώροι λατρείας
Pratiques des Témoins de Jéhovah
Πάπαρης Αρκαδίας
Ο Πάπαρης ή το Πάπαρι είναι χωριό της Δημοτικής Ενότητας Βαλτετσίου και ανήκει στον δήμο Τρίπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Έδρα του δήμου είναι η Τρίπολη και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Πριν το 1997 ανήκε στην επαρχία Μαντινείας του νομού Αρκαδίας. Συνορεύει βόρεια με το χωριό Αθήναιο, νότια με το Αναβρυτό και Αγριακόνα, ανατολικά με το Κουτρουμπούχι (σημερινή ονομασία Δάφνη) και το Μανιάτη και δυτικά με το χωριό Μαρμαριά.
Είναι γραφικό, έχει πλούσια βλάστηση με φιλόξενους κατοίκους κτισμένο στους πρόποδες του όρους Τσεμπερού. Στην Τσεμπερού βρίσκεται ο Ιερός Ναός της Παναγίας.
Ιστορία
Στην Συνέλευση και στις αποφάσεις που πάρθηκαν στον Πάπαρη (η κατά τους ντόπιους "στου Πάπαρη") αφιερώνει χώρο ο Ασεάτης φιλόλογος Γεώργιος Καρβέλας, γράφοντας χαρακτηριστικά:
Στην ιστορική συνέλευση του Πάπαρη, που είναι η πρώτη συνέλευση οπλαρχηγών της Επανάστασης, διαπιστώθηκε μεταξύ των οπλαρχηγών, το κρίσιμο του αγώνα και η δυσκολία της στρατολογίας και το ζήτημα της λιποταξίας. Για το λόγο αυτό, διορίστηκε ομοφώνως ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης αρχιστράτηγος της Πελοποννήσου. Παρά την απουσία του στην μάχη της Καλαμάτας, παρακλήθηκε ο Πετρόμπεης να συγκεντρώσει όσους μπορούσε Μανιάτες και "να συναβή κατ΄ εκείνα τα μέρη". Στάλθηκε ο υιός του Κολοκοτρώνη, Πάνος, στα χωριά της Καρύταινας να αναζητήσει αγωνιστές από την Πιάνα, το Χρυσοβίτσι και το Διάσελο, ώστε να στρατοπεδεύσει νέο σώμα μαχητών. Αποφασίστηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μαζί με τους άλλους οπλαρχηγούς να πάνε στο Βαλτέτσι και τέλος, ο Κανέλλος Δεληγιάννης μαζί με τον Ηλία Τσαλαφατινό και μερικούς άλλους Μανιάτες, να κατευθυνθεί στα Λαγκάδια της Αρκαδίας.
Σύμφωνα με την απόφαση της συνέλευσης, ο Κολοκοτρώνης περνώντας από τον Άλικα (σημερινή ονομασία Αθήναιο), το Κεραστάρι και τις Αραχαμίτες με τους άλλους οπλαρχηγούς έφθασε στο Βαλτέτσι κι έκανε εκεί στρατόπεδο, το οποίο στις 24 Απριλίου διαλύθηκε από μια επίθεση ισχυρή των Οθωμανών.
Διονύσης Παγουλάτος
Ο Διονύσης Παγουλάτος ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλλονιάς το 1923. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1948.
Πάπαρης Αρκαδίας
Νεώτερα χρόνια
Καθ’ όλη την διάρκεια του 19ου αιώνα και μέχρι τα μέσα του 20ου οι κάτοικοι του Πάπαρι και των γύρω χωριών ταλαιπωρούνταν από το έλος, η επονομαζόμενη Γούρνα,που βρισκόταν στην περιοχή και το οποίο προκαλούσε πολλά προβλήματα, είτε με τις πλημμύρες του, είτε με τα κουνούπια, που μετέδιδαν την ελονοσία. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ένα μεγάλο ποσοστό των κατοίκων των χωριών της περιοχής, που σε ορισμένες περιπτώσεις έφτανε το 80%, είχε προσβληθεί κάποια στιγμή της ζωής του από ελονοσία. Τελικά, τη δεκαετία του 1950 το έλος αποστραγγίστηκε αλλά είχε αρχίσει η μετανάστευση των κατοίκων σε άλλες χώρες και στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Διονύσης Παγουλάτος
Η αρχή στο τέλος της δεκαετίας του ´40
Πρώτη εμφάνιση του στο θέατρο το 1948 στην αίθουσα του Πειραϊκού Συνδέσμου με το "Νέο Θέατρο" στο έργο του Δημήτρη Κουνελάκη Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας. Από το 1949 και για τρία χρόνια υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία.
Πάπαρης Αρκαδίας
Μεσαιωνικές αρχαιότητες
Κοντά στο χωριό Πάπαρης της Αρκαδίας υπάρχουν τα ερείπια ενός πύργου από την εποχή της Φραγκοκρατίας. Πιθανόν να χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία του Φράγκου ιππότη που είχε σαν φέουδο την περιοχή. Σήμερα ο Πύργος είναι μισογκρεμισμένος και εγκαταλελειμμένος καθώς καμία μέριμνα δεν  υπήρξε για την διατήρηση και την ανάδειξη του. Στο σημείο μπορούμε να φθάσουμε μετά από δύσκολη ανάβαση τριάντα περίπου λεπτών από το χωριό Πάπαρη, καθώς η περιοχή είναι δύσβατη, εξαιτίας της πυκνής βλάστησης.
Διονύσης Παγουλάτος
Στη δεκαετία του ´50
Συμμετέχει σε παραστάσεις του ίδιου θιάσου στην Κύπρο, Κωνσταντινούπολη, Αίγυπτο με τα έργα: Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Άμλετ, Ντάριο Νικοντέμι Το κουρέλι, Φιόντορ Ντοστογιέφσκι Έγκλημα και τιμωρία, Χιου Χέρμπερτ Γαλάζιο φεγγάρι, Τζων Πάτρικ Ανυπόμονη καρδιά, Ώστιν Στρονγκ Ο έβδομος ουρανός κ.ά. Το 1955-1956 ιδρύει την "Νέα Ελευθέρα Σκηνή" και παρουσιάζει στο θέατρο "Διονύσια" της Καλλιθέας τα έργα: Γρηγορίου Ξενόπουλου Το φιόρο του Λεβάντε, Ώστινγκ Στρονγκ Έβδομος ουρανός, Ντ.Υσσώ- Γκάου Βαθιές είναι οι ρίζες, Μιχάλη Κουνελάκη Η απαγωγή της Σμαράγδως, Φρανκ Στέητον Το ατμόπλοιο Τζόαν Ντάνβερς κ.ά. Καλοκαίρι 1956, θέατρο "Εθνικού Κήπου" με τον θίασο Νίκου Χατζίσκου στα έργα Η στρίγκλα που έγινε αρνάκι του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και Ο Μιμίκος και η Μαίρη του Δημήτρη Γιανουκάκη. Το Καλοκαίρι του 1957 φτιάχνει θίασο μαζί με την Ελεάνα Απέργη και παρουσιάζουν στο θέατρο "Ραντάρ" σε επανάληψη τα έργα "Βαθιές είναι οι ρίζες", "Η απαγωγή της Σμαράγδως", "Το ατμόπλοιο Τζόαν Ντάνβερς" κά.
Πάπαρης Αρκαδίας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Διονύσης Παγουλάτος
Στη δεκαετία του ´50
Το 1957 ο Διονύσης Παγουλάτος παντρεύεται την ηθοποιό Ελεάνα Απέργη. Μαζί θα ζήσουν 48 χρόνια και θα αποκτήσουν δύο κόρες τη Μαρία και την Ολυμπία. Μαζί θα βρεθούν και στην σκηνή τα περισσότερα χρόνια. Καλοκαίρι 1958 στο θέατρο "Εθνικού κήπου" με την "Νέα σκηνή" του Κωστή Λειβαδέα στην "Ανθισμένη μυγδαλιά" του Δημήτρη Γιανουκάκη.
Στη δεκαετία του ´60
Το καλοκαίρι του 1960, περιοδεία με το θίασο Ελεάνας Απέργη- Διονύση Παγουλάτου, με το έργο του Ξενόπουλου "Το φιόρο του Λεβάντε".
Το 1962 ο Διονύσης Παγουλάτος μαζί με την Ελεάνα Απέργη φτιάχνουν ένα νέο θέατρο στην Αθήνα,στην οδό Σίνα και του δίνουν το όνομα του πρωταγωνιστή του Ελληνικού θεάτρου της περιόδου 1930-1950 "Γιώργου Παππά". Καλοκαίρι 1962 Θίασος Απέργη- Παγουλάτου "Οι τρεις άγγελοι" του Αλμπέρ Υσσόν στο θέατρο "Γιώργου Παππά". Καλοκαίρι 1964 Θίασος "Επτανησίων ηθοποιών" Απέργη- Παγουλάτου. Παραστάσεις στο θέατρο "Γιώργου Παππά" και περιοδεία στα Επτάνησα με τα έργα του Ξενόπουλου "Το φιόρο του Λεβάντε" και "Στέλλα Βιολάντη", με αφορμή τα 100 χρόνια από την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Καλοκαίρι 1965 Θίασος Απέργη-Παγουλάτου. Περιοδεία στη Γερμανία με το έργο "Δεσποινίς ετών 39" των Σακελλάριου- Γιανακόπουλου.
Από το 1965 έως το 1973 ο θίασος Ελεάνας Απέργη - Διονύση Παγουλάτου παρουσιάζει στο θέατρο "Γιώργου Παππά" τα έργα:
Στη δεκαετία του ´70
Από το 1973 και έως το 1983 ο Διονύσης Παγουλάτος ανήκει στο δυναμικό του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και παίζει σε δώδεκα έργα: Μπρένταμ Μπήαμ "Ενας Ομηρος", Ξενόπουλου "Ο Ποπολάρος", Γεώργιου Χορτάτζη "Κατσούρμπος", Γεωργίου Σουρή "Τα ίδια και τα ίδια", Γεώργιου Θεοτοκά "Αντάρα στ´ Ανάπλι", Αρθουρ Μίλλερ "Η δοκιμασία", Μιχάλη Κουνελάκη "Η απαγωγή της Σμαράγδως", Θόρτον Ουάιλντερ "Η προξενήτρα", Ιάκωβου Καμπανέλλη "Το παραμύθι χωρίς όνομα", Βαγγέλη Γκούφα "Τρικυμία σε φλυτζάνι", Σπύρου Μελά "Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται", Άρθουρ Μίλλερ "Ήταν όλοι τους παιδιά μου", Διονύση Παγουλάτου "Ο Αφορεσμένος", Παντελή Χορν "Το φιντανάκι". Λίγο πριν βγει στην "σύνταξη" το 1983 ο Διονύσης Παγουλάτος παρουσιάζει στην Αθήνα στο θέατρο "Διονύσια" και σε περιοδεία το έργο του Κώστα Βάρναλη "Η αληθινή απολογία του Σωκράτη". Ακολουθεί δεκάχρονη "σιωπή"...
Στην Τηλεόραση και το ραδιόφωνο
Ο Διονύσης Παγουλάτος έκανε μία και μοναδική εμφάνιση στην τηλεόραση στη μεταφορά του θεατρικού έργου του "Ο Αφορεσμένος" στο "Θέατρο της Δευτέρας" το 1980. Αντίθετα συμμετείχε στην μεταφορά πολλών θεατρικών έργων στο ραδιόφωνο όπως: "Μαρία η Πενταγιώτισσα" το 1958, "Ο Καραγκιόζης φούρναρης" το 1959, "Ο σταυρός και το σπαθί" το 1960, "Ορφέας στον Άδη" το 1960 κ.α
Αντήνορας (αποσαφήνιση)
Με το αρχαιοελληνικό όνομα Αντήνωρ ή Αντήνορας μπορεί να αναφέρονται:
Διονύσης Παγουλάτος
Συγγραφικό έργο
Ο Διονύσης Παγουλάτος εκτός από τον "Αφορεσμένο", το θεατρικό έργο που έγραψε και παρουσίασε το 1972 στο θέατρο "Γιώργου Παππά" και το 1980 στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, έγραψε και την κωμωδία "Πουλιάδα" - παραφράζοντας την "Ιλιάδα" - που όμως δεν ανέβηκε ποτέ στο θέατρο.
Πέθανε στις 27 Αυγούστου 2003 σε ηλικία 80 ετών και κηδευτηκε στο νεκροταφειο του Κόκκινου Μύλου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ειλεός
Ειλεός είναι μια παθολογική κατάσταση κυρίως του λεπτού αλλά και του παχέος εντέρου, η οποία πήρε το όνομά της από το ομώνυμο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου. Χαρακτηρίζεται από διαταραχές στη διάταξη των εντερικών ελίκων, τον περισταλτισμό, την αιμάτωση, την κινητικότητα της τροφής εντός του εντερικού αυλού οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν ναυτία, εμετό, δυσκοιλιότητα και έντονο κοιλιακό άλγος. Σε προχωρημένα στάδια παρουσιάζεται εντερική νέκρωση και οξεία κοιλία, μια κατάσταση όπου απαιτείται επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση και εάν δε θεραπευθεί ο ασθενής καταλήγει νεκρός. Ο ειλεός διακρίνεται σε δυο κατηγορίες, τον αποφρακτικό και τον παραλυτικό ειλεό.
Αποφρακτικός ειλεός
Ο αποφρακτικός ειλεός μπορεί να συμβεί με τους εξής μηχανισμούς
Εγκολεασμός
Σε αυτή την περίπτωση μια εντερική έλικα εγκλωβίζεται μέσα στον αυλό της αμέσως επόμενής της, όπως ακριβώς οι σωλήνες του τηλεσκοπίου τοποθετούνται ο ένας μέσα στον αμέσως μεγαλύτερό του. Κατά συνέπεια ο αυλός της παγιδευμένης έλικας στενεύει και τα αγγεία που την τροφοδοτούν συμπιέζονται. Ακολούθως παρακωλύεται η κυκλοφορία της τροφής, υπάρχει δηλαδή στάση τροφής ή πολύ αργή προώθηση στο σημείο του εγκολεασμού. Η προσβεβλημένη έλικα λόγω της συμπίεσης των αγγείων που την τροφοδοτούν ισχαιμεί, μπορεί να νεκρωθεί και να διατρηθεί απελευθερώνοντας εντερικό περιεχόμενο στην περιτοναϊκή κοιλότητα με επακόλουθο την περιτονίτιδα.
Αίτια εγκολεασμού μπορεί να αποτελούν: "-Περιτοναϊκές συμφύσεις.""-Γαστρεντερικές λοιμώξεις θεωρούνται ως αιτία εγκολεασμού σε παιδιά λόγω αύξησης του γαστρεντερικού λεμφικού ιστού.""-Χρόνια φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου όπως η νόσος Crohn.""- Εντερικοί πολύποδες."
Συμφύσεις
Οι συμφύσεις είναι διαφραγμάτια ουλώδους συνδετικού ιστού τα οποία σχηματίζονται μεταξύ του κοιλιακού τοιχώματος και των ενδοκοιλιακών σπλάγχνων ως απότοκο φλεγμονών ή χειρουργικών επεμβάσεων. Αποτελούν μαζί με τις κήλες και τα νεοπλάσματα τα συχνότερα αίτια ειλεού στον γενικό πληθυσμό. Η υποκείμενη αιτία των συμφύσεων μπορεί να είναι προηγούμενα χειρουργεία, τράυματα, ενδοκοιλιακές φλεγμονές (Crohn, ελκώδης κολίτις, λοιμώξεις), νεοπλάσματα. Οι συμφύσεις αποτελούν αίτιο ειλεού καθώς τμήμα του εντέρου μπορεί να παγιδευθεί ανάμεσα σε αυτές, να αποφραχθεί και να ισχαιμήσει.
Περίσφιξη
Αυτή η αιτία ειλεού είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ύπαρξη κήλης και παγίδευση εντερικών ελίκων επιπλόου ή και των δύο που προπίπτουν εντός κηλικού σάκου βουβωνοκήλης, μηροκήλης ή ομφαλοκήλης και τη συμπίεση τους στο στόμιο της κήλης οδηγώντας σε στένωση του αυλού, συμπίεση των αγγείων, οίδημα, ισχαιμία και νέκρωση. Αν η κήλη δεν είναι εξωτερικά ανατάξιμη και προκαλεί έντονο πόνο στον ασθενή, δυσκοιλιότητα, ναυτία και εμετό αποτελεί ένδειξη περίσφιξης και ισχαιμίας του εγκλωβισμένου εντερικού τμήματος που αν διατηρηθεί κάνει περιτονίτιδα. Σε περίπτωση που ο κηλικός σάκος περιέχει μόνο επίπλουν υπάρχει μόνο πόνος και η πρόγνωση είναι καλύτερη. Η περίσφιξη αποτελεί εξωαυλικό αίτιο αποφρακτικού ειλεού το οποίο παρατηρείται συνήθως στο λεπτό έντερο αλλά και σε τμήματα του παχέως όπως το τυφλό και το σιγμοειδές. Περίσφηξη μπορεί να συμβεί και λόγω εσωτερικών κηλών που μπορεί να είναι παγίδευση εντέρου σε προϋπάρχοντα περιτοναϊκό θύλακο (κήλη τρήματος Winslow) ή μετά από χειρουργικές επεμβάσεις λόγω αναστομώσεων η επίκτητων τρημάτων (διεπιπλοϊκή κήλη). Η κλινική εικόνα εδώ δε διαφέρει σε τίποτα από οξεία κοιλία.
Ενδοαυλική απόφραξη
Απόφραξη του αυλού μπορεί να συμβεί από όγκους του εντέρου, κοπρόλιθους (λόγω κοπρόστασης σε ηλικιωμένους από δυσκοιλιότητα) και χολόλιθους. Εδώ το συχνότερο αίτιο είναι οι όγκοι όταν βέβαια λάβουν μεγάλες διαστάσεις. Η ενσφήνωση χολόληθου στον τελικό ειλεό αποτελεί πολύ σπάνια αιτία απόφραξης και συμβαίνει σε έδαφος χρόνιας χολοκυστίτιδας συνήθως επί δημιουργίας χολοδωδεκαδακτυλικού συριγγίου. Στα νεογνά, όπως αναφέρθηκε πρωθύστερα, ενδοαυλική απόφραξη μπορεί να συμβεί από συγγενή ατρησία του εντερικού αυλού ή απόφραξη από μηκώνιο.
Παραλυτικός ειλεός
Ο παραλυτικός ειλεός οφείλεται σε διαταραχές της νεύρωσης του εντέρου όπου παρατηρείται μειωμένος έως ανύπαρκτος περισταλτισμός, ατονία και στάση του εντερικού περιεχομένου, χωρίς να υπάρχει εκσεσημασμένη απόφραξη (εκτός αν η παράλυση οφείλεται σε προϋπάρχοντα αποφρακτικό ειλεό). Ο παραλυτικός ειλεός μπορεί να οφείλεται σε:
Η περίπτωση του στομάχου
Η κατάσταση ελαττωμένου περισταλτισμού στο στόμαχο ονομάζεται γαστροπάρεση. Χαρακτηρίζεται δε από μειωμένη πέψη και προώθηση των τροφών στο δωδεκαδάκτυλο, αίσθημα πρόωρης πλήρωσης, μετεωρισμό και ναυτία με εμέτους που περιέχουν συνήθως τροφές προηγούμενων γευμάτων. Τα αίτια μπορεί να είναι ιδιοπαθή, φαρμακευτικά (με υπεύθυνα φάρμακα, τα ίδια που ισχύουν και για τον παραλυτικό ειλεό), δυσπεψία, ιογενείς λοιμώξεις, βαγοτομές, ρευματολογικά και μεταβολικά νοσήματα).
Τοξικό μεγακόλο
Είναι κατάσταση κατά την οποία παρατηρείται παράλυση και διάταση του παχέος εντέρου με πρόκληση κοιλιακού άλγους, μετεωρισμού, δυσκοιλιότητας και μπορεί να οφείλεται σε συγγενή έλλειψη νευρικού εντερικού πλέγματος, ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις παθήσεις, λοιμώξεις, ρευματολογικά και μεταβολικά νοσήματα.
Διαφορική διάγνωση και συμπτώματα
Η διαφορική διάγνωση του ειλεού περιλαμβάνει παθήσεις ενδοκοιλιακών οργάνων όπως ο κολικός εντέρου (μπορεί και να αποτελεί σύμπτωμα του ειλεού), η γαστρεντερίτιδα, η οξεία σκωληκοειδίτιδα, η εκκολπωματίτιδα, η οξεία παγκρεατίτιδα, η οξεία χολοκυστίτιδα-χολαγγειίτιδα, ενδοκοιλιακά αποστήματα και περιτονίτιδα.
Τα συμπτώματα του ειλεού περιλαμβάνουν: Σε περίπτωση αποφρακτικού ειλεού αν η ισχαιμική περιοχή του εντέρου εκραγεί θα υπάρχει συμπτωματολογία οξείας κοιλίας με έντονους πόνους, πυρετό, καταπληξία, σύσπαση και ευαισθησία κοιλιακών τοιχωμάτων. Στον παραλυτικό ειλεό η διάτρηση του εντέρου μπορεί να προκληθεί λόγω υπερανάπτυξης της βακτηριακής χλωρίδας, επιλοιμώξεων και τελικά σήψης που οφείλεται στην παρατεταμένη στάση και ανεπαρκή απορρόφηση της τροφής. Το αποτέλεσμα εδώ όπως στη περίπτωση του αποφρακτικού ειλεού θα είναι περιτονίτιδα με συμπτωματολογία οξείας κοιλίας.
Θεραπεία και πρόγνωση
thumb|Εκτομηθέν νεκρωμένο τμήμα λεπτού εντέρου. Εδώ η νέκρωση οφειλόταν σε συστροφή.
Αποφρακτικός ειλεός
Η θεραπεία στην περίπτωση του αποφρακτικού ειλεού είναι χειρουργική ή ενδοσκοπική και κατευθύνεται από το αίτιο που προκάλεσε τον ειλεό. Πιο συγκεκριμένα εάν ο ειλεός οφειλόταν σε εγκολεασμό γίνεται ανάταξη του εγκολεασμού με έλξη και απελευθέρωση της εγκολεασμένης έλικας. Αν το εγκολεασμένο τμήμα έχει νεκρωθεί τότε γίνεται εκτομή του εγκολεασμένου ισχαιμικού τμήματος και αναστόμωση του έντερου στο σημείο της τομής. Εάν το αίτιο είναι συστροφή, τότε γίνεται ανάταξη και αποσυστροφή του εντέρου, αφαιρείται όσο έντερο έχει νεκρωθεί και γίνεται αναστόμωση. Γενικά στη συστροφή γίνεται προσπάθεια να σωθεί όσο μεγαλύτερο μήκος εντέρου γίνεται, διότι εάν υπάρχει εκτεταμένη νέκρωση πρέπει να αφαιρεθεί μεγάλο τμήμα εντέρου και ενδεχομένως να χρειαστεί δημιουργία παρά φύση έδρας οπότε η επιβίωση δυσχεραίνεται, κυρίως λόγω μετέπειτα διαταραχών στην πέψη και την απορρόφηση των τροφών. Εάν το αίτιο είναι περίσφιξη, τότε το έντερο, αν δεν έχει νεκρωθεί, επανατοποθετείται στην αρχική του θέση, αλλιώς κόβεται το νεκρωμένο τμήμα, γίνεται αναστόμωση και στη συνέχεια συρραφή ή ενίσχυση με πλέγμα του χαλαρού σημείου στο κοιλιακό τοίχωμα που προκάλεσε τη δημιουργία κήλης. Σε οποιαδήποτε από τις παραπάνω περιπτώσεις, εφόσον έχει προηγηθεί του χειρουργείου, ρήξη του εντερικού τοιχώματος πρέπει να γίνει παράλληλα με την αντιμετώπιση της περιτονίτιδας. Η πρόγνωση εξαρτάται από το μέγεθος του εντέρου που έχει παραμείνει λειτουργικό και γενικά είναι καλή αν διαγνωσθεί έγκαιρα. Μεγαλύτερο κίνδυνο εκτεταμένης απώλειας εντέρου ενέχει ο είλεος από συστροφή.
Παραλυτικός ειλεός
Η θεραπεία στην περίπτωση του παραλυτικού ειλεού είναι φαρμακευτική και εξαρτάται από το αίτιο που προκάλεσε την ατονία. Επιτυγχάνεται γενικά με τη χορήγηση φαρμάκων που διεγείρουν την κινητικότητα του εντέρου όπως το χολινεργικό βητανεχόλη ή το αντιντοπαμινεργικό μετοκλοπραμίδη, ρύθμιση της λειτουργίας του θυρεοειδούς ή του επιπέδου των ηλεκτρολυτών και εάν το αίτιο της ατονίας ήταν φαρμακευτικό, την απόσυρση ή την αλλαγή των φαρμάκων που την προκάλεσαν. Η πρόγνωση εξαρτάται από την ταχύτητα ανάκτησης της κινητικότητας του εντέρου. Εδώ αν το εντερικό τοίχωμα οδηγηθεί σε σήψη, διάτρηση και περιτονίτιδα θα χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση. Παρόμοια θεραπεία ακουλουθείται και στη γαστροπάρεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://web.archive.org/web/20150206061356/http://www.rayur.com/intestinal-obstruction-ileus-defintion-causes-symptoms-diagnosis-complication-and-treatment.html
https://online.epocrates.com/u/2935995/Ileus
Ατλέτικο Βενεζουέλα
Η Ατλέτικο Βενεζουέλα είναι μια επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα από το Καράκας. Ιδρύθηκε στις 23 Ιουλίου 2009. Έδρα της ομάδας είναι το Brígido Iriarte Stadium χωρητικότητας 12500 θεατών. Συμμετέχει στην ανώτατη κατηγορία Βενεζουέλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βενεζουέλας
Μάρτιν Μπερτς
Ο Μάρτιν Μπερτς (αγγλ. Martin Birch, 27 Αυγούστου 1948 - 9 Αυγούστου 2020) ήταν Βρετανός μουσικός παραγωγός, γνωστότερος για τη συνεργασία του με το συγκρότημα των Deep Purple από το 1970 ως το 1977, με τους Rainbow, τους Black Sabbath και τους Iron Maiden. Αποσύρθηκε, μετά την παραγωγή που έκανε στο δίσκο "Fear of the Dark" των Iron Maiden, το 1992, σε ηλικία 44 ετών.
Θεωρείται ένας από τους καλύτερους παραγωγούς της ροκ και χαρντ ροκ μουσικής. Εμφανίζεται στο βίντεο κλιπ για το τραγούδι "Holy Smoke" των Iron Maiden, ενώ έχει παίξει ακουστική κιθάρα στο δίσκο "Mystery to Me" των Fleetwood Mac. Επίσης, οι Deep Purple του έχουν αφιερώσει το τραγούδι "Hard Lovin' Man" από το δίσκο "Deep Purple in Rock".
Ο παραγωγός πέθανε σε ηλικία 71 ετών, τον Αύγουστο του 2020.
Συνεργασίες
{|width="100%" align="center"|
Ναυμαχία της Χίου
Η Ναυμαχία της Χίου μπορεί να αναφέρεται σε μια από τις παρακάτω μάχες ή ναυμαχίες του νησιού της Χίο]:
Νίκος Χατζηνικολάου
Ο Νίκος Χατζηνικολάου (Αλεξανδρούπολη, 9 Οκτωβρίου 1962) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και τηλεπαρουσιαστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1962 στην Αλεξανδρούπολη. Ο πατέρας του, Παναγιώτης Χατζηνικολάου, υπήρξε βουλευτής και υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Μέχρι τα δεκαέξι του χρόνια ζούσε στη Θεσσαλονίκη.
Σπουδές
Μετακόμισε στη Νέα Σμύρνη το 1978 και δύο χρόνια αργότερα πέρασε με πανελλήνιες εξετάσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Στα μαθητικά του χρόνια δούλεψε ως γραμματέας της μαθητικής παράταξης της ΝΔ (ΜΑΚΙ) και στα φοιτητικά ήταν επικεφαλής της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Ως γραμματέας της ΜΑΚΙ αντέδρασε στη συμμετοχή της οργάνωσης νέων του κόμματος στον εορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1983, επικαλούμενος την αποστροφή των μαθητών που στις μαθητικές εκλογές υπερψήφισαν δεξιούς συνδυασμούς για τα γεγονότα και σε ρεπορτάζ επόμενων ημερών καταγράφηκε ως μέλος μιας ομάδας «σκληρών» αβερωφικών που ήλεγχαν την ΟΝΝΕΔ. Δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του (ήδη ως φοιτητής άρχισε να εργάζεται στην έντυπη δημοσιογραφία).
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε γράφοντας μικρά άρθρα στη τοπική εφημερίδα Φωνή της Νέας Σμύρνης ενώ ήταν ακόμα στην τελευταία τάξη του λυκείου.
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του καριέρα στα μέσα της δεκαετίας του 1980, στην εφημερίδα Μεσημβρινή ως φοιτητής. Ασχολήθηκε με το πολιτικό ρεπορτάζ και σε νεαρή ηλικία κέρδισε το βραβείο του Ιδρύματος Μπότση, για την επιτυχία της συνέντευξης του Ευάγγελου Αβέρωφ. Στα ηλεκτρονικά μέσα ξεκίνησε κάνοντας εκπομπή στον Αθήνα 9.84. Από το 1989 εργαζόταν στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA. Αρχές του 1991 ξεκίνησε να παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού. Τη περίοδο 1991-2003, παράλληλα με το δελτίο ειδήσεων, παρουσίαζε την εκπομπή Ενώπιος ενωπίω, μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2003, όπου και παραιτήθηκε μετά από διαφωνία. Επίσης, εκτός από τη Μεσημβρινή έχει συνεργαστεί με τις εφημερίδες Ακρόπολη της Κυριακής, Έθνος και με τα περιοδικά ΕΝΑ και Status. Το 2006 ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και διευθύνων σύμβουλος του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA, όπως και του ραδιοφωνικού σταθμού Alpha 98.9 που τότε ανήκαν στον Δημήτρη Κοντομηνά.
Μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου του 2007 παρουσίαζε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALPHA μαζί με την δημοσιογράφο Μάρα Ζαχαρέα. Επίσης είχε αναλάβει δύο ακόμη ενημερωτικές εκπομπές του σταθμού, τις Αντιγνωμίες και τα Πρόσωπα. Οι Αντιγνωμίες περιείχαν αναλύσεις επίκαιρων ειδήσεων, κυρίως πολιτικών ενώ τα Πρόσωπα ασχολούνταν με συνεντεύξεις διάσημων και αρκετά καταξιωμένων προσώπων.
Τον Μάρτιο του 2007 υπέγραψε ετήσιο συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό ALTER, για τη παρουσίαση του καθημερινού κεντρικού δελτίου ειδήσεων και παράλληλα την ενημερωτική εκπομπή Πρόσωπο με πρόσωπο μέχρι τα τέλη του 2011 όπου ο σταθμός ανέστειλε τη λειτουργία του οριστικά.
Το 2007 ίδρυσε τους ραδιοφωνικούς σταθμούς Real FM 97.8 στην Αθήνα (πρώην Βερόνικα) που έχει την έδρα του στο Μαρούσι, Real FM 107.1 στη Θεσσαλονίκη (πρώην Safari FM που το 2023 μετονομάστηκε σε Ελληνικός 107.1) και την κυριακάτικη εβδομαδιαία εφημερίδα Real News.