cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sonic Labyrinth
Gameplay
thumb|left|Στιγμιότυπο από τη πρώτη ζώνη του παιχνιδιού, το Labyrinth of the Sky Οι παίκτες χειρίζονται τον Sonic γύρω από μία κούρσα χρησιμοποιώντας την ικανότητά του να κυλήσει σε μια μπάλα για να νικήσει τα Badniks και να πάρει κλειδιά για να τελειώσει κάθε στάδιο. Η μόνη δύναμη που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο Sonic είναι το Spin Dash. Παρόλο που ο Sonic μπορεί να περπατήσει και να χρησιμοποιεί το Spin Dash, υπάρχει ένα χρονόμετρο σε κάθε στάδιο. Ο Sonic μπορεί να συλλέξει δαχτυλίδια μόνο σε μάχες, αλλά θα χάσει μια ζωή άμα ο Sonic δεχτεί δύο χτυπήματα. Άμα δεν έχει κανένα δαχτυλίδι, τότε δέχεται μία ζημιά.
Υπάρχουν συνολικά τέσσερις ζώνες, το καθένα με τρία επίπεδα και μια μάχη αφεντικού. Ο στόχος σε κάθε επίπεδο είναι ο Sonic να συλλέξει τρία κλειδιά για να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο.
Υποδοχή
Το Sonic Labyrinth δέχτηκε κυρίως αρνητικές κριτικές, με τα προβλήματα να ήταν ο άτσαλος χειρισμός και η έλλειψη ταχύτητας. Η Electronic Gaming Monthly του έδωσε ένα 4.5 από 10, σχολιάζοντας "Γιατί να μην ακολουθήσει την ίδια ρουτίνα του Sonic the Hedgehog Spinball αντί να προσποιείται ότι ο Sonic μπορεί πραγματικά να κουνηθεί στα πόδια του;" Πρόσθεσε επίσης ότι το επαναλαμβανόμενο gameplay προκαλεί βαρεμάρα. Το Famitsu του έδωσε ένα σκορ 22 από 40. Το Official Nintendo Magazine του έδωσε ένα 40%, περιγραφοντάς το ως ένα από τα χειρότερα παιχνίδια της σειράς. Η Nintendo Life του έδωσε ένα 4 από 10. Ωστόσο, το GamePro του έδωσε ένα πιο θετικό σκορ, λέγοντας ότι είναι μια καλή προσθήκη στη συλλογή παιχνιδιών Sonic.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1995 Κατηγορία:Sonic Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Φρειδερίκος Β΄ του Μάισσεν
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ μαργράβου του Μάισσεν & λάντγκραβου της Θουριγγίας και της Ελισάβετ του Λόμπντεμπουρκ-Άρνσχαουγκ. Γεννήθηκε στο Γκότα της Σαξονίας-Βίτενμπερκ.
Το 1315 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του και το 1323 ο πατέρας του, οπότε τον διαδέχθηκε ως μόνος κληρονόμος στο Μάισσεν και τη Θουριγγία. Ήταν 13 ετών και επίτροπος ανέλαβε η μητέρα του ως την ενηλικίωσή του το 1329. Τότε ανέλαβε μακρές διαμάχες με τους υποτελείς του και τους γείτονές του: το 1338 ο Φρειδερίκος Β΄ δήλωσε ειρήνη και αυτό μείωσε την επιρροή των τοπικών αρχόντων· αυτό το ήθελε για να τους κάνει υποτελείς του. Όμως το 1342 οι δυσαρεστημένοι άρχοντες, που ενδιαφερόταν για τα δικαιώματα και την ανεξαρτησία τους, ενώθηκαν στο Άρνστατ (νότια της Ερφούρτης) εναντίον του. Ο Πόλεμος αυτός των Κομήτων της Θουριγγίας κράτησε ως το 1346.
Το 1347 απεβίωσε ο Λουδοβίκος Δ΄ της Γερμανίας και οι Βαυαροί εκλέκτορες τού πρότειναν το στέμμα της Γερμανίας. Ο Φρειδερίκος Β΄, που δεν εμπιστευόταν την αστάθειά τους, αρνήθηκε για χάρη τού Καρόλου Δ΄. Περιορίστηκε στην παγίωση της εξουσίας του και για να μην αντιπαρατεθεί με τον νέο βασιλιά, συμφώνησαν το 1348 στο Μπάουτσεν να κρατήσει ο καθένας τις ιδιοκτησίες του.
Το 1349 απεβίωσε στο Βάρτμπουρκ σε ηλικία 39 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ντμίτρι Σανακόγιεφ
Ο Ντμίτρι Σανακόγιεφ (Dmitry Sanakoyev, 1969-) είναι πολιτικός από τη Νότια Οσετία και άλλοτε αξιωματούχος της αυτονομιστικής κυβέρνησης. Σήμερα είναι επικεφαλής της Προσωρινής Κυβέρνησης στη Νότια Οσετία, που είναι προσωρινή αυτοτελής οντότητα, ιδρυθείσα το 2007 στις ελεγχόμενες από τη Γεωργία περιοχές της αυτόνομης ζώνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1969 στην Γιάβα της Γεωργίας.Υπηρέτησε ως αξιωματικός στη Λιθουανία (1987-1989) και πολέμησε με τους Οσετούς στον πόλεμο της Νότιας Οσετίας του 1991-92 (αντίπαλοι ήταν οι αυτονομιστές και οι στρατιωτικές δυνάμεις της Γεωργίας).
Το 1993-1996 εργάστηκε στο ντε φάκτο υπουργείο Άμυνας της Νότιας Οσετίας. Το 1996 διορίστηκε υπουργός Άμυνας και το 1998 αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.
Πρωθυπουργία
Στη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2006, στις 13 Νοεμβρίου, σε λεγόμενες "εναλλακτικές εκλογές" που οργανώθηκαν από την Ένωση για τη Σωτηρία της Νότιας Οσετίας, ο Σανακόγιεφ ανακηρύχθηκε νικητής με πλέον του 80% των ψήφων. Οι εκλογές αυτές έγιναν σε χωριά που δεν ήλεγχαν οι αυτονομιστές. Ο Κοκόιτι χαρακτήρισε "προδότη" το Σανακόγιεφ και στη Νότια Οσετία ξεκίνησε εκστρατεία για να φθαρεί η εικόνα του πολιτικού, με καταγγελίες για διαφθορά.
Τον Δεκέμβριο του 2006, ο Σανακόγιεφ σχημάτισε κυβέρνηση, χωρίς να συμπεριλάβει χαρτοφυλάκιο για υπουργό Άμυνας.
Στις 10 Μαΐου του 2007 ο Σανακόγιεφ διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Γεωργίας επικεφαλής της Προσωρινής Αυτοτελούς Διοικητικής Οντότητας και την επομένη απηύθυνε ομιλία στο Κοινοβούλιο της Γεωργίας στα οσετιανά (πλήρες κείμενο ). Η κίνηση αυτή επικροτήθηκε από τις ΗΠΑ, έθεσε όμως σε συναγερμό τις ντε φάκτο αρχές στο Τσκινβάλι που διέταξαν την απαγόρευση της κυκλοφορίας στα χωριά των Γεωργιανών και απείλησε με χρήση βίας για την ανατροπή της κυβέρνησης του Σανακόγιεφ.
Στις 26 Ιουνίου 2007 ο Σανακόγιεφ απηύθυνε ομιλία στη μητρική του οσετιανή γλώσσα, στις Βρυξέλλες.
Στις 3 Ιουλίου του 2008 ο Σανακόγιεφ επέζησε απόπειρας δολοφονίας του, όταν η αυτοκινητοπομπή του επλήγη από οβίδα, η οποία είχε πυροδοτηθεί από μακριά. Η κυβέρνηση και η αστυνομία κατηγόρησαν για την επίθεση την αυτονομιστική κυβέρνηση του Κοκόιτι, η οποία όμως αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη.
Παραπομπές
Σανακόγιεφ
779
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 779 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Έβα Κουομπουκόφσκα
Η Έβα Γιανίνα Κουομπουκόφσκα (πολωνικά: Ewa Janina Kłobukowska) (1 Οκτωβρίου 1946) είναι Πολωνή πρώην αθλήτρια του στίβου.
Ήταν μέλος της πολωνικής ομάδας 4x100 μ. και κέρδισε δύο μετάλλια στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1964 στο Τόκιο (χάλκινο στα 100 μ. και χρυσό στα 4x100). Το 1965, στην Πράγα, τερμάτισε πρώτη σε αγώνα των 100 μ. καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 11.1., αλλά το 1967, με βάση εξέταση χρωμοσωμάτων, αποκλείσθηκε από τους αγώνες γυναικών. Όλα τα ρεκόρ της ακυρώθηκαν το 1970. Σύμφωνα με τους γιατρούς, έπασχε από μία σπάνια γενετική ιδιομορφία, η οποία πάντως δεν της έδινε πλεονέκτημα σε σχέση με τις άλλες αθλήτριες. Η Κουομπουκόφσκα αποκλείστηκε διά βίου, μολονότι δεν υπήρχε δόλος στην περίπτωσή της. Για να αποδείξει πως ήταν γυναίκα, έφερε στον κόσμο το 1968 ένα γιο και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Πολωνοί χρυσοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πολωνοί χάλκινοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Ίντερσεξ
Φυλετικό χρωμόσωμα
μικρογραφία|260x260εσ|Φυλετικά χρωμοσώματα θήλεος αριστερά, άρρενος δεξιά. Τα δύο φυλετικά χρωμοσώματα διαφέρουν στο μέγεθος, με το [[χρωμόσωμα Χ να είναι πολύ μεγαλύτερο από το χρωμόσωμα Υ, ενώ φέρουν επίσης διαφορετικά γονίδια. ]] Ένα φυλετικό χρωμόσωμα είναι ένας τύπος χρωμοσώματος που συμμετέχει στον καθορισμό του φύλου. Οι άνθρωποι και τα περισσότερα άλλα θηλαστικά έχουν δύο χρωμοσώματα φύλου, το X και το Υ. Τα θηλυκά έχουν δύο χρωμοσώματα Χ στα κύτταρα τους, ενώ τα αρσενικά έχουν ένα χρωμόσωμα X και ένα Y. Όλα τα ωάρια περιέχουν ένα χρωμόσωμα Χ, ενώ τα σπερματοζωάρια περιέχουν ένα χρωμόσωμα Χ ή Υ. Αυτή η ιδιαιτερότητα δείχνει ότι οι άρρενες καθορίζουν το φύλο του απογόνου όταν πραγματοποιείται η γονιμοποίηση.
Η ανακάλυψη των φυλετικών χρωμοσωμάτων έγινε το 1905 από τη Νέτι Στίβενς και τον Έντμουντ Μπίτσερ Ουίλσον σε ανεξάρτητες μελέτες. Από σχολαστικές αναλύσεις αρσενικών και θηλυκών χρωμοσωμάτων εντόμων, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι, παρόλο που τα περισσότερα χρωμοσώματα ήταν παρόντα σε ίσους αριθμούς τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, υπήρχαν ένα ή δύο επιπλέον χρωμοσώματα που εκπροσωπούνταν άνισα στα δύο φύλα. Αναλύσεις επιπρόσθετων ειδών με την πάροδο των ετών αποκάλυψαν ότι οι χρωμοσωμικές διαφορές ευθύνονται κυρίως για τον καθορισμό του φύλου στα περισσότερα ζώα.
Διαφοροποίηση
Στους ανθρώπους, κάθε κυτταρικός πυρήνας περιέχει 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων, συνολικά 46 χρωμοσώματα. Τα πρώτα 22 ζεύγη ονομάζονται αυτοσωμικά. Τα αυτοσωμικά χρωμοσώματα είναι ομόλογα χρωμοσώματα, δηλαδή χρωμοσώματα που περιέχουν τα ίδια γονίδια (περιοχές DNA) με την ίδια σειρά κατά μήκος των χρωμοσωμικών βραχιόνων τους. Τα χρωμοσώματα του 23ου ζεύγους ονομάζονται φυλετικά και αποτελούνται από δύο χρωμοσώματα Χ στα περισσότερα θηλυκά, και ένα χρωμόσωμα Χ και ένα χρωμόσωμα Υ στα περισσότερα αρσενικά. Τα θηλυκά έχουν συνεπώς 23 ομόλογα ζεύγη χρωμοσωμάτων, ενώ τα αρσενικά έχουν 22. Τα χρωμοσώματα Χ και Υ έχουν μικρές περιοχές ομολογίας που ονομάζονται ψευδοαυτοσωμικές περιοχές.
Το χρωμόσωμα Χ υπάρχει πάντα ως το 23ο χρωμόσωμα στο ωάριο, ενώ είτε ένα χρωμόσωμα Χ είτε ένα Υ μπορεί να υπάρχει σε ένα μεμονωμένο σπερματοζωάριο. Στην αρχή της γυναικείας εμβρυϊκής ανάπτυξης, σε κύτταρα εκτός των κυττάρων ωαρίων, ένα από τα χρωμοσώματα Χ απενεργοποιείται μερικώς, τυχαία και μόνιμα. Σε ορισμένα κύτταρα απενεργοποιείται το Χ χρωμόσωμα μητρικής προέλευσης, ενώ σε άλλα το χρωμόσωμα Χ πατρικής προέλευσης. Αυτό διασφαλίζει ότι και τα δύο φύλα έχουν πάντα ακριβώς ένα λειτουργικό αντίγραφο του χρωμοσώματος Χ σε κάθε κύτταρο του σώματος. Το απενεργοποιημένο χρωμόσωμα Χ καταστέλλεται με τη βοήθεια της ετεροχρωματίνης που συμπυκνώνει το DNA και αποτρέπει την έκφραση των περισσότερων γονιδίων. Αυτή η συμπύκνωση ρυθμίζεται από την πρωτεϊνη PRC2.
Καθορισμός του φύλου
Όλοι οι διπλοειδείς οργανισμοί λαμβάνουν τα μισά από τα φυλετικά χρωμοσώματά τους από τον καθένα από τους δύο γονείς τους. Τα θηλυκά είναι ΧΧ, ενώ τα αρσενικά ΧΥ. Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων έχει διαφορετική σεξουαλική ανάπτυξη, γνωστή ως αληθής ερμαφροδιτισμός. Στον αληθή ερμαφροδιτισμό οι δύο γονάδες (ωοθήκες και όρχεις) μπορεί να είναι ξεχωριστά ή μπορεί να συνδυαστούν σε κάτι που λέγεται ωοθηκόρχεις. Τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να έχουν φυλετικά χρωμοσώματα και των δύο φύλων, με καρυότυπο 46,ΧΧ, 46,ΧΥ, χίμαιρα 46,ΧΧ/46,ΧΥ ή άλλα μωσαϊκά των φυλετικών χρωμοσωμάτων. Τέλος, η διαφοροποίηση μπορεί να προκύψει από την έκθεση, συχνά στη μήτρα, της μητέρας σε χημικές ουσίες που διαταράσσουν τη φυσιολογική λειτουργία των φυλετικών χρωμοσωμάτων, τα οποία στην περαιτέρω ανάπτυξη του εμβρύου προκαλούν διαφοροποίηση είτε σε εξωτερικά είτε σε εσωτερικά γενετικά όργανα.
Προηγούμενες θεωρίες
Από την ανακάλυψη του απενεργοποιημένου χρωμοσώματος Χ μέσω της έρευνας σε γάτες Calico, υποστηρίχθηκε ότι η απενεργοποίηση αυτή παίζει ρόλο στον προσδιορισμό του φύλου στον άνθρωπο. Αρχικά, υπήρχαν πολλές θεωρίες για το πώς ακριβώς η απενεργοποίηση επηρεάζει το φύλο. Για να κατανοηθεί μια τέτοια θεωρία, λήφθηκε υπόψη το ακόλουθο σενάριο: μια ακολουθία DNA που σχετίζεται με τη δημιουργία ενός ανδρικού χαρακτηριστικού ρυθμίζεται από μια ρυθμιστική ακολουθία DNA. Εάν αυτή η ρυθμιστική ακολουθία εμφανίζεται τόσο στο χρωμόσωμα Χ όσο και στο Υ και εάν ο αριθμός αντιγράφων της αλληλουχίας στο χρωμόσωμα Υ είναι σημαντικά μεγαλύτερος από ό,τι στο χρωμόσωμα Χ, τότε τα αντρικά χαρακτηριστικά του Υ χρωμοσώματος θα μπορούσαν να αποδοθούν σε αυτόν τον υψηλότερο αριθμό αντιγράφων. Από την άλλη πλευρά, εάν το χρωμόσωμα Υ έχει τον ίδιο αριθμό αντιγράφων αυτής της αλληλουχίας με το χρωμόσωμα Χ, είναι δύσκολο να γίνει ο καθορισμός των δύο φύλων υπό τέτοιες συνθήκες, επειδή τότε οι γονότυποι XX και XY δεν θα μπορούσαν να διαφοροποιηθούν. Αυτή η φαινομενική δυσκολία μπορεί να επιλυθεί εάν η απενεργοποίηση χρωμοσώματος Χ καθιστά τα ρυθμιστικά καθώς και τα δομικά γονίδια μη λειτουργικά και συνεπώς επιφέρει σημαντική μείωση του πραγματικού αριθμού αντιγράφων των αλληλουχιών DNA που συνδέονται με το χρωμόσωμα Χ που σχετίζονται με τον καθορισμό του φύλου. Η απενεργοποίηση χρωμοσωμάτων Χ προκαλεί, με αυτόν τον τρόπο, μια κρίσιμη ανισότητα μεταξύ των εμβρύων ΧΧ και ΧΥ και ότι ο καθορισμός του φύλου στον άνθρωπο είναι συνέπεια αυτής της ανισότητας.
Σύγχρονες θεωρίες
μικρογραφία|283x283εσ|Σημείο χρωμοσώματος Υ στο οποίο βρίσκεται το γονίδιο SRY.
Οι θεωρίες όπως οι παραπάνω είναι πλέον περιττές. Στο παρελθόν δεν υπήρχαν πολλά στοιχεία που να υποστηρίζουν την ιδέα ότι η απενεργοποίηση του χρωμοσώματος Χ συμβαίνει λόγω αντιστάθμισης δοσολογίας. Προς το παρόν, πιστεύεται ότι ένα χρωμόσωμα Χ σε γυναίκες είναι απενεργοποιημένο (συμπυκνωμένο σε σωμάτιο Barr έτσι ώστε να μην είναι δυνατή η πρόσβαση στις αλληλουχίες DNA του) για να υπάρχει μόνο ένα λειτουργικό χρωμόσωμα Χ τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, εξισώνοντας έτσι τη δοσολογία.
Η ρύθμιση της δοσολογίας δεν είναι το μόνο που υπάρχει στον προσδιορισμό του φύλου. Υπάρχει ένα γονίδιο στο χρωμόσωμα Υ που έχει ρυθμιστικές αλληλουχίες που ελέγχουν τα γονίδια που κωδικοποιούν τα αρσενικά χαρακτηριστικά. Αυτό το γονίδιο ονομάζεται γονίδιο SRY. Η προβολή της ακολουθίας SRY στον προσδιορισμό του φύλου ανακαλύφθηκε όταν μελετήθηκε ο γονότυπος ανδρών XX (σ.σ. τα άτομα αυτά είχαν αντρικό φαινότυπο αλλά γυναικείο γονότυπο ΧΧ). Μετά την εξέταση, ανακαλύφθηκε ότι η διαφορά μεταξύ μιας γυναίκας XX και ενός άνδρα XX ήταν ότι οι γυναίκα δεν είχε το γονίδιο SRY. Θεωρήθηκε ότι στον άντρα XX το SRY μεταφέρθηκε κατά λάθος σε ένα χρωμόσωμα Χ στο ζεύγος XX κατά τη διάρκεια της μείωσης.
Γενετικές διαταραχές
μικρογραφία|Φυλοσύνδετη κληρονομικότητα, όπου η μητέρα είναι ο φορέας. Το επιβλαβές γονίδιο εδράζει στο χρωμόσωμα Χ. μικρογραφία|Φυλοσύνδετη κληρονομικότητα όπου ο πατέρας είναι ο φορέας. Το επιβλαβές γονίδιο εδράζει στο χρωμόσωμα Χ. μικρογραφία|Φυλοσύνδετη κληρονομικότητα, όπου ο πατέρας νοσεί. Το επιβλαβές γονίδιο εδράζει στο χρωμόσωμα Υ. Τα γονίδια που μεταφέρονται από οποιοδήποτε από τα δύο φυλετικά χρωμοσώματα ονομάζονται φυλοσύνδετα. Οι φυλοσύνδετες ασθένειες μεταδίδονται μέσω χρωμόσωματος Χ ή Υ. Δεδομένου ότι συνήθως οι άνδρες κληρονομούν το χρωμόσωμα Υ, είναι οι μόνοι που κληρονομούν ασθένειες που συνδέονται με το Υ. Αντίθετα, τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες κληρονομούν ασθένειες που συνδέονται με το χρωμόσωμα Χ.
Ένα αλληλόμορφο μπορεί να είναι επικρατές ή υπολειπόμενο. Η επικρατής κληρονομικότητα συμβαίνει όταν ένα επιβλαβές γονίδιο από τον έναν γονέα προκαλεί την ασθένεια παρόλο που το αντίστοιχο γονίδιο από τον άλλο γονέα είναι φυσιολογικό. Η υπολειπόμενη κληρονομικότητα συμβαίνει όταν και τα δύο γονίδια είναι επιβλαβή για να προκαλέσουν την ασθένεια. Κάποιος που έχει ένα επιβλαβές υπολειπόμενο γονίδιο, χωρίς να νοσεί, ονομάζεται φορέας. Ένας φορέας μπορεί να μεταδώσει αυτό το επιβλαβές γονίδιο στα παιδιά του. Το χρωμόσωμα Χ φέρει περίπου 900 με 1.400 γονίδια, τα οποία αντιστοιχούν στο 5% του συνολικού DNA σε ολόκληρο το κύτταρο. Τα περισσότερα από τα γονίδια κωδικοποιούν διαφορετικά γυναικεία ανατομικά χαρακτηριστικά. Το χρωμόσωμα Υ φέρει περίπου 70 με 200 γονίδια, τα οποία αντιστοιχούν στο 2% του συνολικού DNA σε ολόκληρο το κύτταρο. Τα περισσότερα από τα γονίδια του χρωμοσώματος Υ εμπλέκονται με βασικές δραστηριότητες διατήρησης κυττάρων και παραγωγής σπέρματος. Μόνο ένα από τα γονίδια του χρωμοσώματος Υ, το γονίδιο SRY, είναι υπεύθυνο για τα αρσενικά ανατομικά χαρακτηριστικά. Όταν κάποιο από τα 9 γονίδια που εμπλέκονται στην παραγωγή σπέρματος λείπει ή είναι ελαττωματικό, το αποτέλεσμα είναι συνήθως πολύ χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων και υπογονιμότητα. Παραδείγματα μεταλλάξεων γονιδίων στο χρωμόσωμα Χ περιλαμβάνουν τις πιο συχνές ασθένειες, όπως η αχρωματοψία, η αιμοφιλία και το σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ.
Η αχρωματοψία είναι η αδυναμία ή η μειωμένη ικανότητα να βλέπει κάποιος το χρώμα ή να αντιλαμβάνεται τις χρωματικές διαφορές υπό κανονικές συνθήκες φωτισμού. Η αχρωματοψία επηρεάζει πολλά άτομα στον πληθυσμό. Δεν υπάρχει τύφλωση ως προς κάποιο χρώμα, αλλά υπάρχει έλλειψη όρασης χρώματος. Η πιο συνηθισμένη αιτία είναι ένα σφάλμα στην ανάπτυξη ενός ή περισσότερων σετ κωνίων αμφιβληστροειδούς που αντιλαμβάνονται το χρώμα στο φως και μεταδίδουν αυτές τις πληροφορίες στο οπτικό νεύρο. Αυτός ο τύπος αχρωματοψίας ακολουθεί τη φυλοσύνδετη υπολειπόμενη κληρονομικότητα. Τα γονίδια για το χρώμα εδράζουν στο χρωμόσωμα Χ. Εάν κάποια από αυτά τα γονίδια λείπουν ή έχουν υποστεί βλάβη, η αχρωματοψία θα εκφραστεί σε άνδρες με μεγαλύτερη πιθανότητα από ό,τι στις γυναίκες, επειδή τα αρσενικά έχουν μόνο ένα χρωμόσωμα Χ.
Η αιμορροφιλία αναφέρεται σε μια ομάδα αιμορραγικών διαταραχών στην οποία χρειάζεται πολύς χρόνος για να πήξει το αίμα. Προκαλείται από μια μετάλλαξη ή αλλαγή, σε ένα από τα γονίδια, που παρέχει οδηγίες για την παραγωγή πρωτεϊνών του παράγοντα πήξης που απαιτούνται για το σχηματισμό θρόμβου αίματος. Η ασθένεια αυτή κληρονομείται με φυλοσύνδετο υπολειπόμενο τρόπο, ενώ σχετίζεται με το χρωμόσωμα Χ. Η αιμορροφιλία είναι πολύ πιο συχνή στους αρσενικά από ο,τι στα θυλυκά επειδή οι άντρες έχουν ένα χρωμόσωμα Χ. Έχουν μόνο ένα αντίγραφο του εν λόγω γονιδίου και επομένως εκφράζουν το χαρακτηριστικό όταν κληρονομούν ένα μεταλλαγμένο αλληλόμορφο. Αντιθέτως, μια γυναίκα για να εκδηλώσει την ασθένεια θα πρέπει να κληρονομήσει δύο μεταλλαγμένα αλληλόμορφα, ένα λιγότερο συχνό συμβάν καθώς το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο είναι σπάνιο στον πληθυσμό. Κάθε γιος που γεννιέται από μια μητέρα φορέα έχει 50% πιθανότητα να κληρονομήσει το χρωμόσωμα Χ που φέρει το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο.
Το σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ είναι μια γενετική διαταραχή που περιλαμβάνει αλλαγές σε μέρος του χρωμοσώματος Χ. Είναι η πιο κοινή μορφή κληρονομικής διανοητικής αναπηρίας (διανοητική καθυστέρηση) στους άνδρες. Προκαλείται από μια αλλαγή σε ένα γονίδιο που ονομάζεται FMR1. Ένα μικρό μέρος του γονιδιακού κώδικα επαναλαμβάνεται σε μια εύθραυστη περιοχή του χρωμοσώματος Χ. Όσες περισσότερες επαναλήψεις, τόσο μεγαλύτερο το πρόβλημα. Αυτός ο τύπος ασθένειας ακολουθεί τη φυλοσύνδετη επικρατή κληρονομικότητα. Τα αρσενικά και τα θηλυκά μπορεί να επηρεαστούν εξίσου, αλλά επειδή τα αρσενικά έχουν μόνο ένα χρωμόσωμα X είναι πιθανό να τα επηρεαστούν περισσότερο. Οι προσβεβλημένοι άντρες έχουν μεγάλους όρχεις, μεγάλα αυτιά, στενό πρόσωπο και διαταραχές της αισθητηριακής επεξεργασίας που οδηγούν σε μαθησιακές δυσκολίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρωμοσώματα Κατηγορία:Γενετική
Μανουήλ Καντακουζηνός Γκιν
Ο Μανουήλ Καντακουζηνός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος στο Δεσποτάτο του Μυστρά, γόνος της οικογένειας των Καντακουζινών.
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του Μανουήλ ήταν ο Γεώργιος Καντακουζηνός και παππούς του ο Δημήτριος Α΄ Καντακουζηνός δεσπότης του Μωρέως.
Ενώ μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως διατελούσε διοικητής της Μάνης, εκμεταλλεύτηκε την εμφύλια διαμάχη που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στους δύο τελευταίους δεσπότες του Μωρέως, Θωμά και Δημήτριο Παλαιολόγο, και επαναστάτησε εναντίον τους, διεκδικώντας την ηγεσία του δεσποτάτου.
Υποστηρίχθηκε κυρίως από τους Αλβανούς της Πελοποννήσου, που είχαν επαναστατήσει και αυτοί υπό την ηγεσία του Πέτρου Μπούα, αντιδρώντας για τον υψηλό φόρο υποτέλειας, που δέχθηκαν να πληρώνουν στους Οθωμανούς οι δύο δεσπότες. Μάλιστα, προκειμένου να συσφίξει τις σχέσεις του με του Αλβανούς, άλλαξε το δικό του όνομα σε Γκιν και της γυναίκας του σε Κούκια.
Μετά τις πρώτες νίκες των στασιαστών οι δύο Παλαιολόγοι, όντας υποτελείς του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄, ζήτησαν τη βοήθειά του. Έτσι κατόπιν δύο διαδοχικών εκστρατειών των Οθωμανών κατά τα έτη 1453 και 1454 οι επαναστάτες νικήθηκαν. Ο Πέτρος Μπούα πήρε χάρη από το σουλτάνο και παρέμεινε στην Πελοπόννησο, ενώ ο Μανουήλ μετά από λίγα χρόνια κατέφυγε στην Ουγγαρία, όπου και πέθανε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες Κατηγορία:Πρόσωπα του Δεσποτάτου του Μορέως
Μίντλεσμπρο ΦΚ
Η Μίντλεσμπρο ΦΚ (αγγλικά: Middlesbrough F.C.) είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την ομώνυμη πόλη. Ιδρύθηκε το 1876 και έδρα της από το 1995 είναι το στάδιο Ρίβερσαϊντ, το τρίτο από την εποχή που ξεκίνησε η επαγγελματική πορεία της ομάδας το 1889. Για 92 χρόνια (1903-1995) αγωνίζονταν στο Έιρσαμ Παρκ. Η ομάδα ήταν ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη της Πρέμιερ Λιγκ το 1992. Κυριότεροι αντίπαλοι της θεωρούνται οι σύλλογοι Νιούκασλ και Σάντερλαντ.
Ιστορία
Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, η ιδέα για το σχηματισμό του ποδοσφαιρικού συλλόγου προτάθηκε κατά τη διάρκεια ενός τριπλού δείπνου στο Corporation Hotel του Μίντλεσμπρο και παρόλο που αυτό ανακαλύφθηκε από τον ιστορικό του συλλόγου, Χάρι Γκλάσπερ, η αλήθεια είναι ότι πολλοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι της εποχής (όπως η Γουένσντεϊ), η Μίντλεσμπρο σχηματίστηκε από μέλη του τοπικού συλλόγου κρίκετ που επιθυμούσαν να παραμείνουν σε φόρμα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Πράγματι, βρισκόταν στο Άλμπερτ Παρκ επί της Linthorpe Road όπου οι παίκτες από τη Μίντλεσμπρο Άματουρ Κρίκετ Κλαμπ (Middlesbrough Amateur Cricket Club) σχημάτισαν την νεοσύστατη ομάδα. Ο σύλλογος διατήρησε τον ερασιτεχνικό του χαρακτήρα μέχρι το 1889, όταν διάφορα μέλη της Μίντλεσμπρο ερχόμενα σε διαμάχη χωρίστηκαν για να σχηματίσουν Μίντλεσμπρο Αιρονόπολις (Middlesbrough Ironopolis). Και οι δύο ομάδες άρχισαν τις δραστηριότητές τους ως επαγγελματικές ομάδες μέσα σε μια εβδομάδα το Δεκέμβριο του 1889.
Πρώτος τίτλος σε κορυφαίο επίπεδο της Μίντλεσμπρο ήταν η κατάκτηση του Λιγκ Κάπ το 2004, όταν επικράτησε επί της Μπόλτον με 2–1, ενώ κατάφερε να φτάσει άλλες δυο φορές στον τελικό της συγκεκριμένης διοργάνωσης το 1997 και το 1998. Σε ευρωπαικό επίπεδο κορυφαία στιγμη για την ομάδα ήταν η παρουσία της στον τελικό του Κυπέλλου Ουέφα το 2006.
Έμβλημα και χρώματα
Το έμβλημα της Μίντλεσμπρο έχει υποστεί τέσσερις αλλαγές από τη σύσταση του συλλόγου. Αρχικά, το σήμα ήταν απλά το έμβλημα της πόλης του Μίντλεσμπρο με ένα κόκκινο λιοντάρι αντί για ένα μπλε λιοντάρι για να ταιριάζει με τα χρώματα του συλλόγου. Μετά την υιοθέτηση της λευκής οριζόντιας ρίγας στις φανέλες το 1973, παρέμεινε μόνο το κόκκινο λιοντάρι με την επιγραφή "M.F.C" στο κάτω μέρος. Αυτό προσαρμόστηκε περαιτέρω μετά την αναμόρφωση του συλλόγου το 1986 σε κυκλική μορφή με το λιοντάρι στη μέση και την επιγραφή "Middlesbrough Football Club 1986" γύρω από τον κύκλο για να αντικατοπτρίζει αυτή τη νέα εποχή. Το 2007, η Middlesbrough άλλαξε ξανά το έμβλημά της της, αυτή τη φορά με το λιοντάρι εντός θυρεού και την επιγραφή "Middlesbrough Football Club 1876" στο κάτω μέρος. Ο σύλλογος δήλωσε ότι αυτό θα έπρεπε να αντικατοπτρίζει τη μακρά ιστορία του συλλόγου και όχι μόνο την κατάσταση μετά την εκκαθάρισή του.
Η αρχική εμφάνιση της Μίντλεσμπρο όταν προσχώρησε στη Φούτμπολ Λιγκ το 1899 ήταν λευκή φανέλα με μπλε σορτς για τους εντός έδρας αγώνες, ενώ τα ερυθρόλευκα χρώματα υιοθετήθηκαν αργότερα εκείνη την περίοδο. Οι προηγούμενες εμφανίσεις περιλάμβαναν λευκή φανέλα με μπλε βούλες περίπου από το 1889. Η εμφάνιση της Μίντλεσμπρο παρέμεινε γενικά η ίδια με κόκκινη φανέλα και κόκκινο ή λευκό σορτς, και κάλτσες. Η χαρακτηριστική ευρεία λευκή οριζόντια λωρίδα στο στήθος εισήχθη από τον Τζακ Τσάρλντον το 1973 (μετά από μια προσπάθεια αλλαγής της εντός έδρας φανέλας σε λευκή παρόμοια με της Λιντς Γιουνάιτεντ) και επανήλθε το 1997–98 και στη συνέχεια και πάλι το 2000–01 και το 2004–05 λόγω του ότι ήταν δημοφιλής. Ο σύλλογος ανακοίνωσε στη συνέχεια το Δεκέμβριο του 2007 ότι θα έδινε την ευκαιρία στους οπαδούς να αποφασίσουν μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας και κειμένου εάν η λευκή λωρίδα θα έπρεπε να επιστρέψει για την επόμενη περίοδο. Στις 8 Ιανουαρίου 2008, ο σύλλογος ανακοίνωσε ότι η λευκή λωρίδα επρόκειτο να επιστρέψει, με το 77,4% των ψηφοφόρων να ψηφίζουν υπέρ της, με τους οπαδούς να επιλέγουν το τελικό σχέδιο φανέλας μεταξύ τριών σχεδίων, το οποίο ανακοινώθηκε στις 7 Μαΐου 2008.
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1876 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1876
Φίλιππος Α΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Ο Φίλιππος Α΄ ο Νεότερος, γερμ.: Phlilipp I von Hanau-Münzenberg (20 Σεπτεμβρίου 1449 - 26 Αυγούστου 1500) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου το διάστημα 1452-1458 και μετά κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ το 1458-1500.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ράινχαρντ Γ΄ κόμη του Χάναου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Παλατινάτου-Μόσμπαχ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 148 την Αδριάνα, κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Ποντινή Γρεβενών
Η Ποντινή είναι ορεινό χωριό του νομού Γρεβενών.
Γεωγραφία
Η Ποντινή βρίσκεται στο δρόμο από τα Γρεβενά προς τα Βέντζια μέσω Κνίδης, 5 χλμ. ΝΑ των Πυλωρών, σε 830 μ. υψόμετρο. 360 άτομα ζουν εκεί το χειμώνα και 530 το καλοκαίρι. Οι πηγές από τις οποίες αντλούν το εισόδημά τους είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Το Σιουμποτό και το Παλιοπύλωρο είναι παραπόταμοι του Αλιάκμονα, που περνάνε βόρεια και νότια της Ποντινής, ώσπου συναντώνται και χύνονται στον Αλιάκμονα. 5 χλμ. Α του χωριού βρίσκεται η κορυφή Φακιόλα (1.116 μ.), απ' όπου ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει ένα ιδιαίτερης ομορφιάς τοπίο.
Πολύ σημαντικό είναι το ετήσιο πανηγύρι της Ποντινής, στις 26 Ιουλίου, ημέρα της Αγίας Παρασκευής. Το προηγούμενο βράδυ, στις 25 κάθε Ιούλη, εμφανίζονται σπουδαίοι πόντιοι καλλιτέχνες, στην πλατεία του χωριού, μπροστά σε χιλιάδες κόσμου.
Ιστορία
Σύμφωνα με την ιστορία, οι κάτοικοι της Ποντινής κατάγονται από Μικρασιάτες πρόσφυγες που ήρθαν το 1923 από τα παράλια του Πόντου, την περιοχη της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης και πήραν τη θέση των "βαλαάδων" (Ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι), οι οποίοι έφυγαν για την Τουρκία με την ανταλλαγή των πληθυσμών. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Τόριστα, μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Ποντηνή με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927 και ανήκε στο Νομό Κοζάνης. Το 1940 το όνομά της διορθώθηκε στο σημερινό Ποντινή.
Διοικητικά
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκει στη τοπική κοινότητα Ποντινής που ανήκει στην δημοτική ενότητα Βεντζίου του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 333 κατοίκους. Κατά την απογραφή του 2001 βρέθηκε να έχει πληθυσμό 322 κατοίκων. Κατοικήθηκε από πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, που ήρθαν με βάση την ανταλλαγή πληθυσμών που προέβλεπε η συνθήκη της Λωζάνης, το 1922-1923.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Garcinia holttumii
Η Garcinia holttumii, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Κλουσιίδων (Clusiaceae). Πρόκειται για δέντρο ενδημικό στη Χερσόνησο της Μαλαισίας.
Παραπομπές
holttumii Κατηγορία:Ενδημική Χλωρίδα της Χερσονήσου της Μαλαισίας Κατηγορία:Ευάλωτα φυτά
Νγκόγιο
Το Νγκόγιο ήταν βασίλειο της Εποχής του Σιδήρου και μέλος της φυλής Βόγιο, το οποίο βρίσκεται στα νότια της Καμπίντα (σημερινά όρια ανάμεσα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την Αγκόλα). Βρίσκεται στην Ατλαντική ακτή της Κεντρικής Αφρικής, βόρεια του ποταμού Κονγκό. Το βασίλειο ιδρύθηκε από λαούς Μπαντού γύρω στον 15ο αιώνα. Η παράδοση των Νγκόγιο έκρινε ότι το βασίλειο και οι πρόγονοί τους ήταν μεταξύ των πρώτων αποίκων στην περιοχή, ονομάζοντας τους αρχηγούς τους νφούμου νσι («άρχοντες της γης»). Η πρωτεύουσα ήταν η Μβάνζα Νγκόγιο. Στο 1700, η Καμπίντα είχε γίνει το κορυφαίο λιμάνι σκλάβων βόρεια της Λουάντα και η οικονομία των Νγκόγιο στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στην πώληση των σκλάβων.
Το 1783, οι Νγκόγιο συμμάχησαν με τους Κακόνγκο για να καταστρέψουν ένα πορτογαλικό φρούριο. Ωστόσο, η βασιλεία των Νγκόγιο σύντομα αναιρέθηκε από το αυξανόμενο οικονομικό βάρος που συνεπαγόταν η βασιλεία. Με όλο και λιγότερους ενάγοντες για το αξίωμα, το βασίλειο διαλύθηκε αποτελεσματικά στη δεκαετία του 1830, μετά την αποτυχία εκλογής νέου βασιλεία. Το 1885, οι Νγκόγιο υπέγραψαν τη συνθήκη του Σιμουλαμπούκο με τη Πορτογαλία και έγιναν προτεκτοράτο του έθνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής Κατηγορία:Ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Ιστορία της Ανγκόλας
778
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 778 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Φλάβιοι
μικρογραφία|Ο Βεσπανσιανός, 69-79.
Οι Φλάβιοι (λατινικά: Flavii) αποτελούσαν γένος πληβείων της δημοκρατικής Ρώμης, αρχαιοτάτης προέλευσης, ίσως προρωμαϊκής. Οι κλάδοι της οικογένειας αυτής είναι πολυάριθμοι, σκορπισμένοι σε ολόκληρο το ρωμαϊκό έδαφος, ασφαλώς ύστερα από τις στρατιωτικές κατακτήσεις και την απελευθέρωση δούλων, οι οποίοι έπαιρναν το όνομα του απελευθερωτή. Καταγράφονται, εκτός από πολλές ιταλικές περιοχές, στην Ελλάδα, στην Ανατολή, στην Αίγυπτο και στη Νουμιδία.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1904
Ο πίνακας μεταλλίων των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904.
Συνολικά, 651 αθλητές από 12 χώρες έλαβαν μέρος σε 94 αγωνίσματα των 16 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Σαιντ Λούις, το διάστημα 1 Ιουλίου έως 23 Νοεμβρίου 1904. Και οι 12 συμμετέχουσες χώρες κέρδισαν μετάλλια στους Αγώνες, ενώ τέσσερα μετάλλια κέρδισε η Μικτή ομάδα (ομάδα που περιελάμβανε αθλητές από διαφορετικά κράτη). Κάποιοι αθλητές κέρδισαν μετάλλια τόσο ατομικά όσο και ως μέλη της Μικτής ομάδας, τα οποία κατατάσσονται σε διαφορετικά έθνη στον επίσημο πίνακα.
Για πρώτη φορά, οι νικητές έπαιρναν χρυσό μετάλλιο, οι δεύτεροι ασημένιο και οι τρίτοι χάλκινο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κέρδισαν συνολικά 231 μετάλλια, θέτοντας ένα ρεκόρ που ισχύει μέχρι και σήμερα. Πιο κοντά στο να το καταρρίψει βρέθηκε η Σοβιετική Ένωση στους Αγώνες του 1980, όμως τελικά σταμάτησε στα 195 μετάλλια και παραμένει στη δεύτερη θέση.
Η λίστα περιέχει τα μετάλλια που απονεμήθηκαν στα 94 αγωνίσματα, εξαιρώντας αυτά που δόθηκαν στο άθλημα της υδατοσφαίρισης, το οποίο αναφέρεται σε αρκετές πηγές αλλά όχι στον επίσημο πίνακα μεταλλίων της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν κατακτήσει και τα τρία μετάλλια του αθλήματος, κάτι που θα ανέβαζε τον συνολικό αριθμό της σε 234 (77 χρυσά, 79 ασημένια και 78 χάλκινα).
Πίνακας μεταλλίων
Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων των Αγώνων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.
Παρκ Εξτενσιόν
Το Παρκ Εξτενσιόν (γαλλικά: Parc-Extension) είναι γειτονιά στην πόλη του Μοντρεάλ στο Κεμπέκ. Βρίσκεται στο δήμο Βιλραί–Σαιντ-Μισέλ–Παρκ-Εξτενσιόν και έχει έχει πληθυσμό 33.800 κατοίκους και έκταση 1,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το όνομα προέρχεται από το γεγονός ότι βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Λεωφόρου Παρκ (Park Avenue) και αποτελεί κυριολεκτικά «προέκταση (η οποία λέξη στα γαλλικά είναι extension)» της οδικής αρτηρίας. Η περιοχή είναι γνωστή από τους ντόπιους ως «Παρκ Εξ (Park Ex)».
Δημοτικές
Η Μαρία Δέρος είναι ο δημοτικός σύμβουλος που εκπροσωπεί το Παρκ Εξτενσιόν. Εκλέχτηκε υπό το Vision Montreal το 1998 και επανεκλέχθηκε σε κάθε δημοτική εκλογή από τότε, συμπεριλαμβανομένων των πιο πρόσφατων εκλογών το 2017, στις οποίες έβαλε υποψηφιότητα για το Équipe Denis Coderre. Μετά την ήττα του Coderre στην κούρσα δήμαρχων, το κόμμα της μετονομάστηκε σε Ensemble Montréal.
Πρώην δημοτικοί σύμβουλοι
Η περιοχή αποτελεί μέρος του δήμου Βιλραί–Σαιντ-Μισέλ–Παρκ-Εξτενσιόν.
Ομοσπονδιακές και επαρχιακές
Αποτελεί μέρος της ακόλουθης επαρχιακής εκλογικής περιφέρειας:
Σημεία ενδιαφέροντος
Κατηγορία:Κεμπέκ
Τίτος Παπαμαστοράκης
Ο Τίτος Παπαμαστοράκης (1961-2010) ήταν αρχαιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βίος
Ο Τίτος Παπαμαστοράκης γεννήθηκε στην Άνω Βιάννο της Κρήτης στις 10 Απριλίου 1961. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του, φοίτησε στο Τμήμα Ιστορίας της Τέχνης και Μουσειολογίας της Σχολής Καλών Τεχνών του Βουκουρεστίου. στο χρονικό διάστημα από το 1980 έως το 1984. Η διπλωματική του εργασία είχε τον τίτλο: ''Ο Ιωάννης Παγωμένος, ένας ζωγράφος των αρχών του 14ου αι. στην Κρήτη''. Στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του. Υποστήριξε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, τη διατριβή του με τίτλο: Ο διάκοσμος του τρούλου των ναών της παλαιολόγειας περιόδου στη Βαλκανική χερσόνησο και στην Κύπρο, το 1992. Από το 1992 έως το 1996 υπηρέτησε για τρία εξάμηνα ως εντεταλμένος με το βαθμό του λέκτορα στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης, ενώ από το 1996 έως το 2003 ως εντεταλμένος με το βαθμό του επίκουρου καθηγητή στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Τον Ιούνιο του 2002 εξελέγη ως επίκουρος καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης, και το 2008 στη βαθμίδα του αναπληρωτή καθηγητή στο γνωστικό αντικείμενο «Ιστορία της Βυζαντινής Τέχνης». Το 2003, εξελέγη μέλος του Δ.Σ. της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας. Τον Μάρτιο του 2009 εξελέγη ως αναπληρωτής καθηγητής της Βυζαντινής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 2010.
Πηγές
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Νόβι Πάζαρ (Σερβία)
thumb|right|200px|Το Νόβι Πάζαρ τη νύχτα.
Το Νόβι Πάζαρ (Σερβικά: Нови Пазар/Novi Pazar) είναι ένας δήμος που βρίσκεται στην περιοχή Ράσκα της Σερβίας, στη γεωγραφική περιοχή Σάντζακ. Σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του 1991, ο δήμος Νόβι Πάζαρ είχε 85.249 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2002 ο αριθμός κατοίκων του δήμου ήταν 85.996. Η ίδια η πόλη είχε πληθυσμό 54.604 κατοίκων το 2002.
Γεωγραφία
Το Νόβι Πάζαρ βρίσκεται στις κοιλάδες των ποταμών Γιοσάνιτσα, Ράσκα, Ντέζεβσκα και Λιούντσκα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 496 μέτρων, στη νοτιοανατολική περιοχή Ράσκα. Η πόλη περιβάλλεται από τα βουνά Γκόλιγια και Ρόγκοζνα και το οροπέδιο Πέστερ βρίσκεται στα δυτικά. Η συνολική έκταση της διοικητικής περιοχής της πόλης είναι 742 χλμ². Περιέχει 100 οικισμούς, οι περισσότεροι μικροί και απλωμένοι σε λόφους και βουνά που περιβάλλουν την πόλη. Το μεγαλύτερο χωριό είναι το Μουρ, με πάνω από 3000 κατοίκους.
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Έιμυ Τζόνσον
Η '''Έιμυ Β. Τζόνσον' (Amy Johnson'', 1 Ιουλίου 1903 – 5 Ιανουαρίου 1941) ήταν Αγγλίδα αεροπόρος, η πρώτη γυναίκα πιλότος που πέταξε μόνη από τη Βρετανία μέχρι την Αυστραλία.
Πετώντας μόνη ή με τον σύζυγό της, επίσης πιλότο, Τζιμ Μόλισον, σημείωσε και πολλές άλλες παγκόσμιες πρωτιές και ρεκόρ κατά τη δεκαετία του 1930. Ο βρετανικός τύπος την αποκαλούσε «Βασίλισσα των αιθέρων». Σκοτώθηκε σε βοηθητική πτήση στην Αγγλία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οικογένεια και σπουδές
Η Τζόνσον γεννήθηκε στο Κίνγκστον απόν Χαλ και ήταν η μεγαλύτερη από τις 4 κόρες του Τζων Γουίλιαμ Τζόνσον, μέλους της οικογενειακής εταιρείας ιχθυεμπόρων Andrew Johnson, Knudtzon & Company, και της Έιμυ Χοτζ (Amy Hodge), εγγονής του Γουίλιαμ Χοτζ, δημάρχου του Χαλ το 1860. Η Τζόνσον φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ, από όπου απεφοίτησε με πτυχίο οικονομικών. Μετά εργάσθηκε στο Λονδίνο ως γραμματέας ενός δικηγόρου. Γνώρισε την αεροπορία ως χόμπι, παίρνοντας πιστοποιητικό ερασιτέχνη πιλότου στις 28 Ιανουαρίου 1929 και δίπλωμα πιλότου «A» στις 6 Ιουλίου 1929, αμφότερα στην Αερολέσχη του Λονδίνου, μετά από μαθήματα με τον σμηναγό Βαλεντάιν Μπέικερ. Το ίδιο έτος έγινε η πρώτη Βρετανίδα γυναίκα που πήρε δίπλωμα μηχανικού εδάφους.
Σταδιοδρομία
thumb|left|Η Τζόνσον στο αεροπλάνο της, τύπου Black Hawk Moth, αφήνοντας την Αυστραλία για την Αγγλία στις 14 Ιουνίου 1930 Η Τζόνσον δέχθηκε ως δώρο το πρώτο της (μεταχειρισμένο) αεροπλάνο, ένα de Havilland DH.60 Moth, από τον πατέρα της, ο οποίος υπήρξε πάντοτε ενας από τους ισχυρότερους υποστηρικτές της, και από τον Λόρδο Γουέικφηλντ (Τσαρλς Γουέικφηλντ, επιχειρηματίας και λόρδος Δήμαρχος του Λονδίνου). Το ονόμασε «Ιάσονα» (Jason) από το σήμα της εταιρείας του πατέρα της.
Για πρώτη φορά η Τζόνσον έγινε παγκοσμίως γνωστή το 1930, όταν έγινε η πρώτη γυναίκα αεροπόρος που πέταξε μόνη της από τη Βρετανία μέχρι την Αυστραλία. Κυβερνώντας τον «Ιάσονα», απογειώθηκε από το Κρόυντον του Λονδίνου στις 5 Μαΐου και προσγειώθηκε με πολλούς ενδιάμεσους σταθμούς στο Ντάργουιν στις 24 Μαΐου, αφού διένυσε 18.000 χιλιόμετρα. Μετά από 6 ημέρες το αεροπλάνο της έπαθε ζημιές όταν προσγειώθηκε με τον άνεμο πίσω της στο αεροδρόμιο του Μπρίσμπεϊν, οπότε πέταξε μέχρι το ονομαστικό τέλος του ταξιδιού της, το Σίδνεϊ, με τον σμηναγό Φρανκ Φόλετ, ενώ το δικό της αεροπλάνο επισκευαζόταν. Τον «Ιάσονα» πιλοτάρισε μέχρι το Σίδνεϊ ο σμηναγός Λέστερ Μπρέιν.
Σήμερα ο «Ιάσων» διατηρείται στο Μουσείο Επιστήμης του Λονδίνου. Για το κατόρθωμά της η Τζόνσον τιμήθηκε με το βραβείο Harmon Trophy και το παράσημο CBE.
Μετά από αυτό η Τζόνσον απέκτησε ένα de Havilland Puss Moth (DH.80A), το οποίο ονόμασε «Ιάσων II». Τον Ιούλιο του 1931, μαζί με τον συγκυβερνήτη Τζακ Χάμφρεϋς, έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που πέταξαν από το Λονδίνο στη Μόσχα μέσα σε μία ημέρα, διανύοντας την απόσταση των 2.830 χιλιομέτρων σε περίπου 21 ώρες. Από εκεί συνέχισαν το ταξίδι τους πάνω από τη Σιβηρία, φθάνοντας μέχρι το Τόκιο και θέτοντας ένα νέο ρεκόρ χρόνου ταξιδιού από τη Βρετανία στην Ιαπωνία.
Το 1932 η Τζόνσον παντρεύτηκε τον Σκωτσέζο πιλότο Τζιμ Μόλισον, που της έκανε πρόταση γάμου κατά τη διάρκεια μιας πτήσεως περίπου 8 ώρες μετά την πρώτη γνωριμία τους. Τον Ιούλιο του 1932 η Τζόνσον κατέρριψε το ρεκόρ του συζύγου της για μοναχική πτήση από το Λονδίνο μέχρι το Κέιπ Τάουν, κυβερνώντας το αεροσκάφος «Σύννεφο της ερήμου» (Desert Cloud).
thumb|Η Τζόνσον με τον «Ιάσονα» στο [[Τζάνσι των Ινδιών, τον Μάιο του 1930]] thumb|left|Το 1932 οι Έιμυ Τζόνσον και Τζιμ Μόλισον παντρεύτηκαν. Οι επόμενες πτήσεις της ήταν μαζί με τον σύζυγό της. Τον Ιούλιο του 1933 πέταξαν ένα αεροσκάφος τύπου de Havilland DH.84 Dragon I με το όνομα Seafarer στην παρθενική του πτήση, χωρίς σταθμό, από τη Νότια Ουαλία για το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Αλλά το αεροσκάφος τους έμεινε από καύσιμα και έκαναν βίαιη αναγκαστική προσγείωση στο Δημοτικό Αεροδρόμιο του Μπρίτζμπορτ (σήμερα Αεροδρόμιο Σικόρσκυ) στο Στράτφορντ του Κονέκτικατ. Αμφότεροι τραυματίσθηκαν. Μετά την ανάρρωσή του, το ζεύγος τιμήθηκε με εορταστικές εκδηλώσεις από την κοινωνία της Νέας Υόρκης, ακόμα και με μία παρέλαση στη Γουώλ Στρητ.
Οι δυο τους πέταξαν επίσης σε χρόνο ρεκόρ από τη Βρετανία στην Ινδία το 1934 με δικινητήριο αεροσκάφος τύπου de Havilland DH.88 Comet, ονόματι «Μαύρη Μαγεία», ως μέρος του αγώνα MacRobertson Air Race Λονδίνου-Μελβούρνης. Υποχρεώθηκαν ωστόσο να αποχωρήσουν από τον αγώνα στο Αλλαχαμπάντ εξαιτίας προβλημάτων με τον κινητήρα.
Το 1938 η Τζόνσον αναποδογύρισε το ανεμόπτερό της κατά την προσγείωση μετά από μια επίδειξη στην Αγγλία, αλλά δεν τραυματίσθηκε σοβαρά. Το ίδιο έτος πήρε διαζύγιο από τον Μόλισον και σύντομα ξαναπήρε το πατρικό της επώνυμο.
Ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος και το τέλος
Το 1940, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τζόνσον κατατάχθηκε στη νέα υπηρεσία Βοηθητικών Αερομεταφορών (Air Transport Auxiliary, ATA), το έργο της οποίας ήταν να μεταφέρει πιλοτάροντας αεροσκάφη της RAF προς/από επισκευή, νέα αεροσκάφη στις μονάδες τους ή και προς απόσυρση ανά την Αγγλία. Εκεί έφθασε στον βαθμό που ήταν αντίστοιχος του σμηναγού. Ο πρώην σύζυγός της πέταξε επίσης για λογαριασμό της ATA σε όλη τη διάρκεια του πολέμου.
Στις 5 Ιανουαρίου 1941, πετώντας για την ATA ένα αεροσκάφος τύπου Airspeed Oxford από το Πρέστουικ μέσω Μπλάκπουλ στη βάση της RAF στο αεροδρόμιο της Οξφόρδης, η Τζόνσον παρεξέκλινε πολύ της πορείας της εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών. Αφού εξαντλήθηκαν τα καύσιμα, έπεσε με αλεξίπτωτο και το αεροσκάφος της συνετρίβη στις εκβολές του Τάμεση κοντά στο Χερν Μπέυ.
Το πλήρωμα του πλοίου «Haslemere», μικρού επιταγμένου φέρι-μποτ, είδε το αλεξίπτωτο της Τζόνσον να κατεβαίνει και την είδε ακόμη και να καλεί σε βοήθεια μέσα από το νερό. Οι συνθήκες ήταν κακές: υπήρχε μεγάλη θαλασσοταραχή, ισχυρή παλίρροια και ταυτοχρόνως χιονόπτωση και πολύ κρύο. Ο κυβερνήτης του «Haslemere» Γουώλτερ Φλέτσερ έπεσε στο νερό σε μια προσπάθεια να τη σώσει, αλλά ανεπιτυχώς. Το 2016 ο ιστορικός Alec Gill δήλωσε ότι ο γιος ενός μέλους του πληρώματος του πλοίου είχε ισχυρισθεί πως η Τζόνσον σκοτώθηκε από τον έλικα του πλοίου, αν και δεν το είδε ξεκάθαρα. Αυτός ο ισχυρισμός δεν έχει επαληθευθεί, καθώς το σώμα της Τζόνσον δεν βρέθηκε ποτέ.
Μια νεκρώσιμη ακολουθία τελέσθηκε για την Τζόνσον στον ναό του Σαιν Μάρτιν ιν δε Φήλντς στις 14 Ιανουαρίου 1941. Ο κυβερνήτης Φλέτσερ, που πέθανε λίγες ημέρες αργότερα από την κατάδυσή του στα παγωμένα νερά, τιμήθηκε μεταθανατίως με το Μετάλλιο Αλβέρτου ναυαγοσωστικής, τον Μάιο του ίδιου έτους.
Αμφισβητούμενη εκδοχή
Μία εκδοχή που δημοσιοποιήθηκε το 1999 είναι ότι ο θάνατος της Τζόνσον οφείλεται πιθανώς σε φίλια πυρά. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε ότι ο Τομ Μίτσελ από το Σάσεξ ισχυρίσθηκε ότι είχε καταρρίψει το αεροπλάνο της όταν δεν του έδωσε το σωστό σύνθημα κατά την πτήση της. Ο Μίτσελ εξήγησε ότι το αεροσκάφος εντοπίσθηκε και έγινε επαφή με τον ασύρματο, οπότε ζητήθηκε το συνθηματικό και η Τζόνσον έδωσε λάθος συνθηματικό δύο φορές. ''«Τότε ρίξαμε 16 rounds αντιαεροπορικών πυρών και το αεροπλάνο έπεσε μέσα στην εκβολή του Τάμεση. Νομίσαμε όλοι ότι ήταν αεροπλάνο του εχθρού μέχρι την επόμενη μέρα, όταν διαβάσαμε τις εφημερίδες και καταλάβαμε ότι ήταν η Έιμυ. Οι αξιωματικοί μάς είπαν να μην πούμε ποτέ σε κανέναν τι συνέβη.»''
Τιμητικές διακρίσεις
thumb|right|Αεροπλάνο της [[KLM, τύπου McDonnell Douglas MD-11, με το όνομα «Amy Johnson»]] thumb|right|Το Κτήριο Έιμυ Τζόνσον στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ Η Τζόνσον γεύθηκε πολλές και διάφορων ειδών αναγνωρίσεις όσο ζούσε: ήδη τον Ιούνιο του 1930 η πτήση της στην Αυστραλία ενέπνευσε το δημοφιλές στην εποχή του τραγούδι «Amy, Wonderful Amy», σε στίχους Τζόζεφ Γκίλμπερτ και μουσική του Horatio Nicholls (ψευδώνυμο του Λώρενς Ράιτ). Από το 1935 έως το 1937 η Τζόνσον ήταν πρόεδρος της (βρετανικής) Εταιρείας Γυναικών Μηχανικών.
Μια συλλογή από σουβενίρ και προσωπικά αντικείμενα της Έιμυ Τζόνσον δωρήθηκε από τον πατέρα της στο Sewerby Hall στο Μπρίντλιντον το 1958. Σήμερα το Sewerby Hall έχει μια μουσειακή αίθουσα αφιερωμένη στην αεροπόρο. Το 1974 ένα άγαλμα της Έιμυ Τζόνσον, έργο του Harry Ibbetson, αποκαλύφθηκε στην οδό Prospect του Κίνγκστον απόν Χαλ, έξω από ένα σχολείο θηλέων που πήρε το όνομα της αεροπόρου (αλλά το σχολείο έκλεισε το 2004). Τον Σεπτέμβριο του 2016 έγιναν τα αποκαλυπτήρια δύο άλλων αγαλμάτων της με αφορμή την 75η επέτειο του θανάτου της. Το πρώτο αποκαλύφθηκε στο Χερν Μπέυ, κοντά στο σημείο όπου έπεσε με το αεροπλάνο της, και το δεύτερο και πάλι στο Χαλ, κοντά στο σπίτι των παιδικών της χρόνων.
Το 2017 η Google τίμησε τα 114α γενέθλια της Τζόνσον με ένα Google Doodle. Το ίδιο έτος η αεροπορική εταιρεία Norwegian Long Haul ζωγράφισε στο ουραίο πτερύγιο δύο εκ των αεροπλάνων της ένα πορτρέτο της Τζόνσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αεροπόροι Κατηγορία:Γυναίκες αεροπόροι
Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας
Ο Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας (Sancho I de Portugal, Κόιμπρα, 11 Νοεμβρίου 1154 - 26 Μαρτίου 1211) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν Βασιλιάς της Πορτογαλίας (1185 - 1211). Ο Σάντσο Α΄ ήταν ο δεύτερος αλλά ο μόνος επιζών νόμιμος γιος και πέμπτο παιδί του Αλφόνσου Α' της Πορτογαλίας από τη σύζυγό του Ματθίλδη της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου Γ΄ κόμη της Σαβοΐας. . Ο Σάντσο Α΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του και στέφτηκε βασιλιάς στην Κοΐμπρα σε ηλικία 31 έτους (9 Δεκεμβρίου 1185). Χρησιμοποίησε τον τίτλο του "Βασιλιά της Σίλβες" από το 1189 μέχρι την χρονιά που η πόλη έπεσε ξανά στους Αλμοάδες (1191).
Βασιλιάς της Πορτογαλίας
thumb|left|Ο βασιλιάς της Πορτογαλίας Σάντσο Α΄ Με τον θάνατο του Αλφόνσο Α΄ (1185) έγινε ο δεύτερος βασιλιάς της Πορτογαλίας (1185) με διοικητικό κέντρο την Κοΐμπρα. Ο Σάντσο τερμάτισε τους εξουθενωτικούς πολέμους με τα γειτονικά κράτη για τον έλεγχο της Γαλικίας, έστρεψε την προσοχή του στον νότο όπου τα μουσουλμανικά κρατίδια ευημερούσαν. Με την βοήθεια Σταυροφόρων κατέλαβε την Σίλβες (1188), που ήταν σημαντικό διοικητικό και εμπορικό κέντρο με πληθυσμό 20.000 κατοίκων. Ο Σάντσο Α΄ προχώρησε στην περιτείχιση της, κτίζοντας μεγάλο φρούριο που είναι σήμερα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, πήρε τον τίτλο "με την χάρη του Θεού βασιλεύς της Πορτογαλίας και της Σίλβες". Αναγκάστηκε σύντομα ωστόσο να στρέψει την προσοχή του πάλι στον βορά όπου η Καστίλη και η Λεόν απειλούσαν τα σύνορα του, εγκατέλειψε την Σίλβες που έπεσε ξανά στα χέρια των Μαυριτανών (1191). Ο Σάντσο Α΄ αφιερώθηκε πολύ στην διοικητική και πολιτική οργάνωση του βασιλείου του. Δημιούργησε εθνικό θησαυροφυλάκιο, υποστήριξε νέες βιομηχανίες και τη νέα τάξη των εμπόρων. Δημιούργησε νέες πόλεις και χωριά και αφιερώθηκε πολύ στο να αυξήσει τον πληθυσμό στις απόμακρες χριστιανικές περιοχές του Πορτογαλικού βορρά, γι΄αυτό έμεινε γνωστός με το προσωνύμιο "Ο Πληθυσμάρχης". Ήταν γνωστός και για την αγάπη του για τη μάθηση και την λογοτεχνία. Έγραψε και ο ίδιος πολλά βιβλία και ποιήματα και χρησιμοποίησε τα χρήματα του Πορτογαλικού θησαυροφυλακίου για να στείλει Πορτογάλους σπουδαστές σε μεγάλα Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Ο Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας πέθανε σε ηλικία 56 ετών (1211) και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλφόνσος Β΄ της Πορτογαλίας.
Οικογένεια
thumb|300px|right|Σαρκοφάγος του Σάντσο Α΄ επί του τάφου του Νυμφεύτηκε τη Ντούλσε της Αραγωνίας, κόρη τού Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης και είχε τέκνα:
Με την ερωμένη του Μαρία Αΐρες ντε Φορνέλος κόρη του Αΐρες Νούνες ντε Φορνέλος που τάφηκε στο μοναστήρι του Σάντα Τίρσο σύμφωνα με την τελευταία της επιθυμία απέκτησε δύο παιδιά, γεννήθηκαν πριν τον γάμο του με την Ντούλσε :
Μετά τον θάνατο της Ντούλσε ο Σάντσο Α΄ είχε μία ερωτική σχέση με την Μαρία Παΐς ντε Ριμπέιρα στην οποία αφιέρωσε ένα ποίημα το "α Ριμπέϊρίν" στην Πορτογαλική γλώσσα (1199). Την πληροφορία αμφισβητεί έντονα ο Πορτογάλος ιστορικός Αντόνιο ντε Ρεσέντε Ολιβέιρα που προτείνει ότι το συγκεκριμένο ποίημα το έγραψε ο Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης ή ο Σάντσο Β΄ της Πορτογαλίας. Με τον γάμο αυτόν γεννήθηκαν τουλάχιστον έξι παιδιά :
Από τη Μαρία Μόνις ντε Ριμπέιρα, είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
777
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 777 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ροντέλ (Αβερόν)
Το Ροντέλ (γαλλικά: Rodelle, οξιτανικά: Rodesla και Rodèsla) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν