cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζοβάνι Γκαστόλντι
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Ο Γκαστόλντι συνέθεσε αρκετά μαδριγάλια, καντσονέτες για 3 φωνές, ποικίλη θρησκευτική φωνητική μουσική (λειτουργίες, μοτέτα, εσπερινούς, ένα μεγαλυνάριο) και μερικά ενόργανα έργα.
Μπαλέτα
Είναι βέβαιο ότι, πολλά βιλάνθικος, φρότολες και γαλλικά τραγούδια ήσαν στενά συνδεδεμένα με τον χορό, αλλά φαίνεται πως, πράγματι, ο Γκαστόλντι ήταν ο πρώτος συνθέτης - πιθανώς από τον 13ο αιώνα - που έγραψε χορευτικά τραγούδια πάνω σε οργανικά πρότυπα και που ήταν ιδανικά σχεδιασμένα μόνο για ενόργανες εκτελέσεις. Η σελίδα τίτλου των Μπαλέτων αναφέρεται ως, «Maestro di Cappella del Serenissimo Signor Duca di Mantova» «Διευθυντής Παρεκκλησίου του Γαληνοτάτου Κυρίου Δούκα της Μάντοβα», στον Γκαστόλντι. Ωστόσο, αυτό δεν έχει την παραμικρή πρόθεση να καλύψει με επιτηδευμένο τρόπο την αυθόρμητη «αφέλεια» των έργων του Γκαστόλντι, διότι το συνολικό περιεχόμενό τους είναι γεμάτο από απλότητα, υγιή ευθυμία, επικοινωνιακή ξεγνοιασιά και ζωηράδα. Τα Μπαλέτα ήταν εξαιρετικά δημοφιλή στις Κάτω Χώρες.
Σημειώσεις
i. Διάφορες πηγές αναφέρουν ότι είχε εγκατασταθεί στο Μιλάνο αλλά, πρόσφατες και εμπεριστατωμένες μελέτες (Κρατικά Αρχεία της Μάντοβα και Αρχεία του Fabbrica del Duomo στο Μιλάνο) μαρτυρούν ότι, ουδέποτε εργάστηκε στο Μιλάνο, ούτε ως τραγουδιστής ούτε ως διευθυντής παρεκκλησίου στο Ντουόμο. Πράγματι, την εποχή εκείνη, ο Τ. Γκαμπούσι (Giulio Cesare Gabussi) ήταν διευθυντής παρεκκλησίου στο Ντουόμο (από το 1583 έως το 1611), διορισμένος από τον καρδινάλιο Κ. Μπορομέο. Οι μοναδικές συνδέσεις του Γκαστόλντι με το Μιλάνο οφείλονται, πιθανότατα, σε ορισμένες συντακτικές αναφορές των έργων του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες της Αναγέννησης Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Χένρικ Βιενιάφσκι
Ο Χένρυκ (Ερρίκος) Βινιάφσκι (Henryk Wieniawski, 10 Ιουλίου 1835 – 31 Μαρτίου 1880) ήταν Πολωνός βιολιστής και συνθέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ερρίκος Βινιάφσκι γεννήθηκε στο Λούμπλιν. Ο πατέρας του γεννήθηκε με το όνομα Τομπίας Πιετρούσκα ή Βολφ Χέλμαν και ήταν γιος του Εβραίου μπαρμπέρη Χέρσελ Μάγερ Χέλμαν. Ο Βολφ άλλαξε το όνομά του σε Ταντέους Βινιάφσκι, από το όνομα της συνοικίας του Λούμπλιν όπου κατοικούσαν, σε μία προσπάθεια να αφομοιωθεί καλύτερα στην πολωνική κοινωνία, ασπαζόμενος ταυτόχρονα τον Ρωμαιοκαθολικισμό και σπουδάζοντας ιατρική. Η μητέρα του Ερρίκου, η Ρεγκίνα Βολφ, ήταν επαγγελματίας πιανίστρια και θυγατέρα ενός γνωστού Πολωνοεβραίου γιατρού της Βαρσοβίας.
Το ταλέντο του μικρού Ερρίκου στο παίξιμο του βιολιού αναγνωρίστηκε νωρίς και το 1843 έγινε δεκτός για σπουδές στο Ωδείο του Παρισιού, κατ' εξαίρεση, αφού δεν ήταν Γάλλος και ήταν μόλις εννέα ετών. Μετά την αποφοίτησή του περιόδευσε σε πολλά μέρη δίνοντας συναυλίες, στις οποίες συνοδευόταν συχνά από τον αδελφό του Γιόζεφ στο πιάνο. Το 1847 ο Ερρίκος δημοσίευσε το πρώτο από τα 24 καταλογογραφημένα έργα του, ένα «Γκραν Καπρίς Φανταστίκ».
Νεαρός ακόμα, ο Ε. Βινιάφσκι αρραβωνιάστηκε την Ισαβέλλα Χάμπτον, μία σχέση στην οποία οι γονείς του ήταν αντίθετοι. Τότε ο Ερρίκος συνέθεσε το Légende (Op. 17), κάτι που βοήθησε τους γονείς του να αλλάξουν γνώμη, και το ζευγάρι τέλεσε τους γάμους του το 1860.
Μετά από πρόσκληση του Αντόν Ρουμπινστάιν, ο Βινιάφσκι εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου έζησε από το 1860 μέχρι το 1872, δίδαξε βιολί σε πολλούς μαθητές και διεύθυνε την ορχήστρα και το κουαρτέτο της Ρωσικής Μουσικής Εταιρείας. Από το 1872 ως το 1874 ο Βινιάφσκι περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον Ρουμπινστάιν. Στη συνέχεια, το 1875, ο Βινιάφσκι διαδέχθηκε τον Ανρί Βιετάν στη θέση του καθηγητή βιολιού στο Βασιλικό Ωδείο των Βρυξελλών.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις Βρυξέλλες, η υγεία του Βινιάφσκι άρχισε να χάνεται οριστικά. Συχνά χρειαζόταν να σταματά στη μέση των συναυλιών του. Το 1879 άρχισε μία περιοδεία στη Ρωσία, αλλά δεν μπόρεσε να την ολοκληρώσει, διακομιζόμενος σε νοσοκομείο της Οδησσού μετά από μία συναυλία. Στις 14 Φεβρουαρίου 1880 η χορηγός του Πιότρ Τσαϊκόφσκι, η Ναντέζντα φον Μεκ, τον νοσήλευσε στο σπίτι της. Επίσης, οι φίλοι του οργάνωσαν μία φιλανθρωπική συναυλία για να βοηθήσουν την οικογένειά του. Ο Ερρίκος Βινιάφσκι πέθανε λίγες εβδομάδες αργότερα στη Μόσχα από έμφραγμα του μυοκαρδίου, οπότε η σορός του μεταφέρθηκε από τη Ρωσία στην Πολωνία και θάφτηκε στο Κοιμητήριο Ποβάσκι στη Βαρσοβία.
Η κόρη του, Ρεζίν Βινιάφσκι, που γεννήθηκε στις Βρυξέλλες ένα χρόνο πριν από τον θάνατο του πατέρα της, συνέθεσε επίσης μουσική, υπογράφοντας τα πρώτα της έργα ως «Ιρέν Βινιαφσκά» (Irène Wieniawska), αλλά αφότου παντρεύτηκε τον σερ Aubrey Dean Paul και έγινε Βρετανή υπήκοος χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο «Πολντόφσκι». Η Ρεζίν απεβίωσε το 1932. Μία άλλη κόρη του Ερρίκου Βινιάφσκι, η Εριέττα (Henriette), παντρεύτηκε το 1904 τον Joseph Holland Loring, ένα από τα θύματα του ναυαγίου του ''Τιτανικού.
Ο Βινιάφσκι συμμετείχε και στην Beethoven Quartet Society του Λονδίνου, όπου έπαιζε, εκτός από βιολί, και βιόλα.
Το έργο του
Ο Ερρίκος Βινιάφσκι θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Πολωνούς δεξιοτέχνες βιολιστές και έγραψε μερικά πολύ σημαντικά έργα στο ρεπερτόριο του βιολιού, μεταξύ των οποίων δύο απαιτητικά από τεχνικής πλευράς κοντσέρτα για βιολί, το δεύτερο από τα οποία παίζεται περισσότερο από το πρώτο. Το έργο L'École moderne: 10 Études-caprices είναι πολύ γνωστό ως συλλογή σπουδών για επίδοξους δεξιοτέχνες του βιολιού. Το Scherzo-Tarantelle, Op.16 και το Légende, Op.17, εκτελούνται επίσης συχνά. Συνέθεσε επίσης δύο δημοφιλείς μαζούρκες για σόλο βιολί και συνοδεία πιάνου (τη δεύτερη, την Obertas, σε σολ ματζόρε), χρησιμοποιώντας τεχνικές όπως το πιτσικάτο με το αριστερό χέρι, αρμονικές, μεγάλα μουσικά άλματα κ.ά..
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Ερρίκος Βινιάφσκι έτυχε αρκετών τιμών μετά τον θάνατό του. Η μορφή του εμφανίσθηκε σε γραμματόσημα της πατρίδας του το 1952 και πάλι το 1957, αλλά και σε ένα κέρμα των 100 ζλότι του 1979.
Ο πρώτος διαγωνισμός βιολιού με το όνομα του Βινιάφσκι έλαβε χώρα στη Βαρσοβία το 1935. Το πρώτο βραβείο κέρδισε ο Τζινέτ Νεβέ και το δεύτερο ο Νταβίντ Όιστραχ. Από το 1952 διοργανώνεται ο «Διεθνής Διαγωνισμός Βιολιού Ερρίκος Βινιάφσκι μία φορά κάθε 5 χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί βιολιστές Κατηγορία:Εβραίοι μουσικοί Κατηγορία:Πολωνοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Κονσερβατορίου του Παρισιού Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Ιστορία της γενετικής
Η ιστορία της γενετικής χρονολογείται από την κλασική αρχαιότητα, όταν ασχολήθηκαν με το θέμα της κληρονομικότητας σοφοί από τον Πυθαγόρα, τον Ιπποκράτη και τον Αριστοτέλη, μέχρι τον Επίκουρο και άλλους. Η νεότερη γενετική άρχισε με τις έρευνες του Ρωμαιοκαθολικού μοναχού Γκρέγκορ Μέντελ: τα πειράματά του με διασταυρώσεις φυτών, που δημοσιεύθηκαν το 1866, θεμελίωσαν τη θεωρία της μενδελιανής κληρονομικότητας.
Το έτος 1900 οι ανακαλύψεις του Μέντελ διαδόθηκαν από τους Χιούγο ντε Βρις, Καρλ Κόρενς και Έριχ φον Τσέρμακ, και μέχρι το 1915 οι βασικές αρχές τους είχαν μελετηθεί σε μεγάλη ποικιλία ζωντανών οργανισμών, ιδίως στη «μύγα των φρούτων» δροσόφιλα (Drosophila melanogaster). Με πρωτοπόρο τον Τόμας Χαντ Μόργκαν, οι «δροσοφιλιστές» γενετιστές μπόρεσαν να αναπτύξουν περαιτέρω το μενδελιανό μοντέλο, που έγινε πλέον γενικώς αποδεκτό τη δεκαετία του 1920. Παράλληλα με τις πειραματικές έρευνες, μαθηματικοί ανέπτυξαν το στατιστικό πλαίσιο της γενετικής των πληθυσμών, εισάγοντας τις γενετικές ερμηνείες στην έρευνα της θεωρίας της εξελίξεως.
Μετά την εξακρίβωση των τρόπων της διαδόσεως της κληρονομικότητας, πολλοί βιολόγοι στράφηκαν στη διερεύνηση της υλικής φύσεως του γονιδίου. Τη δεκαετία του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950, πειράματα υπέδειξαν το DNA ως το μέρος εκείνο των χρωματοσωμάτων που εκπροσωπούν τα γονίδια. Η επικέντρωση σε νέους οργανισμούς-πρότυπα, όπως οι ιοί και τα βακτήρια, μαζί με την ανακάλυψη της διπλής ελικοειδούς δομής του DNA το 1953, σημάδεψαν τη μετάβαση στην εποχή της μοριακής γενετικής.
Κατά τα επόμενα έτη οι χημικοι ανέπτυξαν τεχνικές για τον προσδιορισμό των αλληλουχιών στα νουκλεϊκά οξέα και τις πρωτεΐνες, ενώ πολλοί άλλοι μελέτησαν και διεκρίβωσαν τη σχέση μεταξύ αυτών των δύο μορφών βιομορίων, και ανεκάλυψαν τον γενετικό κώδικα. Το πώς ρυθμίζεται η έκφραση των γονιδίων έγινε κεντρική ερευνητική ενασχόληση τη δεκαετία του 1960. Την επόμενη δεκαετία έγινε δυνατό να ελεγχθεί η γονιδιακή έκφραση και να επιδέχεται χειρισμούς με μεθόδους του νέου κλάδου, της γενετικής μηχανικής. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα πολλοί βιολόγοι επικεντρώθηκαν σε μεγάλης κλίμακας προγράμματα γενετικής, όπως είναι η «αποκρυπτογράφηση» ολόκληρων γονιδιωμάτων.
Αρχαίες θεωρίες
Στο έργο Τσαράκα Σαμχίτα (300 μ.Χ.), αρχαίοι Ινδοί ιατρικοί συγγραφείς θεώρησαν πως τα χαρακτηριστικά ενός παιδιού καθορίζονται από 4 διαφορετικούς παράγοντες: 1) Εκείνους από το αναπαραγωγικό υλικό της μητέρας, (2) εκείνους από το σπέρμα του πατέρα, (3) εκείνους από τη διατροφή της εγκύου μητέρας και (4) εκείνους που συνοδεύουν την ψυχή, η οποία εισέρχεται μέσα στο έμβρυο. Ο καθένας από αυτούς τους παράγοντες είχε με τη σειρά του τέσσερα μέρη, δημιουργώντας έτσι 16 παράγοντες δια των οποίων το κάρμα των γονέων και της ψυχής καθορίζουν το ποιες επιδράσεις θα κυριαρχήσουν και θα δώσουν στο παιδί τα χαρακτηριστικά του.
Τον 9ο αιώνα μ.Χ. ο Άραβας συγγραφέας Αλ-Τζαχίζ μελέτησε την επίδραση του φυσικού περιβάλλοντος στην πιθανότητα επιβιώσεως ενός ζώου. Το 1000 μ.Χ. ο Άραβας ιατρός Αλ-Ζαχράουι ήταν ο πρώτος που περιέγραψε καθαρά την κληρονομική φύση της αιμοφιλίας. Το 1140 ο Ιούδας Αλεβί έγραψε για τις κυρίαρχες και υπολειπόμενες γενετικές τάσεις στο έργο του Κουζαρί.
Η θεωρία του προσχηματισμού
thumb|[[Σπερματοζωάριο ως προσχηματισμένο ανθρώπινο ον. Σχέδιο του Νικόλας Χαρτσέκερ, 1695.]] Η «θεωρία του προσχηματισμού» είναι μια βιολογική θεωρία που αντιπροσωπεύθηκε στην αρχαιότητα από τον Έλληνα φιλόσοφο Αναξαγόρα. Επανεμφανίσθηκε κατά τη νεότερη εποχή τον 17ο αιώνα και από τότε κυριάρχησε μέχρι τον 19ο αιώνα. Οι οπαδοί της υπεστήριζαν ότι ολόκληρος ο νέος οργανισμός υπήρχε προσχηματισμένος, είτε μέσα στο κάθε σπερματοζωάριο, είτε μέσα στο ωάριο, και απλώς χρειαζόταν να μεγαλώσει (ή και να «ξεδιπλωθεί»). Αυτό ερχόταν σε αντίθεση με τη θεωρία της επιγενέσεως, κατά την οποία οι δομές και τα όργανα ενός ζωντανού οργανισμού δημιουργούνται από την αρχή και αναπτύσσονται μόνο κατά την πορεία της αναπτύξεως του κάθε ατόμου (οντογένεση). Η επιγένεση ήταν η κυρίαρχη θεωρία από την αρχαιότητα μέχρι τον 17ο αιώνα, αλλά στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από την αντίπαλη θεωρία. Από τον 19ο αιώνα η επιγένεση μπόρεσε και πάλι να επικρατήσει, αυτή τη φορά τελειωτικά.
Συστηματική των φυτών και υβριδισμός
Τον 18ο αιώνα, με αυξημένες τις γνώσεις σχετικώς με την ποικιλομορφία ζώων και φυτών, και το αυξημένο ενδιαφέρον για την ταξινομική, άρχισαν να εμφανίζονται νέες ιδέες περί κληρονομικότητας. Ο Κάρολος Λινναίος και άλλοι (όπως οι Γιόζεφ Γκότλημπ Κελρέυτερ, Καρλ Φρήντριχ φον Γκαίρτνερ και Σαρλ Βικτόρ Νωντέν) διεξήγαγαν εκτεταμένα πειράματα υβριδισμού, ιδίως μεταξύ διαφορετικών ειδών. Ως αποτέλεσμα, περιέγραψαν μια ευρεία ποικιλία φαινομένων της κληρονομικότητας, όπως τη στειρότητα μερικών υβριδίων και τη μεγάλη μεταβλητότητα των οπισθοδιασταυρώσεων.
Οι καλλιεργητές φυτών από την άλλη, ανέπτυσσαν μια γκάμα από σταθερές ποικιλίες πολλών σημαντικών ειδών φυτών. Στις αρχές του 19ου αιώνα ο Ωγκυστέν Σαζερέ (Augustin Sageret, 1763–1851) θεμελίωσε την έννοια του κυρίαρχου φαινότυπου, αναγνωρίζοντας ότι μετά τη διασταύρωση κάποιων ποικιλιών φυτών, ορισμένα χαρακτηριστικά παρόντα μόνο στον έναν γονέα εμφανίζονται συνήθως στους απογόνους. Ανεκάλυψε επίσης ότι μερικά προγονικά χαρακτηριστικά που δεν εμφανίζονται σε κανέναν από τους δύο γονείς μπορεί να εμφανισθούν στους απογόνους τους. Ωστόσο, οι καλλιεργητές ελάχιστα προσπάθησαν να δώσουν μια θεωρητική θεμελίωση για το έργο τους, ή να μοιρασθούν τις ανακαλύψεις τους με την τρέχουσα έρευνα στη βιολογία.
Ο Μέντελ
thumb|Η λανθασμένη θεωρία της «κληρονομικότητας της αναμίξεως»: Με το «ανακάτεμα» των φαινότυπων σαν να ήταν χρώματα, θα υπήρχε πλήρης ομογενοποίηση μετά από λίγες γενεές. Από το 1856 έως το 1865 ο Γκρέγκορ Γιόχαν Μέντελ διεξήγε πειράματα με το είδος φυτού Pisum sativum (μοσχομπίζελο), παρατηρώντας την κληρονομικότητα ορισμένων χαρακτηριστικών (φαινότυπων). Διεπίστωσε έτσι ότι οι γονότυποι και οι φαινότυποι των προγόνων είναι προβλέψιμοι και ότι κάποια χαρακτηριστικά κυριαρχούσαν έναντι άλλων. Αυτές οι ιδιότητες της «μενδελιανής κληρονομικότητας» κατέδειξαν τη χρησιμότητα των στατιστικών μεθόδων στη μελέτη της κληρονομικότητας. Το σημαντικότερο, κατέρριπταν τις θεωρίες της «κληρονομικότητας της αναμίξεως», αποδεικνύοντας ότι τα χαρακτηριστικά παραμένουν διαχωρισμένα και απόλυτα ύστερα από πολλές γενεές υβριδικών διασταυρώσεων (ο λόγος είναι επειδή οφείλονται σε διακριτά γονίδια).
Από τη στατιστική ανάλυσή του ο Μέντελ όρισε μια έννοια που περιέγραψε ως «χαρακτήρα» (που στη σκέψη του είχε και τη σημασία του «προσδιοριστικού παράγοντα αυτού του χαρακτήρα»). Σε μία μόνο φράση της ιστορικής του δημοσιεύσεως γράφει τον όρο «παράγοντες» για να υποδηλώσει το «υλικό που δημιουργεί» τον χαρακτήρα: «Πρέπει επομένως να θεωρήσουμε βέβαιο ότι ακριβώς ανάλογοι παράγοντες πρέπει να δρουν και στην παραγωγή των σταθερών μορφών των υβριδικών φυτών.» (Mendel 1866).
thumb|Κατά τη [[Μεντελική κληρονομικότητα|μενδελιανή κληρονομικότητα τα χαρακτηριστικά είναι διάκριτα και κληρονομούνται από τους γονείς. Εδώ απεικονίζεται μια μονοϋβριδική διασταύρωση σε 3 γενεές: την P1 (1), την F1 (2) και την F2 (3). Ο κάθε οργανισμός κληρονομεί δύο αλληλόμορφα, ένα από κάθε γονέα, που αποτελούν τον γονότυπο. Το παρατηρούμενο χαρακτηριστικό (ο φαινότυπος), καθορίζεται από το κυρίαρχο αλληλόμορφο του γονότυπου. Σε αυτή τη διασταύρωση το κυρίαρχο αλληλόμορφο δίνει το βαθύ κόκκινο χρώμα, ενώ το υπολειπόμενο αλληλόμορφο δίνει το λευκό χρώμα.]] Ο Μέντελ δημοσίευσε τα αποτελέσματά του το 1866 υπό τον τίτλο «Versuche über Pflanzen-Hybriden» (= «Πειράματα επί του φυτικού υβριδισμού») στα Verhandlungen des Naturforschenden Vereins zu Brünn (= «Πρακτικά της Εταιρείας Φυσικής Ιστορίας του Μπρνο»), μετά από δύο διαλέξεις που έδωσε επί του θέματος στις αρχές του 1865.
Μετά τον Μέντελ... χωρίς αυτόν
Η δημοσίευση του Μέντελ ήταν σε ένα περιοδικό με λίγους αναγνώστες και έτσι δεν έγινε αντιληπτή από την επιστημονική κοινότητα. Αυτό που πυροδοτούσε τότε τις συζητήσεις περί των μηχανισμών της κληρονομικότητας ήταν η δαρβινική θεωρία της εξελίξεως δια της φυσικής επιλογής, που φαινόταν να απαιτεί μηχανισμούς μη-λαμαρκιανής κληρονομικότητας. Η θεωρία περί κληρονομικότητας του ίδιου του Δαρβίνου, η «παγγένεση» (Pangenesis), δεν κερδισε σημαντική αποδοχή. Μια ποσοτικοποιημένη εκδοχή της παγγενέσεως, που απέρριπτε πολλά από τα λαμαρκιανά στοιχεία του Δαρβίνου, αναπτύχθηκε ως η «βιομετρική» σχολή της κληρονομικότητας από τον εξάδελφο του Δαρβίνου Φράνσις Γκάλτον.
Το 1883 ο Άουγκουστ Βάισμαν διεξήγαγε πειράματα με την εκτροφή ποντικών των οποίων είχε κόψει τις ουρές. Τα αποτελέσματά του, ότι δηλαδή η χειρουργική αφαίρεση της ουράς ενός ποντικού δεν είχε επίδραση στις ουρές των απογόνων του, οι οποίες ήταν κανονικές, κατέρριπτε της θεωρίες της παγγενέσεως και του λαμαρκισμού, που υπεστήριζαν ότι οι μεταβολές σε έναν οργανισμό κατά τη διάρκεια της ζωής του (επίκτητες) μπορούσαν να κληρονομηθούν από τους απογόνους του. Ο Βάισμαν πρότεινε τη «θεωρία της συνεχίσεως του βλαστοπλάσματος» ή πλάσματος των γαμετών (Germ plasm theory) για την κληρονομικότητα, που ήταν γνωστή κάποτε και ως «βαϊσμανισμός». Σύμφωνα με αυτή, σε έναν πολυκύτταρο οργανισμό η κληρονομικότητα μεταδίδεται μόνο δια των ωαρίων και των σπερματοζωαρίων (που από κοινού ονομάζονται γαμέτες): Τα άλλα κύτταρα του σώματος, τα λεγόμενα «σωματικά κύτταρα», δεν λειτουργούν ως φορείς κληρονομικότητας. Η γενετική πληροφορία δεν μπορεί να περάσει από το σώμα στο βλαστόπλασμα και από εκεί στην επόμενη γενεά. Αυτός ο φραγμός αναφέρεται ως «φραγμός Βάισμαν».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστορια Γενετικη
Μποζάρο
Το Μποζάρο (ιταλικά: Bosaro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Κρατιδιακές εκλογές της Βαυαρίας (2008)
Οι πολιτειακές εκλογές της Βαυαρίας του 2008 διεξήχθησαν στις 28 Σεπτεμβρίου 2008. Οι ψηφοφόροι του γερμανικού κρατιδίου της Βαυαρίας εξέλεξαν τα μέλη του κρατιδίου της Βαυαρίας (πολιτειακό νομοθετικό σώμα).
Η CSU είχε το χειρότερο της αποτέλεσμα από το 1954, χάνοντας την απόλυτη πλειοψηφία στο Κρατίδιο της Βαυαρίας, και συζητήθηκε και συνασπισμός με το μικρό φιλελεύθερο κόμμα FDP. Με ποσοστό 43% αναγκάστηκε να συνεργαστεί με άλλα κόμματα. Επίσης, για πρώτη φορά έπειτα από 14 χρόνια εισήλθε στο Κοινοβούλιο το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα. Μετά την εκλογική ήττα του CSU, ο αρχηγός του στη Βαυαρία, Έρβιν Χούμπερ ανακοίνωσε στις 30 Σεπτεμβρίου την παραίτησή του, σε ισχύ από τις 25 Οκτωβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2008
Ημέρα της αφοσίωσης
Το 1945 στο Μπουένος Άιρες έγινε τεράστια συγκέντρωση στην πλατεία ντε Μάγιο, με αίτημα την απελευθέρωση του κρατουμένου ήρωα τους Χουάν Περόν. Ο Περόν ήταν ηγέτης (ως συνταγματάρχης) του στρατιωτικού πραξικοπήματος εναντίον της εκλεγμένης κυβέρνησης του Ραμόν Καστίγιο το 1943. Το 1945 φυλακίστηκε από άλλα μέλη της Χούντας. Μετά τις μαζικές διαδηλώσεις για την απελευθέρωση του (Ημέρα της Αφοσίωσης), αποφυλακίστηκε και εκλέχθηκε πρόεδρος το 1946.
Κατηγορία:Ιστορία της Αργεντινής
Μοναστήρι του Ελ Παρράλ
Το μοναστήρι της Σάντα Μαρία δελ Παρράλ (Monasterio de Santa María del Parral) είναι ρωμαιοκαθολικό μοναστήρι του τάγματος του αγίου Ιερωνύμου ακριβώς έξω από τα τείχη της Σεγόβια, Ισπανία. Το μοναστήρι ιδρύθηκε από τον βασιλιά Ερρίκο Δ΄ της Καστίλης το 1454. Αν και ήταν μάλλον άθρησκος κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Ερρίκος τελικά τάφηκε στο Βασιλικό Μοναστήρι της Σάντα Μαρία της Γουαδελούπης. Το μοναστήρι έκλεισε ως τμήμα του προγράμματος εκκοσμίκευσης το 1835, και τα έργα τέχνης του μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι του Λας Τρινιδάδες στην Ατότσα στη Μαδρίτη μέχρι το 1838. Τη δεκαετία του 1870 μεταφέρθηκαν στο μουσείο Πράδο, όπου και αποθηκεύτηκαν. Το μοναστήρι επαναλειτούργησε μετά την έκδοση παπικού διατάγματος το 1925, και οι Ιερωνυμίτες εγκαταστάθηκαν εκεί τον επόμενο χρόνο και το 1969 τους δόθηκε η κυριαρχία του.
Ιστορία
Ο Ερρίκος Δ΄ το 1447, ενώ ήταν ακόμη πρίγκιπας, διέταξε την κατασκευή του. Έγινε στο όνομα του Χουάν Πατσέκο (Μαρκήσιο του Βιγιένα από το 1445), του κύριου μπάντλερ, καθώς δεν ήταν σωστό ένας βασιλιάς να κτίζει κτίρια.
Η σκήτη της Παρθένου του Παρράλ ανήκε στον καθεδρικό και την πίστη των πολιτών της Σεγόβια από τον 13ο αιώνα. Δίπλα στο ιερό υπήρχε ένα αμπέλι το οποίο περιβαλλόταν από καλλιέργειες οι οποίες ανήκαν, όπως και το ξωκκλήσι, στο καθεδρικό, καθώς το 1301 δωρήθηκαν σε αυτόν από την Μαρία Μολίνα.
Η ιδρυτική βούλα δόθηκε από τον πάπα Νικόλαο Ε΄ και είχε τα ίδια προνόμια με το μοναστήρι της Γουαδαλούπε. Η παραμέληση του Μαρκησίου δε Βιγιένα οδήγησε την κοινότητα των μοναχών σε προβλήματα, μέχρι το 1454, όταν ο Ερρίκος Δ΄ ανακοίνωσε το θάνατο του πατέρα του Ιωάννη Β΄, και διέταξε να αρχίσουν οι εργασίες σε διάφορα κτίρια του συμπλέγματος. Ο Ερρίκος Δ΄ είναι υπεύθυνος για την κατασκευή των περισσότερων παρεκκλησιών, αλλά όχι και του κλίτους, το οποίο δεν ολοκλήρωσε εξαιτίας προβλημάτων στο βασίλειό του.
Το 1474, ο βασιλιάς πεθαίνει και αρχίζει ο πόλεμος διαδοχής στο θρόνο ανάμεσα στις κόρες του βασιλιά Χουάνα και Ισαβέλλα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου οι εργασίες σταμάτησαν. Το 1479, η Ισαβέλλα ανέβηκε στο θρόνο της Καστίλης και άρχισαν ξανά οι εργασίες στο Ελ Ραρράλ. Ο ηγούμενος της μονής Πέδρο δε Μέσα κατάφερε να χρηματοδοτηθεί από το Μαρκίσιο του Βιγιένα και οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1503, με την ολοκλήρωση του κλίτους. Η καθαγίαση του μοναστηριού έγινε σύμφωνα με τις απαιτήσεις των Ιερωνυμιτών.
Ο μαρκήσιος του Βιγιένα αποφάσισε να ταφεί στο μοναστήρι το 1528. Υπογράφηκε συμβόλαιο τις 23 Μαρτίου 1528 από τους γλύπτες Χουάν Ροδρίγκεθ και Χερόνιμο Πεγιθέρ, μαζί με το Φρανθίσκο Γκονθάλεθ, όλοι από τα Άβιλα, με το ποσό να ορίζεται στα 400.000 χρυσά μαραβεδί.
Το 1654, μια πυρκαγιά καταστρέψει τα περισσότερα κτίρια του μοναστηριού, τα οποία στη συνέχεια ξανακτίστηκαν υπό την καθοδήγηση του Πέδρο δε Ουέτε. Μετά από περισσότερα από 300 χρόνια ιστορία στα οποία το μοναστήρι μεγάλωνε, ο 19ος αιώνας ήταν περίοδος παρακμής που κλιμακώθηκε το 1837 με τη δήμευση του Μεντιθάμπαλ, που οδήγησε στην εγκατάλειψη του μοναστηριού του Ελ Παρράλ και την μεταφορά πολλών έργων τέχνης, εγγράφων και θησαυρών που ήταν αποθηκευμένα σε αυτό. Το 1839 η κατάσταση του μοναστηριού ήταν τόσο κακή που προτάθηκε η κατεδάφισή του, κάτι το οποίο όμως απέτρεψε δούκας του Φρίας, απόγονος του μαρκήσιο του Βιγιένα. Το 1847, το κτίριο ανακαινίζεται.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, πολλά πατώματα κατέρρευσαν, ενώ πολλοί τοίχοι είχαν καταστραφεί. Το 1914 ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο και άρχισαν εργασίες αποκατάστασης. Το τάγμα των Ιερωνυμιτών, το οποίο δεν είχε μέλη από το τέλος του 19ου αιώνα, άρχισε να αποκαθίσταται το 1915. Τον Αύγουστο του 1925 άρχισαν να φτάνουν στο μοναστήρι τα πρώτα υποψήφια μέλη. Από το 1926 μέχρι το 1928, τα κτίρια άρχισαν να κατασκευάζονται εκ νέου, κυρίως στο κύριο μοναστήρια και μερικά άλλα (αλλά όχι στον ξενώνα). Οι εργασίες εγκαταλείφθηκαν το 1931 και στο μοναστήρι παρέμειναν μόνο πέντε μοναχοί, οι οποίοι συνέχισαν τις εργασίες το 1941. Το 1947 γίνεται η αποκατάσταση του κλίτους. Ανάμεσα στο 1965 και το 1967 έλαβαν χώρα δραστικές παρεμβάσεις στο μοναστήρι. Οι τοίχοι κόπηκαν, η μαρμάρινη σκάλα μεταφέρθηκε στο μοναστήρι Σαν Πέδρο δε λα Νιόρα στη Μούρθια και τοποθετήθηκε καινούργια αγία Τράπεζα. To 1972 κατεδαφίστηκε τμήμα του ξενώνα και το 1974 κατασκευάστηκαν οι σημερινοί κήποι.
Παράλληλα με την αποκατάσταση, οι μοναχοί προσπαθούν να συγκεντρώσουν πάλι τα έργα που είχαν απομακρυνθεί από το μοναστήρι τον 19ο αιώνα.
Περιγραφή
thumb|250px|Η δυτική πρόσοψη της εκκλησίας Το μοναστήρι υψώνεται στη νότια πλαγιά του βουνού. Το αίθριο του οριοθετείται από ένα χαμηλό τοίχο με μπάλες (στο γούστο του Χουάν Γκουάς). Η πρόσοψη φαίνεται γυμνή, ανολοκλήρωτη, με την μόνη διακόσμηση να βρίσκεται στην είσοδο και στο αναγεννησιακό καμπαναριό, το οποίο υψώνεται στα δεξιά. Πάνω σε ένα παγκάκι εκατέρωθεν της εισόδου βρίσκονται κάθετοι παραστάδες από λευκές πέτρες.
Ψηλά στη παραστάδα απεικονίζεται η Παναγία με φυλακτό και στα αριστερά ένα άγγελος που χαιρετά. Και οι δύο μορφές είναι κομμένες και δεν έχουν φουρούσια. Το πέρασμα στο κλίτος γίνεται μέσω δύο επίπεδων αψίδων που περιέχουν τμήματα των όπλων του Ερρίκου Δ΄ με τη λεζάντα «Agridulce es el reinar» (η βασιλεία είναι γλυκόπικρη).
Δύο στηρίγματα οριοθετούν το κεντρικό τμήμα από τα υπόλοιπα της ανολοκλήρωτης εισόδου. Πάνω από το παράθυρο της χορωδίας και στο παράθυρο βρίσκονται δύο εμβλήματα, στα αριστερά του Ντιέγο Λόπεθ Πατσέκο, δεύτερου μαρκήσιο του Βιγένα, και στα δεξιά της συζύγου, Χουάνα Ενρίκεθ, τα οποία φιλοτεχνήθηκαν από τον γλύπτη Φρανθίσκο Σάντσεθ δε Τολέδο.
Στα εναπομείναντα πεζοδρόμια σώζονται χαλίκια με γεωμετρικά σχέδια.
Το εσωτερικό εισερχόμαστε κάτω από την χορωδία, η οποία υποστηρίζεται από μία γρανιτένια αψίδα με τρία κέντρα. Το κλίτος του ναού έχει ύψος 22 μέτρα.
Ντουέιν Τζόνσον
Ο Ντουέιν Ντάγκλας Τζόνσον (αγγλικά: Dwayne Douglas Johnson, 2 Μαΐου 1972), γνωστός και με το παρατσούκλι, The Rock, είναι Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής, παραγωγός και επαγγελματίας παλαιστής, καθώς και πρώην ποδοσφαιριστής του Καναδικού και Αμερικανικού ποδοσφαίρου.
Είναι ευρέως γνωστός ως ένας από τους μεγαλύτερους επαγγελματίες παλαιστές όλων των εποχών, καθώς αγωνίστηκε για την Παγκόσμια Ομοσπονδία Πάλης (WWF, αργότερα WWE) για οκτώ χρόνια, προτού ακολουθήσει καριέρα υποκριτικής. Οι ταινίες του έχουν κερδίσει πάνω από 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια στη Βόρεια Αμερική και πάνω από 10,5 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, καθιστώντας τον έναν από τους ηθοποιούς με τις υψηλότερες πωλήσεις στον κόσμο. Κατέχει τόσο την αμερικανική όσο και την καναδική υπηκοότητα, ωστόσο κατάγεται από την Σαμόα.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 2 Μαΐου του 1972 στο Χέιγαρντ της Καλιφόρνια. Στα μαθητικά του χρόνια συγκεκριμένα, ήταν παίκτης αμερικάνικου ποδοσφαίρου σε κολεγιακή ομάδα. Το 1991 είχε γίνει παίκτης της ομάδας του πανεπιστημίου όπου πήγαινε, στο Μαϊάμι. Συνέχισε επαγγελματικά την καριέρα του στον Καναδά στην ομάδα των Κάλγκαρι Στάμπεντερς και το 1995 σταμάτησε την καριέρα του εκεί. Τότε, αποφάσισε να ακολουθήσει τα βήματα του παππού του, Πίτερ Μέιβια και του πατέρα του, Ρόκι Τζόνσον. Έτσι η καριέρα του ως επαγγελματίας παλαιστής μόλις άρχισε. Το 1996 με 1997, κάνει το ντεμπούτο του στην World Wrestling Entertainment ως "Ρόκι Μέιβια". Μέσα στην χρονιά του 1997 έγινε μέλος της ομάδας "Nation of Domination" μαζί με άλλους παλαιστές (όπως ο Ρον Σίμονς).
Σταδιακά, ο Ντουέιν άρχιζε να γίνεται ολοένα και καλύτερος στην επαγγελματική πάλη. Έτσι, σύντομα έγινε ο αγαπημένος όλων. Το 1999 κατάφερε να γίνει "Πρωταθλητής WWE" και ο ρόλος του είχε αλλάξει από πριν (από Rocky Maivia σε The Rock). Επίσης, χάρη στην νίκη του στο Royal Rumble (αγώνας επαγγελμ. πάλης 30 ατόμων), την επόμενη χρονιά (2000) συμμετείχε στο Main Event (Κύριο γεγονός) της WrestleMania. Εκτός ριγνκ, κατάφερε χάρη στις συνεντεύξεις του να κάνει γνωστές τις δικές του ατάκες, κάνοντας έτσι τον κόσμο να τον αγαπήσει.
Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους παλαιστές όλων των εποχών. Συνολικά, έχει κερδίσει 17 Πρωταθλήματα στην καριέρα του. Από αυτά, τα 10 είναι παγκόσμια πρωταθλήματα (8 Πρωταθλήματα WWE και 2 Πρωταθλήματα WCW). Επίσης, κατέκτησε 2 φορές το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα και 5 φορές το Ομαδικό Πρωτάθλημα. Εκτός από τα πρωταθλήματα, κέρδισε το Royal Rumble το 2000.
Μόρφωση
Ο Ντουέιν, όταν τέλειωσε την εκπαίδευση του στο σχολείο, πήγε στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, όπου πέρα από τα μαθήματα του, ασχολήθηκε και με τις δραστηριότητες του σχολείου. Με λίγα λόγια, έγινε παίκτης Αμερικάνικου ποδοσφαίρου στην ομάδα του πανεπιστημίου όπου βρισκόταν. Η θέση του ήταν αμυντικός. Το 1991, έγινε παίκτης των Μαιάμι Χαρικέινς (Miami Hurricanes), αλλά λόγω τραυματισμού δε κατάφερε να συνεχίσει και αντικαταστάθηκε από τον (τότε) μελλοντικό αστέρα, Γουόρεν Σαππ.
Αφού τέλειωσε και τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο, ο Ντουέιν συνάντησε την μελλοντική του σύζυγο, Ντάνι Γκαρσία. Μάλιστα, και εκείνη έκανε τις σπουδές της στο ίδιο πανεπιστήμιο με τον Ντουέιν. Το 1995, έκανε άλλη μια προσπάθεια να συνεχίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα. Έτσι ξαναγωνίστηκε, στον Καναδά αυτή την φορά, και συγκεκριμένα στους Κάλγκαρι Σταμπέντερς, αλλά δύο μήνες μετά σταμάτησε.
Ντεμπούτο (1996)
Το 1996, έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο ως "Rocky Maivia" (Ρόκι Μέϊβια) στο World Wrestling Federation. Ο λόγος που έβγαλε το ονοματεπώνυμο αυτό είναι επειδή τον πατέρα του τον έλεγαν Ρόκι και τον παππού του στο επίθετο, Μέϊβια. Το 1997, έγινε για πρώτη φορά Διηπειρωτικός Πρωταθλητής νικώντας τον Χάντερ Χερστ Χέλμσλι.
Στις 31 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς, ο Ρόκι νίκησε τον Μπρετ Χαρτ. Ωστόσο, μετά την νίκη του οι οπαδοί άρχισαν να τον γιουχάρουν, λόγω της μεγάλης προώθησης του και του ρόλου του που θεωρούνταν μονοδιάστατος και βαρετός. Τα συνθήματα εναντίον του ήταν: "Rocky Sucks!" (Ρόκι είσαι άχρηστος) και "Die! Rocky Die!" (Πέθανε! Ρόκι πέθανε!).
Συμμαχία με τους Nation of Domination και κόντρα με τους DX (1997-98)
thumb|left|180px|Ο Ροκ ως Διηπειρωτικός Πρωταθλητής. Ο Ρόκι τελικά έχασε τον Διηπειρωτικό του τίτλο από τον Όουεν Χάρτ τον Απρίλιο. Σε επόμενο αγώνα που είχε ο Ρόκι τραυματίστηκε. Μετά την επιστροφή του, το "γύρισε" σε κακό παιδί (Heel) και έγινε μέλος των "Nation of Domination". Ήταν μαζί με τους Φαρούκ, Κάμα και Ντι Λόου Μπράουν. Τον Μάρτιο του 1997, άλλαξε το παλαιστικό του ψευδώνυμο σε "The Rock" ("Ο Βράχος"). Αφού έγινε heel, πολλές φορές έκανε τα λεγόμενα "Promos" (ολιγόλεπτες συνεντεύξεις) αντιδρώντας επιθετικά πάνω στους οπαδούς του Όστιν, όταν τον γιούχαραν. Πέρα από αυτό, την επόμενη χρονιά (1998), είχε γίνει ένας ετοιμόλογος καβγατζής, κάτι που έβγαζε μερικές φορές εκτός ορίων τον Φαρούκ (αρχηγό της ομάδας NoD). Μετά τον διωγμό του από την ομάδα του Φαρούκ, ο Ροκ αναφερόταν στον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο και έβγαλε την πασίγνωστη ατάκα ''The Rock Says..." (Ο Ροκ λέει...).
Ο Τζόνσον κατάφερε δύο χρόνια μετά να γίνει ένας απο τους καλύτερους στα promos που υπήρξε στην βιομηχανία της World Wrestling Entertainment. Ο Ροκ έχει ομολογήσει το 2000 στην αυτοβιογραφία του πως στα μαθήματα όπως η Γραμματική, η Γλώσσα κλπ, ήταν άριστος μαθητής και έπαιρνε στους ελέγχους του "Α". Αυτός είναι ο λόγος που έκανε τόσο εκπληκτικά promos. Στο "D-Generation-X:In Your House", βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Διηπειρωτικό Πρωταθλητή Στιβ Όστιν και έχασε σε λιγότερο από έξι λεπτά. Το επόμενο βράδυ στο "RAW", ορίστηκε αγώνας με τον Ροκ εναντίον του Στιβ Όστιν, όμως ο τελευταίος οποίος του παρέδωσε το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα χωρίς μάχη. Αμέσως μετά ο Στιβ Όστιν τον εξουδετέρωσε με το Stone Cold Stunner και άρχισε μια κόντρα μεταξύ των δύο μέχρι τις αρχές του 1998. Έπειτα, έγινε αρχηγός της Nation of Domination, ξεκινώντας μία κόντρα με τον Φαρούκ.
Στο Over the Edge, ο Ροκ νίκησε τον Φαρούκ και υπερασπίστηκε το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα. Στη συνέχεια ο Ροκ άρχισε μια κόντρα με τον Τριπλ Έιτς και τη D-Generation X (DX). Αρχικά πάλεψαν στο Fully Loaded όπου νίκησε ο Ροκ και στη συνέχεια σε έναν αγώνα με σκάλα στο SummerSlam όπου νίκησε ο Τριπλ Έιτς. Ο Ροκ έγινε εχθρός με τον Μαρκ Χένρι και η Nation of Domination διαλύθηκε, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να νικήσει τους Σάμροκ και Μανκάιντ σε έναν αγώνα με κλουβί και να γίνει ο διεκδικητής του Πρωταθλήματος WWE.
Άννα των Χοενστάουφεν
Η Κωνσταντία, που μετέπειτα ονομάστηκε Άννα, (1230 - Απρίλιος 1307) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν, ήταν Αυτοκράτειρα της Νίκαιας ως 2η σύζυγος του Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη.
Ντουέιν Τζόνσον
Η Corporation (1998-1999)
Με το πέρασμα του χρόνου ο Ροκ εξέλισσε τον σεναριακό του χαρακτήρα και απέκτησε το ψευδώνυμο People's Champion (Πρωταθλητής των ανθρώπων). Αυτό δεν άρεσε στον πρόεδρο Βινς Μακμάν, ο οποίος ισχυριζόταν πως έχει πρόβλημα με τους ανθρώπους και πως έπρεπε να βάλει στο στόχαστρο του τον Ροκ.
Μουσείο Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου
= Μουσείο Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου = Το Μουσείο Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου ,είναι ένα Μουσείο αφιερωμένο στην ιστορία των παιδικών παιχνιδιών και των παιδικών βιβλίων.
Ντουέιν Τζόνσον
Η Corporation (1998-1999)
Τα πράγματα άλλαξαν στο Survivor Series όταν ο Ροκ νίκησε αντικανονικά τον Μανκάιντ για το Πρωτάθλημα WWE με τη λαβή υποταγής Sharpshooter. Ο Βινς Μακμάν διέταξε τον διαιτητή να λήξει τον αγώνα υπέρ του Ροκ. Μετά από αυτό ο Ντουέιν έγινε κακός (heel) και συμμάχησε με τους Βινς και Σέιν Μακμάν δημιουργώντας την ομάδα "Corporation". Στη συνέχεια, ο Ροκ άρχισε μια κόντρα με τον Μανκάιντ και ο τίτλος εναλλασσόταν μεταξύ των δύο. Στη WrestleMania 15 ο Ροκ έχασε τον τίτλο από τον Στιβ Όστιν και στο Backlash δεν κατάφερε να ξαναγίνει πρωταθλητής. Όσο πέρναγε ο καιρός, ο κόσμος άρχισε να τον επευφημεί, χάρη στις διασκεδαστικές συνεντεύξεις του και στους χλευασμούς που έκανε στους άλλους παλαιστές. Ο Ροκ έγινε καλός (face), επειδή τον πρόδωσε ο Σέιν Μακμάν και άρχισε κόντρες με τους Τριπλς Έιτς και Αντερτέικερ. Στο Over the Edge, ο Ροκ νίκησε τον Τριπλ Έιτς, αλλά έχασε από τον Αντερτέικερ στο King of the Ring.
Η Rock 'n' Sock Connection (1999)
Στα τέλη του 1999, ο Ροκ συμμάχησε με τον πρώην εχθρό του, Μανκάιντ, δημιουργώντας την ομάδα "Rock 'n' Sock Connection". Οι δυο τους κατάφεραν να ξεπεράσουν άλλες ομάδες και να κατακτήσουν τα ομαδικά πρωταθλήματα τρεις φορές. Έγιναν μια από τις αστείες ομάδες στην ιστορία της πάλης, καθώς ο Μανκάιντ μιμούνταν τον Ροκ και ο Ροκ τον αγνοούσε. Επίσης η ομάδα πήρε μέρος σε ένα σκετς στο Raw με τίτλο, "This Is Your Life" (ελλ: Αυτή είναι η ζωή σου), στο οποίο ο Μανκάιντ έφερε διάφορα πρόσωπα από το παρελθόν του Ροκ. Το σκετς ήταν άκρως επιτυχημένο, καθώς η τηλεθέαση που σημείωσε ήταν η υψηλότερη στην ιστορία του Raw.
Κόντρες και Πρωτάθλημα WWE (2000–2001)
thumb|right|200px|Ο Ροκ ως Πρωταθλητής WWE. Τον Ιανουάριο του 2000 ο Ροκ νίκησε το Royal Rumble εξουδετερώνοντας τελευταίο τον γιγαντόσωμο Μπιγκ Σόου. Στη συνέχεια ο Μπιγκ Σόου απέδειξε πως εκείνος έπρεπε να είναι ο νικητής, επειδή τα πόδια του Ροκ ακούμπησαν στο έδαφος πριν από τα δικά του. Παρόλα αυτά η απόφαση ήταν μη αναστρέψιμη. Ο Ροκ πάλεψε με τον Μπιγκ Σόου στο No way out, για να ανακηρυχθεί ο διεκδικητής του Πρωταθλήματος στη WrestleMania 2000. Εκεί ο Ροκ έχασε, διότι αναμείχθηκε ο Σέιν Μακμάν. Σε επεισόδιο του Raw, ο Ροκ νίκησε τον Μπιγκ Σόου και πήρε το δικαίωμα να αντιμετωπίσει τον πρωταθλητή Τριπλ Έιτς στη WrestleMania 2000. Αργότερα στον αγώνα προστέθηκαν οι Μανκάιντ και Μπιγκ Σόου. Στη WrestleMania 2000, κάθε παλαιστής είχε στη γωνία του ρινγκ ένα μέλος της οικογένειας Μακμάν. Ο Βινς Μακμάν χτύπησε με ατσάλινη καρέκλα τον Ροκ και ο Τριπλ Έιτς το εκμεταλλεύτηκε για να πάρει τη νίκη.
Τους επόμενους μήνες, ο Ροκ κοντραριζόταν με τον Τριπλ Έιτς για το Πρωτάθλημα WWE. Στο Backlash, ο Ροκ τον κέρδισε και έγινε για τέταρτη φορά πρωταθλητής WWE. Στη συνέχεια, ο Ροκ έχασε το τίτλο απο τον Τριπλ Έιτς, αλλά στο King of the Ring ξαναέγινε πρωταθλητής. Για τους επόμενους μήνες, ο Ροκ υπερασπίστηκε το τίτλο του ενάντια στους: Κρις Μπενουά, Κερτ Ανγκλ, Τριπλ Έιτς, Κέιν, Αντερτέικερ και Σέιν Μακμάν. Τελικά, απώλεσε το τίτλο απο τον Κερτ Ανγκλ στο No Mercy. Στο Survivor Series, νίκησε τον ξάδερφο του, τον ογκώδη Ρικίσι. Επίσης ο Ροκ συμμετείχε ανεπιτυχώς σε αγώνα τίτλου έξι ατόμων που διεξάχθηκε μέσα σε κλουβί. Την ίδια εποχή ο Ροκ κράτησε το Ομαδικό Πρωτάθλημα με τον Αντερτέικερ και πάλευαν με την ομάδα των Ετζ & Κρίστιαν.
Το 2001 άρχισε μια κόντρα με τον Κερτ Ανγκλ, η οποία κορυφώθηκε στο No way out. Εκεί ο Ροκ τον νίκησε και έγινε για έκτη φορά πρωταθλητής WWE. Μετά ο Ροκ αντιμετώπισε τον νικητή του αγώνα Royal Rumble, Στιβ Όστιν στη WrestleMania 17 για το Πρωτάθλημα WWE. Ο Όστιν τον νίκησε και έγινε πρωταθλητής, χάρη στην ανάμειξη του Βινς Μακμάν στον αγώνα. Σε επεισόδιο του Raw, ο Ροκ αντιμετώπισε τον Όστιν σε επαναληπτικό αγώνα μέσα σε κλουβί. Στον αγώνα εισέβαλε ο Τριπλς Έιτς, ο οποίος χτύπησε τον Ροκ με μια βαριοπούλα και του κόστισε τη νίκη. Σύμφωνα με το σενάριο, ο Ροκ τέθηκε σε διαθεσιμότητα, για να συμμετέχει στη ταινία "The Mummy Returns".
Άννα των Χοενστάουφεν
Αυτοκράτειρα
Γεννήθηκε ως Κωνσταντία και ήταν νόθη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας από την ερωμένη του Μπιάνκα Λάντσια.
Μουσείο Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου
Η συλλογή του μουσείου αποτελείται από ιδιαίτερα παιχνίδια, βιβλία, παραμύθια, σχολικά είδη και διάφορα αντικείμενα τα οποία σχετίζονται με την παιδική ηλικία. Τα εκθέματα προέρχονται από την προσωπική συλλογή του αρχαιολόγου,συγγραφέα και συλλέκτη Χρήστου Μπουλώτη.
Ντουέιν Τζόνσον
Η εισβολή/The Invasion (2001)
Ο Ροκ επέστρεψε τον Ιούλιο του 2001 και έπρεπε να αποφασίσει αν θα έπαιρνε το μέρος της εταιρείας ή της Alliance (ελλ: Συμμαχία), που ήταν μια ένωση του WCW με το ECW και είχε εισβάλλει (σεναριακά) στο World Wrestling Federation. Ο Ροκ δεν εντάχθηκε στη Συμμαχία και στο SummerSlam νίκησε έναν εκπρόσωπο της, τον Μπούκερ Τι, για να κατακτήσει το Πρωτάθλημα WCW. Μετά από λίγο καιρό έχασε το τίτλο από τον Κρις Τζέρικο.
Άννα των Χοενστάουφεν
Αυτοκράτειρα
Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια ως μέρος μίας συμμαχίας του πατέρα της και του ανδρός της. Μερικοί ιστορικοί ερμηνεύουν τη συμμαχία τους ως αποτέλεσμα της κοινής τους εχθρότητας με τον Πάπα. Ο γάμος τελέστηκε το 1244 και καταγράφεται στα Χρονικά του Γεωργίου Ακροπολίτη και του Γεωργίου Παχυμέρη. Έπειτα από τον γάμο της έλαβε το όνομα Άννα. Η Κωνσταντία ήταν μόνο 14 ετών και τη συνόδευε στη Νίκαια η γκουβερνάντα της μαρκησία ντέλλα Φρίκκα. Σύμφωνα με τον Ακροπολίτη η γκουβερνάντα έγινε η ερωμένη τού Ιωάννη Γ΄ και "αντίζηλη στην αγάπη" της Άννας.
Ντουέιν Τζόνσον
Η εισβολή/The Invasion (2001)
Ο Ροκ νίκησε τον Τζέρικο στις 5 Νοεμβρίου στο Raw και για δεύτερη φορά κατέκτησε το Πρωτάθλημα WCW. Η αντιπαλότητα του World Wrestling Federation με τη Συμμαχία κορυφώθηκε στο Survivor Series, σε έναν αγώνα εξάλειψης. Εκεί οι εναπομείναντες ήταν ο Ροκ και ο Στιβ Όστιν, που εκπροσωπούσε τη Συμμαχία. Στον αγώνα φαινόταν πως ο Ροκ είχε το πάνω χέρι, μέχρι που ο αποκλεισμένος Κρις Τζέρικο μπήκε στο ρινγκ και πρόδωσε την ομάδα του, χτυπώντας τον Ροκ. Ο Όστιν προσπάθησε να νικήσει τον αγώνα, αλλά ο Κερτ Ανγκλ τον χτύπησε και έτσι ο Ροκ νίκησε, διαλύοντας τη Συμμαχία μια για πάντα.
Μουσείο Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου
Τοποθεσία
<mapframe latitude="39.873022" longitude="25.060930" zoom="15" width="308" height="295"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 25.06126,         39.873261        ]      }    }  ] } Τα τρία κτήρια που απαρτίζουν το Μουσείο, βρίσκονται σε ιδιαίτερα κοντινή απόσταση μεταξύ τους στην παραλία της Νέας Μαδύτου, στην Μύρινα , πρωτεύουσα της νήσου Λήμνου.
Ιστορία Συλλογής και Ίδρυση
εναλλ.=Προθήκη|μικρογραφία|299x299εσ|Στην συγκεκριμένη προθήκη, που βρίσκεται στην είσοδο του κτηρίου στο οποίο εκτίθεται η μόνιμη έκθεση της συλλογής, έχουν τοποθετηθεί τρία παιχνίδια με ιδιαίτερη αξία. Το πρώτο παιχνίδι της Συλλογής, το παιχνίδι που ενέπνευσε το λογότυπο της έκθεσης και ένα από τα αγαπημένα παιχνίδια του συλλέκτη. Επίσης εκτίθενται και τρία χαρακτηριστικά βιβλία του με θέμα το παιχνίδι Η έναρξη της συλλεκτικής δραστηριότητας, από τον συλλέκτη και ιδρυτή του Μουσείου Παιδικού Παιδικού και Βιβλίου, Χρήστο Μπουλώτη τοποθετείται χρονολογικά στο 1978. Το πρώτο παιχνίδι, το όποιο βρέθηκε στην κατοχή του είναι μια "ατμομηχανή" του 1930. Έπειτα η συλλογή εμπλουτίστηκε, με αποτέλεσμα πλέον, να απαριθμείται από χιλιάδες αντικείμενα της παιδικής και βρεφικής ηλικίας, παιδικά βιβλία και περιοδικά.
Βάρος
Στην επιστήμη και τις επιστήμες μηχανικών, το βάρος ενός αντικειμένου λαμβάνεται συνήθως ως η δύναμη του αντικειμένου που οφείλεται στη βαρύτητα. Το βάρος είναι ένα διάνυσμα του οποίου το μέγεθος δηλώνεται συχνά με ένα πλάγιο γράμμα W, είναι το γινόμενο της μάζας m του σώματος και του μεγέθους της τοπικής επιτάχυνσης της βαρύτητας g; συνεπώς: W = mg (από F = ma). Η μονάδα μέτρησης του βάρους είναι αυτή της δύναμης, που στο Διεθνές σύστημα μονάδων (SI) είναι το Νιούτον (N). Παραδείγματος χάρη, ένα σώμα με μάζα ενός χιλιόγραμμου έχει βάρος περίπου 9,8 Ν στην επιφάνεια της γης και περίπου το ένα έκτο του στη σελήνη. Κατά αυτήν την έννοια, ένα σώμα μπορεί να είναι αβαρές μόνο αν είναι πολύ μακριά (θεωρητικά στο άπειρο) από κάθε άλλη μάζα. Παρόλο που το βάρος και η μάζα είναι επιστημονικά ξεχωριστά μεγέθη, οι όροι συγχέονται συχνά μεταξύ τους στην καθημερινή χρήση.
Ντουέιν Τζόνσον
Αδιαμφισβήτητο Πρωτάθλημα και τελευταία σενάρια (2001-2003)
thumb|left|Ο Όστιν μαζί με τον Ροκ στη WrestleMania 19. Ο Ροκ έκλεισε τη χρονιά χάνοντας το Πρωτάθλημα WCW από τον Κρις Τζερικό στο Vengeance. Επίσης, την ίδια βραδιά ο Τζέρικο νίκησε τον Στιβ Όστιν για το Πρωτάθλημα WWE και έτσι έγινε ο Αδιαμφισβήτητος Πρωταθλητής.
Μουσείο Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου
Ιστορία Συλλογής και Ίδρυση
Ένα μικρό μέρος της συλλογής, εκτέθηκε για πρώτη φορά το 1992. Το μουσείο όμως δημιουργήθηκε και εγκαινιάστηκε επισήμως στις 24 Ιουλίου του 2021
Ντουέιν Τζόνσον
Αδιαμφισβήτητο Πρωτάθλημα και τελευταία σενάρια (2001-2003)
Στις αρχές του 2002, ο Ροκ προκάλεσε τον Τζέρικο στο Royal Rumble, αλλά έχασε. Στο No way out όμως, νίκησε τον Αντερτέικερ. Σε ένα επεισόδιο του Raw, ο Ροκ προκάλεσε τον θρυλικό Χαλκ Χόγκαν σε αγώνα στη WrestleMania 18. Στον πολυδιαφημισμένο αγώνα τους, ανακηρύχθηκε νικητής ο Ροκ. Στις 21 Ιουλίου, ο Ροκ για έβδομη φορά, κέρδισε το Πρωτάθλημα WWE (τότε γνωστό ως Αδιαμφισβήτητο Πρωτάθλημα). Αυτό έγινε στο Vengeance, όπου νίκησε τους Αντερτέικερ και Κερτ Ανγκλ. Στο Global Warming, ο Ροκ υπερασπίστηκε το τίτλο, κόντρα στους Τριπλ Έιτς και Μπροκ Λέσναρ. Στο SummerSlam, ο Λέσναρ νίκησε τον Ροκ και έγινε ο νεότερος Πρωταθλητής WWE στην ιστορία της εταιρείας, ένα ρεκόρ που μέχρι τότε είχε ο Ροκ. Μετά από αυτό ο Ροκ απουσίαζε για ένα διάστημα από την εταιρία.
Ο Ροκ άρχισε να εμφανίζεται στο SmackDown ως κακός, κατηγορώντας τον Χαλκ Χόγκαν και παρουσίαζε τον εαυτό του ως ένα μεγάλο αστέρα, που δεν θα ασχολούταν για πολύ ακόμα με τη πάλη. Στο No way out, ο Ροκ νίκησε για δεύτερη φορά τον Χόγκαν, με βοήθεια απο τον Βινς Μακμάν. Μετά, ο Ροκ μεταγράφηκε στο Raw και άρχισε μια κόντρα με τον Hurricane (Χάρικεϊν) και άλλους αγαπημένους του κοινού. Επίσης, άρχισε να σατιρίζει τις πόλεις που διεξάγονταν τα σόου του WWE, τραγουδώντας και παίζοντας κιθάρα.
Όταν επέστρεψε ο Στιβ Όστιν, για ακόμη μια φορά οι δυό τους ήρθαν σε κόντρα. Ο Ροκ νίκησε τον άσπονδο εχθρό του, στη WrestleMania 19. Μετά από λίγο, ο Ροκ άρχισε μια κόντρα με τον Bill Goldberg (ελλ: Μπιλ Γκόλντμπεργκ) και έχασε από αυτόν στο Backlash. Ο Ροκ έγινε καλός ξανά και είχε κόντρα μιας νύχτας με τους Κρις Τζέρικο και Κρίστιαν.
Σποραδικές εμφανίσεις (2004-2009)
Ο Ροκ αφού αποσύρθηκε, έκανε κάποιες εμφανίσεις στα σόου του WWE. Το 2004 στη WrestleMania 20 επέστρεψε για να βοηθήσει το φίλο του, Μικ Φόλεϊ κόντρα στην Εβολούσιον (Τριπλ Έιτς, Ρικ Φλερ, Ράντυ Όρτον και Μπατίστα. Σε αυτόν τον αγώνα, ο Όρτον εξουδετέρωσε τον Φόλεϊ και πήρε τη νίκη για την ομάδα του.
Μετά τη WrestleMania, ο Ροκ γύρισε για να σώσει τον Γιουτζίν σε ένα επεισόδιο του Raw και σε ένα άλλο επεισόδιο για να σώσει τον Μικ Φόλεϊ απο τους La Résistance (ελλ: Λα Ρεζιστάνς). Επίσης μέσα στο 2004, ο Ροκ συμμετείχε σε ένα σκετς στο Raw και εφάρμοσε δύο χαρακτηριστικές κινήσεις του, στον Τζόναθαν Κόουτσμαν. Μετά από την εμφάνιση του, ο Ροκ ανακοίνωσε σε συνεντεύξεις πως δεν έχει συμβόλαιο συνεργασίας με το WWE.
Στις 12 Μαρτίου του 2007, ο Ροκ γύρισε μετά από τρία χρόνια απουσίας στο Raw, μέσω μαγνητοσκοπημένου βίντεο. Εκεί μίλησε για τον αγώνα των δισεκατομμυριούχων στη WrestleMania 27, μεταξύ του Βινς Μακμάν και του Ντόναλντ Τραμπ και "προέβλεψε" πως θα νικήσει ο Τραμπ.
Στις 29 Μαρτίου του 2008, ο Ροκ ένταξε τον πατέρα του, Ρόκι Τζόνσον και τον παππού του, Πίτερ Μέιβια στο τιμητικό Hall of Fame. Στην ομιλία του, έκανα μια κωμική αναφορά στους Τζον Σίνα, Σαντίνο Μαρέλα, Κρις Τζέρικο, Μικ Φόλεϊ, Σον Μάικλς και Στιβ Όστιν.
Στις 2 Οκτωβρίου του 2009, στο εορταστικό επεισόδιο για τα δέκα χρόνια του SmackDown, ο Ροκ μίλησε μέσω μαγνητοσκοπημένου βίντεο.
Επιστροφή (2011-2013)
thumb|right|Ο Τζον Σίνα μαζί με τον Ροκ στο Raw.
Στις 14 Φεβρουαρίου του 2011, ανακοινώθηκε πως ο Ροκ θα είναι ο ειδικός οικοδεσπότης της WrestleMania 27. Ο Ροκ, μετά απο χρόνια απουσίας, έκανε την επιστροφή του στο Raw και έκανε σατιρικά σχόλια για την άνοδο που είχε ο Τζον Σίνα όλα αυτά τα χρόνια. Την επόμενη μέρα στο Raw, ο Σίνα απάντησε στον Ροκ χρησιμοποιώντας τις ικανότητες του στη ραπ μουσική. Την επόμενη εβδομάδα στο Raw, ο Σίνα και ο Ροκ, για πρώτη φορά βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο και πριν προλάβουν να λύσουν τις διαφορές τους, ο Μιζ και ο Άλεξ Ράιλι τους επιτέθηκαν. Ο Σίνα εκμεταλλεύτηκε το γεγονός και εφάρμοσε στον Ροκ το Attitude Adjustment.
Στη WrestleMania 27 ο Σίνα αντιμετώπισε τον Πρωταθλητή WWE, Μιζ, αλλά ήρθαν ισόπαλοι. Ο Ροκ ως οικοδεσπότης της WrestleMania, έδωσε εντολή για να συνεχιστεί ο αγώνας και εφάρμοσε το Rock Bottom (δηλαδή την τελειωτική του κίνηση) στον Τζον Σίνα, κοστίζοντας του το τίτλο. Την επόμενη μέρα στο Raw, ο Ροκ και ο Σίνα συμφώνησαν να παλέψουν στη WrestleMania 28.
Μουσείο Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου
Κτηριακά Συγκροτήματα
Το μεγαλύτερο μέρος της έκθεσης φιλοξενείται στο τρίτο και βασικό κτήριο, το οποίο συνδέεται εννοιολογικά με την ταυτότητα του Μουσείου καθώς το 1906,όπου και κτίστηκε, κατά την τελευταία δηλαδή Οθωμανική περίοδο της Λήμνου, λειτούργησε ως εκπαιδευτήριο. Με το πέρασμα των χρόνων, η λειτουργία του διαφοροποιήθηκε, φτάνοντας εν τέλει η τελευταία του χρήση να είναι αυτή του νηπιαγωγείου..
Βάρος
Παραπέρα περιπλοκές στη διασαφήνιση των διάφορων εννοιών του βάρους έχουν να κάνουν με τη σχετικότητα σύμφωνα με την οποία η βαρύτητα είναι συνέπεια της καμπυλότητας του χωροχρόνου. Στην εκπαιδευτική κοινότητα, υπάρχει μια σημαντική συζήτηση για πάνω από 50 χρόνια στο πώς θα οριστεί το βάρος για τους σπουδαστές. Η τρέχουσα κατάσταση είναι ότι ένα πολλαπλό σύνολο εννοιών συνυπάρχουν και χρησιμοποιούνται στα διάφορα περιβάλλοντά τους.
Ντουέιν Τζόνσον
Επιστροφή (2011-2013)
Τη 1η Απριλίου στη WrestleMania 28, ο Ροκ νίκησε τον Τζον Σίνα. Την επόμενη ημέρα στο Raw, ο Ροκ μίλησε για τη νίκη του και δήλωσε πως θέλει να κατακτήσει για άλλη μια φορά το Πρωτάθλημα WWE. Στις 23 Ιουλίου στο 1000ό επεισόδιο του Raw, ο Ροκ επέστρεψε για μια μέρα, για να σατιρίσει τον Ντάνιελ Μπράιαν, καθώς και να γνωστοποιήσει πως θα βρίσκεται στο Royal Rumble. Εκεί δέχθηκε επίθεση από τον Σι Εμ Πανκ, αρχίζοντας κόντρα μαζί του.
Μετά από περίπου έξι μήνες, επέστρεψε στο Raw για να προωθήσει τη κόντρα του με τον Σι Εμ Πανκ, τον οποίο και εξουδετέρωσε στο τέλος του επεισοδίου. Στο Royal Rumble, ο Ροκ κατάφερε να νικήσει τον Πανκ και να γίνει ο νέος Πρωταθλητής WWE. Τον Φεβρουάριο στο Elimination Chamber, ο Ροκ νίκησε ξανά τον Σι Εμ Πανκ. Έπειτα, ανακοινώθηκε πως ο Ροκ θα αντιμετωπίσει τον Τζον Σίνα στη WrestleMania 29, με την κόντρα των δύο παλαιστών να αναβιώνει. Στο μεγάλο σόου, ο Ροκ έχασε από τον Σίνα και απώλεσε τον τίτλο του. Μετά από αυτό δεν εμφανίστηκε ξανά στο WWE και δήλωσε πως πιθανότατα έδωσε τον τελευταίο του αγώνα. Το 2015 στο Royal Rumble ο Ροκ επέστρεψε μετά από ένα χρόνο για να βοηθήσει το Ρόμαν Ρέινς. Έπειτα στο μεγάλο σόου της WrestleMania 31 ήρθαν σε κόντρα και πάλι με το Τρίπλ Έιτς και την σύζυγο του, Στέφανι Μακμάν, που κάλεσε μια παλαίστρια στο UFC.
Βάρος
Ιστορικό
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, το βάρος ήταν η άμεση αιτία της πτωτικής κίνησης ενός σώματος, η ταχύτητα του αντικειμένου που έπεφτε υποτίθεται ότι ήταν ανάλογη προς το βάρος του σώματος. Όπως ανακάλυψαν οι μεσαιωνικοί μελετητές στην πραγματικότητα η ταχύτητα του αντικειμένου που έπεφτε αυξανόταν με τον χρόνο και αυτό προκάλεσε μια αλλαγή στην έννοια του βάρους έτσι ώστε να διατηρηθεί μια αποτελεσματική σχέση. Το βάρος διαιρέθηκε σε ένα "σταθερό βάρος (still weight ή pondus)", που παραμένει σταθερό και την ενεργή βαρύτητα ("gravitas''), που μεταβάλλεται καθώς πέφτει το σώμα.