cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεωργιανό Όνειρο
Συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο
Το κόμμα Γεωργιανό Όνειρο - Δημοκρατική Γεωργία ηγείται στον Συνασπισμό Γεωργιανό Όνειρο, που αρχικά αποτελούταν από έξι πολιτικά κόμματα διαφορετικής πολιτικής ιδεολογίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Γεωργία
Μειονότητες στην Ελλάδα
Οι μειονότητες της Ελλάδας είναι μικρού μεγέθους συγκρινόμενες με αυτές των άλλων βαλκανικών χωρών καθώς πρόκειται για χώρα σε μεγάλο βαθμό εθνοτικά ομοιογενή. Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα κυρίως ανταλλαγών πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία (με τη συνθήκη της Λωζάννης) και τη Βουλγαρία (συνθήκη του Νεϊγύ), με τις οποίες απομακρύνθηκαν από την ελληνική επικράτεια οι περισσότεροι μουσουλμάνοι (με την εξαίρεση των μουσουλμάνων της Θράκης) και σλάβοι Χριστιανοί που δεν αυτοπροσδιορίζονταν ως Έλληνες, ενώ εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα Έλληνες από τις χώρες αυτές καθώς και, σε ένα δεύτερο χρόνο, πρόσφυγες. Ο συνολικός πληθυσμός της χώρας είναι 10.816.286 άνθρωποι.
Η μοναδική επίσημα αναγνωρισμένη μειονότητα είναι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, που σύμφωνα με την απογραφή του 2001 αριθμεί περίπου 120 χιλιάδες άτομα.και αποτελείται κυρίως από Τούρκους, Πομάκους και Ρομά. Άλλες αναγνωρισμένες μειονότητες είναι οι Αρμένιοι (περίπου 35.000) και οι Εβραίοι (Σεφαρδίτες και Ρωμανιώτες), που είναι περίπου 5.500.
Θρησκευτικές μειονότητες αποτελούν και οι Παλαιοημερολογίτες, οι Καθολικοί και οι Ευαγγελικοί.
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Μειονότητες Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
Παναγία Γρεβενών
Η Παναγία είναι ημιορεινό χωριό του νομού Γρεβενών σε υψόμετρο 420 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Παναγία βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού, δίπλα στον Αλιάκμονα ποταμό. Απέχει 14,5 χλμ. ΒΔ. από τη Δεσκάτη. Αξιοθέατα της περιοχής είναι η Ιερά Μονή της Παναγίας και η Ιερά Μονή Ζάβορδας.
Ιστορία - Διοικητικά
Η παλιά του ονομασία είναι Τούργιουκο και αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Κοζάνης. Το 1919 μετονομάζεται σε Τουρνίκι και το 1955 σε Παναγία. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Μονή Αγίου Νικάνορα αποτελούν την τοπική κοινότητα Παναγίας που ανήκει στην δημοτική ενότητα Δεσκάτης του Δήμου Δεσκάτης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 73 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δεσκάτης Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Πιέβε ντι Καντόρε
Το Πιέβε ντι Καντόρε (ιταλικά: Pieve di Cadore, λαδινικά: Pièe) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής.
Σωματεία μέλη και παρουσίες ανα χρονιά προπολεμικά (1922-1941)
Κατά τον Μεσοπόλεμο σχετικά λίγα ποδοσφαιρικά σωματεία δραστηριοποιούνται στη Δυτική Αττική. Στην Ελευσίνα τα πιο παλιά σωματεία είναι ο Κελεός και η Ένωση, που συγχωνεύονται για να δημιουργήσουν τον Πανελευσινιακό. Στην ίδια πόλη ήδη από το 1928 δραστηριοποιείται ο Ηρακλής. Η δεύτερη σημαντική ποδοσφαιρική πόλη της περιοχής είναι τα Μέγαρα,όπου εδρεύουν ο Βύζας και ο προσφυγικός Μίμας. Προς το τέλος του Μεσοπολέμου αθλητικά σωματεία εμφανίζονται και στη Φυλή, τα Άνω Λιόσια και τη Νέα Πέραμο. Το μοναδίκό επίσημο σωματείο είναι ο Πανελευσινιακός, ο οποίος παίρνει μέρος στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πειραιώς.
Σωματεία μέλη και παρουσίες ανα χρονιά (1944-1974)
Στην περίοδο αυτή ξεχωρίζουν δύο ομάδες από την περιοχή της Δυτικής Αττικής : Ο Βύζας Μεγάρων με 4 παρουσίες στην Α΄ Εθνική (οι μοναδικές στην ιστορία του) και 10 παρουσίες στη Β΄Εθνική και ο Πανελευσινιακός με 3 παρουσίες στην Α΄ Εθνική (θα πραγματοποιήσει άλλη μια στα επόμενα χρόνια) και 13 στη Β΄Εθνική. Μια τρίτη ομάδα με παρουσίες σε εθνική κατηγορία είναι ο Πανασπροπυργιακός με 4 εμφανίσεις στη Β΄Εθνική. Αρκετά σωματεία της περιοχής εντάσσονται στην ΕΠΣ Πειραιώς και φθάνουν ως και την Α΄κατηγορία της ένωσης (Ο Πανελευσινιακός 14 φορές, ο Βύζας Μεγάρων 2, ο Ηρακλής Ελευσίνας 4, ο Μανδραϊκός 2, ο Ειδυλλιακός 2 και ο Πανασπροπυργιακός 4), ενώ ο Ακράτητος Άνω Λιοσίων παίρνει μέρος στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Αθηνών (4 φορές μετέχει στην Α΄ κατηγορία της Ένωσης).
Σωματεία μέλη και παρουσίες ανα χρονιά (1975-1999)
Στην περίοδο αυτή η εκπροσώπηση των σωματείων της Δυτικής Αττικής στις εθνικές κατηγορίες είναι σχετικά μικρή. Ο Πανελευσινιακός είναι η πιο πετυχημένη ομάδα με όμως μόνο μια συμμετοχή στην Α΄ Εθνική. Και στη Β΄ Εθνική λίγες είναι οι παρουσίες των σωματείων της περιοχής (13 ο Πανελευσινιακός, 5 ο Βύζας Μεγάρων και 1 ο Πανασπροπυργιακός). Στη Γ΄ Εθνική ο Πανελευσινιακός έχει 11 συμμετοχές, ο Βύζας Μεγάρων 5 και ο Ηρακλής Ελευσίνας 2. Τέλος στη Δ΄ Εθνική 8 ομάδες από τη Δυτική Αττική πάιρνουν μέρος (ο Μανδραϊκός 11 φορές, ο Πανασπροπυργιακός 6 φορές, η Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας 5 φορές, ο Βύζας5 φορές, ο Ηρακλής Ελευσίνας 4 φορές, ο Θρασύβουλος 2 και από μια ο Πανελευσινιακός και η Δόξα Ασπροπύργου). Οι ομάδες της Δυτικής Αττικής ανήκουν στην ΕΠΣ Πειραιώς και λίγες (ο Ακράτητος  και ο Θρασύβουλος) στην ΕΠΣ Αθηνών. Πολλά σωματεία παίρνουν μέρος στην ανώτατη κατηγορία των ενώσεων : Στην Α΄ΕΠΣ Πειραιώς η Δόξα Ασπροπύργου 16 φορές, ο Ηρακλής Ελευσίνας 15, ο Μανδραϊκός και ο Πανασπροπυργιακός 14, ο Μεγαρικός 12, ο Βύζας Μεγάρων 11, η Νέα Πέραμος 6, ο Άρης Μεγάρων 5, ο Ειδυλλιακός και ο Ίκαρος Ασπροπύργου 4, ο Απόλλων Ποντίων Ασπροπύργου και ο Αστέρας Μαγούλας 3 και μια συμμετοχή στην ΕΠΣ Πειραιώς είχε η Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας. Στην Α΄ΕΠΣ Αθηνών παίρνουν μέρος ο Ακράτητος 9 φορές και ο Θρασύβουλος 5.
Σωματεία μέλη και παρουσίες ανα χρονιά (2000-2023)
Οι παραδοσιακές μεγάλες δυνάμεις της Δυτικής Αττικής : Ο Πανελευσινιακός και ο Βύζας Μεγάρων έχουν μέτρια πορεία, αφού καμιά τους δεν καταφέρνει να φθάσει στην Α΄Εθνική. Αντίθετα εμφανίζονται δυο νέες ομάδες που θα εκπροσωπήσουν την περιοχή στο κορυφαίο εθνικό πρωτάθλημα : ο Ακράτητος Άνω Λιοσίων 4 φορές και ο Θρασύβουλος Φυλής μία. Στη Β΄ Εθνική ο Θρασύβουλος Φυλής θα πάρει μέρος 7 φορές, ο Πανελευσινιακός 5, ο Βύζας Μεγάρων  3, η Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας 2 και ο Ακράτητος και ο Αστέρας Μαγούλας από μία. Στη Γ΄ Εθνική τις περισσότερες συμμετοχές τις έχει ο Βύζας (12) κι ακολουθούν Πανελευσινιακός  (6), Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας (4), Αστέρας Μαγούλας, Θρασύβουλος, Μανδραϊκός με 3 και Ακράτητος 2. Τέλος στη Δ΄ Εθνική η Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας συμμετέχει 8 φορές, ο Πανελευσινιακός και ο Μανδραϊκός από 6, ο Αίας Παραλίας Ασπροπύργου, ο Ακράτητος και ο Αστέρας Μαγούλας  από 3, ο Βύζας Μεγάρων  και ο Θρασύβουλος από 2 και μία συμμετοχή έχει η Νέα Πέραμος. Όλες αυτές οι ομάδες, αλλά και όλες οι υπόλοιπες της Δυτικής Αττικής είναι μέλη της ΕΠΣ Δυτικής Αττικής και παίρνουν μέρος στα πρωταθλήματα και τα κύπελλά της.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Κυβέρνηση Στέφανου Σκουλούδη 1915
Η Κυβέρνηση του Στέφανου Σκουλούδη (Οκτώβριος 1915 - Ιούνιος 1916) σχηματίστηκε μετά την πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης Ζαΐμη, εν μέσω του Εθνικού Διχασμού. Ο βασιλιάς, κάλεσε τον Στέφανο Σκουλούδη, άνθρωπο του περιβάλλοντός του και εκτός Κοινοβουλίου εκείνη την περίοδο να αναλάβει τον σχηματισμό κυβέρνησης, με σκοπό τη διενέργεια εκλογών.
Ο βασιλιάς πράγματι, διέλυσε τη Βουλή (στην οποία πλειοψηφούσε το κόμμα των Φιλελευθέρων) στις 29 Οκτωβρίου και προκήρυξε εκλογές για τις 15 Δεκεμβρίου, με σκοπό, όπως θεωρεί ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος : «την επιβολή της πολιτικής του ανευθύνου Βασιλέως, η οποία αντιτίθεται προς την πολιτικήν της υπευθύνου κυβερνήσεως και μάλιστα προς την εκδηλωθείσαν ήδη λαϊκήν θέλησιν»
Οι «Φιλελεύθεροι» θεωρώντας έκνομες τις πρωτοβουλίες αυτές του βασιλιά, αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στις εκλογές, και όπως ήταν αναμενόμενο, το «Κόμμα Εθνικοφρόνων» του Δημητρίου Γούναρη, ήρθε πρώτο σε ψήφους, και κατέκτησε τις 256 από τις 333 συνολικά έδρες του Κοινοβουλίου.
Αν και το κόμμα του πρώτευσε, ο Γούναρης δεν θέλησε να αναλάβει την πρωθυπουργία, υποστηρίζοντας ότι οι εκλογές επιβράβευαν το έργο της κυβέρνησης Σκουλούδη, και δεν υπήρχε λόγος μεταβολής.
Η κυβέρνηση Σκουλούδη («η αχαρακτήριστος πολιτική των γερόντων», κατά τη φιλοβενιζελική εφημερίδα «ΦΩΣ» )είχε να αντιμετωπίσει τις αυξανόμενες ταπεινωτικές για την Ελλάδα πιέσεις εκ μέρους της Αντάντ για εγκατάλειψη της ουδετερότητας και στο τέλος, την καταστρατήγηση της ουδετερότητας και από τη Γερμανία (βομβαρδισμός θέσεων της Αντάντ στη Θεσσαλονίκη, και κατάληψη του οχυρού Ρούπελ από γερμανο-βουλγαρικά στρατεύματα). '«Η Κυβέρνηση Σκουλούδη συνδέθηκε με τις συνεχείς υποχωρήσεις στις εκβιαστικές ενέργειες παραβίασης της ουδετερότητας της Ελλάδας εκ μέρους της Entente. Η σύλληψη από τις συμμαχικές δυνάμεις των προξένων των Κεντρικών Δυνάμεων στη Θεσσαλονίκη, η σταδιακή κατάληψη με διάφορες δικαιολογίες της Κέρκυρας, της Μήλου, της Κεφαλονιάς, του Καραμπουρνού και, αργότερα, της Θάσου, η ανατίναξη της κύριας γέφυρας στον ποταμό Στρυμόνα, η επιβολή στρατιωτικού νόμου στη Θεσσαλονίκη και ο ναυτικός αποκλεισμός της χώρας, ο οποίος επέφερε έντονη έλλειψη σιταριού, καυσίμων αλλά και απαραίτητων μεταλλευμάτων, αποδείκνυαν πέρα από κάθε αμφιβολία την αδυναμία της κυβέρνησης Σκουλούδη να ασκήσει δική της πολιτική.» ''
Τέλος, όταν οι συμμαχικές δυνάμεις απαίτησαν την πλήρη αποστράτευση της χώρας, τη διάλυση της κυβέρνησης και την προκήρυξη νέων εκλογών, καθώς και αλλαγές στα ανώτατα αστυνομικά κλιμάκια, η κυβέρνηση Σκουλούδη παραιτήθηκε.
Αναφορές
1915 10 Κατηγορία:1916 1
Χρήστος Λισγάρας
Ο Χρήστος Λισγάρας (12 Φεβρουαρίου 1986, Πειραιάς) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Απόλλωνα Σμύρνης.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιά και το 2004 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου χωρίς να πάρει χρόνο συμμετοχής. Το 2005 αποχώρησε ως ελεύθερος συνεχίζοντας επί μία τετραετία στην Παναχαϊκή και ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα (2009-10) από τον Βύζαντα Μεγάρων.
Την τριετία 2010-2013 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Λεβαδειακού, το 2013 βρέθηκε στην Τρίπολη και τον τοπικό Αστέρα, ενώ το 2014 συμφώνησε να συνεχίσει στην Ξάνθη.
Στις 31 Αυγούστου 2020, ο Απόλλων Σμύρνης ανακοίνωσε την απόκτηση του Λισγάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βύζαντα Μεγάρων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Άφυτος Χαλκιδικής
Η Άφυτος (παλαιότερα Άθυτος ) είναι παραθαλάσσιος οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στο Δήμο Κασσάνδρας του νομού Χαλκιδικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 1.273 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 23,462 χμ² (2011).
Πολιτισμός
Πολιτιστικά δραστηριοποιείται ο Σύνδεσμος Φίλων Λαογραφίας και Παράδοσης Αφύτου. Υπάρχει επίσης τοπική ποδοσφαιρική ομάδα της Α΄ τοπικής κατηγορίας της ΕΠΣ Χαλκιδικής.
Το 1980 ιδρύθηκε λαογραφικό μουσείο με πρωτοβουλία του λαογραφικού συλλόγου και του Νίκου Παραλή. Το μουσείο στεγάζεται σε κτήριο της οικογένειας Αλετρά. Εκτίθενται γεωργικά εργαλεία, σκεύη του νοικοκυριού και είδη αγγειοπλαστικής. Καθώς και η λαογραφική βιβλιοθήκη
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|248x248εσ|Η παραλία του οικισμού. Σχετικά με την ονομασία του χωριού εικάζεται πως προέρχεται από την ελλιπή βλάστηση. Ο οικισμός είναι παραδοσιακός, με πέτρινα σπίτια και καλντερίμια. Αριθμεί 1.231 κατοίκους με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2001. Η απόστασή της από τη Νέα Φώκαια είναι 2 χιλιόμετρα. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Κεντρικός ναός είναι αυτός του Αγίου Δημητρίου, στην πλατεία του χωριού, που οικοδομήθηκε το 1857. Από την πλατεία μπορεί κανείς να δει τον κόλπο της Κασσάνδρας.
Στην περιοχή όπου βρίσκεται η σημερινή Άφυτος, υπήρχε καταυλισμός από το 3.000 π.Χ. Η Άφυτος υπήρξε σημαντική πόλη κατά την αρχαιότητα και ανήκε στην Παλλήνη (μνημονεύεται από τους αρχαίους συγγραφείς). Το ιερό του Διονύσου και ο ναός του Άμμωνος Διός είχαν ουσιαστική συμβολή στο να εξαπλωθεί η φήμη της κατά τα αρχαϊκά και τα κλασικά χρόνια. Συνεισέφερε επίσης κατά τους Περσικούς Πολέμους με δικά της καράβια. Έπειτα έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Η πόλη έκοβε δικό της νόμισμα, που έφερε την κεφαλή του Άμμωνος Διός. Όπως μαρτυρούν αρχαίες φιλολογικές πηγές και αρχαιολογικά ευρήματα, η Άφυτος επιβίωσε ως τη ρωμαϊκή εποχή και στα αυτοκρατορικά μάλιστα χρόνια ανήκε στην επικράτεια της ρωμαϊκής αποικίας Κασσάνδρειας.
Τους επόμενους αιώνες δε γνωρίζουμε τίποτε για την Άφυτο και οι επόμενες πηγές είναι του 14ου αιώνα, σε έγγραφα του Αγίου Όρους. Βέβαιο είναι πως το χωριό αναφέρεται σε ελληνικές πηγές ήδη από τις αρχές του 17ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, όπως και όλα τα υπόλοιπα χωριά της χερσονήσου, υπαγόταν φορολογικά στο βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά, ενώ διοικητικά ανήκε στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Την περίοδο της Επανάστασης του 1821 πολλοί αγωνιστές και οπλαρχηγοί, υπαξιωματικοί και αξιωματικοί με καταγωγή από το χωριό ήταν πρωταγωνιστές στον Αγώνα, όπως οι  Δημήτρης Καραβασίλης, Τριαντάφυλλος Γαρουφάλλου, Γεώργιος Παναγιώτου, Αναστάσιος Κυριαζής, Γαρύφαλλος Γρηγορίου κ.ά. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα οι Αφυταίοι διακρίθηκαν σε προσφορά, με σημαντικότερους Μακεδονομάχους, τους οπλαρχηγούς Θεοχάρη Σαρίκα (καπετάν Ζαρκάδα) και Ανδρέα Καρατάσο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Κασσάνδρας
Όλγκα Βασίλιεβα (πολιτικός)
Η Όλγκα Γιούρβνα Βασίλιεβα (ρωσικά: О́льга Ю́рьевна Васи́льева, 13 Ιανουαρίου 1960) είναι Ρωσίδα ιστορικός, θρησκευτικός λόγιος και πολιτικός και μεταξύ του 2016 - 2018 ήταν υπουργός του Υπουργείου Παιδείας και Επιστημών της Ρωσικής Ομοσπονδίας,   ενώ από τον Μάιο του 2018 έως και σήμερα είναι υπουργός του Υπουργείο Παιδείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Γεννήθηκε στο Μπούγκουλμα, αποφοιτώντας από το γυμνάσιο σε ηλικία 15 ετών, και το 1979, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Τέχνης και Κουλτούρας της Μόσχας. Κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1980, σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Σοκόφ της Μόσχας. Για πολλά χρόνια της ζωής της, εργαζόταν ως καθηγήτρια τραγουδιού, αλλά και ως καθηγήτρια ιστορίας.
Σε κάποια φάση της ζωής της, άφησε τη μουσική, και επικεντρώθηκε στην ιστορική έρευνα. Το 1897, έγινε δεκτή στο πρόγραμμα του Ινστιτούτου Ιστορίας της Σοβιετικής Ένωσης Επιστημών. To 1990, δημοσίευσε την εργασία της Η Σοβιετική Πολιτεία και οι Πατριωτικές Δραστηριότητες της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά την περίοδο του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Το 2007, η Βασίλιεβα, τελείωσε μια εργασία που έκανε στη Διπλωματική Ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εκείνη την περίοδο ξεκίνησε και η ενασχόλησή της με την κυβέρνηση, εργαζόμενη αρχικά σε Τμήμα του Υπουργείου Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Στο Υπουργείο αυτό είχε επιφορτιστεί να ασχολείται με θέματα όπως το σχολικό πρόγραμμα, καθώς επίσης και ιστορικά και θρησκευτικά θέματα στην παιδεία. Στις 19 Αυγούστου του 2016, έγινε υπουργός του Υπουργείου Παιδείας και Επιστημών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όπου αντικατέστησε τον Ντμίτρι Λιβάνοφ. Τον Μάιο του 2018, το Υπουργείο διαιρέθηκε σε Υπουργείο Παιδείας και Υπουργείο Επιστημών και Υψηλής Εκπαίδευσης. Στις 18 Μαΐου του 2018, η Βασίλιεβα έγινε υπουργός του του Υπουργείου Παιδείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η Βασίλιεβα είναι η πρώτη γυναίκα Υπουργός Παιδείας της Ρωσίας. Στη συγγραφική της καριέρα μετρά 8 βιβλία και πάνω από 160 άρθρα. Η Βασίλιεβα, είναι παντρεμένη κι έχει και μία κόρη. To 2017, βραβεύθηκε από τη Ρωσική Ακαδημία Εκπαίδευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ιστορικοί Κατηγορία:Ρωσίδες πολιτικοί
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2012
1η Φεβρουαρίου
(Reuters διά NZ Stuff)
2 Φεβρουαρίου
(AP διά Courier Mail) (BBC)
5 Φεβρουαρίου
(Al-Jazeera)
8 Φεβρουαρίου
(AP διά Google News)
21 Φεβρουαρίου
(Yonhap)
29 Φεβρουαρίου
02
Πόντε νελλε Άλπι
Το Πόντε νελλε Άλπι (ιταλικά: Ponte nelle Alpi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Εθνόσημο του Καναδά
Το Βασιλικό Εθνόσημο του Καναδά ονομάζεται επίσημα Το Εθνόσημο της Αυτού Μεγαλειότητας Βασιλιά του Καναδά (The Arms of His Majesty in Right of Canada) και εισήχθη στις 21 Νοεμβρίου 1921, από τον Βασιλιά Γεώργιο Ε΄. Το εθνόσημο έχει πολύ μεγάλη ομοιότητα με εκείνο του Ηνωμένου Βασιλείου.
Σύμβολα
Ο θυρεός διαιρείται σε πέντε τμήματα:
Το πρώτο τμήμα στην πάνω αριστερή πλευρά περιέχει τα τρία χρυσά λιοντάρια που είναι ένα σύμβολο της Αγγλίας τουλάχιστον από την εποχή του Ριχάρδου Α'.
Το δεύτερο τεταρτημόριο φέρει το κόκκινο λιοντάρι της Σκωτίας σε διπλό περίγραμμα με τρεσσύρ (tressure) και με φλερ ντε λι.
Το τρίτο τέταρτο παρουσιάζει την ιρλανδική άρπα της Τάρα, πρωτεύουσα της αρχαίας Ιρλανδίας. Ο μύθος δηλώνει ότι αυτή η χρυσή άρπα με τις ασημένιες χορδές χρησιμοποιήθηκε στα βασιλικά συμπόσια στην Τάρα, και δόθηκε αργότερα στον Ερρίκο Η' από τον Πάπα κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του να ανεβεί στον ιρλανδικό θρόνο.
Το χρυσό κρίνο φλερ-ντε-λι της βασιλικής Γαλλίας, το πρώτο ευρωπαϊκό έμβλημα που ήρθε στον Καναδά από τον Ζακ Καρτιέ κατά τη διάρκεια της άφιξής του στον Καναδά, γεμίζει το τέταρτο τεταρτημόριο.
Το πέμπτο μέρος έχει τα κόκκινα φύλλα της σφενδάμνου στο κατώτατο σημείο. Το φύλλο του σφενταμιού είναι ένα καναδικό σύμβολο που βαθμιαία ταυτίστηκε με τη χώρα κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Η κυκλική επιγραφή που περικλείει τα σύμβολα αυτά αναγράφει desiderantes meliorem patriam, που σημαίνει "επιθυμώντας μια καλύτερη χώρα." Είναι το σύνθημα του Τάγματος του Καναδά. Αυτό το στοιχείο προστέθηκε από τη βασίλισσα κατόπιν συμβουλής του πρωθυπουργού, στoυς θυρεούς που χρησιμοποιήθηκαν για να αντιπροσωπεύσουν τη βασίλισσα το 1987, αφότου δημιουργήθηκε ένας νέος καναδικός "νόμος περί εθνοσήμου". Από το 1994 το σύμβολο που χρησιμοποιείται από τους κυβερνητικούς υπουργούς και τα όργανα απεικονίζουν τώρα τα προσωπικά σύμβολα της βασίλισσας.
Στο πάνω μέρος βρίσκεται βασιλικό κράνος, που περιβάλλεται από έναν μανδύα άσπρου και κόκκινου χρώματος, που είναι τα επίσημα χρώματα του Καναδά. Αυτό συμβολίζει την κυριαρχία της χώρας. Το έμβλημα στο κράνος βασίζεται στο βασιλικό έμβλημα της Αγγλίας αλλά με την προσθήκη ενός φύλλου σφενδάμου, και εμφανίζεται στην μπλε σημαία του Γενικού Διοικητή υποδηλώνοντας ότι ο τελευταίος είναι ο αντιπρόσωπος του Αρχηγού Κράτους.
Αποτελείται από ένα εστεμμένο χρυσό λιοντάρι που στέκεται σε ένα στεφάνι από κόκκινο και άσπρο μετάξι και που κρατά ένα φύλλο σφενδάμου στο δεξί πόδι του. Επάνω από το κεντρικό τμήμα είναι το στέμμα του Αγίου Εδουάρδου, στο στιλ που προτιμάται από τη βασίλισσα.
Τον θυρεό κρατούν από κάθε πλευρά το αγγλικό λιοντάρι και ο σκωτσέζικος μονόκερως, οι οποίοι είναι επίσης υποστηρικτές του θυρεού και στο βρετανικό εθνόσημο. Το λιοντάρι στέκεται και κρατάει μια ασημένια λόγχη που φέρει τη σημαία ένωσης. Ο μονόκερος έχει ένα χρυσό κέρατο, χρυσές οπλές, και περασμένο με αλυσίδα γύρω από το λαιμό του ένα χρυσό στέμμα των σταυρών και των φλερ ντε λι. Κρατά μια λόγχη που φέρει τα τρία χρυσό κρίνα της βασιλικής Γαλλίας σε μπλε φόντο. Αντίθετα από τη βρετανική εκδοχή, το λιοντάρι δεν στέφεται, ούτε κοιτάει προς τον θεατή.
Το εθνικό σύνθημα είναι a mari usque ad mare («Από θάλασσα σε θάλασσα») και βρίσκεται στη βάση του εθνόσημου.
Το υπόλοιπο του εθνόσημου κοσμείται από ρόδα των Τυδόρ, γαϊδουράγκαθα, τριφύλλια και κρίνα, τα εμβλήματα, αντίστοιχα, της Αγγλίας, Σκοτίας, Ιρλανδίας και Γαλλίας.
Σημειώσεις
<references group="σ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καναδας Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Καναδά
Get Up and Jump
Ήταν το δεύτερο τραγούδι που έγραψε η μπάντα (το πρώτο είναι το "Out in L.A."), όταν ήτσν ακόμα γνωστή με το όνομα "Tony Flow and the Miraculously Majestic Masters of Mayhem".
Το τραγούδι δεν έχει ερμηνευτεί ολόκληρο από το 1991 αν και ερμηνεύτηκε σε μορφή tease 2 φορές το 2003 και μία το 2012.
12" single (1984)
Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Τραγούδια του 1984 Κατηγορία:Singles του 1984 Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο)
Σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ
right|220px|thumb|Η σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ. Η σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ καθιερώθηκε στις 5 Ιουλίου του 2005. Το φόντο είναι κόκκινο και δείχνει μια γερμένη υδρία με νερό να κυλά. Στα αριστερά βρίσκονται κάτι χρυσαφί βράχοι. Η σημερινή σημαία βρίσκεται και στο θυρεό που έχει το έμβλημα του Όμπλαστ του Βορόνεζ.
Η προηγούμενη σημαία είχε καθιερωθεί τον Ιούλιο του 1997. Ήταν κόκκινη με μια μπλε κάθετη λωρίδα στο προσίστιο. Έμοιαζε με την παλαιά σημαία της Ρωσικής Δημοκρατίας.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Όμπλαστ του Βορόνεζ Βορονεζ
Παναχαϊκό
Το Παναχαϊκό, επίσης γνωστό ως Παναχαϊκός και Βοδιάς, είναι το βορειότερο βουνό της Πελοποννήσου και καταλαμβάνει το βόρειο-κεντρικό τμήμα του Νομού Αχαΐας. Εκτείνεται νότια της πόλης της Πάτρας. Άλλωστε στους κατοίκους της δυτικής Στερεάς το Παναχαϊκό είναι γνωστό και ως βουνό της Πάτρας.
Ονομασία
Το Παναχαϊκό έχει πάρει την ονομασία του λόγω της θέσης του στον Νομό Αχαΐας αλλά και επειδή από την αρχαιότητα ανήκει εξ ολοκλήρου σε αυτόν. Κατά τα μεσαιωνικά χρόνια έως και τις αρχές του 20ου αιώνα το βουνό ήταν περισσότερο γνωστό ως Βοϊδιάς αλλά και πιο απλοποιημένα αποκαλούνταν Βοδιάς, γιατί σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση κατά τον κατακλυσμό του Νώε έμεινε εκτός των νερών ένας χώρος στην ψηλότερη κορυφή του Παναχαϊκού όσο αρκεί για να σταθεί εκεί ένα βόδι.
Περιγραφή
Το ψηλότερο σημείο του Παναχαϊκού είναι η κορυφή Πύργος Παλαβού (1.924 μ.). Η δεύτερη ψηλότερη κορυφή είναι ο Βοδιάς (1.836 μ.). Άλλες κορυφές είναι το Βουνό του Γιώργη (1.804 μ.), το Στρογγυλό Βουνό (1.638 μ.), ο Μπάρμπας (1.613 μ.), ο Κοκκινόβραχος (1.518 μ.), οι Τούφες (1.506 μ.) και η Κρανιά (1.304 μ.). Οι περισσότερες κορυφές του προσφέρουν θέα προς την πόλη της Πάτρας, τον Πατραϊκό κόλπο, τα βουνά της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδας. Μεταξύ των δύο υψηλότερων κορυφών βρίσκεται το οροπέδιο Πρασούδι ή Όμορφη Λάκκα. Άλλα οροπέδια είναι ο Οβρυόκαμπος, το Οροπέδιο της Ρακίτας και το Οροπέδιο της Λουμπίστας.
Από το Παναχαϊκό πηγάζουν οι ποταμοί Γλαύκος, Φοίνικας, Μεγανίτης, Τσετεβίτικο, Μειλίχιος, Χάραδρος. Μάλιστα ο ορεινός ρους του Γλαύκου διαχωρίζει το νοτιοδυτικό τμήμα του Παναχαϊκού, το οποίο είναι γνωστό ως Ομπλός ή Μικρός Παναχαϊκός, όπου βρίσκεται και η ιστορική μονή Ομπλού χτισμένη τον 12ο αιώνα. thumb|200px|Ψηφιακή φωτογραφία του Παναχαϊκού από τη [[NASA.]] thumb|200px|Το οροπέδιο στη θέση Πρασούδι. thumb|200px|Θέα από το αιολικό πάρκο του Παναχαϊκού, χαμηλά στ' αριστερά διακρίνεται η Πάτρα. Ο κύριος όγκος του εκτείνεται από τον Ψαθόπυργο στα βόρεια έως τον Γλαύκο στα νότια και από τα ανατολικά της Πάτρας στα δυτικά έως την Ροδοδάφνη στα ανατολικά. Έχει δεκάδες διακλαδώσεις και πρόβουνα που αποτελούν ένα είδος γεωφυσικής γέφυρας με τους γειτονικούς όγκους του Ερυμάνθου και του Χελμού. Ανήκει στη γεωλογική ζώνη Ωλενού - Πίνδου και αποτελείται κυρίως από φλύσχες. Το βουνό χαρακτηρίζει η εναλλαγή των δύο τύπων βιότοπων με θαμνοτόπια και ορεινά λιβάδια και των δύο τύπων εδαφών με ασβεστόλιθους με γκρεμούς και χαράδρες και φλύσχες με σχετικά ομαλές κορυφές, ρυάκια κ.α. Οι χιονοπτώσεις είναι κοινές στις περιοχές άνω των 1.000 μ. το χειμώνα. Οι κυριότεροι οικισμοί βρίσκονται στους πρόποδες του όρους και γίνονται σπανιότεροι με την άνοδο του υψομέτρου. Υπάρχει περιορισμένη δασοκάλυψη στο δυτικό και νότιο μέρος. Το Παναχαϊκό είναι από τα πιο ασταθή γεωλογικά εδάφη της χώρας. Στην υποβάθμιση της χλωρίδας και της πανίδας του βουνού έχουν συμβάλλει τα μέγιστα η υπερβόσκηση, η λαθροθηρία, οι συνεχείς δασικές πυρκαγιές, η ανεξέλεγκτη διάνοιξη ορεινών δρόμων και η άναρχη εξάπλωση των οικισμών στα χαμηλότερα υψόμετρα. Έτσι, ένα μεγάλο μέρος του βουνού αποτελείται από άγονα εδάφη με ποώδη βλάστηση η οποία καλύπτει και ένα μεγάλο μέρος του νότιου μέρους. Τα καλλιεργήσιμα εδάφη καλύπτουν κυρίως το δυτικό και ανατολικό μέρος. Το κεντρικό μέρος του βουνού είναι το άγονο έδαφος. Τα λιβάδια καλύπτουν το δυτικό μέρος, το κεντροδυτικό, το βόρειο μέρος, και το ανατολικό. Υποβαθμισμένα και αραιά δάση υπάρχουν στο δυτικό μέρος, στο βόρειο μέρος και το ανατολικό-κεντρικό μέρος. Τα όρια των δήμων βρίσκονται στο κέντρο της οροσειράς. Τα όρια της Μεσσάτιδας βρίσκονται στα νότια, της Πάτρας στα δυτικά, του Ρίου στα βορειοδυτικά, της Συμπολιτείας στα βορειοανατολικά, του Ερινεού στα ανατολικά και της κοινότητας Λεοντίου στο νοτιοανατολικό σημείο.
Υποδομές
Το Παναχαϊκό φιλοξενεί στο βόρειο τμήμα του, στα σύνορα Πάτρας και Ρίου ένα από τα μεγαλύτερα αιολικά πάρκα της Ελλάδας με 57 ανεμογεννήτριες, το οποίο αποτελείται από δύο επιμέρους αιολικά πάρκα, τα οποία φέρουν τις ονομασίες «Παναχαϊκό Ι & ΙΙ» και ξεκίνησαν να λειτουργούν το 2006 και το 2009 αντίστοιχα. Στο βουνό υπάρχουν επίσης δύο ορειβατικά καταφύγια του Ε.Ο.Σ. Πατρών, στο Ψάρθι (1.500 μ.) που λειτουργεί από το 1934, και στο Πρασούδι. Από τις 3 Δεκεμβρίου 2011 λειτουργεί και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Πληροφόρησης Παναχαϊκού Όρους στο Πουρναρόκαστρο. Το Κέντρο φιλοδοξεί να αναδείξει το φυσικό και πολιτιστικό πλούτο του Παναχαϊκού και να προσελκύσει το ενδιαφέρον των μαθητών και των πολιτών οι οποίοι μπορούν να το επισκέπτονται και να προσλαμβάνουν μέσω αυτού, τη γνώση που θα βοηθήσει στην ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης η οποία με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει στην προαγωγή της πράσινης ανάπτυξης. Ο ανεμοπτερισμός είναι κοινός στις περιοχές κάτω από 1.100 μ. Τέλος, υπάρχουν δύο σταθμοί τηλεπικοινωνιών, ένας που ονομάζεται Παναχαϊκό 1.300 έως 1.400 μ. ανατολικά της Πάτρας και άλλος ένας (Ραντάρ) που χρησιμοποιείται κυρίως λόγω του υψώματος της Αρόης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Αχαΐας
The Headless Children
The Headless Children είναι ο τίτλος του τέταρτου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος W.A.S.P., το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1989 μέσω της "Capitol Records". To 1998 επανεκδόθηκε με έξι επιπλέον κομμάτια, μεταξύ αυτών και τη διασκευή στο "Locomotive Breath" των Jethro Tull.
Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 / 5, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5 και το "Metal Archives" 91%. Επίσης, ήταν ο πιο επιτυχημένος δίσκος του συγκροτήματος στη Μεγάλη Βρετανία, αφού ανέβηκε στο # 8 των τσαρτ, συνοδευόμενος από τρία Top-30 σινγκλ, τα "Mean Man", "The Real Me" και "Forever Free". Παράλληλα, μπήκε στο Top-20 στη Νορβηγία και τη Σουηδία και έφθασε στο # 48 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για τα τραγούδια "The Real Me" και "Forever Free" γυρίστηκαν βίντεο κλιπ, τα οποία έδωσαν περαιτέρω ώθηση στις πωλήσεις του δίσκου λόγω της προβολής τους στο τηλεοπτικό δίκτυο "MTV".
Τραγούδια του δίσκου
1. The Heretic (The Lost Child) (Lawless, Holmes) - 7:16
2. The Real Me (Townsend) - 3:21
3. The Headless Children (Lawless) - 5:47
4. Thunderhead (Lawless, Holmes) - 6:45
Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς
Ο Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς (Σερβικά: Александар Стојановић), (Κραούγιεβατς, Σερβία, 19 Ιουνίου 1954, 1.93 μ.) είναι Σέρβος πρώην διεθνής τερματοφύλακας, ο οποίος αγωνίσθηκε και στο Ελληνικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, τη δεκαετία του' 80. Του είχε δοθεί το παρατσούκλι "Ντίκα", που σημαίνει άγριος.
The Headless Children
Τραγούδια του δίσκου
5. Mean Man (Lawless) - 4:50
Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς
Έγινε ιδιαίτερα γνωστός όταν συμμετείχε με την ομάδα του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου στον διπλό τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, το 1979 με αντίπαλο την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ (1-1, 0-1). Είχε 2 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας, σε φιλικά παιχνίδια απέναντι στην Εθνική Ιταλίας και στην Εθνική Αργεντινής, το έτος 1979. Επίσης είχε 4 συμμετοχές με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας U-21.
The Headless Children
Τραγούδια του δίσκου
6. The Neutron Bomber (Lawless) - 4:03
Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς
Ξεκίνησε την αγωνιστική του σταδιοδρομία στην ομάδα της γενέτειράς του (Radnički Kragujevac) και μετά από 5 έτη παραμονής του εκεί μετεγγράφηκε στον Ερυθρό Αστέρα (1976). Σε 7 έτη στην ομάδα του Βελιγραδίου κατάκτησε τρία πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.
The Headless Children
Τραγούδια του δίσκου
7. Mephisto Waltz (Lawless) - 1:27
Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς
Ήρθε στην Ελλάδα το Δεκέμβριο του 1983, όταν μεταγράφηκε στο Αιγάλεω (μαζί με το συμπαίκτη του Τσβίτσε Μπλαγκόεβιτς), με το οποίο πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις. Στην Αιγάλεω έπαιξε για 2,5 χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο του 1986, οπότε υπέγραψε στον Διαγόρα Ρόδου, συνεχίζοντας τη θητεία του στο πρωτάθλημα Α' Εθνικής, έως τον Δεκέμβριο του 1986.
Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία και αγωνίσθηκε για λογαριασμό της Βοϊβοντίνα, για 6 μήνες, μέχρι τον Ιούνιο του 1987, αγωνιζόμενος 8 φορές με τα χρώματα της νέας του ομάδας, στην οποία έμελε να κλείσει την καριέρα του. Μετά την ολοκλήρωση της ενεργού καριέρας του, εργάσθηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων στους συλλόγους του Ερυθρού Αστέρα, της Λέφσκι Σόφιας και της Λοκομοτίβ Μόσχας.
The Headless Children
Τραγούδια του δίσκου
8. Forever Free (Lawless) - 5:09
Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς
Τίτλοι
FK Radnički 1923
The Headless Children
Τραγούδια του δίσκου
9. Maneater (Lawless) - 4:46
Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς
Τίτλοι
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
The Headless Children
Τραγούδια του δίσκου
10. Rebel in the F.D.G. (Lawless) - 5:08
Τα μέλη των W.A.S.P.
Το "The Headless Children" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς
Εθνικές Ομάδες
Γιουγκοσλαβία
The Headless Children
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των W.A.S.P. Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Εθνόσημο της Κιργιζίας
thumb|200px|Το εθνόσημο της Κιργιζίας
Το εθνόσημο της Κιργιζίας καθιερώθηκε έπειτα από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, στις 2 Ιουνίου του 1992.
Έχει κυκλική μορφή και το χρώμα που κυριαρχεί είναι το γαλάζιο, που προέρχεται από το ανοικτό μπλε (σύμβολο θάρρους και γενναιοδωρίας).
Εκατέρωθεν του Εθνοσήμου υπάρχουν το σιτάρι και το βαμβάκι, σύμβολα της σοβιετικής εποχής. Στο επάνω μέρος αναγράφεται το όνομα της χώρας στα κιργιζιανά "Кыргыз Республикасы" (Κιργκίζ Ρεσπουμπλίκασι, δηλαδή Δημοκρατία της Κιργιζίας).
Στο μέσο εικονίζονται τα όρη Τιεν Σαν (επίσης σοβιετικό σύμβολο) και κάτω από αυτά υπάρχουν χωράφια. Πίσω από τα βουνά ανατέλλει ένας ήλιος, ένα ακόμα στοιχείο που θυμίζει τη σοβιετική κυριαρχία στη χώρα. Από κάτω υπάρχει ένα πουλί που τινάζει τις φτερούγες του και η όλη εικόνα δίνει την εντύπωση ότι η πανοραμική θέα των βουνών βρίσκεται στους ώμους του πτηνού.
Το προηγούμενο εθνόσημο έμοιαζε με αυτό των άλλων σοβιετικών δημοκρατιών. Το σημερινό εθνόσημο διατηρεί μερικά στοιχεία από το αντίστοιχο σοβιετικό, όπως το σιτάρι, το βαμβάκι, τα όρη και τον ήλιο που ανατέλλει.
Πηγές
Κιργιζια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κιργιζίας
Ναυαγιστής
Με το όνομα ναυαγιστές φέρονταν παλαιότερα όχι εκείνοι που είχαν υποστεί ναυάγιο, (οι ναυαγοί), αλλά εκείνοι που προκαλούσαν ναυάγια για ίδιο όφελος. Οι ναυαγιστές ήταν χερσαίοι πειρατές, κάτοικοι συνήθως άξενων ακτών, που με διάφορα δόλια μέσα, φώτα ή σήματα σε διερχόμενα πλοία παρέσερναν αυτά για προσγειάλωση σε υφάλους και προκαλούσαν ναυάγια όπου και ακολουθούσε λεηλασία και η προώθηση των αιχμαλώτων στα σκλαβοπάζαρα.
Μέχρι τελευταία, της εποχής των ιστιοφόρων πλοίων, σημειώνονταν τέτοιες περιπτώσεις, όπως και κάποτε στα πρόσγεια του Βοσπόρου στον Εύξεινο όπου κυρίως Λαζοί παρέσερναν σε προσάραξη ελληνικά ιστιοφόρα, που όταν ναυαγούσαν έσπευδαν στη συνέχεια να προσφέρουν τις "καλές τους υπηρεσίες", για τη διάσωση των επιβαινόντων και την πληρωμή τους από το φορτίο που "διέσωζαν" ως νόμιμα σώστρα. Στην αρχαιότητα συνέβαιναν πολύ χειρότερα και μάλιστα σε ευρωπαϊκές ακτές.
Ακριβώς τέτοιοι ναυαγιστές ήταν και οι Καβύλοι που κατοικούσαν στις ακτές της Αλγερίας, που όμως σιγά - σιγά εκπολιτίσθηκαν και μετεβλήθηκαν σε ναυαγοσώστες. Μάλιστα ένας φύλαρχος εξ αυτών των πρώην Καβύλων, από τα περίχωρα της Μπουζέ, τιμήθηκε το 1868 από τον Βασιλέα Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας με το παράσημο του Τάγματος του Σωτήρος για τη διάσωση ναυαγών, (όπως σημειώνεται στο "Jur de la Graviere - "Les corsaires barbaresques XVIII"). Περιώνυμοι επίσης ναυαγιστές, μέχρι τελευταία, ήταν και οι παράλιοι κάτοικοι της Σομαλίας. Όταν τα ναυτικά κράτη αποφάσισαν την από κοινού χρηματοδότηση για ανέγερση Φάρου στο ακρωτήριο Γουανταφούι, ο μοναδικός που έφερε αντιρρήσεις προβάλλοντας περίεργα προσκόμματα ήταν ο ίδιος ο Σουλτάνος της Χώρας, αφού "...έτσι θα εξέλιπαν τα ναυάγια τα οποία και απετέλουν την μεγίστη πρόσοδο της επικράτειάς του".
Οι ναυαγιστές αναφέρονται και στο ποίημα του Νίκου Καββαδία "Εσμαράλδα" (από την συλλογή "Πούσι", 1947): "στερνή φορά κι ανώφελα ξορκίζεις τον τυφώνα που μας τραβάει για τη στεριά με τους ναυαγιστές" (μελοποιημένο στον δίσκο "Σταυρός του Νότου", 1979, πρώτη εκτέλεση Γιάννης Κούτρας).
Πηγές
Κατηγορία:Ναυάγια Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Μουσείο Σομ 1916
Το Μουσείο Σομ 1916 (Γαλλικά: Μusée Somme 1916) είναι στρατιωτικό μουσείο στην πόλη Αλμπέρ, στη βόρεια Γαλλία, αφιερωμένο στη ζωή των στρατιωτών στα χαρακώματα στην περιοχή της μάχης του Σομ (1η Ιουλίου έως 18 Νοεμβρίου 1916) κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Αλμπέρ είναι μια από τις πόλεις που βρέθηκαν στο επίκεντρο των σφοδρών μαχών (1914-1918), ανακαταλήφθηκε επανειλημμένα και μεγάλο τμήμα της καταστράφηκε.
Τοποθεσία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η είσοδος του μουσείου Το μουσείο Σομ 1916 βρίσκεται στην πόλη Αλμπέρ του νομού Σομ, στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς, στο βόρειο τμήμα της Γαλλίας. Στεγάζεται σε μια παλιά υπόγεια σήραγγα του 13ου αιώνα, βάθους 10 μέτρων και μήκους 230 μέτρων, που χρησίμευσε ως καταφύγιο για τον πληθυσμό κατά τη διάρκεια των αεροπορικών επιδρομών στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η είσοδος του μουσείου βρίσκεται στα δεξιά της βασιλικής Νοτρ-Νταμ ντε Μπρεμπιέρ. Στην έξοδο του μουσείου βρίσκεται δημόσιος κήπος όπου ρέει ο ποταμός Ανκρ, κάτω από τα ερείπια των τειχών της Αλμπέρ.
Το μουσείο άνοιξε την 1η Ιουλίου 1992. Εκείνη τη χρονιά η επισκεψιμότητα του μουσείου ανήλθε στους 10.000 επισκέπτες. Ο αριθμός αυτός ανήλθε σε 57.500 το 2013, 60% εκ των οποίων ήταν αγγλόφωνοι τουρίστες.
Κάθε χρόνο, το μουσείο αποκτά νέα εκθέματα και βελτιώνει την παρουσίαση των συλλογών του.
Αλώνια Πιερίας
thumb|Ο Ναός του Αγίου Παντελεήμονα στα Αλώνια Τα Αλώνια είναι χωριό του νομού Πιερίας. Έχει 508 κατοίκους (απογραφή 2021) και βρίσκεται βορειοανατολικά της Κατερίνης. Είναι ο μοναδικός οικισμός της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Δήμου Πύδνας - Κολινδρού. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι ο Ναός του Αγίου Παντελεήμονα και πανηγυρίζει στις 27 Ιουλίου. Απέχει 21 χιλιόμετρα από την Κατερίνη. Η γεωργία (καλλιέργεια καπνού) αποτελεί την κυριότερη ασχολία των κατοίκων. Η Τοπική Κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 10,719 χμ² (2011).
Μουσείο Σομ 1916
Περιγραφή
μικρογραφία|270x270εσ|Σκηνή από τη ζωή στα χαρακώματα Το υπόγειο μουσείο αποτελείται από περίπου δεκαπέντε εσοχές (καταφύγια) στις δύο πλευρές μιας σήραγγας μήκους 230 μέτρων. Περίπου είκοσι βιτρίνες εκθέτουν αντικείμενα, εξοπλισμό και όπλα της εποχής, που καθιστούν δυνατή την κατανόηση της εξέλιξης των εξοπλισμών και της εμφάνισης νέων τεχνικών όπως τα χημικά όπλα και τα άρματα μάχης. Στα εκθέματα περιλαμβάνονται αφίσες, άρθρα εφημερίδων, έγγραφα και φωτογραφίες.
Αλώνια Πιερίας
Εκπαίδευση
Το χωριό έχει ένα μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, ένα διθέσιο Δημοτικό Σχολείο με 2 δασκάλους και 26 μαθητές (το 2000) και ένα Γυμνάσιο, το οποίο λειτουργεί από το 1975. Έχει επίσης σύνδεσμο αιμοδοτών, γεωργικό συνεταιρισμό, Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο, με το όνομα "Ο Διγενής" (στο ποδόσφαιρο, αγωνίζεται στην Γ΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας) και τον Πολιτιστικό Σύλλογο "Διογένης ο Κυνικός". Για τη διευκόλυνση των μαθητών που διαμένουν σε μεγάλη απόσταση από τα σχολεία λειτουργεί από το 2006 τμήμα Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης στα Αλώνια ως παράρτημα του 4ου Ενιαίου Λυκείου Κατερίνης.
Μουσείο Σομ 1916
Περιγραφή
Στις εσοχές αναπαρίστανται με εντυπωσιακό ρεαλισμό διάφορες σκηνές που απεικονίζουν την καθημερινή ζωή των στρατιωτών στα χαρακώματα κατά τη γαλλο-βρετανική επίθεση του 1916, τη μάχη του Σομ. Σ' αυτά τα ανασυσταθέντα χαρακώματα, αναπαρίσταται η αντιπαράθεση με τον εχθρό, καθώς και η λάσπη, το κρύο, ο παγετός, οι νύχτες αγρύπνιας, στα οποία προσθέτονταν και προβλήματα υγιεινής: οι στρατιώτες στα χαρακώματα συχνά είχαν να αντιμετωπίσουν ψείρες, ψύλλους, αρουραίους κ.ά. Περιλαμβάνουν:
Αλώνια Πιερίας
Πληθυσμός
Το χωριό είναι αραιοκατοικημένο και αποτελείται από πρόσφυγες οι οποίοι ήρθαν εκεί μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το 1922. Πριν την είσοδο στο χωριό υπάρχει ένα φράγμα το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τις αρδεύσεις των χωραφιών. Έχουν βρεθεί επίσης αρτεσιανά φρέατα. Εκτός από τα καπνά, καλλιεργούνται στο χωριό και φουντουκιές. Στα Αλώνια μεταφέρθηκαν τα πρώτα φυτά φουντουκιάς στην Ελλάδα από τη Ρωσία.
Μουσείο Σομ 1916
Περιγραφή
Οι επεξηγηματικές πινακίδες είναι γραμμένες στα γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά και ολλανδικά. Στο μουσείο υπάρχει αίθουσα προβολής ταινιών και ντοκιμαντέρ για τον Μεγάλο Πόλεμο και τον εξοπλισμό των στρατιωτών.
Αλώνια Πιερίας
Ιστορία
Η δημιουργία του οικισμού ανάγεται στην περίοδο μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης. Περίπου 25 οικογένειες από το Καρς, κοντά στην Τραπεζούντα ήλθαν στην περιοχή και εγκαταστάθηκαν γύρω από την πλατεία του χωριού, το 1923 με 1924. Αυτοί ακολουθήθηκαν από Τραπεζουνταίους άλλων περιοχών, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στο Κάτω Χωριό και την ίδια εποχή (1925) μια άλλη ομάδα από την περιοχή Κιρίκιον εγκαταστάθηκε στο γειτονικό Κούκο και άλλη πήγε στο ψηλότερο σημείο των Αλωνίων, εκεί που είναι η έξοδος για την Παλαιόστανη. Επίσης την περίοδο αυτή πολλοί πρόσφυγες απο την Φάτσα του Πόντου, ( Γιάϊλατσικ,Κιόλκιοϊ, Αλίκερις, Γάκιοϊ κλπ) ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στο κεντρικό τμήμα του χωριού.
Μουσείο Σομ 1916
Περιγραφή
Τέλος, πριν τελειώσει η επίσκεψη, ένας νέος εκθεσιακός χώρος, η «Αίθουσα των Ηρώων» παρουσιάζει τη ζωή 9 ηρώων που διακρίθηκαν κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου.
Προς την έξοδο υπάρχει κατάστημα με αναμνηστικά, με μεγάλη ποικιλία από προϊόντα με το σήμα της παπαρούνας, πολλά γαλλικά και αγγλικά έργα καθώς και στρατιωτικά αντικείμενα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία
Αλώνια Πιερίας
Ιστορία
Ως το 1926 το χωριό είχε την ονομασία Σαλώνια Κούκος. Τρία χρόνια αργότερα χτίστηκε και το πρώτο Δημοτικό Σχολείο. Το 1936 άρχισε να χτίζεται νέο σχολείο, το οποίο όμως δε θα λειτουργήσει λόγω του Πολέμου του 1940. Λειτούργησε από το 1950 μέχρι το 1978, οπότε κρίθηκε ακατάλληλο λόγω σεισμών και το 1987 αποπερατώθηκε το νέο Δημοτικό, που λειτουργεί ως σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Δράμας
Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον
Σημειώσεις <references group="σ"/>
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δράμας
Ασήμι (αποσαφήνιση)
Το ασήμι είναι ένα χημικό στοιχείο.
Τσαρλστάουν
To Τσαρλστάουν είναι η παλαιότερη γειτονία στην πόλη της Βοστώνης, η οποία βρίσκεται στην πολιτεία της Μασαχουσέτης, στις ΗΠΑ. Το αρχικό της όνομα που της έδωσε η φυλή Μασαχούσετ ήταν Μισαγούμ (Mishawum) και βρίσκεται σε μια χερσόνησο βόρεια του ποταμού Τσαρλς, απέναντι από το κέντρο της Βοστώνης.
Το Τσάρλεσταουν έγινε πόλη το 1848 και προσαρτήθηκε από τη Βοστώνη στις 5 Ιανουαρίου του 1874. Η Ιρλανδικό-αμερικανική κοινότητα είχε μεγάλη επιρροή στην πόλη, που προερχόταν από τη μετανάστευση Ιρλανδών κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ιρλανδικής πείνας της δεκαετίας του 1840.
Κουέρο Βας
Το Κουέρο Βας (ιταλικά: Quero Vas) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Τσέλιε
Το Τσέλιε (σλοβενικά: Celje) είναι πόλη της Σλοβενίας με πληθυσμό 49.540 (5η μεγαλύτερη της χώρας). Βρίσκεται 79 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Λιουμπλιάνα. Στη ρωμαϊκή περίοδο είχε την ονομασία Celeia (Κέλεια).
Όνομα
Το Τσέλιε ήταν γνωστό ως Κέλεια κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής. Οι πρώτες αναφορές του ονόματος κατά την διάρκεια ή μετά την σλαβική κατοίκηση της πόλης περιλαμβάνουν το Κύλια (452), ecclesiae Celejanae το 579, Ζέλια το 824, Τσίλια το 1310, Τσίλι το 1311, και Τσέλι το 1575. Το πρωτοσλοβενικό όνομα *Ceľe ή *Celьje, το οποίο είναι και η ρίζα της σύγχρονης σλοβενικής λέξης για το Τσέλιε, προέρχεται από το λατινικό Celeae. Το όνομα είναι προρωμαϊκής προελεύσεως και η περαιτέρω ετυμολογία του δεν είναι ξεκάθαρη. Στην τοπική σλοβενική διάλεκτο, το Τσέλιε αποκαλείται Τσιέλε ή Τσέλε. Στα γερμανικά ονομάζεται Τσίλλι, και στα ιταλικά ονομάζεται Τσίλλι ή Τσέλιε.
Κλίμα
Το Τσέλιε έχει ζεστό και καλοκαιρινό υγρό ηπειρωτικό κλίμα (τύπος Dfb της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν).
Σύμβολο
μικρογραφία|158x158εσ|Οικόσημο του Ούλριτς Β΄ του Τσέλιε Το εθνόσημο του Τσέλιε βασίζεται στο εθνόσημο των κομητών του Τσέλιε.
Το εθνόσημο του Τσέλιε επελέγη ως το εθνικό εθνόσημο αμέσως μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου Σλοβένοι, Κροάτες και Σέρβοι ίδρυσαν το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (ύστερη Γιουγκοσλαβία). Ένα παρόμοιο εθνόσημο ενσωματώθηκε στο εθνόσημο της Σλοβενίας το 1991.
Spice Girls
Οι Spice Girls ήταν βρετανικό ποπ συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε το 1994 και αποτελούνταν αποκλειστικά από γυναίκες. Τα μέλη του ήταν η Victoria Adams (Beckham), η Melanie Brown, η Emma Bunton, η Melanie Chisholm και η Geri Halliwell. Οι Spice Girls είναι το πιο επιτυχημένο γυναικείο συγκρότημα στον κόσμο.
Τσέλιε
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Τσέλιε έχει υπογράψει συμβάσεις φιλίας με τις παρακάτω πόλεις:
Spice Girls
Υπέγραψαν συμβόλαιο με την Virgin Records και κυκλοφόρησαν το 1996 το πρώτο τους single "Wannabe" το οποίο άγγιξε την πρώτη θέση στα charts σε 31 χώρες κάτι που τις καθιέρωσε ως παγκόσμιο φαινόμενο. Χαρακτηρίστηκαν πρωτοπόροι στην εφηβική ποπ μουσική την δεκαετία του 90. Στις επιτυχίες τους συμπεριλαμβάνουν παγκόσμιες περιοδείες, κατοχές ρεκόρ, καθιέρωση παγκόσμιων εικονικών συμβόλων όπως το Union Jack Dress όπως επίσης και την χαρακτηριστική τους φράση "Girl Power". Το 1997-1998 οι Spice Girls γύρισαν την πρώτη τους ταινία Spiceworld.
Τσέλιε
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβενίας
Spice Girls
Το πρώτο τους άλμπουμ Spice το οποίο παραμένει ακόμα και σήμερα το άλμπουμ με τις υψηλότερες πωλήσεις στον κόσμο από γυναικείο συγκρότημα με πάνω από 23 εκ. αντίτυπα. . Ειδικότερα άγγιξε την κορυφή στο Ηνωμένο Βασίλειο με 3,928,826εκ. αντίτυπα (10 φορές πλατινένιο), στην Ευρώπη με 9,400,000 εκ. (9 φορές πλατινένιο), στην Αυστραλία με 420,000 χιλιάδες (6 φορές πλατινένιο) όπως επίσης στον Καναδά με 1,000,000εκ (διαμαντένιο). Συνολικά έχουν πουλήσει 75εκ. δίσκους μόνο με 4 albums και 12 singles, χρίζοντας τες το πιο επιτυχημένο βρετανικό συγκρότημα μετά τους Beatles.
Με την καθοδήγηση του επί χρόνια μέντορα και μάνατζερ τους Simon Fuller κατάφεραν συνεχώς να έχουν τα φώτα της δημοσιότητας στραμμένα πάνω τους. Κάθε μέλος απέκτησε και ένα ψευδώνυμο από το περιοδικό μουσικής Top Of The Pops κάτι που υιοθετήθηκε από τις ίδιες τις Spice Girls καθώς και από τον διεθνή τύπο. Σύμφωνα με τον βιογράφο David Sinclair τα ψευδώνυμα Scary, Baby, Ginger, Posh και Sporty ήταν τα μόνα με τόση αναγνωρισιμότητα από τους John, Paul, George και Ringo τους Beatles δηλαδή. Οι Spice Girls αναγνωρίστηκαν ως το μεγαλύτερο πολιτιστικό σύμβολο της δεκαετίας του 1990, σύμφωνα με μια έρευνα που διεξήχθη από το Trivial Pursuit, κερδίζοντας με 80 τοις εκατό σε μια δημοσκόπηση των 1.000 ατόμων που διενεργήθηκε για το επιτραπέζιο παιχνίδι, αναφέροντας ότι η φράση "Girl Power" όρισε την δεκαετία.
Τον Μάιο του 1998, η Geri Halliwell εγκατέλειψε το γκρουπ λίγο πριν την συνέχεια της παγκόσμιας περιοδείας τους στην Αμερική αφήνοντας πολυάριθμες φήμες για τον λόγο της αποχώρησης της. Τα τέσσερα εναπομείναντα μέλη κυκλοφόρησαν το τρίτο album Forever, αλλά διαλύθηκαν οριστικά τον Νοέμβριο του 2000 μετά την κυκλοφορία του τρίτου άλμπουμ για να επικεντρωθούν στην σόλο καριέρα τους. Στις 28 Ιουνίου 2007 και οι πέντε επανενώθηκαν πριν από την έναρξη της Reunion Tour τους το Δεκέμβριο, παράλληλα κυκλοφόρησαν το album τους Greatest Hits. Τον Δεκέμβριο, ένα νέο επίσημο ντοκιμαντέρ Ginving You Everything προβλήθηκε σε διάφορα τηλεοπτικά δίκτυα σε όλο τον κόσμο. Η περιοδεία ήταν επιτυχημένη και εκτιμάται ότι απέφερε συνολικά πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Η περιοδεία κέρδισε το βραβείο Billboard Touring 2008 για το Top Boxscore για τις 17 συνεχόμενες εμφανίσεις τους στο ο2 Arena του Λονδίνoυ.
Σχηματισμός και πρώτα χρόνια (1993-1995)
Στο μέσα του 1990, πατέρας και γιος Βob και Chris Herbert καταπιάστηκαν με τη δημιουργία ενός γυναικείου γκρουπ ώστε να ανταγωνιστεί τις δημοφιλείς μπάντες αγοριών που κυριαρχούσαν στην ποπ μουσική σκηνή στα μέσα έως τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Έτσι ανάρτησαν μια αγγελία στην εφημερίδα "The Stage" η οποία ζητούσε κορίτσια από 18-23 χρονών με ικανότητες στον χορό και το τραγούδι. Επίσης ζητούσαν από τις υποψήφιες να είναι εξωστρεφείς, φιλόδοξες καθώς και αποφασισμένες. Στις οντισιόνς παρευρέθησαν πάνω από 400 κορίτσια τα οποία μοιράστηκαν σε ομάδες των 10 ώστε να κάνουν μια συγκεκριμένη χορογραφία και οι κριτές να κρίνουν τα χορευτικά τους προσόντα. Η Victoria Adams-Wood ερμήνευσε το "Mein Herr", η Melanie Chisholm το "I'm so excited", η Melanie Brown το "Greatest Love of All" και η Michelle Stephenson (προσωρινό μέλος του γκρουπ το οποίο αντικαταστάθηκε από την Emma Bunton) to "Don't be a stranger". Η Geri Halliwell δεν μπορούσε να παραστεί στα δοκιμαστικά λόγω απουσίας της από την Αγγλία. Τον Απρίλιο του 1994 κλήθηκαν 12 κορίτσια από τα 400 ώστε να συνεχίσουν τα δοκιμαστικά. Ανάμεσά τους ήταν η Victoria, η Melanie B, η Melanie c (η οποία δεν μπόρεσε να πάει λόγω ιατρικού προβλήματος με τις αμυγδαλές της), η Lianne Morgan, η Michelle Stephenson. Η Geri Halliwell είδε την αγγελία 2 μήνες μετά από την αρχική ανάρτησή της στην εφημερίδα και αποφάσισε να τηλεφωνήσει. Της είπαν ότι θα μπορούσε να συμμετέχει στα δοκιμαστικά με τις τελευταίες 12.