cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λούκας Αουρέντνικ
Ανόρθωση
Από το 1963 ως το 1965 ο Χάρρυ Αουρέντνικ ήταν στην Κύπρο ως προπονητής της Ανόρθωσης, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο του 1964, καθώς και την Ασπίδα με την έναρξη της επόμενης σεζόν.
Παναιτωλικός
Μετά το πέρασμά του από την Κύπρο ο Αουρέντνικ ανέλαβε το 1965 τον Παναιτωλικό, που αποτέλεσε τον τελευταίο του σταθμό στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αυστριακοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αούστρια Βιέννης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Λανς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ
Σάρα
Η Σάρα (εβρ.:שָׂרָה, μεταφρ.: ηγεμονίς), σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ήταν νύφη του Θάρα, σύζυγος του Αβραάμ, μητέρα του Ισαάκ και θεία του Λωτ. Ήταν ετεροθαλής αδερφή του Αβραάμ, από διαφορετική μητέρα, και δέκα χρόνια μικρότερη από αυτόν.
Η Σάρα παντρεύτηκε τον Αβραάμ στην Ουρ των Χαλδαίων, (κοντά στον μυχό του σημερινού Αραβικού ή Περσικού Κόλπου) και τον συνόδεψε από εκεί στη Χαρράν, βόρεια της συριακής ερήμου, (κοντά στο σημερινό Κιρκούκ του Ιράκ), όταν μετά τον θάνατο του αδελφού τους Άρραν, ο πατέρας τους Θάρα, αποφάσισε να μετοικίσει με όλη την οικογένειά του δυτικότερα για άγνωστους λόγους. Στη συνέχεια παίρνοντας μαζί τους τον Λωτ και εγκαταλείποντας εκεί τον γηραιό πατέρα τους μετέβησαν στη Συχέμ στο κέντρο της γης Χαναάν, (σημερινό Ισραήλ).
Από εκεί μέσω της νότιας, ξερής περιοχής που υπήρχε πολλή δυστυχία, (σημερινή έρημος του Σινά), αναγκάζει τον Αβραάμ να μεταβεί στην Αίγυπτο. Επειδή η Σάρα ήταν ιδιαίτερα όμορφη, όταν πήγε με τον Αβραάμ στην Αίγυπτο, από φόβο μήπως τον σκοτώσουν για να του την πάρουν, (σύμφωνα με την εξιστόρηση της Παλαιάς Διαθήκης), συμφώνησαν να πουν ότι ήταν αδερφή του. Αν και τότε ήταν 65 ετών, ήταν τόσο όμορφη που οι Αιγύπτιοι την πήραν στο παλάτι του Φαραώ. Εξ αιτίας όμως της Σάρας, ο Θεός (Γιαχβέ), έφερε μεγάλες πληγές στην Αίγυπτο, και ο Φαραώ κάλεσε τον Αβραάμ και του την έδωσε ξανά, αφού τον επέπληξε που είπε ψέματα ότι ήταν αδερφή του.
Η Σάρα για πολλά χρόνια ήταν στείρα. Κατόπιν και ενώ ήταν περίπου 90 ετών, ο Θεός υποσχέθηκε ότι θα της χαρίσει ένα γιο. Ένα χρόνο αργότερα γεννήθηκε ο Ισαάκ.
Μετά την καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων, ο Αβραάμ κατευθύνθηκε προς τον νότο και κατοίκησε στα Γέραρα, όπου βασιλιάς των Φιλισταίων ήταν ο Αβιμέλεχ. Αυτός απήγαγε τη Σάρα, την οποία και πάλι ο Αβραάμ παρουσίασε ως αδερφή του, αλλά κατόπιν οδηγίας από τον Θεό, ο Αβιμέλεχ την έδωσε πίσω στον Αβραάμ. Η Σάρα πέθανε στην ηλικία των 127 ετών στη Χεβρώνα (Κιριάθ-αρβά) και τάφηκε σε σπηλιά του αγρού Μαχπελάχ, τον οποίο είχε αγοράσει ο Αβραάμ για οικογενειακό τάφο (γύρω στο 1980 π.Χ. -σύμφωνα με την παραδοσιακή Βιβλική χρονολόγηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Νοσοκομείο της Ιλ Ρουαγιάλ
Το Νοσοκομείο της Ιλ Ρουαγιάλ (γαλλικά: Hôpital de l'Île Royale) είναι ιστορικό μνημείο της Γουιάνας, ευρισκόμενο εντός της πόλεως της Καγιέν, επί της Ιλ Ρουαγιάλ.
Ευστάθιος Χωραφάς
Ο Ευστάθιος Χωραφάς (Κεφαλληνία 1871 - ?) ήταν Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, Ολυμπιονίκης το 1896.
Νοσοκομείο της Ιλ Ρουαγιάλ
Το κτίριο κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο μέσω σχετικού νομοθετικού διατάγματος στις 5 Αυγούστου 1980, το οποίο, στην συνέχεια, τροποποιήθηκε μέσω σχετικού νομοθετικού διατάγματος στις 27 Ιουνίου 2000.
Ευστάθιος Χωραφάς
Συμμετείχε στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα και σύμφωνα με την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) κατέκτησε τρία μετάλλια. Ωστόσο, σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο των Ολυμπιακών Αγώνων, της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ο Χωραφάς έχει κατακτήσει μόνο ένα χάλκινο μετάλλιο, στα 500 μ. ελευθέρας, πρόδρομο του σημερινού αγωνίσματος των 400 μ. ελεύθερο, όπου ήταν 3ος πίσω από τους Νόιμαν και τον Πεπανό.
Σύμφωνα με την ΕΟΕ, ο Χωραφάς στα 100 μ. ελευθέρας ήταν 2ος πίσω από τον Άλφρεντ Χάγιος με επίδοση 1,23,0. Η δεύτερη θέση του Χωραφά αναφέρεται και στην επίσημη έθκεση των αγώνων του 1896. Και η εφημερίδα Ακρόπολις αναφέρει ότι τερμάτισε δεύτερος ο Χωραφάς. Περαιτέρω ένδειξη για την δεύτερη θέση του Χωραφά είναι και το γεγονός ότι η εφημερίδα Επιθεώρησις, στο φύλο της 4ης Απριλίου 1896, στην 2η σελίδα, αναφέρει τους "επιλαχόντες", δηλαδή τους δεύτερους, της κολύμβησης συμπεριλαμβανομένου του Χωραφά, αν και μάλλον εκ παραδρομής τον αναφέρει ως επιλαχόντα στα 1.200 μέτρα, και τον Ιωάννη Ανδρέου ως επιλαχόντα στα 100 μέτρα, ενώ προφανώς ισχύει το αντίστροφο.
Νοσοκομείο της Ιλ Ρουαγιάλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 1980 Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 2000 Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Καγιέν Κατηγορία:Ιλ Ρουαγιάλ
Ευστάθιος Χωραφάς
Ωστόσο, ο ιστότοπος της ΔΟΕ δίνει ως αργυρό ολυμπιονίκη των Ότο Χέρσμαν και τον Χωραφά στις θέσεις 3 έως 6. Σύμφωνα με άρθρο σε ξένη πηγή, το αργυρό μετάλλιο του Ότο Χέρσμαν, αντί του Χωραφά, αναγνωρίστηκε σιωπηρά με 116 χρόνια καθυστέρηση, την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.
Επίσης η ΕΟΕ υποστηρίζει ότι ο Χωραφάς στα 1.200μ. ελευθέρας ήταν 3ος πίσω από τους Χάγιος και Ανδρέου, ωστόσο παραδέχεται ότι "Σύμφωνα με ξένες πηγές, όπως για παράδειγμα τους συγγραφείς Φόλκερ Κλούγκε και Ντέιβιντ Ουαλεσίνσκι, ο Στάθης Χωραφάς μνημονεύεται απλά ως μετέχων αλλά όχι ως τρίτος νικητής". Σύμφωνα με τον ιστότοπο της ΔΟΕ, δεν υπάρχει χάλκινο μετάλλιο και ο Χωραφάς εμφανίζεται στις θέσεις 3 έως 5.
Οι αγώνες είχαν γίνει στη θάλασσα, στον κόλπο της Ζέας, ενώ ο Χωραφάς δεν ανήκε σε κανέναν αθλητικό σύλλογο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Έλληνες κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Τζιοβάννι Ορσεόλο
Ο Τζιοβάννι Ορσεόλο (981 - 1006), ο πρώτος Βενετός που κράτησε εξουσία στην Δαλματία και πήρε τον τίτλο του "Δούκα της Δαλματίας" ήταν μεγαλύτερος γιος του Δόγη της Βενετία Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο και της Μαρίας Καντιάνο. Απεστάλλη στην Κωνσταντινούπολη να ακολουθήσει ένα σχέδιο που συμφώνησαν ο πατέρας του και ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Βασίλειος Β´ για να κατακτήσουν την Δαλματία και να παραμείνει υπό Βυζαντινή κυριαρχία. Όταν έφτασε ο επίσκοπος του Ολίβολο του παρουσίασε το σχέδιο για εισβολή στην περιοχή που ήταν επιτυχές και η Δημοκρατία της Βενετίας απέκτησε τον έλεγχο στις Δαλματικές ακτές.
Την εποχή που βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη παντρεύτηκε την Μαρία Αργυροπουλίνα κόρη του δεύτερου ξαδέλφου του αυτοκράτορα Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου και μελλοντικού αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄ Αργυρού και της Ελένης Σκλήραινας (1004). Με τον γάμο έγινε δεύτερος στην τάξη στην Δημοκρατία της Βενετίας μετά τον πατέρα του και συγκυβερνήτης. Πέθανε σε δυο χρόνια από επιδημία πανώλης (1006), από την ίδια επιδημία πέθαναν η σύζυγος του και ο νεογέννητος γιος του, τον διαδέχθηκε στα αξιωματα του ο τρίτος αδελφός του Οττόνε Ορσεόλο που θα γίνει κατόπιν Δόγης της Βενετίας (1008).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Ορσεόλο
Asteroid City
Το Asteroid City είναι Αμερικανική ρομαντική-κωμική-δραματική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2023 σε σκηνοθεσία και σενάριο από τον Γουές Άντερσον. Πρωταγωνιστούν οι Τζέισον Σουόρτσμαν, Σκάρλετ Γιόχανσον, Τομ Χανκς, Τζέφρι Ράιτ, Τίλντα Σουίντον, Μπράιαν Κράνστον, Έντουαρντ Νόρτον, Έιντριεν Μπρόντι, Λιβ Σράιμπερ, Χόουπ Ντέιβις, Στιβ Παρκ, Ρούπερτ Φρεντ, Μάγια Χοκ, Στιβ Καρέλ, Ματ Ντίλον, Χονγκ Τσάου, Γουίλεμ Νταφόε, Μάργκοτ Ρόμπι, Τόνι Ρεβολόρι, Τζέικ Ράιαν, και Τζεφ Γκόλντμπλουμ.
Το Asteroid City έκανε πρεμιέρα στο 76ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών στις 23 Μάιου του 2023, και κυκλοφόρησε με περιορισμένη κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 16 Ιουνίου του 2023, πριν επεκταθεί σε ευρεία κυκλοφορία στις 23 Ιουνίου του 2023. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουές Άντερσον Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Focus Features
Πίνακας διδασκαλίας
μικρογραφία|κλασικός πίνακας κιμωλίας Ο πίνακας διδασκαλίας είναι εργαλείο διδασκαλίας που επιτρέπει την εκπαίδευση των μαθητών μέσω γραφικών αναπαραστάσεων του αντικειμένου διδασκαλίας, τις οποίες οι μαθητές βλέπουν ταυτόχρονα.
Ετυμολογία
Είναι εργαλείο διδασκαλίας. Είναι μεγάλη επιφάνεια κατά κύριο λόγο ορθογώνια.Τη συναντάμε σε χώρους εκπαίδευσης όπως στο σχολείο. γράφουμε κατά κύριο λόγο με κιμωλία. Η αρχαία ελληνική λέξη για τον πίνακα είναι πίναξ.
Περιγραφή
Αρχικά ήταν μαύρος γι αυτό και μπορούμε να τον συναντήσουμε στα βιβλία με την ονομασία μαυροπίνακας (Blackboard) και κατόπιν έγινε πράσινος. Επάνω του γράφουν κυρίως με τη χρήση κιμωλίας.
Χρήση
Ο πίνακας διδασκαλίας χρησιμοποιείται για να διδάσκονται τα μαθήματα με οπτικό τρόπο. Χρησιμοποιείται και να παίζουν τα παιδιά κρεμάλα. Προσφέρεται για διδασκαλία και συμμετοχή όλων των παιδιών στη διδασκαλία και στη μάθηση.
Παραδείγματα
Αρχικά ήταν μαύρος κατόπιν έγινε πράσινος. ακολούθησε ο ασπροπίνακας πάνω στον όποιο γράφει πλέον κανείς με μαρκοδόρο. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 κάνουν την εμφάνιση τους οι διαδραστικοί πίνακες.
Ιστορία
Η χρήση του μαυροπίνακα σε σχολικές τάξεις δεν μπορεί να προσδιοριστεί χρονικά, όμως εμφανίζεται στη μουσική εκπαίδευση στην Ευρώπη τουλάχιστον από το 16ο αιώνα. Ο όρος μαυροπίνακας εμφανίζεται στο αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης το 1739 και πιο συγκεκριμένα εμφανίζεται ως μαυροπίνακας με κιμωλία. . Η πρώτη εμφάνιση της κιμωλίας που γράφει σε μαυροπίνακα γίνεται σε ομιλία μαθηματικών στις ΗΠΑ από τον George Baron στις 21 Σεπτεμβρίου 1801.
Αρχικά οι μαυροπίνακες ήταν απλώς μερικά τετράγωνα από σχιστόλιθο, πλαισιωμένα με ξύλο. Σημείωναν πάνω τους με άλλα κομμάτια από σχιστόλιθο. Στις αρχές του 19ου αιώνα στην Αμερική αλλά και τη Δυτική Ευρώπη, τα κομμάτια αυτά του σχιστόλιθου χρησιμοποιούνταν ευρέως στα δημόσια σχολεία, μια και το χαρτί ήταν πάρα πολύ ακριβό. Υπάρχουν αναφορές ότι στη Σκωτία ένας δάσκαλος της γεωγραφίας, πήρε τους σχιστόλιθους από τα χέρια των μαθητών και τους κρέμασε στον τοίχο. Μια από τις παλιότερες καταγραφές δείχνει πως σε στρατιωτικές σχολές γύρω στο 1801 οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούσαν πια να ξοδεύουν τόσο πολύ χρόνο για να σημειώνουν πάνω στις πλάκες των μαθητών και το κρέμασμα του σχιστόλιθου στον τοίχο ήταν περισσότερο βολικό και λιγότερο χρονοβόρο, μια και μπορούσαν να απευθυνθούν σε ολόκληρη την τάξη και να έχουν πρόσβαση όλοι οι μαθητές από το πρώτο μέχρι το τελευταίο θρανίο. Αυτό αποτέλεσε επανάσταση στην εκπαιδευτική μέθοδο, και μέσω των σιδηροδρόμων η μέθοδος μπόρεσε να μεταφερθεί παντού. Μέχρι το 1840 τα περισσότερα σχολεία του ανεπτυγμένου κόσμου είχαν τη δυνατότητα να έχουν έναν πίνακα στον οποίο έγραφαν και ο δάσκαλος αλλά και οι μαθητές και μπορούσε να παρακολουθεί ολόκληρη η τάξη.
Η παραγωγή του μαυροπίνακα ξεκίνησε το 1840 ενώ το 1960 ξεκίνησε η παραγωγή του πράσινου πίνακα ο οποίος κυρίως είναι από πορσελάνη.
Πολιτισμική επιρροή
Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι ο μαυροπίνακας μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς να χρειάζεται ειδικές εγκαταστάσεις, ενώ δεν απαιτείται η παρουσία κάποιου βοηθού ή η χρήση εγχειριδίου χρήσης. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος είναι δυνατή η συμμετοχή στην εξέταση των μαθητών. Η ύπαρξη του πίνακα προκαλεί τη συνεχή κίνηση του εκπαιδευτικού, και δίνει τη δυνατότητα για ύπαρξη διαλόγου με τους μαθητές/ εκπαιδευόμενους  δίνοντας έτσι μια.αμεσότητα. αυτές είναι κάποιες από τις δυνατότητες αξιοποίησής του που τον κάνουν πραγματικά αναντικατάστατο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εργαλεία διδασκαλίας
Γεράρδος Β΄ του Χέλρε
Ο Γεράρδος Β΄, ολλανδ.: Gerard II graaf van Gerle (απεβ. 24 Οκτωβρίου 1131) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν κόμης του Χέλρε από τον Μάρτιο του 1129 έως το τέλος του στις 24 Οκτωβρίου 1131.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γεράρδου Α΄ κόμη του Χέλρε.
Παντρεύτηκε την suo jure κόμισσα του Ζούτφεν και έτσι η κομητεία περιήλθε στον Οίκο του.
Οικογένεια
Γύρω στο 1116, ο Γεράρδος νυμφεύτηκε την Eρμενγάρδη, κόρη και διάδοχο του Όθωνα Β΄ κόμη του Ζούτφεν και της Ιουδήθ του Άρνσταϊν. Είχαν δύο παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Βιοκυβερνητική
Η βιοκυβερνητική είναι ένα άλλο σχήμα ονομασίας (ο ίδιος ο όρος "κυβερνητική" προήλθε ως αντανάκλαση της λειτουργίας των βιολογικών συστημάτων) που χρησιμοποιείται στην κυβερνητική ως περιγραφή της βιολογικής επιστήμης κατανοητής με τεχνολογικούς όρους, που περιλαμβάνει βιολογικούς κλάδους που επωφελούνται από την εφαρμογή της κυβερνητικής, συμπεριλαμβανομένης της νευρολογίας και των πολυκυτταρικών συστημάτων. Η βιοκυβερνητική διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη συστημική βιολογία, επιδιώκοντας την ενσωμάτωση διαφορετικών επιπέδων πληροφοριών για την κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των βιολογικών συστημάτων.
Η βιοκυβερνητική είναι μια αφηρημένη επιστήμη και αποτελεί θεμελιώδες μέρος της θεωρητικής βιολογίας, βασισμένη στις αρχές της συστημικής.
Ορολογία
Η βιοκυβερνητική είναι μια σύνθετη λέξη από το bio (ελληνικά: βίο / ζωή) και την κυβερνητική (ελληνικά: κυβερνητική / έλεγχος-κυβέρνηση). Αν και η εκτεταμένη μορφή της λέξης είναι βιολογική κυβερνητική, ο τομέας αναφέρεται συνηθέστερα ως βιοκυβερνητική σε επιστημονικές εργασίες. Η βιοπληροφορική μπορεί επίσης να αναφέρεται σωστά ως βιοπληροφορική.
Πρώιμοι υποστηρικτές
Στους πρώτους υποστηρικτές της βιοκυβερνητικής περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι Ross Ashby, Hans Drischel και Norbert Wiener. Τα δημοφιλή άρθρα που δημοσίευσε ο κάθε επιστήμονας παρατίθενται παρακάτω.
Παρόμοια πεδία
Εργασίες και έρευνες που εμβαθύνουν σε θέματα που αφορούν τη βιοκυβερνητική μπορούν να βρεθούν με πλήθος παρόμοιων ονομάτων, όπως μοριακή κυβερνητική, νευροκυβερνητική και κυτταρική κυβερνητική. Τέτοια πεδία περιλαμβάνουν κλάδους που εξειδικεύουν ορισμένες πτυχές της μελέτης του ζωντανού οργανισμού (για παράδειγμα, η νευροκυβερνητική επικεντρώνεται στη μελέτη νευρολογικών μοντέλων σε οργανισμούς).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες Κατηγορία:Βιοτεχνολογία
Πιέτρο, βασιλιάς της Ουγγαρίας
Ο Πέτρος Ορσεόλο ή Πέτρος ο Βενετός (1010 - μετά το 1046), βασιλιάς της Ουγγαρίας (1038 - 1041 και 1044 - 1046) ήταν γιος του Δόγη της Βενετίας Οττόνε Ορσεόλο και της Γκριμέλντας της Ουγγαρίας. Διαδέχτηκε (1038) τον θείο του Στέφανο Α΄ της Ουγγαρίας, η μεγάλη του εύνοια σε ξένους αυλικούς έφερε την εκθρόνιση του (1041). Επανήλθε (1044) με τη βοήθεια του Ερρίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και έδωσε όρκο υποτέλειας στον αυτοκράτορα, ανατράπηκε οριστικά ύστερα από παγανιστική εξέγερση (1046). Η τύχη του στη συνέχεια είναι αβέβαιη, πολλοί χρονικογράφοι αναφέρουν ότι τον εκτέλεσε ο διάδοχος του Ανδρέας Α΄ της Ουγγαρίας, αντίθετα άλλοι όπως ο Κοσμάς της Πράγας γράφουν ότι επέζησε και προχώρησε σε δεύτερο γάμο (1055).
Στην Ουγγρική αυλή του θείου του
Ο Πέτρος Ορσεόλο έζησε τα παιδικά του χρόνια στη Δημοκρατία της Βενετίας όπου ο πατέρας του διετέλεσε Δόγης της Βενετίας και εκθρονίστηκε από τους Βενετούς ύστερα από εξέγερση. Ο Πέτρος δεν ακολούθησε τον πατέρα του στην εξορία στην Κωνσταντινούπολη, πήγε αντίθετα στην Ουγγαρία όπου ο αδελφός της μητέρας του Στέφανος Α΄ της Ουγγαρίας τον έκανε αρχηγό του Ουγγρικού στρατού. Ο μοναδικός γιος του Στέφανου Άγιος Εμέρικ της Ουγγαρίας πέθανε νέος σε ατύχημα (1031). Τα ισχυρότερα δικαιώματα διαδοχής στον Ουγγρικό θρόνο είχαν ο Βαζούλ και η οικογένεια του, ο Στέφανος όμως ήθελε με κάθε μέσο να εξασφαλίσει τη διαδοχή στον ανιψιό του Πέτρο Ορσέολο. Ο Βαζούλ τυφλώθηκε και οι τρεις γιοι του Λεβέντε, Ανδρέας ο μετέπειτα Ανδρέας Α΄ και ο Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας εξορίστηκαν ορίζοντας επίσημα διάδοχο τον Πέτρο. Ο βασιλιάς ζήτησε από τον ανιψιό του να πάρει όρκο ότι θα σεβαστεί την περιουσία της συζύγου του Γκιζέλας της Ουγγαρίας επειδή ο Πέτρος δεν είχε καλές σχέσεις με τη θεία του.
Πρώτη βασιλεία
Ο Πέτρος διαδέχθηκε τον θείο του Στέφανο Α΄ (15 Αυγούστου 1038), ακολούθησε δυναμική εξωτερική πολιτική. Τα Ουγγρικά στρατεύματα λεηλάτησαν τη Βαυαρία (1039) και επιτέθηκαν στη Βοημία (1040) για να υποστηρίξουν τον πρίγκιπα Μπρετίσλαφ Α΄ της Βοημίας επί του αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄. Οι Ούγγροι χρονικογράφοι αναφέρουν ότι προτιμούσε τις παρέες των Γερμανών που "φώναζαν σαν άγρια ζώα" και των Ιταλών που "τιτίβιζαν σαν χελιδόνια" και έγινε μισητός στους υπηκόους του. Έκανε κατάσχεση της εκκλησιαστικής περιουσίας, επέβαλλε νέους φόρους και εκθρόνισε δυο επισκόπους.
Ο Πέτρος Ορσεόλο καταπατώντας τον όρκο που έδωσε στον θείο του συνέλαβε την Γκιζέλα και έκανε κατάσχεση της περιουσίας της. Η Γκιζέλα ζήτησε βοήθεια από τους Ούγγρους λόρδους και κατηγόρησε σαν υποκινητή έναν σύντροφο του Πέτρου τον Βούντο, ζήτησαν την παραπομπή του σε δίκη. Ο βασιλιάς αρνήθηκε, οι λόρδοι τότε συνέλαβαν και τύφλωσαν τον Βούντο και έστειλαν τον Πέτρο εξορία (1041). Εξέλεξαν νέο βασιλιά τον Σαμουέλ Αμπά που ήταν γαμπρός ή κάποιος άλλος ανιψιός του Στέφανου Α΄. Ο Σιμόν του Κέζα στο έργο του "Οι πράξεις των Ούγγρων" γράφει :
"Όταν άρχισε να κυβερνά ο Πέτρος εγκατέλειψε οποιοδήποτε ιπποτική συμπεριφορά ταίριαζε σε μονάρχη, με τους Γερμανούς και Λατίνους συμμάχους του επιτέθηκε με βιαιότητα σε όλους τους Ούγγρους ευγενείς και καταβρόχθισε τις περιουσίες τους με καταχθόνιο βλέμμα και σκληρή καρδιά. Τα κάστρα, οι οχυρώσεις και όλα τα αξιώματα λεηλατήθηκαν από τους Ούγγρους κατόχους τους, ο Πέτρος τα έδωσε όλα σε Γερμανούς και Λατίνους. Ο Πέτρος με τη συνοδεία του ασέλγησαν επίσης με βιαιότητα στις συζύγους και τις κόρες των Ούγγρων, καμιά γυναίκα στη χώρα δεν αισθανόταν ασφάλεια."
Πρώτη εξορία
thumb|right|250px|Η μάχη του Μένφο' (1044) Ο Πέτρος μετά την εξορία του δραπέτευσε στην Αυστρία και ζήτησε βοήθεια από τον γαμπρό του Αδαλβέρτο Μπάμπενμπερκ της Αυστρίας, πλησίασε τον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ΄ και του ζήτησε βοήθεια εναντίον του Σαμουέλ Αμπά. Ο νέος μονάρχης της Ουγγαρίας επιτέθηκε στην Αυστρία τον Φεβρουάριο του 1042 αλλά ο Αδελβέρτος τον συνέτριψε. Ο Ερρίκος Γ΄ έκανε νέα εκστρατεία στην Ουγγαρία στις αρχές του 1042, προχώρησε βόρεια από τον Δούναβη με στόχο να επαναφέρει στον θρόνο της Ουγγαρίας τον Πέτρο αλλά συνάντησε σκληρή αντίσταση από τους κατοίκους. Ο Ερρίκος Γ΄ αναγκάστηκε να διορίσει ένα άλλο μέλος από την Ουγγρική βασιλική οικογένεια για να κυβερνήσει τις περιοχές. Ο αυτοκράτορας επιτέθηκε το φθινόπωρο στην Ουγγαρία, κατέστρεψε το Χάινμπουργκ και την Μπρατισλάβα, δέχτηκε την υποταγή όλων των βόρειων περιοχών από τον Δούναβη μέχρι τον ποταμό Γκράν αλλά η νότια ήταν προστατευμένη από τα έλη. Ο στρατός του επιτέθηκε στους Ούγγρους και ακολούθησε μεγάλη σφαγή αλλά αρνήθηκαν σε κάθε περίπτωση να δεχτούν ξανά βασιλιά τον Πέτρο, ο Ερρίκος Γ΄ τοποθέτησε κυβερνήτη έναν εξόριστο δούκα στη Βοημία.
Δεύτερη βασιλεία
thumb|right|250px|Ο Πέτρος Ορσεόλο Ο Ερρίκος Γ΄ επέστρεψε στην Ουγγαρία το καλοκαίρι του 1044 για να δώσει την τελική μάχη, μαζί του ενώθηκαν και πολλοί Ούγγροι λόρδοι. Στην αποφασιστική μάχη του Μένφο (5 Ιουνίου 1044) κοντά στο Γκιούρ οι δυνάμεις του Σαμουέλ Αμπά ηττήθηκαν. Ο ίδιος δραπέτευσε από το πεδίο της μάχης αλλά οι οπαδοί του Πέτρου τον συνέλαβαν και τον θανάτωσαν. Με τον θάνατο του Σαμουέλ Αμπά ο αυτοκράτορας Ερρίκος μπήκε στο Σεκεσφεχερβάρ και αποκατέστησε τον Πέτρο. Ο Πέτρος εισήγαγε στο βασίλειο του τους Βαυαρικούς νόμους και ορκίστηκε υποτελής του αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄. Δέχτηκε στο Ουίτσαν την αυτοκρατορική κυριαρχία (1045) και παρέδωσε τιμητικά στον Ερρίκο τη λόγχη του. Ακολούθησαν αμέτρητες συνωμοσίες για να ανατρέψουν τον μισητό Πέτρο, δυο άλλα ξαδέλφια του Στεφάνου Α΄ συνωμότησαν (1045) αλλά συνελήφθησαν από τον βασιλιά και θανατώθηκαν με βασανιστήρια. Ο επίσκοπος Γεράρδος του Κσανάντ επισκέφτηκε τους εξόριστους γιους του Βαζούλ στην ύπαιθρο.
Τελική ανατροπή
Ο Πέτρος ανατράπηκε οριστικά για δεύτερη φορά από παγανιστική εξέγερση (1046), σχεδίαζε να δραπετεύσει στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αλλά ο γιος του Βαζούλ Ανδρέας τον προσκάλεσε να συναντηθούν στο Σεκεσφεχερβάρ. Ο έκπτωτος βασιλιάς κατάλαβε τις προθέσεις που είχε ο Ούγγρος πρίγκιπας εναντίον του και δραπέτευσε σε μια οχυρωμένη βίλα στο Ζαμολί αλλά οι αντίπαλοι του τον συνέλαβαν σε τρεις μέρες. Όλοι οι ιστορικοί του 14ου αιώνα συμφωνούν ομόφωνα ότι ο Πέτρος τυφλώθηκε και πέθανε από τα τραύματα του. Ο σύγχρονος ιστορικός Κοσμάς της Πράγας διαφωνεί ωστόσο και γράφει ότι ο Πέτρος επέζησε. Ο Κοσμάς αναφέρει ότι όταν η χήρα του Μπρετίσλαφ Α΄ της Βοημίας Γιούντιτ του Σβάινφουρτ εξορίστηκε από τον γιο της, δραπέτευσε στην Ουγγαρία και παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον ίδιο τον Πέτρο (1055) για να "εκδικηθεί τους Τσέχους". Ο Πέτρος σύμφωνα με τη μαρτυρία του Κοσμά πέθανε στα τέλη της δεκαετίας του 1050 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Πέκς.
Ο Χέρμανν του Ράιχεναου γράφει :
"Το επόμενο φθινόπωρο οι Ούγγροι θυμήθηκαν την προδοσία και ανέβασαν τον Ανδρέα στη θέση του βασιλιά, σκότωσαν πολλούς ξένους που είχαν πολεμήσει στο πλευρό του Πέτρου. Τραυμάτισαν σοβαρά τον Πέτρο και τη σύζυγο του, τον ίδιο τελικά τον τύφλωσαν και τον οδήγησαν σε μια μυστική θέση, την ίδια εποχή πολλοί ξένοι θανατώθηκαν ή εξορίστηκαν ή βασανίστηκαν"
Το "Εικονογραφημένο Χρονικό" γράφει :
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας Κατηγορία:Οικογένεια Ορσεόλο
Μασρέν
Το Μασρέν (Μάχερν  ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Το χωριό βρίσκεται επί της εθνικής οδού N56.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Οικογένεια Καποδίστρια
Η οικογένεια Καποδίστρια ή Κάπο ντ' Ίστρια είναι παλιά κερκυραϊκή οικογένεια, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν στην πολιτική και στην διπλωματία.
Ιστορία
Κατά τον 15ο αιώνα απέκτησαν τεράστιες εκτάσεις στο νησί και σταδιακά η οικογένεια διακρίθηκε σε τρείς κλάδους : των Σούφη, της κοντράδας των Μουράγιων και του Αγίου Δημητρίου. Από αυτής των Μουράγιων προήλθαν οι περισσότεροι πολιτικοί που φέρουν το επώνυμο Καποδίστριας ενώ από των Σούφη ο Λορέντζος Μαβίλης. Τα μέλη της οικογένειας συνδέθηκαν με επιγαμίες με σημαντικές οικογένειες του νησιού όπως η Οικογένεια Βλασοπούλου, η Οικογένεια Γονέμη, η Οικογένεια Βασιλάκη και άλλες.
Μέλη
thumb|200px|Ο [[Ιωάννης Καποδίστριας]] thumb|200px|Ο [[Αυγουστίνος Καποδίστριας]]
Νώραξ
Ο Νώραξ ήταν κορυφαίος ήρωας της Νουραγικής μυθολογίας της Σαρδηνίας, ο πατέρας του ήταν ο θεός Ερμής και η μητέρα του η Ερύθεια μία από τις Εσπερίδες, κόρη του μυθικού γίγαντα Γηρυόνη. Πληροφορίες σχετικά με τον Νώρακα αναφέρουν αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Παυσανίας, ο Σαλλούστιος και ο Σολίνος. Ο Παυσανίας γράφει ότι ο Νώραξ ήρθε στη Σαρδηνία μαζί με Ίβηρες και ίδρυσε την πόλη Νώρα. Ο Σόλινος γράφει ότι ο Νώραξ έφτασε στη Σαρδηνία από τη μυθική πόλη της Ταρτησσού στη νότια Ιβηρική. Ο Νώραξ υπαγόρευσε τους πρώτους νόμους, χώρισε την κοινωνία σε επτά τάξεις και ανάγκασε τους αριστοκράτες να δουλεύουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Σαρδηνίας
Η Καινή Διαθήκη—Εγχειρίδιο Μελέτης και Ζωής
thumb|200px|right|Το εξώφυλλο της βασικής έκδοσης Η Καινή Διαθήκη—Εγχειρίδιο Μελέτης και Ζωής είναι μία σύγχρονη ελληνική μετάφραση της Καινής Διαθήκης, που κυκλοφόρησε το 1994 από τις Εκδόσεις «Ο Λόγος». Ως βάση της μετάφρασης χρησιμοποιήθηκε το αρχαίο Παραδεδεγμένο Κείμενο (Textus Receptus) της Καινής Διαθήκης. Τη μετάφραση εκπόνησε ο Συμεών Ιωαννίδης υπό την γενική εποπτεία του Σπύρου Ζωδιάτη, την θεολογική επεξεργασία του Γεώργιου Χατζηαντωνίου και την φιλολογική επεξεργασία της Φρίντας Χατζηβαρίτη-Τέγου. Συντομογραφείται ως ΕΜΖ.
Η βασική έκδοση περιλαμβάνει:
Σε μετέπειτα εκδόσεις της μετάφρασης αυτής, παρατίθενται συγχαρητήριες και ευχαριστήριες επιστολές για το έργο, από δώδεκα Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδας, από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, από την Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής και από την Πάτμιο Εκκλησιαστική Σχολή. Επίσης, η μετάφραση χρησιμοποιείται ευρέως και από την Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία.
Το 2010, ο «Λόγος» κυκλοφόρησε την "Καινή Διαθήκη Μαθητείας" όπου περιείχε το πρωτότυπο κείμενο της Καινής Διαθήκης, τη μετάφραση του Εγχειριδιου, ερμηνευτικές σημειώσεις, παραπομπές, ταμείο κειμένου, εγκυκλοπαιδικό λεξικό και διάφορα βοηθήματα μελέτης.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Κλειτορίδα
[[Αρχείο:Clitoris 3 D - Helen O'Connell.jpg|μικρογραφία|389x389εσ|Η πρώτη τριδιάστατη εικόνα μιας κλειτορίδας που βρίσκεται σε στύση. Δημιουργήθηκε από την Helen O'Connell χρησιμοποιώντας μαγνητική τομογραφία.
1. Κλειτοριδική βάλανος
2. Κλειτοριδική κουκούλα
3. Πόδι της κλειτορίδας
4. Αιθουσαίος βολβός
5. Ουρήθρα
6. Κόλπος
7.Τράχηλος της μήτρας
8. Μήτρα
9. Ουροδόχος κύστη ]] Η κλειτορίδα είναι θηλυκό σεξουαλικό όργανο που υπάρχει σε θηλαστικά, στρουθοκαμήλους και σε έναν περιορισμένο αριθμό άλλων ζώων. Στις γυναίκες, το ορατό τμήμα – η βάλανος – βρίσκεται στην κορυφή των εξωτερικών γεννητικών οργάνων, πάνω από την ουρήθρα και τον κόλπο. Αποτελείται από τα σηραγγώδη σώματα της κλειτορίδας τα οποία κατά την σεξουαλική διέγερση πληρούνται με αίμα και επέρχεται στύση της κλειτορίδας. Η βάλανος της κλειτορίδας όταν αυτή δεν βρίσκεται σε στύση δεν είναι ορατή διότι καλύπτεται από την πόσθη. Σε αντίθεση με το πέος, το οποίο είναι το ανδρικό ομόλογο (ισοδύναμο) με την κλειτορίδα, συνήθως δεν περιέχει το περιφερικό τμήμα (ή το άνοιγμα) της ουρήθρας και επομένως δεν χρησιμοποιείται για ούρηση. Στα περισσότερα είδη, η κλειτορίδα δεν έχει καμία αναπαραγωγική λειτουργία. Ενώ λίγα ζώα ουρούν μέσω της κλειτορίδας ή τη χρησιμοποιούν αναπαραγωγικά, η στικτή ύαινα, η οποία έχει ιδιαίτερα μεγάλη κλειτορίδα, ουρεί, ζευγαρώνει και γεννά μέσω του συγκεκριμένου οργάνου. Μερικά άλλα θηλαστικά, όπως οι λεμούριοι και οι αράχνες πίθηκοι, έχουν επίσης μεγάλη κλειτορίδα.
Η κλειτορίδα είναι η πιο ευαίσθητη ερωτογενής ζώνη του ανθρώπου και γενικά η κύρια ανατομική πηγή της ανθρώπινης γυναικείας σεξουαλικής απόλαυσης. Η κλειτορίδα είναι μια πολύπλοκη δομή και το μέγεθος και η ευαισθησία της μπορεί να ποικίλλουν. Η βάλανος (η κεφαλή) της ανθρώπινης κλειτορίδας έχει περίπου το μέγεθος και το σχήμα ενός μπιζελιού και υπολογίζεται ότι έχει περίπου 8.000 αισθητήριες νευρικές απολήξεις.
Ανατομία και ιστολογία
Μετά από ανατομική μελέτη, το πέος μπορεί να περιγραφεί ως μια κλειτορίδα που έχει κυρίως τραβηχτεί έξω από το σώμα και έχει εμβολιαστεί πάνω από ένα σημαντικά μικρότερο κομμάτι σπογγώδους που περιέχει την ουρήθρα. Όσον αφορά τις απολήξεις των νεύρων, οι εκτιμώμενες 8.000 ή περισσότερες της ανθρώπινης κλειτορίδας (για τη βάλανο ή το σώμα της κλειτορίδας στο σύνολό της) συνήθως αναφέρονται ως διπλάσιες από τις νευρικές απολήξεις που βρίσκονται στο ανθρώπινο πέος (για τη βάλανο ή το σώμα συνολικά ) και περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του ανθρώπινου σώματος. Αυτές οι αναφορές μερικές φορές έρχονται σε αντίθεση με άλλες πηγές για την ανατομία της κλειτορίδας ή εκείνες που αφορούν τις νευρικές απολήξεις στο ανθρώπινο πέος. Για παράδειγμα, ενώ ορισμένες πηγές υπολογίζουν ότι το ανθρώπινο πέος έχει 4.000 νευρικές απολήξεις, άλλες πηγές αναφέρουν ότι η βάλανος ή ολόκληρη η δομή του πέους έχει την ίδια ποσότητα νευρικών απολήξεων με την κλειτορίδα  ή συζητούν εάν το πέος που δεν έχει περιτομηθεί έχει χιλιάδες περισσότερα από το περιτμημένο πέος ή είναι γενικά πιο ευαίσθητο.
Κλειτοριδικοί και κολπικοί οργασμικοί παράγοντες
Γενικά στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι το 70-80 τοις εκατό των γυναικών χρειάζονται άμεση διέγερση της κλειτορίδας (συνεπής χειροκίνητη, στοματική ή άλλη συγκεντρωμένη τριβή στα εξωτερικά μέρη της κλειτορίδας) για να φτάσουν σε οργασμό. Η έμμεση διέγερση της κλειτορίδας (για παράδειγμα, μέσω κολπικής διείσδυσης) μπορεί επίσης να είναι επαρκής για τον γυναικείο οργασμό. Η περιοχή κοντά στην είσοδο του κόλπου περιέχει σχεδόν 90 τοις εκατό των κολπικών νευρικών απολήξεων, και υπάρχουν περιοχές στο πρόσθιο κολπικό τοίχωμα και μεταξύ της επάνω συμβολής των μικρών χειλέων και της ουρήθρας που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες, αλλά η έντονη σεξουαλική ευχαρίστηση, συμπεριλαμβανομένου του οργασμού, μόνο από κολπική διέγερση, είναι περιστασιακή ή απούσα καθώς ο κόλπος έχει αρκετά λιγότερες νευρικές απολήξεις από την κλειτορίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιδοίο Κατηγορία:Γυναικεία υγεία
9 (άλμπουμ των Mercyful Fate)
9 είναι ο τίτλος του έβδομου άλμπουμ του δανέζικου heavy metal συγκροτήματος Mercyful Fate, το οποίο κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 15 Μαΐου του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records, ενώ στην Βόρεια Αμερική η κυκλοφορία του "9" έγινε έναν μήνα αργότερα.
Σατέντραναθ Μπόους
Ο Σατέντραναθ Μπόους (αγγλ. Satyendra Nath Bose, βεγγ. সত্যেন্দ্রনাথ বসু, προφέρ. Σοτέντρονατ Μποσού, 1 Ιανουαρίου 1894 – 4 Φεβρουαρίου 1974) ήταν Ινδός θεωρητικός φυσικός.
9 (άλμπουμ των Mercyful Fate)
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 1999 στο Nomad Recording Studio του Κάρολτον του Τέξας, με την παραγωγή να αναλαμβάνουν τα μέλη του συγκροτήματος.
Σατέντραναθ Μπόους
Είναι γνωστότερος για την εργασία του στην κβαντομηχανική την εποχή που διαμορφώθηκε αυτή η βασική θεωρία (δεκαετία του 1920). Η συμβολή του θεμελίωσε τη λεγόμενη στατιστική Μπόους–Αϊνστάιν ( Bose–Einstein statistics) και τη θεωρία του συμπυκνώματος Bose-Einstein. Εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας και το 1954 τιμήθηκε με τη δεύτερη υψηλότερη διάκριση του ινδικού κράτους, την Padma Vibhushan.
Τα σωματίδια που ακολουθούν τη στατιστική Bose-Einstein ονομάσθηκαν μποζόνια από τον Πωλ Ντιράκ προς τιμή του Μπόους.
9 (άλμπουμ των Mercyful Fate)
Για την προώθηση του άλμπουμ, οι Mercyful Fate περιόδευσαν στην Ευρώπη το καλοκαίρι του 1999 και στα μέσα Αυγούστου έδωσαν τρεις συναυλίες στη Νότια Αμερική. Πραγματοποίησαν την τελευταία τους βορειοαμερικανική περιοδεία το φθινόπωρο του ίδιου έτους, αφού το συγκρότημα σταμάτησε να ηχογραφεί και να περιοδεύει μετά το 1999.
Σατέντραναθ Μπόους
Ο Μπόους υπήρξε αυτοδίδακτος πολυμαθής και είχε ευρύτατα ενδιαφέροντα, που απλώνονταν στη χημεία, τη βιολογία, την ορυκτολογία, τη φιλοσοφία, τις τέχνες, τη λογοτεχνία και τη μουσική.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Σατέντραναθ Μπόους γεννήθηκε στην Καλκούτα και ήταν το πρωτότοκο από τα επτά παιδιά (και ο μοναδικός γιος) μιας οικογένειας Βεγγαλέζων της ανώτερης κάστας Καγιάσθα. Οι πρόγονοί του κατάγονταν από το χωριό Bara Jagulia του διαμερίσματος Νάντια της Δυτικής Βεγγάλης. Ο πατέρας του, Σουρέντραναθ Μπόους, εργαζόταν στο τμήμα μηχανικού της Ανατολικής Ινδικής Εταιρείας Σιδηροδρόμων. Αφού πρώτα ο Σατέντραναθ έβγαλε την επίλεκτη λυκειακή σχολή Hindu School της Καλκούτας (το αρχαιότερο ίδρυμα δυτικής εκπαιδεύσεως σε ολόκληρη την Ασία, με έτος ιδρύσεως το 1817), έγινε δεκτός στο μέσο πρόγραμμα θετικών επιστημών στο Κολέγιο Presidency της Καλκούτας, όπου καθηγητές του υπήρξαν οι Τζαγκαντίς Τσάντρα Μπόους και Πραφούλα Τσάντρα Ρέι. Ο Μπόους επέλεξε τα εφαρμοσμένα μαθηματικά για προπτυχιακές σπουδές και ήλθε πρώτος στις πτυχιακές εξετάσεις το 1913. Συνέχισε και τελείωσε και πάλι πρώτος στην εξέταση για το μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης (MSc) το 1915, με πεδίο και πάλι τα εφαρμοσμένα μαθηματικά. Λέγεται μάλιστα ότι οι βαθμοί του στη δεύτερη εξέταση απετέλεσαν και νέο ρεκόρ στα χρονικά του Κολεγίου, το οποίο δεν έχει ακόμα καταρριφθεί.
9 (άλμπουμ των Mercyful Fate)
Μέλη των Mercyful Fate
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "9" είχε την εξής μορφή:
Σατέντραναθ Μπόους
Τα πρώτα χρόνια
Στη συνέχεια ο Μπόους εντάχθηκε στο προσωπικό του Πανεπιστημίου της Καλκούτας ως ερευνητής και διδάσκων (1916), και άρχισε τη μελέτη της Θεωρίας της Σχετικότητας, σε μια συναρπαστική εποχή για την εξέλιξη της φυσικής: Η πρώτη κβαντική θεωρία είχε μόλις εμφανισθεί και σημαντικά πειραματικά αποτελέσματα είχαν αρχίσει να δημοσιεύονται.
9 (άλμπουμ των Mercyful Fate)
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Mercyful Fate Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Σατέντραναθ Μπόους
Τα πρώτα χρόνια
Το 1914, σε ηλικία 20 ετών, ο Σατέντραναθ Μπόους νυμφεύθηκε την Ουσαμπάτι Γκος, την ενδεκάχρονη κόρη ενός γνωστού γιατρού της Καλκούτας. Απέκτησαν μαζί εννέα τέκνα, από τα οποία τα δύο απεβίωσαν στην παιδική ηλικία. Κατά τον θάνατο του Μπόους το 1974 ζούσαν η σύζυγός του, δύο γιοι τους και πέντε κόρες τους.
Ο Μπόους μιλούσε αρκετές γλώσσες: τη βεγγαλική, την αγγλική, τη γαλλική, τη γερμανική, ενώ γνώριζε και τη σανσκριτική. Διάβαζε πολλή ποίηση και έπαιζε εσράτζ, ινδικό μουσικό όργανο παρόμοιο με το βιολί. Ασχολήθηκε επίσης ενεργά με την οργάνωση και διοίκηση εσπερινών σχολείων, που έγιναν γνωστά ως «Ιδρύματα των Εργαζόμενων Ανδρών».
Ερευνητική σταδιοδρομία
Οι καθηγητές του Μπόους στο Κολέγιο Presidency τον ενέπνευσαν στο να θέτει υψηλούς στόχους στη ζωή του. Από το 1916 έως το 1921 ο Μπόους εργαζόταν στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου της Καλκούτας. Μαζί με τον πρώην συμφοιτητή του στο Presidency Μεγκνάντ Σάχα συνέγραψαν το πρώτο βιβλίο στην αγγλική (βασισμένο σε μεταφράσεις από τη γερμανική και τη γαλλική των πρωτότυπων εργασιών) για την ειδική και τη γενική Θεωρία της Σχετικότητας το 1919. Το 1921 ο Μπόους έγινε λέκτορας στο Τμήμα Φυσικής του νεοϊδρυθέντος Πανεπιστημίου της Ντάκα (της σημερινής πρωτεύουσας του Μπανγκλαντές). Εκεί συνέστησε ολόκληρα νέα τμήματα και εργαστήρια, και έθεσε τις βάσεις για τη διδασκαλία προχωρημένων μαθημάτων, ενώ ο ίδιος δίδαξε θερμοδυναμική και την κλασική θεωρία του Μάξγουελ για τον ηλεκτρομαγνητισμό.
Οι Μπόους και Σάχα έκαναν αρκετές δημοσιεύσεις στη θεωρητική φυσική και στα καθαρά μαθηματικά από το 1918 και μετά. Το 1924 στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα ο Μπόους έγραψε μια εργασία όπου εξήγε τον Νόμο του Πλανκ για την ακτινοβολία χωρίς την παραμικρή καταφυγή στην Κλασική Φυσική, με χρήση ενός νέου τρόπου για τη μέτρηση των φυσικών καταστάσεων με πανομοιότυπα σωματίδια. Αυτή η εργασία άνοιξε τον δρόμο για τη δημιουργία της κβαντικής στατιστικής. Όταν δεν έγινε δεκτή για δημοσίευση, την απέστειλε κατευθείαν στον ίδιο τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, στη Γερμανία. Ο Αϊνστάιν, αναγνωρίζοντας τη σημασία της εργασίας, τη μετέφρασε στη γερμανική και την υπέβαλε για λογαριασμό του Μπόους στο αξιόλογο περιοδικό Zeitschrift für Physik. Ως αποτέλεσμα, ο Μπόους είχε την ευκαιρία να εργασθεί επί δύο έτη σε ευρωπαϊκά εργαστήρια κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ, συνεργαζόμενος επίσης με τον Λουί ντε Μπρολί, τη Μαρία Κιουρί και τον ίδιο τον Αϊνστάιν.
Η στατιστική Bose-Einstein
Διδάσκοντας στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα την ακτινοβολία μέλανος σώματος και την απόκλιση του νόμου Rayleigh-Jeans από την πραγματικότητα στα μικρά μήκη κύματος (τη λεγόμενη «υπεριώδη καταστροφή»), ο Μπόους είχε για πρώτη φορά την ιδέα ότι η κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν δεν ίσχυε για τα μικροσκοπικά (κβαντικά) σωματίδια, ενώ οι διακυμάνσεις εξαιτίας της Αρχής της απροσδιοριστίας θα ήταν σημαντικές. Τόνισε έτσι τη σημασία της πιθανότητας ευρέσεως των σωματιδίων στον χώρο των φάσεων, με κάθε κατάσταση να έχει «όγκο» h3, απορρίπτοντας τις έννοιες της μονοσήμαντης θέσεως και ορμής των σωματιδίων.
Ο Μπόους απέστειλε τη σύντομη σχετική εργασία του υπό τον τίτλο «Ο Νόμος του Πλανκ και η υπόθεσις των κβάντων του φωτός» στον Αϊνστάιν με το ακόλουθο συνοδευτικό σημείωμα :
«''Σεβαστέ κύριε, προβαίνω στην αποστολή σε εσάς του συνημμένου άρθρου ζητώντας τη γνώμη σας. Είμαι ανυπόμονος να μάθω τι σκέπτεσθε για αυτό. Θα δείτε ότι έχω προσπαθήσει να εξαγάγω τον συντελεστή 8π ν2/c3 του Νόμου του Πλανκ ανεξάρτητα από την κλασική ηλεκτροδυναμική, με μόνη την παραδοχή ότι τελικώς η στοιχειώδης περιοχή του χώρου των φάσεων είναι'' h3. ''Δεν γνωρίζω αρκετά τη γερμανική ώστε να μεταφράσω την εργασία. Εάν νομίζετε ότι αξίζει να δημοσιευθεί, θα είμαι ευγνώμων αν κανονίζατε για τη δημοσίευσή της στο'' Zeitschrift für Physik [σ.σ. ακαδημαϊκό Περιοδικό για τη Φυσική]. ''Παρά το ότι είμαι τελείως άγνωστος σε εσάς, δεν αισθάνομαι δισταγμό στο να προβώ σε ένα τέτοιο αίτημα, επειδή είμαστε όλοι μαθητές σας, ως επωφελούμενοι από τις διδαχές σας μόνο μέσω των γραπτών σας. Δεν γνωρίζω εάν ενθυμείσθε ακόμη ότι κάποιος από την Καλκούτα είχε ζητήσει την άδειά σας προκειμένου να μεταφράσει τις εργασίες σας επί της Σχετικότητας στην αγγλική. Είχατε αποδεχθεί το αίτημα και το βιβλίο έχει εκδοθεί. Εγώ ήμουν εκείνος που μετέφρασε την εργασία σας επί της Γενικευμένης Σχετικότητος''.»
Ο Αϊνστάιν δέχθηκε και μετέφρασε την εργασία του Μπόους στη γερμανική, και στη συνέχεια τη δημοσίευσε υπό το όνομα του Μπόους στο περιοδικό το 1924.
Ο λόγος για τον οποίο εξαγωγή του Μπόους έδινε τα σωστά αποτελέσματα ήταν ότι, αφού τα φωτόνια δεν μπορούν να διακριθούν το ένα από το άλλο, δεν μπορούμε να θεωρήσουμε οποιαδήποτε δύο φωτόνια ίσης ενέργειας ως δύο στατιστικώς ξεχωριστές οντότητες. Σε αναλογία, αν σε ένα «άλλο Σύμπαν» τα κέρματα συμπεριφέρονταν ως φωτόνια (και άλλα μποζόνια), η πιθανότητα να φέρουμε δύο διαδοχικές φορές «κορώνα» παίζοντας «κορώνα-γράμματα» θα ήταν 1 στις 3 αντί 1 στις 4. Γιατί; Διότι η κατάσταση να έρθει πρώτα κορώνα και μετά γράμματα θα ήταν ταυτόσημη με την κατάσταση να φέρουμε πρώτα γράμματα και μετά κορώνα, οπότε θα υπήρχε μία ενιαία κατάσταση στη θέση δύο διαφορετικών, ισοπίθανη με την κατάσταση «κορώνα-κορώνα» και την κατάσταση «γράμματα-γράμματα».
Η ερμηνεία του Μπόους ονομάζεται σήμερα στατιστική Bose-Einstein και έθεσε τα θεμέλια της κβαντικής στατιστικής, ενώ εισήγαγε τη νέα έννοια της μη διακρισιμότητας των σωματιδίων μεταξύ τους, όπως παραδέχθηκαν οι Αϊνστάιν και Ντιράκ. Όταν ο Αϊνστάιν συνάντησε τον Μπόους πρόσωπο με πρόσωπο, τον ρώτησε αν είχε συνειδητοποιήσει ότι είχε επινοήσει ένα νέο είδος στατιστικής. Ο Μπόους απάντησε με κάθε ειλικρίνεια ότι όχι, δεν ήταν τόσο εξοικειωμένος με τη στατιστική του Μπόλτσμαν και δεν συνειδητοποίησε ότι υπολόγιζε διαφορετικά τα πράγματα. Υπήρξε εξίσου ειλικρινής με κάθε άλλον που τον ρώτησε.
Το συμπύκνωμα Bose-Einstein
thumb|left|255px|Δεδομένα κατανομής ταχυτήτων ενός αερίου ατόμων [[Ρουβίδιο|ρουβιδίου, που επιβεβαιώνουν την ανακάλυψη μιας νέας φάσεως της ύλης: του συμπυκνώματος Bose-Einstein. Αριστερά: μόλις πριν την εμφάνιση του συμπυκνώματος. Κέντρο: μόλις μετά την εμφάνιση του συμπυκνώματος. Δεξιά: μετά από επιπλέον εξάτμιση, όταν έμεινε ένα δείγμα σχεδόν καθαρού συμπυκνώματος.]] Ο ίδιος ο Αϊνστάιν δεν είχε επίσης αντιληφθεί αρχικώς το πόσο ριζοσπαστική ήταν η διαφορετική προσέγγιση του Μπόους. Στην πρώτη του εργασία για το θέμα καθοδηγήθηκε, όπως και ο Μπόους, από το γεγονός ότι η νέα μέθοδος έδινε το σωστό αποτέλεσμα. Αλλά μετά τη δεύτερη εργασία του με τη χρήση της, στην οποία ο Αϊνστάιν προέβλεπε το συμπύκνωμα Bose-Einstein, άρχισε να συνειδητοποιεί το πόσο ανατρεπτική ήταν, και τη συνέκρινε με τον κυματοσωματιδιακό δυΐσμό, λέγοντας ότι μερικά σωματίδια δεν συμπεριφέρονται ακριβώς σαν σωματίδια. Ο Μπόους είχε ήδη υποβάλει την αρχική εργασία του στο βρετανικό περιοδικό Philosophical Magazine, το οποίο την είχε απορρίψει, προτού τη στείλει στον Αϊνστάιν.
Ο Αϊνστάιν επεξέτεινε την ιδέα στα άτομα. Αυτό οδήγησε στην πρόβλεψη φαινομένων που έγιναν γνωστά ως συμπύκνωμα Bose-Einstein, μια συλλογή μποζονίων (σωματιδίων με ακέραιο σπιν, που ονομάσθηκαν έτσι προς τιμή του Μπόους), η οποία αποδείχθηκε ότι μπορεί να υπάρξει με ένα πείραμα που έγινε το 1995.
Στην Ντάκα
thumb|Ο Μπόους στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα την δεκαετία του 1930 Μετά την παραμονή του στην Ευρώπη, ο Μπόους επέστρεψε στην Ντάκα το 1926. Δεν είχε διδακτορικό και έτσι σύμφωνα με τον κανόνα, δεν είχε τα τυπικά προσόντα για να καταλάβει τη θέση του Καθηγητή, για την οποία υπέβαλε υποψηφιότητα, αλλά τον συνέστησε ο Αϊνστάιν, οπότε έγινε Καθηγητής, αλλά και πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα. Διετέλεσε επιπλέον Κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο μέχρι το 1945.
Ο ίδιος ο Μπόους, παρότι θεωρητικός, σχεδίασε εξοπλισμό για ένα εργαστήριο Κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ. Οργάνωσε εργαστήρια και βιβλιοθήκες προκειμένου να καταστήσει το τμήμα κέντρο ερευνών στη φασματοσκοπία ακτίνων X, την περίθλαση ακτίνων X, τις μαγνητικές ιδιότητες της ύλης, την οπτική φασματοσκοπία και τις ενοποιημένες θεωρίες πεδίου. Μαζί με τον Μεγκνάντ Σάχα δημοσίευσαν μια καταστατική εξίσωση για πραγματικά αέρια.
Στην Καλκούτα
Με τον διαχωρισμό των Ινδιών σε Ινδία και Πακιστάν (1947), ο Μπόους επέστρεψε στην Καλκούτα και δίδαξε στο εκεί πανεπιστήμιο μέχρι το 1956. Επέμενε ο κάθε φοιτητής να σχεδιάζει τον δικό του εξοπλισμό και να τον φτιάχνει με τοπικά υλικά και με ντόπιους τεχνικούς. Μετά τη συνταξιοδότησή του έγινε αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Visva-Bharati στο Σαντινικετάν. Επέστρεψε όμως στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτας για να συνεχίσει τις έρευνές του στην πυρηνική φυσική και να ολοκληρώσει προγενέστερο έργο στην οργανική χημεία. Τα επόμενα έτη εργάσθηκε στην εφαρμοσμένη έρευνα, όπως στην εξαγωγή ηλίου σε θερμές πηγές του Bakreshwar της Δυτικής Βεγγάλης.
Οι έρευνές του σε άλλα θέματα
Πέρα από τη φυσική, ο Μπόους ερεύνησε θέματα της βιοτεχνολογίας και της λογοτεχνίας (βεγγαλικής και αγγλικής). Μελέτησε επιπλέον σε βάθος τη χημεία, τη γεωλογία, τη ζωολογία, την ανθρωπολογία, τη μηχανική και άλλες επιστήμες. Αφιέρωσε πολύ χρόνο στην προαγωγή της βεγγαλικής ως γλώσσας διδασκαλίας, μεταφράζοντας σε αυτή επιστημονικές δημοσιεύσεις και ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη της περιοχής.
Τιμητικές διακρίσεις
thumb|left|Ο Μπόους με άλλους επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτας thumb|right|Προτομή του Μπόους στον κήπο του Βιομηχανικού και Τεχνολογικού Μουσείο Birla Το 1937 ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ αφιέρωσε το μοναδικό του βιβλίο με θέμα τις φυσικές επιστήμες, το Visva–Parichay, στον Σατέντραναθ Μπόους. Ο Μπόους τιμήθηκε το 1954 με τον τίτλο του Padma Vibhushan, τη δεύτερη υψηλότερη διάκριση του ινδικού κράτους, ενώ το 1959 διορίσθηκε «Εθνικός Καθηγητής», την υψηλότερη τιμή της χώρας του για διανοούμενο, μια θέση που κατείχε επί 15 έτη. Το 1986, με πράξη του ινδικού κοινοβουλίου, ιδρύθηκε το ομώνυμο Εθνικό Κέντρο για τις Βασικές Επιστήμες «S.N. Bose» στην «Αλμυρή Λίμνη» της Καλκούτας.
Ο Μπόους διορίσθηκε σύμβουλος στο τότε νεοσυσταθέν Συμβούλιο Επιστημονικών και Βιομηχανικών Ερευνών (CSIR). Διετέλεσε πρόεδρος της Ινδικής Φυσικής Εταιρείας και του Εθνικού Ινστιτούτου Επιστημών, γενικός πρόεδρος της Ινδικής Συνελεύσεως Επιστημών και αντιπρόεδρος και στη συνέχεια πρόεδρος του Ινδικού Ινστιτούτου Στατιστικής. Το 1958 έγινε εταίρος (Fellow) της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου. Του προτάθηκε τέλος να γίνει μέλος της Ράτζια Σάμπα, δηλαδή της Άνω Βουλής της Ινδίας.
Ο Ινδός φυσικός, συγγραφέας και φιλόσοφος Πάρθα Γκόσε έχει δηλώσει ότι το έργο του Μπόους στέκει ως ορόσημο «στη μετάβαση από την παλαιά κβαντική θεωρία των Πλανκ, Μπορ και Αϊνστάιν στη νέα κβαντομηχανική των Σρέντινγκερ, Χάιζενμπεργκ, Μπορν, Ντιράκ και άλλων».
Υποψηφιότητα για Βραβείο Nobel
Στην πραγματικότητα, ο Μπόους είχε προταθεί ως υποψήφιος για Νόμπελ Φυσικής από τους K. Banerjee (1956), D.S. Kothari (1959), S.N. Bagchi και A.K. Dutta (1962) εξαιτίας της συμβολής του στη στατιστική Bose-Einstein και στην ενοποιημένη θεωρία πεδίου. Π.χ. ο Kedareswar Banerjee, επικεφαλής του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου του Αλαχαμπάντ, σε επιστολή της 12ης Ιανουαρίου 1956 προς την Επιτροπή των Βραβείων Νόμπελ έγραφε:"(1). (Ο Μπόους) έχει πραγματοποιήσει εξέχουσες συνεισφορές στη φυσική αναπτύσσοντας τη στατιστική που είναι γνωστή με το όνομά του ως «στατιστική Bose». Κατά τα πρόσφατα έτη αυτή η στατιστική βρέθηκε ότι έχει θεμελιώδη σημασία στις ταξινομήσεις των θεμελιωδών σωματίων και έχει συντελέσει καθοριστικά στην ανάπτυξη της πυρηνικής φυσικής. (2). Την περίοδο από το 1953 μέχρι τούδε έχει επιτελέσει έναν αριθμό υψηλού ενδιαφέροντος συνεισφορών, με συνέπειες που φθάνουν μακριά, στο θέμα της ενοποιημένης Θεωρίας Πεδίου του Αϊνστάιν."Το έργο του Μπόους αποτιμήθηκε από έναν ειδήμονα της Επιτροπής Νόμπελ, τον Όσκαρ Κλάιν, ο οποίος δεν έκρινε το έργο του άξιο ενός Βραβείου Νόμπελ.
Στο βιβλίο του The Scientific Edge ο Ινδός φυσικός Τζαγιάντ Νάρλικαρ παρατηρεί: "Το έργο του S.N. Bose πάνω στη σωματιδιακή στατιστική (περ. 1922), το οποίο ξεκαθάρισε τη συμπεριφορά των φωτονίων... ...και άνοιξε τη θύρα σε νέες ιδέες πάνω στη στατιστική των μικροσυστημάτων που υπακούουν στους κανόνες της κβαντικής θεωρίας, υπήρξε ένα από τα δέκα κορυφαία επιτεύγματα της ινδικής επιστήμης του 20ού αιώνα και θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ανήκει στην τάξη εκείνων που είναι άξια για Βραβείο Νόμπελ." Ερωτηθείς κάποτε ο ίδιος ο Μπόους σχετικώς, απάντησε απλώς: «Έχω λάβει όλη την αναγνώριση που μου άξιζε»· ίσως επειδή στην επικράτεια της επιστήμης στην οποία ανήκε αυτό που είναι σημαντικό δεν είναι ένα Νόμπελ, αλλά το εάν το όνομα κάποιου θα επιβιώνει στις επιστημονικές συζητήσεις κατά τις μελλοντικές δεκαετίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί φυσικοί Κατηγορία:Ινδοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ινδοί χημικοί
Χριστόδουλος Χατζηπαύλου
Ο Χριστόδουλος Χατζηπαύλου ήταν Ελληνοκύπριος έμπορος και βιομήχανος. Διετέλεσε Δήμαρχος Λεμεσού την περίοδο 1926-1927 και την περίοδο 1930-1943.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χριστόδουλος Χατζηπαύλου γεννήθηκε στην Λεμεσό το 1875. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν ανιψιός του Δημοσθένη Χατζηπαύλου και πρώτος ξάδελφος του Χριστόδουλου Σώζου.
Φοίτησε στην Ελληνική Σχολή Λεμεσού. Στη συνέχεια φοίτησε στην Ελληνική Εμπορική Σχολή Χάλκης. Το 1902 προσλήφθηκε στις επιχειρήσεις του πατέρα του και δημιούργησε εμπορικό οίκο στην Αμμόχωστο. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1914 εγκαταστάθηκε στη γενέτειρα του ως συνδιευθυντής του οινοβιομηχανικού οίκου. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του Επαρχιακού Συμβουλίου για 25 χρόνια και έφορος και πρόεδρος Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λεμεσού.
Επίσης ήταν Θρονικός Επίτροπος Μητροπόλεως Κιτίου και πρόεδρος του Σταθμού Παιδικής Ευημερίας Λεμεσού. Επιπλέον υπήρξε δωρητής πολλών εθνικών και αγαθοεργών σκοπών, δωρητής του Φθισιατρείου Λευκωσίας, δωρητής της Παιδικής Εξοχής Πλατρών και δωρητής του Συνδέσμου Κυριών Λεμεσού (το κτίριο της οποίας ανήγειρε στις Πλάτρες) για τον οποίο άφησε στη διαθήκη του ετήσιο ποσό για τη συντήρηση του. Ακόμη, ανοικοδόμησε την εκκλησία του Αγίου Μάμαντος στη Λεμεσό.
Κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940) απέστειλε σεβαστό χρηματικό ποσό για κάθε ελληνική νίκη, είτε κατάληψη πόλης. Ακόμη, υπήρξε ο κύριος χορηγός για κάθε ευαγή και εθνικό σκοπό. Επιπλέον, ήταν επίτιμος πρόεδρος ΓΣΟ.
Δέχθηκε με πολλές τιμητικές διακρίσεις. Τιμήθηκε με τον τίτλο του αξιωματικού του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (Ο.Β.Ε.).
Ήταν παντρεμένος με την Ερμιόνη Χαριδήμου Γεωργαλλίδη, η οποία ανέπτυξε κοινωνική δράση ως πρόεδρος του Συνδέσμου Κυριών Λεμεσού.
Δημαρχεία Αλέκου Ζήνων
Στις εκλογές του 1926 εκλέχθηκε Δήμαρχος Λεμεσού. Ωστόσο, ο ανθυποψήφιος του Αλέκος Ζήνων προσέφυγε στο δικαστήριο καταγγέλλοντας ότι οι εκλογές ήταν διαβλητές. Οι εκλογές ακυρώθηκαν και προκηρύχθηκαν νέες για τις 25 Μαρτίου 1927. Δήμαρχος εκλέχθηκε ο Αλέκος Ζήνων. Ο Χριστόδουλος Χατζηπαύλου συνέχισε ως δημοτικός σύμβουλος. Στις εκλογές του 1930 εκλέχθηκε Δήμαρχος Λεμεσού, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1943.