cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ματεό Γκεντουζί
Σεζόν 2018—2019
Στις 4 Οκτωβρίου σκόραρε το πρώτο επαγγελματικό γκολ της καριέρας του με ασίστ του Λακαζέτ, στον αγώνα με την Καραμπάγ, όπου η Άρσεναλ κέρδισε με 3–0.
Δανεισμός στη Μαρσέιγ
Στις 6 Ιουλίου 2021 η Μαρσέιγ ανακοίνωσε τον δανεισμό του από την Άρσεναλ για έναν χρόνο, με τη συμφωνία των «κανονιέρηδων» με τη Μαρσέιγ να προβλέπει υποχρεωτική οψιόν αγοράς του νεαρού Γάλλου το καλοκαίρι του 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Γάλλοι μαροκινής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ
Γιάν φαν Κόνινξλοο
Ο Γιάν φαν Κόνινξλοο (φλαμανδικά: Jan van Coninxloo ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος γεννήθηκε στις Βρυξέλλες πιθανόν το 1489, αλλά δεν είναι τίποτε γνωστό για τον βίο και τη σταδιοδρομία του. Ο πατέρας του, που έφερε το ίδιο όνομα, είχε έναν ακόμη γιο, τον Πίτερ φαν Κόνινξλοο, ο οποίος ήταν επίσης ζωγράφος. Το όνομά του συναντάται με ποικίλους τρόπους γραφής, Ccninxlo, Conninxlo, Connixlo, Cooninxloo, Conixloo, και, μερικές φορές, με το πρόσθετο όνομα "Schemier". Η Βασιλική Πινακοθήκη των Βρυξελλών διαθέτει στη συλλογή της πέντε έργα του Γιάν φαν Κόνινξλοο: Ένα τρίπτυχο με τον Βίο της Αγίας Άννας, η δεξιά πτέρυγα του οποίου φέρει αναπαράσταση του θανάτου της Αγίας, έχει και την υπογραφή Jan van Conixlo 1546, την Γέννηση του Αγίου Νικολάου, τον Θάνατο του Αγίου Νικολάου (τα δύο αυτά έργα πριν βρίσκονταν σε ναό της Λέουφεν, τον Ιησού ανάμεσα στους Δόκτορες και τον Γάμο εν Κανά. Αυτά τα έργα παλαιότερα αποδίδονταν στον Χίλλις φαν Κόνινξλοο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Λαγκάδι Σερρών
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λαγκάδι (αποσαφήνιση)
Το Λαγκάδι είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 410 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λαγκάδι βρίσκεται προς τα νοτιοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης και είναι κτισμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές από τα Κερδύλια όρη. Απέχει 12,5 χλμ. ΝΑ. της Νιγρίτας και 33 χλμ. Ν. των Σερρών. Το χωριό αναφέρεται γύρω στα 1713 και σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από τη συνένωση οικογενειών που κατοικούσαν σε  χαμηλότερες υψομετρικά κοντινές τοποθεσίες και οι οποίες για να αποφύγουν την καταπίεση των Τούρκων αναγκάστηκαν  να μετακινηθούν σε υψηλότερα σημεία για να συνεχίσουν το κύριο επάγγελμά τους που ήταν η κτηνοτροφία. Από το Λαγκάδι καταγόταν ο μακεδονομάχος οπλαρχηγός Δημήτριος Γαλάνης ο οποίος οργάνωσε ένοπλο σώμα που συμμετείχε στις προσπάθειες των Ελλήνων της περιοχής να αποκρούσουν τις Βουλγαρικές βιαιότητες στις περιοχές Βισαλτίας, Σερρών, Κάτω Τζουμαγιάς (Ηρακλείας), Βερτίσκου και Βόρειας Χαλκιδικής. Την περίοδο της κατοχής, στις 14 Σεπτεμβρίου 1944, στην περιοχή "Τάσιουλουκ" έγινε μάχη ανταρτών του ΕΛΑΣ με μηχανοκίνητη φάλαγγα Γερμανών που την προηγούμενη είχε επιτεθεί στα χωριά αλλά και την πόλη της Νιγρίτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Ιερά Μητρόπολις Αδριανουπόλεως
Η Ιερά Μητρόπολις Αδριανουπόλεως είναι μια εκ των εν Τουρκία ενεργών Μητροπόλεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η Μητρόπολη υφίσταται από το 325 και έχει την έδρα της στη Θρακική πόλη της Αδριανούπολης. Συνορεύει στα βόρεια με τη Μητρόπολη Σηλύμνου (Σλίβεν) του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, στα ανατολικά με τις Μητροπόλεις Σαράντα Εκκλησιών και Βιζύης και Μηδείας, στα νότια με τη Μητρόπολη Ηρακλείας και στα δυτικά με τη Μητρόπολη Διδυμοτείχου. Άλλες μεγάλες πόλεις εντός της Μητρόπολης είναι η Αρτεσκός και η Αρκαδιούπολη.
Ιστορία
Το 1913 ο βουλγαρικός ορθόδοξος πληθυσμός εκδιώχθηκε από τον οθωμανικό στρατό κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου. Ο ελληνορθόδοξος πληθυσμός απελάθηκε στην Ελλάδα βάσει της συμφωνίας ανταλλαγής πληθυσμών Τουρκίας-Ελλάδας του 1923.
Ο ελληνορθόδοξος μητροπολιτικός ναός της Αδριανούπολης ήταν αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Κτίσθηκε το 1704 σε επαφή με το βόρειο τείχος του κάστρου και ήταν μια μεγαλοπρεπής τρίκλιτη βασιλική με πλούσια εσωτερική. Η τελευταία λειτουργία στον ναό, τελέσθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1922 πριν οι Έλληνες εγκαταλείψουν την πόλη οριστικά. Στη συνέχεια ο ναός μετατρέπεται σε αποθήκη ξυλείας μέχρι τη δεκαετία του '60 που κατεδαφίστηκε για να χτιστεί στη θέση του, γνωστό ξενοδοχείο.
Μετά το 1922 τα κειμήλια από τους ελληνορθόδοξους ναούς μεταφέρθηκαν από τους πρόσφυγες στην ελεύθερη Ελλάδα, όπως τα κειμήλια του ναού των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων της συνοικίας Κιρισχανέ της Αδριανούπολης μεταφέρθηκαν από τους πρόσφυγες στη Δράμα όπου εγκαταστάθηκαν και αργότερα έκτισαν τον Ναό των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων Δράμας σε ανάμνηση του ναού της πατρίδας τους.
Ο τελευταίος Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως, ο Πολύκαρπος Β΄, μετά την απόσυρση των ελληνικών στρατευμάτων από την Ανατολική Θράκη, αποσύρθηκε δυτικά του Έβρου, σε τμήματα της Μητροπόλεως που βρίσκονταν στην ελληνική επικράτεια. Στις 9 Οκτωβρίου 1924, έλαβε τον τίτλο του Μητροπολίτη Νέας Ορεστιάδας και Αδριανουπόλεως. Το 1931, όλες οι ενορίες της επισκοπής προσαρτήθηκαν στη Μητρόπολη Διδυμοτείχου και ο Πολύκαρπος μετέβη στη Χίο.
Η Ορθόδοξη Εκκλησίας της Βουλγαρίας διατήρησε τον τίτλο του Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως μέχρι το 1940. Την 1η Οκτωβρίου 1998 δόθηκε ο τίτλος αυτός στον επίσκοπο Ευλόγιο, κίνηση που προκάλεσε προβλήματα μεταξύ των Πατριαρχείων Σόφιας και Κωνσταντινουπόλεως. Μετά από σχετική επιστολή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου το 2015, η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Σόφιας απάντησε ότι δεν θα αλλάξει τον τίτλο του επισκόπου Ευλογίου, αλλά υποσχέθηκε να μην ξαναδώσει τίτλους που υπάρχουν ήδη σε άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.
Γεώργιος Χαραλαμπίδης (Κύπριος υπουργός)
Ο Γεώργιος Χαραλαμπίδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Άμυνας.
Ιερά Μητρόπολις Αδριανουπόλεως
Ιστορία
Αρχιεπισκοπή Αδριανουπόλεως υφίσταται ως τίτλος και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το πλήρες Λατινικό όνομα Hadrianopolis in Haemimonto, δηλαδή Αδριανουπόλεως του Αίμου. Ο τίτλος είναι κενός από το 1997.
Γεώργιος Χαραλαμπίδης (Κύπριος υπουργός)
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάφο. Σπούδασε δημόσια διοίκηση στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο τη Βηρυτού. Ακολούθως απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στην αναπτυξιακή διοίκηση από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Άλμπανι.
Συμμετείχε στον αγώνα της ΕΟΚΑ.
Πολιτική διαδρομή
Υπηρέτης στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Την περίοδο 1985-1997 ήταν Έπαρχος Λευκωσίας. Επιπλέον, υπηρέτησε ως δύο χρόνια ως Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών. Ακόμη, εργάστηκε στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στο Υπουργείο Παιδείας, στο Υπουργείο Εσωτερικών και στο Γραφείο Προγραμματισμού.
Στις 12 Νοεμβρίου 1997 διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινες έως τις 27 Φεβρουαρίου 1998.
Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων
Η Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, αποτελεί μια από τις Μητροπόλεις της εκκλησίας της Ελλάδος. Η έδρα της είναι στην πόλη της Κέρκυρας, πρωτεύουσα του νησιού της Κέρκυρας, η οποία βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Ελλάδος. Περιλαμβάνει όλο τον νομό Κερκύρας, στον οποίο εκτός της Νήσου Κέρκυρας συγκαταλέγονται επίσης οι Νήσοι Παξοί και οι Διαπόντιες Νήσοι. Σημερινός της Μητροπολίτης είναι o Νεκτάριος (Ντόβας). μικρογραφία|260px|Ο [[Καθεδρικός Ναός|Μητροπολιτικός Καθεδρικός Ναός της αφιερωμένος στην Θεοτόκο (Σπηλιώτισσα) στην Πόλη της Κέρκυρας.]]
Ιστορία
Η θεμελίωση της μητρόπολης Κέρκυρας αποδίδεται στην ίδρυση ενός ιερού του Αγίου Στεφάνου εκεί από δύο μαθητές του αποστόλου Παύλου, του Ιάσονα εκ Ταρσού και του Σωσίπατρου εκ Αχαΐας. Έχει πιστοποιηθεί ότι οι επίσκοποι της έχουν συμμετάσχει σε οικουμενικές συνόδους από το 325 έως το 787, αρχικά ως βοηθοί επισκόπου της  Νικοπόλεως και αργότερα της Κεφαλληνίας. Όπως και οι άλλες μητροπόλεις του Ιλλυρικού θέματος, μεταφέρθηκε από το Πατριαρχείο Ρώμης στην γενική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως τον όγδοο αιώνα. Προάχθηκε σε θέση Αρχιεπισκοπής στο δεύτερο μισό του δεκάτου αιώνα, και τελικά έγινε μητρόπολη κάπου στα μέσα προς τέλη του ενδέκατου αιώνα. Ακολούθως της κατάκτησης του νησιού από δυτικές δυνάμεις (των Γενουατών, Βενετών, και Καπετιδών-Ανζού) από την αρχή του δεκάτου τρίτου αιώνα, ιδρύθηκε μια ρωμαιοκαθολική αρχιεπισκοπή στο νησί, πρωτίστως καταγεγραμμένη το 1228. Υπό καθολική κυριαρχία, ο τοπικός ορθόδοξος χριστιανικός πληθυσμός λειτουργούσε με έναν επικεφαλής ιερέα (πρωτόπαπας). Η ορθόδοξη επισκοπή αποκαταστάθηκε μετά το 1800, ύστερα από την πτώση του κοινού των Ενετών και την ίδρυση της Επτανήσου πολιτείας.
Επισκοπικός κατάλογος
right|260px|thumb|Ο Μητροπολίτης Κερκύρας Σεβαστιανός (Νικοκάβουρας). Ελαιογραφία του [[Ανδρέας Βρανάς|Ανδρέα Βρανά, 1918]] right|260px|thumb|Ο Μητροπολίτης Κερκύρας [[Πατριάρχης Αθηναγόρας|Αθηναγόρας. Ελαιογραφία του Ανδρέα Βρανά, 1927]]
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα
Κερκυρας  Μητροπολη
Κεσκιούλ
μικρογραφία|Το κεσκιούλ Το κεσκιούλ (τουρκ. keşkül) είναι πολίτικο γλυκό. Παρασκευάζεται από αμυγδαλόκρεμα και άλλα υλικά. Συχνά πασπαλίζεται με τριμμένο ινδοκάρυδο ή φιστίκια Αιγίνης.
Πηγές
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Πολίτικη κουζίνα
Austrian Airlines
Η Austrian Airlines είναι ο εθνικός αερομεταφορέας της Αυστρίας και θυγατρική της Lufthansa Group. Η αεροπορική εταιρεία έχει την έδρα της στο αεροδρόμιο Σβέχατ της Βιέννης. Πετάει σε περισσότερους από 120 διεθνείς προορισμούς τον χρόνο. Η Austrian Airlines είναι μέλος της Star Alliance.
Τα πρώτα χρόνια
Στις 3 Μαΐου του 1923, ο Walter Barda-Bardena λαμβάνει έγκριση από την Αυστριακή κυβέρνηση για τη δημιουργία μιας νέας αεροπορικής εταιρείας.
Ο αρχικός στόλος αποτελούνταν από Junkers F 13s. Η πρώτη πτήση της εταιρείας πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαΐου 1923 από το Μόναχο προς τη Βιέννη, με πιλότο τον Hans Baur. μικρογραφία Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αυστρία είχε μείνει χωρίς εθνικό αερομεταφορέα. Η Austrian Airlines ιδρύθηκε ως Österreichische Luftverkehrs AG από τη συγχώνευση της Air Austria και της Austrian Airways. Ξεκίνησε η λειτουργία της στις 30 Σεπτεμβρίου 1957, έκανε την παρθενική του πτήση στις 31 Μαρτίου 1958, όταν ένα μισθωμένο αεροσκάφος Vickers Viscount 779 έφυγε από τη Βιέννη για μια προγραμματισμένη πτήση προς τη Ζυρίχη και το Λονδίνο.
Εποχή των Jet αεροσκαφών
Το πρώτο MD-81 εντάχτηκε στον στόλο τον ο\Οκτώβριο του 1980. Το πρώτο MD-87 εντάχτηκε στον στόλο στα τέλη του 1987.
Τωρινή Ιστορία
Τον ιούνιο του 2015, η Austrian Airlines ανακοίνωσε την αγορά 17 Embraer 195s. Αυτά τα αεροσκάφη τα οποία ανήκαν στη Lufthansa CityLine αντικατέστησαν τα Fokker 70 και 100.
Συμφωνίες κοινού κωδικού
μικρογραφία Η Austrian Airlines έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:
Τωρινός στόλος
Από τον ι\Ιανουάριο του 2018 o στόλος της Austrian Airlines αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακές αεροπορικές εταιρείες
Φαίδρα Δρούκα
Η Φαίδρα Δρούκα (γεν. 1973 στην Αθήνα) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Σπούδασε στην Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη, απ' όπου αποφοίτησε το 1993. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο Ελλάδος για την προβολή αρκετών θεατρικών έργων.
Το 1991 συμμετείχε στη ταινία "Άντε Γεια", σε σκηνοθεσία του Γ. Τσεμπερόπουλου. Επίσης έχει συμμετάσχει και σε διαφημίσεις της Panafon à la Carte.
Κινηματογράφος
Επίσημη ιστοσελίδα: https://faidradrouka.gr/
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αντιψυχωσικό
Τα αντιψυχωσικά, γνωστά και ως νευροληπτικά, είναι κατηγορία ψυχοτρόπων φαρμάκων που χρησιμοποιούνται κυρίως για τη διαχείριση της ψύχωσης (συμπεριλαμβανομένων των παραληρημάτων, των ψευδαισθήσεων, της παράνοιας ή της διαταραγμένης σκέψης ), κυρίως στη σχιζοφρένεια αλλά και σε μια σειρά από άλλες ψυχωσικές διαταραχές. Αποτελούν επίσης το στήριγμα μαζί με τους σταθεροποιητές της διάθεσης στη θεραπεία της διπολικής διαταραχής.
Η χρήση αντιψυχωσικών μπορεί να οδηγήσει σε πολλές ανεπιθύμητες παρενέργειες όπως ακούσιες κινητικές διαταραχές, γυναικομαστία, στυτική δυσλειτουργία, αύξηση βάρους και μεταβολικό σύνδρομο. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες όπως όψιμη δυσκινησία, όψιμη δυστονία και όψιμη ακαθησία.
Τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς (π.χ. χλωροπρομαζίνη), γνωστά ως τυπικά αντιψυχωσικά, πρωτοεμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1950 και άλλα αναπτύχθηκαν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Τα αντιψυχωσικά δεύτερης γενιάς, γνωστά ως άτυπα αντιψυχωσικά, εισήχθησαν αρχικά με την κλοζαπίνη στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και ακολούθησαν άλλα (π.χ. ρισπεριδόνη). Και οι δύο γενιές φαρμάκων μπλοκάρουν τους υποδοχείς ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, αλλά τα άτυπα τείνουν να δρουν και στους υποδοχείς σεροτονίνης.
Ιατρικές χρήσεις
Τα αντιψυχωσικά χρησιμοποιούνται συχνότερα για τις ακόλουθες καταστάσεις:
Τα αντιψυχωσικά γενικά δεν συνιστώνται για τη θεραπεία προβλημάτων συμπεριφοράς που σχετίζονται με άνοια, δεδομένου ότι ο κίνδυνος χρήσης τείνει να είναι μεγαλύτερος από το πιθανό όφελος. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για την αϋπνία, στην οποία δεν συνιστώνται ως θεραπεία πρώτης γραμμής. Υπάρχουν τεκμηριωμένες ενδείξεις για τη χρήση αντιψυχωσικών σε παιδιά (π.χ. διαταραχή τικ, διπολική διαταραχή, ψύχωση), αλλά η χρήση αντιψυχωσικών εκτός αυτών των πλαισίων (π.χ. για τη θεραπεία προβλημάτων συμπεριφοράς) απαιτεί σημαντική προσοχή.
Τα αντιψυχωσικά χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των τικ που σχετίζονται με το σύνδρομο Τουρέτ. Η αριπιπραζόλη, ένα άτυπο αντιψυχωσικό, χρησιμοποιείται ως συμπληρωματικό φάρμακο για τη βελτίωση της σεξουαλικής δυσλειτουργίας ως σύμπτωμα των αντικαταθλιπτικών εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης στις γυναίκες. Η κουετιαπίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής.
Τυπικά vs άτυπα
Δεν είναι σαφές εάν τα άτυπα (δεύτερης γενιάς) αντιψυχωσικά προσφέρουν πλεονεκτήματα έναντι των παλαιότερων αντιψυχωσικών πρώτης γενιάς. Η αμισουλπρίδη, η ολανζαπίνη, η ρισπεριδόνη και η κλοζαπίνη μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές αλλά σχετίζονται με μεγαλύτερες παρενέργειες. Τα τυπικά αντιψυχωσικά έχουν ίσα ποσοστά εγκατάλειψης και υποτροπής συμπτωμάτων με τα άτυπα όταν χρησιμοποιούνται σε χαμηλές έως μέτριες δόσεις.
Η κλοζαπίνη είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για όσους ανταποκρίνονται ελάχιστα σε άλλα φάρμακα («ανθεκτική στη θεραπεία» ή «ανθεκτική» σχιζοφρένεια), αλλά έχει τη δυνητικά σοβαρή παρενέργεια της ακοκκιοκυτταραιμίας (μειωμένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων ) σε λιγότερους από 4 % των ανθρώπων.
Το 2005, ένας κυβερνητικός οργανισμός των ΗΠΑ, το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας δημοσίευσε τα αποτελέσματα μιας μεγάλης ανεξάρτητης μελέτης (τη CATIE). Καμία άλλη άτυπη ουσία που μελετήθηκε (ρισπεριδόνη, κουετιαπίνη και ζιπρασιδόνη) δεν είχε καλύτερη απόδοση από το τυπικό αντιψυχωσικό περφαιναζίνη στις παραμέτρους που μελετήθηκαν, ούτε προκάλεσε λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες από την περφαιναζίνη, αν και περισσότεροι ασθενείς διέκοψαν τη περφαιναζίνη λόγω εξωπυραμιδικών επιδράσεων σε σύγκριση με τα άτυπα (8% έναντι 2% έως 4%).
Τα άτυπα αντιψυχωσικά δεν φαίνεται να οδηγούν σε βελτιωμένα ποσοστά τήρησης της φαρμακευτικής αγωγής σε σύγκριση με τα τυπικά αντιψυχωσικά.
Πολλοί ερευνητές αμφισβητούν τη συνταγογράφηση ως αγωγή πρώτης γραμμής άτυπων έναντι των τυπικών αντιψυχωσικών, και ορισμένοι αμφισβητούν ακόμη και τη διάκριση μεταξύ των δύο τάξεων. Αντίθετα, άλλοι ερευνητές επισημαίνουν τον σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο όψιμης δυσκινησίας και άλλων εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων με τα τυπικά και για αυτόν τον λόγο μόνο συνιστούν θεραπεία πρώτης γραμμής με τα άτυπα, παρά τη μεγαλύτερη τάση για μεταβολικές ανεπιθύμητες ενέργειες στα τελευταία. Ο κυβερνητικός οργανισμός του Ηνωμένου Βασιλείου NICE αναθεώρησε πρόσφατα τη σύστασή του ευνοώντας τα άτυπα, για να συμβουλεύσει ότι η επιλογή πρέπει να είναι ατομική με βάση τα ιδιαίτερα προφίλ του κάθε φαρμάκου και τις προτιμήσεις του ασθενούς.
Παρενέργειες
Γενικά, περισσότερα από ένα αντιψυχωσικά φάρμακα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα λόγω αυξημένων ανεπιθύμητων ενεργειών.
Πολύ σπάνια τα αντιψυχωσικά μπορεί να προκαλέσουν όψιμη ψύχωση.
Ανά συχνότητα
Συχνές (≥ 1% και έως 50% επίπτωση για τα περισσότερα αντιψυχωσικά φάρμακα) ανεπιθύμητες ενέργειες των αντιψυχωσικών περιλαμβάνουν:
Σπάνιες/Όχι συχνές (<1% επίπτωση για τα περισσότερα αντιψυχωσικά φάρμακα) οι ανεπιθύμητες ενέργειες των αντιψυχωσικών περιλαμβάνουν:
Μακροπρόθεσμες παρενέργειες
Ορισμένες μελέτες έχουν βρει μειωμένο προσδόκιμο ζωής που σχετίζεται με τη χρήση αντιψυχωσικών και υποστήριξαν ότι χρειάζονται περισσότερες μελέτες. Τα αντιψυχωσικά μπορεί επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε άτομα με άνοια. Τα αντιψυχωσικά συνήθως επιδεινώνουν τα συμπτώματα σε άτομα που πάσχουν από διαταραχή αποπροσωποποίησης. Η πολυφαρμακία αντιψυχωσικών (συνταγογράφηση δύο ή περισσότερων αντιψυχωσικών ταυτόχρονα για ένα άτομο) είναι συνήθης πρακτική αλλά δεν βασίζεται σε στοιχεία ή συνιστάται, και υπάρχουν πρωτοβουλίες για τον περιορισμό της. Ομοίως, η χρήση υπερβολικά υψηλών δόσεων (συχνά αποτέλεσμα πολυφαρμακίας) συνεχίζεται παρά τις κλινικές οδηγίες και τα στοιχεία που δείχνουν ότι συνήθως δεν είναι πιο αποτελεσματική αλλά συνήθως είναι πιο επιβλαβής.
Απώλεια φαιάς ουσίας και άλλες δομικές αλλαγές του εγκεφάλου με την πάροδο του χρόνου παρατηρούνται μεταξύ των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με σχιζοφρένεια. Οι μετα-αναλύσεις των επιδράσεων της αντιψυχωτικής θεραπείας στον όγκο της φαιάς ουσίας και στη δομή του εγκεφάλου έχουν καταλήξει σε αντικρουόμενα συμπεράσματα. Μια μετα-ανάλυση του 2012 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η απώλεια φαιάς ουσίας είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς σε σχέση με αυτούς που έλαβαν θεραπεία με άτυπα και υπέθεσε ότι η προστατευτική επίδραση των άτυπων είναι μια πιθανή εξήγηση. Μια δεύτερη μετα-ανάλυση έδειξε ότι η θεραπεία με αντιψυχωσικά συσχετίστηκε με αυξημένη απώλεια φαιάς ουσίας. Μελέτες σε ζώα διαπίστωσαν ότι οι πίθηκοι που εκτέθηκαν τόσο σε αντιψυχωσικά πρώτης όσο και δεύτερης γενιάς εμφανίζουν σημαντική μείωση στον όγκο του εγκεφάλου, με αποτέλεσμα τη μείωση του όγκου του εγκεφάλου κατά 8-11% σε μια περίοδο 17-27 μηνών.
Οι ήπιες, μακροχρόνιες μορφές ακαθισίας συχνά παραβλέπονται ή συγχέονται με τη μεταψυχωτική κατάθλιψη, ιδιαίτερα όταν δεν έχουν την εξωπυραμιδική συμμετοχή που έχουν διδαχθεί οι ψυχίατροι να περιμένουν όταν αναζητούν σημάδια ακαθησίας.
Η αρνητική επίδραση στη γνωστική λειτουργία  και ο αυξημένος κίνδυνος θανάτου σε άτομα με άνοια μαζί με επιδείνωση των συμπτωμάτων έχουν περιγραφεί στη βιβλιογραφία.
Διακοπή
Υπάρχουν ισχνές ενδείξεις ότι η διακοπή των αντιψυχωσικών μπορεί να οδηγήσει σε ψύχωση. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε υποτροπή της κατάστασης που αντιμετωπίζεται. Σπάνια μπορεί να εμφανιστεί όψιμη δυσκινησία όταν διακόπτεται η φαρμακευτική αγωγή.
Απροσδόκητα ψυχωτικά επεισόδια έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς που διέκοψαν την κλοζαπίνη. Αυτό αναφέρεται ως ψύχωση υπερευαισθησίας, που δεν πρέπει να ταυτίζεται με όψιμη δυσκινησία.
Η όψιμη δυσκινησία μπορεί να υποχωρήσει κατά την διακοπή χορήγησης του αντιψυχωτικού παράγοντα ή μπορεί να επιμείνει.
Φαινόμενα στέρησης μπορεί επίσης να εμφανιστούν κατά τη μετάβαση ενός ατόμου από ένα αντιψυχωσικό σε άλλο (υποτίθεται ότι οφείλεται σε διακυμάνσεις της ισχύος και της δραστηριότητας του υποδοχέα). Τέτοια φαινόμενα στέρησης μπορεί να περιλαμβάνουν χολινεργική ανάκαμψη, σύνδρομο ενεργοποίησης και κινητικά σύνδρομα συμπεριλαμβανομένων δυσκινησιών. Αυτές οι παρενέργειες είναι πιο πιθανές κατά τις ταχείες εναλλαγές μεταξύ των αντιψυχωσικών παραγόντων, επομένως η σταδιακή αλλαγή αντιψυχωσικών ελαχιστοποιεί αυτά τα φαινόμενα απόσυρσης. Το British National Formulary συνιστά σταδιακή απόσυρση κατά τη διακοπή της αντιψυχωτικής θεραπείας για την αποφυγή του οξέος στερητικού συνδρόμου ή της ταχείας υποτροπής. Η διαδικασία διασταυρούμενης τιτλοδότησης περιλαμβάνει σταδιακή αύξηση της δόσης του νέου φαρμάκου ενώ σταδιακή μείωση της δόσης του παλιού φαρμάκου.
Κατάλογος ουσιών
μικρογραφία| Χλωροπρομαζίνη μικρογραφία| Αλοπεριδόλη μικρογραφία| Κουετιαπίνη Τα κλινικά χρησιμοποιούμενα αντιψυχωσικά φάρμακα παρατίθενται παρακάτω ανά ομάδα φαρμάκων. Οι εμπορικές ονομασίες εμφανίζονται σε παρένθεση. Μια ανασκόπηση του 2013 δήλωσε ότι η διαίρεση των αντιψυχωσικών σε πρώτη και δεύτερη γενιά ίσως δεν είναι ακριβής.
Σημειώσεις:
† υποδηλώνει φάρμακα που δεν κυκλοφορούν πλέον (ή δεν κυκλοφορούσαν ποτέ) στις αγγλόφωνες χώρες.
‡ δηλώνει φάρμακα που δεν κυκλοφορούν πλέον (ή δεν κυκλοφορούσαν ποτέ) στην αγορά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ορισμένα αντιψυχωσικά δεν τοποθετούνται σε κατηγορίες πρώτης ή δεύτερης γενιάς.
Αμφισβητούμενη κατηγοριοποίηση
Αυτή η κατηγορία αφορά φάρμακα που έχουν ονομαστεί και πρώτης και δεύτερης γενιάς, ανάλογα με τη βιβλιογραφία που χρησιμοποιείται.
Μηχανισμός δράσης
Τα αντιψυχωσικά φάρμακα όπως η αλοπεριδόλη και η χλωροπρομαζίνη τείνουν να μπλοκάρουν τους υποδοχείς D2 ντοπαμίνης στις ντοπαμινεργικές οδούς του εγκεφάλου. Αυτό σημαίνει ότι η ντοπαμίνη που απελευθερώνεται σε αυτές τις οδούς έχει μικρότερη επίδραση. Η υπερβολική απελευθέρωση ντοπαμίνης στη μεσολιμβική οδό έχει συνδεθεί με ψυχωσικές εμπειρίες. Η μειωμένη απελευθέρωση ντοπαμίνης στον προμετωπιαίο φλοιό και η υπερβολική απελευθέρωση ντοπαμίνης σε άλλες οδούς, σχετίζονται με ψυχωσικά επεισόδια στη σχιζοφρένεια και τη διπολική διαταραχή.
Εκτός από τις ανταγωνιστικές επιδράσεις της ντοπαμίνης, τα αντιψυχωσικά (ιδίως τα άτυπα νευροληπτικά) ανταγωνίζονται επίσης τους υποδοχείς 5-HT <sub id="mwA6U">2A. Διαφορετικά αλληλόμορφα του υποδοχέα 5-HT 2A έχουν συσχετιστεί με σχιζοφρένεια και άλλες ψυχώσεις, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης. Ιστορικά έχουν καταγραφεί υψηλότερες συγκεντρώσεις υποδοχέων 5- HT2A σε φλοιώδεις και υποφλοιώδεις περιοχές, ιδιαίτερα στον δεξιό κερκοφόρο πυρήνα.
Τα άτυπα αντιψυχωσικά φάρμακα έχουν παρόμοια ανασταλτική δράση στους υποδοχείς D2. Ωστόσο, οι περισσότεροι δρουν επίσης στους υποδοχείς σεροτονίνης, ιδιαίτερα στους υποδοχείς 5-HT <sub id="mwA78">2A και 5-HT <sub id="mwA8E">2C. Τόσο η κλοζαπίνη όσο και η κουετιαπίνη φαίνεται να δεσμεύονται αρκετά για να προκαλέσουν αντιψυχωσικά αποτελέσματα αλλά όχι αρκετά για να προκαλέσουν εξωπυραμιδικές παρενέργειες και υπερέκκριση προλακτίνης. Ο ανταγωνισμός των 5-HT 2A αυξάνει τη ντοπαμινεργική δραστηριότητα στη μελανοραβδωτή οδό, οδηγώντας σε λιγότερες εξωπυραμιδικές παρενέργειες από τα άτυπα αντιψυχωσικά.
Ιστορία
μικρογραφία| Διαφήμιση για το Thorazine ([[χλωροπρομαζίνη) από τη δεκαετία του 1950, που αντικατοπτρίζει τις αντιλήψεις για την ψύχωση, συμπεριλαμβανομένης της απαξιωμένης πλέον αντίληψης για τάση προς τη βία, από την εποχή που ανακαλύφθηκαν τα αντιψυχωσικά ]] Τα αρχικά αντιψυχωσικά φάρμακα βρέθηκαν σε μεγάλο βαθμό τυχαία και στη συνέχεια δοκιμάστηκαν για την αποτελεσματικότητά τους. Το πρώτο, η χλωροπρομαζίνη, αναπτύχθηκε ως χειρουργικό αναισθητικό. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε ψυχιατρικούς ασθενείς λόγω της ισχυρής ηρεμιστικής του δράσης. την εποχή εκείνη θεωρήθηκε ως μη μόνιμη «φαρμακολογική λοβοτομή». Η λοβοτομή εκείνη την εποχή χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία πολλών διαταραχών συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένης της ψύχωσης, αν και η επίδρασή της ήταν να μειώσει σημαντικά τη συμπεριφορά και τη νοητική λειτουργία όλων των τύπων. Ωστόσο, η χλωροπρομαζίνη αποδείχθηκε ότι μειώνει τα αποτελέσματα της ψύχωσης με πιο αποτελεσματικό και συγκεκριμένο τρόπο από την λοβοτομή, παρόλο που ήταν γνωστό ότι μπορεί να προκαλέσει σοβαρή καταστολή. Η υποκείμενη νευροχημεία που εμπλέκεται έχει μελετηθεί από τότε λεπτομερώς και τα επόμενα αντιψυχωσικά φάρμακα έχουν αναπτυχθεί με ορθολογικό σχεδιασμό φαρμάκων.
Η ανακάλυψη των ψυχοδραστικών επιδράσεων της χλωροπρομαζίνης το 1952 οδήγησε σε περαιτέρω έρευνα που οδήγησε στην ανάπτυξη αντικαταθλιπτικών, αγχολυτικών και της πλειοψηφίας άλλων φαρμάκων που χρησιμοποιούνται τώρα στη διαχείριση ψυχιατρικών καταστάσεων. Το 1952, ο Ανρί Λαμπορί περιέγραψε τη χλωροπρομαζίνη μόνο ότι προκαλεί αδιαφορία για το τι συνέβαινε γύρω τους σε μη ψυχωσικούς, μη μανιακούς ασθενείς και οι Ζαν Ντελαί και Πιέρ Ντενικέ την περιέγραψαν ως έλεγχο της μανιακής ή ψυχωτικής διέγερσης. Ο πρώτος ισχυρίστηκε ότι είχε ανακαλύψει μια θεραπεία για την ταραχή σε οποιονδήποτε, και η δεύτερη ομάδα ισχυρίστηκε ότι είχε ανακαλύψει μια θεραπεία για ψυχωσική ασθένεια.
Μέχρι τη δεκαετία του 1970 υπήρχε σημαντική συζήτηση στην ψυχιατρική σχετικά με τον καταλληλότερο όρο για να περιγραφούν τα νέα φάρμακα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο πιο ευρέως χρησιμοποιούμενος όρος ήταν «νευροληπτικός», ακολουθούμενος από το «μείζον ηρεμιστικό» και μετά το «αταραξικό». Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του όρου ηρεμιστικό χρονολογείται από τις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα. Το 1953 ο Φρέντερικ Γιόνκμαν, χημικός στην ελβετική εταιρεία Cibapharmaceutical, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο ηρεμιστικό για να διαφοροποιήσει τη ρεζερπίνη από τα παλαιότερα ηρεμιστικά. Η λέξη νευροληπτικό επινοήθηκε το 1955 από τους Ντελαί και Ντενίκερ μετά την ανακάλυψή τους (1952) των αντιψυχωτικών επιδράσεων της χλωροπρομαζίνης. Προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις νευρώνας, που αρχικά σημαίνει «τένοντας» αλλά σήμερα αναφέρεται στα νεύρα και «λαμβάνω». Έτσι, η λέξη σημαίνει να πιάνει κανείς τα νεύρα του. Συχνά θεωρήθηκε ότι αναφέρεται επίσης σε κοινές παρενέργειες όπως η μειωμένη δραστηριότητα γενικά, καθώς και ο λήθαργος και ο μειωμένος έλεγχος του κινητήρα. Αν και αυτές οι επιδράσεις είναι δυσάρεστες και σε ορισμένες περιπτώσεις επιβλαβείς, κάποτε, μαζί με την ακαθησία, θεωρήθηκαν αξιόπιστο σημάδι ότι το φάρμακο δρούσε. Ο όρος «αταραξία» επινοήθηκε από τον νευρολόγο Χάουαρντ Φάμπινγκ και τον κλασικιστή Άλιστερ Κάμερον για να περιγράψει την παρατηρούμενη επίδραση της ψυχικής αδιαφορίας και αποκόλλησης σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με χλωροπρομαζίνη. Ο όρος αυτός προέρχεται από το ελληνικό επίθετο « ἀτάρακτος », που σημαίνει «μη διαταραγμένος, μη ενθουσιασμένος, χωρίς σύγχυση, σταθερός, ήρεμος». Κατά τη χρήση των όρων «ηρεμιστικό» και «αταρακτικό», οι ιατροί διέκριναν τα «μείζονα ηρεμιστικά» ή «μείζονα αταρακτικά», τα οποία αναφέρονταν σε φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ψυχώσεων και τα «ελάσσονα ηρεμιστικά» ή «ελάσσονα αταρακτικά», που αναφερόταν σε φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία νευρώσεων. Αν και ήταν δημοφιλείς κατά τη δεκαετία του 1950, αυτοί οι όροι χρησιμοποιούνται σπάνια σήμερα. Εγκαταλείπονται υπέρ του «αντιψυχωσικού», που αναφέρεται στα επιθυμητά αποτελέσματα του φαρμάκου. Σήμερα, το «έλασσον ηρεμιστικό» μπορεί να αναφέρεται σε αγχολυτικά ή/και υπνωτικά φάρμακα όπως οι βενζοδιαζεπίνες και οι μη βενζοδιαζεπίνες, που έχουν ορισμένες αντιψυχωτικές ιδιότητες και συνιστώνται για ταυτόχρονη χρήση με αντιψυχωσικά και είναι χρήσιμα για αϋπνία ή ψύχωση που προκαλείται από φάρμακα. Είναι δυνητικά εθιστικά ηρεμιστικά.
Κοινωνία και πολιτισμός
Ορισμένα αντιψυχωσικά δεύτερης γενιάς χρησιμοποιούνται λανθασμένα ή καταχρηστικά για τα ηρεμιστικά και (παράδοξα) «παραισθησιογόνα» αποτελέσματά τους. Το πιο συχνά εμπλεκόμενο αντιψυχωτικό δεύτερης γενιάς είναι η κουετιαπίνη. Σε αναφορές περιστατικών, η κουετιαπίνη χρησιμοποιείται σε δόσεις που λαμβάνονται από το στόμα (όπως είναι διαθέσιμο το φάρμακο από τον κατασκευαστή), αλλά και συνθλίβεται και εισπνέεται ή αναμειγνύεται με ενέσιμο νερό σε φλέβα. Η ολανζαπίνη, ένα άλλο ηρεμιστικό αντιψυχωσικό δεύτερης γενιάς, έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για παρόμοιους λόγους. Δεν υπάρχει τυπική θεραπεία για την κατάχρηση αντιψυχωσικών, αν και έχει χρησιμοποιηθεί η μετάβαση σε ένα αντιψυχωσικό δεύτερης γενιάς με μικρότερη πιθανότητα κατάχρησης (π.χ. αριπιπραζόλη ).
Η χρήση αυτής της κατηγορίας φαρμάκων έχει ιστορικό επικρίσεων στην οικιακή περίθαλψη. Καθώς τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται μπορούν να κάνουν τους ασθενείς πιο ήρεμους και πιο συνεργάσιμους, οι επικριτές ισχυρίζονται ότι τα φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν υπερβολικά. Οι εξωτερικοί γιατροί μπορεί να αισθάνονται υπό πίεση από το προσωπικό του οίκου φροντίδας. Σε μια επίσημη ανασκόπηση που ανέθεσαν υπουργοί της βρετανικής κυβέρνησης αναφέρθηκε ότι η άσκοπη χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων στη φροντίδα της άνοιας ήταν ευρέως διαδεδομένη και συνδέθηκε με 1800 θανάτους ετησίως. Στις ΗΠΑ, η κυβέρνηση έχει κινήσει νομικές ενέργειες κατά της φαρμακευτικής εταιρείας Johnson & Johnson για φερόμενη καταβολή μίζες στην Omnicare για την προώθηση της αντιψυχωσικής ρισπεριδόνης (Risperdal) σε οίκους ευγηρίας.
Τα αντιψυχωσικά στον πληθυσμό του γηροκομείου συχνά συνταγογραφούνται υπερβολικά, συχνά για σκοπούς διευκόλυνσης του χειρισμού ασθενών με άνοια. Οι ομοσπονδιακές προσπάθειες για τη μείωση της χρήσης αντιψυχωσικών σε οίκους ευγηρίας των ΗΠΑ οδήγησαν σε μείωση της χρήσης τους σε εθνικό επίπεδο το 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιψυχωσικά
Thames Television
Η Thames Television ήταν κάτοχος franchise για μια περιοχή του βρετανικού τηλεοπτικού δικτύου ITV που εξυπηρετούσε το Λονδίνο και τη γύρω περιοχή στις καθημερινές από τις 30 Ιουλίου 1968 μέχρι τη νύχτα της 31 Δεκεμβρίου 1992.
Δημιουργήθηκε ως κοινή επιχείρηση, ενώ συγχώνευσε τα τηλεοπτικά συμφέροντα της British Electric Traction με 49% και τη Associated British Picture Corporation, η οποία εξαγοράστηκε σύντομα από την EMI με ποσοστό 51%. Ήταν τόσο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός όσο και παραγωγός τηλεοπτικών προγραμμάτων, παρουσιάζοντας τόσο την τοπική περιοχή που καλύπτει όσο και τη δικτύωση σε εθνικό επίπεδο στις περιοχές ITV. Το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου περιγράφει την Thames ότι «εξυπηρετεί την πρωτεύουσα και το δίκτυο με μια μακρόχρονη και εκτεταμένη σειρά προγραμμάτων, μερικά από τα οποία είτε συνεχίζονται είτε είναι καλά αναγνωρισμένα σήμερα». H Thames κάλυψε ένα μεγάλο φάσμα της εμπορικής δημόσιας υπηρεσίας τηλεόρασης, με μείγματα δράμας, κωμωδίας και υποθέσεων.
Ψυχαγωγία
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1968 Κατηγορία:Εταιρείες τηλεοπτικής παραγωγής Κατηγορία:Όμιλος RTL
Ρίανον
thumb|Η Ρίανον ιππεύοντας στο Άρμπερθ. Από Το Μαμπινόγκιον, μεταφρασμένο από την [[Λαίδη Σάρλοτ Γκεστ, 1877]] Η Ρίανον (ουαλικά: Rhiannon) είναι σημαντική προσωπικότητα στο Μαμπινόγκι, τη μεσαιωνική ουαλική συλλογή ιστοριών. Εμφανίζεται κυρίως στο πρώτο τμήμα του Μαμπινόγκι και ξανά στο τρίτο τμήμα. Πρόκειται για μια ισχυρή νοητή γυναίκα του Άλλου Κόσμου, που επιλέγει τον Πούιχλ, πρίγκηπα του Ντέβεντ (δυτική Ουαλία), ως σύζυγό της, προτιμώντας έναν άλλο άνθρωπο στον οποίο έχει ήδη δεσμευθεί. Είναι έξυπνη, πολιτικά στρατηγική και φημίζεται για τον πλούτο και τη γενναιοδωρία της. Με τον Πούιχλ έχει έναν γιο, τον ήρωα Πρύντερι, ο οποίος αργότερα κληρονομεί την κυριαρχία του Ντέβεντ. Υπομένει τραγωδία όταν το νεογέννητο παιδί της έχει απαχθεί και κατηγορείται για παιδοκτονία. Ως χήρα παντρεύεται τον Μαναουένταν της βρετανικής βασιλικής οικογένειας και ζει και άλλες περιπέτειες που περιλαμβάνουν απολαύσεις.
Όπως μερικές άλλες μορφές της βρετανικής/ουαλικής λογοτεχνικής παράδοσης, η Ρίανον μπορεί να είναι ανάκλαση μιας προηγούμενης κελτικής θεότητας. Το όνομά της φαίνεται να προέρχεται από την ανακατασκευασμένη βρυθονική μορφή *Rīgantonā, παράγωγο της *rīgan- «βασίλισσας». Στο πρώτο τμήμα του Μαμπινόγκι, η Ρίανον συνδέεται στενά με τα άλογα, όπως και ο γιος της ο Πρύντερι. Συχνά θεωρείται ότι σχετίζεται με τη γαλάτισσα θεά των αλόγων, την Επόνα. Αυτή και ο γιος της συχνά απεικονίζονται ως φοράδα και πουλάρι. Όπως και η Επόνα, κάθεται μερικές φορές στο άλογό της με ήρεμο, στατικό τρόπο. Ενώ αυτή η σύνδεση με την Επόνα είναι γενικά αποδεκτή μεταξύ των μελετητών των κελτικών σπουδών και του Μαμπινόγκι, ο Ρόναλντ Χάττον, γενικός ιστορικός, είναι σκεπτικιστής πάνω σ' αυτό το θέμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Διάσκεψη της Αβάνας
Την Διάσκεψη της Αβάνας παρακολούθησαν μαφιόζοι που εκπροσωπούσαν τις εγκληματικές οικογένειες της μαφίας απ' όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και πραγματοποιήθηκε κατά την διάρκεια μιας εβδομάδας από τις 22 Δεκεμβρίου του 1946 στο ξενοδοχείο Νασιονάλ. Θεωρείται ότι ήταν η πιο σημαντική διάσκεψη κορυφής από αυτήν της Διάσκεψης του Ατλάντικ Σίτι του 1929. Οι αποφάσεις που εληφθήσαν στην Αβάνα επηρεάσαν όλες τις εγκληματικές οικογένειες στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά την διάρκεια των επόμενων δεκαετιών.
Ιστορικό
Στις αρχές του φθινοπώρου του 1946, ο Λουτσιάνο έλαβε έναν σφραγισμένο φάκελο από έναν πρόσφατο απελαυμένο μαφιόζο από τις ΗΠΑ, το οποίο περιείχε τρεις λέξεις, «Δεκέμβριος- ξενοδοχείο Νασιόναλ.» Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο Λουτσιάνο θα λάβει δύο ιταλικά διαβατήρια που είχαν εκδοθεί στο πραγματικό του όνομα, Σαλβατόρε Λουκανία, με θεώρηση για το Μεξικό, την Κούβα και πολλές χώρες της Νότιας Αμερικής. Ο Λουτσιάνο ήταν πλέον σε θέση να επισκεφθεί το Δυτικό Ημισφαίριο και να συναντηθεί με αρκετούς συνεργάτες του από τις ΗΠΑ. Στα τέλη Οκτωβρίου, ο Λουτσιάνο ταξίδεψε από την Ιταλία απ' όπου είχε καταφύγει μετά από την απέλαση του από τις ΗΠΑ, στο Καράκας της Βενεζουέλας, στη Πόλη του Μεξικού και τέλος, στη Αβάνα, οπου κατά την αφιξή του στη Αβάνα θα τον υποδεχτεί ο παλιός του φίλος Μέγερ Λάνσκι. Μετά από παραγγελία του Λουτσιάνο, ο Λάνσκι είχε διοργανώσει την διάσκεψη στην Αβάνα, την εβδομάδα τις 22ης Δεκεμβρίου με αφεντικά του οργανωμένου εγκλήματος απ' όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Λάνσκι είχε προτείνει στον Λουτσιάνο η διάσκεψη να γίνει στο πολυτελές ξενοδοχείο και καζίνο Νασιόναλ, που ανήκε στον ίδιο τον Μέγερ Λάνσκι και σιωπηλό συνεργάτη του, τον τότε δικτατόρα της Κούβας Φουλχένσιο Μπατίστα. Ο Λουτσιάνο συμφώνησε με την πρόταση του Λάνσκυ και η Διάσκεψη της Αβάνας είχε πλέον ιδρυθεί.
Θέματα της διάσκεψης
Ενα από τα πιο σημαντικά θέματα της διάσκεψης της Αβάνας ήταν το παγκόσμιο εμπόριο ναρκωτικών και οι δραστηριότητες της μαφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν ένας μακροχρόνιος μύθος ότι υπήρχε η άρνηση του Λουτσιάνο και της Κόζα Νόστρα να ασχοληθεί με τα ναρκωτικά. Στην πραγματικότητα, μόνο λίγα αφεντικά, όπως ο Φρανκ Κοστέλο και τα άλλα αφεντικά που ελέγχαν προσοδοφόρες αυτοκρατορίες τυχερών παιχνίδιων αντιτίθονταν στο εμπόριο ναρκωτικών. Η παράταξη κατά των ναρκωτικών πίστευε ότι η Κόζα Νόστρα δεν χρειάζονταν τα κέρδη από τα ναρκωτικά, και τα οποία έφεραν τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως η συνεχής καταδιώξη των διωκτικών αρχών και η προσοχή των μέσων ενημέρωσης. Η παράταξη υπέρ των ναρκωτικών ισχυριζόταν ότι τα ναρκωτικά ήταν πολύ πιο κερδοφόρα από ό,τι οποιαδήποτε άλλη παράνομη δραστηριότητα. Επιπλέον, εάν η Κόζα Νόστρα αγνοούσε το εμπόριο ναρκωτικών, άλλες εγκληματικές οργανώσεις θα έκαναν το άλμα και τελικά θα μειώναν την δύναμη και την επιρροή της Μαφίας.
Γιολάντα Β΄ του Νεβέρ
Η Γιολάντα, γαλλ. Yolande (Δεκέμβριος 1247 - 2 Ιουνίου 1280) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας ήταν κόμισσα του Νεβέρ (1262-1280) και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Βαλουά και μετά κόμισσα της Φλάνδρας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Εύδη διαδόχου στο δουκάτο της Βουργουνδίας και της Ματθίλδης Β΄ των Νταμπιέρ κόμισσας του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ, κόρης του Αρσαμμπώ Θ΄ κυρίου του Μπουρμπόν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1265 τον Ιωάννη-Τριστάν των Καπετιδών κόμη του Βαλουά. Αυτός παεβίωσε το 1270 από δυσεντερία στην Τύνιδα, κατά την Η΄ Σταυροφορία.
Έπειτα η Γιολάντα Β΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1272 με τον Ροβέρτο Γ΄ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Νικολά Ρενιέ
Ο Νικολά Ρενιέ (Nicolas Régnier 1591–1667), αναφερόμενος επίσης ως Niccolò Renieri, Niccolo Renieri, Niccolò Renieri, Nicolaas Regnier, Nicolaas Renier, Nicolas Renier, Nicolas Renieri και σπανιότερα Nicolò Mabuseo, ήταν ζωγράφος από τη γαλλόφωνη περιοχή της Φλάνδρας, το Αινώ (Hainaut) καθώς και συλλέκτης έργων τέχνης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Ιταλία κατά την περίοδο του μπαρόκ.
Βιογραφία
Ο Ρενιέ γεννήθηκε στη Μωμπέζ και αρχικά μαθήτευσε στην Αμβέρσα με Δάσκαλο τον Άμπραχαμ Γιάνσσενς, ζωγράφο σύγχρονο του Καραβάτζο στη Ρώμη. Δεν είναι σαφές αν ο Ρενιέ έφθασε στη Ρώμη το 1615 ή κατά την περίοδο 162-1625. Πιθανόταατα συνάντησε τον Μπαρτολομέο Μανφρέντι, ο Γιοάχιμ φον Σάντραρτ τον αναφέρει ως οπαδό του. Ο Ρενιέ εργάστηκε ως επίσημος καλλιτέχνης του μαρκησίου Βιντσέντσο Τζουστινιάνι, εξέχοντα πάτρονα του Καραβάτζο. Στη Ρώμη ο Ρενιέ ήταν στενά συνδεδεμένος με τον Σιμόν Βουέ. Το 1626 ο Ρενιέ μετοίκησε στη Βενετία, όπου, εκτός από τη ζωγραφική, ασχολήθηκε με το εμπόριο πινάκων και αρχαιοτήτων. Εκεί έγινε στενός φίλος με τον Γκουίντο Κανιάτσι (Guido Cagnacci).
Ο Ρενιέ απεβίωσε στη Βενετία το 1667.
Έργο
Έργα του Νικολά Ρενιέ σήμερα βρίσκονται στο Μουσείο Καλών Τεχνών Βουδαπέστης, την Κρατική Πινακοθήκη Στουτγκάρδης, το Εθνικό Μουσείο της Σερβίας και το Ίδρυμα Τεχνών του Ντιτρόιτ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Καρκίνος του οισοφάγου
Ο καρκίνος του οισοφάγου είναι μία σοβαρή παθολογική κατάσταση του ανθρώπινου οργανισμού, που ανήκει στην κατηγορία των κακόηθων νεοπλασμάτων. Λόγω του ότι στα αρχικά του στάδια είναι πιθανό να μην έχει συμπτώματα (κυρίως βράγχος φωνής και δυσκαταποσία που, σε αντίθετη περίπτωση, θα οδηγούσαν τον πάσχοντα στο να αναζητήσει ιατρική βοήθεια) μπορεί να προκαλέσει το θάνατο. Διακρίνεται, κυρίως, σε δύο τύπους, τον πλακώδη και το αδενοκαρκίνωμα. Από πλευράς συχνότητας εμφάνισης, ο καρκίνος του οισοφάγου συναντάται σε ποσοστό 2% όλων των κακοήθων όγκων, ενώ είναι ο τρίτος πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος του πεπτικού συστήματος. Ένα από τα πιθανά αίτιά του είναι η παλινδρόμηση των τροφών από το στόμαχο προς τον οισοφάγο, η οποία αρχικά προκαλεί οισοφαγίτιδα και στη συνέχεια μετάπλαση του επιθηλίου του οργάνου (Οισοφάγος Barrett) μία αλλοίωση που θεωρείται προ-καρκινική κατάσταση, καθώς είναι δυνατόν να εξελιχθεί σε βαριά δυσπλασία, ένα στάδιο ακριβώς πριν την εγκατάσταση κακοήθειας. Επίσης, στους προδιαθεσικούς παράγοντες της νόσου περιλαμβάνονται η κακή διατροφή, το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ. . Η διάγνωση της ασθένειας πραγματοποιείται κατόπιν γαστροσκόπησης και ιστολογικής εξέτασης (βιοψία). Η θεραπεία μπορεί να είναι χειρουργική (οισοφαγεκτομή), σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία η/και ακτινοθεραπεία, ανάλογα με την έκταση, τον τύπο και το στάδιο της βλάβης. Η πρόγνωση της νόσου είναι φτωχή, καθώς ένα μικρό μόνο ποσοστό των ασθενών (15% στις ΗΠΑ) κατορθώνει να επιβιώσει επί μία 5ετία μετά τη διάγνωση, ενώ η πλειοψηφία καταλήγει εντός έτους από αυτήν. Τελικά, ένας στους δέκα πάσχοντες επιβιώνει επί μία δεκαετία.
Χασμουρητό
μικρογραφία|Ο [[Ζοζέφ Ντυκρώ ενώ χασμουριέται σε αυτοπορτραίτο του, γύρω στο 1783.]] Το χασμουρητό αποτελείται από την ταυτόχρονη εισπνοή αέρα και το τέντωμα των τυμπάνων των αφτιών, ακολουθούμενο από μια εκπνοή. Κατά τη διάρκεια του χασμουρητού, ο τυμπανικός υμένας στο μέσο αυτί συστέλλεται, δημιουργώντας έναν θόρυβο μέσα στο κεφάλι.
Το χασμουρητό συμβαίνει όταν ο οργανισμός είναι καταβεβλημένος, μετά το ξύπνημα και κατά τη διάρκεια κουραστικών δραστηριοτήτων. Συνήθως συνδέεται με κόπωση, άγχος, υπνηλία ή ακόμα και πείνα. Στους ανθρώπους, το χασμουρητό προκαλείται συχνά από άλλους που χασμουριούνται (π.χ. βλέποντας ένα άτομο, μιλώντας με κάποιον στο τηλέφωνο που χασμουριέται) και είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα θετικής ανατροφοδότησης. Αυτό το «μεταδοτικό» χασμουρητό παρατηρήθηκε επίσης στους χιμπατζήδες, τους σκύλους, τις γάτες, τα πουλιά και τα ερπετά, αν και μπορεί να εμφανιστεί σε όλα τα είδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ύπνος
Κατάλογος αστέρων του Μονόκερω
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Μονόκερω παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Μονόκερω κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Μ *
Κοστάτς Κότα
Ο Κοστάτς Κότα (Kostaq Kotta) γνωστός και ως Κότσο Κότα (Koço Kotta, 1889, Κορυτσά – 1949, Μπουρέλ) ήταν Αλβανός πολιτικός και δις πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Ζογ, ο οποίος είχε μια φιλοϊταλική δεξιά στάση.
Κατά την πρώτη του θητεία, εισήγαγε νομοθεσία αστικού κώδικα με βάση το ναπολεόντειο μοντέλο. Ήταν μέλος του υπουργικού συμβουλίου του Μουσταφά Μερλίκα-Κρούγια το 1941.
Συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 1944 και καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση από το Ειδικό Δικαστήριο της Άνοιξης του 1945 από τους Αλβανούς Κομμουνιστές. Πέθανε στη φυλακή του Μπουρέλ το 1947.
Αχλάδι Εύβοιας
Το Αχλάδι (επίσημη ονομασία Αχλάδιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νηλέως, του δήμου δήμου Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Χαλκίδας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Γεωγραφία
Το Αχλάδι είναι ημιορεινό χωριό της βορειοανατολικής Εύβοιας. Βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες του Ξηρού όρους (ύψωμα «Πεντανέμι», 400 μ.) και στις πηγές του Αχλαδορέματος, κοντά στην επαρχιακή οδό Χαλκίδας-Ιστιαίας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240. Απέχει 77 χλμ. περίπου ΒΔ. της Χαλκίδας.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αχλαδίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 19,144 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Φραγκάκη.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιρραιού (Κηρέως) του νομού Ευβοίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αχλαδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νηλέως. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νηλέως και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας.
Ιστορικά στοιχεία
Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήρθαν από τη Λέσβο, τον 15ο αιώνα. Επί Τουρκοκρατίας υπήρχε οικονομική ανάπτυξη στις 35 οικογένειες που ζούσαν τότε εκεί. Όμως αυτό δεν στάθηκε ικανό να σταματήσει την εξέγερση αυτών των οικογενειών κατά των Τούρκων, με αποτέλεσμα σχεδόν όλες να σφαγιαστούν. Κατά την παράδοση, λέγεται πως είναι θαμμένοι στην Εκκλησία της Παναγίας στην περιοχή Πρασίδι, όπου έχει στηθεί μαρμάρινη πλάκα για να θυμίζει τη σφαγή.
Το Αχλάδι ήταν ένα από τα πολλά χωριά της βόρειας Εύβοιας που δοκιμάστηκαν σκληρά από την καταστροφική πυρκαγιά του 2021, καθώς η φωτιά έφτασε μέχρι τα σπίτια του οικισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
Παντζσίρ (ποταμός)
Ο ποταμός Παντζσίρ κυλά στην ομώνυμη κοιλάδα του βορειοανατολικού Αφγανιστάν, 150 χιλιόμετρα βόρεια της Καμπούλ. Ο ποταμός Γκορμπάντ αποτελεί τον κύριο παραπόταμό του. Ο Γκορμπάντ κυλά στην περιφέρεια Παρβάν και συμβάλει με τον ποταμό Παντζσίρ 10 χιλιόμετρα ανατολικά του Τσαρικάρ. Ο Παντζσίρ κυλά νότια μέσω της οροσειράς Χίντου Κους και εκβάλει στον ποταμό Καμπούλ στην πόλη Σουρόμπι. Ένα φράγμα για τη μεταφορά ύδατος από τον ποταμό Παντζσίρ στον ποταμό Καμπούλ κατασκευάστηκε κοντά στο Σουρόμπι τη δεκαετία του 1950.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί του Αφγανιστάν
Βαλέρια Κουρούπη
Η Βαλέρια Κουρούπη (Αθήνα, 6 Αυγούστου 1974) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έγινε ευρύτερα γνωστή ως Λίλη στη σειρά του ANT1, Εκείνες κι εγώ.
Βιογραφία
Η Βαλέρια Κουρούπη γεννήθηκε στην Αθήνα. Μητέρα της είναι η Βαλεντίνη Τσαλίκη και θεία της (η αδερφή της μητέρας της) η Ναταλία Τσαλίκη. Το 2002 παντρεύτηκε με τον τραγουδιστή Νίκο Ξύδη, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, ωστόσο χώρισαν τον Αύγουστο του 2019. Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές: Η Εκτέλεση, Δρόμοι της πόλης, Εκείνες κι εγώ, Το τίμημα του πάθους, Αριστοτέλης ο άριστος, Πρωτοσέλιδος μπελάς, Το πιο γλυκό μου ψέμα, Ποτέ δεν ξέρεις, Γάμος με τα όλα του, Ήρθε και έδεσε, 30 μέρες αγωνίας, Δι$ Μαδιάμ, Εντιμότατοι κερατάδες, Ευτυχισμένοι μαζί, Safe sex, Λόλα, Ο πόλεμος των άστρων, Your face sounds familiar, Οι Συμμαθητές, Μην Ψαρώνεις, Παρουσιάστε, Χαιρέτα μου τον πλάτανο.
Προσωπική ζωή
Είναι ανιψιά των επίσης ηθοποιών Γιάννη Μπέζου και Ναταλίας Τσαλίκη (αφού η μητέρα της, Βαλεντίνη, είναι αδελφή της Ναταλίας Τσαλίκη).
Από το 2002 μέχρι το 2019 ήταν παντρεμένη με τον μουσικό Νίκο Ξύδη (γιο της Ελένης Βιτάλη) και το 2004 απέκτησαν έναν γιο, τον Οδυσσέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ιωάννα της Τουλούζης
H Ιωάννα, γαλλ. Joanne (1220 - 25 Αυγούστου 1271) από τον Οίκο της Τουλούζης γεννήθηκε ως κόρη του κόμη της Τουλούζης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Πουατιέ.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ραϋμόνδου Ζ΄ κόμη της Τουλούζης και της Σάντσας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας.
Στα 5 έτη της μνηστεύθηκε με τον Ούγο (ΙΑ΄) των Λουζινιάν, αλλά ο αρραβώνας λύθηκε σύντομα. Το 1222 η συνθήκη του Παρισιού όριζε μεταξύ άλλων, η Ιωάννα να παντρευτεί τον Αλφόνσο, αδελφό του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Επειδή είχαν 4ου βαθμού συγγένεια, ο πάπας έδωσε την ειδική άδεια το ίδιο έτος.
Έπειτα από αυτό η Ιωάννα μεταφέρθηκε στην Αυλή του Παρισιού και μεγάλωσε εκεί. Έτσι δεν ήταν μέρος του πολιτισμού του Νότου και δεν ένοιωθε συμπάθεια για τους Αλβηγινούς· δεν έκανε κάτι για να αποτρέψει τη δίωξή τους, που εκδόθηκε από την Ιερά Εξέταση. Ο γάμος έγινε το 1234 (ή το 1241) και δεν απέκτησαν παιδιά.
Η Ιωάννα συνόδευσε τον σύζυγό της στη Ζ΄ Σταυροφορία το 1249 και στην Η΄ Σταυροφορία το 1270. Το 1249 διαδέχθηκε τον πατέρα της στην κομητεία της Τουλούζης με τον Αλφόνσο συγκυρίαρχο. Η πεθερά της τοποθέτησε έναν κυβερνήτη ως αντιπρόσωπό τους. Το ζεύγος ανέλαβε τον έλεγχο της κομητείας το 1250 και το επόμενο έτος έκαναν επίσημη είσοδο στην Τουλούζη. Επιβεβαίωσαν τον κυβερνήτη στη θέση του και επέστρεψαν στο Παρίσι. Σπάνια επισκεπτόταν τα εδάφη τους.
Η Ιωάννα απεβίωσε 51 ετών, τέσσερις ημέρες μετά τον Αλφόνσο. Σύμφωνα με τους νόμους της Γαλλίας και της Προβηγκίας, κληρονόμος της ήταν ο πλησιέστερος άρρην συγγενής της. Αλλά η Ιωάννα με τη διαθήκη της το 1270 όρισε κληρονόμο τον πλησιέστερο συγγενή της, τη Φιλίππα ντε Λομάν, κόρη της Μαρίας ντ'Αντύζ, κόρης του Πιέρ-Βερμόν ΣΤ΄ ντ'Αντύζ. Ο τελευταίος ήταν εξάδελφος της Ιωάννας, ως γιος της Κωνσταντίας, ετεροθαλούς αδελφής του Ραϋμόνδου Ζ΄. Ωστόσο οι Αντιπρόσωποι έκριναν άκυρη τη διαθήκη το 1274.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1234 τον Αλφόνσο των Καπετιδών κόμη του Πουατιέ. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τουλούζης