cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαρλ Μπενουά Αζ
Το έργο του
Τα σημαντικότερα επιτεύγματα του Αζ είναι οι εκδόσεις του Λέοντος του Διακόνου, του De velitatione bellica και άλλων Βυζαντινών έργων (1819), καθώς και του De ostentis (1823) του Ιωάννου του Λυδού, ένα αριστούργημα αποκαταστάσεως κειμένου, οι δυσκολίες της μελέτης του οποίου ήταν μεγαλύτερες εξαιτίας του γεγονότος ότι το χειρόγραφο είχε επί μακρόν αποθηκευθεί μέσα σε ένα κρασοβάρελο σε ένα μοναστήρι. Επίσης επιμελήθηκε μέρος των Ελλήνων εκ των συγγραφέων της συλλογής των ιστοριών των Σταυροφοριών και συνεισέφερε πολλές προσθήκες (από τους εκκλησιαστικούς Πατέρες, από ιατρικούς και τεχνικούς συγγραφείς, από σχολιαστές και άλλες πηγές) στη νέα έκδοση του Θησαυρού της ελληνικής γλώσσης του Ερρίκου Στεφάνου.
Αρκετές ειδικότερες πληροφορίες για τον Αζ παραθέτουν ο Joseph-Daniel Guigniaut στο Notice historique sur la vie et les travaux de Carl Benedict Hase (Παρίσι 1867) και η συλλογή αυτοβιογραφικών επιστολών Briefe von der Wanderung und aus Paris, που επιμελήθηκε ο O. Heine (1894).
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές Κατηγορία:Γάλλοι φιλόλογοι Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Αντίοχος Πτολεμαΐδας
Βίος
Κατά τον 4ο αιώνα υπήρξε επίσκοπος Πτολεμαΐδος (Άκρα) στην Φοινίκη. Κάτοχος επιμελημένης παιδείας και ιδιαίτερα χαρισματικός στο λόγο του, χαρακτηριζόταν Χρυσόστομος από τους ακροατές των ομιλίων του στην Κωνσταντινούπολη. Κατά τη διάρκεια της εκεί παρουσίας του ανήκε στον κύκλο των αντιπάλων του Ιωάννης του Χρυσόστομου. Συγκεκριμένα μετείχε στην σύνοδο Επί Δρυν (404)και στις διαβουλεύσεις που οδήγησαν τον Ιωάννη Χρυσόστομο στην εξορία. Από την κηρυγματική δράση του προσποριζόταν χρήματα. Πέθανε μεταξύ 404 και 408 μ.Χ.
Συγγραφικό έργο
Λίγα αποσπάσματα μας έχουν σωθεί από τα έργα του. Ο Γεννάδιος Μασσαλίας αναφέρει εγκωμιαστικά δύο έργα του: Κατά της φιλαργυρίας και Περί της θεραπείας του τυφλού Δύο ομιλίες Εις την Γέννησιν του Χριστού βρεθηκαν από τον Chr. Martin. Από αυτές προέρχονται κομμάτια που παρατίθενται σε έργα των Θεοδώρητου και Λεόντιου Βυζαντίου και στα Πρακτικά της συνόδου της Χαλκηδόνας. Ο Πάπας Γελάσιος παραθέτει δύο αποσπάσματα από ομιλία του με τίτλο  Κατά Ιουδαίων περί Πάσχα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Βικτρίκιος της Ρουέν
Ο Βικτρίκιος (340 – περίπου 410) ήταν Χριστιανός επίσκοπος της Ρουέν.
Βίος
Ο Βικτρίκιος γεννήθηκε το 340. Προερχόταν από οικογένεια στρατιωτικών και ο ίδιος ακολούθησε τη στρατιωτική σταδιοδρομία. Το 385 εγινε επίσκοπος της γαλλικής πόλης Ρουέν. Άσκησε σημαντικό ποιμαντικό, ιεραποστολικό και οργανωτικό του μοναχισμού έργο. Το 396 πήγε στη Μεγάλη Βρετανία για να βοηθήσει στην καταπολέμηση του Αρειανισμού, αλλά κατηγορήθηκε για Απολλιναρισμό. Πέθανε γύρω στο 410.
Πηγές
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Ιραί
Το Ιραί (γαλλικά: Irai) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ιντριουσιέν (γαλλικά: Idriuciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Αζαί-συρ-Σερ
Η κοινότητα είναι «αδελφοποιημένη» με την κωμόπολη Μπηντέιλ της βόρειας Αγγλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες του Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ Κατηγορία:Γεωγραφία της Αντρ-ε-Λουάρ
Χρωμάτιος Ακυληίας
Ο Χρωμάτιος Ακυληίας (-407/408 μ.Χ) ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Ακυληία και τιμάται ως άγιος.
Βίος
Ο Χρωμάτιος έζησε και έδρασε στο σημαντικό λιμάνι της Αδριατικής Ακυληία κοντά στη σημερινή Τεργέστη. Ήταν επίσκοπος της πόλης μεταξύ 388 και 407/8. Μεσολάβησε υπέρ του Ιωάννη Χρυσοστόμου προς τον αυτοκράτορα Αρκάδιο για να επανεξετάσει την υπόθεσή του. Είχε συναντήσει σημαντικές προσωπικότητες της εκκλησίας την περίοδο αυτή όπως τον Αμβρόσιο Μεδιολάνων, τον Ιερώνυμο τον οποίο βοήθησε οικονομικά και εκείνος από ευγνωμοσύνη του αφιέρωσε έργα του και τον Ρουφίνο, τον οποίο προέτρεψε να μεταφράσει στα λατινικά την Εκκλησιαστική ιστορία του Ευσέβιου.
Συγγραφικό έργο
Άφησε πολλά κηρύγματα, Λόγους και ατελή Σχόλια (Ομιλίες) στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κεράμεια Εύβοιας
Η Κεράμεια είναι ημιορεινό χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά στοιχεία - Αξιοθέατα
Η Κεράμεια βρίσκεται στα όρια με την κεντρική Εύβοια, δίπλα και νοτιοδυτικά από την Αγία Άννα ενώ στα δυτικά της περνάει ο ποταμός Νηλέας ή Αράπης. Απέχει 14 χλμ. ΒΑ. από την Λίμνη (έδρα του δήμου), 13 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Μαντούδι και 67 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Χαλκίδα. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του Ξηρού Όρους, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Αγίας Άννας - Λίμνης και σε υψόμετρο 230 μέτρα. Προς τα δυτικά και την Σκεπαστή, στο ύψωμα "Έλληνας", υπάρχουν λείψανα οχυρωματικού τείχους, γι΄ αυτό και η περιοχή έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Φυσιολατρικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το φαράγγι του ποταμού Νηλέα του οποίου οι πήγες του ξεκινούν ψηλά από την Κερασιά, στη συνέχεια ενώνεται με τον Κηρέα και τελικά εκβάλει στο Αιγαίο Πέλαγος (παραλία Κρύας Βρύσης) δίπλα στην αρχαία Κήρινθο.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση την περίοδο της τουρκοκρατίας η Κεράμεια αρχικά βρισκόταν στην τοποθεσία "Προφήτης Ηλίας". Το καλοκαίρι του 1823 βρισκόταν στην θέση "Προφήτης Ηλίας". Το καλοκαίρι του 1823, οι κάτοικοί του για να αποφύγουν τους Τούρκους στρατιώτες του Βερκοτσάλη πήγαν και κρύφτηκαν, μαζί με Αγιαννιούς (από την Αγία Άννα) και Παλιοβρυσιούς(από την Παλαιόβρυση), σε ένα σπήλαιο κοντά στον Νηλέα, που λέγεται "Σπηλιά του Αράπη". Οι Τούρκοι όμως τους εντόπισαν και όταν αυτοί αντιστάθηκαν άναψαν στο στόμιο της σπηλιάς φωτιά και τους εξόντωσαν από ασφυξία. Μετά από αυτό το γεγονός έγινε η μετακίνηση των επιζώντων στη νέα τοποθεσία.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κιρραιού (Κηρέως) γραμμένη Κεράμια. Το 1919 με το ΦΕΚ 54Α - 11/03/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Κεράμεια. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κεραμείας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νηλέως του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό απογράφονται 118 κατοίκους.
Αθλητισμός
Η Κεράμεια διαθέτει τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Αναγέννηση Κεράμειας, ο οποίος έως το 2001 ονομαζόταν Πανιώνιος Κεράμειας. Αγωνιζόταν στο γήπεδο της Αγίας Άννας, η οποία υπήρξε πρωτεύουσα του τέως Δήμου Νηλέως. Έως το 2001 αγωνιζόταν στην Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Εύβοιας, ενώ συνέχισε να μετέχει στα τοπικά πρωταθλήματα ως την περίοδο 2007-2008. Το 2008, παρότι τερμάτισε στην 11η θέση της Γ΄ κατηγορίας συγκεντρώνοντας 17 βαθμούς, από τους οποίους αφαιρέθηκαν 3 διότι δεν προσήλθε στο τελευταίο ματς, αποφασίστηκε η αποχώρησή της από το πρωτάθλημα της σεζόν 2008-09. Καθοριστικός παράγοντας γι’ αυτό υπήρξε η επανίδρυση του ιστορικού αθλητικού συλλόγου Άρης Αγίας Άννας, ιδρυθέντος το 1927, ο οποίος είχε αδρανοποιηθεί από το 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
Πιερ Υασίντ Αζαΐς
Ο Πιερ Υασίντ Αζαΐς (γαλλ. Pierre Hyacinthe Azaïs, 1 Μαρτίου 1766 – 22 Ιανουαρίου 1845) ήταν Γάλλος φιλόσοφος. Γεννήθηκε στο Σορέζ της νότιας Γαλλίας και πέθανε στο Παρίσι.
Ο Αζαΐς συνέβη να είναι σύγχρονος με το μεγάλο γεγονός της Γαλλικής Επαναστάσεως. Αρχικώς τάχθηκε με το μέρος της, αλλά σύντομα αηδίασε με την υπερβολική βία της, σε σημείο ώστε να αποκηρύξει κάποια από τα ιδεώδη της. Μια επικριτική φυλλάδα του έλκυσε πάνω του το μίσος των επαναστατών και μόλις το 1806 μπόρεσε να εγκατασταθεί με κάποια ασφάλεια στο Παρίσι. Το 1809 δημοσίευσε το μοναδικό αξιόλογο έργο του, το Des Compensations dans les destines humaines (5η έκδ. 1846), που ευχαρίστησε τον Μέγα Ναπολέοντα τόσο πολύ, ώστε διόρισε τον Αζαΐς καθηγητή στο Σαιν Συρ. Το 1811 έγινε επιθεωρητής στη δημόσια βιβλιοθήκη της Αβινιόν ενώ το διάστημα 1812-1815 είχε την αντίστοιχη θέση στο Νανσύ.
Στην εποχή του δημιουργήθηκε μεγάλος θόρυβος σχετικώς με τις θεωρίες του για την ισότητα των ανθρώπων, ωστόσο σήμερα αυτές έχουν σχεδόν λησμονηθεί, όπως εξάλλου και ο Αζαΐς.
Πηγές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Ρόζα Λίμας
Η Ρόζα της Λίμας (γεννημένη ως Ιζαμπέλ Φλόρες ντε Ολίβα, 30 Απριλίου 1586 - 24 Αυγούστου 1617) ήταν μέλος του Τρίτου Τάγματος του Αγίου Δομίνικου στη Λίμα του Περού, η οποία έγινε γνωστή τόσο για τη σοβαρού ασκητισμού ζωή της όσο και για τη φροντίδα των απόρων της πόλης μέσω των ιδιωτικών προσπαθειών της. Ως λαϊκό μέλος της Δομινικανής Τάξης, κηρύχθηκε αγία από την Καθολική Εκκλησία, καθώς ήταν το πρώτο πρόσωπο που γεννήθηκε στην Αμερική που κανονικοποιήθηκε ως λαϊκό μέλος.
Ως άγια, η Ρόζα της Λίμα έχει οριστεί ως συν-προστάτης των Φιλιππίνων μαζί με την Αγία Πουντεντιάνα. Και οι δύο αγίες μεταφέρθηκαν σε θέση εξουσίας δεύτερης κατηγορίας τον Σεπτέμβριο του 1942 από τον Πάπα Πίο ΙΒ΄, αλλά η Ρόζα παραμένει ο κύριος προστάτης του Περού και των ντόπιων λαών της Λατινικής Αμερικής. Η εικόνα της εμφανίζεται στο υψηλότερο χαρτονόμισμα του Περού.
Βιογραφία
Ως νεαρό κορίτσι, μιμούμενη τη διάσημη Δομινικανή Αικατερίνη της Σιένα, άρχισε να νηστεύει τρεις φορές την εβδομάδα και να εκτελεί μυστικά εκκλησιαστικές τιμωρίες. Όταν θαυμάστηκε για την ομορφιά της, η Ρόζα έκοψε τα μαλλιά της και έτριψε πιπέρι στο πρόσωπό της, αναστατωμένη που οι άντρες άρχισαν να την προσέχουν. Απέρριψε όλους τους μνηστήρες ενάντια στις αντιρρήσεις των φίλων της και της οικογένειάς της. Παρά την επίκριση των γονιών της, πέρασε πολλές ώρες στοχασμού του Ευλογημένου Μυστηρίου (λατρευτικό όνομα που χρησιμοποιείται στη Λατινική Εκκλησία), το οποίο λάμβανε καθημερινά, μια εξαιρετικά σπάνια πρακτική εκείνη την περίοδο. Ήταν αποφασισμένη να πάρει τον όρκο της παρθενίας, κάτι το οποίο κατακρίθηκε από τους γονείς της που ήθελαν να παντρευτεί. Τελικά, λόγω εκνευρισμού του πατέρα της, ο πατέρας της τής έδωσε ένα δικό της δωμάτιο στο σπίτι της οικογένειας.
Μετά από καθημερινή νηστεία, πήρε μόνιμα αποχή από την κατανάλωση κρέατος. Βοήθησε τους ασθενείς και τους πεινασμένους γύρω από την κοινότητά της, τους έφερε στο δωμάτιό της και τους φρόντιζε. Η Ρόζα πούλησε τα ωραία κεντήματά της και πήρε λουλούδια που μεγάλωνε στην αγορά, για να βοηθήσει την οικογένειά της. Δημιούργησε και πούλησε δαντέλες και κεντήματα για να φροντίσει τους φτωχούς και προσευχήθηκε και έκανε μετάνοια σε ένα μικρό σπήλαιο που είχε κατασκευάσει. Διαφορετικά, έγινε ερημίτης, αφήνοντας το δωμάτιό της μόνο για τις επισκέψεις της στην εκκλησία.
Προσέλκυσε την προσοχή των μοναχών του Τάγματος των Δομινικανών. Ήθελε να γίνει μοναχή, αλλά ο πατέρας της το απαγόρευσε, οπότε μπήκε στο Τρίτο Τάγμα του Αγίου Δομίνικου ενώ ζούσε στο σπίτι των γονιών της. Στο εικοστό έτος της απέκτησε τις συνήθειες των μοναχών του Τρίτου Τάγματος και πήρε όρκο διαρκούς παρθενίας. Άφηνε τον εαυτό της να κοιμηθεί το πολύ δύο ώρες το βράδυ, έτσι ώστε να έχει περισσότερες ώρες για να αφιερώνει στην προσευχή. Φορούσε ένα βαρύ στέμμα από ασήμι, με μικρές αιχμές στο εσωτερικό, σε προσομοίωση του Στέμματος των Αγκαθιών που φορούσε ο Χριστός.
Για έντεκα χρόνια έζησε κατά αυτό τον τρόπο, με διαστήματα έκστασης, και τελικά πέθανε στις 24 Αυγούστου 1617, στη νεαρή ηλικία των 31 ετών. Λέγεται ότι προφήτευσε την ημερομηνία του θανάτου της. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στον καθεδρικό ναό, την οποία παρακολούθησαν όλες οι δημόσιες αρχές της Λίμας. Εορτάζεται από την Καθολική Εκκλησία στις 23 Αυγούστου (η 30η Αυγούστου στο παραδοσιακό ημερολόγιο).
Εορτασμός
εναλλ.=Αγία Ρόζα Λίμας, ανακατασκευή προσώπου.|μικρογραφία|Αγία Ρόζα Λίμας, ανακατασκευή προσώπου. Η Ρόζα οσιοποιήθηκε από τον Πάπα Κλήμη Θ΄ στις 10 Μαΐου 1667 και κανονοποιήθηκε στις 12 Απριλίου 1671 από τον Πάπα Κλήμη Ι΄, και ήταν η πρώτη Καθολική στην Αμερική που ανακηρύχθηκε αγία. Τα λείψανά της, μαζί με εκείνα των φίλων της Μάρτιν ντε Πόρρες και Τζον Μασίας, βρίσκονται επί του παρόντος μέσα στο μοναστήρι του Αγίου Δομίνικου στη Λίμα. Η Καθολική Εκκλησία λέει ότι πολλά θαύματα ακολούθησαν μετά τον θάνατό της: υπήρχαν ιστορίες για το πώς θεράπευσε έναν λεπρό και ότι, τη στιγμή του θανάτου της, η πόλη της Λίμα μύριζε τριαντάφυλλο. Επίσης ότι τριαντάφυλλα άρχισαν να πέφτουν από τον ουρανό. Πολλά μέρη στον Νέο Κόσμο ονομάζονται Σάντα Ρόζα (Santa Rosa, Αγία Ρόζα) προς τιμήν της.
Η λειτουργική γιορτή της εισήχθη στο Γενικό Ρωμαϊκό Ημερολόγιο το 1729 για τον εορτασμό της αρχικά στις 30 Αυγούστου, επειδή στις 24 Αυγούστου, ημερομηνία του θανάτου της, είναι η γιορτή του Αγίου Βαρθολομαίου του Αποστόλου και η 30η Αυγούστου ήταν η πλησιέστερη ημερομηνία που δεν είχε ήδη διατεθεί σε κάποιον γνωστό άγιο. Η αναθεώρηση του ημερολογίου του Πάπα Παύλου ΣΤ´ έγινε στις 23 Αυγούστου 1969, την ημέρα που γιορτάζεται σήμερα η γιορτή της σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ισπανίας, αλλά εξαιρουμένου του Περού και ορισμένων άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής, όπου η 30η Αυγούστου είναι επίσημη αργία προς τιμήν της.
Τιμάται μαζί με τους Μάρτιν ντε Πόρρες και Τουρίβιο του Μογκροβέγιο με μια γιορτή στο λειτουργικό ημερολόγιο της Επισκοπικής Εκκλησίας (ΗΠΑ) στις 23 Αυγούστου.
Υπάρχει ένα πάρκο που ονομάστηκε προς τιμήν της στο κέντρο του Σακραμέντο της Καλιφόρνια. Ένα οικόπεδο δόθηκε στην Καθολική Εκκλησία από τον Πίτερ Μπάρνετ, πρώτο κυβερνήτη της Πολιτείας της Καλιφόρνια. Ο πατέρας Πίτερ Άντερσον έχτισε μια από τις πρώτες από τις δύο εκκλησίες της μητρόπολης που θα αφιερώνονταν υπό την αιγίδα της Αγίας Ρόζας.
Στο νησί της Αγίας Λουκίας της Καραϊβικής υπάρχουν δύο φεστιβάλ λουλουδιών που υποστηρίζονται από τις κοινωνίες τους. Κάθε κοινωνία έχει έναν προστάτη άγιο την ημέρα της γιορτής του οποίου γιορτάζεται το grande fete (μεγάλη γιορτή). Για τα τριαντάφυλλα είναι η γιορτή της Αγίας Ρόζας της Λίμα στις 30 Αυγούστου και για τις μαργαρίτες είναι αυτή της Αγίας Μαργαρίτας στις 17 Οκτωβρίου.
Το κρανίο της Ρόζας, επικαλυμμένο με ένα στεφάνι από τριαντάφυλλα, εκτίθεται δημόσια στη Βασιλική της Λίμα του Περού, μαζί με αυτό του Αγίου Μάρτιν ντε Πορς. Ήταν συνηθισμένο να κρατάνε το κορμί στη βασιλική και να περνάνε με το κεφάλι από όλη τη χώρα.
Προστάτιδα
Η Αγία Ρόζα είναι η προστάτιδα της Αμερικής, των ιθαγενών της Αμερικής και του Περού, ιδίως της πόλης της Λίμα, του Σιτάρντ στις Κάτω Χώρες, της Ινδίας και των Φιλιππίνων.
Κληρονομιά
Μια βαρονεία της Αγίας Ρόζας της Λίμα δημιουργήθηκε στο Βασιλικό Οίκο της Ρουάντα στις 25 Ιουλίου 2016 από τον καθολικό βασιλιά στην εξορία, τον Βασιλιά Κιγκέλι Ε´ της Ρουάντα.
Ζουέ-ντυ-Πλαιν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζυβεπλανιέν (γαλλικά: Juvéplaniens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ζουέ-ντυ-Μπουά
Το Ζουέ-ντυ-Μπουά (γαλλικά: Joué-du-Bois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκωντιασεέν (γαλλικά: Gaudiacéen).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μιλτιάδης Καράτζης
Ο Μιλτιάδης Καράτζης ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, με ιδιαίτερα κοινωνική δράση στην Κρήτη από όπου καταγόταν. Μετά τον θάνατό του 01/02/2015, ο δήμος Ηρακλείου αποφάσισε να τιμήσει την πορεία του και το φιλανθρωπικό έργο του μετονομαζοντας έναν από τους δρόμους του Ηρακλείου από Μαυσώλου σε Μιλτιάδη Καράτζη.
Βιογραφία
Το 1969 δημιούργησε στην Αυστρία δική του εταιρεία με την επωνυμία M. KARATZIS & Co. με αντικείμενο την κατασκευή υλικών συσκευασίας για την αλλαντοποιεία. Το 1973 πούλησε την εταιρεία αυτή και επέστρεψε στην Ελλάδα ιδρύοντας στη γενέτειρά του εργοστάσιο παραγωγής ελαστικών δικτύων συσκευασίας κρεάτων - αλλαντικών και φυτωρίων. Ήταν Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της εισηγμένης στο Χ.Α.Α. εταιρείας Καράτζη Α.Ε. έως το θάνατό του τον Αύγουστο του 2015.
Ο Μιλτιάδης Καράτζης διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της ΕΤΒΑ την περίοδο 1989 – 1993, του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων και μέλος του Δ.Σ. του Λιμενικού Ταμείου Ηρακλείου. Επίσης υπήρξε μέλος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών, του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εξαγωγέων, του Συνδέσμου Κλωστοϋφαντουργικών Βιομηχανιών, του Συνδέσμου Βιομηχανιών Παραγωγής Υλικών Συσκευασίας και άλλων τοπικών και κλαδικών επαγγελματικών φορέων.
Από τον Μάρτιο του 2005 ήταν επίτιμος Πρόξενος της Δημοκρατίας της Κορέας για την Κρήτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Κρητικοί
Προγκρές Μ1-11
Το Προγκρές Μ1-11 (η NASA το ονόμασε Progress 13 ή 13P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο, τύπου Προγκρές-Μ1 11F615A55, το οποίο εκτοξεύτηκε το 2004 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο, καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας. Επίσης μετέφερε ένα διαστημικό σκάφανδρο Ορλάν προ αντικατάσταση παλαιότερου, νέα γεννήτρια οξυγόνου τύπου Elektron το πακέτο πειραμάτων Matreshka, που τοποθετήθηκε στο εξωτερικό του τμήματος Ζβεζντά και άλλα υλικά.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 29 Ιανουαρίου 2004 (11:58:08 GMT) και συνδέθηκε με το τμήμα Ζβεζντά του σταθμού την 31η Ιανουαρίου (13:13:11 GMT). Παρέμεινε εκεί μέχρι και τις 24 Μαΐου (09:19:29 GMT), οπότε και αποσυνδέθηκε προκειμένου να απελευθερωθεί η θύρα για το επόμενο σκάφος ανεφοδιασμού, το Προγκρές Μ-49. Παρέμεινε σε τροχιά για δέκα ακόμα ημέρες, κατά την διάρκεια των οποίων έγιναν δοκιμές του συστήματος ελέγχου ύψους του. Καταστράφηκε κατόπιν εντολής στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, στις 3 Ιουνίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2004
Φρειδερίκος Β΄ του Μπάντεν-Έμπερσταϊν
Ο Φρειδερίκος Β΄, γερμ. Friedrich II (απεβ. 22 Ιουνίου 1333) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Έμπερσταϊν (1291-1333).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Χέρμαν Ζ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αγνής του Τρύχενντίνγκεν.
Το 1333 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χέρμαν Θ΄.
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1312 την Αγνή του Βάινμπερκ και είχε τέκνo:
Το 1320 απεβίωσε η Αγνή και ο Φρειδερίκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα του Βάιχινγκεν.
Από τους δύο γάμους του είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Ζυβινί Βαλ ντ'Ανταίν
Το Ζυβινί Βαλ ντ'Ανταίν (γαλλικά: Juvigny Val d'Andaine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζυβινιαζιέν (γαλλικά: Juvignasiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Γκοϊάς (πόλη)
Το Γκοϊάς είναι ένας δήμος στην πολιτεία Γκοϊάς στη Βραζιλία. Ο πληθυσμός εκτιμάται ότι είναι 22381 κάτοικοι και η έκταση είναι 3108 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι η πρώην πρωτεύουσα του κράτους και διατηρεί ένα μεγάλο μέρος της αποικιακής κληρονομιάς του. Το 2002 μπήκε στη λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Η πόλη Γκοϊάς ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της πολιτείας Γκοϊάς μέχρι το 1937 όταν η έδρα της κυβέρνησης μεταφέρθηκε στην τότε πρόσφατα χτισμένη πόλη Goiânia. Ιδρύθηκε από τον διάσημο εξερευνητή Βαρθολομαίο Μπουένο ντα Σίλβα, ο οποίος είχε το παρατσούκλι Ανχαγουέρα. Η πόλη αυτή κατά τα αποικιακά χρόνια είχε την ονομασία Vila Boa de Goyaz ("Καλό Χωριό Γκόγιαλ" στα αρχαία πορτογαλικά). Δεδομένης της ιστορικής σημασίας της, το ιστορικό κέντρο της πόλης Γκοϊάς συμπεριλήφθηκε το 2001 στη λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Οικονομία
Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στον τουρισμό, την εκτροφή βοοειδών και τη γεωργία. Ο πληθυσμός των βοοειδών κυμαίνεται στα 241,000 ζώα. Τα κύρια αγροτικά προϊόντα ήταν οι μπανάνες, τα πορτοκάλια, το ρύζι (2,600 εκτάρια), τα φασόλια, το καλαμπόκι (3,800 εκτάρια), η σόγια και το σιτάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Super Cup ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2009
Το Super Cup ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2009 ήταν η 40η έκδοση του Super Cup Κύπρου. Στον αγώνα συμμετείχαν ο πρωταθλητής Κύπρου, ΑΠΟΕΛ, και ο κυπελλούχος Κύπρου, ΑΠΟΠ Κινύρας Πέγειας. Το παιχνίδι έγινε στο Νέο Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία.
Ο αγώνας ήταν αφιερωμένος στα 75 χρόνια ύπαρξης της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ).
Χέρμαν Θ΄ του Μπάντεν-Έμπερσταϊν
Ο Χέρμαν Θ΄, γερμ. Ηερμανν ΙΧ (απεβ. 13 Απριλίου 1353) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Έμπερσταϊν (1333-1353).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Φρειδερίκου Β΄ μαργράβου του Μπάντεν-Έμπερσταϊν και της Αγνής του Βάινσμπουρκ.
Το 1353 απεβίωσε· ο μόνος γιος του Φρειδερίκος Δ΄ είχε αποβιώσει πιο πριν. Τον διαδέχθηκε ο γιος τού εξαδέλφου του, ο Ροδόλφος ΣΤ΄ μάργραβος του Μπάντεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1341 (ή ενωρίτερα) τη Ματίλντα του Βάιχινγκεν και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Κοσσυφοπεδίου
Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κοσσυφοπεδίου, γνωστό ως IP Superliga για λόγους χορηγίας, είναι ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα του Κοσσυφοπεδίου για ανδρικούς συλλόγους καλαθοσφαίρισης. Στο Σύστημα πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης του Κοσσυφοπεδίου, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Κοσσυφοπεδίου (αλβανικά: Federata e Basketbollit e Kosovës, σερβικά: Кошаркашки савез Косова). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 8 ομάδες (2019–20) και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με τη Β΄ Κατηγορία.
Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο (κανονική περίοδος και πλέι-οφ), με τις ομάδες να παίζουν 28 αγώνες η κάθε μία (κανονική περίοδος). Αυτή τη στιγμή χρηματοδοτείται από την ιταλική πετρελαϊκή εταιρεία IP και έτσι είναι επίσημα γνωστή ως IP Superliga.
Από την έναρξη του πρωταθλήματος Κοσσυφοπεδίου το 1991, 5 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο: Σίγκαλ Πρίστινα (14), Πέγια (6), Τρέπτσα (4), Μαμπετέξ (1) και Ντρίτα (1). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Σίγκαλ Πρίστινα, η οποία κέρδισε τον τίτλο τη σεζόν 2018–19.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της Γιουγκοσλαβικής περιόδου, το Κοσσυφοπέδιο είχε το δικό του πρωτάθλημα και χαμηλότερες κατηγορίες και στα δύο φύλα. Ένας από τους πιο διάσημους συλλόγους καλαθοσφαίρισης του Κοσσυφοπεδίου ήταν η Elektricisti καθώς ήταν μέρος της Δεύτερης Κατηγορίας της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ενώ ο Zyfer Avdiu, ένας παίκτης καλαθοσφαίρισης της Eleketricisti είχε παίξει για την Εθνική Γιουγκοσλαβίας, όταν ήταν μέρος του Ευρωμπάσκετ.
Στη δεκαετία του 1990, το Κοσσυφοπέδιο διακήρυξε την πολιτική και αθλητική ανεξαρτησία από το Γιουγκοσλαβικό σύστημα, και οργάνωσε το δικό του πρωτάθλημα με βάση διαφορετικές ομάδες από τις μεγάλες πόλεις του Κοσσυφοπεδίου. Κατά τη δεκαετία αυτή, πολλές προσπάθειες έγιναν για την ένταξη της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Κοσσυφοπεδίου στη Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA), αλλά οι προσπάθειες απορρίφθηκαν.
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά ερασιτεχνικά το 1991, ύστερα από την ίδρυση της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Κοσσυφοπεδίου, με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων. Η πρώτη πρωταθλήτρια ήταν η Πρίστινα. Την περίοδο 1991–92 το πρωτάθλημα κατέκτησε η Τρέπτσα από την πόλη Μιτρόβιτσα. Τα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν και συγκεκριμένα από την περίοδο 1992–96, για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια, το πρωτάθλημα καταλάμβανε η Πέγια, η οποία αποτελούσε τη μεγαλύτερη δύναμη της δεκαετίας του 1990. Το πρωτάθλημα τις περιόδου 1996–97 ήταν και το τελευταίο της δεκαετίας το οποίο κατέκτησε η Ντρίτα, από την πόλη Γκίλαν. Το 1997–98 το πρωτάθλημα διακόπηκε λόγω του Πολέμου του Κοσσυφοπεδίου και το 1998–99 δεν πραγματοποιήθηκε καθόλου για τον ίδιο λόγο.
Παρά το πολιτικό καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου, οι διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης πραγματοποιήθηκαν νόμιμα από το 1999 κάτω από την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης του Κοσσυφοπεδίου που είχε λάβει άδεια από την Αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο και την Κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου. Έτσι το 2000 και το 2001 πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η Τρέπτσα, ύστερα από οκτώ χρόνια, φτάνοντας έτσι τα τρία πρωταθλήματα στην ιστορία της. Τα επόμενα δυο χρόνια που ακολούθησαν, πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Σίγκαλ Πρίστινα. Τις περιόδους 2003–04 και 2004–05 πρωταθλήτριες αναδείχθηκαν η Πέγια και η Μαμπετέξ για πέμπτη και πρώτη φορά αντίστοιχα. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 έως και το 2015 η Σίγκαλ Πρίστινα θεωρείται η πιο επιτυχημένη ομάδα στο Κοσσυφοπέδιο έχοντας κατακτήσει οκτώ πρωταθλήματα από τα έντεκα συνολικά, με εξαίρεση τις περιόδους 2011–12 και 2012–13, που τα πρωταθλήματα κατέλαβαν η Τρέπτσα για τέταρτη φορά και η Πέγια για έκτη φορά.
Την περίοδο 2013–14 για πρώτη φορά συμμετείχαν ομάδες σε διεθνή διοργάνωση και συγκεκριμένα στη Βαλκανική Λίγκα Καλαθοσφαίρισης στην οποία και εντάχθηκε το πρωτάθλημα. Στις 13 Μαρτίου 2015, η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης του Κοσσυφοπεδίου έγινε πλήρες μέλος της FIBA και ταυτοχρόνως της FIBA Europe. Ύστερα από αυτό, την περίοδο 2015–16 η πρωταθλήτρια Σίγκαλ Πρίστινα ήταν η πρώτη ομάδα στην ιστορία της καλαθοσφαίρισης του Κοσσυφοπεδίου που συμμετείχε στη νέα ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση της FIBA Europe, το FIBA Europe Cup που δημιουργήθηκε το 2015 και αντικατέστησε το EuroChallenge, και είχε σκοπό να υποκαταστήσει το Eurocup. Η Σερβική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (KSS) επιδιώκει την απαγόρευση σε παιχνίδια ανάμεσα στο Κοσσυφοπέδιο και τη Σερβία. Σήμερα, η καλαθοσφαίριση στο Κοσσυφοπέδιο έχει την ίδια δημοτικότητα με το ποδόσφαιρο.
Διοργάνωση
Υπάρχουν οκτώ έως δέκα ομάδες στη διοργάνωση που ανταγωνίζονται κάθε χρόνο σε δύο ξεχωριστές φάσεις. Κατά τη διάρκεια της περιόδου (από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο) κάθε ομάδα πρέπει να παίξει με όλες τις άλλες ομάδες στο πρωτάθλημα τέσσερεις φορές, δύο φορές εντός έδρας και δύο φορές εκτός έδρας. Αυτό σημαίνει ότι η κανονική περίοδο του πρωταθλήματος της IP Superliga τελειώνει μετά από όλες τις ομάδες να παίζουν 28 παιχνίδια.
Στο τέλος του πρωταθλήματος, οι τέσσερις καλύτερες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα ξεκινάνε τα πλέι-οφ, η πρώτη ομάδα στη βαθμολογία αντιμετωπίζει την τέταρτη ομάδα του βαθμολογικού πίνακα, και ούτω καθεξής. Υπάρχει ένα γύρος πλέι-οφ, και ο νικητής του τελικού γύρου αναδεικνύεται ο πρωταθλητής της διοργάνωσης. Αυτό είναι παρόμοιο με τα περισσότερα πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη.
Κάθε περίοδο, οι δύο τελευταίες ομάδες της κανονικής περιόδου υποβιβάζονται στη Β΄ Κατηγορία και αντικαθίστανται από τις δύο πρώτες προκριθείσες ομάδες του πρωταθλήματος.
Κάθε ομάδα μπορεί να παίξει με τρεις ξένους παίκτες σε κάθε αγώνα που διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης του Κοσσυφοπεδίου. Κάθε ομάδα πρέπει να παίξει με έναν παίκτη κάτω τον 18 σε κάθε παιχνίδι για τουλάχιστον 10 λεπτά.
Χορηγία
Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του Κοσσυφοπεδίου έχει χορηγηθεί από το 1999. Ο χορηγός ήταν σε θέση να καθορίσει το όνομα του πρωταθλήματος. Υπήρξαν οκτώ χορηγοί από την ίδρυσή του πρωταθλήματος.
Το πρωτάθλημα έχει μια σειρά επίσημων συνεργατών και προμηθευτών. Ο επίσημος προμηθευτής αθλητικού εξοπλισμού είναι η Spalding. Άλλοι επίσημοι χορηγοί είναι η IPKO και η Baker Tilly Kosovo.
Άγιος Φίλων
Ο Άγιος Φίλων ήταν επίσκοπος Καρπασίας και έζησε στα τέλη του 4ου και στις αρχές του 5ου αι. μ.Χ. Τιμάται ως άγιος στην Κύπρο.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Κοσσυφοπεδίου
Γήπεδα
Από την ίδρυση του πρωταθλήματος, τα κλειστά γήπεδα στο Κοσσυφοπέδιο έχουν δει συνεχείς βελτιώσεις στη χωρητικότητα και στις εγκαταστάσεις, με ορισμένους δήμους να έχουν κατασκευάσει και νεόκτιστα γήπεδα για τους συλλόγους καλαθοσφαίρισης των περιοχών τους καθώς και άλλων αθλημάτων. Σήμερα, οι εγκαταστάσεις των συλλόγων που συμμετέχουν στην ETC Σούπερλιγκ και φιλοξενούν τους εντός έδρας αγώνες τους, πρέπει να έχουν τουλάχιστον χωρητικότητα 1.000 ατόμων.
Άγιος Φίλων
Βίος
Για τον άγιο Φίλωνα δεν έχουμε πολλές πληροφορίες. Φαίνεται πως καταγόταν από την Κύπρο,αν και θεωρήθηκε πως καταγόταν από την Κάρπαθο, αλλά αυτό ήταν μάλλον εσφαλμένη εντύπωση λόγω της παρήχησης των ονομάτων των δύο νησιών. Ασκούσε το επάγγελμα του ρήτορα. Ο Επιφάνιος Σαλαμίνος Κύπρου τον χειροτόνησε επίσκοπο Καρπασίας το 382 και τον τον όρισε τοποτηρητή της δικής του επισκοπικής έδρας όταν απουσίασε σε ταξίδι στη Ρώμη. Η μνήμη του τιμάται στην Κύπρο στις 24 Ιανουρίου.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Κοσσυφοπεδίου
Γήπεδα
Την περίοδο 2014–15, επτά διαφορετικές εγκαταστάσεις χρησιμοποιήθηκαν από τις οκτώ συνολικά ομάδες που συμμετείχαν. Το μεγαλύτερο γήπεδο της ETC Σούπερλιγκ για διεξαγωγή καλαθοσφαίρισης, είναι το Salla e sporteve Minatori, χωρητικότητας 4.100 ατόμων, στην πόλη Μιτρόβιτσα του βορείου Κοσσυφοπεδίου. Άλλες μεγάλες εγκαταστάσεις είναι το Palestra Sportive Sezai Surroi (3.200) στο Πρίζρεν, το Palestra Bill Clinton (3.000) στο Φεριζάι και το Pallati i Rinisë dhe Sporteve (2.500), το Karagaq Sports Hall (2.500) και το Shani Nushi Sports Hall (2.500), στην Πρίστινα, στην Πέγια και στην Τζιακόβα αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Κοσσυφοπέδιο Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης
Άγιος Φίλων
Συγγραφικό έργο
Με βεβαιότητα γνωρίζουμε ένα έργο του Φίλωνα, αφιερωμένο στον πρεσβύτερο Ευστάθιο και τον διάκονο Ευσέβιο, το Ερμηνεία εις το Άσμα Ασμάτων. Αποσκοπώντας στην οικοδόμηση των πιστών προβάλλει την Εκκλησία-νύμφη του Χριστού και το μαρτύριο του Χριστού ως πρότυπο του μαρτυρίου των Χριστιανών. Ερμηνεύει το έργο αλληγορικώς, ακολουθώντας σε αυτό τον Φίλωνα τον Αλεξανδρέα και χαρακτηρίζοντάς το ως το κορυφαίο πνευματικό έργο της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Φίλων είναι ο μόνος μέχρι την εποχή του ο οποίος ερμήνευσε όλο το Άσμα Ασμάτων στίχο προς στίχο. Το έργο μεταφράστηκε στη λατινική από τον Επιφάνιο τον Σχολαστικό. Στον Φίλωνα έχει αποδοθεί η Επιστολή προς Ευκάρπιον,εκδιδόμενη ως 42η Επιστολή του Μεγάλου Βασιλείου και ανήκουσα στον μοναχό Χείλωνα. Επίσης του αποδίδονται τα έργα Εκκλησιαστική ιστορία και Εξήγησις εις την Εξαήμερον.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι κληρικοί Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Θεολόγοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Ζυβινί-συρ-Ορν
Το Ζυβινί-συρ-Ορν (γαλλικά: Juvigny-sur-Orne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζυβινιαζιέν (γαλλικά: Juvignasiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Λαλασέλ
Το Λαλασέλ (γαλλικά: Lalacelle) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λασελουά (γαλλικά: Lacellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Σαλομέα της Πολωνίας
Η Σαλομέα της Πολωνίας, επίσης γνωστή ως Σαλομέα της Κρακοβίας ή η Ευλογημένη Σαλομέα, πολων.: Błogosławiona Salomea, (1211 – 1268) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλικίας από το 1215 έως το 1219.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Λέσεκ Α΄ του Λευκού, ο οποίος ήταν ο δούκας της Κρακοβίας και ως εκ τούτου ο υψηλός δούκας της Πολωνίας, και της συζύγου του Γκρυμισλάβας του Λουκ (ή Λουτσκ) των Ρουρικιδών, κόρης του Ίνγκβαρ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου. Αδελφός της ήταν ο Μπολέσλαφ Ε΄ ο Αγνός.
Ο γάμος της με τον Κολομάν, γιο του Aνδρέα Β΄ της Ουγγαρίας κανονίστηκε, όταν αυτή ήταν περίπου τριών ετών. Δεδομένου ότι η μητέρα της είχε προγονικούς δεσμούς με τη χώρα της Γαλικίας, και τόσο ο πατέρας της όσο και ο Ανδρέας Β΄ ήθελαν να κυριαρχήσουν σε αυτή την περιοχή, η ένωση φάνηκε να ικανοποιεί τις ανάγκες και των δύο μερών. Ο γάμος της Σαλομέας και του Κολομάν, ο οποίος ήταν επτά ετών εκείνη την εποχή, έγινε το 1215. Το 1219 τελείωσε ο εξουσία τους στη Γαλικία και για κάποιο διάστημα συνελήφθησαν ως κρατούμενοι. Μετά την απελευθέρωσή τους επέστρεψαν στην Ουγγαρία και έζησαν στο Σέπες, τώρα Σπις στο έθνος της Σλοβακίας.
Το 1226 ο Κολομάν ονομάστηκε δούκας της Σλαβονίας από τον πατέρα του και ανέλαβε την ευθύνη για την εξουσία της Σλαβονίας, της Κροατίας και της Δαλματίας. Απεβίωσε το 1241 από πληγές, που υπέστη στη Μάχη του Μόχι κατά τη διάρκεια της Μογγολικής εισβολής στην Ευρώπη.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1215 τον Κολομάν των Άρπαντ βασιλιά της Γαλικίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Βασιλικοί Τάφοι της Δυναστείας Τζόσον
Οι βασιλικοί τάφοι της δυναστείας Τζόσον αποτελούνται από 40 τάφους των μελών της κορεατικής δυναστείας των Τζόσον (1392-1897). Είναι διάσπαρτοι σε περισσότερες από 18 τοποθεσίες σε ολόκληρη την Κορέα. Χτίστηκαν για να τιμήσουν και να αποδώσουν σεβασμό στους προγόνους και τα επιτεύγματά τους και για να διατηρήσουν τη βασιλική τους εξουσία. Οι τάφοι αυτοί έχουν καταχωρισθεί στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ασία Κατηγορία:Τάφοι
Αρτ Μόλνερ
Ο Άρθουρ (Αρτ) Όουεν Μόλερ (20 Δεκεμβρίου 1912 – 16 Μαρτίου 1995) ήταν Αμερικανός παίκτης μπάσκετ που αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936.
Γεννημένος στη λίμνη Σάρανακ της Νέας Υόρκης, ήταν μέλος της εθνικής ομάδας μπάσκετ των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Έπαιξε σε δύο αγώνες.
Αργότερα, ο Μόλνερ προπόνησε το Λος Άντζελες στην Εθνική Βιομηχανική Λίγκα Μπάσκετ της Ερασιτεχνικής Αθλητικής Ένωσης (AAU) τις περιόδους 1950-1951 και 1951-1952.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Ροδόλφος Δ΄ του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ
Ο Ροδόλφος Δ΄ (γερμ.: Rudolf IV, 25 Ιουνίου 1348) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ (1291-1348) και του Μπάντεν-Μπάντεν (1335-1348).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Χέρμαν Ζ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αγνής του Τρύχενντίνγκεν.
Το 1348 απεβίωσε και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, ο Φρειδερίκος Γ΄ στο Μπάντεν-Μπάντεν και ο Ροδόλφος Ε΄ στο Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1318 τη Λιούτγκαρτ, κόρη του Φιλίππου Ε΄ του Μπόλανντεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Το 1324/25 απεβίωσε η Λιούγκαρτ και ο Ροδόλφος Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1326 με τη Μαρία, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ κόμη του Έττινγκεν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Λαλέ (Ορν)
Το Λαλέ (γαλλικά: Laleu) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λαλεζιέν (γαλλικά: Laleusiens).
Εξάντληση διευθύνσεων IPv4
μικρογραφία| Χρονολόγιο εξάντλησης διευθύνσεων IPv4 Η εξάντληση διευθύνσεων IPv4 είναι η εξάντληση του συνόλου των μη κατανεμημένωνδιευθύνσεων IPv4. Επειδή η αρχική αρχιτεκτονική του Διαδικτύου είχε λιγότερες από 4,3 δισεκατομμύρια διευθύνσεις διαθέσιμες, η εξάντληση αναμενόταν από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν το Διαδίκτυο άρχισε να βιώνει δραματική ανάπτυξη. Αυτή η εξάντληση είναι ένας από τους λόγους για την ανάπτυξη του διαδόχου πρωτοκόλλου του, IPv6. Τα IPv4 και IPv6 συνυπάρχουν στο Διαδίκτυο.
Η διαχείριση του χώρου διευθύνσεων IP διαχειρίζεται παγκοσμίως από την αρχή αριθμών διαδικτύου (Internet Assigned Numbers Authority, IANA) και από τα πέντε περιφερειακά μητρώα διαδικτύου (regional Internet registries, RIRs) που είναι υπεύθυνα στις καθορισμένες περιοχές τους για εκχώρηση στους χρήστες και τα τοπικά μητρώα διαδικτύου, όπως είναι οι πάροχοι υπηρεσιών Διαδικτύου. Οι κύριες δυνάμεις της αγοράς που επιτάχυναν την εξάντληση των διευθύνσεων IPv4 περιλάμβαναν τον ταχέως αυξανόμενο αριθμό χρηστών του Διαδικτύου, τις συσκευές που είναι πάντα σε λειτουργία(always-on devices), τις κινητές συσκευές.
Η αναμενόμενη έλλειψη ήταν ο λόγος για τη δημιουργία και την υιοθέτηση αρκετών νέων τεχνολογιών, όπως η μετάφραση διευθύνσεων δικτύου (NAT), η ταξινόμηση μεταξύ τομέων χωρίς ταξινόμηση (Classless Inter-Domain Routing, CIDR) το 1993 και η IPv6 το 1998.
Η εξάντληση των διευθύνσεων IPv4 πραγματοποιήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2011. Όλα τα RIRs έχουν εξαντλήσει τα σύνολα διευθύνσεών τους, εκτός από αυτά που προορίζονται για μετάβαση IPv6. Αυτό συνέβη στις 15 Απριλίου 2011 για την Ασία-Ειρηνικό (APNIC), στις 10 Ιουνίου 2014 για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική ( LACNIC ), στις 24 Σεπτεμβρίου 2015 για τη Βόρεια Αμερική (ARIN), στις 21 Απριλίου 2017 για την Αφρική ( AfriNIC ) και στις 25 Νοεμβρίου 2019 για την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία (RIPE NCC). Αυτά τα RIRs εκχωρούν ακόμη ανακτημένες διευθύνσεις ή διευθύνσεις που έχουν δεσμευτεί για έναν ειδικό σκοπό. Ορισμένοι πάροχοι υπηρεσιών Διαδικτύου εξακολουθούν να έχουν ομάδες διευθύνσεων IP που δεν έχουν εκχωρηθεί και θα μπορούσαν να ανακυκλώσουν διευθύνσεις που δε χρειάζονται πλέον από τους συνδρομητές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική διαδικτύου
Χάρολντ Γιούρυ
Ο Χάρολντ Κλέυτον Γιούρυ (Harold Clayton Urey, 29 Απριλίου 1893 – 5 Ιανουαρίου 1981) ήταν Αμερικανός φυσικοχημικός, του οποίου η πρωτοποριακή έρευνα πάνω στα ισότοπα του χάρισε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1934 για την ανακάλυψη του δευτερίου. Επίσης διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του πρώτου πυρηνικού όπλου («ατομική βόμβα»), αλλά και στις θεωρίες της εμφανίσεως της πρώτης ζωής από ανόργανη ύλη, με το περίφημο Πείραμα Miller-Urey.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Χάρολντ Κ. Γιούρυ γεννήθηκε στο χωριό Γουόκερτον (Walkerton), στο βόρειο μέρος της πολιτείας Ιντιάνα, και ήταν γιος του δημοδιδασκάλου και πάστορα των Αναβαπτιστών Σάμιουελ Κλέυτον Γιούρυ και της συζύγου του Κόρα Ρεμπέκα, το γένος Ράινελ (Reinoehl). Είχε έναν μικρότερο αδελφό, τον Κλάρενς, και μια μικρότερη αδελφή, τη Μάρθα. Η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στην Γκλεντόρα της Καλιφόρνια, μετά τη νόσηση του Σάμιουελ από φυματίωση, ελπίζοντας ότι το κλίμα θα βελτίωνε την υγεία του. Αλλά τελικώς ο Σάμιουελ πέθανε όταν ο Χάρολντ ήταν μόλις 6 ετών και η οικογένεια επέστρεψε στην Ιντιάνα προκειμένου να ζήσει μαζί με τη χήρα μητέρα της Κόρα.
Ο Χάρολντ πήγε σε σχολείο των Άμις μέχρι την ηλικία των 14 ετών. Κατόπιν φοίτησε στο γυμνάσιο της μικρής πόλεως Κένταλβιλ της Ιντιάνα. Αφού τελείωσε τη μέση εκπαίδευση, πήρε ένα δίπλωμα δασκάλου από το Κολέγιο Έρλχαμ και δίδαξε σε ένα μικρό σχολείο στην Ιντιάνα. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Μοντάνα, όπου ζούσε τότε η μητέρα του, και συνέχισε να διδάσκει εκεί.
Επιθυμώντας ωστόσο ανώτερες σπουδές, ο Γιούρυ εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Μοντάνα στη Μισούλα το φθινόπωρο το 1914 και πήρε από εκεί πτυχίο ζωολογίας το 1917.
Ως αποτέλεσμα της συμμετοχής των ΗΠΑ στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το ίδιο έτος, υπήρχε ισχυρή πίεση να υποστηριχθεί η πολεμική προσπάθεια. Ο Γιούρυ είχε ανατραφεί σε μια θρησκευτική πίστη που ήταν αντίθετη με τον πόλεμο. Τότε κάποιος από τους καθηγητές του του πρότεινε να υποστηρίξει την πολεμική προσπάθεια της χώρας του εργαζόμενος ως χημικός. Ο Γιούρυ ανέλαβε έτσι μια θέση στη Χημική Εταιρεία Barrett, στη Φιλαδέλφεια, κατασκευάζοντας TNT αντί να καταταγεί στον στρατό ως στρατιώτης. Μεταπολεμικώς επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο της Μοντάνα ως βοηθός διδασκαλίας στη χημεία.
Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ, ο Γιούρυ αποδέχθηκε μια υποτροφία του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών των ΗΠΑ για μεταδιδακτορική έρευνα στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, αλλά και μια προσφορά θέσεως ερευνητή στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς. Επέλεξε τη δεύτερη. Στο Τζονς Χόπκινς οι Γιούρυ και Άρθουρ Ρούαρκ (Arthur Ruark, 1899-1979) συνέγραψαν το Atoms, Quanta and Molecules (1930), ένα από τα πρώτα κείμενα στην αγγλική γλώσσα με θέμα την κβαντομηχανική και τις εφαρμογές της πάνω σε συστήματα ατόμων και μορίων. Το 1929 ο Γιούρυ έγινε αναπληρωτής καθηγητής της χημείας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη.
Η έρευνα επί του δευτερίου
Τη δεκαετία του 1920 οι Γουίλιαμ Τζιόουκ και Χέρικ Λ. Τζόνστον ανεκάλυψαν τα σταθερά ισότοπα του οξυγόνου. Η φύση των ισοτόπων δεν ήταν τεκμηριωμένη εκείνη την εποχή, καθώς η ανακάλυψη του νετρονίου έγινε μόλις το 1932. Τότε οι επιστήμονες είχαν δύο συστήματα για την ταξινόμησή τους, με βάση τις χημικές και τις φυσικές ιδιότητές τους. Για το δεύτερο είδος ταξινομήσεως χρησιμοποιούσαν τον φασματογράφο μάζας. Επειδή ήταν γνωστό ότι το ατομικό βάρος του οξυγόνου ήταν σχεδόν ακριβώς 16πλάσιο εκείνου του υδρογόνου, οι Ρέυμοντ Μπιρτζ και Ντόναλντ Μένζελ υπέθεσαν ότι το υδρογόνο είχε και αυτό περισσότερα του ενός ισότοπα. Με βάση τη διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων που έδιναν οι δύο μέθοδοι, προέβλεψαν ότι μόνο ένα στα 4500 άτομα υδρογόνου ήταν το βαρύ ισότοπο.
Χονγκ Τζουν-πιο
Ο Χονγκ Τζουν-πιο (Χάνγκουλ: 홍준표 (Hong Jun-pyo), 5 Δεκεμβρίου 1954) είναι ο νοτιοκορεάτης πολιτικός. Έλαβε το χρίσμα του «Liberty Korea Party» (자유한국당) για τις νοτιοκορεατικές προεδρικές εκλογές του 2017.
Χάρολντ Γιούρυ
Η έρευνα επί του δευτερίου
Το 1931 ο Γιούρυ βάλθηκε να το ανακαλύψει. Μαζί με τον Τζωρτζ Μέρφυ υπολόγισαν από τη σειρά Balmer ότι το βαρύ ισότοπο έπρεπε να έχει φασματικές γραμμές με μήκος κύματος μικρότερο από ό,τι οι γραμμές του ελαφρού ισοτόπου κατά 1,1 έως 1,8 Å. Ο Γιούρυ είχε πρόσβαση σε έναν μεγάλο φασματογράφο, μια ευαίσθητη συσκευή που είχε προσφάτως εγκατασταθεί στο Κολούμπια και μπορούσε να επιτύχει διακριτική ικανότητα 1 Å ανά χιλιοστόμετρο. Αλλά επειδή μόνο ένα άτομο στις 4,5 χιλιάδες θα ήταν βαρύ, η φασματική γραμμή που έδινε ο φασματογράφος ήταν πολύ αμυδρή και μόλις διακρινόταν. Για τον λόγο αυτόν ο Γιούρυ καθυστέρησε τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων τους μέχρι που είχε πιο βάσιμες ενδείξεις ότι επρόκειτο για βαρύ υδρογόνο : Οι Γιούρυ και Μέρφυ υπολόγισαν από το μοντέλο Debye ότι το βαρύ ισότοπο θα είχε λίγο υψηλότερο σημείο βρασμού από ό,τι το ελαφρό. Με προσεκτική θέρμανση υγρού υδρογόνου, 5 λίτρα αυτού μπορούσαν να αποσταχθούν μέχρι που να παραμείνει 1 χιλιοστό του λίτρου, το οποίο θα ήταν εμπλουτισμένο στο βαρύ ισότοπο κατά 100 έως 200 φορές. Πήγαν έτσι στο εργαστήριο κρυογονικής στο Εθνικό Γραφείο Προτύπων στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον, όπου τους βοήθησε ο Φέρντιναντ Μπρίκγουεντ (Brickwedde), τον οποίο ο Γιούρυ είχε γνωρίσει στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς.
Το πρώτο δείγμα που τους απέστειλε ο Μπρίκγουεντ είχε εξατμισθεί στους −253,2 °C σε πίεση 1 ατμόσφαιρας (100 kPa). Προς δυσάρεστη έκπληξή τους, δεν έδειξε ίχνη εμπλουτισμού. Τότε ο Μπρίκγουεντ είχε την υπομονή να τους ετοιμάσει ένα δεύτερο δείγμα, το οποίο είχε εξατμισθεί στους −25,1 °C και πίεση μόλις 7,1 kPa. Στο δείγμα αυτό, οι γραμμές Balmer που αντιστοιχούσαν στο βαρύ υδρογόνο ήταν επτά φορές εντονότερες. Η εργασία που ανεκοίνωνε την ανακάλυψη του βαρέος υδρογόνου, το οποίο αργότερα ονομάσθηκε δευτέριο, δημοσιεύθηκε με τις υπογραφές των Γιούρυ, Μέρφυ και Μπρίκγουεντ το 1932. Το 1934 ο Γιούρυ τιμήθηκε «για την ανακάλυψη του βαρέος υδρογόνου» με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας.
Εργαζόμενος με τον Έντουαρντ Γουόσμπερν (Edward Wight Washburn, 1881-1934) από το Εθνικό Γραφείο Προτύπων, ο Γιούρυ ανεκάλυψε κατόπιν τον λόγο για τη μη ανίχνευση στο πρώτο δείγμα. Το υδρογόνο εκείνο είχε διαχωρισθεί από νερό με ηλεκτρόλυση, με αποτέλεσμα δείγμα με μειωμένη αναλογία σε δευτέριο. Επιπλέον, ο Φράνσις Γουίλιαμ Άστον ανέφερε ότι η τιμή που είχε υπολογίσει για το ατομικό βάρος του υδρογόνου ήταν λανθασμένη, ακυρώνοντας έτσι την αρχική συλλογιστική των Μπιρτζ και Μένζελ.
Ο Γιούρυ ίδρυσε το περιοδικό Journal of Chemical Physics in 1932 και υπήρξε ο πρώτος αρχισυντάκτης του, μέχρι το 1940.
Στο Πρόγραμμα Μανχάταν
thumb|right|Η «Εκτελεστική Επιτροπή S-1» στην Καλιφόρνια στις 13 Σεπτεμβρίου 1942. Από τα αριστερά στα δεξιά είναι οι Γιούρυ, [[Έρνεστ Ορλάντο Λόρενς|Έρνεστ Λώρενς, Τζέιμς Κόναντ, Λύμαν Μπριγκς, Ε.Β. Μέρφρη και Άρθουρ Χ. Κόμπτον.]] Την εποχή που ξέσπασε στην Ευρώπη ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, το 1939, ο Γιούρυ αναγνωριζόταν ως ένας από τους ειδικούς στον διαχωρισμό ισοτόπων. Μέχρι τότε διαχωρισμός ισοτόπων είχε γίνει μόνο σε ελαφρά στοιχεία. Το 1939 και το 1940 ο Γιούρυ δημοσίευσε δύο εργασίες επί του διαχωρισμού βαρύτερων ισοτόπων, όπου πρότεινε τον διαχωρισμό με φυγοκέντριση. Αυτό έλαβε μεγάλη σημασία εξαιτίας της εικασίας του Νιλς Μπορ ότι το ουράνιο 235 ήταν σχάσιμο. Επειδή θεωρείτο «πολύ αμφίβολο το εάν μια αλυσιδωτή αντίδραση μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς τον διαχωρισμό του ουρανίου-235 από την υπόλοιπη ποσότητα ουρανίου», ο Γιούρυ άρχισε εντατικές μελέτες τού πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί ο εμπλουτισμός του ουρανίου. Εκτός από τον φυγοκεντρικό διαχωρισμό, ο Τζωρτζ Κιστιακόφσκι πρότεινε ότι η διαπίδυση αερίου ίσως να αποτελούσε μια πιθανή μέθοδο. Μια τρίτη δυνατότητα ήταν η θερμική διάχυση. Ο Γιούρυ συντόνισε όλες τις ερευνητικές προσπάθειες διαχωρισμού ισοτόπων του ουρανίου, όσο και την προσπάθεια παραγωγής βαρέος ύδατος, το οποίο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως επιβραδυντικό νετρονίων σε πυρηνικούς αντιδραστήρες.
Τον Μάιο του 1941 ο Γιούρυ διορίσθηκε μέλος της «Επιτροπής ουρανίου», που επέβλεπε το πρόγραμμα του ουρανίου στα πλαίσια της Εθνικής Επιτροπής Αμυντικών Ερευνών (NDRC). Το ίδιο έτος οι Γιούρυ και ο Τζωρτζ Πέγκραμ ηγήθηκαν μιας διπλωματικής αποστολής στην Αγγλία προκειμένου να αρχίσει συνεργασία πάνω στην ανάπτυξη της ατομικής βόμβας. Οι Βρετανοί ήταν αισιόδοξοι για τη διαπίδυση αερίων, αλλά ήταν σαφές ότι αμφότερες οι μέθοδοι αντιμετώπιζαν δυσθεώρητα τεχνικά εμπόδια. Τον Μάιο του 1943, καθώς το Πρόγραμμα Μανχάταν μεγάλωνε, ο Γιούρυ τέθηκε επικεφαλής των πολεμικών Εργαστηρίων Υποκατάστατων Κραμάτων (SAM) στο Κολούμπια, που ήταν υπεύθυνο για το βαρύ ύδωρ και όλες τις διαδικασίες ισοτοπικού εμπλουτισμού εκτός από την ηλεκτρομαγνητική μέθοδο του Έρνεστ Λόρενς.
Οι πρώτες αναφορές πάνω στον φυγοκεντρικό διαχωρισμό υπεδείκνυαν ότι δεν ήταν τόσο αποτελεσματικός όσο προβλεπόταν. Ο Γιούρυ πρότεινε να χρησιμοποιηθεί ένα αποτελεσματικότερο αλλά τεχνικώς πολυπλοκότερο σύστημα. Τον Νοέμβριο του 1941 τα τεχνικά εμπόδια φαίνονταν αρκετά ανυπέρβλητα ώστε να εγκαταλειφθεί η μέθοδος αυτή. Ωστόσο οι αντίρροποι φυγοκεντριστές που πρότεινε ο Γιούρυ αναπτύχθηκαν μεταπολεμικώς και σήμερα η φυγοκέντριση αποτελεί την προτιμώμενη μέθοδο σε πολλές χώρες.
Εξαντλημένος από την προσπάθεια, ο Γιούρυ παραιτήθηκε από το πρόγραμμα τον Φεβρουάριο του 1945, παραδίδοντας τις ευθύνες του στον R.H. Crist. Το εργοστάσιο διαπιδύσεως (K-25), που ήταν τότε το μεγαλύτερο κτήριο του κόσμου, ολοκληρώθηκε και άρχισε να λειτουργεί τον Μάρτιο του 1945. Βαθμιαία, με την αντιμετώπιση διάφορων μικρότερων προβλημάτων, λειτούργησε με αξιοσημείωτη αποτελεσματικότητα και οικονομία. Μαζί με το δίδυμό του K-27, που κατασκευάσθηκε το 1946, ήταν η κυριότερη εγκατάσταση διαχωρισμού ισοτόπων κατά την πρώτη μεταπολεμική περίοδο. Για το έργο του στο Πρόγραμμα Μανχάταν, ο Γιούρυ τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Αξίας από τον επικεφαλής του όλου Προγράμματος, αρχιστράτηγο Λέσλι Γκρόουβς