cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αποσφαλματωτής
Χαρακτηριστικά
Συνήθως, οι αποσφαλματωτές προσφέρουν στο ανώτατο επίπεδό τους έναν επεξεργαστή ερωτημάτων ( query processor ), έναν αναλυτή συμβόλων ( symbol resolver ), έναν διερμηνέα εκφράσεων ( expression interpreter ), και μια διεπαφή υποστήριξης για τον εντοπισμό σφαλμάτων. Προσφέρουν, επίσης, πιο εξελιγμένες λειτουργίες όπως η εκτέλεση ενός προγράμματος βήμα προς βήμα ( single-stepping ή program animation ), η διακοπή ( breaking ) (παύση του προγράμματος για να εξετάσουμε την τρέχουσα κατάσταση) σε κάποιο συμβάν ή καθορισμένη εντολή με τη βοήθεια ενός breakpoint, και η παρακολούθηση των τιμών των μεταβλητών. Μερικά προγράμματα εντοπισμού σφαλμάτων έχουν τη δυνατότητα να τροποποιήσουν την κατάσταση του προγράμματος ενώ αυτό εκτελείται. Μπορεί επίσης να είναι δυνατό να συνεχιστεί η εκτέλεση σε μια διαφορετική θέση - εντολή στο πρόγραμμα ώστε να προσπελαστεί ένα σημείο ανεπιθύμητου τερματισμού ( crash ) ή λογικού λάθους.
Ρώσοι
Διασπορά
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Εθνοτικοί Ρώσοι σε κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης το 1994 Πολλοί εθνοτικοί Ρώσοι μεταναστεύουν ιστορικά σε ολόκληρη την περιοχή της πρώην ρωσικής αυτοκρατορίας και της Σοβιετικής Ένωσης, και μερικές φορές ενθαρρύνονταν να να επανεγκατασταθούν στα όρια της Τσαρικής και αργότερα της σοβιετικής κυβέρνησης. Σε μερικές περιπτώσεις οι εθνοτικές ρωσικές κοινότητες, όπως οι Λιποβάνοι που εγκαταστάθηκαν στο δέλτα του Δούναβη ή οι Δουκμπορς στον Καναδά, μετανάστευσαν ως θρησκευτικοί αντιφρονούντες που εγκατέλειψαν την κεντρική εξουσία.
Μετά τη ρωσική επανάσταση και τον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο που ξεκίνησε το 1917, πολλοί Ρώσοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους από το μπολσεβίκικο καθεστώς και εκατομμύρια έγιναν πρόσφυγες. Πολλοί λευκοί εξόριστοι συμμετείχαν στο Λευκό Κίνημα, αν και ο όρος εφαρμόζεται ευρέως σε όποιον μπορεί να έχει εγκαταλείψει τη χώρα λόγω της αλλαγής του καθεστώτος.μικρογραφία|Λιποβάνοι στο δέλτα του Δούναβη Σήμερα οι μεγαλύτερες εθνοτικές ρωσικές διασπορές εκτός Ρωσίας ζουν σε πρώην σοβιετικά κράτη όπως η Ουκρανία (περίπου 8 εκατομμύρια), το Καζακστάν (περίπου 3,8 εκατομμύρια), η Λευκορωσία (περίπου 785,000), η Λετονία (περίπου 520,000) με τον πιο ρωσικό οικισμό από τις χώρες της Βαλτικής που περιλαμβάνει τη Λιθουανία και την Εσθονία, το Ουζμπεκιστάν (περίπου 650.000) και το Κιργιζιστάν (περίπου 419.000).
Πάνω από ένα εκατομμύριο ρώσοι Εβραίοι μετανάστευσαν στο Ισραήλ κατά τη διάρκεια και μετά τα κινήματα του Οτκάζνικ. μερικοί από τους οποίους έφεραν μαζί τους εθνοτικούς Ρώσους συγγενείς. Πάνω από ένα εκατομμύριο ρωσόφωνοι μετανάστες ζουν στο Ισραήλ, από τους οποίους περίπου τα δύο τρίτα ήταν Εβραίοι. Υπάρχουν επίσης μικρές ρωσικές κοινότητες στα Βαλκάνια, συμπεριλαμβανομένων των Λιποβάνων στο Δέλτα του Δούναβη, στα κράτη της Κεντρικής Ευρώπης όπως η Γερμανία και η Πολωνία. Επίσης Ρώσοι εγκαταστάθηκαν στην Κίνα, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, το Μεξικό, τη Βραζιλία, την Αργεντινή και την Αυστραλία. Αυτές οι κοινότητες μπορούν να εντοπιστούν είτε ως Ρώσοι είτε ως πολίτες αυτών των χωρών, ή και τα δύο, σε διαφορετικό βαθμό. αριστερά|μικρογραφία|191x191εσ|Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία στη Σαγκάη γύρω στο 1948, όπου η ρωσική κοινότητα 25.000 ατόμων ήταν μια από τις μεγαλύτερες της Κίνας Οι άνθρωποι που έφτασαν στη Λετονία και την Εσθονία κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, συμπεριλαμβανομένων των απογόνων τους που γεννήθηκαν σε αυτές τις χώρες, κυρίως Ρώσοι, έμειναν απάτριστοι μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και τους δόθηκε μόνο η δυνατότητα να αποκτήσουν πολιτογραφημένη υπηκοότητα. Το θέμα της γλώσσας εξακολουθεί να είναι αμφισβητούμενο, ιδίως στη Λετονία, όπου οι εθνοτικοί Ρώσοι διαμαρτύρονται για σχέδια για την εκκαθάριση της εκπαίδευσης στις μειονοτικές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των Ρώσων. Από το 1992, η Εσθονία έχει πολιτογραφήσει περίπου 137.000 κατοίκους απροσδιόριστης ιθαγένειας, κυρίως εθνοτικούς Ρώσους. 136.000 ή το 10% του συνολικού πληθυσμού παραμένουν χωρίς ιθαγένεια. Τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και το Συμβούλιο της Ευρώπης, καθώς και η ρωσική κυβέρνηση, εξέφρασαν την ανησυχία τους κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 για τα δικαιώματα των μειονοτήτων σε πολλές χώρες, κυρίως στη Λετονία και την Εσθονία. Στη Μολδαβία, η περιοχή της Υπερδνειστερίας (όπου το 30,4% του πληθυσμού είναι ρώσοι) αποσχίστηκε από τον κυβερνητικό έλεγχο εν μέσω φόβων ότι η χώρα σύντομα θα επανενωθεί με τη Ρουμανία. Τον Ιούνιο του 2006, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε το σχέδιο θέσπισης εθνικής πολιτικής με στόχο την ενθάρρυνση των εθνοτικών Ρώσων να μεταναστεύσουν στη Ρωσία. μικρογραφία|Το ρωσικό κοιμητήριο Σεντ-Ζενεβιέβ-ντε-Μπουά, όπου αναπαύονται πολλοί διαπρέποντες Ρώσοι μετανάστες μετά το 1917 Σημαντικός αριθμός Ρώσων μετανάστευσε στον Καναδά, την Αυστραλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Μπράιτον Μπιτς, το Μπρούκλιν και το Σάουθ Μπιτς, το Στάτεν Άιλαντ στη Νέα Υόρκη είναι ένα παράδειγμα μιας μεγάλης κοινότητας πρόσφατων Ρώσων και Εβραίων Ρώσων μεταναστών. Άλλα παραδείγματα είναι το Σάνι Άιλς Μπιτς, ένα βόρειο προάστιο του Μαϊάμι, και στο Δυτικό Χόλιγουντ της περιοχής του Λος Άντζελες.
Αποσφαλματωτής
Λίστα Αποσφαλματωτών
Ευρέως χρησιμοποιούμενοι αποσφαλματωτές:
Ρώσοι
Διασπορά
Ταυτόχρονα, πολλοί εθνοτικοί Ρώσοι από πρώην σοβιετικά εδάφη έχουν μεταναστεύσει στη Ρωσία από τη δεκαετία του 1990. Πολλοί από αυτούς έγιναν πρόσφυγες από διάφορες πολιτείες της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου (καθώς και από την αποσχιστική Δημοκρατία της Τσετσενίας), αναγκασμένοι να φύγουν κατά τη διάρκεια πολιτικών αναταραχών και εχθροπραξιών προς τους Ρώσους.
Μετά τη ρωσική επανάσταση το 1917, πολλοί Ρώσοι που ταυτίζονται με το Λευκό Στρατό μετακόμισαν στην Κίνα - οι περισσότεροι από αυτούς εγκαταστάθηκαν στο Χαρμπίν και τη Σαγκάη. Τη δεκαετία του 1930, το Χαρμπίν είχε 100.000 Ρώσους. Πολλοί από αυτούς τους Ρώσους έπρεπε να επιστρέψουν στη Σοβιετική Ένωση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων στη βόρεια Κίνα μπορεί ακόμα να μιλάει τα ρωσικά ως δεύτερη γλώσσα.
Αποσφαλματωτής
Λίστα Αποσφαλματωτών
Κατηγορία:Αποσφαλμάτωση Κατηγορία:Είδη βοηθητικού λογισμικού
Ρώσοι
Διασπορά
Οι Ρώσοι (ελουοσιζού) είναι μία από τις 56 εθνοτικές ομάδες που αναγνωρίζονται επίσημα από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (ως Ρως). Υπάρχουν περίπου 15.600 Ρώσοι Κινέζοι που ζουν κυρίως στο βόρειο Σιντσιάνγκ, καθώς και στην Εσωτερική Μογγολία και το Χεϊλονγκτσιάνγκ.
Πολιτισμός
μικρογραφία|230x230εσ|Η Βασιλίσσα η Όμορφη, από τον Ιβάν Μπίλιμπιν. Ρωσικό παραμύθι που συνέλεξε ο Αλέξανδρος Αφανάσιεφ στα λαϊκά ρωσικά παραμύθια (Народные русские сказки). Η ρωσική κουλτούρα προήλθε από εκείνη των Ανατολικών Σλάβων, οι οποίοι ήταν σε μεγάλο βαθμό πολυθεϊστές και είχαν έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής στις δασικές περιοχές της Ανατολικής και Βόρειας Ευρώπης. Οι Σκανδιναβοί Βίκινγκς, ή οι Βαραγγίτες, συμμετείχαν επίσης στη διαμόρφωση της ρωσικής ταυτότητας και κατάστασης στην πρώιμη περίοδο των Ρώσων του Κιέβου του τέλους της 1ης χιλιετίας μ.Χ. Οι Ρώσοι αποδέχτηκε τον Χριστιανισμό από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 988 και αυτό όρισε κατά μεγάλο βαθμό τη ρωσική κουλτούρα για την επόμενη χιλιετία, δηλαδή ως σύνθεση των σλαβικών και βυζαντινών πολιτισμών. Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, η Ρωσία παρέμεινε το μεγαλύτερο ορθόδοξο έθνος στον κόσμο και ζήτησε διαδοχή στη βυζαντινή κληρονομιά με τη μορφή της ιδέας της Τρίτης Ρώμης. Σε διάφορα σημεία της ιστορίας της, η χώρα επηρεάστηκε έντονα από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και από τις μεταρρυθμίσεις του Πέτρου του Μέγα οι Ρώσοι αναπτύχθηκαν σε μεγάλο βαθμό στο πλαίσιο της Δυτικής κουλτούρας. Για το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα, η μαρξιστική ιδεολογία διαμόρφωσε τον πολιτισμό της Σοβιετικής Ένωσης, όπου η Ρωσία, δηλαδή η Ρωσική ΣΟΣΔ, ήταν η μεγαλύτερη και σημαντικότερη δημοκρατία.
Ο ρωσικός πολιτισμός είναι ποικίλος και μοναδικός από πολλές απόψεις. Έχει πλούσια ιστορία και μακρά παράδοση σε όλες τις τέχνες, ιδιαίτερα στους τομείς της λογοτεχνίας και της φιλοσοφίας, της κλασικής μουσικής και του μπαλέτου, την αρχιτεκτονική και ζωγραφική, τον κινηματογράφο και τα κινούμενα σχέδια, τα οποία όλα έχουν σημαντική επίδραση στον παγκόσμιο πολιτισμό.
Η ρωσική λογοτεχνία είναι γνωστή για αξιόλογους συγγραφείς όπως ο Αλεξάντερ Πούσκιν, ο Λέων Τολστόι, ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, ο Άντον Τσέχοφ, ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, ο Μπόρις Παστερνάκ, η Άννα Αχμάτοβα, ο Ιωσήφ Μπρόντσκι, ο Μαξίμ Γκόρκι, ο Βλάντιμιρ Νάμποκοφ, ο Μιχαήλ Σολόκοφ, ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, ο Αντρέι Πλάτωνοφ, ο Αλεξάντερ Σολζενίτσιν και τον Βαρλάμ Σαλάμοφ. Οι Ρώσοι έδωσαν επίσης στον κόσμο της κλασικής μουσικής μερικούς πολύ διάσημους συνθέτες, όπως ο Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι και τους σύγχρονούς του, την Ομάδα των Πέντε, συμπεριλαμβανομένου του Μόδεστου Μουσόργκσκι και του Νικολάι Ρίμσκι-Κορσάκοφ. Η ρωσική μουσική του 20ου αιώνα πιστώθηκε με τόσο σημαντικούς συνθέτες όπως ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς, ο Σεργκέι Προκόφιεφ, ο Σεργκέι Ραχμανινόφ, ο Ιγκόρ Στραβίνσκι, ο Γκεόργκι Σβιρίντοφ και ο Άλφρεντ Σνίτκε.
Νικόλαος Δηλιγιάννης
Με το όνομα Νικόλαος Δηλιγιάννης ήταν γνωστοί οι:
Ρώσοι
Γλώσσα
Παραδείγματα Παλαιάς Ανατολικής Σλαβονικής μαρτυρούνται από τον 10ο αιώνα και ενώ τα ρωσικά διατηρούν μεγάλο μέρος της Ανατολικής σλαβονικής γραμματικής και μιας κοινής σλαβονικής λεξιλογικής βάσης, η σύγχρονη ρωσική εκθέτει ένα μεγάλο απόθεμα δανεισμένου διεθνούς λεξιλογίου για την πολιτική, την επιστήμη και την τεχνολογία. μικρογραφία|Μια ομάδα Ρωσικών παιδιών, 1909, Σεργκέι Μιχαήλοβιτς Προκουντίν-Γκόρσκι. Η ρωσική έχει δευτερεύουσα αρθρωτή άρθρωση των συμφώνων, οι αποκαλούμενοι μαλακοί και σκληροί ήχοι. Αυτή η διάκριση βρίσκεται στα περισσότερα σύμφωνα φωνήματα και είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές πτυχές της γλώσσας. Μια άλλη σημαντική πτυχή είναι η μείωση των μη τονισμένων φωνηέντων. Ενώ στα ελληνικά ο τονισμός βρίσκεται πάντα στις τρεις τελευταίες συλλαβές, ο τονισμός στη ρωσική περιγράφεται συχνά ως "απρόβλεπτος": μπορεί να πέσει σε σχεδόν οποιαδήποτε συλλαβή και αυτή είναι μια από τις δύσκολες πλευρές για τους μαθητές ξένων γλωσσών.
Λόγω του καθεστώτος της Σοβιετικής Ένωσης ως υπερδύναμης, οι Ρώσοι απέκτησαν μεγάλη πολιτική σημασία στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Είναι μία από τις επίσημες γλώσσες των Ηνωμένων Εθνών. Όλοι οι αστροναύτες που εργάζονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καλούνται να μάθουν ρωσικά.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Language Monthly» (αριθ. 3, 1997), περίπου 300 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο γνώριζαν τότε τη ρωσική γλώσσα (καθιστώντας την 5η δημοφιλέστερη γλώσσα στον κόσμο ανά συνολικό αριθμό ομιλητών). ενώ 160 εκατομμύρια θεωρούσαν τη ρωσική ως μητρική τους γλώσσα (καθιστώντας την 7η στον κόσμο από τον αριθμό των μητρικών ομιλητών). Ο συνολικός αριθμός των ομιλητών της ρωσικής στον κόσμο κατά την αξιολόγηση του 1999 ήταν περίπου 167 εκατομμύρια, με περίπου 110 εκατομμύρια άτομα να μιλούν τα ρωσικά ως δεύτερη γλώσσα.
Πριν από το 1991, η ρωσική γλώσσα ήταν η γλώσσα της διεθνούς επικοινωνίας της ΕΣΣΔ και η πιο κοινή ξένη γλώσσα που διδασκόταν στα σχολεία στις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ στην Κεντρική Ευρώπη. Συνεχίζει να χρησιμοποιείται στις χώρες που ήταν πρώην μέρη της Σοβιετικής Ένωσης, τόσο ως μητρική γλώσσα σημαντικού ποσοστού του πληθυσμού, όσο και ως γλώσσα διεθνούς επικοινωνίας. Ενώ για διάφορους λόγους οι κάτοικοι των χωρών αυτών δεν είναι πρόθυμοι να μιλήσουν με τη ρωσική γλώσσα, μια σημαντική κοινωνιολογική μελέτη σχετικά με τη ρωσική γλώσσα στα μετασοβιετικά κράτη που διεξήγαγε το Ινστιτούτο Γκάλοπ αποκάλυψε ότι το 92% των ερωτηθέντων της έρευνας στη Λευκορωσία, 83% στην Ουκρανία, 68% στο Καζακστάν και 38% στην Κιργιζία επέλεξαν ερωτηματολόγιο στα Ρωσικά για να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο για την έρευνα (το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι τα ποσοστά ξεπερνούσαν τις αντίστοιχες εθνικές γλώσσες).
Στην αμερικανική πολιτεία της Νέας Υόρκης το 2009, υιοθετήθηκε μια τροποποίηση του εκλογικού νόμου, σύμφωνα με την οποία σε όλες τις πόλεις της πολιτείας που έχουν πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με την εκλογική διαδικασία πρέπει να μεταφραστούν στα ρωσικά, δίνοντας ισοδύναμο καθεστώς με τα ισπανικά, τα κορεατικά, τα φιλιππινέζικα, τις κρεολικές γλώσσες και τρεις ποικιλίες κινεζικών).
Σε χώρους με συμπαγή αριθμό μεταναστών από τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (Ισραήλ, Γερμανία, Καναδάς, Ηνωμένες Πολιτείες, Αυστραλία κλπ.) διατίθενται ρωσικά περιοδικά, ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά κανάλια, καθώς και σχολεία ρωσικής γλώσσας.
Θρησκείες
Άλλες παγκόσμιες θρησκείες έχουν αμελητέα εκπροσώπηση μεταξύ των εθνοτικών Ρώσων. Η μεγαλύτερη από αυτές τις ομάδες είναι το Ισλάμ με περισσότερους από 100.000 οπαδούς από εθνικές μειονότητες, και οι Βαπτιστές με περισσότερους από 85.000 Ρώσους υποστηρικτές. Άλλοι είναι Πεντηκοστιανοί, Ευαγγελιστές, οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, Προτεστάντες και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, έχουν αναδυθεί διάφορα νέα θρησκευτικά κινήματα και έχουν συγκεντρωθεί μεταξύ των εθνοτικών Ρώσων. Το πιο σημαντικό από αυτά είναι το Ροντνόβερι, η αναβίωση της σλαβικής ιθαγενούς θρησκείας που είναι κοινή και σε άλλα σλαβικά έθνη. Ένα άλλο κίνημα, πολύ μικρό σε σχέση με άλλες νέες θρησκείες, είναι ο Βισσαριονισμός, μια συναρκτική ομάδα με Ορθόδοξο Χριστιανικό παρασκήνιο.
Αξιοσημείωτα επιτεύγματα
δεξιά|μικρογραφία|218x218εσ| Ο Γιούρι Γκαγκάριν, πρώτος άνθρωπος στο διάστημα (1961) Οι Ρώσοι έχουν συμβάλει σημαντικά στους τομείς του αθλητισμού, της επιστήμης και της τεχνολογίας, της πολιτικής, των επιχειρήσεων και των τεχνών.
Στην επιστήμη και την τεχνολογία, αξιόλογοι Ρώσοι επιστήμονες περιλαμβάνουν τον Μιχαήλ Καλάσνικοφ (εφευρέτη και σχεδιαστή του τυφέκιου AK-47 και του πολυβόλου PK), τον Ντμίτρι Μεντελέγιεφ, τον Νικολάι Μπογκολιούμποφ, τον Κωνσταντίν Τσιολκόφσκι (ιδρυτικό πατέρα της πυραυλικής και της αστροναυτικής), τον Αντρέι Κολμογκόροφ, τον Ιβάν Πάβλοφ, τον Νικολάι Σεμιόνοφ, τον Ντμίτρι Ιβανένκο, τον Αλέξανδρος Λοντίνγκιν, τον Αλεξάντερ Πόποφ (ένας από τους εφευρέτες του ραδιοφώνου), τον Νικολάι Ζουκόφσκι, τον Αλεξάντερ Προχόροφ και ο Νικολάι Μπασόφ (συνεφευρέτες του λέιζερ), τον Βλαντιμίρ Τσόβορκιν, τον Λεβ Ποντριάγκιν, τον Σεργκέι Σομπόλεφ, τον Πάβελ Γιαμπλότσκοφ, τον Αντρέι Ζαχάρωφ, τον Ντμίτρι Ιβάνοβσκι, ο Σεργκέι Κορολιόφ και τον Μστισλάβ Κέλντις (δημιουργοί του σοβιετικού διαστημικού προγράμματος), τον Αλεξάντρ Λιαπούνοφ, τον Μιχαήλ Ντολίβο-Ντομπροβόλσκι, τον Αντρέι Τουπόλεφ, τον Γιούρι Ντένισιουκ (πρώτη εφαρμόσιμη μέθοδος ολογραφίας), τον Μιχαήλ Λομονόσοφ, τον Βλαντιμίρ Βερνάντσκι, τον Πιοτρ Καπίτσα, τον Ιγκόρ Σικόρσκι, τον Λούντβιγκ Φαντέγιεφ, τον Κονσταντίν Νοβοσέλοφ, τον Φιοντόρ Στσερμπάτσκοϊ και τον Νικολάι Τρουμπέτζκοϊ.
Οι Ρώσοι συνθέτες που έφθασαν σε υψηλά επίπεδα στον κόσμο της μουσικής περιλαμβάνουν τον Ιγκόρ Στραβίνσκι, τον Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι, τον Ντμίτρι Σοστακόβιτς, τον Νικολάι Ρίμσκι-Κορσάκοφ, τον Σεργκέι Προκοφιέφ, τον Μόδεστο Μουσόργκσκι και τον Σεργκέι Ραχμανινόφ.
Οι Ρώσοι έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στη νίκη επί της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα θύματα της Ρωσίας σε αυτόν τον πόλεμο ήταν τα υψηλότερα από όλα τα έθνη και αριθμούσαν περισσότερους από 20 εκατομμύρια νεκρούς (οι Ρώσοι αποτελούσαν το 80% των 26,6 εκατομμυρίων ανθρώπων που χάθηκαν από την ΕΣΣΔ), που είναι περίπου οι μισοί από όλους τους θανάτους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η μεγάλη πλειοψηφία των Συμμαχικών θυμάτων. Σύμφωνα με τον βρετανό ιστορικό Ρίτσαρντ Όβερι, το Ανατολικό Μέτωπο περιλάμβανε περισσότερους αγώνες από όλα τα άλλα ευρωπαϊκά μέτωπα σε συνδυασμό. Η Βέρμαχτ υπέστη το 80% με το 93% όλων των απωλειών στρατευμάτων της στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο Ανατολικό Μέτωπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλαβικά έθνη Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Κριμαία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ουκρανία
Ουέ
Το Ουέ (γαλλικά: Wé) είναι μια μικρή πόλη στην κοινότητα Λίφου, στην επαρχία των Νήσων Λουαγιοτέ στη Νέα Καληδονία. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή της νήσου Λίφου. Το Ουέ είναι το διοικητικό κέντρο του δήμου Λίφου, καθώς και της θέσης της επαρχιακής συνέλευσης των Νήσων Λουαγιοτέ.
Ιστορία
Το Ουέ μοιραζόταν ανάμεσα σε τρεις φυλές που ανήκουν στις τρεις επαρχίες: Κανόνο για τη Γκάικα, Λουεσίλα για τη Ουέτρ και τη Χνάσε για τη Λόσσι. Ήταν ο παραδοσιακός τόπος φυλετικών συγκρούσεων, μέχρι τον ευαγγελισμό του νησιού στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα. Ήταν επίσης ένας από τους λόγους για τους οποίους η γη αυτή χορηγήθηκε στους Ευρωπαίους για την ίδρυση του διοικητικού τους κέντρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νέα Καληδονία
Βαρυτόνιο
Στην φυσική, το βαρυτόνιο (ή αλλιώς γκραβιτόνιο από τον αγγλικό όρο graviton) είναι το υποθετικό στοιχειώδες σωματίδιο-φορέας της βαρυτικής αλληλεπίδρασης και προβλέπεται στα πλαίσια ενός ολοκληρωμένου και συνεπούς θεωρητικού οικοδομήματος το οποίο θα περιλαμβάνει τη βαρύτητα σε κβαντισμένη μορφή (Κβαντική βαρύτητα). Σύμφωνα με αυτή την διατύπωση, η βαρυτική αλληλεπίδραση μεταδίδεται μέσω βαρυτονίων και παύει να είναι καμπυλώσεις του χωροχρονικού συνεχούς. Προϋπόθεση και περιορισμός είναι πως, στο κλασσικό όριο, και οι δύο τρόποι πρέπει να παράγουν ταυτόσημα αποτελέσματα.
Το βαρυτόνιο ουσιαστικά αντιπροσωπεύει το κβάντο της βαρυτικής ακτινοβολίας υπό μορφή βαρυτικών κυμάτων όπως αυτά προβλέπονται από την Γενική Σχετικότητα. Η ύπαρξή του δε είναι "αναγκαστική" μετά τον επιτυχή κβαντισμό των υπόλοιπων τριών θεμελιωδών αλληλεπιδράσεων σε θεωρητικό επίπεδο και την πειραματική τους επαλήθευση.
Εάν υπάρχει, το βαρυτόνιο πρέπει να έχει μηδενική μάζα ηρεμίας (απαραίτητη για την άπειρη ακτίνα δράσης της βαρυτικής αλληλεπίδρασης) και να είναι μποζόνιο με σπιν (spin) ίσο με 2 καθώς, στα πλαίσια της Γενικής Σχετικότητας, η βαρύτητα παρουσιάζεται ως τανυστής πεδίου δεύτερης βαθμίδας. Επίσης, το βαρυτόνιο πρέπει να είναι ηλεκτρικά ουδέτερο. Στα πλαίσια της υπερσυμμετρίας το υπερβαρυτικό φερμιόνιο, το βαρυτίνο (gravitino), έχει σπιν 3/2.
Ενώ γίνονται προσπάθειες σε αρκετές μορφές κβαντικής βαρύτητας, η Θεωρία Χορδών είναι εκείνη που προβλέπει την ύπαρξη του βαρυτονίου και ταυτόχρονα διατυπώνει με ικανοποιητική σαφήνεια τις αλληλεπιδράσεις του. Στην διαταρακτική (perturbative) διατύπωση της θεωρίας Χορδών, το βαρυτόνιο περιγράφεται ως μια κλειστή χορδή με συγκεκριμένη κατάσταση ταλάντωσης πολύ χαμηλής ενέργειας. Μια ολοκληρωμένη μη διαταρακτική (non-perturbative) διατύπωση του βαρυτονίου δεν έχει καταστεί δυνατή, όπως άλλωστε και με τα περισσότερα στοχεία της θεωρίας Χορδών.
Προγράμματα για την εξακρίβωση της ύπαρξης των βαρυτονίων μέσω έμμεσων παρατηρήσεων, όπως πειράματα στοχεύοντας στην παρατήρηση και ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων με τους ανιχνευτές LIGO, VIRGO, GEO 600 και TAMA 300, είναι σε λειτουργία. Επίσης πειράματα Φυσικής υψηλών ενεργειών στον νέο επιταχυντή LHC του CERN θα προσπαθήσουν να δώσουν απαντήσεις για την ύπαρξη (ή όχι) των βαρυτονίων και κατά συνέπεια των επιπλέον διαστάσεων (extra dimensions) όπως προβλέπουν οι θεωρίες Χορδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φορείς αλληλεπιδράσεων Κατηγορία:Μποζόνια
Ακουστική αιώρηση
Ακουστική αιώρηση (ανύψωση) ή ακουστοφόρηση (Acoustic levitation ή Acoustophoresis) είναι μια μέθοδος αιώρησης υλικών σε ένα μέσο με τη χρήση πίεσης ηχητικής (ακουστικής) ακτινοβολίας από έντονα ηχητικά κύματα στο μέσο.
Μερικές φορές, ηχητικά κύματα στις συχνότητες των υπερήχων - και συνεπώς μη ακουστά από το ανθρώπινο αυτί- μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ανυψώσουν αντικείμενα, όπως στην επίδειξη του εργαστηρίου της Otsuka,, ενώ άλλες φορές χρησιμοποιούνται ακουστικές συχνότητες. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι εκπομπής του ηχητικού κύματος, όπως η δημιουργία ενός κύματος κάτω από το αντικείμενο και η ανάκλαση του πίσω στην πηγή του, ή η χρήση μιας διαφανούς δεξαμενής για τη δημιουργία ενός μεγάλου ακουστικού πεδίου.
Το 2013, η ακουστική αιώρηση έχει προχωρήσει από την στατική αιώρηση σε ελεγχόμενα κινούμενα μετεωριζόμενα αντικείμενα, μια χρήσιμη ικανότητα στις φαρμακευτικές και ηλεκτρονικές βιομηχανίες. Μια πρωτότυπη συσκευή περιλαμβάνει μια διάταξη σαν σκακιέρα από τετραγωνικούς ακουστικούς πομπούς που μετακινούν ένα αντικείμενο από ένα τετράγωνο σε ένα άλλο, μειώνοντας αργά την εκπεμπόμενη ένταση του ήχου από ένα τετράγωνο, ενώ αυξάνεται η ένταση του ήχου σε ένα άλλο, επιτρέποντας στο αντικείμενο να κινηθεί εικονικά "καθοδικά".
Τα τρέχοντα συστήματα που έχουν ανυψωθεί είναι το πολύ μερικά κιλά. Οι ακουστικοί ανυψωτές χρησιμοποιούνται κυρίως στη βιομηχανία. Όμως, κάποια προϊόντα είναι εμπορικά διαθέσιμα στο κοινό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακουστική Κατηγορία:Αιώρηση Κατηγορία:Ανύψωση
Τράπεζα Εμπορίου και Ανάπτυξης Ευξείνου Πόντου
250px|μικρογραφία|Κράτη-μέλη Η Τράπεζα Εμπορίου και Ανάπτυξης Ευξείνου Πόντου (αγγλικά:Black Sea Trade and Development Bank, BSTDB) ή Παρευξείνια Τράπεζα, είναι διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που εξυπηρετεί τις έντεκα χώρες ιδρυτικές χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου, έναν περιφερειακό οικονομικό οργανισμό. Υποστηρίζει την οικονομική ανάπτυξη και την περιφερειακή συνεργασία παρέχοντας δάνεια, εγγυήσεις και κεφάλαια για αναπτυξιακά έργα και εμπορικές συναλλαγές. Υποστηρίζει τόσο δημόσιες όσο και ιδιωτικές επιχειρήσεις στις χώρες μέλη και δεν συνδέει με τη χρηματοδότησή του πολιτικούς οφέλη. Προεδρεύων του ΔΣ διατελεί ο Ντιμίτρι Πάνκιν από τον Ιούλιο του 2018. Εδρεύει στη Θεσσαλονίκη.
Οι στόχοι της τράπεζας περιλαμβάνουν την προώθηση των περιφερειακών εμπορικών δεσμών, τα σχέδια χωρών, τις άμεσες ξένες επενδύσεις, τη στήριξη δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στη βιώσιμη ανάπτυξη, με έμφαση στη δημιουργία απασχόλησης στις χώρες-μέλη, διασφαλίζοντας ότι κάθε επιχείρηση είναι οικονομικά υγιής. Η τράπεζα έχει εγκεκριμένο κεφάλαιο 3.45 δισ. Ευρώ.
Διέπεται από τη Συμφωνία για την ίδρυση της Τράπεζας Εμπορίου και Ανάπτυξης Ευξείνου Πόντου, συνθήκη εγγεγραμμένη στα Ηνωμένα Έθνη. Η συμφωνία ετέθη σε ισχύ στις 24 Ιανουαρίου 1997. Η τράπεζα ξεκίνησε τις επιχειρησιακές της δραστηριότητες τον Ιούνιο του 1999.
Η Moody's Investors Service αξιολογεί την Παρευξείνια Τράπεζα με "A2" μακροπρόθεσμα με σταθερές προοπτικές και η Standard & Poor's την αξιολογεί με "A-" με σταθερές προοπτικές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη Κατηγορία:Τράπεζες
Γρατιανός
Ο Γρατιανός (18 Απριλίου 359 - 25 Αυγούστου 383) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (367 - 383), μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού Α΄. Ο Γρατιανός συνόδευσε τον πατέρα του σε όλες τις εκστρατείες κατά μήκος του Ρήνου και του Δούναβη, προβιβάστηκε στο αξίωμα του Αυγούστου (367). Με τον θάνατο του πατέρα του (375) ο Γρατιανός ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας στη δύση ενώ ο ετεροθαλής αδελφός του Ουαλεντινιανός Β΄ ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας στην Παννονία, τις ανατολικές επαρχίες κυβερνούσε ο θείος του Ουάλης. Σε εκστρατεία στον Ρήνο ανάγκασε τα Γερμανικά φύλα να υποταχθούν (379), την ίδια χρονιά έπεσε ο θείος του Ουάλης στη Μάχη της Αδριανούπολης και τον διαδέχθηκε ο Θεοδόσιος Α΄. Ο Γρατιανός υποστήριξε τον Χριστιανισμό της Νίκαιας σε αντίθεση με τη Θρησκεία στην αρχαία Ρώμη, εξέδωσε το Έδικτο της Θεσσαλονίκης με το οποίο αρνήθηκε τον τίτλο του Ύπατου Ποντίφηκα, μετακίνησε τον Βωμό της Νίκης από την Κούρια Ιούλια της Ρωμαϊκής Συγκλήτου. Η πόλη Κούλαρο στον ποταμό Ιζέρ της Ρωμαικής Γαλατίας ονομάστηκε προς τιμή του Γρατιανόπολις, αργότερα εξελίχτηκε στη σύγχρονη Γκρενόμπλ. Ο σφετεριστής Μάγνος Μάξιμος επαναστάτησε εναντίον του (383), ο Γρατιανός οδήγησε τον στρατό του στη Λουτέτια έξω από το Παρίσι, ηττήθηκε, δραπέτευσε στο Λούγδουνο και δολοφονήθηκε.
Πρώτα χρόνια
Το Χρονικό του Ιερώνυμου και το Πασχάλιο χρονικό γράφουν ότι ο μεγαλύτερος γιος του Ουαλεντινιανού Α΄ Γρατιανός γεννήθηκε (18 Απριλίου 359) στο Σίρμιο σημερινή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα στη Σερβία, πρωτεύουσα της Σεκούντας Παννονίας από την πρώτη σύζυγο του Μαρίνα Σεβέρα. Ο Γρατιανός ήταν το μοναδικό παιδί των γονέων του, γεννήθηκε την εποχή που ο πατέρας του ήταν εξόριστος. Ο ομώνυμος παππούς του Γρατιανός ο Πρεσβύτερος από τον οποίο πήρε το όνομα είχε υπηρετήσει τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο και είχε διοριστεί κόμης της Βρετανίας. Όταν πέθανε ο αυτοκράτορας Ιοβιανός (26 Φεβρουαρίου 364) τον διαδέχτηκε ο πατέρας του, σε έναν μήνα διόρισε τον αδελφό του Ουάλη Συναυτοκράτορα στην Ανατολή. Ο Γρατιανός διορίστηκε από τον πατέρα του Ύπατος και κατόπιν Νωβελίσσιμος. Την εποχή που ανακηρύχτηκε Νωβελίσσιμος ο Γρατιανός ήταν μόλις 8 ετών, ένδειξη ότι θα είναι διάδοχος. Ο δάσκαλος του Γρατιανού ήταν ο περίφημος ρήτορας Αυσόνιος, η σχέση τους φαίνεται σε ένα επίγραμμα και ένα ποίημα.
Συναυτοκράτορας με τον πατέρα του
Το καλοκαίρι του 367 ο Ουαλεντινιανός Α΄ αρρώστησε σοβαρά στην Αμιένη δημιουργώντας αίνιγμα στη διαδοχή, μόλις ανάρρωσε (24 Αυγούστου 367) ανακήρυξε τον γιο του Συναυτοκράτορα. Την ίδια μέρα πήρε από τον πατέρα του τον τίτλο του Αυγούστου, ο Ουαλεντινιανός ανησυχούσε για την απειρία του γιου του στις εκστρατείες λόγω της μικρής του ηλικίας. Η μητέρα του Μαρίνα Σεβέρα πέθανε γύρω στο 370 και ενταφιάστηκε στον ναό των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ουαλεντινιανός Α΄ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ιουστίνα, ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του Ουαλεντινιανός Β΄ γεννήθηκε το φθινόπωρο του 371 στο Τριρ. Ο Γρατιανός παντρεύτηκε σε ηλικία 15 ετών στο Τριρ την 13χρονη μεταθανάτια κόρη του Κωνστάντιου Β΄ Φλαβία Μαξίμα Κωνσταντία. Ο γάμος ενίσχυσε τους δεσμούς της οικογένειας του με τη Δυναστεία του Κωνσταντίνου, το ίδιο έκανε και ο πατέρας του στον δεύτερο γάμο του με την Ιουστίνα. Οι Αλαμαννοί επισκέφτηκαν στα τέλη του 364 την αυλή του Ουαλεντινιανού Α΄, ο Μάγιστρος Ουρσάτιος τους πρόσφερε δώρα αλλά οι ίδιοι προσβλήθηκαν επειδή τα θεώρησαν μικρότερα από αυτά του προκατόχου του. Τον Ιανουάριο του 365 οι Αλαμαννοί εξοργισμένοι ξεκίνησαν να λεηλατούν τη Ρωμαϊκή Γερμανία και τη Γαλατία. Ο Μάγιστρος της Γαλατίας Ιοβίνος τους προξένησε σημαντικές φθορές στο Σαλόν-αν-Σαμπάνι και οπισθοχώρησαν. Η δολοφονία του βασιλιά των Αλαμαννών σε πραξικόπημα τους εξασθένησε περισσότερο, ο Γρατιανός και ο πατέρας του βρήκαν την ευκαιρία να διασχίσουν τον Μάιν και να τους συντρίψουν. Οι νίκες παραχώρησαν στον Γρατιανό τους τίτλους του "Γερμανικού Μάξιμου", του "Αλαμαννικού Μάξιμου" και του "Γοτθικού Μάξιμου" (369).
Ο Ουαλεντινιανός Α΄ εξόπλισε τα σύνορα με τη Ραιτία στο Βελγικό κανάλι αλλά οι Αλαμαννοί επιτέθηκαν στο Ρόττενμπουργκ αμ Νέκαρ. Ο Ουαλεντινιανός Α΄ ζήτησε τη βοήθεια των αιώνιων εχθρών των Αλαμαννών, των Βουργουνδών αλλά απέτυχε την τελευταία στιγμή λόγω έλλειψης συνεννόησης. Με το άκουσμα για τη συμμαχία οι Αλαμαννοί τρομοκρατήθηκαν, ο στρατηγός Θεοδόσιος ο πρεσβύτερος βρήκε την ευκαιρία, επιτέθηκε και τους συνέτριψε, συνέλαβε πολλούς αιχμαλώτους και τους ανάγκασε να δραπετεύσουν στην Κοιλάδα του Πάδου στην Ιταλία. Ο Ουαλεντινιανός Α΄ προσπάθησε να συλλάβει τον βασιλιά τους Μακριανό (372), απέτυχε και αναγκάστηκε να δεχτεί να κλείσει μαζί τους ειρήνη (374). Οι Κουαντί μια άλλη Γερμανόφωνη φυλή στον βόρειο Δούναβη ξεκίνησε εχθρότητες (373), η αιτία ήταν η ανέγερση κάστρων στην περιοχή τους με τον ίδιο τρόπο που έκαναν οι Ρωμαίοι με τους Αλαμαννούς. Η κατάσταση επιδεινώθηκε όταν ο βασιλιάς των Κουαντί δολοφονήθηκε από τους Ρωμαίους στη διάρκεια διαπραγματεύσεων (374), το φθινόπωρο οι Κουαντί ξεκίνησαν επιδρομές, λεηλάτησαν την Παννονία και τις περιοχές νότια από αυτήν. Μια άλλη ομάδα από Σαρμάτες επιτέθηκε στη Μοισία αλλά τους απέκρουσε με επιτυχία ο γιος του στρατηγού Θεοδόσιου, μετέπειτα αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄, τότε παρακάλεσαν ειρήνη. Τον Αύγουστο του 375 μια ομάδα επιτέθηκε στους Κουαντί από τα βορειοδυτικά ενώ ο ίδιος ο Ουαλεντινιανός Α΄ βάδισε στη Βουδαπέστη και επιτέθηκε από τα νοτιοανατολικά. Η εκστρατεία είχε βαριές απώλειες για τον εχθρό, ο αυτοκράτορας επέστρεψε στο Ακουίνκουμ από εκεί μετέβη στο Μπριγκέτιο όπου και πέθανε στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τον εχθρό (17 Νοεμβρίου 375).
Αυτοκράτορας στη δύση
Με τον θάνατο του πατέρα του ο Γρατιανός κληρονόμησε τη Δυτική Ρωμαική Αυτοκρατορία, ο ετεροθαλής αδελφός του Ουαλεντινιανός ανακηρύχτηκε Αύγουστος στην Παννονία. Παρά το γεγονός ότι ο Ουαλεντινιανός Β΄ ανέλαβε την εξουσία στην Ιταλία, το Ιλλυρικό και την Αφρική ο πραγματικός κυρίαρχος ήταν ο Γρατιανός. Το σώμα του Ουαλεντινιανού Α΄ έφτασε την επόμενη χρονιά στην Κωνσταντινούπολη για ταφή αλλά πρώτα θεοποιήθηκε ως "Άγιος Ουαλεντινιανός ο Πρεσβύτερος". Με τον θάνατο του Ουαλεντινιανού Α΄ ο αδελφός του Ουάλης παρέμεινε ο μόνος Αύγουστος στην Ανατολική Ρωμαική Αυτοκρατορία και ο 16χρονος γιος του Γρατιανός στη Δυτική. Πολλοί ευγενείς του Ουαλεντινιανού Α΄ που ήθελαν να περιορίσουν τις εξουσίες του Γρατιανού ανακήρυξαν με πραξικόπημα στη Βουδαπέστη Αύγουστο τον τετράχρονο ετεροθαλή αδελφό του Ουαλεντινιανό Β΄ (22 Νοεμβρίου 375). Τον 4χρονο Ουαλεντινιανό Β΄ υποστήριζαν η μητέρα του Ιουστίνα και όλοι οι ευγενείς που ήταν πιστοί στην ίδια και τον Αρειανισμό. Ο δάσκαλος του Γρατιανού Αυσόνιος ήταν η πραγματική δύναμη εξουσίας πίσω από τον θρόνο, οι διαπραγματεύσεις επέτρεψαν στον Γρατιανό να παραμείνει ο μοναδικός αυτοκράτορας στη δύση. Ο Γρατιανός και ο Ουαλεντινιανός Β΄ σπάνια ταξίδευαν από φόβο μήπως αναγνωρίσει ο λαός ότι ήταν ανήλικοι, ο Γρατιανός ταξίδευσε στη Ρώμη να γιορτάσει τα δεκαήμερα (24 Αυγούστου 376) αλλά η πληροφορία αμφισβητείται.
Με την κηδεμονία του Αυσόνιου ο Γρατιανός εξέδοσε στο Σίρμιο (378) ένα Έδικτο ανοχής θρησκειών, το Έδικτο που υπέγραψαν οι εξόριστοι επίσκοποι από τον Ουάλη έδινε πλήρη ανοχή σε όλες τις θρησκείες. Ο θείος του Γρατιανού Ουάλης επιστρέφοντας από εκστρατεία στην Αυτοκρατορία των Σασσανιδών ζήτησε από τον Γρατιανό ενισχύσεις στους πολέμους του απέναντι στους Γότθους. Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος γράφει ότι ο Ουάλης ζήτησε από τον Γρατιανό να του στείλει τον Σεβαστιανό να τον βοηθήσει, ο Σεβαστιανός πήγε τελικά στην Κωνσταντινούπολη χάρη σε ίντριγκες Ευνούχων στη δυτική αυλή. Στις αρχές του 378 ο Γρατιανός απέκρουσε τις εισβολές και τόνισε στον Ουάλη ότι θα έρθει στη Θράκη να τον βοηθήσει στους πολέμους του εναντίον των Γότθων. Τον Ιούλιο ο Ουάλης πληροφορήθηκε ότι οι Γότθοι βάδιζαν προς την Αδριανούπολη και τη Θρακική Νίκη, μετακινούσαν τις δυνάμεις τους στην περιοχή. Ο στρατός του Γρατιανού καθυστέρησε επειδή βρήκε εμπόδια από τους Αλανούς στη Δακία, στα δυτικά Βαλκάνια. Ο Ουάλης αγνόησε την καθυστέρηση και αποφάσισε να ριχτεί μόνος στη μάχη, ήταν σίγουρος ότι θα νικήσει και δεν ήθελε να μοιραστεί τη δόξα με άλλον. Οι δυνάμεις του Γρατιανού δεν έφτασαν τελικά ποτέ επειδή ο στρατηγός του δήλωσε ασθένεια. Σε μερικές βδομάδες ο Γρατιανός έφτασε στο Κάστρα Μαρτίς με μερικές εκατοντάδες άντρες, την ίδια ώρα ο Ουάλης βρισκόταν στην Αδριανούπολη έτοιμος να πέσει στη μάχη. Οι δυνάμεις του Ουάλη επιτέθηκαν εναντίον των Γότθων, ακολούθησε η Μάχη της Αδριανούπολης στην οποία οι Ρωμαίοι γνώρισαν από τους Γότθους ολοκληρωτική συντριβή, ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο ίδιος ο αυτοκράτορας Ουάλης και ο Σεβαστιανός. Μετά τη μάχη ο αυτοκράτορας Ουάλης θεοποιήθηκε με τον τίτλο "ο θείος Ουάλης".
Διορισμός Θεοδοσίου στην ανατολή ως Συναυτοκράτορα
Μετά τη νίκη τους στη Μάχη της Αδριανούπολης οι Γότθοι λεηλάτησαν τη Θράκη (377) και το Ιλλυρικό (378). Ο Γρατιανός ήταν βέβαιος ότι δεν μπορούσε να ελέγξει το ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας του μετά τον θάνατο του θείου του, όρισε Συναυτοκράτορα στην ανατολή τον Θεοδόσιο Α΄, γιο του περίφημου στρατηγού Θεοδόσιου (19 Ιανουαρίου 379). [39] Ο Θεοδόσιος ο πρεσβύτερος που είχε πέσει σε μάχη (375) θεοποιήθηκε ως "Άγιος Πατήρ Θεοδόσιος". Ο Γρατιανός εξέδοσε διάταγμα εναντίον των αιρέσεων (3 Αυγούστου 379). Ο Γρατιανός έγινε Πρόξενος για πέμπτη φορά και ο Θεοδόσιος για πρώτη (380). Τον Σεπτέμβριο του 380 οι δύο άντρες συναντήθηκαν και αποφάσισαν να περιέλθει η Δακία στο δυτικό τμήμα και η Μακεδονία στο ανατολικό. Ο Γρατιανός ανακοίνωσε την ίδια χρονιά στην Κωνσταντινούπολη μια νίκη εναντίον των Αλαμαννών. Το φθινόπωρο του 378 ο Γρατιανός έκδοσε διάταγμα που παρείχε θρησκευτικές ελευθερίες. Οι Γότθοι επιτέθηκαν ξανά στην Παννονία αλλά ηττήθηκαν από τον Γρατιανό (380). Οι Βάνδαλοι και οι Αλαμαννοί διέσχισαν τον Ρήνο και ανάγκασαν τον Γρατιανό να υποχωρήσει. Με την κατάρρευση των συνόρων του Δούναβη από τους Ούνους και τους Γότθους ο Γρατιανός αποφάσισε να μετακινήσει την πρωτεύουσα της δυτικής αυτοκρατορίας από το Τριρ στα Μεδιόλανα, σημερινό Μιλάνο, επίσκοπος της νέας πρωτεύουσας του ήταν ο Αμβρόσιος Μεδιολάνων (374–397). Με την επίδραση του φανατισμένου Αμβρόσιου ο Γρατιανός αποφάσισε να αλλάξει τη θρησκευτική του πολιτική και να ξεκινήσει διωγμούς εναντίον των ειδωλολατρών.
Ο Γρατιανός, ο Θεοδόσιος Α΄ και ο Αμβρόσιος συναντήθηκαν και υπέγραψαν το Έδικτο της Θεσσαλονίκης. Το Έδικτο αυτό ορίζει σαν μοναδική θρησκεία τον Χριστιανισμό της Νίκαιας και διώκει τις υπόλοιπες θρησκείες ως αιρέσεις, αυτό έβαλε τέλος στις θρησκευτικές ελευθερίες που υπήρχαν μέχρι τότε. Τον χειμώνα του 382 ο Γρατιανός διέταξε να αφαιρεθεί ο Βωμός της Νίκης από την Κουρία Ιουλία της Ρωμαϊκής Συγκλήτου. Ο Ζώσιμος έγραψε ότι ο Γρατιανός αρνήθηκε να φορέσει το ένδυμα του Μάξιμου Ποντίφηκα αλλά δεν είναι επιβεβαιωμένο ότι υπήρχε τέτοια ενδυμασία. Τα οστά του πατέρα του Ουαλεντινιανού Α΄ μεταφέρθηκαν στο Μαυσωλείο της Κωνσταντινούπολης που ενσωματώθηκαν στην Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων (21 Φεβρουαρίου 382), τοποθετήθηκαν δίπλα στην πρώτη του σύζυγο και μητέρα του Γρατιανού Μαρία Σεβέρα. Με διάταγμα ο Γρατιανός (382) διέταξε να αφαιρεθεί το άγαλμα της φτερωτής θεάς Βικτώριας από την αίθουσα της Γερουσίας και να αφαιρεθούν τα προνόμια από τις Εστιάδες Παρθένες. Ο Γρατιανός διέταξε την κατάσχεση της περιουσίας όλων των αρχαίων ναών και ιερών, τα έσοδα από την κατάσχεση θα πήγαιναν απ΄ευθείας στο αυτοκρατορικό ταμείο. Ο Ύπατος Κόιντος Αυρήλιος Σύμμαχος αντέδρασε έντονα αλλά ο Πάπας Δάμασος Α΄ και οι χριστιανοί οπαδοί του αντεπιτέθηκαν. Η πρώτη σύζυγος του Γρατιανού Κωνσταντία πέθανε πρόωρα (350), ο αυτοκράτορας παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Λαέτα που ο πατέρας της ήταν Ύπατος στη Ρωμαϊκή Συρία. Οι δύο γάμοι του Γρατιανού παρέμειναν άτεκνοι μέχρι το τέλος.
Δολοφονία και ταφή
Το καλοκαίρι του 383 οι Αλαμαννοί επιτέθηκαν ξανά στη Ραετία. Ο Γρατιανός προσέλαβε στον στρατό του Αλανούς, αυτό προξένησε σφοδρές αντιδράσεις στους χριστιανούς στρατιώτες του επειδή οι Αλανοί ήταν τόσο ειδωλολάτρες που έκαναν ακόμα Ανθρωποθυσίες. Ο στρατηγός Μάγνος Μάξιμος που είχε πετύχει μια σημαντική νίκη στους Πίκτους υπό τον κόμη Θεοδόσιο (382) ξεκίνησε εξέγερση στη Βρετανία, κατόπιν επιτέθηκε στη Γαλατία και έφτασε μέχρι το Παρίσι. Ο Γρατιανός συγκέντρωσε όλες τις δυνάμεις του, γνώρισε όμως τη συντριβή από τον σφετεριστή και αναγκάστηκε να δραπετεύσει. Ο Γρατιανός καταδιώχθηκε από τον Μάγιστρο του Μάγνου, έφτασε μέχρι το Λούγδουνο όπου δολοφονήθηκε (25 Αυγούστου 383). Ο Μάγνος Μάξιμος που είχε αυτοανακηρυχθεί Αύγουστος μεταφέρθηκε στο Τριρ και εγκατέστησε την αυλή του. Ο μικρότερος 12χρονος ετεροθαλής αδελφός του Γρατιανού Ουαλεντινιανός Β΄ παρέμεινε ο μοναδικός νόμιμος κυρίαρχος του αυτοκρατορικού τίτλου στη δύση. Η σωρός του Γρατιανού μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και τάφηκε στο συγκρότημα των εκκλησιών των Αγίων Αποστόλων, δίπλα από την πρώτη του σύζυγο Κωνσταντία (1 Δεκεμβρίου 383). Ο Γρατιανός ήταν το τελευταίο μέλος της δυτικής αυτοκρατορικής οικογένειας που τάφηκε στην ανατολή, ένα νέο ταφικό μαυσωλείο οικοδομήθηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη. Ο Αυγουστίνος Ιππώνος στο έργο του "Πόλη του Θεού" και ο Θεοδώρητος ο Κύρου στο έργο του "Εκκλησιαστική Ιστορία" γράφουν ότι ο Γρατιανός και η Κωνσταντία είχαν έναν γιο που πέθανε σε βρεφική ηλικία, πέθανε πριν το 383 αλλά γεννήθηκε πριν το 379. Αργότερα (387) λίγο μετά τον θάνατο του Μάγνου Μάξιμου τα οστά του μεταφέρθηκαν στο αυτοκρατορικό Μαυσωλείο των Μεδιολάνων. Ο Γρατιανός θεοποιήθηκε με το όνομα "Θείος Γρατιανός".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:Δυναστεία του Βαλεντινιανού Κατηγορία:Ιλλυριοί Κατηγορία:Κόμητες των δομεστίκων
Νικολάι Κορζενέφσκυ
Ο Κορζενέφσκυ απεβίωσε σε ηλικία 79 ετών στην Τασκένδη, όπου είχε εγκατασταθεί ως διδάσκων στο Πανεπιστήμιο του Ουζμπεκιστάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι εξερευνητές Κατηγορία:Ρώσοι γεωγράφοι Κατηγορία:Σοβιετικοί γεωγράφοι
Α.Ο. Ηρακλής Ψαχνών
Ο Αθλητικός Όμιλος Ηρακλής Ψαχνών είναι ελληνικός αθλητικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τα ΤΣΙΜΠΟΥΚΊ της Ευβοίας και Δεν ιδρύθηκε ποτέ. Τα χρώματα της ομάδας είναιτα πορτοροδοκοκκινο (βασικό) και το άσπρο ενώ το έμβλημα της ομάδας παραπέμπει στον ημίθεο Ηρακλή και τον γυμναστικό σύλλογος της Θεσσαλονίκης που ιδρύθηκε το 1908.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου αγωνιζόταν σε επαγγελματικές κατηγορίες έως το 2015, με την επωνυμία «ΠΑΕ Ηρακλής Ψαχνών Α.Ο.». Αυτό το διάστημα μετέχει στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Ευβοίας.
Ιστορία
Το 1975 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας και συμμετείχε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου όπου έχασε την ιστορική άνοδο στην Β' Εθνική κατηγορία. Το 1978 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας και προκρίθηκε στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 1978-79 όποτε και υποβιβάστηκε. Τις χρονιές 1982-83, 1983-84, 1984-85 και 1986-87 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Το 1994 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας και αγωνίστηκε προσωρινά στην Δ' Εθνική κατηγορία τη σεζόν 1994-95, όποτε και υποβιβάστηκε. Ακολούθως, το 1996 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ευβοίας για να αγωνιστεί επίσης στη Δ' Εθνική τη σεζόν 1996-97.
Τις χρονιές 2002-03, 2003-04, 2004-05 και 2005-06 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική. Το 2008 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας και προβιβάστηκε εκ νέου στην Δ' Εθνική. Το 2010 κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία, κατακτώντας το πρωτάθλημα Δ' Εθνικής του 7ου ομίλου την σεζόν 2009-10. Την περίοδο 2010-2011 τερμάτισε στην 3η θέση του νοτίου ομίλου της Γ' Εθνικής, αν και αρχικά έπρεπε να αγωνιστεί σε play off κέρδισε απευθείας την ιστορική άνοδο στην Β' Εθνική κατηγορία (Football league) εξαιτίας του σκανδάλου των στημένων αγώνων, χωρίς play off. Στην Football league αγωνίστηκε από τη σεζόν 2011-12 μέχρι και τη σεζόν 2014-15, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2015-16 υποβιβάστηκε από το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής στο τοπικό πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ευβοίας. Επέστρεψε στην Γ' Εθνική μετά από 4 χρόνια μετά από μια καταπληκτική σεζόν. Την επόμενη (2020-21) έκανε μια καλή πορεία και έχασε το πρωτάθλημα και το δικαίωμα για συμμετοχή στα μπαράζ ανόδου στην ισοβαθμία (20 β.) με τον Διαγόρα Στεφανοβικείου.
Ιστορία πρωταθλήματος και κυπέλλου
! Περίοδος ! style="width:10%;"|Κ ! Θ ! Α ! Ν ! Ι ! Η ! ΓΥ ! ΓΚ ! ΔΤ ! Β !Κύπελλο
Πρόεδροι
{|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Εύβοιας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1936 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936
Ράινχαρντ Β΄ του Χάναου
Ο Ράινχαντ Β΄, γερμ.: Reingard II herr graf von Hanau (π. 1369 - 26 Ιουνίου 1451) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κύριος του Χάναου 1404-29, και μετά κόμης του Χάναου 1429-51.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούλριχ Δ΄ κυρίου του Χάναου και της Ελισάβετ, κόρης του έμπερχαρντ του Βέρτχαϊμ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1407 την Αικατερίνη, κόρη του Ερρίκου Β΄ κόμη του Νάσσαου-Μπάιλσταϊν και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Νόμος των Μπιό-Σαβάρ
Ο νόμος των Μπιό-Σαβάρ είναι μια εξίσωση του ηλεκτρομαγνητισμού που περιγράφει το διάνυσμα της μαγνητικής επαγωγής Β μέσω του μέτρου και της διεύθυνσης του ηλεκτρικού ρεύματος, της απόστασης από το ηλεκτρικό ρεύμα, και της μαγνητικής διαπερατότητας.
Η σημασία του νόμου των Μπιό-Σαβάρ έγκειται στο ότι είναι ένας νόμος αντίστροφου τετραγώνου, που αποτελεί λύση στο νόμο του Αμπέρ. Είναι επίσης λύση της εξίσωσης στροβιλότητας: curl A = B, όπου το A μπορεί να θεωρηθεί ως το μαγνητικό διανυσματικό δυναμικό του B. Παρέχει λοιπόν τη λύση του πεδίου Β στις εξισώσεις του Μάξγουελ, όπως ακριβώς η δύναμη Λόρεντζ παρέχει τη λύση του πεδίου Ε.
Εισαγωγή
Ο νόμος των Μπιό-Σαβάρ και η δύναμη Λόρεντζ είναι τόσο θεμελιώδεις για τον ηλεκτρομαγνητισμό, όσο είναι ο νόμος του Κουλόμπ για την ηλεκτροστατική.
Πιο συγκεκριμένα, εάν ορίσουμε ένα απειροστό στοιχείο ρεύματος
τότε το αντίστοιχο διαφορικό στοιχείο του μαγνητικού πεδίου είναι
όπου
Γενικά
Στη μαγνητοστατική, το μαγνητικό πεδίο μπορεί να προσδιοριστεί εάν είναι γνωστή η πυκνότητα ρεύματος j:
όπου
Συνεχές ομογενές ρεύμα
Στην ειδική περίπτωση ενός σταθερού, ομογενούς ρεύματος I, το μαγνητικό πεδίο Β είναι
Σημειακό φορτίο με σταθερή ταχύτητα
Στην ειδική περίπτωση ενός σημειακού φορτισμένου σωματιδίου q\mathbf{} που κινείται με σταθερή ταχύτητα \mathbf{v}, η παραπάνω εξίσωση για το μαγνητικό πεδίο παίρνει τη μορφή:
Μικροσκοπική κλίμακα
Στη μικροσκοπική κλίμακα, ο νόμος των Μπιό-Σαβάρ γίνεται
όπου η λύση στο \mathbf{E} είναι η δύναμη Κουλόμπ, και όπου
οπότε,
Εφαρμογές στην Αεροδυναμική
The Biot-Savart law is also used to calculate the velocity induced by vortex lines in aerodynamic theory.
In the aerodynamic application, the roles of vorticity and current are reversed as when compared to the magnetic application.
In Maxwell's 1861 paper 'On Physical Lines of Force', magnetic field strength \mathbf{H} was directly equated with pure vorticity (spin), whereas \mathbf{B} was a weighted vorticity that was weighted for the density of the vortex sea. Maxwell considered magnetic permeability μ to be a measure of the density of the vortex sea. Hence the relationship,
was essentially a rotational analogy to the linear electric current relationship,
where ρ is electric charge density. \mathbf{B} was seen as a kind of magnetic current of vortices aligned in their axial planes, with \mathbf{H} being the circumferential velocity of the vortices.
The electric current equation can be viewed as a convective current of electric charge that involves linear motion. By analogy, the magnetic equation is an inductive current involving spin. There is no linear motion in the inductive current along the direction of the \mathbf{B} vector. The magnetic inductive current represents lines of force. In particular, it represents lines of inverse square law force.
In aerodynamics the induced air currents are forming solenoidal rings around a vortex axis that is playing the role that electric current plays in magnetism. This puts the air currents of aerodynamics into the equivalent role of the magnetic induction vector \mathbf{B} in electromagnetism.
In electromagnetism the \mathbf{B} lines form solenoidal rings around the source electric current, whereas in aerodynamics, the air currents form solenoidal rings around the source vortex axis.
Hence in electromagnetism, the vortex plays the role of 'effect' whereas in aerodynamics, the vortex plays the role of 'cause'. Yet when we look at the \mathbf{B} lines in isolation, we see exactly the aerodynamic scenario in so much as that \mathbf{B} is the vortex axis and \mathbf{H} is the circumferential velocity as in Maxwell's 1861 paper.
For a vortex line of infinite length, the induced velocity at a point is given by
where
This is a limiting case of the formula for vortex segments of finite length:
where A and B are the (signed) angles between the line and the two ends of the segment. -->
Καμάρα Βαθέος Σάμου
Η Καμάρα Βαθέος είναι οικισμός της Σάμου στο Βορειοανατολικό Αιγαίο Πέλαγος.
Σημείωση
Στο νησί και τον ίδιο δήμο υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καμάρα Μυτιληνιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Τέλος χαρτοσήμου
Το τέλος χαρτοσήμου είναι φόρος που επιβάλλεται σε αγορές, συμφωνητικά και επίσημα έγγραφα, που, για να τεθούν σε ισχύ, πρέπει να έχει καταβληθεί. Πιστεύεται ότι ξεκίνησε από τη Βενετία το 1604, εισήχθη στην Ισπανία τη δεκαετία του 1610, τις Ισπανικές Κάτω Χώρες τη δεκαετία του 1620, τη Γαλλία το 1651, τη Δανία το 1657,Πρωσία το 1682 και Αγγλία το 1694.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητικό ΔίκαιοΚατηγορία:Φορολογία
Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
Το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (Κ.Ε.Γ.) είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου (Ν. 2083/92). Ιδρύθηκε το 1994 (Π.Δ. 100/1994) με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Αποτελεί ερευνητικό φορέα εποπτευόμενο από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Είναι αρμόδιο για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας και την πιστοποίηση ελληνομάθειας. Επίσης συμμετέχει σε κοινές δράσεις με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Επισκόπηση
Το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας έχει ως σκοπό την ενίσχυση και προώθηση της ελληνικής γλώσσας εντός και εκτός της Ελλάδας, την οργάνωση της διδασκαλίας της σε αλλοδαπούς και ομογενείς, τη στήριξη των διδασκόντων την ελληνική γλώσσα στο εξωτερικό και στο εσωτερικό και την παραγωγή κάθε μορφής υλικού που θα συντελούσε στην προβολή και διάδοση της ελληνικής γλώσσας.
Επιστημονικά τμήματα
Δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων, στον σχεδιασμό και τη σύνταξη λεξικών και άλλων λεξικογραφικών εργαλείων, τη δημιουργία λεξικογραφικών βάσεων δεδομένων για διαδικτυακές εφαρμογές και τη συνέχιση του Λεξικού Κριαρά. μας.
Ασχολείται με τη μελέτη της νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας (πρωτότυπης και μεταφρασμένης) και μελετά τη γλώσσα ως μεταφραστικό εργαλείο
Εξετάσεις Ελληνομάθειας
Το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας είναι υπεύθυνος φορέας για τη διενέργεια εξετάσεων πιστοποίησης της ελληνομάθειας. Οι εξετάσεις για την Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας διεξάγονται σε εξεταστικά κέντρα που έχει αναγνωρίσει το ΚΕΓ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Οι υποψήφιοι εξετάζονται σε έξι επίπεδα γλωσσικής επάρκειας και αξιολογούνται σε τέσσερις ή πέντε δεξιότητες, δηλαδή στην κατανόηση και παραγωγή γραπτού κειμένου, στην κατανόηση και παραγωγή προφορικού λόγου και στη χρήση γλώσσας.
Διεξάγονται ακόμη εξετάσεις Ελληνομάθειας για Ειδικούς Σκοπούς και εξετάσεις Ελληνομάθειας για υποψηφίους Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ)
Πύλη για την Ελληνική γλώσσα και τη γλωσσική εκπαίδευση
Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα και τη γλωσσική εκπαίδευση είναι διαδικτυακό περιβάλλον που σχεδιάστηκε για λογαριασμό του ΥΠΕΠΘ με προδιαγραφές εθνικής Πύλης για την ελληνική γλώσσα. Απευθύνεται σε ερευνητές, φοιτητές, διδάσκοντες, μαθητές και γενικότερα σε όλους όσοι ενδιαφέρονται για την ελληνική γλώσσα, εντός και εκτός Ελλάδας. Η πύλη παρέχει ηλεκτρονικά λεξικά και σώματα κειμένων, όπως και υποστηρικτικό υλικό για τη μελέτη και τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.
327 Κολομβία
Η Κολομβία (Columbia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,1. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια. Η Κολομβία πήρε το όνομά της όχι από το ομώνυμο κράτος της Ν. Αμερικής, αλλά από τον Χριστόφορο Κολόμβο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Κολομβίας υπολογίσθηκε σε 35,5 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 47 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,236 (από δεδομένα του IRAS). Η Κολομβία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 33 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κολομβια