cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δύναμη (μαθηματικά)
Στα σύνολα
Αυτή η γενικευμένη ύψωση σε δύναμη μπορεί να οριστεί και από πράξεις σε σύνολα ή για σύνολα με επιπλέον δομές. Για παράδειγμα, στη γραμμική άλγεβρα, έχει νόημα να τοποθετηθούν δείκτες στο ευθύ άθρισμα διανυσματικών χώρων επί τυχαίων συνόλων δεικτών. Έτσι μπορεί να γίνει: Όπου κάθε Vi είναι ένας διανυσματικός χώρος/ Τότε αν Vi = V για κάθε i, το ευθύ άθροισμα αυτών μπορεί να γραφτεί με εκθετικό συμβολισμό ως V(+)N, ή πιο απλά VN με την σύμβαση ότι το ευθύ άθροισμα είναι το προκαθορισμένο. Είναι δυνατόν να αντικατασταθεί το σύνολο N με τον πληθικό αριθμό n ώστε να προκύψει Vn, αν και, χωρίς να επιλεγεί ένα συγκεκριμένο σύνολο με πληθικό αριθμό n, αυτό ορίζεται με ακρίβεια ισομορφισμού. Λαμβάνοντας το V ως το πεδίο του R των πραγματικών αριθμών (θεωρούμενο ως διανυσματικός χώρος επί του εαυτού του) και n να είναι κάποιος φυσικός αριθμός, προκύπτει ο Ευκλείδιος χώρος Rn.
Αν στη βάση μιας πράξης ύψωσης σε δύναμη βρίσκεται ένα σύνολο, η πράξη της ύψωσης είναι το καρτεσιανό γινόμενο εκτός αν δηλωθεί διαφορετικά. Καθώς πολλαπλά καρτεσιανά γινόμενα παράγουν μία n-πλειάδα, η οποία αναπαρίσταται από μία συνάρτηση σε ένα σύνολο με κατάλληλο πληθικό αριθμό, το SN γίνεται απλά το σύνολο όλων των συναρτήσεων από το N στο S: Αυτό ταιριάζει με την ύψωση σε δύναμη πληθικών αριθμών, με την έννοια ότι |SN| = |S|undefined, όπου |X| είναι ο πληθικός αριθμός του X. Όταν N=2={0,1}, έχουμε |2X| = 2undefined, όπου το 2X, το οποίο συνήθως συμβολίζεται PX, είναι το δυναμοσύνολο του X, κάθε υποσύνολο Y του X αντιστοιχεί μοναδικά σε μία συνάρτηση στο X που παίρνει την τιμή 1 για x ∈ Y και 0 για x ∉ Y.
Στη θεωρία κατηγοριών
Σε μία κλειστή καρτεσιανή κατηγορία η εκθετική πράξη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ύψωση ενός τυχαίου αντικειμένου στη δύναμη ενός άλλου τυχαίου αντικειμένου. Αυτό γενικεύει το καρτεσιανό γινόμενο στην κατηγορία των συνόλων. Αν 0 είναι ένα αρχικό αντικείμενο σε μία καρτεσιανή κλειστή κατηγορία, τότε το εκθετικό αντικείμενο 0^0 είναι ισομορφικό με οποιοδήποτε τερματικό αντικείμενο 1.
Επαναλαμβανόμενη ύψωση σε δύναμη
Όπως η ύψωση σε δύναμη φυσικών αριθμών είναι στην ουσία επαναλαμβανόμενος πολλαπλασιασμός, είναι πιθανό να οριστεί μία πράξη με βάση την επαναλαμβανόμενη ύψωση σε δύναμη. Αυτή η πράξη κάποιες φορές ονομάζεται tetration. Η επανάληψη του tetration οδηγεί σε άλλη πράξη και ούτω καθεξής. Αυτή η ακολουθία πράξεων εκφράζεται από την συνάρτηση Ackermann και τον συμβολισμό άνω βέλους Knuth. Όπως ακριβώς η δύναμη αυξάνεται ταχύτερα από ότι ο πολλαπλασιασμό, και με την σειρά του ο πολλαπλασιασμός ταχύτερα από την πρόσθεση, η δύναμη της δύναμης αυξάνει ταχύτερα από την δύναμη. Αποτιμημένες στο (3,3), η πράξεις της πρόσθεσης, πολλαπλασιασμού, ύψωσης σε δύναμη και tetration δίνουν 6, 9, 27, και 7,625,597,484,987 αντίστοιχα.
Στις γλώσσες προγραμματισμού
Ο συμβολισμός με εκθέτη xy είναι βολικός στο χειρόγραφο αλλά μη πρακτικός για τις γραφομηχνές και τα τερματικά που έχουν όλους τους χαρακτήρες ευθυγραμισμένους. Πολλές γλώσσες προγραμματισμού έχουν εναλακτικούς τρόπους για την έκφαρση της ύψωσης σε δύναμη που δεν χρησιμοποιούν εκθέτες:
Στις Bash, C, C++, C#, Java, JavaScript, Perl, PHP, Python και Ruby, το σύμβολο ^ αναπαριστά το επιπέδου bit XOR. Στην Pascal αναπαριστά την έμμεση αναφορά. Στις OCaml και Standard ML αναπαριστά παράθεση συμβολοσειρών (string concatenation).
Ιστορία του συμβολισμού
Ο όρος δύναμη χρησιμοποιήθηε από τον έλληνα μαθηματικό Ευκλείδη για το τετράγωνο μίας ευθείας. Τον 9ο αιώνα, ο Αλ Χουαρίζμι χρησιμοποίησε τους όρους mal για το τετράγωνο και kab για τον κύβο, τα οποία μεταγενέστεροι ισλαμιστές μαθηματικοί τα αναπαριστούσαν ως m και k αντίστοιχα, κατά τον 15ο αιώνα, όπως φαίνεται στο έργο του Αμπού αλ-Χασάν ιμπν Αλί αλ-Καλασαντί.
Ο Nicolas Chuquet χρησιμοποίησε μία μορφή εκθετικού συμβολισμού τον 15ο αιώνα, η οποία χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τον Henricus Grammateus και τον Μίχαελ Στίφελ τον 16ο αιώνα. Ο Σάμιουελ Τζικ (Samuel Jeake) εισήγαγε τον όρο indices (δείκτες) το 1696. Τον 16ο αιώνα ο Robert Recorde χρησιμοποίησε τους όρους τετράγωνο, κύβος, zenzizenzic (για την τέταρτη δύναμη), surfolide (πέμπτη), zenzicube (έκτη), second surfolide (εβδόμη) και Zenzizenzizenzic (ογδόη).
Κάποιοι μαθηματικοί (όπως π.χ. ο Ισαάκ Νεύτων) χρησιμοποίησαν εκθέτες μόνο για δυνάμεις μεγαλύτερες του δύο, προτιμώντας να αναπαριστούν τα τετράγωνα ως επαναλαμβανόμενο πολλαπλασιασμό. Έτσι έγραφαν τα πολυώνυμα ως ax + bxx + cx3 + d.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αριθμητική Κατηγορία:Δυαδικές πράξεις
Επίδαμνος
Η Επίδαμνος είναι αρχαία πόλη, που ιδρύθηκε το 627 π.Χ. ως αποικία των Κερκυραίων στις ιλλυρικές ακτές και η οποία σήμερα ανήκει στην Αλβανία και ονομάζεται Δυρράχιο. Αν και αποικίστηκε κυρίως από Κερκυραίους πολίτες, αρχηγός της αποικίας ήταν ένας Κορίνθιος, ο Φαλίας ο γιος του Ερατοκλείδη. Αυτό είχε γίνει προς τιμή της αρχικής μητρόπολης, αφού η Κόρινθος ήταν μητρόπολη της Κέρκυρας. Η πόλη της Επιδάμνου έγινε γνωστή για τις εμπορικές δραστηριότητές της, αλλά κυρίως για το γεγονός ότι οι διαμάχες της αποτέλεσαν μια από τις σημαντικότερες αφορμές για το ξέσπασμα του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Ιστορία
Η Επίδαμνος άκμαζε εμπορικά και πολιτισμικά, αλλά είχε έντονες πολιτικές διαμάχες στο εσωτερικό της και σημαντικές τριβές με τους ντόπιους, τους "βαρβάρους Ταυλαντίους" που ανήκαν στο ιλλυρικό έθνος και ζούσαν στην ενδοχώρα ή πάντως κοντά στην ελληνική αποικία. Το 435 π.Χ. οι δημοκρατικοί επαναστάτησαν και έδιωξαν τους ολιγαρχικούς, οι οποίοι συμμάχησαν με τους Ταυλαντίους και άρχισαν τις επιδρομές εναντίον της Επιδάμνου. Οι Επιδάμνιοι ζήτησαν βοήθεια από την Κέρκυρα, αλλά εκείνη αρνήθηκε τόσο επειδή είχε ανατραπεί ένα φιλικό καθεστώς (η Κέρκυρα είχε αριστοκρατικό πολίτευμα), όσο και για λόγους οικονομικού ανταγωνισμού προς το εμπορικό λιμάνι της Επιδάμνου.
Οι Κορίνθιοι τότε συγκέντρωσαν περισσότερο στρατό και πλοία, αποφασισμένοι να κηρύξουν την Επίδαμνο αποικία τους και να τιθασεύσουν την Κέρκυρα. Ζήτησαν και πήραν βοήθεια από την Κεφαλληνία, τα Μέγαρα, την Επίδαυρο, την Ερμιόνη, την Τροιζήνα, τη Λευκάδα και την Αμβρακία. Τότε οι Κερκυραίοι ζήτησαν τη βοήθεια της Αθήνας, αλλά οι Κορίνθιοι το έμαθαν και απείλησαν την Αθήνα ότι τυχόν παρέμβασή της υπέρ της αποικίας τους και εναντίον αυτών, θα συνιστούσε παραβίαση της ειρήνης που είχε υπογραφεί με τη Σπάρτη και γενικά με την Πελοποννησιακή Συμμαχία το 445 π. Χ. Αν και στην πρώτη ναυμαχία Κορινθίων και Κερκυραίων για την Επίδαμνο η Αθήνα δεν είχε ακόμα αναμιχθεί και αυτή είχε λήξει υπέρ των Κερκυραίων (οι Κορίνθιοι βρέθηκαν τότε απροετοίμαστοι) τώρα ήταν φανερό ότι με την ετοιμότητα της μητρόπολης και των συμμάχων της η ναυμαχία θα έληγε μάλλον με ήττα των Κερκυραίων. Αυτό θα ενίσχυε πολύ την Κόρινθο που ήταν εμπορική αντίπαλος της Αθήνας ειδικά στο εμπόριο προς το Ιόνιο και τη Μεγάλη Ελλάδα (Κάτω Ιταλία και Σικελία). Η Αθήνα έκρινε σκόπιμο να παρέμβει όσο πιο διακριτικά μπορούσε υπέρ της Κέρκυρας, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό να μην ενοχλήσει και οι Κορίνθιοι στη συνέχεια ζήτησαν να συγκληθεί συμβούλιο για την κήρυξη πολέμου. Μέχρις ότου γίνει αυτό, πάντως, οι Κερκυραίοι μπήκαν στην Επίδαμνο και αποκατέστησαν τους αριστοκράτες.
Το 314 π.Χ. η Επίδαμνος κατελήφθη από τον Κάσσανδρο της Μακεδονίας, αλλά οι Κερκυραίοι θεώρησαν πιο σύμφορο η πόλη να διοικείται από Ιλλυριούς. Η περιοχή εκείνη την εποχή ήταν γνωστή με το όνομα "Επιδαμνεία". Εξεδίωξαν τον Κάσσανδρο και παρέδωσαν την Επίδαμνο στον Ιλλυριό βασιλιά Γλαυκία. Κάποια στιγμή ως βασίλισσα της περιοχής αναφέρεται η Τεύτα, ιλλυρικής εθνότητας επίσης.
Η πόλη κατελήφθη από τους Ρωμαίους και το 229 π.Χ. οι Ιλλυριοί επανήλθαν για να τη διεκδικήσουν. Κατέλαβαν προσωρινά την Κέρκυρα και την Επίδαμνο, αλλά οι Ρωμαίοι αστραπιαία ανακατέλαβαν και τις δύο. Από τότε η πόλη έμεινε σε ρωμαϊκά χέρια και αναφέρεται στο εξής ως Δυρράχιο επειδή η λατινική επιρροή μετέβαλε σε δυσοίωνο το αρχαιοελληνικό όνομά της -στα λατινικά το δεύτερο συνθετικό παρέπεμπε στο επίθετο damno που σήμαινε καταραμένο και καταδικασμένο σε θάνατο. Το όνομα "Επίδαμνος" χρησιμοποίησε ξανά η Βυζαντινή αυτοκρατορία στο "Σύνοψις Χρονικό" του 13ου αιώνα που αναφερόταν σε γεγονότα της εποχής.
Το αρχαίο νόμισμα του Δυρραχίου
thumb|right|150px|Αρχαίος στατήρας του Δυρραχίου. 4ος αι. π.Χ. Το Δυρράχιο είχε κόψει νόμισμα, και μερικά αρχαία κέρματα έχουν διασωθεί.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιλλυρίας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου Κατηγορία:Αποικίες της Κορίνθου
Διαμελισμοί της Πολωνίας
Οι Διαμελισμοί της Πολωνίας ήταν οι τρεις διαμελισμοί της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας που έλαβαν χώρα προς τα τέλη του 18ου αιώνα και τερμάτισαν την ύπαρξη του κράτους, με αποτέλεσμα την εξάλειψη της κυρίαρχης Πολωνίας και της Λιθουανίας για 123 χρόνια. Οι διαμελισμοί διεξήχθησαν από τη Μοναρχία των Αψβούργων, το Βασίλειο της Πρωσίας και τη Ρωσική Αυτοκρατορία, οι οποίες μοίρασαν τα εδάφη της Κοινοπολιτείας μεταξύ τους σταδιακά στη διαδικασία εδαφικών κατασχέσεων και προσαρτήσεων.
Ο πρώτος διαμελισμός αποφασίστηκε στις 5 Αυγούστου 1772 αφού η Συνομοσπονδία του Μπαρ έχασε τον πόλεμο με τη Ρωσία. Ο δεύτερος διαμελισμός συνέβη στον απόηχο του Πολωνο-Ρωσικού Πολέμου του 1792 και της Συνομοσπονδίας της Ταργκοβίτσα του 1792, όταν τα ρωσικά και πρωσικά στρατεύματα εισήλθαν στην Κοινοπολιτεία και ο δεύτερος διαμελισμός υπογράφηκε στις 23 Ιανουαρίου 1793 (η Αυστρία δεν συμμετείχε στο δεύτερο διαμελισμό). Ο τρίτος διαμελισμός έλαβε χώρα στις 24 Οκτωβρίου 1795, ως αντίδραση στην ανεπιτυχή πολωνική Εξέγερση του Κοστσιούσκο το προηγούμενο έτος. Με αυτόν τον διαμελισμό, η Κοινοπολιτεία έπαψε να υπάρχει.
Γενικά, ο όρος «Διαμελισμοί της Πολωνίας» χρησιμοποιείται μερικές φορές γεωγραφικά ως τοπωνύμιο, για να σημαίνει τα τρία μέρη στα οποία οι διαμελιστικές δυνάμεις χώρισαν την Κοινοπολιτεία, δηλαδή: τον Αυστριακό Διαμελισμό, τον Πρωσικό Διαμελισμό και τη Ρωσικό Διαμελισμό. Στα πολωνικά, υπάρχουν δύο ξεχωριστές λέξεις για τις δύο έννοιες. Οι διαδοχικές πράξεις διαμελισμού και προσάρτησης της Πολωνίας αναφέρονται ως rozbiór (ρόζμπιουρ, πληθυντικός: ροζμπιούρι), ενώ ο όρος zabór (ζάμπουρ, πληθυντικός: ζαμπόρι) αναφέρεται σε τμήματα της Κοινοπολιτείας που προσαρτήθηκαν το 1772–95 και τα οποία έγιναν μέρος της Αυτοκρατορικής Ρωσίας, της Πρωσίας ή της Αυστρίας. Μετά το Συνέδριο της Βιέννης το 1815, τα σύνορα των τριών διαμελισμένων τομέων σχεδιάστηκαν εκ νέου. Οι Αυστριακοί ίδρυσαν τη Γαλικία στον Αυστριακό Διαμελισμό, ενώ οι Ρώσοι κατέκτησαν τη Βαρσοβία από την Πρωσία και σχημάτισαν την αυτόνομη πολιτεία της Πολωνίας του Συνεδρίου στο Ρωσικό Διαμελισμό.
Στην πολωνική ιστοριογραφία, ο όρος «Τέταρτος διαμελισμός της Πολωνίας» έχει επίσης χρησιμοποιηθεί, σε σχέση με οποιαδήποτε μεταγενέστερη προσάρτηση πολωνικών εδαφών από ξένους εισβολείς. Ανάλογα με την πηγή και την ιστορική περίοδο, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει τα γεγονότα του 1815, ή του 1832 ή του 1846 ή του 1939. Ο όρος «Τέταρτος Διαμελισμός» με χρονική έννοια μπορεί επίσης να σημαίνει τις κοινότητες της διασποράς που έπαιξαν σημαντικό πολιτικό ρόλο στην επανίδρυση του πολωνικού κυρίαρχο κράτος μετά το 1918.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βλαδίσλαου Δ΄ της Πολωνίας (1632–48), αναπτύχθηκε το liberum veto, μια πολιτική κοινοβουλευτικής διαδικασίας βασισμένη στην υπόθεση της πολιτικής ισότητας κάθε «κύριου/Πολωνού ευγενή», με το συμπέρασμα ότι χρειαζόταν ομόφωνη συναίνεση για όλα τα μέτρα. Η πεποίθηση ενός και μόνο μέλους του κοινοβουλίου ότι ένα μέτρο ήταν επιζήμιο για τη δική του εκλογική περιφέρεια (συνήθως απλώς την περιουσία του), ακόμη και μετά την έγκριση του νόμου, ήταν αρκετή για να χτυπήσει την πράξη. Έτσι, γινόταν όλο και πιο δύσκολη η ανάληψη δράσης. Το liberum veto παρείχε επίσης ευκαιρίες στους ξένους διπλωμάτες να εισχωρήσουν στο σύστημα, δωροδοκώντας ευγενείς για να το ασκήσουν. Έτσι, θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει την Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία στην τελευταία της περίοδο (μέσα του 18ου αιώνα) πριν από τους διαμελισμούς ως ήδη σε κατάσταση αταξίας και όχι εντελώς κυρίαρχο κράτος, και σχεδόν ως υποτελές κράτος, με τους Ρώσους τσάρους να επιλέγουν ουσιαστικά τους Πολωνούς βασιλιάδες. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον τελευταίο βασιλιά της Κοινοπολιτείας, Στανίσουαφ Αύγουστος Πονιατόφσκι, ο οποίος για κάποιο διάστημα ήταν εραστής της Ρωσίδας Αυτοκράτειρας Μεγάλης Αικατερίνης.
Το 1730 οι γείτονες της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, δηλαδή η Πρωσία, η Αυστρία και η Ρωσία, υπέγραψαν μια μυστική συμφωνία για τη διατήρηση του status quo: συγκεκριμένα, για να διασφαλίσουν ότι οι νόμοι της Κοινοπολιτείας δεν θα αλλάξουν. Η συμμαχία τους έγινε αργότερα γνωστή στην Πολωνία ως «Συμμαχία των Τριών Μαύρων Αετών», επειδή και τα τρία κράτη χρησιμοποιούσαν έναν μαύρο αετό ως κρατικό σύμβολο (σε αντίθεση με τον λευκό αετό, σύμβολο της Πολωνίας). Η Κοινοπολιτεία είχε αναγκαστεί να στηριχθεί στη Ρωσία για προστασία από το ανερχόμενο Βασίλειο της Πρωσίας, το οποίο απαιτούσε ένα κομμάτι από τα βορειοδυτικά προκειμένου να ενώσει τα δυτικά και ανατολικά του τμήματα. Αυτό θα άφηνε την Κοινοπολιτεία με μια ακτή της Βαλτικής μόνο στη Λετονία και τη Λιθουανία. Η Αικατερίνη έπρεπε να χρησιμοποιήσει διπλωματία για να πάρει την Αυστρία στο πλευρό της.
Η Κοινοπολιτεία είχε παραμείνει ουδέτερη στον Επταετή Πόλεμο (1756–1763), ωστόσο είχε κάνει συμμαχία με τη Γαλλία, την Αυστρία και τη Ρωσία και επέτρεψε στα ρωσικά στρατεύματα πρόσβαση στα δυτικά της εδάφη ως βάσεις κατά της Πρωσίας. Ο Φρειδερίκος Β΄ ανταπέδωσε παραγγέλνοντας αρκετά πολωνικά νομίσματα παραχαραγμένα για να επηρεάσει σοβαρά την πολωνική οικονομία. Μέσω των Πολωνών ευγενών τους οποίους ήλεγχε η Ρωσία και του Ρώσου υπουργού στη Βαρσοβία, του πρέσβη και Πρίγκιπα Νικολάι Ρεπνίν, η Αυτοκράτειρα Μεγάλη Αικατερίνη επέβαλε ένα σύνταγμα στην Κοινοπολιτεία στο λεγόμενο Σέιμ του Ρεπνίν του 1767, που πήρε το όνομά του από τον πρέσβη Ρεπνίν, ο οποίος ουσιαστικά υπαγόρευσε τους όρους εκείνου του Σέιμ (και διέταξε τη σύλληψη και την εξορία στην Καλούγκα ορισμένων έντονων αντιπάλων της πολιτικής του, συμπεριλαμβανομένων του Επισκόπου Γιούζεφ Άντζεϊ Ζαουούσκι και άλλων). Αυτό το νέο σύνταγμα αναίρεσε τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν το 1764 υπό τον Στανίσουαφ Αύγουστο Πονιατόφσκι. Το liberum veto και όλες οι παλιές καταχρήσεις του τελευταίου ενάμιση αιώνα ήταν εγγυημένα ως αναλλοίωτα μέρη αυτού του νέου συντάγματος (στους λεγόμενους Καρδινάλιους Νόμους ). Ο Ρεπνίν ζήτησε επίσης τη ρωσική προστασία των δικαιωμάτων των αγροτών σε ιδιωτικές περιουσίες Πολωνών και Λιθουανών ευγενών, τη θρησκευτική ελευθερία για τους Προτεστάντες και τους Ορθόδοξους Χριστιανούς και τις πολιτικές ελευθερίες για τους Προτεστάντες, τους Ορθοδόξους Χριστιανούς και τους Ανατολικούς Καθολικούς, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματός τους να καταλαμβάνουν όλες τις κρατικές θέσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας βασιλικής. Ο επόμενος βασιλιάς θα μπορούσε τώρα να είναι μέλος της ρωσικής δυναστείας. Το Σέιμ το ενέκρινε αυτό. Η προκύπτουσα αντίδραση μεταξύ ορισμένων Ρωμαιοκαθολικών της Πολωνίας, καθώς και η βαθιά δυσαρέσκεια για την επέμβαση της Ρωσίας στις εσωτερικές υποθέσεις της Κοινοπολιτείας, συμπεριλαμβανομένης της εξορίας στη Ρωσία των κορυφαίων Ρωμαιοκαθολικών επισκόπων, των μελών της Πολωνικής Γερουσίας, οδήγησαν στον Πόλεμο της Συνομοσπονδίας του Μπαρ του 1768–1772, που δημιουργήθηκε στο Μπαρ, όπου οι Πολωνοί προσπάθησαν να εκδιώξουν τις ρωσικές δυνάμεις από την επικράτεια της Κοινοπολιτείας. Οι παράτυπες και κακώς διοικούμενες πολωνικές δυνάμεις είχαν λίγες πιθανότητες απέναντι στον τακτικό ρωσικό στρατό και υπέστησαν μεγάλη ήττα. Στο χάος προστέθηκε μια εξέγερση Ουκρανών Κοζάκων και αγροτών στα ανατολικά (Κολιγίβστσινα), η οποία ξέσπασε το 1768 και οδήγησε σε σφαγές Πολωνών ευγενών (σλάχτα), Εβραίων, Ουνιτών, εθνοτικών μειονοτήτων και καθολικών ιερέων, προτού κατασταλθεί από Ρώσους και κυβερνητικά πολωνικά στρατεύματα. Αυτή η εξέγερση οδήγησε στην επέμβαση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με την υποστήριξη της Ρωμαιοκαθολικής Γαλλίας και της Αυστρίας. Η Συνομοσπονδία του Μπαρ και η Γαλλία υποσχέθηκαν την Ποδολία και τη Βολυνία και το προτεκτοράτο της Κοινοπολιτείας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία για ένοπλη υποστήριξη.
Το 1769, η Μοναρχία των Αψβούργων προσάρτησε μια μικρή περιοχή του Σπις και το 1770 προσάρτησε το Νόβι Σοντς και το Νόβι Ταρκ. Αυτά τα εδάφη ήταν μήλο της έριδος μεταξύ της Πολωνίας και της Ουγγαρίας, η οποία ήταν μέρος της Μοναρχίας. Ωστόσο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Συνομοσπονδία του Μπαρ και οι Γάλλοι και Ευρωπαίοι εθελοντές της ηττήθηκαν από τις ρωσικές δυνάμεις και τις πολωνικές κυβερνητικές δυνάμεις με τη βοήθεια της Μεγάλης Βρετανίας. Καθώς η Ρωσία μετακόμισε στην Κριμαία και στα Παραδουνάβια Πριγκιπάτα (τα οποία η Μοναρχία των Αψβούργων ποθούσε έντονα), ο Βασιλιάς Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας και η Μαρία Θηρεσία ανησυχούσαν ότι η ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα ανέτρεπε σοβαρά την ισορροπία δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη. Ο Φρειδερίκος Β΄ άρχισε να οργανώνει το διαμελισμό για να εξισορροπήσει εκ νέου την εξουσία στην Ανατολική Ευρώπη.
Τέταρτος Διαμελισμός
Ο όρος «Τέταρτος διαμελισμός της Πολωνίας» μπορεί να αναφέρεται σε οποιαδήποτε μεταγενέστερο διαμελισμό πολωνικών εδαφών, συμπεριλαμβανομένων: Εάν κάποιος αποδεχτεί περισσότερα από ένα από αυτά τα συμβάντα ως διαμελισμούς, ο πέμπτος, ο έκτος, ακόμη και ο έβδομος διαμελισμός μπορούν να μετρηθούν, αλλά αυτοί οι όροι είναι πολύ σπάνιοι. (Για παράδειγμα, ο Νόρμαν Ντέιβις στο God's Playground αναφέρεται στη δημιουργία του 1807 του Δουκάτου της Βαρσοβίας ως τέταρτο διαμελισμό, στη Συνθήκη της Βιέννης του 1815 ως πέμπτο, στη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ του 1918 ως τον έκτο και στη διαίρεση της Πολωνίας το 1939 μεταξύ Ναζιστικής Γερμανίας και ΕΣΣΔ ως έβδομο.)
Ο όρος «Τέταρτος διαμελισμός χρησιμοποιήθηκε επίσης τον 19ο και τον 20ο αιώνα για να αναφερθεί στις κοινότητες της διασποράς που διατηρούσαν στενό ενδιαφέρον για το έργο της ανάκτησης της πολωνικής ανεξαρτησίας. Μερικές φορές ονομαζόμενες Polonia, αυτές οι ομογενειακές κοινότητες συνεισέφεραν συχνά με χρηματοδότηση και στρατιωτική υποστήριξη στο έργο της ανάκτησης του πολωνικού έθνους-κράτους. Η πολιτική της διασποράς επηρεάστηκε βαθιά από τις εξελίξεις μέσα και γύρω από την πατρίδα και το αντίστροφο για πολλές δεκαετίες.
L'Aube Nouvelle
Γαλλικοί στίχοι
Ont su avec courage, ardeur, pleins d'allégresse
Livrer au prix du sang des combats éclatants.
Accourez vous aussi, bâtisseurs du présent,
Plus forts dans l'unité, chaqu'jour à la tâche,
Pour la postérité, construisez sans relâche.
La liberté d'un cri sonore
Chante aux premiers feux de l'aurore;
Enfants du Bénin, debout!
Quand partout souffle un vent de colère et de haine.
Béninois, sois fier, et d'une âme sereine,
Confiant dans l'avenir, regarde ton drapeau!
Dans le vert tu liras l'espor du renouveau,
De tes aïeux le rouge évoque le courage;
Des plus riches trésors le jaune est le présage.
Επωδός
Tes monts ensoleillés, tes palmiers, ta verdure,
Πύργος Εύβοιας
Ο Πύργος είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 195 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 200 μ.
L'Aube Nouvelle
Γαλλικοί στίχοι
Cher Bénin, partout font ta vive parure.
Ton sol offre à chacun la richesse des fruits.
Πύργος Εύβοιας
Ιστορικά στοιχεία
Ο Πύργος ανήκει στην περιοχή του Καστροβαλά. Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας, το μικρό φέουδο της περιοχής που περιελάμβανε όλα τα χωριά βόρεια της γέφυρα της Σκοτεινής εκτός της Κύμης δόθηκε στον ιππότη Valois (Βαλουά). Το φέουδο αυτό λεγόταν "guaddam castellum castrum VALLA" και ονομάστηκε από τους ντόπιους «Καστροβαλά» για χάρη συντομίας. Ο Πύργος βρισκόταν κοντά στο κέντρο του Καστροβαλά και στην κορυφή του λόφου στον οποίο είναι κτισμένο το χωριό φαίνεται υπήρχε οχυρωματικός πύργος από τον οποίο πήρε το όνομα του το χωριό.
Η Ενετοκρατία στην περιοχή έληξε το 1470, με την κατάκτηση της Εύβοιας από τους Οθωμανούς. Το χωριό φαίνεται να ήταν το διοικητικό κέντρο της περιοχής, καθώς σε αυτό κατοικούσε μεγάλος αριθμός τουρκικών οικογενειών, περίπου 70, ενώ στο χωριό διέμενε και ο Τούρκος διοικητής με τη φρουρά του. Οι Τούρκοι έκτισαν δίπλα στον βενετσιάνικο πύργο τζαμί. Τόσο ο πύργος όσο και το τζαμί κατεδαφίστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα για να κτιστεί στη θέση τους ο ναός της Παναγίας. thumb|left|Το λιγνιτωρυχείο στο Έντζι όπως είναι σήμερα Στην περιοχή Έντζι, κοντά στον Πύργο, λειτουργούσε τον 19ο αιώνα λιγνιτωρυχείο. Η θέση πήρε το όνομα της από τον Γερμανό μηχανικό που άρχισε το έργο, που λεγόταν Εντζ. Η εκμετάλλευση από την Ελληνική Μεταλλευτική εταιρεία άρχισε το 1869. Για εργατικό προσωπικό προσλήφθησαν εργάτες από τα γύρω χωριά, συμπεριλαμβανομένου και του Πύργου. Ο λιγνίτης μετά την εξόρυξη μεταφερόταν μέσω σιδηρόδρομου αρχικά στην Πλατάνα και έπειτα στο λιμάνι της Κύμης, όπου φορτωνόταν σε πλοία. Την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα η παραγωγή των ορυχείων της Κύμης αντιστοιχούσε στο 60% των εξορύξεων λιγνίτη στην Ελλάδα. Οι εξορύξεις συνέχισαν εντατικά μέχρι τη δεκαετία του 1920. Ο ίδιος ο Πύργος γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη εκείνη τη χρονική περίοδο. Το ορυχείο εγκαταλείφθηκε το 1962.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|Το αρχοντικό Χρυσανθόπουλου Στην κορυφή του λόφου, στη θέση του ενετικού πύργου και του τζαμιού, βρίσκεται ο ναός της Παναγίας, ο οποίος άρχισε να κτίζεται το 1884. Στο χωριό βρίσκεται το αρχοντικό Χρυσανθόπουλου, στο οποίο λειτουργεί παράρτημα του λαογραφικού μουσείου Κύμης. Το αρχοντικό στεγάζει έργα του λαϊκού καλλιτέχνη Σωτήρη Χρυσανθόπουλου, ο οποίος δημιούργησε τοιχογραφίες, ανάγλυφα και εικόνες, καθώς και τη βιβλιοθήκη του καλλιτέχνη.
L'Aube Nouvelle
Γαλλικοί στίχοι
D'un fraternel élan partagent l'espérance
De te voir à jamais heureux dans l'abondance.
Πύργος Εύβοιας
Σημεία ενδιαφέροντος
Περίπου δύο χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Πύργου βρίσκεται ο μικρός βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου. Στο εσωτερικό του σώζει αγιογραφίες του 13ου-14ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
L'Aube Nouvelle
Ελληνική μετάφραση
Από παλιά, στο κάλεσμά της, οι πρόγονοί μας
Ήξεραν πως να εμπλέκονται σε μεγάλες μάχες
Με σθένος, τόλμη, ζήλο και πολλή χαρά, με το τίμημα όμως του αίματος.
Κτίστες του παρόντος, κι εσείς, ενώστε τις δυνάμεις σας
Καθημερινά για το καθήκον και πιο ενωμένοι.
Κτίστε χωρίς σταματημό για την επόμενη γενιά.
Παιδιά του Μπενίν, ξυπνήστε!
Η κραυγή της ελευθερίας που αντηχεί
Ακούγεται με το πρώτο φως της αυγής,
Ενώ όλα γύρω αποπνέουν έναν άνεμο οργής και μίσους
Πολίτες του Μπενίν να είστε περήφανοι, και σε ήρεμο πνεύμα
Έχοντας εμπιστοσύνη στο μέλλον, κράτα τη σημαία σου!
Στο πράσινο διαβάζεις την ελπίδα για την άνοιξη
Το κίτρινο προφητεύει τους πιο μεγάλους θησαυρούς.
Δείξε παντού τη λαμπρότητά σου:
Το έδαφός σου προσφέρει σε όλους τους πιο πλούσιους καρπούς.
Μπενίν, από τώρα και στο εξής οι γιοι σου είναι ενωμένοι
Απόλαυσε για πάντα την αφθονία και την ευτυχία.
Επωδός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μπενίν Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Ναός της Ομόνοιας
Με την ονομασία ναός της Ομόνοιας αναφέρονται:
Λαμέχα Γκίρμα
Ο Λαμέχα Γκίρμα (Lamecha Girma, γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 2000) είναι Αιθίοπας αθλητής του στίβου, ο οποίος αγωνίζεται στον δρόμο 3000 μέτρων στιπλ. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 κέρδισε τη δεύτερη θέση, χάνοντας για ένα εκατοστό του δευτερολέπτου από τον Κενυάτη Κονσέσλους Κιπρούτο, σημειώνοντας ταυτοχρόνως νέο εθνικό ρεκόρ Αιθιοπίας με χρόνο 8.01,36. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, σε μια πιο αργή «κούρσα», ο Γκίρμα κέρδισε επίσης το αργυρό μετάλλιο, με επίδοση 8.07,81.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιθίοπες αθλητές του στίβου Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Αιθίοπες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Jumbo (εταιρεία)
Η Jumbo Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία είναι ελληνική εταιρεία λιανικής πώλησης παιχνιδιών, βρεφικών ειδών, εποχιακών ειδών, ειδών διακόσμησης και ειδών βιβλιοχαρτοπωλείου. Το πρώτο κατάστημα Jumbo ιδρύθηκε το 1986 στη Γλυφάδα. Από το 1998 περίπου η αλυσίδα άνοιξε καταστήματα εκτός Αττικής ξεκινώντας από την Θεσσαλονίκη.
Μέχρι τον Ιούνιο του 2019 ο Όμιλος διέθετε 80 καταστήματα. Από αυτά τα 52 βρίσκονται στην Ελλάδα, 5 στην Κύπρο, 9 στη Βουλγαρία και 14 στη Ρουμανία ενώ διαθέτει και ηλεκτρονικό κατάστημα.
Ο Όμιλος, μέσω συνεργασιών, έχει παρουσία με καταστήματα που φέρουν το σήμα της Jumbo, σε 6 χώρες (Αλβανία, Κόσοβο, Σερβία, Βόρεια Μακεδονία, Μαυροβούνιο και Βοσνία).
Από 19 Ιουνίου του 1997 εισήχθη Χρηματιστήριο Αθηνών. Από τον Ιούνιο του 2010 συμμετέχει στο δείκτη FTSE/Χ.Α. 20.
Πρακτικές και αντιδράσεις
Κατά καιρούς έχουν προκληθεί διάφορες αντιδράσεις από τις επιχειρηματικές κινήσεις και τις εργασιακές συνθήκες που προσφέρει η εταιρεία στους εργαζόμενούς της.
Μέχρι τις αρχές του 2020, γνωστοποιήθηκε ότι το 30% των εργαζομένων της αλυσίδας είναι εποχιακοί.
Τον Ιανουάριο του 2020, αποφασίστηκε ότι τα καταστήματα της αλυσίδας στην Πρέβεζα και την Κατερίνη θα είναι ανοιχτά και τις Κυριακές. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την αντίδραση σωματείων και εργαζομένων. Το Εργατικό Κέντρο Πρέβεζας προκήρυξε 24ωρη απεργία για την προσεχή Κυριακή 26 Ιανουαρίου, καλώντας σε συγκέντρωση τα συνδικάτα έξω από το κατάστημα της περιοχής.
Το Μάρτιο του 2020, το κατάστημα της αλυσίδας στην Πάτρα αποφασίστηκε ότι θα ανοίξει, παρά την κυβερνητική οδηγία να κλείσουν όλα τα καταστήματα λιανεμπορίου λόγω του κορωνοϊού. Αυτό τελικά δεν συνέβη, καθώς παρενέβη η τοπική αστυνομία και η Εισαγγελία Πρωτοδικών Πάτρας.
Θυγατρικές
Οι θυγατρικές εταιρείες της JUMBO είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμπορικά καταστήματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Σαμπίνο ντ' Ακούντο
Ο φιλέλληνας Ιταλός ποιητής Σαμπίνο Ντ’ Ακούντο γεννήθηκε στην Ιζέρνια του Μολίζε το 1916. Οι σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης ήταν δύσκολες, γιατί επιχείρησε να τηρήσει εκεί μια στάση ανοιχτής κριτικής ενάντια στο φασισμό. Κανονικά σπούδασε στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης της Ρώμης, στο τμήμα σκηνοθεσίας. Σε λίγο, άρχισε ο πόλεμος και επιστρατεύτηκε. Στο κλίμα της πολεμικής αναταραχής ετοιμάστηκε να πραγματοποιήσει μιαν οργανωμένη αντίσταση ενάντια στο καθεστώς. Όμως, ο πειστικός λόγος του φίλου και συντρόφου του Άλντο Μόρο, απέτρεψε αυτή την επισφαλή του κίνηση.
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1877
Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1877 (Μάιος 1877) ανέλαβε την εξουσία μετά την συγκέντρωση της σχετικής πλειοψηφίας στην Βουλή, έτσι όπως διαμορφώθηκε κατά την ψήφιση του Προέδρου του σώματος. Ο υποψήφιος του Κουμουνδούρου, Ανδρέας Αυγερινός κατόρθωσε να εκλεγεί πρόεδρος της Βουλής με 71 ψήφους υπέρ έναντι 41 του δεληγιαννικού υποψηφίου, Δημήτριου Καλλιφρονά. Ο Κουμουνδούρος - αν και γνώριζε ότι δεν είχε την «δεδηλωμένη» - ανέλαβε τον σχηματισμό κυβέρνησης με την ελπίδα συνεργασίας με βουλευτές από τις παρατάξεις των Ζαΐμη, Τρικούπη και Δηλιγιάνη. Ωστόσο οι συνομιλίες απέτυχαν και η κυβέρνηση παραιτήθηκε.
Σαμπίνο ντ' Ακούντο
Το 1943 πήρε μέρος σε μια σύγκρουση ανάμεσα σε Γερμανούς και Ιταλούς αντιφασίστες. Οι Ναζί τον συλλαμβάνουν, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει και να έλθει αμέσως σ’ επαφή με τις πρώτες αντιστασιακές ομάδες.
Στις 10 Σεπτεμβρίου η Ιζέρνια βομβαρδίζεται από τους συμμάχους. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του βρίσκει το σπίτι του γκρεμισμένο και 4000 νεκρούς συντοπίτες του. Θα ξαναρχίσει τη ζωή του ως δημοσιογράφος. Το 1946 εκλέγεται Δημοτικός Σύμβουλος και το 1953 Δήμαρχος της Ιζέρνια. Ήδη έχουν κυκλοφορήσει οι ποιητικές συλλογές του «Στο πρόχωμα», «Σιωπηλή  Παρουσία», «Γράμμα από το Μολίζε»  και «Αόριστες μέρες» για τις οποίες θα τιμηθεί με το βραβείο «Παντότζι», το χρυσό μετάλλιο της πόλης, τα βραβεία  «Ταρκουίνια Μαρίνα Βέλκα», «Μιλένιο» και το δημοσιογραφικό «Παλλαβιτσίνι». Άλλες του συλλογές: «Μνήμη κι αγάπη», «Ο χρόνος και η Ανάμνηση»  κ.ά. Το 1970 ιδρύει το Συνδικάτο Ελεύθερων Συγγραφέων με πρόεδρο τον Ντιέγκο Φάμπρι.
Το 1957 ο Σαμπίνο Ντ’ Ακούντο είχε επισκεφθεί την Ελλάδα από την οποία απεκόμισε υπέροχες εμπνεύσεις. Η βαθιά αγάπη του κι ο θαυμασμός του για τη χώρα του Ομήρου εκφράζονται μ’ έξοχα λυρικά ποιήματα στο «Ταξιδιωτικό Σημειωματάριο» του,  που θα κυκλοφορήσει το 1960. Εκεί, η ελληνική ομορφιά, οι αρχαίοι και οι βυζαντινοί χώροι, η Αθήνα, το Δαφνί, η Κόρινθος, η Ιθάκη, η Κέρκυρα, θα γίνουν σχήματα και προσχήματα έκφρασης ενός φανταστικού προϋπάρχοντος δεσμού με το ελληνικό πνεύμα, καθώς κι επιβεβαίωση μιας αναζωογονημένης ελληνολατρείας.
Ο Σαμπίνο Ντ’ Ακούντο πέθανε το 2004.
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Κάτω Χώρα
Συνήθως χρησιμοποιείται για να διακρίνει μεταξύ δύο κατοικημένων περιοχών η μία εκ των οποίων ονομάζεται 'Χώρα' και η άλλη βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο σε σχέση με την πρώτη και ονομάζεται 'Κάτω Χώρα':
Στην Ευρώπη
Σχετικός όρος στον πληθυντικό δηλώνει τις Κάτω Χώρες, την Ολλανδία και το Βέλγιο από κοινού.
Ο προσδιορισμός 'Κάτω' πριν από το όνομα μιας περιοχής χρησιμοποιείται για να διακρίνει το χαμηλότερο σημείο της αντίστοιχης περιοχής.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μάιος 2006
20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας
Δεκαετία 2000 | Δεκαετία 2010 | Δεκαετία 2020
2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010
Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος
Κατηγορία:Μήνες Ετών Κατηγορία:2006
Γιάννης Ψιλάκης
Ο Γιάννης Ψιλάκης (1967-2006) ήταν Έλληνας φωτογράφος και συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημήτρη Ψιλάκη, ιατρού, και της Ελευθερίας (Τίτης) Πετραλιά. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την Οικογένεια Πετραλιά και ήταν εγγονός του Επαμεινώνδα Πετραλιά. Μετά το πέρας των εγκύκλιων σπουδών του μετέβη στο Λονδίνο, για να σπουδάσει Παγκόσμια ιστορία, στο τοπικό Πανεπιστήμιο. Εκεί, είχε την πρώτη του επαφή με την τέχνη της φωτογραφίας, καθώς την επέλεξε, μεταξύ άλλων μαθημάτων. Μέσα από αυτήν, κατάφερε να καταγράψει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του. Η επαγγελματική του ενασχόληση με τον τομέα αυτόν, ξεκίνησε το 1997. Οι φωτογραφίες του αφορούσαν τη λαογραφία των τελευταίων γηγενών φυλών, σε απομονωμένες -από τον πολιτισμένο κόσμο- περιοχές. Επηρεάσθηκε από το ρεύμα του ουμανισμού.
Επισκέφθηκε μέρη, όπως: η Αιθιοπία, το Πακιστάν, η Ινδονησία, τα υψίπεδα της Παπούα Νέας Γουινέας, η Ινδία, το Κασμίρ, η Τυνησία, οι βολιβιανές και χιλιανές Άνδεις, η Δυτική Σαχάρα, το Μάλι και το Περού. Όσο παρέμεινε εκεί, γνώρισε τη ζωή φυλών, όπως αυτές των Μενταβάι (νήσος Σιμπερούτ, στον Ινδικό Ωκεανό), των Χούλι (ορεινή Παπούα Νέα Γουινέα), των Καλάς (οροσειρά Καρακοράμ), των Χουνζακούτ (Ινδικός Καύκασος) και των ινδιανικών φυλών Μαπούτσε και Αϋμάρα (Αμαζόνιος και Άνδεις Λατινικής Αμερικής). Ο Γιάννης Ψιλάκης ήταν ιδρυτικό στέλεχος του "Συλλόγου Βοηθείας Παιδιών Αιθιοπίας".
Το ενδιαφέρον του για τους πολιτισμούς αυτόυς, τόν οδήγησε στο να ενταχθεί στις κοινωνίες τους και να μελετήσει τη μουσική και τα όργανά τους. Τα έργα του Ψιλάκη έχουν κερδίσει διεθνή βραβεία και έχουν χρησιμοποιηθεί σε έντυπα, σε όλον τον κόσμο. Ο Γιάννης Ψιλάκης σκοτώθηκε τον Φεβρουάριο του 2006, σε αυτοκινητιστικό ατυχημα.
Αναγνώριση
Την 21η Νοεμβρίου του 2006, η Διοικητική Επιτροπή του Μουσείου Μπενάκη διοργάνωσε μια έκθεση με τα σημαντικότερα έργα του, με τίτλο "Ο κόσμος είναι ένας". Στην ίδια έκθεση παρουσιάσθηκε και το βιβλίο του.
Το 2007, στο πλαίσιο του Ελληνικού Πολιτιστικού έτους Ελλάδος στο Πεκίνο, Κίνα, πραγματοποιήθηκε και εγκαινιάστηκε απο τον Πρέσβυ της Ελλάδος στο Πεκινο, Μίκη Καμπάνη, έκθεση με φωτογραφίες του Ψιλάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Αριθμός κετανίου
Ο αριθμός κετανίου είναι ένδειξη του πόσο άμεσα ξεκινάει ένα καύσιμο να αναφλέγεται υπό τις συνθήκες λειτουργίας ενός ντιζελοκινητήρα. Όσο υψηλότερος είναι ο αριθμός κετανίου, τόσο ευκολότερη είναι η ανάφλεξη.
Ένα καύσιμο με υψηλό αριθμό κετανίου αναφλέγεται σύντομα μετά τον ψεκασμό του πάνω στον κύλινδρο, συνεπώς έχει μικρό χρόνο καθυστέρησης ανάφλεξης. Αντιστοίχως, ένα καύσιμο με χαμηλό αριθμό κετανίου αντιστέκεται στην αυτανάφλεξη και έχει μεγαλύτερο χρόνο καθυστέρησης ανάφλεξης.
Παράγοντες που επηρεάζουν
Η φύση του καυσίμου είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την μείωση της καθυστέρησης ανάφλεξης. Τα φυσικά χαρακτηριστικά όπως το ιξώδες, η πυκνότητα και το μέσο σημείο βρασμού επηρεάζουν. Επίσης σημαντική είναι η σύσταση των υδρογονανθράκων, εφόσον επηρεάζει τόσο τα φυσικά χαρακτηριστικά όσο και τα χαρακτηριστικά καύσης. Οι ευθείες παραφινικές αλυσίδες αναφλέγονται απευθείας υπό πίεση αλλά οι παραφίνες με διακλαδιζόμενες αλυσίδες και αρωματικά αντιδρούν με καθυστέρηση.
Μέθοδος μέτρησης
Η πρότυπη μέθοδος ASTM D613 (Standard Test Method for Ignition Quality of Diesel Fuels by the Cetane Method) περιλαμβάνει τη χρήση μιας πρότυπης μηχανής μονού κυλίνδρου με μεταβλητό λόγο συμπίεσης, χρησιμοποιώντας προδιαγεγραμμένη ροή καυσίμου και χρόνο ψεκασμού για το δείγμα καυσίμου και δύο καύσιμα αναφοράς με γνωστό αριθμό κετανίου. Ο λόγος συμπίεσης ρυθμίζεται για κάθε καύσιμο προκειμένου να προκαλέσει μια συγκεκριμένη καθυστέρηση ανάφλεξης και ο αριθμός κετανίου υπολογίζεται στο πλησιέστερο δέκατο μέσω γραμμικής παρεμβολής μεταξύ των τιμών λόγων συμπίεσης.
Η κλίμακα αριθμού κετανίου χρησιμοποίησε δύο πρωταρχικά καύσιμα αναφοράς: Το κανονικό κετάνιο (n-hexadecane) που έχει εξαιρετικές ιδιότητες ανάφλεξης και συνεπώς πολύ μικρή καθυστέρηση ανάφλεξης. Σε αυτό έχει δοθεί κατά παραδοχή η τιμή αριθμού κετανίου 100. Το δεύτερο καύσιμο αναφοράς ήταν το 1-μεθυλοναφθαλίνιο (α-methylnaphthalene) που έχει πολύ κακή ποιότητα καύσης και του έχει αποδοθεί ο αριθμός κετανίου 0.
Χημεία
Το κετάνιο είναι η ένωση με χημικό τύπο n-C16H34, που σύμφωνα με την ονοματολογία IUPAC ονομάζεται σήμερα δεκαεξάνιο. Είναι ένα αλκάνιο χωρίς διακλαδώσεις, μία κορεσμένη αλυσίδα υδρογονανθράκων χωρίς κυκλικά τμήματα. Το κετάνιο αναφλέγεται ιδιαίτερα εύκολα υπό συμπίεση, συνεπώς του έχει δοθεί ένας αριθμός κετανίου 100, ενώ το 1-μεθυλοναφθαλίνιο έχει πάρει έναν αριθμό κετανίου 0. Όλοι οι άλλοι υδρογονάνθρακες που περιέχονται στο καύσιμο ντίζελ κατατάσσονται ως προς το κετάνιο αναφορικά με το πόσο καλά αναφλέγονται υπό συμπίεση. Συνεπώς ο αριθμός κετανίου αποτελεί μέτρο του πόσο γρήγορα αρχίζει να καίγεται το καύσιμο στις συνθήκες του κινητήρα εσωτερικής καύσης. Εφόσον υπάρχουν εκατοντάδες συστατικά στο καύσιμο ντίζελ, με το καθένα να έχει έναν διαφορετικό αριθμό κετανίου, ο συνολικός αριθμός κετανίου του ντίζελ είναι ο μέσος όρος της ποιότητας κετανίου όλων των συστατικών.
Δείκτης κετανίου
Για τις περιπτώσεις όπου δεν ήταν εφικτή η μέτρηση σε πρότυπη μηχανή, αναπτύχθηκαν υπολογιστικές μέθοδοι που δίνουν αποτελέσματα που προσεγγίζουν τον αριθμό κετανίου. Η περισσότερο διαδεδομένη ASTM D4737 χρησιμοποιεί στοιχεία πυκνότητας και απόσταξης για τους υπολογισμούς. Ωστόσο, υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν ότι το αποτέλεσμα του δείκτη κετανίου με αυτή τη μέθοδο έχει σταθερή προσθετική απόκλιση από τον αριθμό κετανίου 2,5 μονάδων (υπερεκτίμηση) στο επίπεδο δείκτη κετανίου 40. Αυτό ισχύει μόνο για καύσιμο ντίζελ χαμηλού θείου
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανική χημεία
Καλογριανά Καρδίτσας
Τα Καλογριανά είναι πεδινό χωριό της Καρδίτσας σε υψόμετρο 95 μέτρα.
Γεωγραφία
Τα Καλογριανά βρίσκονται στα βόρεια του νομού και τα όριά του με το νομό Τρικάλων. Απέχει 25,5 χλμ. Δ. από τον Παλαμά, 18 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Καρδίτσα και 16 χλμ. ΝΑ. από τα Τρίκαλα. Το χωριό ειναι κτισμένο ανάμεσα στην ΕΟ Τρικάλων - Καρδίτσας (Δ.) με τον αυτοκινητόδρομο Κεντρικής Ελλάδας (Α.) και ανατολικά συνορεύει με την Αγία Τριάδα.
Αξιοθέατα
Η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής στο κέντρο του χωριού είναι το σημαντικότερο αξιοθέατό του και από το 2002 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για μονόχωρο πέτρινο ναό με ξύλινη στέγη, χαρακτηριστικό δείγμα εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής της εποχής του. Χρονολογείται στα 1723 με βάση το λιθανάγλυφο της νότιας εισόδου του. Το εσωτερικό του χωρίζεται με δύο σειρές ξύλινων οκτάπλευρων στύλων, υποτυπωδώς, σε τρία κλίτη, διακοσμείται με τοιχογραφίες (18ου αιω.) σε 5 ζώνες και έχει αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο με εικόνες του 18ου αιω. Το κωδωνοστάσιο στα δυτικά του ναού φέρει επιγραφή με την χρονολογία 1859 και έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο που χρήζει ειδικής κρατικής προστασίας.
Βιβλίο της Ομόνοιας
Το Βιβλίο της Ομόνοιας, δημοσιεύθηκε στα γερμανικά, στις 25 Ιουνίου 1580 στη Δρέσδη, κατά την πεντηκοστή επέτειο από την παρουσίαση της Ομολογίας της Αυγούστας στον αυτοκράτορα Κάρολο Ε κατά τη Δίαιτα της Αυγούστας. Η επίσημη λατινική έκδοση δημοσιεύθηκε το 1584 στη Λειψία.
Όσοι αποδέχονται το Βιβλίο της Ομόνοιας, ως δογματική τους βάση, το αναγνωρίζουν ως μια πιστή έκθεση της Βιβλικής πίστης. Το Βιβλίο της Ομόνοιας θέτει τις Άγιες Γραφές, ως τη μοναδική, θεία πηγή για την Χριστιανική πίστη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουθηρανισμός Κατηγορία:Δρέσδη
Μπεναζίρ Μπούτο
Η Μπεναζίρ Μπούτο (21 Ιουνίου 1953 – 27 Δεκεμβρίου 2007) ήταν πρωθυπουργός του Πακιστάν δύο φορές. Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών και δολοφονήθηκε το 2007.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πακιστάν στις 21 Ιουνίου του 1953 και ήταν κόρη του πολιτικού και μετέπειτα προέδρου και πρωθυπουργού του Πακιστάν, Ζούλφικαρ Άλι Μπούτο στη δεκαετία του 1970 σε μια από τις ελάχιστες μη στρατιωτικές κυβερνήσεις του Πακιστάν από της ανεξαρτησίας της Χώρας. Σπούδασε οικονομικά, νομικά και φιλοσοφία στο Χάρβαρντ και στην Οξφόρδη. Επιστρέφοντας στο Πακιστάν αν και αρχικά ήταν απρόθυμη ν΄ αναμειχθεί με την πολιτική, τελικά όμως ασχολήθηκε, ιδιαίτερα μετά από το πραξικόπημα του 1977 που έκανε ο στρατηγός Ζία Ουλ Χακ και κατέλαβε την εξουσία όπου κατ΄ εντολή του ο πατέρας της αφού συνελήφθη, εκτελέστηκε ενώ η ίδια συνελήφθη και κρατήθηκε φυλακισμένη σε απομόνωση. Όταν αφέθηκε ελεύθερη κατέφυγε στην Αγγλία όπου έγινε ηγέτης εν εξορία του Λαϊκού Κόμματος του Πακιστάν (το κόμμα που είχε ιδρύσει ο πατέρας της).
Πρωθυπουργός
Μετά τον θάνατο του στρατηγού - προέδρου (κατά την ανατίναξη του αεροπλάνου που επέβαινε) το 1986, η Μπεναζίρ επέστρεψε στο Πακιστάν. Το 1986 διετέλεσε αντιπρόεδρος της χώρας και το 1988 εκλέχτηκε πρωθυπουργός του Πακιστάν. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός Ισλαμικής χώρας στην ιστορία. Το 1990 ο πρόεδρος του Πακιστάν έπαψε την κυβέρνησή της λόγω κατηγοριών για κατάχρηση εξουσίας και διαφθοράς και στις επόμενες εκλογές ηττήθηκε. Το 1993 ξαναεκλέχτηκε πρωθυπουργός, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1996 όταν και αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση πάλι λόγω κατηγοριών για διαφθορά και κατάχρηση εξουσίας από τον σύζυγό της Ασίφ Ζαρντάρι.
Θάνατος
Μέχρι το 2007 ζούσε εξόριστη στο Λονδίνο και στο Ντουμπάι λόγω καταδικαστικών αποφάσεων που εκκρεμούσαν εναντίον της για διαφθορά, επί κατηγοριών που ουδέποτε όμως αποδείχθηκαν. Μάλιστα το 2004 ο σύζυγός της αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση. Το 2007 η κυβέρνηση του Πακιστάν απέσυρε και τις κατηγορίες που υπήρχαν εις βάρος της και της επιτράπηκε να γυρίσει στο Πακιστάν προκειμένου να συμμετάσχει στις εκλογές. Η απόφαση της να γυρίσει φαίνεται ότι δεν ήταν τυχαία αφού είχε επαφές με τις ΗΠΑ. Την μέρα της υποδοχής της στο Καράτσι στις 18 Οκτωβρίου 2007 είχε πραγματοποιηθεί βομβιστική επίθεση - απόπειρα από καμικάζι με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 140 άτομα. Τότε είχε σωθεί. Όμως στις 27 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου, καμικάζι σε προεκλογική συγκέντρωσή της στο Ραβαλπίντι την δολοφόνησε πυροβολώντας την αρχικά τρεις φορές και στη συνέχεια ενεργοποιώντας εκρηκτικά, παρασέρνοντας στο θάνατο άλλα 16 άτομα, μερικά από τα οποία ήταν μέλη της φρουράς της, σύμφωνα πάντα με τις επίσημες δηλώσεις του Υπουργείου Εσωτερικών του Πακιστάν. . Σύμφωνα με έκθεση της Σκότλαντ Γιαρντ, ο θάνατός της προκλήθηκε από χτύπημα στο κεφάλι εξαιτίας της έκρηξης βόμβας και όχι από σφαίρα, όπως επιμένει το κόμμα της, ενώ την επίθεση κατά της Μπούτο έφερε εις πέρας ένα άτομο, και όχι δύο, όπως είχε ειπωθεί αρχικά. Ο δράστης άρχισε να πυροβολεί εναντίον της Πακιστανής πολιτικού και ταυτόχρονα πυροδότησε τα εκρηκτικά.
Η Μπεναζίρ Μπούτο τάφηκε στο Μαυσωλείο της οικογένειας στην πόλη Σουκούρ, της επαρχίας Σιντχ. Ήταν παντρεμένη, με προξενιό, με τον επίσης πολιτικό Ασίφ Αλί Ζαρντάρι και είχαν τρία παιδιά. Ο άντρας της είχε κατηγορηθεί για διαφθορά στην κυβέρνηση της Μπούτο, στην οποία είχε αναλάβει αρμοδιότητες πλην όμως είχε αφεθεί ελεύθερος.
Ήταν το τελευταίο ενεργό μέλος της πολιτικής οικογένειας Μπούτο. Ο αδελφός της Σαναουάζ Μπούτο επίσης ενεργό πολιτικό μέλος της οικογένειας που είχε διαφύγει της σύλληψής του από το στρατιωτικό καθεστώς του Ζία, κατά την περίοδο της εξορίας βρέθηκε νεκρός, το 1985, στο διαμέρισμά του στη Γαλλική Ριβιέρα, χωρίς ποτέ να εξιχνιαστεί το έγκλημα. Ο άλλος αδελφός της, ο Μουρτάζα Μπούτο, που είχε διαφύγει στο Αφγανιστάν, μετά την εκτέλεση του πατέρα τους, που από εκεί προσπάθησε να πολεμήσει το στρατιωτικό καθεστώς της χώρας του, αργότερα όταν και αυτός επέστρεψε στο Πακιστάν, αναμείχθηκε ενεργά στην πολιτική μέχρι το 1996 που δολοφονήθηκε.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Πακιστάν Κατηγορία:Πακιστανοί θύματα εγκληματικών ενεργειών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα
Ο Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα (Guilherme Posser da Costa) είναι πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε από το 1999 ως το 2001.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1953. Εξελέγη πρόεδρος του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε- Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (MLSTP-PSD) στις 27 Φεβρουαρίου του 2005. Διαδέχθηκε στην ηγεσία του κόμματος τον άλλοτε Πρόεδρο, [Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα.
Προηγουμένως, ο Ποσέρ ντα Κόστα υπηρέτησε στο αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών επί τρεις διαφορετικές θητείες: το 1987-1988, 1990-1991 και 1994-1996. Έγινε πρωθυπουργός του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε στις 5 Ιανουαρίου του 1999. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 26 Σεπτεμβρίου του 2001.
Στις αρχές Νοεμβρίου του 2004 ο Ποσέρ ντα Κόστα φέρεται να προκάλεσε καταστροφές στα Γραφεία του Γενικού Εισαγγελέα Αντελίνο Περέιρα σε επίθεση. Ο Περέιρα απέδωσε την επίθεση σε έρευνα αναφορικά με τη διασπάθιση χρημάτων προερχόμενων από αρωγή και διέταξε τη σύλληψη του Ποσέρ ντα Κόστα Εξαιτίας των καταγγελιών, ο Ποσέρ ντα Κόστα παραιτήθηκε από βουλευτής, λίγο πριν αρθεί η ασυλία του, στις 15 Φεβρουαρίου του 2005. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών με αναστολή, στις 18 Μαρτίου του 2005 για επίθεση και "παρενόχληση δημοσίας αρχής", ενώ επίσης υποχρεώθηκε να καταβάλει αποζημίωση. Ο ίδιος ο Ποσέρ ντα Κόστα δήλωσε ότι ήταν παρών στην επίθεση αλλά όχι ο δράστης και αρνήθηκε τις κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
Λεωνίδας Μελετόπουλος
Ο Λεωνίδας Μελετόπουλος ήταν διπλωμάτης και βουλευτής Αιγιαλείας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αίγιο και ήταν γιος του Δημήτριου Μελετόπουλου. Ακολούθησε διπλωματική καριέρα και διετέλεσε τμηματάρχης του υπουργείου εξωτερικών το 1858. Προάχθηκε σχετικά γρήγορα στον βαθμό του πρέσβη και υπηρέτησε σε διάφορες Ευρωπαϊκές πόλεις, με σημαντικότερη την Ρώμη όπου χρημάτισε πρύτανις του διπλωματικού σώματος. Μετά την συνταξιοδότηση του ασχολήθηκε με την πολιτική, όπου και κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής Αιγιαλείας. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας διετέλεσε υπουργός εξωτερικών από τις 24/02/1892 έως τις 10/061892
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Βουλευτές Αιγιαλείας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Πανθεσσαλικό Στάδιο
Το Πανθεσσαλικό Στάδιο βρίσκεται στα βορειοδυτικά προάστια του Βόλου, στα όρια της Νέας Ιωνίας.
Άρχισε να κατασκευάζεται το 2002 σε θέση όπου προϋπήρχε ένα ημιτελές γήπεδο και ολοκληρώθηκε το 2004 με σκοπό να καλύψει τις ανάγκες του τουρνουά ποδοσφαίρου των Ολυμπιακών Αγώνων που διεξάχθηκαν εκείνη την χρονιά, ενώ η κατασκευή του κόστισε περίπου 50.000.000 €.
Έχει χωρητικότητα 22.700 θέσεις και η συνολική του επιφάνεια καλύπτει είναι 125.535 τμ. Το στάδιο διαθέτει διαστάσεις που του δίνουν τη δυνατότητα για διεξαγωγή διεθνών ποδοσφαιρικών και γενικά αθλητικών γεγονότων, ενώ περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου του γηπέδου υπάρχει επίσης και στίβος 400 μ. οκτώ διαδρομών. Η εγκατάσταση διαθέτει επίσης δύο γήπεδα μπάσκετ, δύο τένις, ένα βόλεϋ και ένα ποδοσφαίρου όλα "ανοιχτά" καθώς και χώρους στάθμευσης οχημάτων, ενώ στην ανατολική πλευρά της εγκατάστασης του σταδίου υπάρχει και βοηθητικό γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα και περιβάλλοντα στίβο. Το Πανθεσσαλικό είναι εύκολα προσβάσιμο από την περιφερειακή οδό του Βόλου.
left|μικρογραφία|Άποψη του εσωτερικού του Πανθεσσαλικού Σταδίου.
Το Πανθεσσαλικό έχει φιλοξενήσει δύο τελικούς Κυπέλλου Ελλάδος μέχρι σήμερα. Πρώτη φορά αυτόν του Κυπέλλου του 2007 (Σάββατο 5 Μαΐου 2007) ανάμεσα στην Α.Ε. Λάρισας και τον Παναθηναϊκό, με νικήτρια ομάδα να αναδεικνύεται η πρώτη με σκορ 2-1. Δεύτερη φορά έπειτα από δέκα χρόνια αυτόν του Κυπέλλου του 2017 (Σάββατο 6 Μαΐου 2017), με το τρόπαιο να κατακτά ο ΠΑΟΚ με 2-1 έναντι της ΑΕΚ. Λίγο πριν τον τελικό αυτόν, ωστόσο, υπήρξαν σοβαρές διαμάχες μεταξύ οπαδών της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ, με αποτέλεσμα την καθυστέρηση της έναρξης του τελικού και την προξένηση πολλών και σοβαρών υλικών ζημιών στο γήπεδο.
Το ρεκόρ θεατών στο Πανθεσσαλικό στάδιο έχει γίνει στις 17 Αυγούστου του 2004 με 21.597 εισιτήρια να έχουν κοπεί στον αγώνα μεταξύ των εθνικών ομάδων της Ελλάδας και του Μεξικού που έληξε με σκορ 2-3, στα πλαίσια της φάσης των ομίλων του τουρνουά ποδοσφαίρου ανδρών των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Σήμερα αποτελεί έδρα του ποδοσφαιρικού του Βόλου και της Νίκης Βόλου, ενώ κατά το παρελθόν έχει χρησιμοποιήσει η Λάρισα στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2007-08, η Νίκη Βόλου τις περιόδους 2004-2008, 2009-2010, 2012-2015, 2017-2019 και 2020 έως σήμερα και ο Ολυμπιακός Βόλου τις περιόδους 2008-2009, 2010-2011, 2012-2013, 2016-2019.
Εγκαταστάσεις
Το Πανθεσσαλικό Στάδιο περιλαμβάνει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Μαγνησία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004 Κατηγορία:Βόλος Κατηγορία:Βόλος Ν.Π.Σ. Κατηγορία:Γ.Σ. Νίκη Βόλου Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα