cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σμένδις Α΄
O Σμένδης, λατιν. Smendes, ήταν ο ιδρυτής της 21ης δυναστείας της Αιγύπτου. Διαδέχθηκε τον Ραμσή ΙΑ΄, αφού τον ενταφίασε στην Κάτω Αίγυπτο, περιοχή που ήλεγχε. Με την ενθρόνισή του έλαβε το πριν-το-όνομα επίθετο Χεντζκεπερρέ Σετεπεντρέ. Το όνομα που έλαβε με τη γέννησή του ήταν αρχικά Νεσμπανεμπντζέντ, που σημαίνει αυτός που προέρχεται από τον Κριό, κύριο της Μένδης, αλλά οι μετέπειτα κλασικοί συγγραφείς Ιώσηπος και Σέξτος ο Αφρικανός το απέδωσαν στα ελληνικά ως Σμένδης. Αν και η ακριβής καταγωγή του παραμένει μυστήριο, θεωρείται ότι ήταν ο ισχυρός κυβερνήτης της Κάτω Αιγύπτου κατά την περίοδο της Αναγέννησης τού Ραμσή ΙΑ΄ και η βάση της εξουσίας του ήταν η Τάνις.
Η καταγωγή του
Ο Σμένδης ίσως ήταν γιος μίας με το όνομα Χρερέ. Αυτή ήταν η αρχηγός του γυναικωνίτη τού Αμούν-Ρε και πιθανώς η σύζυγος τού υψηλού ιερέα τού Αμούν. Αν η Χρερέ ήταν η μητέρα τού Σμένδη, τότε αυτός ήταν αδελφός της Νοντζμέτ, συζύγου των Υψηλών Ιερέων Χελιχόρ και Πιανκχ.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 21ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
644
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 644 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σκυμνοσκυλόψαρο
Το σκυμνοσκυλόψαρο (Dalatias licha) είναι είδος σκυτελλόμορφου καρχαρία και το μόνο είδος του γένους του. Βρίσκεται σποραδικά σε όλο τον κόσμο, συνήθως κοντά στο βυθό της θάλασσας σε βάθη 200-600 μέτρα.
Διανομή και οικότοποι
μικρογραφία|Που ζει το Σκυμνοσκυλόψαρο|alt=|αριστερά Αυτός ο καρχαρίας δεν έχει αναφερθεί στον ανατολικό Ειρηνικό και τους βόρειους ινδικούς ωκεανούς. Στον βόρειο Ατλαντικό, εμφανίζεται στη Μασαχουσέτη και στον βόρειο Κόλπο του Μεξικού και από τη Βόρεια Θάλασσα έως το Καμερούν, μεταξύ άλλων στα Βρετανικά Νησιά, στη δυτική και κεντρική Μεσόγειο (και στην Ελλάδα) αλλά και στη Μαδέρα των Αζόρων. Στον Ινδικό Ωκεανό, βρίσκεται στη Νότια Αφρική και στη Μοζαμβίκη. Στον Ειρηνικό, εμφανίζεται στη νότια Ιαπωνία, στην Ιάβα, στη νότια Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία και στη Χαβάη. Υπάρχει ένα μόνο αρχείο αυτού του είδους στο νότιο Ατλαντικό, στο νότιο τμήμα της Βραζιλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρχαρίες Κατηγορία:Σκυτελλόμορφα Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα
Βένις (Λος Άντζελες)
thumb|250px|Άποψη του Βένις Το Βένις (Venice, κυριολεκτικά, Βενετία) είναι παραθαλάσσια συνοικία του Λος Άντζελες, στο δυτικό μισό της πόλης. Είναι γνωστή για τα κανάλια της, την παραλία και το κυκλικό Όσιαν Φροντ Γουόκ, ένα πεζόδρομο μήκους 2,5 μιλίων. Το Βένις ήταν πατρίδα μερικών από τους μπητ ποιητές του Λος Άντζελες και είναι σημαντικό πολιτισμικό κέντρο της πόλης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2008, το Βένις έχει 40.885 κατοίκους. Συνορεύει με τη πόλη Σάντα Μόνικα, Καλιφόρνια στα βόρεια.
Το Βένις ιδρύθηκε ως παραθαλάσσιο θέρετρο το 1905, 25 χιλιόμετρα δυτικά του Λος Άντζελες, με την ονομασία Βένις οφ Αμέρικα (Venice of America, Βενετία της Αμερικής). Για να αποστραγγίσουν τα έλη της περιοχής κατασκευάστηκε ένα σύστημα καναλιών. Το θέρετρο έγινε γρήγορα δημοφιλές. Αν και τη δεκαετία του 1920 ανακαλύφθηκε πετρέλαιο στο Βένις, η πόλη είχε αγνοηθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε τη δεκαετία του 1950 να θεωρείται παραγκούπολη. Σήμερα το Βένις είναι μια από τις περιοχές του Λος Άντζελες με το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λος Άντζελες Κατηγορία:Ιστορία και πολιτισμός του Χόλυγουντ
Σονιακός δρυμός
thumb|Το φθινοπωρινό φως στον Σονιακό Δρυμό thumb|Χειμερινό τοπίο στον Σονιακό Δρυμό Ο Σονιακός δρυμός (ολλανδ. Zoniënwoud, Forêt de Soignes, λατ. Soniaca Silva) είναι δάσος με έκταση 44,21 τετραγωνικά χιλιόμετρα, που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο των Βρυξελλών, στο Βέλγιο.
Ο Σονιακός Δρυμός ήταν αγαπημένος χώρος κυνηγιού για την αυτοκρατορική Οικογένεια των Αψβούργων και ως τέτοιος απεικονίζεται εμφανώς σε κάποια ονομαστά αναγεννησιακά έργα τέχνης, όπως στην ταπισερί «Τα κυνήγια του Μαξιμιλιανού» στο Μουσείο του Λούβρου.
Σήμερα το δάσος, που αποτελείται κυρίως από φηγούς (οξιές) του είδους Fagus sylvatica και βελανιδιές, βρίσκεται στο έδαφος των φλαμανδικών δήμων Σιντ Χενέζιους-Ρόντε, Χούιλαρτ, Όβερεϊσε και Τερβούρεν, των δήμων της Περιοχής Βρυξελλών Υκλ, Βατερμάλ-Μπουαφόρ, Ωντεργκέμ και Βολυβέ-Σαιν Πιερ, και των βαλλωνικών πόλεων Λα Υλπ και Βατερλώ. Απλώνεται έτσι και στις τρεις διοικητικές «Περιοχές» στις οποίες διαιρείται το Βέλγιο.
Ο Σονιακός Δρυμός συντηρείται από τη Φλαμανδική Περιοχή κατά 56%, την Περιοχή των Βρυξελλών κατά 38% και τη Βαλλωνική Περιοχή κατά 6%. Υπάρχουν στον Δρυμό μερικά συνεχόμενα τμήματα ιδιωτικού δάσους και το Kapucijnenbos (= «Δάσος των Καπουτσίνων»), που ανήκει στο Βασιλικό Καταπίστευμα του Βελγίου.
Το 2017 ο Σονιακός Δρυμός εγγράφηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και αποτελεί το μοναδικό τέτοιο στο Βέλγιο που ανήκει στην κατηγορία «Δάση Οξιάς των Καρπαθίων και άλλων περιοχών της Ευρώπης».
Ιστορία
Ο Σονιακός Δρυμός αποτελεί υπόλειμμα του αρχαίου δάσους Silva Carbonaria (= «δάσος του ξυλοκάρβουνου»). Η πρώτη αναφορά της λατινικής ονομασίας Soniaca Silva εντοπίζεται στον πρώιμο Μεσαίωνα. Τότε το δάσος νοτίως των Βρυξελλών διασχιζόταν από τον ποταμό Σεν και εκτεινόταν μέχρι την επαρχία Αινώ, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος του σχετικώς υψηλού εδάφους ανάμεσα στους ποταμούς Σεν και Ντέιλε. Ο Βίος του Αγίου Φοϊλανού τον 9ο αιώνα αναφέρει «τον δρυμό, μετά το Αββαείο της Αγίας Γερτρούδης, αποκαλούμενο Σονεσιανό» Τον 16ο αιώνα η περιφέρειά του ήταν ακόμα εφτά λεύγες. Στις αρχές του 19ου αιώνα η έκταση του δάσους ήταν ακόμα περί τα 120 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Βελγίου Κατηγορία:Βρυξέλλες Κατηγορία:Δάση
Αλμπουέρα
Η Αλμπουέρα, είναι ιστορική περιοχή και οχυρό της ΝΔ. Ισπανίας παρά τα σύνορα με την Πορτογαλία.
Βρίσκεται κοντά στο σημερινό ομώνυμο χωριό στην επαρχία Μπαδαχόθ της αυτόνομης περιοχής Εξτρεμαδούρα.
Στις 16 Μαΐου του 1811 στην Αλμπουέρα συνάφθηκε η περίφημη ομώνυμη ιστορική "μάχη της Αλμπουέρας", μεταξύ των γαλλικών στρατευμάτων υπό τον στρατηγό Σουλτ και των Αγγλοϊσπανικών στρατευμάτων που είχαν συμμαχήσει κατά της Γαλλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ισπανία Κατηγορία:Εξτρεμαδούρα Κατηγορία:Οχυρώσεις στην Ισπανία
Totally Crushed Out!
Το "Totally Crushed Out!" είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ των That Dog. Κυκλοφόρησε στις 18 Ιουλίου 1995 από την DGC Records. Είναι ένα θεματικό άλμπουμ που μιλάει για την νεανική αγάπη. Το άλμπουμ παρουσιάζεται σαν βιβλίο αφού παρουσιάζει τα τραγούδια σαν κεφάλαια και έχει μια σελίδα αφιερωμένη στους συγγραφείς (την μπάντα) με μια μικρή βιογραφία για κάθε μέλος. Στο οπισθόφυλλο τα ονόματα των τραγουδιών συμπεριλαμβάνονται όλα μαζί σε ένα διήγημα σε μορφή περίληψης (όπως συμβαίνει με τα βιβλία). Το μόνο single του άλμπουμ ήταν το "He's Kissing Christian," και το βίντεο κλιπ του είναι σκηνοθετημένο από τον Frank Sacramento.
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από την Anna Waronker εκτός από τα σημειωμένα.
Η ιστορία στο οπισθόφυλλο
400px|μικρογραφία|κέντρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995
Σόφι Μονκ
Η Σόφι Τσάρλιν Ακλαντ Μονκ (Sophie Charlene Akland Monk, 14 Δεκεμβρίου 1979) είναι Αγγλο-Αυστραλή τραγουδίστρια της ποπ και ηθοποιός.
Βιογραφία
Σοφί γεννήθηκε στην Αγγλία, στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Κουΐνσλαντ. Ήταν μια φορά ένα μέλος της γυναικείας ποπ ομάδα Bardot και όρισε στη σόλο καριέρα με την κυκλοφορία του άλμπουμ, Calendar Girl. Πιο πρόσφατα, έχει μετατραπεί σε ενεργεί, που εμφανίζεται σε ταινίες, όπως Date Movie (2006), Click (2006) και Sex and Death 101 (2007).
Καριέρα
Η επαγγελματική μουσική της σταδιοδρομία άρχισε το 1999 όταν απάντησε σε αγγελία η οποία ζητούσε τα κορίτσια με το τραγούδι και το χορό εμπειρία. Η διαφήμιση ήταν για την αυστραλιανή τηλεοπτική σειρά Popstars, το οποίο είχε ως στόχο να δημιουργήσει μια επιτυχημένη νέα κοπέλα ομάδα. Μετά από πολλούς γύρους του τραγούδι και το χορό, τη Σόφι επιλέχθηκε ως μέλος της ομάδας. Λίγο μετά η ομάδα χωρίστηκε, Σόφι ξεκίνησε να εργάζεται για την σόλο καριέρα, και στα τέλη του 2002 κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ "Inside Outside" και αργότερα το πρώτο της άλμπουμ Calendar Girl.
Σόφι Μονκ έχει συσταθεί από το εαυτό του στο Χόλυγουντ, αν και τις περισσότερες από τις ρόλοι έχουν λογικά μικρές. Τον Φεβρουάριο του 2006, ότι πρωταγωνίστησε στην ντεμπούτο χαρακτηριστικό ρόλο της ως ερωτότροπος και ελκυστική κοπέλα στην παρωδία κωμωδίας Date Movie. Τον Ιούνιο του 2006 είδε την κυκλοφορία της ταινίας Click, μια ιστορία για μια καθολική τηλεχειριστήριο. Σόφι παίζει μικρό ρόλο σε αυτή την ταινία ως ερωτότροπος γραμματέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί
Μάρκος Αντώνιος ο ρήτορας
Ο Μάρκος Αντώνιος (143-87 π.Χ. ) ήταν Ρωμαίος πολιτικός της οικογένειας των Αντωνίων και ένας από τους πιο διακεκριμένους Ρωμαίους ρήτορες της εποχής του. Ήταν επίσης παππούς του διάσημου στρατηγού, Μάρκου Αντώνιου.
Καριέρα
Το Cursus honorum του ξεκινά με την εκλογή του ως questor το 113 π.Χ. και ένα περιστατικό που αφορούσε τις Εστιάδες, και το 102 εξελέγη πραίτορας με εξουσίες ανθύπατου για την Ρωμαϊκή επαρχία της Κιλικίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Μάρκος Αντώνιος πολέμησε τους πειρατές με τέτοια επιτυχία, ώστε η Σύγκλητος ψήφισε ναυτικό θρίαμβο προς τιμήν του. Στη συνέχεια εξελέγη ύπατος το 99, μαζί με τον Aulus Postumius Albinus, και το 97 εξελέγη κήνσορας. Διετέλεσε διοικητής στον «Κοινωνικό Πόλεμο» το 90. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου μεταξύ του Γάιου Μαρίου και του Λούκιου Κορνήλιου Σύλλα, ο Μάρκος Αντώνιος υποστήριξε τον τελευταίο. Αυτό του κόστισε τη ζωή του. Ο Γάιος Μάριος και ο Λούκιος Κορνήλιος Κίννας τον εκτέλεσαν όταν επανακατέλαβαν την Ρώμη το 87 π.Χ.
Καθ'όλη τη διάρκεια της πολιτικής σταδιοδρομίας του, ο Μάρκος Αντώνιος συνέχισε να εμφανίζεται ως υπερασπιστής ή κατήγορος στα ρωμαϊκά δικαστήρια. Η σύγχρονη φήμη του σχετικά με την ευγλωττία του προέρχεται από αναφορές του Κικέρωνα, καθώς καμία από τις ομιλίες του δεν σώζεται. Είναι ένας από τους κύριους ομιλητές στο έργο του Κικέρωνα De Oratore.
Οικογένεια
Ο πατέρας του ονομαζόταν Γάιος Αντώνιος.
Θάνατος
Στη βιογραφία του Γάιου Μάριου στους Βίους Παράλληλους του Πλουτάρχου, περιγράφεται ότι ο Μάρκος Αντώνιος πήγε να επισκεφθεί έναν ταπεινό πληβείο, ο οποίος, για να κάνει τον διακεκριμένο επισκέπτη του να νιώσει σαν στο σπίτι του, έστειλε έναν σκλάβο σε έναν κοντινό πανδοχείο για να πάρει λίγο κρασί. Όταν ο ξενοδόχος ρώτησε γιατί αγόραζε ένα τόσο ακριβό κρασί, ο σκλάβος είπε με αφέλεια στον ξενοδόχο ότι ο Μάρκος Αντώνιος επισκέπτονταν το σπίτι του κυρίου του. Όταν ο σκλάβος έφυγε, αυτός ο ξενοδόχος το είπε στον Μάριο.
Λέγεται ότι όταν το άκουσε ο Μάριος ενώ έτρωγε, χτύπησε τα χέρια του με χαρά και σχεδόν πήγε στο σπίτι ο ίδιος, ωστόσο έστειλε τον Άννιο με μια ομάδα ανδρών για να φέρει πίσω το κεφάλι του Μάρκου Αντωνίου. Όταν οι άντρες έφτασαν στο σπίτι, ο Άννιος περίμενε έξω, ενώ οι ένοπλοί του μπήκαν μέσα. Όταν βρήκαν τον Μάρκο Αντώνιο, αυτός άρχισε να ικετεύει για την ζωή του και οι ένοπλοι τον βρήκαν τόσο μαγευτικό και χαρισματικό που έσκυψαν τα κεφάλια τους και έβαλαν τα κλάματα. Τελικά ο Άννιος μπήκε στο δωμάτιο και, βρίζοντας τους άντρες του, έκοψε ο ίδιος το κεφάλι του ρήτορα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας
Ιάκωβος Πάλμα (νεότερος)
thumb|200px|Αυτοπροσωπογραφία του Ιάκωβου Πάλμα Ο Ιάκοπο Νιγκρέτι (Iacopo Nigreti, 1548/1550 – 14 Οκτωβρίου 1628), γνωστότερος ως Τζάκοπο Πάλμα ιλ Τζιόβανε (Jacopo Palma il Giovane) ή απλά Πάλμα Τζιόβανε (Palma Giovane, «Πάλμα ο Νεότερος» σε αντιδιαστολή με τον συνώνυμο θείο του, Τζάκοπο Πάλμα) ήταν ιταλός ζωγράφος μανιεριστής ζωγράφος από τη Βενετία. Μετά το θάνατο του Τιντορέτο το 1594, έγινε ο κύριος καλλιτέχνης της Βενετίας, συνεχίζοντας την τεχνοτροπία του. Εκτός από τη Βενετία, δέχτηκε πολλές παραγγελίες από την περιοχή του Μπέργκαμο, τότε τμήμα της Βενετικής Domini di Terraferma, και από την Κεντρική Ευρώπη, κυρίως από τον αυτοκράτορα Ροδόλφο Β' στην Πράγα. Τα έργα του, οι πίνακές του χαρακτηρίζονται περισσότερο θρησκευτικής έμπνευσης με άντληση θεμάτων από την Βίβλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Στάδια της Πρέμιερ Λιγκ
Από την στιγμή της δημιουργίας της Πρέμιερ Λιγκ, το ανώτατου επιπέδου των ετησίων πρωταθλημάτων που διοργανώνει η αγγλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία, 51 ποδοσφαιρικά γήπεδα έχουν χρησιμοποιηθεί για την διοργάνωση αγώνων. Η αγωνιστική που εγκαινίασε τα ματς της Πρέμιερ Λιγκ έλαβε χώρα στις 15 Αυγούστου 1992 με 11 ομάδες να υποδέχονται τους πρώτους αγώνες. Μετά την τραγωδία του Χίλσμπορο το 1989, η Έρευνα Τέιλορ συνιστούσε τον τερματισμό στη λειτουργία των θέσεων ορθίων με την έναρξη της σεζόν 1994-95, και την αντικατάστασή τους από θέσεις καθήμενων. Πάντως, μετά την άνοδο από την Τσάμπιονσιπ της Φούλαμ την σεζόν 2000-2001, οι θέσεις ορθίων επέστρεψαν προσωρινά στην Πρέμιερ Λιγκ καθώς η ποδοσφαιρική ομοσπονδία έδωσε στην ομάδα επιπλέον χρόνο για την πραγματοποίηση των πρόσθετων εργασιών στο στάδιο. Η ομάδα αναγκάστηκε να παίξει στο Λόφτους Ρόουντ μετά την ανεπαρκή πρόοδο στις εργασίες μετατροπής του Κρέιβεν Κότατζ, αλλά επέστρεψε στην έδρα της μετά το πέρας των εργασιών που πρόλαβε εγκαίρως τη σεζόν 2004-2005.
Η έδρα της Μπέρνλεϊ Τερφ Μουρ αποτέλεσε το 50ό γήπεδο της Πρέμιερ Λιγκ όταν υποδέχτηκε τον πρώτο αγώνα της Μπέρνλεϊ στην Πρέμιερ Λιγκ, απέναντι στην πρωταθλήτρια Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, στις 19 Αυγούστου 2009. Η έδρα της Σουόνσι Λίμπερτι Στέιντιουμ αποτέλεσε το 52ο γήπεδο της Πρέμιερ Λιγκ, όταν έπαιξε τον πρώτο της εντός έδρας αγώνα στην Πρέμιερ Λιγκ απέναντι στην Γουίγκαν Αθλέτικ στις 20 Αυγούστου 2011.
Στάδια
Τα γήπεδα με έντονη γραμματοσειρά δείχνουν ότι αποτελούν έδρες ομάδων που συμμετέχουν αυτό τον καιρό στην αγωνιστική σεζόν 2011-2012, ενώ τα στάδια με πλάγια γραμματοσειρά έχουν πλέον κατεδαφιστεί.uy
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αγγλία
Τιλάπια της Μοζαμβίκης
Η Τιλάπια της Μοζαμβίκης (Oreochromis mossambicus) είναι θαλάσσιο ψάρι της οικογένειας των Κιχλίδων που προέρχεται από τη νότια Αφρική. Είναι ένα διάσημο ψάρι για Ιχθυοτροφεία. Λόγω των ανθρώπινων παρεμβάσεων, βρίσκεται τώρα σε πολλά τροπικά και υποτροπικά κλίματα σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου μπορεί να γίνει ένα διεισδυτικό είδος λόγω της ισχυρής φύσης του. Είναι γνωστό ως Μαύρη Τιλάπια στην Κολομβία και ως Μπλε Κούπερ στη Νότια Αφρική.
Περιγραφή
Η Τιλάπια της Μοζαμβίκης είναι συμπιεσμένη πλευρικά και έχει βαθύ σώμα με μακριά ραχιαία πτερύγια, το εμπρόσθιο τμήμα των οποίων έχουν άκανθες. Τα ενήλικα φτάνουν σε μήκος περίπου 35 cm και έως 1,13 kg. Το μέγεθος και ο χρωματισμός μπορεί να ποικίλλουν σε πληθυσμούς αιχμαλωτισμένους ή στη φύση λόγω των περιβαλλοντικών και αναπαραγωγικών πιέσεων. Μπορεί να ζήσει 11 χρόνια.
Χρήση σε ιχθυοτροφεία
Οι Τιλάπιες της Μοζαμβίκης είναι ανθεκτικά ψάρια που αναπτύσσονται εύκολα και γρήγορα, κάνοντάς τα ένα καλό είδος υδατοκαλλιέργειας. Έχουν μια ήπια, λευκή σάρκα που προσελκύει τους καταναλωτές. Το είδος αυτό αποτελεί περίπου το 4% της συνολικής παραγωγής υδατοκαλλιέργειας παγκοσμίως. Οι τιλάπιες είναι πολύ ευαίσθητες σε ασθένειες όπως η περιστροφική ασθένεια και η ιχθυοπάθεια. Λόγω αυτών των δυνατοτήτων χρησιμοποιήθηκαν ως οργανισμοί βιοανάλυσης για τη δημιουργία δεδομένων τοξικότητας μετάλλων για την εκτίμηση επικινδυνότητας των τοπικών ειδών γλυκού νερού στα ποτάμια της Νότιας Αφρικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κιχλίδες
Αλεξάντερ Φρίντμαν
Ο Αλεξάντερ Αλεξάντροβιτς Φρίντμαν (ρωσικά: Russian: Алекса́ндр Алекса́ндрович Фри́дман, 16 Ιουνίου 1888 – 16 Σεπτεμβρίου 1925) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός φυσικός και μαθηματικός. Είναι ευρύτερα γνωστός για την πρωτοποριακή θεωρία ότι το σύμπαν είναι διαστελλόμενο, θεωρία που βάσισε σε ένα σύνολο εξισώσεων που ανέπτυξε ο ίδιος, τις επονομαζόμενες εξισώσεις Φρίντμαν.
Το 1922, χρησιμοποίησε τις πεδιακές εξισώσεις του Αϊνστάιν για να δώσει θεωρητικές αποδείξεις ότι το σύμπαν διαστέλλεται.
Προσωπική ζωή
Ο Φρίντμαν απεβίωσε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1925 από μη διαγνωσμένο τυφοειδή πυρετό. Είχε κολλήσει το βακτήριο κατά την επιστροφή του από το μήνα του μέλιτος στην Κριμαία, όταν έφαγε ένα άπλυτο αχλάδι που αγόρασε από ένα σιδηροδρομικό σταθμό.
Κληρονομιά
Ο κρατήρας Φρίντμαν της Σελήνης έχει πάρει το όνομά του ως φόρο τιμής.
Ο Φρίντμαν απέσπασε ένα Βραβείο Λένιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Ρώσοι φυσικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί φυσικοί Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Κατάλογος ελληνικών νησιών ανά έκταση
Ακολουθεί κατάλογος των Ελληνικών νησιών ανά χερσαία έκταση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Πριγκιπάτο της Παννονίας
thumb|right|200px|Χάρτης εξάπλωσης του Πριγκιπάτου Το Πριγκιπάτο της Παννονίας ήταν ένα Νότιο σλαβικό κρατίδιο που υπήρξε τον 9ο αιώνα και καταλάμβανε περιοχές της σημερινής Κροατίας, Σερβίας, Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και της Σλοβενίας. Η πρωτεύουσα του κράτους ήταν η πόλη Σίσα. Διατηρήθηκε από το 790 έως το 925.
The Town
The Town είναι αμερικανική δραματική αστυνομική περιπέτεια παραγωγής 2010. Ο Μπεν Άφλεκ πρωταγωνιστεί, σκηνοθετεί και συνυπογράφει το σενάριο της ταινίας μαζί με τους Πίτερ Κρεγκ και Άρον Στόκαρντ. Το σενάριο είναι βασισμένο στο βιβλίο "Prince of Thieves" του Τσακ Χόγκαν. Επίσης συμμετέχουν οι Τζον Χαμ, Τζέρεμι Ρένερ, Ρεμπέκα Χολ, Μπλέικ Λάιβλι, Πιτ Ποστλθγουέιτ και Κρις Κούπερ.
Στην Αμερική η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 7 Σεπτεμβρίου 2010 με θερμά σχόλια από τους κριτικούς, καλές εισπράξεις στα ταμεία και έλαβε μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
Πλοκή
Τέσσερις φίλοι, οι Νταγκ, Τζέιμς, Άλμπερτ και Ντέσμοντ από τους επικίνδυνους δρόμους της Τσαρλστάουν, μιας πόλης στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης, ληστεύουν μια τράπεζα και παίρνουν όμηρο τη διευθύντρια της τράπεζας Κλερ Κίσι. Αργότερα θα την ελευθερώσουν και ο Νταγκ θα την ακολουθήσει αναπτύσσοντας μαζί της ερωτική σχέση.
Ο πράκτορας του FBI Άνταμ Φρόλι, παρακολουθεί την τετραμελή ομάδα και μαθαίνει ότι δουλεύουν για τον Φέργκι Κολμ, έναν ανθοπώλη. Ο Νταγκ είναι διστακτικός στο να αναλάβει την επόμενη αποστολή και οι φόβοι του επιβεβαιώνονται κατά τη διάρκεια της ληστείας μιας χρηματαποστολής όπου πέφτουν πυροβολισμοί. Η αστυνομία φτάνει σύντομα, ένα κυνηγητό αρχίζει αλλά οι τέσσερείς τους μετά βίας θα καταφέρουν να ξεφύγουν.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Νταγκ στον πατέρα του στη φυλακή, ο Νταγκ του αποκαλύπτει ότι σχεδιάζει να εγκαταλείψει την πόλη. Ο Τζέιμς προτείνει στο Νταγκ μια νέα δουλειά αλλά την απορρίπτει. Λέει στο Φέργκι ότι δεν θέλει να αναλάβει άλλη αποστολή αλλά ο Φέργκι αποκαλύπτει ότι η μητέρα του δεν έφυγε ποτέ από την πόλη, όπως γνώριζε μέχρι τότε ο Νταγκ, αλλά αυτοκτόνησε και τον απειλεί ότι θα σκοτώσει την Κλερ. Ο Νταγκ δέχεται. Μαζί με τον Τζέιμς πηγαίνουν στο Πάρκο Φενγουέι ντυμένοι σαν αστυνομικοί, κλέβουν τα λεφτά και ετοιμάζονται να φύγουν με ένα ασθενοφόρο. Εν τω μεταξύ, το FBI έχει περικυκλώσει το κτήριο. Ο Τζέιμς παρατηρεί μια ομάδα SWAT και αρχίζει να πυροβολεί. Στις σφαίρες που ανταλλάσσονται ο Ντέσμοντ σκοτώνεται. Ο Άλμπερτ δημιουργεί αντιπερισπασμό και σκοτώνεται και αυτός ενώ οι Νταγκ και Τζέιμς φοράνε τις στολές των αστυνομικών και φεύγουν. Ο Φρόλι αντιλαμβάνεται το κόλπο τους και βρίσκει τον Τζέιμς και προσπαθεί να τον συλλάβει. Ο Τζέιμς πυροβολεί το Φρόλι, προσπαθεί να αποδράσει αλλά είναι περικυκλωμένος από αστυνομικούς. Γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος, αφήνει την αστυνομία να τον πυροβολήσουν, σκοτώνοντάς τον.
Ο Νταγκ καταφέρνει να ξεφύγει και πηγαίνει πίσω και σκοτώνει τον Φέργκι. Τηλεφωνεί στην Κλερ και της ζητά να φύγει μαζί του αλλά βλέπει από το απέναντι κτίριο ότι το σπίτι της Κλερ είναι γεμάτο με πράκτορες του FBI. Η Κλερ στην αρχή του λέει να έρθει να την πάρει αλλά αργότερα θα του δώσει ένα κωδικοποιημένο μήνυμα ότι το FBI είναι εκεί. Ο Νταγκ φεύγει από τη Βοστόνη. Αργότερα η Κλερ θα βρει μια τσάντα θαμμένη στο κήπο. Η τσάντα περιέχει χρήματα, ένα μανταρίνι και ένα σημείωμα που λέει "Θα σε δω ξανά, σε αυτήν την πλευρά ή στην άλλη". Η Κλερ χρησιμοποιεί τα χρήματα για να φτιάξει ένα παγοδρόμιο στην μνήμη της μητέρας του Νταγκ. Η ταινία τελειώνει με τον Νταγκ να κοιτάει τον ορίζοντα από το ξύλινο σπίτι του στην Φλόριντα.
Παραγωγή
Το συνολικό υλικό που γυρίστηκε άγγιζε τις 4 ώρες. Έτσι η Warner φοβούμενη ότι η ταινία δεν θα αρέσει στο κοινό, ζήτησε να μειωθεί η διάρεκια σε 2 ώρες και 50 λεπτά. Αφού παρακολούθησαν την κομμένη βερσιόν, το στούντιο και οι παραγωγοί τη λάτρεψαν αλλά επέμεναν ότι ακόμα η διάρκειά της ήταν μεγάλη. Έτσι ο Μπεν Άφλεκ με τον παραγωγό Μπασίλ Ιβάνικ αναγκάστηκαν να κόψουν αρκετό υλικό ακόμα με προσωπικά αγαπημένες τους σκηνές. Έτσι έφεραν τη διάρκεια στις 2 ώρες και 8 λεπτά, κάνοντας μικρότερες τις σκηνές δράσης και κόβοντας διαλόγους και ανάπτυξη των χαρακτήρων. Ο Άφλεκ αν και ευχαριστημένος με τη βερσιόν που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους, δήλωσε ότι ολόκληρη η ταινία θα κυκλοφορήσει σε DVD και ότι αυτή η εκδοχή θα είναι πιο πιστή στο βιβλίο, πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία.
Η Warner αρχικά ήθελε το φινάλε του βιβλίου, το οποίο ήταν πιο σκοτεινό από αυτό που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία. Στο βιβλίο ο Νταγκ, τραυματίζεται θανάσιμα κατά τη διάρκεια των πυροβολισμών με τον Φέργκι και καταλήγει να πεθαίνει στα χέρια της Κλερ, στο διαμέρισμά της. Το φινάλε αυτό γυρίστηκε αλλά στις δοκιμαστικές προβολές το κοινό προτίμησε το φινάλε με τον Νταγκ να ζει.
Κριτική
Το The Town προβλήθηκε φέτος εκτός διαγωνισμού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Δημήτρης Καλογερόπουλος
Ο Δημήτρης Καλογερόπουλος (γεννημένος στην Αθήνα, στις 23 Σεπτεμβρίου του 1952 ) είναι Έλληνας αρχιτέκτονας και πολιτικός.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 23-9-1952. Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Ρώμης και της Φλωρεντίας απ' όπου και αποφοίτησε. Διατηρούσε τεχνικό γραφείο ασχολούμενος με την μελέτη και κατασκευή ιδιωτικών έργων. Ήταν ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Μηχανικών Δυτικής Αθήνας. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του νοσοκομείου Αγία Βαρβάρα και καθηγητής του ΤΕΙ Πειραιά.
Από το 1999 έως το 2002, διετέλεσε πρόεδρος της τοπικής ομάδας της Α.Ο. Αιγάλεω. Έπειτα διετέλεσε σύμβουλος στο Υφυπουργείο Αθλητισμού, αντιπρόεδρος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθήνας (ΕΠΣΑ) και αντιπρόεδρος της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚΟΕ). Υπήρξε μέλος Επιτροπής Λαμπαδηδρομίας της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ). Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Περιφερειών.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ασχολήθηκε πρώτη φορά με την τοπική αυτοδιοίκηση το 1992, όταν διορίστηκε νομάρχης Πρέβεζας, θέση που διατήρησε μέχρι την ανάληψη της εξουσίας από την Κυβέρνηση Παπανδρέου. Έπειτα υπήρξε υποψήφιος δήμαρχος στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 και του 1998. Στις αυτοδιοικητικές του 2002, εκλέχθηκε στον δεύτερο γύρο με αντίπαλο τον υποψήφιο δήμαρχο Παναγιώτη Μπιτούνη που υποστηρίχθηκε από το κόμμα του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο ίδιος υποστηρίχθηκε από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Το 2006, επανεκλέχθηκε από τον πρώτο γύρο δήμαρχος Αιγάλεω, ως ανεξάρτητος. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, έθεσε και πάλι υποψηφιότητα ως επικεφαλής του συνδυασμού "Σύγχρονο Ανθρώπινο Αιγάλεω" που έλαβε την στήριξη της ΝΔ, αλλά ηττήθηκε από το μετέπειτα δήμαρχο Χρήστο Καρδαρά.
Κατά την διάρκεια της δημαρχείας του, είχε διατελέσει αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Δυτικής Αθήνας και πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Αττικής (ΤΕΔΚΝΑ). Το 2012, τοποθετήθηκε ως γενικός γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής αντικαθιστώντας τον Ηλία Λιακόπουλο. Το 2014, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας (Συντονιστής) του Υπουργείου Εσωτερικών για την διαχείριση των αποβλήτων. Από το 2016, είναι Πρόεδρος της ΕΕΤΑΑ (Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Νομάρχες Πρέβεζας Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγάλεω Κατηγορία:Βουλευτές Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων Κατηγορία:Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
645
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 645 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Καλαμωτή Χίου
Η Καλαμωτή είναι χωριό της Χίου, στο Δήμο Μαστιχοχωρίων. Αποτελεί έδρα δημοτικού διαμερίσματος και κατά την απογραφή του 2001 είχε 718 κατοίκους. Το χωριό έχει ιστορία ήδη από τον Μεσαίωνα, οπότε και ήταν διοικητικό κέντρο της περιοχής.
Γενικές πληροφορίες
Η Καλαμωτή είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Χίου, κτισμένη στον δεύτερο μεγαλύτερο και πιο εύφορο κάμπο του νησιού, στη νοτιοανατολική Χίο. Είναι ένα από τα 24 μαστιχοχώρια και διασώζεται σε καλή κατάσταση ο μεσαιωνικός οικισμός της. Απέχει από την πόλη της Χίου (Χώρα) 24 χιλιόμετρα.
Για το όνομα του χωριού υπάρχουν δύο ερμηνείες. Η μία θέλει την Καλαμωτή να οφείλει το όνομά της σε ένα είδος κοσμήματος, που αποτελούσε συμπλήρωμα της χιώτικης γυναικείας ενδυμασίας. Η δεύτερη και επικρατέστερη μας πληροφορεί ότι το χωριό οφείλει την το όνομά του στις «καλαμωτές» (λέξη βυζαντινή, από το ρήμα καλαμόω –ώ) δηλαδή τα καλαμένια πλέγματα που χρησιμοποιούσαν στην εκτροφή του μεταξοσκώληκα. Μαρτυρίες κατοίκων αλλά και σημερινές ενδείξεις δείχνουν ότι ο κάμπος της Καλαμωτής είχε, όπως και σήμερα άλλωστε, αυτοφυείς καλαμιές και πολλές συκομουριές. Αυτό μας πείθει ότι άκμαζε συστηματικά η σηροτροφία.
Ο μεσαιωνικός οικισμός της Καλαμωτής έχει την σημερινή του μορφή τουλάχιστον από την περίοδο της θαλασσοκρατορίας της Γένοβας (1346-1566) και προήλθε από τη συνένωση των διάσπαρτων μικρών χωριών που βρίσκονταν στην εύφορη κοιλάδα της ΝΑ Χίου. Ο κύριος σκοπός της δημιουργίας του χωριού ήταν η άμυνα, γι' αυτό και το χωριό έμοιαζε με οχυρό και ήταν αθέατο από τη θάλασσα. Μόνο έτσι θα μπορούσαν να αντιμετωπισθούν οι συνεχείς ληστρικές επιδρομές των πειρατών εκείνης της εποχής (7ος έως 14ος αιώνας).
Ιστορία
Την περίοδο από τον 7ο μέχρι και τον 14ο αιώνα ή Χίος γνώρισε μια ασυνήθιστη σε εύρος και συχνότητα πειρατική δράση με συνέπεια τα χωριά του σημερινού κάμπου της Καλαμωτής να είναι εύκολος στόχος λόγω της άμεσης πρόσβασης που είχαν μέσω της παραλίας της Κώμης. Το γεγονός αυτό ανάγκασε τους κατοίκους όλων αυτών των χωριών να εγκατασταθούν σε έναν οικισμό ο οποίος να είναι αθέατος από την θάλασσα και καλά οχυρωμένος. Την ίδια περίοδο και για τους ίδιους λόγους σχηματίστηκαν και άλλα χωριά της Χίου (Πυργί, Μεστά, Ολύμποι) με παρόμοια συγκρότηση. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι δημιουργία όλων αυτών των οικισμών έγινε υπό τις οδηγίες των Γενουατών στα πλαίσια της διοίκησης της Χίου από την εμπορική εταιρεία Μαόνα της οικογένεια Τζουστινιάνι, με σκοπό την εκμετάλλευση των προσόδων (κυρίως μαστίχας) και το εμπόριο του νησιού.
Κατά την περίοδο αυτή για τις ανάγκες οχύρωσης του οικισμού δημιουργήθηκε ένας συνεχής εξωτερικός τοίχος χωρίς παράθυρα από τους εξωτερικούς τοίχους των ακραίων περιμετρικών σπιτιών του χωριού. Στις τέσσερις γωνίες υπήρχαν ισάριθμοι κυκλικοί πύργοι φρούρια. Μόνο δύο ήταν οι είσοδοί στο χωριό φρούριο, η πάνω πόρτα στα ανατολικά και η κάτω πόρτα στα δυτικά. Όπως μνημονεύει ο περιηγητής Κριστόφορο Μπουοντελμόντι (1422) στο χωριό δέσποζαν δύο μεγάλοι πύργοι. Λόγω του καταστρεπτικού σεισμού του 1881, αλλά και των ανθρώπινων παρεμβάσεων σήμερα σώζεται μόνο ένα μικρό τμήμα του τείχους νότια. Στα πλαίσια αυτών των οχυρωματικών αναγκών κατασκευάσθηκαν και δύο βίγλες μία στον ομώνυμο λόφο ανατολικά της Κώμης και μία στον λόφο του προφήτη Ηλία στα δυτικά, με σκοπό να ειδοποιούν σε περίπτωση που έβλεπαν πειρατικά πλοία τους κατοίκους του χωριού να οχυρωθούν μέσα στα τοίχοι του. Η ειδοποίηση γινόταν ανάβοντας φωτιά ο βιγλάτορας, όπως ονομαζόταν ο κάτοικος του χωριού που είχε αναλάβει αυτά τα καθήκοντα.
ατά την περίοδο της Γενουατοκρατίας, σύμφωνα με τον Φίλιππο Αργέντη, η Καλαμωτή ήταν έδρα καστελλάνου (Castellanus di Calamoti) και κέντρο μιας από τις δώδεκα περιφέρειες του νησιού, η οποία εκτείνονταν από την περιοχή του Αγίου Γεωργίου Συκούση και της Καλλιμασιάς ως τα δυτικά των Αρμολίων και του Πυργίου (Ασπροχώματα) ενώ συμφωνα με άλλες πληροφορίες εγκαταστάθηκε στην Καλαμωτή η Milizia Catomerea, η στρατιωτική δύναμη που έλεγχε την Κατωμερέα, όπως έλεγαν τότε τη νότια Χίο.
Το 1566 η Χίος καταλείφθηκε από τους Τούρκους και η Καλαμωτή πέρασε όπως και όλα τα υπόλοιπα μαστιχοχώρια στη διοίκηση του Τούρκου επάρχου, του αγά. Λόγω της παραγωγής της μαστίχας, μιας σπάνιας ρητίνης που χρησιμοποιούταν κατά κόρον για ιατρικούς και όχι μόνο σκοπούς, υπήρχε προνομιακή εκμετάλλευση των Μαστιχοχωρίων από την Υψηλή Πύλη. Μετά την καταστροφή του 1822 και τη διοικητική μεταρρύθμιση του 1839 η Καλαμωτή βρέθηκε στο κέντρο των Μαστιχοχωρίων αφού ήταν έδρα του ομώνυμου δήμου (Καlamoti Nahiye) και είχε την έδρα του ο Τούρκος διοικητής (μουντούρης) των Μαστιχοχωρίων. Το 1912 ήρθε η απελευθέρωση της Χίου και λίγα χρόνια μετά άρχισε να κατασκευάζεται το δημοτικό σχολείο του χωριού που λειτούργησε για πρώτη φορά το 1922. Μετά το τέλος του ελληνοϊταλικού πολέμου και τη γερμανική κατοχή υπήρχε διάχυτη η ανάγκη ανοικοδόμησης πάνω στις σύγχρονες βάσεις της επιστήμης και της τεχνολογίας. Το επόμενο βήμα στην πνευματική εξέλιξη της Καλαμωτής έγινε το 1950 με την ανέγερση της πρώτης πτέρυγας του γυμνασίου. Κατά την δεκαετία 1947–1957 με τη βοήθεια μεγάλων ευεργετών έγιναν σημαντικά έργα υποδομής στο χωριό, πρωτοποριακά ίσως για τα δεδομένα της συγκεκριμένης εποχής και του συγκεκριμένου τόπου.
Πολεοδομική οργάνωση
Κύρια στοιχεία της πολεοδομικής οργάνωσης της παλιάς Καλαμωτής ήταν το κλειστό τετράπλευρο σχήμα, το συνεχές και αδιάσπαστο αμυντικό τείχος περιμετρικά, οι στενοί δρόμοι που καλύπτονταν κατά διαστήματα από εγκάρσια τόξα και καμάρες, οι μικρές διαστάσεις των κοινόχρηστων χώρων, η απουσία δένδρων, η πληθώρα εκκλησιών και οι συνεχείς λιθόκτιστες προσόψεις των κατοικιών. Τα περισσότερα από αυτά τα στοιχεία είναι ορατά μέχρι και σήμερα στους επισκέπτες του παλιού οικισμού. Η πολεοδομική οργάνωση του χωριού εξασφάλιζε την άμυνα και προστασία του από τις πειρατικές επιδρομές. Στο κέντρο του οικισμού υπήρχε ένας ψηλός πύργος.
Τα σπίτια είναι λιθόκτιστα και τα περισσότερα διώροφα, με τον στάβλο και τους βοηθητικούς χώρους στο ισόγειο και την κυρίως κατοικία με τα υπνοδωμάτια στον όροφο. Στον όροφο υπήρχε επίσης ένας ημιυπαίθριος χώρος (ξάτο) που οδηγούσε στο δώμα (βότα). Πάνω από τους δρόμους υπήρχαν δωμάτια σπιτιών που στηριζόταν σε ημικυλινδρικούς θόλους, ενώ τα δώματα όλων των σπιτιών ήταν σχεδόν στο ίδιο ύψος, έτσι ήταν εύκολη η διαφυγή των κατοίκων σε περίπτωση κινδύνου από σπίτι σε σπίτι.
Αξιοσημείωτο ήταν τέλος το σύστημα αποχέτευσης της παλιάς Καλαμωτής με τα κενά περίπου 80 εκατοστών, που αφήνονταν μεταξύ των παρακείμενων σπιτιών, σχηματίζοντας επιμήκεις ευθείες αυλακώσεις που ονομάζονταν στενάδες, οι οποίες διέσχιζαν το χωριό και οδηγούσαν τα λύματα έξω από τα τείχη του.
Παραλίες
Νότια της Καλαμωτής και σε απόσταση 3,5 χιλιομέτρων βρίσκεται η Κώμη, το επίνειο της Καλαμωτής, ένα από τα δημοφιλέστερα θέρετρα της Χίου. Ανατολικά και αμέσως μετά την Κώμη βρίσκεται η παραλία Της γριάς ο φούρνος με ακτή από βότσαλο. Άλλες αξιόλογες παραλίες σε κοντινή απόσταση από την Καλαμωτή είναι:
Αξιοθέατα
Αξιόθέατο μπορεί να χαρακτηριστεί ολόκληρο το τμήμα του μεσαιωνικού οικισμού της Καλαμωτής. Ξεχωρίζει ιδιαίτερα το κεντρικό οικοδομικό τετράγωνο του χωριού, ο Βαρβακάς όπως λέγεται, καθώς και η εκκλησία της αγίας Παρασκευής, πολιούχου του χωριού. Αξιόλογες είναι και οι υπόλοιπες εκκλησίες του χωριού, κυρίως δε η αγία Κυριακή και η κάτω Παναγία (Εισόδια) καθώς και τα πάνω από τριάντα εξωκλήσια στην ευρύτερη περιοχή της Καλαμωτής με σημαντικότερο αυτών την εκκλησία της Παναγίας της Αγρελωπούσαινας.
Η Παναγιά η Αγρελωπούσαινα χτίστηκε κατά τον 13ο ή 14ο αιώνα. Γλυπτά διακοσμούν τον εξωτερικό χώρο της εκκλησίας, τα οποία είναι το μαρμάρινο πλαίσιο της πόρτας εισόδου και οι δύο ανάγλυφες πλάκες στο δυτικό τοίχο. Το εσωτερικό κοσμούν τοιχογραφίες και ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο, σπουδαίο δείγμα της λαϊκής τέχνης του 19ου αιώνα. Κατευθυνόμενος στον δρόμο που οδηγεί στο αξιόλογο κτήριο του δημοτικού σχολείου και πλησίον αυτού, στα βορειοανατολικά του χωριού, μπορεί κάποιος να δει το θαυμάσιο μαρμάρινο μνημείο στο ηρώο πεσόντων, έργο του διάσημου γλύπτη και ακαδημαϊκού Μιχάλη Τόμπρου.
Σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου βόρεια της Καλαμωτής βρίσκεται το πρόσφατα κατασκευασμένο φράγμα της Καλαμωτής, ενώ ακόμα βορειότερα βρίσκεται η Παναγία η Σικελιά, εκκλησία του 12ου ή 13ου αιώνα βασιλική με τρούλο που διακοσμείται εξωτερικά με κεραμοπλαστικά.
Στην Κώμη μπορεί κάποιος να δει και να επισκεφθεί τις βίγλες στους δύο λόφους ανατολικά και δυτικά, μέρος της αμυντικής οργάνωσης της Καλαμωτής κατά την περίοδο της Γενουατοκρατίας. Από τους πρόποδες του προφήτη Ηλία στην Κώμη ξεκινάει το ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στην ομώνυμη εκκλησία στην κορυφή του λόφου. Από εκεί η υπέροχη πανοραμική θέα ανταμείβει την επίπονη προσπάθεια ανάβασης. Το θέαμα είναι εκπληκτικό.
Σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από την Κώμη και στην νοτιοδυτική πλαγιά του λόφου του Προφήτη Ηλία βρίσκεται ο αρχαίος οικισμός του Εμποριού. Οικισμός που ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. από τους Ίωνες και εγκαταλείφθηκε στο τέλος του 2ου αιώνα π.Χ.
Τα πανηγύρια του χωριού είναι στις 26 και 27 Ιουλίου προς τιμήν της πολιούχου του χωριού αγίας Παρασκευής και στις 7 Ιουλίου προς τιμήν της αγίας Κυριακής.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σρι Λάνκα
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σρι Λάνκα, γνωστό και ως Τσάμπιονς Λιγκ Σρι Λάνκα (αγγλικά: Sri Lanka Champions League), είναι η κορυφαία κατηγορία του συστήματος πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου ανδρών της Σρι Λάνκα. Διοικείται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σρι Λάνκα. Αποτελείται από 18 ομάδες και λειτουργεί με ένα σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Πρέμιερ Λιγκ 1 Σρι Λάνκα.
Ιστορία
Η διοργάνωση έχει διεξαχθεί με διάφορες μορφές. Εκτός από το σύστημα πρωταθλήματος, μια φάση πλέι οφ συμπεριλήφθηκε στη σεζόν 2013-14. Επί του παρόντος, 18 ομάδες συμμετέχουν στη διοργάνωση. Η Σόντερς Σ.Κ. έχει κερδίσει τους περισσότερους τίτλους στο πρωτάθλημα (12 τίτλους). Η Ρατνάμ Σ.Κ. έχει 5 τίτλους, η Ρινάουν Σ.Κ. έχει 4 τίτλους και η Κολόμπο Φ.Κ. έχει 3 τίτλους. Τα τελευταία χρόνια, διαφορετικές ομάδες κατάφεραν να κερδίσουν τον τίτλο του πρωταθλήματος. Η Κολόμπο Φ.Κ. έχει κερδίσει τον τίτλο τρεις φορές και είναι οι τωρινοί πρωταθλητές.
Μορφή ανταγωνισμού
Στην τρέχουσα δομή του πρωταθλήματος, 18 ομάδες ανταγωνίζονται για τον τίτλο. Στο πρώτο στάδιο οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους των εννέα ομάδων. Αυτές οι ομάδες ανταγωνίζονται σε μορφή round robin. Οι τέσσερις καλύτερες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίνονται στο Γύρο του Πρωταθλήματος. Σε αυτό το στάδιο, οι 8 ομάδες ανταγωνίζονται σε μορφή γύρου robin robin και ο νικητής του ομίλου είναι ο πρωταθλητής της σεζόν. Οι δύο χειρότερες ομάδες κάθε ομίλου στο πρώτο στάδιο υποβιβάζονται στην Πρέμιερ Λιγκ 1 Σρι Λάνκα.
Πρόκριση στις ασιατικές διοργανώσεις
Ο πρωταθλητής της διοργάνωσης κερδίσει την ευκαιρία να εκπροσωπήσει τη Σρι Λάνκα στο ΑΦΚ Καπ, το οποίο διοργανώνεται από την Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Επίσης προκρίνονται στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νότιας Ασίας. Ωστόσο, οι κάτοχοι τίτλου δεν συμμετείχαν σε καμία από τις παραπάνω διοργανώσεις μέχρι το 2014. Η πρώτη ομάδα που έπαιξε στο AFC Cup ήταν η Κολόμπο Φ.Κ., η οποία κέρδισε τον τίτλο το 2015.
Πρωταθλητές
Μέχρι τη σεζόν 2019-20
Πρωταθλήματα ανά ομάδα
Ο αριθμός των εθνικών τίτλων πρωταθλήματος που έχουν κερδίσει οι ομάδες στη Σρι Λάνκα.
Χορηγία
Ο χορηγός τίτλου της τρέχουσας σεζόν είναι η Dialog Axiata. Έτσι το πρωτάθλημα είναι γνωστό ως Dialog Τσάμπιονς Λιγκ Σρι Λάνκα. Στο παρελθόν, η Cargills έχει υπάρξει χορηγός του πρωταθλήματος. Η επίσημη μπάλα παρέχεται από την Molten. Ο επίσημος συνεργάτης μετάδοσης είναι το The papare.com.
Στάδια
Οι περισσότερες ομάδες στο πρωτάθλημα δεν έχουν γήπεδα με τις προδιαγραφές της FIFA. Έτσι, οι περισσότεροι αγώνες διεξάγονται στο Στάδιο Σουγκαταντάσα και στο Ποδοσφαιρικό Συγκρότημα Κελανίγια. Μερικές ομάδες παίζουν τους αγώνες τους στα γήπεδά τους που βρίσκονται στο Κολόμπο, την Ανουρανταπούρα, την Κελανίγια και την Καλουτάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σρι Λανκα Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σρι Λάνκα Σρι Λανκα Σρι Λανκα
Σταθμός Φάληρο (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Φάληρο είναι σταθμός του Μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1 (γνωστής και ως Ηλεκτρικού), στη χιλιομετρική θέση 2,114 από τον σταθμό Πειραιά. Βρίσκεται στον Δήμο Πειραιά και πήρε το όνομά του από τη συνοικία του Νέου Φαλήρου την οποία εξυπηρετεί.
Παλαιά Στάση Φαλήρου
Το 1869, όταν και ξεκίνησε η λειτουργία του Σιδηρόδρομου Αθηνών-Πειραιώς, ορίστηκε η πρώτη στάση στο Φάληρο, η οποία βρισκόταν μερικά μέτρα βορειότερα από τον σημερινό σταθμό. Συγκεκριμένα, η χάραξη του Σιδηροδρόμου Αθηνών-Πειραιώς ήταν εντελώς διαφορετική από τη σημερινή της γραμμής 1 στο τμήμα Μοσχάτο-Πειραιάς. Μετά τη γέφυρα του Κηφισού, συνέχιζε ευθεία επί της σημερινής οδού Κανελλοπούλου, παράλληλα με την οδό Πειραιώς. Ύστερα περνούσε απέναντι στην οδό Ανδρέα Μουράτη και μέσω της οδού Σαρανταπόρου, που ακόμα και σήμερα καμπυλώνει, αποκαλύπτωντας το σιδηροδρομικό της παρελθόν, κατέληγε στη σημερινή χάραξη κοντά στη συμβολή της Μικράς Ασίας με την Αθηνών-Πειραιώς. Τότε φυσικά δεν υπήρχε η γέφυρα της Γρηγορίου Λαμπράκη, που κατασκευάστηκε πιθανότατα τη δεκαετία του 1960 (η Λαμπράκη τότε έφτανε μόνο μέχρι λίγο πιο πάνω από την Πύλης), ούτε και η Μικράς Ασίας που φτιάχτηκε επίσης πολύ αργότερα, οπότε ήταν εύκολο για τη γραμμή να συνεχίσει ευθεία μετά τη Σαρανταπόρου.
Η εξυπηρέτηση του Φαλήρου γινόταν τότε μέσω διακλάδωσης που ξεκινούσε στο ύψος της (μεταγενέστερης) γέφυρας της Ελ.Βενιζέλου (εκεί που τότε βρισκόταν το Μνημείο Καραϊσκάκη) και κατευθυνόταν νότια μέσω της σημερινής όδευσης της γραμμής σ' έναν υποτυπώδη τερματικό σταθμό στο σημείο που τώρα βρίσκεται η γέφυρα της Καραολή & Δημητρίου. Όπως είναι προφανές από τη χάραξη αυτή, η διακλάδωση κοιτούσε μόνο προς την πλευρά της Αθήνας και οι συρμοί Αθήνας-Πειραιά είχαν διέλευση ανά μία ώρα, με ενδιάμεσα στο μισάωρο συρμό για το Αθήνα-Φάληρο. Πέρα από το γεγονός ότι αυτό σήμαινε πολύ αραιές συχνότητες για το Φάληρο και τον Πειραιά, δεν υπήρχε η παραμικρή σύνδεση μεταξύ τους. Αν κάποιος κατευθυνόταν από Πειραιά στο Φάληρο, κατέβαινε αναγκαστικά στο Μνημείο Καραϊσκάκη και από εκεί περπατώντας.
Νέα Στάση Φαλήρου
Αυτό διορθώθηκε τελικά το 1883, όταν μετά την εξαγορά του σιδηρόδρομου από την Τράπεζα Βιομηχανικής Πίστεως, δημιουργήθηκε η χάραξη της γραμμής που γνωρίζουμε και σήμερα, ενώ ο σταθμός του Νέου Φαλήρου μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση και απέκτησε αποβάθρες. Έτσι βελτιώθηκε και η συχνότητα στο μισάωρο για το Φάληρο και τον Πειραιά, ενώ προστέθηκε και η τόσο απαραίτητη σύνδεση Πειραιά-Φαλήρου. Ο ΣΑΠ κατασκεύασε επίσης μια εξέδρα περιπάτου στη θάλασσα, μεικτά λουτρά, θέατρο και ξενοδοχείο, καθώς και πολυτελείς παραθεριστικές κατοικίες.
Γύρω στο 1890 προτάθηκε για πρώτη φορά η ανακατασκευή του σταθμού για να γίνει πιο ευρύχωρος. Όμως η ανακαίνιση του σταθμού ξεκίνησε τελικά μόλις το 1930 από τη διάδοχο εταιρεία του ΣΑΠ, τους Ελληνικούς Ηλεκτρικούς Σιδηρόδρομους (ΕΗΣ) και θα ολοκληρωνόταν το 1934. Ο σταθμός ήταν πρωτοποριακός για την εποχή του καθώς αποτέλεσε μια από τις πρώτες εφαρμογές οπλισμένου σκυροδέματος στην Ελλάδα και διέθετε τρεις πλατφόρμες, υπόγεια διάβαση πεζών και αμαξοστάσιο. Τα εκδοτήρια μεταφέρθηκαν από το παρακείμενο αρχοντικό Βλάγκαλη στο υπόγειο του σταθμού.
Η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2004, όταν και ανακαινίστηκε εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων σε σχέδιο της εταιρείας Obermeyer. Κατά την ανακατασκευή του σταθμού οι αποβάθρες μειώθηκαν από τέσσερις σε τρεις αλλά από πάνω τους προστέθηκε ένα δεύτερο επίπεδο στο οποίο βρίσκονται τα εκδοτήρια. Κατασκευάστηκαν επίσης οι πεζογέφυρες που ενώνουν τον σταθμό με το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και το Στάδιο Καραϊσκάκη.
Από τις 19 Ιουλίου 2004, ο σταθμός Νέου Φαλήρου προσφέρει τη δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ του μετρό και του τραμ και είναι κατά εποχές τερματικός σταθμός τοπικών συρμών του Ηλεκτρικού.
Περιγραφή
Το χαρακτηριστικό στοιχείο του σταθμού εξωτερικά είναι το στέγαστρό του, που έχει σχεδιαστεί με την πρόθεση να θυμίζει γλάρους με ανοιγμένα φτερά. Ο σταθμός διαθέτει δύο επίπεδα. Στο επάνω επίπεδο, συνολικού μήκους 130 μέτρων και πλάτους 30 καταλήγουν οι σταθερές και κυλιόμενες σκάλες. Εκεί βρίσκονται και τα εκδοτήρια εισιτηρίων, καθώς και εμπορικά καταστήματα, τουαλέτες και το σταθμαρχείο. Στον (επιφανειακό) από κάτω όροφο υπάρχουν οι τρεις αποβάθρες, μία τύπου νησίδας και δύο πλευρικές. Παράπλευρα του σταθμού βρίσκεται αμαξοστάσιο και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών.
Ο σταθμός συνδέεται με πεζογέφυρες με το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και το Στάδιο Καραϊσκάκη, καθώς και με υπόγεια διάβαση κάτω από τη Λεωφόρο Ποσειδώνος με το πρώτο. Ο σταθμός συνδέεται επίσης με τις στάσεις του τραμ «Νέο Φάληρο» και «ΣΕΦ».
Μπροστά από τον σταθμό βρίσκεται το μνημείο και ο τύμβος του Γεώργιου Καραϊσκάκη, μιας και στην περιοχή εκείνη έγινε η μάχη του Αναλάτου όπου βρήκε το θάνατο ο οπλαρχηγός. Είναι το πρώτο μνημείο που ανεγέρθηκε στο ελληνικό κράτος. Εξωτερικά του σταθμού κοντά στην πεζογέφυρα του ΣΕΦ έχει τοποθετηθεί το έργο Κυματισμός του γλύπτη Απόστολου Φανακίδη.
Παραπομπές
Φαληρο Φαληρο Φαληρο
Fokker F28
200px|μικρογραφία|δεξιά|F28-1000 Η σειρά αεροσκαφών Φόκερ F28 είναι αεροσκάφη μικρής εμβέλειας που σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν από τον Ολλανδό κατασκευαστή αεροσκαφών Φώκερ.
F. 28 MK 1000
Με μέγιστη χωρητικότητα 70 επιβατών, το οποίο εγκρίθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1969.
F. 28 MK 2000
Το Mark 1000, με άτρακτο 1.4 μέτρων μπροστά και 0.76 μέτρων στη πίσω πλευρά των φτερών, είχε μέγιστη χωρητικότητα 79 επιβατών. Εγκρίθηκε στις 30 Αυγούστου 1972. Αν και πέταξε για πρώτη φορά στις 28 Απριλίου 1971 και η πρώτη εταιρεία που έκανε πτήση με το αεροπλάνο ήταν η Nigeria Airways τον Οκτώβριο του 1971, κατασκευάστηκαν μόνο δέκα αντίτυπα.
F. 28 MK 4000
Εγκρίθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1976. Είχε χωρητικότητα 85 επιβατών. Το πρώτο πρωτότυπο εμφανίστηκε στις 20 Οκτωβρίου 1976 και ξεκίνησε τη λειτουργία του με τη Linjeflyg (Σουηδία) στο τέλος του έτους.
F. 28 MK 5000
Θα συνδύαζε τη μικρότερη άτρακτο του MK 3000 και αυξημένο εύρος φτερών. Το αεροπλάνο χρησιμοποιούσε τους ισχυρούς κινητήρες Ρολς Ρόις RB183 Mk555-15H. Αν και αναμενόταν να είναι ένα εξαιρετικό αεροπλάνο για να λειτουργήσει σε βραχυδιαδρόμους λόγω της ανώτερης δύναμής του, το έργο εγκαταλείφθηκε.
F. 28 MK 6000
Πέταξε για πρώτη φορά στις 27 Σεπτεμβρίου 1973 και είχε μεγαλύτερη άτρακτο, με αυξημένο εύρος φτερών. Πιστοποιήθηκε στην Ολλανδία στις 30 Οκτωβρίου 1975. Δύο κατασκευάστηκαν από 1976. 4 6
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
Αλέξανδρος Πασπάτης
Ο Αλέξανδρος Πασπάτης (1814-1891) ήταν Έλληνας ιατρος, λόγιος και βυζαντινολόγος του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο το 1814 περίπου. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος, άνδρας πλούσιος και λόγιος. Μητέρα του ήταν η Μαρούκα, το γένος Σκυλίτση. Ήταν το έκτο παιδί της οικογένειας και είχε άλλα έξι αδέρφια.
Μετά τη Σφαγή της Χίου το 1822 ο Αλέξανδρος αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους και δόθηκε να πουληθεί ως δούλος στο σκλαβοπάζαρο της Σμύρνης, όπου για καλή του τύχη μέσα στην ατυχία του, τον εντόπισε η μητέρα του που είχε διαφύγει και τον αγόρασε πίσω με τα λιγοστά χρήματα που κατάφερε να πάρει μαζί της. Κάποιοι φιλάνθρωποι Αμερικανοί κατάφεραν να τον επιβιβάσουν σ'ενα πλοίο μαζί τους για Αμερική και τελικά βρέθηκε να ζει με την οικογένεια του στρατηγού P. Wilder στη Βοστόνη.
Εκπαίδευση
Στην Αμερική έλαβε εξ αρχής πανεπιστημιακή τροχιά με την εγγραφή του αρχικά στο προπαρασκευαστικό σχολείο Mt Pleasant Preparatory School και εν συνεχεία με την εισαγωγή του στο Amherst College όπου αποφοίτησε αποκτώντας Master of Arts. Συνέχισε τις σπουδές του στην Ευρώπη σε Γαλλία και Ιταλία τελικά αποκτώντας πτυχίο ιατρικής από το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα.
Σπούδασε στο Παρίσι και την Ιταλία ιατρική, και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1839. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1840 και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1852 παντρεύτηκε την Αργυρή το γένος Βούρου. Στην Κωνσταντινούπολη εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού και επί σαράντα χρόνια έκανε πολλές φιλανθρωπικές ενέργειες και ευεργεσίες.
Εκτός από την επιστήμη του ασχολήθηκε με τη μελέτη της Βυζαντινής ιστορίας. Στην Κωνσταντινούπολη ίδρυσε μαζί με τους άλλους λογίους τον «Ελληνικό Φιλολογικό Σύλλογο».
Μετέπειτα ζωή και θάνατος
Το 1879 αποσύρθηκε από την Ιατρική. Το 1886 το απονεμήθηκε τιμητικό διδακτορικό δίπλωμα (LL.D.) από την alma mater του Amherst College. Απεβίωσε το 1891.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Jurassic World
Η ταινία Jurassic World είναι αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής του 2015 και η τέταρτη της σειράς Jurassic Park. Σκηνοθέτης είναι ο Κόλιν Τρέβοροου ο οποίος επίσης συνέγραψε το σενάριο μαζί με τον Ρικ Τζάφα, την Αμάντα Σίλβερ και τον Ντέρεκ Κόνολι. Πρωταγωνιστές είναι ο Κρις Πρατ και η Μπράις Ντάλας Χάουαρντ.
Η ταινία διαδραματίζεται 22 χρόνια μετά τα γεγονότα του αρχικού Τζουράσικ Παρκ στη νήσο Ίσλα Νάμπαρ, στην οποία λειτουργεί ένα πάρκο με δεινόσαυρους, όπως το είχε οραματιστεί ο Τζον Χάμοντ. Κάποια στιγμή, ένας γενετικά τροποποιημένος δεινόσαυρος, ονόματι Indominus rex, το σκάει από την αιχμαλωσία, εξαπολύοντας τον πανικό σε όλο το νησί.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 10 Ιουνίου 2015 σε περίπου 60 χώρες. Έλαβε θετικές κριτικές, με καλά σχόλια επαίνεσαν για τα οπτικά εφέ της, για τις σκηνές δράσης και τη μουσική. Ωστόσο, επικρίθηκε για το σενάριο και τις ιδέες της. Η ταινία απέφερε το πρώτο Σαββατοκύριακο 500 εκατομμύρια δολάρια, ενώ παγκοσμίως η ταινία απέφερε συνολικά 1,6 δισ. δολάρια και έγινε η δημοφιλέστερη ταινία του 2015 μετά το Ο πόλεμος των άστρων: Επεισόδιο 7 - Η δύναμη ξυπνάει και η τέταρτη μεγαλύτερη εισπρακτικά ταινία όλων των εποχών παγκοσμίως.
Πλοκή
Είκοσι δύο χρόνια μετά τα γεγονότα του αρχικού Τζουράσικ Παρκ, η νήσος Ίσλα Νάμπαρ έχει πια ένα πλήρες λειτουργικό πάρκο με δεινόσαυρους, όπως το είχε οραματιστεί ο Τζον Χάμοντ. Το νέο αυτό πάρκο ανήκει στην εταιρία Masrani Corporation. Όμως, μετά από χρόνια, η επισκεψιμότητα πέφτει επικίνδυνα και μια νέα ατραξιόν κάνει την εμφάνιση της.Ωστόσο, αυτός ο νέος δεινόσαυρος - υβρίδιο ξεφεύγει απο το κλουβί του και σπέρνει το χάος στο πάρκο.