cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χριστάδελφοι
Ο Ιησούς Χριστός
Ο Ιησούς Χριστός είναι ο υποσχόμενος Μεσσίας, στον οποίο οι προφητείες και οι υποσχέσεις της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουν την εκπλήρωσή τους. Είναι Γιος του Ανθρώπου, καθώς κληρονόμησε την ανθρώπινη φύση από τη μητέρα του παρθένο Μαρία και Γιος του Θεού, λόγω της θαυματουργής σύλληψης του από το πνεύμα του Θεού.
Παρά το γεγονός ότι πειράσθηκε, ο Ιησούς δεν διέπραξε καμία αμαρτία. Η τέλεια θυσία του αποτέλεσε το λύτρο ώστε να καταστεί δυνατή η σωτηρία της αμαρτωλής ανθρωπότητας. Ο Θεός τον ανάστησε από τον θάνατο. Έπειτα, ο Ιησούς αναλήφθηκε στον ουρανό, στην κατοικία του Θεού και θα επιστρέψει στη γη προσωπικά για να εγκαθιδρύσει τη Βασιλεία του Θεού, σε εκπλήρωση των υποσχέσεων που δόθηκαν στον Αβραάμ και στον Δαβίδ. Η επερχόμενη Βασιλεία θα είναι η αποκατάσταση του πρώτου θεϊκού Βασιλείου του Ισραήλ ,το οποίο ήταν υπό την εξουσία του Δαβίδ και του Σολομώντα. Για τους Χριστάδελφους αυτό αποτελούσε σημαντικό σημείο εστίασης του Ευαγγελίου που διδασκόταν από τον Ιησού και τους Αποστόλους.
Σωτηρία του Ανθρώπου
Οι άνθρωποι είναι διαχωρισμένοι από τον Θεό εξαιτίας των αμαρτιών τους, αλλά μπορούν να συμφιλιωθούν μαζί Του με το να γίνουν μαθητές του Ιησού Χριστού. Αυτό μπορεί να γίνει καθώς ο άνθρωπος έχει πίστη στο Ευαγγέλιο και τον Ιησού Χριστό, μετανοεί και βαπτίζεται με πλήρη κατάδυση στο νερό. Απορρίπτουν τον νηπιοβαπτισμό, καθώς θεωρούν ότι το βάπτισμα μπορούν να το λάβουν μόνο όσοι είναι σε ηλικία που μπορούν να πιστέψουν και να έχουν συναίσθηση των αμαρτιών τους ώστε να μετανοήσουν.
Επίσης, απορρίπτουν στο δόγμα του απόλυτου προορισμού και της αιώνας ασφάλειας της σωτηρίας, πιστεύοντας ότι η σωτηρία επέρχεται ως αποτέλεσμα μιας ζωής υπακοής στις εντολές του Χριστού.
Μετά τον θάνατο όλοι οι άνθρωποι, ακόμα και οι πιστοί, παύουν να υπάρχουν βρισκόμενοι σε μια κατάσταση ύπνου και η μοναδική τους ελπίδα για ζωή είναι η Ανάσταση, που θα επιτελεστεί κατά την επιστροφή του Χριστού. Κατά την επιστροφή του Χριστού θα λάβει χώρα η Κρίση των ζωντανών και των νεκρών, όπου οι πιστοί θα λάβουν το δώρο της αιώνιας ζωής και θα ζήσουν με τον Χριστό σε μια αποκαταστημένη νέα Γη, βοηθώντας τον να εγκαθιδρύσει τη Βασιλεία του Θεού και να κυβερνήσει για χίλια χρόνια. Η Βασιλεία αυτή θα περιλαμβάνει το Ισραήλ καθώς και κάθε άλλο έθνος.
Η ζωή εν Χριστώ
Το κείμενο του Ρόμπερτ Ρόμπερτς  Οι Εντολές του Χριστού αποδεικνύει την προσήλωση των Χριστάδελφων στη σπουδαιότητα της Βιβλικής διδασκαλίας για την ηθική. Ο γάμος και η οικογενειακή ζωή θεωρούνται πολύ σημαντικά ζητήματα. Οι Χριστάδελφοι πιστεύουν ότι οι σεξουαλικές σχέσεις πρέπει να περιορίζονται εντός του γάμου.
Απόρριψη ορισμένων παραδοσιακών δογμάτων
Οι Χριστάδελφοι απορρίπτουν μια σειρά δογμάτων που υποστηρίζονται από πολλούς άλλους χριστιανούς, όπως την αθανασία της ψυχής, το δόγμα της Τριάδας , την προ-ύπαρξη του Χριστού, την αντίληψη ότι το Άγιο Πνεύμα είναι πρόσωπο , το νηπιοβαπτισμό και την αντίληψη ότι τα χαρίσματα του αγίου Πνεύματος είναι ενεργά και σήμερα.
Οι Χριστάδελφοι πιστεύουν ότι τα δόγματα που απορρίπτουν εισήχθησαν στη Χριστιανοσύνη, μετά τον πρώτο αιώνα εξαιτίας της αφομοίωσης στοιχείων της ελληνικής φιλοσοφίας, και δεν μπορούν να τεκμηριωθούν με βάση την Αγία Γραφή.
Πρακτικές και λατρεία
thumb|200px|left|Εκκλησία Χριστάδελφων στο [[Μπάφαλο (Νέα Υόρκη)|Μπάφαλο]] Οι Χριστάδελφοι είναι οργανωμένοι σε τοπικές κοινότητες, που αποκαλούνται εκκλησίες. Η λατρεία της εκκλησίας η οποία συνήθως λαμβάνει χώρα την Κυριακή, επικεντρώνεται στην ανάμνηση του θανάτου και στη γιορτή της Ανάστασης του Ιησού Χριστού. Επιπλέον συναθροίσεις οργανώνονται συχνά για λατρεία, προσευχή, ευαγγελισμό και μελέτη της Αγίας Γραφής.
Οι Εκκλησίες συνήθως εμπλέκονται στον ευαγγελισμό, με τη μορφή δημόσιων διαλέξεων για τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής και σεμιναρίων σχετικά με την ανάγνωση της Αγίας Γραφής. Μαθήματα διά αλληλογραφίας χρησιμοποιούνται ευρέως, ιδίως σε περιοχές όπου δεν υπάρχει καθιερωμένη παρουσία Χριστάδελφων. Μερικές εκκλησίες, δίνουν μαρτυρία με πολυμέσα ή και μέσω του διαδικτύου.
Μόνο οι βαπτισμένοι πιστοί θεωρούνται μέλη της εκκλησίας. Συνήθως, η βάπτιση ακολουθεί όταν κάποιος κάνει μια καλή ομολογία της πίστης του μπροστά σε δύο ή τρεις πρεσβύτερους της εκκλησίας που θέλει να γίνει μέλος. Στην ομολογία αυτή, παρουσιάζεται η βασική κατανόηση των βασικών πεποιθήσεων της κοινότητας. Ωστόσο, τα παιδιά των μελών ενθαρρύνονται να συμμετέχουν στα κατηχητικά σχολεία των Χριστάδελφων και στις ομάδες νέων. Η συναναστροφή μεταξύ των νέων από διαφορετικές εκκλησίες ενθαρρύνεται μέσα από τις περιφερειακές και εθνικές συναντήσεις της νεολαίας. Υπάρχουν υπεύθυνες επιτροπές που ασχολούνται με τον ευαγγελισμό, τη νεολαία, τα κατηχητικά σχολεία, τη φροντίδα των ηλικιωμένων και το ανθρωπιστικό έργο.
Οι Χριστάδελφοι κατανοούν ότι η Αγία Γραφή διδάσκει πως οι άνδρες και οι γυναίκες πιστοί είναι ίσοι μπροστά στον Θεό, όμως υπάρχει διάκριση μεταξύ των ρόλων των ανδρών και των γυναικών. Στις γυναίκες δεν επιτρέπεται να διδάσκουν στις συναντήσεις της εκκλησίας όταν υπάρχουν άνδρες, και δεν μπορούν να συμμετέχουν στην κύρια εκκλησιαστική επιτροπή, όμως συμμετέχουν σε κάποιες άλλες επιτροπές, σε συζητήσεις, μπορούν να διδάσκουν, παιδιά, άλλες γυναίκες, μη μέλη, καθώς και να ασχολούνται με πλειάδα άλλων δραστηριοτήτων. Κατά τη διάρκεια της λατρείας και της προσευχής, οι γυναίκες φορούν μαντήλια στο κεφάλι τους.
Ανήκουν στις ειρηνιστικές χριστιανικές κοινότητες και αρνούνται να συμμετέχουν σε οποιεσδήποτε στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις ως αντιρρησίες συνείδησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα Κατηγορία:Αντιτριαδισμός Κατηγορία:Ουνιταριανοί
Γιώργος Σκρέκης
Ο Γιώργος Σκρέκης (Αθήνα, 2 Φεβρουαρίου 1945) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο και στην ΑΕΚ. Το παρατσούκλι του ήταν "Κάλπος" (επειδή ως δεξιός αμυντικός κάλυπτε όλη τη δεξιά πτέρυγα και το στιλ τρεξίματος που είχε έμοιαζε με τον καλπασμό του αλόγου). Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν αρχικά στο κέντρο της άμυνας αλλά το 1968 ο προπονητής του στον Πανιώνιο τον καθιέρωσε στη θέση του δεξιού μπακ. Κατέκτησε δύο φορές το παγκόσμιο πρωτάθλημα ΣΙΣΜ με την εθνική Ενόπλων.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Γιώργος Σκρέκης ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ηρακλή Καλλιθέας και το 1962 σε ηλικία 17 ετών πήγε στην ομάδα του Πανιώνιου. Από την επόμενη περίοδο (1963-64) ο προπονητής Ιωάννης Σκορδίλης τον καθιέρωσε βασικό στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Αγωνίστηκε πέντε χρόνια στη θέση αυτή ως το 1968 που ο προπονητής Ντέζο Μπούντζακ τον μετέφερε στη θέση του δεξιού αμυντικού, όπου έκτοτε αγωνίστηκε. Ήταν μέλος της σπουδαίας ομάδας του Πανιωνίου που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1967. Αφού απέκλεισε τον ΟΦΗ με 2-2 και εύνοια στην κλήρωση και τον Πανελευσινιακό με 3-0, ηττήθηκε στον τελικό από τον Παναθηναϊκό με 0-1.
Το 1974 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, μαζί με άλλους πέντε ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου, όπου αγωνίστηκε ως το 1977. Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του με τη φανέλα των "κιτρινόμαυρων" ήταν η συμμετοχή του στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77. Την επόμενη (1977-78) επέστρεψε στον Πανιώνιο, όπου έκλεισε την καριέρα του.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Γιώργος Σκρέκης υπήρξε πέντε φορές διεθνής με την εθνική ομάδα. Η πρώτη φορά ήταν στις 16/10/1966 στο νικηφόρο με 2-1 εντός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών κατά της Φινλανδίας.
Μονομάχος (ταινία, 2000)
Ο Μονομάχος (αγγλ. Gladiator) είναι κινηματογραφική ταινία εποχής σε σκηνοθεσία του Ρίντλεϊ Σκοτ. Το 2000 βραβεύτηκε με πέντε βραβεία Όσκαρ, ανάμεσα στα οποία και αυτό της Καλύτερης Ταινίας.
Γιώργος Σκρέκης
Στις εθνικές ομάδες
Επίσης, ήταν βασικό μέλος της εθνικής ενόπλων το το 1968 και το 1969, όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα ΣΙΣΜ σε δύο συνεχόμενες διοργανώσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μονομάχος (ταινία, 2000)
Πλοκή
Ο Κόμμοδος διαισθάνεται τα σχέδια του πατέρα του και τον δολοφονεί την ίδια νύχτα. Φωνάζει έπειτα τον Μάξιμο για να του αναγγείλει ότι ο Αυτοκράτορας «πέθανε» και ότι πριν πεθάνει όρισε τον Κόμμοδο διάδοχό του. Ο Κόμμοδος απαιτεί από τον Μάξιμο την υποταγή του και την παραμονή του στο στρατό. Ο Μάξιμος όμως επειδή κατάλαβε την προδοσία, αρνείται και φεύγει, όμως στο δρόμο πέφτει πάνω σε μπλόκο του Κόμμοδου και τραυματίζεται βαριά. Κατορθώνει να σκοτώσει τους πολεμιστές που τον κυνηγούν και να φτάσει εξουθενωμένος στο σπίτι του. Εκεί τα βρίσκει όλα λεηλατημένα και κατεστραμμένα από την φωτιά, και την οικογένειά του δολοφονημένη από άγνωστους.
Ο Μάξιμος θα ξυπνήσει σε ένα κάρο που είναι γεμάτο σκλάβους για πούλημα. Έχει πέσει στα χέρια ενός δουλέμπορου που τελικά τον πουλάει κι αυτόν μαζί με άλλους σε μια επαρχιακή σχολή πλανόδιων Μονομάχων ενός ξεπεσμένου πρώην ηρωικού Μονομάχου που ο Αυρήλιος του είχε κάποτε χαρίσει την ελευθερία. Στην απόγνωσή του ο Μάξιμος παίρνει μέρος σε όλο και περισσότερες αιματηρές μονομαχίες αψηφώντας τον θάνατο και τους αντιπάλους του. Γίνεται όλο και πιο βίαιος, επιζεί όμως και γίνεται όλο και πιο αδίστακτος στη μάχη, ενώ το επαρχιακό κοινό πανηγυρίζει αφού θέλγεται στο θέαμα της ωμής βίας. Η φήμη του Μάξιμου χωρίς να το αντιληφθεί γίνεται όλο και πιο μεγάλη και φτάνει ως την Ρώμη.
Το πλήθος χειροκροτούσε από θαυμασμό και ζητούσε από τον αυτοκράτορα να του χαρίσει την ζωή. Ο Κόμμοδος από περιέργεια να δει ποιος είναι αυτός που κατόρθωσε μέσα στο Κολοσσαίο όχι μόνο να παραμείνει ζωντανός αλλά και να σώσει την ζωή και των άλλων Μονομάχων κατέβηκε με την φρουρά του στην αρένα για να συναντήσει τον άγνωστο αυτοπροσώπως. Εκεί ο Μάξιμος, που μέχρι τότε λόγω της καταγωγής του τον φώναζαν «Ισπανό» αποκάλυψε την πραγματική του ταυτότητα, ότι δηλαδή ήταν λεγεωνάριος του Αυρήλιου που έπεσε θύμα δολοπλοκίας και πουλήθηκε σκλάβος. Οι μάζες τον αποθεώνουν χειροκροτώντας ακόμα περισσότερο, έτσι ώστε ο Κόμμοδος αναγκαστικά του χαρίζει την ζωή. Από κει και πέρα όμως έβαλε στόχο να τον ξεκάνει. Έτσι τον βάζει να αγωνίζεται κάθε μέρα στο Κολοσσαίο περιμένοντας να εξουθενωθεί και να σκοτωθεί.
Η Λουσίλα, αδερφή του Κόμμοδου που έχει πέσει στα χέρια του αδερφού της αποφασίζει να σώσει κρυφά τον Μάξιμο. Καταστρώνει σχέδιο απόδρασης και δωροδοκεί τους φύλακες για να αφήσουν τον Μάξιμο και όλους τους Μονομάχους να δραπετεύσουν. Ο Κόμμοδος αντιλαμβάνεται το σχέδιο και στέλνει την φρουρά του η οποία συλλαμβάνει όλους τους Μονομάχους την ώρα που αυτοί δραπετεύουν. Αντί να σκοτώσει τον Μάξιμο καταστρώνει ένα σχέδιο εκδίκησης. Τον επισκέπτεται λίγο πριν από την επόμενη εμφάνισή του στις φυλακές κάτω από την αρένα, και κάνοντας ότι θέλει να τον φιλήσει τον αγκαλιάζει, ενώ ο Μάξιμος ήταν δεμένος στα χέρια και στα πόδια, και τον τραυματίζει στην πλάτη με μια δηλητηριασμένη λόγχη. Έπειτα από αυτό διατάζει να τον επιδέσουν και να τον αφήσουν ελεύθερο να ανέβει στην αρένα.
Το τελικό θέαμα ξεκινάει. Ο Μάξιμος εμφανίζεται στην αρένα τρικλίζοντας όπου το κοινό τον χειροκροτεί. Ο Κόμμοδος καυχιέται ότι είναι ο πιο ατρόμητος πολεμιστής και εκτός από τον Μάξιμο κανείς άλλος δεν είναι άξιος να πολεμάει μαζί του. Κατεβαίνει στη σκηνή και είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τον ετοιμοθάνατο Μάξιμο. Παρόλα τα πολλά και ύπουλα κόλπα όμως δεν μπορεί να τον νικήσει, όταν τελικά ο Μάξιμος, με τις τελευταίες δυνάμεις του και με αργές από την προσπάθεια κινήσεις κατορθώνει να οδηγήσει το χέρι του Κόμμοδου που ακόμα κρατάει την ίδια λόγχη που τον είχε προηγουμένως πληγώσει.
Το κοινό βλέποντας τον συγκλονιστικό αυτό αγώνα και τον αυτοκράτορα να ξεψυχάει άνανδρα και δημοσίως μένει βουβό. Ο Μάξιμος στο τέλος των δυνάμεών του οραματίζεται ότι έχει φτάσει πλέον στο σπίτι του. Απλώνει το χέρι του για να ανοίξει την εξώπορτα του σπιτιού του και καταρρέει. Ο Κουϊντος που ήξερε όλη την ιστορία αναλαμβάνει την πρωτοβουλία και ανακοινώνει την άμεση απελευθέρωση των υπόλοιπων μονομάχων και την αποκατάσταση του Μάξιμου ως λεγεωνάριου, ηρωικού πολεμιστή και πρώην νόμιμου διάδοχου του Αυρηλίου. Η φρουρά του νεκρού Κόμμοδου σχηματίζει τιμητική ακολουθία και με τον Γράκχο μπροστά και με τον νεκρό Μάξιμο στους ώμους εγκαταλείπουν τη σκηνή αφήνοντας τον Κόμμοδο να κείτεται στο σκονισμένο έδαφος της αρένας. Η τάξη έχει αποκατασταθεί στην Ρώμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μονομάχος Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Μονομάχος Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον θάνατο Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ Μονομάχος Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Μονομάχος Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μάλτα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μαρόκο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία
Κυκλοπροπαναμίνη
Η κυκλοπροπαναμίνη (αγγλικά cyclopropanamine) είναι μια οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, έχει χημικό τύπο C3H7N, είναι η απλούστερη κυκλοαλκαναμίνη, δηλαδή μονοκυκλική κορεσμένη μονοαμίνη. Η καθαρή κυκλοπροπαναμίνη, στις συνηθισμένες συνθήκες, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό, παράγωγο της αμμωνίας, από την οποία προκύπτει (θεωρητικά) με αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου από κυκλοπροπύλιο. Ομοίως, όμως, μπορεί να θεωρηθεί ως παράγωγο του κυκλοπροπανίου, με αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου από αμινομάδα (-NH2). Με βάση το χημικό τύπο του (C3H7N) έχει τα ακόλουθα 11 ισομερή θέσης:
Ονοματολογία
Η ονομασία «κυκλοπροπαναμίνη» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το αρχικό πρόθεμα «κυκλο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) δακτυλίου ανά μόριο της ένωσης, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα στην κύρια (και μοναδική εφόσον δεν δηλώνονται υποκαταστάτες) ανθρακική αλυσίδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-αμίνη» φανερώνει ότι περιέχει μια αμινομάδα ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα.
Δομή
Η δομή της μπορεί να βρεθεί αν αντικατασταθεί ένα άτομο υδρογόνου από ένα μόριο κυκλοπροπανίου με αμινομάδα.
Με αμμωνία και αλοκυκλοπροπάνιο
Με επίδραση αμμωνίας (NH3) σε αλοκυκλοπροπάνιο (μέθοδος Hofmann) παράγεται κυκλοπροπαναμίνη : 50 px 50 px
Με κυκλοπροπυλίωση φθαλιμιδικού καλίου
Με κυκλοπροπυλίωση φθαλιμιδικού καλίου (σύνθεση Gabriel) παράγεται κυκλοπροπαναμίνη : 100 px \mathrm{+} 50 px   N-κυκλοπροπυλοφθαλιμίδιο  50 px \mathrm{+} 100 px
Με αναγωγή αζωτούχων ενώσεων
1. Με αναγωγή νιτροκυκλοπροπανίου παράγεται κυκλοπροπαναμίνη : 50 px 50 px
2. Με αναγωγή κυκλοπροπανιμίνης παράγεται κυκλοπροπαναμίνη : κυκλοπροπανιμίνη 50 px
Με αποικοδόμηση κυκλοπροπυλμεθαναμίδιου
Με αποικοδόμηση κυκλοπροπυλομεθαναμίδιου, μετάθεση Hofmann) παράγεται κυκλοπροπαναμίνη : κυκλοπροπυλομεθαναμίδιο 50 px
Με χλωραμίνη σε κυκλοπροπυλομαγνησιοαλογονίδιο
Με επίδραση χλωραμίνης (NH2Cl) σε αλοκυκλοπροπυλομαγνήσιο παράγεται κυκλοπροπαναμίνη : 50 px αλοκυκλοπροπυλομαγνήσιο 50 px
Από 1,3-διαλο-2-προπαναμίνη
Με επίδραση ψευδαργύρου σε 1,3-διαλο-2-προπαναμίνη παράγεται κυκλοπροπαναμίνη, με ενδομοριακή αντίδραση Wurtz : 50 px
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση σε κυκλοπροπαναμίνη παράγεται προπαναμίνη : 50 px
Υδραλογόνωση
Με κυκλοπροσθήκη υδραλογόνου (ΗΧ) σε κυκλοπροπαναμίνη παράγεται αρχικά η ασταθής 1-αλοπροπαναμίνη, που αφυδραλογονώνεται παράγοντας τελικά προπανιμίνη: 50 px
Ενυδάτωση
Με κυκλοπροσθήκη ύδατος σε κυκλοπροπαναμίνη παράγεται ΄ 1-αμινο-1-προπανόλη, που αφυδατώνεται παράγοντας τελικά προπανιμίνη: 50 px
Διυδροξυλίωση
Με επίδραση υπεροξείδιο του υδρογόνου σε κυκλοπροπαναμίνη, παρουσία καρβονικών οξέων παράγεται κυκλοπροπαναμίνη 1-αμινο-1,3-προπανoδιόλη, που αφυδατώνεται παράγοντας τελικά 3-ιμινο-1-προπανόλη: 50 px
Συμπεριφορά βάσης
Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.: 50 px χλωριούχο κυκλοπροπυλαμμώνιο
Αλκυλίωση
Παράγει δευτεροταγείς κυκλοπροπυλαμίνες με αλκυλαλογονίδια (RX). Π.χ.: 50 px αλκυλοκυκλοπροπυλαμίνη
Ακυλίωση
Παράγει δευτεροταγή αμίδια με ακυλαλογονίδια (RCOX). Π.χ.: 50 px αλκανοκυκλοπροπυλαμίδιο
Ιμίνες
Με καρβονυλικές ενώσεις δείνει ιμίνες. Π.χ. με αλδεΰδες (RCHO) δίνει: 50 px Ν-κυκλοπροπυλο-1-αλκανιμίνη
Οξείδωση
Οξειδώνεται προς νιτροκυκλοπροπάνιο: 50 px 50 px
ή
50 px 30 px 50 px
Παρεμβολή καρβενίων
50 px 2-μεθυλοκυκλοπροπαναμίνη N-μεθυλοκυκλοπροπαναμίνη   1-μεθυλοκυκλοπροπαναμίνη
Προκύπτει, επομένως, μίγμα 2-μεθυλοκυκλοπροπαναμίνης ~57%, N-μεθυλοκυκλοπροπαναμίνης ~29% και 1-μεθυλοκυκλοπροπαναμίνης ~14%.
Πηγές
Κατηγορία:Οργανικές αμίνες Κατηγορία:C3 Κατηγορία:Κυκλοπροπάνια
Επαρχία Λεμεσού
Η επαρχία Λεμεσού είναι μια από τις 6 επαρχίες της Κύπρου. Διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας είναι ο Δήμος Λεμεσού.
Γεωγραφία
Η επαρχία Λεμεσού αποτελεί την τρίτη σε έκταση επαρχία της χώρας. Έχει έκταση 1393,314 τ.χλμ. που αποτελεί το 15,07% της έκτασης της Κύπρου.
Τοποθεσία
Η επαρχία Λεμεσού βρίσκεται στο νότιο μέρος της Κύπρου. Στα δυτικά συνορεύει με την επαρχία Πάφου, στα βόρεια με την επαρχία Λευκωσίας και στα ανατολικά με την επαρχία Λάρνακας.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της επαρχίας αυξανόταν συνεχώς. Σήμερα αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό επαρχία της Κύπρου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της επαρχίας Λεμεσού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Δήμοι και κοινότητες
<ol> <li>Άγιος Αθανάσιος</li> <li>Άγιος Αμβρόσιος</li> <li>Άγιος Γεώργιος</li> <li>Άγιος Δημήτριος</li> <li>Άγιος Θεόδωρος</li> <li>Άγιος Θεράπων</li> <li>Άγιος Θωμάς</li> <li>Άγιος Ιωάννης</li> <li>Άγιος Κωνσταντίνος</li> <li>Άγιος Μάμας</li> <li>Άγιος Παύλος</li> <li>Άγιος Τύχωνας</li> <li>Αγρίδια</li> <li>Αγρός</li> <li>Ακαπνού</li> <li>Ακρούντα</li> <li>Ακρωτήρι</li> <li>Άλασσα</li> <li>Αλέκτορα</li> <li>Αμίαντος</li> <li>Ανώγυρα</li> <li>Απεσιά</li> <li>Αρακαπάς</li> <li>Αρμενοχώρι</li> <li>Άρσος</li> <li>Ασγάτα</li> <li>Ασώματος</li> <li>Αυδήμου</li> <li>Αψιού</li> <li>Βάσα Κελλακίου</li> <li>Βάσα Κοιλανίου</li> <li>Βίκλα</li> <li>Βουνί</li> <li>Γεράσα</li> <li>Γερμασόγεια</li> <li>Γεροβάσα-Τρόζενα</li> <li>Διερώνα</li> <li>Δορά</li> <li>Δύμες</li> <li>Δωρός</li> <li>Επισκοπή</li> <li>Επταγώνια</li> <li>Ερήμη</li> <li>Ζωοπηγή</li> <li>Καλό Χωριό</li> <li>Καμινάρια</li> <li>Καντού</li> <li>Καπηλειό</li> <li>Κάτω Κυβίδες</li> <li>Κάτω Μύλος</li> <li>Κάτω Πλάτρες</li> <li>Κάτω Πολεμίδια</li> <li>Κελλάκι</li> <li>Κισσούσα</li> <li>Κλωνάρι</li> <li>Κοιλάνι</li> <li>Κολόσσι</li> <li>Κορφή</li> <li>Κουκά</li> <li>Κυπερούντα</li> <li>Λάνια</li> <li>Λεμεσός</li> <li>Λεμύθου</li> <li>Λιμνάτης</li> <li>Λουβαράς</li> <li>Λόφου</li> <li>Μαθικολώνη</li> <li>Μαλιά</li> <li>Μανδριά</li> <li>Μέσα Γειτονιά</li> <li>Μονάγρι</li> <li>Μοναγρούλλι</li> <li>Μονή</li> <li>Μονιάτης</li> <li>Μουτταγιάκα</li> <li>Όμοδος</li> <li>Παλαιόμυλος</li> <li>Παλώδια</li> <li>Πάνω Κυβίδες</li> <li>Πάνω Πολεμίδια</li> <li>Παραμάλι</li> <li>Παραμύθα</li> <li>Παρεκκλησιά</li> <li>Πάχνα</li> <li>Πελένδρι</li> <li>Πεντάκωμο</li> <li>Πέρα Πεδί</li> <li>Πισσούρι</li> <li>Πλατανίστεια</li> <li>Πλάτρες</li> <li>Ποταμιού</li> <li>Ποταμίτισσα</li> <li>Πραστειό Αυδήμου</li> <li>Πραστειό Κελλακίου</li> <li>Πρόδρομος</li> <li>Πύργος</li> <li>Σανίδα</li> <li>Σούνι-Ζανατζιά</li> <li>Σπιτάλι</li> <li>Συκόπετρα</li> <li>Συλίκου</li> <li>Σωτήρα</li> <li>Τραχώνι</li> <li>Τρεις Ελιές</li> <li>Τριμίκλινη</li> <li>Τροόδος</li> <li>Τσερκέζ Τσιφτλίκ</li> <li>Ύψωνας</li> <li>Φασούλα</li> <li>Φοινί</li> <li>Φοινικάρια</li> <li>Χανδριά</li> </ol>
Πληθυσμός, έκταση και υψόμετρο ανά δήμο/κοινότητα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό (απογραφή 2011), την έκταση που καταλαμβάνει και το ύψος από την επιφάνεια της θάλασσας κάθε δήμου και κοινότητας της επαρχίας Λεμεσού.
Συνοικίες
Οι δήμοι της επαρχίας Λεμεσού, για διοικητικούς σκοπούς, διαιρούνται σε συνοικίες. Εξαίρεση αποτελεί ο Δήμος Ύψωνα. Στην πιο κάτω λίστα παρουσιάζονται αλφαβητικά οι συνοικίες ανά δήμο.
<ol> Δήμος Αγίου Αθανασίου
Δήμος Κάτω Πολεμιδιών
Δήμος Λεμεσού
Δήμος Μέσα Γειτονιάς </ol>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Αβόρ
Το Αβόρ (γαλλικά: Avord), είναι κωμόπολη και έδρα κοινότητας της κεντρικής Γαλλίας, στο νομό Σερ (Cher) της περιοχής Σαντρ (Centre). Η κοινότητα έχει έκταση 27,98 χμ² και πληθυσμό 2.765 κατοίκους (2011), με πυκνότητα 99 κατοίκους ανά χμ².
Η κωμόπολη είναι περισσότερο γνωστή για τη μεγάλη στρατιωτική αεροπορική βάση που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της (702 Camp d’ Avord base aérienne), τη δεύτερη μεγαλύτερη σε όλη τη Γαλλία, η οποία στηρίζει σε σημαντικό βαθμό την οικονομία της.
Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Αβαρέ(ζ) (Avarai-[s]).
Γεωγραφία
Το Αβόρ βρίσκεται σχεδόν στο γεωγραφικό κέντρο της χώρας, σε ανοικτή, όχι πυκνοκατοικημένη περιοχή, 22 χλμ. ΝΑ. της πρωτεύουσας του νομού, Μπουρζ. Η πόλη είναι κτισμένη στην αριστερή όχθη του ποταμού Υέβρ (Yèvre), ο οποίος ρέει με γενικότερη δυτική κατεύθυνση προς την Βιερζόν, όπου και συμβάλλει στον ποταμό Σερ (Cher). Βρίσκεται πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή Μπουρζ-Νεβέρ και στη διασταύρωση των αυτοκινητοδρόμων D976, D71 και D36.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη διέθετε μία από τις σημαντικότερες στρατιωτικές σχολές της Γαλλικής Αεροπορίας, η οποία ήταν εξειδικευμένη στην εκπαίδευση των πιλότων για νυκτερινές πτήσεις. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν χώρος συγκέντρωσης αλλοδαπών όπως είχε αποφασιστεί από την προσωρινή Κυβέρνηση του Βισύ.
Πληθυσμικά στοιχεία
Η εξέλιξη πληθυσμού του Αβόρ έχει ως εξής: κάτοικοι 2.007 (1954), 1.908 (1962), 2.350 (1975), 2.492 (1982), 2.334 (1999), 2.617 (2006), 2.765 (2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Κέντρου
Γενικές εκλογές της Μπουρκίνα Φάσο (2015)
Οι προεδρικές εκλογές κερδήθηκαν από τον Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ από το Κίνημα του Λαού για Πρόοδο, με ποσοστό 53% των ψήφων από τον πρώτο γύρο.
Εκλογικό σύστημα
Η εκλογή του Προέδρου έγινε με το σύστημα των δύο γύρων, με το ενδεχόμενο να διεξαχθεί και δεύτερος γύρος σε περίπτωση που δεν θα αναδεικνυόταν νικητής από τον πρώτο γύρο (αυτό θα σήμαινε ότι κανείς υποψήφιος δεν θα ελάμβανε πάνω από το 50% των ψήφων).
Πλαίσιο
Η επίσημη προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε στις 8 Νοεμβρίου, με 14 υποψηφίους για τις προεδρικές εκλογές. Ο Καμπορέ άρχισε την εκστρατεία από την πόλη Μπόμπο-Τζουλάσο, με τη συμμετοχή 30.000 υποστηρικτών. Στην εκστρατεία ευνοήθηκαν οι εύποροι υποψήφιοι, που μπορούσαν εύκολα να καλύψουν τα ταξιδιωτικά τους και άλλα έξοδα, ακόμα και με τη χρήση ελικοπτέρων.
Αποτελέσματα
Τα πρώτα μερικά αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών ανακοινώθηκαν στις 30 Νοεμβρίου.
Η συμμετοχή διαμορφώθηκε γύρω στο 60%.
Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών ανακοινώθηκαν στις 2 Δεκεμβρίου 2015 και έδειξαν ότι το κόμμα του Καμπορέ (το MPP), πρώτευσε με 55 από τις συνολικά 127 έδρες στο κοινοβούλιο, χωρίς όμως να έχει αυτοδυναμία. Το κόμμα του Ντιαμπρέ, το UPC, κέρδισε 33 έδρες και το CDP έλαβε 18.
Τα τελικά επίσημα αποτελέσματα γνωστοποιήθηκαν από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 15 Δεκεμβρίου 2015, επιβεβαιώνοντας τη νίκη του Καμπορέ με ποσοστό 53% των ψήφων. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 29 Δεκεμβρίου 2015. Στις 30 Δεκεμβρίου η Εθνοσυνέλευση εξέλεξε πρόεδρο το Σαλίφ Ντιαλό, ηγετικό στέλεχος του MPP, με τη θετική ψήφο των 78 βουλευτών από τους συνολικά 127 αντιπροσώπους.
Παραπομπές
2015
407 Αράχνη
Η Αράχνη (Arachne) είναι μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,88. Ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Αράχνης υπολογίσθηκε σε 95,1 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 900 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,055 (από δεδομένα του IRAS). Η Αράχνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 44 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αραχνη
Κατάλογος νησιών περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
Στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (πληθυσμός 308.975 το 2011) υπάρχουν τα εξής νησιά (ταξινομημένα ανά νομό) :
Νήσος Σύρος (21.505)
37.44167°N, 24.91111°W Δήμος Σύρου - Ερμούπολης (έδρα Ερμούπολη)
Νήσος Νάξος (17.930)
37.055°N, 25.47306°W Δήμος Νάξου & Μικρών Κυκλάδων (έδρα Νάξος)
Νήσος Πάρος (13.715)
37.06861°N, 25.19167°W Δήμος Πάρου (έδρα Πάρος)
Νήσος Μύκονος (10.110)
37.45167°N, 25.37944°W Δήμος Μυκόνου (έδρα Μύκονος)
Νήσος Άνδρος (9.221)
37.84222°N, 24.86278°W Δήμος Άνδρου (έδρα Άνδρος)
Νήσος Τήνος (8.636)
37.60556°N, 25.13806°W Δήμος Τήνου (έδρα Τήνος)
Νήσος Μήλος (4.977)
36.68056°N, 24.43833°W Δήμος Μήλου (έδρα Μήλος)
Νήσος Κέα (ή Τζια) (2.446)
37.61667°N, 24.33333°W Δήμος Κέας (Ιουλίδος) (έδρα Ιουλίδα)
Νήσος Ίος (2.024)
36.72028°N, 25.33333°W Δήμος Ιητών (έδρα Ίος)
Νήσος Αμοργός (1.971)
36.84722°N, 25.90278°W Δήμος Αμοργού (έδρα Αμοργός)
Νήσος Κύθνος (1.456)
37.38889°N, 24.425°W Δήμος Κύθνου (έδρα Κύθνος)
Νήσος Σέριφος (1.420)
37.16°N, 24.48333°W Δήμος Σερίφου (έδρα Σέριφος)
Νήσος Αντίπαρος (1.211)
37°N, 25.05°W Δήμος Αντιπάρου (έδρα Αντίπαρος)
Νήσος Κίμωλος (908)
36.80694°N, 24.55833°W Δήμος Κιμώλου (έδρα Κίμωλος ή Χωριό)
Νήσος Φολέγανδρος (765)
36.62694°N, 24.90278°W Δήμος Φολεγάνδρου (έδρα Φολέγανδρος)
Νήσος Σίκινος (273)
36.68028°N, 25.11778°W Δήμος Σικίνου (έδρα Σίκινος)
Νήσος Ανάφη (271)
36.36583°N, 25.79278°W Δήμος Ανάφης (έδρα Ανάφη)
Νήσος Ρόδος (115.490)
36.18333°N, 27.94722°W Δήμος Ρόδου (έδρα Ρόδος)
Νήσος Κως (33.388)
36.825°N, 27.13333°W Δήμος Κω (έδρα Κως)
Νήσος Κάλυμνος (16.001)
36.99722°N, 26.98611°W Δήμος Καλυμνίων (έδρα Κάλυμνος)
Νήσος Λέρος (7.907)
37.15278°N, 26.83611°W Δήμος Λέρου (έδρα Αγία Μαρίνα)
Νήσος Κάρπαθος (7.265)
35.61667°N, 27.11667°W Δήμος Καρπάθου (έδρα Κάρπαθος)
Νήσος Πάτμος (2.998)
Δήμος Πάτμου (έδρα Πάτμος 37.3108°N, 26.5492°W )
Νήσος Σύμη (2.590)
Δήμος Σύμης (έδρα Σύμη 36.5989°N, 27.8342°W )
Νήσος Κάσος (1.084)
Δήμος Κάσου (έδρα Φρυ)
Νήσος Νίσυρος (987)
Δήμος Νισύρου (έδρα Μανδράκι)
Νήσος Λειψοί (790)
Δήμος Λειψών (έδρα Λειψοί)
Νήσος Τήλος (780)
Δήμος Τήλου (έδρα Μεγάλο Χωριό)
Νήσος Μεγίστη (ή Καστελλόριζο) (492)
Δήμος Μεγίστης (έδρα Μεγίστη)
Νήσος Χάλκη (478)
Δήμος Χάλκης (έδρα Χάλκη)
Νήσος Αγαθονήσι (185)
Δήμος Αγαθονησίου (έδρα Μεγάλο Χωριό)
Σημειώσεις
Σε παρένθεση αναφέρεται, εφ' όσον κατοικούνται, ο μόνιμος πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.)
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες βασίζονται στην απεικόνιση του δορυφορικού χάρτη του Google Maps. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υπάρχει απεικόνιση από τον δορυφορικό χάρτη, αλλά από τον εδαφικό χάρτη του προγράμματος Google Maps, τίθεται αστερίσκος (*) πριν από τις αναφερόμενες συντεταγμένες. Εάν, παρ' όλα αυτά δεν υπάρχει καμία απεικόνιση ή η ακριβής τους θέση δεν κατέστη δυνατόν να προσδιοριστεί, τίθεται λατινικό ερωτηματικό (?) πριν από τις αναφερόμενες συντεταγμένες και απλώς σημειώνεται η θέση τους, σύμφωνα με τις ιστοσελίδες GeoNames και SatelliteViews οι οποίες αναπαράγουν τα δεδομένα από το National Geospatial-Intelligence Agency.
Διοικητική διαίρεση και πληθυσμός
Νοτιο Αιγαιο Κατηγορία:Περιφέρεια Νότιου Αιγαίου
Χιροτόγκου Ακαΐκε
Ο Χιροτόγκου Ακαΐκε( 赤池 弘次, Akaike Hirotsugu) (5 Νοεμβρίου 1927 – 4 Αυγούστου 2009) ήταν Ιάπωνας στατιστικολόγος στη θεωρία της πληροφορίας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, διατύπωσε ένα κριτήριο για την επιλογή του άριστου μοντέλου — το επονομαζόμενο Akaike Information Criterion, γνωστό πλέον με την συντόμευση AIC, το οποίο είναι ευρέως διαδεδομένο στην στατιστική και την οικονομετρία.
Akaike Ιnformation Criterion
Το Akaike Information Criterion (AIC) είναι ένας εκτιμητής της σχετικής ποιότητας των στατιστικών μοντέλων για ένα συγκεκριμένο σύνολο δεδομένων. Με δεδομένο ένα σύνολο μοντέλων που ερμηνεύουν κάποια δεδομένα, το AIC υπολογίζει την ποιότητα του κάθε μοντέλου σε σχέση με τα υπόλοιπα μοντέλα. Έτσι το AIC παρέχει ένα μέσο για την επιλογή του μοντέλου που ερμηνεύει καλύτερα τα δεδομένα μας.
Βραβεία
Το 2006, ο Akaike τιμήθηκε με το Βραβείο Κιότο για τη σημαντική συμβολή του στην στατιστική επιστήμη και την μοντελοποίηση και την ανάπτυξη του κριτηρίου Akaike. Στις 5 Νοεμβρίου 2017, η Google εμφάνισε ένα Doodle για την 90η επέτειο από την γέννησή του.
Περιοχή Ρήνου-Μάιν
Περιοχή Ρήνου-Μάιν (γερμανικά: Rhein-Main-Gebiet), γνωστή και ως μητροπολιτική περιοχή Φραγκφούρτης Ρήνου-Μάιν (Metropolregion Frankfurt/Rhein-Main), ονομάζεται μία από τις έντεκα ευρωπαϊκές μητροπολιτικές περιοχές στη Γερμανία που έχουν οριστεί από την υπουργική διάσκεψη για το χωροταξικό. Η ονομασία της οφείλεται σε δύο ποταμούς, τον Ρήνο και τον Μάιν και βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Έσσης, όπως και σε τμήματα των γειτονικών γερμανικών κρατιδίων της Ρηνανίας-Παλατινάτου (Ρηνανία-Έσση) και της Βαυαρίας (Κάτω Φραγκονία). Πυρήνας της μητροπολιτικής περιοχής είναι το πολεοδομικό συγκρότημα της Φρανκφούρτης Ρήνου-Μάιν. Η μητροπολιτική περιοχή έχει πληθυσμό περί τα 5,5 εκατομμύρια κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Έσσης Κατηγορία:Γεωγραφία της Βαυαρίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Χόχο
Το Χόχο (Hhohho) είναι μια από τις 4 επαρχίες του Εσουατίνι. Πρωτεύουσα είναι η Μπαμπάνε.
Γεωγραφία
Το Χόχο είναι η μικρότερη σε έκταση, αλλά η μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία του Εσουατίνι. Συνορεύει με τις συνοικίες Μανζίνι στα νότια και τα νοτιοανατολικά και Λουμπόμπο στα βορειοανατολικά και με τη Νότια Αφρική.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουαζιλάνδης
Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Μια οδηγία είναι μια νομοθετική πράξη της  Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία προϋποθέτει από τα  κράτη μέλη να επιτύχουν ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα χωρίς να υπαγορεύονται τα μέσα με τα οποία θα επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα. Μπορεί να διακριθεί από τις ρυθμίσεις που είναι αυτο-εκτελεστές και δεν απαιτούν μέτρα εφαρμογής. Οι οδηγίες συνήθως αφήνουν στα κράτη μέλη μια συγκεκριμένη ποσότητα ελευθερίας ως προς  τα ακριβή μέτρα που θα υιοθετηθούν. Οι οδηγίες μπορούν να υιοθετηθούν μέσω μιας ποικιλίας από  νομικές διαδικασίες αναλόγως με το αντικείμενο το οποίο ρυθμίζουν.
Νομική βάση
Η νομική βάση για την θέση σε ισχύ των οδηγιών είναι το Άρθρο 288 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην Άρθρο 249 των Ιδρυτικών συνθηκών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας).
Το Συμβούλιο μπορεί να αναθέσει την νομική δικαιοδοσία στην Επιτροπή και, ανάλογα με την περιοχή και την κατάλληλη νομική διαδικασία, και τα δύο αυτά όργανα μπορούν να επιδιώξουν να νομοθετήσουν. Υπάρχουν κανονισμοί του Συμβουλίου και κανονισμοί της Επιτροπής. Το Άρθρο 288 δεν διακρίνει με σαφήνεια ανάμεσα σε νομοθετικές πράξεις και διοικητικές πράξεις, όπως γίνεται κατά κανόνα σε επίπεδο εθνικών νομοθετικών συστημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Λέων Μεσσηνέζης
Ο Λέων Μεσσηνέζης (1787-1851) ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του μεγαλεμπόρου Ιωάννη Μεσσηνέζη, γόνου πλούσιας χιώτικης οικογένειας εμπόρων. Ασχολήθηκε νωρίς με το εμπόριο και κατάφερε να αποκτήσει μεγάλη περιουσία. Εγκαταστάθηκε το 1811 στη Βοστίτσα (σήμερα Αίγιο), όπου και παντρεύτηκε την Μαρία Λόντου, κόρη του Σωτηράκη Λόντου. Οι συγγενικοί του δεσμοί με την οικογένεια Λόντου και με τον γαμπρό επ'αδελφής, τραπεζίτη, Λεβίδη τον καθιστούν έναν από τους πιο πλούσιους εμπόρους της εποχής. Το 1819 μυήθηκε από τον Ανδρέα Λόντο στην Φιλική Εταιρεία και ήταν ένας από τους προκρίτους που πήρε μέρος στην μυστική συνάντηση της Βοστίτσας υπό τον Παλαιών Πατρών Γερμανό. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης πήρε μέρος σε διάφορες μάχες, ενώ συμμετείχε και στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Με έγγραφο του στο Βουλευτικό σώμα προειδοποίησε για μελλοντικές εμφύλιες διενέξεις αλλά αγνοήθηκε πλήρως. Εκπροσώπησε την Αιγιαλεία ως πληρεξούσιος στις συνελεύσεις της Τροιζήνας και του Επιδαύρου. Το 1836 οι ληστές Χονδρογιανναίοι επιτέθηκαν στην οικεία του, στην οποία ακολούθησε πραγματική μάχη. Τελικά οι ληστές συνελήφθησαν αλλά τραυματίστηκαν σοβαρά δύο γιοί του. Το 1847 διετέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Αιγίου.
Απεβίωσε το 1851 και είχε τέσσερα παιδιά, τον Σωτήριο, τον Μιλτιάδη, τον Ιωάννη και την Ζωή. Δισέγγονος του είναι ο ποιητής Νύσης Μεσσηνέζης.
Δημοψήφισμα
Το δημοψήφισμα (λατ. referendum) είναι μία διαδικασία άμεσης ψηφοφορίας ολόκληρου του εκλογικού σώματος, προκειμένου να επικυρωθεί ή να απορριφθεί μια πρόταση που έχει ιδιαίτερη σημασία για ένα κράτος.
Δημοψηφίσματα διοργανώνονται συνήθως για σημαντικά ζητήματα, όπως για την υιοθέτηση νέου Συντάγματος, την επικύρωση νέας Συνθήκης, κ.λπ. Σε πολλές χώρες τα δημοψηφίσματα αποτελούν συνήθη πρακτική, διοργανώνονται εύκολα, με πρόταση βουλευτών ή συλλογή υπογραφών, σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο.
Δημοψηφίσματα πολλαπλών επιλογών
Ένα δημοψήφισμα συνήθως προσφέρει στο εκλογικό σώμα την επιλογή αποδοχής ή απόρριψης μιας πρότασης, αλλά αυτό δεν συμβαίνει απαραίτητα. Στην Ελβετία, για παράδειγμα, τα δημοψηφίσματα πολλαπλών επιλογών είναι συνηθισμένα. Δύο δημοψηφίσματα πολλαπλών επιλογών που διεξήχθησαν στη Σουηδία, το 1957 και το 1980, πρόσφεραν στους ψηφοφόρους τρεις επιλογές. Το 1977 διεξήχθη δημοψήφισμα στην Αυστραλία για να καθοριστεί ένας νέος εθνικός ύμνος, στο οποίο οι ψηφοφόροι είχαν τέσσερις επιλογές. Το 1992, η Νέα Ζηλανδία πραγματοποίησε δημοψήφισμα πέντε επιλογών για το εκλογικό τους σύστημα.
Τα ελβετικά δημοψηφίσματα αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα προσφέροντας ξεχωριστή ψηφοφορία για καθεμία από τις πολλαπλές επιλογές καθώς και μια πρόσθετη απόφαση σχετικά με το ποια από τις πολλαπλές επιλογές πρέπει να προτιμηθεί. Στην περίπτωση της Σουηδίας, και στα δύο δημοψηφίσματα, η επιλογή «νίκης» επιλέχθηκε από το σύστημα του ενιαίου μέλους για την πολυπλοκότητα («πρώην παρελθόν το ταχυδρομείο»). Με άλλα λόγια, η επιλογή νίκης θεωρείται ότι υποστηρίζεται από μια πλειοψηφία και όχι την απόλυτη πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Στο δημοψήφισμα της Αυστραλίας το 1977, ο νικητής επιλέχθηκε από το σύστημα της ψηφοφορίας προτίμησης άμεσης απορροής. Η δημοσκόπηση της Νέας Ζηλανδίας του 1992, μετρήθηκε στο πλαίσιο του διττού συστήματος, όπως για παράδειγμα οι δημοσκοπήσεις στο Newfoundland (1949) και στο Guam (1982).
Παρόλο που η Καλιφόρνια δεν έχει εσκεμμένα δημοψηφίσματα πολλαπλών επιλογών με την ελβετική ή σουηδική έννοια (στην οποία μόνο μία από τις πολλές αντιπροθέσεις μπορεί να νικήσει και οι χαμένες προτάσεις είναι εντελώς άκυρες), έχει τόσα πολλά δημοψηφίσματα τύπου (Ναι ή Όχι) σε κάθε εκλογική διαδικασία με αποτέλεσμα το Σύνταγμα της πολιτείας να παρέχει μια μέθοδο για την επίλυση συγκρούσεων όταν δύο ή περισσότερες ασυνεπείς προτάσεις περάσουν την ίδια ημέρα. Πρόκειται για μια εκ των πραγμάτων μορφή έγκρισης, π.χ. η πρόταση με τις περισσότερες θετικές ψήφους υπερισχύει έναντι των άλλων στον βαθμό οποιασδήποτε σύγκρουσης.
Στην Ελλάδα
Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν. 4023/2011, το δημοψήφισμα προκηρύσσεται με προεδρικό διάταγμα. Το προεδρικό διάταγμα προκήρυξης δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και για ψηφισμένο νομοσχέδιο, που ρυθμίζει σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, από τον Πρόεδρο της Βουλής. Το προεδρικό διάταγμα εκδίδεται, εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής, με την οποία γίνεται δεκτή η πρόταση για τη διενέργεια δημοψηφίσματος και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η ψηφοφορία διεξάγεται εντός τριάντα ημερών από τη δημοσίευση του προεδρικού διατάγματος, με το οποίο προκηρύσσεται το δημοψήφισμα, κατά εκλογικές περιφέρειες, όπως αυτές καθορίζονται κάθε φορά στις διατάξεις του νόμου για την εκλογή βουλευτών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο  Κατηγορία:Άμεση δημοκρατία
Παγιάν λε Μπουτεγιέ
Ο Παγιάν λε Μπουτεγιέ, ο οποίος έφερε το όνομα αυτό καθώς είχε διατελέσει αρχιοινοχόος του βασιλιά (bouteille = φιάλη), ήταν Σταυροφόρος του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ, ο οποίος έζησε κατά την διάρκεια του 12ου αιώνα.
Βιογραφία
Ο Παγιάν λε Μπουτεγιέ εμφανίζεται στις πηγές το 1120 ως Αρχιοινοχόος του Βασιλείου, αξίωμα το οποίο κατείχε έως, τουλάχιστον, το 1136.
Το 1132, ο Βασιλέας Φούλκων της Ιερουσαλήμ του παραχώρησε ως φέουδο την Αρχοντεία της Υπεριορδανίας, την οποία είχε κατάσχει από τον Ρομαίν ντυ Πουί και τον γιο του, οι οποίοι ήσαν κατηγορούμενοι για προδοσία
Με στόχο την προστασία του βόρειου τμήματος του τιμαρίου του, ο Παγιάν λε Μπουτεγιέ προχώρησε στην ανέγερση, το 1142, του κάστρου του «Αλ-Καράκ», ή «Κρακ των Μωαβιτών», φρούριο ακόμη επιβλητικότερο του Κρακ του Μονρεάλ, πρωτεύουσας του τιμαρίου του. Επίσης γνωστό ως «Βράχος της Ερήμου», το Κρακ των Μωαβιτών, χτισμένο επί μιας επίκαιρης τοποθεσίας από τον Παγιάν μεταξύ της Δαμασκού και της Ερυθράς Θάλασσας, επέτρεπε τον έλεγχο των μουσουλμανικών καραβανιών μεταξύ της Αιγύπτου και της Συρίας. Το «Αλ-Καράκ» έγινε η κύρια πόλη των εδαφών του Παγιάν, καθώς και η κατοικία του Αρχιεπισκόπου του Ραμπάχ
Ο θάνατος του Παγιάν λε Μπουτεγιέ τοποθετείται μεταξύ του 1148, ημερομηνία κατά την οποίαν ο Παγιάν έλαβε μέρος στην σύνοδο των βαρόνων των Αγίων Τόπων, οι οποίοι είχαν κληθεί στον Άγιο Ιωάννη της Άκρας από τον Αυτοκράτορα Κορράδο Γ΄ των Χοενστάουφεν και τον Βασιλέα Λουδοβίκο Ζ΄, και του 1152, ημερομηνία κατά την οποίαν ο τίτλος του Ηγεμόνα της Υπεριορδανίας περιήλθε στον ανιψιό του, Μωρίς
Παραπομπές
Κατηγορία:Σταυροφόροι Κατηγορία:Ευγενείς των σταυροφορικών κρατών
Νταβίντ ΜακΆλιστερ
Είναι δικηγόρος στο επάγγελμα, έχει διατελέσει πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης στο Κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας από το 2003 έως το 2010 και εκλέχθηκε πρόεδρος του κρατιδίου το 2008. Από το 2010, είναι επίσης μέλος του εποπτικού συμβουλίου της Volkswagen.
Βιογραφία
Ο Νταβίντ ΜακΆλιστερ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1971 στο Δυτικό Βερολίνο από Σκωτσέζο πατέρα και Γερμανίδα μητέρα. Ο πατέρας του, ο James Buchanan ΜακΆλιστερ, ήταν αξιωµατικός του Βρετανικού στρατού, από την Γλασκώβη (όπου η οικογένεια εξακολουθεί να έχει συγγενείς), που εγκαταστάθηκε στο Δυτικό Βερολίνο από το 1969, όπου και συνδέθηκε με το Βασιλικό Σώμα Σημάτων. Η µητέρα του είναι δασκάλα μουσικής. Ανατράφηκε σε δίγλωσση οικογένεια και παρακολούθησε Βρετανικό δημοτικό σχολείο στο Βερολίνο.
Μετά την μετακόμιση των γονιών του στη μικρή πόλη Bad Bederkesa της Κάτω Σαξονίας το 1982, πήγε σε οικοτροφείο στην Bederkesa όπου πήρε απολυτήριο λυκείου το 1989. Από το 1989 μέχρι το 1991, ο ΜακΆλιστερ υπηρέτησε ως στρατιώτης της Bundeswehr, στην Panzerbataillon 74 στο Cuxhaven. Από το 1991 έως το 1996 σπούδασε νομικά με υποτροφία από το Ίδρυμα Konrad Adenauer στο Πανεπιστήμιο του Ανοβέρου. Το 1994 έγινε τοπικός πρόεδρος της νεολαίας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, Junge Union, στην επαρχία Cuxhaven.
Πολιτική σταδιοδρομία
Από το 1996 μέχρι το 2010, ο ΜακΆλιστερ ήταν μέλος του συμβουλίου της επαρχίας Cuxhaven. Διετέλεσε δήμαρχος της Bad Bederkesa από το 2001 έως το 2002. Από το 2002 έως το 2003, ήταν επίσης ο γενικός γραμματέας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης στην Κάτω Σαξονία. Από το 2003 υπηρέτησε ως ο ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης στο Κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας, του οποίου υπήρξε μέλος από το 1998. Ο ΜακΆλιστερ διαδέχθηκε τον Κρίστιαν Βουλφ, όπως τον πρόεδρο του κόμματος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης στην Κάτω Σαξονία τον Ιούνιο του 2008. Στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι υποστηρικτής του Συντηρητικού Κόμματος.
Στις Ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής της Γερμανίας ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Dunja ΜακΆλιστερ, η οποία είναι επίσης δικηγόρος. Έχουν δύο κόρες που ονομάζονται Jamie Elizabeth και Mia Louise και ζουν στο Bad Bederkesa στην επαρχία Cuxhaven. Ο ΜακΆλιστερ έκανε πρόταση γάμου στη σύζυγό του στη λίμνη του Λοχ Νες, και παντρεύτηκε τον Αύγουστο του 2003, φορώντας μια σκωτσέζικη φούστα. Υποστηρίζει του Ρέιντζερς και το Ανόβερο 96.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γερμανίας
Ομάδες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2006
Το άρθρο αυτό για τις ομάδες του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2006 παρουσιάζει τις συνθέσεις των 18 εθνικών ομάδων που συμμετείχαν στην διοργάνωση, με αναλυτικά στοιχεία για τον κάθε παίκτη. Οι πληροφορίες πάρθηκαν από τον ιστότοπο της FIBA για την διοργάνωση:
🇫🇷
Αρχηγός προπονητής: Alain Jardel
Κατηγορία:Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2006
Αγγειογραφία
Αναφερόμενοι στη λέξη αγγειογραφία μπορεί να εννοούμε:
Μανζίνι (συνοικία)
Το Μανζίνι (αγγλικά: Manzini) είναι μια από τις 4 συνοικίες της Σουαζιλάνδης. Πρωτεύουσα είναι το Μανζίνι.
Γεωγραφία
Το Μανζίνι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση (μετά το Λουμπόμπο) και μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Συνορεύει με όλες τις άλλες συνοικίες :με το Χνόχο στα βόρεια, με το Λουμπόμπο στα ανατολικά και με το Σισελουένι στα νότια και με τη Νότια Αφρική στα δυτικά.
Τοποθεσία
Το Μανζίνι βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Σουαζιλάνδης.
Tinkhundla
Το Μανζίνι διαιρείται σε 16 tinkhundla:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουαζιλάνδης
Βάλντεμαρ Χριστιανός της Δανίας
Ο Βάλντεμαρ-Χριστιανός, δανικά: Valdemar-Kristian (1622 - 26 Φεβρουαρίου 1656) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας & Νορβηγίας και της Κίρστεν Μουνκ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο δεύτερος του πατέρα του.
Ως γιος του βασλιά της Δανίας είχε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Το 1643 μετέβη στη Ρωσία για να νυμφευτεί την Ειρήνη των Ρομάνοφ, κόρη του Μιχαήλ αυτοκράτορα της Ρωσίας. Αρνήθηκε να γίνει Ορθόδοξος και ο Μιχαήλ τον φυλάκισε για δύο έτη.
Το 1648 διαφώνησε με τον (ετεροθαλή) δευτερότοκο αδελφό του Φρειδερίκο Γ΄ της Δανίας, θέλοντας να διαδεχθεί εκείνος τον πατέρα τους που απεβίωσε. Αυτό βέβαια δεν έγινε και ο Βάλντεμαρ-Χριστιανός μετέβη στο εξωτερικό και ζούσε εκεί. Εισήλθε στον Σουηδικό στρατό το 1655, αλλά σκοτώθηκε στην Πολωνία το επόμενο έτος. Ήταν άγαμος και 34 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Drahtziehmühle
Το Drahtziehmühle είναι έργο ζωγραφικής του Άλμπρεχτ Ντύρερ του 1494.
Περιγραφή
Εικονίζει ένα χωριουδάκι έξω από την Νυρεμβέργη. Στο κέντρο της εικόνας βλέπουμε ένα εργαστήριο παραγωγής σύρματος, την Drahtziehmühle Großweidenmühle, ένα πρωτοβιομηχανικό κέντρο εργασίας.
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Άλμπρεχτ Ντύρερ
Κατάλογος μοναρχών της Γαλικίας
Η Γαλικία είναι μία αυτόνομη κοινότητα και ιστορική εθνικότητα στη σύγχρονη βορειοδυτική Ισπανία στην Ιβηρική Χερσόνησο, η οποία ήταν ένα σημαντικό τμήμα της ρωμαϊκής επαρχίας, γνωστής ως Γαλαισία (Gallaecia) πριν από το 409. Αποτελείται από τις επαρχίες A Κορούνια, Λούγo, Oουρένσε και Ποντεβέδρα. Οριοθετείται στα βόρεια από την Κανταβρική θάλασσα, στα νότια από την Πορτογαλία, στα δυτικά από τον Ατλαντικό Ωκεανό και στα ανατολικά από το πριγκιπάτο των Αστουριών και την κοινότητα της Καστίλης και Λεόν. Το αρχιπέλαγος των νησιών Σίες, το αρχιπέλαγος Oνς, το αρχιπέλαγος Σάλβορα και άλλα νησιά όπως η Κοντεγάδα, η Aρόουσα, τα νησιά Σισάργας και τα νησιά Mαλβέιρας αποτελούν επίσης μέρος της Γαλικίας.
Η Γαλικία έχει περίπου 2.795.422 κατοίκους, και συνδυάζει κυρίως την παράκτια λωρίδα μεταξύ Φερόλ και A Κορούνια στα βορειοδυτικά και μεταξύ Βιλαγάρθια δε Αρόουσα και Βίγo στα νοτιοδυτικά.
Το μεσαιωνικό και σύγχρονο Βασίλειο της Γαλικίας προέρχεται από το βασίλειο των Σουηβών, που ιδρύθηκε από τον βασιλιά Ερμέρικ το 409. Τον 6ο αι. το βασίλειο των Σουηβών ήταν ήδη γνωστό ως βασίλειο της Γαλικίας, ενώ ο Γρηγόριος του Τουρ ήταν ο πρώτος χρονικογράφος, που χρησιμοποίησε αυτή την ονομασία.
Σουηβοί βασιλείς (409–585)
μικρογραφία| Ένα αργυρό νόμισμα ημι-[[σίλικα ενός Σουηβού βασιλιά της Γαλικίας από το π. 410–500.]]
Πρώτη βασιλική δυναστεία (409–456)
Βασιλείς κατά τη διάρκεια ενός Σουηβικού Εμφυλίου Πολέμου (457–469)
Σκοτεινή περίοδος (469–550)
Τελική Σουηβική περίοδος (550–585)