cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ολοκρατία
Η δομή του Κύκλου
Η ολοκρατία διαρθρώνει τις διάφορες λειτουργίες ενός οργανισμού σε ένα σύστημα κύκλων αυτο-οργάνωσης (αλλά όχι και απόλυτης αυτονομίας). Οι κύκλοι είναι οργανωμένοι ιεραρχικά. Κάθε κύκλος έχει έναν σαφή σκοπό ενώ λογοδοτεί στον αμέσως ευρύτερο αυτού κύκλο. Ωστόσο, κάθε κύκλος έχει την εξουσία να αυτο-οργανώνεται εσωτερικά για την καλύτερη επίτευξη των στόχων του. Οι κύκλοι διεξάγουν τις δικές τους κυβερνητικές συναντήσεις, αναθέτουν στα μέλη τους εκάστοτε ρόλους και αναλαμβάνουν την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών στο πλαίσιο της εξουσίας τους. Οι κύκλοι συνδέονται με δύο ρόλους γνωστούς ως "ηγέτης του συνδέσμου" και "εκπρόσωπος του συνδέσμου", οι οποίοι συμμετέχουν τόσο στις συνεδριάσεις του κύκλου τους όσο και του ευρύτερου κύκλου για να εξασφαλίσουν την ευθυγράμμιση με την αποστολή και τη στρατηγική του οργανισμού γενικότερα.
Κυβερνητική Διαδικασία
Κάθε κύκλος χρησιμοποιεί μια καθορισμένη διαδικασία διακυβέρνησης για να δημιουργεί και να ενημερώνει περιοδικά τους ρόλους και τις πολιτικές του. Η ολοκρατία προσδιορίζει μια δομημένη διαδικασία γνωστή ως "λήψη αποφάσεων ενσωμάτωσης" για να προτείνει αλλαγές στην διακυβέρνηση και να τροποποιεί ή να αντιτίθεται στις προτεινόμενες πολιτικές. Αυτό δεν είναι ένα σύστημα βασισμένο στη συναίνεση, ούτε ένα σύστημα βασισμένο στη συγκατάθεση, αλλά ένα σύστημα που ενσωματώνει τη σχετική εισροή όλων των μερών και διασφαλίζει ότι οι προτεινόμενες τροποποιήσεις ή και αντιρρήσεις στις όποιες αλλαγές βασίζονται πραγματικά στις ανάγκες των ρόλων (και δια αυτών στις πραγματικές ανάγκες της οργάνωσης), αντί στις προτιμήσεις και τους εγωισμούς των ατόμων που θα αναλάβουν την πραγμάτωσή τους.
Επιχειρησιακή Διαδικασία
Η ολοκρατία ορίζει τις διαδικασίες ευθυγράμμισης του συνόλου γύρω από τις πραγματικές λειτουργικές ανάγκες του οργανισμού, και απαιτεί από τα μέλης της να εκπληρώνουν τα καθήκοντα του εκάστοτε κύκλου προκειμένου να φέρει τελικά αποτελέσματα. Σε αντίθεση με τη διαδικασία της κυβέρνησης, η οποία είναι συλλογική και περιεκτική, κάθε μέλος, ομάδα ή κύκλος που εκπληρώνει ένα ρόλο έχει μεγάλη αυτονομία και εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με τον καλύτερο τρόπο επίτευξης των στόχων. Κάποιοι έχουν περιγράψει το παράδειγμα της ολοκρατίας ως εντελώς αντίθετο με αυτό της παραδοσιακής ιεραρχίας. Αντί ένα μέλος να ζητά την άδεια προκειμένου να ενεργήσει ή να καινοτομήσει, στην ολοκρατία έχει την απόλυτη εξουσία να λάβει  μέτρα για την εκτέλεση του ρόλου του, εκτός αν αυτός περιορίζεται από τις πολιτικές της κυβέρνησης ή και τη χρήση ξένων ως προς τον ρόλο πόρων και περιουσιακών στοιχείων (χρήματα, πνευματική ιδιοκτησία, κ.λπ.). Ως εκ τούτου, η ολοκρατία φαίνεται να διευκολύνει ιδιαίτερα την δράση και την καινοτομία. Βασίζεται πολύ στις αρχές της αυτονομίας και της ελευθερίας των μελών ενώ χρησιμοποιεί τις εσωτερικές διαδικασίες των ρόλων για να περιορίσει την κατάχρηση εξουσίας, όπου αυτή κρίνεται επιβλαβής.
Η ολοκρατία καθορίζει επίσης μια διαδικασία τακτικών συναντήσεων που κάθε κύκλος εκτελεί συνήθως σε εβδομαδιαία βάση. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει διάφορες φάσεις προκειμένου να ενημερώσει τα μέλη κάθε κύκλου για νέα δεδομένα που αφορούν έργα και δράσεις αλλά και να ανοίξει συζητήσεις γύρω από νέους προβληματισμούς. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της τελευταίας φάσης, γνωστό ως "triage", είναι η εστίαση των συζητήσεων στα επόμενα πρακτικά βήματα που θα μπορούσε να κάνει το άτομο εκείνο που πρόσθεσε τον προβληματισμό. Πρόθεση του του "triage" είναι να αποφευχθούν οι μεγάλες αντιπαραγωγικές συζητήσεις, που κυριαρχούνται συνήθως από τις ισχυρότερες φωνές και να λυθούν τελικά τα πραγματικά προβλήματα του οργανισμού.
Εμπορικά σήματα και ανοιχτός κώδικας
Το όνομα "Holacracy" είναι ένα σήμα κατατεθέν της HolacracyOne, LLC. ως εκ τούτου, όποιος θέλει να πουλήσει προϊόντα και υπηρεσίες, χρησιμοποιώντας το όνομα "Holacracy" πρέπει πρώτα να λάβει την άδεια της HolacracyOne. Το σήμα κατατεθέν δεν πρέπει να συγχέεται με μια πατέντα, ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, δεδομένου ότι δεν μας περιορίζει από τη χρήση του μοντέλου της ολοκρατίας, το μόνο που περιορίζει είναι τη χρήση σήματος για εμπορικούς σκοπούς. Επίσης, το "Holacracy" ως σήμα κατατεθέν, δεν μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες.
Το μοντέλο της ολοκρατίας, όπως ορίζονται από το Σύνταγμα τoυ Ρομπερτσον, έχει κυκλοφορήσει υπό την άδεια Creative Commons Attribution ShareAlike 4.0. Συνεπώς, το μοντέλο μπορεί να θεωρηθεί ως "ανοιχτού κώδικα" και να διαμορφωθεί περαιτέρω ανάλογα με τις ανάγκες των χρηστών του. Εκτός άλλου, η HolacracyOne έχει ακόμη τοποθετηθεί το Σύνταγμα Holacracy στο GitHub για να ενθαρρύνει και άλλους να συνεισφέρουν στην ανάπτυξή της ιδέας. Υπό αυτή την έννοια το "Holacracy" είναι ακόμα ένα μοντέλο με άδεια ανοιχτού κώδικα παρόμοιο με άλλες μάρκες όπως το Mozilla, το Linux, ή ακόμη και η Wikipedia.
Ολοκρατία στη σύγχρονη πρακτική
Η ολοκρατία έχει υιοθετηθεί και εφαρμοστεί από πλήθος οργανισμών με κερδοσκοπικό ή μη σκοπό. Ανάμεσα τους, βρίσκουμε επιχειρήσεις όπως η David Allen Company, το Medium του Evan Williams -συνιδρυτή του Twitter-, η ΜΚΟ του John Mackey και η Zappos που ανήκει στην Amazon.
Προτερήματα
Υποστηρίζεται πως η ολοκρατία αυξάνει την ευελιξία ενός οργανισμού, την αποτελεσματικότητα, την διαφάνεια, την λογοδοσία και την προσαρμογή στην καινοτομία. Σκοπός της είναι να επιτρέψει στα άτομα να λάβουν πρωτοβουλίες ενώ υποστηρίζει τις συνακόλουθες ανησυχίες τους μέσα από μια διαδικασία συχνών συναντήσεων με κύκλους συνεργατών όπου αυτές συζητιούνται και λύνονται. Το σύστημα αυτό της κατανεμημένης οργάνωσης μειώνει το φόρτο εργασίας στους ρόλους των ηγετών οι οποίοι μπορούν έτσι να εστιάζουν στην σύλληψη των ραγδαίων οργανισιακών εξελίξεων, στον εντοπισμό των ευρύτερων προβλημάτων και στην εξεύρεση ανάλογων προτάσεων - λύσεων.
Σύμφωνα με τον Διευθύνων Σύμβουλο της Zappos, Tony Hsieh, η ολοκρατία κάνει τα άτομα πιο υπεύθυνα ως προς τις σκέψεις και τις πράξεις τους.
Σύμφωνα με την Kristy Meade, εργαζομένη στη  Zappos, η ολοκρατία βοηθά στην πρόληψη στερεοτυπικών συμπεριφορών εφόσον "Προσφέρει δικλίδες που δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου ορισμένες από τις ενέργειες ασυνείδητης προκατάληψης δεν είναι δυνατές."
Κριτικές
Σε μια καταχώρηση τον Ιανουάριο του 2014 στην ηλεκτρονική έκδοση του Forbes,ο Steve Denning συγγραφέας σε θέματα διαχείρισης και ηγεσίας συνέγραψε ενάντια του οράματος της ολοκρατίας ως πανάκεια, υποστηρίζοντας ότι αντί της κατάργησης της ιεραρχίας, οι αποφάσεις διοχετεύονται διαρκώς προς τους κατώτερους κύκλους σε μια σαφή ιεραρχία, στην οποία κάθε επόμενος κύκλος γνωρίζει όλο και λιγότερα για τη μεγάλη εικόνα του προηγούμενου. Επίσης, υποστήριξε ότι οι κανόνες και οι διαδικασίες που καθορίζονται από τα συνταγματικά έγγραφα του Robertson   είναι πολύ λεπτομερείς και εστιάζουν σε έναν διαχειριστικό φορμαλισμό. Τέλος, ο Denning πρόσθεσε ότι η φωνή του πελάτη λείπει από το ολοκρατικό μοντέλο, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι σε μια ευέλικτη και πελατοκεντρική εταιρεία όπως η Zappos, η ολοκρατία δεν είναι παρά ένας τρόπος για να προστεθεί διοικητική αυστηρότητα. Ωστόσο, δεν λειτουργεί απαραίτητα καλά σε μια οργάνωση που δεν έχει ανάγκη για μεγάλη ευελιξία σε καινοτομίες ή πάθος για τον πελάτη. Οι κριτικές αυτές αντεκρούσθηκαν μια προς μια από τον Olivier Compagne, συνεργάτη του HolacracyOne, μέσα από ένα άρθρο του στο blog της εταιρείας. Σε αυτό ισχυρίζεται ότι οι επικρίσεις του Denning παρερμηνεύουν την ολοκρατία οι ευρύτεροι κανόνες της οποίας αντιμετωπίζουν ή αποφεύγουν αυτές τις υποτιθέμενες παγίδες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοίκηση και Διαχείριση Έργων Κατηγορία:Εξισωτισμός
Αδελαΐδα της Ουγγαρίας
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας και της Αναστασίας των Ρουρικιδών, κόρης του Γιαροσλάβ Α΄ του Σοφού, μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου. Παντρεύτηκε ως δεύτερη σύζυγος τον Βρατίσλαο Β΄ δούκα της Βοημίας το 1058. Ήταν μία καλή δυναστική επιγαμία για τον Βρατίσλαο, καθώς κέρδισε από τη συμμαχία του με τον πατέρα της. Είχαν τέσσερα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των Μπρετίσλφ Β΄ και της Ιουδήθ. Ο Βρατίσλαος Β΄ έγινε δούκας το 1061, μετά το τέλος του αδελφού του, έτσι η Αδελαΐδα ήταν δούκισσα για λίγο καιρό πριν από το τέλος της στις αρχές του 1062.
Λίγο μετά το τέλος της ο σύζυγός της ξαναπαντρεύτηκε για 3η φορά τη Σφεντοσλάβα της Πολωνίας και αργότερα στέφθηκε ως ο πρώτος βασιλιάς της Βοημίας το 1085.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1058 τον Βρατίσλαο Β΄ δούκα, μετά βασιλιά, της Βοημίας και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ Κατηγορία:Δούκισσες της Βοημίας
Δωροθέα του Μάνσφελντ
Η Δωροθέα του Μάνσφελντ (Dorothea of Mansfeld, 1493 – 8 Ιουνίου 1578) ήταν Γερμανίδα κόμισσα που ήταν αλχημίστρια και θεραπεύτρια, γνωστή για την φιλανθρωπική της δράση.
Η ζωή της
Το 1512 παντρεύτηκε τον Κόμη του Μάνσφελντ Έρνστ Β΄ με τον οποίον έκανε δεκατρία παιδιά. Το 1531 έμεινε χήρα σε ηλικία 31 ετών.
Απεβίωσε το 1578 σε ηλικία 85 ετών.
Το έργο της
Κατά τη διάρκεια της ζωής της ασχολήθηκε με την ιατρική και την αλχημεία γι'αυτό και στο κάστρο της στην Σαξονία είχε φροντίσει να έχει αλχημικό εργαστήριο, διυλιστήριο, βοτανικό κήπο και μεγάλη αποθήκη βοτάνων και φαρμάκων. Αν και ήταν συνηθισμένο, ίσως και αναμενόμενο, οι γυναίκες εκείνη την εποχή να έχουν βασικές γνώσεις ιατρικής ώστε να βοηθούν τα μέλη της οικογένειάς τους, οι γνώσεις της Δωροθέας ήταν πολύ πιο προχωρημένες. Ανέπτυξε πολλές αλχημικές και φαρμακευτικές συνταγές και έγινε γνωστή για δύο τύπους ελιξιρίων, ένα λευκό aqua vitae και ένα κίτρινο. Παρά το γεγονός ότι ήταν χήρα, κάτι που έκανε την οικονομική της κατάσταση τουλάχιστον ασταθή και αβέβαιη, εκείνη συνήθιζε να γιατρεύει δωρεάν τους φτωχούς, να προσφέρει φάρμακα που κατασκεύαζε η ίδια σε όσους είχαν ανάγκη και να κάνει αγαθοεργίες ακολουθώντας το ανθρωπιστικό πνεύμα του πατέρα της. Στον κήπο του κάστρου της είχε διαμορφώσει αυτοσχέδιο νοσοκομείο για τους φτωχούς στο οποίο κατά την διάρκεια επιδημιών έφτανε να φροντίζει μέχρι και 100 ασθενείς την ημέρα. Σε μια εποχή που χαρακτηρίστηκε από έντονο θρησκευτικό φανατισμό και διώξεις εκείνη φρόντισε να αναπτύξει διασυνδέσεις με ευγενείς τόσο Προτεστάντες όσο και Καθολικούς ενώ υποστήριζε και την εβραϊκή κοινότητα του Μάνσφελντ.
Τότε ήταν που γνώρισε και την Άννα της Σαξονίας, η οποία επίσης καταπιανόταν με την αλχημεία και που ήταν φαρμακοποιός. Πολύ σύντομα η Δωροθέα και η Άννα συνδέθηκαν με στενούς δεσμούς φιλίας και άρχισαν να συναντιούνται συχνά, να ανταλλάσσουν αλχημικές συνταγές, να κάνουν πειράματα μαζί και να δοκιμάζουν διάφορες δραστηριότητες όπως ιππασία, κυνήγι, τοξοβολία, κ.λ.π. Η Δωροθέα έγινε μέντορας και δασκάλα της Άννας ενώ εκείνη φρόντισε να συγκεντρώσει και να διατηρήσει της συνταγές της δασκάλας της και να τις παραδώσει στους απογόνους της μετά τον θάνατό της. Οι γυναίκες τη εποχής της Δωροθέας και της Άννας κατείχαν μία "γυναικεία" ιατρική γνώση που δεν προερχόταν απαραίτητα από επίσημα ιατρικά εγχειρίδια αλλά από παλιές ιατρικές συνταγές που συγκεντρώνονταν σε βιβλία συνταγών που μεταβίβαζαν από γυναίκα σε γυναίκα και στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στις ιδέες του Γαληνού. Μόνο από τον 17ο αι. και μετά άρχισαν τέτοιου είδους βιβλία συνταγών να εκδίδονται και να κυκλοφορούν ευρέως. Με την συμβολή της Άννας της Σαξονίας, η Δωροθέα συγκέντρωσε, κατέγραψε και διατήρησε όπως αμέτρητες άλλες γυναίκες πριν από εκείνη, μία αρχαία ιατρική γνώση που δεν είχε να κάνει μόνο με τις ασθένειες και τα προβλήματα των γυναικών, αλλά με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη όλου του οίκου. Ειδικά σε αγροτικές περιοχές όπου υπήρχαν ελάχιστοι επίσημοι ιατροί, τέτοιου είδους γυναικείες οικιακές συνταγές κατά πάσα πιθανότητα κάλυπταν τις ιατροφαρμακευτικές ανάγκες του περισσότερου πληθυσμού. Ένα χειρόγραφο της Δωροθέας σχετικά με τις επιπλοκές και τα προβλήματα του τοκετού βρέθηκε στην βιβλιοθήκη της Άννας.
Προς το τέλος της ζωής της η Δωροθέα απέκτησε μεγάλη φήμη ως ιατρός και φιλάνθρωπος. Ακόμα και ο Μαρτίνος Λούθηρος, που επικροτούσε την αλχημεία ως μεταφορικό παράδειγμα των χριστιανικών δογμάτων αλλά καταδίκαζε την χρυσοποιητική της πλευρά ως ανήθικη και παραπλανητική, συμβουλεύονταν την Δωροθέα για ιατρικά ζητήματα παρά το γεγονός ότι εκείνος διέθετε την καλύτερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η Δωροθέα δίδαξε επίσης πολλούς άντρες ιατρούς της εποχής της. Σε όλη της τη ζωή βοηθούσε τις γυναίκες που ασχολούνταν με την ιατρική και όσες είχαν ανάγκη, τις εκπαίδευε και τις προωθούσε. Πριν τον θάνατό της, ακολουθώντας τις αρχαίωνες παραδόσεις των γυναικών θεραπευτών, αλλά και την συνήθεια των γυναικών της εποχής της, φρόντισε να μεταβιβάσει τις γνώσεις της σε άλλες γυναίκες όπως ήταν η κόρη της Δωροθέα του Σόνμπεργκ, η ανιψιά της Άννα του Χόχενλοχ, η νύφη της Μαγδαληνή του Μάνσφελντ και η ανιψιά του άντρα της Αγνή του Σολμς. Οι γυναίκες αυτές την αγαπούσαν πολύ, την αποκαλούσαν "μητέρα του Μάνσφελντ" και την επισκέπτονταν καθημερινά στο κάστρο της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλχημίστριες Κατηγορία:Επιστήμονες (γυναίκες) της Γερμανίας Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Κόμισσες Κατηγορία:Ευγενείς του Μεσαίωνα Κατηγορία:Ευγενείς Κατηγορία:Ιατροί του Μεσαίωνα
Σαιν-Φιλμπέρ-συρ-Ορν
Το Σαιν-Φιλμπέρ-συρ-Ορν (γαλλικά: Saint-Philbert-sur-Orne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μπούνα (Μόσταρ)
Η Μπούνα (κυριλλικά: Буна) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,364 κατοίκους.
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα της Μπούνα αριθμούσε 3,494 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Ελληνο-Γιουγκοσλαβική συνομοσπονδία
Η Ελληνο-Γιουγκοσλαβική συνομοσπονδία ή ομοσπονδία, γνωστή επίσης ως Βαλκανική Ένωση, ήταν πολιτική έννοια κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ιδέα υποστηρίχθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο και στις διαπραγματεύσεις συμμετείχαν οι εξόριστες κυβερνήσεις της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας. Οι δύο κυβερνήσεις υπέγραψαν συμφωνία που προωθούσε τη πρόταση, αλλά δεν πέρασε ποτέ το στάδιο του σχεδιασμού λόγω εναντίωσης από τις Γιουγκοσλαβικές και ελληνικές κυβερνήσεις, την κατάσταση των χωρών εκείνη την εποχή, καθώς και λόγω της αντίθεσης της Σοβιετικής Ένωσης. Η πρόταση οραματιζόταν συνομοσπονδία της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας.
Παρασκήνιο
Η Ελλάδα και η Γιουγκοσλαβία είχαν καταληφθεί από τη Ναζιστική Γερμανία και σχημάτισαν εξόριστες κυβερνήσεις στο Λονδίνο.
Η ίδρυση της ελληνογιουγκοσλαβικής ένωσης ήταν το πρώτο βήμα του βρετανικού σχεδίου Ήντεν: ο τελικός στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια φιλοδυτική ένωση στην Κεντρική-Ανατολική Ευρώπη. Ύστερα θα ενσωματώνονταν η Αλβανία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία σχηματίζοντας τη Βαλκανική Ένωση. Το τελευταίο βήμα για την πραγμάτωση του σχεδίου ήταν η ένωση της Βαλκανικής Ομοσπονδίας με την Κεντρική Ευρωπαϊκή ομοσπονδία, η οποία θα αποτελούνταν από την Ουγγαρία, την Τσεχοσλοβακία και την Πολωνία. Το πρώτο βήμα για την ένωση αφορούσε μόνο τη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα, επειδή οι δύο χώρες συμμάχησαν με τους Συμμάχους.
Συμφωνία
Οι δύο εξόριστες κυβερνήσεις διαπραγματεύτηκαν τις συνθήκες της συμφωνίας. Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν γύρω στο τέλος του 1941. Η συμφωνία υπεγράφη από τους Σλόμπονταν Γιοβάνοβιτς και Εμμανουήλ Τσουδερό, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών υπό την προεδρία του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών Άντονι Ήντεν. Η συμφωνία αναφέρεται ρητά ότι οι δύο συστατικές κυβερνήσεις υποστηρίζουν την ένταξη περισσότερων κρατών-μελών στην ένωση. Αν και γεννήθηκαν ελπίδες ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία θα προσχωρήσουν στην ένωση, στις 4 Φεβρουαρίου 1942 ο Άντονι Ήντεν δήλωσε στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι η συνθήκη που υπέγραψαν οι εξόριστες κυβερνήσεις Γιουγκοσλαβίας και Ελλάδας θα ήταν η βάση για τη δημιουργία της Βαλκανικής συνομοσπονδίας.
Με την υποστήριξη του υπουργείου Εξωτερικών της Βρετανίας, το σχέδιο ήταν η ενοποίηση της Βαλκανικής Ένωσης με τη Συνομοσπονδία Πολωνίας-Τσεχοσλοβακίας, σχηματίζοντας μια φιλοδυτική οργάνωση μελών ανάμεσα στη Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση. Οι δύο εξόριστες κυβερνήσεις συμφώνησαν να σχηματίσουν μια πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ένωση, με το σύνθημα "Τα Βαλκάνια για τους Λαούς των Βαλκανίων".
Τα μέλη της ομοσπονδίας δεν θα έχουν ενιαία κυβέρνηση, αλλά θα υπάρχει αρκετός συντονισμός μεταξύ των κοινοβουλίων και κυβερνήσεων των συστατικών χωρών. Οι μοναρχίες των μελών της Ένωσης θα ενοποιούνταν με τον γάμο του Πέτρου της Γιουγκοσλαβίας με την Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας. Η ένωση θα γινόταν πραγματικότητα μετά τον πόλεμο.
Ο γάμος του Πέτρου και της Αλεξάνδρας αποδείχθηκε προβληματική κίνηση και μείωσε την υποστήριξη για την ένωση μεταξύ των δύο εξόριστων κυβερνήσεων. Στη διεθνή σκηνή, η Τουρκία ήταν υπέρ της ένωσης αλλά εναντιώθηκε η Σοβιετική Ένωση, επειδή σύμφωνα με τον Ιωσήφ Στάλιν μια ισχυρή και ανεξάρτητη ομοσπονδία στην Ευρώπη θα μπορούσε να απειλήσει τα σχέδιά του για την Ανατολική Ευρώπη.
Διάλυση
Το 1942 η Βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε να στηρίξει τις δυνάμεις του Γιόσιπ Τίτο αντί των Τσέτνικ και απέρριψε το σχέδιο περί της ένωσης ως ανεφάρμοστο. Το 1944, οι Βρετανοί απέσυραν την αναγνώριση τους προς τη Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση. Στη θέση της αναγνώρισαν την κομμουνιστική Γιουγκοσλαβική Εθνική Επιτροπή για την Απελευθέρωση του Ιβάν Σούμπασιτς, η οποία ήταν υπαγόμενη στον Τίτο.
Προς το τέλος του πολέμου, η Γιουγκοσλαβία στράφηκε προς το κομμουνιστικό στρατόπεδο. Το 1946, στην Ελλάδα ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος.
Εναλλακτικά σχέδια
Από το τέλος του 1944, το Γιουγκοσλαβικό Κομμουνιστικό Κόμμα άρχισε να αναπτύσσει εναλλακτικά σχέδια για τη Βαλκανική Ομοσπονδία. Επειδή συμφωνήθηκε ότι η Ελλάδα θα βρίσκεται στη Δυτική σφαίρα επιρροής, τα σχέδια έπρεπε να αποκλείσουν την Ελλάδα.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ομοσπονδισμός Κατηγορία:Σχέσεις Ελλάδας-Γιουγκοσλαβίας
Σαιν-Πιερ-ντ'Αντρεμόν (Ορν)
Το Σαιν-Πιέρ-ντ'Αντρεμόν (γαλλικά: Saint-Pierre-d'Entremont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αντρεμονταί (γαλλικά: Entremontais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ερμάνος Φορτουνάτος της Βάδης-Ρόντεμαχερν
Ο Ερμάνος Φορτουνάτος (γερμ.: Hermann Fortunat, 23 Ιανουαρίου 1595 - 4 Ιανουαρίου 1665) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν (1620-1665).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Εδουάρδου-Φορτουνάτου μαργράβου του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν και μετά του Μπάντεν-Μπάντεν και της Μαρίας, κόρης του Ιακώβου φαν Άικεν κυβερνήτη της Μπρέντα.
Το 1665 απεβίωσε στο Καστελλάουν σε ηλικία 70 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος-Γουλιέλμος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1627 με την Αντωνία-Ελισάβετ, κόρη του Χριστοφόρου κόμη του Κρήχινγκεν και είχε τέκνα:
Το 1635 απεβίωσε η Αντωνία-Ελισάβετ και ο Χέρμαν-Φορτουνάτος έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία-Σιδωνία, κόρη του Φιλίππου-Φραγκίσκου κόμη του Φάλκενσταϊν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Μπανιόλο ιν Πιάνο
Το Μπανιόλο ιν Πιάνο (ιταλικά: Bagnolo in Piano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Σαιν-Πιερ-ντε-Λοζ
Το Σαιν-Πιερ-ντε-Λοζ (γαλλικά: Saint-Pierre-des-Loges) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πετρυβιέν (γαλλικά: Pétruviens).
Τριμορφισμός
Στη βιολογία, τριμορφισμός είναι η ύπαρξη σε ορισμένα φυτά και ζώα τριών διαφορετικών μορφών, ιδίως σε σχέση με τα αναπαραγωγικά όργανα.
Στα τρίμορφα φυτά υπάρχουν τρεις μορφές, οι οποίες διαφέρουν ως προς το μήκος των στημόνων και των στημόνων, ως προς το μέγεθος και το χρώμα των γυρεόκοκκων και ως προς ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά- και, καθώς σε καθεμία από τις τρεις μορφές υπάρχουν δύο σειρές στημόνων, οι τρεις μορφές διαθέτουν συνολικά έξι σειρές στημόνων και τρία είδη στημόνων. Τα όργανα αυτά είναι τόσο αναλογικά σε μήκος μεταξύ τους ώστε οι μισοί στήμονες σε δύο από τις μορφές να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με το στίγμα της τρίτης μορφής. Για να επιτευχθεί πλήρης γονιμότητα με αυτά τα φυτά, είναι απαραίτητο το στίγμα του ενός να γονιμοποιηθεί από γύρη που λαμβάνεται από στήμονες αντίστοιχου ύψους σε άλλη μορφή. Ως εκ τούτου, έξι ενώσεις είναι νόμιμες, δηλαδή πλήρως γόνιμες, και 12 είναι παράνομες ή λιγότερο ή περισσότερο άγονες. Ο Wallace έδειξε ότι τα θηλυκά ορισμένων πεταλούδων από το Αρχιπέλαγος της Μαλαισίας εμφανίζονται σε τρεις εμφανώς διακριτές μορφές χωρίς ενδιάμεσους συνδέσμους.
Στην κρυσταλλογραφία, ο τριμορφισμός αναφέρεται στην εμφάνιση ορισμένων μορφών σε ορυκτά που έχουν την ίδια χημική σύσταση, αλλά αναφέρονται σε τρία συστήματα κρυστάλλωσης.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Επικονίαση Κατηγορία:Φυσιολογία φυτών Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Super Cup ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2016
Ο Απόλλωνας κέρδισε τον αγώνα νικώντας τον ΑΠΟΕΛ με 2-1.
Ο αγώνας μεταδόθηκε τηλεοπτικά από το Sigma. Ο αγώνας ήταν αφιερωμένος στους δασοπυροσβέστες Μάριο Αριστοτέλους και Ανδρέα Σοφοκλέους που έχασαν τη ζωή σε μεγάλη πυρκαγιά στην περιοχή Σολέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2016 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2016
Μπρεσέλλο
Το Μπρεσέλλο (ιταλικά: Brescello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Χρονολόγιο της ιστορίας του Παρισιού
μικρογραφία|425x425εσ|Αναπαράσταση του παλιού Παρισιού  για την Παγκόσμια έκθεση του 1900 Χρονολογική παρουσίαση ανά ημερομηνία σημαντικών ιστορικών γεγονότων της πόλης του Παρισιού, πρωτεύουσας της Γαλλίας.
Παρίσιoι και Ρωμαϊκή Λουτέτια
μικρογραφία|250x250εσ|Χρυσά νομίσματα των [[Παρίσιοι|Παρισίων,  1ος αιώνας π.Χ.]] μικρογραφία|341x341εσ|Τμήμα του Πυλώνα των Ναυτικών, 1ος αιώνας, [[Μουσείο Κλυνύ|Μουσείο του Κλυνύ]]
Πρώιμος Μεσαίωνας - Η πόλη του Κλοβίς και οι Φράγκοι
μικρογραφία|Ο τάφος της [[Αγία Γενεβιέβη των Παρισίων|Αγίας Γενεβιέβης στην εκκλησία Σαιντ-Ετιέν-ντυ-Μον.]] μικρογραφία|[[Χιλδεβέρτος Α΄|Χιλδεβέρτος Α', ιδρυτής του αββαείου του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε το 557.]]
μικρογραφία|Η εκκλησία του [[Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε|αββαείου του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε]] μικρογραφία|Ο [[Πέτρος Αβελάρδος|Αβελάρδος και η Ελοΐζα. Από εικονογραφημένο χειρόγραφο της Μυθιστορίας του ρόδου (14ος αιώνας)]]
11ος αιώνας
μικρογραφία|[[Βασιλική Σαιν-Ντενί, 1144]]
13ος αιώνας
μικρογραφία|250x250εσ|Οπαδοί του Αμωρί ντε Σαρτρ καίγονται στην πυρά, παρουσία του βασιλιά [[Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας|Φίλιππου Αυγούστου. (1210) Στο βάθος φαίνεται ο πύργος των Ναϊτών ιπποτών και ικρίωμα, όπου κρέμονται τα πτώματα εκτελεσθέντων. Έργο του Ζαν Φουκέ για το εικονογραφημένο χειρόγραφο Μεγάλα Χρονικά της Γαλλίας, 15ος αιώνας.]] μικρογραφία|Η [[Σαιντ-Σαπέλ, χαρακτηριστική της επιβλητικής γοτθικής αρχιτεκτονικής, 1248.]]
μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης του Παρισιού όταν γράφτηκε το Ποίημα των δρόμων του Παρισιού  περ. 1280–1300.
14ος αιώνας
μικρογραφία|271x271εσ|Θάνατος στην πυρά του [[Ζακ ντε Μολαί και των ηγετών των Ναϊτών Ιπποτών (1314) όπως περιγράφεται από τον Βοκάκιο (Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας)]] μικρογραφία|430x430εσ|Το [[κάστρο της Βενσέν (ξεκίνησε το 1337, ολοκληρώθηκε περίπου το 1410), όπως φαίνεται στις Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί (Δεκέμβριος) το 1412.]]
15ος αιώνας - Βουργουνδοί και Άγγλοι στο Παρίσι
μικρογραφία|250x250εσ|Το [[Παλαί ντε λα Σιτέ μεταξύ 1412 και 1416, όπως απεικονίζεται στις Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί (Ιούνιος).]] μικρογραφία|O πύργος του μεγάρου του [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας|Ιωάννη Α΄ της Βουργουνδίας στο Παρίσι, 2ο διαμέρισμα.]] μικρογραφία|353x353εσ|Η δολοφονία του [[Λουδοβίκος Α΄ της Ορλεάνης|Λουδοβίκου Α΄ της Ορλεάνης, 1407.]] μικρογραφία|250x250εσ|Η [[Ιωάννα της Λωρραίνης πολιορκεί ανεπιτυχώς το Παρίσι, το οποίο κατέχουν οι Βουργουνδοί, τραυματίζεται και συλλαμβάνεται, 1429.]] μικρογραφία|Το 1470 τυπώθηκε το πρώτο βιβλίο στη Γαλλία: Επιστολαί του Γκασπαρίνου του Μπέργκαμο.
16ος αιώνας - Οι θρησκευτικοί πόλεμοι
μικρογραφία|250x250εσ|Η πτέρυγα Λεσκό στην Τετράγωνη αυλή (Cour Carrée), η παλαιότερη πρόσοψη του [[Παλάτι του Λούβρου|παλατιού του Λούβρου άρχισε το 1546]] μικρογραφία|Η Κρήνη των Αθώων (1549), το παλαιότερο σιντριβάνι στο Παρίσι μικρογραφία|250x250εσ|Ο [[Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας|Φραγκίσκος Α' υποδέχεται τον Κάρολο Κουίντο, 1540]]
μικρογραφία|250x250εσ|Θάνατος στην πυρά του Αν ντε Μπουρ, μέλους του Κοινοβουλίου του Παρισιού (23 Δεκεμβρίου 1559) μικρογραφία|270x270εσ|Η [[Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου (24–30 Αυγούστου 1572), πίνακας του Φρανσουά Ντυμπουά. Απεικονίζει το σώμα του ναυάρχου Κολινί να κρέμεται από παράθυρο στο πίσω μέρος, δεξιά. Στα αριστερά πίσω, η Αικατερίνη των Μεδίκων βγαίνει από το παλάτι του Λούβρου και επιθεωρεί σωρό πτωμάτων. ]] μικρογραφία|270x270εσ|Η δολοφονία του [[Ερρίκος Α΄ του Γκιζ|δούκα του Γκιζ στο κάστρο του Μπλουά το 1588, πίνακας του Πωλ Ντελαρός]] μικρογραφία|270x270εσ|Ο [[Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας|Ερρίκος Δ' μπαίνει στο Παρίσι (22 Μαρτίου 1594)]]
17ος αιώνας
μικρογραφία|270x270εσ|Ο [[Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας|Ερρίκος Δ' εγκαινιάζει τη γέφυρα Ποντ Νεφ (20 Ιουνίου 1603).]] μικρογραφία|270x270εσ|Η [[Πλατεία των Βοσγίων, 1605]] μικρογραφία|270x270εσ|Τον Ιανουάριο του 1608 ο [[Σηκουάνας πάγωσε (Παγοδρομίες στον Σηκουάνα το 1608, Γαλλική Σχολή, μουσείο Καρναβαλέ)]]
Το Παρίσι την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ'
εναλλ.=|μικρογραφία|270x270εσ|Μάχη στο προάστιο του Αγίου Αντωνίου του Παρισιού μεταξύ των στρατιωτών του βασιλιά [[Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκου ΙΔ' και των ανδρών της Σφενδόνης, (2 Ιουλίου 1652). Ανώνυμος, Βερσαλλίες]]
Η Γαλλική επανάσταση
Δείτε επίσης: Χρονολόγιο της Γαλλικής Επανάστασης
1789 μικρογραφία|270x270εσ|Η [[Άλωση της Βαστίλης]]
μικρογραφία|270x270εσ|Η Γιορτή της Ομοσπονδίας στο [[Πεδίον του Άρεως (Παρίσι)|Πεδίον του Άρεως (Μουσείο της Γαλλικής Επανάστασης)]] 1790 1791 - Ο πληθυσμός του Παρισιού ανέρχεται σε 640.000 κατοίκους. μικρογραφία|270x270εσ|Η [[εκτέλεση του Λουδοβίκου ΙΣΤ', Ιανουάριος 1793]] 1792 μικρογραφία|[[Ο θάνατος του Μαρά (Ζακ-Λουί Νταβίντ)|Ο θάνατος του Μαρά, 1793, πίνακας του Ζακ-Λουί Νταβίντ]] 1793 μικρογραφία|270x270εσ|Εορτασμός της [[Λατρεία του Ανώτατου Όντος|Λατρείας του Ανώτατου όντος στο Πεδίον του Άρεως]] 1794 μικρογραφία|270x270εσ|Καταστολή της [[Μοναρχική εξέγερση της 13ης Βαντεμιαίρ έτους Δ'|εξέγερσης των βασιλικών μπροστά στην εκκλησία Σαιν-Ροκ, 1795]] 1795 1797 1799
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Παρισιού
Σαιν-Πιερ-ντυ-Ρεγκάρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πετρυβιέν (γαλλικά: Pétruviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1997-1998
Το πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1997-98 διεξήχθη σε τέσσερις ομίλους των 14 ομάδων, δύο στο Βορρά και δύο στο Νότο. Οι πρωταθλητές των ομίλων, οι οποίοι ανέβηκαν στην Β΄ Εθνική κατηγορία, ήταν: Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων, Ο.Φ.Η., Δαναός Τρικάλων, Μ.Α.Σ. Μαντουλίδης-Ιπποκράτης Θεσ.. Οι βαθμολογίες έχουν ως εξής (στις ισοβαθμίες η σειρά κατάταξης προέκυψε από τα αποτελέσματα μεταξύ των ισοβαθμούντων ομάδων).
1ος Όμιλος Νότου
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 1ου Ομίλου Νότου 20px|Γ
2ος Όμιλος Νότου
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 2ου Ομίλου Νότου 20px|Γ
1ος Όμιλος Βορρά
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 1ου Ομίλου Βορρά 20px|Γ
Πηγές
«Ματιές στα σπορ», Ιανουάριος 1999.
Κατηγορία:Γ εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 1997 1998 Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 1997 1998
Λεοπόλδος του Βολφενμπύτελ
Ο Λεοπόλδος (12 Οκτωβρίου 1752 - 27 Απριλίου 1787) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν στρατηγός του Πρωσικού στρατού.
Βιογραφία
Ο Μαξιμιλιανός-Ιούλιος-Λεοπόλδος γεννήθηκε στο Βολφενμπύτελ και ήταν τριτότοκος γιος του Καρόλου Α΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Φιλιππίνας-Καρλότας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου βασιλιά της Πρωσίας.
Το 1780 ήταν 28 ετών όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Κάρολος-Γουλιέλμος-Φερδινάνδος. Ο Λεοπόλδος, ως νεότερος γιος, δεν περίμενε διαδοχή και έκανε σταδιοδρομία στο στρατό, όπως οι θείοι του Άντον-Ούλριχ στρατηγός στη Ρωσία, Λουδοβίκος-Ερνέστος στρατηγός στην Ολλανδία και Φερδινάνδος στρατηγός στην Πρωσία.
Έγινε στρατηγός, όπως και ο δευτερότοκος αδελφός του Φρειδερίκος-Αύγουστος, στο στρατό της Πρωσίας. Όπως και οι αδελφοί του Φρειδερίκος-Αύγουστος και Γουλιέλμος-Αδόλφος, ήταν ελευθεροτέκτονας. Μάλιστα ο πρώτος είχε υψηλό αξίωμα στη Στοά του Βερολίνου. Ο Λεοπόλδος απεβίωσε το 1787 στη Φραγκφούρτη, στην Πρωσία, σε ηλικία 35 ετών, χωρίς να έχει νυμφευτεί.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Ανγκότσε
Η Ανγκότσε (Angoche), γνωστή παλαιότερα και με την εξελληνισμένη ονομασία Αγγόσα είναι παράκτια πόλη, δήμος και ομώνυμο διαμέρισμα της βορειοανατολικής Μοζαμβίκης, στην Επαρχία Ναμπούλα. Επιπλέον, την ίδια ονομασία έχει και συστάδα παράκτιων νήσων (χαρακτηριζόμενη ως αρχιπέλαγος) 5 χιλιόμετρα νοτίως της πόλεως, με ένα κύριο ομώνυμο μικρό νησί και μερικές νησίδες, τα οποία καλύπτουμε επίσης σε αυτό το λήμμα (ιδίως στην ιστορία). Κατά την τελευταία περίοδο της αποικιοκρατίας (1958-1976) η πόλη έφερε την ονομασία Αντόνιου Ένες.
Οι Άραβες εξερευνητές
Την εποχή της αφίξεως των πρώτων Μουσουλμάνων εξερευνητών, τους οποίους οι Πορτογάλοι αποκαλούσαν γενικώς «Μαυριτανούς», φαίνεται ότι τα νησιά κατοικούσε η φυλή Μαρούντο, που αποτελείτο από απογόνους μιας άλλης φυλής, των Αμακούα. Κατά την προφορική ιστορία, αυτοί προϋπήρχαν ακόμα και της πρώτης εισβολής των Μπάντου. Δύο σημαντικοί Άραβες, που κατά την παράδοση ονομάζονταν Μουσά και Χασάν, συνοδευόμενοι από συγγενείς τους και Αφρικανούς δούλους, έφυγαν από τη Ζανζιβάρη εξαιτίας θρησκευτικών διαφορών και εγκαταστάθηκαν στη Νήσο της Μοζαμβίκης. Μια μέρα, ο Χασάν, θέλοντας να φθάσει στην ηπειρωτική ακτή της περιοχής (κόλπου) των Ανγκότσε, αιφνιδιάσθηκε από μια ισχυρή θύελλα και πνίγηκε όταν έπεσε στη θάλασσα, όπως προαναφέρθηκε, οπότε τον έθαψαν στην πλησιέστερη ακτή, που ήταν αυτή της Νήσου του Μαφαμέντε. Πληροφορούμενος ο Μουσά περί του θανάτου του Χασάν, πήγε να επισκεφθεί τον τάφο του. Το μέρος τού άρεσε, οπότε άφησε εκεί τον γιο του, ονόματι Χόσα, ο οποίος επέλεξε το Μουτσελέλε, μια τοποθεσία κοντά στον τάφο του Χασάν, την έκανε κατοικία του και άρχισε να κυβερνά το αρχιπέλαγος με τον τίτλο του σουλτάνου, ιδρύοντας έτσι το Σουλτανάτο του Ανγκότσε. Μερικά από τα παιδιά του Χόσα ήταν κατά την παράδοση οι πρόγονοι της φυλής των Καταμόιο, η οποία ίδρυσε με τη σειρά της το χωριό Ανγκότσε στην ηπειρωτική ακτή, που εξελίχθηκε στη σημερινή πόλη Ανγκότσε.
Η πορτογαλική αποικιοκρατία
Μεχρι και μετά τα μέσα του 19ου αιώνα οι Πορτογάλοι δεν μπόρεσαν να εγκατασταθούν ούτε να ελέγξουν τα νησιά Ανγκότσε ή την απέναντι ηπειρωτική ακτή. Αντιθέτως μάλιστα, ο σουλτάνος του Ανγκότσε, Μουσά Μοχάμαντ Σαχίμπ Κουάντο (θάν. 1879), απεφάσισε να επιτεθεί στον μεθοριακό σταθμό Μακάντζα ντα Κόστα, που διοικούσαν οι Πορτογάλοι αδελφοί ντα Σίλβα, εξαιτίας διαμάχης σχετικώς με τον έλεγχο των οδών μεταφοράς των δούλων από το εσωτερικό της Αφρικής στην ακτή. Ο σουλτάνος Μουσά ανακατέλαβε λοιπόν την περιοχή από τους Πορτογάλους, υποστηριζόμενος από δουλεμπόρους.
Οι Πορτογάλοι πήγαν να υπερασπισθούν τους ντα Σίλβα και ένα μικρό στρατιωτικό απόσπασμα, περί τους 20 άνδρες μαζί με τον Ζουάου Μπονιφάτσιου ντα Σίλβα εκ των αδελφών ντα Σίλβα, κατέλαβε το νησί το 1861. Ωστόσο, αφού εκδικήθηκαν τους Αν(χ)απάχος, δεν ενδιαφέρθηκαν να εγκατασταθούν στα νησιά και επέστρεψαν στα εδάφη τους. Ως συνέπεια, ο Μουσά Κουάντο ανακατέλαβε το νησί και οι λίγοι Πορτογάλοι που είχαν μείνει εκδιώχθηκαν.
Η εξέλιξη της διοικητικής καταστάσεως της πόλεως πέρασε από τα εξής στάδια κατά τον 20ό αιώνα: έγινε έδρα απογραφικού διαμερίσματος στις 30 Ιουλίου 1921, έδρα κομητείας στις 31 Οκτωβρίου 1934 και αναγνωρίσθηκε ως πόλη στις 26 Σεπτεμβρίου 1970.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1930, η ηπειρωτική περιοχή της Ανγκότσε έγινε κέντρο παραγωγής κάσιους και ρυζιού, που προσέθεσαν στα παραδοσιακά έσοδα από την αλιεία. Η αστική εξέλιξη της πόλεως στην ακτή βασίσθηκε σε τρεις πολεοδομικές μελέτες και σχέδια, αυτές του 1924, του 1932 και του 1965. Η τελευταία έγινε από τον αρχιτέκτονα Μπερναρντίνου Ραμαλέτε και αναθεωρήθηκε από την εταιρεία «Hidrotécnica Portuguesa» το 1972. Το 1968 και το 1972 η αποικιακή κυβέρνηση, ανησυχώντας για την εξάπλωση του κινήματος απελευθερώσεως στη βόρεια Μοζαμβίκη, έλαβε αρκετά μέτρα που αποσκοπούσαν στον προσεταιρισμό των Μουσουλμάνων. Επίσης από το 1971 οι πολιτικές αποκεντρώσεως που ακολούθησε η πορτογαλική κυβέρνηση επέτρεψαν τη διοχέτευση νέων πόρων προς τις αποικίες. Αυτά όλα βελτίωσαν την ποιότητα ζωής του μαύρου πληθυσμού, εξαπλώνοντας το αποχετευτικό δίκτυο και κατασκευάζοντας γειτονιές με ξύλινα σπίτια για τους Αφρικανούς, όπως τη συνοικία Bairro de Inguri στην πόλη του Ανγκότσε. Την ίδια εποχή η αποικιακή διοίκηση ανεστήλωσε μερικά σημαντικά ιστορικά μουσουλμανικά τεμένη και ανήγειρε νέα, όπως το Τζαμί του Καταμόιο, σε ένα από τα Νησιά Ανγκότσε, το οποίο εγκαινίασε ο Πορτογάλος στρατηγός Καούλζα ντε Αριάγκα το 1971. Η πόλη στην ηπειρωτική ακτή μετονομάσθηκε σε Vila de António Enes = «Πόλη του Αντόνιου Ένες» ήδη από το 1958. Ο Ένες ήταν ο άνθρωπος που χάραξε τα πρώτα οικοδομικά τετράγωνα και εποίκισε τον καταυλισμό που έγινε η σημερινή πόλη στην ηπειρωτική ακτή. Για αυτό τον λόγο ένα μνημείο του υπάρχει μέχρι σήμερα: μια απλή προτομή πάνω σε βάθρο, μπροστά από το Δημαρχείο (το οποίο ανεγέρθηκε προ του 1954), που αναγράφει ότι στήθηκε ως «φόρος τιμής στον πληθυσμό της χώρας».
Μετά τα μέσα του 20ού αιώνα η πόλη αναδείχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά κέντρα της περιοχής. Με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Μοζαμβίκης από την Πορτογαλία, τον Φεβρουάριο του 1976, η πόλη του Αντόνιου Ένες πήρε και πάλι το όνομα Ανγκότσε. Το 1997 η πόλη προάχθηκε σε Αυτόνομο Δήμο, με τον Νόμο 10/97 της 31ης Μαΐου.
Γεωγραφία
Το Διαμέρισμα Ανγκότσε έχει έκταση 3.311 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό (στην απογραφή του 2017) 341.175 κατοίκους, δηλαδή εμφανίζει πυκνότητα πληθυσμού περίπου 102 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η πόλη Ανγκότσε είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος και είχε 89.998 κατοίκους στην απογραφή του 2007, κατατασσόμενη ως η δέκατη πέμπτη μεγαλύτερη πόλη όλης της Μοζαμβίκης σε πληθυσμό. Η πόλη είναι παραλιακή και έχει γεωγραφικές συντεταγμένες 16°13΄ Βόρειο πλάτος και 39°54΄ Ανατολικό μήκος περίπου.
Σύνορα
Τα όρια του Διαμερίσματος Ανγκότσε είναι τα εξής:
Γεωμορφολογία και κλίμα
Το νοτιοανατολικό μέρος της Επαρχίας Ναμπούλα, που περιλαμβάνει τα παράλια Διαμερίσματα Ανγκότσε, Λάρντε, Μόμα και Πεμπάνε, έχει μέση ετήσια βροχόπτωση μεταξύ 800 και 1.000 mm, με βροχερότερο μήνα τον Ιανουάριο, αλλά και πολύ υψηλή μέση εξάτμιση. Η θερμοκρασία βρίσκεται γενικώς σε επίπεδα άνω των 20 °C σε όλη τη διάρκεια του έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μοζαμβίκης Κατηγορία:Νησιά της Μοζαμβίκης
Αγάπη Παράνομη
Η Αγάπη Παράνομη είναι ελληνική, δραματική τηλεοπτική σειρά εποχής που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ1 τη σεζόν 2021-2022.
Το σενάριο της σειράς αποτελεί τηλεοπτική μεταφορά του ομότιτλου διηγήματος του Κωνσταντίνου Θεοτόκη. Το σενάριο διασκευάστηκε από την Ελένη Ζιώγα, ενώ την σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Νίκος Κουτελιδάκης.
Με φόντο την Κέρκυρα του 1906, η σειρά πραγματεύεται μια ιστορία βίαιου εγκληματικού πάθους σε μια πατριαρχική και άκρως ανδροκρατούμενη κοινωνία.
Η μίνι σειρά εποχής 6 επεισοδίων έκανε πρεμιέρα το Σάββατο 15 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 29 Ιανουαρίου με εβδομαδιαία προβολή διπλών επεισοδίων.
Πλοκή
Ο Στάθης Θεριανός, ένας από τους πιο εργατικούς κατοίκους του χωριού παντρεμένος με την Διαμάντω ερωτεύεται κεραυνοβόλα την νεαρή Χρυσαυγή. Το πάθος τον οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις. Προκειμένου να την έχει δίπλα του, προξενεύει την νεαρή κοπέλα στον γιο του, Γιώργη. Η γυναίκα και ο γιος του είναι αντίθετοι στην απόφαση αυτή, ενώ όλο το χωριό ξαφνιάζεται με την ξαφνική είδηση. Η Διαμάντω, ως «σκιά» του ανδρός της, γνωρίζει τον λόγο της απόφασης αυτής, και προσπαθεί να την αποτρέψει. Ο Στάθης, παλεύει καθημερινά με το αλκοόλ και τον εαυτό του. Μια μοιραία νύχτα, ο Θεριανός «ορμάει» στην Χρυσαυγή. Η νεαρή κοπέλα βρίσκεται σε τραγική κατάσταση, βάζοντας αρκετές φορές σε κίνδυνο τον ίδιο της τον εαυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές εποχής Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
Έντουαρντ Ένγκελ
Βίος
Ο Έντουαρντ Ένγκελ γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1851 στην πόλη Στολπ της Πομερανίας. Γονείς του ήταν ο καγκελάριος του περιφερειακού δικαστηρίου Λέβιν Ένγκελ και η σύζυγός του Ράχελ Ένγκελ, το γένος Κλότσμαν. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1861, αν και αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, είχε τη δυνατότητα να παρακολουθήσει τα μαθήματα του γυμνασίου δωρεάν.
Μεταξύ 1870 και 1873 σπούδασε Σανσκριτική, κλασική και ρωμαϊκή φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Φρίντριχ-Βίλχελμς στο Βερολίνο. Το 1873 μετακόμισε στο Ρόστοκ και απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1874. Η διατριβή του, η οποία γράφηκε στα λατινικά, είχε τον τίτλο De pristinae linguae Francicae syntaxi (Περί της δομής των προτάσεων της αρχαίας φραγκικής γλώσσας).
Ως φοιτητής ο Ένγκελ εργάστηκε ως στενογράφος στην Βουλή των Αντιπροσώπων της Πρωσίας. Από το 1871 έως το 1919 ήταν ο επίσημος στενογράφος της Γερμανικής Βουλής και από το 1882 έως το 1904 επικεφαλής του τμήματος στενογραφίας της Βουλής. Το 1875 νυμφεύτηκε την Ισπανίδα Πάουλα Ντολόρες ντε Μπλαβιέρες ι Μεντόζα (απεβ. 1910), χωρίς να αποκτήσει τέκνα μαζί της. Το 1912 νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Άννα Γκένγκερ (απεβ. 1947).
Από το 1879 έως το 1884 ο Ένγκελ ήταν εκδότης του Magazins für die Literatur des Auslandes (Περιοδικό για τη λογοτεχνία των άλλων χωρών). Εξέδωσε βιβλία της γαλλικής, αγγλικής και αμερικανικής λογοτεχνίας και υπήρξε κριτικός συγγραφέων όπως του Εμίλ Ζολά, του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, του Βίλχελμ Ράαμπε και ο Τέοντορ Φοντάνε. Το 1903 εξελέγη καθηγητής και έγινε μέλος της επιτροπής ανατολικών σπουδών του Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Το έργο του Geschichte der deutschen Literatur von den Anfängen bis zur Gegenwart (Ιστορία της γερμανικής λογοτεχνίας από την αρχή έως σήμερα) του 1906 είχε 38 εκδόσεις. Στο έργο αυτό αρνήθηκε σε μεγάλο βαθμό «να παρουσιάσει ή να σχολιάσει διανοητικές ή επίσημες ιστορικές εκφράσεις, ακόμη και υπό το πρίσμα ιστορικών και κοινωνικών καταστάσεων» και περιορίστηκε σε παράθεση «σύντομων χαρακτηριστικών των συγγραφέων και των έργων τους», αλλά παρουσίασε μια συντηρητική άποψη και πολέμησε οποιαδήποτε σύγχρονη λογοτεχνική τάση: «Αντιτάχθηκε έντονα στον νατουραλισμό, […] πιο συγκεκριμένα ζήλευε τον Χάουπτμαν, όπως και μετέπειτα τους Ρίλκε και Γκεόργκε, όταν απέκτησε περισσότερη εμμονή με τις γλωσσολογικές απόψεις του».
Τα πρώτα του χρόνια έγραψε μυθιστορήματα αλλά στη συνέχεια ασχολήθηκε, πέρα από γλωσσολογικά θέματα, και με θέματα ιστορίας και πολιτικής (Die Heimat des Odysseus: Lewkas oder Ithaka - Η πατρίδα του Οδυσσέα: Λευκάδα ή Ιθάκη, Frankreichs Geistesführer - Ο πνευματικός οδηγός της Γαλλίας, 1914–1919. Ein Tagebuch - 1914–1919. Ένα Ημερολόγιο, Kaspar Hauser – Schwindler oder Prinz? - Κάσπαρ Χάουζερ – Απατεώνας ή πρίγκιπας;). Σημαντικό ρόλο στα έργα του έπαιξε η αγάπη του για τον ελληνικό πολιτισμό. Το σχέδιο του, να αγοράσει ένα σπίτι ή ένα οικόπεδο στην Ελλάδα, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Πολιτικά, ο Ένγκελ ήταν συντηρητικός. Όπως πολλοί Γερμανοί, υποδέχθηκε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με ενθουσιασμό. Ενέκρινε τις δολοφονίες των σοσιαλιστών Κουρτ Άισνερ, Καρλ Λίμπκνεχτ και Ρόζα Λούξεμπουργκ το 1919 και του κεντρώου πολιτικού Ματίας Ερτσμπέργκερ το 1921. Η κατάληψη της εξουσίας από τους Εθνικοσοσιαλιστές το 1933 έγινε δεκτή από τον Ένγκελ υπό προϋποθέσεις: Επαίνεσε τον συγχρονισμό όπως και την κατάπνιξη των σοσιαλδημοκρατικών και κομμουνιστικών απόψεων, αλλά κατέκρινε τον διχασμό του λαού ο οποίος κατέστρεψε τη φήμη της Γερμανίας στο εξωτερικό. Ωστόσο, πλέον ο Ένγκελ θεωρούσε πως ο ιουδαϊσμός θα έφερνε την καταστροφή. Παρά το φιλογερμανικό του πνεύμα του απαγορεύθηκε να εκδίδει βιβλία, η σύνταξη του διακόπηκε και τα πιο επιτυχημένα έργα δυσφημίστηκαν. Έχοντας στερηθεί όλες τις τακτικές πηγές εσόδων, στηρίχθηκε στους φίλους του και απεβίωσε φτωχός του 1938.
Κριτικός γλωσσολογίας
Η αυστηρή του αίσθηση της γλώσσας, μαζί με την απόρριψη ξένων λέξεων, δεν κράτησε μέχρι το μεταίχμιο του αιώνα. Το 1911 εκδόθηκε το πιο γνωστό έργο του Ένγκελ, το Deutsche Stilkunst (Γερμανικό καλλιτεχνικό ύφος), στο οποίο έγραψε αρκετά κεφάλαια κατά της χρήσης ξένων λέξεων.
Το Deutsche Stilkunst, το οποίο χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό ως βιβλίο έκφρασης, εμφανίστηκε για τελευταία φορά το 1931 στην 31η έκδοσή του. Το 1944 εμφανίστηκε ένας διάδοχος του Ένγκελ: ο Λούντβιχ Ράινερς έγραψε ένα δικό του έργο με τον ίδιο τίτλο το οποίο βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε αυτό του Ένγκελ και εκδιδόταν μέχρι τη δεκαετία του 1990. Το γεγονός πως ο Λούντβιχ Ράινερς χρωστούσε πολλά στον Έντουαρντ Ένγκελ έγινε γνωστό το 1943 και λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά όπως και ο Ένγκελ τέθηκε σε αφάνεια τα επόμενα χρόνια. Ακόμη και μετά τον πόλεμο τα έργα του Ένγκελ δεν επανεκδόθηκαν. Το Deutsche Stilkunst ψηφιοποιήθηκε και διανέμεται ελεύθερα από την λήξη των πνευματικών δικαιωμάτων του συγγραφέα. Το 2016 ο εκδοτικός οίκος Die andere Bibliothek εξέδωσε σε δύο τόμους την 31η έκδοση του 1931 με πρόλογο του Στέφαν Στίρνεμαν. Τον Απρίλιο του 2017 ο εκδοτικός οίκος Zürcher Persephone-Verlag εξέδωσε την 30 έκδοση του έργου από το 1922.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί γλωσσολόγοι
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Τα τουρνουά καλαθοσφαίρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας πραγματοποιήθηκαν από 6 έως 21 Αυγούστου 2016, στο πλαίσιο της 31ης Ολυμπιάδας. Η φάση των ομίλων και οι νοκ άουτ αγώνες για άνδρες και γυναίκες θα πραγματοποιηθούν στην Αρένα Καριόκα 1 στο Ολυμπιακό Πάρκο το οποίο έχει χωρητικότητα 16.000 θεατών.
Πρόκριση
Οι Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές μπορούν να επιλέξουν μια ομάδα ανδρών 12 παικτών και μία ομάδα γυναικών επίσης 12 παικτών.
Διοργανώτρια
Ακριβώς όπως το 2012, οι ομάδες της διοργανώτριας χώρας δεν είχαν εγγυημένη θέση στο ολυμπιακό τουρνουά. Στις 9 Αυγούστου του 2015, ανακοινώθηκε ότι οι εθνικές ομάδες ανδρών και γυναικών της Βραζιλίας θα μετείχαν στο Ολυμπιακό Τουρνουά Μπάσκετ του 2016 στους αγώνες του Ρίο, έπειτα από απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου της FIBA να τους χορηγήσει αυτόματη πρόκριση κατά τη συνεδρίασή του στο Τόκιο.
Τουρνουά ανδρών
Το τουρνουά αποτελείται από δύο φάσεις, τη φάση των ομίλων και τη νοκ-άουτ φάση.
Φάση των ομίλων
Οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους των έξι, όπου κάθε ομάδα αντιμετωπίζει κάθε άλλη ομάδα από μία φορά. Δύο βαθμοί δίνονται για τη νίκη και ένας για την ήττα. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στα προημιτελικά.
Τουρνουά γυναικών
Το τουρνουά αποτελείται από δύο φάσεις, τη φάση των ομίλων και τη νοκ-άουτ φάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Σαιν-Πιερ-λα-Μπρυγιέρ
Το Σαιν-Πιερ-λα-Μπρυγιέρ (γαλλικά: Saint-Pierre-la-Bruyère) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρυσιπιερουά (γαλλικά: Brucipierrois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Γέφυρα του Τουίκεναμ
Χαρακτηριστικά
Η γέφυρα εγκαινιάστηκε στις 3 Ιουλίου του 1933 από τον πρίγκηπα και μετέπειτα βασιλιά Εδουάρδο Η´. Οι διαστάσεις της είναι 31,8 μ. συνολικό μήκος και πλάτος 21,4 μέτρα. Κατασκευάστηκε με χρήση ενισχυμένου σκυροδέματος, και ήταν η πρώτη γέφυρα στην Βρετανία η οποία έκανε χρήση μόνιμων αρμών για την σύνδεση των τριών συνολικά αψίδων της. Η καινοτομία αυτή επέτρεπε την αυτόματη προσαρμογή της γέφυρας ανάλογα με τις αλλαγές της θερμοκρασίας. Τα διακοσμητικά στοιχεία της στα κάγκελα, βάσεις και φανοστάτες της είναι τύπου Αρ Ντεκό, και φέρει διακοσμητική κάλυψη από ορείχαλκινες κατασκευές.
Το 1992 η γέφυρα υπήρξε η πρώτη στο Ηνωμένο Βασίλειο στην οποία εγκαταστάθηκαν κάμερες παρακολούθησης ταχύτητας οχημάτων τύπου Gatso.
Το 1994 έγιναν εκτεταμένες εργασίες συντήρησης που διήρκησαν για 5 μήνες.
Σε πολύ μικρή απόσταση από την γέφυρα βρίσκεται η σιδηροδρομική γέφυρα του Ρίτσμοντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γέφυρες επί του Τάμεση Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Κρωβύλη Ροδόπης
Τα Κρωβύλη είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 110 μέτρα.