cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pulse (άλμπουμ)
Βραβεύσεις
Αργεντινή (CAPIF Certification): Χρυσός
Γαλλία (SNEP Certification): Πλατινένιος
Γερμανία (BVMI Certification): Πλατινένιος
Πολωνία (ZPAV Certification): Πλατινένιος
Ελβετία (IFPI Certification): Πλατινένιος
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 φορές πλατινένιος
Μουσικοί
Το Pulse ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1886
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βασίλειο της Σερβίας στις 26 Απριλίου 1886. Στις αρχές του 1886 είχε δοθεί εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Γιόβαν Ρίστιτς ο οποίος απέτυχε να σχηματίσει κυβέρνηση, ο βασιλιάς Μίλαν παρ'όλα αυτάα αρνήθηκε να διαλύσει το κοινοβούλιο με την αιτιολογία ότι δεν ήταν μια καλή στιγμή για εκλογές κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής κρίσης. Κρίθηκε επίσης ότι όποιος ελέγχει την κυβέρνηση θα είναι σε θέση να επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών.
Έπειτα δόθηκε η εντολή σχηματισμού κυβέρνηση στον Μιλούτιν Γκαρασάνιν ο οποίος σχημάτισε κυβέρνηση και ο βασιλιάς δέχτηκε το αίτημα του για τη διάλυση του κοινοβουλίου.
Το νέο Κοινοβούλιο άνοιξε τον Ιούλιο. Ενώ ο Ρίστιτς δεν μπορούσε να εκλεχθεί πάλι πρωθυπουργός λόγω του ότι οι υποστηρικτές του κέρδισαν περίπου 15 έδρες, ενώ το υπόλοιπο των θέσεων της αντιπολίτευσης που ήταν 78 έδρες τις κέρδισε το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα. Οι άλλες κυβερνητικές ομάδες πήραν 82 έδρες, ενώ 40 από τούς βουλευτές είχαν διοριστεί, σύμφωνα με το σύνταγμα, από τον βασιλιά. Ωστόσο πριν από την εκλογή της νέας κυβέρνησης πολλά μέλη της αντιπολίτευσης συνελήφθησαν ή τους αφαιρέθηκε το δικαιώμα ψήφου και μειώθηκαν οι έδρες σε 68.
Παραπομπές
1886
Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν
Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν (Harry Potter and the Prisoner of Azkaban) είναι το τρίτο από τα εφτά βιβλία της επιτυχημένης και δημοφιλούς σειράς μυθιστορημάτων Χάρι Πότερ της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, με ήρωα το νεαρό μάγο Χάρι Πότερ. Το βιβλίο εκδόθηκε πρώτη φορά στα Αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο Bloomsbury Publishing Plc στο Λονδίνο και μεταφέρθηκε σε ταινία με το ίδιο όνομα.
Περίληψη
Το βιβλίο ξεκινά περιγράφοντας ένα ακόμα βαρετό καλοκαίρι για τον Χάρι στους Ντάρσλι. Όταν τους επισκέπτεται η θεία Μαρτζ, η αδερφή του θείου Βέρνον, ο Χάρι χάνει τον έλεγχο των μαγικών, με αποτέλεσμα να τη φουσκώσει σαν μπαλόνι. Στη συνέχεια, το σκάει και πηγαίνει στο Ραγισμένο Τσουκάλι, στο Λονδίνο. Οι υπόλοιπες διακοπές του περνούν ευχάριστα στη Διαγώνιο Αλέα με τον Ρον και την Ερμιόνη. Όταν όμως δραπετεύει ο Σείριος Μπλακ, οπαδός του Βόλντεμορτ, φήμες λένε ότι θέλει να σκοτώσει τον Χάρι. Καθώς οι τρεις φίλοι επιστρέφουν στο Χόγκουαρτς, ο Χάρι έρχεται αντιμέτωπος με τους Παράφρονες, μαγικά τέρατα που τρέφονται από τους φόβους των ανθρώπων. Οι Παράφρονες περιφρουρούν το Χόγκουαρτς για να μην πλησιάσει ο Σείριος Μπλακ. Ο νέος καθηγητής άμυνας εναντίον των σκοτεινών τεχνών, Ρέμους Λούπιν, προστατεύει τον Χάρι και του μαθαίνει πώς να τους πολεμά. Τα Χριστούγεννα ο Χάρι λαμβάνει ως ανώνυμο δώρο ένα καινούριο σκουπόξυλο μοντέλου Αστραπής αλλά του απαγορεύουν να το χρησιμοποιήσει γιατί υποπτεύονται πως του το έστειλε ο Σείριος Μπλακ. Ποιος είναι όμως τελικά αυτός ο Σείριος Μπλακ; Είναι όντως επικίνδυνος; Ο Χάρι παθαίνει σοκ όταν μαθαίνει την αλήθεια, ότι δηλαδή ο Σείριος Μπλακ είναι ο νονός του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1999
2853 Χάρβιλ
Ο Χάρβιλ (Harvill) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1963 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρίτσαρντ Χάρβιλ (Richard A. Harvill), προέδρου του Πανεπιστημίου της Αριζόνα από το 1951 ως το 1971.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Χάρβιλ είναι άγνωστα. Ο Χάρβιλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες και 18 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Χαρβιλ
Κοριακία
Η Κοριακία είναι περιοχή της ρωσικής Άπω Ανατολής, στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου Καμτσάτκα. Είναι η πατρίδα των Κοριάκων. Από τις αρχές της δεκαετίας του '30 έως το 2007 αποτελούσε ξεχωριστό ομοσπονδιακό υποκείμενο με την ονομασία Αυτόνομος θύλακας της Κοριακίας (Коря́кский автоно́мный о́круг). Την 1η Ιουλίου 2007 ενώθηκε με την Περιφέρεια Καμτσάτκα, σχηματίζοντας το νέο Κράι Καμτσάτκα.
Παρά τη μεγάλη της έκταση (301.500 χμ² - όσο η Ιταλία, 160 τ. χλμ μεγαλύτερη από αυτήν), είναι πάρα πολύ αραιοκατοικημένη και ο πληθυσμός συνεχώς μειώνεται. Χαρακτηριστικά με την απογραφή του 2010 ήταν 18.759 ενώ το 2002 ήταν 25.157, ενώ ακόμα παλιότερα το 1989 ήταν 39.363. Πρωτεύουσά της είναι η κωμόπολη Παλάνα (3.928 κάτοικοι, απογραφή 2002). Σύμφωνα με την ίδια απογραφή, το ήμισυ των κατοίκων της είναι εθνικά Ρώσοι, ενώ οι αυτόχθονες πληθυσμοί εκπροσωπούν περίπου το 40% - κυρίως κοριάκες (26,7%) και τσούκτσι (5,6%).
Παραπομπές
Κατηγορία:Καμτσάτκα Κατηγορία:Κράι Καμτσάτκα
Πολυπλάτανο Φλώρινας
Το Πολυπλάτανο (παλαιότερη ονομασία Κλαμπούσιστα ) είναι χωριό του δήμου Φλώρινας της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας με πληθυσμό 257 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Γεωγραφία
Ο Πολυπλάτανος, βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από την πόλη της Φλώρινας, στα βόρεια του νομού, στη μέση του καταπράσινου κάμπου που σχηματίζεται ανάμεσα στην οροσειρά του Βαρνούντα (Περιστέρι) και του Βόρα (Καϊμάξελαν). Ανήκει στο Δήμο Φλώρινας και απέχει τρία περίπου χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Το χωριό διασχίζεται από ποτάμι, το οποίο έχει της πηγές του έξω από αυτό στη περιοχή του Γέρανα και τα νερά του καταλήγουν στη λίμνη που υπάρχει έξω από το Μοναστήρι (Μπίτολα). Παλαιότερα είχε άφθονο νερό και ψάρια μέχρι το 1992 από της πηγές που αρδεύονταν το χωριό, από 10 βρύσες που βρίσκονταν σε διάφορα χαμηλά σημεία. Σήμερα, στερεύει κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Ιστορική αναδρομή
Στη σημερινή του θέση ο Πολυπλάτανος χτίστηκε, σύμφωνα με πληροφορίες που υπάρχουν, το 1550-1600 μ.Χ. Το παλιό χωριό ήταν χτισμένο στη θέση "Γεραμίτσα", βορειοανατολικά της σημερινής θέσης. Επειδή όμως το σημείο περνούσε η Εγνατία Οδός, οι κάτοικοι δεν άντεξαν τις λεηλασίες και τις επιδρομές όσων περνούσαν από τη περιοχή και αναγκάστηκαν να απομακρυνθούν από τον κεντρικό δρόμο.
Α.Μ.Σ. Ακρίτας Πολυπλατάνου
Ο « Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Ακρίτας Πολυπλατάνου» είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στον Πολυπλάτανο Φλώρινας. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Γήπεδο Πολυπλατάνου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1979 και αγωνίζεται με χρώματα το κίτρινο και το μαύρο. Έμβλημα του είναι το σπαθί του Διγενή Ακρίτα. Ο Ακρίτας Πολυπλατάνου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Φλώρινας στήν Β΄ κατηγορία. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1979 ως Αθλητικός Σύλλογος αγωνιζόταν στη κατηγορία του τοπικού, όπου συνέχισε να αγωνίζεται έως το 2010 οπού η ομάδα σταμάτησε  να παίρνει μέρος στις τοπικές διοργανώσεις.Ο αθλητικός σύλλογος έχει κερδίσει  πρωταθλήματα καθώς και  κύπελλα στις διοργανώσεις τις Ε.Π.Σ. Φλώρινας.
Πολιτιστικός Σύλλογος «Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»
Το 1985 κάποιοι από τους πιο ενεργούς συγχωριανούς μας ίδρυσαν τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Ο Μέγας Αλέξανδρος». Αρχικά, οι δραστηριότητες αφορούσαν μαθήματα κοπτικής, ραπτικής, κεντήματος και πλεξίματος για τις νεαρές γυναίκες, στο ιδιόκτητο πέτρινο κτήριό του, που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Αργότερα δημιουργήθηκε μία χορευτική ομάδα από έφηβους στην οποία γινόταν εκμάθηση παραδοσιακών χορών. Το χορευτικό συγκρότημα συμμετέχει από τότε σε αρκετές καλοκαιρινές εκδηλώσεις του Δήμου Φλώρινας και όχι μόνο.
Ερχόμαστε στην σημερινή εποχή. Το νέο Δ.Σ. ξεκινά με διάθεση και επιθυμία να αναδείξει τον Πολυπλάτανο και τα έθιμά του, θέτοντας νέους στόχους. Με αφετηρία την εσωτερική ανάγκη των μελών να γίνει το χωριό μας γνωστό, αρχίζει μία έντονη δραστηριότητα. Οι εκδηλώσεις που πραγματοποιούμε, παραμένουν ίδιες από το ξεκίνημά μας. Αλλά γίνονται πιο οργανωμένες και με μεγαλύτερη συμμετοχή όλων των κατοίκων του χωριού.
Εκδηλώσεις
Πανελλήνιο Φεστιβάλ τον Δεκαπενταύγουστο.
Στις 14 και 15 Αυγούστου ο Πολιτιστικός μας Σύλλογος διοργανώνει Πανελλήνιο φεστιβάλ με την συμμετοχή χορευτικών συγκροτημάτων από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Επίσης, τα παιδιά του συλλόγου παρουσιάζουν θεατρικές παραστάσεις και χορευτικά, σύγχρονα και παραδοσιακά. Μέσα στα δέκα χρόνια του Φεστιβάλ είχαμε και την τιμή να φιλοξενήσουμε γνωστούς καλλιτέχνες όπως την Γλυκερία, τον Γιώργο Τσαλίκη, τα Παιδιά της Πάτρας και τους Ζιγκ Ζακ. Προεόρτια Χριστουγέννων. Στις 22 Δεκεμβρίου ο Σύλλογος μας ανάβει μία από τις μεγαλύτερες φωτιές της πόλης στην πλατεία του χωριού. Το έθιμο των φωτιών στην περιοχή της Φλώρινας συμβολίζει τη φωτιά που άναψαν οι βοσκοί στη φάτνη του Χριστού και με την αναγγελία της γέννησής Του. Το θέαμα είναι συγκλονιστικό. Οι πάγκοι γεμίζουν με τοπικά φαγητά και πλούσια εδέσματα όπως φασόλια, πιπεριές, λουκάνικα, πίτες και πολλά άλλα. Εκείνη την βραδιά έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε διάφορα χορευτικά συγκροτήματα και στην συνέχεια υπάρχει κέφι και χορός για όλο τον κόσμο συνοδεία παραδοσιακής μουσικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Κάτω Κλεινών
Γουλιέλμος Β΄ του Μπω
Ο Γουλιέλμος Β' (απεβ. το 1239) από τον Οίκο των Μπω (γαλλ.) ή των Μπάλτσο (ιταλ.) ήταν πρίγκιπας της Οράγγης.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης. Ακολουθώντας τον πατέρα του, ο Γουλιέλμος Β΄ έφερε τον τίτλο τού πρίγκιπα της Οράγγης. Ο τίτλος είχε έρθει στον Οίκο των Μπω μέσω μίας αδελφής τού Ραιμπώ της Οράγγης (η οποία ήταν η εκ πατρός γιαγιά τού Γουλιέλμου Β΄), της Tιμπούρζ ντε Σαρενόμ (Τiburge de Sarenom), η οποία αναφέρεται επίσης ως Tιμπούρζ πριγκίπισσα της Οράγγης.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Μπω
127 Ιωάννα
Η Ιωάννα (Johanna) είναι ένας μεγάλος και πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τους Γάλλους οπτικούς και αστρονόμους αδελφούς Πωλ και Προσπέρ Ανρί, που παρατηρούσαν από το Παρίσι, και πιστεύεται ότι πήρε το όνομά της από την Ιωάννα της Λωραίνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιωάννας ήταν γνωστή ως 122 χλμ. Κατά το 2001 ο αστεροειδής παρατηρήθηκε με τη μέθοδο ραντάρ από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο και το αποτέλεσμα έδειξε ισοδύναμη διάμετρο 117 ± 21 χλμ. Μία μελέτη του 2012 έδωσε μία επεξεργασμένη τιμή για τη μέση διάμετρο ίση με 116,14 ± 3,93 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 2 ως 4 τετράκις εκατομμύρια τόνους, ενώ ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), για την ακρίβεια CX ή Ch, με τον πρώτο υπότυπο να υποδεικνύει και παρουσία μετάλλων. Το άλβεδό της είναι 0,056, οπότε η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε –105 βαθμούς C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιωαννα
Οργισμένο αίμα (ταινία, 1986)
Το Οργισμένο αίμα (γνωστό κι ως Νέο Αίμα - αγγλικά: Youngblood) είναι μια Αμερικανική δραματική, αθλητική ταινία του 1986 σε σκηνοθεσία, συμπαραγωγή και συν-συγγραφή του Πίτερ Μαρκλ με πρωταγωνιστές τους Ρομπ Λόου, Πάτρικ Σουέιζι και Σίνθια Γκιμπ. Αποτελεί επίσης τη δεύτερη κινηματογραφική εμφάνιση του Κιάνου Ριβς.
Πλοκή
Ένας 17χρονος αγρότης από την αγροτική Νέα Υόρκη, ο Ντιν Γιάνγκμπλαντ, έχει όνειρα να παίξει στο NHL. Ο Ντιν μιλάει για το όνειρό του στον πατέρα του, Μπλέιν, αλλά λαμβάνει αρνητική απάντηση μέχρι που ο αδελφός του ο Κέλι πείθει τον πατέρα τους να τον αφήσει να δοκιμάσει μιας και έχει την ευκαιρία να ταξιδέψει στον Καναδά για τα δοκιμαστικά στους Hamilton Mustangs. Κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών, ο Γιάνγκμπλαντ επιδεικνύει τις ικανότητές του στο χόκεϊ καθώς επίσης και την έλλειψη φυσικής σκληρότητας, η οποία είναι πολύ σημαντική για το Καναδικό χόκεϊ νέων. Αυτή η αντιληπτή αδυναμία μεγεθύνεται από έναν κτηνώδη παίκτη, τον Καρλ Ράκι, ο οποίος επίσης κάνει δοκιμαστικά για την ομάδα και τον εμπλέκει σε καυγά. Ο Γιάνγκμπλαντ μαθαίνει γρήγορα ότι η επιδεικτικότητα και η απλή αθλητική ικανότητα δε θα είναι αρκετά για να πετύχει. Παρά το γεγονός ότι ο Ράκι τον κερδίζει στον καυγά, ο προπονητής των Mustangs, Μουράι Τσάντγουικ, ένας πρώην All-Star παίκτης του NHL με τους New York Rangers, επιλέγει να διαλέξει τον Γιάνγκμπλαντ για την κενή θέση της ομάδας. Ο Γιάνγκμπλαντ καλωσορίζεται στην ομάδα από τους υπόλοιπους παίκτες μέσω ενός τελετουργικού όπου τα μέλη των Mustangs τον ακινητοποιούν και ο αρχηγός της ομάδας, Ντέρεκ Σάτον, του ξυρίζει τα γεννητικά του όργανα. Ο Γιάνγκμπλαντ συναντά την κόρη του προπονητή, Τζέσι, μετά από αυτό το περιστατικό και παρά την αμηχανία του, υπάρχει μια αμοιβαία και γρήγορη έλξη του ενός για τον άλλο.
Μετά τον βάναυσο τραυματισμό του μέντορα και φίλου του στην ομάδα, Ντέρεκ Σάτον, από τον Ράκι (ο οποίος παίζει για την αντίπαλη ομάδα πια), ο Γιάνγκμπλαντ επιστρέφει σπίτι του στη φάρμα. Μετά από τα εμψυχωτικά λόγια του Κέλι για το να μην τα παρατάς ποτέ, ο Γιάνγκμπλαντ εμπνέεται να μάθει πώς να επιβιώνει στον πάγο. Ο πατέρας του, ο οποίος αρχικά δεν ενέκρινε να παίζει ο γιος του στο NHL, ειδικά μετά τον τραυματισμό του Κέλι και το τέλος μιας υποσχόμενης καριέρας, διδάσκει επίσης τον Ντιν μερικά κόλπα δηλώνοντάς του «Είναι εντάξει να κτυπάς ένα σάκο του μποξ στον αχυρώνα, αλλά θα πρέπει να μάθεις να επιβιώνεις στον πάγο». Ο Γιάνγκμπλαντ επιστρέφει στην ομάδα έτοιμος να αντιμετωπίσει τον Ράκι στο τελευταίο παιχνίδι του πρωταθλήματος.
Το παιχνίδι τελειώνει με ένα δραματικό, νικηφόρο γκολ από τον Γιάνγκμπλαντ στα τελευταία τρία δευτερόλεπτα. Ο Γιάνγκμπλαντ απαιτεί από τον προπονητή να τον αφήσει στο παιχνίδι μέχρι και τελευταίο δευτερόλεπτο έτσι ώστε να αντιμετωπίσει τον Ράκι. Ο Γιάνγκμπλαντ αναδεικνύεται νικητής έχοντας καταφέρει πολλά κτυπήματα στο πρόσωπο αλλά και στο σώμα του Ράκι και οι συμπαίκτες του τον ανασηκώνουν και τον κουβαλούν στους ώμους τους.
Ηθοποιοί
Αρκετοί από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας στην ταινία ήταν όντως παίκτες νέων ή του NCAA, συμπεριλαμβανομένων και των Στηβ Τόμας, Πίτερ Ζιζέλ (και οι δύο με μεγάλες καριέρες στο χόκεϊ), Ντον Μπιγκς και Τζέιμς Ρίτσμοντ.
Παραγωγή
Τα γυρίσματα της ταινίας Οργισμένο αίμα έγιναν στο ανατολικό Τορόντο το καλοκαίρι του 1984. Το στάδιο Ted Reeve Arena χρησιμοποιήθηκε ως σκηνικό για τον εσωτερικό χώρο της έδρας των Hamilton Mustangs ενώ το στάδιο Scarborough Gardens Arena χρησιμοποιήθηκε για τον εξωτερικό χώρο της έδρας. Ένα τρίτο στάδιο χρησιμοποιήθηκε επίσης για το γύρισμα.
Αρκετοί από τους ηθοποιούς και τα μέλη της ομάδας είχαν πραγματική εμπειρία και ικανότητες χόκεϊ, αν και ο πρωταγωνιστής Ρομπ Λόου έπρεπε να μάθει να κάνει πατινάζ όπως και ο Πάτρικ Σουέιζι και σε αρκετές από τις σκηνές τους στον πάγο χρησιμοποιήθηκαν σωσίες. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Πίτερ Μαρκλ ήταν πρώην επαγγελματίας στους ανήλικους και διεθνής παίκτης για τις ΗΠΑ. Ο φωτογράφος Μαρκ Ίργουιν, ένας Καναδός, φόρεσε πέδιλα και κράνος και επινόησε μια ειδική εξέδρα για γυρίσματα σκηνών χόκεϊ στον πάγο. Ο σύμβουλος χόκεϊ της ταινίας Έρικ Νεστερένκο ήταν 20 χρόνια βετεράνος του NHL και εμφανίστηκε επίσης ως ο πατέρας του πρωταγωνιστή στην ταινία. Ο Κιάνου Ριβς έπαιζε τερματοφύλακας στο Λύκειο. Ο Τζορτζ Φιν, που υποδύθηκε τον Καρλ Ράκι, ήταν πρώην παίκτης νέων στο Ontario Hockey League.
Ο Λόου αργότερα είπε ότι «μισούσε» να μαθαίνει πώς να κάνει πατινάζ. «Δεν μου αρέσει κανένα σπορ όπου είσαι ήδη εξαντλημένος όταν τελειώνεις να βάζεις τη στολή σου. Αλλά έχοντας πει αυτό, όταν έβαζα τη στολή και ανέβαινα στον πάγο, το αγαπούσα. Αγαπούσα να κτυπάω ανθρώπους, να με κτυπάνε, να πατινάρω. Αγαπώ την άσκηση και τον ανταγωνισμό, έτσι όλο αυτό ήταν εξαιρετικό. Αλλά είναι πολλή δουλειά να πρέπει να φοράς όλα αυτά! Δώσε μου μια σανίδα του σερφ και άσε με απλά να κωπηλατώ στον ωκεανό».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists
Αφρικανική Ένωση
Η Αφρικανική Ένωση (ΑΕ) είναι ένας οργανισμός που αποτελείται από σχεδόν όλα τα 55 αφρικανικά κράτη (αναγνωρισμένα διεθνώς). Μέλος είναι και η Δυτική Σαχάρα, αλλά δεν αναγνωρίζεται διεθνώς. Έδρα του οργανισμού είναι η Αντίς Αμπέμπα, στην Αιθιοπία. Συστάθηκε το 2001 ως διάδοχος δύο οργανισμών που συγχωνεύτηκαν, της Αφρικανικής Οικονομικής Κοινότητας (ΑΟΚ) και του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας (ΟΑΕ).
Απώτερος σκοπός της ΑΕ είναι να αποκτήσει ενιαίο νόμισμα και ενιαία αμυντική δύναμη, όπως και άλλους κρατικούς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένου και ενός υπουργικού συμβουλίου για τον ηγέτη της ΑΕ. Σκοπός της ένωσης είναι να συνεισφέρει στη διασφάλιση της δημοκρατίας στην Αφρική, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μιας βιώσιμης οικονομίας, ιδιαίτερα τερματίζοντας τις ενδοαφρικανικές διαμάχες και δημιουργώντας μια λειτουργική κοινή αγορά.
Μέλη της Αφρικανικής Ένωσης
200px|μικρογραφία|Κράτη μέλη της Αφρικανικής Ένωσης Η Αφρικανική Ένωση αποτελείται σήμερα από 55 κράτη-μέλη. Περιλαμβάνει όλα τα κράτη της Αφρικής συμπεριλαμβανομένης της (μερικώς αναγνωρισμένης διεθνώς) Δυτικής Σαχάρας.
Κατά καιρούς, η ιδιότητα ορισμένων κρατών ως μέλη της ένωσης έχει ανασταλεί. Η Μαυριτανία ήταν για 2 χρόνια (2005-07) εκτός Οργανισμού, καθώς έγινε το 2005 πραξικόπημα στη χώρα, επανήλθε αλλά το 2008 η εισδοχή της ανεστάλη ξανά εξαιτίας νέου πραξικοπήματος τον Αύγουστο του 2008, για να επανέλθει ξανά στον οργανισμό το 2009. Η Ερυθραία ανακάλεσε «τους πρεσβευτές της από την Αφρικανική Ένωση» στις 20 Νοεμβρίου 2009. Αυτό συνέβη έπειτα από το κάλεσμα της Αφρικανικής Ένωσης προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για επιβολή κυρώσεων λόγω της φερόμενης υποστήριξης που παρέχει η Ερυθραία προς τους ισλαμιστές αντάρτες της Σομαλίας. Οι τελευταίοι επιδιώκουν την ανατροπή της προσωρινής και αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Σομαλίας. Στις 22 Δεκεμβρίου 2009 το Συμβούλιο Ασφαλείας ενέκρινε το ψήφισμα 1907, με το οποίο επιβλήθηκε εμπάργκο όπλων και ταξιδιωτικές απαγορεύσεις για τους ηγέτες της Ερυθραίας, καθώς επίσης και πάγωμα λογαριασμών για τους αξιωματούχους της. Τελικά, τον Ιανουάριο του 2011, η χώρα απέστειλε εκπρόσωπό της ξανά στην Ένωση, τον Tesfa-Alem Tekle. Ο Νίγηρας τέθηκε εκτός Αφρικανικής Ένωσης στις 19 Φεβρουαρίου 2010, έπειτα από το πραξικόπημα που έγινε την προηγούμενη ημέρα και είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή του προέδρου Μαμαντού Ταντζά, ενώ η Ακτή Ελεφαντοστού τέθηκε εκτός οργανισμού στις 9 Δεκεμβρίου 2010, εξαιτίας των αμφισβητούμενων προεδρικών εκλογών του 2010. Σήμερα έχουν επανέλθει και οι δύο χώρες στον οργανισμό, ενώ το ίδιο συνέβη και με τη Γουινέα, η οποία τέθηκε εκτός του οργανισμού στις 29 Δεκεμβρίου του 2008, έπειτα από το πραξικόπημα που ακολούθησε τον θάνατο του προέδρου Λανσάνα Κοντέ. Έπειτα από την επιστροφή της δημοκρατίας, επανήλθε στον οργανισμό το 2010. Το Μάλι έμεινε εκτός για το διάστημα 23 Μαρτίου 2012- 24 Οκτωβρίου 2012, εξαιτίας πραξικοπήματος. Η Μαδαγασκάρη τέθηκε εκτός οργανισμού στις 20 Μαρτίου του 2009 μετά την πολιτική κρίση του 2009. Ο οργανισμός έκρινε ως «αντισυνταγματική» τη διαδικασία που έφερε στην εξουσία τον πρόεδρο Αντρί Ραζοελίνα. Μετά τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών το 2013, η νησιωτική χώρα επέστρεψε στον οργανισμό (27 Ιανουαρίου 2014). Για μικρό χρονικό διάστημα εκτός του οργανισμού βρέθηκαν το Τόγκο (25 Φεβρουαρίου - 27 Μαΐου 2005) και η Γουινέα-Μπισσάου (έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2012). Το 2013-2014 ανεστάλη η συμμετοχή της Αιγύπτου, ως επακόλουθο της ανατροπής του εκλεγμένου προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι από τις αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις. Η Αίγυπτος επανήλθε στον οργανισμό στις 17 Ιουνίου 2014. Για μικρό χρονικό διάστημα εκτός του οργανισμού βρέθηκε η Μπουρκίνα Φάσο (18 Σεπτεμβρίου 2015 - 26 Σεπτεμβρίου 2015). Η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία τέθηκε εκτός οργανισμού στις 25 Μαρτίου του 2013 και επέστρεψε στον οργανισμό στις 7 Απριλίου του 2016.
Το Μαρόκο επανεντάχθηκε στον οργανισμό το 2017. Είχε αποχωρήσει το 1984 από τον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας, πρόδρομο της ΑΕ, όταν ο Οργανισμός υποστήριξε τη Δυτική Σαχάρα, χώρα που διεκδικεί την απόσχισή της από το Μαρόκο. Η Δυτική Σαχάρα σήμερα αναγνωρίζεται από 43 κράτη στον κόσμο και είναι πλήρες μέλος της ΑΕ.
Τον Φεβρουάριο του 2012, η Αϊτή, η νησιωτική χώρα της Καραϊβικής, αν και ανήκει στην Αμερικανική ήπειρο έκανε αίτηση προς την Αφρικανική Ένωση ώστε να συμπεριληφθεί ως πλήρες μέλος της. Η χώρα έλαβε αρχικά τον τίτλο του Παρατηρητή, ενώ η Ένωση θα συζητήσει την πιθανότητα αναβάθμισης της σχέσης της χώρας τον Ιούνιο του 2013. Σε ένα δελτίο τύπου που εκδόθηκε τον Μάιο του 2016, η Επιτροπή της Αφρικανικής Ένωσης ανακοίνωσε ότι «σύμφωνα με το άρθρο 29.1 της Καταστατικής Πράξης της ΑΕ, μόνο τα αφρικανικά κράτη μπορούν να ενταχθούν στην Αφρικανική Ένωση». Ως εκ τούτου, η «Αϊτή δεν θα γίνει δεκτή ως κράτος μέλος της Αφρικανικής Ένωσης».
Κράτη μέλη
Τα 55 μέλη της Αφρικανικής Ένωσης  είναι, σήμερα, τα ακόλουθα:
Κεντρικά όργανα
Ο Γενικός Γραμματέας και ο έχων την Προεδρία του Οργανισμού αποτελούν τα κυριότερα διοικητικά όργανα του Οργανισμού. Υπάρχει από το 2004 και το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο.
Πρόεδροι
O ρόλος του προέδρου (προεδρεύοντα) είναι εθιμοτυπικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αφρι
Καρυές Αγίου Όρους
Γεωγραφία
Στο μέσο περίπου της Αθωνικής Χερσονήσου και στη βόρεια πλευρά της βρίσκονται οι Καρυές, το αμφικτυονικό κέντρο της μοναστικής πολιτείας. Ο οικισμός αυτός βρίσκεται κτισμένος μέσα σε περιβάλλον έντονης βλάστησης.
Το κλίμα είναι εύκρατο. Η μέση θερμοκρασία είναι 14 °C. Θερμότερος μήνας είναι ο Ιούλιος, στους 26 °C και πιο κρύος ο Ιανουάριος, στους 4 °C. Η μέση βροχόπτωση είναι 925 χιλιοστά ετησίως. Ο πιο υγρός μήνας είναι ο Δεκέμβριος με 136 χιλιοστά βροχής και ο πιο ξηρός ο Αύγουστος με 29 χιλιοστά.
Ιστορία
Εν έτει 1283, Λατίνοι Σταυροφόροι επί Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγου, επιτέθηκαν στο Άγιο Όρος. Βασάνισαν και κρέμασαν τους Πρώτους, και λεηλάτησαν το Πρωτάτο, δολοφονώντας πολλούς από τους μοναχούς. Αυτοί οι μοναχοί τιμούνται ως μάρτυρες από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 5 Δεκεμβρίου (για τις εκκλησίες που ακολουθούν το παραδοσιακό Ιουλιανό ημερολόγιο, η 5η Δεκεμβρίου πέφτει στις 18 Δεκεμβρίου του Γρηγοριανού ημερολογίου).
Κτίρια
Κεντρικός ναός των Καρυών είναι το Πρωτάτο, στο οποίο βρίσκεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας το Άξιον Εστί. Αξιόλογος ναός είναι επίσης η λεγόμενη «Μολυβοκκλησία», η οποία είναι παρεκκλήσιο της Κοιμήσεως Θεοτόκου του χιλιανδαρινού κελίου. Ως κτήτορες αναφέρονται βάσει της κτητορικής επιγραφής οι Μακάριος και Δημήτριος από το Γιάνιεβο του Κοσόβου στα 1536/7 και η αγιογράφηση αργότερα από ανώνυμους Κρήτες ζωγράφους στα 1541.
Τέλος υπάρχουν τα κτίρια του Διοικητηρίου, της Αστυνομίας, του ιατρείου, του ταχυδρομείου, φούρνος, μαγαζιά με εκκλησιαστικά είδη και κελιά μοναχών. Στις Καρυές λειτουργούν Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο και Εκκλησιαστικό Λύκειο της Αθωνιάδος Σχολής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιο Όρος
Νάρκισσος
Με το όνομα Νάρκισσος φέρονται:
Ναυμαχία της Σαλαμίνας της Κύπρου (αποσαφήνιση)
Η ναυμαχία της Σαλαμίνας της Κύπρου αναφέρεται για δύο ναυμαχίες κατά την αρχαιότητα:
343
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 343 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 343 (CCCXLIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Μεμμίου και Ρωμύλου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1096 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 343 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Μεσογειακοί Αγώνες 1987
Οι Χ Μεσογειακοί Αγώνες διεξήχθησαν στη Λατάκεια της Συρίας από τις 11 ως τις 25 Σεπτεμβρίου 1987. Συμμετείχαν 1.996 αθλητές: 1.529 άνδρες και 467 γυναίκες από 18 χώρες της Μεσογείου σε 19 αθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1987 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Συρία Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1987
Πολιορκία της Ρόδου (305-304 π.Χ.)
Η πολιορκία της Ρόδου ξεκίνησε το 305 π.Χ. και ολοκληρώθηκε ένα χρόνο αργότερα, ανάμεσα στο Δημήτριο τον επονομαζόμενο Πολιορκητή και τους Ρόδιους στη Ρόδο.
Προοίμιο
Το 307 π.Χ. ξεκίνησε ο Τέταρτος Πόλεμος των Διαδόχων. Ο Πτολεμαίος και ο Κάσσανδρος εναντιώθηκαν απέναντι στο Δημήτριο τον Πολιορκητή και τον Αντίγονο. Τον επόμενο χρόνο (306 π.Χ.) ο Δημήτριος πέτυχε συντριπτική νίκη απέναντι στον Πτολεμαίο στη Σαλαμίνα της Κύπρου. Μετά από αυτή την ολοκληρωτική του νίκη, ο ίδιος και ο πατέρας του αναγνωρίστηκαν βασιλείς. Όμως, το προχωρημένο της ηλικίας του Αντίγονου έκανε τον τελευταίο να αναθέτει τις πολεμικές επιχειρήσεις στο γιο του, μια από τις οποίες ήταν και κατάληψη της πόλης της Ρόδου, η οποία είχε αρνηθεί τη βοήθειά της σε προηγούμενη εκστρατεία του Αντίγονου στην Αίγυπτο. Η Ρόδος ήταν πλούσια πόλη, διέθετε μεγάλο στόλο και έλεγχε την είσοδο του Αιγαίου. Διατηρούσε καλές σχέσεις με τον Πτολεμαίο και συναγωνίζονταν τις πιο ισχυρές ναυτικές δυνάμεις.
Μετά την πολιορκία
Μετά από τη μεσολάβηση των Αθηναίων οι δύο δυνάμεις σύναψαν συμμαχία με τον εξής όρο: οι Ρόδιοι θα ήταν σύμμαχοι του Αντίγονου και του Δημήτριου και θα τους βοηθούσαν σε κάθε επιχείρησή τους, εκτός από επίθεση κατά των Πτολεμαίων. Έτσι έλαβε τέλος η πολιορκία της Ρόδου η οποία αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες της αρχαιότητας κι όχι μόνο. Χάρη στη γενναιότητά τους, οι Ρόδιοι άντεξαν έναν ολόκληρο χρόνο. Ο Δημήτριος έλαβε το προσωνύμιο «Πολιορκητής» για τα πολεμικά μέσα με τα οποία πολιόρκησε τη Ρόδο. Μάλιστα, οι Ρόδιοι ζήτησαν μερικές από αυτές πολεμικές μηχανές που διέθετε σε ανάμνηση της εφευρετικότητάς του. Οι πόλεμοι των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου συνεχίστηκαν με αποκορύφωμα τη μεγάλη σύγκρουση της Ιψού.
Δήμος Νεάπολης-Συκεών
Ο Δήμος Νεάπολης - Συκεών είναι δήμος της Περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ο οποίος εκτείνεται στο βορειοανατολικό άκρο του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης.
Στο 4,6% έφθασε η μείωση του μόνιμου πληθυσμού του δήμου Νεάπολης-Συκεών, καθώς στην απογραφή του 2021 ο δήμος έχει συνολικά 80.851 κατοίκους, έναντι 84.741 στην απογραφή του 2011.
<mapframe text="Δήμος Νεάπολης-Συκεών" width=300 height=300 zoom=10 longitude=22.9720 latitude= 40.6553> [ { "type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q2678359" } ]
Νεάπολη
Η δημιουργία του πρώτου οικισμού ξεκινά μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών, όταν Μικρασιάτες πρόσφυγες από τη Νέβσεχιρ της Καππαδοκίας (ελληνική ονομασία Νεάπολη) εγκαταστάθηκαν στη δυτική περιοχή της Θεσσαλονίκης, στους λόφους λίγο έξω από τα όρια των βυζαντινών τειχών, και έδωσαν στη νέα τους πατρίδα το όνομα της παλαιάς: Νεάπολη. Οι πρόσφυγες έκτισαν στο κέντρο του οικισμού τους τον Ναό του Αγίου Γεωργίου σε ανάμνηση του ομώνυμου ναού στη Νεάπολη της Καππαδοκίας.
Η συνεχής ροή πληθυσμού λόγω αστυφιλίας, που ξεκίνησε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, μετέτρεψε σταδιακά τη Νεάπολη από οικισμό προσφυγικών παραπηγμάτων, αρχικά σε Κοινότητα και μετά, το 1946, σε Δήμο. Το 2011 η Νεάπολη συνενώθηκε στο νέο Δήμο Νεάπολης - Συκεών μαζί με τις Συκιές, τον Άγιο Παύλο και τα Πεύκα.
Η σημερινή Νεάπολη αποτελεί έδρα του Υποθηκοφυλακείου Δυτικής Θεσσαλονίκης, της Ιεράς Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως καθώς και πολλών αθλητικών και πολιτιστικών συλλόγων. Διαθέτει πλήθος αθλητικών και πολιτιστικών υποδομών.
Επίσης στο χώρο του πρώην Στρατοπέδου Στρεμπενιώτη, βρίσκεται το Κλειστό Γυμναστήριο Νεαπόλεως, το Κολυμβητήριο Νεάπολης καθώς και το Δημοτικό γήπεδο ποδοσφαίρου.
Συκιές
thumb|Η περιοχή των Συκεών και το Επταπύργιο. Το προάστιο αυτό δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών. Σε αυτό εγκαταστάθηκαν πολλοί πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία (όπως από το Ροδοχώρι της Καππαδοκίας), την Ανατολική Ρωμυλία (όπως από τη Βάρνα) και την Ανατολική Θράκη. Από τις πατρίδες αυτές έλαβαν οι συνοικίες των Συκεών τα ονόματά τους (Ροδοχώρι, Νέα Βάρνα). Ο πρώτος ναός που χρησιμοποιήθηκε από τους πρόσφυγες στον νέο τότε οικισμό της Θεσσαλονίκης ήταν ένα ξύλινο ναΐδριο μικρών διαστάσεων. Αφιερώθηκε στον Άγιο Δημήτριο για να θυμούνται οι Μικρασιάτες (Καραμανλήδες) τον ομώνυμο ναό του τόπου τους (Ροδοχώρι).
Στον υψηλότερο βράχο των Συκεών έχει ανεγερθεί ο Ναός των Αγίων Θεοδώρων και Αγίας Αναστασίας, στον ίδιο σχεδόν χώρο που τον 7ο μ.Χ. αιώνα υπήρχε βυζαντινός Ναός των Αγίων Θεοδώρων (ή του Αγίου Μερκουρίου), του οποίου εντοπίσθηκαν η θεμελίωση και ψηφιδωτό δάπεδο εξαιρετικής τέχνης.
Άγιος Παύλος
Ο Άγιος Παύλος είναι περιοχή του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης στα ανατολικά της πόλης και καταλαμβάνει τις συνοικίες Άγιος Παύλος και Ευαγγελίστρια. Μέχρι το 2010 ήταν ανεξάρτητος Δήμος, ενώ με το Πρόγραμμα Καλλικράτης εντάχθηκε στο Δήμο Νεάπολης-Συκεών. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 7.978 κάτοικοι. Οι δύο συνοικίες δημιουργήθηκαν από Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Πεύκα
Το 1914 εμφανίστηκαν στο τότε ονομαζόμενο Ρετζίκι και οι πρώτες τέσσερις οικογένειες προσφύγων, που έχτισαν τα μικρά σπίτια τους και δημιούργησαν λαχανόκηπους και κοτέτσια. Το 1922 οι οικογένειες των κτηνοτρόφων, κυρίως από τα Λιβάδια Κιλκίς, εγκαταστάθηκαν μόνιμα και την ίδια χρονιά κατοχύρωσαν δικαιώματα για τις εκτάσεις που είχαν δημιουργήσει τους τόπους βοσκής για τα κοπάδια τους. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταστάθηκαν στο Ρετζίκι Μικρασιάτες πρόσφυγες κατά το έτος 1925 και έτσι ο πληθυσμός του οικισμού αυξήθηκε σημαντικά. Τους πρόσφυγες εγκατέστησε η υπηρεσία εποικισμού με τη φροντίδα της οποίας τους δόθηκε η δυνατότητα, να ανεγείρουν σπίτια και να αποκτήσουν κλήρο. Στο σύνολό τους οι πρόσφυγες, κατάγονταν από περιοχές της Μικράς Ασίας.
Βαλκανική Πλατεία
Στη Νεάπολη πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο τέλος του καλοκαιριού η Βαλκανική Πλατεία, η πιο σημαντική σειρά εκδηλώσεων της περιοχής, μια γιορτή του Πολιτισμού με συμμετοχές από όλες τις χώρες της Βαλκανικής, που καθιερώθηκε ως θεσμός έπειτα από τη θερμή ανταπόκριση των κατοίκων.. Σκοπός της διοργάνωσης είναι η προσέγγιση των λαών της Βαλκανικής μέσω της κουλτούρας τους έτσι ώστε να προωθηθεί η ιδέα της ειρήνης στον ευαίσθητο αυτό χώρο της νοτιοανατολικής Ευρώπης και της συνεργασίας μεταξύ των χωρών της Βαλκανικής που προσανατολίζονται σ' ένα κοινό Ευρωπαϊκό μέλλον. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει ένα πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα με μουσική, χορό, θέατρο, εικαστικές εκθέσεις, επιδείξεις γαστρονομίας και άλλες παράλληλες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στο πρώην στρατόπεδο Στρεμπενιώτη, έναν κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο, με αίθουσες τέχνης και διαλέξεων, ανοιχτό και κλειστό θέατρο και αθλητικές εγκαταστάσεις.
Μερκούρεια
Η σημαντικότερη εκδήλωση που γίνεται σε ετήσια βάση κάθε Αύγουστο είναι οι θεατρικές παραστάσεις με το όνομα 'Μερκούρεια', στο Δημοτικό Θέατρο ΄΄Μάνος Κατράκης΄΄ των Συκεών, όπου δίνουν παραστάσεις κρατικοί, δημοτικοί και ιδιωτικοί θίασοι.
Γιορτή Παιδείας και Πολιτισμού
Κάθε χρόνο πραγματοποιείται από Μάρτιο-Ιούνιο η Γιορτή Παιδείας και Πολιτισμού με τη συμμετοχή όλων των σχολικών μονάδων του Δήμου.Στη γιορτή συμμετέχουν τα σχολεία του Δήμου με θεατρικές παραστάσεις από τις θεατρικές ομάδες των σχολείων, γίνονται εκθέσεις εικαστικών θεμάτων και φωτογραφίας,μουσικές εκδηλώσεις και χορωδιακές συναντήσεις,καθώς και η αναβίωση του εθίμου του Άι Γιάννη του Κλήδονα Τέλος περιλαμβάνεται και το Φεστιβάλ Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Παρουσίαση προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης των σχολικών μονάδων.
Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού - Νεάπολη
Το Μουσείο δημιουργήθηκε και λειτουργεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως και στεγάζει σημαντικά κειμήλια προσφύγων όπως εικόνες, βιβλία, ενδυμασίες, έγγραφα που προέρχονται από τη Μικρά Ασία (Ιωνία, Καππαδοκία, Πόντος, Βιθυνία, Ικόνιο-Λυκαονία, Προποντίδα κ.α.), την Ανατολική Θράκη, την Ανατολική Ρωμυλία και την Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Ν Νεαπολης
Δυσσέβεια
Σύμφωνα με τον Αισχύλο, η Δυσσέβεια ήταν η μητέρα της Ύβρεως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Θεές
Ευρωπαϊκό ομαδικό πρωτάθλημα τοιχοσφαίρισης
Το Ευρωπαϊκό ομαδικό πρωτάθλημα τοιχοσφαίρισης, αποτελεί τη σημαντικότερη ευρωπαϊκή διοργάνωση του όχι και τόσο ανεπτυγμένου στην Ελλάδα αθλήματος της τοιχοσφαίριση.
2009
Στη διοργάνωση του 2009, η Αγγλία κέρδισε ξανά τον τίτλο σε άνδρες και γυναίκες. Οι αγώνες διεξήχθησαν από τις 28 Απριλίου ως τις 2 Μαΐου του 2009 στη Σουηδία και στον τελικό των ανδρών η Αγγλία κέρδισε με 3-1 και σε εκείνο των γυναικών την Ολλανδία με 3-0.
Πηγές
Κατηγορία:Τοιχοσφαίριση Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις της Ευρώπης
Γουλιέλμος Γ΄ του Μπω
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γουλιέλμου Β'. Ακολουθώντας τον πατέρα του Γουλιέλμο Β΄ και τον παππού του Γουλιέλμο Α΄, ο Γουλιέλμος Γ΄ έφερε τον τίτλο τού πρίγκιπα της Οράγγης. Ο τίτλος είχε έρθει στον Οίκο των Μπω μέσω μίας αδελφής τού Ραιμπώ της Οράγγης (μητέρας του Γουλιέλμου Α΄), της Tιμπούρζ ντε Σαρενόμ, η οποία αναφέρεται επίσης ως Τιβούργη (Tiburge) πριγκίπισσα της Οράγγης.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Μπω
Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά
Ο Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά (Thibaud III de Blois, 1019 – 30 Σεπτεμβρίου 1089) Κόμης του Μπλουά, Κόμης του Μω και της Τρουά (1037 - 1089) ήταν γιος και διάδοχος του Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά και της Ερμενγάρδης του Ωβέρν. Κληρονόμησε από τον πατέρα του το Μπλουά, το Τουρ και το Σαρτρ (1037), ενώ ο μικρότερος αδελφός του Στέφανος κληρονόμησε τις κομητείες του Μω, του Τρουά και του Βιτρί-λε-Φρανσουά. Δέχτηκε επίθεση από τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο, κόμη του Ανζού (1044), ο οποίος έκανε εκστρατεία να καταλάβει την Τουρ, οπότε ο Θεοβάλδος Γ΄ έσπευσε να υπερασπιστεί την πόλη. Στην μάχη του Νουί που ακολούθησε, ο Θεοβάλδος Γ΄ αιχμαλωτίστηκε και αναγκάστηκε να δώσει στον Γοδεφρείδο Μαρτέλο την κομητεία του Τουραίν για να κερδίσει την ελευθερία του. Από τότε η έδρα του Οίκου του Μπλουά μετακινήθηκε στην Καμπανία.
Αύξηση της ισχύος του
Ο Θεοβάλδος Γ΄ αναγνώρισε τον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας συμμετέχοντας στην συνάντηση που έγινε στο Ιβουά ανάμεσα στον Ερρίκο Γ΄ και στον Ερρίκο Α΄ των Φράγκων.[3] Έγινε πιστός σύμμαχος της Γερμανικής Αυλής, επιχειρώντας να αποκτήσει βασιλική εύνοια και τον τίτλο του "κόμη του Παλατινάτου". Ο ανιψιός τού Θεοβάλδου Γ΄, ο Όντο Β΄ του Τρουά συμμετείχε στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας υπό τον Γουλιέλμο Α΄ τον Κατακτητή. Τότε ο ίδιος ο Θεοβάλδος Γ΄ εκμεταλλεύτηκε την απουσία του, για να καταλάβει περιοχές της Καμπανίας. Η δύναμή του αυξήθηκε σημαντικά μετά τον δεύτερο γάμο του με την κόρη του Ραλφ Δ΄ του Βαλουά, την Αδέλα του Κρεπύ. Το 1074, ηλικιωμένος πλέον, άφησε τη διοίκηση των κομητειών στον γιο του Στέφανο Β΄. Μετά το τέλος του, ο Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας μπόρεσε να μοιράσει το Μπλουά και την Καμπανία στους δύο γιους τού Θεοβάλδου Γ΄. Ο τρίτος έλαβε το Μω & την Τρουά.
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγό του Γερσίνδη του Μαιν απέκτησε:
Με τη δεύτερη σύζυγό του Αδέλα του Βαλουά, κόρη του Ραλφ Δ΄ κόμη του Βαλουά, απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά Κατηγορία:Κόμητες της Καμπανίας Κατηγορία:Κόμητες της Σαρτρ Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Χειμάρρα
Η Χειμάρρα ή Χιμάρα (αλβανικά: Himarë ή Himara) είναι πόλη στη νότια Αλβανία με σημαντική παρουσία της ελληνικής μειονότητας της Βορείου Ηπείρου. Είναι δίγλωσσος δήμος κατά μήκος της αλβανικής ριβιέρας στη νότια Αλβανία και τμήμα του Νομού του Αυλώνα. Εκτός από την πόλη της Χειμάρρας η περιοχή αποτελείται και από τα εξής επτά χωριά: την Παλάσα, τους Δρυμάδες, το Βουνό, το Πύλιουρι, το Κηπαρό, τον Άγιο Βασίλειο, το Κούδεσι και τους Λιάτες (ή Ηλίας). Η περιοχή της Χειμάρρας κατοικείται κατά το πλείστον από την Ελληνική Εθνική Μειονότητα. Το όνομά της περιοχής (Χειμάρρα) οφείλεται σε ονομασία παλαιού κάστρου που υπήρχε στην ομώνυμη περιοχή και που περιελάμβανε κάποτε 40 περίπου χωριά. Σε πολλά σημεία αυτής της περιοχής σώζονται μνημεία ρωμαϊκής περιόδου.
Γεωγραφία
Η περιοχή της Χειμάρρας είναι μια λωρίδα μήκους 20 και πλάτους 5 περίπου χλμ., που ορίζεται από τα ύψους 2000 μέτρων Κεραύνια Ορη στα βορειοανατολικά και το Ιόνιο Πέλαγος στα νοτιοδυτικά. Υπάρχουν επιμήκεις λευκές αμμώδεις παραλίες και οι λίγοι παραθαλάσσιοι λόφοι είναι με αναβαθμίδες και φυτεμένοι με ελαιόδενδρα και οπορωφόρα. Τα χωριά της Χειμάρρας είναι σκαρφαλωμένα στις πλαγιές της οροσειράς των Κεραυνείων σε θέσεις που τους πρόσφεραν φυσική προστασία έναντι των Λιάπηδων Αλβανών κατά την Οθωμανική εποχή.
Αξιοθέατα
Η περιοχή έχει μεγάλες τουριστικές δυνατότητες με κύρια χαρακτηριστικά της πόλης τον παραλιακό της πεζόδρομο, τις ταβέρνες και την παραδοσιακά διατηρημένη παλιά πόλη πάνω σε ένα λόφο. Η πόλη της Χειμάρρας αποτελείται από την παλιά πόλη, το Κάστρο, που βρίσκεται μέσα και γύρω από το παλιό κάστρο, και την παραλιακή περιοχή των Σπηλαίων, που είναι το τουριστικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής. Άλλα μέρη της πόλης είναι το Ποτάμι, το Λιβάδι, το Ζαμάρι, το Μιχαήλι και το Στεφανέλι. Βόρεια της πόλης της Χειμάρρας βρίσκονται κατά σειρά τα χωριά Βουνό, Λιάτες, Δρυμάδες και Παλάσα. Οι Δρυμάδες διαθέτουν πολλά νεόδμητα ξενοδοχεία. Στα ορεινά βρίσκονται το Πύλιουρι και το Κούδεσι, ενώ το Κέπαρο βρίσκεται νότια της πόλης της Χειμάρρας.
Η περιοχή έχει αρκετές Ορθόδοξες εκκλησίες και μοναστήρια, χτισμένα κατά την παραδοσιακή Βυζαντινή αρχιτεκτονική, όπως το Μοναστήρι του Σταυρού, η ιστορική μονή Ζωοδόχου Πηγής γνωστή ως Αθαλιώτισα, η μονή των Αγίων Θεοδώρων, η Παναγία στις Δρυμάδες και ο Άγιος Δημήτριος στο Κηπαρό. Εξάλλου μερικές εκκλησίες βρίσκονται μέσα στο κάστρο της Χειμάρρας, που είχε κτιστεί αρχικά στους Κλασικούς χρόνους, όπως η Εκκλησία της Παναγίας Κασοπίτρας, η Επισκοπή, που είναι χτισμένη στη θέση αρχαίου ναού αφιερωμένου στον Απόλλωνα, καθώς και η εκκλησία των Αγίων Πάντων, στην είσοδο του κάστρου. Άλλα μνημεία στο κάστρο είναι το αρχοντικό της οικογένειας Σπυρομήλιου και το Ελληνικό σχολείο που χτίστηκε τον 18ο αιώνα με τη φροντίδα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.
Αρχαιότητα
left|thumb|250px|Φυλές της Ηπείρου κατά την αρχαιότητα Η περιοχή κατοικούνταν κατά την αρχαιότητα από τους Χάονες, αρχαίο ελληνικό φύλο της Ηπείρου. Οι Χάονες ήταν μια από τις τρεις κύριες Ελληνικές φυλές της Ηπείρου, μαζί με τους Θεσπρωτούς και τους Μολοσσούς. Η πόλη της Χειμάρρας πιστεύεται ότι είχε ιδρυθεί ως «Χίμαιρα», (εξ ου και το όνομα Χιμάρα) από τους Χάονες ως εμπορικός σταθμός στη Χαονική ακτή. Μια άλλη όμως θεωρία σχετική με το όνομα υποστηρίζει ότι προέρχεται από τη λέξη «χείμαρρος». Την πόλη αναφέρουν πολλοί αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο Προκόπιος (ιστορικός).
Στην κλασική αρχαιότητα η Χειμάρρα ήταν τμήμα του Βασιλείου της Ηπείρου υπό την ηγεσία της δυναστείας των Αιακιδών Μολοσσών, που περιελάμβανε τον Βασιλιά Πύρρο της Ηπείρου. Όταν η περιοχή καταλήφθηκε από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία τον 2ο αιώνα π.Χ. οι οικισμοί της υπέστησαν σοβαρές ζημιές και άλλοι καταστράφηκαν από τον Ρωμαίο Στρατηγό Αιμίλιο Παύλο.
Μεσαίωνας
Η Χειμάρρα και τα υπόλοιπα νότια Βαλκάνια πέρασαν στα χέρια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μετά την πτώση της Ρώμης αλλά, όπως η υπόλοιπη περιοχή έγινε συχνός στόχος διάφορων εισβολέων, όπως οι Γότθοι, οι Άβαροι, οι Σλάβοι, οι Βούλγαροι, οι Σαρακηνοί και οι Νορμανδοί. Η Χειμάρρα αναφέρεται στο έργο του Προκόπιου εκ Καισαρείας του 544 Περί Κτισμάτων, ως Χιμαίριαι. Τη μνημονεύει ως τμήμα της Αρχαίας Ηπείρου και ότι στη θέση της είχε χτιστεί ένα καινούριο φρούριο. Το 614 η Σλαβική φυλή των Βαϊουνιτών εισέβαλε στην περιοχή και απέκτησε τον έλεγχο μιας έκτασης από τη Χειμάρρα ως το Μαργαρίτι, που λεγόταν Βαγκενετία.
Η χρήση του ονόματος Χαονία σχετικά με την περιοχή φαίνεται να εξέλιπε κατά τον 12ο αιώνα, οπότε καταγράφεται για τελευταία φορά (σε Βυζαντινό έγγραφο είσπραξης φόρων). Το 1278 ο Νικηφόρος, Δεσπότης της Ηπείρου παρέδωσε στους Ανδεγαυούς τα λιμάνια Χειμάρρας, Σόποτ και Βουθρωτό. Ετσι ο Κάρολος ο Ανδεγαυός έλεγχε την ακτή του Ιονίου από τη Χειμάρρα ως το Βουθρωτό. Το 1372 η Χειμάρρα, μαζί με τον Αυλώνα, το Κανίνα και την περιοχή του Βερατίου δόθηκε ως προίκα στον Μπάλσα Β΄ (Σέρβο πρίγκιπα) για τον γάμο του με την κόρη του με τον Ιωάννη Κομνηνό Ασέν (αδελφού του Ιβάν Αλεξάνταρ). Μετά τον θάνατο του Μπάλσα Β΄ η χήρα και η κόρη του, που παντρεύτηκε τον Μρκσα Ζάρκοβιτς, κατάφεραν να διατηρήσουν την κατοχή της περιοχής μέχρι το 1417, οπότε οι Οθωμανοί κατέλαβαν τον Αυλώνα.
Οθωμανική εποχή: αυτονομία και εξεγέρσεις
thumb|180px|Η σημαία της Χειμάρρας κατά την Τουρκοκρατία, εικονίζονται οι Αρχάγγελοι, Μιχαήλ και Γαβριήλ. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε καταλάβει τη Βόρεια Ήπειρο από τα τέλη του 14ου αιώνα, αλλά όντας φυσικό οχυρό, η Χειμάρρα ήταν η μοναδική περιοχή που δεν υποτάχθηκε στην Οθωμανική Τουρκική εξουσία. Έγινε σύμβολο αντίστασης στους Οθωμανούς αλλά υπέφερε από μια σχεδόν διαρκή κατάσταση πολέμου. Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης οι κάτοικοί της διεξήγαγαν σκληρούς αγώνες κατά των Τούρκων με επικεφαλής τον Σκεντέρμπεη. Μετά τον θάνατο αυτού τον αγώνα συνέχισε ο Γεώργιος Αρέσιος. Το καλοκαίρι του 1473 ο οπλαρχηγός Ιωάννης Βλάσης με μια μικρή ομάδα από τη γειτονική Κέρκυρα καθώς και με υποστήριξη ντόπιων Χειμαριωτών απέκτησε τον έλεγχο όλης της παραλιακής περιοχής από τη Σαγιάδα μέχρι τη Χειμάρρα, αλλά όταν έληξε ο εν εξελίξει Τουρκο-βενετικός Πόλεμος (1479) η περιοχή περιήλθε πάλι σε Οθωμανικό έλεγχο. Το 1481, ένα χρόνο μετά την απόβαση των Οθωμανών στο Οτράντο της νότιας Ιταλίας, οι Χειμαρριώτες ενώθηκαν με τις δυνάμεις του Γκιόν Καστριότι, γιου του Σκεντέρμπεη στην εξέγερση του κατά των Οθωμανών. Η εξέγερση απέτυχε αλλά οι Χειμαρριώτες ξεσηκώθηκαν πάλι το 1488 και μεταξύ 1494-1509, αποσταθεροποιώντας τον τουρκικό έλεγχο αλλά αποτυγχάνοντας να απελευθερώσουν τα εδάφη τους.
Το 1518 ο αρνησίθρησκος Χειμαρριώτης Αγιάς πασάς κατάφερε να πείσει τους πατριώτες του να δεχθούν τη κυριαρχία των Τούρκων έναντι μεγάλων ανταλλαγμάτων με οικονομικά προνόμια, τα οποία αργότερα οι Τούρκοι αφαίρεσαν. Έτσι μια μεγάλη σειρά από εξεγέρσεις και επαναστάσεις εναντίον των Τούρκων αλλά και των Αλβανών χαρακτηρίζουν την πόλη της Χειμάρρας. Ο Οθωμανός Σουλτάνος Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής πραγματοποίησε προσωπικά μια αποστολή το 1537 και κατέστρεψε ή κατέλαβε πολλά γύρω χωριά, αλλά δεν κατόρθωσε να υποτάξει την περιοχή. Έτσι οι οθωμανικές αρχές, με σκοπό να αποτρέψουν εξεγέρσεις, συνέταξαν σειρά προνομίων για την περιοχή της Χειμάρρας και τους κατοίκους της. Τα προνόμια αφορούσαν την απαλλαγή από την καταβολή φόρων και τελωνειακών δασμών. Οι κάτοικοι είχαν το δικαίωμα να οπλοφορούν, ακόμα και όταν οι Χειμαρριώτες καπεταναίοι επισκέπτονταν τον εκπρόσωπο του Σουλτάνου στα Ιωάννινα. Επίσης, η Χειμάρρα εκπροσωπούνταν στην Κωνσταντινούπολη, με δικό της αντιπρόσωπο, που είχε το προνόμιο της προσωπικής ακροάσεως προς την Υψηλή Πύλη. Έναντι αυτών των προνομίων οι Χειμαρριώτες είχαν την υποχρέωση να συμμετέχουν στις οθωμανικές εκστρατείες. Τα προνόμια διατηρήθηκαν ως το τέλος της τουρκοκρατίας. Εντούτοις, παρά τα προνόμια, οι Χειμαρριώτες επαναστάτησαν κατά της Οθωμανικής εξουσίας στον Τρίτο Βενετοτουρκικό Πόλεμο (1537–40), στον Τέταρτο Βενετοτουρκικό Πόλεμο (1570–73), στον Πόλεμο του Μοριά (1684–99), στον Έβδομο Βενετοτουρκικό Πόλεμο (1714–18) και στους Ρωσοτουρκικούς Πολέμους του 18ου αιώνα. Αφ' ετέρου τα Οθωμανικά αντίποινα ερήμωσαν την περιοχή και οδήγησαν σε αναγκαστικούς εξισλαμισμούς, που τελικά περιόρισαν τον Χριστιανικό πληθυσμό της περιοχής στην πόλη της Χειμάρρας και έξι χωριά. Εξάλλου οι Χειμαρριώτες υφίσταντο συχνά επιθέσεις των Λιάπηδων, γειτονική Αλβανική φυλή, λόγω διαφορετικής φυλής. Σε μια περίπτωση, το 1577, οι οπλαρχηγοί της Χειμάρρας έκαναν έκκληση στον Πάπα για όπλα και προμήθειες, υποσχόμενοι να πολεμήσουν τους Οθωμανούς. Υποσχέθηκαν επίσης να υπαχθούν θρησκευτικά στη Ρώμη, υπό την προϋπόθεση να διατηρήσουν τα Ορθόδοξα λειτουργικά τους έθιμα, αφού η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν Ελληνική και δεν καταλάβαινε τη Φράγκικη γλώσσα.
Εκείνη την εποχή οι κάτοικοι της Χειμάρρας ανέπτυξαν στενούς δεσμούς με τις Ιταλικές πόλεις-κράτη, ιδιαίτερα τη Νάπολη και την πανίσχυρη Δημοκρατία της Βενετίας, που έλεγχε την Κέρκυρα και τα άλλα νησιά του Ιονίου, και αργότερα με την Αυστροουγγαρία. Μάλιστα τον 18ο αιώνα πολλοί Χειμαρριώτες μετανάστευσαν στην Ιταλία, όπου ακόμη διατηρούν την Ελληνική τους ταυτότητα.
Ύστερη Οθωμανική περίοδος
Το 1797 ο Αλή Πασάς, ο Μουσουλμάνος Αλβανός κυβερνήτης του Οθωμανικού Πασαλικίου των Ιωαννίνων έκανε επιδρομή στην πόλη της Χειμάρρας, γιατι υποστήριζε τους εχθρούς του Σουλιώτες. Δύο χρόνια αργότερα ο Αλή Πασάς προσπάθησε να δημιουργήσει καλές σχέσεις με τους Χειμαρριώτες, ανακηρύσσοντας τον θύλακα τους τμήμα του υπό διαμόρφωση ημιανεξάρτητου κράτους του, χρηματοδοτώντας διάφορα δημόσια έργα και εκκλησίες. Μία εκκλησία που έχτισε κοντά στη Χειμάρρα, απέναντι από το Κάστρο Πόρτο Παλέρμο, είναι η μεγαλύτερη και μεγαλοπρεπέστερη στην περιοχή και διατηρείται ακόμη και σήμερα ως σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο. Η εξουσία του Αλή Πασά στη Χειμάρρα κράτησε περίπου 20 χρόνια, μέχρι που τερματίστηκε απότομα με τη δολοφονία του από Οθωμανούς πράκτορες. Η Χειμάρρα στη συνέχεια επανήλθε στο προηγούμενο καθεστώς της ενός θύλακα περικυκλωμένου από Οθωμανικά εδάφη. Για να τονίσουν το ειδικό καθεστώς της πόλης, οι όροι που οι Χειμαρριώτες είχαν συμφωνήσει με τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή χαράχτηκαν σε χάλκινες πλάκες κατ' απαίτηση των ηγετών τους, που ήθελαν να καταγράψουν τη συμφωνία σε ανεξίτηλο μέσο. Οι πλάκες αυτές διασώζονται στο μουσείο-ανάκτορο Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης.
Οταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση (1821–1830) οι κάτοικοι της Χειμάρρας εξεγέρθηκαν. Η τοπική εξέγερση απέτυχε αλλά πολλοί Χειμαρριώτες, βετεράνοι του Ρωσικού και του Γαλλικού Στρατού, εντάχθηκαν στις επαναστατικές δυνάμεις στη σημερινή νότια Ελλάδα, όπου έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον αγώνα, όπως τμήμα Χειμαρριωτών με επικεφαλής τον Σπύρο Μήλιο (Σπυρομήλιο) που συμμετείχε στις ένοπλες συγκρούσεις κατά των Τούρκων, στο Μεσολόγγι και στο Φάληρο. Το 1854, κατά τον Κριμαϊκό Πόλεμο, ξέσπασε μια μεγάλη τοπική εξέγερση, με τη Χειμάρρα να συμμετέχει από τους πρώτους. Αν και το νεοϊδρυθέν Ελληνικό κράτος προσπάθησε σιωπηρά να την υποστηρίξει, η εξέγερση κατεστάλη από τις Οθωμανικές δυνάμεις μετά από λίγους μήνες. thumb|130px|left|Καμπαναριό της εκκλησίας των Αγίων Πάντων στη Χειμάρα, όπου τελέστηκε η δοξολογία της απελευθέρωσης το 1912