cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απαγωγή του υποστράτηγου Κράιπε
Επακόλουθα
Ο Μύλλερ, ο οποίος είχε επιστρέψει στον ρόλο του διοικητή του Οχυρού Κρήτης, είχε απώτερους στρατηγικούς λόγους για αντίποινα: να βοηθήσει στη Γερμανική εκκένωση από το μεγαλύτερο μέρος του νησιού προς το προπύργιο των Χανίων, καθώς επίσης και την επιθυμία του να τιμωρήσει τα Ανώγεια για τη συστηματική βοήθεια που παρείχαν στην αντίσταση. Οι κάτοικοι των Ανωγείων εμπλέκονταν ενεργά κι έδιναν καταφύγιο σε μέλη της Κρητικής αντίστασης για πολλά χρόνια, είχαν σκοτώσει τον Όλενχαουερ και τη φρουρά του Γενί-Γκαβέ, ενώ παρείχαν επίσης καταφύγιο στην ομάδα απαγωγής του Κράιπε. Η διαταγή του για καταστροφή των Ανωγείων ήταν συγκεκριμένη και αναδρομική, επιβεβαιώνοντας τους φόβους των Βρετανών για μεγάλης κλίμακας αντίποινα. Το Ολοκαύτωμα του Κέδρους ήταν μία συντονισμένη επιχείρηση με 2000 στρατιώτες του Άξονα να έχουν ως στόχο τα Ανώγεια και τη Δαμάστα. Εννιακόσια σπίτια κάηκαν, 50 πολίτες εκτελέστηκαν και 3000 έγιναν εσωτερικοί πρόσφυγες. Στο χωριό Ζάρκο 35 από τους 42 κατοίκους εκτελέστηκαν για την υποτιθέμενη συμμετοχή τους στη δολοφονία του εκδότη της δωσίλογης εφημερίδας Κρητικός Κήρυξ. Τις επόμενες μέρες η επιχείρηση επεκτάθηκε και σε άλλα χωριά, άντρες εκτελέστηκαν, σπίτια λεηλατήθηκαν κι έπειτα κάηκαν ή ανατινάχτηκαν, ανεξαιρέτως αν αυτά τα χωριά συμμετείχαν στην αντίσταση. Η περιουσία που συλλέχθηκε από τις λεηλασίες συγκεντρώθηκε στη Σχολή Ασωμάτων και μεταφέρθηκε με φορτηγά στο Ρέθυμνο, ενώ η συγκομιδή και τα ζώα κατασχέθηκαν προς χρήση των Γερμανών στρατιωτών. Οι ομάδες της τοπικής αντίστασης δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα παρά να κοιτούν, καθώς ήταν κατά πολύ λιγότεροι.
Συγκεκριμένα, η διαταγή για την καταστροφή των Ανωγείων ήταν η εξής:
Βέβαια όταν αργότερα οι Βρετανοί Τομ Ντουνμπάμπιν και Πάτρικ Λη Φέρμορ έγιναν επίτιμοι δημότες του Ηρακλείου το 1948, τονίστηκε ιδιαίτερα η προσοχή και η προνοητικότητα του Λη Φερμορ ώστε να μην δοθεί "στον κατακτητή η δικαιολογία να προβεί σε αντίποινα" σχετικά με την Επιχείρηση Κράιπε.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Τα γεγονότα της επιχείρησης απεικονίστηκαν στο βιβλίο του Μος, Ill Met by Moonlight: The Abduction of General Kreipe. Το 1957, το βιβλίο μεταφέρθηκε στην οθόνη με πρωταγωνιστές τους Ντερκ Μπόγκαρντ, Ντέιβιντ Όξλεϊ και Μάριους Γκόρινγκ. Ο Λη Φέρμορ και ο Ψυχουντάκης κατέγραψαν επίσης τις εμπειρίες τους στα αντίστοιχα βιογραφικά έργα Abducting a General: The Kreipe Operation and SOE in Crete και The Cretan Runner: His Story of the German Occupation (Ο Κρητικός μαντατοφόρος: εικόνες από τη ζωή μας στην κατοχή).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Απαγωγές
Λέιντι Μπερντ Τζόνσον
Η Claudia Alta "Lady Bird" Johnson (22 Δεκεμβρίου 1912 - 11 Ιουλίου 2007) ήταν Αμερικανίδα ευγενής και Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ ως σύζυγος του 36ου Προέδρου των ΗΠΑ, Λύντον Τζόνσον από το 1963 έως το 1969. Προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως Δεύτερη Κυρία των ΗΠΑ από το 1961 έως το 1963.
Ιδιαίτερα μορφωμένη για γυναίκα της εποχής της, αποδείχθηκε ικανή επιχειρηματίας και επιτυχημένη επενδύτρια. Μετά τον γάμο της με τον Λύντον Τζόνσον το 1934, όταν ήταν υποψήφιος στο Ώστιν του Τέξας, χρησιμοποίησε ένα μέρος της κληρονομιάς της για να χρηματοδοτήσει την εκστρατεία του στο Κογκρέσο και να διευθύνει το γραφείο του ενώ ο ίδιος υπηρετούσε στο ναυτικό.
Ως Πρώτη Κυρία, ενθάρρυνε την άμεση αλληλεπίδραση με το Κογκρέσο, προσλαμβάνοντας δικό της Γραμματέα Τύπου και κάνοντας μόνη της προεκλογική περιοδεία. Η Τζόνσον τάχθηκε υπέρ της ομορφιάς των πόλεων και των εθνικών οδών. Το 1977 έλαβε το Προεδρικό Μετάλιο της Ελευθερίας και το 1988 έλαβε το Χρυσό Μετάλιο από το Κογκρέσο, τις υψηλότερες τιμές που απονεμήθηκαν ποτέ σε Αμερικανό πολίτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Δεύτερες Κυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών
Αγορανόμος
Ο αγορανόμος (ἁγορανόμος) ήταν αξιωματούχος της Αθήνας: Οι αγορανόμοι ήταν δέκα και διατηρούσαν την τάξη και ειρήνη στις αγορές. Έλυναν διαφορές, εξέταζαν την ποιότητα των αντικειμένων που εκτίθονταν προς πώληση, έλεγχαν μέτρα και σταθμά, συνέλεγαν τα λιμενικά τέλη και εφάρμοζαν τους κανονισμούς αποστολών. Ο αγορανόμος είχε σχεδόν την ίδια λειτουργία με τον κουρούλε εντίλε των αρχαίων Ρωμαίων. Μαζί με τους Μετρονόμους ήταν οι δύο αξιωματούχοι της Αθήνας που έλεγχαν την εύρυθμη λειτουργία του εμπορικού τμήματος της Αγοράς.
Η λέξη αποτελείται από το ἁγορά και νέμειν. Ο Αριστοτέλης διακρίνει δύο είδη δικαστών, τους αγορανόμους και τους αστυνόμους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθηναϊκά πολιτειακά αξιώματα
Πέτρος Φωκάς
Ο Πέτρος Φωκάς (γεν. ανάμεσα 925 - 930 / θαν. 977) ήταν ευνούχος Βυζαντινός στρατηγός. Πατέρας του ήταν ο Λέων Φωκάς ο Νεότερος και η μητέρα του άγνωστη ενώ ήταν ανιψιός του αυτοκράτορα Νικηφόρου Β' Φωκά και μακρινός συγγενής του αυτοκράτορα Ιωάννη Α' Τσιμισκή. Είχε άλλα τέσσερα αδέλφια, τον πατρίκιο Νικηφόρο Φωκά, την Σοφία Φώκαινα, τον Βάρδα Φωκά τον νεότερο, και τον Μανουήλ Φωκά.
Ρωσο-Βυζαντινοί Πόλεμοι
Ο Πέτρος Φωκάς υπήρξε σημαντικός στρατηγός τόσο στη Μάχη της Αρκαδιούπολης (970) όσο και γενικά στον Ρωσο-Βυζαντινό Πόλεμο. Μαζί με τον αυτοκράτορα Ιωάννη Α' Τσιμισκή και τον Βάρδα Σκληρό, μπήκαν στην Αρκαδιούπολη και μετά άλωσαν τη Μεγάλη Πρεσλάβα (σημ. Βέλικι Πρέσλαβ) και το Δορύστολο (σημ. Σιλίστρα της Βουλγαρίας).
Πρώτα χρόνια του Βασιλείου Β' και θάνατος στη Μάχη των Ραγεών
Ο Πέτρος Φωκάς στάθηκε, από τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Βασιλείου Β' του Βουλγαροκτόνου, στο πλευρό του νεαρού βασιλιά και αντιστάθηκε στον αποστάτη και επαναστάτη Βάρδα Σκληρό. Κέρδισε και έχασε πολλές μάχες ενώ στη Μάχη των Ραγεών σκοτώθηκε μαζί με τους περισσότερους Βυζαντινούς στρατηγούς της μάχης. Ο Πέτρος Φωκάς σκοτώθηκε με ένα ξίφος να διαπερνά και να τον αποκεφαλίζει την ώρα της μάχης.
Πηγές
• Γκιστάβ Σλουμπερζέ, Αυτοκράτωρ Νικηφόρος Φωκάς και η Βυζαντινή Εποποιία, Α,Β τόμος, εκδ. Βεργίνα
• Γκιστάβ Σλουμπερζέ, Αυτοκράτωρ Ιωάννης Τσιμισκής και η Βυζαντινή εποποιία, Α,Β τόμος, εκδ. Βεργίνα
• Γκιστάβ Σλουμπερζέ, Η Βυζαντινή Εποποιία: Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτόνος, Α,Β τόμος, εκδ. Δημιουργία
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Οικογένεια Φωκάδων Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών Κατηγορία:Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Θησεία
Τα Θησεία (αρχαία ελληνικά: Θησεῖα) ήταν αρχαία ελληνική γιορτή. Η εορτή λάμβανε χώρα στην αρχαία Αθήνα προς τιμήν του Θησέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι 2015
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι του 2015 πρόκειται να είναι το όγδοο Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι, που αποτελεί μια διοργάνωση ράγκμπι που διεξάγεται ανά τέσσερα χρόνια. Θα λάβει χώρα στην Αγγλία από τις 18 Σεπτεμβρίου ως τις 31 Οκτωβρίου του 2015. Το Στάδιο Τουίκεναμ (αγγλικά: Twickenham Stadium) του Λονδίνου θα φιλοξενήσει τον τελικό.
Η Αγγλία επιλέχθηκε να φιλοξενήσει τη διοργάνωση τον Ιούλιο του 2009, κερδίζοντας τις υποψηφιότητες των συνδιεκδικητών Ιταλίας, Ιαπωνίας και Νότιας Αφρικής. Η εταιρεία Rugby World Cup Limited, που αποτελεί και τη διοργανώτρια του θεσμού, είχε προτείνει την Αγγλία στο τότε IRB (αγγλικά: International Rugby Board), που σήμερα ονομάζεται World Rugby.
Από τις 20 ομάδες που θα συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2015, οι 12 προκρίθηκαν τερματίζοντας στις 3 πρώτες θέσεις των ομίλων τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2011. Οι υπόλοιπες 8 ομάδες προκρίθηκαν μέσω περιφεριακών διοργανώσεων. Από τις 20 χώρες που συμμετείχαν στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, το 2011, υπήρξε μόλις μια αλλαγή, καθώς η Ουρουγουάη αντικατέστησε τη Ρωσία, κερδίζοντας τη σειρά των μεταξύ τους προκριματικών.
Φάση ομίλων
Ο πρώτος γύρος, που αποτελεί τη φάση των ομίλων, βρίσκει τις 20 ομάδες χωρισμένες σε 4 ομίλους των 5 ομάδων, χρησιμοποιώντας την ίδια δομή με τις διοργανώσεις του 2003, 2007 και 2011. Η κλήρωση της φάσης των ομίλων πραγματοποιήθηκε στο Tate Modern, στις 3 Δεκεμβρίου 2012, χωρίζοντας τις 12 ομάδες που αυτόματα προκρίθηκαν σε 3 κατηγορίες, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό την πιο πρόσφατη, τότε, θέση τους στην παγκόσμια κατάταξη.
Οι κατηγορίες για την κλήρωση διαμορφώθηκαν ως εξής: Μετά την κλήρωση, οι όμιλοι διαμορφώθηκαν ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον
Lil Uzi Vert
Ο Σιμέρ Γούντς (γεννημένος στις 31 Ιουλίου 1995), γνωστός επαγγελματικά ως Lil Uzi Vert, είναι Αμερικανός ράπερ και τραγουδιστής.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Φιλαδέλφεια και κέρδισε την αρχική του αναγνώριση μετά την κυκλοφορία του πρώτου του mixtape Luv Is Rage (2015) το οποίο και του εξασφάλισε συμβόλαιο με την Atlantic Records. Στη συνέχεια, το 2016, προσέλκυσε προσοχή μετά την κυκλοφορία του πρώτου του single " Money Longer " το οποίο και έφτασε στις πρώτες θέσεις του Billboard Hot 100 και αργότερα έγινε διπλά πλατινένιο.
Το τραγούδι θα λειτουργούσε ως lead single για το επόμενο του mixtape Lil Uzi Vert vs. the World (2016) το οποίο και έΚικ ανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 37 του Billboard 200. Το άλμπουμ περιείχε επίσης το τραγούδι "You Was Right", το οποίο και έφτασε στην 40η θέση στο Hot 100. Μετά την δημιουργία δύο επιπλέον mixtapes το 2016 και 2017, το ένα εκ των οποίων ήταν σε συνεργασία με τον Gucci Mane, ο Lil Uzi Vert συνεργάστηκε με το συγκρότημα Migos στο τραγούδι "Bad and Boujee". Το 2017 δημιούργησε και το τραγούδι "XO Tour Llif3", το οποίο και θεωρείται από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του.
Το "XO Tour Llif3" λειτούργησε ως lead single στο πρώτο άλμπουμ του Luv Is Rage 2 (2017), το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στο Billboard 200 και πιστοποιήθηκε πλατινένιο. Το άλμπουμ περιείχε επίσης τα singles " The Way Life Goes " και " Sauce It Up ". Το δεύτερο studio άλμπουμ του Lil Uzi Vert, Eternal Atake, κυκλοφορησε τον Μαρτιο του 2020, μετα απο αναμονη 2 περιπου χρονων και μια σειρα εντασεων με την πρωην του δισκογραφικη.Μια εβδομαδα αργοτερα κυκλοφορησε την deluxe εκδοση του οπου ουσιαστικα ηταν το sequel του Lil Uzi Vert vs. the World, Lil Uzi Vert vs. the World 2.
Μουσικό στυλ
Το στυλ του Lil Uzi Vert συγκρίθηκε με τη ροκ μουσική καθώς και με το emo rap. Έχει επίσης περιγραφεί ως lo-fi rapper και συγκρίθηκε με τον ράπερ Lil Wayne.
Επιρροές
Έχει δηλώσει πως η μουσική του Marilyn Manson αποτέλεσε "τη μεγαλύτερη έμπνευσή του". Είναι επίσης οπαδός της μπάντας Paramore και συγκεκριμένα της Hayley Williams. Σε συνέντευξή του στο Complex, ο Lil Uzi ανέφερε πως επιρροές αποτέλεσαν και οι: ASAP Rocky, Pharrell Williams, Kanye West, Young Thug, Wiz Khalifa, Lil Wayne και Ying Yang Twins.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ
ΧΚ Ντιναμό Μόσχας
Η ΧΚ Ντιναμό Μόσχας (ρωσικά: ХК Динамо Москва) είναι ρωσική επαγγελματική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα τη Μόσχα. Είναι μέλος της κατηγορίας Ταράσοφ στο Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1946 ως τμήμα της αθλητικής κοινωνίας Ντιναμό. Το 2010 συγχωνεύθηκε με τη ΜΒΝ και πήρε την ονομασία «ΟΧΚ Ντιναμό Μόσχας». Η σημερινή ονομασία της ομάδας καθιερώθηκε το 2012.
Νίκες
Κύπελλο Γκαγκάριν (2): 2012, 2013 Σουπερλίγκα Ρωσίας (2): 2000, 2005 IHL Championship (2): 1993, 1995 IHL Cup (3): 1993, 1995, 1996 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (5): 1947, 1954, 1990, 1991, 1992 Κύπελλο ΕΣΣΔ (3): 1953, 1972, 1976 Ευρωπαϊκό Τσάμπιονς Καπ (1): 2006 Spengler Cup (2): 1983, 2008 Ahearne Cup (2): 1975, 1976 Tampere Cup (2): 1991, 1992
Καλύτερες θέσεις
Σουπερλίγκα Ρωσίας (1): 1999 Κύπελλο Σουπερλίγκας Ρωσίας (1): 1998 IHL Championship (2): 1994, 1996 IHL Cup (1): 1994 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (16): 1950, 1951, 1959, 1960, 1962, 1963, 1964, 1971, 1972, 1977, 1978, 1979, 1980, 1985, 1986, 1987 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (18): 1948, 1949, 1952, 1953, 1955, 1956, 1957, 1958, 1966, 1967, 1968, 1969, 1974, 1976, 1981, 1982, 1983, 1988 Κύπελλο ΕΣΣΔ (9): 1955, 1956, 1966, 1969, 1970, 1974, 1979, 1988, 1989
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1946 Ντιναμο Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα
Σαραϊμπουρνού
μικρογραφία|300x300εσ| [[Τοπ Καπί|Παλάτι Τοπ Καπί στο σημείο Seraglio]] Το Σαραϊμπουρνού (Sarayburnu, που σημαίνει Παλάτι Ακρωτήριο) είναι ακρωτήριο που χωρίζει τον Κεράτιο Κόλπο και τη Θάλασσα του Μαρμαρά στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. Η περιοχή είναι το παλάτι Τοπ Καπί και το πάρκο Γιουλχανέ. Το Σαραϊμπουρνού περιλαμβάνεται στις ιστορικές περιοχές της Κωνσταντινούπολης, που προστέθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1985.
Ιστορία
Ο πρώτος οικισμός στο Σαραϊμπουρνού ανάγεται στη Νεολιθική, περ. 6600 π.Χ. Ο οικισμός διήρκεσε για σχεδόν μια χιλιετία πριν πλημμυριστεί από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Ωστόσο, θα μπορούσε να είχε μεταφερθεί περαιτέρω στην ενδοχώρα. Τα τεχνουργήματα από αυτόν τον οικισμό, που ανακτήθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών εμφανίζουν μερικά από τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά άλλων τεχνουργημάτων, που βρέθηκαν σε άλλες ανασκαφές στη βορειοδυτική Τουρκία.
Σύμφωνα με έναν μύθο, το 667 π.Χ. αρχαίοι Έλληνες άποικοι από τα Μέγαρα (κοντά στην Αθήνα) υπό τη διοίκηση του βασιλιά Βύζα ίδρυσαν το Βυζάντιο στο Σαραϊμπουρνού. Προηγουμένως, το 685 π.Χ., οι Μέγαροι είχαν ιδρύσει τη Χαλκηδόνα (σημερινό Καντίκιοϊ) στην ακτή της Ανατολίας, απέναντι από το Βόσπορο. Στην πραγματικότητα οι παλαιότεροι οικισμοί στη σημερινή Κωνσταντινούπολη βρίσκονται στην πλευρά της Ανατολίας, όπως ο τύμβος Φικιρτεπέ που χρονολογείται από τη Χαλκολιθική περίοδο (Εποχή του Χαλκού), με τεχνουργήματα, που χρονολογούνται από το 5500 έως το 3500 π.Χ. Στο κοντινό Καντίκιοϊ (αρχαία Χαλκηδόνα), έχει ανακαλυφθεί ένας μεγάλος λιμενικός οικισμός, που χρονολογείται από τους Φοίνικες (που προηγείται του οικισμού των Μεγαρέων).
Στην αρχαιότητα υπήρχαν δύο φυσικά λιμάνια στην περιοχή κοντά στο Σαραϊμπουρνού, όπου βρίσκονται οι σημερινές συνοικίες Σιρκέτσι και Εμίνονου (τα λιμάνια του Προσφορίου και του Νεωρίου, τα οποία έφτασαν στην ακτογραμμή του Κεράτιου Κόλπου). Εξαιτίας αυτού του σχηματισμού, το σημείο του Σαραϊμπουρνού ήταν πιο εμφανές από ότι είναι σήμερα. Σε μεταγενέστερες περιόδους η περιοχή ήταν το σημείο σύγκλισης για τα Θαλάσσια Τείχη του Κόλπου με τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Στη βυζαντινή περίοδο, η περιοχή ήταν γνωστή στα ελληνικά ως Άγιος Δημήτριος.
Κατά τη διάρκεια της σιδηροδρομικής κατασκευής της ύστερης οθωμανικής περιόδου, το 1871, τα τείχη της πόλης της περιοχής Σαραϊμπουρνού κατεδαφίστηκαν εν μέρει, αλλά παραμένουν άθικτα σε ορισμένες περιοχές - ειδικά κοντά στο παλάτι Τοπ Καπί, το οποίο χτίστηκε τον 15ο αιώνα για τους Οθωμανούς. Σουλτάνους. Το αξιόλογο πάρκο Γιουλχανέ βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο παλάτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Κεράτιος Κόλπος
Μεγαλιθικά μνημεία του Καρνάκ
Τα Μεγαλιθικά μνημεία του Καρνάκ (γαλλικά: Les alignements de Carnac) είναι ένα σύνολο μεγαλιθικών μνημείων στο νομό Μορμπιάν της Βρετάνης στη βορειοδυτική Γαλλία, αποτελούμενο από παράλληλες σειρές από πέτρες, ντολμέν, τύμβους και μεμονωμένα μενίρ. Περισσότερα από 3.000 προϊστορικά μενίρ από τοπικό γρανίτη ανεγέρθηκαν από προκελτικούς λαούς της Βρετάνης και αποτελούν το μεγαλύτερο σύνολο στον κόσμο. Αυτοί οι λίθινοι σχηματισμοί βρίσκονται στην κοινότητα Καρνάκ, αλλά και στα ανατολικά, στη Λα Τρινιτέ-συρ-Μερ.
Τα μνημεία ανεγέρθηκαν σε κάποιο στάδιο κατά τη Νεολιθική περίοδο, πιθανώς γύρω στο 3300 π.Χ., αλλά μερικά μπορεί να χρονολογούνται από το 4500 π.Χ.
Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1860.
Έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά μνημεία σταδιακά από το 1889.
Μενίρ
Τα μενίρ είναι κατασκευασμένα από γρανίτη, ορυκτό που αφθονούσε στην περιοχή.
Μενέκ
Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο από το 1889. μικρογραφία|230x230εσ|Οι γραμμές Κερμάριο στο Καρνάκ
Κερμάριο
Μετά από μια άδεια έκταση 250 μέτρων αρχίζουν οι γραμμές του Κερμάριο. Εδώ υπάρχουν τα μεγαλύτερα μενίρ. Ευθυγραμμισμένα σε 10 παράλληλες σειρές μήκους 1120 μέτρων ορθώνονται συνολικά 982 μενίρ, ύψους 0,5 ως 6,40 μέτρων. Ένα ντολμέν βρίσκεται επικεφαλής της γραμμής.
Εκεί κοντά βρίσκεται το Τετράπλευρο του Μανιό το οποίο αποτελείται από πολλές γρανιτοειδείς πλάκες ύψους 1 μέτρου τοποθετημένες μαζί. Υπάρχει επίσης ο Γίγαντας του Μανιό που έχει ύψος 6 μέτρων.
Το σύνολο έχει ταξινομηθεί ως ιστορικό μνημείο από το 1900. αριστερά|μικρογραφία|Κερλεσκάν Κερλεσκάν
Αυτές οι γραμμές βρίσκονται 400 περίπου μέτρα μακρύτερα και περιέχουν 540 μενίρ ύψους 0,8 ως 4 μέτρων που κατανέμονται σε 13 γραμμές μήκους 880 μέτρων. Στο τέλος υπάρχει ένα κρόμλεχ αποτελούμενο από 39 μενίρ. Αυτή είναι η καλύτερα διατηρημένη ευθυγράμμιση. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο από το 1889.
Οι παράλληλες γραμμές του Κερλεσκάν επεκτείνονται σε ένα δάσος που βρίσκεται πέρα από το δρόμο που οδηγεί στην Τρινιτέ-συρ-Μερ με το Πετί-Μενέκ, το οποίο έχει πλέον αποκατασταθεί και το οποίο αποτελεί αντικείμενο ταξινόμησης ως ιστορικό μνημείο από τις 12 Μαρτίου 1923.
Τύμβοι
αριστερά|μικρογραφία|Ο τύμβος Σαιν Μισέλ Υπάρχουν αρκετοί τύμβοι στην περιοχή, επιχώματα γης που έχουν χτιστεί πάνω από τάφους. Συνήθως εμφανίζουν μία είσοδο που οδηγεί σε έναν κεντρικό θάλαμο που περιείχε νεολιθικά αντικείμενα.
Τύμβος Σαιν Μισέλ
Ο τύμβος του Σαιν Μισέλ κατασκευάστηκε μεταξύ του 5.000 π.Χ. και του 3.400 π.Χ. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά της περιοχής. Έχει μήκος 125 μέτρα, πλάτος 60 μέτρων στη βάση και ύψος 12 μέτρα. Σχηματίζει ένα ορθογώνιο που η διαγώνιος του έχει ανατολικό – δυτικό προσανατολισμό. Σε βάθος οκτώ μέτρων, υπάρχει μια κρύπτη σε σχήμα τραπεζίου. Το επίχωμα περικλείει μια σειρά νεκρικών θαλάμων, από τους οποίους ο κυριότερος βρίσκεται στο κέντρο και περιέχει αξιόλογα κτερίσματα.
Ντολμέν
Υπάρχουν πολλά ντολμέν διάσπαρτα γύρω από την περιοχή. Αυτά τα μνημεία γενικά θεωρούνται νεκρικοί θάλαμοι. Ωστόσο, το όξινο έδαφος της Βρετάνης έχει διαβρώσει τα οστά. Κατασκευάστηκαν με αρκετές μεγάλες πέτρες που στήριζαν μία οριζόντια πέτρα και έπειτα θάφτηκαν κάτω από ένα ανάχωμα γης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ανάχωμα δεν υπάρχει πλέον, μερικές φορές λόγω αρχαιολογικής ανασκαφής, και παραμένουν μόνο οι μεγάλες πέτρες.
Θεωρίες
Η χρησιμότητά των μεγαλιθικών μνημείων και της διάταξής τους, είναι ακόμη άγνωστη. Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η θέση τους δεν είναι τυχαία. Από τη δεκαετία του 1720 εμφανίστηκε αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη λειτουργία τους. Το 1796 ο Λα Τουρ ντ'Ωβέρνι θεωρούσε ότι χρησιμοποιήθηκαν από τους Δρυίδες για τις τελετουργίες τους. Το 1805, ο A. Maudet de Penhoët υποστήριξε ότι αντιπροσώπευαν αστέρια στον ουρανό και ότι συνδέονταν με τη θέση του ήλιου.
Μεταξύ των πιο πρόσφατων μελετών στη δεκαετία του 1970 επιστήμονες θεώρησαν ότι επρόκειτο για σεληνιακό παρατηρητήριο, ωστόσο και αυτή η θεωρία αμφισβητήθηκε. Η έρευνα συνεχίζεται...
Θρύλοι
μικρογραφία|[[Κρόμλεχ Crucuno|εναλλ.=]] Αν και οι πέτρες χρονολογούνται από το 4500 π.Χ., διαμορφώθηκαν διάφοροι μύθοι, οι οποίοι προέκυψαν από τους ρωμαϊκούς και αργότερα τους χριστιανικούς χρόνους. Ένας χριστιανικός μύθος που συσχετίστηκε με τις πέτρες έδειχνε ότι ήταν εθνικοί στρατιώτες που καταδίωκαν τον Πάπα Κορνήλιο, ο οποίος τους μετέτρεψε σε πέτρα και από τότε στέκονται μαρμαρωμένοι στη νοτιοδυτική Γαλλία.
Η Βρετάνη έχει τις δικές της τοπικές εκδοχές του κύκλου του Αρθούρου. Η τοπική παράδοση ισχυρίζεται ότι ο λόγος που βρίσκονται σε τέτοιες τέλειες ευθείες γραμμές είναι ότι είναι μια ρωμαϊκή λεγεώνα που μετατράπηκε σε πέτρα από τον μάγο Μέρλιν.
Παραπομπές
Καρνακ Κατηγορία:Βρετάνη
Τεστ Φινκμπέινερ
Το Τεστ Φινκμπέινερ (Finkbeiner test) ελέγχει αν ένα κείμενο περιγράφει μία γυναίκα επιστήμονα με στερεοτυπικά θηλυκούς τρόπους, π.χ. αναφέροντας την οικογενειακή τους κατάσταση. Το τεστ αυτό δημιουργήθηκε από την επιστημονική δημοσιογράφο Κρίστι Ασβάντεν (Christie Aschwanden) για να βοηθήσει τους επιστημονικούς δημοσιογράφους να αποφεύγουν τις προκαταλήψεις φύλου στα άρθρα τους. Πήρε το όνομά του από την δημοσιογράφο Αν Φινκμπέινερ (Ann Finkbeiner) που το 2008 κέρδισε το Βραβείο Επιστημονικής Επικοινωνίας.
Δημιουργήθηκε κατ΄αναλογία του τεστ Μπέκντελ (Bechdel test) που μετρά την αντιπροσώπευση των γυναικών στη μυθοπλασία. Το τεστ Φινκμπέινερ αποτελεί παράδειγμα θετικής δράσης γιατί τα γραπτά κείμενα μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να βλέπουν τις γυναίκες στην επιστήμη διαφορετικά από τους άντρες και μάλιστα με αρνητικό ή άδικο τρόπο. μικρογραφία|Η Κρίστι Ασβάντεν
Χαρακτηριστικά
Το τεστ Φινκμπέινερ είναι μία λίστα που πρότεινε η δημοσιογράφος Κρίστι Ασβάντεν (Christie Aschwanden) για να βοηθήσει τους δημοσιογράφους να δημιουργούν άρθρα για τις γυναίκες στην επιστήμη χωρίς προκαταλήψεις φύλου. Προκειμένου να επιτύχει στο τεστ ένα άρθρο θα πρέπει να μην αναφέρει:
Αντεστραμμένο τεστ Φινκμπέινερ
Το «αντεστραμμένο τεστ Φινκμπέινερ» είναι μία άσκηση κατά την οποία ζητάται από μαθητές να γράψουν ένα άρθρο για έναν άντρα επιστήμονα που θα αποτύγχανε στο τεστ Φινκμπέινερ αν αφορούσε μία γυναίκα.
Ιστορία
Η Ασβάντεν ανέφερε για πρώτη φορά το τεστ στις 5 Μαρτίου 2013 σε άρθρο της στο διαδικτυακό γυναικείο περιοδικό Double X Science  κατ΄αναλογία του τεστ Μπέκντελ -που χρησιμεύει στο να καταδεικνύει τις προκαταλήψεις φύλου στη μυθοπλασία- ως απάντηση στην σεξιστική παρουσιάση των γυναικών επιστημόνων στα Μ.Μ.Ε.. Η Ασβάντεν έδωσε στο τεστ το όνομα της δημοσιογράφου Αν Φινκμπέινερ που το 2008 κέρδισε το Βραβείο Επιστημονικής Επικοινωνίας η οποία αργότερα έγραψε ένα άρθρο για το επιστημονικό ιστολόγιο The Last Word on Nothing σχετικά με την απόφασή της να μη γράψει στο τελευταίο της άρθρο για μία γυναίκα αστρονόμο «σαν γυναίκα».
Και οι δύο δημοσιογράφοι συμφωνούν ότι το τεστ «θα πρέπει να εφαρμόζεται κυρίως στα επιστημονικά προφίλ γενικού ενδιαφέροντος που θα μπορούσε κανείς να δει στο The New York Times ή στο Nature που υποτίθεται πως επικεντρώνονται στα επιστημονικά επιτεύγματα». Ο σκοπός του τεστ είναι η αποφυγή της υπερβολικής έμφασης ή πριμοδότησης του φύλου της γυναίκας επιστήμονα. Ακόμα και η Φινκμπέινερ που προσπαθεί να «αγνοεί το φύλο» στα κείμενά της, αντιμετώπισε την τάση να επικεντρώνεται στο φύλο. Στην παρουσίαση μίας αστρονόμου κάποτε ανέφερε πως ήταν η «πρώτη» που κέρδισε κάποιο βραβείο. Όταν κάποιος αναγνώστης την προέτρεψε να τηρήσει τη δέσμευσή της, εκείνη αφαίρεσε την αναφορά. Η τάση επίσης να διακρίνονται οι γυναίκες ως «πρότυπα» μπορεί να αλοιώσει την ισότητα φύλου στον τρόπο που εκλαμβάνονται οι ειδήσεις. Οι μαθητές αναφέρουν επιστήμονες και μέντορες και των δύο φύλων ως «πρότυπα». Η ιδιότητα του προτύπου δεν έχει σχέση με το φύλο ή την ταυτότητα φύλου κάποιου. Έτσι, με το να δίνεται έμφαση στο φύλο στα κείμενα που παρουσιάζουν μέλη περιθωριοποιημένων ομάδων ή μειοψηφιών ενισχύεται η υποτιθέμενη διαφορετικότητα διαιωνίζοντας έτσι τις προκαταλήψεις φύλου στην επιστήμη.
Υποδοχή
Το τεστ αναφέρθηκε στην κριτική του επικήδειου άρθρου για την πυρηνική φυσικό Υβόννη Μπρίλ στους New York Times που δημοσιεύθηκε στις 30 Μαρτίου 2013 και ξεκινούσε με τα λόγια: «Έφτιαχνε εκπληκτικό μοσχαράκι στρογκανόφ, ακολούθησε τον άντρα της από δουλειά σε δουλειά και πήρε οκτώ χρόνια άδεια για να μεγαλώσει τα τρία παιδιά της.» Λίγες ώρες μετά τη δημοσίευση το κείμενο διορθώθηκε με βάση την κριτική και η διορθωμένη εκδοχή ξεκινούσε με τα λόγια: «Υπήρξε μια εξαιρετική πυρηνική φυσικός που ακολούθησε τον άντρα της από δουλειά σε δουλειά...».
Ένα άλλο άρθρο των New York Times για την βιοχημικό Τζένιφερ Ντούντνα που δημοσιεύθηκε στις 11 Μαΐου 2015 δέχτηκε ανάλογη κριτική με βάση το τεστ Φινκμπέινερ όπως και ένα άρθρο της The Globe and Mail για την αστροφυσικό Βικτώρια Κάσπι που δημοσιεύθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2016. Το ίδιο έγινε και με το βιβλίο A Tangled Tree που αναφέρονταν στις γυναίκες επιστήμονες μόνο εν συντομία.
Η καθηγήτρια ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν Σούζαν Γκέλμαν επικρότησε την τάση να αναφέρονται οι γυναίκες επιστήμονες χωρίς να δίνεται έμφαση στο φύλο τους, αλλά αμφιβάλλει αν το τεστ θα πρέπει να αποκλείει κάθε αναφορά στην προσωπική ζωή θεωρώντας πως αντίθετα θα πρέπει να ερωτώνται και οι άντρες επιστήμονες για την προσωπική τους ζωή. Το ίδιο πιστεύουν και άλλοι. Επίσης ο Βασούντεβαν Μακούνθ αναφέρει ότι σε χώρες όπου οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται έντονα στην επιστήμη θα ήταν καλό να παρακαμφθούν ορισμένοι όροι του τεστ με την ελπίδα να βγουν στην επιφάνεια τα συστημικά εμπόδια. «Η χρησιμότητα του τεστ εδράζεται στον μύθο ενός εξισορροπημένου πεδίου, κάτι που δεν υπάρχει στην Ινδία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιστήμες Κατηγορία:Επιστήμη Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα Κατηγορία:Γυναίκες στην κοινωνία
Γιολάντα Τερέντσιο
Η Γιολάντα Τερέντσιο (Αθήνα, 1922 – Αθήνα, 13 Ιουνίου 2006) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος, η οποία έγινε ιδιαίτερα γνωστή για τις εκπομπές της στην Ελληνική Υπηρεσία του BBC κατά του δικτατορικού καθεστώτος την περίοδο 1967–1974.
Βιογραφία
Πατέρας της ήταν ο αυστριακής καταγωγής τραπεζικός υπάλληλος Τόνι Τερέντσιο και μητέρα της η Αθηναία θεατρική ηθοποιός Τζούλια Αμπελά-Τερέντσιο. Η οικογένεια Τερένστιο είχε μία ακόμα κόρη, την Άλμπα, η οποία ἠταν κατά δύο χρόνια μικρότερη από τη Γιολάντα.
Η Γιολάντα Τερέντσιο τελείωσε το Γυμνάσιο της Γερμανικής Σχολής και έγινε δεκτή στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1940. Όμως, λόγω του πολέμου, δεν αποφοίτησε ποτέ από τη Νομική Σχολή.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, συμμετείχε στην Αντίσταση κατά των κατακτητών. Συνελήφθη μαζί με άλλα 43 άτομα, σε μπλόκο των Γερμανών στη Φιλοθέη στις 10 Ιουνίου 1944. Λόγω της αυστριακής της καταγωγής και της γερμανομάθειάς της, στάλθηκε ως «ελεύθερη εργάτρια» για καταναγκαστική εργασία στην Αυστρία. Όταν έφτασε στην Αυστρία, δραπέτευσε από το στρατόπεδο επιλογής, αλλά συνελήφθη και κρατήθηκε στη φυλακή Λάντεσγκεριχτ (Landesgericht) της Βιέννης. Τον Απρίλιο του 1945, η Βιέννη καταλήφθη από τον Κόκκινο Στρατό και η Τερέντσιο ελευθερώθηκε μαζί με πολλούς άλλους Ἐλληνες κρατουμένους. Μετά από πολλές κακουχίες, η Τερέντσιο επέστρεψε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1945.
Την περίοδο 1946–1949, σπούδασε Γαλλικά στο Γαλλικό Ινστιτούτο και Αγγλική γλώσσα στο Βρετανικό Συμβούλιο στην Αθήνα. Τον ίδιο καιρό, άρχισε να δημοσιεύει συνεντεύξεις με σημαντικούς λογοτέχνες της εποχής στην εφημερίδα Ταχυδρόμος της Αλεξάνδρειας.
Συνέχισε τις σπουδές της στη Γαλλία, πρώτα στη γαλλική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Νίκαιας (1949–1950) και κατόπιν στη δημοσιογραφία στη Σορβὀνη (1950–1952). Την ίδια εποχή και ενώ βρίσκονταν στη Γαλλία, άρχισε να δημοσιεύει άρθρα με συνομιλίες με διαπρεπείς Γάλλους στοχαστές στο περιοδικό Νέα Εστία. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, την προσέλαβαν στο Συγκρότημα Λαμπράκη και έτσι κατά την περίοδο 1954–1967 αρθρογραφούσε στις εφημερίδες Τα Νέα και Το Βήμα, καθώς και στο περιοδικό Ταχυδρόμος. Στις δημοσιογραφικές της επιτυχίες εκείνης της εποχής συμπεριλαμβάνονται ρεπορτάζ για τις γυναίκες πολιτικές κρατούμενες, καθώς και η τελευταία συνέντευξη του Νίκου Καζαντζάκη πριν τον θάνατό του.
Το 1961 άρχισε να συνεργάζεται με την Ελληνική Υπηρεσία του BBC. Με την επιβολή της Δικατορίας των Συνταγματαρχών, η Τερέντσιο εγκατέλειψε την Ελλάδα και από τον Νοέμβριο του 1967 έως τον Ιούνιο του 1975 εργάσθηκε αποκλειστικά ως δημοσιογράφος του ελληνικού τμήματος του BBC στο Λονδίνο. Οι εκπομπές της, κατά τη διάρκεια της επταετίας, συνέβαλαν καθοριστικά στην ενημέρωση του ελληνικού λαού και την αφύπνιση της διεθνούς κοινής γνώμης.
Με την πτώση της Χούντας, επέστρεψε στην Αθήνα και άρχισε να εργάζεται για την Καθημερινή. Το 1978, ο τότε υπουργός Συντονισμού Παναγής Παπαληγούρας ζήτησε από την Τερέντσιο να αναλάβει μια σειρά τηλεοπτικών εκπομπών στην ΕΡΤ με τον τίτλο H Ευρώπη των Εννέα, για την ενημέρωση των Ελλήνων σχετικά με την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ. Πεπεισμένη η ίδια για την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης, η Τερέντσιο συνέχισε με άλλες ραδιοφωνικές εκπομπές για την Ευρώπη και τον κόσμο γενικότερα μέχρι το 1998. Αποχώρησε από την ΕΡΤ το καλοκαίρι του 1998, εκφράζοντας δημόσια πικρία και απογοήτευση για το κλίμα πολιτικού νεποτισμού στην κρατική ραδιοφωνία και τηλεόραση.
Για το δημοσιογραφικό της έργο, τιμήθηκε το 2003 από το Ίδρυμα Μπότση με το βραβείο Εθνικής Αντίστασης «Μανώλης Λίτινας». Πέθανε στην Αθήνα στις 13 Ιουνίου 2006, μετά από μακρά ασθένεια.
Έργα
Παρά τον όγκο της δημοσιογραφικής δουλειάς, η Τερέντσιο δημοσίευσε μόνον τρία αυτοτελή βιβλία: 413 Μέρες (Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 1982), Ο κόσμος χθες, σήμερα, αύριο: Πνευματικοί άνθρωποι (Μίνωας, Αθήνα 1993), με συνεντεύξεις με Έλληνες λογοτέχνες, και Κορυφαίοι Έλληνες στη σφαίρα της τέχνης (ΕΛΙΑ, Αθήνα 2000).
Η ίδια είχε επίσης μεταφράσει από τα Γαλλικά στα Ελληνικά τα βιβλία: Υπολοχαγός Κάτια της Κατρίν Ντεβιλιέ (Παιδεία, Αθήνα περίπου 1960) και Η χώρα που δε φτάνεις ποτέ του Αντρέ Ντοτέλ (Μίνωας, Αθήνα 1992).
Το αρχείο της δημοσιογράφου και της οικογένειάς της φυλάσσεται στον οργανισμό ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Ματιέ Στραζέλ
Ο Ματιέ Νέλσον Στραζέλ (γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 2002) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την ΑΣΒΕΛ του Γαλλικού Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας.
Πρώιμη ζωή και νεανική σταδιοδρομία
Στις 21 Φεβρουαρίου 2017, ο Στραζέλ υπέγραψε συμβόλαιο για να ενταχθεί στα τμήματα νεών της ΑΣΒΕΛ αφού ξεκίνησε την σταδιοδρομία του με τον τροφοδοτικό σύλλογό της, Μαρν-λα-Βαλέ. Την περίοδο 2017–18, μοίρασε χρόνο μεταξύ της ομάδας κάτω των 18 ετών του συλλόγου και με την Εσπουάρ Λυόν στο Πρωτάθλημα Ελπίδων, το γαλλικό πρωτάθλημα κάτω των 21 ετών, όπου έπαιζε ερχόμενος από τον πάγκο. Το 2018–19, έγινε κανονικός παίκτης των Εσπουάρ, έχοντας κατά μέσο όρο 14,5 πόντους, 4,7 ασίστ και 3,8 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στις 6 Μαΐου 2019, ο Στραζέλ σημείωσε 44 πόντους για την ΑΣΒΕΛ Κάτω των 18 σε μία ήττα με 110–100 από την JL Μπουρκ Κάτω των 18 κατά τη διάρκεια των ημιτελικών του γαλλικού πρωταθλήματος Κάτω των 18.
Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας
Ο '''Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας''' είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Πειραιά, με έδρα τη Δραπετσώνα. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1928, έχει χρώματα το μπλε και το λευκό και έμβλημα τον Ποντιακό αετό. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Δραπετσώνας «Γιάννης Βάζος», χωρητικότητας 1.150 θεατών.
Ματιέ Στραζέλ
Επαγγελματική πορεία
Στις 31 Ιουλίου 2019, όταν ήταν 16 ετών, ο Στραζέλ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΑΣΒΕΛ. Έκανε την πρώτη συμμετοχή του στην ανώτερη ομάδα στις 6 Οκτωβρίου, παίζοντας πέντε λεπτά σε μία νίκη με 85–76 επί της Σολέ. Στις 29 Οκτωβρίου, ο Στραζέλ έκανε την παρθενική συμμετοχή του στην Ευρωλίγκα, πετυχαίνοντας εννιά πόντους με τρία τρίποντα σε 13 λεπτά για να νικήσει την Μπασκόνια, με 66–63. Στις 10 Μαρτίου 2020, σημείωσε 17 πόντους, υψηλό χρονιάς, σε μία νίκη με 95–83 επί τουΜονακό. Στις 10 Ιουνίου, ο Στραζέλ υπέγραψε επέκταση συμβολαίου με την ομάδα μέχρι το 2025.
Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας
Στο παρελθόν είχε λάβει μέρος αρκετές φορές στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής. Αυτό το διάστημα μετέχει στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της ΕΠΣ Πειραιά.
Ματιέ Στραζέλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές
Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας
Ιστορία
Το 1928 μια ομάδα Μικρασιατών προσφύγων από τον Εύξεινο Πόντο που εγκαταστάθηκε στη Δραπετσώνα ίδρυσε την «Αθλητική Ένωση Ποντίων». Τον Ιούνιο του 1932 στο Δ.Σ. εκλέχτηκαν οι Κ. Χατζόπουλος (πρόεδρος), Κ. Χαραλαμπίδης (αντιπρόεδρος), Θ. Παπαδόπουλος (γεν. γραμματέας), Δ. Λυγομενίδης (ταμίας) και σύμβουλοι οι Α. Τσακαλίδης, Κουρίδης, Χαραλαμπίδης, Γ. Παρασκευόπουλος, Α. Χαρανίδης. Για πολλά χρόνια η Α.Ε. Ποντίων ήταν ανεξάρτητο σωματείο και έδινε πλήθος φιλικών αγώνων με άλλα ανεξάρτητα ποδοσφαιρικά σωματεία της Δραπετσώνας, μεταξύ των οποίων και ο ισχυρός τότε Απόλλων Δραπετσώνας από τον οποίο αναδείχθηκε ο θρυλικός Γιάννης Βάζος, αλλά και γενικότερα του Πειραιά και της Αθήνας κατά κύριο λόγο,     ενώ αγωνιζόταν και σε διάφορα άτυπα πρωταθλήματα με τα υπόλοιπα ανεξάρτητα σωματεία της Δραπετσώνας.
Η Α.Ε. Ποντίων μεταπολεμικά εντάχθηκε στη δόκιμη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά, όπου αγωνίστηκε μαζί με τα υπόλοιπα τότε ανεξάρτητα σωματεία του Πειραιά, όπως μεταξύ άλλων οι Νέοι Ευγενείας, Ηρακλής Νίκαιας, Νήαρ Ηστ Νίκαιας, Κένταυρος Καμινίων, Απόλλων Ρέντη αλλά και ο συντοπίτης Ήφαιστος Δραπετσώνας. Το 1953 αναγνωρίστηκε από την ΕΠΟ με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 425 και εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Πειραιά, όποτε και από τη σεζόν 1953-54 ξεκίνησε να αγωνίζεται επίσημα. Είχε ανοδική πορεία μέχρι και την Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά και το 1965 έφτασε να διεκδικεί τον τίτλο και την άνοδο στην Β' Εθνική, την οποία έχασε από τον Αίαντα Σαλαμίνας. Το 1967 το δικτατορικό καθεστώς επέβαλλε την αντικατάσταση του όρου «Αθλητική Ένωση» σε «Αθλητικό Σύλλογο» από την επωνυμία του συλλόγου και έτσι μετονομάστηκε σε «Αθλητικός Σύλλογος Ποντίων Δραπετσώνας».
Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε για εκ νέου 3 χρονιές (1989-90, 1990-91, 1991-92), όποτε και υποβιβάστηκε. Το 1993 τερμάτισε στη 2η θέση του 2ου ομίλου της Α΄ Ε.Π.Σ. Πειραιά και έχασε την επάνοδο στην Δ΄ Εθνική από την δευτεραθλήτρια του 2ου ομίλου, Ελλάς Ποντίων στον αγώνα μπαράζ δευτεραθλητών για την άνοδο. Τελευταία αναλαμπή του Α.Σ. Ποντίων ήταν η συμμετοχή του στην Δ΄ Εθνική τη σεζόν 2003-04. Στη συνέχεια γνώρισε διαδοχικούς υποβιβασμούς και το 2010-11 αγωνίστηκε στη Β΄ κατηγορία ΕΠΣ Πειραιά, ώσπου το 2015-16 αναδείχθηκε πρωταθλητής, έπειτα από αγώνα μπαράζ με τον Ήφαιστο Νίκαιας, του οποίου επικράτησε με 1-3.
Αναφορές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας
Τζέημς Λαστ
Ο Τζέημς Λαστ ή Τζέιμς Λαστ   (γερμ. James Last, 1929 - 2015) ήταν δημοφιλής Γερμανός μουσικός, συνθέτης, ενορχηστρωτής και μουσικός παραγωγός. Διεύθυνε ορχήστρα με 40 μουσικούς και επινόησε το μουσικό στυλ της ελαφρής μουσικής (easy listening) και του "χαρούμενου ήχου", και γνώρισε τόσο μεγάλη επιτυχία που από το 1965 και για δύο δεκαετίες οι πωλήσεις των δίσκων του του έκαναν το εν τρίτο του τζίρου της δισκογραφικής κατανάλωσης στη Γερμανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Αμέρικα Φερρέρα
Η Αμέρικα Τζορτζίν Φερρέρα (Αγγλικά: America Georgin Ferrera, 18 Απριλίου 1984, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, ηθοποιός φωνής, παραγωγός και σκηνοθέτης. Γεννημένη στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, από γονείς με καταγωγή από την Ονδούρα, η Φερρέρα ανέπτυξε ένα ενδιαφέρον για την υποκριτική από νεαρή ηλικία, συμμετέχοντας σε αρκετές σχολικές θεατρικές παραστάσεις. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο το 2002 στην κωμωδία-δράμα Real Women Have Curves, λαμβάνοντας επαίνους για την ερμηνεία της. Η Φερρέρα έχει λάβει αρκετά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων ενός βραβείου Έμμυ, μιας Χρυσής Σφαίρας και ενός βραβείου Screen Actors Guild.
Η Φερρέρα έλαβε μια μέτρια επιτυχία στην αρχή της καριέρας της με ρόλους σε ταινίες όπως στην Disney Gotta Kick It Up! (2002) και στο δράμα The Sisterhood of the Traveling Pants (2005) ; η τελευταία τής χάρισε το βραβείο Imagen Καλύτερης Ηθοποιού και την πρώτη υποψηφιότητα στα βραβεία ALMA. Αργότερα έκανε στροφή στην τηλεόραση με τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμωδία-δράμα του ABC Ugly Betty (2006–2010). Η Φερρέρα έλαβε τα θετικά σχόλια των κριτικών για τον ρόλο της ως πρωταγωνίστρια της σειράς, της Betty Suarez, και κέρδισε βραβεία Καλύτερης Ηθοποιού σε αρκετές τελετές απονομής βραβείων το 2007, συμπεριλαμβανομένων της Χρυσής Σφαίρας, του Screen Actors Guild Award και του βραβείου Έμμυ, το πρώτο που δόθηκε σε Λατίνα ηθοποιό στην κατηγορία αυτή.
Άλλες σημαντικές ταινίες της περιλαμβάνουν το δράμα The Dry Land (2010), την ρομαντική κωμωδία Our Family Wedding (2010) και το δράμα End of Watch (2012). Χάρισε την φωνή της στην Astrid Hofferson στην ταινία How to Train Your Dragon, συμπεριλαμβανομένων των τριών ταινιών και της τηλεοπτικής σειράς Dreamworks Dragons. Πρόσφατα έκανε την συμπαραγωγή και πρωταγωνίστησε ως Amy Sosa στην κωμική σειρά του NBC Superstore (2015-2021).
Το περιοδικό Time την κατέταξε στην λίστα με τους 100 ανθρώπους με την περισσότερη επιρροή στον κόσμο το 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Ζαν Μπρυλέρ
Ο Ζαν Μπρυλέρ (γαλλικά: Jean Bruller), (1902 - 1991) ήταν Γάλλος εικονογράφος, συγγραφέας και εκδότης. Υιοθέτησε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Βερκόρ το 1941 όταν εντάχθηκε στην Αντίσταση κατά τη διάρκεια της κατοχής της βόρειας Γαλλίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνέχεια, διατήρησε το όνομά του για την εργασία του ως καλλιτέχνης και το όνομα Βερκόρ ως όνομα συγγραφέα.
Με τον Πιερ ντε Λεσκύρ ίδρυσαν το 1941 την εκδοτική εταιρεία Les Éditions de Minuit. Το πιο διάσημο έργο του είναι Η Σιωπή της Θάλασσας, που δημοσιεύτηκε παράνομα το 1942.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζαν Μπρυλέρ γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1902 στο Παρίσι από Γαλλίδα μητέρα, δασκάλα, και πατέρα εβραϊκής-ουγγρικής καταγωγής. Η ιστορία του πατέρα του ενέπνευσε το διήγημα La Marche à l'étoile (Η Αστρική Πορεία) που δημοσιεύτηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Στο βιβλίο του Για να πούμε την αλήθεια, ο Βερκόρ αναφέρει ότι ο πατέρας του είχε παλαιότερη γαλλική καταγωγή από τα Βόσγια και κατά τον 18ο αιώνα η εβραϊκή του οικογένεια μετανάστευσε στην Ουγγαρία. Ο πατέρας του επέστρεψε στο Παρίσι το 1880, εμπνεόμενος από την ιδέα της Γαλλίας ως χώρας ελευθερίας και τεχνών, και ξεκίνησε το εμπόριο δημοφιλών βιβλίων, που πουλούσε κυρίως στην επαρχία. Λίγα χρόνια αργότερα, πούλησε αυτή την επιχείρηση και ασχολήθηκε με ακίνητα.
Από το 1921 εργάστηκε σαν σκιτσογράφος και εικονογράφος. Το 1923, συμμετείχε στο Salon des humoristes και, τον Ιούνιο του ίδιου έτους, δημιούργησε το δικό του χιουμοριστικό περιοδικό το οποίο ονόμασε L'Ingénu (Ο αφελής), προς τιμήν του Βολταίρου. Το 1924 κατατάχθηκε για τη στρατιωτική του εκπαίδευση και στη συνέχεια έκανε έξι μήνες στρατιωτική θητεία στην Τύνιδα, μέχρι την άνοιξη του 1925.
Εξέδωσε την πρώτη του συλλογή με σχέδια και κείμενα το 1926: 21 πρακτικές συνταγές για βίαιο θάνατο. Το 1930, εικονογράφησε το παιδικό Patapoufs et Filifers, έναν μύθο του Αντρέ Μωρουά για τις κοινωνικές διακρίσεις. Το 1931 παντρεύτηκε τη Ζαν Μπαρυσώ, το ζευγάρι χώρισε το 1948. μικρογραφία|250x250εσ|Ο Ζαν Μπρυλέρ και οι γονείς του (περ. 1905) Ειρηνιστής μέχρι το 1938, κινητοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην οροσειρά του Βερκόρ, εντασσόμενος στη Γαλλική Αντίσταση, με την ενθάρρυνση του Πιερ ντε Λεσκύρ. Στη συνέχεια, ο Ζαν Μπρυλέρ πήρε το ψευδώνυμο Βερκόρ από το όνομα της οροσειράς (χωρίς να γνωρίζει ότι αργότερα θα γινόταν σκηνή γεγονότων που συνδέονταν με την αντίσταση). Το φθινόπωρο του 1941 ίδρυσε μαζί με τον Πιερ ντε Λεσκύρ τον παράνομο εκδοτικό οίκο Éditions de Minuit και δημοσίευσε εκεί το διήγημά του Η Σιωπή της Θάλασσας στις 20 Φεβρουαρίου 1942. Ο Μπρυλέρ ήταν ο σχεδιαστής του λογότυπου του εκδοτικού οίκου που χρησιμοποιείται από το 1945.
Ο Ζαν Μπρυλέρ πέθανε στο Παρίσι το βράδυ της 9ης προς 10 Ιουνίου 1991. Η δεύτερη σύζυγός του, Ρίτα Μπαρίς (1917-2001), Αγγλίδα δημοσιογράφος και μεταφράστρια, μετέφρασε έργα του στα αγγλικά.
Μια πλακέτα στη μνήμη του Ζαν Μπρυλέρ τοποθετήθηκε το 1992 στη γέφυρα Πον ντεζ Αρ στο Παρίσι, στη μνήμη των παράνομων αντιγράφων που παρέδιδε ο Μπρυλέρ σε συνεργάτες του σ' αυτή τη γέφυρα κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι εικονογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι αντιστασιακοί
Ιβάν Τόλλι
Ο Ιβάν Αντρέγιεβιτς Τόλλι (Иван Андреевич Толли· Οδησσός, Ρωσική Αυτοκρατορία 1825 - 5 Ιουλίου 1887, Κίεβο, Ρωσική Αυτοκρατορία) ήταν Ρώσος πολιτικός ελληνικής καταγωγής. Δήμαρχος Κιέβου από το 1884 έως το 1887, κληρονομικός επίτιμος πολίτης του Κιέβου (1869), εμπορικός σύμβουλος (1877), Κρατικός Σύμβουλος, Πρόεδρος της Επιτροπής Εμπορίου και Κατασκευών του Κιέβου (1882).
Βιογραφία
Καταγόταν από εύπορη ελληνική οικογένεια και σπούδασε στην Ελληνική Εμπορική Σχολή στην Οδησσό. Ζούσε στο Κίεβο από τη δεκαετία του 1850 όπου πλούτισε σε μεγάλο βαθμό με το εμπόριο κρασιού.
Το 1871 εξελέγη μέλος της Δούμας της Πόλης του Κιέβου. Μετά τον ξαφνικό θάνατο του δημάρχου Γκούσταβ Άισμαν τον Μάιο του 1884, τον διαδέχθηκε. Στις 26 Μαρτίου 1887 επανεξελέγη δήμαρχος, αλλά αρνήθηκε να αναλάβει τα καθήκοντά του. Στην επόμενη συνεδρίαση στις 16 Απριλίου κέρδισε ξανά τις εκλογές αλλά και πάλι αρνήθηκε να αναλάβει τα καθήκοντά του. Ο διάδοχός του ήταν ο Σ.Μ. Σόλσκι.
Πέθανε από εγκεφαλικό στις 5 Ιουλίου 1887. Κηδεύτηκε στο κοιμητήριο Μπαΐκοβε και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, σύμφωνα με τη διαθήκη του, ετάφη εκ νέου κοντά στον ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Η εκκλησία κατεδαφίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1930, η επιτύμβια στήλη δεν σώθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιέβου Κατηγορία:Πολιτικοί της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Έλληνες της Ρωσίας Κατηγορία:Οδησσίτες
Ζόρδι Κοδίνα
Ο Ζόρδι Κοδίνα Ροδρίγεθ (Jordi Codina Rodríguez, γεννημένος στις 27 Απριλίου 1982 στη Βαρκελώνη), είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό του ΑΠΟΕΛ, στην θέση του τερματοφύλακα.
Καριέρα
Γεννήθηκε στην Βαρκελώνη της Καταλονίας και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα με την Εσπανιόλ. Το 2002, σε ηλικία 20 χρονών μετακόμισε στην Μαδρίτη για λογαριασμό της Ρεάλ, όπου αγωνίστηκε τα επόμενα χρόνια με την ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης Β. Από την σεζόν 2007-2008 μεταπήδησε στην πρώτη ομάδα της Ρεάλ ως ο 3ος τερματοφύλακας πίσω από τον Ικέρ Κασίλιας και τον Τζέρζι Ντούντεκ. Εκεί θα μείνει για 2 σεζόν για να μετακομίσει το 2009 στην Χετάφε. Εκεί θα μείνει μέχρι το 2015 και θα αγωνιστεί σε 68 παιχνίδια. Το καλοκαίρι του 2015 ο Κότινα υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασία με την ομάδα του ΑΠΟΕΛ.Σήμερα αγωνίζεται για λογαριασμό της Πάφος FC ως πρώτος τερματοφύλακας.
Κατηγορία:Καταλανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Λεωνίδας Πυλόρωφ
Ο Λεωνίδας Πυλόρωφ (Τιφλίδα, 1915 – Σέρρες, 24 Ιανουαρίου 1978) ήταν  δασολόγος και Νομάρχης Σερρών μέχρι το θάνατό του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Γεωργία της τότε Σοβιετικής Ένωσης και σπούδασε δασολογία στο ΑΠΘ. Στα νεανικά του χρόνια ήταν ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ. Εργάστηκε ως δασάρχης στη Βέροια.
Διορίστηκε Νομάρχης Πέλλας (1955) και μετά το 1974 Νομάρχης Σερρών. Μεταξύ άλλων ήταν πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1978 και ενώ ήταν εν ενεργεία Νομάρχης, από πνευμονικό οίδημα που υπέστη ενώ βρισκόταν στην Πολιτιστική Εταιρεία Σερρών, καθώς παρακολουθούσε διάλεξη.
Αττικό τάλαντο
δεξιά|μικρογραφία|Αθηναϊκή ασημένια δραχμή, 454-404 π.Χ., βάρους 4.3 γραμμαρίων. Ένα τάλαντο ήταν ίσο με 6.000 [[Δραχμή|δραχμές, το ισοδύναμο των 25.80 κιλών ασημίου.]] Το αττικό τάλαντο (τάλαντο του αθηναϊκού προτύπου), επίσης γνωστό ως Αθηναϊκό τάλαντο ή ελληνικό τάλαντο (τάλαντον), είναι αρχαία μονάδα μέτρησης μάζας ίση με περίπου 26 χιλιόγραμμα, καθώς και μονάδα μέτρησης με αξία ίση με αυτό το ποσό καθαρού ασημιού. Το 2017, με βάση την αξία 547 δολάρια ανά κιλό, το ασημένιο τάλαντο αξίζει 14.113 δολάρια. Ήταν ισοδύναμο με 60 μνες, 6.000 δραχμές ή 36.000 οβολούς.
Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, 200 κωπηλάτες μιας τριήρης πληρώνοντας με ένα τάλαντο κάθε μήνα, μια δραχμή, ή 4.3 γραμμάρια αργύρου ανά κωπηλάτη την ημέρα. Σύμφωνα με αναφορές μισθών για το 377 π.Χ., ένα τάλαντο άξιζε εννέα χρόνια εξειδικευμένης εργασίας. Αυτό αντιστοιχεί σε 2340 ημέρες εργασίας ή 111 γραμμάρια ασημιού ανά εργαζόμενο κάθε εργάσιμη ημέρα. Το 2004, ο μισθός ενός σύγχρονου ξυλουργού ήταν περίπου 25.060 δολάρια ετησίως ή 226.000 δολάρια για εννέα χρόνια εργασίας.
Το 1800, ο τεχνίτης ενός κτιρίου στην αστική Ευρώπη λάμβανε ημερήσιο μισθό 11.9 γραμμαρίων ασημιού την ημέρα, ή περίπου 0.49 δολάρια την μέρα. Βάσει του πληθωρισμού, αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 6 δολάρια σε χρήματα του 2007. Αν υποθέσουμε ότι ένας ευρωπαίος εργάτης στο 1800 ήταν τόσο παραγωγικός όσο ένας στην αρχαία Ελλάδα, η αγοραστική δύναμη του τάλαντου στην αρχαιότητα ήταν περίπου ίση με 20.000 δολάρια στις αρχές του 21ου αιώνα. Η αληθοφάνεια αυτού του υπολογισμού επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ένα τάλαντο ασημιού άξιζε 1.081 δολάρια το 1800, ισοδύναμο με 13.000 δολάρια με βάση τη προσαρμογή για το πληθωρισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Οικονομία της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Αγορά των Κομπεταλιαστών
Η Αγορά των Κομπεταλιαστών είναι μια από τις κύριες αγορές της Δήλου. Η αγορά χρονολογείται από το τελευταίο τέταρτο του 2ου αιώνα π.Χ. Η αγορά γειτνιάζει άμεσα με το Ιερό Λιμάνι. Στο κέντρο της αγοράς βρίσκονται οι βάσεις της πλατείας και το μαρμάρινο μνημείο. Το μαρμάρινο μνημείο είναι αφιερωμένο στον Ερμή. Γύρω από αυτά τα δύο μνημεία, υπάρχουν πολλά μνημεία που έχουν ανεγερθεί από εμπόρους, καπετάνιους και τραπεζίτες. Στο βόρειο τμήμα της αγοράς αυτής, υπάρχει η Στοά του Φιλίππου και ο Ιωνικός ναός αφιερωμένος στον Ερμή. Στο ανατολικό και νότιο μέρος της αγοράς, βρίσκονται τα ερείπια καταστημάτων από την χρυσή εποχή του κέντρου του Ελληνικού εμπορίου.
Αργυροκοπείο
Το Αργυροκοπείο (ἀργυροκοπείον) ήταν το νομισματοκοπείο στην αρχαία Ελλάδα.
Στο αργυροκοπείο κοβόταν κυρίως ασήμι.
Στην Αθήνα φαίνεται να βρίσκεται δίπλα σε ένα παρεκκλήσι (ηρώο) ενός ήρωα με το όνομα Στεφανηφόρος, όπου φυλάσσονταν τα τυποποιημένα βάρη των νομισμάτων.
Κατά παρόμοιο τρόπο, τα τυποποιημένα βάρη φυλάσσονται στο Ναό της Ήρας Μονέτα στο Ρωμαϊκό Φόρουμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Δήμος Τσάλκας
Σύμφωνα με τη γεωργιανή απογραφή του 2002, ο δήμος είχε πληθυσμό 20.888 κατοίκων.
Ο δήμος έχει έκταση 1.051 τ.χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Τσάλκα (αποσαφήνιση)
Ο όρος Τσάλκα μπορεί να αναφέρεται σε:
Κοινοβούλιο των Φίτζι
Εγκατάσταση
Το Κοινοβούλιο των Φίτζι χρονολογείται από τις 10 Οκτωβρίου 1970, όταν τα Φίτζι ανεξαρτητοποιήθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το Κοινοβούλιο αντικατέστησε το πρώην αποικιακό νομοθετικό όργανο, το Νομοθετικό Συμβούλιο, το οποίο υπήρχε με διάφορες μορφές καθ' όλη τη διάρκεια της αποικιοκρατίας. Το Νομοθετικό Συμβούλιο απαρτιζόταν από 36 μέλη το 1966 και πρόεδρός του ήταν ο Χ. Μόρις Σκοτ. Μια ρήτρα που υπήρχε από παλιά συνέχισε να ισχύει και στο Σύνταγμα του 1970, το οποίο υιοθετήθηκε για την ανεξαρτησία, προέβλεπε τη μετονομασία του παλιού Νομοθετικού Συμβουλίου σε Βουλή των Αντιπροσώπων και την παραμονή στη θέση του, εν αναμονή των πρώτων εκλογών μετά την ανεξαρτησία το 1972. Τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων ήταν 52 το 1972 και αυξήθηκαν ξανά σε 70 το 1992. Λίγο πριν καταργηθεί και διαλυθεί (2013), η Βουλή αριθμούσε 71 μέλη.