cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρλ Μάλντεν
Ο Καρλ Μάλντεν (αγγλικά: Karl Malden, 22 Μαρτίου 1912 - 1 Ιουλίου 2009) ήταν Αμερικανός ηθοποιός βραβευμένος με Όσκαρ και βραβείο Έμμυ. Είναι γνωστός για τη συμμετοχή του στις ταινίες Το μεγάλο κατηγορώ (Boomerang!, 1947), Μονομαχία την αυγή (The Gunfighter, 1950), Η Εξομολόγηση (I Confess, 1953), Το λιμάνι της αγωνίας (On The Waterfront, 1954), Η Φωνή του Πόθου (Baby Doll, 1956), Ο βαρυποινίτης του Αλκατράζ (Birdman Of Alcatraz, 1962), Πάττον, ο θρύλος της Νορμανδίας (Patton, 1970) και την ταινία που του χάρισε το όσκαρ β' ανδρικού ρόλου το 1951 Λεωφορείον ο πόθος (A Streetcar Named Desire).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Το Εργαστήριο του Δρ. Καλιγκάρι
'''Το Εργαστήριο του Δρ. Καλιγκάρι (γερμ. Das Cabinet des Dr. Caligari, αγγλ. The Cabinet of Dr. Caligari''') είναι γερμανικό ασπρόμαυρο εξπρεσιονιστικό έργο του βωβού κινηματογράφου του 1920. Θεωρείται ως έργο-ορόσημο στην ιστορία του κινηματογράφου και ειδικότερα του κινήματος του γερμανικού εξπρεσιονισμού.
Πλοκή
Ο Φράνσις, φίλος του δολοφονημένου θεατή, αρχίζει να κάνει έρευνες και ανακαλύπτει μια τρομερή αλήθεια, σύμφωνα με την οποία ο μάγος στην πραγματικότητα είναι ο τρελός διευθυντής του τρελοκομείου της πόλης, που χρησιμοποιεί για ψευδώνυμο το όνομα Δρ. Καλιγκάρι. Ο Δρ. Καλιγκάρι είχε κάνει μια διατριβή με θέμα τον ομώνυμο μύθο του 11ου αι., σύμφωνα με τον οποίο ο ομώνυμος μάγος είχε δημιουργήσει έναν δαίμονα, τον Τσέζαρε. Ο Καλιγκάρι είχε συνεχίσει στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του να ασχολείται με τον μύθο αυτό, προσπαθώντας να τον επαναλάβει. Όταν μια μέρα οι γιατροί του τρελοκομείου του έφεραν έναν ασθενή υπνοβάτη που κοιμόταν διαρκώς, ο Δρ. Καλιγκάρι συνειδητοποιεί ότι αυτή είναι μια μοναδική ευκαιρία και αποφασίζει να χρησιμοποιήσει τον υπνοβάτη για να πραγματοποιήσει κρυφά τα σχέδιά του. Ο υπνοβάτης παίρνει το όνομα του πνεύματος Τσέζαρε και γίνεται άβουλος δούλος του Δρ. Καλιγκάρι· μέσα στον ύπνο του εκπληρώνει τις νυκτερινές δολοφονίες που αυτός του υπαγορεύει.
Τελικά ο Φράνσις αποκαλύπτει την αλήθεια και κατορθώνει να πιάσουν τον Δρ. Καλιγκάρι και να τον κλείσουν μέσα στο ίδιο το τρελοκομείο φορώντας του τον ζουρλομανδύα. Το έργο θα καταλήξει όμως με μια άλλη, απρόβλεπτη τροπή, αφού ο Φράνσις, φεύγοντας ικανοποιημένος από το τρελοκομείο θα συλληφθεί με τη σειρά του και θα κατηγορηθεί για παράνοια, ενώ ο Δρ. Καλιγκάρι θα παρουσιαστεί και πάλι ως διευθυντής του τρελοκομείου με τα λόγια: «''Τον καημένο, τρελάθηκε. Αλλά εγώ θα τον κάνω καλά.''»
Καλλιτεχνικό στιλ και επιρροή
Η σκηνοθεσία του έργου είχε αρχικά προταθεί στον Φριτς Λανγκ, ο οποίος αρνήθηκε λόγω υπερβολικού φόρτου. Το έργο είχε την πρεμιέρα του στις 27 Φεβρουαρίου του 1920 και έκανε αμέσως ιδιαίτερη επιτυχία. Τα σκηνικά και γενικά το εξπρεσιονιστικό στιλ του έργου ήταν πρωτόγνωρα στο κοινό. Τα κτίρια και οι πόρτες είναι παράξενα, αλλόκοτα και στραβά σαν από εφιάλτη. Το φως άλλοτε φυσικό μα έντονο, άλλοτε ως ζωγραφισμένο με έντονες φωτοσκιάσεις επιδεινώνει την κατάσταση. Το σενάριο και η πλοκή είναι επίσης εξωπραγματικά και μέσα στη μόδα στη Γερμανία της διαταραγμένης μεσοπολεμικής εποχής, όπου κυκλοφορούσαν πάμπολλες θεωρίες παγκόσμιων συνωμοσιών.
Το έργο έγινε αμέσως παράδειγμα της εξπρεσιονιστικής και σουρεαλιστικής τέχνης, βρήκε όμως την ίδια μοίρα με άλλα καλλιτεχνήματα, αφού με την άνοδο των Ναζί κατηγορήθηκε ως εκφυλισμένη τέχνη και απαγορεύτηκε το 1933, ενώ συμπεριλήφθηκε το 1937 στην "Έκθεση Εκφυλισμένης Τέχνης".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1920 Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Εξπρεσιονισμός Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Έριχ Πόμερ Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μωρά του Μπάσμπι
thumb|300px|Φωτογραφία των "Busby Babes" της [[Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, σε φωτογραφία του 1958, πριν από τον τελευταίο τους αγώνα.]] Τα «Μωρά του Μπάσμπι» ή «Μπέμπηδες του Μπάσμπι» ήταν η ονομασία που δόθηκε σε μια γενιά παικτών της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, οι οποίοι είχαν αποκτηθεί και προπονηθεί από τον, τότε, αρχισκάουτερ του συλλόγου, Τζο Άρμστρονγκ και τον βοηθό προπονητή Τζίμι Μέρφι, οι οποίοι κατάφεραν να προβιβαστούν από τις ακαδημίες του συλλόγου έως την πρώτη ομάδα, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Ματ Μπάσμπι.
Τα Μωρά του Μπάσμπι έγιναν γνωστά όχι μόνο για το νεαρό της ηλικίας και το ταλέντο τους, αλλά και για το γεγονός ότι προέρχονταν από τα "σπλάχνα" του συλλόγου και δεν ήταν αγορασμένοι από άλλη ομάδα, κάτι που αποτελούσε συνήθεια τότε, όπως και σήμερα. Ο συγκεκριμένος όρος, προερχόμενος από τον δημοσιογράφο της Manchester Evening News Φρανκ Νίκλιν το 1951, τις περισσότερες φορές αναφέρεται στους ποδοσφαιριστές που κατέκτησαν τα πρωταθλήματα των σεζόν 1955–56 και 1956–57 με μέσο όρο ηλικίας τα 21 και 22 έτη αντιστοίχως.
Οχτώ από τους παίκτες – Ρότζερ Μπιρν (28), Έντι Κόλμαν (21), Μαρκ Τζόουνς (24), Ντάνκαν Έντουαρντς (21), Μπίλι Γουίλαν (22), Τόμι Τέιλορ (26), Ντέιβιντ Πεγκ (22) και Τζοφ Μπεντ (25) – πέθαναν είτε στη διάρκεια είτε ως αποτέλεσμα της αεροπορικής τραγωδίας του Μονάχου τον Φεβρουάριο του 1958, ενώ o Τζάκι Μπλάνκφλαουερ (24 ετών όταν συνέβη η τραγωδία) καθώς και ο βετεράνος Τζόνι Μπέρι (31 ετών όταν συνέβη η τραγωδία) τραυματίστηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε δεν κατάφεραν ποτέ ξανά να αγωνιστούν.
Ο τελευταίος εναπομείνας παίκτης της προ Μονάχου ομάδας, ο Μπόμπι Τσάρλτον (20 ετών την εποχή του δυστυχήματος), αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1975. Αν και είχε αποχωρήσει από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δύο χρόνια νωρίτερα, συνέχιζε να αγωνίζεται ως παίκτης-προπονητής για λογαριασμό της Πρέστον Νορθ Εντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του ποδοσφαίρου στην Αγγλία Κατηγορία:Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Α2 Εθνική Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών 2011–12
Το πρωτάθλημα βόλεϊ Α2 κατηγορίας γυναικών της περιόδου 2011−12 έγινε με τη συμμετοχή 28 ομάδων χωρισμένες σε τρεις ομίλους. Οι τρεις πρωταθλήτριες των ομίλων προβιβάστηκαν στην Α1 κατηγορία.
Βαθμολογίες
{|
Α' όμιλος
Σε 16 αγώνες
Β' όμιλος
Σε 16 αγώνες
Γ' όμιλος
Σε 18 αγώνες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2011 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2012
Ιωνία Ι (τορπιλοβόλο)
Η Ιωνία Ι ήταν τορπιλοβόλο)
Μετονομάστηκε σε τορπιλοβόλο ‘18’.
Κατασκευάστηκε το 1879 και αγοράστηκε το 1881.
Είχε εκτόπισμα 31 τ. και διέθετε δύο τορπίλες (σε πλευρικούς αφετήρες) και επακόντια τορπίλη.
Χρησιμοποιήθηκε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-13) για την εκκαθάριση του Αμβρακικού κόλπου.
Αποσύρθηκε το 1913.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Αντώνιος Σαρρής
Ο Αντώνιος Σαρρής ή Σαρρηδαντώνης (1769 - 1832) ήταν αγωνιστής του 1821 με καταγωγή από τους Λάκκους Κυδωνίων στα Χανιά της Κρήτης. Μέχρι την Επανάσταση του '21 υπήρξε αρματολός και επικεφαλής ομάδας συγγενών του, περιφερόμενος στα βουνά της Δυτικής Κρήτης, πολεμούσε τους Τούρκους. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης, αναγορεύεται οπλαρχηγός της περιοχής και συμμετείχε σε όλες σχεδόν τις πολεμικές επιχειρήσεις της περιοχής των Χανίων μέχρι το 1830.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Θεοφύλακτος Α΄ της Νάπολης
Ο Θεοφύλακτος ήταν Βυζαντινός δουξ της Νάπολης την περίοδο 666-670.
Η κύρια μεσαιωνική ιστορική πηγή που αναφέρεται για τον Θεοφύλακτο είναι το Χρονικό των Δουκών του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης. Αναφέρει ότι ανέλαβε το Δουκάτο της Νάπολης το 666 μετά το θάνατο του προκατόχου του Βασιλείου. Πιθανώς, ο Θεοφύλακτος, όπως και ο προκάτοχός του, ήταν ντόπιος κάτοικος της Νάπολης σε μία εποχή όπου το Δουκάτο της Νάπολης ήταν μέρος των εδαφών του Βυζαντίου στην Ιταλική χερσόνησο, σύμφωνα με τον κανόνα έπρεπε ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Β να εγκρίνει τον διορισμό του όπως κι έγινε.
Πολύ λίγες πληροφορίες υπάρχουν για τη περίοδο εξουσίας του Θεοφύλακτου. Είναι γνωστό μόνο ότι συνέχισε η κοπή νομισμάτων με πορτρέτα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Β και επιγραφές στα λατινικά και τα ελληνικά.
Σύμφωνα με το Χρονικό των Δουκών του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης, ο Θεοφύλακτος Α΄ κυβέρνησε το Δουκάτο της Νάπολης για τέσσερα χρόνια και πέθανε το 670. Ο διάδοχός του στο αξίωμα ήταν ο Κοσμάς.
Στις εκκλησιαστικές παραδόσεις, ο Άγιος Γουδιόσο του Σαλέρνο ονομάζεται γιος ή ανιψιός του Δούκα Θεοφύλακτου. Ωστόσο, καθώς πέθανε το αργότερο το 649, αυτό είναι απίθανο.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης
Αλέν Μπερσέ
O Αλέν Μπερσέ (Alain Berset, γενν. 9 Απριλίου 1972) είναι Ελβετός πολιτικός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Από την 1η Ιανουαρίου 2012, είναι μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, του επταμελούς κυβερνητικού συμβουλίου της χώρας και επικεφαλής του Ομοσπονδιακού υπουργείου Εσωτερικών. Την 1η Ιανουαρίου 2023 ανέλαβε τα καθήκοντά του ως Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, ενώ ήταν ξανά πρόεδρος το 2018 σε ηλικία 45 ετών. Είναι ο νεότερος πρόεδρος της Συνομοσπονδίας από τον Μαρσέλ Πιλέ-Γκολάζ το 1934. Πριν την εκλογή του ως μέλους του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου τον Δεκέμβριο του 2011, ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου εκπροσωπώντας το καντόνι του Φράιμπουργκ από το 2003, υπηρετώντας ως πρόεδρος της βουλής την περίοδο 2008-2009. Την 1η Ιανουαρίου 2022 ανέλαβε Αντιπρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.
Προσωπική ζωή και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Φριμπούρ στις 9 Απριλίου 1972 και σπούδασε πολιτικές επιστήμες και οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Νεσατέλ, όπου έλαβε πτυχίο πολιτικών επιστημών το 1996 και διδακτορικό τίτλο στα Οικονομικά, το 2005, με μια διατριβή για τον ρόλο της διεθνούς μετανάστευσης σε τοπικές συνθήκες εργασίας. Είναι παντρεμένος με την Μιριέλ Ζεεντέρ Μπερσέ (Muriel Zeender Berset) και είναι πατέρας τριών παιδιών. Η οικογένεια ζει στο Μπελφό, ένα χωριό κοντά στο Φράιμπουργκ.
Σταδιοδρομία
Ο Μπερσέ εργάστηκε ως βοηθός λέκτορα και ερευνητής στο Ινστιτούτο Περιφερειακής Οικονομίας του Πανεπιστημίου του Νεσατέλ, από το 1996 μέχρι το 2000, οπότε εγκαταστάθηκε στο Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών του Αμβούργου για ένα χρόνο. Το 2000 έγινε μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης από το καντόνι του Φριμπούρ και πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών μέχρι το 2004. Υπηρέτησε, επίσης, στο κοινοτικό συμβούλιο του Μπελφό από το 2001 έως το 2003. Το 2002 έγινε στρατηγικός σύμβουλος στο υπουργείο Οικονομικών του καντονίου του Νεσατέλ. Το 2003 εξελέγη στο Ελβετικό Εθνικό Συμβούλιο εκπροσωπώντας το καντόνι του Φριμπούρ, ως μέλος του σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Έγινε το νεότερο μέλος του Συμβουλίου και αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος τον Δεκέμβριο του 2005. Ήταν επίσης μέλος της κοινοβουλευτικής συνέλευσης του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Μετά την επανεκλογή του το 2007, εξελέγη αντιπρόεδρος του συμβουλίου και υπηρέτησε ως πρόεδρος κατά την περίοδο 2008-2009.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2011 εξελέγη (με 126 ψήφους επί συνόλου 245) στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, στην επταμελή ελβετική κυβέρνηση, ως ένας από τους δύο επίσημους υποψηφίους του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος προκειμένου να διαδεχθεί την επικεφαλής του υπουργείου Εξωτερικών Μισλίν Καλμί-Ρέι, η οποία παραιτήθηκε από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο. Ο Μπερσέ ανέλαβε επικεφαλής του Ομοσπονδιακού υπουργείου Εσωτερικών και ο προκάτοχός του, Ντιντιέ Μπουρκχάλτερ μετακινήθηκε στο υπουργείο Εξωτερικών.
Το 2017 ήταν αντιπρόεδρος και το 2018 ανέλαβε πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για ένα έτος. Το 2022 ανέλαβε αντιπρόεδρος για 2η φορά.
Έργα
Ο Μπερσέ συνέγραψε αρκετά βιβλία και έχει δημοσιεύσει πλήθος άρθρων με θέμα την οικονομική και περιφερειακή ανάπτυξη και τη μετανάστευση.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρόεδροι της Ελβετικής Συνομοσπονδίας
Κορακονήσι Ζακύνθου
Το Κορακονήσι είναι νησίδα του Ιονίου στη Ζάκυνθο το οποίο βρίσκεται στη δυτική και νότια πλευρά του νησιού (περιοχή Αρτεμισίων). Ουσιαστικά είναι ενωμένο με την ακτή και η πρόσβαση σε αυτό γίνεται από μία αψίδα φυσικού βράχου. Πρόκειται για ένα φυσικό μνημείο του οποίου ο σχηματισμός του βράχου που το δημιουργεί και η αψίδα που σχηματίζεται και καλύπτει έναν μικρό κλειστό κόλπο ξεπερνά τα 20 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Ζακύνθου Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Εθνόσημο της Σλοβακίας
thumb|Το εθνόσημο της Σλοβακίας. Το εθνόσημο της Σλοβακίας αποτελείται από έναν ασημένιο διπλό σταυρό, ο οποίος υψώνεται στη μεσαία κορυφή ενός σκούρου μπλε βουνού, αποτελούμενου από τρεις κορυφές. Βρίσκεται σε έναν αρχαίο ερυθρό θυρεό. Παρόμοιο σύμβολο, όμως με άλλα χρώματα, υπάρχει και στο εθνόσημο της Ουγγαρίας.
thumb|85px|left|Το σύμβολο της Σλοβακίας από το 1960 μέχρι το 1990
Σύμβολα
Μια από τις σύγχρονες ερμηνείες για το διπλό πατριαρχικό σταυρό (βυζαντινό σύμβολο) είναι ότι αντιπροσωπεύει τη Σλοβακία ως κληρονόμος και φρουρός της παράδοσης του Χριστιανισμού, ο οποίος διαδόθηκε στην περιοχή από τους αγίου Κύριλλο και Μεθόδιο, πριν από 12 αιώνες. Στα χρόνια του Βυζαντίου ο διπλός σταυρός δε θεωρούνταν θρησκευτικός.
Τα τρία βουνά εκπροσωπούν τρία μικρά όρη: τα Τάτρα, Φάτρα και Μάτρα (το τελευταίο βρίσκεται στην Ουγγαρία). Έτσι, τα βουνά εκπροσωπούν τη σύγχρονη Σλοβακία. Από το 1992 το εθνόσημο υπάρχει και στη σημαία της Σλοβακίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σλοβακια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σλοβακίας
Μέθοδος του Νεύτωνα
Στην αριθμητική ανάλυση η μέθοδος του Νεύτωνα (γνωστή και ως μέθοδος Newton-Raphson), είναι μία από τις καλύτερες μεθόδους διαδοχικών προσεγγίσεων για την προσεγγιστική εύρεση των ριζών μιας πραγματικής συνάρτησης.
Αυτή η μέθοδος όταν συγκλίνει, συγκλίνει ιδιαίτερα γρήγορα και πιο συγκεκριμένα τετραγωνικά. Σημαντικός παράγοντας για ύπαρξη σύγκλισης είναι αν η επαναληπτική διαδικασία ξεκινήσει «αρκετά κοντά» στην ζητούμενη λύση. Το πόσο «αρκετά κοντά» στην ρίζα θα πρέπει να βρίσκεται πρώτη προσέγγιση της ρίζας x_0, ώστε να υπάρξει σύγκλιση εξαρτάται από το πρόβλημα. Αν η μέθοδος ξεκινήσει μακριά από την επιθυμητή λύση υπάρχει πιθανότητα να μην συγκλίνει. Έτσι ασφαλείς υλοποιήσεις της μεθόδου θεωρούνται αυτές που έχουν ενσωματωμένη διαδικασία εντοπισμού και ενδεχομένως αποφυγής της μη σύγκλισης.
Με δεδομένη την συνάρτηση f(x) και την παράγωγό της f'(x), ξεκινώντας με ένα τυχαίο x_0 μία καλύτερη προσέγγιση x_1 δίνεται από την σχέση:
όπου x_{n+1} η προσεγγιστική τιμή της ρίζας της συνάρτησης f(x) μετά από n+1 επαναλήψεις.
Μια σημαντική και κάπως απρόβλεπτη εφαρμογή της μεθόδου είναι η διαίρεση Newton-Raphson, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την γρήγορη εύρεση του αντίστροφου ενός αριθμού χρησιμοποιώντας μόνο πολλαπλασιασμό και αφαίρεση.
Ο αλγόριθμος είναι ο πρώτος της κλάσης της μεθόδου του Χαουσχόλντερ (Housholder's method), και τον διαδέχεται η μέθοδος του Χάλλεϋ (Halley's method).
Κατηγορία:Αλγόριθμοι Νεύτων Κατηγορία:Αριθμητική ανάλυση
Βαθυμετρία
Βυθομέτρηση (sounding) ονομάζεται η με εργαλεία, ή με ειδικά όργανα (βυθομέτρων) εξακρίβωση του βάθους, συνήθως του θαλάσσιου βυθού σε οποιοδήποτε σημείο (καλούμενο βυθομετρικό στίγμα), για τον καταρτισμό βυθομετρικών χαρτών.
Αν και από τους αρχαίους χρόνους πολλοί πίστευαν πως κάτω από τη θάλασσα υπάρχει άβυσσος (άπατα) πρεσβεύοντας θεωρίες ακόμη και μεταφυσικές, παρά ταύτα διαπιστώνεται πως από τότε ήταν γνωστή η ανάγκη γνώσης του βάθους της θάλασσας. Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως όταν ένα πλοίο που κατευθύνεται στην Αίγυπτο βρει βυθό στις 11 οργιές τότε απέχει των αιγυπτιακών ακτών μία ναυτική ημέρα. Εκείνος όμως που πρώτος επιζήτησε να βυθομετρήσει Ωκεανό ήταν ο Μαγγελάνος το 1521 όταν σύνδεσε μεταξύ τους όλα τα βολιδόσχοινα του πλοίου του με τη βυθομετρική βολίδα και διαπίστωσε ότι δεν εύρισκε βυθό, θεωρώντας έτσι, στη συνέχεια, ότι βρισκόταν πάνω από το βαθύτερο σημείο του Ωκεανού. Από το δεύτερο όμως ήμισυ του 18ου αιώνα τελειοποιούμενων των βολιστικών μέσων άρχισαν οι διάφορες αστήρικτες δοξασίες να καταρρίπτονται.
Το 1854 ο μεγάλος Αμερικανός ωκεανογράφος Μόρρυ συνέταξε τον πρώτο ωκεάνιο βυθομετρικό χάρτη για τη χρήση των εταιρειών των τηλεγραφικών καλωδίων, για την πόντιση των οποίων η βυθομέτρηση κρινόταν απαραίτητη. Στη συνέχεια οι συνεχείς τροποποιήσεις βελτιώσεις των βολιστικών μέσων επέτρεψαν τη βυθομέτρηση μεγάλου βάθους και τον προσδιορισμό αυτού. (Δείτε σχετικά τα μεγαλύτερα βάθη στο άρθρο Βυθός).
Μέθοδοι μέτρησης βάθους
Η μέτρηση του βάθους γίνεται με:
Κοινή βολίδα λέμβων
Μικρά πλοιάρια ή λέμβοι όταν «βολίζουν» (βυθομετρούν) σε αβαθή χρησιμοποιούν τη λεγόμενη "κοινή βολίδα λέμβων". Η "βολίδα" αυτή αποτελείται από ένα βάρος συνήθως 7 λιβρών σχήματος κώνου και από ένα σχοινί λεπτό και ισχυρό συνήθως τρίκλωνο, καλούμενο "βολιδόσχοινο", μήκους μέχρι 14 οργιών. Το σχοινί αυτό φέρει ανά μια οργιά μήκους λωρίδες δερμάτινες, (π.χ. 1η οργιά μία λωρίδα, 2η οργιά 2 λωρίδες κλπ. και κάθε 3 οργιές αλλάζουν χρώμα). Επίσης στο κάθε διάστημα της μίας οργιάς φέρει πρόσθετα λεπτούς σπάγκους ή κόμπους ανά ένα πόδι. Συνεπώς κάθε οργιά φέρει πέντε υποδιαιρέσεις.
Η βόλιση (βυθομέτρηση) με αυτό το όργανο γίνεται με την πόντισή του από την πλώρη της λέμβου. Αν υφίσταται θαλάσσιο ρεύμα ή άνεμος θα πρέπει να προηγηθεί αγκυροβολία. Ασφαλέστερη βόλιση είναι εκείνη που καταγράφεται με ημερομηνία και ώρα λαμβάνοντας υπ΄ όψη το στάδιο υφιστάμενης τυχόν παλίρροιας.
Κοινή βολίδα πλοίων
Η κοινή βολίδα πλοίων ή «βολίδα χειρός» χρησιμοποιείται κυρίως για μέτρηση βάθους μέχρι 20 οργιές και κυρίως στον διάπλου αβαθών (είσπλους - έκπλους λιμένων, όρμους και γενικά αβαθή ύδατα. Η ταχύτης του πλοίου τότε δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους 8 κόμβους. Η "κοινή βολίδα" ή "σκαντάγιο" αποτελείται από ένα επίμηκες βάρος 10-14 λιβρών και ένα σχοινί πάχους μιας ίντσας, μήκους 25 οργιών. Η βάση αυτής της βολίδας φέρει ένα εσωκοίλωμα εντός του οποίου τοποθετείται «στέαρ» (μίγμα λίπους με γράσο). Το στέαρ χρησιμεύει για την επικόλληση επ΄ αυτού δείγματος του βυθού της θάλασσας από το οποίο και αναγνωρίζεται η ποιότητα του βυθού (βυθοσκόπιση). Οι ενδείξεις βαθών σημειώνονται στο «βολιδόσχοινο» της κοινής βολίδας κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι αντιληπτά ακόμη και στο σκότος δια της αφής. Ενδεικτικά ακολουθεί ο πίνακας: Αν παρά ταύτα δεν βρεθεί βυθός προστίθεται άλλο βολιδόσχοινο με πρόσθετους κόμπους ανά δεκάδα. Οι κόμποι γίνονται περνώντας άλλα σχοινιά μέσα από τα έμβολα του βολιδόσχοινου και όχι με το ίδιο το βολιδόσχοινο.
Τρόπος βολίσματος
Όταν απαιτείται βόλιση «εν κινήσει», τότε η πόντιση της βολίδας πρέπει να γένει προς τη πλώρη από του σημείου μέτρησης. Έτσι όσο ταχύτερα κινείται το πλοίο ή όσο μεγαλύτερο είναι το βάθος τόσο πιο πρώραθεν πρέπει να γίνει η πόντιση ώστε να βρεθεί σε κάθετη θέση στη μέτρηση. Συνήθως για να διευκολύνεται η βόλιση, στο κατάστρωμα των πλοίων, στο πρόστεγο, φέρεται μια αναδιπλούμενη πτυσσόμενη σχάρα που λέγεται "δάπεδο βολιστού" που προεξέχει της πλευράς του πλοίου. Πριν ο "βολιστής" ανεβεί στο δάπεδο αυτό οφείλει να το ελέγξει καθώς και τους στυλίσκους ή στυλίδια (κν. μπουντέλια) αν είναι στέρεα και ασφαλή τοποθετημένα, την καλή κατάσταση και ασφαλή πρόσδεση του βολιδόσχοινου στο κρίκο της βολίδας και την κατάσταση των τελευταίων. Στη συνέχεια κρατώντας με το ένα χέρι σπείρες του βολιδόσχοινου με το άλλο αφήνει 2 οργιές με κρεμασμένη τη βολίδα και αρχίζει να την αιωρεί αφήνοντας αργά - αργά τμήμα του βολιδόσχοινου που όταν η γωνία αιώρησης βαθμηδόν φθάσει τη πρωραία οριζόντιο την αφήνει ελεύθερα να ποντισθεί ελευθερώνοντας ταυτόχρονα τις σπείρες. Άλλος τρόπος είναι η βαθμηδόν κυκλική αιώρηση έτσι ώστε να εκτιναχθεί πολύ μακρύτερα (προς τη πλώρη). Στη συνέχεια ελέγχεται η πρώτη ένδειξη η πλησιέστερη προς το "δάπεδο βολιστού" κατά την οποία η βολίδα δεν παρουσιάζει βάρος, από την οποία και αφαιρείται η απόσταση από την επιφάνεια της θάλασσας που ονομάζεται "έκπτωση βόλισης" (στη πραγματικότητα πρόκειται για το ύψος εξάλων).
Παραδοσιακή αναφορά
Στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό που διατηρούνται πιστά οι ναυτικές παραδόσεις στην αναφορά βολισμάτων οι ενδείξεις βόλισης αναφέρονται κατά πλευρά με ένα ή δύο αριθμούς:
Μηχανική βολίδα
Η Μηχανική βολίδα είναι μια φορητή συσκευή που περιλαμβάνει ένα τύμπανο στο οποίο φέρεται ψιλό συρματόσχοινο και πάνω από το οποίο φέρει μια οριζόντια κυκλική βαθμολογημένη πλάκα με έκκεντρο δείκτη. Πλάγια στη μία πλευρά φέρει επίσης τιμόνι τροχοπέδη (χειρόφρενο). Η συσκευή αυτή μπορεί να είναι και ηλεκτρική, (εφοδιασμένη με ηλεκτροκινητήρα κάτω από το τύμπανο).
Η μέτρηση του βάθους με τη μηχανική βολίδα μπορεί να γίνει με δύο τρόπους που διαφέρουν ακριβώς στο είδος της βολίδας που μπορεί να είναι είτε όμοια με την προηγούμενη την κοινή βολίδα πλοίων, είτε ένας γυάλινος «πιεστικός σωλήνας» ή «χημικός σωλήνας» που η λειτουργία του βασίζεται στην αρχή "αυξανομένου του βάθους αυξάνεται η πίεση", που τοποθετείται σε μεταλλική θήκη και προσδένεται στο συρματόσχοινο πάνω ακριβώς από την βολίδα.
Περιγραφή - μέρη
Υπάρχουν διάφοροι τύποι μηχανικής βολίδας. Όλοι όμως οι τύποι χρησιμοποιούν τη "δοκό βόλισης" που είναι η αυτή των λεμβούχων των πολεμικών πλοίων, (είναι δοκός που φέρεται κάθετα στο διάμηκες του καταστρώματος). Σημαντικότερος τύπος αυτών των βολίδων είναι ο τύπος "Kelvin". Τα κυριότερα μέρη της συσκευής αυτής είναι:
(¹). Όταν η βόλιση γίνεται σε γλυκέα ύδατα (ποταμό) προηγουμένως τοποθετείται μέσα στον σωλήνα τεμάχιο αποξηραμένου άλατος.
Τρόπος βολίσματος
(*¹) Η έκπτωση της μηχανικής βολίδας είναι το μήκος του συρματόσχοινου από τη συσκευή μέχρι του τροχίλου (τροχαλίας) της δοκού βόλισης + το ύψος αυτής από την επιφάνεια της θάλασσας, (δηλαδή το ύψος εξάλων).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα Κατηγορία:Ναυτική τέχνη Κατηγορία:Χαρτογραφία
Αρόν Πάιπερ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο της Γερμανίας στις 29 Μαρτίου 1997. Ο πατέρας του είναι Γερμανός και η μητέρα του Ισπανίδα. Σε ηλικία 5 ετών μετακόμισε με τους γονείς του στη Βαρκελώνη της Ισπανίας και μετά από λίγα χρόνια στην Καταλονία, μετακόμισε στις Αστούριες και έζησε στις Αβιλές.
Υποκριτική καριέρα
Αφού είχε έναν δευτερεύοντα ρόλο στο Maktub (2011), το 2013 υποδήθηκε τον Τζον στην ταινία 15 χρόνια και μια μέρα. Η ταινία επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ισπανία στα Όσκαρ και ο Αρόν ήταν υποψήφιος για το βραβείο Γκόγια για το καλύτερο πρωτότυπο τραγούδι για το κύριο θέμα της.
Από το 2018, είναι μέρος του καστ της σειράς Elite (Netflix), η οποία παρέμεινε για αρκετές εβδομάδες στο νούμερο 1 της λίστας παρακολούθησης της IMDb. Το 2022 έκανε πρεμιέρα η ταινία Emperor Code, με τον Λουίς Τοσάρ, με τον ρόλο του Φερνάντο.
Μουσική καριέρα
Το 2020, ο ηθοποιός μπήκε στον κόσμο της μουσικής επαγγελματικά, κάνοντας πρεμιέρα το πρώτο του τραγούδι "Sigo", ένα ραπ τραγούδι που περιλαμβάνει τη συμμετοχή του ράπερ Moonkey και είναι παραγωγή του Mygal. Την ίδια χρονιά ηχογράφησε ένα μιούζικαλ, σε συνεργασία με τον Ισπανό Soleá Morente και τον Αργεντινό Maximiliano Calvo, το τραγούδι "Prendiendo fuego". Το 2021 κυκλοφόρησε το πρώτο του EP, "Nieve".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές
15 Δεκεμβρίου
14 Δεκεμβρίου | 15 Δεκεμβρίου | 16 Δεκεμβρίου
Η 15η Δεκεμβρίου είναι η 349η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (350η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 16 ημέρες.
Βλέπε επίσης
15 Νοεμβρίου - 15 Ιανουαρίου
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Απέρι Καρπάθου
Το Απέρι είναι ένα από τα ιστορικότερα χωριά του νησιού της Καρπάθου. Ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Απέχει 8 χλμ από την πόλη της Καρπάθου. Μαζί με τους οικισμούς Μυρτώνα, Κυρά Παναγιά και Κατώδιο, αποτελούν την Κοινότητα Απερίου του Δήμου Καρπάθου. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 25,389 χμ² (2011).
Το μικρό αγροτικό χωριό Πυλές και η πόλη της Καρπάθου (Πηγάδια), δημιουργήθηκαν ιστορικά εντός των ευρύτερων γεωγραφικών ορίων του Απερίου και κατεξοχήν από κατοίκους του συγκεκριμένου χωριού.
Στο Απέρι ανήκουν οι βοτσαλωτές παραλίες της Αχάτας, της Κυρά Παναγιάς, του Κάτω Λάκκου και του Μακρύ Γιαλού. Στο βορειοανατολικό τμήμα της Κοινότητας, το τοπίο χαρακτηρίζεται από άγρια και ψηλά δασωμένα βουνά με θέα στο Καρπάθιο Πέλαγος.
Ιστορία
Το χωριό ήταν αρχικά κτισμένο στην κορυφή του βουνού Κoράκι, όπου υπάρχουν και λείψανα του κάστρου που προφύλασσε το χωριό από τους πειρατές. Μετά από σημάδια που φανέρωσε, σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία, το χωριό κατέβηκε από την κορυφή στους πρόποδες του βουνού κι έπειτα επεκτάθηκε σε ολόκληρη την κοιλάδα. Το Απέρι ήταν πρωτεύουσα του νησιού μέχρι το 1892, οπότε αυτή μεταφέρθηκε στα Πηγάδια, τη σημερινή πόλη της Καρπάθου, με πρωτοβουλία του τότε Οθωμανού Καϊμακάμη Οχανές Φερίτ Εφέντη, Αρμενικής καταγωγής. Στα 1815 αποκόπηκε από το Απέρι το γειτονικό χωριό Βωλάδα, το οποίο αποτελούσε ως τότε τμήμα του. Στις 11 Οκτωβρίου του 1944, όταν οι Ιταλοί αποικιοκράτες συνθηκολόγησαν και παραδόθηκαν στους επαναστατημένους Καρπαθίους, υψώθηκε στο Απέρι η ελληνική σημαία και τελέσθηκε πανηγυρική δοξολογία για τη λήξη των επαναστατικών γεγονότων στα οποία πρωτοστάτησαν οι Μενετιάτες και οι Αρκασιώτες. Το Απέρι μέχρι το 1998 αποτελούσε Αυτοδιοίκητη Κοινότητα. Σήμερα εξακολουθεί να είναι η έδρα της Ιεράς Μητρόπολεως Καρπάθου και Κάσου.
Στο Απέρι γεννήθηκε ο αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης, Χατζηλίας Οικονόμου.
Το Απέρι σήμερα
μικρογραφία|Κυρά-Παναγιά, η παραλία από το εκκλησάκι της Κυρά-Παναγιάς. μικρογραφία|Παραλία Κυρά-Παναγιάς. Τα βράχια στο Νότιο τμήμα. Σήμερα το χωριό διατηρεί νωπές τις μνήμες από την εποχή που ήταν πρωτεύουσα του νησιού. Αποτελείται από επτά μεγάλες συνοικίες, που χωρίζονται μεταξύ τους από έναν εποχικό χείμαρρο. Από ψηλά, μοιάζει με περιστέρι με ανοιχτά φτερά. Παρά την έκταση του χωριού, ο πληθυσμός έχει μειωθεί αισθητά λόγω της μετανάστευσης. Έτσι, από τις αρχές του περασμένου αιώνα που είχε 920 κατοίκους, το 2001 έφτασε να έχει μόλις 470 κατοίκους. Αυτό οφείλεται κυρίως στη μετανάστευση και στη μικρή απόσταση μεταξύ του χωριού και της πόλης της Καρπάθου (8 χλμ). Ευτυχώς όμως, τα τελευταία χρόνια, μερικοί ξενιτεμένοι Απερίτες επαναπατρίζονται και εγκαθίστανται στο χωριό τους. Σήμερα με βάση ανεπίσημα στοιχεία κατοικείται από 350 περίπου μόνιμους κατοίκους, συμπεριλαμβανομένων και μερικών αλλοδαπών οικογενειών που ζουν και εργάζονται στο χωριό. Αξιοθέατο αποτελούν οι πολλές πηγές του, όπως η Μέσα Βρύση και η Βρύση του Κυρκαλού, το μεγάλο ιταλικό πετρόκτιστο γεφύρι, το κάστρο στην κορυφή του βουνού καθώς και η Εκκλησία της Θεοτόκου, της Χρυσουπολίτισσας. Η τελευταία κτίστηκε το 1855 και η εικόνα της, που ανάγεται στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, βρέθηκε πριν την έγερση του ναού στη θάλασσα. Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο, ο ψαράς που την εντόπισε, νομίζοντας ότι πρόκειται για ένα απλό κομμάτι ξύλου, την κάρφωσε με ένα τσεκούρι για να την φέρει κοντά του. Αμέσως από το πρόσωπο της Θεοτόκου άρχισε να ρέει αίμα, το οποίο χρωμάτισε κόκκινο το νερό. Η χαρακιά στην εικόνα είναι ορατή ακόμη και σήμερα.
Πολιτισμός
Στο Απέρι λειτουργεί γυμναστήριο που έγινε με δαπάνες του Αθλητικού Συλλόγου "Πρωτέας" Απερίου Καρπάθου καθώς και γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ-βόλεϋ. Επίσης υπάρχει και δραστηριοποιείται και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ομόνοια Απερίου ο οποίος, από το 1907, ενώνει τους Απερίτες του Απερίου, της Αττικής, των ΗΠΑ και παλαιότερα της Αφρικής. Ο σύλλογος διατηρεί πολιτιστικό κέντρο, πινακοθήκη και παραδίδει μαθήματα χορού για να μαθαίνουν οι νέοι του χωριού την πολιτιστική παράδοση του τόπου τους.
Αθλητισμός
μικρογραφία|Απέρι, η βοτσαλωτή παραλία Αχάτα. Ο αθλητικός σύλλογος '''A.Σ. Πρωτέας Απερίου Καρπάθου''' είναι ένας από τους μεγαλύτερους αθλητικούς συλλόγους της Καρπάθου και έχει έδρα το χωριό Απέρι.
Ιδρύθηκε το 1928 στο Απέρι της Καρπάθου ενώ το στάδιο του συλλόγου δημιουργήθηκε και εγκαινιάστηκε το 1947. Παλαιότερα η ομάδα του Πρωτέα χωριζόταν σε υποτμήματα, ένα για κάθε συνοικία του χωριού. Ο σύλλογος έφερνε και φέρνει τους νέους κοντά στο αθλητικό πνεύμα και έτσι οι περισσότεροι από αυτούς έπαιξαν ή παίζουν στην ομάδα.
Τα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκε αίθουσα συνεδριάσεων όπου φυλάσσονται τα κύπελλα που κατέκτησε η ομάδα, πραγματοποιήθηκε επέκταση της εξέδρας του σταδίου, τοποθέτηση καθισμάτων, δημιουργία ιατρείου και τουαλετών, περίφραξη και τοποθέτηση καθισμάτων για τους αναπληρωματικούς. Καθιερώθηκε από το 2006 η ειδική βραδιά του συλλόγου στις 8 Αυγούστου. Η χοροεσπερίδα του 2008 γιόρτασε τα 80 χρόνια του "Πρωτέα". Γι΄ αυτό εκδόθηκε βιβλίο με την ιστορία του συλλόγου και κυκλοφόρησε επίσης και το γραμματόσημο του "Πρωτέα". Επίσης καθιερώθηκαν από το 2005 τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα του "Πρωτέα" οπότε νέοι του χωριού με τα παραδοσιακά όργανα τραγουδούν ευχές σε όλα τα σπίτια. Το Μάιο του 2008 ξεκίνησε η κατασκευή γυμναστηρίου, ενώ εν συνεχεία τοποθετήθηκε πλαστικός χλοοτάπητας στο γήπεδο ποδοσφαίρου και δημιουργήθηκε υπερσύγχρονο κλειστό γήπεδο μπάσκετ. Από τον Οκτώβριο του 2021 βρίσκεται σε εξέλιξη η κατασκευή γηπέδου τέννις ολυμπιακών διαστάσεων.
Κάθε καλοκαίρι διοργανώνεται τοπικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με συμμετοχή όλων των αθλητικών ομάδων της Καρπάθου. Σε αυτό το πρωτάθλημα, ο "Πρωτέας" έχει κερδίσει το κύπελλο τα έτη 1958, 1961, 1963, 1974, 1976, 1999, 2001, 2002, 2004, 2009, 2011. Κατέκτησε επίσης κύπελλο με την ομάδα νέων στο πρωτάθλημα νέων τα έτη 1997, 2003, 2004, 2005 καθώς και το πρωτάθλημα παλαιμάχων το 2006. Στην τροπαιοθήκη του συλλόγου εκτός από τα παραπάνω υπάρχουν ακόμα τρόπαια μπάσκετ και το κύπελλο ήθους του 1987. Από το 2021, το Απέρι, και συγκεκριμένα το κλειστό γήπεδο Μπάσκετ του Αθλητικού Κέντρου του Πρωτέα, αποτελούν την έδρα της πρώτης επίσημης ομάδας καλαθοσφαίρισης της Καρπάθου, της «Κάρπαθος Basketball», η οποία εκπροσωπεί το νησί στο επίσημο πανδωδεκανησιακό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης.
Αρχαία ερείπια και θρησκεία
Από τις αρχαιότητες που εντοπίζονται διάσπαρτες στην Κοινότητα Απερίου, οι σημαντικότερες βρίσκονται στο κάστρο του Απερίου όπου και η αρχαία ακρόπολη του χωριού.
Στην περιοχή Βάσσες λειτουργεί η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή του Αγίου Γεωργίου όπου παλαιότερα λειτουργούσε αστική σχολή και ορφανοτροφείο, ενώ σήμερα λειτουργεί βιβλιοθήκη. Άλλες πολλές μικρές και μεγάλες εκκλησίες, όπως η Παναγία η Σπηλιανή, η Υπαπαντή, ο Σταυρός, ο Άγιος Χαράλαμπος (πολιούχος), η Μισοσπορίτισσα, η Παναγία η Μερτωνίτισσα, η Κυρά Παναγιά κ.α. υπάρχουν στο χωριό, ενώ υπάρχουν επίσης τα ερείπια των βυζαντινών εκκλησιών του Αγίου Γεωργίου του Αράπη και των Αγίων Θεοδώρων.
Εκπαίδευση
Το Απέρι αποτελεί μέχρι και σήμερα την Εκπαιδευτική και Πνευματική πρωτεύουσα της Καρπάθου, αφού εδώ χτίστηκαν με έξοδα των κατοίκων τα πρώτα σύγχρονα εκπαιδευτήρια του νησιού, στα οποία μέχρι σήμερα συγκεντρώνεται μια μεγάλη μερίδα της καρπαθιακής μαθητιώσας νεολαίας. Στο χωριό υπάρχουν το Δημοτικό σχολείο Απερίου με 40 μαθητές (κτήριο του 1953), νηπιαγωγείο με 7 μαθητές (κτήριο του 1996), ένα από τα τρία γυμνάσια της Καρπάθου με 50 μαθητές (κτήριο του 1959) του οποίου οι μαθητές μειώθηκαν αισθητά λόγω της ίδρυσης γυμνασίου στην πρωτεύουσα του νησιού, και το μοναδικό ενιαίο λύκειο του νησιού (Ιστορικό κτήριο του 1935) με περίπου 100 μαθητές. Από το 2010, το Ενιαίο Λύκειο εμπλουτίστηκε με μια νέα πτέρυγα, η οποία περιλαμβάνει μεγάλη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, γυμναστήριο, αποδυτήρια, βιβλιοθήκη, ανελκυστήρα, αποχωρητήρια για Α.Μ.Ε.Α. και εργαστήρια φυσικοχημείας, πληροφορικής και τεχνολογίας. Είναι το πρώτο κτίριο του σχολικού συγκροτήματος στο οποίο συνέδραμε οικονομικά η Ελληνική Πολιτεία, αφού τα υπόλοιπα κτίρια ανηγέρθησαν από το φιλοπρόοδο σύλλογο του χωριού ΟΜΟΝΟΙΑ από το υστέρημα των χωριανών και των αποδήμων της Αμερικής.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Καρπάθου
Άγιος Νικόλαος Ζακύνθου (νησίδα)
Ο Άγιος Νικόλαος ή το Μεγάλο Νησί ή Σκινάρι είναι νησίδα του Ιονίου στη Ζάκυνθο το οποίο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα και τη δυτική πλευρά του νησιού, απέναντι από τον ομώνυμο οικισμό και το λιμάνι του. Επάνω στη νησίδα υπάρχουν ερείπια από εκκλησία και μοναστήρι (πιθανόν πριν το τέλος της παλαιοχριστιανικής περιόδου) καθώς και σε δεσπόζουσα θέση (στο ψηλότερο σημείο της) το απομεινάρι ενετικής βαρδιόλας - παρατηρητηρίου επέτρεπε τον έλεγχο της ναυσιπλοΐας ανάμεσα σε Κεφαλονιά-Ζάκυνθο-Πελοπόννησο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Ζακύνθου Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Χασάν Γκουλέντ Απτιντόν
Ο Χασάν Γκουλέντ Απτιντόν (15 Οκτωβρίου 1916 - 21 Νοεμβρίου 2006) ήταν ο πρώτος πρόεδρος του ανεξάρτητου Τζιμπουτί, υπηρετώντας από το 1977 ως το 1999. Επίσης, το 1977 χρημάτισε πρωθυπουργός και την δεκαετία του '60 υπουργός Παιδείας.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο μικρό χωριό Γκαρίσα στην επαρχία Λουγκάγια της Σομαλιλάνδης στις 15 Οκτωβρίου 1916. Καταγόταν από τη φυλή των Ισά και διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην ανεξαρτησία της χώρας του από τη Γαλλία το 1977. . Από το 1958 ως το 1959 ήταν αντιπρόεδρος του Κυβερνητικού Συμβουλίου και υπηρέτησε ως βουλευτής (1959-62) και ως γερουσιαστής (1952-58) στα αντίστοιχα γαλλικά νομοθετικά σώματα. Τον Νοέμβριο του 1968 εξελέγη μέλος της Εδαφικής Συνέλευσης.
Προεδρία
Ο Απτιντόν διετέλεσε πρόεδρος (1977-1999) και πρωθυπουργός (Μάιος- Ιούλιος 1977) του Τζιμπουτί. Την περίοδο από το 1963 ως το 1967 θήτευσε ως υπουργός Παιδείας και αργότερα ως υπουργός Εσωτερικών.
Το 1981 μετέτρεψε τη χώρα του σε μονοκομματικό καθεστώς, ανακηρύσσοντας ως μόνο νόμιμο κόμμα το δικό του, με το όνομα "Λαϊκός Συναγερμός για την Πρόοδο" (Rassemblement Populaire pour le Progrès-RPP). Εξελέγη πρόεδρος για εξαετή θητεία στις 12 Ιουνίου του 1981, λαμβάνοντας 84,58% των ψήφων. Έπειτα από το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου το 1991 επέτρεψε τη διεξαγωγή μερικώς ελεύθερων εκλογών το 1992. Στις εκλογές εκείνες έλαβαν μέρος μόλις 4 κόμματα. Το RPP κέρδισε το 72% των ψήφων και ο Απτιντόν εξελέγη ξανά με 60,7% για τέταρτη θητεία τον Μάιο του 1993. Ανακοίνωσε την επικείμενη παραίτησή του στις 4 Φεβρουαρίου του 1999, σε ηλικία 83 ετών.
Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο ανεψιός του, Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ (Ismail Omar Guelleh). Πέθανε στην οικία του, σε ηλικία 90 ετών, στις 21 Νοεμβρίου 2006. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκουλεντ Απτιντον Γκουλεντ Απτιντον
Κάρολος Ντυνάν
Ο Κάρολος Ντυνάν (γαλλικά: Charles Dunan, Νάντη, 1849-1931) ήταν Γάλλος φιλόσοφος του 19ου - 20ου αιώνα.
Κατά το στρατιωτικό του μελετούσε και πήρε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Έγινε καθηγητής στο Collège Stanislas και στο Collège Rollin.
Έγραψε στη λατινική περί της σημασίας των τεσσάρων συλλογισμών του Ζήνωνα καθώς επίσης και περί των εννοιών του χώρου και του χρόνου. Τέλος έγραψε και «Δοκίμια γενικής φιλοσοφίας» (Essais De Philosophie Générale) αλλά και άλλα έργα
Αναφορές
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα
Ακαδημία Καλών Τεχνών του Παλέρμο
Η Ακαδημία Καλών Τεχνών του Παλέρμο είναι ένα κρατικό πανεπιστημιακό ινστιτούτο καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Ιδρύθηκε το 1780 και είναι μία από τις παλαιότερες Ακαδημίες Καλών Τεχνών της Ιταλίας.
Διευθυντής είναι ο καθηγητής Mario Zito.
Η Ακαδημία Καλών Τεχνών είναι ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα (Υψηλή Καλλιτεχνική και Μουσική Εκπαίδευση) ανεξάρτητο από το Πανεπιστήμιο του Παλέρμο και βρίσκεται στην ιστορική έδρα του Palazzo Molinelli di Santa Rosalia και του Palazzo Fernandez, που βρίσκεται στην Piazza και στη Via Papireto, στο ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας της Σικελίας. Επίσης, χρησιμοποιεί κάποιους χώρους του Cantieri Culturali della Zisa.
Ιστορία
Η Ακαδημία ιδρύθηκε το 1780 στο βασίλειο της Σικελίας. Αρχικά δημιουργήθηκε ως Σχολή Σχεδίου με διάρκεια τριών ετών και θεωρήθηκε μία από τις δέκα έδρες των Μικρών Σπουδών που μαζί με τις άλλες είκοσι έδρες αποτελούσαν την Ακαδημία Σπουδών. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1783, ιδρύθηκε επίσης η Ακαδημία του γυμνού ανθρώπου, γνωστή και ως Ακαδημία γυμνής τέχνης.
Από το 1805 η Ακαδημία Γυμνής Τέχνης συνδέθηκε με την έδρα της πολιτικής αρχιτεκτονικής του Βασιλικού Πανεπιστημίου, ενώ η Σχολή Σχεδίου παρέμεινε ανάμεσα στα «μικρά σχολεία». Το 1815 ιδρύθηκε, επίσης, η έδρα της Γλυπτικής.
Η ίδρυση του Βασιλείου της Ιταλίας προβλέπει την ίδρυση της Ακαδημίας με προσαρτημένες γκαλερί για προσωρινές και μόνιμες εκθέσεις, αλλά αυτό το διάταγμα δεν εκτελείται. Μόνο το 1879 η Ακαδημία λειτούργησε ξανά και ονομάστηκε «Βασιλικό Ινστιτούτο Καλών Τεχνών», αλλά χωρίς γκαλερί. Επιπλέον, οι σπουδές διαρκούσαν από τρία έως τέσσερα χρόνια. Το 1886, το Palazzo Fernendez έγινε έδρα του Βασιλικού Ινστιτούτου.
Η ενοποίηση όλων των σπουδών τέχνης στην Ιταλία πραγματοποιήθηκε μόλις το 1918 με την εφαρμογή του νόμου Baccelli. Κατά τη διάρκεια του φασισμού, η Ακαδημία μετατρέπεται σε «Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών» και με το Βασιλικό Διάταγμα της 31ης Δεκεμβρίου 1923, Ν. 3123 του υπουργού Giovanni Gentile ορίζεται ο κανονισμός που εξακολουθεί να είναι σε ισχύ.
Ο τελευταίος κανόνας της μεταρρύθμισης είναι ο νόμος 508/1999 και με βάση την Υπουργική Απόφαση της 23ης Ιουλίου του 2004, Ν. 73 θεσπίστηκε στις Ακαδημίες η δραστηριοποίηση του τριετούς πειραματικού μαθήματος «Οπτικές τέχνες και πειθαρχία του θεάματος» για τις ακόλουθες κατευθύνσεις: Ζωγραφική, Γλυπτική, Σκηνογραφία, Γραφική Διακόσμηση, η οποία διαμορφώνει μία μεταρρύθμιση για τη διδασκαλία.
Μαθήματα
Επίσης, διεξάγεται το ιστορικό μάθημα «Ελεύθερη σχολή της γυμνής τέχνης».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ιταλία
Υποδεκανέας
Ο Υποδεκανέας (Υδνέας) είναι τιμητικό αξίωμα το οποίο λαμβάνουν οι Στρατιώτες του Ελληνικού Στρατού Ξηράς που έχουν επιδείξει ήθος και εξαίρετη υπηρεσία κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Είναι ανώτατος βαθμός οπλίτη, με κατώτατο τον βαθμό του Στρατιώτη. Οι Υποδεκανείς δεν θεωρούνται Υπαξιωματικοί, διότι λαμβάνουν το αξίωμα ως τιμητική διάκριση. Είναι το μόνο αξίωμα που απονέμεται με διαταγή, κατόπιν έγκρισης από το Σύνταγμα / Ταξιαρχία / Μεραρχία στην οποία υπάγεται η μονάδα, αφού προταθεί από Διοικητή Λόχου / Τάγματος.
Άλλα κράτη
Ο αντίστοιχος βαθμός στους αγγλόφωνους στρατούς καλείται lance corporal (λανς κόρποραλ). Στον αγγλικό στρατό, από το 1961 και μετά ο υποδεκανέας (lance corporal) μετατράπηκε από τιμητική διάκριση σε κανονικό βαθμό Υπαξιωματικού. Στον αμερικανικό στρατό ο βαθμός του lance corporal υπάρχει μόνο στο Σώμα Πεζοναυτών, όπου και ανήκει στους υπαξιωματικούς. Στον αυστραλιανό στρατό είναι επίσης βαθμός υπαξιωματικού, απονέμεται όμως με διαταγή, όπως και στην Ελλάδα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Τουρκικές προεδρικές εκλογές (2014)
Οι πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές στην Τουρκία διεξήχθησαν στις 10 Αυγούστου 2014. Για πρώτη φορά ο πρόεδρος εξελέγη από λαό και όχι από το κοινοβούλιο. Δικαίωμα ψήφου είχαν γύρω στα 53 εκατομμύρια Τούρκοι, ανάμεσά τους και 2,8 εκατ. πολίτες που ζουν στο εξωτερικό. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε τη νίκη, με τις περισσότερες ψήφους και έγινε ο πρώτος εκλεγμένος από το λαό πρόεδρος και διάδοχος του Αμπντουλάχ Γκιουλ.
Τζο Ντ'Αμάτο
Ο Τζο Ντ'Αμάτο (Joe D'amato, πραγματικό όνομα: Αρίστιντε Μασακιέζι, Aristide Massaccesi, 15 Δεκεμβρίου 1936 – 23 Ιανουαρίου 1999) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης ενός μεγάλου αριθμού ταινιών τρόμου και πορνό. Θεώρειται ο πατριάρχης του Ιταλικού trash φιλμ. Πολλοί θαυμαστές του τον αποκαλούν "Εντ Γουντ της Ιταλίας" ενώ για κάποιούς άλλους είναι ο "Κακός Εντ Γουντ". Οι δεύτεροι στηρίζουν το χαρακτηρισμό τους στο ότι ο μεν Γουντ προσπαθούσε να κάνει τέχνη, ο Ντ'Αμάτο προσπαθούσε απλά να βγάλει κέρδος από τις ταινίες του. Επιπλέον, ενώ οι ταινίες τους μοιάζουν από πλευράς κακής ηθοποιίας, κακοφτιαγμένων οπτικών εφέ και φτηνών σκηνικών, τα φιλμ του Ντ'Αμάτο είναι πολύ πιο σκοτεινά με θέματα που περιστρέφονται γύρω από μηδενιστικά και μισανθρωπικά μοτίβα.
Τουρκικές προεδρικές εκλογές (2014)
Πλαίσιο
Οι προεδρικές εκλογές έγιναν με βάση τον Εκλογικό Νόμο που τέθηκε σε ισχύ στις 20 Ιανουαρίου 2012 και αποφασίστηκε να διεξαχθούν το 2014 αντί του 2012. Με τον ίδιο νόμο αποφασίστηκε να μην μπορούν να είναι υποψήφιοι για δεύτερη θητεία οι Κενάν Εβρέν, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ  και Αμπντουλάχ Γκιουλ, ωστόσο το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι είναι αντισυνταγματικό το σχετικό σημείο του νόμου, επιτρέποντάς τους να διεκδικήσουν τη 2η θητεία. Επίσης, ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας θα μπορεί να είναι υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου χωρίς να είναι απαραίτητο να παραιτηθεί από τη θέση του.
Τζο Ντ'Αμάτο
Ο Ντ'Αμάτο χρησιμοποιούσε συχνά ανορθόδοξες μεθόδους για να φτιάχνει τις ταινίες του (πολύ συχνά έκλεβε υλικό από άλλες ταινίες), προσπαθούσε να σοκάρει το κοινό (ένα από τα "μαλακά πορνό" του με ηρωίδα την Εμμανουέλλα έχει ως θέμα τον κανιβαλισμό) και να δημιουργεί θόρυβο γύρω από το όνομα του (σε μια από τις ταινίες του, το Antropophagus, υπάρχει μια σκηνή κανιβαλισμού ενός ανθρώπινου εμβρύου) κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του trash σκηνοθέτη. Δούλευε με αναρίθμητα ψευδώνυμα, πολλές φορές ακόμη και γυναικεία. Για το λόγο αυτό πιστεύεται ότι υπάρχουν ακόμα ταινίες του που δεν έχουν "ανακαλυφθεί", ταινίες που έγραψε και σκηνοθέτησε με κάποιο άγνωστο μέχρι στιγμής ψευδώνυμο. Είναι κοινά αποδεκτό ότι ένα πολύ μικρό μόνο μέρος από τα πορνογραφικά του φιλμ έχει αναγνωριστεί σαν δικό του έργο.
Τουρκικές προεδρικές εκλογές (2014)
Πλαίσιο
Η προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές έγιναν με τον "αμερικανικό τρόπο", κατά τον οποίο οι υποψήφιοι θα μπορούσαν να αποδέχονται προσωπικές δωρεές για την εκστρατεία τους. Ωστόσο, ένα άτομο δεν μπορούσε να κάνει μία δωρεά αξίας άνω των 8.259 τουρκικών λιρών (γύρω στα 4.500 δολάρια) για τη χρηματοδότηση μίας προεκλογικής εκστρατείας.
Τζο Ντ'Αμάτο
Όσοι τον γνώριζαν υποστηρίζουν ότι, ενώ απολάμβανε την δουλειά του σκηνοθέτη, ενδιαφέρονταν περισσότερο για το όποιο πιθανό κέρδος μπορεί να του απέφεραν. Κάτι τέτοιο είναι παραπάνω από εμφανές από μια σειρά χτυπητών αντιγραφών που έχει κάνει:
Τουρκικές προεδρικές εκλογές (2014)
Πρώτα αποτελέσματα
Ο Ταγίπ Ερντογάν πέτυχε την 9η συνεχόμενη εκλογική του νίκη στις εκλογές αυτές, ενώ ο Τύπος έκανε λόγο για μια "ιστορική νίκη" ή μια "επανάσταση".
Παραπομπές
προεδρικες 2014
Τζο Ντ'Αμάτο
Μια δημοφιλής (αλλά ανεπιβεβαίωτη) εικοασία κυκλοφόρησε στο internet το 2005, σύμφωνα με την οποία ο θάνατος του οφείλονταν σε καρδιακή προσβολή που έπαθε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων μιας ταινίας πορνό, στο σπίτι του.
Είχε ένα γιο (Ντανιέλε Μασακιέζι), ο οποίος μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και σήμερα δουλεύει σαν οπερατέρ, έχοντας συμμετάσχει σε γνωστές ταινίες όπως Cold Mountain, Χάνιμπαλ, και Το Βασίλειο των Ουρανών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Ιταλοί παραγωγοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Υδροξείδιο του βηρυλλίου
To υδροξείδιο του βηρυλλίου (αγγλικά beryllium hydroxide) είναι ανόργανη ένωση, που περιέχει βηρύλλιο, υδρογόνο και οξυγόνο, με εμπειρικό τύπο Be(OH)2. Είναι αμφοτερικό υδροξείδιο, δηλαδή αντιδρά τόσο με οξέα όσο και με βάσεις. Βιομηχανικά παράγεται ως παραπροϊόν της εξόρρυξης του μεταλλικού βηρυλλίου από ορυκτά του βήρυλλο και βερτρανδίτη. Φυσικό καθαρό υδροξείδιο του βηρυλλίου υπάρχει, αλλά είναι σπάνιο, στη μορφή του ορυκτού βηχοΐτη, σε ορθορομβικό κρυσταλλικό σύστημα, ή ακόμη πιο σπάνια, στη μορφή του κλινοβηχοχοΐτη, σε μονοκλινές κρυσταλλικό σύστημα. Όταν μια βάση προστίθεται σε διάλυμα άλατος βηρυλλίου σχηματίζεται η α-μορφή υδροξειδίου του βηρυλλίου, σε μορφή τζελ. Αν η α-μορφή αφεθεί να παραμείνει αρκετά ή αν βραστεί, καθιζάνει η ρομβική β-μορφή, με. . Η β-μορφή έχει την ίδια δομή με το υδροξείδιο του ψευδαργύρου [Zn(OH)2], δηλαδή με τετραεδρικά βηρυλλικά κέντρα.
Χημική συμπεριφορά
Η χημική συμπεριφορά του υδροξειδίου του βηρυλλίου χαρακτηρίζεται από την αμφιτερικότητά του, δηλαδή την ικανότητα να αντιδρά τόσο με οξέα, όσο και με βάσεις.
Αντιδρά με βάσεις (OH-) σχηματίζοντας τετραϋδροξειδοβηρυλλιούχα ανιόντα {[Be(OH)4]2-}. Για παράδειγμα, με διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) έχουμε την ακόλουθη αντίδραση:
Επίσης, αν θερμανθεί στους 400°C αφυδατώνεται σχηματίζοντας μια λευκή διαλυτή σκόνη οξειδίου του βηρυλλίου (BeO):
Αν το τελευταίο θερμανθεί σε υψηλότερη θερμοκρασία παράγει όξινο αδιάλυτο BeO.
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ενώσεις βηρυλλίου Κατηγορία:Υδροξείδια
Τίγρη της Ιάβας
Παλαιότερα, θεωρήθηκε ως ξεχωριστό υποείδος τίγρης, το οποίο είχε ταξινομηθεί ως εξαφανισμένο στην κόκκινη λίστα της IUCN το 2008. Το 2017, η ταξινομία του ζώου άλλαξε και η τίγρη της Ιάβας πήρε την ονομασία P. t. sondaica, την οποία έχει και η τίγρη της Σουμάτρας που επιβιώνει και σήμερα.
Τα αποτελέσματα της ανάλυσης DNA από 23 δείγματα τίγρης από συλλογές μουσείων δείχνουν ότι οι τίγρεις αποίκισαν τα νησιά Σούνδες κατά τη διάρκεια της τελευταίας παγετώδους περιόδου.
Ταξινόμηση
Το 1929, ο Βρετανός ταξινομιστής Reginald Innes Pocock κατέταξε το υποείδος στο γένος Panthera χρησιμοποιώντας την επιστημονική ονομασία Panthera tigris.
Το 2017, η Task Force Classification Task αναθεώρησε τη φτωχή ταξινόμηση και τώρα αναγνωρίζει τους ζωντανούς και εξαφανισμένους πληθυσμούς τίγρεων στην Ινδονησία ως P. t. sondaica.
Κατηγορία:Τίγρη Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα
Κένετ Άντερσον
Ο Μπερντ Κένετ Άντερσον (σουηδικά: Bernt Kennet Andersson) (γενν. 6 Οκτωβρίου 1967) είναι Σουηδός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ξεκίνησε την καριέρα του με την ΙΦΚ Έσκιλστουνα στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και συνέχισε να παίζει επαγγελματικά στη Σουηδία, στο Βέλγιο, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Τουρκία, πριν αποσυρθεί το 2002. Ήταν διεθνής με την Εθνική Σουηδίας από το 1990 έως το 2000, κατέγραψε 83 συμμετοχές και σημείωσε 31 γκολ και ήταν βασικό μέλος της Σουηδίας που τερμάτισε τρίτη στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994. Εκπροσώπησε επίσης τη Σουηδία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992 και του 2000.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Άντερσον γεννήθηκε στην Έσκιλστουνα. Σε επίπεδο συλλόγων, έπαιξε για τις Τούναφορς ΣΚ (1976–1981), ΙΦΚ Έσκιλστουνα (1982–88), ΙΦΚ Γκέτεμποργκ (1988–91), ΚΦ Μέχελεν (1991–92), ΙΦΚ Νόρσεπινγκ (1993), Λιλ ΟΣΚ (1993–94), ΣΜ Καέν ( 1994–95), ΣΣΚ Μπάρι (1995–96), Μπολόνια ΦΚ 1909 (1996–99 και 1999–2000), ΣΣ Λάτσιο (1999), Φενέρμπαχτσε (2000–02) και Γκόρντα ΜΚ (2005).