cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλπαρσλάν Τουρκές
Κληρονομιά
δεξιά|μικρογραφία| Το πάρκο Αλπαρσλάν Τουρκές στην [[Άγκυρα, Τουρκία]] Ο Τουρκές ήταν ένα βασικό πρόσωπο στη διαμόρφωση του τουρκικού εθνικισμού και στην αναβίωση του παντουρκισμού από τη δεκαετία του 1940 και μετά. Λίγο μετά το θάνατό του το 1997, ο Τούρκος πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ δήλωσε ότι ο θάνατός του ήταν «μεγάλη απώλεια για την πολιτική ζωή της Τουρκίας». Ομοίως, η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ τον περιέγραψε ως «ιστορικό άτομο».
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Τουρκικά (tr) Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί
Βελετσόλα
Η Βελετσόλα (επίσης, Βέλα-Τσέλα και Βελέτσολα) είναι χωριό της επαρχίας Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Cheap Trick
μικρογραφία|300x300εσ|Οι Cheap Trick παίζουν το 1978 στο Charlotte, North Carolina, στο Park Center Οι Cheap Trick είναι ένα αμερικάνικο ροκ συγκρότημα από το Rockford, Illinois, το οποίο σχηματίστηκε το 1973. Η κλασσική διαμόρφωση της μπάντας αποτελούταν από τον τραγουδιστή Robin Zander, τον κιθαρίστα Rick Nielsen, τον μπασίστα Tom Petersson και τον ντράμερ Bun E. Carlos.
Οι Cheap Trick κυκλοφόρησαν το πρώτο τους album το 1977 και άρχισαν να αποκτούν δημοσιότητα πρώτα στην Ιαπωνία μετά το δεύτερο άλμπουμ τους, το In Color, αργότερα τον ίδιο χρόνο. Το συγκρότημα όμως θα γνωρίσει μεγάλη δημοτικότητα μετά το αυτό-ονομαζόμενο άλμπουμ τους, Cheap Trick at Budokan, κατά το οποίο άρχισε να σχηματίζεται ο καθοριστικός τους ήχος - η απήχηση των ήχων των Beatles με την ταχύτητα και την ενέργεια του Punk Rock. Οι Los Angeles Times έγραψαν "Οι Cheap Trick απέκτησαν φήμη κάνοντας το Beatlesque κάτι πιο λαμπερό, σκληρό και αμερικανικό. Έχουν συχνά αναφερθεί από τον ιαπωνικό τύπο ως "Αμερικανοί Beatles".
Οι Cheap Trick ανέβηκαν στα Top 10 U.S. τσαρτς το 1979 με το "I Want You to Want Me" και κατέλαβε την κορυφή των τσαρτς το 1988 με το "The Flame".
Κληρονομιά
To 2016 οι "Cheap Trick" εισήχθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame.
Οι Cheap Trick έχουν εμφανιστεί σε live εμφανίσεις πάνω από 5.000 φορές και έχει πουλήσει περισσότερο από 20 εκατομμύρια άλμπουμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά rock συγκροτήματα
Μεθυλοπροπυλαιθέρας
Ο μεθυλοπροπυλαιθέρας (MethylPropylEther, MPE) ή 1-μεθυξυπροπάνιο ή μεθυλοπροπυλοξείδιο-1 είναι μια οργανική ένωση με χημικό τύπο C4H10Ο και σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2OCH3, που γράφεται επίσης συντομογραφικά PrOMe. Είναι ένας αιθέρας. Στην εμφάνιση, στις συνηθισμένες συνθήκες (θερμοκρασία 25 °C, πίεση 1 atm), είναι ένα άχρωμο υγρό. Έχει τα ακόλουθα έξι (6) ισομερή:
Αλκυλίωση αλκολικού άλατος
Μπορεί να παραχθεί με προπυλίωση μεθανολικού άλατος (π.χ. CH3ONa) με προπυλαλογονίδιο (CH3CH2CH2X) ή μεθυλίωση προπανολικού-1 άλατος (π.χ. CH3CH2>CH2ONa) με μεθυλαλογονίδιο (CH3X) :
ή
Αυτοξείδωση
Υπό την επίδραση φωτός (hv) και ατμοσφαιρικού οξυγόνου σχηματίζει ασταθή και εκρηκτικά υπεροξείδια :
Επίδραση οξέων
Με τη επίδραση οξέων, κλασσικών ή κατά Lewis παράγει διάφορα οξώνια, δηλαδή ασταθή και πολύ δραστικά παράγωγα του τετρασθενή O+ :
Υδρόλυση
1. Με επίδραση νερού, σε όξινο περιβάλλον, υδρολύεται προς ισομοριακό μίγμα μεθανόλης κσι προπανόλης-1 :
2. Με επίδραση ψυχρού υδροϊωδίου (HI) παράγεται σχεδόν ισομοριακό μίγμα μεθανόλης, μεθυλοϊωδιδίου, προπανόλης-1 και προπυλοϊωδίδιου-1:
Μετάθεση Wittig
Με επίδραση αλκυλολιθίου (π.χ. μεθυλολιθίου) έχουμε τη μετάθεση Wittig, με την οποία παράγεται βουτανόλη-2 και αλκάνιο (μεθάνιο αν είχε χρησιμοποιηθεί μεθυλολίθιο) :
Επίδραση καρβενίων
Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγεται αιθυλοπροπυλαιθέρας, βουτυλομεθυλαιθέρας, ισοβουτυλομεθυλαιθέρας και μεθυλο(1-μεθυλοπροπυλ)αιθέρας :
Εφαρμογές
Χρησιμοποιήθηκε για ένα χρονικό διάστημα ως αναισθητικό, με τα εμπορικά ονόματα Metopryl και Neothyl, εναλλακτικό του διαιθυλαιθέρα, αλλά τα τελευταία χρόνια αντικαταστάθηκε με τη σειρά του από πιο σύγχρονα αναισθητικά.
Πηγές
Κατηγορία:Διαλκυλαιθέρες
Χασανρίζ (Καραμπάχ)
Το Χατέρκ (αρμενικά: Հաթերք) ή Χασανρίζ (Həsənriz) είναι ένα παλιό Αρμενικό χωριό στο ορεινό Καραμπάχ. Καθώς ανήκει στην μη αναγνωρισμένη δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, που ελέγχει το χωριό, ανήκει στην περιφέρεια Μαρτακέρτ που ανήκει στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ανήκει επίσης στο Αζερμπαϊτζάν, και βρίσκεται στην επαρχία Κελμπατζάρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 1987, ο πληθυσμός είναι 1,527 κάτοικοι, όλοι Αρμένιοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καλμπατζάρ
Πλαταιές Βοιωτίας
Οι Πλαταιές είναι χωριό του Δήμου Θηβαίων, όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, στον Νομό Βοιωτίας. Βρίσκεται στην θέση της αρχαίας πόλης των Πλαταιών στους πρόποδες του Κιθαιρώνα. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 944 κατοίκους.
Ετυμολογία
Το χωριό ονομαζόταν Κόκλα μέχρι το 1916, οπότε μετονομάστηκε σε Πλαταιές, λόγω της ύπαρξης στην ίδια θέση της αρχαίας πόλης.
Αθλητισμός
Το δημοφιλέστερο άθλημα στo χωριό είναι το ποδόσφαιρο. Οι Πλαταιές έχουν τον Αθλητικό Όμιλο Πλαταιών που ιδρύθηκε το 1977 και έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Πλαταιών. Στις Πλαταιές λειτουργεί επίσης πιστά Αεροπτεριστών και κάθε χρόνο διεξάγονται το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αεροπτερισμού και το Κύπελλο Ελλάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
Βαγγέλης Παπαθανασίου
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου (πλήρες όνομα: Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου) (Αγριά Μαγνησίας, 29 Μαρτίου 1943 - Παρίσι, 17 Μαΐου 2022), γνωστός διεθνώς ως Vangelis, ήταν παγκοσμίως αναγνωρισμένος Έλληνας μουσικός και συνθέτης της ηλεκτρονικής, τζαζ και ορχηστρικής μουσικής. Επηρέασε την ανάπτυξη διαφορετικών μουσικών ειδών, ενώ θεωρείται πρωτεργάτης του ηλεκτρονικού ήχου. Βραβεύτηκε με Όσκαρ για την μουσική της ταινίας Οι δρόμοι της φωτιάς το 1982. Επίσης, επένδυσε μουσικά πλήθος άλλων κινηματογραφικών ταινιών όπως: Blade Runner, 1492: Χριστόφορος Κολόμβος, Αλέξανδρος, Ελ Γκρέκο κ.ά. Είχε συνεργαστεί με τον Ντέμη Ρούσο, την Ειρήνη Παππά και τον Γιον Άντερσον. Το 1997 σκηνοθέτησε την τελετή έναρξης του 6ου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου της IAAF που πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας. Το έργο του Μυθωδία επελέγη από τη ΝΑΣΑ ως η επίσημη μουσική για την αποστολή της, 2001 Οδύσσεια στον Άρη, ενώ το 2002 συνέθεσε το μουσικό σήμα του Μουντιάλ.
Βιογραφία
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1943 στην Αγριά Βόλου. Ξεκίνησε να συνθέτει από την ηλικία των τεσσάρων ετών, ενώ έδωσε την πρώτη του δημόσια παράσταση στην ηλικία των έξι, χωρίς να έχει καμία μουσική εκπαίδευση. Ήταν αυτοδίδακτος παρά τις πιέσεις των γονιών του, αλλά και των δασκάλων του, που τον προέτρεπαν να κάνει μαθήματα μουσικής. Ωστόσο, σπούδασε κλασική μουσική, ζωγραφική και σκηνοθεσία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Απεβίωσε στις 17 Μαϊου 2022 ενώ νοσηλευόταν σε νοσοκομείο στη Γαλλία. Τα αίτια θανάτου δεν έχουν γίνει γνωστά.
Συμμετοχή σε συγκροτήματα
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 κάνει τα πρώτα του βήματα στη μουσική με τη συμμετοχή του στο συγκρότημα Forminx, που τότε αποτελούνταν επίσης από τους Σωτήρη Αρνή (βιμπράφωνο), Βασίλη Μπακόπουλο (κιθάρα), Ευγνώμονα Διαλετή (κρουστά) και Κώστα Σκόκο (τύμπανα). Το όχημα για την επιτυχία του συγκροτήματος ήταν το τραγούδι Jeronimo Yanka που σημείωσε τεράστια επιτυχία καθώς το 45άρι άλμπουμ έγινε χρυσό την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Το 1967 δημιούργησε στην Ελλάδα τους Aphrodite’s Child με τον Ντέμη Ρούσο και τον Λουκά Σιδερά, που στη συνέχεια βρέθηκαν στο Παρίσι. Το επιτυχημένο διπλό άλμπουμ, όπου συμμετείχε και ο Αργύρης Κουλούρης (που δεν είχε μπορέσει να ακολουθήσει αρχικά το συγκρότημα στη Γαλλία), με τίτλο 666 θεωρείται ότι του έδωσε ώθηση για διεθνή καριέρα. Ενώ αποτελούσε ακόμα μέλος των Aphrodite’s Child, άρχισε δειλά να ασχολείται και με διαφορετικά πράγματα. Η αρχή έγινε το 1970 όταν έγραψε την μουσική για μία ταινία του Χένρι Χάπιερ. Ακολούθησε ένα ακουστικό ντοκιμαντέρ επηρεασμένο από της φοιτητικές εξεγέρσεις στο Παρίσι του 1968. Το 1973 ξεκίνησε μία επιτυχημένη συνεργασία με τον σκηνοθέτη Φρέντερικ Ροσίφ για μία σειρά ντοκιμαντέρ για την άγρια φύση, ενώ λίγο προτού μεταβεί στο Λονδίνο κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ Earth.
Σόλο καριέρα
Το 1978 συνεργάστηκε με την Ελληνίδα ηθοποιό Ειρήνη Παππά στο άλμπουμ με τίτλο Ωδές, που περιέχει παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια, ενώ το 1986 συνεργάστηκαν ξανά στο άλμπουμ Ραψωδίες. Ο Παπαθανασίου έκανε παράλληλα άλλη μία μεγάλη συνεργασία με τον Γιον Άντερσον σε τέσσερα άλμπουμ, το Short Stories (1978), το The Friends of Mr Cairo (1981), το Private Collection (1983) και το Page of Life (1991).
Συνθέσεις για κινηματογραφικές ταινίες
150px|μικρογραφία|δεξιά|Άλμπουμ Chariots of fire μικρογραφία|Άλμπουμ El Greco Ένα μεγάλο μέρος των συνθέσεων του Παπαθανασίου δημιουργήθηκαν για να πλαισιώσουν κινηματογραφικές παραγωγές ως σάουντρακ. Ήδη από τα χρόνια της συμμετοχής του στους Forminx, μουσική του Παπαθανασίου είχε ακουστεί στις ταινίες Ο Θόδωρος και το δίκανο (1962) σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και Ο αδελφός μου ο τροχονόμος (1963) σε σκηνοθεσία Φίλιππου Φυλακτού.
Κορυφαίο, όμως, σάουντρακ του Παπαθανασίου θεωρείται το Οι δρόμοι της φωτιάς (Chariots of Fire) για την ομώνυμη ταινία του 1981 η οποία απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής το 1982. Η ταινία εξιστορεί την προσπάθεια τριών Βρετανών δρομέων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι. Ο Παπαθανασίου έχει γράψει μουσική σε αρκετές ταινίες μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές παραγωγές, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι:
Μουσική για το διάστημα
Η εξερεύνηση του διαστήματος τον ενθουσίαζε από τα πρώτα του παιδικά χρόνια όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος. Ένα μεγάλο μέρος από τα έργα του είναι αφιερωμένο σε αυτό, ενώ διαχρονικά οι κορυφαίοι διαστημικοί οργανισμοί τον εμπιστεύτηκαν για να μελοποιήσει τις επιτυχίες τους. Το 1980 ξεκίνησε να προβάλλεται η αμερικανική τηλεοπτική σειρά Cosmos: A Personal Voyage του Καρλ Σαγκάν, που είχε ως κύριο θέμα τη θέση του ανθρώπου στο σύμπαν και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Η μουσική επένδυση των επεισοδίων δημιουργήθηκε από τον Παπαθανασίου, ενώ η σειρά απέσπασε βραβείο Έμμυ και προβλήθηκε σε 69 χώρες και σε 500 εκατομμύρια τηλεθεατές.
Το καλοκαίρι του 2001 ο Παπαθανασίου παρουσίασε το έργο Μυθωδία στους στύλους του ολυμπίου Διός. Η μουσική του έργου δημιουργήθηκε ώστε να συνοδεύσει τη διαστημική αποστολή της ΝΑΣΑ 2001: Οδύσσεια στον Άρη. Ήταν μία φαντασμαγορική μουσική παράσταση, κατά τη διάρκεια της οποίας προβάλλονταν με ειδικά οπτικά εφέ απεικονίσεις κυρίως από θεούς της αρχαίας Ελλάδας και διαστημικές εικόνες της ΝΑΣΑ. Τα σολιστικά μέρη του έργου ερμήνευσαν οι σοπράνο Τζέσι Νόρμαν και Κάθλιν Μπατλ. Επίσης συμμετείχε η Μητροπολιτική Ορχήστρα του Λονδίνου, 120μελής χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ενώ ο ίδιος ο συνθέτης χειριζόταν τα πλήκτρα. Το έργο προβλήθηκε τηλεοπτικά σε όλο τον πλανήτη ενώ υπήρχαν γιγαντοοθόνες και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Μετά το τέλος της μουσικής παράστασης η γαλλική κυβέρνηση, την οποία εκπροσώπησε ο υπουργός παιδείας Ζακ Λανγκ, απένειμε στον Παπαθανασίου τον τίτλο του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής σε μία τελετή που έλαβε χώρα στο περιστύλιο του Ζαππείου.
Δύο χρόνια αργότερα η ΝΑΣΑ του απένειμε το μετάλλιο δημόσιας συνεισφοράς σε αναγνώριση εξαιρετικής συνεισφοράς στο όραμα της. Το βραβείο αποτελεί την υψηλότερη τιμή από τον Αμερικανικό οργανισμό για μη κυβερνητικά πρόσωπα.
Το 2013, η ΝΑΣΑ υιοθέτησε για δεύτερη φορά τη μουσική του Παπαθανασίου με ένα πρωτότυπο μουσικό έργο που δημιουργήθηκε για να πλαισιώσει το βίντεο από την αποστολή Ήρα (Τζούνο), που απεικονίζει συγχρόνως την κίνηση της Γης και της σελήνης μαζί για πρώτη φορά. Το βίντεο απαθανατίστηκε κατά τη διάρκεια της αποστολής καθ' οδόν για το σύστημα του πλανήτη Δία.
Τον Νοέμβριο του 2014 ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) πρότεινε στον Παπαθανασίου να συνθέσει την μουσική για την πρώτη ιστορική προσεδάφιση σε κομήτη. Έτσι, συνέθεσε μια μουσική τριλογία (Άφιξη, Το ταξίδι του Philae και Το βαλς του Ροζέτα) η οποία παρουσιάστηκε από τον ESA μετά την επιτυχημένη προσεδάφιση του σκάφους Ροζέτα στον κομήτη 67P.
Το 1995, ως φόρο τιμής στην μουσική του προσφορά αλλά και στην αγάπη του για το διάστημα, το Minor Planet Center της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης έδωσε το όνομα του συνθέτη στον Αστεροειδή της Κύριας Ζώνης 6354, που πλέον ονομάζεται 6354 Vangelis.
Θέατρο
Αξιοσημείωτη είναι η προσφορά του Βαγγέλη Παπαθανασίου και στο θέατρο. Το 1983 δημιούργησε τη μουσική για τη παράσταση του Μιχάλη Κακογιάννη, Ηλέκτρα στο Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παππά. Επίσης έχει συνεργαστεί με τα Βασιλικά μπαλέτα, καθώς δημιούργησε την μουσική για τρία έργα, Το R B Sque (1980) που παρουσιάστηκε στο Βασιλικό Θέατρο Drury Lane, Το Φρανκενστάιν (1985) και το Η πεντάμορφη και το τέρας (1986).
Άλλα έργα
Το ενδιαφέρον του για τις τέχνες δεν περιοριζόταν μόνο στη σύνθεση μουσικής. Το 1997 έκανε την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, καθώς σχεδίασε και διηύθυνε εξ ολοκλήρου την τελετή έναρξης του 6ου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου της IAAF που πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό της Αθήνας.
Το 2003 αποκάλυψε την ικανότητα του στη ζωγραφική παρουσιάζοντας 70 δικά του έργα ζωγραφικής στα πλαίσια της Βαλένσια Μπιενάλ στην Ισπανία. Μετά την επιτυχία της έκθεσης Vangelis Pintura, τα έργα του εκτίθενται σε σημαντικές γκαλερί σε όλο τον κόσμο. Την ίδια χρονιά, ο Παπαθανασίου παρουσίασε επίσης ένα βιβλίο που περιέχει μερικά από τα ωραιότερα έργα του, με τίτλο Vangelis.
Παντάρ (Χατζιγκαμπούλ)
Το Παντάρ είναι ένα χωριό και δήμος στην επαρχία Χατζιγκαμπούλ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 744 κατοίκους. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατζιγκαμπούλ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Λόρεν ΜακΜούλλαν
Η Λόρεν ΜακΜούλλαν (αγγ. Lauren MacMullan) είναι σκηνοθέτης κινουμένων σχεδίων. Η πρώτη της δουλειά στη τηλεόραση ήταν η συμμετοχή στη σειρά The Critic, και μετά ακολούθησε η σκηνοθεσία του King of the Hill. Αργότερα ακολούθησε η σκηνοθεσία του Mission Hill και πιο μετά η σκηνοθεσία της σειράς The Simpsons. Μετά, έλαβε μέρος στη σκηνοθεσία της σειράς Avatar: The Last Airbender, χάρη στην οποία κατάφερε να λάβει ένα βραβείο Annie. Επίσης, συμμετείχε στη σκηνοθεσία της ταινίας The Simpsons Movie.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων
Κυριακός Αγκωνίτης
Ο Κυριακός Αγκωνίτης (Ciriaco di Ancona), ή Κυριάκος Πιτσικόλι (Ciriaco de Pizzicolli, 1391 - 1452), όπως είναι το πραγματικό του όνομα, υπήρξε σημαντικός αρχαιοδίφης της εποχής της Αναγέννησης, Ιταλός έμπορος κι ουμανιστής, ενώ θεωρείται ο πρόδρομος τόσο του περιηγητισμού και της σύγχρονης επιστήμης της αρχαιολογίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1391 στην Ανκόνα της Ιταλίας από οικογένεια εμπόρων που ταξίδευε συχνά. Αρχίζοντας απ' τα 9 του χρόνια με τον παππού του, πραγματοποίησε ένα πλήθος ταξιδιών ως έμπορος στη νότια Ιταλία, την Ελλάδα, την Αίγυπτο και τη Μέση Ανατολή. Επηρεασμένος από το ουμανιστικό ρεύμα της εποχής του και το ενδιαφέρον γι αρχαία κείμενα κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, η προσοχή του προσελκύστηκε από το πλήθος αρχαιοτήτων που συνάντησε στις περιοχές αυτές. Γι' αυτόν τον λόγο άρχισε να ταξιδεύει για αμιγώς ερευνητικούς σκοπούς, με στόχο τη λεπτομερή και σχολαστική καταγραφή των αρχαίων μνημείων, την πραγματοποίηση σχεδίων, τη συλλογή αρχαίων έργων τέχνης (μεταλλίων, αγαλματιδίων ή χειρογράφων) και την αντιγραφή αρχαίων επιγραφών. Έμαθε καλά αρχαία ελληνικά και για να το δείξει αποκαλούσε τον εαυτό του "Αγκωνιεύς".
Το 1422 βρέθηκε προσωρινά στην υπηρεσία των Οθωμανών Τούρκων υπό το σουλτάνο Μουράτ Β΄ κατά την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης στην οποία βασίλευε ο Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος. Εκεί άρχισε να μαθαίνει κι ελληνικά. Διαβάζοντας αρχαίες ελληνικές επιγραφές βελτίωνε συνεχώς τις γλωσσικές και τοπογραφικές του γνώσεις. Εντυπωσίασε με τις γνώσεις του και κέρδισε την υποστήριξη του λεγάτου του πάπα στην Ανκόνα Ευγένιου (αργότερα πάπα Ευγένιου Δ)από το 1420 ως το 1422, του Κόζιμο των Μεδίκων και των Βισκόντι από το Μιλάνο. Χάρη σε ένα σκίτσο του, μας διασώθηκε η περίφημη στήλη του Ιουστινιανού στην Κωνσταντινούπολη περί το 1425, πριν καταστραφεί από τους Οθωμανούς.
Το 1433 ήταν στη Σιένα της Τοσκάνης στην αυλή του Σιγισμόνδο, που είχε έρθει για να στεφθεί αυτοκράτορας και του ανατέθηκε η περιήγηση του αυτοκράτορα ανάμεσα στις εντυπωσιακές αρχαιότητες της Ρώμης. Το 1435 εξερευνούσε και πάλι ταξιδεύοντας στην Ελλάδα κ στην Αίγυπτο αντιγράφοντας ιερογλυφικά στις πυραμίδες.
Ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε τη σημασία των αρχαιολογικών ευρημάτων στην Ερέτρια της Εύβοιας. Στις 5 Απριλίου 1436 την επισκέφτηκε και σχεδίασε με ακρίβεια την τοποθεσία των αρχαίων τειχών, του θεάτρου και της ακρόπολης αναφέροντας ενδεικτικές επιγραφές. Συνέλεξε πολλά χειρόγραφα, αντικείμενα και θραύσματα αγγείων της αρχαιότητας. Σε μια σειρά από μεγάλα ταξίδια επισκέφτηκε τη Ρόδο, την Πελοπόννησο(το 1437 συνάντησε στο Μυστρά το δεσπότη Θεόδωρο Β' Παλαιολόγο), τους Δελφούς, την Αθήνα, τη Μυτιλήνη, τη Θεσσαλονίκη, την Κύπρο, τη Βυρητό, τη Δαμασκό κι άλλα μέρη. Ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε στα ερείπια κοντά σε ένα μοναστήρι το 1436 στην Αλβανία την αρχαία Απολλωνία όπου κάποτε έμαθε ελληνικά ο Οκταβιανός Αύγουστος. Διατηρούσε αλληλογραφία με το λόγιο Φραγκίσκο Φίλελφο.
Το 1439 βρέθηκε στη Φλωρεντία κατά την ιστορική Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας και συνόδεψε τον αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο σε μια από τις εκδρομές του.
Το 1447 επέστρεψε στο Μυστρά όπου συνάντησε το γηραιό Γεώργιο Πλήθωνα Γεμιστό, τον τότε Δεσπότη του Μυστρά Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο και τον 17χρονο τότε Λαόνικο Χαλκοκονδύλη με τον οποίο συνενοήθηκε σε άριστα αρχαία ελληνικά.
Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε ήσυχα στην Κρεμόνα. Δεν είναι γνωστό το πότε ακριβώς πέθανε αλλά η τελευταία του σημείωση χρονολογείται στο 1452.
Πεποιθήσεις
Πίστευε στην ενότητα καθολικών και ορθοδόξων χριστιανών για να σταματήσουν από κοινού τη ραγδαία εξάπλωση των Οθωμανών Τούρκων, γι' αυτό υποστήριξε με πάθος τη Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας και τη διακήρυξή της. Μίλησε γι' αυτό στον πάπα Ευγένιο Δ και σε άλλους άρχοντες της εποχής του όπως τους δεσπότες του Μυστρά Θεόδωρο Παλαιολόγο κι έπειτα τον αδελφό του Κωνσταντίνο.
Έργο
Στις έρευνές του συναντούμε πρώιμα δείγματα επιστημονικής μεθοδολογίας, με την πραγματοποίηση τοπογραφικών παρατηρήσεων, τον σχεδιασμό κατόψεων και τη σύγκριση πηγών και χειρογράφων. Δείγματα της μεθοδολογίας αυτής συναντούμε πολύ αργότερα, τον 19ο πλέον αιώνα, στο έργο περιηγητών κι αρχαιολόγων που θα συγκροτήσουν σταδιακά την επιστήμη της αρχαιολογίας, ενώ στη συλλογή των χειρογράφων με τις παρατηρήσεις του και τις καταγραφές του στα μνημεία της αρχαιότητας, που αποτελεί ένα εξάτομο έργο με τον τίτλο Commentaria, θα βασιστούν πολλοί μεταγενέστεροι μελετητές, όπως ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος που αντέγραψε κάποια απ αυτά στη Ρώμη ανάμεσα στα 1455 και 1468. Δυστυχώς τα Commentaria καταστράφηκαν σε πυρκαγιά το 1514, με αποτέλεσμα να εξαφανισθούν πολλές πολύτιμες πληροφορίες που αφορούσαν στις ελληνικές αρχαιότητες, οι οποίες την εποχή του Κυριακού, τον 14ο - 15ο αιώνα, σώζονταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση σε σύγκριση με τον 19ο αιώνα, οπότε πραγματοποιήθηκε και η συστηματική πλέον αρχαιολογική τους έρευνα. Αποσπάσματα του έργου του συναντά κανείς σε χειρόγραφα που βρίσκονται σε ευρωπαϊκές βιβλιοθήκες, κυρίως στη Γερμανία και την Ιταλία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί περιηγητές Κατηγορία:Ιταλοί αναγεννησιακοί ουμανιστές Κατηγορία:Ελληνιστές επιγραφολόγοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Τζαμί στα Ρόκκα Άρτας
Το Τζαμί στα Ρόκκα ήταν ένα μνημείο Οθωμανικής περιόδου στο χωριό Ρόκκα Άρτας.
Ιστορία
Τα τζαμιά της περιοχής της Άρτας ήταν οχτώ από τα οποία το Φεϋζούλ τζαμί, το Τζαμί Σουλτάν Μεχμέτ, το Τζαμί Σουλτάνου Βαγιαζήτ, το Τζαμί Κιλίτς Μπέη, το Τζαμί του Τεκέ και το Τζαμί των Μπέηδων βρίσκοταν εντός της πόλης ενώ το Τζαμί Φαίκ Πασά και το Τζαμί στα Ρόκκα βρισκόταν έξω από την Άρτα.
Η ακριβής περίοδος κτίσης του τζαμιού στα Ρόκκα δεν είναι γνωστή όμως εικάζεται ότι ήταν περίπου της ίδιας εποχής με εκείνης του τζαμιού του Φαΐκ Πασά διότι απεικονίζεται σε χάρτη του Οθωμανού ναυάρχου και συγγραφέα, Πίρι Ρέις, τον 15ο αιώνα. Ο Ρέις στο έργο του, απεικόνισε την Άρτα με το τζαμί του κάστρου και το τζαμί του Φαΐκ Πασά και εκείνο στα Ρόκκα. Άγνωστοι επίσης είναι οι λόγοι κατασκευής του τζαμιού σε ένα μικρό χωριό της Άρτας εφόσον μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα στην περιοχή υπήρχε μόνο μία μικρή στρατιωτική δύναμη Οθωμανών και οι πρώτοι μουσουλμάνοι πολίτες κατέφθασαν το 1684, μετά την φυγή τους από την Πρέβεζα, η οποία έπεσε στα χέρια των Βενετών. Οι συγκεκριμένοι μουσουλμάνοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη της Άρτας και στα Ρόκκα.
Μετά την απελευθέρωσης του κάμπου της Άρτας το 1912 όλοι οι μουσουλμάνοι εγκατέλειψαν την περιοχή και το τζαμί στα Ρόκκα ακολούθησε την τύχη των περισσότερων Οθωμανικών μνημείων της Άρτας, τα οποία ή καταστράφηκαν ή αφέθηκαν στην τύχη τους και κατέρρευσαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Ελλάδα
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2003-2004
Το πρωτάθλημα χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2003−2004 έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος, ενώ στην Α2 υποβιβάστηκαν ο ΠΑΟΚ και ο Άρης Νίκαιας.
Θέσεις 5−8
'''Α.Σ.Ε. Δούκα − Απόλλων Καλαμαριάς 2−0'''
Θέσεις 1−4
Φίλιππος Βέροιας − Αθηναϊκός 2−0
'''Πανελλήνιος − Ιωνικός Ν.Φ. 2−0'''
Θέσεις 5−6
'''Γ.Α.Σ. Κιλκίς − Α.Σ.Ε. Δούκα 2−0'''
Θέσεις 7−8
'''Απόλλων Καλαμαριάς − Β.Α.Ο. 1−2'''
Θέσεις 1−2
Φίλιππος Βέροιας − Πανελλήνιος 1−2
Θέσεις 3−4
'''Ιωνικός Ν.Φ. − Αθηναϊκός 2−1'''
Πλέι άουτ
Διομήδης Άργους − ΠΑΟΚ 2−1
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2003 2004 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2003 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2004
Sabaton
Οι Sabaton είναι σουηδικό power metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Φαλούν το 1999. Η στιχουργική του συγκροτήματος ασχολείται αποκλειστικά με θέματα πολέμου και ιστορικών μαχών και προσώπων.
Το 2012, τέσσερα μέλη του συγκροτήματος αποχώρησαν αφήνοντας τον τραγουδιστή Γιόακιμ Μπροντέν και τον μπασίστα Παρ Σούνστρομ να συνεχίσουν τους Sabaton με νέα μέλη.
Αναγνώριση και επιτυχία
Οι Sabaton σχηματίστηκαν το 1999 από τον τραγουδιστή και κιμπορντίστα Γιόακιμ Μπροντέν, τους κιθαρίστες Ρίκαρντ Σουντέν και Όσκαρ Μοντελίους, τον μπασίστα Παρ Σούνστρομ και το ντράμερ Ριχάρντ Λάρσον. Κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ το 2000, μία συλλογή των δύο ντέμο τους με τίτλο "Fist for Fight", με σκοπό την άνοδο της δημοτικότητας τους για μελλοντικές κυκλοφορίες. Την επόμενη χρονιά, προσέλαβαν το ντράμερ Ντάνιελ Μούλμπακ και ηχογράφησαν το δεύτερο τους άλμπουμ "Metalizer" με σκοπό να το κυκλοφορήσουν μέσω της "Underground Symphony", αλλά μετά από δύο χρόνια αναβολών, η προσπάθεια για το συγκεκριμένο άλμπουμ εγκαταλείφθηκε.
left|190px|thumb|Ο Γιόακιμ Μπροντέν Ο δεύτερος τους δίσκος κυκλοφόρησε τελικά τον Μάρτιο του 2005 με τίτλο "Primo Victoria" μέσω της "Black Lodge Records" και σε παραγωγή του Τόμι Τέγκτρεν. Το συγκεκριμένο άλμπουμ εγκαινίασε την πολεμική θεματολογία για τους Sabaton. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, στο συγκρότημα εντάχθηκε ο κιμπορντίστας Ντάνιελ Μιρ, αφήνοντας τον Μπροντέν αποκλειστικά σε ρόλο τραγουδιστή. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα έπαιξε για πρώτη φορά εκτός Σουηδίας.
Τον Ιανουάριο του 2006, οι Sabaton επέστρεψαν στο στούντιο, ηχογραφώντας σε διάστημα τριών εβδομάδων το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "Attero Dominatus", το οποίο ανέβηκε στο Top-20 της πατρίδας τους. Πριν την επίσημη κυκλοφορία, το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Edguy και των Dragonforce και μετά την έκδοση του δίσκου πραγματοποίησαν δύο ευρωπαϊκές περιοδείες ως πρώτο όνομα και έπαιξαν τρεις συναυλίες στη Σουηδία με τους νικητές της Eurovision, Lordi.
Η πρώτη περιοδεία του 2007 πραγματοποιήθηκε μαζί με τους Therion και τους Grave Digger και κατά τη διάρκεια της εκδόθηκε το προ πέντε χρόνων αναβληθέν άλμπουμ, "Metalizer". Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ονομάστηκε "Metalizing Europe", με τους Sabaton να παίζουν σε μεγάλα φεστιβάλ της Ευρώπης.
Στα τέλη της χρονιάς, έπαιξαν σε τρεις συναυλίες των Helloween και επικεντρώθηκαν στη δημιουργία του επόμενου τους άλμπουμ, το οποίο στηρίχτηκε στη φιλοσοφία της Τέχνης του Πολέμου του Σουν Τσου και ονομάστηκε "The Art of War". Ο δίσκος σκαρφάλωσε στην πέμπτη θέση των σουηδικών τσαρτ και έλαβε υποψηφιότητα για σουηδικό βραβείο "Γκράμι", ενώ το τραγούδι "Cliffs of Gallipoli" ανέβηκε στην κορυφή των σινγκλ και έγινε χρυσό. Η περιοδεία για το άλμπουμ διήρκεσε από τον Μάιο του 2008 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009 με το συγκρότημα να παίζει 160 συναυλίες σε πάνω από 20 χώρες. Η κυβέρνηση της Πολωνίας τους τίμησε, δίνοντας τους τη δυνατότητα να παίξουν ζωντανά στο πεδίο της μάχης της Βίζνα, την οποία περιέγραψαν στους στίχους του τραγουδιού "40:1".
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, τα μέλη του σχήματος είχαν ήδη συνθέσει τα κομμάτια του επόμενου τους άλμπουμ και υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με τη "Nuclear Blast". Ενδιάμεσα, είχαν ζητήσει από τους οπαδούς τους να τους στείλουν ιδέες για μάχες για τις οποίες θα ήθελαν να γράψουν, δεχόμενοι χιλιάδες απαντήσεις. Η σύνθεση ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2010 και η ηχογραφήσεις ξεκίνησαν στα "Abyss Studios" αμέσως μετά. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 21 Μαΐου 2010, ανεβαίνοντας στο # 2 στη Σουηδία, το Top-10 στην Ουγγαρία, την Ελλάδα και την Πολωνία, όπου έγινε και χρυσό. Για την προώθηση του δίσκου, πραγματοποίησαν μία μεγάλη περιοδεία η οποία ξεκίνησε από το Ισραήλ και πέρασε από σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη. Τον Σεπτέμβριο του 2011, πραγματοποίησαν την περιοδεία "Power of Metal II" στη Γερμανία μαζί με τους Grave Digger, Powerwolf και Skull Fist. Την ίδια περίοδο, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ "World War Live: Battle of the Baltic Sea", ενώ τον Σεπτέμβριο του 2010, είχαν επανεκδοθεί τα άλμπουμ "Primo Victoria", "Attero Dominatus", "Metalizer" και "The Art of War" με προηγουμένως ακυκλοφόρητα κομμάτια.
Αλλαγή σύνθεσης
190px|thumb|Ο Ντάνιελ Μούλμπακ Στις 31 Μαρτίου 2012, ανακοινώθηκε ο διαχωρισμός του συγκροτήματος με μοναδικούς παραμένοντες τον τραγουδιστή Γιόακιμ Μπροντέν και τον μπασίστα Παρ Σούνστρομ. Η νέα σύνθεση των Sabaton περιελάμβανε τους κιθαρίστες Κρις Ρόρλαντ και Θόμπε Ενγκλούντ, όπως και το ντράμερ Ρομπόν Μπεκ. Τέσσερις ημέρες αργότερα, κυκλοφόρησε το ομώνυμο σινγκλ από το νέο δίσκο τους με τίτλο "Carolus Rex", με αγγλικούς και σουηδικούς στίχους. Ταυτόχρονα, ανακοινώθηκε η παγκόσμια περιοδεία "The Swedish Empire Tour" με 32 εμφανίσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στα τέλη Μαΐου του 2012, ανεβαίνοντας στο # 2 στη Σουηδία και το Top-10 στη Γερμανία, τη Φινλανδία και την Πολωνία, ενώ βραβεύθηκε ως χρυσός στην Πολωνία και πλατινένιος στην πατρίδα τους, όπου παρέμεινε στους καταλόγους επιτυχιών για παραπάνω από ένα χρόνο.
Στις αρχές του 2014, το συγκρότημα δημοσίευσε το εξώφυλλο του νέου του δίσκου, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 16 Μαΐου 2014 με τίτλο "Heroes". Ο δίσκος γνώρισε τη μεγαλύτερη επιτυχία από οποιοδήποτε μέχρι τότε άλμπουμ των Sabaton, αφού ανέβηκε στην κορυφή των σουηδικών τσαρτ, στο # 2 στη Φινλανδία, το # 3 στη Γερμανία και το # 6 στην Πολωνία. Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου θα περάσει από όλη την Ευρώπη μέχρι τα τέλη του 2014, με συμμετοχές σε μεγάλα φεστιβάλ όπως το "Download Festival" της Αγγλίας, το "Graspop Metal Meeting" του Βελγίου, το "Masters Of Rock" της Τσεχίας, το "Greenfield Festival" της Ελβετίας, κ.α..
Την άνοιξη του 2016, το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για την ηχογράφηση του επόμενου του δίσκου, του οποίου ο τίτλος είναι "The Last Stand". Στα τέλη Ιουλίου του ίδιου έτους, ο κιθαρίστας Θόμπε Ενγκλούντ αποχώρησε από το συγκρότημα, παίζοντας για τελευταία φορά με το συγκρότημα στο "Sabaton Open Air" στα μέσα Αυγούστου. Τη θέση του πήρε ο Τόμι Γιόχανσον, με τον οποίο περιόδευσε το συγκρότημα για την προώθηση του άλμπουμ, το οποίο ανέβηκε στην κορυφή των φινλανδικών, σουηδικών και ελβετικών τσαρτ, ενώ μπήκε στο Top-20 στη Μεγάλη Βρετανία και στο Top-100 του αμερικάνικου Billboard.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Σουηδικά power metal συγκροτήματα
Ανθοχώρι Βοιωτίας
Το Ανθοχώρι είναι μικρό χωριό του νομού Βοιωτίας του δήμου Λεβαδέων. Μέχρι το 2010 ανήκε διοικητικά στον δήμο Χαιρώνειας. Βρίσκεται βόρεια της Χαιρώνειας κοντά στα σύνορα της Βοιωτίας με τον νομό Φθιώτιδας. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 207 κατοίκους. Το χωριό ονομαζόταν Μπέλεσι μέχρι το 1928, οπότε μετονομάστηκε σε Ανθοχώρι. Το χωριό εικάζεται ότι δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από Ηπειρώτες και κατοίκους γειτονικών χωριών τα οποία καταστράφηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Το Ανθοχώρι πανηγυρίζει στις 8 Μαΐου στο εκκλησάκι του Αγ. Ιωάννου και της Αναλήψεως (κινητή εορτή) στον εγκαταλειμμένο οικισμό Τσάρεσι, γιορτάζοντας στην πλατεία του χωριού με μεγάλο γλέντι.
Γεωγραφική θέση
Το χωριό κτισμένο πάνω στον λόφο του Ανθοχωρίου ή Κουτσούρι, βρίσκεται σε «κεντρικό σημείο» καθώς βρίσκεται αρκετά κοντά σε πόλεις-αξιοθέατα όπως είναι η Αράχωβα η Λιβαδειά, η Αταλάντη, η Ελάτεια καθώς και σε και άλλες πόλεις και κωμοπόλεις. Έτσι το Ανθοχώρι καθίσταται εύκολα προσβάσιμο από άλλα μεγαλύτερα χωριά.
Λόφος Ανθοχωρίου/Κουτσούρι
Είναι λόφος όχι ιδιαιτέρου μεγέθους στον οποίο έχει χτιστεί το χωριό Ανθοχώρι, ο οποίος αποτελεί πρόποδα του όρους Παρνασσός. Είναι μεσαίου ύψους φτάνοντας μέχρι τα 300 περίπου μέτρα. Η βλάστησή του απαρτίζεται κυρίως από θαμνώδη φυτά και πιο συγκεκριμένα πουρνάρια, αλλά και αρκετές χλόες ανάμεσα στις οποίες βρίσκονται κοινά είδη όπως το χαμομήλι ή ο ταραξάκος αλλά και πολλά ενδημικά είδη του όρους Παρνασσός.
Συνηθισμένες ασχολίες κατοίκων
Οι περισσότεροι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία εκμεταλλευόμενοι τον πλούσιο κατακόρυφο διαμελισμό της περιοχής και την άφθονη έκταση της πεδιάδας. Επιπροσθέτως ο ποταμός Κηφισός (Βοιωτικός) χαρίζει γονιμότητα στη γη, κάνοντας αυτόν έναν ακόμη λόγο της ιδιαίτερης ασχολίας των κατοίκων με τη γεωργία.
Τοπικά έθιμα
Στο χωριό στη γιορτή του Αγ. Ιωάννη και της Αναλήψεως πραγματοποιείται κάθε χρόνο πανηγύρι.
Πλατεία
Το χωριό διαθέτει την Άνω πλατεία, γνωστή στους ντόπιους και ως Μεσοχώρι και την Κάτω πλατεία. Η κάτω πλατεία διαθέτει πλάτανο, ο οποίος χρονολογείται από τις 15 Μαρτίου 1961 οπότε και φυτεύτηκε από μια παρέα πέντε συγχωριανών και φίλων. Από παλιότερα στην πλατεία βρισκόταν τον καφενείο-ταβέρνα του χωριού το οποίο προσελκύει τουρίστες αλλά και άτομα από γειτονικά χωριά.
Ιστορικά στοιχεία
right|thumb|Χάρτης αρχαίας Φωκίδας
Μυθολογία
Στην περιοχή μεταξύ των χωριών Πρ. Ηλίας, Βασιλικά και Ανθοχώρι κατά την αρχαιότητα βρισκόταν η φωκική πόλη Παραποτάμιοι, κτισμένη επάνω σε ένα βραχώδη λόφο κοντά στη συμβολή του Ασσού ποταμού (Κινέτας) και του Κηφισού. Η πόλη ήταν κτισμένη σε οχυρό σημείο στην είσοδο ενός στενού και όφειλε το όνομά της στη θέση της στις όχθες του ποταμού Κηφισού. Η πόλη αναφέρεται από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών. Πυρπολήθηκε όμως και καταστράφηκε δύο φορές: μία από τον περσικό στρατό του Ξέρξη όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος και κατεδαφίσθηκε στο τέλος του Β΄ ιερού πολέμου από τον Φίλιππο Β΄ οπότε οι κάτοικοί της την εγκατέλειψαν και σκορπίστηκαν. Ο Πλούταρχος στο Βίο του Σύλλα αναφέρει ότι ο τόπος και τα οχυρά του είχαν μείνει ερημωμένα. Ο Ολυμπιονίκης της Πυγμής, Αιχμαίας καταγόταν από τους Παραποτάμιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας
Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο
Το Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο (Pontificia Università Gregoriana, επίσης γνωστό ως Gregorian ή Gregoriana), είναι μια εκκλησιαστική σχολή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (παπικό πανεπιστήμιο) που βρίσκεται στη Ρώμη στην Ιταλία.
Το Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο προήλθε από το Ρωμαϊκό Κολλέγιο, το οποίο ιδρύθηκε το 1551 από τον Ιγνάτιο Λογιόλα και περιελάμβανε όλους τους βαθμούς σχολικής εκπαίδευσης. Οι έδρες της φιλοσοφίας και της θεολογίας έλαβαν Παπική έγκριση το 1556, καθιστώντας το το πρώτο ίδρυμα που ιδρύθηκε από την Εταιρεία του Ιησού (Ιησουίτες). Το 1584 δόθηκε νέα στέγη στο Ρωμαϊκό Κολλέγιο από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, από τον οποίο μετονομάστηκε σε Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο. Είχε διακεκριμένους καθηγητές στα εκκλησιαστικά πεδία, καθώς και στις φυσικές επιστήμες και τα μαθηματικά. Μόνο τα τμήματα θεολογίας και φιλοσοφίας του Γρηγοριανού επέζησαν από την πολιτική αναταραχή στην Ιταλία μετά το 1870.
Σήμερα, το Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο έχει μια διεθνή σχολή και περίπου 2.750 φοιτητές από περισσότερες από 150 χώρες.
Ιστορία
left|μικρογραφία|160px|[[Ιγνάτιος Λογιόλα]]
Ίδρυση
Ο Ιγνάτιος Λογιόλα, ιδρυτής της Εταιρείας του Ιησού, ίδρυσε μια Σχολή Γραμματικής, Ανθρωπιστικών και Χριστιανικών Δογμάτων (Scuola di grammatica, d'umanità e di Dottrina cristiana) στη Ρώμη στις 18 Φεβρουαρίου 1551. Αυτή βρισκόταν σε ένα κτίριο στη βάση του λόφου του Καπιτωλίου, εκεί που είναι σήμερα η Piazza d'Aracoeli. Ο Φραγκίσκος Βοργία, αντιβασιλέας της Καταλονίας και καθολικός προστάτης της, παρείχε οικονομική υποστήριξη για το νέο σχολείο.
Έχοντας μια μικρή βιβλιοθήκη συνδεδεμένη μαζί της, η σχολή ονομαζόταν Ρωμαϊκό Κολλέγιο (Collegio Romano). Τον Σεπτέμβριο του 1551, λόγω των αυξημένων εγγραφών του, το κολέγιο μετακόμισε σε μια μεγαλύτερη εγκατάσταση πίσω από την εκκλησία Santo Stefano del Cacco στη Ρώμη. Μετά από μόλις δύο χρόνια λειτουργίας, το Ρωμαϊκό Κολλέγιο είχε 250 απόφοιτους.
Πρώιμη ανάπτυξη
Ο νέος χώρος στην Piazza Collegio Romano επέτρεψε στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο να προσθέσει έδρες εκκλησιαστικής ιστορίας και λειτουργικής. Σύντομα απέκτησε φήμη για το έργο του στα μαθηματικά, τη φυσική και την αστρονομία. Ο Χριστόφορος Κλάβιος, τότε καθηγητής στο Γρηγοριανό, ανέπτυξε το Γρηγοριανό ημερολόγιο που χρησιμοποιείται ακόμα παγκοσμίως σήμερα. Ο Ιησουίτης μαθηματικός Αθανάσιος Κίρχερ δίδαξε επίσης αργότερα στο Γρηγοριανό. Λίγο καιρό μετά την έναρξη λειτουργίας του στην Piazza Collegio Romano, το Πανεπιστήμιο είχε 2000 μαθητές. Λόγω του περιορισμένου μεγέθους του παρεκκλησιού του, το Γρηγοριανό άρχισε να ανοικοδομεί το 1626 τον νέο ναό του Sant'Ignazio, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 1650 και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες μπαρόκ εκκλησίες στην περιοχή της Ρώμης.
Μοντέρνα εποχή
Το 1773, μετά την καταστολή της Κοινωνίας του Ιησού σε όλη την Ευρώπη, οι Ιησουίτες αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν τον έλεγχο του Γρηγοριανού Πανεπιστημίου στην Επισκοπή της Ρώμης. Ωστόσο, ο Πάπας Λέων ΙΒ΄ επέστρεψε το Πανεπιστήμιο στον έλεγχο των Ιησουιτών στις 17 Μαΐου 1824 μετά την επανίδρυση της Εταιρείας του Ιησού.
μικρογραφία|left|250px|Σημερινή έδρα του Γρηγοριανού Πανεπιστημίου Με την κατάληψη της Ρώμης το 1870, η Ρώμη και τα Παπικά κράτη ενσωματώθηκαν στο νέο Βασίλειο της Ιταλίας. Στη συνέχεια, η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας κατάσχεσε την ιδιοκτησία και το κτίριο του Γρηγοριανού, μετατρέποντάς τα σε «Γυμνάσιο-Λύκειο Ennio Quirino Visconti». Το Γρηγοριανό αναγκάστηκε να μετακομίσει σε ένα πολύ μικρότερο κτήριο στο Palazzo Gabrielli-Borromeo στη Via del Seminario στη Ρώμη. Λόγω της έλλειψης χώρου, το Γρηγοριανό αναγκάστηκε να εγκαταλείψει όλες τις σχολές του, εκτός από τη θεολογία και τη φιλοσοφία. Οι φοιτητές μειώθηκαν σε λιγότερους από 250 μαθητές ως το 1875.
Ο Πάπας Πίος Θ΄ απένειμε αργότερα στο Γρηγοριανό τον τίτλο «Ποντιφικό Πανεπιστήμιο». Το 1876, η Σχολή Κανονικού Δικαίου μεταφέρθηκε από το Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης στο Γρηγοριανό και το πανεπιστήμιο άρχισε σταδιακά ξανά τη διδασκαλία άλλων κλάδων. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΕ΄ και ο διάδοχός του, Πάπας Πίος ΙΑ΄, εργάστηκαν για να δημιουργήσουν μια νέα πανεπιστημιούπολη για το Γρηγοριανό στη βάση του Κυριναλίου λόφου, δίπλα στο Ποντιφικό Βιβλικό Ινστιτούτο (Biblicum). Ο Πίος ΙΑ΄ έθεσε τον θεμέλιο λίθο για τη νέα πανεπιστημιούπολη στις 27 Δεκεμβρίου 1924. Σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Giulio Barluzzi σε νεοκλασικό στυλ, το κτήριο ολοκληρώθηκε το 1930. Αφού μετακόμισε στη νέα πανεπιστημιούπολη, το Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο συνέχισε να επεκτείνεται σε νέες σχολές και κλάδους καθώς και να προσθέτει νέα κτίρια. Το Ποντιφικό Ινστιτούτο Regina Mundi, αφιερωμένο στη θεολογική διαμόρφωση των γυναικών, άνοιξε το 1955 και έκλεισε το 2005.
right|μικρογραφία|250px|Κεντρικό αίθριο του Γρηγοριανού Πανεπιστημίου
Σήμερα
Σήμερα το Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο έχει περίπου 2.750 φοιτητές από περισσότερες από 150 χώρες. Περίπου το 70% αυτών είναι αλλοδαποί υπήκοοι, με το 65% από αυτούς να προέρχονται από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι περισσότεροι φοιτητές είναι ιερείς, ιεροδιδάσκαλοι και μέλη θρησκευτικών ταγμάτων. Μετά τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού, οι πρώτες γυναίκες που απέκτησαν διδακτορικό δίπλωμα στο πανεπιστήμιο ήταν η Sandra Schneiders και η Mary Milligan. Και οι δύο απόφοιτες έγιναν αυθεντίες στη Θεολογία της Καινής Διαθήκης και στη Χριστιανική Πνευματικότητα.
Κόπα Αμέρικα 2011
Το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κόπα Αμέρικα 2011 (ισπανικά: 2011 Campeonato Sudamericano Copa América), επίσης γνωστό και ως Κόπα Αμέρικα 2011 (2011 Copa América) ήταν η 43η διοργάνωση του Κόπα Αμέρικα, κύριου ποδοσφαιρικού κυπέλλου για τις εθνικές ομάδες της Νότιας Αμερικής. Το Κόπα Αμέρικα του 2011 διεξήχθη στην Αργεντινή από την 1η ως τις 24 Ιουλίου και, όπως όλα τα προηγούμενα κύπελλα, διοργανώθηκε από την ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ (CONMEBOL), την συνομοσπονδία ποδοσφαίρου την Νότιας Αμερικής. Η κάτοχος του τίτλου της προηγούμενης διοργάνωσης είναι η Βραζιλία. Η Εθνική Ουρουγουάης, ως νικήτρια της διοργάνωσης, θα πάρει μέρος στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2013 στη Βραζιλία.
Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο
Σήμερα
Καθώς το Γρηγοριανό είναι παπικό πανεπιστήμιο, η Αγία Έδρα πιστοποιεί το πρόγραμμα σπουδών του και τα πτυχία του έχουν πλήρη ισχύ στο κανονικό δίκαιο. Επίσης, τα πτυχία του στη φιλοσοφία και τη θεολογία αναγνωρίζονται από ορισμένα πανεπιστήμια Ιησουιτών σε όλο τον κόσμο, δίνοντας το δικαίωμα στους αποδέκτες τους να διδάξουν σε μεγάλες σχολές.
Κόπα Αμέρικα 2011
Συμμετέχουσες χώρες
Στο Κόπα Αμέρικα 2011 αρχικά προσκλήθηκαν η Ιαπωνία και το Μεξικό.
Το Μεξικό δέχτηκε την πρόσκληση που του έγινε. Ωστόσο στις 31 Μαρτίου 2011 η ΚΟΝΚΑΚΑΦ ανακοίνωσε πως το Μεξικό θα στείλει στα γήπεδα της Αργεντινής την ομάδα των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012 με κάτω των 23 ετών παίκτες, συμπεριλαμβάνοντας πέντε μεγαλύτερους σε ηλικία παίκτες.
Στην αρχή η συμμετοχή της Ιαπωνίας ήταν υπό αμφισβήτηση μετά το σεισμό και το τσουνάμι στο Σεντάι το 2011. Όμως, στις 16 Μαρτίου 2011 η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας δέχτηκε και ανήγγειλε τη συμμετοχή στο θεσμό. Ωστόσο αυτή η απόφαση άλλαξε στις 4 Απριλίου όταν και η Ιαπωνία αποσύρθηκε. Άλλη μια φορά, στις 14 Απριλίου 2011 η Ιαπωνία ανακοίνωσε πως τελικά θα συμμετάσχει στη διοργάνωση χρησιμοποιώντας μόνο παίκτες από Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Η απόφαση της Ιαπωνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και πάλι αλλάζει, αυτήν τη φορά οριστικά καθώς η χώρα του ανατέλλοντος ηλίου αποσύρεται οριστικά στις 16 Μαΐου. Την επόμενη μέρα, η ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ έστειλε πρόσκληση στην ομάδα της Κόστα Ρίκα, η οποία δέχτηκε και πήρε τη θέση της Ιαπωνίας στο Κόπα Αμέρικα 2011.
Στάδια
Τους αγώνες θα φιλοξενήσουν οχτώ στάδια σε οχτώ πόλεις. Το πρώτο παιχνίδι έγινε στην πόλη Λα Πλάτα στο στάδιο Ciudad de La Plata, ενώ ο τελικός θα παιχτεί στην πρωτεύουσα της Αργεντινής, Μπουένος Άιρες στο στάδιο Monumental Antonio Vespucio Liberti.
Διαιτητές
Η ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ επέλεξε έναν διαιτητή και έναν βοηθό από κάθε μια ομοσπονδία συν δύο επιπλέον βοηθούς διαιτητές.
Κλήρωση
Η κλήρωση για τη διοργάνωση έγινε στις 11 Νοεμβρίου 2011 στην Λα Πλάτα. Στις 18 Οκτωβρίου η εκτελεστική επιτροπή της ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ κατέταξε τις χώρες στα εξής pot δυναμικότητας.
Φάση ομίλων
Οι 12 χώρες χωρίζονται σε τρεις ομίλους (A', Β', Γ'). Σε κάθε όμιλο παίζονται έξι παιχνίδια. Οι δύο πρώτες κάθε ομίλου και οι δύο καλύτερες τρίτες περνούν στην τελική φάση (νοκ-άουτ). Κάθε ομάδα παίρνει τρεις βαθμούς για τη νίκη, έναν για ισοπαλία και κανέναν για ήττα.
Κριτήρια ισοπαλίας
Οι ομάδες κατατάσσονται με τα ακόλουθα κριτήρια:
Όλες οι ώρες είναι τοπικές, (UTC–4).
Όμιλος Α'
Λεπτομέρειες:
Όμιλος Γ'
Λεπτομέρειες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κόπα Αμέρικα Κοπα Αμερικα 2011
Λαφύστιο Βοιωτίας
Το Λαφύστι είναι μικρό χωριό του του Δήμου Λεβαδέων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται πολύ κοντά στη Λιβαδειά στις πλαγιές του ομώνυμου όρους, που αποτελεί απόληξη του Ελικώνα. Έχει πληθυσμό 307 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το χωριό ονομαζόταν Γρανίτσα μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Λαφύστι
Το Λαφύστι είναι γνωστό για την πανελλήνια έκθεση γελοιογραφίας που διοργανώνεται κάθε χρόνο από το 1996 έως σήμερα και από την οποία έχουν περάσει εκατοντάδες Έλληνες αλλά και ξένοι γελοιογράφοι.
Το Λαφύστι υπήρξε κοινότητα στο διάστημα 1912-1998. Στη συνέχεια με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Λεβαδέων, οπού παραμένει μέχρι σήμερα Ο πληθυσμός του σημείωνε αύξηση μέχρι την δεκαετία του 1960, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει μείωση.
Πορεία του πληθυσμού
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας
Xzibit
Ο Άλβιν Ναθάνιελ Τζόινερ (Alvin Nathaniel Joiner, 18 Σεπτεμβρίου 1974), γνωστός ως Xzibit, είναι Αμερικανός ράπερ, καθώς και ηθοποιός και παρουσιαστής. Έγινε ευρύτερα γνωστός από την αμερικανική εκπομπή "Pimp my Ride" του MTV.
Πριν ασχοληθεί με το σόου, έγινε διάσημος μέσα από το συγκρότημα West Coast hip-hop και συγχρόνως έκανε και άλμπουμ όπως τα "Restless, "Man vs. Machine" και "Weapons of Μass Destruction", οπου συνεργάστηκε με αλλους διάσημους τραγουδιστες της ραπ, όπως ο Eminem, ο Snoop Dogg, ο Dr. Dre, ο The Game, ο Busta Rhymes, ο DJ Quik και ο Method Man.
Έπειτα λόγω των χαμηλών πωλήσεων στο τελευταίο του άλμπουμ "Full Circle", αποφάσισε να εγκαταλείψει για λίγο την ραπ σκηνή και να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Συμμετείχε σε ταινίες όπως: "8 Μile", "xXx:State of Union", "The Wash", "Hoodwinked", "Gridiron Gang", "The X-Files: I Want to Believe" και "Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans".
Σύντομο βιογραφικό
Η ζωή του ξεκίνησε στο Ντιτρόιτ. Η μητέρα του, χωρισμένη, προσπάθησε να τον μεγαλώσει, αλλά πέθανε όταν ο Alvin έκλεινε τα εννέα του χρόνια. Ο πατέρας του έφυγε για να γίνει κληρικός, αφήνοντας τον Alvin μόνο του με τα δυο του αδέρφια (μια μεγαλύτερη αδερφή και ένα μικρότερο αδερφό). Μετά το θάνατο της μητέρας του, αναγκάστηκε να πάει στον πατέρα του, αλλά λόγω της κακής σχέσης μεταξύ τους τον εστειλε σε ορφανοτροφείο. Στα 14 του χρόνια αφησε το ορφανοτροφείο και μετακόμισε στην αδερφή του, η οποία ζούσε στην Καλιφόρνια. Σύμφωνα με όσα έχει πει δημόσια, κατέληξε να πουλάει ναρκωτικά. Εκεί όμως άρχισε να ασχολείται με την ραπ και να προσεγγίζει μια καριέρα στο τραγούδι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Γεώργιος Καραθανάσης
Έλαβε αμνηστία το 1923 αφού σκότωσε τρεις συντρόφους του. Δέκα χρόνια αργότερα συμμετείχε στην απόπειρα δολοφονίας κατά του Ελευθέριου Βενιζέλου τον Ιούνιο του 1933.
Βιογραφικό
Ο Γεώργιος Καραθανάσης πριν γίνει ληστής εργαζόταν σε ένα μαγαζί στην Αμφίκλεια αλλά ήρθε σε ρήξη με το αφεντικό του και αποφάσισε να γυρίσει στην Αράχοβα. Μια μέρα συνάντησε κατά τύχη το αφεντικό του στο δρόμο που άρχισε να τον κοροϊδεύει και ο Καραθανάσης τον πυροβόλησε και τον σκότωσε. Για να γλυτώσει τη σύλληψη κατέφυγε στο βουνό αλλά ένας συμπατριώτης του βρήκε το κρησφύγετο του και τον κατέδωσε στις αρχές. Ο Καραθανάσης όμως κατάφερε να ξεφύγει και αργότερα δολοφόνησε αυτόν που τον είχε καταδώσει. Συμμετείχε στη συμμορία του Μπαλούρδου που δρούσε στην περιοχή του Παρνασσού. Μετά τη σύλληψη και το θάνατο του Μπαλούρδου στις φυλακές, την αρχηγία της συμμορίας ανέλαβε ο Καραθανάσης μαζί με τον Αργυροκαστρίτη. Ο Καραθανάσης έδρασε με τη συμμορία του στην περιοχή της Λιβαδειάς περίπου έξι χρόνια.
Λίγο καιρό πριν την απαγωγή είχε τροποποιηθεί ο νόμος ΤΟΔ’ περί της ληστείας του 1871 και πλέον όριζε ότι απαλλασσόταν «πάσης ποινής, […] ο ληστής όστις ήθελε συλλάβη και προσαγάγη ή φονεύση αρχιληστήν μετά της συμμορίας του ή δύο τουλάχιστον ληστάς επικηρυχθέντας κατά την τελευταίαν δεκαετίαν, επ’ αμοιβή διά την σύλληψιν ή τον φόνον εκάστου δραχμών 4.000 και άνω, εάν εντός 10 ημερών από την προσαγωγήν ή τον φόνον του τελευταίου συμμορίτου ήθελε προσέλθη εις τινα των Αρχών του Κράτους». Ο Παπαϊωάννου, ο Κηρύκος και ο Φαρμάκης είχαν επικηρυχθεί με 60.000 δρχ., 30.000 δρχ. και 20.000 δρχ. αντίστοιχα. Ο Καραθανάσης αφού έμαθε που κρύβονταν τους σκότωσε και τους τρεις (στις 20 Ιουνίου 1923), τους έκοψε τα κεφάλια και τα έστειλε στην αστυνομία στην Αράχοβα και έλαβε αμνηστία. Στις εφημερίδες της εποχής δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες του με τον ειρηνοδίκη Αράχοβας και τον μοίραρχο και διευθυντή της αστυνομίας της Λιβαδειάς καθώς φωτογραφία με τα κομμένα κεφάλαια των συντρόφων του.
Ο Γεώργιος Καραθανάσης ενεπλάκη στην απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου το 1933. Ειδικότερα το βράδυ της 6ης Ιουνίου 1933, ο Ελευθέριος Βενιζέλος και η σύζυγός του ενώ επέστρεφαν στην Αθήνα από την Κηφισιά με το αυτοκίνητό τους, δέχτηκαν δολοφονική επίθεση κατά την οποία έχασε τη ζωή του ένας σωματοφύλακας του Βενιζέλου. Οι έρευνες που διεξήχθησαν τις επόμενες ημέρες οδήγησαν στη σύλληψη του διοικητή της Γενικής Ασφαλείας Ι. Πολυχρονόπουλου και άλλων αστυνομικών ενώ υπήρχαν και επαρκείς ενδείξεις για ανάμειξη στην απόπειρα του Καραθανάση, ο οποίος όμως κατάφερε να διαφύγει. Τελικά συνελήφθη στις 24 Οκτωβρίου 1934 από απόστρατους αξιωματικούς και μέλη της προσωπικής ασφάλειας του Βενιζέλου γεγονός που οδήγησε στην παραίτηση του υπουργού Εσωτερικών Γιαννόπουλου. Η δίκη για την απόπειρα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ καθώς αναβλήθηκε επ’ αόριστον μετά το κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935.
Ο Γεώργιος Καραθανάσης είχε συλληφθεί ως όμηρος από τις υποχωρούσες δυνάμεις του Ε.Λ.Α.Σ. και εκτελέστηκε (κατάγματα κεφαλής, προσώπου και σιαγώνος) με ακόμη 10 ομήρους, την 9η Ιανουαρίου 1945 στην Αγία Μαρίνα Στυλίδας από μέλη της Ο.Π.Λ.Α/ ΕΛΑΣ.
Πηγές
Γεώργιος Καραθανάσης