cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σχολεία των κατακομβών
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σχολεία Κατηγορία:Αυτόνομη Επαρχία του Μπολτσάνο
Λουκάς Βύντρα
Ο Λουκάς Βύντρα (γενν. Μέστο Άλμπρεχτιτσε Τσεχίας, 5 Φεβρουαρίου 1981) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στις θέσεις του δεξιού και του κεντρικού αμυντικού.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος στον Αλμωπό Αριδαίας και το 1999 αποκτήθηκε από τον Πανηλειακό. Έχει επίσης αγωνιστεί ως δανεικός στη Βέροια την περίοδο 2000-01. Οι εμφανίσεις του με την ομάδα της Ηλείας προκάλεσαν το ενδιαφέρον των μεγάλων ομάδων της Αθήνας, με τον Παναθηναϊκό να τον αποκτά τελικά κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 2004.
Ο Βύντρα κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Ελλάδας με τους "πράσινους" το 2004, χωρίς να έχει ωστόσο χρόνο συμμετοχής. Μετά την αποχώρηση του Γιούρκα Σεϊταρίδη το καλοκαίρι του 2004, χρησιμοποιήθηκε στη θέση του δεξιού οπισθοφύλακα, αν και είχε αποκτηθεί ως κεντρικός αμυντικός.
Τον Φεβρουάριο του 2011 ανανέωσε μέχρι το 2014 στον Παναθηναϊκό, όμως τον Ιανουάριο του 2013 αποχώρησε έπειτα από εννέα χρόνια παρουσίας, με επόμενο σταθμό στην καριέρα του την ισπανική Λεβάντε. Με την ισπανική ομάδα σκόραρε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2014 στον ισόπαλο (1-1) αγώνα εναντίον της Μπαρτσελόνα για το πρωτάθλημα στο ""Εστάντι Θιουδάδ ντε Βαλένθια". Τον Ιούλιο του 2015 υπέγραψε στην ισραηλινή Χάποελ Τελ Αβίβ και έναν χρόνο αργότερα συμφώνησε με την Ομόνοια Λευκωσίας. Την περίοδο 2019-20 επέστρεψε στην Ελλάδα έπειτα από 6 χρόνια απουσίας για να αγωνιστεί με τη φανέλα του Π.Α.Σ. Λαμία. Σε ηλικία 40 ετών, 7 μηνών και 7 ημερών αγωνιζόμενος στην αναμέτρηση Λαμία - Βόλος (2-1) στις 13 Σεπτεμβρίου 2021, έγινε ο γηραιότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Α' Εθνικής.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Βύντρα συμμετείχε σε 12 αγώνες στην εθνική Ελπίδων, έχοντας σκοράρει μια φορά, έως το 2004, ενώ αποτέλεσε βασικό μέλος της ολυμπιακής εθνικής ομάδας που έλαβε μέρος στην Ολυμπιάδα του 2004, συμμετέχοντας και στους τρεις αγώνες.
Με τους άνδρες της Ελλάδας χρίστηκε πρώτη φορά διεθνής στις 8 Ιουνίου 2005, κατά τον αγώνα εναντίον της Ουκρανίας (0-1) για την προκριματική φάση του Μουντιάλ 2006, με προπονητή τον Ότο Ρεχάγκελ. Έχει πάρει μέρος στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005 που διεξήχθη στα γήπεδα της Γερμανίας, στο Euro 2008 που έλαβε χώρα στην Αυστρία και την Ελβετία, καθώς και στο Μουντιάλ 2010, όπου ξεκίνησε στη βασική ενδεκάδα και των τριών αγώνων της Ελλάδας. Υπήρξε επίσης μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία.
Στις 13 Νοεμβρίου 2015 και σε ηλικία 34 ετών και 9 μηνών, αποτέλεσε τον γηραιότερο Έλληνα ποδοσφαιριστή που ντεμπούταρε ως αρχηγός της εθνικής ομάδας, αυξάνοντας κατά έναν χρόνο το σχετικό ρεκόρ του Νίκου Χρηστίδη από το 1978.
Προσωπική ζωή
Ο Λουκάς Βύντρα γεννήθηκε από Τσέχο πατέρα και Ελληνίδα μητέρα, με καταγωγή από την Αλμωπία της Πέλλας. Είναι νυμφευμένος και έχει αποκτήσει ένα παιδί.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Τελ Αβίβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Ισραήλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
951 Γκάσπρα
right|thumb|325px|Εικόνα της Γκάσπρα από το διαστημόπλοιο «Γαλιλαίος» της NASA. Τα χρώματα είναι τεχνητά υπερτονισμένα
Η Γκάσπρα (Gaspra) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,46. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την πόλη Γκάσπρα της Κριμαίας, στη Μαύρη Θάλασσα, μία λουτρόπολη που επισκέπτονταν εκείνη την εποχή προσωπικότητες οπως ο Λέων Τολστόι και ο Μαξίμ Γκόρκι. Η Γκάσπρα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Το σημαντικό σχετικά με την Γκάσπρα είναι ότι στις 29 Οκτωβρίου 1991 πέρασε από πολύ κοντά της το διαστημόπλοιο Γαλιλαίος στο ταξίδι του προς τον Δία και μετέδωσε εικόνες της. Η 951 Γκάσπρα υπήρξε έτσι ο πρώτος αστεροειδής στην Ιστορία τον οποίο «επισκέφθηκε» τεχνητό αντικείμενο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
thumb|left|Διαδοχικές εικόνες της Γκάσπρα από το «Γαλιλαίος» καθώς πλησίαζε, που δείχνουν την περιστροφή του αστεροειδή γύρω από τον εαυτό του
Η μέση διάμετρος της Γκάσπρα είναι 12,2 χλμ., ενώ προσεγγίζεται από ένα στερεό με διαστάσεις 18,2 επί 10,5 επί 8,9 χλμ. . Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης, με κυριαρχία πυριτικών ορυκτών), ενώ το άλβεδό της είναι 0,22. Η Γκάσπρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες 2 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα ή 0,293 της γήινης ημέρας. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 ως 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε +8 °C.
Η Γκάσπρα, εκτός από ένα πλήθος μικρών κρατήρων έχει πέντε ή έξι μεγάλες σχεδόν επίπεδες περιοχές και κοιλώματα. Μία από αυτές τις περιοχές, η Dunne Regio, είναι μία έκταση 5 ως 7 χλμ. επίπεδη μέχρι κλίμακα 200 περίπου μέτρων. Είναι άγνωστο αν αυτές οι περιοχές είναι το αποτέλεσμα συγκρούσεων με άλλα σώματα ή αν σχηματίσθηκαν όταν η Γκάσπρα διαχωρίσθηκε από τον μητρικό της αστεροειδή. Στο ασθενές και ανισότροπο βαρυτικό πεδίο της Γκάσπρα, οι κρατήρες προσκρούσεως θα έπαιρναν τέτοια επίπεδα και ανισότροπα σχήματα, γεγονός που καθιστά την παραπάνω διαπίστωση δύσκολη. Οι επίπεδες περιοχές και κοιλώματα δίνουν στη Γκάσπρα μία ιδιαίτερα γωνιώδη εμφάνιση.
Ως προς τη σύστασή της, η Γκάσπρα φαίνεται ότι είναι αρκετά πλούσια στο ορυκτό ολιβίνης σε σχέση με τους τυπικούς αστεροειδείς τύπου S (η επιφάνειά της δείχνει να αποτελείται από ολιβίνη και πυρόξενο σε αναλογίες 4:1 ως 7:1 ). Δεν υπάρχουν έντονα επιμέρους χαρακτηριστικά ως προς τη διαβάθμιση ανοικτόχρωμο-σκοτεινόχρωμο ή ως προς το χρώμα, παρότι μία ελαφρή διαβάθμιση στο χρώμα είναι ορατή κατά μήκος της επιφάνειας (βλ. εικόνα).
Η επιφάνεια της Γκάσπρα δεν έχει καθαρά διαγραφόμενους κρατήρες διαστάσεων συγκρίσιμων με την ακτίνα της, όπως είναι π.χ. εκείνοι της Ματθίλδης. Μία πιθανή αιτία είναι ότι η σύγκρουση που δημιούργησε την Οικογένεια της Χλωρίδος και τη Γκάσπρα ήταν σχετικώς πρόσφατη σε αστρονομική κλίμακα, οπότε η Γκάσπρα δεν είχε τον χρόνο να αποκτήσει αρκετούς μεγάλους κρατήρες. Ανάλυση των ρυθμών δημιουργίας κρατήρων υποδεικνύει ότι η ηλικία της επιφάνειάς της είναι μεταξύ 20 και 300 εκατομμυρίων ετών.
Αυλακώσεις πλάτους 100 ως 300 μέτρων, μήκους έως 2,5 χιλιομέτρων και βάθους δεκάδων μέτρων είναι ορατές στις εικόνες του «Γαλιλαίου» από την επιφάνεια της Γκάσπρα. Αυτές ίσως σχετίζονται με τον σχηματισμό της Γκάσπρα, ή προέρχονται από συγκρούσεις που ράγισαν το υποκείμενο πέτρωμα. Η παρουσία τους επίσης υποδεικνύει ότι η Γκάσπρα είναι ένα συνεκτικό σώμα και όχι ένας σωρός από ασύνδετα συντρίμματα. Μία ομάδα από πολύ πιο έντονες αυλακώσεις είναι ορατές στον δορυφόρο Φόβο του πλανήτη `Αρη. Η λακκοειδής εμφάνιση μερικών αυλακώσεων ίσως υποδεικνύει ότι η επιφάνεια είναι καλυμμένη από ρηγόλιθο.
Η παρουσία, έκταση και βάθος του ρηγόλιθου στη Γκάσπρα είναι αντικείμενο συζητήσεων και δεν έχει κατανοηθεί πλήρως. Οπτικά, η κάπως «θαμπή» και «καλυμμένη» όψη του αστεροειδή παραπέμπει στην ύπαρξη σημαντικού στρώματος ρηγόλιθου. Συσχετίσεις ανάμεσα στην τοπική τοπογραφία και στις ελαφρές διακυμάνσεις του χρώματος έχουν αιτιολογηθεί από την αργή «μετανάστευση» του ρηγόλιθου προς χαμηλότερες περιοχές. Ωστόσο είναι δύσκολο να εξηγηθεί η προέλευσή του: Κατ' αρχήν η ταχύτητα διαφυγής της Γκάσπρα είναι τόσο μικρή ώστε δεν θα μπορούσε να συγκρατήσει ένα μη αμελητέο ποσοστό των θραυσμάτων από συγκρούσεις, τα οποία θα χάνονταν στο διάστημα. Η δυσκολία αυτή μπορεί να παρακαμφθεί αν η Γκάσπρα είναι ένα πορώδες σώμα ή αν είχε εξ αρχής ένα μεγάλο ποσό ρηγόλιθου, αλλά και πάλι θα πρέπει να εξηγηθεί το πώς παράχθηκε ο αρχικός ρηγόλιθος. Μία πιθανή ερμηνεία είναι η παραγωγή του κατά τη σύγκρουση που δημιούργησε τη Γκάσπρα και τους υπόλοιπους αστεροειδείς της Οικογένειας της Χλωρίδος.
Ο βόρειος πόλος της Γκάσπρα έχει προσδιορισθεί στην κατεύθυνση ορθής αναφοράς 0h40m ± 10m και αποκλίσεως 27 ± 2 °, ή σε εκλειπτικές συντεταγμένες (β, λ) = (21°, 20°), γεγονός που αντιστοιχεί σε λόξωση του άξονα περιστροφής ως προς το επίπεδο περιφοράς 72°.
Η προσέγγιση του «Γαλιλαίου» δεν ήταν αρκετά κοντινή ώστε η Γκάσπρα να επιδράσει βαρυτικά στην τροχιά του σε ανιχνεύσιμα επίπεδα και επομένως κανένα δεδομένα για τη μάζα της δεν αποκτήθηκε από την προσέγγιση αυτή. (Το «Γαλιλαίος» επισκέφθηκε αργότερα και τον αστεροειδή 243 Ίδη, όπου όμως ανεκάλυψε ένα δορυφόρο της που επέτρεψε τον προσδιορισμό της μάζας της `Ιδης.) Η μάζα της Γκάσπρα εκτιμάται σε 20 ως 30 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2,7 gr/cm³.
Το συνολικό εμβαδό της επιφάνειας της Γκάσπρα υπολογίσθηκε σε περίπου 525 τ.χλμ., δηλαδή λίγο μεγαλύτερο από αυτό του Λεκανοπεδίου της Αττικής.
Εξερεύνηση
thumb|left|Συγκριτικές διαστάσεις της Γκάσπρα (άνω) και των δορυφόρων του πλανήτη Άρη: του [[Φόβος (δορυφόρος)|Φόβου και του Δείμου]]
Το διαστημόπλοιο «Γαλιλαίος» πέρασε σε ελάχιστη απόσταση 1600 χιλιομέτρων από τη Γκάσπρα στις 29 Οκτωβρίου 1991 με σχετική ταχύτητα ως προς αυτή περίπου 8 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο (28.800 χιλιομέτρων την ώρα). 57 εικόνες της μεταδόθηκαν στη Γη, από τις οποίες οι κοντινότερες λήφθηκαν από απόσταση 5300 χιλιομέτρων από την επιφάνεια. Η υψηλότερη διακριτική ικανότητά τους είναι περίπου 54 μέτρα ανά εικονοστοιχείο (pixel). Η περιοχή γύρω από τον νότιο πόλο δεν ήταν ορατή κατά τη διέλευση, αλλά το υπόλοιπο 80% της επιφάνειας του αστεροειδή αποτυπώθηκε στις εικόνες.
Κολοράντο Ράπιντς
Η Κολοράντο Ράπιντς είναι μια αμερικανική, επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Ντένβερ. Συμμετέχει στην Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ, την ανώτατη κατηγορία των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 1996 και έχει έδρα το Dick's Sporting Goods Park, χωρητικότητας 19680 θεατών. Έχει κερδίσει το MLS Cup το 2010 ενώ ήταν φιναλίστ και το 1997.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολοράντο Ράπιντς Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1996
Οίκος των Σίρκσενα
μικρογραφία| To οικόσημο των Σίρκσενα. δεξιά|μικρογραφία| Το μαυσωλείο των Σίρκσενα στο [[Άουριχ|Άουριχ.]] Οι Σίρκσενα, γερμ.: Cirksena, είναι ένας ευγενής Οίκος της Ανατολικής Φρισίας που προέρχεται από μία σειρά από φυλάρχους της Ανατολικής Φρισίας από το Γκρέετσηλ.
Ανατολική Frisia
Το 1439, μετά τις συγκρούσεις μεταξύ φυλάρχων διαφορετικών γενών, η πόλη του Έμντεν αρχικά τέθηκε υπό την άμεση εξουσία του Αμβούργου και στη συνέχεια, το 1453, παραδόθηκε στους Σίρκσενα. Η οικογένεια διοίκησε και κυβέρνησε την πόλη μέχρι το 1595.
Ο σημαντικότερος κυβερνήτης από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν ο Έντσαρντ Α΄ ο Μέγας (1462–1528), υπό την ηγεσία του οποίου η αυτοκρατορική κομητεία της Ανατολικής Φρισίας έφτασε στον μέγιστο βαθμό. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του η Μεταρρύθμιση εξαπλώθηκε σε όλη την Ανατολική Φρισία. Το 1654 οι Σίρκσενα αναβαθμίστηκαν σε πρίγκιπες από τον αυτοκράτορα. Ο Κάρολος-Έντσαρντ, ο τελευταίος ηγέτης από τον Οίκο των Σίρκσενα, απεβίωσε χωρίς τέκνα τη νύχτα της 25/26 Μαΐου 1744 (σύμφωνα με πληροφορίες από ένα ποτήρι βουτυρόγαλα, το οποίο λέγεται ότι ήπιε μετά από ένα κυνήγι). Αμέσως μετά την εξουσία ανέλαβε ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας.
Ρήτμπεργκ
Οι Σίρκσενα παρείχαν τους ηγέτες της κομητείας του Ρήτμπεργκ από το 1581 έως το 1699. Αυτό αρχικά συνέβη ως προσωπική ένωση με την Ανατολική Φρισία, όταν ο κόμης Έννο Γ΄ παντρεύτηκε την κόρη και κληρονόμο του Ρήτμπεργκ, τη Βάλμπουργκ του Ρήτμπεργκ (Rietberg). Στη Συνθήκη του Μπέρουμ (1600), ωστόσο, παραχώρησε την κομητεία του Ρήτμπεργκ στις κόρες του.
Το 1601, ο αδελφός τού Έννο Γ΄, ο κόμης Ιωάννης Γ΄, παντρεύτηκε την ανιψιά του, τη Σαβίνα-Αικατερίνη, την κόρη του Έννο Γ΄ και κληρονόμο του Ρήτμπεργκ, με παπική άδεια εξαίρεσης. Και οι δύο μεταστράφηκαν στον Καθολικισμό και έτσι ίδρυσαν τον καθολικό κλάδο του Οίκου των Σίρκσενα. Ο τελευταίος άρρην απόγονος του Οίκου της Ανατολικής Φρισίας στο Ρήτμπεργκ, ο κόμης Φερδινάνδος-Μαξιμιλιανός, απεβίωσε το 1687. Η κληρονόμος του, η Μαρία-Ερνεστίνα-Φραγκίσκα, παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό-Ούλριχ του Κάουνιτς το 1699.
Οικόσημο
Το πάνω μισό του οικόσημου του Έμντεν απεικονίζει επίσης την άρπυια των Σίρκσενα. Μέχρι την εξέγερση του Έμντεν το 1595, οι Σίρκσενα διέμεναν στην πόλη Έμντεν. Ακόμη και η ολλανδική πόλη Ντέλφσιλ απέναντι από τον Έμντεν ενσωμάτωσε στον δικό της θυρεό αυτόν των Σίρκσενα. Αυτό προέρχεται από τότε που εξουσίαζε ο Έντσαρντ Α΄ ο Μέγας στο Χρόνινγκερλαντ. Ομοίως, η άρπυια είναι μέρος του θυρεού της περιοχής Άουριχ, αν και σε διαφορετικό χρώμα, κάτι που επίσης πηγαίνει πίσω στους Σίρκσενα. Ακόμη και ο σημερινός δήμος Κρύμχερν, στον οποίο βρισκόταν η πατρίδα των προγόνων των Σίρκσενα, έχει το οικόσημό τους στον θυρεό του δήμου.
Από τότε που οι Σίρκσενα ανέλαβαν τα ηνία της εξουσίας στην κομητεία του Rήτμπεργκ, το έμβλημά τους βρίσκεται επίσης στον θυρεό του Ρήτμπεργκ, ανάμεσα στο οικόσημο της παλιάς άρχουσας οικογένειας και εκείνο του Χάρλινγκερλαντ. Συμπληρώθηκε αργότερα και με τον θυρεό της οικογένειας Kάουνιτς.
Μέσα από τη σύνδεση μεταξύ της Ανατολικής FΦρισίας και του Ρήτμπεργκ, η άρπυια των Σίρσενα εξακολουθεί να αποτελεί μέρος του θυρεού του πριγκιπάτου του Λίχτενσταϊν, αν και με τα αντίστροφα χρώματα (μαύρη άρπυια επί χρυσού πεδίου), κάτω δεξιά (εραλδικά: κάτω αριστερά). Ο Γκούντακαρ του Λίχτενσταϊν νυμφεύτηκε την Aγνή των Σίρκσενα, τη δεύτερη κόρη του κόμη Έννο Γ΄ και τοης Βάλπουργκις του Ρήτμπεργκ, με αποτέλεσμα την αξίωση στο Ρήτμπεργκ.
Προέλευση του ονόματος
Το όνομα Cirksena είναι Φριζικής καταγωγής και εξακολουθεί να είναι ένα διαδεδομένο οικογενειακό όνομα στην Ανατολική Φριζία σήμερα. Πιθανότατα προέρχεται από το παλιό επώνυμο Tzirk (Cirk). Ο Έννο Άτενα ανέλαβε το αξιοσέβαστο όνομα με την ευκαιρία του γάμου του με την κόρη και κληρονόμο, Γκέλα Συάρντσνα του Mάνσλαγκτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές οικογένειες ευγενών Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Λιγόρτυνος Ηρακλείου
Η Λιγόρτυνος  είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά λόφου, με ωραία θέα προς την πεδιάδα της Μεσαράς.
Ιστορικά στοιχεία
Το τοπωνύμιο Λιγόρτυνος είναι προελληνικό. Έχουν βρεθεί μάλιστα ευρήματα από την υστερομινωική εποχή, που βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου. Οι σημερινοί κάτοικοι έχουν καταγωγή από τη Μικρά Ασία (Καισάρεια, Πόντος, Ικόνιο) και ένα ποσοστό περίπου 120 ατόμων από τα Ανώγεια Μυλοποτάμου (όπως και της Πλακιώτισσας) .Οι Μικρασιάτες εγκαταστάθηκαν το 1923. Οι νέοι κάτοικοι σύντομα προσαρμόστηκαν στη γλώσσα και τα πολιτισμικά στοιχεία του τόπου και εξομοιώθηκαν με το γηγενές στοιχείο.
Σε συμβόλαιο του 1271 το βρίσκουμε Legordine και ανήκε στο φέουδο του Λατινικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. Μάλιστα, ενοικιάστηκε στον Ιάκωβο Μουδάτσο. Στις ενετικές απογραφές αναγράφεται Ligortino, με 193 κατοίκους στα τέλη του 16ου αιώνα. Στον Καστροφύλακα αναφέρονται και οι άλλοι οικισμοί, Chieffala, με 41 κατοίκους και Plachiotissa, με 94 κατοίκους. Όλα τα χωριά ήταν τουρκοχώρια κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Το 1834 κατοικούσαν 15 οικογένειες Τούρκων στη Λιγόρτυνο, 2 στην Πλακιώτισσα και 8 στους Κεφαλάδες. Οι αντίστοιχοι κάτοικοι στην απογραφή του 1881 ήταν 163, 38 και 39, όλοι Τούρκοι. Το 1900 υπήχθη στο Δήμο Χάρακα.
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Οικονομία
Οι κάτοικοι ασχολούνται ιδίως με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία, όπως επίσης και με την κτηνοτροφία, ενώ καλλιεργούνται και δημητριακά και καπνά. Στην περιοχή του χωριού λειτουργεί τυροκομείο, ενώ τα σχολεία έχουν κλείσει. Η οικονομία του χωριού βασίζεται κυρίως στο λάδι και στη σταφίδα. Παλιότερα οι κάτοικοι ασχολούνταν και με την αγγειοπλαστική.
Πολιτισμός
Ενεργός είναι ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού, ο οποίος έχει καταστήσει το χωριό παραδοσιακό οικισμό, με εκδηλώσεις, καλαίσθητες παρεμβάσεις στους δρόμους (λιθόστρωτοι) και αναδεικνύοντας μνημεία, όπως το παλιό υδραγωγείο. Στη νότια πλευρά του οικισμού σώζονται τα ερείπια κατάγραφου ναού (Αγία Τριάδα), από τα βυζαντινά χρόνια. Κεντρικός ναός είναι ο Άγιος Χαράλαμπος.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τεφελίου. Το 1930 με το ΦΕΚ 232Α - 08/07/1930 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Κεφαλάδος και Πλακιώτισσα αποτελούν την κοινότητα Λιγορτύνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 481 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Λιγορτύνου
Παραπομπές
Λιγο Λιγο Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου
Η κρατική βιβλιοθήκη του Βερολίνου (Staatsbibliothek zu Berlin) είναι μια βιβλιοθήκη στο Βερολίνο που είναι και ιδιοκτησία του Πρωσικού Ιδρύματος Πολιτιστικής Κληρονομιάς (Stiftung Preußischer Kulturbesitz). Χωρισμένη σε δύο κτίρια, αποτελεί απόθεμα λογοτεχνικών γνώσεων όλων των εποχών, όλων των χωρών και όλων των γλωσσών. Η βιβλιοθήκη είναι η μεγαλύτερη από άποψη γνώσης στον γερμανόφωνο χώρο. Η ιδιαιτερότητά της βασίζεται στις ιδιωτικές συλλογές της, όπως τα βιβλικά εικονογραφημένα χειρόγραφα του 5ου αιώνα του Quedlinburg Itala ή η μεγαλύτερη συλλογή χειρογράφων των Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
Ιστορία
Η Κρατική Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1661 από τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Α Brand του Βρανδεμβούργου ως «Βιβλιοθήκη του Πρίγκιπα Εκλέκτορα» (Kurfürstliche Bibliothek) στο Cölln an der Spree. Το 1701 η βιβλιοθήκη μετονομάστηκε σε "Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου" και διατήρησε αυτό το όνομα μέχρι το τέλος της μοναρχίας στη Γερμανία το 1918, όταν πήρε το όνομα "Πρωσική κρατική βιβλιοθήκη". Τα σχέδια για το κτίριο στο Unter den Linden ανατέθηκαν στον Ernst von Ihne. μικρογραφία|279x279εσ|Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου. Στις 10 Μαΐου 1933, με πρωτοβουλία του υπουργού της προπαγάνδας Γιόζεφ Γκέμπελς, οι Ναζί έκαψαν περίπου είκοσι χιλιάδες βιβλία, τα περισσότερα είχαν πάει σε δημόσιες βιβλιοθήκες (αλλά όχι στην Κρατική Βιβλιοθήκη), συμπεριλαμβανομένων έργων του Τόμας Μαν, του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ, του Χάινριχ Χάινε, του Καρλ Μαρξ και πολλοί άλλοι συγγραφείς. Σήμερα, μια γυάλινη πλάκα κολλημένη στο Bebelplatz, δείχνει τις άδειες βιβλιοθήκες, για την επέτειο αυτού του γεγονότος. Αυτή η πλατεία είναι πολύ κοντά στην τοποθεσία Unter den Linden της Βιβλιοθήκης.
Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου ολόκληρη η συλλογή (τότε σχεδόν τρία εκατομμύρια βιβλία και άλλα τεκμήρια) ήταν κρυμμένα για λόγους ασφαλείας σε τριάντα μοναστήρια, κάστρα και εγκαταλελειμμένα ορυχεία. Ως αποτέλεσμα αυτού του πολέμου, περίπου 800.000 τόμοι και ειδικές συλλογές της κρατικής βιβλιοθήκης του Βερολίνου καταστράφηκαν, χάθηκαν ή δεν επέστρεψαν. Μέρος αυτών των συλλογών επέστρεψε και συγκεντρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 σε ένα νέο κτίριο σχεδιασμένο από τον Χανς Μπέρναρντ Σάρουν στο Kulturforum στην Potsdamer Strasse στο Δυτικό Βερολίνο και το οποίο εμφανίζεται ιδιαίτερα στην ταινία Τα φτερά της επιθυμίας που γυρίστηκε στο Βερολίνο πριν από την επανένωση.
Το 1978, μετά από έντεκα χρόνια εργασίας, εγκαινιάστηκε η Κρατική Βιβλιοθήκη της Πρωσικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς, έτσι ώστε να υπάρχει ίδρυμα τόσο για το Ανατολικό όσο και για το Δυτικό Βερολίνο.
Μετά την επανένωση της Γερμανίας την 1η Ιανουαρίου 1992, οι δύο βιβλιοθήκες συγχωνεύθηκαν με την ονομασία Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου / Πρωσικό Πολιτιστικό Ίδρυμα, το οποίο έγινε ιδιοκτησία του Πρωσικού Ιδρύματος Πολιτιστικής Κληρονομιάς, το οποίο βρίσκεται τώρα σε δύο χώρους.
Γενικά Στοιχεία της βιβλιοθήκη
Η κρατική βιβλιοθήκη του Βερολίνου διαθέτει αρχεία από όλους τους κλάδους, γλώσσες, ηλικίες και χώρες με έμφαση στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες. Εκτός από τις κύριες συλλογές, πολυάριθμες και τεράστιες ειδικές συλλογές διατηρούνται και φροντίζονται σε εξειδικευμένα τμήματα. Τα κεφάλαια διατηρούνται κυρίως σε καταστήματα. Μπορούν να αναζητηθούν στον ηλεκτρονικό κατάλογο. Η χρήση και ο δανεισμός βιβλίων από την Κρατική Βιβλιοθήκη επιτρέπονται σε άτομα άνω των 18 ετών και με χρέωση.
Συνεργατικά προγράμματα
Τα συνεργατικά προγράμματα μάθησης αφορούν τις νομικές επιστήμες και ανατολικές επιστήμες (μέχρι το 2005 ως πρόγραμμα συνεργατικής μάθησης), με εξειδικευμένη εικονική βιβλιοθήκη CrossAsia, σλαβικές γλώσσες και λογοτεχνίες, εκδόσεις χαρτογραφίας, διεθνής τύπος, κοινοβουλευτικές εργασίες και τοπογραφία.
Κεντρικά τμήματα
Γενική διεύθυνση, κεντρικό τμήμα / διοίκηση, διαχείριση πληροφοριών και δεδομένων, επιστημονικές υπηρεσίες και σύστημα καταλόγου, χρήση, διαχείριση συλλογής και ψηφιοποίησης καθώς και εθνικές υπηρεσίες.
Ειδικά τμήματα
Ιστορικά έντυπα, χειρόγραφα, παρτιτούρες, χάρτες, τομέας της Ανατολικής Ευρώπης, τομέας της Ανατολικής Ασίας, τομέας Ανατολής, τομέας παιδιών και νέων, τομέας γραπτού τύπου και αρχεία κληρονομιάς της Πρωσίας.
Παροχή υπηρεσιών
Η έναρξη μιας σύγχρονης διαδικασίας πληρωμής πρόσβασης με χρήση καρτών μνήμης χρηστών, δικτυακού καταλόγου μεσαιωνικών χειρογράφων, πύλης ευρωπαϊκών υποθέσεων για βιβλιοθήκες, αρχεία, μουσεία και τη συντήρηση μνημείων της πολιτιστικής επιτροπής του EUBAM και του συλλογικού καταλόγου αυτόγραφου: Καλλιόπη.
Ψηφιοποίηση
Η ψηφιοποίηση μοναδικών αρχείων, συλλογών που αποτελούν μέρος ενός συνόλου ή ορισμένων τόμων υλοποιείται στο Κέντρο Ψηφιοποίησης της Βιβλιοθήκης σύμφωνα με τις δικές της προτεραιότητες και σύμφωνα με τα αιτήματα των χρηστών. Τα τελευταία χρόνια είδαν το φως εξαιρετικά ψηφιοποιημένα έργα: εικονογραφημένα χειρόγραφα του τμήματος χειρογράφων του Shâh Nâmeh, των βερολινέζικων συλλογών του Tourfan (Παλαιά Τουρκικά, ιρανικά και Tokharian), της Ενάτης Συμφωνίας του Ludwig van Beethoven, του Πρωσικού κρατικού Τύπου, του αρχείου αρμοδιότητος έκδοσης, χειρόγραφες παρτιτούρες του Γιόχαν Σεμπαστιάν Μπαχ. Τα τρέχοντα σχέδια καταγραφής περιλαμβάνουν το άνοιγμα συλλογών δεσμευτικών επιχρισμάτων από την κρατική βιβλιοθήκη του Βερολίνου, ιδιαίτερα ιστορικά σημαντικά ανατολίτικα χειρόγραφα σε συνεργασία με τη Max-Planck Society for the Development of Sciences, πηγές του πρωσικού δικαίου.
Συνεργασία
Συνεργάστηκε σε πολλά σχέδια όπως το English Short Title Catalogue (ESTC), η ευρωπαϊκή βιβλιογραφία.
Εξειδικευμένες πληροφορίες
Η ψηφιακή βιβλιοθήκη ειδικεύεται στα ακόλουθα θέματα: δίκαιο, Άπω Ανατολή, Νοτιοανατολική Ασία, σλαβική και σύγχρονη ιστορία.
Πληροφορίες για το κοινό
Το ευρύ κοινό ενημερώνεται για τις συλλογές της βιβλιοθήκης καθώς και για τα έργα επέκτασης, συντήρησης και χρήσης. Ενημερώνεται επίσης για την ανάπτυξη της βιβλιοθήκης ως θεσμού και για τον ρόλο που παίζει σαν εθνική αλλά και παγκόσμια βιβλιοθήκη. Οι πληροφορίες αυτές είναι διαθέσιμες μέσω της ιστοσελίδας της, των κοινωνικών δικτύων, του Τύπου, κτλ.....
Καταγραφή
Το 2011/2012, η συλλογή περιελάμβανε 23,8 εκατομμύρια έγγραφα, κατανεμημένα σε δύο χώρους (Unter den Linden και Potsdamer Strasse) :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Γερμανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο Β
Μια φορά και ένα... μωρό
Το Μια φορά και ένα... μωρό είναι τίτλος μιας ελληνικής κωμωδίας σε σενάριο και σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα, παραγωγής 2011. Πρωταγωνιστούν οι Πέτρος Φιλιππίδης και Σάκης Μπουλάς.
Πλοκή
Ο Νώντας (Σάκης Μπουλάς) κι ο Αλκιβιάδης (Πέτρος Φιλιππίδης) είναι δύο πολύ διαφορετικοί άνθρωποι. Συναντιούνται τυχαία στις ράγες ενός τρένου, όπου ο Αλκιβιάδης έχει δεθεί προσπαθώντας να αυτοκτονήσει. Κι αυτό, γιατί τα χρέη τον έχουν πνίξει, η γυναίκα του τον απατάει και δεν κατάφερε ποτέ να ολοκληρώσει την οικογένειά του αποκτώντας παιδιά.
Από την άλλη, ο Νώντας, ένας άνθρωπος της νύχτας, ταξιδεύει μαζί με ένα παράξενο «φορτίο», την Περσεφόνη, ένα μωρό που του άφησε κάποια από τις πρώην συντρόφους του και που δεν σκοπεύει να κρατήσει. Ψάχνει, λοιπόν, να βρει τη μητέρα του μωρού, για να της το επιστρέψει. Ο Νώντας λύνει τον Αλκιβιάδη από τις γραμμές και τον αναγκάζει να συνεχίσει μαζί του το ταξίδι με πολλά μπερδέματα και ανατροπές, μεταξύ των οποίων παρελαύνουν πρώην ερωμένες, σέξι εσώρουχα, μία άπιστη σύζυγος και ένας ένοχος κουμπάρος.
Παραγωγή
Η πρώτη σκηνή της ταινίας, όπου ο Νώντας βρίσκει τον Αλκιβιάδη δεμένο στις ράγες του τρένου είναι γυρισμένη στην Ανδρίτσα, ενώ πλήθος άλλων σκηνών γυρίστηκαν στην Πελοπόννησο.
Γράφει για την ταινία ο Γιάννης Βασιλείου:"Στην εισαγωγική σκηνή της καλύτερης στιγμής του Νίκου Ζαπατίνα, του «Ένας κι Ένας», δυο αυτοκίνητα στη μέση του πουθενά συγκρούονται στη διασταύρωση δύο χωματόδρομων με ταχύτητα που με το ζόρι αγγίζει τα 20 χμ/ώρα. Με τούτο τον ευφάνταστο τρόπο γνωρίζονται οι χαρακτήρες, που αναμένεται να αποτελέσουν το αταίριαστο ζευγάρι που βρίσκεται στον πυρήνα του φιλμ. Πώς μπορείς να το ξεπεράσεις αυτό; Στο Μια φορά κι ένα μωρό, ο Νώντας σταματά στο δρόμο για κατούρημα κι από κάτω βλέπει έναν άνθρωπο δεμένο στις ράγες του τρένου. Σουρεαλιστική κι αυτή η συνάντηση, μα λιγότερο ιδιοφυής."Γράφει ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος:"Ευχάριστη κομεντί, με το θέμα των ετερόκλητων ανδρών που φαίνεται πως ταιριάζει στον Ζαπατίνα (Ένας κι Ένας). Εδώ εφαρμόζεται το μοντέλο του κλασικού Odd Couple, με τον μητρικό κι ευαίσθητο Φιλιππίδη ως Τζακ Λέμον και τον σκληρό σαδιστή Μπουλά ως Ματάου. Βασίζεται στη χημεία των δυο τους (συν ένα υπάκουο και χαριτωμένο μωρό), τους οποίους, παρά το γεγονός πως τους ξέρουμε από πολλές προηγούμενες εμφανίσεις, πάντα τους απολαμβάνουμε, γιατί γνωρίζουν πώς να επικοινωνούν με ή χωρίς λόγια και να υπονομεύουν πειστικά τη σοβαρότητα, ακόμη κι όταν το σενάριο δεν τους βοηθά να εξελιχθούν περισσότερο."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες δρόμου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα
Σεν Ζαμ
Το τοπωνύμιο "Σεν Ζαμ" μπορεί να αναφέρεται:
Αποκατάσταση λατομείου
350 px|right|thumb|Αποκατάσταση Περιβάλλοντος σε Λατομικό ΧώροΟ όρος αποκατάσταση ("restoration") εννοείται ως η διαδικασία πλήρους επαναφοράς του οικοσυστήματος στην αρχική του κατάσταση (δομή και λειτουργία). Κάτι τέτοιο ουσιαστικά είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί, δηλαδή να επιτευχθεί εκ νέου η αρχική κατάσταση υγείας και τελειότητας, παρά μόνο κάτω από ειδικές συνθήκες. Κατόπιν τούτου ο όρος "αποκατάσταση" στις περισσότερες περιπτώσεις θεωρείται μη δόκιμος.
Επίσης, με τον όρο "reclamation", εννοείται η δημιουργία συνθηκών που θα καθιστούν τον διαταραχθέντα χώρο, μετά την ολοκλήρωση των έργων αποκατάστασης, κατάλληλο για την εγκατάσταση/φύτευση εκείνων των ειδών που ήταν αρχικά παρόντα στο χώρο. Ωστόσο, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η αποκατάσταση αναφέρεται στον όρο επανόρθωση ("rehabilitation"), ο οποίος σύμφωνα με τον Box, αναφέρεται στην περίπτωση επαναφοράς μιας υποβαθμισμένης περιοχής ή οικοσυστήματος σε μια καλύτερη, βελτιωμένη κατάσταση, η οποία να «συνάδει» με τις αισθητικές αξίες της γύρω περιοχής. 350 px|right|thumb|Αποκατάσταση Περιβάλλοντος σε Λατομείο αδρανών, Ξηρόρεμα Ασπροπύργου, Αττική Οι επιπτώσεις της λατομικής δραστηριότητας αφορούν κυρίως στο τοπίο αλλοιώνοντας τα βασικά χαρακτηριστικά του (μορφή, σχήμα, χρώμα και υφή), τη βιοποικιλότητα, τον θόρυβο, την αέρια ρύπανση (έκλυση σκόνης ή καυσαερίων) κατά τις διάφορες φάσεις εξόρυξης, την ενδεχόμενη ρύπανση των επιφανειακών και υπογείων υδάτων, λόγω αλλαγής τη κοίτης χειμάρρων ή καταστροφής του υδροφόρου ορίζοντα. Ειδικότερα, η οπτική όχληση από τις εξορυκτικές εκσκαφές και την απόθεση των στείρων υλικών συνιστούν επίπτωση που με κατάλληλο σχεδιασμό αλλά και ορθή διαχείριση μπορεί να καταστεί προσωρινή και, μερικώς έως ολικώς, αναστρέψιμη.
Πρακτικά αλλά και ουσιαστικά ο στόχος της αποκατάστασης είναι να χρησιμοποιηθεί η βλάστηση της περιβάλλουσας αδιατάρακτης περιοχής ως γνώμονας για επανεγκατάσταση των φυτικών ειδών. Με αυτόν τον τρόπο, ο λατομικός χώρος θα εναρμονίζεται με τη γύρω περιοχή διότι θα λαμβάνει χώρα τόσο η τεχνητή όσο και η φυσική αποκατάσταση (οικολογική διαδοχή).
Από τεχνικής άποψης, η αποκατάσταση λατομείου περιλαμβάνει την κατάλληλη διαμόρφωση του ανάγλυφου (δηλ. τη μερική ή ολική επιχωμάτωση του διαταραχθέντος λατομικού χώρου) ή την πλήρωση των βαθμίδων με ικανού πάχους εδαφικό υλικό, με σκοπό την αποκατάσταση και προετοιμασία των επιφανειών για την εγκατάσταση (α) της βλάστησης με φύτευση ή/και σπορά από κατάλληλα είδη (ποώδη, θαμνώδη και δενδρώδη) καθώς και (β) της υποδομής για τη συντήρησή της (δίκτυο άρδευσης κλπ). Οι εργασίες εγκατάστασης της βλάστησης προϋποθέτουν ότι τα έργα που σχετίζονται με τη μορφολογία του εδάφους, την ποιότητα της φυτικής γης, τα αντιδιαβρωτικά και τη στερέωση των αποθέσεων έχουν εκτελεστεί με επιτυχία.
Το κριτήριο για την αξιολόγηση της αποκατάστασης είναι το αν η φυσιογνωμία της λατομικής έκτασης σε γενικά πλαίσια θα είναι οικεία με την αδιατάρακτη περιοχή. Ο Ewel διακρίνει τα πέντε ακόλουθα κριτήρια για μια επιτυχημένη αποκατάσταση : 1) την αειφορικότητα (δυνατότητα αναγέννησης), 2) την αντίσταση των αυτοφυών σε εισβολές ξένων ειδών, 3) την παραγωγικότητα, 4) τη διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών και 5) τις βιοτικές αλληλεπιδράσεις
Οι παράγοντες που θα καθορίσουν την επιτυχία της αποκατάστασης είναι η επιλογή των φυτικών ειδών, η προετοιμασία του εδάφους και η επιλογή των συνθηκών φύτευσης. Ιδιαίτερη σημασία θα πρέπει να αποδίδεται στο αν ο λατομικός χώρος μετά το πέρας των εργασιών εκμετάλλευσης μπορεί, με ένα κόστος οικονομικά αποδεκτό, να διαμορφωθεί κατάλληλα, ώστε να αποκτήσει μορφή συμβατή με το άμεσο και το ευρύτερο περιβάλλον. Τα ζητήματα αυτά εξετάζει η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), η οποία συντάσσεται στα πλαίσια της περιβαλλοντικής αδειοδότησης και στις περιπτώσεις σημαντικών επιπτώσεων στο περιβάλλον (κατηγορίες Α1 και Α2), όπως απαιτούν οι οδηγίες της Ε.Ε. και η ισχύουσα περιβαλλοντική νομοθεσία.
Για όλα τα εξορυκτικά έργα, πρέπει να υλοποιείται σχέδιο αποκατάστασης το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του σχεδίου ανάπτυξης των εξορυκτικών εργασιών και της λειτουργίας της εκμετάλλευσης. Το σχέδιο προβλέπει σταδιακή και συντονισμένη αποκατάσταση καθώς και την τελική χρήση του εξορυκτικού χώρου, η δε εφαρμογή του πρέπει να παρακολουθείται σε ετήσια βάση από τον φορέα εκμετάλλευσης και τις αρμόδιες αρχές.
350px|thumb|Περιβαλλοντική αποκατάσταση σε λατομείο αδρανών της Βορείου Ελλάδας Η διαδικασία αποκατάστασης δύναται να υλοποιείται, προοδευτικά κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της εκμετάλλευσης, οπότε θα έχει ολοκληρωθεί η τελική διαμόρφωση του χώρου με απώτερο σκοπό να ενσωματωθεί ομαλά με την ευρύτερη αδιατάρακτη περιοχή. Η άμεση σχέση της εφαρμογής και ελέγχου της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων παράλληλα με τη φυτοτεχνική μελέτη σε μια διαταραγμένη περιοχή από τη λατομική εκμετάλλευση θα προσδώσει την αποτελεσματικότητα και τον καθορισμό του πλαισίου αποκατάστασης.
Συνήθως, η ακολουθητέα διαδικασία αποκατάστασης περιλαμβάνει τα παρακάτω στάδια : Αφού εκτιμηθούν οι μεταβλητές του τοπίου, καθοριστούν οι χώροι εκμετάλλευσης και απόθεσης των στείρων, εξετάζεται το έδαφος το οποίο θα πρέπει να διαθέτει κατάλληλες φυσικοχημικές και βιολογικές ιδιότητες ώστε να είναι ικανό να συντηρήσει τη βλάστηση που θα εγκατασταθεί.
Επίσης, η επιλογή της μεθόδου εγκατάστασης βλάστησης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη πολλά κριτήρια, όπως φυσικοχημικές ιδιότητες των εδαφών, είδη βλάστησης, διαθέσιμους πόρους, κλπ. Η απευθείας σπορά, είτε με χειρωνακτικό τρόπο είτε με χρήση υδροσπορέα,  αποτελεί την πιο συνήθη μέθοδο καθώς επιτυγχάνει την κάλυψη μεγάλων εκτάσεων με μικρό κόστος και σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ στην περίπτωση φυτοκάλυψης δυσπρόσιτων πρανών, η πιο διαδεδομένη κι αποτελεσματική μέθοδος, αλλά υψηλού κόστους, είναι η υδροσπορά.
Η υδροσπορά συνίσταται στην εκτόξευση υδατικού διαλύματος (μείγμα υδροσποράς) που περιέχει σπόρους, λιπάσματα και άλλα προϊόντα (συγκολλητικά υλικά, σκευάσματα με μικροοργανισμούς κλπ) στις προς σπορά επιφάνειες. Πραγματοποιείται με τη χρήση αυτοκινούμενου οχήματος που φέρει βυτίο με αναδευτήρα και μια ισχυρή αντλία ενώ διαφοροποιείται με την υιοθέτηση ποικίλων τεχνικών και παραλλαγών.
Στην Ελλάδα, η αποκατάσταση περιβάλλοντος λατομείων κρίνεται ανεπαρκής και οι καθυστερήσεις κατά την περιβαλλοντική αδειοδότηση σημαντικές. Το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τις μελέτες και τις εργασίες αποκατάστασης λατομείων αδρανών υλικών θα πρέπει να βελτιωθεί, ενσωματώνοντας στις προδιαγραφές μελετών ρεαλιστικό Σχέδιο Αποκατάστασης Λατομικής Δραστηριότητας, αξιόπιστη μέθοδο υπολογισμού κόστους αποκατάστασης, διαδικασία κατάθεσης εγγυητικών επιστολών αποκατάστασης για όλα τα λατομεία, διαδικασία (μερικής ή ολικής) κατάπτωσης εγγυητικών επιστολών, διαδικασία αποκατάστασης μετά την κατάπτωση, και κυρίως διαδικασία και όργανα τακτικού ελέγχου της προόδου της αποκατάστασης, αλλά και γενικά των επιπτώσεων στο περιβάλλον της λειτουργίας των λατομείων με θεσμοθέτηση δίκαιου τρόπου υπολογισμού των επιβαλλομένων προστίμων.
Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις παγκοσμίως που η αποκατάσταση στοχεύει περαιτέρω σε άλλες χρήσεις υψηλότερης προστιθέμενης αξίας π.χ. τουριστικό αξιοθέατο, ξενοδοχείο, βοτανικό κήπο κλπ. κάτι που αναβαθμίζει την ήδη θιχθείσα περιοχή τόσο με οικονομικά όσο και κοινωνικά κριτήρια. Ενδεικτικά αναφέρονται τα παραδείγματα: το Αλατωρυχείο Salina Turda στην Τρανσυλβανία της Ρουμανίας, το αλατωρυχείο στο Hallstatt της Αυστρίας , το λατομείο Αλούλα στην περιοχή Διονύσου Πεντέλης , λατομεία στην περιοχή Songjiang στη Σαγκάη της Κίνας , το λατομείο ασβεστόλιθου Νταλχάλα στη Σουηδία που αποτελεί πλέον έναν από τους διασημότερους χώρους συναυλιών και θεατρικών παραστάσεων, κ.α.
Τέλος, ανεξάρτητα την αποκατάστασή τους ή όχι, τα λατομεία αποτελούν ιδιαίτερους χώρους, με την έννοια του ανθρωπογενούς και ειδικότερα του βιομηχανικού τοπίου, μια μνημειακή οργανική αρχιτεκτονική που υπερβαίνει τα ανθρώπινα μέτρα και παραπέμπει π.χ. στις αρχαίες πυραμίδες αλλά και στους σύγχρονους ουρανοξύστες.
Πηγές
Κατηγορία:Μεταλλευτική Κατηγορία:Περιβάλλον
Γιάννης Σταμούλης (αποσαφήνιση)
Το όνομα Γιάννης (Ιωάννης) Σταμούλης μπορεί να αφορά τα παρακάτω πρόσωπα:
Ρίτσαρντ Βίτσχε
Ο Ρίτσαρντ Πέτερ Βίτσχε (γεννημένος στις 20 Σεπτεμβρίου 1969) είναι Ολλανδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος μπορούσε να αγωνίζεται ως αριστερός ή αμυντικός μέσος.
Στη διάρκεια της 18χρονης επαγγελματικής του καριέρας, αγωνίστηκε κυρίως για λογαριασμό του ΑΦΚ Άγιαξ, αν και αγωνίστηκε, μεταξύ άλλων ομάδων, και στην Μπαρτσελόνα. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Ρομπ, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής. Ο Βίτσχε εκπροσώπησε την Ολλανδία σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Αυτό τον καιρό εργάζεται ως προπονητή στα τμήματα υποδομής του Άγιαξ.
Συλλογική Καριέρα
Ο Βίτσχε γεννήθηκε στο Άμστερνταμ της Βόρειας Ολλανδίας. Αποτελώντας προϊόν των περίφημων ακαδημιών του ΑΦΚ Άγιαξ, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Ερεντιβίζιε στις 26 Οκτωβρίου 1986, σε ηλικία μόλις 17 ετών, ενώ πέτυχε το πρώτο του τέρμα στο πρωτάθλημα σχεδόν έναν χρόνο αργότερα. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Ρομπ, επίσης αγωνιζόταν στην ομάδα.
Αφού κατάφερε να καθιερωθεί στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, ο Βίτσχε μεταγράφηκε στην ΦΚ Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ, όπου, όμως, αγωνίστηκε ελάχιστα, καθώς η ομάδα της Καταλωνίας κατακτούσε συνεχόμενους τίτλους πρωταθλητή στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην διοργάνωση στις 14 Σεπτεμβρίου 1991, αγωνιζόμενος και στα 90 λεπτά μιας εντός έδρας νίκης της ομάδας του με σκορ 3–1 επί της Ρεάλ Σαραγόσα.
Στην συνέχεια, ο Βίτσχε αγωνίστηκε με τις Ζιροντέν Μπορντό, Μπλάκμπερν Ρόβερς (ως δανεικός από τον Μάρτιο του 1995, αγωνίστηκε μονάχα μία φορά απέναντι στην Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, καθώς η ομάδα του κατέκτησε την Πρέμιερ Λιγκ), Άγιαξ (στην δεύτερη θητεία του με την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, πρόσθεσε περισσότερες από 150 επίσημες εμφανίσεις στο ενεργητικό του, βοηθώντας την να κατακτήσει δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα και εγχώρια κύπελλα, ενώ παραχωρήθηκε ως δανεικός στην ισπανική Ντεπορτίβο Αλαβές για την σεζόν 2001–02), τους ερασιτέχνες της ΑΝΤΟ' 20 Χέεμσκερκ, καθώς και την ιαπωνική Όιτα Τρινιτά, όπου και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση τον Ιούνιο του 2004 σε ηλικία σχεδόν 35 ετών.
Διεθνής Καριέρα
Ο Βίτσχε μέτρησε συνολικά 31 διεθνείς συμμετοχές με την Ολλανδία, στις οποίες πέτυχε ένα τέρμα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 21 Φεβρουαρίου 1990 σε μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Ιταλία (0–0), ενώ κλήθηκε να λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, το οποίο διεξήχθη στην Ιταλία, από τον, τότε, προπονητή της Ολλανδίας, Λέο Μπένακερ.
Ωστόσο, ένας τραυματισμός όσο αγωνιζόταν με την Μπαρτσελόνα του στέρησε την συμμετοχή από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992, ενώ δεν αγωνίστηκε σε άλλη σημαντική διοργάνωση μέχρι του Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996, το οποίο διεξήχθη στην Αγγλία. Στη διάρκεια της περιόδου αυτής την θέση του στην εθνική ομάδα είχε πάρει ο μεγαλύτερος σε ηλικία αδερφός του.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκμπερν Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Μαραθούσα Χαλκιδικής
Η Μαραθούσα (γράφεται και Μαραθούσσα)  είναι χωριό και έδρα ομώνυμου Δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου Ζερβοχωρίων, στο νομό Χαλκιδικής. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001, έχει 515 κατοίκους. Κύριες ασχολίες είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Μεταξύ άλλων, στο χωριό υπάρχει Δημοτικό Σχολείο, πολιτιστικός σύλλογος, παιδική χαρά. Κύριος ναός είναι αυτός του Αγίου Γεωργίου, που είναι τρίκλιτος και οικοδομήθηκε το 1954.Στον ίδιο χώρο υπάρχουν παρεκλήσια του Αγίου Φανουρίου και της Αγίας Μαγδαληνής Στα 2-3 χλμ. βόρεια της Μαραθούσας βρίσκεται η Πλατάνα, με το μνημείο της Εθνικής Αντίστασης του 1944 και το εκκλησάκι της Παναγίας Γερόντισσας. Το χωριό υπήρξε ένα από τα μαντεμοχώρια την περίοδο της Τουρκοκρατίας και ονομαζόταν Κάτω Ράβνα.
Λας Βέγκας Κουικσίλβερς
Η Λας Βέγκας Κουικσίλβερς ήταν ποδοσφαιρική ομάδα από το Las Vegas, Νεβάδα. Συμμετείχε στην NASL. Ιδρύθηκε το 1976 και διαλύθηκε το 1978. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα μόνο μια σεζόν, το 1977. Έδρα της ομάδας ήταν το Las Vegas Stadium, χωρητικότητας 36.800 θεατών. Πριν από αυτή την ονομασία, το franchise ήταν γνωστό σαν Baltimore Comets και San Diego Jaws. Στη συνέχεια η ομάδα μετακινήθηκε στο Σαν Ντιέγκο και έγινε San Diego Sockers.
Μαραθούσα Χαλκιδικής
Δ.δ. Μαραθούσας
Το Δημοτικό διαμέρισμα Μαραθούσας αριθμούσε συνολικά 660 κατοίκους το 2001. Αξιοθέατο του Δημοτικού διαμερίσματος αποτελεί η Πλατάνα ,που είναι τόπος αναψυχής. Οι οικισμοί που το συναποτελούν είναι:
Λας Βέγκας Κουικσίλβερς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1977 Κατηγορία:Λας Βέγκας Κουικσίλβερς
Μαραθούσα Χαλκιδικής
Παραπομπές
Μαραθουσα Μαραθούσα Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Κατρέας
Η πατροκτονία
Σε βαθύ γήρας ο Κατρέας αποφάσισε να αναζητήσει τον γιο του με κάθε μέσο για να του παραδόσει τον θρόνο· έφτασε στις ακτές της Ρόδου, αλλά οι βοσκοί τον πέρασαν για πειρατή και άρχισαν να ρίχνουν στους άνδρες του βέλη. Ο Κατρέας μάταια προσπαθούσε να τους εξηγήσει ότι ήταν ο πατέρας του Αλθαιμένη, αλλά οι φωνές των σκυλιών έπνιγαν τις δικές του· μέσα στην ταραχή εμφανίστηκε ο Αλθαιμένης, πέταξε ένα ακόντιο στον υποτιθέμενο εχθρό και σκότωσε τον πατέρα του. Λίγο αργότερα ο Αλθαιμένης αναγνώρισε ότι εκπληρώθηκε ο χρησμός για την πατροκτονία, ζήτησε από τους θεούς να τον καταπιεί η γη, τότε άνοιξε ένα χάσμα, στο οποίο έπεσε ο Αλθαιμένης και χάθηκε για πάντα· στον θρόνο της Κρήτης τον διαδέχθηκε ο πρώτος του εξάδελφος Ιδομενέας.
Ο Διόδωρος Σικελιώτης δίνει μια διαφορετική εκδοχή του μύθου: ο ίδιος ο Αλθαιμένης έλαβε χρησμό ότι θα σκοτώσει τον πατέρα του και έφυγε για την Ρόδο, ώστε να μην εκπληρωθεί ο χρησμός. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή -που παρουσιάζουν ο Ευριπίδης στο έργο του "Κρήσσαι" και ο Σοφοκλής στο έργο του "Αίας"- όταν ο Κατρέας βρήκε την κόρη του Αερόπη στο κρεβάτι με έναν δούλο, την παρέδωσε στον Ναύπλιο με εντολή να την πνίξει. Ο Παυσανίας καταγράφει τον 2ο αιώνα π.Χ. μια πόλη, την Κατρεία στην δυτικότερη πλευρά της Κρήτης, την οποία είχε ως πρωτεύουσα ο Κατρέας.
Ο θάνατος του Κατρέως συνδέεται με την απαγωγή της Ωραίας Ελένης: Ο σύζυγός της Μενέλαος είχε μεταβεί στην Κρήτη για την κηδεία του, αφού ο νεκρός ήταν παππούς του (ο Μενέλαος ήταν γιος της Αερόπης), οπότε ο Πάρις βρήκε ευκαιρία να αρπάξει την Ωραία Ελένη και να φύγει. Η απαγωγή της Ωραίας Ελένης από τον Πάρι ήταν η αιτία, που ξεκίνησε ο Τρωικός Πόλεμος. Η ιστορία του Κατρέως είχε πολλές ομοιότητες με τον μύθο του βασιλιά της Τεγέας Άλεος. Ο Άλεος πήρε χρησμό ότι ένας από τους εγγονούς του θα σκοτώσει τους γιους του, έτσι αποφάσισε να μείνει η κόρη του Αυγή παρθένα· έμεινε ωστόσο αυτή έγγυος με τον Ηρακλή. Ο Άλεος παρέδωσε την Αυγή στον Ναύπλιο για να την θανατώσει, όπως είχε κάνει ο Κατρέας με την Αερόπη, ωστόσο η Αυγή κατέφυγε στον βασιλιά της Μυσίας Τεύθραντα, που υιοθέτησε τον γιο της Τήλεφο· ο Τήλεφος αργότερα επέστρεψε στην Τεγέα και σκότωσε τους θείους του χωρίς να τους γνωρίζει.
Σε μια παραλλαγή του μύθου από την Αρκαδία, ο Κατρέας ήταν γιος του Τεγεάτη και εγγονός του Λυκάονα.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Κρήτης Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου
Ελληνικός Ιχνηλάτης
Ο Ελληνικός Ιχνηλάτης (ελληνικό κυνηγόσκυλο) είναι μία φυλή σκύλου που κατάγεται από την Ελλάδα.
Μορφολογία
Ο ελληνικός ιχνηλάτης είναι σκύλος μεσαίου μεγέθους. Το ύψος του κυμαίνεται από 45-55 εκατοστά ανάλογα με το φύλο και ζυγίζει 17-20 κιλά. Έχει κοντό τρίχωμα, λίγο σκληρό, σε μαύρο και καστανοκόκκινο χρώμα. Τα σημεία που είναι μαύρα είναι τα πλάγια, η ράχη, η ουρά, τα αυτιά και το κεφάλι. Τα πόδια, η μουσούδα και η κοιλιά είναι καφετί. Ο μέσος όρος ζωής του είναι 15-17 χρόνια.
Χαρακτήρας
Είναι σκύλος γενναίος, φιλότιμος και πολύ αγαπητός. Κυνηγάει και μόνος του και με ομάδα άλλων ιχνηλατών της ίδιας ή και όχι φυλής.
Στις 16 Οκτωβρίου 1959 αναγνωρίστηκε διεθνώς, βάσει ενός προτύπου που υπέβαλε ο Ελληνικός Κυνολογικός Οργανισμός (Ε.Κ.Ο) στην Δ.Κ.Ο.
Αναγνώριση
Ο Ελληνικός Ιχνηλάτης είναι εθνικά αναγνωρισμένος από τον Κ.Ο.Ε. και διεθνώς αναγνωρισμένος από την F.C.I..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων Ελληνικής προέλευσης Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Wiz Khalifa
Ο Κάμερον Τζίμπριλ Τόμαζ (αγγλικά: Cameron Jibril Thomaz, γενν. 8 Σεπτεμβρίου 1987), περισσότερο γνωστός ως Wiz Khalifa, είναι Αμερικανός ράπερ, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Το ντεμπούτο του άλμπουμ το κυκλοφόρησε το 2006, με τίτλο Show and Prove, ενώ το 2007, υπέγραψε στην Warner Bros. Records. Το 2008, σημείωσε μία από τις πρώτες του επιτυχίες με το τραγούδι Say Yeah, το οποίο παίχτηκε αρκετά στο ραδιόφωνο, καταφέρνοντας να εισέλθει και στα αμερικανικά Rhythmic Top 40 και Hot Rap Tracks.
Τον Νοέμβριο του 2009, αποχώρησε από τη Warner Bros. και κυκλοφόρησε και το δεύτερο του άλμπουμ ονόματι Deal or No Deal. Μετά το 2010, υπέγραψε συμβόλαιο με την Atlantic Records. To ντεμπούτο του single με την εταιρεία, Black and Yellow, σημείωσε κι αυτό επιτυχία, φτάνοντας το νούμερο 1 στα αμερικανικά Hot 100. To 2011 κυκλοφόρησε και το τρίτο άλμπουμ (πρώτο με την εταιρεία), Rolling Papers. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε και το τέταρτο άλμπουμ του, O.N.I.F.C.. Ενώ το 2014, κυκλοφόρησε και το πέμπτο του, το Blacc Hollywood.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Α.Ε. Ηρακλής Λάρισας
130px|μικρογραφία|Έμβλημα της «Α.Ε. Ηρακλής Λάρισας Π.Α.Ε.» Η Αθλητική Ένωση Λάρισας «o Ηρακλής» είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1981 στις γειτονικές συνοικίες Λιβαδάκι και Νεάπολη της Λάρισας, με τη συγχώνευση των δύο ομώνυμων συλλόγων της περιοχής, του Α.Ο. Λιβαδακίου Λάρισας και του Α.Ο. Νεάπολης Λάρισας. Χρώματα του συλλόγου αποτελούν το μπλε και το λευκό. Η έδρα του συλλόγου βρίσκεται στο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Νεάπολης Λάρισας. Την αγωνιστική περίοδο 2022-2023, αγωνίστηκε στην επαγγελματική εθνική κατηγορία της Super League 2 με την επωνυμία Αθλητική Ένωση Λάρισας «ο Ηρακλής» Π.Α.Ε..
Ιστορία
Ο Α.Ο. Λιβαδακίου Λάρισας ιδρύθηκε το 1975 και την περίοδο 1980-1981 αγωνιζόταν στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Λάρισας στην οποία θα επανερχόταν και ο Α.Ο. Νεάπολης Λάρισας που πρωτοεμφανίστηκε το 1971. Το καλοκαίρι του 1981 αποφασίστηκε η συγχώνευση των δυο συλλόγων για τη δημιουργία της «'''Α.Ε. Ηρακλής Λάρισας'''» επαναφέροντας το όνομα του ιστορικού Γ.Σ. Ηρακλής Λάρισας. Τα επόμενα χρόνια ο σύλλογος πάντως συνέχισε να αγωνίζεται ως «Α.Ο. Λιβαδακίου Λάρισας» μέχρι το 1984 που έγινε η τυπική έγκριση της μετονομασίας από την Ε.Π.Ο..
Η Α.Ε. Ηρακλής Λάρισας απέκτησε πρωταγωνιστικό ρόλο στα πρωταθλήματα και κύπελλα της Ε.Π.Σ. Λάρισας. Το 1990 ως δευτεραθλητής της Α΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Λάρισας ανέβηκε στη Δ΄ Εθνική, όπου παρέμεινε για 8 συνεχόμενες περιόδους μέχρι τη σεζόν 1997-1998. Κατέκτησε το Κύπελλο της Ε.Π.Σ. Λάρισας το 1996, φτάνοντας την ίδια χρονιά και στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας, όπου ηττήθηκε στο γήπεδο του Ευόσμου από τον Γ.Α.Μ.Σ. Εθνικό Κατερίνης με 2-1.
Την περίοδο 1998-1999 επέστρεψε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Λάρισας. Τις περιόδους 1998-1999 και 1999-2000 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λάρισας αλλά δεν κατάφερε να ανέβει ξανά στη Δ΄ Εθνική μέσω των μπαράζ ανόδου του 1999 και 2000. Το 2008-2009 αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λάρισας και την επόμενη περίοδο δεν αγωνίστηκε.
Ο σύλλογος επανήλθε τη σεζόν 2010-2011 κι από τη χαμηλότερη κατηγορία (Γ΄ Κατηγορία) της Ε.Π.Σ. Λάρισας με 3 συνεχόμενες ανόδους επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία το 2013-2014. Την περίοδο 2016-2017 μετείχε στην Α1 Κατηγορία στην οποία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια και προβιβάστηκε πάλι στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Λάρισας.