cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Python
Ανάθεση τιμών (assignment)
Στην Python, όταν κατά την εκτέλεση ενός προγράμματος, αναθέτουμε τιμή σε μια μεταβλητή, π.χ. , η τιμή 2 αντιγράφεται σε χώρο μνήμης πού δεσμεύεται (memory allocation), μαζί με άλλες ιδιότητες, όπως π.χ. ότι ο τύπος της είναι ακέραιος (integer). Στην μεταβλητή x αποδίδεται η διεύθυνση (memory address) αυτής της θέσης στην μνήμη. Η μεταβλητή λειτουργεί σαν δείκτης (pointer). Η ίδια η μεταβλητή δεν έχει κάποια τιμή ή τύπο δεδομένων, αλλά έχει τη θέση της μνήμης που «αντιπροσωπεύει». Σε ένα πρόγραμμα μετά την ανάθεση  (η μεταβλητή είναι τύπου integer), στην συνέχεια της εκτέλεσης μπορεί να εκτελεστεί η ανάθεση , οπότε η μεταβλητή «αντιπροσωπεύει» την συμβολοσειρά "hellow world" (είναι τύπου string). Στην δεύτερη ανάθεση η τιμή 2 δεν «αντιπροσωπεύεται» από κάποια μεταβλητή (δεν χρειάζεται πλέον στο πρόγραμμα) και ο συλλέκτης απορριμμάτων (garbage collector), της Python, αναλαμβάνει «αυτόματα» να αποδεσμεύσει (memory de-allocation) τον χώρο της μνήμης που αυτή κατέχει.
Εσοχές (indentation)
Η στοίχιση στα αριστερά ή αλλιώς οι αριστερές εσοχές (indentation) έχουν μεγάλη σημασία γιατί ορίζουν τα block (ομαδοποίηση) του κώδικα. Αυτό σε άλλες γλώσσες, όπως C και Java επιτυγχάνεται με την χρήση των αγκύλων. Στην Python το block κώδικα αρχίζει εκεί που η αριστερή εσοχή αυξάνεται προς τα δεξιά και τελειώνει εκεί που καταργείται η εσοχή. Εσοχή μέσα σε εσοχή σημαίνει block μέσα σε block (nested blocks). Η εσοχή μπορεί να είναι οσοδήποτε μεγάλη ή μικρή - του ίδιου πάντα μεγέθους - αλλά συνίσταται η χρήση 4 κενών χαρακτήρων (spacebars) για ευκολότερη αναγνωσιμότητα του κώδικα.
Τελεστές πράξεων
Υποστηρίζει τους γνωστούς, με τις άλλες γλώσσες προγραμματισμού, τελεστές (operators), όπως τους,  ,  ,  , ,  , που όμως έχουν κάποιες διαφοροποιήσεις ανάλογα με τους τελεστέους (operands), δηλαδή τον τύπο των μεταβλητών, όπου εφαρμόζονται (πολυμορφισμός).
Τελεστές λογικής
Υποστηρίζει τους λογικούς τελεστές,   και   για μεταβλητές τύπου Boolean. Τα εμφωλιασμένα (nested)  αποδίδονται ως διπλή άρνηση (άρνηση στην άρνηση). Η σειρά (προτεραιότητα) εκτέλεσης είναι.
Εμβέλεια ονομάτων οντοτήτων (scope)
Στις οντότητες ή αντικείμενα (μεταβλητές, συναρτήσεις, κλάσεις, κλπ.), που δημιουργούνται σε ένα πρόγραμμα, για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν (προσπελαστούν), αποδίδονται ονόματα (name binding). Για παράδειγμα στην Python μια οντότητα, όπως είναι μια μεταβλητή, δεν δηλώνεται, αλλά δημιουργείται και ονοματίζεται όταν της γίνει ανάθεση (assignment) κάποιας τιμής. Οντότητες που δημιουργούνται μέσα σε ένα block κώδικα, όπως το σώμα μιας συνάρτησης, μιας εντολής  ή , κλπ., έχουν περιορισμένη εμβέλεια και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο μέσα στο block που έχουν ονομαστεί. Ένα τέτοιο όνομα δεν είναι προσπελάσιμο εκτός του block ακόμα και αν έχει την ίδια ονομασία και λέγεται ότι είναι τοπικής εμβέλειας (local scope). Ένα όνομα που δηλώνεται στο κύριο σώμα (block) του προγράμματος μπορεί να προσπελαστεί σε ολόκληρο το πρόγραμμα, ακόμα και στα block που έχουν οριστεί μέσα στο πρόγραμμα και λέγεται ότι είναι καθολικής εμβέλειας (global scope).
Μέσα σε ένα block ο διερμηνευτής (interpreter) χρησιμοποιεί την τοπική ονομασία μιας οντότητας ακόμα και αν υπάρχει άλλη με την ίδια ονομασία και καθολική εμβέλεια. Συγκεκριμένα ο διερμηνευτής όταν συναντήσει ένα όνομα (π.χ. μεταβλητής) μέσα σε ένα block ελέγχει πρώτα αν έχει δημιουργηθεί αυτό το όνομα μέσα στο block (οπότε είναι τοπικής εμβέλειας) και το χρησιμοποιεί, έστω και αν υπάρχει ίδια ονομασία εκτός του block (καθολικής εμβέλειας). Αν δεν το βρει μέσα στο block τότε και μόνο τότε ελέγχει αν υπάρχει τέτοια ονομασία που να έχει δημιουργηθεί στο κύριο μέρος του προγράμματος (είναι καθολικής εμβέλειας) και χρησιμοποιεί αυτήν. Δηλαδή μια καθολικής εμβέλειας μεταβλητή χρησιμοποιείται μέσα σε ένα block, μόνο αν δεν υπάρχει τοπικής εμβέλειας μεταβλητή με το ίδιο όνομα, μέσα στο block.
Ο Μικές Παντρεύεται
Το Ο Μικές παντρεύεται είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1968 παραγωγής Φίνος Φιλμ σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη και σενάριο του ίδιου και του Κώστα Πρετεντέρη.
Python
Δήλωση global
Όταν μέσα σε ένα block γίνει η ανάθεση, τότε δημιουργείται (αναγκαστικά) η τοπικής εμβέλειας μεταβλητή   ακόμα και αν υπάρχει καθολικής εμβέλειας. Στην περίπτωση που δεν είναι επιθυμητό να δημιουργηθεί η τοπική, αλλά η τιμή   να ανατεθεί στην καθολική   γίνεται χρήση της δήλωσης. Δηλώνοντας, πριν από την  , ο διερμηνευτής δεν δημιουργεί τοπική  , αλλά δίνει την τιμή  , στην καθολική που ήδη υπάρχει.
Ο Μικές Παντρεύεται
Πλοκή
Ο Μικές, ένας χαζούλης νεαρός που ζει με τη μητέρα του, γνωρίζει από συνοικέσιο αλλά τελικά ερωτεύεται και παντρεύεται ένα όμορφο αλλά επίσης χαζούλικο κορίτσι. Ο Μικές όμως πρέπει να βρει δουλειά, αφού το απαιτεί ο πεθερός του, και εκεί αρχίζουν τα προβλήματα, γιατί κανείς δεν τον εμπιστεύεται αρκετά για να τον προσλάβει. Οι προσπάθειες του να αποκατασταθεί επαγγελματικά δεν πετυχαίνουν και αποφασίζει να κλεφτεί με την αγαπημένη του, δημιουργώντας προβλήματα στους γύρω τους.
Python
Παράδειγμα προγράμματος
Ένα από τα πιο απλά προγράμματα στην γλώσσα Python είναι η εμφάνιση ενός γραπτού αποτελέσματος (π.χ. Hello, world!):
Ο Μικές Παντρεύεται
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η ταινία βασίζεται στην ραδιοφωνική εκπομπή του Κώστα Πρετεντέρη "Το ημερολόγιο ενός θυρωρού", στην οποία ο Γιάννης Βογιατζής δανείζει τη φωνή και την προσωπικότητά του στον χαζοχαρούμενο Μικέ, που επαναλλαμβάνει τη γνωστή ατάκα "Σας χαιρέτησα; Δεν σας χαιρέτησα. Χαίρετε τι κάνετε, καλά, ευχαριστώ". Η σειρά μεταφέρθηκε αργότερα και στην τηλεόραση με τον ίδιο τίτλο.
Python
Παράδειγμα προγράμματος
>>> print("Hello, world!") Hello, world!
Ο Μικές Παντρεύεται
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1968. Κόβοντας 305.209 εισιτήρια, η ταινία κατατάχθηκε στην 22η θέση ανάμεσα σε 108 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 14 Οκτωβρίου 2008.
Python
Παράδειγμα προγράμματος
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της γλώσσας είναι η χρήση κενών διαστημάτων σαν εσοχές (whitespace) για τον διαχωρισμό των συντακτικών δομών (block of code) του προγράμματος, σε αντίθεση με την πρακτική σε άλλες γλώσσες όπου για τον ίδιο σκοπό χρησιμοποιούνται ειδικά σύμβολα (π.χ. αγκύλες). Αυτό, σε συνδυασμό με το ότι χρησιμοποιεί πλήρεις αγγλικές λέξεις στη θέση συμβόλων, καθιστούν τον κώδικα της Python ευανάγνωστο από όσους έχουν βασική γνώση των αγγλικών.
Mario Party DS
Το Mario Party DS (Ιαπωνικά: マリオ パーティ DS Hepburn: Mario Paati Dī Esu) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι για το Nintendo DS. Είναι ένα παιχνίδι της σειράς Mario Party, και κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 8 Νοεμβρίου του 2007, στη Βόρεια Αμερική στις 19 Νοεμβρίου του 2007, στην Ευρώπη στις 23 Νοεμβρίου του 2007, στην Αυστραλία στις 6 Δεκεμβρίου του 2007 και στη Νότια Κορέα στις 22 Μαΐου του 2008. Το Mario Party DS ακολουθείται από το Mario Party 9.
Python
Διαδικαστικός προγραμματισμός
Για παράδειγμα, ο παρακάτω γεννήτορας (generator) <tt>generate_primes</tt> παράγει πρώτους αριθμούς:
Ο Μικές Παντρεύεται
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Mario Party DS
Gameplay
Όπως με τα περισσότερα παιχνίδια της σειράς Mario Party, η έμφαση δίνεται στο multiplayer του παιχνιδιού. Ένα νέο στοιχείο στη σειρά είναι η χρήση της λειτουργίας Download Play του Nintendo DS για να επιτρέψει τέσσερα άτομα να παίζουν ασύρματα, χρησιμοποιώντας μόνο μία κάρτα παιχνιδιού. Ο Mario, ο Luigi, η Princess Peach, ο Yoshi, η Princess Daisy, ο Toad, ο Wario, και ο Waluigi είναι οι χαρακτήρες. Το παιχνίδι παίζεται με τη χρήση ενός ζαριού αριθμημένο 1-10 και τη μετακίνηση του παίκτη αναλόγως. Υπάρχουν πολλά πράγματα, όπως τα «mole shops», «πράσινες», «μπλε», «κόκκινες» και «Bowser Time» θέσεις, που μπορούν να βοηθήσουν ή να εμποδίσουν την πρόοδο του παιχνιδιού. Οι πίνακες είναι οι «Wiggler's Garden», «Toadette's Music Room», «DK's Stone Statue», «Kamek's Library» και «Bowser's Pinball Machine».
Python
Αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός
Παράδειγμα αντικειμενοστρεφούς προγράμματος γραμμένο σε Python, το οποίο παρουσιάζει μια κλάση Υπάλληλος:
Mario Party DS
Mole shops
Κατά το Party Mode, υπάρχουν mole shops που οι παίκτες που περνούν μέσα μπορούν να επιλέξουν μέσα στο καταστήματα, με τον Monty mole ως καταστηματάρχη, προσφέρει ειδικά ζάρια, μισά (1-5 μήτρα), διπλά ή τριπλά ζάρια. Προσφέρει επίσης snag bags (κλέβουν ένα αντικείμενο από έναν εχθρό), star pipes (που τον πηγαίνει προς το αστέρι) και πολλά άλλα.
Python
Εκπαίδευση
Η Python ενδείκνυται ως γλώσσα εισαγωγική στον προγραμματισμό και στην επιστήμη των υπολογιστών γενικότερα, με δεδομένη την απλότητα στη σύνταξή της. Διεθνώς πολλά πανεπιστήμια αλλά και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε πολλές χώρες, υιοθετούν μια python first προσέγγιση εισαγωγής στον προγραμματισμό. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της χώρας μας το πρώτο βήμα έγινε με τα Επαγγελματικά Λύκεια στα οποία έχει εισαχθεί στο σχετικό μάθημα (πηγή: Αράπογλου, κ.α.2017).
Mario Party DS
Mini-games
Το Mario Party DS διαθέτει συνολικά 74 mini-games, τα περισσότερα εκ των οποίων χρησιμοποιούν τα μοναδικά χαρακτηριστικά του DS. Αν και πολλά mini-games χρησιμοποιούν τα κουμπιά και χειριστήριο, άλλα χρησιμοποιούν τη γραφίδα και τέσσερις mini-games χρησιμοποιούν το μικρόφωνο. Για παράδειγμα, «Soccer Survival» προσπαθεί να αποφύγει τις μπάλες του ποδοσφαίρου που ξεκινάει από ένα Goomba. «Camera Shy» γίνεται λήψη φωτογραφιών των άλλων χαρακτήρων και στο «Short Fuse» περιλαμβάνει την ανατίναξη σε ένα φυτίλι της βόμβας με την ελπίδα να είναι ο τελευταίος παίκτης να επιβιώσει. «Star Catchers» είναι ένα παιχνίδι όπου θα πρέπει να συγκεντρώσει τα αστέρια που εμφανίζονται στον ουρανό, και ο στόχος είναι ο παίκτης που θα πάρει τα περισσότερα αστέρια. Shuffleboard Showdown είναι ένα παιχνίδι στο οποίο ένας παίκτης πυροβολεί μάρκες πόκερ, ενώ τρεις άλλοι παίκτες αποφεύγουν τα βλήματα. Άλλοι περιλαμβάνουν «Gunners Globe», ένα παιχνίδι στο οποίο οι παίκτες τρέχουν γύρω σε μια υδρόγειο σφαίρα και πυροβολούν και boss minigames, στο οποίο ο παίκτης πολεμά εχθρούς, όπως Bowser και Dry Bones. Υπάρχουν πέντε είδη mini-games: Στο multiplayer mode, υπάρχει μια λειτουργία Extras, όπου μπορεί να συνεργαστεί με ένα φίλο για να παγιδεύσει τους άλλους παίκτες (Pen Pals), ή θα μπορέσει να παίξει εναντίον ενός άλλου παίκτη στο Duel Desert. Δεν μπορεί να παίξει τα minigames Boss, όταν συνδέσει με τους φίλους στο multiplayer mode.
Βεατρίκη της Σαβοΐας (1250-1292)
Η Βεατρίκη η νεότερη, ιταλ. Beatrice di Savoya (1250 – 1292) από τον Οίκο της Σαβοΐας, ήταν κόρη του Aμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας και της δεύτερης συζύγου του Καικιλίας των Μπω. Από τον δεύτερο γάμο της έγινε γνωστή ως κυρία της Βιγιένα.
Mario Party DS
Mini-games
Κατηγορία:Mario Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2007 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo DS
Βεατρίκη της Σαβοΐας (1250-1292)
Βιογραφία
Η Bεατρίκη ήταν αμφιθαλής αδελφή του Βονιφάτιου κόμη της Σαβοΐας, της Ελεονώρας και της Κωνσταντίας. Είχε δύο μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές από τον πρώτο γάμο του πατέρα της, τη Βεατρίκη την πρεσβύτερη και τη Mαργαρίτα.
Python
Εκπαίδευση
Επίσης, η Python χρησιμοποιείται ως εργαλείο για εισαγωγή σε βασικές έννοιες των υπολογιστών, (βλέπε για παράδειγμα: Avouris et al. 2017 ), ενώ η Python έχει υποστηρίξει με επιτυχία οικοδομιστικές προσεγγίσεις στη μάθηση, σε επί μέρους αντικείμενα, όπως σε media studies (βλέπε Guzdial, 2004). Άλλες προτεινόμενες προσεγγίσεις είναι η χρήση της Python για διαχείριση δεδομένων, για μελέτες σε ανθρωπιστικές σπουδές, για γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών, κλπ.
Υπάρχει διαθέσιμο πλούσιο υλικό και στην Ελληνική γλώσσα, πέραν της διεθνούς βιβλιογραφίας και πηγών. Για παράδειγμα στις ιστοσελίδες διαδικτυακών μαθημάτων mathesis.cup.gr και coursity.gr υπάρχουν διαδικτυακά μαθήματα εισαγωγής στον προγραμματισμό με Python, το περιεχόμενο των οποίων διατίθεται ελεύθερα. Στο mathesis.cup.gr υπάρχει μάθημα προχωρημένου προγραμματισμού με Python.
Επίσης οργανώνονται από σύμπραξη Ελληνικών Πανεπιστημίων και την υποστήριξη της ΕΛΛΑΚ θερινά σχολεία στην Python.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού σεναρίων Python Κατηγορία:Γλώσσες με δυναμικούς τύπους Python
Βεατρίκη της Σαβοΐας (1250-1292)
Βιογραφία
Μετά το τέλος τού πατέρα της το 1253, η Bεατρίκη έλαβε ένα χρηματικό ποσό ως κληρονομιά. Μετά το τέλος του 10ετούς αδελφού της Βονιφάτιου, τον διαδέχτηκε ο θείος τους Πέτρος Β΄ ως κόμης του Σαβοΐας. Μετά το τέλος του Πέτρου Β΄, η Bεατρίκη αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη διεκδίκησή της για τη Σαβοΐα, με τη συγκατάθεση της μητέρας της, υπέρ της διαδοχής τού άλλου θείου της Φιλίππου Α΄ ως κόμη της Σαβοΐας. Σε άρθρο (με ημερομηνία 21 Οκτωβρίου 1268) αναφέρεται ως Contesson, πιθανώς να ξεχωρίζει από τη μεγαλύτερη ομώνυμη αδελφή της. Ένα καταστατικό με ημερομηνία 11 Αυγούστου 1266 του πάπα Κλήμη Δ΄ αναφέρει ότι ο Φίλιππος δώρισε περιουσία στην ανιψιά του «Β»· πιθανότατα αναφέρεται στη Βεατρίκη.
Η Βεατρίκη πρώτα μνηστεύθηκε με τον Ιάκωβο (Β΄), δεύτερο γιο του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας, ωστόσο το συμβόλαιο έληξε στις 11 Αυγούστου 1266. Δέκα χρόνια μετά τη διάλυση του αρραβώνα, ο Ιάκωβος έγινε βασιλιάς της Μαγιόρκα.
Η Βεατρίκη παντρεύτηκε για πρώτη φορά στις 21 Οκτωβρίου 1268 με τον Πέτρο κύριο του Σατελμπελέν, γιο του Ιωάννη κόμη του Σαλόν. Ο Πέτρος παραχώρησε περιουσία στη σύζυγό του το 1269. Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο για περισσότερο από έξι χρόνια· όταν ο Πέτρος απεβίωσε δεν είχαν παιδιά.
Ένας δεύτερος γάμος πραγματοποιήθηκε το 1274 με τον Μανουέλ κύριο της Βιγιένα. Αυτός ήταν ένας δεύτερος γάμος και για τα δύο μέρη, καθώς η πρώτη σύζυγος του Μανουέλ, η Κωνσταντία (αδελφή του Ιακώβου Β΄, κάποτε αρραβωνιαστικού της Βεατρίκης) είχε αποβιώσει αφήνοντάς τον με δύο παιδιά. Ο Μανουέλ και ο Bεατρίκη είχαν έναν γιο, τον Χουάν Μανουέλ, που γεννήθηκε στην Ελσκαλόνα του Τολέδο στις 5 Μαΐου 1282. Ο σύζυγός της Μανουέλ απεβίωσε έναν χρόνο μετά τη γέννηση τού γιου τους, οπότε τον διαδέχθηκε ο γιος τους, καθώς ο άλλος γιος τού Μανουέλ από τον Κωνσταντία είχε αποβιώσει νεαρός. Η Bεατρίκη φρόντιζε τον γιο της μέχρι το τέλος της, εννέα χρόνια αργότερα· μετά ο Χουάν Μανουέλ έμεινε στη φροντίδα του θείου του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1268 τον Πέτρο των Ιβρέα, κύριο του Σατελμπελέν, γιο του Ιωάννη κόμη του Σαλόν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Η Βεατρίκη έκανε το 1274 δεύτερο γάμο με τον Εμμανουήλ του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέα κύριο της Βιγιένα και είχε τέκνο:
Καψοράχη Αιτωλοακαρνανίας
Η Καψοράχη ή Καψορράχη είναι πεδινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 40 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Καψοράχη βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της λίμνης Τριχωνίδας και μέσα από αυτό περνάει η επαρχιακή οδός Ζευγαράκι - Κάτω Μακρινού. Απέχει 31 χλμ. νοτιοανατολικά από το Αγρίνιο. Οι κάτοικοί παλιότερα ασχολούνταν κυρίως με την καλλιέργεια καπνών, τώρα ασχολούνται με την καλλιέργεια αγροτικών προϊόντων, την κτηνοτροφία και την αλιεία στη λίμνη. Η συνολική έκταση της κοινότητας είναι 15.659 τ.χλμ. Στα βόρεια του χωριού και τις όχθες της Τριχωνίδας βρίσκεται το φυσικό λιμανάκι "Μούρτος" με αιωνόβια πλατάνια που αποτελεί χώρο αναψυχής της περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Μιλτιάδης
εναλλ.=|μικρογραφία|348x348εσ|Προτομή του Μιλτιάδη Ο Μιλτιάδης (554 π.Χ. περίπου - 489 π.Χ.) ήταν ο Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός που οδήγησε τους Αθηναίους στη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.).
Καταγωγή και πρώτες επιτυχίες
Ο Μιλτιάδης ήταν αριστοκράτης από μία μεγάλη οικογένεια της Αθήνας, τους Φιλαΐδες, γιος του Κίμωνα του Πρεσβύτερου, τρεις φορές ολυμπιονίκη στο άρμα. Το 518 διαδέχθηκε τον αδελφό του Στησαγόρα, όταν ο τελευταίος έφυγε για την Αθήνα, στη διακυβέρνηση της Θρακικής Χερσονήσου όπου ο θείος τους Μιλτιάδης ο Πρεσβύτερος είχε ιδρύσει το ημιανεξάρτητο κρατίδιο της Καλλίπολης. Το 515 διέλυσε μια εξέγερση χρησιμοποιώντας ένα σώμα 500 μισθοφόρων που είχε ως σωματοφυλακή, και δύο χρόνια αργότερα ακολούθησε τον Δαρείο Α', βασιλιά των Περσών, στην εκστρατεία του εναντίον των Σκυθών.
Κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας στη χερσόνησο της Κριμαίας νυμφεύθηκε την Ηγησιπύλη, κόρη του Ολόρου, βασιλιά της Θράκης, με την οποία έκανε τον δευτερότοκο γιο του, τον Κίμωνα. Πήρε μέρος στην Επανάσταση των Ιώνων το 499 π.Χ. και κατέλαβε τα νησιά Ίμβρο και Τένεδο και τα παρέδωσε ύστερα στην Αθήνα για να εγκαινιάσει φιλικές σχέσεις μαζί της. Μετά την ήττα των Ιώνων στην επανάσταση το 494, τον επόμενο χρόνο με την εμφάνιση του Περσικού στόλου στη Χερσόνησο κατέφυγε στην Αθήνα. Φόρτωσε όλη του την περιουσία και την προσωπική του σωματοφυλακή σε 5 πλοία και έφυγε από το κρατίδιο που διοικούσε. Σε ένα από τα πλοία ήταν πλοίαρχος ο πρωτότοκος γιος του Μιλτιάδη, ο Μετίοχος. Αυτό το πλοίο αιχμαλωτίστηκε από τους Πέρσες και όλα τα πλούτη που μετέφερε με τον Μετίοχο στάλθηκαν στο Δαρείο ως λάφυρα. Ο Πέρσης αυτοκράτορας φέρθηκε με ευγένεια στον Μετίοχο διότι εκτιμούσε πολύ τον πατέρα του.
Οι κατηγορίες από τους Αθηναίους και η νίκη στη μάχη του Μαραθώνα
Στην Αθήνα παρά τις κατηγορίες που του απευθύνονταν κυρίως από τους Αλκμεωνίδες για τυραννία στη Χερσόνησο, πέτυχε να διοριστεί ως ένας από τους δέκα στρατηγούς για το διάστημα 490 - 489. Οι Αθηναίοι τον θεωρούσαν τύραννο και εχθρό της δημοκρατίας διότι διατηρούσε προσωπική σωματοφυλακή όπως έκανε ο Πεισίστρατος, ο τύραννος των Αθηνών, ενώ παράλληλα καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια και είχε συνεργαστεί με τους Πέρσες στην εκστρατεία τους στην Σκυθία. Πολιτικός του αντίπαλος ήταν ο Θεμιστοκλής που επιθυμούσε να κάνει την Αθήνα ηγετική δύναμη στην Ελλάδα και να αναπτύξει ένα ναυτικό πρόγραμμα, δημιουργώντας ένα στόλο ανίκητο. Για αυτό και τον υποστήριζαν η ναυτική τάξη της Αθήνας, οι έμποροι και ορισμένοι λίγοι αριστοκράτες. Αντίθετα ο Μιλτιάδης πίστευε στη συνεργασία με τη Σπάρτη και στην ανάπτυξη ενός αγροτικού προγράμματος, που υποστηριζόταν από τους πλούσιους γαιοκτήμονες αριστοκράτες και τους μεσαίους αστούς. Προσωπικός σύμμαχος του Μιλτιάδη, λόγω αριστοκρατικής καταγωγής αλλά και επειδή είχε διακρίνει το ηγετικό του ταλέντο, ήταν ο Αριστείδης ο Δίκαιος. Αμέσως μετά την εκλογή του το 490, ως στρατηγός των ελληνικών δυνάμεων νίκησε τους Πέρσες στη μάχη του Μαραθώνα αφού πέτυχε να πείσει τον Καλλίμαχο να δοθεί εκεί η μάχη.
Το κράνος του Μιλτιάδη εντοπίστηκε στην αρχαία Ολυμπία και σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. Είναι κράνος κορινθιακού ρυθμού που φέρει την επιγραφή «ΜΙΛΤΙΑΔΕΣ ΑΝΕ[Θ]ΕΚΕΝ [Τ]ΩΙ ΔΙ». Είναι δηλαδή το κράνος του Μιλτιάδη, το οποίο ο ίδιος αφιέρωσε στον Δία για να τον ευχαριστήσει για την έκβαση της μάχης του Μαραθώνα. Ο θόλος του κράνους έχει καταστραφεί.
Οι εκστρατείες στη Νάξο και την Πάρο
Το 489 οργάνωσε εκστρατεία στη Νάξο που είχε κατακτηθεί από τους Πέρσες έχοντας μάλιστα πείσει τους Αθηναίους να του χορηγήσουν 70 πλοία προκειμένου να εδραιώσει τη νίκη τους. Η εκστρατεία στη Νάξο πέτυχε και έβαλε ως επόμενο στόχο την Πάρο την οποία όμως απέτυχε να καταλάβει ύστερα από 26 μέρες πολιορκίας. Ο Μιλτιάδης μάλιστα τραυματίστηκε από βέλος στο μηρό στη διάρκεια της πολιορκίας και μετά την επιστροφή του στην Αθήνα κατηγορήθηκε για προδοσία από τον Ξάνθιππο, με την κατηγορία ότι εκστράτευσε για προσωπικούς λόγους εναντίον της Πάρου. Γύρω από τον Ξάνθιππο, συνασπίστηκαν όλοι οι πολιτικοί αντίπαλοι του Μιλτιάδη, δηλαδή ο Θεμιστοκλής και οι Αλκμεωνίδες. Στη δίκη του μεταφέρθηκε σε φορείο καθώς το πόδι του είχε μολυνθεί και είχε πρηστεί και δεν μπορούσε να μετακινηθεί, ενώ τον υπερασπίστηκε μόνο ο αδερφός του ο Στησαγόρας.
Το τέλος του Μιλτιάδη
Καταδικάστηκε αρχικά σε θάνατο αλλά αργότερα η ποινή μετατράπηκε σε πρόστιμο 50 ταλάντων, ποσό τόσο μεγάλο που ούτε ο πλούσιος Μιλτιάδης δεν μπόρεσε να πληρώσει. Επειδή δεν μπορούσε να πληρώσει το ποσό αυτό, ο Μιλτιάδης κλείστηκε στη φυλακή, όπου πέθανε λίγο αργότερα από τη γάγγραινα, λόγω της πληγής στο πόδι του. Το πρόστιμο πλήρωσε αργότερα ο γιος του Κίμων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Γκιλεσέ
Το Γκιλεσέ (αζερικά: Giləşə) είναι χωριό στο δήμο Σιγιάκου στην επαρχία Αστάρα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αστάρα
Κωνσταντίνος Ευσταθιάδης
Ο Κωνσταντίνος Ευσταθιάδης (1912 - 1979) ήταν Έλληνας νομικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομική, οικονομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, του οποίου και έγινε διδάκτωρ. Το 1938 διορίστηκε υφηγητής δημοσίου διεθνούς δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1940, ενώ την περίοδο 1939 - 1949 διετέλεσε καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το 1949 εξελέγη έκτακτος καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το 1950 τακτικός για να παραμείνει μέχρι το 1960, οπότε και εξελέγη τακτικός καθηγητής διεθνούς δικαίου στην νομική σχολή Αθηνών. Υπήρξε επίσης καθηγητής διεθνούς ναυτικού δικαίου στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων την περίοδο 1946 - 1949 και κοσμήτορας της Νομικής σχολής Αθηνών την περίοδο 1967 - 1968.
Υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη της Ειρήνης το 1946, γενικός γραμματέας της Unesco στην Ελλάδα (1950), ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου, της οποίας χρημάτισε και γραμματέας καθώς και νομικός σύμβουλος του υπουργείου εξωτερικών κατά τις περιόδους 1959 - 1969 και 1974 - 1978. Από το 1954 ως το 1970 υπήρξε μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το 1977 τοποθετήθηκε πρέσβης επί τιμή ενώ τον επόμενο χρόνο, το 1978, εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.
Απεβίωσε στις 28 Ιουνίου 1979 στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Προσωπικότητες της UNESCO
Τεοντόρ Χέρμπεζ
Ο Τεοντόρ Χέρμπεζ (σερβικά : Теодор Хербез, 1790 - Βελιγράδι 9 ή 10 Μαρτίου 1866) ήταν Σέρβος στρατιωτικός και πολιτικός.
Το 1835 από τον πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς διορίσθηκε υπεύθυνος στρατιωτικών έργων και εξοπλισμών. Ήταν υπεύθυνος για την οργάνωση του μικρού εργοστασίου επισκευής όπλων, που στήθηκε στο Κραγούγεβατς και έπειτα εξελίχθηκε στην εταιρεία Ζάσταβα. Χρημάτισε υπουργός άμυνας και υπουργός οικονομικών του πριγκιπάτου της Σερβίας, επίσης ήταν μέλος του συμβουλίου της επικρατείας της Σερβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Αρεοπαγιτικά
Τα Αρεοπαγιτικά είναι μία πολιτική-φιλοσοφική πολεμική του Τζον Μίλτον κατά της λογοκρισίας, γραμμένη το 1644 ενώ μαινόταν ο Αγγλικός Εμφύλιος Πόλεμος.
Ο πλήρης τίτλος του κειμένου είναι ''Αρεοπαγιτικά: Μια ομιλία του κ. Τζον Μίλτον προς το Κοινοβούλιο της Αγγλίας για την ελευθερία της έκδοσης χωρίς άδειες (Areopagitica: A speech of Mr. John Milton for the liberty of unlicensed printing to the Parliament of England) και ονομάσθηκε έτσι προς τιμήν δύο ομιλιών που είχαν λάβει χώρα στον Άρειο Πάγο: του Αρεοπαγιτικού'' του ρήτορα Ισοκράτη και του κηρύγματος του Αποστόλου Παύλου προς τους Αθηναίους.
Σκοπός του Μίλτον δεν ήταν τόσο η εκφώνηση του κειμένου, όπως δηλώνεται στον τίτλο, όσο η μαζική κυκλοφορία του στους πολίτες υπό τη μορφή φυλλαδίου.
Ιστορικό περιβάλλον
Οι πρώτες δεκαετίες του 17ου αι. στην Αγγλία σημαδεύτηκαν από έντονες προστριβές ανάμεσα στα μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων και τους ανθρώπους του θρόνου - οι πρώτοι διεκδικούσαν ολοένα αυξανόμενες αρμοδιότητες στο ζήτημα της διακυβέρνησης του κράτους, ενώ οι δεύτεροι αντιμετώπιζαν τη Βουλή απλά ως επικυρωτικό όργανο των αποφάσεών τους. Το 1641 οι Κοινοβουλευτικοί πέρασαν στην ανοιχτή αμφισβήτηση των προνομίων του «ελέω θεού» βασιλιά Καρόλου Α', νομοθετώντας ακόμα και για ζητήματα που δεν ενέπιπταν στη δικαιοδοσία τους. Μια από τις πρώτες αποφάσεις τους ήταν η διάλυση του διαβόητου δικαστηρίου Star Chamber, το οποίο ήταν - μεταξύ άλλων αρμοδιοτήτων - υπεύθυνο για τη λογοκρισία.
Η κίνηση αυτή οδήγησε την εκδοτική δραστηριότητα σε κατακόρυφη άνοδο, αλλά σύντομα αποδείχθηκε ότι δεν επρόκειτο για οριστική άρση της λογοκρισίας. Καθώς η σύγκρουση των δύο πλευρών πήρε τα χαρακτηριστικά εμφυλίου πολέμου και οι Κοινοβουλευτικοί έθεταν υπό τον έλεγχό τους όλο και περισσότερα εδάφη, είχαν ανάγκη από ένα νέο λογοκριτικό όργανο που θα φίμωνε τόσο τους φιλομοναρχικούς όσο και τη δική τους ριζοσπαστική πτέρυγα. Έτσι στις 16 Ιουνίου 1643 η Βουλή ψήφισε το Διάταγμα Αδειοδότησης (Licensing Order), με το οποίο η συντεχνία των χαρτοπωλών και εκδοτών (Stationers’ Company) καθίστατο αρμόδια για την αδειοδότηση των υπό έκδοση βιβλίων, την καταχώριση αναλυτικών στοιχείων σε ειδικό μητρώο, τον εντοπισμό και την καταστροφή όσων είχαν περιεχόμενο επιθετικό προς την κυβέρνηση, καθώς και την ποινική δίωξη των εκδοτών και των συγγραφέων τους.
Τα Αρεοπαγιτικά ως αντίδραση του Μίλτον
Μολονότι οπαδός των Κοινοβουλευτικών, ο Μίλτον τάχθηκε εναντίον του Διατάγματος. Εκτός από θέμα αρχής, το ζήτημα είχε και προσωπική διάσταση, αφού του είχαν απαγορεύσει να δημοσιεύσει διάφορες πραγματείες σχετικά με το δικαίωμα στο διαζύγιο - μια συζήτηση-ταμπού για τους Πουριτανούς συναγωνιστές του.
Τα Αρεοπαγιτικά γράφτηκαν το 1644 ακριβώς για να τεκμηριωθεί αυτή η αντίθεση, με επιχειρήματα που σήμερα ίσως φαίνονται μετριοπαθή ή αντιφατικά, όμως ακουμπούν πάνω στα χαρακτηριστικά της εποχής του. Χρησιμοποιεί πολλά αποσπάσματα από την κλασική ελληνική και ρωμαϊκή γραμματεία (μάλιστα η πρώτη σελίδα καταλαμβάνεται από ένα τετράστιχο των Ικέτιδων του Ευριπίδη), μαζί με παραδείγματα από τη χριστιανική παράδοση.
thumb|200px|Πορτραίτο του συγγραφέα Για το ιδιαίτερο θεωρητικό σύμπαν του Μίλτον, η παρεμπόδιση της ελεύθερης έκφρασης είναι ζήτημα πρωτίστως θεολογικό: ισοδυναμεί με παρεμπόδιση της αναζήτησης της αλήθειας, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην παρεμπόδιση προσέγγισης του Θεού. Γράφει χαρακτηριστικά ότι ''όσο καλό είναι να σκοτώνεις έναν άνθρωπο, τόσο καλό είναι και να σκοτώνεις ένα καλό βιβλίο. Ο μεν δολοφόνος σκοτώνει ένα έλλογο ον, ο δε καταστροφέας ενός καλού βιβλίου σκοτώνει τον ίδιο το λόγο, σκοτώνει την εικόνα του Θεού''. Παρ' όλα αυτά, τα βέλη του συγγραφέα δεν απευθύνονται στη λογοκρισία ως φαινόμενο, αλλά στην προληπτική μορφή της. Ισχυρίζεται μάλιστα ότι οι σχετικοί νόμοι του Καρόλου ήταν καλύτεροι, αφού και τότε υπήρχαν διώξεις εναντίον συγγραφέων ή καταστροφές βιβλίων εάν κρίνονταν βλάσφημα, αλλά μόνο κατόπιν της κυκλοφορίας τους.
Διοικητική διαίρεση νομού Λευκάδας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι κοινότητες, τα δημοτικά, κοινοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Λευκάδας.
Αρεοπαγιτικά
Τα Αρεοπαγιτικά ως αντίδραση του Μίλτον
Με τα επιχειρήματά του, ο Μίλτον καλεί τη Βουλή να επιλέξει το πώς θα μείνει στην ιστορία. Θα είναι ο αναβιωτής του ελληνορωμαϊκού μεγαλείου και του ανόθευτου χριστιανισμού, ή θα παίξει το ρόλο του πάπα και της Ιεράς Εξέτασης;
Διοικητική διαίρεση νομού Λευκάδας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Νομός Λευκάδας   [ 22.506 ]
Αρεοπαγιτικά
Επίδραση
Με τον Αγγλικό Εμφύλιο να βρίσκεται στην πιο άγρια φάση του, η επίδραση των Αρεοπαγιτικών υπήρξε μικρή. Για την ακρίβεια αγνοήθηκαν, εν μέρει εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Μίλτον θεωρείτο σχεδόν γραφικός λόγω των αντισυμβατικών απόψεών του σε ζητήματα ηθικής.
Κρίνοντάς τα με μια σημερινή ματιά, τα Αρεοπαγιτικά δεν φθάνουν στο φιλελευθερισμό ούτε υπερασπίζονται την ελευθερία έκφρασης χωρίς φραγμούς - εκεί θα κατέληγε έμπρακτα ο Μίλτον λίγο αργότερα με τον «Εικονοκλάστη» και τον περίφημο «Χαμένο Παράδεισο» και η δυτική φιλοσοφία τον επόμενο αιώνα με το Διαφωτισμό. Επίσης αποφεύγει να θίξει το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης των καθολικών, κάτι μάλλον αναμενόμενο, δεδομένου του ισχυρού αντικαθολικού αισθήματος των Κοινοβουλευτικών και της κοσμοθεώρησης του ιδίου, που έβλεπε τον παπισμό ως πηγή όλων των κακών.
Διοικητική διαίρεση νομού Λευκάδας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
-- Δήμος Λευκάδας --
Ο δήμος Λευκάδας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 10.875 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Αρεοπαγιτικά
Επίδραση
Όμως τίποτα από τα παραπάνω δε μειώνει την αξία του κειμένου, πολλώ δε μάλλον εάν λάβουμε υπόψη την εποχή στην οποία γράφτηκε. Τα Αρεοπαγιτικά υπήρξαν πηγή έμπνευσης για πολλούς μεταγενέστερους ριζοσπάστες φιλοσόφους και θεωρούνται ως ένα από τα πιο επιδραστικά κείμενα όλων των εποχών στο ζήτημα της ελευθερίας του λόγου, ιδιαίτερα στην αγγλοσαξονική παράδοση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πολλές βιβλιοθήκες σε ολόκληρο τον κόσμο κοσμούνται με μια αποστροφή, η οποία περιγράφει το καλό βιβλίο ως πολύτιμο ζωτικό αίμα του ανώτερου πνεύματος, βαλσαμωμένο και αποθησαυρισμένο για χρήση σε μια ζωή πέρα απ' τη ζωή.
Διοικητική διαίρεση νομού Λευκάδας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
-- Δήμος Απολλωνίων --
Ο δήμος Απολλωνίων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.235 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ελλομένου --
Ο δήμος Ελλομένου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.600 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Αρεοπαγιτικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλική φιλολογία Κατηγορία:Βιβλία κοινωνικοπολιτικής ιδεολογίας Κατηγορία:Λογοκρισία
Διοικητική διαίρεση νομού Λευκάδας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
-- Δήμος Καρυάς --
Ο δήμος Καρυάς έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.427 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μεγανησίου --
Ο δήμος Μεγανησίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.092 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Σφακιωτών --
Ο δήμος Σφακιωτών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.862 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Κοινότητα Καλάμου --
Η κοινότητα Καλάμου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 543 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Καστού --
Η κοινότητα Καστού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 120 κατοίκους και περιλαμβάνει:
Κατηγορία:Νομός Λευκάδας Λευκαδας
Δήμος Ταμιναίων
Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Παραπομπές
Τ
Ράχη Ημαθίας
Η Ράχη είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Aναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 στο ΦΕΚ 98Α - 05/05/1918 με την παλιά ονομασία από την περίοδο της τουρκοκρατίας ως Ράχωβα να προσαρτάται στο δήμο Βεροίας. Το 1926 με το ΦΕΚ 401Α - 12/11/1926 μετονομάστηκε σε Ραχιά και το 1927 με το ΦΕΚ 86Α - 16/05/1927 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1953 με το ΦΕΚ 86Α - 16/05/1927 μετονομάστηκε σε Ράχη. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Καστανιά αποτελούν την κοινότητα Καστανιάς η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βέροιας του Δήμου Βέροιας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 32 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Ροβέρτος Α΄ του Εσμπαί
Ο Ροβέρτος Α΄, Robert, Rupert Ι (697 - 748) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν κόμης τού Εσμπαί, δούκας της Νευστρίας και παλατινός κόμης.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Λάμμπερτ Β΄ κόμη τού Εσμπαί και μάλλον της Χρότλιντ των Μεροβιγγείων, κόρης τού Θευδέριχου Γ΄ της Νευστρίας & Αυστρασίας. Έγινε παλατινός κόμης κατά τη βασιλεία τού Χιλδέριχου Γ΄ των Φράγκων. Απεβίωσε το 748 σε ηλικία 51 ετών και τον διαδέχθηκε ο Σίγκραμνους ως σύζυγος της αδελφής του Λάνντραντα. Αυτόν διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος τού Ροβέρτου Α΄, ο Κάνκορ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βιλλίσβινντα, κόρη τού Αντάλχελμ κτηματία στο Βόρμσγκαου και είχε τέκνα:
Τζιάνι Βερσάτσε
Ο Τζιάνι Μαρία Βερσάτσε (ιταλικά: Gianni Maria Versace, 2 Δεκεμβρίου 1946 - 15 Ιουλίου 1997) ήταν Ιταλός σχεδιαστής μόδας και ιδρυτής του διεθνούς οίκου Versace.
Ροβέρτος Α΄ του Εσμπαί
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων
Τζιάνι Βερσάτσε
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ιταλία Κατηγορία:Ιταλοί θύματα δολοφονικών ενεργειών
Αρίκα
thumb|250px|Πανοραμική άποψη της Αρίκα. Η Αρίκα (ισπανικά: Arica) είναι παραθαλάσσια πόλη και λιμάνι της βόρειας Χιλής με πληθυσμό 192.300 κατοίκων (2005) και πρωτεύουσα της περιφέρειας Αρίκα και Παρανικότα. Βρίσκεται 18 χλμ. νότια των συνόρων με το Περού. Η Αρίκα ονομάζεται και «πόλη της αιώνιας άνοιξης», λόγω του σταθερού κλίματος με τις μικρές εναλλαγές της θερμοκρασίας σε όλη τη διάρκεια του χρόνου και την χαμηλή υγρασία και βροχοπτώσεις.
Η πόλη ιδρύθηκε από τον Ισπανό ναυτικό Λούκας Μαρτίνες ντε Μπεγάσο (ή Λούκας Μαρτίνεθ ντε Μπεγάθο) το 1545 και χρησίμευσε ως επίνειο των ορυχείων χαλκού και αργύρου στο Ποτοσί, που βρίσκονταν δυτικότερα της Αρίκα. Κατά τον 17ο αιώνα λεηλατήθηκε πολλές φορές από ντόπιους πειρατές. Σήμερα η πόλη αποτελεί πόλο τουριστικής έλξης και έχει να επιδείξει μεγάλες παραλίες καθώς και άλλα φυσικά αξιοθέατα.
Ιστορία
Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, η τοποθεσία της σημερινής Αρίκα είχε κατοικηθεί από διάφορες ομάδες ιθαγενών για τουλάχιστον δέκα χιλιάδες χρόνια. Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε από τον Ισπανό πλοηγό Μαρτίνες δε Μπεγάσο το 1541, και το 1570 έλαβε την επίσημη ονομασία "La Muy Ilustre y Real Ciudad San Marcos de Arica" (δηλ. η επιφανής και βασιλική πόλη του Αγίου Μάρκου της Αρίκα). Από το 1545 η Αρίκα αποτέλεσε το λιμάνι εξαγωγής για το ασήμι της περιοχής Ποτοσί.
Τα αργυρορυχεία του Ποτοσί ήταν τα μεγαλύτερα ορυχεία αργύρου στην παγκόσμια ιστορία και εξαιτίας τους η Αρίκα εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι της Ισπανικής Αυτοκρατορίας. Ταυτόχρονα όμως δέχθηκε τις επιδρομές γνωστών πειρατών και τυχοδιωκτών, όπως ο Φράνσις Ντρέικ, ο Τόμας Κάβεντις, ο Γιόρις φαν Σπίλμπεργκεν, ο Τζον Ουάτλινγκ, ο Σιμόν δε Κορδές, ο Λεάνδρο δε Βαλένσια (ή Λεάνδρο δε Βαλένθια), ο Μπαρτόλομιου Σαρπ, ο Ουίλιαμ Ντάμπιερ και ο Τζον Κλίπερτον.
Η Αρίκα και η ευρύτερη περιοχή της καταλήφθηκε από τη Βολιβία αρχικά το διάστημα 1836 με 1839 και στη συνέχεια μεταξύ του 1841 και του 1842, μετά τη μάχη του Ινγκαβί. Το 1855, η κυβέρνηση του Περού εγκαινίασε τη σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ της Αρίκα και της Τάλνα, μήκους 53 χιλιομέτρων, μία από τις πρώτες στη Λατινική Αμερική. Η γραμμή αυτή βρίσκεται σε λειτουργία ακόμα και σήμερα.
Το 1958 η κυβέρνηση της Χιλής καθιέρωσε το Αναπτυξιακό Συμβούλιο της Αρίκα, το οποίο υιοθέτησε αρκετές φορολογικές πρωτοβουλίες για την ίδρυση βιομηχανιών, όπως εργοστάσια κατασκευής οχημάτων, καθώς και μεταξύ άλλων την ίδρυση μίας ζώνης ελεύθερου εμπορίου και ενός καζίνο. Αρκετοί κατασκευαστές αυτοκινήτων εγκατέστησαν μονάδες στην περιοχή, όπως η Σιτροέν, η Πεζό, η Βόλβο, η Φορντ και η Τζένεραλ Μότορς. Το 1975, παράλληλα με τις νέες οικονομικές πολιτικές της χώρας, το Συμβούλιο αυτό παύθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής Κατηγορία:Κοινότητες της Χιλής
Ερνέστος Αύγουστος Ε΄ του Ανοβέρου
Ο Ερνέστος-Αύγουστος Ε΄ (γενν. 26 Φεβρουαρίου 1954) από τον Οίκο των Γουέλφων-Ανοβέρου έχει τίτλους από τη Γερμανία, όπως βασιλιάς του Ανοβέρου και δούκας του Μπράουνσβαϊγκ και τίτλους από τη Βρετανία, όπως δούκας του Κάμπερλαντ και πρίγκιπας της Βρετανίας. Είναι αρχηγός του Οίκου των Γουέλφων και η περιουσία του εκτιμάται στα 500 εκατομμύρια λίρες Αγγλίας. Είναι ανιψιός της Φρειδερίκης της Ελλάδας, συζύγου του Παύλου βασιλιά της Ελλάδας. Έπειτα από τη Σ. Χοκουλί νυμφεύτηκε την Καρολίνα πριγκίπισσα του Μονακό.
Βιογραφία
Το 1988 ο αδελφός του Λουδοβίκος-Ροδόλφος βρήκε τη σύζυγό του Ισαβέλλα να έχει αποβιώσει και απελπίστηκε. Τηλεφώνησε στον Ερνέστο-Αύγουστο Ε΄, του ζήτησε να αναλάβει την επιμέλεια του 10 μηνών γιου τους και μετά αυτοκτόνησε. Οι γονείς της Ισαβέλλας διεκδίκησαν την επιμέλεια του και την πήραν.
Στον Τύπο εμφανίστηκαν δύο φορές (το 2000 και το 2002) αρνητικά δημοσιεύματα γι' αυτόν, αλλά έκανε μήνυση και το δικαστήριο τον δικαίωσε και τις δύο φορές. Το 2005 από οξεία παγκρεατίτιδα έπεσε σε κώμα για δύο ημέρες· αν και ανέρρωσε, δεν έχει εμφανιστεί ακόμη δημόσια. Το 2009 ανακοινώθηκε ότι ζει χωριστά από τη σύζυγό του, η οποία είχε επιστρέψει στο Μονακό.
Οικογένεια
Το 1981 νυμφεύτηκε πρώτα τη Σαντάλ Χοκουλί στην Ελβετία, κληρονόμο Εταιρείας Ακινήτων. Έχει τέκνα: Έπειτα από το διαζύγιο με τη σύζυγό του το 1997 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1999 με την Καρολίνα, κόρη του Ρενιέ Γ΄ πρίγκιπα του Μονακό. Τέκνο του είναι η Για να μπορέσουν τα παιδιά του από το 2ο γάμο να κληρονομήσουν τις ιδιοκτησίες του στη Βρετανία, έπρεπε να ζητηθεί η επικύρωση του 2ου γάμου του από τη βασίλισσα, πράγμα που έγινε. Ο Ερνέστος-Αύγουστος Ε΄, ως απόγονος του Γεωργίου Γ΄ βασιλιά της Βρετανίας, είχε σειρά διαδοχής στον εκεί θρόνο, αλλά με το γάμο του με την καθολική Καρολίνα, την έχασε, σύμφωνα με το Νόμο Διακανονισμού του 1701.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου Κατηγορία:Πρίγκιπες της Γερμανίας Κατηγορία:Πρίγκιπες του Ηνωμένου Βασιλείου
Σαχμεμμεντλί
Το Σαχμεμμεντλί (επίσης, Σαχμαμεντλί και Σαχμετλί) είναι χωριό στην επαρχία Γκορανμπόι του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γκορανμπόι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκορανμπόι
Τόρνος
thumb|250px|Τόρνος για ξύλο Ο τόρνος είναι μηχανή που χρησιμοποιείται για την μορφοποίηση μετάλλου, ξύλου κ.τ.λ. με την σύσφιξή του σε συσκευή συγκράτησης (τσοκ) και με την περιστροφή του κάτω από ισχύ κατάλληλου εργαλείου κοπής για περιστροφή, διάτρηση, διαμόρφωση πρόσοψης, κατασκευή σπειρώματος κ.λ.π. Η διαδικασία της επεξεργασίας με τόρνο ονομάζεται τόρνευση. Το αντίκειμενο που προκύπτει είναι συμμετρικό ως προς τον άξονα περιστροφής. Ανάλογα με το μέγεθός τους χωρίζονται σε τόρνους ελαφρού, ημιβαρέος και βαρέος τύπου.
Πηγές
Κατηγορία:Μηχανές Κατηγορία:Μεταλλοτεχνία Κατηγορία:Ξύλο
CD (αποσαφήνιση)
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων CD ή Cd ή cd (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται σι-ντι) μπορεί να αναφέρεται:
PlayStation Vita
Το PlayStation Vita (συντομογραφία: PS Vita) είναι φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών της Sony Computer Entertainment. Είναι ο διάδοχος του PlayStation Portable και κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 17 Δεκεμβρίου του 2011. Κυκλοφόρησε στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική στις 22 Φεβρουαρίου 2012 και στην Αυστραλία στις 23 Φεβρουαρίου του 2012. Η slim έκδοση του ανακοινώθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου και θα κυκλοφορούσε αρχικά στην Ιαπωνία. Επίσης, τον Οκτώβριο του 2014 κυκλοφόρησε το PlayStation TV (ιαπωνικά: PS VITA TV).
Χαρακτηριστικά
Περιλαμβάνει δύο αναλογικούς μοχλούς, και υποστηρίζει Bluetooth και WiFi. Έχει OLED οθόνη αφής 5 ιντσών (16:9) και η Slim έκδοση θα έχει LCD, σχεδόν 17 εκατομμυρίων χρωμάτων, ανάλυσης 960 × 544 qHD (220ppi). Το PS VITA διαθέτει ένα διπύρηνο επεξεργαστή ARM Cortex-A9 MPCore που φτάνει τα 2Ghz, ο επεξεργαστής γραφικών είναι ένας τετραπύρηνος SGX543MP, ενώ διαθέτει 512MB μνήμη RAM και 128MB μνήμη VRAM. Έχει δύο κάμερες, μπροστινή και οπίσθια, 0,3MP η καθεμία. Η μπαταρία του είναι 2200mAh.
Υποδοχή
Οι μέχρι τώρα πωλήσεις του δεν ξεπερνούν τα 16 εκατομμύρια, ενώ σημαντική ώθηση αναμένεται να δώσει η κυκλοφορία του slim μοντέλου, η μείωση τιμής, αλλά και οι λειτουργίες σύνδεσης με το PlayStation 4.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:PlayStation Κατηγορία:PlayStation Vita Κατηγορία:Κονσόλες της Sony Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών όγδοης γενιάς Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Κάστρο της Ναγκόγια
Το κάστρο της Ναγκόγια (名古屋城, Nagoya-jō) είναι Ιαπωνικό κάστρο, που βρίσκεται στην Ναγκόγια της Ιαπωνίας.
Το Κάστρο της Ναγκόγια κατασκευάστηκε από τον Τομέα Οβάρι το 1612 κατά την περίοδο Έντο στη θέση ενός προγενέστερου κάστρου της φυλής Όντα στην περίοδο Σενγκόκου. Το Κάστρο της Ναγκόγια ήταν η καρδιά μιας από τις πιο σημαντικές καστροπολιτείες της Ιαπωνίας, το Ναγκόγια-τζούκου, ένας ταχυδρομικός σταθμός στον δρόμο Μινότζι, που συνδέει δύο από τις σημαντικές Πέντε Διαδρομές Έντο, το Τοκάιντο και το Νακασέντο. Το Κάστρο της Ναγκόγια έγινε ο πυρήνας της σύγχρονης Ναγκόγια και η ιδιοκτησία μεταφέρθηκε στην πόλη από το Αυτοκρατορικό Υπουργείο Οικιακής Χρήσης το 1930. Το Κάστρο της Ναγκόγια καταστράφηκε το 1945 κατά τον βομβαρδισμό της Ναγκόγια στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και η ανοικοδόμηση και επισκευή του κάστρου βρίσκεται σε εξέλιξη από το 1957.
Το Μεϊτζό (Meijō) (名城), ένας άλλος σύντομος τρόπος προφοράς του Κάστρου της Ναγκόγια (名古屋城), χρησιμοποιείται για πολλά ιδρύματα της πόλης της Ναγκόγια, όπως το πάρκο Μεϊτζό, τη γραμμή Μεϊτζό του δημοτικού μετρό της Ναγκόγια και του Πανεπιστημίου Μεϊτζό, αντανακλώντας την πολιτιστική επιρροή αυτής της ιστορικής κατασκευής. Το κάστρο ονομαζόταν επίσης ιστορικά Κίντζο (Kinjō) (金城), που σημαίνει "Χρυσό Κάστρο".
Ιστορία
μικρογραφία| Ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου διέταξε την κατασκευή του κάστρου Προκειμένου να προχωρήσει στην επαρχία Οβάρι, ο στρατιωτικός κυβερνήτης της επαρχίας Σουρούγκα, Ιμαγκάβα Ουτζιτσίκα, έχτισε το Γιανάγκι-νο-μάρου, ένα πρόδρομο κάστρο στη Ναγκόγια, μεταξύ 1521 και 1528 κατά την εποχή Ταϊέι για τον γιο του, Ιμαγκάβα Ουτζιτόγιο. Βρισκόταν κοντά στην τοποθεσία της μεταγενέστερης κατοικίας Νινομάρου. Ο Όντα Νομπουχίντε το κατέλαβε από τον Ιμαγκάβα Ουτζιτόγιο τον Μάρτιο του 1532 ( Κιορόκου 5), κατοικώντας εκεί και άλλαξε το όνομα σε Κάστρο Ναγκόγια. Ο γιος του, Όντα Νομπουνάγκα, υποτίθεται ότι γεννήθηκε εκεί το 1534 ( Τένμπουν 3), αν και αυτό είναι αντικείμενο συζήτησης. Αφού νίκησε τον Όντα Νομπουτόμο στο Κάστρο Κιγιόσου τον Απρίλιο του 1555 ( Κότζι 1), δημιούργησε την κατοικία του εκεί. Γύρω στο 1582 ( Τένσο 10), το κάστρο στη Ναγκόγια εγκαταλείφθηκε.μικρογραφία| Αεροφωτογραφία των εδαφών του Κάστρου της Ναγκόγια|αριστεράΜετά από διάφορες ανατροπές στην Ιαπωνία, ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου βγήκε νικητής και αποφάσισε τον Νοέμβριο του 1609 ( Κέϊτσο 14) να ξαναχτίσει το κάστρο στη Ναγκόγια. Μέχρι την αποκατάσταση του Μεϊτζί, το Κάστρο της Ναγκόγια άκμασε ως το κάστρο όπου διέμενε το τμήμα Οβάρι, η κορυφαία από τις τρεις γενεαλογίες της φυλής Τοκουγκάβα. Η τεχνολογία κατασκευής του κάστρου είχε αναπτυχθεί και εδραιωθεί εκτενώς από την κατασκευή του Κάστρου Αζούτσι το 1576 από τον Όντα Νομπουνάγκα (1534–1582). Ένας από τους κύριους αρχιτέκτονες, που σχεδίασαν και διηύθυναν το κτήριο του κάστρου ήταν ο Νακάι Μασακίγιο, ο οποίος συμμετείχε στο παρελθόν στην κατασκευή των κάστρων Νίτζο, Φουσίμι, Έντο και Σούνπου. Είχε συγκεντρώσει και τελειοποιήσει την υπάρχουσα τεχνολογία και τεχνικές κατασκευής κάστρων και οχυρωματικών έργων και τελικά είχε διατυπώσει τα πρότυπα για τα κάστρα του σογκουνάτου Τοκουγκάβα, όπως αποδεικνύεται από το Κάστρο της Ναγκόγια.
Πρώιμη αποκατάσταση και επέκταση
Τον Ιανουάριο του 1610 ( Keichō 15), ο χώρος αποκλείστηκε και άρχισαν οι εργασίες. Ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου διέταξε διάφορους νταϊμιό να βοηθήσουν στην κατασκευή αυτού, που επρόκειτο να γίνει η νέα πρωτεύουσα της υπάρχουσας επαρχίας Οβάρι. Οι Κατό Κιγιομάσα, Φουκουσίμα Μασανόρι και Μαέντα Τοσιμίτσου ήταν μεταξύ των 20 φεουδαρχών από το βόρειο και δυτικό τμήμα της Ιαπωνίας, που τους ανατέθηκαν να βοηθήσουν στο έργο. Οι επιγραφές των φεουδαρχών και των υποτελών τους, λαξευμένες στις πέτρες που κουβαλούσαν, είναι ορατές και σήμερα. Τον Αύγουστο του 1610 ολοκληρώθηκε η πέτρινη θεμελίωση του κυρίως κάστρου (τένσου) και μέχρι τον Δεκέμβριο η κατασκευή των πέτρινων τοίχων για τα κτήρια Χονμάρου, Νινομάρου, Νισινομάρου και Οφουκεμάρου είχε σχεδόν ολοκληρωθεί. Τον Ιούνιο του 1611 (Κέιτσο 16) κατασκευάστηκε ένα κανάλι, που σήμερα είναι ο ποταμός Χόρι. Η πηγή για μεγάλο μέρος του οικοδομικού υλικού για το νέο κάστρο ήταν το μικρότερο Κάστρο Κιγιόσου, συμπεριλαμβανομένου του τένσου, το οποίο ξαναχτίστηκε ως ο βορειοδυτικός πυργίσκος. Στα μέσα του 1612 (Κέιτσο 17), ξεκίνησε η κατασκευή του παλατιού Χονμάρου και το κυρίως κάστρο ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.
Καλλιτέχνες συμπεριλαμβανομένου του Κάνο Σαντανόμπου ζωγράφισαν τους τοίχους, τις οροφές και τις συρόμενες πόρτες του παλατιού Χονμάρου το 1614 (Keichō 19). Η κατασκευή των πυλών και της τάφρου Σαννομάρου ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ήρθε για επιθεώρηση ο σόγκουν Τοκογκάβα Χιντετάντα. Το παλάτι Χονμάρου ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 1615 (Κέιτσο 20) και το παλάτι Νινομάρου το 1617 ( Γκέννα 3). Το ιερό Τόσο-γκου ιδρύθηκε στο Σαννομάρου το 1619 ( Γκέννα 5) και ο βορειοδυτικός πυργίσκος, ο πρώην πύργος Κιγιόσου του Οφουκεμάρου, ολοκληρώθηκε. Το 1620 (Γκέννα 6), ο Τοκουγκάβα Γιοσινάο (1601–1650) μετακόμισε στο παλάτι Νινομάρου, όπου το 1627 ( Κανέι 4), κατασκευάστηκε επίσης ένα ιερό.
Η συνολική ανακαίνιση ξεκίνησε στο παλάτι Χονμάρου τον Μάιο του 1633 (Κανέι 10) ως προετοιμασία της επερχόμενης επίσκεψης του σόγκουν Τοκουγκάβα Ιεμίτσου στο δρόμο του προς την αυτοκρατορική πρωτεύουσα στο Κιότο. Κατασκευάστηκαν επιπλέον θάλαμοι, μπάνια και αίθουσες, όπως το Τζορακούντεν και το Ογιουντονοσόιν. Ο Κανό Ταν'γιού και άλλοι καλλιτέχνες ζωγράφισαν τους τοίχους, τις οροφές και τις συρόμενες πόρτες στις νέες επεκτάσεις το 1634 (Κανέι 11). Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο, ακριβώς την ώρα για την επίσκεψη του σόγκουν τον Ιούλιο του ίδιου έτους.
Εύη Τετζαλίδου
Η Εύη Τετζαλίδου (γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1990 στην Αθηνα) είναι πρώην διεθνής Ελληνίδα υδατοσφαιρίστρια που αγωνιζόταν ως αμυντικός στον Ολυμπιακό Πειραιώς, Εθνικό Πειραιώς, Ιωνικό Νικαίας και Νηρέα Χαλανδρίου.
Κάστρο της Ναγκόγια
Πρώιμη αποκατάσταση και επέκταση
Για τα επόμενα εκατό χρόνια υπήρξε συνεχής συντήρηση και ανακαίνιση των υφιστάμενων κατασκευών. Το 1669 ( Κάνμπουν 9), έγιναν επισκευές στους κύριους τοίχους και στέγες. Τον Νοέμβριο του 1685 ( Τζόκιο 2), έγιναν ξανά επισκευές στην κύρια στέγη, τον Μάρτιο του 1709 ( Χόεϊ 6) στον πρώτο και δεύτερο όροφο του κύριου κάστρου, τον Αύγουστο του 1720 ( Κιόχο 5) στα αετώματα τσιντοριχάφου (chidorihafu) στο τρίτο και τέταρτο επίπεδο του κύριου κάστρου, και τον Δεκέμβριο του 1726 (Κιόχο 11) στις στέγες τρίτου επιπέδου, τα αετώματα καραχάφου (karahafu), στις στέγες τέταρτου επιπέδου και τα χάλκινα κεραμίδια των στεγών πέμπτου επιπέδου του κύριου κάστρου. Επιδιορθώσεις έγιναν και στο χρυσό σάτσι του κύριου κάστρου, αντικαθιστώντας τον ξύλινο πυρήνα τους. Περαιτέρω εργασίες πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο του 1728 (Κιόχο 13) στην οροφή του παλατιού Χονμάρου, μετατρέποντάς την σε μια ελαφριά, άτυπη στέγη. Έγιναν επισκευές στις στέγες δεύτερου, τρίτου και τέταρτου επιπέδου του κύριου κάστρου.
Εύη Τετζαλίδου
Καριέρα
Η Εύη Τετζαλίδου έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης από πολύ μικρή ηλικία στις ακαδημίες του Ιωνικού Νικαίας. Το 1999 και σε ηλικία μόλις 9 ετών, μεταπήδησε στην ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς ενώ έπειτα από 7 χρόνια και συγκεκριμένα το 2006 σε ηλικία 16 ετών  πήρε μεταγραφή για την ομάδα του Εθνικού Πειραιώς.