cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παραπληρωματικό νεύρο
Εξέταση
Η μονόπλευρη αδυναμία του τραπεζοειδούς μπορεί να υποδηλώνει τραυματισμό του νεύρου στην ίδια πλευρά με ένα τραυματισμού του νωτιαίου παραπληρωματικού νεύρου στην ίδια πλευρά του σώματος που αξιολογείται. Η αδυναμία στην στροφή της κεφαλής υποδηλώνει τραυματισμό στο ετερόπλευρο νωτιαίο παραπληρωματικό νεύρο: αδυναμία στροφής προς τα αριστερά είναι ενδεικτική ενός αδύναμου δεξιού στερνοκλειδομαστοειδούς μυός (και επομένως βλάβη του δεξιού νωτιαίου παραπληρωματικού νεύρου), ενώ αδυναμία στροφής προς τα δεξιά είναι ενδεικτική ενός αδύναμου αριστερού στερνοκλειδομαστοειδούς μυός (και έτσι του αριστερού νωτιαίου παραπληρωματικού νεύρου).
Ως εκ τούτου, η αδυναμία ανασήκωσης των ώμων από τη μία πλευρά και η στροφή του κεφαλιού στην άλλη πλευρά μπορεί να υποδηλώνουν βλάβη στο παραπληρωματικό νεύρο στην πλευρά της αδυναμίας ανασήκωσης των ώμων ή βλάβη κατά μήκος της νευρικής οδού στην άλλη πλευρά του εγκεφάλου. Οι αιτίες της βλάβης μπορεί να περιλαμβάνουν τραύμα, χειρουργική επέμβαση, όγκους και συμπίεση στο σφαγιτιδικό τρήμα. Η αδυναμία και στους δύο μύες μπορεί να υποδηλώνει μια γενικότερη διαδικασία ασθένειας, όπως αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ ή πολιομυελίτιδα.
Βλάβη
Ο τραυματισμός του νωτιαίου παραπληρωματικού νεύρου συμβαίνει συνήθως κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στον αυχένα, συμπεριλαμβανομένης της εκτομής των λεμφαδένων. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως αποτέλεσμα αμβλύ ή διεισδυτικού τραυματισμού και σε ορισμένες αιτίες αυθόρμητα. Η βλάβη σε οποιοδήποτε σημείο κατά μήκος της πορείας του νεύρου θα επηρεάσει τη λειτουργία του νεύρου. Το νεύρο αφαιρείται σκόπιμα σε «ριζικούς» λεμφαδενικούς καθαρισμούς, οι οποίες είναι προσπάθειες για τη χειρουργική διερεύνηση του λαιμού για την παρουσία και την έκταση του καρκίνου. Γίνονται προσπάθειες προστασίας του σε άλλες μορφές λιγότερο επιθετικού καθαρισμού.
Ο τραυματισμός του παραπληρωματικού νεύρου μπορεί να οδηγήσει σε πόνο στον αυχένα και αδυναμία του τραπεζοειδούς μυός. Τα συμπτώματα θα εξαρτηθούν από το σε ποιο σημείο κόπηκε το νεύρο. Ο τραυματισμός του νεύρου μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη της ωμικής ζώνης, ατροφία, ανώμαλη κίνηση, προεξέχουσα ωμοπλάτη και εξασθενημένη απαγωγή. Η αδυναμία της ωμικής ζώνης μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό έλξης του βραχιονίου πλέγματος. Επειδή η διάγνωση είναι δύσκολη, μπορεί να χρειαστούν ηλεκτρομυογράφημα ή μελέτες αγωγιμότητας νεύρων για να επιβεβαιωθεί ένας πιθανός τραυματισμός. Τα αποτελέσματα με τη χειρουργική θεραπεία φαίνεται να είναι καλύτερα από τη συντηρητική αντιμετώπιση, η οποία συνεπάγεται φυσιοθεραπεία και ανακούφιση από τον πόνο. Η χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει νευρόλυση, συρραφή νεύρου από άκρο σε άκρο και χειρουργική αντικατάσταση των προσβεβλημένων τμημάτων του τραπεζοειδούς μυός με άλλες μυϊκές ομάδες.
Η βλάβη στο νεύρο μπορεί να προκαλέσει ραιβόκρανο.
Ιστορία
Ο Άγγλος ανατόμος Τόμας Γουίλις το 1664 περιέγραψε για πρώτη φορά το παραπληρωματικό νεύρο, επιλέγοντας να χρησιμοποιήσει το «παραπληρωματικό» (που στα λατινικά περιγράφεται ως nervus accessorius) που σημαίνει σε συνδυασμό με το πνευμονογαστρικό νεύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα
You Could Be Mine
Το "You Could Be Mine" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses. Εμφανίστηκε τον Ιούλιο του 1991 στην ταινία Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης. Τον ίδιο μήνα κυκλοφόρησε ως single, ενώ τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους βρέθηκε στο άλμπουμ Use Your Illusion II.
Ιστορία
Το "You Could Be Mine" είχε είδη γραφτεί πριν την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ του συγκροτήματος, Appetite for Destruction. Το τραγούδι μιλά για μια σχέση του κιθαρίστα Ίζυ Στράντλιν.
Στην ταινία Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης αρχικά θα εμφανιζόταν το "I Wanna be Sedated" των Ramones (το οποίο εμφανίστηκε αργότερα στην ταινία Εξολοθρευτής: Γένεσις). Ωστόσο οι αναφορές που γίνονται στο συγκρότημα, κυρίως η εμφάνιση μιας μπλούζας με τη στάμπα των L.A. Guns και το T-800 να βγάζει το όπλο του (gun) μέσα από ένα κουτί με τριαντάφυλλα (roses), έκαναν τον σκηνοθέτη Τζέιμς Κάμερον να σκεφτεί την χρήση κάποιου κομματιού των Guns N' Roses. Ο ηθοποιός Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ δείπνησε με τα μέλη της μπάντας για να συζητήσουν το θέμα.
Μουσικό βίντεο
Το μουσικό βίντεο για το "You Could Be Mine" σκηνοθετήθηκε από τους Άντυ Μόραχαν, Σταν Γουίνστον και Τζέφρι Άμπελσον. Στο βίντεο πρωταγωνιστεί ο Σβαρτζενέγκερ, ο οποίος καταφθάνει σε μια συναυλία των Guns N' Roses με την εντολή να δολοφονήσει τα μέλη του συγκροτήματος. Στο τέλος του βίντεο ο Εξολοθρευτής περνά μπροστά από την μπάντα. Φτάνοντας στον τραγουδιστή Αξλ Ρόουζ θεωρεί την δολοφονία τους "χάσιμο πυρομαχικών" και αποχωρεί.
Το "You Could Be Mine" δεν συμπεριλήφθηκε στο DVD Welcome to the Videos, καθώς περιέχει υλικό από την ταινία.
Αρτ Ρόζενμπαουμ
Ο Άρθουρ Σπαρκ Ρόζενμπαουμ (6 Δεκεμβρίου 1938 – 4 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Αμερικανός ομότιμος καθηγητής τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια, καλλιτέχνης, μουσικός και λαογράφος. Κέρδισε ένα βραβείο Γκράμι το 2008 για το Καλύτερο Ιστορικό Άλμπουμ, για τη μουσική του συλλογή Art Of Field Recording Volume I: Fifty Years Of Traditional American Music Documented By Art Rosenbaum.
Ζωή και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Όγκντενσμπουργκ, στα βόρεια της Νέας Υόρκης. Η οικογένειά του μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας, περνώντας χρόνο στην Ινδιανάπολη και αλλού, ενώ ο πατέρας του ήταν μέλος του Ιατρικού Σώματος Στρατού. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Ο Ρόζενμπαουμ δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια από το 1976 έως το 2006. Το Μουσείο Τέχνης της Γεωργίας πραγματοποίησε αργότερα μια έκθεση με τα σχέδια και τους πίνακές του. Άλλοι πίνακές του περιλαμβάνουν μια τοιχογραφία στο κτήριο των ειδικών συλλογών Russell στην πανεπιστημιούπολη UGA, με πρόσωπα πολιτικών προσωπικοτήτων από την ιστορία της Γεωργίας. Το βιβλίο Weaving His Art on Golden Looms: Paintings and Drawings by Art Rosenbaum εκδόθηκε την 1η Οκτωβρίου 2006 από το Μουσείο Τέχνης της Τζόρτζθας και τον Γουίλιαμ Γ. Άιλαντ.
Με τη σύζυγό του Μάργκο ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες για περισσότερα από 50 χρόνια, ηχογραφώντας μουσική μπλουζ, μελωδίες για βιολί και άλλες μορφές παραδοσιακής μουσικής. Επιλογές από τις ηχογραφήσεις του δημοσιεύτηκαν ως The Art of Field Recording: 50 Years of Traditional American Music. Έπαιζε και μπάντζο.
Πέθανε από καρκίνο στις 4 Σεπτεμβρίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Κολούμπια Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Ντέιβιντ Κούλθαρντ
Ο Ντέιβιντ Κούλθαρντ (γεν. στο Τουίνχολμ στις 27 Μαρτίου του 1971) είναι Βρετανός οδηγός αγώνων από τη Σκωτία. Στη Φόρμουλα 1 αγωνίστηκε από το 1994 μέχρι και το 2008. Κατά τη σταδιοδρομία του αυτή δεν κατέκτησε κανένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών όμως σημείωσε άλλα εξίσου σημαντικά αποτελέσματα. Αυτά ήταν 13 νίκες, 62 παρουσίες στο βάθρο των νικητών, 12 Pole positions και 18 ταχύτεροι γύροι. Την 1η από τις νίκες του τη σημείωσε στο Πορτογαλικό Γκραν Πρι του 1995 και τη 13η και τελευταία στο Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 2003. Ο 1ος αγώνας στον οποίο πήρε μέρος ήταν το Ισπανικό Γκραν Πρι του 1994 και ο τελευταίος το Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι του 2008.
thumb|right|310px|Ο Κούλθαρντ στο Γκραν Προ Άμπου Ντάμπι του [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2009)|2009]]
Κούλθαρντ Ντέιβιντ
Σαιντ-Εμιλιόν
Το Σαιντ-Εμιλιόν (γαλλικά: Saint-Émilion, γασκωνικά: Sent Milion) είναι κοινότητα στη νοτιοδυτική Γαλλία, στο νομό Ζιρόντ, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία, στη νοτιοδυτική Γαλλία. Το 2017, είχε πληθυσμό 1.874 κατοίκους.
Είναι μια μεσαιωνική μικρή πόλη που βρίσκεται στο σταυροδρόμι των περιοχών του Μπορντώ, Σαιντόνζ και Περιγκόρ, στο κέντρο του Λιμπουρναί (η περιοχή γύρω από το Λιμπούρν), σε μια περιοχή με λόφους αμπελώνων.
Οι κάτοικοί του ονομάζονται Σαιντ-Εμιλιοναί (ζ).
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η κεντρική πλατεία Το Σαιντ-Εμιλιόν είναι κορυφαία τουριστική τοποθεσία, με κατά μέσο όρο 1.000.000 επισκέπτες κάθε χρόνο. Έχει σημαντικά μνημεία που βρίσκονται στα στενά δρομάκια και τις μικρές πλατείες της μικρής κοινότητας και απολαμβάνει τη φήμη της οινολογικής (αμπελώνας του Σαιντ-Εμιλιόν και κρασιά παγκοσμίως γνωστά ) και της γαστρονομικής κληρονομιάς του (μακαρόν, πατέ, φουά γκρα).
Αρκετές εκδηλώσεις πραγματοποιούνται εκεί κάθε χρόνο, όπως το φεστιβάλ Φιλοσοφίας, μια δημόσια εκδήλωση γύρω από τη φιλοσοφία που δημιουργήθηκε το 2007 από τον σκηνοθέτη και σκηνογράφο Ερίκ Λε Κολέν, εμπνευσμένο από το φεστιβάλ φιλοσοφίας της Μόντενα και το φεστιβάλ τζαζ κάθε Ιούλιο.
Η μεσαιωνική πόλη και η περιοχή της έχει καταχωρηθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1999. Αποτελεί «το αξιοσημείωτο παράδειγμα ενός ιστορικού αμπελουργικού τοπίου που έχει επιβιώσει ανέπαφο» και «απεικονίζεται με εξαιρετικό τρόπο η εντατική καλλιέργεια της αμπέλου και του κρασιού σε μια περιοχή οριοθετημένη με ακρίβεια».
Ιστορία
μικρογραφία|Το καμπαναριό της εκκλησίας Η αμπελουργία εισήχθη σε αυτήν την εύφορη περιοχή της Ακουιτανίας από τους Ρωμαίους ήδη από τον 2ο αιώνα. Τον 4ο αιώνα, ο Λατίνος ποιητής Αυσόνιος επαίνεσε τον καρπό την αφθονία της αμπέλου της περιοχής. Η καλλιέργεια της αμπέλου εντατικοποιήθηκε τον Μεσαίωνα. Η περιοχή του Σαιντ-Εμιλιόν επωφελήθηκε από τη θέση της στη διαδρομή προσκυνήματος προς το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα και πολλές εκκλησίες, μοναστήρια και ξενώνες χτίστηκαν εκεί από τον 11ο αιώνα. Στην περιοχή παραχωρήθηκε καθεστώς δικαιοδοσίας κατά την περίοδο της αγγλικής εξουσίας τον 12ο αιώνα.
Το Σαιντ-Εμιλιόν στην αρχαιότητα ονομαζόταν Ascumbas, Μετονομάστηκε από τον μοναχό Εμιλιόν (πέθ.767 ), έναν ταξιδιώτη εξομολογητή, ο οποίος εγκαταστάθηκε σε ένα ερημητήριο σκαλισμένο στον βράχο εκεί τον 8ο αιώνα. Οι μοναχοί που τον ακολούθησαν ξεκίνησαν την εμπορική παραγωγή κρασιού στην περιοχή.
Αξιοθέατα
Τα σημαντικότερα θρησκευτικά μνημεία είναι το ερημητήριο του Σαιντ-Εμιλιόν, η μονολιθική εκκλησία, σκαμμένη μέσα στον βράχο, που το καμπαναριό της υψώνεται στα 68 μέτρα, οι μοναστικές κατακόμβες του Μεσαίωνα και η συλλογική εκκλησία με το μοναστήρι της. Αυτό το σύνολο ομαδοποιείται γύρω από το κέντρο προσκυνήματος του ιερού ερημίτη.
Υπάρχει επίσης ο Πύργος του βασιλιά, ακροπύργιο του 1237 κατασκευασμένο για τον Ερρίκο Γ΄ βασιλιά της Αγγλίας και δούκα της Ακουιτανίας, ερείπια του παλατιού των αρχιεπισκόπων και ερείπια παλαιών οχυρώσεων. κέντρο|μικρογραφία|720x720εσ|Πανοραμική φωτογραφία του Σαιντ-Εμιλιόν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ακουιτανίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία
Κοριάννα
Τα Κοριάννα (Κοργιάνα/Κοριάνα) είναι χωριό της νότιας Κεφαλονιάς. Διοικητικά υπάγεται στην κοινότητα Σπαρτιών του Δήμου Κεφαλονιάς. Ιστορικά το χωριό αναφέρεται ήδη από το 1262 στο πρακτικό της Λατινικής επισκοπής και αργότερα περί το 1520 σε γενεαλογικά αρχεία.Επεξεργασία
Γεωγραφικά τα Κοριάννα ανήκουν στην ευρύτερη περιοχή της Λειβαθούς. Δίπλα στα χωριά Σπαρτιά και Κλείσματα ,το χωριό εξαπλώνεται πάνω στην κορυφή ενός λόφου ( πριν το 1953 το χωριό έφτανε να καλύπτει τις κορυφές δυο λόφων).
Ονομαστικά οι περιοχές του χωριού είναι οι εξής: Καλαβράτα, Ροσολυμάτα , πλατεία Σπιάτσας, Μπεκατωράτα, Μαντζαβινάτα, Πλάκα ,Πυλός , Πλακούδι , Χειλάτα , Άγιος Γεώργιος ( και η αμφισβιτούμενη περιοχή Πλαστήρι)
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό έχει 63 κατοίκους. Αξιοσημείωτο είναι το αποτέλεσμα της απογραφής του 1940 που αναφέρει ότι το χωριό είχε 180 κατοίκους.
Σαιν-Μαρτέν-ντε-Σαν (Ιβλίν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μαρτινουά (γαλλικά: Saint-Martinois).
Κοριάννα
Από αρχαιοτάτων χρόνων το χωριό διέθετε ναό. Στο πρακτικό της λατινικής επισκοπής του 1262 αναφέρεται ο ναός του Αγίου Παγκρατίου. Υπήρξαν βέβαια και άλλοι ναοί στο χωριό οι οποίοι όμως καταστρέφονταν από τους συχνούς σεισμούς που έπλητταν την ευρύτερη περιοχή της λειβαθους όπως αυτοί του Αγίου Αθανασίου, του Αγίου Γεωργίου, της Παναγίας της Ελεούσσας και του Αγίου Νικολάου. Βέβαια η σημαντικότερη εκκλησία ήταν αυτή της Θεοτόκου της Πλαστηριώτισσας η οποία από τον 16ο ήδη αιώνα ήταν η μεγαλύτερη του χωριού. Ο ναός της Θεοτόκου είναι ο μοναδικός που υπάρχει σήμερα στο χωριό ,αποτελεί την ενορία των Κοριάννων και εορτάζει στις 23 Αυγούστου.Ιερείς όπως ο Κωνσταντίνος Μενεγάτος, ο Αντώνιος Μαζαράκης, ο Γεράσιμος Ποταμιάνος , ο Παναγής Ροσόλυμος , ο Γεώργιος Αλεξανδράτος , ο Φιλόθεος Μαντζαβίνος, Ιωάννης Θεοδόσης και ο Νικόλαος Μπεκατώρος διακόνισαν επι 2 αιώνες στον ναό της Θεοτόκου. αριστερά|μικρογραφία|Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Πλαστηριώτισσας Στο χωριό δραστηριοποιείται από το 1981 ο πολιτιστικός και εξωραϊστικός Σύλλογος Κοριάννων-Κλεισμάτων «ο Παλιολινός»
Σαιν-Μαρτέν-ντε-Σαν (Ιβλίν)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Κοριάννα
Το χωριό έως τα μέσα του 19ου αιώνα ήταν από τα μεγαλύτερα της περιοχής. Αδιαμφισβήτητα ήταν ένα αριστοκρατικό χωριό( δέσποζαν οικογένειες αρχόντων : Μαντζαβίνος, Ροσόλυμος, Μπεκατώρος) και ένα μεγάλο εμπορικό και πολιτισμικό κέντρο το οποίο όμως σταδιακά κυρίως εξ αιτίας των φυσικών καταστροφών έχασε την αίγλη του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Δήμος Λειβαθούς
Μερόπη (Πλειάδα)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η Μερόπη ήταν μια από τις Πλειάδες, κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης. Η μητέρα της Πλειόνη κόρη του Ωκεανού και της Τηθύς. Ο μετασχηματισμός τους σε Αστρικό σμήνος γνωστό σαν Αστερισμός των Πλειάδων έγινε αντικείμενο πολλών μύθων. Στην ιστορία οι Πλειαδες και οι ετεροθαλείς αδελφές της Υάδες ήταν παρθένες αφοσιωμένες στην Άρτεμις. Η Άρτεμις δίδυμη αδελφή του Απόλλων ήταν προστάτιδα του κηνυγιού και των αγρίων ζώων, γονείς τους ήταν ο Δίας και η Λητώ. Ο Διόνυσος σε βρεφική ηλικία ανατράφηκε από τις Πλειάδες και τις ετεροθαλείς αδελφές τους Ατλαντίδες. Ο Ωρίων καταδίωξε τις Πλειάδες Μαία, Ηλέκτρα, Ταϋγέτη, Κελαινώ, Αλκυόνη, Στερόπη και Μερόπη αφού έπεσε σε μανιακό έρωτα μαζί τους. Η Άρτεμις ζήτησε από τον Δια να τις προστατεύσει και εκείνος τις μεταμόρφωσε σε αστέρια στον ουρανό. Η Άρτεμις εξοργίστηκε που έχασε την συνοδεία της, έβαλε τον αδελφό της Απόλλων να στείλει έναν γιγάντιο σκορπιό να θανατώσει τον Ωρίωνα. Ο Ζευς μεταμόρφωσε και τον Ωρίωνα σε αστερισμό, τον τοποθέτησε στον ουρανό να κηνυγάει εκεί μόνιμα τις Πλειάδες σαν σκιές. Σε έναν άλλον μύθο ο Δίας μεταμόρφωσε τις Πλειάδες σε αστέρια μετά την έντονη ερωτική καταδίωξη του Ωρίωνα που διατηρήθηκε 12 χρόνια. Αρχικά τις μεταμόρφωσε σε περιστέρια και κατόπιν σε αστέρια, το ίδιο και τον Ωρίωνα και τον τοποθέτησε στον ουρανό για να τις καταδιώξει εκεί. Οι Πλειάδες και οι ετεροθαλείς αδελφές της Υάδες που πέθαναν από την λύπη τους για τον θάνατο του αδελφού τους Ύας είναι τμήματα του Αστερισμού του Ταύρου.
Γάμος με θνητό
Η Μερόπη είναι η ασθενέστερη από τις Πλειάδες επειδή παντρεύτηκε έναν θνητό τον Σίσυφο και έζησε στην νήσο Χίος, οι αδελφές της αντίθετα είχαν σχέσεις μόνο με θεούς. Τα παιδιά τους ήταν ο Γλαύκος του Σισύφου, ο Ορνύτιων, ο Άλμος, ο Θέρσανδρος, ο Σίνων και πιθανότατα ο Πορφυρίων. Ο αστέρας της Μερόπης αναφέρεται συχνά σαν "χαμένη Πλειάδα" επειδή οι αστρονόμοι δεν τον ανακάλυψαν όταν βρήκαν τις υπόλοιπες Πλειάδες, ανακαλύφτηκε αργότερα. Ο μύθος που επικρατεί είναι ότι έμεινε ασθενής από την ντροπή της επειδή παντρεύτηκε έναν θνητό.
Πηγές
Κατηγορία:Πλειάδες της Ελληνικής μυθολογίας
Rockin' Robin (τραγούδι)
Το Rockin' Robin είναι τραγούδι που γράφθηκε από τον Λεόν Ρενέ και ηχογραφήθηκε από τον Μπόμπι Ντέι το 1958. Ήταν το μοναδικό hit single του Ντέι, και έφθασε έως τη 2η θέση του Billboard Hot 100.
Michael Jackson version
Ο Μάικλ Τζάκσον ηχογράφησε και κυκλοφόρησε τη δική του εκδοχή του Rockin' Robin το 1972, και ήταν κομμάτια του πρώτο solo άλμπουμ του καλλιτέχνη, Got to Be There. Ήταν το μεγαλύτερο hit του άλμπουμ, φθάνοντας έως τη 2η θέση των Hot 100 και R&B Charts.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Singles του 1972 Κατηγορία:Singles του 1958 Κατηγορία:Τραγούδια του 1958
Πρωθυπουργός της Κροατίας
Πρωθυπουργός της Κροατίας (Premijer/ Premijerka Hrvatske), επίσημα ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Κροατίας (Predsjednik/ Predsjednica Vlade Republike Hrvatske), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης στην Κροατία και εκ των πραγμάτων ο πιο ισχυρός και με τη μεγαλύτερη επιρροή δημόσιος αξιωματούχος στο σύστημα κυβέρνησης της χώρας. Μετά την πρώτη θερμοθέτηση του αξιώματος, το 1945, η περίοδος 1990-2001 (ημι-προεδρική περίοδος) είναι η μόνη εξαίρεση, όπου ο Πρόεδρος της Κροατίας ασκούσε το αξίωμα εκ των πραγμάτων. Στην επίσημη κροατική σειρά προτεραιότητας, ωστόσο, η θέση του πρωθυπουργού είναι η τρίτη υψηλότερη κρατική υπηρεσία, μετά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον πρόεδρο της βουλής.
Το Σύνταγμα της Κροατίας ορίζει ότι «το Κοινοβούλιο εποπτεύει την Κυβέρνηση» (Άρθρο 81) και ότι «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξασφαλίζει την κανονική και ισορροπημένη λειτουργία και τη σταθερότητα της κυβέρνησης» (ως σύνολο,  Άρθρο 94), ενώ η Κυβέρνηση συμπεριλήφθηκε στο Άρθρο 108. Από το 2000, ο πρωθυπουργός ασκεί διάφορες πρόσθετες  συνταγματικές εξουσίες και αναφέρεταιπριν την ίδια την Κυβέρνηση στο κείμενο του Συντάγματος, στα Άρθρα 87, 97, 99, 100, 101, 103, 104. Ο σημερινός Πρωθυπουργός της Κροατίας είναι ο Αντρέι Πλένκοβιτς. Η Κυβέρνηση της Κροατίας συνεδριάζει στο Banski dvori, ένα ιστορικό κτίριο που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Αγίου Μάρκου στο Ζάγκρεμπ.
Όνομα
Το επίσημο όνομα του αξιώματος, κυριολεκτικά μεταφράζεται, "ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης" (Predsjednik Vlade), αντί "Πρωθυπουργός" (Prvi Ministar). Όταν η θέση καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1945, εισήχθη το όνομα "ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης". Το όνομα τάλλαξε 8 χρόνια αργότερα με τις γιουγκοσλαβικές συνταγματικές μεταρρυθμίσεις του 1953, σε "Πρόεδρος του Εκτελεστικού Συμβουλίου" (Predsjednik Izvršnog vijeća). Ύστερα από άλλον έναν γύρο  συνταγματικών μεταρρυθμίσεων, το 1990, το γραφείο μετονομάστηκε στην αρχική του ονομασία που είχε κατά την περίοδο 1945-1953, στον τίτλο του "Προέδρου της Κυβέρνησης". Για όλες τις περιόδους, ωστόσο, ο όρος "Πρωθυπουργός" χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη (ιδίως στα ΜΜΕ) στην αγγλική γλώσσα.
== Λίστα αξιωματούχων(1945–σήμερα ) ==
Πρόεδροι του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κροατίας (1945-1990)
=== Πρωθυπουργοί της Δημοκρατίας της Κροατίας (1990–σήμερα) ===
Παραπομπές
Κροατια
Κέραμος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Κέραμος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Βιβλιοθήκη Γουάιντενερ
Η Βιβλιοθήκη Γουάιντενερ (αγγλικά: Widener Library), η οποία φιλοξενεί περίπου 3,5 εκατομμύρια βιβλία στις "τεράστιες και σπηλαιώδεις" στοίβες της, είναι το κεντρικό σημείο των Βιβλιοθηκών του Κολεγίου Χάρβαρντ και, ευρύτερα, ολόκληρου του συστήματος βιβλιοθηκών του Χάρβαρντ. Αφιερώθηκε στον Χάρρυ Έλκινς Γουάιντενερ, απόφοιτο του Κολλεγίου Χάρβαρντ το 1907 και συλλέκτη βιβλίων. Η Βιβλιοθήκη κατασκευάστηκε από δωρεά της μητέρας του Έλενορ Έλκινς Γουάιντενερ μετά το θάνατό του στο ναυάγιο του Τιτανικού το 1912.
Οι συλλογές της βιβλιοθήκης, οι οποίες περιλαμβάνουν έργα σε περισσότερες από 100 γλώσσες, αποτελούν "μία από τις πιο ολοκληρωμένες ερευνητικές συλλογές στον κόσμο στον τομέα των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών. Τα 92 χιλιόμετρα ραφιών, τα 8 χιλιόμετρα διαδρόμων σε δέκα επίπεδα αποτελούν έναν "λαβύρινθο" στον οποίο ένας φοιτητής "δεν μπορούσε να εισέλθει χωρίς να αισθάνεται ότι έπρεπε να έχει μαζί του πυξίδα.
Στην καρδιά του κτιρίου βρίσκονται οι αίθουσες μνήμης της Γουάιντενερ, όπου εκτίθενται αρχεία και αναμνηστικά που θυμίζουν τη ζωή και το θάνατο του Χάρρυ Γουάιντενερ, καθώς και τη συλλογή Χάρρυ Έλκινς Γουάιντενερ, μία πολύτιμη συλλογή σπανίων και εξαιρετικά ενδιαφερόντων βιβλίων που συγκέντρωσε ο Γουάιντενερ", στην οποία προστέθηκε αργότερα μία από τις λίγες σωζόμενες Βίβλους του Γουτεμβέργιου - που έγινε αντικείμενο μιας απόπειρας διάρρηξης το 1969, και σύμφωνα με εκτιμήσεις του αρχηγού της αστυνομίας του Χάρβαρντ, ήταν εμπνευσμένη από την ταινία ληστείας Τοπ Καπί  του 1964.
Οι φήμες που κυκλοφορούσαν στην πανεπιστημιούπολη ότι το πεπρωμένο του Χάρρυ Γουάιντενερ οδήγησε στην καθιέρωση της υποχρεωτικής κολύμβησης για τους προπτυχιακούς φοιτητές και ότι ένα πρόσθετο δώρο από τη μητέρα του επιδοτεί το παγωτό στα γεύματα του Χάρβαρντ, είναι αβάσιμες.
Συλλογές
Το σύστημα βιβλιοθηκών του Χάρβαρντ, του οποίου η Γουάιντενερ είναι βασικός πυλώνας, είναι η μόνη πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη μεταξύ των πέντε "μεγα-βιβλιοθηκών" του κόσμου - της Γουάιντενερ, της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης, της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας και της Βρετανικής Βιβλιοθήκης - καθιστώντας την "αδιαμφισβήτητα τη μεγαλύτερη πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη στον κόσμο", σύμφωνα με τα λόγια ενός αξιωματούχου του Χάρβαρντ. μικρογραφία|275x275εσ|Οι τοιχογραφίες του Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ, που πλαισιώνουν την είσοδο των δωματίων Μνήμης, τιμούν τους νεκρούς του [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α' Παγκοσμίου Πολέμου.]] Σύμφωνα με την περιγραφή της ίδιας της Βιβλιοθήκης του Κολλεγίου Χάρβαρντ, οι συλλογές ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών του Γουάιντενερ περιλαμβάνουν: "Συλλογές για την ιστορία, τη λογοτεχνία, τις δημόσιες υποθέσεις και τους πολιτισμούς πέντε ηπείρων. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες είναι οι συλλογές Αφρικανικής, Αμερικανικής, Ευρωπαϊκής τοπικής ιστορίας, Ιουδαϊκής, Λατινοαμερικανικών σπουδών, Μεσανατολικών σπουδών, Σλαβικών σπουδών, καθώς και πλούσιες συλλογές υλικού για τη μελέτη της Ασίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Κοινοπολιτείας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Σκανδιναβίας και της ελληνικής και λατινικής αρχαιότητας. Οι συλλογές αυτές περιλαμβάνουν σημαντικά αποθέματα στη γλωσσολογία, τις αρχαίες και σύγχρονες γλώσσες, τη λαογραφία, την οικονομία, την ιστορία της επιστήμης και της τεχνολογίας, τη φιλοσοφία, την ψυχολογία και την κοινωνιολογία."
Ανάμεσα στις "μεγαλοβιβλιοθήκες", μόνο η Χάρβαρντ επιτρέπει στους αναγνώστες να έχουν πρόσβαση στις στοίβες βιβλίων της γενικής συλλογής για να περιηγηθούν κατά βούληση, αντί να ζητούν βιβλία από το προσωπικό της βιβλιοθήκης. [Μέχρι μια πρόσφατη ανακαίνιση, οι στοίβες βιβλίων είχαν ανεπαρκή σήμανση - "Η προσδοκία ήταν ότι αν ήσουν ικανός να μπεις στις συλλογές, σίγουρα δεν χρειαζόσουν βοήθεια" (όπως το έθεσε ένας διευθυντής), έτσι ώστε "το να μαθαίνεις να [βρίσκεις βιβλία στη] Γουάιντενερ ήταν σαν μια ιεροτελεστία, μια δοκιμασία ανδρισμού" μια μονογραφία του 1979 για το σχεδιασμό βιβλιοθηκών έλεγε : "Αφού περάσετε τις κεντρικές πόρτες της Βιβλιοθήκης Γουάιντενερ του Χάρβαρντ, η μόνη ορατή πινακίδα γράφει απλά ΕΙΣΟΔΟΣ". Μερικές φορές στο δάπεδο τοποθετούσαν χρωματιστές γραμμές και αποτυπώματα παπουτσιών για να βοηθήσουν τους χρήστες να βρουν το δρόμο τους.
Από το 2015, περίπου 1700 άτομα επισκέπτονται το κτίριο κάθε μέρα και περίπου 2800 βιβλία δανείζονται. Άλλα 3 εκατομμύρια τεκμήρια της Γουάιντενερ βρίσκονται εκτός του κτιρίου (μαζί με πολλά εκατομμύρια τεκμήρια από άλλες βιβλιοθήκες του Χάρβαρντ) στο Χάρβαρντ Αποθετήριο στο Σάουθμπορο της Μασαχουσέτης, από το οποίο ανακτώνται κατά τη διάρκεια της νύχτας κατόπιν αιτήματος :  Ένα σχέδιο για την εισαγωγή ραβδωτού κώδικα σε κάθε βιβλίο, το οποίο ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1970, μέχρι το 2006 εκκρεμούσαν περίπου 1 εκατομμύριο τόμοι.
Συλλογή του Χάρρυ Έλκινς Γουάιντενερ
μικρογραφία|344x344εσ|Ο Χάρρυ Έλκινς Γουάιντενερ (1885-1912) - Γκάμπριελ Φέριερ - Μουσεία Τέχνης Χάρβαρντ Τα έργα που εκτίθενται στα Αναμνηστικά Δωμάτια περιλαμβάνουν τη συλλογή του Χάρρυ Γουάιντενερ τη στιγμή του θανάτου του, "σημαντικά μνημεία των αγγλικών γραμμάτων, πολλά από τα οποία είναι αξιοσημείωτα για τις βιβλιοδεσίες και τις εικονογραφήσεις τους ή την ασυνήθιστη προέλευσή τους": (First Folio) Πρώτο Folio του Σαίξπηρ : ένα αντίγραφο των ποιημάτων που έγραψε ο Σαίξπηρ. (1640) με το γνήσιο του δέσιμο από δέρμα προβάτου-[96] ένα ενυπόγραφο αντίγραφο του έργου του Μπόσγουελ "Η ζωή του Σάμιουελ Τζόνσον"- η ίδια η Βίβλος του Τζόνσον ("που χρησιμοποιήθηκε τόσο πολύ από τον ιδιοκτήτη της, που ορισμένες σελίδες είχαν φθαρεί και ο Τζόνσον τις αντέγραψε με τη δική του γραφή"), και πρώτες εκδόσεις, αντίτυπα παρουσίασης και παρόμοια πολύτιμοι τόμοι του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, του Θάκερεϊ, της Σαρλότ Μπροντέ, του Μπλέικ, του Τζορτζ Κρούικσανκ, του Ισαάκ Κρούικσανκ, του Ρόμπερτ Κρούικσανκ και του Ντίκενς -συμπεριλαμβανομένου και του μικρού βιβλίου λογαριασμών που κρατούσε ο Ντίκενς όταν ήταν νεαρός δικηγόρος. Ο συλλέκτης βιβλίων Τζορτζ Σίντνεϊ Χέλμαν, που έγραψε λίγο μετά τον θάνατο του Χάρρυ Γουάιντενερ, παρατήρησε ότι "δεν ήταν ικανοποιημένος μόνο με την ύπαρξη ενός σπάνιου βιβλίου ή ενός σπάνιου βιβλίου με μία αφιέρωση του συγγραφέα- ήταν γι' αυτόν απαραίτητη προϋπόθεση ο τόμος να βρίσκεται σε άψογη κατάσταση".
Ο Χάρρυ Γουάιντενερ "πέθανε ξαφνικά, τη στιγμή που άρχισε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους συλλέκτες του κόσμου", δήλωσε ο πρώτος έφορος της Συλλογής : "Ήταν η βιβλιοθήκη ενός νέου άνδρα και έπρεπε να διατηρηθεί όπως την άφησε" - μόνο που η οικογένεια Γουάιντενερ έχει το αποκλειστικό προνόμιο να τη συμπληρώσει : Ο "μεγαλύτερος τυπογραφικός θησαυρός του Χάρβαρντ" είναι ένα από τα τριάντα οκτώ υπάρχοντα άριστα αντίγραφα της Βίβλου του Γουτεμβέργιου, που αγοράστηκε όταν ο Χάρρυ βρισκόταν στο εξωτερικό από τον παππού του Πίτερ Α. B. Γουάιντενερ (ο οποίος σκόπευε να το δώσει στον Χάρρυ ως έκπληξη μόλις ο Τιτανικός αποβιβάστηκε στη Νέα Υόρκη) και προστέθηκε στη Συλλογή από την οικογένεια Γουάιντενερ το 1944.
Όπως όλα τα πολύτιμα βιβλία του Χάρβαρντ, η συλλογή Γουάιντενερ είναι διαθέσιμη σε μελετητές που αποδεικνύουν πραγματική ανάγκη για έρευνα.
Παράλληλα συστήματα ταξινόμησης και διπλοί κατάλογοι
Όπως πολλές μεγάλες βιβλιοθήκες, η Γουάιντενερ αρχικά ταξινόμησε τις συλλογές της σύμφωνα με το δικό της σύστημα, το σύστημα "Γουάιντενερ" (ή "Χάρβαρντ"), το οποίο (γράφει ο Μπατλς) ακολουθεί "τη διαίρεση της γνώσης στη διατύπωσή της [στις αρχές του εικοστού αιώνα]. Το τμήμα Aus περιέχει βιβλία για την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία- το τμήμα Ott αφορά την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Δάντης, ο Μολιέρος και ο Μισέλ ντε Μονταίν έχουν τη δική τους κατηγορία."
Στη δεκαετία του 1970, οι νεοεισερχόμενοι άρχισαν να κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με μια τροποποιημένη εκδοχή του συστήματος της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Οι διαφορές μεταξύ των δύο συστημάτων αντανακλούν "ανταγωνιστικές θεωρίες της γνώσης [...]. Κατά μία έννοια, το [παλαιό] σύστημα Γουάιντενερ ήταν αριστοτελικό- οι διαχωρισμοί του ήταν εμπειρικοί, καθώς περιέγραφαν και αντανακλούσαν τις γλώσσες και τις πολιτιστικές καταβολές των βιβλίων και έδιναν έμφαση στις μεταξύ τους σχέσεις στη γλώσσα, τον τόπο και τον χρόνο- [το σύστημα της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου], αντίθετα, ήταν πλατωνικό, καθώς έβλεπε πέρα από την επιφάνεια της γλώσσας και του έθνους για να αντικατοπτρίσει την ουσιαστική και εξιδανικευμένη πειθαρχία στην οποία κάθε [τεκμήριο] θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ανήκει".
Λόγω της μη πρακτικής επαναταξινόμησης εκατομμυρίων βιβλίων, τα βιβλία που παραλήφθηκαν πριν από την αλλαγή παραμένουν στην αρχική τους ταξινόμηση Γουάιντενερ. Έτσι, μεταξύ των βιβλίων για ένα συγκεκριμένο θέμα, τα παλαιότερα βιβλία βρίσκονται σε ένα μέρος του ραφιού (με την ταξινόμηση "Γουάιντενερ") και τα νεότερα σε ένα άλλο (με τη σχετική ταξινόμηση της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου).
Επιπλέον, ένα σφάλμα της διαρρύθμισης του κτιρίου οδήγησε στην ανάπτυξη δύο ξεχωριστών καταλόγων καρτών - του καταλόγου "Ένωση" και του καταλόγου "Δημόσιο" - που στεγάζονταν σε διαφορετικούς ορόφους και είχαν μια πολύπλοκη σχέση μεταξύ τους "που προκαλούσε αμηχανία σε φοιτητές και καθηγητές". Στη δεκαετία του 1990 το ηλεκτρονικό σύστημα πληροφόρησης της ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης του Χάρβαρντ (Harvard On-Line Library Information System) αντικατέστησε πλήρως τους δύο παλιούς καταλόγους.
Παραπομπές
Γ Κατηγορία:Ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες
Μαλίκ Μπίσλεϊ
Ο Μαλίκ Τζονμίκαλ Μπίσλεϊ (γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1996) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής των Μινεσότα Τιμπεργούλβς του ΝΒΑ. Παρακολούθησε το σχολείο του Αγίου Φραγκίσκου στην Αλφαρέτα της Τζόρτζια και έπαιξε μία χρονιά στο κολεγιακό μπάσκετ για τους Σεμινόουλς της Πολιτείας της Φλόριντα. Ο Μπίσλεϊ επιλέχτηκε από τους Ντένβερ Νάγκετς με την 19η συνολική επιλογή στο ντραφτ του 2016 του ΝΒΑ. Μετά από τρεισήμισι χρόνια με τους Νάγκετς ανταλλάχθηκε στους Τιμπεργούλβς. Στα μέσα του 2021, ο Μπίσλεϊ εξέτισε 78 ημέρες από την ποινή των 120 ημερών που του είχε επιβληθεί σε φυλακή σε σχέση με ένα περιστατικό που αφορούσε τον εμπρησμό πυροβόλου όπλου.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
αριστερά|μικρογραφία|285x285εσ| Ο Μπίσλεϊ στο Τζόρνταν Μπραντ Κλάσικ το 2015 Ο Μπίσλεϊ παρακολούθησε το σχολείο Σεντ Φράνσις στην Αλφαρέτα της Τζόρτζια. Ως ανώτερος, είχε μέσο όρο 22,2 πόντους, 6,9 ριμπάουντ, 2,9 ασίστ, 1,9 κλεψίματα και 0,6 τάπες, κερδίζοντας το βραβείο του Παίχτη της Χρονιάς Κατηγορίας 1Α στην πολιτεία της Τζόρτζια και τη διάκριση της Πρώτης Ομάδας Κατηγορίας Α για όλη την πολιτεία. Παρακολούθησε το λύκειο με τους Κόμπι Σίμονς, Κάιζερ Γκέιτς και Τζέικομπ Ντέιβις (παίχτης αμερικανικού ποδοσφαίρου του Μπέρμινγχαμ–Σάουθερν Κόλετζ ).
Θεωρούμενος ως προοπτική τεσσάρων αστέρων από το Rivals.com, ο Μπίσλεϊ δεσμεύτηκε στην Πολιτεία της Φλόριντα για προσφορές από το Κονέκτικατ, το UCLA, το Ουέικ Φόρεστ, το Όρεγκον και άλλα.
Κολεγιακή πορεία
Ως πρωτοετής στο Φλόριντα Στέιτ την περίοδο 2015–16, ο Μπίσλεϊ είχε μέσο όρο 15,6 πόντους, 5,3 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ σε 29,8 λεπτά ανά παιχνίδι σε 34 παιχνίδια. Ακολούθως ονομάστηκε στην ομάδα των πρωτοετών της Διάσκεψης Ατλάντικ Κόουστ, και κατετάγη όγδοος στο συνέδριο σε ποσοστό ελεύθερων βολών (81,3 %) και 10ος στο ποσοστό σουτ εντός πεδιάς (47,1 %).
Στις 21 Μαρτίου 2016, ο Μπίσλεϊ δήλωσε για το ντραφτ του ΝΒΑ, παραιτούμενος από τα τρία τελευταία χρόνια της επιλεξιμότητάς του στο κολέγιο.
Ντένβερ Νάγκετς (2016–2020)
Μετά το τέλος της περιόδου 2015-16, ο Μπίσλεϊ υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για να επιδιορθώσει ένα κάταγμα λόγω πίεσης στο δεξί του πόδι. Εξαιτίας αυτού, δεν συμμετείχε σε προπονήσεις πριν από το ντραφτ. Παρά το γεγονός ότι είχε ιατρικές ανησυχίες για την είσοδο στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2016, ο Μπίσλεϊ επιλέχθηκε με την 19η συνολική επιλογή από τους Ντένβερ Νάγκετς. Στις 9 Αυγούστου 2016, υπέγραψε το συμβόλαιό του με τους Νάγκετς. Ο Μπίσλεϊ εμφανίστηκε μόνο σε δύο από τα πρώτα επτά παιχνίδια των Νάγκετς στην νέα αγωνιστική περίοδο, και είχε κάτω από οκτώ λεπτά δράσης και δεν κατάφερε να σκοράρει σε αυτά τα δύο παιχνίδια. Είχε ένα ξέσπασμα στον αγώνα της 10ης Νοεμβρίου 2016, σημειώνοντας 12 πόντους σε 15 λεπτά ερχόμενος από τον πάγκο σε μία ήττα με 125–101 από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Κατά τη διάρκεια της πρώτης χρονιάς του, ο Μπίσλεϊ είχε πολλές αναθέσεις στους Σίου Φολς Σκάιφορς του NBA Development League, σύμφωνα με τον κανόνα της ευέλικτης ανάθεσης.
Την 1η Φεβρουαρίου 2019, ο Μπίσλεϊ σημείωσε υψηλό σταδιοδρομίας 35 πόντων σε μία νίκη επί των Χιούστον Ρόκετς.
Μινεσότα Τιμπεργούλβς (2020–σήμερα)
Στις 5 Φεβρουαρίου 2020, ο Μπίσλεϊ ανταλλάχθηκε στους Μινεσότα Τιμπεργούλβς σε ένα εμπόριο τεσσάρων ομάδων και 12 παιχτών. Μετά την ανταλλαγή με τη Μινεσότα, ο Μπίσλεϊ πήρε τη θέση του βασικού και η απόδοση του στο σκοράρισμα αυξήθηκε δραστικά. Σε 14 παιχνίδια με τους Τιμπεργούλβς, είχε κατά μέσο όρο 20,7 πόντους, 5,1 ριμπάουντ και 1,9 ασίστ ανά παιχνίδι, ενώ ξεκίνησε στην αρχική πεντάδα και στα 14 παιχνίδια.
Στις 27 Νοεμβρίου 2020, ο Μπίσλεϊ υπέγραψε εκ νέου με τους Τιμπεργούλβς για τετραετές συμβόλαιο 60 εκατομμυρίων δολαρίων. Στις 25 Φεβρουαρίου 2021, ο Μπίσλεϊ τέθηκε σε αποκλεισμό για 12 αγώνες ως αποτέλεσμα της δήλωσης ενοχής σε ποινική υπόθεση. Τον καιρό της τιμωρίας, είχε μέσο όρο 20,5 πόντους ανά αγώνα και ευστοχούσε με 40% στο τρίποντο. Οι Τιμπεργούλβς είχαν τη χειρότερη επίδοση 7-26 στο πρωτάθλημα.
Στις 5 Μαρτίου 2022, ο Μπίσλεϊ έσπασε την επίδοση της ομάδας των Τιμπεργούλβς για τα περισσότερα τρίποντα που έγιναν σε μία μόνο χρονιά, ξεπερνώντας τα 190 του Κέβιν Λαβ. Τέσσερις ημέρες αργότερα, σημείωσε ένα υψηλό στην ομάδα με 11 τρίποντα, μαζί με 33 πόντους, σε μία νίκη με 132–102 επί των Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ.
Υπόθεση εγκλήματος
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2020, ο Μπίσλεϊ συνελήφθη για κατοχή μαριχουάνας, απόκρυψη κλεμμένης περιουσίας και για ένα περιστατικό στο οποίο κρότησε ένα πυροβόλο όπλο. Αρχικά αφέθηκε ελεύθερος από την κράτηση των αρχών επιβολής του νόμου, αλλά αργότερα αντιμετώπισε κατηγορίες στην κομητεία Χένεπιν που προέκυψαν από το περιστατικό. Ο Μπίσλεϊ ομολόγησε την ενοχή του για το κακούργημα της απειλής βίας τον Δεκέμβριο του 2020 και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 120 ημερών, με τον περιορισμό να πραγματοποιηθεί μετά το τέλος της περιόδου 2020-21 στο ΝΒΑ. Ο Μπίσλεϊ εξέτισε 78 ημέρες από την ποινή των 120 ημερών και αφέθηκε ελεύθερος τον Αύγουστο του 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σιου Φωλς Σκάιφορς Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σαιν-Μαρτέν-λα-Γκαρέν
Το Σαιν-Μαρτέν-λα-Γκαρέν (γαλλικά: Saint-Martin-la-Garenne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Χοσέ Αντρές Πουέρτα
Ο Χοσέ Αντρές Πουέρτα (José Ramón Andrés Puerta, γεννημένος στις 13 Ιουλίου 1969), γνωστός ως Χοσέ Αντρές, είναι Ισπανο-Αμερικανός σεφ που συχνά αναφέρεται ότι εισήγαγε τα μικρά πιάτα δείπνου στην Αμερική. Διαθέτει εστιατόρια στην Ουάσινγκτον, το Λας Βέγκας, το Λος Άντζελες, το South Beach, το Dorado και την Φιλαδέλφεια. Ο Αντρές είναι πρόεδρος της συμβουλευτικής επιτροπής της LA Kitchen, μιας κοινωνικής επιχείρησης στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, που εργάζεται για την μείωση των αποβλήτων τροφίμων, την παροχή επαγγελματικής κατάρτισης και την αύξηση της πρόσβασης σε θρεπτικά τρόφιμα. Τον Σεπτέμβριο του 2016 του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο των Ανθρωπιστικών Επιστημών.
Βιογραφία
Ο Αντρές έγινε πολιτογραφημένος υπήκοος των ΗΠΑ τον Δεκέμβριο του 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεφ
Άνω Βούναινα Λάρισας
Τα Άνω Βούναινα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Βουναίνων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κραννώνος, του δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λαρίσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Τα Άνω Βούναινα είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λαρίσης, δίπλα στα όρια με τον νομό Καρδίτσας και κοντά στην επαρχιακή οδό Λάρισας-Παλαμά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Ο οικισμός απέχει 27 χλμ. περίπου ΝΔ. της Λάρισας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βουναίνων του νομού Καρδίτσης. Το 1974 εντάχθηκε στον νομό Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βουναίνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κραννώνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κραννώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Ξένη Δράμαλη
Η Ξένη Δράμαλη (Αθήνα, 1913-άγνωστο), ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και πρωταγωνίστρια του ελαφρού μουσικού θεάτρου (πρωτοεμφανίστηκε το 1936), που είχε κάνει σοβαρές σπουδές πιάνου και τραγουδιού στο Ελληνικό Ωδείο. Κόρη του Γεωργίου Δράμαλη, διέπρεψε στην οπερέτα, είτε συνεργαζόμενη με ονομαστούς θιάσους του Χώρου (Γ. Δράμαλη, «Οπερέτας Πρωτευούσης», Θεάτρου «Μπουρνέλλη», Σοφίας Βέμπο, Κούλας Νικολαΐδου, Θεάτρου «Σαμαρτζή», κ.λπ.) είτε συγκροτώντας δικούς της θιάσους (με Νίκο Σταυρίδη, Κούλη Στολίγκα κ.ά.). Την περίοδο 1950-51 έπαιξε στη Θεσσαλονίκη με τον Θίασο Παρασκευά Οικονόμου-Λέλας Σκορδούλη-Τακη Κάσση, κ.λπ.) Το 1949 ήταν περιοδεία στις ΗΠΑ (Ντιτρόιτ, Νέα Υόρκη, Σικάγο, κ.λπ.). Από το 1952 ήταν στο προσωπικό του ΕΙΡ (ως παραγωγός εκπομπών), εγκαταλείποντας το θέατρο. Για ένα διάστημα ήταν σύζυγος του γνωστού ηθοποιού Νίκου Σταυρίδη.
Άγνωστη παραμένει η ημερομηνία θανάτου της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Ένα ολόγραμμα για τον βασιλιά (ταινία)
Το Ένα ολόγραμμα για τον βασιλιά (πρωτότυπος τίτλος: A Hologram for the King) είναι αμερικάνικη ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία του Τομ Τίκβερ. Βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντέιβ Έγκερς.
Πλοκή
Ο Άλαν είναι ένας Αμερικάνος επιχειρηματίας που έχει αποτύχει επαγγελματικά, έχει χάσει το σπίτι του και έχει χωρίσει. Ταξιδεύει στην Τζέντα για να προωθήσει ένα νέο προϊόν που βασίζεται σε ολογράμματα. Η καθημερινότητά του εκεί, όμως, δεν είναι όπως την περιμένει, καθώς συμβαίνουν αλλοπρόσαλλες καταστάσεις.
Σαιν-Νον-λα-Μπρετές
Το Σαιν-Νον-λα-Μπρετές (γαλλικά: Saint-Nom-la-Bretèche) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νοναί-Μπρετεσουά (γαλλικά: Nonnais-Bretechois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Μάρκο Μάριν
Ο Μάρκο Μάριν (σερβικά: Марко Марин, γερμανικά: Marko Marin, Μποσάνσκα Γκραντίσκα, ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας, 13 Μαρτίου 1989) είναι Γερμανός διεθνής επαγγελματίας ποδοσφαιριστής σερβικής καταγωγής. Αγωνίζεται ως ακραίος μέσος στην Αλ Αχλί Σαουντί ΦΚ και έχει διατελέσει διεθνής με την Εθνική Γερμανίας, με την οποία συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2010. Σε συλλογικό επίπεδο έχει αγωνιστεί σε συλλόγους της Γερμανίας και του εξωτερικού και έχει κατακτήσει - μεταξύ άλλων - δύο φορές το Γιουρόπα Λιγκ, πρώτα το 2013 με την Τσέλσι και την επόμενη χρονιά ως παίκτης της Σεβίλλης.
Καταγωγή και παιδικά χρόνια
Ο Μάριν γεννήθηκε το 1989 στη Μποσάνσκα Γκραντίσκα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η οποία εκείνη την περίοδο αποτελούσε κομμάτι της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και είναι σερβικής καταγωγής. Όταν ήταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία μετακόμισε οικογενειακώς στη Γερμανία, καθώς η μητέρα του βρήκε εργασία στη Φραγκφούρτη.
Πρώτα χρόνια
αριστερά|μικρογραφία|212x212εσ|Ως παίκτης της Γκλάντμπαχ. Ο Μάριν ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την SG 01 Hoechst και το 1996 εισήλθε στα τμήματα υποδομής της Άιντραχτ Φραγκφούρτης, όπου παρέμεινε μέχρι το 2005. Έπειτα μετακινήθηκε στα αντίστοιχα τμήματα υποδομής της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ με την οποία πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής τη σεζόν 2006/07, αρχικά ως μέλος της β΄ ομάδας (η οποία συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας) και προς το τέλος των αγωνιστικών υποχρεώσεων ως παίκτης της πρώτης ομάδας, μετρώντας τέσσερις συμμετοχές στη Μπουντεσλίγκα.
Την επόμενη χρονιά αναδείχτηκε βασικό στέλεχος της Γκλάντμπαχ στην πορεία της προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Β΄ Κατηγορίας και την άμεση επιστροφή στην Μπουντεσλίγκα, έχοντας 31 συμμετοχές και 4 τέρματα , μοιράζοντας παράλληλα 13 ασίστ. Τη σεζόν 2008/09 αγωνίστηκε 33 φορές για το πρωτάθλημα πετυχαίνοντας 4 γκολ, τα οποία πλαισίωσε με 11 τελικές πάσες. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Γκλάντμπαχ κατάφερε να εδραιωθεί ως ένα από τα ανερχόμενα ονόματα του γερμανικού ποδοσφαίρου και να χριστεί διεθνής με την εθνική ομάδα.
Βέρντερ Βρέμης
Το καλοκαίρι του 2009 πραγματοποιήθηκε η μεταγραφή του Μάριν στη Βέρντερ Βρέμης, με την οποία υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας. Κατά την παρουσία του ξεχώρισε για την τεχνική κατάρτιση και τη δημιουργικότητά του.
Την πρώτη του χρονιά στη Βρέμη, ο Μάριν αποτέλεσε μέλος της ποιοτικής μεσοεπιθετικής γραμμής της ομάδας μαζί με τους Μεσούτ Οζίλ, Άαρον Χαντ και Κλαούδιο Πιζάρο πετυχαίνοντας 4 γκολ και μοιράζοντας 11 ασίστ για το πρωτάθλημα και ήταν βασικός συντελεστής στην έξοδο της Βέρντερ στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Παράλληλα αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση μετρώντας 12 συμμετοχές και δύο γκολ για το Europa League (στις αναμετρήσεις με τη Νασιονάλ Μαδέιρα και τη Βαλένθια), καθώς και στον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας, όπου η Βέρντερ ηττήθηκε με 4-0 από την Μπάγερν Μονάχου. Την επόμενη σεζόν ήταν εκ νέου βασικό στέλεχος της ομάδας έχοντας χρόνο συμμετοχής σε όλους τους αγώνες της Βέρντερ για το πρωτάθλημα, το κύπελλο, καθώς και το Τσάμπιονς Λιγκ (στο οποίο σκόραρε στην εντός έδρας ισοπαλία με 2-2 κόντρα στην Τότεναμ για τη φάση των Ομίλων της διοργάνωσης ), ενώ την αγωνιστική περίοδο 2011/12 είχε μικρότερο χρόνο συμμετοχής εξαιτίας τραυματισμού (συγκεκριμένα αγωνίστηκε σε 21 παιχνίδια πρωταθλήματος και ένα ακόμη στο πλαίσιο του κυπέλλου πετυχαίνοντας ένα γκολ ).
Κατά την τριετή παρουσία του στη Βέρντερ Βρέμης, ο Μάριν αγωνίστηκε σε 116 επίσημα παιχνίδια (87 για το πρωτάθλημα, 20 σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις και 9 στο κύπελλο Γερμανίας) σκοράροντας 13 φορές. Επιπλέον, ήταν ένας από τους κορυφαίους παίκτες του πρωταθλήματος στον τομέα των ασίστ. αριστερά|μικρογραφία|256x256px|Με τη φανέλα της Σεβίλλης.
Πέρασμα από Τσέλσι και δανεισμοί
Το 2012 ο Μάριν μεταπήδησε στην Τσέλσι, στην οποία ανήκε έως και το 2016, χωρίς όμως να καθιερωθεί. Κατά τον πρώτο χρόνο του τραυματίστηκε στη διάρκεια της προετοιμασίας μένοντας εκτός δράσης για αρκετούς μήνες, ενώ με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων είχε 16 συμμετοχές και ένα γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Ως παίκτης της αγγλικής ομάδας πανηγύρισε την κατάκτηση του Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2012/13. Έπειτα, από το 2013 έως και το 2016 δόθηκε δανεικός σε διάφορες ομάδες.
Αρχικά, τον Ιούνιο του 2013 παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στη Σεβίλλη. Μέτρησε 30 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις (18 στην Πριμέρα Ντιβισιόν και άλλες 12 στην Ευρώπη ) σκοράροντας δύο φορές σε αγώνα κόντρα στην πολωνική Σλασκ Βρότσλαβ για το Γιουρόπα Λιγκ, την κατάκτηση του οποίου πανηγύρισε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αγωνιζόμενος για λίγα λεπτά και στον τελικό κόντρα στην Μπενφίκα. Ωστόσο έχασε ένα κομμάτι της σεζόν εξαιτίας τραυματισμού.
Τη σεζόν 2015/16 αγωνίστηκε ως δανεικός στην Τουρκία με τα χρώματα της Τράμπζονσπορ, λαμβάνοντας μέρος σε 24 ματς πρωταθλήματος κατά τα οποία σημείωσε δύο γκολ και τέσσερις ασίστ. Προσπάθεια της τουρκικής ομάδας για την απόκτησή του δεν καρποφόρησε λόγω διαφωνίας με την Τσέλσι στο οικονομικό σκέλος.
Στον Ολυμπιακό
Τον Αύγουστο του 2016 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό, αγωνιζόμενος για μια διετία στο ελληνικό πρωτάθλημα, το οποίο κατέκτησε την περίοδο 2016/17. Κατά την πρώτη του σεζόν είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής, καθώς δεν συμπεριλαμβανόταν στις βασικές επιλογές του προπονητή (στο μεγαλύτερο διάστημα της χρονιάς) Πάουλο Μπέντο, με δημοσιεύματα να αναφέρουν πως ο Γερμανός μέσος δεν βρισκόταν σε καλή φυσική κατάσταση. Με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων, ο Μάριν είχε 14 συμμετοχές για το πρωτάθλημα με 4 γκολ και ισάριθμες ασίστ. Στις 7 Ιανουαρίου του 2017 πέτυχε το πρώτο του γκολ με τα ερυθρόλευκα, στην εντός έδρας επικράτηση με 2-1 επί του Αστέρα Τρίπολης, σκοράροντας στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης. Ακόμη αγωνίστηκε σε 5 παιχνίδια του Κυπέλλου Ελλάδας και τέσσερα του Γιουρόπα Λιγκ. Τη δεύτερη χρονιά του στους ερυθρόλευκους είχε 7 τέρματα σε 23 αγώνες πρωταθλήματος, επίδοση που αποτελεί προσωπικό του ρεκόρ. Ακόμη πέτυχε το μοναδικό τέρμα στην εκτός έδρας αναμέτρηση με την κροατική Ριέκα για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ που έδωσε στον Ολυμπιακό τη νίκη και ταυτόχρονα επικύρωσε την πρόκριση του συλλόγου στη φάση των Ομίλων της διοργάνωσης. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Πειραιά χαρακτηρίστηκε ως ένας ποιοτικός παίκτης εγνωσμένης αξίας, για τον οποίο όμως εκφράζονταν αρνητικές απόψεις σχετικά με την απόδοσή του σε σημαντικά ματς, αλλά και τη γενική συμπεριφορά του.
Μετέπειτα καριέρα
Λίγο πριν τη λήξη της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2018 ολοκληρώθηκε η μετακίνησή του από τον Ολυμπιακό στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου. Κατά την πρώτη του σεζόν είχε 6 γκολ και 8 ασίστ σε 22 συμμετοχές για το σερβικό πρωτάθλημα, το οποίο κατέκτησε, καταφέρνοντας ακόμη να αναδειχθεί πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος. Επίσης, πραγματοποίησε αξιόλογες εμφανίσεις στη φάση των Ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Τον Μάρτιο του 2019 έκανε πρόωρη επέκταση συμβολαίου με τον Ερυθρό Αστέρα και στο ξεκίνημα της επόμενης σεζόν ορίστηκε αρχηγός της ομάδας. Από τον Ιανουάριο του 2020 αγωνίζεται στην Αλ Αχλί Σαουντί της Σαουδικής Αραβίας.
Εθνική ομάδα
Όντας γεννημένος σε περιοχή της σημερινής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης από γονείς σερβικής καταγωγής και ζώντας από τα παιδικά του χρόνια στη Γερμανία ήταν διαθέσιμος για τις εθνικές ομάδες της Γερμανίας, της Βοσνίας και της Σερβίας, επιλέγοντας εν τέλει από τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα να αγωνιστεί με τις μικρές εθνικές της Γερμανίας. Το 2009 ήταν μέλος της Εθνικής Ελπίδων της Γερμανίας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στα γήπεδα της Σουηδίας, έχοντας ως συμπαίκτες τους Μάνουελ Νόιερ, Ματς Χούμελς, Σάμι Κεντίρα, Μεσούτ Οζίλ κ.ά υπό τις οδηγίες του Χορστ Χρούμπες.
Το 2008 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ανδρών της Γερμανίας, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του σε φιλική αναμέτρηση κόντρα στη Λευκορωσία περνώντας ως αλλαγή στη θέση του Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ, ωστόσο αν και συμπεριλήφθηκε στην προεπιλογή του Γιόαχιμ Λεβ για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 2008 έμεινε εκτός των τελικών κλήσεων. Στις 20 Αυγούστου του ίδιου έτους πέτυχε το μοναδικό - μέχρι στιγμής - τέρμα του με τη φανέλα της Νάσιοναλμανσαφτ σε νικηφόρο φιλικό έναντι του Βελγίου (επικράτηση με 2-0) και λίγο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση σε επίσημο αγώνα κόντρα στο Λίχτενσταϊν (νίκη με 6-0). Το 2010 ήταν μέλος της ομάδας που κατέλαβε την τρίτη θέση στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής, αγωνιζόμενος ως αλλαγή σε δύο αναμετρήσεις της φάσης των Ομίλων απέναντι σε Αυστραλία και Σερβία. Μέχρι σήμερα μετράει 16 συμμετοχές και ένα γκολ, ενώ η τελευταία συμμετοχή του Μάριν με την εθνική Γερμανίας πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2010.
Χαρακτηριστικά παιχνιδιού
Στα πρώτα βήματα της καριέρας του, ο Μάριν αναγνωρίστηκε ως ένα από τα σημαντικότερα ταλέντα του γερμανικού ποδοσφαίρου που διακρινόταν για την τεχνική του κατάρτιση, τις αρετές του στην ανάπτυξη της ομάδας και το παιχνίδι του από τα άκρα της μεσοεπιθετικής γραμμής. Επιπλέον, αναφέρθηκε από τα ΜΜΕ ως ο «Γερμανός Μέσι», ως ένα μέτρο σύγκρισης με τον Αργεντινό επιθετικό, χαρακτηρισμό που ο ίδιος ο Μάριν απέρριψε.