cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βραβεία Γκράμι του 2010
American Roots
Genuine Negro Jig – Carolina Chocolate Drops
God Willin' & the Creek Don't Rise – Ρέι ΛαΜοντάν και the Pariah Dogs
Huana Ke Aloha – Τία Καρέρε
'2010 Gathering of Nations Pow Wow: A Spirit's Dance'' – (Διάφοροι καλλιτέχνες)- Ντέρεκ Μάθιους, Δρ. Λίτα Μάθιους & Μέλονι Μάθιους, παραγωγοί'''
Ζίντεκο Τζάνκι – Chubby Carrier and the Bayou Swamp Band
Ρέγκε
Before the Dawn – Μπούτζου Μπάντον
Παγκόσμια μουσική
Ali and Toumani – Αλί Φαρκά Τουρέ & Τουμανί Ντιαμπατέ
Throw Down Your Heart, Africa Sessions Part 2: Unreleased Tracks – Μπέλα Φλεκ
Σαιν-Μπωζίλ-ντε-λα-Σιλβ
Το Σαιν-Μπωζίλ-ντε-λα-Σιλβ (γαλλικά: Saint-Bauzille-de-la-Sylve, οξιτανικά: Sant Bausèli de la Seuva) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Βραβεία Γκράμι του 2010
Μουσική για παιδιά
Tomorrow's Children – Πιτ Σίγκερ με Rivertown Kids and Friends
Σαιν-Μπωζίλ-ντε-λα-Σιλβ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μπωζιλουά (γαλλικά: Saint-Bauzillois).
Βραβεία Γκράμι του 2010
Μουσική για παιδιά
Julie Andrews' Collection of Poems, Songs, And Lullabies – Τζούλι Άντριους & Έμα Γουόλτον Χάμιλτον
Σαιν-Μπωζίλ-ντε-λα-Σιλβ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Βραβεία Γκράμι του 2010
Προφορικός λόγος
Earth  – Τζον Στιούαρτ (με τους Σαμάνθα Μπι, Γουίατ Σίνακ, Τζέισον Τζόουνς, Τζον Όλιβερ & Σιγκούρνι Γουίβερ)
Κωμωδία
Stark Raving Black – Λιούις Μπλακ
Μουσική παράσταση
American Idiot (featuring Green Day) – Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ, παραγωγός - (Green Day, συνθέτες- Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ, στιχουργός)
Κινηματογράφος/Τηλεόραση/Οπτικά μέσα
Crazy Heart
Toy Story 3 – Ράντι Νιούμαν
«The Weary Kind» (Από το Crazy Heart)
Σύνθεση/Ενορχήστρωση
«Carlos» – Βενς Μεντόζα
«Baba Yetu» – Κρίστοφερ Τιν, ενορχηστρωτής (Κρίστοφερ Τιν, Χορωδία Γκόσπελ του Σοβέτο & Βασιλική Φιλαρμονική Ορχήστρα)
Συσκευασία
Brothers – Μάικλ Κάρνι, καλλιτεχνική διεύθυνση (The Black Keys)
Under Great White Northern Lights (Limited Edition Box Set) – Ρομπ Τζόουνς & Τζακ Γουάιτ III, καλλιτεχνική διεύθυνση (The White Stripes)
Σημειώσεις σε άλμπουμ
Keep an Eye on the Sky – Ρόμπερτ Γκόρντον, συγγραφέας σημειώσεων στο άλμπουμ (Big Star)
Ιστορία
'The Beatles (The Original Studio Recordings)''
Παραγωγή, χώρος μη κλασικής μουσικής
Βραβείο του μηχανικού επεξεργασίας ήχου.
Battle Studies
Danger Mouse
Revolver (David Guetta's One Love Club Remix)
Παραγωγή, χώρος κλασικής μουσικής
Βραβείο μηχανικού. (Το όνομα του καλλιτέχνη εμφανίζεται σε παρένθεση.)
Βραβείο του παραγωγού. (Σε παρένθεση τα ονόματα των καλλιτεχνών)
Βιντεοκλίπ
«Bad Romance» – Lady Gaga
When You're Strange – The Doors
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Νικίας (ζωγράφος)
Ο Νικίας (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν φημισμένος Έλληνας ζωγράφος, γεννημένος στην πόλη των Αθηνών. Ο Πλούταρχος τον αναφέρει ως έναν από τους διασημότερους ζωγράφους στην πόλη του, ενώ ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος τοποθετεί το απόγειο της καριέρας του γύρω στην 112η Ολυμπιάδα (332-329 π.Χ.) Χαρακτηριστικό της τέχνης του ήταν η απόδοση του φωτός και της σκιάς με τέτοιο τρόπο ώστε οι μορφές να φαίνονται ανάγλυφες.
Ασχολήθηκε επίσης με τη δημιουργία εικόνων σε επιτύμβια μαρμάρινα μνημεία, ενώ ξεχώρισε για τη δεξιοτεχνία με την οποία χρωμάτιζε μαρμάρινους ανδριάντες. Πιστεύεται μάλιστα ότι ο Πραξιτέλης, από όλα τα έργα που φιλοτέχνησε εκτιμούσε περισσότερο εκείνα τα οποία είχε επιμεληθεί κατόπιν ο Νικίας. Ο τελευταίος θεωρείται επίσης ο εφευρέτης μιας μεθόδου εγκαυστικής (γάνωσις) που καθιστούσε τα χρώματα φωτεινότερα και μακροβιότερα.
Μια παράδοση θέλει το Νικία να αφιερώνεται τόσο πολύ στην τέχνη του, ώστε να καταφεύγει στους υπηρέτες του για να του θυμίσουν αν έφαγε ή πλύθηκε.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Χάκαν ο Ερυθρός
Ο Χάκαν ο Ερυθρός (σουηδικά: Håkan Rode) ήταν Βασιλιάς της Σουηδίας, κυβερνώντας για περίπου μια δεκαετία κατά το δεύτερο μισό του 11ου αιώνα. Υπάρχουν λίγες πληροφορίες σχετικά με αυτόν και είναι ως επί το πλείστον αντιφατικές. Το παρωνύμιό του "ο Ερυθρός" αναφέρεται στο Δίκαιο του Βαστεργκότλαντ, όπου και αναφέρεται ότι γενέτειρά του ήταν το Λεβένε.
Παρά τις αντιφάσεις σχετικά με τις πηγές, η θέση του Χάκαν ως μέλος της δυναστείας του Στένκιλ είναι γενικά αποδεκτή. Η βασιλεία του εικάζεται ότι ξεκίνησε από το 1070 σε ορισμένες περιοχές της Σουηδίας και από το 1075 στο Ούπλαντ. Προκάτοχός του ήταν ο Χάλστεν Στένκιλσον.
Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα, η περίοδος εκείνη για τη Σουηδία χαρακτηρίζεται ως το τέλος της Εποχής των Βίκινγκς, στιγματισμένη από εμφύλιες συρράξεις. Ο χρονικογράφος Αδάμ της Βρέμης αναφέρει ότι ο Χάκαν εξελέγη βασιλιάς μετά την εκθρόνιση του Χάλστεν και την απόρριψη της υποψηφιότητας του Άνουντ Γκάρντσκε.
Τάφρος της Ναζαρέ
thumb|Τάφρος της Ναζαρέ thumb|300px| Θέση της Ναζαρέ στην Πορτογαλία Η Τάφρος της Ναζαρέ είναι υποθαλάσσια τάφρος στα ανοικτά των ακτών της Ναζαρέ στην κεντρική Πορτογαλία, στον ανατολικό Ατλαντικό ωκεανό. Έχει μέγιστο βάθος τουλάχιστον 5.000 μέτρων και περίπου 230 χιλιόμετρα σε μήκος. Η τάφρος μελετάται ως μέρος του σχεδίου της ΕΕ με την ονομασία HERMES με τη χρήση ενός τηλεχειριζόμενου οχήματος. Το πρότζεκτ αυτό ερευνά τα ιδιαίτερα οικοσυστήματα της τάφρου, τη μεταφορά και την εναπόθεση ιζημάτων, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο η τάφρος επηρεάζει αλλά και επηρεάζεται από την τοπική κίνηση των ωκεάνιων ρευμάτων.
Σέρφινγκ
Η τάφρος της Ναζαρέ προκαλεί πολύ ψηλά κύματα. Αυτό κάνει τη Ναζαρέ μοναδικό προορισμό για τους λάτρεις του σέρφινγκ. Το Νοέμβριο του 2011, ο σέρφερ Garrett McNamara από τα νησιά Χαβάη των ΗΠΑ ισορρόπησε με τη σανίδα του πάνω σε ένα γιγάντιο κύμα, κάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ στη Ναζαρέ. Το κύμα είχε ύψος 23,8μ. . Τον Ιανουάριο του 2013, ο ίδιος σέρφερ ισορρόπησε πάνω σε ένα ακόμα ψηλότερο κύμα, σπάζοντας το δικό του ρεκόρ. Το κύμα υπολογίζεται κοντά στα 30μ. , αν και αναμένεται η επίσημη μέτρηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ατλαντικός Ωκεανός Κατηγορία:Γεωγραφία της Πορτογαλίας
Ναός Αγίων Αποστόλων Θεσσαλονίκης
Ο Ναός των Αγίων Αποστόλων είναι μνημείο της βυζαντινής Θεσσαλονίκης και ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα αρχιτεκτονικής της Παλαιολόγειας περιόδου. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της πόλης, στην αρχή της σημερινής οδού Ολύμπου, κοντά στα δυτικά τείχη.
Πρόκειται για παλαιό καθολικό μονής που θεωρείται ότι ήταν αρχικά αφιερωμένη στη Θεοτόκο. Ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο των σύνθετων πεντάτρουλλων τετρακιόνιων σταυροειδών εγγεγραμμένων ναών με νάρθηκα, περίστωο, δύο παρεκκλήσια και λιτή. Κτίστηκε την περίοδο 1310-1314 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Νήφωνα τον Α' όπως φαίνεται από επιγραφές της εκκλησίας που φέρουν το όνομά του: Νίφων πατριάρχης και κτήτωρ. Ο εσωτερικός διάκοσμος σώζεται αποσπασματικά καθώς η εκκλησία υπέστη καταστροφές από τους Οθωμανούς όταν μετατράπηκε σε τζαμί την περίοδο 1520-1530, με την επωνυμία Σοούκ Σου Τζαμί (= τζαμί του κρύου νερού). Την ίδια ακριβώς περίοδο κτίστηκαν τα γειτονικά Λουτρά Φοίνιξ (τότε ως Πασά Χαμάμ).
Το εσωτερικό του ναού δίνει μια πολύ κάθετη εντύπωση, μιας και η αναλογία ύψους προς πλάτος στον κεντρικό χώρο του ναού είναι 5 προς 1. Ο εσωτερικός διάκοσμος αποτελείται από πλούσια ψηφιδωτά στα άνω επίπεδα, εμπνευσμένα από Κωνταντινουπολίτικα πρότυπα. Τα συγκεκριμένα είναι σημαντικά καθώς πρόκειται για τα τελευταία παραδείγματα βυζαντινών ψηφιδωτών και τα τελευταία του είδους τους στη Θεσσαλονίκη. Οι τοιχογραφίες συμπληρώνουν τη διακόσμηση στα κατώτερα επίπεδα του ναού, καθώς επίσης και στο νάρθηκα και σε ένα από τα παρεκκλήσια. Και αυτά δείχνουν επίσης επίδραση από την Κωνσταντινούπολη, και πιθανώς σχεδιάστηκαν από ένα εργαστήριο της πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας, ίσως του ίδιου που σχεδίασε τις τοιχογραφίες στη Μονή της Χώρας. Είχαν πιθανώς πραγματοποιηθεί υπό την καθοδήγηση του ηγούμενου Παύλου, μετά το 1314 ή κατά την περίοδο 1328-1334.
Η αναστήλωση του ναού και η σταδιακή αποκατάσταση των τοιχογραφιών ξεκίνησε το 1926. Μετά τον σεισμό του 1978, το κτήριο ενισχύθηκε, και το 2002, τα ψηφιδωτά καθαρίστηκαν.
Πηγές
Κατηγορία:Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης Αποστολων
1292
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1292 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαιν-Μπωζίλ-ντε-Μονμέλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μπωζιλουά (γαλλικά: Saint-Bauzillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Φρέιρ
Ο Φρέιρ (αρχαία σκανδιναβικά: Freyr, προφορά: -Φρέυρ-) είναι ένας πολύ σημαντικός θεός της Σκανδιναβικής θρησκείας και όχι τόσο της Σκανδιναβικής μυθολογίας όσο θα περίμενε κανείς, καθώς εκεί εμφανίζεται μόνο σε μία από τις σωζόμενες ιστορίες. Αντιθέτως εμφανίζεται συχνά στη λατρεία.
Ο Φρέυρ είναι μέλος των Βάνιρ, θεός της αρσενικής γονιμότητας και θεός της αγάπης. Είναι αδελφός της Φρέυγια και γιος του Νιορντ. Μαζί με τον Όδινν και τον Θωρ είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς θεούς και δέκτης πολλών προσφορών. Η υπηρέτρια του Φρέυρ, η Μπέιλα, ήταν η θεά των μελισσών και/ή των γαλακτοκομικών προϊόντων.
Περιγράφεται ως όμορφος, δυνατός, ελεήμων και καλός και αποκαλείται και «Θεός του Κόσμου» (veraldar goð, -βέραλνταρ γκοδ-). Ελέγχει τον καιρό, βροχερό και ηλιόλουστο, και έτσι και την γονιμότητα της γης. Στον Φρέυρ επίσης γίνονταν προσευχές για καλό μέλλον, ειρήνη και ευημερία.
Ως θεός της γονιμότητας συχνά απεικονιζόταν με προεξέχον γεννητικό όργανο και η λατρεία του περιελάμβανε τραγούδια και δρώμενα που σόκαραν τους σύγχρονους και μεταγενέστερους Χριστιανούς που τα καταδίκασαν ως ανήθικα.
Μετά τον πόλεμο μεταξύ των Αίσιρ και των Βάνιρ, ο Φρέυρ, η αδερφή του και ο πατέρας τους εστάλησαν στους Αίσιρ ως όμηροι ειρήνης. Κατείχε ένα μαγικό σπαθί το οποίο όμως αναγκάστηκε να παραχωρήσει προκειμένου να παντρευτεί την γιγάντισσα Γκερντ. Ως αποτέλεσμα ο Φρέυρ θα πρέπει να πολεμήσει χωρίς σπαθί στο Ράγναρωκ όπου και θα είναι ο πρώτος που θα πεθάνει και μάλιστα από το φλεγόμενο σπαθί του Σουρτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας
Χαμίντ Καρζάι
Ο Χαμίντ Καρζάι (24 Δεκεμβρίου 1957) είναι πολιτικός από το Αφγανιστάν και ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας.
Ο Καρζάι γεννήθηκε στο Κανταχάρ στις 24 Δεκεμβρίου 1957 και ανήκει στην ισχυρή φυλή των Ποπαλζάι, μια φυλή της εθνότητας Παστούν, από την οποία προήλθαν πολλοί Αφγανοί βασιλιάδες. Κατάγεται από οικογένεια που στο παρελθόν υποστήριξε τον μονάρχη Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ.
Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Σιμλά (Ινδία) από το 1978 έως το 1983. Μετά τις σπουδές του επισκέφτηκε αρκετές φορές τις ΗΠΑ, όπου έχει συγγενείς. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 επέστρεψε στο Αφγανιστάν για να υποστηρίξει τις αντισοβιετικές δυνάμεις της χώρας. Αφού οι σοβιετικές δυνάμεις εγκατέλειψαν την χώρα, έγινε υπουργός της κυβέρνησης του Μπουρχανουντίν Ραμπάνι.
Αφού ήρθαν στην εξουσία οι Ταλιμπάν, ο Καρζάι κατέφυγε το 1996 στην πρεσβεία του ΟΗΕ. Το 1997 πήγε με συγγενείς του στο Τουρκμενιστάν, από όπου τελικά κατέληξε στις ΗΠΑ, όπου διέμεινε τα επόμενα χρόνια.
Μετά την τρομοκρατική επίθεση στους δύο δίδυμους πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου της 11 Σεπτεμβρίου 2003 συνεργάστηκε με τις ΗΠΑ με στόχο την πτώση του καθεστώτος των Ταλιμπάν. Στις 4 Δεκεμβρίου 2001 κιόλας οι αφγανικές φατρίες συμφώνησαν στη Βόννη για τη σύνθεση προσωρινής κυβέρνησης στην μετα-Ταλιμπάν εποχή, με επικεφαλής τον Χαμίντ Καρζάι. Στις 22 Δεκεμβρίου του 2001 έγινε προσωρινός πρόεδρος στη χώρα. Εξελέγη πρόεδρος στις προεδρικές εκλογές της 9 Οκτωβρίου 2004, κερδίζοντας σε 21 από τις 34 επαρχίες. Ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Δεκεμβρίου 2004.
Επανεκλογή 2009
Διεκδίκησε την προεδρία και στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 20 Αυγούστου του 2009. Τα πρώτα αποτελέσματα του έδωσαν προβάδισμα με ποσοστό 40,6% έναντι 38,7% του Αμπντάλα Αμπντάλα. Ο δεύτερος κατήγγειλε νοθεία. Στις 8 Σεπτεμβρίου του 2009 ανακοινώθηκε ότι ο Καρζάι είχε ξεπεράσει το 50% (54% ,με καταμετρημένο το 92% των εκλογικών τμημάτων), κάτι που σημαίνει ότι δεν θα διεξαχθεί δεύτερος γύρος. Την ίδια στιγμή, η υποστηριζόμενη από τα Ηνωμένα Έθνη αρμόδια επιτροπή εντόπισε νοθεία και διέταξε μερική ανακαταμέτρηση ψήφων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Αφγανιστάν Κατηγορία:Πόλεμος στο Αφγανιστάν 2001 - 2021
Νταβίντ Λουίζ
Ο Νταβίντ Λουίζ (22 Απριλίου 1987) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός στην Φλαμένγκο.
Βιτόρια
Ο Νταβίντ Λουίζ αγωνίστηκε για μία σεζόν στη βραζιλιάνικη Βιτόρια. Έκανε το ντεμπούτο του στον αγώνα εναντίον της Σάντα Κρουζ το 2006. Σκόραρε 3 φορές με τη φανέλα της Βιτόρια.
Μπενφίκα
Το χειμώνα του 2007 ο Λουίζ πήγε σαν δανεικός στην Μπενφίκα. Το ντεμπούτο το έκανε σε έναν αγώνα του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν. Το καλοκαίρι του 2007 υπέγραξε πενταετές συμβόλαιο με την πορτογαλική ομάδα. Τη σεζόν 2009-2010 μαζί με την Μπενφίκα κατακτά το Πρωτάθλημα Πορτογαλίας.
Τσέλσι
Στις 31 Ιανουαρίου 2011 ο Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής μεταγράφηκε στην Τσέλσι. Το ντεμπούτο το έκανε σε αγώνα μεταξύ της Τσέλσι και της Λίβερπουλ. Έχει κατακτήσει ένα Τσάμπιονς Λιγκ και ένα FA Καπ.
Παρί Σεν Ζερμέν
Το καλοκαίρι του 2014 μετα απο μία προταση γύρω στις 50.000.000 λίρες ο Λουίζ μετακόμισε στο Παρίσι και την Παρί Σεν Ζερμέν όπου παρέμεινε για δύο σεζόν προτού επιστρέψει στην Τσέλσι.
Εθνική Βραζιλίας
Το 2010 ο Νταβίντ Λουίζ έκανε το επίσημο ντεμπούτο με την εθνική, ενώ στις 7 Σεπτεμβρίου 2012 έγινε ο αρχηγός της ομάδας αλλά αντικαταστήθηκε από τον Τιάγκο Σίλβα.
Αλεξάντρ Σολόνικ
Ο Αλεξάντρ Βίκτοροβιτς Σολόνικ (ρωσικά: Александр Викторович Солоник), (16 Οκτωβρίου 1960 – 31 Ιανουαρίου 1997) ήταν Ρώσος γκάνγκστερ, και ο πιο διαβόητος πληρωμένος δολοφόνος της Ρωσικής Μαφίας Ο Σολόνικ ήταν επίσης γνωστός με τα προσώνυμια «Ο Μέγας Αλεξάνδρος» και «Σάσα ο Μακεδών», λόγω της ικανότητας του να καταφέρνει να βρίσκει τρόπους για να εξουδετερώνει όλους τους στόχους του, με απόλυτη επιτυχία, όπως έκανε και ο Έλληνας Στρατηλάτης.
Ο Σολόνικ συμμετείχε στη ρωσική μαφία για ένα μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1990, μέχρι και την εξαφάνιση του μετά τη δεύτερη απόδραση του από τη φυλακή το 1995. Θα βρεθεί δολοφονημένος στην Αθήνα, στις 3 Φεβρουαρίου 1997.
Βιογραφία
Ο Σολόνικ γεννήθηκε στο Κουργκάν των Ουραλίων της Σοβιετικής Ένωσης και από την παιδική ηλικία αγάπησε πολύ τις πολεμικές τέχνες. Μετά το σχολείο υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στον Κόκκινο  Στρατό, ως μέλος πληρώματος τανκ στις σοβιετικές δυνάμεις της Ανατολικής Γερμανίας. Μετά τη θητεία του θέλησε να γίνει αστυνομικός και πέρασε από τις τάξεις περιβόητης αστυνομικής ακαδημίας από όπου όμως τον έδιωξαν έπειτα από έξι μήνες λόγω άσκησης υπερβολικής βίας στους δράστες. Επέστρεψε στο πατρικό του, έπιασε δουλειά στο τοπικό γραφείο κηδειών, παντρεύτηκε και απόκτησε μια κόρη αλλά σύντομα χώρισε.
Ο Σολόνικ ξαναπαντρεύτηκε και απέκτησε ένα γιο. Το 1987 κατηγορήθηκε για βιασμό και καταδικάστηκε σε 8 χρόνια φυλάκιση. Κατά τη διάρκεια της αποχαιρετιστήριας συνάντησης με τη σύζυγό του πριν από την φυλάκιση του, ο Σολόνικ δραπέτευσε πηδώντας από το δεύτερο όροφο του κτιρίου. Μετά από αρκετούς μήνες συνελήφθη 190 χιλιόμετρα βόρεια του Kουργκάν, και οδηγήθηκε στη φυλακή. Στη φυλακή αρχικά ήταν να πάει στην απομόνωση αλλά αργότερα μεταφέρθηκε να εκτίσει την ποινή φυλάκισης του μαζί με τους άλλους κρατουμένους. Όταν έγινε γνωστό στους άλλους κρατουμένους ότι ο Σολόνικ είχε εργαστεί για την αστυνομία μπήκε στο στόχαστρο τους και ήθελαν να τον βγάλουν από τη μέση. Μετά από δύο χρόνια στη φυλακή ο Σολόνικ δραπέτευσε ξανά.
Εγκληματική δράση
Ο Σολόνικ μετά την απόδραση του επέστρεψε στο Κουργκάν και έγινε αμέσως μέλος της τοπικής μαφίας ως πληρωμένος εκτελεστής. Μια από τις πρώτες δουλειές του ήταν ο «Νονός» αντίπαλης συμμορίας, τον οποίο δολοφόνησε το 1990. Μετά αυτή την δολοφονία ο Σολόνικ πήγε στη Μόσχα με άλλα μέλη της συμμορίας του Κουργκάν για να βρουν δουλειά. Το 1992 δολοφόνησε τον Βίκτορ Νικιφόροβ, και έξι μήνες αργότερα έναν άλλον σημαντικό Νονό, τον Βαλερί Ντλουγκάτζ, την ώρα που διασκέδαζε σε ένα κατάμεστο κλαμπ, περιτριγυρισμένος από αρκετούς σωματοφυλακές του και χωρίς να τραυματιστεί κανένα τρίτο πρόσωπο.
Μέσα σε ελάχιστο χρόνο ο Αλεξάντερ Σολόνικ έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος εκτελεστής της Ρώσικης μαφίας και απέκτησε το προσωνύμιο «Μέγας Αλέξανδρος». Ο Σολόνικ δε δίσταζε να σκοτώσει έναντι αδράς αμοιβής, τους πιο ισχυρούς Νονούς της εποχής. Ταυτοχρόνως όμως μπήκε και στο στοχάστρο της μοσχοβίτικης αστυνομίας και όλοι ήθελαν να τον συλλάβουν. Σε μια συμπλοκή σε ένα παμπ ο Σαλόνικ έβγαλε ένα μικρό αυτόματό πιστόλι και πυροβόλησε μερικούς αστυνομικούς. Από τη συμπλοκή τραυματίστηκε σοβαρά και ο Σολόνικ, παρ’όλα αυτά κατάφερε να διαφύγει. Συνελήφθη λίγο αργότερα την ίδια μέρα και πριν οδηγηθεί και πάλι στη φυλακή, οδηγήθηκε στο νοσοκομείο για να του αφαιρέσουν τη σφαίρα που είχε καρφωθεί στο νεφρό. Παρά το γεγονός ότι μεταφέρθηκε εκ νέου στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Μόσχας «Κέντρο Κράτησης 1», το 1995 κατάφερε να αποδράσει και πάλι έπειτα από οχτώ μήνες στη απομόνωση, αν και φημολογείτο ότι θα πρέπει να είχε βοήθεια από μέσα.
Διαμονή στη Ελλάδα και θάνατος
Με την αστυνομία να τον καταδιώκει αλλά και με ανοιχτούς λογαριασμούς στη Ρωσική μαφία ο Σολόνικ ήρθε στην Ελλάδα, όπου και βρήκε τελικά μόνιμο καταφύγιο και έστησε τη δική του εγκληματική ομάδα, από Ρώσους που είχαν διαφύγει εδώ και παλιννοστούντες της πρώην ΕΣΣΔ. Έδρα του ήταν οι Θρακομακεδόνες και το Λαγονήσι. Κυκλοφορούσε με πλαστή ταυτότητα ως Ρώσος ομογενής με το όνομα Βλαδίμηρος Κεσσόβ, ένα όνομα που χρησιμοποιούσε κατά κόρον σε πλαστές ταυτότητες η ομάδα του, όπως είχε διαπιστωθεί στο μακελειό που προκάλεσαν έξω από νυχτερινό κέντρο στο Μενίδι το 1995. Ο Σολόνικ φέρεται να είχε υπό τον έλεγχο του τουλάχιστον 40-50 άτομα.
Στις 25 Ιανουαρίου 1997 ήρθε στη Ελλάδα κατόπιν προσκλήσεως του Σολονίκ η 21χρόνη Σβετλάνα Κότοβα, μοντέλο από τη Ρωσία. Στις 30 Ιανουαρίου 1997 επισκέφτηκαν τον Σολόνικ στη βίλα του, μέλη της συμμορίας του Κουργκάν. Μετά από τρεις ημέρες, στις 2 Φεβρουαρίου, η Ελληνική Αστυνομία βρήκε την Κότοβα νεκρή, η οποία ήταν τεμαχισμένη, μέσα σε βαλίτσα και σε σακ βουαγιάζ, σε ένα πρόχειρο τάφο και σε απόσταση 300 μέτρων από τη βίλα του Αλεξάντερ Σολόνικ στο Λαγονήσι. Την επόμενη ημέρα βρέθηκε στραγγαλισμένος με καλώδιο σε ερημική περιοχή της Βαρυμπόμπης και ο ίδιος ο Σολόνικ, ενώ στο χέρι του κρατούσε έναν σάκο με όπλα, περούκες, πλαστά χαρτιά, σφαίρες και εισιτήρια για την Ιταλία, όπου ήταν έτοιμος να ταξιδέψει για άλλο ένα συμβόλαιο θανάτου, όπως είχε αποκαλύψει η Ελληνική Αστυνομία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσική μαφία Κατηγορία:Ρώσοι εγκληματίες Κατηγορία:Δολοφονίες στην Ελλάδα
1290
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1290 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Warped
Το Warped είναι το πρώτο κομμάτι και το πρώτο single του έκτου άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, One Hot Minute. Παρότι αρχίζει ήσυχα μετά από λίγα δευτερόλεπτα αρχίζει και γίνεται αρκετά δυνατό. Το τραγούδι περιγράφει τα αισθήματα του Anthony Kiedis για τα ναρκωτικά αφού αυτή την περίοδο άρχισε ξανά να παίρνει ναρκωτικά μετά από πέντε χρόνια απεξάρτησης. Δεν συμπεριλήφθηκε στο Greatest Hits. Το b-side του "Melancholy Mechanics" ήταν στο soundtrack της ταινίας "Twister". Ερμηνεύτηκε πρώτη φορά στο Γούντστοκ του '94 με τους στίχους να διαφέρουν. Δεν έχει ερμηνευθεί live από το 1996 όπως και τα περισσότερα τραγούδια του One Hot Minute. To βίντεο κλιπ σκηνοθετήθηκε από τον Gavin Bowden και περιέχει το περιβόητο φιλί μεταξύ του Anthony και του Dave.
Τραγούδια
CD single (1995)
Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Τραγούδια του 1995 Κατηγορία:Singles του 1995
Βραβεία Γκράμι του 1974
Τα Βραβεία Γκράμι του 1974 δόθηκαν στις 2 Μαρτίου 1974 σε μουσικούς που δραστηριοποιήθηκαν το 1973.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Εξελικτική βιολογία
Η εξελικτική βιολογία είναι το υποπεδίο της βιολογίας που μελετά τις εξελικτικές διαδικασίες (φυσική επιλογή, κοινή καταγωγή, ειδογένεση] που παρήγαγε την ποικιλομορφία της ζωής στη Γη. Στη δεκαετία του 1930, η πειθαρχία της εξελικτικής βιολογίας προέκυψε μέσα από αυτό που ο Julian Huxley ονόμασε σύγχρονη σύνθεση της κατανόησης, από προηγούμενα άσχετα πεδία βιολογικής έρευνας, όπως γενετική και οικολογία, συστηματική και παλαιοντολογία.
Το ερευνητικό εύρος της τρέχουσας έρευνας διευρύνθηκε ώστε να περιλαμβάνει τη γενετική αρχιτεκτονική της προσαρμογής, μοριακή εξέλιξη, και τις διάφορες δυνάμεις που συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως σεξουαλική επιλογή, γενετική παρέκκλιση και βιογεωγραφία. Επιπλέον, το νεότερο πεδίο της εξελικτικής αναπτυξιακής βιολογίας (evolutionary developmental biology "evo-devo") διερευνά πώς ελέγχεται η εμβρυογένεση, αποδίδοντας έτσι μια ευρύτερη σύνθεση που ενσωματώνει την αναπτυξιακή βιολογία με τους τομείς σπουδών που καλύπτονται από την προηγούμενη εξελικτική σύνθεση.
Υποπεδία
Η εξέλιξη είναι η κεντρική ενοποιητική ιδέα στη βιολογία. Η βιολογία μπορεί να χωριστεί με διάφορους τρόπους. Ένας τρόπος είναι από το επίπεδο βιολογικής οργάνωσης, από μόριο έως κύτταρο, από οργανισμό έως πληθυσμό. Ένας παλαιότερος τρόπος είναι με την ταξινομική κατηγορία, με πεδία όπως ζωολογία, βοτανική και μικροβιολογία, που αντικατοπτρίζουν αυτό που κάποτε θεωρούνταν ως οι κύριες διαιρέσεις της ζωής. Ένας τρίτος τρόπος είναι με προσέγγιση, όπως η βιολογία πεδίου, η θεωρητική βιολογία, η πειραματική εξέλιξη και η παλαιοντολογία. Αυτοί οι εναλλακτικοί τρόποι διαίρεσης του θέματος μπορούν να συνδυαστούν με την εξελικτική βιολογία για τη δημιουργία υποπεδίων όπως η εξελικτική οικολογία και η εξελικτική αναπτυξιακή βιολογία.
Πιο πρόσφατα, η συγχώνευση μεταξύ της βιολογικής επιστήμης και των εφαρμοσμένων επιστημών γέννησε νέα πεδία που αποτελούν επεκτάσεις της εξελικτικής βιολογίας, όπως εξελικτική ρομποτική, μηχανική, εξελικτικοί αλγόριθμοι,, εξελικτική οικονομία , και αρχιτεκτονική. Οι βασικοί μηχανισμοί της εξέλιξης εφαρμόζονται άμεσα ή έμμεσα για να προκύψουν νέα σχέδια ή να λύσουν προβλήματα που είναι δύσκολο να λυθούν διαφορετικά. Η έρευνα που δημιουργήθηκε σε αυτούς τους εφαρμοσμένους τομείς με τη σειρά της, συμβάλλει στην πρόοδο, ειδικά χάρη στην εργασία για την εξέλιξη στην επιστήμη των υπολογιστών και σε τομείς μηχανικής όπως η μηχανολογία.
Εξελικτική αναπτυξιακή βιολογία (Evolutionary developmental biology)
Στην εξελικτική αναπτυξιακή βιολογία οι διάφορες διαδικασίες ανάπτυξης μπορούν να παίξουν ρόλο στο πώς ένας συγκεκριμένος οργανισμός φτάνει στο τρέχον σχέδιο του σώματός του. Η γενετική ρύθμιση της οντογονίας και της φυλογενετικής διαδικασίας είναι αυτή που καθιστά δυνατή αυτήν την κατανόηση της βιολογίας. Κοιτάζοντας διαφορετικές διαδικασίες κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και περνώντας από το εξελικτικό δέντρο, μπορεί κανείς να καθορίσει σε ποιο σημείο δημιουργήθηκε μια συγκεκριμένη δομή. Για παράδειγμα, τα τρία στρώματα μικροβίων μπορεί να παρατηρηθεί ότι δεν υπάρχουν σε κνιδόζωα και κτενοφόρα, που υπάρχουν αντίθετα σε σκουλήκια, που αναπτύσσονται λίγο πολύ ανάλογα με το είδος του ίδιου του σκουλήκι. Άλλες δομές όπως η ανάπτυξη γονιδίων Hox και αισθητήριων οργάνων όπως τα μάτια μπορούν επίσης να εντοπιστούν με αυτήν την πρακτική.
Ιστορικό
Η ιδέα της εξέλιξης από φυσική επιλογή προτάθηκε από τον Κάρολο Δαρβίνο το 1859, αλλά η εξελικτική βιολογία, ως ανεξάρτητος ακαδημαϊκός κλάδος, εμφανίστηκε κατά την περίοδο της σύγχρονη σύνθεσης τη δεκαετία του 1930 και του 1940. Μόλις τη δεκαετία του 1980 πολλά πανεπιστήμια είχαν τμήματα εξελικτικής βιολογίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, πολλά πανεπιστήμια έχουν δημιουργήσει τμήματα μοριακής και κυτταρικής βιολογίας ή οικολογίας και εξελικτικής βιολογίας, στη θέση των παλαιότερων τμημάτων βοτανικής και ζωολογίας. Η παλαιοντολογία ομαδοποιείται συχνά με τις γεωεπιστήμες.
Η μικροβιολογία γίνεται εξελικτικός κλάδος, τώρα που η μικροβιακή φυσιολογία και η γονιδιωματική είναι καλύτερα κατανοητές. Ο γρήγορος χρόνος γενιάς βακτηρίων και ιών όπως οι βακτηριοφάγοι καθιστά δυνατή την εξερεύνηση εξελικτικών ερωτημάτων.
Πολλοί βιολόγοι έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση του σύγχρονου κλάδου της εξελικτικής βιολογίας. Οι Theodosius Dobzhansky και E. B. Ford δημιούργησαν ένα εμπειρικό ερευνητικό πρόγραμμα. Οι Ronald Fisher, Sewall Wright και J. S. Haldane δημιούργησαν ένα υγιές θεωρητικό πλαίσιο. Οι Ernst Mayr στη συστηματική, George Gaylord Simpson στην παλαιοντολογία και G. Ο Ledyard Stebbins στη βοτανική βοήθησαν στη διαμόρφωση της σύγχρονης σύνθεσης. Οι James F. Crow, Richard Lewontin, Dan Hartl, Marcus Feldman, και Brian Charlesworth εκπαίδευσαν μια γενιά εξελικτικών βιολόγων.
Τρέχοντα ερευνητικά θέματα
Η τρέχουσα έρευνα στην εξελικτική βιολογία καλύπτει διάφορα θέματα και ενσωματώνει ιδέες από διάφορους τομείς, όπως Μοριακή Γενετική και την επιστήμη των υπολογιστών.
Πρώτον, ορισμένα πεδία της εξελικτικής έρευνας προσπαθούν να εξηγήσουν φαινόμενα που είχαν ληφθεί υπόψη μόνο λίγο στη σύγχρονη εξελικτική σύνθεση. Αυτά περιλαμβάνουν την ειδογένεση, την εξέλιξη της σεξουαλικής αναπαραγωγής,  την εξέλιξη της συνεργασίας και της γήρανσης, καθώς και την εξελιξιμότητα.
Τρίτον, η σύγχρονη εξελικτική σύνθεση επινοήθηκε σε μια εποχή που κανείς δεν καταλάβαινε τη μοριακή βάση των γονιδίων. Σήμερα, οι εξελικτικοί βιολόγοι προσπαθούν να προσδιορίσουν τη γενετική αρχιτεκτονική εξελικτικών φαινομένων με σημαντικό ενδιαφέρον όπως προσαρμογή και ειδογένεση. Αναζητούν απαντήσεις σε ερωτήσεις όπως πόσα γονίδια εμπλέκονται, πόσο μεγάλα είναι τα αποτελέσματα κάθε γονιδίου, πόσο αλληλοεξαρτώμενα είναι τα αποτελέσματα διάφορων γονιδίων, τι κάνουν τα γονίδια και τι αλλαγές συμβαίνουν σε αυτά (π.χ. σημειακές μεταλλάξεις έναντι διπλασιασμού του γονιδίου, ή ακόμη και διπλασιασμός του γονιδιώματος). Προσπαθούν να συνδυάσουν την υψηλή κληρονομισημότητα που παρατηρήθηκε στις διπλές μελέτες με τη δυσκολία εύρεσης των γονιδίων που είναι υπεύθυνα για αυτήν την κληρονομιδημότητα χρησιμοποιώντας μελέτες συσχέτισης σε ολόκληρο το γονιδίωμα.
Μια πρόκληση στη μελέτη της γενετικής αρχιτεκτονικής είναι ότι η κλασική γενετική του πληθυσμού που καταλύει τη σύγχρονη εξελικτική σύνθεση πρέπει να ενημερωθεί για να ληφθεί υπόψη η σύγχρονη μοριακή γνώση. Αυτό απαιτεί μεγάλη μαθηματική ανάπτυξη για να συσχετιστούν τα δεδομένα αλληλουχίας DNA με την εξελικτική θεωρία ως μέρος μιας θεωρίας της μοριακής εξέλιξης. Για παράδειγμα, οι βιολόγοι προσπαθούν να συμπεράνουν ποια γονίδια έχουν υποβληθεί σε έντονη επιλογή ανιχνεύοντας επιλεκτικές σαρώσεις.
Τέταρτον, η σύγχρονη εξελικτική σύνθεση περιλαμβάνει τη συμφωνία για το ποιες δυνάμεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, αλλά όχι για τη σχετική σημασία τους. Η τρέχουσα έρευνα επιδιώκει να το προσδιορίσει. Οι εξελικτικές δυνάμεις περιλαμβάνουν τη φυσική επιλογή, τη σεξουαλική επιλογή, τη γενετική παρέκκλιση, γενετικό σκαρίφημα, αναπτυξιακούς περιορισμούς, μεροληψία μετάλλαξης και βιογεωγραφία.
Μια εξελικτική προσέγγιση είναι βασική για μεγάλο τμήμα της τρέχουσας έρευνας στην οργανισμική βιολογία και οικολογία, όπως στη θεωρία του ιστορικού της ζωής. Ο σχολιασμός των γονιδίων και η λειτουργία τους βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε συγκριτικές προσεγγίσεις. Το πεδίο της εξελικτικής αναπτυξιακής βιολογίας διερευνά τον τρόπο λειτουργίας των αναπτυξιακών διαδικασιών και τις συγκρίνει σε διαφορετικούς οργανισμούς για να προσδιορίσει πώς εξελίχθηκαν.
Πολλοί γιατροί δεν έχουν αρκετό υπόβαθρο στην εξελικτική βιολογία, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη χρήση της στη σύγχρονη ιατρική.
Η αντοχή στα φάρμακα σήμερα
Η εξέλιξη παίζει ρόλο στην αντίσταση των φαρμάκων. Για παράδειγμα, πώς το HIV καθίσταται ανθεκτικό στα φάρμακα και το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Η μετάλλαξη της αντίστασης του HIV οφείλεται στη φυσική επιλογή των επιζώντων και των απογόνων τους. Ο HIV που επέζησε από το ανοσοποιητικό σύστημα αναπαράχθηκε και είχε απογόνους που ήταν επίσης ανθεκτικοί στο ανοσοποιητικό σύστημα.
Η αντοχή στα φάρμακα προκαλεί επίσης πολλά προβλήματα για τους ασθενείς, όπως μια επιδεινούμενη ασθένεια ή η ασθένεια μπορεί να μετατραπεί σε κάτι που δεν μπορεί πλέον να θεραπευτεί με φάρμακα. Χωρίς το κατάλληλο φάρμακο μια ασθένεια μπορεί να είναι ο θάνατος ενός ασθενούς. Εάν ο οργανισμός τους αντιστέκεται σε έναν ορισμένο αριθμό φαρμάκων, τότε το σωστό φάρμακο θα είναι όλο και πιο δύσκολο να βρεθεί. Το να μην τελειώσετε ένα αντιβιοτικό είναι επίσης ένα παράδειγμα αντίστασης που θα προκαλέσει την ανάπτυξη και την εξάπλωση των βακτηρίων ή του ιού στον οργανισμό. Όταν η πλήρης δοσολογία του φαρμάκου δεν εισέλθει στο σώμα και δεν εκτελέσει τη σωστή δουλειά του, ο ιός και τα βακτήρια που επιβιώνουν από την αρχική δοσολογία θα συνεχίσουν να αναπαράγονται. Αυτό καθιστά μια άλλη μεταγενέστερη ακόμη πιο δύσκολο να θεραπευτεί, επειδή αυτή η ασθένεια θα είναι ανθεκτική στα πρώτα φάρμακα που χρησιμοποιούνται. Η ολοκλήρωση του φαρμάκου που συνταγογραφείται είναι ένα ζωτικό βήμα για την αποφυγή αντοχής στα αντιβιοτικά. Επίσης, εκείνοι με χρόνιες ασθένειες, ασθένειες που διαρκούν καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής τους, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για αντοχή στα αντιβιοτικά από άλλους. Αυτό συμβαίνει επειδή η υπερβολική χρήση ενός φαρμάκου ή υπερβολικά υψηλή δόση μπορεί να προκαλέσει την αποδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος ενός ασθενούς και η ασθένεια να εξελιχθεί και να γίνει ισχυρότερη. Για παράδειγμα, οι καρκινοπαθείς θα χρειαστούν μια όλο και πιο ισχυρή δοσολογία φαρμάκων λόγω του χαμηλού λειτουργικού ανοσοποιητικού τους συστήματος.
Περιοδικά
Μερικά επιστημονικά περιοδικά ειδικεύονται αποκλειστικά στην εξελικτική βιολογία στο σύνολό της, συμπεριλαμβανομένων των περιοδικών Evolution, Journal of Evolutionary Biology και BMC Evolutionary Biology. Ορισμένα περιοδικά καλύπτουν υπο-ειδικότητες στην εξελικτική βιολογία, όπως τα περιοδικά Συστηματική Βιολογία, Μοριακή Βιολογία και Εξέλιξη και τα αδερφά της περιοδικά Genome Biology and Evolution και Cladistics.
Άλλα περιοδικά συνδυάζουν πτυχές της εξελικτικής βιολογίας με άλλους σχετικούς τομείς. Για παράδειγμα, Molecular Ecology, Proceedings of the Royal Society of London Series B, The American Naturalist και Theoretical Population Biology αλληλεπικαλύπτονται με την οικολογία και άλλες πτυχές της οργανισμικής βιολογίας. Η αλληλεπικάλυψη με την οικολογία είναι επίσης εμφανής στα περιοδικά κριτικής Trends in Ecology and Evolution και Annual Review of Ecology, Evolution and Systematics. Τα περιοδικά Genetics και PLoS Genetics αλληλεπικαλύπτονται με ερωτήματα μοριακής γενετικής που δεν είναι προφανώς εξελικτικά στη φύση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία Κατηγορία:Φιλοσοφία της βιολογίας
Λοφρέντο Καετάνι
Ο Λοφρέντο, ή Ροφρέντο, Καετάνι (Loffredo, ή Roffredo, Caetani) ήταν αριστοκράτης του Βασιλείου της Νεαπόλεως, κόμης του Φοντί, Κόμης του Τραέττο και της Ακουίλα, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι  και του κλάδου της Ρώμης (Κλάδος Ανάγκνις) (Anagni).
Ήταν γιος του Πιέτρο Β΄ Μαρκήσιου της Καζέρτα κι ανιψιός του Πάπα Βονιφάτιου Η΄. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Μαργαρίτα κοντέσα Παλατίνα αλλά αργότερα χώρισε μαζί της και παντρεύτηκε την Γιοβάννα ντ΄ Ακουίλα κόμισα του Φοντί και κόμισα της Ακουίλα, έτσι με τον γάμο αυτό επέστρεψε ο τίτλος του κόμη του Φοντί στην οικογένεια Γκαετάνι ή Καετάνι. Ο ίδιος ο Λοφρέντο μέσω του γάμου έγινε κόμης του Φοντί και της Ακουίλα. Γιος του, με την Γιοβάννα, και διάδοχος του ήταν ο Νίκολα Καετάνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί Κατηγορία:Κόμητες της Ακουίλα Κατηγορία:Κόμητες του Τραέττο
Σαιν-Μπωζίλ-ντε-Πυτουά
Το Σαιν-Μπωζίλ-ντε-Πυτουά (γαλλικά: Saint-Bauzille-de-Putois, οξιτανικά: Sent Bausèli) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μπωζιλουά (γαλλικά: Saint-Bauzillois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ασούρ Νιραρί Δ΄
Ο Ασούρ Νιραρί Δ' υπήρξε βασιλιάς της Ασσυρίας (1019 π.Χ. - 1013 π.Χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Σαλμανασέρ Β', πέθανε χωρίς απογόνους και τον διαδέχθηκε ο θείος του Ασούρ Ραμπί Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Νέα Γη
Η Νέα Γη (αγγλ. Newfoundland, γαλλ. Terre Neuve) είναι νησί του Καναδά στο άνοιγμα του Κόλπου του Αγίου Λαυρεντίου. Η νήσος της Νέας Γης μαζί με το Λαμπραντόρ αποτελούν την επαρχία της Νέας Γης και του Λαμπραντόρ.
Από το 1583 έως το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Νέα Γη ήταν αποικία των Βρετανών. Το 1949, η Νέα Γη ενσωματώθηκε στην Καναδική Συνομοσπονδία.
Σημειώνεται ότι στο Β' Π.Π. η νότιο-ανατολική και ανατολική περιοχή της συμπεριελήφθη στη αμερικανο-βρετανική Συμφωνία αντιτορπιλικών έναντι βάσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Καναδά Κατηγορία:Νέα Γη και Λαμπραντόρ
Τάφος του Βιξ
Ο Τάφος του Βιξ είναι τύμβος με πριγκιπικό τάφο χρονολογούμενος από την ύστερη περίοδο του πολιτισμού Χάλστατ (γύρω στο 500 π.Χ.). Βρέθηκε στην κοινότητα Βιξ, στον γαλλικό νομό Κοτ-ντ'Ορ, Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ. Στην περιοχή, εκείνη την εποχή, κατοικούσε η γαλατική φυλή των Λινγκόνων.
Ο τάφος ανακαλύφθηκε το 1953 κατά την ανασκαφή ενός σημαντικού προϊστορικού συγκροτήματος από τις κελτικές περιόδους Χάλστατ και Λα Τεν, που περιλαμβάνει έναν γαλατικό οχυρωμένο οικισμό (oppidum) και αρκετούς τάφους, και ήταν άθικτος. Λόγω της σημασίας και της ποιότητας των ευρημάτων, θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός για την κελτική περίοδο. Ανάμεσα στα κτερίσματα ξεχωρίζουν κοσμήματα και ο γιγαντιαίος χάλκινος κρατήρας του Βιξ, ελληνικής προέλευσης.
Ο τάφος
Ο τάφος του Βιξ, και συγκεκριμένα ο τάφος της κυρίας του Βιξ που βρέθηκε στον αρχαιολογικό τύμβο του Μον Λασούα, αποτελείται από ένα καρότσι στο οποίο είχε εναποτεθεί το νεκρό σώμα μιας γυναίκας. Το καρότσι ήταν διακοσμημένο με χάλκινα σχέδια, οι τροχοί του είχαν αφαιρεθεί και τοποθετηθεί δίπλα στο καρότσι. Καθώς ο τύμβος δεν λεηλατήθηκε, ολόκληρος ο τάφος και τα ταφικά δώρα βρέθηκαν σε άριστη κατάσταση.
Νγιορντ
Ο Νιορντ και τα παιδιά του ενώθηκαν με τους Αίσιρ ως όμηροι μετά τον πόλεμο μεταξύ Αίσιρ και Βάνιρ. Τέτοιου είδους όμηροι θεωρούνται μέλη της αριστοκρατικής οικογένειας και δικαιωματικά ηγέτες αλλά δεν είναι ελεύθεροι να φύγουν εξασφαλίζοντας έτσι τα αμοιβαία συμφέροντα της συνθήκης ειρήνης.
Τάφος του Βιξ
Ο τάφος
Ο τάφος του Βιξ αναφέρεται ως ιστορικό μνημείο από το 2006.
Νγιορντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες του ανέμου Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Τάφος του Βιξ
Κτερίσματα
αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Κρατήρας (αγγείο)|κρατήρας του Βιξ]] Το σημαντικότερο κτέρισμα είναι ο κρατήρας του Βιξ. Προέρχονταν από τα ελληνικά εργαστήρια της νότιας Ιταλίας και είναι ο μεγαλύτερος χάλκινος κρατήρας που βρέθηκε, έχει ύψος 1.63 μέτρα, μέγιστη διάμετρο 1.27 μέτρα και χωρητικότητα 1.200 λίτρα. Είναι διακοσμημένος με ανάγλυφα και εγχάρακτα στοιχεία με γεωμετρικά και φυτικά θέματα, αλλά και μορφές (γοργόνες, ιππείς, οπλίτες), άλογα σε καλπασμό και σκύλους. Ο κρατήρας επιβεβαιώνει την ύπαρξη οικονομικών σχέσεων μεταξύ της Μεσογείου και της κεντρικής Ευρώπης ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ. μικρογραφία|Χρυσό [[τορκ]] Τα πολλά μεμονωμένα ευρήματα καταδεικνύουν σαφώς τον ρόλο του οχυρωμένου οικισμού ως οικονομικό κέντρο καθώς και τις ευρείες εμπορικές επαφές του. Τα πιο πολλά ευρήματα είναι θραύσματα αγγείων, με περισσότερα από 40.000 καταγεγραμμένα μέχρι σήμερα. Πολλά είναι τοπικής κατασκευής, διακοσμημένα με απλά γεωμετρικά μοτίβα και περιστασιακές απεικονίσεις ζώων. Επίσης έχει ανακαλυφθεί αττικό μελανόμορφο αγγείο εισηγμένο από την Αρχαία Ελλάδα, που επιτρέπει την ταφή να χρονολογηθεί σε μια περίοδο λίγο αργότερα από το 525 π.Χ. Πολλοί αμφορείς και κύπελλα αναγνωρίστηκαν ως προερχόμενα από τις ελληνικές αποικίες της νότιας Γαλλίας. Οι αμφορείς χρησίμευαν για τη μεταφορά κρασιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κελτικός πολιτισμός Κατηγορία:Γαλατία
ΤΣΦ Χάφελσε
Η ΤΣΦ Χάφελσε (γερμανικά: TSV Havelse) είναι γερμανικός ποδοσφαιρικός σύλλογο με έδρα το Γκάρμπσεν στην Κάτω Σαξονία, κοντά στο Αννόβερο.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1912 ως FC Pelikan-Havelse, από μία ομάδα δεκατριών νέων ανδρών από το μικρό χωριό Χάφελσε. Πήρε το όνομά του από το εμπορικό σήμα της πρώτης μπάλας ποδοσφαίρου που αγόρασε ο σύλλογος, για το μεγάλο ποσό των 7,50 Reichsmark. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν μεγάλο πλήγμα για το σύλλογο, ο οποίος ήταν αδρανής για κάποιο χρονικό διάστημα. Το 1929 δημιουργήθηκε ένας τοπικός σύλλογος γυμναστικής, ο Turnverein Havelse και τέσσερα χρόνια αργότερα οι «Πελεκάνοι» ενεργοποιήθηκαν ξανά ως το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου. Κάποια στιγμή στη δεκαετία του '30 -τα αρχεία του συλλόγου δεν είναι σαφή- ο σύλλογος πήρε το σημερινό του όνομα.
Η καλύτερη στιγμή της ομάδας ήταν μία σεζόν που αγωνίστηκε στη 2. Μπούντεσλιγκα το 1990-91. Από το 1986 έως το 1990, προπονητής του συλλόγου ήταν ο Φόλκερ Φίνκε, ο οποίος αγωνίστηκε στην ομάδα από το 1969 έως το 1974 και στη συνέχεια έγινε ο μακροχρόνιος προπονητής της Φράιμπουργκ. Τα μεγαλύτερα επιτεύγματά της στο Κύπελλο Γερμανίας ήρθαν δύο φορές κατά της ίδιας ομάδας: το 1991 και το 2012, ο σύλλογος απέκλεισε τη Νυρεμβέργη για να προκριθεί στον τρίτο και δεύτερο γύρο αντίστοιχα της διοργάνωσης.
Από το 2010, ο σύλλογος έχει παίξει στην 4η κατηγορία Regionalliga Nord, με τη δεύτερη θέση του 2013 ως το καλύτερο αποτέλεσμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Αριανή
Στην ελληνική αρχαιότητα με το όνομα Αριανή, ή Εράν, ή Αϊράν, ή Αρυάν, οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν από την εποχή του Ερατοσθένους, το κεντρικό τμήμα της Ασίας που περιλαμβάνεται μεταξύ του Τίγρη ποταμού μέχρι του Ινδού ποταμού και από την Ερυθρά θάλασσα, νότια, μέχρι τη Κασπία, το λεγόμενο σήμερα οροπέδιο του Ιράν.
Η Αριανή, καταλάμβανε εκτάσεις που υπολογίζονταν από τον Ερατοσθένη, βάσει των μετρήσεων των "βηματιστών" του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και των γεωγραφικών στοιχείων της ακτοπλοϊκής έρευνας που είχε διενεργήσει ο Νέαρχος, σε μήκος μεν τα 14.000 στάδια, (δηλαδή περίπου 2.600 χλμ.), και σε πλάτος 12.000 στάδια. Η περιοχή περιλαμβάνει τα εδάφη: της Γεδρωσίας, της Καραμανίας, των Αραχωτών, των Δραγγών, καθώς και οι ορεινές περιοχές των λεγομένων Παρπανισαδών, των Αρείων και των Πάρθων.
Κατά δε τον Διόδωρο στην Αριανή είχε γεννηθεί ο Ζαρατούστρα. Η όλη αυτή έκταση κατοικούνταν από πολλές φυλές και λαούς που είχαν υποταχθεί στους Πέρσες και μιλούσαν την αυτή γλώσσα.
Οι δε (αρχαίοι) Πέρσες αποκαλούσαν την χώρα αυτή Ιράν κατ΄ αντίθεση προς το Ανιράν δηλαδή τη χώρα των μη Αρίων φυλών, που αργότερα ονομάσθηκε Τουράν.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Πακιστάν Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ιράν Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ιράκ Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν
Χρυσός Ευελπίδης
Ο Χρυσός Ευελπίδης (1895 - 29 Απριλίου 1971), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας γεωπόνος, καθηγητής, βουλευτής και υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1895 και φοίτησε στο Ελληνογαλλικό Λύκειο Χατζηχρήστου. Σπούδασε γεωπόνος και μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ της Γαλλίας και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως νομογεωπόνος στην Αχαιοήλιδα, το 1917. Από το 1924 ως το 1951 δίδαξε Αγροτική Νομοθεσία και Πολιτική στην Πάντειο Σχολή και έπειτα Γεωργική Οικονομία στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή των Αθηνών. Από το 1944 ως το 1945 ήταν πρύτανης της Παντείου και έπειτα ομότιμος καθηγητής. Την περίοδο 1964-65 ήταν πρύτανης στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν πρόεδρος της Εταιρείας Γεωργοοικονομολογίας.
Ο Χρυσός Ευελπίδης ταξίδεψε στην Ασία μαζί με τον Νίκο Καζαντζάκη.
Εξελέγη βουλευτής Έβρου με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1933 και με την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου το 1951.
Ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία, γράφοντας με το ψευδώνυμο Χρ. Εσπέρας. Το 1957 τιμήθηκε με κρατικό λογοτεχνικό βραβείο (β΄ βραβείο δοκιμίου) για το δοκίμιό του «Πολιτισμός και πολιτισμός». Επίσης, δημοσίευσε πολλά άρθρα και μελέτες, ενώ έγραψε και βιβλία. Από το 1935 ως το 1967 ήταν εκδότης του περιοδικού Αγροτική Οικονομία.
Απεβίωσε στις 29 Απριλίου 1971. Η βιβλιοθήκη του περιλαμβάνει σήμερα 8.639 τόμους βιβλίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες γεωπόνοι Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Καθηγητές Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Επαρχία του Βίμπο Βαλέντια
Η Επαρχία του Βίμπο Βαλέντια (Ιταλικά: Provincia di Vibo Valentia) είναι Επαρχία της Περιφέρειας Καλαβρία στην νότια Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.139 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 170.628 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι το Βίμπο Βαλέντια (Vibo Valentia) με πληθυσμό 35.405 κατοίκους, ο κωδικός των οχημάτων της πόλης είναι ο "VV". Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 50 Δήμους. Συνορεύει βορειοανατολικά με την Επαρχία του Καταντζάρο και νοτιοανατολικά με την Επαρχία του Ρέτζιο-Καλάμπρια και δυτικά βρέχεται από την Τυρρηνική θάλασσα. Η Επαρχία του Βίμπο Βαλέντια ιδρύθηκε από την διάσπαση της επαρχίας του Καταντζάρο (από την οποία προήλθε επίσης και η Επαρχία του Κροτόνε) (6 Μαρτίου 1992). Η διοικητική λειτουργία της επαρχίας όμως άρχισε το 1995, οπότε και διεξήχθησαν οι πρώτες τοπικές εκλογές για το Επαρχιακό Συμβούλιο.
Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν οι Σικελοί, Έλληνες από την Μεσσήνη και το Ρήγιο ίδρυσαν τον 7ο αιώνα π.Χ. το "Ιππόνιον" που εποικίστηκε με πληθυσμό από τους Λοκρούς. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι την πόλη άλωσε ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ο Πρεσβύτερος που έδιωξε τον πληθυσμό της (388 π.Χ.), επανήλθαν με βοήθεια από την Καρχηδόνα (378 π.Χ.). Τα επόμενα χρόνια κύριοι στο Ιππόνιον ήταν οι Βρέττιοι, ο Αγαθοκλής των Συρακουσών και οι Λοκροί, τελικά κατακτήθηκε από την Ρωμαϊκή Δημοκρατία (230 π.Χ.). Η πόλη δέχτηκε συνεχείς επιθέσεις (400), τελικά την κατέστρεψαν οι Μουσουλμάνοι. Ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν έκτισε ξανά την πόλη τον 13ο αιώνα που πέρασε στην οικογένεια Ρούφφο, ο Φερδινάνδος Α΄ της Νεαπόλεως οικοδόμησε ένα κάστρο στο Πίτσο (1486). Τον Ιούνιο του 2010 ανακαλύφτηκε ένα ανενεργό ηφαίστειο που προκάλεσε ισχυρό σεισμό στην Καλαβρία (1905).
Κύριοι Δήμοι
Οι μεγαλύτεροι Δήμοι της επαρχίας του Βίμπο Βαλέντια είναι οι εξής ː
Τρίλοφος Πιερίας
Οι κάτοικοι του Τριλόφου είναι Θρακιώτες, Πόντιοι πρόσφυγες από τη Φάτσα και άλλα μέρη του Πόντου, Μικρασιάτες και λίγοι ντόπιοι.
Υποδομή
Ο οικισμός έχει δυο ναούς, τον Άγιο Γεώργιο (πολιούχος) και τον Άγιο Αθανάσιο όπου είναι και το κοιμητήριο. Υπάρχουν επίσης δυο ξωκλήσια, οι Άγιοι Θεόδωροι και η Αγία Τριάδα. Από εκπαιδευτήρια, στο χωριό λειτουργούν ένα διθέσιο Δημοτικό Σχολείο και μονοθέσιο Νηπιαγωγείο. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος με την επωνυμία "Αριστοτέλης" ιδρύθηκε το 1982. Στο ποδόσφαιρο, ο Μέγας Αλέξανδρος Τριλόφου αγωνίζεται στη Γ΄ ερασιτεχνική κατηγορία (2ο όμιλο) του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας. Επίσης, ο Τρίλοφος διαθέτει γεωργικό συνεταιρισμό και αρδευτικό δίκτυο (έγινε μια λιμνοδεξαμενή). Το καλοκαίρι του 2007 ο Τρίλοφος αποτέλεσε επίκεντρο στη διαμάχη για το νερό με τον Κούκο.
Ιστορικά στοιχεία
Ο περιηγητής Σχοινάς γράφει χαρακτηριστικά ότι η Τόχοβα "κείται επί των υπωρειών των Πιερίων ορέων και είναι το μόνο επίφοβον χωρίον της προς Βέροιαν οδού, αλλ' είναι πανταχόθεν ευπρόσβλητον, αι δε οικίαι του εισίν εκ πλίνθων ως και το τέμενος αυτού".
Στις 17 Ιουλίου του 1943 εκτελέστηκαν στο χωριό 13 κάτοικοι, σε αντίποινα από τους Γερμανούς.
Το πολύ καλό και υγιεινό κλίμα στο χωριό συνετέλεσε στο να γίνει χώρος υποδοχής των φυματικών ασθενών. Μετά τη δεκαετία του '60 παρουσιάστηκε το φαινόμενο της έντονης μετανάστευσης στο εξωτερικό. Ενώ το 1940 το χωριό είχε γύρω στους 2.500 κατοίκους, σήμερα έχει περίπου 600.
Η Παλιονέληνη μετονομάστηκε σε Τρίλοφον το 1950.
Παραπομπές και σημειώσεις
Τρίλοφος Τρίλοφος
Swarovski
Η Swarovski είναι αυστριακή εταιρεία παραγωγής προϊόντων πολυτελείας από γυαλί με παγκόσμιες πωλήσεις. Η οικογενειακή επιχείρηση που ιδρύθηκε από τον Ντάνιελ Σβαρόφσκι το 1895 εδρεύει στο Βάττενς στο Τιρόλο της Αυστρίας. Ο Ρόμπερτ Μπουχμπάουερ είναι διευθύνων σύμβουλος από τον Μάρτιο του 2020.
Η εταιρεία χωρίζεται σε τρεις σημαντικούς τομείς της βιομηχανίας: τη Swarovski Crystal Business που παράγει κυρίως κρύσταλλα, κοσμήματα και αξεσουάρ, τη Swarovski Optik ,που παράγει οπτικά όργανα όπως τηλεσκόπια ,διόπτρες και κιάλια και τη Tyrolit , κατασκευαστής εργαλείων λείανσης, πριονίσματος, διάτρησης, καθώς και προμηθευτής εργαλείων και μηχανών.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Διαφήμιση της εταιρείας του 1899 με λογότυπο το λουλούδι εντελβάις Ο Ντάνιελ Σβαρόφσκι (1862–1956) γεννήθηκε στη βόρεια Βοημία (τώρα Τσεχική Δημοκρατία), 20 χλμ. από τα σημερινά σύνορα με την Πολωνία. Ο πατέρας του κατείχε ένα μικρό εργοστάσιο γυαλιού. Εκεί ο νεαρός Ντάνιελ ειδικεύτηκε στην τέχνη της κοπής γυαλιού. Το 1892 κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μια ηλεκτρική μηχανή κοπής που διευκόλυνε την παραγωγή κρυστάλλου.
Το 1895, ο Σβαρόφσκι μαζί με τους χρηματοοικονομικούς σύμβουλους Άρμαντ Κόσμανν και Φραντς Βάις ίδρυσαν την εταιρεία Swarovski, αρχικά γνωστή ως A. Kosmann, D. Swarovski & Co. και εν συντομία KS & Co. Η εταιρεία δημιούργησε ένα εργοστάσιο κοπής κρυστάλλων στο Βάττενς του Τιρόλου.Το όραμα του Swarovski ήταν να κάνει «ένα διαμάντι προσιτό σε όλους».
Το 1899, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το λουλούδι εντελβάις στο λογότυπό. Το 1919, ο  Σβαρόφσκι ίδρυσε την Tyrolit, εισάγοντας εργαλεία λείανσης και γυαλίσματος στην επιχείρηση κρυστάλλων.
Το 1935, ο γιος του Βίλχελμ δημιούργησε ένα ζευγάρι κιάλια, το οποίο οδήγησε στην ίδρυση της Swarovski Optik 14 χρόνια αργότερα. Η Swarovski Optik κατασκευάζει οπτικά όργανα όπως κιάλια, τηλεφακούς και τηλεσκόπια.
Το 1977, η Swarovski επεκτάθηκε στο εμπόριο κοσμημάτων στις ΗΠΑ.
Η Νάντγια Σβαρόσφκι, η τρισέγγονη του ιδρυτή, έγινε η πρώτη γυναίκα μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της εταιρείας Swarovski το 2012.
Το 2021 ανέδειξε την Τζοβάνα Μπατάλια Ένγκελμπερτ ως την νέα Global Creative Director της Swarovski. Είναι η πρώτη φορά στα 125 χρόνια λειτουργίας της εταιρείας που προσλαμβάνει κάποιον καλλιτεχνικό διευθυντή για όλες τις συλλογές. Τον Φεβρουάριο του 2021 λάνσαρε την πρώτη της συλλογή και τον Σεπτέμβρη του 2021 λάνσαρε την δεύτερη.
Το 2022, σε συνέχεια της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, η εταιρεία αποσύρθηκε από την ρωσική αγορά.