cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιταμίνη
Βιταμίνη Β4
Μέλος του συμπλέγματος Β. Πέρα από τη δράση της ως βιταμίνη ευνοεί και το σχηματισμό των λευκοκυττάρων. Βρίσκεται άφθονη στο κρέας και στο ψάρι και η παροχή της καλύπτει μερικές παθήσεις λευκοκυτταροπενίας. Σήμερα δεν κατατάσσεται πλέον στις βιταμίνες.
Βιταμίνη Β5
right|thumb|200px|Χημική δομή βιταμίνης Β5
Μέιντερτ Χομπέμα
Βίος
Γιος του Λούμπερτ Μέινερτς (Lubbert Meynerts) και της Ρίνσιε Έντουαρτς (Rinsje Eduwarts), ο Χομπέμα βαπτίστηκε ως Μέιντερς Λούμπερτς (Meyndert Lubbertsz) στο Άμστερνταμ στις 31 Οκτωβρίου 1638. Σε ηλικία 15 ετών αυτός, ο νεότερος αδελφός του και η αδελφή τους καταγράφεται ότι εστάλησαν σε ορφανοτροφείο. Αν και υπέγραφε ως M. Hobbema σε πίνακες ήδη από το 1658, σε νομικά έγγραφα χρησιμοποιούσε μόνον το βαπτιστικό του όνομα ως το 1660.
Βιταμίνη
Βιταμίνη Β5
Εμπειρική ονομασία: Παντοθενικό οξύ
Μέιντερτ Χομπέμα
Γάμος και σταδιοδρομία
Ο Χομπέμα νυμφεύτηκε την Έελτιε Φινκ (Eeltje Vinck) στην Παλαιά Εκκλησία (Oude Kerk) του Άμστερνταμ στις 2 Νοεμβρίου 1668. Η Φινκ ήταν λαντζέρισσα του Λάμπερτ Ρέινστ (Lambert Reynst), δημάρχου (burgomeister) του Άμστερνταμ. Μάρτυρες στον γάμο ήταν ο Κορνέλιους Φινκ, αδελφός της νύφης και ο τοπιογράφος Γιάκομπ φαν Ράουσντελ. Είναι τεκμηριωμένο ότι ο Ράουσντελ ήταν ο δάσκαλος του Χομπέμα, καθώς τον Ιούλιο του 1660 ο Ράουσντελ καταθέτει ότι ο Χομπέμα "υπηρέτησε μαζί μου και διδάχτηκε από εμένα για μερικά χρόνια".
Βιταμίνη
Βιταμίνη Β5
Ανήκει στο σύμπλεγμα των βιταμινών Β, βρίσκεται σε όλους τους ιστούς και είναι αναγκαία στο μεταβολισμό των υδατανθράκων. Στον άνθρωπο δεν έχει διαπιστωθεί αβιταμίνωση παντοθενικού οξέος, γιατί παράγεται συνθετικά από τη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου και η διάδοσή του στις τροφές είναι πολύ μεγάλη (γι' αυτό πήρε και την ονομασία, από τη λέξη πάντοθεν). Η ημερήσια απαίτηση του ανθρώπινου οργανισμού είναι 5mg.
Μέιντερτ Χομπέμα
Γάμος και σταδιοδρομία
Το ίδιο έτος που νυμφεύτηκε ανέλαβε το καλοπληρωμένο πόστο του δημοτικού καταμετρητή κρασιού για λογαριασμό του octroi (Σώματος φοροσυλλεκτών) του Άμστερνταμ, μια εργασία που περιλάμβανε το ζύγισμα και την καταμέτρηση των εισαγόμενων κρασιών. Με σύζυγο, εργασία και καλό μισθό, η καλλιτεχνική του παραγωγή άρχισε να καθυστερεί σημαντικά. Ο Χομπέμα και η σύζυγός του απέκτησαν πέντε παιδιά και ζούσαν στο Ρόζενχραχτ, όχι μακριά από τον Ρέμπραντ, ο οποίος μετακόμισε εκεί κατά την τελευταία του περίοδο, όταν είχε πλέον πτωχεύσει. Το 1704 η Έελτιε απεβίωσε και τάφηκε στο τμήμα απόρων του κοιμητηρίου του Λέιντεν στο Άμστερνταμ. Ο Χομπέμα έζησε ως το 1709 και τάφηκε ως απορος στο κοιμητήριο της Βέστερκερκ του Άμστερνταμ στις 14 Δεκεμβρίου 1709.
Βιταμίνη
Βιταμίνη Β6
right|thumb|150px|Χημική δομή βιταμίνης Β6
Εμπειρικές ονομασίες: Πυριδοξίνη, αδερμίνη
Μέιντερτ Χομπέμα
Έργο
Ο Χομπέμα ειδικευόταν στη ζωγραφική δασωμένων τοπίων, αντλώντας την έμπνευσή του από την επίπεδη εξοχή της ανατολικής περιοχής της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Σχεδόν χωρίς εξαιρέσεις, το θέμα του καλλιτέχνη αντλείται από τα έντονα δασωμένα τοπία της ανατολικής Ολλανδίας. Η πλειονότητα των πινάκων του εμπίπτει στις εξής κατηγορίες:
Η επίδραση του έργου του Ράουσντελ στον Χομπέμα δεν είναι εμφανής μετά το 1660. Οι παλαιότεροι πίνακες του Χομπέμα μοιάζουν να σχετίζονται περισσότερο με τα φωτεινότερα και πιο λεπτά τοπία του θείου του Γιάκομπ Σάλομον φαν Ράουσντελ (γραφόταν ως Salomon van Ruysdael). Αν και ζωγράφιζε αποσπασματικά μετά τον γάμο του, ο Χομπέμα έφτιαξε το πιο διάσημο έργο του, το Het laantje van Middelharnis (Η «λεωφόρος» του Μιντελχάρνις), σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου εκείνη ακριβώς την περίοδο (1689).
Βιταμίνη
Βιταμίνη Β6
Θρεπτικό συστατικό απαραίτητο στα ζώα και στους μικροοργανισμούς, υδατοδιαλυτή και μέλος του συμπλέγματος Β. Απομονώθηκε ως καθαρή μορφή βιταμίνης το 1938, βρίσκεται σε τρεις μορφές γνωστές με τις ονομασίες πυριδοξίνη, πυριδοξαμίνη και πυριδοξάλη. Λειτουργεί στο σχηματισμό των αμινοξέων και υπεισέρχεται σε ορισμένες διαδικασίες μεταβολισμού των λιπών και των υδατανθράκων. Ανευρίσκεται στα περισσότερα φυτά και τα ζώα, γι αυτό σπάνια παρατηρείται αβιταμίνωση Β6 στον άνθρωπο. Η έλλειψη της προκαλεί νευρολογικές διαταραχές, δερματίτιδα και γαστρεντερίτιδα.
Μέιντερτ Χομπέμα
Έργο
Σημερα ο Χομπέμα θεωρείται ως ένας από τους πλέον χαρακτηριστικούς και υψηλά αποτιμώμενους Ολλανδούς τοπιογράφους του 17ου αιώνα, αλλά δεν αναφέρεται σε καμία λογοτεχνική πηγή του 17ου αιώνα. Η πρωιμότερη αναφορά σε αυτόν γίνεται στο "λεξικό των Ολλανδών καλλιτεχνών" του Γιόχαν φαν Χόολ (Johan van Gool) το 1751, όπου αναφέρεται αποσπασματικά ως ζωγράφος "σύγχρονων τοπίων".
Γκαμπέλα (περιφέρεια)
Η Γκαμπέλα (αμχ.: ጋምቤላ) είναι περιφέρεια της Αιθιοπίας που βρίσκεται στην δύση της χώρας. Συνορεύει με την Ορόμια και με την Περιφέρεια των λαών του νότου. Πρωτεύουσα είναι Γαμπέλα. Έχει πληθυσμό περίπου 247.000 κατοικών και έκταση 25.802 τετ.χλμ. Στην περιφέρεια βρίσκεται Εθνικό πάρκο Γκαμπέλα. Η Γκαμπέλα μοιράζεται στα 4 ζώνη και 1 βοραίδα Γκοδαίρε.
Μέιντερτ Χομπέμα
Έργο
Αν και ο συγγραφέας και μελετητής του Χομπέμα Ζωρζ Μπρουλιέ αποδίδει, στη μονογραφία του, στον καλλιτέχνη περίπου πεντακόσιους πίνακες, πολλές από αυτές τις αποδόσεις δεν είναι δυνατό να επαληθευτούν. Ένας αριθμός από τους πίνακες που του αποδίδει είναι δημιουργημένοι από συγχρόνους του, που ζωγράφιζαν στο ίδιο ύφος, όπως, π.χ., ο Φλαμανδός Γιαν φαν Κέσσελ (Jan van Kessel, 1626 - 1679). Άλλοι είναι αντίγραφα - μιμήσεις του 19ου αιώνα, που δημιουργήθηκαν όταν το ύφος του Χομπέμα ήταν πολύ στη μόδα. Εν τούτοις, ένα φάσμα ποιότητας όντως υπάρχει στα έργα των οποίων η απόδοση στον Χομπέμα φαίνεται δικαιολογημένη. Αν και δεν διαθέτουμε αποδείξεις που να τεκμηριώνουν τις πρακτικές του εργαστηρίου του, είναι πιθανό να διέθετε βοηθούς που εργάζονταν κάτω από την άμεση επίβλεψή του και δημιουργούσαν παραλλαγές των συνθέσεών του. Είναι επίσης πιθανό να μίσθωνε ορισμένους καλλιτέχνες που ειδικεύονταν στο "staffage" για να ζωγραφίζουν μικρές μορφές στα τοπία του.
Βιταμίνη
Βιταμίνη Β6
Στα βρέφη η νευρολογική διαταραχή εκδηλώνεται με διάφορους σπασμούς και συμβαίνει όταν τρέφονται με υποκατάστατα ανθρώπινου γάλακτος. Όμως, ελέγχεται αμέσως με τη χορήγηση μικρής ποσότητας βιταμίνης.
Μέιντερτ Χομπέμα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Γκαμπέλα (περιφέρεια)
Θρησκευτική σύσταση
Κατηγορία:Περιφέρειες της Αιθιοπίας
Βιταμίνη
Βιταμίνη Β12
right|thumb|220px|Χημική δομή βιταμίνης Β12
Εμπειρική ονομασία: Κυανοκοβαλαμίνη
Η βιταμίνη αυτή εντοπίστηκε το 1948 μετά από μελέτες των χημικών Κάρλ Φόλκερς (Η.Π.Α) και Αλεξάντερ Τοντ (Αγγλία), αποτελεί κρυσταλλική ένωση και είναι μέλος του υδατοδιαλυτού συμπλέγματος Β. Είναι το μοναδικό, μέχρι σήμερα, φυσικό προϊόν που περιέχει κοβάλτιο, στο οποίο οφείλει και το ζωηρό κόκκινο χρώμα του.
Συμβάλλει στον φυσιολογικό μεταβολισμό της ενέργειας στο σώμα, στη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος, στο φυσιολογικό μεταβολισμό της ομοκυστεΐνης, στη φυσιολογική ψυχολογική λειτουργία, στο φυσιολογικό σχηματισμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων, στη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, στη μείωση της κούρασης και της κόπωσης, ενώ είναι σημαντική και για τη διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης.
Για την απορρόφησή της από το πεπτικό σύστημα είναι απαραίτητη η παρουσία ενός άλλου παράγοντα, του ενδογενούς παράγοντα. Όταν λείπει αυτός, η βιταμίνη Β12 δεν απορροφάται. Η Β12 δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στη φύση και πηγές της είναι το συκώτι διαφόρων ζώων και οι καλλιέργειες διαφόρων μικροοργανισμών. Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Β12 είναι τα γαλακτοκομικά, το κρέας, τα θαλασσινά και η σόγια.
Η έλλειψη της βιταμίνης Β12 μπορεί να προκληθεί ακόμα από αποκλειστική χορτοφαγία ή από ασθένειες του παχέος εντέρου όπως τα εγκολπώματα και άλλες παθήσεις του λεπτού εντέρου, που επιδρούν στην απορροφητική ικανότητά του. Η έλλειψη της μπορεί να προκαλέσει μακροκυτταρική και μεγαλοβλαστική αναιμία και είναι συχνή στους χορτοφάγους και στους ηλικιωμένους. Η επαρκής πρόσληψή της είναι απαραίτητη κατά την εγκυμοσύνη, καθώς η έλλειψή της μπορεί να προκαλέσει νευρολογικά προβλήματα στο έμβρυο.
Στον άνθρωπο είναι δύσκολο να παρατηρηθεί καθαρή μορφή αβιταμίνωσης Β12. Συνήθως συνοδεύεται με έλλειψη φυλλικού οξέος και άλλων παραγόντων.
Η υπερδοσολογία μπορεί να προκαλέσει ερεθισμούς του δέρματος, έξαρση ακμής και διάρροια.
Βιταμίνη C
thumb|200px|Χημική δομή βιταμίνης C Εμπειρική ονομασία: Ασκορβικό οξύ
Η πιο κοινά γνωστή από όλες τις βιταμίνες, η βιταμίνη C είναι μια υδατοδιαλυτή ουσία, που απομονώθηκε από τα επινεφρίδια το 1928 από το βιοχημικό Ούγγρο νομπελίστα Άλμπερτ Σεντ-Γκιόργκι και αναγνωρίστηκε ως παράγοντας θεραπείας του σκορβούτου το 1932. Η ονομασία της ασκορβικό οξύ προέρχεται από την έκφραση αντισκορβουτική βιταμίνη, δηλαδή την βιταμίνη που θεραπεύει και προλαβαίνει το σκορβούτο.
Η βιταμίνη C έχει τεράστια σημασία για τον ανθρώπινο οργανισμό και είναι αναγκαία για τις διάφορες μεταβολικές λειτουργίες, αφού συμβάλλει στη διατήρηση της φυσιολογικής λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος κατά τη διάρκεια και μετά την έντονη σωματική άσκηση, στο σχηματισμό του κολλαγόνου του δέρματος, στη φυσιολογική λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων, των οστών, του δέρματος, των δοντιών, στο φυσιολογικό μεταβολισμό της ενέργειας, στη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος, στη φυσιολογική ψυχολογική λειτουργία, στην προστασία των κυττάρων από το οξειδωτικό στρες, στη μείωση της κούρασης και της κόπωσης, στην αναγέννηση της ανηγμένης μορφής της βιταμίνης Ε, καθώς και στην αύξηση της απορρόφησης του σιδήρου.
Οι συνιστώμενες ημερήσιες ανάγκες του ενήλικα ανθρώπου σε βιταμίνη C κυμαίνονται από 75-90 mg. Τα φρέσκα λαχανικά και, κυρίως, τα εσπεριδοειδή είναι οι καλύτερες πηγές της βιταμίνης C, καθώς η βιταμίνη περιέχεται σε μεγάλη ποσότητα.
Η έλλειψη της C προκαλεί την ασθένεια σκορβούτο, γνωστή και ως «νόσος των ναυτικών», γιατί παλαιότερα στα πλοία οι ναυτικοί σε μεγάλα ταξίδια κατανάλωναν κονσέρβες και από τη διατροφή τους έλειπε εντελώς η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, με συνέπεια να εκδηλώνουν συχνά τη νόσο. Το σκορβούτο προκαλεί πρήξιμο και μάτωμα στα ούλα, βλάβες στα δόντια, υποδόρια αιματώματα, αιμορραγίες των ιστών και αναιμία. Η χορήγηση βιταμίνης C θεραπεύει τη νόσο.
Με το κάπνισμα ένα μεγάλο μέρος της βιταμίνης C που υπάρχει στον οργανισμό καταστρέφεται, για αυτό συνιστάται οι καπνιστές να λαμβάνουν βιταμίνη C.
Mία μελέτη (Circulation, 9 Ιουνίου 1998) εξέτασε την αποτελεσματικότητα των εγχύσεων Βιταμίνης C στην αγγειοδιαστολή σε 47 ασθενείς με ιδιοπαθή υπέρταση και σε 35 νορμοτασικούς μάρτυρες με παρόμοια χαρακτηριστικά. Τα άτομα υποβλήθηκαν σε εγχύσεις ακετυλοχολίνης, που κανονικά προκαλεί διαστολή των υγιών αιμοφόρων αγγείων, τόσο με όσο και χωρίς εγχύσεις Βιταμίνης C. Σε υπερτασικούς ασθενείς, η αγγειακή ανταπόκριση στην ακετυλοχολίνη ήταν μειωμένη αλλά βελτιώθηκε με την έγχυση Βιταμίνης C. Οι μάρτυρες είχαν φυσιολογική ανταπόκριση στην ακετυλοχολίνη η οποία δεν μεταβλήθηκε με τη Βιταμίνη C. Σε περαιτέρω πειράματα, ένας αναστολέας της σύνθεσης μονοξειδίου του αζώτου εμπόδισε την ανταπόκριση στη Βιταμίνη C σε υπερτασικούς ασθενείς, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι επιδράσεις της βιταμίνης λαμβάνουν χώρα με τη μεσολάβηση των επιδράσεων στο μεταβολισμό του μονοξειδίου του αζώτου" . Αυτά τα δεδομένα συμφωνούν με την υπόθεση ότι η βιταμίνη C μπορεί να βελτιώνει την αγγειακή λειτουργία αναστέλλοντας τις επιδράσεις των ελεύθερων ριζών οξυγόνου στο μονοξείδιο του αζώτου. Ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο μηχανισμός, τα ευρήματα υποστηρίζουν την ολοένα περισσότερο αποδεκτή τακτική της καθημερινής χρήσης πολυβιταμινούχων σκευασμάτων
Βιταμίνη D
left|thumb|220px|Χημική δομή εργοκαλσιφερόλης Στην πραγματικότητα πρόκειται για σύμπλεγμα δύο βιταμινών, D2 και D3. Χημικά είναι δύο λιποδιαλυτές αλκοόλες που σχηματίζονται από την υπεριώδη ακτινοβολία (ηλιακό φως) επί των στερολών που υπάρχουν στο ανθρώπινο δέρμα. Η βιταμίνη D2 προέρχεται από την εργοστερόλη, που απαντάται σε μύκητες και ιδιαίτερα σε αυτούς του γένους Claviceps από τους οποίους και απομονώθηκε. Οι στερόλες αυτές είναι η προβιταμίνη 7-δεϋδροχοληστερόλη και η εργοστερόλη. Η υπεριώδης ακτινοβολία μετατρέπει την 7-δεϋδροχοληστερόλη σε βιταμίνη D3 και την εργοστερόλη σε βιταμίνη D2. Η βιταμίνη D3 είναι αρκετά πιο αποτελεσματική στο να αυξάνει τα επίπεδα αίματος 25(OH)D από την D2. Αφού οι δύο βιταμίνες σχηματιστούν, μία αντίδραση, που πραγματοποιείται στο ήπαρ, τις μετατρέπει σε ενώσεις που συμμετέχουν στη μεταβολική απόθεση του ασβεστίου.
right|thumb|220px|Χημική δομή χοληκαλσιφερόλης
Παρόλο που το χειμώνα η ηλιακή ακτινοβολία δεν επαρκεί για το σχηματισμό βιταμίνης D στις περιοχές βορειότερα από τον 37ο βόρειο παράλληλο και νοτιότερα από τον 37ο νότιο παράλληλο, είναι δυνατή η αποθήκευσή της στο συκώτι. Η επαρκής έκθεση σε ηλιακή ακτινοβολία UV-B εμποδίζεται επίσης από το γυαλί, τα ρούχα, τη χρήση αντηλιακών, την ατμοσφαιρική ρύπανση και τη συννεφιά. Κάτω από τις συνθήκες αυτές μπορεί να δίνεται η βιταμίνη ως συμπλήρωμα διατροφής. Παλαιότερα δινόταν με το μουρουνέλαιο αλλά η άσχημή του γεύση προέτρεψε στη παρασκευή άλλων σκευασμάτων, κυρίως μικρών καψουλών. Η προσθήκη βιταμίνης D στις τροφές, και κυρίως στο γάλα, είναι σημαντικό "όπλο" κατά της ραχίτιδας στα εύκρατα και ψυχρά κλίματα.
Η αβιταμίνωση D, ασυνήθης πλέον στο δυτικό κόσμο, αλλά συχνή στον αναπτυσσόμενο κόσμο, στην Αφρική, την Ασία, και την Ν. Αμερική, προκαλεί στα παιδιά ραχίτιδα λόγω διαταραχής μεταβολισμού του ασβεστίου και του φωσφόρου, με αποτέλεσμα τα οστά να γίνονται μαλακά, ευλύγιστα και υφίστανται, λόγω μειωμένης ακαμψίας, χαρακτηριστικές παραμορφώσεις. Η διαταραχή αυτή του οργανισμού είναι ασυνήθιστη σε τροπικές περιοχές όπου οι άνθρωποι είναι εκτεθειμένοι στον ήλιο και στις αρκτικές περιοχές, όπου καταναλώνονται πολλά ψάρια. Η έλλειψη βιταμίνης D ανιχνεύεται από απλή εξέταση αίματος 25(OH)D.
Τα βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά έχουν αυξημένη πιθανότητα ανεπάρκειας βιταμίνης D. Γι’ αυτό και συστήνεται η προληπτική χορήγηση της.
Η υπερβολική κατανάλωση προβιταμινών D μπορεί να προκαλέσει μη άμεσα σχετιζόμενες παρενέργειες στον οργανισμό όπως η αύξηση του ασβεστίου.
Βιταμίνη Ε
right|thumb|250px|Χημική δομή βιταμίνης Ε
Εμπειρική ονομασία: Τοκοφερόλη
Η βιταμίνη Ε είναι λιποδιαλυτή οργανική ένωση. Βρίσκεται κυρίως στο έλαιο ορισμένων φυτών, όπως το σιτάρι που είναι ιδιαίτερα πλούσια πηγή. Έχει ανακαλυφθεί ένας αριθμός ενώσεων που διαθέτουν παρόμοια λειτουργικότητα με τη βιταμίνη Ε, λέγονται τοκοφερόλες και διακρίνονται με τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου α, β, γ, δ, ε, ζ και η. Η πιο σημαντική είναι η α-τοκοφερόλη.
Η βιταμίνη Ε διαθέτει αντικαρκινική δράση (Ca μαστού) και ανασταλτική σε χρόνιες παθήσεις (καρδιαγγειακές παθήσεις, καταρράκτης, διαβήτης, νόσος Αλτσχάιμερ, νόσος Πάρκινσον). Η αβιταμίνωση Ε προκαλεί στείρωση, τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα, καθώς και βλάβες των ιστών, ιδιαίτερα του νευρικού και του μυϊκού. Στον άνθρωπο πραγματική αβιταμίνωση Ε είναι πολύ δύσκολο να εμφανιστεί, λόγω της διάδοσης της στα φυτά. Βιταμίνη Ε χορηγείται θεραπευτικά σε περιπτώσεις συχνών αποβολών (εξ ου και "τοκοφερόλη") καθώς και μυϊκής δυστροφίας με πολύ καλά αποτελέσματα. Υπάρχουν μελέτες, που απέδειξαν ότι η βιταμίνη Ε μπορεί να βοηθήσει στην παράταση της ζωής, αφού επιβραδύνει τη καταστροφή των βιολογικών μεμβρανών.
Οι ημερήσιες ανάγκες για τον άνθρωπο φαίνεται ότι είναι γύρω στα 15 mg.
Βιταμίνη F
Η βιταμίνη αυτή αποδίδεται σε ακόρεστα λιπαρά οξέα και μερικά από τα παράγωγα τους. Στον άνθρωπο δεν χρειάζεται η παρουσία αυτών των ουσιών. Η βιταμίνη F και οι ιδιότητες της δεν είναι ιδιαίτερα γνωστές. Πιστεύεται πάντως ότι ορισμένες δερματοπάθειες ελαφριάς μορφής οφείλονται στην έλλειψη αυτής της βιταμίνης.
Βιοτίνη (Βιταμίνη Η ή Β7)
thumb|right|200px|Χημική δομή βιοτίνης
Έχει καταχωρηθεί στην ομάδα των βιταμινών Β υπό την ονομασία Β7 και είναι πλέον γνωστότερη με την ονομασία βιοτίνη. Πρόκειται για κρυσταλλική αζωτούχο οργανική ένωση διαλυτή στο νερό και την αλκοόλη αλλά αδιάλυτη στους άλλους οργανικούς διαλύτες. Είναι από τις πιο παλιές γνωστές βιταμίνες και απομονώθηκε στην αρχή ως παράγοντας μικροβιακής αύξησης. Το 1927 ανακαλύφθηκε ότι η προσθήκη ωμού ασπραδιού σε θρεπτική δίαιτα μπορεί να προκαλέσει ασθένεια. Αυτό συμβαίνει γιατί το ασπράδι περιέχει μια πρωτεΐνη, την αβιδίνη, η οποία παρεμποδίζει την αποτελεσματική δράση της βιοτίνης. Η βιοτίνη είναι πολύ διαδεδομένη στα φυσικά προϊόντα και οι πλουσιότερες πηγές της είναι το μοσχαρίσιο συκώτι, τα φιστίκια, η σοκολάτα και τα αβγά. Οι ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού είναι 100 mg περίπου. Η έλλειψη της από τον οργανισμό είναι αρκετά σπάνια αλλά εάν συμβεί τότε προκαλεί στον άνθρωπο δερματίτιδα, γαστρεντερίτιδα και μυϊκούς πόνους.
Βιταμίνη Κ
thumb|280px|Φυλλοκινόνη (Βιταμίνη Κ1)
Εμπειρική ονομασία: Φυλλοκινόνη
Σύμπλεγμα βιταμινών γνωστό και με την ονομασία ναφθοκινόνη. Από το σύμπλεγμα αυτό γνωστές είναι η Κ1 ή φυλλοκινόνη που βρίσκεται στα φυτά και αναγνωρίστηκε το 1939, η Κ2 (μενακινόνη), μια σχετικά ενεργός ένωση και λαμβάνεται από ψάρια που βρίσκονται σε αποσύνθεση και η Κ3 (μεναδιώνη) που είναι συνθετικής προέλευσης.
left|thumb|150px|Μενακινόνη (βιταμίνη Κ2
Η βιταμίνη Κ αποτελεί προσθετική ομάδα ενζύμου απαραίτητου για τη σύνθεση στο ήπαρ της προθρομβίνης και των παραγόντων πήξης του αίματος. Στον άνθρωπο μπορεί να υπάρξει έλλειψη μετά από λήψη διαφόρων φαρμάκων που αναστέλλουν την αύξηση των βακτηρίων που συνθέτουν τη βιταμίνη. Επίσης μπορεί να συμβεί έλλειψη της βιταμίνης από παθολογικά αίτια. Στη περίπτωση αυτή παρατηρείται διαταραχή της πηκτικότητας του αίματος και εσωτερική αιμορραγία που όμως αντιμετωπίζεται με χορήγηση βιταμίνης Κ.
Πηγές βιταμίνης Κ για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι τα φύλλα των φυτών και η μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου, που συνθέτει σε ικανοποιητικές ποσότητες τη βιταμίνη αυτή. Οι τροφές με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε βιταμίνη K είναι τα πράσινα λαχανικά. Το σπανάκι, ο μαϊντανός, η ρίγανη, ο βασιλικός, τα παντζάρια, η τσουκνίδα, το λάχανο και το μπρόκολο είναι ιδιαίτερα πλούσια σε βιταμίνη K.
Τζουζέπε Αβάντσι
Ο Τζουζέπε Αβάντσι (Giuseppe Avanzi, 30 Αυγούστου 1645 - 29 Μαΐου 1718) ήταν Ιταλός ζωγράφος, στην περίοδο του Μπαρόκ και η δραστηριότητά του έλαβε χώρα κυρίως στη Φερράρα.
Τα περισσότερα έργα του Αβάντσι ήταν θρησκευτικού θέματος και τα καλύτερα δείγματά τους βρίσκονται στην Certosa της Γερράρας και στην ζMadonna della Pieta. Ως σπουδαιότερο έργο του Θεωρείται «Η αποκεφάλιση του Αγ. Ιωάννου».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Πρωτεύουσα της Γαλλίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Δημήτρης Σταυρόπουλος
Ο Δημήτρης Σταυρόπουλος είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την ιταλική Ρετζίνα Κάλτσιο, έχοντας προηγουμένως αγωνιστεί με την ομάδα του Πανιωνίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
MobyGames
Το MobyGames είναι διαδικτυακή βάση δεδομένων με πληροφορίες για βιντεοπαιχνίδια και συντελεστές παραγωγής βιντεοπαιχνιδιών. Η βάση δεδομένων περιέχει γύρω στα 312.000 παιχνίδια σε περισσότερες από 300 πλατφόρμες παιχνιδιών.
Περιεχόμενο
Πριν αποθηκευτούν στη βάση δεδομένων, οποιεσδήποτε συνεισφορές ή αλλαγές του περιεχομένου ελέγχονται από εθελοντές χρήστες της σελίδας. Τα πρότυπα και οι πρακτικές για την επεξεργασία πληροφοριών των παιχνιδιών είναι σαφώς καθορισμένες και διαθέσιμες στο κοινό. Οι πιο συνηθισμένες πηγές είναι οι συσκευασίες όπως και οι οθόνες τίτλων των ίδιων των βιντεοπαιχνιδιών.
Εγγεγραμμένοι χρήστες έχουν τη δυνατότητα να βαθμολογήσουν και να αξιολογήσουν οποιοδήποτε παιχνίδι. Επίσης μπορούν να δημιουργήσουν ιδιωτικές ή δημόσιες λίστες "έχω" και "θέλω", οι οποίες αποτελούν τη βάση καταλόγου με παιχνίδια που είναι διαθέσιμα για ανταλλαγή με άλλους χρήστες. Ο ιστότοπος διαθέτει δικό του φόρουμ. Μέσα εκεί κάθε παιχνίδι που περιλαμβάνεται στη βάση δεδομένων έχει το δικό του χώρο.
Ιστορία
Η αρχική ιδέα των ιδρυτών Jim Leonard και Brian Hirt ήταν η δημιουργία ενός ιστοτόπου ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με παλαιά και σύγχρονα βιντεοπαιχνίδια με ένα ευρύτερο κοινό.
Η βάση δεδομένων ξεκίνησε το 1999 με παιχνίδια για MS-DOS και Microsoft Windows. Το 2001 προστέθηκαν οι τότε σύγχρονες κονσόλες όπως το PlayStation, ενώ παλαιότερα συστήματα προστέθηκαν στη συνέχεια. Καταχωρήσεις για παιχνίδια arcade προστέθηκαν τον Ιανουάριο του 2014 και τα παιχνίδια κεντρικών υπολογιστών τον Ιούνιο του 2017.
Στα μέσα του 2010, το MobyGames πουλήθηκε για άγνωστο ποσό στη GameFly, καθιστώντας το πλέον εμπορική ιστοσελίδα.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2013, η MobyGames εξαγοράστηκε από τον Jeremiah Freyholtz, τον ιδιοκτήτη της Blue Flame Labs, εταιρίας ανάπτυξης παιχνιδιών και ιστοσελίδων με έδρα το Σαν Φρανσίσκο.
Στις 24 Νοεμβρίου 2021, η Atari SA ανακοίνωσε την αγορά της MobyGames για 1,5 εκατομμύρια δολάρια. Η αγορά ολοκληρώθηκε στις 8 Μαρτίου 2022, με τον Freyholtz να παραμένει γενικός διευθυντής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Atari Κατηγορία:Ιστότοποι για βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Παναθηναϊκός αμφορέας (Ομάδα του Λέαγρου)
Περιγραφή
Στην πρόσθια άποψη απεικονίζεται η θεά Αθηνά Πολιάδα. Κραδαίνει δόρυ και κρατάει ασπίδα. Φορά χιτώνα αντί για πέπλο και η περιφέρεια της ασπίδας της δεν είναι πλέον κόκκινη αλλά μαύρη με κόκκινες στιγμές. Στην ασπίδα απεικονίζεται σειρήνα και φέρει την επιγραφή ΤΟΝ ΑΘΗΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ. Στην οπίσθια όψη εικονίζονται τρεις αναβάτες, πάνω σε δυνατά άλογα, να περνούν το σημείο τερματισμού. Το κεφάλι ενός ιππέα λείπει, εκτός από τα μαλλιά του μετώπου. Στοιχεία πρωτοτυπίας από άλλες σχετικές παραστάσεις συνιστούν η απεικόνιση της θεάς με πέπλο, οι σχετικές τεχνοτροπικές αλλαγές στην ασπίδα της και το γεγονός ότι οι ιππείς κρατούν μακριές ράβδους, αντί για τα συνήθη μαστίγια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Αφρικανικός μπλε βασιλικός
Ο Αφρικανικός μπλε βασιλικός (Ocimum kilimandscharicum × basilicum 'Dark Opal') είναι από τα λίγα είδη βασιλικού, το οποίο είναι πολυετές φυτό. Είναι στείρο υβρίδιο των άλλων δύο φυλών βασιλικού, ανίκανο να παραγάγει τους δικούς του σπόρους και πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα.
Αυτή η συγκεκριμένη ράτσα βασιλικού, έχει ένα ισχυρό άρωμα καμφοράς, το οποίο κληρονόμησε από τον γονέα του Ocimum kilimandscharicum (καμφορά βασιλικό), στην Ανατολική Αφρική. Η συγκέντρωση της καμφοράς είναι 22% (σε σύγκριση με 61% για την O. kilimandscharicum). Η συγκέντρωση των υπόλοιπων κύριων αρωματικών ενώσεων, λιναλοόλη (55%) και 1,8-κινεόλη (15%) είναι συγκρίσιμη με πολλές ποικιλίες βασιλικού.
Ανθίζει αφειδώς σαν ένα ετήσιο, αλλά καθότι στείρο, δεν μπορεί ποτέ να παραγάγει σπόρους. Επίσης, είναι ψηλότερο από ό, τι πολλές ποικιλίες βασιλικού. Τα άνθη του είναι πολύ καλά στο να προσελκύουν μέλισσες και άλλους επικονιαστές.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Παραπομπές
<div style="">
Κατηγορία:Ώκιμον Κατηγορία:Βότανα
Σελλί Ρεθύμνης
thumb|250px|
Ιστορικά στοιχεία
Μετά το 1441 το Σελλί αναφέρεται από τον Barozzi το 1577 στην επαρχία Ρεθύμνης (Celli et Acheriones), από τον Καστοφύλακα Selli με 172 κατοίκους το 1583 και από το Βασιλακάτα Seli το 1630. Περιλαμβάνεται επίσης στη μνημειώδη δίτομη έκδοση Insolario (Νησολόγιο) του Βιντσέντζο Κορονέλλι (1686, Βενετία).
Κατά την τουρκοκρατία το 1657 και το 1658 αναφέρονται ονόματα κατοίκων του χωριού για ιδιωτικές υποθέσεις τους. Από το 1734 και μετά δεν υπάρχουν σχετικές πληροφορίες για το χωριό ή τους κατοίκους του. Κατά τους αγώνες κατά των Τούρκων το Σελλί αναφέρεται μέσα από την παράδοση και από επώνυμους επαναστάτες και καπεταναίους. Τον Αύγουστο του 1868, στα πλαίσια της Κρητικής Επανάστασης του 1866 - 1869, Έλληνες επαναστάτες επιτέθηκαν στους Τουρκοκρητικούς κατοίκους του οικισμού.
Στην απογραφή του 1900 υπάγεται στο δήμο Βρυσιναίων με 179 κατοίκους, το 1920 στον αγροτικό δήμο Πρασών με 160 κατοίκους και το 1928 και 1940 ως έδρα κοινότητας με 170 κατοίκους.
Οι κάτοικοι του οικισμού ασχολούνται από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Ιδιαίτερα ανεπτυγμένη είναι η κτηνοτροφία λόγω της ύπαρξης εκτεταμένων βοσκότοπων στις πλαγιές του όρους Βρύσινα. Επίσης γύρω από τον οικισμό υπάρχουν πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις, όπου ευδοκιμούν δημητριακά, κηπευτικά, οπωροφόρα δέντρα, αμπέλια, κλπ. Όπως συμβαίνει και στο μεγαλύτερο μέρος της Κρήτης ιδιαίτερα καλλιεργείται η ελιά που αποτελεί και το κύριο εισόδημα των γεωργών της περιοχής.
Από το 1950 και μετά αρκετοί κάτοικοι του χωρίου όπως και της Κρήτης γενικότερα έχουν μεταναστεύσει. Αυτοί έχουν εγκατασταθεί στο Ρέθυμνο, στο Ηράκλειο, στην Αθήνα, στον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλα αστικά κέντρα της Ελλάδας. Επίσης αρκετοί μετανάστευσαν σε χώρες του εξωτερικού. Για το λόγο αυτό ο αριθμός των κατοίκων έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια.
Διοικητικά στοιχεία
μικρογραφία|158x158εσ Το Σελλί αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πρασσών και το 1928 με το ΦΕΚ 175Α - 28/08/1928 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μύρθιο αποτελούν την κοινότητα Σελλίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ρεθύμνης του δήμου Ρεθύμνης ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 110 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Σελλίου
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Θειοδάμας
Στην ελληνική μυθολογία ο Θειοδάμας ή Θειοδάμαντας ήταν ένας ήρωας, ο οποίος εμφανίζεται σε διάφορες παραδόσεις που συνδέονται με τον μυθικό κύκλο του Ηρακλή. Ο Θειοδάμαντας άλλοτε αναφέρεται (π.χ. στα Αργοναυτικά) ότι έδρασε στη χώρα των Δρυόπων, την άγονη περιοχή ανάμεσα στα βουνά Οίτη και Παρνασσός, όπου τον έσφαξε ανελέητα ο Ηρακλής στον πόλεμό του κατά των Δρυόπων, και άλλοτε αναφέρεται ότι έδρασε στην Κύπρο. Ο Θειοδάμας πήρε ως σύζυγό του τη Νεαίρα, κόρη του Έρμου, και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Δρησαίο, ή κατ' άλλους και τον Ύλα.
Ντίλμα Ρούσεφ
Η Ντίλμα Βάνα Ρούσεφ (Dilma Vana Rousseff, Μπέλο Οριζόντε, 14 Δεκεμβρίου 1947) είναι Βραζιλιάνα οικονομολόγος και πολιτικός, Πρόεδρος της Βραζιλίας από το 2011 έως το 2016. Στενή συνεργάτης του Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, εξελέγη πρόεδρος στις προεδρικές εκλογές του 2010, με το Κόμμα των Εργατών (Partido dos Trabalhadores) στο δεύτερο γύρο, στις 31 Οκτωβρίου 2010. Είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στην ιστορία της χώρας. Συμπεριλήφθη στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό Time για τα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως» για το έτος 2012. Από τις 24 Μαρτίου του 2023 υπηρετεί ως πρόεδρος της Νέας Αναπτυξιακής Τράπεζας.
Θειοδάμας
Πηγές
Θειοδαμα Κατηγορία:Ηρακλής Κατηγορία:Αρχαία Κύπρος
Ντίλμα Ρούσεφ
Βιογραφία
Ο πατέρας της ήταν δικηγόρος καταγόμενος από τη Βουλγαρία, ενώ η μητέρα της Βραζιλιάνα δασκάλα. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Πανεπιστήμιο του Ρίο ήρθε σε επαφή με την παράνομη τότε μαρξιστική οργάνωση Comando de Libertação Nacional — COLINA (Διοίκηση Εθνικής Απελευθέρωσης), με την ίδια να αποτελεί αργότερα έναν από τους 6 επικεφαλής της οργάνωσης VAR Palmares. Συνελήφθη το 1970 από τη δικτατορική κυβέρνηση του 1964 και βασανίστηκε.
Τον Ιανουάριο του 2003 ο ντα Σίλβα ανέθεσε στη Ρούσεφ το υπουργείο Ορυχείων και Ενέργειας της Βραζιλίας. Παρέμεινε στη θέση της υπουργού μέχρι τον Ιούνιο του 2005. Τότε ανέλαβε αρχηγός του επιτελείου επί προεδρίας Λούλα ντα Σίλβα.
Στα τέλη Μαρτίου του 2010 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για τη θέση του Προέδρου της Βραζιλίας, καθώς το σύνταγμα της χώρας δεν επέτρεπε στον ντα Σίλβα και τρίτη θητεία. Στον πρώτο γύρο των εκλογών κατάφερε να συγκεντρώσει το 46,91% των ψήφων, 14 περίπου μονάδες πάνω από τον βασικό της αντίπαλο Ζοζέ Σέρα (32,61%), αλλά δεν εξασφάλισε την απαιτούμενη πλειοψηφία, παρά τις προβλέψεις των περισσοτέρων προεκλογικών δημοσκοπήσεων.
Στον επαναληπτικό γύρο των προεδρικών εκλογών το 2010, η Ρούσεφ έλαβε ποσοστό 56,05% έναντι 43,94% του Σέρα. Μετά την επιτυχία της δήλωσε πως θα ακολουθήσει τις πολιτικές του προκατόχου της Λούλα ντα Σίλβα, ενώ θα επιχειρήσει να συνεργαστεί και με την αντιπολίτευση.
Είναι παντρεμένη 2 φορές και έχει μια κόρη. Στο παρελθόν είχε ανακοινώσει πως έπασχε από λέμφωμα, σε αρχικό στάδιο, το οποίο αντιμετώπισε με άμεση επέμβαση αφαίρεσης όγκου.
Στις 18 Απριλίου 2016, το κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ του να προχωρήσει στη Γερουσία η διαδικασία καθαίρεσης της Ρούσεφ από την προεδρική θέση. Αιτία είναι η φερόμενη ως εμπλοκή της σε μια προσπάθεια να παρουσιαστεί τεχνητά μεγαλύτερο πλεόνασμα στον προϋπολογισμό μέσω δανείων. Η ίδια αρνείται ότι διέπραξε κάποιο αδίκημα. Στις 12 Μαΐου 2016 η Γερουσία ψήφισε υπέρ της αναστολής καθηκόντων της προέδρου μέχρι να αποφανθεί η ίδια αν είναι η Ρούσεφ ένοχη ή αν την αθωώσει. Ο αντιπρόεδρος Μικέλ Τεμέρ ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος για το χρονικό διάστημα αναστολής καθηκόντων της Ρούσεφ.
Η Γερουσία ψήφισε υπέρ της καθαίρεσης της προέδρου Ρούσεφ στις 31 Αυγούστου 2016, με ψήφους 61–20.
Στις 24 Μαρτίου του 2023 έπειτα από πρόταση του προέδρου της Βραζιλίας Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου της Αναπτυξιακής Τράπεζας ομόφωνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βραζιλίας
Αρχή της απροσδιοριστίας
Η αρχή της απροσδιοριστίας ή διαφορετικά αρχή της αβεβαιότητας είναι βασικό αξίωμα της κβαντικής μηχανικής που διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1927 από τον Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (Werner Heisenberg, 1901 - 1976). Σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας είναι αδύνατο να μετρηθεί ταυτόχρονα και με ακρίβεια, ούτε πρακτικά, ούτε και θεωρητικά η θέση και η ταχύτητα, ή ορμή, ενός σωματίου.
Εν αντιθέσει με την αρχή της αιτιοκρατίας, σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας υπάρχουν γεγονότα των οποίων η εκδήλωση δεν υπαγορεύεται από κάποια αιτία.
Η απροσδιοριστία αυτή δεν αναφέρεται στην ανικανότητα του ανθρώπου να παρατηρήσει ορισμένα φαινόμενα στον μικρόκοσμο (ούτε αποτελεί φιλοσοφική αγνωσία) αλλά σε μία πραγματική ιδιότητα του Φυσικού Κόσμου, η οποία εμφανίζεται και πειραματικά. Ο λόγος που δεν βλέπουμε αυτή την αβεβαιότητα στην καθημερινότητα είναι ότι εμφανίζεται σε πολύ μικρή κλίμακα και γίνεται κυρίως εμφανής στον μικρόκοσμο.
Εκφράσεις
Η βασική έκφραση της αρχής της απροσδιοριστίας είναι αυτή του 1927:
'''Εάν μετράμε τη θέση ενός σωματίου με αβεβαιότητα \Delta x και ταυτόχρονα μετράμε την ορμή του με αβεβαιότητα \Delta p, τότε το γινόμενο των δύο μεγεθών δεν μπορεί να είναι μικρότερο από έναν αριθμό της τάξης του \hbar, όπου \hbar (προφέρεται "h-bar") η ανηγμένη σταθερά του Πλανκ,. Δηλαδή:'''
Η σχέση αβεβαιότητας ισχύει για μεγέθη που μετρούνται στον ίδιο άξονα, για παράδειγμα για το ζευγάρι \Delta x, \Delta p_x. Όλα τα υπόλοιπα ζεύγη μεγεθών σε διαφορετικούς άξονες μπορούν να μετρηθούν ταυτόχρονα με απόλυτη ακρίβεια.
Υπάρχουν και άλλες εκφράσεις της αρχής της απροδιοριστίας. Μια από αυτές είναι η εξής:
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει όριο στην ακρίβεια που μπορούμε να μετρήσουμε την ενέργεια \Delta E ενός συστήματος, αν το σύστημα παραμένει σε μια δεδομένη ενεργειακή κατάσταση για χρόνο \Delta t.
Θεμελιώδη αποτελέσματα για την απόδειξη των παραπάνω ανισοτήτων είναι αυτά του W. Heisenberg σχετικά με τους μεταθέτες των τελεστών q,p (θέση x με τον συμβολισμό της αναλυτικής μηχανικής, ορμή) και E,t (ενέργεια και χρόνος):
και
Περιγραφή και απόδειξη
Από μαθηματικής σκοπιάς η αρχή της απροσδιοριστίας ισοδυναμεί με ένα θεώρημα για τους τελεστές.
Συγκεκριμένα έστω A και B αυτοσυζυγείς τελεστές (δηλαδή A^{+} = A). Οι τελεστές στην κβαντομηχανική αντιστοιχούν στις φυσικές ποσότητες όπως η θέση, η ορμή, η ενέργεια, η στροφορμή μιας κατάστασης. Αν έχουμε μια κατάσταση \psi (ή επίσης γράφεται ). Τότε η "μέση τιμή" του μεγέθους υπολογίζεται ως (εσωτερικό γινόμενο της κατάστασης \psi με την κατάσταση A \psi) πράγμα που γράφεται πιο φυσικά ως. Δηλαδή:
Τώρα ο τελεστής έχει μέση τιμή μηδέν. Μπορούμε να ορίσουμε την αβεβαιότητα του A ως:
Μια άλλη χρήσιμη έννοια είναι ο μεταθέτης δύο τελεστών A,B, που γράφεται ως. Από κβαντομηχανικής άποψης το A B σημαίνει ότι πρώτα κάνουμε την μέτρηση του B και μετά του A ενώ BA σημαίνει πρώτα του A και μετά του B. Δηλαδή η σειρά με την οποία γίνεται η μέτρηση ενός τελεστή επί μιας κατάστασης \psi, είναι αυτή με την οποία δρα ο τελεστής στην κατάσταση:.
Μπορεί να δείξει κανείς πως το μέτρο της μέσης τιμής δύο τελεστών A,B σχετίζεται με τις μέσες τιμές των τελεστών A^2,B^2 με την ακόλουθη σχέση:
Ακόμη, βάσει της παραπάνω σχέσης μπορεί να δείξει κανείς την ακόλουθη σχέση μεταξύ του μέτρου της μέσης τιμής ενός μεταθέτη [A,B] και της διασποράς του κάθε τελεστή:
Αυτό μας δίνει τον γενικό τύπο της αρχής της αβεβαιότητας
Εφαρμογή στην ανισότητα θέσης ορμής
Χρησιμοποιώντας το παραπάνω θεώρημα, και την μεταθετική σχέση παίρνουμε:
Όμοια δείχνει κανείς και την ανισότητα μεταξύ στις αβεβαιότητες ενέργειας και χρόνου.
Λανθασμένη γενίκευση
Λανθασμένα πολλές φορές, γενικεύεται η αρχή της απροδιοριστίας σε φαινόμενα της καθημερινής ζωής, όπως και η θεωρία της σχετικότητας, στο σύνολο της ή σπανιότερα σε τμήματά της. Τόσο η αρχή της απροσδιοριστίας, όσο και η θεωρία της σχετικότητας, αναφέρονται σε φαινόμενα που συμβαίνουν σε σχετικά πολύ μικρά μήκη ή πολύ μεγάλες ταχύτητες, αντίστοιχα. Αυτό έχει ως συνέπεια η ισχύς τους να περιορίζεται κατά πολύ μεγάλο βαθμό στην κλασσική φυσική, η οποία και περιγράφει τα φαινόμενα που γίνονται αντιληπτά από εμάς καθημερινά. Ειδικότερα για την αρχή της απροσδιοριστίας, αυτό μπορεί να γίνει άμεσα αντιληπτό από την μαθηματική έκφρασή της: η σταθερά \hbar έχει πολύ μικρή τιμή (1,054 572 66 × 10−34 ± 66 J·s) συγκρινόμενη με τις αποστάσεις και τις ταχύτητες που μπορούμε να μετρήσουμε πρακτικά έξω από το χώρο του εργαστηρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική Κατηγορία:Φυσικοί νόμοι Κατηγορία:Αρχές
Πελμένι
Τα πελμένι (пельме́ни) είναι ζυμαρικά της ρωσικής κουζίνας, που αποτελούνται από μια γέμιση κρεάτων κυρίως (χοιρινού και μοσχαρίσιου) τυλιγμένη σε λεπτή ζύμη.
Οι διαφωνίες για τον ακριβή τόπο καταγωγής τους συνεχίζονται ακόμα και σήμερα: συνηθέστερη άποψη είναι ότι προέρχονται από τα Ουράλια Όρη και τη Σιβηρία. Τα πελμένι έχουν χαρακτηριστεί ως "η καρδιά της ρωσικής κουζίνας".
Συστατικά
Η ζύμη παρασκευάζεται από αλεύρι και νερό, προσθέτοντας μερικές φορές λίγα αυγά.
Η γέμιση μπορεί να είναι κιμάς (χοιρινό, αρνί, βοδινό, ψάρι ή οποιοδήποτε άλλο είδος κρέατος, κρέας ελαφιού ιδιαίτερα παραδοσιακό για περιοχές ψυχρότερες) ή μανιτάρια. Η ανάμειξη διαφορετικών ειδών κρέατος είναι επίσης δημοφιλής.
Η παραδοσιακή συνταγή της ουντμουρτικής κουζίνας απαιτεί ένα μείγμα από βόειο κρέας 45%, πρόβειο κρέας 35% και χοιρινό 20%. Στη γέμιση αναμιγνύονται διάφορα μπαχαρικά, όπως μαύρο πιπέρι και κρεμμύδια σε κύβους, καθώς και σκόρδο. Συχνά συμπληρώνονται με ξινή κρέμα, μαγιονέζα, άνηθο, κόκκινα κρεμμύδια ή ξύδι, τα οποία είναι παραδοσιακά στην περιοχή και μπορούν να παραχθούν στο κλίμα της Σιβηρίας.
Η προσθήκη μικρών ποσοτήτων λάχανου, ντομάτας και χρένου στον κιμά είναι συνηθισμένη για ορισμένες περιοχές.
Η θερμοκρασία και η υγρασία επηρεάζουν σημαντικά τη συνοχή και τη σταθερότητα της ζύμης.
Προέλευση και ιστορία
Η πρώτη αναφορά ενός πιάτου παρόμοιου με τα ζυμαρικά αυτά προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα, αλλά η περιοχή των Ουραλίων φαίνεται να είναι ο τόπος καταγωγής των πελμένι.
Η λέξη πελμένι προέρχεται από τον όρο pel'n'an (пельнянь, ψωμί) στις ιθαγενείς φινοουγγρικές γλώσσες κόμι και ουντμούρτ.
Δεν είναι σαφές πότε τα πελμένι μπήκαν στις κουζίνες των αυτόχθονων σιβηρικών λαών και πότε εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στη ρωσική κουζίνα. Μια θεωρία υποδηλώνει ότι τα πελμένι, ή βραστά γεμιστά ζυμαρικά, γενικά, προέρχονταν από τη Σιβηρία, πιθανώς μια απλοποιημένη προσαρμογή των κινεζικών τζαοτσί (σε ορισμένες διαλέκτους αποκαλούνται μπαομιάν "包 面").
Μια άλλη θεωρία υποδεικνύει ότι τα πελμένι ήρθαν από τους Μογγόλους στη Σιβηρία και τα Ουράλια, από όπου εξαπλώθηκαν σταδιακά μέχρι την Ανατολική Ευρώπη. Τα πελμένι έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή από τους Ρώσους κυνηγούς.
Διαφορές
δεξιά|μικρογραφία|550x550εσ| Προετοιμασία για πελμένι Τα πελμένι ανήκουν στα ζυμαρικά και σχετίζονται με τα ουκρανικά βαρένικι και τα πολωνικά ούσκα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, ο όρος πιερόγκι χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει όλα τα είδη ζυμαρικών της Ανατολικής Ευρώπης, ανεξάρτητα από το σχήμα, το μέγεθος ή τη γέμιση.
Τα πελμένι είναι επίσης παρόμοια με τα μογγολικά μπανς, τα κινέζικα τζαοτσί ή χουντούν (καντονέζικα γουάν ταν). Συγγενεύουν με τα τουρκικά και καζακικά μαντί, τα νεπαλέζικα και θιβετιανά μόμο, τα ουιγούρικα και ουζμπέκικα τζοσπάρα ή σουσβάρα, τα κορεατικά μαντού, τα ιαπωνικά γκιόζα, τα ιταλικά τορτελίνια και ραβιόλια, και τα σουηβικά μαουλτάσεν. Κάπως παρόμοια είναι οι τηγανητές ή ψητές εμπανάδας στους ισπανόφωνους πολιτισμούς.
Η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ πελμένι, βαρένικι και πιερόγκι είναι το πάχος της ζύμης. Στα πελμένι και βαρένικι, είναι όσο το δυνατόν πιο λεπτή και υπάρχει περισσότερη γέμιση. Τα πελμένι δεν σερβίρονται ποτέ με γλυκιά γέμιση, κάτι που τα ξεχωρίζει από τα βαρένικι και τα πολωνικά πιερόγκι. Επίσης, η γέμιση στα πελμένι είναι συνήθως ωμή, ενώ στα βαρένικι και πιερόγκι είναι συνήθως προμαγειρεμένη.
Η κύρια διαφορά μεταξύ πελμένι και μόμο είναι το μέγεθός τους. Ένα τυπικό πελμένι είναι περίπου 2-3 εκατοστά σε διάμετρο, ενώ τα μόμο έχουν συχνά τουλάχιστον διπλάσιο μέγεθος.
Τοπικές διαφορές
μικρογραφία| Τηγανητά πελμένι με ξινή κρέμα, όπως σερβίρεται στη [[Λετονία]] Στη Σιβηρία, τα πελμένι καταψύχονται παραδοσιακά σε εξωτερικούς χώρους το χειμώνα. Οι κυνηγοί ή οι εξερευνητές στην Τάιγκα κουβαλούσαν σάκους κατεψυγμένων πελμένι στις προμήθειές τους ως εύκολα μαγειρεμένα, μη αλλοιώσιμα τρόφιμα. Τα πελμένι μπορεί να αποθηκευτούν κατεψυγμένα για μεγάλο χρονικό διάστημα και ετοιμάζονται αμέσως πριν φαγωθούν, αφού βραστούν σε αλατισμένο νερό, έως ότου επιπλέουν, και στη συνέχεια δύο έως πέντε λεπτά περισσότερο.
Τοπικές διαφορές υπάρχουν στο βρασμό τους. Στα Ουράλια βράζονται πάντα σε νερό, ενώ στη Σιβηρία βράζονται σε αλατισμένο νερό ή μερικές φορές σε ζωμό κρέατος ή κοτόπουλου. Τα μαγειρεμένα πελμένι σερβίρονται μόνα τους ή συμπληρώνεται με λιωμένο βούτυρο ή σμέτανα. Η μουστάρδα, το χρένο, η σάλτσα ντομάτας και το ξύδι είναι επίσης δημοφιλή.
Οι λαοί της Ρωσικής Άπω Ανατολής γενικά προσθέτουν σάλτσα σόγιας. Μερικές συνταγές προτείνουν το τηγάνισμα των πελμένι μετά το βράσιμο, μέχρι να γίνουν χρυσοκαφέ. Τα πελμένι μπορεί επίσης να σερβιριστούν σε σούπα, αν και στη Σιβηρία θεωρείται άσχημο και στραγγίζονται προσεκτικά πριν σερβιριστούν.
Στην ταταρική κουζίνα, το πιλμάν είναι ένα παραδοσιακό πιάτο, όπου πάντα σερβίρεται με σούπα και προστίθεται άνηθος ή άλλα φρέσκα βότανα. Τα πελμένι είναι επίσης μέρος της πολωνικής κουζίνας.
Συσκευασμένα κατεψυγμένα, τα πελμένι βρίσκονται σε ρωσικά και ουκρανικά καταστήματα τροφίμων, καθώς και όπου υπάρχουν ρωσικές κοινότητες. Τα πακέτα κατεψυγμένων πελμένι συνήθως φέρουν την ένδειξη "σιβηρικά πελμένι" λόγω της πρακτικής να αποθηκεύονται και να μεταφέρονται σε κατεψυγμένη μορφή.
Για τη βιομηχανική παραγωγή, χρησιμοποιούνται συνήθως ιταλικές μηχανές ζυμαρικών, γι' αυτό και η εμπορική τους συσκευασμένη μορφή μοιάζει με τορτελίνια. Παρασκευάζονται επίσης και στο σπίτι.
Στη σύγχρονη ρωσική και ουκρανική κουλτούρα, καθώς και στα βαλτικά κράτη και την Πολωνία, η αγορά των πελμένι από σουπερμάρκετ θεωρείται ένα είδος εύκολου γρήγορου φαγητού και σχετίζεται με τον τρόπο ζωής μαθητών ή φοιτητών, απλά θεωρούνται ως θρεπτικό και υγιεινό φαγητό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετική κουζίνα Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση ζυμαρικά
Επαρχία του Τράπανι
Η επαρχία του Τράπανι έχει έκταση 2.469,62 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό σύμφωνα με την Απογραφή του 2017 433.826 κατοίκους, έχει 24 κοινότητες. Περιλαμβάνει σημαντικές ιστορικές πόλεις και αρχαιολογικούς χώρους όπως η Σεγέστα, η Έρυξ, το Καστελβετράνο, το Άλκαμο και η Μότυα. Το διπλανό νησί Παντελλερία φημίζεται για την παραγωγή κρασιού, στην επαρχία ανήκουν διοικητικά και οι Αιγάδες Νήσοι. Η επαρχία του Τράπανι αποτελεί σημαντικό κέντρο αμπελοκομίας.
Τοπογραφία
Η επαρχία του Τράπανι συνορεύει στα βόρεια με την Τυρρηνική θάλασσα, στα νότια με τη Μεσόγειο, στα δυτικά με τον Πορθμό της Σικελίας και στα ανατολικά με τη Μητροπολιτική πόλη του Παλέρμο και την Επαρχία του Αγκριτζέντο. Η περιοχή είναι περίπου επίπεδη με μοναδικές εξαιρέσεις το Όρος Σπαράγγι (υψόμετρο 1.110 μέτρα) και το Όρος Ινίτσι (υψόμετρο 1065 μέτρα), όλα τα υπόλοιπα υψόμετρα είναι κάτω από 1000 μέτρα. Το βορειοδυτικό τμήμα της επαρχίας είναι ανθεκτικότερο σε σχέση με το νότιο. Στην επαρχία του Τράπανι ανήκουν οι Αιγάδες νήσοι στην κοινότητα του Φαβινιάνα και το νησί της Παντελλερία που είναι το μεγαλύτερο νησί στις Σικελικές ακτές στην ομώνυμη κοινότητα. Οι Αιγάδες νήσοι αποτελούνται από τρία μεγάλα νησιά τη Φαβινιάνα, το Λεβάντσο και το Μαρέττιμο και άλλα δύο μικρότερα. Η επαρχία έχει επίσης πλήθος από μικρά ποτάμια και λίμνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τραπανι
Κωνσταντίνος Κουρτίδης
Ο '''Κωνσταντίνος Γ. Κουρτίδης''' (1870 – 23 Νοεμβρίου 1944) ήταν ιατρός και διδάσκαλος, πολιτικός, βουλευτής και συγγραφέας από τη Θράκη.
Βιογραφικό
Μία από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες προσωπικότητες από τον Θρακικό χώρο. Ο Κωνσταντίνος Γεωργίου Κουρτίδης γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1870. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1888. Στην συνέχεια γίνεται δημοδιδάσκαλος τού Ηδιριμοδείου δημοτικού σχολείου. Φοίτησε δύο χρόνια στη Φιλοσοφική σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου, ενώ έχει κάνει σπουδές και στην ιατρική, όπου το 1899 αναγορεύεται αριστούχος διδάκτωρ. Κατόπιν, σε νεαρή ηλικία, διορίσθηκε ως διδάσκαλος στο Σουφλί, όπου και δημιούργησε την οικογένειά του. Νυμφεύτηκε τη Δέσποινα Παπαδοπούλου (τη Δέσπω την Παπαντικούδα), με την οποία και απέκτησε 2 παιδιά, τη Μαρίκα και το Γιώργο. Υπηρέτησε (1901-1904) ως υγειονομικός στο Λοιμοκαθαρτήριο. Έφυγε στην Αίγυπτο, όπου για λίγα χρόνια εξάσκησε το επάγγελμα τού ιατρού, ωστόσο το 1904 επέστρεψε στο Σουφλί κατά τους δύσκολους για τη Θράκη χρόνους και το σπίτι του έγινε κέντρο εθνικών αποφάσεων. Πριν πεθάνει, ζήτησε να θαφτεί στο χωριό Κορνοφωλιά. Πέθανε το Νοέμβριο του 1912. Η κόρη του παραχώρησε το αρχοντικό στην ΕΤΒΑ, για να γίνει αυτό το πρώτο Μουσείου Μεταξιού της Ελλάδας.
Πολιτικό έργο
Αναπτύσσει έντονη εθνική δραστηριότητα. Ανήκει στο πατριωτικό κομιτάτο του Σουφλίου. Κατά την διάρκεια του Α' Βαλκανικού πολέμου, ο Κουρτίδης επιστρατεύεται στον τουρκικό στρατό ως στρατιωτικός ιατρός. Μετά την ανακήρυξη τής αυτονομίας της, η Δυτική Θράκη χωρίζεται σε τρία τμήματα και ο Κουρτίδης γίνεται πρόεδρος του Σουφλίου. Με την απελευθέρωση της Θράκης, εκλέγεται βουλευτής Αδριανουπόλεως και στη συνέχεια γερουσιαστής, ενώ το 1924 τοποθετείται Υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης από την κυβέρνηση τού Ανδρέα Μιχαλακόπουλου. Από το βήμα της βουλής αγωνίζεται για να αποκατασταθεί ο κόσμος των προσφύγων. Δείγμα των αγώνων του είναι η αγόρευσή του στην Βουλή, με κυριότερα ζητήματα τη στέγαση και την περίθαλψη, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Μακεδονία» στις 30/5/1921. Ήταν άνθρωπος της δράσης και τού στοχασμού, σεμνός και τίμιος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Θράκης Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Τσακάνα
Τσακάνα (Chakana) ονομάζεται ένα σύμβολο των Άνδεων. Στη γλώσσα Κέτσουα, υποδηλώνει το Σταυρό του Νότου και συμβολίζει τους τρεις στύλους του κόσμου των Ίνκας: τον Κάτω Κόσμο (Ukhu Pacha), τον παρόντα κόσμο (Kay Pacha) και τον Άνω Κόσμο (Hanan Pacha). Τα τρία επίπεδα επίσης συμβολίζονται από το φίδι, το πούμα και τον κόνδορα.
Το σύμβολο εντοπίζεται σε κτίρια, ναούς και θρησκευτικά ιερά των Ίνκας, αλλά επίσης αναπαρίσταται σε έργα τέχνης και κοσμήματα.
Η οπή στο κέντρο του ιδιόμορφου σταυρού με τις τρεις βαθμίδες συμβολίζει την πόλη Κούζκο, τον "ομφαλό" της αυτοκρατορίας των Ίνκας, αλλά και τον κύκλο της ζωής.
Κατηγορία:Σύμβολα Κατηγορία:Μυθολογία Ίνκα
Δήμος Τσάιρ
Ο Δήμος Τσάιρ (Чаир, Çair, Çayır) είναι ένας από τους δέκα δήμους που αποτελούν την πόλη των Σκοπίων στη Βόρεια Μακεδονία.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Τσάιρ συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Δήμοι των Σκοπίων
Λεσπινιάν
Το Λεσπινιάν (γαλλικά: Lespignan, οξιτανικά: Lespinhan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεσπινιαναί (γαλλικά: Lespignanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ίδρυμα Ευγενίδου
Το Ίδρυμα Ευγενίδου (εναλλακτικά γνωστό ως Ευγενίδειο Ίδρυμα) είναι ένα εκπαιδευτικό κοινωφελές ίδρυμα, που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1956, σύμφωνα με την επιθυμία του εφοπλιστή Ευγένιου Ευγενίδη, ο οποίος με την διαθήκη του παραχώρησε τμήμα της περιουσίας του για τη σύσταση και λειτουργία του ιδρύματος:
Ως και σήμερα, το ίδρυμα ερείδεται κατ' αποκλειστικότητα σε ιδίους πόρους για τη συντήρηση και τη λειτουργία του. Το Ευγενίδειο Ίδρυμα εδρεύει σε κτήριο ευρισκόμενο επί της λεωφόρου Συγγρού, κοντά στο Δέλτα του Φαλήρου, όπου στεγάζεται και το Ευγενίδειο Πλανητάριο.
Ίδρυση και πρώτες ενέργειες
μικρογραφία|αριστερά|Το Ίδρυμα Ευγενίδου από την είσοδο του [[Ευγενίδειο Πλανητάριο|Πλανηταρίου, 1966]] Κατά την επιθυμία του διαθέτη, στις 10 Φεβρουαρίου 1956 συστήθηκε με σχετικό Βασιλικό Διάταγμα το «Ίδρυμα Ευγενίδου» και τέθηκε υπό την διοίκηση της αδελφής του, Μαριάνθης Σίμου. Στην πρώιμη εκείνη περίοδο της λειτουργίας του, το ίδρυμα προέταξε την έκδοση θεωρητικών και τεχνικών επιστημονικών βιβλίων. Περαιτέρω, οργανώθηκε από το ίδρυμα Τεχνική και Τεχνολογική Βιβλιοθήκη για τους σπουδαστές τεχνικών σχολών και το γενικό κοινό, καθώς και μια πρωτοφανής τότε έκθεση πειραματικής Φυσικής. Για την πολυδιάστατη προσφορά του, το Ίδρυμα Ευγενίδου τιμήθηκε το Δεκέμβριο του 1965 με το Χρυσούν Μετάλλιον της Ακαδημίας Αθηνών.
Με την υπ΄ αρίθμ. 611288/5031 9 Αυγούστου 1966 Απόφαση του τότε Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας της Ελλάδας ανατέθηκε στο Ευγενίδειο Ίδρυμα η έκδοση τεχνικών και θεωρητικών βιβλίων και ακαδημαϊκών βοηθημάτων όλων των Ακαδημαϊκών Σχολών του Εμπορικού Ναυτικού. Περαιτέρω, διά της ίδιας απόφασης συγκροτήθηκε Επιτροπή Εκδόσεων που λειτούργησε σε στενή συνεργασία με τη Διεύθυνση Ναυτικής Εκπαίδευσης του ΥΕΝ.