cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ
Βερολίνο
Τα καθήκοντά του περιορίστηκαν με τον διορισμό του Κρίστιαν Φρήντριχ Σάλε το 1741-44 ως δεύτερου κλαβιχορδίστα (και αργότερα του Κρίστοφ Νίκελμαν που τον διαδέχτηκε), καθώς οι δύο εκτελεστές εναλλάσονταν κάθε μήνα. Αυτό έδωσε στον Μπαχ τη δυνατότητα να ασχοληθεί περισσότερο με τη διδασκαλία, τόσο στο παλάτι όσο και ιδιωτικά, γεγονός που αποτελέσε πηγή έμπνευσής του για τη σπουδαία παιδαγωγική «Μελέτη για την αληθινή τέχνη της εκτέλεσης Πληκτροφόρων» (γερμ. Versuch über die wahre Art das Clavier zu spielen), που θεωρείται από τις σπουδαιότερες του είδους της. Εκδόθηκε σε δύο μέρη, το πρώτο το 1753 και το δεύτερο το 1762. Διέθετε ακόμα περισσότερο χρόνο για το συνθετικό του έργο, ωστόσο δεν αναγνωρίστηκε ποτέ από τον Φρειδερίκο ως εφάμιλλος των αδελφών Γκράουν, του Γιόχαν Άντολφ Χάσε, του Κβαντς, ή ακόμα και του Αγκρικόλα. Η θέση του δεν βελτιώθηκε ούτε μετά την περίφημη επίσκεψη του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ στο Πότσνταμ και τη συνάντησή του με τον βασιλιά, με αποτέλεσμα από την περίοδο αυτή να αρχίσει να αναζητά άλλες επαγγελματικές διεξόδους. Οι αιτήσεις που κατέθεσε το 1750 και το 1755 για τη θέση του Κάντορα στη Λειψία απορρίφθηκαν, παρά την υποστήριξή του από τον Τέλεμαν, ενώ την ίδια κατάληξη είχε και η προσπάθειά του να διοριστεί οργανίστας στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στο Τσιτάου το 1753. Τον Μάιο του 1755 ο μισθός του αυξήθηκε κατά 200 τάλερ, αφού πρώτα διαμαρτυρήθηκε επισήμως για άδικη οικονομική μεταχείρισή του και απείλησε τον βασιλιά με παραίτηση. Είχε προηγηθεί μια διαμάχη του με τον δεύτερο κλαβιχορδίστα, Κρίστοφ Νίκελμαν, με αφορμή μια αρνητική κριτική του τελευταίου στην πραγματεία του, στην οποία κατηγόρησε τον Μπαχ για το «επιτηδευμένο» μουσικό ύφος του.
Γραμμή αγοράς αξιογράφων
420px|thumb|right|Γραμμή αγοράς αξιογράφων Η Γραμμή αγοράς αξιογράφων (Security market line) αποτελεί τη γραφική απεικόνιση του Υποδείγματος αποτίμησης περιουσιακών στοιχείων (Capital asset pricing model). Ειδικότερα, η γραμμή αυτή προσδιορίζει τη σχέση μεταξύ απαιτούμενης απόδοσης και συστηματικού, μη διαφοροποιήσιμου κινδύνου («Βήτα») για κάθε μετοχή (ή περιουσιακό στοιχείο).
Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ
Βερολίνο
Την ίδια περίοδο που απομακρυνόταν από τα δρώμενα στο παλάτι, ανέπτυξε σημαντικούς δεσμούς με άλλους μουσικούς κύκλους της πόλης. Υπήρξε μέλος της πρώτης σχολής ληντ του Βερολίνου, με ιδρυτή τον Γιόχαν Γκότλιμπ Κράουζε, και συνεργάστηκε με τον Φ. Β. Μάρπουργκ, σημαντικό μουσικοκριτικό της εποχής. Το 1758, στη διάρκεια του Επταετούς πολέμου, εγκατέλειψε το Βερολίνο και κατέφυγε για ένα διάστημα στο Τσερμπστ της Σαξωνίας-Άνχαλτ, φιλοξενούμενος της οικογένειας του κλαβιχορδίστα Καρλ Φας που είχε διαδεχτεί λίγο νωρίτερα τον Νίκελμαν. Μετά το θάνατο του Τέλεμαν στις 25 Ιουνίου 1767, ο Μπαχ τον διαδέχτηκε στη θέση του μουσικού διευθυντή στο Αμβούργο. Υποψήφιοι ήταν επίσης οι Χέρμαν Φρήντριχ Ράουπαχ, Γιόχαν Χάινριχ Ρόλλε και ο ετεροθαλής αδελφός του Μπαχ, Γιόχαν Κρίστοφ Φρήντριχ. Αν και ο διορισμός του επισημοποιήθηκε το Νοέμβριο του 1767, λόγω της αρχικής άρνησης του Φρειδερίκου Β’ να τον αποδεσμεύσει, εγκαταστάθηκε τελικά στο Αμβούργο τον Μάρτιο του 1768.
Γραμμή αγοράς αξιογράφων
Τύπος
Από τη σχέση του Υποδείγματος αποτίμησης περιουσιακών στοιχείων, Ri = Rf + βi (RM - Rf), παρατηρείται ότι η απαιτούμενη απόδοση συνδέεται τόσο γραμμικά όσο και θετικά με το συστηματικό κίνδυνο της μετοχής (ή του περιουσιακού στοιχείου), «Βήτα» ή «β». Κι αυτό επειδή οποιοσδήποτε επενδυτής δεν θα οδηγηθεί στην ανάληψη επενδύσεων με κίνδυνο, παρά μόνο στην περίπτωση που αναμένει αμοιβή με τη μορφή επιπρόσθετης απόδοσης. Κατά αυτό τον τρόπο, προκύπτει η Γραμμή Αγοράς Αξιογράφων, RfΜ. Το σημείο «Μ» της γραμμής υποδεικνύει το Χαρτοφυλάκιο της Αγοράς. Η δε τιμή αυτού είναι εξ' ορισμού ίση με τη μονάδα. Επιπροσθέτως, εφόσον το Υπόδειγμα αποτίμησης περιουσιακών στοιχείων προϋποθέτει ότι υπάρχει ισορροπία στην αγορά κεφαλαίου, η Γραμμή αξιογράφων προσδιορίζει την αναμενόμενη απόδοση από κάθε μετοχή (ή περιουσιακό στοιχείο) ανά μονάδα συστηματικού κινδύνου (ceteris paribus). Κατά μήκος της γραμμής RfΜ, τοποθετούνται οι μετοχές (ή περιουσιακά στοιχεία), οι τιμές των οποίων βρίσκονται σε κατάσταση ισορροπίας, η οποία μάλιστα επιτυγχάνεται όταν η αναμενόμενη απόδοση ισούται με την αντίστοιχη απαιτούμενη.
Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ
Αμβούργο
Στο Αμβούργο, ο Μπαχ ήταν Κάντορας στη Λατινική Σχολή και μουσικός διευθυντής των πέντε μεγάλων εκκλησιών της πόλης. Ακολουθώντας το παράδειγμα του πατέρα του στη Λειψία αλλά και του προκατόχου του, ανέθεσε τα διδακτικά του καθήκοντα για τη σχολή σε έναν βοηθό που προσέλαβε με προσωπικά έξοδα. Κατά αυτό τον τρόπο κατάφερε να επικεντρωθεί στο αμιγώς μουσικό του έργο. Το αρχικό του πλάνο να παρουσιάζει δύο κύκλους καντατών ετησίως δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αντίθετα παρουσίασε πολλά έργα άλλων συνθετών, τα οποία ο ίδιος ανασκεύαζε. Η πρακτική αυτή ήταν συνηθισμένη εκείνη την εποχή και στην περίπτωση του Μπαχ ίσως και επιβεβλημένη, δεδομένου του εξαιρετικά βαρύ φορτίου που είχε ως μουσικός διευθυντής. Ήταν υπεύθυνος για περίπου 200 παρουσιάσεις ετησίως, τόσο εκκλησιαστικής όσο και κοσμικής μουσικής, και για ένα ρεπερτόριο που κάλυπτε διαφορετικά μουσικά είδη (καντάτες, πάθη, ορατόρια, συμφωνίες, κ.ά.). Παράλληλα διοργάνωσε και συμμετείχε σε αρκετά κοντσέρτα για το ευρύ κοινό, παρουσιάζοντας όχι μόνο δικά του έργα, αλλά και άλλων συνθετών, όπως του Γκράουν και του Τέλεμαν. Αν και η μουσική σκηνή του Αμβούργου δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο με αυτή του Βερολίνου, ο Μπαχ ανανεώθηκε και εξελίχθηκε ως συνθέτης φωνητικών έργων και θρησκευτικής μουσικής. Η τελευταία δημόσια εμφάνισή του (εκτός των επίσημων καθηκόντων του) έγινε στι 9 Απριλίου 1786, όπου παρουσιάστηκε μία από τις συμφωνίες του, αποσπάσματα από έργα του Γ. Σ. Μπαχ και του Χαίντελ και δύο από τις σπουδαιότερες συνθέσεις του, το Magnificat (Η.772) και η καντάτα Heilig (Η.778). Πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 1788 και τάφηκε στην κρύπτη της εκκλησίας του Αγίου Μιχαήλ. Τον διαδέχτηκε ο Κρίστιαν Φρήντριχ Γκότλιμπ Σβένκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Μπαχ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Μαθητές του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
Γραμμή αγοράς αξιογράφων
Αμυντικές και επιθετικές μετοχές
430px|thumb|right|Αμυντικές και επιθετικές μετοχές Μετοχές (ή περιουσιακά στοιχεία) των οποίων ο συστηματικός, μη διαφοροποιήσιμος κίνδυνος, «Βήτα» ή «β», ισούται με την μονάδα καλούνται ουδέτερες. Αντιθέτως, μετοχές (ή περιουσιακά στοιχεία) με συντελεστή «Βήτα» ή «β» μεγαλύτερο από το συντελεστή της αγοράς, «βM» (ίσος με τη μονάδα) καλούνται επιθετικές. Τέλος, μετοχές (ή περιουσιακά στοιχεία) με συντελεστή «Βήτα» ή «β» μικρότερο από το συντελεστή της αγοράς, «βM» (ίσος με τη μονάδα) καλούνται αμυντικές. Έτσι, στην περίπτωση που συμπεριληφθεί σε ένα χαρτοφυλάκιο μια ουδέτερη μετοχή, δεν θα επηρεαστεί ο κίνδυνός του. Αντιθέτως, η προσθήκη μιας επιθετικής μετοχής (αμυντικής) θα επιφέρει αύξηση (μείωση) στον κίνδυνο του χαρτοφυλακίου με την παρουσία υψηλότερων (χαμηλότερων) υπερβαλλουσών αποδόσεων (Ri - Rf).
Δείκτης Treynor
Ο δείκτης Treynor αποτελεί εκείνον το δείκτη που υπολογίζει την ανταμοιβή του κινδύνου του Χαρτοφυλακίου της Αγοράς, ανά μονάδα συστηματικού κινδύνου. Με άλλα λόγια, αποτελεί την κλίση της Γραμμής Αξιογράφων, η οποία δίδεται από την εξής σχέση:
Επιπλέον, ο συγκεκριμένος δείκτης αποτελεί ταυτόσημη έννοια με το ασφάλιστρο κινδύνου του χαρτοφυλακίου της αγοράς (risk market premium).
Υποτιμημένες και υπερτιμημένες μετοχές
430px|thumb|right|Υποτιμημένες και υπερτιμημένες μετοχές Μετοχές (ή περιουσιακά στοιχεία) που βρίσκονται πάνω ή κάτω από τη Γραμμή Αγοράς Αξιογράφων, δεν καθίστανται σε κατάσταση ισορροπίας. Λαμβάνοντας υπόψη την αντίστροφη σχέση μεταξύ απόδοσης και αξίας των χρηματοοικονομικών προϊόντων, παρατηρείται ότι μετοχές (ή περιουσιακά στοιχεία) που βρίσκονται πάνω από τη Γραμμή αξιογράφων χαρακτηρίζονται ως υποτιμημένες. Κι αυτό επειδή η αναμενόμενη απόδοσή τους είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη απαιτούμενη. Αντιθέτως, μετοχές (ή περιουσιακά στοιχεία) που βρίσκονται κάτω από τη Γραμμή Αξιογράφων χαρακτηρίζονται ως υπερτιμημένες. Κι αυτό επειδή η αναμενόμενη απόδοσή τους είναι μικρότερη από την αντίστοιχη απαιτούμενη. Έτσι, οι τιμές των υποτιμημένων μετοχών (ή περιουσιακών στοιχείων) θα αυξάνονται έως ότου εξισωθεί η αναμενόμενη με την απαιτούμενη απόδοσή τους. Αντιθέτως, οι τιμές των υπερτιμημένων μετοχών (ή περιουσιακών στοιχείων) θα μειώνονται έως ότου εξισωθεί η αναμενόμενη με την απαιτούμενη απόδοσή τους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Χέρμαν Α΄ της Θουριγγίας
Ο Χέρμαν Α΄, γερμ. Hermann I (απεβ. 25 Απριλίου 1217) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1190-1217) και, ως Χέρμαν Γ΄, παλατινός κόμης (δούκας) της Σαξονίας.
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τα νεανικά έτη του· το 1180 ο Χέρμαν Α΄ εισήλθε στον συνασπισμό εναντίον τού Ερρίκου Γ΄ τού Λέοντος δούκα της Σαξονίας και μαζί με τον αδελφό του Λουδοβίκο Γ΄ λάντγκραβο της Θουριγγίας υπέστησαν σύντομη φυλάκιση, έπειτα από την ήττα του από τον Ερρίκο Γ΄ στο Βάισενσεε. Οι δύο αδελφοί αφέθηκαν το επόμενο έτος. Ο Λουδοβίκος Γ΄ έγινε παλατινός κόμης (δούκας) της Σαξονίας ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του στον βασιλιά, αλλά παραχώρησε το αξίωμα στον Χέρμαν Α΄. Αυτός ενδυνάμωσε τη θέση του νυμφευόμενος τη Σοφία, κόρη τού Φρειδερίκου Β΄ τού Ζόμμερσενμπουργκ, πρώην παλατινού κόμη, και της Λούτγκαρντ τού Ζάλτσβεντελ.
Το 1190 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Γ΄. Τότε ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Γερμανίας αποπειράθηκε να καταλάβει τη Θουριγγία, ως κενό φέουδο της Γερμανίας, αλλά ο Χέρμαν Α΄ αναίρεσε το σχέδιο και εγκαταστάθηκε ως λάντγκραβος εκεί. Εισήλθε στον συνασπισμό εναντίον τού Χοενστάουφεν με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί, πιθανότατα εσφαλμένα, για απόπειρα δολοφονίας τού βασιλιά. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ δεν ήταν μόνο επιτυχής στο να αποσπάσει τον Χέρμαν Α΄ από τον εχθρικό συνασπισμό, αλλά κέρδισε την υποστήριξη εκείνου για το σχέδιο προσάρτησης της Σικελίας στο βασίλειο.
Ο Χέρμαν Α΄ ακολούθησε τη Γερμανική Σταυροφορία τού 1197, όταν όμως έμαθε το τέλος τού Ερρίκου ΣΤ΄, επέστρεψε. Τη διαδοχή διεκδικούσε ο αδελφός τού βασιλιά, ο Φίλιππος δούκας της Σουαβίας και ο Όθων των Γουέλφων. Η υποστήριξη τού Χέρμαν Α΄ εξαγοράστηκε αρχικά από τον Φίλιππο, αλλά όταν η παράταξη τού Φιλίππου εξασθένησε, ο Χέρμαν Α΄ πρόσφερε τη συμμαχία του στον Όθωνα. Τότε ο Φίλιππος εισέβαλε στη Θουριγγία το 1204 και ανάγκασε τον Χέρμαν Α΄ να συνθηκολογήσει, έτσι εκείνος επέστρεψε τα εδάφη που είχε λάβει το 1198. Έπειτα από το τέλος τού Φιλίππου το 1208 και την αναγνώριση τού Όθωνα Δ΄ ως βασιλιά, ο Χέρμαν Α΄ ήταν μεταξύ των πριγκίπων που συγκεντρώθηκαν στη Νυρεμβέργη το 1211 και προσκάλεσαν τον γιο τού Ερρίκου ΣΤ Χοενστάουφεν, τον Φρειδερίκο βασιλιά της Σικελίας (μετέπειτα Φρειδερίκο Β΄ της Γερμανίας) να έλθει στη Γερμανία και να αναλάβει το στέμμα. Ως συνέπεια αυτής της κίνησης, οι Σάξονες επιτέθηκαν στη Θουριγγία, αλλά ο λάντγκραβος σώθηκε με την άφιξη τού Φρειδερίκου στη Γερμανία το 1212.
Έπειτα από το τέλος της πρώτης του συζύγου το 1195 ο Χέρμαν Α΄ νυμφεύτηκε τη Σοφία των Βίττελσμπαχ και απέκτησε τέσσερις γιούς, μεταξύ αυτών τον Λουδοβίκο Δ΄, σύζυγο της Αγίας Ελισάβετ της Ουγγαρίας και τον Ερρίκο Ράσπε, που τον διαδέχθηκαν. Ο Χέρμαν Α΄ απεβίωσε στη Γκότα το 1217 και τάφηκε στο Ράινχαρντσμπρουνν. Ο λάντγκραβος ήταν λάτρης των ομίλων των λογίων· ο Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε και άλλοι συνθέτες ερωτικών τραγουδιών (minnesangs) ήταν ευπρόσδεκτοι στο κάστρο τού Βάρτμπουργκ. Με αυτή τη σχέση εικονίζεται στην όπερα Ταννχόιζερ τού Ρίτσαρντ Βάγκνερ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία τού Σόμμερσενμπουργκ και είχε τέκνα:
Μετά ο Χέρμαν Α΄ έκανε 2ο γάμο με τη Σοφία των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λουδοβικιδών
Villa Louvigny
Η Villa Louvigny είναι κτίριο στην Πόλη του Λουξεμβούργου, το οποίο χρησίμευσε ως έδρα της Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, που είναι ο πρόδρομος του RTL Group. Βρίσκεται στο Δημοτικό Πάρκο, στην περιοχή Ville Haute του κέντρου της πόλης.
Το κτίριο, που χτίστηκε το 1920 σε μια τοποθεσία που πριν ήταν το φρούριο του Λούβινι του παλιού φρουρίου του Λουξεμβούργου, εκμίσθωσε το οίκημα της Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, το οποίο τελικά αγόρασε το κτίριο το 1936. Το 1991 τα διοικητικά γραφεία μεταφέρθηκαν σε νέο κτίριο στο οροπέδιο Κίρχμπεργκ, για να ακολουθήσουν οι τεχνικές εγκαταστάσεις το 1996. Η φιλαρμονική ορχήστρα του Λουξεμβούργου παρέμεινε στις εγκαταστάσεις έως το 2005 όταν τελείωσε το κτίριο της Φιλαρμονικής.
Η Villa Louvigny φιλοξένησε δύο φορές το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, το 1962 και το 1966.
Από το 2000, η Villa Louvigny είναι η κύρια έδρα του υπουργείου Υγείας.
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές Κατηγορία:Λουξεμβούργο
Μπάφρα (ΤΔΒΚ)
Η Μπάφρα είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Βοκολίδα. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Ισκέλε
Λευκορωσική διασπορά
[[Αρχείο:Map of the Belarusian Diaspora in the World.svg|μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της κατανομής της Λευκορωσικής διασποράς ανά τον κόσμο. Συμπεριλαμβάνονται τα άτομα με λευκορωσική καταγωγή ή υπηκοότητα.
]] δεξιά|μικρογραφία|Το 5ο [[Παγκόσμιο Συνέδριο των Λευκορώσων στο Μινσκ, 2009]] Η λευκορωσική διασπορά είναι όρος που αναφέρεται σε μετανάστες από το έδαφος της Λευκορωσίας, καθώς και τους Λευκορώσους απογόνους τους.
Σύμφωνα με ερευνητές, υπάρχουν 2.5 με 3.5 εκατομμύρια άτομα λευκορωσικής καταγωγής που ζουν εκτός των συνόρων της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει τους απογόνους οικονομικών μεταναστών από τη Λευκορωσία στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού αιώνα, μετανάστες από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και μεταναστών από το κύμα που ξεκίνησε στη δεκαετία του 1990. Μια άλλη ομάδα της λευκορωσικής διασποράς είναι οι εσωτερικοί μετανάστες επί ΕΣΣΔ πριν από το 1991, οι οποίοι με τη διάλυση της έγιναν κάτοικοι άλλων μετασοβιετικών χωρών. Υπάρχει μια άλλη κατηγορία της λευκορωσικής διασποράς, που είναι οι κοινότητες σε παραπλήσιες περιοχές στην Πολωνία, τη Λιθουανία και τη Ρωσία. δεξιά|μικρογραφία|Λευκορώσοι στην [[Αργεντινή συμμετέχουν στις εκδηλώσεις για την Ημέρα του Μετανάστη, Μπουένος Άιρες, 2010]] Υπάρχει μια ξεχωριστή ομάδα μεταναστών από τη Λευκορωσία που είναι οι Λευκορώσοι Εβραίοι, με κοινότητες στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ιστορικά λέγονται Λιτβάκοι, από τη λευκορωσική ονομασία Λιτβίν (= λιθουανοί στα λευκορωσικά).
Υπάρχει μια τάση υποτίμησης των αριθμών των ατόμων που δηλώνουν Λευκορώσοι σε επίσημες απογραφές.
Φέρνο
Το Φέρνο (ιταλικά: Ferno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Λευκορωσική διασπορά
Οι μεγαλύτερες λευκορωσικές κοινότητες της διασποράς, και οι καλύτερα οργανωμένες, είναι αυτές στην Ουκρανία, την Πολωνία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις χώρες της Βαλτικής (δηλαδή στην Εσθονία και τη Λετονία), στην Κεντρική Ασία (κυρίως λόγω του σοβιετικού προγράμματος μετεγκατάστασης αγροτών στο Καζακστάν) και τα έθνη της Υπερκαυκασίας (Αρμενία και Γεωργία).
Φέρνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Λευκορωσική διασπορά
Υπάρχουν μικρές λευκορωσικές κοινότητες στη Σκανδιναβία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, ως αποτέλεσμα των εργασιακών συμφωνιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόσληψη λευκορώσων και ουκρανών εργατών στα τέλη της δεκαετίας του 2000.
Φερρέρα ντι Βαρέζε
Η Φερρέρα ντι Βαρέζε (ιταλικά: Ferrera di Varese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Λευκορωσική διασπορά
Η Παγκόσμια Ένωση των Λευκορώσων με έδρα το Μινσκ είναι ο διεθνής οργανισμός που ενώνει τους ανθρώπους της Λευκορωσικής καταγωγής από όλο τον κόσμο. Η κυβέρνηση της βραχύβιας Λευκορωσικής Λαϊκής Δημοκρατίας βρίσκεται στην εξορία από το 1919 και δρα ως ενοποιητικό κέντρο για πολλούς πολιτικά ενεργούς Λευκορώσους του εξωτερικού, ειδικά στη Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη (στον Καναδά, το Βέλγιο και τη Βρετανία για παράδειγμα).
Φερρέρα ντι Βαρέζε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Λευκορωσική διασπορά
Υπάρχουν ενεργές λευκορωσικές κοινότητες σε πάνω από 30 χώρες, συγκεκριμένα στις εξής χώρες: Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ελλάδα, Εσθονία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ισπανία, Ισραήλ, Ιταλία, Καναδάς, Κίνα, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Νότια Κορέα, Ολλανδία, Ουγγαρία, Ουκρανία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρωσία, Σιγκαπούρη, Σκωτία, Σλοβενία, Ταϊβάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές διασπορές
Ντικρ
μικρογραφία|Τραγουδώντας εκστατικά ντικρ Το ντικρ (στα αραβικά ذكر που προφέρεται δικρ) είναι τελετουργική προσευχή των ισλαμιστών μοναχών σούφι. Βασίζεται στην ευλαβική συνεχή επανάληψη (μνημόνευση) των 99 «Ωραιοτάτων ονομάτων του Θεού» ή ενός μόνο από αυτά. Σκοπός αυτού του είδους προσευχής είναι η «ένωση» με τον Αλλάχ.
Παραλλαγές
Η προσευχή ντικρ διαφοροποιείται ανά αδελφότητα σούφι είτε ως προς το περιεχόμενο είτε στον τρόπο βίωσης. Για διευκόλυνση χρησιμοποιείται κομποσκοίνι με 99 κόμπους ή 33 που μετριέται τρεις φορές.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Προσευχές Κατηγορία:Μυστικισμός
Τρίδυμο νεύρο
thumb|Σχηματική απεικόνιση του τριδύμου νεύρου Το τρίδυμο νεύρο, γνωστό και ως πέμπτο κρανιακό νεύρο ή κρανιακό νεύρο V, είναι κρανιακό νεύρο υπεύθυνο για την αίσθηση στο πρόσωπο και κινήσεις όπως το δάγκωμα και το μάσημα. Είναι το πιο περίπλοκο από τα κρανιακά νεύρα. Το όνομά του προέρχεται από το γεγονός καθένα από τα δύο νεύρα (ένα σε κάθε πλευρά της γέφυρας) έχει τρεις κύριους κλάδους: το οφθαλμικό νεύρο (V1), το άνω γναθικό νεύρο (V2) και το κάτω γναθικό νεύρο (V3). Τα οφθαλμικά και άνω γναθικά νεύρα είναι καθαρά αισθητικά, ενώ το νεύρο της κάτω γνάθου επιτελεί κινητικές καθώς και αισθητικές (ή «δερματικές») λειτουργίες. Αυτό που προσθέτει στην πολυπλοκότητα αυτού του νεύρου είναι ότι αυτόνομες νευρικές ίνες καθώς και ειδικές αισθητήριες ίνες (γεύση) περιέχονται σε αυτό.
Η κινητική διαίρεση του τριδύμου νεύρου προέρχεται από τη βασική πλάκα της εμβρυϊκής γέφυρας και η αισθητήρια διαίρεση προέρχεται από την κρανιακή νευρική ακρολοφία. Οι αισθητηριακές πληροφορίες από το πρόσωπο και το σώμα επεξεργάζονται από παράλληλες οδούς στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Δομή
Οι τρεις κύριοι κλάδοι του τριδύμου - το οφθαλμικό νεύρο (V1), το άνω γναθικό νεύρο (V2) και το κάτω γναθικό νεύρο (V3) - αναδύονται από το γάγγλιο του τριδύμου (ονομάζεται επίσης μηνοειδές γάγγλιο ή γάγγλιο του Γκάσερ), που βρίσκεται μέσα στο εντύπωμα του Μέκελ και περιέχει τα κυτταρικά σώματα των προσαγωγών αισθητηριακών νευρικών ινών. Το τρίδυμο γάγγλιο είναι ανάλογο με τα γάγγλια της ραχιαία ρίζας του νωτιαίου μυελού, τα οποία περιέχουν τα κυτταρικά σώματα των προσαγωγών αισθητήριων ινών από το υπόλοιπο σώμα.
Από το τρίδυμο γάγγλιο, μια ενιαία, μεγάλη αισθητήρια ρίζα εισέρχεται στο εγκεφαλικό στέλεχος στο επίπεδο της γέφυρας. Αμέσως δίπλα στην αισθητήρια ρίζα, μια μικρότερη κινητική ρίζα αναδύεται από τη γέφυρα στο ίδιο επίπεδο. Οι κινητικές ίνες διέρχονται από το τρίδυμο γάγγλιο χωρίς συνάψεις στο δρόμο τους προς τους περιφερειακούς μύες, αλλά τα κυτταρικά τους σώματα βρίσκονται στον πυρήνα του πέμπτου νεύρου, βαθιά μέσα στη γέφυρα. εναλλ.=Drawing of the head, with areas served by specific nerves color-coded|μικρογραφία| Κατανομή δερμοτομίων του τριδύμου νεύρου Οι περιοχές δερματικής κατανομής (δερμοτόμια) των τριών αισθητήριων κλάδων του τριδύμου νεύρου έχουν σαφή όρια με σχετικά μικρή επικάλυψη (σε αντίθεση με τα δερματόμια στο υπόλοιπο σώμα, τα οποία έχουν σημαντική επικάλυψη). Η ένεση ενός τοπικού αναισθητικού, όπως η λιδοκαΐνη, έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη απώλεια της αίσθησης σε καλά καθορισμένες περιοχές του προσώπου και του στόματος. Για παράδειγμα, τα δόντια στη μία πλευρά της γνάθου μπορεί να μουδιάσουν με ένεση στο κάτω γναθιαίο νεύρο. Περιστασιακά, τραυματισμοί ή ασθένειες μπορεί να επηρεάσουν δύο (ή και τους τρεις) κλάδους του τριδύμου νεύρου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι εμπλεκόμενοι κλάδοι μπορούν να ονομαστούν:
Οι οφθαλμικού, άνω γναθικοί και κάτω γναθικοί κλάδοι εγκαταλείπουν το κρανίο μέσω τριών χωριστών τρημάτων: του υπερκόγχιου σχίσματος, του στρογγυλού τρήματος και του ωοειδούς τρήματος, αντίστοιχα.
Πυρήνας τριδύμου
Όλες οι αισθητηριακές πληροφορίες από το πρόσωπο, τόσο η θέση αφής όσο και η θερμοκρασία πόνου, αποστέλλονται στον πυρήνα του τριδύμου. Στην κλασική ανατομία οι περισσότερες αισθητηριακές πληροφορίες από το πρόσωπο μεταφέρονται από το τρίδυμο νεύρο, αλλά η αίσθηση από μέρη του στόματος, μέρη του αυτιού και μέρη των μηνίγγων μεταφέρεται από γενικές σωματικές προσαγωγές ίνες στα κρανιακά νεύρα VII (το προσωπικό νεύρο), IX (το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο) και το Χ (το πνευμονογαστρικό νεύρο).
Όλες οι αισθητήριες ίνες από αυτά τα νεύρα καταλήγουν στον πυρήνα του τριδύμου. Κατά την είσοδο στο εγκεφαλικό στέλεχος, οι αισθητήριες ίνες από τα V, VII, IX και X ταξινομούνται και αποστέλλονται στον πυρήνα του τριδύμου (ο οποίος περιέχει έναν αισθητήριο χάρτη του προσώπου και του στόματος). Τα αντίστοιχα τμήματα της σπονδυλικής στήλης του τριδύμου πυρήνα (κύτταρα στο ραχιαίο κέρας και οι πυρήνες της ραχιαία στήλης του νωτιαίου μυελού) περιέχουν έναν αισθητηριακό χάρτη του υπόλοιπου σώματος.
Ο πυρήνας του τριδύμου εκτείνεται σε όλο το εγκεφαλικό στέλεχος, από τον μεσεγκέφαλο έως τον προμήκη μυελό, συνεχίζοντας στον αυχενικό νωτιαίο μυελό (όπου συγχωνεύεται με τα κύτταρα του ραχιαίου κέρατος του νωτιαίου μυελού). Ο πυρήνας χωρίζεται σε τρία μέρη, ορατά σε μικροσκοπικές τομές του εγκεφαλικού στελέχους. Από ουριαία προς κεφαλικά (ανεβαίνοντας από τον μυελό στον μεσεγκέφαλο), είναι ο νωτιαίος πυρήνας, ο κύριος αισθητητικός πυρήνας και ο μεσεγκεφαλικός πυρήνας. Τα μέρη του τριδύμου πυρήνα λαμβάνουν διαφορετικούς τύπους αισθητηριακών πληροφοριών: ο νωτιαίος πυρήνας λαμβάνει ίνες πόνου-θερμοκρασίας, ο κύριος αισθητητικός πυρήνας λαμβάνει ίνες σε θέση αφής και ο μεσεγκεφαλικός πυρήνας λαμβάνει ίνες ιδιοδεκτικότητας και μηχανοϋποδοχείς από τις γνάθους και τα δόντια.
Ο κινητικός πυρήνας του τριδύμου βρίσκεται στη γέφυρα, δίπλα στον κύριο αισθητικό πυρήνα.
Λειτουργία
Η αισθητηριακή λειτουργία του τριδύμου νεύρου είναι να παρέχει απτική, ιδιοδεκτική και παθητική αίσθηση στο πρόσωπο και το στόμα. Η κινητική του λειτουργία ενεργοποιεί τους μύες της μάσησης, τον τείνοντα το τύμπανο, τον τείνοντα την υπερώα, τον γναθοϋοειδή μυ και την πρόσθια γαστέρα του διγάστορα.
Το τρίδυμο νεύρο φέρει γενικές σωματικές προσαγωγές ίνες, οι οποίες νευρώνουν το δέρμα του προσώπου μέσω των οφθαλμικών (V1), άνω γναθικών (V2) και κάτω γναθικών (V3) κλάδων. Το τρίδυμο νεύρο φέρει επίσης ειδικούς σπλαχνικούς απαγωγείς άξονες, οι οποίοι νευρώνουν τους μύες της μάσησης μέσω του κάτω γναθικού κλάδου (V3).
Αισθητικότητα
εναλλ.=Profile of the head, with the three sub-nerves color-coded|αριστερά|μικρογραφία| Κατανομή δερμοτομίων του τριδύμου νεύρου Το οφθαλμικό νεύρο (V1) μεταφέρει αισθητηριακές πληροφορίες από το τριχωτό της κεφαλής και το μέτωπο, το άνω βλέφαρο, τον επιπεφυκότα και τον κερατοειδή χιτώνα του ματιού, τη μύτη (συμπεριλαμβανομένης της άκρης της μύτης), τον ρινικό βλεννογόνο, τους μετωπιαίους κόλπους και τμήματα των μηνίγγων. Το άνω γναθικό νεύρο (V2) μεταφέρει αισθητηριακές πληροφορίες από το κάτω βλέφαρο και το μάγουλο, τα ρουθούνια και το άνω χείλος, τα πάνω δόντια και τα ούλα, τον ρινικό βλεννογόνο, την υπερώα και την οροφή του φάρυγγα, την άνω γνάθο, τους ηθμοειδείς και σφηνοειδείς κόλπους και μέρη των μηνίγγων. Το κάτω γναθικό νεύρο (V3) μεταφέρει αισθητικές πληροφορίες από το κάτω χείλος, τα κάτω δόντια και τα ούλα, το πηγούνι και τη γνάθο (εκτός από τη γωνία της γνάθου, η οποία νευρώνεται από τα αυχενικά νεύρα Α2-Α3), μέρη του εξωτερικού αυτιού και τμήματα των μηνίγγων. Το κάτω γναθικό νεύρο μεταφέρει πληροφορίες θέσης αφής και πόνου-θερμοκρασίας από το στόμα. Αν και δεν φέρει γευστική αίσθηση (η τυμπανική χορδή του προσωπικού νεύρου είναι υπεύθυνη για τη γεύση), ένας από τους κλάδους του - το γλωσσικό νεύρο - μεταφέρει την αίσθηση από τη γλώσσα.
Μύες
Το κινητικό συστατικό του τμήματος της κάτω γνάθου (V3) του τριδύμου νεύρου ελέγχει την κίνηση οκτώ μυών, συμπεριλαμβανομένων των τεσσάρων μυών της μάσησης: του μασητήρα, του κροταφικού μυός και των έσω και πλευρικών πτερυγοειδών μυών. Οι άλλοι τέσσερις μύες είναι ο τείνων την υπερώα, ο γναθοϋοειδής, η πρόσθια γαστέρα του διγάστορα και ο τείνων το τύμπανο.
Με εξαίρεση τον τείνοντα το τύμπανο, όλοι αυτοί οι μύες εμπλέκονται στο δάγκωμα, τη μάσηση και την κατάποση και όλοι έχουν αμφίπλευρη φλοιώδη αναπαράσταση. Μια μονόπλευρη κεντρική βλάβη (για παράδειγμα, ένα εγκεφαλικό επεισόδιο), ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλη είναι, είναι απίθανο να προκαλέσει ένα παρατηρήσιμο έλλειμμα. Ο τραυματισμός ενός περιφερικού νεύρου μπορεί να προκαλέσει παράλυση των μυών στη μία πλευρά της γνάθου, με τη γνάθο να αποκλίνει προς την παράλυτη πλευρά όταν ανοίγει. Αυτή η κατεύθυνση της κάτω γνάθου οφείλεται στη δράση των λειτουργούντων πτερυγοειδών στην αντίθετη πλευρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα
Φοινικέλαιο
δεξιά|μικρογραφία|Κύβος φοινικέλαιου όπου φαίνεται ο αποχρωματισμός που οφείλεται σε βράσιμο. Το φοινικέλαιο είναι ένα εδώδιμο φυτικό έλαιο που προέρχεται από το μεσοκάρπιο (κοκκινωπό πολφό) των φρούτων ελαιοφοίνικων, κυρίως του Αφρικάνικου ελαιοφοίνικα Elaeis guineensis, και σε μικρότερο βαθμό από τον Αμερικανικό ελαιοφοίνικα Elaeis oleifera και τον φοίνικα μαρίπα Attalea maripa.
Το φοινικέλαιο είναι φυσικά κοκκινωπό στο χρώμα του από τη μεγάλη περιεκτικότητα σε βήτα-καροτίνη. Δεν πρέπει να συγχέεται με το φοινικοπυρηνέλαιο που εξάγεται από τον πυρήνα των ίδιων φρούτων ή το κοκοφοινικέλαιο που προέρχεται από τον πυρήνα του κοκοφοίνικα (Cocos nucifera). Διαφέρουν στο χρώμα (το ακατέργαστο φοινικοπυρηνέλαιο δεν περιέχει καροτενοειδή και δεν είναι κόκκινο), και στα περιεχόμενα κορεσμένα λιπαρά: το έλαιο μεσοκάρπιου φοίνικα έχει 49% κορεσμένα, ενώ το φοινικοπυρηνέλαιο και το έλαιο καρύδας έχουν 81% και 86% κορεσμένα λίπη, αντίστοιχα. Ωστόσο, από το ακατέργαστο κόκκινο φοινικέλαιο κατόπιν επεξεργασίας, αποχρωματισμού και αφαίρεσης των οσμών λαμβάνεται το RBD φοινικέλαιο και δεν περιέχει καροτενοειδή.
Ο ελαιοφοίνικας παράγει τσαμπιά με πολυάριθμα φρούτα των οποίων το σαρκώδες μεσοκάρπιο περικλείει έναν πυρήνα που καλύπτεται από ένα πολύ σκληρό κέλυφος. Για τον FAO το φοινικέλαιο (που προέρχεται από τον πολτό) και οι πυρήνες του φοίνικα θεωρούνται πρωτογενή προϊόντα. Η ταχύτητα εξαγωγής ελαίου από μία παρτίδα κυμαίνεται από 17 έως και 27% για το φοινικέλαιο, σε 4% έως 10% για τους πυρήνες φοίνικα.
Το φοινικέλαιο, όπως και το έλαιο καρύδας, είναι πολύ κορεσμένο σε φυτικά λίπη και ημιστερεό σε θερμοκρασία δωματίου. Είναι κοινό συστατικό μαγειρικής στην τροπική ζώνη της Αφρικής, τη Νοτιοανατολική Ασία και μέρη της Βραζιλίας. Χρησιμοποιείται ευρέως στην εμπορική βιομηχανία τροφίμων παγκόσμια λόγω του χαμηλότερου κόστους και της υψηλής οξειδωτικής σταθερότητας (κορεσμός) του καθαρού προϊόντος, όταν χρησιμοποιείται για το τηγάνισμα. Μία πηγή ανέφερε ότι το 2015 οι άνθρωποι κατανάλωναν κατά μέσο όρο 7,7 κιλά φοινικέλαιου ανά άτομο.
Η χρήση του φοινικέλαιου σε προϊόντα τροφίμων έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον περιβαλλοντικών ομάδων ακτιβιστών· η υψηλή απόδοση ελαιοπαραγωγής από τα δέντρα ενθάρρυνε την επέκταση της καλλιέργειας, και πολλά Ινδονησιακά δάση αποψιλώθηκαν για να κάνουν χώρο για μονοκαλλιέργεια ελαιοφοινίκων. Έτσι χάθηκαν περιοχές από τον φυσικό οικότοπο των τριών σωζόμενων ειδών ουραγκοτάγκου, εκ των οποίων το είδος Σουμάτρας έχει χαρακτηριστεί ως απειλούμενο. Το 2004, σχηματίστηκε η βιομηχανική ομάδα Στρογγυλή Τράπεζα για Αειφόρο Φοινικέλαιο για να ασχολήθει με τέτοια θέματα. Το 1992, η Κυβέρνηση της Μαλαισίας, ως απάντηση στις ανησυχίες για την αποψίλωση των δασών, υποσχέθηκε ότι η επέκταση των φυτειών ελαοιφοινίκων θα περιοριστεί, με διατήρηση της μισής εθνικής γης ως δασικές εκτάσεις. Το Μάρτιο 2017, ένα ντοκιμαντέρ του Deutsche Welle έδειξε ότι με φοινικέλαιο παρασκευάζονται υποκατάστατα γάλακτος για την εκτροφή μόσχων σε τυροκομεία των γερμανικών Άλπεων. Αυτά περιέχουν 30% γάλα σε σκόνη και κατάλοιπα ακατέργαστων πρωτεϊνών από αποβουτυρωμένο γάλα σε σκόνη, ορό γάλακτος σε σκόνη και φυτικά λιπαρά, κυρίως λάδι καρύδας και φοινικέλαιο.
Ιστορία
μικρογραφία|300x300εσ|Ελαιοφοίνικας (Elaeis guineensis) Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν ελαιοφοίνικες τουλάχιστο 5.000 χρόνια. Στα τέλη του 1800, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια ουσία που αναγνώρισαν ως φοινικέλαιο σε έναν τάφο στην Άβυδο που χρονολογείται περί το 3.000 π. Χ. Πιστεύεται ότι το εμπόριο έφερε ελαιοφοίνικες στην Αίγυπτο.
Το φοινικέλαιο του ''Ε. guineensiss'' είναι αναγνωρισμένο στην Δύση και τις χώρες της Κεντρικής Αφρικής, και χρησιμοποιείται ευρέως ως μαγειρικό λάδι. Οι ευρωπαίοι έμποροι στις συναλλαγές με τη Δυτική Αφρική περιστασιακά αγόραζαν φοινικέλαιο για χρήση ως μαγειρικό λάδι στην Ευρώπη.
Το φοινικέλαιο έγινε περιζήτητο εμπόρευμα από τους Βρετανούς εμπόρους, για χρήση ως βιομηχανικό λιπαντικό στα μηχανήματα της Βρετανικής Βιομηχανικής Επανάστασης.
Περί το 1870, το φοινικέλαιο ήταν το κύριο εξαγόμενο προϊόν ορισμένων χωρών της Δυτικής Αφρικής, όπως η Γκάνα και η Νιγηρία, αλλά ξεπεράστηκε από το κακάο τη δεκαετία του 1880.
Λιπαρά οξέα
Το φοινικέλαιο, όπως και όλα τα λίπη, αποτελείται από λιπαρά οξέα εστεροποιημένα με γλυκερόλη. Έχει μεγάλη περιεκτικότητα στο ομώνυμο παλμιτικό οξύ, ένα κορεσμένο λιπαρό οξύ 16-ανθράκων, και το μονοακόρεστο ολεϊκό οξύ. Το ακάθαρτο φοινικέλαιο είναι σημαντική πηγή τοκοτριενόλης, μέλος της οικογένειας βιταμινών Ε.
Η κατά προσέγγιση περιεκτικότητα του φοινικέλαιου σε εστεροποιημένα λιπαρά οξέα είναι:
Καροτένια
Το κόκκινο φοινικέλαιο είναι πλούσιο σε καροτενοειδή, όπως η άλφα-καροτίνη, βήτα-καροτίνη και το λυκοπένιο, στα οποία οφείλεται το σκούρο κόκκινο χρώμα. Το "RBD φοινικέλαιο" που λαμβάνεται από το ακατέργαστο με επεξεργασία, λεύκανση και αφαίρεση οσμών δεν περιέχει καροτένια.
Επεξεργασία και χρήση
Πολλά επεξεργασμένα τρόφιμα περιέχουν φοινικέλαιο ή παράγωγά του.
Καθαρισμός
Μετά από την άλεση ακολουθεί διϋλυση. Η Κλασμάτωση περιλαμβάνει διεργασίες κρυστάλλωσης και διαχωρισμού με τις οποίες λαμβάνονται στερεά (στεαρίνη) και υγρά (ολεϊνη) κλάσματα. Στη συνέχεια, οι ακαθαρσίες απομακρύνονται με λιώσιμο και αποκομμίωση. Tο έλαιο φιλτράρεται και αποχρωματίζεται. Με φυσικό εξευγενισμό απομακρύνονται τα ανεπιθύμητα πτητικά αρωματικά συστατικό και λαμβάνεται "εξευγενιμένο, αποχρωματισμένο και άοσμο φοινικέλαιο" (RBDPO), και ελεύθερα λιπαρά οξέα που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή  σαπουνιών, απορρυπαντικών σε σκόνη, κ.α. Το RBDPO είναι το βασικό προϊόν φοινικέλαιου που πωλείται στις παγκόσμιες αγορές βασικών προϊόντων. Με περαιτέρω κλασμάτωση λαμβάνεται φοινικέλαιο για μαγειρικό λάδι, και με άλλες επεξεργασίες δίνει άλλα προϊόντα.
Το κόκκινο φοινικέλαιο
Από τη δεκαετία 1990, το κόκκινο φοινικέλαιο εξάγεται με ψυχρή-πίεση από τον καρπό του ελαιοφοίνικα και εμφιαλώνεται για χρήση ως μαγειρικό λάδι, ή ως συστατικό μαγιονέζα ς και μείγματος φυτικών ελαίων.
Περιέχει 50% κορεσμένα λιπαρά—λιγότερα από το, φοινικοπυρηνέλαιο— 40% ακόρεστα λιπαρά και 10% πολυακόρεστα λιπαρά, και:
Λευκό φοινικέλαιο
Το Λευκό φοινικέλαιο λαμβάνεται με επεξεργασία και ραφινάρισμα. Κατόπιν διεργασίας αποχρωματισμού χάνει το βαθύ κόκκινο χρώμα. Χρησιμοποιείται στην παραγωγή τροφίμων και βρίσκεται σε πληθώρα κατεργασμένων τροφίμων, όπως φυστικοβούτυρο και τσίπς, ψητά και τηγανητά προϊόντα. Υποχρεωτικά αναγράφεται στις ετικέτες των προϊόντων που περιέχεται.
Υποκατάσταση βουτύρου και τρανς λιπαρών
Η πολύ κορεσμένη φύση του φοινικέλαιου το καθιστά στερεό σε θερμοκρασία δωματίου σε περιοχές με εύκρατο κλίμα, κατάλληλο για φτηνό υποκατάστατο του βουτύρου ή τρανς λιπαρών σε συνταγές που απαιτείται στερεό λίπως, όπως για παρασκευή ζύμης ζαχαροπλαστικής ζύμης και αρτοσκευασμάτων. Η υποχρεωτική επισήμανση των συστατικών τροφίμων στις ετικέτες τους οδήγησε σε μείωση της χρήσης τρανς λιπαρών  με υποκατάσταση από φοινικέλαιο. Ωστόσο, έρευνα του 2009 έδειξε ότι το φοινικέλαιο δεν είναι καλός υποκατάστατης για τα τρανς λιπαρά σε άτομα με ήδη αυξημένα επίπεδα LDL,  και επιβεβαιώθηκε από έρευνες του USDA.
Βιομάζα και βιοενέργεια
Το χαμηλό του κόστος, οι πολλαπλές του χρήσεις, η υψηλή ανθεκτικότητά του απέναντι στις ακραίες θερμοκρασίες και κατά το τηγάνισμα, έχει ως αποτέλεσμα η βιομηχανία τροφίμων να το χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο προκειμένου να αντικαταστήσει άλλα φυτικά έλαια που είναι πιο ακριβά στην παραγωγή τους. Από το 2007, αυτό το εδώδιμο έλαιο είναι το πρώτο σε κατανάλωση αυτήν τη στιγμή στον κόσμο.
Το φοινικέλαιο χρησιμοποιείται παγκοσμίως ως μαγειρικό λάδι με τη μορφή μαργαρίνης, καθώς επίσης και στα γλυκά και στα αρτοπαρασκευάσματα. φοινικέλαιο χρησιμοποιείται για την παραγωγή  μεθυλικού εστέρα και υδροδεοξυγονομένα βιοντίζελ. Ο μεθυλεστέρας φοινικέλαιου προκύπτει με αντίδραση μετεστεροποίησης. Το φοινικέλαιο βιοντίζελ συχνά αναμειγνύεται με άλλα καύσιμα προς μείγματα βιοντίζελ, και είναι σύμφωνο με το Ευρωπαϊκό πρότυπο EN 14214 για τα βιοντίζελ. Το υδροδεοξυγονομένο βιοντίζελ παράγεται με άμεση υδρογονόλυση των λιπαρών σε αλκάνια και προπάνιο. Η μεγαλύτερη παγκόσμια φυτεία φοινικέλαιου βιοντίζελ είναι η φινλανδική Neste Oil στην Σιγκαπούρη, που άνοιξε το 2011 και παράγει υδροδεοξυγονομένο NEXBTL βιοντίζελ.
Σημαντικές ποσότητες φοινικέλαιου που εξάγονται στην Ευρώπη μετατρέπονται σε βιοντίζελ (το 2018: Ινδονησία: 40%, Μαλαισία 30%).
Τα οργανικά απόβλητα που παράγονται κατά την επεξεργασία του φοινικέλαιου, όπως κέλυφη και τσαμπιά, μπορούν να μετατραπούν σε πελλετ βιοκαύσιμα. Τα κατάλοιπα φοινικέλαιου από τηγάνισμα τροφίμων μπορούν να μετατραπούν σε μεθυλεστέρες για βιοντίζελ.
Στην επούλωση τραυμάτων
Μολονότι το φοινικέλαιο εφαρμόζεται σε πληγές για την υποτιθέμενη αντιμικροβιακή δράση του, η αποτελεσματικότητά του δεν έχει επιβεβαιωθεί με επιστημονικές έρευνες.
Παραγωγή
Το 2016, η παγκόσμια παραγωγή φοινικέλαιου εκτιμάται σε 62,6 εκατ. τόνους, 2.7 εκατ. τόνους περισσότερο από το 2015. Η αξία παραγωγής εκτιμήθηκε σε $39,3 Δισ. το 2016, με αύξηση $2,4 Δισ. (ή +7%) από το προηγούμενο έτος. Την περίοδο 1962 - 1982 οι παγκόσμιες εξαγωγές φοινικέλαιου αυξήθηκαν από 0,5 εκατ. σε 2,4 εκατ. τόνους ετήσια και το 2008 η παγκόσμια παραγωγή φοινικέλαιου και φοινικοπυρηνέλαιου ανήλθε σε 48 εκατ. τόνους. Σύμφωνα με προβλέψεις του FAO, μέχρι το 2020 η παγκόσμια ζήτηση για φοινικέλαιο θα διπλασιαστεί, και μέχρι το 2050 θα τριπλασιαστεί. μικρογραφία|550x550εσ|Παγκόσμιος χάρτης παραγωγών φοινικέλαιου το 2013
Ινδονησία
Η ινδονησία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός φοινικέλαιου, που το 2006 ξεπέρασε τη Μαλαισία, παράγοντας πάνω από 20,9 εκατ. τόνους. Η Ινδονησιακή παραγωγή αναμένεται να διπλασιάστει έως το 2030. Το 2010, το 60% του εξαγόμενου φοινικέλαιου ήταν σε ακατέργαστη μορφή. Τα δεδομένα του FAO δείχνουν ότι την περίοδο 1994-2004 η παραγωγή αυξήθηκε κατά 400%, σε 8,66 εκατ. μετρικούς τόνους.
Μαλαισία
μικρογραφία|250x250εσ|Φυτεία ελαιοφοινίκων στη Μαλαισία Το 2012 η Μαλαισία, ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος παγκόσμιος παραγωγός φοινικέλαιου, με παραγωγή 18,79 εκατ. τόνους ακατέργαστου φοινικέλαιου από 5,000,000 εκτάρια γης. Μολονότι η Ινδονησιακή παραγωγή είναι μεγαλύτερη, η Μαλαισία είναι ο μεγαλύτερος παγκόσμιος εξαγωγέας φοινικέλαιου με εξαγωγή 18 εκατ. τόνους προϊόντων φοινικέλαιου το 2011. Οι κύριοι εισαγωγείς τους είναι οι Κίνα, Πακιστάν,  Ευρωπαϊκή Ένωση, Ινδία και ΗΠΑ. μικρογραφία|250x250εσ|Φυτεία ελαιοφοινίκων στην Ινδονησία
Νιγηρία
Το 2011 η Νιγηρία ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός, με 2,3 εκατομμύρια εκτάρια υπό καλλιέργεια. Μέχρι το 1934, η Νιγηρία ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο. Στη βιομηχανία συμμετείχαν εξίσου μικρής και μεγάλης κλίμακας παραγωγοί.
Ταϊλάνδη
Η Ταϊλάνδη είναι ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός ακατέργαστου φοινικέλαιου, με παραγωγή δύο εκατ. τόνους ανά έτος, ή 1,2% της παγκόσμιας παραγωγής. Το 95% της Ταϊλανδέζικης παραγωγής καταναλώνεται τοπικά. Το 85% των φυτειών και μονάδων επεξεργασίας βρίσκονται στη νότια Ταϊλάνδη. Το 2016 σε 4,7 έως 5,8 εκατ. rai  καλλιεργήθηκαν φοίνικες, και απασχολήθηκαν 300.000 αγρότες, σε μικρά κομμάτια γής των 20 rai. To ASEAN ως περιοχή παράγει 52,5 εκατ. τόνους φοινικέλαιου, δηλαδή 85% της παγκόσμιας παραγωγής και 90% των παγκόσμιων εξαγωγών. Η Ινδονησία παράγει το 52,2% των παγκόσμιων εξαγωγών. Η Μαλαισία εξάγει συνολικά το 37.9%. Οι μεγαλύτεροι καταναλωτές φοινικέλαιου είναι οι Ινδία, Ευρωπαϊκή Ένωση και Κίνα, με τις τρεις να καταναλώνουν το 50% των παγκόσμιων εξαγωγών. Το Ταϊλανδέζικο Υπουργείο Εσωτερικού Εμπορίου (DIT) καθορίζει τις τιμές του ακατέργαστου και του εξευγενισμένου φοινικέλαιου. Οι Ταϊλανδέζοι καλλιεργητές έχουν μικρότερη απόδοση συγκριτικά προς τους ομόλογους απο Μαλαισία και  Ινδονησία. Οι Ταϊλανδέζικες καλλιέργειες ελαιοφοινίκων δίνουν 4-17% φοινικέλαιο ενώ οι ανταγωνιστικές χώρες φτάνουν το 20%. Επιπλέον, οι Ινδονησιακές και Μαλαισιανές φυτείες είναι 10 φορές μεγαλύτερες από τις Ταϊλανδέζικες.
Κολομβία
Στη δεκαετία του 1960  σε 18.000 εκτάρια καλλιεργήθηκαν ελαιοφοίνικες. Η Κολομβία είναι πλέον ο μεγαλύτερος παραγωγός φοινικέλαιου στην Αμερική, και το 35% του προϊόντος εξάγεται για βιοκαύσιμο. Το 2006 ο Κολομβιανός συνεταιρσμός καλλιεργητών, Φεντεπάλμα, ανέφερε ότι οι φυτείες ελαιοφοινίκων αυξήθηκαν σε 1,000,000 εκτάρια. Η επέκταση αυτή χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από τον Αμερικάνικο Οργανισμό για τη Διεθνή Ανάπτυξη με την πρόθεση να επανεγκατασταθούν απόστρατοι σε αρόσιμη γη, και από την Κολομβιανή κυβέρνηση που πρότεινε αύξηση της καλλιεργήσιμης γης για εξαγόμενα είδη σε από 7.000.000 εκτάρια έως το 2020. Το Φεντεπάλμα δήλωσε ότι τα μέλη του ακολουθούν βατές οδηγίες.
Κάποιοι Αφρο-Κολομβιανοί ισχυρίζονται ότι ορισμένες από αυτές τις νέες φυτείες έχουν απαλλοτριωθεί από αυτούς, όταν αναγκάστηκαν να φύγουν για να γλιτώσουν από τη φτώχεια και τον εμφύλιο πόλεμο, ενώ ένοπλοι φρουροί εκφόβιζαν τον υπόλοιπο λαό για περαιτέρω μειώσεις πληθυσμού, και εμπορεύονταν κόκα και ανθρώπους.
Άλλες χώρες
μικρογραφία|350x350εσ|Δορυφορική εικόνα που δείχνει την αποψίλωση δασών στο Βόρνεο της Μαλαισίας για να δημιουργηθεί χώρος για την καλλιέργεια ελαιοφοινίκων
Γκαλλαράτε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Φοινικέλαιο
Μπενίν
Ο φοίνικας είναι γηγενές είδος στους υγροτόπους της δυτικής Αφρικής και στο νότιο Μπενίν ήδη υπάρχουν πολλές φυτείες. Το "Πρόγραμμα Γεωργικής Αναγέννησης" έχει ταυτοποιήσει πολλές χιλιάδες εκτάρια γης ως κατάλληλα για νέες φυτείες φοινικέλαιου για εξαγωγή. Παρά τα οικονομικά οφέλη, Μη-κυβερνητικές οργανώσεις  όπως η Nature Tropicale, ισχυρίζονται ότι τα βιοκαύσιμα θα ανταγωνιστούν την εγχώρια παραγωγή τροφίμων σε ορισμένες αγροτικές τοποθεσίες. Η αποχέτευση των εκτάσεων τύρφης θα έχει αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Υπάρχουν ανησυχίες τα γενετικά τροποποιημένα φυτά θα εισαχθούν στην περιοχή, θέτοντας σε κίνδυνο την τρέχουσα πριμοδότηση που καταβλήθηκε για τις μη Γ.Τ. καλλιέργειες.
Καμερούν
Το Καμερούν είχε σε εξέλιξη ένα πρόγραμμα παραγωγής που ξεκίνησε από τα Αγροκτήματα Ηρακλής στις ΗΠΑ, και σταματήσε υπό την πίεση των πολιτικών κοινωνικών οργανώσεων στο Καμερούν. Λίγο νωρίτερα οι Ηρακλής έφυγαν από τη Στρογγυλή Τράπεζα για Αειφόρο Φοινικέλαιο πρώιμα στις διαπραγματεύσεις. Το πρόγραμμα είναι αμφιλεγόμενο, λόγω της αντιπολίτευσης από τους χωρικούς και τη θέση του σε μια ευαίσθητη περιοχή για τη βιοποικιλότητα.
Κένυα
Η εγχώρια παραγωγή της Κένυα s σε εδώδιμα έλαια καλύπτει περίπου το ένα τρίτο της ετήσιας ζήτησης, περίπου 380,000 μετρικούς τόνους. Το υπόλοιπο εισάγεται με κόστος US$140 εκατ. ετήσια, καθιστώντας το λάδι ως τη δεύτερη πιο σημαντική εισαγωγή μετά το πετρέλαιο. Από το 1993 μια νέα υβριδική ποικιλία ανεκτική στο κρύο και υψηλής απόδοσης σε φοινικέλαιο, έχει προωθηθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών στη δυτική Κένυα. Ανακούφισε το έλλειμμα της χώρας σε εδώδιμα έλαια και αποτέλεσε εξαιρετική εμπορεύσιμη καλλιέργεια, και μάλιστα με περιβαλλοντικό όφελος για την περιοχή, εφόσον δεν ανταγωνίζεται τις καλλιέργειες φυτών για τρόφιμα ή αυτοφυή βλάστηση και παρέχει σταθεροποίηση για το χώμα.
Γκάνα
Στην Γκάνα υπάρχουν πολλά είδη κάρυων φοίνικα, που ίσως συνεισφέρουν σημαντικά στη γεωργία της περιοχής, αλλά περιορίζονται στο τοπικό εμπόριο και στις γειτονικές χώρες. Η παραγωγή επεκτείνεται καθώς μεγάλοι επενδυτές αγοράζουν φυτείες, και η Γκάνα θεωρείται εξαιρετικά αναπτυσσόμενη περιοχή για το φοινικέλαιο.
Κοινωνικές επιπτώσεις
μικρογραφία|556x556εσ|Στο [[Βόρνεο, το δάσος (F) αντικαθίσταται από φυτείες παραγωγής φοινικελαίου (G). Αυτές οι αλλαγές είναι μη αναστρέψιμες για πρακτικούς λόγους (H).]] Η βιομηχανία φοινικέλαιου είχε εξίσου θετικές και αρνητικές επιπτώσεις στους εργαζόμενους, τους αυτόχθονες λαούς και τους κατοίκους των κοινοτήτων. Η παραγωγή φοινικέλαιου παρήχε ευκαιρίες απασχόλησης, και αποδείχθηκε ότι βελτιώνει την υποδομή, τις κοινωνικές υπηρεσίες και αντιμετωπίζει τη φτώχεια. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι φυτείες είναι εκτάσεις γης που καλλιεργήθηκαν χωρίς άδεια ή αποζημίωση των αυτοχθόνων ανθρώπων που διαβιούσαν στη γη, με αποτέλεσμα κοινωνικές συγκρούσεις. Οι παράνομοι μετανάστες στη Μαλαισία αύξησαν τις ανησυχίες για τις συνθήκες εργασίας μέσα στη βιομηχανία φοινικέλαιου.
Τρόφιμα ή καύσιμα
Η χρήση του φοινικέλαιου για την παραγωγή βιοντίζελ οδήγησε σε ανησυχίες ότι η ανάγκη για καύσιμα προηγείται της ανάγκης για τροφή, επιφέροντας υποσιτισμό στις αναπτυσσόμενες χώρες. Πρόκειται για τo ζήτημα: τρόφιμα ή καύσιμα. Σύμφωνα με έκθεση του 2008 που δημοσιεύθηκε στο Ανανεώσιμες και Βιώσιμες πηγές Ενέργειας, το φοινικέλαιο ήταν αποφασιστικά βιώσιμη πηγή εξίσου τροφίμων και βιοκαυσίμων, και η παραγωγή βιοντίζελ δεν απειλεί τις προμήθειες εδώδιμου φοινικέλαιου. Σύμφωνα με μελέτη του 2009 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Περιβαλλοντική Επιστήμη και Πολιτική, το βιοντίζελ φοινικέλαιου ίσως αυξήσει τη ζήτηση για φοινικέλαιο στο μέλλον, με αποτέλεσμα την επέκταση της παραγωγής και προμήθειας τροφίμων.
Περιβαλλοντικές επιπτώσεις
Η καλλιέργεια φοινικέλαιου έχει επικριθεί για τις επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον,, όπως την αποψίλωση των δασών, την απώλεια των φυσικών οικοτόπων που έθεσε σε κίνδυνο απειλούμενα είδη, όπως ο ουρακοτάγκος και η τίγρη της Σουμάτρας, , καθώς και αυξημένες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Πολλές φυτείες είναι χτισμένες στην κορυφή υφιστάμενων τυρφώνων, και η εκκαθάριση της γης για καλλιέργεια ελαιοφοινίκων συμβάλλει στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
Οργανισμοί όπως η Στρογγυλή Τράπεζα για Αειφόρο Φοινικέλαιο ασχολούνται με τη βιωσιμότητα της βιομηχανίας, ενώ η κυβέρνηση της Μαλαισίας υποσχέθηκε ότι το 50% των συνολικών εκτάσεων γης θα παραμείνουν δασικές. Σύμφωνα με έρευνα του Ερευνητικού Εργαστήριου Τροπική Τύρφη, οι φυτείες λειτουργούν ως δεξαμενές άνθρακα μετατρέποντας το διοξείδιο του άνθρακα σε οξυγόνο. Επίσης, σύμφωνα με τη Δεύτερη Εθνική Ανακοίνωση της Μαλαισίας στη Σύμβαση Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, οι φυτείες πράγματι είναι δεξαμενές άνθρακα
Περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως οι Greenpeace και οι Φίλοι της Γης είναι αντίθετοι στη χρήση βιοκαυσίμων φοινικέλαιου, υποστηρίζοντας ότι η αποψίλωση των δασών που συσχετίζεται με τις καλλιέργειες ελαιοφοινίκων βλάπτει το κλίμα περισσότερο από ότι οφελεί η μετάβαση σε βιοκαύσιμα και η αξιοποίηση τους ως δεξαμενές άνθρακα.
Από τις παγκόσμιες εκτάσεις για παραγωγή φυτικών ελαίων, το 5% που προορίζεται για φοινικέλαιο αποδίδει το 38% των φυτικών ελαίων. Από άποψη αποδοτικότητας, η καλλιέργεια φοινίκων είναι 10 φορές πιο παραγωγική από τις καλλιέργειες σόγιας και ελαιοκράμβης, επειδή πηγές ελαίου είναι εξίσου τα φρούτα και οι σπόροι.
Στρογγυλή Τράπεζα για Αειφόρο Φοινικέλαιο
εναλλ.=RT2 (Roundtable No 2) in Zurich in 2005.|μικρογραφία|250x250εσ|Στρογγυλή Τράπεζα Νο. 2 (RT2) στη Ζυρίχη το 2005 Η Στρογγυλή Τράπεζα για Αειφόρο Φοινικέλαιο (Roundtable on Sustainable Palm Oil, RSPO) δημιουργήθηκε το 2004 από τη βιομηχανία ως ομάδα λόμπι, μετά τις ανησυχίες που εξέφρασαν οι μη κυβερνητικές οργανώσεις σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την παραγωγή φοινικέλαιου. Ο οργανισμός έχει θεσπίσει διεθνή πρότυπα για την αειφόρο παραγωγή φοινικέλαιου. Προϊόντα που περιέχουν Πιστοποιημένο Αειφόρο Φοινικέλαιο είναι επισημασμένα με το εμπορικό σήμα RSPO. Στα μέλη της Στρογγυλής Τράπεζας περιλαμβάνονται οι ελαιοπαραγωγοί, οι περιβαλλοντικές ομάδες και οι κατασκευαστές που χρησιμοποιούν φοινικέλαιο στα προϊόντα τους.
Οι καλλιεργητές που παράγουν Πιστοποιημένα Αειφόρο Φοινικέλαιο δηλώνουν επιφυλακτικότητα για τον οργανισμό επειδή, αν και πληρούν τα πρότυπα και επωμίστηκαν τις δαπάνες πιστοποίησης, η ζήτηση της αγοράς για το πιστοποιημένο φοινικέλαιο παραμένει χαμηλή. Η χαμηλή ζήτηση έχει αποδοθεί στο αυξημένο κόστος του Πιστοποιημένου Αειφόρου φοινικέλαιο, ενώ οι αγοραστές προτιμούν να αγοράσουν το φτηνότερο μη πιστοποιημένο φοινικέλαιο. Το φοινικέλαιο είναι ως επί το πλείστον ανταλλάξιμο. Το 2011 το 12% του παραγόμενου φοινικέλαιου ήταν πιστοποιημένο "αειφόρο" αλλά μόνο η μισή ποσότητα έφερε την επισήμανση RSPO. Ακόμη και με τόσο μικρό ποσοστό πιστοποίησης, η Greenpeace υποστήριξε ότι οι ζαχαροπλάστες αποφεύγουν τις ευθύνες για το αειφόρο φοινικέλαιο, επειδή τα πρότυπα της Στρογγυλής Τράπεζας υπολείπονται για την προστασία των τροπικών δασών και τον περιορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου.
Αγορές
Το 2008, η παγκόσμια παραγωγή ελαίων και λιπών ήταν 160 εκατ. τόνοι, εκ των οποίων το φοινικέλαιο και το φοινικοπυρηνέλαιο ήταν οι μεγαλύτερες παραγωγές: 48 εκατομμύρια τόνοι ή 30% της συνολικής παραγωγής. Το σογιέλαιο ήρθε δεύτερος με 37 εκατ. τόνους (23%). Το 38% των ελαίων και των λιπών που παράχθηκαν παγκόσμια ταξίδεψαν υπερωκεάνια. Από τα 60 εκατομμύρια τόνους εξαγόμενων λιπών και ελαίων παγκόσμια, το φοινικέλαιο και το φοινικοπυρηνέλαιο ήταν το 60%. Η Μαλαισία με το 45% του μεριδίου αγοράς κυριάρχησε στο εμπόριο φοινικέλαιου.
Ετικέτες τροφίμων
Παλαιότερα, το φοινικέλαιο μπορούσε να αναφερθεί ως "φυτικό λίπος" ή "φυτικό έλαιο" στις ετικέτες των τροφίμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), αλλά από τον Δεκέμβριο 2014 αυτοί οι γενικοί όροι απαγορεύτηκαν. Οι παραγωγοί τροφίμων υποχρεούνται να αναφέρουν το συγκεκριμένο τύπο φυτικού λίπους που χρησιμοποιήθηκε. Τα φυτικά λάδια και λίπη μπορούν να κατηγοριοποιηθούν στον κατάλογο συστατικών υπό τον όρο "φυτικά έλαια" ή "φυτικά λίπη", αλλά ο όρος πρέπει να ακολουθείται από αναγραφή της φυτικής προέλευσης (π. χ., φοίνικας, ηλιοτρόπιο, ή ελαιοκράμβη) και τη φράση "σε μεταβαλλόμενες αναλογίες".
Αλυσίδες εφοδιασμού
Η Στρογγυλή Τράπεζα εφαρμόζει διάφορα προγράμματα για την προμήθεια φοινικέλαιου στους παραγωγούς.
Διατροφή και υγεία
Το φοινικέλαιο είναι σημαντική πηγή θερμίδων και λίπους, και βασική τροφή σε πολλές κουζίνες. Το 2015 κατά μέσο όρο παγκόσμια, η ανθρώπινη κατανάλωση ήταν 7,7 κιλά φοινικέλαιου ανά άτομο. Οι επιπτώσεις του φοινικέλαιου στην υγεία έχουν εκτιμηθεί πρωτύτερα, αλλά η ποιότητα της κλινικής έρευνας θεωρείται ανεπαρκής. Συνεπώς, οι έρευνες ήταν επικεντρωμένες στις δυσμενείς επιπτώσεις της κατανάλωσης φοινικέλαιου και παλμιτικού οξέος, και συμπέραναν ότι πρόκειται κύρια για κορεσμένα λίπη, και ότι στη διατροφή πρέπει να προτιμώνται τα πολυακόρεστα λίπη.