cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λιβύη
Ιστορία
Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι από την 8η χιλιετία π.Χ. οι παράλιες περιοχές της Λιβύης κατοικούνταν από Νεολιθικές φυλές, οι οποίες είχαν αναπτύξει ιδιαίτερες ικανότητες στην εκτροφή βοοειδών και στις καλλιέργειες. Η περιοχή αργότερα καταλήφθηκε από διαδοχικούς λαούς και πολιτισμούς, όπως οι Φοίνικες, οι Καρχηδόνιοι, οι Πτολεμαίοι, οι Ρωμαίοι, οι Βάνδαλοι και οι Βυζαντινοί, αν και μόνο από την περίοδο των Ελλήνων και των Ρωμαίων υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα: στην Κυρήνη, τη Λέπτις Μάγκνα και τη Σαμπράθα. 250px|thumb|right|Ερείπια του θεάτρου στη ρωμαϊκή Σαμπράθα, δυτικά της Τρίπολης
Οι Φοίνικες ήταν οι πρώτοι που εγκατέστησαν εμπορικούς σταθμούς στη Λιβύη, όταν οι έμποροι της Τύρου (στην περιοχή του σημερινού Λιβάνου) ανέπτυξαν εμπορικές σχέσεις με τις βερβερικές φυλές. Μέχρι τον 5ο αιώνα π.Χ., η μεγαλύτερη φοινικική αποικία, η Καρχηδόνα, είχε επεκτείνει την ηγεμονία της σχεδόν σε ολόκληρη τη Βόρεια Αφρική, όπου ανέπτυξε ξεχωριστό πολιτισμό. Καρχηδονιακοί οικισμοί στις ακτές της Λιβύης υπήρχαν στην Οία (σημερινή Τρίπολη, στη Λέπτις Μάγκνα και τη Σαμπράθα, περιοχή που αργότερα ονομάστηκε Τρίπολις, από τις τρεις αυτές πόλεις.
Οι αρχαίοι Έλληνες κατέλαβαν την ανατολική Λιβύη, σύμφωνα με την παράδοση, όταν άποικοι από τη Σαντορίνη έλαβαν εντολή από το Μαντείο των Δελφών να βρουν νέο τόπο κατοικίας στη Βόρεια Αφρική. Έτσι, το 631 π.Χ., ίδρυσαν την Κυρήνη. . Μέσα σε διάστημα διακοσίων ετών, ιδρύθηκαν άλλες τέσσερις σημαντικές πόλεις στην περιοχή: η Βάρκη (Αλ Μαρτζ), οι Ευσπερίδες (αργότερα Βερενίκη, σημερινή Βεγγάζη), Αλ Μπάυντα, η Ταύχειρα (αργότερα Αρσινόη, σημερινή Τόκρα) και η Απολλωνία (Σούσαχ), το λιμάνι της Κυρήνης. Μαζί με την Κυρήνη, ήταν γνωστές ως Πεντάπολις.
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ένωσε τις δυο επαρχίες της Λιβύης, έμποροι και τεχνίτες από όλα τα μέρη του ρωμαϊκού κόσμου εγκαταστάθηκαν στη Βόρεια Αφρική, ωστόσο οι δυο επαρχίες διατήρησαν τον χαρακτήρα τους: η Τρίπολη παρέμεινε καρχηδονιακή και η Κυρηναϊκή ελληνική.
Τον 7ο αιώνα, η Λιβύη κατελήφθη από τους Άραβες και κατά τους επόμενους αιώνες, πολλοί ντόπιοι υιοθέτησαν ως θρησκεία το Ισλάμ και την αραβική γλώσσα και πολιτισμό. Στα μέσα του 16ου αιώνα, η χώρα πέρασε στα χέρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού Πολέμου (1911-1912), η Ιταλία κατέλαβε την περιοχή και μετέτρεψε σε αποικίες τις τρεις επαρχίες της χώρας (Τρίπολη, Κυρηναϊκή, Φεζάν), ενώ το 1934 υιοθέτησε το όνομα Λιβύη ως επίσημη ονομασία της αποικίας.
Στις 21 Νοεμβρίου 1949, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ εξέδωσε ψήφισμα για την ανεξαρτησία της Λιβύης πριν την 1η Ιανουαρίου 1952. Στις 24 Δεκεμβρίου 1951, η Λιβύη ανακήρυξε την ανεξαρτησία της, έχοντας πολίτευμα συνταγματικής μοναρχίας, υπό τον βασιλιά Ιντρίς.
Η ανακάλυψη σημαντικής ποσότητας κοιτασμάτων πετρελαίου το 1959 μετέτρεψε ένα από τα φτωχότερα έθνη στον κόσμο σε ένα κράτος με μεγάλο πλούτο. Αν και το πετρέλαιο βελτίωσε δραστικά τα οικονομικά της κυβέρνησης, άρχισε να αναπτύσσεται η λαϊκή δυσαρέσκεια για τη συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια του βασιλιά Ιντρίς και της εθνικής ελίτ, η οποία συνέχισε να αυξάνεται με την άνοδο του Νάσερ και του αραβικού εθνικισμού στη Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή. thumb|left|260px|Χάρτης με τις σημαντικότερες πόλεις της Λιβύης Την 1η Σεπτεμβρίου 1969, μια μικρή ομάδα στρατιωτικών υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Μουαμάρ Καντάφι οργάνωσαν πραξικόπημα εναντίον του βασιλιά Ιντρίς, ο οποίος βρισκόταν για λόγους υγείας στην τουρκική λουτρόπολη Προύσα για ιαματικά λουτρά. Βασιλιάς έγινε ο ανιψιός του, Σαγίντ Χασάν αρ-Ριντά αλ-Μαχντί ας-Σανουσί. Οι πραξικοπηματίες εκθρόνισαν τον Σαγίντ και τον έθεσαν υπό κατ' οίκον περιορισμό, ενώ κατάργησαν τη μοναρχία και ανακήρυξαν τη Λιβύη ως Νέα Αραβική Δημοκρατία.
Από τις 15 Φεβρουαρίου 2011 και έπειτα, μια σειρά ειρηνικών διαδηλώσεων που συνάντησαν τη βίαιη αντίδραση του καθεστώτος, εξελίχθηκαν σε εξέγερση που διαδόθηκε σε όλη τη χώρα και τελικά σε ανοιχτό εμφύλιο πόλεμο. Οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις έχουν εγκαθιδρύσει κυβέρνηση στη Βεγγάζη με το όνομα Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο, με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης του Καντάφι και τη διενέργεια εκλογών.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εξέδωσε ψήφισμα για τη δέσμευση των πόρων του Καντάφι και άλλων δέκα μελών του κύκλου του και απαγόρευση μετακίνησης. Το ψήφισμα επίσης αναφερόταν σε πράξεις της κυβέρνησης για διερεύνησης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, και ένταλμα σύλληψης για τον Καντάφι εκδόθηκε στις 27 Ιουνίου. Στις αρχές Μαρτίου οι δυνάμεις του Καντάφι αντεπιτέθηκαν και ανέκτησαν αρκετές παραλιακές πόλεις πριν επιτεθούν στη Βεγγάζη. Επόμενο ψήφισμα του ΟΗΕ επέτρεπε σε χώρες-μέλη να εδραιώσουν και να επιβάλλουν μια ζώνη απαγόρευσης πτήσης πάνω από τη Λιβύη. Η κυβέρνηση του Καντάφι ανακοίνωσε ανακωχή αλλά δεν μπόρεσε να την τηρήσει. Τον Αύγουστο, οι επαναστατικές δυνάμεις ξεκίνησαν μια επιθετική εκστρατεία κατά μήκος της ακτής και ανάκτησαν τις χαμένες περιοχές καταλαμβάνοντας και την πρωτεύουσα Τρίπολη. Ο Καντάφι απέφυγε την αιχμαλωσία και οι πιστές σε αυτόν δυνάμεις ξεκίνησαν επιχειρήσεις στα μετόπισθεν.
Στις 20 Οκτωβρίου 2011 έγιναν οι τελευταίοι σφοδροί βομβαρδισμοί στη Σύρτη και ο Καντάφι, που είχε καταφύγει εκεί, συνελήφθη από τους αντάρτες και εκτελέστηκε. Τρεις ημέρες μετά, στις 23 Οκτωβρίου 2011, η Λιβύη απελευθερώθηκε. Κατά τον εμφύλιο πόλεμο σκοτώθηκαν περί τους 30.000 Λίβυοι.
Στις 8 Ιανουαρίου 2013 η Λιβύη πήρε το επίσημο όνομα Κράτος της Λιβύης.
Στις 16 Μαΐου 2014 ξέσπασε δεύτερος εμφύλιος πόλεμος στη χώρα και τελείωσε το 2020.
Γεωγραφία
Η Λιβύη είναι η 4η σε έκταση χώρα της Αφρικής και 17η σε έκταση χώρα της Γης. Βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα και συνορεύει ανατολικά με την Αίγυπτο, δυτικά με την Αλγερία και Τυνησία, νότια με τον Νίγηρα και το Τσαντ, και νοτιοανατολικά με το Σουδάν. Παρά το ότι οι ανακαλύψεις πετρελαίου τη δεκαετία του 1960 έφεραν τεράστιο πλούτο, την εποχή της αποκτήσεως της ανεξαρτησίας της η Λιβύη ήταν ένα πολύ φτωχό κράτος της ερήμου, του οποίου το μοναδικό φυσικό πλεονέκτημα ήταν η στρατηγική του θέση στο μέσο της βόρειας ακτής της Αφρικής.
Η Λιβύη δεν απέχει πολύ από τις σημαντικές χώρες της Ευρώπης, ενώ ταυτόχρονα συνέδεε τις αραβικές χώρες της βορειοδυτικής Αφρικής με αυτές της Μέσης Ανατολής, κάτι που επί αιώνες είχε καταστήσει τα αστικά της κέντρα πολύβουα σταυροδρόμια αντί για απομονωμένες πόλεις στερούμενες εξωτερικών επιρροών. Ως συνέπεια αναπτύχθηκε ένα τεράστιο κοινωνικό χάσμα ανάμεσα στις πόλεις, κοσμοπολίτικες και με μεγάλα ποσοστά ξένων, και στους καταυλισμούς και τους νομάδες της ερήμου Σαχάρας, όπου οι φύλαρχοι ηγεμόνευαν σε απομόνωση και οι κοινωνικές αλλαγές ήταν αμελητέες.
Γεωγραφική περιγραφή
Η μεσογειακή ακτή και η έρημος Σαχάρα αποτελούν τα πλέον εξέχοντα φυσικά χαρακτηριστικά της χώρας. Υπάρχουν αρκετά υψίπεδα, αλλά όχι οροσειρές, εκτός από τη σε μεγάλο μέρος ακατοίκητη νότια έρημο, κοντά στα σύνορα με το Τσαντ, όπου ο ορεινός όγκος του Τιμπεστί υψώνεται σε περισσότερο από 2.200 μέτρα. Μια σχετικώς στενή παραλιακή λωρίδα και λίγο υψηλότερες περιοχές αμέσως νοτιότερα είναι οι παραγωγικές αγροτικές περιοχές. Ακόμα νοτιότερα, μία κτηνοτροφική ζώνη με πολύ περιορισμένη ποώδη βλάστηση δίνει τη θέση της στην απέραντη έρημο Σαχάρα, μία γυμνή έκταση ανοικτόχρωμης άμμου και βραχωδών υψίπεδων. Είναι σχεδόν ακατοίκητη, καθώς η γεωργία είναι δυνατή μόνο σε λίγες διάσπαρτες οάσεις.
Νότια του Τζαμπάλ αλ Αχντάρ, στην Κυρηναϊκή, εκτείνεται μία ζώνη βοσκοτόπων με ελάχιστη βλάστηση, που παραχωρεί τη θέση της στη Σαχάρα. Η έρημος εκτείνεται μέχρι τα σύνορα με το Τσαντ. Αντίθετα με την Κυρηναϊκή, η Τριπολίτιδα δεν εκτείνεται προς τα νότια βαθιά μέσα στην έρημο, καθώς η νοτιοδυτική έρημος της Λιβύης, είναι μία ξεχωριστή περιοχή, η Φεζάν, που είχε ξεχωριστή διοίκηση κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα. Μεγάλες εκτάσεις με κυματιστούς αμμόλοφους, γνωστές ως εργκ, καλύπτουν το περισσότερο Φεζάν.
Το 1969 η επαναστατική κυβέρνηση άλλαξε τις παραδοσιακές ονομασίες της Τριπολίτιδος σε «Δυτική Λιβύη», της Κυρηναϊκής σε «Ανατολική Λιβύη» και του Φεζάν σε «Νότια Λιβύη». Ωστόσο, οι παλιές ονομασίες ήσαν στενά συνδεδεμένες με την ιστορία της περιοχής και συνέχισαν να χρησιμοποιούνται συχνά. Η Κυρηναϊκή αποτελεί το 51%, το Φεζάν το 33% και η Τριπολίτιδα το 16% της εκτάσεως της Λιβύης.
Πριν την ανεξαρτησία της χώρας, το όνομα «Λιβύη» ακουγόταν σπάνια, Οι κάτοικοί της προτιμούσαν να αναφέρονται ως κάτοικοι μιας από τις τρεις παραπάνω περιοχές. Ο διαχωρισμός τους είναι περισσότερο από γεωγραφικός ή πολιτικός, καθώς εξελίχθηκαν ως ξεχωριστές κοινωνικοοικονομικές οντότητες, με διαφορετικό πολιτισμό, κοινωνική δομή και αξίες.
Το σύνορο ανάμεσα στην Τριπολίτιδα και την Τυνησία διασχιζόταν πάντα (και σήμερα ακόμα ελεύθερα) από αμέτρητους νόμιμους και παράνομους μετανάστες, καθώς δεν υπάρχει φυσική διαχωριστική γραμμή (βουνό, ποτάμι, κλπ.), και οι φυλετικές καταβολές, η γλώσσα, ο πολιτισμός και οι παραδόσεις των δύο λαών είναι σχεδόν ταυτόσημες. Από την άλλη, η Κυρηναϊκή επίσης εφάπτεται της Αιγύπτου χωρίς φυσικό διαχωριστικό, με τους νομάδες της ερήμου να διασχίζουν τα σύνορα κατά βούληση. Αντιθέτως, τα σύνορα του Φεζάν με την Αλγερία, τον Νίγηρα και το Τσαντ διασχίζονται σπανιότερα εξαιτίας των απέραντων εκτάσεων της ερήμου.
Κι άλλοι παράγοντες, όπως οι παραδοσιακές μορφές χρησικτησίας της γης, διαφέρουν στις τρεις περιοχές. Μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα, η διαφορετικότητά τους ήταν ακόμα αρκετά έντονη ώστε να συνιστά σημαντικό εμπόδιο στις προσπάθειες για μια πλήρως ενοποιημένη Λιβύη.
Επιφάνεια και σύνορα
Έκταση:
Συνολική: 1.759.541 τ.χλμ.
Ξηρά: 1.759.541 τ.χλμ.
Εσωτερικά ύδατα: 0 τ.χλμ.
Συγκριτική έκταση: Η Λιβύη είναι η τέταρτη μεγαλύτερη χώρα της Αφρικής, 13,3 φορές μεγαλύτερη σε έκταση από την Ελλάδα και λίγο μεγαλύτερη από την Αλάσκα.
Χερσαία σύνορα:
Συνολικό μήκος: 4.348 χλμ.
Με τις συνορεύουσες χώρες: Με την Αλγερία 982 χλμ., με το Τσαντ 1.055 χλμ., με την Αίγυπτο 1.115 χλμ., με τον Νίγηρα 354 χλμ., με το Σουδάν 383 χλμ. και με την Τυνησία 459 χλμ.
Ακτογραμμή: Μήκος 1.770 χλμ.
Χωρικά ύδατα: 12 ναυτικά μίλια (22,2 χλμ.). Υπάρχει επίσης αποκλειστική ζώνη αλιείας 62 ναυτ. μιλίων (114,8 χλμ.). Σημείωση: Το όριο του Κόλπου της Σύρτης θεωρείται το γεωγραφικό πλάτος 32° 30΄ βόρειο.
Κλίμα και υδρολογία
Χάρτης της Λιβύης με το κλίμα των περιοχών της κατά την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν. Αμμόλοφοι στη Σαχάρα, στην περιοχή Φεζάν. Στο Τζαμπάλ αλ Αχντάρ της Κυρηναϊκής η μέση ετήσια βροχόπτωση υπερβαίνει τα 400 mm και το τοπίο θυμίζει την ελληνική ύπαιθρο. Στρωμένο χιόνι στην Μπάυντα, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Λιβύης Η ακτογραμμή της Βεγγάζης. Η Λιβύη έχει τη μακρύτερη ακτογραμμή στη Μεσόγειο από όλες τις βορειοαφρικανικές χώρες.
Στο έδαφος της Λιβύης έχουν αναγνωρισθεί μέχρι και 5 διαφορετικές κλιματικές ζώνες, αλλά το κλίμα που κυριαρχεί είναι το θερμό μεσογειακό και το κλίμα θερμής ερήμου (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa και BWh). Στη μεγαλύτερη έκταση των παραλίων το κλίμα είναι μεσογειακό, με πολύ θερμά καλοκαίρια και πολύ ήπιους χειμώνες. Η βροχόπτωση είναι αραιή.
Στα μεγαλύτερα υψόμετρα της χώρας εμφανίζεται περιστασιακά παγετός. Στην εσωτερική έρημο, παρά τα σημαντικά υψόμετρα στον νότο, τα καλοκαίρια είναι εξαιρετικά θερμά και μακρά και η ημερήσια διακύμανση της θερμοκρασίας είναι πολύ μεγάλη, εξαιτίας της αιθρίας και της εξαιρετικά ξηρής ατμόσφαιρας.
Η υψηλότερη επίσημη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ ήταν 72 °C, στις 13 Σεπτεμβρίου 1922 στην Αζίζια, τιμή που επί μακρόν ήταν το παγκόσμιο ρεκόρ, αλλά σήμερα αμφισβητείται.
Λιγότερο από το 2% του εδάφους της Λιβύης δέχεται αρκετή βροχόπτωση για να στηρίξει μόνιμη γεωργική δραστηριότητα. Η μεγαλύτερη μέση ετήσια βροχόπτωση, περί τα 500 mm σημειώνεται στο Τζαμπάλ αλ Αχντάρ της Κυρηναϊκής. Οι άλλες περιοχές της χώρας δέχονται λιγότερο από 400 mm βροχής και η Σαχάρα 50 mm ή λιγότερο. Επίσης, οι βροχοπτώσεις συμβαίνουν σε ακανόνιστα διαστήματα, οπότε μια περίοδος ξηρασίας μπορεί να διαρκέσει δύο χρόνια ή και περισσότερο. Π.χ. οι πλημμύρες του 1945 πλημμύρισαν την Τρίπολη για αρκετές ημέρες, αλλά δύο χρόνια αργότερα μία πρωτοφανής ξηρασία είχε αποτέλεσμα την απώλεια χιλιάδων βοοειδών.
Βίμαρα Πέρες
Βιογραφία
Ο Βίμαρα Πέρες στάλθηκε από τον Βασιλιά Αλφόνσο Γ΄ των Αστουρίων να ανακαταλάβει από τους Μουσουλμάνους την περιοχή ανάμεσα στους ποταμούς Μίνιο και Ντούρο. Στην περιοχή αυτή συμπεριλαμβάνονταν οι πόλεις Πόρτους Κάλε (μετέπειτα Πόρτο) και Γκαία, πόλεις που έδωσαν το όνομά τους στην Πορτογαλία.
Λιβύη
Κλίμα και υδρολογία
Το λιβυκό δημόσιο έχει κατασκευάσει ένα δίκτυο από φράγματα σε ουάντι (ξεροπόταμοι που γίνονται χείμαρροι μετά από μπόρες). Τα μικρά αυτά φράγματα χρησιμεύουν τόσο ως συλλέκτες νερού, όσο και για έλεγχο των πλημμυρών και της διαβρώσεως εδαφών. Πολλοί οικισμοί βρίσκονται δίπλα σε ουάντι, γιατί το έδαφος της κοίτης τους είναι συχνά κατάλληλο για γεωργική εκμετάλλευση, ενώ ο υδροφόρος ορίζοντας σε μικρό βάθος τα καθιστά κατάλληλες τοποθεσίες για την εκσκαφή πηγαδιών. Ωστόσο, σε πολλά ουάντι ο υδροφόρος ορίζοντας χαμηλώνει με ανησυχητικούς ρυθμούς, ιδίως σε περιοχές εντατικής γεωργίας και κοντά σε αστικά κέντρα. Η κυβέρνηση έχει δηλώσει την ανησυχία της για το πρόβλημα αυτό και εξαιτίας του έχει εκτρέψει αναπτυξιακά προγράμματα με βάση το νερό, ιδίως γύρω από την Τρίπολη, προς τοποθεσίες όπου η ζήτηση υπόγειων υδάτων είναι λιγότερο έντονη. Επίσης έχουν ξεκινήσει εκτεταμένα προγράμματα αναδασώσεων.
Υπάρχουν πολυάριθμες πηγές: με μεγαλύτερη μελλοντική σημασία είναι αυτές στις πλαγιές των Τζαμπάλ Ναφουζά και Τζαμπάλ αλ Αχντάρ. Οι πιο πολυσυζητημένοι υδάτινοι πόροι ωστόσο είναι τα μεγάλα υπόγεια αποθέματα νερού της ερήμου. Το γνωστότερο από αυτά βρίσκεται κάτω από την όαση Κούφρα στη νοτιοανατολική Κυρηναϊκή. Μεγαλύτερη χωρητικότητα φημίζεται ότι έχει το απόθεμα κοντά στην κοινότητα και όαση Σαμπά στη νοτιοδυτική έρημο.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ανοίχθηκαν πηγάδια στην Κούφρα και στη Σαμπά στα πλαίσια μεγάλης προσπάθειας για αγροτική ανάπτυξη. Ακόμα μεγαλύτερο πρόγραμμα αποτελεί ο λεγόμενος «Μέγας Τεχνητός Ποταμός», που άρχισε το 1984 και αποσκοπεί να εκμεταλλευθεί τα υπόγεια αποθέματα των οάσεων Κούφρα, Σαρίρ και Σαμπά, και να μεταφέρει το νερό τους μέχρι τις ακτές τις Μεσογείου για χρήση στην άρδευση και σε βιομηχανικά προγράμματα.
Οικονομία
Η οικονομία της Λιβύης εξαρτάται κυρίως από τα έσοδα από τον πετρελαϊκό τομέα, τα οποία αντιπροσωπεύουν πάνω από το μισό του ΑΕΠ και το 97% των εξαγωγών. Η Λιβύη διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου στην Αφρική και συμβάλλει σημαντικά στην παγκόσμια προσφορά ελαφρού αργού. Κατά τη διάρκεια του 2010, όταν το πετρέλαιο ήταν κατά μέσο όρο στα 80 δολάρια το βαρέλι, η παραγωγή πετρελαίου αντιπροσώπευε το 54% του ΑΕΠ. Εκτός από το πετρέλαιο, άλλοι φυσικοί πόροι είναι το φυσικό αέριο και ο γύψος. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκτίμησε την αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ της Λιβύης σε 122% το 2012 και 16,7% το 2013, μετά από μια βουτιά 60% το 2011.
Η Λιβύη αντιμετωπίζει πολλά διαρθρωτικά προβλήματα, όπως έλλειψη θεσμών, αδύναμη διακυβέρνηση και χρόνια διαρθρωτική ανεργία. Η οικονομία παρουσιάζει έλλειψη οικονομικής διαφοροποίησης και σημαντική εξάρτηση από την εργασία των μεταναστών. Η Λιβύη παραδοσιακά βασιζόταν σε μη βιώσιμα υψηλά επίπεδα προσλήψεων στον δημόσιο τομέα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η ​​κυβέρνηση απασχολούσε περίπου το 70% όλων των εθνικών υπαλλήλων.
Η χώρα έγινε μέλος του ΟΠΕΚ το 1962. Η Λιβύη δεν είναι μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορείου, αλλά ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για την ένταξή της το 2004.
Ο Μεγάλος Ανθρωπογενής Ποταμός είναι το μεγαλύτερο αρδευτικό έργο στον κόσμο. Το έργο χρησιμοποιεί ένα σύστημα αγωγών που αντλεί ορυκτό νερό από τον υδροφόρο ορίζοντα του Νουβικού ψαμμίτη κάτω από τη νότια Λιβύη και το διοχετεύει σε πόλεις της πολυπληθούς λιβυκής ακτής της βόρειας Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της Τρίπολης και της Βεγγάζης. Το νερό παρέχει το 70% του συνόλου του γλυκού νερού που χρησιμοποιείται στη Λιβύη.
Περιβαλλοντικά θέματα
Φυσικοί κίνδυνοι: Αμμοθύελλες, καυτός ξηρός νότιος άνεμος γκίμπλι, φορτωμένος με σκόνη που διαρκεί μία ως 4 ημέρες την άνοιξη και το φθινόπωρο.
Τρέχοντα περιβαλλοντικά προβλήματα: Ερημοποίηση, πολύ περιορισμένοι φυσικοί υδάτινοι πόροι.
Διεθνείς περιβαλλοντικές συμφωνίες:
Η Λιβύη έχει υπογράψει τις εξής διεθνείς συμφωνίες:
Συμφωνία για τη Βιοποικιλότητα, Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Μεταβολές, Πρωτόκολλο του Κιότο, Συμφωνία για την Ερημοποίηση, Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ και συμφωνίες για τα είδη που κινδυνεύουν, για τα επικίνδυνα απόβλητα, για τη ρύπανση από πλοία, και για τους υγρότοπους
Υπογράφηκε, αλλά δεν επικυρώθηκε: Δίκαιο της θάλασσας
Αρχηγός Κράτους
Η προσωρινή κυβέρνηση ενότητας σχηματίστηκε στις 15 Μαρτίου 2021. Πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης είναι ο Μοχάμεντ αλ Μενφί και πρωθυπουργός ανέλαβε ο Αμπντούλ Χαμίντ Ντεμπεϊντέχ.
Γενικές εκλογές 2012
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Στις βουλευτικές εκλογές (εκλογές για την ανάδειξη του 200μελούς Εθνικού Κογκρέσου- θα ακολουθήσουν βουλευτικές εκλογές), που διεξήχθησαν στις 7 Ιουλίου 2012, ο Συνασπισμός των Εθνικών Δυνάμεων κέρδισε 39 επί συνόλου 80 εδρών για τα κόμματα και το Κόμμα για τη Δικαιοσύνη και την Οικοδόμηση πήρε 17, με τις υπόλοιπες 120 έδρες (επί συνόλου 200) να καταλαμβάνονται από ανεξάρτητους.
Βίμαρα Πέρες
Βιογραφία
Το Βασίλειο των Αστουρίων υποδιαιρούνταν σε διάφορες κομητείες ή βασιλικές επαρχίες. Το 868 ο Βίμαρα Πέρες ονομάστηκε Κόμης της Πορτογαλίας από τον Βασιλιά Αλφόνσο Γ΄, έπειτα από την ανάκτηση της περιοχής βόρεια του ποταμού Ντούρο. Μετέπειτα ιστορικοί θεώρησαν αυτό το γεγονός ως ορόσημο για τη δημιουργία του κράτους της Πορτογαλίας, μολονότι κάτι τέτοιο θα επιτευχθεί τον 12ο αιώνα.
1856 Ρουζένα
Η Ρουζένα (Ruzena) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,6. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Τσέχας αστρονόμου Ρούζενα Πετροβίκοβα (Růžena Petrovičová).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Ρουζένα είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουζενα
Βίμαρα Πέρες
Απόγονοι
Παρότι δεν υπάρχουν έγκυρες πηγές, που να το πιστοποιούν, θεωρείται ότι ο Βίμαρα Πέρες είχε παντρευτεί μία γυναίκα με το όνομα Τριουδίλντη. Αν αυτό ευσταθεί, τότε ο Βίμαρα ήταν ο πατέρας της Αουδίβια Βιμαράνες, σύζυγο του Κόμη Γκουτιέρρε Αλοΐτες.
Ο Βίμαρα Πέρες θεωρείται ο πατέρας του Λουκίδιου Βιμαράνες, ο οποίος τον διαδέχτηκε ως Κόμης της Πορτογαλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι ευγενείς Κατηγορία:Πορτογάλοι στρατιωτικοί
RTL Klub
Ο τηλεοπτικός σταθμός RTL Klub ανήκει στον όμιλο RTL και μεταδίδεται στην Ουγγαρία. Είναι ένα από τα πρώτα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια της Ουγγαρίας και ξεκίνησε μόλις τρεις ημέρες μετά από το κύριο αντίπαλο κανάλι, του TV2.
Σχετικά με το RTL Klub
Από την έναρξή του, το RTL Klub έχει επικεντρωθεί να κερδίσει τους τηλεθεατές του από τον αστικό πληθυσμό. Το κανάλι βγήκε στον αέρα στις 7 Οκτωβρίου 1997 κυρίως για τους νεότερους τηλεθεατές (18-49).
Το RTL Klub και το TV2 πρόβαλαν δύο παρόμοιες μεγάλες σειρές ταυτόχρονα. Ενώ το TV2 αγόρασε τα δικαιώματα του Big Brother, το RTL Klub δημιούργησε τη δική της σειρά με την ονομασία Valo Világ (Real World). Το Valo Világ είχε τρεις σεζόν μεταξύ του 2002 και του 2004. Από τη δεύτερη σεζόν του, το σόου ήταν πολύ πιο επιτυχής από ό,τι το αντίπαλο Big Brother.
Λιβύη
Γενικές εκλογές 2012
Το 2014 διεξήχθησαν εκλογές για Συντακτική Συνέλευση και λίγους μήνες αργότερα για τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Στις 26 Αυγούστου 2014 ανατέθηκε στον ισλαμιστή Ομάρ αλ Χάσι η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας από το Εθνικό Γενικό Συμβούλιο (CGN) (του οποίου η θητεία έληξε τον Ιούνιο).
RTL Klub
Σχετικά με το RTL Klub
Από το φθινόπωρο-χειμώνα του 2005-2006, το RTL Klub ξεκίνησε να μεταδίδει δημοφιλείς αμερικανικές τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Lost. Το πρώτο επεισόδιο του Lost είχε σχεδόν 2 εκατομμύρια θεατές. Αυτό ήταν ρεκόρ. Το επόμενο έτος ξεκίνησε το Prison Break με σχεδόν 1,6 εκατομμύρια θεατές. Σήμερα μια τηλεοπτική εκπομπή στο prime time (21:00), μπορεί να φτάσει 1 έως 1,5 εκατομμυρία τηλεθεατές. Στην περίοδο 2006-2007 Prison Break ήταν η πιο δημοφιλής αμερικανική σειρά στην Ουγγαρία.
Λιβύη
Διοικητική διαίρεση
Η χώρα διαιρείται σε 3 επαρχίες. Αυτές με τις πρωτεύουσες τους στις παρενθέσεις είναι:
RTL Klub
Σχετικά με το RTL Klub
Από το φθινόπωρο του 2007, το RTL Klub έχει ξεκινήσει δύο νέες εκπομπές με μεγάλη επιτυχία. Το Poker Face έτρεξε σαν ένα τουρνουά για έξι εβδομάδες με μέσο μερίδιο 38-42%. Το άλλο show ήταν το Csillag születik, η ουγγρική έκδοση της μορφής American Got Talent. Το Poker Face έληξε με τον σούπερ τελικό στις 18 Δεκεμβρίου και η χρονοθυρίδα καταλήφθηκε από το νέο παιχνίδι take it or leave to.
Το RTL Klub ήταν το μόνο εγκεκριμένο τηλεοπτικό κανάλι αναμετάδοσης της Φόρμουλα Ένα στην Ουγγαρία από το 2001 μέχρι το 2011. Μετά από 10 χρόνια το RTL Klub αποφάσισε να μην ανανεώσει την άδεια για τη Formula 1. Ο λόγος ήταν ότι ήθελαν να επικεντρωθούν κυρίως για τα κύρια προγράμματα του χρόνου λόγω της μείωσης των διαφημίσεων.
Το RTL Klub ήταν το μόνο εγκεκριμένο τηλεοπτικό κανάλι αναμετάδοσης της Domino Day στην Ουγγαρία, για 5 χρόνια (2004-2009).
Από το 2010, το RTL Klub ξεκίνησε 2 νέες εκπομπές. Πρώτα απ 'όλα το κανάλι μετά από 6 χρόνια απουσίας επαναφέρει εκ νέου με επιτυχία το Valo Világ franchise. Δεύτερον αγόρασαν τα δικαιώματα της τηλεοπτικής σειράς ταλέντων "The X-Factor". Η εκπομπή έπιασε το 50% των τηλεθεατών το οποίο είναι πολύ υψηλό για την ουγγρική τηλεόραση. Η εκπομπή όμως συνετρίβη μετά την παράσταση της ανταγωνιστικής σειράς ταλέντων του TV2 έτσι το "Megasztár" άφησε την υποδοχή του χρόνου του The X Factor μετά από μερικά επεισόδια. Λόγω της μεγάλης επιτυχίας της εκπομπής, το RTL Klub ανανέωσε και τις δύο εκπομπές για 5η και 2η σεζόν αντίστοιχα. Οι νέες σεζόν βγήκαν στον αέρα το φθινόπωρο του 2011.
Αδελφικά τηλεοπτικά κανάλια
Το RTL Klub έχει πολλά αδελφικά κανάλια. Ένας από τους ιδιοκτήτες του RTL Klub είναι η «ΙΚΟ Kábeltévé Kft.», η οποία κατέχει επίσης τους τηλεοπτικούς σταθμούς Cool TV, Film+, Sportklub, Sportklub+ (από το 2009), DoQ, Sorozat+, Poén! (Το οποίο μετονομάστηκε σε Prizma τον Δεκέμβριο του 2010), Reflektor και Film+ 2, τα οποία κατά κάποιο τρόπο σχετίζονται με το κύριο κανάλι της ΙΚΟ, το RTL Klub. Το 2011, ο Όμιλος RTL απέκτησε επτά τηλεοπτικά κανάλια από την ΙΚΟ Kábeltévé (Cool τηλεόραση, Film+, Film+ 2, Prizma τηλεόραση, Sorozat+, Reflektor και Muzsika τηλεόραση). Η Θεματική Καλωδιακή αγόρασε τα κανάλια Sportklub και DoQ το 2013 από τον Όμιλο RTL.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Όμιλος RTL Κατηγορία:Ουγγρικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1997
Λιβύη
Δημογραφία
Η πλειοψηφία του πληθυσμού της Λιβύης σήμερα προσδιορίζεται ως Άραβες, δηλαδή αραβόφωνος και με αραβικό πολιτισμό. Οι Βέρβεροι Λίβυοι, εκείνοι που διατηρούν τη βερβερική γλώσσα και τον πολιτισμό των Βερβέρων, αντιπροσωπεύουν τη δεύτερη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα και βρίσκονται κυρίως στα βουνά Ναφούσα και Ζουβάρα. Επιπλέον, το νότιο τμήμα της Λιβύης, κυρίως οι Σέμπα, Κούφρα, Γκατ, Γκανταμές και Μαρζούκ, κατοικούνται επίσης από δύο επιπλέον λιβυκές εθνότητες: τους Τουαρέγκ και το Τουμπού. Υπάρχουν περίπου 140 φυλές στη Λιβύη.
BMW F15
Η BMW X5 F15 είναι ένα μεσαίο πολυτελές SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τις 1 Αυγούστου 2013 έως τον Ιούλιο του 2018. Ήταν η τρίτη γενιά της BMW X5. Αντικατέστησε τη BMW X5 E70 και αντικαταστάθηκε τον Νοέμβριο του 2018 από τη BMW X5 G05. Ειδικότερα η F15 ήταν και η πρώτη X5 που διατέθηκε, εκτός από 4-κίνητη, και προαιρετικά με κίνηση στους πίσω τροχούς, και συγκεκριμένα στην έκδοση sDrive 25d που μπήκε στην παραγωγή τον Δεκέμβριο του 2013 (σε αντιδιαστολή με την ονομασία xDrive του συστήματος 4-κίνησης που χρησιμοποιεί η BMW σε πολλά μοντέλα της από το 2003).
Λιβύη
Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 75,8 χρόνια (74,2 χρόνια οι άνδρες και 77,3 οι γυναίκες).
BMW F15
Βασικά στοιχεία
300px|thumb|left|Το σαλόνι μιας [[Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονης BMW X5 xDrive30d SE 3.0 λίτρων του 2017.]]
Το μοντέλο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στις 30 Μαΐου 2013 και οι πρώτες πωλήσεις ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, για τη σεζόν (model year) του 2014. Βασίστηκε στο ίδιο σασί με την προηγούμενη γενιά της X5, με αποτέλεσμα να έχει ίδιο μεταξόνιο με την προκάτοχο, στα 2.933 χιλιοστά, και μόλις 3 εκατοστά μεγαλύτερο συνολικό μήκος. Ωστόσο, έφερε σημαντικές τεχνολογικές αναβαθμίσεις, ενώ είχε δοθεί μεγάλη έμφαση και στην αεροδυναμική, καθώς είχε αεροδυναμικό συντελεστή Cd 0,31 στην έκδοση xDrive30d που είχε τον χαμηλότερο συντελεστή (έναντι 0,33 στη βασική έκδοση της προκατόχου), νούμερο κορυφαίο για SUV.
Λιβύη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.protothema.gr/world/article/1157738/livui-sugrouseis-xespasan-stin-tripoli-metaxu-duo-monadon-tou-stratou/
BMW F15
Βασικά στοιχεία
Όλοι οι κινητήρες του, συνδυάζονται με ένα 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με Steptronic, το γνωστό ως 8HP, της εταιρείας ZF.
Λιβύη
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Μεσογειακά κράτη Κατηγορία:Σαχάρα Κατηγορία:Ανατολική Μεσόγειος
BMW F15
Υβριδική έκδοση
300px|thumb|left|Η φόρτιση μιας BMW X5 xDrive40e στη [[Βιρτζίνια, ΗΠΑ, τον Αύγουστο του 2017.]]
Η έκδοση X5 xDrive40e ήταν το πρώτο στην ιστορία της BMW plug-in υβριδικό αυτοκίνητο. Η χρήση της τεχνολογίας eDrive στην πλατφόρμα της X5 είχε μεταφερθεί απευθείας από το παρακλάδι BMW i και ιδίως από την τεχνολογία του σπορ μοντέλου BMW i8, το οποίο μπήκε στην παραγωγή τον Απρίλιο του 2014. Ειδικότερα η παραγωγή της X5 xDrive40e ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2015 και λανσαρίστηκε πρώτα στις ΗΠΑ τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, για τη σεζόν (model year) του 2016, με βασική τιμή στα 62.100 δολάρια, συν 995 δολάρια επιβάρυνση λόγω του κόστους μεταφοράς.
Το μηχανικό της σύνολο αποτελείται από έναν κινητήρα βενζίνης 2.0 λίτρων I4 (4-κύλινδρο σε σειρά) με turbo, ισχύος 242 hp; 180 kW (245 PS), και έναν ηλεκτροκινητήρα ισχύος 111 hp; 113 PS (83 kW) και μια μπαταρία 9,0 kWh.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
F15 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Νογέρα
Το όνομα Νογέρα (Noguera στα καταλανικά, ισπανικά και βασκικά) μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1970-71
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1970-71 αποτέλεσε το 1ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Κεραυνός Στροβόλου για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1970-71 συμμετείχαν 12 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1971–72.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ομάδες
Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν 12 ομάδες: οι 4 ομάδες που είχαν υποβιβαστεί από τη Β΄ κατηγορία 1969-70 (Αχιλλέας Καϊμακλίου, Κεραυνός Στροβόλου, Απόλλων Αθηαίνου, Αναγέννηση Λάρνακας) και 7 ομάδες που εντάχθηκαν στην ΚΟΠ (Εθνικός Άχνας, Εθνικός Άσσιας, Ομόνοια Αραδίππου, ΑΕΚ Κυθραίας, Νέος Αιώνας Τρικώμου, Παρθενών Ζώδιας, ΕΝΑΖ Αγίας Ζώνης Λεμεσού) και ο Εθνικός Αστέρας Λεμεσού που ήταν ήδη μέλος της ομοσπονδίας.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Πηγή:
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1970-1971 Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Κιμπιμπάιτ
Ένα κιμπιμπάιτ (μια σύμπτυξη της ονοματικής φράσης kilo binary byte) είναι μονάδα πληροφορίας ή μνήμης υπολογιστή, συντομευμένα KiB (ποτέ "kiB").
Το κιμπιμπάιτ έχει στενή σχέση με το κιλομπάιτ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σαν συνώνυμο του κιμπιμπάιτ ή να αναφέρεται σε 103 μπάιτ = 1.000 μπάιτ (δες δυαδικό πρόθεμα).
Ο σκοπός της χρήσης του όρου
Η χρήση αυτού του όρου έχει σκοπό να αποτρέψει τη σύγχυση που είναι κοινή όταν αναφερόμαστε σε αποθηκευτικά μέσα, εξαιτίας της αμφισημίας του όρου "κιλομπάιτ". Έτσι ο όρος κιμπιμπάιτ έχει ορισθεί να αναφέρεται ακριβώς σε 1024 μπάιτ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης πληροφορίας
Νουρ Ιλί
Ο Νουρ Ιλί, ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας (1485 π.Χ. - 1473 π.Χ.) μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Ενλίλ Νασίρ Α'.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Bentley Flying Spur
Η Bentley Flying Spur είναι ένα μεγάλων διαστάσεων υπερπολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παράγεται από τη βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία Bentley, από το 2013 έως σήμερα, σε δύο γενιές. Πρόκειται ουσιαστικά για μια βελτιωμένη εκδοχή της προκατόχου Bentley Continental Flying Spur, που με τη σειρά της ήταν η 4-πορτη σεντάν εκδοχή του coupé Bentley Continental GT πρώτης γενιάς. Ταυτόχρονα, η αρχική Flying Spur ήταν η 4-πορτη σεντάν εκδοχή της δεύτερης γενιάς της Continental GT, που εισήχθη στις αρχές του 2011.
Τον Ιούνιο του 2019, μπήκε στην παραγωγή η δεύτερη γενιά της Flying Spur.
Flying Spur Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα
Παλάτι του Βασιλέα Νικολάου
Το Παλάτι του Βασιλέα Νικολάου είναι κτίριο ευρισκόμενο επί των ακτών της Αδριατικής Θάλασσας, στο Μπαρ του Μαυροβουνίου. Αποτελεί αξιόλογο μνημείο από ιστορικής και αρχιτεκτονικής πλευράς. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της περιοχής του Μπαρ.
Εντός του παλατιού φιλοξενείται, από το 2011, το Εθνικό Μουσείο του Μπαρ. Επίσης, εντός των χώρων του φιλοξενεί αριθμό φεστιβάλ.
Ιστορία
Η ανέγερση του παλατιού ολοκληρώθηκε το 1885. Η κατασκευή έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Βασιλέα Νικόλαου, κατόπιν επιθυμίας του να το παραχωρήσει στην κόρη του, Ζόρκα του Μαυροβουνίου, και τον σύζυγό της, Πέτρο Α΄ της Σερβίας (ο οποίος, το 1885, κατείχε, ακόμη, το αξίωμα του πρίγκιπα).
Περιγραφή
Το κτίριο αποτελείται από δύο παλάτια: ένα μεγάλο και ένα μικρότερο. Επίσης, περιλαμβάνει ένα παρεκκλήσιο, ένα φυλάκιο, καθώς και ένα θερμοκήπιο. Το 1910, κατασκευάστηκε αίθουσα χορού. Η αρχιτεκτονική του είναι παρεμφερής εκείνης του Μπλε Παλατιού στο Τσέτινιε
Γεγονότα Νοεμβρίου 2010
Παρατίθενται γεγονότα που συνέβησαν τον μήνα Νοέμβριο του 2010, συνοδευόμενα από την πηγή μέσω της οποίας μεταδόθηκαν.
11 Νοεμβρίου
(Reuters)
12 Νοεμβρίου
(Reuters) (CNN)
18 Νοεμβρίου
(CNN)
19 Νοεμβρίου
(AFP μέσω Google News)
30 Νοεμβρίου
Γεγονοτα 11
Ουμάρ Β΄
Ο Ουμάρ Β΄ (681 - 720) ήταν Άραβας χαλίφης (βασίλευσε το 717-720) των Ομεϋαδών. Διαδέχθηκε τον Σουλεϊμάν ιμπν Αμπντ αλ-Μάλικ. Πέθανε το 720 και ονομάζεται Ουμάρ Β΄, για να ξεχωρίζει από τον Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ, Άραβα χαλίφη του 7ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:8ος αιώνας Κατηγορία:Ομεϋάδες χαλίφηδες
Σύλλογος των Κυριών επί της γυναικείας παιδεύσεως
Ο «Σύλλογος τῶν Κυριῶν ὐπέρ τῆς γυναικείας παιδεύσεως», ιδρυμένος το 1872, ήταν ο πρώτος γυναικείος (φιλανθρωπικός) σύλλογος με στόχο την άνοδο του βιοτικού και μορφωτικού επιπέδου των γυναικών της εποχής εκείνης. Ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1872, ύστερα από πρωτοβουλία της πρωτοπόρου παιδαγωγού Καλλιόπης Κεχαγιά, στην οποία ανταποκρίθηκαν οι περισσότερες επώνυμες Αθηναίες. Ο Σύλλογος αποσκοπούσε κυρίως στην αξιοπρεπή επαγγελματική κατάρτιση στα τρία επαγγέλματα, τα οποία ήταν διαθέσιμα για τις φτωχότερες και αμόρφωτες γυναίκες : της εργάτριας, της οικιακής βοηθού και της νοσοκόμας.
Τα της ίδρυσης
Ο Σύλλογος ιδρύθηκε ανεπίσημα στις 9 Απριλίου 1872, ημερομηνία που συντάχτηκε και υπογράφηκε ο κανονισμός του και επίσημα, στις 15 Ιουνίου του ίδιου έτους, με την δημοσίευση και επικύρωση του κανονισμού στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. (ΦΕΚ Α22 /1872), ενώ σύντομα τέθηκε υπό την αιγίδα της Βασίλισσας Όλγας.
Οι σκοποί του συλλόγου αναγράφονται στο καταστατικό του και είναι οι ακόλουθοι:
Τον σύλλογο αριθμούν αρχικά 62 μέλη και το πρώτο διοικητικό συμβούλιο αποτελούνταν από τις Ελένη Παπαρρηγοπούλου (πρόεδρος του Συλλόγου), Ελένη Σκουζέ (αντιπρόεδρος), Καλλιόπη Κεχαγιά (γραμματέας),  Σμαράγδα Βικέλα (ταμίας)  και μέλη τις Φανή Πρετεντέρη Τυπάλδου, Ασημίνα Τισσαμενού,  Αμεναΐς Καβανιάρη, Ολυμπιάς Ολυμπίου, Μαρία Μακκά, Βαρβάρα Ρέινεκ.
Το 1875 ο Σύλλογος αριθμεί 285 μέλη, πολλά από τα οποία βρίσκονται στις ελληνικές παροικίες του εξωτερικού.
Εργαστήριο απόρων γυναικών
Το 1872 αρχίζει να λειτουργεί το «Εργαστήριο Απόρων γυναικών» ως στόχος του οποίου τέθηκε «να παρασκευάζει πόρον εις τας ενδεείς και απροστατεύτους γυναίκας και κοράσια, παρέχον εις αυτάς εργασίαν επ'αμοιβή». Το Εργαστήριο διέθετε τμήματα Υφαντικής, Ραπτικής, Ποικιλτικής και Τριχαπτικής (δαντελοποϊα) και συγκέντρωσε γρήγορα το ενδιαφέρον των γυναικών (αφού μπορούσαν  να μάθουν μια τέχνη ενώ παράλληλα θα αμείβονταν για αυτήν) και 200 γυναίκες και κορίτσια (από 12 έως 50 ετών) εγγράφονται στο πρόγραμμα, το 1872. Το 1877 αριθμούσε 210 εργάτριες πλήρους απασχόλησης, 50 εξωτερικές και 100 μαθητευόμενες. Τα εργόχειρα πωλούνταν στο κοινό ενώ το Εργαστήριο συμμετείχε και σε εκθέσεις εργοχείρων στην Ευρώπη και στην Αμερική.
Νοσοκομικόν Παιδευτήριον
Το 1875 ο Σύλλογος οργανώνει το πρώτο στην Ελλάδα  εκπαιδευτήριο νοσοκόμων. Το εκπαιδευτήριο είχε ως σκοπό την εκπαίδευση γυναικών - τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά - στην βοήθεια και φροντίδα των ασθενών. Η φοίτηση ήταν τετράμηνη, και με την αποφοίτηση οι νοσοκόμες ήταν πλέον έτοιμες να δουλέψουν είτε στα ιδρύματα απόρων είτε σε ασθενείς κατ' οίκον. Το εκπαιδευτήριο έτυχε ιδιαίτερης μέριμνας από την βασίλισσα Όλγα, η οποία διέθεσε τα χρήματα που απαιτούνταν για την εκπαίδευση δώδεκα (12) νοσοκόμων από το προσωπικό της ταμείο. Το εκπαιδευτήριο λειτούργησε μέχρι το 1884 όταν δημιουργήθηκε η σχολή αδελφών νοσοκόμων.
Ανοιχτά μαθήματα - Ομιλίες
Ν. Γ. Πολίτης, «Ιστορία και εξήγησις των δεισιδαιμονιών», - Τιμ. Αργυρόπουλος, «Η Φυσική εν τη οικία», - Σπυρ. Π. Λάμπρος, «Η αρχαία Ελληνίς εν τη Ιστορία», - Σπυρ. Σακελλαρόπουλος, «Η αρχαία Ελληνική ποίησις», -  Σπυρ. Μηλιαράκης, «Η Βοτανική εν τη οικία», -  Ν. Χ. Αποστολίδης, «Τα κατοικίδια έντομα», -  Α. Κουρτίδης, «Ψυχολογία του καθ’ εκάστην βίου», Αρ. Ρούκης, «Πολιτική οικονομία δι’ οικοδέσποινας»».
Πρότυπον Ελληνικόν Παρθεναγωγείον
Το 1890 ο Σύλλογος προχώρησε στην ίδρυση Παρθεναγωγείου, με κύριο σκοπό να μορφώνει τις νεαρές κοπέλες με βάση την ελληνοχριστιανική αγωγή. Ήταν το πρώτο Παρθεναγωγείο που ιδρύθηκε και διευθυνόταν από σύλλογο, και την πρωτοβουλία αγκάλιασε και η Βασίλισσα Όλγα που έθεσε το ίδρυμα υπό την αιγίδα της, ενώ ανακηρύχθηκε και επίτιμη πρόεδρός του.
Σύμφωνα με την Καλλιρόη Παρέν, η διαπαιδαγώγηση των γυναικών από ξένες δασκάλες εγκυμονούσε κινδύνους για το ελληνικό έθνος, αφού οι δασκάλες αυτές έδιναν προτεραιότητα στην εκμάθηση ξένων γλωσσών καθώς και στην μόρφωση με βάση τα δυτικά πρότυπα έτσι αυτή η πρωτοβουλία χαιρετίστηκε από την δραστήρια δημοσιογράφο. Ο αρχικός τίτλος που είχε επιλεγεί ήταν «Πρότυπον Εθνικόν Παρθεναγωγείον», (τον Απρίλιο του 1890) ο οποίο όμως άλλαξε στη συνέχεια. Τα εγκαίνια έγιναν τον Σεπτέμβριο του 1890. Αν και δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για την τύχη του Ιδρύματος, ήδη το 1893 η Καλλιρόη Παρέν και πάλι, κάνει λόγο για την αδυναμία του Συλλόγου (και ιδιαίτερα της διευθύντριάς του, Καλλιόπης Κεχαγιά) να παραμείνει πιστό στους σκοπούς της ίδρυσής του.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτιστικοί σύλλογοι της Αθήνας Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Αθήνα Κατηγορία:Σύλλογοι στην Ελλάδα Κατηγορία:1872 Κατηγορία:Φιλανθρωπικές οργανώσεις
Στάδιο Σερ Βίβιαν Ρίτσαρντς
Προέλευση του ονόματος
Το στάδιο ονομάστηκε έτσι από τον αρχηγό της ομάδας Κρίκετ Δυτικών Ινδιών, Βίβιαν Ρίτσαρντς.
Αγώνες
Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 30 Μαΐου 2008 και έπαιξαν οι Δυτικές Ινδίες εναντίον της Αυστραλίας.
Παραπομπές
Σταδιο
Ενλίλ Νασίρ Α΄
Ο Ενλίλ Νασίρ Α', ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας (1498 π.Χ. - 1485 π.Χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Πουζούρ Ασούρ Γ'. Επί βασιλείας του η Ασσυρία έγινε υποτελής των Μιτάννι.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Νίκος Συρανίδης
Ο Νίκος Συρανίδης είναι προπονητής και Ολυμπιονίκης των συγχρονισμένων καταδύσεων. Μαζί με το Θωμά Μπίμη, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη συγχρονισμένη κατάδυση από βατήρα 3 μ. το 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα. Σύλλογός του ήταν ο Πανελλήνιος όσο ήταν αθλητής. Το 2006 αποσύρθηκε από το άθλημα και έγινε προπονητής της ομάδας «Ωκεανός».
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 26 Φεβρουαρίου του 1976 και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το άθλημα των καταδύσεων το 1985. Έκανε σπουδές ΤΕΦΑΑ (Φυσικής Αγωγής) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα το 1987. Προπονητής του ήταν ο Πέτρος Φυρίγος.
Παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες
Ο Συρανίδης σε όλη την καριέρα του έλαβε μέρος σε τρεις συνολικά Ολυμπιάδες (1996, 2000 και 2004). Η παρουσία του Συρανίδη στις καταδύσεις συνδέθηκε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, με το συναθλητή του, Θωμά Μπίμη, με τον οποίο αποτελούσαν δίδυμο ως το 2006. Το δίδυμο ήδη από το 2000 είχε ικανοποιητικές εμφανίσεις, όπως στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Σίδνεϊ. Για πρώτη φορά έλαβαν μαζί μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο Σίδνεϊ το 2000, όπου στα 3μ, ήταν 36οι. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα, το 2004 στις συγχρονισμένες καταδύσεις από βατήρα 3 μέτρων, συγκέντρωσαν 353,34 βαθμούς και κατέκτησαν το πρώτο χρυσό μετάλλιο για τα ελληνικά χρώματα στη διοργάνωση της Αθήνας. Το δίδυμο χώρισε οριστικά το 2006, όταν ο Συρανίδης αποφάσισε να σταματήσει τις καταδύσεις και να γίνει πλέον προπονητής.
Πηγές
Συρανιδης Συρα Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Καταδύσεων Κατηγορία:Καταδύτες ΑΝΟΓ
Αρτασάτ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
1857 Παρχομένκο
Η Παρχομένκο (Parchomenko) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Σοβιετικής αστρονόμου Πρασκόβια Γκεοργκίεβνα Παρχομένκο (Прасковия Георгиевна Парчоменко, 1886-1970).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Παρχομένκο είναι S (λιθώδης). Η Παρχομένκο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες 7 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα, μία γρήγορη περιστροφή.
Ακαδημία του Παρισιού
thumb|Η έδρα της διοίκησης της Ακαδημίας του Παρισιού
Η Ακαδημία του Παρισιού (γαλλικά: Académie de Paris) αποτελεί διοικητικό όργανο (rectorat), υπεύθυνο για τα σχολεία και πανεπιστήμια στην πόλη του Παρισιού. Περιλαμβάνει τα πανεπιστήμια Paris I, Paris II, Paris III, Paris IV, Paris V, Paris VI, Paris VII και Paris IX.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παρισι Κατηγορία:Σορβόννη Κατηγορία:Εκπαίδευση στο Παρίσι
Οχοζίας του Ιούδα
Ο Οχοζίας του Ιωράμ, ή Οχοζίας του Ιούδα, ή Ιωάχαζ(*), ( εβραϊκά: אֲחַזְיָה, Ăḥazyāh, λατινικά: Ahazia ), σε διάκριση με τον Οχοζία του Αχαάβ ήταν βιβλικό πρόσωπο, βασιλιάς του νότιου βασιλείου του λεγόμενου Βασιλείου του Ιούδα.
Ο Οχοζίας ήταν ο γιος του Ιωράμ και της Γοθολίας, κόρης (ή, αδελφής) του βασιλιά Αχαάβ του Ισραήλ. Ανέλαβε Βασιλεύς σε ηλικία 42 ετών (Β' Χρονικά 22:2) όπου και βασίλευσε μόνο ένα έτος (Β' Βασιλέων 8:26), το 842 π.Χ. (κατά τους μελετητές).
Όταν ο εκ της μητέρας του, θείος του, Ιωράμ Βασιλεύς του Ισραήλ τραυματίσθηκε σε μια ανεπιτυχή μάχη ενάντια του Αζαήλ βασιλέα των Αραμαίων, ο Οχοζίας πήγε να τον επισκεφτεί εκδηλώθηκε τότε η επανάσταση για κάθαρση του Ιηού. Αντιλαμβανόμενος τις δολοφονικές προθέσεις του Ιηού και εναντίον του κατάφερε να διαφύγει πλην όμως κατά την επιστροφή του έπεσε σε ενέδρα όπου και τραυματίσθηκε πολύ βαριά υποκύπτοντας στα τραύματά του στην πόλη Μεγιδδώ.
Σύμφωνα όμως με το βιβλίο Β΄ Χρονικών (22:9) ο θάνατός του επήλθε στη Σαμάρεια όπου είχε καταφύγει όταν κινηματίες του Ιηού τον εντόπισαν και τον φόνευσαν.
Ο Οχοζίας αναφέρεται στο Β' Βασιλέων (8:26, 9:22-28) και Β' Χρονικών (21:17, 22:2, 22:9, 25:33).
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ως γιος του Ιωράμ αντί τον Οχοζία αναφέρεται ο τρισέγγονός του Οζίας.
Σημειώσεις
(*) Με το όνομα Ιωάχαζ φέρεται στο Β΄ Χρονικών κεφ.21:17 και 25:33. Πρόκειται για διαφορετική γραφή του ονόματος Οχοζίας. Και τα δύο ονόματα φέρονται παράγωγα του "Άχαζ" που ερμηνεύεται "Εκείνος κράτησε" ή " απόκτηση" και το όνομα του θεού που γράφεται ιέω. ή ιώ ως πρόθεμα και -ιάου ή -ια ως επίθεμα. Έτσι όλο το όνομα σύνθετο σημαίνει ο "Θεός κρατεί" Οι περισσότεροι Βασιλείς του Ιούδα φέρουν ονόματα με παρόμοια σύνθεση, αποδιδόμενα στη νεοελληνική Θεοκράτης ή Θεο-κρατημένος και κατ΄ επέκταση θεοπρόβλητος.
Νογέρα Ριβαγορσάνα
Ο ποταμός Νογέρα Ριβαγορσάνα (στα καταλανικά Noguera Ribagorçana, που σημαίνει Νογέρα της Ριμπαγόρσας) πηγάζει στην κοιλάδα του Αράν κι αφού διασχίσει 133 χιλιόμετρα, συμπίπτοντας πρακτικά με τα πολιτικά σύνορα των αυτόνομων περιοχών της Καταλωνίας και της Αραγωνίας, καταλήγει στον ποταμό Σέγρε κοντά στο Κορβίνς.
Αποτελεί έναν από τους τρεις κύριους παραποτάμους του Σέγρε και γεωγραφικά ανήκει στην ευρύτερη κοιλάδα του ποταμού Έβρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας
Πρώτα Έθνη
Τα Πρώτα Έθνη (First Nations· Premières Nations) είναι οι επικρατέστεροι αυτόχθονες πληθυσμοί στον Καναδά νοτίως του Αρκτικού Κύκλου. Εκείνοι στην Αρκτική περιοχή είναι διακριτοί και είναι γνωστοί ως Ινουίτ. Οι Μετίς, μια άλλη ξεχωριστή εθνικότητα, αναπτύχθηκαν μετά από ευρωπαϊκές επαφές και σχέσεις κυρίως μεταξύ των λαών των Πρώτων Εθνών και των Ευρωπαίων. Υπάρχουν 634 αναγνωρισμένες κυβερνήσεις των Πρώτων Εθνών που εξαπλώνονται σε ολόκληρο τον Καναδά, περίπου οι μισές από τις οποίες βρίσκονται στις επαρχίες του Οντάριο και της Βρετανικής Κολομβίας.
Σύμφωνα με το Νομικό Καταστατικό, τα Πρώτα Έθνη είναι μια «καθορισμένη ομάδα», μαζί με τις γυναίκες, τις ορατές μειονότητες και τα άτομα με σωματικές ή διανοητικές αναπηρίες. Τα Πρώτα Έθνη δεν ορίζονται ως ορατή μειονότητα από τα κριτήρια της Καναδικής Στατιστικής.
Οι αυτόχθονες της Βόρειας Αμερικής έχουν πολιτισμούς που εκτείνονται σε χιλιάδες χρόνια. Μερικές από τις προφορικές παραδόσεις τους περιγράφουν με ακρίβεια ιστορικά γεγονότα, όπως ο σεισμός της Κασκάντια του 1700 και η έκρηξη του Τσίαξ Κόουν του 18ου αιώνα. Τα γραπτά αρχεία ξεκίνησαν με την άφιξη Ευρωπαίων εξερευνητών και αποίκων κατά την εποχή των Ανακαλύψεων, ξεκινώντας στα τέλη του 15ου αιώνα. Ευρωπαϊκές αναφορές από παγιδευτές, εμπόρους, εξερευνητές και ιεραποστόλους δίνουν σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία για τον πολιτισμό επί πρώιμων επαφών. Επιπλέον, η αρχαιολογική και ανθρωπολογική έρευνα, καθώς και η γλωσσολογία, έχουν βοηθήσει τους μελετητές να συνενώσουν την κατανόηση των αρχαίων πολιτισμών και των ιστορικών λαών.
Αν και με συγκρούσεις, οι αλληλεπιδράσεις των πρώτων αποίκων με τους πληθυσμούς των Πρώτων Εθνών, των Μετίς και των Ινουίτ ήταν λιγότερο μαχητικές σε σύγκριση με τις συχνά βίαιες μάχες μεταξύ αποίκων και ιθαγενών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες του Καναδά Κατηγορία:Ιστορία του Καναδά Κατηγορία:Ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής
1858 Λομπατσέφσκι
Ο Λομπατσέφσκι (Lobachevskij) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου μαθηματικού Νικολάι Ιβάνοβιτς Λομπατσέφσκι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Λομπατσέφσκι είναι L. Ο Λομπατσέφσκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ως 7 ώρες περίπου (Ditteon et al. 2012).
Πρόσπερο Κολόννα
Βιογραφία
Μέλος της αρχαίας ευγενικής οικογένειας των Κολόννα, γεννήθηκε στη Σιβίτα Λαβινία, κοντά στο Βελέτρι, το 1452. Ήταν ξάδελφος του Φαμπρίτσιο Κολόννα.
Η πρώτη αξιοσημείωτη δράση του ως στρατιωτικός ηγέτης ήταν το 1484, όταν υπερασπίστηκε το οικογενειακό κάστρο του Παλιάνο ενάντια σε επίθεση από τις αντίπαλες οικογένειες των Ορσίνι και Ριάριο. Μετά από κάποιες άλλες πολεμικές πράξεις, ο Πρόσπερο, ο οποίος είχε προσχωρήσει στην παράταξη του Καρδινάλιου Τζουλιάνο ντελλα Ρόβερε, φυλακίστηκε στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο από τον Πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄. Μόλις ελευθερώθηκε, σύντομα φυλακίστηκε ξανά για την πίστη του στον Κάρολο Η΄ της Γαλλίας κατά την εισβολή του στην Ιταλία. Στο τέλος, ο Βασιλιάς της Γαλλίας νίκησε τον Πάπα και μπήκε στη Ρώμη, με την υποστήριξη των Πρόσπερο και Φαμπρίτσιο Κολόννα, το 1495.
Κατά τη διάρκεια της σύντομης γαλλικής κυριαρχίας επί του Βασιλείου της Νάπολης, ο Πρόσπερο απέκτησε την Κομητεία του Τραέττο και την Κομητεία του Φοντί με τον τίτλο του δούκα και κόμη αντίστοιχα. Ωστόσο, όταν ο Κάρολος επέστρεψε στη Γαλλία, ο Πρόσπερο βοήθησε τον Βασιλιά Φερδινάνδο Β΄ της Νάπολης να εκδιώξει τον Γάλλο βικάριο από τη Νάπολη.
Ο Πρόσπερο είχε σημαντικό ρόλο στη νίκη των Ισπανών στο Κερίνγκολα (1503), η οποία έδωσε στην Ισπανία τα κλειδιά για τη Νάπολη. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου ΣΤ΄, κατάφερε επίσης να πάρει πίσω τα εδάφη του στο Λάτσιο. Διέταξε το ελαφρύ ιππικό στη Μάχη του Καριγκλιάνο.
Το 1515, ήταν διοικητής των δυνάμεων του Πάπα Λέων Ι΄στη βορειοδυτική Ιταλία κοντά στο Βιλαφράνγκα, όταν ο στρατός του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας διέσχισε τις Άλπεις κι έκανε προπαρασκευαστικές ενέργειες για τη μάχη του Μαρίγκανο. Σε μια εκπληκτική και ταπεινωτική επιδρομή, ο Κολόννα και ο στρατός του συνελήφθησαν από μια γαλλική ιππική δύναμη με και οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Γαλλία όπου απελευθερώθηκε λίγο μετά.
Συνεχίζοντας στην υπηρεσία του Πάπα, κέρδισε αποφασιστική νίκη ενάντια στους Γάλλους στη βόρεια Ιταλία το 1522 (Μάχη της Μπίκκοκα). Πέθανε το 1523 στο l'Hôtel Clemenceau στο Μιλάνο.
Παραπομπές
Προσπερο Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί Κατηγορία:Κόμητες του Τραέττο Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας Κατηγορία:Κοντοτιέροι