cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συγκρούσεις στο Σουδάν (2023)
Χαρτούμ
Στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Χαρτούμ, πολλά αεροσκάφη που ανήκαν μεταξύ άλλων στη Saudia, την Badr Airlines και την SkyUp Airlines αναφέρθηκαν ότι υπέστησαν ζημιές σύμφωνα με το Flightradar24. Η Saudia επιβεβαίωσε αργότερα ότι ένα από τα αεροσκάφη της, ένα Airbus, δέχτηκε πυρά πριν από την απογείωση στο αεροδρόμιο και ότι είχε στείλει όλους τους επιβάτες, το πλήρωμα και το προσωπικό στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας. Μαζί με την Egyptair και την Qatar Airways ανέστειλαν επίσης όλες τις πτήσεις από και προς το Σουδάν.
Νταρφούρ
Συγκρούσεις ξέσπασαν επίσης στο Zalingei στο κεντρικό Νταρφούρ.
Άλλες περιοχές
Αργότερα μέσα στην ημέρα, οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης ισχυρίστηκαν ότι οι άντρες τους στο Λευκό Νείλο, στο Gedaref, στην Κασάλα, στη Nyala, στο Πορτ-Σουδάν, στο Kadugli, στο Damazin και στο Kosti είχαν παραδοθεί και ότι τα στρατόπεδα τους στην Taiba και στο Soba έχουν καταστραφεί.
Αιγύπτιοι αιχμάλωτοι
Στις 17:00 (CAT) οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης ισχυρίστηκαν, μέσω Twitter, ότι αιχμαλώτισαν αρκετούς αιγυπτιακούς στρατιώτες κοντά στο Merowe, καθώς και ένα στρατιωτικό αεροπλάνο που έφερε διακριτικά της Αιγυπτιακής Πολεμικής Αεροπορίας. Αρχικά, δεν δόθηκε καμία επίσημη εξήγηση για την παρουσία των Αιγυπτίων στρατιωτών, αν και η Αίγυπτος και το Σουδάν είχαν εκτεταμένη στρατιωτική συνεργασία λόγω διπλωματικών εντάσεων με την Αιθιοπία. Αργότερα, οι Αιγυπτιακές Ένοπλες Δυνάμεις δήλωσαν ότι οι στρατιώτες τους, μέρος των Δυνάμεων Ελ Σάκα, βρίσκονταν στο Σουδάν για να πραγματοποιήσουν ασκήσεις με τον σουδανικό στρατό. Εκείνη την εποχή, ο στρατός φέρεται να περικύκλωσε τις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης στην αεροπορική βάση Merowe. Ως αποτέλεσμα, οι Αιγυπτιακές Ένοπλες Δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι παρακολουθούν την κατάσταση ως προληπτικό μέτρο για την ασφάλεια του προσωπικού τους. Οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης δήλωσαν αργότερα ότι θα συνεργαστούν για τον επαναπατρισμό των στρατιωτών στην Αίγυπτο.
Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις
Η Επιτροπή Κρατικής Ασφάλειας του Χαρτούμ κήρυξε αργία στην πόλη «για να διαφυλαχθούν οι ζωές των πολιτών και οι περιουσίες τους». Γύρω στις 13:30 (CAT), οι Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις ανακοίνωσε τη διάσωση ενός υποστράτηγου και ενός ταξίαρχου τους, τη σύλληψη πολλών αξιωματικών των παραστρατιωτικών στο αεροδρόμιο Merowe και την κατάληψη του ίδιου του αεροδρομίου, ενώ ισχυρίστηκε επίσης ότι πολλοί ηγέτες των παραστρατιωτικών είχαν εγκαταλείψει ή παραδοθεί στις Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Αξιωματούχοι των Σουδανικών Ένοπλων Δυνάμεων ισχυρίστηκαν επίσης ότι τα μέλη των παραστρατιωτικών είχαν εγκαταλείψει το αεροδρόμιο Merowe με Αιγύπτιους στρατιώτες να κρατούνται αιχμάλωτοι.
Ο πάροχος τηλεπικοινωνιών MTN έκλεισε τις υπηρεσίες Διαδικτύου σε όλη τη χώρα μετά από εντολές από τη σουδανική ρυθμιστική αρχή τηλεπικοινωνιών. Το Sudan TV διέκοψε επίσης εντελώς τις εκπομπές του, και ένας τοπικός ειδησεογραφικός ιστότοπος ανέφερε ότι είχαν λάβει χώρα συγκρούσεις εντός των κεντρικών γραφείων του εθνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα και ότι το δωμάτιο ελέγχου του "βομβαρδίστηκε". Το Reuters ανέφερε ότι το προσωπικό είπε ότι οι αρχές διέκοψαν τις εκπομπές για να αποτρέψουν τη μετάδοση από τις δυνάμεις των παραστρατιωτικών. Απεργίες αναφέρθηκαν επίσης σε εγκαταστάσεις της Sudan Railways.
Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης
Ένας σύμβουλος των παραστρατιωτικών δήλωσε ότι αποσύρθηκαν τακτικά από το στρατόπεδο Καράρι στο Ομντουρμάν, ενώ ισχυρίστηκε επίσης ότι το 90% του Χαρτούμ βρίσκεται υπό τον έλεγχο των παραστρατιωτικών. Πηγές από το Al Jazeera ανέφεραν ότι γύρω στις 18:00 (CAT), οι παραστρατιωτικές δυνάμεις ανέλαβαν τον έλεγχο του τηλεοπτικού δικτύου Blue Nile. και στη Nyala διεκδίκησαν τον έλεγχο της 16ης Μεραρχίας Πεζικού των Σουδανικών Ένοπλων Δυνάμεων γύρω στις 18:30 (CAT), σύμφωνα με τους ντόπιους κατοίκους οι παραστρατιωτικές δυνάμεις κατέλαβαν το αεροδρόμιο της Nyala αφού κατέλαβαν τη στρατιωτική βάση την προηγούμενη ημέρα.
Έκκληση για κατάπαυση του πυρός από τον ΟΗΕ
Εκπρόσωποι των Σουδανικών Ενόπλων Δυνάμεων και των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης συμφώνησαν σε πρόταση των Ηνωμένων Εθνών για παύση των εχθροπραξιών μεταξύ 16:00 και 19:00 τοπική ώρα. Ο σουδανικός στρατός ανακοίνωσε ότι ενέκρινε πρόταση του ΟΗΕ να ανοίξει μια ασφαλή δίοδο για επείγουσες ανθρωπιστικές ανάγκες για τρεις ώρες κάθε μέρα, αρχής γενομένης από τις 16:00 τοπική ώρα, και δήλωσε ότι διατηρεί το δικαίωμα να αντιδράσει εάν οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης «προχωρήσουν σε παραβιάσεις». Ωστόσο, πυροβολισμοί και εκρηκτικά ακούγονταν ακόμη κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας, προκαλώντας την καταδίκη του Ειδικού Αντιπροσώπου Βόλκερ Πέρδες.
17 Απριλίου 2023
Σφοδρές συγκρούσεις ξεκίνησαν ξανά στο Χαρτούμ με βαρύ πυροβολικό να χτυπά από τα βόρεια και νότια τμήματα της πρωτεύουσας και να διεξάγονται μάχες μπροστά από τις πύλες του αρχηγείου του στρατού. Οι μάχες ήταν επίσης σε εξέλιξη στο Omdurman με χρήση μαχητικών αεροσκαφών από τον στρατό και αντιαεροπορικών πυραύλων από την RSF. Μάχες σημειώθηκαν και δυτικά του αεροδρομίου Merowe.
Ο Σουδανικός στρατός διέψευσε τους ισχυρισμούς ότι οι παραστρατιωτικοί είχαν ανακτήσει το Προεδρικό Μέγαρο, χαρακτηρίζοντας τις δηλώσεις των παραστρατιωτικών "παραπλανητικές". Ο Σουδανικός στρατός ισχυρίστηκε ότι οι δυνάμεις του είχαν ανακτήσει τον έλεγχο των κεντρικών γραφείων της τηλεόρασης του Σουδάν και του κρατικού ραδιοφώνου στο Χαρτούμ και ανέφερε ότι η μετάδοση θα συνεχιστεί. Ωστόσο, οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης δημοσίευσαν ένα βίντεο στη σελίδα τους στο Twitter, που κινηματογραφήθηκε μπροστά σε μια από τις πύλες του συγκροτήματος, στο οποίο ισχυρίστηκαν ότι συνεχίζουν να έχουν τον έλεγχο.
Στις 10:00 (τοπική ώρα) οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης ισχυρίστηκαν ότι είχαν τον πλήρη έλεγχο του αεροδρομίου Marawi. Ο διοικητής των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης Νταγκάλο κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να παρέμβει κατά του αλ-Μπουρχάν, υποστηρίζοντας ότι οι δυνάμεις του μάχονταν εναντίον «ριζοσπαστών ισλαμιστών».
Παραπληροφόρηση
Στις 14 Απριλίου, η επίσημη σελίδα του σουδανικού στρατού δημοσίευσε ένα βίντεο που ανέφερε ότι ήταν για επιχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν από τη σουδανική Πολεμική Αεροπορία εναντίον των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης. Η μονάδα παρακολούθησης και επαλήθευσης του Al Jazeera ισχυρίστηκε ότι το βίντεο κατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας πλάνα από το βιντεοπαιχνίδι Arma 3 που δημοσιεύτηκε στο TikTok το περασμένο Μάρτιο. Η μονάδα ισχυρίστηκε επίσης ότι το βίντεο που δείχνει τον διοικητή του σουδανικού στρατού αλ-Μπουρχάν να επιθεωρεί το Σώμα Τεθωρακισμένων πριν από τις μάχες. Ένα βίντεο που φέρεται να δείχνει σουδανικά ελικόπτερα να πετούν πάνω από το Χαρτούμ για να συμμετάσχουν σε επιχειρήσεις του σουδανικού στρατού κατά των παραστρατιωτικών, που κυκλοφόρησε επίσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποδείχθηκε ότι ήταν από τον Νοέμβριο του 2022
Θύματα
Η επιτροπή γιατρών του Σουδάν ανέφερε ότι τουλάχιστον 97 άνθρωποι ήταν νεκροί και υπολόγισε τον αριθμό των τραυματιών σε 1.100 σε ολόκληρη τη χώρα, σημειώνοντας ότι ο αριθμός δεν περιλαμβάνει όλα τα θύματα καθώς πολλοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να φτάσουν στα νοσοκομεία λόγω δυσκολιών σε κίνηση. Ένας εκπρόσωπος της σουδανικής Ερυθράς Ημισελήνου φέρεται επίσης να δήλωσε ότι ο αριθμός των θυμάτων "δεν ήταν μικρός".
Ανά τοποθεσία
Κατά τη διάρκεια των αρχικών συγκρούσεων στο Al-Obeid και στο Χαρτούμ, τουλάχιστον τρεις άμαχοι σκοτώθηκαν και δεκάδες τραυματίστηκαν. Τουλάχιστον είκοσι πέντε άμαχοι σκοτώθηκαν και 26 τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στο Βόρειο Νταρφούρ και άλλοι τρεις άμαχοι σκοτώθηκαν από χειροβομβίδα, ενώ μια γυναίκα τραυματίστηκε επίσης από σφαίρα. Σε δήλωση της Επιτροπής Ιατρών του Σουδάν ανέφερε ότι δύο άμαχοι σκοτώθηκαν στο αεροδρόμιο του Χαρτούμ και ένας άλλος άνδρας πυροβολήθηκε θανάσιμα στην πολιτεία Βόρειο Κορντοφάν. Στο Φόρο Μπαράνγκα στο Δυτικό Νταρφούρ, δεκάδες σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Στο αλ Φασίρ τρεις άμαχοι σκοτώθηκαν και 27 τραυματίστηκαν. Στην πόλη Nyala, στο Νότιο Νταρφούρ, 8 άμαχοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων συγκρούσεων. Στην Kabkabiya, τρεις υπάλληλοι του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος σκοτώθηκαν όταν οι παραστρατιωτικές δυνάμεις και ο σουδανικός στρατός αντάλλαξαν πυρά σε μια στρατιωτική βάση. Δύο άλλα μέλη του προσωπικού τραυματίστηκαν σοβαρά και οι παραστρατιωτικές δυνάμεις λεηλάτησαν αρκετά οχήματα του WFP. Κατά συνέπεια, αυτό οδήγησε στην προσωρινή αναστολή των δραστηριοτήτων του WFP στο Σουδάν. Είκοσι πέντε άνθρωποι, μεταξύ των οποίων 17 πολίτες, αναφέρθηκε ότι έχασαν τη ζωή τους στο Χαρτούμ. Ο κυβερνήτης του Βόρειου Νταρφούρ χαρακτήρισε επίσης τρομερή την ανθρωπιστική κατάσταση στην περιοχή, αν και τα ακριβή στατιστικά στοιχεία σχετικά με τα θύματα σε όλο το Βόρειο Νταρφούρ δεν έχουν ακόμη καθοριστεί.
Αλοδαποί θύματα
Ένας Ινδός υπήκοος που εργαζόταν στο Χαρτούμ πέθανε αφού χτυπήθηκε από αδέσποτη σφαίρα στις 15 Απριλίου.
Επιχειρήσεις εκκένωσης αλλοδαπών υπηκόων
Το ξέσπασμα των συγκρούσεων οδήγησε τις ξένες κυβερνήσεις να παρακολουθούν την κατάσταση στο Σουδάν και να κινηθούν προς την εκκένωση και τον επαναπατρισμό των υπηκόων τους. Μεταξύ ορισμένων χωρών με αριθμό ομογενών στο Σουδάν είναι η Αίγυπτος, η οποία έχει περισσότερους από 10.000 πολίτες στη χώρα, και οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έχουν περισσότερους από 16.000 πολίτες, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι διπλής υπηκοότητας. Ωστόσο οι προσπάθειες εκκένωσης παρεμποδίστηκαν από τις μάχες εντός της πρωτεύουσας Χαρτούμ, ιδιαίτερα μέσα και γύρω από το αεροδρόμιο. Αυτό ανάγκασε τις εκκενώσεις να πραγματοποιηθούν οδικώς μέσω του Πορτ Σουδάν στην Ερυθρά Θάλασσα, που βρίσκεται περίπου 650 χλμ βορειοανατολικά του Χαρτούμ. από όπου μεταφέρθηκαν με αεροπλάνα ή μεταφέρθηκαν απευθείας στις χώρες καταγωγής τους ή σε τρίτες χώρες. Άλλες εκκενώσεις πραγματοποιήθηκαν μέσω άλλων χερσαίων διελεύσεων ή απευθείας αερομεταφορές από διπλωματικές αποστολές και άλλες καθορισμένες τοποθεσίες με άμεση εμπλοκή των στρατευμάτων ορισμένων χωρών. Μερικοί σημαντικοί κόμβοι διέλευσης που χρησιμοποιήθηκαν κατά την εκκένωση περιλαμβάνουν το λιμάνι της Τζέντα στη Σαουδική Αραβία και το Τζιμπουτί, το οποίο φιλοξενεί στρατιωτικές βάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας, της Ιαπωνίας, της Γαλλίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Ανθρωπιστική κρίση
Οι μάχες στο Χαρτούμ έχουν αφήσει πολλούς από τους πέντε εκατομμύρια κατοίκους του εγκλωβισμένους στα σπίτια τους χωρίς ρεύμα ή νερό για περισσότερες από 48 ώρες, κάτι που επιδεινώθηκε περαιτέρω από τη βία που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια του μήνα νηστείας του Ραμαζανιού. Οι περισσότεροι κάτοικοι δεν μπόρεσαν να βγουν έξω από τα σπίτια τους για να μαζέψουν τρόφιμα και προμήθειες λόγω του φόβου ότι θα πιαστούν στα διασταυρούμενα πυρά. Μια ομάδα γιατρών είπε ότι τα νοσοκομεία παρέμεναν υποστελεχωμένα και οι προμήθειες εξάντλησαν καθώς έμπαιναν τραυματίες. Στις 17 Απριλίου, ο Ιατρικός Σύλλογος του Σουδάν είπε ότι βόμβες έπληξαν το νοσοκομείο al-Shaab και το νοσοκομείο al-Khartoum, αναγκάζοντας και τα δύο νοσοκομεία να σταματήσουν τις υπηρεσίες των τμημάτων επειγόντων περιστατικών τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμφύλιοι πόλεμοι
Ερμπούσκο
Το Ερμπούσκο (ιταλικά: Erbusco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Γκατέ
Το Γκατέ (γαλλικά: Gatey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Liberian Girl
Το Liberian Girl ήταν τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον από το άλμπουμ Bad. Το τραγούδι γράφτηκε το 1983 και έπρεπε να συμπεριληφθεί στο άλμπουμ Victory των Τζάκσον 5, αλλά τελικώς ξαναγράφθηκε σε λίγο πιο σύγχρονη εκδοχή, για το Bad. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως single στην Ευρώπη και στην Αυστραλία.
Το τραγούδι έχει φράση στη σουαχίλι Naku Penda pia, Naku Taka pia, Mpenziwe! (Σ' αγαπώ επίσης, σε θέλω επίσης, αγάπη μου!), την οποία εκτέλεσε μια Νοτιαφρικανή τραγουδίστρια ονόματι Λέττα Μπουλού (αν και η επίσημη γλώσσα της Λιβερίας είναι η Αγγλική, και η Σουαχίλι ομιλείται κοινώς στην αντίθετη άκρη της Αφρικής). Το Liberian Girl αφιερώθηκε στην Ελίζαμπεθ Τέιλορ.
Μουσικό βίντεο
Το μουσικό βίντεο του κομματιού είχε διευθυνθεί από τον Τζιμ Γιούκιχ. Σε ένα στούντιο συγκεντρώθηκαν πολλοί αστέρες και φίλοι του Μάικλ και τον περιμένουν, μέχρι να ανακαλύψουν ότι ήταν στο στούντιο με μια κάμερα. Στο βίντεο συμμετείχαν οι:
Επανεκτελέσεις
Το Liberian Girl επανεκτελέστηκε από διάφορους καλλιτέχνες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1987 Κατηγορία:Singles του 1989 Κατηγορία:Singles της Epic Records Κατηγορία:Πολύγλωσσα τραγούδια
Φραν-λε-Μελιέρ
Το Φραν-λε-Μελιέρ (γαλλικά: Frasne-les-Meulières) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Χαζαρική γλώσσα
Η χαζαρική γλώσσα είναι μια ανατολική μορφή της περσικής γλώσσας που ομιλείται από τους Χαζάρους κυρίως στην χαζαρική περιοχή του κεντρικού Αφγανιστάν αλλά και σε άλλα μέρη του Αφγανιστάν που είναι συγκεντρωμένοι πληθυσμοί Χαζάρων. Ομιλείται ακόμα από τους Χαζάρους του Πακιστάν και του Ιράν και από τη διασπορά των Χαζάρων σε διάφορα άλλα μέρη. Είναι αμοιβαία κατανοητή από την γλώσσα Νταρί που είναι μια από τις δύο επίσημες γλώσσες του Αφγανιστάν. Ιστορικά η χαζαρική γλώσσα κατατασσόταν ως διάλεκτος περσική με σημαντικά δάνεια λέξεων από την μογγολική και τούρκικη γλώσσα. Ανήκει στο ιρανικό κλάδο γλωσσών της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας γλωσσών. Οι κύριες διαφορές της χαζαρικής γλώσσας με την γλώσσα Ντάρι είναι οι τόνοι και το λεξιλόγιο, λόγω λέξεων που έχουν προέλθει στη χαζαρική γλώσσα από την τουρκική και την μογγολική.
Οι ακαδημαϊκοί πιστεύουν ότι ο πληθυσμός ομιλητών της χαζαρικής γλώσσας κυμαίνεται μεταξύ 1.8 με 2.2 εκατομμύρια ομιλητές. Μεγάλη πληθυσμιακή ομάδα χαζάρων ομιλητών στο Πακιστάν είναι στην πόλη Κέττα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσαιωνικές γλώσσες Κατηγορία:Τουρκικές γλώσσες Κατηγορία:Χαζάροι Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου (Αθήνα)
Ο νεογοτθικός Αγγλικανικός Ναός του Αγίου Παύλου βρίσκεται στην Αθήνα στο τέρμα της οδού Φιλελλήνων αριθ. 27 και στη συμβολή της με τη Λεωφόρο Αμαλίας. Οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1838 και 1843 ώστε να εξυπηρετεί τις θρησκευτικές ανάγκες της αθηναϊκής παροικίας των Διαμαρτυρομένων και κατά κύριο λόγων, των Αγγλικανών. Για την ανέγερση συνεισέφεραν οικονομικά η Βρετανική κυβέρνηση, ο τότε Βρετανός πρέσβης στην Ελλάδα Έντμουντ Λάυονς (1790–1858), αλλά και η παροικία των Βρετανών και Αμερικανών διαμαρτυρομένων, που είχαν τότε εγκατασταθεί στην Αθήνα.
Για την κατασκευή του προκηρύχτηκε διαγωνισμός και εγκρίθηκε το σχέδιο του Έλληνα αρχιτέκτονα και πολεοδόμου Σταμάτη Κλεάνθη (1802–1862). Η εκτέλεση ανατέθηκε στο Δανό αρχιτέκτονα Χανς Κρίστιαν Χάνσεν (1803-1883). Έχει κατασκευαστεί από λαξευτό μάρμαρο του Υμηττού, ενώ τα κορνιζώματα κατασκευάστηκαν από πωρόλιθο του Ισθμού της Κορίνθου.
Έζινε
Το Έζινε (ιταλικά: Esine) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Μύλοι Αλλατίνη
Οι Μύλοι Αλλατίνη είναι από τα ιστορικότερα κτίρια της Θεσσαλονίκης. Βρίσκονται επί της Λεωφόρου Γεωργίου Παπανδρέου και χρονολογούνται από το 1890. Άνηκαν στην ιταλο-εβραϊκή οικογένεια Allatini και σχεδιάστηκαν από τον Ιταλό αρχιτέκτονα, Βιταλιάνο Ποζέλι. Ο ίδιος σχεδίασε και τη Βίλλα Αλλατίνι, το 1898. η οποία προοριζόταν αρχικά για κατοικία, αλλά στέγασε τα γραφεία Διοίκησης. Στα 1883, οι αδελφοί Αλλατίνη «έστησαν» τον περίφημο «Kυλινδρόμυλο Αλλατίνη», με πρωτοβουλία του διακεκριμένου γιατρού, Μωυσή Αλλατίνη, που έφτασε από την Φλωρεντία (λίγο αργότερα ιδρύεται και το κεραμοποιείο Αλλατίνη). Στο σημείο υπήρχε ήδη από το 1854 ένας γαλλικός ατμόμυλος, που ανήκε στον Darblay de Corblay και στο κτίριο αυτό εγκαταστάθηκε ο πρώτος κυλινδρόμυλος.
Το 1898, ο Μύλος καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά και ξαναχτίστηκε μεγαλύτερος, στην ίδια θέση, σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι. Τον Σεπτέμβριο του 1900, εγκαινιάστηκαν οι νέοι Μύλοι, που παρέμειναν σε λειτουργία μέχρι τη δεκαετία του ’80. Με το ξέσπασμα του ιταλο-τουρκικού πολέμου το φθινόπωρο του 1911, οι Τούρκοι σε αντίποινα έκλεισαν τα γραφεία και τα καταστήματα όλων των Ιταλών υπηκόων και η οικογένεια Αλλατίνη έφυγε τότε στην Ιταλία. Το 1951 ο αλευρόμυλος κάηκε και πάλι ολοσχερώς για αδιευκρίνιστους λόγους, αλλά ξαναχτίστηκε πάνω στα ερείπια του κτιρίου, κρατώντας το εξωτερικό περίβλημα των τούβλινων τοίχων που διασώθηκε, ενώ προστέθηκε ένας ακόμη όροφος (ο πέμπτος). Το 1971, το οικόπεδο των Μύλων Αλλατίνη χαρακτηρίστηκε κοινόχρηστος χώρος πρασίνου, αλλά το ελληνικό δημόσιο δεν προχώρησε στην απαλλοτρίωσή του.
Το 1991, ολόκληρο το πρώην βιομηχανικό συγκρότημα -τα κτίρια αλλά και το σύνολο του οικοπέδου- αποκτούν τον επίσημο χαρακτηρισμό του ιστορικά διατηρητέου μνημείου. Το 2015, ένα 15χρονο κορίτσι έχασε τη ζωή του πέφτοντας από ύψος τριών μέτρων στο εγκαταλειμμένο κτίριο, καθώς οι ερημωμένοι Μύλοι έγιναν στέκι της νεολαίας, χωρίς όμως να υπάρχουν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Σε εκείνη τη χρονική συγκυρία, μπήκε περίφραξη στον χώρο, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάποιο σχέδιο για να αναδειχθεί το σημείο. Οι νέες βιομηχανικές εγκαταστάσεις της εταιρείας Αλλατίνη βρίσκονται στη Σίνδο.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανική Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Εβραίοι και Ιουδαϊσμός στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Εταιρείες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Ο Μισσισσιπής καίγεται
Ο Μισσισσιπής καίγεται (Mississippi Burning) είναι αμερικανική δραματική ταινία θρίλερ του 1988, σε σκηνοθεσία Άλαν Πάρκερ, η οποία βασίζεται ελεύθερα στην έρευνα δολοφονίας του 1964 των Μάικλ Σβέρνερ, Άντριου Γκούντμαν και Τζέιμς Τσέινι στο Μισισιπή. Πρωταγωνιστούν οι Τζιν Χάκμαν και Γουίλεμ Νταφόε ως δύο πράκτορες του FBI που ερευνούν την εξαφάνιση τριών εργαζομένων στα πολιτικά δικαιώματα στην φανταστική κομητεία Τζέσαπ του Μισισιπή, οι οποίοι αντιμετωπίζονται με εχθρότητα από τους κατοίκους της πόλης, την τοπική αστυνομία και την Κου Κλουξ Κλαν.
Ο σεναριογράφος Κρις Τζερόλμο ξεκίνησε το σενάριο το 1985 μετά από έρευνα για τις δολοφονίες του 1964 των Σβέρνερ, Γκούντμαν και Τσέινι. Αυτός και ο παραγωγός Frederick Zollo το παρουσίασαν στην Orion Pictures και το στούντιο προσέλαβε τον Πάρκερ για να σκηνοθετήσει την ταινία. Ο συγγραφέας και ο σκηνοθέτης είχαν διαφωνίες σχετικά με το σενάριο, και η Orion επέτρεψε στον Πάρκερ να κάνει επαναλήψεις χωρίς πιστοποίηση. Η ταινία γυρίστηκε σε διάφορες τοποθεσίες στο Μισισιπή και την Αλαμπάμα, με το κύριο μέρος των γυρισμάτων να λαμβάνει χώρα από τον Μάρτιο έως τον Μάιο του 1988.
Κατά την κυκλοφορία της, ο Μισσισσιπής καίγεται επικρίθηκε από ακτιβιστές που συμμετείχαν στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα και τις οικογένειες των Σβέρνερ, Γκούντμαν και Τσέινι για τη μυθοπλασία των γεγονότων. Η κριτική αντίδραση ήταν γενικά θετική, με επαίνους για τις ερμηνείες των Χάκμαν, Νταφόε και Φράνσις ΜακΝτόρμαντ. Η ταινία απέφερε 34,6 εκατομμύρια δολάρια στη Βόρεια Αμερική έναντι προϋπολογισμού παραγωγής 15 εκατομμυρίων δολαρίων. Έλαβε επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας, και κέρδισε την Καλύτερη Φωτογραφία.
Πλοκή
Το 1964, τρεις εργαζόμενοι στα πολιτικά δικαιώματα –δύο Εβραίοι και ένας μαύρος– εξαφανίζονται ενώ βρίσκονταν στην κομητεία Jessup του Μισισιπή, οργανώνοντας ένα μητρώο ψηφοφόρων για Αφροαμερικανούς αφού πυροβολήθηκαν στο αυτοκίνητό τους από διώκτες. Το FBI στέλνει τους Άλαν Γουόρντ και Ρούπερτ Άντερσον για έρευνα. Ο Γουόρντ είναι Βόρειος, ανώτερος στο βαθμό αλλά πολύ νεότερος από τον Άντερσον, και προσεγγίζει την έρευνα από το βιβλίο. Αντίθετα, ο Άντερσον, πρώην σερίφης του Μισισιπή, είναι πιο διακριτικός στην προσέγγισή του. Το ζευγάρι δυσκολεύεται να κάνει συνεντεύξεις με τους ντόπιους κατοίκους της πόλης, καθώς ο σερίφης Ρέι Στάκεϊ και οι αναπληρωτές του επηρεάζουν το κοινό και συνδέονται με έναν κλάδο της Κου Κλουξ Κλαν. Η σύζυγος του αναπληρωτή σερίφη Κλίντον Πελ αποκαλύπτει στον Άντερσον σε μια διακριτική συνομιλία ότι οι τρεις αγνοούμενοι έχουν δολοφονηθεί και τα σώματά τους θάφτηκαν σε ένα χωμάτινο φράγμα. Ο Πελ χτυπά τη γυναίκα του βάναυσα ως αντίποινα, αφού ανακάλυψε την προδοσία της.
Οι διαφορετικές προσεγγίσεις του Γουόρντ και του Άντερσον μεταδίδονται σε έναν σωματικό αγώνα τον οποίο ο Γουόρντ κερδίζει αλλά παραδέχεται ότι οι μέθοδοί του ήταν αναποτελεσματικές και δίνει στον Άντερσον λευκή κάρτα για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τον δικό του τρόπο. Ο Άντερσον καταστρώνει ένα σχέδιο για να κατηγορήσει μέλη της Κλαν για παραβιάσεις των πολιτικών δικαιωμάτων, αντί για φόνο, καθώς τα πολιτικά δικαιώματα είναι ομοσπονδιακές κατηγορίες όπου η καταδίκη είναι πιο βέβαιη σε σύγκριση με μια κατηγορία για φόνο σε επίπεδο κράτους. Το FBI κανονίζει την απαγωγή του δημάρχου Τίλμαν, μεταφέροντάς τον σε μια απομακρυσμένη καλύβα, όπου μένει με έναν μαύρο άνδρα, ο οποίος απειλεί να τον ευνουχίσει αν δεν μιλήσει. Ο Τίλμαν του δίνει μια πλήρη περιγραφή των δολοφονιών, συμπεριλαμβανομένων των ονομάτων των εμπλεκομένων. Ο απαγωγέας αποκαλύπτεται ότι είναι ένας πράκτορας του FBI που έχει ανατεθεί να εκφοβίσει τον Τίλμαν. Αν και οι πληροφορίες που αποκτήθηκαν δεν είναι αποδεκτές στο δικαστήριο λόγω εξαναγκασμού, αποδεικνύονται πολύτιμες για τους ανακριτές.
Ο Άντερσον και ο Γουόρντ καταστρώνουν ένα σχέδιο, παρασύροντας αναγνωρισμένους συνεργάτες της Κλαν σε μια ψεύτικη συνάντηση, αλλά οι άντρες σύντομα συνειδητοποιούν ότι έχουν στηθεί και φεύγουν χωρίς να συζητήσουν τους φόνους. Στη συνέχεια, το FBI επικεντρώνεται στον Lester Cowens, έναν Klansman ενδιαφέροντος που εκδηλώνει μια νευρική συμπεριφορά, η οποία οι πράκτορες πιστεύουν ότι μπορεί να οδηγήσει σε ομολογία. Οι ομοσπονδιακοί τον παίρνουν και τον ανακρίνουν. Ο Άντερσον έρχεται σε αντιπαράθεση με τον Πελ στο τοπικό κουρείο ως αντίποινα για την επίθεση της γυναίκας του. Αργότερα, ο Cowens στο σπίτι βλέπει μια βολή ενός κυνηγετικού όπλου που σπάι το παράθυρό του. Αφού είδε έναν φλεγόμενο σταυρό στο γκαζόν του, προσπαθεί να φύγει με το φορτηγό του, αλλά τον πιάνουν αρκετοί κουκουλοφόροι που σκοπεύουν να τον κρεμάσουν. Η ομάδα καταφθάνει για να τον σώσει, έχοντας σκηνοθετήσει όλο το σενάριο όπου οι κουκουλοφόροι αποκαλύπτονται ότι είναι άλλοι πράκτορες του FBI.
Ο Κόουενς, πιστεύοντας ότι οι συνάδελφοί του απείλησαν τη ζωή του λόγω των εισαγωγών του στο FBI, ενοχοποιεί τους συνεργούς του. Όλοι οι Klansmen κατηγορούνται για παραβιάσεις των πολιτικών δικαιωμάτων, καθώς αυτό μπορεί να διωχθεί σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Οι περισσότεροι από τους δράστες καταδικάζονται, ενώ ο Stuckey αθωώνεται από όλες τις κατηγορίες. Ο Τίλμαν βρέθηκε αργότερα νεκρός από το FBI από αυτοκτονία. Η Πελ επιστρέφει στο σπίτι της, το οποίο έχει λεηλατηθεί εντελώς από βάνδαλους. Αποφασίζει να μείνει και να ξαναφτιάξει τη ζωή της, χωρίς τον σύζυγό της. Πριν φύγουν από την πόλη, ο Άντερσον και ο Γουόρντ επισκέπτονται μια μεικτή εκκλησία, συγκεντρωμένη σε ένα αφροαμερικανικό νεκροταφείο, όπου η βεβηλωμένη ταφόπλακα του μαύρου ακτιβιστή για τα πολιτικά δικαιώματα γράφει: "Not Forgotten".
Ιστορικό πλαίσιο
μικρογραφία|Αφίσα αγνοουμένων που δημιουργήθηκε από το FBI το 1964, που δείχνει τις φωτογραφίες των εργαζομένων στα πολιτικά δικαιώματα Άντριου Γκούντμαν, Τζέιμς Τσέινι και Μάικλ Σβέρνερ. Στις 21 Ιουνίου 1964, οι εργαζόμενοι στα πολιτικά δικαιώματα Μάικλ Σβέρνερ, Άντριου Γκούντμαν και Τζέιμς Τσέινι συνελήφθησαν στη Φιλαδέλφεια του Μισισιπή, από τον αναπληρωτή σερίφη Σεσίλ Πράις και οδηγήθηκαν σε μια φυλακή της κομητείας Neshoba. Οι τρεις άνδρες εργάζονταν στην εκστρατεία «Καλοκαίρι της Ελευθερίας», προσπαθώντας να οργανώσουν ένα αρχείο ψηφοφόρων για Αφροαμερικανούς. Ο Πράις κατηγόρησε τον Τσέινι για υπερβολική ταχύτητα και κράτησε τους άλλους δύο άνδρες για ανάκριση. Απελευθέρωσε τους τρεις άνδρες με εγγύηση επτά ώρες αργότερα και τους ακολούθησε έξω από την πόλη. Αφού οι Σβέρνερ, Γκούντμαν και Τσέινι δεν επέστρεψαν εγκαίρως στο Meridian του Μισισιπή, οι εργαζόμενοι του Συνεδρίου Φυλετικής Ισότητας τηλεφώνησαν στη φυλακή της κομητείας Neshoba, ρωτώντας αν η αστυνομία είχε πληροφορίες για το πού βρίσκονται. Δύο μέρες αργότερα, ο πράκτορας του FBI John Proctor και δέκα άλλοι πράκτορες ξεκίνησαν την έρευνά τους στην κομητεία Neshoba. Έλαβαν μια πληροφορία για ένα στέισον βάγκον CORE που φλεγόταν στο δάσος έξω από τον αυτοκινητόδρομο 21, περίπου 20 μίλια βορειοανατολικά της Φιλαδέλφειας. Στην έρευνα δόθηκε η κωδική ονομασία "MIBURN" (συντομογραφία του "Mississippi Burning"), και κορυφαίοι επιθεωρητές του FBI στάλθηκαν για να βοηθήσουν στην υπόθεση.
Στις 4 Αυγούστου 1964, τα πτώματα των τριών ανδρών βρέθηκαν αφού ένας πληροφοριοδότης με το παρατσούκλι "Mr. X" στις εκθέσεις του FBI έδωσε μια πληροφορία στις ομοσπονδιακές αρχές. Ανακαλύφθηκαν κάτω από ένα χωμάτινο φράγμα σε ένα αγρόκτημα 253 στρεμμάτων που βρίσκεται λίγα μίλια έξω από τη Φιλαδέλφεια του Μισισιπή. Και οι τρεις άνδρες είχαν πυροβοληθεί. Δεκαεννέα ύποπτοι κατηγορήθηκαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για παραβίαση των πολιτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Στις 27 Οκτωβρίου 1967, μια ομοσπονδιακή δίκη που διεξήχθη στο Meridian είχε ως αποτέλεσμα μόνο επτά από τους κατηγορούμενους, συμπεριλαμβανομένου του Πράις, να καταδικαστούν με ποινές που κυμαίνονταν από τρία έως δέκα χρόνια. Εννέα αθωώθηκαν και οι ένορκοι έπεσαν σε αδιέξοδο για άλλους τρεις.
Το 2002, ο Τζέρι Μίτσελ, ένας ερευνητής ρεπόρτερ για το The Clarion-Ledger, ανακάλυψε νέα στοιχεία σχετικά με τις δολοφονίες. Εντόπισε επίσης νέους μάρτυρες και πίεσε την πολιτεία του Μισισιπή να ανοίξει ξανά την υπόθεση. Ο δάσκαλος του Λυκείου Στίβενσον, Μπάρι Μπράντφορντ και τρεις από τους μαθητές του βοήθησαν τον Μίτσελ στην έρευνά του, αφού οι τρεις μαθητές επέλεξαν να ερευνήσουν την υπόθεση «Μισσισιπή που καίγεται» για ένα έργο ιστορίας.
Η ταυτότητα του κ. Χ. ήταν ένα μυστικό για 40 χρόνια. Στη διαδικασία της επανάληψης της υπόθεσης, ο Μίτσελ, ο Μπράντφορντ και οι τρεις φοιτητές ανακάλυψαν την ταυτότητα του πληροφοριοδότη. Ο κύριος Χ αποκαλύφθηκε ότι ήταν ο Maynard King, ένας περιπολικός αυτοκινητοδρόμων που αποκάλυψε τη θέση των σορών των εργαζομένων στα πολιτικά δικαιώματα στον πράκτορα του FBI Τζόζεφ Σάλιβαν. Το 2005, ένας δράστης, ο Έντγκαρ Ρέι Κίλεν, κατηγορήθηκε για τη συμμετοχή του στα εγκλήματα. Καταδικάστηκε για τρεις κατηγορίες ανθρωποκτονίας και καταδικάστηκε σε 60 χρόνια κάθειρξη. Ο Killen πέθανε στη φυλακή στις 11 Ιανουαρίου 2018
Ανάπτυξη
Το 1985, ο σεναριογράφος Κρις Τζερόλμο ανακάλυψε ένα άρθρο που απέσπασε ένα κεφάλαιο από το βιβλίο Inside Hoover's FBI, το οποίο εξιστόρησε την έρευνα του FBI για τους φόνους των Σβέρνερ, Γκούντμαν και Τσέινι. Ενώ έγραφε ένα προσχέδιο σεναρίου, ο Τζερόλμο το έφερε στον παραγωγό Φρέντερικ Ζόλο, ο οποίος είχε συνεργαστεί μαζί του στο Miles from Home (1988). Ο Zollo βοήθησε τον Gerolmo να αναπτύξει το αρχικό προσχέδιο προτού το πουλήσουν στην Orion Pictures.
Το στούντιο άρχισε τότε την αναζήτησή του για σκηνοθέτη. Οι σκηνοθέτες Μίλος Φόρμαν και Τζον Σλέσιντζερ ήταν μεταξύ εκείνων που θεωρήθηκε ότι θα σκηνοθετήσουν την ταινία. Τον Σεπτέμβριο του 1987, στον Άλαν Πάρκερ δόθηκε ένα αντίγραφο του σεναρίου του Τζερόλμο από τον εκτελεστικό αντιπρόεδρο και συνιδρυτή της Orion, Μάικ Μενταβόι. Όταν ο Πάρκερ ταξίδεψε στο Τόκιο της Ιαπωνίας για να ενεργήσει ως ένορκος για το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τόκιο το 1987, ο συνάδελφός του Ρόμπερτ Κόλσπερι άρχισε να ερευνά τη χρονική περίοδο και συγκέντρωσε βιβλία, άρθρα εφημερίδων, ζωντανά πλάνα ειδήσεων και φωτογραφίες σχετικά με τις δολοφονίες του 1964. Όταν επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πάρκερ συναντήθηκε με τον Κόλσμπερι στη Νέα Υόρκη και πέρασε αρκετούς μήνες παρακολουθώντας την έρευνα. Ο σκηνοθέτης άρχισε επίσης να επιλέγει τη δημιουργική ομάδα. Η παραγωγή επανένωσε τον Πάρκερ με πολλούς από τους προηγούμενους συνεργάτες του, όπως ο Κόλσπερι, οι casting director Howard Feuer και Juliet Taylor, ο διευθυντής φωτογραφίας Πήτερ Μπίζιου, ο μοντέρ Τζέρι Χάμπλινγκ, η σχεδιάστρια κοστουμιών Ωντ Μπρόνσον Χάουαρντ, ο σχεδιαστής παραγωγής Τζέφρι Κίρκλαντ ο χειριστής κάμερας Μάικλ Ρόμπερτς, και ο μουσικοσυνθέτης Τρέβορ Τζόουνς.
Σενάριο
Ο Τζερόλμο περιέγραψε το αρχικό του σενάριο ως «μια μεγάλη, παθιασμένη, βίαιη ιστορία ντετέκτιβ που διαδραματίζεται ενάντια στη μεγαλύτερη αλλαγή στην αμερικανική ζωή τον 20ο αιώνα, το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα». Για νομικούς λόγους άλλαξαν τα ονόματα των ανθρώπων και ορισμένες λεπτομέρειες που σχετίζονται με την έρευνα του FBI. Παρουσιάζοντας τη γυναίκα του Κλίντον Πελ ως πληροφοριοδότη, ο Τζερόλμο είπε: «... Το γεγονός ότι κανείς δεν ήξερε ποιος ήταν ο κύριος Χ, ο πληροφοριοδότης, το άφησε αυτό ως μια δραματική πιθανότητα για μένα, στην κινηματογραφική μου εκδοχή της ιστορίας στο Χόλιγουντ. Γι' αυτό ο κύριος Χ έγινε σύζυγος ενός από τους συνωμότες» Ο απαγωγέας του δημάρχου Τίλμαν γράφτηκε αρχικά ως εκτελεστής της Μαφίας που εξαναγκάζει να ομολογήσει βάζοντας ένα πιστόλι στο στόμα του Τίλμαν. Ο Τζέρολμο εμπνεύστηκε τον Γκρέγκορι Σκάρπα, έναν εκτελεστή της μαφίας που φέρεται να στρατολογήθηκε από το FBI κατά την αναζήτησή τους για τους Γκούντμαν, Τσάνι και Σβέρνερ.
Αφού προσλήφθηκε ο Πάρκερ για να σκηνοθετήσει την ταινία, ο Τζέρολμο είχε ολοκληρώσει δύο προσχέδια. Ο Πάρκερ συναντήθηκε με τον Τζέρολμο στα γραφεία του Orion στο Century City του Λος Άντζελες, όπου άρχισαν να εργάζονται για ένα τρίτο προσχέδιο σεναρίου. Ωστόσο, τόσο ο συγγραφέας όσο και ο σκηνοθέτης είχαν επανειλημμένες διαφωνίες σχετικά με το επίκεντρο της ιστορίας. Για να λύσουν το πρόβλημα, τα στελέχη της Orion στη Νέα Υόρκη έδωσαν στον Πάρκερ ένα μήνα για να κάνει επαναλήψεις χωρίς πιστοποίηση προτού δώσουν το πράσινο φως στο έργο.
Ο Πάρκερ έκανε αρκετές αλλαγές από το αρχικό προσχέδιο του Τζέρολμο. Παράλειψε τον δολοφόνο της Μαφίας και δημιούργησε τον χαρακτήρα Agent Monk, έναν μαύρο ειδικό του FBI που απαγάγει τον Τίλμαν. Η σκηνή στην οποία ο Frank Bailey ξυλοκοπεί βάναυσα έναν εικονολήπτη ειδήσεων βασίστηκε σε ένα πραγματικό γεγονός. Ο Πάρκερ και ο Colesberry εμπνεύστηκαν από μια είδηση που βρέθηκε κατά τη διάρκεια της έρευνάς τους, στην οποία ένας εικονολήπτης του CBS News δέχθηκε επίθεση από έναν ύποπτο για την υπόθεση δολοφονίας του 1964. Ο Πάρκερ έγραψε επίσης μια σεξουαλική σκηνή με τον Ρούπερτ Άντερσον και την κυρία Πελλ. Η σκηνή παραλείφθηκε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων αφού ο Τζιν Χάκμαν, ο οποίος υποδύεται τον Άντερσον, πρότεινε στον Πάρκερ να είναι πιο διακριτική η σχέση μεταξύ των δύο χαρακτήρων. Μέχρι τις 4 Ιανουαρίου 1988, ο Πάρκερ είχε γράψει ένα πλήρες σενάριο γυρισμάτων, το οποίο υπέβαλε στα στελέχη της Orion. Ο Τζέρολμο δεν επισκέφτηκε την παραγωγή κατά τη διάρκεια της κύριας φωτογραφίας, λόγω της απεργίας του 1988 Writers Guild of America.
Επιλογή ηθοποιών
Ο Πάρκερ πραγματοποίησε τηλεφωνήματα για κάστινγκ στη Νέα Υόρκη, την Ατλάντα, το Χιούστον, το Ντάλας, το Ορλάντο, τη Νέα Ορλεάνη, το Ράλεϊ και το Νάσβιλ. Οι κινηματογραφιστές δεν διατήρησαν τα ονόματα πραγματικών ανθρώπων. Πολλοί από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες ήταν σύνθετοι άνθρωποι που σχετίζονται με την υπόθεση της δολοφονίας. Ο Τζιν Χάκμαν υποδύεται τον Ρούπερτ Άντερσον, έναν πράκτορα του FBI και πρώην σερίφη του Μισισιπή. Ο Μπράιαν Ντένεχι εξετάστηκε για λίγο για τον ρόλο πριν η Orion προτείνει τον Χάκμαν. Καθώς γραφόταν το σενάριο, ο Πάρκερ συζητούσε συχνά το έργο με τον Χάκμαν. Ο Χάκμαν είπε ότι «αισθάνθηκα σωστό να κάνω κάτι ιστορικό σημαντικό. Ήταν μια εξαιρετικά έντονη εμπειρία, τόσο το περιεχόμενο της ταινίας όσο και η δημιουργία της στον Μισισιπή»
Ο Κέβιν Νταν εντάχθηκε στην παραγωγή τον Φεβρουάριο του 1988, εμφανιζόμενος στο ντεμπούτο του ως πράκτορας του FBI Μπερντ. Ο Τόμπιν Μπελ, που κάνει επίσης το ντεμπούτο του σε μεγάλου μήκους ταινία, υποδύεται τον πράκτορα Στόουκς, έναν εκτελεστή του FBI που προσλήφθηκε από τον Άντερσον για να ανακρίνει τον Κόουενς. Ο Πάρκερ ζήτησε πρώτα από τον Μπελ να διαβάσει για τον ρόλο της Κλίντον Πελ, έναν ρόλο που τελικά δόθηκε στον Μπραντ Ντούριφ.
Εμφανιζόμενοι ως οι τρεις ακτιβιστές των πολιτικών δικαιωμάτων είναι ο Geoffrey Nauffts ως «Goatee», ένας χαρακτήρας που βασίζεται στον Μάικλ Σβέρνερ. Ο Rick Zieff ως "Passenger", βασισμένος στον Άντριου Γκούντμαν και ο Christopher White ως «Black Passenger», βασισμένος στον Τζέιμς Τσέινι. Οι παραγωγοί Frederick Zollo και Robert F. Colesberry εμφανίζονται επίσης στην ταινία. Ο Ζόλο εμφανίζεται για λίγο ως δημοσιογράφος ειδήσεων και ο Colesberry εμφανίζεται ως κάμεραμαν ειδήσεων που ξυλοκοπείται βάναυσα από τον Frank Bailey. Ενώ αναζητούσε τοποθεσίες στο Τζάκσον του Μισισιπή, ο Πάρκερ κανόνισε μια ανοιχτή πρόσκληση casting για τοπικούς ηθοποιούς και κομπάρσους. Αυτός και ο Colesberry γνώρισαν τη δασκάλα μουσικής Lannie McBride, η οποία εμφανίζεται ως τραγουδίστρια των γκόσπελ στην ταινία.
Γυρίσματα
Ο Πάρκερ και ο Κόλσμπερι εξέτασαν τοποθεσίες κοντά στο Jackson του Μισισιπή, όπου δημιούργησαν γραφεία παραγωγής σε ένα ξενοδοχείο Holiday Inn. Επισκέφτηκαν επίσης το Καντόν του Μισισιπή, πριν ταξιδέψουν στο Βάιντεν του Μισισιπή, όπου ανακάλυψαν περισσότερα από 200 δικαστικά μέγαρα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για γυρίσματα. Ο Πάρκερ και οΚόλσμπερι δυσκολεύτηκαν να βρουν μια μικρή πόλη για το σκηνικό της ιστορίας προτού επιλέξουν το Λαφαγιέτ της Αλαμπάμα για να παίξουν ως σκηνές στη φανταστική πόλη Jessup County του Μισισιπή, ενώ άλλες σκηνές γυρίστηκαν σε διάφορες τοποθεσίες στο Μισισιπή.
μικρογραφία|Το κάψιμο ενός σταυρού, παρόμοια με τις σκηνές που απεικονίζονται στην ταινία. Η κύρια φωτογράφιση ξεκίνησε στις 7 Μαρτίου 1988, με προϋπολογισμό 15 εκατομμυρίων δολαρίων. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στο Τζάκσον του Μισισιπή, όπου η ομάδα παραγωγής γύρισε μια εκκλησία να καίγεται. Η ακολουθία απαιτούσε ρύθμιση πολλαπλής κάμερας. συνολικά τρεις κάμερες χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Στις 8 Μαρτίου, η ομάδα παραγωγής γύρισε μια σκηνή σε ένα μοτέλ όπου ο Άντερσον (Χάκμαν) παραδίδει έναν μονόλογο στον Γουόρντ (Νταφόε). Στις 10 Μαρτίου, η παραγωγή μετακόμισε σε μια απομακρυσμένη γωνία του Μισισιπή, όπου το συνεργείο κινηματογράφησε το κάψιμο μιας ενοριακής εκκλησίας.
Στις 11 Μαρτίου, η παραγωγή γύρισε σκηνές σε μια χοιροτροφική μονάδα, όπου ένα νεαρό αγόρι έρχεται αντιμέτωπο και δέχεται επίθεση από τρεις δράστες. Ένα βράδυ αργότερα, το συνεργείο γύρισε την εναρκτήρια σεκάνς της ταινίας, στην οποία οι τρεις εργαζόμενοι στα πολιτικά δικαιώματα δολοφονούνται. Από τις 14 Μαρτίου έως τις 18 Μαρτίου, το συνεργείο γύρισε το κάψιμο πολλών ακόμη εκκλησιών, καθώς και σκηνές σε ένα αγρόκτημα. Στις 22 Μαρτίου, το συνεργείο γύρισε σκηνές σε ένα νεκροτομείο που βρισκόταν μέσα στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Μισισιπή, ακριβώς στην ίδια τοποθεσία όπου μεταφέρθηκαν τα πτώματα των Σβέρνερ, Γκούντμαν και Τσέινι. Μια μέρα αργότερα, ο Πάρκερ και το συνεργείο γύρισαν μια σκηνή σε ένα χωράφι με βαμβάκι. Το τμήμα σκηνογραφίας έπρεπε να ντύνει κάθε φυτό με στρώσεις βαμβακιού, καθώς τα βαμβακερά φυτά δεν είχαν ανθίσει πλήρως. Το συνεργείο κινηματογράφησε επίσης την απαγωγή του δημάρχου Τίλμαν (R. Lee Ermey) και την επακόλουθη ανάκρισή του από τον πράκτορα του FBI Μονκ (Badja Djola). Στις 24 Μαρτίου, η παραγωγή μετακόμισε στο Ρέιμοντ του Μισισιπή, όπου το συνεργείο γύρισε μια σκηνή στο αεροδρόμιο Τζον Μπελ Γουίλιαμς. Απεικονίζοντας την αναχώρηση του Monk, η σκηνή χορογραφήθηκε από τον Πάρκερ και τα μέλη του καστ, ώστε να μπορεί να γυριστεί σε μία λήψη.
Στη συνέχεια, η παραγωγή μετακόμισε στο Βάιντεν του Μισισιπή για να κινηματογραφήσει σκηνές στο δικαστήριο της κομητείας Κάρολ, όπου γυρίστηκαν αρκετές σκηνές δικαστικής αίθουσας, καθώς και σκηνές στο γραφείο του σερίφη Ρέι Στάκι. Η παραγωγή μετακόμισε στο Vicksburg του Μισισιπή, όπου το συνεργείο γύρισε μια νεκρική πομπή. Στις 11 Απριλίου 1988, το συνεργείο γύρισε μια σκηνή που διαδραματίζεται στο νεκροταφείο Cedar Hill. Από τις 15 Απριλίου έως τις 16 Απριλίου, η παραγωγή μεταφέρθηκε στην κοιλάδα του ποταμού Μισισιπή για να απεικονίσει την αναζήτηση του FBI και του Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών για τους τρεις εργαζόμενους στα πολιτικά δικαιώματα. Το τμήμα σκηνογραφίας αναδημιούργησε ένα ινδιάνίιο χωριό στην τοποθεσία, βασισμένο σε παλιές φωτογραφίες. Στις 23 Απριλίου, το συνεργείο γύρισε μια σκηνή που απεικόνιζε μια συγκέντρωση Συμβουλίων Πολιτών με 750 επιπλέον. Στις 25 Απριλίου, το συνεργείο επέστρεψε στο Τζάκσον του Μισισιπή, όπου ένα αχρησιμοποίητο κτίριο επρόκειτο να αναδημιουργήσει ένα εστιατόριο που βρέθηκε στην Αλαμπάμα κατά τη διάρκεια εντοπισμού τοποθεσίας. Μια μέρα αργότερα, ο Χάκμαν και ο Νταφόε γύρισαν την εναρκτήρια σκηνή τους, στην οποία οι χαρακτήρες Άντερσον και Γουόρντ οδηγούν στην κομητεία Τζέσαπ του Μισισιπή.
Στις 27 Απριλίου, η παραγωγή μετακόμισε στο Λαφαγιέτ της Αλαμπάμα, για το υπόλοιπο των γυρισμάτων. Από τις 28 Απριλίου έως τις 29 Απριλίου, ο Πάρκερ και το συνεργείο του γύρισαν σκηνές στο σπίτι της κυρίας Πελ. Στις 5 Μαΐου, η παραγωγή γύρισε μια από τις τελευταίες σκηνές της ταινίας, στην οποία ο Άντερσον ανακαλύπτει στο σπίτι της Πελ σκουπίδια. Στις 13 Μαΐου, το συνεργείο γύρισε σκηνές σε έναν πρώην κινηματογράφο, ο οποίος είχε γίνει πλέον κατάστημα ελαστικών τρακτέρ. Το τμήμα σκηνογραφίας αποκατέστησε τους εσωτερικούς χώρους του θεάτρου ώστε να αντικατοπτρίζουν τη χρονική περίοδο. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν στις 14 Μαΐου 1988, αφού η παραγωγή γύρισε μια ομιλία της Κου Κλουξ Κλαν που επιβλέπεται από το FBI.
Μουσική
Η παραγωγή, η διασκευή και η σύνθεση της μουσικής έγινε από τον Τρέβορ Τζόουνς, σηματοδοτώντας τη δεύτερη συνεργασία του με τον Πάρκερ μετά τον Δαιμονισμένο Άγγελο (Angel Heart). Εκτός από τη μουσική του Τζόουνς, το σάουντρακ περιλαμβάνει πολλά γκόσπελ τραγούδια, όπως το "Walk on by Faith" που ερμηνεύει η Lannie McBride, το " Take My Hand, Precious Lord " από τη Μαχάλια Τζάκσον και το "Try Jesus" που ερμηνεύει η Βέστα Γουίλιαμς. Ένα άλμπουμ soundtrack κινηματογραφικών ταινιών κυκλοφόρησε από τις δισκογραφικές εταιρείες Antilles Records και Island Records.
Κυκλοφορία
Ο Μισσισσιπής καίγεται πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Uptown Theatre στην Ουάσιγκτον, DC, στις 2 Δεκεμβρίου 1988, με διάφορους πολιτικούς, πρεσβευτές και πολιτικούς δημοσιογράφους παρόντες. Ο γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών Τεντ Κένεντι εξέφρασε την υποστήριξή του στην ταινία, δηλώνοντας: «Αυτή η ταινία θα εκπαιδεύσει εκατομμύρια Αμερικανούς πολύ νέους για να θυμηθούν τα θλιβερά γεγονότα εκείνου του καλοκαιριού για το πώς ήταν η ζωή σε αυτή τη χώρα πριν από τη θέσπιση των νόμων για τα πολιτικά δικαιώματα». Η ταινία κυκλοφόρησε αρχικά κυκλοφόρησε σε μικρό αριθμό πόλεων στη Βόρεια Αμερική πριν κυκλοφορήσει σε εθνικό επίπεδο. Άνοιξε στην Ουάσιγκτον, το Λος Άντζελες, το Σικάγο, το Τορόντο και την Νέα Υόρκη στις 9 Δεκεμβρίου 1988. Η Orion ήταν πεπεισμένη ότι η περιορισμένη κυκλοφορία θα βοηθούσε να προκριθεί η ταινία για τα βραβεία Όσκαρ και θα δημιουργούσε ισχυρή υποστήριξη από στόμα σε στόμα από το κοινό. Η ταινία άνοιξε σε ευρεία κυκλοφορία στις 27 Ιανουαρίου 1989, παίζοντας σε 1.058 κινηματογραφικές αίθουσες και επεκτάθηκε σε 1.074 κινηματογραφικές αίθουσες την ένατη εβδομάδα της.
Box office
Στην πρώτη εβδομάδα περιορισμένης κυκλοφορίας της είχε 225.034 δολάρια, κατά μέσο όρο 25.003,40 δολ ανά αίθουσα. Η ταινία κέρδισε επιπλέον $160.628 το δεύτερο Σαββατοκύριακο της. Περισσότεροι κινηματογράφοι προστέθηκαν κατά τη διάρκεια της περιορισμένης προβολής, και στις 27 Ιανουαρίου 1989, η ταινία μπήκε επίσημα σε ευρεία κυκλοφορία. Κατά τη διάρκεια του πρώτου Σαββατοκύριακου ευρείας κυκλοφορίας της, η ταινία απέσπασε 3.545.305 δολ., εξασφαλίζοντας την πέμπτη θέση στο εγχώριο box office με εγχώρια έσοδα μέχρι σήμερα 14.726.112 δολ. Η ταινία προκάλεσε έντονο τοπικό ενδιαφέρον για την πολιτεία του Μισισιπή, με αποτέλεσμα να ξεπουληθούν οι προβολές τις πρώτες τέσσερις ημέρες της ευρείας κυκλοφορίας. Μετά από επτά εβδομάδες ευρείας κυκλοφορίας, το Mississippi Burning ολοκλήρωσε τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις με συνολικό εισόδημα 34.603.943 $. Στη Βόρεια Αμερική, ήταν η τριακοστή τρίτη ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1988 και η δέκατη έβδομη ταινία με τη μεγαλύτερη εισπρακτική βαθμολογία R εκείνης της χρονιάς.
Οικιακά μέσα
Η ταινία κυκλοφόρησε σε VHS στις 27 Ιουλίου 1989, από την Orion Home Video. Μια "Συλλεκτική Έκδοση" της ταινίας κυκλοφόρησε στο LaserDisc στις 3 Απριλίου 1998. Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD στις 8 Μαΐου 2001, από την MGM Home Entertainment. Οι ειδικές λειτουργίες του DVD περιλαμβάνουν ένα ηχητικό σχολιασμό από τον Πάρκερ και ένα κινηματογραφικό τρέιλερ. Η ταινία κυκλοφόρησε σε Blu-ray στις 12 Μαΐου 2015, από την οικιακή εταιρεία βίντεο Twilight Time, με περιορισμένη κυκλοφορία 3.000 αντιτύπων. Το Blu-ray παρουσιάζει την ταινία σε 1080p υψηλής ευκρίνειας και περιέχει τα πρόσθετα υλικά που βρίσκονται στο DVD MGM. Το Kino Lorber επανέκδοση της ταινίας σε Blu-ray στις 18 Ιουνίου 2019 και όλα τα προηγουμένως διαθέσιμα πρόσθετα.
Κριτικές
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ed/Frances_McDormand_2015_%28cropped%29.jpg/220px-Frances_McDormand_2015_%28cropped%29.jpg|μικρογραφία| Η Φράνσις Μακ Ντόρμαντ έλαβε ευρεία αναγνώριση για την ερμηνεία της ως κα. Pell, που της χάρισε μια υποψηφιότητα για [[Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου .]] Ο ιστότοπος συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes έλαβε δείγμα 26 κριτικών και έδωσε στο Mississippi Burning βαθμολογία 85%, με μέσο όρο βαθμολογίας 6,8/10. Η συναίνεση λέει: « Το Mississippi Burning βασίζεται στην τραγωδία της πραγματικής ζωής για να μεταδώσει ένα αξιόλογο μήνυμα με τον μετρημένο έλεγχο ενός ευφυούς δράματος και τον σκληρό αντίκτυπο ενός θρίλερ». Ένας άλλος συγκεντρωτής κριτικών, το Metacritic, έδωσε στην ταινία σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 65 στα 100 με βάση 11 κριτικές από κυρίαρχους κριτικούς, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές". Το κοινό που συμμετείχε σε δημοσκόπηση του CinemaScore έδωσαν στην ταινία μέσο βαθμό "Α" σε κλίμακα Α+ έως F.
Σε μια κριτική για το περιοδικό Time με τίτλο «Just Another Mississippi Whitewash», ο συγγραφέας Jack E. White περιέγραψε την ταινία ως «κινηματογραφικό λιντσάρισμα της αλήθειας». Ο αρθρογράφος Desson Howe της Washington Post θεώρησε ότι η ταινία «επιταχύνει τον περίπλοκο, επίπονο δρόμο των πολιτικών δικαιωμάτων σε αναζήτηση ενός καλού θρίλερ. Παραδόξως, το βρίσκει» Ο Τζόναθαν Ρόζενμπαουμ επέκρινε ελαφρά τη σκηνοθεσία του Πάρκερ, σχολιάζοντας ότι η ταινία ήταν «κακή φαντασία» που «εκπαιδεύτηκε για τη δολοφονία τριών εργαζομένων στα πολιτικά δικαιώματα στο Μισισιπή το 1964 και η γιορτή για τους αυτοδικαίους που αναδύεται δεν έχει καμία σχέση με την ιστορία, την κοινωνιολογία., ή ακόμα και την κοινή λογική». Η Rita Kempley, που επίσης έγραφε για την Washington Post, επέκρινε ότι είδε «τον αγώνα των μαύρων από την οπτική γωνία των ολόλευκων» και έκανε συγκρίσεις με το Cry Freedom (1987), γράφοντας ότι και οι δύο ταινίες είχαν «τη σωστή ιστορία, αλλά με λάθος ήρωες. ." Η Pauline Kael, γράφοντας για το The New Yorker, επαίνεσε την υποκριτική, αλλά περιέγραψε την ταινία ως «ηθικά αποκρουστική».
Ο Βίνσεντ Κάνμπι των New York Times επαίνεσε τη μυθοπλασία της ιστορίας της ταινίας, γράφοντας: «Η ταινία δεν προσποιείται ότι αφορά τους ίδιους τους εργαζόμενους στα πολιτικά δικαιώματα. Είναι σχεδόν σαν ο κ. Πάρκερ και ο κ. Τζέρολμο να σεβάστηκαν τα θύματα, τα ιδανικά και τη μοίρα τους πάρα πολύ για να τα επανεφεύρουν με τη χρήση της μυθοπλασίας.» Στην κριτική του για τους Chicago Sun-Times, ο Roger Ebert υπέθεσε: «Γνωρίζαμε την έκβαση αυτής της υπόθεσης όταν μπήκαμε στο θέατρο. Αυτό που ίσως ξεχάσαμε ή δεν μάθαμε ποτέ, είναι ακριβώς τι είδους ρεύματα υπήρχαν στον αέρα το 1964» Στο κοινοπρακτικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Siskel and Ebert and the Movies, ο Ebert και ο συνάδελφός του Gene Siskel έδωσαν στην ταινία μια βαθμολογία "δύο μπράβο". Στη λίστα των δέκα κορυφαίων ταινιών του για το τέλος του έτους, ο Έμπερτ κατέταξε το Mississippi Burning στην #1 ταινία του 1988. Γράφοντας για το Chicago Tribune, ο Siskel επαίνεσε τις «λεπτές» ερμηνείες του Hackman και του Dafoe, αλλά θεώρησε ότι η McDormand ήταν «πιο αποτελεσματική ως ηθική συνείδηση της ταινίας».
Όπως και ο Siskel, το περιοδικό Variety επαίνεσε επίσης τις παραστάσεις, γράφοντας: «Ο Νταφόε δίνει μια πειθαρχημένη και αξιοσημείωτη απεικόνιση του Ουάρντα. . . Αλλά είναι ο Χάκμαν που κλέβει την εικόνα ως Άντερσον. . . Η λαμπερή ερμηνεία της Φράνσις ΜακΝτόρμαντ ως συζύγου του αναπληρωτή που έλκεται από τον Χάκμαν είναι ένα πλεονέκτημα τόσο για τον ρόλο του όσο και για την εικόνα του." Η Sheila Benson, στην κριτική της για τους Los Angeles Times, έγραψε: «Η μαεστρία του Hackman στο να προτείνει έναν άπειρο αριθμό υπόβαθρων κάτω από μια στριμωγμένη, αυτοκαταστροφική επιφάνεια φτάνει στο αποκορύφωμά της εδώ, αλλά η McDormand πετάει μαζί του. Και δεδομένου ότι είναι η μόνη φωνή ηθικής της ταινίας, είναι σωστό ότι είναι τόσο αξέχαστη»
Αμφισβήτηση
Μετά την απελευθέρωσή του, το Mississippi Burning ενεπλάκη σε διαμάχες σχετικά με τη φαντασίωση των γεγονότων. Ο Gerolmo και ο Πάρκερ παραδέχτηκαν ότι πήραν καλλιτεχνική άδεια με το αρχικό υλικό να το περιγράφει ως ουσιαστικά «έργο μυθοπλασίας». Η ίδια η δολοφονία, όπως απεικονίζεται στην ταινία, διέφερε από τα πραγματικά γεγονότα με διάφορους τρόπους. Στην ταινία, κατά τη διάρκεια της στάσης του αυτοκινήτου που προκάλεσε τη δολοφονία, ο οδηγός είναι λευκός (προφανώς είτε ο Andrew Goodman είτε ο Michael Schwerner) και ο μαύρος εθελοντής των πολιτικών δικαιωμάτων (πιθανώς ο James Chaney) βρίσκεται στο πίσω κάθισμα. Στην πραγματικότητα, ο James Chaney οδηγούσε το αυτοκίνητο επειδή ήταν εξοικειωμένος με την περιοχή. Η ταινία παρουσιάζει τους φόνους σαν να διαπράχθηκαν στη σκηνή της στάσης ενώ τα θύματα βρίσκονταν στο αυτοκίνητό τους, ξεκινώντας με τον Frank Bailey να βάζει ένα περίστροφο στον κρόταφο του οδηγού του αυτοκινήτου και να πυροβολεί. Στην πραγματικότητα, και τα τρία θύματα απομακρύνθηκαν από το αυτοκίνητο και οδηγήθηκαν σε άλλη τοποθεσία, όπου και ο Andrew Goodman και ο Michael Schwerner πυροβολήθηκαν μία φορά στην καρδιά, ακολουθούμενος από τον James Chaney που είχε πυροβοληθεί τρεις φορές. Μεγάλο μέρος της βίας και του εκφοβισμού των μαύρων στην ταινία προέρχεται από γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την εποχή, αν και όχι απαραίτητα σε σχέση με αυτήν την έρευνα. Ο ίδιος ο τίτλος προέρχεται από το κωδικό όνομα του FBI για την έρευνα και μέρος του διαλόγου προέρχεται απευθείας από τα αρχεία τους. Πολλά από τα φανταστικά στοιχεία περιβάλλουν τις ενέργειες των δύο κύριων πρακτόρων του FBI.
Η Carolyn Goodman, μητέρα του Andrew Goodman, και ο Ben Chaney Jr., ο μικρότερος αδερφός του James Chaney, εξέφρασαν ότι και οι δύο «ενοχλήθηκαν» από την ταινία. Ο Goodman θεώρησε ότι «χρησιμοποιούσε τους θανάτους των αγοριών ως μέσο για την επίλυση των δολοφονιών και ότι το FBI ήταν ήρωες». Ο Chaney δήλωσε, «... η εικόνα που πήραν οι νεότεροι (από την ταινία) για την εποχή, για τον ίδιο τον Μισισιπή και για τους ανθρώπους που συμμετείχαν στο κίνημα ότι ήταν παθητικοί, ήταν αρκετά αρνητική και δεν αντικατόπτριζε την αλήθεια.» Ο Στίβεν Σβέρνερ, αδερφός του Μάικλ Σβέρνερ, θεώρησε ότι η ταινία ήταν «τρομερά ανέντιμη και πολύ ρατσιστική» και «[διαστρέβλωνε] τις πραγματικότητες του 1964».