cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαφοροποίηση θώκων
Ο όρος διαφοροποίηση θώκων ή διαφοροποίηση οικοθέσεων της οικολογίας, αναφέρεται στην διαδικασία κατά την οποία η φυσική επιλογή οδηγεί ανταγωνιζόμενα είδη σε υιοθέτηση διαφορετικών μοτίβων χρήσης πόρων ή αλλιώς διαφορετικούς θώκους. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει σε δύο είδη τον διαχωρισμό συγκεκριμένων πόρων ώστε το ένα είδος να μην ανταγωνίζεται το άλλο όπως απαιτεί η αρχή του ανταγωνιστικού αποκλεισμού, έτσι επιτυγχάνεται η συνύπαρξη μέσω της διαφοροποίησης της πραγμάτωσης των οικολογικών θώκων τους. Η διαφοροποίηση θώκων ενδέχεται να μην συμβεί αν υπάρχει αρκετός γεωγραφικός ή οικολογικός χώρος ώστε να εκταθούν σε αυτόν οι οργανισμοί.
Η διαφοροποίηση θώκων είναι διεργασία η οποία συμβαίνει με αρκετούς διαφορετικούς τρόπους και σε ποικίλες χρονικές και χωρικές κλίμακες. Στις περισσότερες περιπτώσεις η διαφοροποίηση θώκων δημιουργεί σχέση ανάμεσα σε δύο είδη στην οποία ο τρέχων ανταγωνισμός είναι μικρός ή και ανύπαρκτος. Εξαιτίας αυτού, η παρουσία διαφοροποίησης θώκων μπορεί να είναι μεθοδολογικά δύσκολο να αποδειχθεί ή να αποδειχθεί η απουσία της. Η έλλειψη στοιχείων για τον τρέχων ή τον παρελθόντα ανταγωνισμό μπορεί να θολώσει τα όρια μεταξύ της περίπτωση δύο ανταγωνιστικών ειδών που διαφοροποιούν τους θώκους τους ώστε να είναι δυνατή η συμβίωση και αυτής δύο μη ανταγωνιστικών ειδών που καταλαμβάνουν παρόμοιους θώκους. Η διαφοροποίηση θώκων και ο ανταγωνισμός μεταξύ ειδών δεν μπορεί πάντα να θεωρείται ότι σχετίζονται.
Ένα παράδειγμα του διαχωρισμού πόρων είναι επτά είδη σαύρας του γένους Anolis στα τροπικά βροχοδάση, τα οποία έχουν κοινές διατροφικές ανάγκες, κυρίως έντομα. Αποφεύγουν τον ανταγωνισμό με το να καταλαμβάνουν διαφορετικούς τομείς του βροχοδάσους. Κάποιες ζουν στο στρώμα φύλλων του εδάφους ενώ άλλες στα σκιερά κλαδιά, αποφεύγοντας έτσι τον ανταγωνισμό για την τροφή σε αυτούς τους τομείς. Όλοι οι φυσικοί πόροι είναι αντικείμενα διαχωρισμού, όπως ο χώρος, η τροφή και οι θέσεις για φωλιές. Αυτό μειώνει τον ανταγωνισμός μεταξύ παρόμοιων ειδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικολογία
Κλάρα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Η Κλάρα, γερμ.: Clara von Braunsweig-Wolfenbüttel von Welfen (16 Νοεμβρίου 1532 στο Wolfenbüttel - 23 Νοεμβρίου 1595 στο Κάστρο Χέρτσμπεργκ) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Αρχικά έγινε ηγουμένη του κοσμικού αβαείου Γκάντερσχαϊμ, μετά όμως τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ (1489–1568) από τον πρώτο του γάμο με τη Μαρία (1496–1541), κόρη του Ερρίκου κόμη της Βυρτεμβέργης.
Επαρχία του Γκάντερσχαϊμ
Μετά από παρότρυνση του πατέρα της, η Κλάρα εξελέγη ηγουμένη του αβαείου Γκάντερσχαϊμ μετά το τέλος της μεγαλύτερης αδελφής της Μαρίας. Δεδομένου ότι η Κλάρα ήταν μόλις 6 ετών εκείνη την εποχή, αξιωματούχοι -που ενεργούσαν για τον πατέρα της- διαχειρίστηκαν το μοναστήρι στο όνομά της. Είναι άγνωστο αν ο πάπας επιβεβαίωσε ποτέ την Κλάρα ως ηγουμένη. Σε κάθε περίπτωση, δεν ανέλαβε ποτέ τη διοίκηση μόνη της.
Το 1542 στρατεύματα της Σμαλκαλδικής Ένωσης κατέλαβαν το Γκάντερσχαϊμ και ανάγκασαν το αβαείο να μετατραπεί σε Λουθηρανικό. Ο Σύλλογός του, ωστόσο, ασκούσε παθητική αντίσταση και παρέμεινε Καθολικός. Το 1543 η μονή υπέφερε από εικονοκλάστες. Το 1547 ο πατέρας της Κλάρας δήλωσε την παραίτησή της από το αξίωμα της ηγουμενίας, έτσι επέστρεψε ως λαϊκή.
Δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκούμπενχαγκεν
Η Κλάρα παντρεύτηκε την 1η Ιουλίου 1560 στο Βόλφενμπυτελ τον εξάδελφό της δούκα Φίλιππο Β΄δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν (1533–1596). Ως προίκα, ο πατέρας της τής έδωσε 20.πππ γκίλντερς και το ήμισυ της δικαιοδοσίας και το κάστρου του Βέστερχοφ. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Μετά τον γάμο τους, το ζευγάρι μετακόμισε στο κάστρο Kάτλενμπουργκ και το μετέτρεψε σε αναγεννησιακό γαλλικό κάστρο. Η Κλάρα ήταν υπεύθυνη για την εγκατάσταση πολλών φαρμακείων και αποστακτηρίων. Σχεδίασε επίσης το εσωτερικό της νεόκτιστης εκκλησίας στο Ρότενκίρχεν.
Όταν ο αδελφός της Κλάρας Ιούλιος κληρονόμησε το Βολφενμπύτελ το 1568, κατέλαβε επίσης τον Βέστερχοφ. Η Κλάρα τον μήνυσε ενώπιον του Αυλικού Συμβουλίου, αλλά το 1580, ο Φίλιππος επιβεβαίωσε την ιδιοκτησία του Ιουλίου. Στη συνέχεια η Κλάρα μήνυσε τον Ιούλιο για την κληρονομιά τής αδελφής της Μαργαρίτας. Το Aυλικό Συμβούλιο δημιούργησε μία αυτοκρατορική επιτροπή για να εξετάσει το θέμα. Ο Ιούλιος ωστόσο απέρριψε την επιτροπή και υπέβαλε καταγγελία στη Συνέλευση (Dieta) του Άουγκσμπουργκ του 1582 σχετικά με τις παράνομες πρακτικές της αδελφής του.
Η Κλάρα και η Aυλή της μετακόμισαν από το Κάστρο του Κάτλεnμπουργκ στο Κάστρο του Χέρτσμπεργκ. Aπεβίωσε το 1595, μετά από μακρά ασθένεια. Ο ιεροκήρυκας της Αυλής και επιθεωρητής Άντρεας Γκέοργκ Λεόπολντ εκφώνησε τον επικήδιο λόγο της, ο οποίος δημοσιεύθηκε επίσης σε έντυπη μορφή. Η Κλάρα τάφηκε στην εκκλησία του Αγ. Αιγιδίου στο Όστεροντε αμ Χαρτς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1560 τον εξάδελφό της Φίλιππο Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Συριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Η Συριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (αγγλικά: Syrian Basketball Federation, SBF) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στη Συρία. Εδρεύει στη Δαμασκό και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Συρίας.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Συρία
Σκάγκερακ
Το Σκάγκερακ (παλαιότερα εξελληνισμένα Σκαγε(ρ)ράκης) είναι πορθμός που εκτείνεται μεταξύ της νοτιοανατολικής ακτής Νορβηγίας, της δυτικής ακτής της Σουηδίας και της χερσονήσου της Γιουτλάνδης της Δανίας, που συνδέει τη Βόρεια Θάλασσα με τη θαλάσσια περιοχή του Κάτεγατ, που οδηγεί στη Βαλτική Θάλασσα.
Το Σκάγκερακ περιέχει μερικές από τις πιο πολυσύχναστες ναυτιλιακές διαδρομές στον κόσμο, με σκάφη από όλες τις γωνιές του πλανήτη. Υποστηρίζει επίσης έναν κλάδο εντατικής αλιείας [4]. Το οικοσύστημα βρίσκεται υπό πίεση και επηρεάζεται αρνητικά από τις άμεσες ανθρώπινες δραστηριότητες. Το Όσλο είναι η μόνη μεγάλη πόλη στην περιοχή του Σκάγκερακ.
Ετυμολογία
Η σημασία του Σκάγκερακ είναι πιθανότατα το κανάλι / πορθμός του Σκάγκεν. Το Σκάγκεν είναι μια πόλη κοντά στο βόρειο ακρωτήριο της Δανίας (Σκάου). Το Ρακ σημαίνει «ευθεία πλωτή οδός» (συγκρίνετε το Damrak στο Άμστερνταμ) και είναι συγγενές με τη λέξη «προσέγγιση». Η τελική πηγή αυτής της συλλαβής είναι η Πρωτο-ινδοευρωπαϊκή ρίζα "ρεγκ-" (ευθεία). Ρακ σημαίνει "ευθεία" στη σύγχρονη νορβηγική και σουηδική. Το "Råk" στη σύγχρονη νορβηγική αναφέρεται σε ένα κανάλι ή το άνοιγμα του νερού σε ένα πάγο που καλύπτεται από νερό. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν μια σύνδεση με τη σύγχρονη δανική λέξη rak (που σημαίνει τύρβη ή σκύβαλο). Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι το Σκάγκερακ ονομάστηκε από Ολλανδούς ναυτικούς, με τον ίδιο τρόπο που πήρε το όνομά του το παρακείμενο Κάτεγατ. Ήταν αρκετά συνηθισμένο για τους Ολλανδούς να ονομάζουν παρόμοια τμήματα των υδάτινων οδών ως "rak", όπως: Λάνγκερακ, Ντάμρακ, Γκούντερακ και Τουικβέρντερακ.
Γεωγραφία
Το Σκάγκερακ έχει μήκος 240 χλμ. και πλάτος 80-140 χλμ. Βαθαίνει προς την ακτή της Νορβηγίας και φτάνει τα 700 μέτρα στη Νορβηγική Τάφρο. Λιμάνια κατά μήκος του Σκάγκερακ είναι το Όσλο και το Κρίστιανσαντ στη Νορβηγία και το Ουντεβάλα και το Στρέμσταντ στη Σουηδία.
Το Σκάγκερακ έχει μέση αλατότητα 30 μονάδων, που είναι πολύ χαμηλή, κοντά σε εκείνη του υφάλμυρου νερού, αλλά συγκρίσιμη με τα περισσότερα άλλα παράκτια ύδατα. Η έκταση που διατίθεται στη βιομάζα είναι περίπου 3.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία οικοτόπων, από ρηχούς αμμώδεις και πετρώδεις υφάλους στη Σουηδία και τη Δανία ως τα βάθη της Νορβηγικής Τάφρου.
Εκταση
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει τα όρια του Σκάγκερακ ως εξής: [7] Στα Δυτικά. Η γραμμή που ενώνει το Χάνστχολμ (57°07′Β 8°36′Α) και το Λίντεσνες (57°54′Β 11°27′Α).
Στα Νοτιοανατολικά. Tο Βόρειο όριο του Κάτεγατ Η γραμμή που ενώνει το Σκάγκεν (Σκάου, Βόρειο Ακρο της Δανίας) και το Πατέρνοστερ Σκερ (57°54′Β 11°27′Α) και από εκεί προς τα Βορειοανατολικά μέσω των υφάλων στο νησί Τγερν.
Ιστορία
Παλαιότερα ονόματα για το σύνολο Σκάγκερακ και Κάτεγατ ήταν Νορβηγική Θάλασσα ή Θάλασσα της Γιουτλάνδης, το δεύτερο στο Knýtlinga saga (Ισλανδικό έπος του 1250).
Μέχρι την κατασκευή του Καναλιού Άιντερ το 1784 (πριν το Κανάλι του Κιέλου), το Σκάγκερακ ήταν ο μόνος τρόπος εισόδου και εξόδου της Βαλτικής Θάλασσας. Για το λόγο αυτό το στενό έχει μεγάλη διεθνή κίνηση πλοίων για αιώνες. Μετά τη βιομηχανική επανάσταση η κυκλοφορία αυξήθηκε και σήμερα το Σκάγκερακ είναι από τα πιο πολυσύχναστα στενά στον κόσμο. Το 1862 κατασκευάστηκε το Τανάλι Τύμπορεν στο Λίμφιορδ της Δανίας, παρακάμπτοντας το Σκάγκερακ, πηγαίνοντας κατευθείαν από τη Βόρεια Θάλασσα στο Κάτεγατ, ωστόσο υποστηρίζει μόνο μικρές μεταφορές.
Και στους δύο παγκόσμιους πολέμους το Σκάγκερακ ήταν στρατηγικά πολύ σημαντικό για τη Γερμανία. Η μεγαλύτερη ναυμαχία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ναυμαχία της Γιουτλάνδης, γνωστή και ως Ναυμαχία του Σκάγκερακ, πραγματοποιήθηκε εδώ στις 31 Μαΐου ως 1 Ιουνίου 1916. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η σημασία του ελέγχου αυτού του πλωτού δικτύου, στη Βαλτική, ήταν το κίνητρο για τη γερμανική επίθεση στη Δανία και τη Νορβηγία και την εν συνεχεία κατασκευή των βόρειων τμημάτων του Τείχους του Ατλαντικού. Και οι δύο αυτές ναυτικές επιχειρήσεις συνέβαλαν στον μεγάλο αριθμό ναυαγίων στο Σκάγκερακ.
Κυκλοφορία
Το Σκάγκερακ είναι ένα στενό με μεγάλη κυκλοφορία, με διέλευση περίπου 7.500 σκαφών (εξαιρουμένων των αλιευτικών) από όλο τον κόσμο το 2013. Τα φορτηγά πλοία είναι μακράν τα πιο συνηθισμένα σκάφη στο Σκάγκερακ, περίπου 4.000 το 2013, με δεύτερα τα δεξαμενόπλοια, σχεδόν τα μισά. Όταν εξετάζονται σε συνδυασμό με την περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας, πλοία από 122 διαφορετικές χώρες πέρασαν το 2013, με τα περισσότερα από αυτά να μεταφέρουν φορτία ή επιβάτες εντός της Ευρώπης, ανεξάρτητα από τη σημαία τους.
Σχεδόν όλα τα εμπορικά πλοία στο Σκάγκερακ παρακολουθούνται από το Αυτόματο Σύστημα Αναγνώρισης (AIS).
Αναψυχή
Το Σκάγκερακ είναι δημοφιλές για δραστηριότητες αναψυχής και στις τρεις χώρες. Υπάρχουν πολλές καλοκαιρινές κατοικίες και αρκετές μαρίνες κατά μήκος των ακτών.
Βιολογία
Το Σκάγκερακ είναι ενδιαίτημα για περίπου 2.000 θαλάσσια είδη, πολλά από τα οποία αναπαράγονται στα ύδατά του. Για παράδειγμα μια ποικιλία μπακαλιάρου του Ατλαντικού που ονομάζεται μπακαλιάρος του Σκάγκερακ γεννάει τα αυγά του ανοικτά των νορβηγικών ακτών. Τα αυγά επιπλέουν και τα νεογέννητα τρέφονται με ζωοπλαγκτόν. Τα νεογέννητα κινούνται προς τον πυθμένα, όπου έχουν μικρότερο κύκλο ωρίμανσης (2 χρόνια). Δεν μεταναστεύουν, αλλά παραμένουν στα νορβηγικά φιόρδ.
Η ποικιλία των ενδιαιτημάτων και ο μεγάλος όγκος πλαγκτόν στην επιφάνεια υποστηρίζουν την παραγωγική θαλάσσια ζωή. Η ενέργεια κινείται από την κορυφή προς τον πυθμένα σύμφωνα με την κλίμακα μεταναστεύσεων του Βινογκράντοφ, δηλαδή ορισμένα είδη είναι βενθικά και άλλα πελαγικά, αλλά υπάρχουν διαβαθμισμένα θαλάσσια στρώματα μέσα στα οποία τα είδη κινούνται κατακόρυφα για μικρές αποστάσεις. Επιπλέον ορισμένα είδη είναι βενθοπελαγικά, κινούμενα μεταξύ της επιφάνειας και του πυθμένα. Τα βενθικά είδη περιλαμβάνουν τα Coryphaenoides rupestris, Argentina silus, Etmopterus spinax, Chimaera monstrosa και Glyptocephalus cynoglossus. Στην επιφάνεια είναι τα Clupea harengus (ρέγγα), Scomber scombrus (σκουμπρί) και Sprattus sprattus. Ορισμένα είδη που κινούνται μεταξύ των δύο είναι τα Pandalus borealis, Sabinea sarsi και Etmopterus spinax.
Yφαλοι
Εκτός από τους αμμώδεις και τους πετρώδεις υφάλους, στο Σκάγκερακ αναπτύσσονται εκτεταμένοι κοραλλιογενείς ύφαλοι κρύου νερού, κυρίως του κοραλλιου Lophelia. Ο Υφαλος Σέκεν, στη Σουηδική θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή του Φιόρδ του Kόστερ, είναι ένας αρχαίος κοραλλιογενής ύφαλος κρύου νερού και ο μόνος γνωστός κοραλλιογενής ύφαλος στη χώρα. Ο Υφαλος Tίσλερ στη Νορβηγική θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή Εθνικό Πάρκο Υτρε Χβάλερ είναι ο μεγαλύτερος γνωστός κοραλλιογενής ύφαλος στην Ευρώπη. Υφαλοι Lophelia υπάρχουν επίσης στη Νορβηγική τάφρο και είναι γνωστοί από τα ρηχά νερά πολλών νορβηγικών φιόρδ.
Το Σκάγκερακ διαθέτει επίσης έναν αριθμό σπάνιων βιολογικών υφάλων που σχηματίζονται γύρω από τις ψυχρές αναδύσεις γεωλογικών οργανικών αερίων, συνήθως μεθανίου. Αυτά τα σπάνια ενδιαιτήματα είναι κυρίως γνωστά από τα Δανικά ύδατα του Σκάγκερακ δυτικά του Χίρστχαλς, αλλά περισσότερα μπορεί να ανακαλυφθούν σε μελλοντικές έρευνες [12]. Αυτής της μορφής οι ύφαλοι είναι πολύ σπάνιοι στην Ευρώπη και υποστηρίζουν ένα πολύ ποικίλο οικοσύστημα.
Με την επί αιώνες μεγάλη διεθνή θαλάσσια κυκλοφορία στο Σκάγκερακ ο βυθός έχει επίσης συσσωρεύσει μεγάλο αριθμό ναυαγίων. Τα ναυάγια σε ρηχά νερά παρέχουν ένα σταθερό αγκυροβόλιο για πολλά κοράλλια και πολύποδες και εξερευνημένα ναυάγια έχουν αποκαλυφθεί για να υποστηρίξουν κοράλλια και μεγάλες αναρριχίδες.
Περιβαλλοντικές ανησυχίες
Επιστήμονες και περιβαλλοντικά ιδρύματα εξέφρασαν την ανησυχία τους για την αυξανόμενη πίεση στο οικοσύστημα του Σκάγκερακ. Η πίεση έχει ήδη αρνητικές επιπτώσεις και προκαλείται από σωρευτικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, των οποίων οι άμεσες ανθρώπινες δραστηριότητες είναι μόνο ένα κομμάτι του παζλ. Η κλιματική αλλαγή και η οξίνιση των ωκεανών αναμένεται να έχουν αυξανόμενες επιπτώσεις στο οικοσύστημα του Σκάγκερακ στο μέλλον.
Το Σκάγκερακ και η Βόρεια Θάλασσα δέχονται σημαντικές εισροές επικίνδυνων υλικών και ραδιενεργών αποβλήτων. Τα περισσότερα αποδίδονται στις μεταφορές μεγάλων αποστάσεων από άλλες χώρες, αλλά όχι όλα. Τα θαλάσσια απορρίμματα είναι επίσης ένα αυξανόμενο πρόβλημα. Μέχρι πρόσφατα τα υγρά απόβλητα και τα λύματα που αποβάλλονταν στο Σκάγκερακ από οικισμούς και βιομηχανίες δεν υφίσταντο καμία επεξεργασία. Σε συνδυασμό με την έκπλυση υπερβολικών θρεπτικών συστατικών από τις καλλιέργειες αυτό έχει οδηγήσει σε μεγάλη άνθιση φυτοπλαγκτού.
Προστατευόμενες περιοχές
Υπάρχουν στο Σκάγκερακ οι εξής θαλάσσιες περιοχές προστασίας :
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς πορθμοί Κατηγορία:Πορθμοί της Σουηδίας Κατηγορία:Πορθμοί της Δανίας
Γιεχούντε Σιμόν
Ο Γιεχούντε Σιμόν (Yehude Simon Munaro) είναι πολιτικός από το Περού, πρωθυπουργός από το 2008 ως το 2009. Ανήκει στο Περουβιανό Κόμμα Απρίστα.
Ιμπραΐμ Ναζίρ
Ο Ιμπραχίμ Ναζίρ (Ibrahim Nasir Rannabandeyri Kilegefan, KCMG, NGIV) ήταν πολιτικός από τις Μαλδίβες, που υπήρξε πρωθυπουργός (1957-68) όταν ακόμα η χώρα ήταν σουλτανάτο και μετέπειτα πρώτος πρόεδρος της Δεύτερης Δημοκρατίας από το 1968 ως το 1978.
Γιεχούντε Σιμόν
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1947. Σε νεαρή ηλικία φυλακίστηκε επειδή είχε υποστηρίξει ενεργά το τρομοκρατικό κίνημα MRTA (Movimiento Revolucionario Tupac Amaru), το οποίο ήταν διάσημο για την κρίση με ομήρους στην ιαπωνική πρεσβεία στη Λίμα το 1995. Μετά την αμνήστευσή του ανέλαβε κυβερνήτης της επαρχίας Λαμπαγιέκε (Lambayeque). Στις 14 Οκτωβρίου του 2008 ανέλαβε πρωθυπουργός, μετά το διορισμό του, δύο ημέρες πριν, από τον πρόεδρο Άλαν Γκαρσία. . Ο Σιμόν διαδέχθηκε το Χόρχε ντελ Καστίγιο, ο οποίος είχε παραιτηθεί μετά την αποκάλυψη μεγάλου σκανδάλου πετρελαίου.
Ιμπραΐμ Ναζίρ
Γενεαλογικό δέντρο
Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1926 και κατάγεται από τη βασιλική οικογένεια των προηγούμενων Σουλτάνων των Μαλδίβων. Γιος του Αϊσάτ Ντίντι, του οποίου το γενεαλογικό δέντρο φθάνει στη βασιλική δυναστεία των Ντιγιαμαγκιλί.
Πολιτική καριέρα
Ο Ναζίρ ως πρόεδρος, την περίοδο από το 1968 ως το 1978 συνέβαλε στην ανασυγκρότηση της νησιωτικής χώρας και στο άνοιγμά της προς τον έξω κόσμο. Ανάμεσα στα άλλα, μερίμνησε για την είσοδο της χώρας στον ΟΗΕ και προχώρησε στον εκσυγχρονισμό της αλιευτικής βιομηχανίας με μηχανοκίνητα πλεούμενα, όπως επίσης και τη βελτίωση της τουριστικής υποδομής. Στον εκπαιδευτικό τομέα, εισήγαγε την αγγλική γλώσσα στο αναλυτικό πρόγραμμα των δημόσιων σχολείων. Επίσης, επί των ημερών του λειτούργησε ο πρώτος τηλεοπτικός Television Maldives και ο πρώτος ραδιοφωνικός Radio Maldives σταθμός στις Μαλδίβες. Μερίμνησε επίσης για την κατασκευή διεθνούς αεροδρομίου, στη Μαλέ.
Γιεχούντε Σιμόν
Καριέρα
Τον Ιούνιο του 2009 ανακοίνωσε οτι θα παραιτηθεί ύστερα από τα αιματηρά επεισόδια των αστυνομικών αρχών με τους αυτόχθονες, όπως και έπραξε στα μέσα του επόμενου μήνα. Τον διαδέχτηκε ο πρώην πρόεδρος του Κογκρέσσου Javier Velasquez Quesquén.
Ιμπραΐμ Ναζίρ
Κριτική
Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ναζίρ, ο πολιτικός ήρθε αντιμέτωπος με κατηγορίες για αυταρχισμό και καταστολή. Ιδιαίτερα, επικρίθηκε για τις μεθόδους σιδερένιας πυγμής, με τις οποίες αντιμετώπισε την εξέγερση των κατοίκων στις ατόλες του Τιναντού, του Αντού και του Χουβαντού. Οι τελευταίοι σχημάτισαν αυτόνομη κυβέρνηση (Ηνωμένη Δημοκρατία των Σουβαδίβων), συνάπτοντας δεσμούς με τη Βρετανία.
Διαδοχή
Τον Ναζίρ, ο οποίος δε δέχτηκε να είναι υποψήφιος και για τρίτη προεδρική θητεία, διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα το 1978 ο Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ, Υπουργός Μεταφορών και πρώην μόνιμος αντιπρόσωπος των Μαλδίβων στα Ηνωμένα Έθνη. Ο ίδιος ο Ναζίρ έφυγε στη Σιγκαπούρη. Το 1980 κατηγορήθηκε για σχεδιασμό απόπειρας πραξικοπήματος κατά του διαδόχου του, πράγμα που ο Ναζίρ το αρνήθηκε. Οι προσπάθειες για έκδοσή του από τη Σιγκαπούρη απέτυχαν και τελικά τον Ιούλιο του 1990 ο ίδιος ο Γκαγιούμ απένειμε χάρη στο Ναζίρ, επειδή συμμετείχε στον αγώνα για την ανεξαρτησία.
Γιεχούντε Σιμόν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Περού
Ιμπραΐμ Ναζίρ
Τελευταία χρόνια
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, που έζησε στη Σιγκαπούρη, υπέφερε από προβλήματα στα νεφρά. Πέθανε στο νοσοκομείο Μάουντ Ελίζαμπεθ της Σιγκαπούρης, στις 22 Νοεμβρίου του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναζιρ
Αλφόνσος της Μπέιρα
Βιογραφία
Είναι ο πρωτότοκος γιος του Ντουάρτε Πίο δούκα της Μπραγκάνσα, επικεφαλής του Οίκου και τιτουλάριου βασιλιά της Πορτογαλίας και της δόνας Ισαβέλλας Ινές Κάστρο Κουρβέλο ντε Ερέδια επιχειρηματία, κόρης του Ζόργκε ντε Ερέντια.
Ο δομ Αλφόνσο ντε Σάντα Μαρία Μιγκέλ Γκαμπριέλ Ραφαέλ γεννήθηκε στη Λισαβόνα και είναι διάδοχος στους τίτλους του πατέρα του. Ο τίτλος πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας δίνεται παραδοσιακά στα νεότερα τέκνα και όχι στον διάδοχο, από το 1455 που ο Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας έδωσε τον τίτλο στον γιο του Ιωάννη Β΄.
Βαπτίστηκε το 1996 στον καθεδρικό της Μπράγκα από τον Εουρίκο Ντίας Νογκουέιρα, αρχιεπίσκοπο της Μπράγκα και πριμάτο όλων των Ισπανιών. Του δόθηκαν οι τίτλοι του 16ου πρίγκιπα της Μπέιρα και του 18ου δούκα του Μπαρσέλος, τίτλοι που δίνονται παραδοσιακά στον διάδοχο. Ανάδοχοί του έγιναν η Ελένη πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Δύο Σιεκλιών και ο εκ μητρός θείος του Αφόνσο-Μιγκέλ ντε Ερέντια.
Αμέσως μετά τη βάπτιση ο νεαρός πρίγκιπας καθαγιάστηκε στο γειτονικό Γκουιμαράες, στην εκκλησία της Υμετέρας Κυρίας της Ελαίας, όπου ο πρόγονός του Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας, ιδρυτής του Οίκου των Αβίς, μαζί με τον γιο του Αλφόνσο δούκα της Μπραγκάνσα, ιδρυτή του κλάδου των Μπραγκάνσα, βρέθηκαν για να ευχαριστήσουν για τη νίκη τους στη μάχη της Αλζουμπαρότα το 1385, εναντίον της Βεατρίκης της Πορτογαλίας και του συζύγου της Ιωάννη Α΄ της Καστίλης.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Ρίξα του Βέρλε
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ερρίκου Α΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου-Βέρλε και της συζύγου του Ρίκισας των Μπγιέλμπο, κόρης του Μπίργιερ Μάγκνουσον αντιβασιλιά (jarl) της Σουηδίας.
Oικογένεια
Η Ρίξα του Βέρλε παντρεύτηκε στις 10 Ιανουαρίου 1284 με τον Αλβέρτο Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και είχαν παιδιά:
Μονοστεατικός εστέρας της γλυκερίνης
μικρογραφία|Ο μονοστεατικός εστέρας της γλυκερίνης Ο μονοστεατικός εστέρας της γλυκερίνης, αλλιώς μονογλυκερίδιο στεατικού οξέος (κοινώς GMS), είναι ένα μονογλυκερίδιο που χρησιμοποιείται συνήθως ως γαλακτωματοποιητής στα τρόφιμα. Εχει τη μορφή ενός λευκού, άοσμου, και με γλυκιά γεύση συστατικού σε νιφάδες με υγροσκοπικές ιδιότητες. Χημικώς είναι ο εστέρας της γλυκερίνης με το στεατικό οξ ύ.
Δομή, σύνθεση και εμφάνιση
Το μονογλυκερίδιο του στεατικού οξέος υπάρχει ως τρία στερεοϊσομερή, το εναντιομερές ζευγάρι 1-μονογλυκερίδιο στεατικού οξέος και 2-μονογλυκερίδιο στεατικού οξέος. Συνήθως αυτά συνατνώνται ως ένα μείγμα καθώς πολλές από τις ιδιότητές τους είναι παρόμοιες.
Η εμπορική μορφή της ουσίας που χρησιμοποιείται στα τρόφιμα παράγεται βιομηχανικά με την αντίδραση της γλυκερόλυσης μεταξύ τριγλυκεριδίων (είτε από φυτικά ή από ζωικά λίπη) και γλυκερίνη.
Το μονογλυκερίδιο του στεατικού οξέος εμφανίζεται φυσικά στο σώμα, ως προϊόν της διάσπασης των λιπών από την παγκρεατική λιπάση. Υπάρχει σε πολύ χαμηλά συγκεντρώσεις σε ορισμένα σπορέλαια.
Χρήσεις
Το GMS είναι ένα πρόσθετο τροφίμων που χρησιμοποιείται ως πυκνωτικό, γαλακτωματοποιητής, αντισυσσωματικό, και συντηρητικός παράγοντας. Ενας γαλακτωματοποιητής για έλαια, κηρούς, και διαλύτες. Ενα προστατευτικό επίστρωμα για υγροσκοπικές σκόνες. Ενας στερεοποιητής και παράγοντας ελέγχου απελευθέρωσης σε φαρμακευτικά προϊόντα, και ένα λιπαντικό ρητίνης. Χρησιμοποιείται, επίσης, σε καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης.
Το GMS χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό σε ψημένα τρόφιμα για να προσθέσει "σώμα" στο φαγητό. Είναι κατά κάποιο τρόπο αυτό που δίνει στο παγωτό και τη σαντιγί την ομαλή τους υφή. Μερικές φορές χρησιμοποιείται ως ένα συντηρητικό για να μη μπαγιατεύει το ψωμί.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρόσθετα τροφίμων Κατηγορία:Εστέρες
Βασίλειο των Βησιγότθων
Ο όρος Βασίλειο των Βησιγότθων περιγράφει το βασίλειο που ιδρύθηκε από τον Βάλλια το 414 στην ρωμαϊκή επαρχία της Ακιτανίας, αρχικά ως φοϊδεράτο της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με κέντρο την σημερινή Τουλούζη κι έπειτα ως ανεξάρτητο κράτος. Έφτασε να ελέγχει μια ευρύτατη περιοχή της Δυτικής Ευρώπης που περιελάμβανε τη σημερινή νότια Γαλλία και τα δύο τρίτα της Ιβηρικής χερσονήσου. Μετά τη ήττα από τους Φράγκους στο Βουγιέ το 507, περιορίστηκε στην Ιβηρική χερσόνησο όπου, εν μέσω ενός διαρκούς αγώνα εναντίον των εσωτερικών εριδών (αντιπαλότητα ισπανορωμαίων χριστιανών - αρειανικής βησιγοτθικής ελίτ) και των εξωτερικών εχθρών (Βυζαντινών, Σουηβών) κατάφερε να εγκαταστήσει ένα λειτουργικό κράτος που κατέρευσε το 711 από την εισβολή μαυριτανικών και αραβικών στρατευμάτων του Χαλιφάτου της Δαμασκού.
Το Βασίλειο της Τουλούζης
Οι νίκες του Βάλια στην Ιβηρική εναντίον των Αλανών και των Βανδάλων δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη σημασία πέραν της ισχυροποίησης της αυτοκρατορίκής εξουσίας κατά μήκος της μεσογειακής ακτής που τότε εκπροσωπείτο από τον Κωνστάντιο, τον Magister Militum της Ταρρακωνησίας. Αντίθετα, οι Ρωμαίοι κοιτούσαν με ανησυχία την διαρκώς αυξανόμενη πολεμική δραστηριότητα των λεγόμενων Βagaudae στα βόρεια του ποταμού Λίγηρα. Για την Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι Βησιγότθοι θα έπαιζαν τον ρόλο του αναχώματος εναντίον τους.
Ο πρώτος μετά τον Βάλια μονάρχης ήταν ο Θεοδώριχος Α΄ (419-451). Ήταν αυτός που τον Ιούνιο του 451, με τη συνδρομή του ρωμαίου στρατηγού Φλάβιου Αέτιου νίκησε τα ουννικά στρατεύματα του Αττίλα στα Καταλαυνικά Πεδία. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Θορισμούνδος που με τη σειρά του δολοφονήθηκε από τον αδερφό του, Θεοδώριχο Β΄. Επί βασιλείας του πραγματοποιήθηκε η μερική κατάκτηση της Ιβηρικής, υπό την πρόφαση της διατήρησης της αυτοκρατορικής εξουσίας.
Κατά το δεύτερο τρίτο του 5ου αιώνα, η δυτικορωμαϊκή εξουσία είχε περιοριστεί στην Ταρρακωνησία. Οι Αλανοί, κυριαρχούσαν στο κέντρο και το νότο και οι Σουηβοί στη βορειοαδυτική γωνία. Το 456, ο νέος βησιγότθος ηγεμόνας κατανίκησε τον σουηβικό στρατό αλλά, λόγω εσωτερικών αδυναμιών, απέτυχε να εξαφανίσει το βασίλειό τους. Από τότε και μέχρι το 585 οι δύο γερμανικές φυλές θα συμβίωναν στην Ιβηρική· η μεν συγκεντρωμένη στη σημερινή Γαλισία και βόρεια Πορτογαλία, οι δε ως κυρίαρχοι της υπόλοιπης. Τα Κανταβρικά όρη και η σημερινή χώρα των Βάσκων απέφυγαν την επιβολή της βησιγοτθικής εξουσίας. Συνολικά οι Βησιγότθοι δεν πρέπει να αριθμούσαν πάνω από 30.000, ένα αρκετά μικρό μέγεθος σε σχέση με το 1 εκατομμύριο Ιβηρο-ρωμαίων.
Ο νεότερος αδερφός του Θεοδωρίχου Β΄, Ευάριχος, τον διαδέχθηκε εν μέσω εσωτερικής αναρχίας. Βασίλευσε από το 466 μέχρι το 484. Σταδιακά ενσωμάτωσε αρκετές τέως ρωμαϊκές επαρχίες: το 472 την Ταρρακωνησία και το 474 την Προβηγκία. Θεωρείται ο συντάκτης του λεγόμενου Κώδικα του Ευαρίχου, του πρώτου γραπτού γερμανικού νομοθετικού έργου που λειτούργησε ως γέφυρα μεταξύ του ρωμαϊκoύ και του πρώιμου μεσαιωνικού δικαίου. Με τον θάνατό του, η παρακμάζουσα Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία απέσυρε την ονομαστική εξουσία, που ασκούσε στο Βασίλειο, που από εκείνη τη στιγμή θεωρείται πλήρως ανεξάρτητο.
Η Οστρογοτθική παρένθεση
Ο γιος του Ευαρίχου, Αλάριχος Β΄ υπέστη σημαντική για το μέλλον του βασιλείου ήττα το 507 στο Βουγιέ από τον φράγκο ηγεμόνα, Κλόβις Α΄. Η φραγκική επίθεση περιόρισε τα σύνορά του στα Πυρηναία, αν και η Σεπτιμανία διατηρήθηκε. Η απουσία ηγεμόνα για τα εναπομείναντα βησιγοτθικά εδάφη έδωσε την ευκαιρία στον οστρογότθο βασιλιά στην Ιταλία, Θεοδώριχο να επιβληθεί στο Βασίλειο. Αφότου εξουδετέρωσε τον Γεσαλείχο (507-511) που είχε εναντιωθεί στην οστρογοτθική επιρροή και είχε αναζητήσει την βοήθεια των Βανδάλων της νότιας Αφρικής, επέβαλε μια μορφή αντιβασιλείας για δεκαπέντε χρόνια (511-526) στο όνομα του Αμαλάριχου, γιου του Αλάριχου Β΄ και ανιψιού του. Ο οστρογότθος ηγεμόνας έθεσε τις βάσεις του διττού συστήματος λειτουργίας του βασιλείου: οι ισπανορωμαίοι θα αναλάμβαναν την λειτουργία του κράτους και οι Βησιγότθοι τον στρατό. Εν τούτοις, οι εσωτερικές έριδες και η απουσία ισχυρής κεντρικής εξουσίας δυσκόλεψαν την ομαλή λειτουργία του Βασιλείου. Η τύποις πανγοτθική πολιτική του Θεοδώριχου κατέρευσε με τον θάνατό του το 526 και την ανάκτηση από την πλευρά της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Ιουστινιανού Α΄ σημαντικού μέρους των τέως αυτοκρατορικών εδαφών στην Ιταλία.
Τον διαδέχθηκε ο Οστρογότθος κυβερνήτης της Ιβηρίας επί Θεοδώριχου, Θεύδις (531-548). Έχασε τον έλεγχο της σημερινής Θέουτα από τους βυζαντινούς το 531 και αντιμετώπισε μια μεγάλη φραγκική εισβολή στην Ταρακωνική το 541. Ο ίδιος ήταν παντρεμένος με μια ισπανορωμαία αριστροκράτισσα, ένα γεγονός που αποδεικνύει την σχετικότητα της θεωρίας περί αυστηρού διαχωρισμού των δύο κοινοτήτων που συμβίωναν στην Ιβηρική. Δολοφονήθηκε το 548 και τον διαδέχθηκε ο Θευδίσηλος (548-549) που επίσης έπεσε θύμα δολοφονίας.
Η Βυζαντινή επέμβαση
Ο πρώτος ανεξάρτητος βησιγότθος βασιλέας του περιορισμένου στην Ιβηρική Βησιγοτθικού Βασιλείου, γνωστότερο ως Βασίλειο του Τολέδο, υπήρξε ο Άγιλας. Στην εποχή του το Βασίλειο γνώρισε πολλές εσωτερικές διαμάχες. Σε μία από αυτές, ο Αθαναχίλδος, γότθος ευγενής, επαναστάτησε εναντίον του στη Σεβίλλη· ως βοήθεια είχε προηγουμένως καλέσει τους Βυζαντινούς, που το 522, υπό την ηγεσία του Λιβέριου, αποβιβάστηκαν στο νότο. Ο Άγιλας δολοφονήθηκε από τους οπαδούς του, οι οποίοι αποδέχθηκαν τον Αθαναχίλδο ως νέο βασιλιά. Τα στρατεύματα ωστόσο της Αυτοκρατορίας αρνήθηκαν να αποχωρήσουν από την Ιβηρική και εγκαθίδρυσαν την Επαρχία της Σπανίας, που θα διατηρείτο για 75 χρόνια.
Η ακμή του βασιλείου και η υιοθέτηση του Καθολικισμού από τη Μοναρχία
Ο γιος του, Λεοβίγιλδος, υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους βησιγότθους μονάρχες. Βασίλεψε μεταξύ 572 και 583 Περιόρισε τη δράση των Φράγκων στη Σεπτιμανία, ανέκτησε την Κορδούη από τους Βυζαντινούς το 572 και το 585, νίκησε τους Σουηβούς και ενσωμάτωσε οριστικά το έδαφός τους στο Βασίλειο των Βησιγότθων. Υιοθέτησε το τυπικό των βυζαντινών αυτοκρατόρων για την αυλή του και έκοψε νομίσματα με την μορφή του. Η προσπάθεια επιβολής του βησιγοτθικού αρειανισμού στους ισπανορωμαίους προκάλεσε την εξέγερσή τους. Ο γιος του, Ερμενεγίλδος, που είχε υιοθετήσει το δόγμα της Νίκαιας, ηγήθηκε της εξέγερσης που κατέληξε σε ήττα των εξεγερμένων και τον θάνατο του ηγέτη τους.
Ο διάδοχος του Λεοβιγίλδου, Ρικαρίδος, ασπάστηκε τον νικαιϊκό χριστιανισμό το 589 με τη λεγόμενη Γ΄ Σύνοδο του Τολέδο. Ως αποτέλεσμα, η εκκλησία του βασιλείου άρχισε να εμπλέκεται ενεργά στη δημόσια ζωή. Ο μονάρχης έλαβε τον τίτλο του προστάτη της Εκκλησίας, όποτε και χαρακτηρίστηκε, βάσει των βυζαντινών προτύπων, orthodoxus rex. Ο Σισηβούτος διέταξε το 612 τον διωγμό του αρειανισμού και την επιβολή του επίσημου χριστιανισμού σε όλους του κατοίκους του βασιλείου. Ο ίδιος θεωρείται ο πιο καλλιεργημένος από τους βησιγότθους μονάρχες της Ιβηρικής· στην εποχή του έδρασε ο σημαντικότερος διανοούμενος της βησιγοτθικής εποχής, Ισίδωρος της Σεβίλλης (570-636).
Περιόρισε την παρουσία των βυζαντινών στο σημερινό Αλγκάρβε, σηματοδοτώντας ουσιαστικά την εξαφάνιση της Επαρχίας της Σπανίας, που θα ολοκληρωνόταν επί Σουϊντίλα (623-631). Το σημαντικότερο βήμα για την οριστική ταύτιση της βησιγοτθικής μοναρχικής ελίτ και των ίβηρων υπηκόων της θεωρείται ότι επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρεκεσβίντου, με το Liber Judiciorum (‘Βιβλίων των Κρίσεων’, 654), έναν νομικό κώδικα που ίσχυε σε όλη την ιβηρο-βησιγοτθική επικράτεια για όλους τους υπηκόους του βασιλείου ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής.
Από τα μέσα ήδη του 7ου αιώνα μάλλον είναι πολύ πιθανή η ύπαρξη μιας κοινής γοτθικής ταυτότητας για το σύνολο των ελίτ της Ιβηρικής. Η ισπανορωμαϊκή ταυτότητα είχε μάλλον ατονίσει λόγω της απόστασης που χώριζε πλέον χρονικά το βασίλειο του Τολέδο από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αντίστοιχα είχαν εξαφανιστεί και τα ρωμαϊκά ονόματα με τα βησιγοτθικά να είναι αυτά που επιβίωσαν ακόμη και της μουσουλμανικής κατάκτησης. Παρότι η επικράτεια του βασιλείου συνέχισε να αποκαλείται Ιβηρία (Hispania), οι κάτοικοί του ονομαζόταν αποκλειστικά Γότθοι.
Η μουσουλμανική κατάκτηση
Το Βασίλειο των Βησιγότθωνέπεσε θύμα μιας από τις πολλές μαυριτανικές επιθέσεις που είχε αρχίσει να δέχεται η Ιβηρική ήδη από το 680. Μετά από μια πρώτη, διερευνητική επέμβαση του ομεϋάδη κυβερνήτη της βόρειας Αφρικής το 710, Ταρίφ μπεν Μαλούκ, τον επόμενο χρόνο ο Ταρίκ μπεν Ζιγιάντ απεβίβασε 12.000 στρατιώτες αραβικής και βερβερικής προέλευσης. Ο τελευταίος βησιγότθος μονάρχης, Ροδερίχος, υπέστη μια καταστρεπτική ήττα στη μάχη του ποταμού Γουαδαλέτε. Ο θάνατός του άφησε ανοικτό το δρόμο των μουσουλμάνων που τον Οκτώβριο του ίδιου έτους κατέλαβαν το Τολέδο. Η πορεία τους συνεχίστηκε προς το βορά· τον επόμενο χρόνο ο στρατηγός Μούζα μπεν Νουσαΐρ ενίσχυσε αριθμητικά το μουσουλμανικό στρατό με την εκ νέου απόβαση 18.000 στρατιωτών. Η κατάλυση του Βασιλείου του Τολέδο ολοκληρώθηκε το 725, με την κατάκτηση της Σεπτιμανίας.
Είναι γενικά αποδεκτό από την ιστοριογραφία ότι οι περισσότερες πόλεις του Βησιγοτθικού Βασιλείου υποτάχθηκαν βάσει συμφωνίας με τους νέους κατακτητές. Οι ελάχιστοι πυρήνες αντίστασης που προέκυψαν είτε κατέρευσαν μπροστά στην ακαταμάχητη ισχύ των μουσουλμάνων, είτε πέρασαν απαρατήρητες. Στην δεύτερη κατηγορία ανήκει και η περίφημη μάχη της Κοβαδόνγκα, όπου ο Πελάγιο, ένας βησιγότθος ευγενής, φέρεται να επιβλήθηκε σε ένα μουσουλμανικό στράτευμα. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα, μικροί χριστιανικοί πυρήνες στα Κανταβρικά και τα Πυρηναία όρη θα πολεμούσαν για την ανεξαρτησία τους, δίνοντας αφορμή για την εμφάνιση στην ιστοριογραφία του φαινομένου της λεγόμενης «Ανακατάκτησης» της Ιβηρικής.
Διοίκηση
Η διοικητική οργάνωση του βησιγοτθικού βασιλείου πήρε την οριστική της μορφή επί Λεοβιγίλδου και Ριχάρδου. Η βησιγοτθική εξουσία απλωνόταν σε όλη την Ιβηρική και τη Σεπτιμανία· έξω από τον έλεγχό της βρίσκονταν οι Βαλεαρίδες νήσοι που ανήκαν στους Βυζαντινούς μέχρι την κατάκτησή τους από τους Μαυριτανούς. Στο κράτος του Λεοβιγίλδου ανήκε και η σημερινή Θέουτα. Όσον αφορά την εκκλησιαστική δομή, επί Βησιγότθων παρέμεινε ίδια με αυτή που είχαν επιβάλει στη ρωμαϊκή Ιβηρία οι αυτοκράτορες Θεοδόσιος και Κωνσταντίνος. Οι επαρχίες ήταν οι εξής:
Τέχνη
Η αρχιτεκτονική της περιόδου αυτής παρουσιάζει μια συνέχεια των σχεδίων της επαρχιακής αρχιτεκτονικής των ρωμαϊκών χρόνων που συνδυάζεται με μια σταδιακά αυξανούμενη βυζαντινή επιρροή. Ο διάκοσμος των εκκλησιών ακολουθεί φυτικά μοτίβα. Εν τούτοις, τα μοναδικά αρχαιολογικά κατάλοιπα βησιγοτθικής αρχιτεκτονικής περιορίζονται σε δύο χώρους, την εκκλησία της Αγίας Λουκίας του Τρανπάλ και της Αγίας Μαρίας του Μέλκε στην σημερινή Καστίλη-Λα Μάντσα. Σπάνια αποτυπώνονται ανθρώπινες μορφές, που μάλλον αποδίδονται σε βυζαντινή επιρροή. Ιδιαίτερη ανάπτυξη είχε η αργυροχρυσοχοΐα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βησιγότθοι Κατηγορία:Μεσαιωνικά βασίλεια της Ιβηρικής Κατηγορία:Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Χαλιφάτο των Ομεϋαδών Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Γλυκερόλυση
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Διάγραμμα που δείχνει τη γλυκερίνη (1) και όλους τους πιθανούς οξικούς εστέρες της γλυκερίνης (2-6) Στην οργανική χημεία η γλυκερόλυση αναφέρεται σε οποιαδήποτε διεργασία στην οποία σπάζουν χημικοί δεσμοί μέσω αντίδρασης με γλυκερίνη. Ο όρος αναφέρεται σχεδόν αποκλειστικά στην αντίδραση μετεστεροποίησης της γλυκερόλης με τα τριγλυκερίδια (λίπη/έλαια) για τον σχηματισμό μειγμάτων μονο - και δι- γλυκεριδίων. Αυτές έχουν μια ποικιλία χρήσεων, όπως γαλακτωματοποιητές τροφίμων (π. χ. E471), μαγειρικά έλαια "χαμηλά σε λιπαρά",  (π.χ. περιέχει διακυλογλυκερόλη) και σε επιφανειοδραστικές ουσίες (όπως μονολαυρίνη).
Η διεργασία της μετεστεροποίησης δίνει ένα σύνθετο μείγμα των προϊόντων, ωστόσο δεν είναι όλα αυτά  ισοδύναμα χρήσιμα. Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη βελτιστοποιημένων μεθόδων ικανών να παράγουν προϊόντα καλύτερα προσδιορισμένα, ιδίως με τη χρήση ενζύμων, αντιδράσεων σε υπερκρίσιμο διοξείδιο του άνθρακα και με αντιδράσεις συνεχούς ροής. Η παραγωγή διγλυκεριδίων (συχνά αποκαλούμενων διακυλογλυκερόλες ή DAG) έχει μελετηθεί εκτενώς λόγω της χρήσης τους σε τρόφιμα, με συνολικές ετήσιες πωλήσεις περίπου 200 εκατ. δολαρίων στην Ιαπωνία από την εισαγωγή του στα τέλη της δεκαετίας του 1990 μέχρι το 2009.
Αναφορές
Κατηγορία:Καρβοξυλικοί εστέρες Κατηγορία:Λιπίδια
Πυθέας ο Θηβαίος
Ο Πυθέας ο Θηβαίος υπήρξε Βοιωτάρχης το 146 π.Χ. και σε συνεργασία με τον στρατηγό της Αχαϊκής Συμπολιτείας Κριτόλαο ενθουσίασε τους Βοιωτούς και τους οδήγησε σε συμμαχία με τους Αχαιούς και σε πολεμική σύγκρουση με τους Ρωμαίους. Ο Πυθέας ήλθε σε συνεννόηση με τον Κριτόλαο και του υποσχέθηκε αμέριστη συνδρομή στις ενέργειές του. Οι Ρωμαίοι αποφάσισαν να κηρύξουν τον πόλεμο εναντίον των Αχαιών και των Θηβαίων, τους τελευταίους με την αιτιολογία ότι είχαν καταλύσει την αυτονομία των των Φωκέων και Ευβοέων. Μετά τη συντριβή και ο θάνατο του Κριτόλαου στη Μάχης της Σκάρφειας, ο Ρωμαίος στρατηγός Μέτελλος εισέβαλε στη Βοιωτία και την πόλη της Θήβας. Ο Πυθέας αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Γλώσσα ουδέτερη ως προς το φύλο
Ιστορία
Η αντίληψη ότι τμήματα της αγγλικής γλώσσας ήταν σεξιστικά έφτασε στην προσοχή των δυτικών αγγλικών πολιτισμών στη δεκαετία του 1970. Ταυτόχρονα, η σχέση μεταξύ γλώσσας και ιδεολογιών (συμπεριλαμβανομένων των παραδοσιακών ιδεολογιών φύλου) έγινε εμφανής στον ακαδημαϊκό τομέα της γλωσσολογίας. Το 1975, το Εθνικό Συμβούλιο Εκπαιδευτικών Αγγλικών (NCTE) δημοσίευσε ένα σύνολο οδηγιών για τη χρήση της «μη σεξιστικής» γλώσσας. Ακολούθησαν αντιδράσεις, όπως και η συζήτηση σχετικά με το εάν η ουδέτερη ως προς το φύλο γλώσσα πρέπει να επιβληθεί. Στη Βρετανία, η φεμινίστρια Maija S. Blaubergs αντιμετώπισε οκτώ κοινά χρησιμοποιούμενα αντιφατικά επιχειρήματα το 1980. Το 1983, Νέα Νότια Ουαλία, Η Αυστραλία απαίτησε την χρήση του τους στη θέση του αυτός και αυτή σε μεταγενέστερους νόμους. Το 1985, η Καναδική Εταιρεία Σπουδών στη Θρησκεία (CCSR) εξέδωσε μια πρόταση για όλες τις επακόλουθες εκδόσεις της να συμπεριλάβουν τη «μη σεξιστική» γλώσσα. Μέχρι το 1995, ακαδημαϊκά ιδρύματα στον Καναδά και τη Βρετανία είχαν εφαρμόσει «μη σεξιστικές» γλωσσικές πολιτικές. Πιο πρόσφατα, έγιναν αναθεωρήσεις στις εκδόσεις Γυναικών Τύπου του The Handbook of Nonsexist Writing και του Α-Ω της μη Σεξιστικής Γλώσσας για την απο-ριζοσπαστικοποίηση των πρωτότυπων έργων. Το 2006 αμφισβητήθηκε το «μη σεξιστικό»: ο όρος αναφέρεται αποκλειστικά στην απουσία σεξισμού. Το 2018, η πολιτεία της Νέας Υόρκης θέσπισε πολιτική για την επίσημη χρήση των ουδέτερων φύλων όρων αστυνομικός και πυροσβέστης. δεξιά|μικρογραφία| Χρήση γλώσσας ουδέτερου φύλου στα Ισπανικά.
Γενικά
Ιστορικά, η χρήση ανδρικών αντωνυμίων αντί της γενικής θεωρήθηκε ως μη σεξιστική, αλλά διάφορες μορφές γλώσσας ουδέτερης φύλου έγιναν κοινό χαρακτηριστικό σε γραπτές και ομιλούμενες εκδόσεις πολλών γλωσσών στα τέλη του εικοστού αιώνα. Οι φεμινίστριες υποστηρίζουν ότι στο παρελθόν η πρακτική της ανάθεσης του αρσενικού φύλου σε γενικά σημέια αναφοράς προήλθε από τη γλώσσα που αντικατοπτρίζει τις «προκαταλήψεις της κοινωνίας στην οποία εξελίχθηκε και τα Αγγλικά εξελίχθηκαν μέσω του μεγαλύτερου μέρους της ιστορίας της σε μια ανδροκεντρική, πατριαρχική κοινωνία». Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, οι φεμινίστριες Casey Miller και Kate Swift δημιούργησαν ένα εγχειρίδιο, The Handbook of Nonsexist Writing, σχετικά με την ουδέτερη ως προς το φύλο γλώσσα που είχε οριστεί να μεταρρυθμίσει την υπάρχουσα σεξιστική γλώσσα που λέγεται ότι αποκλείει και απάνθρωπες γυναίκες. Το 1995, ο Γυναικείος Τύπος δημοσίευσε το Α-Ω της μη Σεξιστικής Γλώσσας, από την Margaret Doyle. Και οι δύο δημοσιεύσεις γράφτηκαν από Αμερικανούς συγγραφείς, αρχικά χωρίς να ληφθεί υπόψη η βρετανική-αγγλική διάλεκτος. Πολλές φεμινιστικές προσπάθειες έγιναν για τη μεταρρύθμιση της ανδροκεντρικής γλώσσας. Έχει γίνει συνηθισμένο σε ορισμένα ακαδημαϊκά και κυβερνητικά περιβάλλοντα να βασίζεστε σε μια ουδέτερη ως προς το φύλο γλώσσα για να εκφράζει τη συμπερίληψη όλων των φύλων ή των φύλων (γλώσσα χωρίς φύλο).
Διάφορες γλώσσες χρησιμοποιούν διαφορετικά μέσα για την επίτευξη της ουδετερότητας των φύλων:
Συζητούνται επίσης και άλλα συγκεκριμένα θέματα:
Καναδάς
Ο καθηγητής ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο, Jordan Peterson, ανέβασε ένα βίντεο στο YouTube που εξέφρασε την αντίθεσή του στο νομοσχέδιο C-16 - Νόμος για την τροποποίηση του καναδικού νόμου για τα ανθρώπινα δικαιώματα και του ποινικού κώδικα, νομοσχέδιο που εισήγαγε η κυβέρνηση του Justin Trudeau, τον Οκτώβριο του 2016. Η προτεινόμενη νομοθεσία ήταν να προστεθούν οι όροι «ταυτότητα φύλου» και «έκφραση φύλου» στον καναδικό νόμο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στις διατάξεις περί εγκλημάτων μίσους του Ποινικού Κώδικα. Στο βίντεο, ο Πέτερσον υποστήριξε ότι η νομική προστασία των αντωνυμιών φύλου οδηγεί σε "αναγκαστική ομιλία", η οποία θα παραβίαζε το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης που περιγράφεται στον Καναδικό Χάρτη Δικαιωμάτων και Ελευθεριών Κατά την άποψη του Peterson, οι νομικές προστατευτικές αντωνυμίες θα ανάγκαζαν ένα άτομο να πει κάτι με το οποίο κάποιος έχει αντίθεση. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στη Βουλή των Κοινοτήτων και στη Γερουσία, που έγινε νόμος μόλις έλαβε τη Βασιλική Σύμφωνη γνώμη στις 19 Ιουνίου 2017. Σε απάντηση στην ψήφιση του νομοσχεδίου, ο Πέτερσον δήλωσε ότι δεν θα χρησιμοπούσε αντωνυμίες ουδέτερες ως προς το φύλο, εάν του ζητηθεί στην τάξη από έναν μαθητή.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Κοινωνιογλωσσολογία
Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Αγίου Μαρίνου
Το Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Αγίου Μαρίνου (ιταλικά: Campionato Sammarinese Tennistavolo) είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση του Αγίου Μαρίνου, που διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Αγίου Μαρίνου (Federazione Sammarinese Tennistavolo).
Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές του Αγίου Μαρίνου στο απλό ανδρών και στο απλό γυναικών. Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1985.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση στον Άγιο Μαρίνο Αγιος Μαρίνος
Άλφρεντ Βέτσλερ
Ο Άλφρεντ Ίζραελ Βέτσλερ (Alfréd Israel Wetzler) (10 Μαΐου 1918 – 8 Φεβρουαρίου 1988), ο οποίος έγραφε με το ψευδώνυμο Γιόζεφ Λάνικ (Jozef Lánik), ήταν Εβραίος Σλοβάκος. Είναι γνωστός για τη δραπέτευσή του από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και τη συγγραφή της Έκθεσης Βρμπα-Βέτσλερ.
Ιστορικό
Ο Βέτσλερ γεννήθηκε στο Νάγκισομπατ (Nagyszombat) της Αυστροουγγαρίας (τώρα Τρνάβα, Σλοβακία). Αφού η γενέτειρά του έγινε μέρος της Τσεχοσλοβακίας, έγινε εργάτης στην Τρνάβα κατά την περίοδο 1936–1940. Στάλθηκε στο στρατόπεδο Μπίρκεναου (Άουσβιτς ΙΙ) το 1942 και δραπέτευσε από αυτό μαζί με τον Ρούντολφ Βρμπα στις 10 Απριλίου 1944. Χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Γιόζεφ Λάνικ, έγραψε την ιστορία των εμπειριών του στα σλοβακικά ως Άουσβιτς, τάφος τεσσάρων εκατομμυρίων ανθρώπων, μια πραγματική αφήγηση της έκθεσης Βρμπα-Βέτσλερ και άλλων μαρτύρων, και αργότερα μια φανταστική αφήγηση με την ονομασία Τι δεν είδε ο Δάντης.
Μετά τον πόλεμο, ο Βέτσλερ εργάστηκε ως συντάκτης (1945–1950), εργάστηκε στη Μπρατισλάβα (1950–1955) και σε μια φάρμα (1955–1970). Μετά το 1970 σταμάτησε να εργάζεται λόγω κακής υγείας. Πέθανε στη Μπρατισλάβα το 1988. Κηδεύτηκε στο Ορθόδοξο Εβραϊκό Κοιμητήριο.
Έκθεση Βέτσλερ-Βρμπα
Ο Βέτσλερ είναι γνωστός για την έκεθση που συνέταξε μαζί με τον συνδραπέτη του, Ρούντολφ Βρμπα, σχετικά με τις εσωτερικές λειτουργίες του στρατοπέδου του Άουσβιτς - μια κάτοψη του στρατοπέδου, λεπτομέρειες κατασκευής των θαλάμων αερίων, τα κρεματόρια και, το πιο πειστικό, μια ετικέτα από ένα κάνιστρο Zyklon B. Η 33 σελίδων έκθεση Βρμπα-Βέτσλερ, όπως έγινε γνωστή, που κυκλοφόρησε στα μέσα του 1944, ήταν η πρώτη λεπτομερής αναφορά για το Άουσβιτς που έφτασε στη Δύση, την οποία οι Σύμμαχοι θεωρούσαν αξιόπιστη (το 1943, ο Πολωνός αξιωματικός Βίτολντ Πιλέτσκι έγραψε και διαβίβασε τη δική του έκθεση στην πολωνική εξόριστη κυβέρνηση και, μέσω αυτής, στις βρετανικές και άλλες συμμαχικές κυβερνήσεις). Τα στοιχεία οδήγησαν τελικά στον βομβαρδισμό πολλών κυβερνητικών κτιρίων στην Ουγγαρία, σκοτώνοντας ναζί αξιωματούχους που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις σιδηροδρομικές απελάσεις Εβραίων στο Άουσβιτς. Οι απελάσεις από την Ουγγαρία σταμάτησαν όταν ο Ουγγρορουμάνος Εβραίος Τζόρτζε Μαντέλο, τότε Πρώτος Γραμματέας της αποστολής του Ελ Σαλβαδόρ στην Ελβετία, δημοσίευσε την έκθεση, η οποία οδήγησε στη διάσωση έως και 120.000 Ούγγρων Εβραίων.
Ο ιστορικός Μάρτιν Γκίλμπερτ είπε: «Ο Άλφρεντ Βέτσλερ ήταν ένας αληθινός ήρωας. Η απόδρασή του από το Άουσβιτς και η έκθεση στην οποία βοήθησε στη σύνταξη, λέγοντας για πρώτη φορά την αλήθεια για το στρατόπεδο ως τόπο μαζικών δολοφονιών, οδήγησε άμεσα στη σωτηρία των ζωών χιλιάδων Εβραίων – των Εβραίων της Βουδαπέστης που επρόκειτο να απελαθούν μέχρι τον θάνατό τους. Καμία άλλη πράξη στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν έσωσε τόσους πολλούς Εβραίους από τη μοίρα που τους είχε καθορίσει ο Χίτλερ»
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβάκοι Εβραίοι Κατηγορία:Ούγγροι Εβραίοι Κατηγορία:Δραπέτες από το Άουσβιτς Κατηγορία:Εβραίοι αντιστασιακοί κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος Κατηγορία:Σλοβάκοι συγγραφείς Κατηγορία:Σλοβάκοι δημοσιογράφοι
Κατζόλ
Η Κατζόλ (Kajol, γενν. Kajol Mukherjee, 5 Αυγούστου 1974), επίσης γνωστή ως Kajol Devgn, είναι Ινδή ηθοποιός, που εργάζεται κυρίως στον κινηματογράφο χίντι. Γεννημένη σε μια καλλιτεχνική οικογένεια, είναι η κόρη της ηθοποιού Tanuja Samarth και του κινηματογραφιστή Shomu Mukherjee. Έχει λάβει αρκετά βραβεία, μεταξύ των οποίων έξι Filmfare Awards, και μαζί με την θεία της Nutan, κατέχει το ρεκόρ με τις περισσότερες νίκες στην κατηγορία Καλύτερης Ηθοποιού στα ίδια βραβεία (έχουν λάβει πέντε βραβεία έκαστη). Το 2011, η κυβέρνηση της Ινδίας την τίμησε με το βραβείο Padma Shri, που είναι το τέταρτο υψηλότερο τιμητικό βραβείο στην χώρα.
Εκτός από τον κινηματογράφο, η Κατζόλ είναι επίσης ακτιβίστρια και σπουδαίο είναι το έργο της για τις χήρες και τα παιδιά, για το οποίο βραβεύθηκε με το Karmaveer Puraskaar το 2008. Έχει συμμετάσχει ως κριτής στο ριάλιτι σόου ταλέντων Rock-N-Roll Family και κατέχει διοικητική θέση στις εταιρείες Devgn Entertainment και Software Ltd. Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Ajay Devgn από το 1999, με τον οποίο έχει αποκτήσει δυο παιδιά.
Παραπομπές
Κατζολ
Σεμίραμις Παληού
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Έχει σπουδάσει μηχανολογία στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου και έχει κάνει μεταπτυχιακό πάνω στην ναυπηγία στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου. Η καριέρα της ξεκίνησε το 1996 στην Lloyd's Register of Shipping στην οποία εργαζόταν για 2 χρόνια ως ασκούμενη επιθεωρήτρια πλοίων. Μετά από αυτό δραστηριοποιήθηκε σε εταιρείες συμφερόντων της οικογένειάς της όπως η Alpha Sigma Shipping και η Diana Shipping Inc.. Από το 2007 έως και το 2010 ανέλαβε διευθύντρια και πρόεδρος στην Alpha Sigma Shipping. Από τον Φεβρουάριο του 2010 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2015, ήταν επικεφαλής στα τμήματα Operations, Τεχνικό και Πληρωμάτων της Diana Shipping, ενώ από τον Νοέμβριο του ιδίου χρόνου μέχρι και τον Οκτώβριο του 2016 ανέλαβε και αντιπρόεδρος της ίδια εταιρείας. To Μάϊο του 2018 η γενική συνέλευση των μετόχων της Diana Shipping εξέλεξε την Σεμίραμις στο διοικητικό συμβούλιο. Από τον Αύγουστο το 2018 ήταν η γενική επιχειρησιακή διευθύντρια της εταιρείας (COO). Το 2021 ανήλθε σε CEO της Diana Shipping.
Στις 29 Ιουνίου του 2020 εκλέχθηκε 14η πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος (HELMEPA). Είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στην ιστορία της HELMEPA. Εξελέγη για πρώτη φορά στο διοικητικό συμβούλιο της ένωσης το 2018 και ασχολούνταν από πάντα με τα ζητήματα προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Από τον Νοέμβριο του 2020 είναι και πλέον μέλος του διοικητικού συμβουλίου της United Kingdom Mutual Steam Ship Assurance Association μαζί με άλλες μεγάλες προσωπικότητες της ναυτιλίας όπως η Αγγελική Φράγκου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες
Κριτόλαος
Ο Κριτόλαος ήταν στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Εκλέχθηκε το 146 π.Χ. και οδήγησε τους Αχαιούς στην τελική σύγκρουση με τους Ρωμαίους που σήμανε και την οριστική μετατροπή της αρχαίας Ελλάδας στην ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας.