cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (μιούζικαλ)
Ηνωμένες Πολιτείες
right|thumb|250x250px|Η πρώτη κυρία της Αμερικής [[Μισέλ Ομπάμα μαζί με το καστ της Αμερικανικής περιοδείας επί σκηνής μετά την παράσταση στο Kids' State Dinner στο ανατολικό δωμάτιο του Λευκού Οίκου]] Αυτή τη στιγμή, υπάρχει μια παραγωγή στις ΗΠΑ σε περιοδεία. (Κάποια στιγμή, υπήρχαν δύο παραγωγές που βρίσκονταν σε περιοδεία ταυτόχρονα.) Η εκδοχή της περιοδείας είναι πολύ όμοια με την αυθεντική παραγωγή του Μπρόντγουεϊ, ωστόσο συγκεκριμένες σκηνές που διαδραματίζονται εκτός σκηνής (όπως ο Μεγάλος Βράχος, το αφηνιασμένο κοπάδι και τα λιβάδια) μετατράπηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να στοιχίζουν λιγότερο. Ο ήλιος στην αρχική σκηνή μειώθηκε σε μέγεθος και επίσης ο αριθμός των μελών της ορχήστρας μειώθηκε σε αριθμό.
Μια παραγωγή στο ξενοδοχείο καζίνο Mandalay Bay θέρετρο που βρίσκεται στο Λας Βέγκας Στριπ, ξεκίνησε στις 15 Μαΐου 2009, με τις δοκιμαστικές προβολές να είχαν ξεκινήσει στις 5 Μαΐου 2009.
Στο Λος Άντζελες μια παραγωγή ξεκίνησε στο θέατρο Pantages Theatre στις 29 Σεπτεμβρίου 2000 με την επίσημη πρεμιέρα να είναι στις 19 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς. Το σόου έκλεισε τον κύκλο των εμφανίσεών του στις 12 Ιανουαρίου 2003, μετά από 952 παραστάσεις.
Καναδάς
Μια παραγωγή του έργου ανέβηκε στο Τορόντο του Καναδά και παιζόταν σχεδόν τέσσερα χρόνια στο θέατρο Princess of Wales Theatre. Το έργο παιζόταν από το 1999 μέχρι το 2004.
Μεξικό
Τον Μάιο του 2014, επιβεβαιώθηκε ότι μια νέα παραγωγή του μιούζικαλ, αυτή τη φορά στα Ισπανικά, θα ανέβαινε στην Πόλη του Μεξικού στο θέατρο Teatro Telcel. Η παραγωγή ξεκίνησε στις 7 Μαΐου 2015 με νέο καστ ηθοποιών. Ο ηθοποιός Κάρλος Ριβέρα επέστρεψε στο ρόλο του Σίμπα, τον οποίο είχε και στην Ισπανία τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Οι στίχοι των τραγουδιών αυτής της παραγωγής διαφέρουν από την Ευρωπαϊκή Ισπανική παραγωγή. Η Νοτιο-Αφρικανή ηθοποιός Σιέρλι Χλαχάτσε επιλέχθηκε για το ρόλο της Ραφίκι, σημειώνοντας την πρώτη φορά που μία τελείως νέα ηθοποιός αναλάμβανε τον συγκεκριμένο ρόλο.
Νότια Αμερική
Μια Βραζιλιάνικη παραγωγή επιβεβαιώθηκε στις 28 Μαρτίου 2013, που θα έκανε ντεμπούτο στο Σάο Πάολο. Οι ακροάσεις έγιναν στο Σάο Πάολο, το Ρίο ντε Τζανέιρο και Σαλβαδόρ. Το καστ περιείχε κυρίως Βραζιλιάνους ηθοποιούς και εφτά Νοτιο-Αφρικανούς. Οι πορτογαλέζικοι στίχοι μεταφράστηκαν από τον Βραζιλιάνο τραγουδιστή Γκιλμπέρτο Γκιλ.
Ηνωμένο Βασίλειο
Μετά την επιτυχία του στο Μπρόντγουεϊ, το σόου ανέβηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 19 Οκτωβρίου 1999. Το καστ αποτελούσαν οι Κορνέλ Τζον ως Μουφάσα, Λουκ Γιάνγκμπλαντ ως νεαρός Σίμπα, Ντομινίκ Μουρ ως νεαρή Νάλα, Μάρτιν Έλις ως Πούμπα, Σάιμον Γκρέκορ ως Τιμόν, Ρομπ Έντουαρτς ως Σκαρ, Πολ Τζ. Μέντφορντ ως Μπανζάι και Τζοσέτ Μπουσέλ-Μίνγκο ως Ραφίκι. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2015, παιζόταν στο θέατρο Lyceum του Λονδίνου για 16 χρόνια. Η Τέιμορ σκηνοθέτησε την Βρετανική παραγωγή με την Μελίσσα Ντε Μέλο να είναι η παραγωγός. Το σόου περιόδευσε επίσης από το 2012 μέχρι το 2015.
Το καστ του West End εμφανίστηκε δύο φορές στην παραδοσιακή Royal Variety Performance: το 1999 (με επικεφαλής την Τζοσέτ Μπουσέλ-Μίνγκο) και το 2008 (με επικεφαλής την Μπράουν Λίντουι Μχίζε). Και στις δύο παρουσιάσεις, τραγούδησαν το τραγούδι Circle of Life. Το καστ εμφανίστηκε επίσης στο σόου Strictly Come Dancing (το αντίστοιχο Dancing with the stars σε ένα ειδικό επεισόδιο με το όνομα Strictly African Dancing, το οποίο μεταδόθηκε το 2005 με επικεφαλής και πάλι την Μχίζε, παρουσιάζοντας το ίδιο τραγούδι.
Άλλες χώρες
right|thumb|[[Αμβούργο, Γερμανία: Θέατρο Theater Im Hafen (από το 2001), προσβάσιμο με πλοίο]] Η Γερμανική παραγωγή παίζεται στο Αμβούργο στο θέατρο Theater im Hafen από τον Δεκέμβριο του 2001 και ανέβασε την 500η παράστασή της στις 14 Ιανουαρίου 2014. Η πρόσβαση στο θέατρο γίνεται με πορθμείο. Τα πλοία είναι διακοσμημένα στα χρώματα του μιούζικαλ και παίρνουν τα ονόματά τους από τους χαρακτήρες του μιούζικαλ (όπως το πλοίο Νάλα και το αδελφό-πλοίο του, Ραφίκι).
Μια Ολλανδική παραγωγή έγινε από τις εταιρείες Joop van den Ende Theaterproducties και Disney Theatrical Group και ανέβηκε στο θέατρο Circustheater στην πόλη Σχεβενίγκεν από τις 4 Απριλίου 2004 μέχρι τις 27 Αυγούστου 2006. Ένα άλλο μιούζικαλ της Ντίσνεϋ πήρε τη θέση του, το Ταρζάν. Μια αναβίωση της Ολλανδικής παραγωγής του σόου θα ξεκινήσει παραστάσεις στο ίδιο θέατρο τον Οκτώβριο του 2016, με αρχικό σχεδιασμό να κρατήσουν μέχρι τον Φεβρουάριο του 2017.
Στις 20 Οκτωβρίου 2011, ανέβηκε η πρώτη Ισπανική παραγωγή στο θέατρο Lope de Vega Theatre στη Μαδρίτη, με παραγωγό την εταιρεία Stage Entertainment.
Στην Βασιλεία της Ελβετίας, το σόου ανέβηκε για πρώτη φορά στις 12 Μαρτίου 2015 και παιζόταν μέχρι τις 11 Οκτωβρίου 2015.
Αφρική
Ξεκινώντας τον Ιούνιο του 2007, το μιούζικαλ Ο Βασιλιάς των Λιονταριών έκανε για πρώτη φορά το ντεμπούτο του στην Αφρικανική ήπειρο στο Γιοχάνεσμπουργκ, στη Νότια Αφρική. Η δέκατη επέτειός του γιορτάστηκε στο νέο θέατρο Teatro Theatre στο Μόντε Καζίνο στο Fourways. Ο Βασιλιάς των Λιονταριών ήταν η πρώτη παραγωγή που ανέβηκε στο νέα θέατρο. Η νύχτα της πρεμιέρας στο Γιοχάνεσμπουργκ γιορτάστηκε παρουσία ανθρώπων κλειδιά στη δημιουργία του μιούζικαλ και της Αμερικανίδας παρουσιάστριας Όπρα Γουίνφρεϊ, η οποία είχε ανοίξει πρόσφατα μια ακαδημία για κορίτσια στο Γιοχάνεσμπουργκ. Το σόου έκλεισε τον κύκλο των παραστάσεών του στις 17 Φεβρουαρίου 2008.
Ασία και Αυστραλία
Το σόου μεταφράστηκε στα Ιαπωνικά και ανέβηκε στη σκηνή από την εταιρεία Shiki Theatre Company. Η παραγωγή της παράστασης για το Τόκιο ξεκίνησε τις παραστάσεις το 1998 και συνεχίζει μέχρι και σήμερα στο Shiki Theatre HARU. Η παραγωγή ανέβασε την 10.000η παράστασή της στις 15 Ιουλίου 2015.
Το μιούζικαλ ανέβηκε στο θέατρο Capitol Theatre στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας από τις 16 Οκτωβρίου 2003 μέχρι τις 26 Ιουνίου 2005. Έπειτα, η παραγωγή ανέβηκε στο Regent Theatre στη Μελβούρνη από τις 28 Ιουλίου 2005 μέχρι τις 4 Ιουνίου 2006. Ο Βασιλιάς των Λιονταριών επέστρεψε στο θέατρο Capitol Theatre του Σίδνεϊ στις 12 Δεκεμβρίου 2013.
Το μιούζικαλ είχε μια Κορεάτικη παραγωγή, η οποία ανέβηκε από τις 28 Οκτωβρίου 2006 μέχρι τις 28 Οκτωβρίου 2007, στο θέατρο Charlotte Theater, στη νότια Σεούλ.
Τον Αύγουστο του 2008, η παράσταση ανέβηκε στο Ταϊπέι της Ταϊβάν για ένα χρόνο, κλείνοντας τον κύκλο των παραστάσεών της στις 24 Αυγούστου 2009.
Τον Ιούνιο του 2014, η εταιρεία Walt Disney Company ανακοίνωσε ότι το μιούζικαλ Ο Βασιλιάς των Λιονταριών θα ανέβει στο θέατρο Walt Disney Grand Theatre, χωρητικότητας 1200 ατόμων, στο Shanghai Disney Resort στην Σανγκάη. Η παράσταση θα ανέβει στην κινεζική διάλεκτο, Μανταρίν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μιούζικαλ Κατηγορία:Tony Award για Καλύτερο Μιούζικαλ Κατηγορία:The Lion King
Blizzard Beasts
Το Blizzard Beasts είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της νορβηγικής black metal μπάντας Immortal. Κυκλοφόρησε στις 20 Μαρτίου 1997 μέσω της Osmose Productions. Είναι το τελευταίο άλμπουμ Immortal που διαθέτει το ιδρυτικό μέλος Demonaz Doom Occulta στην κιθάρα και το πρώτο που διαθέτει το Horgh στα τύμπανα. Ο Demonaz διαγνώστηκε αργότερα με οξεία τενοντίτιδα που τον εμπόδισε να παίζει κιθάρα με την απαιτούμενη ταχύτητα για τη μουσική του Immortal. [1] Στυλιστικά, τα Blizzard Beasts έχουν κυρίως τραγούδια μήκους μικρότερου των τριών λεπτών, σε αντίθεση με τα συνηθισμένα μεγαλύτερα μήκη τραγουδιών του Immortal.
Eλευθέρωση
Στις πρώτες πιέσεις του άλμπουμ, το λογότυπο χαράχθηκε στην εμπρόσθια όψη του μαρκαδόρου.
Λίστα Κομματιών
Όλους τους στίχους τους έγραψε ο Demonaz. Όλη τη μουσική την συνθέτουν ο Abbath και ο Demonaz.
Κρητική
Το AllMusic έδωσε στο άλμπουμ μια δυσάρεστη αναθεώρηση, γράφοντας: "Τα Blizzard Beasts [...] ακούγονται σαν μια βιασύνη σε σύγκριση με τον υπόλοιπο θριαμβευτικό κατάλογο του συγκροτήματος. Η μεγαλοπρέπεια του τραγουδιού του συγκροτήματος είναι θαμμένη στις τιμές παραγωγής του άλμπουμ καθιστούν την ενδεχομένως λαμπρή υπερδιατακτική μπαταρία riffing και τυμπάνου αδύνατη και αναποτελεσματική». Οι Chronicles of Chaos σημείωσαν την επιρροή του Death Metal άλμπουμ, συγκρίνοντας τον ήχο τους με τον ήχο του συγκροτήματος Morbid Angel. Ο ιστίτοπος τελικά το χαρακτήρισε ως «μια απροσδόκητη και ενδιαφέρουσα αλλαγή για τη μπάντα, με κάποιο άγριο και ελκυστικό υλικό».
Προσωπικό
Κατηγορία:Δισκογραφία των Immortal Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Τζον Κάρνεϊ
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την μονοεδρική περιφέρεια του Ντέλαγουερ, από το 2011 έως το 2017, ως 24ος Αντικυβερνήτης του Ντέλαγουερ από το 2001 έως το 2009, υπό την τότε Κυβερνήτη Ρουθ Άνν Μίνερ, καθώς και ως πολιτειακός Υπουργός Οικονομικών του Ντέλαγουερ από το 1997 έως το 2000, υπό τον τότε Κυβερνήτη Τομ Κάρπερ.
Ο Κάρνεϊ, θεωρείται ότι ανήκει στην πτέρυγα των μετριοπαθών Δημοκρατικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Ντέλαγουερ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Transformers 3
Το Transformers 3 (πρωτότυπος τίτλος Transformers: Dark of the Moon) είναι μια αμερικανική ταινία δράσης και επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 2011, βασισμένη στα παιχνίδια Transformers της Hasbro, με σκηνοθέτη τον Μάικλ Μπέι και εκτελεστικό παραγωγό τον Στίβεν Σπίλμπεργκ. Είναι η συνέχεια της δεύτερης ταινίας Transformers: Η Εκδίκηση των Ηττημένων (Transformers:Revenge of the Fallen) και είναι το τρίτο μέρος της σειράς ταινιών Transformers. Η ταινία χρονικά διαδραματίζεται τρία έτη μετά τα γεγονότα της δεύτερης ταινίας, όπου τα Ότομπορτς, κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους με τη στρατιωτική ομάδα NEST, ανακαλύπτουν μια κρυφή εξωγήινη τεχνολογία, την οποία κατέχουν οι άνθρωποι, η οποία εντοπίστηκε από τους ομάδα του Απόλλων 11 στη Σελήνη, πριν από 42 έτη. Ωστόσο, οι Ντισέπτικονς σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν αυτήν την τεχνολογία για να υποδουλώσουν την ανθρωπότητα, με στόχο να ανασυγκροτήσουν τον πλανήτη Κύβετρον, τον πλανήτη προέλευσης των Τρανσφόρμερς.
Οι ηθοποιοί Σάια ΛαΜπεφ, Τζος Ντουχάμελ, Ταϊρίζ Γκίμπσον, Τζον Τορτούρο, Κέβιν Ντανν και Τζούλι Γουαϊτ επαναλαμβάνουν τους ρόλους που είχαν στις προηγούμενες ταινίες, ενώ οι ηθοποιοί Χιούγκο Γουίβινγκ και Πίτερ Κάλεν επιστρέφουν δανείζοντας και πάλι τις φωνές του Μέγκατρον και Όπτιμους Πράιμ, αντίστοιχα.
Εισπρακτικά, η ταινία ήταν μια μεγάλη επιτυχία, παρά τις αρνητικές κριτικές. Στις 13 Φεβρουαρίου 2012, η Paramount Pictures ανακοίνωσε ότι μια τέταρτη ταινία Transformers θα ξεκινήσει παραγωγή, η οποία κυκλοφόρησε το 2014.
Περίληψη
Ένα μυστηριώδες γεγονός το οποίο συνέβη στη Γη πριν από πενήντα χρόνια θα σταθεί η αφορμή να αναζωπυρωθεί ο πόλεμος μεταξύ των Ότομπορτς και τον Ντισέπτικονς. Και τότε θα είναι όπου ο Σαμ και οι άνθρωποι καλούνται να τα αντιμετωπίσουν όλα αυτά και θα μπλέξουν σε μια κατάσταση πέρα από κάθε όρια.
Παραγωγή
Στην ταινία αυτήν το μοντέλο-Αγγλίδα Ρόζι Χάντινγκτον-Γουίτλεϊ αντικατέστησε την ηθοποιό Μέγκαν Φοξ.Αρχικά η Μέγκαν Φοξ ήταν να επαναλάβει τον ρόλο της ως Μιχαέλα. ωστόσο, σύμφωνα με φήμες, ο σκηνοθέτης αποφάσισε να μην επαναλάβει τον ρόλο της σε αυτήν την ταινία, επειδή η Φοξ τον παρομοίασε με τον Αδόλφο Χίτλερ, αν και αργότερα οι εκπρόσωποι της ηθοποιού δήλωσαν ότι ήταν δική της η απόφαση να αφήσει τη σειρά αυτήν.
Εισπράξεις
Με προϋπολογισμό 195.0000.0000 δολάρια,η ταινία εισπρακτικά απέφερε κέρδη 252.390.543 στη Βόρεια Αμερική, ενώ στις άλλες χώρες απέφερε 771.356.453 δολάρια, με συνολικό ποσό 1.123.746.996 δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με διαστημικά προγράμματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μίσιγκαν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ουισκόνσιν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σικάγο Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Transformers (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικλ Μπέι Κατηγορία:Ταινίες Di Bonaventura Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Λορέντζο ντι Μποναβεντούρα Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Πέτρος Β΄ του Κουρτεναί
Ο Πέτρος Β΄ κύριος του Κουρτεναί (γαλλικά: Pierre II de Courtenay, 1165 - 1219) Γάλλος ευγενής και Σταυροφόρος έγινε Λατίνος αυτοκράτορας (1217-1219) αν και στην πράξη δεν έφτασε ποτέ στην Κωνσταντινούπολη για να κυβερνήσει. Δεύτερη σύζυγός του ήταν η Γιολάντα της Φλάνδρας, αδελφή των πρώτων Λατίνων αυτοκρατόρων Βαλδουίνου Α' και Ερρίκου της Φλάνδρας, που πέθανε το 1219 και διοίκησε αντί για αυτόν την αυτοκρατορία για δυο χρόνια.
Ο Πέτρος ήταν υιός του Πέτρου των Καπετιδών, του γενάρχη των Καπετιδών του Κουρτεναί (μικρότερου γιου του Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας και της δεύτερης συζύγου του Αδελαΐδας του Μωριέν) και της Ελισάβετ του Κουρτεναί (1127 - 1205) κόρης του Ρενώ του Κουρτεναί. ), . Ο Πέτρος συνόδευσε τον εξάδελφό του Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας στην Γ΄ Σταυροφορία (1190). Επίσης πήρε μέρος στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1209, 1211) και στη μάχη του Μπουβίν (1214).
Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης
thumb|250px|left|Σφραγίδα του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί Όταν ο κουνιάδος του Ερρίκος της Φλάνδρας Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης απεβίωσε χωρίς διάδοχο (1216), ο Πέτρος εξελέγη νέος Λατίνος αυτοκράτορας και ξεκίνησε από τη Γαλλία με έναν μικρό στρατό για την Κωνσταντινούπολη. Περνώντας από την Ρώμη, στέφθηκε στην Βασιλική του Σαίντ Λόρενς αυτοκράτορας από τον πάπα Ονώριο Γ΄ (9 Απριλίου 1217). Δανείστηκε πλοία από τους Βενετούς, με αντάλλαγμα την υπόσχεση ότι θα κυριεύσει για λογαριασμό τους το Δυρράχιο, απέτυχε όμως και συνέχισε το δρόμο προς την Κωνσταντινούπολη μέσω ξηράς. Συνελήφθη από τον Θεόδωρο Άγγελο δεσπότη της Ηπείρου το 1217 και απεβίωσε σε κατάσταση τρέλας, ύστερα από δύο χρόνια αιχμαλωσίας.
Ο Πέτρος Β΄ δεν έφτασε ποτέ στην Κωνσταντινούπολη για να κυβερνήσει τη Λατινική αυτοκρατορία, η οποία διοικήθηκε το διάστημα 1216 - 1217 στο όνομά του από τη σύζυγό του Γιολάντα της Φλάνδρας, που είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη προηγουμένως. Όταν ο Πέτρος Β΄ απεβίωσε, η Γιολάντα ανέλαβε αντιβασίλισσα ως κηδεμόνας του ανήλικου γιου της Ροβέρτου Α΄ μέχρι τον θάνατό της (1219). Κατόπιν ορίστηκαν αντιβασιλείς ο Κόνων ντε Μπετύν (1219) και ο Τζοβάννι Κολόνα (1220-21). Ο Ροβέρτος Α΄ ενηλικιώθηκε (1221) και κυβέρνησε ως το 1228, που απεβίωσε. Τον διαδέχθηκε ο Βαλδουΐνος Β΄ ως το 1261 που διώχθηκε από την Κωνσταντινούπολη από τον Αλέξιο, στρατηγό τού Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Τη Γιολάντα διαδέχτηκαν στην Κομητεία του Ναμύρ τα παιδιά της: ο Φίλιππος Β΄(1212-26), ο Ερρίκος Β΄ (1226-29), η Μαργαρίτα (1229-37) και ο Βαλδουίνος Β΄ (1237-56).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο την Αγνή Α΄ (1184), κόρη και κληρονόμο τού Γκυ κόμη του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ και απέκτησε:
Η Αγνή απεβίωσε το 1192-3 και ο Πέτρος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Γιολάντα του Οίκου της Φλάνδρας, κόρη τού Βαλδουίνου Ε΄ κόμη του Αινώ και απέκτησε:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες της Γαλλίας Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Οίκος των Κουρτεναί Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Ριχάρδος Ρέτι
Ο Ριχάρδος Ρέτι (Richard Réti, 28 Μαΐου 1889, Πεζινόκ – 6 Ιουνίου 1929, Πράγα) ήταν Αυστρο-Ούγγρος, αργότερα Τσεχοσλοβάκος συγγραφέας και γκρανμαίτρ στο σκάκι, γνωστός για τη σύνθεση σκακιστικών σπουδών φινάλε.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ρέτι γεννήθηκε στην πόλη Μπαζέν (αργότερα Πεζινόκ, που την εποχή εκείνη ήταν στην ουγγρική πλευρά της Αυστροουγγαρίας), όπου ο πατέρας του, Δρ. Σαμουήλ Ρέτι, εργαζόταν ως γιατρός στην υπηρεσία του Αυστριακού στρατού. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ροδόλφος, υπήρξε γνωστός πιανίστας, συνθέτης και θεωρητικός της μουσικής.
Ο Ρέτι πήγε στην Βιέννη για να σπουδάσει μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Δεν άργησε όμως να επιδοθεί στο σκάκι και τη συγγραφή σκακιστικών βιβλίων, τα οποία μελετούνται μέχρι σήμερα. Πέθανε από οστρακιά στις 6 Ιουνίου 1929 στη Πράγα. Η τέφρα του τάφηκε στον ίδιο τάφο με τον πατέρα του, στο εβραϊκό τμήμα του νεκροταφείου Zentralfriedhof της Βιέννης (τμήμα Τ1, ομάδα 51, σειρά 5, τάφος 34).
Σκακιστική καριέρα
Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους σκακιστές στον κόσμο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1910 και του 1920, που ξεκίνησε την καριέρα του ως συνδυαστικός κλασικός παίκτης, ευνοώντας ανοίγματα, όπως το Γκαμπί του βασιλιά (1.ε4 ε5 2.ζ4). Ωστόσο, μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το στυλ παιχνιδιού του άλλαξε και έγινε ένας από τους κύριους υποστηρικτές του υπερμοντερνισμού, μαζί με τον Άρον Νίμζοβιτς και άλλους.
Έκανε τις πρώτες μεγάλες του επιτυχίες κατά την περίοδο 1918 έως 1921, σε τουρνουά στο Κόζιτσε το 1918, στο Ρότερνταμ το 1919, στο Άμστερνταμ το 1920, στη Βιέννη το 1920 και στην Γκέτεμποργκ το 1921.
Το Άνοιγμα Ρέτι (1.Ιζ3 δ5 2.γ4) πήρε το όνομά του. Ο Ρέτι χρησιμοποιώντας το άνοιγμα αυτό, νίκησε σε τουρνουά σκακιού τον παγκόσμιο πρωταθλητή Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα στην Νέα Υόρκη το 1924, ήταν η μοναδική νίκη για τον Ρέτι, αλλά η πρώτη ήττα του Καπαμπλάνκα μετά από οκτώ χρόνια και η πρώτη του αφού έγινε Παγκόσμιος Πρωταθλητής.
Το 1925 έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στο τυφλό σκάκι παίζοντας 29 παιχνίδια ταυτόχρονα, όταν κέρδισε τα 21, έφερε έξι ισοπαλίες και έχασε μόνο δύο.
Συγγραφική καριέρα
Με εξαίρεση το βιβλίο του Νίμζοβιτς Το σύστημά μου, ο Ρέτι θεωρείται ως ο συγγραφέας που έχει συνεισφέρει περισσότερο από όλους στο κίνημα του υπερμοντερνισμού. Τα κείμενά του έχουν γίνει κλασικά έργα της σκακιστικής λογοτεχνίας και τα βιβλία του Modern Ideas in Chess (1923) και Masters of the Chess Board (1933) μελετούνται ακόμα.
Σπουδές φινάλε
Ο Ρέτι υπήρξε επίσης αξιοσημείωτος συνθέτης σπουδών φινάλε. Συνέθεσε μια από τις διασημότερες σκακιστικές σπουδές (η οποία φαίνεται στο διάγραμμα δίπλα), που δημοσιεύτηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1921 στην εφημερίδα Ostrauer Morgen Zeitung της Οστράβας. Κοιτάζοντας τη σπουδή, φαίνεται αδύνατο για τον λευκό βασιλιά να πιάσει το προηγμένο μαύρο πιόνι, ενώ ο μαύρος βασιλιάς μπορεί με ευκολία να σταματήσει το λευκό πιόνι. Η ιδέα της λύσης είναι να μετακινηθεί ο λευκός βασιλιάς σε τέτοιο σημείο ώστε να μπορεί να προχωρήσει ταυτόχρονα προς τα δύο πιόνια, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες ιδιότητες της γεωμετρίας σκακιού. '''1. Ρη7! θ4 2. Ρζ6 Ρβ6'''
'''3... θ3 4. Ρδ6'''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί σκακιστές Κατηγορία:Ούγγροι σκακιστές Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίοι Κατηγορία:Τσέχοι Κατηγορία:Σλοβάκοι Κατηγορία:Σκακιστικά προβλήματα
Πατριάρχης Διονύσιος Ε΄
Ο Διονύσιος Ε΄ (κατά κόσμον Διονύσιος Χαριτωνίδης, 22 Μαρτίου 1820 - 12 Αυγούστου 1891) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1887 ως το 1891.
Βιογραφικά στοιχεία
Από τον τότε Μητροπολίτη Διδυμοτείχου Μελέτιο χειροτονήθηκε διάκονος στις 31 Οκτωβρίου 1849 και πήγε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Εκεί έγινε μέγας αρχιδιάκονος το 1855 και το 1856 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και έγινε μέγας πρωτοσύγγελος. Στις 26 Ιουλίου 1858 εξελέγη μητροπολίτης Κρήτης. Έμεινε στο νησί οκτώ χρόνια και το 1866 απομακρύνθηκε, κατηγορούμενος από την Υψηλή Πύλη ότι είχε υποθάλψει την Κρητική Επανάσταση.
Στις 16 Νοεμβρίου 1868 εξελέγη Μητροπολίτης Διδυμοτείχου και το 1873 Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως. Εκεί, στις 6 Φεβρουαρίου 1879, έγινε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του από Βούλγαρους Εξαρχικούς και σώθηκε χάρη στην επέμβαση του Ρώσου στρατηγού Βιλτσεκόφσκι. Από το 1880 ως το 1886 ήταν Μητροπολίτης Νικαίας και στις 22 Ιανουαρίου 1886 επανήλθε στη Μητρόπολη Αδριανουπόλεως.
Η Πατριαρχία του
Θεωρούνταν συνετός, αλλά και αυταρχικός. Επέδειξε μεγάλη αποφασιστικότητα στο λεγόμενο «προνομιακό ζήτημα», το οποίο δεν είχε ανακινηθεί κατά την Πατριαρχία του προκατόχου του. «Προνομιακό ζήτημα» ονομάστηκε η αμφισβήτηση των προνομίων του Πατριαρχείου από την Οθωμανική εξουσία, η οποία συνεχίστηκε επί των ημερών του. Συγκεκριμένα, παύθηκαν οι Μητροπολίτες Σερρών και Καστορίας χωρίς να λάβει γνώση ο Πατριάρχης, και απαιτήθηκε να πάψουν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια να δικάζουν κληρονομικές υποθέσεις. Έτσι, το 1890 υπέβαλε δύο φορές παραίτηση, στις 23 Ιουνίου (ή Ιουλίου) και στις 2 Αυγούστου, οι οποίες όμως δεν έγιναν δεκτές. Ο Διονύσιος τότε κήρυξε την Εκκλησία «εν διωγμώ» στις 4 Οκτωβρίου 1890, έκλεισε τις εκκλησίες που ανήκαν στο Πατριαρχείο και σταμάτησε κάθε ιεροπραξία από τις 3 Οκτωβρίου έως τις 24 Δεκεμβρίου 1890. Με τον τρόπο αυτό προκλήθηκε όξυνση στις σχέσεις του Πατριαρχείου με την Πύλη, αλλά και η παρέμβαση του Τσάρου της Ρωσίας, ο οποίος απείλησε με πόλεμο σε περίπτωση που δε διατηρούνταν τα πατριαρχικά προνόμια. Έτσι η Πύλη υποχώρησε και στις 24 Δεκεμβρίου 1890 εξήγγειλε ότι τα προνόμια του Πατριαρχείου παρέμεναν σεβαστά.
Ο Διονύσιος Ε΄ πέθανε από αποπληξία στις 12/24 Αυγούστου 1891 και ετάφη στον περίβολο της Ζωοδόχου Πηγής της Μπαλουκλιώτισσας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Κρήτης Κατηγορία:Μητροπολίτες Αδριανουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Διδυμοτείχου Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικαίας Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Κυρία με βεντάλια (Κλιμτ)
Το Κυρία με βεντάλια (γερμανικά: Dame mit Fächer) ήταν η τελευταία προσωπογραφία που φιλοτέχνησε ο Γκούσταφ Κλιμτ. Η προσωπογραφία μιας άγνωστης γυναίκας ζωγραφίστηκε από τον Κλιμτ το 1917-1918 και βρέθηκε σε ένα καβαλέτο στο στούντιό του όταν πέθανε.
Τον Ιούνιο του 2023, πουλήθηκε σε δημοπρασία στον οίκο Sotheby's στο Λονδίνο για 85,3 εκατομμύρια λίρες (108,4 εκατομμύρια δολάρια, 99,2 εκατομμύρια ευρώ), την υψηλότερη τιμή που επιτεύχθηκε ποτέ στην Ευρώπη για ένα έργο τέχνης. Αγοράστηκε από την έμπορο έργων τέχνης Πάτι Γουόνγκ για λογαριασμό συλλέκτη από το Χονγκ Κονγκ.
Περιγραφή
Ο τετράγωνος πίνακας παρουσιάζει μια γυναίκα που φορά ένα κιμονό να γλιστράει από τον ώμο της σε ένα ανοιχτό κίτρινο φόντο με ανατολίτικα μοτίβα. Η τοποθέτηση της βεντάλιας που κρατά υποδηλώνει ότι κρύβει το στήθος της. Τα κινέζικα μοτίβα στο φόντο περιλαμβάνουν έναν φοίνικα, σύμβολο της αθανασίας, της αναγέννησης και της καλής τύχης, και άνθη λωτού, τα οποία συνδέονται με την αγάπη. Η επιπεδότητα των μοτίβων φόντου παραπέμπει σε ιαπωνικές εκτυπώσεις από ξύλο ουκίγιο - ε.
Η ταυτότητα του επισκέπτη είναι άγνωστη, με προτάσεις ότι το μοντέλο θα μπορούσε να είναι η Γιοχάννα Στάουντε ή η ερωμένη του Κλιμτ, Εμίλιε Λουίζε Φλέγκε.
Στον πίνακα υπάρχουν κάποιες συγγένειες με αυτόν που τιτλοφορείται «Wally» του 1916, στον οποίο ο αριστερός ώμος είναι ακάλυπτος σε αντίθεση με τον δεξιό. Σε αυτό με τίτλο «Φίλοι», από το 1916-1917, υπάρχει και το ανατολίτικο φόντο και το πτηνό πάνω αριστερά.
Προέλευση
Η πρώτη εμφάνιση του πίνακα ήταν στην έκθεση του Γκούσταφ Νέμπεχαϊ στη Βιέννη, από εκεί που αποκτήθηκε από τον Έρβιν Μπύλερ, στον οποίο η συλλογή παρέμεινε στην οικογένεια, υπό την ιδιοκτησία του αδελφού του Μπύλερ, Χάινριχ και στη συνέχεια από τη σύζυγό του, Μάμπελ.
Ο Ρούντολφ Λέοπολντ κατείχε τον πίνακα από το 1963 έως το 1981 και ακολούθησε ο Σέγκε Σαμπάρσκι. Ο Γουέντελ Τσέρι απέκτησε το κομμάτι από τον Σαμπάρσκι το 1988, και αργότερα, το έργο πουλήθηκε από τον Οίκο Sotheby's στις 11 Μαΐου 1994, πριν αποκτηθεί από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Γκούσταφ Κλιμτ Κατηγορία:Προσωπογραφίες γυναικών Κατηγορία:Ελαιογραφίες
Εθνική Τουρκίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U18 της Τουρκίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Τουρκίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 18 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Τουρκίας Νεανίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Τουρκικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Türkiye Basketbol Federasyonu, TBF).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U18
Κωνσταντίνος Καναβάκης
Ο Κωνσταντίνος Καναβάκης (Ιεράπετρα, 1929 - Μελίσσια Αττικής, 8 Μαΐου 2009), του Μύρωνα, ήταν Έλληνας πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Α΄ Πειραιά με το ΠΑΣΟΚ.
Σταδιοδρομία
Σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στην αντίστοιχη σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως υπάλληλος στη ΔΕΗ. Εγκαταστάθηκε από την γενέτειρά του Ιεράπετρα στον Πειραιά, όπου ασχολήθηκε με τα κοινά με επιτυχία. Κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1974 με το ΠΑΣΟΚ και συγκέντρωσε 897 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και εξελέγη πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πειραιά, υπηρετώντας από τον Ιανουάριο του 1977 ως τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου. Στην Α΄Πειραιά ήταν ξανά υποψήφιος το 1977 και πάλι χωρίς να εκλεγεί, αν και συγκέντρωσε 2.877 ψήφους.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Α΄ Πειραιά με το ΠΑΣΟΚ το 1981. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου του 1985
Ο Κωνσταντίνος Καναβάκης απεβίωσε στα Μελίσσια Αττικής στις 8 Μαΐου 2009 σε ηλικία 80 ετών.
Πάνω Κυβίδες
Οι Πάνω Κυβίδες (γνωστές και ως Κυβίδες) είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Οι Πάνω Κυβίδες βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού, στη γεωγραφική περιφέρεια των Κρασοχωρίων Επαρχίας Λεμεσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 530 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Μέχρι το 1970 το χωριό ήταν κτισμένο τρία χιλιόμετρα δυτικότερα. Λόγω των πολλών πλημμυρών και της διάβρωσης των σπιτιών που κατέρρεαν, η κυπριακή κυβέρνηση μετέφερε το χωριό στο σημερινό χώρο.
Στα δυτικά συνορεύει με τον Άγιο Αμβρόσιο, στα βόρεια με τον Άγιο Θεράπων, στα ανατολικά με τις Κάτω Κυβίδες και την κοινότητα Σούνι-Ζανατζιά και στα νότια με τη Σωτήρα.
Ιστορία
Οι πρώτες γραπτές αναφορές για τις Πάνω Κυβίδες προέρχονται από την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Πιθανόν το χωριό να άνηκε στον Έκτωρ ντε Κιβίδες, αξιωματούχο του βασιλείου. Το 1461 ο Έκτωρ ντε Κιβίδες θανατώθηκε ως προδότης από τον βασιλιά Ιάκωβο Β΄ επειδή είχε ταχθεί με το μέρος της βασίλισσας Καρλόττας, αντιπάλου του βασιλιά. Το 1468 οι Πάνω Κυβίδες, μαζί με άλλα χωριά, δωρήθηκαν από τον βασιλιά Ιάκωβο Β΄ στη μητέρα του Μαριέττα της Πάτρας.
Σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί, σε κάποια περίοδο, το χωριό άνηκε στους κόμητες της Έδεσσας. Επιπλέον, ο Φλώριος Βουστρώνιος αναφέρει ότι την περίοδο 1464-1468 οι Κυβίδες άνηκαν στον Μόρφο ντε Γκρινιέρ.
Το 1530 οι Πάνω Κυβίδες αγοράστηκαν από τον Αντωνέλλο Βον, ο οποίος ήταν γραμμετέας της βενετικής διοίκησης στην Κύπρο.
Ονομασία
Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από την κυβιδιώτικη πέτρα που έβγαινε από τη γη με φυσικό τρόπο, με την μορφή κύβου.
Επιπλέον, σύμφωνα με τον γλωσσολόγο Μενέλαο Χριστοδούλου η ονομασία Κιβίδες προέρχεται από την παλαιά γαλλική λέξη Guivides που σημαίνει μεγάλοι αμπελώνες ή μεγάλα δάση. Στην περίπτωση αυτή η γραφή της λέξης Κιβίδες είναι με γιώτα.
Σε επίσημους χάρτες το χωριό είναι γραμμένο ως Κυβίδες, ενώ στον επίσημο κατάλογο των κυπριακών τοπωνυμιών (1982) είναι γραμμένο ως Κιβίδες. Σε έγγραφο του Αρχιμανδρίτη Κυπριανού το όνομα αναγράφεται ως Κυβήδες.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Κρασοχώρια Επαρχίας Λεμεσού
Βιλανέλα
Βιλανέλα ονομάζεται το εύθυμο και ελαφρού ρυθμού ποίημα, το οποίο προέρχεται από την ιταλική λαϊκή ποίηση.
Ιστορία
Η βιλανέλα καλλιεργήθηκε κατά τον 15ο και 17ο αιώνα. Στην αρχή «βιλανέλες» τραγουδούσαν οι χωρικοί (Villani) της Ιταλίας, και τα θέματα τους ήταν κυρίως παρμένα από την ποιμενική ζωή, χωρίς να έχουν σταθερή ποιητική μορφή.
Μορφή
Η βιλανέλα κατά την πρωιμότερη μορφή της παρουσίαζε σημαντική ποικιλία ως προς τον αριθμό των στροφών και το είδος της ομοιοκαταληξίας. Τελικώς, όμως, επικράτησαν μόνο δύο μορφές, αυτές των 19 και των 13 στίχων αντίστοιχα.
Η πρώτη μορφή αποτελείται από έξι στροφές, από τις οποίες οι πρώτες πέντε είναι τρίστιχες, με ομοιοκαταληξία α β  α, ενώ η τελευταία είναι τετράστιχη στροφή, με ομοιοκαταληξία α  β  α  α. Ο πρώτος στίχος της πρώτης στροφής επαναλαμβάνεται ως τρίτος της δεύτερης και της τέταρτης, και ο τρίτος στίχος πάλι της πρώτης στροφής επαναλαμβάνεται ως τρίτος της τρίτης και της πέμπτης.
Στον πρώτο τύπο, οι τρεις πρώτες στροφές είναι τρίστιχες και η τελευταία τετράστιχη. Ο πρώτος στίχος της πρώτης στροφής, επαναλαμβάνεται ως τρίτος της δεύτερης στροφής και ως τρίτος της τέταρτης. Ο τρίτος στίχος της πρώτης στροφής, επαναλαμβάνεται ως τρίτος της τρίτης στροφής και ως τέταρτος της τέταρτης.
Στο δεύτερο τύπο, η πρώτη στροφή είναι τετράστιχη και οι υπόλοιπες τρίστιχες. Ο πρώτος στίχος της πρώτης στροφής επαναλαμβάνεται ως δεύτερος της δεύτερης στροφής και ως δεύτερος της τέταρτης. Ο τρίτος στίχος της πρώτης στροφής, επαναλαμβάνεται ως δεύτερος της τρίτης και ως τρίτος της τέταρτης στροφής.
Εμίλιο Φερέρα
Ο Εμίλιο Φερέρα είναι Βέλγος πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου, γεννημένος στις 19 Ιουνίου 1967 στο Σάαρμπεκ του Βελγίου. Μετά από μια μέτρια καριέρα ως ποδοσφαιριστής ανέλαβε σε ηλικία μόλις 26 ετών προπονητής στην ομάδα των Βρυξελλών την περίοδο 1993-1994. Την επόμενη σεζόν πήγε στην Αμέρικα Μεξικού ως βοηθός του μεγάλου Λέο Μπένακερ για να αποκτήσει εμπειρίες και γύρισε στην ομάδα των Βρυξελλών με το τέλος της σεζόν. Τα επόμενα χρόνια πέρασε από αρκετές βελγικές ομάδες με αποκορύφωμα το πέρασμά του από την Κλαμπ Μπρυζ, μια από της κορυφαίες βελγικές ομάδες, την περίοδο μεταξύ Απριλίου 2006 και Ιανουαρίου 2007. Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από την Σκόντα Ξάνθη, ενώ από τον Ιούνιο του 2008 ανέλαβε τον Πανθρακικό Κομοτηνής, που ανέβηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου και κατάφερε μετά από μια εντυπωσιακή πορεία να διατηρήσει την ομάδα της Κομοτηνής σχετικά άνετα στη Σούπερ Λίγκα. Από τον Απρίλιο του 2009 ανέλαβε τον Πανιώνιο, αποχωρήσε όμως από την ομάδα τον Ιανουάριο του 2010 λόγω των μέτριων αποτελεσμάτων. Επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου βρήκε αμέσως δουλεία στην Κ.Σ.Κ. Λόκερεν, η οποία είχε μείνει ήδη αρκετά πίσω στη βαθμολογία της πρώτης κατηγορίας Βελγίου και παρά την προσπάθεια η ομάδα υποβιβάστηκε. Τον Οκτώβριο του 2010 επέστρεψε στην Κομοτηνή και τον Πανθρακικό για να βοηθήσει την ομάδα που είχε υποβιβαστεί από την Σούπερ Λίγκα και κατέβαλε προσπάθεια για να επανέλθει. Η αδυναμία της ομάδας να ανακάμψει και να διεκδικήσει την άνοδο οδήγησαν στο διαζύγιο μετά από συζητήσεις των δύο πλευρών, όπου ο προπονητής τόνισε ότι δεν σκοπεύει να μείνει και την επόμενη χρονιά παρά την επιθυμία της διοίκησης να παραμείνει και να οργανώσει τον σχεδιασμό και της νέας αγωνιστικής περιόδου. Μετακόμισε στη Σαουδική Αραβία και την Αλ Σαμπάμπ ΦΚ αρχικά ως βοηθός και απο το 2013 ως πρώτος προπονητής. Το 2014 ανέλαβε την Γκενκ.
Βιλανέλα
Νεοελληνική λογοτεχνία
Στη νεοελληνική λογοτεχνία καλλιεργήθηκε το εν λόγω ποιητικό είδος από το Μάρκο Τσιριμώκο και το Γιάννη Σαραλή.
Εμίλιο Φερέρα
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βέλγοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανθρακικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Skoda Ξάνθη Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Βρυξέλλες Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλαμπ Μπρυζ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΣΚ Λόκερεν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Σαμπάμπ ΦΚ (Ριάντ) Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΣΚ Μπέβερεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έεντραχτ Άαλστ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΡΑΑ Λουβιερουάζ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λιρς ΣΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρ. Γουάιτ Ντάρινγκ Μόλενμπεκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βαβρ Σπορτς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΦΚ Σερεσιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΒΒ Κρόσινγκ Έλεβαϊτ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντέντερ Έεντραχτ Χέκελγκεμ
Βιλανέλα
Νεοελληνική λογοτεχνία
Ακολουθεί η βιλανέλα με τίτλο «Η Φρόσω» του Γιάννη Σαραλή, η οποία είναι βασισμένη στον πρώτο τύπο της δεύτερης μορφής.
<blockquote style="font-size:95%; font-style:italic; margin-left:5%;"> Βγήκε η Φρόσω στο σεργιάνι,
Σαν την πούλια και γελάει
Με το κόκκινο φουστάνι.
Και τον Κύρη της στο πλάι,
Βγήκε η Φρόσω στο σεργιάνι.
Με τα χρυσικά γιορτάνι
Πως βεργολυγάει και πάει,
Με το κόκκινο φουστάνι!
Κι ο Στρατής του κυρ Μαργιάνη,
Στο κρασοπουλειό τα σπάει.
Βγήκε η Φρόσω στο σεργιάνι,
Ακολουθεί η βιλανέλα με τίτλο «Στο χορό» του Μάρκου Τσιριμώκου, η οποία είναι βασισμένη στο δεύτερο τύπο της δεύτερης μορφής.
<blockquote style="font-size:95%; font-style:italic; margin-left:5%;"> Λαχταρούσε να τον σύρει
πρώτη πρώτη το χορό
στ' Άη-Θωμά το πανηγύρι
τον συρτό για το χατήρι
του καλού της η Μαριώ
λαχταρούσε να τον σύρει.
Με την μάνα και τον Κύρη
στ' Άη-Θωμά το πανηγύρι.
Κι όλο πλήθαιναν οι γύροι
τον καλό της σα γαμπρό
λαχταρούσε να τον σύρει
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετρική
Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης - Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Η Βιβλιοθήκη του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε στις 11 Ιουλίου 1927 και απευθύνεται σε όλους τους σπουδαστές του καθώς και στο διδακτικό και διοικητικό προσωπικό. Αποτελείται από την Κεντρική Βιβλιοθήκη και από 45 βιβλιοθήκες Σχολών και Τμημάτων.
Η Κεντρική Βιβλιοθήκη στεγάστηκε για 47 χρόνια στο ισόγειο του παλαιού κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής. Από το 1974 στεγάζεται σε δικό της τετραώροφο κτίριο, των αρχιτεκτόνων Κ. Παπαιωάννου και Κ. Φινές, στο κέντρο της πανεπιστημιούπολης. Στους δυο υπόγειους ορόφους φιλοξενούνται οι σπάνιες και κλειστές συλλογές. Στο ισόγειο στεγάζονται οι διοικητικές υπηρεσίες και το αμφιθέατρο της Βιβλιοθήκης ενώ στον πρώτο όροφο βρίσκεται το 1300 θέσεων Φοιτητικό Αναγνωστήριο. Το 2000 εγκαινιάστηκε το νέο κτίριο της Κεντρικής Βιβλιοθήκης, το οποίο βρίσκεται βορειοανατολικά και σε συνέχεια με το υπάρχον κτίριο της Βιβλιοθήκης. Σχεδιάστηκε από τον καθηγητή αρχιτεκτονικού και αστικού σχεδιασμού του Τμήματος Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, Αναστάσιο Κωτσιόπουλο και τις αρχιτέκτονες Μόρφω Παπανικολάου και Ρένα Σακελλαρίδου (με συνεργάτιδα την Αλεξ. Οικονομίδου) και έχει τιμηθεί στο σχετικό διαγωνισμό του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής με το πρώτο βραβείο “Αρχιτεκτονική 2000” ως το καλύτερο δημόσιο κτίριο της πενταετίας 1995-1999.
Οργάνωση
Οργανώνεται σε τρία επίπεδα, γύρω από ένα κυλινδρικό αίθριο και αποτελείται από κλειστό βιβλιοστάσιο, διπλού ύψους χώρο αναγνωστηρίου και ανοικτό βιβλιοστάσιο σε πατάρι.
Τον πρώτο πυρήνα (8.000) της συλλογής της Βιβλιοθήκης αποτέλεσαν τα βιβλία του πρώην εφόρου της Εθνικής Βιβλιοθήκης (1890-91, 1895) Γ. Κωνσταντινίδη, τα βιβλία του Ελληνικού επί Τουρκοκρατίας Γυμνασίου Θεσσαλονίκης (κυρίως παλιές εκδόσεις κλασσικών κειμένων) και τα βιβλία του Διδασκαλείου Αρρένων (συλλογή με βιβλία κυρίως ιστορικά και περιηγητικά, συγκροτημένη από την προσωρινή κυβέρνηση Θεσσαλονίκης, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο). Στη συνέχεια η Βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ. εμπλουτίστηκε με τα βιβλία της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών και αργότερα με τη δωρεά βιβλίων από τον Τραπεζούντιο ευεργέτη του Πανεπιστημίου Κ.Κωνσταντινίδη, ο οποίος τα είχε συγκεντρώσει και τα προόριζε για τη Βιβλιοθήκη του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας, αποστολή που ματαιώθηκε εξαιτίας της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922.
Στη συλλογή της Βιβλιοθήκης προστέθηκαν ακόμα αρκετά βιβλία που προέρχονταν από Ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα που εγκαταλείφθηκαν στην Τουρκία μετά το1922 και παραδόθηκαν στη Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ από την Επιτροπή Ταμείου Ανταλλαξίμων Περιουσιών. Ο εμπλουτισμός της συλλογής της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης συνεχίστηκε με αγορές και δωρεές σπουδαίων ιδιωτικών συλλογών, όπως του Ν. Πολίτη, Γ. Χατζηδάκη, Αλ. Σβώλου, Αλ. Δελμούζου, Αλ. Παπαναστασίου, Μ. Τριανταφυλλίδη, Αλ. Πάλλη, Π.Καλλιγά, Χρ. Ευελπίδη, Δημ. Στεφανίδη κ.ά. Το 1963 στις συλλογές της Βιβλιοθήκης προστέθηκε η δωρεά της ιδιωτικής συλλογής του ομογενούς από την Αίγυπτο Ιωάννη Τρικόγλου, τμήμα της οποίας έχει ψηφιοποιηθεί και είναι διαθέσιμο στην Ψηφιοθήκη του ΑΠΘ- Συλλογή Τρικόγλου. Σήμερα η Βιβλιοθήκη ΑΠΘ διαρκώς ανανεώνει και εμπλουτίζει τη συλλογή της με αγορές έντυπου και ηλεκτρονικού υλικού διατηρώντας μία από τις πλουσιότερες και πιο ενημερωμένες συλλογές στην Ελλάδα.
Συλλογή
Περιλαμβάνει έντυπο υλικό το οποίο αποτελείται από βιβλία των περισσότερων από 1.000.000 τίτλων, από σπάνιες και κλειστές συλλογές και από 5.500 έντυπους τίτλους περιοδικών. Περιλαμβάνει επιπλέον, ηλεκτρονικό υλικό το οποίο αποτελείται από 11.500 τίτλους ηλεκτρονικών περιοδικών και ηλεκτρονικά βιβλία τα οποία προμηθεύεται είτε από δική της αγορά είτε μέσω της Heal-Link, από 37 βιβλιογραφικές βάσεις πλήρους κειμένου ή περιλήψεων που καλύπτουν όλες τις Σχολές και τα Τμήματα του Πανεπιστημίου, από αρχειακές συλλογές βιβλίων και περιοδικών και από ψηφιακές συλλογές οι οποίες είναι σπάνιο και πολύτιμο υλικό το οποίο ψηφιοποιείται και διατίθεται ελεύθερα μέσα από την «Ψηφιοθήκη» του Α.Π.Θ. Παράλληλα, δίνει πρόσβαση στο πλήρες κείμενο των διδακτορικών διατριβών (από το 2003) και των μεταπτυχιακών Εργασιών (από το 2006) που εκπονήθηκαν στο Πανεπιστήμιο όπως και στις δημοσιεύσεις των καθηγητών του ΑΠΘ. Από το 2003 παρέχει επίσης τη δυνατότητα ανάπτυξης ηλεκτρονικών μαθημάτων για το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας του Α.Π.Θ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Φ/Γ Δύστος
Το Φ/Γ ΔΥΣΤΟΣ ήταν ελληνικό εμπορικό φορτηγό πλοίο (Φ/Γ), τύπου "μπαλκ κάριερ", που βυθίστηκε στις 29 Δεκεμβρίου του 1996. Ήταν νηολογημένομένο στο νηολόγιο Πειραιώς με αριθμό Ν.Π. 8204. Είχε ολικό μήκος 100 μέτρα, χωρητικότητα ολική 4.045 κόρους και καθαρά 2.205 κόρους και μεταφορική ικανότητα 5.600 τόνων "χύδην φορτίου". Είχε ναυπηγηθεί το 1970 και το προηγούμενο όνομά του πριν ν΄ αγορασθεί ήταν "MINA ENTREGO". Ήταν χρονοναυλομένο από την Α.Ν.Ε. ΗΡΑΚΛΗΣ, θυγατρικής της ΑΓΕΤ - Ηρακλης για μεταφορικές ανάγκες της με ειδική διασκευή μεταφοράς "χύμα" τσιμέντου.
Στις 26 Δεκεμβρίου του 1996, επομένη των Χριστουγέννων και περί ώρα 14.00, το Φ/Γ ΔΥΣΤΟΣ, με Πλοίαρχο τον Ιωάννη Τσιτσιρίκη και με πλήρωμα 21 Έλληνες ναυτικούς, απέπλευσε άπό τις εγκαταστάσεις ΑΓΕΤ-Ηρακλής Βόλου, έμφορτο, με 5.300 περίπου τόνους τσιμέντο, με προορισμό τις εγκαταστάσεις λιμένος Δραπετσώνας στον Πειραιά. Λόγω όμως των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν, γύρω στις 18.00, προσέγγισε σε νότιο όρμο της Σκιάθου. Παραμένοντας εκεί δύο ημέρες και συνεχιζομέων των ΒΑ. θυελλωδών ανέμων και κατάστασης θαλάσσης τρικυμιώδης ο Πλοίαρχος αποφάσισε πιθανώς και πιεζόμενος και από το πλήρωμα, προκειμένου Πρωτοχρονιά να κάνουν στα σπίτια τους, να αποπλεύσει και να συνεχίσει το ταξίδι για Πειραιά. Στις 20.00 ώρα περίπου ήταν η τελευταία επικοινωνία που είχε το Φ/Γ ΔΥΣΤΟΣ με το εμπορικό Μ/S (μότορσιπ) ΛΕΝΑ. Το πρωΐ της επομένης και περί ώρα 05.15 το πλοίο ΔΥΣΤΟΣ εντοπίσθηκε ανεστραμμένο να επιπλέει από το Αλιευτικό Α/Κ Σαρωνικός, 3,5 ναυτικά μίλια ανατολικά από την Κύμη όπου και διέσωσε τον δόκιμο πλοίαρχο Χρήστο Αναγνώστου.
Στο ναυάγιο αυτό έχασαν την ζωή τους 20 επιβαίνοντες που βρέθηκαν στη συνέχεια πνιγμένοι μέσα στο πλοίο ο Πλοίαρχος, ο Υποπλοίαρχος, ο Ανθυποπλοίαρχος, ο Ραδιοτηλεγραφητής, οι Α΄, Β΄ και Γ΄ Μηχανικοί, 9 ναύτες, 1 Λιπαντής, ο Μάγειρας, ο βοηθός θαλαμηπόλου, η σύζυγος του Α΄Μηχανικού και η κόρη του Α΄ Μηχανικού, η σύζυγος του Β΄ Μηχανικού ενώ αργότερα βρέθηκαν από το Ρ/Κ Μανωλάκης που είχε σπεύσει στη περιοχή ένας νάυτης, ένας λιπαντής και ο έτερος Γ΄ Μηχανικός.
Αιτία ναυαγίου
Από την έρευνα των πραγματογνωμόνων ως αιτία του ναυαγίου θεωρήθηκε αναμφίβολα η μετατόπιση φορτίου η οποία και επέφερε την αύτανδρη ανατροπή του πλοίου. Πιθανοί λόγοι που εξετάσθηκαν και θεωρήθηκαν ως υπαίτιοι της μετατόπισης του φορτίου ήταν:
Κατηγορία:Ναυτικά ατυχήματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ναυάγια
Οικογένεια Κουντουριώτη
Η Οικογένεια Κουντουριώτη είναι παλιά ναυτική οικογένεια της Ύδρας, αρβανίτικης καταγωγής, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν στο εμπόριο, την ναυτιλία, τις τέχνες και την πολιτική.
Ιστορικά στοιχεία
Η καταγωγή της οικογένειας είναι από το Κρανίδι Πελοποννήσου και είναι αρβανίτικη. Το αρχικό επώνυμο ήταν Ζέρβας, άλλαξε όμως όταν ο Χατζή Γεώργιος Ζέρβας, παππούς του Λάζαρου και του Γεώργιου Κουντουριώτη, ταξίδεψε στα Κούντουρα. Επιστρέφοντας φορούσε την παραδοσιακή στολή των Κουντουριωτών με αποτέλεσμα να του μείνει το παρατσούκλι "Κουντουριώτης". Η ακμή της οικογένειας ξεκίνησε όταν ο Ανδρέας - Αναγνώστης Κουντουριώτης, έμπορος που είχε αποκτήσει σημαντική περιουσία, εξελέγη κοτζαμπάσης της Ύδρας. Οι δύο γιοι του αναδείχθηκαν στην υδραϊκή κοινωνία ως εξέχοντες οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες.
Αν και αρχικά υπήρξαν αντίθετοι με την ιδέα της επανάστασης, μετέβαλαν την στάση τους συμβάλλοντας οικονομικά με μεγάλα ποσά τον αγώνα. Τα δύο αδέλφια, Γεώργιος και Λάζαρος Κουντουριώτης, διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο του 1823 - 1825, έχουν όμως κατηγορηθεί από αρκετούς ιστορικούς για την διαχείριση του αγγλικού δανείου. Μετά την επανάσταση αρκέτα μέλη της οικογένειας ακολούθησαν σταδιοδρομία στην πολιτική, το Πολεμικό Ναυτικό και την διπλωματία ενώ άλλοι διακρίθηκαν στις τέχνες. Σημαντικότερα μέλη ήταν οι Ανδρέας Κουντουριώτης, ο οποίος αρνήθηκε σε μια περίπτωση να σχηματίσει κυβέρνηση αν και είχε κληθεί από τον Βασιλιά Γεώργιο Α΄, και ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, πρώτος πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Η οικογένεια συνδέθηκε με επιγαμίες με σημαντικές οικογένειες όπως είναι η οικογένεια Νεγρεπόντη, Βούλγαρη, Ρούφου, Πατρινού, Μιαούλη, Πετροκόκκινου κ.λπ. Απόγονος της οικογένειας Κουντουριώτη ήταν και ο γνωστός ηθοποιός Δημήτρης Χορν.
Στην Ύδρα υπάρχουν ακόμα οι οικίες του Λάζαρου και Γεώργιου Κουντουριώτου.
Ζεσούς Μπλάσκο
Ο Ζεσούς Μπλάσκο (Jesús Blasco, Βαρκελώνη, 3 Νοεμβρίου 1919 – 21 Οκτωβρίου 1995) ήταν βραβευμένος Ισπανός καλλιτέχνης, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Η σταδιοδρομία του διήρκεσε επί 6 δεκαετίες, από το 1935 έως το θάνατό του. Τη δεκαετία του ’60 και ’70 εργάσθηκε κυρίως για λογαριασμό Βρετανικών εκδοτικών εταιριών. Γνωστές δημιουργίες του αποτελούν οι σειρές Steel Claw στο περιοδικό Valiant (1962 – 1973) και Buffalo Bill. Τιμήθηκε με το βραβείο Yellow Kid (1982).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί δημιουργοί κόμικς
Λοχαγός Μαρκ
right|200 px|thumb|Η ιστορία του Λοχαγού Μαρκ, ειδική έκδοση που αποτελεί αναδρομή στο παρελθόν του χαρακτήρα Ο Λοχαγός Μαρκ (πρωτότυπο: Il Comandante Mark) των "Λύκων του Οντάριο" είναι χαρακτήρας κόμικς που δημιουργήθηκε το 1965, από το ιταλικό καλλιτεχνικό στούντιο των EsseGesse και είναι ενταγμένος στο πλαίσιο ηρώων οι οποίοι μάχονται για την Ανεξαρτησία των ΗΠΑ από τους Άγγλους αποικιοκράτες, στα τέλη του 18ου αιώνα. Οι ίδιοι δημιουργοί είχαν εμπνευστεί, μια δεκαετία νωρίτερα (1954) το χαρακτήρα Μπλεκ (Il Grande Blek Macigno), αλλά όταν τα δικαιώματα εκείνου του ήρωα -μέσω του εκδοτικού οίκου Dardo- δόθηκαν αλλού, οι τρεις καλλιτέχνες (Pietro Sartoris, Dario Guzzon και Giovanni Sinchetto) επανήλθαν με έναν πανομοιότυπο χαρακτήρα. Στην πορεία της έκδοσης, την τριάδα των δημιουργών συμπλήρωσε η ζωγράφος Lina Buffolente.
Πρωταγωνιστές
Ο Μαρκ είναι μελαχρινός και μυώδης νέος άνδρας, με ύψος περί το 1,85 μ., αξιωματικός του στρατού των Αμερικανικών αποίκων που μάχονται για την ελευθερία. Το άντρο του βρίσκεται στη Λίμνη Οντάριο και είναι ένα φρούριο χτισμένο πάνω σε μικρή νησίδα, στο κέντρο της λίμνης. Ουσιαστικά ο Μαρκ είναι ορφανός, γαλλικής καταγωγής. Κατά την διάρκεια του πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας, το αγγλικό ναυτικό βύθισε ένα γαλλικό επιβατικό πλοίο. Ο πατέρας του Μαρκ, που ήταν μωρό τότε, προσπάθησε να τον σώσει από το ναυάγιο και πνίγηκε. Ο Μαρκ σώθηκε από έναν άλλο επιβάτη του πλοίου, έναν δάσκαλο ξιφασκίας, που αποφάσισε να τον μεγαλώσει ως θετός πατέρας. Ο νέος πατέρας δεν ήξερε το πραγματικό όνομα του μικρού και τον ονόμασε Μαρκ, χωρίς να του δώσει οικογενειακό όνομα. Ο Μαρκ μεγάλωσε στα χέρια του θετού πατέρα του, ο οποίος του δίδαξε γραφή, ανάγνωση και τον εκπαίδευσε στη χρήση όπλων, με συνέπεια να εξελιχθεί σε δεινό ξιφομάχο. Ο θετός πατέρας συμμετείχε σε εξέγερση εναντίον των Άγγλων στις Αμερικανικές αποικίες τους και εκετελέστηκε. Μετά τον θάνατό του, ο Μαρκ εντάχθηκε στον Αμερικανικό στρατό και έγινε ένας από τους ηγέτες των επαναστατών. Μισεί τους Άγγλους που του στέρησαν τον πατέρα του.
Ο Θλιμμένος Μπούφος είναι ινδιάνος, απόγονος μάγου, γεμάτος προκαταλήψεις και δυσειδαιμονίες, αλλά και σπουδαίος μαχητής. Είναι μεγαλύτερος σε ηλικία από τον Μαρκ, και έχει πολεμήσει ξανά εναντίον των Άγγλων, τους οποίους μισεί επειδή σκότωσαν αρκετούς ινδιάνους της φυλής του. Ο Θλιμμένος Μπούφος είναι απαισιόδοξος και προβλέπει συνεχώς καταστροφές για τον εαυτό του και για όσους συναντάει. Κάποιες φορές πετυχαίνει τις προβλέψεις του, αρκετές όμως φορές πέφτει έξω. Βρίσκεται σε διαρκή αντιπαράθεση με τον σκύλο του Μίστερ Μπλόφα, Φλοκ, που δεν τον συμπαθεί καθόλου και συνεχώς του επιτίθεται, δαγκώνοντάς του τα οπίσθια.
Το στρατόπεδο των "Λύκων" προστατεύεται από έναν μικρό στόλο που έχει επικεφαλής τον πρώην πειρατή Καπετάν-Γάντζο, ενώ η μνηστή του Λοχαγού Μαρκ ονομάζεται Μπέτυ και ζει στο φρούριο, μαγειρεύοντας νόστιμα πιάτα για τον αγαπημένο της (τον οποίο τελικά παντρεύεται στο τελευταίο επεισόδιο της πρωτότυπης ιταλικής έκδοσης) και τους υπόλοιπους μαχητές. Η Μπέτυ συμμετέχει και η ίδια κάποιες φορές σε μάχες και αποστολές, αν και σπάνια οπλοφορεί.
Διάδοση
Οι περιπέτειες του Μαρκ εκδόθηκαν με ιδιαίτερη επιτυχία σε τρεις τουλάχιστον ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ιταλία (Il Commandante Mark) και στη Γαλλία (Captain S' Wing) ως αυτόνομη έκδοση και στην Ελλάδα, αρχικά από τις εκδόσεις Φλεβοτόμου (Κάπτεν Σουίνγκ) και στη συνέχεια από τις εκδόσεις Ανεμοδουρά στα έντυπα Όμπραξ (1971) και Περιπέτεια (1983).