cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φατμά Σουλτάνα (κόρη του Μωάμεθ Δ΄)
Βιογραφία
Η Φατμά Σουλτάν πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1700, ή από πανώλη ή από φυματίωση ή σύμφωνα με άλλες πηγές, επιπλοκές μετά τον τοκετό. Κατά τη διάρκεια της κηδείας συνοδευόταν από πομπή πολιτικών μαζί με τον σύζυγό της. Τάφηκε στο Μαυσωλείο Τουρχάν Σουλτάν, δίπλα στον πατέρα της.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Καναβέιγ
Το Καναβέιγ (γαλλικά: Canaveilles, καταλανικά: Canavelles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καναβεϊουά (γαλλικά: Canaveillois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ιωάννης Γεώργιος Δ΄ της Σαξονίας
Ο Ιωάννης Γεώργιος Δ΄ (γερμ. Johann Georg IV., 18 Οκτωβρίου 1668 - 27 Απριλίου 1694) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας (1691 - 1694).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Γεωργίου Γ΄ της Σαξονίας και της Άννας Σοφίας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1692 την Ελεονώρα Ερδμούθη των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη Γεωργίου Α΄ της Σαξονίας-Άιζεναχ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μαγδαληνή Σίβυλλα, κόρη του Ρούντολφ του Νάιντσουλτς, συνταγματάρχη, είχε ένα φυσικό τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Λα Κονκόρδια (Χινοτέγα)
Η Λα Κονκόρδια (ισπανικά: La Concordia) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Χινοτέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Λα Κονκόρδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Νικαράγουας Κατηγορία:Χινοτέγα
Επαρχία Ροδόπης
Βρίσκονταν στα βόρεια παράλια του Αιγαίου πελάγους. Ήταν μέρος της Διοίκησις Θράκης, ο διοικητής της είχε τον ρωμαϊκό τίτλο του ηγεμόνα και επεκτείνονταν γεωγραφικά κατά μήκος της οροσειράς της Ροδόπης στην σημερινή Δυτική Θράκη και την νοτιοδυτική Βουλγαρία.
Πρωτεύουσα ήταν η Τραϊανούπολη. Άλλες πόλεις ήταν Μαρώνεια, Μαξιμιλιανούπολη, Νικόπολη, Κηρεόπυργος, Κύψελα και Τόπειρος. Η επαρχία συνέχισε να υπάρχει μέχρι την εισβολή των Σλάβων τον 7ο αιώνα, και έκτοτε συνέχισε να υπάρχει ως εκκλησιαστική ενορία μέχρι τον 12ο αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Κάλυδνος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κάλυδνος αναφέρεται ένας από τους πολλούς γιους του θεού Ουρανού. Ο Κάλυδνος, πρόγονος του Ωγύγη, υπήρξε κατά μία παράδοση ο πρώτος βασιλιάς των Θηβών. Από αυτόν ονομάσθηκε η πόλη Κάλυδνα ή Καλύδνου Τύρσις. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ήταν απλώς ο πρώτος κατασκευαστής των τειχών της Θήβας.
Άγιος Παντελεήμονας
Ο Άγιος Παντελεήμων (275 - 27 Ιουλίου 305) είναι Χριστιανός Μικρασιάτης άγιος και μεγαλομάρτυς της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που έδρασε στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ. στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας.
Βίος
Ο Άγιος Παντελεήμων γεννήθηκε περί τα μέσα του 3ου αιώνα στη Νικομήδεια της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία. Το πρότερό του όνομα ήταν Παντολέων και προερχόταν από εύπορη οικογένεια της πόλης. Ο πατέρας του ήταν εθνικός (ειδωλολάτρης), ενώ η μητέρα του Ευβούλη είχε ασπαστεί το χριστιανισμό (η ιδια τιμάται ως Αγία) και η οποία άρχισε να του μιλά για τον Χριστιανισμό σε πολύ μικρή ηλικία ακόμα. Όμως δεν πρόλαβε να ζήσει πολύ με τον Παντολέων, αφού έφυγε από την ζωή όσο ο Παντολέων ήταν σε πολύ νεαρή ηλικία. Ο ίδιος απέκτησε από μικρή ηλικία εγκύκλια παιδεία και όταν την ολοκλήρωσε σπούδασε την ιατρική, διακρινόμενος όμως και για την ρητορεία του. Οι σχέσεις μάλιστα της οικογένειάς του με το παλάτι ήταν πολύ καλές και σύντομα θα τον έφερναν ως γιατρό στην αυλή του Αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Ο ίδιος τελικά όμως ασπάστηκε το χριστιανισμό. Η μεταστροφή αυτή συνέβη μετά από γνωριμία με τον Άγιο Ερμόλαο, την εποχή ενός διωγμού κατά των χριστιανών, και από το εξής θαυμαστό γεγονός: προχωρούσε ο Άγιος προβληματισμένος μετα την συνάντησή του με τον Άγιο Ερμόλαο και καθώς προχωρούσε αντίκρισε ένα παιδί πεσμένο κάτω νεκρό και δίπλα μια οχιά κουλουριασμένη, τότε σκέφτηκε, αν όντως υπάρχει Θεός ας γίνει κάτι. Τότε το παιδί αναστήθηκε και η οχιά έσπασε σαν μπαλόνι. Ο Άγιος Ερμόλαος ήξερε για τον Παντολέοντα αφού ήταν πνευματικός της μητέρας του όσο εκείνη ζούσε. Λίγο αργότερα θα βαπτιστεί Χριστιανός μυστικά και θα προσπαθήσει να πείσει τον πατέρα του να γίνει κι αυτός, όπως και συνέβη με ένα θαύμα που ο ίδιος έκανε.
Ο πατέρας του μετά από λίγο διάστημα πέθανε με αποτέλεσμα να γίνει κάτοχος μεγάλης περιουσίας. Τότε εκποιεί την περιουσία του για να βοηθήσει τους φτωχούς και προσφέρει τις ιατρικές υπηρεσίες του χωρίς χρέωση σε όποιο δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να αντεπεξέλθει. Η πρακτική του αυτή όμως ώθησε πολλούς ιατρούς να τον καταγγείλουν και να υποδείξουν στα ανάκτορα πως είναι Χριστιανός. Ιδιαίτερο φθόνο μάλιστα έτρεφε, για τον ίδιο, ο ίδιος του ο δάσκαλος, ο οποίος ήθελε να τον ξεφορτωθεί. Έτσι συνελήφθη και οδηγήθηκε στον Αυτοκράτορα. Εκεί κλήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα για να αφεθεί ελεύθερος. Ο ίδιος όμως αρνήθηκε, λέγοντας πως δε θα θυσιάσει σε ψεύτικους θεούς. Τότε μπροστά του έστειλαν ένα παράλυτο, ώστε να τον θεραπεύσει, είτε αυτός, είτε οι ιερείς των ανακτόρων για να φανεί ποιος είναι ο αληθινός Θεός. Ο Άγιος Παντελεήμων θεράπευσε τον παράλυτο, κάτι που προξένησε μεγάλη κατάπληξη. Παρόλα αυτά ο Αυτοκράτορας θέλησε και πάλι να τον μεταπείσει.
Ο Παντελεήμων αρνήθηκε και οδηγήθηκε στο μαρτύριο. Άλλοτε έκαιγαν το σώμα του με πυρσούς, άλλοτε τον μαστίγωναν και άλλοτε του έριχναν καυτό λάδι. Σε πολλές από τις περιπτώσεις όμως τα μαρτύρια δεν του προξενούσαν πόνο. Έτσι, για να τον θανατώσουν τον έριξαν στα θηρία, αυτά όμως δεν τον έβλαψαν. Τελικά αποφασίστηκε να τον αποκεφαλίσουν. Όταν τον αποκεφάλισαν από την πληγή έτρεξε γάλα αντί για αίμα, ένα θαύμα για να δείξει το ποσό μεγάλος άγιος είναι ο Παντελεήμονας, αφού πριν μαρτυρήσει φωνή από τον ουρανό του έδωσε αυτό το νέο όνομα.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Ιουλίου.
Πηγές
Παντελεημων Παντελεημων Παντελεημων Κατηγορία:Νικομήδεια
Τομ Ουόρινγκ
Καριέρα
Ο Ουόρινγκ ήταν υψηλόσωμος επιθετικός, που από την αρχή της καριέρας του στην Τρανμίρ Ρόβερς έδειξε την ικανότητά του στο σκοράρισμα πετυχαίνοντας έξι γκολ στη νίκη της ομάδας του επί της Ντέρχαμ Σίτι με 11–1 τον Ιανουάριο του 1928. Τον επόμενο μήνα πήρε μεταγραφή για την Άστον Βίλα, με την οποία είχε την πιο παραγωγική περίοδο της καριέρας του έχοντας 159 τέρματα σε 215 αγώνες πρωταθλήματος. Τη σεζόν 1930–31 σημείωσε 49 γκολ πρωταθλήματος και ήταν πρώτος σκόρερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τρανμίρ Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κανέ-αν-Ρουσιγιόν
Το Κανέ-αν-Ρουσιγιόν (γαλλικά: Canet-en-Roussillon, καταλανικά: Canet de Rosselló) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Κοκσετάου
Το Κοκσετάου (Көкшетау / Kökşetaw/كٶكشەتاۋ), παλαιότερα γνωστή ως Κοκτσετάφ (Кокчетав μέχρι το 1993) είναι το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Ακμόλα, στο βόρειο Καζακστάν. Ο δήμαρχος είναι ο Ζαρκίν Ζουμαγκούλοφ. Πληθυσμός: 135.106 (απογραφή 2009) 123.389 (απογραφή 1999).
Γεωγραφία
Το Κοκσετάου απέχει 300 χιλιόμετρα (185 μίλια.) βορειοδυτικά από την Νουρ-Σουλτάν. Είναι γνωστή για τα εθνικά πάρκα της και μέρη όπως του Μπουραμπάι και το Κοκσατάου. Βρίσκεται δίπλα από την ακτή της λίμνης Κόπα.
Κλίμα
Το Κοκσετάου βρίσκεται στην ακραία ηπειρωτική κλιματική ζώνη (Κλιματική ταξινόμιση Κέππεν Dfb), με μακρούς κρύους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Η μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου είναι -15,3 Κελσίου (4.5 Φαρενάιτ) ενώ του Ιουλίου 20.2 Κελσίου, 68.4 Φαρενάιτ. Η ετήσια βροχόπτωση είναι 313 χιλιοστά.
Ιστορία
Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 έγινε η πολωνική επιχείρηση του Εν-Κα-Βε-Ντε, με θύματα πολίτες της ΕΣΣΔ πολωνικής καταγωγής, όπως επίσης με τους Γερμανούς της Καζακικής ΣΣΔ, από το 1939 Πολωνοί εκτοπίστηκαν μαζικά στην περιοχή, και το Κοκσετάφ έγινε το κέντρο της πολωνικής κοινότητας στο Καζακστάν.
Βιομηχανία
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, οι περισσότερες βιομηχανίες και εργοστάσια σταμάτησαν τις εργασίες τους για πάντα. Σήμερα υπάρχουν εργοστάσια, κυρίως μύλοι σιτηρών και μερική γαλακτοκομική παραγωγή. Βόρεια του Κοκσετάου υπάρχει παραγωγή χρυσού.
Μεταφορών
Το Κοκσετάου έχει ένα πρόσφατα ανακαινισμένο αεροδρόμιο. Μέχρι τον Ιούνιο 2016 είχε μόνο για πτήσεις εσωτερικού. Η πόλη είναι τυχερή καθώς υπάρχει σιδηρόδρομος προς όλες τις κατευθύνσεις. Ακόμη, υπάρχει οδός προς την Αστάνα. Αυτό το ταξίδι διαρκεί τρεις ώρες.
Φωτογραφίες και βίντεο
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Καρολίνα της Βάδης
Η Καρολίνα (γερμ. Karoline, 13 Ιουλίου 1776 - 13 Νοεμβρίου 1841) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του Πρίγκιπα Διαδόχου του Μπάντεν και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα, και μετά Βασίλισσα, της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Η Φρειδερίκη Καρολίνα Βιλελμίνη γεννήθηκε στην Καρλσρούη το 1776. Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου του Μπάντεν και της Αμαλίας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. Ήταν η δίδυμη αδελφή της Αικατερίνης Αμαλίας Χριστίνας Λουίζας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1797 τον Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ, Εκλέκτορα και μετά Βασιλιά της Βαυαρίας, και είχε τέκνα:
Οι τρεις μορφές κυριαρχίας
Ο Μαξ Βέμπερ ξεχώρισε τρεις κατηγορίες πολιτικής κυριαρχίας και εξουσίας:
Αυτοί οι τρεις τύποι κυριαρχίας ανήκουν σε μια εξελικτική ιεραρχία.
Ένα κράτος εξελίσσεται από την χαρισματική κυριαρχία, στην παραδοσιακή κυριαρχία, και τελικά μετατρέπεται σε κράτος νόμιμης εξουσίας το οποίο είναι χαρακτηριστικό της σύγχρονης δημοκρατίας.
Χαρισματική κυριαρχία
Η χαρισματική κυριαρχία ανάγεται στην προσωπική γοητεία και και στη δύναμη της προσωπικότητας ενός ατόμου. Ο Βέμπερ σε ένα σεμινάριο την περιέγραψε ως «εξουσία αυτού που διαθέτει το χάρισμα». Την ξεχώρισε από τις άλλες μορφές κυριαρχίας υποστηρίζοντας ότι «οι άνθρωποι δεν τον υπακούουν λόγω της παράδοσης ή του αναστήματος, αλλά επειδή πιστεύουν σε αυτόν». Αυτή η μορφή κυριαρχίας συναντάται σε δικτατορίες όπου κάποιος ασκεί τον έλεγχο μέσω της προσωπικής του δημοτικότητας. Πολλά κράτη που βασίστηκαν σε αυτή τη μορφή κυριαρχίας δεν επιβίωσαν μετά το θάνατο ή την πτώση του «χαρισματικού» αρχηγού τους.
Παραδοσιακή κυριαρχία
Στην παραδοσιακή κυριαρχία, η νομιμότητα της εξουσίας προέρχεται από την παράδοση. Ο Βέμπερ την περιέγραψε ως «κυριαρχία του παντοτινού παρελθόντος» και την προσδιόρισε ως πηγή εξουσίας των μοναρχιών.
Κυριαρχία του νόμου
Στην κυριαρχία του νόμου ένας άνθρωπος ή ένας θεσμός ασκεί την εξουσία μέσω της νομιμότητας. Ο Βέμπερ προσδιόρισε τους «νόμους» ως το επίκεντρο αυτής της μορφής εξουσίας. Οι σύγχρονες δημοκρατίες είναι παραδείγματα της κυριαρχίας του νόμου. Οι άνθρωποι υπακούουν σε αυτή τη μορφή κυριαρχίας επειδή δημιουργείται η αίσθηση ότι είναι για το καλό τους και για το καλό της κοινωνίας.
Γενικά συμπεράσματα
Ο Βέμπερ υποστήριξε ότι η κυριαρχία του νόμου είναι η πιο προοδευτική και πως αναπόφευκτα οι άλλες δυο μορφές κυριαρχίας εξελίσσονται σταδιακά σε αυτή τη μορφή. Στη θρησκεία μπορούμε να βρούμε ένα παράδειγμα των τριών μορφών: κληρικοί (παράδοση), Χριστός (χάρισμα), Ρωμαιοκαθολική εκκλησία (νόμος). Ο Βέμπερ πίστευε ότι κάθε ιστορική σχέση μεταξύ αρχόντων και υπηκόων μπορεί να αναλυθεί μέσω της τριμερούς κατανομής των μορφών κυριαρχίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Ορολογία της κοινωνιολογίας Κατηγορία:Ιστορία της πολιτικής φιλοσοφίας Κατηγορία:Εξουσία
Εθνικόν Ημερολόγιον Βρετού
Το Εθνικόν Ημερολόγιον Βρετού ήταν ετήσιο εικονογραφημένο περιοδικό ποικίλης ύλης. Εκδότης του ήταν ο Μαρίνος Παπαδόπουλος Βρετός. Κυκλοφόρησε για έντεκα χρόνια από το 1861 ως το 1871 στο Παρίσι, τη Λειψία και την Αθήνα, ενώ διακινήθηκε με ταχυδρομικές συνδρομές σε όλη την Ευρώπη.
Σημαντικοί συνεργάτες του διετέλεσαν οι Κωνσταντίνος Ασώπιος, Ιωάννης Βηλαράς, Άγγελος Βλάχος, Γκυστάβ ντ'Εϊστάλ, Αλέξανδρος Κατακουζηνός, Εδουάρδος Λαβουλέ, Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός, Εμμανουήλ Ροΐδης, Ηλίας Τανταλίδης, Αθανάσιος Χριστόπουλος και άλλοι.
Για το Εθνικόν Ημερολόγιον του 1866 είχε γραφεί ότι ήταν ο εκδότης του κατόρθωσε ότι δεν είχε κατορθώσει άλλος εκδότης ημερολογίου μέχρι τότε και ότι ξεπέρασε τον εφήμερο χαρακτήρα ενός ημερολογίου, αλλά με την ακρίβεια και ποικιλία των ειδήσεών του, είχε γίνει βιβλίο άξιο να φυλάσσεται σε βιβλιοθήκες για μελλοντική αναφορά αφενός αποθησαυρίζοντας ειδήσεις για εκείνο το έτος, αφετέρου έχοντας σημαντικά ιστορικά στοιχεία. Επιπλέον μνεία γινόταν και για την (πρωτότυπη για την εποχή) εικονογράφησή του.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας.
Η Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας έχει πληθυσμό 210.815 κατοίκους. Έδρα της είναι η Χαλκίδα.
Δήμος Διρφύων–Μεσσαπίων
Έδρα του δήμου είναι τα Ψαχνά. Ο Δήμος Διρφύων–Μεσσαπίων έχει μόνιμο πληθυσμό 18.800 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ερέτριας
Έδρα του δήμου είναι η Ερέτρια. Ο Δήμος Ερέτριας έχει μόνιμο πληθυσμό 13.053 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ιστιαίας–Αιδηψού
Έδρα του δήμου είναι η Ιστιαία. Ο Δήμος Ιστιαίας–Αιδηψού έχει μόνιμο πληθυσμό 21.083 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Καρύστου
Έδρα του δήμου είναι η Κάρυστος. Ο Δήμος Καρύστου έχει μόνιμο πληθυσμό 12.180 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Κύμης–Αλιβερίου
Έδρα του δήμου είναι το Αλιβέρι και ιστορική έδρα η Κύμη. Ο Δήμος Κύμης–Αλιβερίου έχει μόνιμο πληθυσμό 28.437 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας
Έδρα του δήμου είναι η Λίμνη. Ο Δήμος Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας έχει μόνιμο πληθυσμό 12.045 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Χαλκιδέων
Έδρα του δήμου είναι η Χαλκίδα. Ο Δήμος Χαλκιδέων έχει μόνιμο πληθυσμό 102.223 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Ζαν-Λυκ Γκοντάρ
Ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ (Jean-Luc Godard, 3 Δεκεμβρίου 1930 – 13 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός και κριτικός κινηματογράφου. Το όνομά του ταυτίζεται συχνά με τη νουβέλ βαγκ, ίσως το πιο σημαντικό κίνημα στην ιστορία του κινηματογράφου, καθώς υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της, αλλά η καριέρα του επεκτείνεται πέρα από αυτήν την περίοδο, έχοντας σκηνοθετήσει πάνω από 100 ταινίες συνολικά.
Ο Γκοντάρ ήταν μέλος μιας ομάδας ταινιοκριτικών του περιοδικού Cahiers du Cinema, οι οποίοι αποφάσισαν να φτιάξουν δικές τους ταινίες και να φέρουν μια επανάσταση στο μέσο, διότι ήταν δυσαρεστημένοι με την ποιότητα του Γαλλικού Κινηματογράφου εκείνη την εποχή. Αυτή η ομάδα ήταν η βάση της Νουβέλ Βαγκ. Το 1968, ο Γκοντάρ εγκατέλειψε τη Νουβέλ Βαγκ και ίδρυσε μαζί με τον Jean-Pierre Gorin την κινηματογραφική ομάδα Dziga Vertov Group, ονομασμένη από τον γνωστό Σοβιετικό σκηνοθέτη. Επρόκειτο για μια ομάδα πολιτικά ενεργών σκηνοθετών οι οποίοι ομαδικά και ανώνυμα δημιουργούσαν πειραματικές και πολιτικές ταινίες οι οποίες υποστήριζαν κινήματα όπως ο Μαοϊσμός και ο Μαρξισμός.
Το έργο του
Όπως και οι σύγχρονοί του σκηνοθέτες της νουβέλ βαγκ, ο Γκοντάρ επέκρινε το κυρίαρχο ρεύμα του γαλλικού κινηματογράφου για "Παράδοση στην Ποιότητα", το οποίο "έδινε περισσότερο βάση στη τέχνη παρά στη καινοτομία, έδινε προνόμια σε καταξιωμένους σκηνοθέτες παρά στους νέους, και προτιμούσε τα σπουδαία έργα του παρελθόντος παρά τον πειραματισμό". Για να αμφισβητήσει αυτή την παράδοση, άρχισε μαζί με ομοϊδεάτες του κριτικούς, να σκηνοθετούν τις δικές τους ταινίες. Πολλές ταινίες του Γκοντάρ αμφισβητούν και τους κώδικες του παραδοσιακού Χόλυγουντ μαζί με αυτές του Γαλλικού κινηματογράφου. Αρκετές του ταινίες εκφράζουν τις ακροαριστερές πολιτικές του απόψεις. Οι ταινίες του επίσης καταδεικνύουν τη γνώση του για την ιστορία του κινηματογράφου μέσω των αναφορών του σε παλαιότερες ταινίες. Επιπλέον οι ταινίες του Γκοντάρ συχνά αναφέρονται στον υπαρξισμό, μιας και ήταν μανιώδης αναγνώστης του υπαρξισμού και της Μαρξιστικής φιλοσοφίας. Η ριζοσπαστική του προσέγγιση στους κινηματογραφικούς κώδικες, στην πολιτική και τη φιλοσοφία, τον κατατάσσουν ως σκηνοθέτη με τη μεγαλύτερη επιρροή στο γαλλικό νουβέλ βαγκ.
Το 2002 σε ψηφοφορία κριτικών του κινηματογραφικού περιοδικού Sight & Sound, του βρετανικού ινστιτούτου κινηματογράφου (BFI), κατετάγη τρίτος ανάμεσα στους δέκα καλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών. Δέκα χρόνια αργότερα, το Sight & Sound ονόμασε την ταινία του Με Κομμένη Την Ανάσα την 13η καλύτερη ταινία όλων των εποχών. Στην ίδια ψηφοφορία, τρεις άλλες ταινίες του συμπεριλήφθηκαν στην λίστα των 50 καλύτερων ταινιών. Αυτές ήταν Η Περιφρόνηση, Ο Τρελός Πιερό και το Histoire(s) du Cinema. Λέγεται ότι έχει δημιουργήσει ένα από τα μεγαλύτερα σώματα κριτικής ανάλυσης από οποιονδήποτε άλλο σκηνοθέτη μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα. Το 2010 βραβεύτηκε με το Τιμητικό Όσκαρ, αλλά δεν παρέστη στην τελετή απονομής των βραβείων. Οι ταινίες του Γκοντάρ ενέπνευσαν πολλούς σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένων των Μάρτιν Σκορσέζε, Κουέντιν Ταραντίνο, Στίβεν Σόντερμπεργκ και Πιερ Πάολο Παζολίνι. Το 2015 κέρδισε για πρώτη φορά στην καριέρα του βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ των Καννών, το οποίο μοιράστηκε μαζί με ακόμα μία ταινία. To 2018 η ταινία του Le Livre d'Image κέρδισε το πρώτο βραβείο Ειδικού Χρυσού Φοίνικα.
Σάντα Μαρία δε Παντάσμα
Η Σάντα Μαρία δε Παντάσμα (ισπανικά: Santa María de Pantasma) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Χινοτέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Σάντα Μαρία δε Παντάσμα.
Παραπομπές
Σ Σ
989 Σβασμαννία
Η Σβασμαννία (Schwassmannia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,833. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Γερμανό αστρονόμο Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου και της έδωσε το όνομά του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σβασμαννίας εκτιμάται σε 12,86 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,204. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σβασμαννία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σβασμαννια
Διεθνές Αεροδρόμιο Μάλτας
Το 'Διεθνές Αεροδρόμιο Μάλτας» (Ajruport Internazzjonali ta' Malta, ) είναι το μοναδικό αεροδρόμιο στη Μάλτα και εξυπηρετεί το σύνολο των νησιών της Μάλτας. Βρίσκεται στο νησί της Μάλτας, νοτιοδυτικά της μαλτέζικης πρωτεύουσας Βαλέτα, στην πόλη Γκούντζα, και καταλαμβάνει τη θέση της πρώην στρατιωτικής βάσης RAF Λούκα. Το αεροδρόμιο έχει έναν ενιαία επιβατικό σταθμό, που είναι πλήρως λειτουργικός από τις 25 Μαρτίου 1992. Αντικατέστησε τον παλιό τερματικό του χωριού Λούκα, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα ως επί το πλείστον για εξυπηρέτηση φορτίου. Το αεροδρόμιο περιλαμβάνει αρκετές εγκαταστάσεις συντήρησης αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που λειτουργούν από τη Lufthansa Technik και την SR Technics. Το αεροδρόμιο αποτελεί κεντρικό κόμβο για τις εταιρείες Air Malta και Medavia, ενώ αποτελεί βάση στάθμευσης για αεροσκάφη της Ryanair. Είναι επίσης έδρα για να το τοπικό Κέντρο Ελέγχου Περιοχής. Η διαχείριση του αεροδρομίου ανήκει σε δημόσια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης (Malta International Airport plc).
Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
Οι ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες εκτελούν τακτικές προγραμματισμένες και ναυλωμένες πτήσεις από και προς τη Μάλτα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάλτα
Γυναίκες πολιτικοί της Τουρκίας
Oι Γυναίκες στην Τουρκία έχουν μια ενεργή συμμετοχή στην πολιτική ζωή της χώρας, με τον αριθμό των γυναικών στο τουρκικό κοινοβούλιο να αυξάνεται σταθερά στις εκλογές των τελευταίων δεκαετιών.
Εκλογές 1935–1995
μικρογραφία|[[Leyla Zana, a member of People's Labor Party in the Turkish parliament in 1991.]]
Εκλογές 1995–2015
Από το 1995, ο αριθμός των γυναικών στο Κοινοβούλιο αυξάνεται διαρκώς. Το ποσοστό των γυναικών στις εκλογές του 1935, στην πρώτη χρονιά που οι γυναίκες μπόρεσαν να εκλεχθούν στο Κοινοβούλιο, ξεπεράστηκε μόλις το 1999.
Μέλη της Γερουσίας
The Grand National Assembly of Turkey had a Senate (upper house) between 1961 and 1980. The following women were elected as the senators:
Γυναικεία πολιτικά κόμματα
Two parties were founded by women: National Women's Party of Turkey in 1972 (up to 1980) and Women's Party (Turkey) in 2014
Ηγέτιδες πολιτικών κομμάτων
μικρογραφία|κατακόρυφα|[[Τανσού Τσιλέρ, πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Τουρκίας]] μικρογραφία|κατακόρυφα|[[Figen Yüksekdağ, Chairwoman of the Peoples' Democratic Party]] μικρογραφία|κατακόρυφα|[[Emine Ülker Tarhan, chairwoman of the Anatolia Party]] Η πρώτη γυναίκα που ηγήθηκε πολιτικό κόμμα στην Τουρκία ήταν η Behice Boran (1910–1987). Ως μέλος του Εργατικού Κόμματος της Τουρκίας (TİP), εξελέγη ηγέτης του κόμματος το 1970 και διατήρησε αυτή την θέση μέχρι την κατάρρευση όλων των πολιτικών κομμάτων της Τουρκίας μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1980. Άλλες γυναίκες που ηγήθηκαν πολιτικού κόμματος ήταν :
Αντιπρόεδροι του Κοινοβουλίου
Μέχρι σήμερα, καμιά γυναίκα δεν έχει γίνει πρόεδρος του Κοινοβουλίου στην Τουρκία. Η πρώτη γυναίκα αντιπρόεδρος ήταν η Nermin Neftçi του National Reliance Party το 1972. Την περίοδο 2007–2015 δυο γυναίκες έγιναν αντιπρόεδροι : η Meral Akşener (Nationalist Movement Party) και η Güldal Mumcu (Republican People's Party). Το 2011 η Ayşe Nur Bahçekapılı του Justice and Development party (AKP) επίσης εξελέγη ως μια από τους αντιπροέδρους του Κοινοβουλίου.
Parliamentary group vice chairwomen
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Τουρκίας, κάθε κόμμα με περισσότερες από είκοσι έδρες δημιουργεί ένα κοινοβουλευτικό σώμα, που εκπροσωπείται από 1-3 ομάδες αντιπροσώπους (grup başkan vekili), οι οποίοι εκπροσωπούν σε γενικές γραμμές το κόμμα τους τόσο στο κοινοβούλιο όσο και όταν ο ηγέτης του κόμματος είναι απών. Η πρώτη γυναίκα αντιπρόσωπος στο τουρκικό Κοινοβούλιο ήταν η Oya Araslı του Republican People's Party από το 1996 μέχρι το 1999. Αργότερα, υπήρξαν δυο αντιπρόσωποι κομμάτων στο Κοινοβούλιο : η Emine Ülker Tarhan του Republican People's Party και η Pervin Buldan του Peace and Democracy Party.
Πρωθυπουργοί
Η Τανσού Τσιλέρ, καθηγήτρια οικονομικών επιστημών από το 1983, εισήχθη στην πολιτική τον Νοέμβριο του 1990, όταν έγινε μέλος στο συντηρητικό κόμμα True Path Party (DYP). Στις 13 Ιουνίου 1993, εξελέγη ηγέτης του κόμματος και στις 25 Ιουνίου του ίδιου έτους, η Çiller έγινε πρωθυπουργός σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, ενώ παράλληλα έγινε η πρώτη και μοναδική γυναίκα πρωθυπουργός της Τουρκίας μέχρι σήμερα. Υπηρέτησε από αυτή την θέση μέχρι τις 6 Μαρτίου 1996.
Υπουργοί σε κυβέρνηση
Η πρώτη γυναίκα που έγινε υπουργός σε κυβέρνηση ήταν η Türkân Akyol, το 1971. Ήταν Υπουργός Υγείας στην τεχνοκρατική κυβέρνηση του Nihat Erim. Το 1983, έγινε μια από τους ιδρυτές του SODEP, παρακλάδι του σοσιαλ-δημοκρατικού κόμματος, ενός νέου πολιτικού κόμματος που έγινε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα στην Τουρκία την δεκαετία του 1980.
Οι γυναίκες που έγιναν υπουργοί σε κυβέρνηση μέχρι σήμερα έχουν ως ακολούθως :
Οι συντομογραφίες έχουν ως ακολούθως :
Προεδρία
Μέχρι τον Ιούλιο του 2016, καμιά γυναίκα δεν έχει γίνει Πρόεδρος της Τουρκίας.
Ατ (πόλη)
Το Ατ (Ath) (φλαμανδικά Aat), είναι πόλη και έδρα δήμου του Βελγίου, στην επαρχία Αινώ της Βαλλωνίας. Ο δήμος έχει έκταση 126,95 χμ² και πληθυσμό 28.543 κατοίκους (2013). Βρίσκεται 55 χλμ. ΝΔ των Βρυξελλών, πάνω στον αυτοκινητόδρομο που συνδέει τη βελγική πρωτεύουσα με την πόλη Τουρνέ (Tournai).
Η πόλη είναι περισσότερο γνωστή ως η «Πόλη των Γιγάντων» λόγω των εορτών με την ονομασία Ντυκάς (Ducasse), που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στην τέταρτη εβδομάδα του Αυγούστου. Γιγαντιαίες φιγούρες που απεικονίζουν τον Γολιάθ, τον Σαμψών και άλλα πρόσωπα παρελαύνουν στους δρόμους, ενώ γίνεται και αναπαράσταση του γάμου του Γολιάθ, και της ονομαστής μονομαχίας του με τον Δαβίδ.
Γεωγραφία
Το Ατ βρίσκεται πάνω στη συμβολή του μεγάλου και του μικρού Νταντρ (Dendre) (φλαμανδ. Ντέντερ, Dender), όπου η ροή τους διευθετείται σε κανάλια. Η περιοχή είναι κυρίως αγροτική.
Ιστορία
240px|thumb|right|Το Ιστορικό Δημαρχείο του At Το αρχαιολογικά στοιχεία αποδεικνύουν την ύπαρξη αρκετών Γαλατορωμαϊκών οικισμών στην περιοχή. Η προέλευση της πόλης, ωστόσο, χρονολογείται περίπου από το 1160, όταν ο Βαλδουίνος Δ’ (Baldwin IV), κόμης του Αινώ, αγόρασε κάποια έκταση από τον υποτελή του, Ζιλ ντε Τραζενιές (Gilles de Trazegnies). Λίγα χρόνια αργότερα, έκτισε τον Πύργο της Μπουρμπάντ (Burbant) -τον οποίο μπορεί κάποιος να δει ακόμα και σήμερα- για να προστατεύσει το νέο του απόκτημα. Ο οικισμός, σύντομα απέκτησε προνόμια και άρχισε να προσελκύει κατοίκους γύρω από το νεόκτιστο (1325) κτήριο της αγοράς στη Μεγάλη Πλατεία (Grand-Place).
Στο Ατ υπογράφηκε η «Συνθήκη του Ατ», στις 4 Ιουνίου του 1357, για να διευθετηθεί το ζήτημα της διαδοχής της Βραβάντης. Εκείνο τον καιρό, λειτούργησε η εβδομαδιαία αγορά -που εξακολουθεί να λαμβάνει χώρα- κάθε Πέμπτη και άρχισε να προσελκύει πωλητές από μια πολύ μεγαλύτερη περιοχή. Η παραγωγή λινών υφασμάτων, δερμάτων και πολυτελών ειδών, όπως χρυσών αντκειμένων, ντουλαπιών και γλυπτών, αυξανόταν με ταχείς ρυθμούς. Η αύξηση του πληθυσμού κατέστησε αναγκαία την κατασκευή ενός δεύτερου τείχους, που ολοκληρώθηκε στα τέλη του 14ου αιώνα. Το 1416, στην πόλη ιδρύθηκε σχολή για τη μελέτη των Λατινικών, την οποία παρακολούθησε και ο φλαμανδός ανθρωπιστής Γιούστους Λίπσιους (Justus Lipsius). Ο πληθυσμός της πόλης υπολογιζόταν σε 5.000, περίπου.
Το 1667, το Ατ κατακτήθηκε μέσα σε μια μέρα από το στρατό του Λουδοβίκου ΙΔ’ και έγινε η πρώτη γαλλική πόλη στις ισπανικές Κάτω Χώρες. Λίγο μετά, ο φημισμένος μηχανικός Βωμπάν (Vauban) έκτισε νέα οχύρωση, η οποία περιελάμβανε όχι λιγότερους από οκτώ προμαχώνες. Στο τέλος του 18ου αιώνα, η πόλη είχε περίπου 7.300 κατοίκους, αλλά ο πληθυσμός άρχισε να μειώνεται κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Το 1824, οι Ολλανδοί οχύρωσαν περαιτέρω την πόλη, η οποία απέκτησε και πάλι στρατηγική σημασία. Η τελική διάλυση των οχυρώσεων λίγα χρόνια αργότερα απελευθέρωσε πολυπόθητη γη για τις δραστηριότητες του αυξανόμενου πληθυσμού. Μια νέα περίοδος ανάπτυξης υπήρξε μεταξύ 1850 και 1914 χάρη στη δασοπονία, γεωργικές ενασχολήσεις (ζυθοποιίες, μύλοι) και την κλωστοϋφαντουργία. Στον 20ο αιώνα, οι περισσότερες από αυτές τις μορφές παραγωγής έπεσαν σε παρακμή και αντικαταστάθηκαν από εμπορικές, διοικητικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Κατά τα τελευταία 30 χρόνια, πολλές συνοικίες έχουν αναζωογονηθεί και αναπτυχθεί, ενώ τα μνημεία της πόλης έχουν υποστεί ανακαίνιση ή αποκατάσταση.
Στη βιομηχανική περιοχή του Γκισλεγκέν (Ghislenghien), κοντά στο Ατ, έγινε μια από τις χειρότερες καταστροφές του Βελγίου στις 30 Ιουλίου 2004. Γύρω στις 8:30 π.μ., τοπική ώρα, οι εργαζόμενοι στην κατασκευή ενός νέου εργοστασίου για λειαντικά μέσα, της εταιρείας Diamant Boart, ανέφεραν έντονη οσμή αερίου. Πιστεύεται ότι το αέριο διέφευγε από έναν υπόγειο αγωγό υψηλής πίεσης, μεταφοράς φυσικού αερίου από το Ζέιμπρυχε (Zeebrugge) προς τη Γαλλία. Πυροσβέστες ήλθαν σύντομα στο σημείο και προσπαθούσαν να εκκενώσουν την περιοχή, όταν ακολούθησαν τουλάχιστον δύο εκρήξεις στις 9:00 το πρωί. Η ισχυρότερη από αυτές κατεδάφισε το εν μέρει κτισμένο οικοδόμημα της Diamant Boart, ενώ πυρκαγιές ξεκίνησαν σε διάφορα άλλα κτίρια. Ο επίσημος απολογισμός ήταν 23 νεκροί, με πάνω από 120 τραυματίες. Η αιτία της διαρροής δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί. Μετά την έκρηξη, ζημιές από ένα μηχάνημα κατασκευής ανακαλύφθηκαν στο εκραγέν τμήμα του αγωγού και τα γειτονικά μέρη. Πιθανώς αυτές να ήταν το αποτέλεσμα των κατασκευαστικών έργων λίγες εβδομάδες πριν από την έκρηξη.
Οικονομία
Διαθέτει βιομηχανίες χημικών προϊόντων και τροφίμων, ζυθοποιία και κεραμουργία. Σημαντική υφαντουργία (δαντέλες)
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
240px|thumb|left|Από την «Παρέλαση των Γιγάντων» στο Ατ Οι γιορτές Ντυκάς (Ducasse), έχουν τις ρίζες τους σε μια ετήσια πομπή που πραγματοποιείτο κατά τον 15ο αιώνα (μάλιστα, αναφέρεται για πρώτη φορά το 1399), ως μια γιορτή του εκκλησιάσματος από την τοπική εκκλησία του Αγ. Ιουλιανού (Saint Julien). Αυτή η πομπή απεικόνιζε ιστορίες από την Παλαιά Διαθήκη, Καινή Διαθήκη, την Χρυσή Εποχή και την Καρολίγγεια περίοδο. Σήμερα, οι Ducasse, είναι μια πολύ δημοφιλής γιορτή που περιλαμβάνει διάφορες εκδηλώσεις και διαρκεί αρκετές ημέρες που καλύπτουν το τέλος του Αυγούστου και τις αρχές Σεπτεμβρίου. Το αποκορύφωμα είναι η «Πομπή των Γιγάντων» (στα γαλλικά «Cortege des Géants»), με τους Δαβίδ και Γολιάθ ως τους πιο διάσημους χαρακτήρες. Τα Ντυκάς συγκαταλέγονται μεταξύ των Αριστουργημάτων της Προφορικής και Άυλης Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Ίδη (αποσαφήνιση)
Το όνομα Ίδη μπορεί να αναφέρεται:
Αντιαρωματικότητα
upright=1.75|thumb|right|Παραδείγματα αντιαρωματικών ενώσεων. A: πενταλένιο; B: διφαινυλένιο; C: κατιόν κυκλοπροπαδιενυλίου Αντιαρωματικότητα ή αντιαρωματικός χαρακτήρας (αγγλικά antiaromaticity) στη Χημεία είναι ένα σύνολο χαρακτηριστικών ιδιοτήτων επίπεδων κυκλικών ενώσεων με π συζυγιακό ηλεκτρονιακό σύστημα, που έχει υψηλότερη ενέργεια εξαιτίας της παρουσίας 4n π ηλεκτρονίων σε αυτό. Αντίθετα από τις αρωματικές ενώσεις, που ακολουθούν τον κανόνα Χούκελ (Hückel's rule) και έχουν (4n+2) π ηλεκτρόνια και γι' αυτό έχουν αυξημένη σταθερότητα, οι αντιαρωματικές ενώσεις είναι πολύ ασταθείς και πολύ δραστικές χημικά. Για να αποφύγουν την αστάθεια που προκαλεί η αντιαρωματικότητά τους, τα μόρια αντιαρωματικών ενώσεων έχουν την τάση να «προσπαθούν» να αλλάξουν σχήμα, να γίνουν μη επίπεδα, και με αυτό να διακόψουν κάποιες από τις π αλληλεπιδράσεις, που προκαλούν την αστάθεια. Σε αντιδιαστολή με το διαμαγνητικό δακτύλιο που υπάρχει στις αρωματικές ενώσεις, οι αντιαρωματικές ενώσεις έχουν παραμαγνητικό δακτύλιο, που μπορεί να παρατηρηθεί με τη χρήση φασματοσκοπίας NMR.
Παραδείγματα αντιαρωματικών ενώσεων αποτελούν το πενταλένιο (A), το διφαινυλένιο (B) και το κατιόν κυκλοπροπαδιενυλίου (C). Το πρωτότυπο παράδειγμα αντιαρωματικότητας, το κυκλοβουταδιένιο, αποτελεί αντικείμενο αμφισβήτησης, με ορισμένους επιστήμονες να διαφωνούν ως προς το ότι σε αυτό η αντιαρωματικότητά του να μην είναι, ίσως, ο κύριος παράγοντας που συνεισφέρει στην αστάθειά του. Το κυκλοοκτατετραένιο, από την άλλη, είναι παράδειγμα ένωσης που δεν υιοθετεί επίπεδη δομή για να αποφύγει την αποσταθεροποίηση από την αντιαρωματικότητά του. Αν ήταν επίπεδο, θα είχε ένα π ηλεκτρονιακό σύστημα 8 ηλεκτρονίων γύρω από το δακτύλιό του, αλλά αντί γι' αυτό υιοθετεί μια «διαμόρφωση λουτήρα», με 4 ανεξάρτητους π δεσμούς. Επειδή οι αντιαρωματικές ενώσεις είναι συχνά βραχύβιες και δύσχρηστες εργαστηριακά, η ενέργεια αντιαρωματικής αποσταθεροποίησης συχνά μελετάται με μοντελοποίηση με υπολογιστικές προσομοιώσεις αντί να ερευνάται πειραματικά.
Τεχνική ορισμού
Τα κριτήρια της IUPAC για την αντιαρωματικότητα είναι τα ακόλουθα :
1. Η ένωση πρέπει να είναι κυκλική.
2. Η μοριακή δομή της ένωσης πρέπει να είναι επίπεδη.
3. Το μόριο της ένωσης πρέπει να έχει ένα πλήρες π συζυγιακό ηλεκτρονιακό σύστημα μέσα στο δακτύλιο.
4. Το μόριο της ένωσης πρέπει να έχει 4n π-ηλεκτρόνια στο συζυγιακό ηλεκτρονιακό σύστημα του δακτυλίου της, όπου n είναι φυσικός αριθμός.
Η διαφορά της αρωματικότητας από την αντιαρωματικότητα βρίσκεται στο κριτήριο #4: Οι αρωματικές ενώσεις έχουν (4n+2) π ηλεκτρόνια στο π συζυγιακό ηλεκτρονιακό τους σύστημα. Οι «μη αρωματικές ενώσεις» είναι μη κυκλικές ή όχι επίπεδες ή δεν έχουν πλήρες συζυγιακό σύστημα εντός του δακτυλίου τους.
Έχοντας σύστημα επίπεδου δακτυλίου είναι ζωτικής σημασίας μεγιστοποιείται η επικάλυψη μεταξύ των p τροχιακών που σχηματίζουν το π συζυγιακό ηλεκτρονιακό σύστημα. Αυτό εξηγεί το γιατί το να είναι επίπεδο κυκλικό μόριο είναι νευραλγικό χαρακτηριστικό τόσο για την αρωματικότητα όσο και για την αντιαρωματικότητα. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, είναι δύσκολο να καθορίσει κανείς πότε ένα μόριο έχει πλήρες ή μη πλήρες συζυγιακό σύστημα απλά κοιτώντας τη δομή του. Συχνά τα μόρια κάμπτονται με σκοπό να ανακουφίσουν την παραμόρφωση που υφίστανται και αυτό έχει το δυναμικό να διακόπτει τη συζυγία. Έτσι, χρειάζεται επιπρόσθετη προσπάθεια για να καθοριστεί πότε μια συγκεκριμένη ένωση είναι πραγματικά αντιαρωματική.
Στην πραγματικότητα, συνιστάται ότι θα πρέπει να αναλυθεί εκτενώς η δομή μιας πιθανώς αντιαρωματικής ένωσης πριν αυτή καταταχθεί στις πραγματικά αντιαρωματικές ενώσεις. Αν η πειραματικά καθορισμένη δομή αμφισβητείται ότι υπάρχει, μια υπολογιστική ανάλυση πρέπει να πραγματοποιηθεί. Η δυναμική ενέργεια του μορίου πρέπει να δοκιμαστεί σε διάφορες πιθανές γεωμετρίες με σκοπό να αξιολογηθεί κάθε στρέβλωση από τη συμμετρική επίπεδη διαμόρφωση. Αυτή η διεργασία συνιστάται επειδή υπάρχουν πολλαπλές περιπτώσεις στο παρελθόν που ορισμένες ενώσεις θεωρήθηκαν αντιαρωματικές στα χαρτιά, αλλά αργότερα αποδείχθηκε ότι αυτό δεν είναι πλήρως αληθές. Η πιο διάσημη αλλά και πολύ αμφισβητούμενη από αυτές τις ενώσεις είναι το κυκλοβουταδιένιο.
Αντιαρωματικότητα και φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού
Ο παραμαγνητικός δακτύλιος στις αντιαρωματικές, που είναι αποτέλεσμα του απεντοπισμού των ηλεκτρονίων, μπορεί να παρατηρηθεί με φασματοσκοπία πηρηνικού μαγνητικού συντονισμού. Αυτό το ρεύμα δακτυλίου οδηγεί σε «αποπροστασία» (μετατόπιση προς τα κάτω) των πυρήνων στο εσωτερικό του δακτυλίου και σε «προστασία» (μετατόπιση προς τα πάνω) των πυρήνων έξω από το δακτύλιο. Το αννουλένιο-12 είναι ένας αντιαρωματικός υδρογονάνθρακας με μόριο που είναι αρκετά μεγάλο ώστε να διαθέτει πρωτόνια και μέσα και έξω από το δακτύλιό του. Η χημική μετατόπιση για τα πρωτόνια εντός του δακτυλίου είναι 5,91 ppm, ενω για εκείνα εκτός δακτυλίου είναι 7,86 ppm, σε σύγκριση με το κανονικό εύρος 4,5 - 6,5 ppm, που ισχύει για τα μη αρωματικά αλκένια. Αυτό το φαινόμενο είναι μικρότερης έκτασης σε σύγκριση με τις αντίστοιχες μετατοπίσεις στις αρωματικές ενώσεις.
Πολλές αρωματικές και αντιαρωματικές ενώσεις (για παράδειγμα το βενζόλιο και το κυκλοβουταδιένιο) έχουν πολύ μικρά μόρια για να έχουν πρωτόνια και μέσα και έξω από το δακτύλιο, οπότε τα φαινόμενα προστασίας και αποπροστασίας τους μπορεί να είναι περισσότερο χρήσιμα για τη διάγνωση που καθορίζει αν μια ένωση είναι αρωματική, αντιαρωματική ή μη αρωματική. Η ανάλυση ανεξάρτητης πυρηνικής χημικής μετατοπισης (Nucleus Independent Chemical Shift, NICS) είναι μέθοδος υπολογισμού προστασίας (ή αποπροστασίας) στο κέντρο ενός δακτυλιακού συστήματος, με σκοπό την πρόβλεψη της αρωματικότητας ή της αντιαρωματικότητας. Μια αρνητική τιμή NICS δείχνει αρωματικότητα και μια θετική τιμή της δείχνει αντιαρωματικότητα.
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Αντιαρωματικές ενώσεις
Lisp
Lisp ονομάζεται μια οικογένεια γλωσσών προγραμματισμού υπολογιστών με μεγάλη ιστορία και χαρακτηριστική σύνταξη με πλήρεις παρενθέσεις. Αρχικά προσδιορίστηκε το 1958, και είναι η δεύτερη σε ηλικία γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου, νεότερη μόνο από τη Fortran. Όπως και η Fortran, η Lisp έχει αλλάξει πολύ σε σχέση με την πρώτη της εμφάνιση, με αρκετές διαλέκτους της να υπάρχουν ανά την ιστορία της. Σήμερα, οι διάλεκτοι της Lisp με την περισσότερη χρήση και διάδοση είναι η Common Lisp και η Scheme.
Η Lisp δημιουργήθηκε αρχικά ως μια πρακτική μαθηματική σημειολογία για προγράμματα υπολογιστών, βασισμένη στο λογισμό λάμδα του Alonzo Church. Γρήγορα εξελίχθηκε στην γλώσσα προτίμησης για έρευνα σε τεχνητή νοημοσύνη. Ως μια από τις πρώτες γλώσσες προγραμματισμού, η Lisp πρωτοπόρησε στην εισαγωγή πολλών ιδεών στην επιστήμη υπολογιστών, όπως οι δομές δένδρων, η αυτόματη διαχείριση αποθήκευσης δεδομένων, οι δυναμικοί τύποι, ο αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός, και ο μεταγλωττιστής που μεταγλωττίζει τον εαυτό του.
Το όνομα Lisp προέρχεται από τη φράση "List Processing". Οι συνδεδεμένες λίστες είναι μία από τις σημαντικότερες δομές δεδομένων στη Lisp, και ο πηγαίος κώδικας των προγραμμάτων Lisp αποτελείται ο ίδιος από λίστες. Ως αποτέλεσμα, τα προγράμματα σε Lisp μπορούν να διαχειρίζονται και να επεξεργάζονται πηγαίο κώδικα Lisp ως άλλη μια δομή δεδομένων. Αυτό ανέδειξε τα συστήματα μακροεντολών που επιτρέπουν στους προγραμματιστές να δημιουργήσουν νέα σύνταξη ή ακόμα και νέες "μικρές γλώσσες" που περιέχονται στη Lisp.
Το γεγονός ότι ο κώδικας είναι απαράλλακτος από τα δεδομένα, δίνει στη Lisp μια χαρακτηριστική σύνταξη που αναγνωρίζεται εύκολα. Όλος ο κώδικας του προγράμματος γράφεται ως λίστες μέσα σε παρενθέσεις. Η κλήση μιας συνάρτησης γράφεται ως μια λίστα όπου το όνομα της συνάρτησης είναι πρώτο, και ακολουθούν τα ορίσματα. Για παράδειγμα, μια συνάρτηση  που παίρνει τρία ορίσματα μπορεί να καλεσθεί με.
Η δημιουργία της Lisp
Η Lisp εφευρέθηκε από τον Τζον Μακάρθι το 1958 ενώ ήταν στο MIT. Ο Μακάρθι δημοσίευσε τη σχεδίαση της Lisp σε ένα άρθρο στο Communications of the ACM το 1960, με τίτλο Αναδρομικές Συναρτήσεις Συμβολικών Εκφράσεων και ο Υπολογισμός τους με Μηχανή, Μέρος I, ("Recursive Functions of Symbolic Expressions and Their Computation By Machine, Part I". ) Το δεύτερο μέρος δεν δημοσιεύθηκε ποτέ. Έδειξε ότι με μερικούς απλούς τελεστές και ένα συμβολισμό για συναρτήσεις, μπορεί να δημιουργηθεί μια Turing-πλήρης γλώσσα για αλγορίθμους.
Η Lisp υλοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Steve Russell σε ένα IBM 704 υπολογιστή. Ο Russell είχε διαβάσει το άρθρο του McCarthy και συνειδητοποίησε (προς έκπληξη του McCarthy) ότι η eval συνάρτηση μπορούσε να υλοποιηθεί ως ένας ερμηνευτής για τη Lisp.
Ο πρώτος πλήρης μεταγλωττιστής για Lisp, γραμμένος σε Lisp, υλοποιήθηκε το 1962 από τον Tim Hart και τον Mike Levin στο ΜΙΤ. Ο μεταγλωττιστής αυτός εισήγαγε το μοντέλο σταδιακής μεταγλώττισης της Lisp, στο οποίο μεταγλωττισμένες και ερμηνευόμενες συναρτήσεις μπορούν να αναμειχθούν ελεύθερα. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν οι Hart και Levin είναι πολύ πιο κοντά στο σημερινό στυλ Lisp σε σχέση με τον προηγούμενο κώδικα του McCarthy.
Συμπτώσεις στην πρώιμη ιστορία
Η Information Processing Language ήταν η πρώτη γλώσσα για AI, από το 1955 ή 1956, και ήδη περιείχε πολλές από τις ιδέες (όπως π.χ. επεξεργασία λιστών και αναδρομή) που κατέληξαν να χρησιμοποιούνται στη Lisp.
Ο αρχικός συμβολισμός του McCarthy χρησιμοποιούσε "Μ-εκφράσεις" που μπορούσαν να διερμηνευθούν σε "S-εκφράσεις". Για παράδειγμα, η M-έκφραση  αντιστοιχεί στην S-έκφραση. Όταν υλοποιήθηκε η Lisp, οι προγραμματιστές γρήγορα επέλεξαν να χρησιμοποιούν S-εκφράσεις και οι M-εκφράσεις εγκαταλείφθηκαν. Οι M-εκφράσεις επανήλθαν στο προσκήνιο ξανά με τις ακαρπες προσπάθειες της MLISP από τον Horace Enea και της CGOL από τον Vaughan Pratt.
Δυο μακροεντολές της συμβολικής γλώσσας του IBM 704 έδωσαν το όνομά τους στις βασικές λειτουργίες για την αποδόμηση των λιστών:  (Contents of Address Register – τα περιεχόμενα του καταχωρητή διευθύνσεων) και   (Contents of Decrement Register – τα περιεχόμενα του καταχωρητή μειώσεων). Οι διαλέκτοι της Lisp χρησιμοποιούν ακόμα το  και   (προφέρεται:  and ) για τις λειτουργίες που επιστρέφουν το πρώτο στοιχείο μιας λίστας, και το υπόλοιπο της λίστας, αντίστοιχα.
Γενεαλογία και παραλλαγές
Στα περίπου πενήντα χρόνια της ιστορίας της, η Lisp έχει γεννήσει πολλές παραλλαγές πάνω στο βασικό θέμα μιας γλώσσας με S-εκφράσεις. Επιπλέον, κάθε μια από τις διαλέκτους μπορεί να έχει πάνω από μια υλοποιήσεις. Για παράδειγμα, υπάρχουν πάνω από δώδεκα υλοποιήσεις της Common Lisp.
Lisp και Τεχνητή Νοημοσύνη
Από την δημιουργία της, η Lisp συνδεόταν στενά με την ερευνητική κοινότητα της τεχνητής νοημοσύνης, ειδικά στα συστήματα PDP-10. Η Lisp χρησιμοποιήθηκε ως η υλοποίηση της γλώσσας Micro Planner που έθεσε τα θεμέλια για το διάσημο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης SHRDLU. Τη δεκαετία 1970, ενώ η έρευνα στην τεχνητή νοημοσύνη δημιουργούσε εμπορικές εταιρείες, η απόδοση των υπαρχόντων συστημάτων Lisp έγινε σημαντικό ζήτημα.
Η Lisp ήταν δύσκολο σύστημα στο να υλοποιηθεί με τις τεχνικές μεταγλώττισης και το υλικό της δεκαετίας του 1970. Οι ρουτίνες συλλογής απορριμάτων που αναπτύχθηκαν από τον τότε μεταπτυχιακό φοιτητή του MIT, Daniel Edwards, έκαναν πρακτική την εκτέλεση της Lisp σε υπολογιστικά συστήματα γενικής χρήσης, αν και η απόδοση ήταν ακόμα προβληματική. Αυτό οδήγησε στην δημιουργία των μηχανών Lisp: ειδικό υλικό για την εκτέλεση περιβάλλοντος και προγραμμάτων Lisp. Σύντομα οι εξελίξεις τόσο στον τομέα του υλικού υπολογιστών όσο και στην τεχνολογία μεταγλώττισης έκαναν τις μηχανές Lisp ξεπερασμένες, πράγμα επιζήμιο για την αγορά της Lisp.
Κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990 έγινε μεγάλη προσπάθεια να ενοποιηθούν οι πολυάριθμες διάλεκτοι Lisp (κυρίως οι InterLisp, Maclisp, ZetaLisp και Franz Lisp) σε μία και μόνη γλώσσα. Η νέα αυτή γλώσσα, η Common Lisp, ήταν ουσιαστικά ένα συμβατό υποσύνολο των διαλέκτων που αντικατέστησε. Το 1994, η ANSI δημοσίευσε το πρότυπο της Common Lisp, "ANSI X3.226-1994 Information Technology Programming Language Common Lisp." Εκείνη την περίοδο η παγκόσμια αγορά για τη Lisp ήταν πολύ μικρότερη από ότι είναι σήμερα.
Η Lisp σήμερα
Έχοντας παρακμάσει στη δεκαετία 1990, η Lisp συναντά αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος από το 2000. Το μεγαλύτερο κομμάτι της νέας δραστηριότητας συγκεντρώνεται γύρω από υλοποιήσεις της Common Lisp από το Ανοικτό λογισμικό, και συμπεριλαμβάνει την ανάπτυξη νέων φορητών βιβλιοθηκών και εφαρμογών.
Πολλοί νέοι προγραμματιστές Lisp έχουν πεισθεί από συγγραφείς όπως ο Paul Graham και ο Eric S. Raymond να ασχοληθούν με μια γλώσσα που άλλοι θεωρούν απαρχαιωμένη. Οι νέοι αυτοί προγραμματιστές Lisp συχνά περιγράφουν τη γλώσσα ως διαφωτιστική εμπειρία και ισχυρίζονται ότι είναι αρκετά πιο παραγωγικοί από ότι σε άλλες γλώσσες. Ο Graham αναπτύσσει μια νέα διάλεκτο Lisp που λέγεται Arc.
Το Practical Common Lisp του Peter Seibel, ένα εκπαιδευτικό βιβλίο που δημοσιεύτηκε το 2004, ήταν για λίγο το δεύτερο δημοφιλέστερο βιβλίο προγραμματισμού στο amazon.com.
Κύριες σύγχρονοι διάλεκτοι
Οι δύο κύριες διάλεκτοι της Lisp που χρησιμοποιούνται σήμερα για γενικής χρήσης προγραμματισμό είναι η Common Lisp και η Scheme. Αυτές οι γλώσσες αντιπροσωπεύουν σημαντικά διαφορετικές επιλογές στο σχεδιασμό.
Η Common Lisp, προερχόμενη κυρίως από τις MacLisp, Interlisp και Lisp Machine Lisp, είναι ένα εκτεταμένο υπερσύνολο παλιότερων διαλέκτων Lisp, με ένα ογκώδες πρότυπο γλώσσας που περιλαμβάνει πολλούς ενσωματωμένους τύπους δεδομένων και συντακτικές μορφές, καθώς και ένα σύστημα αντικειμένων. Η Scheme έχει ένα μινιμαλιστικότερο σχεδιασμό, με πολύ μικρότερο σύνολο λειτουργιών αλλά με κάποια επιπλέον στοιχεία υλοποίησης, όπως η βελτίωση της αναδρομής ουράς και η πλήρης υποστήριξης συνεχειών (continuations), που δεν υπάρχουν στην Common Lisp. Επίσης, η Common Lisp έχει δανειστεί κάποια στοιχεία από τη Scheme, όπως lexical scoping και lexical closures.
Επιπλέον, οι διάλεκτοι Lisp χρησιμοποιούνται ως scripting γλώσσες σε αρκετές εφαρμογές, η πιο γνωστή εκ των οποίων είναι η Emacs Lisp στο διορθωτή κειμένου Emacs και η Autolisp στο AutoCAD.
Γλωσσικές Καινοτομίες
Η Lisp ήταν η πρώτη ομοεικονική γλώσσα προγραμματισμού: η βασική αναπαράσταση του κώδικα ενός προγράμματος έχει τον ίδιο τύπο λίστας που επίσης χρησιμοποιείται για τις κύριες δομές δεδομένων της γλώσσας. Ως αποτέλεσμα, οι συναρτήσεις της Lisp μπορούν να επεξεργαστούν, να μεταβληθούν, ακόμα και να δημιουργηθούν μέσα από ένα Lisp πρόγραμμα χωρίς ιδιαίτερη λεξική ανάλυση ή χρήση δυαδικού κώδικα μηχανής. Αυτό γενικά θεωρείται ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της γλώσσας, όσον αφορά την εκφραστικότητα, και κάνει τη γλώσσα επιδεκτική σε μετακυκλικό υπολογισμό.
Η πολύ διαδεδομένη δομή του if-then-else, που τώρα θεωρούμε δεδομένο, προφανές και απαραίτητο στοιχείο κάθε γλώσσας προγραμματισμού, εφευρέθηκε από τον McCarthy για χρήση στη Lisp. Εκεί εμφανίστηκε πρώτη φορά σε πιο γενική μορφή (η δομή cond). Κληρονομήθηκε από την ALGOL από την οποία και έγινε δημοφιλής.
Η Lisp επηρέασε πολύ τον Alan Kay, τον αρχηγό της έρευνας πάνω στη Smalltalk ενώ στη συνέχεια και η Lisp επηρεάστηκε από τη Smalltalk, υιοθετώντας στοιχεία αντικειμενοστρεφούς προγραμματισμού (κλάσεις, εμφανίσεις, κλπ) στο τέλος της δεκαετίας 1970.
Κυρίως λόγω των απαιτήσεων της σε πόρους, όσον αφορά το υλικό (συμπεριλαμβανομένου των πρώτων μικροεπεξεργαστών,) η Lisp δεν έγινε τόσο δημοφιλής έξω από την κοινότητα της τεχνητής νοημοσύνης όσο η Fortran και η C, η οποία προήλθε από την Algol. Νεότερες γλώσσες όπως η Java και η Python έχουν ενσωματώσει περιορισμένες εκδόσεις κάποιων στοιχείων της Lisp, αλλά αδυνατούν να δείξουν τη συνέπεια και σύμπραξη που βρίσκεται στις έννοιες της Lisp. Λόγω του ότι ενδείκνυται για εφαρμογές κακο-διατυπωμένες, περίπλοκες και δυναμικές, η Lisp έχει αρχίσει ξανά να απολαμβάνει αυξημένη δημοτικότητα.
Σιούτιστα
Το σλαβογενές τοπωνύμιο Σιούτιστα μπορεί να αναφέρεται στις παρακάτω περιοχές της Ελλάδας:
Σ.Φ. Ολυμπιακός Χαλκίδας
Ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Χαλκίδας είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Χαλκίδας. Ιδρύθηκε το 1926 και έχει καταφέρει να αγωνιστεί μία φορά στην Α' εθνική, την περίοδο 1963-64. Την περίοδο της δικτατορίας είχε συγχωνευτεί με την άλλη ισχυρή τότε ομάδα της Χαλκίδας, τον Εύριπο, στον Α.Ο. Χαλκίς. Μετά την δικτατορία όμως δραστηριοποιήθηκε και πάλι, χωρίς όμως να καταφέρει ποτέ να ανέβει στις υψηλότερες κατηγορίες. Έχει χρώματα ερυθρόλευκα, έμβλημα τον στεφανωμένο έφηβο, όπως ο Ολυμπιακός Πειραιώς και αγωνίζεται στο Γήπεδο του Πάρκου Λαού Χαλκίδας.
Η ίδρυση του συλλόγου
To 1925 υπήρχαν στην Χαλκίδα δύο ομάδες ποδοσφαίρου ανεπίσημες, ο Άρης και ο Ηρακλής οι οποίες ανήκαν στις γειτονιές της Αγίας Παρασκευής και της Αγίας Βαρβάρας πάνω από το λιμάνι της πόλης. Ναυτικοί που έρχονταν στην Χαλκίδα από τον Πειραιά, ενημέρωσαν τους ιδρυτές των ομάδων ότι στον Πειραιά οι αδερφοί Ανδριανόπουλοι έκαναν μια ομάδα που φορά άσπρα και κόκκινα, την ονόμασαν Ολυμπιακό Πειραιώς και συγκεντρώνει πολύ κόσμο στα παιχνίδια της. Τους παρότρυναν να κάνουν και αυτοί το ίδιο και στην Χαλκίδα. Όντως άνθρωποι και από τα δύο σωματεία της πόλης πήγαν στον Πειραιά και μετά από συνάντηση με τους Ανδριανόπουλους, πήραν δώρο μια εμφάνιση του Ολυμπιακού και επιστρέφοντες στην Χαλκίδα έκαναν την συγχώνευση του Άρη και του Ηρακλή ιδρύοντας το 1926 τον Ολυμπιακό Χαλκίδας. Από εκεί και μετά την ίδρυση της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας το 1928 ο Ολυμπιακός Χαλκίδας έπερνε μέρος σε Περιφερειακά πρωταθλήματα που γίνονταν τότε με συμμετοχή ομάδων από το Σχηματάρι, την Θήβα, τη Λιβαδειά κλπ.
Η πορεία προς την κορυφή
Ως το 1967 ο Ολυμπιακός Χαλκίδας πρωταγωνιστούσε στο επαρχιακό ποδόσφαιρο. Η πρώτη πανελλήνια παρουσία του αναφέρεται στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1955-1956, όταν μετείχε στη β΄ φάση στον Κεντρικό όμιλο. Τερμάτισε τελευταίος αλλά πέτυχε μια σπουδαία νίκη με 1-0 εκτός έδρας επί του Φωστήρα. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να προκρίνεται στο περιφερειακό πρωτάθλημα, χωρίς ιδιαίτερη διάκριση.