cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δίκες του Στούτχοφ
Ετυμηγορίες στη δεύτερη δίκη
Όσκαρ Γκότσαου, SS Unterscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Άντολφ Γκραμς, SS Rottenführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Έμιλ Βέντσελ, SS Unterscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Βέρνερ Βέλλνιτς, SS Rottenführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Γιοχάννες Γκερτς, SS Unterscharführer: 8 χρόνια φυλάκισης
Καρλ Ρέγκερ, SS Scharführer: 8 χρόνια φυλάκισης
Μάρτιν Στάγκε, SS Scharführer: 8 χρόνια φυλάκισης
Άνταλμπερτ Βόλτερ, SS Unterscharführer: 8 χρόνια φυλάκισης
Γιόζεφ Βένχαρντ, SS Scharführer: 8 χρόνια φυλάκισης
Χούγκο Τσιμ, SS Scharführer: φυλάκιση 3 ετών
Βάλτερ Ένγκλερτ, SS Scharführer: φυλάκιση 3 ετών
Άλφρεντ Νικολάιζεν, Kapo: καταδικάστηκε σε θάνατο, εκτελέστηκε: 28 Οκτωβρίου 1948
Τρίτη δίκη του Στούτχοφ
Η τρίτη δίκη διεξήχθη από τις 5 Νοεμβρίου 1947 έως τις 10 Νοεμβρίου 1947 ενώπιον ενός Πολωνικού Ειδικού Ποινικού Δικαστηρίου. Εξετάστηκαν 20 πρώην αξιωματούχοι και φύλακες. Δεκαεννέα κρίθηκαν ένοχοι και ένας αθωώθηκε.
Ετυμηγορίες στην Τρίτη δίκη
Καρλ Μάινκ, SS Obersturmführer: 12 χρόνια φυλάκισης
Γκούστ Έμπερλε, SS Hauptscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Έριχ Γιάσσεν, SS Hauptscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Άντολφ Κλάφφκε, SS Oberscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Όττο Σνάιντερ, SS Unterscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Όττο Βέλκε, SS Sturmscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Βίλλυ Βιττ, SS Unterscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Άλφρεντ Τίσσλερ, SS Rottenführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Γιόχαν Λίχτνερ, SS Hauptscharführer: 5 χρόνια φυλάκιση
Ερνστ Τούλκε, SS Rottenführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Χάιντς Λέβεν, SS Scharführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Έριχ Στάμπνιοκ, SS Unterscharführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Χανς Μέρκε, SS Sturmscharführer: 4 χρόνια φυλάκισης
Χάρι Μίλλερ, SS Unterscharführer: 4 χρόνια φυλάκισης
Ρίχαρντ Τιμμ, SS Hauptscharführer: 4 χρόνια φυλάκισης
Νίκολάους Ντιρνμπέργκερ, SS Scharführer: 4 χρόνια φυλάκισης
Φρίντριχ Τέσμερ, SS Scharführer: 4 χρόνια φυλάκισης
Γιόχανν Σπόρερ, SS Unterscharführer: 4 χρόνια φυλάκισης
Νικολάι Κλάβαν, SS Scharführer: φυλάκιση 3 ετών
Τέταρτη δίκη του Στούτχοφ
Η τέταρτη δίκη διεξήχθη επίσης ενώπιον Πολωνικού Ειδικού Ποινικού Δικαστηρίου, από τις 19 Νοεμβρίου 1947 έως τις 29 Νοεμβρίου 1947. Κρίθηκαν 27 πρώην αξιωματούχοι και φύλακες. 26 κρίθηκαν ένοχοι και ένας αθωώθηκε.
Ετυμηγορίες στην τέταρτη δίκη
Βίλλι Μπουτ SS Hauptscharführer: ισόβια κάθειρξη
Άλμπερτ Βεκμύλλερ, SS Hauptsturmführer: 15 χρόνια φυλάκισης
Ρούντολφ Μπεργκ, SS Scharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Φριτς Γκλάβε, SS Unterscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Χορστ Κέπκε, SS Unterscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Έμιλ Λασάιτ, SS Sturmscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Κουρτ Ρεντούν, SS Unterscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Γιόζεφ Σταλ, SS Unterscharführer: 10 χρόνια φυλάκισης
Βάλντεμαρ Χένκε, SS Obersturmführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Γκούσταβ Κάουτς, SS Unterscharführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Χέρμαν Λινκ, SS Scharführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Έριχ Μέρτενς, SS Oberscharführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Μάρτιν Πεντς, SS Scharführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Γιοχάννες Βαλλ, SS Sturmscharführer: 5 χρόνια φυλάκισης
Ρίχαρντ Άκολτ, SS Rottenführer: φυλάκιση 3 ετών
Άντον Κνίφφκε, SS Scharführer: φυλάκιση 3 ετών
Κρίστοφ Σβαρτς, SS Hauptsturmführer: φυλάκιση 3 ετών
Γκούσταβ Μπροντόβσκι, SS Rottenführer: 7 μήνες φυλάκιση
Βάλτερ Ρίνγκεβαλντ, SS Oberscharfuhrer: 7 μήνες φυλάκιση
Γιόχαν Βρόμπελ, SS Oberscharführer: 7 μήνες φυλάκιση
Ερνστ Κνάππερτ, SS Rottenführer: 7 μήνες φυλάκιση
Λέοπολντ Μπαουμγκάρντνερ, SS Oberscharführer: 7 μήνες φυλάκιση
Έμιλ Πάουλ, SS Unterscharführer: 7 μήνες φυλάκιση
Φραντς Σπίλλμαν, Kapo: αθωώθηκε και απελευθερώθηκε
Πέμπτη και έκτη δίκη
Οι δύο τελευταίες δίκες στην Πολωνία σχετικά με δύο αξιωματούχους του στρατοπέδου συγκέντρωσης Στούτχοφ πραγματοποιήθηκαν με διαφορά τεσσάρων ετών. Το 1949, ο SS-Hauptsturmführer Χανς Γιακόμπι, ο διοικητής των παραρτημάτων του Στούτχοφ που απάρτιζαν το Baukommando Weichsel, το μέρος όπου γυναίκες έσκαβαν αντιαρματικά χαντάκια, δικάστηκε ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου στο Τόρουν και καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών.
Το 1953 το δικαστήριο στο Γκντανσκ δίκασε τον SS-Man Bielawa, ένας φρουρός στο Στούτχοφ μεταξύ 1941-45, και τον καταδίκασε σε δώδεκα χρόνια φυλάκισης. Ο SS-Rottenführer Έμιλ Στρέλαου καταδικάστηκε από το δικαστήριο του Τόρουν στις 23 Απριλίου 1948 σε θάνατο για εγκλήματα πολέμου. Εκτελέστηκε στις 8 Νοεμβρίου στο Wloclawek.
Μεταγενέστερες δίκες
Το 2017, ξεκίνησε η δίωξη δύο πρώην φρουρών του στρατοπέδου Στούτχοφ από το Μπόρκεν και το Βούπερταλ αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος από το Βούπερταλ αρνήθηκε τους ισχυρισμούς και δήλωσε ότι δεν ήταν παρών κατά τη διάρκεια των δολοφονιών και δεν παρατήρησε τίποτα για αυτές.
Τον Νοέμβριο του 2018, ο Γιόχανν Ρεμπόγκεν από το Μπόρκεν δικάστηκε για τη θητεία του στο στρατόπεδο Στούτχοφ από τον Ιούνιο του 1942 έως τον Σεπτέμβριο του 1944. Τον Δεκέμβριο του 2018, η δίκη διακόπηκε, καθώς ο κατάδικος έπρεπε να νοσηλευτεί για σοβαρά καρδιακά και νεφρικά προβλήματα. Στις 25 Φεβρουαρίου 2019, ανακοινώθηκε ότι ήταν απίθανο να ξαναρχίσει η δίκη λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του εναγόμενου.
Τον Οκτώβριο του 2019, ο Μπρούνο Ντέι από το Αμβούργο κατηγορήθηκε ότι συνέβαλε στη δολοφονία 5.230 κρατουμένων στο στρατόπεδο Στούτχοφ μεταξύ 1944 και 1945. Ωστόσο, δικάστηκε σε δικαστήριο ανηλίκων λόγω του ότι ήταν περίπου 17 ετών εκείνη την εποχή. Τον Ιούλιο του 2020, καταδικάστηκε για 5232 κατηγορίες συνέργειας σε δολοφονία από το κρατικό δικαστήριο του Αμβούργου και καταδικάστηκε επίσης για έναν αριθμό συνέργειας σε απόπειρα δολοφονίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Στάδιο Ερόσι Μανιγκαλάτζε
Το Στάδιο Ερόσι Μανιγκαλάτζε είναι ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Σαμτρέντια της Γεωργίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της ΦΚ Σαμτρέντια του Πρωταθλήματος Γεωργίας. Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 15.000 θεατές. Το στάδιο ονομάστηκε από τον γεωργιανό ηθοποιό, Ερόσι Μανιγκαλάτζε, ο οποίος γεννήθηκε στη Σαμτρέντια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γεωργία
Κιτσίκ Μπαραχούμ
Το Κιτσίκ Μπαραχούμ (επίσης, Κιτσίκ Μπάραχουμ) είναι χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ντεντελί και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παπαχαραλάμπειο Εθνικό Στάδιο
Το Παπαχαραλάμπειο Εθνικό Στάδιο είναι ένα στάδιο στη Ναύπακτο της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου, Ναυπακτιακός Αστέρας. Ονομάστηκε από τον ευεργέτη Δημήτριο Παπαχαραλάμπους, ο οποίος χρηματοδότησε την αγορά της έκτασης για την ανέγερση του σταδίου.
Έχει χωρητικότητα 1.650 θέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Ναύπακτος Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αιτωλοακαρνανία
Α.Π.Σ. Μαύρος Αετός Κερατσινίου
Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Μαύρος Αετός ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Κερατσίνι. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου ήταν το 1947 και είχε αύξοντα Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 640. Χρώματα του συλλόγου ήταν το μαύρο και το λευκό και έμβλημά του ο αετός. Άνηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά και στο παρελθόν είχε συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατηγορίας. Από το 2013 ο σύλλογος έπαψε να υφίσταται καθώς συγχωνεύτηκε με την Ολυμπιάδα Κερατσινίου και δημιούργησαν την Αθλητική Ένωση Μαύρος Αετός - Ολυμπιάδα.
Ίδρυση και πορεία
Ο «'''Α.Π.Σ. Μαύρος Αετός'''» ιδρύθηκε το 1947 και έδρα του αποτελούσε η περιοχή του Κοκκινόβραχου στο Κερατσίνι. Από την ίδρυσή του δρούσε σαν ανεξάρτητο σωματείο, δίνοντας πλήθος φιλικών αγώνων με άλλα ανεξάρτητα ή μη σωματεία του Πειραιά και της Αθήνας. Κατόπιν εντάχθηκε στη Δόκιμη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά αγωνιζόμενος με άλλες ανεξάρτητες ομάδες του Πειραιά τότε όπως μεταξύ άλλων τους Βύζαντα Μεγάρων, Περαμαϊκό, Ηρακλή Ελευσίνας, Σπίθα Νίκαιας κ.α. και το 1957 εντάχθηκε επίσημα στην Ε.Π.Σ. Πειραιά, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική του πορεία από το πρωτάθλημα της Δ' Κατηγορίας την περίοδο 1957-58. Το 1962 ανέβηκε στην Γ' Κατηγορία, το 1971 στην Β' Κατηγορία και το 1975 στην Α' Κατηγορία και κορυφαία της Ε.Π.Σ. Πειραιά, για πρώτη φορά στην ιστορία του όπου και καθιερώθηκε.
Τις χρονιές 1991-92 και 1994-95 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣΠ. Συμμετείχε 4 φορές στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής, τις χρονιές 1992-93, 1993-94, 1995-96 και 1996-97. Το 2000 υποβιβάστηκε για πρώτη φορά από το 1975 στην Β' Κατηγορία για επανέλθει αμέσως το 2001 κατακτώντας το πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας. Το 2003 τερμάτισε στην προτελευταία θέση του 1ου ομίλου πάνω από τον ουραγό Αργοναύτη και υποβιβάστηκε εκ νέου στην Β' Κατηγορία για να επιστρέψει άμεσα στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά, όπου και αγωνίστηκε μέχρι και τη σεζόν 2012-13 έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο και χάνοντας οριακά την επάνοδο στην Δ' Εθνική.
Συγχώνευση
Το 2013 αποφασίστηκε ομόφωνα η συγχώνευση του συλλόγου με αυτόν της «Α.Ε. Ολυμπιάδας Κερατσινίου» η οποία προέκυψε το 1989 από συγχώνευση των «Αρίων Κοκκινόβραχου» και «Κένταυρου Αγ. Αντωνίου» του Κερατσινίου και είχε αύξοντα Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 3747 και μόλις την προηγούμενη περίοδο 2011-12 είχε αγωνιστεί για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής. Η συγχώνευση του Α.Π.Σ. Μαύρου Αετού και της Α.Ε. Ολυμπιάδας πραγματοποιήθηκε και δημιούργησαν την «Α.Ε. Μαύρος Αετός - Ολυμπιάδα», η οποία εγκρίθηκε από την ΕΠΟ το 2015. Έκτοτε έπαψε να υφίσταται, καθώς αρχικά την περίοδο 2013-14 αγωνίστηκε ως Α.Ε. Ολυμπιάδα και από την περίοδο 2014-15 υφίσταται η νέα ομάδα των 2 ενωμένων σωματείων του Κερατσινίου, Α.Ε. Μαύρος Αετός - Ολυμπιάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1949
Κιτσίκ Αλατεμίρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καχ
Καρανταγκλί (Χατσμάζ)
Το Καρανταγκλί (επίσης, Καράνταγκλι) είναι χωριό της επαρχίας Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Καραντάγ Μπουντούκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Ρομπίνα Ναμπάντζα
Η Ρομπίνα Ναμπάντζα (Robinah Nabbanja) (γενν. 17 Δεκεμβρίου 1969) είναι Ουγκαντέζα εκπαιδευτικός και πολιτικός και Πρωθυπουργός της χώρας, αφού διορίστηκε στις 8 Ιουνίου 2021. Επίσημη επιβεβαίωση από το Κοινοβούλιο έγινε στις 21 Ιουνίου 2021. Αντικατέστησε τον Ρουχακάνα Ρουγκούντα, ο οποίος είχε διοριστεί στη θέση του Απεσταλμένου Ειδικών Καθηκόντων του Προέδρου της Ουγκάντα. Είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ουγκάντα.
Ταυτόχρονα υπηρετεί ως εκλεγμένη βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια των γυναικών της περιφέρειας Kakumiro στο 11ο Κοινοβούλιο (2021–2026), ρόλο που είχε και στο 10ο Κοινοβούλιο (2016–2021).
Εκπαίδευση
Γεννήθηκε στη σημερινή περιοχή Κακούμιρο. στις 17 Δεκεμβρίου 1969. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Nkooko. Στη συνέχεια σπούδασε στο St. Edward's Secondary School Bukuumi, τόσο για τις σπουδές O-Level όσο και για τις σπουδές A-Level, αποκτώντας από εκεί το Πιστοποιητικό Εκπαίδευσης της Ουγκάντα ​​και το Προηγμένο Πιστοποιητικό Εκπαίδευσης της Ουγκάντα.
Μεταξύ 1990 και 2000, η Ναμπάντζα απέκτησε πιστοποιητικά και διπλώματα σε σπουδές ηγεσίας, διαχείρισης και ανάπτυξης, από διάφορα ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο Μαρτύρων της Ουγκάντα. το Ινστιτούτο Διαχείρισης της Ουγκάντα, το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο στην Ουγκάντα ​​και το Εθνικό Ινστιτούτο Ηγεσίας Kyankwanzi. Το Bachelor of Democracy and Development Studies και το Master of Arts in Development Studies βραβεύτηκαν και τα δύο από το Uganda Martyrs University.
Καριέρα
Από το 1993 έως το 1996, η Ρομπίνα ήταν δασκάλα σχολείου στο γυμνάσιο Kakumiro Martyrs Uganda. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως Περιφερειακός Σύμβουλος, εκπροσωπώντας την υποκομητεία Nkooko, στην περιφέρεια Κιμπαάλε εκείνη την εποχή, από το 1998 έως το 2001. Ταυτόχρονα υπηρέτησε ως Γραμματέας για την υγεία, το φύλο και τις κοινοτικές υπηρεσίες για την περιφέρεια κατά την περίοδο εκείνη. Στη συνέχεια πέρασε τα επόμενα δέκα χρόνια (2001–2010) υπηρετώντας ως Μόνιμος Επαρχιακός Επίτροπος στις περιφέρειες Pallisa, Busia και Budaka. Το 2011, εντάχθηκε στην εκλογική πολιτική της Ουγκάντα ​​διεκδικώντας επιτυχώς για την εκπροσώπηση των γυναικών της περιφέρειας Kibaale στο 9ο Κοινοβούλιο (2011–2016). Όταν η Περιφέρεια Kakumiro δημιουργήθηκε το 2016, διαγωνίστηκε για την εκλογική περιφέρεια των γυναικών στη νέα περιφέρεια και κέρδισε ξανά. Είναι η εν ενεργεία βουλευτής. Στον ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου στις 14 Δεκεμβρίου 2019, η Ναμπάντζα διορίστηκε Υπουργός Υγείας (Γενικά Καθήκοντα), αντικαθιστώντας τη Sarah Achieng Opendi που διορίστηκε Υπουργός Ορυκτού Πλούτου. Μετά την έγκριση του κοινοβουλίου, ορκίστηκε στις 13 Ιανουαρίου 2020.
Κάμβρια έκρηξη
250px|μικρογραφία|Αναπαράσταση οργανισμού εκείνης της περιόδου Η Κάμβρια έκρηξη ήταν ένα γεγονός πριν από περίπου 541 εκατομμύρια χρόνια κατά την Κάμβρια περίοδο. Διήρκεσε περίπου 13 με 25 εκατομμύρια χρόνια και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία του ζωικού βασιλείου. Η έκρηξη συνοδεύτηκε από σημαντικές διαφοροποιήσεις και σε άλλες ομάδες οργανισμών.
Ρομπίνα Ναμπάντζα
Καριέρα
Στο νέο υπουργικό συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στις 8 Ιουνίου 2021, η Ναμπάντζα διορίστηκε πρωθυπουργός του υπουργικού συμβουλίου των 82 μελών (2021 έως 2026).
Κάμβρια έκρηξη
Πριν από την έκρηξη, οι περισσότεροι οργανισμοί ήταν σχετικά απλοί, αποτελούμενοι από μεμονωμένα κύτταρα ή μικρούς πολυκύτταρους οργανισμούς, που περιστασιακά οργανώνονταν σε αποικίες. Καθώς ο ρυθμός διαφοροποίησης στη συνέχεια επιταχύνθηκε, οι οργανισμοί έτειναν να μοιάζουν με τους σημερινούς. Σχεδόν οτιδήποτε ζωντανό υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη, άρχισε να εμφανίζεται αυτήν την περίοδο.
Ρομπίνα Ναμπάντζα
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ουγκάντας Κατηγορία:Υπουργοί της Ουγκάντας Κατηγορία:Ουγκαντέζοι πολιτικοί
Λέο Μπέικελαντ
Ο Λέο Μπέικελαντ (Leo Hendrik Arthur Baekeland, 14 Νοεμβρίου 1863 – 23 Φεβρουαρίου 1944) ήταν διακεκριμένος Αμερικανοβέλγος χημικός και εφευρέτης ο οποίος υπήρξε ιδρυτής της αμερικανικής βιομηχανίας General Bakelite Company.
Βιογραφικά στοιχεία & σπουδές
Μεγάλωσε στο Βέλγιο, σπούδασε χημεία στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης, ολοκλήρωσε σε ηλικία μόλις 21 ετών το διδακτορικό του στη βιομηχανική χημεία (maxima cum laude) και δίδαξε στο εν λόγω πανεπιστήμιο. Το 1889 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, πολιτογραφήθηκε Αμερικανός και εξαιτίας των ευρεσιτεχνιών του απέκτησε μεγάλη φήμη και αμύθητο πλούτο.
Υπήρξε πολυμήχανος εφευρέτης και έμεινε γνωστός, στην ιστορία της επιστήμης, για την καινοτομική ευρεσιτεχνία παραγωγής του φωτογραφικού χαρτιού (το 1893) και τη σημαντική χημική εφεύρεση του βακελίτη, που φέρει το όνομα του, το 1907 (U.S. patent 942,699).
Εφευρέσεις και διακρίσεις
Ήταν εξαιρετικά εφευρετικός και ανήσυχος, δραστηριοποιήθηκε ιδίως στη βιομηχανική χημεία και στη δύση της καριέρας του είχε στην κατοχή του περισσότερες από 100 πατέντες, ορισμένες εκ των οποίων τον έκαναν πολυεκατομμυριούχο για την εποχή του.
thumb|right |Bakelizer, η καινοτομική συσκευή στο εργαστήριο του Λέο Μπέικελαντ Θεωρείται ως ο «πατέρας της βιομηχανίας των Πλαστικών», σημείο – ορόσημο για την οργανική χημεία, όταν ο Μπέικελαντ, στο δικό του ιδιωτικό εργαστήριο, παρασκεύασε το βακελίτη, ένα απλό, φθηνό πολυμερές (από φαινόλη και φορμαλδεΰδη), που ήταν το πρώτο πλαστικό που παρήχθη και το οποίο ήταν σκληρό, άκαυστο και πάρα πολύ ευέλικτο σε ποικίλες χρήσεις. Η εφεύρεση αυτή οδήγησε στη ραγδαία εξέλιξη και ανάπτυξη της βιομηχανίας των πλαστικών σε όλο τον κόσμο.
Όταν συνταξιοδοτήθηκε, ο γιος του George Washington Baekeland, αποφάσισε να μην ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις. Τότε ο Μπέικελαντ πούλησε στην εταιρεία Union Carbide τα δικαιώματα του βακελίτη και τις εγκαταστάσεις των μονάδων του αντί ποσού 16,5 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 202,8 εκατ. σε τιμές του 2002). Απεβίωσε το 1944 στην πόλη Beacon στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.
Το 1993, η American Chemical Society τίμησε τη μνήμη του Λέο Μπέικελαντ για την προσφορά του στη βιομηχανική Χημεία, θεωρώντας την εφεύρεση του βακελίτη ως ορόσημο έρευνας στην ιστορία της επιστήμης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι χημικοί
Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου
Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου (αγγλικά: Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull) είναι αμερικανική περιπέτεια παραγωγής 2008. Είναι η τέταρτη ταινία της σειράς Ιντιάνα Τζόουνς σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ και παραγωγή Τζορτζ Λούκας. 19 χρόνια μετά την κυκλοφορία της τελευταίας ταινίας Η Τελευταία Σταυροφορία η ταινία τοποθετείται στο 1957 με τον Ιντιάνα Τζόουνς να διώκεται από τους Ρώσους και την αρχηγό τους Ιρίνα Σπάλκο, ψάχνοντας το κρυστάλλινο κρανίο. Ο Χάρισον Φορντ επιστρέφει για τέταρτη φορά και η Κάρεν Άλλεν επαναλαμβάνει το ρόλο της από την πρώτη ταινία Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού ενώ συμμετέχουν οι Σάια ΛαΜπεφ, Τζον Χαρτ, Ρέι Γουίνστον και Τζιμ Μπρόντμπεντ.
Το σενάριο πέρασε από πολλούς σεναριογράφους πριν καταλήξει στον Ντέιβιντ Κόεπ. Η ταινία κυκλοφόρησε 22 Μαΐου 2008 και έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της χρονιάς παγκοσμίως.
Πλοκή
Το 1957 ο Ιντιάνα Τζόουνς μαζί με τον φίλο του Τζορτζ "Μακ" Μακχέιλ απάγονται από μια ομάδα Σοβιετικών πρακτόρων με αρχηγό τη Συνταγματάρχη Δόκτωρ Ιρίνα Σπάλκο. Οι Σοβιετικοί διεισδύουν στην Περιοχή 51 στη Νεβάδα και αναγκάζουν τον Ιντιάνα να βρει ένα κιβώτιο που περιέχει το σώμα ενός εξωγήινου. Αφού βρίσκει το κιβώτιο, ο Μακ προδίδει τον Ιντιάνα καθώς εξαγοράστηκε από τους Σοβιετικούς. Ο Ιντιάνα καταφέρνει να αποδράσει μέσα στην έρημο όταν πέφτει πάνω σε μια δοκιμή πυρηνικών όπλων. Καταφέρνει να επιβιώσει επειδή κρύφτηκε μέσα σε ένα ψυγείο. Αργότερα κρατείται από το FBI εξαιτίας της συμμαχίας του Μακ με τους Σοβιετικούς. Λίγες μέρες αφού έχει επιστρέψει στο κολέγιο Μάρσαλ, του προσφέρεται άδεια ώστε να μην απολυθεί εξαιτίας του γεγονότος.
Στο σταθμό του τραίνου ο Ιντιάνα συναντά τον Ματ Γουίλιαμς, που του λέει ότι ο παλιός συνάδελφός του Χάρολντ Όξλεϊ έχει απαχθεί μετά την ανακάλυψη του κρυστάλλινου κρανίου στο Περού. Ο Ιντιάνα τότε λέει στον Ματ το θρύλο του κρυστάλλινου κρανίου που βρέθηκε στη πόλη Άκατορ και όποιος το επιστρέψει το κρανίο θα του δώσει τον πλήρη έλεγχο των υπερφυσικών δυνάμεών του. Ο Ματ δίνει στον Ιντιάνα ένα γράμμα από τη μητέρα του, που επίσης έχει απαχθεί, που περιέχει ένα γρίφο γραμμένο από τον Όξλεϊ σε μια αρχαία αμερικανική γλώσσα. Ο γρίφος τους οδηγεί στις Γραμμές της Νάσκα στο Περού. Εκεί ανακαλύπτουν ότι ο Όξλεϊ είχε εισαχθεί σε ψυχιατρική κλινική, έχοντας υποστεί νευρικό κλονισμό από τις δυνάμεις του κρανίου, μέχρι που τον απήγαγαν οι Σοβιετικοί. Στο κελί του Όξλεϊ, βρίσκουν στοιχεία που τους οδηγούν στον τάφο του Φρανσίσκο ντε Ορελάνα, έναν εξερευνητή που εξαφανίστηκε τον 16ο αιώνα ενώ εψαχνε την Άκατορ. Ανακαλύπτουν το κρανίο στον τάφο και ο Ιντιάνα καταλαβαίνει ότι το έκρυψε εκεί ο Όξλεϊ.
Λίγο αργότερα, οι Ιντιάνα και Ματ αιχμαλωτίζονται από τους Σοβιετικούς και τους πάνε στη Βραζιλία όπου βρίσκουν τον Όξλεϊ και τη μητέρα του Ματ, η οποία αποδεικνύεται ότι είναι η παλιά αγαπημένη του Ιντιάνα, Μάριον Ρέιβενγουντ. Η Μάριον του αποκαλύπτει ότι ο Ματ είναι γιος του. Η Σπάλκο πιστεύει ότι το κρανίο ανήκει σε ένα υπερδιάστατο ον που κρατά μεγάλη δύναμη και ότι αν το επιστρέψει στην Άκατορ θα δώσει στους Σοβιετικούς τεράστια δύναμη. Οι Ιντιάνα, Μάριον, Ματ και Όξλεϊ καταφέρνουν να αποδράσουν μέσα στον Αμαζόνιο. Ο Μακ τους ακολουθεί λέγοντας ότι είναι διπλός πράκτορας της CIA και δουλεύει εναντίον των Σοβιετικών.
Και οι πέντε οδεύουν προς την Άκατορ, αλλά δέχονται επίθεση από τους Σοβιετικούς. Καταφέρνουν να αποδράσουν για μία ακόμη φορά και μπαίνουν στο ναό. Ο Μακ που ακόμα δουλεύει για τους Σοβιετικούς αφήνει ίχνη για να τους βρουν. Μέσα στο ναό, βρίσκουν αντικείμενα από αρκετούς παγκόσμιους πολιτισμούς. Μπαίνουν τότε σε ένα δωμάτιο και βρίσκουν 13 υπερδιάστατα όντα να κάθονται στους θρόνους τους και από ένα να λείπει το κρυστάλλινο κρανίο. Αφού φτάσουν οι Σοβιετικοί, η Σπάλκο τοποθετεί το κρανίο στον ακέφαλο σκελετό. Τα υπερδιάστατα όντα αρχίζουν να επικοινωνούν μαζί τους μέσω του Όξλεϊ με μια αρχαία διάλεκτο των Μάγια, και ο Όξλεϊ τους υπόσχεται ότι θα τους ανταμείψουν με ένα μεγάλο δώρο. Η Σπάλκο προσεγγίζει τα όντα και απαιτεί να μάθει τα πάντα. Τα όντα εκπληρώνουν την επιθυμία της και της μεταφέρουν την συλλογική τους γνώση στο μυαλό της, ενεργοποιώντας ένα παράθυρο σε μια άλλη διάσταση. Οι Ιντιάνα, Μάριον, Ματ και Όξλεϊ φεύγουν από το ναό. Τα όντα, εν τω μεταξύ, σχηματίζονται σε ένα ον που κάνει την Σπάλκο να εκτοξευτεί από την πολύ γνώση που της μετέφερε. Ο ναός αρχίζει να γκρεμίζεται και ένας ιπτάμενος δίσκος σηκώνεται και εξαφανίζεται. Αφού επιστρέψουν σπίτι, οι Ιντιάνα και Μάριον παντρεύονται. Στο γάμο, ένας ξαφνικός άνεμος θα ρίξει το καπέλο του Ιντιάνα στο πάτωμα, στα πόδια του Ματ. Ο Ματ το σηκώνει και αρχίζει να το βάζει στο κεφάλι του όταν το αρπάζει ο Ιντιάνα και το βάζει στο δικό του το κεφάλι.
Πρώτα στάδια
Μετά την κυκλοφορία της ταινίας Η Τελευταία Σταυροφορία το 1989, ο Τζορτζ Λούκας άφησε τη σειρά ταινιών να τελειώσει καθώς δεν μπορούσε να σκεφτεί ένα καλό σενάριο και έτσι προτίμησε να ασχοληθεί με τη σειρά The Young Indiana Jones Chronicles που έδειχνε τον χαρακτήρα σε νεαρή ηλικία. Ο Χάρισον Φορντ εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της σειράς το Δεκέμβριο του 1992 και έτσι ο Λούκας σκέφτηκε μια ταινία με έναν μεγαλύτερο σε ηλικία Ιντιάνα Τζόουνς που θα τοποθετείται στη δεκαετία του '50. Σαν κεντρική σεναριακή πλοκή σκέφτηκε τους εξωγήινους. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ μετά την ολοκλήρωση της τριλογίας είχε αποφασίσει να μη συμμετέχει στη σκηνοθεσία στις όποιες πιθανές συνέχειες και θα παρέμενε ως παραγωγός.
Ο Λούκας σκέφτηκε μια ιστορία την οποία έκανε σενάριο ο Τζεμπ Στιούαρτ. Ο Λούκας ήθελε τον Ιντιάνα να παντρεύεται και τον πατέρα του να επιστρέφει. Σαν κεντρικούς κακούς είχε τους Ρώσους και τους εξωγήινους που θα είχαν ψυχικές δυνάμεις. Μετά το επόμενο προσχέδιο του Στιούαρτ, ο Λούκας προσέλαβε τον Τζέφρεϊ Μπόεμ που έγραψε την τελευταία ταινία της σειράς, να αναλάβει το σενάριο. Το Μάρτιο του 1996 το ολοκλήρωσε. Τρεις μήνες αργότερα κυκλοφόρησε η ταινία Ημέρα Ανεξαρτησίας (Independance Day) και ο Σπίλμπεργκ είπε ότι δε θέλει να κάνει άλλη μια ταινία με εισβολή εξωγήινων και ο Λούκας αποφάσισε να ασχοληθεί με τον Πόλεμο των Άστρων.
Το 2000 ο γιος του Σπίλμπεργκ θα τον ρωτήσει πότε θα βγει το επόμενο Ιντιάνα Τζόουνς και έτσι ο Σπίλμπεργκ αποφάσισε να ασχοληθεί ξανά με το πρότζεκτ. Την ίδια χρονιά, συναντήθηκε με τον Λούκας και τον Φορντ και όλοι συμφώνησαν να κάνουν άλλη μια ταινία. Οι Σπίλμπεργκ και Λούκας συζήτησαν την κεντρική ιδέα που θα περιλάμβανε εξωγήινους και ο Λούκας πρότεινε να χρησιμοποιήσουν τα κρυστάλλινα κρανία. Ο Λούκας έβρισκε πολύ ελκυστικά τα κρανία όσο και την Κιβωτό της Διαθήκης. Προσέλαβαν το Μ. Νάιτ Σιάμαλαν να γράψει το σενάριο με πιθανή ημερομηνία γυρισμάτων το 2002, αλλά ο Σιάμαλαν δεν μπορούσε να γράψει τη συνέχεια μιας ταινίας που αγαπούσε όπως το Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού.
Τότε, ο Φρανκ Ντάραμποντ που είχε γράψει πολλά επεισόδια της σειράς, προσελήφθη να γράψει το σενάριο το Μάιο του 2002. Το σενάριό του με τίτλο "Ιντιάνα Τζόουνς και Η Πόλη των Θεών" ήθελε τον Ιντιάνα να καταδιώκεται από τους πρώην Ναζί τη δεκαετία του '50. Ο Ντάραμποντ ισχυρίστηκε ότι ο Σπίλμπεργκ λάτρεψε το σενάριό του, αλλά ο Λούκας όχι και τόσο και αποφάσισε να γράψει το σενάριο μόνος του. Μαζί με τον Σπίλμπεργκ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι εφόσον η ταινία τοποθετείται τη δεκαετία του '50 δεν θα μπορούσαν να αγνοήσουν τον Ψυχρό Πόλεμο και έτσι οι Ρώσοι θα ήταν καλύτερο να είναι οι κακοί.
Ο Τζεφ Νέιθανσον συναντήθηκε με τους Σπίλμπεργκ και Λούκας τον Αύγουστο του 2004 και παρέδωσε τα επόμενα προσχέδια τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2005. Από εκεί συνέχισε ο Ντέιβιντ Κόεπ που έδωσε τον υπότιτλο Destroyer of Worlds. Το άλλαξαν σε Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου καθώς ο Σπίλμπεργκ βρήκε τον τίτλο πιο ελκυστικό για το κοινό και χρησιμοποίησαν σαν κεντρική ιδέα τα κρυστάλλινα κρανία.
Κάστινγκ
Ο Χάρισον Φορντ έκανε τρεις ώρες την ημέρα γυμναστική και ακολούθησε ειδική δίαιτα με ψάρια και λαχανικά ώστε να φτιάξει το κατάλληλο σώμα για να μπορεί να κάνει μόνος του τις επικίνδυνες σκηνές. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ήθελε τον Σον Κόνερι να κάνει ένα μικρό πέρασμα από την ταινία επαναλαμβάνοντας το ρόλο του Χένρι Τζόουνς, πατέρα του Ιντιάνα, αλλά ο Κόνερι αρνήθηκε καθώς είχε ήδη αποσυρθεί. Ο Λούκας αργότερα δήλωσε ότι τελικά βγήκε σε καλό που δεν συμμετείχε ο Κόνερι καθώς το κοινό θα απογοητευόταν όταν δεν θα ακολουθούσε τον Ιντιάνα στην περιπέτειά του. Ο Σάια ΛαΜπεφ υπέγρραψε τον Απρίλιο του 2007 και ήταν τόσο ενθουσιασμένος που θα έκανε μια ταινία Ιντιάνα Τζόουνς που δεν διάβασε καν το σενάριο. Οι Νάταλι Πόρτμαν, Σκάρλετ Τζοχάνσον και Βιρτζίνια Μάντσεν είχαν προταθεί να παίξουν ένα ρόλο στην ταινία ενώ ο Τζον Ρις-Ντέιβις δήλωσε ενδιαφέρον να επαναλάβει το ρόλο του ως Σάλλαχ. Η Κάρεν Άλλεν δεν ήξερε ότι ο χαρακτήρας θα επέστρεφε στην ταινία μέχρι το Σεπτέμβριο του 2007, όταν της τηλεφώνησε ο Σπίλμπεργκ και της είπε ότι "κάνουμε το τέταρτο Ιντιάνα Τζόουνς και μάντεψε, είσαι μέσα".
Box οffice
Με προϋπολογισμό 185.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 100,1 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 317,1 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο τα 473,5 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 790,6 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η τρίτη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική για το 2008 και η 2η παγκοσμίως.
Συνέχεια
Στις 15 Μαρτίου του 2016, οι Walt Disney Studios ανακοίνωσαν πως και ο Σπίλμπεργκ και ο Φορντ θα επιστρέψουν στην πέμπτη Ιντιάνα Τζόουνς ταινία, προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 19 Ιουλίου του 2019. Μετά από πολλές αναβολές, η ταινία είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 30 Ιουνίου του 2023. Τον Φεβρουάριο του 2020, αποκαλύφθηκε πως ο Σπίλμπεργκ αποχώρησε από την ταινία ως σκηνοθέτης, με τον Τζέιμς Μάνγκολντ να παίρνει τον ρόλο του. Τον Δεκέμβριο του 2022 ανακοινώθηκε πως ο τίτλος θα είναι Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο Δίσκος του Πεπρωμένου. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου του 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιντιάνα Τζόουνς Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Γουίλιαμς Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lucasfilm Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αργεντινή Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κονέκτικατ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια Κατηγορία:Ταινίες Ιντιάνα Τζόουνς
Κιτσίκ Καραμπέι
Το Κιτσίκ Καραμπέι (επίσης, Μοχτατάτς, Μοχράτ'αγκ, και Μοχρατάγκ) είναι χωριό της επαρχίας Ταρτάρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ταρτάρ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Καραόκε
μικρογραφία|Άτομο τραγουδά καραόκε στο Χονγκ Κονγκ. Το καραόκε (ιαπωνικά: カラオケ, σύνθετη λέξη από τις ιαπωνικές λέξεις κάρα - 空 "άδειος" και οόκεσουτορα オーケストラ "ορχήστρα") είναι τύπος διαδραστικής ψυχαγωγίας η οποία αναπτύχθηκε στην Ιαπωνία, στην οποία οι άνθρωποι τραγουδούν μαζί με ένα καταγεγραμμένο μουσικό βίντεο χρησιμοποιώντας ένα μικρόφωνο.
Η μουσική είναι μια οργανική έκδοση ενός γνωστού δημοφιλούς τραγουδιού. Οι στίχοι συνήθως εμφανίζονται σε μια βιντεοοθόνη, μαζί με ένα σύμβολο που μετακινείται, ένα χρώμα που αλλάζει ή εικόνες του μουσικού βίντεο (για την καθοδήγηση του τραγουδιστή). Στις κινεζόφωνες χώρες και περιοχές όπως η ηπειρωτική Κίνα, το Χονγκ Κονγκ, η Ταϊβάν και η Σιγκαπούρη, ένα κουτί καραόκε ονομάζεται KTV. Η παγκόσμια αγορά καραόκε εκτιμάται ότι αξίζει περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωνητική μουσική Κατηγορία:Ψυχαγωγία Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός
Διάσκεψη του Πόρου
Η διάσκεψη του Πόρου ήταν μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε το 1828, από Βρετανούς, Γάλλους και Ρώσους διπλωμάτες, για να καθορίσει τα σύνορα της ανεξάρτητης Ελλάδας.
Ιστορικό
Το 1821, οι Έλληνες είχαν εξεγερθεί ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Καθώς η ελληνική κατάσταση προσέλκυσε μεγάλη συμπάθεια, το 1827 οι βρετανικοί, γαλλικοί και ρωσικοί στόλοι κατέστρεψαν τους οθωμανικούς και αιγυπτιακούς στόλους στη Μάχη του Ναυαρίνου. Μετά τη μάχη, η διάσκεψη του Λονδίνου, αποτελούμενη από τον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών και τους Γάλλους και Ρώσους πρέσβεις στο δικαστήριο του Αγίου Ιακώβου, συναντήθηκε για να προσδιορίσει ποια θα ήταν τα σύνορα της Ελλάδας, μόλις αποκτούνταν η ανεξαρτησία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η διάσκεψη
Καθώς δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε συμφωνία στο Λονδίνο, οι Βρετανοί, Γάλλοι και Ρώσοι πρέσβεις στην Υψηλή Πύλη, έλαβαν οδηγίες να συναντηθούν στο νησί του Πόρου τον Σεπτέμβριο του 1828, για να επιλύσουν το πρόβλημα. Υπήρχαν δύο βασικές επιλογές:
Υπήρχαν επίσης δύο επιπλέον ενδιάμεσες επιλογές μεταξύ των δύο άκρων. Σύμφωνα με το μνημόνιο που παρουσίασε ο Ιωάννης Καποδίστριας, τα βόρεια ελληνικά σύνορα πρέπει να φτάσουν σε μία γραμμή από το Δέλβινο μέχρι τη Θεσσαλονίκη ή τουλάχιστον σε μία πιο νότια γραμμή από την Πρέβεζα μέχρι τη Λαμία. Μετά από πολλή συζήτηση, οι τρεις πρέσβεις ανέφεραν ότι η Ελλάδα πρέπει να εκτείνεται από την Άρτα μέχρι τον Παγασητικό Κόλπο, συμπεριλαμβανομένων των νησιών της Εύβοιας και της Σάμου και ενδεχομένως την Κρήτη. Η κορυφαία φιλοελληνική φωνή στο συνέδριο ήταν ο Στράτφορντ Κάνινγκ. Όλοι οι πρέσβεις ανέφεραν ότι αυτή ήταν η πιο εύχρηστη γραμμή και απλώς ο περιορισμός του ελληνικού κράτους στην Πελοπόννησο, θα προκαλούσε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες να μετακινηθούν προς το νότο, κατακλύζοντας το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος. Η διάσκεψη κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι μοναρχία.
Αποτέλεσμα
Ο Βρετανός πρωθυπουργός, Δούκας του Ουέλινγκτον, ο οποίος ήταν εχθρικός σε όλη την ιδέα της χορήγησης ανεξαρτησίας στην Ελλάδα, απέρριψε την έκθεση της Διάσκεψης, λέγοντας ότι ο στόχος του "δεν ήταν να κατακτήσει έδαφος από την Πύλη, αλλά να ειρηνεύσει μια χώρα σε κατάσταση εξέγερσης ". Ο Ουέλινγκτον δήλωσε ότι θέλει το ελληνικό κράτος να αποτελείται μόνο από την Πελοπόννησο και η υπόλοιπη Ελλάδα να παραμείνει οθωμανική. Η Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία δέχτηκαν τις συστάσεις της διάσκεψης του Πόρου ως βάση αποκλειστικά για τη διαπραγμάτευση, γεγονός που προκάλεσε την απογοήτευση του Κάνινγκ. Η Υψηλή Πύλη εξακολουθούσε να πιστεύει ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να κερδηθεί και αφού είχε ήδη απορρίψει την απαίτηση για ανακωχή, απέρριψε επίσης τις συστάσεις της διάσκεψης. Ωστόσο, αφού νικήθηκαν στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828-29, οι Οθωμανοί τελικά αναγκάστηκαν να αποδεχθούν την ιδέα της ελληνικής ανεξαρτησίας. Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Αδριανούπολης, τον Σεπτέμβριο του 1829, οι Οθωμανοί υποσχέθηκαν να αποδεχθούν οποιαδήποτε απόφαση λάμβανε η Διάσκεψη του Λονδίνου.
Στις 3 Φεβρουαρίου 1830, η διάσκεψη του Λονδίνου αποφάσισε να προσφέρει στον πρίγκιπα Λεοπόλδο Α' του Βελγίου τον ελληνικό θρόνο, με σύνορα πολύ μικρότερα από ότι είχε αποφασισθεί στη Διάσκεψη του Πόρου. Αυτό οδήγησε το Λεοπόλδο να απορρίψει την προσφορά του ελληνικού θρόνου στις 21 Μαΐου 1830, λέγοντας ότι θα δεχόταν μόνο έναν ελληνικό θρόνο με τα σύνορα που είχαν συμφωνηθεί στη διάσκεψη του Πόρου.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Συνθήκες του Ηνωμένου Βασιλείου (1801–1922) Κατηγορία:Διπλωματικές διασκέψεις Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας
Άλωση της Τρίπολης (1289)
Η Άλωση της Τρίοπολης είχε ως επακόλουθο την καταστροφή του Σταυροφορικού κράτους της Κομητείας της Τρίπολης (στο σημερινό Λίβανο), από τους Μουσουλμάνους Μαμελούκους. Η μάχη συνέβη το 1289 και ήταν ένα σημαντικό γεγονός των Σταυροφοριών, καθώς σηματοδότησε την κατάληψη μίας από τις λίγες εναπομείνασες κτήσεις των Σταυροφόρων. Το γεγονός παρουσιάζεται σε μια σωζόμενη εικονογραφία από ένα χειρόγραφο γνωστό ως «Κώδικας Κοτσαρέλλι», το οποίο θεωρείται ότι δημιουργήθηκε στη Γένοβα τη δεκαετία του 1330. Η εικόνα δείχνει την Λουκία, Κόμισσα της Τρίπολης, και τον Βαρθολομαίο, Επίσκοπο της Τορτόζας, να βρίσκονται στο κέντρο της οχυρωμένης πόλης, την ώρα που δέχονται επίθεση από τον Αλ Μανσούρ Καλαούν, του οποίου ο στρατός απεικονίζεται να σφαγιάζει τους κατοίκους που προσπαθούν να εγκαταλείψουν την πόλη.
Πολιορκία και άλωση
Το Καλαούν ξεκίνησε την πολιορκία της Τρίπολης τον Μάρτιο του 1289, διαθέτοντας ένα μεγάλο στρατό και μεγάλους πολιορκητικούς καταπέλτες. Ως απάντηση, η Κοινότητα της Τρίπολης και οι ευγενείς έδωσαν το σύνολο της εξουσίας στη Λουκία. Στο λιμάνι εκείνη την εποχή, υπήρχαν τέσσερις γενοβέζικες γαλέρες, δύο βενετσιάνικες γαλέρες και μερικά μικρά σκάφη, κάποια από τα οποία ανήκαν στην Πίζα. Ενισχύσεις στάλθηκαν στην Τρίπολη από τους Ναΐτες Ιππότες, οι οποίοι έστειλαν μια δύναμη υπό τον Γοδεφρείδο του Βεντάκ, και οι Ιωαννίτες Ιππότες που απέστειλαν μια δύναμη υπό τον Ματθαίο του Κλερμόν. Ένα γαλλικό σύνταγμα στάλθηκε από την Άκρα υπό τον Ιωάννη του Γκραγύ. Ο Βασιλιάς Ερρίκος Β΄ της Κύπρου έστειλε τον νεαρό αδερφό του Αμάλριχο με μια σειρά από ιππότες και τέσσερις γαλέρες. Πολλοί άμαχη κατέφυγαν για προστασία στην Κύπρο.
Οι Μαμελούκοι, χρησιμοποιώντας τους καταπέλτες και το πυροβολικό τους, κατάφεραν σύντομα να καταρρίψουν δύο πύργους, με αποτέλεσμα οι αμυνόμενοι να εγκαταλείπουν τρομοκρατημένοι την περιοχή ευθύνης τους. Οι Μαμελούκοι αφού διαπέρασαν τα θρυμματισμένα τείχη, εισέβαλαν στην πόλη στις 26 Απριλίου, σηματοδοτώντας το τέλος μιας αδιάκοπης χριστιανικής κυριαρχίας 180 ετών. Η χριστιανική παρουσία στην Τρίπολη αποτελούσε τη μακροβιότερη σε πόλη της Εγγύς Ανατολής. Η Λουκία κατάφερε να διαφύγει στην Κύπρο, μαζί με δύο στρατηγούς των Ταγμάτων και τον Αμάλριχο της Κύπρου. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν ο διοικητής του Ναϊτών Ιπποτών Πέτρος της Μονκάδα, καθώς και ο Βαρθολομαίος Εμπριάκο. Ο πληθυσμός της πόλης σφαγιάστηκε, αν και πολλοί κατάφεραν να διαφύγουν διά θαλάσσης. Εκείνοι που είχαν καταφύγει στο κοντινό νησί του Αγίου Θωμά αιχμαλωτίστηκαν από τους Μαμελούκους στις 29 Απριλίου. Γυναίκες και παιδιά συνελήφθησαν ως σκλάβοι και 1200 φυλακισμένοι στάλθηκαν στην Αλεξάνδρεια για να εργαστούν στο νέο αρσενάλι του Σουλτάνου.
Η Τρίπολη καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά και ο Καλαούν διέταξε να χτιστεί μια νέα πόλη σε κοντινή απόσταση, στους πρόποδες του όρους Περεγρίνου. Σύντομα καταλήφθηκαν και άλλες κοντινές πόλεις, όπως το Νεφίν και το Βούτρον. Ο Πέτρος Εμπριάκο κράτησε τα εδάφη του γύρω από τη Βύβλο για περίπου 10 ακόμη χρόνια, με αντάλλαγμα την καταβολή φόρου υποτέλειας προς τον Σουλτάνο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κομητεία της Τρίπολης Κατηγορία:Πολιορκίες των Σταυροφοριών
Οικογένεια Καραντηνών
Η οικογένεια των Καραντηνών (Carandinò) είναι παλαιά ελληνική οικογένεια, κλάδο της βυζαντινής οικογένειας Καραντηνών. Το 1453 ο Γιώργος Καραντηνός εγκαταστάθηκε στη Κεφαλονιά, οι δε απόγονοί του θεωρούνταιμέλη της εκεί αριστοκρατίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οικογένειες ευγενών
Κιτσίκ Ντουζγιούρντ
Το Κιτσίκ Ντουζγιούρντ (επίσης, Κετσίκ-Ντιζίρτ και Κιτσίκ Ντγιουζγιούρντ) είναι χωριό της επαρχίας Γκαμπαντάι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκαμπαντάι
Αγρός Κέρκυρας
Ο Αγρός είναι χωριό της Κέρκυρας. Αποτελεί έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αγίου Γεωργίου, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Ο Αγρός είναι ημιορεινός οικισμός στο Β.ΒΔ. τμήμα της Κέρκυρας. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Βελονάδες και Σκριπερό, ακριβώς δίπλα στον Άγιο Αθανάσιο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 212. Απέχει 26 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας (μέσω Γουβιάς).
Τοπική κοινότητα
Στην τοπική κοινότητα Αγρού ανήκουν και οι οικισμοί Ασπιωτάδες, Μανατάδες και Ραφαλάδες. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,174 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Γενικά στοιχεία
Ο Αγρός είναι από τα παλαιότερα χωριά της Κέρκυρας. Ο κεντρικός δρόμος του κατασκευάστηκε από τους Άγγλους αποικιοκράτες το 1850.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας‎ Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Λίνα Ντάναμ
Η Λένα Ντάνχαμ (Lena Dunham ; 13 Μαΐου 1986) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης, παραγωγός. Είναι γνωστή ως δημιουργός, συγγραφέας και πρωταγωνίστρια της τηλεοπτικής σειράς του HBO Girls (2012-2017), για την οποία έλαβε αρκετές υποψηφιότητες για βραβείο Έμμυ και δυο Χρυσές Σφαίρες. Η Ντάνχαμ σκηνοθέτησε επίσης αρκετά επεισόδια της σειράς Girls και έγινε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε το βραβείο Directors Guild Καλύτερης Σκηνοθεσίας σε Κωμική Σειρά. Πριν την σειρά Girls, η Ντάνχαμ έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην αυτοβιογραφική ανεξάρτητη ταινία Tiny Furniture (2010), για την οποία κέρδισε το βραβείο Ανεξάρτητων Δημιουργών για το Καλύτερο Πρώτο Σενάριο.
Το 2013, η Ντάνχαμ συμπεριλήφθηκε στην ετήσια λίστα του Time 100 με τους ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Το 2014, η Ντάνχαμ κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο της, Not That Kind of Girl: A Young Woman Tells You What She's "Learned". Το 2015, μαζί με την συμπρωταγωνίστριά της στο Girls Jenni Konner, η Ντάνχαμ δημιούργησε το Lenny Letter, ένα φεμινιστικό ηλεκτρονικό ενημερωτικό δελτίο, το οποίο έκλεισε στα τέλη 2018.
Η Ντάνχαμ έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές ταινίες όπως στις Supporting Characters και This Is 40 (και οι δυο ταινίες το 2012) και στην Happy Christmas (2014). Έκανε την φωνή της Μαίρη στην ταινία My Entire High School Sinking Into the Sea (2016),που έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. Στην τηλεόραση, πέρα από την σειρά Girls, έχει κάνει γκεστ ρόλους στις σειρές Scandal και The Simpsons (και οι δυο το 2015). Το 2017, ενσάρκωσε την Valerie Solanas στην ταινία American Horror Story: Cult.
Το έργο της Ντάνχαμ και η αμφιλεγόμενη παρουσία της στα κοινωνικά δίκτυα και σε συνεντεύξεις έχει προκαλέσει διαμάχη, κριτική και ενδελεχή έλεγχο από τα ΜΜΕ καθ'όλη την διάρκεια της καριέρας της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας
Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας (Der Besuch der alten Dame) είναι ένα πολυπρόσωπο θεατρικό έργο, του Ελβετού συγγραφέα Φρήντριχ Ντύρενματ. Πρόκειται για μια τραγικωμωδία δομημένη σε τρεις πράξεις. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, επί σκηνής στην Ζυρίχη, τον Ιανουάριο του 1956. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1961 από το Εθνικό Θέατρο, με την Κατίνα Παξινού στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Πλοκή
Η δράση εκτυλίσσεται στην μικρή, φτωχή πόλη Γκύλεν, όπου επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια, μια εκκεντρική και πολύ πλούσια ηλικιωμένη γυναίκα, η Κλαίρη Ζαχανασιάν. Για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων της πόλης και των κατοίκων της, η Ζαχανασιάν προτίθεται να προβεί σε μια πολύ μεγάλη χρηματική δωρεά υπό έναν όρο. Ο όρος αυτός συνοψίζεται στο αίτημα της να δολοφονήσουν έναν συμπολίτη τους, τον Άλφρεντ Ιλ. Κίνητρο της είναι η εκδίκηση για την παλιά ερωτική προδοσία του Άλφρεντ Ιλ, που οδήγησε στην επαίσχυντη εκδίωξη της και στην καταφυγή της στην πορνεία. Αρχικά, όλοι, ομόφωνα αρνούνται την προσφορά. Στην πορεία όμως, τα δεδομένα αλλάζουν, όταν η Ζαχανασιάν με όπλο της το χρήμα αρχίζει να διαβρώνει αρετές, να διαφθείρει συνειδήσεις, να θέτει αισθήματα υπό αμφισβήτηση και να κλονίζει ηθικές και κοινωνικές αρχές.
Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας"
Ελληνίδες ηθοποιοί που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο της "Κλαίρ Ζαχανασσιάν"
Παραπομπές
Ε
Κατάλογος των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Ελλάδα, 1981-1984
Μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 1981, ημερομηνίας κατά την οποία η Ελλάδα προσχώρησε στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, και των ευρωεκλογών στην Ελλάδα που έλαβαν χώρα στις 18 Οκτωβρίου του 1981, διορίστηκαν προσωρινοί ευρωβουλευτές από την Ελλάδα από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Στις Ελληνικές ευρωεκλογές του 1981 εκλέχθηκαν 24 ευρωβουλευτές στην Ελλάδα. Η θητεία τους άρχισε στις 2 Νοεμβρίου 1981 και έληξε στις 23 Ιουλίου 1984.
Προσωρινοί βουλευτές
Οι ευρωβουλευτές που διορίστηκαν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο την 1η Ιανουαρίου 1981 με θητεία μέχρι τις 2 Νοεμβρίου 1981, που άρχισε η θητεία των εκλεγμένων ευρωβουλευτών, ήταν οι εξής:
Εκλεγμένοι βουλευτές
Στις ευρωπαϊκές εκλογές της 18 Οκτωβρίου 1981 εκλέχθηκαν στην Ελλάδα 24 ευρωβουλευτές.
Πέντε από αυτούς παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους πριν από τη λήξη της θητείας τους και αντικαταστάθηκαν από τους αναπληρωτές τους, με αποτέλεσμα ο συνολικός αριθμός των ατόμων που πήραν τη θέση του Ευρωβουλευτή να ήταν 29.
Πηγή
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση
Αταούλφος της Ορλεάνης
Ο Αταούλφος, γαλλ. Ataúlfo d'Orléans (20 Οκτωβρίου 1913 - 8 Οκτωβρίου 1974) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν πρίγκιπας της Ορλεάνης. Έγινε πρόεδρος στον "Βασιλικό Όμιλο της Σιδηράς Πύλης", στη Μαδρίτη, το διάστημα 1962-1966.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλφόνσου δούκα της Γκαλιέρα και της Βεατρίκης των Βέττιν, κόρης του Αλφρέδου δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Ο Αλφόνσος ήταν εκ μητρός εγγονός της Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας.
Ο Αταούλφο Κάρλος Ιζαμπέλο Αλεχάντρο ντε Ορλεάνς-Μπορμόν υ Σαχόνια-Κοβούργο-Γκότα γεννήθηκε στη Μαδρίτη. Ανάδοχοί του έγιναν ο Κάρολος πρίγκιπας των Δύο Σικελιών και η Ισαβέλλα. Αν και δεν έγινε, όπως ο μεγαλύτερος αδελφός του, πρίγκιπας (infante) της Ισπανίας, ο Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας απένειμε σε αυτόν και στον αδελφό του Αλόνσο της Ορλεάνης τα ίδια προνόμια και τιμές. Σπούδασε στη Σχολή Σάντροϋντ, στο Γουίλτσαϊρ της Αγγλίας.
Όταν ξεκίνησε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος, εισήλθε εθελοντικά στη Λεγεώνα Κόνδωρ, τη Γερμανική εθελοντική μονάδα που έστειλε ο Χίτλερ για να αποκρούσει τον κομμουνισμό από την Ισπανία. Μόνο αυτός και τα εξαδέλφια του Λουδοβίκος-Αλφόνσος και Ιωσήφ-Ευγένιος (γιοί του Φερδινάνδου πρίγκιπα της Βαυαρίας, εξαδέλφου του Αλφόνσου ΙΓ΄) εκπροσώπησαν την Ισπανική Βασιλική Οικογένεια στις επίσημες πράξεις του Φράνκο, ένεκα των υπέρ-της-δημοκρατίας απόψεων των περισσοτέρων μελών της Βασιλικής Οικογένειας.
Ασθένησε από παγκρεατίτιδα και απεβίωσε στη Μάλαγα σε ηλικία 61 ετών, άγαμος.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Τζέιμς Ντάσνερ
Ο Τζέιμς Σμιθ Ντάσνερ (αγγλικά: James Smith Dashner) είναι Αμερικανός Αμερικανός συγγραφέας υποθετικής μυθοπλασίας, κυρίως σειρές για παιδιά ή νέους ενήλικες. Τα έπη του Ντάσνερ συνηθίζουν να είναι τύπου μυθολογίας και επιστημονικής φαντασίας, με το ποιο γνωστό του την τριλογία Ο Λαβύρινθος, η οποία έχει πάνω από 6 εκατομμύρια διεθνείς πωλήσεις και σήμερα έχει κερδίσει τον τίτλο Best-seller.
Πρώιμη ζωή
Ο Ντάσνερ ήταν το έβδομο παιδί μιας οικογένειας, γεννημένος το 1972 σε μια μικρή πόλη της Τζόρτζιας που ονομάζεται Όστελ, στην οποία και μεγάλωσε μέχρι το 1991. Τότε ήταν που αποφοίτησε από το Λύκειο Ντυλού.
και μετακόμισε με την οικογένεια του στην Γιούτα για να σπουδάσει.
Μικρός, η οικογένεια του είχε μια γραφομηχανή, στην οποία συνήθιζε να περνάει τον ελεύθερο του χρόνο γράφοντας μυθιστορήματα και ιστορίες. Οι γονείς του, σήμερα υποστηρίζουν ότι αυτή είναι ο λόγος
για την κατάληξη της καριέρας του μέχρι και τώρα.