cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χονζάλες Κόκουες
Πίνακες με αίθουσες εκθέσεων
Ο Κόκουες εργάστηκε επίσης στο είδος ζωγραφικής που αποκαλείται "πίνακας με αίθουσες εκθέσεων". Το είδος αυτό είναι γηγενές της Αμβέρσας, όπου οι Φρανς Φράνκεν ο νεότερος και Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος ήταν οι πρώτοι ζωγράφοι που δημιούργησαν πίνακες που απεικόνιζαν έργα τέχνης και συλλογές περίεργων αντικειμένων κατά τη δεκαετία του 1620. Οι πίνακες αυτού του είδους απεικονίζουν μεγάλες αίθουσες, στις οποίες εκτίθενται πολλοί πίνακες και άλλα πολύτιμα αντικείμενα σε κομψό περιβάλλον.
Τα πρώιμα έργα αυτού του είδους απεικονίζουν αντικείμενα τέχνης μαζί με άλλα αντικείμενα, όπως επιστημονικά όργανα ή περίεργα δείγματα οργανισμών. Το είδος έγινε αμέσως ιδιαίτερα δημοφιλές και το υποστήριξαν και άλλοι καλλιτέχνες, όπως οι Γιαν Μπρίγκελ ο νεότερος, Κορνέλις ντε Μπελιέρ, Χανς Γιόρντενς, Ντάβιντ Τένιερς ο νεότερος, Χίλλις φαν Τίλμπορχ, Βίλχεμ Σούμπερτ φαν Έρενμπερχ και Χιερόνυμους Γιάνσσενς. Οι πίνακες απεικονίζουν είτε πραγματικές είτε φανταστικές αίθουσες, ορισμένες φορές με αλληγορικές μορφές. Ο Κόκουες διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο είδος κατά το δεύτερο ήμισυ του 17ου αιώνα και είναι γνωστό ότι επέβλεπε την εκτέλεση αυτού του είδους πινάκων, που συνήθως απαιτούσε τη συνεργασία πολλών ζωγράφων.
Συνεργασίες
Ο Κόκουες συνεργαζόταν τακτικά με ειδικευμένους ζωγράφους. Καταγράφονται (ή αποδίδονται) συνεργασίες του με τους εξής καλλιτέχνες:Φρανς Φράνκεν ο νεότερος, Φρανς Βάουτερς, Χασπάρ ντε Βίττε και Ζαν ντ'Αρτουά (τοπιογράφοι), Γιαν Πέιτερς Ι (ναυτικές σκηνές), Πίτερ Νέιφς ο πρεσβύτερος και Πίτερ Νέιφς ο νεότερος (ζωγράφοι αρχιτεκτονημάτων), καθώς και με τον Ντιρκ φαν Ντέλεν. Όταν, το 1649, ο Κόκουες ανέλαβε την παραγγελία για τη διακόσμηση του Oranjezaal στο Huis ten Bosch, το εξοχικό της χήρας του κυβερνήτη της Χάγης Αμάλια φον Ζολμς, οργάνωσε τους συναδέλφους του ζωγράφους, όπως οι Πίτερ Τάις, Γιούστους Νταννέιλς και Πίτερ ντε Βίττε ΙΙ για να εκτελεστεί η παραγγελία.
Ο Κόκουες σποραδικά εργάστηκε σε πίνακες με γιρλάντες, στους οποίους ζωγράφιζε τις μορφές, ενώ τις γιλράντες λουλουδιών ή φρούτων ζωγράφιζε κάποιος άλλος καλλιτέχνης. Στους πίνακες αυτούς τυπικά απεικονίζεται μια γιρλάντα από άνθη ή φρούτα, που περιβάλλει μιαν αναθηματική εικόνα ή άλλο θρησκευτικό σύμβολο, όπως ο Καθαγιασμένος Άρτος. Αυτό το είδος πινάκων εξελίχθηκε στην Αμβέρσα του 17ου αιώνα, ως ειδικός τύπος νεκρής φύσης από καλλιτέχνες όπως οι Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος και Χέντρικ φαν Μπάλεν κατά παράκληση του Ιταλού Καρδιναλίου Φεντερίκο Μπορρομέο]. Άλλοι καλλιτέχνες που συνέβαλαν στο είδος αυτό ήταν οι Άντριες Ντάνιελς, Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και Ντάνιελ Σέγκερς. Το είδος αρχικά συνδέθηκε με την οπτική απεικόνιση της κίνησης της Αντιμεταρρύθμισης. Πηγή περαιτέρω έμπνευσης αποτέλεσε η λατρεία και η αφοσίωση στην Παρθένο Μαρία, που κυριαρχούσε στην Αυλή των Αψβούργων (τότε κυβερνητών των νότιων Κάτω Χωρών) και στην Αμβέρσα γενικά.
Πιστεύεται ότι ο Κόκουες συνεργάστηκε με τους ειδικευμένους σε νεκρές φύσεις καλλιτέχνες όπως οι Χέραρντ Σέγκερς, Γιαν Μπρίγκελ ο νεότερος και Καταρίνα Άικενς - Φλοκέ για τη δημιουργία πινάκων με γιρλάντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Όθων της Λωρραίνης
Ο Όθων της Λωρραίνης (πέθανε το 944) ήταν κληρονομικός κόμης του Βερντέν και Δούκας της Λωρραίνης (941 - 944) ύστερα από διορισμό του από τον αυτοκράτορα Όθων Α'.
Ήταν γιος του κόμη Ρίκουιν και της πρώτης συζύγου του, πιθανότατα μέλους της δυναστείας των Οθωνιδών. Σύμφωνα με αναφορές διορίστηκε δούκας της Λωρραίνης την διετία 940 - 942, ενώ του ανατέθηκε η ανατροφή του Ερρίκου γιου του Γιλβέρτου, πρώτου δούκα της Λωρραίνης.
Μετά τον θάνατο του ο αυτοκράτορας διόρισε νέο δούκα στην Λωρραίνη τον Κορράδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Λωρραίνης Κατηγορία:Δούκες της Λοθαριγγίας
BigBlueButton
Το  BigBlueButton είναι πρόγραμμα ανοιχτού κώδικα για διαδικτυακή διάσκεψη. Είναι βασισμένο στο GNU/Linux λειτουργικό σύστημα και τρέχει σε Ubuntu 16.04.
Εκτός από τις διάφορες υπηρεσίες διαδικτυακής διάσκεψης, ενσωματώνει πολλά από τα σημαντικότερα συστήματα μάθησης και διαχείρισης περιεχομένου. Τελευταία έκδοση του BigBlueButton είναι η έκδοση 1.1.
Χαρακτηριστικά
Το BigBlueButton υποστηρίζει πολλαπλές δυνατότητες κοινής χρήσης ήχου και βίντεο, παρουσιάσεις με δυνατότητες εκτεταμένου πίνακα - όπως δείκτη, ζουμ και σχεδίαση - δημόσια και ιδιωτική συνομιλία, κοινή χρήση επιφάνειας εργασίας, ενσωματωμένο VoIP χρησιμοποιώντας το FreeSWITCH και υποστήριξη για την παρουσίαση εγγράφων PDF και εγγράφων του Microsoft Office. Επιπλέον, οι χρήστες μπορούν να εισέλθουν στην διάσκεψη με έναν από τους δύο ρόλους: θεατής ή συντονιστής.
Ως θεατής, ένας χρήστης μπορεί να συμμετάσχει στη φωνητική διάσκεψη, να μοιραστεί την κάμερα, να σηκώσει το χέρι και να συνομιλήσει με άλλους. Ως συντονιστής, ένας χρήστης μπορεί να κάνει σίγαση άλλων χρηστών, να διώξει οποιουδήποτε χρήστη από την διάσκεψη και να κάνει οποιονδήποτε χρήστη τρέχοντα παρουσιαστή. Ο παρουσιαστής μπορεί να φορτώσει διαφάνειες και να ελέγξει την παρουσίαση.
Αρχιτεκτονική
Παρόμοια με τα Openmeetings, το BigBlueButton χρησιμοποιεί το red5, μια εφαρμογή ανοικτού κώδικα του Flash Media Server της Adobe, για να υποστηρίξει τη συνεργασία σε πραγματικό χρόνο.
Ιστορία
Το 2007 το έργο ξεκίνησε στο Πανεπιστήμιο Carleton με το πρόγραμμα Τεχνολογικής Καινοτομίας. Η πρώτη έκδοση γράφτηκε από τον Richard Alam (ονομαζόταν αρχικά το έργο Blindside) υπό την επίβλεψη του Tony Bailetti.
Το 2009, οι Richard Alam, Denis Zgonjanin και Fred Dixon ανέβασαν τον πηγαίο κώδικα BigBlueButton στον κώδικα Google και σχημάτισαν το Blindside Networks, μια εταιρεία που ακολουθεί το παραδοσιακό επιχειρησιακό μοντέλο ανοιχτής πηγής για την παροχή υποστήριξης και υπηρεσιών με πληρωμή στην κοινότητα του BigBlueButton.
Το 2010, οι κύριοι προγραμματιστές πρόσθεσαν ένα λευκό πίνακα για σχολιασμό της μεταφορτωμένης παρουσίασης. Ο Jeremy Thomerson πρόσθεσε μια διασύνδεση προγραμματισμού εφαρμογών (API), την οποία η κοινότητα του BigBlueButton ακολούθησε στη συνέχεια με την ενσωμάτωση Sakai, WordPress, Moodle 1.9, Moodle 2.0, Joomla, Redmine, Drupal, Tiki Wiki CMS Groupware, Foswiki, and LAMS. Η Google ενέκρινε το BigBlueButton στο πρόγραμμα Google Summer of Code του 2010. Προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι συνεισφορές από άλλους, οι βασικοί προγραμματιστές μετακόμισαν τον πηγαίο κώδικα από τον κώδικα Google στο GitHub. Το έργο έδειξε την πρόθεσή του να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο μη κερδοσκοπικό ίδρυμα BigBlueButton για να επιβλέπει τη μελλοντική εξέλιξη.
Το όνομα BigBlueButton προέρχεται από την αρχική ιδέα ότι η έναρξη μιας διάσκεψης στο διαδίκτυο πρέπει να είναι τόσο απλή όσο πιέζοντας ένα μεταφορικό μεγάλο μπλε κουμπί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό ανοικτού κώδικα Κατηγορία:Λογισμικό VoIP
Ανδραίμονας
Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα Ανδραίμονας ή Ανδραίμων αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
1. ΦΚ Λοκομοτίβ Λειψίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1893
Τιγρανόκερτα
Η Τιγρανόκερτα (αρμενικά: Տիգրանակերտ, Τιγκρανακέρτ) ήταν η πρωτεύουσα του Αρμενικού Βασιλείου. Έφερε το όνομα του Μεγάλου Τιγράνη, ο οποίος ίδρυσε την πόλη τον 1ο αιώνα π.Χ. Το όνομα της πόλης σημαίνει «χτισμένη από τον Τιγράνη» και πιθανότατα τοποθετείται κοντά στη Mαρτυρόπολη, δηλαδή στο σημερινό Σίλβαν ή κοντά στην Αρζανηνή (στην αρμενική επαρχία Αρζανηνής ή Αγντζνίκ), ανατολικά του Ντιγιάρμπακιρ της Τουρκίας. Ήταν μία από τις τέσσερις πόλεις της ιστορικής Αρμενίας που ονομάζονταν Τιγκρανακέρτ. Οι άλλες βρίσκονταν στο Ναχιτσεβάν, στο Αρτσάχ και στο Ουτίκ.
Άγιος Θωμάς Ηρακλείου
Ο Άγιος Θωμάς είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γόρτυνας στην Περιφερειακή Ενότητας Ηρακλείου με 665 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το χωριό έχει άφθονα νερά και πολλά περιβόλια με οπωροκηπευτικά. Η γεωλογική σύσταση του τόπου με τους απόκρημνους ψηλούς βράχους δίνει στο τοπίο ιδιότυπη όψη.
Στην περιοχή του χωριού υπάρχουν πολλά λαξευτά σπήλαια και αρχαίοι τάφοι. Σε ένα τέτοιο σπήλαιο μεταξύ Αγίου Θωμά και του οικισμού Αρδάχθια υπάρχει ο Ναός της Κεράς Σπηλιώτισσας, όπου κατά την παράδοση υπήρχε θέατρο και αρχαίος βωμός. Στον Άγιο Θωμά καθεδρικός ναός είναι ο ομώνυμος, παλαιό κτίσμα τύπου βασιλικής με κυλινδρικό τρούλο. Στο βάθος της κοιλάδας, στη θέση Μουζουράς, βρίσκεται το εξωκλήσιο της Παναγίας Καρδιώτισσας, όπου βρέθηκε εικόνα της Παναγίας, το 1912.
Λειτουργεί περιφερειακό ιατρείο, καθώς επίσης Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο. Δίπλα στο χωριό υπάρχει επίσης η εκκλησία της Κεράς Μελισσανής, της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Πνεύματος στα ερείπια του χωριού Αξέντι, κατοικούμενο από τους πιο πολεμοχαρείς Τούρκους, οι οποίοι παρά τον αιμοβόρο χαρακτήρα τους διατήρησαν την εκκλησία του χωριού τους.
Ιστορικά στοιχεία
Σε κάποια περιοχή στη θέση του Αγίου Θωμά ήταν η αρχαία πόλη Πάννονα. Στη διάρκεια της Ενετοκρατίας ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του Μονοφατσίου. Το 1583 αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ100) με το όνομα S. Thoma με 521 κατοίκους. Κατά την Τουρκοκρατία εκχωρήθηκε στον πορθητή του Χάνδακα Κιοπρουλί, ο οποίος το αφιέρωσε στο Βεζίρ Τζαμί (Άγιος Τίτος). Κατά την Επανάσταση του 1866 οι Τούρκοι κατέστρεψαν το χωριό και έκοψαν τα οπωροφόρα δέντρα.
Στις αρχές του 20ού αιώνα φιλοξενήθηκαν στον Άγιο Θωμά δύο Βρετανοί, οι οποίοι έκαναν κρυφά ανασκαφές στο Σπήλιο της Ρογαλιάς, σε βραχώδες ύψωμα βόρεια του χωριού. Αυτοί ανακάλυψαν άγαλμα θεάς το οποίο έκλεψαν και σήμερα βρίσκεται στη Βοστώνη, σύμφωνα με πληροφορίες των κατοίκων.
Στον Άγιο Θωμά γεννήθηκε το 1770 ο Δημήτρης Λόγιος. Όταν ήταν 10 χρονών οι Τούρκοι σκότωσαν τον πατέρα του και τον ανέλαβε υπό την προστασία του ο αδερφός του πατέρα του, ιερομόναχος στις Απεζανές, Δωρόθεος. Αλλά και αυτόν κυνήγησαν οι Τούρκοι και αναγκάστηκε να φύγει στην Πάδουα της Ιταλίας με τον προστατευόμενο ανιψιό, ο οποίος σπούδασε γιατρός στο εκεί Πανεπιστήμιο. Το 1800 επέστρεψε στον Άγιο Θωμά προσφέροντας τις υπηρεσίες του σε Χριστιανούς και Τούρκους αδιακρίτως.
Ένας γενίτσαρος από το Αξέντι φόνευσε τον άνδρα της αδερφής του, Δημήτρη Κοσμαδάκη. Ο Λόγιος, εκδικούμενος το θάνατό του, σκότωσε το φονιά του κουνιάδου του. Από τότε έζησε ως χαΐνης τιμωρώντας τους γενιτσάρους. Ο πασάς έστειλε 50 εκλεκτούς γενιτσάρους να τον συλλάβουν. Αυτούς τους φιλοξένησαν στο κονάκι του Σελίμ Αγά Κονταξή που σώζεται σήμερα. Ο Λόγιος πληροφορήθηκε την άφιξή τους και τη νύχτα μπήκε στον οντά, όπου κοιμόντουσαν και κατέσφαξε έξι από αυτούς. Οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν μεταξύ τους μέσα στο σκοτάδι και στη σύγχυση.
Ο Λόγιος ήθελε να εξοντώσει τον αγριότερο γενίτσαρο της Μεσαράς Αγριολίδη από το χωριό Άγιος Ιωάννης, νότια της Φαιστού. Όμως προδόθηκε από τον υπηρέτη του Αγριολίδη και σκοτώθηκε από αυτόν.
Από τον Άγιο Θωμά κατάγονταν και οι οπλαρχηγοί Δημήτριος και Φραγκίσκος Λιμπρίτης, ο Θεόδωρος και ο γιατρός Ιωάννης Λυμπρίτης, δωρητής της Βικελαίας Βιβλιοθήκης του Ηρακλείου. Από εδώ καταγόταν και οι Γεώργιος Καλαμαράς, τελειόφοιτος του Πανεπιστημίου της Πετρουπόλεως, αξιωματικός του Ρωσικού Ναυτικού, ο οποίος σκοτώθηκε στη Μάχη του Φαλήρου και ο πάπα Πέτρος Γαβαλάς αντιστασιακός και αντιδικτατορικός φυλακισθείς αγωνιστής. Από τα Αρδάχτια καταγόταν και ο Γεώργιος Πετρογιαννάκης, υπουργός επί Κρητικής Πολιτείας.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίας Βαρβάρας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 665 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Αγίου Θωμά
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Du hast
Το "Du hast" είναι ένα τραγούδι του γερμανικού industrial metal συγκροτήματος Rammstein, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δεύτερο δίσκο τους Sehnsucht, το 1997. Το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως single, το δεύτερο από τον εν λόγω δίσκο, το οποίο έφτασε στο νούμερο 2 των καναδικών charts και στο νούμερο 5 των γερμανικών charts. Στα αμερικανικά Billboard Mainstream Rock Songs, έφτασε στο νούμερο 20, ενώ στα βρετανικά έφτασε έως και το νούμερο 186.
Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του σχήματος, το οποίο έχει συμπεριληφθεί και σε αρκετά soundtrack ταινιών, όπως στο The Matrix και το How High. Ο τίτλος του τραγουδιού, παραπέμπει και στο ομόφωνο "hasst", το οποίο στα γερμανικά σημαίνει "μισώ". Η πρώτη ζωντανή εκτέλεση του κομματιού έγινε στις 15 Μαΐου του 1997, στο Άμστερνταμ. Για την προώθηση του κομματιού κυκλοφόρησε και video clip. Η 20η θέση στα Mainstream Rock Songs, είναι η υψηλότερη θέση γερμανόφωνου τραγουδιού σε αυτά τα charts.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1997 Κατηγορία:Singles του 1997 Κατηγορία:Τραγούδια των Rammstein
Ποντγκόριτσα
Η Ποντγκόριτσα (μαυροβουνιακή: Подгорица/Podgorica), είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Μαυροβουνίου με πληθυσμό 156.169 κατοίκους. Αποτελεί σημαντικό οικονομικό, εμπορικό, διοικητικό και πολιτιστικό κέντρο της χώρας και έδρα Πανεπιστημίου.
Μεταξύ του 1946 και του 1992 - την περίοδο που το Μαυροβούνιο ανήκε, ως Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Μαυροβουνίου, στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (SFRY) - η πόλη ήταν γνωστή ως Τίτογκραντ (Μαυροβουνιακή Κυριλλική: Титоград) προς τιμή του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο.
Η ευνοϊκή θέση της Ποντγκόριτσα στη συμβολή των ποταμών Ρίμπνιτσα και Μοράτσα και στο σημείο συνάντησης της εύφορης Πεδιάδας της Ζέτα και της Κοιλάδας Μπγελοπάβλιτσι ενθάρρυνε την κατοίκηση. Η πόλη είναι κοντά σε κέντρα χειμερινών σπορ στα βόρεια και σε παραθαλάσσια θέρετρα της Αδριατικής. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία καθώς και με το εμπόριο (κυρίως ξυλείας, που ανθεί λόγω των πολλών οροσειρών που την περιβάλλουν). Είναι πλούσια σε αρχαιολογικά μνημεία και ορθόδοξους ναούς και μοναστήρια.
Ετυμολογία
Το όνομα Ποντγκόριτσα σημαίνει "[περιοχή] κάτω από τη Γκόριτσα". Η Γκόριτσα, που σημαίνει "μικρός λόφος", είναι το όνομα ενός από τους καλυμμένους με κυπαρίσσια λοφίσκους πάνω από το κέντρο της πόλης.
Περίπου τρία χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ποντγκόριτσα βρίσκονται τα ερείπια της πόλης Δόκλειας της Ρωμαϊκής εποχής, από την οποία πήρε το όνομά του ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Διοκλητιανός. Σε μεταγενέστερους αιώνες, οι Ρωμαίοι "διόρθωσαν" το όνομα σ Διόκλεια, υποθέτοντας λανθασμένα ότι ένα "ι" είχε χαθεί στη λαϊκή ομιλία. "Ντούκλια" είναι η μεταγενέστερη (Νοτιοσλαβική) εκδοχή αυτής της λέξης.
Κατά την ίδρυσή της (κάποια στιγμή πριν τον 11ο αιώνα), η πόλη ονομαζόταν Μπιρζιμίνιουμ. Το Μεσαίωνα ήταν γνωστή ως Ρίμπνιτσα (Μαυροβουνιακή Κυριλλική: Рибница,). Το όνομα Ποντγκόριτσα χρησιμοποιήθηκε από το 1326. Από το 1946 ως το 1992 η πόλη ονομαζότανΤίτογκραντ προς τιμή του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, πρώην Προέδρου της Γιουγκοσλαβίας.
Γεωγραφία
Η Ποντγκόριτσα βρίσκεται στο κεντρικό Μαυροβούνιο. Η περιοχή διασχίζεται από ποτάμια και η ίδια η πόλη είναι μόλις 15 χιλιόμετρα βόρεια της Λίμνης Σκόδρας. Τα ποτάμια Μοράτσα και Ρίμπνιτσα διαρρέουν την πόλη, ενώ κοντά ρέουν οι Ζέτα, Τσίγεβνα, Σίτνιτσα και Μάρεζα. Ο Μοράτσα είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της πόλης, με πλάτος 70 μέτρα κοντά στο κέντρο της και έχοντας διανοίξει ένα φαράγγι βάθους 20 μέτρων κατά την πορεία του μέσα από την πόλη. Εκτός από τους Μοράτσα και Ζέτα, τα άλλα ποτάμια έχουν τη μορφή μικρών ρεμάτων. Ο πλούτος υδάτινων μαζών είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της πόλης.
Σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος του Μαυροβουνίου η Ποντγκόριτσα βρίσκεται σε μια κυρίως επίπεδη περιοχή στο βόρειο άκρο της πεδιάδας της Ζέτα, σε υψόμετρο 40 μέτρων. Οι μόνες εξαιρέσεις είναι οι λόφοι της πόλης. Σημαντικότερος είναι ο ύψους 130,3 μέτρων Λόφος Γκόριτσα, συνώνυμος της πόλης, που υψώνεται στο κέντρο της. Οι άλλοι λόφοι είναι οι Μάλο μπρντο ("μικρός λόφος", 205,4 μ.), Βέλιε μπρντο ("μεγάλος λόφος", 263 μ.), Λιούμποβιτς (101 μ.) και Νταϊμπάπσκα (172 μ.). Ως επί το πλείστον αυτοί είναι πολύ απότομοι για την ανάπτυξη και, ως εκ τούτου, περιορίζουν την επέκταση της πόλης, ειδικά προς τα βόρεια. Ωστόσο η αστικοποίηση έχει αρχίσει να καταπατά τις κατώτερες πλαγιές των λόφων από τη δεκαετία του 1990. Η κυρίως πόλη της Ποντγκόριτσα έχει έκταση 108 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ η πραγματική αστικοποιημένη περιοχή είναι πολύ μικρότερη.
Κλίμα
Σύμφωνα με την Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν η Ποντγκόριτσα έχει ένα κλίμα οριακό μεταξύ Μεσογειακού (Csa) και υγρού υποτροπικού (Cfa), δεδομένου ότι υπάρχει μόνο ένας καλοκαιρινός μήνας με βροχόπτωση μικρότερη των 40 χιλιοστών και μέαα θερινά υψηλά γύρω στους 30 °C και χειμερινά υψηλά γύρω στους 10 ° C. Αν και η πόλη είναι μόνο 35 χλμ. βόρεια της Αδριατικής Θάλασσας, σκέλους της Μεσογείου, το βουνό Ρούμιγια δρα ως φυσικό φράγμα των Δειναρικών Άλπεων, χωρίζοντας τη λεκάνη της Λίμνης Σκόδρας από τη θάλασσα και την περιοχή της Ποντγκόριτσα, περιορίζοντας έτσι την εύκρατη θαλάσσια επιρροή στο τοπικό κλίμα.
Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1.600 χιλιοστά. Η θερμοκρασία υπερβαίνει τους 25 ° C περίπου 135 ημέρες κάθε χρόνο και η μέση ημερήσια θερμοκρασία είναι 15,6 ° C. Ο αριθμός των βροχερών ημερών είναι περίπου 120, και εκείνων με ισχυρό άνεμο γύρω στις 60. Ένας κατά καιρούς ισχυρός βόρειος άνεμος επηρεάζει το κλίμα το χειμώνα, μειώνοντας την αισθητή θερμοκρασία κατά μερικούς βαθμούς.
Το μέγιστο ρεκόρ χιονόπτωσης σημειώθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2012, όταν καταμετρήθηκαν 58 εκ. χιονόπτωσης. Πριν από αυτό η μεγαλύτερη χιονόπτωση στην Ποντγκόριτσα ήταν το 1954, όταν καταγράφηκαν 52 εκατοστά χιονιού.
Αστικό τοπίο
thumb|Αποψη από το Λόφο Γκόριτσα thumb|Πανοραμική άποψη της Ρωμαϊκής πλατείας
Ως τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι το 1878, η Ποντγκόριτσα έχει πολλά παραδείγματα τουρκικής αρχιτεκτονικής. Τα παλαιότερα κομμάτια της πόλης, η Στάρα Βάρος (Παλιά πόλη) και το Ντρατς είναι χαρακτηριστικά αυτής, με δύο τζαμιά, ένα τουρκικό πύργο ρολογιού και στενούς ελικοειδείς δρόμους. Όταν η πόλη ενσωματώθηκε στο Μαυροβούνιο ο αστικός πυρήνας μεταφέρθηκε στην άλλη όχθη του ποταμού Ρίμπνιτσα, όπου η πόλη αναπτύχθηκε με πιο ευρωπαϊκό ρυθμό, με φαρδύτερους δρόμους σε ορθογώνια διάταξη. Αυτό το τμήμα της πόλης σήμερα θεωρείται παραδοσιακά το κέντρο πόλης και ονομάζεται Νέα Βάρος (Νέα πόλη).
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Ποντγκόριτσα σχεδόν ισοπεδώθηκε, καθώς βομβαρδίστηκε πάνω από 70 φορές. Μετά την απελευθέρωση άρχισε η ανοικοδόμηση όπως και σε άλλες πόλεις της κομμουνιστικής ΟΣΔΓ. Ανεγέρθηκαν μαζικές οικιστικές μονάδες, με βασικό σχεδιασμό χαρακτηριστικό των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ. Ολόκληρο το τμήμα της πόλης στη δεξιά όχθη του ποταμού Μοράτσα οικοδομήθηκε με αυτό τον τρόπο.
Την περίοδο αυτή αναπτύχθηκαν οι κύριες σύγχρονες κυκλοφοριακές αρτηρίες, που επέκτειναν το ορθογώνιο οδικό δίκτυο του κέντρου της πόλης στα νότια και στα δυτικά. Η οικιστική και υποδομική ανάπτυξη την εποχή της ΟΣΔΓ έχει διαμορφώσει ως επί το πλείστον τη μορφή της σημερινής Ποντγκόριτσα και έχει απορροφήσει την άνευ προηγουμένου αύξηση του πληθυσμού που ακολούθησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μια σημαντική πρόοδος στην αρχιτεκτονική της Ποντγκόριτσα ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και, από τότε, το πρόσωπο της πόλης έχει αλλάξει ταχύτατα. Οι οικιστικές και επιχειρηματικές κατασκευές προχωρούν γρήγορα, ενσωματώνοντας σύγχρονες αρχιτεκτονικές τάσεις με γυαλί και χάλυβα. Σε μια προσπάθεια δημιουργίας μιας αναγνωρίσιμης και σύγχρονης πρωτεύουσας του κράτους, αξιωματούχοι της πόλης κατευθύνουν σημαντικές επενδύσεις στους δημόσιους χώρους της. Έτσι η πόλη έχει αποκτήσει εντελώς νέες πλατείες, πάρκα και μνημεία. Νέα ορόσημα περιλαμβάνουν τον Ορθόδοξο ναό Hristovog Vaskrsenja και τη Γέφυρα της Χιλιετίας, το κύριο χαρακτηριστικό του ορίζοντα της Ποντγκόριτσα.
Προϊστορία
Η Ποντγκόριτσα βρίσκεται στο σταυροδρόμι πολλών ιστορικά σημαντικών διαδρομών, κοντά στους ποταμούς Ζέτα, Μοράτσα, Τσίγεβνα, Ρίμπνιτσα, Σίτνιτσα και Μάρεζα στην κοιλάδα της Λίμνης Σκόδρας και κοντά στην Αδριατική Θάλασσα, σε εύφορες πεδιάδες με ευνοϊκό κλίμα. Οι πρώτοι ανθρώπινοι οικισμοί ήταν στην προϊστορία: τα παλαιότερα φυσικά κατάλοιπα είναι από την ύστερη Λίθινη Εποχή εποχή των λίθων.
Κατά την Εποχή του Σιδήρου η περιοχή μεταξύ των κοιλάδων Ζέτα και Μπγελοπάβλιτσι καταλήφθηκε από δύο ιλλυρικές φυλές, τους Λαβεάται και τους Δοκλεάτες. Ο πληθυσμός της πόλης Δόκλειας ήταν 8.000-10.000 και εκεί αντιμετωπίσθηκαν όλα τα βασικά αστικά θέματα. Η υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα (σε ακτίνα περίπου 10 χιλιομέτρων) κατέστη δυνατή από τη γεωγραφική θέση, το ευνοϊκό κλίμα και τις οικονομικές συνθήκες και από τις αμυντικές θέσεις που είχαν μεγάλη σημασία εκείνη την εποχή.
Μεσαίωνας
Από τον 5ο αιώνα μ.Χ., με την άφιξη των πρώτων Σλαβικών και Αβαρικών φυλών και την αρχή της διάλυσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η περιοχή γνώρισε πολλά σημαντικά γεγονότα. Με την πάροδο του χρόνου οι οχυρώσεις έπαψαν να λειτουργούν και χτίστηκαν νέες πόλεις. Ενας νέος οικισμός ιδρύθηκε, η Ρίμπνιτσα, που πιθανώς πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ποταμό, στις όχθες του οποίου χτίστηκε. Αναφέρεται για πρώτη φορά επί της βασιλείας της δυναστείας των Νεμάνιτς, ως μέρος του Σερβικού Βασιλείου. Η σημασία της Ρίμπνιτσα οφειλόταν στη θέση της, ως σταυροδρόμι στις επικοινωνίες με τη δύση. [Παραπομπή που απαιτείται]
Το όνομα Ποντγκόριτσα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1326 σε δικαστικό έγγραφο των αρχείων του Κότορ. Η πόλη ήταν οικονομικά ισχυρή: οι εμπορικοί δρόμοι μεταξύ της Δημοκρατίας της Ραγούσας και της Σερβίας, αρκετά αναπτυγμένοι εκείνη την εποχή, διατηρήθηκαν μέσω του δρόμου που οδηγούσε στην Ποντγκόριτσα μέσω του Τρεμπίνιε και του Νίκσιτς. Ως πολυσύχναστο σταυροδρόμι, η Ποντγκόριτσα ήταν ένα ζωντανό περιφερειακό κέντρο εμπορίου και επικοινωνίας. Αυτό ενίσχυσε την ανάπτυξή της, την οικονομική δύναμη, τη στρατιωτική ισχύ και τη στρατηγική σημασία της.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέλαβε την Ποντγκόριτσα το 1474. Η πόλη έγινε καζάς του Σαντζακίου της Σκόδρας το 1479. Οι Οθωμανοί έχτισαν ένα μεγάλο φρούριο στην Ποντγκόριτσα και ο υπάρχων οικισμός με τις εξαιρετικά ανεπτυγμένες εμπορικές σχέσεις του έγινε το κύριος Οθωμανικό αμυντικό και επιθετικό προπύργιο στην περιοχή. Ο Οθωμανός σουλτάνος ​​αποφάσισε να ανοικοδομήσει την Ποντγκόριτσα και το Μπάλετς και να τα εποικήσει με 5.000 Μουσουλμανικές οικογένειες (κυρίως σλαβικής ή αλβανικής καταγωγής) [5], προκειμένου να σταματήσει τη συνεργασία μεταξύ του Πριγκιπάτου της Ζέτα και της Βενετικής Αλβανίας. Ο χαρακτήρας της πόλης άλλαξε ριζικά. Οι Τούρκοι οχύρωσαν την πόλη, έχτισαν πύργους, πύλες και αμυντικά οχυρά που έδωσαν στην Ποντγκόριτσα την εμφάνιση μιας ανατολικής στρατιωτικής πόλης.
Το 1864 η Ποντγκόριτσα έγινε καζάς του Βιλαετίου της Σκόδρας με το όνομα Μπεγκιουρτλέν ("βατόμουρο", επίσης γνωστή ως Μπουργκούριτσε). Μετά από έναν μακροχρόνιο πόλεμο στον οποίο οι Μαυροβούνιοι αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία τους από τους Τούρκους, η Ποντγκόριτσα εντάχθηκε τελικά με την απόφαση του Συνεδρίου του Βερολίνου στο Βασίλειο του Μαυροβουνίου το 1878. Εκείνη την εποχή υπήρχαν περίπου 1.500 σπίτια στην Ποντγκόριτσα, με περισσότερους από 8.000 κατοίκους, που συμβίωναν - Ορθόδοξοι, Ρωμαιοκαθολικοί και Μουσουλμάνοι.
Νεότερη περίοδος
Μετά το Συνέδριο του Βερολίνου το 1878, οπότε η Ποντγκόριτσα προσαρτήθηκε στο Πριγκιπάτο του Μαυροβουνίου (σηματοδοτώντας το τέλος τεσσάρων αιώνων Οθωμανικής κυριαρχίας και την αρχή μιας νέας εποχής για την Ποντγκόριτσα και το Μαυροβούνιο), η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα και έγινε μια ισχυρή αγορά. Οι πρώτες μορφές συγκέντρωσης κεφαλαίων εμφανίστηκαν το 1902, όταν κατασκευάστηκαν δρόμοι προς όλες τις γειτονικές πόλεις και ο καπνός έγινε το πρώτο σημαντικό εμπορικό προϊόν της Ποντγκόριτσα. Στη συνέχεια, το 1904 μια αποταμιευτική τράπεζα ονόματι Ζέτσκα αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα και σύντομα μετεξελίχθηκε στην Τράπεζα Ποντγκόριτσκα. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος σημάδεψε το τέλος της δυναμικής ανάπτυξης για την Ποντγκόριτσα, που μέχρι τότε ήταν η μεγαλύτερη πόλη στο νεοανακηρυγμένο Βασίλειο του Μαυροβουνίου. Η Ποντγκόριτσα, όπως και η υπόλοιπη χώρα, ήταν υπό την κατοχή της Αυστροουγγαρίας από το 1916 ως το 1918. Μετά την απελευθέρωση από τους Συμμάχους το 1918, η αμφιλεγόμενη Συνέλευση της Ποντγκόριτσα σημάδεψε το τέλος της κρατικής υπόστασης του Μαυροβουνίου, καθώς το Μαυροβούνιο συγχωνεύθηκε με το Βασίλειο της Σερβίας και τελικά ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας. Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου ο πληθυσμός της Ποντγκόριτσα ήταν περίπου 13.000.
Η Ποντγκόριτσα υπέστη μεγάλες καταστροφές κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πόλη βομβαρδίστηκε πάνω από 70 φορές σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, ισοπεδώθηκε και σκοτώθηκαν πάνω από 4.100 ανθρώπους. Απελευθερώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1944 και στις 13 Ιουλίου 1946 έγινε η πρωτεύουσα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου (μία από τις δημοκρατίες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας) με το όνομα Tίτογκραντ. Ακολούθησε μια περίοδος άνευ προηγουμένου επέκτασης. Οπως και στην υπόλοιπη Γιουγκοσλαβία, ο πληθυσμός αυξήθηκε θεαματικά, η πόλη εκβιομηχανίστηκε σε μεγάλο βαθμό, βελτιώθηκαν οι υποδομές και ιδρύθηκαν κέντρα υγείας, εκπαίδευσης και πολιτισμού, μεταμορφώνοντάς την στο εμπορικό, κοινωνικοοικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της χώρας. Η πρόοδος σταμάτησε ξανά τη δεκαετία του 1990 με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και το όνομα της Ποντγκόριτσα επαναφέρθηκε στις 2 Απριλίου 1992, όταν Σερβία και Μαυροβούνιο σχημάτισαν ομοσπονδιακό κράτος.
Οι καταστρεπτικοί Γιουγκοσλαβικοί πόλεμοι παρέκαμψαν το Μαυροβούνιο, αλλά ολόκληρη η χώρα επηρεάστηκε πολύ οικονομικά με σοβαρή οικονομική στασιμότητα που διήρκεσε όλη τη δεκαετία του '90 λόγω των διεθνών κυρώσεων. Η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και, μετά το επιτυχημένο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας το Μάιο του 2006, η Ποντγκόριτσα έγινε η επίσημη πρωτεύουσα ενός ανεξάρτητου κράτους, ενισχύοντας το καθεστώς της ως περιφερειακό κέντρο και αυξάνοντας τις οικονομικές της προοπτικές.
Πολιτισμός
Η Ποντγκόριτσα στεγάζει πολλά πολιτιστικά ιδρύματα και εκδηλώσεις του Μαυροβουνίου. Φιλοξενεί το Εθνικό Θέατρο του Μαυροβουνίου και πολλά μουσεία και πινακοθήκες. Το Εθνικό Θέατρο του Μαυροβουνίου είναι το σημαντικότερο θέατρο όχι μόνο στην Ποντγκόριτσα αλλά σε όλο το Μαυροβούνιο. Η Ποντγκόριτσα φιλοξενεί επίσης το Δημοτικό Θέατρο (Gradsko pozorište), που περιλαμβάνει το Παιδικό Θέατρο και το Κουκλοθέατρο. Αν και όχι τόσο πλούσια σε μουσεία και πινακοθήκε, όπως η ιστορική βασιλική πρωτεύουσα Τσέτινιε, έχει πολλά αξιόλογα μουσεία:
Υπάρχει μια αξιόλογη πινακοθήκη στο συγκρότημα Ντβόρατς Πετρόβιτσα (Κάστρο Πέτροβιτς) στο μεγαλύτερο δημόσιο πάρκο της Ποντγκόριτσα. Το κάστρο του Βασιλιά Νικολάου, το Περγιάνιτσκι Ντομ (Οίκος της Τιμητικής Φρουράς), το παρεκκλήσι του κάστρου και τα γύρω κτίρια μετατράπηκαν σε πινακοθήκη το 1984. Από το 1995 είναι τμήμα του Κέντρου Σύγχρονων Τεχνών (Centar savremenih umjetnosti) και στεγάζει περίπου 1.500 έργα της τέχνης. Ο ιστορικός Κινηματογράφος του Πολιτισμού (Kino Kultura), που ιδρύθηκε το 1949, έκλεισε το Νοέμβριο του 2008 λόγω των συνεχών οικονομικών ζημιών που άφηνε. Ήταν ο μόνος κινηματογράφος στην πόλη επί 6 δεκαετίες. Το κτίριο του πρώην κινηματογράφου θα μετασκευασθεί για να στεγάσει το Δημοτικό Θέατρο της Ποντγκόριτσα. Λίγο μετά το κλείσιμό του άνοιξε στο εμπορικό κέντρο της Delta City ένα κινηματογραφικό συγκρότημα 6 αιθουσών της Ster-Kinekor (που αργότερα το απέκτησε η Cineplexx).
Σημαντικό πολιτιστικό ίδρυμα με ζωή πάνω από πενήντα χρόνια είναι το Πολιτιστικό-Ενημερωτικό κέντρο Μπούντο Τόμοβιτς (KIC Budo Tomović). Είναι ένας δημόσιος οργανισμός που διοργανώνει διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, όπως το Πολιτιστικό Καλοκαίρι της Ποντγκόριτσα (Podgoričko Kulturno Ljeto), το FIAT - Διεθνές Φεστιβάλ Εναλλακτικού Θεάτρου (Festival Internacionalnog Alternativnog Teatra), το DEUS - Δεκεμβριανή Καλλιτεχνική Σκηνή (Decembarska Umjetnička Scena).
Αθλητισμός
Η Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα είναι ο σημαντικότερος αθλητικός σύλλογος στην Ποντγκόριτσα. Το όνομά της σημαίνει Μέλλον.
Τα δημοφιλέστερα αθλήματα είναι μακράν το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Το μπάσκετ έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές με την επιτυχία της ΚΚ Μπούντουτσνοστ στα τέλη του 20ου και τις αρχές του 21ου αιώνα, τόσο σε Περιφερειακούς όσο και σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Το ποδόσφαιρο στην Ποντγκόριτσα έχει μια μακρά παράδοση που συνδέεται με τη Μπούντουτσνοστ. Οι παγκοσμίως γνωστοί παίκτες Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς και Ντέγιαν Σαβίτσεβιτς γεννήθηκαν στην Ποντγκόριτσα και έκαναν το ντεμπούτο τους σε αυτή την ομάδα. Ο σύλλογος ΦΚ Ζέτα από το προάστιο της Ποντγκόριτσα Γκολουμπόβτσι έχει επίσης ανέβει στο πρώην πρωτάθλημα της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Αυτοί οι σύλλογοι, μαζί με τη Σούτιεσκα από το Nίκσιτς, ανταγωνίζονται συνήθως για την πρώτη θέση στο Πρωτάθλημα του Μαυροβουνίου. Άλλοι σύλλογοι από την Ποντγκόριτσα και τα περίχωρά της παίζουν στο Πρωτάθλημα του Μαυροβουνίου, όπως η OΦK Tίτογκραντ, η Ντέσιτς (Τούζι) και η Κομ. Δημοφιλέστεροι σύλλογοι από τα προάστια είναι οι ΦΚ Ρίμπνιτσα από το Kόνικ, ΦΚ Ζάμπγελο από το Ζάμπγελο και ο OΦK Μλάντοστ 1970 από τη Ντόνια Γκόριτσα.
Η ομάδα βόλεϊ OK Μπούντουτσνοστ και η γυναικεία ομάδα χάντμπολ ΖΡΚ Μπούντουτσνοστ είχαν σημαντικές επιτυχίες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Το σκάκι είναι ένα άλλο δημοφιλές άθλημα και κάποιοι διάσημοι παγκοσμίως σκακιστές, όπως ο Σλάβκο Ντέντιτς, γεννήθηκαν στην Ποντγκόριτσα.
Αθλητικές εκδηλώσεις, όπως ο ετήσιος Μαραθώνιος της Ποντγκόριτσα και τα άλματα στον Ποταμό Μοράτσα, προσελκύουν διεθνείς συμμετοχές. Η Ποντγκόριτσα φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πόλο Ανδρών της FINA του 2009.
Εγκαταστάσεις
Σχεδόν κάθε ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Ποντγκόριτσα έχει το δικό του στάδιο, παρόλο που συχνά είναι απλά γήπεδα με μικρές ή καθόλου κερκίδες. Άλλες αξιόλογες εγκαταστάσεις είναι το Στάντιον μάλιχ σπόρτοβα, κάτω από το λόφο Γκόριτσα και ένα σκοπευτήριο στο λόφο Λιούμποβιτς. Υπάρχουν πολλοί άλλοι αθλητικοί χώροι γύρω από την πόλη, κυρίως κλειστά γήπεδα ποδοσφαίρου.
Οικονομία
Η Ποντγκόριτσα δεν είναι μόνο το διοικητικό κέντρο του Μαυροβουνίου αλλά και το κύριο οικονομικό της κέντρο. Το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανικής, οικονομικής και εμπορικής βάσης του Μαυροβουνίου βρίσκεται στην Ποντγκόριτσα.
Πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας της Ποντγκόριτσα αποτελούσαν το εμπόριο και η μικρής κλίμακας μεταποίηση, οικονομικό μοντέλο που είχε καθιερωθεί κατά τη διάρκεια της μακράς κυριαρχίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ποντγκόριτσα έγινε πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου και εστία της ταχείας αστικοποίησης και εκβιομηχάνισης της εποχής της ΣΟΔΓ. Βιομηχανίες όπως επεξεργασίας αλουμινίου και καπνού, κλωστοϋφαντουργία, μηχανών, παραγωγή οχημάτων και οινοποιίας δημιουργήθηκαν μέσα και γύρω από την πόλη. Το 1981 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ποντγκόριτσα ήταν το 87% του μέσου όρου της Γιουγκοσλαβίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, οι Γιουγκοσλαβικοί πόλεμοι και οι επιβληθείσες από τον ΟΗΕ κυρώσεις άφησαν τις βιομηχανίες της Ποντγκόριτσα χωρίς παραδοσιακές αγορές, προμηθευτές και διαθέσιμα κεφάλαια. Αυτό, σε συνδυασμό με τις πιέσεις τις χαρακτηριστικές της μετάβασης, οδήγησε σε απομείωση της βιομηχανικής βάσης, οπότε πολλές βιομηχανίες κατέρρευσαν αφήνοντας χιλιάδες άνεργους. Ωστόσο μερικές από τις βιομηχανίες, όπως το Εργοστάσιο Αλουμινίου της Ποντγκόριτσα και το Πλάνταζε, κατάφεραν να επιβιώσουν από την αναταραχή της δεκαετίας του 1990 και εξακολουθούν να συμβάλλουν σημαντικά στην εξαγωγή και τη βιομηχανική παραγωγή του Μαυροβουνίου μέχρι σήμερα.
Καθώς το Μαυροβούνιο ξεκίνησε την προσπάθειά του για ανεξαρτησία από τη Σερβία στα τέλη της δεκαετίας του 1990 η Ποντγκόριτσα επωφελήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την αυξημένη συγκέντρωση κυβερνητικών και υπηρεσιακών τομέων. Εκτός από σχεδόν ολόκληρη την κυβέρνηση η Ποντγκόριτσα είναι έδρα του Χρηματιστηρίου του Μαυροβουνίου και άλλων μεγάλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας, μαζί με τηλεπικοινωνιακούς φορείς, μέσα μαζικής ενημέρωσης, την εταιρεία αεροπορικών μεταφορών του Μαυροβουνίου και άλλους σημαντικούς οργανισμούς και εταιρείες.
Δημογραφικά
Αν και είναι μεσαίου μεγέθους για τα ευρωπαϊκά μέτρα η Ποντγκόριτσα είναι μακράν η μεγαλύτερη πόλη στο Μαυροβούνιο: σχεδόν το ένα τρίτο των πολιτών του Μαυροβουνίου ζουν εκεί. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 υπάρχουν 185.937 άτομα στην Πρωτεύουσα Πόλη της Ποντγκόριτσα, που είναι ανάλογη με τη μητροπολιτική περιοχή και περιλαμβάνει τις μικρές πόλεις Τούζι και Γκολουμπόβτσι, ενώ 150.977 ζουν στην κυρίως πόλη.
Από το συνολικό πληθυσμό της πρωτεύουσας της Ποντγκόριτσα, το 48,73% είναι άνδρες, ενώ το 51,27% είναι γυναίκες. Η μέση ηλικία του πληθυσμού της Ποντγκόριτσα είναι 35,7. Η Σερβική είναι η περισσότερο ομιλούμενη γλώσσα, με το 42,4% των πολιτών της Ποντγκόριτσα να τη δηλώνουν ως την πρώτη τους γλώσσα. Ακολουθείται από τη Μαυροβουνιακή, με 41,17%. Άλλες σημαντικές γλώσσες που ομιλούνται στην Ποντγκόριτσα είναι οι Αλβανική (5,53%) και η γλώσσα των Ρομά (1,81%).
Η πλειοψηφία των πολιτών της Ποντγκόριτσα είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί (78,27%), ενώ υπάρχουν σημαντικές μειονότητες Μουσουλμάνων (11,23%) και Καθολικών (4,27%).
Θρησκεία
Στην Ποντγκόριτσα ζουν τρεις κύριες θρησκευτικές ομάδες: Ορθόδοξοι Χριστιανοί, Σουνίτες Μουσουλμάνοι και Καθολικοί Χριστιανοί.
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί προέρχονται κυρίως από τον τοπικό πληθυσμό Μαυροβουνίων και Σέρβων, που δέχτηκαν την Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το Μεσαίωνα μετά από τη σημαντική διάσπαση κατά το Μεγάλο Σχίσμα. Αποτελούν την πλειοψηφούσα θρησκευτική ομάδα. Υπάρχουν διάφορες Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες στην πόλη, όπως η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που χρονολογείται από το 13ο αιώνα ή ο καθεδρικός ναός της Αναστάσεως του Χριστού που είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της πόλης που έχει ανεγερθεί πρόσφατα. Ο Μουσουλμανικός πληθυσμός προέρχεται κυρίως από ντόπιους Βόσνιους, καθώς και από Αλβανούς.
Υπάρχουν αρκετά τζαμιά στην Ποντγκόριτσα και στο Τούζι. Ο Καθολικός πληθυσμός αποτελείται κυρίως από την τοπική Αλβανική μειονότητα. Ο κύριος χώρος λατρείας για τον Καθολικό πληθυσμό βρίσκεται στη συνοικία Κόνικ και είναι η εκκλησία της Ιεράς Καρδιάς του Ιησού που κατασκευάστηκε το 1966, σε στυλ Μπρουταλισμού που την καθιστά μοναδική. Άλλες Καθολικές εκκλησίες βρίσκονται στο ανατολικό προάστιο Τούζι.
Εκπαίδευση
Τα περισσότερα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης του Μαυροβουνίου βρίσκονται στην Ποντγκόριτσα. Μεταξύ αυτών το Πανεπιστήμιο του Μαυροβουνίου, το σημαντικότερο από αυτά, περιλαμβάνει τις σχολές Οικονομική, Νομική, Πολιτικών Επιστημών, Αρχιτεκτονικής, Πολιτικών Μηχανικών, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, Μηχανολόγων Μηχανικών, Μεταλλουργίας και Τεχνολογίας, Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών, Ιατρική, Φαρμακευτική και Βιοτεχνολογίας και επιστημονικά ερευνητικά ινστιτούτα Ξένων Γλωσσών, Βιοτεχνολογίας και Ιστορίας.
Το Μεσογειακό Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 2006 ως το πρώτο ιδιωτικό πανεπιστήμιο στο Μαυροβούνιο. Εν τω μεταξύ ο αριθμός των ιδιωτικών ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αυξήθηκε, όπως το UDG - Πανεπιστήμιο της Ντόνια Γκόριτσα. Ο δήμος της Ποντγκόριτσα έχει 34 δημοτικά σχολεία και 10 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το πρώτο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που ιδρύθηκε στην Ποντγκόριτσα ήταν το Γυμνάσιο "Σλόμπονταν Σκέροβιτς" το 1907. Το ανακατασκευασμένο οικονομικό γυμνάσιο προσφέρει νέα χαρακτηριστικά και εκπαίδευση ανώτερης ποιότητας. Η Εθνική Βιβλιοθήκη Ράντοσαβ Λιούμοβιτς θεωρείται ως η πιο ολοκληρωμένη στο Μαυροβούνιο.
Οδικές
Η θέση της Ποντγκόριτσα στο κεντρικό Μαυροβούνιο την καθιστά φυσικό κόμβο για τις σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές. Οι δρόμοι στο Μαυροβούνιο (ειδικά εκείνοι που συνδέουν την Ποντγκόριτσα με το βόρειο Μαυροβούνιο και τη Σερβία) είναι συνήθως κατώτεροι από τους σύγχρονους ευρωπαϊκούς δρόμους. Και οι δύο μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι του Μαυροβουνίου, Μπαρ-Μπόλιαρε (υπό κατασκευή) και Νούντο-Μπόζαϊ (προγραμματιζόμενος), θα περάσουν κοντά στην Ποντγκόριτσα. Η πρόσφατα κατασκευασμένη σήραγγα Σόζινα (4,2 χλμ.) συντόμευσε το ταξίδι από την Ποντγκόριτσα στο Μπαρ (κύριο λιμάνι του Μαυροβουνίου) σε λιγότερο από 30 λεπτά. Επίσης κατασκευάστηκε νέα οδική παράκαμψη το 2011, για να εκτρέψει από το κέντρο της πόλης το μεταφορικό φόρτο από βορρά προς νότο. Επίσης έχει σχεδιαστεί μια νοτιοδυτική παράκαμψη, με τον ίδιο στόχο εκτροπής της βαριάς κυκλοφορίας από τον πυρήνα της πόλης. Η Ποντγκόριτσα είναι επίσης χαρακτηριστική για το εκτεταμένο δίκτυο λεωφόρων της με πολλές λωρίδες, που καθιστούν τις εσωτερικές συγκοινωνίες γρήγορες και αποτελεσματικές. Η κυκλοφορία πάνω από τον ποταμό Μοράτσα είναι ικανοποιητική καθώς οι όχθες του ποταμού συνδέονται πολύ καλά με 6 οδικές γέφυρες και 3 πεζογέφυρες.
Οι σημερινές κύριες διασυνδέσεις της Ποντγκόριτσα είναι:
Σιδηροδρομικές
Η Ποντγκόριτσα είναι κομβικό σημείο του σχήματος Χ σιδηροδρομικού δικτύου του Μαυροβουνίου. Η γραμμή Βελιγραδίου-Μπαρ συγκλίνει με τη γραμμή προς Nίκσιτς και εκείνη προς τη Σκόδρα στο Σιδηροδρομικό σταθμό της Ποντγκόριτσα. Ο σταθμός βρίσκεται 1,5 χλμ. νοτιοανατολικά από την κεντρική πλατεία της πόλης. Η κύρια σιδηροδρομική σύνδεση της Ποντγκόριτσα (τόσο για την κυκλοφορία επιβατών όσο και για τις εμπορευματικές μεταφορές) είναι η Βελιγράδι-Μπαρ. Η σύνδεση με το Nίκσιτς απέκτησε πρόσφατα ηλεκτροκίνηση και στη συνέχεια η εξυπηρέτηση επιβατών ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2012. Η σιδηροδρομική σύνδεση με τη Σκόδρα χρησιμοποιείται επί του παρόντος μόνο για εμπορεύματα.
Αεροπορικές
Το Αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα βρίσκεται στην Πεδιάδα της Ζέτα, 11χλμ. νότια του κέντρου της πόλης και είναι το κύριο διεθνές αεροδρόμιο του Μαυροβουνίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης
Βιθυνία
μικρογραφία|200px|Ιστορικός χάρτης της Μ. Ασίας μικρογραφία|200px|Η Βιθυνία ως επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 125 μ.Χ.
Η Βιθυνία είναι ιστορική περιοχή της Μικράς Ασίας, που απετέλεσε ρωμαϊκή επαρχία, ενώ αναφέρεται και στην Καινή Διαθήκη.
Γεωγραφία
Προσδιορίζονταν επί των ασιατικών ακτών του Βοσπόρου, την έξοδο στη Μαύρη Θάλασσα και μέχρι το μέσο των νοτίων ακτών της με αρκετό εύρος ηπειρωτικού εδάφους, συνορεύουσα A. με την Παφλαγονία, προς N. με τη Γαλατία και Φρυγία και Δ. με τη Μυσία περιλαμβάνοντας τη μεταξύ των ποταμών Ρυνδάκου και Παρθενίου έκταση (χώρα) με την κλιμακωτή ενδοχώρα όπου φθάνουν οι διακλαδώσεις του Μύσιου Όλυμπου. Την έκταση αυτή έλαβε από τις κατακτήσεις των ντόπιων Βιθυνών ηγεμόνων μετά την περίοδο των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Προϊστορική περίοδος
Πρώτοι κάτοικοι της περιοχής αυτής, που διαρρέεται από τον ποταμό Σαγγάριο, υπήρξαν οι Χετταίοι, εκτοπιζόμενοι από τους Φρύγες.
Κλασική περίοδος
Βασιλείς του Ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας ήταν ο Νικομήδης Α' (278 - 250 π.Χ.). ο Ζιαήλας (250 - 228 π.Χ.), γιος του Νικομήδους, ο Προυσίας Α' (228 - 180 π.Χ.) γιος του Ζιαήλα, ο Προυσίας Β' (180 - 149 π.Χ.), ο Νικομήδης Β' (Επιφανής) (149 - 91 π.Χ.), ο Νικομήδης Γ' (Φιλοπάτωρ) (91 -74 π.Χ.).
Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Η Βιθυνία αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων (ιστ΄ 7). Κατά τους χρόνους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η Βιθυνία είχε χωρισθεί σε τρία θέματα: του Οπτιμάτου, του Οψικίου και των Βουκελλαρίων, θεωρούμενη μία εκ των πλουσιότερων και ευφορότερων περιφερειών του κράτους. Η γειτνίαση με την Κωνσταντινούπολη και η ταχεία πνευματική ανάπτυξη των κατοίκων την κατέστησαν ευδαίμονα και πλούσια. Κυριότερες πόλεις στην περιοχή αυτή την εποχή του Βυζαντίου ήταν η Νικομήδεια, όπου διέμενε ο Αυτοκράτορας Αδριανός και ο Διοκλητιανός σκόπευε να την κάνει δεύτερη πρωτεύουσα, η Προύσα με τα φημισμένα λουτρά όπου μετέβαινε η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα (του Ιουστινιανού) με 4.000 ακολούθους και υπηρέτες, και η οχυρή Νίκαια. Στη Νίκαια συνήλθε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος το 325 και η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος το 787. Αργότερα κατέστη Πρωτεύουσα της Ελληνικής μικρασιατικής Αυτοκρατορίας της Νικαίας (1204-1259) μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Η μικρασιατική Αυτοκρατορία της Νίκαιας, με έδρα τη Νίκαια της Βιθυνίας, ήταν ένα από τα διάδοχα κράτη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που ιδρύθηκαν από τη Βυζαντινή αριστοκρατία μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Τέταρτης Σταυροφορίας, στις 13 Απριλίου του 1204. Την περίοδο εκείνη είχε μεταφερθεί στη Νίκαια και η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το 1261 οι αυτοκράτορες της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας κατόρθωσαν την επανάκτηση της Κωνσταντινούπολης, κατέλυσαν τη Λατινική αυτοκρατορία και πραγματοποίησαν την επανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Παραδόσεις Βιθυνίας
«Ανάμεσα σε Τρίγλια, Συγή και Μουδανιά Καράβι αρμενίζει με δεκαοχτώ πανιά[...]» Δημοτικό τραγούδι Βιθυνίας
Πηγές
*
Κατάλογος χωρών ανά αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών Κατηγορία:Πετρέλαιο
ΕΚΚΑ
Το αρκτικόλεξο ΕΚΚΑ μπορεί να αναφέρεται:
Θρύλος
Θρύλος (Λατινικά: legenda) είναι μια αφήγηση από ανθρώπινες ενέργειες που συχνά έχουν παραποιηθεί από τη λαϊκή φαντασία. Η λέξη αρχικά σήμαινε τον θόρυβο πολλών φωνών, ομιλιών και στη συνέχεια το γεγονός για το οποίο μιλούν όλοι. Όπως και οι άλλοι τύποι της λαϊκής φιλολογίας (παραμύθια, ανέκδοτα, απόλογα κλπ.) έτσι και ο θρύλος αναπτύχθηκε με την προφορική παράδοση, από την οποία καμιά φορά τον απέσπασαν οι λογοτέχνες, προσδίδοντας του καλλιτεχνικές μορφές. thumb|right|220px|Το [[Κρυφό Σχολειό κατά τον ομότιμο καθηγητή Φάνη Κακριδή είναι «θρύλος με ιστορικό πυρήνα». Νικόλαος Γύζης, 1885/86]]
Σημασία της λέξης
Στη νέα Ελληνική σημαίνει :
Σύμφωνα με τον καθηγητή Δημ. Λουκάτο: "Παράδόσεις ή θρύλοι λέγονται οι φανταστικές διηγήσεις που πλάθει ο λαός με βάση τις δοξασίες για ορισμένους τόπους και όντα, και που τις πιστεύει για αληθινές." Κατά τον καθηγητή κλασσικής φιλολογίας Φάνη Κακριδή ο θρύλος αντιδιαστέλλεται από τον μύθο.
Η λέξη μπορεί να αναφέρεται σε υπαρκτά σπουδαία πρόσωπα, ομάδες, πράγματα ή γεγονότα, π.χ. Πάττον, ο θρύλος της Νορμανδίας, μια ποδοσφαιρική ομάδα που θεωρείται από τους οπαδούς της θρύλος ή "ένα αεροπλάνο θρύλος".
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαογραφία
Δήμος Κρουσσών
Ο Δήμος Κρουσσών ή Κρουσσίων, ήταν δήμος του νομού Κιλκίς που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κιλκίς. Βρισκόταν στη βορειοανατολική πλευρά του νομού, συνορεύοντας ανατολικά με το νομό Σερρών και νότια με το νομό Θεσσαλονίκης.
Γεωγραφική περιγραφή
Ήταν ο πέμπτος μεγαλύτερος δήμος του σχεδίου Καποδίστριας, με έκταση 588,877 τ.χ. και καταλάμβανε το δυτικό τμήμα των Κρουσσίων. Ο πληθυσμός του ήταν 6.770 (απογραφή 2001). Η έδρα του ήταν η Τέρπυλλος (πληθυσμός 600).
Άλλα χωριά που ανήκαν στον δήμο ήταν το Μελισσουργείο και ο Άγιος Αντώνιος. Τα μεγαλύτερα χωριά ήταν η Ευκαρπία (πληθυσμός 618), η Επτάλοφος (πληθυσμός 521) και η Βάθη (πληθυσμός 433). Στο Παλατιανό βρίσκεται ένας σημαντικός αρχαιολογικός χώρος της Βόρειας Ελλάδας. Είναι η αρχαία πόλη Ίωρον. Το αρχαίο Ίωρον αποτελεί το βορειότερο οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο στη Μακεδονία, με συνεχή κατοίκηση από την εποχή Σιδήρου (10ος αιών π.Χ.) μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια (3ος αιών μ.Χ.).
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα εξής 19 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Круша (дем)
Έργκριτε ΙΣ
Η Έργκριτε ΙΣ (σουηδικά: Örgryte Idrottsällskap) είναι ένας σουηδικός, αθλητικός σύλλογος από το Γκέτεμποργκ. Έχει 4 τμήματα: Μπόουλινγκ, Ποδόσφαιρο, Στίβος και Πάλη. Περισσότερο γνωστός είναι για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Είναι η παλαιότερη ομάδα στη Σουηδία. Έχει ιδρυθεί το 1887. Συμμετέχει στην Σούπερεταν. Έδρα της ομάδας είναι το Gamla Ullevi, χωρητικότητας 18800 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σουηδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1887
Windows 11
Τα Windows 11 είναι μια σημαντική έκδοση του λειτουργικού συστήματος Windows NT που αναπτύχθηκε από τη Microsoft και ανακοινώθηκε στις 24 Ιουνίου 2021 και είναι ο διάδοχος των Windows 10, που κυκλοφόρησαν το 2015. Τα Windows 11 κυκλοφόρησαν στις 5 Οκτωβρίου 2021, ως δωρεάν αναβάθμιση μέσω του Windows Update για κατάλληλες συσκευές με Windows 10.
Η Microsoft προώθησε ότι τα Windows 11 θα είχαν βελτιωμένη απόδοση και ευκολία χρήσης σε σχέση με τα Windows 10. διαθέτει σημαντικές αλλαγές στο κέλυφος των Windows επηρεασμένα από τα ακυρωμένα Windows 10X, συμπεριλαμβανομένου ενός επανασχεδιασμένου μενού Έναρξη, αντικατάσταση των "ζωντανών πλακιδίων" του με ξεχωριστό πίνακα "Widgets" στη γραμμή εργασιών, δυνατότητα δημιουργίας πλακιδίων σετ παραθύρων που μπορούν ελαχιστοποιούνται και αποκαθίστανται από τη γραμμή εργασιών ως ομάδα και νέες τεχνολογίες παιχνιδιών που κληρονομούνται από το Xbox Series X και τη σειρά S, όπως το Auto HDR και το DirectStorage σε συμβατό υλικό. Ο Internet Explorer αντικαθίσταται πλήρως από τον Microsoft Edge, ενώ το Microsoft Teams είναι ενσωματωμένο στο κέλυφος των Windows. Η Microsoft ανακοίνωσε επίσης σχέδια να προσφέρει υποστήριξη για εφαρμογές Android που θα λειτουργούν σε Windows 11, με υποστήριξη για Amazon Appstore και χειροκίνητα εγκατεστημένα πακέτα.
Αναφέροντας νέες εντολές ασφαλείας, τα Windows 11 έχουν αυστηρότερες απαιτήσεις υλικού από τα Windows 10, με τη Microsoft να υποστηρίζει μόνο το λειτουργικό σύστημα με ενημερώσεις σε συσκευές που χρησιμοποιούν επεξεργαστή Intel Core Intel της όγδοης γενιάς ή νεότερο (με ορισμένες εξαιρέσεις), AMD Ryzen CPU με βάση τη μικροαρχιτεκτονική Zen+ ή νεότερο ή Qualcomm Snapdragon 850 ARM system-on-chip ή νεότερο. Απαιτείται επίσης υποστήριξη ασφαλούς εκκίνησης UEFI και Trusted Platform Module (TPM) 2.0. Επιπλέον, τα Windows 11 δεν υποστηρίζουν πλέον αρχιτεκτονική 32-bit x86 ή συστήματα που χρησιμοποιούν BIOS.
Τα Windows 11 έχουν λάβει μικτή έως θετική κριτική. Η κάλυψη για την προέκδοση του λειτουργικού συστήματος επικεντρώθηκε σχετικά με τις αυστηρότερες απαιτήσεις υλικού, με συζητήσεις για το αν καλόπιστα προορίζονται για τη βελτίωση της ασφάλειας των Windows ή είναι ένα τέχνασμα για να πουληθούν στους χρήστες νεότερες συσκευές, και στα ηλεκτρονικά απόβλητα που σχετίζονται με τις αλλαγές. Κατά την κυκλοφορία τους, τα Windows 11 έλαβαν θετικές κριτικές για τη βελτιωμένη οπτική σχεδίαση, τη διαχείριση παραθύρων και την ισχυρότερη εστίαση στην ασφάλεια, αλλά δέχθηκαν αρνητική κριτική για παλινδρομήσεις και τροποποιήσεις σε πτυχές την διεπαφή χρήστη.
Ανάπτυξη
Μετά την κυκλοφορία των Windows 10, η Microsoft δήλωσε ότι θα ήταν «η τελευταία έκδοση των Windows». Το λειτουργικό σύστημα θεωρήθηκε υπηρεσία, με νέες εκδόσεις και ενημερώσεις να κυκλοφορούν με την πάροδο του χρόνου. Ωστόσο, προέκυψε εικασία για μια νέα έκδοση ή έναν επανασχεδιασμό των Windows μετά από μια λίστα εργασιών που αναφέρεται σε μια "αναζωογόνηση" των Windows. Μια οπτική ανανέωση για Windows, που αναπτύχθηκε με το κωδικό όνομα "Sun Valley", δημιουργήθηκε για τον εκσυγχρονισμό του περιβάλλοντος εργασίας χρήστη του συστήματος.