cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ράιχσβερ
Αλλαγή ηγεσίας και άνοδος των Ναζί
Οι σχέσεις Χίτλερ - Ράιχσβερ ήταν αποφασιστικής σημασίας τόσο για την επικράτηση όσο και για την επιβίωση του Ναζιστικού καθεστώτος. Όπως είναι εμφανές, η Ράιχσβερ έπαιζε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην εσωτερική πολιτική της Γερμανίας του μεσοπολέμου, ενώ οι ηγέτες της, προερχόμενοι από την πρωσική αριστοκρατία στην πλειονότητά τους, είχαν βαθιά ριζωμένες τις παραδόσεις τους αλλά, παράλληλα, ήταν αμετακίνητα συντηρητικοί: Υποστήριζαν (όπως ο Ζέεκτ) την απολυταρχία και επιθυμούσαν ζωηρά τη στρατιωτική ανάμιξη τόσο στη διακυβέρνηση όσο και στη διαμόρφωση πολιτικής, ειδικά σε ένα ασταθές και αδύναμο καθεστώς, όπως αυτό της Βαϊμάρης. Παράλληλα, όπως αναφέρθηκε, η Ράιχσβερ διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς με τις παραστρατιωτικές οργανώσεις των Φράικορπς. Κατά το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1920 επικρατούσε η αντίληψη ότι η Ράιχσβερ θα υποστήριζε, ή ακόμη θα ηγείτο η ίδια, σε αντεπανάσταση - πραξικόπημα για την πτώση του δημοκρατικού καθεστώτος. Οι αντιλήψεις αυτές κατέπαυσαν το 1925, όταν Πρόεδρος της Γερμανίας εξελέγη ο Πάουλ φον Χίντενμπουργκ κι αυτό επειδή οι συντηρητικοί ηγέτες εμπιστεύονταν και συμπαθούσαν ιδιαίτερα τον πρώην στρατιωτικό Χίντενμπουργκ.
Η επικρατούσα ανάμεσα στα στελέχη της Ράιχσβερ ιδεολογία καθώς και οι αντικειμενικοί της στόχοι είχαν πολλά κοινά με το - ανερχόμενο, εκείνη την εποχή - Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα: Και οι δύο οραματίζονταν την αποκατάσταση της στρατιωτικής ισχύος της Αυτοκρατορικής Γερμανίας, έτρεφαν μίσος για τη συνθήκη των Βερσαλλιών, που εμπόδιζε την αποκατάσταση αυτή, ενώ παράλληλα υποχρέωνε τη χώρα σε δυσβάστακτες πολεμικές αποζημιώσεις και επέφερε την κατοχή της κοιλάδας του Ρουρ από τη Γαλλία. Κοι οι δύο επιθυμούσαν απολυταρχικό διακυβέρνηση, αρκετά ισχυρή για να προστατεύσει τη γερμανική κυριαρχία. Οι κοινοί αυτοί στόχοι θα αρκούσαν για να επιφέρουν πολιτική συμμαχία μεταξύ των Ναζί και της Ράιχσβερ, ωστόσο τα γεγονότα έδειξαν ότι η σχέση μεταξύ αυτών των φορέων υπήρξε περισσότερο προβληματική παρά αρμονική. Ο Χίτλερ είχε μερικούς υποστηρικτές ανάμεσα στους ανώτατους αξιωματικούς της Ράιχσβερ, αλλά οι υπόλοιποι μάλλον τον αντιπαθούσαν και δεν μπορούσαν να τον δουν ούτε ως εθνικό ηγέτη ούτε σαν επικεφαλής στρατιωτικής δύναμης: Περισσότερο τον θεωρούσαν ως οργανωτή διαμαχών στους δρόμους για αψιμαχίες με συμμετοχή μπράβων και τραμπούκων. Συνεπώς, αποτελούσε μια απλή αναλαμπή, που θα εκφυλιζόταν τόσο σύντομα, όσο γρήγορα είχε ανέλθει. Ο ισχυρότερος επικριτής του ήταν ο αρχιστράτηγος της Ράιχσβερ Κουρτ φον Χαμμερστάιν - Έκβορτ (Kurt von Hammerstein-Equord), ο οποίος περιέγραφε τους Ναζί ως "εγκληματική συμμορία" και "διεστραμμένους".
Ράιχσβερ και SA
Ο Ερνστ Ρεμ, ο οποίος αποτελούσε τον κινητήριο μοχλό της παραστρατιωτικής οργάνωσης SA διατηρούσε πάντα πολύ καλές σχέσεις με αρκετούς αξιωματικούς της Ράιχσβερ. Ήδη από το 1921, λίγο μετά την ίδρυσή της, η SA άρχισε να παρέχει στα στελέχη της εκπαίδευση στρατιωτικού τύπου, κάτι που ο Χίτλερ σταμάτησε μόλις το αντιλήφθηκε. Το σημείο αυτό επέφερε τριβές μεταξύ Χίτλερ και Ρεμ, με συνέπεια ο Ρεμ να αναχωρήσει για τη Βολιβία το 1925. Το 1930 την αρχηγία της SA ανέλαβε ο ίδιος ο Χίτλερ, διαπιστώνοντας ότι η SA αριθμούσε περισσότερους άνδρες απ' όσους διέθετε η Ράιχσβερ (150.000 έναντι 100.000). Ο Ρεμ επανήλθε το 1931, ύστερα από νέα πρόσκληση του Χίτλερ και ανέλαβε ηγετικό ρόλο στην SA. Η επάνοδος του Ρεμ, όμως, σηματοδοτεί και την επάνοδο του αρχικού του σκοπού, να δημιουργήσει τον "αντικαταστάτη" της Ράιχσβερ με την SA. Ο τότε Καγκελάριος Χάινριχ Μπρύνινγκ έχει αντιληφθεί τις προθέσεις και την πρακτική του Ρεμ και διατάσσει τη διάλυση τόσο της SA όσο και της SS, στέλνοντας αστυνομία στα γραφεία τους. Ο Μπρύνινγκ, όμως, απομακρύνεται από τα καθήκοντά του το 1932 και ο Χίτλερ καταφέρνει να μεταπείσει τον νέο Καγκελάριο Φραντς φον Πάπεν ώστε να ακυρώσει την απόφαση του προκατόχου του (Ιούνιος 1932). Ήδη όμως, το 1932, χάρη στη δραστηριότητα του Ρεμ, η SA έχει φθάσει να αριθμεί 400.000 άνδρες Οι αξιωματικοί της Ράιχσβερ, έχοντας αντιληφθεί τις προθέσεις της ηγεσίας της SA, κυρίως από τις πολιτικές ομιλίες στελεχών της, στις οποίες γινόταν λόγος για την SA ως "λαϊκού επαναστατικού στρατού, που προορίζεται να αντικαταστήσει, ακόμη και με τα όπλα, την Ράιχσβερ", έχουν ισχυρά θορυβηθεί. Ο Χίτλερ, βέβαια, καθώς θέλει να προσεταιριστεί την Ράιχσβερ για να μην αντιμετωπίσει προβλήματα στις πολιτικές του επιδιώξεις, απορρίπτει τις βλέψεις αυτές: Το 1932, σε συνάντησή του με τους ηγέτες της Ράιχσβερ, τους διαβεβαίωσε ότι η SA δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια πολιτιστική και πολιτική κίνηση, δεν έχει καμία φιλοδοξία στο στρατιωτικό επίπεδο, ούτε βεβαίως να "αντικαταστήσει" την Ράιχσβερ. Υποσχέθηκε στους στρατηγούς ότι μια ναζιστική κυβέρνηση θα τερμάτιζε το καθεστώς της δημοκρατίας, θα εγκαθίδρυε απολυταρχική κυβέρνηση και, το σημαντικότερο για τους στρατιωτικούς, θα αγνοούσε τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, με άμεση συνέπεια την επέκταση και τον επανεξοπλισμό της Ράιχσβερ. Ωστόσο, ο Χίτλερ δεν λέει ολόκληρη την αλήθεια: Ο στόχος του Ρεμ ήταν και παρέμενε όντως να υποκαταστήσει την Ράιχσβερ με την SA. Ο Χέρμαν Γκέρινγκ, ο οποίος έχει ήδη υποχρεωθεί, ως διευθύνον στέλεχος της SA, να δεχτεί "φρουρά" 24.000 ανδρών της, τους οποίους αδυνατεί να ελέγξει ο ίδιος, καταφεύγει έντρομος στον Χίτλερ. Ο τελευταίος διαβλέπει τόσο τον κίνδυνο απώλειας ελέγχου της SA, της οποίας το δυναμικό αυξάνεται ραγδαία, όσο και την άνοδο του Ρεμ σε πολιτικό επίπεδο, με την υποστήριξη της SA.
Οι υποσχέσεις του Χίτλερ κέρδισαν την - επιφυλακτική - εμπιστοσύνη ορισμένων ηγετικών στελεχών της Ράιχσβερ, ωστόσο ο Χάμμερστάιν-Έκβορτ συνέχισε να μην εμπιστεύεται τον Χίτλερ και να ενεργεί παρασκηνιακά εναντίον του. Τον Δεκέμβριο του 1932, όταν υπήρχε η διαμάχη για την καγκελαρία μεταξύ Κουρτ φον Σλάιχερ και Χίτλερ, ο Έκβορτ επισκέφθηκε τον πρόεδρο Πάουλ φον Χίντενμπουργκ και τον προέτρεψε να μην αποδεχτεί τον Χίτλερ ως καγκελάριο, γεγονός που προκάλεσε τον ψόγο του από πλευράς Χίντενμπουργκ, καθώς "ο στρατηγός επενέβαινε σε θέματα πολιτικής". Λίγες ημέρες μετά την ανάληψη της καγκελαρίας από τον Χίτλερ, αυτός έσπευσε να συναντηθεί ξανά με τους ανώτατους ηγέτες της Ράιχσβερ και να επαναλάβει τη δέσμευσή του σχετικά με την επέκταση της Ράιχσβερ. Προς επίρρωση των λόγων του, διόρισε υπουργό Άμυνας τον Βέρνερ φον Μπλόμπεργκ, ο οποίος χωρίς να είναι μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, ήταν υπέρμαχος του Φύρερκαι, βέβαια, στρατηγός της Ράιχσβερ. Ωστόσο, σχεδόν αμέσως τόσο ο Μπλόμπεργκ όσο και ο στενός φίλος του στρατηγός Βάλτερ φον Ράιχεναου (Walther von Reichenau), επίσης ένθερμος υποστηρικτής του Χίτλερ και σύνδεσμος μεταξύ υπουργείου και Ράιχσβερ, άρχισαν να ανησυχούν για την εντεινόμενη πίεση από την αριθμητική αύξηση της SA. Ο επικεφαλής της, Ρεμ, είχε τοποθετηθεί στο Εθνικό Συμβούλιο Άμυνας και από τη θέση αυτή άρχισε να επιζητεί να αποκτήσει πολύ περισσότερη επιρροή σε στρατιωτικά θέματα: Στις 2 Οκτωβρίου απέστειλε επιστολή στους Μπλόμπεργκ και Ράιχεναου, στην οποία έγραφε: "Βλέπω πλέον τη Ράιχσβερ μόνον ως εκπαιδευτική δύναμη για τον γερμανικό λαό. Η διεξαγωγή του πολέμου και η επικείμενη κινητοποίηση δεν είναι δικό της έργο, είναι έργο της SA". Ωστόσο, η τοποθέτηση του Μπλόμπεργκ στο υπουργείο Άμυνας κατέστησε επισφαλή τη θέση του Έκβορτ, ο οποίος παραιτήθηκε στο τέλος του 1933. Ο υπουργός επέβλεψε προσωπικά την αρχική φάση επέκτασης της Ράιχσβερ, όπως αυτή είχε σχεδιαστεί και διατεχθεί από τον Χίτλερ, ενώ παράλληλα εξέδιδε και δικές του διαταγές, με σκοπό να εντυπωσιάσει και να "καλοπιάσει" τον καγκελάριο, όπως, για παράδειγμα, διατάσσοντας την αποπομπή από τις τάξεις της Ράιχσβερ 74 στρατιωτών εβραϊκής καταγωγής, μόνον επί τη βάσει της φυλετικής τους προέλευσης. Πιθανόν παρόμοιες διαταγές να αποσκοπούσαν στο να πείσουν τον Χίτλερ για την αφοσίωση του Μπλόμπεργκ, καθώς ο Ρεμ εισσηγούνταν, πλέον, ανοικτά στον Χίτλερ την αντικατάσταση του Μπλόμπεργκ από τον ίδιο. Η δύναμη του Ρεμ είχε αυξηθεί σε ιδιαίτερα επικίνδυνο βαθμό, καθώς η SA αριθμούσε, στα τέλη του 1933, περισσότερα από 3 εκατομμύρια μέλη, ενώ κάποιοι από τους ηγέτες της διατυμπάνιζαν συνθήματα όπως "περιμένετε να πεθάνει ο γερο-Χίντενμπουργκ και στη συνέχεια η SA θα βαδίσει εναντίον της Ράιχσβερ". Ο Χίτλερ, διαβλέποντας και ο ίδιος τον ισχυρό κίνδυνο απέναντι στον Ρεμ, δεν ενέδωσε στις απαιτήσεις του, γεγονός που έκανε τον Ρεμ ακόμη πιο επικίνδυνο και σε στρατιωτικό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο. Σε κάποια ομιλία του, ο Ρεμ αναφερόμενος στον Χίτλερ, τον αποκάλεσε "γελοίο δεκανέα".
Οι τριβές μεταξύ Ράιχσβερ και SA είχαν πλέον φθάσει σε κομβικό σημείο έντασης. Οι αξιωματικοί της Ράιχσβερ δεν μπορούσαν πλέον να παραβλέπουν το γεγονός ότι ο Ρεμ είχε ως στόχο του να τους ενσωματώσει στη δύναμη της SA: Ο Χίτλερ βρισκόταν πλέον ενώπιον διλήμματος: Θα εξακολουθούσε να υποστηρίζει τη δύναμη χάρη στην οποία επικράτησε, την SA, ή θα υποστήριζε τον εξ επαγγέλματος μικρό αλλά πολύ εκπαιδευμένο στρατό, που αντιπροσώπευε η Ράιχσβερ; Το θέμα ήρθε να υπερτονίσει το τελεσίγραφο του προέδρου Χίντενμπουργκ τον Ιούνιο: Ο Μπλόμπεργκ, επισκεπτόμενος τον Χίτλερ, του μετέφερε τη θέληση του προέδρου να διευθετηθεί η διένεξη και να λυθεί το πρόβλημα, διαφορετικά θα βρισκόταν στην ανάγκη να κηρύξει στρατιωτικό νόμο και να πάρει ολόκληρη τη Ράιχσβερ υπό τις δικές του διαταγές. Ο Χίτλερ, σταθμίζοντας σοβαρά την κατάσταση και τον ανταγωνισμό που ολοένα και περισσότερο αύξανε από πλευράς Ρεμ, δεν δίστασε να υποστηρίξει έμπρακτα τη Ράιχσβερ: Διέταξε τη σύλληψη και εκτέλεση όλων των ηγετικών στελεχών της SA, αποστολή που εμπιστεύτηκε στην SS. Οι διαταγές του εκτελέστηκαν κατά γράμμα και με αποφασιστικότητα: Από τις 30 Ιουνίου ως τις 2 Ιουλίου συνελήφθησαν περισσότερα από 200 στελέχη της SA, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο Ρεμ, τα οποία είτε κλήθηκαν να αυτοκτονήσουν, όπως ο Ρεμ, ο οποίος αρνήθηκε, είτε, σε περίπτωση άρνησής τους, εκτελέστηκαν. Η περίοδος αυτή έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η "Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών" ή "Πραξικόπημα Ρεμ" (Röhm-Putsch). Η εξέλιξη αυτή καθησύχασε τους στρατιωτικούς της Ράιχσβερ και ανανέωσε την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό του.
Το 1935 ο Χίτλερ έδωσε εντολή σημαντικής στρατιωτικής επέκτασης με επαναφορά της στρατιωτικής θητείας των πολιτών και την αύξηση των ενεργών μεραρχιών σε 36. Η εντολή αυτή ικανοποίησε πολύ τους στρατηγούς της Ράιχσβερ. Σχετική ανακοίνωση, ολοσχερώς "ξερή", έκανε στις 16 Μαρτίου 1935 ο υπουργός Προπαγάνδας Γιόζεφ Γκέμπελς. Μολονότι υπήρξε μια μικρή αναταραχή στη Γαλλία και στη Βρετανία, καμία από τις δύο δυνάμεις δεν αντέδρασε στην ανακοίνωση της επέκτασης αυτής, η οποία κατάφωρα παραβίαζε τη συνθήκη των Βερσαλλιών. Το επόμενο βήμα ήταν η αναδιοργάνωση των στρατιωτικών δυνάμεων εν γένει, εντολή που δόθηκε στις 10 Μαΐου 1935: Η αναδιοργάνωση αυτή επέφερε τη μετονομασία της Ράιχσβερ σε Βέρμαχτ, τη στρατιωτική δύναμη που δημιούργησε και έλεγχε το ναζιστικό καθεστώς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστορία της Γερμανίας
Πουλ-ι-Χομρί
Το Πουλ-ι Χομρί (παστού/νταρί: ) είναι πόλη στο βόρειο Αφγανιστάν.
Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Μπαγκλάν. Σύμφωνα με την απογραφή του 1979 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 31.101 κάτοικοι. Ο αριθμός όμως αυτός αυξήθηκε στους 113.500 σύμφωνα με υπολογισμούς του 2017. Το γεγονός αυτό κάνει το Πουλ-ι Χομρί την έβδομη μεγαλύτερη πόλη του Αφγανιστάν.
Το Πουλ-ι Χομρί βρίσκεται σε ανεπτυγμένη και εύφορη κοιλάδα. Στην πόλη βρίσκεται εργοστάσιο τσιμέντου, το οποίο κατασκευάστηκε με σοβιετική βοήθεια. Περίπου 12 χιλιόμετρα βόρεια βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος Σουρχ Κοτάλ.
Στο Πουλ-ι Χομρί, από τον Οκτώβριο του 2006 μέχρι τον Μάρτιο του 2013, βρισκόταν μία Περιφερειακή Ομάδα Ανασυγκρότησης της ISAF, υπό την καθοδήγηση των Ουγγρικών Ένοπλων Δυνάμεων. Επίσης σημαντική ήταν η παρουσία και των γερμανικών δυνάμεων από το καλοκαίρι του 2010. Οι στρατιώτες επέβλεπαν την οδό από την Καμπούλ στο Μαζάρι Σαρίφ και το Κουντούζ. Στο σημείο έχουν σκοτωθεί 10 στρατιώτες. Η αποχώρηση των δυνάμεων ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2013.
Λοράν Καντέ
Ο Λοράν Καντέ (Laurent Cantet) είναι Γάλλος σκηνοθέτης. Τιμήθηκε με το Χρυσό Φοίνικα στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών το 2008.
Βιογραφία
Στις 25 Μαΐου του 2008 βραβεύτηκε με το Χρυσό Φοίνικα για την ταινία Entre les murs (Ανάμεσα στους τοίχους), στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών.
Γκόλνταστ
Ο Ντάστιν Πάτρικ Ράνελς (γεν 10 Απριλίου 1968) είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής και συγγραφέας. Έχει συμβόλαιο με το AEW, όπου είναι γνωστός ως Ντάστιν Ροουντς.
Καριέρα στη πάλη
Το 1990 έκανε το ντεμπούτο του στο WWE (τότε World Wrestling Federation). Απο το 1991 βρέθηκε στο WCW, μέχρι το 1995 όπου επέστρεψε στο WWE υποδυόμενος τον ιδιόμορφο και παράξενο "Γκόλνταστ". Μέχρι το 1999 κατέκτησε τρεις φορές το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα. Αφού έλειψε για τρία χρόνια, ο Γκόλνταστ επέστρεψε στο WWE και δημιούργησε ομάδα με τον Μπούκερ Τι, κερδίζοντας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Έρωτας
Η αντίληψη του τι είναι έρωτας διαφέρει ανάμεσα στους λαούς. Οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι ο έρωτας ήταν ένα συναίσθημα άγριο ή απλό, χωρίς τίποτα το πνευματικό, και στρεφόταν γύρω από την εξωτερική ομορφιά της γυναίκας με τελικό σκοπό την ηδονή και την τεκνοποίηση. Συνήθως, στον έρωτα συμπεριλαμβανόταν και η εγκατάλειψη της ερωμένης. Με την έλευση του Χριστιανισμού, σε πολλούς θρύλους της Βόρειας Ευρώπης παρατηρείται ο λεγόμενος ιπποτικός έρωτας. Από αυτή την έννοια, μετά το τέλος του Μεσαίωνα προήλθε ο ρομαντικός έρωτας. Μια παρερμήνευση αυτού του έρωτα ήταν ο πλατωνικός έρωτας, η αγνή αγάπη που δεν αποσκοπεί στη σαρκική ηδονή.
Η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, στις 14 Φεβρουαρίου, έχει καθιερωθεί ως ημέρα των ερωτευμένων. Στην ανατολική ορθόδοξη εκκλησία είχε προταθεί ως ημέρα των ερωτευμένων να εορτάζεται η 3η Ιουλίου, ημέρα εορτής του Αγίου Υακίνθου από την Καισαρεία, καθώς δεν αναφέρεται στο ορθόδοξο συναξάρι ο άγιος Βαλεντίνος.
Πηγές
Κατηγορία:Αγάπη Κατηγορία:Συναισθήματα Κατηγορία:Φιλοσοφία της αγάπης Κατηγορία:Ψυχαναλυτική ορολογία
Βέλιμπορ Τζόβιτς
Ο Βέλιμπορ Τζόβιτς (σερβικά : Велибор Јонић) (Κράνιεβο 12 Φεβρουαρίου 1892 - Βελιγράδι 17 Ιουλίου 1946 ) ήταν εκπαιδευτικός και υπουργός της κατοχικής κυβέρνησης της Σερβίας κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.
Ήταν διάσημος προπολεμικός φασίστας και δάσκαλος στο επάγγελμα. Χρημάτισε υπουργός εθνικής παιδείας με αρμοδιότητα και θρησκευμάτων στην κυβέρνηση του Μίλαν Νέντιτς. Στην πολιτική ως νεαρός μπαίνει στο Ριζοσπαστικό κόμμα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας και αργότερα έγινε ο γενικός γραμματέας του κόμματος του Λιότιτς.
Καταδίκασε την κομματική εξέγερση των κομμουνιστών στην κατεχόμενη Σερβία και καλεί τους πολίτες να πολεμήσουν εναντίον των κομμουνιστών και να υπακούν στους κατακτητές.
Μετά την Γερμανική υποχώρηση αποσύρθηκε με τον Νέντιτς στην Αυστρία κι έπειτα επέστρεψε και παραδόθηκε στη νέα κυβέρνηση. Δικάστηκε στο Βελιγράδι για προδοσία και εγκλήματα πολέμου καταδικάστηκε σε θάνατο και τουφεκίστηκε από εκτελεστικό απόσπασμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπουργοί παιδείας της Σερβίας Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί Κατηγορία:Φασίστες Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα
Ανθρακαέριο
Το ανθρακαέριο είναι εύφλεκτο αέριο καύσιμο παρασκευασμένο από άνθρακα το οποίο διανέμεται στους καταναλωτές μέσω ενός συστήματος διανομής αγωγών. Το αέριο πόλης είναι ένας γενικότερος όρος που αναφέρεται στα βιομηχανοποιημένα αέρια καύσιμα τα οποία παράγονται προς πώληση στους καταναλωτές και στους δήμους.
Το ανθρακαέριο εμπεριέχει πληθώρα θερμαντικών αερίων, όπως το υδρογόνο, το μονοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο και τους ασταθείς υδρογονάνθρακες, μαζί με μικρές ποσότητες μη θερμαντικών αερίων όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το άζωτο.
Πριν από την ανάπτυξη της παροχής και της διανομής φυσικού αερίου—κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και της δεκαετίας του 1950 στις Ηνωμένες Πολιτείες και κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960 και της δεκαετίας του 1970 στη Μεγάλη Βρετανία και την Αυστραλία—σχεδόν όλο το αέριο που χρησιμοποιούνταν για καύσιμα και φωτισμό κατασκευαζόταν από άνθρακα. Το αέριο πόλης διανεμόταν στα νοικοκυριά μέσω δημοτικών δικτύων αγωγών.
Αρχικά δημιουργήθηκε ως υποπροϊόν της διαδικασίας παραγωγής κοκ, και η χρήση του αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, ακολουθώντας τη βιομηχανική επανάσταση και την αστικοποίηση. Στα υποπροϊόντα από την διαδικασία παραγωγής περιλαμβανόταν πίσσα άνθρακα και αμμωνία, τα οποία αποτελούσαν σημαντική χημική πρώτη ύλη στις βαφές και στην χημική βιομηχανία, με ένα ευρύ φάσμα τεχνητών βαφών να κατασκευάζονται από ανθρακαέριο και πίσσα λιθανθράκων. Οι εγκαταστάσεις όπου παραγόταν το αέριο ήταν γνωστές ως εργοστάσια αερίου.
Η ανακάλυψη μεγάλων αποθεμάτων φυσικού αερίου στη Βόρεια Θάλασσα στην ακτή της Σκωτίας κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1960 οδήγησε στην εκτεταμένη μετατροπή ή αντικατάσταση των περισσοτέρων συσκευών που χρησιμοποιούσαν ανθρακαέριο στο Ηνωμένο Βασίλειο, με εξαίρεση τη Βόρεια Ιρλανδία, από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 και έπειτα.
Η διαδικασία παραγωγής είναι διαφορετική, τόσο από φυσική όσο και από χημική άποψη, από εκείνη που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία άλλων αερίων καυσίμων. Αυτά τα αέρια παράγονται με μερική καύση πρώτης ύλης με μείγμα αέρα, οξυγόνου ή ατμού, ώστε να μειωθεί στο έπακρο το υδρογόνο και το διοξείδιο του άνθρακα, αν και μπορεί επίσης να υπάρξει και κάποιου είδους ολέθρια απόσταξη.
Διαδικασία παρασκευής
thumb|Εργοστάσιο ανθρακαερίου στο [[Σιάτλ, ένα από τα τελευταία στις ΗΠΑ.]] Το βιομηχανοποιημένο αέριο μπορεί να παρασκευαστεί με δύο μεθόδους: ανθρακοποίηση ή αεριοποίηση. Η ανθρακοποίηση αναφέρεται στην αποφλοίωση μιας οργανικής πρώτης ύλης για την παραγωγή αερίου και άνθρακα. Η αεριοποίηση είναι η διαδικασία υποβολής μιας πρώτης ύλης σε χημικές αντιδράσεις που παράγουν αέριο.
Η πρώτη μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ανθρακοποίηση και η μερική πυρόλυση του γαιάνθρακα. Τα αέρια που απελευθερωνόταν στην υψηλής θερμοκρασίας ανθρακοποίηση, καθαριζόταν και χρησιμοποιούνταν ως καύσιμο. Ανάλογα με το σκοπό του εργοστασίου, το επιθυμητό προϊόν ήταν είτε ένα υψηλής ποιότητας κοκ για μεταλλουργική χρήση, με το αέριο να είναι παραπροϊόν ή ένα αέριο υψηλής ποιότητας με το κοκ να είναι το παραπροϊόν. Τα εργοστάσια κοκ συνδέονταν συνήθως με μεταλλουργικές εγκαταστάσεις, όπως χυτήρια, και υψικαμίνους, ενώ τα εργοστάσια αερίου βρισκόταν συνήθως σε αστικές περιοχές.
Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας των εργοστασίων αερίου, ο στόχος τους ήταν η παραγωγή της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης ποσότητας αερίου φωτισμού. Η φωτιστική ισχύς ενός αερίου σχετίζεται με την ποσότητα των διαλυόμενων υδρογονανθράκων που σχηματίζουν αιθάλη. Αυτοί οι υδρογονάνθρακες έδιναν στη φλόγα του αερίου το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα. Τα εργοστάσια αερίου χρησιμοποιούσαν συνήθως ελαιώδεις γαιάνθρακες ως πρώτη ύλη. Αυτοί οι γαιάνθρακες θα έκλυαν μεγάλες ποσότητες ασταθών υδρογονανθράκων στο ανθρακαέριο, αλλά θα αποδέσμευαν επίσης χαμηλής ποιότητας κοκ, ακατάλληλο για μεταλλουργικές διεργασίες. Το ανθρακαέριο ή το αέριο κοκ είχαν συνήθως θερμαντική αξία μεταξύ 10 και 20 MJ/m³ (250-550 Btu/ft3 (std)), με τιμές κοντά στα 20 MJ/m³ (550 Btu/ft3 (std)) να είναι οι πλέον συνήθεις.
Η εμφάνιση του ηλεκτροφωτισμού ανάγκασε τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας να αναζητήσουν άλλες αγορές για βιομηχανοποιημένο αέριο. Τα εργοστάσια αερίου, που κάποτε παρήγαγαν αέριο σχεδόν αποκλειστικά για φωτισμό, άλλαξαν τους σκοπούς τους παρέχοντας αέριο κυρίως για θέρμανση και μαγειρική, ακόμη και ψύξη.
Αέριο για βιομηχανική χρήση
thumb|Αναπαράσταση τυπικού [[Πολυκυκλικός αρωματικός υδρογονάνθρακας|πολυκυκλικού αρωματικού υδρογονάνθρακα. Πηγή: NASA]] Το αέριο καύσιμο για βιομηχανική χρήση κατασκευάστηκε με την τεχνολογία γεννήτριας αερίου. Το παράγωγο αέριο δημιουργείται με την εμφύσηση αέρος μέσω ενός πυρακτωμένου δοχείου καυσίμου (συνήθως κοκ ή γαιάνθρακα) σε μια γεννήτρια αερίου. Η αντίδραση του καυσίμου με ανεπαρκή για πλήρη καύση αέρα παράγει μονοξείδιο του άνθρακα (CO). Αυτή η αντίδραση είναι εξωθερμική και αυτοσυντήρητη. Ανακαλύφθηκε ότι η προσθήκη ατμού στον εισερχόμενο αέρα μιας γεννήτριας αερίου θα αυξήσει την θερμαντική αξία του αερίου καυσίμου εμπλουτίζοντάς το με CO και υδρογόνο (Η2) που παράγονται με αντιδράσεις υδραερίου. Το παράγωγο αέριο έχει πολύ χαμηλή θερμαντική αξία της τάξης των 3,7 με 5,6 MJ/m3 (99 με 150 BTU/cu ft), επειδή τα θερμαντικά αέρια CO / H2 αραιώνονται με ποσότητα αδρανούς αζώτου (από τον αέρα) και διοξειδίου του άνθρακα (CO2) (από την καύση)
ο πρόβλημα της αραίωσης του αζώτου ξεπεράστηκε με τη διαδικασία του μπλε υδραερίου (BWG), που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1850 από τον Σερ Ουίλιαμ Ζίμενς. Η πυρακτωμένη βάση του καυσίμου δεχόταν εναλλακτικά αέρα ακολουθούμενο από ατμό. Οι αντιδράσεις αέρα κατά τη διάρκεια της εμφυσήσεως ήταν εξώθερμες, θερμαίνοντας τη βάση, ενώ οι αντιδράσεις ατμού κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του κύκλου, είναι ενδοθερμικές και ψύχοντας τη βάση. Στα παράγωγα από τον κύκλο του αέρα περιέχεται μη θερμαντικό άζωτο το οποίο εξατμίζεται από τη στοίβα ενώ τα προϊόντα του κύκλου του ατμού διατηρούνται ως μπλε υδραέριο. Το αέριο αυτό αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από CO και H2 και έχει μπλε φλόγα παρόμοια με αυτή του φυσικού αερίου. Το μπλε υδραέριο έχει θερμαντική αξία 11 MJ/m3 (300 BTU/cu ft).
Το μπλε υδραέριο είχε έλλειψη σε φωτιστική ικανότητα. Δεν διέθετε δυνατή φλόγα πριν την εφεύρεση του μανδύα Βέλσμπαχ την δεκαετία του 1890. Την δεκαετία του 1860 πραγματοποιήθηκαν αρκετές προσπάθειες για τον εμπλουτισμό του μπλε υδραερίου με αέριο πετρέλαιο. Το αέριο πετρέλαιο (μια πρώιμη μορφή βενζίνης) ήταν το εύφλεκτο παραπροϊόν της διύλισης κηροζίνης, η οποία κατασκευαζόταν από τα ελαφρύτερα και πιο ευεξάτμιστα κλάσματα αργού πετρελαίου. Το 1875 ο Θαντέους Σ. Κ. Λόου εφηύρε την ανθρακωμένη διαδικασία υδρεαερίου. Αυτή η διαδικασία έφερε την επανάσταση στην βιομηχανία αερίου και αποτέλεσε την τυποποιημένη τεχνολογία μέχρι το τέλος της εποχής της παρασκευής αερίου. Η διαδικασία του Λόου εκτελείται σε τρεις χώρους, την γεννήτρια, τον εξαερωτή και τον υπερθερμαντήρα, που είναι συνδεδεμένοι με αγωγούς και βαλβίδες.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας παραγωγής, ο ατμός περνούσε από τη γεννήτρια για να δημιουργηθεί μπλε υδραέριο. Από την γεννήτρια το θερμό υδραέριο περνούσε στην κορυφή του εξαερωτή όπου ελαφρά πετρελαιοειδή εκχυνόταν στο ρεύμα αερίου. Τα ελαφρά αέρια καιγόταν όταν ερχόταν σε επαφή με τα πυρότουβλα του εξαερωτή. Το θερμό εμπλουτισμένο αέριο έρεε στη συνέχεια στον υπερθερμαντήρα, όπου το αέριο ενισχυόταν περισσότερο από τα πιο θερμά πυρότουβλα.
Προϊόντα της διαδικασίας παραγωγής αερίου
thumb|250px|right|Κλίβανος παρασκευής κοκ στη Νότια Ουαλία.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Καύσιμα
Βραχιόποδα
Τα βραχιόποδα είναι συνομοταξία θαλασσίων ασπόνδυλων, εφοδιασμένων με δίθυρο όστρακο (παρ' όλα αυτά δεν ανήκουν στα Δίθυρα), τα οποία ζουν προσκολλημένα σε υποβρύχια αντικείμενα με ένα μίσχο που διαπερνάει τη μια από τις βαλβίδες από μια οπή. Τα ζώα αυτά είναι εφοδιασμένα με κροσσωτούς βραχίονες που με αυτούς πιάνουν και φέρνουν την τροφή τους στο στόμα.
Tα περισσότερα είδη αποφεύγουν περιοχές με δυνατά θαλάσσια ρεύματα και βρίσκονται συνήθως σε βραχώδεις περιοχές ή στα μεγάλα βάθη των ωκεανών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λοφοτροχόζωα
Πολυχρόνης Βεζυρίδης
Ο Πολυχρόνης Βεζυρίδης είναι Έλληνας τερματοφύλακας και αποτελεί έναν από τους πιο σταθερούς τερματοφύλακες των ελληνικών γηπέδων, με "γεμάτες" χρονιές από τη σεζόν 1996-97. Γεννήθηκε στη Γερμανία στις 30 Νοεμβρίου 1974 και κατάγεται από τη Δράμα.
Δόξα Δράμας
Το 1993 ξεκινάει την καριέρα του στην Ελλάδα απο την Δόξα Δράμας.Την ίδια χρονιά χτυπά την πόρτα της Δόξας το ΠΑΓΓΑΙΟ 90 και ο Πολυχρόνης ντύνεται στα ερυθρόλευκα με την μορφή δανεισμού.Το 1994 επιστρέφει στην Δόξα Δράμας όπου μετράει 52 συμμετοχές για 4 σεζόν.
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 03/2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Μνημείο για την Αερογέφυρα
thumb|250px|Το μνημείο To Μνημείο για την Αερογέφυρα (Luftbrückendenkmal) εγκαινιάστηκε το 1951 σε σχέδια του Έντουαρντ Λούτβιγκ, ήταν από μπετόν με ύψος 20 μ. και τοποθετήθηκε στην Πλατεία της Αερογέφυρας (Platz der Luftbrücke), στην περιοχή Tempelhof του Βερολίνου.
Ιστορία
Το πρώτο μνημείο της νεοϊδρυθείσας γερμανικής δημοκρατίας ήταν αφιερωμένο στα θύματα Ψυχρού Πολέμου. Ο αποκλεισμός του Βερολίνου τα έτη 1948/9 και η επιχείρηση της αερομεταφοράς προϊόντων και προσώπων σηματοδοτεί την ένταση με την οποία τα δύο ψυχροπολεμικά στρατόπεδα εισήλθαν στη μάχη, αλλά και την αποφασιστικότητά τους να υπερασπίσουν τα κεκτημένα.
Το Μνημείο για την Αερογέφυρα, όπως ονομάστηκε η πρώτη αυτή ψυχροπολεμική επιχείρηση που είχε διάρκεια από τις 23 Ιουνίου 1948 μέχρι τις 12 Μαΐου 1949, υπήρξε το πρώτο μνημείο στο ανεξάρτητο κράτος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΟΔΓ). Κατασκευάστηκε το 1951, δημοσία δαπάνη, από μια κεντρική αρχή, όπως ήταν η κυβέρνηση και η γερουσία του Βερολίνου.
Ο μαθητής της σχολής του Μπαουχάους, Eduard Ludwig (1906-1960) που κέρδισε το διαγωνισμό, επέλεξε το στυλ ενός μη-παραστατικού μοντερνισμού με έντονη γεωμετρική αφαίρεση. Το μνημείο της Αερογέφυρας έδινε το στίγμα για τις μελλοντικές τεχνοτροπικές επιλογές σε δημόσιο χώρο, την προτεραιότητα δηλαδή στις αρχές της τεχνολογικής εξέλιξης, της χρήσης νέων τεχνικών και υλικών για την ανέγερση μνημείων, όπως ήταν το μπετόν, και του φορμαλισμού της πρόσληψης του κλασικού μοντερνισμού.
Με το κλείσιμο του αεροδρομίου του Tempelhof το 2008, δίπλα στο μνημείο τοποθετήθηκαν δύο από τα θρυλικά μοντέλα αεροπλάνων που χρησιμοποιήθηκαν στην επιχείρηση της Αερογέφυρας, το Douglas DC-3, γνωστό και ως ‘βομβαρδιστικό σταφίδων’ (Rosinenbomber), και το μοντέλο Junkers Ju 52/3m.
Περιγραφή
Το μνημείο στην ‘Πλατεία της Αερογέφυρας’ (Platz der Luftbrücke) δίπλα στο αεροδρόμιο του Tempelhof απεικονίζει σε οπλισμένο σκυρόδεμα τα θεμέλια μιας γέφυρας με τρεις αντηρίδες, όσα και τα αεροδρόμια και οι αεροδιάδρομοι που ένωναν την αποκλεισμένη πόλη με την υπόλοιπη χώρα και τους σταθμούς ανεφοδιασμού. Με ύψος περίπου 20 μ., ο λευκός λιτός όγκος χωρίς κανένα απολύτως σύμβολο αποτελούσε για πολλές δεκαετίες σημείο αναφοράς για όσους επισκέπτες έφταναν στην πόλη αεροπορικώς. Η επιγραφή, ‘Έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία του Βερολίνου στην υπηρεσία της Αερογέφυρας 1948/49’, τόνιζε τη σημασία και το συμβολισμό του ίδιου του μνημείου αλλά και της πόλης για όλο το δυτικό κόσμο, σε αντιστάθμισμα φυσικά με τη θεωρούμενη κατεχόμενη Ανατολική Γερμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο
Σιλιράνιο
«Μητρικό» και «θυγατρικά» σιλιράνια
Το σιλιράνιο είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» του παραγώγων, που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «σιλιράνια». Πρόκειται, δηλαδή, για όλες οι παράγωγες ετεροκυκλικές οργανικές ενώσεις που περιέχουν έναν (τουλάχιστον) σιλιρανικό δακτύλιο, δηλαδή τριμελή ετεροκυκλικό δακτύλιο που μεριέχει μια σιλυλενική ομάδα (-SiH2-) και δυο (2) μεθυλενικές ομάδες (-CH2-).
Σιλιράνια και κυκλοπροπάνια
Τα σιλιράνια είναι ετεροκυκλικές ενώσεις με εξαιρετικές ιδιότητες και συνθετικό δυναμικό. Τα 3d δεσμικά τροχιακά του πυριτίου, που περιέχουν, έχουν εκτεταμένη επίπτωση στη δομική διαφοροποίηση του τριμελούς δακτυλίου τους, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο των κυκλοπροπανίων Ιδιαίτερα, τα μήκη δεσμών και οι εσωτερικές δεσμικές γωνίες είναι σημαντικά διαφορετικές από τα ανάλογά τους κυκλοπροπάνια. Κβαντομηχανικοί υπολογισμοί αλλά και τα αντίστοιχα φασματοσκοπικά δεδομένα δείχνουν ότι οι δεσμοί C - Si στα σιλιράνια έχουν μεγαλύτερο μήκος από τους αντίστοιχους δεσμούς C - C των κυκλοπροπανίων, κατά μέσο όρο 30 pm. Επιπρόσθετα, οι ενδοκυκλικές δεσμικές γωνίες C-Si-C διαφέρουν κατά 5 - 10°, με μέσο όρο 54°, για τα σιλιράνια έναντι 60°, των αντίστοιχων γωνιών, για τα κυκλοπροπάνια. Αυτή η δομική διαφοροποίηση δείχνει από μόνη της και χημικές διαφοροποιήσεις, καθώς αυξάνει τη δυσκολία σχηματισμού και χειρισμού των σιλιρανίων, αλλά αυξάνει επίσης και τη χημική δραστικότητα, επομένως και το χημικό ενδιαφέρον της έρευνας των σιλιρανίων ως πρακτικών συνθετικών εργαλείων. Υπάρχουν ικανοποιητικές αναφορές για την επιτυχημένη παραγωγή και εξαγωγή συμπερασμάτων για τις χαρακτηριστικές ιδιότητες των σιλιρανίων.
Ονοματολογία
Η ονομασία «σιλιράνιο» παράγεται από την συστηνόμενη από την IUPAC συστηματική ονοματολογία Hantzsch-Widman. Πιο συγκεκριμένα, το αρχικό πρόθεμα «σιλ(α)» σημαίνει την παρουσία ενός ατόμου πυριτίου στον ετεροκυκλικό δακτύλιο. Η συλλαβή «-ιρ-» σημαίνει ότι ο ετεροκυκλικός δακτύλιος είναι τριμελής, δηλαδή αποτελείται από τρία (3) συνολικά άτομα. Η συλλαβή «-αν-» σημαίνει την απουσία διπλού δεσμού στον ετεροκυκλικό δακτύλιο και τέλος, η κατάληξη «-ιο» δίνεται επειδή ο ετεροκυκλικός δακτύλιος δεν περιέχει άζωτο.
Η ονομασία «σιλακυκλοπροπάνιο» παράγεται από την εναλλακτική ονοματολογία αντικατάστασης οργανικών ενώσεων. Πιο συγκεκριμένα, η ένωση θεωρείται κυκλοπροπάνιο, ένα (1) άτομο άνθρακα του οποίου αντικαταστάθηκαν από ένα άτομο πυριτίου («σιλ(α)-»).
Η ονομασία «επισιλαιθάνιο» παράγεται από την εναλλακτική «ονοματολογία υποκατάστασης», δηλαδή αιθάνιο που δυο άτομα υδρογόνου του οποίου έχουν υποκατασταθεί από ένα (1) άτομο πυριτίου (-σιλ(α)-), που σχηματίζει δακτύλιο, όπως δηλώνει το πρόθεμα «επ(ι)-».
Από δι(βρωμομεθυλο)σιλάνιο
Το σιλιράνιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση μαγνησίου σε δι(βρωμομεθυλο)σιλάνιο. Η απόδοση της αντίδρασης είναι γύρω στο 45% 30px|Τύπος σιλιράνιου
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
Το σιλιράνιο, από τη δομή του, συνδυάζει τις ιδιότητες ένωσης με τριμελή δακτύλιο, με αυτές οργανοσιλανίου. Έτσι, ως ένωση με τριμελή δακτύλιο δίνει αντιδράσεις 1,3-κυκλοπροσθήκης με διάνοιξη δακτυλίου, όπου «σπάει» ένας από τους δεσμούς C-Si (ενέργεια δεσμών 318 kJ/mole ), γιατί είναι ασθενέστεροι από το δεσμό C-C (ενέργεια δεσμού 346 kJ/mole ). Ακόμη, ως οργανοσιλάνιο συνδυάζει τις αναγωγικές ιδιότητες ενός καρβιδίου και ενός υδριδίου, αφού το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα από τον άνθρακα αλλά και από το υδρογόνο.
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση σε σιλιράνιο παράγεται αιθυλοσιλάνιο : 30px|Τύπος σιλιράνιου
Υδραλογόνωση
Με επίδραση υδραλογόνου (ΗΧ) σε σιλιράνιο παράγεται αιθυλαλοσιλάνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου
Υδροξυαλογόνωση
Με επίδραση υπαλογονώδους οξέος (HOX) σε σιλιράνιο παράγεται (2-αλαιθυλο)σιλανόλη: 30px|Τύπος σιλιράνιου 30px|Τύπος σιλιράνιου
Ενυδάτωση
Με επίδραση θειικού οξέος (H2SO4) σε σιλιράνιο παράγεται αρχικά ο όξινος θειικός αιθυλοσιλυλεστέρας (CH3CH2SiH2OSO3H), που υδρολύεται σχηματίζοντας αιθυλοσιλανόλη: 30px|Τύπος σιλιράνιου
Διυδροξυλίωση
Με επίδραση υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2Ο2) σε σιλιράνιο, παρουσία καρβοξυλικών οξέων παράγεται 2-υδροξυαιθυλοσιλανόλη: 30px|Τύπος σιλιράνιου
Αλκοξυλίωση
Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε σιλιράνιο παράγεται αιθυλαλκοξυσιλάνιο : 30px|Τύπος σιλιράνιου
Συμπεριφορά σιλανίου
Διάφορα πυρηνόφιλα (Nu-) αντιδραστήρια, διασπούν, ανάλογα με τις συνθήκες, έναν από τους δεσμούς C-Si ή έναν από τους δεσμούς Si-Η (πιο εύκολα). Οι μηχανισμοί που επικρατούν είναι οι SN2 και SNi. Η γενική μορφή της πυρηνόφιλης υποκατάστασης υδρογόνου σε σιλιράνιο είναι η ακόλουθη: : 30px|Τύπος σιλιράνιου  Si-Nu-σιλιράνιο
Si-υδροξυσιλιράνιο
1. Με επίδραση νερού (H2O) σε σιλιράνιο παράγεται υδρογόνο και Si-υδροξυσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-υδροξυσιλιράνιο
2. Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε σιλιράνιο παράγεται το αντίστοιχο στην αλκοόλη αλκάνιο (RH) και Si-υδροξυσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-υδροξυσιλιράνιο
Si-αλκοξυσιλιράνιο
Με επίδραση αιθέρα (ROR) σε σιλιράνιο παράγεται το αντίστοιχο στον αιθέρα αλκάνιο (RH) και Si-αλκοξυσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-αλκοξυσιλιράνιο
Si-αλκινυλοσιλιράνιο
Με επίδραση αλκινίων (RC ≡ CH) σε σιλιράνιο παράγεται υδρογόνο και Si-αλκινυλοσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-αλκινυλοσιλιράνιο
Si-καρβαλκοξυσιλιράνιο
Με επίδραση εστέρα (RCOOR) σε σιλιράνιο παράγεται το αντίστοιχο στον εστέρα αλκάνιο (RH) και Si-καρβαλκοξυσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-καρβαλκοξυσιλιράνιο
Si-κυανοσιλιράνιο
Με επίδραση νιτριλίων (RCN) σε σιλιράνιο παράγεται το αντίστοιχο στο νιτρίλιο αλκάνιο (RH) και Si-κυανοσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου  Si-κυανοσιλιράνιο
Si-αλκυλοσιλιράνιο
Με επίδραση οργανομεταλλικών ενώσεων (π.χ RNa) σε σιλιράνιο παράγεται το αντίστοιχο υδρίδιο (π.χ. NaH) και Si-αλκυλοσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-αλκυλοσιλιράνιο
Si-υδροθειοσιλιράνιο
Με επίδραση θειόλης (RSH) σε σιλιράνιο παράγεται το αντίστοιχο στη θειόλη αλκάνιο (RH) και Si-υδροθειοσιλιράνιο 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-υδροθειοσιλιράνιο
Χουάν Ιτούρμπε
Ο Χουάν Μανουέλ Ιτούρμπε Αρέβαλο (ισπανικά: Juan Manuel Iturbe Arévalo) (4 Ιουνίου 1993) είναι Παραγουανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος ή δεύτερος επιθετικός για την Γκρέμιο.
Σιλιράνιο
Si-αλκυλοθειοσιλιράνιο
Με επίδραση θειαιθέρα (RSR) σε σιλιράνιο παράγεται το αντίστοιχο στο θειαιθέρα αλκάνιο (RH) και Si-αλκυλοθειοσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-αλκυλοθειοσιλιράνιο
Χουάν Ιτούρμπε
Σπορτίβο Τρινιντένσε
Στην ηλικία των 12 ετών, ο Ιτούρμπε έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Σπορτίβο Τρινιντένσε στη δεύτερη κατηγορία Παραγουάης του 2006. Πέτυχε το πρώτο του γκολ για το σύλλογο στο 35ο λεπτό της εκτός έδρας νίκης με 1-0 εναντίον της Κλουμπ Τσορέ Σεντράλ στις 7 Μαΐου 2006. Η Σπορτίβο Τρινιντένσε τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε στην Πριμέρα Ντιβισιόν Παραγουάης για τη σεζόν 2007.
Σιλιράνιο
Si-αλοσιλιράνιο
1. Με επίδραση υδραλογόνου (RX) σε σιλιράνιο παράγεται υδρογόνο και Si-αλοσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-αλοσιλιράνιο
Χουάν Ιτούρμπε
Σέρρο Πορτένιο
Ο Ιτούρμπε έκανε το ντεμπούτο του για τη Σέρρο Πορτένιο στις 28 Ιουνίου 2009, σε ηλικία 16 ετών, σε αγώνα εναντίον της Κλουμπ Λιμπερτάδ για την 21η εβδομάδα του πρωταθλήματος.
Σιλιράνιο
Si-αλοσιλιράνιο
2. Το σιλιράνιο μπορεί να ανάγει αλαλκάνια (RX) σε αλκάνια (RH) : 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-αλοσιλιράνιο
Χουάν Ιτούρμπε
Σέρρο Πορτένιο
Στην ηλικία των 17 ετών, ο Ιτούρμπε δεν είχε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Σέρρο Πορτένιο, επομένως, προπονήθηκε με την Κίλμες ΑΚ της Πριμέρα Ντιβισιόν Αργεντινής. Τον Ιανουάριο του 2011, ο Ιτούρμπε επιβεβαίωσε ότι υπέγραφε με την πορτογαλική Πόρτο και θα συμμετείχε στην ομάδα όταν θα γινόταν 18 ετών. Αφού συμφώνησε για τη μετακίνηση, επέστρεψε στη Σέρρο Πορτένιο τον Φεβρουάριο, όπου παρέμεινε μέχρι τα 18α γενέθλιά του τον Ιούνιο. Πέτυχε δύο γκολ στον πρώτον του αγώνα στο Κόπα Λιμπερταδόρες λίγο αργότερα.
Πόρτο
Στις 10 Δεκεμβρίου 2011, ο Ιτούρμπε έκανε το ντεμπούτο του για την Πόρτο, ερχόμενος στις καθυστερήσεις του αγώνα στη θέση του Χουλκ, στη νίκη με 2-1 για την Πριμέιρα Λίγα εναντίον της ΣΚ Μπέιρα Μαρ. Στις 3 Νοεμβρίου 2012, σημείωσε το μοναδικό γκολ του στην Πορτογαλία, το μοναδικό γκολ της Πόρτο Β στην εντός έδρας νίκη επί της ΚΣ Μαρίτιμο Β.
Σιλιράνιο
Si-αμινοσιλιράνια
3. Με επίδραση δευτεροταγούς αμίνης (R2NH) σε σιλιράνιο παράγεται υδρογόνο και Si-διαλκυλαμινοσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-διαλκυλαμινοσιλιράνιο
4. Με επίδραση τριτοταγούς αμίνης (R3N) σε σιλιράνιο παράγεται αλκάνιο (RH) και Si-διαλκυλαμινοσιλιράνιο: 30px|Τύπος σιλιράνιου Si-διαλκυλαμινοσιλιράνιο
Χουάν Ιτούρμπε
Ελλάς Βερόνα
Η εντυπωσιακή του περίοδος με τη Ρίβερ Πλέιτ βοήθησε τον Ιτούρμπε να εξασφαλίσει μια μετακίνηση με τη μορφή δανεισμού στην Ελλάς Βερόνα της Σέριε Α, όπου ευδοκίμησε κατά τη διάρκεια της σεζόν 2013-14, τόσο που αποκτήθηκε μόνιμα από την Πόρτο για 15 εκατομμύρια ευρώ τον Μάιο του 2014. Ο Ιτούρμπε συνέβαλε με οκτώ γκολ και τέσσερις ασίστ στον σύλλογο που μόλις είχε προβιβαστεί, βοηθώντας τον να τερματίσει στη 10η θέση.
Σιλιράνιο
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανοσιλάνια Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Ενώσεις με τριμελή δακτύλιο Κατηγορία:Κορεσμένες ενώσεις Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
Χουάν Ιτούρμπε
Ρόμα
Στις 16 Ιουλίου 2014, λίγες μόνο εβδομάδες μετά την οριστική υπογραφή ους στη Βερόνα, η ΑΣ Ρόμα ανακοίνωσε την υπογραφή του Ιτούρμπε έναντι 22 εκατομμυρίων ευρώ με πρόσθετα μπόνους βάσει απόδοσης έως και 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Ο παίκτης υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο, με ισχύ μέχρι τις 30 Ιουνίου 2019. Το πρώτο γκολ του Ιτούρμπε για τη Ρόμα ήταν εναντίον της ΤΣΣΚΑ Μόσχας στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15, στη νίκη με 5-1. Σκόραρε επίσης εναντίον της Γιουβέντους και ένα ζωτικό γκολ στο Derby della Capitale εναντίον της Λάτσιο, που βοήθησε τη Ρόμα να παραμείνει στη δεύτερη θέση και έδωσε στη Ρόμα απευθείας θέση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ την επόμενη χρονιά.
Μπόρνμουθ (δανεισμός)
Την 1η Ιανουαρίου 2016, ο Ιτούρμπε εντάχθηκε με δανεισμό στην ΑΦΚ Μπόρνμουθ της Πρέμιερ Λιγκ για το υπόλοιπο της σεζόν 2015-16, πραγματοποιώντας μόλις δύο συμμετοχές.
Τορίνο (δανεισμός)
Στις 4 Ιανουαρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι ο Ιτούρμπε προσχώρησε στην Τορίνο ως δανεικός με δικαίωμα αγοράς.
Τιχουάνα (δανεισμός) και Πόύμας
Στις 21 Αυγούστου 2017, ο Ιτούρμπε δόθηκε δανεικός στην μεξικάνικη Κλουμπ Τιχουάνα μέχρι τις 30 Ιουνίου 2018. Λόγω των στόχων που επιτεύχθηκαν κατά τη διάρκεια της σεζόν, η Τιχουάνα έπρεπε να κάνει τη μεταγραφή μόνιμη. Στη συνέχεια έστειλε τον Ιτούρμπε στην Πούμας σε συμφωνία ανταλλαγής.
Άρης Θεσσαλονίκης
Στις 7 Αυγούστου 2021, ο Άρης Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε επίσημα την υπογραφή του Ιτούρμπε με διετές συμβόλαιο.
Εθνική ομάδα
Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Παραγουάη, ο Ιτούρμπε ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις «μικρές» εθνικές ομάδες της Παραγουάης. Τον Οκτώβριο του 2009, κλήθηκε στην Εθνική Παραγουάης σε ηλικία 16 ετών για φιλικό με τη Χιλή τον Νοέμβριο. Ο Ιτούρμπε μπήκε στον αγώνα στο 73ο λεπτό, καθώς η Παραγουάη ηττήθηκε με 2-1 στις 4 Νοεμβρίου 2009.
Στις αρχές του 2016, ωστόσο, ο Ιτούρμπε εξέφρασε την επιθυμία του να εκπροσωπήσει για άλλη μια φορά την Παραγουάη. Στις 8 Μαρτίου 2016, κλήθηκε για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 εναντίον των Ισημερινού και Βραζιλίας. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την Παραγουάη στις 29 Μαρτίου ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα με τη Βραζιλία. Ήταν στην αποστολή της Παραγουάης για το Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο εκείνο το καλοκαίρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Παραγουάης U17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Παραγουάης Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Παραγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέρρο Πορτένιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Παραγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Μπόρνμουθ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Τιχουάνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Μεξικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Πατσούκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας
200px|μικρογραφία|Διαχωρισμός μαύρου μελανιού σε μια πλάκα TLC thumb|TLC τριών προτύπων (ορθο-, μετα- και παρα-ισομερή) και ενός δείγματος. μικρογραφία|Ταυτοποίηση διαφορετικών ουσιών ενός μίγματος. Διακρίνονται 3 πρότυπα διαλύματα αμινοξέων καθώς και μίγμα άγνωστης σύστασης.Θέση 1: ΤυροσίνηΘέση 2: ΓλυκίνηΘέση 3: ΜεθειονίνηΘέση 4: Μεθειονίνη + Γλυκίνη Η χρωματογραφία λεπτής στιβάδας (ΧΛΣ) (αγγλ.: thin-layer chromatography ή TLC) είναι η τεχνική χρωματογραφίας που χρησιμοποιείται στον διαχωρισμό μη πτητικών μειγμάτων. Η χρωματογραφία λεπτής στιβάδας εκτελείται σε μια πλάκα από γυαλί, πλαστικό, ή φύλλο αργιλίου, που επικαλύπτεται με μια λεπτή στρώση από προσροφητικό υλικό, συνήθως διοξειδίου του πυριτίου, οξειδίου του αργιλίου, ή κυτταρίνης. Αυτή η στρώση προσροφητή είναι γνωστή ως στατική φάση (αγγλ.: stationary phase).
Αφού το δείγμα έχει εφαρμοστεί στην πλάκα, ένας διαλύτης ή μείγμα διαλυτών (γνωστό ως η κινητή φάση (αγγλ.: mobile phase)) ανέρχεται στην πλάκα μέσω τριχοειδούς κίνησης. Επειδή διαφορετικές αναλυόμενες ουσίες ανεβαίνουν τον δίσκο TLC με διαφορετικούς ρυθμούς, επιτυγχάνεται διαχωρισμός.
Η χρωματογραφία λεπτής στιβάδας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της προόδου μιας αντίδρασης, την ταυτοποίηση των υφιστάμενων ενώσεων σε ένα δεδομένο μείγμα και τον καθορισμό της καθαρότητας μιας ουσίας. Ειδικά παραδείγματα αυτών των εφαρμογών περιλαμβάνουν: την ανάλυση κεραμιδίων (ceramides) και λιπαρών οξέων, την ανίχνευση παρασιτοκτόνων ή εντομοκτόνων στην τροφή και το νερό, την ανάλυση της σύστασης χρωστικών ινών στην εγκληματολογία, τον προσδιορισμό της ραδιοχημικής καθαρότητας των ραδιοφαρμάκων, ή ταυτοποίηση φαρμακευτικών φυτών και των συστατικών τους
Ένας αριθμός βελτιώσεων μπορεί να γίνει στην αρχική μέθοδο για την αυτοματοποίηση των διαφόρων σταδίων, την αύξηση της επιτυγχανόμενης ανάλυσης με TLC και τη δυνατότητα πιο ακριβούς ποσοτικής ανάλυσης. Αυτή η μέθοδος αναφέρεται ως «χρωματογραφία λεπτής στιβάδας υψηλής απόδοσης» (αγγλ.: high-performance TLC ή HPTLC).
Προετοιμασία πλάκας
Οι πλάκες TLC είναι συνήθως εμπορικά διαθέσιμες, με τυπικές περιοχές μεγέθους σωματιδίων για βελτίωση της αναπαραγωγιμότητας. Προετοιμάζονται με την ανάμειξη του προσροφητή, όπως το διοξείδιο του πυριτίου (silica gel), με μικρή ποσότητα αδρανούς συνδετικού υλικού όπως θειικού ασβεστίου (γύψου) και νερού. Αυτό το μείγμα απλώνεται ως παχύς πολτός σε ένα μη δραστικό φορέα χαρτιού, συνήθως γυαλί, παχύ φύλλο αργιλίου, ή πλαστικό. Η τελική πλάκα ξηραίνεται και ενεργοποιείται με θέρμανση σε έναν φούρνο για τριάντα λεπτά στους 110 °C. Το πάχος της απορροφητικής στιβάδας είναι τυπικά περίπου 0,1 – 0,25 mm για αναλυτικούς σκοπούς και περίπου 0,5 – 2,0 mm για προπαρασκευαστική TLC.
Τεχνική
Για την εκτέλεση μιας χρωματογραφίας λεπτής στιβάδας, επιτελείται η παρακάτω διεργασία:
Διεργασία διαχωρισμού και αρχή
Διαφορετικές ενώσεις στο μείγμα του δείγματος κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες λόγω των διαφορών στην έλξη τους με την στατική φάση και λόγω των διαφορών στη διαλυτότητα στον διαλύτη. Αλλάζοντας τον διαλύτη, ή χρησιμοποιώντας ίσως ένα μείγμα, μπορεί να ρυθμιστεί ο διαχωρισμός των συστατικών (μετρούμενος από την τιμή του χρόνου καθυστέρησης (Retardation factor ή Rf)). Επίσης, ο διαχωρισμός που επιτυγχάνεται με μια πλάκα TLC μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση του διαχωρισμού μιας στήλης.
Ο διαχωρισμός των ενώσεων βασίζεται στον ανταγωνισμό της διαλυμένης ουσίας και της κινητής φάσης για σύνδεση σε θέσεις της στατικής φάσης. Παραδείγματος χάρη, αν η κανονική φάση οξειδίου του πυριτίου χρησιμοποιείται ως η στατική φάση, μπορεί να θεωρηθεί ως πολική. Με δεδομένες δύο ενώσεις που διαφέρουν σε πολικότητα, η πιο πολική ένωση έχει μια ισχυρότερη αλληλεπίδραση με το οξείδιο του πυριτίου και είναι, συνεπώς, πιο ικανή στην απομάκρυνση της κινητής φάσης από τα σημεία σύνδεσης. Ως συνέπεια, η λιγότερο πολική ένωση μετακινείται πιο ψηλά στην πλάκα (με αποτέλεσμα μια μεγαλύτερη τιμή Rf). Εάν η κινητή φάση μεταβλήθηκε σε έναν πιο πολικό διαλύτη ή μείγμα διαλυτών, θα μπορεί να απομακρύνει καλύτερα τις διαλυμένες ουσίες από τις θέσεις σύνδεσης του διοξειδίου του πυριτίου και όλες οι ενώσεις στην πλάκα TLC θα μετακινηθούν υψηλότερα στον δίσκο. Λέγεται συχνά ότι οι "ισχυροί" διαλύτες (μέσα έκλουσης) ωθούν τις αναλυόμενες ενώσεις προς τα πάνω στην πλάκα ενώ τα "ασθενή" μέσα έκλουσης μόλις τις μετακινούν. Η σειρά ισχύος εξαρτάται από την επικάλυψη (στατική φάση) της πλάκας TLC. Για πλάκες TLC καλυμμένους με διοξείδιο του πυριτίου, η ισχύς του μέσου έκλουσης αυξάνει με την ακόλουθη σειρά: υπερφθοροαλκάνιο (perfluoroalkane) (το πιο ασθενές), εξάνιο, πεντάνιο, τετραχλωράνθρακας, βενζόλιο/τολουόλιο, διχλωρομεθάνιο, διαιθυλαιθέρας, αιθανικός αιθυλεστέρας, αιθανονιτρίλιο, προπανόνη, 2-προπανόλη/1-βουτανόλη, νερό, μεθανόλη, τριαιθυλαμίνη, αιθανικό οξύ, μεθανικό οξύ (το πιο ισχυρό). Για πλάκες επικαλυμμένες με C18 η σειρά είναι η αντίστροφη. Αυτό σημαίνει ότι αν χρησιμοποιείται ένα μείγμα από οξικό αιθύλιο και εξάνιο ως κινητή φάση, η προσθήκη περισσότερου οξικού αιθυλίου καταλήγει σε υψηλότερες τιμές Rf για όλες τις ενώσεις στην πλάκα TLC. Η αλλαγή της πολικότητας της κινητής φάσης, κανονικά, δεν θα καταλήξει σε αντίστροφη σειρά εμφάνισης των ενώσεων στην πλάκα TLC. Μια σειρά έκλουσης (eluotropic series) μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός στην επιλογή κινητής φάσης. Αν είναι επιθυμητή η αντίστροφη σειρά εμφάνισης των ενώσεων, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια απολική στατική φάση, όπως λειτουργικό διοξείδιο του πυριτίου C-18 (C18-functionalized silica).
Χαρακτηρισμός
Στην οργανική χημεία, οι αντιδράσεις παρακολουθούνται ποιοτικά με TLC. Κηλίδες των οποίων ελήφθησαν δείγματα με τριχοειδή σωλήνα τοποθετούνται στην πλάκα: μια κηλίδα του αρχικού υλικού, μια κηλίδα από το μείγμα της αντίδρασης και μια ενδιάμεση και με τα δύο. Μια μικρή πλάκα (3 επί 7 cm) TLC χρησιμοποιείται για την εκτέλεση της χρωματογραφίας και παίρνει λίγα λεπτά. Η ανάλυση είναι ποιοτική και η αντίδραση θα ολοκληρωθεί όταν το αρχικό υλικό έχει εξαφανιστεί και παρατηρείται αν έχει εμφανιστεί κάποιο προϊόν και πόσα προϊόντα έχουν δημιουργηθεί (αν και αυτό μπορεί να υπεκτιμηθεί λόγω της συνέκλουσης). Δυστυχώς, οι TLCs από αντιδράσεις χαμηλής θερμοκρασίας μπορεί να δώσουν παραπλανητικά αποτελέσματα, επειδή το δείγμα θερμαίνεται σε θερμοκρασία δωματίου στον τριχοειδή, που μπορεί να μεταβάλει την αντίδραση—το δείγμα που θερμάνθηκε και αναλύθηκε από TLC δεν είναι το ίδιο με αυτό της χαμηλής θερμοκρασίας. Μια τέτοια αντίδραση είναι η αναγωγή του DIBALH του εστέρα σε αλδεΰδη.
Σε μια μελέτη εφαρμόστηκε TLC στην ανίχνευση των οργανικών αντιδράσεων, παραδείγματος χάρη στην σύνθεση του BINAP από 2-ναφθόλη. Σε αυτήν τη μέθοδο, το διάλυμα αλκοόλης και καταλύτη (π.χ. χλωριούχος σίδηρος(III)) τοποθετήθηκαν ξεχωριστά στη γραμμή βάσης, έπειτα αντέδρασαν και κατόπιν αναλύθηκαν άμεσα.