cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ότα Μπένγκα
Ζωολογικός κήπος του Μπρονξ
Μετά το θέμα που δημιουργήθηκε, επιτράπηκε στον Μπένγκα να κυκλοφορεί ελεύθερος στους χώρους του ζωολογικού κήπου. Μετά από όλη την ένταση που δημιουργήθηκε καθώς και από τις προφορικές και φυσικές παρενοχλήσεις από το πλήθος που τον παρακολουθούσε, ο Μπένγκα άρχισε να εμφανίζει βιαιότερη συμπεριφορά. Με βάση τις παρενοχλήσεις αυτές που δεχόταν ο Μπένγκα, ένα νέο άρθρο στους Τάιμς άσκησε κριτική για τις συνθήκες διαβίωσης του Μπένγκα, αναφέροντας πως στέλνουμε ιεραποστόλους στην Αφρική για να τους κάνουμε χριστιανούς και όταν τους φέρνουμε εδώ τους βασανίζουμε.
Ύστερη ζωή
Ο Γκόρντον έδωσε κατάλυμα στον Μπένγκα σε ένα άσυλο ορφανών της πόλης το οποίο διαχειριζόταν η εκκλησία, ωστόσο λόγω της συνεχιζόμενης ανεπιθύμητης δημοσιότητας στην Νέα Υόρκη ο Μπένγκα στάλθηκε στο Λιντσμπούργκ της Βιρτζίνια όπου και του δόθηκε στέγη σε μια οικογένεια. Για την επιπλέον ενσωμάτωση του στην τοπική κοινωνία, ο Γκόρντον κάλυψε τα έξοδα ώστε να του δοθεί δυτικού τύπου ρουχισμός καθώς και να του τοποθετηθούν προσθήκες στα δόντια και να μη φαίνονται τροχισμένα. Στη Βιρτζίνα απέκτησε ως δασκάλα την ποιήτρια Αν Σπένσερ (Anne Spencer), βελτίωσε τα Αγγλικά του και εγγράφτηκε στο δημοτικό σχολείο της περιοχής. thumb|220x220px|Ο τόπος καταγωγής του Ότα Μπένγκα, ήταν η φυλή των [[Μπούτι (φυλή)|Μπούτι (Mbuti) στα ανατολικά του Κονγκό]] Όταν ένιωσε πως τα Αγγλικά του είχαν πλέον βελτιωθεί αρκετά, ο ίδιος σταμάτησε την εκπαίδευση του και ξεκίνησε να εργάζεται στο τοπικό εργοστάσιο καπνού. Παρά το μικρό του μέγεθος, ήταν ικανός εργάτης και είχε το πλεονέκτημα πως μπορούσε να σκαρφαλώσει στους στύλους για να μαζέψει τα φύλλα του καπνού χωρίς να χρειάζεται σκάλα. Ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τους εκεί εργάτες οι οποίοι τον αποκαλούσε Μπίνγκο και συχνά τους διηγούνταν την ιστορία του με αντάλλαγμα σάντουιτς και μπύρα, ενώ σχεδίαζε κάποια στιγμή να επιστρέψει στην Αφρική.
Όταν ξέσπασε ο Α´ Παγκόσμιος Πόλεμος τα διατλαντικά δρομολόγια των πλοίων σταμάτησαν εντελώς, κάνοντας έτσι αδύνατη την επιστροφή του Μπένγκα στην πατρίδα του. Έπαθε κατάθλιψη η οποία χειροτέρευσε με τον καιρό, ώσπου τον Μάρτιο του 1906, έστησε μια τελετουργική εστία φωτιάς, έβγαλε τις προσθήκες από τα δόντια του και αυτοκτόνησε πυροβολώντας τον εαυτό του στην καρδιά με ένα πιστόλι που είχε κλέψει.
Θάφτηκε σε ένα ανώνυμο τάφο στο κοιμητήριο της πόλης, κοντά στον πατριάρχη της οικογένειας που τον φιλοξενούσε στη Βιρτζίνια και κάποια στιγμή αργότερα εξαφανίστηκαν τα λείψανα και των δύο. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, τα λείψανα τους μεταφέρθηκαν σε ένα άλλο νεκροταφείο το οποίο ερημώθηκε μετά από καιρό.
Αναφορές
thumb|240x240px|Εκμαγείο του Ότα Μπένγκα στο [[Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, με τον τίτλο Πυγμαίος]] Υπάρχουν κάποιες ομοιότητες μεταξύ της ιστορίας του Ότα Μπένγκα και αυτής του Αμερικανού ιθαγενή Ίσι (Ishi), ο οποίος ήταν ο τελευταίος επιζών της φυλής Γιάχι (Yahi) και χρησιμοποιούνταν ως έκθεμα στην Καλιφόρνια, περίπου την ίδια περίοδο με τον Μπένγκα στη Νέα Υόρκη. Ο Ίσι πέθανε στις 25 Μαρτίου του 1916, 5 ημέρες μετά τον Μπένγκα.
Ο Φίλιπς Βέρνερ Μπράντφορντ, εγγονός του Σάμουελ Φίλιπς Βέρνερ ο οποίος είχε φέρει τον Μπένγκα στις ΗΠΑ από το Κονγκό, έγραψε ένα βιβλίο σχετικά με τον Μπένγκα το οποίο κυκλοφόρησε το 1992 με τον τίτλο Ota Benga: The Pygmy in the Zoo (Ότα Μπένγκα: Ο Πυγμαίος στον ζωολογικό κήπο). Κατά τη διάρκεια της έρευνας του, επισκέφτηκε το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας το οποίο έχει στην κατοχή του εκμαγεία του σώματος του Μπένγκα. Το πρόθεμα εξακολουθεί να τιτλοφορείται Πυγμαίος αντί να αναφέρεται το όνομα του Μπένγκα, παρά τις ενστάσεις πριν από ένα αιώνα του ίδιου του Βέρνερ και άλλων.
Άλλα έργα που κάνουν αναφορά στη ζωή του Μπένγκα είναι:
Κατάλογος κάστρων της Αλβανίας
Αυτό το λήμμα παραθέτει τα κάστρα και τις οχυρώσεις της Αλβανίας. Υπάρχουν συνολικά 158 κάστρα και οχυρώσεις στην Αλβανία, τα οποία βρίσκονται στη λίστα με τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς. Η αλβανική λέξη «κάλα» είναι ισοδύναμη με την λέξη φρούριο. Αυτή η τελευταία λέξη κρίνεται ως η πιο κατάλληλη για να περιγράψει πολλές από τις παρακάτω κατασκευές, όπως αυτές καταγράφονται σε επίσημους ταξιδιωτικούς οδηγούς.
Λεωφόρος Νικητών (Μινσκ)
Η Λεωφόρος Νικητών (Праспект Пераможцаў, Проспект Победителей) είναι μια δημόσια λεωφόρος στο Μινσκ της Λευκορωσίας.
Ιστορία
Μέχρι το 1980, ο δρόμος ονομαζόταν Λεωφόρος Άλσους. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, το βορειοδυτικό κέντρο του Μινσκ κατά μήκος της δεξιάς όχθης του παραπόταμου Σβίλας του ποταμού Μπερέζινα δεν είχε επαρκή αριθμό κατοίκων. Η ενεργή ανάπτυξη του αρχικού τμήματος της τότε Λεωφόρου Άλσους ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Η σύγχρονη λεωφόρος δημιουργήθηκε το 1980 ως Λεωφόρος Μασέροφ προς τιμήν του ηγέτη της Σοβιετικής Λευκορωσίας Πιοτρ Μασέροφ. Μετονομάστηκε σε Λεωφόρος Νικητών το 2005, για να τιμηθεί η τη 60ή επέτειος από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τον 21ο αιώνα, κατασκευάστηκαν κατά μήκος της λεωφόρου μια σειρά από πολυώροφα κτήρια. Το 2008, ξεκίνησε η κατασκευή ενός συγκροτήματος κατοικιών με την επωνυμία Slavyanskiy Kvartal. Το 2012, ο υφυπουργός αρχιτεκτονικής και οικοδομών μίλησε υπέρ της κατασκευής ενός ολόκληρου συγκροτήματος ουρανοξυστών στο αρχικό τμήμα της λεωφόρου. Κατά το διάστημα μεταξύ 2011-2013, με τη συμμετοχή εργαζομένων από τη Βόρεια Κορέα, χτίστηκε το Παλάτι της Ανεξαρτησίας στη μέση της λεωφόρου, το οποίο αργότερα έγινε η κύρια κατοικία του Προέδρου της Λευκορωσίας.
Παρελάσεις
Η Λεωφόρος Νικητών είναι το κύριο σημείο όπου λαμβάνει χώρα η ετήσια Παρέλαση της Ημέρας Ανεξαρτησίας του Μινσκ στις 3 Ιουλίου. Αυτή η παρέλαση πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2004 για να τιμηθεί η 60ή επέτειος από την απελευθέρωση της Λευκορωσίας. Η παρέλαση στη λεωφόρο μεταδόθηκε επίσης από όλα τα μεγάλα κανάλια. Η στρατιωτική παρέλαση ακολουθείται από σοβιετικού τύπου πορεία γυμναστών, αθλητών και πολιτών. Η λεωφόρος φιλοξενεί επίσης την Παρέλαση της Ημέρας Ανεξαρτησίας του Μινσκ, που πραγματοποιείται κάθε 5 χρόνια, όταν δεν γίνεται η παρέλαση για την Ημέρα της Ανεξαρτησίας.
Ένα από τα κύρια αξιοθέατα και των δύο αυτών παρελάσεων είναι το άρμα μάχης T-34 το οποίο οδηγεί την πομπή των οχημάτων για τρία μίλια κατά μήκος της λεωφόρου καθώς και την παραδοσιακή πομπή της τιμητικής φρουράς του Στρατιωτικού Διοικητή του Μινσκ.
Κτήρια
Ανάμεσα στα κτήρια της Λεωφόρου Νικητών, βρίσκονται τα ακόλουθα:
Συγκοινωνίες
Ο σταθμός Nyamiha του μετρό του Μινσκ βρίσκεται στην αρχή της Λεωφόρου Νικητών. Επιπλέον, υπάρχουν πολλές γραμμές λεωφορείων σε ολόκληρο το μήκος της λεωφόρου, ενώ τα τρόλεϊ κινούνται στην περιοχή του Παλατιού Ανεξαρτησίας και στη Vesnyanka. Το τρόλεϊ άρχισε να λειτουργεί στη Λεωφόρο Νικητών το 1967.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρόμοι
Μορφία της Μελιτηνής
Η Μορφία της Μελιτηνής (απεβ. το 1227) ήταν κόρη του Αρμένιου ευγενούς Γαβριήλ της Μελιτηνής, που κυβέρνησε τη Μελιτηνή. Έγινε βασίλισσα στο Σταυροφορικό Βασίλειο της Ιερουσαλήμ ως σύζυγος του Βαλδουίνου Β΄ της Ιερουσαλήμ. Ο πατέρας της, αν και Αρμενικής καταγωγής, ασπάστηκε την Ορθόδοξη Εκκλησία. H Μελιτηνή βρισκόταν δίπλα από την Κομητεία της Έδεσσας και ο Γαβριήλ έγινε σύντομα υποτελής της Έδεσσας. Ο Βαλδουίνος του Ρετέλ έγινε κόμης της Έδεσσας (1100) και ενίσχυσε σημαντικά την θέση του με τον γάμο του με την Μορφία (1101). Ο Γαβριήλ ήταν πολύ πλούσιος και έδωσε στην κόρη του προίκα 50.000 μπεζάντια· ο γάμος ενίσχυσε τις συμμαχίες στην περιοχή.
Βασίλισσα της Ιερουσαλήμ
Ο Βαλδουίνος εξελέγη Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1118) ως διάδοχος του Βαλδουίνου Α΄ της Ιερουσαλήμ. Η Μορφία και οι τρεις κόρες που είχε αποκτήσει, παρέμειναν στην Έδεσσα της Μεσοποταμίας.[2] Ο Βαλδουίνος Β΄, που τώρα πια ήταν βασιλιάς, δέχτηκε επίμονα προτάσεις να χωρίσει την Μορφία και να νυμφευτεί νέα σύζυγο, ευγενέστερης καταγωγής, που θα αποκτούσε μαζί της γιο. Ο Ματθαίος της Έδεσσας αναφέρει, ότι αγαπούσε πολύ τη σύζυγό του και απέρριψε όλες τις προτάσεις. Σαν ένδειξη της μεγάλης του αγάπης, ο Βαλδουίνος Β΄ καθυστέρησε την στέψη του μέχρι την ημέρα των Χριστουγέννων του 1119, για να μπορέσει η Μορφία να ταξιδεύσει στην Ιερουσαλήμ και να στεφθεί μαζί του.
Το τέλος και θρύλοι
Η Μορφία, σύμφωνα με το Ψαλτήριο της Μελισσάνθης, απεβίωσε στην 1 Οκτωβρίου, αλλά δεν διευκρινίζεται αν απεβίωσε το 1126 ή το 1127· η πιο πιθανή ημερομηνία θεωρείται το 1126. Δεν απέκτησε γιο και ο σύζυγός της όρισε διάδοχό του τη μεγαλύτερη κόρη του Μελισσάνθη. Η Μορφία της Μελιτηνής θεωρείται υπεύθυνη για τις Ελληνικές και Αρμενικές επιδράσεις στο βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Το Ψαλτήριο της Μελισσάνθης είναι μείγμα Ανατολικής και Δυτικής τέχνης, αφού οι Σταυροφόροι ασπάστηκαν τα Βυζαντινά έθιμα. Η Μορφία τάφηκε στο αβαείο της Σάντα Μαρίας στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ, λίγο έξω από τα Ιεροσόλυμα. Έγινε έλεγχος DNA στην απόγονό της Αγνή της Αντιόχειας και βρέθηκε, ότι τα χρωματοσώματά της ανήκουν στις υποομάδες "H1j8" και "H1bz".
Οικογένεια
Η Μορφία και ο Βαλδουίνος Β΄ των Ρετέλ της Ιερουσαλήμ απέκτησαν τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Σύζυγοι βασιλέων της Ιερουσαλήμ
Ουπανισάδες
Οι  Ουπανισάδες   είναι Ινδουιστικά ιερά κείμενα,   επεξηγηματικά    παραρτήματα των  Βεδών. Συμπεριλαμβάνονται στην ‘’Ιερή Αποκάλυψη’’ σρούτι. Είναι ένα είδος υπομνημάτων με πορίσματα φιλοσοφικού και μυστικιστικού περιεχομένου.
Η ονομασία
Κατά λέξη Ουπανισάντ σημαίνει "κάθομαι κοντά σε κάποιον" και, κατ' επέκτασιν, ότι "μαθαίνω καθισμένος στα πόδια ενός δασκάλου"   Επίσης ονομάζονται και Βεδάντα δηλαδή το τέλος των Βεδών.
Χρόνος συγγραφής
Οι πιο σημαντικές έχουν γραφεί ανάμεσα στον 6ο και 5ο αιώνα π.Χ. Όμως έχουν αρχίσει να γράφονται από τον 8ο αιώνα π.Χ. Είναι τα παλαιότερα ινδικά κείμενα που γράφτηκαν στον πεζό λόγο εξαιρουμένης της Γιατζούρ-Βέδα Ο αριθμός τους συνολικά έχουμε πάνω από 200 ουπανισάδες αν και η παράδοση μιλά για 108(αριθμός ιερός) πάντως οι αρχαιότερες και πιο σπουδαίες είναι όσες γράφτηκαν πριν τον 6ο αιώνα και κυμαίνονται από 10 έως 14
Συντάκτες
Λίγα ονόματα γνωρίζουμε, κι αυτά χαμένα στην αχλή του μύθου, τα οποία εμφανίζονται ως πρωταγωνιστές των διαλόγων Μαχιντάσα, Αϊτερέγια, Τζαμπάλα, Τζαουάλη, Σβετατέκου,Ατζατασάτρου.
Φιλολογικός χαρακτήρας
Δεν είναι συστηματικά κείμενα Περιλαμβάνουν ομιλίες, αφορισμούς, σύντομους ύμνους, γνωμικά, αποφθέγματα, κείμενα πεζά με παρέμβλητους στίχους όπου αναλύονται διάφορα θέματα είτε με ευθύ είτε με διαλογική μορφή., με μορφή ερωταποκρίσεων. Τα πρόσωπα που διαλέγονται είναι σοφοί Βραχμάνοι, βασιλιάδες, μέλη της στρατιωτικής αριστοκρατίας, Σούντρα και γυναίκες. Είναι γραμμένα στην σανσκριτική
Θεματολογία των συζητήσεων
Σε αυτά γίνονται απόπειρες σύνδεσης των τελετουργικών θυσιών με κοσμικές διαδικασίες μέσα από ετυμολογήσεις και σύνθετες ταυτίσεις, οι δυνάμεις οι οποίες επηρεάζουν την κοσμική πραγματικότητα. Η αναζήτηση της ενότητας του παντός και η δυσπιστία προς το μερικό και ευμετάβλητο του αισθητού κόσμου είναι οι κεντρικοί άξονες του κειμένου. Η τάση η γενική είναι μονιστική Η αντίληψη του προσωπικού Θεού απουσιάζει. Χωρίς να αντιτίθενται στη λατρεία τους, κάτι που συγκινεί τις μάζες, τους αγνοούν παντελώς. Ο ουπανισαδικός άνθρωπος είναι ένας στοχαστής κι όχι ένας μύστης, ένας στοχαστής που θέλει να απογυμνώσει την ψυχή του για να βρει την ουσία της.
Θρησκειοφιλοσοφική σημασία
Ποικίλει η θρησκειοφιλοσοφική σκέψη των κειμένων εκτεινόμενη από τον λαϊκό πολυθεϊσμό μέχρι των μυστικιστικό πανθεϊσμό Ερευνητική είναι η διάθεση, με αντικείμενο αναζήτησης την αλήθεια των πραγμάτων. Για πρώτη φορά στα κείμενα αυτά παρουσιάζεται η θέση πως ο εξωτερικός κόσμος δεν είναι παρά μια άποψη της εσωτερικής πραγματικότητας. Οι μεταφυσικές αρχές του Μπράχμαν –ουσία του σύμπαντος, ο απόλυτος Θεός- και Άτμαν –ψυχή- ταυτίζονται και πρωτοδιατυπώνεται η ιδέα  της μετενσαρκώσεως  Σύμφωνα με τον ινδολόγο  Xέλμουτ φον Γκλάζεναπ, η εποχή των ουπανισάδων σηματοδοτεί την μετάβαση από τη μυθική σκέψη στην φιλοσοφική ερμηνεία του κόσμου και παραλληλίζεται με την εποχή των  προσωκρατικών φιλοσόφων και τη σημασία που είχε η δεύτερη για την ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας. Γι αυτό δεν κατόρθωσε να γίνει λαϊκή θρησκεία, με ιερατείο και λατρευτικούς τύπους.
Πηγές
Ουπανισαδες
Μεσογειακό σαμιαμίδι
Το Μεσογειακό σαμιαμίδι (Hemidactylus turcicus, Linnaeus, 1758) είναι μικρόσωμη σαύρα της οικογένειας Gekkonidae. Απαντά στη Μεσόγειο, ενώ έχει επεκταθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, με ανθρωπογενή κυρίως μέσα.
Πρόκειται για ένα από τα πιο ευπροσάρμοστα ερπετά του κόσμου. Είναι νυκτόβιο ερπετό και ιδιαίτερα ευκίνητο και γρήγορο. Τις κρύες μέρες του χειμώνα γίνεται νωχελικό. Σε περίπτωση που νοιώσει απειλή παράγει ήχους κινδύνου. Είναι ένα από τα ελάχιστα ερπετά που παράγουν ήχους.
Το σαμιαμίδι είναι ένα ερπετό εντελώς ακίνδυνο και παράλληλα ωφέλιμο. Τρέφεται με μικρά αρθρόποδα και έντομα όπως π.χ. μύγες, κουνούπια, σκόρους συμβάλλοντας έτσι στον έλεγχο των πληθυσμών τους.
Γεωγραφική κατανομή
Το Μεσογειακό σαμιαμίδι εντοπίζεται σε χώρες της Μεσογείου (Ισπανία, Ελλάδα, Αίγυπτος, Τουρκία, Ιταλία, Αλγερία, Μαρόκο, Τυνησία
Λιβύη, Συρία, Ιορδανία, Κύπρος, Γαλλία, Αλβανία, Μαυροβούνιο, Ισραήλ, Κροατία, Λίβανος, Πορτογαλία, Μάλτα, Σλοβενία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη), αλλά επίσης και στην Ασία (Ιράν, Σαουδική Αραβία, Υεμένη, Πακιστάν κ.α.) και την Αφρική (Κένυα, Σομαλία κ.α.). Έχει επίσης εισαχθεί σε πολυάριθμα μέρη του πλανήτη, όπως στην Αμερική (Παναμάς, Πουέρτο Ρίκο, Μεξικό, Κούβα, Η.Π.Α. κ.α.).
Στην Κύπρο ονομάζεται μισιαρός.
Μορφολογία
Το μήκος τους φτάνει συνήθως τα 10 cm μαζί με την ουρά. Το δέρμα του είναι ημιδιάφανο και καλύπτεται από μικροσκοπικές φολίδες. Το χρώμα του είναι συνήθως φαιό ως λευκόφαιο, αλλά έχει και τη δυνατότητα να προσαρμόζεται στο περιβάλλον που ζει (για παράδειγμα σαμιαμίδι που ζει σε σε σκουρόχρωμο έδαφος ή πέτρωμα μπορεί να έχει σκούρο καφέ χρώμα).
Το κεφάλι του είναι κοντό και πλατύ, τα μάτια του μαύρα, χωρίς κινητά βλέφαρα, αλλά με μια προστατευτική μεμβράνη, σχετικά μεγάλα κατάλληλα για νυκτόβια διαβίωση και η ουρά του ιδιαίτερα μακριά σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.
Δημοκρατικοί
Αρχαιότητα
Οι δημοκρατικές παρατάξεις εμφανίστηκαν στις πόλεις-κράτη μετά την ανάπτυξη τους. Σκοπός μιας δημοκρατικής παράταξης ήταν η εγκαθίδρυση και η λειτουργία μιας (άμεσης) δημοκρατίας. Σε αυτό το πολίτευμα η εξουσία ασκούταν από όλους τους πολίτες, ενώ κυρίαρχο όργανο ήταν η Εκκλησία του δήμου. Η πιο γνωστή δημοκρατική παράταξη της αρχαιότητας είναι η δημοκρατική παράταξη της αρχαίας Αθήνας με αρχηγό τον Περικλή. Πολιτικοί αντίπαλοι των δημοκρατικών ήταν οι αριστοκρατικοί. Αντίθετα, από τους δημοκρατικούς οι αριστοκρατικοί είχαν ως σκοπό την εγκαθίδρυση και λειτουργία αριστοκρατίας.
Μεσογειακό σαμιαμίδι
Μορφολογία
Τα τέσσερα πόδια του στα πέλματα σχηματίζουν σειρές από φυλλώδεις δομές (lamellae) οι οποίες αποτελούν συστοιχίες από τριχίδια (setae), καθένα εκ των οποίων αποτελείται από ένα κύριο σώμα το οποίο καταλήγει σε πολυάριθμες σπαθοειδείς διακλαδώσεις (spatulae). Λόγω αυτού συγκολλώνται πολύ ισχυρά σε μία επιφάνεια χωρίς να χάνουν τη δυνατότητα ταχείας αποκόλλησης. Αυτό δίνει τη δυνατότητα να περπατά η και να μένει ακίνητο επάνω σε τοίχους η και στην οροφή. Μπορεί ακόμα να σκαρφαλώσει και σε λείες επιφάνειες όπως το γυαλί.
Δημοκρατικοί
Πρώιμη σύγχρονη εποχή
Μετά την εξάπλωση του φιλελευθερισμού αναπτύχθηκαν δημοκρατικές παρατάξεις στις πόλεις. Μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα οι δημοκρατικοί αγωνίζονταν για την αντικατάσταση της βασιλείας από τη δημοκρατία και την ανατροπή της βασιλείας. Πολιτικοί τους αντίπαλοι εκείνες τις εποχές ήταν οι φιλοβασιλικοί.
Μεσογειακό σαμιαμίδι
Αναπαραγωγή
Τα θηλυκά γεννούν συνήθως 1-2 αυγά, 2 με 3 φορές το χρόνο. Τα αυγά είναι μικρά, σφαιρικά και σκληρά και προσκολλώνται σε επιφάνειες.
Δημοκρατικοί
Ύστερη σύγχρονη εποχή
Αν και υπάρχουν ακόμα δημοκρατικές παρατάξεις, η ιδεολογία τους εμπλουτίζεται προς διάφορες κατευθύνσεις, γιατί ο πρωταρχικός σκοπός τους έχει επιτευχθεί. Σήμερα, υπάρχουν τουλάχιστον δύο είδη δημοκρατικών παρατάξεων οι ρεπουμπλικάνοι και οι δημοκρατικοί. Μια πιο εύστοχη μετάφραση στα ελληνικά θα μπορούσε να είναι οι πολιτειακοί και οι λαοκρατικοί αντίστοιχα. Σε γενικές γραμμές οι πρώτοι είναι πιο συντηρητικοί, ενώ οι άλλοι υποστηρίζουν περισσότερο την ισότητα σε θέματα όπως ευκαιρίες, μισθοί κτλ.
Μεσογειακό σαμιαμίδι
Εχθροί
Εχθροί του είναι σχεδόν όλα τα μεγαλύτερά του σαρκοφάγα ζώα που είναι αρκετά γρήγορα για να το πιάσουν. Συνήθως αν πιαστεί από έναν εχθρό ρίχνει την ουρά του, η οποία κινείται για λίγο, ώστε να τραβήξει την προσοχή του εχθρού και η σαύρα να φύγει. Η ουρά μπορεί να αναγεννηθεί αργότερα. Πάντως, πρόκειται για δειλό ζώο που εμφανίζεται λίγες φορές τις στιγμές δηλαδή που ψάχνει για τη τροφή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαύρια Κατηγορία:Ερπετά της Ευρώπης Κατηγορία:Ερπετά της Κύπρου
Ομέρ Πασάς
Ο Ομέρ Πασάς, επίσης γνωστός ως Ομέρ Πασάς Λάττας (Ömer Paşa, Омер-паша Латас/Omer-paša Latas; 1806-1871) ήταν οθωμανός στρατάρχης και κυβερνήτης. Γεννήθηκε στην Αυστριακή επικράτεια, από Σέρβους Χριστιανούς Ορθόδοξους γονείς και αρχικά υπηρέτησε στον Αυστριακό στρατό. Όταν αντιμετώπισε κατηγορίες υπεξαίρεσης, κατέφυγε στην Οθωμανική Βοσνία όπου ασπάστηκε το Ισλάμ. Στη συνέχεια κατετάγη στον οθωμανικό στρατό στον οποίο εξελίχθηκε γοργά. Ο Ομέρ κατέπνιξε αρκετές εξεγέρσεις σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και ήταν διοικητής στον Κριμαϊκό Πόλεμο, όπου κέρδισε μερικές εξαιρετικές νίκες στη Σιλίστρα και την Ευπατορία και συμμετείχε στην πολιορκία της Σεβαστούπολης.
Τον Απρίλιο του 1867 αποβιβάστηκε με τουρκικά στρατεύματα στη Σούδα με αποστολή να καταστείλει την Μεγάλη Κρητική Επανάσταση του 1866. Αφού προσπάθησε ανεπιτυχώς να υποτάξει τα Σφακιά, κινήθηκε ανατολικά προς το Οροπέδιο Λασιθίου, στο οποίο εισέβαλε τον Μάιο του 1867 σφάζοντας πολλούς από τους κατοίκους του. Αδυνατώντας να φέρει σε πέρας την αποστολή του, αντικαταστάθηκε στο τέλος του χρόνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα σέρβικα
Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής
Το Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής (Royal College of Music, συντομογραφία: ) είναι μουσική σχολή με έδρα το Κένσιγκτον του Λονδίνου. Ιδρύθηκε με βασιλική παραχώρηση το 1882 και θεωρείται ένα από τα πλέον λαμπρά εκπαιδευτήρια μουσικής του Ηνωμένου Βασιλείου και καταξιωμένο διεθνώς.
Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται το Αυτοκρατορικό Κολέγιο (Imperial College), η αίθουσα συναυλιών Royal Albert Hall, το Βασιλικό Κολλέγιο Καλών Τεχνών (Royal College of Art), καθώς και το Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου (Victoria and Albert Museum'').
Η σχολή προσφέρει ένα πρόγραμμα σπουδών που εκτείνεται από την προπτυχιακή έως τη διδακτορική βαθμίδα, τόσο στο θεωρητικό όσο και στο πρακτικό αντικείμενο. Αρκετοί διάσημοι μουσικοί και συνθέτες έχουν μαθητεύσει εκεί, όπως οι συνθέτες Γκούσταβ Χολστ, Ραλφ Βων Ουίλιαμς και Μπέντζαμιν Μπρίτεν, οι διευθυντές ορχήστρας Sir Colin Davis και Sir Neville Marriner, ο τσεμπαλίστας Τρέβορ Πίνοκ, ο κιθαριστής Τζον Ουίλιαμς και ο φημισμένος συνθέτης Βαρώνος Άντριου Λόυντ Γουέμπερ.
Στο κολλέγιο υπάρχουν αρκετές συλλογές, που αριθμούν πάνω από 800 μουσικά όργανα (συμπεριλαμβανομένου του παλαιότερου σωζόμενου πληκτροφόρου), 10.000 έντυπα και φωτογραφίες, αρκετά χειρόγραφα συνθέσεων του Μότσαρτ, του Χάυντν και του Έντουαρντ Έλγκαρ, καθώς και πάνω από 300 πορτραίτα εξεχουσών μουσικών προσωπικοτήτων. μικρογραφία|Η έδρα του κολλεγίου από το [[1883 έως το 1894.]] Στις τρεις διαθέσιμες αίθουσες συναυλιών δίδονται αρκετές συναυλίες κάθε χρόνο, που περιλαμβάνουν παραστάσεις όπερας, ρεσιτάλ, συναυλίες, μπαλέτο καθώς και θεατρικές παραστάσεις. Η πιο σημαντική αίθουσα ονομάζεται Amaryllis Fleming, η οποία σχεδιάστηκε το 1901 από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Άρθουρ Μπλόμφιλντ (Arthur Blomfield), ενώ το Britten Theatre εγκαινιάστηκε το 1986 από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.
Γρηγόρης Κωνσταντέλλος
Ο Γρηγόρης Κωνσταντέλος (Αθήνα, 25 Απριλίου 1967) είναι Έλληνας πολιτικός, Δήμαρχος του Δήμου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης από τις 25 Μαΐου 2014.
Βιογραφικό
Ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλος γεννήθηκε στη Βούλα τον Απρίλιο του 1967. Γονείς του είναι ο Δημήτρης Κωνσταντέλλος Αντιστράτηγος ε.α και η Αθηνά Κάρλου Κωνσταντέλλου. Είναι παντρεμένος με την Κωνσταντίνα Γιάτση και έχουν τρία παιδιά, την Αθηνά, την Πέλλη και τον Δημήτρη.
Φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και αποφοίτησε από το Λύκειο της Βούλας το 1985. Εκπαιδεύτηκε στην Αεροπορική Ακαδημία “FLIGHT SAFETY” των Η.Π.Α., από όπου έλαβε πτυχίο επαγγελματία χειριστή αεροσκαφών. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου (ΜASTER) στη Διοίκηση Αερομεταφορών από το Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου. Είναι κάτοχος διδακτορικού στη Διοικητική Επιστήμη της Σχολής Διοίκησης (ISM University of Managementand Economics) του Παρισίου. μικρογραφία|Αποφοίτηση από την Σχολή Εθνικής Άμυνας
Είναι ο πρώτος αιρετός εκπρόσωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που έλαβε πτυχίο μετά από ενταντική παρακολούθηση των μαθημάτων από την Ανώτατη Σχολή Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ). Το πτυχίο το παρέλαβε από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Από τον Ιανουάριο του 1988 έως τον Δεκέμβριο του 2009 εργάστηκε στην Ολυμπιακή Αεροπορία και στις Ολυμπιακές Αερογραμμές, ως Συγκυβερνήτης επί εννέα έτη και ως Κυβερνήτης επί δεκατρία έτη. Απεχώρησε μετά το κλείσιμο της εταιρίας το Δεκέμβριο του 2009 ως Κυβερνήτης-Εκπαιδευτής στα Βoeing 737-400. Στη συνέχεια απασχολήθηκε για σχετικά μικρό χρονικό διάστημα στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και το 2011 επανήλθε στα πτητικά του καθήκοντα συμμετέχοντας ως κυβερνήτης Boeing 737/300-400 στις επιχειρήσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε) και στην μεταφορά των κυανόκρανων προς και από τις εμπόλεμες ζώνες του κόσμου. Στη συνέχεια εργάστηκε ως Κυβερνήτης Boeing 737/800-900 στις Τουρκικές Αερογραμμές έως τον Δεκέμβριο του 2013.
Πολιτική Σταδιοδρομία
Ασχολήθηκε ενεργά με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος Βούλας 1990-94 και 2002-06, καθώς και Αντιπρόεδρος του ΔΣ. 1990-1994. Εξελέγη για τρίτη φορά στις εκλογές του 2006 και διετέλεσε Αντιδήμαρχος Διοίκησης και Οικονομικών και Αναπληρωτής Δημάρχου από τον Ιανουάριο του 2007 ως τον Φεβρουάριο του 2010.
Στις Δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010 διεκδίκησε τη θέση του Δημάρχου του νέου τότε Καλλικρατικού Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης και έλαβε το 45% της προτίμησης του τοπικού εκλογικού σώματος στο δεύτερο γύρο των εκλογών, αναλαμβάνοντας και ασκώντας μέχρι και στις 31/8/2014 τα καθήκοντα του Επικεφαλής της Μείζονος Μειοψηφίας του Δήμου (Αξιωματική Αντιπολίτευση). Στις Δημοτικές Εκλογές της 25ης Μαΐου 2014, ως επικεφαλής του συνδυασμού "Βάρη Βούλα Βουλιαγμένη - Πόλη για να Ζεις", πήρε την πρώτη θέση και από την 1 Σεπτεμβρίου 2014 είναι Δήμαρχος του Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης. Επανεξελέγη στις δημοτικές εκλογές του 2019 με το συντριπτικό ποσοστό 72,06%.
Είναι εκλεγμένο μέλος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής (ΠΕΔΑ) και Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Διαχείρισης Απορριμμάτων του ιδίου οργάνου.
Πλατάνι Αργολίδας
Πρωτοαναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός στην απογραφή του 1928. Αποτελούσε χειμαδιό των κατοίκων του Άγιου Νικόλαου παλιότερα οι οποίοι και εγκαταστάθηκαν με τα χρόνια δημιουργόντας τον οικισμό.
Πληθυσμός
Το Πλατάνι γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή άνθηση το 1928 και 1940 αλλά έκτοτε ο πληθυσμός του έχει μειωθεί σημαντικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Καθεδρικός της Τίμιας Ζώνης στη Χομς
Ο Καθεδρικός της Τίμιας Ζώνης στη Χομς (στα αραβικά: كاتدرائية السيدة العذراء أم الزنار‎, εν συντομία كنيسة أم الزنار; Um az-Zinnar) ανήκει στη Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία και αποτελεί την έδρα της Συριακής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Χομς και της Χάμα. Στον ναός φυλάσσεται τμήμα της Τίμιας Ζώνης της Παναγίας.
Ο ναός χρονολογείται στα μέσα του 9ου αιώνα. Στο μέρος που είναι χτισμένος πιστεύεται ότι υπήρχε παλαιότερα άλλος χριστιανικός ναός του 1ου αιώνα ενώ σύμφωνα με τον Ross Burns η σημερινή εκκλησία πιθανώς είναι χτισμένη πάνω σε βυζαντινά θεμέλια.
Η εκκλησία έπαθε μεγάλες ζημιές το 2011 -2012 (που αποκαταστάθηκαν αργότερα από τους πιστούς) κατά τη διάρκεια συγκρούσεων των Συριακών Ενόπλων Δυνάμεων με ένοπλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, κατά τον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο. ,
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Συρία Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Πήτερ Τζωρτζ Πήτερσον
Ο Πήτερ Τζωρτζ Πήτερσον (Peter George Peterson, 5 Ιουνίου 1926 – 20 Μαρτίου 2018) ήταν ελληνικής καταγωγής Αμερικανός επιχειρηματίας, τραπεζίτης επενδύσεων, ευεργέτης και συγγραφέας, που υπηρέτησε ως Υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ από τις 29 Φεβρουαρίου 1972 μέχρι την 1η Φεβρουαρίου 1973, επί προεδρίας Ρίτσαρντ Νίξον.
Ως επιχειρηματίας, πρόεδρος της Bell & Howell (1963-1971) και κατόπιν της Lehman Brothers (1973-1984), έφθασε το 2008 στην 149η θέση του καταλόγου των 400 πλουσιότερων Αμερικανών («Forbes 400»), με προσωπική περιουσία 2,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Είχε αποκληθεί «ο πλέον επιδραστικός δισεκατομμυριούχος στην αμερικανική πολιτική σκηνή».
Οικογένεια και σπουδές
Ο Πήτερσον γεννήθηκε στην πόλη Κάρνυ της Νεμπράσκα και ήταν το πρώτο από τα τρία τέκνα της Βενετίας Παύλου (Paul) και του Γεωργίου Πετρόπουλου, μεταναστών από τη νότια Ελλάδα. Είχε μία αδελφή, την Ελένη, που απεβίωσε από λαρυγγίτιδα σε ηλικία ενός έτους, και έναν μικρότερο αδελφό, τον Τζων. Ο πατέρας, ο Γεώργιος, έφθασε στις ΗΠΑ 17 ετών και εργάσθηκε πλένοντας πιάτα στην εταιρεία σιδηροδρόμων Union Pacific, η οποία του έδινε στέγη σε βαγόνι. Το 1923 άνοιξε ένα ελληνικό εστιατόριο στο κέντρο του Κάρνυ και τότε άλλαξε το όνομά του από Γεώργιος Πετρόπουλος σε Τζωρτζ Πήτερσον. Ο γιος του, ο Πήτερ, άρχισε να εργάζεται στο ταμείο του εστιατορίου από την ηλικία των 8 ετών. Μετά τις σπουδές του νυμφεύθηκε το 1948 την Κρις Κρέντζελ (Kris Krengel), μια φοιτήτρια δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν.
Ο Πήτερ άρχισε τις σπουδές του στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης, από όπου μετεγγράφηκε στο Νορθγουέστερν. Από εκεί απεφοίτησε με πτυχίο «άριστα» το 1947. Το 1948 εντάχθηκε στο δυναμικό της Market Facts, μιας εταιρείας ερευνών αγοράς στο Σικάγο. Παράλληλα, συνέχισε τις σπουδές του και το 1951 πήρε ένα M.B.A. από την Επιχειρηματική Σχολή «Booth» (Booth School of Business) του Πανεπιστημίου του Σικάγου, μετά από το οποίο έγινε εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Market Facts.
Επιχειρηματική σταδιοδρομία
Το 1953 ο Πήτερσον άλλαξε εταιρεία παραμένοντας στο Σικάγο: έγινε διευθυντής στην διαφημιστική McCann Erickson. Πέντε χρόνια αργότερα άρχισε να εργάζεται για την εταιρεία κινηματογραφικού εξοπλισμού Bell & Howell Corporation, ως εκτελεστικός αντιπρόεδρος. Αργότερα διαδέχθηκε τον Τσαρλς Χ. Πέρσυ ως πρόεδρος και C.E.O., θέσεις που διατήρησε από το 1963 μέχρι το 1971.
Το 1969 προσκλήθηκε από τους Τζων Ντ. Ροκφέλερ III, Τζων Τζ. Μακκλόυ και Ντάγκλας Ντίλον (πρώην υπουργό οικονομικών) να αναλάβει πρόεδρος της Επιτροπής Κληροδοτημάτων και Ιδιωτικής Φιλανθρωπίας, που έγινε γνωστή ως «Επιτροπή Πήτερσον». Μεταξύ των συστάσεων της επιτροπής που έγιναν δεκτές από την κυβέρνηση ήταν τα μη κερδοσκοπικά ιδρύματα να υποχρεώνονται να δαπανούν ένα ελάχιστο ποσοστό των κεφαλαίων τους κάθε χρόνο.
Υπουργός Εμπορίου (1972-1973)
Το 1971 ο Πήτερ Πήτερσον διορίσθηκε βοηθός του Προέδρου για τα διεθνή οικονομικά θέματα από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον. Στις 29 Φεβρουαρίου του επόμενου έτους διορίσθηκε Υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε για ένα έτος. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Παραγωγικότητας, που είχε συστήσει ο Νίξον, και πρόεδρος της Αμερικανοσοβιετικής Εμπορικής Επιτροπής. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ο Πήτερσον υπήρξε ισχυρός επικριτής του αυξανόμενου δημόσιου χρέους των ΗΠΑ.
Επιστροφή στις επιχειρήσεις
Το 1985 ο Πήτερσον ίδρυσε από κοινού με τον επενδυτή Στήβεν Α. Σβάρτσμαν την εξέχουσα εταιρεία διαχειρίσεως επενδύσεων Blackstone Group, της οποίας ο Πήτερσον διετέλεσε επί πολλά χρόνια πρόεδρος. Με την εξαγορά της από το κράτος το 2007 ο Πήτερσον πήρε 1,9 δισεκατομμύριο δολάρια, μέρος των οποίων έδωσε σε φιλανθρωπίες.
Δραστηριότητες κατά την προεδρία Κλίντον
Το 1992 ο Πήτερσον ίδρυσε μαζί με άλλους τη διακομματική «Συμμαχία Concord», η οποία υποστηρίζει μέχρι σήμερα τη μείωση του ελλείμματος του ομοσπονδιακού κρατικού προϋπολογισμού των ΗΠΑ. Μετά τα ελλείμματα-ρεκόρ της προεδρίας του Τζωρτζ Μπους του νεότερου, ο Πήτερσον σχολίασε το 2004: «Παραμένω ρεπουμπλικάνος, αλλά οι ρεπουμπλικάνοι έχουν γίνει ένα κόμμα που βασίζεται πολύ περισσότερο στην πίστη, που δεν ενδιαφέρεται πολύ για τα δεδομένα».
Μεταγενέστερη σταδιοδρομία
Ο Πήτερσον είχε διαδεχθεί το 1985 τον Ντέιβιντ Ροκφέλερ ως πρόεδρος στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, θέση στην οποία υπηρέτησε μέχρι το 2007. Υπήρξε επίσης έφορος στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (Νέα Υόρκη)
Επιπλέον ίδρυσε και προέδρευσε στο Ινστιτούτο Πήτερσον για τη Διεθνή Οικονομία (Peterson Institute for International Economics, αρχικώς Institute for International Economics, πήρε το όνομά του το 2006), ενώ υπήρξε έφορος της Επιτροπής για την Οικονομική Ανάπτυξη. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Federal Reserve Bank της Νέας Υόρκης από το 2000 μέχρι το 2004.
Το 2008 ο Πήτερσον ίδρυσε το «Ίδρυμα Peter G. Peterson» (PGPF), έναν οργανισμό αφιερωμένο στην ανάπτυξη της δημόσιας αναγνωρίσεως της ανάγκης για οικονομική αειφορία. Το PGPF διένειμε το ντοκιμαντέρ του 2008 με τίτλο I.O.U.S.A. και θέμα το εθνικό χρέος των ΗΠΑ.
Στις 4 Αυγούστου 2010 ανακοινώθηκε ότι ο Πήτερσον είχε υπογράψει το The Giving Pledge, συγκατελέγοντας τον εαυτό του στους 40 δισεκατομμυριούχους που, με επικεφαλής τους Μπιλ Γκέιτς και Ουόρεν Μπάφετ, συμφώνησαν να χαρίσουν τουλάχιστον τη μισή περιουσία τους σε φιλανθρωπίες. Εξάλλου, από το 2007 μέχρι το 2011 ο Πήτερσον αναφέρεται ότι συνεισέφερε 458 εκατομμύρια δολάρια στο «Ίδρυμα Peter G. Peterson» για την προαγωγή της οικονομικής υπευθυνότητας.
Προσωπική ζωή
Ο Πήτερσον συνήψε τρεις γάμους: Το 1953 νυμφεύθηκε την ψυχολόγο Σάλυ Χορνμπόγκεν (Sally Hornbogen), με την οποία απέκτησαν 4 γιους, τους Τζων Σκοτ, Τζέιμς, Ντέιβιντ και Μάικλ Αλεξάντερ, και μία θυγατέρα, τη συγγραφέα (Holly Peterson, γενν. 1964). Πήραν διαζύγιο το 1979. Το επόμενο έτος ο Πήτερσον νυμφεύθηκε την Τζόαν Γκανζ Κούνυ, από τους δημιουργούς του Sesame Street.
Τιμητικές διακρίσεις
Το 2006 ο Πήτερσον βραβεύθηκε με Βραβείο Woodrow Wilson από το ομώνυμο Διεθνές Κέντρο (Woodrow Wilson International Center for Scholars) του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν. Το ίδιο έτος εκλέχθηκε εταίρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραπεζίτες Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Υπουργοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Υπουργοί εμπορίου Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Σικάγου
Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών
Η Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών, που αναφέρεται επίσης ως Ομάδα Λαϊκών Ανταρτών είναι μια ελληνική αριστερή τρομοκρατική ομάδα που είναι αντιιμπεριαλιστική και αντικαπιταλιστική. Η ομάδα, που δημιουργήθηκε ως απάντηση στην κρίση του χρέους της ελληνικής κυβέρνησης, έχει πραγματοποιήσει επιθέσεις με στόχο κυρίως την ελληνική κυβέρνηση και γερμανικούς οργανισμούς στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ελλάδα
Γλυκομηλιά Τρικάλων
Η Γλυκομηλιά (Γλυκομηλέα) Τρικάλων είναι ένας μικρός οικισμός της Δημοτικής Κοινότητας Κλεινοβού, χτισμένη στις παρυφές του Κόζιακα, μόλις 35 χλμ από την Καλαμπάκα. Η Δημοτική Κοινότητα Κλεινοβού υπάγεται στον νεοσύστατο Δήμο Μετεώρων. Ο Δήμος Μετεώρων αποτελείται από 8 Δημοτικές Κοινότητες, καθεμία εκ των οποίων περιλαμβάνει τα όρια των παλιών δήμων και υποδιαιρείται σε επιμέρους Κοινότητες και Οικισμούς. Συγκεκριμένα, υποδιαιρείται σε 51 Κοινότητες και 24 Οικισμούς. Τα νέα όρια του Δήμου είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής του «Προγράμματος Καλλικράτης», σύμφωνα με το οποίο ο παλαιός Δήμος Καλαμπάκας συγχωνεύτηκε με τους Δήμους Βασιλικής, Καστανιάς, Κλεινοβού, Μαλακασίου, Τυμφαίων, Χασίων, και της Διευρυμένης Κοινότητας Ασπροποτάμου. Η Δημοτική Κοινότητα Κλεινοβού (στην οποία συμπεριλαμβάνεται και ο οικισμός της Γλυκομηλιάς) καταλαμβάνει έκταση 180,70 τ.χλμ., με πληθυσμό 2.654 κατοίκους. Βρίσκεται στο ορεινό τμήμα του Δήμου, στις πλαγιές της Νότιας Πίνδου και περιλαμβάνει ακόμη τις εξής κοινότητες: Κλεινό, Αμπέλια, Μπάσια, Χρύσινο, Αηδόνα, Καλογριανή, Παλαιοχώρι και Χρυσομηλιά. Γεωγραφικά ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλία, έχει υψόμετρο 605 μέτρα, γεωγραφικό μήκος 21.5274452765 και γεωγραφικό πλάτος 39.6202963021.
Ιστορικά Στοιχεία
Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Κάτω Περλιάγκο, το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Γλυκομηλιά το 1955. Η ονομασία αυτή λογικά είχε δοθεί από τους Τούρκους και σημαίνει «Κάτω Παναγιά». Το χωριό αρχικά ήταν χτισμένο στο βουνό Χουτιάνα, ωστόσο το 1850 από τις συνεχείς επιδρομές των κλεφτών κατάφεραν να γλυτώσουν μόνο 4 οικογένειες, οι οποίες και μεταφέρθηκαν στην σημερινή τοποθεσία.
Γιορτές
Η Γλυκομηλιά γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο, με ένα τριήμερο παραδοσιακό γλέντι που οργανώνεται από το δραστήριο Πολιτιστικό – Μορφωτικό Σύλλογο της κοινότητας. Ακόμη, στα τέλη Ιουλίου γιορτάζει τα «Κολοκοτρώνεια», μία τριήμερη πολιτιστική εορτή αφιερωμένη στον Χρήστο Κολοκοτρώνη, τρισέγγονο του ήρωα της Επανάστασης του '21 Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ενός από τους σπουδαιότερους μουσικοσυνθέτες και τραγουδοποιούς της χρυσής εικοσαετίας του λαϊκού τραγουδιού(1955-1975).
Σήμερα
Σήμερα το χωριό αριθμεί περίπου 300 μόνιμους κατοίκους. Τα κύρια επαγγέλματα ενασχόλησης είναι η κτηνοτροφία (6.000 αιγοπρόβατα) και η υλοτομία (ως δασεργάτες). Ο ποταμός Χουτιανίτης, ενώνεται με τον Κλεινοβίτη και καταλήγουν και οι δύο στον Πηνειό. Το χωριό έχει τις πηγές Μάνα, Αγ. Παρασκευή, Προφ. Ηλία, Καστανιά και Πλακένιο (1.800 μ.) να του προσφέρουν άφθονο νερό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Επικό θέατρο
μικρογραφία|298x298εσ|Όμηρος,F.J.Von,1887. Ο όρος "επικό" στο πλαίσιο του μοντέρνου θεάτρου έγινε δημοφιλής από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ. Στην πραγματικότητα όμως χρονολογείται πολλά χρόνια πίσω ως ένα είδος τέχνης που βασίζεται στα ποιήματα του Ομήρου. Κοινό σημείο των δύο αποτελεί μια σειρά από τεχνικές γραφής,τις οποίες ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν οι συγγραφείς του επικού θεάτρου.
Οι τεχνικές αυτές είναι οι εξής:
O Μπρεχτ υποστήριζε το επικό θέατρο σε αντίθεση με το δραματικό, καθώς το πρώτο έθετε ερωτήματα στο κοινό, εξερευνούσε την ανθρώπινη ηθική και πυροδοτούσε την σκέψη. Αντίθετα,το δεύτερο είδος βασιζόταν στην αριστοτελική σκέψη και έδινε έμφαση στην "κάθαρση" των χαρακτήρων και την συναισθηματική αντίδραση του κοινού.
Μοντέρνο επικό θέατρο
Παρόλο που ο Μπέρτολτ Μπρεχτ ονομάτισε αυτό το είδος γραφής και το χρησιμοποίησε έντονα στα έργα του,πολλοί συγγραφείς εφάρμοζαν τις τεχνικές της επικής ποίησης στα κείμενα τους,πολλά χρόνια πριν.
Το επικό θέατρο συνδέεται έντονα με τον εξπρεσιονισμό, ένα καλλιτεχνικό κίνημα που απορρίπτει την αναπαράσταση ρεαλιστικών γεγονότων του ιμπρεσιονισμού και στρέφεται στην προσωπική εμπειρία και την φαντασία.
Κάποια από τα στοιχεία του εξπρεσιονισμού αποτελούν τα ζωντανά χρώματα,τα παραμορφωμένα σχήματα,ο αλλοιωμένος φωτισμός και γενικά η "μη ρεαλιστική" αναπαράσταση της πραγματικότητας. Στο θεατρικό χώρο, τα έργα του κινήματος αυτού περιείχαν καρικατούρες, μηχανικές κινήσεις και μη συμβατικούς διαλόγους.
Μετά τον Μπρεχτ
Η επίδραση του Μπρεχτ στους νέους συγγραφείς έγινε εμφανής με τα έργα που ακολούθησαν. Σύμφωνα με εκείνον "o δραματουργός πρέπει με τα έργα του να προσφέρει μια καλά υπολογισμένη κοινωνική κριτική και να ωθήσει το κοινό να σκεφτεί κριτικά,αντί να αντιδράσει συναισθηματικά"
Κάποια από τα έργα, που υιοθέτησαν το στυλ του επικού θεάτρου είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Θέατρο
Κάστρο του Κόουο
Το Κάστρο του Κόουο (πολωνικά: Zamek w Kole) είναι γοτθικό κάστρο, το οποίο, σύμφωνα με τον Γιαν Ντουούγκος, ανεγέρθη από τον Καζίμιρ Γ΄ το Μέγα πριν από το έτος 1362 (όταν το Κόουο έλαβε τα προνόμια πόλης του). Το κάστρο εξασφάλιζε τη διαδρομή από την Μείζων Πολωνία στη Γουεντσίτσα, στα πεδινά του ποταμού Βάρτα. Το κάστρο βρίσκεται σε έναν τεχνητό λόφο σε έναν μαίανδρο του ποταμού Βάρτα. Κατά την ανέγερση του κάστρου, ο ποταμός είχε μια σειρά από παραπόταμους στην περιοχή, που ήταν σημαντικοί για τη στρατηγική θέση του κάστρου.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Το κάστρο όπως φαίνεται από το χωριό [[Ντζιεβάρι.]] αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Το κάστρο από τη δυτική γωνία. Σύμφωνα με τα έγγραφα του Γιαν Ντουούγκος, το κάστρο χτίστηκε πριν από το 1362, όταν ο Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας ζήτησε την κατασκευή του κάστρου. Το κάστρο χτίστηκε προς το τέλος της βασιλείας του Καζίμιρ, και είναι αβέβαιο εάν ο βασιλιάς έχει μείνει ποτέ στο κάστρο, καθώς δεν υπάρχουν πηγές που να αναφέρουν κάτι διαφορετικό.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι πρώτες αμυντικές κατασκευές χτίστηκαν πριν από τη βασιλεία του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα. Ο πύργος χτίστηκε σε πέτρινα θεμέλια, που περιβάλλονται από ένα ξύλινο και χωμάτινο ανάχωμα το οποίο μπορεί να χτίστηκε υπό την εντολή των Μπολέσλαφ του Ευσεβούς (σύμφωνα με τον M. Ζεμιγκάουα), Ερρίκου Γ΄ του Γκλόγκουφ, Βεγκέσλαου Β΄ της Βοημίας (σύμφωνα με τον Τ. Ποκλέφσκι-Κοζιέουο). Το γκορντ περιβάλλεται από τα πλημμυρικά νερά του ποταμού Βάρτα.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα, το δημαρχείο και η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού χτίστηκαν στο Κόουο (τα πρώτα πέτρινα κτίρια της πόλης).
Ο Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας έλαβε τη διπλωματική αποστολή της Ένωση της Σαύρας στο κάστρο. Μετά τη Μάχη του Γκρούνβαλντ, στο κάστρο λήφθηκαν σημαντικές αποφάσεις σχετικά με τον Πολωνο-Λιθουανικό-Τευτονικό Πόλεμο. Κατά τα έτη 1476 έως 1481, το κάστρο ήταν η κατοικία για την πριγκίπισσα Άννα του Σοχάτσεφ. Στα μέσα του 16ου αιώνα το κάστρο άρχισε να φθείρεται. Το 1655, το κάστρο καταλήφθηκε από τη Σουηδική Αυτοκρατορία. Τον 18ο αιώνα ο Αύγουστος Γ΄ της Πολωνίας έδωσε το κάστρο στους Βερναρδίνους του Κόουο, οι οποίοι είχαν μερικώς αποδομήσει το κάστρο για να ανοικοδομήσουν ένα κατεστραμμένο μοναστήρι. ωστόσο λόγω του ισχυρού κονιάματος το κάστρο δεν μπόρεσε να αποδομηθεί πλήρως.
Το κάστρο στο Κόουο ήταν ένα σημαντικό οχυρό. Στη δεκαετία του 1950 το κάστρο υπέστει ανακαίνιση. Κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών μελετών στη δεκαετία του 1970, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα άγνωστο θεμέλιο, το οποίο επέτρεψε την πλήρη ανακατασκευή του κάστρου. Ανακαλύφθηκαν πολλά άλλα αρχαιολογικά ευρήματα: γυαλί από τα παράθυρα, γυάλινα πιάτα και ένα κομμάτι σκακιού. Ωστόσο, είναι άγνωστο πού βρίσκεται η κύρια πύλη του κάστρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία
Cradle of Filth
Οι Cradle of Filth είναι extreme metal συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1991 στην Αγγλία. Αρχικά ξεκίνησαν με μουσικές επιρροές από την black metal σκηνή, ωστόσο γρήγορα αποφάσισαν να αλλάξουν μουσικό είδος και να επικεντρωθούν σε πιο καθαρά φωνητικά. Επηρεάστηκαν από την gothic metal και την symphonic metal, οι στίχοι τους είναι εμπνευσμένοι από την ποίηση, τη μυθολογία και τις ταινίες τρόμου.
Βιογραφία
Οι Cradle of Filth δημιουργήθηκαν το 1991 στο Σάφολκ της Αγγλίας. Η καριέρα τους ξεκίνησε με τρία ντέμο (Invonkin the Unclean, Orgiastic Pleasures Foul, Total Fucking Darkness). Ανάμεσα στο δεύτερο και το τρίτο ντέμο τους ηχογραφήθηκε ένα album με όνομα Goetia που θα δημοσιεύονταν από την δισκογραφική εταιρία Tombstone Records, όμως δεν δημοσιεύθηκε ποτέ λόγω αδυναμίας της εταιρίας.
Cacophonous
Το 1994 υπογράφοντας συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρία Cacophonous Records, έβγαλαν τελικά το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο The Principle of Evil Made Flesh. Μετά από πολλές διαμάχες του συγκροτήματος με την δισκογραφική εταιρία και μία τελευταία ηχογράφηση του EP V Empire or Dark Faerytales in Phallustein.
Music for Nations
Tο 1996 αποφασίζουν να υπογράψουν συμβόλαιο με την εταιρία Music for Nations η οποία κράτησε μέχρι το 2001. Η πρώτη τους ηχογράφηση ήταν για δεύτερη φορά το album Dusk... and Her Embrace εφόσον η πρώτη απόπειρα με την Tombstone Records είχε αποδειχθεί αποτυχία. Αυτή τη φορά το συγκρότημα είχε μεγάλη απήχηση όχι μόνο στο κοινό της Ευρώπης αλλά και σε ολόκληρο το κόσμο. To 1998 ο Ντάνι Φιλθ αποκτά τη δικιά του στήλη στο περιοδικό Metal Hammer, υπό την ονομασία Ντάνι'ς Ινφέρνο. Την ίδια χρονιά το συγκρότημα εμφανίστηκε σε μία σειρά ντοκιμαντέρ του BBC, το Living with the enemy  και έβγαλε τον τρίτο του δίσκο με όνομα Cruelty and the Beast. Παρ'όλο που βρίσκονταν σε περιοδεία έβγαλαν την αμέσως επόμενη χρονιά το EP From the cradle to enslave, το οποίο συνοδεύτηκε από το πρώτο τους μουσικό βίντεο. Το 2000 έβγαλαν το τέταρτο σε σειρά άλμπουμ τους, το Μidian.
Sony Interlude
Συνέχεια, υπέγραψαν συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρία Sony Interlude, η οποία διήρκεσε από το 2001 μέχρι το 2004. Το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε μέσω της εταιρείας το 2001 είναι το Bitter Suites to Succubi. Τον επόμενο χρόνο, έβγαλαν τα Lovecraft and Witch Hearts και Live Bait for the Dead. Το 2003 ηχογράφησαν με πραγματική ορχήστρα το Damnation and a Day.
Roadrunner
μικρογραφία|214x214εσ|Οι Cradle of Filth στο Hellfest (2019)|αριστερά Ένα από τα πιο πετυχημένα album τους, Nymphetamine, βγαίνει το 2004 σε συνεργασία με την δισκογραφική εταιρία Roadrunner, η οποία κράτησε μέχρι το 2010. Δύο χρόνια αργότερα βγήκε το Thornography. Μια μεγάλη περιοδεία ακολούθησε μετά τον όγδοο δίσκο τους που κυκλοφόρησε από την εταιρία το 2008 με την ονομασία Godspeed on the Devil's Thunder.μικρογραφία|Οι Cradle of Filth στο Hellfest (2019)
Peaceville Records
Τον Αύγουστο του 2010 συνεργάζονται με την ανεξάρτητη βρετανική δισκογραφική εταιρία Peaceville Records και δημοσιεύεται το άλμπουμ Darkly Darkly, Venus Aversa με επιρροές από την μυθολογία των Ελλήνων, των Αιγυπτίων και των Σουμερίων. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το EP Evermore Darkly που περιείχε επιπρόσθετο υλικό με DVD της περιοδείας του συγκροτήματος. Το 2012 ανέλαβαν να βγάλουν το δίσκο Midnight in the Labyrinth το οποίο περιείχε κομμάτια από τους πρώτους τρεις δίσκους και το EP V Empire. Το δέκατο πλέον album τους κυκλοφόρησε το 2012 με τίτλο The Manticore and the other Horrors. μικρογραφία|210x210εσ|Ο Dani Filth στο Hellfest (2019)
Nuclear Blast Records
Το 2014 ξεκίνησε η συνεργασία με την δισκογραφική εταιρία Nuclear Blast η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Το 2015 το συγκρότημα επιστρέφει εκεί από όπου ξεκίνησε στο Σού φολκ της Αγγλίας για τον επόμενο δίσκο. Το όνομα αυτού ήταν Hammer of the Witches. Μια μεγάλη περιοδεία επρόκειτο να ακολουθήσει με τον επόμενο δίσκο τους στην ίδια εταιρία. Ο τίτλος είναι Cryptoriana-The seductiveness of decay και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Extreme metal Κατηγορία:Αγγλικά μουσικά συγκροτήματα
Άντριου Κουνάναν
Ο Άντριου Φίλιπ Κουνάναν (31 Αυγούστου 1969 – 23 Ιουλίου 1997) ήταν Αμερικανός κατά συρροήν δολοφόνος, ο οποίος δολοφόνησε πέντε ανθρώπους σε διάστημα τριών μηνών στα μέσα του 1997. Ανάμεσα στα θύματά του συμπεριλαμβάνονται ο Ιταλός σχεδιαστής μόδας Τζιάνι Βερσάτσε και ο μεσίτης ακινήτων από το Σικάγο, Λι Μίγκλιν. Η σειρά δολοφονιών του Κουνάναν σταμάτησε στις 23 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς όταν αυτοκτόνησε με πυροβολισμό.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Άντριου Φίλιπ Κουνάναν γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1969 στη Νάσιοναλ Σίτι της Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά των Μοδέστο «Πιτ» Κουνάναν, έναν Αμερικανό Φιλιπινέζικης καταγωγής, και Μαίρη-Αν Σκιλάτσι, Αμερικανίδα Ιταλικής καταγωγής. Όταν γεννήθηκε ο γιος του, ο Μοδέστο υπηρετούσε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ. Φεύγοντας από το ναυτικό, όπου είχε υπηρετήσει ως αρχικελευστής, ο Μοδέστο εργάστηκε ως χρηματομεσίτης.
Ο Κουνάναν ζούσε με την οικογένειά του στη Νάσιοναλ Σίτι και φοίτησε στο γυμνάσιο Bonita Vista. Το 1981, ο πατέρας του τον έγραψε στο The Bishop's School, ένα ανεξάρτητο σχολείο που βρισκόταν στην εύπορη γειτονιά Λα Χόιγια του Σαν Ντιέγκο. Εκεί, ο Κουνάναν γνώρισε τη δια βίου καλύτερη φίλη του, Ελίζαμπεθ Κότε. Στο σχολείο, ο Κουνάναν περιγραφόταν ως ευφυής και πολύ ομιλητικός, ενώ είχε καταγραφεί να έχει δείκτη νοημοσύνης (IQ) 147.
Ως έφηβος, ο Κουνάναν ανέπτυξε τη φήμη του παραγωγικού ψεύτη, αφού φέρεται να αφηγείται φανταστικές ιστορίες για την οικογένεια και την προσωπική του ζωή. Ήταν ικανός να αλλάζει την εμφάνισή του σύμφωνα με το τι πίστευε πως ήταν ελκυστικό εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Ο Κουνάναν περιγραφόταν ως ομοφυλόφιλος στο λύκειο, όταν άρχισε να συνδέεται με μεγαλύτερους, πλούσιους άντρες, ενώ ψηφίστηκε ως ο «λιγότερο πιθανό να ξεχαστεί». Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο το 1987, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σαν Ντιέγκο, όπου παρακολουθούσε Αμερικανική ιστορία.
Το 1988, όταν ο Κουνάναν ήταν 19 χρονών, ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένειά του και μετακόμισε στις Φιλιππίνες για να διαφύγει της σύλληψης για υπεξαίρεση. Την ίδια χρονιά, ο Κουνάναν ξεκίνησε να συχνάζει σε τοπικά γκέι κλαμπ και εστιατόρια και η μητέρα του, η οποία ήταν βαθιά θρησκευόμενη, έμαθε για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Κατά τη διάρκεια ενός καυγά, ο Κουνάναν έσπρωξε τη μητέρα του πάνω σε έναν τοίχο εξαρθρώνοντας τον ώμο της. Μετέπειτα μελέτη της συμπεριφοράς του υποδεικνύει πως μπορεί να υπέφερε από αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας, χαρακτηρισμένη από έλλειψη μεταμέλειας και ενσυναίσθησης. Το 1989, ο Κουνάναν εγκατέλειψε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο και εγκαταστάθηκε στην επαρχία Κάστρο του Σαν Φρανσίσκο, ένα κέντρο ΛΟΑΤ κουλτούρας, όπου διέμενε με την Κότε και το αγόρι της, Φιλ Μέριλ.
Ενήλικη ζωή
Στο Σαν Φρανσίσκο, ο Κουνάναν συνέχισε την πρακτική του να πλησιάζει φιλικά μεγαλύτερους, πλούσιους άντρες, ενώ σύμφωνα με αναφορές, άρχισε να δημιουργεί βίαιη πορνογραφία. Κοινωνικοποιήθηκε επίσης στις γειτονιές Χίλκρεστ και Λα Χόιγια του Σαν Ντιέγκο, καθώς και στην πόλη Σκότσντεϊλ της Αριζόνα, «προφανώς ζώντας από τη γενναιοδωρία διαφόρων πλούσιων πατρόνων». Πιστεύεται επίσης πως ο Κουνάναν διακινούσε ναρκωτικά, συμπεριλαμβανομένων οπιοειδών, κοκαΐνης και κάνναβης. Χρησιμοποιούσε διάφορα ψευδώνυμα όπως Άντριου ΝτεΣίλβα, Υπολοχαγός Διοικητής Άντι Κάμινγκς, Ντρου Κάννινγκχαμ και Κερτ Μάθιου Ντεμάρις.
Ο Κουνάναν γνώρισε για πρώτη φορά τον σχεδιαστή μόδας Τζιάνι Βερσάτσε στο Σαν Φρανσίσκο τον Οκτώβριο του 1990, όταν ο Βερσάτσε βρισκόταν στην πόλη για την πρόβα των κουστουμιών που είχε σχεδιάσει για την παραγωγή της όπερας του Ρίχαρντ Στράους, Capriccio, που θα ανέβαζε η Όπερα του Σαν Φρανσίσκο. Η οικογένεια του Βερσάτσε δεν παραδέχτηκε ποτέ και το αρνείται μέχρι και σήμερα πως οι δύο άντρες γνωρίζονταν πριν τη δολοφονία. Τον Δεκέμβριο του 1995, ο Κουνάναν γνώρισε τον Ντέιβιντ Μάντσον, ένα αρχιτέκτονα από τη Μινεάπολις, σε ένα μπαρ στο Σαν Φρανσίσκο. Σύντομα μετά τη συνάντησή τους, οι δυο άντρες ξεκίνησαν μία σχέση εξ' αποστάσεως, αλλά ο Μάντσον τελείωσε τη σχέση τους την άνοιξη του 1996, λέγοντας στους φίλους του πως διαισθανόταν κάτι «σκοτεινό» στον Κουνάναν. Ο Κουνάναν είχε πει σε φίλους του πως ο Μάντσον ήταν «ο έρωτας της ζωής του».