cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το Γκόλεμ (ταινία 1920)
Το Γκόλεμ, (γερμ. τίτλος: Der Golem, wie er in die Welt kam, Το Γκόλεμ, πώς ήλθε στον κόσμο ) είναι γερμανικό κινηματογραφικό έργο του εξπρεσιονισμού του 1920 σε σκηνοθεσία των Πάουλ Βέγκενερ και Καρλ Μπέζε. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κινηματογραφικά έργα στις κατηγορίες βουβού κινηματογράφου, ταινίες φρίκης, εξπρεσιονισμού καθώς και του γερμανικού κινηματογράφου.
Το Γκόλεμ βασίζεται στον μύθο περί του Ραβίνου Ιούδα Λεβ που έζησε στην Πράγα. Τα επιβλητικά σκηνικά του Χανς Πέλτζιγκ και του Κουρτ Ρίχτερ σε στυλ του εξπρεσιονισμού μεταφέρουν τον θεατή σε μια εποχή του ρομαντισμού. Η ταινία ήταν μια από τις εμπορικότερες παραγωγές του γερμανικού κινηματογράφου, αφού οι αίθουσες ήταν γεμάτες για μήνες, και προβλήθηκε ακόμα και στην Αμερική και στην Κίνα.
Πλοκή
Όταν ο Ραβί Λεβ μελετάει τους αστερισμούς, προαισθάνεται ότι κάποιος σοβαρός κίνδυνος εγκυμονεί απειλώντας το εβραϊκό γκέτο της Πράγας του 16ου αι. Αποφασίζει να ζωντανέψει το Γκόλεμ, μια μυθική, άβουλη, αλλά παντοδύναμη μορφή, που κατά τον μύθο ήταν φτιαγμένη από πηλό. Και πράγματι, ο αγγελιοφόρος Φλόριαν φέρνει τα μαντάτα: ο Αυτοκράτορας έχει εξαγγείλει μέτρα εναντίον των Εβραίων.
Ο Ραβί Λεβ είναι κατατρομαγμένος και αναζητά τον Αυτοκράτορα για να του ζητήσει χάρη. Ο αυτοκράτορας τον δέχεται στο παλάτι κατά την διάρκεια μιας εορταστικής τελετής, όταν ξαφνικά γίνεται σεισμός και το παλάτι ταρακουνιέται και είναι έτοιμο να γκρεμιστεί. Ο Ραβί Λεβ φωνάζει το Γκόλεμ που σώζει τον Αυτοκράτορα. Ο Αυτοκράτορας για να του ανταποδώσει ακυρώνει τα μέτρα κατά των Εβραίων.
Ο Λεβ πηγαίνει το Γκόλεμ πίσω στο εργαστήρι του και το αφήνει εκεί, ξεχνάει όμως να το απενεργοποιήσει. Ο Φλόριαν, που έχει ερωτευτεί την κόρη του Ραβί, Μίριαμ, τρυπώνει κρυφά στο σπίτι του Λεβ για να συναντηθεί μαζί της. Εκεί θα τον ανακαλύψει ο παραγιός του Λεβ και θα διατάξει το Γκόλεμ, που ακόμα είναι στο εργαστήριο, να τον κυνηγήσει. Το Γκόλεμ θα σκοτώσει τον Φλόριαν στην πάλη που θα ακολουθήσει και το σπίτι του Λεβ θα πιάσει φωτιά.
Το Γκόλεμ βγαίνει από το σπίτι και αρχίζει να κινείται ανεξέλεγκτο μέσα στην πόλη. Στο δρόμο του γκρεμίζει τα τείχη της πόλης και βγαίνει στα χωράφια. Εκεί αρπάζει ένα κοριτσάκι και το ανεβάζει στον ουρανό. Το κοριτσάκι βλέπει το εβραϊκό αστέρι που έχει το Γκόλεμ κρεμασμένο στο λαιμό. Χωρίς να ξέρει ότι αυτό είναι που του δίνει τη μαγική δύναμη, του το αφαιρεί. Το Γκόλεμ ξεψυχάει χάνοντας τις μαγικές δυνάμεις του και καταρρέοντας άψυχο στη γη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1920 Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Εξπρεσιονισμός Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Πάπας Ιλάριος
Ο Πάπας Ιλάριος (Papa Ilario, ... - 28 Φεβρουαρίου 468) ήταν Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας από το 461 έως τις 28 Φεβρουαρίου 468. Αγιοποιήθηκε μετά τον θάνατο του.
Αρχαίο θέατρο Οχρίδας
Το Αρχαίο Θέατρο της Οχρίδας, χρονολογούμενο από την ελληνιστική περίοδο βρίσκεται στην Οχρίδα της Βόρειας Μακεδονίας. Ανεγέρθηκε το 200 π.Χ. και είναι το μοναδικό ελληνιστικού τύπου θέατρο στην χώρα, καθώς τα υπόλοιπα τρία στους Σκούπους, στους Στόβους και την Ηράκλεια Λυγκηστίς χρονολογούνται από την ρωμαϊκή περίοδο. Παραμένει ασαφής η χωρητικότητα του αρχικού θεάτρου, καθώς μόνο το κάτω τμήμα διασώζεται σήμερα. Το ανοιχτό θέατρο ευρίσκεται σε ιδανική τοποθεσία: οι δύο λόφοι που το περικλείουν, το προστατεύουν από τους ανέμους, οι οποίοι θα μπορούσαν να αλλοιώσουν την ακουστική κατά την διάρκεια των παραστάσεων.
Κατά την διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, το θέατρο χρησιμοποιείτο επίσης ως αρένα για μονομαχίες. Ωστόσο, καθώς το θέατρο ήταν, επίσης, χώρος εκτελέσεων Χριστιανών από τους Ρωμαίους, σύντομα μετατράπηκε σε ιδιαιτέρως μισητό μνημείο για τους τοπικούς κατοίκους. Ως αποτέλεσμα, λόγω αυτού του μίσους, το θέατρο εγκαταλείφθηκε και ετάφη από τους τοπικούς κατοίκους μετά την κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η πράξη αυτή, όμως, είχε ως αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος της κατασκευής να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση, προτού έρθει στο φως στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Συγκεκριμένα, κατά την διάρκεια οικοδομικών εργασιών σε ορισμένες κατοικίες της περιοχής, μεγάλου μεγέθους λίθοι με ανάγλυφες αναπαραστάσεις του ελληνικού θεού Διονύσου και των μουσών ανευρέθηκαν, οδηγώντας τους αρχαιολόγους στην εικασία πως κάποιο ελληνικό θέατρο (καθώς ο Διόνυσος και οι μούσες σχετίζονταν με τις τέχνες του θεάματος) πιθανώς να ευρισκόταν στην συγκεκριμένη τοποθεσία.
Πάπας Ιλάριος
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα Ιλάριος
Αρχαίο θέατρο Οχρίδας
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, το θέατρο χρησιμοποιείται εκ νέου για δημόσιες εκδηλώσεις, όπως θεατρικές παραστάσεις, μουσικές συναυλίες, όπερες, καθώς και μπαλέτα. Τα τελευταία χρόνια, υψηλού επιπέδου εκδηλώσεις, όπως εκείνες του Μπολσόι και του Χοσέ Καρρέρας λαμβάνουν χώρα κάθε καλοκαίρι ως μέρος του Θερινού Φεστιβάλ της Οχρίδας.
Θηβαΐνη
Η Θηβαΐνη (παραμορφίνη), επίσης γνωστή ως μεθυλενολαιθέρας κωδεΐνης, είναι οπιούχο αλκαλοειδές, το όνομά του προέρχεται από το ελληνικό Θῆβαι, Θήβαι (Θήβα), αρχαία πόλη στην Άνω Αίγυπτο. Ένα δευτερεύον συστατικό του οπίου, η θηβαΐνη είναι χημικά παρόμοια με τη μορφίνη και την κωδεΐνη, αλλά έχει διεγερτικές και όχι καταθλιπτικές επιδράσεις. Σε υψηλές δόσεις προκαλεί σπασμούς παρόμοιους με τη δηλητηρίαση από στρυχνίνη. Το συνθετικό εναντιομερές (+)-θηβαΐνη εμφανίζει αναλγητικά αποτελέσματα που προφανώς έχουν ως μεσολαβητή τους υποδοχείς οπιοειδών, σε αντίθεση με το ανενεργό φυσικό εναντιομερές (-)-θηβαΐνη. Ενώ η θηβαΐνη δεν χρησιμοποιείται θεραπευτικά, είναι το κύρια αλκαλοειδές που εκχυλίζεται από την Papaver bracteatum (ιρανικό όπιο / περσική παπαρούνα), και μπορεί να μετατραπεί βιομηχανικά σε μία ποικιλία ενώσεων, συμπεριλαμβανομένων υδροκοδόνης, υδρομορφόνης, οξυκωδόνης, οξυμορφόνης, ναλβουφίνης, ναλοξόνης, ναλτρεξόνης, βουπρενορφίνης και ετορφίνης. Η βουτορφανόλη μπορεί επίσης να προέρχεται από τη θηβαΐνη.
Η θηβαΐνη ελέγχεται σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, καταγράφεται ως φάρμακο κατηγορίας Α σύμφωνα με τον νόμο περί κατάχρησης ναρκωτικών του 1971 στο Ηνωμένο Βασίλειο, ελέγχεται ως ανάλογο ενός φαρμάκου του Προγράμματος II σύμφωνα με τον νόμο Analog Act στις Ηνωμένες Πολιτείες και ελέγχεται, μαζί με το παράγωγα και άλατά της, ως ουσία του Παραρτήματος Ι του νόμου περί ελεγχόμενων φαρμάκων και ουσιών στον Καναδά. Η συνολική ποσόστωση παραγωγής του 2013 της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ (DEA) για τη θηβαΐνη (ACSCN 9333) παρέμεινε αμετάβλητη από το προηγούμενο έτος στους 145 μετρικούς τόνους.
Αυτό το αλκαλοειδές σχετίζεται βιοσυνθετικά με τη σαλουταριδίνη, την οριπαβίνη, τη μορφίνη και τη ρετικουλίνη.
Το 2012 παρήχθησαν 146.000 κιλά θηβαΐνης. Το 2013, η Αυστραλία ήταν ο κύριος παραγωγός άχυρου παπαρούνας πλούσιου σε θηβαΐνη, ακολουθούμενη από την Ισπανία και μετά τη Γαλλία. Μέχρι το 2017, η παγκόσμια παραγωγή θηβαΐνης μειώθηκε στα 2.008 κιλά. Μαζί, αυτές οι τρεις χώρες αντιπροσώπευαν περίπου το 99% της παγκόσμιας παραγωγής τέτοιου άχυρου παπαρούνας. Οι κάψουλες σπόρων Papaver bracteatum είναι η κύρια πηγή θηβαΐνης, με σημαντική ποσότητα και στο στέλεχος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιθέρες
Σάτνιος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σάτνιος είναι γνωστός ο γιος του Τρωαδίτη βουκόλου `Ηνοπα και μιας Ναϊάδας Νύμφης. Ο Σάτνιος ονομάσθηκε έτσι από τον ποταμό Σατνιόεντα, στην ακροποταμιά του οποίου γεννήθηκε. Πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και τραυματίσθηκε θανάσιμα σε αυτόν από τον Αίαντα τον Λοκρό, ο οποίος τον χτύπησε από κοντά με ακόντιο στην κοιλιακή χώρα. Ο Σάτνιος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Ξ, στίχος 443 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του: ''«ο νέος έπεσε νεκρός τ' ανάσκελα και μάχην / επάνω του έσμιξαν κακήν οι Δαναοί και οι Τρώες. / `Ηλθεν εκείνου εκδικητής ο ανδρείος Πολυδάμας...»'' (Ξ 447-449, μετάφρ. Ι. Πολυλά)
Πηγές
Σατνιος
Πλάνη των πολλών ερωτημάτων
Η πλάνη των πολλών ερωτημάτων, ή αλλιώς πλάνη της προκατάληψης, ή plurium interrogationum (Λατ., «πολλών ερωτημάτων»), αποτελεί λογική πλάνη, η οποία συντελείται όταν κάποιος κάνει μία ερώτηση η οποία λαμβάνει ως δεδομένο κάτι το οποίο ούτε έχει αποδειχθεί, ούτε έχει γίνει αποδεκτό από τους συζητητές - όταν, για παράδειγμα, περιλαμβάνει μία πρόταση η οποία είναι τουλάχιστον τόσο αμφισβητήσιμη όσο και το προτεινόμενο συμπέρασμα. Για παράδειγμα, με το να καταθέσει κανείς ότι είναι επικίνδυνο να περπατά κάποιος μόνος την νύχτα στο δάσος, επειδή μπορεί να τον βασκάνουν νεράιδες, λαμβάνει αυτομάτως ως δεδομένο ότι υπάρχουν νεράιδες. Αυτό, όμως, είναι μία αμφισβητήσιμη πρόταση.
Αυτή η πλάνη συχνά χρησιμοποιείται στην ρητορική ούτως ώστε η ερώτηση να περιορίζει τις διαθέσιμες ευθείς απαντήσεις μόνον σε αυτές που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του ομιλητή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας ερώτησης είναι η: «Ακόμη κακοποιείτε την σύζυγό σας;». Όποια απάντηση και να δώσει ο συνομιλητής (ναι ή όχι), αυτομάτως παραδέχεται ότι κάποτε κακοποιούσε την γυναίκα του. Έτσι, το ότι αυτό λαμβάνεται ως δεδομένο από την ερώτηση, και το ότι δεν έχει προσυμφωνηθεί από τους συνομιλητές καθιστούν την ερώτηση ακατάλληλη και μπορεί να λεχθεί ότι υφίσταται πλάνη πολλών ερωτημάτων. (Η ιαπωνική λέξη «Μου», η οποία σε συμφραζόμενα Βουδισμού Ζεν μπορεί να μεταφραστεί και ως «η ερώτηση λαμβάνει ψεύδη ως δεδομένα», είναι μία πιθανή εναλλακτική απάντηση).
Η ερώτηση επαφίεται στο συγκείμενό της για να γίνει αποτελεσματική: το γεγονός ότι η ερώτηση θεωρεί κάτι ως δεδομένο δεν καθιστά την ερώτηση καθ' αυτή πλάνη. Μόνον όταν κάποια από τα στοιχεία τα οποία λαμβάνει ως δεδομένα δεν έχουν γίνει αποδεκτά από αυτόν στον οποίο απευθύνεται η ερώτηση, η ερώτηση γίνεται πλάνη.
Παρόμοια πλάνη είναι το Εν αρχή αιτείσθαι.
Υπαινικτική μορφή
Μία από τις μορφές παροδηγητικού λόγου είναι αυτή στην οποία κάτι υπονοείται χωρίς να λέγεται ξεκάθαρα με την βοήθεια της ερωτηματικής διατύπωσης. Για παράδειγμα, το ερώτημα «Του αρέσει του Γιάννη να πετροβολά τα γατάκια;» δεν ισχυρίζεται ευθέως ότι ο Γιάννης όντως πετροβολά τις γάτες αλλά υπονοεί ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι το κάνει—διαφορετικά δεν θα γινόταν η ερώτηση. Έτσι, το άτομο που κάνει την ερώτηση δεν μπορεί να κατηγορηθεί για ψευδείς δηλώσεις, ενώ ταυτόχρονα έχει κατορθώσει να «περάσει» τον υπαινιγμό του. Η πλάνη δεν βρίσκεται εντός του ερωτήματος αλλά εντός του ακροατή ο οποίος λαμβάνει ως δεδομένο ότι η ερώτηση δεν θα είχε γίνει ποτέ εάν δεν υπήρχαν αποδείξεις που να την στηρίζουν.
Για να έχει το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα, η ερώτηση θα πρέπει να είναι τόσο σκανδαλώδης ώστε να μην τίθεται σε μία πολιτισμένη συζήτηση. Για παράδειγμα, η ερώτηση «Έχει ο Γιαννάκης γατάκια;» δεν σχηματίζει την εντύπωση στον νου του ακροατή ότι όντως έχει, εφόσον αυτή η γενική ερώτηση συχνά τίθεται χωρίς την πρόγνωση της απάντησης.
Παραδείγματα
Επισημαίνεται ότι σε καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν διατυπώθηκε κάποια κατηγορία. Ωστόσο, και στις δύο περιπτώσεις υπεννοήθη ότι οι Χέντριξ/Στήβενσον είχαν κάτι να «κρύψουν».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Λογική πλάνη
Σάλι Φιλντ
Η Σάλι Φιλντ (Sally Margaret Field, 6 Νοεμβρίου 1946) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, παραγωγός, σεναριογράφος και σκηνοθέτιδα. Η καριέρα της, που μετράει πέντε δεκαετίες, είναι γεμάτη σημαντικούς ρόλους τόσο στο χώρο της τηλεόρασης, όσο και του κινηματογράφου.
Η Φιλντ έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση το 1965 στη σειρά Gidget και συνέχισε αναλαμβάνοντας το ρόλο της αδελφής Μπερτρίλ στη σειρά The Flying Nun που προβλήθηκε για τρεις χρονιές από το 1967 μέχρι και το 1970. Το 1967 έκανε και το κινηματογραφικό της ντεμπούτο πλάι στον Κερκ Ντάγκλας στο γουέστερν Στο Δρόμο για τη Δύση (The Way West). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 συνέχισε να εμφανίζεται τόσο στην τηλεόραση όσο και στον κινηματογράφο, και έκανε επιτυχία με τις ταινίες Ο Ατσίδας και το Λαγωνικό (Smokey and the Bandit, 1977), πλάι στους Μπαρτ Ρέυνολντς και Νόρμα Ρέι (Norma Ray, 1979) που της χάρισε το πρώτο της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Συνέχισε να συμμετέχει σε επιτυχημένες ταινίες και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 με σημαντικότερες τις Χωρίς Δόλο (Absense of Malice, 1981), Μια Θέση στην Καρδιά (Places in the Heart, 1984) (που της χάρισε άλλο ένα Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου), Τρεις για το Δρόμο (Murphy's Romance, 1985) και Ανθισμένες Μανόλιες (Steel Magnolias, 1989).
Κατά τη δεκαετία του 1990 πρωταγωνίστησε στην ταινία Όχι Χωρίς την Κόρη μου (Not Without my Daughter, 1991) και εμφανίστηκε πλάι στο Ρόμπιν Γουίλιαμς στην ταινία Η Κυρία Ντάουτφαϊερ (Mrs. Doubtfire, 1993) καθώς και πλάι στον Τομ Χανκς στην ταινία Φόρεστ Γκαμπ (Forrest Gump, 1994). Κατά τη δεκαετία του 2000 επέστρεψε στην τηλεόραση, όπου εμφανίστηκε στη σειρά Brothers & Sisters που προβλήθηκε από το 2006 μέχρι και το 2011. Το 2012 επέστρεψε στο χώρο του κινηματογράφου όπου εμφανίστηκε στην ταινία The Amazing Spider-Man και στην ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ Λίνκολν (Lincoln, 2012) για την οποία έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, Χρυσή Σφαίρα, Βραβείο BAFTA και Βραβείο SAG.
Εκτός από τα δυο Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου που έχει κερδίσει η ηθοποιός, έχει βραβευτεί επίσης με τρία Βραβεία Έμμυ, με δυο Χρυσές Σφαίρες και με ένα Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών. Το 1979 ο ρόλος της στην ταινία Νόρμα Ρέι της χάρισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών. Το 2014 τιμήθηκε με αστέρι στη Λεωφόρο Δόξας στο Χόλυγουντ και το 2019 τιμήθηκε με το Βραβείο Κένεντι.
Πρώτα βήματα
Η Σάλι Φιλντ γεννήθηκε το 1946 στην Πασαντίνα της Καλιφόρνιας από τους Ρίτσαρντ Ντράιντεν Φιλντ, αξιωματικό του στρατού και τη σύζυγό του Μάργκαρετ Μόρλαν), ηθοποιό. Οι γονείς της χώρισαν το 1950 και η μητέρα της μετά παντρεύτηκε τον ηθοποιό Τζοκ Μαχόνεϊ.
Τηλεόραση
thumb|left|Με την [[Τζοάν Γούντγουορντ στην τηλεταινία Σίμπιλ (1976).]] Η Φιλντ έλαβε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό της ρόλο το 1965 στην τηλεοπτική σειρά Gidget όπου υποδυόταν ένα αγοροκόριτσο που αγαπούσε το γουιντσέρφινγκ. Το 1967 έκανε το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη, στο πλευρό του Κερκ Ντάγκλας στην ταινία Έπειτα ανέλαβε το ρόλο της αδελφής Μπερτρλίλ στη σειρά The Flying Nun που την καθιέρωσε. Η δημοτικότητα του ρόλου ήταν τεράστια κι είχε ως αποτέλεσμα την τυποποίησή της σε παρόμοιους ρόλους. Το 1973 εμφανίστηκε στη σειρά The Girl with Something Extra χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.
Αμέσως μετά τη φοίτησή της στο Actor's Studio έλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεταινία Σίμπιλ (Sybil), υποδυόμενη μια κοπέλα με δύσκολα παιδικά χρόνια που ανέπτυξε 13 διαφορετικές προσωπικότητες. Ο ρόλος αυτός της χάρισε το πρώτο της Βραβείο Έμμυ και της επέτρεψε να ξεφύγει από το στερεότυπο της κωμικής ηθοποιού.
Κινηματογράφος
Μετά την επιτυχία της στην τηλεταινία Σίμπιλ, η ηθοποιός εμφανίστηκε στο πλευρό του Μπαρτ Ρέινολντς, με τον οποίο είχε δεσμό εκείνη την περίοδο, στην ταινία Ο Ατσίδας και το Λαγωνικό (Smokey and thw Bandit, 1977). Η ταινία είχε τεράστια επιτυχία εφόσον ήταν η δεύτερη εμπορικότερη του 1977 και καθιέρωσε τη Φιλντ, ως κινηματογραφικό αστέρα. Αλλά ήταν η ταινία του 1979 με τίτλο Νόρμα Ρέι (Norma Rae) εκείνη που την καθιέρωσε ως δραματική ηθοποιό. Ο ρόλος της εργάτριας που διεκδικεί καλύτερες συνθήκες εργασίας της χάρισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών καθώς και το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Ο Βίνσεντ Κάνμπαϊ έγραψε στην κριτική του για την ταινία: Η Νόρμα Ρέι είναι σύγχρονο δράμα που προβληματίζει το θεατή, με εκπληκτικές ερμηνείες από το καστ, ειδικά από τη Σάλι Φιλντ.
Η Φιλντ συμμετείχε σε άλλες τρεις ταινίες με τον Ρέινολντς Hooper, 1978, Ο Ατσίδας το Λαγωνικό και η Κουκλίτσα (Smokey and the Bandit II, 1980). Το 1981 εμφανίστηκε στο πλευρό του Τόμμυ Λη Τζόουνς στην ταινία Ένα Ελεύθερο Ζευγάρι (Back Roads) που έλαβε ανάμεικτες κριτικές και έκανε εισπράξεις 11 εκατομμυρίων δολαρίων στο Box-Office. Την ίδια χρονιά συμπρωταγωνίστησε με τον Πωλ Νιούμαν στην ταινία του Σίντνεϊ Πόλακ, Χωρίς Δόλο (Absense of Malice, 1981) κι έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Το 1982 εμφανίστηκε πλάι στους Τζέιμς Καάν και Τζεφ Μπρίτζες στην ρομαντική κομεντί Φίλα με κι Αντίο (Kiss Me Goodbye, 1982) για την οποία η ηθοποιός έλαβε ακόμη μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
Το 1984 πρωταγωνίστησε στην ταινία Μια Θέση στην Καρδιά (Places in the Heart) και κέρδισε το δεύτερό της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Τη βραδιά της απονομής έκανε αίσθηση ο ευχαριστήριος λόγος της, οποίος πέρα από το γεγονός ότι έχει διακωμωδηθεί αρκετά, παραμένει αξιομνημόνευτος για την ειλικρίνειά του. Η ηθοποιός έλαβε το βραβείο της κι είπε: ''Είχα μια ανορθόδοξη καριέρα και το μόνο που ήθελα ήταν ο σεβασμός σας. Την πρώτη φορά δεν τον ένιωσα, αλλά αυτή τη φορά τον αισθάνομαι και δεν μπορώ να αρνηθώ το γεγονός ότι σας αρέσω, αυτή τη στιγμή σας αρέσω! ''
Η ηθοποιός έλαβε ακόμη μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για το ρόλο της, ως Έμ'Λιν στην κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού του Ρομπερτ Χάρλινγκ Ανθισμένες Μανόλιες (Steel Magnolias) όπου συμπρωταγωνίστησε με τις Σίρλεϊ ΜακΛέιν, Τζούλια Ρόμπερτς, Ολυμπία Δουκάκη, Ντάριλ Χάνα και Ντόλι Πάρτον. Κατά τη δεκαετία του '90 είχε κυρίως δευτεραγωνιστικούς ρόλους σε ταινίες όπως: Κα Ντάουτφαϊερ (Mrs. Doubtfire, 1993) και Φόρεστ Γκαμπ (Forrest Gump). Στην ταινία Φόρεστ Γκαμπ υποδύθηκε τη μητέρα του Τομ Χανκς, παρά το γεγονός ότι οι δυο τους έχουν μόνο 10 χρόνια διαφοράς.
thumb|right|150px|Η Φιλντ στην [[Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1989|62η απονομή των βραβείων Όσκαρ στις 26 Μαρτίου 1990.]] Άλλες ταινίες της κατά τη δεκαετία του 1990 είναι οι: Όχι Χωρίς την Κόρη μου (Not Without my Daughter, 1990), μια αμφιλεγόμενη ταινία που αναφέρεται στην δραπέτευση μιας μητέρας με την κόρη της από το Ιράν, Soapdish, 1991 όπου υποδύεται την πρωταγωνίστρια μιας σαπουνόπερας και Οφθαλμόν Αντί Οφθαλμού (Eye for an Eye, 1996) για το οποίο έλαβε το βραβείο Berlinale Camera στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου. Το 2000 ενσάρκωσε τη μητέρα της Νάταλι Πόρτμαν στην ταινία Άγγιγμα Καρδιάς (Where the Heart is) και το 2003 εμφανίστηκε στο πλευρό της Ρις Γουίδερσπουν στην ταινία Η Εκδίκηση της Ξανθιάς 2 (Legally Blonde 2: Red, White & Blonde).
Μουσική
Κατά την περίοδο που πρωταγωνιστούσε στην τηλεοπτική σειρά The Flying Nun η Φιλντ προσπάθησε να δοκιμάσει την τύχη της και στο χώρο του τραγουδιού και τραγούδησε το μουσικό θέμα των τίτλων της σειράς Who Needs Wings to Fly. Η ηθοποιός με το σινγκλ Felicidad κατάφερε να σκαρφαλώσει στο αμερικανικό Billboard Hot 100.
Προσωπική Ζωή
Η Φιλντ παντρεύτηκε τον Στίβεν Κρεγκ το 1968 και απέκτησε μαζί του δυο γιους, τον συγγραφέα Πίτερ Κρεγκ και τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Ίλαϊ Κρεγκ. Οι δυο τους χώρισαν το 1975. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και μέχρι και τις αρχές του 1980 η ηθοποιός είχε δεσμό με τον Μπαρτ Ρέυνολντς. Το 1984 παντρεύτηκε τον παραγωγό ταινιών Άλαν Γκράισμαν, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον Σαμ. Οι Φιλντ και ο Γκράισμαν χώρισαν το 1993.
Σαϊζάρ
Η πόλη της Σαϊζάρ βρισκόταν στην κεντρική Συρία, στις όχθες του ποταμού Ορόντη, στα βορειοδυτικά της Χάμα.
Σύμφωνα με τις επιγραφές της Αιγυπτιακής πόλεως Αμάρνα, η πόλη στην αρχή έφερε το εγχώριο όνομα Senzar ή Sezar. Με την έλευση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην περιοχή, Θεσσαλοί άποικοι (από το ιππικό του Έλληνα βασιλιά) εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που τους παραχωρήθηκε εξ αιτίας της γενναιότητάς τους. Τότε επανίδρυσαν την πόλη ως Λάρισα, σε ανάμνηση της πατρίδας τους. Η άδεια τους παραχωρήθηκε κατά πάσα πιθανότητα από τον Μ. Αλέξανδρο, μολονότι ο ιστορικός Αππιανός πρότεινε τον Σέλευκο Α΄. Οι κάτοικοι της ελληνιστικής πόλεως -ως αντάξιοι συνεχιστές των προγόνων τους- προμήθευαν τον Σελευκιδικό στρατό με άριστους ιππείς. Αυτοί στελέχωναν το πρώτο άγημα του ιππικού. Παράλληλα, όπως και στην θεσσαλική πόλη, έτσι και στην νέα αποικία υπήρχε εκεί βασιλικό ιπποφορβείο. Η Λάρισα, μαζί με την Απολλωνία, την Κασιανή και τα Μέγαρα βρισκόνταν στην Απαμηνή χώρα, δηλαδή στα περίχωρα της πόλεως της Απάμειας. Μάλιστα σύμφωνα με τον Στράβωνα η Λάρισα ήταν φόρου υποτελής στην Άπάμεια. Κατά την επανάσταση του Σελευκίδη στρατηγού Διοδότου Τρύφωνος εναντίον του Δημητρίου Β΄ Νικάτορα (142 π.Χ.), η Λάρισα ναι μεν καταλήφθηκε από τις δυνάμεις του πρώτου, αλλά και είχε πόλεμο με την Απάμεια. Από την εποχή εκείνη και μετά έκοψε χάλκινα αυτόνομα νομίσματα.
Στην θέση της αρχαίας πόλης βρίσκεται η σημερινή Σαϊζάρ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Κατάλογος κοινοτήτων της Γουαδελούπης
Το λήμμα αυτό συγκεντρώνει τις κοινότητες της Γουαδελούπης.
Κατάλογος των κοινοτήτων
Κατάλογος των 32 κοινοτήτων της Γουαδελούπης κατά αλφαβητική σειρά, με τον κωδικό τους INSEE και τον κύριο ταχυδρομικό κωδικό τους.
Ενημέρωση μετά τις δημοτικές εκλογές της 9ης και 16ης Μαρτίου 2008, με τους νέους δημάρχους που εξελέγησαν τον Μάρτιο του 2008 να είναι σημειωμένοι με αστερίσκο.
Κοινοτικές κοινότητες
Η Γουαδελούπη έχει τις παρακάτω κοινοτικές κοινότητες :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γουαδελούπη
Χοσέ Μανουέλ Βελάσκες
Ο Μανουέλ Βελάσκες (José Manuel "Sema" Velázquez Rodríguez) είναι 21χρονος ποδοσφαιριστής από τη Βενεζουέλα. Έχει γεννηθεί στις 8 Σεπτεμβρίου 1990 στην πόλη Μπολίβαρ της Βενεζουέλας. Αγωνίζεται, πλέον, μονάχα με την εθνική ομάδα της Βενεζουέλας, καθώς, σε συλλογικό επίπεδο, είναι ελεύθερος συμβολαίου.
Καριέρα
Ο Βελάσκες άρχισε την καριέρα του από την ηλικία των 6 και οι πρώτες του ομάδες ήταν ερασιτεχνικοί σύλλογοι της πόλης του. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 2007 με τη Λάρα. Μετακινήθηκε στην Ανσοάτεγκι το 2008.
Υπέγραψε με τη Βιγιαρρεάλ Β' το 2009 αλλά δεν κατάφερε να στεριώσει εκεί και δόθηκε δανεικός στη Μινέιρο το 2011. Εκεί είχε εξαιρετική παρουσία με 40 εμφανίσεις και 2 γκολ.
Την 7η Ιουλίου 2012 υπέγραψε συμβόλαιο 3 ετών με τον Παναθηναϊκό στον οποίο παρέμεινε μέχρι το Νοέμβρη 2013.
Ο Βελάσκες είναι παίκτης την εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ανδρών της Βενεζουέλας, ενώ έχει παίξει και στις μικρότερες εθνικές της χώρας του.
Rock 'n' Roll Kids
Το "Rock 'n' Roll Kids" ήταν το νικητήριο τραγούδι του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 1994, που γράφτηκε από τον Brendan Graham και ερμήνευσαν για την Ιρλανδία οι Paul Harrington και Charlie McGettigan. Το τραγούδι ήταν η έκτη γενική νίκη της Ιρλανδίας και αντιπροσώπευσε μια άνευ προηγουμένου τρίτη συνεχή φορά που η ίδια χώρα είχε κερδίσει τον διαγωνισμό.
Υπήρχε ένας μύθος μεταξύ των ιρλανδικών μέσων ενημέρωσης ότι το τραγούδι ήταν σκόπιμα επιλεγμένο να μην κερδίσει. Καθώς οι κανόνες του Διαγωνισμού απαιτούν από τον νικητή του προηγουμένου έτους να φιλοξενήσει την επόμενη έκδοση του διαγωνισμού, το επιχείρημα ότι ο ιρλανδικός τηλεοπτικός οργανισμός δεν ήταν έτοιμος να το κάνει για τρίτο συνεχές έτος, επομένως η επιλογή, αλλά ποτέ δεν έχει αποδειχθεί πραγματικό. Ακόμη και όταν η Ιρλανδία φιλοξένησε την εκδήλωση το 1997, ο ιρλανδός Marc Roberts επιβεβαίωσε ότι η RTE ήθελε να βγει και να κερδίσει, καθώς είχαν κάνει μια συμφωνία με το BBC για να το φιλοξενήσει το επόμενο έτος.
Το τραγούδι, όμως, κέρδισε τον διαγωνισμό και είναι δημοφιλές στους οπαδούς της Eurovision, που εκτελούνται εν μέρει από τον McGettigan και τον Jakob Sveistrup στα επετειακό σόου Congratulations στα τέλη του 2005. Ήταν το πρώτο νικητήριο τραγούδι που έπαιζε ποτέ χωρίς ορχηστρική συνοδεία, αφού η κιθάρα του McGettigan και το πιάνο του Harrington ήταν τα μόνα απαραίτητα μέσα. Ήταν επίσης η πρώτη φορά στο διαγωνισμό, που ένα τραγούδι σημείωσε πάνω από 200 πόντους.
Λυρικά, το τραγούδι είχε αρχικά επτά στίχους, που αντιπροσωπεύουν τις διάφορες δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένης της δεκαετίας του '60, της δεκαετίας του '70, της δεκαετίας του '80 και της δεκαετίας του '90, αλλά με τη συμβουλή ενός DJ, ο Brendan έριξε τους δύο τελευταίους στίχους, καθώς αισθάνθηκε ότι το τραγούδι ήταν πολύ μεγάλο. Ο Brendan πήρε την έμπνευση για τον τίτλο ενώ παρακολούθησε συναυλία Fats Domino στο Εθνικό Στάδιο του Δουβλίνου το 1991. Εισήλθε το 1992 και δεν κατάφερε να περάσει και πάλι το 1993, αλλά ήταν τρίτη φορά τυχερός το 1994.
Το τραγούδι πραγματοποιήθηκε το τρίτο το βράδυ, ακολουθώντας το CatCat της Φινλανδίας με το "Bye Bye Baby" και προηγήθηκε της Κύπρου με την Ευρυδίκη και το "Είμαι άνθρωπος και εγώ". Κατά το πέρας της ψηφοφορίας, είχε λάβει 226 πόντους, τοποθετώντας το πρώτο σε ένα πεδίο 25 συμμετοχών.
Για τον εορτασμό της 20ης επετείου της νίκης τους, οι Paul & Charlie πραγματοποίησαν συναυλία στο Sugar Club στο Δουβλίνο το 2014 και ο Brendan θυμήθηκε την έμπνευση του τραγουδιού, ενώ δέχτηκε το τρόπαιο της Eurovision. "Καθώς βρισκόμουν στη σκηνή στο Point Depot, μέσα από τα χειροκροτήματα και τα χαμόγελα, άκουσα ένα ηχηρό ρολό πάνω από τις Liffey Banks - τον ήχο ενός ρολλού, τραγουδώντας πιάνο ... και για μια στιγμή, Ήμουν πίσω στο Στάδιο στην οδό Bourbon, εκείνη την ατμόσφαιρα νύχτα του Δουβλίνου το 1991. Σας ευχαριστώ Fats!"
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Νικητήρια τραγούδια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Τραγούδια του 1994
Κεντρική θέρμανση
Η κεντρική θέρμανση είναι ένα είδος εγκατάστασης θέρμανσης κτιρίων. Ονομάζεται η παραγωγή θερμότητας για τη θέρμανση χώρων ή/και την παραγωγή ζεστού νερού χρήσης από ένα κεντρικό σύστημα εγκατεστημένο σε ένα κτίριο, πολυκατοικία ή συγκρότημα κτιρίων για το σκοπό αυτό.
Το κεντρικό αυτό σύστημα αποτελείται από ένα σύνολο αλληλοσυνδεδεμένων συσκευών και οργάνων, και συγκεκριμένα από το λέβητα, τον καυστήρα, τον κυκλοφορητή, τη δεξαμενή καυσίμων, τις διατάξεις ασφαλείας, τις σωληνώσεις, την καπνοδόχο και τα θερμαντικά σώματα.
Η ενέργεια που παράγεται μεταφέρεται στους διάφορους χώρους μέσω ενός θερμαντικού μέσου (νερό, ατμός, αέρας) ενώ η διανομή επιτυγχάνεται μέσω ενός δικτύου σωληνώσεων ή αεραγωγών, ή ακόμη και με συνδυασμό και των δύο.
Κατηγορία:Θέρμανση Κατηγορία:Μηχανολογία Κεντρικη θερμανση Κατηγορία:Υδραυλικές εγκαταστάσεις Κατηγορία:Θέρμανση κατοικίας
Ναυμαχία των Εχινάδων
Προοίμιο
Μετά την έναρξη του Λαμιακού πολέμου, όλες οι πόλεις που δε συμπαθούσαν τη Μακεδονία και ήθελαν να απομακρύνουν τις μακεδονικές φρουρές βρήκαν την ευκαιρία με το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323 π.Χ.). Όλες μαζί σχημάτισαν τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό. Οι δύο παρατάξεις αντιμετώπισαν ή μία την άλλη στις Θερμοπύλες και συγκεκριμένα στην Ηράκλεια όπου οι Μακεδόνες και ο Αντίπατρος ηττήθηκαν από τον Αθηναίο στρατηγό Λεωσθένη. Μετά από αυτή τη νίκη πολλές ακόμη πόλεις-κράτη προσχώρησαν στον αντι-μακεδονικό συνασπισμό. Ο Αντίπατρος υποχώρησε κι οχυρώθηκε στη Λαμία.
Η ναυμαχία
Ο πόλεμος μεταφέρθηκε στη θάλασσα. Αρχηγός του αντι-μακεδονικού συνασπισμού ορίστηκε ο Αθηναίος ναύαρχος Ηετίων και οι Αθηναίοι του παρείχαν στόλο 240 πλοίων. Ο μακεδονικός στόλος όρισε αρχηγό τον Κλείτο το Λευκό, ο οποίος διέθετε 110 πλοία. Η αριθμητική υπεροχή του αθηναϊκού στόλου ήταν διαφαινόμενη, αλλά ο Κλείτος σύντομα ενισχύθηκε από τους Μακεδόνες και με άλλα πλοία. Ο αθηναϊκός στόλος στην αρχή συγκρούστηκε στην Αμοργό με τον μακεδονικό και ηττήθηκε. Μετά όμως οι δύο στόλοι συναντήθηκαν στις Εχινάδες νήσους όπου ο Κλείτος καταναυμάχησε τον Ηετίωνα και παρά την αριθμητική υπεροχή των Αθηναίων, οι τελευταίοι υπέστησαν μεγάλη ήττα.
Μετά τη ναυμαχία
Οι Αθηναίοι του Ηετίωνα αριθμούσαν απώλειες των 60 πλοίων. Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί πιστεύουν ότι η ναυμαχία δεν έγινε στις Εχινάδες, αλλά στις Λιχάδες και ότι ο Διόδωρος Σικελιώτης έκανε λάθος. Η ναυτική υπεροχή των Αθηναίων μετά από αυτή την ήττα τους περιήλθε στα χέρια των Μακεδόνων. Ο Λαμιακός πόλεμος συνεχίστηκε με την πολιορκία της Λαμίας, όπου είχε καταφύγει ο Αντίπατρος, από τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό, μετά τη μάχη της Ηράκλειας.
Πηγές
Κατηγορία:Ναυμαχίες του Λαμιακού Πολέμου Κατηγορία:Μάχες αθηναϊκού στρατού Κατηγορία:Μάχες μακεδονικού στρατού Κατηγορία:Ιστορία των Επτανήσων Κατηγορία:Μάχες ελληνιστικής περιόδου
Άννα του Φέλντεντς
Η Άννα, γερμ. Anne von Veldenz (π. 1390 - 18 Νοεμβρίου 1439) από τον Οίκο του Χόενγκερολντσεκ ήταν κόρη του κόμη του Βέλντετς και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Τσβάιμπρυκεν. Έγινε κόμισσα suo jure (ιδίω δικαιώματι) του Βέλντετς.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ τελευταίου κόμη του Βέλντετς και της Μαργαρίτας, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ.
Με τον γάμο της με τον Στέφανο του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν έφερε την κομητεία του Βέλντετς στην ιδιοκτησία των δουκών του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Επίσης με τον γάμο έφερε και το 50% από την κομητεία του Σπόνχαϊμ. Οι κόμητες του Βέλντετς είχαν αποκτήσει το μερίδιο αυτό από το 1425, όπως είχε προβλεφθεί από τον Ιωάννη Ε΄ κόμη του Σπόνχαϊμ-Στάρκενμπουργκ στη Συμφωνία του Σπόνχαϊμ. Ο πρώτος γιος της Φρειδερίκος Α΄ κληρονόμησε το μερίδιό της αυτό στο Σπόνχαϊμ και ο δεύτερος Λουδοβίκος Α΄ την κομητεία του Βέλντετς.
Τον 19ο αι. ένας απόγονός της έγινε βασιλιάς της Βαυαρίας, γι' αυτό ο θυρεός της, ένας κυανός λέων επί λευκού πεδίου, είναι τώρα μέρος του θυρεού της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1409 τον Στέφανο των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Τσβάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Ένας βλάκας και μισός (ταινία)
Ένας βλάκας και μισός είναι ο τίτλος ελληνικής κωμωδίας του 1959 σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, με πρωταγωνιστές τους Χρήστο Ευθυμίου, Διονύση Παπαγιαννόπουλο και Ρίκα Διαλυνά. Το σενάριο διασκεύασε ο Γιάννης Δαλιανίδης από το ομότιτλο θεατρικό έργο του Δημήτρη Ψαθά.
Πλοκή
Ο Θωμάς Κατσαρός (Χρήστος Ευθυμίου) ή κουτο-Θωμάς είναι ένας καλοκάγαθος άνθρωπος, που όμως γίνεται συχνά αντικείμενο χλευασμού λόγω της χαμηλής νοημοσύνης του. Είναι ερωτευμένος με την όμορφη χήρα Ουρανία Τσαλαβούτα (Ρίκα Διαλυνά). Η Ουρανία προσποιείται πως ανταποκρίνεται στο ενδιαφέρον του Θωμά, προκειμένου να τον χρησιμοποιεί για διάφορες εργασίες. Ο σύζυγος της Ουρανίας, Σωτήρης Καραμαούνας (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), ο οποίος φημίζεται για τη φιλαργυρία του, εδώ και ένα χρόνο θεωρείται νεκρός μετά από το ναυάγιο του πλοίου στο οποίο επέβαινε.
Ξαφνικά, ένα βράδυ ο Σωτήρης εμφανίζεται ζωντανός και αβλαβής πίσω στο σπίτι του, σοκάροντας την Ουρανία και τον Θωμά. Στη συνέχεια, τους εξηγεί ότι όλο το προηγούμενο διάστημα κρυβόταν έτσι ώστε να μπορέσει να εισπράξει την ασφάλεια ζωής. Η Ουρανία, η οποία στην πραγματικότητα διατηρεί δεσμό με τον Τώνη Καραμήτσο (Ανδρέας Μπάρκουλης), δεν διστάζει να ζητήσει από τον Θωμά να δολοφονήσει τον Σωτήρη, μια που κανείς δεν θα το καταλάβει. Ο Θωμάς είναι διστακτικός, αλλά τελικά επιχειρεί μια απόπειρα δηλητηριασμού η οποία αποτυγχάνει.
Κατά τη διάρκεια του μνημόσυνου του Σωτήρη, ένας διαρρήκτης μπαίνει στην κρεβατοκάμαρα και εξαφανίζεται παίρνοντας τη βαλίτσα με τα χρήματα της ασφάλειας ζωής. Ο Σωτήρης τον αντιλαμβάνεται, το μυαλό του θολώνει και βγαίνει στο δρόμο για να τον κυνηγήσει, προκαλώντας σοκ και λιποθυμίες στους παρευρισκόμενους. Αυτό έχει, φυσικά, ως αποτέλεσμα την αποκάλυψη της απάτης, και τη διενέργεια δίκης, κατά την οποία ξεσκεπάζονται όλα τα μυστικά. Ο Θωμάς απαλλάσσεται από κάθε κατηγορία λόγω βλακείας.
Παραγωγή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 11 Ιανουαρίου 1960. Κατά την προβολή της στις αίθουσες, έκοψε 82.876 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 6η θέση ανάμεσα σε 52 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και σε μορφή ντιβιντί στις 8 Σεπτεμβρίου 2003.
Προϋπολογισμός παραγωγής
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραγωγή ταινιών Κατηγορία:Ορολογία
Τέμενος Σελβιλί Κομοτηνής
Το Τέμενος Σελβιλί (Τουρκικά: Selvili Camii) γνωστό και ως Το σπασμένο Τζαμί είναι ένα ερειπωμένο οθωμανικό τέμενος δυτικά του Φρούριου Κομοτηνής στην Κομοτηνή. Σήμερα από το τέμενος διατηρείται μόνο ο μιναρές και ένας οθωμανικός τάφος ο οποίος χρονολογείται από το 1761 και ανοικοδομήθηκε για τον Καϊσεριλί Σουλεϊμάν Εφεντί.
Παραπομπές
Σελβιλι Κομοτηνης
Νικόλαος Ε. Παπαδογιαννάκης
Ο '''Νικόλαος Ε. Παπαδογιαννάκης''' είναι Έλληνας Πανεπιστημιακός καθηγητής. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στις Βυζαντινές και Νεοελληνικές Σπουδές, καθώς και στην τοπική Ιστορία. Είναι επίσης ποιητής και μυθιστοριογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1942 στον Άγιο Κωνσταντίνο του Νομού Ρεθύμνης. Σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου Κρήτης, στο Μαράσλειο Διδασκαλείο, στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Μονάχου και Βερολίνου. Από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου τού απονεμήθηκε ο τίτλος του διδάκτορα (1983) χάρη στη διδακτορική διατριβή: Studien zu den Epitaphien des Manuel Philes (= Μελέτες στους Επιταφίους του Μανουήλ Φιλή) που εκπονήθηκε με εποπτεία του Καθηγητή Paul Speck. Δίδαξε επί πολλά έτη Γλωσσολογία, Λογοτεχνία, Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας και Διδακτική του Γλωσσικού Μαθήματος στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Διετέλεσε επίσης Κοσμήτορας της Σχολής Παιδαγωγικών Σπουδών του ίδιου Πανεπιστημίου. Μετά τη συνταξιοδότησή του (2009) ανακηρύχθηκε ομότιμος καθηγητής.
Εργογραφία
Επιστημονικά:
Ντέιβ Γκάαν
Ο Ντέιβ Γκάαν (αγγλικά:Dave Gahan, γεννημένος στις 9 Μαΐου του 1962 ως Ντέιβιντ Κόλκοτ) είναι Άγγλος τραγουδιστής και μουσικός, συνιδρυτής και frontman του αγγλικού ηλεκτρονικού ροκ συγκροτήματος Depeche Mode.
Νικόλαος Ε. Παπαδογιαννάκης
Εργογραφία
Πρακτικά Συνεδρίων (Επιμέλεια):
Ντέιβ Γκάαν
Πρώτα χρόνια
Λίγο μετά τη γέννησή του, οι γονείς του χώρισαν και η μητέρα του Σύλβια παντρεύτηκε τον Τζακ Γκάαν, ο οποίος υιοθέτησε τον Ντέιβιντ και τη μεγαλύτερη αδερφή του Σούζαν .Έχει δύο μικρότερα ετεροθαλή αδέλφια. Στην εφηβεία του ο Ντέιβ είχε καταδικαστεί για παραβατική συμπεριφορά όπως για κλοπή αυτοκινήτων, βανδαλισμούς και γκράφιτι.
Μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο, ο Γκάαν έκανε διάφορες δουλειές έως ότου τελικά έγινε δεκτός στο Southend Art College, ένα κολέγιο τέχνης. Εκεί ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του ως σχεδιαστής. Εκείνη την εποχή εξακολουθούσε να επηρεάζεται έντονα από την punk rock μουσική, ακούγοντας συγκροτήματα όπως οι Generation X και The Damned και παρακολουθούσε τις συναυλίες τους.
Νικόλαος Ε. Παπαδογιαννάκης
Εργογραφία
Λογοτεχνία:
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Κρήτης Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ντέιβ Γκάαν
Καριέρα με Depeche Mode
Τον Μάρτιο του 1980, οι Μάρτιν Γκορ, Άντυ Φλέτσερ και Βινς Κλαρκ δημιούργησαν το συγκρότημα Composition of Sound, με τον Κλαρκ στα φωνητικά και στην κιθάρα, τον Γκορ στα πλήκτρα και τον Φλέτσερ στο μπάσο. Το συγκρότημα μετονομάστηκε σύντομα σε Depeche Mode, ένα όνομα που πρότεινε ο Γκάαν επηρεασμένος από ένα περιοδικό μόδας με το όνομα Dépêche-mode. Αφού το συγκρότημα ανακαλύφθηκε από τον Ντάνιελ Μίλλερ, τον επικεφαλή της δισκογραφικής Mute Records, σε μια συναυλία, κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ Speak & Spell το 1981.
Οι Depeche Mode έχουν κυκλοφορήσει 14 στούντιο άλμπουμ, τέσσερις συλλογές των μεγαλύτερων επιτυχιών τους και δύο άλμπουμ remix. Η μπάντα έχει επιτύχει παγκόσμιες πωλήσεις άνω των 100 εκατομμυρίων δίσκων. Τέσσερα από τα singles της μπάντας έχουν φτάσει στο νούμερο ένα στο τσαρτ των Alternative Songs του Billboard: " Enjoy the Silence " (1990), " Policy of Truth " (1990), " I Feel You " (1993), και " Walking in My Shoes " (1993).
Σόλο άλμπουμ και συνεργασίες (1997 – σήμερα)
Το 2003, ο Γκάαν κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ του, Paper Monsters ,το οποίο συνέγραψε με τον κιθαρίστα και φίλο του Knox Chandler .
Ενθαρρυμένος από την επιτυχία του σόλο άλμπουμ του, ο Γκάαν συμπεριέλαβε στο επόμενο άλμπουμ των Depeche Mode, το Playing the Angel, τρία από τα τραγούδια του: Suffer Well, I Want It All και Nothing's Impossible .Το Suffer Well κυκλοφόρησε ακόμη και ως single και προτάθηκε για βραβείο Grammy το 2007.
Το δεύτερο σόλο άλμπουμ του Hourglass κυκλοφόρησε από την Mute Records το 2007.
Ο Γκάαν είναι ο κύριος τραγουδιστής και στιχουργός στο τέταρτο στούντιο άλμπουμ των Soulsavers The Light the Dead See. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 21 Μαΐου 2012.
Προσωπική ζωή
Ο Γκάαν παντρεύτηκε τη Τζόαν Φοξ το 1985, με την οποία χώρισε το 1991. Έχουν έναν γιο μαζί, τον Τζακ. Το 1992 παντρεύτηκε τη Τερέζα Κονρόι στο Λας Βέγκας και χώρισαν στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Ο Γκάαν ζει στη Νέα Υόρκη από το 1997.
Ιερός Λόχος (1821)
thumb|«Οι Ιερολοχίτες μάχονται στο Δραγατσάνι», πίνακας του [[Πέτερ Φον Ες.]]
Ντέιβ Γκάαν
Προσωπική ζωή
Από το 1999 είναι παντρεμένος με την τρίτη σύζυγό του, την ελληνικής καταγωγής Τζέννιφερ Σκλίας και έχουν μία κόρη, τη Στέλλα Ρόουζ. Ο Γκάαν υιοθέτησε το γιο της Τζέννιφερ από προηγούμενη σχέση της το 2010.
Ιερός Λόχος (1821)
Ο Ιερός Λόχος ήταν στρατιωτικό σώμα το οποίο ιδρύθηκε από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη στη Φωξάνη, (πόλη στα όρια της Μολδαβίας με τη Βλαχία) στα μέσα Μαρτίου του 1821 και συγκροτήθηκε από εθελοντές σπουδαστές των ελληνικών παροικιών της Μολδοβλαχίας και της Οδησσού, κυρίως. Ήταν η πρώτη οργανωμένη στρατιωτική μονάδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και του ελληνικού στρατού γενικότερα. Ο Υψηλάντης πίστευε πως οι νεαροί αυτοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ψυχή του στρατού του. Γι’ αυτό τους ονομάτισε από το κλασικό όνομα του Ιερού Λόχου των Θηβών.
Ντέιβ Γκάαν
Προσωπική ζωή
Ο Γκάαν είναι Χριστιανός ορθόδοξος.
Ιερός Λόχος (1821)
Δομή - οργάνωση
200px|thumb|left|Ο Πρίγκιπας [[Αλέξανδρος Υψηλάντης (Φιλικός)|Α. Υψηλάντης, ιδρυτής του Ιερού Λόχου, πίνακας του Εσς στη Στοά του Μονάχου]] Στη Φωξάνη, μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης των Ιερολοχιτών οργανώθηκε μεγαλοπρεπής τελετή ορκωμοσίας, κατά την τσαρική εθιμοτυπία. Αμέσως μετά την ορκωμοσία ο Αλέξανδρος Υψηλάντης μίλησε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό και παρέδωσε τη Σημαία του Ιερού Λόχου στον αρχηγό του Λόχου Γεώργιο Καντακουζινό. Στη συνέχεια οι Ιερολοχίτες παρέλασαν με βήμα στρατιωτικό τραγουδώντας πολεμικό θούριο που είχε συγγράψει 20 χρόνια πριν ο Αδαμάντιος Κοραής για την "Ταξιαρχία των Ακροβολιστών της Ανατολής" του Βοναπάρτη που πολεμούσε στην Αίγυπτο και στην οποία ταξιαρχία συμμετείχαν Έλληνες. Στους πρώτους 120 ιερολοχίτες προστέθηκαν και άλλοι αργότερα φτάνοντας τους 400, ενώ η οργάνωση του σώματος αυτού ολοκληρώθηκε στο Τιργοβίτσι.
Ντέιβ Γκάαν
Ζητήματα υγείας
Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Γκάαν είχε ολοένα και περισσότερα προβλήματα με τα ναρκωτικά αφού εθίστηκε στην ηρωίνη και στην κοκαΐνη.
Ιερός Λόχος (1821)
Σημαία
Η σημαία του Ιερού Λόχου ήταν τρίχρωμη. Στη μία πλευρά της σημαίας αναγραφόταν το ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ και υπήρχε στο κέντρο  η εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Στην άλλη πλευρά υπήρχε η εικόνα του Φοίνικα αναγεννόμενου από τις φλόγες και αναγραφόταν ΕΚ ΤΗΣ ΚΟΝΕΩΣ ΜΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΑΙ. Στο στρατιωτικό οργανισμό που συνέταξε ο Νικόλαος Υψηλάντης στις παραγράφους ΙΑ και ΙΒ η σχετική οδηγία για τη σημαία αναφέρει: " Η Ελληνική σημαία τόσο εις τα της ξηράς στρατεύματα όσο και εις τα της θαλάσσης πρέπει να είναι κατασκευασμένη εκ τριών χρωμάτων: άσπρο, μαύρο και κόκκινο. Το άσπρο σημαίνει την αθωότητα της δικαίας ημών επιχειρήσεως κατά των τυράννων, το μαύρο το υπέρ πατρίδος και ελευθερίας θάνατον ημών και το κόκκινο την αυτεξουσιότητα του Ελληνικού λαού και την χαράν αυτού διότι πολεμεί δια την ανάστασιν της Πατρίδος"
Ντέιβ Γκάαν
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές
Ιερός Λόχος (1821)
Οργάνωση
Διοικητής του Ιερού Λόχου διορίστηκε ο Γεώργιος Καντακουζηνός, πρώην ανώτερος αξιωματικός του τσαρικού στρατού – ο οποίος σύντομα παραμερίστηκε από τον Υψηλάντη - και υπασπιστής ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, συνιδρυτής της Φιλικής Εταιρείας. Εκατόνταρχοι του Ιερού Λόχου ήταν ο Σπυρίδων Δρακούλης, δραματικός ηθοποιός, από την Ιθάκη, ο Κωνσταντινουπολίτης Δημήτριος Σούτσος, αδελφός του ποιητή Αλέξανδρου Σούτσου, ο Κεφαλλονίτης Λουκάς Βαλσαμάκης, ο Πελοποννήσιος Ανδρόνικος, ο Φαναριώτης Αλέξανδρος Ρίζος, γιος του πρωθυπουργού της Μολδαβίας Ιακώβου Ρίζου Νερουλού, ο Ρίζος από τα Ιωάννινα και ο Χιώτης Ιωάννης Κρόκιας.
Όρκος Ι.Λ.
Στην Φωξάνη, οι σπουδαστές που δεν είχαν καμιά στρατιωτική εμπειρία άρχισαν να γυμνάζονται και να εκπαιδεύονται στην χρήση των όπλων και της λόγχης. Η ορκωμοσία τους έγινε στο ναό της πόλης: «''Ως Χριστιανός ορθόδοξος και υιός της ημετέρας Καθολικής Εκκλησίας, ορκίζομαι στο όνομα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και της Αγίας Τριάδας να μείνω πιστός εις την Πατρίδα μου και εις την Θρησκείαν μου.
Ορκίζομαι να ενωθώ με όλους τους αδελφούς μου Χριστιανούς δια την ελευθερίαν της Πατρίδος μας.
Ορκίζομαι να χύσω και αυτήν την υστέραν ρανίδα του αίματός μου υπέρ της θρησκείας και Πατρίδος μου.
Να αποθάνω μετά των αδελφών μου υπέρ της Ελευθερίας της Πατρίδος και της Θρησκείας μου.
Να φονεύσω και αυτόν τον ίδιον τον αδελφόν μου, εάν τον εύρω προδότην της Πατρίδος μας. Να υποτάσσομαι στον υπέρ της Πατρίδος μου αρχηγόν, Να μη βλέψω εις τα όπισθέν μου, εάν δεν αποδιώξω τον εχθρόν της Πατρίδος και Θρησκείας μου.
Να λάβω τα όπλα εις κάθε περίστασιν, ευθύς μόλις ακούσω ότι ο Αρχηγός μου εκστρατεύει κατά των τυράννων και να συγκαταφέρω άπαντας τους φίλους και γνωρίμους μου εις το να με ακολουθήσωσιν. Να βλέψω πάντοτε τους εχθρούς μου με μίσος και με περιφρόνησιν. Να μη παρατήσω τα όπλα προτού να ιδώ ελευθέραν την Πατρίδα μου και εξολοθρευμένους τους εχθρούς της.
Να χύσω το αίμα μου, ίνα νικήσω τους εχθρούς της θρησκείας μου ή ν΄ αποθάνω ως μάρτυς δια τον Ιησού Χριστόν.
Ορκίζομαι τέλος πάντων εις το της Θείας Μεταλήψεως φοβερόν Μυστήριον ότι θα υστερηθώ της Αγίας Κοινωνίας εις την τελευταία μου εκείνην ώρα, εάν δεν εκτελέσω απάσας τας υποσχέσεις, τας οποίας έδωσα ενώπιον της εικόνος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού ''»
Θούριο Ι.Λ.
Το θούριο αυτό που υιοθέτησαν και τραγουδούσαν οι Ιερολοχίτες το είχε συγγράψει 20 χρόνια πριν ο Αδαμάντιος Κοραής.
Επιχειρήσεις
Την επόμενη ημέρα, 7 Ιουνίου 1821, θα ξεκινήσουν οι αψιμαχίες, προτού καταφτάσει όλο το στράτευμα, με την αποτυχημένη επίθεση του ελληνικού ιππικού του Βασιλείου Καραβία. Ο Ιερός Λόχος, με επικεφαλής τον Νικόλαο Υψηλάντη, έσπευσε προς βοήθεια με 375 αξιωματικούς και οπλίτες, αλλά η φυγή του τμήματος του Καραβία ανάγκασε τους Ιερολοχίτες να πολεμήσουν μόνοι τους χωρίς την υποστήριξη ιππικού. Πριν προφτάσει ο Ιερός Λόχος να σχηματίσει τετράγωνα, επιτέθηκε το τουρκικό ιππικό με αρχηγό τον Καρά Φέιζ και χώρισε το Λόχο στα δύο. Η μάχη ήταν σκληρή και αιματηρή. Οι Ιερολοχίτες πολέμησαν ηρωικά και έγραψαν μια ένδοξη σελίδα στη νεοελληνική ιστορία. Οι απώλειες ήταν σημαντικές, οι εκατόνταρχοι, ο σημαιοφόρος του Λόχου, 25 αξιωματικοί και 180 στρατιώτες έπεσαν νεκροί, ενώ 37 Ιερολοχίτες αιχμαλωτίστηκαν και στάλθηκαν στο Βουκουρέστι κι από εκεί στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποκεφαλίστηκαν. Στη κρίσιμη στιγμή της μάχης έφτασε ο Γεωργάκης Ολύμπιος ο οποίος διέσωσε τους υπόλοιπους, 136 συνολικά, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός Νικόλαος Υψηλάντης και ο υπασπιστής του Ιερού Λόχου Αθανάσιος Τσακάλωφ, και τη σημαία του Λόχου από το σημείο που είχε πέσει ο σημαιοφόρος. Ο Νικόλαος Υψηλάντης σώθηκε τυχαία από έναν φιλέλληνα Γάλλο αξιωματικό, που τον ανέβασε στο άλογό του.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κατέφυγε στο Ρίμνικο, όπου συνέταξε την τελευταία διαταγή του στις 8 Ιουνίου 1821, με την οποία στιγμάτισε την προδοσία του πολιτικού και στρατιωτικού του επιτελείου και εξήρε την αυτοθυσία του Ιερού Λόχου:
Μνημεία αφιερωμένα στον Ιερό Λόχο
Στο κοιμητήριο του Δραγατσανίου στη Ρουμανία υπάρχει το Μνημείο των Πεσόντων Ιερολοχιτών το οποίο ανεγέρθη στα 1884 με την πρωτοβουλία της συντακτικής επιτροπής της Ελληνικής εφημερίδας του Βουκουρεστίου "Σύλλογοι". Το μνημείο φιλοτέχνησαν από πεντελικό μάρμαρο οι Τήνιοι καλλιτέχνες Χαλεπάς και Λαμπαδίτης. Έχει ύψος συνολικά επτά μέτρων. Στην κύρια όψη του στηλοβάτη του υψώνεται μονόλιθος 5 μέτρων με ανάγλυφο σταυρό επί της ημισελήνου και από κάτω το σήμα των ιερολοχιτών. Στο κέντρο του στηλοβάτη εν μέσω δάφνινου στεφανιού αναγράφεται με χρυσά γράμματα : ΔΙΑΒΑΤΑ ΑΓΓΕΛΟΥ ΟΤΙ ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΙΜΕΘΑ ΥΠΕΡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΑΓΩΝΙΣΑΜΕΝΟΙ/.
Μία ακόμη στήλη εις μνήμην των ιερολοχιτών, έργο του γλύπτη Λεωνίδα Δρόση, έστησε ο ποιητής Αλέξανδρος Σούτσος εις μνήμην του αδελφού του Δημητρίου, του ηρωικού εκατόνταρχου του Ιερού Λόχου στα 1845 αρχικά,  ΒΔ του Πανεπιστημίου. Από τα 1885 η στήλη μεταφέρθηκε δίπλα  στον Ιερό Ναό των Ταξιαρχών στο Πεδίον του Άρεως κοντά στο μνημείο του Αλέξανδρου Υψηλάντη που φιλοτεχνήθηκε στα 1869 από τον  Λ.Δρόση.
Ελ Κρουσέρο
Το Ελ Κρουσέρο (ισπανικά: El Crucero) είναι ένας από τους εννέα δήμους του Διαμερίσματος Μανάγουα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Ελ Κρουσέρο.
Παραπομπές
Ε Ε
STS-86
Η πτήση STS-98 (αγγλ. Space Transportation System, διαστημικό σύστημα μεταφορών) είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια από τις αποστολές της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ΜΙΡ). Πραγματοποιήθηκε με το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς από τις στις 26 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 6 Οκτωβρίου του 1997 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39A του ακρωτηρίου Κέννεντυ.
Μετά από αυτή την πτήση, το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς έκανε μια εκτεταμένη διακοπή λειτουργίας για λόγους συντήρησης και αναβάθμισης.
Πλήρωμα
Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση:
Κυριότερα σημεία της αποστολής
Ήταν η έβδομη αποστολή ελλιμενισμού στον πρώτο διαστημικό σταθμό ΜΙΡ και μετέφερε την διπλή ενότητα SPACEHAB για τον ελλιμενισμό με τον ΜΙΡ, την μεταφορά φορτίου και την ανταλλαγή αστροναυτών. Οι προηγούμενες αποστολές στον ΜΙΡ ήταν η STS-71, η STS-74, η STS-76, η STS-79, η STS-81 και η STS-84.
Ο Foale επέστρεψε στη γη μετά από παραμονή 145 ημερών στο διάστημα, και 134 από αυτές στο ΜΙΡ. Η κατ' εκτίμηση απόσταση που διένυσε στο διάστημα ήταν 93 εκατομμύρια χιλιόμετρα, πραγματοποιώντας έτσι την δεύτερη μακρύτερη Αμερικάνικη διαστημική πτήση, ακολουθώντας το ρεκόρ των 188 ημερών του Shannon Lucid. Την παραμονή του στο διάστημα επισκιάστηκε από μια σύγκρουση στις 25 Ιουνίου μεταξύ ενός οχήματος ανατροφοδότησης του Progress και της ενότητας Spektr του σταθμού. Η σύγκρουση έκανε ζημιά σε ένα θερμαντικό σώμα και σε μια από τις τέσσερις ηλιακές μονάδες παραγωγής ρεύματος του Spektr. Το ατύχημα έγινε κατά την διάρκεια ενός χειρισμού ελλιμενισμού υπό την καθοδήγηση του διοικητή της αποστολής ΜΙΡ 23, του Vasili Tsibliev. Επειδή από το ατύχημα άρχισε να διαρρέει αέρας και να πέφτει η πίεση στον διαστημικό σταθμό, το πλήρωμα σφράγισε την πόρτα της ενότητας Spektr, αφήνοντας στο εσωτερικό τα προσωπικά αντικείμενα του Foale και διάφορα άλλα επιστημονικά πειράματα της NASA, και επανέφερε την ατμοσφαιρική πίεση τις υπόλοιπες ενότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολές Διαστημικών Λεωφορείων Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1997
Σιωνιστική Κατοχική Κυβέρνηση
Η Σιωνιστική Κατοχική Κυβέρνηση (αγγλικά: Zionist Occupation Government, ή με την συντομογραφία Z.O.G) είναι μια θεωρία συνωμοσίας που υποστηρίζει ότι οι Εβραίοι ελέγχουν κρυφά μια χώρα, ενώ η επίσημη κυβέρνηση είναι ένα καθεστώς μαριονέτα. Η έκφραση χρησιμοποιείται από ομάδες λευκών εθνικιστών και μη εθνικιστών και εθνικοσοσιαλιστών ανά τον κόσμο.