cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φουκουσίμα (πόλη)
Από τον 12ο ως τον 18ο αιώνα
thumb|right|Η θέση του Κάστρου του «Μέγα Βούδα» ή Κάστρου Σουγκινόμε», αργότερα Κάστρου Φουκουσίμα. Σήμερα στη θέση αυτή υψώνονται τα κτίσματα της Νομαρχίας της Φουκουσίμα. Το 1413 ο Ντάτε Μοτσιμούνε κλείστηκε στο κάστρο Νταϊμπούτσου (大仏城), αψηφώντας τον Καμακούρα κούμπο. Αυτή είναι η παλαιότερη γνωστή αναφορά στο Κάστρο Νταϊμπούτσου, το οποίο βρισκόταν κοντά στη συμβολή των ποταμών Αμπουκούμα και Αρακάβα, στο σημείο όπου βρίσκονται σήμερα τα γραφεία της Νομαρχίας της Φουκουσίμα. Λέγεται ότι το κάστρο πήρε το όνομά του από τον «Μέγα Βούδα του Σουγκινόμε» (Ντάι-Μπούτσου = «Μέγας Βούδας»), ένα άγαλμα του Βαϊροκάνα Βούδα που φυλασσόταν μέσα στο κάστρο. Το κάστρο ήταν γνωστό και ως «Κάστρο Σουγκινόμε». Πιστεύεται ότι εκείνη την εποχή το όνομα της περιοχής άλλαξε από Μινεκόσι σε Σουγκινόμε (杉妻), μια αντανάκλαση της συγκεντρώσεως πολιτικής εξουσίας εκεί.
Κατά την περίοδο Αζούτσι-Μομογιάμα, το 1591, ο νταϊμιό Γκάμο Ουτζισάτο κέρδισε τον έλεγχο των διαμερισμάτων Σινόμπου και Ντάτε, και ο υπαρχηγός του Κιμούρα Γιοσικίγιο πήρε το Κάστρο Ομόρι, στα νοτιοδυτικά της σημερινής Φουκουσίμα. Το επόμενο έτος μετεγκαταστάθηκε από το Ομόρι στο Κάστρο Σουγκινόμε. Λέγεται ότι, εμπνευσμένος από την πρόσφατη μετονομασία του Κάστρου του Μαύρου Ποταμού (Κουρογκάβα-τζο) στο πιο ευχάριστο όνομα «Κάστρο του Νεαρού Πεύκου» (Βακαμάτσου-τζο), άλλαξε το όνομα της νέας του κατοικίας σε «Κάστρο του Τυχερού Νησιού» (福島城, Φουκουσίμα-τζο), από όπου και το σημερινό όνομα της πόλης.
Το 1600 οι Ντάτε Μασαμούνε και Χόντζο Σιγκενάγκα, επικεφαλής τότε του Κάστρου Φουκουσίμα, έδωσαν τη Μάχη του Ματσουκάβα (松川の戦い). Εκείνη την εποχή ο ποταμός Ματσουκάβα έρρεε σε διαφορετική κοίτη, νοτίως του όρους Σινόμπου, ενώ σήμερα περνά βορείως αυτού. Το 1664 οι Ουεσούγκι έχασαν τον άμεσο έλεγχο του διαμερίσματος Σινόμπου και η έκταση άρχισε να κυβερνάται απευθείας από το Σογκουνάτο Τοκουγκάβα.
Το 1702 ιδρύθηκε το Φέουδο (χαν) της Φουκουσίμα (福島藩), κυβερνώμενο από το Κάστρο Φουκουσίμα, και το 1787 το Φέουδο της Σιμομούρα, στη σημερινή έκταση του Σακουρασίμο, δυτικά της Φουκουσίμα. Το δεύτερο καταργήθηκε το 1823.
19ος αιώνας
Στις 17 Νοεμβρίου 1868 ο Ιτακούρα Κατσούμι, ο ηγέτης του φέουδου της Φουκουσίμα, παραδόθηκε στη Συμμαχία Σάτσο και εκχώρησε τον έλεγχο του Κάστρου της Φουκουσίμα στον Ουατανάμπε Κιγιόσι. Το επόμενο έτος το φέουδο καταργήθηκε. Σε συμφωνία με την κατάργηση του φεουδαρχικού συστήματος και την εισαγωγή του συστήματος των Νομών υπό τον έλεγχο του Αυτοκράτορα, η πρώτη μορφή του Νομού Φουκουσίμα ιδρύθηκε στις 29 Αυγούστου 1871.
Με άδεια από το Υπουργείο Οικονομικών, στις 10 Σεπτεμβρίου 1871 το «χωριό» Φουκουσίμα (Fukushima-mura) έγινε η «κωμόπολη» Φουκουσίμα (Fukushima-machi). Στις 14 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, η Φουκουσίμα ορίσθηκε πρωτεύουσα του νομού.
Το 1888 έγινε «μαζική» συγχώνευση κοινοτήτων. Στο διαμέρισμα Σινόμπου, η μία κωμόπολη και 70 χωριά συγχωνευθηκαν σε δύο κωμοπόλεις και 26 χωριά.
Το 1890 εγκαινιάσθηκε το «Νοσοκομείο Ενώσεως Τριών Διαμερισμάτων», ο πρόδρομος του σημερινού Ιατρικού Πανεπιστημίου της Φουκουσίμα. Στις 19 Μαρτίου 1893 εξερράγη ο κρατήρας Ισαϊκύο του όρους Αζούμα. Το 1899 ιδρύθηκε υποκατάστημα της Τράπεζας της Ιαπωνίας στη Φουκουσίμα, το πρώτο της τράπεζας στην περιφέρεια Τοχόκου.
20ός αιώνας
Την 1η Απριλίου 1907 η Φουκουσίμα έγινε επισήμως «πόλη» (Fukushima-shi), η δεύτερη στον νομό και η 59η στη χώρα. Εκείνη την εποχή, η Φουκουσίμα είχε 30 χιλιάδες κατοίκους.
Στις 14 Απριλίου 1908 η Εταιρεία Τραμ Σιντάτσου εγκαινίασε ένα σύστημα «ελαφρού σιδηροδρόμου» ως προαστιακό, ενώ το ίδιο έτος άνοιξε και η Δημοτική Βιβλιοθήκη της πόλεως.
Στις 28 Ιουνίου 1918 έγινε η πρώτη ιπποδρομία στο Ιπποδρόμιο της Φουκουσίμα, ενώ το ίδιο καλοκαίρι (30 Αυγούστου) έγιναν διαδηλώσεις για το ρύζι στην πόλη.
Το 1937 μέρος του χωριού Νόντα απορροφήθηκε από τη Φουκουσίμα.
Ο μοναδικός βομβαρδισμός στην περιοχή της Φουκουσίμα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε σχεδόν στο τέλος του, στις 20 Ιουλίου 1945, όταν ένα αμερικανικό Boeing B-29 Superfortress έριξε βόμβες στην περιοχή Γουατάρι.
Το 1952 εγκαινιάσθηκε το δημαρχείο στη συνοικία Γκοροούτσι και το 1954 ολοκληρώθηκε η κύρια πτέρυγα της σημερινής Νομαρχίας, ενώ το 1971 ολοκληρώθηκε και η δυτική πτέρυγα καθιστώντας τη Νομαρχία του υψηλότερο κτήριο σε ολόκληρο τον νομό.
Την 1η Αυγούστου 1970 έλαβε χώρα στην πόλη το πρώτο Φεστιβάλ Waraji (わらじ祭り)
Το Μουσείο Τέχνης Νομού Φουκουσίμα και το νέο κτήριο της Νομαρχιακής Βιβλιοθήκης της Φουκουσίμα ολοκληρώθηκαν στις 22 Ιουλίου 1983.
Στις 4 και 5 Αυγούστου 1986 ο ποταμός Αμπουκούμα και οι παραπόταμοί του πλημμύρισαν από τις καταρρακτώδεις βροχές ενός τυφώνα (200 ως 300 χιλιοστά και τις δύο ημέρες). Σε οικισμούς κατά μήκος των ποταμών, συμπεριλαμβανομένης και της Φουκουσίμα, υπήρξαν 11 νεκροί και τραυματίες, ενώ έγιναν ζημιές σε 14.000 κτίσματα.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 1986 ολοκληρώθηκε το Στάδιο Φουκουσίμα Αζούμα και στις 12 Νοεμβρίου 1988 άνοιξε το Μουσείο Yūji Koseki.
thumb|right|Το Φράγμα Σουρικαμιγκάβα, που δημιουργεί την τεχνητή Λίμνη Μονίβα, από την οποία υδρεύεται η πόλη της Φουκουσίμα Στις 25 Σεπτεμβρίου 2005 εγκαινιάσθηκε το Φράγμα Σουρικαμιγκάβα στην περιοχή Μονίβα.
Στις 30 Ιουνίου 2007 εορτάσθηκε η εκατοστή επέτειος από την ανακήρυξη της Φουκουσίμα σε πόλη, με μία παρέλαση αρμάτων (dashi), τα οποία αντιπροσώπευαν τις πρώην κωμοπόλεις και χωριά που συγκρότησαν τη σημερινή Φουκουσίμα. Την 1η Ιουλίου 2008, μετά από διαπραγματεύσεις δύο ετών, η κωμόπολη Ιίνο ενσωματώθηκε επίσης στη Φουκουσίμα.
21ος αιώνας
thumb|Το νέο Δημαρχείο της Φουκουσίμα (2011) Στις 4 Ιανουαρίου 2011 έγιναν τα εγκαίνια του νέου δημαρχείου, στην ίδια κεντρική συνοικία με το παλιό (Γκοροούτσι).
Στις 11 Μαρτίου 2011 έγινε ο μεγάλος σεισμός και τσουνάμι του 2011, με τον σεισμό να προκαλεί ρήγματα σε πολλούς υδραγωγούς που εφοδίαζαν την πόλη με νερό, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος της Φουκουσίμα να μείνει χωρίς τρεχούμενο νερό. Τα σιδηροδρομικά δρομολόγια σταμάτησαν επίσης, εξαιτίας ζημιών στις σιδηροδρομικές υποδομές, με τη γραμμή Ιιζάκα να ανοίγει ωστόσο μόλις δύο ημέρες αργότερα, στις 13 Μαρτίου, ενώ το τρένο υψηλών ταχυτήτων (σινκανσέν) της Γιαμαγκάτα επαναλειτούργησε σε μέρος της γραμμής στις 31 του μήνα. .
Διακυβέρνηση
Η Φουκουσίμα διαθέτει 35μελές δημοτικό συμβούλιο και συνεισφέρει οκτώ μέλη στο νομαρχιακό συμβούλιο του Νομού Φουκουσίμα. Ως προς την εθνική διακυβέρνηση, το μεγαλύτερο μέρος της πόλεως υπάγεται στην 1η εκλογική περιφέρεια της Φουκουσίμα, μια μονοεδρική περιφέρεια για τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Ιαπωνίας.
Οικονομία
Το 2005 το συνολικό εισόδημα των δημοτών της Φουκουσίμα ήταν 1,11 τρισεκατομμύριο γιεν. Από αυτό, μόλις το 24,9% δημιουργήθηκε στον πρωτογενή και τον δευτερογενή τομέα της οικονομίας, ενώ το 80,1% δημιουργήθηκε στον τριτογενή.
Μεγάλες επιχειρήσεις με έδρα στην πόλη είναι μεταξύ άλλων η Τράπεζα Τόχο, η Τράπεζα Φουκουσίμα και η Daiyu 8.
Αγροτική παραγωγή
Το 2010 η γεωργία συνεισέφερε παραγωγή αξίας 19,14 δισεκατομμυρίων γιεν και η κτηνοτροφία 1,68 δισεκ., με τα φρούτα να αποτελούν το 60% της αξίας αυτής, το ρύζι το 13%, τα λαχανικά το 12% και διάφορες άλλες καλλιέργειες το υπόλοιπο 15%. Ως προς την κτηνοτροφία, το γάλα και τα κοτόπουλα προηγούνται.
Ως προς την ποσότητα, παράχθηκαν το ίδιο έτος 14.935 τόνοι μήλα, 13.200 τόνοι ιαπωνικά αχλάδια και 11.517 τόνοι ροδάκινα (το 8,2% της παραγωγής ροδακίνων όλης της Ιαπωνίας). Οπωρώνες με ροδακινιές, αχλαδιές και κερασιές βρίσκονται σε όλα τα μέρη της Φουκουσίμα, ιδίως κατά μήκος της λεγόμενης «Γραμμής των φρούτων» (フルーツライン), δρόμου στο δυτικό άκρο της πόλεως. Η Φουκουσίμα αποκαλείται κάποτε «το Βασίλειο των Φρούτων» (くだもの王国).
Βιομηχανία
Το ίδιο έτος (2009) η αξία των αγαθών που παρήγαγαν οι βιομηχανίες της Φουκουσίμα αποτελούσαν το 14,2% όλης της βιομηχανικής παραγωγής του Νομού Φουκουσίμα.
Μεταφορές
thumb|left|Αυτοκινητάμαξα της σειράς 7000 στη Γραμμή Ιιζάκα Εξαιτίας της θέσεώς της στη διασταύρωση των αρχαίων οδών Ōshū Kaidō και Ushū Kaidō, η Φουκουσίμα έχει αναπτυχθεί σε σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο. Στην πόλη διακλαδώνεται η Εθνική Οδός 13 από την Εθνική Οδό 4, ενώ ο σιδηροδρομικός σταθμός της, σε απόσταση 272,8 χλμ. από το Τόκιο, αποτελεί την ένωση της Κύριας Γραμμής Όου με την Κύρια Γραμμή Τοχόκου, αλλά και της γραμμής υψηλών ταχυτήτων (σινκανσέν) του Τοχόκου με αυτή της Γιαμαγκάτα. Η ξεχωριστή Γραμμή Ιιζάκα συνδέει το κέντρο της Φουκουσίμα με την Ιιζάκα στα βόρεια, ενώ η «Γραμμή Εξπρές του Αμπουκούμα ακολουθεί τον ομώνυμο ποταμό, συνδέοντας την πόλη με τον Νομό Μιγιάγκι.
Οδικώς η Φουκουσίμα συνδέεται με το Τόκιο στον νότο και το Αομόρι στον βορρά με τον Αυτοκινητόδρομο Τοχόκου, που έχει αρκετούς κόμβους μέσα στην πόλη. Υπάρχει μία κύρια εταιρεία αστικών λεωφορείων, δύο για τα λεωφορεία ως την περιοχή της Καβαμάτα και πολλές εταιρείες υπεραστικών λεωφορείων.
Δεν υπάρχει εμπορικό αεροδρόμιο μέσα στα όρια του δήμου. Για τις αερομεταφορές, η Φουκουσίμα εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο της Φουκουσίμα στην πόλη Σουκαγκάβα, αλλά και το Αεροδρόμιο Σεντάι στο Νατόρι του Νομού Μιγιάγκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Φουκουσίμα Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Γρηγόρης Σανίκης
Ο Γρηγόριος Σανίκης (γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1980) στη Βέροια και είναι Έλληνας παίκτης του χάντμπολ ο οποίος αγωνίζεται στον Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε με το χάντμπολ στον Φίλιππο Βέροιας στην πατρίδα του.Εκεί επίσης έκανε το ντεμπούτο του στο πρώτο ελληνικό πρωτάθλημα και κέρδισε το ελληνικό πρωτάθλημα του 2003. Το 2004 μετακόμισε στο εξωτερικό στο SG Kronau-Östringen στο δεύτερο γερμανικό πρωτάθλημα.Με τη Kronau σήκωσε το 2005 την 1η Μπουντεσλίγκα Χάντμπολ.
Ο Γρηγόριος Σανίκης έχει παίξει 106 φόρες για την ελληνική εθνική ομάδα χάντμπολ.Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Χάντμπολ 2005 στην Πορτογαλία τερμάτισε έκτος με την Εθνική ομάδα.Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Χάντμπολ 2007 στη Γερμανία δεν κατάφερε να προκριθεί με τη χώρα του.
Web links
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της χειροσφαίρισης Κατηγορία:Χειροσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Χριστίνα Θεοδωροπούλου
Η Χριστίνα Θεοδωροπούλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφικό
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στη σειρά "Μαργαρίτα Στέφα" το 1983 ενώ τη σεζόν 1983-1984 συμμετείχε στο καστ της σειράς "Οι Ιερόσυλοι". Ακολούθησαν οι σειρές "Ιστορία Γραμμένοι με Νότες" και "Καπνισμένος Ουρανός" και ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην ιστορική σειρά "Ελισάβετ Μαρτινέγκου". Την περίοδο 1990-1991 έπαιξε στη σειρά μυστηρίου "Το μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη" μαζί με τον Ανδρέα Μπάρκουλη.
Έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στην καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου, Καλημέρα Ζωή. Εκεί από το 1993 μέχρι το 1998 υποδύθηκε την Αντιγόνη Άρχου που ήταν παντρεμένη με τον χαρακτήρα που υποδυόταν ο Φαίδων Γεωργίτσης. Αποχώρησε από τη σειρά μετά από πέντε χρόνια καθημερινής παρουσίας. Παράλληλα με τη συμμετοχή της στο Καλημέρα Ζωή συμμετείχε στις σειρές "Ερωτικά της Εδέμ", "Τμήμα Ηθών", "Τολμηρές Ιστορίες", "Ανατομία ενός εγκλήματος" και "Η Λάμψη"(υποδυόμενη και πάλι τον ρόλο της Αντιγόνης, από το 1998 μέχρι το 2000, ίδιο ακριβώς ρόλο που είχε και στο Καλημέρα Ζωή).
Ακολούθησε η κωμική σειρά "Θα σε δω στο πλοίο" τις σεζόν 2000-2002, το "30 μέρες αγωνίας" την περίοδο 2005-2006 όπως επίσης και οι σειρές "Μαργαρίτα" (2006-2007) και "Φάρος"(2007-2008). Ακόμη έκανε έκτακτες εμφανίσεις στις σειρές "Λούφα και παραλλαγή", "Γιούγκερμαν", "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα" και "Το Κόκκινο Δωμάτιο". Από το 2009 μέχρι το 2012 συμμετείχε στην καθημερινή σειρά της Έλενας Ακρίτα και του Γιώργου Κυρίτση "Τα Μυστικά της Εδέμ" στο ρόλο της Στέλλας Φωκά. Τη σεζόν 2014-2015 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Νίκο Μουτσινά και τη Βασιλική Ανδρίτσου στην κωμική σειρά του Αλέξανδρου Ρήγα "Τρίχες".
Παραστασιογραφία
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες η Χρ. Θεοδωροπούλου συμμετείχε ως ηθοποιός.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Έρανος Ξάνθης
Ο Έρανος είναι ακατοίκητος ορεινός οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Έρανος βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 570 μέτρα, σε απόσταση 13 χλμ. ΒΑ. από την Ξάνθη. Το χωριό πολιτισμικά ανήκει στα Πομακοχώρια και η πομάκικη ονομασία του είναι Στάρο Σέλο. Θεωρείται από τους πρόσφατα εγκαταλειμμένους ορεινούς οικισμούς της Ξάνθης  που οι Πομάκοι κάτοικοί του σταδιακά μετακινήθηκαν και οι οποίοι επανέρχονται τους θερινούς μήνες. Το 1940 είχε 348 κατοίκους, το 1961 απογράφηκαν 231 κάτοικοι ενώ το 1981 ήταν 186 ενώ από το 1971 τα μισά σπίτια του χωριού είχαν ήδη εγκαταλειφθεί.
Στα περίχωρα του χωριού υπάρχουν ποικίλα αχρονολόγητα λείψανα από την βυζαντινή περίοδο όπως: πύργος (Kales και Duo Kale), τάφοι (Tsokuba) καθώς και τα ερείπια ενός ναού (Popobo). Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Oτμάν Eρέν και ανήκε από το 1878 έως το 1912 στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κιμμερίων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Κιμμερίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ξάνθης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Πομακοχώρια Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Ford Contour
Εμπορική τοποθέτηση
Το Contour είχε εμφανώς μεγαλύτερες διαστάσεις από τον προκάτοχό του, το Ford Tempo, και είχε φτάσει στην τάξη μεγέθους της μεσαίας κατηγορίας D, καθώς είχε προέλθει από το μεσαίο γερμανικό Ford Mondeo. Ωστόσο, τόσο το Contour, όσο και το κάπως ακριβότερο δίδυμο Mercury Mystique, θεωρήθηκαν από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό ως πολύ μικρών διαστάσεων για τη μεσαία κατηγορία, με βάση τα δεδομένα των ΗΠΑ και του Καναδά, και ως αποτέλεσμα οι πωλήσεις τους στα κράτη αυτά ήταν εξ αρχής μέτριες, παρά τις προσπάθειες της Ford να αυξήσει τους εσωτερικούς χώρους τους, με διαδοχικούς επανασχεδιασμούς των καθισμάτων που έγιναν κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1996.
Στις αρχές του 1997, ξεκίνησε αρκετά νωρίς η σεζόν του 1998, με μια εμφανή ανανέωση σε όλα τα Contour και στα Mystique, που βασίστηκε τότε στην ανανέωση της αισθητικής του ευρωπαϊκού Ford Mondeo, λίφτινγκ που είχε μπει στην παραγωγή στις 1 Σεπτεμβρίου 1996 και λανσαρίστηκε τον Οκτώβριο.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|left|Ford Contour SVT του 1998
Όλα τα Ford Contour έφεραν στον βασικό εξοπλισμό τους 2 μπροστινούς αερόσακους. Από την σεζόν του 1998, τοποθετήθηκαν νέοι μπροστινοί αερόσακοι δεύτερης γενιάς, που άνοιγαν με λιγότερη δύναμη από τους παλαιότερους, ενώ τότε και η πίσω κεντρική ζώνη ασφαλείας άλλαξε από 2 σημείων σε 3 σημείων.
Σε όλες τις εκδόσεις του Ford Contour υπήρχε και προαιρετικό Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), που έγινε μέρος του βασικού εξοπλισμού μόνο στην κορυφαία έκδοση SVT. Τις σεζόν του 1995 και 1996, διατέθηκε και έξτρα Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system), που μπορούσε να επεμβαίνει σε όλες τις ταχύτητες, αλλά μετά παραδόξως διακόπηκε. Επίσης, πλευρικοί αερόσακοι δεν προσφέρθηκαν στο Contour, σε κανένα έτος παραγωγής, ούτε και στο δίδυμο Mercury Mystique. Τελικώς, η παραγωγή του Contour έληξε στις 18 Φεβρουαρίου 2000, ενώ του Mystique είχε διακοπεί 3 μήνες νωρίτερα, στις 19 Νοεμβρίου 1999. Αντικαταστάθηκε από το Ford Fusion στις ΗΠΑ και από το Ford Mondeo στο Μεξικό, αν και το Fusion ήταν πρακτικώς η αμερικανική έκδοση του Mondeo για τις ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Ford
Κέιτ Ζιλού
Η Ζιλού κέρδισε το Γαλλικό πρωτάθλημα γυναικών, το απλό, το 1904, 1905, 1906 και 1908, έχοντας χάσει στον τελικό του 1903 στην Αντίν Μασόν.
Οι νίκες του Gillou το 1906 και το 1908 επιτεύχθηκαν ενώ ήταν παντρεμένη και αναφέρεται με το του συζύγου της "Φένγουικ" (Fenwick). Αγωνίστηκε επίσης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 και στο μικτό όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Αμπονκούρ-συρ-Σέιγ
Το Αμπονκούρ-συρ-Σέιγ (Αμπενχόφεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Λουίζα Μαρία του Παλατινάτου
H Λουίζα Μαρία (γερμ. Louise Marie von Pfalz von Wittelsbach, 23 Ιουλίου 1647 - 11 Μαρτίου 1679) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Δούκα του Παλατινάτου-Ζίμμερν και με τον γόμο της έγινε πριγκίπισσα του Ζαλμ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Εδουάρδου του Παλατινάτου-Ζίμμερν και της Άννα Γκοντζάγκα, κόρης του Καρόλου Α΄ της Μάντουα.
Καθώς αυτή και η οικογένειά της ήταν καθολικοί, αποκλείστηκαν από τη διαδοχή του αγγλικού θρόνου. Μάλλον έλαβε το όνομά της από τη θεία της Μαρία Λουίζα Γκοντζάγκα, σύζυγο δύο βασιλέων της Πολωνίας-Λιθουανίας. Ο πατέρας της δεν είχε περιοχή να εξουσιάζει, έτσι έγινε στρατηγός και ναύαρχος της Αγγλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1671 τον Κάρολο Θεόδωρο του Ζαλμ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Παλατινάτου
Τουρκικές βουλευτικές εκλογές 2018
Στις εκλογές πλειοψήφησε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν, που συγκέντρωσε το 42,56% των ψήφων και κέρδισε τις 295 από τις 600 έδρες. Δεύτερο ήρθε το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, που κέρδισε τις 146 έδρες. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης ήταν μέρος της Λαϊκής Συμμαχίας, η οποία εξασφάλισε την πλειοψηφία των εδρών στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση: τις 344 από τις 600.
Εκλογές του 2015
Στις εκλογές του Ιουνίου 2015, το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΚΔΑ) έχασε την πλειοψηφία του, και ακολούθησαν συνομιλίες μεταξύ των τεσσάρων κομμάτων της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης για την προοπτική σχηματισμού μίας κυβέρνησης συνεργασίας. Αφού οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν, προκηρύχθηκαν νέες πρόωρες εκλογές για το Νοέμβριο του 2015. Σε αυτές τις εκλογές το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης ανέκτησε την απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία του, κερδίζοντας τις 317 από τις 550 έδρες. Οι υπόλοιπες έδρες μοιράστηκαν στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (134 έδρες), στο Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (59), και στο Εθνικιστικό Κίνημα (40). Αυτά τα αποτελέσματα επέτρεψαν στο ΚΔΑ να σχηματίσει μονοκομματική κυβέρνηση με αρχηγό του Αχμέτ Νταβούτογλου, αλλά δεν επέτρεπαν την εισαγωγή συνταγματικών τροποποιήσεων για την οποία απαιτείται πλειοψηφία 2/3, ούτε την διενέργεια δημοψηφισμάτων για την οποία απαιτείται πλειοψηφία 3/5. Επομένως, ο Πρόεδρος Ερντογάν δεν είχε τη δυνατότητα να ξεκινήσει τη μετάβαση από ένα κοινοβουλευτικό σε ένα προεδρικό σύστημα, όπως υποσχέθηκε το κόμμα του στην προεκλογική του εκστρατεία. Επιπλέον, αντιμετώπισε αντιπολίτευση από τον πρωθυπουργό Νταβούτογλου, ο οποίος εκδήλωσε επιφυλακτικότητα για αυτό το θέμα της αλλαγής του πολιτικού συστήματος. Τον Μάιο του 2016, ο Νταβούτογλου παραιτήθηκε από την ηγεσία του ΚΔΑ και από την θέση του Πρωθυπουργού, επικαλούμενος διαφωνίες με τον Ερντογάν ως μέρος του λόγου του. Και στις δύο θέσεις αντικαταστάθηκε από τον Μπιναλί Γιλντιρίμ.
Απόπειρα πραξικοπήματος και κατάσταση κρίσης
Στις 15 Ιουλίου 2016, τις βραδινές ώρες, έγινε μία απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, το οποίο κατέληξε σε αποτυχία το μεσημέρι της επόμενης ημέρας. Η ενέργεια φαίνεται πως ενορχηστρώθηκε από ομάδες στρατιωτικών των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.Η απόπειρα προκάλεσε σοβαρές υλικές ζημιές, πάνω από 300 νεκρούς και 2.100 τραυματίες. Απευθυνόμενοι στο κοινό από το TRT, οι σκευωροί του πραξικοπήματος παρουσίασαν τους εαυτούς τους ως το "Συμβούλιο για την Ειρήνη στο Σπίτι". Η Τουρκική κυβέρνηση έριξε την ευθύνη στο κίνημα Γκιουλέν και υποσχέθηκε ότι θα εκκαθαρίσει τα κρατικά ιδρύματα από τα μέλη τους. Στις 15 Ιουλίου 2016, ο Πρόεδρος Ερντογάν κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για ένα τρίμηνο, η οποία όμως παρατάθηκε και ίσχυε ακόμα τον Απρίλιο του 2018, όταν προκηρύχθηκαν οι πρόωρες εκλογές.
Εκλογικό σύστημα
Τα 600 μέλη της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας εκλέχτηκαν για πενταετή θητεία, με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης, από πολιτικούς συνδυασμούς, σε 87 εκλογικές περιφέρειες που αντιπροσωπεύουν τις 81 επαρχίες της Τουρκίας. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη μέθοδο Ντ'Οντ. Το εκλογικό όριο είναι 10% για τα κόμματα, ενώ δεν υπάρχει εκλογικό όριο για τους ανεξάρτητους υποψήφιους.
Συμμαχίες
Στις αρχές του 2018 εγκρίθηκε ο νέος εκλογικός νόμος που ευνοεί τις πολιτικές συμμαχίες. Βάσει αυτού, για τα κόμματα που συμμετείχαν ως μέρη συμμαχίας δεν ίσχυσε το εκλογικό όριο του 10% και άρα είχαν περισσότερες ευκαιρίες να κερδίσουν έδρες.
Λαϊκή Συμμαχία
Στις 20 Φεβρουαρίου 2018, ο Πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε επίσημα την ίδρυση της Λαϊκής Συμμαχίας (Τουρκικά : Cumhur İttifakı), με τα κόμματα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και Εθνικιστικού Κινήματος. Στις 3 Μαΐου, το Κόμμα Μεγάλης Ενότητας προσχώρησε στη Λαϊκή Συμμαχία. Στις 14 Μαΐου, το Κόμμα Πατρίδας ανακοίνωσε ότι θα υποστηρίξει την Λαϊκή Συμμαχία για λόγους πολιτικής ιδεολογίας. Στις 18 Μαΐου το μιλιταριστικό Κόμμα ΑΣ ανακοίνωσε ότι θα υποστηρίξει τη Λαϊκή Συμμαχία. Το Κόμμα Ελεύθερης Αιτίας υποστήριξε τη Συμμαχία μόνο για τις προεδρικές εκλογές, και κατέβηκε μόνο του στις βουλευτικές εκλογές.
Συμμαχία του Έθνους
Η Συμμαχία του Έθνους είναι μια συμμαχία της αντιπολίτευσης που σχηματίστηκε την 1η Μαΐου 2018, από το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, το νεοσύστατο εθνικιστικό Καλό Κόμμα, το ισλαμιστικό Κόμμα της Ευτυχίας και το κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα. Η συμμαχία υποστηρίχθηκε από το Κόμμα Δημοκρατικής Αριστεράς, και άλλα μικρά κόμματα.
Άλλες συμμαχίες
Παρά τις συνομιλίες που έγιναν, δεν σχηματίστηκαν άλλες συμμαχίες. Το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών δεν κατάφερε να μπει στη Συμμαχία του Έθνους, επειδή φάνηκε να έχει συνεργασία με το μιλιταριστικό Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν. Εξετάστηκε το ενδεχόμενο να σχηματίσουν μία «Κουρδική Συμμαχία» με το ακροδεξιό Κόμμα Ελεύθερης Αιτίας, αλλά το ΔΚΛ απέρριψε την ιδέα επειδή οι περισσότεροι από τους ψηφοφόρους του είναι αριστεροί.
Εκλογές κομματικών αρχηγών
Πριν από τις βουλευτικές εκλογές, έγιναν οι εκλογές αρχηγών για ορισμένα κόμματα.
Στο 36ο Τακτικό Συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, που διεξήχθη στις 3 και 4 Φεβρουαρίου 2018, ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου επανεξελέγη αρχηγός συγκεντρώνοντας το 64% των ψήφων. Αντίπαλός του ήταν ο Μουχαρέμ Ιντζέ.
Στο έκτακτο συνέδριο του Καλού Κόμματος, που διεξήχθη την 1η Απριλίου 2018, επανεξελέγη ομόφωνα αρχηγός η Μεράλ Ακσενέρ (με 1.060 ψήφους).
Στο 3ο Τακτικό Συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών, που διεξήχθη στις 11 Φεβρουαρίου 2018, έγιναν προεδρικές εκλογές. Ο προηγούμενος πρόεδρος του κόμματος, ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ήταν φυλακισμένος για τρομοκρατική προπαγάνδα τότε και δεν διεκδίκησε την επανεκλογή του. Την ηγεσία του κόμματος ανέλαβαν από κοινού οι Σεζάι Τεμελί και Περβίν Μπουλντάν, συγκεντρώνοντας το 100% των ψήφων (823 ψήφοι).
Στο 12ο τακτικό συνέδριο του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος που διεξήχθη στις 18 Μαρτίου 2018, επανεξελέγη αρχηγός ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος ήταν ο μοναδικός υποψήφιος, με 1.167 ψήφους. Ο Μπαχτσελί είναι αρχηγός του κόμματος από το 1997. Το 2016 ήταν ταραγμένη περίοδος, επειδή πολλοί εξέφρασαν δυσαρέσκεια για την ηγεσία του, που κατέληξε σε νομική διαμάχη και αποβολή των αντιφρονούντων.
Κόμματα που συμμετείχαν
Από τα 11 κόμματα που πληρούσαν τις προϋποθέσεις, τα 8 υπέβαλαν τους καταλόγους των υποψηφίων του στο Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο εμπρόθεσμα, και συμμετείχαν στις εκλογές.
Υποστηρίξεις
Αρκετές ΜΚΟ και κόμματα που δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις συμμετοχής στην εκλογική αναμέτρηση ανακοίνωσαν ποιους υποστηρίζουν.
Δημοσκοπήσεις
Οι δημοσκοπήσεις για την περίοδο από τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2015 μέχρι τις τρέχουσες εκλογές.
κέντρο|μικρογραφία|1000x1000εσ
Μετά τις εκλογές
Η εκλογική διαδικασία επισκιάστηκε από ισχυρισμούς για παραβάσεις και "νοθεία".
Στα μέσα διέρρευσε ένα βίντεο από μια συνέλευση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, στο οποίο ο Ερντογάν φαίνεται να υπονομεύει την συμμετοχή του φιλοκουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών. Στις 14 Ιουνίου, στην Τουρκο-Κουρδική πόλη Σουρούτς έγιναν ταραχές και επεισόδια που είχαν ως αποτέλεσμα 4 θανάτους, 8 τραυματισμούς και αρκετές συλλήψεις.
Παραπομπές
2018
Απόστολος Κουτρούλιας
Καριέρα
Ο Κουτρούλιας ξεκίνησε να αγωνίζεται από τα τμήματα υποδομής των ομάδων του Ποσειδώνα Λουτρακίου και του Πρωτέα Αθηνών, πριν υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στα 19 του χρόνια με την ομάδα του Πανελληνίου. Παρέμεινε για έξι χρόνια στην ομάδα των «Ολυμπιονικών», αγωνιζόμενος στην Α2 εθνική κατηγορία, πριν αγωνιστεί στο ανώτερο επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος με την ομάδα του Άρη την σεζόν 2001-02, όταν και είχε μέσους όρους 4,5 πόντων και 2,2 ριμπάουντ σε 23 αγώνες της κανονικής περιόδου.
Το 2002-03, κατέκτησε την πέμπτη θέση στην Α2 με την ομάδα της Χαλκίδας, ενώ από το 2003 ως το 2005 φόρεσε την φανέλα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, στο πρωτάθλημα της Α1.
Επέστρεψε στην Α2 το 2005-06 με την ομάδα της ΜΕΝΤ και ως το 2008 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Δάφνης. Κατά την διετία 2008-2010 φόρεσε την φανέλα της Νήαρ Ηστ και μετά από έναν χρόνο στην Πάτρα και την Ολυμπιάδα, υπέγραψε στο Παγκράτι, όπου παρέμεινε ως το καλοκαίρι του 2016, όταν και ολοκλήρωσε την αγωνιστική του καριέρα.
Προσωπική ζωή
Ο Κουτρούλιας είναι παντρεμένος με την τηλεπαρουσιάστρια Έλσα Τόλη. Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά, την Τερψιχόρη (γενν. 2010) και το Γιώργο (γενν. 2012).
Παράλληλα με την αθλητική του καριέρα ο Κουτρούλιας διατηρεί και επιχειρηματική δραστηριότητα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Λουτράκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Γ.Ε. Χαλκίδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΕΝΤ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιάδας Πατρών‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Χολαργού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παπάγου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παγκρατίου Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 2008-2009
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2009-10 αποτέλεσε την 36η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 22 έως τις 26 Απριλίου 2009 στο Κλειστό Γυμναστήριο του Νέου Ηρακλείου Αττικής. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τρίτη φορά στην ιστορία του.
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Παραπομπές
2008 2009 Πανελληνιο Εφηβων Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στην Αθήνα
Δωροθέα του Παλατινάτου-Ζίμμερν
Βιογραφία
Ήταν το μόνο (επιζόν) τέκνο του Ιωάννη-Καζιμίρ πρίγκιπα του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Λάουτερν και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου εκλέκτορα της Σαξονίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1595 τον Ιωάννη-Γεώργιο Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσσαου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Βίνσουμ (1980)
Τα ξημερώματα, το ομιχλώδες πρωινό της Παρασκευής 25 Ιουλίου 1980, έλαβε χώρα ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα κοντά στο Βίνσουμ (Winsum) στο Χρόνινγκεν (Ολλανδία), στο οποίο σκοτώθηκαν 9 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 21. Δύο τρένα, αποτελούμενα από πολλαπλές μονάδες τύπου Blauwe Engel, συγκρούστηκαν μετωπικά μέσα σε πυκνή ομίχλη. Το δυστύχημα έλαβε χώρα 40 χρόνια μετά την καταστροφή του τρένου στο Ράνουμ (Ranum) (βόρεια του Βίνσουμ) με δεκατρείς νεκρούς και δεκατρείς τραυματίες.
Χρονική αλληλουχία του δυστυχήματος
Η μονής γραμμής διαδρομή μεταξύ Σάουβερντ (Sauwerd) και Ρόοντεσχοολ (Roodeschool) χρησιμοποιήθηκε επί περίπου δεκατρία χρόνια χωρίς ATB (σύστημα αυτόματης σηματοδοσίας) και φωτεινά σήματα. Η διαδρομή ασφαλίστηκε με τη βοήθεια κεντρικού συστήματος ελέγχου κυκλοφορίας μέσω ραδιοφώνου (CRVL, Central Radio Traffic Control). Τα ξημερώματα της 25ης Ιουλίου, γύρω στις 7.30΄ π.μ., ο μηχανοδηγός της προαστιακής αμαξοστοιχίας 8726 (δύο σετ συρμών) αναχώρησε από τον σταθμό Βίνσουμ προς την κατεύθυνση του Χρόνινγκεν. Ο έλεγχος κυκλοφορίας είχε μόλις ανακοινώσει ότι έπρεπε να περιμένει στο Βίνσουμ επειδή η αντίθετης κατεύθυνσης αμαξοστοιχία (προς Ρόοντεσχοολ) είχε αναχωρήσει από το Σάουβερντ με λίγα λεπτά καθυστέρηση. Η ορατότητα ήταν μόλις 200 μέτρα, λόγω της πυκνής ομίχλης. Ο μηχανοδηγός είδε τα πρόσθια φώτα του επερχόμενου τρένου 8713 (ένα σετ) να εμφανίζονται κοντά στο Φοσλάαν (Voslaan) την τελευταία στιγμή, αλλά τότε ήταν ήδη πολύ αργά. Χρόνια αργότερα, ο τότε αντιδήμαρχος και μάρτυρας Λου Χαουκέμα είπε: «Ήταν ένα ομιχλώδες πρωινό. Γέμιζα στην αντλία στην άλλη πλευρά της διάβασης. Ακούσαμε δύο κόρνες - τα τρένα εξακολουθούσαν να σφυρίζουν όταν πλησίαζαν σε ισόπεδη διάβαση. Πριν καταλάβουμε ότι ήταν δύο διαφορετικοί ήχοι, ακούστηκε ένας δυνατός γδούπος». Μετά από μια εκκωφαντική σιωπή, δεν άργησαν να ακολουθήσουν οι κραυγές και οι κραυγές των τραυματιών. «Δεν έχω ακούσει πιο δυσοίωνο ήχο». Τα δύο τρένα συγκρούστηκαν μεταξύ τους με 80 km/h. Η καμπίνα του τρένου από το Σάουβερντ είχε κυλήσει πάνω από την καμπίνα του τρένου από το Βίνσουμ. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να απεγκλωβιστούν οι τραυματίες, λόγω της πυκνής ομίχλης και επειδή έπρεπε πρώτα να γεμίσει ένα χαντάκι με άμμο. Αυτό που θα μπορούσε ακόμα να μετακινηθεί, στη συνέχεια ρυμουλκήθηκε. Τα τρακαρισμένα τμήματα των συρμών 87 και 84 ανυψώθηκαν από τη γραμμή και τοποθετήθηκαν στο λιβάδι για έρευνα. Στη συνέχεια τα τρένα μεταφέρθηκαν στο διαλυτήριο με χαμηλούς φορτωτές. Τα άθικτα μέρη συναρμολογήθηκαν σε ένα «νέο» σετ τρένου 87. Το πίσω τρένο, από το Χρόνινγκεν, το 79, είχε μόνο μικρές ζημιές.
Αιτία
Το CRVL απαιτούσε πολλή χειρωνακτική εργασία και προσοχή από όλους τους εμπλεκόμενους είχε το μειονέκτημα ότι τα τρένα δεν μπορούσαν να παρακολουθηθούν και επομένως έπρεπε να βασιστεί στο μήνυμα διέλευσης από τους μηχανοδηγούς και των δύο αμαξοστοιχιών, μετά το οποίο ο σταθμάρχης μπορεί να εγκρίνει την αναχώρηση. Μόλις το τρένο είχε φύγει από το Βίνσουμ, δεν μπορούσε πλέον να σταματήσει, για τον απλούστατο λόγο ότι ο ελεγκτής κυκλοφορίας πίστευε ότι το τρένο θα περίμενε στο Βίνσουμ.
Η πραγματική αιτία δεν έγινε ποτέ πλήρως κατανοητή. Ο μηχανοδηγός μπορεί να πίστευε ότι το τρένο βρισκόταν ένα σταθμό νωρίτερα, στο Μπάφλο, αλλά η διαφορά ήταν ξεκάθαρα ορατή. Ο προϊστάμενος, ένας από τους 21 τραυματίες, δεν θυμόταν πώς ο μηχανοδηγός τον είχε ενημερώσει ότι έφευγε. Ούτε παρατήρησε ότι δεν περίμενε άλλο τρένο.
Μέτρα μετά το ατύχημα
Το CRVL καταργήθηκε το 1981 και η διαδρομή εφοδιάστηκε με φωτεινά σήματα. Το 2005, 25 χρόνια μετά το ατύχημα, τοποθετήθηκε μνημείο φράχτη με την επιγραφή 1980 – 2005 στο λιβάδι στο Φόσλααν (Voslaan) στη μνήμη των εννέα θυμάτων.
Σοφία του Βίττελσμπαχ
H Σοφία, γερμ. Sophia von Bayern von Wittelsbach (1170 - 1238) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Θουριγγίας.
Βιογραφία
Ήταν η έβδομη κόρη του Όθωνα Α΄ της Βαυαρίας και της Αγνής του Λουν, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Λόον.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Σρέτσκο Χόρβατ
Το 2016 ίδρυσε το Κίνημα για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη 2025 μαζί με τον Γιάνη Βαρουφάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
Θρασυδαίος του Ακράγαντα
Ο Θρασύδαιος (πέθανε το 472 π.Χ.), Τύραννος του Αγκριτζέντο (473 π.Χ. ή 472 π.Χ.) ήταν γιος και διάδοχος του Θήρωνος. Την περίοδο που κυβέρνησε ο πατέρας του, διορίστηκε κυβερνήτης στην Ιμέρα αλλά η βιαιότητα και ο αυταρχισμός του έφεραν το μίσος των κατοίκων που ετοιμάστηκαν να εξεγερθούν. Οι κάτοικοι κάλεσαν σε βοήθεια τον Ιέρωνα Α΄ των Συρακουσών, ο Θρασύδαιος το ανέφερε στον πατέρα του που κατέστειλε την εξέγερση και θανάτωσε τους αρχηγούς της.
Ο Θρασύδαιος συνέχισε να είναι κυβερνήτης στην Ιμέρα και όταν πέθανε ο Θήρων (472 π.Χ.) τον διαδέχθηκε και στις δύο πόλεις. Ο βίαιος και τυραννικός χαρακτήρας του εκδηλώθηκαν αμέσως με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο κυβέρνησε την Ιμέρα. Η πρώτη του πράξη ήταν να κηρύξει τον πόλεμο στον παλιό του εχθρό Ιέρωνα των Συρακουσών. Συγκέντρωσε έναν μεγάλο στρατό μισθοφόρων από την Ιμέρα και βάδισε προς τις Συρακούσες όπου γνώρισε την συντριβή από τον στρατό του Ιέρωνος Α΄ και οι κάτοικοι του Ακράγαντα τον ανέτρεψαν. Ο Θρασύδαιος δραπέτευσε στην Ελλάδα αλλά συνελήφθη στα Μέγαρα και εκτελέστηκε δημόσια.
Πηγές
Κατηγορία:Σικελοί τύραννοι
Mercury Mystique
To Mercury Mystique ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercury, που ήταν θυγατρική της Ford (η οποία την ίδρυσε το 1938 και τελικώς την απέσυρε οριστικά ως εταιρεία από την παραγωγή στις 4 Ιανουαρίου 2011). Το Mystique κατασκευάστηκε από τις 15 Αυγούστου 1994 έως τις 19 Νοεμβρίου 1999, και μαζί με το σχεδόν πανομοιότυπο Ford Contour, αντικατέστησαν τα Ford Tempo και Mercury Topaz αντίστοιχα.
Οτάρ Ιοσελιάνι
Ο Οτάρ Ιοσελιάνι (Γεωργιανά: ოთარ იოსელიანი, γεννημένος στις 2 Φεβρουαρίου 1934) είναι Γεωργιανός σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στην Τιφλίδα, όπου σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο της Τιφλίδας και αποφοίτησε το 1952 με δίπλωμα στη μουσική σύνθεση, τη διεύθυνση ορχήστρας και το πιάνο.
Mercury Mystique
Και τα δύο, Mystique και Contour, ήταν βασισμένα στο ευρωπαϊκό Ford Mondeo πρώτης γενιάς, ενώ και τα δύο μοντέλα κατασκευάζονταν στα ίδια εργοστάσια και μάλιστα ξεκίνησαν να παράγονται στις 15 Αυγούστου 1994 και έφτασαν στις αντιπροσωπείες των Ηνωμένων Πολιτειών στις 29 Σεπτεμβρίου 1994.
Οτάρ Ιοσελιάνι
Από τις αρχές της δεκαετίας του '80 έχει εγκατασταθεί στη Γαλλία. Τα βραβεία που έχουν κερδίσει οι ταινίες του σε διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ (Βερολίνο, Βενετία, Κάννες) αποτελούν επιβεβαίωση της σημαντικής παρουσίας του στον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο.
Mercury Mystique
Εμπορική τοποθέτηση
Η παραγωγή του Mystique ξεκίνησε στις 15 Αυγούστου 1994 και το μοντέλο έφτασε στην αγορά της Βόρειας Αμερικής το φθινόπωρο, για τη σεζόν (model year) του 1995. Το Mystique και το κάπως φθηνότερο δίδυμο Ford Contour είχαν εμφανώς μεγαλύτερες διαστάσεις από τους προκατόχους τους (τα Mercury Topaz και Ford Tempo αντίστοιχα), καθώς είχαν προέλθει από το μεσαίο γερμανικό Ford Mondeo. Ως αποτέλεσμα, είχαν φτάσει στην τάξη μεγέθους της μεσαίας κατηγορίας D.
Οτάρ Ιοσελιάνι
Βιογραφία
Ο Οτάρ Ιοσελιάνι γεννήθηκε στην Τιφλίδα της ΣΣΔ Γεωργίας της Σοβιετικής Ένωσης στις 2 Φεβρουαρίου 1934. Άρχισε τις σπουδές του στο Κρατικό Ωδείο της Τιφλίδας και αποφοίτησε το 1952 με δίπλωμα στη μουσική σύνθεση, τη διεύθυνση ορχήστρας και το πιάνο. Το 1953 πήγε στη Μόσχα για να σπουδάσει στη σχολή Μαθηματικών, αλλά σε δύο χρόνια εγκατέλειψε και φοίτησε στο Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου όπου δάσκαλοί του ήταν ο Αλεξάντερ Ντοβζένκο και ο Μιχαήλ Τσιαουρέλι. Ενώ ήταν ακόμη φοιτητής, άρχισε να εργάζεται στα στούντιο Gruziafilm στην Τιφλίδα, πρώτα ως βοηθός σκηνοθέτη και στη συνέχεια ως μοντέρ ντοκιμαντέρ.
Mercury Mystique
Εμπορική τοποθέτηση
Από την άλλη όμως, θεωρήθηκαν από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό ως πολύ μικρών διαστάσεων για την μεσαία κατηγορία με βάση τα δεδομένα των ΗΠΑ και του Καναδά και οι πωλήσεις τους στα κράτη αυτά ήταν εξ αρχής μέτριες, παρά τις προσπάθειες της Ford να αυξήσει τους εσωτερικούς χώρους, με διαδοχικούς επανασχεδιασμούς των καθισμάτων που έγιναν κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1996.
Στις αρχές του 1997, ξεκίνησε αρκετά νωρίς η σεζόν του 1998, με μια εμφανή ανανέωση σε όλα τα Mystique και στα Contour, που βασίστηκε τότε στο λίφτινγκ της αισθητικής του ευρωπαϊκού Ford Mondeo, ένα λίφτινγκ που είχε μπει στην παραγωγή στις 1 Σεπτεμβρίου 1996 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ευρώπη τον Οκτώβριο.
Οτάρ Ιοσελιάνι
Βιογραφία
Το 1958 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους Akvarel. Το 1961 αποφοίτησε από το Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου με δίπλωμα σκηνοθεσίας. Όταν η μεσαίου μήκους ταινία του Απρίλης (1961) απαγορεύθηκε (η ταινία κυκλοφόρησε τελικά το 1972), ο Ιοσελιάνι εγκατέλειψε τη σκηνοθεσία και το 1963-1965 εργάστηκε πρώτα ως ναύτης σε αλιευτικό σκάφος και μετά για μικρό διάστημα ως εργάτης στο μεταλλουργικό εργοστάσιο του Ρουστάβι. Την περίοδο που εργαζόταν ως εργάτης γύρισε το ντοκυμαντέρ Χυτήριο (1964).
Mercury Mystique
Εμπορική τοποθέτηση
Τελικώς, η παραγωγή του Mystique έληξε στις 19 Νοεμβρίου 1999, αν και τα τελευταία αντίτυπα πωλήθηκαν ως μοντέλα της σεζόν του 2000, ενώ η παραγωγή του δίδυμου Contour έφτασε έως τις 18 Φεβρουαρίου 2000.
Οτάρ Ιοσελιάνι
Βιογραφία
Το 1966 σκηνοθέτησε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία Φυλλοροή που παρουσιάστηκε στην Εβδομάδα Κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1968 και κέρδισε το βραβείο FIPRESCI. Όταν η ταινία του 1976 Παστοράλε αποκλείσθηκε για λίγα χρόνια από τη σοβιετική λογοκρισία της εποχής και στη συνέχεια είχε μόνο περιορισμένη διανομή, ο Ιοσελιάνι προβληματίσθηκε για την καλλιτεχνική ελευθερία στην πατρίδα του. Μετά την επιτυχία του Παστοράλε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 1982, ο σκηνοθέτης μετανάστευσε στη Γαλλία όπου το 1984 έκανε την ταινία Οι Ευνοούμενοι του Φεγγαριού. Η ταινία διακρίθηκε με ένα Ειδικό βραβείο κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Από τότε στη Βενετία παρουσιάζει όλες τις επόμενες ταινίες του.
Mercury Mystique
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
left|thumb|Mercury Mystique του 1995 - 1997.
Όπως και στο Ford Contour, όλα τα Mercury Mystique έφεραν στάνταρ 2 μπροστινούς αερόσακους και, παρομοίως, από τη σεζόν του 1998 τοποθετήθηκαν νέοι αερόσακοι δεύτερης γενιάς, που άνοιγαν με λιγότερη δύναμη από τους παλαιότερους.
Οτάρ Ιοσελιάνι
Βιογραφία
Το 1986 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 36ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Mercury Mystique
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Σε όλες τις εκδόσεις του Mystique υπήρχε και προαιρετικό Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS). Τις σεζόν του 1995 και του 1996, προσφερόταν και έξτρα Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system), που μπορούσε να επεμβαίνει σε όλες τις πιθανές ταχύτητες, αλλά μετά παραδόξως διακόπηκε, όπως συνέβη τότε και στο δίδυμο Contour. Επίσης, παρομοίως με το Contour, ούτε στο Mercury Mystique υπήρξαν ποτέ πλευρικοί αερόσακοι.
Οτάρ Ιοσελιάνι
Βιογραφία
Το 1989 έλαβε και πάλι Ειδικό βραβείο της επιτροπής στο Φεστιβάλ Βενετίας για την ταινία Και εγέννετο φως και το 1992 το βραβείο Pasinetti για την καλύτερη σκηνοθεσία για την ταινία Το κυνήγι της πεταλούδας. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης συνέχισε να ζει και να εργάζεται στη Γαλλία όπου σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ Γεωργία, μόνη (1994) και το αλληγορικό Κλέφτες και Αμαρτωλοί (1996).
Mercury Mystique
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Mystique Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Οτάρ Ιοσελιάνι
Βιογραφία
Το 1995 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.
Το 2001, κυκλοφόρησε η ταινία του Δευτέρα Πρωί, για την οποία του απονεμήθηκε η Αργυρή Άρκτος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Το 2011 η ταινία του Σαντραπά επιλέχθηκε ως η Γεωργιανή συμμετοχή για την Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 84α Όσκαρ, αλλά δεν έφτασε στην τελική λίστα.
Το 2011 ο Οτάρ Ιοσελιάνι έλαβε ένα βραβείο για τη συνολική προσφορά του - το βραβείο CineMerit στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μονάχου. Συνολικά το έργο του έχει τιμηθεί με 26 βραβεία και 14 υποψηφιότητες.
Επιλεκτική φιλμογραφία
μικρογραφία|Ο Οτάρ Ιοσελιάνι το 1989
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργιανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ριχάρδις της Βαυαρίας
H Ριχάρδις, γερμ. Richardis von Bayern von Wittelsbach (1173 - 1231) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χέλρε.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας και της Αγνής, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Λόον.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1186 τον Όθωνα Α΄ των Βάσενμπεργκ κόμη του Χέλρε και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ωκεανίας 2018
Το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ωκεανίας 2018 είναι η 17η σεζόν της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της Ωκεανίας. Διοργανώτρια είναι η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας. Ο νικητής της διοργάνωσης θα εκπροσωπήσει την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2018 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η Όκλαντ Σίτι ΦΚ έχει κερδίσει τους 7 τελευταίους τίτλους.
Αλλαγή στην διεξαγωγή
Φέτος θα περάσουν 2 ομάδες από κάθε όμιλο στην επόμενη φάση, αντί για μόνο μία που ήταν ως τώρα. Γι'αυτό από φέτος θα υπάρξει και προημιτελικός γύρος με μονό αγώνα στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πρώτη.
Προκριματικός Όμιλος
Από εδώ προκρίνεται μόνο η 1η και η 2η του ομίλου.
Φάση Νοκ-Άουτ
Η κλήρωση για την φάση νοκ-άουτ έγινε στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας. Οι αγώνες διεξήχθησαν το διάστημα 7 Απριλίου-20 Μαΐου. Οι προημιτελικοί έγιναν στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πρώτη στην φάση ομίλων. Οι ημιτελικοί και οι τελικοί ήταν διπλοί αγώνες, στον πίνακα φαίνεται μόνο το συνολικό σκορ.
Πηγές
- Επίσημος ιστότοπος
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ωκεανία
Βασιλική του Ντολοτσόπι
Η Βασιλική του Ντολοτσόπι (დოლოჭოპის ბაზილიკა) είναι, σήμερα ερειπωμένη, πρώιμη χριστιανική εκκλησία στην ανατολική γεωργιανή περιοχή της Καχετίας, εντός του εδάφους του ιστορικού οικισμού του Νεκρέσι. Πρόκειται για μεγάλου μεγέθους τρίκλιτη βασιλική, της οποίας η ανέγερση χρονολογείται στον 5ο αιώνα, και η οποία χτίστηκε επί πρότερης ερειπωμένης εκκλησίας, η ανέγερση της οποίας έχει ραδιοχρονολογηθεί στο 387 μ.Χ., γεγονός το οποίο την καθιστά ως μία από τις παλαιότερες γνωστές χριστιανικές τοποθεσίες στη Γεωργία. Η ανασκαφή της πραγματοποιήθηκε το 2012. Η βασιλική είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των Ακινήτων Πολιτισμικών Μνημείων Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας.
Τοποθεσία
Η Βασιλική του Ντολοτσόπι, η οποία και έλαβε την ονομασία της από γειτονικό από καιρό εγκαταλελειμμένο χωριό, βρίσκεται σε ερειπωμένη κατάσταση στην περιοχή των βορειοδυτικών περιχώρων της πόλης του Κβαρέλι, επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Ντουρούτζι. Σε απόσταση, περίπου, 3,5 χιλιομέτρων δυτικά βρίσκεται το Μοναστήρι του Νεκρέσι, ενώ, επιπλέον 1 χιλιόμετρο δυτικά, βρίσκεται ο αρχαιολογικός τόπος του Τσαμπουκάουρι, ο οποίος περιλαμβάνει ερείπια μεγάλου μεγέθους πρώιμης χριστιανικής βασιλικής, η οποία παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με εκείνη του Ντολοτσόπι.
Τα ερείπια στο Ντολοτσόπι ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά το 2010, κατά τη διάρκεια αρχαιολογικής αποστολής ανίχνευσης, ενώ η ανασκαφή τους πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 2012-2015 από αρχαιολογική αποστολή του Γεωργιανού Εθνικού Μουσείου, της οποίας ηγείτο ο Νοντάρ Μπαχτάντζε. Από τις συγκεκριμένες ανασκαφές προέκυψε το συμπέρασμα πως επρόκειτο για σημαντική εκκλησία η οποία βρισκόταν στο μέσον παλαιού ακμάζοντα οικισμού της περιόδου της Ύστερης Αρχαιότητας. Ο οικισμός, στον οποίον ουδεμία αναφορά υπάρχει εντός των πηγών της εποχής, σταδιακά παρήκμασε έπειτα από σειρά σεισμών και ξένων εισβολών, με αποτέλεσμα να πέσει στη λήθη και, έως την περίοδο του Ύστερου Μεσαίωνα, να έχει καταληφθεί από την βλάστηση. Λόγω της πυκνότητας της βλάστησης, η ακριβής έκταση του συγκεκριμένου οικισμού παραμένει άγνωστη.
Περιγραφή
Η εκκλησία ανεγέρθηκε με την χρήση, ως δομικών υλικών, λίθων και χαλικιών. Επρόκειτο για μεγάλο μεγέθους τρίκλιτη βασιλική, διαστάσεων της τάξεως των 36 x 18,5 μέτρων στο κεντρικό τμήμα της, ωστόσο, επιπλέον πτέρυγες προστέθηκαν στη βόρεια και νότια πλευρά της, με αποτέλεσμα το κτίριο να φτάσει σε συνολικό μέγεθος της τάξεως των 44 x 27 μέτρων. Το γεγονός αυτό καθιστά το Ντολοτσόπι ως την μεγαλύτερη ως προς το μέγεθός της γνωστή βασιλική στη Γεωργία, καθώς και μία εκ των μεγαλυτέρων της ευρύτερης περιοχής του Καυκάσου και των γειτονικών περιοχών του Ανατολικού Χριστιανισμού. Ο χωρισμός του ναού σε τρία κλίτη πραγματοποιείτο μέσω της παρουσίας πέντε ζευγών σταυροειδών κιόνων. Το κεντρικό κλίτος κατέληγε σε μία πεταλόσχημη αψίδα ιερού, στο ανατολικό τμήμα του. Η συγκεκριμένη αψίδα περιελάμβανε ένα τεσσάρων βαθμίδων σύνθρονο, το οποίο ήταν είδος στασιδιού προοριζόμενου για τους κληρικούς, χαρακτηριστικό του οποίου όμοιο δεν υπάρχει, βάσει των σχετικών πηγών, στην υπόλοιπη Γεωργία, με μόνη εξαίρεση το Τσαμπουκάουρι. Κάτω από το δάπεδο, στο μέσον της αψίδας, βρισκόταν μεγάλου μεγάλου μεγέθους ταφικό συγκρότημα. Εμπρός στην Αγία Τράπεζα, υπήρχε ευρείας έκτασης βήμα με επιπρόσθετο σόλιο. Το ανατολικότερο τμήμα του συγκεκριμένου χώρου περιελάμβανε ένα βαπτιστήριο. Η εκκλησία επιστεγαζόταν από ξύλινη οροφή, ενισχυμένη με πλάκες τερακότας, τις οποίες υποστήριζαν σιδερένια καρφιά και ακροκεράματα.
Η ανέγερση της βασιλικής χρονολογείται, βάσει αρχιτεκτονικών και αρχαιολογικών κριτηρίων, στα μέσα του 5ου αιώνα. Χτίστηκε στη θέση παλαιότερης εκκλησίας, μήκους 25 μέτρων και πλάτος 15 μέτρων. Δείγμα το οποίο συνελέγη από το συγκεκριμένο παλαιότερης ημερομηνίας στρώμα εδάφους ραδιοχρονολογήθηκε στο 387 μ.Χ. Πιθανώς κατεστράφη κατά τη διάρκεια σεισμού, την ίδια περίοδο κατά την οποία κατεστράφη και η εκκλησία στο Τσαμπουκάουρι. Η βασιλική του 5ου αιώνα η οποία χτίστηκε, στη συνέχεια, στη θέση της υπέστη, επίσης, ζημιές κατά τη διάρκεια ύστερης χρονολογίας σεισμού. Το κλίτος, καθώς και οι υπόλοιπο χώροι της εκκλησίας, συνέχισαν να χρησιμοποιούνται ως τόπος ταφής. Κατά τη διάρκεια του 8ου ή 9ου αιώνα, το βορειοανατολικό τμήμα της εκκλησίας μετατράπηκε σε ταφικό παρεκκλήσιο, το οποίο και παρέμεινε ενεργό έως, τουλάχιστον, τον 12ο-13ο αιώνα.