cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
6 Αυγούστου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
688 Μελανία
Η Μελανία (Melanie) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,566. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.
Κατάλογος κόμπων
Αυτή η σελίδα είναι ένας κατάλογος των κόμπων.
Παραπομπές
* κομπων
688 Μελανία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μελανια
Ιωάννης, κύριος της Βαλένθια ντε Κάμπος
Ο Ιωάννης, κύριος της Βαλένθια ντε Κάμπος ή Ιωάννης της Ταρίφα, (Ισπανικά ː Juan el de Tarifa, Σεβίλλη, 15 Απριλίου 1262 - 25 Ιουνίου 1319) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν Ινφάντης της Καστίλης και του Λεόν και κύριος της Βαλένθια ντε Κάμπος. Ήταν σε διαμάχη για δεκαετίες με τον θείο της συζύγου του για την κυριότητα της Μπισκάγια. Ο Ιωάννης ήταν ο τέταρτος γιος του Αλφόνσου του Σοφού και της Γιολάντα της Αραγωνίας μέλους του Οίκου της Βαρκελώνης, μεγαλύτερης κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο την Μαργαρίτα (1281), κόρη του Γουλιέλμου Ζ΄ του Μομφερράτου και της Ελισάβετ του Γκλόστερ με την οποία απέκτησε :
Σε έναν χρόνο μετά το τέλος της πρώτης συζύγου του, νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο (11 Μαίου 1287) τη Μαρία Ντίαθ Α΄ δε Άρο, με την οποία απέκτησε :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Τραπεζέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τραπεζέας (Τραπεζεύς) αναφέρεται ένας από τους 50 γιους του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα με την Κυλλήνη μία από τις Ναϊάδες ή την Νώκακρις ή μιά άγνωστη γυναίκα. . Ο Τραπεζεύς αναφέρεται ως ο επώνυμος ήρωας και ιδρυτής της πόλεως Τραπεζούντος της Αρκαδίας που ανήκε στην στην Παρρασσία χώρα. .Η Τραπεζούντα Αρκαδίας δεν πρέπει να συγχέεται με την Τραπεζούντα του Πόντου. Ο όρος «επώνυμος ήρωας» σημαίνει απλώς ότι έδωσε το όνομά του στην πόλη.
Πηγές
Τραπεζεας Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Τρικόλωνος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τρικόλωνος αναφέρεται ένας από τους 50 γιους του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα. Ο Τρικόλωνος αναφέρεται ως ο επώνυμος ήρωας και ιδρυτής της πόλεως των Τρικολώνων στην Αρκαδία. Ο όρος «επώνυμος ήρωας» σημαίνει απλώς ότι έδωσε το όνομά του στην πόλη Τρικόλωνοι.
Πηγές
Τρικολωνος
Τάγμα του Μίλος του Μεγάλου
Το Τάγμα του Μίλος του Μεγάλου (Орден Милоша Великог), ήταν Τάγμα του Βασιλείου της Σερβίας. Ιδρυθέν το 1898 από τον Βασιλέα Αλέξανδρο Α΄ της Σερβίας, το τάγμα έλαβε την ονομασία του προς τιμήν του Μίλος Α΄ Ομπρένοβιτς, Πρίγκιπα της Σερβίας, ηγέτη της Δεύτερης Σερβικής Εξέγερσης, καθώς και ιδρυτή του Οίκου των Ομπρένοβιτς. Το τάγμα καταργήθηκε το 1903 από τον Βασιλέα Πέτρο Α΄ της Σερβίας, μέλος του αντίπαλου Οίκου των Καραγεώργεβιτς.
Γιούζου
Το γιούζου (επιστημονική ονομασία: Citrus junos) είναι εσπεριδοειδές φρούτο και φυτό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Ρουτίδων και προέρχεται από την Ανατολική Ασία. Θεωρείται ότι προέρχεται από την κεντρική Κίνα, ως υβρίδιο μανταρινιού και παπέδα. Χρησιμοποιείται στην ιαπωνική και κορεατική κουζίνα.
Περιγραφή
Το φρούτο μοιάζει με μικρό γκρέιπφρουτ με κίτρινο ή πράσινο χρώμα, ανάλογα με το βαθμό ωριμότητας. Τα γιούζου μπορεί να είναι πολύ αρωματικά, με διάμετρο ανάμεσα σε 5,5 και 7,5 εκατοστά, αλλά μπορεί να φτάσουν σε μέγεθος γκρέιπφρουτ, ξεπερνώντας τα 10 εκατοστά σε διάμετρο. Το γιούζου είναι ψηλός θάμνος ή μικρό δέντρο, με μεγάλους φυλλόμορφους μίσχους με έντονο άρωμα.
Μαγειρικές χρήσεις
Στην ιαπωνική κουζίνα σπάνια τρώγεται σαν φρούτο, όμως αν και είναι συνηθισμένο υλικό. Τόσο το ξύσμα όσο και ο χυμός του χρησιμοποιούνται με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται το λεμόνι σε άλλες κουζίνες. Έχει γεύση ξινή και αρωματική, και μοιάζει πολύ με αυτή του γκρέιπφρουτ, με επίγευση μανταρινιού.
Είναι κύριο συστατικό (μαζί με άλλα εσπεριδοειδή) της σάλτσας εσπεριδοειδών πόνζου, καθώς και του ξιδιού γιούζου. Η γιούζου κόσο είναι μία καυτερή ιαπωνική σάλτσα από ξύσμα γιούζου και πράσινο ή κόκκινο τσίλι. Το γιούζου συχνά αναμειγνύεται με μέλι ώστε να φτιαχτεί ένα είδος σιροπιού γνωστό ως γιούζου ματσιμίτσου, το οποίο χρησιμοποιείται στο τσάι. Επίσης χρησιμοποιείται σε αλκοολούχα ποτά.
Το γιούζου χρησιμοποιείται επίσης σε διάφορα γλυκά, όπως μαρμελάδες και κέικ. Επίσης χρησιμοποιείται για γεύση σε διάφορα σνακ, όπως τα Doritos.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσπεριδοειδή κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1946-47
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μπάσκετ για το έτος 1947, διεξήχθη στην Αθήνα από 30 Ιουνίου έως 9 Ιουλίου. Συμμετείχαν επτά ομάδες που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα προκρίθηκαν:
Η ομάδα του Παναθηναϊκού κατέκτησε το 10ο πρωτάθλημα μπάσκετ και έτσι διατήρρησε τον τίτλο που είχε κατακτήσει την προηγούμενη χρονιά διπλασιάζοντας τα πρωταθλήματά του. Ο Σπόρτιγκ ήταν και πάλι ο βασικός συνδιεκδικητής του τίτλου και μετά από ισοβαθμία μαζί του στον τελικό του πρωταθλήματος, ο ΠΑΟ επικράτησε με 37-30. Η ΧΑΝΘ ήταν η μόνη ομάδα που κατάφερε να επιβληθεί του Παναθηναϊκού.
Στην πρωταθλήτρια ομάδα του Παναθηναϊκού αγωνίζονταν οι: Μίσσας Πανταζόπουλος, Γιώργος Νικολαΐδης, Τζακ Νικολαΐδης, Γιάννης Λάμπρου, Στέλιος Αρβανίτης, Δημητρακόπουλος.
Μπαράζ για τον τίτλο
14 Ιουλίου 1947, γήπεδο Τρίτωνα:
Παναθηναϊκός - Σπόρτιγκ 37-30.
Πηγές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1946 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1947
Νταρμαθακούρ
μικρογραφία|300x300εσ|Το παραδοσιακό προσκύνημα του Νταρμαθακούρ σε ένα χωριό στην επαρχία ΜπανκούραΟ Νταρμαθακούρ (επίσης ονομάζεται Ντάρμα Θακούρ, Νταρμαράτζ ή απλά Ντάρμα, ধর্মঠাকুর) είναι Ινδουιστικός θεός που λατρεύεται από τους χωρικούς κατοίκους στην παραδοσιακή περιοχή Ραρχ στο σημερινό Ινδικό κρατίδιο της Δυτικής Βεγγάλης ως ένας από τους ειδικούς χωριάτικους θεούς (γκραμ ντεβάτα). Εκπροσωπείται από μια άμορφη πέτρα, βαμμένη με κόκκινο χρώμα και συνήθως τοποθετείται κάτω από ένα δέντρο ή τοποθετείται σε ανοικτό χώρο, αλλά μερικές φορές τοποθετείται σε ένα ναό. Η λατρεία λαμβάνει χώρα κατά τους μήνες Μπαϊσάχ, Τζαϊσθά και Ασάρ την ημέρα της πανσελήνου και, μερικές φορές, την τελευταία ημέρα του Μπάντρο. Ο Νταρμαθακούρ λατρεύεται κυρίως από κάστες Μπαούρι, Μπάγκντι, Χάρι, Ντομ και άλλες.
Προέλευση
Ο Νταρμαθακούρ έχει συνδεθεί με πολλούς θεούς όπως τον θεό του ηλίου Σούργια, τον Βαρούνα, τον Βισνού, τον Γιάμα, τον Σίβα και ακόμη και με τον Βουδισμό. Ουσιαστικά, όλα αυτά ξεκίνησαν με τις μαγικές πεποιθήσεις που σχετίζονταν με τη συγκομιδή στις πρωτόγονες ημέρες και στη συνέχεια τα στρώματα των Άριων Ινδουιστών και Βουδιστών, μεταμορφώθηκε με πολλούς τρόπους σε διαφορετικά μέρη και έχει γίνει υπερβολικά πολύπλοκο για να εντοπιστούν οι σωστές του ρίζες.
Ο Σουνίτι Κουμάρ Τσαττερτζί λέει ότι "Ο Ντάρμα που ωστόσο περιγράφεται ως η υπέρτατη θεότητα, δημιουργός και χειροτόνος από το Σύμπαν, ανώτερος ακόμα και από τους Βράχμα, Βισνού και Σίβα και μερικές φορές ταυτιζόμενους με αυτούς, και ότι δεν έχει καμία από τις αφαιρέσεις από το Βουδιστικό Ντάρμα γι'αυτό." Έχει αποφανθεί περαιτέρω ότι τα τραγούδια και οι χοροί που συνδέονται με το Γκατζάν του Ντάρμα είναι σαφώς μη-Άρια καταγωγή. Θα μπορούσε να είναι Δραβιδικής ή Σινοθιβετικής καταγωγής.
Ο Σουκουμάρ Σεν λέει ότι το Νταρμαθακούρ έχει έρθει κάτω με την αποκαλούμενη κατώτερη κατηγορία των κοινών ανθρώπων. Δημιούργησαν την πλειοψηφία σε ένα σημείο του χρόνου και δεν είχαν το δικαίωμα να λάβουν Βραχμανική εκπαίδευση. Οι βραχμάνοι που άρχισαν να μεταναστεύουν για τη Βεγγάλη σε μεγάλους αριθμούς κατά τη διάρκεια της περιόδου των Γκούπτα ως επί το πλείστον δεν ήταν οι αρχικοί κάτοικοι της Βεγγάλης και δεν είχαν καμία σχέση με τον Νταρμαθακούρ. Δεν ήταν προσωπικός θεός, αλλά ο θεός για μια κοινότητα λατρευόμενος από πολλούς. Λατρευόταν από τις μεγάλες ομάδες των μη-Βραχμάνων όπως οι Χάρι, Ντομ και Τσαντάλα.
Είναι αξιοσημείωτο ότι πολύ σημαντικοί προστάτες της λατρείας ήταν Βραχμάνοι και ήταν αυτοί που έγραψαν τις περισσότερες από τις γραφές αφοσιωμένες στη λατρεία. Αυτές περιλαμβάνουν τα έργα Ντάρμα Πουράνα του Μαγιούρα Μπάττ, το Ντάρμα Μανγκάλα των Μαγιούρα Μπάττα, Μανίκ Γκανγκούλι, Γκαναράμα, Σαχαντέβα Τσακραβάρτι, και Ρουπαράμα. Ίσως το φεστιβάλ Γκαναράμα, στο οποίο παίρνουν το όνομά τους οι σύγχρονοι οπαδοί της λατρείας Νταρμαθακούρ παίρνουν το όνομά του από τον Βραχμάνο Γκαναράμα Τσακραβάρτι.
Ο Φρανκ Κορόμ, Καθηγητής Θρησκείας και Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, έγραψε τη Διδακτορική του διατριβή στο Νταρμαράτζ. Βρήκε ότι το Νταρμαράτζ είχε διαφορετική αντίληψη και λατρευόταν διαφορετικά από περιοχή σε περιοχή.
Μπαχάν
Οι Ινδουιστικοί θεοί και οι θεές έχουν μπαχάν – ένα ζώο στο οποίο κινείται η θεότητα. Το άλογο είναι το μπαχάν του Νταρμαθακούρ. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ελέφαντας επίσης χρησιμοποιείται ως μπαχάν. Στην περιοχή του Ραρχ όπου λατρεύεται ο Νταρμαθακούρ δεν υπάρχει τέλος στη συμβολική χρήση τερακότας και ξύλινων αλόγων. Η συμβολική θυσία αλόγων για την εκπλήρωση επιθυμιών είναι κοινή για πολλούς χωριάτικους θεούς και θεές, αλλά μια συνέλευση αλόγων τερακότα σε διάφορα σχήματα και μεγέθη που αντιπροσωπεύουν θυσία στις ευχές είναι ίσως περίεργο στο Νταρμαθακούρ. Είναι πιθανό ότι το άλογο συμβολίζει κάποια σύνθεση με τον θεό του Ηλίου.
Γκατζάν
Το φεστιβάλ που σχετίζονται με το Νταρμαθακούρ ονομάζεται Νταρμέρ γκατζάν ή Γκατζάν του Ντάρμα. Το Σίβα γκατζάν και το Νταρμέρ γκατζάν είναι παρόμοια. Το άλογο είναι απαραίτητο στο Ντάρμα γκατζάν αλλά δεν είναι τόσο στο Σίβα γκατζάν. Τα σαννγιάσι (ερημίτες) του γκατζάν ονομάζονται μπάκτα ή μπάκτια. Εφαρμόζουν ορισμένες τελετουργίες οι οποίες είναι παρόμοιες με εκείνες που εφαρμόζονται σχετικά με τον θάνατο ενός ατόμου. Υπάρχει κάποια σύγχυση σχετικά με την ερμηνεία των τελετουργιών, καθώς το γκατζάν υποτίθεται να γιορτάσει τον γάμο του Νταρμαθακούρ και Μούκτι. Ο χορός του κρανιού είναι μέρος του γκατζάν. Πιστεύεται ότι έχει μη-Άρια καταγωγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Δυτικής Βεγγάλης
Δήμος Αράχωβας
Ο Δήμος Αράχωβας ήταν δήμος του νομού Βοιωτίας που λειτούργησε τις περιόδους 1835-1912 και 1946-2010. Κατά την περίοδο 1912-1946 ήταν κοινότητα. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Διστόμου - Αράχοβας - Αντίκυρας. Ο Δήμος βρισκόταν στο βορειοδυτικότερο σημείο του νομού και συνόρευε με τον δήμο Διστόμου, την κοινότητα Αντίκυρας και τον νομό Φωκίδας. Καταλάμβανε έκταση 139,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.180 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Αράχωβα
Διοικητικές μεταβολές
Ο Δήμος Αράχωβας συστάθηκε το 1946 και προήλθε από την αναγνώριση της πρώην κοινότητας Αράχωβας σε δήμο. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1912 και μέχρι την μετατροπή της σε δήμο είχε μείνει αμετάβλητη. Μέσα στα όρια του δήμου Αράχωβας αναγνωρίστηκαν τα επόμενα χρόνια οι οικισμοί Καλύβια Λιβαδιού Αραχώβης και Ζεμενό. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, το 2011, ο δήμος καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Διστόμου - Αράχοβας - Αντίκυρας
Δήμαρχοι Αράχοβας (Αραχώβης ως το 1940)
Ο δήμος συστάθηκε για πρώτη φορά στις 18 Οκτωβρίου 1835. Από το 1912 ως το 1946 λειτούργησε ως Κοινότητα. Μετά την επανασύστασή του το 1946, λειτούργησε ως δήμος μέχρι το 2010, οπότε καταργήθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Βοιωτίας
689 Ζίτα
Η Ζίτα (Zita) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,202. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από την τελευταία Αυτοκράτειρα της Αυστρίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ζίτα εκτιμάται σε 14,36 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1183. Η Ζίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 25,5 λεπτά.
Τηλέπυλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τηλέπυλος αναφέρεται στην Οδύσσεια (κ 82, ψ 318) η πόλη ή η χώρα των Λαιστρυγόνων («λαιστρυγονίη»). Το όνομα, από το τηλε- = μακριά και το πύλη, έχει ίσως σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς την έννοια του «ευρύπυλος, μεγαλόπυλος», ή και «μακρόπυλος» (Ευστάθιος: «ου τω διαστήματι απ' αλλήλων, αλλά τω πλάτει των πυλών ή τω μήκει»). Κατά τη γνώμη των μεταγενέστερων αρχαίων Ελλήνων (π.χ. Θουκυδίδης, 6.2) η Τηλέπυλος βρισκόταν στη Σικελία, ενώ οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι βρισκόταν στην κυρίως Ιταλία, στις Φορμίες (τη σημερινή Mola di Gaeta).
Η Τηλέπυλος ήταν παραθαλάσσιος τόπος και λιμάνι, στα οποία κυριαρχούσε επιβλητικό το απόκρημνο κάστρο του Λάμου («αιπύ πτολίεθρον»):
«... και φτάσαμε την έβδομη στ' ορθοχτισμένο κάστρο / του Λάμου, στην Τηλέπυλο, τη γη των Λαιστρυγόνων ... / ... Σαν ήρθαμε στο ξακουστό λιμάνι, που τριγύρω / το κλειούσαν βράχοι απότομοι κι από τα δυο τα μέρη, / κι έβγαιναν άκρες πεταχτές, αγνάντια η μια στην άλλη / στη θάλασσα, κι ήταν στενό του λιμανιού το στόμα / εκεί τ' αψηλοκέφαλα τ' αράξαμε καράβια ... / ... γιατί ποτέ δε φούσκωνε το κύμα στο λιμάνι ...» (Οδύσσεια, μετάφρ. Ζ. Σίδερη, κ 81-82, 87-91, 93)
Πηγές
Τηλεπυλος
Κοινωνική δομή
Η κοινωνική δομή είναι η συνύφανση των αλληλεπιδράσεων και σχέσεων των ανθρώπων με έναν λιγότερο ή περισσότερο επαναλαμβανόμενο και σταθερό τρόπο. Η κοινωνική δομή αποτυπώνεται στα δίκτυα των κοινωνικών θέσεων και στην κατανομή των ανθρώπων σε αυτά. Η κοινωνική δομή εξασφαλίζει μια ιδιότητα οργάνωσης και σταθερής εστίασης στις ομαδικές μας εμπειρίες, και μας επιτρέπει να επιτυγχάνουμε τους κοινωνικούς μας στόχους. Χάρη στην δομή, είμαστε σε θέση να συνδέσουμε εμπειρίες και να τις ονομάσουμε συνολικά "οικογένεια", "εκκλησία" , "γειτονιά" ή "Generals Motors".Κάθε παρέα, οικογένεια, συγκρότημα της ροκ, στράτευμα, επιχείρηση, θρησκευτική ομάδα ή έθνος αποτελεί και από μία ξεχωριστή δομή. Η κοινωνική δομή αποτελείται από τις επαναλαμβανόμενες και οργανωμένες σχέσεις που επικρατούν μεταξύ των μελών μιας ομάδας ή κοινωνίας. Μας δίνει την αίσθηση ότι η ζωή διέπεται από οργάνωση και σταθερότητα. Για τους κοινωνιολόγους, η κοινωνική δομή είναι ένα κοινωνικό γεγονός του είδους που περιέγραψε ο Εμίλ Ντιρκάημ. Τα κοινωνικά γεγονότα τα βιώνουμε ως εξωγενείς ανεξάρτητες πραγματικότητες, που αποτελούν μέρος του αντικειμενικού μας περιβάλλοντος. Συνεπώς, οι κοινωνικές δομές θέτουν όρια στην συμπεριφορά μας και ωθούν τις πράξεις μας προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις.
Πηγή:"Koινωνιολογία οι βασικές έννοιες", Michael Hughes-Carolyn J.Kroehler. Επιστημονική επιμέλεια Θεόδωρος Ιωσηφίδης, Εκδόσεις Κριτική
Κυκλαδικός πολιτισμός
thumb|200px|Αγαλματίδιο εγκύου γυnaiίκας. Την ονομασία Κυκλάδες χρησιμοποίησαν οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς για να χαρακτηρίσουν το πυκνό σύμπλεγμα των μικρών νησιών στο κέντρο του Αιγαίου πελάγους, τα οποία φαίνονται να σχηματίζουν έναν νοητό κύκλο γύρω από το ιερό νησί τους και τόπο λατρείας του Απόλλωνα, τη Δήλο. Τα νησιά αυτά υπήρξαν το λίκνο ενός σημαντικού πολιτισμού, του λεγόμενου Κυκλαδικού πολιτισμού, που άνθησε κατά την 3η χιλιετία π.X.
Τρεις είναι οι λόγοι που συνέτειναν στη γένεση και στην ανάπτυξη πολιτισμού στις Κυκλάδες κατά τους αρχαιότατους αυτούς χρόνους. Πρώτον, η στρατηγική γεωγραφική τους θέση, δεύτερον, οι περιορισμοί του φυσικού τους περιβάλλοντος οι οποίοι ανάγκασαν τους νησιώτες να στραφούν εξαρχής στη θάλασσα προκειμένου να προσποριστούν τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους και τρίτον, ο ορυκτός τους πλούτος, συγκεκριμένα ο οψιδιανός της Μήλου, η σμύριδα της Νάξου, ο μόλυβδος της Σίφνου, ο χαλκός της Κύθνου και της Σέριφου και, τέλος, η κατεξοχήν πρώτη ύλη των νησιών, το μάρμαρο.
Ο όρος κυκλαδικός πολιτισμός, τον οποίο ο Χρήστος Τσούντας χρησιμοποίησε με γεωγραφική και χρονολογική σημασία, είναι συνώνυμος των όρων Πρωτοκυκλαδικός πολιτισμός ή Πρώιμη εποχή του Χαλκού ή Πρωτοχαλκή εποχή. Με τους όρους αυτούς προσδιορίζεται η πρώτη από τις τρεις περιόδους στις οποίες διακρίνεται συμβατικά η εποχή του χαλκού στα νησιά των Κυκλάδων.
Η εποχή αυτή καλύπτει περίπου δύο χιλιετίες, δηλαδή το διάστημα από το 3200 έως το 1100 π.Χ., και διακρίνεται σε Πρωτοκυκλαδική, Μέση και Υστεροκυκλαδική. Ο Κυκλαδικός πολιτισμός όμως άκμασε περισσότερο την περίοδο της πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3000-2000).
Οι Κυκλάδες
Σε όλα σχεδόν τα νησιά των Κυκλάδων η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως οικισμούς, όχι εκτεταμένους, της 3ης χιλιετίας π.Χ. Κάθε οικισμός φαίνεται ότι αναπτυσσόταν αυτόνομα και δεν υπήρχε κανένα είδος κεντρικής εξουσίας. Αρχικά οι οικισμοί σχηματίζονται κοντά στη θάλασσα ή στα πρανή χαμηλών λόφων. Περίπου το 2300 π.Χ. ορισμένοι οικισμοί οχυρώνονται (Αγία Ειρήνη στην Κέα), άλλοι καταστρέφονται και ξαναχτίζονται οχυρωμένοι (Φυλακωπή στη Μήλο), ενώ άλλοι χτίζονται σε υψηλούς λόφους μακριά από τη θάλασσα (Καστρί Σύρου). Αυτό φανερώνει κάποια αναστάτωση της ζωής από την παρουσία νέων πληθυσμών, που προέρχονται πιθανόν από τη Μικρά Ασία ή συνέπεια φυσικών καταστροφών στον ευρύτερο γεωφύσικο αιγαιακό χώρο (σεισμοί, εκρήξεις ηφαιστίων κτλ). Γρήγορα όμως τα νησιά ξαναβρίσκουν το ρυθμό της ζωής τους.
Οι Κυκλάδες της Εποχής του Χαλκού.
Στη 2η χιλιετία π.Χ. οι Κυκλάδες έχουν επαφές με την ηπειρωτική Ελλάδα αρχικά και στη συνέχεια με την Κρήτη. Οι οικισμοί μεγαλώνουν, τα κτίρια είναι πιο σύνθετα και επιβλητικά. Ο πιο σημαντικός οικισμός αυτής της εποχής είναι το Ακρωτήρι στη Θήρα. Περίπου το 1600 π.Χ., όταν μεγάλοι κυκλαδικοί οικισμοί καταστρέφονται από σεισμό, οι Κυκλάδες περνούν στη σφαίρα επιρροής της μινωικής Κρήτης, που γνωρίζει τότε τη μεγαλύτερη ακμή της. Μετά την καταστροφή των μινωικών ανακτόρων, γύρω στο 1450 π.Χ., στις Κυκλάδες κυριαρχούν οι Μυκηναίοι από την ηπειρωτική Ελλάδα, που μεταδίδουν στα νησιά τα χαρακτηριστικά του δικού τους πολιτισμού στην τεχνολογία, την τέχνη και τη θρησκεία.
Τέχνη
Τα πήλινα αγγεία, που έχουν ποικίλα σχήματα, διακοσμούνται με απλά γραμμικά σχέδια. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι και τα μαρμάρινα αγγεία, καθώς και τα μεταλλικά με απλή χαρακτή διακόσμηση.
Πηγές
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-A105/29/156,900/
Ζυμαρικά φούρνου
Τα ζυμαρικά φούρνου ή το τίμπαλο ζυμαρικών είναι ένα τυπικό πιάτο της ιταλικής κουζίνας, παρασκευασμένο με ζυμαρικά, συνήθως λαζάνια ή κοντά ζυμαρικά, με επικάλυψη σάλτσας και τυριών και μαγειρεμένο στο φούρνο.
Ιστορία
Τα ζυμαρικά στο φούρνο μπορούν να χωριστούν ιδανικά σε δύο μεγάλες κατηγορίες: η εκδοχή με την μπεσαμέλ γεννήθηκε στις αναγεννησιακές αυλές του Βόρειου κέντρου, ως μια φτωχική παραλλαγή της κρεατόπιτας, από την οποία πιθανόν να προέρχονται φημισμένα φαγητά όπως τα λαζάνια στο φούρνο και τα κανελόνια. Τα λεγόμενα ψημένα ζυμαρικά ή γεμιστά θεωρούνται αντιθέτως ως ένα από τα πιο παραδοσιακά πιάτα του Νότου (κυριότερα στην επαρχία της Μεσίνας) και οι ρίζες τους βασίζονται σε αρχαιότατες παραδόσεις, που ουσιαστικά προκύπτουν από τα μεγαλοπρεπή τίμπαλι, τα οποία εισήγαγαν οι Άραβες στη Σικελία κατά τη διάρκεια της ανερχόμενης κυριαρχίας τους από τον 9ο αιώνα.
Προετοιμασία
Υπό αυτές τις συνθήκες είναι εύκολο να μαντέψουμε πώς μια όμοια ποικίλη προετοιμασία δεν γνωρίζει τις ακριβείς προδιαγραφές όσον αφορά τα συστατικά: συνήθως γίνεται προσφυγή στον τύπο της προετοιμασίας που εμφανίζεται παραδοσιακά στη συλλογική φαντασία της ιταλικής γαστρονομίας για να προκύψει έπειτα σε όλα τα είδη της παραλλαγής, που η έμπνευση και η γαστρονομική δημιουργικότητα μπορούν να προτείνουν αριστερά|μικρογραφία|Τυπικό πιάτο ζυμαρικών φούρνου [[Καλαβρία|στην Καλαβρία με γέμιση από τυρί προβολόνε, λουκάνικο σοπρεσάτα, αυγά βραστά και τηγανητά κεφτεδάκια.]] μικρογραφία|Ανελέτι φούρνου Για την προετοιμασία αυτού του πιάτου της παράδοσής μας, χρησιμοποιούνται διάφορα είδη ζυμαρικών, μικρού και μεσαίου μεγέθους, κυρίως, ριγκατόνι, πέννες, κοτσίδια, μακαρονάκια ζίτι,μακαρόνια, κλπ. Η παράδοση του Παλέρμου, ωστόσο, απαιτεί τη χρήση της τυπικής μορφής των ανελέτι, τα οποία δίνουν στο πιάτο ένα παρόμοιο χαρακτηριστικό με ένα σουφλέ ή τίμπαλλο. Τα ζυμαρικά, βρασμένα πολύ αλ ντέντε (θα τελειώσουν το μαγείρεμά τους στο φούρνο), στραγγισμένα και έχοντας αναμιχθεί καλά με την σάλτσα των μπαχαρικών, έπειτα χωρίζονται σε στρώσεις σε ένα τηγάνι ή ταψί, ελαφρά βουτυρωμένο (ή στο οποίο μοιράστηκε μια πολύ λεπτή στρώση σάλτσας) και εναλλάσσονται με τα συστατικά που συνδέονται με τις τοπικές παραδόσεις. Για να έχουμε ένα αποτέλεσμα καλής ποιότητας, είναι αναγκαίο να φτιάξουμε μια εξαιρετική σάλτσα λίγο- πολύ δουλεμένη, αλλά με απλά βήματα και με πρώτες ύλες καλής ποιότητας. Επίσης, εδώ οι παραλλαγές είναι ποικίλες, όσον αφορά τις τοπικές παραδόσεις, αλλά γενικά το φαγητό αυτό αποτελείται από κιμά βοδινού και/ή χοιρινού, αφού έχει τηγανιστεί μαζί με ένα πολύ καλά ψιλοκομμένο κρεμμύδι,έχει αρωματιστεί με αρωματικά βότανα, αλάτι και πιπέρι, και αφού έχει σβηστεί με καλό κόκκινο κρασί, προσθέτουμε η σάλτσα ντομάτας και αφήνουμε να σιγοβράσει για μισή ώρα για να επιτρέψει σε όλα να αποκτήσουν άρωμα και γεύση.
Η σύνθεση των στρώσεων βασίζεται απαραίτητα στην κλασική γέμιση με τυριά όπως το τυρί προβολόνε ή το κασέρι κατσιοκαβάλο, κομμένα σε φέτες (για το περισσότερο) προσιούτο, μαγειρεμένο ακόμη και σε κύβους, σαλάμι, ή πιο συχνά η τυπική σκατσιάτα (φοκάτσια) ή καλαβρέζικο λουκάνικο σοπρεσάτα, βραστά αυγά κομμένα σε φέτες ή κομμάτια και τα απαραίτητα τηγανισμένα κεφτεδάκια. Όταν το μοίρασμα ολοκληρωθεί με μια τελική στρώση μακαρόνια, για κλείσιμο, καλύπτεται όλο με άφθονη παρμεζάνα τριμμένη, για να ευνοήσει το ψήσιμο όλων των συστατικών μαζί, και το χαρακτηριστικό ρόδισμα και την τραγανή καμπυλότητα των ζυμαρικών στο ανώτερο στρώμα.
Η σικελιανή εκδοχή του φαγητού, ανάμεσα στα συστατικά, περιλαμβάνει και τις απαραίτητες μελιτζάνες, συνήθως κομμένες σε λεπτές φέτες και τηγανισμένες ή σε κυβάκια. . Οι προετοιμασίες, εν πάσει περίπτωση, μπορεί να είναι πολλές και πολύ πρωτότυπες: στην πραγματικότητα υπάρχουν εκδοχές - διαδεδομένες εξάλλου- με βάση τις λευκές σάλτσες με κρεμμύδι και κιμά, ή με μπεσαμέλ, η οποία τις περισσότερες φορές προτιμάται για να βελτιώσει τη γέμιση από λαχανικά, όπως οι αγκινάρες ή το ραδίκι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση ζυμαρικά
Τρίλοφος Θεσσαλονίκης
Ο Τρίλοφος η το Τρίλοφο  είναι κωμόπολη της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης.
Γεωγραφία
Ο Τρίλοφος βρίσκεται 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου της Θεσσαλονίκης, 6 χιλιόμετρα ανατολικά του Θερμαϊκού κόλπου και 11 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της παραλίας της Επανομής. Είναι κτισμένος νότια του Διεθνή Κρατικού Αερολιμένα Θεσσαλονίκης και ανατολικά της Νέας Μηχανιώνας σε υψόμετρο 140 μέτρα. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Θέρμης και έχει οριστεί έδρα της Δημοτικής Ενότητας Μίκρας. Ο πληθυσμός του κατά την Απογραφή του 2011 ανερχόταν σε 7.227 κατοίκους.
Εκπαίδευση
Στον Τρίλοφο λειτουργούν οι εξής εκπαιδευτικές υποδομές:
1о Διθέσιο, 2ο & 3о Τριθέσιο Ολοήμερο Νηπιαγωγείο Τριλόφου
1о & 2ο Ολοήμερο Δημοτικό Τριλόφου
1о Ολοήμερο Γυμνάσιο & Λύκειο Μίκρας (Τριλόφου)
Εκκλησίες & ξωκλήσια
Ιερός Ναός Αγ. Αθανασίου Τριλόφου
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Αγ. Κυριακή
Αγ. Παντελεήμονας
Προφήτης Ηλίας
Αγ. Άννα
Αγ. Μόδεστος
Ονομασία
Πρώτη αναφορά του Τριλόφου με το παλιό όνομα "Ζομβάτοι" στις πηγές γίνεται το 1240 σε αγιορείτικο έγγραφο. Η κατοίκηση του συνεχίστηκε αδιάκοπα σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Το χωριό ανήκε διοικητικά στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς και ειδικότερα στο χάσι του Λόγγου. Μέχρι το 1927 ο Τρίλοφος είχε την ονομασία Ζουμπάτ ή Ζουμπάτες (Ζουμπάταις) ή Σπάτες. Η κυριότερη εκδοχή για την ονομασία αυτή προέρχεται το πάτημα των σταφυλιών (Ζουμ - Πατ). Από τον Τρίλοφο κατάγονταν οι αγωνιστές της επανάστασης του 1821, Γεώργιος Καραλής και Κωνσταντίνος Λιόλιου. Η ονομασία Τρίλοφος προέρχεται από το γεγονός ότι το χωριό βρίσκεται κτισμένο σε τρεις λόφους, το Κοτρώνι στα ανατολικά, τον Προφήτη Ηλία στα νότια και την Τούμπα ή Συγκουνά στα δυτικά.
Πληθυσμός
Η πληθυσμιακή εξέλιξη του Τριλόφου είναι η ακόλουθη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θέρμης Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης
Πέτρος του Καμέρος
Ο Πέτρος της Καστίλης, (Ισπανικά : Pedro, 1290 - 25 Ιουνίου 1319) μέλος του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέας, Ινφάντης της Καστίλης και της Λεόν και κύριος του Κάμερος ήταν ένας από τους μικρότερους γιους του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης και της Μαρίας της Μολίνας.
Μάχες στην Γρανάδα με τους μουσουλμάνους
Ο Πέτρος ηγήθηκε σε εκστρατεία στο Εμιράτο της Γρανάδας, σύμφωνα με χριστιανικές πηγές κέρδισε μεγάλη νίκη αλλά απέτυχε να καταλάβει δύο κάστρα, οι Μουσουλμανικές πηγές αντίστοιχα δεν αναφέρουν καμία νίκη. Σε δεύτερη επίθεση στην Γρανάδα (1317) συμμετείχε στην δεύτερη πολιορκία του Γιβραλτάρ και κυρίευσε το κάστρο του Μπελμέζ ντε λα Μοραλέντα. Με παπική έγκριση ξεκίνησε νέα Σταυροφορία στην Γρανάδα (1319), συμμετείχαν ο Πέτρος και ο θείος του Ιωάννης αλλά έπεσαν στην παγίδα από τις Μουσουλμανικές δυνάμεις και γνώρισαν την συντριβή. Ο Πέτρος και ο Ιωάννης έπεσαν μαζί στο πεδίο της μάχης σε μια ήττα που έμεινε γνωστή σαν "Καταστροφή του κάστρου της Γρανάδας".
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας και είχε τέκνα:
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2005-2006
Το πρωτάθλημα Α1 Εθνικής χάντμπολ γυναικών της περιόδου 2005–06, ήταν το 13ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 25ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Στο πρωτάθλημα μετείχαν δέκα ομάδες.
Πέτρος του Καμέρος
Πηγές
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2005-2006
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για 12η συνεχόμενη φορά και 9η ως αήττητη η Αναγέννηση Άρτας, καταβάλλοντας την μεγάλη ανταγωνίστριά της Ορμή Πάτρας με 2-0 νίκες στους τελικούς.
Στην Α2 υποβιβάστηκε ο Μακεδονικός καθώς και ο Κύδων Χανίων.
Σύστημα διεξαγωγής
Οι δέκα ομάδες αγωνίστηκαν στην κανονική περίοδο σε δύο γύρους και συνολικά 18 αγωνιστικές. Οι δύο τελευταίες ομάδες μετά την ολοκληρωση των αγώνων της κανονικής περιόδου υποβιβάστηκαν στην Α2, ενώ οι έξι πρώτες συνέχισαν στα play off.
Στην προημιτελική φάση των play off αγωνίστηκαν οι ομάδες των θέσεων 3-6. Οι νικήτριες προκρίθηκαν ημιτελική φάση όπου βρίσκονταν ήδη οι δύο πρώτες τις κανονικής περιόδου, ενώ οι ηττημένες έδωσαν αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5 και 6. Οι νικήτριες των ημιτελικών προκρίθηκαν στο μεγάλο τελικό για την ανάδειξη του πρωταθλητή, ενώ οι ηττημένες αγωνίστηκαν για την τελική κατάταξη στις θέσεις 3 και 4. Όλες οι σειρές των play off κρίθηκαν στις δύο νίκες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2005 2006 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2005 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2006
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1998-1999
Οι πίνακες της τελικής κατάταξης έχουν ως ακολούθως:
1ος Όμιλος Νότου
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 1ου Ομίλου Νότου 20px|Γ
2ος Όμιλος Νότου
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 2ου Ομίλου Νότου 20px|Γ
1ος Όμιλος Βορρά
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 1ου Ομίλου Βορρά 20px|Γ
2ος Όμιλος Βορρά
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 2ου Ομίλου Βορρά 20px|Γ
Πηγές
«Ματιές στα σπορ», Ιανουάριος 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γ εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 1998 1999 Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 1998 1999
7 Αυγούστου
6 Αυγούστου | 7 Αυγούστου | 8 Αυγούστου
Η 7η Αυγούστου είναι η 219η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (220η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 146 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Αμάντα Ληρ
Η Αμάντα Ληρ (Amanda Lear, ανεξακρίβωτης ημερομηνίας και τόπου γέννησης ) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, ζωγράφος, τηλεπαρουσιάστρια, ηθοποιός και μοντέλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φρούριο Ναχάλ
Το Φρούριο Ναχάλ (αραβικά: قَلْعَة نَخَل, Qalʿat Nakhal) είναι ένα μεγάλο οχύρωμα στην Περιοχή Αλ Μπατίνα του Ομάν. Πήρε το όνομά του από την Βιλαέτι του Νακάλ. Στο φρούριο στεγάζεται ένα μουσείο, το οποίο διαχειρίζεται το Υπουργείο Τουρισμού, το οποίο διαθέτει εκθέματα ιστορικών όπλων και το φρούριο φιλοξενεί επίσης μια εβδομαδιαία αγορά αιγών.
Ιστορία
Το φρούριο, επίσης γνωστό ως Χασν Αλ Χιμ, πήρε το όνομά του από το Νακάλ που υπάρχει πάνω από το παλιό χωριό Ναχλ. Έχει μια ιστορία που χρονολογείται από την προ-ισλαμική περίοδο όταν αρχικά χτίστηκε από τους Σασσανιδές ως προπύργιο ενάντια στις εισβολές από αραβικές φυλές. Οι ιμάμηδες της Ουάντι Μπάνι Χάρους και οι Γιαρούβιδες κατοικούσαν εδώ στο παρελθόν. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, υπέστη πολλές ανακαινίσεις και βελτιώσεις. Ανακατασκευάστηκε από Ομανούς αρχιτέκτονες τον 17ο αιώνα. Αρχικά χτισμένο ως προστατευτικό μέτρο για μια περιοχή όασης και κοντινές εμπορικές οδούς, διέρχεται από την περιφερειακή πρωτεύουσα της Νιζουά. Η πύλη και οι πύργοι που φαίνονται τώρα ήταν επεκτάσεις που χτίστηκαν το 1834 και αποδόθηκαν στον ιμάμη Σαίντ μπιν Σουλτάν. Το 1990, ανακαινίστηκε πλήρως.
Τον Νοέμβριο του 2003, ο Πρίγκιπας Κάρολος επισκέφθηκε το αναστηλωμένο φρούριο κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στο Ομάν.
Σύνοψη
αριστερά|μικρογραφία| Αψίδα εισόδου Το φρούριο βρίσκεται περίπου 120 χιλιόμετρα δυτικά της Μουσκάτ, την πρωτεύουσα του Ομάν, στην είσοδο της Ουάντι Ναχάλ στην Ουάντι Αρ Ρακίμ. Βρίσκεται σε μια βραχώδη προεξοχή στους πρόποδες του Τζεμπέλ Ναχάλ, εάν παρακλάδι της οροσειράς των Δυτικών Αλ Χατζάρ. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Τζεμπέλ Αχντάρ, που ονομάζεται επίσης πράσινο βουνό. Το φρούριο Ναχάλ περιβάλλεται από οπωρώνες από φοίνικες. Οι επάλξεις του προσφέρουν θέα στην περιοχή Αλ Μπατίνα. Το αρχαίο χωριό Ναχάλ βρίσκεται κάτω από το φρούριο και κοντά είναι οι θερμές πηγές του Αΐν Α Ταουαρά. Το φρούριο Ναχάλ είναι μία από τις πολλές οχυρώσεις στην περιοχή Αλ Μπατίνα, με τις άλλες να είναι τα οχυρά Αλ Χαζίμ, Αλ ΣΙφαλά, Ρουστάκ και Σινάς.
Χτισμένο στο αρχιτεκτονικό στιλ του Σουλτανάτου του Ομάν, είναι μοναδικό στο ότι χτίστηκε για να ταιριάζει γύρω από ένα ακανόνιστο σχήμα βράχου, με κάποιες εκθέσεις πετρωμάτων έξω από τους εσωτερικούς χώρους. Το φρούριο στεγάζει ένα μουσείο που διαχειρίζεται το Υπουργείο Τουρισμού με εκθέματα ιστορικών όπλων. Μια εβδομαδιαία αγορά δημοπρασίας αιγών κάθε Παρασκευή πραγματοποιείται εντός των χώρων του οχυρού. Κατά τις πρόσφατες ανακαινίσεις, το φρούριο εξοπλίστηκε με παραδοσιακά έπιπλα, χειροτεχνήματα και ιστορικά αντικείμενα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ναχάλ Κατηγορία:Φρούρια στο Ομάν Κατηγορία:Πορτογαλική αποικιακή αρχιτεκτονική στο Ομάν Κατηγορία:Κάστρα των Σασσανιδών
Τρίφυλος
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Τρίφυλος ήταν γιος του Αρκάδος και της Ερατώς ή της Λεάνειρας ή της Μεγάνειρας ή της Νύμφης Χρυσοπέλειας. Τα αδέλφια του ήταν ο Αφείδας της Αρκαδίας, ο Έλατος και ο Αζάνας. Επομένως ο Τρίφυλος ήταν εγγονός του ίδιου του Δία και δισέγγονος του βασιλιά Λυκάονα της Αρκαδίας από την πλευρά του πατέρα του. Σε μία και μόνη παράδοση, ο Τρίφυλος αναφέρεται ως ο επώνυμος ήρωας της Τριφυλίας στην Πελοπόννησο.
Πηγές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Froot
Το Froot (απεικονιζόμενο ως FROOT) είναι το τρίτο άλμπουμ της Ουαλό-ελληνίδας Μαρίνας-Λαμπρινής Διαμάντη, γνωστής ευρέως ως Marina and the Diamonds. Αρχικά θα κυκλοφορούσε στις 3 Απριλίου του 2015 από τις Neon Gold Records και Atlantic Records, αλλά μετά από την κυκλοφορία των τραγουδιών στο ίντερνετ κυκλοφόρησε τελικά στις 13 Μαρτίου του 2015. Η Διαμαντή έγραψε μόνη της όλα τα κομμάτια και έκανε παραγωγή στο άλμπουμ με συμπαραγωγό τον David Kosten.
Για να προωθήσει το άλμπουμ η Διαμαντή κυκλοφορούσε ένα single το μήνα από το Νοέμβριο του 2014 μέχρι το Μάρτιο του 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Τροχίλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τρόχιλος είναι γνωστός ένας ιεροφάντης (μάντης) από το Άργος, ο οποίος αναφέρεται ως ο πατέρας του Τριπτολέμου και του Ευβουλέα, Σύμφωνα όμως με μία άλλη παράδοση, οι Τριπτόλεμος και Ευβουλέας ήταν παιδιά του Δυσαύλη και γενικότερα επιχειρείται να εμφανισθούν ως γηγενείς της Ελευσίνας, στην οποία είχαν καταφύγει.
Πηγές
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Φρουτοπία
thumb|Φωτογραφια από την τηλεοπτική εκπομπή.|350px Η Φρουτοπία είναι η ελληνική σειρά κόμικ που δημιούργησαν το 1983 ο συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας Ευγένιος Τριβιζάς και ο σκιτσογράφος Νίκος Μαρουλάκης. Ολοκληρώθηκε σε τρεις κύκλους με 50 τεύχη. Το κόμικ της Φρουτοπίας εκδόθηκε από τις εκδόσεις Πατάκη και αργότερα η εβδομαδιαία εφημερίδα Ο Κόσμος του Επενδυτή το συμπεριέλαβε ως συνοδευτικό. Επίσης, το κόμικ μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση, με πρεμιέρα το 1985.
Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία
Στο ίδιο το κόμικ και το βιβλίο, η Φρουτοπία αναφέρεται ως «μια μακρινή χώρα που συνορεύει στα δυτικά με το Αβγατηγανιστάν, στα ανατολικά με το Πιπερού και στα βορειοδυτικά με τη Χώρα του Χασμουρητού. Η ιστορία της Φρουτοπίας είναι γεμάτη με πράξεις αφάνταστου ηρωισμού και κατάπτυστης προδοσίας, με υπέροχες θυσίες και ασίγαστα μίση, τολμηρές προσδοκίες και αποτρόπαιες δολοπλοκίες». Το 2010, στην Δ΄ έκδοση του βιβλίου γλώσσας της Δ΄ δημοτικού συμπεριλήφθηκε ένα απόσπασμα από το τεύχος 9 «Ο μανάβης και η σοπράνο».
Πλοκή
Η ξαφνική εξαφάνιση του Μανώλη του μανάβη σπέρνει τον πανικό μεταξύ των μανάβηδων της χώρας, οι οποίοι τρέπονται σε μαζική φυγή, φοβούμενοι την ίδια τύχη, ακολουθούμενοι από τους ανθρώπους. Το γεγονός σημαίνει την έναρξη μιας νέας εποχής για τα φρούτα και τα λαχανικά που παραμένουν στην Φρουτοπία, τα οποία κηρύσσουν την ανεξαρτησία τους, εκλέγουν τους δικούς τους εκπροσώπους σε διάφορα αξιώματα και αποφασίζουν την απαγόρευση εισόδου στην χώρα για όλους τους μανάβηδες, δίνοντας έτσι τέλος στην υποδούλωση. Οι μοναδικοί άνθρωποι στην Φρουτοπία είναι ο κύριος αστυνόμος και ο "δαιμόνιος δημοσιογράφος" Πίκος Απίκος, ο οποίος καλείται να ερευνήσει το μυστήριο της εξαφάνισης του Μανώλη του μανάβη, ως απεσταλμένος της εφημερίδας Τρέχα Γύρευε.
Τηλεοπτική μεταφορά
Το κόμικ μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση το 1985, από την οικογένεια Σοφιανού, οπτικοποιημένο με μαριονέτες κουκλοθεάτρου και σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στις 8 Νοεμβρίου 1985, από το κανάλι της ΕΡΤ. Παρά το γεγονός ότι το φινάλε της Φρουτοπίας δεν προβλήθηκε ποτέ, λόγω περικοπών στην ζώνη προγράμματος κατά την οποία προβαλλόταν η σειρά, προβλήθηκαν 3 κύκλοι, με συνολικά 48 επεισόδια, τα οποία επαναπροβλήθηκαν αρκετές φορές τα χρόνια που ακολούθησαν.
Πολλοί γνωστοί Έλληνες ηθοποιοί δάνεισαν τις φωνές τους στους ήρωες της τηλεοπτικής μεταφοράς της Φρουτοπίας, όπως ο Δημήτρης Πιατάς, ο Δάνης Κατρανίδης, ο Σταύρος Ξενίδης, η Ντίνα Κώνστα, η Βάσια Τριφύλλη, η Άννα Παναγιωτοπούλου, ο Παύλος Χαϊκάλης, ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, ο Παύλος Κοντογιαννίδης, ο Τάσος Κωστής, ο Μιχάλης Μητρούσης, ο Τάσος Πεζιρκιανίδης, ο Θάνος Παπαδόπουλος και η Ματίνα Καρρά. Στην αφήγηση ήταν ο γνωστός αφηγητής Κώστας Σκόκος. Την μουσική υπόκρουση της σειράς ερμήνευσε ο Φαίδων Σοφιανός και η Ήβη Σοφιανού, σε μουσική του Φαίδωνα Σοφιανού και στίχους της Ήβης Σοφιανού.
Αν και η σειρά γυρίστηκε με χαμηλό προϋπολογισμό, είχε πολύ πλούσια σκηνικά που απαιτούσαν ιδιαίτερα λεπτή δουλειά και. Σαν αποτέλεσμα τα γυρίσματα διήρκεσαν 3 χρόνια - πολύ περισσότερο χρόνο απ' ό,τι είχε αρχικά υπολογιστεί.
Διεκδίκηση του όρου «Φρουτοπία» από την Coca Cola
Το 1994, η εταιρεία Coca Cola ξεκίνησε την παραγωγή ενός μη οινοπνευματώδους ποτού με την ονομασία "FRUTOPIA" και διεκδίκησε τον όρο "φρουτοπία" για χρήση ως εμπορικού σήματος για την σειρά αυτή προς διάθεση και στην Ελλάδα. Κατόπιν δικαστικής διαμάχης σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα του όρου, στις 17 Σεπτεμβρίου 1997 η Διοικητική Επιτροπή Σημάτων του υπουργείου Εμπορίου αρνήθηκε την χρήση αυτή, αναγνωρίζοντας τον όρο "φρουτοπία" σαν πρωτότυπη δημιουργία του Ευγένιου Τριβιζά. Ο ίδιος ο Τριβιζάς, σε συνέντευξή του σχετικά με την προσφυγή του στην δικαιοσύνη κατά της Coca Cola, δήλωσε ότι «Ένα από τα βάσιμα μοτίβα της Φρουτοπίας είναι η αντίσταση των φρούτων μιας μικρής χώρας εναντίον παντοδύναμων πολυεθνικών εταιρειών, της "Λεμονοστιφέν" και της "Κομποστάλ", οι οποίες σχεδιάζουν να τα κάνουν κομπόστες και αναψυκτικά. Επομένως, τόσο εγώ όσο και ο δαιμόνιος δημοσιογράφος Πίκος Απίκος θεωρήσαμε ότι δεν θα ήταν σωστό μια πολυεθνική εταιρεία να χρησιμοποιήσει τον τίτλο της Φρουτοπίας για εμπορικό σήμα των νέων της αναψυκτικών. Έτσι άλλωστε θα αντιδρούσε, αν ήταν στη θέση μου, και ο Θάνος το κολοκυθάκι, που ονειρεύεται να δείρει ένα μανάβη».
Σημασία του έργου της Φρουτοπίας
Ο τρόπος συγγραφής της Φρουτοπίας, όπως και πολλών άλλων έργων του Τριβιζά, επιτρέπει σε αναγνώστες όλων των ηλικιών να την απολαύσουν. Υπάρχουν επιρροές στην γραφή από την επικαιρότητα, οι οποίες αποδίδονται μέσα από αλληγορίες ή συμβολισμούς, ενώ συχνά αποκτούν και πολιτική διάσταση. Σύμφωνα με τον Τριβιζά «Πάντα θα υπάρχουν κολοκυθάκια που ονειρεύονται να δείρουν μανάβηδες, υπουργικά συμβούλια που απαρτίζονται από σπουδαία λάχανα, επίδοξοι καρπουζοκράτορες, βλίτα που επιδιώκουν να γίνουν υπουργοί παιδείας και υποβαθμισμένες γειτονιές, κατοικούμενες από λεμονόκουπες.»
Κατά καιρούς η Φρουτοπία έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες, όπως τα «Καλλιστεία φρούτων» στο Πατρινό καρναβάλι του 2001, η έκθεση «Από τη Φρουτοπία στο νησί των πυροτεχνημάτων» από το Μουσείο Γουναρόπουλου στην Αθήνα το 2013 και το Πολιτιστικό Ίδρυμα Τραπέζης Κύπρου στην Κύπρο το 2014.
Ήρωες της Φρουτοπίας
Όπως παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ Κατηγορία:Ελληνικά κόμικς Κατηγορία:Φανταστικές χώρες Κατηγορία:Παιδικές τηλεοπτικές σειρές
Ecce Homo
Το Ecce homo: Wie man wird, was man ist (ελλ. μετάφραση: Ίδε ο άνθρωπος) είναι χειρόγραφο του Γερμανού φιλόσοφου Φρειδερίκου Νίτσε. Ο συγγραφέας έγραψε το χειρόγραφο από το 1888 μέχρι την κατάρρευση της υγείας του το 1889. Το χειρόγραφο δημοσιεύτηκε το 1889.
Κατηγορία:Φρίντριχ Νίτσε
Ασθενής αλληλεπίδραση
Η ασθενής αλληλεπίδραση (συχνά αναφέρεται και ως ασθενής δύναμη ή ασθενής πυρηνική δύναμη) είναι μία από τις τέσσερις θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις της φύσης. Στο καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής, γίνεται μέσω της ανταλλαγής των W και Z μποζονίων. Το πιο οικείο αποτέλεσμα της ασθενούς αλληλεπίδρασης είναι η διάσπαση βήτα (των νετρονίων στον ατομικό πυρήνα) και η σχετιζόμενη με αυτήν ραδιενέργεια. Η λέξη ασθενής προέρχεται από το γεγονός ότι η έντασή της είναι περίπου ~106 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη της ισχυρής αλληλεπίδρασης.
Ιδιότητες
Στην ασθενή αλληλεπίδραση συμμετέχουν όλα τα αριστερόστροφα λεπτόνια και κουάρκ. Είναι η μόνη δύναμη που επηρεάζει τα νετρίνα (εκτός της βαρύτητας, η οποία είναι αμελητέα σε κλίμακες εργαστηρίου). Η ασθενής αλληλεπίδραση έχει τις εξής ιδιαιτερότητες:
Εξαιτίας της μεγάλης μάζας των σωματίδιων-φορέων της ασθενούς αλληλεπίδρασης (περίπου 90 GeV/c2), ο μέσος χρόνος ζωής τους περιορίζεται περίπου στα 3×10−25 δευτερόλεπτα από την αρχή της αβεβαιότητας. Ακόμα και σε ταχύτητες κοντά στην ταχύτητα του φωτός, το γεγονός αυτό περιορίζει την εμβέλεια της ασθενούς αλληλεπίδρασης στα 10−18 μέτρα, περίπου 1000 φορές μικρότερη από τη διάμετρο ενός ατομικού πυρήνα.
thumb|right|200px|Διάσπαση [[νετρόνιο|νετρονίου]]
Από τη στιγμή που η ασθενής αλληλεπίδραση είναι πολύ ασθενής και πολύ μικρής εμβέλειας, η πιο αξιοσημείωτη δράση της οφείλεται στην άλλη μοναδική της ιδιότητα, την αλλαγή των κβαντικών αριθμών. Θεωρούμε ένα νετρόνιο (αποτελούμενο από udd κουάρκς). Αν και το νετρόνιο είναι βαρύτερο από το άλλο νουκλεόνιο, το πρωτόνιο (αποτελούμενο από uud κουάρκς), δε μπορεί να διασπαστεί σε ένα πρωτόνιο χωρίς να αλλάξει τη γεύση ενός εκ των down κουάρκς του. Ούτε η ισχυρή αλληλεπίδραση ούτε η ηλεκτρομαγνητική επιτρέπουν αλλαγή γεύσης, οπότε η διαδικασία πρέπει να γίνεται μέσω της ασθενούς αλληλεπίδρασης. Σε αυτή τη διαδικασία, ένα down κουάρκ του νετρονίου μετατρέπεται σε ένα up κουάρκ παράγοντας ένα W μποζόνιο, το οποίο διασπάται σε ένα υψηλής ενέργειας ηλεκτρόνιο κι ένα αντινετρίνο. Από τη στιγμή που τα υψηλής ενέργειας ηλεκτρόνια είναι ακτινοβολία βήτα, η διαδικασία αυτή ονομάζεται διάσπαση βήτα.
Εξαιτίας της μικρής ισχύος της αλληλεπίδρασης, οι ασθενείς διασπάσεις είναι πολύ πιο αργές από τις αντίστοιχες ισχυρές ή ηλεκτρομαγνητικές. Για παράδειγμα, ένα ηλεκτρομαγνητικά διασπώμενο ουδέτερο πιόνιο έχει χρόνο ζωής περίπου 10−16 δευτερόλεπτα, ενώ ένα ασθενώς διασπώμενο φορτισμένο πιόνιο ζει περίπου 10−8 δευτερόλεπτα, δηλαδή εκατό εκατομμύρια φορές περισσότερο. Ένα ελεύθερο νετρόνιο ζει περίπου 15 λεπτά, κάτι που σημαίνει ότι είναι το ασταθές υποατομικό σωματίδιο με τον μεγαλύτερο γνωστό χρόνο ζωής.
Μορφές αλληλεπίδρασης
Υπάρχουν τρεις βασικές μορφές της ασθενούς αλληλεπίδρασης. Δύο από αυτές περιλαμβάνουν φορτισμένα μποζόνια ενώ η τρίτη ένα μόνο ουδέτερο.
Οι δύο πρώτες μορφές είναι υπεύθυνες για το φαινόμενο της βήτα διάσπασης. Η τελευταία παρατηρήθηκε για πρώτη φορά σε πειράματα σκέδασης νετρίνων το 1974 και αργότερα σε πειράματα επιταχυντών το 1983.
Παραβίαση της συμμετρίας
Οι νόμοι της φύσης θεωρούνταν για πολύ καιρό ότι παραμένουν αναλλοίωτοι κάτω από κατοπτρική ανάκλαση, την αντιστροφή δηλαδή όλων των αξόνων αναφοράς. Τα αποτελέσματα ενός πειράματος ειδωμένα μέσω ενός καθρέφτη, αναμένονταν να είναι ταυτόσημα με τα αποτελέσματα μιας κατοπτρικά αντίθετης πειραματικής συσκευής. Ήταν γνωστό πως αυτός ο νόμος διατήρησης της αρτιότητας ίσχυε στην κλασική βαρύτητα και στον ηλεκτρομαγνητισμό, ώστε οι επιστήμονες υπέθεσαν πως επρόκειτο για παγκόσμιο νόμο. Παρ' όλα αυτά, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, οι Τσεν Νινγκ Γιανγκ και Τσουνγκ Ντάο Λι πρότειναν πως η ασθενής αλληλεπίδραση μπορεί να παραβιάζει αυτόν τον νόμο. Η Τ.Σ. Γου και οι συνεργάτες της ανακάλυψαν το 1957 πως η ασθενής αλληλεπίδραση πράγματι παραβιάζει την αρτιότητα, κάτι που έδωσε στους Γιανγκ και Λι το βραβείο Νόμπελ Φυσικής.
Αν και συνηθιζόταν η ασθενής αλληλεπίδραση να περιγράφεται από τη θεωρία του Φερμί ως η αλληλεπίδραση τεσσάρων φερμιονίων, η ανακάλυψη της παραβίασης της αρτιότητας σήμαινε πως χρειαζόταν μια νέα προσέγγιση. το 1957, οι Robert Marshak και George Sudarshan και λίγο αργότερα οι Ρίτσαρντ Φάινμαν και Μάρεϊ Γκελ-Μαν, πρότειναν μια V−A Λαγκρανζιανή για τις ασθενείς αλληλεπιδράσεις. Σε αυτή τη θεωρία, η ασθενής αλληλεπίδραση δρα μόνο σε αριστερόστροφα σωματίδια (και δεξιόστροφα αντισωματίδια). Από τη στιγμή που η κατοπτρική εικόνα ενός αριστερόστροφου σωματιδίου είναι ένα δεξιόστροφο, εξηγείται και η παραβίαση της αρτιότητας.
Όμως, η θεωρία αυτή επέτρεπε τη διατήρηση μιας άλλης συμμετρίας (της CP). Η συμμετρία CP συνδυάζει την αρτιότητα P (αλλάζοντας τα αριστερά σε δεξιά) και του υπερφορτίου C (αλλάζοντας τα σωματίδια σε αντισωματίδια). Οι φυσικοί ξαφνιάστηκαν πάλι όμως όταν το 1964, οι Τζέημς Κρόνιν και Βαλ Φιτς απέδειξαν ότι σε διασπάσεις καονίων η συμμετρία CP παραβιάζεται κι αυτή, κάτι που τους έδωσε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1980.
Ηλεκτρασθενής θεωρία
Σύμφωνα με την ηλεκτρασθενή θεωρία, σε πολύ υψηλές ενέργειες, το σύμπαν έχει τέσσερα ταυτόσημα άμαζα μποζόνια βαθμίδας παρόμοια με το φωτόνιο, καθώς και ένα βαθμωτό πεδίο Χιγκς. Βέβαια, σε χαμηλές ενέργειες η συμμετρία του πεδίου Χιγκς σπάει αυθόρμητα από τον μηχανισμό Χιγκς. Αυτό το σπάσιμο της συμμετρίας παράγει τρία άμαζα μποζόνια τα οποία καταναλώνονται από τρία πεδία, δίνοντάς τους μάζα. Αυτά τα τρία πεδία μετατρέπονται στα W και Ζ μποζόνια της ασθενούς αλληλεπίδρασης, ενώ το τέταρτο πεδίο παραμένει άμαζο και είναι το γνωστό φωτόνιο του ηλεκτρομαγνητισμού.
Αν και αυτή η θεωρία πέτυχε μια σειρά από εντυπωσιακές προβλέψεις, συμπεριλαμβανομένης και της πρόβλεψης της μάζας του Ζ μποζονίου, το μποζόνιο Χιγκς δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ. Η παραγωγή μποζονίων Χιγκς ήταν ένας σημαντικός στόχος του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) που λειτουργεί στο CERN. Στις 4 Ιουλίου του 2012 ανακοινώθηκε από τους επιστήμονες του CERN η ανακάλυψη ενός νέου σωματιδίου, που πιθανότατα είναι το μποζόνιο Χιγκς. Στις 14 Μαρτίου 2013 επιβεβαιώθηκε ότι το νέο σωματίδιο είναι το μποζόνιο Χιγκς. Μένει να φανεί αν θα επαληθεύει το καθιερωμένο μοντέλο ή αν θα το ανατρέψει ως ένα βαθμό.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πυρηνική φυσική Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής
Αναγέννηση (βουλγαρικό πολιτικό κόμμα)
Η Αναγέννηση είναι ένα εθνικιστικό πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία, το οποίο μάχεται γενικά υπέρ της επανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας, και συγκεκριμένα κατά της εξάρτησης της Βουλγαρίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, υπέρ της επαναδιαπργμάτευσης των όρων συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διοργάνωσης δημοψηφισμάτων για όλα τα καίρια θέματα (συμπεριλαμβανομένης και της συμμετοχής της χώρας στο ΝΑΤΟ).
Το κόμμα είναι υπέρ της άμεσης αποχώρησης των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στη Βουλγαρία, υπέρ της άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας του 2022 και μη εισόδου της χώρας στην ευρωζώνη και μην κατάργηση του εθνικού νομίσματος, το οποίο το κόμμα θεωρεί ως τελευταίο προμαχώνα της εθνικής κυριαρχίας.
Ιστορικό
Η Αναγέννηση ιδρύθηκε στις 2 Αυγούστου 2014, την ημέρα του εορτασμού της εξέγερσης του Ίλιντεν, στην Πλίσκα. Ιδρυτής του κόμματος ήταν ο εθνογράφος Κονσταντίν Κονσταντίνοφ, ο παρουσιαστής του τηλεοπτικού προγράμματος «Για το Βουλγαρικό Έθνος» του καναλιού ΣΚΑΤ. Ίδρυσε το κόμμα κατόπιν της παραίτησής του από την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση - Βουλγαρικό Εθνικό Κίνημα, στο οποίο ήταν μέλος το 1997-2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Αγλαός
Ο Αγλαός ήταν ημι-μυθολογικός φτωχός πολίτης της Ψωφίδας στην Αρκαδία. Όταν ο Γύγης, Βασιλέας της Λυδίας ερώτησε το Δελφικό μαντείο εάν υπήρχε ευτυχέστερος του ιδίου άνδρας, το μαντείο ανέφερε τον Αγλαό ως ευτυχέστερο με βάση την ευτυχία του. Ο Παυσανίας τοποθετεί χρονολογικά τον Αγλαό στην εποχή βασιλείας του Κροίσου.