cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο δήμιος των κολασμένων
Πλοκή
Ένα βροχερό πρωινό, τέσσερις τρόφιμοι κοιτούν έξω από το παράθυρο της φυλακής του Γουέστμορ και βλέπουν τον συνάδελφό τους στο κελί, Τζο Κόλινς, να βγαίνει από την απομόνωση. Ο Τζο είναι θυμωμένος και μιλάει για εξέργεση. Καθώς οι φρουροί, με επικεφαλής τον σαδιστή αρχιφύλακα Γουαρντέν Μάνσεϊ, προσπαθούν να διατηρήσουν την πειθαρχία, ο γιατρός της φυλακής προειδοποιεί τους ανωτέρους του σε μια συνάντηση που έχει μαζί τους, ότι η φυλακή είναι μια πυριτιδαποθήκη που θα εκραγεί αν δεν προσέξουν. Καταγγέλλει επίσης τη συμπεριφορά του Μάνσεϊ και παραπονιέται ότι η κοινή γνώμη και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν καταλαβαίνουν πώς η φυλακή πρέπει να λειτουργεί ως σωφρονισμός για τους κρατούμενους.
Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης ο δικηγόρος του Τζο του αναφέρει ότι η σύζυγος του Τζο, Ρουθ, θα υποβληθεί σε μια απαραίτητη επέμβαση μόνο όταν αυτός θα είναι εκεί, παρόλο που η ζωή της βρίσκεται σε κίνδυνο. Στο μηχανουργείο της φυλακής, οι τρόφιμοι σκοτώνουν τον συγκρατούμενο Γουίλσον, ο οποίος είναι συνεργάτης του Μάνσεϊ και προκάλεσε την απομόνωση του Τζο, αναγκάζοντάς τον να μπει σε ψυχολογική πίεση. Ο Τζο βρίσκει άλλοθι από μια επίσκεψη στον γιατρό της φυλακής.
Καθώς το σχέδιο απόδρασης διαμορφώνεται, ο καθένας από τους κρατούμενους λέει τη δική του ιστορία στους άλλους. Σε όλες τις περιπτώσεις, η αγάπη για μια γυναίκα οδηγεί αναπόφευκτα σε προβλήματα με το νόμο. Ο Μάνσεϊ μαθαίνει τις λεπτομέρειες του σχεδίου απόδρασης από έναν πληροφοριοδότη, έναν από τους άνδρες στο κελί R17.
Η απόδραση πρέπει να ξεκινήσει στις 12:15, την ίδια ώρα που ο διευθυντής της φυλακής ανακοινώνει την παραίτησή του. Μια εξέργεση γίνεται στην αυλή της φυλακής καταστέλλεται βάναυσα και αιματηρά, καθώς ο Τζο και οι άνδρες του επιτίθενται στον πύργο από έξω και ο Γκάλαχερ από μέσα. Τελικά η απόδραση είναι ανεπιτυχής και όλοι οι άντρες του κελιού R17, καθώς και η ομάδα του Τζο και του Γκάλαχερ, σκοτώνονται. Το ίδιο και ο Μάνσεϊ στην προσπάθεια του να ελέγξει την σκοπιά.
Παραγωγή
Η έμπνευση για την ακατάπαυστη απελπισμένη βία ήταν η πρόσφατη «Μάχη του Αλκατράζ» (2–4 Μαΐου 1946) στην οποία οι κρατούμενοι έδωσαν μια απελπιστική διήμερη μάχη αντί να παραδοθούν στον απόηχο μιας αποτυχημένης απόπειρας απόδρασης. Η ταινία έχει μια σειρά από βάναυσες σκηνές, συμπεριλαμβανομένης της σύνθλιψης ενός αιχμάλωτου περιστεριού κάτω από μια μηχανή και τον ξυλοδαρμό ενός κρατούμενου δεμένου σε μια καρέκλα με ιμάντες. Ο κινηματογραφικός συγγραφέας Έντι Μίλερ έγραψε ότι «η κορύφωση της ταινίας παρουσίασε την πιο οδυνηρή βία που έχει δει ποτέ στις κινηματογραφικές αίθουσες».
Κριτικές
Πρόσφατα (2004), ο κριτικός Ντένις Σβαρτς έγραψε: «Ο Ζυλ Ντασέν (Ριφιφί και Γυμνή Πόλη) σκηνοθετεί αυτό το σκληρό αλλά ξεπερασμένο εγκληματικό δράμα, δείχνοντας ανήσυχος για τις συνθήκες της φυλακής…[] καθώς ο Ντασέν επικρίνει την κοινωνία επειδή δημιούργησε και στη συνέχεια έκλεισε τα μάτια στη βαρβαρότητα και την αναισθησία ενός συστήματος φυλακών που δεν προσφέρει καμία ευκαιρία για αποκατάσταση».
Στον ιστότοπο συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης 95% βασισμένες σε 19 κριτικές με μέσο όρο 7.80/10. Ενώ στο Metacritic αποδίδεται μέσος όρος βαθμολογίας 80 στα 100, με βάση 14 κριτικές, υποδεικνύοντας «γενικά ευνοϊκές κριτικές».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες του 1947 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίκλος Ρόζα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φυλακές
Φραντσίσκα Σιμακόφσκα
Η Φραντσίσκα «Νιούσια» Σιμακόφσκα-Μπίρκενμαγερ (πολωνικά: Franciszka “Niusia” Szymakowska-Birkenmajer) (5 Φεβρουαρίου 1927 - 2007) ήταν Πολωνή γεωλόγος στο Πολωνικό Γεωλογικό Ινστιτούτο της Βαρσοβίας και σημαντική προσωπικότητα στην ανάπτυξη της γεωλογίας των Καρπαθίων. Τα κύρια ερευνητικά της ενδιαφέροντα ήταν η στρατηγική και η τεκτονική των Καρπαθίων. Η Σιμακόφσκα ήταν πιο γνωστή για τα λεπτομερή γεωλογικά της σχέδια που χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα. Οι περισσότεροι γεωλογικοί χάρτες της εποχής σχεδιάζονταν με μολύβι και χρώματα και η Σιμακόφσκα μπόρεσε να καταγράψει τα πιο περίπλοκα γεωλογικά χαρακτηριστικά σε ακριβείς και λεπτομερείς εικόνες.
Βιογραφία
Η Φραντσίσκα Σιμακόφσκα γεννήθηκε στην Κρακοβία στις 5 Φεβρουαρίου 1927. Έκανε τις σπουδές της στη Σχολή Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του Γιαγκιελόνιου Πανεπιστημίου και αποφοίτησε το 1952. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, άρχισε να εργάζεται στο Πολωνικό Γεωλογικό Ινστιτούτο, με το οποίο παρέμεινε συνδεδεμένη μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 1997.
Νωρίς στην καριέρα της, άρχισε να μελετά τη στρωματογραφία των Καρπαθίων, ιδίως τον σχηματισμό βράχων του Κρόσνο. Συνέχισε να εργάζεται για τη στρατηγική των Κεντρικών Καρπαθίων για την επόμενη δεκαετία. Ταξίδεψε σε αγροτικές περιοχές στη νότια Πολωνία και την Ουκρανία για να μελετήσει τον σχηματισμό της σιλεσικής Serra Senon στην περιοχή του Κόμπιλ.
Πριν αποκτήσει το διδακτορικό της πτυχίο, η Σιμακόφσκα είχε ήδη δημοσιεύσει πολλά πρώτα συγγραφικά άρθρα και είχε συμμετάσχει σε πολλές συνεργασίες, για τις οποίες εργάστηκε κυρίως στη στρωματογραφία. Έλαβε το διδακτορικό της στις φυσικές επιστήμες στις 20 Ιουνίου 1970 και το 1973 διορίστηκε Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο τμήμα Καρπαθίων του Πολωνικού Γεωλογικού Ινστιτούτου. Ήταν επίσης ενεργό μέλος της Γεωλογικής Εταιρείας στην Πολωνία. Διοργάνωσε και συμμετείχε σε επιστημονικά συνέδρια, εθνικά και διεθνή.
Η Σιμακόφσκα μνημονεύεται καλύτερα για τους πολύ λεπτομερείς γεωλογικούς της χάρτες. Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, οι περισσότερες γεωλογικές εικόνες και χάρτες σχεδιάζονταν με μολύβια και χρώματα με το χέρι. Το ταλέντο της στη γραφική της επέτρεψε να δημιουργήσει λεπτομερείς και σαφείς εικόνες που συνόδευαν το έργο της που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα. Ακόμα και μετά τη συνταξιοδότηση της Σιμακόφσκα στις 28 Φεβρουαρίου 1997, οι συνάδελφοί της θα βασίζονταν στις δεξιότητές της για σχεδίαση και σταθερό χέρι για τεχνικά σχέδια γεωλογικών ερευνών και χαρτών.
Προς το τέλος της ζωής της, οι γεωλογικοί χάρτες που είχε σχεδιάσει ενσωματώθηκαν σε μια συλλογική προσπάθεια γεωλογικής χαρτογράφησης της Πολωνίας για τη δημιουργία του γεωλογικού χάρτη της Πολωνίας σε μικρή κλίμακα (1:50000). Οι χάρτες της χρησιμοποιήθηκαν για τις περιοχές που καλύπτουν τα πολωνικά Καρπάθια, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών Οσίελετς, Σούχα, Καλβάρια Ζεμπζιντόφσκα, Πίλζνο, Φρίστακ και Γεντλίτσε. Οι συνεισφορές της ήταν πολύτιμες, καθώς δημιούργησε όχι μόνο χάρτες αλλά και διατομές στις οποίες βασίστηκαν οι συνεργάτες.
Το 2000, λίγα χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή της, η Σιμακόφσκα παντρεύτηκε τον Κσίστοφ Μπίρκενμαγερ, γεωλόγο από το Γιαγκελόνιο Πανεπιστήμιο.
Μεταξύ του 2001 και του 2005, η Σιμακόφσκα ασχολήθηκε με το σχέδιο ενός καθαρού, έγχρωμου γεωλογικού χάρτη της Πολωνίας, ο οποίος θα αποτελούταν από έντεκα διαφορετικά φύλλα. Πέθανε το 2007 και δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει τη δουλειά της. Ο χάρτης της Σιμακόφσκα εκτυπώθηκε στην αρχική του κλίμακα (1:5000) από το 2014 έως το 2016.
Έρευνα
Η Φραντσίσκα Σιμακόφσκα συνέβαλε σημαντικά στην κατανόηση της γεωλογίας των Καρπαθίων. Οι δημοσιεύσεις της περιλάμβαναν λεπτομερείς επιτόπιες παρατηρήσεις της στρωματογραφίας και της τεκτονικής γεωλογίας των Καρπαθίων, συνοδευόμενες από ακριβή και λεπτομερή χειροποίητα σχέδια.
Βραβεία και διακρίσεις
Το 1979, τιμήθηκε ως η καλύτερη εργαζόμενη του Γεωλογικού Ινστιτούτου («Zasluzony Pracownik Instytutu Geologicznego»).
Το 1981, της απονεμήθηκε το βραβείο για την καλύτερη Γεωλόγο της Πολωνίας («Zasluzony dla Polskiej Geologii»).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές γεωλόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Κένεθ Γ΄ της Σκωτίας
Ο Κένεθ Γ΄ της Σκωτίας ή Κένεθ ο Αρχηγικός (περί το 966 - 25 Μαρτίου 1005) βασιλιάς της Σκωτίας (997 - 1005) ήταν γιος του Ντάφ της Σκωτίας. Πολλές Σκωτσέζικες πηγές τον περιγράφουν σαν Γκίρικ, γιο του Κένεθ γιου του Ντάφ αλλά ήταν λάθος, μια εναλλακτική εξήγηση είναι ότι ο Κένεθ είχε έναν γιο τον Γκίρικ που βασίλευσε μαζί με τον πατέρα του.
Ιστορικές αναφορές
Οι πρώτες πηγές για τον Γκίρικ είναι τα Χρονικά των Πίκτων και των Σκωτσέζων του Ουίλιαμ Φορμπς Σκίνε (1809 - 1892) που χρονολογούνται το 1251 - 1317, τα χρονικά του Ιωάννη του Φορντάν τον 14ο αιώνα γράφουν ότι ο Γκιρίκ ή Γκρίμ σκοτώθηκε από τον Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας. Ο Τσάρλς Κόλυ (1940 - 2015) σημειώνει ότι ο Γκίρικ δεν αναφέρεται σε παλιότερες πηγές κάτι που κάνει την ύπαρξη του προβληματική. O Τζον Μπαννερμαν (1932 - 2008) θεωρεί ότι το μακ Ντουίμπ το Κέλτικο πατρώνυμο του Κένεθ Γ΄ είναι εξέλιξη των Ντάφ και μακ Ντάφ και ότι ο Κένεθ Γ΄ ίσως είναι γενάρχης της δυναστείας ΜακΝταφ που κυβέρνησε το Φάιφ από τον 11ο μέχρι τον 14ο αιώνα σαν κόμητες και στην συνέχεια δούκες. Τονίζει ότι ο Γκίρικ μπορεί να είναι ο αληθινός ιδρυτής του Οίκου ακολουθώντας την παράδοση πολλών Σκωτσέζικων φυλών που είχαν γενάρχη κάποιον εγγονό του ονοματοδότη της δυναστείας.
Η μόνη αναφορά για τον Κένεθ στα Χρονικά των τεσσάρων Μάστερς είναι ο φόνος του Ντουνγκάλ μακ Κινεάντα από τον Γκίλλε Κοεμγκαίν μακ Κινεάντα γύρω στο 999 αλλά δεν είναι βέβαιο ότι αναφέρεται σε γεγονότα στην Σκωτία. Ο φόνος συσχετιζόταν με τους γιους κάποιου Κένεθ του Κένεθ Β΄ της Σκωτίας ή κάποιου άλλου αγνώστου. [9] Στα Χρονικά του Ούλστερ εμφανίζεται ο Γκίλλε Κοεμγκαίν γιος του Κένεθ, μια σημείωση για το έτος 1035 αναφέρει τον φόνο μιας ανώνυμης εγγονής του και του συζύγου της Κέιθαλ γιου του Άμαλγκαιντ από τον Σιλάχ γιο του Ντάνσαντ, ο Κέιθαλ συνδέεται με τους βασιλείς του Λένστερ. Η σύνδεση είναι ασαφής αλλά πολύ πιθανό να έχει σχέση με τον ίδιο Γκίλλε Κοεμγκαίν που συνδέεται με τον Κένεθ Γ΄.
Κληρονόμοι
Ο Κένεθ Γ΄ σκοτώθηκε από τον Μάλκολμ Β΄ στην μάχη του Στράθιρν (1105). Γιος του Κένεθ καταγράφεται ο Μπουάτ μακ Κινεάντ αλλά είναι αβέβαιο αν ήταν γιος του Κένεθ Γ΄ ή κάποιου άλλου Κένεθ όπως ο Κένεθ Β΄, ένας γιος ή εγγονός του Μπουάτ σύμφωνα με τα Χρονικά του Ούλστερ σκοτώθηκε από τον Μάλκολμ Β΄ (1032). Σύμφωνα με την αναφορά : "Ο εγγονός του Μπαέτ, γιος του Κίναντ σκοτώθηκε από τον Μειλ Κολουίμ γιο του Κίναντ".
Η εγγονή του Κέννεθ Γκρουόχ κόρη του Μπουάτ παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Γκίλλε Κοεμγκαίν μορμάρο του Μόρεϊ και σε δεύτερο γάμο τον Μάκβεθ της Σκωτίας, ο γιος της από τον πρώτο γάμο Λούλαχ της Σκωτίας διαδέχθηκε στον θρόνο για σύντομο χρόνο τον θετό του πατέρα. Οι απόγονοι του Ουίλιαμ Φιτς Ντάνκαν από τον πρώτο του γάμο είχαν καταγωγή πιθανότατα από τον Κένεθ και ο Κλαν Μακέι διεκδικούσε την καταγωγή του από τον Κένεθ Γ΄ μέσω της κόρης του Λούλαχ.
Η Οικογένεια "μακ Ντάφ"
Η θεωρία ότι η δυναστεία ΜακΝτάφ ήταν απόγονοι του Κένεθ Γ΄ στηρίχτηκε στις στενές σχέσεις του με το στέμμα. Ο Άντριου του Ουίντουν αναφέρει ότι ο Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας παραχώρησε στον "ΜακΝτάφ ηγεμόνα του Φάιφ" το προνόμιο να ενθρονίζει τους βασιλείς της Σκωτίας, σύμφωνα με τον Άντριου του Ουίντον ο Μάλκολμ Γ΄ υποσχέθηκε σε κάποιον ΜακΝταφ να γίνει ο δεύτερος άντρας της Σκωτίας μετά από τον βασιλιά. Ο ΜακΝτάφ εμφανίζεται συχνά σε ιστορίες που συνδέονται με την άνοδο στον θρόνο του Μάλκολμ Γ΄, αποθανατίζεται αργότερα στον χαρακτήρα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Μακντάφ.
Το καθεστώς των αρχηγών της δυναστείας σαν ανώτεροι βασιλικοί υπάλληλοι επιβεβαιώθηκε στις καταγραφές των τελετών του Αλέξανδρου Β΄ της Σκωτίας και του Αλέξανδρου Γ΄ της Σκωτίας. Τα ονόματα των προηγούμενων αρχηγών των μακ Ντάφ εμφανίζονται στα βασιλικά διατάγματα συχνότερα από όλα τα υπόλοιπα μέλη της αριστοκρατίας, ήταν σε υψηλότερη τάξη τόσο σε σχέση με τους γηγενείς Σκωτσέζους όσο και με τους Άγγλο-Νορμανδούς ευγενείς. Ένας κατάλογος των αρχηγών των μακ Ντάφ τον 12ο αιώνα παρουσιάζει τα ίδια ονόματα που εμφανίζονται στην βασιλική οικογένεια της Σκωτίας όπως Ντάνκαν, Μάλκολμ και Κωνσταντίνος. Ο Μπάνερμαν σημειώνει ότι είχαν ισχυρά κληρονομικά δικαιώματα ακόμα και στον θρόνο της Σκωτίας από τα οποία είχαν υποχωρήσει γι'αυτό ο Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας τους είχε αποζημιώσει με σημαντικά προνόμια.
Εμφύλιες συγκρούσεις για την διαδοχή
Τον 10ο αιώνα η Σκωτία βρέθηκε στο επίκεντρο συγκρούσεων ανάμεσα σε δυο δυναστείες, η πρώτη ήταν η δυναστεία του Κωνσταντίνου Α΄ της Σκωτίας και η δεύτερη του αδελφού του Εντ μακ Κένεθ. Ο Ιωάννης του Φορντάν σημειώνει ο Κένεθ Β΄ της Σκωτίας προσπάθησε να τοποθετήσει την δική του δυναστεία στον θρόνο σε βάρος των προηγούμενων διεκδικητών, ο Κωνσταντίνος Γ΄ της Σκωτίας ήταν ο τελευταίος γνωστός απόγονος του Εντ μακ Κένεθ. Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Γ΄ η αντιπαλότητα που υπήρχε μέχρι τότε ανάμεσα στις δυναστείες του Κωνσταντίνου Α΄ και του Εντ μακ Κένεθ μετατράπηκε σε αντιπαλότητα ανάμεσα στην δυναστεία του Κένεθ Β΄ και στους απογόνους των δυο προηγούμενων δυναστειών μαζί.
Το γενεαλογικό δέντρο του Κένεθ Β΄ εκπροσωπήθηκε από τον γιο του Μάλκολμ Β΄, το άλλο γενεαλογικό δέντρο του αδελφού του Ντάφ της Σκωτίας εκπροσωπήθηκε από τον Κένεθ Γ΄, ωστόσο ούτε ο Κένεθ Γ΄ ούτε ο Κωνσταντίνος Γ΄ κατόρθωσαν να επεκτείνουν την εξουσία τους στην Κάμπρια που ήταν το οχυρό και η έδρα των οπαδών του Μάλκολμ Β΄. Ο Μάλκολμ Β΄ ήταν ο νόμιμος κληρονόμος σύμφωνα με τους κανόνες διαδοχής που υπήρχαν την εποχή του πατέρα του, γι'αυτό οργάνωσε την δολοφονία του Κένεθ Γ΄ με αποτέλεσμα τον θρίαμβο του ίδιου και της δυναστείας του, συνέχισε να κυβερνάει για πολλά χρόνια μέχρι του 1034 και στο τέλος εξασφάλισε τον θρόνο στους απογόνους του. Η αντιπαλότητα ανάμεσα στις δυο δυναστείες συνεχίστηκε και μετά τον θάνατο του Κένεθ Γ΄ (1005), ο Μάλκολμ Β΄ σκότωσε άλλον έναν απόγονο του Κένεθ Γ΄ (1033), η Γκρουάχ εγγονή του Κένεθ Γ΄ σύζυγος του Μάκβεθ της Σκωτίας είχε αντίπαλο τον Ντάνκαν Α΄ της Σκωτίας εγγονό του Μάλκολμ Β΄ από τη κόρη του. Ο Ντανκάν Α΄ ανέβηκε στον θρόνο τοποθετώντας οριστικά την δυναστεία του (1034) αλλά οι εμφύλιες συγκρούσεις συνεχίστηκαν και τους επόμενους αιώνες. Οι βασιλείς του Στραθκλάιντ συμμετείχαν στην εμφύλια διαμάχη αλλά είναι αβέβαιο σε τι βαθμό είχαν σχέση με τις Σκωτσέζικες δυναστείες, σύμφωνα με μια πηγή ο Όουεν Α΄ του Στραθκλάιντ ήταν εγγονός του Ντόναλντ Β΄ της Σκωτίας.
Stripped (δίσκος της Κριστίνα Αγκιλέρα)
Το «Stripped» είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Κριστίνα Αγκιλέρα. Κυκλοφόρησε στις 22 Οκτωβρίου 2002 από την RCA Records. Αναζητώντας τη μετάβαση από τα teen pop τραγούδια του ομώνυμου με το όνομά της άλμπουμ (1999), η Αγκιλέρα απέκτησε δημιουργικό έλεγχο στο επόμενο άλμπουμ της, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά. Άλλαξε επίσης την εικόνα της και δημιούργησε το alter ego της Xtina. Η μουσική της περιλαμβάνει ποπ και R&B με επιρροές από πολλά διαφορετικά είδη, όπως σόουλ, ροκ, χιπ χοπ και μουσική λάτιν. Στιχουργικά, τα περισσότερα τραγούδια από το άλμπουμ αφορούν τον αυτοσεβασμό, ενώ μερικά άλλα τραγούδια μιλούν για το σεξ και τον φεμινισμό. Ως διευθύντρια παραγωγής, η Αγκιλέρα προσέλαβε πολλούς νέους συνεργάτες για το άλμπουμ.
Μετά την κυκλοφορία του, το Stripped έλαβε γενικά μικτές κριτικές από τους κριτικούς μουσικής. Οι περισσότεροι επέκριναν την έλλειψη εστίασης πάνω στη μουσική, ενώ μερικοί από αυτούς το ονόμασαν «σχεδόν» ένα άλμπουμ για ενήλικες. Ωστόσο, το άλμπουμ έλαβε πολλές υποψηφιότητες για βραβείο Γκράμι, συμπεριλαμβανομένης μίας νίκης. Εμπορικά, το Stripped έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο δύο στον αμερικανικό Billboard 200 με πωλήσεις 330.000 αντιτύπων την πρώτη εβδομάδα. Ως εκ τούτου, αναγνωρίστηκε ως τετραπλός πλατινένιος από την Recording Industry Association of America (RIAA) για την αποστολή πάνω από τεσσάρων εκατομμυρίων αντίτυπων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το άλμπουμ καταγράφηκε επίσης στα κορυφαία πέντε charts του Καναδά, της Ολλανδίας, της Ιρλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Ήταν το πιο επιτυχημένο άλμπουμ της Αγκιλέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο, που έγινε το εικοστό ένατο και τεσσαρακοστό πιο επιτυχημένο άλμπουμ της δεκαετίας και της χιλιετίας, αντίστοιχα, εκεί με δύο εκατομμύρια αντίτυπα που πωλήθηκαν. Το Stripped έχει πουλήσει πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Πέντε singles κυκλοφόρησαν από το άλμπουμ. Το κύριο single «Dirrty» ήρθε αντιμέτωπο με κριτική και αντιπαράθεση λόγω του σεξουαλικού μουσικού βίντεο, αλλά ήταν μια διεθνής επιτυχία στα charts. Το επόμενο, το «Beautiful» επαινέθηκε από τους κριτικούς και συγκέντρωσε την επιτυχία στα chart παγκοσμίως. Τα τελευταία τρία singles – «Fighter», « Can't Hold Us Down» και «The Voice Within» – έγιναν top10 επιτυχίες σε διάφορες χώρες. Η Αγκιλέρα ερμήνευσε ζωντανά πολλά τραγούδια από το Stripped κατά τη διάρκεια μιας σειράς εκπομπών, κυρίως κατά τη διάρκεια των MTV Europe Music Awards 2002, των American Music Awards of 2003 (Ιανουαριού) και των MTV Video Music Awards 2003. Δύο περιοδείες πραγματοποιήθηκαν το 2003 για να προωθήσουν το άλμπουμ, η «Justified and Stripped Tour» (μαζί με τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ) και το «The Stripped Tour».
Ιστορικό
Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ που έκανε το ντεμπούτο της το 1999, η Αγκιλέρα έκανε μεγάλη επιτυχία με τέσσερις παγκόσμιες επιτυχίες, όπως το «Genie in a Bottle» και το «What a Girl Wants». Μετά από αυτό, συνέχισε να κερδίζει μεγάλη επιτυχία με το «Lady Marmalade» (2001) - μια επανεκτέλεση του ομώνυμου τραγουδιού των Labelle - μαζί με τις Lil' Kim, Pink και Mýa. Παρά τη διεθνή επιτυχία, η Αγκιλέρα δεν ήταν ικανοποιημένη με την μουσική και την εικόνα που ο πρώην μάνατζερ της, Στιβ Κουρτς, είχε δημιουργήσει γι' αυτήν, μιας τραγουδίστριας της μπάμπλγκαμ ποπ λόγω του οικονομικού δέλεαρ του είδους. Αναφέρθηκε στα σχέδια για το επόμενο άλμπουμ της να έχει περισσότερο μουσικό και στιχουργικό υπόβαθρο. Στα τέλη του 2000, η Αγκιλέρα αποφάσισε να μην συνεχίσει την επαφή με τον Κουρτς. Αφού τερμάτισε τις υπηρεσίες μαζί του, ο Έρβινγκ Αζόφ προσλήφθηκε ως η νέα μάνατζερ της. Μετά από αυτή την αλλαγή, η Αγκιλέρα αποφάσισε να δημιουργήσει το νέο της στυλ μουσικής στο επόμενο άλμπουμ. Χρησιμοποίησε επίσης το νέο alter ego της, Xtina. Άλλαξε επίσης την εμφάνισή της και την εικόνα της, με βαμμένα μαύρα μαλλιά και γυμνές φωτογραφίες σε εξώφυλλα περιοδικών.
Η Αγκιλέρα σχολίασε επίσης το γεγονός στην USA Today: «Όταν είσαι μέρος ενός ποπ φαινομένου, έχεις τόσες πολλές απόψεις που πρέπει να καταπιείς. Οι άνθρωποι προσπαθούν να σου πουν τι πρέπει να κάνεις, πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι, τι πρέπει να φοράς, ποιος θα πρέπει να είσαι. Από τη στιγμή που κάποια πράγματα άρχισαν να μου συμβαίνουν, ήταν δημοφιλές να είσαι «καθαρή», συμβατική ποπ τραγουδίστρια. Αλλά αυτός ο ρόλος δεν μου λέει κάτι, γιατί είναι τόσο βαρετός και επιφανειακός».
Μουσική και στίχοι
Μουσικά, το Stripped είναι ένα ποπ και R&B άλμπουμ που ενσωματώνει στοιχεία πολλών διαφορετικών ειδών, όπως σόουλ, χιπ χοπ, χέβι μετάλ, ροκ, ροκ εντ ρολ, γκόσπελ και λάτιν. Το άλμπουμ ξερίζωσε την «εφηβική ποπ» από πάνω της από το πρώτο της στούντιο άλμπουμ (1999). Σύμφωνα με την Αγκιλέρα, ήθελε να είναι «αληθινή» στους επόμενους δίσκους της επειδή ήταν «υπερφορτωμένη» όταν ήταν «μέρος του μεγάλου δημοφιλούς ποπ φαινομένου». Πολλοί κριτικοί επέκριναν το μουσικό της στυλ, χαρακτηρίζοντας το ως έλλειψη μουσικής συγκέντρωσης. Στο Stripped, η Αγκιλέρα έγινε τραγουδοποιός των περισσότερων τραγουδιών. Επίσης, αποκάλυψε ότι η τραγουδοποιΐα της Πέρι στο δεύτερο άλμπουμ στούντιο της Pink, το Missundaztood (2001), ενέπνευσε πολύ την Αγκιλέρα. Επίσης, σχολίασε: «Δεν ήμουν μεγάλη θαυμάστρια των τραγουδιών του Ντάλλας Όστιν, αλλά πραγματικά αγάπησα το τραγούδι της Λίντα Πέρι».
Το εισαγωγικό κομμάτι του άλμπουμ «Stripped Intro» περιγράφει τις μουσικές της αλλαγές καθώς τραγουδά: «Συγγνώμη που εκφράζω τη σκέψη μου / Συγγνώμη που δεν κάνω ότι μου είπαν». Το επακόλουθο «Can't Hold Us Down» με την Λιλ Κιμ είναι ένα τραγούδι R&B και χιπ χοπ που ενσωματώνει στοιχεία από ντάνσχολ προς το τέλος του. Στιχουργικά, μιλάει για το θέμα του φεμινισμού και υπονοήθηκε ότι αναφέρεται στον ράπερ Eminem και τον Φρεντ Ντερστ. Το τρίτο κομμάτι «Walk Away» είναι μια μπαλάντα με πιάνο όπου χρησιμοποιεί μια «έξυπνη» μεταφορά για να μιλήσει για μια καταχρηστική σχέση. Ακολουθεί το τέταρτο κομμάτι και το τρίτο single από το Stripped, το «Fighter», το οποίο ενσωματώνει δυνατά στοιχεία από χέβι μετάλ και αρένα ροκ. Μιλάει για μια γυναίκα που θέλει να ευχαριστήσει έναν άντρα που της έχει κάνει κάτι άσχημο, και ήταν εμπνευσμένο από την δυστυχισμένη παιδική ηλικία της Αγκιλέρα. Στη συνέχεια με το ιντερλούδιο «Primer Amor Interlude», το κομμάτι λάτιν ποπ "Infatuation" εμπνευσμένο από φλαμένκο, και το ιντερλούδιο «Loves Embrace Interlude».
Το «Loving Me 4 Me» είναι μια «λάχνη» κλασική μπαλάντα R&B. Στη συνέχεια το «Impossible» με την Κιζ συμπεριλαμβανομένου ένος πιάνου και το «Underpresciated» που μιλάει για τον πόνο ενός χωρισμού. Η μπαλάντα με πιάνο «Beautiful», η οποία μιλάει για το θέμα του αυτοσεβασμού, θεωρήθηκε ως το επίκεντρο του άλμπουμ από πολλούς κριτικούς, που επαίνεσαν τη συνολική παραγωγή του. Το επόμενο κομμάτι «Make Over» είναι ένα σάλσα και ντανς ροκ τραγούδι που χαρακτηρίζεται από ένα beat του γκαράζ ροκ. Μηνύθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο για παράνομη δειγματοληψία του τραγουδιού των Sugababes «Overload» (2000). Η The Guardian σημείωσε επίσης ομοιότητες μεταξύ των δύο τραγουδιών. Αργότερα, η Αμερικανική Εταιρεία Συνθετών, Συγγραφέων και Εκδοτών (American Society of Composers, Authors and Publishers, ASCAP) πρόσθεσε τα εύσημα για την τραγουδοποιΐα των Sugababes στο τραγούδι. Το «Cruz» είναι μια ροκ μπαλάντα που μοιάζει με μουσικά έργα του Μάικλ Μπόλτον. Τα δύο επόμενα κομμάτια, «Get Mine, Get Yours» και «Dirrty», μιλάνε για το θέμα της σεξουαλικής επαφής και έχουν περιγραφεί ως «μεγαλοπρεπώς βρώμικα». Το τελευταίο είναι το remake του «Let's Get Dirty (I Can't Get in da Club)» (2001) του Redman, και επίσης ερμηνεύει μαζί με τον ράπερ. Στη συνέχεια είναι το ιντελρούδιο «Stripped Pt. 2». Η ενδυναμωτική μπαλάντα «The Voice Within» μιλά για εμπιστοσύνη στον εαυτό σου. Το «I'm OK» είναι μια μπαλάντα που ενσωματώνει έγχορδα και μιλάει για την βίαιη παιδική ηλικία της Αγκιλέρα από τον πατέρα της, και το τελευταίο τραγούδι από το άλμπουμ «Keep on Singin' My Song» ενσωματώνει στοιχεία από ντραμ εντ μπέις με χορωδία γκόσπελ.
Singles
Το «Dirrty» κυκλοφόρησε ως το κύριο single από το άλμπουμ στις 14 Σεπτεμβρίου 2002. Η Πέρι και η διοίκηση της Αγκιλέρα ήθελαν να κυκλοφορήσουν το «Beautiful». Ωστόσο, η Αγκιλέρα ήθελε να κυκλοφορήσει ένα πραγματικά «ασυγκράτητο και βρώμικο» τραγούδι για να ανακοινώσει την επιστροφή της, έτσι η RCA Records αποφάσισε να το κυκλοφορήσει ως το πρώτο single. Μετά την κυκλοφορία του, το τραγούδι δέχτηκε ανάμικτες προς αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς. Μερικοί από τους οποίους κατέκριναν ότι ακούγεται με αρνητικό τρόπο σαν το τραγούδι της Μπρίτνεϊ Σπίαρς «I'm a Slave 4 U» (2001), ενώ άλλοι το επέλεξαν ως ένα ξεχωριστό κομμάτι από το Stripped. Το συνοδευτικό μουσικό βίντεο, σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Λασαπέλ, επικρίθηκε λόγω του σεξουαλικού του περιεχομένου και προκάλεσε διαμαρτυρίες στην Ταϊλάνδη. Ωστόσο, ήταν μια διεθνής επιτυχία, καταφέρνοντας την αναγνώριση στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ελβετία, και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Το δεύτερο single του άλμπουμ, «Beautiful», γράφτηκε μόνο από την Πέρι. Η γρήγορη κυκλοφορία μετά από την εμπορική κακή απόδοση και την αντιπαράθεση γύρω από το προηγούμενο single «Dirrty», το «Beautiful» έλαβε παγκόσμια αναγνώριση από τους μουσικούς κριτικούς. Από εμπορική άποψη, το single είχε κέρδισε αντίκτυπο σε παγκόσμια κλίμακα, φτάνοντας στο top5 σε πολλές χώρες καθώς και αναγνώριση στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το μουσικό του βίντεο, σε σκηνοθεσία Γιόνας Άκερλουντ, απέκτησε κριτική αναγνώριση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης αγγίζοντας τη νευρικό ανορεξία, την ομοφυλοφιλία, τον εκφοβισμό, την αυτοεκτίμηση και τα θέματα των τρανσέξουαλ. Το βίντεο τιμήθηκε στα 14th GLAAD Media Awards (2003), λόγω της θετικής απεικόνισης της κοινότητας LGBT. Το «Beautiful» αναφέρθηκε ως ένα από τα καλύτερα τραγούδια σε όλη τη δεκαετία του 2000 από το περιοδικό «Rolling Stone και το τηλεοπτικό δίκτυο VH1.
Το «Fighter» κυκλοφόρησε ως το τρίτο single από το Stripped στις 13 Μαρτίου 2003. Το single δέχτηκε θετικές κριτικές από τους περισσότερους κριτικούς, καθώς και την επιτυχία στα chart σε πολλών χώρων και αναγνωρίστηκε ως χρυσό σε Ηνωμένες Πολιτείες και Αυστραλία. Το συνοδευτικό μουσικό βίντεο, σε σκηνοθεσία της Floria Sigismondi, ήταν εμπνευσμένο από τους σκοτεινούς θεατρινισμούς της σκηνοθέτιδας και από νυχτοπεταλούδες.
Το τέταρτο single «Can't Hold Us Down» του άλμπουμ, με την Λιλ Κιμ, κυκλοφόρησε στις 8 Ιουλίου 2003. Συγκέντρωσε μικτές κριτικές από τους κριτικούς της μουσικής και κέρδισε μέτρια επιτυχία εμπορικά, έχοντας αναγνωριστεί ως χρυσό στην Αυστραλία. Το συνοδευτικό μουσικό βίντεό του σκηνοθέτησε ο Λασαπέλ.
Το «The Voice Within» κυκλοφόρησε στις 27 Οκτωβρίου 2003 ως το πέμπτο και τελικό single. Οι κριτικές επαίνεσαν την απλή μπαλάντα πιάνου, η οποία μιλά για το θέμα του αυτοσεβασμού. Το συνοδευτικό μουσικό βίντεο του σκηνοθέτησε ο Λασαπέλ.
Το «Walk Away» έφτασε στο τριάντα πέντε στο chart του Tracklisten της Δανίας στις 14 Μαρτίου 2008, παρά το γεγονός ότι δεν κυκλοφόρησε ως single.
Κυκλοφορία και προώθηση
Η προώθηση για το Stripped ξεκίνησε στις 28 Οκτωβρίου του 2002, όταν η Αγκιλέρα εμφανίστηκε σε ένα Χαλοουίν πάρτι του ραδιοφωνικού σταθμού του Σικάγου «B96» και ερμήνευσε τέσσερα τραγούδια από το άλμπουμ – τα «Dirrty», «Get Mine, Get Yours», «Beautiful» και «Impossible». Την ίδια μέρα, η Αγκιλέρα παρουσίασε το «Beautiful» στο «Late Show with David Letterman», φορώντας μαύρο φόρεμα, μαύρο φεντόρα και μαύρα τακούνια. Ερμήνευσε επίσης το «Dirrty» και το «Beautiful» στο «Top of the Pops», η εκπομπή μεταδόθηκε τον Οκτώβριο του 2002. Την 1η Νοεμβρίου 2002, η Αγκιλέρα εμφανίστηκε στο «Today» και ερμήνευσε το «Beautiful» και το «Impossible». Στις 4 Νοεμβρίου 2002, η Αγκιλέρα προσκλήθηκε ως καλεσμένη στο «The Daily Show» για να προωθήσει το Stripped. Στα «MTV Europe Music Awards» 2002, η Αγκιλέρα παρουσίασε το «Dirrty» με τον ράπερ Redman στις 14 Νοεμβρίου 2002, αναδημιουργώντας τη σκηνή ενός ρινγκ πυγμαχίας καθώς έμπαινε στη σκηνή καβαλώντας μια μηχανή και φορώντας δερμάτινες περισκελίδες κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, όπως και στο βίντεο κλιπ του τραγουδιού. Στις 15 Δεκεμβρίου 2002, ερμήνευσε το «Dirrty» κατά τη διάρκεια των βραβείων VH1 του 2002. Στις 13 Ιανουαρίου 2003, η Αγκιλέρα παρουσίασε τα «Beautiful» και «Impossible» στα «American Music Awards» του 2003 (Ιανουαρίου).
Η Αγκιλέρα παρουσίασε το «Beautiful» στο «Saturday Night Live» στις 15 Μαρτίου 2003, όπου επίσης τραγουδούσε και το «Fighter». Στα «MTV Video Music Awards» του 2003, η Αγκιλέρα παρουσίασε με την Μαντόνα, τη Μπρίτνεϊ Σπίαρς και τη Μίσι Έλιοτ ένα ποτ-πουρί με τα τραγούδια της Μαντόνα «Like a Virgin» και «Hollywood» και το «Work It» της Έλιοτ στις 23 Αυγούστου 2003. Προς το τέλος του «Hollywood», η Μαντόνα φίλησε στο στόμα τόσο την Αγκιλέρα όσο και τη Σπίαρς κατά τη διάρκεια της ερμηνείας, κάνοντας τεράστιες σκανδαλοθηρικές ιστορίες και ντόρο από το κοινό και χαρακτηρίζοντάς τη ως μία από τις πιο θρυλικές παραστάσεις στην ιστορία των «MTV Video Music Awards». Αργότερα εκείνο το βράδυ παρουσίασε επίσης το «Dirrty» και το «Fighter» με τον Redman και τον κιθαρίστα Ντέιβ Ναβάρο. Στις 16 Ιανουαρίου 2004, ερμήνευσε το «Walk Away» στο «Late Show with David Letterman». Στις 8 Φεβρουαρίου 2004, η Αγκιλέρα παρουσίασε το «Beautiful» στα Βραβεία Γκράμι του 2004, όπου κέρδισε επίσης ένα βραβείο Γκράμι καλύτερης γυναικείας φωνητικής ποπ ερμηνείας για το τραγούδι.
Η Αγκιλέρα υποστήριξε επίσης το Stripped ξεκινώντας δύο διαφορετικές περιοδείες. Το καλοκαίρι του 2003, ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ και η Αγκιλέρα ξεκίνησαν την περιοδεία «Justified and Stripped Tour» που πραγματοποιήθηκε στη Βόρεια Αμερική. Μιλώντας για την περιοδεία, ο Τίμπερλεϊκ αποκάλυψε ότι «Έχει μία από τις πιο εκπληκτικές φωνές που έχω ακούσει ποτέ. Αυτή η κολλητή μπορεί να τραγουδήσει... γι 'αυτό στέκομαι εδώ» Αρκετές ημερομηνίες της περιοδείας ακυρώθηκαν και ανασχηματίστηκαν. Ένα EP (μικρά άλμπουμ που περιλαμβάνουν 3 έως 7 κομμάτια) με τίτλο «Justin & Christina» κυκλοφόρησε αποκλειστικά στο Target τον Ιούλιο του 2003 για να προωθήσει την περιοδεία. Το EP περιέχει τέσσερα ρεμίξ των τραγουδιών των Αγκιλέρα και Τίμπερλεϊκ από τα αντίστοιχα άλμπουμ τους και δύο νέα κομμάτια. Στα τέλη του 2003, η Αγκιλέρα ξεκίνησε το «The Stripped Tour», την επέκταση της προηγούμενης, χωρίς τις πράξεις του Τίμπερλεϊκ. Η περιοδεία πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη, την Ιαπωνία και την Αυστραλία. Η πρότερη κέρδισε συνολικά 30.261.670 δολάρια ΗΠΑ, καθιστώντας τη δέκατη ένατη μεγαλύτερη περιοδεία του 2003. Τον Μάιο του 2004, η Αγκιλέρα αναμενόταν να επιστρέψει στη Βόρεια Αμερική κατά τη διάρκεια του δεύτερου σκέλους του «The Stripped Tour». Ωστόσο, οι εικοσιεννιά ημερομηνίες της περιοδείας ακυρώθηκαν την τελευταία στιγμή λόγω της φωνητικής καταπόνησης της τραγουδίστριας. Στις 13 Ιανουαρίου 2004 κυκλοφόρησε παγκοσμίως συνοδευτικό βίντεο άλμπουμ από live της περιοδείας το «Stripped Live in the U.K.». Στις 8 Δεκεμβρίου 2004 κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο ένα συγκεντρωτικό άλμπουμ που περιελάμβανε το Stripped και το «Stripped Live in the U.K.».
Κριτική ανταπόκριση
Με αρνητικό τρόπο, η Village Voice επέκρινε το άλμπουμ ως μια «νέα Μαράια για τους σταθεροποιητές της διάθεσης, που επεκτάθηκε με ψευδο-απομιμήσεις ημι-δημοφιλών τραγουδιών». Ο Todd Burns για το Stylus Magazine ήταν επίσης αρνητικός για το άλμπουμ, δίνοντάς του ένα «F» στο σκορ και έγραψε: «ανάμεσα σε δέκα έως δώδεκα μέτρια προς καλά τραγούδια, έχουμε οκτώ έως δέκα τραγούδια που θα δινόταν καλύτερα Β». Το Q προσέφερε βαθμολογία δύο αστέρων. Συντάκτης του AllMusic Stephen Thomas Erlewine έγραψε επίσης μια αρνητική κριτική, σχολιάζοντας ότι το άλμπουμ είναι «ο ήχος ενός καλλιτέχνη που του δόθηκε υπερβολική ελευθερία πολύ νωρίς και δεν έχει ιδέα τι να κάνει με αυτή». Γράφοντας για την The New York Times, ο Jon Pareles υπέβαλε επίσης αρνητική κριτική, σχολιάζοντας ότι το Stripped «είναι μια έκρηξη υπερβολής, που κινδυνεύει να αποξενώσει τους παλιούς θαυμαστές της κυρίας Αγκιλέρα χωρίς να προσελκύσει καινούργιους και σκάει με λανθασμένη ενέργεια».
Εμπορική απόδοση
μικρογραφία|Η Aguilera ερμηνεύει το «Genie in a Bottle» κατά τη διάρκεια της περιοδείας «[[Justified and Stripped Tour|Justified and Stripped Tour» στο TD Waterhouse Center στο Ορλάντο της Φλόριντα στις 15 Ιουλίου 2003]] Σύμφωνα με το Nielsen SoundScan, το Stripped έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 2 του αμερικανικού Billboard 200 με πωλήσεις 330.000 αντιτύπων την πρώτη εβδομάδα, ακριβώς πίσω από το «8 Mile: Music from and Inspired by the Motion Picture» του Eminem, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα με πρώτη εβδομάδα πωλήσεων 702.000 αντιτύπων. Το άλμπουμ παρέμεινε στο chart μέχρι το 2004 και πιστοποιήθηκε ως τετραπλός πλατινένιος από την Recording Industry Association of America (RIAA). Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009, η Nielsen SoundScan ανέφερε ότι το Stripped είχε πουλήσει 4.234.000 αντίτυπα στη χώρα, καθιστώντας το δεύτερο μεγαλύτερο άλμπουμ της στις Ηνωμένες Πολιτείες, πίσω από το ομότιτλο της άλμπουμ (1999), το οποίο είχε πουλήσει 8.207.000 αντίτυπα. Από το 2018, το άλμπουμ έχει πουλήσει πάνω από 4.423.000 αντίτυπα μόνο στη χώρα. Στον Καναδά, το Stripped έκανε το ντεμπούτο του στον τρίτο αριθμό του Canadian Albums Chart με πωλήσεις 14.000 αντιτύπων την πρώτη εβδομάδα και τελικά πιστοποιήθηκε ως τριπλός πλατινένιος από την Music Canada.
Στην Ωκεανία, το άλμπουμ έφθασε στο top10 και στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία στους αριθμούς επτά και πέντε, αντίστοιχα. Κέρδισε πιστοποίηση τετραπλού πλατινένιου από την Australian Recording Industry Association (ARIA) για αποστολές 280.000 αντιγράφων στη χώρα και πιστοποιήθηκε διπλά πλατινένιος από την Recorded Music NZ (RMNZ), για την αποστολή πάνω από 30.000 αντίτυπων στη χώρα.
Το Stripped έχει πουλήσει πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Αντίκτυπος και κληρονομιά
Μετά την κυκλοφορία του και πέντε επιτυχημένα singles, το Stripped έγινε ένα από τα μεγαλύτερα άλμπουμ της Αγκιλέρα στα charts. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έγινε το δέκατο πιο επιτυχημένο άλμπουμ του 2003, και η Αγκιλέρα κατατάχθηκε ως η πέμπτη πιο επιτυχημένη ποπ καλλιτέχνιδα της χρονιάς. Έγινε επίσης η πιο επιτυχημένη ποπ γυναίκα όλης της χρονιάς, με έξι καταγραφές σε chart. Ομοίως, η Αγκιλέρα ήταν η τέταρτη πιο επιτυχημένη γυναίκα μουσικής παράστασης στο αμερικανικό Billboard 200, και η δέκατη τρίτη συνολικά. Λόγω των επιτυχημένων singles που κυκλοφόρησαν, το περιοδικό κατέταξε την Αγκιλέρα ως τη δεύτερη καλύτερη γυναίκα καλύτερων πωλήσεων singles στο αμερικανικό Billboard Hot 100, πίσω από την Μπιγιονσέ, και την κορυφαία γυναίκα καλλιτέχνιδα στο Mainstream Top 40.
Η Σελίνα Γκόμεζ ανέφερε το Stripped ως έμπνευση για το δεύτερο στούντιο άλμπουμ της «Revival» (2015), λέγοντας: «Είναι ένα από τα αγαπημένα μου άλμπουμ και ήταν κάτι που ξεκίνησα το «Revival» ως μια ιστορία. Το άλμπουμ της ήταν απίστευτο - το «Beautiful», το «Can’t Hold Us Down», όλα αυτό το υλικό που αγαπώ». Προσθέτει: «Αυτό ήταν ένα άλμπουμ ολοκληρωμένο. Στον δίσκο μου έχω τα «Rise», «Survivor», «Revival», «Kill Em With Kindness». Το υλικό μου είναι γεμάτο, είναι ένα άλμπουμ, είναι ένα κομμάτι, είναι κάτι που είμαι περήφανη». Σε μια συνέντευξη στο People, η Ντέμι Λοβάτο είπε ότι το έκτο της στούντιο άλμπουμ «Tell Me You Love Me» (2017) ήταν εμπνευσμένο από το Stripped. Είπε: «Μεγάλωσα ακούγοντας τη Κριστίνα Αγκιλέρα. Ήταν ένα από τα είδωλά μου μεγαλώνοντας» και εξήγησε: «Νομίζω ότι ήταν το επιτυχημένο άλμπουμ της, που την μετέτρεψε πραγματικά στο είδωλο που είναι σήμερα ». Προσθέτει: «Έτσι, με ενέπνευσε, πραγματικά, ενέπνευσε αυτό το άλμπουμ. Εμπνεύστηκα ακόμα κι από το ασπρόμαυρο έργο τέχνης του άλμπουμ!».
Το 2017, το Billboard ονόμασε το Stripped ως ένα από τα σημαντικότερα άλμπουμ της δεκαετίας του 2000, σημειώνοντας την πολιτισμική και ηχητική επιρροή που είχε το άλμπουμ σε μια σειρά καλλιτεχνών όπως την Ριάννα, τη Ντέμι Λοβάτο, τη Μάιλι Σάιρους και την Αριάνα Γκράντε. Το Idolator το επανέλαβε, δηλώνοντας ότι το Stripped έγινε «το υπόδειγμα για ντίβες που μετατρέπει το εφηβικό είδωλο σε ενήλικη ποπ σταρ». Αργότερα εκείνο το έτος, το HuffPost σημείωσε ότι με το Stripped, η Αγκιλέρα καθοδήγησε στις αρχές του 21ου αιώνα επηρεάζοντας και καλωσορίζοντας την νέα γενιά φεμινιστριών μέσω της ποπ κουλτούρας. Το 2018, το μακροχρόνιο αντίκτυπο του Stripped σημειώθηκε από την Los Angeles Times και από πολλά άλλα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των Fuse, Genius και Vinyl με την κοινή άποψη ότι «Το Stripped αποδεικνύεται ως το υπόδειγμα της ειλικρινούς και αυθεντικής γυναικείας ποπ».
Το άλμπουμ συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο «1001 Albums You Must Hear Before You Die» (=1001 άλμπουμ που πρέπει να ακούσεις πριν πεθάνεις).
Λίστα τραγουδιών
Σημειώσεις
Εύσημα
Προσωπικό
Τα εύσημα λαμβάνονται από το ένθετο του Stripped.
Μουσικοί
Charts
Εβδομαδιαία charts
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002 Κατηγορία:Δισκογραφία της Κριστίνα Αγκιλέρα
Κοινωνιολογία της εκπαίδευσης
Η Κοινωνιολογία της εκπαίδευσης αποτελεί κλάδο της Κοινωνιολογίας. Παρουσιάζει την εκπαίδευση ως έναν πολυσύνθετο κοινωνικό θεσμό μετάδοσης γνώσης αλλά και αναπαραγωγής των υφισταμένων κοινωνικών, οικονομικών και πολιτισμικών δομών. Εξετάζει τη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού θεσμού μέσω των βασικών θεωριών που εξηγούν τη δομή και κυρίως τις λειτουργίες της εκπαίδευσης, καθώς και τη συσχέτισή της με ευρύτερες αλλαγές των εκπαιδευτικών συστημάτων, κυρίως της Δύσης.
Η εκπαίδευση θεωρείται συχνά ως μια θεμελιωδώς αισιόδοξη ανθρώπινη προσπάθεια που χαρακτηρίζεται από φιλοδοξίες για εξέλιξη και βελτίωση. Νοείται από πολλούς ως μέσο για να ξεπερνάμε εμπόδια, να επιτυγχάνουμε μεγαλύτερη ισότητα και να αποκτούμε πλούτο και κοινωνικό στάτους. Η εκπαίδευση γίνεται αντιληπτή ως ένα μέρος όπου τα παιδιά μπορούν να αναπτυχθούν ανάλογα τις ατομικές τους ανάγκες και δυνατότητες. Πολλοί θα έλεγαν ότι ο σκοπός της εκπαίδευσης πρέπει να είναι να βοηθά το άτομο να αναπτύσσει τις δυνατότητες του στο έπακρον και να του δώσει την ευκαιρία να επιτύχει στη ζωή του όσα του επιτρέπουν οι φυσικές του ικανότητες (αξιοκρατία). Λίγοι θα υποστήριζαν ότι κάθε εκπαιδευτικό σύστημα επιτυγχάνει αυτό το στόχο τέλεια. Κάποιοι παίρνουν μια σχετικά αρνητική οπτική, υποστηρίζοντας ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι σχεδιασμένο με την πρόθεση να επιφέρει τη κοινωνική αναπαραγωγή της ανισότητας.
Ιστορία
Μια συστηματική κοινωνιολογία της εκπαίδευσης ξεκίνησε με τη δουλειά του Εμίλ Ντιρκέμ στην ηθική εκπαίδευση ως βάση για οργανική αλληλεγγύη και εκείνη του Μαξ Βέμπερ στους Κινέζους λόγιους ως μέσο πολιτικού ελέγχου. Ήταν μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως, που το θέμα έλαβε καινούριο ενδιαφέρον σε όλο τον κόσμο: από το τεχνολογικό λειτουργισμό στις ΗΠΑ, την ισότιμη αναμόρφωση των ευκαιριών στην Ευρώπη και τη θεωρία του ανθρώπινου κεφαλαίου στα οικονομικά. Αυτά όλα υπονόησαν ότι, με τη βιομηχανοποίηση, η ανάγκη για τεχνολογικά ειδικευμένο εργατικό δυναμικό υπονομεύει ταξικές διακρίσεις και άλλα ενδεικτικά συστήματα διαστρωμάτωσης, και ότι η εκπαίδευση προάγει τη κοινωνική κινητικότητα. Ωστόσο, στατιστική και έρευνα πεδίου σε πολλές κοινωνίες έδειξε μια συνεχή σύνδεση μεταξύ κοινωνικής τάξης ενός ατόμου και επίδοσης, και υποδήλωσε ότι η εκπαίδευση μπορεί να επιτύχει περιορισμένη κοινωνική κινητικότητα. Κοινωνιολογικές μελέτες έχουν δείξει πως πρότυπα εκπαίδευσης αντικατόπτριζαν, αντί να αμφισβητούσαν τη κοινωνική διαστρωμάτωση και τις διακρίσεις λόγω φυλής ή φύλου. Μετά τη γενική κατάρρευση του λειτουργισμού από τα τέλη της δεκαετίας του 60’ και μετά, η ιδέα της εκπαίδευσης ως ένα αμετρίαστο αγαθό αμφισβητήθηκε βαθύτατα. Οι Νεομαρξιστές υποστήριξαν ότι η σχολική εκπαίδευση παρήγαγε απλά ένα υπάκουο εργατικό δυναμικό απαραίτητο για καπιταλιστικές ταξικές σχέσεις.
Θεωρητικές προοπτικές
Η κοινωνιολογία της εκπαίδευσης περιέχει διάφορες θεωρίες. Το έργο κάθε θεωρίας παρουσιάζεται παρακάτω.
Δομικός λειτουργισμός
Σύμφωνα με τους Σένετ(Sennet) και Κομπ(Cobb), όμως, “το να πιστεύεις ότι οι ικανότητες από μόνες τους καθορίζουν το ποιος αμείβεται είναι να εξαπατάσαι”. Ο Μέιγκαν(Meighan) συμφωνεί, δηλώνοντας ότι μεγάλοι αριθμοί ικανών μαθητών από εργατικές τάξεις δεν έφτασαν σε ικανοποιητικά επίπεδα στο σχολείο και, επομένως, απέτυχαν να αποκτήσουν τη θέση(στάτους) που τους αξίζει. Ο Τζέικομπ πιστεύει ότι αυτό συμβαίνει επειδή οι πολιτισμικές εμπειρίες της μεσαίας τάξης που παρέχονται στο σχολείο μπορεί να είναι αντίθετες από εκείνες που λαμβάνουν τα παιδιά της εργατικής τάξης στο σπίτι. Με άλλα λόγια, τα παιδιά της εργατικής τάξης δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένα να αντεπεξέλθουν στο σχολείο. Κατά συνέπεια, βγαίνουν απ’ το σχολείο με τα χαμηλότερα προσόντα και ως εκ τούτου παίρνουν τις λιγότερο επιθυμητές δουλειές κι έτσι παραμένουν στην εργατική τάξη. Ο Σάρτζεντ(Sargent) επιβεβαιώνει αυτό το κύκλο, υποστηρίζοντας ότι η εκπαίδευση στηρίζει τη συνέχεια, η οποία με τη σειρά της στηρίζει τη κοινωνική τάξη. Ο Τάλκοτ Πάρσονς(Talcott Parsons) πίστευε ότι αυτή η διαδικασία, κατά την οποία κάποιοι μαθητές αναγνωρίσθηκαν και επισημάνθηκαν ως εκπαιδευτικές αποτυχίες, “ήταν μια απαραίτητη ενέργεια που ένα μέρος του κοινωνικού συστήματος, η εκπαίδευση, εκτέλεσε για το σύνολο”. Ωστόσο, η προοπτική του δομικού λειτουργισμού παραμένει ότι αυτή η κοινωνική τάξη, αυτή η συνέχεια, είναι αυτό που οι περισσότεροι επιθυμούν. Η αδυναμία αυτής της προοπτικής, όμως, γίνεται εμφανής. Γιατί η εργατική τάξη να επιθυμεί να παραμείνει εργατική τάξη; Αυτή η ασυνέπεια καταδεικνύει ότι μια άλλη προοπτική μπορεί να είναι χρήσιμη.
Εκπαίδευση και κοινωνική αναπαραγωγή
Η προοπτική της θεωρίας των συγκρούσεων, σε αντίθεση με τη προοπτική του δομικού λειτουργισμού, πιστεύει ότι η κοινωνία είναι γεμάτη κοινωνικές ομάδες με διαφορετικές προσδοκίες, διαφορετική πρόσβαση στις ευκαιρίες της ζωής και αποκτούν διαφορετικές κοινωνικές ανταμοιβές. Οι σχέσεις στη κοινωνία, υπό αυτή την οπτική, βασίζονται κυρίως στην εκμετάλλευση, τη καταπίεση, τη κυριαρχία και την υποταγή.
Πολλοί καθηγητές υποθέτουν ότι οι μαθητές θα έχουν συγκεκριμένες εμπειρίες της μεσαίας τάξης στο σπίτι, και για κάποια παιδιά αυτή η υπόθεση δεν είναι απαραίτητα αληθής. Μερικά παιδιά αναμένονται να βοηθούν τους γονείς μετά το σχολείο και να έχουν σημαντικές ευθύνες μέσα στο σπίτι αν ζουν μόνο με ένα γονιό. Οι απαιτήσεις αυτής της οικιακής εργασίας συχνά κάνουν δύσκολο γι’ αυτά να βρουν χρόνο να κάνουν τα μαθήματά τους και έτσι αυτό επηρεάζει τη σχολική τους επίδοση.
Όπου οι δάσκαλοι έχουν απαλύνει τη τυπικότητα της βασικής μελέτης και ενσωματώσει τις προτιμώμενες μεθόδους των μαθητών στο πρόγραμμα σπουδών, έχει σημειωθεί ότι κάποιοι μαθητές έχουν επιδείξει ικανότητες τις οποίες δε γνώριζαν ότι είχαν. Ωστόσο, λίγοι καθηγητές παρεκκλίνουν από το παραδοσιακό πρόγραμμα σπουδών, και το πρόγραμμα αποδίδει το τι συνιστά γνώση από το τι είναι αποφασισμένο από το κράτος – και αυτούς στην εξουσία[Γιανγκ(Young)]. Αυτή η γνώση δεν έχει μεγάλο νόημα για τους μαθητές που τη βλέπουν ως άσκοπη. Οι Γουίλσον(Wilson) και Γουίν(Wyn) λένε ότι οι μαθητές αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει λίγο ή καθόλου σχέση μεταξύ των μαθημάτων που κάνουν και το μέλλον τους στην αγορά εργασίας. Αξίες αντίθετες με το σχολείο παρουσιάζονται από αυτά τα παιδιά επειδή ξέρουν ποια είναι τα πραγματικά ενδιαφέροντά τους. Ο Σάρτζεντ(Sargent) πιστεύει ότι για παιδιά της εργατικής τάξης, το να προσπαθούν να επιτύχουν και να αφομοιώσουν τις αξίες της μεσαίας τάξης που προβάλλει το σχολείο, είναι να δέχονται τη κατώτερη κοινωνική τους θέση σαν να ήταν αποφασισμένοι να αποτύχουν. Ο Φιτζέραλντ(Fitzgerald) δηλώνει ότι “ανεξάρτητα από τις ακαδημαϊκές ικανότητες τους ή την επιθυμία τους να μάθουν, οι μαθητές από φτωχές οικογένειες έχουν σχετικά λίγες πιθανότητες να επιτύχουν”. Απ’ την άλλη, για παιδιά από τη μεσαία και ιδιαίτερα την ανώτερη τάξη, το να κρατήσουν την ανώτερη θέση τους στη κοινωνία απαιτεί λίγη προσπάθεια. Η Κυβέρνηση επιτρέπει την ύπαρξη ‘ανεξάρτητων’ ιδιωτικών σχολείων κι έτσι οι πλούσιοι μπορούν να έχουν “καλή εκπαίδευση” πληρώνοντας τη. Με αυτή τη “καλή εκπαίδευση” τα πλούσια παιδιά έχουν καλύτερες επιδόσεις, επιτυγχάνουν περισσότερα και παίρνουν μεγαλύτερες ανταμοιβές. Με αυτό τον τρόπο, η συνέχεια του προνομίου και του πλούτου για την ελίτ γίνεται δυνατή.
Οι θεωρητικοί της κοινωνικής σύγκρουσης πιστεύουν ότι αυτή η κοινωνική αναπαραγωγή συνεχίζει να συμβαίνει γιατί το όλο εκπαιδευτικό σύστημα είναι υπερκαλυμμένο από την ιδεολογία που προβάλλεται από τη κυρίαρχη πολιτική ομάδα. Στη πράξη, διαιωνίζουν το μύθο ότι η εκπαίδευση είναι διαθέσιμη σε όλους για να παρέχει ένα μέσο για την επίτευξη πλούτου και στάτους. Καθένας που αποτυγχάνει να επιτύχει αυτό το στόχο, σύμφωνα με το μύθο, έχει μόνο τον εαυτό του να κατηγορήσει. Ο Ράιτ(Wright) συμφωνεί, δηλώνοντας ότι “το αποτέλεσμα του μύθου είναι να τους σταματάει απ’ το να βλέπουν ότι τα προσωπικά τους προβλήματα είναι μέρος μεγάλων κοινωνικών ζητημάτων”. Η διπροσωπία είναι τόσο επιτυχής ώστε πολλοί γονείς υπομένουν άθλιες θέσεις εργασίας για πολλά χρόνια, πιστεύοντας ότι η θυσία τους θα επιτρέψει στα παιδιά τους να έχουν ευκαιρίες στη ζωή τις οποίες δεν είχαν οι ίδιοι. Οι άνθρωποι που είναι φτωχοί και μειονεκτούν είναι θύματα ενός κοινωνικού τεχνάσματος εμπιστοσύνης. Έχουν ενθαρρυνθεί να πιστεύουν ότι ένας μεγάλος στόχος της εκπαίδευσης είναι να ενισχύσει την ισότητα ενώ, στη πραγματικότητα, τα σχολεία αντικατοπτρίζουν τη πρόθεση της κοινωνίας να διατηρήσει τη μέχρι τώρα άνιση κατανομή του στάτους και της δύναμης[Φιτζέραλντ].
Αυτή η προοπτική έχει επικριθεί ως ντετερμινιστική, απαισιόδοξη και ότι δεν αφήνει περιθώρια στα άτομα να βελτιώσουν τη κατάστασή τους.
Πρέπει να αναγνωριστεί, ωστόσο, ότι είναι μια σημαντική πτυχή της πραγματικότητας.
Βιβλιογραφία
Εκπαιδευση
Τρόπαιο των Άλπεων
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Το Τρόπαιο του Αυγούστου δεξιά, με την εκκλησία του Σαιν Μισέλ αριστερά. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Λεπτομέρεια από το Τρόπαιο. Το Τρόπαιο των Άλπεων, λατιν.: Tropaeum Alpium, γαλλικά: Trophée des Alpes, είναι ένα ρωμαϊκό τρόπαιο σε ανάμνηση της αποφασιστικής νίκης του αυτοκράτορα Αυγούστου επί των φυλών που κατοικούσαν τις Άλπεις. Τα ερείπια του μνημείου βρίσκονται στο Λα Τυρμπί της Γαλλίας, λίγα χιλιόμετρα από το πριγκιπάτο του Μονακό.
Κατασκευή
Το Τρόπαιο κτίστηκε περί το 6 π.Χ. προς τιμήν του Αυγούστου, για να εορτάσει την οριστική νίκη του επί των 45 φυλών, που κατοικούσαν στις Άλπεις. Οι Αλπικοί πληθυσμοί ηττήθηκαν κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής εκστρατείας για την υποταγή των Άλπεων, που διεξήχθη από τους Ρωμαίους μεταξύ 16 και 7 π.Χ.
Το μνημείο ως μερικώς αναστηλωμένο έχει ύψος 35 μέτρα. Όταν κτίστηκε, σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα, η βάση είχε μήκος 35 μέτρα, το πρώτο επίπεδο 12 μέτρα ύψος και η ροτόντα των 24 κιόνων με το άγαλμα του ενθρονισμένου Αυγούστου έχει ύψος 49 μέτρα.
Επιγραφή
Μία από τις πέτρες του πύργου περιείχε τα ονόματα των φυλών. Η επιγραφή διατηρήθηκε μόνο αποσπασματικά, αλλά μπορούσε να ανακατασκευαστεί χάρη στη μεταγραφή του Πλίνιου του Πρεσβύτερου, αν και με μικρές διορθώσεις. Γράφει:
"Στον αυτοκράτορα Καίσαρα Αύγουστο, γιο του θεοποιημένου [Ιούλιου Καίσαρα], μέγιστο αρχιερέα, που χαιρετίστηκε ως Αυτοκράτορας[3] για 14ο έτος, στο 17ο έτος της τριβουνικής εξουσίας του,[4] η Σύγκλητος και ο λαός της Ρώμης [έκτισαν αυτό], σε ανάμνηση ότι υπό την ηγεσία και την αιγίδα του, όλοι οι λαοί των Άλπεων, από την Άνω Θάλασσα έως την Κάτω Θάλασσα, υποτάχθηκαν στην εξουσία [5] του Ρωμαϊκού Λαού. Κατακτημένοι αλπικοί λαοί:
· TRUMPILINI · CAMUNNI · VENNONETES · VENOSTES · ISARCI · BREUNI · GENAUNES · FOCUNATES
· VINDELICI: ·· COSUANETES ·· RUCINATES ·· LICATES ·· CATENATES · AMBISONTES · RUGUSCI · SUANETES · CALUCONES · BRIXENETES
· LEPONTII · UBERI · NANTUATES · SEDUNI · VERAGRI · SALASSI · ACITAUONES · MEDULLI · UCENNI · CATURIGES
· ECDINI · VERGUNNI · EGUITURI · NEMATURI · ORATELLI · NERUSI · VELAUNI · SUETRI.
Τα μετέπειτα έτη
μικρογραφία|Ανακατασκευή του Tροπαίου των Άλπεων.