cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βουχέτιο
Ιστορία του Βουχετίου
Κατά μία άποψη το Βουχέτιον ιδρύθηκε ταυτόχρονα με την Πανδοσία τον 7ο αιώνα π.Χ. Άλλη άποψη αναγράφει ότι είναι μεταγενέστερο, και ιδρύθηκε μετά την καταστροφή της Πανδοσίας το έτος 168 π.Χ από τον Ρωμαίο Αιμίλιο Παύλο (Lucius Aemilius Paulus Macedonicus), στην πεδιάδα του Λούρου, την εποχή δηλαδή της ρωμαϊκής κατάκτησης της Ελλάδας. Δίπλα στο Βουχέτιο περνάει ο ποταμός Λούρος, ο οποίος είναι πλωτός μέχρι την εκβολή του στον όρμο Μιχαλιτσίου Πρέβεζας. Οι αρχαιολόγοι έχουν σημαντικές αποδείξεις, ότι η σημερινή γεωγραφία των Νομών Πρέβεζας, Άρτας και Θεσπρωτίας, ουδεμία σχέση έχει με τη γεωγραφία στην αρχαία εποχή. Για παράδειγμα ο λόφος Καστρί Φαναρίου που βρίσκεται η Πανδοσία (Ήπειρος), αποικία των Ηλείων ήταν νησί δίπλα στη λίμνη Αχερουσία. Ομοίως, νησί ήταν και το Αρχαίο Βουχέτιον. Νησί επίσης ήταν και η Αρχαία Εφύρα στο λόφο του Αγίου Ιωάννη με το Νεκρομαντείο του Αχέροντα. Προφανώς αυτός είναι ο λόγος που επελέγησαν αυτές οι περιοχές για κτίσιμο των πόλεων, η προσβασιμότητα προς τη θάλασσα. Σε γενικές γραμμές οι Ηλείοι επέλεγαν παραθαλάσσια ή έστω ποταμίως προσβάσιμα σημεία για ανέγερση οχυρωμένων πόλεων.
Τα ερείπια του αρχαίου Βουχετίου βρίσκονται επάνω σε χαμηλό γήλοφο στη βόρεια παρυφή της πεδιάδας του Λούρου, νότια του σημερινού χωριού Κερασούντα, ακριβώς εκεί πού βρίσκεται σήμερα το Φρούριο των Ρωγών. Η περιοχή αυτή κατά την αρχαιότητα αποτελούσε την Κασσωπαία, περιοχή που κατοικούσαν οι Κασσωπαίοι ή Κασσωποί, ηπειρωτικό φύλο που ανήκε στον ευρύτερο κλάδο των Θεσπρωτών. Κατά τη γεωμετρική εποχή υπήρχαν εδώ κοντά μία ή περισσότερες κώμες με αγροτική οικονομία. Στα τέλη 8ου-αρχές 7ου αι. π.Χ. Ηλείοι άποικοι εγκαταστάθηκαν ιδρύοντας τέσσερις αποικίες. Μία από αυτές ήταν το Βουχέτιο, το οποίο αποτέλεσε ένα ασφαλές ποτάμιο λιμάνι (επίνειον). Το αρχικό όνομα του οικισμού, πιθανότατα αρχαιότερο της ίδρυσής του, ήταν Βούχετα. Από τον 6ο αι. π.Χ. ο λόφος ήταν ήδη κατοικημένος. Ως τα πρώτα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου οι άποικοι διατηρούσαν ειρηνικές σχέσεις προς τους Κασσωπαίους. Αλλά σε λίγο (427-423 π.Χ.) μεταβλήθηκαν σε εχθρικές. Στους χρόνους αυτούς πρέπει να κτίστηκε το ισοδομικό τείχος της ακρόπολης. Το έτος 343-342 π.χ. με την παρέμβαση του Φιλίππου, το Βουχέτιον όπως και οι υπόλοιπες αποικίες των Ηλείων περιέρχονται στα χέρια των Κασσωπαίων Ηπειρωτών. Η νέα περίοδος σηματοδοτεί τη μεγαλύτερη ακμή του οικισμού, ο οποίος και επεκτείνεται. Οι περίοικοι άρχισαν να συγκεντρώνονται στο Βουχέτιο και να επιδίδονται στη βιοτεχνία και το εμπόριο. Στην περίοδο αυτή θα κατασκευάσθηκε ο ανατολικός πολυγωνικός περίβολος. Σε αυτή την περίοδο αναφέρεται ο χαρακτηρισμός του Βουχέτιου ως πολιχνίου. Ο Στράβων χαρακτηρίζει το Βουχέτιον πολίχνιο (= μικρή πόλη), της οποίας τον πληθυσμό στην αρχαία Ήπειρο μπορούμε να υπολογίσουμε αυτή την εποχή σε 2.000-4.000 κατοίκους. Ο οικισμός καταστράφηκε ασφαλώς το 167-168 π.Χ. από τους Ρωμαίους του Αιμίλιου Παύλου, μαζί με 70 άλλες πόλεις της Ηπείρου.
Λίγο αργότερα ανοικοδομήθηκε, χωρίς όμως ποτέ να ξαναβρεί την παλιά του αίγλη. Η ίδρυση της Νικοπόλεως έδωσε το τελειωτικό πλήγμα στον οικισμό, ο οποίος σταδιακά ερημώθηκε εντελώς.
Φρούριο Ρωγών
Το 1449 το κάστρο το κατέλαβαν οι Οθωμανοί Τούρκοι, όπως και όλη την Ήπειρο.
Για το Φρούριο του Βουχετίου και των Ρωγών μιλάει στις «Επιστολές» του, αλλά και στις γραπτές «Αναμνήσεις» του ο Κυριακός ο Αγκωνίτης, ο περιηγητής που επισκέφθηκε την Ήπειρο στις αρχές του 15ου αιώνα και που κατόρθωνε να μεταμφιέζεται σε ελάχιστο χρόνο από Έλληνα σε Τούρκο για να κυκλοφορεί ελεύθερα. Αυτός, λοιπόν, στο βιβλίο του γράφει ότι ήρθε εδώ και είδε -μέσα στο φρούριο και την πόλη- «έναν ναό περίφημο του Ευαγγελιστή Λουκά πού βρίσκεται σε πανάρχαιο τόπο» και «περιείχε διάφορα άγια λείψανα» (όπως π.χ. την κάρα της Αγίας Άννας και ένα πόδι του Χρυσόστομου). Ακόμη ο μεσαιωνικός περιηγητής αναφέρει ότι είδε και τό λείψανο του Ευαγγελιστή Λουκά μέσα στη μητροπολιτική εκκλησία. Σήμερα το λείψανο του Ευαγγελιστή βρίσκεται στην πόλη Σμεντέροβο της Σερβίας, από τις 12 Ιανουαρίου 1453.
Τα τείχη της ακρόπολης Βουχετίου και Ρωγών
thumb|200px|Το φρούριο των Ρωγών Το Υπουργείο Πολιτισμού στην ιστοσελίδα του δίνει την εξής περιγραφή και χρονολόγηση των τειχών της καστρόπολης :
Αρχαιολογικές παρεμβάσεις
Στην περιοχή του Αρχαίου Βουχετίου και της Καστρόπολης των Ρωγών δεν έχουν γίνει αρχαιολογικές ανασκαφές αλλά από το 1978 έως το 1980 έχουν γίνει εργασίες στερέωσης σε διάφορα τμήματα του τείχους της αρχαίας και μεσαιωνικής ακρόπολης. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. . Τέλος, το έτος 2005 και 2006 έγιναν πολλές εργασίες καθαρισμού, στήριξης και αναπαλαίωσης τειχών και του Ναού Κοίμησης Θεοτόκου εντός του Κάστρου από την ΙΒ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου Κατηγορία:Αρχαία Ήπειρος Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Πρέβεζα
Σάρκωμα Καπόσι
Το σάρκωμα Καπόσι είναι όγκος που οφείλεται στον ανθρώπινο ερπητοϊό 8 (HHV8), ιό που είναι γνωστός και ως ερπητοϊός σχετιζόμενος με το σάρκωμα Καπόσι (KSHV). Περιγράφηκε αρχικά το 1872 από τον Μόριτζ Καπόσι (Moritz Kaposi), έναν Ούγγρο δερματολόγο που εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Έγινε ευρύτερα γνωστό τη δεκαετία του 1980 ως μία από τις ασθένειες που καθορίζουν το AIDS. Η ιογενής αιτία του καρκίνου αυτού ανακαλύφθηκε το 1994. Παρόλο που το Σάρκωμα Καπόσι είναι πλέον γνωστό ότι οφείλεται σε ιογενή λοίμωξη, υπάρχει διαδεδομένη άγνοια αυτού του γεγονότος ακόμη και μεταξύ ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο μόλυνσης από KSHV/HHV-8.
Το Σάρκωμα Καπόσι είναι συστηματική νόσος που μπορεί να παρουσιαστεί με δερματικές αλλοιώσεις με ή χωρίς εισχώρηση στο εσωτερικό. Τέσσερις τύποι έχουν περιγραφεί: κλασικό Σάρκωμα Καπόσι, το οποίο προσβάλει μεσήλικες άντρες Μεσογειακής, αραβικής ή εβραϊκής καταγωγής, το Αφρικανικό-ενδημικό σάρκωμα Καπόσι, το σάρκωμα που προσβάλλει κυρίως ασθενείς ιατρογενώς ανοσοκατεσταλμένους και τέλος εκείνο που σχετίζεται με το AIDS. Οι αρχικά ερυθηματώδεις και στη συνέχεια ιωδίζουσες δερματικές αλλοιώσεις που παρατηρούνται σε άτομα που πάσχουν από το σάρκωμα έχουν διάφορες μορφές: κηλιδώδεις, πλακώδεις, οζώδεις, εξωφυτικές. Οι δερματικές αλλοιώσεις μπορεί να είναι μεμονωμένες ή διασκορπισμένες. Το Σάρκωμα Καπόσι μπορεί να προσβάλει τη στοματική κοιλότητα, τους λεμφαδένες και τα σπλάχνα. Το κλασικό KS είναι συνήθως βραδείας εξέλιξης και παρουσιάζεται με τις χαρακτηριστικές ερυθηματώδεις ή ιωδίζουσες δερματικές αλλοιώσεις στα κάτω άκρα. Το Αφρικανικό-επιδημικό KS και εκείνο που σχετίζεται με το AIDS τείνουν να είναι πιο επιθετικά στην εξέλιξή τους. Το συνδεδεμένο με το AIDS Σάρκωμα Καπόσι συχνά εξελίσσεται σε πλακώδεις και οζώδεις δερματικές αλλοιώσεις που εμφανίζονται στον ανώτερο κορμό, στο πρόσωπο και στο βλεννογόνο του στόματος. Η διάγνωση μπορεί να γίνει με ιστολογική εξέταση των δερματικών αλλοιώσεων και αν χρειαστεί γίνεται και εσωτερική απεικόνιση.
Μόλις γίνει η διάγνωση του KS, η θεραπεία βασίζεται στον τύπο του Σαρκώματος και την παρουσία εντοπισμένης έναντι συστηματικής νόσου. Η εντοπισμένη αποκλειστικά στο δέρμα νόσος μπορεί να θεραπευθεί με κρυοθεραπεία, ενέσεις βινβλαστίνης μέσα στις αλλοιώσεις, με χρήση αλοιφών αλιτρετινοΐνης, ακτινοθεραπεία, τοπική ανοσοθεραπεία (imiquimod), ή χειρουργική εκτομή. Εκτεταμένη δερματική νόσος και/ή εσωτερική νόσος μπορεί να απαιτούν χημειοθεραπεία IV και ανοσοθεραπεία. Όταν το KS παρουσιάζεται σε ασθενείς που βρίσκονται υπό ιατρογενή ανοσοκαταστολή, συνιστάται η διακοπή ή μείωση της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας. Ωστόσο, με το KS που σχετίζεται με AIDS, έχει αποδειχθεί ότι η υψηλής δραστικότητας αντιρετροϊκή θεραπεία HAART είναι αποτελεσματική για την πρόληψη, ή και την υποχώρηση του KS. Μερικοί ασθενείς με AIDS έχουν πλήρη υποχώρηση των αλλοιώσεων και βρίσκονται σε παρατεταμένη ύφεση συνεχίζοντας τη θεραπεία HAART. Έτσι, η HAART θεωρείται κοινή θεραπεία για τους ασθενείς αυτούς, αν και μπορεί να απαιτείται ταυτόχρονα και άλλη θεραπεία.
Ταξινόμηση
Ο HHV-8 είναι υπεύθυνος για όλες τις μορφές του σαρκώματος Καπόσι. Από τότε που ο Μόριτζ Καπόσι περιέγραψε πρώτος αυτό το κακοήθες νεόπλασμα, η ασθένεια έχει αναφερθεί σε τέσσερις ξεχωριστές κλινικές περιπτώσεις, με διαφορετική παρουσίαση, επιδημιολογία και πρόγνωση. Όλες αυτές οι μορφές εμφανίζουν μόλυνση από τον KSHV και είναι διαφορετικές εκδηλώσεις της ίδιας ασθένειας, αλλά έχουν διαφορές στην κλινική επιθετικότητα, την πρόγνωση και τη θεραπεία.
Σημάδια και συμπτώματα
Οι αλλοιώσεις του σαρκώματος Καπόσι είναι οζίδια ή κηλίδες που μπορεί να είναι κόκκινες, μωβ, καφέ ή μαύρες, και είναι συνήθως ψηλαφητές. Συνήθως εντοπίζονται στο δέρμα, αλλά είναι κοινή και η εξάπλωση τους και αλλού, κυρίως στο στόμα και την πεπτική και την αναπνευστική οδό. Η ανάπτυξή τους ποικίλλει από πολύ αργή έως πολύ γρήγορη και σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τη θνησιμότητα και τη νοσηρότητα.
Δέρμα
Κοινά επηρεαζόμενες περιοχές συμπεριλαμβάνουν τα κάτω άκρα, την πλάτη, το πρόσωπο, το στόμα και τα γεννητικά όργανα. Οι αλλοιώσεις είναι συνήθως όπως περιγράφονται παραπάνω, αλλά μπορεί περιστασιακά να είναι πλακοειδή (συχνά στα πέλματα) ή ακόμα συνδέονται με ρήξη του δέρματος που οδηγεί σε μυκητιώδεις αλλοιώσεις. Το σχετικό πρήξιμο μπορεί να είναι είτε από τοπική φλεγμονή είτε από λεμφοίδημα, καθώς οι αλλοιώσεις από το KS μπορεί να φράξουν τα λεμφαγγεία. Οι αλλοιώσεις του δέρματος μπορεί να είναι αρκετά παραμορφωτικές για τον πάσχοντα και αιτία ψυχολογικών προβλημάτων.
Στόμα
Περιλαμβάνεται στο 30% περίπου των περιπτώσεων και είναι το αρχικό σύμπτωμα στο 15% των περιπτώσεων του επιδημικού Σαρκώματος Καπόσι. Στο στόμα, η σκληρή υπερώα επηρεάζεται πιο συχνά και ακολουθούν τα ούλα. Οι αλλοιώσεις στο στόμα μπορούν εύκολα να τραυματιστούν με τη μάσηση και να προκληθεί αιμορραγία ή και δευτερεύουσα μόλυνση και συχνά επηρεάζουν την ομιλία και την κατανάλωση τροφής.
Πεπτική Οδός
Η πεπτική οδός επηρεάζεται συχνά σε ασθενείς με Σάρκωμα Καπόσι συνδεόμενο με μεταμόσχευση ή AIDS ακόμα και όταν δεν επηρεάζεται το δέρμα. Οι πεπτικές αλλοιώσεις μπορεί να είναι σιωπηλές ή να προκαλέσουν απώλεια βάρους, πόνο, ναυτία/εμέτους, διάρροια, αιμορραγία, δυσαπορροφητικότητα ή εντερική απόφραξη.
Παθολογία και διάγνωση
Οι αλλοιώσεις του Σαρκώματος Καπόσι περιλαμβάνουν κύτταρα όγκου με χαρακτηριστική ανώμαλη επιμηκυμένη μορφή, που ονομάζονται ατρακτοειδή κύτταρα. Ο όγκος φέρει πολλά αιμοφόρα αγγεία, ασυνήθιστα πυκνά και ανώμαλα, από τα οποία διαρρέουν ερυθροκύτταρα στον περιβάλλοντα ιστό και δίνουν στον όγκο το σκούρο χρώμα του. Η φλεγμονή γύρω από τον όγκο μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο και πόνο.
Παρόλο που μπορεί να υπάρχει υποψία για ύπαρξη του Σαρκώματος Καπόσι από την εμφάνιση των αλλοιώσεων και τους παράγοντες κινδύνου, η οριστική διάγνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με βιοψία και μικροσκοπική εξέταση, που θα δείξουν την παρουσία των ατρακτοειδών κυττάρων. Η ανίχνευση της LANA πρωτεΐνης του KSHV στα κύτταρα όγκου επιβεβαιώνει τη διάγνωση.
Μετάδοση
Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, ο KSHV μεταδίδεται με το σάλιο. Συνεπώς το φιλί είναι θεωρητικά ένας παράγοντας κινδύνου μετάδοσης. Υψηλότεροι ρυθμοί μετάδοσης ανάμεσα σε ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους άνδρες έχουν σχετισθεί με το «βαθύ φιλί» ενός σεξουαλικού συντρόφου με KSHV. Μία άλλη εναλλακτική θεωρία προτείνει ότι η χρήση του σάλιου ως σεξουαλικού λιπαντικού μπορεί να αποτελεί κύριο τρόπο μετάδοσης.
Ο KSHV μπορεί να μεταδοθεί κατά τη διάρκεια μεταμόσχευσης οργάνων και σε ένα μικρότερο βαθμό με μετάγγιση αίματος. Η εξέταση για τον ιό πριν από αυτές τις διαδικασίες είναι πιθανό να περιορίσει αποτελεσματικά την ιατρογενή μετάδοση.
Θεραπεία και πρόληψη
Έχουν αναπτυχθεί αιματολογικές εξετάσεις για την ανίχνευση των αντισωμάτων του KSHV και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να καθοριστεί είτε αν ο ασθενής βρίσκεται σε κίνδυνο να μολύνει τον σεξουαλικό του σύντροφο, είτε αν ένα όργανο είναι μολυσμένο πριν να μεταμοσχευθεί. Ωστόσο, αυτά τα τεστ δεν είναι διαθέσιμα παρά μόνο σαν εργαλεία έρευνας, και έτσι, υπάρχει περιορισμένη δυνατότητα ελέγχου για άτομα με κίνδυνο να μολυνθούν με KSHV, όπως ασθενείς που πρόκειται να δεχθούν μεταμόσχευση.
Το Σάρκωμα Καπόσι δεν είναι ιάσιμο αλλά μπορεί να μετριαστεί αποτελεσματικά για πολλά χρόνια, και αυτός είναι ο στόχος της θεραπείας. Στο Σάρκωμα Καπόσι που σχετίζεται με την ανοσοανεπάρκεια και την ανοσοκαταστολή, η θεραπεία της αιτίας που προκαλεί τη δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να επιβραδύνει ή να σταματήσει την εξέλιξη του Σαρκώματος Καπόσι. Στο 40% ή περισσότερο των ασθενών με επιδημικό Σάρκωμα Καπόσι, οι αλλοιώσεις του Καπόσι θα συρρικνωθούν με την έναρξη λήψης αντιρετροϊκής θεραπείας υψηλής δραστικότητας (HAART), που προορίζεται μεν για τον HIV αλλά βοηθά, μέσω της κατααστολής του, στην καλύτερη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και συνεπώς στον περιορισμό του KS. Ωστόσο, σε ένα συγκεκριμένο ποσοστό τέτοιων ασθενών το Σάρκωμα Καπόσι μπορεί να ξαναεμφανισθεί μετά από μερικά χρόνια λήψης HAART, ειδικά εάν ο HIV δεν έχει κατασταλεί πλήρως. Οι ασθενείς με μερικές τοπικές αλλοιώσεις μπορούν συχνά να θεραπευτούν με τοπικά μέτρα, όπως η θεραπεία ακτινοβολίας ή κρυοχειρουργική. Γενικά το χειρουργείο δεν προτείνεται, καθώς το Σάρκωμα Καπόσι μπορεί να εμφανισθεί στα χείλη πληγών. Γενικά, πιο διαδεδομένη ασθένεια ή ασθένεια που επηρεάζει εσωτερικά όργανα θεραπεύεται με συστηματική θεραπεία με ιντερφερόνη α, λιποσωμικές ανθρακυκλίνες ή paclitaxel.
Με τη μείωση της θνησιμότητας μεταξύ των ασθενών με AIDS που λαμβάνουν τις καινούριες θεραπείες που εισήχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μειώθηκαν επίσης και τα συμπτώματα και η σοβαρότητα του επιδημικού Σαρκώματος Καπόσι. Ωστόσο, ο αριθμός των ασθενών που ζουν με AIDS παρουσιάζει ουσιαστική αύξηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, και είναι πιθανό ο αριθμός των ασθενών με επιδημικό Σάρκωμα Καπόσι να αυξηθεί εκ νέου, καθώς οι ασθενείς ζουν για περισσότερα χρόνια με τη μόλυνση HIV.
Ευαισθητοποίηση
Μόνο το 6% των ομοφυλόφιλων ανδρών είναι ενήμεροι ότι το Σάρκωμα Καπόσι δεν προκαλείται από τον HIV αλλά από έναν διαφορετικό ιό. Έτσι υπάρχει μικρή συλλογική προσπάθεια για να προληφθεί η μόλυνση από KSHV. Ομοίως, δε λαμβάνει χώρα κανένας συστηματικός έλεγχος για KSHV των οργάνων που προορίζονται για μεταμόσχευση.
Στους ασθενείς με AIDS, το Σάρκωμα Καπόσι θεωρείται μία ευκαιριακή λοίμωξη, μία ασθένεια που είναι ικανή να εδραιωθεί στον οργανισμό επειδή το ανοσοποιητικό σύστημα έχει εξασθενήσει. Όταν αρχίσουν να εμφανίζονται δερματικές αλλοιώσεις από KS, είναι πιθανό ότι το ανοσοποιητικό σύστημα έχει ήδη εξασθενήσει σε σοβαρό βαθμό. Με την αύξηση του HIV/AIDS στην Αφρική, όπου είναι εξαπλωμένος και ο KSHV, το Σάρκωμα Καπόσι έχει γίνει η πιο συχνή μορφή καρκίνου σε μερικές χώρες.
Ο διάσημος Νιγηριανός μουσικός Φέλα Κούτι υπέκυψε στην ασθένεια το 1997.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιογενείς ασθένειες Κατηγορία:Καρκίνος Κατηγορία:HIV/AIDS Κατηγορία:Παθήσεις των αγγείων
Κωστής Παπαγιώργης
Ο Κωστής Παπαγιώργης (πραγματικό ονοματεπώνυμο: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Νεοχώρι Υπάτης, 20 Μαρτίου 1947 − Αθήνα, 21 Μαρτίου 2014) ήταν Έλληνας δοκιμιογράφος, αρθρογράφος και μεταφραστής φιλοσοφικών έργων.
Βίος και έργο
Γεννήθηκε το 1947 στο Νεοχώρι Υπάτης Φθιώτιδας, όπου εργαζόταν ως δάσκαλος ο πατέρας του. Στη συνέχεια έζησε στην Παραλία της Κύμης (1951-1960), στο Χαλάνδρι και εν τέλει στα Εξάρχεια, όπου και διέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
Το 1966 πήγε στη Θεσσαλονίκη για σπουδές νομικής και παρέμεινε εκεί για ένα χρόνο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για σπουδές φιλοσοφίας και παρέμεινε εκεί ώς το 1975. Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βενσέν με καθηγητές, τους Ντελέζ, Λιοτάρ και Σατελέ. Δεν ολοκλήρωσε ούτε τις σπουδές νομικής ούτε αυτές της φιλοσοφίας.
Το 1975 επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα και επιδόθηκε στη μετάφραση φιλοσοφικών έργων, αλλά και τη συγγραφή δοκιμιακών κειμένων και βιβλίων. Εξέδωσε και το θεωρητικό περιοδικό «Χώρα». Υπήρξε στενός φίλος του Χρήστου Βακαλόπουλου, για τον οποίο έγραψε και το βιβλίο Γεια σου, Ασημάκη.
Είχε επίσης συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά, διατηρώντας κατά καιρούς στήλες στην εφημερίδα Επενδυτής, στο περιοδικό Αθηνόραμα, και στην εφημερίδα Lifo.
Το 2002 τιμήθηκε με το κρατικό λογοτεχνικό βραβείο μαρτυρίας - χρονικού για τον Κανέλλο Δεληγιάννη.
Ζούσε με τη γυναίκα του, Ράνια Σταθοπούλου. Πέθανε στις 21 Μαρτίου 2014.
Συνεντεύξεις
Από τη βάση δεδομένων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Μπεγουλάκι Πάτρας
Το Μπεγουλάκι είναι συνοικία της Πάτρας. Παλιό χωριό που μετά την επανάσταση του 1821 λόγω της γειτνίασης με την Πάτρα ενσωματώθηκε σε αυτή. Σήμερα η επίσημη ονομασία είναι Μύλοι, αλλά έχει επικρατήσει το τοπωνύμιο Μπεγουλάκι -όνομα όπου προέρχεται από τον Μπέη Ουλάκ Τούρκο, γαιοκτήμονα που του ανήκε η περιοχή την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Το 1960 με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Πατρέων είχε αποφασιστεί η μετανομασία σε Μύλοι μετά από πρόταση του ιστορικού Τριανταφύλλου. Παλαιότερα εκτάσεις στην περιοχή κατείχαν η οικογένεια Ρούφου και η Οικογένεια Λάλιου ενώ στην περιοχή υπάρχουν οι εγκαταστάσεις των Τ.Ε.Ι. Επίσης διατηρείται ακόμα η έπαυλις της οικογένειας Κόλλα.
Ιστορία
Μύλοι λέγονταν η περιοχή πριν την Τουρκοκρατία, μάλιστα ο βυζαντινός χρονογράφος Γ. Φραντζής αναφέρεται στην περιοχή ονομάζοντάς την Μύλους. Ο ιστορικός Τριανταφύλλου αναφέρει ότι Μύλλοι λέγονταν περιοχή πλησίον του Μπεγουλακίου. Μέχρι και λίγο μετά την επανάσταση στην περιοχή υπήρχαν πολλοί μύλοι εξ ου και η ονομασία.
Αναφέρεται σαν χωριό σε Ενετική απογραφή του 1697, και του 1700 με 18 οικογένειες και 75 κατοίκους. Ο Πουκεβίλ το αναφέρει με το όνομα Μπέζουλι και το 1826 με το όνομα Πίγκουλα και 7 οικογένειες. Το 1851 είχε πέντε οικογένειες.
Το 1770 περίπου ο Βοεβόδας και Βεζύρης της Πάτρας Μουσταφάμπεης διόρισε τον Μπέη Ουλάκ ή Ουλάκμπαση στον Παλαιόπυργο, φρούριο τότε στον κάμπο της Πάτρας, με φρουρά να φυλάει την περιοχή, ίσως αυτό έγινε μετά τα Ορλωφικά. Ο Ουλάκ Μπέης εγκαταστάθηκε στο κοντινό Μπεγουλάκι το οποίο του δόθηκε τσιφλίκι, η οικία υπήρχε μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα όπου κατοικούνταν από οικογένεια Ελλήνων. Από αυτόν τον Ουλακ Μπέη έμεινε και η σημερινή ονομασία, Μπεγουλάκι = Μπεγ - ουλακ - ι (Μπέης Ουλακ).
Την εποχή της εγκατάστασης του Μπέη Ουλάκμπαση στο Μπεγουλάκι ζούσαν γύρω στις 10 οικογένειες που ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Ο Μπέης όταν εγκαταστάθηκε εκεί άφησε τους κατοίκους να καλλιεργούν τα χωράφια αλλά τους έβαλε να πληρώνουν φόρους και τους επέτρεψε να ασκούν ελεύθερα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Προεστός τότε αναφέρεται ο Σωτηράκης Αναγνωστόπουλος ο οποίος ζήτησε από τον Μπέη να χτίσουν ναό κάτι το οποίο ο Μπέης δέχτηκε. Ο Ναός εγκαινιάστηκε το 1810 με την παρουσία των μοναχών της Μονής Ομπλού, επειδή ο Μητροπολίτης Πάτρας Γερμανός του είχαν απαγορεύσει οι Οθωμανοί να βγαίνει από την πόλη, με την άδεια του Μπέη κτύπησε και η καμπάνα.
Το 1821 ο Μπέης Ουλάκ προσπάθησε με δόλο να συλλάβει τους προεστούς του χωριού και των γειτονικών χωριών καλώντας στο κονάκι του με σκοπό μετά να τους φυλακίσει στο Κάστρο της Πάτρας, οι Προεστοί κατάλαβαν τις προθέσεις του και διέφυγαν στον Ομπλό. Στις 23 Μαρτίου του 1821 οι έλληνες μετά από μάχες καταλαμβάνουν τον Παλαιόπυργο και τα ασβεστοκάμινα της περιοχής γύρω από το Μπεγουλάκι. Τότε ο Βοεβόας της Πάτρας διορίζει τον Μπέη Ουλάκ Καϊμακάμη αλλά ο Μπέης αρνήθηκε την θέση λόγω του φόβου του προς τον Θ. Κολοκοτρώνη που είχε φτάσει στην περιοχή με στρατό να πολιορκήσει την Πάτρα.
Το Μπεγουλάκι απελευθερώθηκε το 1828 με την άφιξη της στρατιάς του Μαιζών που απελευθέρωσε το κάστρο της Πάτρας. Αναφέρεται ότι τότε ξεσηκώθηκαν και έφτασαν στο κονάκι του Μπέη Σαραβαλαίοι έφιπποι και προσπάθησαν να μπουν σε αυτό και να συλλάβουν τον Μπέη. Το πλήθος ζητούσε αντεκδίκηση αλλά οι Οθωμανοί και ο Μπέης Ουλάκ σώθηκαν χάρη στους προύχοντες του χωριού που εμπόδισαν τους έφιππους να τους πειράξουν. Οι προύχοντες έπειτα ζήτησαν από τον Κολοκοτρώνη να αποφασίσει για αυτούς, ο Κολοκοτρώνης απάντησε ότι ο Μπέης έπρεπε να παραδώση την εξουσία και την Οθωμανική περιουσία στον ηγούμενο της Μονής Ομπλού, όπως και έγινε.
Το 1848 σε δημοσίευμα αναφέρεται ότι η περιοχή ήταν ακόμα πρώην οθωμανικές εθνικές γαίες με σταφιδάμπελους.
Το Μπεγουλάκι έχει πεσόντες σε όλους τους αγώνες του ελληνικού έθνους, βαλκανικούς πολέμους, τον πόλεμο του 40, το εμφύλιο ακόμα στον πόλεμο της Κορέας. Το 1940 και μετά τον βομβαρδισμό της πόλης την 28η Οκτωβρίου 1940, στο Μπεγουλάκι κατέφυγαν πολλοί κάτοικοι της Πάτρας. Ένας από τους νεκρούς του βομβαρδισμού ήταν ο Δ. Λαλιώτης από το Μπεγουλάκι, επίσης κτυπήθηκε και το λεωφορείο της αστικής γραμμής Πάτρα-Μπεγουλάκι-Σαραβάλι όπου τραυματίστηκαν, σοβαρά ο ιερέας του χωριού, πολλοί συμπολίτες από το χωριό.
Το 1943 η γερμανική κατοχική διοίκηση ξεκίνησε διώξεις εναντίον των εβραίων της πόλης. Πολλοί από αυτούς κατέφυγαν στο Μπεγουλάκι όπου κρυφτήκαν από τους κατοίκους στα σπίτι τους για να διαφύγουν στην συνέχεια στο βουνό. Πιάστηκε μόνο ο Σαύλος Αστεριάμ που προσπάθησε να μεταβεί από το Μπεγουλάκι όπου κρυβόταν στο σπίτι του στην Πάτρα κρυφά αλλά πιάστηκε και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς.
Πολιτική ιστορία
Μετά την επανάσταση του 1821 το Μπεγουλάκι αναφέρεται σαν οικισμός που προσαρτήθηκε στον Δήμο Πατρέων με το Β.Δ. της 27/11/1840 (09/12/1840) Περί συγχωνεύσεων δήμων.
Εκπαίδευση
Το Μπεγουλάκι απέκτησε σχολείο το 1848, γραμματοσχολείον όπως λεγόταν, το οποίο εγκαταστάθηκε στην οικία Αρχοντή με 11 μαθητές την πρώτη χρονιά. Τα πρώτα μαθήματα του σχολείου ήταν ανάγνωση, αριθμητική, ανάγνωση του ευαγγελίου και ερμηνεία του, γεωγραφία και ιστορία. Μετά την πλημμύρα του 1886 που κινδύνεψαν να πνιγούν οι μαθητές σε ώρα μαθήματος το σχολείο μεταφέρθηκε σε άλλο ασφαλέστερο κτίριο. Σήμερα στο Μπεγουλάκι βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του Τ.Ε.Ι. Πατρών.
Ύδρευση
Το Μπεγουλάκι υδρεύονταν με πόσιμο νερό όπως αναφέρεται από το ποτάμι δίπλα στο χωριό εκτός από λίγους κατοίκους που κουβάλαγαν νερό από τους μύλους του Λιάλιο. Το 1819 όλη η Επαρχία Πατρών αντιμετώπισε λοιμώδη πυρετό με πολλούς θανάτους, τότε ο Μπεης Ουλάκ αποφάσισε να ανοίξει πηγάδι θεωρώντας υπεύθυνο για τον πυρετό το νερό του ποταμού. Έτσι με εθελοντική εργασία όλων των κατοίκων άνοιξαν πηγάδι, βρήκαν μάλιστα νερό στα 40 μέτρα βάθος. Το πηγάδι διατηρήθηκε μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα δίνοντας νερό σε όλο το χωριό αλλά και εκεί γίνονταν ο αγιασμός των υδάτων. Μάλιστα αναφέρεται ότι ο πρώτος που ξεκίνησε το σκάψιμο ήταν ο αράπης του Μπέη που το πήγε στα 15 μέτρα βάθος με την μία. Το 1869 κατασκευάστηκε και άλλο πηγάδι, το γεγονός δημοσιεύτηκε στον τύπο.
Αθλητισμός
right|thumb|150px|Το έμβλημα του Πήγασου. Στο Μπεγουλάκι έχει έδρα ο '''Α.Ο. Πήγασος Μπεγουλακίου''' με τμήματα ποδοσφαίρου καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης. Ο σύλλογος διατηρεί και γήπεδο ποδοσφαίρου στην συνοικία. Το τμήμα ποδοσφαίρου έχει αγωνιστεί στην Δ΄εθνική κατηγορία το 1995. Ο Πήγασος Μπεγουλακίου ιδρύθηκε το 1981 με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 3316, ανήκει στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και έχει χρώματα το βυσσινί-άσπρο και έμβλημα τον φτερωτό πήγασο. Τα πρώτα χρόνια είχε ιδιόκτητο γήπεδο στην ομώνυμη συνοικία, κάποια χρόνια έπαιζε σε διάφορα γήπεδα και σήμερα η διοίκηση της ομάδος έχει ξεκινήσει εργασίες κατασκευής γηπέδου σε χώρο που έχει παραχωρηθεί από το δημόσιο. Όταν ιδρύθηκε, ανέβηκε δύο κατηγορίες σε δύο χρόνια και βρέθηκε στην Α' Αχαΐας όπου έμεινε 7 χρόνια, στη συνέχεια 4 χρόνια στην Β' και μετά πάλι Α' Αχαΐας και Δ' Εθνική το 1995. Το 2005 αγωνίζεται στη Β' κατηγορία Αχαΐας.
Το Μπεγουλάκι και ο ποταμός Γλαύκος
Το Μπεγουλάκι γειτνιάζει με τον ποταμό Γλαύκο, ο οποίος πλημμύριζε συχνά δημιουργώντας πολλές καταστροφές αλλά και θανάτους, όλα αυτά μέχρι την δεκαετία του 1970 όπου διευθετήθηκε η κοίτη του με τσιμεντένια τοιχώματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην πλημμύρα του 1886 πλημμύρισε το σχολείο την ώρα του μαθήματος κινδυνεύοντας να παρασυρθούν τα παιδιά στα ορμητικά νερά του. Την ίδια χρονιά (1886) αναφέρεται ότι η καταστροφή ήταν τόση μεγάλη που κατήντησε το Μπεγουλάκι ακατοίκητο οι κάτοικοι ζήτησαν από τον δήμο να τους δώσει εκτάσεις σε άλλη περιοχή της πόλης να εγκατασταθούν εκεί. Ανάλογες καταστροφές έγιναν και στις πλημμύρες του 1912 και 1915, μάλιστα αναφέρεται ότι πριν αλλά και μετά τον 17ο αιώνα που αναφέρεται χωριό εκεί ήταν βάλτοι που σχηματίζονταν από τα νερά του Γλαύκου.
Πολιτισμός
Στη συνοικία εκδίδεται η «Φωνή του Μπεγουλακίου», τριμηνιαία περιοδική έκδοση με τοπικά και δημοτικά θέματα από τον πολιτιστικό σύλλογο της περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπεγουλάκι
Α.Π.Ο. Φωστήρας Ταύρου
Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος «Φωστήρ» Ταύρου γνωστός και ως «Φωστήρας Ταύρου», «Φωστήρας Αθηνών» ή απλά «Φωστήρας» είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τον Ταύρο Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1926 και έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Ταύρου «Σπύρος Γιαλαμπίδης». Κάποιοι παίκτες που έχουν ξεχωρίσει είναι ο Σπύρος Γιαλαμπίδης, ο Γιώργος Δειμεζης και ο Θανάσης Ρελλης.
Ο Φωστήρας φέρει το προσωνύμιο «Φονέας των γιγάντων» και αποτελεί από τα πρώτα αναγνωρισμένα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ελλάδας, με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 19. Έχει αγωνισθεί 7 φορές στην Α΄ Εθνική Κατηγορία και έχει πλήθος συμμετοχών στις υπόλοιπες εθνικές κατηγορίες.
Ίδρυση - τα πρώτα χρόνια
thumb|left|250px|Ομάδα του Φωστήρα (εφ. «Βραδυνή», 23/07/1930) πριν την αναγνώρισή του από το [[Πρωτοδικείο Αθηνών το 1930.]] thumb|right|150px|Παλιότερο έμβλημα Το 1926 στην περιοχή των Νέων Σφαγείων, κατοπινό Δήμο Ταύρου, με ιδιοκτήτη τους τον Εμμανουήλ Μπενάκη και κατοίκους στην πλειοψηφία τους Μικρασιάτες πρόσφυγες, ιδρύθηκε ένα ποδοσφαιρικό σωματείο ύστερα από απόφαση νεαρών ποδοσφαιρόφιλων προσφύγων. Μεταξύ άλλων ήταν οι: Σπ. Γιαλαμπίδης Γ. Βάβουλας, Θ. Βαφειάδης, Χ. Ε. Αποστολίδης, Βαφειάδης, Ι. Μαυρόπουλος, Κ. Μαυρόπουλος, Παναγ. Παπαδόπουλος, Γ. Αξαρλής, Στ. Μοσχίδης, Χρ. Χατζόπουλος, Γ. Ζαρίφης κ.ά. Γενικός αρχηγός και κινητήριος μοχλός του συλλόγου υπήρξε ο Γ. Βάβουλας, στον οποίο οφείλεται η ραγδαία ανάπτυξή του και η καθιέρωσή του ως βασικού αθλητικού σωματείου της συνοικίας. Εμπνευστής του ονόματος της ομάδας ήταν Χρ. Χατζόπουλος από την Κωνσταντινούπολη. Ίσως εμπνεύστηκε το όνομα από την ομώνυμη ομάδα Φωστήρ που υπήρχε στην Πόλη τη σεζόν 1923-24. Χρώματα του συλλόγου ορίστηκαν το κίτρινο και το μαύρο, που ήταν τα χρώματα του Βυζαντίου. Αρχικό έμβλημα του συλλόγου ήταν ο φοίνικας που αργότερα καταργήθηκε, διότι συνδέθηκε με το σύμβολο της Χούντας του 1967.
Ο πρώτος αγώνας του συλλόγου που αναφέρεται, έγινε στις 30 Ιανουαρίου 1927 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Νεαπόλεως (Εξαρχείων) και έληξε 2-2. Αναφέρεται σχετικά:
Αρχικά δεν υπήρχε διοικητικό συμβούλιο και οι παίκτες αποτελούσαν και τη διοίκηση. Αργότερα δημιουργήθηκε Δ.Σ. και πρώτος πρόεδρος διετέλεσε ο Χαρ. Βαφειάδης από το 1927 ως τον Ιανουάριο του 1930 και την εποχή αυτή αριθμούσε περίπου 150 μέλη. Τον Βαφειάδη διαδέχτηκε στην προεδρία του συλλόγου ο Φ. Κατσίνας.
Μέχρι την επίσημη αναγνώρισή του και τη συμμετοχή του στα επίσημα πρωταθλήματα, αγωνίστηκε σε πλήθος φιλικών αγώνων με επίσημα και μη σωματεία της Αθήνας και του Πειραιά, κατά κύριο λόγο. Την πρώτη ομάδα του Φωστήρα, η οποία διατηρήθηκε σχεδόν ίδια ως τις αρχές της δεκαετίας του '30, αποτέλεσαν οι ποδοσφαιριστές: Σ. Λαδονικόλας, Ζαρίδης, Ι. Μαυρόπουλος, Οδ. Χριστοφίδης, Θ. Βαφειάδης, Γ. Αξαρλής, Σ. Ξανθόπουλος, Π. Παπαδόπουλος, Σ. Μοσχίδης, Θ. Βαφειάδης, Χαλβάς, Σαριγκούλης, Σ. Διαμαντόπουλος, Κ. Μαυρόπουλος, Γ. Περιβολαράκης. Το 1930 είχε προπονητή τον Πασχαλίδη. Η ομάδα αυτή σταδιακά δημιούργησε σπουδαία φήμη, καθώς ως το 1930 παρέμεινε αήττητη σε αγώνες με ανεπίσημους συλλόγους. Άρχισε να προσκαλείται και σε κοντινές περιοχές, όπως στη Χαλκίδα (όπου νίκησε τον πρωταθλητή της πόλης Ολυμπιακό με 4-3), στη Σαλαμίνα (όπου συνέτριψε την τοπική Ένωση Σαλαμίνας με 5-0) κ.ά. Το 1928 τερμάτισε στη 2η θέση σε τουρνουά ανεξαρτήτων μεταξύ 24 σωματείων. Ως το καλοκαίρι του 1930 που εντάχθηκε στην ΕΠΣΑ είχε πετύχει 32 νίκες, 3 ισοπαλίες και μόνο μία ήττα και είχε διαφορά 119-26 γκολ. Σε ορισμένες νίκες του πέτυχε εντυπωσιακά σκόρ, όπως με: Δόξα Κουκακίου 6-0, Εθνικό Κολωνού 6-3, Ακρίτες Δραπετσώνας 4-0, Πέρα Κλουμπ 5-0, Νίκη Πλάκας 6-3, Ένωση Πετραλώνων 3-0, Ένωση Χαλκηδόνας 4-1, Β΄ Απόλλωνα Αθηνών 3-1, Ένωση Νεαπόλεως 10-0, Ένωση Φιλαδέλφειας 5-0, Ένωση Θησείου 4-0, Νέος Αστήρ Περιστερίου 3-0 κλπ.
Άλλα τμήματα
Την πρώτη αυτή περίοδο διατηρούσε επίσης τα εξής αθλητικά τμήματα:
Ο «Φονεύς των γιγάντων»
Την πρώτη μεταπολεμική περίοδο στην ομάδα αγωνίζονταν οι: Σπύρος Γιαλαμπίδης, Σταμάτης Τσισκάκης, Δημητσάνας, Πιλάτος, Χατζηγιάννης, Μανταλόπουλος, Μπέμπης, Νεοφύτου, Μυλωνάκης, Φαμπρίτσης, Καπαρατζιάν, Τσαλαβούτας, Ρουμελιώτης, Δημητσάνας, Μαργαρίτης Ι & ΙΙ, Κυπριώτης, Κατσιλιέρης, Ματσάγγος, Παυλίδης, Εξαπηχίδης, Μπόμποτας κ.ά. Εκείνη την εποχή κατόρθωσε να διατηρηθεί στην Α΄ κατηγορία, αφού νικούσε τις μεγάλες ομάδες του πρωταθλήματος. Τότε ήταν που του δόθηκε το προσωνύμιο που διατηρεί ακόμα και σήμερα: "Φονεύς των γιγάντων". Την πρώτη αναφορά του προσωνυμίου αυτού έχουμε τον Ιούνιο του 1949, σε ένα ποίημα που απήγγειλε ο ειδικός γραμματέας του συλλόγου Μανίκας, στο αποχαιρετιστήριο γλέντι της σεζόν ενώπιον εβδομήντα και πλέον φίλων του συλλόγου:
Οι καλύτερες σεζόν του στην Α΄ ΕΠΣΑ ήταν:
Σημαντική παρουσία είχε και στο Κύπελλο Ελλάδος, όπου έφτασε τέσσερις φορές ως τα προημιτελικά:
Στην Α΄ Εθνική
Στο πρώτο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής, το 1959-60, δεν κατάφερε να πάρει μέρος. Αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική, πήρε το πρωτάθλημα του ομίλου του και κέρδισε την άνοδο.
Ακολούθησαν τρεις σεζόν στην Α΄ Εθνική. Τις δύο πρώτες (1960-61, 1961-62) τερμάτισε στην 9η θέση. Όμως την τρίτη χρονιά (1962-63) υποβιβάστηκε.
Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε ξανά τη σεζόν 1970-71. Παρέμεινε τέσσερις σεζόν, αλλά κάθε χρόνο κινδύνευε με υποβιβασμό, τερματίζοντας μεταξύ της 12ης και της 14ης θέσης. Τελικά το 1973-74 υποβιβάστηκε ξανά. Στο διάστημα που παρέμεινε στην Α΄ Εθνική συνέχισε να επιβεβαιώνει τη φήμη του ως "Φονέα των γιγάντων" νικώντας μεταξύ άλλων τον Ολυμπιακό με 3-1. Όμως από τον Ολυμπιακό γνώρισε και την ήττα με το μεγαλύτερο σκορ που έχει σημειωθεί στην Α΄ Εθνική, 11-0. Η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία του Φωστήρα σημειώθηκε την περίοδο 1969-70 στη Β΄ Εθνική εναντίον της Θήβας με 10-0 και 7 γκολ του Ρεμούνδου.
Β΄ Εθνική και διακρίσεις στο Κύπελλο
Μετά το νέο υποβιβασμό ο Φωστήρας αγωνίστηκε επί 9 αγωνιστικές περιόδους στη Β΄ Εθνική, με τελευταία παρουσία την περίοδο 1982-83. Κατά το διάστημα αυτό και πιο συγκεκριμένα τη δεκαετία του '70, διέγραψε τις σημαντικότερες πορείες του στο Κύπελλο Ελλάδος, φτάνοντας μέχρι και τα ημιτελικά.
Άλλες δύο φορές έφτασε ως τα προημιτελικά:
Νεότερα χρόνια - σήμερα
Όλα τα επόμενα έτη αγωνίστηκε μεταξύ Γ΄ και Δ΄ Εθνικής, με εξαίρεση τις διετίες 2002-04 και 2013-15 που αγωνίστηκε εκ νέου στη Β΄ Εθνική. Την τριετία 2015-18 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική, όπου την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στην 8η θέση του 8ου ομίλου και υποβιβάστηκε για πρώτη φορά από την καθιέρωση των εθνικών κατηγοριών στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών.
Την αμέσως επόμενη περίοδο (2018-19) κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2ου ομίλου Ε.Π.Σ. Αθηνών και κέρδισε την επιστροφή του στις εθνικές κατηγορίες.
Συμμετοχές στα εθνικά πρωταθλήματα
Συμμετοχές: 7 (226 αγώνες: 61 νίκες - 60 ισοπαλίες - 105 ήττες, γκολ: 225-348) Καλύτερη θέση: 9 (1962-63) Συμμετοχές: 20 Συμμετοχές: 17 Συμμετοχές: 19
Ποδοσφαιριστές
thumb|right|300px|Το [[Δημοτικό Γήπεδο Ταύρου «Σπύρος Γιαλαμπίδης»|Δημοτικό Γήπεδο Ταύρου και έδρα του Φωστήρα, που φέρει το όνομα του Σπύρου Γιαλαμπίδη, παλαίου παίκτη και εκ των ιδρυτών του συλλόγου.]]
Παίκτες που διακρίθηκαν τόσο με το σύλλογο, όσο και στα εθνικά συγκροτήματα υπήρξαν οι:
Γήπεδο
Έδρα του Φωστήρα αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Ταύρου «Σπύρος Γιαλαμπίδης», χωρητικότητας 4.000 θεατών (καθήμενων). Ανήκει στο Δήμο Ταύρου και βρίσκεται κοντά στις γραμμές του τρένου. Ονομάστηκε "Σπύρος Γιαλαμπίδης" προς τιμήν του παλιού παίκτη του Φωστήρα.
Χτίστηκε το 1969 και το επίσημο ρεκόρ θεατών είναι 11.000 στον αγώνα Φωστήρα - Ολυμπιακού το 1971. Ανεπίσημα ο αριθμός πιθανολογείται πως είναι μεγαλύτερος, καθώς σε πολλά παιχνίδια ο κόσμος συνήθιζε να μπαίνει από τους φράχτες του γηπέδου. Διαθέτει δύο ξύλινες λυόμενες κερκίδες, οι οποίες τοποθετήθηκαν το 2002, αντικαθιστώντας παλαιότερες αντίστοιχες. Παρά τη διαρρύθμισή του, που θυμίζει δεκαετία του '60, διαθέτει μπουτίκ, καφετέρια και λέσχη της ομάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
Μανσούρα (Αίγυπτος)
Η Μανσούρα (αραβικά المنصورة, Ελ Μανσούρα) είναι πόλη της Αιγύπτου, με πληθυσμό περίπου μισού εκατομμυρίου κατοίκων. Είναι πρωτεύουσα του κυβερνείου της Ντακάχλια.
Ετυμολογία
Μανσούρα στα αραβικά σημαίνει "νικηφόρος". Η πόλη πήρε το όνομα της μετά τη νίκη των Αιγυπτίων επί του Λουδοβίκου του Θ' της Γαλλίας κατά τη διάρκεια της Ζ' Σταυροφορίας.
Τοποθεσία
Η Μανσούρα βρίσκεται στην ανατολική όχθη του βραχίονα της Δαμιέττας (ή Νταμιέτα) του Νείλου, στην περιοχή του Δέλτα του. Η πόλη βρίσκεται περίπου 120 χμ βορειοανατολικά του Καΐρου. Απέναντι από τη Μανσούρα, στην αντίπερα όχθη του Νείλου, βρίσκεται η πόλη Τάλχα (92.084 κάτοικοι).
Ιστορία
Η Μανσούρα ιδρύθηκε το 1219 από τον ανηψιό του Σαλαντίν, τον Αμπού-Μπακρ Μαλίκ ιμπν αλ-Αντίλ τον Α' της δυναστείας των Αγιουβιδών. Μετά τη νίκη των Αιγυπτίων επί των Σταυροφόρων κατά τη διάρκεια της Ζ' Σταυροφορίας, η πόλη ονομάστηκε Μανσούρα ("η νικηφόρος").
Κατά την Έβδομη (Ζ') Σταυροφορία, οι Καπετίδες νικήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή. Υπολογίζεται ότι 15.000-30.000 από τους άντρες τους έπεσαν στο πεδίο της μάχης. Ο Λουδοβίκος Θ' της Γαλλίας πιάστηκε αιχμάλωτος στη μάχη της Μανσούρα (1250) και τον περιόρισαν στο σπίτι του Ιμπραήμ μπεν Λόκμαν, γραμματέα του σουλτάνου. Ο αδερφός του βασιλιά φυλακίστηκε κι αυτός στο ίδιο σπίτι. Ο σουλτάνος φρόντισε για αυτούς. Το σπίτι του Ιμπραήμ μπεν Λόκμαν είναι στις μέρες μας μουσείο στη Μανσούρα (Εθνικό μουσείο της Μανσούρας). Είναι ανοικτό στο κοινό και στεγάζει αντικείμενα που ανήκαν στο Γάλλο μονάρχη, συμπεριλαμβανομένης της προσωπικής του τουαλέτας από το 13ο αιώνα.
Η αερομαχία της Μανσούρας στις 14 Οκτωβρίου του 1973 συνέβη κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Γιομ Κιπούρ. Τα μαχητικά της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας έκαναν επίθεση σε αιγυπτιακές αεροπορικές βάσεις και αναχαιτίστηκαν από την πολεμική αεροπορία της Αιγύπτου. Εκείνη την ημέρα, 160 μαχητικά τζετ, τα περισσότερα ισραηλινά, συγκρούστηκαν για 53 λεπτά πάνω από την πόλη της Μανσούρας στο Δέλτα του Νείλου. Παρά την αριθμητική και ποιοτική υπεροχή των πολεμικών αεροσκαφών του Ισραήλ, 18 ισραηλινά αεροσκάφη καταρρίφθηκαν. Τα υπόλοιπα υποχώρησαν. Η Αίγυπτος ανακοίνωσε τότε την απώλεια έξι αεροσκαφών, από τα οποία μόνο τρία έπεσαν από ισραηλινά πυρά. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση στη συνέχεια άλλαξε την Ημέρα της Πολεμικής Αεροπορίας στην Αίγυπτο από τις 2 Νοεμβρίου που ήταν πριν στις 14 Οκτωβρίου ως ανάμνηση της αερομαχίας της Μανσούρας.
Πολιτισμός
Η διάλεκτος των αιγυπτιακών αραβικών που ομιλείται από τους κατοίκους της Μανσούρας είναι μια βόρεια διάλεκτος των αιγυπτιακών αραβικών με εμφανείς επιρροές από τους αγροτικούς οικισμούς που περιβάλλουν την πόλη, καθένας εκ των οποίων συνεισέφερε πληθυσμιακά στην πόλη της Μανσούρας στο πέρασμα των χρόνων. Υπάρχουν κάποιες ομοιότητες με τα αιγυπτιακά αραβικά της Αλεξάνδρειας όσον αφορά κάποιες πτυχές της προφοράς.
Όπως προαναφέρθηκε, το Εθνικό Μουσείο της Μανσούρας ήταν το σπίτι του Ιμπραήμ μπεν Λόκμαν, το σπίτι στο οποίο ο Λουδοβίκος Θ' της Γαλλίας φυλακίστηκε το 1250 κατά τη διάρκεια της Ζ' Σταυροφορίας. Στο μουσείο εκτίθενται μεταλλικές πανοπλίες και ξίφη των σταυροφόρων, καθώς επίσης και μια συλλογή από χάρτες. Τεράστιοι πίνακες απεικονίζουν τη Μάχη της Μανσούρας.
Όπως το Κάιρο, η Αλεξάνδρεια και το Πορτ Σάιντ, έτσι και η Μανσούρα είχε μια ακμάζουσα ελληνική κοινότητα μέχρι την περίοδο που ανέλαβε ο Νάσερ, όταν πολλοί εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα. Πολλά από τα παλαιότερα και καλύτερα καταστήματα και επιχειρήσεις της περιοχής εξακολουθούν να κρατούν τα αρχικά ελληνικά τους ονόματα. Το πρώτο παλαιό αγγλικό σχολείο της πόλης ιδρύθηκε στο σημείο που βρισκόταν το παλιό ελληνικό σχολείο στην περιοχή Τοριέλ, μια από τις παραδοσιακά σχετικά ευημερούσες συνοικίες της πόλης.
Εκπαίδευση
Το Πανεπιστήμιο της Μανσούρας ιδρύθηκε το 1962, αρχικά ως παράρτημα του Πανεπιστημίου του Καΐρου. To κέντρο ουρολογίας και νεφρολογίας Μοχάμεντ Γκονίμ του Πανεπιστημίου της Μανσούρας θεωρείται ως το καλύτερο κέντρο νεφρού στη Μέση Ανατολή και την Αφρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου
Τζουν Σκουίμπ
Η Τζουν Σκουίμπ (June Squibb, 6 Νοεμβρίου 1929 - ...) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έχει παίξει β' ρόλους σε ταινίες όπως Άλις: Απιστη ή Απατημένη; (Alice, 1990), Άρωμα Γυναίκας (Scent of a Woman, 1992), Τα Χρόνια της Αθωότητας (The Age of Innocence, 1993), In & Out (1997) και Ο Παράδεισος Είναι Μακριά (Far from Heaven, 2002). Έχει επίσης εμφανιστεί σε τηλεοπτικές σειρές όπως Ghost Whisperer και στο Μπρόντγουεϊ. Έπαιξε τη σύζυγο του Τζακ Νίκολσον στην ταινία Σχετικά με τον Σμιντ (About Schmidt, 2002) και τη σύζυγο του Μπρους Ντερν στο Nebraska (2013), το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών το 2013 και ήταν υποψήφιο για το Χρυσό Φοίνικα. Για την ερμηνεία της στο ΄Νεμπράσκα έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα, BAFTA , Screen Actors Guild Award και Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βουλευτικές εκλογές του Καζακστάν (2016)
Στις 20 Μαρτίου 2016 διεξήχθησαν πρόωρες Βουλευτικές εκλογές στο Καζακστάν. Η ημερομηνία ορίστηκε από τον Πρόεδρο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ στις 20 Ιανουαρίου 2016, όταν διέλυσε τη Συνέλευση (Μαζιλίς). Κανονικά, η θητεία των μελών της έληγε το φθινόπωρο του ίδιου έτους, αλλά οι ίδιοι ζήτησαν διάλυση στις 13 Ιανουαρίου, με το αιτιολογικό της οικονομικής κρίσης εξαιτίας των χαμηλών τιμών στο πετρέλαιο.
Ιστορικό
Στις 13 Ιανουαρίου 2016, τα μέλη του Μαζιλίς ψήφισαν να ζητήσουν από τον Πρόεδρο Ναζαρμπάγεφ να διαλύσει τη Συνέλευση. Η απόφαση λήφθηκε ομώνυμα όταν ο Πρόεδρος προειδοποίησε για μία «αληθινή κρίση» που αντιμετωπίζει το Κεντρασιατικό έθνος από την ύφεση στις τιμές του πετρελαίου. Μία εβδομάδα αργότερα, ο Ναζαρμπάγεφ προκήρυξε ως ημερομηνία εκλογών τις 20 Μαρτίου, που θα διεξάγονταν ταυτόχρονα με τις εκλογές για τα μασλιχάτς (τοπικά συμβούλια).
Εκλογικό σύστημα
Από τα 107 μέλη του Μαζιλίς, τα 98 εκλέχτηκαν με άμεσες εκλογές, από μία ενιαία εκλογική περιφέρεια που καλύπτει όλην την επικράτεια, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα ήταν αναλογική εκπροσώπησης με εκλογικό όριο 7% και η κατανομή των εδρών έγινε με την μέθοδο των μέγιστων υπολοίπων. Αν δύο κόμματα ισοφάριζαν, τότε η έδρα θα δινόταν στο κόμμα που έθεσε υποψηφιότητα πρώτο. Αν μόνο ένα κόμμα έφτανε το εκλογικό όριο του 7%, τότε το δεύτερο κόμμα ως προς τον αριθμό ψήφων θα λάμβανε δύο έδρες (και θα έμπαινε στο Μαζιλίς παρόλο που δεν έφτασε το εκλογικό όριο). Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν ήταν υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι πολίτες του Καζακστάν, ηλικίας άνω των 18 ετών, εκτός εάν βρίσκονται στη φυλακή ή έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα με απόφαση δικαστηρίου.
Τα υπόλοιπα 9 μέλη εκλέχτηκαν έμμεσα από την Συνέλευση του Λαού του Καζακστάν.
Διεξαγωγή
Σε κοινή ανακοίνωση των εκλογικών παρατηρητών από τον ΟΑΣΕ, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους οργανισμούς, αναφέρθηκε ότι οι εκλογές οργανώθηκαν με αποτελεσματικό τρόπο. Ωστόσο, η συντονίστρια του ΟΑΣΕ Μαριέτα Τιντέι, αναφέρθηκε στο σαφές πλεονέκτημα του κυβερνώντος κόμματος έναντι των άλλων σε αυτές τις εκλογές, τονίζοντας ότι αν και "τα κόμματα ήταν γενικά σε θέση να διεξαγάγουν μια ελεύθερη προεκλογική εκστρατεία, η αυθεντική πολιτική επιλογή παραμένει ανεπαρκής".
Αποτελέσματα
Οι 9 διορισθέντες βουλευτές ήταν οι: Sauytbek Abdrahmov, Vladimir Bozhko, Natalya Zhumadildayeva, Roman Kim, Narine Mikaelyan, Ahmet Muradov, Shaimardan Nurumov, Yury Tymochenko και Shakir Khakhazov.
Παραπομπές
2016
Κώστας Χαριτοδιπλωμένος
Ο Κώστας Χαριτοδιπλωμένος (Αθήνα, 5 Μαΐου 1955) είναι Έλληνας τραγουδιστής, που έκανε αξιόλογη διεθνή σταδιοδρομία, καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Το πραγματικό του όνομα είναι Κωνσταντίνος Χαριτόπουλος.
Βιογραφία
Ο Χαριτοδιπλωμένος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ξεχωρίζοντας ιδιαίτερα για τη δημιουργία του «Lost in the Night» (1984), το οποίο ανέβηκε στην κορυφή των ευρωπαϊκών chart, κυρίως μεσογειακών χωρών. Επόμενες γνωστές παραγωγές ή συνθέσεις του, ήταν τα «Fill Me Up» (1985) με τη Μαντώ, «Talk about Love» (1985) της Μαριάννας Ευστρατίου, «Set Yourself In Motion/Where Do I Begin» (1986, πάλι με τη Μαντώ), ο πρώτος προσωπικός δίσκος της Αλέξιας και το «Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες» της Πωλίνας (αμφότερες δουλειές μέσα στο 1987).
Το 1988 κυκλοφόρησε η ατομική δισκογραφική του δουλειά "Κώστας Χαριτοδιπλωμένος". Ακολούθησαν τα «Στοιχηματίζω» (Μαντώ, 1990), «Ορκίσου» και «Δίλλημα» από το δεύτερο προσωπικό δίσκο της Αλέξιας. Ήταν και ο ίδιος, ερμηνευτής πολλών τραγουδιών καθ' όλη τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας (90ς). Το 2002 επανακυκλοφόρησε η κορυφαία επιτυχία του «Lost in the Νight».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Στένωμα Ευρυτανίας
Το Στένωμα είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 660 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Στένωμα βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του Τυμφρηστού (Βελούχι) και ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού (Μέγδοβας). Απέχει 17 χλμ. βορειοδυτικά από το Καρπενήσι και είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Νεράιδας σε περιοχή γεμάτη από έλατα, βελανιδιές, καρυδιές και πλατάνια. Σε απόσταση 3 χλμ. από το χωριό ανάμεσα στα χωριά της Παλιάς Βίνιανης και Νέας Βίνιανης (σημερινή Βίνιανη) και πάνω στον Ταυρωπό βρίσκεται μονότοξο πέτρινο γεφύρι που ήταν το μοναδικό σημείο ασφαλούς διέλευσης του ποταμού πριν το σημερινό σιδερένιο νοτιότερα στο Παρκιό. Το γεφύρι καθώς και ένας νερόμυλος της περιοχής έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία, από το 1997, «διότι αποτελούν αξιόλογα και αντιπροσωπευτικά δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής ιστορικής ειδικής χρήσης, σημαντικά για τη μελέτη εξέλιξης της αρχιτεκτονικής». Ως κοινότητα συστάθηκε το 1912 και ανήκε τότε στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Στενώματος που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 139 κατοίκους.
Γενικές εκλογές του Μοντσερράτ (2014)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μοντσερράτ στις 11 Σεπτεμβρίου 2014. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το νεοσύστατο Δημοκρατικού Κινήματος του Λαού, που κέρδισε 7 έδρες επί συνόλου 9 στο Νομοθετικό Συμβούλιο.
Εκλογικό σύστημα
Κατά το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, το Νομοθετικό Συμβούλιο (Legislative Council) είχε 11 μέλη, από τα οποία εκλέγονταν τα 9. Οι άλλες 2 έδρες καταλαμβάνονταν από το γενικό εισαγγελέα και τον υπουργό Οικονομικών (Financial Secretary). Οι ψηφοφόροι ψήφισαν για 9 υποψήφιους ο καθένας από τους οποίους είχε το δικό του ψηφοδέλτιο.
Πλαίσιο
Ένα νέο κόμμα, το Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού (PDM), ιδρύθηκε από τον ηγέτη της αντιπολίτευσης Ντόναλντσον Ρόμιο στις 30 Απριλίου 2014, με στόχο τη συμμετοχή στις εκλογές. Συνολικά οι υποψήφιοι έφτασαν τους 31. Το κυβερνών Κίνημα για Αλλαγή και Ευημερία και το PDM κατέβασαν στις εκλογές από 9 υποψηφίους, ενώ ο Συνασπισμός των Ανεξάρτητων Υποψηφίων είχε 3 ανεξάρτητους υποψηφίους. Τέλος, υπήρξαν και 10 επιπλέον ανεξάρτητοι υποψήφιοι που έλαβαν μέρος στις εκλογές.
Παραπομπές
2014
Αλκοολικός βαθμός
Ο αλκοολικός βαθμός ή αλκοολικός τίτλος κατ' όγκο ή βαθμός Gay-Lussac, (G.L.) ενός υδραλκοολικού διαλύματος, είναι μονάδα μέτρησης της κατ' όγκο περιεκτικότητας αλκοόλης σε τέτοια διαλύματα, όπως είναι για παράδειγμα τα ποτά. Ονομάζεται η ποσότητα της απόλυτης (άνυδρης) αιθανόλης (σε λίτρα) που υπάρχουν σε 100 λίτρα του διαλύματος στους 20°C. Συμβολίζεται ως ‘% vol’.
Η ποσότητα αιθανόλης (σε ml) είναι η μάζα της αιθανόλης προς την πυκνότητά της (0.78924g/ml) στους 20°C. Ο Διεθνής Οργανισμός Μετρολογίας διαθέτει αναλυτικούς πίνακες για υδραλκοολικά μίγματα διαφόρων πυκνοτήτων και θερμοκρασιών. Ο αλκοολικός βαθμός εκφράζεται επίσης και σε βαθμούς Gay-Lussac (από το όνομα του Γάλλου χημικού Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ), αν υπάρχει μικρή διαφορά στις μετρούμενες τιμές, καθώς ο Gay-Lussac χρησιμοποιούσε ως θερμοκρασία αναφοράς τους 15°C.
Τυπικές συγκεντρώσεις αλκοολούχων ποτών
Συνήθης περιεκτικότητα αιθυλικής αλκοόλης σε διάφορα αλκοολούχα ποτά.
Φρανσίσκο Μασίας Νγκέμα
Ο Φρανσίσκο Μασίας Νγκέμα (Francisco Macías Nguema, 1 Ιανουαρίου 1924 - 29 Σεπτεμβρίου 1979) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός, πρώτος πρόεδρος της Ισημερινής Γουινέας, από το 1968 ως την ανατροπή του από τον ανεψιό του, το 1979. Κυβέρνησε απολυταρχικά και επέβαλε δικτατορικό καθεστώς, που χαρακτηρίστηκε από συστηματικούς διωγμούς των πολιτικών αντιπάλων του και εκτεταμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επί των ημερών του, η διπλωματική απομόνωση και η οικονομική κρίση χαρακτήρισαν τη χώρα. Έπειτα από την ανατροπή του σε πραξικόπημα, συνελήφθη, δικάστηκε και εκτελέστηκε.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1924 ως Μεζ-μ Νγκουέμε. Η κάθοδός του στην πολιτική ξεκίνησε από την αποικιοκρατική περίοδο, όταν έγινε δήμαρχος του Μονγκόμο. Στη συνέχεια υπηρέτησε στο αξίωμα του βουλευτή του Κοινοβουλίου του εδάφους. Εξελέγη πρόεδρος σε δύο γύρους προτού η Ισημερινή Γουινέα γίνει ανεξάρτητη, το 1968.
Προεδρία
Στη διάρκεια της διακυβέρνησής του, η χώρα του προσέλαβε το προσωνύμιο "Νταχάου της Αφρικής" (Άνταμ Ρόμπερτς. Το πραξικόπημα Βόνγκα, σελ. 24) και απέκτησε άσχημη φήμη για τις εκτελέσεις πολιτικών και τους ένθερμους ραδιοφωνικούς λόγους κατά των Ισπανών. Ο πρωθυπουργός πριν την ανεξαρτησία της χώρας, Μπονιφάσιο Οντό Έδου πέθανε στη φυλακή, από άγνωστα αίτια, το 1969 και ο θάνατός του αποδόθηκε σε "αυτοκτονία". Ίδια ήταν η τύχη και άλλων αξιωματούχων, μεταξύ των οποίων και ενός άλλοτε αντιπροέδρου.
Ο Μασίας υπήρξε μονομανής και έδωσε στον εαυτό του τίτλους όπως το "Μοναδικό Θαύμα" και ο "Μέγας Άρχων της Παιδείας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού". Το νησί Φερνάντο Πό μετονομάστηκε σε Νησί Μασίε Νγουέμε Μπιγιόγκο. Μετά την ανατροπή του το 1979 ονομάστηκε Μπιόκο.