cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έλεν Κρίστενσεν
Βιογραφικό
Κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής της Δανίας εργαζόταν στο Νοσοκομείο Bispebjerg και ήταν μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης Frit Danmark (Ελεύθερη Δανία). Ως μέλος της οργάνωσης συμμετείχε στη παραγωγή και διανομή παράνομων εντύπων, στη μεταφορά όπλων και εκρηκτικών και στη δημιουργία πλαστών ταυτοτήτων για τα μέλη της αντίστασης. Μετά την έναρξη των συλλήψεων των Δανών Εβραίων, τον Οκτώβριο του 1943, στο νοσοκομείο όπου εργαζόταν κρύβονταν Εβραίοι, μέχρι να καταφέρουν να διαφύγουν στη Σουηδία.
Στις 15 Οκτωβρίου 1944 η Κρίστενσεν βρισκόταν σε ένα σπίτι στη Κοπεγχάγη με τον αντιστασιακό σύντροφό της Jørgen Haagen Schmith, ο οποίος είχε τραυματιστεί ένα μήνα νωρίτερα στη προσπάθειά του να ξεφύγει από τους Γερμανούς. Στη μάχη που ακολούθησε ο Schmith σκοτώθηκε αλλά η Κρίστενσεν κατάφερε να διαφύγει. Επειδή όμως βρέθηκε η ταυτότητά της έγιναν γνωστά τα στοιχεία της και γι’ αυτό μέχρι το τέλος του πολέμου ήταν στη παρανομία.
Μετά το πόλεμο η Έλεν Κρίστενσεν πήρε μέρος σε διάφορες αποστολές του Ερυθρού Σταυρού, αρχικά στην Ελλάδα και αργότερα στο Ισραήλ, κατά τον πόλεμο των Έξι Ημερών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί Κατηγορία:Νοσηλευτές Κατηγορία:Πρόσωπα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Πόπλιος Αίλιος Αλκανδρίδας
Ο Πόπλιος Αίλιος Αλκανδρίδας (γιος του Δαμοκρατίδα, 3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής 2 φορές στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 250ους (221 μ.Χ.) και 251ους (225 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Το όνομα του έχει βρεθεί σε πολλές αρχαίες επιγραφές όπου αναφέρεται πως υπήρξε 2 φορές περιοδονίκης συνδυάζοντας τις νίκες του στους ολυμπιακούς αγώνες με νίκες και στα Πύθια, Νέμεα, και Ίσθμια, καθώς και πως είχε υπάρξει νικητής στο αγώνισμα του οπλίτη δρόμου στα Ελευθέρεια.
Νέπιντο
Το Νέπιντο (Μιανμάρ: နေပြည်တော် · προφορά: [nèpjìdɔ̀], επίσημη λατινική μεταγραφή: Naypyidaw ή Nay Pyi Taw ή Naypyitaw) είναι η επίσημη πρωτεύουσα της Μιανμάρ από τις 6 Νοεμβρίου 2005, μετά τη μετακίνησή της από τη Γιανγκόν (Ρανγκούν), 200 μίλια βορειότερα, σε μια περιοχή 2 μίλια δυτικά της πόλης Πινμάνα. Η πόλη βρίσκεται κεντρικότερα και σε πιο στρατηγική θέση, σε σχέση με την παλαιά πρωτεύουσα.
Το Νέπιντο είναι μια νέα πόλη, που η κατασκευή της ξεκίνησε το 2002, ενώ σήμερα ο πληθυσμός της φτάνει περίπου τους 925.000 κατοίκους (τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας). Το όνομα της νέας αυτής πόλης ανακοινώθηκε στις 27 Μαρτίου 2006 και γενικά σημαίνει «βασιλική πρωτεύουσα», «έδρα του βασιλιά» ή «κατοικία των βασιλέων» (κυριολεκτικά μεταφράζεται ως «βασιλική πόλη του ήλιου»).
Είναι οργανωμένη σε μια σειρά από ζώνες. Υπάρχει οδική και σιδηροδρομική σύνδεση με άλλες πόλεις της χώρας, ενώ εξυπηρετείται και από το διεθνές αεροδρόμιο του Νέπιντο, 16 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης.
979 Ιλζέβα
Η Ιλζέβα (Ilsewa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,598. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ονοματεπώνυμο της Ilse Waldorf, μιας γνωστής του Ράινμουτ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιλζέβα εκτιμάται σε 36,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,157. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ιλζέβα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιλζεβα
Υποβρύχια αρχαιολογία
Με τον όρο υποβρύχια αρχαιολογία εννοείται η μελέτη του παρελθόντος στο υποβρύχιο περιβάλλον. Σε ό,τι αφορά στα συμφραζόμενά της η υποβρύχια αρχαιολογία δε διαφέρει από τη χερσαία αρχαιολογία ως προς τους κανόνες διαχείρισης της αρχαιολογικής μαρτυρίας, ωστόσο απαιτεί ιδιαίτερες δεξιότητες από τους εμπλεκόμενους αρχαιολόγους. Ο όρος χρησιμοποιείται ταυτόσημα σχεδόν με τον όρο θαλάσσια αρχαιολογία, ωστόσο στη θαλάσσια αρχαιολογία (απαντάται ως ναυτική αρχαιολογία) μελετώνται πλην όσων βρίσκονται στη θάλασσα και παράκτιοι πολιτισμοί ή εγκαταστάσεις
Τι δεν είναι υποβρύχια αρχαιολογία
Η υποβρύχια αρχαιολογία δεν πρέπει να συγχέεται με την αρχαιολογία της ναυαγιαίρεσης, ένα είδος σωστικής αρχαιολογίας που έχει ως στόχο της την περισυλλογή υλικού για την οικονομική του αξία (θησαυροθηρία) και όχι για την αξία του ως πληροφορία.
Γραπτές μαρτυρίες και ναυάγια στην υποβρύχια αρχαιολογία
Η υποβρύχια αρχαιολογία παρουσιάζει ισχυρή σχέση με τις γραπτές μαρτυρίες που προκύπτουν από την ενασχόλησή της με ιστορικές περιόδους. Οι υποβρύχιες αρχαιολογικές θέσεις, ωστόσο, της ιστορικής περιόδου είναι ένα μόνο τμήμα της υποβρύχιας αρχαιολογίας που διεξάγεται ακόμη και σε προϊστορικές θέσεις όπως η La Marmotta για παράδειγμα. Συνεπώς κρίνεται ως αδόκιμη η ιδιαίτερη έμφαση που είχε αποδοθεί στη σχέση της υποβρύχιας αρχαιολογίας με τη γραπτή τεκμηρίωση. Άλλωστε, η παραδοσιακή διαφοροποίηση ανάμεσα σε υποβρύχια, θαλάσσια, παράκτια και ναυτική αρχαιολογία έγινε με την ανάπτυξη της ιδέας του βυθισμένου υλικού πολιτισμού γενικότερα.
Βασικές αρχές
Είναι σημαντικές στην περίπτωση της υποβρύχιας αρχαιολογίας οι ιδιαιτερότητες αυτού που αποκαλείται στη χερσαία αρχαιολογία αρχαιολογική θέση. Σε πολλές περιπτώσεις τα αρχαία ναυάγια είναι συγκεντρώσεις αρχαιολογικής μαρτυρίας για παρελθόντες τρόπους ζωής, ωστόσο διατηρούν χρονολογική σχέση με άλλες αρχαιολογικές θέσεις που χρονολογούνται στην ίδια περίοδο και είναι δυνατόν να βρίσκονται σε ένα διαφορετικό περιβάλλον.
Τα ναυάγια, ωστόσο, δεν είναι οι μοναδικές αρχαιολογικές θέσεις στη θάλασσα. Αρχαιολογική θέση θεωρείται κάποια βυθισμένη πολιτεία ή βυθισμένα τμήματά της, βυθισμένα χωριά, προϊόντα νεότερης ανθρώπινης επέμβασης στη φυσική γεωγραφία, όπως είναι η δημιουργία φραγμάτων, καθώς επίσης και αεροσκάφη του Β' Π.Π. ή άλλων περιόδων που κατέληξαν για διάφορους λόγους στον πυθμένα μιας θαλάσσιας περιοχής. Αρχαιολογικές θέσεις νοούνται, επίσης, βυθισμένες σήμερα θέσεις αρχαίων πολιτισμών, κάτι που μελετήθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση της αυστραλιανής υποβρύχιας αρχαιολογίας.
Κριτική
Η πρώιμη αρνητική κριτική της υποβρύχιας αρχαιολογίας στηρίχθηκε κυρίως στην υπόθεση ότι η μελέτη σχετικά ή εντελώς σύγχρονων θέσεων της μεσαιωνικής και των μεταγενέστερων περιόδων είναι ανούσια και ότι αυτός ο τύπος έρευνας είναι απλά "ένας δαπανηρός τρόπος επανάληψης όσων ήδη γνωρίζουμε. Παρόλα αυτά η σύγχρονη υποβρύχια αρχαιολογία με τη χρήση των υπολογιστών και την ανάπτυξη της δικής της τεχνικής διαμόρφωσε το δικό της εννοιολογικό πλαίσιο και συνεισέφερε σημαντικά στην ιστορία της τέχνης, τη θεωρητική αρχαιολογία και την αρχαιολογική επιστήμη συνολικά.
Έρευνα
Η υποβρύχια αρχαιολογία έχει αναπτύξει τις δικές της τεχνικές, σε ό,τι αφορά στον εντοπισμό, την καταγραφή της αρχαιολογικής θέσης και τις διαδικασίες ανασκαφής, αλλά αντλεί επίσης ευρέως από τις τεχνικές της χερσαίας αρχαιολογίας, σε ό,τι αφορά στις διαδικασίες καταγραφής και επαναξιολόγησης της αρχαιολογικής μαρτυρίας με εξαντλητικό σχεδιασμό, φωτογράφιση και επιθεώρηση.
Όσον αφορά στη φωτογράφιση χρησιμοποιούνται οι παρακάτω τεχνικές Οι περισσότερες από τις λήψεις γίνονται σε υποβρύχιο περιβάλλον και συνεπώς απαιτούν εξοικείωση με τις τεχνικές της υποβρύχιας φωτογράφισης.
Για τον ακριβή καθορισμό της υποβρύχιας αρχαιολογικής θέσης χρησιμοποιούνται αρκετές από τις τεχνικές της χερσαίας αρχαιολογίας, αλλά και εξειδικευμένες τεχνικές που χρησιμοποιούνται συνήθως για τον καθορισμό της θέσης σε θαλάσσιο περιβάλλον:
Σε ό,τι αφορά στη γεωφυσική επιθεώρηση, ήδη στη δεκαετία του 1960 χρησιμοποιήθηκαν αρκετές γεωφυσικές τεχνικές για τη διερεύνηση αρκετών θέσεων στα πλαίσια της υποβρύχιας αρχαιολογίας. Στην προσπάθεια για την ευρύτερη κατανόηση των υποβρύχιων αρχαιολογικών θέσεων με όρους λεπτομερούς χαρτογράφησης, διαδικασίας σχηματισμού της αρχαιολογικής θέσης και ανάπτυξης στρατηγικών για τη συντήρηση και την προστασία της πολιτισμικής κληρονομιάς εισήχθησαν νέες τεχνικές βαθυμετρικής επιθεώρησης, χρήσης ηχοβολίδων, μαγνητόμετρων, σόναρ, τηλεχειριζόμενων ROV και AUB.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενάλια αρχαιολογία Κατηγορία:Αρχαιολογία Κατηγορία:Κλάδοι της αρχαιολογίας Marinarkeologi
Καλμέιγ
Το Καλμέιγ (γαλλικά: Calmeilles, καταλανικά: Calmella) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καλμεγιέν (γαλλικά: Calmeillens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Appetite for Destruction
Το Appetite for Destruction είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικανικού hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses. Κυκλοφόρισε το 1987 από την Geffen Records και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Με 30.000.000 πωλήσεις, κρατά την θέση του debut album με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως.
Σχετικά
Τα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ γράφτηκαν όταν το συγκρότημα έπαιζε στο Λος Άντζελες. Κομμάτια που θα εμφανίζονταν σε επόμενα άλμπουμ ήταν υπό σκέψη για το Appetite for Destruction, όπως τα Don't Cry & November Rain, τα οποία απορρίφθηκαν αφού η μοναδική μπαλάντα του άλμπουμ επιλέχθηκε να είναι το Sweet Child o' Mine.
Για την παραγωγή επιλέχθηκε ο Μάικ Κλινκ, ο οποίος ήταν ο μόνος που ηχογράφησε το συγκρότημα ακριβώς όπως εκείνοι ήθελαν. Το τελικό budget του άλμπουμ ήταν περίπου 370.000 $.
Πολλά από τα κομμάτια του Appetite ήταν ακυκλοφόρητα κομμάτια γραμμένα από μέλη της μπάντας πριν αυτή ιδρυθεί, όπως το It's So Easy του Νταφ ΜαΚέγκαν, το Think About You του Ίζυ Στράντλιν, το Rocket Queen των Road Crew (πρώην συγκρότημα των Slash, ΜαΚέγκαν, Στίβεν Άντλερ) και το Anything Goes των Hollywood Rose (πρώην συγκρότημα των Αξλ Ρόουζ, Στράντλιν, Slash, Άντλερ). Άλλα κομμάτια ήταν εμπνευσμένα από γεγονότα της ζωής των μελών, όπως τα Welcome to the Jungle, Mr. Brownstone και Out ta Get Me.
Οι πλευρές του βινυλίου και της κασσέτας δεν ονομάστηκαν "Α" & "Β", αλλά "G" & "R". Στην πλευρά G (Guns) βρίσκονται τραγούδια σχετικά με την δύσκολη ζωή και τα ναρκωτικά, ενώ στην πλευρά R (Roses) κομμάτια που μιλούν για έρωτα.
Εξώφυλλο
Το αυθεντικό εξώφυλλο που προοριζόταν για το άλμπουμ απεικόνειζε έναν ρομποτικό βιαστή να τιμωρείται από έναν μεταλικό εκδικητή. Έπειτα από αποφυγή τοποθέτησης του άλμπουμ σε αρκετά καταστήματα, η δισκογραφική αποφάσισε να έχει την εικόνα αυτή εντός της συσκευασίας, αντικαθιστώντας το εξώφυλλο με ένα σταυρό που έφερε νεκροκεφαλές του κάθε μέλους, σχεδιασμένο από τον Μπίλυ Γουάιτ Τζούνιορ. Το επανακυκλοφορημένο βινύλιο το 2008 θα έφερε το αρχικό σχέδιο, ωστόσο η δισκογραφική άλλαξε την απόφασή της την τελευταία στιγμή. Στη μέση του εξωφύλλου αυτού, ωστόσο, βρίσκεται ο σταυρός, αλλά τα λογότυπα "Guns N' Roses" & "Appetite for Destruction" είναι δεξιά και αριστερά του σχεδίου, ακριβώς όπως στο αρχικό σχέδιο.
Οι Guns N' Roses θεώρησαν το σχέδιο μια συμβολική έκφραση, με το ρομπότ να αντιπροσωπεύει την "επαναστατική" τάξη που καταστρέφει το περιβάλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Guns N' Roses Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Πόπλιος Πομπήιος Ευτύχης
Ο Πόπλιος Πομπήιος Ευτύχης ή Νίναρος (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Φιλαδέλφεια της Ιωνίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής δύο φορές σε αγώνισμα για το οποίο δεν διασώζονται πληροφορίες για το ποιο ήταν, ωστόσο οι νίκες του Ευτύχη συνέβησαν κατά τους 209ους (57 μ.Χ.) και 210ους (61 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, ενώ αναφέρεται πως υπήρξε και 2 φορές περιοδονίκης συνδυάζοντας τις νίκες του στους ολυμπιακούς αγώνες με νίκες και στα Πύθια, Νέμεα, και Ίσθμια.
Τατιάνα Αβέρωφ-Ιωάννου
Η Τατιάνα Αβέρωφ-Ιωάννου (γενν. 1954) είναι Ελληνίδα πεζογράφος, που γεννήθηκε στην Αθήνα.
Η Τατιάνα Αβέρωφ σπούδασε ψυχολογία και φιλοσοφία, ειδικεύθηκε στην κοινωνική ψυχολογία και εργάστηκε ως ψυχολόγος στην ιδιωτική εκπαίδευση. Εκτός από βιβλία σχετικά με την ειδικότητά της (Μαθαίνοντας τα παιδιά να συνεργάζονται το 1983 και Συνεργασία στη Μάθηση το 1990), εξέδωσε τα εξής μυθιστορήματα:
Επίσης έγραψε 5 διηγήματα, ασχολήθηκε με τη λογοτεχνική μετάφραση και κείμενά της έχουν δημοσιευθεί σε συλλογικές εκδόσεις και αφιερώματα σε εφημερίδες ή περιοδικά. Στο διάστημα 2007-2011 δίδαξε για το μυθιστόρημα στα εργαστήρια δημιουργικής γραφής του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Από το 2011 έως σήμερα συνεχίζει την ενασχόλησή της με σεμινάρια δημιουργικής γραφής.
Η Τατιάνα Αβέρωφ είναι κόρη του πολιτικού Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα και της Διαμαντίνας (Ντίνας) Αβέρωφ. Είναι πρόεδρος του Δ.Σ. του ιδρύματος Αβέρωφ από τη σύστασή του το 1988 και διευθύντρια της Πινακοθήκης Αβέρωφ. Είναι παντρεμένη με τον Σωτήρη Ιωάννου, με τον οποίο έχει έναν γιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ψυχολόγοι
Ο Θάνατος του Λόρδου Έντγκαρ
Το έργο Ο Λόρδος Έντζγουεαρ πεθαίνει, αγγλ. Lord Edgware Dies, που είναι πιο γνωστό στα Ελληνικά ως Ο Θάνατος του Λόρδου Έντζγουεαρ, είναι ένα μυθιστόρημα της Βρετανίδας Άγκαθα Κρίστι, που εκδόθηκε από τον Οίκο Collins Crime Club τον Σεπτέμβριο του 1933 και στις ΗΠΑ το ίδιο έτος με τον τίτλο Δεκατρείς στο Δείπνο. Πριν την έκδοση, το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε σε έξι τμήματα στο Το αμερικανικό Περιοδικό (Μάρτιος - Αύγουστος του 1933) με τον τίτλο 13 Για Δείπνο.
Πρωταγωνιστεί ο Ηρακλής Πουαρό, ο Άρθουρ Χέιστινγκς και ο αρχιεπιθεωρητής Τζαπ. Μία αμερικανίδα ηθοποιός, παντρεμένη με τον λόρδο Έντζγουεαρ, ζητά από τον Πουαρό τη βοήθειά του για να πάρει διαζύγιο από τον λόρδο. Το ίδιο βράδυ η ηθοποιός πηγαίνει σε δείπνο με 13 συνδαιτημόνες· υπάρχει η πρόληψη ότι ο πρώτος που θα σηκωθεί θα είναι κακότυχος. Το επόμενο πρωί ο λόρδος Έντζγουεαρ και μία άλλη Αμερικανίδα ηθοποιός βρίσκονται νεκροί, ο καθένας στα σπίτια τους. Ο Πουαρό αναλαμβάνει τις έρευνες.
Η πλοκή της υπόθεσης
Καθώς παρακολουθεί μία παράσταση της ηθοποιού Καρλότας Άνταμς, ο Ηρακλής Πουαρό προσεγγίζεται από την ηθοποιό Τζέιν Γουίλκινσον. Θέλει τη βοήθειά του: να ζητήσει εκείνος το διαζύγιό της από τον σύζυγό της λόρδο Έντζγουεαρ. Ο Πουαρό πείθεται, αλλά όταν βρίσκει ότι ο λόρδος είχε ήδη συμφωνήσει, μένει έκπληκτος. Μάλιστα ο λόρδος τής είχε στείλει επιστολή επιβεβαίωσης. Η Γουίλκινσον αρνείται ότι την έλαβε. Το επόμενο πρωί ο επιθεωρητής Τζαπ πληροφορεί τον Πουαρό και τον φίλο του Χέιστινγκς ότι ο λόρδος φονεύθηκε στο μέγαρό του Ρήτζεντ Γκέιτς το προηγούμενο βράδυ με ένα εγχειρίδιο στο λαιμό. Ο μπάτλερ και η γραμματέας του λόρδου μαρτυρούν πως η Γουίλκινσον τον επισκέφθηκε εκείνο το βράδυ· ταυτόχρονα οι πρωινές εφημερίδες πιστοποιούν ότι αυτή ήταν σε δείπνο το προηγούμενο βράδυ. Ο Πουαρό αντιλαμβάνεται ότι η Άνταμς υποδύθηκε την Γουίλκινσον στη μία περίπτωση και ανησυχεί για την ασφάλειά της. Όμως το ίδιο πρωί η άνταμς βρίσκεται νεκρή από υπερβολική δόση Βερονάλ.
Ζητώντας απαντήσεις, ο Πουαρό σημειώνει μερικά συμβάντα: ο Μπάυαν Μάρτιν, πρώην εραστής της Γουίλκινσον πριν αυτή βρει τον πλούσιο δούκα του Μέρτον, την περιγράφει πικρά ως χωρίς ηθική συνείδηση. Ο Ντόναλντ Ρος, καλεσμένος στο δείπνο και το πάρτυ, αναφέρει ότι κάποιος της τηλεφώνησε εκείνο το βράδυ. Στην κατοχή της Άνταμς βρίσκεται ένα πενς-νε και μία χρυσή θήκη, που περιέχει το ναρκωτικό Βερονάλ, με μία ανεξήγητη αφιέρωση επάνω της. Του ανιψιού τού λόρδου, τού Ρόουναλντ Μαρς, κόπηκε το επίδομα από τον λόρδο εδώ και τρεις μήνες. Ένα χρηματικό ποσό του λόρδου έχει εξαφανιστεί μαζί με τον μπάτλερ. Ο Πουαρό μαθαίνει ότι η Άνταμς είχε στείλει μία επιστολή στην αδελφή της στην Αμερική πριν το τέλος της. Ζητά αντίγραφό της, το οποίο φθάνει με τηλεγράφημα. Εκεί αποκαλύπτεται ότι της προσφέρθηκαν $ 10.000 για να βοηθήσει σε ένα "στοίχημα". Ο Πουαρό υποψιάζεται ότι αυτή μισθώθηκε, για να υποδυθεί τη Γουίλκινσον.
Ο Τζαπ σύντομα συλλαμβάνει τον Μαρς, βασισμένος στην επιστολή αυτή. Ο Μαρς αρνείται ότι μίσθωσε την Άνταμς ή ότι σκότωσε τον θείο του, λέει όμως ότι με την εξαδέλφη του Γκέραλντιν πήγαν στο Ρήτζεντ Γκέιτς το βράδυ αυτό, όπου είδαν τον Μάρτιν να μπαίνει στο μέγαρο. Έπειτα ο Πουαρό λαμβάνει το πρωτότυπο γράμμα από το ταχυδρομείο, αλλά μερικές λεπτομέρειες τον παραξενεύουν. Ο Χέιστινγκς παρευρίσκεται σε γεύμα μαζί με τη Γουίλκινσον και τον Ρος, στο οποίο το θέμα της συζήτησης είναι ο Πάρις της Τροίας. Η Γουίλκινσον νομίζει ότι μιλούν για το Παρίσι. Αυτό κάνει μεγάλη εντύπωση στον Ρος και εμπιστεύεται τις σκέψεις του στον Χέιστινγκς. Μετά τηλεφωνεί και στον Πουαρό, αλλά πριν πει αυτό που ήθελε, κάποιος τον χτυπά μοιραία με εγχειρίδιο. Ψάχνοντας τη λύση στο μυαλό του, ο Πουαρό ακούει τυχαία μία παρατήρηση από ένα πλήθος που αφήνει ένα θέατρο και αυτή τον οδηγεί να μιλήσει στην υπηρέτρια της Γουίλκινσον, την Έλις.
Ο Πουαρό μαζεύει τους υπόπτους μαζί και τους αποκαλύπτει ότι ο δράστης των τριών φόνων είναι η Γουίλκινσον. Το κίνητρό της ήταν ότι ο δούκας του Μέρτον ήταν καθολικός και δεν μπορούσε να νυμφευτεί μία διαζευγμένη. Αυτή μίσθωσε την Άνταμς να την υποδυθεί στο δείπνο, ενώ η ίδια σκότωνε τον άνδρα της. Μετά, με μία μοιραία δόση Βερνάλ στο κρασί, σκότωσε και την Άνταμς. Οι δύο τους συναντήθηκαν σε ένα ξενοδοχείο, όπου αντάλλαξαν ρούχα πριν και μετά το δείπνο. Όταν η Γουίλκινσον βρήκε ανάμεσα στα πράγματα της Άνταμς μία επιστολή, που δεν είχε ακόμη ταχυδρομηθεί, την παραποίησε για να εμπλέξει τον άνδρα που ανέφερε. Σκότωσε τον Ρος, διότι αυτός αντιλήφθηκε ότι δεν ήταν η αληθινή Γουίλκινσον στο δείπνο: η άγνοιά της στην ελληνική μυθολογία την πρόδωσε, ενώ η Άνταμς γνώριζε το θέμα και είχε μιλήσει ενόσω την υποδυόταν.
Ο Πουαρό αποκαλύπτει τι τον οδήγησε στη λύση: η Γουίλκινσον είπε ψέματα στον Πουαρό ότι δεν έλαβε την επιστολή του άνδρα της, για να τον κάνει να πιστέψει ότι δεν είχε κίνητρο για τον φόνο. Το τηλεφώνημα στην Άνταμς έγινε για να επιβεβαιώσει ότι η πλαστοπροσωπία δεν είχε αποκαλυφθεί. Το πενς-νε ανήκε στην Έλις και το πήρε η Γουίλκινσον για να μεταμφιεστεί και να κρατηθεί η συνάντηση στο ξενοδοχείο μυστική. Η χρυσή θήκη είχε φτιαχτεί μία εβδομάδα πριν και όχι εννέα όπως έλεγε η επιγραφή. Την είχε παραγγείλει η Γουίλκινσον με ψεύτικο όνομα και έστειλε την Έλις να την πάρει. Η Γουίλκινσον είχε παραποιήσει μία σελίδα της επιστολής της Άνταμς, αλλάζοντας έτσι το "αυτή" σε "αυτός" για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η Άνταμς μισθώθηκε από άνδρα. Ο Πουαρό αποκαλύπτει ότι ο μπάτλερ είχε κλέψει τα χρήματα, όταν τον είδε ο Μαρς να εισέρχεται στο Ρήτζεντ Γκέιτς, αφού τα έκρυψε. Εξαφανίστηκε, όταν πανικοβλήθηκε με την έρευνα της αστυνομίας για νέον ύποπτο. Η Γουίλκινσον συλλαμβάνεται και από τη φυλακή της γράφει στον Πουαρό ότι δεν έχει τύψεις συνείδησης ή θυμό για το ότι απέτυχε το σχέδιό της εξαιτίας του.
Επαρχία της Μάντοβας
Η επαρχία της Μάντοβας (ιταλικά: Provincia di Mantova) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.339 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 403.665 (2007) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Μάντοβα (Mantova). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 70 δήμους.
Συνορεύει βόρεια και ανατολικά με την περιφέρεια του Βένετο (Επαρχία της Βερόνα και Επαρχία του Ροβίγκο), νότια με την Εμίλια-Ρομάνια (Επαρχία της Φερράρα, Επαρχία της Μόντενα, Επαρχία του Ρέτζιο-Εμίλια και Επαρχία της Πάρμας) και δυτικά με την επαρχία της Κρεμόνα και την επαρχία της Μπρέσια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
{
Μαντοβα
Διονύσης Μενύχτας
Ο Διονύσης Μενύχτας (Φιλιατρά, 1904 - Αθήνα, 1966) του Κωνσταντίνου, ήταν ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, δήμαρχος Σερρών το 1934, βουλευτής του Παλλαϊκού Μετώπου το 1936 και αντιστασιακός.
Αβέρσειοι σωλήνες
Οι αβέρσειοι σωλήνες είναι μικροσκοπικοί σχηματισμοί των συμπαγών οστών του ανθρώπου και των θηλαστικών. Είναι ουσιαστικά μικρά σωληνάρια, δια των οποίων διέρχονται τα αιμοφόρα αγγεία που αιματώνουν τον οστίτη ιστό, αλλά και νευρικές ίνες. Οι αβέρσειοι σωλήνες διατρέχουν κυρίως το εξωτερικό μέρος των οστών (οστικός φλοιός).
Διονύσης Μενύχτας
Νεανικά χρόνια - Δράση με το ΚΚΕ
Ο Διονύσης Μενύχτας γεννήθηκε το 1904 στα Φιλιατρά ή τη Μάνη και ήταν λογιστής. Από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα και έγινε μέλος του ΚΚΕ. Στις δημοτικές εκλογές του 1934 εκλέχτηκε δήμαρχος Σερρών, ο δεύτερος κομμουνιστής δήμαρχος στην ιστορία της Ελλάδας μαζί με τον Μήτσο Παρτσαλίδη στην Καβάλα. Όμως η αστική κυβέρνηση του Π. Τσαλδάρη τον καθαίρεσε από δήμαρχο μετά από τέσσερις μήνες με την αιτιολογία ότι «μετέτρεψε το δημαρχείο σε κομμουνιστικό άντρο». Επίσης «κρίθηκε επωφελές διά την κοινωνικήν ευταξίαν όπως παυθεί και εκτοπισθεί». Εκτοπίστηκε με τον Ιδιώνυμο νόμο του 1929 στον Αη Στράτη.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1936 εκλέχτηκε βουλευτής Σερρών του ΚΚΕ με το Παλλαϊκό Μέτωπο, όντας εξόριστος.
Αβέρσειοι σωλήνες
Δομή
Ο κάθε αβέρσειος σωλήνας περιέχει γενικώς ένα ή δύο τριχοειδή αγγεία και πολλές νευρικές ίνες. Τα τοιχώματα των σωλήνων αποτελούνται από ομόκεντρα στρώματα, που μοιάζουν στην όψη με λέπια ψαριού και έχουν διάμετρο της τάξεως των 50 µm (εκατομμυριοστών του μέτρου). Επικοινωνούν με τα οστεοκύτταρα ακτινικώς, μέσα από συνδέσμους που ονομάζονται canaliculi. Αυτή η μοναδική δομή επιτρέπει την εναπόθεση και αποθήκευση ορυκτών αλάτων, που προσδίδουν στα κόκκαλα την ακαμψία και την αντοχή τους. Με ενεργό μεταφορά οι θρεπτικές ουσίες μεταφέρονται από τα αιμοφόρα αγγεία των αβέρσειων σωλήνων προς τα οστεοκύτταρα, ενώ τα προϊόντα του μεταβολισμού των κυττάρων παραλαμβάνονται από το αίμα.
Διονύσης Μενύχτας
Δικτατορία του Μεταξά - Κατοχή - Αντίσταση
Από τις πρώτες κιόλας μέρες που εγκαθιδρύθηκε η Δικτατορία του Μεταξά ο Μενύχτας συνελήφθη από την Ασφάλεια μαζί με εκατοντάδες άλλα άτομα. Κρατήθηκε σε διάφορα μέρη και τελικά φυλακίστηκε στο Στρατόπεδο Κρατουμένων Κομμουνιστών Ακροναυπλίας. Στη διάρκεια της κατοχής μεταφέρθηκε στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου, απ' όπου απέδρασε το 1944 και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Το 1944 εκλέχτηκε εθνοσύμβουλος Σερρών της ΠΕΕΑ (Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης.
Αβέρσειοι σωλήνες
Δομή
Οι αβέρσειοι σωλήνες εμπεριέχονται στους οστεώνες, οι οποίοι είναι συνήθως διατεταγμένοι κατά μήκος του μεγάλου άξονα του κάθε οστού και παραλλήλως προς την επιφάνειά του. Ο κάθε σωλήνας μαζί με τον περιβάλλοντα ιστό σχηματίζει μια δομική μονάδα του οστού, που είναι ο οστεώνας ή αλλιώς αβέρσειο σύστημα ή «Σύστημα Havers».
Διονύσης Μενύχτας
Μετά τον εμφύλιο
Το καλοκαίρι του 1947 εξορίστηκε στην Ικαρία και στη συνέχεια στη Μακρόνησο. Το 1950 μεταφέρθηκε στον Αη Στράτη, όπου ήταν στην καθοδήγηση των εκτοπισμένων εκεί κομμουνιστών. Στις εκλογές του 1951 ήταν υποψήφιος βουλευτής της ΕΔΑ, αφού το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου. Τα επόμενα χρόνια ήταν ενταγμένος στην ΕΔΑ. Το 1963 στις εκλογές υποστήριξε την Ένωση Κέντρου.
Απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών το 1966. Ήταν παντρεμένος με τη Μαριάνθη Μενύχτα και απέκτησαν παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Παλλαϊκό Μέτωπο Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Δήμαρχοι Σερρών Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Αβέρσειοι σωλήνες
Ιστορία
Οι αβέρσειοι σωλήνες περιγράφηκαν για πρώτη φορά (και πιθανώς ανακαλύφθηκαν) από τον Βρετανό ιατρό Κλόπτον Χάβερς, και για αυτό φέρουν το όνομά του. Τους περιέγραψε το 1691 στο έργο του Osteologica Nova.
Παραπομπές
Αβερσειοι σωληνες
Ρεμ Κούλχαας
Ο Ρεμ Κούλχαας (Remment Koolhaas) είναι Ολλανδός αρχιτέκτονας και καθηγητής Αρχιτεκτονικού και Αστικού Σχεδιασμού στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ των ΗΠΑ.
Γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1944 στο Ρότερνταμ. Σπούδασε αρχικά στην ολλανδική ακαδημία κινηματογράφου και έπειτα διετέλεσε δημοσιογράφος για το Haagse Post πριν αρχίσει το 1968 να σπουδάζει αρχιτεκτονική στο Λονδίνο, από όπου αποφοίτησε το 1972. Κατόπιν έκανε περαιτέρω σπουδές στο πανεπιστήμιο του Cornell στη Νέα Υόρκη. Ο Κούλχαας είναι πρόεδρος του γραφείου για τη μητροπολιτική αρχιτεκτονική OMA, που είχε ιδρύσει μαζί με τον Ηλία Ζεγγέλη, ο οποίος αργότερα αποχώρησε.
thumb|left|250px|Η πρόταση του Κούλχαας για τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Πρόταση για μια νέα Ευρωπαϊκή σημαία
Η πρόταση του Κούλχαας για τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έγινε το λογότυπο της αυστριακής προεδρίας στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2006. Μετά από την υπογραφή της Συνθηκης της Νίκαιας τον Μάιο του 2001, που έκαναν τις Βρυξέλλες την επίσημη πρωτεύουσα της Ευρώπης, ο τότε Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ρομάνο Πρόντι και ο Βελγος πρωθυπουργός Γκι Φερχόφστατ κάλεσαν τον Κούλχαας για να συζητήσουν τις ανάγκες και απαιτήσεις μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας. Κατά τη διάρκεια αυτών των συζητήσεων και ως ώθηση για την περαιτέρω συζήτηση, ο Κούλχαας και το think-tank του ΑΜΟ - ένα ανεξάρτητο τμήμα της OMA - πρότειναν την ανάπτυξη μιας οπτικής γλώσσας. Αυτή η ιδέα ενέπνευσε μια σειρά σχεδίων, συμπεριλαμβανομένου του Barcode. Οι γραμμές επιδιώκουν να ενώσουν τις σημαίες των χωρών μελών της ΕΕ σε ένα ενιαίο, ζωηρόχρωμο σύμβολο. Στην τρέχουσα ευρωπαϊκή σημαία, υπάρχει ένας σταθερός αριθμός αστεριών. Στο κώδικα αυτό, τα νέα κράτη μέλη της ΕΕ μπορούν να προστεθούν χωρίς περιορισμούς. Αρχικά, ο κώδικας επέδειξε 15 χώρες της ΕΕ. Το 2004, το σύμβολο προσαρμόστηκε για να περιλάβει τα δέκα νέα κράτη μέλη. Από το χρόνο των πρώτων σχεδίων του κώδικα ποτέ δεν έχει χρησιμοποιηθεί επίσημα από τα εμπορικά ή πολιτικά ιδρύματα. Κατά τη διάρκεια της αυστριακής προεδρίας το 2006 της ΕΕ χρησιμοποιήθηκε επίσημα για πρώτη φορά. Το λογότυπο έχει χρησιμοποιηθεί ήδη για την εκστρατεία πληροφόρησης της ΕΕ που θα συνεχιστεί επίσης κατά τη διάρκεια της αυστριακής προεδρίας της ΕΕ.
thumb|250px|Η Πρεσβεία της Ολλανδίας στο Βερολίνο, έργο του Κούλχαας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί αρχιτέκτονες
Ζεξ
Το Ζεξ (γαλλικά: Gex) είναι κοινότητα στα ανατολικά της Γαλλίας, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στα σύνορα με την Ελβετία. Είναι υπονομαρχία του νομού Αιν με πληθυσμό 13.118 κατοίκους (2017).
Είναι η πρωτεύουσα της φυσικής και ιστορικής περιοχής της χώρας του Ζεξ.
Οι κάτοικοι του Ζεξ ονομάζονται Ζεξουά (ζ), ενώ εκείνοι της περιοχής Ζεξ ονομάζονται Ζεσιάν.
Γεωγραφικά στοιχεία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης του νομού [[Αιν (Ωβέρνη-Ρον-Αλπ)|Αιν με το Ζεξ στο βορειοανατολικό άκρο του]] Η κοινότητα Ζεξ βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο του νομού Αιν στη χώρα του Ζεξ, στη Γαλλία, στη διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Έχει πληθυσμό 13.118 κατοίκους (2017) και έκταση 32,02 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Είναι η μία από τις τρεις υπονομαρχίες του νομού. Η απόσταση οδικώς από την πρωτεύουσα του νομού Μπουρ-αν-Μπρες είναι 110 χιλιόμετρα και από τις 2 άλλες υπονομαρχίες απέχει από το Μπελέ 95 χιλιόμετρα και από το Ναντουά 67 χιλιόμετρα.
Είναι περιφερειακή πρωτεύουσα της χώρας του Ζεξ, κοντά στην Ελβετία, αποτελεί μέρος της αστικής περιοχής της Γενεύης και επωφελείται από την οικονομική δραστηριότητα αυτής της γειτονικής πόλης που δημιουργεί μια ολοένα μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού του Ζεξ.
Το Ζεξ βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες της οροσειράς Ζυρά, σε ύψος 532 έως 1.614 μέτρα και στα δυτικά του βρίσκεται το όρος Φλοριμόν, που βρίσκεται μπροστά από τα όρη του Ιούρα. Συνδέεται με το νομό Ζυρά με το ορεινό πέρασμα Φωσίγ. Είναι μια «πύλη εισόδου» στο Περιφερειακό φυσικό πάρκο Ω-Ζυρά.
Την πόλη διασχίζουν οι ποταμοί Ζουρνάν και Ουντάρ.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η εκκλησία του Ζεξ Δείτε επίσης: Ιστορία του Αιν
Η περιοχή της κοινότητας Ζεξ κατοικήθηκε πολύ νωρίς. Τα πρώτα ευρήματα χρονολογούνται από το 1800 π.Χ. περίπου. Κατά τη διάρκεια της Γαλατο-Ρωμαϊκής περιόδου ήταν στρατιωτική βάση.
Το Ζεξ αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε έγγραφα το 1124 με το όνομα de Gayo. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, η ορθογραφία άλλαξε σε Gaix (1137), Jaz (1160), Gez (1227), Jayz (1234), Jax (1265), Jacium (1278), Geyz (1289). Οι παραλλαγές Gey (1589) και Gais (1594) εμφανίστηκαν αργότερα. Το όνομα της πόλης προέρχεται από το γαλατο-ρωμαϊκό όνομα Gaius.
Από τις αρχές του 12ου αιώνα, το Ζεξ ήταν το κέντρο ηγεμονίας που αρχικά ανήκε στον οίκο του Ζεξ, αλλά πέρασε στους κόμητες της Γενεύης στα μέσα του 12ου αιώνα. Αυτοί κατασκεύασαν τείχη γύρω από την πόλη και το 1292 πρόσφεραν ορισμένες ελευθερίες και δικαιώματα στους πολίτες. Το 1355, με την κυριαρχία του Αμεδαίου ΣΤ΄ της Σαβοΐας, το Ζεξ περιήλθε υπό την εξουσία του οίκου της Σαβοΐας για περίπου 200 χρόνια. Το 1536 η πόλη κατακτήθηκε από το καντόνι της Βέρνης με τη βοήθεια της πόλης της Γενεύης και το Ζεξ έγινε πρωτεύουσα μιας μικρής δεσποτείας, όπου εισήχθη η Μεταρρύθμιση. Με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1564, το Ζεξ επέστρεψε στον οίκο της Σαβοΐας. Κατά τη διάρκεια των πολέμων μεταξύ της Γενεύης και της Σαβοΐας, το Ζεξ άλλαξε πάλι κυρίαρχο το 1589.
Με τη Συνθήκη της Λυών του 1601, η πόλη προσαρτήθηκε οριστικά στη Γαλλία και επέστρεψε στην καθολική πίστη. Με την αναδιοργάνωση της διοικητικής διαίρεσης στην περιοχή της Γενεύης στα πλαίσια του Συνεδρίου της Βιέννης, το Ζεξ παρέμεινε στη Γαλλία, αλλά ανήκε στη ζώνη ελεύθερου εμπορίου, η οποία κάλυπτε ολόκληρο το λεκανοπέδιο της Γενεύης. Αυτό δημιούργησε στενές οικονομικές σχέσεις με την πόλη της Γενεύης.
Οικονομία
Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, το Ζεξ ήταν κατά κύριο λόγο μια πόλη που χαρακτηρίζονταν από τη γεωργία και το λιανικό εμπόριο. Σήμερα η γεωργία δεν έχει μεγάλη σημασία για την οικονομία της πόλης. Υπάρχουν πλέον πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και διάφορες βιομηχανίες, κατασκευαστικές και εμπορικές εταιρείες και επιχειρήσεις στον τομέα των υπηρεσιών. Εμπορικές και βιομηχανικές ζώνες έχουν αναπτυχθεί στα ανατολικά και νότια του Ζεξ και της περιοχής του. Από τη δεκαετία του 1950, πολλοί κάτοικοι εργάζονται ως διασυνοριακοί μετακινούμενοι στην αστική περιοχή της Γενεύης.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Το συντριβάνι του 18ου αιώνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις του Ρον-Αλπ
Σάτυρος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Σάτυρος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Φορτηγό αερίων
μικρογραφία|300x300εσ| Καμένο φορτηγό μεταφοράς επίπλων [[Magirus Deutz κοντά στο στρατόπεδο εξόντωσης Χέλμνο. Ένας τύπος που χρησιμοποίησαν οι Ναζί για ασφυξία, με τους καπνούς εξάτμισης να μεταφέρονται στο σφραγισμένο πίσω διαμέρισμα όπου ήταν κλειδωμένα τα θύματα. Αυτό το συγκεκριμένο φορτηγό δεν είχε τροποποιηθεί, όπως εξηγείται από το Γενικό Σύμβουλο του Γραφείου των Ηνωμένων Πολιτειών για την Εισαγγελία του Άξονα (1946), ωστόσο δίνει μια καλή ιδέα για τη διαδικασία.]] Ένα φορτηγό αερίων (ρωσικά: душегубка, dushegubka, κυριολεκτικά «δολοφόνος ψυχών», γερμανικά: Gaswagen) ήταν ένα φορτηγό εξοπλισμένο για χρήση ως κινητός θάλαμος αερίων. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Ναζιστική Γερμανία ανέπτυξε και χρησιμοποίησε φορτηγά αερίων σε μεγάλη κλίμακα ως μέθοδο εξόντωσης για τη δολοφονία κρατουμένων ασύλου, Πολωνών, Ρομά, Εβραίων και κρατουμένων στην κατεχόμενη Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Γιουγκοσλαβία, τη Σοβιετική Ένωση και άλλες περιοχές της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης.
Ναζιστική Γερμανία
Τον Αύγουστο του 1941, ο αρχηγός των SS Χάινριχ Χίμλερ παρακολούθησε μια επίδειξη μαζικών πυροβολισμών Εβραίων στο Μινσκ που οργανώθηκε από τον Άρτουρ Νέμπε, ύστερα από την οποία έκανε εμετό. Ανακτώντας την ψυχραιμία του, ο Χίμλερ αποφάσισε ότι πρέπει να βρεθούν εναλλακτικές μέθοδοι θανάτωσης. Διέταξε τον Νέμπε να ερευνήσει πιο «κατάλληλους» τρόπους δολοφονίας που ήταν λιγότερο αγχωτικοί για τους δολοφόνους. Ο Νέμπε αποφάσισε να πραγματοποιήσει τα πειράματά του δολοφονώντας σοβιετικούς ψυχασθενείς, πρώτα με εκρηκτικά κοντά στο Μινσκ και μετά με καυσαέρια αυτοκινήτων στο Μογκιλιόφ. Τα πειράματα του Νέμπε οδήγησαν στην ανάπτυξη του φορτηγού αερίων. Αυτό το όχημα είχε ήδη χρησιμοποιηθεί το 1940 για τη χορήγηση αερίων σε ψυχασθενείς της Ανατολικής Πρωσίας και της Πομερανίας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σόλνταου.
Τα φορτηγά αερίων χρησιμοποιήθηκαν, ειδικά στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο, έως ότου αναπτυχθούν οι θάλαμοι αερίων ως μια πιο αποτελεσματική μέθοδος για τη θανάτωση μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Δύο τύποι φορτηγών αερίων χρησιμοποιήθηκαν από τις Einsatzgruppen στην Ανατολή. Το Opel-Blitz, που ζύγιζε 3,5 τόνους και το μεγαλύτερο Saurerwagen, που ζύγιζε 7 τόνους. Στο Βελιγράδι, το φορτηγό αερίων ήταν γνωστό ως «Dušegupka» και στα κατεχόμενα εδάφη της ΕΣΣΔ ως «душегубка» (dushegubka, κυριολεκτικά »δολοφόνος ψυχών» ή «εξολοθρευτής»). Τα SS χρησιμοποίησαν τους ευφημισμούς Sonderwagen, Spezialwagen ή S-wagen («ειδικό όχημα») για τα φορτηγά. Τα φορτηγά αερίων σχεδιάστηκαν ειδικά για να κατευθύνουν θανατηφόρα καυσαέρια μέσω μεταλλικών σωλήνων στους αεροστεγείς θαλάμους, όπου τα θύματα είχαν στοιβαχθεί με τη βία μέχρι να γεμίσουν πλήρως. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα θύματα πάθαιναν ασφυξία και δηλητηριαζόντουσαν από το μονοξείδιο του άνθρακα και άλλες τοξίνες στα καυσαέρια, καθώς τα φορτηγά τους μετέφεραν σε φρεσκοσκαμμένους λάκκους ή χαράδρες για μαζική ταφή.
Η χρήση φορτηγών αερίων είχε δύο μειονεκτήματα:
Μέχρι τον Ιούνιο του 1942, ο κύριος παραγωγός φορτηγών αερίων, η Gaubschat Fahrzeugwerke GmbH, είχε παραδώσει 20 φορτηγά σε δύο μοντέλα (για 30–50 και 70–100 άτομα) στην Einsatzgruppen, από τα 30 που είχαν παραγγελθεί από αυτήν την εταιρεία. Ούτε ένα φορτηγό αερίων δεν είχε σωθεί στο τέλος του πολέμου. Η ύπαρξη φορτηγών αερίων ήρθε στο φως το 1943, κατά τη διάρκεια της δίκης των συνεργατών των Ναζί που είχαν εμπλακεί στη θανάτωση με αέρια περίπου 30 έως 60 πολιτών στο Κρασνοντάρ. Στις 21 και 22 Αυγούστου 1942, μέλη της Ζόντερκομαντο (ειδική μονάδα) 10α της Einsatzgruppe (κινητή μονάδα δολοφονίας) D, υποστηριζόμενη από τοπικούς βοηθούς, δολοφόνησε περίπου 2.000 Εβραίους. Μεταξύ 30 και 60 Εβραίων συνελήφθησαν στη συνέχεια και έπαθαν ασφυξία σε φορτηγά αερίων. Επιπλέον, οι δυνάμεις κατοχής σκότωσαν χιλιάδες πολίτες, συμπεριλαμβανομένων ασθενών και Ρομά κατά τη διάρκεια των πογκρόμ. Πολλά από τα θύματα, ειδικά οι ασθενείς, δολοφονήθηκαν στα φορτηγά που έφερε η Einsatzgruppe D κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ο συνολικός αριθμός φορτηγών αερίων είναι άγνωστος.
Τα φορτηγά αερίων συζητούνται εκτενώς σε μερικές από τις συνεντεύξεις στην ταινία του Κλοντ Λανζμάν, Shoah.
Σοβιετική Ένωση
Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης στη Σοβιετική Ένωση, ο αξιωματικός του NKVD, Ισάι Ντ. Μπεργκ, χρησιμοποίησε ένα ειδικά προσαρμοσμένο αεροστεγές φορτηγό για τη χορήγηση θανατηφόρου αερίου σε κρατούμενους σε πειραματική βάση. Οι κρατούμενοι χορηγήθηκαν αέριο στο δρόμο για το πεδίο βολής Μπούτοβο, ένα ψεύτικο πεδίο βολής, όπου το NKVD εκτέλεσε τους κρατούμενους και τους έθαψε. Σύμφωνα με μαρτυρία που δόθηκε από τον αξιωματικό του NKVD Νικολάι Χαριτόνοφ το 1956, ο Ισάι Μπεργκ είχε καθοριστικό ρόλο στην παραγωγή φορτηγών αερίων. Ο Μπέργκ είχε γίνει επικεφαλής του οικονομικού διοικητικού τμήματος στο NKVD της Μόσχας το καλοκαίρι του 1937. Τον Οκτώβριο του 1937 κατηγορήθηκε για την επίβλεψη του πεδίου βολής του Μπούτοβο. Ο Μπέργκ έπρεπε να προετοιμάσει το Μπούτοβο για τη μαζική εκτέλεση ανθρώπων από τη ευρύτερη Μόσχα και να διασφαλίσει ότι αυτές οι εκτελέσεις θα γίνουν ομαλά. Σύμφωνα με μαρτυρία που δόθηκε από τον Φιοντόρ Τσεσνοκόφ, μέλος της ομάδας εκτέλεσης του Μπεργκ, το 1956 χρησιμοποιήθηκαν φορτηγά, τα οποία ήταν εξοπλισμένα με βαλβίδες μέσω των οποίων το αέριο μπορούσε να κατευθυνθεί μέσα στα οχήματα. Οι ανακρίσεις αποκάλυψαν ότι οι κρατούμενοι ξεγυμνώνονταν, δένονταν, φιμώνονταν και ριχνόντουσαν στα φορτηγά. Η περιουσία τους κλέβονταν. Ο Μπέργκ συνελήφθη στις 3 Αυγούστου 1938 και καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή συμμετείχε σε μια «αντεπαναστατική συνωμοσία εντός του NKVD» και εκτελέστηκε στις 3 Μαρτίου 1939.
Η κλίμακα στην οποία χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα φορτηγά είναι άγνωστη. Ο συγγραφέας Τόμας Κίζνι υποθέτει ότι ήταν σε χρήση όσο ο Μπεργκ επέβλεπε τις εκτελέσεις (Οκτώβριος 1937 έως 4 Αυγούστου 1938). Παραπέμπει σε αρχαιολογικές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν το 1997. Στη συνέχεια, εκτάφηκαν 59 πτώματα που πιθανότατα είχαν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια της θητείας του Μπέργκ. Μόνο τέσσερα από αυτά τα θύματα πυροβολήθηκαν στο κεφάλι, γεγονός που οδηγεί τον Κίζνι στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον μερικά από αυτά είχαν πεθάνει από αέρια.
Η δημοσιογράφος Γεβγκένια Άλμπατς υποστηρίζει ότι τα φορτηγά αερίων ήταν «σοβιετική εφεύρεση». Ο Κίζνι ονομάζει τον Μπεργκ ως «εφευρέτη». Οι ιστορικοί του Ολοκαυτώματος, όπως ο Χένρι Φρίντλαντερ, υποστηρίζουν ότι οι κινητοί θάλαμοι αερίων εφευρέθηκαν το 1940. Η Κάτριν Ράιχελτ υποστηρίζει πως οι Άλμπερτ Βίντμαν και Άρτουρ Νέμπε ανέπτυξαν τη μέθοδο με την οποία τα ανθρώπινα όντα σκοτώνονταν σε φορτηγά από τα καυσαέρια. Τα ίδια τα φορτηγά τροποποιήθηκαν από τους Βάλτερ Ράουφ, Φρίντριχ Πάντελ και Χάρι Βέντριτ. Ο Ματίας Μπιρ αποκαλεί τα φορτηγά αερίων «ένα ειδικό προϊόν του Τρίτου Ράιχ». Ο Ρόμπερτ Τζελέιτλι επισημαίνει ότι κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος ευθανασίας στην κατεχόμενη Πολωνία, οι Ναζί δολοφόνοι επιδίωξαν μια πιο αποτελεσματική και μυστική διαδικασία δολοφονίας και έτσι «εφηύραν το πρώτο φορτηγό αερίων, το οποίο ξεκίνησε να λειτουργεί στο Βάρτεγκαου στις 15 Ιανουαρίου 1940, υπό τον Χέμπερτ Λάνγκε». Σημειώνει επίσης ότι «οι Σοβιετικοί χρησιμοποίησαν μερικές φορές ένα φορτηγό αερίων (dushegubka), όπως στη Μόσχα κατά τη δεκαετία του 1930, αλλά κατά το πόσο εκτεταμένο ήταν αυτό, χρειάζεται περαιτέρω έρευνα. Χρησιμοποίησαν κρεματόρια για να πετάξουν χιλιάδες πτώματα, αλλά δεν είχαν θαλάμους αερίων».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
αεριων Κατηγορία:Άινζατσγκρουπεν Κατηγορία:Εξοπλισμός εκτέλεσης Κατηγορία:Υποδομή του Ολοκαυτώματος
Κάρλοβι Βάρι
Το Κάρλοβυ Βάρυ (τσέχικα: Karlovy Vary), παλαιότερα Κάρλσμπαντ (γερμανικά: Karlsbad), με πληθυσμό 48.723 το 2018, είναι μία λουτρόπολη στη Δυτική Τσεχία και βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Τέπλα κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία, 140 χλμ. από την Πράγα και είναι δημοφιλής τόπος προορισμού τουριστών, ειδικά για τις διεθνείς προσωπικότητες που επισκέπτονται τη λουτρόπολη.
Το Κάρλοβυ Βάρυ ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄ το 14ο αιώνα και το όνομά του σημαίνει "λουτρά του Καρόλου". Η πόλη είναι επίσης γνωστή για το διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου και το δημοφιλές τσεχικό ηδύποτο "Μπεχερόφκα" Karlovarská Becherovka.
Η πόλη έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 2021, μαζί με άλλες λουτροπόλεις της Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τσεχία
Ψαμμίτης (Αρχιμήδης)
Ο Ψαμμίτης («Ἄμμου Καταμέτρης») είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα έργα του Αρχιμήδη και αποτελεί υπό μια έννοια την πρώτη ακαδημαϊκή εργασία. Στο έργο αυτό, ο Αρχιμήδης αναφέρεται στη θεωρία του Αρίσταρχου του Σάμιου όπου «οι απλανείς αστέρες και ο Ήλιος είναι ακίνητοι, ενώ η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο σε κυκλική τροχιά». Επίσης επιχειρεί να ανατρέψει την τότε κοινή πεποίθηση ότι ο αριθμός των κόκκων της άμμου είναι υπερβολικά μεγάλος για να καταμετρηθεί.
Oνομασία μεγάλων αριθμών
Προκειμένου να το επιτύχει, έπρεπε πρώτα να επινοήσει ένα σύστημα ονομασίας μεγάλων αριθμών, ώστε να ορίσει ένα άνω όριο· ξεκίνησε λοιπόν από τον μεγαλύτερο αριθμό εκείνης της εποχής, την μυριάδα μυριάδων. Η μυριάς ισούται με 10.000, συνεπώς η μυριάς μυριάδων ισούται με 10.000Χ10.000=100.000.000, εκατό εκατομμύρια ή σε εκθετική μορφή = 10^{8}.
Το σύστημα μέτρησης του Αρχιμήδη φτάνει μέχρι το το οποίο είναι μία μυριάδα μυριάδων εις την μυριοστή μυριάδα και όλο εις την μυριοστή μυριάδα. Ένας άλλος τρόπος να περιγραφεί αυτός ο αριθμός είναι μια μονάδα ακολουθούμενη από 80 τετρακισεκατομμύρια μηδενικά... Συγκρινόμενο με αυτήν την ποσότητα, το ούτως ή άλλως ασύλληπτα μεγάλο googol (η μονάδα ακολουθούμενη από 100 μηδενικά, 10^{100}) φαντάζει πολύ πενιχρό. Για να έχει ο αναγνώστης μια αίσθηση του μέτρου των μεγεθών, το σύνολο των στοιχειωδών σωματιδίων (πρωτονίων και ηλεκτρονίων) σε όλο το σύμπαν υπολογίζεται κάπου ανάμεσα στο 10^{70} και 10^{85}, αρκετές τάξεις μεγέθους κάτω από το googol.
Τα παραπάνω αποτελούν καλές ενδείξεις των εκφραστικών δυσκολιών που αντιμετώπισε ο Αρχιμήδης και μπορεί να υποτεθεί εδώ ότι σταμάτησε σε αυτόν τον αριθμό επειδή δεν επινόησε νέα τακτικά αριθμητικά, ώστε να εκφράσει τα νέα του απόλυτα αριθμητικά (αριθμούς δηλαδή μεγαλύτερους από την μυριάδα μυριάδων).
Ο Αρχιμήδης επίσης ανακάλυψε και απέδειξε την ιδιότητα των εκθετών,, απαραίτητη για τον χειρισμό δυνάμεων του 10.
Κατόπιν επεχείρησε να εκτιμήσει ένα άνω όριο του αριθμού των κόκκων της άμμου και, μη θέλοντας να ξεπεραστεί ποτέ, υπολόγισε όχι μόνο τον αριθμό των κόκκων άμμου μιας παραλίας, αλλά και ολόκληρης της Γης, μιας Γης αποτελούμενης ολόκληρης από άμμο και, τέλος, ενός σύμπαντος από άμμο. Η τελευταία αυτή εκτίμηση βασίστηκε στο μεγαλύτερο μοντέλο σύμπαντος που είχε προταθεί μέχρι τότε, το ηλιοκεντρικό μοντέλο του Αρίσταρχου του Σάμιου. Δυστυχώς, το χαμένο αυτό έργο του Αρίσταρχου μας είναι γνωστό μόνο χάρις σε λίγες αναφορές, ανάμεσα στις οποίες και η παρακάτω. Ο Αρχιμήδης σε αυτό το έργο του αναφέρει τα εξής: «Αλλά ο Αρίσταρχος έγραψε ένα βιβλίο, που περιέχει ορισμένες προτάσεις, από τις οποίες συµπεραίνεται ότι ο πραγματικός κόσμος είναι πολύ µεγαλύτερος. Πιστεύεται ότι οι απλανείς αστέρες και ο Ήλιος είναι ακίνητοι, ότι η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο σε κυκλική τροχιά, που στο κέντρο της βρίσκεται ο Ήλιος. Ακόμη ότι η σφαίρα των απλανών αστέρων, που βρίσκεται στο ίδιο µε τον Ήλιο κέντρο, είναι τόσο µεγάλη, ώστε ο κύκλος γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η Γη απέχει από τους απλανείς αστέρες, όσο απέχει το κέντρο µιας σφαίρας από την επιφάνεια της... Ο Αρίσταρχος δηλαδή εννοεί το εξής: αφού πιστεύουμε ότι η Γη είναι, ας πούµε, το κέντρο του κόσμου, η σχέση της Γης προς εκείνο που ονομάζουμε «κόσμο» είναι ίση προς τη σχέση της σφαίρας, που περιέχει τον κύκλο πάνω στον οποίο διατείνεται ότι περιστρέφεται η Γη, προς τη σφαίρα των απλανών αστέρων.»
Ο Αρχιμήδης κάνει μερικούς ενδιαφέροντες υπολογισμούς και πειράματα στην πορεία. Ένα από τα πειράματα εκτιμά την γωνιακή διάμετρο του Ηλίου, ιδωμένης από τη Γη. Η μέθοδός του αυτή είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα καθώς είναι ίσως το πρώτο γνωστό παράδειγμα πειραματισμού στην Ψυχοφυσική, έναν κλάδο της Ψυχολογίας που ασχολείται με τους μηχανισμούς της ανθρώπινης αντίληψης και της οποίας η εξέλιξη εν γένει αποδίδεται στον Χέρμαν φον Χέλμχολτς (το έργο αυτό του Αρχιμήδη είναι ελάχιστα γνωστό στην Ψυχολογία).
Συγκεκριμένα, ο Αρχιμήδης λαμβάνει υπ' όψιν το μέγεθος και το σχήμα του ανθρώπινου οφθαλμού στο πείραμα μέτρησης της γωνιακής διαμέτρου του Ηλίου. Μια άλλη ενδιαφέρουσα μέτρηση αφορά την ηλιακή παράλλαξη και συγκεκριμένα την διαφορά των μετρήσεων της απόστασης από τον Ήλιο, ανάλογα με τον αν μετράται από τον κέντρο της Γης ή από την επιφάνειά της την στιγμή της ανατολής. Και εδώ, ίσως να είναι η πρώτη γνωστή μέτρηση που σχετίζεται με την ηλιακή παράλλαξη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιμήδης Κατηγορία:Αρχαία ελληνική αστρονομία
Σύμπλεγμα Μπούσβελντ
right|thumb|250px|Ανορθοσίτης και χρωμιτίτης στην κρίσιμη ζώνη UG1 του Συμπλέγματος Μπούσβελντ Το Σύμπλεγμα Μπούσβελντ (Bushveld Complex) είναι μια εξαιρετικά μεγάλη μαγματική διείσδυση σε στρώματα, ηλικίας 2 δισεκ. ετών, αποτελώντας ένα από τα πλέον σημαντικά κοιτάσματα μετάλλων στον κόσμο. Έχει σχήμα δίσκου και βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αφρικής. Το κοίτασμα ανακαλύφθηκε από τους Χανς Μερένσκι (Hans Merensky) και Άντρις Λομπάρντ το 1924. Στο σύμπλεγμα αυτό υπάρχουν τρεις μεταλλοφόροι ορίζοντες, που ονομάζονται "Ύφαλος Μερένσκι" (Merensky Reef), "Χρωμιτίτης UG2" (UG2 Chromitite) και "Platreef". Από αυτούς εξορύσσονται μέταλλα της ομάδας του λευκοχρύσου σε τέτοιες ποσότητες που το κάνουν το μεγαλύτερο κοίτασμα γι' αυτά τα μέταλλα παγκοσμίως. Ο λευκόχρυσος και το παλλάδιο που εξορύσσονται από το Σύμπλεγμα αντιπροσωπεύουν το 72% και το 34% της ετήσιας παγκόσμιας παραγωγής.
Γεωλογία
Το συγκρότημα αποτελείται από μια σειρά από διαφορετικά πυριγενή πετρώματα, τα οποία ποικίλλουν σε σύνθεση από υπερβασικά έως όξινα. Είναι γενικά παραδεκτό ότι το σύμπλεγμα Μπούσβελντ σχηματίστηκε από την επανειλημμένη έγχυση μάγματος σε μια τεράστια υπόγεια κοιλότητα. Λόγω του τεράστιου όγκου του μάγματος που ενεπλάκη, η ψύξη και η επακόλουθη κρυστάλλωση ορυκτών από το μάγμα ήταν αργή διαδικασία. Πολλά και διαφορετικά ορυκτά σχηματίστηκαν καθώς το μάγμα ψυχόταν. Αυτά τα ορυκτά είναι συσσωρευμένα σε οριζόντια στρώματα, δημιουργημένα από τη βάση του θαλάμου προς τα άνω. Αυτές οι διαδικασίες επαναλήφθηκαν από τις ενδιάμεσες νέες διεισδύσεις και την προσθήκη νέου μάγματος στο ήδη υπάρχον, με αποτέλεσμα την εμφάνιση των ορυκτών σε στρώματα.
Κάποια από αυτά τα στρώματα ή ομάδες στρώματα μπορούν να ανιχνευθούν για εκατοντάδες χιλιόμετρα. Αυτή η στρωματική ακολουθία (αποκαλείται στρωματική ακολουθία του Ράστενμπεργκ) αποτελείται από πέντε κύριες ζώνες: περιφερειακή, κάτω, κρίσιμη, κεντρική και άνω. Το σύμπλεγμα Bushveld βυθίζεται σε γενικές γραμμές στο κέντρο του συγκροτήματος. Έχει περίπου το σχήμα φύλλων τριφυλλιού, που αποτελείται από τέσσερα διαμερίσματα ή άκρα, τα δυτικό, ανατολικό, βόρειο και νότιο άκρο, κατά σειρά οικονομικής σημασίας.
Το σύμπλεγμα Μπούσβελντ είναι μοναδικό, τόσο σε μέγεθος, αφού καλύπτει έκταση περίπου 66.000 τετρ. χιλιομέτρων, όσο και στην οικονομική σημασία των ορυκτών του. Οι δύο ορίζοντες στην κρίσιμη ζώνη που φιλοξενούν οικονομικά εκμεταλλεύσιμες ποσότητες των μετάλλων της ομάδας και συγκεκριμένα ο "Ύφαλος Μερένσκι" (Merensky Reef) και το υποκείμενο "Ύφαλος UG2" (UG2 Reef). Αυτά τα δύο οικονομικά σημαντικά κοιτάσματα εκτείνονται για εκατοντάδες χιλιομέτρων γύρω από το σύμπλεγμα και αποτελούν το επίκεντρο των εξορυκτικών εργασιών, από τις οποίες εξάγονται τα μέταλλα λευκόχρυσος, παλλάδιο, ρόδιο, ιρίδιο και ρουθήνιο, μαζί με ποσότητες χρυσού, νικελίου, χαλκού, βαναδίου και πολυάριθμων άλλων μετάλλων και ορυκτών. .
Στο Σύμπλεγμα περιλαμβάνονται, επίσης, πηγματιτικές και υδροθερμικές αποθέσεις, ενώ οι νέες εισδύσεις μάγματος έχουν προκαλέσει μεταμόρφωση των πετρωμάτων της βάσης του. Ανευρίσκονται περί τα 750 ορυκτά ενώ το Σύμπλεγμα, λόγω της μεγάλης του έκτασης, είναι σήμερα μοιρασμένο ανάμεσα στις επαρχίες: Βορειοδυτική επαρχία, Γκαουτένγκ, Λιμπόπο και Μπουμαλάνγκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορυχεία Κατηγορία:Γεωλογία της Νότιας Αφρικής
980 Ανακόστια
Η Ανακόστια (Anacostia) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,85. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζωρτζ Χένρι Πέτερς, που παρατηρούσε από την Ουάσινγκτον, και πήρε το όνομά της από τον ποταμό Ανακόστια και την ομώνυμη ιστορική νότια περιοχή της πρωτεύουσας των ΗΠΑ Ουάσινγκτον.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ανακόστια εκτιμάται σε 86,19 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι L, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1723. Η Ανακόστια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 20 ώρες και 7 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανακοστια
Αορτή
thumb|200px|Αορτή Η αορτή είναι πρώτη και κυριότερη αρτηρία του σώματος. Αποτελεί το βασικό κορμό από όπου ξεκινούν όλες οι αρτηρίες της μεγάλης κυκλοφορίας. Το ερυθρό, πλούσιο σε οξυγόνο αίμα, διοχετεύεται από την καρδιά σε ολόκληρο τον οργανισμό διαμέσου της αορτής.