cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλ Λέβσκι
Δημιουργία της Εσωτερικής Επαναστατικής Οργάνωσης
Τα άτομα γίνονταν μέλη της ΕΕΟ μυστικά : το τελετουργικό της μύησης περιελάβανε επίσημο όρκο πίστης στο Ευαγγέλιο ή σε ένα χριστιανικό σταυρό, ένα όπλο και ένα μαχαίρι. Η προδοσία τιμωρείτο με θάνατο και μυστική αστυνομία παρακολουθούσε τις δραστηριότητες του κάθε μέλους. Μέσω παράνομων δικτύων έμπιστων ανθρώπων διατηρούντο σχέσεις με την επαναστατική κοινότητα της διασποράς. Η εσωτερική αλληλογραφία χρησιμοποιούσε κρυπτογράφηση, συνθηματικά σημάδια και ψευδώνυμα. Παρά το γεγονός ότι Λέβσκι ήταν ο ίδιος επικεφαλής της οργάνωσης, μοιραζόταν τις διοικητικές ευθύνες με βοηθούς, όπως ο μοναχός που έγινε επαναστάτης Ματέι Πρεομπραζένσκι, ο παράτολμος Ντίμιταρ Ομπστι και ο νεαρός Άγγελ Κάντσεβ.
Αμφισβητούμενες και ημιθρυλικέρς ανέκδοτες ιστορίες υπάρχουν γύρω από τη δημιουργία της Εσωτερικής Επαναστατικής Οργάνωσης του Λέβσκι. Καταδιωκόμενος από τις Οθωμανικές αρχές, που προσέφεραν 500 τουρκικές λίρες για το θάνατο και 1000 για τη σύλληψή του, ο Λέβσκι προσέφευγε σε μεταμφιέσεις για να αποφύγει τη σύλληψη κατά τις περιοδείες του. Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι είχε βάψει μαλλιά του και φορούσε διάφορες εθνικές ενδυμασίες. Το φθινόπωρο του 1871 ο Λέβσκι και ο Άγγελ Κάντσεβ δημοσίευσαν την Καθοδήγηση των Εργατών για την Απελευθέρωση του Βουλγαρικού Λαού, ένα σχέδιο καταστατικού της ΒΕΕΟ, που περιείχε ιδεολογικά, οργανωτικά και ποινικά τμήματα. Απεστάλη στις τοπικές επιτροπές και στην κοινότητα της διασποράς για συζήτηση. Η πολιτική και οργανωτική εμπειρία που είχε αποκτήσει ο Λέβσκι είναι εμφανής στην αλληλογραφία του, που χρονολογείται στο 1871-1872. Εκείνη την εποχή οι απόψεις του για την επανάσταση είχαν σαφώς ωριμάσει.
Σύλληψη και εκτέλεση
Ενώ έτσι είχαν τα πράγματα ο βοηθός του Λέβσκι Ντίμιταρ Ομπστι λήστεψε μια Οθωμανική ταχυδρομική αποστολή στη διάβαση Αραμπακονάκ στις 22 Σεπτεμβρίου 1872, χωρίς την έγκριση του Λέβσκι ή της ηγεσίας του κινήματος. Ενώ η ληστεία ήταν επιτυχής και προμήθευσε στην ΕΕΟ 125.000 γρόσια, ο Ομπστι και οι άλλοι δράστες γρήγορα συνελήφθησαν.] Η προκαταρκτική έρευνα και μελέτη αποκάλυψε το μέγεθος της επαναστατικής οργάνωσης και τις στενές σχέσεις της με τη ΒΕΕΟ. Ο Ομπστι και οι άλλοι κρατούμενοι ομολόγησαν τα πάντα και αποκάλυψαν τον ηγετικό ρόλο του Λέβσκι. Συνειδητοποιώντας ότι κινδύνευε ο Λέβσκι αποφάσισε να καταφύγει στη Ρουμανία, για να συναντήσει τον Καραβέλοβ και να συζητήσουν αυτά τα γεγονότα. Πρώτα, όμως, έπρεπε να συλλέξει σημαντικά έγγραφα από το αρχείο της επιτροπής στο Λόβετς, που θα αποτελούσαν σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία σε περίπτωση που κατάσχονταν από τους Οθωμανούς. Έμεινε στο πανδοχείο του γειτονικού χωριού Κάκρινα, όπου αιφνιδιάστηκε και συνελήφθη το πρωί της 27 Δεκεμβρίου 1872. Σύμφωνα με τα γραπτά του Λιούμπεν Καραβέλοβ η πιο αποδεκτή εκδοχή είναι ότι ένας ιερέας ονόματι Κράστιο Νικηφόροβ κατέδωσε το Λέφσκι στην αστυνομία. Η θεωρία αυτή έχει αμφισβητηθεί από τους ερευνητές Ιβάν Παντσόβσκι και Βασίλ Μπογιάνοβ λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων.
Ο θάνατος του Λέβσκι ενέτεινε την κρίση στο Βουλγαρικό επαναστατικό κίνημα και οι περισσότερες επιτροπές της ΕΕΟ σύντομα διαλύθηκαν Παρ 'όλα αυτά, πέντε χρόνια μετά απαγχονισμό του ο Ρωσοτουρκικός Πόλεμος του 1877-1878 εξασφάλισε την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από την Οθωμανική κυριαρχία στον απόηχο της Εξέγερσης του Απριλίου του 1876. Η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου της 3 Μαρτίου 1878 ίδρυσε το βουλγαρικό κράτος ως αυτόνομο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας υπό την de jure Οθωμανική επικυριαρχία.
Επαναστατικές θεωρία και ιδέες
Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ο Λέβσκι ανέπτυξε μια επαναστατική θεωρία που έβλεπε το Βουλγαρικό κίνημα ως μια ένοπλη εξέγερση όλων των Βουλγάρων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η εξέγερση επρόκειτο να παρασκευαστεί, να ελεγχθεί και να συντονισθεί εσωτερικά από μια κεντρική επαναστατική οργάνωση, που θα περιλάμβανε τοπικές επαναστατικές επιτροπές σε όλα τα μέρη της Βουλγαρίας και θα λειτουργούσε ανεξάρτητα από τυχόν ξένες παράγοντες. Η θεωρία του Λέφσκι προέκυψε από τις επανειλημμένες αποτυχίες να εφαρμοσθούν αποτελεσματικά οι ιδέες του Ρακόφσκι, όπως η χρήση ένοπλων αποσπασμάτων (чети, τσέτι) με βάση το εξωτερικό, για να προκληθεί γενική εξέγερση. Η ιδέα Λέβσκι για μια εντελώς ανεξάρτητη επανάσταση δεν είχε την έγκριση του συνόλου του πληθυσμού και, στην πραγματικότητα, ήταν ο μόνος εξέχων Βούλγαρος επαναστάτης που την υποστήριζε. Αντ 'αυτού, πολλοί θεωρούσαν ως πιο εφικτή λύση μια παρέμβαση των μεγάλων δυνάμεων. Ο Λέβσκι οραματιζόταν τη Βουλγαρία ως δημοκρατικό κράτος, κατά καιρούς βρίσκοντας κοινό τόπο με τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη και ενστερνιζόμενος σε μεγάλο βαθμό τις φιλελεύθερες ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης και της Δυτικής Κοινωνίας της εποχής του. Είπε "Θα είμαστε ελεύθεροι σε πλήρη ελευθερία, όπου ζει ο Βούλγαρος : στη Βουλγαρία, στη Θράκη, στη Μακεδονία. Οι άνθρωποι κάθε εθνικότητας που ζουν σε αυτό τον παράδεισό μας, θα έχουν ίσα δικαιώματα με το Βούλγαρο σε όλα. Θα έχουμε μια σημαία που να λέει «Καθαρή και ιερά δημοκρατία» ... είναι καιρός, με μια και μόνο πράξη, να πετύχουμε αυτό που είχαν επιδιώξει οι Γάλλοι αδελφοί μας ... " Ο Λέβσκι υποστήριζε ότι όλες οι θρησκευτικές και εθνοτικές ομάδες σε μια ελεύθερη Βουλγαρία - Βούλγαροι, Τούρκοι, Εβραίοι ή άλλοι - θα πρέπει να απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα. Επαναλάμβανε ότι οι Βούλγαροι επαναστάτες πολέμησαν εναντίον της κυβέρνησης του σουλτάνου, όχι εναντίον του τουρκικού λαού και της θρησκείας του: «Δεν καταδιώκουμε τον τουρκικό λαό, ούτε την πίστη του, αλλά τον αυτοκράτορα και τους νόμους του (με μια λέξη την τουρκική κυβέρνηση), το οποίο έχει κυβερνήσει όχι μόνο εμάς αλλά και τον ίδιο τον Τούρκο με βάρβαρο τρόπο. »
Ο Λέβσκι ήταν προετοιμασμένος να θυσιάσει τη ζωή του για την επανάσταση και να θέσει τη Βουλγαρία και το Βουλγαρικό λαό πάνω από τα προσωπικά του συμφέροντα: « Αν κερδίσω, θα κερδίσω για το σύνολο του λαού. Αν χάσω, θα χάσω μόνο τον εαυτό μου». Σε μια απελευθερωμένη Βουλγαρία δεν οραματιζόταν τον εαυτό του ως εθνικό ηγέτη ή υψηλόβαθμο αξιωματούχο : «Εμείς λαχταρούν να δουν μια ελεύθερη πατρίδα και [τότε] θα μπορούσε κάποιος ακόμη και να με διατάξει μου να βόσκω τις πάπιες, δεν είναι έτσι; » Σύμφωνα με το πνεύμα του Γκαριμπάλντι, ο Λέβσκι σχεδίαζε να βοηθήσει άλλους καταπιεσμένους λαούς του κόσμου στην απελευθέρωσή τους από τη στιγμή που θα επανιδρυόταν η Βουλγαρία. Υποστήριζε επίσης «αυστηρό και ανελλιπή οικονομικό έλεγχο» στην επαναστατική οργάνωσή του και δεν ανεχόταν τη διαφθορά.
Μνήμη
΅Εχουν γίνει κινήσεις για την αγιοποίηση του Βασίλ Λέβσκι ως άγιου της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ωστόσο ο ιστορικός Στέφαν Τσουρέσκι τόνισε ότι ενώ η μεταμοναστική ζωή του Λέβσκι ήταν αυτή ενός μάρτυρα, ήταν ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη έννοια της αγιότητας. Ο Τσουρέσκι κάνει αναφορά στην αληλογραφία του Λέβσκι, που δείχνει ότι ο Λέβσκι απειλούσε πλούσιους Βούλγαρους (чорбаджии, τσορμπατζί) και προδότες με θάνατο, επιδοκίμαζε την κλοπή από τους πλούσιους για πραγματικά επαναστατικούς σκοπούς και εθελοντικά παραιτήθηκε από τη θρησκευτική του ιδιότητα για να αφοσιωθεί στν κοσμικό αγώνα για την απελευθέρωση.
Ο απαγχονισμός του Βασίλ Λέβσκι τιμάται κάθε χρόνο σε ολόκληρη τη Βουλγαρία στις 18 Φεβρουαρίου. Αν και δεν έχει καθοριστεί η θέση του τάφου του Λέβσκι, ορισμένα από τα μαλλιά του εκτίθενται στο Εθνικό Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας. Οταν ο Λέβσκι εγκατέλειψε το μοναχισμότο 1863, έκοψε τα μαλλιά του, που τα φύλαξε η μητέρα του και αργότερα η αδελφή του Γιάνα. Προσωπικά αντικείμενα του Λέβσκι - όπως ο ασημένιος χριστιανικός σταυρός του, το χάλκινο κύπελλο του νερού, το  περίστροφό του του 1869 από την Αυστρουγγαρία και τα δεσμά από τη φυλάκισή του στη Σόφια - εκτίθενται επίσης στο Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας, ενώ το σπαθί Λέβσκι μπορεί να δει κανείς στο περιφερειακό μουσείο του Λόβετς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι επαναστάτες του 19ου αιώνα Κατηγορία:Βούλγαροι κληρικοί Κατηγορία:Βούλγαροι παιδαγωγοί
Μικρό Ανταμάν
right|250px|thumb|Το Πέρασμα Ντάνκαν. Το Μικρό Ανταμάν (αγγλικά: Little Andaman) είναι νησί της Ινδίας και συγκεκριμένα το τέταρτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους των Ανταμάν, μετά το Κεντρικό Ανταμάν, το Βόρειο Ανταμάν και το Νότιο Ανταμάν. Έχει έκταση 734 τ.χλμ. και 17.528 κατοίκους (2001). Μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Κουάτε-του-Κουάγκε. Το Μικρό Ανταμάν χωρίζεται από την κύρια συστάδα των νησιών με το πέρασμα Ντάνκαν και απέχει 120 χιλιόμετρα από το Πορτ Μπλερ, την πρωτεύουσα του εδάφους των Νήσων Ανταμάν και Νικομπάρ.
Λιτλ Ανταμαν
Κωνσταντίνος Γ. Πάγκαλος
Ο Κωνσταντίνος Πάγκαλος (Constantinos Pangalos) - Αθήνα, 1948 - είναι ιατρός γενετιστής. Έχει διατελέσει αναπληρωτής καθηγητής ιατρικής γενετικής, είναι αντεπιστέλλον μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής της Γαλλίας καθώς και ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής της εταιρείας InterGenetics Centre for Medical Genetics and Genomics S.A. (acquired by Medicover) με έδρα την Αθήνα.
Σπουδές
Γεννήθηκε το 1948 στην Αθήνα και μεγαλώνοντας αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή και έλαβε το πτυχίο ιατρικής του από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1971. Στη συνέχεια συνέχισε με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης για μεταπτυχιακές σπουδές στη βασική και ιατρική γενετική (1971-1973) στα Πανεπιστήμια Université Paris VI και Université Paris V. Συνεχίζοντας την έρευνα του στη Γαλλία, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την έρευνα χαρτογράφησης των ανθρώπινων γονιδίων.
Παράλληλα, εκπαιδεύτηκε συστηματικά στην Κλινική και Εργαστηριακή Κυτταρογενετική, υπό τον Καθηγητή Jérôme Lejeune, ενώ ασχολήθηκε με την έρευνα χαρτογράφησης των ανθρώπινων γονιδίων, οργανώνοντας εργαστήριο κυτταρικών υβριδίων, υπό τον Καθηγητή Jean Frézal. Στα πλαίσια της ερευνητικής του δραστηριότητας δημοσίευσε σειρά εργασιών. Στο Παρίσι έμεινε τρία χρόνια, μέχρι το 1974.
Επιστημονική διαδρομή
Όταν επέστρεψε το 1974 στην Αθήνα για τη θητεία του στο Ναυτικό, αποφάσισε να μείνει στην Ελλάδα και να ειδικευτεί περαιτέρω και στην Παιδιατρική, την ειδικότητα την οποία απέκτησε το 1979. Διετέλεσε Επιμελητής της Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1977 έως το 1981. Παράλληλα, το 1976 έγινε Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με βαθμό Άριστα. Συνέχισε τη σταδιοδρομία του ως καθηγητής σε διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα σε Αθήνα και Παρίσι, έως ότου το 1992 έγινε Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών (Docteur es Science) του Πανεπιστημίου Paris VII, και κατά το ίδιος έτος επέστρεψε στην Ελλάδα για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το αντικείμενο της διαγνωστικής γενετικής.
To 1982 εξελέγη Διευθυντής του νεοσύστατου τότε Τμήματος Γενετικής της Α΄ Μαιευτικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Μαιευτήριο Αλεξάνδρα. Υπηρέτησε στη θέση αυτή από το 1981 έως το 1986. Παράλληλα το 1984 έγινε Υφηγητής (άμισθος επίκουρος καθηγητής) Γενικής Βιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών.
Το 1986 εξελέγη έμμισθος Αναπληρωτής Καθηγητής της Ιατρικής Γενετικής (Professeur Associe de Génétique), στην Ιατρική Σχολή Necker-Enfants Malades του Πανεπιστημίου Paris V, υπό το δάσκαλό του, Καθηγητή Jérôme Lejeune. Υπηρέτησε στη θέση αυτή από το 1986 έως το 1991, χρόνια γεμάτα από επιστημονικά ενδιαφέροντα. Διετέλεσε υπεύθυνος διδασκαλίας στα πλαίσια του Πιστοποιητικού Ανωτέρων Σπουδών Κυτταρογενετικής, του Πανεπιστημίου Paris V, ενώ ταυτόχρονα ασχολήθηκε εντατικά με την έρευνα, δημοσιεύοντας σειρά εργασιών σε διάφορα αντικείμενα της Ιατρικής Γενετικής.
Το 1992 έγινε Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών (Docteur es Science), του Πανεπιστημίου Paris VII (άριστα μετ’ επαίνου).
Επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα το 1992, για να ασχοληθεί αποκλειστικά, με το αντικείμενο της διαγνωστικής Γενετικής, μέσω του Διαγνωστικού Κέντρου Γενετικής, το οποίο είχε ιδρύσει το 1985 και διευθύνει μέχρι και σήμερα.
Οργάνωσε συνολικά τρία κρατικά εργαστήρια Γενετικής, μερικά εξαρχής, ένα στη Γαλλία και δύο στην Ελλάδα και ένα τέταρτο, αυτό στον ιδιωτικό χώρο.
Οργάνωσε με ιδιαίτερη επιτυχία το 1ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κυτταρογενετικής (1st European Cytogenetics Conference) το 1996 στην Αθήνα. Στα πλαίσια αυτού του Συνεδρίου, πρότεινε και ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση Κυτταρογενετιστών (European Cytogeneticists Association – ECA). Διετέλεσε πρώτος Γενικός Γραμματέας της ECA από το 1996 έως το 2000.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρικής Γενετικής (ΕΕΙΓ), της οποίας διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου απο το 2011 έως το 2014.μικρογραφία|307x307px|Constantinos Pangalos |αριστεράΕίναι κάτοχος πολλών βραβείων και διακρίσεων για την επιστημονική του δραστηριότητα, όπως το Prix annuel και Medaille Jubilaire της Union Medicale Balcanique, για το σύνολο του ερευνητικού του έργου και για τη συμβολή του στην πραγματοποίηση των σκοπών της Βαλκανικής Ιατρικής Ένωσης, το 1978, επαίνου του επάθλου «Σωτήρης Παπασταμάτης» της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών το 1984 και τέλος το β’ βραβείο της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών για την καλύτερη εργασία εφαρμοσμένης έρευνας για την εργασία του «Διάγνωση σύνθετων γενετικών νοσημάτων με whole exome sequencing (WES): αποτελέσματα, διδάγματα και συμπεράσματα από την επιτυχή ανάλυση των πρώτων 15 κλινικών περιστατικών στην Ελλάδα», που παρουσιάστηκε το 2013, στα πλαίσια του ετήσιου Πανελληνίου Συνεδρίου της Εταιρείας.
Είναι μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως της American Society of Human Genetics (ASHG), της European Society of Human Genetics (ESHG) και της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας.
Δημοσίευσε πάνω από 40 εργασίες στην ελληνική και ξένη βιβλιογραφία με σημαντικές αναφορές σε αρκετές από αυτές. Καταγράφονται περισσότερες από 140 ανακοινώσεις του σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, 42 διαλέξεις του στα πλαίσια μετεκπαιδευτικών μαθημάτων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συμμετείχε σε περισσότερα από 130 στρογγυλά τραπέζια σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, ενώ τέλος συνέβαλε με συγγραφή κεφαλαίων σε 6 επιστημονικά συγγράμματα.
Συνέχισε τη δραστηριοποίηση του οργανώνοντας τη λειτουργία κρατικών εργαστηρίων γενετικής σε Γαλλία και Ελλάδα, καθώς και ξεκίνησε τη δραστηριοποίηση του στον ιδιωτικό χώρο. Οργάνωσε επίσης και το 1ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κυτταρογενετικής (1st European Cytogenetics Conference) το 1996 στην Αθήνα. Στα πλαίσια αυτού του Συνεδρίου, πρότεινε και υλοποίησε την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κυτταρογενετιστών (European Cytogeneticists Association - ECA), που υφίσταται μέχρι και σήμερα. Διετέλεσε πρώτος Γενικός Γραμματέας της ECA από το 1996 έως το 2000.
Τέλος, συνέβαλε και συνεχίζει να συμβάλλει ουσιαστικά στην οργάνωση των υπηρεσιών Γενετικής στην Ελλάδα. Η InterGenetics ΙΑΕ – Διαγνωστικό Κέντρο Γενετικής, που διευθύνει έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 536.000 εξετάσεις Γενετικής και έχουν γεννηθεί περισσότερα από 95.000 υγιή ελληνόπουλα. Υπό τη διεύθυνσή του η εταιρεία InterGenetics ΙΑΕ, έχει να επιδείξει μία εμπειρία 32 ετών στην ποιοτική διαχείριση εξετάσεων και διαρκή πρωτοπορία στην εφαρμογή νέων τεχνολογιών με έμφαση στην ανάπτυξη τεχνογνωσίας και εφαρμοσμένης γενετικής έρευνας.
Εθνική Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας
Το Μάρτιο του 2016 η Εθνική Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας στη συνεδρίαση της 29ης Μαρτίου 2016 τον εξέλεξε ως αντεπιστέλλον μέλος της. Στην επίσημη αναγγελία της εκλογής του, ο μόνιμος γραμματέας της Ακαδημίας, Καθηγητής Daniel Couturier, τονίσε ότι η εκλογή αυτή καταδεικνύει την εκτίμηση της Ακαδημίας προς το επιστημονικό έργο και το πρόσωπο του Καθηγητή Κ. Πάγκαλου.
Η Εθνική Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας ιδρύθηκε το 1820 και σήμερα τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το καταστατικό της, η Ακαδημία απαρτίζεται από επιστήμονες αναγνωρισμένους για το επιστημονικό έργο τους και τις υπηρεσίες τους προς τη δημόσια Υγεία. Από την ίδρυσή της έως σήμερα, μέλη της έχουν διατελέσει 11 νομπελίστες, συμπεριλαμβανομένης της Marie Curie.
Τα μέλη χωρίζονται σε τέσσερις τομείς: Ιατρικής & Ιατρικών Ειδικοτήτων (1ος Τομέας), Χειρουργικής & Χειρουργικών Ειδικοτήτων (2ος Τομέας), Βιολογικών Επιστημών & Φαρμακευτικής (3ος Τομέας ) και Δημοσίας Υγείας (4ος Τομέας). Ο Καθηγητής Κ. Πάγκαλος εξελέγη μέλος του 3ου Τομέος. Η ορκωμοσία του πραγματοποιήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2016 σε ειδική τελετή στην έδρα της Ακαδημίας στο Παρίσι.
Ο Καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Πάγκαλος, αντεπιστέλλον μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής της Γαλλίας από το 2016, διορίσθηκε σε δύο ανεξάρτητες επιτροπές της Ακαδημίας. Η μία αφορά τη Βιολογία, Γενετική και Βιοϊατρικές Τεχνολογίες (Commission I) και η άλλη αφορά την Αναπαραγωγή και Ανάπτυξη (Commission X). Ο Καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Πάγκαλος ανέλαβε τα νέα του καθήκοντα στην Ακαδημία την Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2019 στο Παρίσι.
Βραβεύσεις
346x346px|μικρογραφία|Constantinos Pangalos youngΕίναι κάτοχος πολλών βραβείων και διακρίσεων για την επιστημονική του δραστηριότητα, όπως το Prix annuel και Medaille Jubilaire της Union Medicale Balcanique, για το σύνολο του ερευνητικού του έργου και για τη συμβολή του στην πραγματοποίηση των σκοπών της Βαλκανικής Ιατρικής Ένωσης, το 1978, επαίνου του επάθλου «Σωτήρης Παπασταμάτης» της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών το 1984 και τέλος το β’ βραβείο της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών για την καλύτερη εργασία εφαρμοσμένης έρευνας για την εργασία του «Διάγνωση σύνθετων γενετικών νοσημάτων με whole exome sequencing (WES): αποτελέσματα, διδάγματα και συμπεράσματα από την επιτυχή ανάλυση των πρώτων 15 κλινικών περιστατικών στην Ελλάδα», που παρουσιάστηκε το 2013, στα πλαίσια του ετήσιου Πανελληνίου Συνεδρίου της Εταιρείας.
Κατά τη σταδιοδρομία του απέκτησε πολλά βραβεία και διακρίσεις για την επιστημονική του δραστηριότητα, όπως τα:
Δημοσίευσε πάνω από 40 εργασίες στην ελληνική και ξένη βιβλιογραφία με σημαντικές αναφορές σε αρκετές από αυτές. Καταγράφονται περισσότερες από 140 ανακοινώσεις του σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, 42 διαλέξεις του στα πλαίσια μετεκπαιδευτικών μαθημάτων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συμμετείχε σε περισσότερα από 130 στρογγυλά τραπέζια σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, ενώ τέλος συνέβαλε με συγγραφή κεφαλαίων σε 6 επιστημονικά συγγράμματα.
Συνεντεύξεις
Ο Καθ. Κωνσταντίνος Πάγκα­λος συνομιλεί με την Άντζελα Τσιφτσή, στα πλαίσια της εκπομπής “Συνάντηση” στο κανάλι της Βουλής (https://intergenetics.eu/synentey3h-toy-ka8-kwnstantinoy-pagkaloy-sto-kanali-ths-boylhs-25-11-2018/), μεταξύ άλλων για:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Έλληνες γενετιστές
Ευάγγελος Τερζόπουλος
Ο Ευάγγελος Τερζόπουλος ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης περιοδικών, γεννημένος στα Δαρδανέλια του Ελλήσποντου στην αρχή της πρώτης δεκαετίας του 20ου αιώνα, πιθανότατα το έτος 1911, κατά άλλους το 1902.
Βιογραφία
Ήταν το τρίτο από τα τέσσερα παιδιά του τυπογράφου και βιβλιοδέτη Χρήστου Τερζόπουλου, του οποίου η οικογένεια μετανάστευσε για λίγα χρόνια στην Ελλάδα, λόγω των γεγονότων του Α’ Παγκοσμίου πολέμου. Αργότερα επέστρεψαν πάλι στην Τουρκία, για να την εγκαταλείψουν οριστικά, το 1922, μετά την ήττα του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία.
Στην Ίμβρο όπου εγκαταστάθηκαν προσωρινά, ο νεαρός Τερζόπουλος εκδίδει την εφημερίδα «Φως της Ίμβρου», την οποία τυπώνει ο ίδιος και πουλάει τα βράδια. Στη συνέχεια η οικογένεια εγκαθίσταται οριστικά πλέον στην Αθήνα και ο Τερζόπουλος απασχολείται ως στοιχειοθέτης.
Παράλληλα, εγγράφεται στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, από όπου αποφοιτά με άριστα. Εργάζεται σαν σκιτσογράφος-γελοιογράφος και τελικά δημοσιογράφος, ξεκινώντας από το αστυνομικό ρεπορτάζ.
Η καταξίωσή του στο χώρο των εκδόσεων θα έρθει τόσο με την έκδοση της Γυναίκας, την 1η Φεβρουαρίου του 1950, όσο και με την εξασφάλιση του δικαιώματος να δημοσιεύει ιστορίες του Walt Disney (1966), κάτι που του επέτρεψε να δημιουργήσει μια μεγάλη σειρά εντύπων.
Ο Ευάγγελος Τερζόπουλος έφυγε από τη ζωή, στις 9 Δεκεμβρίου 1990, σε ηλικία 79 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Άγιος Χαράλαμπος Κοζάνης
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Άγιος Χαράλαμπος (αποσαφήνιση)
Ο Άγιος Χαράλαμπος, είναι ορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 720 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Χαράλαμπος βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια του νομού με το νομό Ημαθίας. Είναι κτισμένος στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Βερμίου, ανάμεσα στα χωριά Τετράλοφο (ΒΔ.), Βοσκοχώρι (Α.) και Καπνοχώρι (ΝΔ.). Στα νότια του περνά η Εγνατία Οδός, απέχει 23 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Κοζάνη και 36 χλμ. ΝΔ. από τη Βέροια. Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας ήταν Ισακλάρ και έτσι αναφέρεται στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάζεται σε Άγιο Χαράλαμπο το 1928. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Αγίου Χαραλάμπους που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του είναι 144 κάτοικοι. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 14,941 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Κτίριο Ιδρύματος Φορντ
Το Κτίριο Ιδρύματος Φορντ (Ford Foundation Building) αποτελεί κτίριο γραφείων και βρίσκεται στο κέντρο του Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Σχεδιάστηκε το 1963 από την αρχιτεκτονική εταιρεία RocheDinkeloo (Kevin Roche John Dinkeloo and Associates LLC) και ολοκληρώθηκε το 1968. Το βασικό του χαρακτηριστικό, ένας εσωτερικός κήπος -συχνά αναφέρεται ως αίθριο, ωστόσο δεν περιβάλλεται από κτιριακό όγκο σε όλες του τις πλευρές - υπήρξε καινοτόμο στοιχείο για το δημόσιο χώρο του Μανχάταν και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για ποικίλα κτίρια της ίδιας κατηγορίας, αλλά και άλλων, όπως πολυκαταστήματα.
μικρογραφία|εναλλ.=|533x533εσ|Κάτοψη πρώτου επιπέδου εναλλ.=|καθόλου|μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη εσωτερικού κήπου από υπερυψωμένη θέση. μικρογραφία|300x300px|Άποψη εσωτερικού κήπου.|εναλλ.=|καθόλου
Ιστορικά Στοιχεία
Το Κτίριο Ιδρύματος Φορντ ανατέθηκε το 1963 από τον Χένρυ Φορντ ΙΙ στην εταιρεία RocheDinkeloo και ολοκληρώθηκε το 1968. Το 1995 απέσπασε το βραβείο Twenty-Five Year Award του Ινστιτούτου Αμερικανών Αρχιτεκτόνων (AIA) και από το 1997 προστατεύεται από το New York City Landmarks Preservation Commission (LPC). Το 2015 ανατέθηκε στην εταιρεία Gensler ο σχεδιασμός της ανακαίνισης του κτιρίου, ώστε να συμμορφωθεί με τους νέους νόμους προσβασιμότητας, πυρασφάλειας, ασφάλειας και ενεργειακής απόδοσης. Το ανακαινισμένο κτίριο άνοιξε τις πύλες του το Δεκέμβριο του 2018, με το νέο όνομα «Κέντρο Ιδρύματος Φορντ για Κοινωνική Δικαιοσύνη» (Ford Foundation Centre for Social Justice).
Κεντρική ιδέα
Η βασική πρόθεση του σχεδιασμού είναι η διαμόρφωση ενός ενιαίου χώρου κοινωνικών αλληλεπιδράσεων, στον οποίο οι χρήστες νιώθουν μέρη του συνόλου, δημιουργώντας μια εργασιακή «οικογένεια». Οι χώροι εργασίας αναπτύσσονται σε δέκα ορόφους σχήματος «Γ» γύρω από μια εσωτερική αυλή, η οποία περιβάλλεται και στεγάζεται από υαλοστάσια. Επιπλέον δύο όροφοι στεγάζουν χώρους γραφείων υψηλόβαθμων μελών, αίθουσες συναντήσεων και εστιατόρια. Οι δύο αυτοί τελευταίοι όροφοι σχηματίζουν κλειστό τετράγωνο, διαμορφώνοντας τη στέψη του κτιρίου. Κάθε γραφείο διαθέτει επάλληλα κουφώματα που επιτρέπουν την επικοινωνία του εσωτερικού χώρου με την αυλή, προσδίδοντας αίσθημα ευεξίας στους εργαζόμενους. Η αλληλεπίδραση που επιδιώκεται αφορά όχι μόνο τις σχέσεις μεταξύ γειτνιάζοντων εργαζομένων, αλλά εκτείνεται σε συναντήσεις μεταξύ εργαζομένων από διαφορετικούς τομείς και επίπεδα, όπως και μεταξύ εργαζομένων και επισκεπτών, καθώς μεγάλο μέρος του κτιρίου είναι ανοιχτό προς το δημόσιο.
Όρια και κλίμακα
Το κτίριο ακολουθεί τα όρια των γειτονικών, καθώς και την κορυφογραμμή τους. Η κλίμακά του στην 42η οδό είναι μνημειώδης, ενώ στην 43η συνάδει με την πιο μικρή κλίμακα της οικιστικής περιοχής με την οποία γειτνιάζει. Συγκεκριμένα, η όψη της 42ης οδού αποτελείται από δύο κατακόρυφα συμπαγή στοιχεία, τα οποία αντιστοιχούν στις δύο γωνίες του εσωτερικού κήπου και τη μια απόληξη του «Γ» των χώρων γραφείων, επίσης συμπαγή. Ένα ενιαίο υαλοστάσιο (Curtain wall) ύψους δέκα ορόφων περιβάλλει τον εσωτερικό κήπο και βρίσκεται σε εσοχή σε σχέση με τα συμπαγή στοιχεία. Οι δύο τελευταίοι όροφοι περιβάλλονται επίσης από υαλοστάσια, ωστόσο προεξέχουν ως προς αυτό του κήπου, και αναπτύσσονται σε οριζόντιες ζώνες, διαμορφώνοντας ένα είδος στέψης. Στην όψη της 43ης οδού κυριαρχούν επίσης κατακόρυφα συμπαγή στοιχεία, ωστόσο είναι εμφανείς οι μεμονωμένοι όροφοι γραφείων της μιας πλευράς του «Γ», διασπώντας τη μνημειακή αίσθηση του ενιαίου υαλοστασίου σε μικρότερα τμήματα και προσεγγίζοντας εν τέλει την ανθρώπινη κλίμακα.
Ανακαίνιση
Τον Απρίλιο του 2016 το New York City Landmarks Preservation Commission (LPC) ενέκρινε τα σχέδια της εταιρείας Gensler για την ανακαίνιση του εσωτερικού κήπου του Κτιρίου Ιδρύματος Φορντ. Η βασική κατεύθυνση του σχεδιασμού ήταν «η ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα». Παράλληλα, το κτίριο ανακαινίστηκε για να συμμορφωθεί με τους νέους κτιριοδομικούς κανονισμούς· αντικαταστάθηκαν και προστέθηκαν στηθαία, και εγκαταστάθηκαν συστήματα εξαερισμού και καταιωνιστήρων. Μάλιστα, τα τελευταία αποτέλεσαν την αφετηρία του σχεδιασμού. Άλλες αλλαγές αφορούν στην προσβασιμότητα και περιλαμβάνουν έξι νέες και ανακαινισμένες πόρτες, την αφαίρεση τουλάχιστον μιας γλάστρας. Επιπλέον, σχεδιάστηκε ένας νέος διάδρομος στην 42η οδό, αρκετά πλατύς ώστε να χωρά δύο αμαξίδια, ο οποίος οδηγεί σε αναβατόριο που παρέχει πρόσβαση για την ανατολική λότζια του κήπου. Ο φωτισμός μειώθηκε από 90 φώτα σε 28 και η φύτευση, καθώς και η κεντρική λίμνη αναδιαμορφώθηκαν, για να ανταποκριθούν στον αρχικό σχεδιασμό. Το ανακαινισμένο κτίριο άνοιξε τις πύλες του το Δεκέμβριο του 2018, με το νέο όνομα «Κέντρο Ιδρύματος Φορντ για Κοινωνική Δικαιοσύνη» (Ford Foundation Centre for Social Justice).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νέα Υόρκη
Live Alive
Οι ηχογραφήσεις του πραγματοποιήθηκαν στο φεστιβάλ τζαζ του Μοντρέ στις 16 Ιουλίου 1985, στο "Austin Opera House" στις 17 και 18 Ιουλίου 1986 και στο "Dallas Starfest" στις 19 Ιουλίου 1986.
Στο συγκεκριμένο άλμπουμ συμπεριλήφθηκαν διασκευές σε κομμάτια των Jimi Hendrix, Howlin' Wolf, Stevie Wonder και Buddy Guy, οι οποίοι αποτέλεσαν μεγάλες επιρροές του Βον.
Το "Live Alive" ανέβηκε στο # 52 του Billboard και το # 33 των RPM Charts του Καναδά.
Λίστα Τραγουδιών
2. Ain't Gone 'n' Give Up on Love (Vaughan) - 6:24
3. Pride and Joy (Vaughan) - 3:40
4. Mary Had a Little Lamb (Buddy Guy) - 4:15
6. I'm Leaving You (Commit a Crime) (Howlin' Wolf) - 5:35
7. Cold Shot (Kindred, W.C. Clark) - 5:40
8. Willie the Wimp (Carter, Ellsworth) - 4:38
9. Look at Little Sister (Hank Ballard) - 4:13
10. Texas Flood (Davis, Scott) - 6:30
11. Voodoo Child (Slight Return) (Hendrix) - 9:37
12. Love Struck Baby (Vaughan) - 3:46
13. Change It (Bramhall) - 5:04
14. Life Without You (Vaughan) - 9:30
Θέσεις τσαρτ
Live Alive (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 15 Νοεμβρίου 1986
Βραβεία
Live Alive (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Μέλη των Double Trouble
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live Alive" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Stevie Ray Vaughan Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Ισπανικές γενικές εκλογές Απριλίου 2019
Οι ισπανικές γενικές εκλογές του Απριλίου 2019 πραγματοποιήθηκαν πρόωρα την Κυριακή 28 Απριλίου 2019 για την εκλογή του 13ου Cortes Generales του Βασιλείου της Ισπανίας. Πληρώθηκαν και οι 350 έδρες στο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων, καθώς και 208 από τις 266 έδρες στη Γερουσία. Νικητής αναδείχθηκε το κυβερνών PSOE στην πρώτη του εκλογική νίκη από το 2008. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν γύρω στο 72%.
Πλαίσιο
Μετά τις εκλογές του 2016, το Λαϊκό Κόμμα (PP) σχημάτισε μια κυβέρνηση μειοψηφίας με την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης και την υποστήριξη από το κόμμα Πολίτες (Cs) και τον Συνασπισμό των Καναρίων Νήσων (CC). Η θητεία του ΡΡ υπονομεύτηκε από μια συνταγματική κρίση σχετικά με το καταλανικό ζήτημα, το αποτέλεσμα των περιφερειακών εκλογών που πραγματοποιήθηκαν στη συνέχεια, σε συνδυασμό με σκάνδαλα διαφθοράς και διαμαρτυρίες με χιλιάδες συνταξιούχους που απαιτούσαν αύξηση στις συντάξεις. Τον Μάιο του 2018 το Εθνικό Δικαστήριο διαπίστωσε στην υπόθεση Gürtel ότι από το 1989 το PP είχε επωφεληθεί από το σύστημα kickback-for-contract και επιβεβαίωσε την ύπαρξη μιας παράνομης λογιστικής και χρηματοδοτικής δομής που ήταν αυτόνομη από τους επίσημους λογαριασμούς του κόμματος. Ο Πέδρο Σάντσεθ, ο οποίος επανεκλέχθηκε ως ηγέτης του PSOE το 2017, προκάλεσε την πτώση της κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι τον Ιούνιο του 2018 μέσω μιας πρότασης δυσπιστίας. Ο Ραχόι παραιτήθηκε από την ηγεσία του PP και στη συνέχεια τον διαδέχθηκε ο Πάμπλο Κασάδο.
Με ποσοστό συμμετοχής 71,8%, το κυβερνών PSOE του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ κέρδισε τη νίκη - την πρώτη για το κόμμα σε εθνικές εκλογές σε έντεκα χρόνια - με ποσοστό 28,7% των ψήφων και 123 έδρες, σημειώνοντας αύξηση βελτίωση 38 εδρών σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, σε βάρος του αριστερού Unidas Podemos. Στη Γερουσία, το PSOE έγινε το μεγαλύτερο κόμμα στο σώμα για πρώτη φορά από το 1995, κερδίζοντας την πρώτη απόλυτη πλειοψηφία εδρών σε αυτήν την αίθουσα από τις εκλογές του 1989. Το PP με αρχηγό τον Κασάδο έλαβε το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του αφού μειώθηκε η δύναμή του σε 66 έδρες και το 16,7% των ψήφων σε αυτό που χαρακτηρίστηκε η χειρότερη εκλογική αποτυχία για ένα μεγάλο ισπανικό κόμμα από την κατάρρευση του UCD το 1982. Το Cs σημείωσε αύξηση της υποστήριξης που τους έφερε στο 0,8% των ψήφων και σε 9 έδρες του PP, περνώντας τους σε πολλές μεγάλες περιοχές. Το ακροδεξιό κόμμα Vox εισήλθε στο Κογκρέσο για πρώτη φορά, αλλά απέτυχε να εκπληρώσει τις προσδοκίες κερδίζοντας το 10,3% των ψήφων και 24 έδρες, κάτι που ήταν λιγότερο από ότι αναφέρθηκε στις δημοσκοπήσεις προεκλογικά. Η τριμερής διάσπαση στη γενική ψήφο του δεξιού κέντρου όχι μόνο τερμάτισε κάθε πιθανότητα μιας δεξιάς συμμαχίας εμπνευσμένης από την Ανδαλουσία, αλλά εξασφάλισε επίσης ότι το PSOE του Σάντσεθ θα ήταν το μόνο κόμμα που θα μπορούσε ρεαλιστικά να σχηματίσει κυβέρνηση.
Παραπομπές
2019 απριλιου Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Ισπαν 04
Γερμανική Σχολή Αθηνών
Ιδρύθηκε το 1896 από τον αρχαιολόγο Βίλχελμ Ντόρπφελντ (Wilhelm Dörpfeld) με σκοπό να λειτουργήσει ως «Σχολείο Συνάντησης» μαθητών διαφορετικών εθνοτήτων και πολιτισμών και στεγάζεται από το 1968 στο Μαρούσι. Οι εγκαταστάσεις της συνεχώς ανακαινίζονται: το 2013 ολοκληρώθηκε το νέο κτίριο του νηπιαγωγείου, το οποίο ήταν υποψήφιο για το ευρωπαϊκό βραβείο αρχιτεκτονικής «Βραβείο Μις φαν ντερ Ρόε για την Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική» και το 2015 ολοκληρώθηκε η επέκταση και ανακαίνιση του κτιρίου του Δημοτικού.
Η Γερμανική Σχολή Αθηνών είναι ένας μη κερδοσκοπικός εκπαιδευτικός οργανισμός, ο οποίος υποστηρίζεται από τη Γερμανία με εκπαιδευτικό προσωπικό και οικονομικές επιχορηγήσεις. Στόχος της ΓΣΑ είναι η μετάδοση γνώσης της γερμανικής και της ελληνικής γλώσσας και των ελληνικών και γερμανικών μορφωτικών αξιών. Η Σχολή παρέχει, με τη βοήθεια Γερμανών και Ελλήνων καθηγητών, σε 1100 περίπου μαθητές σύγχρονη εκπαίδευση με την προοπτική της προετοιμασίας τους για μια ζωή σε μια ενωμένη Ευρώπη.
Η Γερμανική Σχολή Αθηνών προσφέρει στους απόφοιτούς της το γερμανικό απολυτήριο (Αμπιτούρ, Abitur) και ως και το 2020 το ελληνικό απολυτήριο Μ.Ε., που τους καθιστούν δυνατή την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οι μαθήτριες και οι μαθητές της Σχολής μπορούν να επιλέξουν να σπουδάσουν σε πανεπιστήμια τόσο του εσωτερικού, όσο και του εξωτερικού, αφού το Αμπιτούρ επιτρέπει την ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σε πολλές χώρες του εξωτερικού.
Από το σχολικό έτος 2015/16 ξεκίνησε η ενοποίηση των δυο τμημάτων, γερμανικού και ελληνικού, σε ένα ολοκληρωμένο σχολείο συνάντησης (Intergrierte Begegnungsschule) με κοινό απολυτήριο το γερμανικό διεθνές απολυτήριο DIA. Οι απόφοιτοι ελληνικών Δημοτικών εξετάζονται στη γερμανική γλώσσα (με γραπτές και προφορικές εξετάσεις) και οι επιτυχόντες εγγράφονται στο Προφίλ Ε της 7ης τάξης. Το προφίλ Ε έχει πάρει το όνομά του από τη λέξη "Ελλάδα", γιατί έχει το μεγαλύτερο ποσοστό μαθημάτων που διδάσκονται στην ελληνική γλώσσα. Υπάρχουν επίσης το προφίλ D που απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε αποφοίτους γερμανικού Δημοτικού σχολείου με διαφοροποιημένο ποσοστό διδασκαλίας στην ελληνική γλώσσα. Η ύλη που διδάσκονται όλοι οι μαθητές σε όλα τα προφίλ είναι κοινή, εκτός από το μάθημα των Ελληνικών που διαφοροποιείται σε Ελληνικά ως μητρική γλώσσα και σε Ελληνικά ως ξένη γλώσσα. Διαφοροποιείται επίσης η γλώσσα διδασκαλίας ορισμένων μαθημάτων (Ιστορία, Κοινωνική Αγωγή, Γεωγραφία), όπου υπάρχει η επιλογή μεταξύ της γερμανικής και ελληνικής γλώσσας. Εκτός από την απόκτηση του γερμανικού διεθνούς απολυτηρίου DIA (Deutsches Internationales Abitur) όσοι μαθητές και όσες μαθήτριες το επιθυμούν θα μπορούν να προετοιμάζονται ενδοσχολικά από την 10η τάξη στα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, για να μπορούν να συμμετάσχουν με επιτυχία στις πανελλαδικές εξετάσεις. Το νέο αυτό μοντέλο του ολοκληρωμένου σχολείου συνάντησης θα έχει ως αποτέλεσμα τη σταδιακή παύση της λειτουργία των δυο ξεχωριστών τμημάτων ελληνικού (με Γυμνάσιο και Λύκειο) και γερμανικού. Το 2020/21 αυτή η διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί πλήρως και όλοι οι τελειόφοιτοι της Σχολής θα αποκτήσουν ως απολυτήριο τίτλο σπουδών το γερμανικό διεθνές απολυτήριο.
Η Γερμανική Σχολή Αθηνών είναι επίσης ένα από τα λίγα σχολεία της Ελλάδας με δομές σχολικής βελτίωσης, επιμορφώσεων του διδακτικού προσωπικού και εκπαιδευτικής αξιολόγησης. Ακολουθεί το μοντέλο Διαχείρισης Παιδαγωγικής Ποιότητας (Pädagogisches Qualitätsmanagement) στο πλαίσιο του οποίου ολοκλήρωσε το Φεβρουάριο του 2011   με επιτυχία την εξωτερική αξιολόγηση από την υπηρεσία  ZfA της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (BLI: Bund-Länder-Inspektion) και της αποδόθηκε ο τίτλος "Deutsche Exzellente Auslandsschule" ("Εξαιρετική Γερμανική Σχολή του Εξωτερικού"). Τις δράσεις σχολικής βελτίωσης συντονίζει η ομάδα καθοδήγησης (Steuergruppe), η οποία αποτελείται από εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς, ΔΣ και την Υπεύθυνη Διαχείρισης Παιδαγωγικής Ποιότητας.
Διευθυντής του Ιδρύματος: Αννέντορε Ντίέρκερ
Υποδιεύθυνση του Ιδρύματος: Γιενς Έμπερλαϊν, Βασίλειος Τόλιας M.Ed.
Συντονισμός Μέσης Βαθμίδας: Γιενς Έμπερλαϊν και Αγγελική Κανελλακοπούλου, M.A.Ed.
Διεύθυνση Δημοτικού: Άλμπρεχτ Χάφνερ
Διεύθυνση προσχολικής αγωγής: Γκάμπριελε Βένσκι
Διαχείριση Παιδαγωγικής Ποιότητας: Αγγελική Κανελλακοπούλου, M.A.Ed.
Η Φυσιογνωμία του Σχολείου
Η συνάντηση και η δημιουργική συνεργασία ελλήνων και γερμανόφωνων μαθητών και καθηγητών αποτελούν το χαρακτηριστικό γνώρισμα του σχολείου. Από το 1896, έτος ίδρυσής της, η ΓΣΑ εκμεταλλεύεται αυτήν την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της προς όφελος της πολύπλευρης καλλιέργειας των μαθητών. Διαταξικοί όμιλοι εργασίας λειτουργούν και καλύπτουν διάφορους τομείς προσφέροντας τη δυνατότητα στα παιδιά να ανακαλύψουν τις κλίσεις τους και να αναπτύξουν τα ταλέντα τους: αθλητισμός, θέατρο, μουσική κ.α.
Το σχολείο προσφέρει στους μαθητές του τη δυνατότητα γνωριμίας τους με άλλους πολιτισμούς(εκτός από τους δύο ήδη υπάρχοντες),καθώς κάθε χρόνο συμμετέχει στο Ευρωκοινοβούλιο Νέων και άλλα ευρωπαϊκά προγράμματα στην Ολλανδία και στην Ιρλανδία. Επιπλέον, οι μαθήτριες και οι μαθητές της Σχολής μπορούν να συμμετέχουν σε εκπαιδευτικές εκδρομές εντός και εκτός Ελλάδας, καθώς και στα προγράμματα ανταλλαγών μαθητών μεταξύ της Γ.Σ.Α. και άλλων Γερμανικών Σχολών του εξωτερικού ή διάφορων σχολείων της Γερμανίας.
Μοντέλο Ηνωμένων Εθνών
Κάθε χρόνο το σχολείο συμμετέχει σε δραστηριότητες, όπως το Μοντέλο Ηνωμένων Εθνών (Model United Nations), δεδομένου ότι η σχολή οργανώνει τη διάσκεψή DSAMUN. Η σχολή είναι ιδιαίτερα διάσημη σε διεθνές επίπεδο για τη διάσκεψη DSAMUN (Μοντέλο Ηνωμένων Εθνών) της. Κατά συνέπεια θα μπορούσε να θεωρηθεί το σημαντικότερο γεγονός του σχολείου. Το DSAMUN είναι μια τριήμερη προσομοίωση της εργασίας των Ηνωμένων Εθνών και πραγματοποιείται στο σχολικό συγκρότημα της ΓΣΑ. Έχει σχεδιαστεί για τους μαθητές Γυμνασίων και προορίζεται να παρέχει μια ευκαιρία για τους μαθητές να συζητήσουν παγκόσμια πολιτικά ζητήματα. Η διάσκεψη τους δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουν την εργασία των Ηνωμένων Εθνών και τον κόσμο της διπλωματίας. Η διάσκεψη είναι υψηλών προδιαγραφών με πολλούς ειδικευμένους μαθητές-ομιλητές από σχολεία από όλο τον κόσμο, πολλοί από τους οποίους έχουν συμμετάσχει σε άλλα διεθνή συνέδρια νεολαίας. Οι εκπρόσωποι στη διάσκεψη είναι αρμόδιοι για να προετοιμάσουν τα σχέδια και τις επίσημες εκθέσεις πολιτικής ψηφίσματος στα διάφορα ζητήματα (από την άποψη της χώρας αντιπροσωπεύουν) και να μάθουν να διαπραγματεύονται και να συζητούν με τον επίσημο λεξιλόγιο και γλώσσα των Ηνωμένων Εθνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γερμανικη Σχολη
Εξπρές Ερμής
μικρογραφία|236x236εσ|Το αδελφό πλοίο του Εξπρές Ερμής (Express Hermes), Γεώργιος Εξπρές (Georgios Express) Παροπλισμένο στην Ελευσίνα το 2001 Το πλοίο Εξπρές Ερμής ναυπηγήθηκε στο Βέλγιο το 1968. Αδερφό του πλοίο ήταν το Γεώργιος Εξπρές το οποίο ναυπηγήθηκε το 1965 και διαλύθηκε στην Ινδία το 2009. Το Εξπρές Ερμής από το 1968 μέχρι το 1983 έμεινε στο Βέλγιο. Ανήκε στην εταιρεία Sealink και είχε το όνομα Princesse Astrid. Tο 1983 πουλήθηκε στην Ventouris Ferries και μετονομάστηκε σε Μπάρι Εξπρές και δρομολογήθηκε στην γραμμή Πάτρα-Ηγουμενίτσα-Κέρκυρα-Μπάρι και το 1988 μετακινήθηκε στην γραμμή Ραφήνα-Άνδρος-Τήνος-Μύκονος. Το 1997 πουλήθηκε στην εταιρεία Agapitos Express Ferries και μετονομάστηκε σε Εξπρές Ερμής και δρομολογήθηκε στην γραμμή Πειραιάς-Σύρος-Πάρος-Νάξος-Ηράκλεια-Σχοίνουσες-Κουφονήσια-Αμοργός-Αστυπάλαια. Tο 1999 πουλήθηκε στην Minoan Flying Dolphins μετέπειτα Hellas Ferries ταξίδεψε μέχρι το 2000 και μετά παροπλίστηκε. Τον Σεπτέμβριο του 2003 πουλήθηκε για σκραπ ξεκινώντας από τον Πειραιά για το τελευταίο του ταξίδι στην Αλανγκ της Ινδία με το όνομα Εξπρές Ερμή (Express Erme).
144 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Χοιροκοιτία
Η Χοιροκοιτία είναι ο καλύτερα διατηρημένος προϊστορικός οικισμός της Kύπρου, που χρονολογείται από την μεταγενέστερη φάση της ακεραμικής νεολιθικής περιόδου (γύρω στο 7000 π.X.). Το 1998 κηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Το όνομα λέγεται ότι πιθανώς προήλθε από την λέξη χειρογητιά που υποδηλώνει άσκηση της χειρομαντείας. Κατά άλλη άποψη ίσως προήλθε από την πιθανή αρχική ονομασία Ιεροκοτίδα (Ιερός χώρος). Άλλοι υποστηρίζουν ότι η ονομασία προήλθε από τις λέξεις γύρος και οικία λόγω του ότι οι προϊστορικές καλύβες που ανακαλύφθηκαν εκεί ήσαν στρογγυλές. Ακόμη η παράδοση λεει πως προήλθε από την φράση Χαίρε Κιτία που απηύθυνε η περιβόητη και μυστηριώδης βασίλισσα της Κύπρου σε κάποια φίλη της από το Κίτιον. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι ίσως η ονομασία προήλθε από το φυτό ανόνη η χερομολία. Με την απλούστερη ονομασία χερομολία το φυτό απαντάτο καλλιεργούμενο στη Κύπρο, αυτή η εκδοχή όμως θεωρείται πολύ απίθανη.
Ο οικισμός είναι κτισμένος στην απότομη πλαγιά ενός λόφου που βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Μαρωνίου, σε απόσταση 6 χλμ. από τη θάλασσα. Αποτελεί ένα από τα εντυπωσιακότερα δείγματα πρώιμης μόνιμης εγκατάστασης πληθυσμών στο νησί. Στα δυτικά, όπου ο οικισμός δεν είναι φυσικά οχυρωμένος, ανεγέρθηκε ένας πλατύς τοίχος περίφραξης. Το κτίσιμό του προϋποθέτει συλλογική προσπάθεια, γεγονός που υπονοεί σύνθετη κοινωνική οργάνωση.
Τα σπίτια της Νεολιθικής Χοιροκοιτίας ήταν απλά κατασκευασμένα. Στα θεμέλια και στα κατώτερα μέρη χρησιμοποιήθηκαν λιθάρια (πέτρες) του ποταμού, ενώ στα ανώτερα ελαφρότερα υλικά, όπως πηλός και πλιθάρια. Τα κατώφλια ήταν υπερυψωμένα, τα θυρώματα μικρά για προστασία από τις πλημμύρες, τα δάπεδα από πηλό και η στέγη θολωτή ή επίπεδη. Τη στέγη αποτελούσαν οριζόντια δοκάρια, πάνω στα οποία υπήρχαν καλάμια και κλαδιά, καλυμμένα με πηλό. Στο μέσο της οικίας υπήρχε εστία για το μαγείρεμα, το φωτισμό και τη θέρμανση. Φαίνεται πως το εσωτερικό των οικιών κοσμείτο με τοιχογραφίες. Παρόλ’ αυτά η κακή κατάσταση των τοιχογραφιών δεν επιτρέπει στους μελετητές να συμπεράνουν αν τα διακοσμητικά σχέδια είναι γεωμετρικά ή εικονιστικά.
Οι νεκροί ενταφιάζονταν σε λάκκους σκαμμένους στο εσωτερικό των κατοικιών. Ο λάκκος του νεκρού γέμιζε με χώμα και καλυπτόταν με επίστρωση πηλού, αποκαθιστώντας μ’ αυτόν τον τρόπο το δάπεδο της οικίας. Οι τάφοι ήταν ατομικοί και οι νεκροί ενταφιάζονταν με το σώμα πλαγιασμένο, συνήθως στη δεξιά πλευρά. Η στάση του σώματος είναι συνεσταλμένη και όπως παρατηρούν οι μελετητές ο βαθμός της συστολής εξαρτιόταν από την ηλικία του νεκρού.
Στους τάφους τοποθετούνταν κτερίσματα ανάλογα με το φύλο του νεκρού. Συχνά τους τάφους τόσο γυναικών όσο και ανδρών, συνόδευαν σπασμένα πέτρινα αγγεία. Άλλο ταφικό έθιμο ήταν η τοποθέτηση πέτρας, ακατέργαστης ή λαξευμένης, πάνω στο σώμα του νεκρού. Μ’ αυτόν τον τρόπο πίστευαν πως εμπόδιζαν την επιστροφή του νεκρού στον κόσμο των ζωντανών. Όπως συμπεραίνουμε από τους σκελετούς τάφων της Χοιροκοιτίας,οι κάτοικοι ήταν κοντοί (1,60μ. περίπου οι άντρες και 1,50μ. οι γυναίκες) και πέθαιναν σε ηλικία 25-40 χρόνων.
Οι διατροφικές ανάγκες των κατοίκων καλύπτονταν από την κτηνοτροφία, το κυνήγι, τη γεωργία και τη συλλογή άγριων καρπών. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν ήταν φτιαγμένα από λίθο και οστά. Έχουν βρεθεί επίσης πολλά λίθινα σκεύη και ειδώλια που παριστάνουν κυρίως ανθρώπινες μορφές.
Για να μπορέσει να κατανοήσει ιστορικά ο επισκέπτης τον οικισμό και για να προστατευθεί ο αρχαίος οικισμός, το Τμήμα Αρχαιοτήτων δημιούργησε αναπαράσταση πέντε κυκλικών κτισμάτων και οχυρωματικού περιβόλου με την είσοδό του στην είσοδο του οικισμού της Χοιροκοιτίας. Για το χτίσιμο της αναπαράστασης αυτής χρησιμοποιήθηκαν παραδοσιακά υλικά και τρόποι δόμησης και εσωτερικά των κτισμάτων χρησιμοποιήθηκαν αυθεντικά νεολιθικά αντικείμενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προϊστορική Κύπρος Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κύπρο Κατηγορία:Χοιροκοιτία (κοινότητα) Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Ιστός επιφανείας
Ο όρος ιστός επιφανείας, surface net, (επίσης ορατός ιστός, clearnet, καταλογοποιημένος ιστός, καταλογοποιήσιμος ιστός ή lightnet ) αντιπροσωπεύει εκείνο το τμήμα του παγκόσμιου ιστού που είναι διαθέσιμο στο κοινό αναζητήσιμο με κοινές μηχανές αναζήτησης. Είναι το αντίθετο του βαθέος ιστού.
Σύμφωνα με μία πηγή στις 14/06/2015 ο κατάλογος της Google για τον ιστό επιφανείας περιείχε 14,5 δις σελίδες.
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Παγκόσμιος ιστός Κατηγορία:Ορολογία του Διαδικτύου
Αργεντίνικη Εργατική Ομοσπονδία
H Αργεντίνικη Εργατική Ομοσπονδία (ισπανικά: Federación Obrera Regional Argentina; ή αλλιώς FORA), ιδρύθηκε το 1901 και ήταν το πρώτο πανεθνικό συνδικάτο της Αργεντινής. Διασπάστηκε το 1915, με το μεγαλύτερο κομμάτι να συγχωνεύεται με την Ένωση Συνδικάτων της Αργεντινής το 1922 ενώ το μικρότερο κομμάτι εξαφανίστηκε την δεκαετία του 1930.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνία της Αργεντινής
Πρόσφυμα
Πρόσφυμα (ή παράθημα) στη γλωσσολογία είναι μόρφημα (συλλαβή ή φθόγγος) που προστίθεται στη θεματική ρίζα για την κλίση ή την παραγωγή λέξης. Ανάλογα με τη θέση του σε σχέση με τη ρίζα της λέξης, αποκαλείται ειδικότερα:
Η λέξη δημιουργήθηκε από το αρχαιοελληνικό προσφύω/προσφύομαι «φυτρώνω πάνω σε κάτι, προσκολλώμαι», και ως γλωσσολογικός όρος αποτελεί μεταφραστικό δάνειο από το γαλλικό affixe.
Ραούλ Αράισα
Ο Ραούλ Αράισα (Raúl Araiza) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [raˈul aˈɾaisa], γεννημένος στις 14 Νοεμβρίου 1964, είναι μεξικανός ηθοποιός και παρουσιαστής της τηλεόρασης
Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού. Σπούδασε δράμα στο Centro de Educación Artística της Televisa (Κέντρο της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης). Έχει δύο κόρες με τη σύζυγό του. Ο αδελφός του, η μητέρα του και ο πατέρας του είναι επίσης ηθοποιοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Μεξικανοί παρουσιαστές Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γεωγραφική ορατότητα
Γεωγραφική ορατότητα ή γεωγραφική καμπυλότητα χαρακτηρίζεται ένα μαθηματικό στοιχείο άλλοτε περισότερο χρήσιμο στους ορειβάτες όταν ήθελαν να ξέρουν πόση απόσταση ορατότητας (θέας) θα έχουν ανάλογα με το ύψος που βρίσκονται (υψόμετρο), λόγω της καμπυλότητας της Γης.
Η εύρεση του στοιχείου αυτού είναι εύκολη εφόσον φέρεται υψομετρικό βαρόμετρο και ένας πίνακας τετραγωνικών ριζών ανα πεντήκοντα αριθμών, δηλαδή του 50, 100, 150 κ.ο.κ. μέχρι το 3.000 π.χ. για την Ελλάδα. Πολλά ρολόγια χειρός φέρουν τέτοιο όργανο.
Η απλούστατη αυτή εργασία γίνεται ως εξής: Ο ορειβάτης ανά πάσα στιγμή διαβάζοντας την ένδειξη του υψομετρικού βαρομέτρου που είναι το ύψομετρικό του τόπου (από επιφάνεια θαλάσσης), αναζητεί την τετραγωνική ρίζα του από το φερώνυμο πινακίδιο ριζών, την οποία ρίζα πολλαπλασιάζει στη συνέχεια επί τον αριθμό 2,04, το γινόμενο είναι η γεωγραφική ορατότητα σε ναυτικά μίλια*. Αν την απόσταση τη θέλει ο ορειβάτης σε χιλιόμετρα τότε τη ρίζα πολλαπλασιάζει με τον αριθμό 1,85. Το γινόμενο θα είναι η γεωγραφική ακτίνα ορατότητας ή της γεωγραφικής καμπυλότητας της Γης στο υψομετρικό σημείο παρατήρησης.
Κατηγορία:Γεωγραφία
Πόπλιος Ασκληπιάδης
Ο Πόπλιος Ασκληπιάδης (λατινικά: Publius Asclepiades 3ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κόρινθο στο αγώνισμα του πεντάθλου κατά τους 255ους (241 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Το όνομα του βρέθηκε σε αναθηματικό δίσκο που φέρεται να αφιέρωσε ο ίδιος ο αθλητής στο ιερό της Ολυμπίας, με τον δίσκο να περιέχει 2 επιγραφές:
Είναι αξιοσημείωτο πως στη 2η επιγραφή, η αρίθμηση των αγώνων αναφέρεται ως η 456η Ολυμπιάδα (ΥΝϚ') αντί η 255η, καθώς ως αρχή των αγώνων λογίστηκε το 1580 π.Χ. αντί το 776 π.Χ. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του πεντάθλου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)