Εξόρυξη_δεδομένων_βασισμένη_σε_πράκτορες
Η εξόρυξη δεδομένων βασισμένη σε πράκτορες
Η εξόρυξη δεδομένων σε κατανεμημένο (DDM) περιβάλλον έχει πολλές εφαρμογές. Η ανίχνευση απάτης στη χρήση πιστωτικών καρτών, τα συστήματα ανίχνευσης εισβολών, η κατανεμημένη συσταδοποίηση (clustering), η κατάτμηση της αγοράς, η δημιουργία προφίλ πελατών αποτελούν ορισμένες εφαρμογές της DDM. Η χρήση των πρακτόρων μπορεί να βελτιώσει τέτοιες εφαρμογές DDM. Έτσι η εξόρυξη δεδομένων βασισμένη σε πράκτορες (ADDM) κάνει χρήση των βασικών αρχών του DDM και τις βελτιώνει με την εισαγωγή της ευφυΐας των πρακτόρων. Σε γενικές γραμμές, τρία βασικά χαρακτηριστικά καθορίζουν την ανάπτυξη αλλά και αξιολόγηση ADDM συστημάτων. Αυτά είναι η διαλειτουργικότητα, η δυναμική διαμόρφωση του συστήματος αλλά και η απόδοση. Η συνεργατικότητα των πρακτόρων δεν αποτελεί το μόνο μέτρο διαλειτουργικότητας αλλά και η εξωτερική αλληλεπίδραση, δηλαδή η απρόσκοπτη είσοδος των πρακτόρων στο σύστημα. Η αρχιτεκτονική του συστήματος πρέπει να είναι ανοιχτή και ευέλικτη ώστε να μπορεί να υποστηρίξει την αλληλεπίδραση των μονάδων του, όπως τα πρωτόκολλα επικοινωνίας, η πολιτική ένταξης και οι υπηρεσίες καταλόγου. Στα πρωτόκολλα επικοινωνίας περιλαμβάνεται η κωδικοποίηση των μηνυμάτων, η κρυπτογράφηση και η μεταφορά πληροφορίας μεταξύ των πρακτόρων. Τα παραπάνω βέβαια πρέπει να ακολουθούν το πλαίσιο FIPA (Foundation of Intelligent Physical Agents). Η πολιτική ένταξης αναφέρεται στη συμπεριφορά του συστήματος όταν μια εξωτερική μονάδα, όπως ένας πράκτορας ή μια περιοχή δεδομένων, επιθυμεί να εισέλθει ή να εξέλθει του συστήματος. Η δυναμική διαμόρφωση του συστήματος αποτελεί μια πρόκληση των ADDM συστημάτων λόγω της πολυπλοκότητας του σχεδιασμού και των αλγόριθμων εξόρυξης. Σε μια διαδικασία εξόρυξης μπορεί να εμπλέκονται αρκετοί πράκτορες και αρκετές πηγές πληροφορίας. Μια αλλαγή σε πηγές πληροφορίας επηρεάζει τις εργασίες εξόρυξης, πόσο μάλλον όταν ένας πράκτορας μπορεί ακόμα να εκτελεί κάποιον αλγόριθμο εξόρυξης. Βασικός παράγοντας στην απόδοση ADDM συστημάτων αποτελεί η κατανομή των δεδομένων. Σε κατανεμημένο περιβάλλον οι εργασίες εκτελούνται ταυτόχρονα και έτσι προκύπτουν θέματα συγχρονισμού. Η ποιότητα της απόδοσης της εξόρυξης δεδομένων και της προοπτικής γενικά του συστήματος είναι επιθυμητή και εξαρτάται και από την εξόρυξη δεδομένων αλλά και από τους πράκτορες. Τα δεδομένα βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο και αποτελούν το βασικό σημείο ενδιαφέροντος. Σε κατανεμημένα περιβάλλοντα τα δεδομένα μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικές μορφές και φυσικά διαφορετικές τοποθεσίες. Το σύστημα αναζητά τους σχετικούς πόρους από την υπηρεσία καταλόγου η οποία διατηρεί μια λίστα με πηγές δεδομένων, αλγόριθμους εξόρυξης, τύπους και σχήματα δεδομένων. Σε αυτό το σημείο τα πρωτόκολλα επικοινωνίας ποικίλουν ανάλογα με την υλοποίηση του συστήματος (client server, peer-to-peer κ.ο.κ.). Στο υψηλότερο επίπεδο βρίσκεται η διεπιφάνεια του χρήστη με την οποία όλες αυτές οι πολύπλοκες λειτουργίες παρουσιάζονται με μορφή μηνυμάτων, διαγραμμάτων και αναφορών. Όταν ο χρήστης αιτείται τη διαδικασία εξόρυξης, τότε εμπλέκονται οι παρακάτω μονάδες: Όταν μια διαδικασία εξόρυξης έχει εκτελεστεί, τότε εμπλέκονται οι παρακάτω μονάδες: