cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σερβία και Μαυροβούνιο
Πολιτική
Μετά την ανασυγκρότηση της ομοσπονδίας ως κρατικής ένωσης, δημιουργήθηκε η νέα Συνέλευση της Κρατικής Ενωσης. Αποτελείτο από ένα μόνο σώμα 126 βουλευτών, εκ των οποίων 91 από τη Σερβία και 35 από το Μαυροβούνιο. Η Συνέλευση συνερχόταν στο κτήριο της παλαιάς Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της ΟΔΓ, που σήμερα στεγάζει την Εθνοσυνέλευση της Σερβίας.
Το 2003, μετά τις συνταγματικές αλλαγές, εκλέχθηκε νέος Πρόεδρος της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Ο Σβετοζάρ Μάροβιτς ήταν ο πρώτος και τελευταίος Πρόεδρος της Σερβίας και του Μαυροβουνίου μέχρι τη διάλυσή της το 2006.
Διοικητική διαίρεση
Η Σερβία και Μαυροβούνιο αποτελείτο από τέσσερις κύριες πολιτικές ενότητες : δύο δημοκρατίες και δύο υποδεέστερες αυτόνομες επαρχίες :
Σερβία
Η Σερβία χωρίστηκε σε 195 δήμους και 4 πόλεις, που αποτελούν τις βασικές μονάδες τοπικής αυτονομίας. Είχε δύο αυτόνομες επαρχίες: το Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια στο νότο (με 30 δήμους), που είναι υπό τη διοίκηση της UNMIK μετά το 1999 και τη Βοϊβοντίνα στο βορρά (με 46 δήμους και μία πόλη). Η περιοχή μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Βοϊβοντίνας ονομαζόταν Κεντρική Σερβία. Η Κεντρική Σερβία δεν ήταν από μόνη της διοικητική διαίρεση και δεν διέθετε δική της περιφερειακή κυβέρνηση.
Επιπλέον υπήρχαν τέσσερις πόλεις: το Βελιγράδι, η Νις, το Νόβι Σαντ και το Κραγκούγιεβατς, καθεμιά με δική της συνέλευση και προϋπολογισμό. Οι πόλεις αποτελούντο από περισσότερους δήμους, χωρισμένους σε "αστικούς" (στην κυρίως πόλη) και "άλλους" (προαστιακούς). Οι αρμοδιότητες των πόλεων και των δήμων τους ήταν ξεχωριστές.
Οι δήμοι αποτελούσαν νομούς, που είναι περιφερειακά κέντρα κρατικής διοίκησης, αλλά δεν είχαν δικές τους συνελεύσεις. Αποτελούν αμιγώς διοικητικές διαιρέσεις και φιλοξενούν διάφορους κρατικούς θεσμούς, όπως ταμεία, παραρτήματα υπηρεσιών και δικαστήρια. Η Δημοκρατία της Σερβίας ήταν και είναι σήμερα ακόμη χωρισμένη σε 29 νομούς (17 στην Κεντρική Σερβία, 7 στη Βοϊβοντίνα και 5 στο Κοσσυφοπέδιο, που είναι πλέον αδρανείς), ενώ η πόλη του Βελιγραδίου αποτελεί νομό από μόνη της.
Μαυροβούνιο
Το Μαυροβούνιο χωρίστηκε σε 21 δήμους.
Γεωγραφία
Το Βελιγράδι, με πληθυσμό 1.574.050 κατοίκους, είναι η μεγαλύτερη πόλη των δύο κρατών και η μόνη σημαντικού μεγέθους. Οι άλλες κύριες πόλεις της χώρας είναι το Νόβι Σαντ, η Νις, το Κραγκούγιεβατς, η Ποντγκόριτσα, η Σουμπότιτσα, η Πρίστινα και το Πρίζρεν, με πληθυσμούς 100.000-250.000.
Δημογραφικά στοιχεία
Η Σερβία και το Μαυροβούνιο είχαν μεγαλύτερη δημογραφική ποικιλία από τις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι τρεις μεγαλύτερες εθνότητες ήταν οι Σέρβοι (62,3%), οι Αλβανοί (16,6%) και οι Μαυροβούνιοι (5%) σύμφωνα με την απογραφή του 1991. Η χώρα είχε επίσης σημαντικούς πληθυσμούς Ούγγρων, Γιουγκοσλάβων, Μουσουλμάνων, Ρομά, Κροατών, Βουλγάρων, Σλαβομακεδόνων, Ρουμάνων, Βλάχων και άλλων (κάτω του 1%). Το μεγαλύτερο μέρος της εθνοτικής πολυμορφίας βρισκόταν στις επαρχίες του Κοσσυφοπεδίου και της Βοϊβοντίνας, όπου βρέθηκε μικρός αριθμός άλλων μειονοτικών ομάδων. Ο μεγάλος Αλβανικός ήταν συγκεντρωμένος κυρίως στο Κοσσυφοπέδιο, με μικρότερους πληθυσμούς στην κοιλάδα του Πρέσεβο ​​και στο δήμο Ούλτσιν. Οι Μουσουλμάνοι (Σλάβοι Μουσουλμάνοι, συμπεριλαμβανομένων των Βοσνίων) ζούσαν κυρίως στην ομοσπονδιακή συνοριακή περιοχή (κυρίως Νόβι Παζάρ στη Σερβία και Ρόζαγιε στο Μαυροβούνιο).
Σύμφωνα με εκτίμηση του 2004 η Ενωση Κρατών είχε 10,825,900 κατοίκους.
Σύμφωνα με εκτίμηση του Ιουλίου του 2006 η Ενωση Κρατών είχε 10,832,545 κατοίκους.
Οικονομία
Η OΔ Γιουγκοσλαβίας υπέφερε σημαντικά οικονομικά λόγω της απώλειας προηγούμενων εδαφών της ΣΟΔΓ προς τα αποσχισθέντα κράτη, κακοδιαχείρισης της οικονομίας και μιας εκτεταμένης περιόδου οικονομικών κυρώσεων. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας υπέφερε από υπερπληθωρισμό του γιουγκοσλαβικού δηναρίου. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η ΟΔΓ είχε ξεπεράσει τον πληθωρισμό. Οι περαιτέρω απώλειες στη υποδομή και τη βιομηχανία της Γιουγκοσλαβίας που προκλήθηκαν από τον Πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου προκάλεσαν μείωση του ΑΕΠ μόλις στο μισό του 1990. Μετά την εκδίωξη του πρώην Προέδρου της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς τον Οκτώβριο του 2000, η ​​κυβέρνηση συνασπισμού της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης της Σερβίας εφάρμοσε μέτρα σταθεροποίησης και ξεκίνησε ένα τολμηρό πρόγραμμα μεταρρύθμισης της αγοράς. Μετά την επανένταξή της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το Δεκέμβριο του 2000, η ​​Γιουγκοσλαβία επανεντάχθηκε και σε άλλους παγκόσμιους οργανισμούς, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης.
Η μικρότερη δημοκρατία του Μαυροβουνίου διαχώρισε την οικονομία της από τον ομοσπονδιακό έλεγχο και από τη Σερβία κατά την εποχή του Μιλόσεβιτς. Στη συνέχεια οι δύο δημοκρατίες είχαν διαφορετικές κεντρικές τράπεζες, ενώ το Μαυροβούνιο άρχισε να χρησιμοποιεί διαφορετικό νόμισμα - υιοθέτησε αρχικά το Γερμανικό Μάρκο και συνέχισε να το χρησιμοποιεί έως ότου το αντικατέστησε με το ευρώ. Η Σερβία συνέχισε να χρησιμοποιεί το Γιουγκοσλαβικό Δηνάριο, μετονομάζοντάς το σε Σερβικό δηνάριο.
Η πολυπλοκότητα των πολιτικών σχέσεων της ΟΔΓ, η αργή πρόοδος στις ιδιωτικοποιήσεις και η στασιμότητα στην ευρωπαϊκή οικονομία ήταν επιζήμια για την οικονομία της χώρας. Οι συμφωνίες με το ΔΝΤ, ιδίως οι απαιτήσεις για δημοσιονομική πειθαρχία, αποτέλεσαν σημαντικό στοιχείο για τη διαμόρφωση της πολιτικής. Η σοβαρή ανεργία ήταν ένα βασικό πολιτικό και οικονομικό πρόβλημα. Μεγάλο πρόβλημα ήταν επίσης η διαφθορά, με εκτεταμένη παραοικονομία και υψηλό βαθμό εγκληματικής συμμετοχής στην επίσημη οικονομία.
Μεταφορές
Η Σερβία, και ιδιαίτερα η κοιλάδα του Μοράβα περιγράφεται συχνά ως "το σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης" - ένας από τους κύριους λόγους για την ταραγμένη ιστορία της. Η κοιλάδα είναι μακράν η ευκολότερη χερσαία διαδρομή από την ηπειρωτική Ευρώπη προς την Ελλάδα και τη Μικρά Ασία.
Μέχρι την έκρηξη των Γιουγκοσλαβικών Πολέμων ο άλλοτε ονομαζόμενος αυτοκινητόδρομος "Bratstvo i jednotstvo" (Αδελφότητας και Ενότητας), που διέρχεται από την Κροατία, τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία, ήταν μία από τις σημαντικότερες αρτηρίες των ευρωπαϊκών μεταφορών. Σταδιακά επανέκτησε αυτό το ρόλο καθώς σταθεροποιήθηκαν οι συνθήκες ασφαλείας.
Σημαντικοί διεθνείς οδικοί άξονες που διέρχονται από τη Σερβία είναι οι E75 και E70. Ο E763 / E761 είναι ο σημαντικότερος δρόμος που συνδέει τη Σερβία με το Μαυροβούνιο.
Ο Δούναβης, σημαντική διεθνής πλωτή οδός, διαρρέει τη Σερβία.
Το λιμάνι του Μπαρ στο Μαυροβούνιο ήταν το μεγαλύτερο λιμάνι.
Προτάσεις σημαίας και εθνικού ύμνου
Μετά την ίδρυση της Σερβίας και Μαυροβουνίου, η γιουγκοσλαβική τρίχρωμη σημαία επρόκειτο να αντικατασταθεί από μια νέα κατόπιν συμφωνίας. Το άρθρο 23 του νόμου για την εφαρμογή του Συνταγματικού Χάρτη ανέφερε ότι ένας νόμος που θα όριζε τη νέα σημαία έπρεπε να ψηφιστεί εντός 60 ημερών από την πρώτη σύνοδο του νέου κοινοβουλίου. Μεταξύ των προτάσεων σημαίας, η δημοφιλής επιλογή ήταν μια σημαία με μια απόχρωση του μπλε μεταξύ της σερβικής τρίχρωμης και εκείνης του Μαυροβουνίου το 1993-2004. Η χρωματική απόχρωση Pantone 300C θεωρήθηκε ως η καλύτερη επιλογή. Ωστόσο, το Κοινοβούλιο δεν κατάφερε να ψηφίσει την πρόταση εντός της νόμιμης προθεσμίας και η σημαία δεν εγκρίθηκε. Το 2004 το Μαυροβούνιο ενέκρινε μια ριζικά διαφορετική σημαία, καθώς η κλίνουσα προς την ανεξαρτησία κυβέρνησή του προσπαθούσε να αποστασιοποιηθεί από τη Σερβία. Οι προτάσεις συμβιβαστικής σημαίας εγκαταλείφθηκαν μετά από αυτό και η Ένωση Σερβίας και Μαυροβουνίου δεν υιοθέτησε ποτέ σημαία.
Παρόμοια τύχη είχαν ο ύμνος της χώρας και με το εθνόσημο της χώρας. Το προαναφερθέν άρθρο 23 όριζε επίσης ότι ένας νόμος που θα καθόριζε τον ύμνο της Κρατικής Ενωσης έπρεπε να ψηφιστεί στα τέλη του 2003. Η επίσημη πρόταση για έναν ύμνο ήταν ένα κομμάτι που συνδύαζε ένα στίχο του Σερβικού ύμνου "Μπόζε Πράβντε" με ένα στίχο του ύμνου του Μαυροβουνίου, "Όι, σβιέτλα μάισκα ζόρο". Η πρόταση αυτή εγκαταλείφθηκε μετά από δημόσια αντίδραση, κυρίως από τον Πατριάρχη της Σερβίας Παύλος. Έληξε άλλη μια νόμιμη προθεσμία και δεν υιοθετήθηκε κανένας ύμνος. Δεν έγιναν ποτέ σοβαρές προτάσεις για το εθνόσημο, πιθανότατα επειδή το εθνόσημο της ΟΔΓ, που εγκρίθηκε το 1994 και συνδύζα εραλδικά στοιχεία της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, θεωρήθηκε επαρκές.
Ποδόσφαιρο
Η Γιουγκοσλαβία, αργότερα Σερβία και Μαυροβούνιο, θεωρήθηκε από τη FIFA και την ΟΥΕΦΑ ως η μοναδική διάδοχος της ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας. Το ποδόσφαιρο γνώρισε μεγάλες επιτυχίες τη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ωστόσο, λόγω των επιβαλλόμενων οικονομικών κυρώσεων, η χώρα αποκλείστηκε από όλες τις διεθνείς διοργανώσεις μεταξύ 1992 και 1996. Μετά την άρση των κυρώσεων η εθνική ομάδα προκρίθηκε για δύο Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου - το 1998 ως ΟΔ Γιουγκοσλαβίας και το 2006 ως Σερβία και Μαυροβούνιο. Προκρίθηκε επίσης για το Euro 2000.
Η εμφάνιση στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 1998 στη Γαλλία συνοδεύτηκε με πολλές προσδοκίες και μεγάλη αυτοπεποίθηση, καθώς η ομάδα θεωρήθηκε ως ένα από τα αουτσάιντερ της διοργάνωσης λόγω του ότι ήταν γεμάτη με παίκτες αποδεδειγμένα παγκόσμιας κλάσης όπως ο 29χρονος Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς, ο 33χρονος Ντάργκαν Στοίκοβιτς, ο 29χρονος Σινίσα Μιχαΐλοβιτς, ο 28χρονος Βλαντιμίρ Γιουγκόβιτς και ο 31χρονος Ντέγιαν Σαβίτσεβιτς, καθώς και ο αναδυόμενος 19χρονος νεαρός Ντέγιαν Στάνκοβιτς και οι ψηλοί 24χρονοι φορ Σάβο Μιλόσεβιτς και Ντάρκο Κοβάτσεβιτς. Ένας άλλος λόγος για αυξημένες προσδοκίες ήταν το γεγονός ότι αυτή ήταν η πρώτη σημαντική διεθνής εμφάνιση της χώρας μετά την αποβολή που επέβαλε ο ΟΗΕ. Ωστόσο η ταλαντούχος ομάδα δεν κατόρθωσε ποτέ να διεκδικήσει την κορυφή - παρόλο που προκρίθηκε από τον όμιλο, αποκλείστηκε από την Ολλανδία από ένα γκολ στις καθυστερήσεις στο γύρο των 16. Δύο χρόνια αργότερα στο Euro 2000, η ίδια σχεδόν ομάδα προκρίθηκε και πάλι από τον όμιλο και πάλι αποκλείστηκε από τη διοργάνωση από την Ολλανδία, αυτή τη φορά άνετα με 1-6 στους προημιτελικούς.
Έπαιξαν τον τελευταίο τους διεθνή αγώνα στις 21 Ιουνίου 2006, χάνοντας 3-2 από την Ακτή του Ελεφαντοστού. Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο αυτή η ομάδα κληρονομήθηκε από τη Σερβία, ενώ μια νέα δημιουργήθηκε για να εκπροσωπεί το Μαυροβούνιο στις διεθνείς διοργανώσεις.
Μπάσκετ
Η χώρα κυριαρχούσε στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο μπάσκετ από τα μέσα ως το τέλος της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές εκείνης του 2000 με τρεις ευρωπαϊκούς τίτλους, δύο Παγκόσμιου Πρωταθλήματος (1998 και 2002) και το ασημένιο Ολυμπιακό μετάλλιο.
Η εθνική ομάδα άρχισε να συμμετέχει στις διεθνείς διοργανώσεις το 1995 μετά από τριετή αποβολή λόγω του εμπορικού εμπάργκο του ΟΗΕ. Την περίοδο αυτή στην ΟΔ Γιουγκοσλαβίας δεν επετράπη να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, στο Ευρωμπάσκετ 1993 και τέλος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ​​το 1994, που η φιλοξενία του αρχικά είχε ανατεθεί στο Βελιγράδι πριν αφαιρεθεί και μεταφερθεί στο Τορόντο.
Στο Ευρωμπάσκετ 1995 στην Αθήνα, στην πρώτη διεθνή της συμμετοχή, η διψασμένη για διάκριση γιουγκοσλαβική ομάδα με επικεφαλής το Ντούσαν Ίβκοβιτς ξεκίνησε με μια πεντάδα ταλέντων παγκόσμιας κλάσης με καθιερωμένα ευρωπαϊκά αστέρια στις θέσεις ένα ως τέσσερα - τον 27χρονο Σάσα Τζόρτζεβιτς, τον 25χρονο Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς, τον 29χρονο Ζάρκο Πάσπαλι και τον 22χρονο Ντέγιαν Μποντιρόγκα - και τον 27χρονο Βλάντε Ντίβατς των Λος Άντζελες Λέικερς στη θέση πέντε. Με πάγκο εξίσου ικανό - τον έμπειρο Ζόραν Σρετένοβιτς (ο μόνος παίκτης άνω των 30 στην ομάδα), το Σάσα Ομπράντοβιτς, τον πάουερ φόργουορντ Zόραν Σάβιτς και το νεαρό σέντερ Ζέλικο Ρέμπρατσα - η ομάδα θριάμβευσε από τον προκριματικό της όμιλο, προηγούμενη των υποψηφίων για μετάλλιο Ελλάδας και Λιθουανία με νίκες 6-0. Στον πρώτο στάδιο γύρο νοκ-άουτ, τους προημιτελικύς, η Γιουγκοσλαβία σημείωσε 104 πόντους συντρίβοντας τη Γαλλία, πηγαίνοντας στον ημιτελικό με τη γηπεδούχο Ελλάδα. Στην εξαιρετικά φορτισμένη ατμόσφαιρα του Κλειστού του OAKA η γιουγκοσλαβική ομάδα επέδειξε την ευελιξία της, χρησιμοποιώντας αυτή τη φορά αμυντική τακτική για να αποσπάσει μια ονομαστή νίκη οκτώ πόντων σε ένα παιχνίδι με ένταση και χαμηλό σκορ 60-52. Ο τελικός εναντίον της έμπειρης ομάδας της Λιθουανίας με επικεφαλής το μύθο του μπάσκετ Άρβιντας Σαμπόνις και τους παγκόσμιας κλάσης παίκτες Σαρούνας Μαρτσουλιόνις, Ρίμας Κουρτινάιτις, Βαλντέμαρς Χομίτσιους κ.α, έγινε ένας κλασικός αγώνας μπάσκετ με τους πανούργους Γιουγκοσλάβους να επικρατούν 96-90 με 41 πόντους του Τζόρτζεβιτς.
Εκπροσωπήθηκαν από μία μόνη ομάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ​​2006, έστω και αν η διοργάνωση έπαιζε στα μέσα / τέλη Αυγούστου και στις αρχές Σεπτεμβρίου εκείνο το έτος και η διάλυση της Σερβίας-Μαυροβουνίου είχε συμβεί το Μάιο. Η ομάδα αυτή κληρονομήθηκε επίσης από τη Σερβία μετά τη διοργάνωση, ενώ το Μαυροβούνιο δημιούργησε στη συνέχεια μια ξεχωριστή εθνική ομάδα μπάσκετ, καθώς και εθνικές ομάδες όλων των άλλων ομαδικών αθλημάτων.
Αλλες διοργανώσεις
Η Σερβία και το Μαυροβούνιο συμμετείχαν επίσης στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision και στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2005 μόνο μία φορά. Η χώρα έκανε το ντεμπούτο της στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το όνομα Σερβία και Μαυροβούνιο το 2004, όταν ο Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς πήρε τη 2η θέση. Ακολούθησε το ανδρικό συγκρότημα από το Μαυροβούνιο No Name. Το 2006, έτος ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου, η χώρα Σερβία και Μαυροβούνιο δεν είχε εκπρόσωπο λόγω του σκανδάλου στο διαγωνισμό πρόκρισης του αντίστοιχου τραγουδιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική του Μαυροβουνίου Μαυροβουνιο Μαυροβουνιο Κατηγορία:Ιστορία του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Γιουγκοσλαβία Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων
Πιλότος-κοσμοναύτης της ΕΣΣΔ
Ο Πιλότος-κοσμοναύτης της ΕΣΣΔ (ρωσ. Лётчик-космонавт СССР) ήταν ένας τιμητικός τίτλος της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε στις 14 Απριλίου του 1961, με απόφαση του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Στις 20 Μαρτίου 1992, αντικαταστήθηκε από το βραβείο "Πιλότος-κοσμοναύτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας"
Βραβευμένοι
Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις της Σοβιετικής Ένωσης
Λεόντιος ο σχολαστικός
Ο Λεόντιος ο σχολαστικός (6ος αιώνας), επικαλούμενος και "Μινώταυρος", ήταν Βυζαντινός νομομαθής, σύγχρονος του Ιουστινιανού, αντιπροσωπευτικός ποιητής της εποχής του. Περιλαμβανόταν στον Κύκλο του Αγαθία και στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται 23 επιγράμματά του που είναι αναθηματικά, επιδεικτικά, επιτύμβια και εγκωμιαστικά προσώπων και έργων τέχνης.
Πηγές
Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Επισκοπή Χύτρων
Η Επισκοπή Χύτρων είναι Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Παλαιότερα, η Επισκοπή βρισκόταν στους Χύτρους, περιοχή στην κατεχόμενη σήμερα Κυθραία. Ο πιο γνωστός της Επίσκοπος υπήρξε ο Άγιος Δημητριανός Επίσκοπος Χύτρων. Εκκλησία του Αγίου Δημητριανού υπάρχει έξω από το χωριό Δάλι, πλησίον του δρόμου προς το χωριό Ποταμιά. Επιπλέον, υπάρχει εκκλησία στου αγίου στην κοινότητα Άγιος Δημητριανός Πάφου. Γιορτάζει στις 6 Νοεμβρίου.
Εξωκλήσι του Αγίου Δημητριανού υπάρχει στη ακτή του κατεχόμενου, από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής, Αγίου Αμβροσίου Κερύνειας.
Το 2007 ανασυστάθηκε η πάλαι ποτέ διαλαμψάσα Επισκοπή Χύτρων και σήμερα, Επίσκοπος Χύτρων είναι ο Θεοφιλέστατος Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Νεοφύτου του Έγκλειστου στην Πάφο κ. Λεόντιος.
Σύνδεσμοι
Χυτρων
Μπαντάρ-ε Ανζάλι
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η λιμνοθάλασσα Ανζάλι στην Κασπία Θάλασσα Το Μπαντάρ-ε Ανζάλι (, επίσης εκλατινοποιείται ως Bandar-e Anzalī, πριν από την Ιρανική Επανάσταση, μετονομάστηκε από Μπαντάρ-ε Ανζάλι σε Μπαντάρ-ε Παχλεβί από τον Ρεζά Παχλαβί) είναι μια πόλη στην Επαρχία Γκιλάν στο Ιράν. Κατά την απογραφή του 2006 ο πληθυσμός ήταν 109.687 άτομα σε 32.424 οικογένειες.
Το Μπαντάρ-ε Ανζάλι (Λιμάνι Ανζάλι) είναι μια πόλη λιμάνι («Μπαντάρ» σημαίνει «λιμάνι») στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας, κοντά στο Ραστ. Το Μπαντάρ-ε Ανζάλι είναι ένα από τα πιο σημαντικά λιμάνια στο βόρειο Ιράν. Αποτελείται από ένα νησί που ονομάζεται Μιανποστέχ και τα γύρω εδάφη. Τα τουριστικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν ένα ρολόι που ονομάζεται Μαναρέχ, τη βόλτα στο μεγάλο λιμάνι της πόλης, το δέλτα συνδεδεμένο με το νερό και την παραλία κατά μήκος του ποταμιού Σεφίντ. Το Μπαντάρ-ε Ανζάλι είναι το λιμάνι όπου αποβιβάστηκε ο πολωνικός στρατός Άντερς, σε μια επιχείρηση που διήρκεσε από την 1η Απριλίου μέχρι τον Οκτώβριο του 1942, μετά την εκκένωση της ΕΣΣΔ. Το πολωνικό Νεκροταφείο στην πόλη δημιουργήθηκε το ίδιο έτος.
Ιστορία
Το Ανζάλι είναι μία παλιά πόλη στο αρχαία Ιράν που σχετίζεται με τους Καντουσίν. Λόγω της ευχάριστης σχέσης με την Κύπρο και τη συνεργασία τους στις μάχες, άλλαξαν το όνομά τους σε Ανζάν (Ανζάν-ε Παρς), ή «Ανσάνς της Περσίας», το οποίο οι Έλληνες αποκαλούσαν Ανζαλούι. Αυτή η λέξη στην γλώσσα Παχλεβί σημαίνει Ανζαλάγκ και η περσική παραλλαγή είναι Ανζαλάζ. Ο Κόλπος Ανζάλι, ήταν ένα ασφαλές λιμάνι για τα εμπορικά πλοία και αλιευτικά σκάφη. Μετονομάστηκε σε Παχλεβί το 1935.
Το 1919, με την κατάρρευση του Λευκού Ρωσικού Στρατού του Άντον Ντέλκιν, δεκαοχτώ από τα πλοία του αναζήτησαν καταφύγιο στο Ανζάλι. Στις 18 Μαΐου 1920, ένας Σοβιετικός στόλος από δεκατρία πλοία ξεκίνησε μια αιφνιδιαστική επίθεση στο Ανζάλι, συλλαμβάνοντας τη Βρετανική φρουρά και τα δεκαοχτώ πλοία του Λευκού Στρατού. Αυτό επέτρεψε την ίδρυση της βραχύβιας Περσικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και το Περσικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Οι σοβιετικές αρχές αρνήθηκαν την ευθύνη για την επίθεση, κατηγορώντας τον τοπικό Ρωσικό ναυτικό διοικητή για την επίθεση υπό τη δική του εξουσία.
Η υπέροχη λιμνοθάλασσα, το κτίριο του Τελωνείου και του Δημαρχείου (Σαχρντάρι), το Παλάτι Μιάν Πόστε και το Οικοδόμημα Μοταμέντι, είναι τα τουριστικά αξιοθέατα. Μέχρι το 1980, όταν μεταφέρθηκε στο Νοσάχρ, το Ανζάλι ήταν η περιοχή του Κασπιακού Πανεπιστημίου Ναυτικών Επιστημίων. Η δομή του Μέρους Νασέρ-αλ-Ντιν Σαχ που χτίστηκε από τον Μοαγιέρ-ολ-μαμαλέκ και τα περίφημα Λουτρά Σανγκί καταστράφηκε από τους ανθρώπους και φυσικούς παράγοντες.
Ένα θαύμα των Λουτρών Σανγκί ήταν το σύστημα θέρμανσης και την αντοχή του νερού στις λεκάνες. Ορισμένες ομάδες νομίζουν ότι το οικοδόμημα Μοταμέντι, η έδρα της τοπικής αστυνομικής υπηρεσίας είχε αλλάξει. Η Δομή Γκατζάρ χτίστηκε σε δύο ορόφους με την βοήθεια του Μίρζα Αμπντ-ολ-Βαχάμπ.
Γεωγραφία
μικρογραφία|250x250εσ|Ο πύργος Τοβόος, ο ψηλότερος πύργος στο Μπαντάρ-ε Ανζάλι Η λιμνοθάλασσα Ανζάλι χωρίζει το λιμάνι Ανζάλι σε δύο μέρη. Η πόλη συνδέεται με δύο γέφυρες με το νησί Μπεχέστι. Υπάρχει εργοστάσιο επεξεργασίας χαβιαριού στο Μπαντάρ-ε Ανζάλι, ερείπια από τον 19ο αιώνα και το δημοφιλές Παζάρι Σανμπέχ. Το Τουρμπεμπάρ είναι ένα χωριό περίπου 40 χιλιόμετρα από το Μπαντάρ-ε Ανζάλι, κοντά στην λιμνοθάλασσα Ανζάλι.
Κλίμα
Το Μπαντάρ-ε Ανζάλι έχει το πιο υγρό κλίμα από οποιαδήποτε πόλη στο Ιράν, έχοντας ένα κλίμα κάπως παρόμοιο με το βαρύ φθινόπωρο και την βροχόπτωση στις αρχές του χειμώνα, και επίμονη υψηλή υγρασία και χαμηλή ηλιοφάνεια όπως οι περιοχές στις ακτές της Θάλασσας της Ιαπωνίας στην Ιαπωνίας, αν και το Μπαντάρ-ε Ανζάλι λαμβάνει πολύ λιγότερη καλοκαιρινή βροχόπτωση από αυτές της περιοχές. Η πόλη εξακολουθεί να κατατάσσεται ως ένα μεσογειακό κλίμα (Köppen Csa). Ο ζεστός και υγρός καιρός επέτρεψε σε αυτή την περιοχή για να αναπτυχθούν καλλιέργειες ρυζιού και τσαγιού που απαιτούν πολύ μεγάλες ποσότητες υγρασίας, ειδικά με την πρόσθετη αποστράγγιση του νερού από τα βουνά Ελμπούρζ.
Χαβιάρι
Το Μπαντάρ-ε Ανζάλι είναι κέντρο παραγωγής χαβιαριού. Η προετοιμασία και εμπορία του είναι ένα κρατικό μονοπώλιο, γίνεται μέσω της Ιρανικής Αλιευτικής Εταιρείας υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Οικονομικών του Ιράν. Το κοινό δεν έχει εισαχθεί στα τεράστια υπόστεγα ψυγείων, όπου τόνοι οξύρρυγχων, από τους οποίους μερικοί είναι 3 μέτρα και ζυγίζουν 100 κιλά, αποθηκεύονται και μετά την αφαίρεση του χαβιαριού ζυγίζουν περίπου το ένα δέκατο του βάρους τους.
Αθλητισμός
Ο ιρανικός αθλητικός σύλλογος Μαλαβάν εδρεύει στο Μπαντάρ-ε Ανζάλι. Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Μαλαβάν αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της χώρας.
Άνθρωποι και πολιτισμός
Οι άνθρωποι του Ανζάλι μιλούν τα Γκιλάκι ως μητρική γλώσσα και τα περσικά ως εθνική γλώσσα. Ένα σημαντικό ποσοστό εθνοτικών Αζέρων κατοικούν στην πόλη, από τους οποίους οι περισσότεροι είναι μετανάστες από το Αζερμπαϊτζάν, από την εποχή που το Αζερμπαϊτζάν ήταν υπό Σοβιετική κυριαρχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Μαρικάνα
Η Μαρικάνα είναι μια πόλη πληθυσμού 19.522 κατοίκων που βρίσκεται στην Βορειοανατολική Νότια Αφρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Αφρικής
Συμβολή (γεωγραφία)
200px|right|thumb|Συμβολή των ποταμών [[Μάιν και Ρήνου στο Μάιντς]] Συμβολή στην γεωγραφία είναι το σημείο συνάντησης δύο οι περισσότερων ποταμών. Συνήθως αναφέρεται στο σημείο όπου ένας παραπόταμος συναντάει τον κύριο ποταμό.
Εύηνος ο Ασκαλωνίτης
Ο Εύηνος ο Ασκαλωνίτης ήταν Έλληνας ποιητής που έζησε μεταξύ του 50 π.Χ.-50 μ.Χ. Σώζεται ένα επίγραμμά του στην Παλατινή Ανθολογία (IX 75) από τον Στέφανο του Φιλίππου του Θεσσαλονικέως. Είναι ενδεχόμενο κάποια από τα έξι επιγράμματα που αποδίδονται στην Ανθολογία σε Εύηνο χωρίς προσδιορισμό να είναι δικά του.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Συμβολή
Με τον όρο συμβολή αναφέρονται:
Ισμαηλία
μικρογραφία|Το διοικητήριο της Ισμαηλίας Η Ισμαηλία (αραβικά : الإسماعيلية) είναι πόλη στη βόρειοανατολική Αίγυπτο, γνωστή στην Αίγυπτο ως "η πόλη της ομορφιάς και της Γοητείας". Η Ισμαηλία βρίσκεται στη δυτική όχθη της Διώρυγας του Σουέζ, είναι η πρωτεύουσα του Κυβερνείου Ισμαηλία. Η πόλη έχει πληθυσμό (συμπεριλαμβανομένων και των γύρω αγροτικών περιοχών) περίπου 750.000 κατοίκων. Βρίσκεται περίπου στα μισά μεταξύ Πορτ Σάιντ στο βορρά και του Σουέζ προς το νότο κι απέχει 120 χλμ από το Κάιρο. Η Διώρυγα διευρύνεται σε εκείνο το σημείο για να συμπεριλάβει τη Λίμνη Τιμσάχ μία από τις λίμνες που συνδέονται με τη διώρυγα.
Ιστορία
Η Ισμαηλία ιδρύθηκε το 1863 κατά τη διάρκεια της κατασκευής της διώρυγας του Σουέζ από τον Χεβίδη Ισμαήλ από τον οποίο η πόλη πήρε το όνομά του. Η πόλη αρχικά ιδρύθηκε για να εγκατασταθούν οι εργάτες που δούλευαν στη κατασκευή της διώρυγας, ήταν ένα μικρό χωριό που αρχικά ονομαζόταν από την λίμνη "Τιμσάχ". Μετά τη μάχη του Καφρ ελ Νταουάρ το 1882 οι Βρετανοί δημιούργησαν εκεί μία στρατιωτική βάση.
Η έδρα της αρχής της διώρυγας του Σουέζ βρίσκεται στην Ισμαηλία στην όχθη της λίμνης Τιμσάχ. Έχει ακόμα ένα μεγάλο αριθμό κτιρίων που χρονολογούνται από την βρετανική και γαλλική συμμετοχή στην κατασκευή της διώρυγας και τον 19ο αιώνα. Τα περισσότερα από αυτά τα κτίρια εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται από τους υπαλλήλους της διώρυγας του Σουέζ και αξιωματούχους.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου οι Βρετανοί είχαν αεροπορική βάση εκεί και η Μάχη των Ρομά έλαβε χώρα γύρω από το ξενοδοχείο. Το 1973 η Μάχη της Ισμαηλία έλαβε χώρα στην πόλη.
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα ιδρύθηκε στην Ισμαηλία από τον Χασάν αλ Μπάνα τον Μάρτιο του 1928. Μία υπόγεια παραστρατιωτική πτέρυγα ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1940 κυρίως για την καταπολέμηση των βρετανικών δυνάμεων κατοχής. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 η Ισμαηλία φιλοξένησε το Βρετανικό στρατιωτικό αρχηγείο και την πολιτική διοίκηση της ζώνης της Διώρυγας. Οι Βρετανοί κατέστειλαν εξέγερση από την αιγυπτιακή αστυνομία εκεί στις 25 Ιανουαρίου 1952 ήταν ένα βασικό γεγονός που οδηγεί στην ανατροπή του βασιλιά Φαρούκ το ίδιος έτος και την αιγυπτιακή επανάσταση που ακολούθησε. Οι Βρετανικές δυνάμεις αποχώρησαν από την Ισμαηλία το 1954.
Ελληνική παροικία
Η Ισμαηλία έχει σημαντική Ελληνική παροικία με σχολεία και ναούς. Ο Λεσέψ είχε δωρίσει οικόπεδα στο ελληνικό κράτος όπου όταν τελείωσε η κατασκευή της διώρυγας χτίστηκαν εκεί σχολεία και άλλα κτίρια της παροικίας. Την εποχή αυτή η παροικία αριθμούσε 3000 περίπου έλληνες που δούλεψαν αργότερα και στην εταιρία της διώρυγας ή σαν πλοηγοί στο κανάλι, αναφέρονται τουλάχιστον 1000 πλοηγοί. Το 1956 η παροικία πήρε απόφαση και στήριξε την απόφαση της Αιγυπτιακής κυβέρνησης για εθνικοποίηση της διώρυγας και παρόλο τη φυγή των ξένων της πόλης αυτοί παρέμειναν. Αργότερα οι έλληνες σταδιακά έφευγαν, σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι πόλεμοι με το Ισραήλ και το κλείσιμο της διώρυγας για πολλά χρόνια.
Γράμματα και τέχνες
Η Ισμαηλία διαθέτει πανεπιστήμιο από το 1973 και μουσείο με σημαντικά ευρήματα από τη γύρω περιοχή. Φιλοξενεί δύο σημαντικά φεστιβάλ κάθε χρόνο. Το πρώτο είναι το διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου για ντοκιμαντέρ και ταινίες που πραγματοποιήθηκαν έως τον Ιούνιο. Τον Ιούνιο του 2014 διοργανώθηκε το 17ο κατά σειρά φεστιβάλ. Το δεύτερο είναι το διεθνές φεστιβάλ τεχνών και λαογραφίας Ισμαηλίας, που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο. Σε αυτό το φεστιβάλ φολκλορικά συγκροτήματα από όλο τον κόσμο συναντιούνται στην Ισμαηλία, όπου εκτελούν χορούς που αντιπροσωπεύουν τον πολιτισμό των χωρών τους.
Αθλητισμός
Η Ισμαηλία έχει τον 3ο πιο επιτυχημένο σύλλογο στην Αίγυπτο στον τομέα του ποδοσφαίρου, το Σπόρτιγκ Κλάμπ Ισμαηλίας. Η απόδοση του συλλόγου θεωρείται μείζον πολιτικό ζήτημα και μπορεί να υπαγορεύσει τη διάθεση της πόλης. Η ομάδα έχει κερδίσει το πρωτάθλημα Αιγύπτου τρεις φορές (1967, 1991, 2002), το αιγυπτιακό Κύπελλο δύο φορές (1997, 2000), και το Κύπελλο πρωταθλητριών της Αφρικής μία φορά (1969).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Διώρυγα του Σουέζ
Χόρινχεμ
μικρογραφία|Η πύλη Dalem στο Χόρινχεμ Το Χόρινχεμ (ολλανδικά: Gorinchem) είναι πόλη στην περιοχή Νότια Ολλανδία (Zuid-Holland), στην Ολλανδία. Το Χορινχεμ είναι επίσης δήμος. Έχει 34.376 κατοίκους (2007). Είναι η γενέτειρα πόλη του ζωγράφου Ερτ φαν ντερ Νέιρ. Βρίσκεται ανατολικά του Ρόττερνταμ και νότια της Ουτρέχτης στις όχθες του ποταμού Βάαλ (Waal).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Νότια Ολλανδία
Νικόλαος Μπούας
Νικόλαος Μπούας (14ος αιώνας), θεωρείται ο γενάρχης της οικογένειας των Μπουαίων. Οι Μπουαίοι ήταν οικογένεια Αρμάνικης (Βλάχικης) καταγωγής, που εγκαταστάθηκε στην Νότια Ήπειρο και την Αιτωλοακαρνανία. Πολλά μέλη της υπηρέτησαν σαν φρουροί των Βυζαντινών συνόρων στο Δεσποτάτο της Ηπείρου. Άλλοι συμμετείχαν σε στρατούς της Δύσης κι αργότερα, υπήρξαν γνωστοί αρματολοί. Ο Νικόλαος Μπούας είναι το πρώτο γνωστό μέλος του οίκου. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι Μπουαίοι, αν και Αρμάνικης (Βλάχικης) καταγωγής, ανήγαγαν τη καταγωγή τους στους Αρχαίους Έλληνες και μάλιστα στον ίδιο τον Πύρρο, βασιλιά της Ηπείρου. Αργότερα, μέλη της έφεραν κι άλλα επώνυμα, όπως "Γρίβας" ή "Σπάτας".
Αλβανικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2023
Οι αλβανικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2023 διεξήχθησαν στις 14 Μαΐου 2023 στην Αλβανία.
Νικόλαος Μπούας
Πηγές
Κατηγορία:Αρβανίτες Νικολαος
Αλβανικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2023
Προηγούμενες εκλογές
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της Αλβανίας του 2019, η αλβανική αντιπολίτευση είχε μποϊκοτάρει τις εκλογές με αποτέλεσμα οι Σοσιαλιστές να διεκδικήσουν αδιαφιλονίκητα σε 31 δήμους. Μόνο στην Σκόδρα είχε εκλεγεί δήμαρχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ στην Φοινίκη ο υποψήφιος που εκλέχθηκε συμμετείχε σε ξεχωριστό κόμμα ελληνικής μειονότητας, ο μοναδικός Δήμος που δεν νίκησε κάποιος από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς. Όλοι οι άλλοι δήμαρχοι ανήκαν στο Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, η συμμετοχή ήταν 22,97% ή 812.249 άτομα.Η αντιπολίτευση δήλωσε ότι, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, συμμετείχαν μόνο 534.528 άτομα, που σημαίνει ότι η συμμετοχή ήταν 15,12%.
Οι εκλογές είχαν κηρυχθεί ως φάρσα από τον αρχηγό της αντιπολίτευσης Λουλζίμ Μπάσα εκείνη την περίοδο.
Πριν τις εκλογές του 2023
Ο Σαλί Μπερίσα και ο Ιλίρ Μέτα συναντήθηκαν επίσημα στις 26 Οκτωβρίου 2022 σχεδιάζοντας τις επερχόμενες εκλογές.
Στις 25 Ιανουαρίου 2023, αποκαλύφθηκε η συμφωνία του Μπερίσα με τον Βαγγέλη Δούλε. Σύμφωνα με τη συμφωνία, το PBDNJ έθεσε υποψηφίους στη Φοινίκη, τη Δρόπολη και τη Χειμάρρα. Παρόλο που ο Taulant Balla υποστήριξε ότι οι Σοσιαλιστές (PS) δεν χρειάζονται κανένα συνασπισμό, μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου δεν ήταν ξεκάθαρο αν το PS θα ήταν μόνο του ή με συνασπισμό. Ο Έντι Ράμα είχε δηλώσει ότι το κόμμα του είχε επιλέξει κάθε υποψήφιο για κάθε περιοχή εκτός από την Αυλώνα και το Δυρράχιο. Τον Φεβρουάριο του 2023, υπήρξε διαμάχη γύρω από τις υποτιθέμενες διασυνδέσεις μεταξύ του πρωθυπουργού Έντι Ράμα και του Τσαρλς ΜακΓκονίγκαλ, ο οποίος πιστεύεται ότι συνδέεται με τον Ρώσο ολιγάρχη Όλεγκ Ντεριπάσκα
Στους υποψηφίους του Μπερίσα δεν επετράπη να εγγραφούν ως Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά στη λίστα του κόμματος του Ιλίρ Μέτα. Στις 15 Μαρτίου 2023, ο Μπερίσα και ο Μέτα ανακοίνωσαν ότι ο συνασπισμός τους θα ονομαζόταν Bashkë Fitojmë («Μαζί κερδίζουμε»).
Σύλληψη Έλληνα υποψηφίου από τις Αλβανικές αρχές
Στις 12 Μαΐου 2023 συνελήφθη από τις Αλβανικές αρχές ο υποψήφιος της Ελληνικής κοινότητος για τον Δήμο Χειμάρρας, Διονύσιος-Φρέντι Μπελέρης με την κατηγορία της εξαγοράς ψήφων, κατηγορία που θεωρείται αβάσιμη. Ωστόσο αργότερα, θα καταφέρει να εκλεγεί, με τον ίδιο στην φυλακή υπό προσωρινή κράτηση. Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή, με τον ίδιο υπό κράτηση. Εκτός από την Ελλάδα, και η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδίκασε την σύλληψη και εξέφρασε την ανησυχία της, αφού προηγήθηκε σχετική ερώτηση-καταγγελία της ευρωομάδας του ΚΚΕ και στην συνέχεια πρόταση του ΕΛΚ και συγκεκριμένα της ευρωομάδας της ΝΔ που υπρψηφίστηκε.
Αποτελέσματα
Στους περισσότερους Δήμους εν τέλει, οι περισσότεροι δήμαρχοι που εκλέχθηκαν είναι Σοσιαλιστές. Ορισμένοι δήμοι στον βορρά αλλά και δύο στον νότο εξέλεξαν δήμαρχο της αντιπολίτευσης «Μαζί κερδίζουμε», ενώ στην Φοινίκη επανεκλέχθηκε ο υποψήφιος του Ελληνικού Κινήματος "MEGA".
Τρεις από τους δημάρχους που εκλέχτηκαν είναι Έλληνες Ηπειρώτες (Χιμάρα, Φοινίκη, Δρόπολη) ενώ ένας είναι Σλαβομακεδονίτης (Πουστέτς). Μεταξύ αυτών ο υπό κράτηση Έλληνας υποψήφιος Διονύσιος-Φρέντι Μπελέρης, εκλέχθηκε στην Χειμάρα. Οι υπόλοιποι δήμαρχοι είναι Αλβανοί. μικρογραφία|190px|Χάρτης της Αλβανίας, με τους δήμους που νίκησε Έλληνας σε μπλε χρώμα και τον δήμο που νίκησε Σλαβομακεδονίτης σε κίτρινο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Αλβανία
Παραπόταμος
μικρογραφία|Ο ποταμός Ναμ Χαν συμβάλλει με τον [[Μεκόνγκ στη Λουάνγκ Πραμπάνγκ του Λάος]] Ο παραπόταμος είναι ρέμα ή ποταμός που εκβάλλει σε ένα μεγαλύτερο ρέμα ή ποταμό. Ένας παραπόταμος δεν εκβάλλει απευθείας στην θάλασσα ή ωκεανό. Οι παραπόταμοι και ο κύριος ποταμός αποστραγγίζουν την λεκάνη απορροής (δηλαδή, τις περιοχές που βρίσκονται γύρω από τον ρου του ποταμού) των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων του ποταμού, οδηγώντας το νερό προς τα έξω, στον ωκεανό. Ο Ιρτίς είναι ο κύριος παραπόταμος του Ομπ στη Ρωσία. Ο Ιρτίς είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος στον κόσμο διασχίζοντας 4.248 χιλιομέτρων. Ο ποταμός Μαδέιρα έχει μέση απορροή υδάτων 31.200 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο.
Στη γεωγραφία, η συμβολή των ποταμών, όπου δύο ή περισσότερα υδάτινα σώματα ενώνονται μεταξύ τους, συνήθως αναφέρεται στην ένωση των παραποτάμων με τους ποταμούς στους οποίους συμβάλλουν.
Το αντίθετο του παραποτάμου είναι ο απορρέων ποταμός (distributary). Απορρέων λέγεται ο ποταμός ή το ρέμα το οποίο, αποσπάται από κάποιον ποταμό και ακολουθεί δική του πορεία. Οι απορρέοντες ποταμοί απαντώνται συχνότερα στα δέλτα των ποταμών.
Ο παραπόταμος σε αντίθεση με τον ποταμό δεν εκβάλλει στην θάλασσα. Ο παραπόταμος μπορεί να είναι ποτάμι μήκους πολλών χιλιόμετρων ή κάποιος χείμαρρος που καταλήγει σε κάποιον μεγαλύτερο ποταμό μετά από σύντομη πορεία.
Ορολογία
μικρογραφία|Αεροφωτογραφία του 1974 η οποία δείχνει τον ποταμό Σενάντοα (κάτω δεξιά) κατά την συμβολή του με τον [[Ποταμός Ποτόμακ|Ποταμό Ποτόμακ (κάτω αριστερά και πάνω δεξιά). Ο Σενάντοα είναι δεξιός και όχι αριστερός παραπόταμος του Ποτόμακ. ]] Ανάλογα με τον προσανατολισμό του παραπόταμου σε σχέση με τον προσανατολισμό του ποταμού στον οποίο εκβάλλει, διακρίνονται σε δεξιούς και αριστερούς παραποτάμους. Ο παραπόταμος διακρίνεται σε αριστερό και δεξιό ανάλογα με το αν βρίσκεται αριστερά ή δεξιά σε σχέση με την διαδρομή που ακολουθεί το υδάτινο ρεύμα του ποταμού στον οποίο εκβάλλει ο παραπόταμος.
Κατάταξη και απαρίθμηση
Μερικές φορές οι ποταμοί κατατάσσονται ξεκινώντας με αυτούς που βρίσκονται εγγύτερα στις πηγές του ποταμού και τελειώνοντας με αυτούς που βρίσκονται κοντά στις εκβολές του ποταμού. Η διάταξη ρεμάτων του Στράλερ εξετάζει τη διάταξη των παραποτάμων σε μια ιεραρχία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και υψηλότερης τάξης, με τον παραπόταμο πρώτης τάξης να είναι συνήθως ο μικρότερος ως προς το μέγεθος. Για παράδειγμα, ένας παραπόταμος δεύτερης τάξης είναι το αποτέλεσμα δύο ή περισσότερων παραποτάμων πρώτης τάξης οι οποίοι συμβάλλουν για να σχηματίσουν τον παραπόταμο δεύτερης τάξης.
Μια άλλη μέθοδος είναι η κατάταξη των παραποτάμων ξεκινώντας με αυτούς που εκβάλλουν εγγύτερα προς τις εκβολές του ποταμού και τελειώνοντας με αυτούς που βρίσκονται εγγύτερα προς τις πηγές του σε μια δομή δέντρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδάτινα ρεύματα Κατηγορία:Παραπόταμοι Κατηγορία:Ποταμοί Κατηγορία:Φυσική γεωγραφία
Ντέιβιντ Μπουθ
Ο Ντέιβιντ Μπουθ (David Booth, 1970), γεννημένος στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ.
Καριέρα
Ο Μπουθ ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα από το πανεπιστήμιο του Ντε Πολ το 1988, όπου με τους Blue Demons αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια, όντας πλέον ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ του κολεγίου με 1.933 πόντους, πίσω από τον Μαρκ Αγκουάιρ.
Αφού αποφοίτησε με πτυχίο στα Μέσα Επικοινωνίας, έγινε ντραφτ για το CBA και τους Ράπιντ Σίτι Θρίλερς, ενώ το 1993-94 φόρεσε τη φανέλα των Τρι-Σίτι Σινούκ.
Το 1995, υπέγραψε στη γαλλική Τουλούζ, όπου παίζοντας στη δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 31,9 πόντους ανά αγώνα. Το καλοκαίρι του 1996, συμμετείχε σε Summer League του ΝΒΑ με την ομάδα των Λος Άντζελες Λέικερς, αλλά συνέχισε στη Γαλλία με την Ντιζόν, η οποία τερμάτισε στην ένατη θέση του πρωταθλήματος, με τον Μπουθ να κατακτά τον τίτλο του πρώτου σκόρερ με μέσους όρους 22,2 πόντων και 6,2 ριμπάουντ.
Τη σεζόν 1997-98, επέστρεψε στην Τουλούζ, η οποία είχε ανέβει στην πρώτη κατηγορία και το καλοκαίρι του 1998 έκανε ένα σύντομο πέρασμα από τη Βενεζουέλα και τους Κοκόντριλος ντε Καράκας, με 23,0 πόντους και 5,7 ριμπάουντ σε τρεις αγώνες.
Το 1998, μεταγράφηκε στις Φιλιππίνες και το Νοέμβριο του ίδιου έτους συνέχισε στην Ιταλία και την ομάδα της Βερόνα. Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στο CBA και τη Βενεζουέλα, ενώ είχε αγωνιστεί σε ένα παιχνίδι με τον Άρη Θεσσαλονίκης, όταν στην πρώτη αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 81-69 από την Ηρακλή, με τον Μπουθ να πετυχαίνει 23 πόντους και να μαζεύει 6 ριμπάουντ. Ο αγώνας αυτός, υπήρξε το ντεμπούτο του Δημήτρη Διαμαντίδη στην Α1 εθνική κατηγορία.
Το καλοκαίρι του 2000, υπέγραψε στην ΑΕΚ Λάρνακας και στη συνέχεια έγινε ντραφτ για το ΑΒΑ με τους Σικάγο Σκαϊλάινερς, όπου είχε μέσους όρους 21,4 πόντων και 6,9 ριμπάουντ. Μετά από ένα ακόμη πέρασμα από τη Βενεζουέλα, μεταγράφηκε στην Ιαπωνία και τους Ματσουσίτα Κανγκαρούς, στους οποίους παρέμεινε μέχρι το 2005 με μέσους όρους άνω των τριάντα πόντων και δέκα ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Αφρός σιλικόνης
Ο αφρός σιλικόνης είναι ένα προϊόν συνθετικού καουτσούκ που χρησιμοποιείται στη στεγανοποίηση, σε φύλλα και σε αντιπυρικά συστήματα. Είναι διαθέσιμο σε στερεή, σκληρυμένη μορφή καθώς και σε μεμονωμένα υγρά συστατικά για εγκαταστάσεις πεδίου.
Βουλκανισμός
Όταν τα συστατικά στοιχεία του αφρού σιλικόνης αναμειγνύονται μαζί, παράγουν αέριο υδρογόνο, που προκαλεί το σχηματισμό φυσαλίδων μέσα στο ελαστικό, καθώς αλλάζει από υγρό σε στερεό. Αυτό καταλήγει σε μια εξωτερική πίεση, προκαλώντας τριβή μεταξύ του αφρού και του οτιδήποτε χύνεται μέσα. Η θερμοκρασία και η υγρασία μπορούν να επηρεάσουν τον βαθμό επέκτασης. Αν το αέριο διαφεύγει με την πάροδο του χρόνου, αυτή η τριβή μειώνεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καουτσούκ Κατηγορία:Αφροί
Σχολή Επιστημών Γεωπονίας και Δασολογίας Δ.Π.Θ.
Η Σχολή Επιστημών Γεωπονίας και Δασολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης βρίσκεται στην πόλη της Ορεστιάδας. Είναι μία από τις 8 σχολές που ιδρύθηκαν στο Πανεπιστήμιο κατά την ανασυγκρότηση των σχολών του το έτος 2013 (ΦΕΚ A 134/2013). Η Σχολή συγκροτείται από τα Τμήματα Αγροτικής Ανάπτυξης και Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων που ιδρύθηκαν το 1999.
Εγκαταστάσεις
Οι εγκαταστάσεις της Σχολής στην Ορεστιάδα χρησιμοποιούνται από κοινού και από τα δύο τμήματα και αποτελούνται από το κεντρικό κτίριο, τη βιβλιοθήκη, το συγκρότημα των Αμφιθεάτρων, το κτίριο των Εργαστηρίων, το συγκρότημα των Φοιτητικών Εστιών και για τις εκπαιδευτικές και ερευνητικές ανάγκες του Τμήματος Αγροτικής Ανάπτυξης το Αγρόκτημα της Σχολής που βρίσκεται στο κτήμα του τοπικού Σταθμού Γεωργικής Έρευνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Κατηγορία:Γεωπονία Κατηγορία:Δασολογία
Αμμιανός
Ο Αμμιανός ήταν Έλληνας ποιητής που έζησε στις αρχές του Β΄ μ.Χ. αιώνα κι έγραψε σκωπτικά επιγράμματα εναντίον των ημιμαθών σοφιστών και ρητόρων. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται 26 επιγράμματά του από το Ανθολόγιο του Διογενιανού.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολόγιο του Διογενιανού Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1932
thumb|200px|Το χρυσό μετάλλιο της [[Σόνια Χένι στο ατομικό γυναικών του καλλιτεχνικού πατινάζ.]] Ο πίνακας μεταλλίων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1932 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932.
Πρόκειται για τη μοναδική διοργάνωση Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων έως και σήμερα, όπου οι Αμερικανοί τερματίζουν στην πρώτη θέση του πίνακα μεταλλίων.
Πίνακας μεταλλίων
thumb|200px|Ο Αμερικανός [[Τζακ Σι κατέκτησε 2 χρυσά μετάλλια σε αγωνίσματα της παγοδρομίας ταχύτητας.]] Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1932 1932
Αλκυλαλογονίδια
Τα αλαλκάνια είναι γνωστά εδώ και αρκετούς αιώνες. Το χλωραιθάνιο είναι γνωστό ότι παράχθηκε συνθετικά από τον 15ο αιώνα. Ωστόσο, η συστηματική σύνθεση τέτοιων ενώσεων αναπτύχθηκε κατά τον 19ο αιώνα, ως ένα βήμα στην ανάπτυξη της οργανικής χημείας και της κατανόησης της δομής των αλκανίων. Αναπτύχθηκαν μέθοδοι για την επιλεκτική δημιουργία δεσμών C-X. Ειδικότερα, πολύπλευροι μέθοδοι περιλαμβάνουν την προσθήκη υδραλογόνων σε αλκένια και τη μετατροπή αλκανολών σε αλαλκάνια. Αυτές οι μέθοδοι είναι τόσο αξιόπιστες και τόαο εύχρηστες, ώστε τα αλαλκάνια έγιναν (σχετικά) οικονομικά διαθέσιμα για τη χημική βιομηχανία, γιατί επιπλέον τα αλογόνα των αλαλκανίων μπορούν με τη σειρά τους να υποκατασταθούν από μεγάλο εύρος άλλων λειτουργικών ομάδων.
Παρ' όλο που τα περισσότερα αλαλκάνια είναι ανθρωπογενή, υπάρχουν και μη τεχνητά αλαλκάνια στη φύση της Γης, τα περισσότερα από τα οποία συνθέτονται από ένζυμα βακτηριδίων και ειδικότερα αλγών. Έχουν ταυτοποιηθεί πάνω από 1.600 αλογονούχες οργανικές ενώσεις που παράγονται από ζωντανούς οργανισμούς της Γης, από τις οποίες τα βρωμαλκάνια είναι τα πιο συνηθισμένα, ανάμεσα στα αλαλκάνια που ανήκουν σ' αυτές (τις παραπάνω αναφερόμενες ενώσεις). Οι βιογικά παραγώμενες αλογονούχες οργανικές ενώσεις έχουν ένα εύρος πολυπλοκότητας από το βρωμομεθάνιο ως αλογονούχες ακόρεστες ή και αρωματικές ενώσεις. Αλογονούχες οργανικές ενώσεις που παράγονται από φυτά της ξηράς είναι πολύ σπάνιες, αλλά υπάρχουν. Για παράδειγμα το φθοραιθανικό οξύ είναι μια τοξίνη που παράγεται από τουλάχιστον 40 γνωστά είδη φυτών. Είναι ακόμη γνωστές δεαλογονάσες, δηλαδή ειδικά βακτηριακά ένζυμα που απομακρύνουν άτομα αλογόνων από αλογονούγες οργανικές ενώσεις. Τα αλαλκάνια έχουν ένα ευρύ διαφέρον επειδή είναι ευρέως διαδεδομένες και έχουν μια ποικίλα ευεργετικών αλλά και επιβλαβών επιπτώσεων. Οι ωκεανοί τις Γης εκτιμάται ότι εκλύουν 1 - 2 εκατομμύρια τόνους βρωμομεθανίου ετησίως.
Ταξινόμηση των αλκυλαλογονιδίων
΄Ενα κριτήριο ταξινόμησης των αλκυλαλογονιδίων είναι η δομή τους. Σύμφωνα με αυτό, τα αλκυλαλογονίδια ταξινομούνται ως εξής:
Ένα άλλο κριτήριο ταξινόμησης των αλκυλαλογονιδίων είναι το είδιος του αλογόνου που περιέχουν. Σύμφωνα με αυτό, τα αλκυλαλογονίδια ταξινομούνται ως εξής:
Ονοματολογία
Η συστηματική ονοματολογία (δηλαδή ονοματολογία κατά IUPAC) κατά των αλαλκανίων ακολουθεί την κατά IUPAC ονοματολογία των αντίστοιχων αλκανίων, με τη διαφορά ότι το χαρακτηριστικό για το αλογόνο τους πρόθεμα («φθορο-», «χλωρο-», «βρωμο-» ή «ιωδο-») τίθεται μπροστά από το όνομα της «κύριας» ανθρακικής αλυσίδας, μαζί με τα προθέματα των διακλαδώσεων αυτής, αν υπάρχουν. Αν τα προθέματα αυτά είναι συνολικά περισσότερα από ένα (1), η σειρά τοποθέτησής τους, στην τελική συνολική συστηματική ονομασία της ένωσης, καθορίζεται από την αλφαβητική τους σειρά. Ωστόσο, για πολλές από αυτές τις ενώσεις υπάρχον και «εμπειρικά» ονόματα, δηλαδή ονομασίες που τους δόθηκαν πριν από την καθιέρωση της συστηματικής ονοματολογίας, αλλά πολλές από αυτές τις ονομασίες, επιβιώνουν σε χρήση ως τις μέρες μας. Π.χ. για το φθορομεθάνιο υπάρχει η ονομασία «μεθυλοφθορίδιο».
Παραγωγή
Τα αλαλκάνια μπορούν να παραχθούν πρακτικά (άμεσα ή έμμεσα) από όλες τις οργανικές ενώσεις. Ωστόσο, οι πιο σημαντικές (ιδίως) για τη βιομηχανία πρώτες ύλες για την παραγωγή αλαλκανίων είναι κυρίως τα αλκάνια και τα αλκένια και δευτερευγόντως αλκοόλες. Πιο σπάνια, αξιοποιούνται και άλλες δυνατότητες.
Από αλκάνια
Τα αλκάνια (RH ή CvH2v+2) αντιδρούν με τα αλογόνα (X2) με το μηχανισμό της αλογόνωσηε με ελεύθερες ρίζες. Σύμφωνα με το μηχανισμό αυτόν, αρχικά το μόριο του αλογόνου διασπάται:
Για να πραγματοποιηθεί, αυτή η αντίδραση διάσπασης, απαιτεί σημαντική ποσότητα ενέργειας, που συνήθως προέρχεται από υπεριώδες φως ή και θερμότητα (ειδικότερα το ιώδιο επιρεάζεται σχεδόν μόνο από τη θερμότητα). Η παραγωγή των ελεύθερων ριζών αλογόνου αποτελεί την «έναρξη» της συνολικής αντίδρασης αλογόνωσης των αλκανίων. Οι παραγώμενες αυτές ελεύθερες ρίζες είναι πολύ ασταθείς και επομένως πολύ δραστικές, με αποτέλεσμα το φαινόμενο παραγωγής τους να μπορεί να «διαδίδεται», όταν αυτές συναντούν κάποιο ουδέτερο μόριο. Πιο συγκεκριμένα, έχουμε τις ακόλουθες «αντιδράσεις διάδωσης ελευθέρων ριζών»:
Σε ένα μικρότερο βαθμό, κάποια από τα παραγώμενα μόρια αλαλκανίων (RX ή CvH2v+1X), προλαβαίνουν να συμμετάσχουν στην αντίδραση διάδωσης:
Ομοίως παράγονται σε ολοένα μικρότερο βαθμό πολυαλαλκάνια με ακόμη περισσότερα άτομα αλογόνου ανά μόριο. Ο βαθμός παραγωγής τους ελαττώνεται και για λόγους κινητικούς, επειδή έχουν ολοένα μικρότερη συγκέντρωση και λιγότερο διαθέσιμο χρόνο αντίδρασης, αλλά και γιατί ότι οι ρίζες CvH2vX● (και ακόμη περισσότερο οι πολυαλογονούχες) είναι ακόμη πιο ασταθείς από τις CvH2v+1●. Η σχετική σημασία της κινητικότητας και της σταθερότητας των ριζών εξαρτώνται από το είδος του αλογόνου. Τα ελαφρύτερα αλογόνα, δηλασή το φθόριο και το χλώριο, είναι περισσότερο «κινητικά», δηλαδή αντιδρούν γρήγορα και γι' αυτά έχει μεγαλύτερη σημασία η διαθέσιμη συγκέντρωση των αντίστοιχων αντιδρόντων, ενώ το βρώμιο και το ιώδιο, είναι περισσότερο «εκλεκτικά», δηλαδή αντιδρούν πιο αργά και πιο εκλεκτικά, και γι' αυτά έχει μεγαλύτερη σημασία η σταθερότητα των ριζών με τις οποίες αντιδρούν. Η συγκέντρωση των πολυαλααλκανίων, αν είναι ανεπιθύμητη, μπορεί να περιοριστεί με τη χρήση περίσσειας αλκανίου, δηλαδή ποσότητας αλκανίου μεγαλύτερης από την απαραίτητη στοιχειομετρικά. Έτσι αυξάνεται η σχετική πιθανότητα συνάντησης μορίων RH με X● και μειώνεται η αντίστοιχη RX και X●, εφόσον οι ρίζες X● καταναλώνονται με μεγαλύτερη (σχετικά) ταχύτητα. Πάντως, τελικά, η αντίδραση τερματίζεται, γιατί, έστω και στατιστικά πολύ πιο σπάνια, συναντιούνται και αντιδρούν μεταξύ τους ελεύθερες ρίζες. Αυτές είναι οι λεγόμενες «αντιδράσεις τερματισμού»:
Η συνολική αντίδραση αλογόνωσης αποδίδεται συνήθως με τη στοιχειομετρική εξίσωση:
Στην πραγματικότητα βέβαια, η παραπάνω εξίσωση αγνοεί την αναπόφευκτη συμπαραγωγή πολυλαλκανίων, καθώς και τις (τυχόν) ενδομοριακές αντιδράσεις μετάθεσης των ελευθέρων ριζών των αλκυλίων (R●) και των αλαλκυλίων (CvH2vX●), που οδηγούν στην παραγωγή παραπροϊόντων, που αν είναι ανεπιθύμητα, μερικές φορές είναι εφικτό να αφαιρεθούν από το μίγμα που προκύπτει με (κλασματική) απόσταξη. Ακόμη, στις περισσότερες περιπτώσεις από κάθε αλκάνιο (RH), μπορεί να προκύψει ένας αριθμός διαφορετικών αλκυλίων (R●), ακόμη και αν δεν ληφθούν υπόψη και οι (τυχόν) ενδομοριακές αντιδράσεις μετάθεσης των ελευθέρων ριζών των αλκυλίων αυτών. Η κατανομή των πιθανότερων παραγώγων μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προβλεφθεί ικανοποιητικά και εξαρτάται και πάλι από το είδος του αλογόνου, τη συγκέντρωση κάθε πιθανού αλκυλίου που προκύπτει, αλλά και από τη σχετική σταθερότητά τους, ιδιαίτερα αν το αλογόνο είναι το βρώμιο ή το ιώδιο. Η δραστικότητα των διαφόρων αλογόνων διαφέρει σημαντικά. Οι σχετικές αναλογίες είναι οι ακόλουθες: φθόριο (108) > χλώριο (1) > βρώμιο (7·10-11) > ιώδιο (2·10-22). Έτσι, οι αντιδράσεις με το φθόριο είναι δύσκολο να ελεγχθούν και αποφεύγονται ως επικίνδυνες. Οι αντιδράσεις με το βρώμιο είναι αργές και απαιτούν μεγάλη ποσότητα και ισχύ υπεριώδους ακτινοβολίας για να παραχθούν, ενώ οι αντιδράσεις με το ιώδιο είναι πρακτικά ανύπαρκτες μόνο με ακτινοβολία και απαιτούν έντονη θέρμανση, γιατί είναι θερμοδυναμικά ασύμφορες.
Από αλκένια
Σε μια υδροαλογόνωση, ένα αλκένιο (π.χ. RCH=CH2) αντιδρά με ξηρό υδραλογόνο (HX), παράγοντας ένα αλαλκάνιο. Ο διπλός δεμός του αλκενίου αντικαθίσταται με δυο (2) νέους απλούς δεσμούς, ένας (1) με το αλογόνο και ένας (1) με το υδρογόνο του υδραλογόνου. Κατά την προσθήκη αυτή ισχύει ο περιβόητος «κανόνας Markovnikov», σύμφωνα με τον οποίο το αλογόνο συνδέεται με το ηλεκτροθετικότερο τμήμα του μορίου του αλκενίου, δηλαδή εκείνο που συνδέεται με τις περισσότερες ανθρακούχες ομάδες. Είναι όμως δυνατή και η «αντι-Markovnikov προσθήκη», με τη χρήση υπεριώδους φωτός ή παρουσία υπεροξειδίων (ROOR) :