cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παγκύπριος-Ελευθέρια Νέας Υόρκης
Αγωνιστική παρουσία
Το 1984 έκανε εντυπωσιακή πορεία φτάνοντας ως τον τελικό της χερσαίας ζώνης που αντιστοιχεί στον ημιτελικό (δ΄ γύρο) της διοργάνωσης, αφού ο νικητής αντιμετωπίζει το νικητή από τη ζώνη της Καραϊβικής. Μεταξύ άλλων είχε αποκλείσει τη μεξικανική Πουέμπλα στα πέναλτι, έπειτα από δύο ισόπαλες αναμετρήσεις. Στον ημιτελικό αντιμετώπιζε την άλλη μεξικανική ομάδα, την Γουαδαλαχάρα. Ουσιαστικά, ο νικητής της αναμέτρησης ήταν το μεγάλο φαβορί για τον τελικό τίτλο, αφού αντίπαλος από την άλλη ζώνη ήταν η αδύναμη πρωταθλήτρια Αϊτής, Βιολέτ. Όμως, οι δυο ομάδες απέτυχαν να συμφωνήσουν στις ημερομηνίες διεξαγωγής των ημιτελικών αγώνων και η CONCACAF αναγκάστηκε να τις αποκλείσει ανακηρύσσοντας τροπαιούχο την Βιολέτ χωρίς αγώνα.
Ποδοσφαιριστές
Στον Παγκύπριο αγωνίστηκε το 1979 ο Μίμης Παπαϊωάννου, όπου εκτελούσε και χρέη προπονητή. Τη χρονιά αυτή κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο στο πρωτάθλημα Κοσμοπόλιταν Ν. Υόρκης.
Στο Κύπελλο Πρωταθλητριών
Ο Παγκύπριος-Ελευθέρια Νέας Υόρκης πήρε μέρος στο Τσάμπιονς Καπ της Ομοσπονδίας Βορείου-Κεντρικής Αμερικής το 1983 και 1984. Δηλώθηκε και το 1982 αλλά δεν μετείχε.
Η "Ελευθερία" Ν. Υόρκης (Ν.Υ. Φρίντομ)
Το 1999 ο "Παγκύπριος-Ελευθέρια" δημιούργησε μια θυγατρική ποδοσφαιρική ομάδα με το όνομα "Ελευθερία" (New York Freedom), η οποία εντάχθηκε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα "USL Premier Development League". Μετείχε πέντε σεζόν, αρχικά στην 4η κατηγορία (1999 ως 2001) και στη συνέχεια στην 3η κατηγορία (2002, 2003) και στη συνέχεια αδρανοποιήθηκε. Είχε μια καλή πρώτη σεζόν, όταν πήρε την 1η θέση του ομίλου της στη διάρκεια της κανονικής περιόδου και τερμάτισε στην 3η θέση μετά τα πλέιοφ. Ταυτόχρονα προκρίθηκε να εκπροσωπήσει τη Λίγκα της στο Κύπελλο ΗΠΑ, όπου έφτασε ως το δεύτερο γύρο χάνοντας με 1-2 στην παράταση από τους τότε πρωταθλητές Ρότσεστερ Ρέιτζιν Ρίνος. Τα επόμενα χρόνια είχε αξιοπρεπείς παρουσίες στο πρωτάθλημα ως το 2003 που αποχώρησε. Σήμερα είναι αδρανής.
Πηγές
Oι τίτλοι των ελληνοαμερικανικών ποδοσφαιρικών ομάδων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1974 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες ΗΠΑ
Κιλάλεα
thumb|right|250px|Η Παραλία ΚιλάλεαΤο νησί Κιλάλεα (πορτογαλικά: Quilálea) είναι ένα νησί του αρχιπελάγους Κιρίμπα της Μοζαμβίκης.
Γεωγραφία
Το Φιό ανήκει στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο, στη Συνοικία Ίμπο, τη μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης και κεντρο-δυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο. Η κυριότερη παραλία είναι η Παραλία Κιλάλεα.
Παραλία Κιλάλεα
Η παραλία Κιλάλεα είναι η κύρια παραλία του νησιού. Είναι μια πολύ ωραία παλαλία. Είναι αμμώδης και πίσω από την άμμο έχει πολλά δένδρα. Στην ανατολική πλευρά της δεν έχει σχεδόν καθόλου σκόπελους. Υπάρχει, όμως, ένας σκόπελος πολύ κοντά στην ακτή.
Δείτε επίσης
Κιλαλεα
Ακαδημία Ζυλιάν
Η Ακαδημία Ζυλιάν (Académie Julian) ήταν ιδιωτική σχολή ζωγραφικής και γλυπτικής που ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1867 από τον Γάλλο ζωγράφο και δάσκαλο Ροντόλφ Ζυλιάν (1839-1907) και λειτούργησε από το 1868 έως το 1968. Παρέμεινε διάσημη για τον αριθμό και την ποιότητα των καλλιτεχνών που την παρακολούθησαν κατά τη διάρκεια της μεγάλης περιόδου άνθισης των τεχνών στις αρχές του εικοστού αιώνα. Μετά το 1968, ενσωματώθηκε στην ESAG Penninghen.
Ιστορία
μικρογραφία|[[Ροντόλφ Ζυλιάν (1839 – 1907), ιδρυτής της Ακαδημίας]] μικρογραφία|Δάσκαλοι στην Ακαδημία Ζυλιάν c. 1892 Ο Ροντόλφ Ζυλιάν ίδρυσε την Ακαδημία Ζυλιάν το 1868 στο Passage des Panoramas, ως ιδιωτική σχολή για σπουδαστές τέχνης. Η Ακαδημία Ζυλιάν όχι μόνο προετοίμαζε τους μαθητές για τις εξετάσεις στην περίφημη Σχολή των Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts), αλλά προσέφερε ανεξάρτητη εναλλακτική εκπαίδευση και κατάρτιση στις τέχνες. «Ιδρύθηκε σε μια εποχή που η τέχνη επρόκειτο να υποστεί μια μακρά σειρά κρίσιμων μεταλλάξεων, και φιλοξένησε ζωγράφους και γλύπτες κάθε είδους και πεποίθησης και ποτέ δεν προσπάθησε να τους κάνει να ακολουθήσουν μια συγκεκριμένη γραμμή».
Το 1880, οι γυναίκες που δεν επιτρεπόταν να εγγραφούν για σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών έγιναν δεκτές από τη νέα Ακαδημία Ζυλιάν. Οι αλλοδαποί υποψήφιοι οι οποίοι δεν είχαν μπορέσει να εισαχθούν στη Σχολή Καλών Τεχνών λόγω των απαιτητικών εξετάσεων για τη γαλλική γλώσσα ήταν ευπρόσδεκτοι στην Ακαδημία Ζυλιάν. Οι άνδρες και οι γυναίκες εκπαιδεύονταν χωριστά και οι γυναίκες συμμετείχαν στις ίδιες σπουδές με τους άνδρες, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου και της ζωγραφικής γυμνών μοντέλων. «Οι ανθρώπινες συναναστροφές εξελίσσονταν σε μια ατμόσφαιρα συναδελφική, άνετη και αλληλοϋποστηριζόμενη. Καλλιέργησε μερικούς από τους καλύτερους καλλιτέχνες της εποχής».
Η γρήγορη επιτυχία της Ακαδημίας εξασφαλίστηκε επίσης από τους διάσημους και αξιοσέβαστους καλλιτέχνες τους οποίους ο Ροντόλφ Ζυλιάν απασχολούσε ως εκπαιδευτές: Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ (1825-1905), Ανρί Ρουαγιέ, Ζαν-Πωλ Λωράν, Γκαμπριέλ Φεριέ, Τόνι Ρομπέρ-Φλερύ, Ζυλ Λεφέβρ και άλλοι κορυφαίοι καλλιτέχνες της εποχής εκείνης που εκπαιδεύτηκαν στην ακαδημαϊκή τέχνη. ΤΤελικά, οι σπουδαστές της Ακαδημίας Ζυλιάν είχαν το δικαίωμα να διεκδικούν το Prix de Rome, ένα βραβείο που απονέμεται σε πολλά υποσχόμενους νέους καλλιτέχνες και να συμμετέχουν στα μεγάλα "σαλόνια" ή εκθέσεις τέχνης.
Στα τέλη του 19ου αιώνα ο όρος L'art pompier είχε εισέλθει στο προσκήνιο ως περιπαικτικός όρος για την παραδοσιακή ακαδημαϊκή τέχνη που υποστήριζαν οι δάσκαλοι της Ακαδημίας. Ως αποτέλεσμα, η Ακαδημία Ζυλιάν αγκάλιασε ένα πιο φιλελεύθερο καθεστώς που προωθούσε μια λιγότερο συντηρητική, πιο ειλικρινή προσέγγιση της τέχνης η οποία αντιστοιχούσε στο κίνημα της αποσχιστικής τέχνης στη Γερμανία και στη Ζετσεσιόν της Βιέννης στην Αυστρία. Ακολούθησε και εκφράστηκε πλήρως από τους Ναμπί, ένα κίνημα της πρωτοπορίας που συμμετείχε στο άνοιγμα του δρόμου προς τη μοντέρνα τέχνη το 1888-1889.
Με την πάροδο του χρόνου, η Ακαδημία Ζυλιάν άνοιξε σχολές και σε άλλες τοποθεσίες. Εκτός από την αρχική σχολή στο Passage des Panoramas, στούντιο υπήρχαν στον αριθ. 5 της Rue de Berri στο 8ο διαμέρισμα, στον αριθ. 31 Rue du Dragon στο 6ο διαμέρισμα, στον αριθ. 51 της rue Vivienne στο 2ο διαμέρισμα για τις μαθήτριες καλλιτέχνες, υπό την επίβλεψη της ζωγράφου Αμελί Μπωρύ-Σωρέλ, συζύγου του Ζυλιάν. Στους μεταγενέστερους διδάσκοντες περιλαμβάνονταν πρώην μαθητές (για παράδειγμα ο Εντγκάρ Σαχίν).
Το 1968, μια σημαντική χρονιά στην ιστορία της Γαλλίας με τα γεγονότα του Μάη, ιδιαίτερα σε σχέση με την εκπαίδευση, η Ακαδημία Ζυλιάν ενσωματώθηκε στην ESAG Penninghen.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τέχνες στη Γαλλία
Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Χαλκιδικής
Η Ε.ΚΑ.Σ.Χ. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Χαλκιδικής») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
Η λειτουργία της Ε.ΚΑ.Σ.Χ. εγκρίθηκε το 1987 αν και είχε ήδη λειτουργήσει ως Τοπική Επιτροπή Χαλκιδικής ήδη από το 1985. Στη δικαιοδοσία της ένωσης ανήκουν οι ομάδες που ανήκουν στο Νομό Χαλκιδικής. Έδρα της είναι τα Νέα Μουδανιά.
Διοργανώσεις
Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα: Επιπροσθέτως διεξάγονται αγώνες για Κύπελλο Ανδρών και Γυναικών.
Σε επίπεδο μικρότερων ηλικιών οργανώνονται πρωταθλήματα Νεανίδων, Κορασίδων, Εφήβων και Παίδων.
Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες ανδρών και γυναικών προβιβάζονται στους ομίλους βορρά της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών και Α2 Κατηγορίας Γυναικών αντίστοιχα. Ωστόσο οι γυναίκες προκειμένου να κερδίσουν το σχετικό εισιτήριο οφείλουν να καταταγούν στην πρώτη τριάδα σχετικού Πρωταθλήματος Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Βορείου Ελλάδος.
Προμηθευτικός Συνεταιρισμός
Προμηθευτικός Συνεταιρισμός είναι ένα είδος συνεταιρισμού που συστήνεται με σκοπό την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών. Μέλη του είναι κατά κανόνα αγοραστές ομοειδών αγαθών και σκοπός της λειτουργίας του είναι η επίτευξη οικονομιών κλίμακας (φθηνότερες τιμές και ευνοϊκότεροι όροι αγοράς λόγω μεγαλύτερων ποσοτήτων) κατά την προμήθεια των αγαθών. Με αυτό το χαρακτήρα απαντώνται πολλοί γεωργικοί συνεταιρισμοί οι οποίοι έχουν ως κύριο έργο την προμήθεια εφοδίων στους παραγωγούς για την καλλιέργεια των αγρών τους. Τα εφόδια αυτά μπορεί να είναι σπόροι, λιπάσματα, φυτοφάρμακα κ.α.
Στην Ελλάδα είναι έντονα ανεπτυγμένοι και προμηθευτικοί συνεταιρισμοί των φαρμακοποιών που είναι ιδιοκτήτες φαρμακείου ανοιχτού στο κοινό. (Η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μικρότερη αναλογία κατοίκων ανά φαρμακείο ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε.. Παρόλ' αυτά, ο αριθμός των φαρμακοποιών που απασχολούνται σε ένα φαρμακείο ανοιχτό στο κοινό σε αναλογία με τον πληθυσμό είναι ίδιος με αυτόν που ισχύει στην υπόλοιπη Ε.Ε. Η διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα, οι φαρμακοποιοί είναι ιδιοκτήτες πολλών αλλά μικρών σε οικονομικό μέγεθος επιχειρήσεων-φαρμακείων ενώ στην Ε.Ε. πολλοί φαρμακοποιοί εργάζονται με υπαλληλική σχέση στα φαρμακεία.)
Από πολύ νωρίς, πριν από το 1940, ιδρύθηκε πρώτα ο Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Θεσσαλίας με έδρα το Βόλο, στη συνέχεια ο Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Θεσσαλονίκης και αμέσως μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1946, ιδρύθηκε στη Λάρισα ο ΣΟ.Φ.ΛΑ (Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Λάρισας).
Κατά τη δεκαετία του '80 (και ιδίως μετά το 1986) παρατηρήθηκε έκρηξη ιδρύσεως Προμηθευτικών Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα ο αριθμός τους σήμερα να έχει φτάσει τους 27. Το σύνολο των παραπάνω συνεταιρισμών προμηθεύει φάρμακα και παραφαρμακευτικά προϊόντα σε 6.000 περίπου συνεταιρισμένα φαρμακεία. Το μερίδιο που αντιστοιχεί στους Συνεταιρισμούς Φαρμακοποιών αγγίζει το 50% της ελληνικής αγοράς φαρμάκου.
Βιβλιογραφία : Συνεταιρισμοί Φαρμακοποιών
Κατηγορία:Εμπορικό Δίκαιο
Αλυσίδες αυτοκινήτου
thumb|right|250px|Αλυσίδες αυτοκινήτου.
Οι αλυσίδες αυτοκινήτου είναι εξαρτήματα που προσαρτώνται στους τροχούς ενός αυτοκινήτου για να ενισχύσουν την πρόσφυσή τους στο οδόστρωμα, όταν αυτό είναι καλυμμένο από χιόνι, πάγο ή λάσπη.
Πρόκειται για πλέγμα που ντύνει τους κινητήριους τροχούς του αυτοκινήτου με σκοπό την αύξηση της τριβής τους με το οδόστρωμα, άρα και την ελάττωση της ολισθηρότητας του αυτοκινήτου σε αυτό. Κοντά στην επιφάνεια των τροχών που έρχεται σε επαφή με τον δρόμο, η «αλυσίδα» αποτελείται συνήθως από ατσάλινους κρίκους ή και από άλλο υλικό και σχήμα (π.χ. πλαστικά τακούνια) που είναι ανθεκτικό στη μηχανική καταπόνηση και δίνει την ιδιότητα της αύξησης της τριβής με το χιόνι και τον πάγο. Τα τελευταία χρόνια, με την έρευνα και την εξέλιξη της τεχνολογίας, έχουν παρουσιαστεί εναλλακτικές μορφές αλυσίδων χιονιού, όπως αυτή με μορφή αντιολισθητικού υφάσματος. Ανάλογα με τις διαστάσεις των τροχών, υπάρχουν αντίστοιχου μεγέθους αλυσίδες που εφαρμόζουν ακριβώς στη διάμετρο των τροχών.
Οι αλυσίδες φέρουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, αναλόγως της κατασκευής τους (ατσάλινοι κρίκοι, πλαστικά τακούνια, υφασμάτινο κάλυμμα).
Οι αλυσίδες με ατσάλινους κρίκους έχουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων
Εκλογές στη Μογγολία
Η Μογγολία διεξάγει εκλογές για Πρόεδρο (κάθε 4 χρόνια) και για Κοινοβούλιο (επίσης κάθε 4 χρόνια), στο πλαίσιο κοινοβουλευτικού συστήματος με ένα σώμα, γνωστό ως Κουράλ. Το νομοθετικό αυτό σώμα έχει συνολικά 76 μέλη στο οποίο προεδρεύει ο πρόεδρος του σώματος. Οι βουλευτές εκλέγονται σε καθολικές γενικές εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια. Τα 76 μέλη εκλέγονται σε συνολικά 26 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες.
1993
Οι πρώτες προεδρικές εκλογές έγιναν στις 6 Ιουνίου 1993 (για πρώτη φορά ο πρόεδρος εξελέγη από το λαό). Πρόεδρος εξελέγη ο Πουνσαλμαγκίν Οτσιρμπάτ με ποσοστό 59,9% των ψήφων και τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 92,7%.
1997
Οι επόμενες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 18 Μαΐου 1997 με συμμετοχή 85,1% και νικητή τον Νατσαγκίν Μπαγκαμπάντι, ο οποίος απέσπασε το 62,5% των ψήφων.
2001
Ο Μπαγκαμπάντι κέρδισε και τις προεδρικές εκλογές που έγιναν στις 20 Μαΐου 2001 με συμμετοχή 82,9% και με ποσοστό 59,2%.
2005
Ο Ναμπαρίν Ενχμπαγιάρ από το Μογγολικό Επαναστατικό Κόμμα του Λαού εξελέγη πρόεδρος στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 22 Μαΐου 2005 με ποσοστό άνω του 50% των ψήφων από τον πρώτο γύρο. Η ορκωμοσία του νέου προέδρου έγινε στις 24 Ιουνίου.
2009
Πρόεδρος, 24 Μαΐου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιοι – Κόμματα στα οποία πρόσκεινται !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2013
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Ιουνίου 2013 επανεξελέγη ο Τσαχιάγκιϊν Ελμπεγκντόρζ με ποσοστό 50,23% έναντι 41,97% [για τον υποψήφιο του Λαϊκού Κόμματος της Μογγολίας, Μπαντμανιαμπουγκίιν Μπατ-Έρντενε (Badmaanyambuugiin Bat-Erdene) και 6,5% για το Νατσάγκ Ούντβαλ, υποψήφιο του Επαναστατικού Κόμματος του Λαού της Μογγολίας. Πρόεδρος της Μογγολίας, 26 Ιουνίου 2013 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιοι – Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
1924-1986
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στη Μογγολία διεξήχθησαν το 1924 και εκλογές έγιναν ξανά τα έτη 1925, 1926, 1927, 1928, 1930, 1934, 1940 και 1949. Μετά τις εκλογές αυτές έγιναν εκλογές στις 10 Ιουνίου 1951.Η Μογγολία ήταν μονοκομματικό καθεστώς και μοναδικό νόμιμο κόμμα ήταν το Μογγολικό Επαναστατικό Κόμμα του Λαού (MPRP).Επί συνόλου 295 εδρών στο Κοινοβούλιο, το μοναδικό νόμιμο κόμμα κέρδισε 176 έδρες με τις υπόλοιπες να πηγαίνουν σε υποψηφίους που είχαν διοριστεί από το MPRP λόγω της υψηλής κοινωνικής τους θέσης. Στις επόμενες εκλογές στις 13 Ιουνίου 1954 το MPRP κέρδισε 192 έδρες από 295, στις εκλογές που έγιναν στις 16 Ιουνίου 1957 ο αριθμός των εδρών μειώθηκε σε 233 συνολικά, με το MPRP να καταλαμβάνει τις 178, ενώ στις 19 Ιουνίου 1960 έγιναν εκλογές με 267 έδρες, εκ των οποίων τις 207 κέρδισε το κυβερνών κόμμα. Στις εκλογές που έγιναν στις 9 Ιουνίου 1963 και στις 26 Ιουνίου 1966 το MPRP κέρδισε 216 (επί συνόλου 270) και 234 (επί συνόλου 287) έδρες αντίστοιχα. Στις 22 Ιουνίου 1969 έγιναν εκλογές για 297 έδρες, από τις οποίες το κυβερνών κόμμα κατέλαβε τις 252, στις 24 Ιουνίου 1973 τις 282 από τις συνολικά 336, στις 19 Ιουνίου 1977 τις 328 επί συνόλου 354, στις 21 Ιουνίου 1981 τις 344 από τις συνολικά 370 και στις 22 Ιουνίου 1986 τις 346 από τις 370. Σε όλες τις μονοκομματικές εκλογές, το ποσοστό συμμετοχής σύμφωνα με αναφορές ήταν 100%. Οι επόμενες εκλογές έγιναν το 1990 και ήταν οι πρώτες πολυκομματικές στην ιστορία της χώρας.
1990
Έπειτα από διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες από διανοουμένους που έγιναν το 1989 και κορυφώθηκαν στις αρχές του 1990, η χώρα κινήθηκε στη μετάβαση σε πολυκομματικό καθεστώς. Οι εκλογές του 1990 έγιναν σε δύο γύρους, στις 22 Ιουνίου 1990 (εκλογή του Μεγάλου Κουράλ, του πρώτου νομοθετικού σώματος) και στις 29 Ιουνίου 1990 (εκλογή του Baga Khural, ενός νέου, δεύτερου, νομοθετικού σώματος). Το MPRP πήρε το 60% των ψήφων και 358 έδρες (86%), με την αντιπολίτευση να περιορίζεται στο 14% των εδρών αρότι κέρδισε το 40% των ψήφων. Εξαιτίας εκλογικών παρατυπιών, παρακρατήθηκαν 28 έδρες. Αποτέλεσμα των εκλογών ήταν να επιβεβαιωθεί ως πρόεδρος ο Πουνσαλμαγκίν Οτσιρμπάτ και να διοριστεί πρωθυπουργός ο Ντασχίν Μπιαμπασούρεν.
1992-2004
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 28 Ιουνίου 1992 και το Μογγολικό Επαναστατικό Κόμμα του Λαού κέρδισε 70 επί συνόλου 76 εδρών, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 95,6%. Ωστόσο, οι εκλογές του 1996 που έγιναν στις 30 Ιουνίου για πρώτη φορά έδωσαν τη νίκη στην αντιπολίτευση. Ειδικότερα, ο συνασπισμός Δημοκρατική Ένωση πήρε 47% και 50 έδρες έναντι 40,5% και 25 έδρες για το Μογγολικό Επαναστατικό Κόμμα του Λαού. Η συμμετοχή στις εκλογές εκείνες ήταν της τάξης του 92,1%. Το Μογγολικό Επαναστατικό Κόμμα του Λαού επέστρεψε στην εξουσία έπειτα από τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 2 Ιουλίου 2000, όπου πήρε ποσοστό 51,6% και 72 έδρες με την Δημοκρατική Ένωση να ηττάται με ποσοστό 13,4% και μόνο 1 έδρα από τις συνολικά 76 του Κοινοβουλίου. Στις 27 Ιουνίου 2004 έγιναν βουλευτικές εκλογές και το Μογγολικό Επαναστατικό Κόμμα του Λαού παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο Κοινοβούλιο, κερδίζοντας 36 επί συνόλου 76 εδρών. Στις 27 Φεβρουαρίου 2005 διεξήχθη επαναληπτική εκλογή για μία έδρα στην 59η εκλογική περιφέρεια, την οποία κέρδισε το MPRP, το οποίο αύξησε έτσι τις έδρες του σε 37.
2008
Στις βουλευτικές εκλογές, στις 29 Ιουνίου του 2008, το Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα της Μογγολίας εξασφάλισε την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο της χώρας, με 44 έδρες επί συνόλου 76. Τερματίστηκε έτσι η συνεργασία με τους Δημοκράτες της αντιπολίτευσης. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν μεγάλη. Διαδηλωτές που ισχυρίστηκαν ότι έγινε νοθεία στις εκλογές προκάλεσαν εκτεταμένα επεισόδια, με αποτέλεσμα ο Πρόεδρος της χώρας στις 1 Ιουλίου του 2008 να κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για 4 ημέρες. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, τέσσερα άτομα σκοτώθηκαν και 400 αστυνομικοί τραυματίστηκαν στη διάρκεια των επεισοδίων. Στις 14 Ιουλίου του 2008, η Επιτροπή των Γενικών Εκλογών ανακοίνωσε ότι το MPRP κέρδισε τουλάχιστον 39 έδρες, οι Δημοκράτες 25 και μία έδρα έλαβε το Κόμμα της Βούλησης του Πολίτη. Τρεις υποψήφιοι που κατήλθαν ως ανεξάρτητοι επίσης έλαβαν από μία έδρα. Σε τρεις εκλογικές περιφέρειες τα αποτελέσματα παρέμειναν εκκρεμή. Στις 20 Αυγούστου ανακοινώθηκαν τα τελευταία αποτελέσματα από μία εκλογική περιφέρεια όπου δεν είχαν αποφασιστεί οριστικά και ο αριθμός των εδρών για το MPRP ανήλθε στις 42.
2012
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Ιουνίου 2012 οι πρώην κομμουνιστές (Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα της Μογγολίας) εξασφάλισε την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο της χώρας, βάζοντας τέρμα στη συνεργασία με τους Δημοκράτες της αντιπολίτευσης.
Βουλή, 28 Ιουνίου 2012 (State Great Khural) ! rowspan="2" align="center"| Κόμμα ! align="center" colspan="2" | Εκλ. περιφέρεια ! align="center" colspan="2" |Κομματική λίστα ! align="center" rowspan=2 | Σύνολο εδρών ! align="center" colspan="1" rowspan=2 | +/– ! align="center" colspan="3" | Σύνολο ψήφων ! align="center" | Έδρες ! align="center" | +/− ! align="center" | Έδρες ! align="center" | +/− ! align="center" | Ψήφοι ! align="center" | % ! align="center" | +/− !align=left|Σύνολα !48 !±0 !28 !±0 !76 !±0 !1.198.086 !100% !±0,0
2016
Στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 29 Ιουνίου 2016 έλαβαν μέρος συνολικά 498 υποψήφιοι. Μόνο το Δημοκρατικό Κόμμα και το Μογγολικό Λαϊκό Κόμμα επιτράπηκε να διεκδικήσουν τις συνολικά 76 έδρες.
Δημοψήφισμα 1945
Στη Μογγολία έχει γίνει μόνο ένα δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία, στις 20 Οκτωβρίου 1945. Το 100% των ψηφοφόρων τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας και κανένας δεν ψήφισε αρνητικά. Η προσέλευση στις κάλπες ήταν της τάξης του 98,5%.
Κιρίμπα (νησί)
Γεωγραφία
Το Κιρίμπα ανήκει στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο, στη Συνοικία Ίμπο, τη μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης και κεντρο-δυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο.
Θάνατος της Γκάμπι Πετίτο
Η Γκαμπριέλ Βενόρα Πετίτο (19 Μαρτίου 1999 – π. 27 Αυγούστου 2021) ήταν Αμερικανίδα γυναίκα της οποίας η εξαφάνιση ήταν θέμα σημαντικής κάλυψης στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η οικογένεια έχασε την επαφή της με την ίδια στα τέλη Αυγούστου 2021 κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής κατά μήκος των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον αρραβωνιαστικό της Μπράιαν Λόντρι.
Στις 1 Σεπτεμβρίου ο Λόντρι επέστρεψε στην Φλόριντα σε ένα λευκό όχημα χωρίς την Πετίτο, οδηγώντας σε ανησυχίες για την κατάσταση της. Μετά από μια έντονη φημολογία και δραστηριότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 19 Σεπτεμβρίου 2021 βρέθηκαν ανθρώπινα μέλη συμβατά με την περιγραφή της αγνοούμενης στο εθνικό πάρκο Μπρίτζερ-Τέτον στο Ουαϊόμινγκ. Μια αυτοψία στις 21 Σεπτεμβρίου διαπίστωσε ότι τα ανθρώπινα μέλη ήταν της αγνοούμενης και η προκαταρκτική αιτία θανάτου ορίστηκε η δολοφονία. Οι αρχές αναζητούν τον Λόντρι, ο οποίος εξαφανίστηκε στις 14 Σεπτεμβρίου.
Η περίπτωση της Πετίτο έλαβε μεγάλη προσοχή επειδή ήταν διαθέσιμες αρκετές πληροφορίες, λογιστικές, ηχητικές και οπτικές, σχετικά με τα ταξίδια του ζευγαριού, όπως βίντεο, αστυνομικές κάμερες, ηχητικές συνομιλίες με αστυνομία, αναρτήσεις σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πληροφορίες παρακολούθησης κινητού.
Γιάννης Μυλωνάς
Ο Γιάννης Μυλωνάς (γενν. 27 Ιουλίου 1969) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,02 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση σμολ φόργουορντ.
Καριέρα
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα και ξεκίνησε την καριέρα του από το Δαναό. Το 1989 αποκτήθηκε αποκτήθηκε από το Γ.Σ. Περιστερίου που βρισκόταν στην πρώτη χρονιά στην Α1. Με την ομάδα του Περιστερίου αγωνίστηκε 8 χρόνια και ήταν από τους βασικούς συντελεστές της καταξίωσης της ομάδας. Συμμετείχε 5 χρονιές στη διοργάνωση του Κυπέλλου Κόρατς (1992, 1993, 1994, 1995, 1997) με το Περιστέρι. Το 1997 αποχώρησε από το Περιστέρι και συνέχισε την καριέρα του στον Απόλλωνα Πάτρας και στη συνέχεια στη Δάφνη.
Το 2004 προκάλεσε σάλο με τις δηλώσεις του για το ντόπιγκ όταν παραδέχθηκε σε συνέντευξή του ότι στο παρελθόν εξεταζόταν δείγμα του ιδίου αντί για το συμπαίκτη του, Τόνι Ντόουσον.
Εθνική Ελλάδος
Έχει 42 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδος και 148 πόντους (3,5 μ.ο.). Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1991 κατακτώντας την 5η θέση και στο Μουντομπάσκετ του 1994 κατακτώντας την 4η θέση στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φάρου Κερατσινίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Εθνοσυνέλευση (Μαλάουι)
Η Εθνοσυνέλευση του Μαλάουι είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της χώρας. Βρίσκεται στο Κάπιτολ Χιλ, στη Λιλόνγκουε κατά μήκος της Προεδρικής Οδού. Μόνη της η Εθνική Συνέλευση διαθέτει νομοθετική υπεροχή και ως εκ τούτου την μεγαλύτερη εξουσία έναντι όλων των άλλων πολιτικών οργάνων στο Μαλάουι. Επικεφαλής της είναι ο Πρόεδρος της Βουλής που εκλέγεται από τους συναδέλφους του ή τις συναδέλφους της. Από τις 19 Ιουνίου 2019 Πρόεδρος είναι η Κάθριν Γκοτάνι Χάρα.
Το Σύνταγμα του 1994 προέβλεπε τη σύσταση μιας Γερουσίας, αλλά το Κοινοβούλιο την κατάργησε. Ως εκ τούτου, το Μαλάουι εφαρμόζει στην πράξη ένα μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα. Η Εθνοσυνέλευση αριθμεί 193 μέλη (βουλευτές) που εκλέγονται άμεσα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας το σύστημα της απλής πλειοψηφίας (ή πλειοψηφικό) και υπηρετούν πενταετείς θητείες.
Σημερινό Κοινοβούλιο
Το σημερινό κοινοβούλιο εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 2019 μετά τις γενικές εκλογές του 2019. Κανένα κόμμα δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει πλειοψηφία στη βουλή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαλαουι Εθνοσυνελευση
Ευρωμπάσκετ 1963
Η 13η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1963 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1963) οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε το σύστημα των δέκα έξι ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των οχτώ ομάδων. Οι δύο πρώτες ομάδες των ομίλων οδηγούνταν στην ημιτελική φάση, σε αγώνες νοκ-άουτ. Οι ομάδες που καταλάμβαναν την 3η και 4η θέση των ομίλων παίζανε αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5-8, και ούτω καθ' εξής. Το τουρνουά πραγματοποιήθηκε στην Πολωνία, στη Βρότσουαφ, το χρονικό διάστημα από τις 4 Οκτωβρίου ως 13 Οκτωβρίου.
Οι αγώνες έγιναν σε πολυτελή για την εποχή σάλα κινηματογράφου χωρητικότητας 10.000 θέσεων. Οι γηπεδούχοι Πολωνοί ανεβάζουν την απόδοσή τους ακόμη περισσότερο, ξεκινώντας την χρυσή δεκαετία του Πολωνικού μπάσκετ, καθώς μέχρι το 1971 ποτέ δεν θα έπεφταν κάτω από την 4η θέση. Στη συγκεκριμένη διοργάνωση έφτασαν μέχρι τη 2η θέση, έχοντας μόλις δύο ήττες, και αυτές από τους αχτύπητους Σοβιετικούς, οι οποίοι πάλι κατακτούν άνετα τον τίτλο. Για πρώτη φορά, σ' αυτό το Ευρωμπάσκετ, δόθηκε και βραβείο για τον πολυτιμότερο παίκτη, γνωστό και ως MVP. Ο Ισπανός Εμιλιάνο Ροδρίγκεθ λοιπόν αναδείχθηκε MVP, ένας φόργουορντ ύψους 1,83 μέτρων που οδήγησε τη χώρα του στην 7η θέση, δείχνοντας σημάδια βελτίωσης. Εντύπωση προκάλεσε η κατρακύλα της Γαλλίας (13η θέση) και της Τσεχοσλοβακίας (10η θέση).
Βραβεία και Στατιστικά
Έγιναν 72 αγώνες και επιτεύχθησαν 9.974 πόντοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1963 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1963 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1963
Μουρόμ
Το Μουρόμ (Муром) είναι μια ιστορική ρωσική πόλη στην Περιφέρεια Βλαντίμιρ που εξαπλώνεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Οκά. Σύμφωνα με τη ρωσική απογραφή του 2010 το Μουρόμ είχε 116.075 κατοίκους, αριθμός ο οποίος έχει μειωθεί ραγδαία σε σχέση με απογραφές άλλων ετών.
Ιστορία
Τον 9ο αιώνα μ.Χ., η πόλη σημάδεψε τον ανατολικότερο οικισμό των Ανατολικών Σλάβων στη γη των Φιννο-Ουγγρικών κατοίκων που ονομάζονται «Μωρομάντες». Το Πρώτο Χρονικό αναφέρει την πόλη το 862. Είναι μια από τις παλαιότερες ρωσικές πόλεις. Περίπου το 900 μ.χ. υπήρξε σημαντικό εμπορικό σημείο από τη Βουλγαρία του Βόλγα μέχρι τη Βαλτική θάλασσα. Μεταξύ 1010 και 1393 ήταν η πρωτεύουσα ενός ξεχωριστού πριγκηπάτου, των οποίων οι ηγεμόνες περιλάμβαναν τους Μπόρις και Γκλεμπ που δολοφονήθηκαν το 1015. Επίσης πιστεύεται ότι εκεί ζούσε ο Ίλια Μουρόμετς, ένας από τους πιο σημαντικούς ήρωες των ανατολικών Σλάβων.
Στις 30 Ιουνίου 1961, το Μουρόμ ήταν ο τόπος μιας αυθόρμητης διαμαρτυρίας και ταραχών κατά της αστυνομίας και των σοβιετικών αρχών, μετά τον θάνατο υπό την αστυνομική επιμέλεια ενός ανώτερου εργοδηγού που ονομάστηκε Κοστίκοφ.
Φωτογραφίες
thumb|265px
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Αγαμήδη
Το όνομα Αγαμήδη μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω μυθολογικά πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Τέστα ντι Mόρο
Το Testa di Moro είναι ένα γλυκό, χαρακτηριστικό δείγμα της ναπολιτάνικης ζαχαροπλαστικής. Αποτελείται από παντεσπάνι, που διαμορφώνεται έτσι ώστε να έχει ημισφαιρικό σχήμα, γεμίζεται με κρέμα, καλύπτεται με ένα λεπτό στρώμα κρέμας ή κρέμας κακάο και, τέλος, πασπαλίζεται με κομματάκια σοκολάτας. Μπορεί επίσης να έχει στην κορυφή σαντιγί και ένα κεράσι.
Το όνομα του γλυκίσματος προέρχεται από το σκούρο, σφαιρικό σχήμα του, που θυμίζει κεφάλι Mαυριτανού, και από τo σοκολατένιο πασπάλισμα που θυμίζει τα μαλλιά ενός Μαυριτανού. Επιπλέον υπάρχει μια εκδοχή με παγωτό, ένα spumoni με παγωτό σοκολάτας και παρφέ  τζιαντούγια στο εσωτερικό. Υπάρχει μια λευκή εκδοχή του γλυκίσματος που παρασκευάζεται με κρέμα χωρίς κακάο και πασπαλίζεται με κόκκους φουντουκιού αντί για κομματάκια σοκολάτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοκολατένια επιδόρπια Κατηγορία:Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια
Παγουλάτος
Το ελληνικό επώνυμο Παγουλάτος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κωνσταντίνος Γ΄ της Σκωτίας
Ο Κωνσταντίνος Γ΄ της Σκωτίας ή Κωνσταντίνος Κάλβους ή Κωνσταντίνος ο Φαλακρός (Αρχαία Γαελικά : Causantin mac Cuilein, περί το 970 - 997) βασιλιάς της Σκωτίας (995 - 997) ήταν γιος του Κούλεν της Σκωτίας. Ο Ιωάννης του Φορντάν τον αναφέρει με τον Λατινικό ορισμό Κωνσταντίνο Κάλβους κάτι που μεταφράζεται σαν Κωνσταντίνος ο Ισχυρός. Ο Μπένντζαμιν Χάντσον αναφέρει ότι οι Σκωτσέζοι και οι Ιρλανδοί συγγραφείς παρουσιάζουν τους νησιώτες βασιλείς ως κυρίαρχους όπως ο Ευγένιος Κάλβους ή ο Όουεν ο Ισχυρός βασιλιάς του Στραθκλάιντ τον 11ο αιώνα.
Η διαδοχή στην Σκωτία
Οι νόμοι διαδοχής της Σκωτσέζικης μοναρχίας ήταν τα πρώτα μεσαιωνικά χρόνια εξαιρετικά περίπλοκοι, οποιοσδήποτε αρσενικός απόγονος προηγούμενου βασιλιά θα μπορούσε να είναι διεκδικητής του θρόνου. Οι επόμενοι δυο βασιλείς Κένεθ Γ΄ της Σκωτίας και Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας ήταν ξαδέλφια του Κωνσταντίνου Γ΄ και ανέβηκαν στον θρόνο δολοφονώντας τους προκατόχους τους, η διαδοχή έπρεπε να οριστεί έτσι ώστε να μην είναι ο επόμενος βασιλιάς ανήλικος και αναγκαστούν να ορίσουν κηδεμόνες. Οι βασιλείς είχαν πολλές εκτάσεις στην Σκωτία ώστε να μπορούν να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους στους υποτελείς υποτελείς χωρίς τον κίνδυνο αποσχίσεων. Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε είναι ότι πολλά ξαδέλφια κάθε βασιλιά διεκδικητές του θρόνου δεν μπορούσαν να περιμένουν τον φυσικό θάνατο του βασιλιά να τον κληρονομήσουν, το αποτέλεσμα ήταν πρόωροι θάνατοι και πολλές δολοφονίες στην βασιλική οικογένεια.
Τον 10ο αιώνα η Σκωτία βρέθηκε στο επίκεντρο συγκρούσεων ανάμεσα σε δυο δυναστείες, η πρώτη ήταν του Κωνσταντίνου Α΄ της Σκωτίας και η δεύτερη του αδελφού του Εντ μακ Κένεθ. Ο Κωνσταντίνος Γ΄ της Σκωτίας ανήκε στους απογόνους του δεύτερου, οι βασιλικοί του πρόγονοι ήταν ο Εντ μακ Κένεθ, ο Κωνσταντίνος Β΄ της Σκωτίας, ο Ίντουλφ της Σκωτίας και ο Κούλεν της Σκωτίας, ο Αμλαίμπ της Σκωτίας ήταν θείος του από πατέρα. Την πρώτη περίοδο η εναλλαγή ανάμεσα στις δυο δυναστείες γινόταν ειρηνικά χωρίς σοβαρά προβλήματα, ο Άλφρεντ Σμιθ ονομάζει την περίοδο αυτή ειρηνική συνύπαρξη. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν ο Κούλεν της Σκωτίας αποφάσισε να αποκλήσει από την διαδοχή τον ξάδελφο του Ντάφ της Σκωτίας για άγνωστους λόγους που μάλλον έχουν σχέση σύμφωνα με τον Σμιθ με το βασίλειο του Στραθκλάιντ.
Θρύλοι για τον φόνο του Κένεθ Β΄
Ο Ιωάννης του Φορνάν τον 14ο αιώνα αναφέρει ότι ο Κένεθ Β΄ της Σκωτίας προσπάθησε να αλλάξει τους κανόνες διαδοχής επιτρέποντας να ορίζεται διάδοχος του θρόνου ο κοντινότερος συγγενής του προηγούμενου βασιλιά ανοίγοντας τον δρόμο να γίνεται η διαδοχή από πατέρα σε γιο. Ο ίδιος προσπάθησε να αποκλείσει τον Κωνσταντίνο Γ΄ και τον Κένεθ Γ΄ ή Γκριμ. Οι δυο άντρες οργισμένοι συνωμότησαν εναντίον του, έπεισαν την Φινέλλα κόρη του Κουνκάρ μονμάρου του Άνγκους να σκοτώσει τον βασιλιά, αυτή βρήκε την ευκαιρία να εκδικηθεί τον φόνο του γιου της από τον Κένεθ Β΄. Τα Χρονικά των Πίκτων και των Σκωτσέζων τον 12ο - 13ο αιώνα που είχαν συλλεχθεί από τον Ουίλιαμ Φορμπς Σκίνε (1809 - 1892) τονίζουν ότι η Φινγκουάλα σκότωσε τον Κένεθ Β΄ από προσωπική εκδίκηση χωρίς να έχει σχέση με την υπόθεση των δυο ξαδέλφων του. Τα Χρονικά του Ούλτερ γράφουν Ο Κένεθ γιος του Μάλκολμ, βασιλιάς των Σκωτσέζων σκοτώθηκε εκδικητικά χωρίς να δείχνουν τον δολοφόνο.
Σύμφωνα με τον Ιωάννη του Φορντάν, ο Κωνσταντίνος ο Φαλακρός γιος του βασιλιά Κούλεν και ο Γκρίμ συνωμότησαν να σκοτώσουν τον βασιλιά και τον γιο του. Μια μέρα ο Κένεθ Β΄ και η βασιλική συνοδεία πήγαν για κυνήγι στο δάσος πολύ κοντά από το σπίτι της Φινέλλα, τον πλησίασε του δήλωσε την υποταγή της και του ζήτησε να έρθει σπίτι της για να του αποκαλύψει μια συνωμοσία που έχει ακούσει εναντίον του. Τοποθέτησε εν των μεταξύ στο σπίτι της μια παγίδα για τον βασιλιά, ένα άγαλμα το οποίο ήταν συνδεδεμένο με έναν μεγάλο αριθμό από θανατηφόρα βέλη με τέτοιον τρόπο ώστε όποιος ακουμπούσε το άγαλμα τα βέλη θα έπεφταν επάνω του. Η Φινέλλα έριξε στην παγίδα τον Κένεθ να ακουμπήσει το άγαλμα και όλα τα βέλη έπεφταν πάνω του από παντού, ο ίδιος έπεσε νεκρός πριν προλάβει να πει λέξη, η ίδια δραπέτευσε στο δάσος και συναντήθηκε με τον συνωμότες Κωνσταντίνο Γ΄ και Γκριμ. Οι κυνηγοί βρήκαν το σώμα του βασιλιά μέσα στα αίματα αλλά δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν την Φινέλλα. Ο Σμιθ αμφιβάλει για την ιστορία αλλά αναγνωρίζει την συνωμοσία για την δολοφονία του Κένεθ Β΄. Ο ιστορικός Άλαν Ορ Άντερσον (1879 - 1958) έχει μεγάλες αμφιβολίες και θεωρεί την Φινέλλα ημιμυθική γυναικεία παρουσία, σημειώνει ότι το θηλυκό όνομα Φινγκουάλα σημαίνει άσπροι ώμοι. Τα ίδια τοπωνύμια βρίσκονται στο Φορντάν και στον Άγιο Κύρο όπου σύμφωνα με την παράδοση η Φινέλλα περπατούσε στις κορυφές των δέντρων, σύμφωνα με τον Άντερσον παριστάνει μια τοπική θεά της ροής. Μια μεταγενέστερη γνώμη του Ιωάννη του Φορντάν αναφέρει την Φινέλλα σαν μητέρα του Μάκβεθ της Σκωτίας αλλά μάλλον ήταν λάθος και παρανόηση στο όνομα του Φίντλαχ του Μόρεϊ που ήταν ο πατέρας του Μάκβεθ.
Άνοδος στον θρόνο
Η αφήγηση του Ιωάννη του Φορντάν συνεχίζεται με την βασιλεία του Κωνσταντίνου Γ΄ που διαδέχθηκε τον Κένεθ Β΄ : "ο Κωνσταντίνος ο Ισχυρός γιος του βασιλιά Κούλεν σφετερίστηκε τον θρόνο και νίκησε με την υποστήριξη ευγενών". Ο θρόνος διεκδικήθηκε από τον ξάδελφο του Μάλκολμ Β΄ γιο του Κένεθ Β΄ με αποτέλεσμα τον εμφύλιο πόλεμο. Ο Κωνσταντίνος Γ΄ της Σκωτίας βασίλευσε 18 μήνες ενοχλούμενος συνεχώς από τον Μάλκολμ και τον νόθο θείο του Κένεθ έναν στρατιώτη με τεράστια ανδρεία που προσπάθησε με όλα τα μέσα να σκοτώσει οποιονδήποτε ήταν πάνω από τον ίδιο. Τα Χρονικά των βασιλέων της Σκωτίας ελαττώνουν την βασιλεία του στους 16 μήνες αλλά τα ίδια χρονικά φτάνουν μέχρι τον Γουλιέλμο τον Λέοντα. Η ύπαρξη του Κένεθ νόθου θείου του Μάλκολμ Β΄ δεν υπάρχει σε άλλες πηγές και ο Τσάρλς Κόλυ την αντιμετώπισε με σκεπτικισμό. Ο Ιωάννης του Φορντάν έχει καταλήξει στον Κένεθ έναν νόθο γιο του Μάλκολμ Α΄ της Σκωτίας αλλά ο Σκίνε το διαψεύδει τονίζοντας ότι ο συγκεκριμένος Κένεθ γιος του Μάλκολμ ήταν ο Κένεθ Γ΄ ο οποίος είναι εγγονός του Μάλκολμ Α΄. Ο Ρομπέρ Σο αμφιβάλει σοβαρά αν ο Κένεθ Β΄ είχε νόθο αδελφό με το ίδιο όνομα Κένεθ τονίζοντας ότι ο Μάλκολμ Α΄ δεν είχε κανέναν λόγο να δώσει το ίδιο όνομα σε δυο από τους γιους του. Ο Άλεξ Γουλφ (γεν. 1963) δέχεται την ταυτοποίηση του Κένεθ γιου του Μάλκολμ με τον Κένεθ Γ΄ σαν την πιο πιθανό αλλά εισηγείται μεγάλο αριθμό εναλλακτικών λύσεων όπως ότι ο Κένεθ Β΄ ήταν γιος του Μάλκολμ και το όνομα του μεταφέρεται εσφαλμένα σε ένα κείμενο στο όνομα του δολοφόνου του διαδόχου του. Ο Κένεθ Β΄ γιος του Μάλκολμ θα μπορούσε να είναι λανθασμένη απόδοση του Μάλκολμ Β΄ ή ο δολοφόνος θα μπορούσε να είναι ο Κένεθ γιος του Μάλκολμ κάποιο άλλο ενεργό μέλος της βασιλικής οικογένειας.
Θάνατος
Τα Χρονικά του Τίγκερναχ αναφέρουν ότι ο Κωνσταντίνος Γ΄ δολοφονήθηκε σε εμφύλιο μεταξύ των Σκωτσέζων (997) : "μια μάχη ανάμεσα στους Σκωτσέζους στην οποία έπεσαν ο βασιλιάς της Σκωτίας, γιος του Κούλεν και πολλοί άλλοι". Την ίδια χρονιά μια παρόμοια αναφορά για τον θάνατο του Μειλ Κολουίμ Α΄ του Στραθκλάιντ δεν διευκρινίζει αν οι δυο θάνατοι συνδέονται μεταξύ τους. Στο Χρονικό των Πίκτων και των Σκωτσέζων σύμφωνα με μια αινιγματική περιγραφή ο Κωνσταντίνος γιος του Κούλεν σκοτώθηκε από τον Κένεθ γιο του Μάλκολμ στο Ραθινβεράνομ, στην συνέχεια το σώμα του μεταφέρθηκε και τάφηκε στην Αϊόνα. Το Χρονικό του Μελρόζ αναφέρει "ο βασιλιάς Κωνσταντίνος γιος του Κούλεν σκοτώθηκε από ξίφος" και καταγράφεται επίσης ως δολοφόνος ο Κένεθ γιος του Μάλκολμ. Η αφήγηση του Ιωάννη του Φορντάν είναι περισσότερο λεπτομερής, ο Κωνσταντίνος και ο Κένεθ γιος του Μάλκολμ συναντήθηκαν μια μέρα στην Λόθιαν στις όχθες του ποταμού Άλμοντ, ακολούθησε μάχη με μεγάλη σφαγή και από τις δυο πλευρές που έπεσαν και οι δυο ηγέτες. Οι φρουροί του Κωνσταντίνου Γ΄ δραπέτευσαν στον Γκρίμ που ταυτίζεται με τον Κένεθ Γ΄ και τον ανακήρυξαν νέο βασιλιά. Ο Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας στην Κάμπρια έμαθε τα νέα για τον θάνατο του θείου του και βάδισε με στρατό να αναλάβει τον θρόνο για λογαριασμό του αλλά ηττήθηκε στην πρώτη του σύγκρουση με τον Γκρίμ.
Ο Ιωάννης του Φορντάν περιγράφει ότι ο Μάλκολμ Β΄ κυβερνούσε την Κάμπρια που κατέκτησε ύστερα από πολλές μάχες με τον Κωνσταντίνο Γ΄ και στην συνέχεια τον Κένεθ Γ΄ ή τον γιο του Γκίρικ. Ο Μάλκολμ υποστήριξε την Κάμπρια από τον Έθελρεντ του Ουέσσεξ τη χρονιά που σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναχώρησαν προσωρινά οι Δανοί από την Αγγλία (1000) και μπόρεσε ο ίδιος να ανασυντάξει τον στρατό του. Ο Έθελρεντ μετέφερε τον στρατό του με στόχο να κυριεύσει το Στραθκλάιντ αλλά τα ιστορικά γεγονότα για την εκστρατεία δεν υπάρχουν. Η Κάμπρια και το Στραθκλάιντ ήταν μακριά από τις περιοχές που ήταν τα όρια της εξουσίας του Σκωτσέζικου βασιλείου την εποχή του Κωνσταντίνου Γ΄ και του Κένεθ Γ΄. Το χρονικό δεν καθορίζει με σαφήνεια τους αντιπάλους του Έντγκαρ Έθελρεντ, η πιο παραδεκτή ιστορική άποψη καταλήγει σε σύγκρουση του Άγγλου βασιλιά με τον βασιλιά της Σκωτίας Κένεθ Γ΄ για τον έλεγχο του Στραθκλάιντ που είχε κατακτηθεί από τον Εδμόνδο Α΄ της Αγγλίας και με σκοπό να αποκτήσει πολλά λάφυρα και προμήθειες. Οι Σκωτσέζοι και ο Κένεθ από την άλλη πλευρά δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να χάσουν μια περιοχή που κατείχαν δυο γενεές.
Ο τόπος θανάτου του
Υπάρχουν επιπλέον πολλές διαφωνίες για την θέση της μάχης κατά μήκος του ποταμού, τα Χρονικά του Μέλροουζ και ο Ουίντον την τοποθετούν στις πηγές του ποταμού, το Χρονικό καταγράφει την θέση με το όνομα Τέγκελερ. Ο Μπόες και ο Μπιουκάναν την τοποθετούν στο στόμιο του ποταμού στην θέση που ο Άλμοντ εισέρχεται στον ποταμό Φορθ, μερικές εκδόσεις του Μπόες παραπέμπουν στο Κράμοντ. Τα Χρονικά της Σκωτσέζικης βασιλείας του Πίκτορουμ που ανακαλύφθηκαν από τον γιατρό Ρομπέρ Σιμπαλντ (1641 - 1722) τοποθετούν τον θάνατο του Κωνσταντίνου Γ΄ σε μια θέση με το όνομα Ραθίνβεραμον που μεταφράζεται στόμιο του ποταμού Άβον, πιθανότατα είναι το φρούριο Μπέρθα στο Περθ στο στόμιο του ποταμού Άλμοντ. Στην θέση αυτή ο ποταμός Άλμοντ συνδέεται με τον ποταμό Τάι στην Σκόν πολύ κοντά στο Περθ. Το Φορτεβιώ που συνδέεται με τον Κένεθ ΜακΆλπιν και τον θάνατο του εντοπίζεται επίσης στο Περθσαιρ.
Η θέση του τάφου του
Ο ιστορικός Άλεξ Γουλφ (γεν. το 1963) με βάση τα Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα αναφέρει ότι ο Ντόναλντ Α΄ της Σκωτίας πέθανε στα ανάκτορα του Σίνμπελαθουά στο "Ρίγκμοναθ" την κύρια εγκατάσταση εκείνη την εποχή. Το Ρίγκμοναθ ήταν μάλλον ένα διαφορετικό όνομα για τον Άγιο Ανδρέα και ήταν ένας οικισμός εκείνη την εποχή γύρω από εκκλησία που καταγράφεται σαν Μπέλαθορ, στην τοποθεσία έγιναν οι βασιλικές τελετές κάτι που δείχνει ότι είχε σημαντικό ενδιαφέρον. Την ίδια εποχή το "Φορτεβιώ" ήταν το μεγαλύτερο πληθυσμιακό κέντρο των νότιων Πίκτων, η έλλειψη οχύρωσης του Φορτεβιώ δείχνει ότι ήταν θρησκευτικό κέντρο που συσχετιζόταν με τον βασιλιά. Το 728 καταγράφεται ένα σημαντικό βασιλικό κέντρο των Πηκτών στην συμβολή των ποταμών Τάι και Ίρν, η τοποθεσία βρίσκεται λίγο έξω από το Περθ σε απόσταση περίπου 8 χιλιόμετρα από το Φορτεβιώ πολύ κοντά στο Αμπερνέθυ και στην Σκον. Η περιοχή παρουσιάζεται εκείνη την εποχή κύριο βασιλικό κέντρο που με την πάροδο του χρόνου μετακινήθηκε στην Σκον.
Τον 18ο αιώνα ο λίθος του Κίρκλιστον συνδέθηκε με την τοποθεσία της μάχης που έπεσε ο Κωνσταντίνος Γ΄ με τον Τζων Μακαρσί, η ιδέα προήλθε από ένα κείμενο στην Σκωτσέζικη Συλλογή του Σερ Τζον Σινκλέρ, του 1ου βαρόνου. Το 1780 ιδρύθηκε η Εταιρεία Σκωτσέζικων Αρχαιοτήτων με τον Ντέιβιντ Έρσκιν, 11ο κόμη του Μάκαν. Η επιγραφή στην πέτρα γράφει "IN HOC TUM- JAC - CONSTAN- VIC- VICT", το "CONSTAN" ταυτίζεται με τον Κωνσταντίνο Γ΄ άποψη που μεταφέρθηκε στα Σκωτσέζικα περιοδικά. Η άποψη που επικράτησε είναι ότι η πέτρα βρισκόταν στην θέση που ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Γ΄ έπεσε στην μάχη, μερικοί προχώρησαν ακόμα περισσότερο τονίζοντας ότι δείχνει τον τάφο του. Ο Σίμπσον διαφώνησε με την θεωρία αναφέροντας ότι τέτοιο ταφικό βασιλικό μνημείο είναι αδύνατο να ηγέρθη εκείνη την εποχή στην Σκωτία σε εποχές εμφύλιου πολέμου ενώ ο ίδιος ο βασιλιάς είχε γίνει μισητός στους υπηκόους του. Προσπάθησε να ερμηνεύσει το κείμενο με διαφορετικό τρόπο χωρίς το όνομα του Κωνσταντίνου, η θεωρία του βασίστηκε σε εσφαλμένη ανάγνωση του αρχικού κειμένου.
Θρύλοι
Η Προφητεία του Μπερχάν που καλύπτει την εποχή του Κωνσταντίνου Γ΄ μιλάει με τα χειρότερα λόγια για τον ίδιο και την βασιλεία του : "ένας βασιλιάς που έγινε βασιλιάς χωρίς να είναι, την μέχρι τότε ισχύ θα ακολουθήσει η αδυναμία, ένας βασιλιάς που έγινε η ντροπή των Σκωτσέζων όσο κυβέρνησε. Κυβέρνησε ενάμιση χρόνο μετατρέποντας όλους τους Σκωτσέζους σε ομήρους, στην συνέχεια θα πεθάνει, θα πέσει στην μάχη, πολέμησε σε αμέτρητες μάχες από το Στέρλινγκ μέχρι το Αμπερτάι. Ο Άντερσον υποθέτει ότι η γραμμή από το Στέρλινγκ μέχρι το Αμπερτάι αποτελούσε τα φυσικά σύνορα με την ''Δανική Νορθουμβρία.
Η Προφητεία του Μπερχάν περιγράφει επίσης με τα χειρότερα λόγια τον προκάτοχο του Κένεθ Β΄ σαν έναν βασιλιά επικίνδυνο για όλους. Σύμφωνα με την προφητεία ο Κένεθ Β΄ επιτέθηκε στον λαό του και σε όλους τους εχθρούς του υπονοώντας ότι δολοφόνησε πολλά μέλη από την Σκωτσέζικη αριστοκρατία. Ο Χιούντσον τονίζει ότι πολλά έργα σχετικά με την δολοφονία του Κένεθ Β΄ υπήρχαν στην πρώιμη λογοτεχνία της Σκωτίας αλλά έχουν διασωθεί σήμερα ελάχιστα. Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στον Κένεθ Β΄ και τον Κωνσταντίνο Γ΄ είναι ότι ο Κένεθ ήταν ισχυρός βασιλιάς αντίθετα ο Κωνσταντίνος Γ΄ πολύ αδύναμος, απόδειξη ότι βασίλευσε μόνο 18 μήνες, περιβλήθηκε από ανίκανους και αδύναμους ανθρώπους. Το ποίημα περιγράφει τον θάνατο του στον ποταμό Τάι κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τις πηγές που προσδιορίζουν τον θάνατο του στον ποταμό Άλμοντ, ο Άλμοντ όμως συμβάλλει με τον Τάι πολύ κοντά στην Σκον σε μια περιοχή που καταγράφεται σαν τόπος θανάτου του Ντόναλντ Α΄. Ο δυσοίωνος στίχος που ο Κωνσταντίνος πέφτει μαζί με τον λαό του πιθανότατα να σημαίνει και το τέλος της οικογένειας του καθώς η δυναστεία του τελείωσε με τον θάνατο του. Το επίθετο "Γκρίμ" για τον διάδοχο του σαν επίθετο σημαίνει καφές, σαν ουσιαστικό αρχηγός ή άρχοντας, απεικονίζεται σαν ισχυρότατος βασιλιάς. Ο Κωνσταντίνος δεν φαίνεται να έχει απογόνους και είναι ο τελευταίος από το γενεαλογικό δέντρο του Εντ μακ Κένεθ που έγινε βασιλιάς. Με τον θάνατο του η αντιπαλότητα ανάμεσα στους απογόνους του Κωνσταντίνου Α΄ και του Εντ έληξε και μια νέα γενεαλογική γραμμή αναδείχτηκε με τους απογόνους του του Κένεθ Β΄ που ξεκίνησε από τον γιο του Μάλκολμ Β΄. Η άλλη γενεαλογική γραμμή με τους απογόνους του Ντάφ της Σκωτίας εκπροσωπήθηκε με τον Κένεθ Γ΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Οίκος των Αλπινιδών
Χουάν Βαλέρα ι Αλκαλά Γκαλιάνο
Ο Χουάν Βαλέρα ι Αλκαλά Γκαλιάνο (Juan Valera y Alcalá Galiano, 18 Οκτωβρίου 1824 - 18 Απριλίου 1905) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Ισπανούς συγγραφείς του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στην πόλη Κάμπρα (Cabra) της Ανδαλουσίας στις 18 Οκτωβρίου 1824 και σπoύδασε στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα. Το 1847 ακολούθησε διπλωματική καριέρα. Έλαβε μέρος σε πολλές διπλωματικές αποστολές, ενώ στα 1893 - 1895 υπηρέτησε ως πρεσβευτής στη Βιέννη.
Ο Χουάν Βαλέρα έγραψε πολυάριθμες μελέτες ιστορικοπολιτικού, φιλοσοφικού και θρησκευτικού περιεχομένου. Σημαντικό είναι και το μεταφραστικό έργο του, μεταφράζοντας στα ισπανικά, μεταξύ άλλων, τον "Φάουστ" του Γκαίτε. Τα μυθιστορήματά του διακρίνονταν για το ρεαλισμό τους και την ψυχολογική διεισδυτικότητα και την ανατομία της ανθρώπινης ψυχής.
left|thumb|280px|Μνημείο του Χουάν Βαλέρα στη Μαδρίτη. Στη βάση του μνημείου η ηρωίδα του Πεπίτα Χιμένεθ Ανάμεσα στα πιο σημαντικά μυθιστορήματά του ξεχωρίζουν: Πεπίτα Χιμένεθ (Pepita Jimenez,1874,:ελλ. μτφ. Αντώνιος Φρασσίλης, Αθήνα, 1888 ), - που είναι το αριστούργημά του και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, -  "Las ilusiones del doctor Faustino" (1875), "El comendador Mendoza" (1877), "Dona Luz" (1878), "Juanita la Larga" (1895), "Genio y figura" (1897) και "Morsamor" (1899).
Ένα περίτεχνο μνημείο, αφιερωμένο στον Χουάν Βαλέρα, βρίσκεται στην κεντρική λεωφόρο Πασέο δε Ρεκολέτος (Paseo de Recoletos) της Μαδρίτης, φιλοτεχνημένο το 1928 από τον Ισπανό γλύπτη Lorenzo Coullaut Valera, 1876 - 1932). Στη βάση του μνημείου εικονίζεται η νεαρή ηρωίδα του Χουάν Βαλέρα Πεπίτα Χιμένεθ.
Πάγκαλος
Το ελληνικό επώνυμο Πάγκαλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Wireshark
Το Wireshark είναι ελεύθερο και ανοιχτού κώδικα λογισμικό ανάλυσης πρωτοκόλλων δικτύου υπολογιστών. Χρησιμοποιείται για ανάλυση δικτύου, παρακολούθηση δικτύου, εντοπισμό και αντιμετώπιση προβλημάτων στα δίκτυα και για εκπαίδευση. Το αρχικό όνομα του προγράμματος ήταν Ethereal, και τον Μάιο του 2006 άλλαξε σε Wireshark για λόγους εμπορικών σημάτων.
Είναι διαθέσιμο για όλα τα κύρια λειτουργικά συστήματα όπως τα Windows, Linux, Mac OS X, Solaris και BSD χρησιμοποιεί το GTK+ για το γραφικό περιβάλλον και το Pcap για σύλληψη πακέτων. Διατίθεται από την άδεια Γενική άδεια δημόσιας χρήσης GNU και  είναι ελεύθερο λογισμικό.
Λειτουργικότητα
Το Wireshark είναι παρόμοιο με το πρόγραμμα tcpdump, όμως έχει γραφικό front-end και πολλές περισσότερες επιλογές ταξινόμησης και φιλτραρίσματος. Επιτρέπει στο χρήστη να παρακολουθήσει όλη την κίνηση που γίνεται στο δίκτυο θέτοντας την κάρτα δικτύου σε λειτουργία promiscuous mode για να δει όλη την κίνηση που είναι ορατή σε αυτό το interface ,όχι μόνο την κίνηση που απευθύνεται σε μια από τις ρυθμισμένες διευθύνσεις του interface και της broadcast/multicast κυκλοφορίας. Ωστόσο, όταν πραγματοποιείς σύλληψη πακέτων με έναν αναλυτή πακέτων σε promiscuous mode σε ένα port ενός switch δικτύου, δεν στέλνεται απαραίτητα όλη η κίνηση (δικτύου) που πραγματοποιείται στο port που γίνεται η σύλληψη πακέτων, έτσι η σύλληψη πακέτων σε promiscuous mode δεν είναι επαρκής για να δείτε όλη την κυκλοφορία στο δίκτυο. Το port mirroring η διάφορες taps δικτύου μπορούν να επεκτείνουν την σύλληψη πακέτων σε οποιοδήποτε σημείο του δικτύου. Taps απλού παθητικού τύπου είναι εξαιρετικά ανθεκτικές σε malware tampering. Σε Linux, BSD, και Mac OS X, με libpcap 1.0.0 ή νεότερο, Wireshark 1.4 ή νεότερο μπορούν να εφαρμοστούν Wi -Fi προσαρμογείς στη λειτουργία της οθόνης.
Ιστορία
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ο Gerald Combs, απόφοιτος της επιστήμης υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Missouri-Kansas City, εργαζόταν για ένα μικρό ISP. Τα εμπορικά πρωτόκολλα ανάλυσης προϊόντων εκείνη τη χρονική στιγμή κοστολογούνταν περίπου $ 1500 και δεν ασχολήθηκε με τις κύριες πλατφόρμες της εταιρείας (Solaris και Linux), έτσι ο Gerald άρχισε να γράφει το Ethereal και κυκλοφόρησε την πρώτη έκδοση το 1998 περίπου. Το εμπορικό σήμα του Ethereal ανήκει στην Network Integration Services. Τον Μάιο του 2006, ο Combs αποδέχεται μια δουλειά στη CACE Technologies. Ταυτόχρονα ο Combs κατέχει ακόμα τα πνευματικά δικαιώματα για τα περισσότερα από τον πηγαίο κώδικα Ethereal (και το υπόλοιπο ήταν εκ νέου διανεμητέο υπό την GNU GPL), οπότε χρησιμοποιείται το περιεχόμενο της Ethereal Subversion repository ως βάση για το αποθετήριο του Wireshark. Ωστόσο, ο ίδιος δεν είχε στην δικαιοδοσία του το εμπορικό σήμα του Ethereal, οπότε άλλαξε το όνομα σε Wireshark. Το 2010 η Riverbed Technology αγοράζει την CACE και αναλαμβάνει ως κύριος χορηγός του Wireshark. Σταματάει η ανάπτυξη του Ethereal. Το Wireshark έχει κερδίσει αρκετά βραβεία βιομηχανίας όλα αυτά τα χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των eWeek, InfoWorld, και του περιοδικού PC Magazine. Είναι επίσης το κορυφαίο sniffer πακέτων στα εργαλεία ασφάλειας δικτύου της Insecure.Org καθώς και το SourceForge project του μήνα για τον Αύγουστο του 2010. Ο Combs εξακολουθεί να διατηρεί τον συνολικό κώδικα του Wireshark και εκδίδει διανομές των νέων εκδόσεων του λογισμικού. Στην ιστοσελίδα του Wireshark έχουν καταγραφεί πάνω από 600 contributing authors.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Ματέμο
Το νησί Ματέμο (πορτογαλικά: Matemo) είναι ένα νησί του αρχιπελάγους Κιρίμπα της Μοζαμβίκης. Βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα μακρυά από την Πέμπα, την πρωτεύουσα της Κάμπο Ντελγκάντο.
Γεωγραφία
Το Φιό ανήκει στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο, στη Συνοικία Ίμπο, τη μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης, κεντρο-δυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο και βορειοανατολικά του Νησιού Ίμπο. Έχει έκταση 24 χιλιόμετρα και έχει ωραίες παραλίες και δασάκια.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νησιά της Μοζαμβίκης