Γιουσέιν_Μπολτ
Πορεία προς την επιτυχία - Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2008
Το 2007 στο εθνικό πρωτάθλημα της Τζαμάικα, ο Μπολτ σημείωσε χρόνο 19,75 δευτερόλεπτα στα 200 μέτρα, καταρρίπτοντας το 36ετές εθνικό ρεκόρ του Ντον Κουόρι (19,86 δευτερόλεπτα). Ο παλιός Ολυμπιονίκης του 1976 ήταν παρών στο στάδιο και τον συνεχάρη. Στην Οσάκα στις 30 Αυγούστου, ο νέος πρωταθλητής κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 200 μέτρα με χρόνο 19,91 δευτερόλεπτα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2007 «φοβίζοντας» με την κούρσα του τον νικητή Αμερικανό Τάισον Γκέι, ενώ στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρων, οι Τζαμαϊκανοί πέτυχαν νέο εθνικό ρεκόρ στον τελικό με 37,89 δευτερόλεπτα κερδίζοντας το ασημένιο μετάλλιο πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις 3 Μαΐου του 2008 έτρεξε τα 100 μέτρα σε 9,76 δευτερόλεπτα (με άνεμο +1,8 μ/δ) στο Τζαμάικα Ινβιτέισιοναλ και πέτυχε τη δεύτερη ταχύτερη επίδοση στην ιστορία, πίσω μόνο από το παγκόσμιο ρεκόρ το συμπατριώτη του Ασάφα Πάουελ (9,74). Παρά το μικρό αριθμό αγώνων που είχε τρέξει μέχρι τότε στα 100 μέτρα (μόλις ο τέταρτος αγώνας), φάνηκε ότι θα ήταν βασικός διεκδικητής του χρυσού μεταλλίου στην επερχόμενη Ολυμπιάδα. Το 2008 πέτυχε νέα παγκόσμια επίδοση στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο, στις 16 Αυγούστου του 2008 με 9,69 δευτερόλεπτα (με άνεμο +0,0 μ/δ) στα 100 μέτρα. Κατέρριψε με χαρακτηριστική άνεση το δικό του ρεκόρ των 9,72 δευτερολέπτων που είχε πετύχει στις 31 Μαΐου της ίδιας χρονιάς στη Νέα Υόρκη. Είχε προκριθεί εύκολα στον τελικό, με χρόνους 9,92 δευτερόλεπτα στους προημιτελικούς και 9,85 στους ημιτελικούς. Όχι μόνο σημείωσε το ρεκόρ χωρίς ευνοϊκό άνεμο, αλλά και ορατά επιβράδυνε πριν το τέλος για να πανηγυρίσει, ενώ το κορδόνι του ήταν αποσυνδεδεμένο. Ήταν ξεκάθαρα μπροστά από όλους στα 50 μέτρα, και με 20 μέτρα απόσταση να διανύσει ακόμη, έριξε τα χέρια του, κοίταξε γύρω και ακόμη και χτύπησε το στήθος του. Καθώς έφτασε στη γραμμή τερματισμού, οι κοντινότεροι ανταγωνιστές του ήταν δύο βήματα πίσω του. «Δεν ήξερα ότι έτρεχα τόσο γρήγορα», είπε μετά τον αγώνα. «Αλλά βγήκα για να είμαι πρωταθλητής και ήμουν». Και συμπλήρωσε ότι επιβράδυνε γιατί ήταν πρώτα από όλα ενθουσιασμένος. Ο ανταγωνισμός δεν υστερούσε με τρεις δρομείς να σημειώνουν τις καλύτερες επιδόσεις της καριέρας τους και ένας ήταν στην κορυφή του καλύτερου χρόνου της χώρας του. Ο προπονητής ανέφερε ότι με βάση την ταχύτητα του ανοίγματος των 60 μέτρων, θα μπορούσε να είχε τρέξει σε χρόνο 9,52 δευτερολέπτων. Μετά από επιστημονική ανάλυση της κούρσας από το Ινστιτούτο Θεωρητικής Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, ο Χανς Έρικσεν και οι συνάδελφοί του προέβλεψαν επίσης τον χρόνο των 9,60 δευτερολέπτων. Λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως η θέση του, η επιτάχυνση και η ταχύτητα σε σύγκριση με τον τερματισμό του δεύτερου, η ομάδα των Νορβηγών επιστημόνων υπολόγισε ότι ο Μπολτ θα μπορούσε να τερματίσει στα 9,55 ± 0,04 δευτερόλεπτα αν δεν είχε επιβραδύνει πριν από τη γραμμή τερματισμού. Στη δεύτερη θέση ήταν ο Ρίτσαρντ Τόμσον από το Τρίνινταντ και Τομπάγκο με χρόνο 9,89 δευτερόλεπτα και τρίτος ο Αμερικανός Ουόλτερ Ντιξ με 9,91. Η διαφορά των 20 εκατοστών του δευτερολέπτου από το δεύτερο είναι η μεγαλύτερη που έχει σημειωθεί σε τελικό των 100 μέτρων των Ολυμπιακών Αγώνων.