cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρολίνα Κάμπελ του Αργκάιλ
Βιογραφία
Πέθανε στις 16 Ιουνίου 1835 στο Νταμπάρτον σε ηλικία 60 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Κένσαλ Γκριν του Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Κορράδος Α΄ του Όλντενμπουργκ
Ο Κορράδος Α΄, γερμ. Konrad I (απεβ. 1367) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν Κόμης του Όλντενμπουργκ.
Βιογραφία
Το 1324 διαδέχθηκε τα μεγαλύτερα αδέλφια του Ιωάννη Γ΄ και Χριστιανό Δ΄ ως κόμης του Όλντενμπουργκ. Απεβίωσε το 1367 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Κορράδος Β΄, Χριστιανός Ε΄ και ο ανιψιός του Ιωάννης Δ΄ (γιος του Ιωάννη Γ΄).
Γκλέναβον ΦΚ
Η Γκλέναβον ΦΚ είναι ημιεπαγγελματική, βορειοϊρλανδική ποδοσφαιρική ομάδα η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Ιρλανδίας. Ο σύλλογος, με έτος ίδρυσης το 1889, έχει ως έδρα την πόλη Λάργκαν και δίνει τις εντός έδρας αναμετρήσεις του στο Μόρνβιου Παρκ. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το λευκό. Ο Γκάρι Χάμιλτον έχει αναλάβει καθήκοντα παίκτη-προπονητή των Lurgan Blues από τον Δεκέμβριο του 2011, μετά την παραίτηση του προηγούμενου τεχνικού του συλλόγου Μάρτι Κουίν.
Μεγαλύτερη αντίπαλος της Γκλέναβον είναι η Πόρτανταουν. Οι μεταξύ τους αναμετρήσεις είναι γνωστές ως το "Ντέρμπι του Μέσου Άλστερ", ενώ ο νυν προπονητής της Γκλέναβον, Γκάρι Χάμιλτον, αγωνιζόταν στη Πόρτανταουν, προτού ενταχθεί στους Lurgan Blues.
Τον Αύγουστο του 2008, ο σύλλογος προσέλαβε έναν νέο προπονητή, τον Στέφεν ΜακΜπράιντ, πρώην Βορειοιρλανδό διεθνή και έναν ιδιαιτέρως αγαπητό στο κοινό της Γκλέναβον παίκτη στη διάρκεια της καριέρας του, όταν και αγωνιόταν στην ομάδα στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Η παρουσία του ΜακΜπράιντ στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου κράτησε, μόλις, επτά μήνες, προτού απομακρυνθεί των καθηκόντων του, λόγω της κάκιστης παρουσίας της Γκλέναβον στο πρωτάθλημα, καθώς αυτή βρισκόταν στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα του εγχώριου πρωταθλήματος. Ο Διευθυντής Ποδοσφαίρου του συλλόγου, Άλαν Φρέιζερ, απομακρύνθηκε, επίσης, των καθηκόντων του. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Άντριαν Τιρ.
Η Γκλέναβον ήταν η πρώτη επαρχιακή ομάδα που κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας του Ιρλανδικού Πρωταθλήματος (1951–52) και, επίσης, η πρώτη επαρχιακή ομάδα που να καταφέρνει να πετύχει το νταμπλ με την κατάκτηση πρωταθλήματος και κυπέλλου στη διάρκεια της ίδιας σεζόν (1956–57). Η τελευταία αυτή επιτυχία την κατέστησε, επίσης, ως την πρώτη ομάδα από τη Βόρεια Ιρλανδία που να παίρνει την πρόκριση για Ευρωπαϊκή Διοργάνωση. Η Γκλέναβον μέτρησε στις τάξεις της, στη διάρκεια της ιστορίας της, αρκετούς ταλαντούχους και γνωστούς παίκτες, ωστόσο κανείς τους δεν ήταν καλύτερος από τους Ουίλμπερ Κας και Τζίμι Τζόουνς, οι οποίοι ήταν από τους καλύτερους παίκτες του συλλόγου στη διάρκεια των "χρυσών χρόνων" της δεκαετίας του 1950. Οι επιτυχίες που σημειώθηκαν στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 αποτελούν και ορόσημο για την ομάδα από το Λάργκαν, καθώς έπρεπε να φτάσουμε στη σεζόν 1993–94 για να φτάσει ο σύλλογος κοντά στην προσθήκη ενός νέου τίτλου πρωταθλητή στη συλλογή του, όταν και για δύο γκολ στη διάρκεια της τελευταίας της αναμέτρησης η Γκλέναβον απέτυχε να στεφτεί πρωταθλήτρια. Πλέον πρόσφατες επιτυχίες του συλλόγου ήταν η θέση της δευτεραθλήτριας ομάδας στη διάρκεια της σεζόν 2001–02, καθώς και οι κατακτήσεις του Ιρλανδικού Κυπέλλου τη σεζόν 1991–92 και 1996–97.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκλέναβον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βορείου Ιρλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1889
Μπαστέρ
Η Μπαστέρ (γαλλικά: Basseterre) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις και βρίσκεται στο μεγαλύτερο νησί της χώρας, τον Άγιο Χριστόφορο. Έχει πληθυσμό 15.500 κατοίκους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2005 και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού. Η Μπαστέρ ιδρύθηκε το 1627 από τους Γάλλους και χρησίμευε ως πρωτεύουσα της γαλλικής αποικίας του Αγίου Χριστοφόρου, η οποία αποτελούνταν από το βόρειο και νότιο τμήμα του νησιού (το κεντρικό είχε αποδοθεί στη Βρετανία). Ως το 1639, η πόλη είχε μετατραπεί σε ένα μεγάλο και επιτυχημένο λιμάνι, βασικό κέντρο του εμπορίου της Καραϊβικής. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα ολόκληρου του νησιού το 1727, όταν όλο το νησί πέρασε κάτω από τον πλήρη βρετανικό έλεγχο. Η Μπαστέρ καταστράφηκε πολλές φορές από αποικιακούς πολέμους, πυρκαγιές, σεισμούς, πλημμύρες, ταραχές, και τυφώνες. Παρ ' όλα αυτά, ένας σημαντικός αριθμός από καλά ανακαινισμένα κτίρια εξακολουθούν να υπάρχουν στο κέντρο της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο
Πλοκή
Μια παρέα συμφοιτητών, η Μάρθα, ο Κώστας, ο Γιάννης, ο Νέστορας (αδελφός της Μάρθας) και ο Πάνος, βρίσκονται όλοι μαζί στο πάρτι που κάνει η Μάρθα στο σπίτι της μια νύχτα του 1940. Το πρωί της επόμενης μέρας, κηρύσσεται ο ελληνοϊταλικός πόλεμος. Σύντομα, τα αγόρια της παρέας πηγαίνουν στο μέτωπο, ενώ η Μάρθα γίνεται εθελόντρια νοσοκόμα και μετατίθεται στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, φτάνει κάποια στιγμή ο Κώστας, που έχει τραυματιστεί στον πόλεμο. Η Μάρθα φροντίζει τον Κώστα και οι δύο νέοι αναπτύσσουν ερωτικά αισθήματα ο ένας για τον άλλο.
Μετά από λίγους μήνες, η παρέα επανενώνεται πίσω στην Αθήνα, όπου συνεχίζουν τις σπουδές τους. Παράλληλα, όμως, φτιάχνουν μια αντιστασιακή ομάδα, στην οποία γίνονται μέλη όλοι εκτός από τον Κώστα, τον οποίο οι υπόλοιποι δεν δέχονται, επειδή ο πατέρας του είναι φιλικά προσκείμενος προς τους Γερμανούς, με τους οποίους και συνεργάζεται. Όταν, όμως, τα οικονομικά της οικογένειά του επιδεινώνονται αισθητά και έρχονται στα όρια της επιβίωσης, ο πατέρας του Κώστα αποφασίζει να εργαστεί ως μεταφραστής στην Γκεστάπο.
Κάποια στιγμή τα μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης συλλαμβάνονται, οδηγούνται στην Γκεστάπο και βασανίζονται. Ανάμεσά τους είναι και ο Κώστας, παρόλο που δεν υπήρξε μέλος της οργάνωσης. Κάποιοι από την παρέα δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν. Ο Κώστας, μετανιωμένος από την προηγούμενη στάση του, βοηθά τον Νέστορα να δραπετεύσει. Επίσης, συνεργάζεται για τη σύλληψη του πατέρα του, ο οποίος εκτελείται με την κατηγορία της προδοσίας. Αφού αποχωρήσουν τα στρατεύματα Κατοχής και απελευθερωθεί η χώρα, ο Κώστας και η Μάρθα οδηγούνται στον γάμο.
Παραγωγή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 23 Μαρτίου 1970 κόβοντας 277.395 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 21η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Αριστοτέλης Σίδερης
Ο Αριστοτέλης Σίδερης (παλαιότερη γραφή επωνύμου: Σίδερις· 1889-1975) ήταν Έλληνας δικηγόρος, σοσιαλιστής, βουλευτής το 1915, ιδρυτικό στέλεχος του ΣΕΚΕ και πανεπιστημιακός. Διετέλεσε επίσης υφυπουργός Οικονομικών και διοικητής Αγροτικής Τράπεζας.
Νεανικά χρόνια
Ο Αριστοτέλης Σίδερης γεννήθηκε το 1889 στην Κέρκυρα. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος στην Κέρκυρα, όπου συμμετείχε στην έκδοση της εφημερίδας Σοσιαλιστική Δημοκρατία και στην ίδρυση του τοπικού Σοσιαλιστικού Ομίλου.
Ως στρατιώτης στο Μακεδονικό Μέτωπο το 1913 ήρθε σε επαφή με τη Φεντερασιόν, και το 1915 εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη των σοσιαλιστών, συνεργαζόμενος με τους αντιβενιζελικούς, στη βάση της κοινής αντίθεσης στη συμμετοχή της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Συμμετείχε στη Βαλκανική Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη στο Βουκουρέστι το 1915 και στη Διασυμμαχική Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου, το 1918, οπότε καταγγέλθηκε για συνεργασία με την κυβέρνηση Βενιζέλου.
Στην ηγεσία του ΣΕΚΕ
Πήρε μέρος στο ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΕΚΕ το 1918 και μέχρι το 1923 ήταν μέλος της ηγεσίας του. Στο ιδρυτικό συνέδριο συντάχθηκε με τη δεξιά πτέρυγα του κόμματος, μαζί με τον Παναγή Δημητράτο και τον Νικόλαο Γιαννιό. Στην Α' Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΕΚΕ (Κ) το Φλεβάρη του 1922 εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και ήταν υπέρμαχος της θέσης της "Μακράς νομίμου υπάρξεως", σύμφωνα με την οποία: "Το Κόμμα διατρέχον ακόμη περίοδον οργανώσεως και προπαγάνδας, έχει ανάγκην μακράς νομίμου υπάρξεως". Η θέση αυτή απέκλινε από την επαναστατική γραμμή του κόμματος και μερικούς μήνες αργότερα ανατράπηκε.
Το Μάιο του 1922 ο Σίδερης μαζί με ηγετικά στελέχη του ΣΕΚΕ (Κορδάτος, Γεωργιάδης, Παπανικολάου κ.α) και της ΓΣΕΕ (Ευαγγέλου) φυλακίστηκαν στις φυλακές Συγγρού για εσχάτη προδοσία (διάδοση ηττοπαθών συνθημάτων) και κινδύνευσαν με εκτέλεση. Απελευθερώθηκαν στις 5 Οκτωβρίου του 1922, αμέσως μετά την πτώση της φιλοβασιλικής κυβέρνησης Τριανταφυλλάκου. Μετά την αποφυλάκισή του τάχθηκε με το μέρος των μετριοπαθών ιδρυτικών στελεχών του ΣΕΚΕ που θεωρούσαν ότι το κόμμα για το επόμενο διάστημα πρέπει να κινηθεί με συντηρητικά βήματα, να αποφύγει την υπεραριστερή στροφή και να μην ενταχθεί (προς το παρόν τουλάχιστον) στην Κομμουνιστική Διεθνή. Αυτή η πτέρυγα ήρθε σε αντιπαράθεση με τα στελέχη του κινήματος των Παλαιών Πολεμιστών με αρχηγό τον Παντελή Πουλιόπουλο, που απαιτούσαν την άμεση μπολσεβικοποίηση του κόμματος.
Το 1923 καταγγέλθηκε για τη συμμετοχή του στον "Σύνδεσμο προς υπεράσπιση των δικαιωμάτων", που στρεφόταν και κατά του σοβιετικού καθεστώτος. Τελικά διαγράφηκε από το ΣΕΚΕ (Κ) το 1923 ως οπορτουνιστής, διαφωνώντας με τον κομμουνιστικό του προσανατολισμό και τη σύνδεση με την Κομμουνιστική Διεθνή.
Η πορεία εκτός ΣΕΚΕ
Μετά τη διαγραφή του από το ΣΕΚΕ συμμετείχε στην ίδρυση της Εργατικής Σοσιαλιστικής Ενώσεως Ελλάδος και κατόπιν προσέγγισε την Δημοκρατικήν Ένωσιν του Αλέξανδρου Παπαναστασίου. Το 1932 διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του τελευταίου. Υπήρξε επίσης πανεπιστημιακός καθηγητής κατά την περίοδο 1927-1960. Αρχικά εκλέχτηκε το 1927 καθηγητής της πολιτικής οικονομίας στη Γεωπονική Σχολή και το 1943 στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ), όπου δίδαξε «των κοινωνικών και οικονομικών θεωριών και του οικονομικού βίου». Διετέλεσε, επίσης, διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος την περίοδο 1945-46. Παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1975, μετριοπαθής σοσιαλιστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κερκυραίοι Κομμουνιστές - Αγωνιστές: Σίδερις Αριστοτέλης https://cofrucommunists.gr/κερκυραίοι-αγωνιστές/σίδερης-αριστοτέλης/
Κατηγορία:Σοσιαλιστές Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι
Σερπαντίνα
μικρογραφία|Πολύχρωμες σερπαντίνες Η σερπαντίνα είναι χάρτινη ταινία διπλωμένη σε καρούλι, που αρχίζει να ξετυλίγεται όταν κάποιος την πετά στον αέρα. Οι σερπαντίνες χρησιμοποιούνται μαζί με τα κομφετί τις Απόκριες, καθώς και γενικότερα ως αξεσουάρ για πάρτι και σε κάθε είδους διασκεδαστικής εκδήλωσης. Εφευρέτης τους ήταν ένας Γερμανός ονόματι Ντέμουτ από το Βερολίνο. Κατασκευάζονται από χαρτί που τυλίγεται σε σχήμα σωλήνα και κόβεται φέτες, σχηματίζοντας δακτυλίους. Χρησιμοποιείται δε με την βοήθεια δυνατού ρεύματος αέρα που δημιουργείται με το στόμα και εκπνέεται διαμέσου του εσωτερικού του δακτυλίου. Η εκροή του αέρα εκτοξεύει το εσωτερικό τοίχωμα του δακτυλίου, ενώ αυτό εν συνεχεία παρασύρει και το υπόλοιπο, σχηματίζοντας φαντασμαγορικό τόξο.
Ετυμολογία
Οι σερπαντίνες οφείλουν το όνομά τους στη λατινική ονομασία για το φίδι, επειδή ο τρόπος με τον οποίο είναι διπλωμένες θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο κουλουριάζονται τα φίδια όταν θέλουν να ξεκουραστούν.
Κατηγορία:Απόκριες Κατηγορία:Προϊόντα από χαρτί
Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε
thumb|Το Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε Το Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε είναι ίσως το μοναδικό στον κόσμο λιμναίο αρχιπέλαγος.
Βρίσκεται μέσα στη λίμνη Νικαράγουα στην ομώνυμη Χώρα και ανήκει στο διαμέρισμα Ρίο Σαν Χουάν. Απαρτίζεται από 36 κατάφυτες νησίδες και βραχονησίδες στο νότιο τμήμα της λίμνης κοντά στα σύνορα με την Κόστα Ρίκα. Σημαντικότεροι νήσοι του αρχιπελάγους είναι το Μανκαρρόν, το βορειότερο και υψηλότερο με υψόμετρο 257 μ., το Μακαρρονσίτο, δυτικά της προηγουμένης, το Σαν Φερνάντο, ΝΑ. της πρώτης, και το Λα Βενάδα, Ν.ΝΑ. των προηγουμένων. Το Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε έχει χαρακτηριστεί εθνικό μνημείο και αποτελεί μία  από τις 78 προστατευόμενες περιοχές της Νικαράγουας. Η δε χλωρίδα και η πανίδα του είναι τροπική.
Το Μανκαρρόν αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Νικαράγουας.
Κατά την ανατολή αλλά και τη δύση του ήλιου τα νησιά αυτά φαντάζουν σαν πολύτιμες πέτρες στο γαλάζιο της λίμνης αλλά και σαν αντιστάσεις στον ψυχοφθόρο υλισμό και τα κατασκευάσματα του σύγχρονου πολιτισμού. Αληθινή χώρα του "πριμιτιβισμού" όπως απεικονίζει στα έργα του ο Πωλ Γκωγκέν.
Πολλά από τα νησιά αυτά είναι κατοικήσιμα με ενοικιαζόμενα δωμάτια και μικρές ψαροταβέρνες που ως πρώτο πιάτο σερβίρουν μαγειρεμένη χελώνα.
Μεσοπόταμος
Το Μεσοπόταμο ή Μεσοπόταμος (αλβανικά: Mesopotam ) είναι χωριό της Βορείου Ηπείρου και έδρα δήμου στην Αλβανία και εντοπίζεται ανάμεσα στην πόλη των Αγίων Σαράντα και Δελβίνου.
Ο δήμος Μεσοποτάμου αποτελείται από 15 χωριά τα: Μεσοπόταμο, Πετσά, Μουζίνα, Γαρδικάκι, Δρόβιανη, Κρόγγους, Βελιάχοβο, Συρακάτι, Λύβενα, Μπίστρισσα, Κρανιά, Κώσταρι, Βραιλάτι, Αρδάσοβα και Μαραφέντι. Το όνομα του προέρχεται από την τοποθεσία του στη μέση του ποταμού, δηλαδή του Μπίστρισσα: απ' τις ελληνικές λέξεις "μέση" και "ποταμός". Ο δήμος κατοικείται από την Ελληνική μειονότητα.
Το χωριό είναι γνωστό για την Ορθόδοξη εκκλησία του του 13ου αιώνα, αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, που έχει κηρυχτεί από την τοπική κυβέρνηση «Προστατευόμενο Μνημείο». Η γειτονική πηγή "Γαλάζιο Μάτι" (Αλβανικά : Syri i Kaltër) είναι γνωστός τουριστικός προορισμός. Υπάρχει τοπικό εκτροφείο πέστροφας.
Από γεωγραφική άποψη, τον αριθμό των κοινοτήτων, τις φυσικές ομορφιές, τις μορφωτικές, ιστορικές και γεωφυσικές πηγές, η επαρχία Μεσοποτάμου, είναι μία από τις κυριότερες επαρχίες της νοτιοδυτικής Αλβανίας.
Ο χώρος της διακρίνεται  για τον πλούτο και την πυκνότητα των μορφωτικών ιδρυμάτων και την εναρμόνιση με τις βίο-ιστορικό-φυσικές τους αξίες. Αυτές οι αξίες εδώ και πολλά χρόνια  έχουν γίνει  το επίκεντρο της επίσκεψης των τουριστών από διάφορα μέρη του κόσμου. Οι τουρίστες καταφθάνουν εδώ από το λιμάνι των Αγίων Σαράντα, διαμέσου της γραμμής Κέρκυρα -Άγιοι Σαράντα, από τα λιμάνια του Δυρραχίου και του Αυλώνος και από το αεροδρόμιο «Μητέρα Τερέζα» των Τιράνων.
Είναι ένα χωριό που απλώνεται σε δυο λόφους δεξιά της ροής του ποταμού Μπίστριτσα. Βαπτίστηκε με το όνομα αυτό από την τοποθεσία του στη μέση του ποταμού, από τις ελληνικές λέξεις: «μέση» και «ποταμός», που σημαίνει στη μέση του ποταμού ή Μεσοπόταμος. Η τοπωνυμία του χωριού ταυτίζεται με τα γεωγραφικά αντικείμενα και τους παρακλάδους του ποταμού που έχουν περάσει στην πάροδο του χρόνου δίπλα του.
Είναι το κέντρο της επαρχίας με το ίδιο όνομα. Το Μεσοπόταμο είναι ένας παλιός οικισμός, για τον οποίο  μαρτυρούν τα αρχαιολογικά αντικείμενα όπου έχουν βρεθεί στη ράχη Αλλοτε όπως: νομίσματα, χωμάτινα και γυάλινα δοχεία, φούρνοι για το ψήσιμο των κεραμικών, όπου ανήκουν στον Ι αιώνα μ. Χ. Στην περίοδο του Μεσαίωνα, αρχίζει η κορυφαία στιγμή για το Μεσοπόταμο, όταν το 568 μ. Χ. μετεφέρθη εδώ η Επισκοπική Εξαρχία από τον Επίσκοπο Ευστάθιο, μετά την καταστροφή της Φοινίκης.
Το Μεσοπόταμο φημίζεται για το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, χτισμένο τον ΧΙ αιώνα  καθώς και την ενιαία εκκλησία χτισμένη τον ΧΙΙΙ αιώνα. Την περιουσία και τον Ιερό Ναό τα συντήρησαν οι μοναχοί. Ο ξενώνας του μοναστηριού ήταν πάντα γεμάτος με φιλοξενούμενους και πιστούς, αλλά και πεινασμένους άστεγους.
Η περίοδος μεταξύ 6ου -14ου αιώνα σηματοδοτείτε περίοδος πολιτιστικής ανάπτυξης του χώρου αυτού υπό την φροντίδα των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Αυτό αποδεικνύεται απ’ τα δημόσια έργα, μονές υδραγωγείο, γεφύρια, πλακόστρωτους δρόμους κ.ά.
Η πρώτη απογραφή πληθυσμού για το Μεσοποταμο είναι του λόγιου Παναγιώτη Αραβαντινού, ο οποίος το 1852 επισκέφτηκε το χώρο. Αυτός γράφει: '''«Το Μεσοποταμο, ελληνικότατο χωριόνυμο, αποτελείται από 14 οίκους αγροτών, χριστιανοί, ιδιωτικό τσιφλίκι. Διοικητικά υπάγεται στον Καζά Δελβίνου και θρησκευτικά στην Μητρόπολη Δελβίνου».'''
Όπως ειπώθηκε άνωθεν το Μεσοπόταμο έλαμψε πολιτιστικά στην αρχαιότητα τον 3ο αιώνα και στη Βυζαντινή περίοδο τον 14ο αιώνα, αλλά αρχές του 15ου αιώνα άρχισε χαώδης κατάσταση, διότι ο τόπος εδώ είδε πολλούς χαλασμούς, ληστοεπιδρομές,  και στα τέλη του 1430 αιώνια υποδούλωσή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Σήμερα με όλη τη δημογραφική συρρίκνωση, βλέπουμε πολιτιστική άνθιση. Το πρώην μικρό χωριό με 14 σπίτια το 1852, σήμερα έγινε μεγάλο με 264 νοικοκυριά και προχωρά  με σταθερά βήματα.
Το χωριό συμμετείχε στον Αντιφασιστικό Αγώνα κι εδώ έγιναν πολεμικές συρράξεις ενάντια των φασιστικών δυνάμεων.
Το 2006, με την μέριμνα του Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας μακαριότατο Αναστασίου ανεγέρθηκε ο νέος Ναός «Πέτρος και Παύλος» και το λύκειο επ' ονόματι «Απόστολος Παύλος».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας Κατηγορία:Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος) Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος
Processing (γλώσσα προγραμματισμού)
Το Processing είναι γλώσσα προγραμματισμού ανοικτού κώδικα και παράλληλα προγραμματιστικό περιβάλλον για ανθρώπους που θέλουν να προγραμματίσουν εικόνες, animation και ήχο. Ξεκίνησε ως εκπαιδευτικό εργαλείο και πολύ σύντομα εξελίχθηκε σε επαγγελματικό προγραμματιστικό περιβάλλον. Δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2001 όταν δύο απόφοιτοι του πανεπιστημίου MIT Media Lab, Benjamin Fry και Casey Reas ξεκίνησαν την ανάπτυξη της γλώσσας Processing πάνω σε Java. Παρόλο που η γλώσσα αναπτύχθηκε στη Java, το συντακτικό της είναι απλουστευμένο και το προγραμματιστικό της μοντέλο βασίζεται στα γραφικά. Απώτερος σκοπός των δύο δημιουργών είναι η εκμάθηση προγραμματισμού από αρχάριους χρήστες μέσω ενός οπτικού πλαισίου καθώς και η παροχή ενός επαγγελματικού εργαλείου παραγωγής εφαρμογών multimedia. Διαθέτει τη δυνατότητα ενσωμάτωσης κώδικα OpenGL για την επιτάχυνση της απόδοσης τρισδιάστατων γραφικών. Είναι συμβατή με τα λειτουργικά συστήματα GNU/Linux, Mac OS X, και Windows. Έχει εμπλουτιστεί με περισσότερες από 100 βιβλιοθήκες. Σήμερα, η Processing υποστηρίζεται από μια κοινότητα εθελοντών προγραμματιστών.
Συγκρίσεις με άλλες γλώσσες
μικρογραφία|Processing screen shot
“Hello, World!”
Παραδοσιακά, οι προγραμματιστές μαθαίνουν τα βασικά μέσω του output της γραμμής εντολών.
To “Hello, World!” πρόγραμμα δεν είναι τίποτα άλλο από μια σύμβαση των προγραμματιστών, όπου το αποτέλεσμα του πρώτου προγράμματος που γράφεις σε οποιαδήποτε γλώσσα, θα απεικονίζει το κείμενο “Hello, World!”. Το συναρπαστικό του να μαθαίνει κάποιος προγραμματισμό με Processing, είναι ότι το Processing δίνει έμφαση σε ένα πιο διαισθητικό και οπτικά ανταποκρινόμενο περιβάλλον, το οποίο ευνοεί καλλιτέχνες και σχεδιαστές να μάθουν προγραμματισμό.
Το αποτέλεσμα του “Hello, World!” σε Processing θα μπορούσε να είναι κάπως έτσι (η συνάρτηση setup καλείται στην αρχή και αρχικοποιεί το περιβάλλον δημιουργώντας ένα πάνελ με μέγεθος 200x200 εικονοστοιχεία και τυπώνει στο κέντρο το κείμενο "Hello World!"):
Σύγκριση με Java
Το περιβάλλον του Processing είναι γραμμένο σε Java. Προγράμματα που έχουν γραφτεί σε Processing είναι επίσης μεταφρασμένα σε Java και έπειτα τρέχουν σαν Java προγράμματα. Προγράμματα που είναι γραμμένα σε Java και Processing, συνήθως τρέχουν γρηγορότερα από προγράμματα που βασίζονται σε scripting γλώσσες όπως ActionScript και Lingo, κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό για εφαρμογές με γραφικά. Μεγάλες διακρίσεις μεταξύ του Processing και της Java είναι οι βιβλιοθήκες γραφικών του Processing και το απλοποιημένο στυλ προγραμματισμού που δεν προϋποθέτει οι χρήστες να καταλαβαίνουν πιο προηγμένες έννοιες όπως κλάσεις, αντικείμενα, ή animation (ενώ εξακολουθούν να είναι διαθέσιμες για προχωρημένους χρήστες). Τέτοιες τεχνικές λεπτομέρειες πρέπει να είναι ειδικά προγραμματισμένες σε Java, αλλά ολοκληρωμένες σε Processing, κάνοντας τα προγράμματα μικρότερα και ευκολότερα να διαβαστούν.
Tutorials
Σε αυτό το τμήμα παραθέτονται μερικά tutorials για συγκεκριμένα θέματα.Επίσης εξαιρετικά tutorials υπάρχουν στο τμήμα εκμάθησης στην σελίδα του Processing.
Από τον Jose Sanchez
Σε μία προσπάθεια να εμπλουτίσουμε την κοινότητα του Processing και επίσης ναι βοηθήσουμε τους μαθητές να κατανοήσουν κάποια θέματα τα οποία δεν τους είναι τελείως ξεκάθαρα,δημιούργησα μερικά video tutorials,παρακαλώ στείλτε σχόλια και προτάσεις για να συνεχιστεί η βελτίωση στο παρακάτω e-mail : jomasan@gmail.com
Λίστα με video tutorials
Από το Fun Processing
Αυτή η σειρά από tutorials ξεκινούν από την απόλυτη αρχη ,για παράδειγμα,τι ειναι ενα pixel.Απο εκεί σιγά σιγά προσπαθεί να εξηγήσει τον προγραμματισμό χρησιμοποιώντας πολύ λίγες γραμμές κώδικα, που θα δημιουργούν σταθερά ή κινούμενα γραφικά. Κάθε επεισόδιο βασίζεται σε προηγούμενα και δεν εστιάζει στη θεωρία, αλλά στα εργαλεία που θα σας επιτρέψουν να παίξετε με τον κώδικα. Αν κανείς ενδιαφέρεται για τον προγραμματισμό, επειδή είναι διασκεδαστικό, υπάρχει πάντα χρόνος αργότερα να μάθει πολύπλοκους αλγορίθμους και δομές δεδομένων. Ακόμα και κάποιος ο οποίος δεν θέλει να πάει πιο βαθιά, είναι πολύ σημαντικό σε έναν κόσμο όπου το λογισμικό είναι παντού γύρω μας, απλά να έχει μια ιδέα για το πώς δημιουργείται το λογισμικό. Το project αυτό ξεκίνησε στις 1 Αυγούστου 2011 και νέα βίντεο προστίθενται κάθε εβδομάδα.
Sign an Applet
Εξ ορισμού οι εφαρμογές Java θεωρούνται ασφαλής για να τρέξουν, ή σε γλώσσα Java trusted, δεδομένου ότι εκτελούνται ρητά από τους χρήστες στους δικούς τους υπολογιστές. Τα applets σε σύγκριση θεωρούνται μη αξιόπιστα δεδομένου ότι τρέχουν αυτόματα στο πρόγραμμα περιήγησης. Αυτός ο περιορισμός εμποδίζει τα applets από το να κάνουν ορισμένα πράγματα, όπως τη φόρτωση περιεχομένου από διαφορετικό domain από αυτόν που φιλοξενεί το applet. Το παραγόμενο σφάλμα θα είναι κάπως έτσι: java.security.AccessControlException: access denied (java.net.SocketPermission some URL here connect,resolve).Για να παρακάμψετε αυτόν τον περιορισμό, μπορείτε να υπογράψετε το applet.Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για την υπογραφή ένα applet, αλλά καθέ μια περιλαμβάνει τη σύνδεση ενός πιστοποιητικού με το αρχείο jar σας. Τα πιστοποιητικά ψηφιακών υπογραφών που ενσωματώνουν ένα δημόσιο κλειδί με κάποια ταυτότητα. Υπάρχουν εταιρείες (Certificate Authorities) που πωλούν τα πιστοποιητικά για εκατοντάδες δολάρια, αλλά είναι επίσης δυνατό να δημιουργηθεί ενα auto-sign πιστοποιητικό δωρεάν, που είναι η προσέγγιση που φαίνεται παρακάτω.Το select_image sketch το οποίο φορτώνει μια εικόνα από σας. Όταν εκτελείται όπως ένα applet, πρέπει να είναι signed.Για περισσότερες πληροφορίες, διαβάστε στην ιστοσελίδα της Sun. Οδηγίες : Υποθέστε ότι το sketch σας λέγεται loadImage.pde
Ο πηγαίος κώδικας για το παράδειγμά μας. /** How to sign an applet taken from http://wiki.processing.org/index.php/Sign_an_Applet @author Ira Greenberg */ /* To run this sketch as an    applet, it MUST be signed */ void setup{ size(400, 400); PImage img; String imgName = selectInput; img = requestImage(imgName); while (img.width==0) delay(100); // Wait until image is loaded image(img, 0, 0); }
Slide Show με ένα PImage
Ας υποθέσουμε ότι έχετε πολλές εικόνες και θέλετε να τις εμφανίσετε σαν slide show,η πρώτη μας σκέψη είναι ότι θα φορτώσουμε όλες τις εικόνες στην setup και μετά θα τις εμφανίσουμε μέσω της draw. Όμως αν έχουμε μεγάλου μεγέθους εικόνες αυτό σημαίνει ότι θα χρησιμοποιηθεί πολλή μνήμη ram, καθώς κάθε εικόνα για να εμφανισθεί πρέπει πρώτα να αποσυμπιεστεί. Ο μόνος τρόπος για να το αποφύγουμε,είναι να φορτώνουμε κάθε εικόνα που θα εμφανιστεί μετά.Μπορούμε να το κάνουμε επειδή αν δεν χρησιμοποιήσουμε την background η προηγούμενη εικόνα που θα έχει εμφανιστεί θα συνεχίσει να φαίνεται.Με αυτό το τρόπο χρησιμοποιούμε όσο το δυνατόν λιγότερη μνήμη. Θα υπάρχει βέβαια μια μικρή καθυστέρηση στο applet μας μέχρι να φορτωθεί η επόμενη εικόνα. Αυτό δεν μας πειράζει γιατί όσο φορτώνει η άλλη εικόνα η προηγούμενη θα φαίνεται. Πηγαίος κώδικας παράδειγμα : /** @author John Gilbertson Correction: for Processing 114 Beta. by ramin */ PImage img; String[] files; int timer; int nextimg; void setup { size(400,400); files=new String[3]; //some example images. files[0]="medium.jpg"; files[1]="small.jpg"; files[2]="big.jpg"; nextimg=(nextimg+1)%files.length; img=loadImage(files[nextimg]); timer=0; } int nextimg=0; String[] files; PImage img; int timer; void draw { if(timer==0) {    background(0); image(img,0,0,width,height); }  else if(timer==1) {    img=loadImage(files[nextimg]); nextimg=(nextimg+1)%files.length; delay(1000); //this decides how long an image should be displayed }  timer=(timer+1)%2; }
Δημιουργία Κυλίνδρου
Αυτή ειναι μια συνάρτηση για εναν απλό κύλινδρο. Χρησιμοποιεί το πλάτος και τον αριθμό των πλευρών για να υπολογίσει τα σημεία του κύκλου. /** cylinder taken from http://wiki.processing.org/index.php/Cylinder @author matt ditton */ void cylinder(float w, float h, int sides) {  float angle; float[] x = new float[sides+1]; float[] z = new float[sides+1]; //get the x and z position on a circle for all the sides for(int i=0; i < x.length; i++){ angle = TWO_PI / (sides) * i;    x[i] = sin(angle) * w;     z[i] = cos(angle) * w;   } //draw the top of the cylinder beginShape(TRIANGLE_FAN); vertex(0,  -h/2,    0); for(int i=0; i < x.length; i++){ vertex(x[i], -h/2, z[i]); }  endShape; //draw the center of the cylinder beginShape(QUAD_STRIP); for(int i=0; i < x.length; i++){ vertex(x[i], -h/2, z[i]); vertex(x[i], h/2, z[i]); }  endShape; //draw the bottom of the cylinder beginShape(TRIANGLE_FAN); vertex(0,  h/2,    0); for(int i=0; i < x.length; i++){ vertex(x[i], h/2, z[i]); }  endShape; }
Βραβεία και διακρίσεις
Το 2005 απονεμήθηκε στους Reas και Fry το αναγνωρισμένου κύρους βραβείο, Golden Nica από την Ars Electronica στην κατηγορία Net Vision, για τη δουλειά τους στο Processing. Ο Ben Fry κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Σχεδίασης 2011 (National Design Award 2011), που του δόθηκε από το Εθνικό Μουσείο Σχεδίασης Smithsonian Cooper-Hewitt στην κατηγορία Διαδραστική σχεδίαση.
Όνομα
Αρχικά, το processing είχε τη URL διεύθυνση proce55ing.com γιατί το όνομα τομέα “processing” ήταν κατειλημμένο. Τελικά όμως, οι Reas και Fry κατοχύρωσαν τον τομέα. Ενώ το όνομα περιείχε συνδυασμό γραμμάτων και αριθμών, διαβαζόταν κανονικά “processing”. Αλλά, παρόλη την αλλαγή, το processing ακόμα χρησιμοποιεί τον όρο “p5” μερικές φορές, ως συντόμευση. Παραδόξως, χρησιμοποιείται συγκεκριμένα το “p5” και όχι το “p55”.
Αρχιπέλαγος Χουάν Φερνάντες
250px|thumb|right|Ορθογραφική προβολή με επίκεντρο πάνω από το Αρχιπέλαγος Χουάν Φερνάντες Το Αρχιπέλαγος Χουάν Φερνάντες είναι μια αραιά κατοικημένη νησιωτική ομάδα στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό που βασίζεται στον τουρισμό, βρίσκεται 670 χμ μακριά από τις ακτές της Χιλής, και αποτελείται από μερικά ηφαιστειογεννή νησιά:
Τα Ισπανικά ονόματα λογικά δηλώνουν την εγγύτητα του καθενός, από τα 2 κυριότερα, στη Χιλή (Νότιο Αμερική).
Τα νησιά είναι κυρίως γνωστά στο ότι υπήρξαν το σπίτι του ναυτικού Αλεξάντερ Σέλκιρκ για 4 χρόνια, το γεγονός αυτό ενέπνευσε το μυθιστόρημα Ροβινσώνας Κρούσος. Τα νησιά έχουν έκταση 147 χμ², εκ των οποίων 93 χμ² καταλαμβάνει το Ροβινσών Κρούσο (η Σάντα Κλάρα 5 χμ²), και 48 χμ² από το Αλεξάντερ Σέλκιρκ. Ο πληθυσμός είναι 633 άτομα (όλα στο Ροβινσών Κρούσο), από αυτούς 598 κατοικούν στην πρωτεύουσα, Σαν Χουάν Μπαουτίστα που ιδρύθηκε το 1729, στον Κόλπο Κάμπερλαντ στη βόρεια ακτή του νησιού (απογραφή 2002).
Το αρχιπέλαγος διοικητικά ανήκει στη Χιλιανή Περιοχή του Βαλπαραΐσο (που επίσης περιλαμβάνει τη Νήσο του Πάσχα), και ειδικότερα σχηματίζει έναν από τους εννέα δήμους της επαρχίας Βαλπαραΐσο, με το όνομα Δήμος Χουάν Φερνάντες.
400px|right|thumb|Χάρτης του Αρχιπελάγους Χουάν Φερνάντες
Ιστορία
Το αρχιπέλαγος ανακαλύφθηκε κατά τύχη στις 22 Νοεμβρίου 1574 από τον Ισπανό θαλασσοπόρο Χουάν Φερνάντες, που έπλεε από το Περού προς το Βαλπαραΐσο και εξέκλεινε της προγραμματισμένης πορείας του. Ονόμασε τα νησιά Más Afuera, Más a Tierra, και Islote de Santa Clara.
Τον 17ο και 18ο αιώνα χρησιμοποιούταν ως κρυψώνα από πειρατές, και παρείχε μια τοποθεσία για μια αποικία για καταδίκους. Τη δεκαετία του 1740, το επισκέπτηκε ο στολίσκος του Διοικητή Ανσόν κατά τη διάρκεια της αποτυχημένης επιχείρησης του στις Νότιες Θάλασσες.
Στα τέλη του 1914 τα νησιά ήταν ο τόπος συνάντησης του Ανατολικού Ασιατικού Σμήνους του Στόλαρχου Μαξιμίλιαν φον Σπέε καθώς μάζεψε τα πλοία του εκεί προτού νικήσει τους Βρετανούς υπό τον Στόλαρχο Κρίστοφερ Κράντοκ στη Μάχη του Κορονέλ. Ακολούθως της εκδίκησης του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού στη Μάχη των Νήσων Φώκλαντ έναν μήνα αργότερα, το μόνο εναπομείναν Γερμανικό καταδρομικό, SMS Δρέσδη, τελικά στριμώχτηκε στη Μας α Τιέρρα στις αρχές του 1915, όπου και αυτοβυθίστηκε μετά από μια σύντομη μάχη με Βρετανικά καταδρομικά.
Το 1966 η Χιλιανή κυβέρνηση μετονόμασε τη Νήσο Μας Αφουέρα σε Αλεχάντρο Σέλκιρκ και τη Νήσο Μας α Τιέρρα σε Ροβινσών Κρουσό, σε μια προσπάθεια να προσελκύσει τον τουρισμό. Παρενθετικά, ο Σέλκιρκ ποτέ δεν πάτησε πόδι στη Μας Αφουέρα, παρά μόνο στη Μας α Τιέρρα.
Στις 30 Ιουλίου 2007, μια συνταγματική αναθεώρηση έδωσε στις Νήσους Χουάν Φερνάντες και τη Νήσο του Πάσχα το καθεστώς της Ειδικής Περιοχής της Χιλής. Εν αναμονή της νομοθέτησης μιας ειδικής νομοθετικής πράξης της βουλής για έναν συνταγματικά οργανικό νόμο (στα ισπανικά: ley orgánica constitucional), το αρχιπέλαγος θα συνεχίζει να διοικείται σύμφωνα με το κοινό πρότυπο για τη Χιλιανή πολιτική-διοικητική οργάνωση, ως δήμος της Επαρχίας Βαλπαραΐσο, της Περιοχής Βαλπαραΐσο.
Γεωλογία
Τα νησιά είναι ηφαιστειογεννούς προέλευσης, και δημιουργήθηκαν από ένα θερμό σημείο στο μανδύα της Γης που έσπασε μέσω της Πλάκας Νάζκα και σχημάτισε τα νησιά, που κατόπιν μετακινήθηκαν προς τα ανατολικά του θερμού σημείου καθώς η Πλάκα Νάζκα βυθίζεται κάτω από τη Νοτιοαμερικανική ήπειρο. Η Ραδιομετρική χρονολόγηση υποδεικνύει ότι η Σάντα Κλάρα είναι το παλαιότερο από τα νησιά, 5,8 εκατομμυρίων ετών, ακουλουθείται από το Ροβινσών Κρούσο, 3,8 – 4,2 εκατομμύρια έτη, και το Αλεξάντερ Σέλκιρκ, 1,0 – 2,4 εκατομμύρια έτη. Οι ψηλότερες κορυφές των νησιών είναι του Αλεξάντερ Σέλκιρκ, το Λος Ιννοσέντες στα 1319 μ, του Ροβινσών Κρούσο το Ελ Γιούνκε στα 916 μ και η Σάντα Κλάρα υψώνεται στα 350 μ.
Κλίμα
Τα νησιά έχουν ένα υποτροπικό κλίμα, και επηρεάζεται από το ψυχρό Ρεύμα Χάμπολτ που ρέει προς τα βόρεια κατά μήκος της ακτής της Νοτίου Αμερικής ανατολικά των νησιών και τους νοτιοανατολικούς αλιγείς ανέμους. Η θερμοκρασία ποικίλλει από 3 – 34 °C. Στα μεγαλύτερα υψόμετρα γενικά είναι ψυχρότερο το κλίμα, με σποραδικούς παγετούς στο Ροβινσών Κρούσο. Η βροχόπτωση είναι ψηλότερη τους χειμερινούς μήνες, και ποικίλλει με το υψόμετρο και την έκθεση, τα υψόμετρα πάνω από τα 500 μέτρα έχουν σχεδόν καθημερινά βροχόπτωση, ενώ η δυτική, απήνεμη πλευρά του Ροβινσών Κρούσο και της Σάντα Κλάρα είναι αρκετά στεγνές. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1081 χιλιοστά, και ποικίλλει από τα 318 έως τα 1698 χιλιοστά χρόνο με τον χρόνο. Το μεγαλύτερο μέρος της μεταβλητότητας στη βροχόπτωση εξαρτάται από τη Νότια Περιοδική Μεταβολή του Ελ Νίνιο.
Οικολογία
Τα νησιά Χουάν Φερνάντες είναι το σπίτι ενός ψηλού ποσοστού σπάνιων και ενδημικών φυτών και ζώων, και αναγνωρίζεται σαν ένα ξεχωριστό οικοσύστημα. Η ηφαιστειογεννής προέλευση και απομονωμένη θέση των νησιών σήμαινε ότι η πανίδα και χλωρίδα του νησιού έπρεπε να φτάσει το αρχιπέλαγος από μακριά διασχίζοντας τη θάλασσα, γι’ αυτό, το νησί έχει σχετικά λίγα φυτά και πολύ λίγα ζώα. Οι πλησιέστεροι συγγενείς των φυτών και ζώων του αρχιπελάγους βρίσκονται στα οικοσυστήματα Εύκρατων πλατύφυλλων και μικτών δασών της νότιας Νοτίου Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων των Βαλδιβιανών εύκρατων βροχοδασών, των Μαγγελανικών υποπολικών δασών, και των Ατυχών Νήσων (Ντεσβεντουράδας Νήσων).
Χλωρίδα
Υπάρχουν 209 ιθαγενή είδη αγγειωδών φυτών στις Νήσους Χουάν Φερνάντες, περίπου 150 από αυτά είναι ανθοφόρα φυτά, και 50 είναι φτέρες. 126 είδη, ή το 62 %, είναι ενδημικά, με 12 ενδημικά γένη και μία ενδημική οικογένεια, τη Lactoridaceae. Πολλά φυτά είναι χαρακτηριστικά της Ανταρκτικής χλωρίδας, και συγγενεύουν με φυτά που απαντώνται στη νότια Νότιο Αμερική, τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία.
Οι ζώνες βλάστησης γενικά ταιριάζουν με το υψόμετρο, με χλόες και θάμνους σε χαμηλό υψόμετρο, ψηλά και ορεινά δάση σε μέσο υψόμετρο, και θάμνους στο ψηλότερο υψόμετρο. Τα 2 κύρια νησιά έχουν κάπως ξεχωριστές φυτικές παροικίες.
Στο Ροβινσών Κρούσο, τα λιβάδια κυριαρχούν από 0 – 100 μέτρα, εισαγμένοι θάμνοι από 100 – 300 μέτρα, ψηλά δάση από 300 – 500 μέτρα, ορεινά δάση από 500 – 700 μέτρα, με πυκνή δεντροκάλυψη από Cuminia, Fagara και Rhaphithamnus,δάση με δένδρα φτέρες από τα 700 – 750 μέτρα, και δάση με θάμνους και χαμηλά δένδρα πάνω από τα 750 μέτρα. Η Σάντα Κλάρα καλύπτεται με λιβάδια.
Πανίδα
Τα νησιά Χουάν Φερνάντες έχουν πολύ περιορισμένη πανίδα, με κανένα ιθαγενές θηλαστικό, ερπετό ή αμφίβιο. 17 είδη από χερσαία και θαλάσσια πτηνά αναπαράγονται στα νησιά. Υπάρχουν 3 ενδημικά είδη πτηνών, και 2 ενδημικά υποείδη. Το Ροβινσών Κρούσο είναι το σπίτι για ένα ενδημικό και υπό εξαφάνιση Κολιμπρί της οικογένειας trochilidae, του Firecrown του Χουάν Φερνάντες (Sephanoides fernandensis). Αυτό το μεγάλο κολιμπρί, περίπου 11 εκατοστά σε μήκος, πιστεύεται ότι αριθμεί μόλις 500 πουλιά. Το άλλο ενδημικό είδος πτηνών είναι το Tit-tyrant του Χουάν Φερνάντες (Anairetes fernandezianus) του Ροβινσώνα Κρούσο, και το Masafuera Rayadito (Aphrastura masafuerae) του Αλεξάντερ Σέλκιρκ. Η εισαγμένη πανίδα από τον άνθρωπο περιλαμβάνει αρουραίους και κατσίκες, με τις οποίες ο ναυαγός Αλεξάντερ Σέλκιρκ επιβίωσε κατά την τετραετή παραμονή του από το 1705 έως το 1709, είναι πιθανόν τα πάνδεινα του να παρείχαν την έμπνευση στον Ντάνιελ Ντεφόε για τη νουβέλα του Ροβινσών Κρούσο.
Η Γουνιοφόρος Φώκια του Χουάν Φερνάντες (Arctocephalus philippii) ζει στα νησιά. Αυτό το είδος είχε σχεδόν εξαφανιστεί από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, αλλά ξαναανακαλύφθηκε το 1965. Μια απογραφή το 1970 έδειξε ότι περίπου 750 γουνιοφόρες φώκιες είναι παρούσες στο αρχιπέλαγος. Μόλις 2 θεάθηκαν στις Ατυχείς Νήσους. Ο ακριβής αριθμός στις Ατυχείς Νήσους μπορεί να είναι ψηλότερος, επειδή το είδος τείνει να κρύβεται σε θαλάσσιες σπηλιές. Φαίνεται να υπάρχει μια ετήσια αύξηση του πληθυσμού τους της τάξης του 16 – 17%.
Αγάπη για πάντα
Το Αγάπη για πάντα είναι ελληνικό κοινωνικό δράμα του 1969 σε σενάριο των Νίκου Νικολαΐδη και Σταύρου Τσιώλη και σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη από την κινηματογραφική εταιρία παραγωγής ταινιών Φίνος Φιλμ.
Πλοκή
Ένα κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο (Ζωή Λάσκαρη) και ένας ταλαντούχος αλλά φτωχός πιανίστας (Γιάννης Φέρτης) ερωτεύονται αλλά οι γονείς της κοπέλας έχουν διαφορετική άποψη για έναν επικείμενο γάμο απορρίπτοντας τον και προωθώντας έναν πολύφερνο γαμπρό της «τάξης» τους. Η επιμονή των γονιών της όσο και μια παρεξήγηση με τον αγαπημένο της, την ωθούν αρχικά να δεχτεί να αρραβωνιαστεί με τις ευλογίες της οικογένειας της, έναν πλούσιο μεγαλοεπιχειρηματία. Ένα ατύχημα στο χέρι, αναγκάζει τον φτωχό πιανίστα να μείνει μακριά από το πιάνο του φέρνοντας όμως ξανά πίσω την αγαπημένη του για να του συμπαρασταθεί καθώς έχει χάσει την πίστη του ότι μια μέρα θα μπορέσει να γίνει διάσημος πιανίστας και να τον εγκαταλείπει αμέσως μετά την αποθεραπεία του. Ωστόσο ένα άλλο μεγάλο γεγονός θα τους ξαναφέρει πάλι μαζί.
Παραλειπόμενα
Η ταινία περιέχει εσωτερικά γυρίσματα από το δισκοπωλείο του θρυλικού πολυκαταστήματος Μινιόν που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Πατησίων και Δώρου.
Αριστοτέλης Κουτσουμάρης
Ο Αριστοτέλης Κουτσουμάρης γεννήθηκε το 1895 στο χωριό Ίσαρις, κοντά στη Μεγαλόπολη.
Ξεκίνησε τη καριέρα του στη Χωροφυλακή και αργότερα, όταν ιδρύθηκε η Αστυνομία Πόλεων, ήταν από τους πρώτους που επιλέχτηκαν για τη στελέχωσή της. Από το 1928 μέχρι το 1932 ήταν ο Διευθυντής της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών. Εισήγαγε σύγχρονες μεθόδους εγκληματολογίας και ήταν αυτός που κατάφερε να εξιχνιάσει τη δολοφονία του Δημητρίου Αθανασόπουλου το 1931. Το 1932 ύστερα από ένα δυσφημιστικό εναντίον του άρθρο μιας εφημερίδας  και την μη στήριξή του από την ηγεσία της Αστυνομίας Πόλεων, αποχώρησε από το σώμα. Είχε σπουδάσει νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος αρχικά στην Εθνική Τράπεζα και από το 1936 στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ήταν επίσης ο εμπνευστής των Λαϊκών Υπνωτηρίων που λειτούργησαν αρχικά το 1937.
Στη διάρκεια της κατοχής ήταν ο διευθυντής της αστυνομικής δύναμης του Ερυθρού Σταυρού και είχε την ευθύνη για τη φύλαξη των τροφίμων και τη διανομή τους στους πολίτες που τα είχαν ανάγκη. Βλέποντας την ανθρωπιστική κρίση από την έλλειψη τροφίμων στην Αθήνα, το χειμώνα του 1941 -42, αποφάσισε μαζί με συνεργάτες του να φωτογραφήσουν κρυφά θύματα του λιμού και να στείλουν τις φωτογραφίες στο εξωτερικό, προκειμένου να γίνει γνωστή η κατάσταση στην Ελλάδα και να κινητοποιηθεί η διεθνής κοινή γνώμη για την άρση του ναυτικού αποκλεισμού, που είχαν επιβάλει οι Σύμμαχοι, και την αποστολή άμεσα τροφίμων και ανθρωπιστικής βοήθειας στη χώρα. Συνεργάτες του στην προσπάθεια αυτή ήταν μεταξύ άλλων ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Υπηρεσιών του υπουργείου Ασφαλείας, αστυνόμος Νίκος Παπαδημητρίου, ο προϊστάμενος του φωτογραφικού τμήματος εγκληματολογικών υπηρεσιών, υπαστυνόμος Δημήτριος Κατσιμακλής, ο αρχιφύλακας Πέτρος Παπανικολάου, οι υπάλληλοι του Ερυθρού Σταυρού Νικόλαος Κωνσταντόπουλος και Κλειώ Θηβαιοπούλου και ο αρχιτέκτονας και συγγραφέας Πάνος Τζελέπης, που κινηματογράφησε τα παιδιά που πέθαιναν από την πείνα στη Ριζάρειο.
Ο Αριστοτέλης Κουτσουμάρης πέθανε στην Αθήνα το 1969. Το αρχείο του βρίσκεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας.
Πηγή
Κατηγορία:Έλληνες αστυνομικοί Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι
Κερπινή Αρκαδίας
Η Κερπινή είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 950 μέτρων στις βόρειες πλαγιές του όρους Μαίναλο και αποτελεί ένα από τα πιο ορεινά χωριά της Αρκαδίας. Η Κερπινή ανήκει στο Δήμο Γορτυνίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 78 κατοίκους. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην Κερπινή υπάρχει παραδοσιακό καφενείο που λειτουργεί και ως παντοπωλείο, βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού και είναι σημείο συνάντησης μικρών και μεγάλων. Απέχει 63,3 χμ από την Τρίπολη, 33 χμ από τη Βυτίνα και 46,3 χμ από τη Δημητσάνα.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Κερπινή είναι κτισμένη σε υψόμετρο 950 μέτρων στις βόρειες πλαγιές του όρους Μαίναλο και αποτελεί ένα από τα πιο ορεινά χωριά της Αρκαδίας. Η Κερπινή ανήκει στο Δήμο Γορτυνίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 78 κατοίκους. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην Κερπινή υπάρχει παραδοσιακό καφενείο που λειτουργεί και ως παντοπωλείο, βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού και είναι σημείο συνάντησης μικρών και μεγάλων. Απέχει 63,3 χμ από την Τρίπολη, 33 χμ από τη Βυτίνα και 46,3 χμ από τη Δημητσάνα.
Η σπηλιά του Αγιοταξιάρχη και το φαράγγι του ποταμού Ρεντεζέλα απέχουν 3 χιλιόμετρα από την Κερπινή. Η λίμνη του λάδωνα απέχει από την Κερπινή 15 χιλιόμετρα. Στον λόφο του Αγιοθανάση υπάρχουν τμήματα αρχαίου κάστρου της Μυκηναϊκής εποχής.
Το χωριό αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρνεσίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Από το 1927 έως το 1940 είχε μετονομαστεί σε Μονάστρα.
Σύμφωνα με την παράδοση, την περίοδο πριν την Επανάσταση του 1821, αποτελούσε κρησφύγετο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και δύο φορές κινδύνευσε να συλληφθεί από τους Τούρκους. Πηγές αναφέρουν ότι η Κερπινή είναι από τα πρώτα χωριά που υπάρχει στρατόπεδο των εξεγερμένων, που θεωρείται ότι είναι από τις πρώτες κινήσεις που γίνονται για την πολιορκία της Τριπολιτσάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Δήμος Κλείτορος κατηγορία:χωριά του νομού Αρκαδίας
Γιαν Τιρσέν
Ο Γιαν Τιρσέν (γαλλ.:Yann Tiersen, γενν.: 23 Ιουνίου 1970) είναι Γάλλος μουσικός και συνθέτης, γνωστός για τη μουσική του μεταβλητότητα, τις μινιμαλιστικές συνθέσεις με επιρροές από κλασική μουσική, και τη δεξιοτεχνία του σε πολλά όργανα. Τα περισσότερα από τα κομμάτια του περιλαμβάνουν πιάνο, ακορντεόν, κιθάρα, ξυλόφωνο, μελόντικα και βιολί.
Έχοντας γίνει ευρύτερα γνωστός από τα σάουντρακ των ταινιών Αμελί και Good Bye Lenin!, πολλοί τον έχουν χαρακτηρίσει ως συνθέτη για σάουντρακ. Ο ίδιος έχει δηλώσει: "Δεν είμαι συνθέτης και πραγματικά δεν έχω κλασικό μπακγκράουντ. Ποτέ δεν έφτιαξα σάουντρακ για την Αμελί. Αυτό περιλάμβανε παλαιότερα κομμάτια από τα πρώτα μου άλμπουμ. Έχω κάνει μόνο δύο σάουντρακ μέσα σε 15 χρόνια."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες μουσικής ταινιών
2692 Τσκάλοφ
Ο Τσκάλοφ (Chkalov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού αεροπόρου Βαλέρι Τσκάλοφ (1904-1938), ήρωα της ΕΣΣΔ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τσκαλοφ
Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ
Ο '''Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ' (David O. Selznick'', Πίτσμπεργκ, 10 Μαΐου 1902 - Χόλιγουντ, 22 Ιουνίου 1965) ήταν Αμερικανός παραγωγός ταινιών και σεναριογράφος. Οι πιο γνωστές του παραγωγές είναι το Όσα παίρνει ο άνεμος (1939) και το Ρεβέκκα (1940), τα οποία αμφότερα κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, ενώ μάλιστα το Όσα Παίρνει ο Άνεμος κέρδισε συνολικά 8 Όσκαρ, ένα ρεκόρ που διατήρησε για 20 χρόνια. Υπήρξε επίσης παραγωγός και σε άλλες σπουδαίες ταινίες του αμερικανικού κινηματογράφου όπως το Υπό την Σκιάν της Λαιμητόμου (1935), το Ο Αιχμάλωτος της Ζέντα (1937), το Απ' Όταν Έφυγες (1944), το Νύχτα Αγωνίας (1945) κ.ά.
Βιογραφία
Το 1954, ο Selznick δοκίμασε τις δυνάμεις του και στην τηλεόραση ως παραγωγός της εκπομπής Light's Diamond Jubilee, η οποία προβλήθηκε ταυτόχρονα και στα τέσσερα αμερικανικά τηλεοπτικά κανάλια που ήταν διαθέσιμα εκείνη την εποχή, τα NBC, CBS, ABC και DuMont.
Αρχικά, από το 1930, ήταν παντρεμένος με την Άιριν Μάγιερ Σέλζνικ. Μετά το διαζύγιο από την Irene Mayer το 1948, ο Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ παντρεύτηκε την ηθοποιό Τζένιφερ Τζόουνς το 1949, η οποία έπαιξε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές από τις ταινίες του. Απέκτησαν μαζί μία κόρη, την Μαίρη Τζένιφερ Σέλζνικ, το 1954, που όμως αυτοκτόνησε το 1976, επειδή δεν μπόρεσε ποτέ να συνέλθει από το θάνατο του πατέρα της όταν η ίδια ήταν μόλις 11 ετών, καθώς ο Σέλζνικ πέθανε από διαδοχικά καρδιακά επεισόδια το 1965, σε ηλικία 63 ετών. Για την προσφορά του στον κινηματογράφο, ο Σέλζνικ έχει αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ, στον αριθμό 7000 και μπροστά από το ιστορικό ξενοδοχείο Hollywood Roosevelt Hotel.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Δημόφιλος ο Θεσπιεύς
Ο Ηρόδοτος αναφέρει την απόφαση των Θεσπιέων πολεμιστών να μείνουν εθελοντικά και να πεθάνουν στις Θερμοπύλες μαζί με τον βασιλιά Λεωνίδα και τους άντρες του (Η, 222).
Ο λόγος που ο βασιλιάς Λεωνίδας κράτησε τους Θηβαίους μαζί του ήταν γιατί είχανε "μηδίσει", είχανε δηλώσει υποταγή δηλαδή στον Ξέρξη, ενώ φοβόταν ότι εάν τους αφήσουν να φύγουν μπορεί να τους επιτεθούν μαζί με τους Πέρσες. Αντίθετα τους Θεσπιείς τους κράτησε μαζί του γιατί είχαν διακριθεί τις δύο προηγούμενες μέρες στη μάχη, αλλά και γιατί όπως οι Λακεδαιμόνιοι έτσι και αυτοί κατάγονταν από τον ημίθεο Ηρακλή, σύμφωνα με τις δοξασίες τους.
Μετά τη Μάχη των Θερμοπυλών οι Έλληνες τοποθέτησαν επιγράμματα για τους νεκρούς κάθε πόλης. Για τους Θεσπιείς το επίγραμμα έγραφε: "Άνδρες τοι ποτ' έναιον υπό κροτάφοις Ελικώνος, λήματα των αυχεί Θεσπιάς ευρύχορος." Δηλαδή: "Αυτοί οι άνδρες κατοικούσαν στους πρόποδες του Ελικώνα, για το θάρρος του περηφανεύεται ο πλατύς κάμπος των Θεσπιών".
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Οροσειρά του Λιβάνου
thumb|250px|right|Δορυφορική λήψη του Λιβάνου. Η χιονισμένη κορφή κοντά στις ακτές είναι η οροσειρά του Λιβάνου, ενώ η ακριβώς απέναντί της δεξιά είναι ο [[Αντιλίβανος.]] 250px|thumb|Η οροσειρά το χειμώνα. Διακρίνονται οι κέδροι του Λιβάνου Το όρος Λίβανος ή οροσειρά του Λιβάνου (αραβικά: جبل لبنان; Jabal Lubnān, συριακά: ܛܘܪ ܠܒܢܢ; ṭūr lébnon) είναι οροσειρά στο Λίβανο. Έχει μέσο ύψος 2.200 μέτρα και η ψηλότερη κορυφή είναι το Κουρνάτ ας Σαουντά, το οποίο με ύψος 3.088 μέτρα είναι το ψηλότερο σημείο του Λιβάνου και του Λεβάντε. Πάνω στην οροσειρά βρίσκεται το τελευταίο αναπομείναν δάσος κέδρων του Λιβάνου, το δάσος των Κέδρων του Θεού, το οποίο έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Γεωγραφία
Η οροσειρά του Λιβάνου εκτείνεται κατά μήκος ολόκληρης της χώρας για περίπου 170 χιλιόμετρα, παράλληλα στις ακτές της Μεσογείου. Η ψηλότερη κορυφή είναι το Κουρνάτ ας Σαουντά, με ύψος 3.088 μέτρα. Η οροσειρά λαμβάνει αρκετές κατακρημνίσεις, συμπεριλαμβανομένου χιονιού, το οποίο έχει κατά μέσο όρος βάθος 4 μέτρα.
Το όνομα Λίβανος προέρχεται από τη σιμιτική ρίζα lbn, που σημαίνει «λευκός», πιθανότατα αναφερόμενο στα χιονοσκεπή βουνά.
Ο Λίβανος χαρακτηρίζεται ιστορικά από αυτά τα βουνά, τα οποία προσέφεραν προστασία στους ντόπιους πληθυσμούς. Στο βουνό φύονται δρυς και πεύκα, καθώς και οι διάσημοι κέδροι του Λιβάνου. Οι Φοίνικες χρησιμοποιούσαν στα δάση του Λιβάνου για να φτιάξουν το στόλο τους και να εμπορεύονται με τους γείτονές τους. Οι Φοίνικες και μετέπειτα κυρίαρχοι ξαναφύτευαν την οροσειρά και έτσι ακόμη και τον 16ο αιώνα, η έκταση των δασών ήταν σημαντική.
Ιστορία
Το όρος Λίβανος αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη αρκετές φορές. Ο βασιλιάς Χιράμ Α΄ της Τύρου έστειλε μηχανικούς με ξύλο κέδρου το οποίο ήταν άφθονο στο όρος Λίβανος, να φτιάξουν τον Εβραϊκό Ναό της Ιερουσαλήμ. Οι Φοίνικες χρησιμοποιούσαν τους κέδρους για να κατασκευάσουν πλοία τα οποία έπλεαν στη Μεσόγειο, και έτσι έγιναν οι πρώτοι που ίδρυσαν χωριά στο όρος Λίβανος και ζούσαν από την υλοτομία και τη μεταφορά του ξύλου στην ακτή.