cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αριζόνα
Πολιτική
Η Αριζόνα, γενικότερα θεωρείται μια μετριοπαθής πολιτεία, η οποία συνήθως εκλέγει Ρεπουμπλικανούς για τις Προεδρικές εκλογές, όμως στις υπόλοιπες εκλογές (ομοσπονδιακές, πολιτειακές), είναι αμφίρροπη πολιτεία, και εκλέγει αμφότερα Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς πολιτικούς.
Στις εκλογές του 2020, ύστερα από 24 χρόνια, εξέλεξε Δημοκρατικό υποψήφιο (Τζο Μπάιντεν). Γενικότερα στις εκλογές του 2020, η πολιτεία, έκανε πολιτική στροφή προς το Δημοκρατικό Κόμμα, αφού κατάφερε να κερδίσει και τη δεύτερη έδρα στη Γερουσία των ΗΠΑ, έχοντας πλέον μόνο Δημοκρατικούς Γερουσιαστές, αλλά και επίσης κατάφερε να αποκτήσει πλειοψηφία (5-4), στα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ από την Αριζόνα.
Πανεπιστήμια
Ιδιαίτερου κύρους πανεπιστήμια της πολιτείας της Αριζόνας είναι το "Arizona State Universιty" και το "University of Arizona", αμφότερα κρατικά, στα οποία η εισαγωγή αλλοδαπών φοιτητών κρίνεται σχετικά δύσκολη.
Και τα δύο χορηγούν Bachelor's, Master και Διδακτορικό Δίπλωμα. Επίσης και τα δύο παρέχουν φοιτητικό ξενώνα και εστιατόριο.
Σημειώσεις, αναφορές
Προς τιμή της πολιτείας αυτής φέρονταν ένα ιστορικό θωρηκτό των ΗΠΑ που καταστράφηκε στο Περλ Χάρμπορ και στάθηκε αιτία της εισόδου των ΗΠΑ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πολιτείες των ΗΠΑ
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1996
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1996 ήταν η 41η έκδοση του ετήσιου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Όσλο της Νορβηγίας, μετά τη νίκη των Secret Garden στο στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας με το τραγούδι "Nocturne".
Πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαΐου 1996 στο Oslo Spektrum. Οι παρουσιαστές ήταν οι Μόρτεν Χάρκετ και Ίνγκφιλντ Μπριν. Ο Χάρκετ, τραγουδιστής των A-ha, άνοιξε την παράσταση με ένα single του, το "Heaven's Not for Saints", το οποίο ήταν επιτυχία στη Νορβηγία εκείνη την εποχή. Είκοσι τρεις χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, με την Ιμίαρ Χίνι της Ιρλανδίας να βγαίνει νικήτρια μετά την τελική ψηφοφορία, με το τραγούδι "The Voice". Το τραγούδι γράφτηκε από τον Μπρένταν Γκράχαμ, ο οποίος συνέθεσε επίσης το νικητήριο τραγούδι του, το "Rock 'n' Roll Kids". Ήταν επίσης ένα ρεκόρ έβδομης - και πιο πρόσφατης - νίκης για την Ιρλανδία.
Ένας μη-τηλεοπτικός μόνο ηχητικός προκριματικός γύρος διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), προκειμένου να καταχωριστεί ο αριθμός των συμμετεχόντων χωρών που θα συμμετάσχουν στον τηλεοπτικό μεγάλο τελικό από είκοσι εννέα, σε έναν πιο εύχρηστο αριθμό των είκοσι τριών χωρών. Η, το , η , η , η , η και η  δεν κατάφεραν να προκριθούν. Η ΠΓΔΜ τελικά έκανε το ντεμπούτο της το. Ο διαγωνισμός του 1996 παραμένει η μόνη Eurovision χωρίς γερμανική συμμετοχή στο Μεγάλο Τελικό του διαγωνισμού.
Τοποθεσία
Το Όσλο είναι η πρωτεύουσα και η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Νορβηγίας. Αποτελεί κομητεία και δήμο. Για πρώτη φορά, η νορβηγική πρωτεύουσα φιλοξένησε το διαγωνισμό. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που η εκδήλωση διοργανώθηκε στη Νορβηγία, μετά το στο Μπέργκεν. Το Oslo Spektrum, ένας εσωτερικός χώρος πολλαπλών χρήσεων, επιλέχθηκε ως χώρος διεξαγωγής. Άνοιξε τον Δεκέμβριο του 1990 και είναι κυρίως γνωστός για τη διοργάνωση μεγάλων εκδηλώσεων όπως η ετήσια συναυλία βραβείου Νόμπελ Ειρήνης και συναυλίες καλλιτεχνών εθνικής και διεθνούς φήμης.
Μορφή
Δύο σημαντικές καινοτομίες, που δεν ακολουθήθηκαν και σε όλους τους υπόλοιπους διαγωνισμούς, εισήχθησαν στο διαγωνισμό του 1996. Η πρώτη ήταν ένα μήνυμα-ευχή από κάποια πολιτική προσωπικότητα (πρόεδρος, πρωθυπουργός κλπ.) από την κάθε χώρα ή αξιωματούχο για καλή επιτυχία, στη γλώσσα της κάθε χώρας. Επίσης, ο πίνακας βαθμολογίας έγινε με τη μέθοδο εικονικής πραγματικότητας με γαλάζια οθόνη, που εξασφάλισε η Silicon Graphics. Η παρουσιάστρια Ίνγκφιλντ Μπριν παρουσίαζε στους θεατές το "γαλάζιο δωμάτιο", πάνω στο οποίο βρισκόταν ένας τρισδιάστατος πίνακας βαθμολογίας και εμφανίζονταν απόψεις από το πράσινο δωμάτιο, τους εκπροσώπους της κριτικής επιτροπής και τα γραφικά της κάθε χώρας. Τα μοναδικά φυσικά χαρακτηριστικά ήταν η ίδια η παρουσιάστρια και δύο πόντιουμ. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Eurovision, στη διάρκεια της ψηφοφορίας, εμφανίστηκε στη σκηνή ένας εκπρόσωπος βαθμολογίας (στο μπλε δωμάτιο), δίπλα στην παρουσιάστρια: ήταν η εκπρόσωπος της Νορβηγίας, Ράγκνχιλτ Σέλτουν Φιόρτοφτ (Ragnhild Sælthun Fjørtoft).
Διευθυντές ορχήστρας
Για κάθε ερμηνεία ένας μαέστρος διηύθυνε την ορχήστρα.
Προκριματικός γύρος
Οι χώρες που αναφέρονται παρακάτω υπέβαλαν συμμετοχές για τον ηχητικό μόνο προκριματικό γύρο, ο οποίος δεν προβλήθηκε ποτέ τηλεοπτικά και χρησιμοποιήθηκε από την EBU για να κατατάξει τον αριθμό των συμμετεχόντων χωρών που θα συμμετάσχουν στον τηλεοπτικό τελικό. Παρά την κατατεθείσα καταχώριση από την ΠΓΔΜ, δεν κατατάχθηκε ποτέ ως επίσημη εγγραφή στο ντεμπούτο, αν και το έθνος τελικά θα έκανε το επίσημο τηλεοπτικό ντεμπούτο του το 1998. Επιπλέον, τουλάχιστον δύο πηγές ισχυρίζονται ότι το όνομα της Βουλγαρίας εμφανίστηκε, διαγραμμένο, στα ψηφοδέλτια της κριτικής επιτροπής προκριματικών, υποδεικνύοντας ότι ενδέχεται να είχαν σκοπό να υποβάλουν πιθανή συμμετοχή στο ντεμπούτο πριν αφαιρεθούν από την ψήφο για άγνωστους λόγους (θα έκαναν τελικά το ντεμπούτο τους το 2005).
Μόνο η Νορβηγία ως διοργανώτρια δεν έλαβε μέρος στον προκριματικό.
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον προκριματικό γύρο:
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:
Πρόκριση για το διαγωνισμό του 1997
Εκτός από τη διοργανώτρια χώρα του διαγωνισμού του 1997, την Ιρλανδία, οι 23 χώρες με τη μεγαλύτερη μέση βαθμολογία μεταξύ του 1993 και του 1996 επετράπη να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό του 1997.
Υπόμνημα: Αυτόματος προκριθείς Προκριθείς Αντικαταστατικός προκριθείς Αποχώρησε
Ευχές για καλή επιτυχία
Το 1996 ένας πολιτικός από κάθε χώρα ευχήθηκε καλή επιτυχία στη συμμετοχή της αντίστοιχης χώρας. Ήταν η μοναδική φορά στη Eurovision που ακούστηκαν τέτοιες ευχές:
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα Επιχείρησης Eurovision τάξης Προς επέκταση
Ελληνικές ευρωεκλογές 1994
Οι Ευρωεκλογές 1994 διεξήχθησαν την Κυριακή 12 Ιουνίου 1994 στην Ελλάδα και στα υπόλοιπα έντεκα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι έδρες της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αυξήθηκαν κατά μία (από 24 σε 25) λόγω μικρής αύξησης του πληθυσμού που καταγράφηκε στην απογραφή του 1991.
Τις εκλογές στην Ελλάδα κέρδισε άνετα το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτή ήταν και η τελευταία εκλογική του αναμέτρηση, αφού απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα, το 1996.
Επιπλέον για πρώτη φορά σε Ευρωεκλογές ορίστηκε το ελάχιστο ποσοστό του 3% για την είσοδο κάποιου κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θύμα αυτού του νόμου υπήρξε η Δημοκρατική Ανανέωση, η οποία, παρ' ότι υπερδιπλασίασε το ποσοστό της σε σχέση με τις Ευρωεκλογές του 1989, έχασε τη μοναδική της έδρα μη καταφέρνοντας να πιάσει το 3%.
Για πρώτη φορά στις Ευρωεκλογές του 1994 ψήφισαν και Έλληνες που ζούσαν σε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (συγκεκριμένα 47.947 ψηφοφόροι), έχοντας δηλώσει την επιθυμία συμμετοχής τους στις κατά τόπους ελληνικές διπλωματικές και προξενικές αρχές. Στα αποτελέσματα που ακολουθούν, είναι προσμετρημένες και αυτές οι ψήφοι.
Οι εκλεγμένοι ευρωβουλευτές
1 Ο Χρήστος Παπουτσής αντικαταστάθηκε από τον Γιάννο Κρανιδιώτη τον Ιανουάριο του 1995, για να αντικατασταθεί με τη σειρά του από την Άννα Καραμάνου τον Φεβρουάριο του 1997.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ευρωεκλογές
Κορόνα Σλοβακίας
Η σλοβακική κορόνα ήταν το νόμισμα της Σλοβακίας μέχρι το Δεκέμβριο του 2008. Η σλοβακική ονομασία είναι «koruna» και ο κωδικός ISO 4217 είναι SKK.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου η σλοβακική κορόνα υπήρξε νόμισμα της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Σλοβακίας. Με τη λήξη του πολέμου και τη δημιουργία της Τσεχοσλοβακίας, αντικαταστάθηκε από την Κορόνα Τσεχοσλοβακίας σε αναλογία 1:1.
Με τη δημιουργία της ανεξάρτητης Σλοβακίας το 1993, η σλοβακική κορόνα επανεισήχθη αντικαθιστώντας την τσεχοσλοβακική κορόνα σε αναλογία 1:1. Με την ίδια αναλογία εισήχθη και η κορόνα Τσεχίας, η οποία όμως εξελίχθηκε σε αρκετά σκληρότερο νόμισμα από την κορόνα Σλοβακίας.
Λιβόρνο
Το Λιβόρνο (ιταλικά: Livorno) είναι παραθαλάσσια πόλη στο Δυτικό άκρο της Τοσκάνης. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και το τρίτο μεγαλύτερο λιμάνι της Δυτικής Ιταλίας. Πήρε το όνομα της από ένα είδος κοτόπουλου που ζει στην περιοχή.
Κορόνα Σλοβακίας
Ιστορία
Η κορόνα έπαψε να είναι το νόμισμα της Σλοβακίας, μόλις η χώρα προσχώρησε στην Ευρωζώνη, την 1η Ιανουαρίου 2009.
Λιβόρνο
Ιστορία
Τo Λιβόρνο χαρακτηρίστηκε ως "ιδεατή πόλη" κατά την περίοδο της Αναγέννησης. Η ιστορία του έχει αφήσει τα σημάδια της στις γειτονιές τις πόλης που διασχίζονται από κανάλια και περιστοιχίζονται από το τείχος της πόλης, την όμορφη περιοχή της Βενετίας και το λιμάνι Μέντιτσι που ελέγχεται από πύργους και φρούρια. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Μπερνάρντο Μπουονταλέντι στα τέλη του 16ου αιώνα. Γνώρισε μεγάλη οικιστική ανάπτυξη στα τέλη του 17ου αιώνα κατά τον οποίο χτίστηκε καινούργιο φρούριο, τα τείχη της πόλης και το σύστημα των καναλιών.
Κορόνα Σλοβακίας
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Οικονομία της Σλοβακίας Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Νομίσματα που αντικατέστησε το Ευρώ Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Λιβόρνο
Ιστορία
thumb|right|200px|Ο Καθεδρικός της πόλης
Το πιο γραφικό τμήμα της πόλης είναι η "περιοχή της Βενετίας" με τις γέφυρες, τα αρχοντικά και το πυκνό σύστημα καναλιών, που παλιά έφθαναν μέχρι τις αποθήκες του λιμανιού. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα το Λιβόρνο αποτελούνταν από πολλά νεοκλασικά κτίσματα, πάρκα, σπουδαία μουσεία και πολιτιστικά ιδρύματα.
Κύρια αξιοθέατα
Το "Μουσείο Μασκανιάνο" φιλοξενεί ντοκουμέντα και έργα του συνθέτη Πιέτρο Μασκάνι. Κάθε χρόνο έργα του παίζονται από το Παραδοσιακό Θέατρο του Λιβόρνο κατά τη Λυρική Περίοδο. Το "Monumento ai 4 Mori" είναι από τα κυριότερα μνημεία του Λιβόρνο.
Αξιομνημόνευτες προσωπικότητες
Στο Λιβόρνο γεννήθηκαν:
Πολιτιστικά
Το Λιβόρνο είναι μια πόλη με παραδοσιακά αριστερή πολιτική κατεύθυνση. Εδώ άλλωστε ιδρύθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας στις 21 Ιανουαρίου 1921.
Αθλητισμός
Το Λιβόρνο διαθέτει την ποδοσφαιρική ομάδα ΑΣ Λιβόρνο Κάλτσιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τοσκάνης
Νηστεία
Νηστεία ονομάζεται η εκούσια ή ακούσια αποχή από τροφή (άλλως ασιτία). Κυρίως ο όρος αυτός χρησιμοποιείται από πολλούς λαούς για την εκούσια αποχή σε ορισμένες τροφές ιδίως για θρησκευτικούς λόγους.
Όπως συμβαίνει και με τον μοναχισμό, η νηστεία αποτελεί ανατολική συνήθεια. Στους αρχαίους ασιατικούς λαούς και στους Αιγυπτίους τη νηστεία την επέβαλλαν θρησκευτικοί λόγοι. Προκειμένου να ετοιμαστούν οι πιστοί για τη συμμετοχή τους σε θρησκευτικές τελετές ή για να τιμήσουν ή για να εξιλεώσουν κάποιον θεό, έπρεπε να απόσχουν γενικά ή μερικά από τροφές.
Οι Αιγύπτιοι, όπως μας πληροφορεί ο Ηρόδοτος, υποβάλλονταν σε νηστεία για θρησκευτικούς αλλά και για λόγους υγιεινής. Νήστευαν κυρίως στις μεγάλες εορτές της Ίσιδας. Από τους Αιγυπτίους η συνήθεια της νηστείας πέρασε στους Έλληνες και τους Εβραίους, από τους οποίους την παρέλαβαν αργότερα οι χριστιανοί και μουσουλμάνοι.
Η νηστεία στην αρχαία Ελλάδα
Στους αρχαίους Έλληνες η νηστεία ήταν μάλλον περιορισμένη και μόνο από τους συμμετέχοντες στα διάφορα μυστήρια σε αντίθεση με τη λιτότητα στη δίαιτα που ήταν ιδιάζον γνώρισμα των Ελλήνων αλλά και των μεγάλων φιλοσόφων όπως για παράδειγμα ο Σωκράτης και ο Πλάτων.
Ιδιότυπες νηστείες είχαν επίσης καθιερώσει και θρησκευτικές και φιλοσοφικές σχολές και οργανώσεις όπως οι Ορφικοί και οι Πυθαγόρειοι.
Η νηστεία σε άλλους λαούς
Οι Εβραίοι νήστευαν χωρίς να τους το επιβάλλει κανένας θρησκευτικός κανόνας. Η Παλαιά Διαθήκη τη θεωρεί ευάρεστη παρά του Θεού προκαλούσα τη θεία συγνώμη. Η νηστεία των Εβραίων συνίστατο κυρίως στην ελάττωση του αριθμού των γευμάτων. Οι κυριότερες εκ των καθορισμένων καθολικών ιουδαϊκών νηστειών ήταν οι επιβαλλόμενες κατά την εορτή του εξιλασμού στις επετείους των μεγάλων συμφορών όπως της άλωσης της Ιερουσαλήμ από τον Ναβουχοδονόσορα.
NGC 4312
Ο NGC 4312 είναι σπειροειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» που απέχει περίπου 55 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 14 Ιανουαρίου 1787 και ανήκει στο Σμήνος της Παρθένου. Είναι επίσης γαλαξίας LINER και έχει απολέσει αέρια στο παρελθόν εξαιτίας των πιέσεων που δέχτηκε από το διαγαλαξιακό πλάσμα που τον περιβάλλει.
Νηστεία
Η νηστεία σε άλλους λαούς
Οι σημερινοί Εβραίοι είναι περισσότερο ελευθέριοι στα ζητήματα νηστείας. Μόνο κατά έξι ημέρες το χρόνο υποβάλλονται σε νηστεία που απέχουν τελείως τροφής και ποτού και που τηρούν με ακραία αυστηρότητα.
NGC 4312
Στον NGC 4312 ενδέχεται επίσης να υπάρχει μελανή οπή η μάζα της οποίας εκτιμάται πως είναι από 10000 έως 300000 ηλιακές μάζες.
Νηστεία
Η νηστεία σε άλλους λαούς
Οι Άραβες και άλλοι μουσουλμάνοι νηστεύουν κατά το μήνα Ραμαζάνι (ο 9ος του ισλαμικού σεληνιακού έτους) και πριν της εορτής του Μπαϊράμ δεν τρώουν απολύτως τίποτα από της ανατολής μέχρι τη δύση του Ηλίου, τη νύκτα όμως επιτρέπεται να τραφούν. Νηστεύουν όμως και σε άλλες ημέρες του έτους με κυριότερη η 10η του μήνα Μπουχαρέμ, του πρώτου μήνα του μουσουλμανικού έτους.
NGC 4312
Σημειώσεις
<references group="Σημ"/>
Νηστεία
Η νηστεία σε άλλους λαούς
Οι βουδιστές του Θιβέτ υποβάλλονται σε δύο ειδών νηστείες, στην αυστηρή, που είναι διάρκειας 24 ωρών που απαγορεύεται η κατάποση ακόμα και του σίελου και στην ηπιότερη που τρώγουν μόνο το βράδυ. Η ηθική του Βουδισμού συνιστά τη νηστεία ως μέσον εξιλασμού.
Οι βραχμάνοι των Ινδιών νηστεύουν πολύ συχνά και αυστηρά και δεν αναγνωρίζουν κανένα λόγο εξαίρεσης απ΄ αυτή. Οι φακίρηδες καθώς και οι φανατικοί πιστοί των Ινδιών υποβάλλονται σε πρωτοφανείς νηστείες επί 8, 10 και 15 ημέρες.
NGC 4312
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης 4312 40095 07442
Νηστεία
Η νηστεία σε άλλους λαούς
Οι λαοί της ΝΑ Ασίας (Λάος, Βιετνάμ, Ταϊλάνδη κλπ) κατά τη περίοδο της νηστείας τους απέχουν από κάθε τροφή από το μεσημέρι μέχρι την επομένη το πρωί. Ως ημέρες νηστείας έχουν κυρίως εκείνες κατά τις οποίες υπερχειλίζουν οι σπουδαιότεροι ποταμοί των περιοχών τους όπου και οι κατοικίες τους. Οι πλημμύρες αυτές συμπίπτουν με τον μήνα Μάρτιο όπου λιώνουν τα χιόνια. Ο σκοπός της νηστείας των έχει να κάνει με την εξασφάλιση ευνοϊκής επίδρασης των υδάτων στη γονιμότητα της Γης (οι ήρεμες πλημμύρες είναι αναγκαίες στους απέραντους ορυζώνες).
Οι Κινέζοι και οι Ιάπωνες νηστεύουν, προπάντων, όταν πλήττονται από μεγάλες συμφορές.
Οι λαοί της Αφρικής και της αμερικανικής ηπείρου, κατά ειδικούς ερευνητές, τηρούν νηστείες που τους επιβάλλουν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις τους.
Μόνο οι Πάρσοι, δηλαδή οι κληρονόμοι της ζωροαστρικής θρησκείας των αρχαίων Περσών θεωρούνται και οι μόνοι παγκόσμια που δεν τηρούν νηστεία. Έχουν τη γνώμη ότι καλύτερα τιμούν και περισσότερο ευχαριστούν τον θεό, όταν τρέφονται καλά παρά όταν εκούσια προσπαθούν να εξασθενίσουν τον οργανισμό τους. Κατά τα ιερά βιβλία τους η ψυχή καθίσταται ισχυρότερη και ικανή να ανθίσταται σε κακά πνεύματα μόνο όταν μένει σε σώμα υγιές και εύρωστο.
Η νηστεία στον χριστιανικό κόσμο
Στη διδασκαλία του Ιησού αναφορές στη νηστεία γίνονται στις ακόλουθες ευαγγελικές περικοπές:
Ορθόδοξη Εκκλησία
Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες του κανονικού δικαίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας, νηστείες ονομάσθηκαν οι ημέρες κατά τις οποίες οι πιστοί οφείλουν να απέχουν από τις ηδονές του βίου και ορισμένων τροφών και ποτών. Κατά τον Κ. Ράλλη νηστείες καλούνται οι υπό της Εκκλησίας θεσπισμένες ημέρες «καθ΄ας οι πιστοί εν πνευματική συντριβή και μετάνοια οφείλουν να ανυψούν το πνεύμα προς τον Κύριον δια νεκρώσεως της σαρκός, απεχόμενοι των ηδονών του βίου και ωρισμένων βρωμάτων και ποτών».
Νηστεία και κατάλυση νηστείας
Κάθε χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τις νηστείες, όπως καθορίστηκαν από την Εκκλησία. Εκκλησιαστικά, νηστεία εννοείται η λήψη ξηράς τροφής, άνευ ελαίου, οίνου ή άλλης λιπαρής ουσίας και μόνο μια φορά την ημέρα, κατά την ενάτη ώρα. Στο βυζαντινό ωρολόγιο, η ενάτη ώρα αντιστοιχεί περίπου με τις 3 μετά το μεσημέρι. Αν κάποιος φάει έστω και λίγο ψωμί πάνω από μια φορά την ημέρα, τότε αυτό λέγεται λύση της νηστείας. Αν κάποιος φάει μια λιπαρή τροφή ή πιει ένα οινοπνευματώδες ποτό, τότε αυτό λέγεται κατάλυση της νηστείας.
Αποχή βρώσης κατά τη νηστεία
Κατά τις ημέρες των νηστειών επιβάλλεται στους χριστιανούς η αποχή της βρώσης:
Όταν κάποιος δεν τρώει όλα τα παραπάνω τότε κάνει νηστεία οίνου και ελαίου ή αλλιώς πλήρη ή γενική νηστεία.
Νηστίσιμα εδέσματα
Σε αντιδιαστολή με τα αρτύσιμα εδέσματα, οι τροφές, που επιτρέπονται κατά τη (γενική) νηστεία συνοπτικά είναι:
Διαβάθμιση νηστείας
Ανάλογα με την ποικιλία των τροφών που επιτρέπονται να καταναλωθούν κατά τη διάρκεια μιας ημέρας, η νηστεία κατατάσσεται σε τέσσερα επίπεδα. Τα τρία πρώτα επίπεδα είναι μερική νηστεία, ενώ το τελευταίο επίπεδο αντιστοιχεί στην μη νηστεία:
Διάταξη νηστειών
Οι διατεταγμένες πολυήμερες νηστείες, που οφείλουν να νηστεύουν οι χριστιανοί είναι οι εξής:
Εξαίρεση: Αν οι παραπάνω ημέρες συμπέσουν Σάββατο ή Κυριακή τότε υποχρεωτικά γίνεται κατάλυση οίνου και ελαίου.
Επιτίμια
Στους πιστούς που δεν τηρούν τις καθορισθείσες από την Εκκλησία νηστείες δεν είναι αναγκαστικό να επιβάλλονται (ή επαπειλούνται) αυστηρότατες ποινές όπως καθαίρεση, όταν πρόκειται περί κληρικών και αφορισμός, όταν πρόκειται περί λαϊκών, διότι είναι στην διακριτική ευχέρεια του πνευματικού του καθενός ορθόδοξου χριστιανού το πόσο, πότε και πώς θα νηστεύσει. Οι αυτές ποινές προβλέπονται επίσης και για τους νηστεύοντες τα Σάββατα και τις Κυριακές και όσους έχουν εντολή από γιατρό να μην νηστεύουν (διότι δογματικά η νηστεία είναι παθοκτόνος και όχι σωματοκτόνος), εξαιρουμένου του Μεγάλου Σαββάτου (θεωρούμενοι ως αντίθετοι του δόγματος).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θρησκευτικές πρακτικές Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα Κατηγορία:Θρησκευτική λαογραφία  Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Ωμοπλάτη
thumb|200px|Η ωμοπλάτη από εμπρός Η ωμοπλάτη είναι πλατύ τριγωνικό οστό στον ώμο. Στην έξω γωνία της ωμοπλάτης βρίσκεται η ωμογλήνη, που αρθρώνεται με τη κεφαλή του βραχιόνιου οστού και σχηματίζουν την άρθρωση του ώμου. Η ωμοπλάτη είναι σημείο έκφυσης και κατάφυσης πολλών μυών. Η ωμοπλάτη έχει επίσης τρεις αποφύσεις, το ακρώμιο, την ωμοπλάτια άκανθα και τη κορακοειδή απόφυση.
Περιγραφή
Η ανθρώπινη ωμοπλάτη έχει τριγωνικό σχήμα με τρεις γωνίες (έξω, άνω και κάτω), τρία χείλη (έσω, έξω και άνω) και δύο επιφάνειες, τη πλευρική και την οπίσθια. Στην έξω γωνία βρίσκεται η ωμογλήνη, μια ρηχή αρθρική γλήνη με σχήμα κόμματος. Η ωμογλήνη αρθρώνεται με τη κεφαλή του βραχιόνιου οστού. Η ωμογλήνη αποκτά βάθος χάρις στη παρουσία ενός επιχείλιου δακτυλίου. Πάνω και κάτω από τη ωμογλήνη βρίσκονται δύο τραχιές επιφάνειες, το υπογλήνιο και υπεργλήνιο φύμα, που αποτελούν σημεία έκφυσης της μακράς κεφαλής του τρικέφαλου και του δικέφαλου βραχιόνιου μυ.
Η οπίσθια επιφάνεια της ωμοπλάτης διαιρείται από μια προεξέχουσα άκανθα σε ένα μικρό υπερακάνθιο βόθρο πάνω από την άκανθα και ένα μεγαλύτερο υπακάνθιο βόθρο από κάτω. Μεταξύ του σημείου όπου η ωμοπλάτια άκανθα προσφύεται στην οπίσθια επιφάνεια και την έξω γωνία σχηματίζεται η μείζων ωμοπλατιαία εντομή ή ακανθογληνοειδής εντομή. Επίσης, στην οπίσθια επιφάνεια της ωμοπλάτης βρίσκεται το ακρώμιο, μια προεξοχή της ωμοπλάτιας άκανθας προς τα εμπρός και εξώ που σχηματίζει ένα τόξο πάνω από την άρθρωση του ώμου. Στο ακρώμιο υπάρχει μια αρθρική επιφάνεια για την άρθρωση με τη κλείδα. Η πρόσθια (πλευρική) επιφάνεια από την άλλη δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο μόρφωμα και σχηματίζει τον υποπλάτιο βόθρο.
Το έξω χείλος είναι παχύ γιατί σε αυτό προσφύονται μύες, ενώ το έσω χείλος και το μεγαλύτερος μέρος του άνω είναι λεπτά. Στο έξω άκρο του άνω χείλος έχει την κορακοειδή απόφυση και τη μικρή αλλά ευδιάκριτη υπερπλάτια εντομή. Η κορακοειδής απόφυση είναι ένα αγκιστροειδές μόρφωμα που εξέχει μπρος και έξω, ακριβώς κάτω από το έξω μέρος της κλείδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλατιά οστά
Μιχαήλ Σχινάς
Ο Μιχαήλ Σχινάς (Μιχαήλ Γεωργίου Σχινάς) (1η Οκτωβρίου 1792 - 31 Ιανουαρίου 1870) ήταν Έλληνας λόγιος, συγγραφέας και πολιτικός, πληρεξούσιος σε δυο εθνικές συνελεύσεις, υπουργός Εκκλησιαστικών και Παιδείας.
Βιογραφία
Είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Σχινάς και αδελφός του ήταν ο επίσης λόγιος Δημήτριος Σχινάς.
Το 1821 πήρε ήταν παρών στην Πελοποννησιακή Γερουσία όπου είχε τη θέση «εξ απορρήτων», με πρόεδρο της Πελοποννησιακής Γερουσίας τον Δημήτριο Υψηλάντη.
Το 1827 έμενε στο Παρίσι όπως προκύπτει από την εμπλοκή του στις αρχικές συζητήσεις για την αποστολή του γλυπτού «Ελληνοπούλα», του επιτύμβιου αγάλματος που σμίλεψε στη μνήμη του Μάρκου Μπότσαρη ο Γάλλος γλύπτης Pierre-Jean David d’ Angers) στην Ελλάδα . Τον επόμενο χρόνο γύρισε στην Ελλάδα, παίρνοντας μέρος στην Εκστρατεία του Μωριά, στο επιστημονικό τμήμα του Γαλλικού εκστρατευτικού σώματος που έδιωξε από την Πελοπόννησο μεταξύ των ετών 1828 και 1833 τον Ιμπραήμ, στο αρχαιολογικό τμήμα.
Ήταν ο πρώτος Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας το 1833. Εκλέχθηκε στην Α' Εθνική Συνέλευση του 1843 και στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862 (πληρεξούσιος Πυλίας στη δεύτερη) και έγινε υπουργός Εκκλησιαστικών και Παιδείας στην επαναστατική Κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά το 1843.
Πέθανε το 1870.
Έργα
Κάποια από τα έργα του ήταν :
Αποτελεσματικότητα
Η αποτελεσματικότητα (efficacy) είναι ο λόγος ενός συγκεκριμένου αποτελέσματος που επιδιώκεται προς το κόστος που απαιτείται για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα αυτό. Ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως στα οικονομικά. Μια μέθοδος (διαδικασία, συμπεριφορά, κανόνας) είναι πιο αποτελεσματική από μια άλλη, όταν απαιτεί μικρότερο κόστος για το ίδιο αποτέλεσμα. Με αφετηρία την υπόθεση ότι στόχος μας είναι η μείωση του κόστους, επιλέγουμε συνήθως την παραγωγή του συγκεκριμένου αποτελέσματος κατά τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Η υπόθεση αυτή στηρίζεται στα κλασικά οικονομικά μοντέλα στην παραδοχή ότι τα υποκείμενα είναι λογικά, εγωιστικά και στοχεύουν στη μεγιστοποίηση του κέρδους τους (όποιας μορφής κι αν είναι αυτό) (Rational, egoistic, utility-maximizer).
Η αποτελεσματικότητα διακρίνεται ανάλογα με τη μέθοδο μέτρησής της σε:
Ειδικά στα οικονομικά του ανταγωνισμού διακρίνεται σε τρία είδη, ανάλογα με το αντικείμενο που μετράται:
Κατηγορία:Οικονομική των επιχειρήσεων Κατηγορία:Δίκαιο ανταγωνισμού
Mono (συγκρότημα)
Οι Mono είναι ιαπωνικό post-rock μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1999 στο Τόκιο. Το συγκρότημα αποτελείται από τους Τακαακίρα Γκότο (ηλεκτρική κιθάρα), Χιντέκι Σουεμάτσου (ηλεκτρική κιθάρα), Ταμάκι Κουνίσι (μπάσο, ηλεκτρική κιθάρα, πιάνο) και Γιασουνόρι Τακάντα (ντραμς, συνθεσάιζερ).
Η μινιμαλιστική μουσική των Mono, έχει experimental και σουγκέιζινγκ επιρροές ενώ δεν λείπουν και στοιχεία κλασσικής μουσικής.
Δισκογραφία
Άλμπουμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Post-rock συγκροτήματα
Έμπολι ΦΚ
Η Έμπολι ΦΚ, κοινώς γνωστή και απλά ως Έμπολι (Empoli, ορθή προφορά: Έμ-πολι ), είναι μια ιταλική ποδοσφαιρική ομάδα από την Έμπολι. Ιδρύθηκε το 1920 και έδωσε τον πρώτο επίσημο αγώνα της το 1921. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Κάρλο Καστελάνι, χωρητικότητας 19.847 θεατών. Συμμετέχει στη Α' Κατηγορία Ιταλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920
Ορόντης Δ΄ της Αρμενίας
Ο Ορόντης Δ΄, αρμεν. Երվանդ Դ, Γιερβάνντ 4ος (απεβ. 200 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν βασιλιάς της Αρμενίας (212-300 π.Χ.), ο τελευταίος της δυναστείας του. Ακολούθησε αυτή των Αρταξιδών.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αρσάμη Α΄ της Αρμενίας, Σωφηνής & Κομμαγηνής. Είναι γνωστός από επιγραφές, που βρέθηκαν στην ιστορική πρωτεύουσα των Οροντιδών, το Αρμαβίρ.
Ήταν ο ιδρυτής της πόλης Γιερβανντασχάτ. Στην περιοχή του ιδρύθηκε η θρησκευτική τοποθεσία Μπαγκαράν. Μεγάλα μπρούτζινα αγάλματα ελληνιστικού ρυθμού των θεών Δία (Αραμάζντ), Άρτεμης (Αναχίτ) και Ηρακλή (Βαχαγκάν) ήρθαν εκεί και ξεκίνησε ναούς αφιερωμένους σε αυτούς. Λέγεται επίσης, ότι ίδρυσε ένα ιερό στο Αρμαβίρ αφιερωμένο στον Απόλλωνα (Μίθρα), με ένα τέθριππο με τον Απόλλωνα ως θεό τού φωτός. Αυτό αργότερα καταστράφηκε από τον στρατό των Σασσανιδών της Περσίας τον 4ο αι. μ.Χ.
Ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας υποκίνησε εξέγερση εναντίον τού Ορόντη Δ΄. Ο Στράβωνας, που έγραψε 200 έτη μετά, αναφέρει, ότι ήταν ο Αρταξίας Α΄ της Αρμενίας, που εκτόπισε τον Ορόντη Δ΄. Αραμαϊκές επιγραφές που βρέθηκαν στο Αρμαβίρ δηλώνουν, ότι ο Ορόντης Δ΄ απεβίωσε στα χέρια τού στρατού του, με άλλα λόγια ότι προδόθηκε από τον Αρταξία Α΄. Αυτό πιθανά να έγινε έπειτα από δωροδοκία τού αρμενικού στρατού από τον Αντίοχο Γ΄. Ο Αρταξίας Α΄ ανέλαβε σύντομα μετά ως βασιλιάς της Αρμενίας, σύμφωνα με τον Στράβωνα, εγκαθιδρύοντας τη 2η δυναστεία της Αρμενίας, αυτή των Αρταξιδών.
Οικογένεια
Ο Ορόντης Δ΄ είχε έναν γιο, τον Πτολεμαίο, που υπηρέτησε ως ο τελευταίος σατράπης της Κομμαγηνής (201-163 π.Χ.), που το 163 π.Χ. ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος, ως βασιλιάς της Κομμαγηνής (163-130 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Λουκούμι
thumb|right|200px|Λουκούμι thumb|right|200px|Διάφορες παραλλαγές λουκουμιών Το λουκούμι (να μη συγχέεται με τον λουκουμά) είναι παραδοσιακό γλύκισμα που συναντάμε στην Ελληνική κουζίνα, καθώς και σε αρκετές ακόμη κουζίνες των Βαλκανίων, της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Η ακριβής προέλευσή του δεν μπορεί να οριστεί με απόλυτη βεβαιότητα. Παρόμοιες αραβικές και περσικές συνταγές μπορούν να εντοπιστούν αρκετούς αιώνες πριν, ενώ υπάρχουν αναφορές για παρασκευή του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από τον 18ο αιώνα και το αρχικό του όνομα ήταν rahat hulkum, παραφθορά του οποίου είναι και η λέξη λουκούμι και προέρχεται από το αραβικό rāḥat al-hulqūm, το οποίο είναι και η τωρινή επίσημη ονομασία του στα αραβικά. Σερβίρεται σε μικρά κυβικού σχήματος κομμάτια, και συχνά περιέχει αμύγδαλο, ενώ διατίθεται σε διάφορες γεύσεις οι πιο συνηθισμένες από τις οποίες είναι το τριαντάφυλλο (κόκκινο λουκούμι), το περγαμόντο (πράσινο λουκούμι) και η μαστίχα (κίτρινο λουκούμι).
Η παραγωγή λουκουμιού, έκτοτε, έχει επεκταθεί σε διάφορα μέρη του κόσμου, αρχικά στις χώρες της Ευρώπης, της Μεσογείου και τις Αραβικές χώρες και αργότερα και σε όλες τις υπόλοιπες ηπείρους.
Στην Ελλάδα αναφέρεται ήδη από τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους κατά τον 19ο αιώνα, και κατά τόπους έχουν δημιουργηθεί διαφορετικές εκδοχές που εμπλούτισαν την αρχική συνταγή. Για την παραγωγή λουκουμιών φημίζεται η Σύρος. Στις Σέρρες παράγεται ένα τοπικό είδος λουκουμιού, ο λεγόμενος ακανές, που ξεχωρίζει για την έντονη γεύση του λόγω του κατσικίσιου βουτύρου που περιέχει. Μια ακόμα χαρακτηριστική συνταγή παράγεται στην Κομοτηνή και ονομάζεται σουτζούκ λουκούμ.
Το μόνο προϊόν αυτού του είδους με προστατευμένη ονομασία προέλευσης είναι το κυπριακό «Λουκούμι Γεροσκήπου». Τα λουκούμια στην περιοχή της Γεροσκήπου ξεκίνησαν να παράγονται το 1895 και η διαφορετικότητα τους από παρόμοια προϊόντα εντοπίζεται στην στιβαρότητα, την ελαστικότητα και την μειωμένη γλυκύτητα.
Στην Βρετανία η πώληση λουκουμιών γνώρισε αύξηση τα τελευταία χρόνια μετά την προβολή της ταινίας The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe, καθώς είναι συνδεδεμένα με το πρώτο βιβλίο από το έργο του Κλάιβ Στέιπλς Λιούις, Τα χρονικά της Νάρνια, και τον χαρακτήρα Edmund Pevensie.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Ελληνική_κουζίνα Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Αραβικά επιδόρπια Κατηγορία:Κουρδική κουζίνα Κατηγορία:Σύρος
Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία (γερμ. Nordrhein-Westfalen) είναι πληθυσμιακά το μεγαλύτερο ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας. Έχει πληθυσμό περίπου 18 εκατομμύρια κατοίκους και αντιπροσωπεί το 22% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος της χώρας. Βρίσκεται στο δυτικό μέρος της Γερμανίας και συνορεύει με το Βέλγιο και την Ολλανδία. Η πρωτεύουσα είναι το Ντίσελντορφ και άλλες σημαντικές πόλεις του κρατιδίου είναι η Κολωνία (η μεγαλύτερη πόλη με 1 εκατομμύριο κατοίκους), το Ντόρτμουντ, το Έσσεν, το Άαχεν, το Ντούισμπουργκ, η Βόννη, το Μπίλεφελντ και το Μίνστερ.
Ιστορία
Το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας απέκτησε τις νομικές του βάσεις μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με το Διάταγμα 46 της βρετανικής κατοχικής δύναμης (23 Αυγούστου 1946). Το διάταγμα αυτό αποσκοπούσε στη διάλυση των περιοχών του παλαιού κρατιδίου της Πρωσίας, στην έκταση της βρετανικής κατοχικής ζώνης και στην επανίδρυση τους ως ανεξάρτητα κρατίδια. Για την ίδρυση του νέου κρατιδίου ενώθηκε το βόρειο μέρος της πρωσικής Ρηνανίας με την πρωσική Βεστφαλία.
Το 1947 η βρετανική διοίκηση υποχρέωσε το μέχρι τότε ανεξάρτητο κρατίδιο του Λίππε να παραδώσει την ανεξαρτησία του. Κατόπιν διαπραγματεύσεων με τα γειτονικά κρατίδια Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και Κάτω Σαξονία, η διοίκηση του Λίππε αποφάσισε το κρατίδιο να προσχωρήσει στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.
Διοίκηση
Υπάρχουν 11 κρατιδιακά υπουργεία (2010):
Επιπλέον υπάρχει το Υπουργείο Ευρωπαϊκών και Ομοσπονδιακών Υποθέσεων υπό Ανγκέλικα Σβαλ-Ντύρεν. Οργανωτικά υπάγεται στην Κρατική Καγκελαρία. μικρογραφία|Διοικητικές περιφέρειες του κρατιδίου
Διοικητική διαίρεση
Η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία διαιρείται σε πέντε διοικητικές περιφέρειες (Bezirke):
Στις βουλευτικές εκλογές στο κρατίδιο, που διεξήχθησαν στις 9 Μαΐου 2010, Ο κυβερνών συνασπισμός των Ελευθέρων Δημοκρατών και των Χριστιανοδημοκρατών της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ υπέστησαν ήττα και απώλεσαν την πλειοψηφία στην Άνω Βουλή. Στις 14 Ιουλίου 2010 το τοπικό κοινοβούλιο εξέλεξε νέα πρωθυπουργό την Χανελόρε Κραφτ του SPD.
Εκλογές
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν το 2017. Στις κρατιδιακές εκλογές του 2012 που διεξήχθησαν πρόωρα λόγω κατάρρευσης της κυβέρνησης συνασπισμού, υπέστη απώλειες το κόμμα της Μέρκελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Συνεπιβατισμός
Συνεπιβατισμός ονομάζεται η πρακτική κατά την οποία κάποιος που ταξιδεύει μόνος με το όχημά του, δέχεται και άλλους επιβάτες γνωστούς ή άγνωστους προς αυτόν, με σκοπό να μοιραστεί τα έξοδα χρήσης του οχήματος που προκύπτουν, όπως βενζίνη, πάρκινγκ, service, ανταλλακτικά και διόδια. Το συνολικό κόστος το μοιράζονται όλοι μαζί με τον οδηγό. Ο συνεπιβατισμός λειτουργεί ως συμπλήρωμα του δικτύου μέσων μαζικής μεταφοράς ή και ως μια πράξη αλληλεγγύης. Νομικά είναι όλοι ασφαλισμένοι σε περίπτωση ατυχήματος (αστική ευθύνη), εκτός αν το αυτοκίνητο κινείται ανασφάλιστο. Επίσης δεν επιτρέπεται ο οδηγός να αποκομίσει περισσότερα λεφτά, δηλαδή κέρδος από τους συνεπιβάτες. Αυτό είναι νομικό παράπτωμα.
Αποτέλεσμα της πρακτικής του συνεπιβατισμού είναι η μείωση των ρύπων στο περιβάλλον, η οικονομία που γίνεται με τον διαμοιρασμό του κόστους της διαδρομής και φυσικά η κοινωνικότητα που προσφέρει στους επιβαίνοντες του οχήματος, μιας και δίνει την ευκαιρία να γνωριστούν άνθρωποι τελείως άγνωστοι μεταξύ τους. Επίσης, συμβάλλει στη μείωση του κυκλοφοριακού λόγο της χρήσης λιγότερων οχημάτων προς μια κοινή διαδρομή.
Ιστορικά γεγονότα
Ιστορικά έκανε την εμφάνισή του από τότε που ξεκίνησαν οι μετακινήσεις με τα κάρα (cart-pooling). Στη δεκαετία του 1970 υπήρχε ένα είδος άναρχου συνεπιβατισμού με την τότε πολύ διαδεδομένη πρακτική του ωτο-στοπ.
Στις ΗΠΑ, οι δυο παγκόσμιοι πόλεμοι και η πετρελαϊκή κρίση αποτέλεσαν στιγμές ορόσημο για τον συνεπιβατισμό. Το 1914 στις απαρχές του Α' παγκοσμίου πολέμου, έκανε την εμφάνισή της η "Jitney Craze". Οι κάτοχοι αυτοκινήτων με αντάλλαγμα 5 cents μετέφεραν κόσμο. Η δεύτερη περίοδος που σημειώνεται ένα περισσότερο εξελιγμένο σύστημα, ακούει στο όνομα "car sharing". Ήταν η εποχή που η κυβέρνηση των ΗΠΑ σε συνεργασία με τις αυτοκινητοβιομηχανίες, ενθάρρυνε την κοινή χρήση διαδρομής προς εξοικονόμηση οικονομικών πόρων για τον πόλεμο (Β΄ΠΠ). Τέλος, η πετρελαϊκή κρίση το 1970 ενέτεινε τη χρήση του συνεπιβατισμού ως πρακτική, καθώς και το καύσιμο ήταν σε έντονη έλλειψη και η τιμή του ήταν σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Το φαινόμενο του συνεπιβατισμού στην Ελλάδα.
Στην Ελλάδα, ο συνεπιβατισμός προωθείται από πολλά Υπουργεία και άλλους Δημόσιους Φορείς. Ο συνεπιβατισμός και η συνοδήγηση δεν πρέπει να συγχέονται με τις επιβατικές μεταφορές με κόμιστρο, σύμφωνα με την παρ.1 του αρ.18 του ν. 1903/90 (ΦΕΚ 142Α), γιατί: Το ΥΠΟΜΕΔΙ υποστηρίζει τον συνεπιβατισμό μέσα από την Εθνική Αρχιτεκτονική για τα Ευφυή Συστήματα Μεταφορών. Διάδοση και χρήση του συνεπιβατισμού. Συγκεκριμένα αναφέρει: "«Το επόμενο βήμα είναι να ενσωματώσουμε στο σύστημα μεταφορών υπηρεσίες όπως το car sharing (διαμοιρασμός αυτοκινήτων) ή το carpooling (συνεπιβατισμός).»"
Ελληνικοί Ιστοχώροι και εφαρμογές για carpooling
https://www.theta.org.gr/thesscarpool, εφαρμογή για κινητό που δεν λειτουργεί (Αύγουστος 2022).
https://splitride.gr, ιστοχώρος που λειτουργεί από Σεπτέμβριο του 2022, με δυνατότητα βαθμολογίας.
https://www.sharetheride.gr/ ιστοχώρος που λειτουργεί, αλλά μόνο με What'sUP.
https://toutou4u.com άρχισε να λειτουργεί τον Οκτώβριο του 2022.
https://ouride.gr/ εφαρμογή για κινητές συσκευές με αξιολόγηση και άλλα φίλτρα.
Οικογένεια Μαρκεζίνη
Με το όνομα Μαρκεζίνη αναφέρεται επιφανής ιστορική ελληνική οικογένεια από τη Σαντορίνη των Κυκλάδων, όπου στις αρχές του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκε εκεί προερχόμενη από την Κεφαλονιά. Το επώνυμο προέρχεται από το ιταλικό Marchesini που σημαίνει μικρός μαρκήσιος.
Σημαντικότερα μέλη που διακρίθηκαν απ΄ την ιστορική οικογένεια αυτή ήταν οι:
Ράιαν Σέι
Ο Ράιαν Σέι (Ryan Shay, 4 Μαΐου 1979 - 3 Νοεμβρίου 2007) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας δρομέας μακρινών αποστάσεων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Μαΐου του 1979 στην Αν Άρμπορ του Μίσιγκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Terminus ante quem
Terminus ante quem (λατ.- κυριολεκτικά «ημερομηνία προ της οποίας») στην αρχαιολογία ονομάζεται το υστερότερο εξακριβωμένο χρονικό όριο, πριν το οποίο γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι δημιουργήθηκε ένα αρχαιολογικό μνημείο ή άλλο αντικείμενο ιστορικής αξίας, αν και η ακριβής χρονική στιγμή της δημιουργίας του δε μας είναι γνωστή. Παραδείγματος χάριν, σε περίπτωση που το υλικό των ανασκαφών δε δίνει πληροφορίες για το έτος κατασκευής ενός αρχιτεκτονικού μνημείου (ναού, φρουρίου, μοναστηρίου κ.λπ.), αλλά στις γραπτές πηγές υπάρχουν μαρτυρίες για ιστορικά συμβάντα που σχετίζονται με αυτό (μάχες, επίσημες επισκέψεις κ.λπ.) και η χρονολογία των συμβάντων αυτών μας είναι γνωστή, γνωρίζουμε και το terminus ante quem για το συγκεκριμένο μνημείο, δηλαδή ότι χωρίς καμία αμφιβολία είχε χτιστεί πριν από την αναφερόμενη χρονολογία.
Αντιθέτως, terminus post quem (ημερομηνία μετά την οποία) είναι το πρωιμότερο εξακριβωμένο χρονικό όριο, που προηγήθηκε της δημιουργίας του μνημείου. .Έτσι, ένα νόμισμα τοποθετημένο μέσα στον τάφο μας πληροφορεί για το γεγονός ότι η ταφή δεν έγινε νωρίτερα, αλλά οπωσδήποτε μετά από το έτος κυκλοφορίας του συγκεκριμένου νομίσματος.
Στη στρωματογραφία για να οριστούν το terminus ante quem και το terminus post quem τη θέση των γραπτών ή άλλων εξακριβωμένων πηγών καταλαμβάνουν οποιαδήποτε ευρήματα, εδαφικά υλικά ή μορφώματα που μπορούν να χρονολογηθούν στα πλαίσια της απόλυτης χρονολόγησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Αρχαιολογία
Ζωγράφος της Πενθεσίλειας
Ζωγράφος της Πενθεσίλειας είναι το συμβατικό όνομα ενός αγγειογράφου του λεγόμενου Ελεύθερου Ερυθρόμορφου Ρυθμού της αττικής αγγειογραφίας. Το έργο του χρονολογείται μεταξύ 460 και 430 π.Χ. περίπου και αποτελείται κυρίως από ερυθρόμορφες κύλικες και πυξίδες σε λευκό βάθος.
Το έργο του Ζωγράφου της Πενθεσίλειας εντάσσεται τεχνοτροπικά στην Πρώιμη Κλασική Περίοδο και συνεχίζει την παράδοση του Ζωγράφου του Πιστόξενου και του εργαστηρίου του. Ο ίδιος ή το εργαστήριό του συνέχισαν να δουλεύουν ως την προχωρημένη Ώριμη Κλασική Περίοδο, τα έργα τους όμως αυτής της περιόδου είναι χαμηλότερης ποιότητας και αντικατοπτρίζουν ένα ξεπερασμένο πνεύμα.
Χαρακτηριστικές του Ζωγράφου της Πενθεσίλειας είναι οι πολύ μεγάλες μορφές, που γεμίζουν ασφυκτικά το μετάλλιο των κυλίκων. Η τάση αυτή φανερώνει την προσπάθεια των αγγειογράφων της περιόδου να τοποθετήσουν τις μορφές τους στο χώρο αποδεσμεύοντάς τις από την ενιαία γραμμή εδάφους, η οποία χαρακτηρίζει τα αρχαϊκά έργα ζωγραφικής.
Στο έργο από το οποίο πήρε το όνομά του απεικονίζεται ο Αχιλλέας να σκοτώνει κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου την Πενθεσίλεια, τη βασίλισσα των Αμαζόνων, που πολεμούσε στο πλευρό των Τρώων. Στην κύλικα αποτυπώνεται η τραγική στιγμή που ο Αχιλλέας έχει χτυπήσει την Πενθεσίλεια, γοητεύεται όμως από την ομορφιά της και, καθώς εκείνη πεθαίνει, μετανιώνει για την πράξη του.
Μαθητές του Ζωγράφου της Πενθεσίλειας υπήρξαν ο Ζωγράφος του Aberdeen, ο Ζωγράφος του Curtius και ο Ζωγράφος του Γάμου.
Πενθεσίλεια Κατηγορία:Ερυθρόμορφος ρυθμός
Αίνος (Κεφαλονιά)
Αίνος (ιταλικά: Monte Nero) είναι το ψηλότερο βουνό της Κεφαλονιάς (1.628 μ.) και των Ιονίων Νήσων, το οποίο αποτελεί εθνικό δρυμό από το 1962. Ο εθνικός δρυμός έχει έκταση σχεδόν 30.000 στρέμματα, τα 2/3 της οποίας καλύπτονται από το μοναδικό στον κόσμο είδος ελάτου, την ενδημική Κεφαλληνιακή Ελάτη. Μέσα στον εθνικό δρυμό βρίσκουν καταφύγιο επίσης αρκετά είδη πανίδας όπως αλεπούδες, κουνάβια και πληθυσμός ημιάγριων αλόγων.
Ο Αίνος, ένα μνημείο της φύσης, προσελκύει το ενδιαφέρον τόσο των τουριστών, όσο και των οικολόγων, οι οποίοι καταβάλλουν τα μέγιστα για να μείνει ζωντανός και να αναπαραχθεί ξανά στο μέγιστο βαθμό ο φυσικός πλούτος του βουνού που κοσμεί ολόκληρο το νησί. Η περιοχή είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR2220002.
Άλλες ψηλές κορυφές στην Κεφαλονιά είναι:
Αγία Δυνατή= 1.131 μέτρα, Ρούδι= 1.125 μέτρα, Κόκκινη Ράχη= 1.082 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Ιονίου Κατηγορία:Κεφαλονιά Κατηγορία:Εθνικοί δρυμοί της Ελλάδας
Ιούνιος 2006
20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας
Δεκαετία 2000 | Δεκαετία 2010 | Δεκαετία 2020
2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010
Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος
Κατηγορία:Μήνες Ετών Κατηγορία:2006
Έντουαρντ Ζάκα
Ο Έντουαρντ Ζάκα (Edward Zacca, 26 Ιουλίου 1931 - 11 Νοεμβρίου 2019) ήταν δικαστής από την Τζαμάικα, ο οποίος υπηρέτησε ως προσωρινός Γενικός Κυβερνήτης το 1991. Έγινε μέλος του Ανακτοβουλίου του Ηνωμένου Βασίλειου το 1992. Από το 1985 ως το 1996 υπηρέτησε ως ανώτατος δικαστής. Ήταν παντρεμένος με τη Χόουπ Μάργκαρετ και έχουν 3 παιδιά.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Το 1941 παρακολούθησε μαθήματα στο κολέγιο του Κίνγκστον και το 1954 έγινε μέλος του δικηγορικού συλλόγου στο Middle Temple του Λονδίνου. Από το 1952 ως το 1953 υπήρξε πρόεδρος της Κατοικίας Φοιτητών από Αποικίες (Hans Crescent Colonial Students' Residence).
Σταδιοδρομία
Στις 29 Ιουνίου 1954 ο Ζάκα άρχισε να κάνει την πρακτική του και διορίστηκε υπάλληλος των δικαστηρίων (Clerk of Courts) τον Ιανουάριο του 1958. Στη συνέχεια διορίστηκε σε διάφορες δικαστικές θέσεις, μέχρι που ορκίστηκε ανώτατος δικαστής της Τζαμάικα στις 2 Ιανουαρίου 1985 ενώπιον του Σερ Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ στο Κινγκς Χάους. Από το Μάρτιο ως τον Αύγουστο του 1991 υπηρέτησε ως προσωρινός γενικός κυβερνήτης, καθώς το Σύνταγμα προβλέπει ότι ο εκάστοτε ανώτατος δικαστής υπηρετεί στο αξίωμα του γενικού κυβερνήτη όταν η θέση είναι κενή.
Την επόμενη χρονιά (1992) έγινε δεκτός στο Ανακτοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου και έγινε το πρώτο μέλος με καταγωγή από την Τζαμάικα. Στις 25 Ιουλίου 1996 συνταξιοδοτήθηκε από ανώτατος δικαστής έχοντας υπηρετήσει στον δικαστικό κλάδο επί 38 έτη. Λίγο αργότερα, στις 21 Οκτωβρίου 1996 διορίστηκε ως εφέτης στο Εφετείο των Βερμούδων και πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 2004.
Θουγιοψένιο
Το θουγιοψένιο είναι χημική ένωση, ταξινομημένη ως σεσκιτερπένιο, που απαντάται στη φύση και έχει μοριακό τύπο C15H24. Ανήκει χημικώς στη μεγάλη ομάδα των τερπενίων.
Έντουαρντ Ζάκα
Σταδιοδρομία
Από τον Μάρτιο του 2000 ως τον Ιούλιο του 2001 υπηρέτησε ως πρόεδρος του Εφετείου των Μπαχαμών.
Τιμές
Ο Ζάκα ήταν μέλος του Τάγματος της Τζαμάικα.
Θουγιοψένιο
Ανευρίσκεται στο αιθέριο έλαιο αρκετών κωνοφόρων ειδών, ιδίως στο είδος άρκευθου Juniperus cedrus και του είδους Thujopsis dolabrata, στα οποία αποτελεί περίπου το 2,2 % του βάρους του εγκάρδιου ξύλου.
Έντουαρντ Ζάκα
Τιμές
Ως μέλος του Ανακτοβουλίου είχε την προσφώνηση του Δεξιού Εξοχότατου (The Right Honourable, με τα γράμματα 'P.C.').
Θουγιοψένιο
Βιοσύνθεση
Το θουγιοψένιο βιοσυντίθεται από πυροφωσφορικό φαρνεσύλιο (FPP):
Έντουαρντ Ζάκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Θουγιοψένιο
Βιοσύνθεση
500x500εσ
Παράγεται ωστόσο και με τεχνητό -συνθετικό- τρόπο μέσω της ολικής σύνθεσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυκλοπροπάνια Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή
Ντελφίνο Πεσκάρα 1936
Η Ντελφίνο Πεσκάρα 1936 (ιταλικά: Delfino Pescara 1936), περισσότερο γνωστή ως Πεσκάρα (ιταλικά: Pescara), είναι ιταλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη της Πεσκάρα, στο Αμπρούτσο. Ιδρύθηκε το 1936. Έδρα της ομάδας είναι το Στάντιο Αντριάτικο, χωρητικότητας 20515 θεατών. Συμμετέχει στην Σέριε Β αφότου την περίοδο 2012-13 υποβιβάστηκε από τη Σέριε Β. Τα χρώματα της ομάδας είναι το άσπρο και το ανοικτό μπλε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ντελφίνο Πεσκάρα 1936 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936
Λίντο
Το Λίντο της Βενετίας (Lido di Venezia) είναι μακρόστενο νησί μήκους περίπου 11 χλμ. που ορίζει το όριο της Λιμνοθάλασσας της Βενετίας προς την ανοικτή θάλασσα. Το νησί κατοικείται από περίπου 20 χιλιάδες κατοίκους. Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας λαμβάνει χώρα στο Λίντο κάθε Σεπτέμβριο.
Γεωγραφία
Υπάρχουν τρεις οικισμοί πάνω στο νησί. Το Λίντο, στα βόρεια, είναι η έδρα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, ενώ είναι γνωστό και για τα ξενοδοχεία του: το Grand Hotel des Bains, το Καζίνο της Βενετίας και το Grand Hotel Excelsior. Το Μαλαμόκκο στο κέντρο ήταν ο αρχαιότερος και για αιώνες ο μοναδικός οικισμός του Λίντο. Κάποτε υπήρξε η έδρα του Δόγη της Βενετίας. Το Αλμπερόνι στο νότιο άκρο του νησιού έχει το γήπεδο του γκολφ. Τακτική συγκοινωνία λεωφορείων διατρέχει κατά μήκος το νησί.
Τουλάχιστον το μισό της πλευράς του Λίντο προς την Αδριατική θάλασσα είναι μία αμμώδης ακτή, μεγάλο μέρος της οποίας ανήκει στα ξενοδοχεία που φιλοξενούν τους θερινούς τουρίστες, όπως τα προαναφερθέντα, στα οποία διαδραματίζεται η κλασική νουβέλα του Τόμας Μαν Θάνατος στη Βενετία. Αυτές οι πλαζ είναι ιδιωτικές, αλλά προς τα άκρα του νησιού υπάρχουν δύο τεράστιες ελεύθερες δημόσιες παραλίες. Η Αδριατική είναι αρκετά καθαρή και όχι κρύα, με μόνο πρόβλημα τις περιστασιακές τσούχτρες.
Η καρδιά του νησιού είναι η Gran Viale Santa Maria Elisabetta, ένας φαρδύς δρόμος με μήκος περί τα 700 μέτρα που οδηγεί από τη λιμνοθάλασσα και την προβλήτα των «βαπορέτο» (υδρολεωφορείων) στην εσωτερική πλευρά, προς την εξωτερική πλευρά (της ανοικτής θάλασσας). Φιλοξενεί ξενοδοχεία, καταστήματα και εστιατόρια για τους τουρίστες.
Στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού υπάρχει το Venezia Lido, ένα δημόσιο αεροδρόμιο κατάλληλο για μικρά αεροσκάφη, με μήκος αεροδιαδρόμου 1000 μέτρα.
Μεσαιωνική ιστορία
Το 1177 ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα και ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ υπέγραψαν στο Λίντο τη Συνθήκη της Βενετίας μετά την ήττα του πρώτου στη Μάχη του Λενιάνο το 1176. Ο δόγης Ντομένικο Α΄ Κονταρίνι έκτισε λίγο πριν τον θάνατο του στο Λίντο την εκκλησία Σαν Νικολό ντε Λίντο αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο (1071).
Ο στόλος των Βενετών που συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία με αρχηγό τον επίσκοπο Ενρίκο Κονταρίνι γιο του δόγη Ντομένικο Α΄ στον δρόμο για τους Αγίους Τόπους πέρασε από τα Μύρα και πήρε τα υπόλοιπα μικρότερα οστά του Αγίου Νικολάου. Τα περισσότερα είχαν κλαπεί από τους ναυτικούς που έκτισαν τον κύριο ναό του Αγίου στο Μπάρι (1087). Οι Βενετοί πήγαν κατόπιν στους Αγίους Τόπους και επέστρεψαν με τα οστά στην Βενετία (6 Δεκεμβρίου 1100). Ο επίσκοπος Ενρίκο Κονταρίνι διεκδικούσε τον Άγιο Νικόλαο σαν έναν μεγάλο Άγιο προστάτη της Βενετίας και αντίπαλο του Ευαγγελιστή Μάρκου, αυτό ήταν αδύνατο επειδή τα περισσότερα οστά βρίσκονταν στο Μπάρι. Τοποθέτησε τα οστά στον ναό που έκτισε ο πατέρας του που έγινε κατόπιν ένας από τους κύριους τόπους λατρείας του Αγίου. Το 1202, στην αρχή της Δ΄ Σταυροφορίας, το Λίντο χρησιμοποιήθηκε ως στρατόπεδο για δεκάδες χιλιάδες σταυροφόρους, που αποκλείσθηκαν εκεί από τους Ενετούς όταν δεν μπορούσαν να πληρώσουν για τη μεταφορά τους με ενετικά πλοία.
Νεώτερα χρόνια
Το 1857 ιδρύθηκαν οι πρώτες λουτρικές εγκαταστάσεις, οι πρώτες σε όλη την Ευρώπη, και σύντομα η λέξη «λίντο» έγινε συνώνυμη για το θέρετρο με πλαζ. Η επιτυχία και η ύπαρξη της Βενετίας με τα σχετικά αξιοθέατα κοντά του, κατέστησαν το Λίντο διάσημο σε όλο τον κόσμο. Οι μεγάλες εγκαταστάσεις των πλαζ, τα πολυτελή ξενοδοχεία και οι ιδιωτικές θερινές επαύλεις παραμένουν η καρδιά ενός νησιού που είναι ακόμα γνωστό ως «το Χρυσό Νησί». Κατά τη δεκαετία του 1960 η βελτίωση της ιταλικής οικονομίας δημιούργησε μία έκρηξη των τιμών ακινήτων στο Λίντο, ενώ πολλοί Βενετσιάνοι μετακόμισαν στο Λίντο για να επωφεληθούν από τις πιο σύγχρονες υποδομές του σε σχέση με τη Βενετία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βενετίας Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας Κατηγορία:Νησιά της Λιμνοθάλασσας της Βενετίας
Μανεταίικα Αχαΐας
Τα Μανεταίικα είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Κάτω Αχαΐας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Κάτω Αχαΐας.
Ιστορικά στοιχεία
Πρόκειται για οικισμό ο οποίος αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 18/12/1920 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κάτω Αχαΐας ακολουθώντας όλες τις διοικητικές μεταβολές της, πλην της περιόδου 1924-1927 που υπήχθη προσωρινά στην τότε Κοινότητα Νιφοραίικων. Η ονομασία του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από την οικογένεια Μανέτα που οίκισε την περιοχή, η οποία κατάγεται από το χωριό της Ζουμπάτας στο Παναχαϊκό. Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού μιλούσαν τα αρβανίτικα στα τέλη του 19ου αιώνα.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Δύμης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας