cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος Ε΄ της Λεγκνίτσα
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ Β΄ του Φαλακρού δούκα της Λεγκνίτσα και της Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ.
Τρέβον Μπράιαντ
Στατιστικά κολεγίου
! style="text-align:center;" colspan=2| Σταδιοδρομία
Θανάσης Ντινόπουλος (Καθηγητής ΑΠΘ)
Ο Θανάσης Ντινόπουλος είναι ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Κτηνιατρικής του Α.Π.Θ. Διετέλεσε Πρόεδρος της Κτηνιατρικής Σχολής (δύο θητείες) και της Ελληνικής Εταιρείας για τις Νευροεπιστήμες, μέλος της Επιτροπής Ερευνών του Α.Π.Θ., μέλος της ομάδας εργασίας για τη σύνταξη του Εσωτερικού Κανονισμού του Α.Π.Θ., μέλος της International Committee of Veterinary Gross Anatomical Nomenclature (INVGAN), Αναπληρωτής Πρόεδρος της Κτηνιατρικής Σχολής και επί μια δωδεκαετία Διευθυντής του Εργαστηρίου Ανατομικής και Ιστολογίας. Μετεκπαιδεύτηκε κατ’ επανάληψη στο Department of Anatomy and Developmental Biology του University College London.
Πέρα από ανατομική και ιστολογία, με έμφαση στο νευρικό σύστημα, δίδαξε τα μαθήματα επιλογής Εγκέφαλος και τέχνη και Σφάλματατης Εξέλιξης και Δαρβινικές Πλάνες, καθώς και θέματα της ειδικότητάς του σε τμηματικά και διατμηματικά μεταπτυχιακά προγράμματα του Α.Π.Θ. και του ΠΑ.ΜΑΚ.
Είναι συγγραφέας 46 άρθρων, τα περισσότερα δημοσιευμένα σε έγκυρα διεθνή νευροεπιστημονικά περιοδικά, και 72 ανακοινώσεων και ομιλιών σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια.
Συγγραφικό έργο
«Συγκριτική Ανατομική των Κατοικίδιων Θηλαστικών: Περιφερικό Νευρικό Σύστημα, Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα, Αισθητήρια όργανα» (University Studio Press)
«Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο. Μια νευροβιολογική ανάγνωση» (Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου)
«Εγκέφαλος και τέχνη» (Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου)
«Νευροηθική» (Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου)
Τρέβον Μπράιαντ
Στατιστικά κολεγίου
!123 ||81 || 23.3||.514 || .393 ||.559 || 5.4 ||1.0 || 0.7 ||1.0 || 8.80
Θανάσης Ντινόπουλος (Καθηγητής ΑΠΘ)
Συγγραφικό έργο
«Νευροαισθητική ή γιατί οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές» (Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου)
Τρέβον Μπράιαντ
Προπονητική πορεία
Τον Νοέμβριο του 2015, ο Μπράιαντ εντάχθηκε στους Οκλαχόμα Σίτι Μπλου ως βοηθός προπονητή. Τον Ιούνιο του 2017, εντάχθηκε στους Μπρούκλιν Νετς ως βοηθός προπονητή που ασχολείται με την ανάπτυξη παικτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σκαϊλάινερς Φρανκφούρτης Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπουντιβέλνικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Ερρίκος Ε΄ της Λεγκνίτσα
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1273 την Ελισάβετ των Πιαστ, κόρη του Μπολέσλαφ του Ευσεβούς, δούκα της Μεγάλης Πολωνίας, του Κάλις & του Γκνιέζνο, και είχε τέκνα:
Ραφαέλε Εσπόζιτο
δεξιά|μικρογραφία| Πλακέτα στη [[Νάπολη για την εκατονταετηρίδα της εφεύρεσης της Πίτσας Μαργαρίτα]] Ο Ραφαέλε Εσπόζιτο (ιταλικά: Raffaele Esposito) ήταν Ιταλός σεφ και ιδιοκτήτης μιας ταβέρνας που ονομαζόταν Pizzeria di Pietro e basta così («Η πιτσαρία του Πιέτρο και αυτό είναι αρκετό») τον 19ο αιώνα, η οποία είχε ιδρυθεί το 1780 από τον Πιέτρο Κολίκιο. Ο Εσπόζιτο θεωρείται από ορισμένους ως ο πατέρας της σύγχρονης πίτσας.
Ερρίκος Ε΄ της Λεγκνίτσα
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ραφαέλε Εσπόζιτο
Το 1889, η πίτσα δεν είχε γίνει ακόμη ένα δημοφιλές ή γνωστό πιάτο και συνήθως τρωγόταν από φτωχούς ανθρώπους ως ένας τρόπος για να χρησιμοποιήσουν διάφορα συστατικά που διαφορετικά θα πήγαιναν χαμένα. Εκείνη την εποχή, ο Εσπόζιτο θεωρούνταν ο κορυφαίος παρασκευαστής πίτσας στη Νάπολη.
Ως εκ τούτου, ζητήθηκε από τον Εσπόζιτο να ετοιμάσει μια πίτσα για τη Βασίλισσα Μαργαρίτα της Σαβοΐας, η οποία είχε ταξιδέψει στη Νάπολη με τον Βασιλιά Ουμβέρτο Α΄. Θεωρώντας την παραδοσιακή επικάλυψη σκόρδου ακατάλληλη για τον βασιλικό ουρανίσκο, ο Εσπόζιτο ετοίμασε αντίθετα τρεις διαφορετικές πίτσες, η τελευταία από τις οποίες χρησιμοποίησε έναν συνδυασμό τομάτας, μοτσαρέλας και βασιλικού για να μιμηθεί το κόκκινο, το λευκό και το πράσινο της σημαίας της Ιταλίας. Υποστηρίζεται από ορισμένες πηγές ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που φτιάχτηκε πίτσα με μοτσαρέλα.
Τάρμο Κίκερπιλ
Ο Τάρμο Κίκερπιλ (γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1977) είναι πρώηνΕσθονός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,00 μέτρων και έπαιξε στη θέση του σμολ φόργουορντ.
Ραφαέλε Εσπόζιτο
Έχει αναφερθεί ευρέως ότι αυτό το γεγονός έκανε την πίτσα να γίνει μόδα, από την οποία διατήρησε διαρκή δημοτικότητα. Λόγω των πειραμάτων του Εσπόζιτο με τα συστατικά και την παρουσίαση, και την επιτυχημένη προετοιμασία του πιάτου για τη βασίλισσα Μαργαρίτα, ορισμένοι προτείνουν ότι ο Εσπόζιτο ήταν ο πατέρας της σύγχρονης πίτσας. Το εστιατόριο του Εσπόζιτο εξακολουθεί να υπάρχει, αν και το όνομα έχει αλλάξει σε Pizzeria Brandi και το βασιλικό γράμμα που ευνοεί την πίτσα του Εσπόζιτο εκτίθεται στο εστιατόριο.
Τάρμο Κίκερπιλ
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Κίκερπιλ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στο μπάσκετ το 1994 με την Τάρτου Ούλικοολ/Ροκ στο Εσθονικό Πρωτάθλημα. Έχει κερδίσει τέσσερα πρωταθλήματα Εσθονίας με την ομάδα. Το 2007, ο Κίκερπιλ εντάχθηκε στην πολωνική ομάδα Ένερτζι Τσαρν Σλουπσκ, όπου έπαιξε για ένα χρόνο. Το καλοκαίρι του 2008, ο Κίκερπιλ άρχισε να παίζει με τον διάσημο σύλλογο του Ελληνικού Πρωταθλήματος AEK. Αφού έπαιξε ένα χρόνο εκεί, ο Κίκερπιλ εντάχθηκε στους Βάλγκα/ΤΚΕ Ινκάσο στην Εσθονία. Τον Αύγουστο του 2010, ο Κίκερπιλ ανακοίνωσε ότι την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.
Ραφαέλε Εσπόζιτο
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί σεφ Κατηγορία:Πίτσα
Τάρμο Κίκερπιλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Εσθονοί καλαθοσφαιριστές
Θανάσης Ντινόπουλος (Καθηγητής ΑΠΘ)
Συγγραφικό έργο
«''Μικρή πραγματεία για το χιούμορ. Η βιολογία του κωμικού και του γέλιου''» (Εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη)
«Ύπνος και όνειρα» (University Studio Press)
«Συναισθησία ή το ημερολόγιο γράφει μπλε Ιουλίου» (Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου)
«''Ας μιλήσουμε για τον εγκέφαλο. Από τους νευρώνες στη συμπεριφορά''» (University Studio Press)
«Ο αλλόκοτος εγκέφαλος» (ΡΟΠΗ)
«Μανιτάρια: Ο θαυμαστός αυτός κόσμος, ο μικρός ο μέγας» (Εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη)
Κεφάλαια σε βιβλία:
«Άνθρωποι και ζώα στη Νεοελληνική λογοτεχνία. Από τις αρχές (12ος αι.) ώς σήμερα»
«The central visual pathways» (Parnavelas, Dinopoulos, Davies) στο «Handbook of Chemical Neuroanatomy»
«Development of neurotransmitters in the mammalian visual system» (Cavanagh, Dinopoulos, Parnavelas) στο «Vision and Visual Disfunction»
Μεταφράσεις, επιμέλεια:
«Φαντάσματα στον εγκέφαλο» των V. S. Ramachandran και S. Blakeslee (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης)
«''Όραση και τέχνη. Η βιολογία της όρασης»'' της Μ. Livingstone (Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου)
«''Το Μεγαλείο και η Δυστυχία του Εγκεφάλου. Αγάπη, δημιουργικότητα και αναζήτηση της ανθρώπινης ευτυχίας''» του S. Zeki (Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου)
Στις μεταφράσεις και τα βιβλία του ο Θανάσης Ντινόπουλος δίνει βαρύτητα στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ της νευροεπιστήμης και των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών.
Ζήσης Παπαλαζάρου
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από το Γάβρο Καστοριάς. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και στη συνέχεια Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. . Ήταν υποψήφιος βουλευτής Φλωρίνης με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε 372 ψήφους, αποτυγχάνοντας να εκλεγεί στις εκλογές του 1946. Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς με την Ένωση Κέντρου τα έτη 1961,1963 και 1964. Στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου ήταν υπουργός Βορείου Ελλάδος από τις 6 Ιανουαρίου ως τις 15 Ιουλίου 1965. Μεταπολιτευτικά προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, με την οποία εξελέγη βουλευτής Καστοριάς με 16.117 ψήφους το 1974 και επανεξελέγη το 1977. Πέθανε από έμφραγμα στο Ιπποκράτειο (Αθήνα) το 1997 σε ηλικία 92 ετών και με τη διαθήκη του άφησε σημαντικά περιουσιακά στοιχεία στο Δήμο Καστοριάς συμπεριλαμβανομένης της βιβλιοθήκης του και εξέφρασε την υποστήριξη να συσταθεί κοινωφελές ίδρυμα που φέρει το όνομά του. Η κηδεία του έγινε στις 13 Νοεμβρίου 1997 από τον ιερό ναό Αγίου Λαζάρου του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Καστοριάς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κανονισμός (Ευρωπαϊκή Ένωση)
Ένας κανονισμός είναι μια νομική πράξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία γίνεται άμεσα εκτελεστή ως νόμος ταυτόχρονα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Οι κανονισμοί μπορούν να διακριθούν από τις οδηγίες, οι οποίες, τουλάχιστον κατ 'αρχήν, πρέπει να μεταφερθούν στο εθνικό δίκαιο. Οι κανονισμοί μπορούν να εγκριθούν μέσω ποικίλων νομοθετικών διαδικασιών ανάλογα με το θέμα τους.
Περιγραφή
Η περιγραφή των κανονισμών περιλαμβάνεται στο άρθρο 288 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην άρθρο 249 ΣΕΚ ). Άρθρο 288
Για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, τα θεσμικά όργανα θα ακολουθούν κανονισμούς, οδηγίες, αποφάσεις, συστάσεις και γνωμοδοτήσεις.
Μια οδηγία θα είναι δεσμευτική ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, σε κάθε Κράτος Μέλος στο οποίο απευθύνεται, αλλά θα αφήνει στις εθνικές αρχές την επιλογή της μορφής και των μεθόδων.
Η απόφαση θα είναι δεσμευτική στο σύνολό της σε εκείνους στους οποίους απευθύνεται.
Οι συστάσεις και οι γνωμοδοτήσεις δεν θα έχουν δεσμευτική ισχύ. Το Συμβούλιο μπορεί να μεταβιβάσει νομοθετική εξουσία στην Επιτροπή και, ανάλογα με τον τομέα και την κατάλληλη νομοθετική διαδικασία, και τα δύο θεσμικά όργανα μπορούν να θεσπίσουν νόμους. Υπάρχουν κανονισμοί του Συμβουλίου και κανονισμοί της Επιτροπής. Το άρθρο 288 δεν κάνει σαφή διάκριση μεταξύ νομοθετικών πράξεων και διοικητικών πράξεων, όπως συνήθως γίνεται στα εθνικά νομικά συστήματα.
Νομικό αποτέλεσμα
Οι Κανονισμοί είναι σε κάποιο βαθμό ισοδύναμοι με τις "πράξεις του Κοινοβουλίου", με την έννοια ότι αυτό που λέν είναι δίκαιο και δεν χρειάζεται να διαμεσολαβηθούν στο εθνικό δίκαιο μέσω μέτρων εφαρμογής. Ως εκ τούτου, οι κανονισμοί αποτελούν μια από τις ισχυρότερες μορφές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και απαιτείται μεγάλη προσοχή κατά τη σύνταξη και διατύπωση τους.
Όταν τεθεί σε ισχύ ένας κανονισμός, υπερισχύει όλων των εθνικών νομοθεσιών που αφορούν το ίδιο αντικείμενο και η μεταγενέστερη εθνική νομοθεσία πρέπει να είναι συνεπής και να γίνεται με βάση τον κανονισμό. Ενώ απαγορεύεται στα κράτη μέλη να αποκρύπτουν το άμεσο αποτέλεσμα των κανονισμών, είναι κοινή πρακτική η θέσπιση νομοθεσίας που να ασχολείται με επακόλουθα θέματα που προκύπτουν από την έναρξη ισχύος κανονισμού.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Γιούκντερντεμιντιιν Γκουράγκτσαα
Ο Γιούκντερντεμιντιιν Γκουράγκτσαα (λατινική μεταγραφή: Jügderdemidiin Gürragchaa, γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1947) είναι ο μοναδικός Μογγόλος μέχρι σήμερα που έχει πάει στο διάστημα. Ο Γιούκντερντεμιντιιν για την πράξη του αυτή τιμήθηκε με το βραβείο Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης, και για την αντίστοιχη πράξη τιμήθηκαν επίσης ο Ανατολικογερμανός Ζίγκμουντ Γιέν, ο Γάλλος Ρόλαντ ντε λα Πόιπ, ο Ούγγρος Μπερταλάν Φάρκας και άλλοι. Είναι ο μόνος Μογγόλος που τιμήθηκε ως ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μογγόλοι Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Ντερέκιοϊ
Το Ντερέκιοϊ (τουρκικά: Dereköy· βουλγαρικά: Дерекьово Ντερέκιοβο) είναι χωριό της επαρχίας Σαράντα Εκκλησιών στη δυτική Τουρκία και ένα από τα τρία χερσαία συνοριακά σημεία διέλευσης μεταξύ Βουλγαρίας και Τουρκίας. Βρίσκεται στον ορεινό όγκο Στράντζα, 20 χλμ βόρεια από το κέντρο των Σαράντα Εκκλησιών.
Ιστορία
Τον 19ο αιώνα το Ντερέκιοϊ ήταν βουλγαρικό χωριό στον καζά του Κιρκλάρελι (Σαράντα Εκκλησιές) που με τη σειρά του βρισκόταν στο Βιλαέτι της Αδριανούπολης. Το 1873, το χωριό αποτελούνταν από 360 νοικοκυριά με 1684 Βούλγαρους. Μετά τον Ρωσο-Οθωμανικό Πόλεμο του 1877–1878, οι πρώτες οικογένειες από το Ντερέκιοϊ μετανάστευσαν στο Ραζγκράντ και στο Τουτρακάν στη νέα κυρίαρχη Βουλγαρία. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που παρείχε ο Λιούμπομιρ Μίλετιτς, το Ντερέκιοϊ είχε περίπου 150 νοικοκυριά και 634 κατοίκους το 1900, οι οποίοι ήταν όλοι χριστιανοί Βούλγαροι..
Μετά το ξέσπασμα του Βαλκανικού Πολέμου το 1912, 16 εθελοντές από το Ντερέκιοϊ πολέμησαν στα Μακεδόνο-Αδριανουπολίτικα εθελοντικά στρατιωτικά σώματα του βουλγαρικού στρατού. Μετά το ξέσπασμα του Β' Βαλκανικού Πολέμου, όταν ο τουρκικός στρατός ανακατέλαβε την ανατολική Θράκη, ολόκληρος ο βουλγαρικός πληθυσμός του Ντερέκιοϊ διέφυγε στη Βουλγαρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Σωματική οικειότητα
δεξιά|μικρογραφία| Η πρόταση του [[Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ (1872)]] Η σωματική οικειότητα είναι η αισθησιακή εγγύτητα ή το άγγιγμα. Είναι μια πράξη ή αντίδραση, όπως η έκφραση συναισθημάτων (συμπεριλαμβανομένης της στενής φιλίας, της πλατωνικής αγάπης, της ρομαντικής αγάπης ή της σεξουαλικής έλξης), μεταξύ ανθρώπων. Παραδείγματα σωματικής οικειότητας είναι η παρουσία στον προσωπικό χώρο κάποιου, το κράτημα του χεριού, η αγκαλιά, το φιλί, το χάδι και η σεξουαλική δραστηριότητα. Η σωματική οικειότητα μπορεί συχνά να μεταφέρει το πραγματικό νόημα ή την πρόθεση μιας αλληλεπίδρασης με τρόπο που δεν μπορεί να το κάνει η συνοδευτική ομιλία. Η σωματική οικειότητα μπορεί να ανταλλάσσεται μεταξύ οποιουδήποτε ανθρώπου, αλλά καθώς χρησιμοποιείται συχνά για την επικοινωνία θετικών και οικείων συναισθημάτων, εμφανίζεται συχνότερα σε ανθρώπους που έχουν προϋπάρχουσα σχέση, είτε οικογενειακή, πλατωνική είτε ρομαντική, με τις ρομαντικές σχέσεις να έχουν αυξημένη σωματική οικειότητα. Έχουν παρατηρηθεί διάφορες μορφές ρομαντικού αγγίγματος, όπως το κράτημα του χεριού, η αγκαλιά, το φιλί, η αγκαλιά, καθώς και το χάδι και το μασάζ. Η σωματική στοργή συσχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τη συνολική ικανοποίηση της σχέσης και του συντρόφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις Κατηγορία:Στενές σχέσεις Κατηγορία:Ανθρώπινη σεξουαλικότητα Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Άγιος Ιωάννης Αργολίδας
Ο  Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Διδύμων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κρανιδίου, του δήμου Ερμιονίδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αργολίδας, στον κεντρικό μυχό του όρμου Σαλαντίου. Βρίσκεται στις απότομες νότιες απολήξεις της κορυφής «Προφήτης Ηλίας» (778 μ.) του Διδύμου όρους, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Απέχει 67 χλμ. περίπου ΝΑ. του Ναυπλίου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Διδύμων του δήμου Κρανιδίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κρανιδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ερμιονίδας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας
Ελισάβετ Αλβερτίνα του Άνχαλτ-Ντέσαου
H Ελισάβετ Αλβερτίνα, γερμ. Elisabeth Albertine von Anhalt-Dessau (1 Μαΐου 1665 - 5 Οκτωβρίου 1706) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Βάισενφελς-Μπάρμπυ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Γεωργίου Β΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Ερριέττας Αικατερίνης του Νάσσαου, κόρης του Φρειδερίκου Ερρίκου, πρίγκιπα της Οράγγης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1686 τον Ερρίκο των Βέττιν, κόμη της Σαξονίας-Βάισενφελς-Μπάρμπυ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ζέλντα Ουίλιαμς
Η Ζέλντα Ουίλιαμς (Zelda Rae Williams ; 31 Ιουλίου 1989) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός και συγγραφέας. Είναι η κόρη του κωμικού ηθοποιού Ρόμπιν Ουίλιαμς και της δεύτερης συζύγου του, της παραγωγού Marsha Garces Williams.
Βαθύλακκος Κοζάνης
Ο Βαθύλακκος είναι ημιορεινό χωριό της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης σε υψόμετρο 420 μέτρα. Μέχρι το 1923 κατοικούσαν στο χωριό Τούρκοι. Έπειτα εγκαταστάθηκαν Έλληνες από τη Μικρά Ασία (από τα Φάρασα Καππαδοκίας, από την Προύσα και από τον Πόντο). Η παλιά ονομασία από την τουρκοκρατία ήταν Κετσιλέρ, που σημαίνει τουρκικά γιδότοπος και έτσι αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Βαθύλακκος (Οι Φαρασιώτες ήτα από το χωριό Τσουχούρ γιούρτ που σημαίνει βαθύς λάκκος). Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βαθυλάκκου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σερβίων του Δήμου Σερβίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 615 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σερβίων - Βελβεντού Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης
Κατάλογος γερμανικών βαρέων καταδρομικών
Το γερμανικό ναυτικό (Reichsmarine, αργότερα μετονομάστηκε σε Kriegsmarine) σχεδίασε και ενέταξε σε υπηρεσία αριθμό βαρέων καταδρομικών. Η ανάπτυξη τέτοιων σκαφών ξεκίνησε τη δεκαετία του 1920 και συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Σχεδιάστηκαν τέσσερις διαφορετικές κλάσεις πλοίων (Deutschland, D, P, Admiral Hipper) Παρόλο που σύμφωνα με τα σχέδια που καταρτίστηκαν θα είχαν ναυπηγηθεί συνολικά 22 πλοία, τελικά ολοκληρώθηκαν μόνο τρία καταδρομικά κλάσης Deutschland και τρία από τα πέντε της κλάσης Admiral Hipper.
Σύμφωνα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, η Γερμανία μπορούσε να κατασκευάσει πλοία με εκτόπισμα το πολύ 10.000 τόνων. Τα βαρέα καταδρομικά κλάσης Deutschland υλοποιήθηκαν βάσει του περιορισμού αυτού. Αποκαλούνταν συχνά "θωρηκτά τσέπης" και ενσωμάτωναν πολλές καινοτομίες προκειμένου να εξοικονομηθεί βάρος, συμπεριλαμβανομένης της συγκόλλησης τμημάτων και της χρήσης μηχανών diesel. Στα 1934 σχεδιάζονταν η έναρξη ναυπήγησης των σκαφών της κλάσης D, όμως αντί αυτών κατασκευάστηκαν τελικά τα δύο πολύ μεγαλύτερα θωρηκτά της κλάσης Scharnhorst.
Η επόμενη γενιά βαρέων καταδρομικών ήταν και η τελευταία: από τα πέντε σκάφη κλάσης Admiral Hipper που προβλέπονταν στα πλαίσια του Αγγλογερμανικού Ναυτικού Συμφώνου του 1935, ολοκληρώθηκαν τελικά μόνο τρία, ενώ με το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου διεκόπησαν οι εργασίες ναυπήγησης των άλλων δύο.
Τα έξι πλοία που ολοκληρώθηκαν γνώρισαν σημαντική επιχειρησιακή δράση πριν και κατά τη διάρκεια του παγκοσμίου πολέμου. Όταν ξέσπασε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος, το Deutschland και τα αδελφά πλοία του συμμετείχαν στη ναυτική δύναμη για την επιβολή της ουδετερότητας. Σχεδόν όλα τα βαρέα καταδρομικά έλαβαν μέρος σε επιχειρήσεις ενάντια στις συμμαχικές νηοπομπές όταν ξέσπασε ο παγκόσμιος πόλεμος. Το πιο επιτυχημένο ήταν το Admiral Scheer. Το Blücher βυθίστηκε από νορβηγικές επάκτιες πυροβολαρχίες κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Weserübung, το Seydlitz (που προορίζονταν να μετατραπεί σε αεροπλανοφόρο) παρέμεινε ημιτελές ενώ το Lützow πωλήθηκε στην ΕΣΣΔ. Από τα έξι σκάφη, μόνο το Prinz Eugen επιβίωσε του πολέμου, για να δοθεί στις ΗΠΑ ως πολεμική αποζημίωση. Βυθίστηκε σε πυρηνική δοκιμή στην Ατόλλη Μπικίνι.
Deutschland
Στις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιήθηκαν σε επιχειρήσεις εναντίον των συμμαχικών νηοπομπών. Τον Δεκέμβριο του 1939, μετά την περίφημη ναυμαχία του Ρίο ντε λα Πλάτα, το Admiral Graf Spee αυτοβυθίστηκε ανοιχτά του Μοντεβίδεο. Μετά από την ολοκλήρωση της πρώτης του αποστολής στον βόρειο Ατλαντικό, το Deutschland μετονομάστηκε σε Lützow. Μαζί με το Admiral Scheer ταξινομούνταν πλέον ως βαρέα καταδρομικά, αντί για Panzerschiffe. Το Lützow συμμετείχε στην επιχείρηση Weserübung, κατά τη διάρκεια της οποίας υπέστη σοβαρές ζημιές από νορβηγικές παράκτιες πυροβολαρχίες και μια βρετανική τορπίλη. Μετά την ολοκλήρωση των απαραίτητων επισκευών παρέμεινε στα νορβηγικά λιμάνια προκειμένου να μπορεί να πλήξει τις νηοπομπές που απέπλεαν από τη Μεγάλη Βρετανία με προορισμό την ΕΣΣΔ, περιπλέοντας τη σκανδιναβική χερσόνησο. Αργότερα ανέλαβε παρόμοιες αποστολές και το Admiral Scheer. Στα τέλη του 1943 τα δύο πλοία επέστρεψαν σε γερμανικά ύδατα. Λίγες εβδομάδες πριν το τέλος του πολέμου βρετανικά βομβαρδιστικά τα βύθισαν. Το 1947 οι Σοβιετικοί ανέλκυσαν το Lützow και το αξιοποίησαν σαν στόχο.
Admiral Hipper
Τα σκάφη αυτής της κλάσης ήταν τα τελευταία βαρέα καταδρομικά του γερμανικού ναυτικού. Ο σχεδιασμός τους έγινε στα 1934-36,, ενώ ήταν ακόμα σε εξέλιξη οι διεργασίες που οδήγησαν στο Αγγλογερμανικό Ναυτικό Σύμφωνο. Βάσει αυτού η Γερμανία είχε το δικαίωμα να ναυπηγήσει βαρέα καταδρομικά συνολικού εκτοπίσματος 50.000, επί της ουσίας πέντε σκαφών των 10.000 τόνων. Μόνο τα Admiral Hipper, Blücher και Prinz Eugen ολοκληρώθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν σε πολεμικές επιχειρήσεις. Το Seydlitz είχε σχεδόν ολοκληρωθεί όταν αποφασίστηκε η μετατροπή του σε αεροπλανοφόρο. Παρέμεινε ημιτελές ενώ τελικά αποφασίστηκε η πώλησή του στην ΕΣΣΔ, όπου και διαλύθηκε τελικά για σκραπ. Το ημιτελές Lützow πωλήθηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1940. Μετονομάστηκε σε Πετροπαβλόφσκ και συνέβαλε στην άμυνα του Λένινγκραντ. Χτυπήθηκε από γερμανικά βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης, ενώ αργότερα ανελκύστηκε και επισκευάσθηκε. Παρέμεινε στη δύναμη του στόλου μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950, οπότε και διαλύθηκε για σκραπ.
Τα Admiral Hipper και Blücher έλαβαν μέρος στις επιχειρήσεις για την κατάληψη της Νορβηγίας το 1940. Το δεύτερο βυθίστηκε από νορβηγικές παράκτιες πυροβολαρχίες στα ανοιχτά του Όσλο. Αργότερα το Admiral Hipper πραγματοποίησε δύο αποστολές στον βόρειο Ατλαντικό με στόχο την προσβολή εχθρικών νηοπομπών. Το Prinz Eugen συνόδευε το περίφημο θωρηκτό Bismarck στην πρώτη και τελευταία αποστολή του στον Ατλαντικό. Το Bismarck βυθίστηκε χάρη στις συνδυασμένες προσπάθειες του Βασιλικού Ναυτικού, αλλά το Prinz Eugen κατάφερε να επιστρέψει στη βάση του. Το 1942 διέπλευσε μαζί με άλλες κύριες μονάδες τη Μάγχη και στάλθηκε στη Νορβηγία όπου βρίσκονταν ήδη το Admiral Hipper. Επλήγη από βρετανικό υποβρύχιο, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να επιστρέψει πίσω στη Γερμανία για τις αναγκαίες επισκευές. Το Admiral Hipper έλαβε εν τω μεταξύ μέρος στη ναυμαχία της θάλασσας Μπάρεντς (τέλη του 1942). Και τα δύο σκάφη βρίσκονταν πίσω στη Γερμανία το 1945 και επιχειρούσαν στη Βαλτική. Βομβαρδιστικά της RAF έπληξαν το Admiral Hipper, προκαλώντας του σοβαρότατες ζημιές, με συνέπεια να αποφασισθεί η αυτοβύθισή του. Το Prinz Eugen δόθηκε ως πολεμική αποζημίωση στις ΗΠΑ μετά το τέλος της σύρραξης. Επιβίωσε από δύο πυρηνικές δοκιμές που έλαβαν χώρα στην Ατόλλη Μπικίνι το 1946, πριν αποφασιστεί η βύθισή του.
Σημειώσεις
<references group="lower-alpha"/>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανικά καταδρομικά
Τζον Γιάρμουθ
Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Από το 2013, αποτελεί τον μοναδικό Δημοκρατικό ομοσπονδιακό βουλευτή στην πολιτεία του Κεντάκι. Η περιφέρεια του Γιάρμουθ, περιλαμβάνει σε πολύ μεγάλο ποσοστό την μητροπολιτική περιοχή του Λούισβιλ. Τον Οκτώβριο του 2021, ο Γιάρμουθ ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικήσει επανεκλογή στις εκλογές του 2022.
Εξελέγη πρώτη φορά στη Βουλή των Αντιπροσώπων, στις εκλογές του 2006, νικώντας την τότε εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό βουλευτή Ανν Νόρθαπ. Επανεξελέγη το 2008, το 2010, το 2012, το 2014, το 2016, το 2018 και το 2020.
Βιογραφία
Ο Τζον Γιάρμουθ, γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1947 στο Λούισβιλ του Κεντάκι, όπου και μεγάλωσε σε εβραϊκή οικογένεια. Έχει Ρωσική και Αυστριακή καταγωγή. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Atherton High School" στο Λούισβιλ το 1965. Σπούδασε Αμερικανικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1969. Στη συνέχεια εισήχθη στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν στην Ουάσινγκτον προκειμένου να σπουδάσει Νομική, όμως δεν έλαβε πτυχίο, αφού εγκατέλειψε τη σχολή το 1972.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Κεντάκι Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί εκδότες Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Εβραίοι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Αλέξανδρος Παπατέρπος
Ο Αλέξανδρος Παπατέρπος (1915 - 16 Φεβρουαρίου 1979) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτευτής, το όνομα του οποίου ενεπλάκη στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καστοριά και ήταν εγγονός του Μακεδονομάχου Μάρκου Παπατέρπου. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από όπου αποφοίτησε το 1937 και στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου. Διακρίθηκε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940-41 και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά των Ναζί. Τάχθηκε κατά του ΙΔΕΑ και αποκάλυψε το Σχέδιο Περικλής το 1961. Ήταν υπαρχηγός της ΚΥΠ και στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου, το όνομά του αναμείχτηκε στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ και ο ίδιος καταδικάστηκε σε 18ετή κάθειρξη. Κατά την περίοδο της χούντας ήταν συνεχώς υπό παρακολούθηση εξαιτίας της αντικυβερνητικής του δράσης. Μετά την πτώση της χούντας πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις στις εκλογές του 1974, όπου συγκέντρωσε 5.612 ψήφους και με την ΕΔΗΚ το 1977, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς. Πέθανε από έμφραγμα του μυοκαρδίου στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Ζωγράφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κουζίνα του Μαυροβουνίου
Σούπες
Παραδοσιακά, αφότου γίνει ο ζωμός, μια χούφτα ρύζι προστίθεται στην κατσαρόλα για να καταστήσει τη σούπα περισσότερο χορταστική. Σήμερα, πολλές φορές προστίθενται ζυμαρικά στη θέση του ρυζιού.
Κυρίως πιάτα
Στα θαλασσινά πιάτα περιλαμβάνονται: Καλαμάρι σχάρας ή τηγανιτό, σαλάτα χταποδιού, μαύρο ριζώτο θαλασσινών (με σουπιές), τόνος, γαρίδες και οστρακοειδή.
Παραπομπές
Μαυροβουνιακή κουζίνα
Α.Σ. Καστοριάς
Ο Αθλητικός Σύλλογος Καστοριάς, γνωστός και με την εναλλακτική ονομασία Kastoria B.C., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα την πόλη της Καστοριάς. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μαύρο και το λευκό, ενώ έμβλημά του είναι ο κάστορας. Διατηρεί τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης, καθώς και τμήματα εκμάθησης για αθλητές και αθλήτριες σχολικής ηλικίας.
Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14, με καινούριο τον προπονητή Γιώργο Σούλιο, ο σύλλογος της Καστοριάς ανήλθε στη Γ' Εθνική Κατηγορία και εντάχθηκε στον 1ο Όμιλο Βορρά, τον οποίο συνέθεσαν 12 ομάδες. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα η μακεδονική ομάδα βρέθηκε στην 9η θέση. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 9 νίκες σε 22 αγώνες, αρκετές ώστε να την συγκρατήσουν στην ίδια Κατηγορία.
Την επόμενη χρονιά, 2014-15, η αγωνιστική κατάσταση της ομάδας παρουσίασε θεαματική βελτίωση. Ο Όμιλός της είχε στο μεταξύ γίνει ανταγωνιστικότερος με την προσθήκη δύο επιπλέον ομάδων. Η Καστοριά στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 20 νίκες και 6 ήττες, με αποτέλεσμα να ολοκληρώσει τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 3η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Ακολούθως συμμετείχε σε αγώνα μπαράζ που διεξήχθη στη Βέροια απέναντι στον Ιωνικό Ιωνίας, τον τρίτο του έτερου Ομίλου Βορρά, στον οποίο και νίκησε δύσκολα με σκορ 74-71. Με τον τρόπο αυτό πήρε προτεραιότητα σε περίπτωση που θα προέκυπταν κενές θέσεις προς κάλυψη στις ανώτερες κατηγορίες. Πράγματι στα τέλη Μαΐου 2015 η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης αποφάσισε να αυξήσει τις ομάδες που θα λάμβαναν μέρος στη Β' Εθνική Κατηγορία και με τον τρόπο αυτό η Καστοριά εξασφάλισε την άνοδο.
Διανύοντας την παρθενική της περίοδο στη Β' Εθνική, η Καστοριά συνέχισε δυναμικά και το 2015-16. Εντάχθηκε σε Όμιλο τον οποίο σχημάτισαν 15 σύλλογοι από το σύνολο της Βόρειας Ελλάδας. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 4η θέση της τελικής βαθμολογίας, έχοντας συλλέξει 19 νίκες και 9 ήττες. Ισοβάθμισε με το Γυμναστικό Λάρισας, ωστόσο κατετάγη χαμηλότερα από αυτόν, καθώς μειονεκτούσε στα μεταξύ τους αποτελέσματα. Εξαιτίας αυτού δεν κατέστη δυνατό να διεκδικήσει μια τρίτη συνεχόμενη άνοδο στα μπαράζ.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Α.Σ. Καστοριάς έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον Όμιλο Βορρά. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις έχοντας συγκεντρώσει 25 νίκες και 5 ήττες, σε ένα απαιτητικό πρόγραμμα 30 αγωνιστικών. Με τον τρόπο αυτό βρέθηκε στην κορυφή της τελικής κατάταξης, χωρίς να παρατηρηθεί ισοβαθμία με άλλη ομάδα. Παραγωγικότερος σκόρερ της ομάδας κατά την πετυχημένη αυτή χρονιά ήταν ο Γιάννης Κυριακόπουλος, που σημείωσε 505 πόντους.
Ο Α.Σ. Καστοριά αγωνίστηκε για δυο περιόδους στην Α2. Την περίοδο 2018-19 μάλιστα κατέλαβε την 3η θέση και έλαβε πρόσκληση να αναπληρώσει κενή θέση στην Α1. Μετά την παραίτηση του βασικού χρηματοδότη, ο σύλλογος αποφάσισε, όχι μόνο να αρνηθεί την πρόσκληση, αλλά και να αγωνιστεί την περίοδο 2019-20 στα τοπικά πρωταθλήματα.
Αγωνιστική έδρα
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Καστοριάς «Δημήτρης Διαμαντίδης». Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Ναούμ Δίτσιος. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από καλοκαίρι του 2013 ο Γιώργος Σούλιος με συνεργάτη το Γιάννη Γουμπενίδη. Το ρόστερ της Καστοριάς για την περίοδο 2016-17 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές:
Γλώσσα Κρες-Χόφρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες του Νότιου Σουδάν
Βερβερούδα Αργολίδας
Η Βερβερόντα είναι οικισμός στον δήμο Ερμιονίδας στο νομό Αργολίδας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Κρανιδίου και ήταν μέρος του δήμου Κρανιδίου το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην κοινότητα Πορτοχελίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Αεροδρόμιο της Μπίσκρα
Το αεροδρόμιο Μοχάμεντ Χιντέρ ή αεροδρόμιο Μπίσκρα Ουακντά είναι αεροδρόμιο στην Αλγερία το οποίο βρίσκεται περίπου 12 χλμ. βόρεια βορειοανατολικά του Ουμάς και περίπου 200 χλμ. νοτιοδυτικά της Κωνσταντίνης. Εξυπηρετεί την πόλη Μπίσκρα.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το αεροδρόμιο ήταν γνωστό ως «Αεροδρόμιο της Μπίσκρα». Ήταν σημαντική βάση της πολεμικής αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής εναντίον των γερμανικών Άφρικα κορπς. Στις γνωστές μονάδες μάχης που είχαν τη βάση τους στο αεροδρόμιο ήταν: το γενικό αρχηγείο, η 5η Πτέρυγα Βομβαρδιστικών (Ιανουάριος–Μάρτιος 1943), το 1ο Σμήνος Μαχητικών (14 Δεκεμβρίου 1942–Φεβρουάριος 1943) με P-38 Lightning, το 97ο Σμήνος Βομβαρδιστικών (25 Δεκεμβρίου 1942-8 Φεβρουαρίου 1943) με Boeing B-17 Flying Fortress και το 301ο Σμήνος Βομβαρδιστικών (16 Δεκεμβρίου 1942–17 Ιανουαρίου 1943) με Boeing B-17 Flying Fortress.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Αλγερία
Παναθλητικός Συκεών
Πληροφορίες για τον αθλητικό σύλλογο Παναθλητικός Συκεών μπορούν να αντληθούν από τα παρακάτω λήμματα:
Σάιμον Πάλσιφερ
Ο Σάιμον Πάλσιφερ (αγγ.: Simon Edward Pulsifer) (γεν.: 11 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Καναδός συνεισφέρων hτης Αγγλικής Βικιπαίδειας του οποίου η παραγωγική συμμετοχή τον έκανε "μικρή διασημότητα των μέσων ενημέρωσης".
Αγγλική Βικιπαίδεια
Ο Πάλσιφερ ξεκίνησε της συνεισφορές του στην Αγγλική Βικιπαίδεια την 10 Δεκεμβρίου του 2001 με όνομα χρήστη SimonP, μόλις άκουσε για τον ιστότοπο από το περιοδικό The New York Times Magazine. Το 2006, είπε ότι περνούσε πάνω από 40 ώρες την εβδομάδα στον ιστότοπο της Βικιπαίδειας. Είναι διαχειριστής και πρώην μέλος της Επιτροπής Διαιτησίας της Βικιπαίδειας.
Η παραγωγικότητα του Πάλσιφερ στη Βικιπαίδεια τον έχει κάνει αντικείμενο ιστοριών ανθρώπινου ενδιαφέροντος στον τοπικό τύπο. Μαζί με τον Τζίμι Γουέιλς εμφανίστηκε στην εκπομπή On Point στις 2 Αυγούστου του 2006. Τον Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου, το ετήσιο τεύχος " Πρόσωπο της Χρονιάς ' του περιοδικού Time περιείχε ένα άρθρο για το Πάλσιφερ. Στις 6 Φεβρουαρίου του 2011 η εκτελεστική διευθύνουσα σύμβουλος του Ιδρύματος Wikimedia, Σου Γκάρντνερ, του απένειμε ένα βραβείο από την κοινότητα της Βικιπαίδειας, επειδή ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς συγγραφείς και συντάκτες της.
Προσωπική ζωή
Ο Πάλσιφερ γεννήθηκε στο Χάλιφαξ και μεγάλωσε στην Οττάβα του Οντάριο. Έχει έναν αδελφό, τον Άντριου. Τον Ιούνιο του 2000, αποφοίτησε από το Lisgar Collegiate Institute και συνέχισε τις σπουδές του στην Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο.
Διαμένοντας στο Τορόντο (από το 2007), ζούσε στην Οττάβα για πολλά χρόνια. Έχει εργαστεί για τις πολιτικές εκστρατείες πολιτικών και στις δύο πόλεις — Πολ Ντεβάρ (Κέντρο της Οττάβα) και Ολίβια Τσόου (Τρίνιτι—Σπαντίνα ) — και ήταν ο διαχειριστής της βάσης δεδομένων για τον υποψήφιο δήμαρχο της Οττάβα, Άλεξ Μάντερ το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Articles with hCards
Σύγκρουση συρμών στο Μικαβασίμα
Η σύγκρουση συρμών στο Μικαβασίμα (Mikawashima) ήταν πολλαπλό σιδηροδρομικό δυστύχημα που συνέβη στις 3 Μαΐου 1962 κοντά στον σταθμό Μικαβασίμα στην Αρακάουα, Τόκιο, Ιαπωνία. Αφορούσε ένα εμπορικό τρένο και δύο επιβατικές αμαξοστοιχίες. Σκοτώθηκαν 160 άτομα.
Πρώτο τρένο
Στις 21:36΄, ένα εμπορικό τρένο με προορισμό το Μίτο (Νο. 287) πλησίαζε για να ενωθεί με την κύρια γραμμή "Jōban" στο σταθμό Μικαβασίμα και δεν πρόσεξε το κόκκινο σήμα. Ο μηχανισμός ασφαλείας εκτροπής της εμπορικής αμαξοστοιχίας σε παρακαμπτήριο ασφαλείας λειτούργησε, αποτρέποντας καταστροφική μετωπική σύγκρουση, ωστόσο η εμπορική αμαξοστοιχία ταξίδευε πολύ γρήγορα και εκτροχιάστηκε στην παρακαμπτήριο, αφήνοντας τη μηχανή και το προπορευόμενο βαγόνι - βυτίο να εμποδίζουν την κύρια γραμμή.
Δεύτερο τρένο
Μια επιβατική αμαξοστοιχία με επτά βαγόνια (2117H) με προορισμό το Τορίντε από το Ουένο αναχώρησε επίσης από τον σταθμό Μικαβασίμα στις 21:36΄ και, παρόλο που απέφυγε τη μετωπική σύγκρουση, χτύπησε την εκτροχιασμένη εμπορική αμαξοστοιχία. με αποτέλεσμα να τραυματιστούν 25 άτομα. Οι επιβάτες χρησιμοποίησαν τις λαβές διαφυγής έκτακτης ανάγκης και άρχισαν να περπατούν πίσω στο σταθμό. Οι χειριστές στο κοντινό κτίσμα σημάτων ήταν πολύ απασχολημένοι με τις συνέπειες της πρώτης σύγκρουσης και απέτυχαν να ειδοποιήσουν την υπόλοιπη κίνηση στη γραμμή.
Ανταπόκριση
Ως αποτέλεσμα του ατυχήματος, η JNR άλλαξε την επιχειρησιακή της πολιτική από "μη σταματάτε τρένα εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο" σε "σταματήστε τα τρένα αμέσως μόλις συμβεί ένα ατύχημα ανεξάρτητα από την κλίμακα του". Μέχρι τον Απρίλιο του 1966 εισήχθη σε όλες τις γραμμές της JNR σύστημα αυτόματης στάσης τρένου για να σταματά αυτόματα τα τρένα εάν περάσουν κόκκινο σήμα.
Αυγούστα Λουίζα της Βυρτεμβέργης-Ελς
H Αυγούστα Λουίζα (γερμ. Auguste Louise of Württemberg-Oels, 21 Ιανουαρίου 1698 - 4 Ιανουαρίου 1739) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Σαξονίας-Βάισενφελς-Μπάρμπυ.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη (επιζήσασα) κόρη του Χριστιανού Ούλριχ Α΄ της Βυρτεμβέργης-Ελς και της Σοφίας Βιλελμίνης της Ανατολικής Φρισίας, κόρης του Έννο Λουδοβίκου της Ανατολικής Φρισίας.
Ο γάμος της δεν ήταν ευτυχής και δεν είχαν παιδιά. Χώρισαν το 1732 και η Αυγούστα Λουίζα αποσύρθηκε στο Κάστρο Σκαρσίνα της Σιλεσίας, όπου απεβίωσε 41 ετών τον Ιανουάριο του 1739. Πέντε μήνες μετά απεβίωσε και ο σύζυγός της. Εκείνη τάφηκε στο Σλος Στάτκιρχε Στ. Γιοχάννις στο Ελς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1721 τον Γεώργιο Αλβέρτο της Σαξονίας-Βάισενφελς-Μπάρμπυ. Δεν απέκτησαν απογόνους και διαζεύχθηκαν το 1732.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Λουάνγκ Πραμπάνγκ
Το Λουάνγκ Πραμπάνγκ (λαοτινά: ຫລວງພະບາງ, Luang Phabang ή Luang Prabang) είναι πόλη στο βόρειο κεντρικό Λάος. Μετά την ανεξαρτησία του βασιλείου του Λάος, η Λουάνγκ Πραμπάνγκ ήταν η βασιλική πρωτεύουσα της χώρας μέχρι που την εξουσία κατέλαβαν οι κομμουνιστές το 1975. Η πόλη χαρακτηρίζεται από την συνύπαρξη παραδοσιακής και αποικιοκρατικής αρχιτεκτονικής. Αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1995. Η πόλη αποτελείται από 58 χωριά και έχει περίπου 56.000 κατοίκους, με 24.000 να κατοικούν στην περιοχή που προστατεύεται από την UNESCO.
Η Λουάνγκ Πραμπάνγκ, τότε Τσιανγκ Θονγκ, ήταν πρωτεύουσα του ισχυρού βασιλείου Λαν Ξανγκ, από τον 14ο έως το 16ο αιώνα. Η πόλη παράλληλα ήταν κέντρο του Βουδισμού στην περιοχή. Η πόλη πήρε το όνομα Λουάνγκ Πραμπάνγκ από ένα άγαλμα του Βούδα το οποίο προσέφερε η Καμπότζη. Το 1707, έγινε πρωτεύουσα του ανεξάρτητου βασιλείου Λουάνγκ Πραμπάνγκ. Μετά την εγκαθίδρυση γαλλικού προτεκτοράτου το 1893 ακολούθησε πολιτική αναταραχή, αλλά η Λουάνγκ Πραμπάνγκ παρέμεινε βασιλική και θρησκευτική πρωτεύουσα. Διατήρησε το ρόλο αυτό μέχρι που η πρωτεύουσα μετακινήθηκε στη Βιεντιάν το 1946.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις και χωριά του Λάος Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Μαρία Εδβίγη της Έσσης-Ντάρμστατ
H Μαρία-Χέντβιχ, γερμ. Maria-Hedwig von Hessen-Darmstadt (26 Νοεμβρίου 1647 - 19 Απριλίου 1680) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Βιογραφία
Ήταν η όγδοη κόρη του Γεωργίου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Σοφίας-Ελεονώρας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1671 τον Βερνάρδο Α΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Εθνική Βιβλιοθήκη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (γαλλικά: Bibliothèque Nationale de la République Démocratique du Congo) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην πρωτεύουσα Κινσάσα.
Ιστορία
Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1974 σύμφωνα με τη διάταξη του νόμου αριθ. 74-002 ως τμήμα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τεχνών. Το 1989, η βιβλιοθήκη έγινε αυτόνομη οντότητα με προεδρικό διάταγμα.
Συλλογή
Η βιβλιοθήκη διαθέτει μια συλλογή με περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια βιβλία, 7.500 φωτογραφίες και 175 περιοδικά.
Αν και η βιβλιοθήκη περιέχει περισσότερες από επτά χιλιάδες ιστορικές φωτογραφίες της πολιτικής και πολιτιστικής ιστορίας της χώρας, μόνο το 25% έχει ψηφιοποιηθεί λόγω έλλειψης πόρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κον
Σάντεκ
Το Σάντεκ (πολωνικά: Szadek) είναι πόλη του Πόβιατ Ζντούνσκα Βόλα στο Βοεβοδάτο Λοτζ της Πολωνίας. Το 2016, είχε 1.976 κατοίκους.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|253x253εσ| Καμπαναριό του 14ου αιώνα. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά της πόλης προέρχεται από το 1295, όταν αποτελούσε μέρος της διαιρεμένης Πολωνίας του Οίκου των Πιάστ. Ήταν μια βασιλική πόλη του Πολωνικού Στέμματος, που ανήκε διοικητικά στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Το 1921, υπήρχαν 535 Εβραίοι από τους συνολικά 3.058 κατοίκους στο Σάντεκ. Εκείνη την εποχή, ο εβραϊκός πληθυσμός ήταν συγκεντρωμένος κυρίως κατά μήκος της οδού Σιεράντζκα, όπου αποτελούσαν σχεδόν το 90% των κατοίκων.
Κατά τη διάρκεια της κοινής γερμανικής-σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τον Σεπτέμβριο του 1939, η πόλη καταλήφθηκε από τη ναζιστική Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, οι Εβραίοι ληστεύθηκαν και υποβλήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία χωρίς αμοιβή. Κάποιοι εργάστηκαν στην κοινότητα, άλλοι στάλθηκαν σε στρατόπεδα εργασίας και οι Πολωνοί υπέστησαν απελάσεις και μεταφορές σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. Το 1940, οι Γερμανοί απέλασαν 102 Πολωνούς, οι οποίοι στη συνέχεια κρατήθηκαν σε στρατόπεδο διέλευσης στο Λοτζ και είτε μεταφέρθηκαν για καταναγκαστική εργασία στη Γερμανία είτε απελάθηκαν με εμπορευματικά τρένα στο Γενικό Κυβερνείο (γερμανοκρατούμενη κεντρική Πολωνία), ενώ τα σπίτια τους παραδόθηκαν στους Γερμανούς αποίκους στο πλαίσιο της πολιτικής του Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Επίσης το 1940, πέντε Πολωνοί από το Σάντεκ δολοφονήθηκαν από τους Σοβιετικούς στη μεγάλη σφαγή του Κατύν. Το 1940, οι 410 Εβραίοι που έμεναν στην πόλη ειδοποιήθηκαν τρεις ώρες πριν ότι επρόκειτο να μετακινηθούν σε ένα γκέτο όπου θα ζούσαν σε συνθήκες φτώχειας και με άθλιες συνθήκες υγιεινής. Στις 14 Αυγούστου 1942, όλη η εβραϊκή κοινότητα του Σάντεκ απελάθηκε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο, όπου αμέσως σκοτώθηκαν σε θάλαμο αερίων. Υπήρξαν λιγότεροι από είκοσι επιζώντες από την εβραϊκή κοινότητα του Σάντεκ. Μία Πολωνή γυναίκα έκρυψε μια Εβραία γυναίκα, σώζοντας τη ζωή της και μετά τον πόλεμο τιμήθηκε από το Γιαντ Βασσέμ ως Πολωνή Δίκαιη των Εθνών. Η γερμανική κατοχή τελείωσε το 1945 και η πόλη επανήλθε στην Πολωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Ζντούνσκα Βόλα Κατηγορία:Βοεβοδάτο Σιέρατς (1339-1793) Κατηγορία:Κυβερνείο Κάλις Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
3364 Ζντένκα
Η Ζντένκα (Zdenka) είναι μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 13,8. Ανακαλύφθηκε το 1984 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ, και πήρε το όνομά της από το βαφτιστικό όνομα κυρίως της Τσέχας αστρονόμου Ζντένκα Βάβροβα, αλλά και της Τσετσένας αστρονόμου Ζντένκα Κάντλα-Μιχάηλοφ, συζύγου του Ρώσου αστρονόμου Αλεξάντρ Α. Μιχάηλοφ (που έδωσε το όνομά του στον αστεροειδή 1910 Μιχαήλοφ).
Αντουάν-Φρανσουά ντε Φουρκρουά
Ο Αντουάν-Φρανσουά ντε Φουρκρουά (Antoine François Fourcroy, 15 Ιουνίου 1755 – 16 Δεκεμβρίου 1809) ήταν Γάλλος χημικός, σύγχρονος του Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ. Ο Φουρκρουά συνεργάσθηκε με τους Λαβουαζιέ, Γκιτόν ντε Μορβώ και Κλωντ Λουί Μπερτολέ στο σύγγραμμα Méthode de nomenclature chimique, που βοήθησε να προτυποποιηθεί η χημική ονοματολογία.
3364 Ζντένκα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ζντένκα εκτιμάται σε 5,4 ± 0,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,18. Η Ζντένκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 35 λεπτά.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζντενκα
Κατάλογος χωρών ανά οικολογικό αποτύπωμα
μικρογραφία|400x400εσ|Το εθνικό οικολογικό πλεόνασμα ή έλλειμμα ανά χώρα, το οποίο μετράται ως η βιοχωρητικότητα της χώρας ανά άτομο (σε παγκόσμια εκτάρια) μείον το οικολογικό αποτύπωμα ανά άτομο (επίσης σε παγκόσμια εκτάρια). Τα δεδομένα είναι για το 2013. Αυτός είναι κατάλογος χωρών ανά οικολογικό αποτύπωμα. Ο πίνακας βασίζεται σε στοιχεία που εκτείνονται από το 1961 έως το 2013 από τις Εθνικές Αναφορές Αποτυπώματος του Παγκόσμιου Δικτύου Αποτυπώματος που δημοσιεύθηκε το 2016. Οι αριθμοί δίνονται σε παγκόσμια εκτάρια ανά κάτοικο. Το παγκόσμιο μέσο οικολογικό αποτύπωμα το 2012 ήταν 2.84 παγκόσμια εκτάρια ανά άτομο (22.1 δισεκατομμύρια παγκόσμια εκτάρια συνολικά). Με παγκόσμιο μέσο όρο βιοχωρητικότητας 1.73 παγκόσμια εκτάρια (gha) ανά άτομο (9.2 δισεκατομμύρια συνολικά), αυτό οδηγεί σε παγκόσμιο οικολογικό έλλειμμα 1.1 παγκόσμια εκτάρια ανά άτομο (7.8 δισεκατομμύρια συνολικά).
Αντουάν-Φρανσουά ντε Φουρκρουά
Οικογένεια και σπουδές
Ο Φουρκρουά γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν γιος φαρμακοποιού, ο οποίος εργαζόταν στην υπηρεσία του Δούκα της Ορλεάνης. Ακολουθώντας τη συμβουλή του ανατόμου Φελίξ Βικ Νταζίρ (1748-1794), ο Αντουάν-Φρανσουά ξεκίνησε σπουδές ιατρικής και, μετά από πολλές οικονομικές δυσκολίες, πήρε τελικώς το πτυχίο του ιατρού το 1780. Δίδαξε ωστόσο χημεία από το 1783 μέχρι το 1787 στην Κτηνιατρική Σχολή του Αλφόρ. Η προσοχή του Φουρκρουά στράφηκε στη χημεία εξαιτίας του Ζαν-Μπατίστ-Μισέλ Μπυκέ (J.B.M. Bucquet, 1746-1780), καθηγητή της χημείας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Παρισίων. Το 1784 ο Φουρκρουά επιλέχθηκε να διαδεχθεί τον θανόντα Πιερ Μακέ ως λέκτορας της Χημείας στο Κολέγιο του Βοτανικού Κήπου των Παρισίων, όπου οι διαλέξεις του προσέλκυαν πολύ κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Κατάλογος χωρών ανά οικολογικό αποτύπωμα
Για την ανθρωπότητα, η παραγωγή αποτυπώματος μικρότερου από τη βιοχωρητικότητα του πλανήτη είναι απαραίτητη για την βιωσιμότητα. Μετά από αυτά, η οικολογική υπερβολική χρήση είναι δυνατή μόνο προσωρινά. Μια χώρα που καταναλώνει περισσότερα κατά μέσο όρο από τα 1.73 gha ανά άτομο έχει ζήτηση πόρων που δεν αντιγράφεται εύκολα σε όλο τον κόσμο. Αντιστρόφως, με αποτύπωμα κάτω από 1.73 gha ανά άτομο, αυτό δεν είναι πάντα οικολογικά βιώσιμο, επειδή η ποιότητα του αποτυπώματος εξακολουθεί να μπορεί δυνητικά να οδηγήσει σε οικολογική καταστροφή. Αν μια χώρα δεν διαθέτει επαρκούς οικολογικούς πόρους εντός της δικής της επικράτειας για να καλύψει το αποτύπωμα του πληθυσμού της, στη συνέχεια τρέχει ένα οικολογικό έλλειμμα και η χώρα ονομάζεται μια οικολογικός οφειλέτης. Διαφορετικά, έχει οικολογικό απόθεμα και ονομάζεται πιστωτής.
Δείτε επίσης
εναλλ.=World map of countries by ecological footprint (2007 data).|μικρογραφία|400x400εσ|Παγκόσμιος χάρτης χωρών ανά [[οικολογικό αποτύπωμα σε σύγκριση με τον παγκόσμιο μέσο όρο βιοχωρητικότητας 2.1 gha / άτομο το 2007.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών Κατηγορία:Ποιότητα ζωής
Ελληνική πίτσα
Στην κουζίνα των Ηνωμένων Πολιτειών, η ελληνική πίτσα είναι τύπος κρούστας και προετοιμασίας πίτσας, όπου η πίτσα διογκώνεται και μαγειρεύεται σε μεταλλικό τηγάνι αντί να τεντώνεται κατά παραγγελία και να ψήνεται σε φούρνο πίτσας. Χρησιμοποιείται ένα ρηχό τηγάνι, σε αντίθεση με τα βαθιά τηγάνια που χρησιμοποιούνται στις πίτσες σε στυλ Σικελίας, Σικάγο ή Ντιτρόιτ. Η κρούστα του είναι συνήθως σπογγώδης, ευάερη και ελαφριά, όπως η φοκάτσια, αλλά όχι τόσο παχιά. Η κρούστα είναι επίσης κάπως λιπαρή, λόγω της επικάλυψης λαδιού που εφαρμόζεται στο τηγάνι κατά την προετοιμασία.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ελληνική πίτσα είναι συνηθισμένη στη Νέα Αγγλία και σε περιοχές της ανατολικής Πολιτείας της Νέας Υόρκης.