cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνδρομο Φρέγκολι
Ιστορικό
Η πρώτη καταγραφή της διαταραχής έγινε το 1927 από τους P. Courbon και G. Fail στη μελέτη "Syndrome d'illusion de Frégoli et schizophrénie". Σε αυτή περιέγραψαν την μαρτυρία μιας 27χρονης Βρετανίδας η οποία πίστευε πως καταδιώκεται από δύο ηθοποιούς του θεάτρου. Ισχυριζόταν πως οι ηθοποιοί την παρακολουθούσαν στενά και έπαιρναν την μορφή γνωστών της και περαστικών.
Γλώσσα Χέουα
Η Χέουα, επίσης γνωστή ως Σισιμίν και Λαγκάιπ, είναι η γλώσσα που ομιλείται από τους Χέουα. Είναι γλώσσα Σεπίκ της βόρειας Παπούα Νέας Γουινέας. Εντός των γλωσσών Σεπίκ, ανήκει στον κλάδο των γλωσσών του Λόφου Σεπίκ.
Σύνδρομο Φρέγκολι
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαταραχές παραισθήσεων Κατηγορία:Ψυχιατρική
Γλώσσα Χέουα
Παραπομπές
Χ
Μπεζεντσόνε
Το Μπεζεντσόνε (ιταλικά: Besenzone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Μπάντι Χόλι
Ο Μπάντι Χόλι, (Buddy Holly, γεννήθηκε ως Charles Hardin Holley) υπήρξε Αμερικάνος τραγουδιστής ροκ εντ ρολ. Γεννήθηκε στο Τέξας στις 7 Σεπτεμβρίου του 1936 και πέθανε από αεροπορικό δυστύχημα στις 3 Φεβρουαρίου του 1959 σε ηλικία 22 ετών.
Η ημέρα που πέθανε λέγεται «ημέρα στην οποία πέθανε η μουσική» καθώς στο αεροπλάνο μαζί του ήταν άλλοι δύο ταλαντούχοι μουσικοί, ο Ρίτσι Βάλενς και ο Μπιγκ Μπόπερ.
Αναφορές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Αικατερίνη των Βουρβόνων
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Αντωνίου, Δούκα του Βαντόμ, και της Ιωάννας Γ΄ της Ναβάρρας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1599 με τον Ερρίκο Β΄ της Λωρραίνης. Δεν απέκτησαν τέκνα. Το 1604 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Ερρίκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα Γκοντζάγκα.
Πινακοθήκη
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Ινφάντας της Ναβάρρας Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Προεδρικές εκλογές στο Ανατολικό Τιμόρ (2017)
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων. Αν απαιτείτο, ένας δεύτερος γύρος θα πραγματοποιούνταν στις 20 Απριλίου.
Αναφορές
2017
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1990–91
Για την περίοδο 1990-91, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αίας Γαστούνης ο οποίος κέρδισε την άνοδο στην Δ εθνική.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1990-91 ήταν η 22η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 16 ομάδες.
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία συμμετείχαν 36 ομάδες σε 3 ομίλους.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία συμμετείχαν 35 ομάδες σε 3 ομίλους.
Επαρχία Φρίσλαντ
Το Φρίσλαντ (Ολλανδικά: ) είναι επαρχία στα βόρεια της Ολλανδίας. Από το 1997 και ύστερα, επίσημο όνομά της έμεινε μόνο το Φριζικό «Φρίσλαν» (Fryslân) αλλά το Ολλανδικό «Φρίσλαντ» παραμένει ο πλέον γνωστός τίτλος της. Η επαρχία έχει συνολικά περίπου 646.000 κατοίκους και πρωτεύουσά της είναι το Λέουβαρντεν με 96.000 κατοίκους. Η Φρισία γενικότερα είναι μια γεωγραφική περιοχή που εκτός από την ολλανδική επαρχία Φρίσλαντ (δυτική Φρισία) περιλαμβάνει και μέρος της Γερμανίας (ανατολική Φρισία) και Δανίας (βόρεια Φρισία).
Πολιτισμός και οικονομία
thumb|left|120px|Αγελάδες του Φρίσλαντ Το Φρίσλαντ διαφέρει από τις υπόλοιπες επτά επαρχίες της Ολλανδίας καθώς διαθέτει ξεχωριστή γλώσσα (Δυτική φριζική) η οποία ομιλείται επίσης από αρκετούς πολίτες της διπλανής επαρχίας του Χρόνινγκεν. Η συναφής Ανατολική φριζική γλώσσα αποτελεί μέλος της φριζικής διαλέκτου της Γερμανίας και ομιλείται στις γερμανικές περιοχές του Σάτερλαντ και του Βόρειου Φρίσλαντ. thumb|left|120px|Άλογο του Φρίσλαντ Το Φρίσλαντ στηρίζεται κυρίως στην αγροτική οικονομία. Οι διάσημες μαύρες και λευκές αγελάδες αλλά και το μαύρο άλογο του Φρίσλαντ προέρχονται από εκεί. Δεύτερος σημαντικός οικονομικός τομέας είναι ο τουρισμός με κύριους προορισμούς τις λίμνες στα νοτιοανατολικά και τα νησιά στα βόρεια της επαρχίας. Εξαιρετικής σπουδαιότητας είναι ακόμα οι 195 μύλοι της επαρχίας επί συνόλου 1.200 σε όλη τη χώρα.
Αθλητισμός
Το Φρίσλαντ είναι γνωστό για το Πατινάζ ταχύτητας με τη μαζική συμμετοχή των κατοίκων του σε όλες τις ανάλογες διοργανώσεις της Ολλανδίας. Όταν το χειμώνα οι θερμοκρασίες πέφτουν αρκετά ώστε να παγώσουν τα κανάλια, τότε διοργανώνεται ο παραδοσιακός «Γύρος των Επτά Πόλεων» (Έλφστεντεντοχτ) που καλύπτει απόσταση 200 χλμ επί πάγου. Άλλα γνωστά αθλήματα είναι η Φριζική χειροσφαίριση και το Φιρλιέπεν, μια μορφή άλματος επί κοντώ. Οι αθλητές του φιρλίεπεν θεωρούνται ολοκληρωμένοι καθώς το άθλημα απαιτεί τέλεια φυσική κατάσταση. Τα καλοκαίρια, οι κάτοικοι εξασκούνται στην πεζοπορία παράλληλα στις ακτές της Θάλασσας του Βάντεν. Οι σημαντικότεροι ποδοσφαιρικοί όμιλοι του Φρίσλαντ είναι η Χέρεϊνφεϊν και η Καμπούρ.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|220px|Χάρτης του Φρίσλαντ Οι δέκα μεγαλύτερες πόλεις του Φρίσλαντ είναι οι ακόλουθες (πληθυσμός σε παρένθεση):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φρισλαντ
Μπέττολα
Η Μπέττολα (ιταλικά: Bettola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Βαρακλάνι
Το Βαρακλάνι (Λετονικά: Varakļāni, Γίντις: וואַרקלאַן, Ρωσικά: Варакляны) είναι πόλη στην περιοχή της Λατγαλίας της Λετονίας.
Ιστορία
Η πόλη του Βαρακλάνι ιδρύθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία τον 18ο αιώνα.
Το Παλάτι του Βαρακλάνι βρίσκεται στο Βαρακλιάνι.
Εβραίοι στο Βαρακλάνι
Το Βαρακλάνι είχε ένα σημαντικό πληθυσμό Εβραίων σε μεγάλο μέρος της ιστορίας του, μέχρι το Ολοκαύτωμα. Προς τα τέλη του 19ου αιώνα, οι Εβραίοι αποτελούσαν το 75% περίπου του πληθυσμού. Διάφορα πογκρόμ, απελάσεις, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι ρωσικές επαναστάσεις μείωσαν σημαντικά τον εβραϊκό πληθυσμό. Αρκετοί εκατοντάδες Εβραίοι έφυγαν με τους Ρώσους στην προετοιμασία της Ναζιστικής προέλασης. Οι Ναζί ανάγκασαν τους 540 εναπομείναντες Εβραίους να σκάψουν τους τάφους τους και στη συνέχεια τους πυροβόλησαν σε θάνατο σε μαζική εκτέλεση στις 4 Αυγούστου 1941. Οι Εβραϊκές ιστορικές καταγραφές, συμπεριλαμβανομένων των διαδικτυακών πηγών, περιλαμβάνουν πολλές πληροφορίες για την ηγεσία της κοινότητας, τους οργανισμούς και γενικές πληροφορίες για την πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λετονίας
Μπόμπιο
Το Μπόμπιο (ιταλικά: Bobbio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Καλαμάκι Φθιώτιδας
Το Καλαμάκι είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία
Το Καλαμάκι είναι χτισμένο σε υψόμετρο 785 μ. στην κορυφογραμμή της Όθρυος στην κεντρική Ελλάδα σε απόσταση 19 χλμ. ΒΔ. από τη Λαμία. Υπήρξε από τα βασικά περάσματα (δερβένια) όλων των κατακτητών στην πορεία τους προς τη νότια Ελλάδα.
Χλωρίδα και πανίδα
Στην γύρω περιοχή κυριαρχούν τα πουρνάρια, οι δρυς (δέντρα), οι αγκορτσιές (αγριοαχλαδιές), τα πλατάνια, οι λαβδανιές καθώς και βατόμουρα, μέλεγο, κέδρα, τσάπουρνα, κράταιγο (βαμπλιά) κτλ.
Από λουλούδια και βότανα συναντάμε  κολχικό (χνοπωρίτσα - μοιάζει με το κρόκο Κοζάνης), σπάνια είδη άγριων ορχιδέων (όπως το σερνικοβότανο,το παπουτσάκι,το τσουλούφι κτλ), ρίγανη,άγρια μέντα, μανιτάρια,σκάρφη(ελλεοβόρο) κ.ά. ΄
Όσον αφορά την πανίδα ,στην γύρω  περιοχή ζουν πολλά αγριογούρουνα τα τελευταία χρόνια, λαγοί, αλεπούδες, πέρδικες, τρυγόνια, σαϊνια, λύκοι, ασβοί, φίδια, χελώνες ,τώρα τελευταία λίγα ζαρκάδια κ.ά..
Ιστορία
Ιδρύθηκε από λίγες οικογένειες στα μέσα του 19ου αιώνα, οι οποίες βρέθηκαν στο σημερινό χωριό μετακινούμενες από διπλανούς πρόχειρους οικισμούς, όπως το Ζαπάντι και το παλιό Καλαμάκι. Αναφέρεται πρώτη φορά ως Δερβέν-Φούρκα σε βασιλικό διάταγμα του 1840 που αναφέρεται στον χωρισμό των Δήμων της Φθιώτιδας. Το 1832 με τη χάραξη της οροθετικής γραμμής το χωριό βρέθηκε στην τουρκική πλευρά των συνόρων και κοντά του υπήρχε ελληνική καζάρμα (στρατώνας) σαν συνοριακό φυλάκιο. Η περιοχή ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος το 1881. Στον απελευθερωτικό πόλεμο του 1821 έγιναν σημαντικές μάχες στην γύρω περιοχή όπως αναφέρεται και στα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη ,όπως η μάχη του Δερβέν Φούρκα. Στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 έγιναν σημαντικές μάχες στα στενά της Φούρκας-Δραχμάναγα ανατολικά του χωριού. Μετονομάστηκε σε Καλαμάκι το 1930, όπως πολλά άλλα χωριά της γύρω περιοχής αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας με απόφαση του Ελληνικού κράτους (ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930).
Ο πληθυσμός του χωριού αυξανόταν σιγά σιγά με οικογένειες από άλλες περιοχές όπως το Μαυρίλο Ευρυτανίας, με σκηνίτες Βλάχους που χρησιμοποιούσαν την γύρω περιοχή σαν στάση στην πορεία τους για τα χειμαδιά και αντίστροφα. Έφθασε στο αποκορύφωμά του στη δεκαετία του 1960, μετά άρχισε η εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση με αποτέλεσμα σήμερα να έχει το 2001 302 κατοίκους ενώ το 2011 169.
Στα πρώτα χρόνια οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα και λίγα γελάδια) και λιγότερο με την γεωργία (η οποία βασίζονταν σε χειρωνακτική εργασία).Στη περιοχή υπήρχαν τα τσιφλίκια του Αγαθοκλή και του Βελέντζα Μετά τον πόλεμο του '40 ασχολήθηκαν περισσότερο με την γεωργική παραγωγή (καπνός - δημητριακά - τομάτα - καλαμπόκι κ.ά.)και σε αυτό τους βοήθησε η παραχώρηση αγροτικής έκτασης στη λίμνη Ξυνιάδας μετά την αποξήρανσή της, ο αναδασμός των χωραφιών και η απόκτηση των πρώτων αγροτικών μηχανημάτων. Σήμερα όμως και οι δύο τομείς είναι σε μαρασμό λόγω της μείωσης του πληθυσμού.
Ο Πόλεμος του '40 και οι επιπτώσεις στο χωριό
Όπως όλη η Ελλάδα έτσι και το Καλαμάκι υπέφερε από τους κατακτητές χάνοντας κατοίκους αλλά και περιουσίες. Στις 13/6/1944 θα λάμβανε χώρα ένα ολοκαύτωμα αν δε βοηθούσε κάποιος ξένος στρατιώτης, ο οποίος ειδοποίησε τους κατοίκους του χωριού που έφυγαν εκτός από 4 ηλικιωμένους οι οποίοι δεν τα κατάφεραν. Οι Γερμανοί εισέβαλαν στο χωριό, χτύπησαν με όλμο την εκκλησία και έκαψαν τα σπίτια, ενώ σύμφωνα με αφήγηση του τέως προέδρου Νικόλαου Φούρκα πολλοί κάτοικοι που είχαν καταφύγει στα απέναντι υψώματα αγνάντευαν την καταστροφή του χωριού.
Αξιοθέατα της περιοχής
Η «πηγή του Αχιλλέα» (15,5 χλμ.), το ιστορικό μοναστήρι της Αντίνιτσας το οποίο καταστράφηκε 13 Ιουνίου 1944 από τους Γερμανούς (στον απέναντι λόφο από το μοναστήρι λειτουργούσε Σανατόριο, το οποίο και αυτό ανατίναξαν), το εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης
στα στενά της Φούρκας - Δραχμάναγ
. Η γύρω περιοχή προσφέρεται για πεζοπορία στην κορυφογραμμή της Όθρυος αγναντεύοντας τον Παρνασσό, την Γκιώνα, το Καλλίδρομο, την Οίτη, το Βελούχι, τα Άγραφα, τον χιονοσκεπή Όλυμπο, τον Κίσσαβο, τα Χάσια, την Βόρεια Εύβοια, την κοιλάδα του Σπερχειού μέχρι τον Μαλιακό, το οροπέδιο του Δομοκού. Επίσης προσφέρεται για Moto-cross γι' αυτό τα τελευταία χρόνια διοργανώνονται πανελλήνιοι αγώνες SCRAMBLE σε οργανωμένη πίστα. Παλαιότερα περνούσε από το χωριό το RALLY ACROPOLIS.
Εκκλησίες του χωριού
μικρογραφία|Εκκλησάκι Αγίας Παρασκευής - Εορτασμός 2016 Η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και χτίστηκε γύρω στο 1890-1900 μαζί με τα πρώτα σπίτια του χωριού από Ηπειρώτες μαστόρους. Τα τελευταία χρόνια χτίστηκε με προσφορές των κατοίκων του χωριού το ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής σε λόφο απέναντι από το χωριό όπου την παραμονή της γιορτής γίνεται μεγάλο πανηγύρι. Επίσης βόρεια, χτίστηκε το ξωκκλήσι της Αγίας Κυριακής σε ωραία τοποθεσία δίπλα στα πλατάνια. Σε απόσταση 9 χλμ. από το χωριό ανατολικά βρίσκεται το μοναστήρι της Αντίνιτσας που γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Στο χώρο του μοναστηριού υπάρχει πηγή  με πολύ νερό ,απ' όπου το Καλαμάκι τροφοδοτείται με νερό.
Το σχολείο του χωριού
Το σχολείο χτίστηκε με χρήματα του Κολεγίου Αθηνών στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και σταμάτησε τη λειτουργία του στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με τελευταίο δάσκαλο τον Καλαμακιώτη Γιάννη Λιάγκα. Σήμερα λειτουργεί ως Κοινοτικό Γραφείο και το καλοκαίρι ως χώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Ντοπιολαλιά
Όπως στα περισσότερα χωριά του νομού έτσι και οι κάτοικοί του χωριού χρησιμοποιούν ιδιωματισμούς από τα αρχαία ελληνικά, από τους κατά καιρούς κατακτητές (Τούρκους, Σλάβους, Φράγκους) ή από γειτονικούς βαλκανικούς λαούς οι οποίοι μετακινήθηκαν ως κτηνοτρόφοι στην κεντρική Ελλάδα. Ιδιαίτερο όμως χαρακτηριστικό είναι η συγκοπή των φωνηέντων ανάμεσα στα σύμφωνα ή στο τέλος της λέξης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Συκιά Σερρών
Με την ονομασία Συκιά Σερρών ή Συκέα Σερρών αναφέρονται οι οικισμοί:
Μποργκονόβο Βαλ Τιντόνε
Το Μποργκονόβο Βαλ Τιντόνε (ιταλικά: Borgonovo Val Tidone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Καντέο
Το Καντέο (ιταλικά: Cadeo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Καλαμάκι Μαγνησίας
Το Καλαμάκι είναι χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Καλαμάκι βρίσκεται στο Νότιο Πήλιο και προς τα παράλια του στο Αιγαίο πέλαγος. Είναι κτισμένο στις πλαγιές ενός λόφου, στους νότιους πρόποδες του Πηλίου σε υψόμετρο 300 μέτρα και σχεδόν όλα τα σπίτια έχουν θέα τη θάλασσα. Το χωριό απέχει περίπου 37 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Βόλο και περίπου 19 χμ. Β. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Χαρακτηριστικά είναι τα παλιά αρχοντικά και πέτρινα σπίτια παραδοσιακής αρχιτεκτονικής καθώς και η κεντρική πλατεία με τον τεράστιο πλάτανο και τα παραδοσιακά καφενεία. Στην είσοδο του χωριού υπάρχουν, από τα παλιά χρόνια, μεταλλεία απ' όπου βγαίνουν οι παραδοσιακές πλάκες σχιστολίθου που χρησιοποιούνται για σκεπές.
Ονομασία
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το όνομα Καλαμάκι προέρχεται από μια πηγή που βγαίνει ανάμεσα στα βράχια, κοντά στην ομώνυμη όμορφη παραλία (2 χλμ. από το κέντρο του χωριού) το νερό της οποίας οι κάτοικοι έπιναν χρησιμοποιώντας ένα καλάμι. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή προέρχεται από τις πολλές καλαμιές.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1883, στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883, να προσαρτάται στον τότε δήμο Μηλεών με την παλιά του ονομασία Πρόπαν. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ μετονομάστηκε σε Καλαμάκιον το 1956 με το ΦΕΚ 125Α - 21/05/1956. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την κοινότητα Καλαμακίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αφετών του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 169 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Μαργαρίτα Γκοντζάγκα, δούκισσα της Λωρραίνης
Η Μαργαρίτα (Margherita, 2 Οκτωβρίου 1591 - 7 Φεβρουαρίου 1632) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν κόρη δούκα της Μάντουας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Λωρραίνης.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντουας και της Ελεονώρας των Μεδίκων, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1606 τον Ερρίκο Β΄ δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνα:
Με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Λωρραίνης.
Καλεντάσκο
Το Καλεντάσκο (ιταλικά: Calendasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Επετειακή Ομάδα των 50 χρόνων του ΝΒΑ
Η Επετειακή Ομάδα των 50 χρόνων του ΝΒΑ, που αναφέρεται επίσης και ως «Οι 50 καλύτεροι παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ», επιλέχθηκε το 1996 για να τιμήσει την 50ή επέτειο από την ίδρυση της Εθνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (NBA). Ήταν η τρίτη χρονολογικά επετειακή ομάδα στο πρωτάθλημα. Πενήντα καλαθοσφαιριστές επιλέχθηκαν μέσω ψηφοφορίας από μία επιτροπή μελών μέσων ενημέρωσης, πρώην παικτών και προπονητών, και νυν και πρώην γενικών διευθυντών. Επιπλέον, οι δέκα κορυφαίοι προπονητές και οι δέκα κορυφαίες ομάδες μιας σεζόν στην ιστορία του ΝΒΑ επιλέχθηκαν από μέλη των μέσων ενημέρωσης ως μέρος της εορτής. Οι 50 παίκτες έπρεπε να έχουν παίξει τουλάχιστον ένα μέρος της καριέρας τους στο ΝΒΑ και επιλέχθηκαν ανεξάρτητα από τη θέση που αγωνίστηκαν. Η λίστα ανακοινώθηκε από τον επίτροπο του ΝΒΑ, Ντέιβιντ Στερν, στις 29 Οκτωβρίου 1996 στη Νέα Υόρκη.
Παίκτες
Πόιντ γκαρντς Σούτινγκ γκαρντς
Σμολ φόργουορντς Πάουερ φόργουορντς
Σέντερς
thumb|Ο Μπομπ Κούζι είναι ένας από τους τέσσερις μόνο παίκτες που έχουν επιλεγεί σε όλες τις Επετειακές Ομάδες του NBA
Προπονητές
thumb|right |Ο Ρεντ Άουερμπαχ είναι ο μόνος προπονητής σε όλες τις Επετειακές Ομάδες του NBA
Οι 10 καλύτερες ομάδες στην ιστορία του ΝΒΑ
Στον εορτασμό της 50ης επετείου του ΝΒΑ συμπεριλήφθηκε επίσης η επιλογή των 10 κορυφαίων ομάδων στην ιστορία του ΝΒΑ. Η λίστα καταρτίστηκε με βάση την επιλογή, χωρίς κατάταξη, που έγινε αποκλειστικά από μέλη των έντυπων και ραδιοτηλεοπτικών μέσων που καλύπτουν τακτικά το NBA. Οι ομάδες επιλέχθηκαν μεταξύ όλων των ατομικών ομάδων μιας αγωνιστικής περιόδου. Κάθε ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα του NBA και συνδύασε κατά μέσο όρο 66 νίκες ανά σεζόν. Οι Σικάγο Μπουλς το 1995–96 είχαν, αυτή τη στιγμή, το καλύτερο ρεκόρ μίας σεζόν στην ιστορία του ΝΒΑ με 72 νίκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:NBA
Τζότζο Σίουα
Η Joelle Joanie " JoJo " Siwa (γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 2003) είναι αμερικανίδα χορεύτρια, τραγουδίστρια, ηθοποιός και προσωπικότητα στο YouTube Είναι γνωστή για την εμφάνισή της για δύο σεζόν στο Dance Moms μαζί με τη μητέρα της, Jessalynn Siwa, και για τα singles της " Boomerang " και "Kid in a Candy Store". Η Siwa δημοσιεύει καθημερινά βίντεο της καθημερινής της ζωής στο κανάλι της στο YouTube, "Its JoJo Siwa". Συμπεριλήφθηκε στην ετήσια λίστα του Time με τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο το 2020.
Πρόωρη ζωή και καριέρα
Η Joelle Joanie Siwa γεννήθηκε στην Ομάχα της Νεμπράσκα, στις 19 Μαΐου 2003, από την Jessalynn Siwa ( née Lombardi), επαγγελματία εκπαιδευτή χορού από την Αϊόβα και τον Tom Siwa, χειροπράκτη από τη Νεμπράσκα. Έχει έναν αδελφό, έναν μεγαλύτερο αδελφό που ονομάζεται Jayden Siwa, ο οποίος είναι επίσης vlogger.
Η Siwa ξεκίνησε την καριέρα της ως κορυφαίος 5 φιναλίστ και ο νεότερος διαγωνιζόμενος στη δεύτερη σεζόν του Abby's Ultimate Dance Competition, που παράγεται από τη φήμη του Abby Lee Miller της Dance Moms. Εμφανίστηκε στην εκπομπή με τη μητέρα της και απομακρύνθηκε την  εβδομάδα. Siwa άρχισε σύντομα να εμφανίζεται στο Dance Moms, ξεκινώντας με την ακρόαση για την ομάδα διαγωνισμού χορού "ALDC" του Μίλερ το 2014 και επιλέχθηκε για την ομάδα του αρχές του 2015.
Τον Μάιο του 2016, η Siwa κυκλοφόρησε το " Boomerang " για λήψη και ένα προηγούμενο single "I Can Make U Dance". Το "Boomerang" αναφέρεται στο θέμα του διαδικτυακού εκφοβισμού. Το βίντεό του έχει προβληθεί περισσότερες από 900 εκατομμύρια φορές και έχει λάβει πάνω από 2,5 εκατομμύρια επισημάνσεις "μου αρέσει". Το 2018, η Siwa ανακηρύχθηκε το Breakout Artist of the Year από τους Vivid Seats.
Το 2018, η Siwa ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει την πρώτη μεγάλη συναυλία της το 2019, με τίτλο DREAM The Tour. Είχε προγραμματιστεί να επισκεφθεί ένα μείγμα από θέατρα, υπαίθρια αμφιθέατρα και στάδια, καθώς και εσωτερικές αρένες σε συνολικά 52 πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Επιπλέον, άλλες παραστάσεις θα γίνονταν στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία. Η περιοδεία είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει στο Φοίνιξ της Αριζόνα στις 17 Μαΐου. Το πρώτο σκέλος της περιοδείας είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί στις 26 Ιουνίου στο Ώστιν του Τέξας, πριν ξαναρχίσει για το δεύτερο σκέλος στις 10 Ιουλίου στο Ορλάντο της Φλόριντα. Η τελική ημερομηνία του δεύτερου αγώνα αναμένεται να είναι στις 20 Αυγούστου στο Βανκούβερ του Καναδά. Ήταν περιλαμβάνονται στην Ώρα " ετήσια λίστα με τις s 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους στον κόσμο το Σεπτέμβριο του 2020.
Άλλες επιχειρήσεις
Το 2016, η Siwa κυκλοφόρησε μια σειρά από hairbows σε συνεργασία με την αξεσουάρ μόδας και την εταιρεία κοσμημάτων Claire's. Η σειρά των hairbows, που ήταν εμπνευσμένη από τα hairbows, η Siwa είναι γνωστή για τη φθορά της, γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία στους μαθητές του δημοτικού σχολείου στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ορισμένα σχολεία πήραν να τους απαγορεύσουν για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της πίεσης από ομοτίμους, προκαλώντας απόσπαση της προσοχής από δουλειά, την εξασθένηση της συγκέντρωσης των μαθητών και την παραβίαση των πολιτικών σχολικών ενδυμάτων. Λόγω της δημοτικότητας των τόξων, ορισμένα καταστήματα άρχισαν επίσης να πωλούν παρόμοια τόξα. Το 2017, η Siwa σχολίασε ότι τα τόξα της ήταν «σύμβολο της δύναμης, της εμπιστοσύνης και της πίστης».
Στη συνέχεια, η Siwa συνεργάστηκε με το αμερικανικό πολυκατάστημα JC Penney για να κυκλοφορήσει μια σειρά από αξεσουάρ, διακόσμηση κρεβατοκάμαρας και μια κούκλα που φτιάχτηκε με την ομοιότητά της και κυκλοφόρησε αρκετά βιβλία που απευθύνονται σε μικρά παιδιά.
Τον Ιούνιο του 2019, η FDA εξέδωσε προειδοποίηση για επικίνδυνα επίπεδα αμιάντου σε ένα σετ καλλυντικών με επωνυμία JoJo Siwa, ωθώντας την Claire να ανακαλέσει το προϊόν.
Η Siwa υπέγραψε με τον Nickelodeon το 2017 και εμφανίστηκε στην ταινία Blurt! με τον Jace Norman και την παράσταση Lip Sync Battle Shorties με τον Nick Cannon. Η Siwa αργότερα εμφανίστηκε στη σεζόν 3 του The Masked Singer με τον T-Rex. Σε ηλικία 16 ετών, είναι η νεότερη διαγωνιζόμενη που εμφανίζεται στην εκπομπή.
Τον Ιανουάριο του 2021, ο Spin Master δημιούργησε ένα παιχνίδι καρτών με τίτλο "JoJo's Juice", το οποίο περιείχε ερωτήσεις σχετικά με το γυμνό και την κλοπή, παρά το ότι διατίθεται στην αγορά για παιδιά ηλικίας 6 και άνω. Siwa ζήτησε αργότερα συγνώμη και ισχυρίστηκε ότι δεν συμμετείχε στην ανάπτυξη περιεχομένου του παιχνιδιού. το παιχνίδι ανακλήθηκε από όλα τα ράφια των καταστημάτων παιχνιδιών.
Προσωπική ζωή
Η Siwa ήταν σε σχέση με τον αστέρα του TikTok, Mark Bontempo, από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο του 2020. Siwa βγήκε ως μέλος της κοινότητας LGBTQ + στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον Ιανουάριο του 2021. Αφού ρωτήθηκε ποια ήταν η ετικέτα της από έναν θαυμαστή, Η Siwa δήλωσε ότι δεν χαρακτηρίζει τη σεξουαλικότητά της, καθώς "δεν ξέρει πραγματικά αυτήν την απάντηση". Τον Φεβρουάριο του 2021, η Siwa αποκάλυψε ότι βρισκόταν σε σχέση με τον καλύτερό της φίλο, η οποία της είχε ζητήσει να γίνει η κοπέλα της ένα μήνα πριν.
Φιλμογραφία
Τηλεοπτικές σειρές
Δισκογραφία
Εκτεταμένα έργα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί YouTubers Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες ποπ
Καόρσο
Το Καόρσο (ιταλικά: Caorso) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Ντόριαν Γκρέι (ηθοποιός)
Η Μαρία Λουίζα Μανγκίνι (ιταλικά: Maria Luisa Mangini 2 Φεβρουαρίου 1928 – 15 Φεβρουαρίου 2011), περισσότερο γνωστή ως Ντόριαν Γκρέι (ιταλικά: Dorian Gray), ήταν Ιταλίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Η Γκρέι έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή του θεάτρου το 1950. Πέντε χρόνια αργότερα, όμως, άφησε τον κόσμο του θεάτρου και αφοσιώθηκε στον κινηματογράφο. δεξιά|μικρογραφία| Η Γκρέι στο Totò, Peppino e... la malafemmina (1956). Ο ρόλος που έπαιζε πιο συχνά σε ταινίες ήταν της σαγηνευτικής γατούλας του σεξ. Έπαιξε το «κακό κορίτσι» στην ταινία Totò, Peppino e la malafemmina (1956). Εμφανίστηκε επίσης στην Κραυγή (Il grido, 1957) του Μικελάντζελο Αντονιόνι, ενώ την ίδια χρονιά πήρε μέρος στο Οι νύχτες της Καμπίρια του Φεντερίκο Φελίνι.
Θάνατος
Στις 15 Φεβρουαρίου 2011, η Γκρέι αυτοκτόνησε αυτοπυροβολούμενη στο σπίτι της στο Τορτσένιο. Ήταν 83 ετών. Ορισμένα μέσα ενημέρωσης, ωστόσο, ανέφεραν την ηλικία της ως 75, αφού η ίδια ισχυριζόταν ότι είχε γεννηθεί το 1936. δεξιά|μικρογραφία| Η Γκρέι στην ταινία Ο κύριος Παπάβερι και οι γυναίκες (1955)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νάστρο ντ' Αρτζέντο
Ζαν-Λουί ντε Ραμπύρ
Ο Ζαν-Λουί ντε Ραμπύρ (*19 Μαΐου 1930 στο Παρίσι - + 20 Μαΐου 2006 στο Βοντρικούρ του νομού Σομ) ήταν Γάλλος δημοσιογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής και πολιτιστικός ακόλουθος. Το πλήρες του όνομα ήταν Ζαν-Λουί υποκόμης του Μπρετιζέλ Ραμπύρ (Jean-Louis Vicomte de Bretizel Rambures).
Διακρίσεις
Ο Ζαν-Λουί ντε Ραμπύρ αναγορεύθηκε Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων και τιμήθηκκε με τον Μεγαλόσταυρο Πρώτης Τάξεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Συγγράμματα
Comment travaillent Ies ecrivains (Πώς εργάζονται οι συγγραφείς, εκδ. Flammarion, Παρίσι 1978).
Πηγές
Extrait :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Δανική λογοτεχνία
Κατά τη διάρκεια της Χρυσής Εποχής της Δανίας (1800–1850), η λογοτεχνία επικεντρώθηκε στη ρομαντική σκέψη, με συγγραφείς όπως ο φιλόσοφος Χένρικ Στέφενς (1773–1845) και ο ποιητής Μπερχαρν Σέβεριν Ίνζμαν (1789–1862). Μία από τις σημαντικότερες μορφές της δανικής λογοτεχνικής κουλτούρας ήταν ο Νικολά Γκρούντβιχ (1783–1872). Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (1805–1875) έγραψε πολλά παραμύθια, μεταξύ 1835 και 1872. Ο Σόρεν Κίρκεγκωρ (1813–1855), ήταν υπαρξιστής φιλόσοφος και θεολόγος της εποχής. Ο Τζενς Πίτερ Γιάκομπσεν (1847–1885), ξεκίνησε το κίνημα του νατουραλισμού στη Δανία, συγγράφοντας ρομαντικά και μελαγχολικά ποιήματα. Η Μοντέρνα τάση (Modern Breakthrough), ήταν ένα σκανδιναβικό κίνημα, επηρεασμένο από τον νατουραλισμό προς τα τέλη του 19ου αιώνα (1870-1890), με επικεφαλής τον Τζόρτζ Μπραντς (1842-1927). Άλλοι συγγραφείς της εποχής ήταν οι Χόγκερ Ντράσμαν (1846–1908), Χέρμαν Μπανγκ (1857–1912) και Σόφους Σκάντορφ (1836–1901).
Ο Χένρικ Ποντόμπινταν (1857–1943), ήταν ο νικητής του βραβείου Νόμπελ το 1917, για τις «αυθεντικές του περιγραφές της σημερινής ζωής στη Δανία». Ο 20ός αιώνας ξεκίνησε με αντιδράσεις ενάντια στο νατουραλιστικό κίνημα, δείχνοντας την αντίθεση του κόσμου της Δανίας προς τον εθνικισμό. Μια εθνική συντηρητική τάση ενσωματώθηκε στα έργα των Καζ Μανκ (1898–1944) και Βάλντεμαρ Ρόρνταμ (1872–1946). Ο σύγχρονος ρεαλισμός ασκήθηκε από τους Μπανγκ και Γιάκομπσεν. Ο κοινωνικός ρεαλισμός ασκήθηκε από τους Χανς Κιρκ (1898–1962) και Μαρτιν Άντερσεν Νεξο (1869–1954). Οι Jeppe Aakjær (1866–1930), Johannes Jørgensen(1866–1956) και ο βραβευμένος με Νόμπελ, Johannes V. Jensen (1873–1950) έφεραν μια νέα διάσταση στη δανική λογοτεχνία. Η Κάρεν Μπλίξεν (1885–1962), η οποία χρησιμοποίησε επίσης το ψευδώνυμο "Isak Dinesen", είναι αξιοσημείωτη για τα απομνημονεύματά της (Out of Africa, 1937).
Σημαντικοί συγγραφείς μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ύπηρξαν οι Tove Ditlevsen (1917–1976), Klaus Rifbjerg (1931–2015), Dan Turèll (1946–1993), Leif Davidsen (γεν. 1950), Bjarne Reuter (γενν. 1950), Peter Høeg (γεν. 1950), Jens Christian Grøndahl (γεν. 1959), Benny Andersen (1929–2018), Anders Bodelsen (1937–2021), Elsebeth Egholm (γεν. 1960), Christian Kampmann (1939–1988), Dea Trier Mørch (1011), Jakob Ejersbo (1968–2008), Jussi Adler-Olsen (γεν. 1950) και Birgithe Kosovic (γεν. 1972). Μεταξύ των πιο επιτυχημένων συγγραφέων του σήμερα είναι ο Leif Davidsen που γράφει συναρπαστικές κατασκοπευτικές ιστορίες με πολιτικές προεκτάσεις, ο Bjarne Reuter με τα συναρπαστικά μυθιστορήματά του για νεότερους αναγνώστες και ο Jens Christian Grøndahl, του οποίου οι ιστορίες αγάπης με ψυχολογική ανατροπή συμπεριλαμβανομένων των "Silence in October" και "An Altered Light", άφησαν εποχή.
Μεσαίωνας
Η πρώτη βιβλιογραφία της Δανίας εμφανίστηκε σε επιγραφές, χρησιμοποιώντας το ρινικό αλφάβητο, που ήταν γρατσουνισμένο σε πέτρα ή λαξευμένο σε μέταλλο, κυρίως επιτάφια πολεμιστών, βασιλιάδων και ιερέων που περιστασιακά είχαν σύντομα ασυμμετρητικούς αλφαιστικούς στίχους στο πνεύμα των Βίκινγκ. Ρανικές επιγραφές χρησιμοποιήθηκαν στη Δανία περίπου το 250, αλλά οι περισσότερες από αυτές, διατηρούνται από το 800 έως το 1100. Με την εισαγωγή του Χριστιανισμού, τα Λατινικά έγιναν η κυρίαρχη λογοτεχνική γλώσσα. Η πρώτη σημαντική συμβολή της Δανίας στην παγκόσμια λογοτεχνία - η Gesta Danorum (γραμμένο μεταξύ 1185 και 1222, «Οι πράξεις των Δανών», Eng. Trans. Η ιστορία των Δανών) του Σάξωνα Γραμματικού- γράφτηκε στα Λατινικά. Οι μεσαιωνικές μπαλάντες της Δανίας είναι από τις πιο σημαντικές στην Ευρώπη. Τα 539 είναι γνωστά σε περισσότερες από 3.000 εκδόσεις, αλλά σχεδόν όλες καταγράφηκαν μετά το τέλος του Μεσαίωνα, με την πρώτη έντυπη έκδοση να εμφανίζεται το 1591.
16ος Αιώνας
Το 1536, η μεταρρύθμιση πραγματοποιήθηκε στη Δανία και οι αρχές του 16ου αιώνα χαρακτηρίστηκαν από πολλά φυλλάδια υπέρ ή κατά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Η αναγέννηση έκανε αισθητή την επιρροή της και στη Δανία. Ο Christiern Pedersen ήταν ο πιο εξέχων ανθρωπιστής που υποστήριξε τη μεταρρύθμιση. Επεξεργάστηκε το Gesta Danorum από τον ιστορικό Saxo Grammaticus του 13ου αιώνα, μετέφρασε τη Νέα Διαθήκη στα Δανικά, προσάρμοσε τα φυλλάδια του Martin Luther στα Δανικά και συμμετείχε σε μια μετάφραση ολόκληρης της Βίβλου (1550). Ο Poul Helgesen ήταν αντίπαλος της Λουθηρανικής μεταρρύθμισης και ο Hans Tausen εκπρόσωπός του. Το Βιβλίο Επισκέψεων του Λουθηρανού επισκόπου Πεντερ Παλλάδιος, είναι ένα σημαντικό λογοτεχνικό έγγραφο. Οι δύο πιο σημαντικοί ιστορικοί ήταν ο Anders Sørensen Vedel, ο οποίος μετέφρασε το Gesta Danorum στα Δανικά το 1575 και ήταν επίσης ο εκδότης και συντάκτης της πρώτης συλλογής δανέζικων μεσαιωνικών μπαλάντων (1591), και ο Άριλντ Χούφελντ.
Η Λογοτεχνική αναγέννηση
Η δανική ποίηση τον 17ο αιώνα έτεινε να ακολουθεί την κλασική δουλειά και οι αγαπημένες μορφές ήταν το εξάμετρο, η αλεξανδρίνη και το σονέτο. Η απλότητα στα ποιήματα εκείνης της εποχής, αποφεύγεται σκόπιμα. Η ακρίβεια είναι το κυρίαρχο στυλ. Ο Άντερς Αρέμπο μεταφράζει τους ψαλμούς και έγραψε το "Εξαήμερο" (1661), μια δανική έκδοση του Γάλλου ποιητή του 16ου αιώνα, Guillaume du Bartas της La Σεμέν. Ο αιώνας ήταν πλούσιος όσον αφορά την περιστασιακή ποίηση. Τα διδακτικά και ποιμαντικά ποιήματα ήταν επίσης κοινά. Ο Anders Bording, εκθέτης της δανικής μπαρόκ ποίησης, ήταν επίσης ο ιδρυτής της πρώτης δανικής εφημερίδας, Den danske Mercurius (από το 1666), στο οποίο οι ειδήσεις εμφανίστηκαν σε ρυθμικές αλεξανδρίνες. Ένας πραγματικά μεγάλος ποιητής της περιόδου, ήταν ο Τόμας Κίνγκο, ένας ανώτατος κύριος σχεδόν σε κάθε είδος ποίησης. Οι ύμνοι του αντικατοπτρίζουν έναν βίαιο, παθιασμένο χαρακτήρα, κοσμικό και βαθιά θρησκευτικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
The American Cyclopædia (1879)/Denmark, Language and Literature.
Μιχαήλ Κορύμπουτ Βισνιοβιέτσκι
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ιερεμία πρίγκιπα του Βισνιόβιετς, Βούμπνιε & Χόρολ, μεγιστάνα της Πολωνίας-Λιθουανίας και της Γκρυζέλντα-Κωνστάντσια, κόρης του Τόμας Ζαμοΰσκι βοϊβόδα της Ποδολίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1670 την Ελεονώρα των Αψβούργων, κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Αμάμι Οσίμα
Το Αμάμι Οσίμα (奄美大島, Okinawan: Uushima (ウーシマ); Amami: Ushima (ウシマ)), γνωστό επίσης ως Αμάμι, είναι το μεγαλύτερο νησί στο αρχιπέλαγος Αμάμι μεταξύ Κιούσου και Οκινάουα. Είναι ένα από τα νησιά Σατσουνάν.
Το νησί, έχει έκταση 712,35 km 2, και πληθυσμό περίπου 73.000 άτομα. Διοικητικά χωρίζεται στην πόλη Αμάμι, τις πόλεις Τατσούγκο, Σετούτσι και τα χωριά Ουκέν και Γιαμάτο του νομού Καγκοσίμα. Μεγάλο μέρος του νησιού βρίσκεται εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Αμάμι Γκούντο.
Το 2021, συμπεριλήφθηκε ως μέρος της σειράς Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO του νησιού Αμάμι Οσίμα, του νησιού Τοκουνοσίμα, του βόρειου τμήματος του νησιού Οκινάουα και του νησιού Ιριομότε.
Ιστορία
Είναι αβέβαιο πότε κατοικήθηκε για πρώτη φορά το Αμάμι Οσίμα. Τα λίθινα εργαλεία υποδεικνύουν οικισμό στην ιαπωνική παλαιολιθική περίοδο και άλλα τεχνουργήματα, συμπεριλαμβανομένης της κεραμικής, υποδηλώνουν μια συνεχή επαφή με την Ιαπωνία της περιόδου Τζόμον, Γιαγιόι και Κοφούν.
Το νησί αναφέρεται στο αρχαίο ιαπωνικό χρονικό Νιχόν Σόκι σε ένα λήμμα για το έτος 657 μ.Χ. Κατά την περίοδο Νάρα και την πρώιμη περίοδο Χεϊάν ήταν τόπος στάσης για απεσταλμένους από την Ιαπωνία στην αυλή της δυναστείας των Τανγκ στην Κίνα. Η μαργαριταρόρριζα ήταν ένα σημαντικό προϊόν εξαγωγής στην Ιαπωνία. Μέχρι το 1611, το Αμάμι Οσίμα ήταν μέρος του Βασιλείου Ριούκιου. Το νησί δέχτηκε εισβολή από σαμουράι από τη φυλή Σιμάζου το 1609 και η ενσωμάτωσή του επίσημα στην δικαιοδοσία αυτού του τομέα αναγνωρίστηκε από το σογκουνάτο Τοκουγκάβα το 1624. Η διοίκηση της φυλής Σιμάζου ήταν σκληρή, με τους κατοίκους του νησιού να περιορίζονται στη δουλεία και να αναγκάζονται να καλλιεργήσουν ζαχαροκάλαμο, για να αντιμετωπίσουν την υψηλή φορολογία, η οποία συχνά οδηγούσε σε λιμό. Ο Σάιγκο Τακαμόρι εξορίστηκε στο Αμάμι Οσίμα το 1859, έμεινε για δύο χρόνια και το σπίτι του έχει διατηρηθεί ως μουσείο μνήμης. Μετά την αποκατάσταση του Μεϊτζί, το Αμάμι Οσίμα ενσωματώθηκε στην επαρχία Οσούμι και αργότερα έγινε μέρος του νομού Καγκοσίμα. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί με τα άλλα νησιά Αμάμι, κατελήφθη από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το 1953, οπότε και επανήλθε υπό τον έλεγχο της Ιαπωνίας.
Από τον Φεβρουάριο του 1974, μια περιοχή 7.861 εκταρίων, που περιλαμβάνει τμήματα του νησιού και της γύρω θάλασσας προστατεύτηκε ως οιονεί εθνικό πάρκο Αμάμι Γκούντο. Η περιοχή έχει επίσης ένα μεγάλο μαγκρόβιο δάσος.
Τον Δεκέμβριο του 2001 έγινε μια ναυμαχία, που ονομάζεται Μάχη του Αμάμι Οσίμα μεταξύ ενός οπλισμένου βορειοκορεατικού κατασκοπευτικού σκάφους και πλοίων της ιαπωνικής ακτοφυλακής κοντά στο Αμάμι Οσίμα. Το κατασκοπευτικό σκάφος παραβίασε την Αποκλειστική οικονομική ζώνη της Ιαπωνίας. Αυτή ήταν μια εξάωρη αντιπαράθεση, που έληξε με τη βύθιση του βορειοκορεατικού σκάφους.
Το 2017 ιδρύθηκε το Εθνικό Πάρκο Αμάμι Γκούντο. Απορρόφησε το πρώην εθνικό πάρκο Αμάμι Γκούντο και άλλες χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές σε παρακείμενους δήμους.
Γεωγραφία
Το Αμάμι Οσίμα είναι το έβδομο μεγαλύτερο νησί στο ιαπωνικό αρχιπέλαγος μετά τα τέσσερα κύρια νησιά, το νησί Οκινάουα και το νησί Σάντο (εξαιρουμένων των αμφισβητούμενων νήσων Κουρίλων). Βρίσκεται περίπου 380 χιλιόμετρα νότια του νότιου άκρου του Κιούσου και 250 χιλιόμετρα βόρεια της Οκινάουα. Το νησί είναι ηφαιστειακής προέλευσης. Το όρος Γιουβάντα έχει ύψος 605 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η ακτή του νησιού περιβάλλεται από έναν κοραλλιογενή ύφαλο, και το νησί μπορεί επίσης να ήταν το σπίτι σε μερικούς από τους βορειότερους κοραλλιογενείς υφάλους στην Ιαπωνία κατά την τελευταία παγετώδη περίοδο. Περιβάλλεται από τη Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας στα δυτικά και τον Ειρηνικό Ωκεανό στα ανατολικά.
Διοίκηση
μικρογραφία|250x250εσ| 5 δήμοι του Αμάμι Οσίμα Amami (Αμάμι) Tatsugō Σετούτσι Γιαμάτο Uken Το Αμάμι Οσίμα ανήκει στο νομό Καγκοσίμα. Αποτελείται από τους παρακάτω δήμους.
Κλίμα
Το κλίμα του Αμάμι Οσίμα ταξινομείται ως υγρό υποτροπικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Köppen Cfa) με πολύ ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Η περίοδος των βροχών διαρκεί από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο. Το νησί δέχεται συχνούς τυφώνες.
Πανίδα
Το Αμάμι Οσίμα φιλοξενεί πολλά σπάνια ή απειλούμενα ενδημικά ζώα, συμπεριλαμβανομένου του κουνελιού Αμάμι και ενός είδους κίσσας, τα οποία βρίσκονται τώρα μόνο στο Αμάμι Οσίμα και στο Τοκουνοσίμα. Το κουνέλι Αμάμι αποκαλείται μερικές φορές ζωντανό απολίθωμα επειδή αντιπροσωπεύει μια αρχαία ασιατική καταγωγή που έχει εξαφανιστεί αλλού.
Το νησί φιλοξενεί επίσης το Protobothrops flavoviridis ή χάμπου, ένα δηλητηριώδες φίδι που μπορεί να βρεθεί σε όλα τα νησιά Ριούκιου. Οι μαγκούστες εισήχθησαν για να σκοτώσουν τα φίδια χάμπου, αλλά έχει δημιουργηθεί ένα άλλο πρόβλημα. Η αύξηση του πληθυσμού των μαγκούστων έχει συνδεθεί με την μείωση των πληθυσμών του κουνελιού Αμάμι και των άλλων ενδημικών ειδών.
Η παρατήρηση μεγάπτερων φαλαινών έχει γίνει ένα χαρακτηριστικό αξιοθέατο το χειμώνα τα τελευταία χρόνια. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι η δεξιά φάλαινα του Βόρειου Ειρηνικού, το πιο απειλούμενο από όλα τα είδη φαλαινών, έχει επανειλημμένα εμφανιστεί γύρω από το νησί (υπάρχουν πέντε καταγραφές με τρεις θεάσεις, μια σύλληψη και ένα προσάραγμα από το 1901) και, το Αμάμι είναι η μόνη τοποθεσία στην Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας όπου αυτό το είδος έχει εμφανιστεί τα τελευταία 110 χρόνια. Είναι επίσης μία από τις δύο τοποθεσίες στον κόσμο μαζί με τα νησιά Ογκασαβάρα, όπου η συνεχής εμφάνιση το χειμώνα έχει επιβεβαιωθεί από τον 20ο αιώνα. Επίσης, ανακαλύφθηκαν ρινοδέλφινα Ινδο-Ειρηνικού στο στενό του Σέτο. Άλλα είδη περιλαμβάνουν φάλαινες (φάλαινα του Μπράιντ, φυσητήρες), μικρότερες φάλαινες ή δελφίνια (ψεύτικη φάλαινα δολοφόνος, μακρύρυγχο δελφίνι, στικτό δελφίνι) και ούτω καθεξής. Πριν εξαφανιστούν, πολλές μεγάλες φάλαινες, όπως οι μπλε φάλαινες και οι πτεροφάλαινες, ήταν εποχικοί μετανάστες.
Το νησί σηματοδοτεί το βορειότερο όριο της διαβίωσης του ντιγκόνγκ, με περιστασιακές θεάσεις κατά τον 20ο και τον 21ο αιώνα.
Καρπανέτο Πιατσεντίνο
Το Καρπανέτο Πιατσεντίνο (ιταλικά: Carpaneto Piacentino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Αμάμι Οσίμα
Πανίδα
Το Αμάμι Οσίμα είναι το μόνο μέρος όπου φωλιάζουν οι δερματοχελώνες στην Ιαπωνία.
Καρπανέτο Πιατσεντίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Αμάμι Οσίμα
Δημογραφικά στοιχεία
Το Αμάμι Οσίμα είχε πληθυσμό 73.000 ατόμων το 2013. 44.561 άνθρωποι ζουν στην πόλη Αμάμι. Η συνολική έκταση της πόλης Αμάμι είναι 308,15 km² με πυκνότητα πληθυσμού 145 άτομα ανά km².
Μεταφορές
Το αεροδρόμιο Αμάμι, που βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού, συνδέεται με το Τόκιο, την Οσάκα, τη Νάχα, τη Φουκουόκα και την Καγκοσίμα, καθώς και τοπικές πτήσεις προς τα άλλα νησιά Αμάμι. Υπάρχουν δρομολόγια λεωφορείων και δρόμοι στο νησί.
Γλώσσα
Δύο διάλεκτοι της γλώσσας Αμάμι ομιλούνται στο Αμάμι Οσίμα: η διάλεκτος της Βόρειας Οσίμα και η νότια διάλεκτος Οσίμα. Αυτές οι διάλεκτοι αποτελούν μέρος της ομάδας Ριουκιουανών γλωσσών. Σύμφωνα με το Ethnologue, ως το 2005 υπήρχαν περίπου 10.000 ομιλητές της διαλέκτου της Βόρειας Οσίμα και περίπου 1.800 ομιλητές της διαλέκτου της νότιας Οσίμα. Αυτές οι διάλεκτοι πλέον ομιλούνται κυρίως από μεγαλύτερους κατοίκους του νησιού, ενώ οι περισσότερες από τις νεότερες γενιές μιλούν μόνο Ιαπωνικά. Η γλώσσα Αμάμι, συμπεριλαμβανομένων των διαλέκτων Οσίμα, έχουν χαρακτηριστεί ως απειλούμενες γλώσσες από την UNESCO.
Υπάρχει επίσης μια νοηματική γλώσσα του χωριού, η οποία ονομάζεται νοηματική γλώσσα Αμάμι Οσίμα, που χρησιμοποιείται στην περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία: Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιαπωνία Κατηγορία:Νησιά της Ιαπωνίας
Αλμπιρέο
Διπλός αστέρας
Φασματικές παρατηρήσεις του β Κύκνου Α στο τέλος του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα έδειξαν ότι στην πραγματικότητα ήταν κοντινός διπλός αστέρας. Οι δύο αστέρες έλαβαν τους χαρακτηρισμούς Αλμπιρέο Αa και Αλμπιρέο Αc. Μια τροχιά που έχει εκτιμηθεί δείχνει ότι η περίοδος περιφοράς είναι 213 χρόνια. Άλλες εκτιμήσεις, βασισμένες στην ταχύτητα του διπλού αστέρα δίνουν περίοδο περιστροφής λίγο πάνω από 100 χρόνια ή 56 χρόνια. Ο τωρινός διαχωρισμός των δύο αστέρων είναι 0,4". Ο Αλμπιρέο Ac είναι φασματικού τύπου B9, έχει θερμοκρασία επιφανείας 11.000 βαθμούς Κέλβιν, μάζα 3,2 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή και είναι 100 φορές λαμπρότερος από τον Ήλιο. Ο πορτοκαλί γίγαντας (Αα) έχει θερμοκρασία επιφανείας 4.000 Κέλβιν, μάζα 5 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή και είναι 950 λαμπρότερος από τον Ήλιο. Υπολογίζεται ότι έχει 50 φορές μεγαλύτερη διάμετρο από τον Ήλιο. Ο ορατός μπλε αστέρας είναι παρόμοιος με τον Αλμπιρέο Ac (3,3 Μ☉, 190L☉, 12.100 K), αλλά λόγω της γρήγορης περιστροφής του (μία φορά κάθε 0,6 μέρες) έχει δημιουργήσει γύρω του ένα δίσκο αερίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου B Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου K Κατηγορία:Διπλοί αστέρες κατηγορία:Κύκνος (αστερισμός) Κατηγορία:Τριπλά αστρικά συστήματα
Γιάννης Καραλής
Το λήμμα Γιάννης Καραλής μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ναύσταθμος Πασαλιμάνι
Ψυχρός Πόλεμος
Ο ναύσταθμος Πασαλιμάνι ήταν η μόνη σοβιετική βάση στη Μεσόγειο τη δεκαετία του 1950. Γύρω από αυτήν δημιουργήθηκε επεισόδιο μεταξύ των Σοβιετικών και των Αλβανών το 1961, όταν η Αλβανία βγήκε απροειδοποίητα από το σύμφωνο της Βαρσοβίας και έτσι ουσιαστικά όχι μόνο απαγόρευσε τη χρήση της βάσης στους Σοβιετικούς οι οποίοι είχαν κάνει μεγάλες επενδύσεις σε αυτήν, αλλά παράλληλα κατάσχεσε 4 σοβιετικά υποβρύχια κλάσης Ουίσκι που ήταν ελλιμενισμένα στον ναύσταθμο, τα οποία βρίσκονται εκεί μέχρι και σήμερα (αν και πλέον έχουν αποσυρθεί).
Μετά τη πτώση του ανατολικού μπλοκ
Μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1991 η βάση ανοικοδομήθηκε με έξοδα της Τουρκίας και βάσει διμερούς συμφωνίας Αλβανίας-Τουρκίας το τουρκικό ναυτικό έχει το δικαίωμα να τη χρησιμοποιεί.
Το 1992 υπογράφηκε συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας Αλβανίας-Τουρκίας, η οποία περιελάμβανε την ανοικοδόμηση του ναυστάθμου από τη Τουρκία, παράλληλα με την παροχή πρόσβασης για τουρκική χρήση. Η Τουρκία βοήθησε την Αλβανία σε μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού της σημερινής Ναυτικής Ακαδημίας και των εγκαταστάσεων επισκευής στο Πασαλιμάνι.
Τρία από τα τέσσερα σκάφη περιπολίας Damen Stan του Αλβανικού Πολεμικού Ναυτικού χτίστηκαν στο Πασαλιμάνι, το πιο πρόσφατο δε ολοκληρώθηκε το 2014. Επί του παρόντος, τέσσερα αποσυρμένα υποβρύχια κατηγορίας Ουίσκι που ανήκαν στο παρελθόν στη Σοβιετική Ένωση εξακολουθούν να βρίσκονται στο ναύσταθμο μαζί με τα πολεμικά σκάφη της Αλβανίας. Μπορούν να προβληθούν μέσω δορυφορικών εικόνων της βάσης.
Η ναυτική δύναμη του ναυστάθμου συχνά εκτελεί ναυτικές ασκήσεις στον κόλπο του Αυλώνα, έξω από το Πασαλιμάνι. Περιστασιακά πραγματοποιούνται ασκήσεις με άλλα έθνη, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο. Η πιο πρόσφατη άσκηση, Sarex '16, πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2016.
Άλλες υπηρεσίες
Στο ναύσταθμο λειτουργεί επίσης σχολή ναυπηγικής καθώς και ναυπηγείο.
Ντρέντε
Το Ντρέντε (Ολλανδικά: ) είναι επαρχία της Ολλανδίας στα βορειοανατολικά της χώρας. Η πρωτεύουσά της είναι το Άσσεν και συνορεύει με το Οφεράισσελ (νότια), το Φρίσλαντ (δυτικά), το Χρόνινγκεν (βόρεια) και τη Γερμανία (ανατολικά).
Ιστορία
Σε αντίθεση με άλλες περιοχές των Κάτω Χωρών, το Ντρέντε είναι αραιά κατοικημένο από τα χρόνια του μεσαίωνα. Αν εξαιρέσει κανείς τις βιομηχανικές πόλεις του Άσσεν και του Έμμεν, η υπόλοιπη έκταση χρησιμοποιείται για αγροτική εκμετάλλευση. Η περιοχή κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια. Έχουν βρεθεί αντικείμενα που χρονολογούνται στα 150.000 π.Χ. και είναι τα αρχαιότερα της Ολλανδίας. Το Ντρέντε φαίνεται πως ήταν μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της χώρας ως την Εποχή του Χαλκού. Τα πιο γνωστά ευρήματα είναι τύμβοι που κατασκευάστηκαν εκεί γύρω στα 3.500 π.Χ. Το όνομα Ντρέντε πρωτοεμφανίζεται σε έγγραφο του 820, ενώ στα αρχεία των ετών 1024-1025 αναφέρεται η φράση «κομητεία Ντρέντε». Η κομητεία αυτή παραδόθηκε από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Β΄ στον Αρχιεπίσκοπο Ουτρέχτης Άνταλμποντ Β΄. Μετά από τη μακρά υπαγωγή της στην Ουτρέχτη, η επαρχία περιήλθε στα χέρια των Αψβούργων του Καρόλου Κουίντου το 1528. Όταν δημιουργήθηκε η Δημοκρατία των Επτά Ενωμένων Επαρχιών των Κάτω Χωρών το 1581, το Ντρέντε συμπεριελήφθη σε αυτή αν και χωρίς επίσημο καθεστώς επαρχίας – λόγω της φτώχειας που επικρατούσε – ως τον Ιανουάριο του 1796. Λίγο πριν από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ολλανδική κυβέρνηση έχτισε στο Χόοχαλεν στρατόπεδο υποδοχής Γερμανών Εβραίων που εγκατέλειπαν το Ναζιστικό καθεστώς. Κατά τραγική ειρωνεία, οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν αργότερα τις εγκαταστάσεις αυτές ως στρατόπεδο συγκέντρωσης και μεταφοράς κρατουμένων. Ολλανδοί, Εβραίοι, Ρομά, αντάρτες και πολιτικοί αντιρρησίες μεταφέρθηκαν από το Χόοχαλεν σε άλλες γερμανικές και πολωνικές περιοχές προς εξόντωση.
Οικονομία
Η αγροτική οικονομία παίζει σημαντικό ρόλο στο Ντρέντε, παράλληλα με κάποια βιομηχανικά κέντρα. Η απόλυτη ησυχία που χαρακτηρίζει την επαρχία αποτελεί, επίσης, κίνητρο για τουριστικές εξορμήσεις. Το Ντρέντε είναι ακόμα γνωστό για τους ποδηλάτες του, καθώς διαθέτει εκατοντάδες χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων που διασχίζουν δάση, κανάλια και όλες τις σημαντικές πόλεις της περιοχής. Το Ντρέντε διαθέτει ελάχιστους ποταμούς ή ρυάκια, σε αντίθεση με την υπόλοιπη χώρα.
Γλώσσες
Ο μισός περίπου πληθυσμός του Ντρέντε μιλά Ολλανδικά και ο άλλος μισός την Ντρεντς, μια γλώσσα με αρκετές τοπικές διαλέκτους. Η γλώσσα Ντρεντς είναι επίσημα αναγνωρισμένη από την Ολλανδική κυβέρνηση και προστατεύεται επίσημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|250px|Χάρτης του Ντρέντε Μετά τη μεταρρύθμιση του 1996, οι δήμοι του Ντρέντε περιορίστηκαν σε μόνο δώδεκα. Οι περισσότεροι από αυτούς αποτελούν ενώσεις με άλλους πρώην μικρότερους δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ολλανδίας
Ίντα του Φόρμπαχ-Ράτελνμπεργκ
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ράποτο Δ΄ του Χαμ (Cham) και της Mατθίλδης. Είναι επίσης γνωστή ως Ίθα. Παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Β΄ της Αυστρίας και απέκτησε έναν γιο, τον Λεοπόλδο Γ΄. Ήταν γνωστή ως μία από τις μεγάλες καλλονές της εποχής της.
Το 1101, η Ίντα, μαζί με τον Tίεμο του Σάλτσμπουργκ και τους δούκες Γουέλφο Δ΄ της Βαυαρίας και Γουλιέλμο Θ΄ της Βαυαρίας, εντάχθηκε στη Σταυροφορία του 1101 και σήκωσε και οδήγησε τον δικό της στρατό προς την Ιερουσαλήμ.
Τον Σεπτέμβριο εκείνου του έτους, η Ίντα και ο στρατός της ήταν μεταξύ εκείνων που έπεσαν σε ενέδρα στην Ηράκλεια Κύβιστρα από τον σουλτάνο Kιλίτζ Αρσλάν Α΄. Ο Έκχαρντ της Άουρα αναφέρει ότι η Ίντα σκοτώθηκε στις μάχες, αλλά οι φήμες επέμειναν ότι επέζησε και μεταφέρθηκε σε ένα χαρέμι, σύμφωνα με τον Aλβέρτο του Άαχεν. Μεταγενέστεροι θρύλοι υποστήριζαν, ότι ήταν η μητέρα του μουσουλμάνου ήρωα Ζενγκί, όπως στην Ιστορία των Γουέλφων (Historia Welforum), αλλά αυτό είναι αδύνατο για χρονολογικούς λόγους. Ωστόσο, ο Έκεχαρντ της Άουρα είναι ίσως η πιο πιθανή εκδοχή, καθώς είναι ο μόνος που μπορεί να βασιστεί σε αυτόπτες μάρτυρες, που ήταν επιζήσαντες της μάχης της Ηράκλειας Κυβίστρων, τους οποίους ο έκεχαρντ συνάντησε λίγες εβδομάδες αργότερα στην Ιόππη/Γιάφα, ενώ ο Aλβέρτος του Άαχεν και ο συγγραφέας του Historia Welforum κατέγραψαν μόνο μετά από φήμες.
Στη μυθοπλασία
Η μοίρα της Ίντας απεικονίζεται στο Αγαπητή Προσκυνήτρια (Beloved Pilgrim) του Κρίστοφερ Χέιγθορν (Christopher Hawthorne) του 2011.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Β΄ των Μπάμπενμπεργκ μάργραβο της Αυστρίας και είχε τέκνα:
Β΄ Sources
Κατηγορία:Δούκισσες της Αυστρίας