cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δολοφονία του Μπορίς Νεμτσόφ
Έρευνες
Κατά τη διάρκεια της νύχτας μετά τη δολοφονία, έγινε έρευνα στο διαμέρισμα του Νέμτσοφ στην οδό Malaya Ordynka και κατασχέθηκαν όλα τα έγγραφα και το υλικό που σχετίζονται με τις επιχειρηματικές και πολιτικές του δραστηριότητες. Τα μέσα ενημέρωσης της αντιπολίτευσης εξέφρασαν ανησυχίες ότι αυτό έγινε για να ανακτηθεί ένα προσχέδιο έκθεσης σχετικά με τη ρωσική εμπλοκή στον πόλεμο στο Ντονμπάς που ανακοινώθηκε από τον Νεμτσόφ λίγο πριν από το θάνατό του. Μερικές πληροφορίες για το περιεχόμενο της έκθεσης αποκαλύφθηκαν αργότερα από τους φίλους του Νέμτσοφ.
Στις 28 Φεβρουαρίου, ένα λευκό αυτοκίνητο μάρκας Lada που πιθανότατα ανήκε στον ή τους δολοφόνους βρέθηκε εγκαταλελειμμένο. Τα ρωσικά κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι το αυτοκίνητο είχε πινακίδα κυκλοφορίας από τη Δημοκρατία της Ινγκουσετίας, αν και οι αρχικοί μάρτυρες είχαν δηλώσει ότι το λευκό αυτοκίνητο που ενεπλάκη στο περιστατικό δεν είχε πινακίδες. Μια υποβρύχια έρευνα στον ποταμό Μόσχα για την ανάκτηση του όπλου που πιθανολογείται ότι πέταξε ο δολοφόνος μετά τη δολοφονία δεν έδωσε κάποιο αποτέλεσμα. Οι αρχές προσφέραν χρηματική ανταμοιβή 3 εκατομμυρίων ρούβλιων (43.000 ευρώ) για οποιαδήποτε πληροφορία που θα οδηγούσε στη σύλληψη και την καταδίκη του δολοφόνου. Η Ντουρίτσκαγια, έχοντας καταθέσει ενώπιον της ερευνητικής ομάδας, επέστρεψε στην Ουκρανία στις 2 Μαρτίου. Λόγω των αναφερόμενων απειλών για τη ζωή της, ο Γενικός Εισαγγελέας της Ουκρανίας Βίκτορ Σόκιν παρείχε στην Ντουρίτσκαγια κρατική προστασία.
Κριτικές στην επίσημη έρευνα
Στα τέλη Οκτωβρίου 2017, ο δημοσιογράφος Ντέιβιντ Σάτερ δημοσίευσε ένα άρθρο στη National Review σχετικά με μια ανεπίσημη δημόσια έρευνα για τη δολοφονία. Η έρευνα διεξήχθη από τον Ιγκόρ Μούρτζιν, δικηγόρο της Αγίας Πετρούπολης που ειδικεύεται στα αυτοκινητιστικά ατυχήματα και στην ερμηνεία βιντεοκασέτων. Τον Ιούνιο του 2019, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης κάλεσε τις ρωσικές αρχές να ανοίξουν εκ νέου την υπόθεση και να συνεχίσουν την έρευνα, αναφέροντας ορισμένες από τις ονομαζόμενες "σοβαρές ανησυχίες για την ανεξαρτησία και την αποτελεσματικότητά της". Η Συνέλευση επέκρινε την επίσημη εκδοχή της δολοφονίας ως "βασισμένη σε μια σοβαρά εσφαλμένη έρευνα και δίκη" και "ασύμβατη με τα διαθέσιμα στοιχεία σε πολλά θεμελιώδη σημεία". Σύμφωνα με το ομόφωνα εγκεκριμένο ψήφισμά της, εναλλακτικές εκδοχές που οι ρωσικές αρχές αρνήθηκαν να διερευνήσουν είναι πολύ πιο συνεπείς με τα διαθέσιμα στοιχεία. Η Συνέλευση κάλεσε τα κράτη που έχουν υιοθετήσει τον νόμο Μαγκνίτσκι να εξετάσει το ενδεχόμενο κυρώσεων κατά των υπευθύνων για αυτό που αποκάλεσε «αποτυχία έρευνας».
Ο Λεονίντ Μπερσίντσκι του Bloomberg View δήλωσε ότι "τους τελευταίους μήνες, η μηχανή προπαγάνδας του Πούτιν υποκινούσε έντονα τους Ρώσους να εναντιωθούν στην "πέμπτη φάλαγγα" και σε αυτούς που διαμαρτυρήθηκαν για την προσάρτηση της Κριμαίας και τον πόλεμο που υποκίνησε το Κρεμλίνο στην ανατολική Ουκρανία. Ο Νεμτσόφ ήταν όλες τις λίστες των προδοτών που δημοσιεύτηκε στο Διαδίκτυο και προβλήθηκε στην κρατική τηλεόραση. Στην Daily Telegraph, ο Μπεν Τζούντα έγραψε ότι το Κρεμλίνο «ή διέταξε ή επέτρεψε [τη δολοφονία του Νεμτσόφ] να συμβεί», λέγοντας ότι " ο Μπορίς Νεμτσόφ δεν μπορούσε να κάνει το παραμικρό, χωρίς αυτό να καταγράφεται ή να παρακολουθείται από τη μυστική αστυνομία. Πολύ απλά είναι αδύνατο αυτός ο άντρας να μπορούσε να εκτελεστεί χωρίς το Κρεμλίνο να γνωρίζει ότι υπήρχε συνωμοσία για να τον σκοτώσουν". Μερικοί είδαν παραλληλισμούς με τη δολοφονία του Σέργκει Κίροφ το 1934. Ο Μπράιαν Γουίτμορ, γράφοντας για το Radio Free Europe, δήλωσε ότι η δολοφονία έδειξε την ανάπτυξη μιας "υβριδικής εκστρατείας του Μεγάλου Τρόμου" ενάντια στην αντιπολίτευση του Πούτιν.
Το BBC αναφέρθηκε σε μια συνέντευξη που έδωσε ο Νεμτσόφ στις 10 Φεβρουαρίου 17 ημέρες πριν από το θάνατό του, στην οποία η ρωσική εφημερίδα Sobesednik ανέφερε ότι ο Νεμτσόφ είπε ότι η μητέρα του φοβόταν ότι ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν θα τον σκότωνε. Πρόσθεσε ότι η 86χρονη μητέρα του φοβάται επίσης για τη ζωή του Μιχαήλ Χοντορκόφσκι και του Αλεξέι Ναβάλνι. Όταν ρωτήθηκε αν ο ίδιος φοβόταν για τη ζωή του, ο Νεμτσόφ απάντησε: "Ναι, όχι τόσο έντονα όσο η μητέρα μου". Όταν το BBC αναφέρθηκε σε εκείνη τη συνέντευξη, στις 27 Φεβρουαρίου 2015, το Sobesednik δημοσίευσε μια εκτεταμένη εκδοχή της αρχικής συνέντευξης, στην οποία ο Νεμτσόφ φέρεται να πρόσθεσε: "Απλά αστειεύομαι. Αν φοβόμουν τον Πούτιν, δεν θα ήμουν σε αυτή τη δουλειά".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έγκλημα στη Ρωσία Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες
Μέγας Δούκας του Λουξεμβούργου
Ο Μέγας Δούκας του Λουξεμβούργου είναι ο αρχηγός κράτους του Λουξεμβούργου. Το Λουξεμβούργο είναι μεγάλο δουκάτο από τις 15 Μαρτίου 1815, όταν προέκυψε από το έδαφος του πρώην Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Ήταν σε προσωπική ένωση με το Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών μέχρι το 1890 υπό τον Οίκο της Οράγγης-Νασσάου. Το Λουξεμβούργο είναι το μοναδικό κυρίαρχο δουκάτο του κόσμου και από το 1815 έχουν υπάρξει εννέα μονάρχες, συμπεριλαμβανομένου του τρέχοντος.
Συνταγματικός ρόλος
Το σύνταγμα του Λουξεμβούργου ορίζει τη θέση του μεγάλου δούκα ως εξής:
Διαδοχή
Ο διάδοχος κληρονόμος μπορεί να αποκτήσει το στυλ «Κληρονομικός Μεγάλος Δούκας». Ο σημερινός κληρονόμος είναι ο Κληρονομικός Μεγάλος Δούκας Γουλιέλμος. Τον Ιούνιο του 2011, μειώθηκαν έγινε αλλαγή στο κανόνα για τη σειρά διαδοχής, επιτρέποντας σε κάθε νόμιμο θηλυκό απόγονο στον οίκο του Νασσάου να συμπεριληφθεί στη σειρά διαδοχής.
Τίτλος
Οι παραδοσιακοί τίτλοι του μεγάλου δούκα είναι οι εξής: Ελέου Θεού, Μεγάλος Δούκας του Λουξεμβούργου, Δούκας του Νασάου, Κόμης Παλατίνος του Ρήνου, Κόμης του Σάιν, του Κόνιγκσταιν, του Κατζενελμπόγκεν και του Ντίεζ, Κυβερνήτης του Χάμερσταϊν, Λόρδος του Μάλμπεργκ, του Βισμπάντεν, του Άιντσταϊν, του Μέρενμπεργκ, του Λίμπουργκ και του Έπσταϊν.
Οίκος του Όραντζ-Νασάου
Κατηγορία:Πολιτική του Λουξεμβούργου
Περαταριά Λάρισας
Η Περαταριά ή Σιδηροδρομικός Σταθμός Ραψάνης είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Περαταριά βρίσκεται βόρεια και δίπλα του Πηνειού ποταμού, σε υψόμετρο 20 μέτρων. Μέσα από το χωριό περνάει η παλαιά ΕΟ Αθηνών - Θεσσαλονίκης και η Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης. Το χωριό απέχει περίπου 40 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Λάρισα και 21 χλμ. ΒΑ. από το Μακρυχώρι (έδρα του δήμου). Κοντινά χωριά της είναι ο Πυργετός (ΒΑ.), η Ραψάνη (Δ.), Ομόλιο (Α.) ενώ νοτιοδυτικά τα Τέμπη και τα Αμπελάκια.
Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1928 ως Σιδηροδρομικός Σταθμός Τεμπών το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πυργετού και το 1940 να καταργείται. Αναφέρεται ξανά το 1951 με την ονομασία πλέον Περαταριά να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ραψάνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Ραψάνη και τον Άγιο Κωνσταντίνο αποτελούν την κοινότητα Ραψάνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κάτω Ολύμπου του Δήμου Τεμπών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 119 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Δείτε επίσης
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ραψάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
Ουζγκέν
Το Ουζγκέν (Өзгөн, μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο: Özgön, Узген) είναι πόλη στην Περιφέρεια Ος του Κιργιστάν. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ουζγκέν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009 ο πληθυσμός του Ουζγκέν ανερχόταν στα 49.410 άτομα.
Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου
Από το 1989, ο τίτλος του πρωθυπουργού είναι επίσημος, αν και ο επικεφαλής της κυβέρνησης ήταν ανεπίσημα γνωστός από αυτό το όνομα για κάποιο χρονικό διάστημα. Μεταξύ του 1857 και του 1989, ο πρωθυπουργός ήταν επίσημα γνωστός ως πρόεδρος της κυβέρνησης,  με εξαίρεση την πρωθυπουργία διάρκειας 25 ημερών του Ματίας Μόνγκεναστ. Πριν από το 1857, ο πρωθυπουργός ήταν ο Πρόεδρος του Συμβουλίου. Εκτός από αυτούς τους τίτλους, ο πρωθυπουργός χρησιμοποιεί τον τίτλο του Υπουργού Επικρατείας, αν και αυτό συνήθως υποβιβάζεται σε δευτερεύοντα τίτλο.
Ουζγκέν
Ιστορία
Η πόλη αναφέρεται στα Κινεζικά χρονικά του δεύτερου αιώνα π.Χ.. Ήταν μια από τις πρωτεύουσες των Καραχανιδών, που ονομαζόταν Μαβαραννάχρ και άφησε τρία καλοδιατηρημένα μαυσωλεία. Το Ουζγκέντ έγινε η κατοικία του Μουχαμμάντ Μπ. Νασρ κατά την διάρκεια της διάσπασης των Καραχανιδών σε δύο κλάδους.
Επίσης, το Ουζγκέντ αναφέρεται σε έργα Αράβων συγγραφέων, όπως τον Αλ-Μουκαντάσι και τον Ιμπν Χαουκάλ τον 10ο αιώνα.
Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου
Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, οι περισσότεροι πρωθυπουργοί ήταν ανεξάρτητοι.
Ουζγκέν
Γεωγραφία
Το Ουζγκέν βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της Κοιλάδας Φεργκάνα. Βρίσκεται 30 μίλια βορειοανατολικά του Ος, και 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Τζαλάλ-Αμπάντ.
Διάσημοι άνθρωποι που γεννήθηκαν στο Ουζγκέν
μικρογραφία|Η αποτυχημένη προσπάθεια του Μίρζα Αμπού Μπακρ Ντουγκλάτ να καταλάβει το Ουζγκέν (από τον Μπαμπουρνάμα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κιργιζίας Ουζγκέν
Φραντσέσκο Μαρία των Έστε
O Φραντσέσκο-Μαρία, ιταλ. Francesco-Mario, γαλλ. François-Marie (1698 - 1787) από τον Οίκο των Έστε, ήταν ιππότης του Ρέτζο. Συμμετείχε στον Πόλεμο για την Αυστριακή Διαδοχή. Ήταν ένας ισχυρός αξιωματούχος στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Άλμπα του Πεδεμοντίου και ήταν γιος του Ρινάλντο, ιππότη του Ρέτζο και της Φελισιτέ ντε Καναπάν. Ο πατέρας του ήταν νόθος γιος του Ρινάλντο δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και αδελφός του Φραγκίσκου Γ΄.
Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, έγινε ο ίδιος ιππότης του Ρέτζο. Διοικούσε τα εδάφη του με αποφασιστικότητα, αλλά έπληξε από ανία και αναζητώντας την περιπέτεια, μετέβη στη Γαλλία και προσχώρησε στον στρατό της. Συμμετείχε στον Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής με τον καλό φίλο του καρδινάλιο Ρισελιέ. Επέδειξε ζήλο και διακρίθηκε στην πολιορκία του Μπέργκεν οπ Τσουμ. Ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ της Γαλλίας εντυπωσιάστηκε και το 1747 τον έκανε γενικό διοικητή επαρχίας. Λίγο αργότερα τον έστειλε στη Γαλλική αποικία της Λουιζιάνα στον Νέο Κόσμο.
Το 1763 κατέλαβαν την αποικία οι Ισπανοί, που τους άρεσε ο Φραντσέσκο-Μαρία και τον κράτησαν με τον νέο τίτλο του κριτή της Ιδιοκτησίας του Στέμματος. Τότε γνώρισε τη σύζυγό του Φλεριώ. Όταν προχώρησε η ηλικία του, αποσύρθηκε στη Νέα Ορλεάνη και απεβίωσε το 1787.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φλεριώ και είχαν πολλά παιδιά. Εγγονή του ήταν η Ελένη-Ιουδήθ ντε Ρέτζο, μητέρα του Πιέρ-Γκουστάβ Τουτάν-Μπωρεγκάρ (1818-1893) του πιο διάσημου στρατηγού του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Απόγονός του είναι ο σκηνοθέτης Γκόντφρεϋ Ρέτζιο (γενν. 1940).
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κανγκ Σουλ-γκι
Η Κανγκ Σουλ-γκι (강슬기) είναι Νοτιοκορεάτισσα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Αποτελεί μέλος του γυναικείου συγκροτήματος Red Velvet.
1994-2014: Πρώιμη ζωή και την καριέρα ξεκίνημα
Η Κανγκ Σουλ-γκι γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1994 στο Άνσαν του Γκιόνγκι-ντο στη βορειοδυτική Νότια Κορέα. Η οικογένεια της αποτελείται από τους γονείς της και τον μεγαλύτερο αδελφό της. Σπούδασε στο γυμνάσιο Άνσαν Μπιόλμανγκ. Μιλάει κορεάτικα και ιαπωνικά.
Τον Ιούλιο του 2014, εμφανίστηκε στο τραγούδι Butterfly του Χένρι Λάου.
Στις 1 Αυγούστου 2014, η Κανγκ έκανε το επίσημο ντεμπούτο της ως μέλος των Red Velvet.
2015–σήμερα: Σόλο δραστηριότητες
Τον Ιανουάριο του 2015, πρωταγωνίστησε σε μιούζικαλ της SM Entertainment, παίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ντόροθι. Από τον Απρίλιο μέχρι το Μάιο, συμμετείχε στο πρόγραμμα Off to School του JTBC.
Τον Ιούλιο του 2016 κυκλοφόρησε ένα τραγούδι για λογαριασμό της δραματικής σειράς Uncontrollably Fond του KBS2.
Τον Ιανουάριο του 2017, κυκλοφόρησε το τραγούδι "You're the Only One I See" με την Γουέντι για το δράμα του KBS2 Hwarang: The Poet Warrior Youth. Κυκλοφόρησε ένα ντουέτο με τίτλο "Darling U" στις 22 Ιανουαρίου για το SM Station.
Τον Φεβρουάριο του 2018, η Σουλ-γκι επιβεβαιώθηκε ως μέλος του καστ της Law of the Jungle in Mexico. Τον Απρίλιο του 2018 η Σούλγκι επελέχθη ως ηθοποιός για την σειρά του JTBC Secret Unnie με τη Σούνμι. Εμφανίστηκε επίσης στο "Selfish" της Μούνμπιουλ, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Μαΐου 2018. Τον Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε το σινγκλ "Wow Thing" ως μέλος της ομάδας Station Young, με την Soyeon, την SinB και τνν Τσούνγκχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες τραγουδίστριες Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί
Συνθήκη του Λονδίνου (1867)
Η Συνθήκη του Λονδίνου (γαλλικά: Traité de Londres ), γνωστή και ως Δεύτερη Συνθήκη του Λονδίνου λόγω της συνθήκης που συνήφθη το 1839, ήταν διεθνής συνθήκη που υπογράφηκε στις 11 Μαΐου 1867. Αφορούσε το τέλος του Αυστροπρωσικού πολέμου και τη λύση της κρίσης του Λουξεμβούργου. Είχε ιστορικές συνέπειες για το Λουξεμβούργο και για τις σχέσεις μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης.
Νεβάδο Σαν Φρανσίσκο
Το Νεβάδο Σαν Φρανσίσκο, ή Σέρο Σαν Φρανσίσκο (Nevado/Cerro San Francisco, ), είναι στρωματοηφαίστειο στα σύνορα μεταξύ Αργεντινήφ και Χιλής, που βρίσκεται ακριβώς νοτιοανατολικά του περάσματος του Σαν Φρανσίσκο. Θεωρείται ανενεργό και είναι μία από τις πολλές κορυφές ύψους 6.000 μέτρων στην περιοχή, από τις οποίες η κυριότερη είναι η Όχος ντελ Σαλάδο. Βρίσκεται στα σύνορα 2 επαρχιών, της επαρχίας Καταμάρκα της Αργεντινής και της επαρχίας Κοπιαπό της Χιλής.
Συνθήκη του Λονδίνου (1867)
Κατηγορία:Ιστορία του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες
Νεβάδο Σαν Φρανσίσκο
Το ηφαίστειο ανήκει στην Κεντρική Ηφαιστειακή Ζώνη των Άνδεων και φτάνει σε υψόμετρο 6.016 μέτρων. Αποτελείται από ανδεσίτη με εξαίρεση βασαλτικούς κώνους και ροές λάβας στην ανατολική πλευρά. Αυτοί οι κώνοι αποτελούν μέρος της γραμμής Πεϊνάδο και ένα δείγμα χρονολογήθηκε πριν από 200.000 χρόνια με χρονολόγηση αργού. Είναι γνωστό για τους φαινοκρυστάλλους ολιβίνης τους. Μια ροή λάβας ηλικίας μικρότερης του ενός εκατομμυρίου ετών φτάνει σε μήκος 11 χιλιομέτρων. Οι δυτικές πλαγιές περιέχουν δόμους δακιτικής λάβας. Στην κορυφή βρίσκονται δύο κυκλικές κατασκευές, ηλικίας Ίνκας ή της μορφοποιητικής περιόδου. Το Σαν Φρανσίσκο εξερευνήθηκε για πρώτη φορά από τον Βάλτερ Πενκ (Γερμανία) στις 16 Δεκεμβρίου 1913.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Αργεντινής Κατηγορία:Βουνά της Χιλής
Μάικλ Μπάλκον
Ο Σερ Μάικλ Έλιας Μπάλκον (αγγλικά: Sir Michael Elias Balcon, 19 Μαΐου 1896 - 17 Οκτωβρίου 1977) ήταν Βρετανός παραγωγός ταινιών, γνωστός για τη δουλειά του με την Ealing Studios. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες στις οποίες ήταν παραγωγός είναι το Τα 39 Σκαλοπάτια (1935), το Μυστικός πράκτωρ (1936) και το The Ladykillers (1955), μεταξύ άλλων. Ο τρεις φορές νικητής Όσκαρ, Ντάνιελ Ντέι-Λιούις είναι εγγονός του.
Προς τιμήν του έχει τοποθετηθεί blue plaque έξω από τα Ealing Studios. Επίσης, υπάρχει και μία green plaque, έξω από το σπίτι του. Ενώ στην περιοχή του Ίλινγκ, μία pub έχει μετονομαστεί προς τιμήν του, σε The Sir Michael Balcon. Πέρα από τον κινηματογράφο, του άρεσε πολύ το θέατρο και η όπερα. Πέθανε σε ηλικία 81 ετών.
Χέμπουλ ΣΚ
Ο αθλητικός σύλλογος Χέμπουλ είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Πότσον της Βόρειας Κορέας, ο οποίος ιδρύθηκε το 2013. Είναι ο αθλητικός σύλλογος του Πρωταθλήματος Νεολαίας Κιμ Ιλ-σουνγκ-Κιμ Γιονγκ-ιλ και αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της Βόρειας Κορέας. Αγωνίζονται στο στάδιο Χέμπουλ, χωρητικότητας 5.000 θέσεων.
Η ομάδα απέκτησε το όνομα της από τον Κιμ Γιονγκ-ουν όταν ιδρύθηκε. Ιδρύθηκε με την ελπίδα ότι θα είναι καθοδηγητικό φως για το βορειοκορεατικό ποδόσφαιρο, καθώς το Χουέμπουλ σημαίνει αψίδα στα κορεάτικα. Έχει αρκετές επιτυχίες παρά το νεαρό της ηλικίας της, καθώς τερμάτισε τρίτη στο πρώτο της πρωτάθλημα,, κέρδισε το πρωτάθλημα την επόμενη σεζόν (2014-15). Έχει κερδίσει ένα πρωτάθλημα Πέκτουσαν (2016), δύο πρωταθλήματα Ποτσόνμπο (2016, 2017 και δεύτερη θέση το 2014), και άλλες διοργανώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βόρειας Κορέας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2013
Μαρία της Πορτογαλίας, μοναχή
Η Μαρία (Κοΐμπρα, 21 Νοεμβρίου 1264 - Κοΐμπρα, 6 Ιουνίου 1304) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν μία πριγκίπισσα (infanta) της Πορτογαλίας.
Bιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας και της δεύτερης συζύγου του Βεατρίκης της Ιβρέας-Καστίλης, κόρης του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης.
Η Μαρία γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1264 στην Κοΐμπρα και ήταν για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της μοναχή στο Μοναστήρι των Κανονικών (ie κοσμικών) Κυριών του Αγίου Ιωάννη (Convento das Donas Cónegas de São João), κοντά στο μοναστήρι της Σάντα Κρουζ στην Κοΐμπρα.
Η μεγαλύτερη αδελφή της Λευκή ήταν μοναχή στο μοναστήρι Λας Ουέλγκας. Η Μαρία απεβίωσε στην ίδια πόλη στις 6 Ιουνίου 1304.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Μαχαβιρασβάμι
Ο Μαχαβίρα, επίσης γνωστός ως Βαρνταμάνα, ήταν ο 24ος τιρθάνκαρα του τζαϊνισμού. Ήταν ο πνευματικός διάδοχος του 23ου τιρθάνκαρα, του Παρσβανάθα. Οι παραδόσεις των τζαϊνιστών αναφέρουν ότι ο Μαχαβίρα γεννήθηκε στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ. σε μια βασιλική οικογένεια κσατρίγια τζαϊνιστών στο σημερινό Μπιχάρ της Ινδίας. Περίπου στην ηλικία των 30 ετών αποφάσισε να εγκαταλείψει όλα τα κοσμικά του αγαθά εγκαταλείποντας το σπίτι του, θέλοντας να πετύχει την πνευματική αφύπνιση του και να γίνει ασκητής. Ο Μαχαβίρα έκανε πολύ συχνά διαλογισμούς και έζησε μια πολύ λιτή ζωή για 12 χρόνια. Μετά από τα 12 χρόνια πολύ λιτής ζωής, πιστεύεται ότι απέκτησε παντογνωσία (Κεβάλα τζνάνα). Κήρυξε για 30 χρόνια, ενώ οι τζαϊνιστές πιστεύουν ότι πέτυχε τη μόκσα (σωτηρία) του τον 6ο αιώνα π.Χ., αν και τα διάφορα δόγματα αναφέρουν διαφορετικές χρονολογίες πάνω σε αυτό.
Ιστορικά, ο Μαχαβίρα, ο οποίος δίδαξε τον τζαϊνισμό στην αρχαία Ινδία, ήταν σύγχρονος του Σιντάρτα Γκαουτάμα. Σύμφωνα με τους μελετητές έζησε κάπου ανάμεσα στον 6ο με 4ο αιώνα π.Χ. ενώ ο τόπος γέννησης του αποτελεί σημείο διαφωνίας.
Συνήθως ο Μαχαβίρα απεικονίζεται σε καθιστή ή όρθια στοχαστική στάση, ενώ κάτω από αυτόν τοποθετείται το σύμβολο του λιονταριού. Η παλαιότερη εικονογράφηση του Μαχαβίρα εντοπίζεται σε αρχαιολογικούς χώρους στην πόλη Μαθούρα της Βόρειας Ινδίας. Οι εικονογραφήσεις αυτές χρονολογούνται από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 2ο αιώνα μ.Χ. Η γιορτή για τη γέννηση του Μαχαβίρα ονομάζεται Μαχαβίρ Τζάνμα Καλυάνακ και γιορτή της νιρβάνας του (σωτηρία) στον τζαϊνισμό ονομάζεται Ντιβάλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασκητές
Εβάν Φουρνιέ
Ο Εβάν Μεντί Φουρνιέ (γαλλικά: Evan Mehdi Fournier) (γενν. 29 Οκτωβρίου 1992) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τους Νιου Γιορκ Νικς.
Πρώιμη ζωή
Ο Φουρνιέ γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1992, στο Σαιν-Μωρίς, ένα μικρό προάστιο έξω από το Παρίσι. Είναι αλγερινής καταγωγής από τη μητέρα του, ενώ ο πατέρας του είναι Γάλλος. Ενδιαφέρθηκε για το μπάσκετ το 2002, χάρη στην ομάδα των Σακραμέντο Κινγκς τη σεζόν 2001–02. Ο Φουρνιέ φόρεσε το νούμερο 10 στη φανέλα του προς τιμήν του τότε παίκτη των Σακραμέντο, Μάικ Μπίμπι.
Γαλλία (2009–2012)
Τον Σεπτέμβριο του 2009, ο Φουρνιέ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ΖΣΦ Ναντέρ της LNB Pro B. Τον Ιούνιο του 2010, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Πουατιέ Μπασκέτ 86 της LNB Pro A.
Ντένβερ Νάγκετς (2012–2014)
Στις 28 Ιουνίου 2012, ο Φουρνιέ επιλέχθηκε με την 20η συνολική επιλογή από τους Ντένβερ Νάγκετς στο NBA Ντραφτ του 2012. Στις 11 Ιουλίου 2012, υπέγραψε συμβόλαιό του ως rookie με τους Νάγκετς. Στη συνέχεια εντάχθηκε στους Νάγκετς για το NBA Σάμερ Λιγκ 2012. Στα πρώτα 73 παιχνίδια των Νάγκετς τη σεζόν 2012–13, ο Φουρνιέ είχε εμφανιστεί σε μόλις 29 από αυτά, όπου σημείωσε 10 πόντους ή περισσότερους μόνο μία φορά. Εμφανίστηκε σε 9 συνεχόμενα παιχνίδια για να ολοκληρώσει την κανονική περίοδο, συμπεριλαμβανομένου ως βασικού στα τρία τελευταία. Κατά τη διάρκεια αυτής της τελικής περιόδου, είχε μέσο όρο 12,3 πόντους και σημείωσε 17 πόντους ή περισσότερους σε 4 παιχνίδια, συμπεριλαμβανομένων 24 πόντων (ρεκόρ σεζόν) στις 14 Απριλίου 2013.
Τον Ιούλιο του 2013, ο Φουρνιέ επανεντάχθηκε στους Νάγκετς για το NBA Σάμερ Λιγκ 2013. Στις 30 Οκτωβρίου 2013, οι Νάγκετς επέκτειναν το συμβόλαιο του Φουρνιέ μέχρι τη σεζόν 2014–15. Στις 23 Φεβρουαρίου 2014, ο Φουρνιέ σημείωσε 27 πόντους (ρεκόρ καρίερας) εναντίον των Σακραμέντο Κινγκς.
Ορλάντο Μάτζικ (2014–2021)
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Evan_Fournier%2C_Marcin_Gortat_%2833236436056%29.jpg/200px-Evan_Fournier%2C_Marcin_Gortat_%2833236436056%29.jpg|αριστερά|μικρογραφία|261x261εσ| Ο Φουρνιέ μαρκάρεται από τον [[Μάρτσιν Γκόρτατ το 2017]] Στις 26 Ιουνίου 2014, ο Φουρνιέ ανταλλάχθηκε, μαζί με τα δικαιώματα ντραφτ του Ντέβιν Μαρμπλ, στους Ορλάντο Μάτζικ, σε αντάλλαγμα για τον Άρον Αφλάλο. Στις 26 Οκτωβρίου 2013, οι Μάτζικ επέκτειναν το συμβόλαιο του Φουρνιέ μέχρι τη σεζόν 2015–16. Στις 12 Νοεμβρίου 2014, ο Φουρνιέ σημείωσε ρεκόρ καριέρας με 28 πόντους, σε μια νίκη με 97-95 επί των Νιου Γιορκ Νικς.
Στις 3 Νοεμβρίου 2015, ο Φουρνιέ σημείωσε νέο ρεκόρ καριέρας με 30 πόντους, σε μια νίκη με 103–94 επί των Νιου Ορλίνς Πέλικανς. Στις 15 Μαρτίου 2016, ο Φουρνιέ σημείωσε ξανά 30 πόντους, εναντίον των Ντένβερ Νάγκετς. Την περίοδο 2015–16, ο Φουρνιέ είχε σπουδαία χρονιά κατά την οποία σημείωσε κατά μέσο όρο ρεκόρ σε πόντους (15,4), ριμπάουντ (2,8), ασίστ (2,7), κλεψίματα (1,2) και λεπτά συμμετοχής (32,5). Ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της ομάδας σε 19 αγώνες, είχε 24 παιχνίδια με 20 πόντους και 2 παιχνίδια με 30 πόντους.
Στις 7 Ιουλίου 2016, ο Φουρνιέ υπέγραψε εκ νέου με τους Μάτζικ, με πενταετές συμβόλαιο 85 εκατομμυρίων δολαρίων. Στις 3 Νοεμβρίου 2016, σημείωσε 29 πόντους εναντίον των Σακραμέντο Κινγκς.
Στις 16 Ιανουαρίου 2018, ο Φουρνιέ σημείωσε 32 πόντους σε μια νίκη με 108–102 επί των Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Στις 7 Μαρτίου 2018, κόντρα στους Λος Άντζελες Λέικερς, ο Φουρνιέ υπέστη διάστρεμμα στον αριστερό έσω πλάγιο σύνδεσμο του. Στη συνέχεια αποκλείστηκε για «σημαντικό χρονικό διάστημα».
Την 1η Δεκεμβρίου 2019, ο Φουρνιέ ισοφάρισε το ρεκόρ καριέρας του με 32 πόντους, σε μια νίκη με 100-96 επί των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς.
Χουάν Ρομάν Ρικέλμε
Πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα τη καριέρας του στη Μπόκα Τζούνιορς με την οποία κατέκτησε δέκα τίτλους, από το 1996 μέχρι το 2002 και από το 2007 μέχρι το 2014, ενώ πέρασε το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα στη Μπαρτσελόνα και τη Βιγιαρεάλ. Ο Ρικέλμε αποκτήθηκε το 2002 από τη Μπαρτσελόνα για περίπου 11 εκατομμύρια ευρώ. Ο Ρικέλμε έχει ανακηρυχθεί Αργεντινός ποδοσφαιριστής της χρονιάς τέσσερις φορές : 2000, 2001, 2008, 2011.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το 1997 και έχει συνολικά 51 συμμετοχές και 17 γκολ με το εθνόσημο. Εκπροσώπησε την Αργεντινή στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006 και σε δύο Κόπα Αμέρικα, φτάνοντας στον τελικό το 2007. Επίσης οδήγησε την Αργεντινή στην κατάκτηση του χρυσού μετάλλιου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 ως αρχηγός της ομάδας.
Εβάν Φουρνιέ
Μπόστον Σέλτικς (2021)
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Evan_Fournier%2C_Boston_Celtics_vs_Orlando_Magic_on_May_5%2C_2021_%28cropped%29.jpg/220px-Evan_Fournier%2C_Boston_Celtics_vs_Orlando_Magic_on_May_5%2C_2021_%28cropped%29.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Ο Φουρνιέ σε αγώνα των Μπόστον Σέλτικς τον Μάιο του 2021 Στις 25 Μαρτίου 2021, ο Φουρνιέ ανταλλάχθηκε στους Μπόστον Σέλτικς, με αντάλλαγμα τον Τζεφ Τιγκ και δύο μελλοντικές επιλογές του δεύτερου γύρου στο ντραφτ. Ο Φουρνιέ είχε παίξει - ως βασικός - σε 26 αγώνες και είχε κατά μέσο όρο 19,7 πόντους, 2,9 ριμπάουντ, 3,7 ασίστ και 1,0 κλεψίματα, ενώ σούταρε 38,8% στο τρίποντο με τους Μάτζικ για τη σεζόν. Στις 29 Μαρτίου, ο Φουρνιέ έκανε το ντεμπούτο του για τους Σέλτικς εναντίον των Νιου Ορλίνς Πέλικανς, αλλά έμεινε άποντος σε 33 λεπτά αγώνα. Στις 2 Απριλίου, ο Φουρνιέ σημείωσε 23 πόντους, με 7 τρίποντα, σε μια νίκη με 118–102 επί των Χιούστον Ρόκετς. Ο Φουρνιέ έβαλε 20 πόντους από τους 23 πόντους του στο τέταρτο δεκάλεπτο και έγινε ο δεύτερος παίκτης των Σέλτικς που σκοράρει 20 πόντους με 100% ευστοχία σε ένα δεκάλεπτο, μετά τον Πολ Πιρς. Έχασε αρκετούς αγώνες λόγω των πρωτοκόλλων υγείας και ασφάλειας του ΝΒΑ. για την πανδημία COVID-19.
Χουάν Ρομάν Ρικέλμε
Τίτλοι
Μπόκα Τζούνιορς
Εβάν Φουρνιέ
Νιου Γιορκ Νικς (2021–σήμερα)
Στις 17 Αυγούστου 2021, οι Νιου Γιορκ Νικς απέκτησαν τον Φουρνιέ σε μια συμφωνία ανταλλαγής με τους Σέλτικς. Στις 20 Οκτωβρίου, ο Φουρνιέ έκανε το ντεμπούτο του με τους Νικς, σημειώνοντας 32 πόντους σε μια νίκη στην παράταση με 138–134 επί της πρώην ομάδας του, τους Μπόστον Σέλτικς. Στις 6 Ιανουαρίου 2022, ο Φουρνιέ έκανε ρεκόρ καριέρας με 41 πόντους, με 10 τρίποντα, σε μια νίκη με 108-105 επί των Σέλτικς. Στις 23 Μαρτίου, σε μια νίκη με 121–106 επί των Σάρλοτ Χόρνετς, κατέρριψε το ρεκόρ των Νικς με τα περισσότερα τρίποντα σε μια σεζόν, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Τζον Σταρκς που είχε σημειώσει το 1995 (217).
Χουάν Ρομάν Ρικέλμε
Τίτλοι
Βιγιαρεάλ
Εβάν Φουρνιέ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Γάλλοι αλγερινής καταγωγής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ναντέρ 92 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πουατιέ Μπασκέτ 86 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς
Χουάν Ρομάν Ρικέλμε
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1999 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αργεντινής Κατηγορία:Αργεντινοί Ολυμπιονίκες
Zampacon
Το Zampacon (Από την Ιταλική λέξη Zampa που σημαίνει πατούσα ζώου, συν τη λέξη con που σημαίνει συνέδριο) είναι το πρώτο συνέδριο furry της Ιταλίας. Η πρώτη του παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στη Μπολώνια της Ιταλίας, από τις 29 Δεκεμβρίου 2012, μέχρι τις 1 Ιανουαρίου 2013. Η εκδήλωση διαρκεί 5 ημέρες και έχει προγραμματιστεί να επαναλαμβάνεται σε ετήσια βάση. Είναι το πλησιέστερο μέχρι στιγμής συνέδριο furry για την Ελλάδα.
Ιστορικό
Από την πρώτη του παρουσίαση το συνέδριο, παρά το μέγεθός του, προσπαθεί να προσφέρει μια θέση για τους Ιταλούς εικονογράφους, συγγραφείς, fursuiters και gamers για να εκφράσουν τις τέχνες και το πάθος τους, παρέχοντας διαφορετικές δραστηριότητες, προκλήσεις και χώρους για κάθε διαφορετική πτυχή του furry fandom, από τη ζωγραφική και τις γραπτές προκλήσεις, σε παιχνίδια με fursuits και γενικά παιχνίδια της κουλτούρας των furries, από πάνελ σε αρχέτυπα ζώων, σε παιχνίδια στην παραλία με θέμα τα furries και βιντεοπαιχνίδια. Το Zampacon είναι επί του παρόντος το μόνο Ιταλικό συνέδριο furry, που εστιάζει κυρίως στον καλλιτεχνικό και πολιτιστικό τομέα του fandom ενώ άλλα εθνικά furmeets περιστρέφονται περισσότερο γύρω από τα πάρτι, τη χαλάρωση και να είναι σε επαφή με τη φύση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνέδρια furry
Έμπωνας Ρόδου
Ο Έμπωνας είναι ημιορεινό χωριό της νήσου Ρόδου των Δωδεκανήσων σε υψόμετρο 430 μέτρων. Σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1.061 κατοίκους και με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης από το 2011 μαζί με το Μανδρικό συναποτελούν την Δημοτική Κοινότητα Έμπωνα της Δημοτικής Ενότητας Ατταβύρου του Δήμου Ρόδου.
Γεωγραφία
Ο Έμπωνας βρίσκεται 52 χλμ. ΝΔ. της Ρόδου (πόλη) στις πλαγιές του Ατταβύρου του υψηλότερου βουνού του νησιού (1.250 μέτρα). Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και την καλλιέργεια αμπελιών, γι΄ αυτό υπάρχουν αρκετά σύγχρονα αλλά και παραδοσιακά οινοποιεία. Η περιοχή φημίζεται για τα κρασιά της και είναι γνωστή για την τοπική ποικιλία "Μπονιάτικο". Στον Έμπωνα γίνεται η γιορτή του κρασιού και καλαφουνιστή. Η γιορτή του καλαφουνιστή γιορτάζεται τον Ιούνιο και η γιορτή του κρασιού γιορτάζεται τον Αύγουστο.
Πάνω ακριβώς από τον Έμπωνα  σε υψόμετρο 700 μέτρων βρίσκεται  το Χαρακάκι. Η περιοχή που κατά γενική ομολογία  έχει τον καλύτερο αμπελώνα της Ρόδου. Σε μια πράγματι εντυπωσιακά απότομη και άγρια βουνοπλαγιά, με θέα το Αιγαίο και τη Χάλκη, ωριμάζουν τα εκλεκτότερα σταφύλια του Αθηριού. Από την περιοχή αυτή που δεν ξεπερνά τα 100 στρέμματα  παράγεται το Αθήρι της Βουνοπλαγιάς ίσως το καλύτερο Αθήρι της Ρόδου (εδώ τα αμπέλια ζορίζονται και οι στρεμματικές αποδόσεις περιορίζονται αλλά το κρασί αποκτά τις πιο έντονες γεύσεις από κίτρο, βερίκοκο, μπανάνα).
Ονομασία
Σύμφωνα με ορισμένους η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη λέξη άμβωνας λόγω της λατρείας του Δία. Άλλοι υποστηρίζουν ότι σχετίζεται με το ρήμα "εμβαίνω" (=μπαίνω), αφού το χωριό γίνεται ορατό μόνο αφού κάποιος μπει σε αυτό.
Παραδοσιακή φορεσιά
Γιορτινή φορεσιά λιτή αλλά εντυπωσιακή. Αποτελείται από: Το άσπρο πουκάμισο, κεντημένο στην τραχηλιά, τα μανίκια και τον ποδόγυρο. Το μαύρο βαμβακερό αμάνικο φουστάνι, πολύπτυχο με λεπτά χρωματιστά σειρήτια στο ποδόγυρο και την τραχηλιά. Το μάλλινο κόκκινο ζωνάρι δεμένο χαμηλά στην περιφέρεια. Το πολύχρωμο σταμπωτό μαντήλι. Τις δερμάτινες μπότες.
Παραδοσιακά προϊόντα
Κρασί: Έχει εκτεταμένες καλλιέργειες αμπελιών και φημίζεται για το κρασί εξαιρετικής ποιότητας που παράγει.
Ναός του Ατταβύριου Διός
Στην κορυφή του Ατταβύρου βρίσκεται ο Ναός του Ατταβυρίου Διός, που κτίστηκε πιθανόν στην ελληνιστική περίοδο, θεμελιωμένος ήδη από την ύστερη 3η π.Χ., σε υψόμετρο 1.215 μ. Ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει σημαντικά αρχιτεκτονικά λείψανα, όπως τον ιερό περίβολο με το μεγάλο κτιστό ορθογώνιο βωμό, το προστώο ή ιεροθυτείο, δύο οίκους ή θησαυρούς, χρονολογημένα στους κλασικούς χρόνους (5ος αι. π. Χ.). Πλούσιοι λάκκοι με αποθέτες πρωϊμότεροι των κλασικών χρόνων έχουν εντοπισθεί διάσπαρτοι στον χώρο, οι οποίοι περιλαμβάνουν μεταλλικά, χάλκινα και μολύβδινα αναθήματα, κυρίως συμπαγή ειδώλια ποικίλων τύπων βοοειδών (βουβάλια, βίσονες, ταύροι), ερπετών (σαύρες, φίδια), εντόμων (ακρίδες) και μικρά ζώα (χελώνες, τρωκτικά), αλλά και περίτμητα ελάσματα ταύρων και βοών που χρονολογούνται στον 9ο και 8ο αι. π. Χ. καθώς και χάλκινα σκήπτρα εξουσίας ή αναθηματικά αγγεία. Εξαιρετικό ενδιαφέρον για τις απαρχές της ίδρυσης του ιερού έχουν τα προϊστορικά κινητά ευρήματα, όπως λίθινοι πελέκεις, οψιανοί και πυριτόλιθοι που ανάγονται στην Τελική Νεολιθική (ύστερη 3η π. Χ. χιλιετία) και πιθανώς συνδέονται με τη χρήση του χώρου ως ιερού κορυφής, αλλά και με το γνωστό μύθο της ίδρυσης του ιερού του Ατταβυρίου Διός από τον κρητικό βασιλέα Αλθαιμένη που εξόριστος βρήκε προστασία στο όρος Αττάβυρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Ρούτα Μεϊλουτίτε
Η Ρούτα Μεϊλουτίτε (λιθουανικά: Rūta Meilutytė, προφορά: ​ruːˈtɐ mʲɛɪ̯ɫʊˈtʲi̇̂ːtʲeː, γενν. 19 Μαρτίου 1997) είναι Λιθουανή ολυμπιονίκης της κολύμβησης και κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ. Κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα στο πρόσθιο. Η Μεϊλουτίτε γεννήθηκε στο Κάουνας και είναι το μικρότερο παιδί της τρίτεκνης οικογένειας των Σαούλιους και Ινγκρίντα. Ξεκίνησε να ασχολείται με την κολύμβηση σε ηλικία 7 ετών. Ήδη από την ηλικία των 15, είχε σπάσει έντεκα ρεκόρ στη λιθουανική γυναικεία κολύμβηση. Σε ηλικία 17 ετών έγινε η πρώτη αθλήτρια κολύμβησης που κατακτά όλα τα πιθανά μετάλλια νέων και γυναικών, έστω για μία φορά.
Το 2011, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα στο πρόσθιο, το ασημένιο στα 50 μέτρα στο ελεύθερο και το χάλκινο στα 100 μέτρα στο ελεύθερο. Το 2012, στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα πρόσθιο, με χρόνο 1:05.47. Σε ηλικία 15 ετών έγινε η πιο νεαρή Λιθουανή αθλήτρια που κερδίζει χρυσό σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Στους ημιτελικούς είχε σπάσει το ευρωπαϊκό ρεκόρ, με χρόνο 1:05:21. Το 2013, έσπασε το δικό της ευρωπαϊκό ρεκόρ για 0.01. Την ίδια χρονιά, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης, πετυχαίνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 50 και στα 100 μέτρα πρόσθιο.
Έως τώρα έχει συμμετάσχει σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, του Λονδίνου και του Ρίο, στους τελευταίους τερμάτισε έβδομη στα 100 μέτρα πρόσθιο. Έχει συμμετάσχει σε πέντε παγκόσμια πρωταθλήματα κολύμβησης και σε τέσσερα παγκόσμια πρωταθλήματα υγρού στίβου. Το παγκόσμιο ρεκόρ που κρατούσε στα 50 μέτρα πρόσθιο χάθηκε από την Αμερικανίδα αθλήτρια το 2017, Λίλι Κινγκ. Το ρεκόρ που κατέχει στα 100 μέτρα πρόσθιο είναι: 1:02.36 και είχε επιτευχθεί στις 12 Οκτωβρίου του 2013, στη Μόσχα. Ενώ ακόμα κατέχει το ευρωπαϊκό ρεκόρ των 50 και 100 μέτρων στο πρόσθιο, τα οποία και τα δύο είχαν γίνει στη Βαρκελώνη, το 2013, στη μεγάλη πισίνα, ενώ και στη μικρή κατέχει τα ίδια, από το 2013, επίσης. Το 2012, πήρε το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού, από τη λιθουανική κυβέρνηση, για την προσφορά της στον αθλητισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κολυμβητές
Αρρούν Ταρκύνιος (αδελφός του Ταρκύνιου του Υπερήφανου)
Ο Αρρούν Ταρκύνιος ήταν μικρότερος αδελφός του έβδομου και τελευταίου Βασιλιά της Ρώμης Ταρκύνιου του Υπερήφανου. Σύμφωνα με μερικές πηγές θεωρούνται γιοι του πέμπτου βασιλιά της Ρώμης από την Δυναστεία των Ταρκύνιων Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου και της συζύγου του Τανανκύλλας. Οι υπόλοιπες πηγές τους καταγράφουν εγγονούς τους, ο πατέρας τους Γνάιος Ταρκύνιος όπως γράφουν οι Ετρούσκοι ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τα αδέλφια Άουλους και Κάιλο Βιβέννα και κάποιον Μακστάρνα. Ο έκτος βασιλιάς της Ρώμης και γαμπρός του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου Σέρβιος Τύλλιος ταυτοποιείται με τον Μακστάρνα. Σύμφωνα με τον θρύλο ο μικρός Σέρβιος είχε έρθει στα ανάκτορα του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου, η βασίλισσα Τανανκύλλα αναγνώρισε τις ικανότητες του, τον πάντρεψε με την κόρη της και αποφάσισε να τον ορίσει διάδοχο του θρόνου. Με την δολοφονία του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου η σύζυγος του είπε ψευδώς ότι τραυματίστηκε και όρισε αντιβασιλιά τον Σέρβιο Τύλλιο, όταν κατάλαβε ότι το πλήθος τον αναγνώρισε παρουσίασε τον νέο βασιλιά. Η Ετρουσκική παράδοση θέλει τους γιους του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου να επαναστατούν για να διεκδικήσουν τον θρόνο, εκείνος για να τους εξευμενίσει τους έδωσε τις κόρες του ως συζύγους. Ο Αρρούν Ταρκύνιος ήταν ήπιος χαρακτήρας και δεν ήθελε να διεκδικήσει τον θρόνο σε αντίθεση με τον φιλόδοξο μεγαλύτερο αδελφό του Λεύκιο. Η σύζυγος του Αρρούν ωστόσο Τύλλια η νεότερη ήταν το ίδιο φιλόδοξη σε αντίθεση με την μεγαλύτερη αδελφή της που είχε παντρευτεί τον Λεύκιο. Η Τύλλια η νεότερη και ο Λεύκιος που επιθυμούσαν να γίνουν βασιλείς κατέστρωσαν σχέδιο να δολοφονήσουν τους συζύγους τους και να παντρευτούν μεταξύ τους, όταν το πέτυχαν αποφάσισαν να ανέβουν στον θρόνο. Ο Σέρβιος Τύλλιος δολοφονήθηκε σε ένα αιματηρό πραξικόπημα στα ανάκτορα με πρωτοβουλία της ίδιας της κόρης του Τύλλιας, στην συνέχεια ο Λεύκιος ανέβηκε στον θρόνο ως Ταρκύνιος ο Υπερήφανος. Ο δεύτερος γιος του Λεύκιου και της Τύλλιας Αρρούν πήρε το όνομα του σκοτωμένου άδικα θείου του. Η αλαζονεία και οι πράξεις των γιών τους έφερε ωστόσο την πτώση του βασιλείου, ο Αρρούν έπεσε σε μάχη εναντίον του Ύπατου Λεύκιου Ιούνιου Βρούτου (509 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Ταρκύνιοι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας 1987–88
Για την περίοδο 1987–88, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσπρωτίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Θεσπρωτίας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Θεσπρωτίας λαμβάνει μέρος στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1988 με στόχο την άνοδο στη Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 1987–88, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας είναι η εξής:
Α' Κατηγορία
Συμμετείχαν 13 ομάδες.
Κύπελλο
Στο κύπελλο συμμετέχουν οι ομάδες της ΕΠΣ Θεσπρωτίας.
Τελικός
Ο τελικός έγινε στις 27 Μαρτίου 1988.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1987-1988
Μίνι-Ποσειδώνας
O μίνι-Ποσειδώνας ή υποποσειδώνας (μερικές φορές γνωστός ως νάνος αερίου ή μεταβατικός πλανήτης) είναι ένας πλανήτης με μάζα μέχρι  10 γήινες μάζες ( M ⊕), λιγότερο ογκώδης από τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, οι οποίοι έχουν περίπου 14,5 ( M ⊕) και 17 ( M ⊕), αντίστοιχα. Οι Μίνι-Ποσειδώνες έχουν παχιές ατμόσφαιρες υδρογόνου–ηλίου, μάλλον με βαθιά στρώματα πάγου, βράχου ή υγρούς ωκεανούς (από νερό, αμμωνία, ένα μείγμα και των δύο, ή βαρύτερες πτητικές ουσίες).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιγάντιοι πλανήτες Κατηγορία:Υπεργαίες
Ομοσπονδιακή Καγκελαρία της Αυστρίας
Στην Αυστριακή πολιτική, η Ομοσπονδιακή Καγκελαρία (Bundeskanzleramt - ομοσπονδιακή καγκελαρία, συντομογραφία BKA, ιστορικά γνωστή και ως Hofkanzlei και Staatskanzlei) είναι το αυστριακό υπουργείο με επικεφαλής το καγκελάριο. Από την ίδρυση της Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας το 1918, το κτίριο της καγκελαρίας χρησιμοποιείται και για συνόδους του αυστριακού υπουργικού συμβουλίου. Βρίσκεται στο Μπάλχαουσπλατς του κέντρου της Βιέννης.
Ευθύνες
Η κύρια λειτουργία της καγκελαρίας είναι οι πολιτικές και οι δημόσιες σχέσεις της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Εξυπηρετεί τους εκτελεστικούς σε ομοσπονδιακό επίπεδο σε θέματα του αυστριακού συντάγματος και σε διεθνή δικαστήρια.
Είναι υπεύθυνη για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων, την αστική υπηρεσία, την δημόσια διοίκηση και διαχείριση, χαρτοφυλάκιο που ανήκει στην Ίνες Στίλινγκ, ομοσπονδιακή υπουργός και μέλος του αυστριακού υπουργικού συμβουλίου. Είναι υπεύθυνη για θέματα εθνικής ασφαλείας – εάν αυτά δεν υπάγονται στο χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Εσωτερικών –, το απόρρητο της πληροφορίας και την κοινωνία της πληροφορίας, σε θέματα μέσων μαζικής ενημέρωσης και φωτορεπορτάζ, βιοηθική, σχέσεις με τον ΟΟΣΑ και δικαιώματα των μειονοτήτων.
Παραπομπές
Καγκελαρια
Λευκή της Πορτογαλίας (1259-1321)
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σανταρέμ. Ήταν η πρώτη κόρη τού Aλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας και της δεύτερης συζύγου του Bεατρίκης της Ιβρέας-Καστίλης, κόρης του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης. Πήρε το όνομά της από τη μεγάλη θεία της Λευκή της Ιβρέας-Καστίλης, συζύγου του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Όταν ήταν δύο ετών, ο πατέρας της τής έδωσε, ως αέναη δωρεά, την πόλη Μοντεμόρ-ο-Βέλο (Montemor-o-Velho), με τον όρο ότιη πόλη θα επέστρεφε στο στέμμα μετά το τέλος της ή σε περίπτωση που η Λευκή θα παντρευόταν εκτός Πορτογαλίας. Ακολουθώντας τα βήματα της προγιαγιάς της, της βασίλισσας Θηρεσίας της Πορτογαλίας, συζύγου του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν και άλλων γυναικών μελών του βασιλικού Οίκου και των ευγενών, πήγε να ζήσει στο μοναστήρι του Λορβάιο το 1277, αν και εκείνη την εποχή δεν ήταν μοναχή και δεν έγινε ηγουμένη αυτού του θρησκευτικού ιδρύματος.
Το 1282 συνόδευσε τη μητέρα της βασίλισσα Βεατρίκη στην Καστίλλη, λόγω διαφορών με τον αδελφό εκείνης, βασιλιά Ντένις/Διονύσιο της Πορτογαλίας. Αυτό συνέπεσε με τη σύγκρουση μεταξύ του εκ μητρός πάππου της Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης και του Σάντσο Δ΄, τότε πρίγκιπα και μελλοντικού βασιλιά. Υπάρχει τεκμηριωμένη απόδειξη, ότι μητέρα και κόρη ζούσαν το 1283 στη Σεβίλλη με τον βασιλιά, ο οποίος στη διαθήκη του ανέφερε την εγγονή του Λευκή και της άφησε ένα σημαντικό ποσό για τον γάμο της.
μικρογραφία|Η Κολεγκιάτα ντε Σάντα Μαρία στη Μπριβιέσκα ιδρύθηκε από την πριγκίπισσα Λευκή. μικρογραφία|Το «Θέσπισμα της Μπριβιέσκα» (1313).
Έφερε στο μοναστήρι την προίκα της, που αποτελείτο από πολλά χωριά και ιδιοκτησίες και το 1303 δώρισε στο μοναστήρι τα αλατωρυχεία στην Πόζα ντε λα Σαλ και στην Ανιάνα. Ονομάστηκε κυρία και φύλακας του μοναστηριού, ωστόσο η Λευκή δεν έγινε ποτέ ηγουμένη του, αφού κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μεταξύ 1296 και 1326, το Λας Ουέλγκας διοικούντο από την ηγουμένη Ουρράκα Αλφόνσο.
Το 1303, μετά το τέλος της μητέρας της, η Λευκή κληρονόμησε την κυριότητα (señorío /σενιορίο/) του Αλκοσέρ. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1305 αγόρασε για 170.000 μαραβέδια από τη Χουάνα Γκόμεθ δε Μανθανέδο, χήρα του Λουδοβίκου πρίγκιπα της Καστίλης, γιου του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης, την κληρονομιά της στην πόλη Μπριβιέσκα. Θεωρείται η ιδρύτρια της πόλης ως χορηγού και συντονίστριας αυτής και ήταν επίσης υπεύθυνη για την ίδρυση της Κολεγκιάτα ντι Σάντα Μαρία. «Το έργο της δεν περιορίστηκε στον πολεοδομικό σχεδιασμό της νέας πόλης και τη διάταξη των δρόμων της, αλλά της παραχώρησε επίσης ένα νομικό μέσο για τη διακυβέρνηση και τη διοίκησή της, το Θέσπισμα (Fuero) του 1313, το οποίο εμπνεύστηκε από το κείμενο του Βασιλικού Θεσπίσματος».
Διαθήκη, τέλος και ταφή
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|Ο τάφος της Λευκής στο μοναστήρι Λας Ουέλγας.
Συνέταξε μία διαθήκη στις 15 Απριλίου 1321, όπου όρισε την ταφή της στο μοναστήρι του Λας Ουέλγκας και ζήτησε επίσης να τελεσθούν 10.000 θείες Λειτουργίες για το καλό της ψυχής της. Στη διαθήκη της παραχώρησε την πόλη Μπριβιέσκα στον Aλφόνσο ΙΑ΄ της Καστίλης, με τον όρο ότι η πόλη δεν επρόκειτο να γίνει ποτέ κυριότητα (σενιορίο) και ότι ο βασιλιάς έπρεπε να πληρώσει τα χρέη της συνολικού ύψους 300.000 μαραβεδίων. Του εμπιστεύτηκε την προστασία της πόλης και της Κολεγκιάτα ντι Σάντα Μαρία ντελα Μαγιόρ που είχε ιδρύσει. Η Λευκή κατονόμασε αρκετούς εκτελεστές της διαθήκης της, μεταξύ των οποίων τη βασίλισσα Μαρία δε Μολίνα και τον Γκονθάλο ντε Ινοχόσα, επίσκοπο του Μπούργκος.
Η πριγκίπισσα Λευκή απεβίωσε στο μοναστήρι στις 17 Απριλίου 1321. Ο τάφος της είναι διακοσμημένος με αλληλένδετα αστέρια και με τους θυρεούς των βασιλείων της Καστίλης, του Λεόν και της Πορτογαλίας.
Οικογένεια
Είχε έναν γιο εκτός γάμου από έναν Πορτογάλο ευγενή, που ονομαζόταν Πέδρο Νούνες Καρπιντέιρο, ή Πέδρο Εστεβάνεθ Σαρπιντέυρο, όπως καταγράφεται στα χρονικά του Ρούι δε Πίνα  και του Aλφόνσου ΙΑ΄:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2017-18
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2017-18 ήταν η 41η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 6η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2017-18 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 14 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, ανάλογα με τη θέση τους, δίνοντας αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες κατάταξης μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί, τα σετ και οι πόντοι της Α΄ φάσης.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούσαν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η τελευταία ομάδα διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2018-19.
Κριτήρια κατάταξης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2016-17
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2017-18 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 2016-17, Εθνικός Λατσιών. Δεν συμμετείχε η Ένωση Νέων Αγίου Αθανασίου η οποία τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2016-17 και υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2017-18.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2017-18
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2017-18
Α΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2017-18
Πηγή : Αποτελέσματα 2017-18
Β΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2017-18
Πηγή : Αποτελέσματα 2017-18
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2017 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2018
Αϊζάια Κάνααν
Ο Αϊζάια Κέινααν (21 Μαΐου 1991, Μπιλόξι) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,83 αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ στον Ολυμπιακό για το Πρωτάθλημα Ελλάδας και την Ευρωλίγκα.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Κάνααν στο Μάρεϊ Στέιτ Ο Κάνααν, ένας γκαρντ με ύψος 1,83 μέτρων από το Μπιλόξι του Μισισιπή, πήγε στο Μάρεϊ Στέιτ αφού οδήγησε το Λύκειο Μπιλόξι στο πολιτειακό πρωτάθλημα 5A του Μισισιπή ως ανώτερος Ο Κάνααν είχε άμεσο αντίκτυπο για τους Ρέισερς, καθώς είχε μέσο όρο 10,4 πόντους ανά παιχνίδι και οδήγησε τους Ρέισερς σε ποσοστό τριπόντων με 48,5 % ως πρωτοετής στην περίοδο 2009–10. Ονομάστηκε το 2010 Πρωτοετής της Χρονιάς της Διάσκεψης Οχάιο Βάλεϊ (OVC) καθώς οι Ρέισερς είχαν την επίδοση 17-1, κερδίζοντας το πρωτάθλημα. Κέρδισαν επίσης το τουρνουά OVC του 2010. Ο Κάνααν αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του τουρνουά καθώς σημείωσε 16 πόντους ερχόμενος από τον πάγκο για τους Ρέισερς στον τελικό. Το Μάρεϊ Στέιτ απέκλεισε το Βάντερμπιλτ το τέταρτο καλύτερο της κανονικής περιόδου στο τουρνουά NCAA, πριν ηττηθεί από τον εθνικό φιναλίστ Μπάτλερ με 54-52 στον δεύτερο γύρο.
Στη δεύτερη χρονιά του, ο Κάνααν αύξησε τον μέσο όρο πόντων του στους 11,7 πόντους ανά αγώνα και επιλέχτηκε στην πρώτη ομάδα του OVC. Οδήγησε τους Ρέισερς στο δεύτερο συνεχόμενό τους πρωτάθλημα κανονικής περιόδου OVC. Αν και έχασαν στο τουρνουά OVC του 2011, οι Ρέισερς συμμετείχαν και πάλι στη μετά την κανονική περίοδο δράση με τη μορφή του Εθνικού τουρνουά πρόσκλησης 2011.