cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στέφανος Γαϊτάνος
Ποδοσφαιριστής
Το 1973 πήρε μεταγραφή στον Απόλλωνα Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρονιές, εκ των οποίων τη σεζόν 1973-74 στην Α΄ Εθνική σημειώνοντας 18 συμμετοχές. Το 1975 επέστρεψε στην «Βασίλισσα του Βορρά», όπου και αγωνίστηκε για 3 χρόνια πανηγυρίζοντας μία ακόμα ανόδο το 1977 και τρίτη συνολικά με τον Γ.Α.Σ. Βέροια, προτού κλείσει την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.
Προπονητής
Μετά από την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με την προπονητική. Πρώτος σταθμός της προπονητικής του σταδιοδρομίας ήταν η Δόξα Μακροχωρίου το 1978. Σε επαγγελματικό επίπεδο ως προπονητής εργάστηκε για πρώτη φορά στον Φ.Α.Σ. Νάουσα το 1981 στην Β΄ Εθνική, ενώ τα επόμενα χρόνια εργάστηκε επίσης στον Α.Μ.Σ. Αλεξάνδρεια, στην Α.Ε. Ποντίων Βέροιας την οποία ανέβασε από την Γ΄ στην Β΄ Εθνική και στον Εορδαϊκό τον οποίο ανέβασε επίσης στην Β΄ Εθνική, στον Ολυμπιακό Βόλου, στον Παναργειακό, στην Προοδευτική, στον Απόλλωνα Αθηνών κ.α. Επίσης διετέλεσε σε διάφορα διάστηματα προπονητής του Γ.Α.Σ. Βέροια, τόσο ως βασικός όσο ως υπηρεσιακός, ενώ υπηρέτησε την ομάδα ως προπονητής υποδομών, αλλά και ως Γενικός Διευθυντής, έχοντας την ευθύνη όλων των τμημάτων του συλλόγου.
Επίσης έχει ιδρύσει ακαδημία ποδοσφαίρου με τον ονομασία Σχολή Ποδοσφαίρου Α.Ε.Π. Βέροιας «Στέφανος Γαϊτάνος», με σκοπό την ανάδειξη ταλέντων και την προώθησή τους στην Α.Ε. Ποντίων Βέροιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φ.Α.Σ. Νάουσας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλωνα Σμύρνης
Λίμνη Τεξκόκο
μικρογραφία|Λίμνη Τεξκόκο Η Λίμνη Τεξκόκο ήταν λίμνη στην κοιλάδα του Μεξικού. Ήταν η λίμνη που χτίστηκε η πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Αζτέκων Τενοτστιτλάν. Μετά την κατάκτηση των Ισπανών, με σκοπό να αποτραπεί, πλημμύρα η λίμνη σχεδόν στέρεψε απο νερό. Αυτήν την στιγμή είναι σχεδόν εξαφανισμένη εξαιτίας της οικοδόμησης της Πόλης του Μεξικού.
Ιστορία
Η Λίμνη Τεξκόκο έχει φιλοξενήσει πολλούς πολιτισμούς όπως οι Αζτέκοι και οι Τλατίλκο ενώ περίπου 11.000 χρόνια πριν σημείωσε την μεγαλύτερη έκταση της η οποία έφτανε 2.189 τετραγωνικά μίλια δηλαδή 3.522 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεξικού Κατηγορία:Πόλη του Μεξικού
Ίι
To Ίι (σουηδικά: ljo) είναι δήμος της Φινλανδίας.
Βρίσκεται στο Όουλου, στην περιοχή της Βόρειας Οστροβόθνιας. Ο δήμος έχει πληθυσμό 8.992 κατοίκων(απογραφή 31.01.2007) και καλύπτει 635,24 τ.χλμ. από τα οποία 15,38 καλύπτονται από νερό. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 10,3 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα είναι τα φινλανδικά.
Διαστροφή
μικρογραφία|Η σεξουαλικήζωή ενός ανθρώπουμπορείίσως να έχει κάποια διατροφή Η διαστροφή είναι μια διαφορετική στάση ή δομή προσωπικότητας, η οποία καλύπτει μορφές παρέκκλισης, του σκοπού ή του αντικειμένου, του σεξουαλικού ενστίκτου σε σχέση με μια νόρμα.Ο όρος επινοήθηκε για να καλύψει τα κενά των όρων νεύρωση και ψύχωση, οι οποίοι αποδεικνύονται ανεπαρκείς για να περιγράψουν το σύνολο των ψυχικών παθήσεων.
Ίι
Συγχωνεύθηκε με το Κουιβανιέμι στις 1 Ιανουαρίου, 2007. Ο δήμος που συστάθηκε ονομάζεται Ίι.
Διαστροφή
Τα διαστροφικά άτομα συχνά αντλούν ευχαρίστηση από τον πόνο του άλλου. Είναι μια άρνηση του άλλου. Η προσωπική ζωή, η οικογένεια ή ο χώρος εργασίας αποτελούν τους χώρους, τους τόπους, τα σημεία της καθημερινής ζωής, όπου τα διαστροφικά άτομα ή τα άτομα με διαστροφικές τάσεις ενεργούν και ασκούν πίεση πάνω στους άλλους, πίεση που δεν είναι κατ ανάγκη σεξουαλική, η οποία όμως μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές με στόχο την εκμηδένιση του άλλου, έστω και συμβολικά, αλλά κυρίως ασυνείδητα.
Ίι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Χιούστον
Το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Χιούστον (Houston Film Critics Award For Best Director) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Χιούστον για να τιμήσει έναν σκηνοθέτη που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στην κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Χιούστον Χιούστον
Λε Ντουκ Θο
Ο Λε Ντουκ Θο (βιετναμέζικα: Lê Đức Thọ (Βιετναμέζικα: [lē ɗɨk tʰɔˀ], 10 Οκτωβρίου 1911 – 13 Οκτωβρίου 1990), γεννήθηκε με το όνομα Φαν Ντιν Χάι στην επαρχία Ναμ Ντιν, ήταν Βιετναμέζος επαναστάτης, στρατηγός, διπλωμάτης και πολιτικός. Παρά την άρνησή του, ήταν ο πρώτος βιετναμέζος που κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης από κοινού με τον Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Χένρι Κίσινγκερ το 1973.
Το 1930, ο Λε Ντουκ Θο συνέβαλε στην ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ινδοκίνας. Οι γαλλικές αποικιακές αρχές τον φυλάκισαν από το 1930 έως το 1936 και πάλι από το 1939 έως το 1944. Μετά την απελευθέρωσή του το 1945, συμμετείχε στην ηγεσία των Βιέτ Μινχ μέχρι το 1954, όταν υπεγράφησαν οι συμφωνίες της Γενεύης και το Βιετνάμ ανεξαρτητοποιήθηκε. Το 1948 βρισκόταν στο Νότιο Βιετνάμ ως Αναπληρωτής Γραμματέας και επικεφαλής του Τμήματος Οργάνωσης του Κόμματος Επιτροπής της Κοτσινκίνας. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο πολιτικού γραφείο Λάο Ντονγκ του Κόμματος των Εργαζομένων του Βιετνάμ το 1955, σήμερα γνωστό ως Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ. Ο Θο επέβλεψε την Κομμουνιστική εξέγερση που ξεκίνησε το 1956 εναντίον της κυβέρνησης του Νοτίου Βιετνάμ. Το 1963 ο Θο υποστήριξε τις κομματικές εκκαθαρίσεις για το ψήφισμα 9.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Βιετναμέζοι πολιτικοί
Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
.
Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου
Το Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου (鶴岡八幡宮) (Λατινισμός Χέπμπορν: Tsurugaoka Hachimangū) είναι το πιο σημαντικό Σιντοϊστικό ιερό στην πόλη Καμακούρα, του νομού Καναγκάβα της Ιαπωνίας αν και τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε βουδιστικό ναό Τεντάι, τυπικό της ιαπωνικής βουδιστικής αρχιτεκτονικής.
Το ιερό είναι πολιτιστικό κέντρο της πόλης της Καμακούρα και λειτουργεί ως τόπος διεξαγωγής πολλών σπουδαίων φεστιβάλ. Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του, χρησίμευσε και ως ιερό Χατσίμαν και τα τελευταία χρόνια.
Ιστορία
Αυτό το ιερό χτίστηκε αρχικά το 1063 ως υποκατάστημα του Ιερού Ιβασιμίζου στο Ζαϊμοκούζα, όπου ο μικροσκοπικός Μότο Χατσίμαν στέκεται τώρα και είναι αφιερωμένο στον αυτοκράτορα Ότζιν, (θεοποιήθηκε με το όνομα Χατσίμαν, φύλακας άγγελος κάμι των πολεμιστών), η μητέρα του αυτοκράτειρα Τζίνγκου και η σύζυγός του Χίμε-γκάμι. Ο Μινομότο νο Γιοριτόμο, ο ιδρυτής του σογκουνάτου Καμακούρα, το μετέφερε στη σημερινή του θέση το 1191 και κάλεσε τον Χατσίμαν να διαμένει στη νέα τοποθεσία, για να προστατεύσει την κυβέρνησή του. Το ιερό έπιασε μεγάλη φωτιά στις 14 Νοεμβρίου 1280, όπου πολλά τεχνουργήματα κλάπηκαν επίσης από το εσωτερικό ιερό του ιερού.
Δολοφονία του Μιναμότο νο Σανετόμο
Ένα από τα ιστορικά γεγονότα με τα οποία συνδέεται το ιερό είναι η δολοφονία του Σανετόμο, τελευταίου από τους γιους του Μιναμότο νο Γιοριτόμο.
Κάτω από σφοδρό χιόνι το βράδυ της 12ης Φεβρουαρίου 1219 (Jōkyū 1, 26η ημέρα του 1ου μήνα), ο σόγκουν Μιναμότο νο Σανετόμο κατέβαινε από το μεγάλο Ιερό του Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου, αφού βοήθησε σε μια τελετή για τον εορτασμό της υποψηφιότητάς του στο Ουνταϊτζίν. Ο ανιψιός του Κούγκιο, γιος του δεύτερου σόγκουν Μιναμότο νο Γιοριίε, βγήκε από δίπλα στην πέτρινη σκάλα του ιερού, στη συνέχεια ξαφνικά του επιτέθηκε και τον δολοφόνησε με την ελπίδα να γίνει ο ίδιος σόγκουν. Ο δολοφόνος περιγράφεται συχνά ότι κρύβεται πίσω από το γιγάντιο γκίνγκο, αλλά κανένα σύγχρονο κείμενο δεν αναφέρει το δέντρο και αυτή η λεπτομέρεια είναι πιθανόν μια εφεύρεση της περιόδου Έντο, που πρωτοεμφανίστηκε στο Σίνπεν Καμακουράσι του Τοκουγκάβα Μιτσουκούνι. Για την πράξη του ο Κούγκιο αποκεφαλίστηκε λίγες ώρες αργότερα, φέρνοντας έτσι ξαφνικό τέλος στη σειρά Σέιβα Γκέντζι της φυλής Μιναμότο και την κυριαρχία τους στην Καμακούρα.
Ιερό και ναός
αριστερά|μικρογραφία| Το Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου και η dankazura κατά την περίοδο Έντο. Ξεκάθαρα ορατοί οι πολλοί βουδιστικοί ναοί του, που αργότερα καταστράφηκαν. Στην κάτω δεξιά γωνία, το μικροσκοπικό Μότο Χατσίμαν Το Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου είναι τώρα απλώς ένα σιντοϊστικό ιερό, αλλά, για σχεδόν 700 χρόνια από την ίδρυσή του μέχρι το Διάταγμα για το Διαχωρισμό του Σίντο και του Βουδισμού (神仏判然令) του 1868, το όνομά του ήταν Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου-τζι (Tsurugaoka Hachimangū-ji, 鶴岡八幡宮寺) και ήταν επίσης Βουδιστικός ναός, ένας από τους παλαιότερους στην Καμακούρα. Η ανάμειξη του βουδισμού και της λατρείας κάμι σε συγκροτήματα ιερών-ναών όπως η Τσουρουγκαόκα, που ονομάζεται τζίνγκου-τζι ήταν φυσιολογική για αιώνες μέχρι που η κυβέρνηση Μεϊτζί αποφάσισε, για πολιτικούς λόγους, ότι αυτό επρόκειτο να αλλάξει. (Σύμφωνα με τη θεωρία χόντζι σουιτζάκου, τα ιαπωνικά κάμι ήταν απλώς τοπικές εκδηλώσεις των συμπαντικών Βούδα και ο Χατσίμαν συγκεκριμένα ήταν ένας από τους πρώτους και πιο δημοφιλείς συγκριτικούς θεούς. Ήδη από τον 7ο αιώνα, για παράδειγμα σε Ούσα, στο Κιούσου, ο Χατσίμαν λατρευόταν μαζί με τον Μιρόκου Μποσάτσου (Μαϊτρέγια). )
Η πολιτική διαχωρισμού (shinbutsu bunri) ήταν η άμεση αιτία σοβαρών ζημιών σε σημαντικά πολιτιστικά αγαθά. Επειδή η ανάμειξη των δύο θρησκειών ήταν πλέον απαγορευμένη, τα ιερά και οι ναοί έπρεπε να δώσουν μερικούς από τους θησαυρούς τους, βλάπτοντας έτσι την ακεραιότητα της πολιτιστικής τους κληρονομιάς και μειώνοντας την ιστορική και οικονομική αξία των περιουσιών τους. Οι γίγαντες Νιό του Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου (οι δύο ξύλινοι φύλακες που βρίσκονται συνήθως στις πλευρές της εισόδου ενός ναού), που είναι αντικείμενα βουδιστικής λατρείας και επομένως παράνομα όπου βρίσκονταν, έπρεπε να πουληθούν στον Τζουφούκου-τζι, όπου βρίσκονται ακόμα. Το ιερό έπρεπε επίσης να καταστρέψει κτήρια, που σχετίζονταν με τον Βουδισμό, για παράδειγμα το σιτσίντο γκάραν (shichidō garan, 七堂伽藍) (ένα πλήρες συγκρότημα βουδιστικού ναού με επτά κτήρια), τον πύργο του ταχότο  και το μίντο του (御堂, αίθουσα λατρείας ενός βούδα).
Περίοδοι Μεϊτζί-Σόουα
Από το 1871 έως το 1946, το Τσουρουγκαόκα ορίστηκε επίσημα ως ένα από τα Κοκουχέι Τσούσα (国幣中社), που σημαίνει ότι βρισκόταν στη μεσαία κατηγορία κατάταξης των ιερών εθνικής σημασίας.
Διάταξη συγκροτήματος ιερού
αριστερά|μικρογραφία| Τορίι στην είσοδο του ιερού. Η τοξωτή γέφυρα φαίνεται στα δεξιά. Τόσο το ιερό όσο και η πόλη χτίστηκαν με γνώμονα το Φενγκ Σούι. Η παρούσα τοποθεσία επιλέχθηκε με προσοχή ως το πιο ευνοϊκό μετά από την συμβουλή, που ζήτησαν από έναν μάντη, επειδή είχε ένα βουνό στα βόρεια (το Χοκούζαν, Hokuzan (北山)), ένα ποτάμι προς τα ανατολικά (το Ναμερικάβα), έναν μεγάλο δρόμο προς τα δυτικά (το Κοτό Κάιντο, Kotō Kaidō (古東街道)) και ήταν ανοιχτό προς τα νότια (στον κόλπο Σαγκάμι). Κάθε κατεύθυνση προστατεύονταν από έναν θεό: ο Γκένμπου φύλαγε τον βορρά, ο Σεϊριού την ανατολή, ο Μπιάκκο τη δύση και ο Σουζάκου το νότο. Οι ιτιές κοντά στις λίμνες Γκένπεϊ (βλ. παρακάτω) και οι κατάλπες δίπλα στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης αντιπροσωπεύουν αντίστοιχα το Σεϊριού και το Μπιάκκο. Παρόλες τις αλλαγές που έχει υποστεί το ιερό όλα αυτά τα χρόνια, από αυτή την άποψη το σχέδιο του Γιοριτόμο εξακολουθεί να είναι βασικά άθικτο. μικρογραφία| Τρία μεγάλα τορίι στην προσέγγιση (sandō) του ιερού Υπάρχει ένας ευθύς δρόμος 1,8 χιλιομέτρων στο μπροστινό μέρος του ιερού, που ονομάζεται "Βακαμίγια Ότζι (若宮大路)". Είναι η προσέγγιση (σάντο, sandō (参道)) του Τσουρουγκαόκα Χατσίμαν-γκου, υπάρχουν τρία μεγάλα Τορίι (Σιντοϊστική πύλη). Η πύλη Τορίι, που βρίσκεται πιο μακριά από το ιερό ονομάζεται Ίτσι-νο-Τορίι (το πρώτο Τορίι), αυτή στη μέση είναι Νι-νο-Τορίι (το δεύτερο Τορίι) και αυτή μπροστά από το ιερό είναι Σαν-νο-Τορίι. (το τρίτο Τορίι).
Καθώς μπαίνει κανείς, μετά το Σαν-νο-Τορίι (το τρίτο Τορίι) υπάρχουν τρεις μικρές γέφυρες, δύο επίπεδες στα πλάγια και μια τοξωτή στο κέντρο. Στις μέρες του σογκουνάτου υπήρχαν μόνο δύο, μία κανονική και μία άλλη τοξωτή, φτιαγμένη από ξύλο και βαμμένη κόκκινο. Ο σόγκουν άφηνε τη συνοδεία του εκεί και προχωρούσε μόνος με τα πόδια στο ιερό. Η τοξωτή γέφυρα ονομαζόταν Ακαμπάσι (Κόκκινη γέφυρα ) και ήταν αποκλειστική για αυτόν: οι απλοί άνθρωποι έπρεπε να χρησιμοποιούν την επίπεδη. Οι γέφυρες εκτείνονται πάνω από ένα κανάλι, που ενώνει δύο λίμνες, που ονομάζονται ευρέως Γκενπέι-ίκε (源平池), ή "λίμνες Γκενπέι". Ο όρος προέρχεται από τα ονόματα των δύο οικογενειών, της Μιναμότο ("Γκεν") και της Τάιρα ("Πέι"), που πολέμησαν μεταξύ τους την εποχή του Γιοριμότο.
Η στήλη ακριβώς μετά και στα αριστερά του πρώτου Τορίι εξηγεί την προέλευση του ονόματος: Οι λίμνες Γκενπέι Ο Αζούμα Καγκάμι λέει ότι «Τον Απρίλιο του 1182 ο Μιναμότο νο Γιοριμότο είπε στον μοναχό Σένκο και Όμπα Καγκεγιόσι να σκάψουν δύο λίμνες μέσα στο ιερό». Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή της ιστορίας, ήταν η σύζυγος του Γιοριμότο Μασάκο που, για να προσευχηθεί για την ευημερία της οικογένειας Μιναμότο, έβαλε να σκάψουν αυτές τις λίμνες και να φυτέψουν λευκούς λωτούς στην ανατολή και κόκκινους στη δυτική πλευρά, χρώματα που είναι αυτές των φυλών Τάιρα και Μιναμότο. Από αυτό προέρχεται και το όνομά τους. Το κόκκινο αυτών των λωτών υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει το χυμένο αίμα της φυλής Τάιρα.
Υποδεέστερα ιερά και υποδομές
μικρογραφία| Το Yui Wakamiya Yōhaijo, όπου μπορεί κανείς να προσευχηθεί στο Γιούι Βακαμίγια χωρίς να πάει πραγματικά εκεί. αριστερά|μικρογραφία| Μουσική παράσταση στο Μάιντεν Το Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου περιλαμβάνει πολλά μικρότερα ιερά, τα πιο σημαντικά από τα οποία είναι το Κατώτερο Ιερό ( Βακαμίγια, 若宮) στο κάτω μέρος της κατάταξης και το Ανώτερο Ιερό ( Χόνγκου, 本宮) 61 σκαλοπάτια παραπάνω. Το σημερινό κτήριο του Ανώτερου Ιερού κατασκευάστηκε το 1828 από τον Τοκουγκάβα Ιενάρι, τον 11ο Τοκουγκάβα σόγκουν στο στυλ Χατσίμαν-ζουκούρι. Ακριβώς κάτω από τη σκάλα υπάρχει ένα ανοιχτό περίπτερο, που ονομάζεται Μάιντεν, (舞殿), όπου γίνονται γάμοι, χοροί και μουσική. Μερικές εκατοντάδες μέτρα στα δεξιά του Κατώτερου Ιερού βρίσκεται το Σιραχάτα τζίντζα (白旗神社), ένας Εθνικός Θησαυρός. Στα αριστερά του Ανώτερου Ιερού βρίσκεται το ιερό Μαρουγιάμα Ινάρι (丸山稲荷社) με τα πολλά τορίι του.
Κοντά στο Σιραχάτα τζίντζα μπορεί κανείς επίσης να βρει το Γιούι Βακαμίγια Γιοχάιτζο, (由比若宮遥拝所), κυριολεκτικά το "Γιούι Βακαμίγια προσευχή σε μακρινό τόπο" (βλ. φωτογραφία). Αυτή η εγκατάσταση, που αρχικά δημιουργήθηκε για το όφελος του σόγκουν, επιτρέπει σε κάποιον να προσκυνήσει στο μακρινό Γιούι Βακαμίγια (Μότο Χατσίμαν) χωρίς στην πραγματικότητα να πάει μέχρι το Ζαϊμοκούζα.
Ακριβώς δίπλα στο Γιούι Βακαμίγια Γιοχάιτζο (Yui Wakamiya Yōhaijo) υπάρχουν δύο πέτρες: ρίχνοντας νερό πάνω τους πρέπει να αποκαλύπτει σε καθεμία το περίγραμμα μιας χελώνας. Ένα από τα νησιά στη λίμνη Μιναμότο φιλοξενεί ένα υπο-ναό, που ονομάζεται Χαταάγκε Μπενζάιτεν αφιερωμένο στη θεά Μπενζάιτεν, μια βουδιστική θεότητα. Για το λόγο αυτό, ο υποναός διαλύθηκε το 1868 την εποχή του διατάγματος «διαχωρισμός Σιντοϊσμού και Βουδισμού» (βλ. παρακάτω) και ξαναχτίστηκε το 1956
Βακαμίγια Ότζι
Περπατώντας από την παραλία προς το ιερό περνά κανείς από τρεις τορίι, ή πύλες Σιντοϊσμού, που ονομάζονται αντίστοιχα Ίτσι νο Τορίι (πρώτη πύλη), Νί νο Τορίι (δεύτερη πύλη) και Σαν νο Τορίι (τρίτη πύλη). Μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου βρίσκεται το Γκέμπα Γιοτσουκάντο (下馬四つ角) που, όπως υποδηλώνει το όνομα, ήταν το μέρος όπου οι αναβάτες έπρεπε να κατεβούν από τα άλογά τους σεβόμενοι τον Χατσίμαν και το ιερό του.
Μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο πέρα, μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου τορίι, ξεκινά το ντανκαζούρα (段葛), ένα υπερυψωμένο μονοπάτι, που πλαισιώνεται από κερασιές. Το ντανκαζούρα γίνεται σταδιακά πιο φαρδύ, έτσι ώστε, όπως το κοιτάει κανείς από το ιερό, θα φαίνεται πιο μακρύ από ό,τι είναι πραγματικά. Όλο το μήκος του ντανκαζούρα βρίσκεται υπό την άμεση διαχείριση του ιερού.
Γιγαντιαίο γκίνγκο
αριστερά|μικρογραφία| Το γιγάντιο γκίνγκο πριν τον ξερίζωμά του δεξιά|μικρογραφία| Το κούτσουρο του πεσμένου γκίνγκο έχει βγάλει φύλλα Το δέντρο γκίνγκο, που βρισκόταν δίπλα στη σκάλα της Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου σχεδόν από την ίδρυσή του και που εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε παλιό χαρακτικό του ναού, ξεριζώθηκε εντελώς και υπέστη μεγάλη ζημιά στις 4:40 το πρωί της 10ης Μαρτίου 2010. Σύμφωνα με έναν ειδικό που ανέλυσε το δέντρο, η πτώση είναι πιθανό να οφείλεται σε σήψη. Τόσο το κούτσουρο του δέντρου όσο και ένα τμήμα του κορμού του που ξαναφυτεύτηκε εκεί κοντά έχουν δώσει φύλλα.
Το δέντρο είχε το παρατσούκλι κακούρε-ίτσο (隠れ銀杏, kakure-ichō), επειδή σύμφωνα με έναν αστικό μύθο της περιόδου Έντο, ένας διάσημος πλέον δολοφόνος κρύφτηκε πίσω από αυτό πριν χτυπήσει το θύμα του.
Δραστηριότητες
μικρογραφία| Γιαμπουσάμε στο Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου Το Τσουρουγκαόκα Χατσιμάνγκου είναι το κέντρο πολλών πολιτιστικών δραστηριοτήτων και τόσο το γιαμπουσάμε (yabusame), (τοξοβολία από άλογο) όσο και το κιούντο (kyūdō) (ιαπωνική τοξοβολία) ασκούνται μέσα στο ιερό. Διαθέτει επίσης εκτεταμένους κήπους με παιώνιες, τρία καφέ, ένα νηπιαγωγείο, γραφεία και ένα ντότζο. Στους χώρους του υπάρχουν δύο μουσεία, το Μουσείο Εθνικών Θησαυρών Καμακούρα, που ανήκει στην πόλη Καμακούρα, και το νομαρχιακό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βουδισμός στην Ιαπωνία Τσουρουγκαοκα Χατσιμανγκου
Σεμπίν Καραχισάρ
Ονομασία
Ο βυζαντινός ιστορικός του 6ου αιώνα Προκόπιος γράφει ότι ο Ρωμαίος στρατηγός Πομπήιος κατέλαβε το τότε αρχαίο φρούριο και το μετονόμασε Κολώνεια. Μια ελληνική επιγραφή του ένατου ή του δέκατου αιώνα που βρέθηκε στο φρούριο ταυτίζει με βεβαιότητα το Σεμπίν Καραχισάρ με την Κολώνεια. Κατά περίεργο τρόπο, ο Σελτζούκος ιστορικός Ιμπν Μπίμπι και τα νομίσματα του 14ου αιώνα που κόπηκαν από τους Ερετνίδες καταγράφουν μια αρμενική παραλλαγή του ονόματος, Κογόνια. Η ιστορική τουρκική μορφή αυτού του ονόματος ήταν Κουγούνια.
Τον 11ο αιώνα, ένα δεύτερο όνομα συνδέεται με το μέρος: η πόλη διατηρεί το όνομα Κολώνεια αλλά το παραπάνω φρούριο ονομάζεται Μαυρόκαστρον. Το τουρκικό τοπωνύμιο Καραχισάρ (ελληνικά: Γαράσαρη, πραγματική τουρκική ονομασία της περιοχής: Γκαρεϊσάρ), που πρωτοεμφανίστηκε τον 14ο αιώνα, είναι μετάφραση του Μαυροκάστρου. Η πόλη ονομάστηκε αργότερα Σαπκαραχισάρ (Şapkarahisar, που σημάινει «Μαύρο Φρούριο του Αλουνίτη») ή Σαρκί Καρά Χισάρ (Şarkî Kara Hisar, που σημαίνει «Μαύρο Φρούριο της Ανατολής») για να διαφοροποιηθεί από το Αφιόν Καραχισάρ πιο δυτικά. Το μέρος ήταν γνωστό ως Σεμπίν Καραχισάρ από τον 19ο αιώνα και χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο ονόματα. Στις 11 Οκτωβρίου 1924 ο Μουσταφά Κεμάλ επισκέφτηκε αυτή την πόλη και πρότεινε να χρησιμοποιηθεί το όνομα Σεμπίν Καραχισάρ. Ο γεωγραφικός ιστορικός Ραμσί, ανέφερε ότι οι Αρμένιοι αποκαλούν ακόμη αυτή την πόλη Νικόπολη, το ίδιο κάνουν και οι Έλληνες του Πόντου μέχρι σήμερα. Δεν πρέπει να συγχέεται με το κοντινό Κογιουλχισάρ, όπου βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας ρωμαϊκής Νικόπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Ποταμός Μαβούτζι
Ο Ποταμός Μαβούτζι (σουαχ.: Mto Mavuji / αγγλ.: Mavuji River) βρίσκεται εξ' ολοκλήρου στην Περιοχή Κίλουα (Kilwa District) στην Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region), της Τανζανίας. Πηγάζει από το Αστικό Τμήμα Ναντζιρίντζι (Nanjirinji) και εκβάλλει στον Ινδικό Ωκεανό στην ακτή του Αστικού Τμήματος Μαντάουα (Mandawa Ward). Ο ποταμός Μαβούτζι, είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος και μακρύτερος ποταμός στην περιφέρεια Λίντι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιφέρεια Λίντι Κατηγορία:Ποταμοί της Τανζανίας Κατηγορία:Ποταμοί της Αφρικής
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 1997–98
Την περίοδο 1997-98 η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας διοργάνωσε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο. Ο ΑΟΚ Νέων Καρυών κατέκτησε το πρωτάθλημα και την άνοδο στη Δ' Εθνικη.
Πρωτάθλημα
Το Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λάρισας 1997-98 διεξήχθη σε 3 κατηγορίες:
Α' Κατηγορία
Η A' Κατηγορία διεξήχθη σε έναν όμιλο με 18 ομάδες (34 αγωνιστικές). Η πρωταθλήτρια ομάδα του ΑΟΚ Νέων Καρυών του προέδρου Γιώργου Πασχούδη κέρδισε την άνοδο στη Δ΄ Εθνική. Ο Φάνης Γκέκας του Τοξότη αναδειχθηκε πρωτος σκόρερ με ρεκόρ τερμάτων (40). Aπό τη Δ' Εθνική υποβιβάστηκε o Ηρακλής Λάρισας.
B' Κατηγορία
Η B' Κατηγορία διεξήχθη σε 3 ομίλους. Τα εισιτηρια της ανόδου για την Α' ΕΠΣΛ κερδισαν οι Μ.Αλέξανδρος Χαλκιάδων, Α.Ο. Οικονόμος Τσαριτσάνης, Πελασγιώτιδα, Πηνειός, Κεραυνός Πλατυκάμπου, Αστέρας Νέου Περιβολίου. Συμμετείχαν οι εξής ομάδες:
Γ΄ Κατηγορία
Η Γ' Κατηγορία διεξήχθη σε 4 ομίλους.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετείχαν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Λάρισας.
Στον τελικό του Κυπελλου ο οποίος διεξήχθη στο Στάδιο Αλκαζάρ στις 26 Μαρτίου 1998, o Ηρακλής Χάλκης επιβλήθηκε με 2-1 του Ηρακλή Λάρισας της Δ' Εθνικής. Τα γκολ για τους νικητές πέτυχαν οι Βογιατζής και Βαγγέλης Σουλιώτης. Για τον Ηρακλή Λάρισας σκόραρε ο Θεοχαρόπουλος.
Μικτές ΕΠΣΛ
Σε αντίθεση με την Νέων που αποκλείστηκε νωρίς, η μικτή Παίδων έφτασε μέχρι την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος μικτών, στη Χαλκιδική. Την βασική ενδεκαδα της μικτής αποτελούσαν οι αποτελούσαν οι ποδοσφαιριστές: Σπ.Βάλλας, Δ.Κοντοδήμος, Ευ.Μόρας, Π.Νούσιας (τερματοφύλακας), Αποστόλου (αρχηγός), Θοδ.Καραγιάννης, Ευθυμίου, Κράβαρης, Σ.Κράλλης, Στ.Κωνσταντάκος, Θωμ.Πολύζος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1997-1998
Εσπερίδες (πεταλούδες)
Οι Εσπερίδες είναι οικογένεια των Λεπιδόπτερων στην οποία κατατάσσονται 3.500 περίπου είδη από τα συνολικά 18.000.
Παραδοσιακά, οι Εσπερίδεςτοποθετήθηκαν σε μια μονοτυπική υπεροικογένεια, την Hesperioidea, επειδή είναι μορφολογικά διακριτές από τις άλλες πεταλούδες, οι οποίες ανήκουν κυρίως στην τυπική υπεροικογένεια πεταλούδας Papilionoidea.
Κατηγορία:Λεπιδόπτερα
Μίχαου Σοκοουόφσκι
Ο Μίχαου Σοκοουόφσκι (πολωνικά: Michał Sokołowski) (11 Δεκεμβρίου 1992) είναι Πολωνός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ για την Ουνιβέρσο Τρεβίζο Μπάσκετ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Σοκοουόφσκι ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά για την Άνβιλ Βλοτσλάβεκ τη σεζόν 2011–12. Έμεινε στην ομάδα για τρεις σεζόν και υπέγραψε με τη Ρόσα Ράντομ το 2014. Κέρδισε το βραβείο του Κορυφαίους Αμυντικού του Πρωταθλήματος Πολωνίας δύο φορές ενώ έπαιζε με τη Ράντομ, τις σεζόν 2015–16 και 2016–17. Ονομάστηκε επίσης ο Κορυφαίος Πολωνός Παίκτης του Πρωταθλήματος Πολωνίας τη σεζόν 2017–18.
Τον Ιούλιο του 2019, ο Σοκοουόφσκι υπέγραψε με την πρώην ομάδα του, Άνβιλ Βλοτσλάβεκ. Είχε μέσο όρο 5,3 πόντους και 3,3 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στις 24 Αυγούστου 2020 υπέγραψε με τη Λέγκια Βαρσοβίας.
Στις 16 Οκτωβρίου 2020, λίγο μετά την έναρξη της σεζόν 2020–21, υπέγραψε με την ιταλική Ουνιβέρσο Τρεβίζο Μπάσκετ.
Τον Μάιο του 2021 υπέγραψε με την ισραηλινή Χαπόελ Χολόν.
Επέστρεψε στην Ουνιβέρσο Τρεβίζο Μπάσκετ για τη σεζόν 2021–22, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο.
Εθνική ομάδα
Ο Σοκοουόφσκι είναι μέλος της Εθνικής Πολωνίας. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019 στην Κίνα, καθώς και στα Ευρωμπάσκετ του 2017 και του 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚ Βλοτσλάβεκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Πολωνίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρόσα Ράντομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκια Βαρσοβίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουνιβέρσο Τρεβίζο Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χαπόελ Χολόν Μ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ
Μαλιάνο ντι Τέννα
Το Μαλιάνο ντι Τέννα (ιταλικά: Magliano di Tenna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Γεώργιος Γάγαρης
Ο Γεώργιος Γάγαρης (1869-1954) ήταν δημοσιογράφος και βουλευτής.
Γεννήθηκε στο Γεροπλάτανο Ιωαννίνων. Σπούδασε στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες «Χρόνος των Αθηνών», «Καθημερινή» και «Ακρόπολις» και ήταν εκδότης της εφημερίδας «Η Φωνή της Ηπείρου». Εκλέχθηκε βουλευτής Ιωαννίνων στις εκλογές του 1920 και του 1936.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων
Μάσσα Φερμάνα
Η Μάσσα Φερμάνα (ιταλικά: Massa Fermana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Μοναστήρι Φθιώτιδας
Το Μοναστήρι είναι ακατοίκητο ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Απέχει 32 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου), 52 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Λαμία και 37 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον Αλμυρό. Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Όθρυς σε υψόμετρο 630 μέτρα και τα νοτιοδυτικά όρια του Καταφυγίου Άγριας Ζωής «Ταράτσα - Αετοφωλιά». Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μύλων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους Μύλους αποτελούν την τοπική κοινότητα Μύλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Μανουήλ Μποχάλης
Ο Μανουήλ Μποχάλης (Manuel Bokali) ήταν Αλβανός στρατιωτικός διοικητής στην υπηρεσία του Δεσποτάτου του Μορέως και της Δημοκρατίας της Βενετίας.
Άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων
thumb|Η οθωμανική κυβέρνηση απαγόρευσε τις φωτογραφίες των Αρμενίων προσφύγων ή των σωμάτων των θυμάτων για να συγκαλύψει τη γενοκτονία. thumb|Διαμαρτυρία ενάντια στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων στην 100ή επέτειό της στη [[Μεγάλη Οδός του Πέραν|Μεγάλη Οδό του Πέραν της Κωνσταντινούπολης.]]
Μανουήλ Μποχάλης
Βιογραφία
Ήταν γαμπρός του μεσάζωντος Γεωργίου Παλαιολόγου. Το 1453 ήταν κυβερνήτης του Λεονταρίου Αρκαδίας, αλλά στην εξέγερση του Μορέως του 1453–1454 πολέμησε κατά του δεσπότη Θωμά Παλαιολόγου, ηττήθηκε και τυφλώθηκε. Το 1459, κατά τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ του Θωμά Παλαιολόγου και του αδελφού και συν-δεσπότη Δημητρίου Παλαιολόγου, ο Μποχάλης τάχθηκε στο πλευρό του τελευταίου. Μαζί με τον πεθερό του κατέλαβε το Λεοντάριο, πρωτεύουσα του Θωμά Παλαιολόγου, αλλά έχοντας πολλές απώλειες αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη, μόλις έφτασε ο Θωμάς με τον στρατό του.
Άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων
Η άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων είναι η λανθασμένη άρνηση της προσχεδιασμένης συστηματικής γενοκτονίας έως και 1,5 εκατομμυρίων Αρμενίων κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου που διεξήγαγε η οθωμανική κυβέρνηση. Η άρνηση ήταν αναπόσπαστο κομμάτι των δολοφονιών που πραγματοποιήθηκαν με το πρόσχημα της επανεγκατάστασης. Μετά τη γενοκτονία, ενοχοποιητικά έγγραφα καταστράφηκαν συστηματικά. Σύμφωνα με τον Τούρκο ιστορικό Τανέρ Ακτσάμ, «η Αρμενική περίπτωση είναι πρωτοφανής μεταξύ γενοκτονιών στις μακροχρόνιες προσπάθειες άρνησης της ιστορικότητάς της».
Μανουήλ Μποχάλης
Βιογραφία
Κατά την Οθωμανική εισβολή στο δεσποτάτο το 1460, ο Μποχάλης ηγήθηκε της υπεράσπισης του κάστρου του Γαρδικίου, όπου είχαν καταφύγει οι κάτοικοι του Λεονταρίου. Όταν έφτασαν οι Οθωμανοί, ο σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ προσέφερε όρους, αλλά ο Μποχάλης τους απέρριψε. Ωστόσο, το πλήθος των προσφύγων, περίπου 6.000, κατέστησε αδύνατη μία παρατεταμένη αντίσταση: στην υπερβολική ζέστη του καλοκαιριού, το νερό και οι προμήθειες καταναλώθηκαν γρήγορα και μετά από μόνο μία μέρα αντίστασης στην Οθωμανική επίθεση, ο Μποχάλης παραδόθηκε με αντάλλαγμα υποσχέσεις ασφάλειας. Παρά την υπόσχεση να μην τους βλάψουν, ο Μωάμεθ Β΄ διέταξε να εκτελεστούν όλοι οι υπερασπιστές, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών και των παιδιών. Ο Μποχάλης και η οικογένειά του σώθηκαν χάρη στην παρέμβαση του μεγάλου Βεζίρη Μαχμούντ Πασά Αγγελόβιτς, ο οποίος ήταν 2ος εξάδελφος της συζύγου τού Μποχάλη. Με τη βοήθεια του Μαχμούντ, ο Μποχάλης και η οικογένειά του, συμπεριλαμβανομένου του πεθερού του Γεώργιου Παλαιολόγου, οδηγήθηκαν μακριά, σκότωσαν τους Οθωμανούς φρουρούς τους και διέφυγαν στην Κέρκυρα, από όπου μετακόμισαν στο Βασίλειο της Νεαπόλεως.
Άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων
Επειδή είναι διαθέσιμος μεγάλος αριθμός αποδεικτικών στοιχείων για να αποδειχθεί η γενοκτονία και ο ρόλος της οθωμανικής κυβέρνησης στην οργάνωση των δολοφονιών, η γενική συναίνεση ιστορικών και μελετητών των γενοκτονιών συμφωνεί ότι τα γεγονότα αποτελούν γενοκτονία. Οι αρνητές υποστηρίζουν ότι δεν υπήρχε γενοκτονία επειδή η μετεγκατάσταση των Αρμενίων ήταν μια νόμιμη απάντηση σε μια πραγματική ή αντιληπτή εξέγερση των Αρμενίων και ο υψηλός αριθμός θανάτων προήλθε από «κακή τύχη, κακή σχεδίαση, κακές καιρικές συνθήκες, κακούς τοπικούς αξιωματούχους και κακούς Κούρδους» παρά σκόπιμη κρατική πολιτική εξόντωσης· και βασικά αποδεικτικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ευθύνη της Οθωμανικής κυβέρνησης και τον συστηματικό χαρακτήρα της γενοκτονίας απορρίπτονται ως «αρμενικές πλαστογραφίες».
Μανουήλ Μποχάλης
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Οθωμανο-Βενετικού Πολέμου, ο Μποχάλης επέστρεψε για να πολεμήσει υπέρ της Δημοκρατίας της Βενετίας στον Μορέα, αλλά συνελήφθη το 1468 από τους Οθωμανούς στην Καλαμάτα και εκτελέστηκε με ανασκολοπισμό.
Άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων
Πλέον στο 2020, μόνο οι κυβερνήσεις της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν αρνούνται ότι υπήρξε γενοκτονία των Αρμενίων. Πολλές άλλες χώρες, με πιο αμφιλεγόμενο τρόπο οι Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τον Οκτώβριο του 2019, απέφευγαν να την αναγνωρίσουν επίσημα ως γενοκτονία, προκειμένου να μην διαταράξουν τις διπλωματικές τους σχέσεις με την Τουρκία. Η τουρκική κυβέρνηση ξόδεψε εκατομμύρια δολάρια στην άσκηση παρασκηνιακής πολιτικής πίεσης στην Ουάσιγκτον την τελευταία δεκαετία, μεγάλο μέρος της εστίασε στο ζήτημα της γενοκτονίας των Αρμενίων, και στο παρελθόν απειλούσε πολιτικούς από άλλες χώρες με αντίποινα εμποδίζοντάς τους να χρησιμοποιήσουν τη λέξη γενοκτονία. Η Τουρκία προσπάθησε επίσης να εκφοβίσει και να σιωπήσει ξένους ερευνητικούς δημοσιογράφους και μελετητές των γενοκτονιών.
Μανουήλ Μποχάλης
Πηγές
Κατηγορία:Αλβανοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπα του Δεσποτάτου του Μορέως Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Τουρκίας Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας Κατηγορία:Τουρκικός εθνικισμός
Θάνατος από φυσικά αίτια
Θάνατος από φυσικά αίτια καλείται ο θάνατος λόγω γήρατος ή ασθένειας. Ο θάνατος που προέρχεται μετά από εξωτερική ανθρώπινη παρέμβαση ή λόγω τυχαίου συμβάντος, καλείται αφύσικος
Παραπομπές
Κατηγορία:Θάνατος
Ιωάννης Γκέκας
Ο Ιωάννης Γκέκας (1866 – ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γαρδίκι Τρικάλων. Σπούδασε νομική και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στη Λάρισα. Στους Βαλκανικούς Πολέμους συμμετείχε ως πολιτικός σύμβουλος στο επιτελείο του διαδόχου Κωνσταντίνου. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του εκλογές του 1912 και επανεξελέγη σε αυτές του 1915. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Ευβοίας με τριετή θητεία. Παράλληλα ανέλαβε αντιπρόεδρος της Γερουσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Μαντάμ ντε Μοντεσπάν
Η Φραγκίσκη-Αθηναΐς του Ροσσουάρ, γνωστή και Μαρκησία του Μοντεσπάν ήταν ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Καταγόταν από μια από τις πιο ευγενείς οικογένειες της Γαλλίας.
Ζωή
Η Φραγκίσκη-Αθηναΐς (Φρανσουάζ-Ατεναΐς) γεννήθηκε το 1640, κόρη του Γκαμπριέλ ντε Ροσσουάρ, Δούκα του Μορτεμάρ. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ερρίκο, Μαρκήσιο του Μοντεσπάν, το 1663. Παρ' όλα αυτά, ζούσαν χωριστά και δεν είχαν ερωτικές επαφές για κάποιο διάστημα. Σε ηλικία είκοσι δύο ετών, γνωρίστηκε με τον Λουδοβίκο ΙΔ΄. Εκεί γνώρισε μία νεαρή χήρα, τη Φραγκίσκη Σκαρρόν, μελλοντική σύζυγο του Λουδοβίκου. Από τα μέσα του 1667, ο βασιλιάς και η Φραγκίσκη-Αθηναΐς είχαν αρχίσει τη σχέση τους.
Η Λουίζ ντε Λα Βαλλιέρ, μακροχρόνια ερωμένη του Λουδοβίκου, συνέχισε να παρουσιάζεται ως ερωμένη του. Παρά την αντιπολίτευση, η Φραγκίσκη-Αθηναΐς και ο Λουδοβίκος είχαν σχέση για περισσότερο από μία δεκαετία. Το 1676, το διαμέρισμά της στις Βερσαλλίες αποτελείτο από είκοσι δωμάτια στον δεύτερο όροφο, ακριβώς δίπλα στου Λουδοβίκου. Η βασίλισσα Μαρία Θηρεσία, από την άλλη, είχε μόνο έντεκα δωμάτια. Μεταξύ του 1669 και του 1678, η Φραγκίσκη-Αθηναΐς είχε γεννήσει επτά παιδιά με τον Λουδοβίκο. Τα παιδιά αυτά είχαν για γκουβερνάντα τη φίλη της Αθηναΐδας, Φραγκίσκη.
Οικογένεια
Η Αθηναΐς είχε δύο παιδιά από τον πρώτο της σύζυγο Λουί Ανρί ντε Παρνταγιάν του Γκοντράν, Μαρκήσιο του Μοντεσπάν:
Με τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας είχε τέκνα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Ζόμπι
Το Ζόμπι (γαλλικά της Αϊτής: Zombi κρεολικά της Αϊτής: Zonbi), στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί και ως Νεκροζώντανος, είναι πλάσμα της Αϊτινής λαογραφίας και μυθολογίας - νεκρός που αναστήθηκε μέσω μάγου του Βουντού. Ο όρος κυκλοφόρησε ευρύτερα μέσω βιβλίων φαντασίας και τρόμου πρώτα, και μέσω αντίστοιχων κινηματογραφικών ταινιών έπειτα. Στις σύγχρονες κινηματογραφικές απεικονίσεις πτώματα μπορεί να ξαναγεννηθούν μέσω υπερφυσικών δραστηριοτήτων ή από ραδιενεργή ακτινοβολία, ψυχικές νόσους, ιούς, εξωγήινους παράγοντες κ.τ.λ.
Η λέξη Ζόμπι εισήχθη στην αγγλική γλώσσα το 1819 όταν καταγράφηκε στο βιβλίο του Σόμπερτ Σάουθι Η Ιστορία της Βραζιλίας ως Zombi, ενώ στην αγγλική λογοτεχνία, παρουσιάστηκε το 1929 στο βιβλίο Το Μαγικό Νησί (The Magic Island) του WB Seabrook, όπου ο συγγραφέας αφηγείται τη λατρεία του βουντού στην Αϊτή. Στον κινηματογράφο έγιναν θέμα ταινιών από το 1932, με την ταινία White Zombie του Βίκτορ Χάλπεριν να είναι το πρώτο παράδειγμα του είδους. Η ταινία με πρωταγωνιστή τον Μπέλα Λουγκόζι εμφανίζει τα ζόμπι ως άλογα όντα υπό την επήρεια ενός κακού μάγου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Αϊτή Κατηγορία:Μυθολογία στην ποπ κουλτούρα Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Ζόμπι Κατηγορία:Τέρατα Κατηγορία:Πολιτισμός ανά θέμα Κατηγορία:Φανταστικά όντα ανά είδος
Μαίρη Τζάκσον (μηχανικός)
Η Μαίρη Τζάκσον (Mary Jackson)( πατρικό Γουίνστον, 9 Απριλίου 1921 - 11 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Αμερικανίδα μαθηματικός και μηχανικός αεροδιαστημικής στην Εθνική Συμβουλευτική Επιτροπή Αεροναυτικής (NACA), η οποία το 1958 διαδέχθηκε η Εθνική Διοίκηση Αεροναυτικής και Διαστήματος ( NASA). Εργάστηκε στο Langley Research Center στο Χάμπτον της Βιρτζίνια, για το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας της. Ξεκίνησε ως υπολογιστρια στο διαχωρισμένο τμήμα West Area Computing το 1951. Πήρε προχωρημένα μαθήματα μηχανικής και, το 1958, έγινε η πρώτη μαύρη γυναίκα μηχανικός της NASA.
Μετά από 34 χρόνια στη NASA, η Τζάκσον είχε κερδίσει τον ανώτατο τίτλο μηχανικής που ήταν διαθέσιμος. Συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να κερδίσει περαιτέρω προαγωγές χωρίς να γίνει επόπτρια. Δέχτηκε εναν υποβιβασμό για να γίνει διαχειρίστρια τόσο του Ομοσπονδιακού Προγράμματος Γυναικών, στο Γραφείο Προγράμματος Ίσων Ευκαιριών της NASA και του Προγράμματος Θετικής Δράσης. Σε αυτόν τον ρόλο, εργάστηκε για να επηρεάσει την πρόσληψη και την προώθηση γυναικών στις επαγελματικες επιστημονικές, μηχανικές και τ μαθηματικές θέσεις της NASA.
Το 2019, η Τζάκσον απονεμήθηκε μετά θάνατον το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου. Το 2020 τα κεντρικά γραφεία (Headquarters) της NASA στην Ουάσιγκτον, DC μετονομάστηκαν Mary W. Jackson NASA Headquarters. Η NASA πραγματοποίησε μια εικονική τελετή για την ονομασία.
Προσωπική ζωή
Η Mary Winston γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1921, από την Ella Winston ( πατρικό Scott) και τον Frank Winston. Μεγάλωσε στο Hampton, στη Βιρτζίνια, όπου αποφοίτησε από τη αποκλειστικά για μαύρους σχολή George P. Phenix Training School με τις υψηλότερες τιμές.
Η Μαίρη Τζάκσον κέρδισε πτυχία στα μαθηματικά και τη φυσική επιστήμη από το Πανεπιστήμιο του Hampton το 1942. Ήταν μέλος του Alpha Kappa Alpha.
Η Τζάκσον υπηρέτησε για περισσότερα από 30 χρόνια ως ηγέτης των κοριτσιών προσκόπων . Αναγνωρίστηκε τη δεκαετία του 1970 για τη βοήθεια της στα παιδιά αφροαμερικάνων στην κοινότητά της για να δημιουργήσουν μια μικροσκοπική αιολική σήραγγα για τη δοκιμή αεροπλάνων.
Η Τζάκσον παντρεύτηκε στις 18 Νοεμβρίου 1944 με τον Λέβι Τζάκσον, πρεσβύτερο (Levi Jackson, Sr.), έναν ναυτικό στο Ναυτικό των ΗΠΑ, και απέκτησε δύο παιδιά, τον Λέβι Τζάκσον, τον νεώτερο (Levi Jackson, JR.) και την Κάρολαιν Μαρί Λούις (Carolyn Marie Lewis). Πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου 2005, σε ηλικία 83 ετών. εναλλ.=Mary Jackson sitting, adjusting a control on an instrument|μικρογραφία| Ο Τζάκσον εργάζεται σε έναν πίνακα ελέγχου Μετά την αποφοίτησή της, η Μαίρι Τζάκσον δίδαξε μαθηματικά για ένα χρόνο σε ένα αφρικανικό-αμερικανικό σχολείο στο Κάλβερτ Κάουντι, Μέριλαντ (Calvert County, Maryland). Εκείνη την εποχή, τα δημόσια σχολεία ήταν ακόμα διαχωρισμένα στον Νότο. Ξεκίνησε επίσης να διδάσκει μαθητές γυμνασίου και κολεγίου, κάτι που συνέχισε να κάνει καθ 'όλη τη ζωή της.
Μέχρι το 1943, είχε επιστρέψει στο Hampton, όπου έγινε λογιστής στο Εθνικό Καθολικό Κοινοτικό Κέντρο εκεί. Εργάστηκε ως ρεσεψιονίστ και υπάλληλος στο Τμήμα Υγείας του Hampton Institute. Ήταν έγκυος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και τελικά επέστρεψε στο σπίτι για τη γέννηση του γιου της. Το 1951, έγινε υπάλληλος στο Γραφείο των Αρχηγών Στρατιωτικών Δυνάμεων στο Φορτ Μονρό (Fort Monroe). εναλλ.=Black and white photograph of Mary Jackson holding a model in a wind tunnel|αριστερά|μικρογραφία| Τζάκσον κρατώντας ένα μοντέλο σήραγγας αέρα Το 1951, η Τζάκσον προσλήφθηκε από την Εθνική Συμβουλευτική Επιτροπή Αεροναυτικής (NACA), η οποία το 1958 διαδέχθηκε η Εθνική Διοίκηση Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA). Ξεκίνησε ως ερευνήτρια μαθηματικός, ή υπολογίστρια, στο Ερευνητικό Κέντρο Λάνγκλι (Langley Research Center) στην πατρίδα της στο Hampton, Virginia. Εργάστηκε υπό την Ντόροθυ Βόγκαν (Dorothy Vaughan) στο διαχωρισμένο τμήμα West Area Computing.
Μονσαμπιέτρο Μορίκο
Το Μονσαμπιέτρο Μορίκο (ιταλικά: Monsampietro Morico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Μαίρη Τζάκσον (μηχανικός)
Προσωπική ζωή
Μέχρι το 1979, η Τζάκσον είχε αποκτήσει τον ανώτατο τίτλο στο τμήμα μηχανικής. Αποφάσισε να δεχθεί έναν υποβιβασμό για να υπηρετήσει ως διαχειριστής στον τομέα Ειδικών Ίσων Ευκαιριών. Μετά από εκπαίδευση στην έδρα της NASA, επέστρεψε στο Langley. Εργάστηκε για να κάνει αλλαγές και να επισημάνει γυναίκες και άλλες μειονότητες που ήταν επιτυχημένες στον τομέα. Υπηρέτησε τόσο ως Ομοσπονδιακός Διευθυντής Προγράμματος Γυναικών στο Γραφείο Προγράμματος Ίσων Ευκαιριών όσο και ως Διαχειριστής Προγράμματος Θετικής Δράσης, και εργάστηκε για να επηρεάσει την πορεία της σταδιοδρομίας των γυναικών σε θέσεις επιστήμης, μηχανικής και μαθηματικών στη NASA. Συνέχισε να εργάζεται στη NASA μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 1985.
Η ταινία του 2016 Hidden Figures αφηγείται τις καριέρες των Jackson, Κάθριν Τζόνσον (Katherine Johnson )και Ντόροθυ Βόγκαν (Dorothy Vaughan) στη NASA, συγκεκριμένα το έργο τους στο Project Mercury κατά τη διάρκεια του Space Race. Η ταινία βασίζεται στο βιβλίο του ίδιου ονόματος της Μάργκο Λι Σέτερλι (Margot Lee Shetterly). Την Τζάκσον την υποδύεται στην ταινία η Τζανέλ Μονά (Janelle Monáe ).
Το 2018, το Σχολικό Συμβούλιο του Σολτ Λέικ Σίτι ψήφισε ότι το Δημοτικό Σχολείο Τζάκσον στο Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτα, θα έπαιρνε επίσημα το όνομά του από τη Μέρι Τζάκσον και όχι (όπως ήταν) από τον Πρόεδρο Άντριου Τζάκσον.
Το κτίριο των κεντρικών γραφείων της NASA στην Ουάσιγκτον, DC μετονομάστηκε στα κεντρικά γραφεία Mary W. Jackson NASA στις 26 Φεβρουαρίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες επιστήμονες Κατηγορία:NASA (πρόσωπα) Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μηχανικοί
Αλκιβιάδης Δουλγερίδης
Ο Αλκιβιάδης Δουλγερίδης (1884 – ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν χειρούργος. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του εκλογές του 1926 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Αττικής και Βοιωτίας με εννιαετή θητεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Mozilla VPN
μικρογραφία|Λογότυπο του Mozilla VPN Το Mozilla VPN είναι ένα εικονικό ιδιωτικό δίκτυο (VPN) ανοιχτού κώδικα που αναπτύχθηκε από τη Mozilla. Κυκλοφόρησε σε έκδοση beta ως Firefox Private Network στις 10 Σεπτεμβρίου 2019, και κυκλοφόρησε επίσημα στις 15 Ιουλίου 2020 ως Mozilla VPN. Το Mozilla VPN μπορεί να λειτουργήσει ως πρόσθετο περιηγητή (add-on), εφαρμογή υπολογιστή και εφαρμογή κινητού.
Λειτουργικότητα
Το Mozilla VPN είναι ένα εικονικό ιδιωτικό δίκτυο (VPN), το οποίο καλύπτει τη διεύθυνση IP του χρήστη, αποκρύπτει δεδομένα τοποθεσίας από τους ιστότοπους στους οποίους έχει πρόσβαση ο χρήστης και κρυπτογραφεί όλη τη δραστηριότητα του δικτύου. Μια δωρεάν έκδοση περιορισμένης μηνιαίας χρήσης είναι διαθέσιμη ως πρόσθετο περιήγησης για τον Mozilla Firefox και μια πληρωμένη έκδοση για όλη τη δραστηριότητα της συσκευής είναι διαθέσιμη στα λειτουργικά συστήματα για κινητά iOS και Android και στα λειτουργικά συστήματα υπολογιστών Windows, macOS και Linux. Η πληρωμένη έκδοση του ιδιωτικού δικτύου χρησιμοποιεί τη σουηδική υπηρεσία Mullvad VPN, η οποία χρησιμοποιεί το πρότυπο WireGuard VPN, ενώ η δωρεάν έκδοση χρησιμοποιεί την αμερικανική υπηρεσία Cloudflare. Έρχεται επίσης με προσαρμοσμένους διακομιστές DNS και Multi-hop.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ| Διαθεσιμότητα του Mozilla VPN στον κόσμο Η δωρεάν έκδοση beta του πρόσθετου περιηγητή Ιδιωτικό Δίκτυο Firefox, περιορισμένης χρήσης, κυκλοφόρησε στις 10 Σεπτεμβρίου 2019 ως μέρος της επανεκκίνησης του Test Pilot Program της Mozilla, ενός προγράμματος που επέτρεπε στους χρήστες του Firefox να δοκιμάσουν νέα πειραματικά χαρακτηριστικά που είχαν κλείσει τον Ιανουάριο του 2019. Η beta του αυτόνομου εικονικού ιδιωτικού δικτύου που βασίζεται σε συνδρομές για Android, Windows και Chromebook κυκλοφόρησε στις 19 Φεβρουαρίου 2020, με την έκδοση iOS να ακολουθεί αμέσως μετά.
Το Ιδιωτικό Δίκτυο Firefox μετονομάστηκε σε "Mozilla VPN" στις 18 Ιουνίου 2020 και κυκλοφόρησε επίσημα ως Mozilla VPN στις 15 Ιουλίου 2020. Κατά την κυκλοφορία του, το Mozilla VPN ήταν διαθέσιμο σε έξι χώρες (Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Σιγκαπούρη, Μαλαισία και Νέα Ζηλανδία) για Windows 10, Android και iOS (beta). Όπως είχε προγραμματιστεί, η υπηρεσία ξεκίνησε επίσης στη Γερμανία και τη Γαλλία τον Απρίλιο του 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό iOS Κατηγορία:Εφαρμογές διαδικτύου Κατηγορία:Mozilla Firefox Κατηγορία:Ιδιωτικότητα στο Διαδίκτυο
Μαλακή πορνογραφία
μικρογραφία| Γαλλικό καρτ ποστάλ από τη δεκαετία του 1910, που απεικονίζει [[Γύμνια|γυμνό.]] Η μαλακή πορνογραφία ή ελαφριά πορνογραφία είναι τύπος εμπορικής φωτογραφίας ή ταινίας που έχει πορνογραφικό ή ερωτικό στοιχείο αλλά είναι λιγότερο σεξουαλικά γραφικό και παρεμβατικό από ό,τι η σκληρή πορνογραφία, που ορίζεται από την έλλειψη οπτικής σεξουαλικής διείσδυσης. Η μαλακή πορνογραφία περιλαμβάνει στριπτίζ, προσομοίωση σεξ και έμφαση στην αισθησιακή εκτίμηση της ανθρώπινης μορφής. Συνήθως περιέχει γυμνούς ή ημίγυμνους ηθοποιούς που συμμετέχουν σε ερωτικές σκηνές και προορίζεται να είναι σεξουαλικά διεγερτικό και αισθητικά όμορφο. Η διάκριση μεταξύ μαλακής πορνογραφίας και ερωτικής φωτογραφίας είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα γούστου.
Η μαλακή πορνογραφία μπορεί να περιλαμβάνει σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ δύο ατόμων ή αυνανισμό. Δεν περιέχει σαφείς απεικονίσεις της σεξουαλικής διείσδυσης, της αιδοιολειχίας, της πεολειχίας ή της εκσπερμάτισης. Απεικονίσεις στύσεων του πέους μπορεί να μην επιτρέπονται, αν και η στάση απέναντι σε αυτό αλλάζει συνεχώς. Η εμπορική πορνογραφία μπορεί να διαφοροποιηθεί από την ερωτική, η οποία έχει φιλοδοξίες υψηλής τέχνης.
Οι δημιουργοί πορνογραφικών ταινιών μερικές φορές φτιάχνουν και σκληρούς και μαλακούς τύπους ταινίας, με την έκδοση μαλακού πορνό να χρησιμοποιεί λιγότερο σαφείς γωνίες σεξουαλικών σκηνών ή να χρησιμοποιεί τις άλλες τεχνικές για να «μειώσει» οποιοδήποτε απαράδεκτο χαρακτηριστικό. Η μαλακή έκδοση μπορεί, για παράδειγμα, να επεξεργαστεί για την αγορά πληρωμής ανά προβολή του ξενοδοχείου.
Το απόλυτο γυμνό είναι συνηθισμένο σε πολλά περιοδικά, καθώς και στη φωτογραφία και στο Διαδίκτυο.
Ρύθμιση και λογοκρισία
Οι ταινίες μαλακού πορνό είναι συνήθως λιγότερο ρυθμισμένες και περιορισμένες από την σκληρή πορνογραφία και απευθύνονται σε διαφορετική αγορά. Στις περισσότερες χώρες, οι ταινίες αυτές είναι κατάλληλες για βαθμολογίες ταινιών, συνήθως με περιορισμένη βαθμολογία, αν και πολλές τέτοιες ταινίες κυκλοφορούν επίσης χωρίς αξιολόγηση. Όπως και με τις σκληρού πορνό ταινίες, η διαθεσιμότητα ταινιών μαλακού πορνό ποικίλλει ανάλογα με τους τοπικούς νόμους. Επίσης, η έκθεση τέτοιων ταινιών μπορεί να περιορίζεται σε εκείνες που υπερβαίνουν μια ορισμένη ηλικία, συνήθως 18 ετών. Τουλάχιστον μία χώρα, η Γερμανία, έχει διαφορετικά όρια ηλικίας για σκληρή και μαλακή πορνογραφία, που συνήθως λαμβάνει βαθμολογία FSK-16 (κανείς κάτω των 16 ετών δεν επιτρέπεται να αγοράζει) και σκληρού πορνό υλικό που λαμβάνει FSK-18 (κανείς κάτω των 18 ετών δεν επιτρέπεται να αγορά). Σε ορισμένες χώρες, η μετάδοση ταινιών μαλακού πορνό είναι ευρέως διαδεδομένη στα καλωδιακά τηλεοπτικά δίκτυα, με ορισμένα όπως το Cinemax να παράγουν τις δικές τους ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.
Σε ορισμένες χώρες, οι εικόνες των γεννητικών οργάνων των γυναικών υποβάλλονται σε ψηφιακή επεξεργασία, ώστε να μην είναι πολύ «λεπτομερείς». Μια Αυστραλή ηθοποιός του πορνό λέει ότι οι εικόνες των δικών της γεννητικών οργάνων που πωλούνται σε πορνογραφικά περιοδικά σε διάφορες χώρες υποβάλλονται σε ψηφιακή επεξεργασία για να αλλάξουν το μέγεθος και το σχήμα των χειλέων σύμφωνα με τα πρότυπα λογοκρισίας σε διάφορες χώρες.
Ιστορία
Αρχικά, η μαλακή πορνογραφία παρουσιάστηκε κυρίως με τη μορφή ανδρικών περιοδικών, όταν ήταν μόλις αποδεκτό να ρίξουμε μια ματιά στη θηλή μιας γυναίκας τη δεκαετία του 1950. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, τα περιοδικά όπως το Playboy, το Penthouse και ειδικά το Hustler, παρουσίαζαν γυμνό. Μετά τη διαμόρφωση του συστήματος αξιολόγησης MPAA στις Ηνωμένες Πολιτείες και πριν από τη δεκαετία του 1980, πολυάριθμες ταινίες μαλακού πορνό, με μεγάλο εύρος κόστους παραγωγής, κυκλοφόρησαν στους mainstream κινηματογράφους, ειδικά στα drive-in, όπως η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων έλαβε θετικές κριτικές από διακεκριμένους κριτικούς όπως ο Ρότζερ Ίμπερτ.
Από τη δεκαετία του 2000, τα χαλαρά πρότυπα για την καλωδιακή τηλεόραση επέτρεψαν την παραγωγή μιας σειράς τηλεοπτικών σειρών με σεξουαλικό ή βίαιο περιεχόμενο στον αέρα που θα περιορίζονταν στο παρελθόν στην αγορά ταινιών μαλακού πορνό.