cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Σχέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο
Ο Αλεξάντερ Σόχιν, πρόεδρος της Ρωσικής Ένωσης Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών προειδοποίησε τους Βρετανούς επενδυτές με αυστηρότερους ελέγχους. Στις 11 Δεκεμβρίου 2007, η Ρωσία διέταξε το κλείσιμο των τοπικών γραφείων που διατηρούσε το Βρετανικό Συμβούλιο σαν μια ακόμη μορφή ρωσικών αντιποίνων, με τη Βρετανία να καταδικάζει τη κίνηση αυτή.
Η δηλητηρίαση του Ρώσου διπλού πράκτορα Σεργκέι Σκρίπαλ το 2018 και η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έχουν επιδεινώσει περισσότερο τις σχέσεις των δύο χωρών.
Μάματα Μπάνερτζι
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
Η Μπάνερτζι γεννήθηκε στην Καλκούτα της Δυτικής Βεγγάλης, στην οικογένεια των Μπενγκάλι Προμιλεσβαρ Μπάνερτζι και Γκαγέτρι Ντέβι  Ο πατέρας της, ο Προμιλεσβάρ, πέθανε από έλλειψη  ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, όταν αυτή ήταν 17 ετών. Είναι Ινδουίστρια.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Προσάρτηση της Κριμαίας, επιβολή κυρώσεων από τη Δύση και περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων με τη Δύση
μικρογραφία|Ο Πούτιν με τον γερμανό πρόεδρο [[Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ στη Μόσχα, 2017]] Η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία και η κρίση στο Ντονμπάς τον Φεβρουάριο με Μάρτιο του 2014 οδήγησε στην επιδείνωση των σχέσεων της Ρωσίας με την Ουκρανία και τη Δύση γενικότερα. Ευρώπη και Αμερική επέβαλαν κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας.
Μάματα Μπάνερτζι
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
Το 1970, η Μπάνερτζι πέρασε τις εξετάσεις του σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής Ντεσμπαντου Σισου Σικσαλάι. Έλαβε ένα Πτυχίο Ιστορίας από το Κολέγιο Τζοκαμάγια Ντέβι. Μετά, απέκτησε ένα μεταπτυχιακό δίπλωμα (μάστερ) στην Ισλαμική ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Καλκούτα. Στη συνέχεια, έλαβε ένα πτυχίο Παιδαγωγικής από το Κολέγιο Σρι Σικσαγιάταν και ένα πτυχίο Νομικής από το Κολέγιο Τζόκες Τσάντρα Τσοντούρι στην Καλκούτα. Έχει λάβει ένα επίτιμο διδακτορικό από το Ινστιτούτο Βιομηχανικής Τεχνολογίας Καλίνγκα στο Μπουμπάνεσβαρ. Έχει αποκτήσει ένα Διδακτορικό Δίπλωμα Λογοτεχνίας  από το Πανεπιστήμιο της Καλκούτα.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Προσάρτηση της Κριμαίας, επιβολή κυρώσεων από τη Δύση και περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων με τη Δύση
Την 1η Απριλίου 2014, το ΝΑΤΟ αποφάσισε να αναστείλει την πρακτική συνεργασία με τη Ρωσία, ως απάντηση στην προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Ο Πούτιν έχει επικρίνει περισσότερο την Αμερική μετά το 2007. Σε ομιλίες της εποχής είχε απορρίψει την ιδέα της «αμερικανικής εξαιρετικότητας». Επίσης, ανέφερε την αστυνομική βία στις Ηνωμένες Πολιτείες στο Φέργκιουσον ως απάντηση στις επικρίσεις για το χαμηλό επίπεδο δημοκρατίας στη Ρωσία.
Μια έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2014 υπογράμμισε το γεγονός ότι οι στενές στρατιωτικές συναντήσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης (κυρίως με στρατούς χωρών μελών του ΝΑΤΟ) είχαν φτάσει στα επίπεδα του Ψυχρού Πολέμου. Σαράντα περιστατικά στενής επαφής ρωσικών και δυτικών στρατιωτικών αντικειμένων άξια αναφοράς έλαβαν χώρα την περίοδο Μαρτίου-Νοεμβρίου 2014. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πτήση της Scandinavian Airlines που απογειώθηκε από τη Δανία τον Μάρτιο του 2014 με 132 επιβάτες, η οποία κόντεψε να συγκρουστεί με ρωσικό αναγνωριστικό αεροπλάνο. Η άνευ προηγουμένου αύξηση της ρωσικής αεροπορικής και ναυτικής δραστηριότητας στην περιοχή της Βαλτικής το 2014 ώθησε το ΝΑΤΟ να εντείνει τη μακροχρόνια εναλλαγή στρατιωτικών αεροσκαφών του στη Λιθουανία.
Μάματα Μπάνερτζι
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
Η Μπάνερτζι άρχισε να ασχολείται με την πολιτική σε ηλικία 15 ετών. Ενώ φοιτούσε στο Κολέγιο Τζοκαμάγια Ντέβι ίδρυσε την Ένωση Τσάτρα Παρισάντ, την φοιτητική παράταξη του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου, που νίκησε την Δημοκρατική Φοιτητική Ένωση του Σοσιαλιστικού Ενωτικού Κέντρου της Ινδίας. Μετά, μπήκε στο Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο στη Δυτική Βεγγάλη όπου ανέλαβε διάφορες θέσεις στο κόμμα και σε άλλες τοπικές πολιτικές οργανώσεις.
Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία, 1984-2011
αριστερά|μικρογραφία|Η Μπάνερτζι αναλαμβάνει το Υπουργείο Άνθρακα και Ορυχείων την 9 Ιανουαρίου 2004, στο Νέο Δελχί. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Η Μάματα Μπάνερτζι στην Αποστολή Ραμακρίσνα: Κέντρο Ανθρώπινης Υπεροχής και Κοινωνικών Επιστημών, Καλκούτα Η Μπάνερτζι ξεκίνησε την πολιτική της σταδιοδρομία στο κόμμα του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου όταν ήταν νεαρή κοπέλα κατά το '70. Γρήγορα ανέβηκε στις βαθμίδες του τοπικού παραρτήματος του Κογκρέσου, και ανέλαβε τη θέση της γενικής γραμματέως στο Κογκρέσο Μαχίλα (γυναικεία παράταξη του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου), στη Δυτική Βεγγάλη, την περίοδο 1976 -1980. Στις γενικές εκλογές του 1984, η Μπάνερτζι έγινε μία από τους νεώτερες βουλευτίνες της Ινδίας, νικώντας τον έμπειρο κομμουνιστή πολιτικό Σόμναθ Τσάτεριε, στην κοινοβουλευτική εκλογική περιφέρεια Τζανταβπούρ της Δυτικής Βεγγάλης. Ανέλαβε, επίσης, τη θέση της γενικής γραμματέως του Κογκρέσου Νεολαίας της Ινδίας (παράταξη της νεολαίας του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου). Στις γενικές εκλογές του 1989 έχασε την έδρα της από ένα κύμα κατά του Κογκρέσου. Στις γενικές εκλογές του 1991 επανεξελέγη, έχοντας εγκατασταθεί στην εκλογική περιφέρεια της Νότιας Καλκούτας. Διατήρησε την έδρα της στις γενικές εκλογές του 1996, 1998, 1999, 2004 και 2009.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Προσάρτηση της Κριμαίας, επιβολή κυρώσεων από τη Δύση και περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων με τη Δύση
Τον Ιούλιο του 2014, οι ΗΠΑ κατηγόρησαν επισήμως τη Ρωσία ότι παραβίασε τη Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίας Εμβέλειας που υπεγράφη από τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ το 1987, δοκιμάζοντας έναν απαγορευμένο πύραυλο κρουζ μεσαίου βεληνεκούς. Φαίνεται ότι ο πύραυλος που εκτόξευσε η Ρωσία ήταν τροποποιημένη παραλλαγή του Iskander. Η Αμερική απείλησε να ανταποδώσει αναλόγως. Στις αρχές Ιουνίου 2015, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ανέφερε ότι η Ρωσία απέτυχε να διορθώσει την παραβίαση της Συνθήκης του 1987. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ λέγεται ότι δεν έκανε καμία αξιοσημείωτη πρόοδο στην προσπάθεια της να κάνει τη Ρωσία να αναγνωρίσει το πρόβλημα της ελλιπούς συμμόρφωσης με τους όρους της συμφωνίας. Τον Οκτώβριο του 2014 αναφέρθηκε ότι η Ρωσία είχε 1.643 πυρηνικές κεφαλές έτοιμες για δοκιμή, σε σχέση με τις 1.642 των ΗΠΑ. Και οι δύο παραβιάζουν έτσι τη συμφωνία περιορισμού των εξοπλισμών που περιορίζουν τον αριθμό αυτό στις 1.550 πυρηνικές κεφαλές. Η Ρωσία και οι ΗΠΑ δοκιμάζουν και ενισχύουν τις εγκαταστάσεις που αναπτύσσουν, σχεδιάζουν και δοκιμάζουν πυρηνικά όπλα.
Μάματα Μπάνερτζι
Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία, 1984-2011
Το 1991 η Μπάνερτζι διορίστηκε Υφυπουργός στο Υπουργείο Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού, Νεολαίας και Αθλητισμού και Γυναικών και Παιδείας, στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Π. Β. Ναρασίμα Ράο. Κάποια στιγμή ανακοίνωσε την παραίτησή της από το Υπουργείο αθλητισμού, και συμμετείχε σε μία διαμαρτυρία που έγινε στο Πάρκο Μαϊντάν στην Καλκούτα, ενάντια στην αδιαφορία της κυβέρνησης για την πρότασή της για βελτίωση του αθλητισμού στη χώρα. Η θητεία της ολοκληρώθηκε το 1993. Τον Απρίλιο του 1996, υποστήριξε ότι το Κογκρέσο συμπεριφερόταν σαν υποχείριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ινδίας (Μαρξιστικό) στη Δυτική Βεγγάλη. Πρόσθεσε ότι ήταν η μόνη φωνή της λογικής και ήθελε ένα «καθαρό Κογκρέσο».
Ίδρυση του Κόμματος Τρίναμουλ
αριστερά|μικρογραφία|Η Μάματα Μπάνερτζι εκφωνεί λόγο στα εκλεγμένα μέλη και τους εργάτες του κόμματος στο στάδιο Μπόνγκαον της Δυτικής Βεγγάλης. Το 1997 η Μπάνερτζι έφυγε από το Κόμμα του Κογκρέσου στη Δυτική Βεγγάλη και έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του κόμματος Τρίναμουλ (All India Trinamool Congress, Πανινδική Λαϊκή Συσπείρωση) μαζί με τον Μουκούλ Ρόι. Αντιπολιτεύτηκε την πολύχρονη Κομμουνιστική κυβέρνηση. Την 11η Δεκεμβρίου 1998, λέγεται ότι άρπαξε έναν βουλευτή του σοσιαλιστικού κόμματος Σαμάτζουαντι, τον Νταρόγκα Πρασάντ Σαρόι, από το κολάρο και τον τράβηξε έξω από τη Βουλή για να μην διαμαρτυρηθεί ενάντια στην πρόταση νόμου για το ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στη Βουλή.
Το 1999, εντάχθηκε στην κυβέρνηση της Εθνικής Δημοκρατικής Συμμαχίας, όπου κυρίαρχο ήταν το Κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα, και ανέλαβε το Υπουργείο Σιδηροδρόμων.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Προσάρτηση της Κριμαίας, επιβολή κυρώσεων από τη Δύση και περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων με τη Δύση
Στα τέλη του 2014, ο Πούτιν ενέκρινε ένα αναθεωρημένο εθνικό στρατιωτικό δόγμα, το οποίο απαριθμούσε τη συγκέντρωση στρατιωτικού εξοπλισμού του ΝΑΤΟ κοντά στα ρωσικά σύνορα σαν την κορυφαία στρατιωτική απειλή για τη Ρωσία.
Μάματα Μπάνερτζι
Υπουργός Σιδηροδρόμων (πρώτη θητεία)
Το 2002, η Μπάνερτζι παρουσίασε τον πρώτο της προϋπολογισμό για τους σιδηρόδρομους της Ινδίας. Με αυτόν εκπληρώθηκαν πολλές από τις υποσχέσεις της για την ιδιαίτερη πατρίδα της στη Δυτική Βεγγάλη. Εισήγαγε ένα νέο τραίνο Ρατζντάνι Εξπρές στη διαδρομή Νέο Δελχί- Σεάλνταχ δύο φορές την εβδομάδα, και τέσσερα τρένα εξπρές προς διάφορα μέρη της Δυτικής Βεγγάλης, ονομαστικά το Ρουπάσι Μπάνγκλα Εξπρές στη διαδρομή Χόουρα - Πουρούλια, το Πάντατικ Εξπρές στη διαδρομή Σέαλνταχ-Νέο Τζαλπαϊγκούρι, το Αράνιακ Εξπρές στη διαδρομή Σαλιμαρ-Άντρα και το Σούπερφαστ Εξπρές στη διαδρομή Σέαλνταχ - Αμριτσάρ (εβδομαδιαία). Επίσης, αύξησε τη συχνότητα ορισμένων τραίνων και με εντολή της επιταχύνθηκαν τα έργα στη διαδρομή εξπρές Ντίγκα-Χόουρα.
Στο πλαίσιο της ανάπτυξης του τουρισμού, συμπεριέλαβε στον προϋπολογισμό δύο νέες ατμομηχανές για τον Σιδηρόδρομο Νταρτζίλινγκ Ιμαλαϊων και προτάσεις για την Εταιρεία περιορισμένη ευθύνης Ινδικών Σιδηροδρόμων Τροφοδοσίας και Τουρισμού. Επίσης, δήλωσε ότι η Ινδία θα πρέπει να κρατήσει κεντρικό ρόλο στον Υπερασιατικό Σιδηρόδρομο και ότι θα αποκατασταθούν οι σιδηροδρομικές συνδέσεις μεταξύ του Μπαγκλαντές και του Νεπάλ. Συνολικά, 19 νέα τρένα προστέθηκαν στη θητεία της, το οικονομικό έτος 2000-2001.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Προσάρτηση της Κριμαίας, επιβολή κυρώσεων από τη Δύση και περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων με τη Δύση
Στα τέλη Ιουνίου 2015, ενώ βρισκόταν σε ένα ταξίδι στην Εσθονία, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Άστον Κάρτερ ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ θα αναπτύξουν στρατιωτικό εξοπλισμό στην ανατολική Ευρώπη. Η κίνηση ερμηνεύτηκε από δυτικούς σχολιαστές ως η αρχή ενός επαναπροσανατολισμού της στρατηγικής του ΝΑΤΟ. Οι Ρώσοι χαρακτήρισαν τη κίνηση σαν τη «πιο επιθετική ενέργεια της Ουάσιγκτον από τον Ψυχρό Πόλεμο» και επικρίθηκε από το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών για το γεγονός ότι αποτελεί επιστροφή στα σχέδια του Ψυχρού Πολέμου.
Μάματα Μπάνερτζι
Υπουργός Σιδηροδρόμων (πρώτη θητεία)
Το 2000, η ίδια και o Υφυπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων, Ατζίτ Κουμάρ Πάντζα, παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους ως διαμαρτυρία για την αύξηση των τιμών πετρελαίου, αλλά τελικά απέσυραν τις παραιτήσεις και επέστρεψαν στα γραφεία τους.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Προσάρτηση της Κριμαίας, επιβολή κυρώσεων από τη Δύση και περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων με τη Δύση
Την ίδια εποχή, από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ εξέφρασαν την ανησυχία τους για την ανακοίνωση του Πούτιν ότι η Ρωσία σχεδιάζει να προσθέσει περισσότερους από 40 νέους βαλλιστικούς πυραύλους στο οπλοστάσιο πυρηνικών όπλων της Ρωσίας το 2015. Αμερικανοί παρατηρητές και αναλυτές, όπως ο Στίβεν Πάιφερ, σημειώνουν ότι οι εξελίξεις αυτές έχουν να κάνουν κυρίως με τη προσπάθεια της Ρωσίας να κρύψει τις αδυναμίες του. Ωστόσο, ο Πάιφερ υποστήριξε ότι το πιο ανησυχητικό κίνητρο πίσω από αυτή τη ρητορική θα μπορούσε να είναι ότι ο Πούτιν βλέπει τα πυρηνικά όπλα όχι απλώς ως εργαλεία αποτροπής, αλλά ως εργαλεία εξαναγκασμού. Την ίδια εποχή αναφέρθηκε ότι τα σχέδια της Ρωσίας για πυρηνικό επανεξοπλισμό διολισθούσαν, κυρίως λόγω τεχνολογικών και οικονομικών δυσκολιών.
Μάματα Μπάνερτζι
Κοινό Μέτωπο με την Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία
Στις αρχές του 2001, μετά από τις αποκαλύψεις του περιοδικού Tehelka για την Επιχείρηση Δυτική Άκρη, η Μπάνερτζι αποχώρησε από το υπουργικό συμβούλιο της ΕΔΣ και πήγε με το Κόμμα του Κογκρέσου για τις εκλογές της Δυτικής Βεγγάλης του 2001, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις κατηγορίες διαφθοράς που εξακόντισε ο ιστότοπος εναντίον υπουργών της κυβέρνησης.
Τον Ιανουάριο του 2004 επέστρεψε στην κυβέρνηση της ΕΔΣ και κράτησε τα χαρτοφυλάκια Άνθρακα και Ορυχείων μέχρι τις Ινδικές γενικές εκλογές την 20η Μαΐου 2004, στις οποίες ήταν το μόνο μέλος του κόμματος Τρίναμουλ που κέρδισε μια κοινοβουλευτική έδρα στη Δυτική Βεγγάλη.
Την 20η Οκτωβρίου 2005 διαμαρτυρήθηκε για τις αρπαγές γης και τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν εις βάρος των ντόπιων αγροτών, στο όνομα της πολιτικής βιομηχανικής ανάπτυξης, και ευθύνεται η κυβέρνηση του Μπουνταντέμπ Μπατατσάρι στη Δυτική Βεγγάλη. Ο Μπένι Σαντόσο, Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου Σαλίμ, με έδρα στην Ινδονησία, είχε υποσχεθεί μία μεγάλη επένδυση στη Δυτική Βεγγάλη, η κυβέρνηση της οποίας του είχε χορηγήσει γεωργική γη στο Χόουρα, δίνοντας το έναυσμα για διαμαρτυρίες. Η Μπάνερτζι και άλλα μέλη του κόμματος Τρίναμουλ περίμεναν μέσα στην βροχή, μπροστά από το ξενοδοχείο Τατζ όπου βρισκόταν ο Σαντόζο, κλεισμένοι έξω από την αστυνομία. Αργότερα, αυτή και οι οπαδοί της ακολούθησαν τη συνοδεία του Σαντόζο. Απέφυγαν μία διαδήλωση «μαύρης σημαίας» (αναρχικών), όταν με οδηγίες της κυβέρνησης η άφιξη του Σαντόζο έγινε τρεις ώρες νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα.
Το 2005 η Μπάνερτζι αντιμετώπισε περισσότερες αναποδιές, όταν το κόμμα της έχασε τον έλεγχο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Καλκούτας και ο εν ενεργεία δήμαρχος, Σουμπράτα Μούχερτζι, αποστάτησε και εγκατέλειψε το κόμμα της. Το 2006, το κόμμα Τρίναμουλ ηττήθηκε στις εκλογές της Δυτικής Βεγγάλης, χάνοντας πάνω από τις μισές έδρες του στη Συνέλευση.
Την 4η Αυγούστου 2006, η Μπάνερτζι άφησε τα έγγραφα της παραίτησής της στον αντιπρόεδρο της Βουλής Λοκ Σάμπα, τον Τσαραντζίτ Σινγκ Ατουάλ. Το περιστατικό ήταν από αντίδραση στον Πρόεδρο της Λοκ Σάμπα, τον Σόμναθ Τσάτερτζι, που απέρριψε την πρότασή της για αναβολή στην ανάληψη δράσης για την παράνομη μετανάστευση Μπαγκλαντεσιανών στη Δυτική Βεγγάλη  με την αιτιολογία ότι δεν είχε την ορθή μορφοποίηση.
Κοινό μέτωπο με την Ηνωμένη Προοδευτική Συμμαχία
Πριν από τις Ινδικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2009 εντάχθηκε στην Ηνωμένη Προοδευτική Συμμαχία (ΗΠΣ), όπου κυρίαρχο κόμμα ήταν το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο. Η συμμαχία κέρδισε 26 έδρες. Η Μπάνερτζι ανέλαβε μία δεύτερη θητεία ως Υπουργός Σιδηροδρόμων. Στις Δημοτικές Εκλογές του 2010 στη Δυτική Βεγγάλη, το κόμμα Τρίναμουλ κέρδισε την Τοπική Αυτοδιοίκηση της Καλκούτα με περιθώριο 62 θέσεων. Το Τρίναμουλ κέρδισε επίσης την Τοπική Αυτοδιοίκηση της Μπιντάναγκαρ με περιθώριο επτά θέσεων. Το 2011, η Μπάνερτζι κέρδισε με συντριπτική πλειοψηφία και ανέλαβε τη θέση της Προϊστάμενης Υπουργού της Δυτικής Βεγγάλης. Το κόμμα της έληξε την 34ετή κυριαρχία του Αριστερού Μετώπου.
Το κόμμα Τρίναμουλ απείλησε ότι θα αποσύρει την υποστήριξη του από την ΗΠΣ ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση της κυβέρνησης να επιτρέψει άμεσες ξένες επενδύσεις στις λιανικές αγορές, καθώς και κατά της αύξησης των τιμών της βενζίνης ντίζελ, και έδωσε προθεσμία 72 ωρών για να αποσύρουν τις μεταρρυθμίσεις. Την 18η Σεπτεμβρίου 2012, η Μπάνερτζι δήλωσε ότι το κόμμα της θα εγκαταλείψει την ΗΠΣ και θα προχωρήσει ανεξάρτητα. Την 21η Σεπτεμβρίου 2012 οι 6 υπουργοί του Τρίναμουλ υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους.
Διαδηλώσεις στη Νάντιγκραμ
Τα βίαια επεισόδια στη Νάντιγκραμ, ήταν ένα περιστατικό στη Δυτική Βεγγάλη, όπου ένα τάγμα ένοπλων αστυνομικών έκανε έφοδο στην αγροτική ζώνη της περιφέρειας Πούρμπα Μεντινιπούρ, με σκοπό να καταστείλει τις διαμαρτυρίες ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης της Δυτικής Βεγγάλης για απαλλοτρίωση 40 τ.χλμ. γης ώστε να αναπτυχθεί μία Ειδική Οικονομική Ζώνη από τον Ινδονησιακό όμιλο Σαλίμ. Στα επεισόδια 14 χωρικοί έχασαν τις ζωές τους και 70 περισσότεροι τραυματίστηκαν.
Η Μπάνερτζι έστειλε επιστολές στον πρωθυπουργό της Ινδίας Μανμοχάν Σινγκ και στον υπουργό Εσωτερικών Σίβρατζ Πατίλ ζητώντας να σταματήσει αυτό που αποκάλεσε ως «κρατικές βιαιοπραγίες» που καλλιεργήθηκαν από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδίας (Μαρξιστικό) στη Νάντιγκραμ. Ο πολιτικός ακτιβισμός της στο κίνημα θεωρείται ευρέως ως ένας από τους παράγοντες που συνέβαλαν στην συντριπτική νίκη της το 2011.
Η έκθεση του Ινδικού Κεντρικού Γραφείου Ερευνών (CBI) για το περιστατικό σαφώς δικαιολόγησε τη στάση του ΚΚΙ (Μ), ότι ο Μπουντάντεμπ δεν διέταξε την αστυνομία να ανοίξει πυρ. Ενήργησαν τοιουτοτρόπως μόνο για να διαλύσουν την παράνομη συγκέντρωση όταν κάθε άλλη τυποποιημένη διαδικασία που εφαρμόστηκε είχε αποτύχει.
Ινδικές εκλογές του 2009
Το κόμμα Τρίναμουλ τα κατάφερε καλά στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2009, κερδίζοντας 19 έδρες. Οι σύμμαχοί τους στο κογκρέσο και το SUCI (Σοσιαλιστικό Ενωτικό Κέντρο της Ινδίας) κέρδισαν έξι και μία θέσεις αντίστοιχα, και ήταν η καλύτερη επίδοση μεταξύ των αντιπολιτευόμενων κομμάτων της Δυτικής Βεγγάλης, από τότε που άρχισε το καθεστώς της Αριστεράς. Μέχρι τότε, η μεγαλύτερη νίκη της αντιπολίτευσης ήταν οι 16 έδρες που κέρδισε το Κογκρέσο το 1984.
Υπουργός Σιδηροδρόμων (δεύτερη θητεία)
Το 2009, η Μάματα Μπάνερτζι ανέλαβε μία δεύτερη θητεία στο Υπουργείο Σιδηροδρόμων. Για άλλη μια φορά εστίασε στη Δυτική Βεγγάλη.
Με εντολή της, οι Ινδικοί Σιδηρόδρομοι εισήγαγαν έναν αριθμό από αμαξοστοιχίες Ντουρόντο Εξπρές που συνδέουν μεγάλες πόλεις χωρίς ενδιάμεσες στάσεις, καθώς και έναν αριθμό από επιβατικές αμαξοστοιχίες με συμπεριλαμβανόμενα τρένα αποκλειστικά για γυναίκες. Κατά τη διάρκεια της θητείας της εγκαινιάστηκε το νέο τμήμα της γραμμής Τζαμού-Μπαραμούλα, του οποίου η κατασκευή είχε ξεκινήσει το 1994. Επίσης, ανακήρυξε τα 25 χλμ. της γραμμής-1 του Μετρό της Καλκούτας ως ανεξάρτητη ζώνη των Ινδικών σιδηροδρόμων, μία απόφαση για την οποία επικρίθηκε.
Παραιτήθηκε από το Υπουργείο Σιδηροδρόμων για να αναλάβει τη θέση της Προϊστάμενης Υπουργού της Δυτικής Βεγγάλης. Σχολίασε: «''Όπως αφήνω τους σιδηροδρόμους, θα λειτουργήσουν καλά. Μην ανησυχείτε, ο διάδοχός μου θα έχει όλη μου την υποστήριξη.''» Ο υποψήφιος του κόμματός της, ο Ντίνες Τριβέντι, την διαδέχθηκε ως υπουργός σιδηροδρόμων.
Η θητεία της Μπάνερτζι στο Υπουργείο Σιδηροδρόμων, στη συνέχεια, εξετάστηκε με προσοχή, καθώς οι περισσότερες από τις ακριβές αναγγελίες της υλοποιήθηκαν ανεπαρκώς ή καθόλου. Το Reuters ανέφερε ότι «Η δίχρονη θητεία της ως υπουργός σιδηροδρόμων έχει επικριθεί έντονα, επειδή το δίκτυο χρεώθηκε περισσότερο για να πληρωθούν λαϊκιστικά μέτρα, όπως περισσότερες επιβατικές αμαξοστοιχίες». Οι Ινδικοί σιδηρόδρομοι έγιναν ζημιογόνα επιχείρηση κατά τη διετή θητεία της.
Πρώτη θητεία, 2011-16
αριστερά|μικρογραφία|Σε εκδήλωση στο [[Λονδίνο την 27η Ιουλίου 2015.]] Το 2011, το κόμμα Τρίναμουλ (Πανινδική Λαϊκή Συσπείρωση) μαζί με το κόμμα SUCI (Σοσιαλιστικό Ενωτικό Κέντρο της Ινδίας) και το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο κέρδισαν στις εκλογές για τη Νομοθετική Συνέλευση της Δυτικής Βεγγάλης, εναντίον του κατεστημένου της Αριστεράς Συμμαχίας, εξασφαλίζοντας 227 έδρες. Το κόμμα Τρίναμουλ κέρδισε 184 έδρες, το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο 42 έδρες και το SUCI μία θέση. Έτσι ανατράπηκε το μακροβιότερο καθεστώς δημοκρατικά εκλεγμένου Κομμουνιστικού κόμματος παγκόσμια.Την 20η Μαΐου 2011 η Μπάνερτζι ορκίστηκε ως Προϊστάμενη Υπουργός της Δυτικής Βεγγάλης. Ως η πρώτη γυναίκα της Δυτικής Βεγγάλης που ανέβηκε στο αξίωμα, μια από τις πρώτες αποφάσεις της ήταν να επιστρέψει 1.600 στρέμματα γης στους αγρότες της Σινγκούρ, δηλώνοντας: «Τ''ο υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε να επιστρέψει 1.600 στρέμματα στους απρόθυμους αγρότες της Σινγκούρ. Το αρμόδιο τμήμα ετοιμάζει τα σχετικά έγγραφα. Εφόσον το επιθυμεί ο Τάτα-μπάμπου (Ράταν Τάτα), μπορεί να εγκαταστήσει το εργοστάσιό του στα υπόλοιπα 2.400 στρέμματα, διαφορετικά θα δούμε πώς θα γίνει''».
Τα μακροχρόνια επεισόδια βίας που σχετίζονταν με το Γκόργκαλαντ επιλύθηκαν με την ίδρυση της αυτόνομης Περιφερειακής Διοίκησης του Γκόργκαλαντ.
Ξεκίνησε διάφορες μεταρρυθμίσεις στους τομείς της εκπαίδευσης και της υγείας. Οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα της εκπαίδευσης περιλάμβαναν την κατάθεση των μισθών των εκπαιδευτικών την πρώτη κάθε μήνα και ταχύτερες συνταξιοδοτήσεις. Στον τομέα της υγείας, η Μπάνερτζι υποσχέθηκε: «Θα αναπτυχθεί ένα τριμερές αναπτυξιακό σύστημα για τη βελτίωση της υποδομής και των υπηρεσιών υγείας». Την 30η Απριλίου 2015, ένας εκπρόσωπος της UNICEF Ινδίας συνεχάρη την κυβέρνηση για τις πρωτοβουλίες της στην περιοχή Νάντια που ήταν η πρώτη επαρχία της χώρας που μπήκε στο πρόγραμμα για εξυγίανση της υπαίθρου με Απαγόρευση της Αφόδευσης (ODF). Την 17η Οκτωβρίου 2012, η Μπάνερτζι καταλόγισε την αύξηση των περιστατικών βιασμού στη χώρα σε «πιο ελεύθερη αλληλεπίδραση μεταξύ ανδρών και γυναικών. ''Παλαιότερα, αν άντρας και γυναίκα κρατούνταν χέρι-χέρι, οι γονείς τους τους έπιαναν και τους επέπλητταν, αλλά τώρα όλα είναι τόσο ανοιχτά. Είναι σαν μια ανοιχτή αγορά με ανοιχτές επιλογές''». Τα εθνικά μέσα ενημέρωσης την επέκριναν για αυτές τις δηλώσεις.
Με ενέργειές της κατάφερε ανατροπή στην αύξηση των τιμών της βενζίνης και αναστολή των άμεσων ξένων επενδύσεων στον τομέα του λιανικού εμπορίου μέχρις ότου επιτευχθεί μία συναίνεση. Σε μια προσπάθεια βελτίωσης του νόμου και των οργάνων επιβολής του στη Δυτική Βεγγάλη, ιδρύθηκαν αρχηγεία της αστυνομίας στις περιοχές Χόουρα, Μπαρακπόρ, Ντουργκαπούρ-Ασανσόλ και Μπινταναγκάρ. Ολόκληρη η έδρα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Καλκούτα τέθηκε υπό τον έλεγχο της Αστυνομίας.Η Μπάνερτζι έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για δραστηριότητες που φέρνουν το κοινό σε επαφή με την ιστορία και τον πολιτισμό του κράτους. Ορισμένοι από τους σταθμούς του Μετρό της Καλκούτας ονομάστηκαν όπως οι μαχητές της ελευθερίας και πολλοί επερχόμενοι σταθμοί θα ονομαστούν όπως θρησκευτικοί ηγέτες, ποιητές, τραγουδιστές και σημαντικές προσωπικότητες. Η Μπάνερτζι επικρίθηκε για τις επιχορηγήσεις της, με αμφιλεγόμενα κριτήρια, σε ιμάμηδες (Ιμάν Μπάτα),  που κρίθηκαν αντισυνταγματικές από το Ανώτατο Δικαστήριο της Καλκούτας. αριστερά|μικρογραφία|Με την Πρίτι Πατέλ, Υπουργό Εργασίας και Πρωταθλήτρια της Βρετανικής Ινδικής Διασποράς στο Λονδίνο. Την 16η Φεβρουαρίου 2012, ο Μπιλ Γκέιτς, του Ιδρύματος Μπιλ και Μελίντα Γκέιτς, απέστειλε μία επιστολή στην κυβέρνηση της Δυτικής Βεγγάλης στην οποία επαίνεσε τη Μπάνερτζι και τη διοίκησή της για την επίτευξη ενός ολόκληρου έτους χωρίς να αναφερθούν περιστατικά πολιομυελίτιδας. Πρόσθεσε ότι επρόκειτο για ένα ορόσημο όχι μόνο για την Ινδία, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο.
Τον Ιούνιο του 2012, δημιούργησε μια σελίδα στο Facebook για να εκφράζει απόψεις και κάλεσε για δημόσια υποστήριξη στον Αμπντούλ Καλάμ, την κομματική επιλογή για τις προεδρικές εκλογές. Κατόπιν άρνησης από μέρους του, υποστήριξε τον Πρανάμπ Μουχέρτζι για τη θέση, μετά από πολλές συμπλοκές επί του θέματος, σχολιάζοντας ότι προσωπικά ήταν «μεγάλη θαυμάστρια» του Μουχέρτζι, και ευχήθηκε να «εξελιχθεί από δύναμη σε δύναμη».
Η θητεία της θορυβήθηκε πολύ από το Οικονομικό Σκάνδαλο του Ομίλου Σαράντα – μια κατάχρηση οικονομικών πόρων που οδήγησε στην φυλακή τον Μάνταν Μίτρα, έναν πρώην υπουργό του συμβουλίου της, τον Κούναλ Γκος - έναν βουλευτή του κόμματος, και σε αυστηρές ανακρίσεις πολλών κομματικών στελεχών που κατείχαν σημαντικές θέσεις.
Δεύτερη θητεία, 2016-σήμερα
Οι εκλογές του 2016 για τη Νομοθετική Συνέλευση της Δυτικής Βεγγάλης διεξάχθηκαν για 294 έδρες (από τις 295) του Βιντάν Σάμπα. Το κόμμα Τρίναμουλ κέρδισε στις εκλογές με συντριπτική πλειοψηφία, τα 2/3 των ψήφων, τις 211 έδρες και μία δεύτερη θητεία για τη Μάματα Μπάνερτζι στη θέση της Προϊστάμενης Υπουργού. . Το κόμμα Τρίναμουλ ήταν το πρώτο κυβερνών κόμμα που κέρδισε στις εκλογές μόνο του, χωρίς σύμμαχο, από το 1962. Τον Οκτώβριο του 2016, η κυβέρνηση της Δυτικής Βεγγάλης απαγόρευσε τις εκδηλώσεις για το φεστιβάλ Ντούργκα Πούτζα μετά τις 4:00 μ.μ. Το Ντούργκα Πούτζα επρόκειτο να εορτασθεί στις 12 Οκτωβρίου και το Μουχάραμ στις 13 Οκτωβρίου. Αυτό θεωρήθηκε από ένα μέρος του πληθυσμού της Δυτικής Βεγγάλης ως άλλο ένα παράδειγμα της πολιτικής «Μουσουλμανικής Ανάκαμψης» από μέρους της κυβέρνησης της Μπάνερτζι. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Καλκούτα ανέτρεψε την απόφαση, χαρακτηρίζοντάς την ως «προσφορά για την εξυγίανση των μειονοτήτων».
Αντιπαραθέσεις
Το οικονομικό σκάνδαλο του Ομίλου Σαράντα και το οικονομικό σκάνδαλο της Rose Valley, ήρθαν στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια της θητείας του και ορισμένοι από τους υπουργούς του συμβουλίου της κατηγορήθηκαν για ξέπλυμα χρήματος και έχουν φυλακιστεί. Η Μάματα Μπάνερτζι είναι καλλιτέχνιδα που έχει ζωγραφίσει πολλούς πίνακες. Ένας από τους πίνακές της είχε πωληθεί στον Σουντίπτο Σεν (κεντρική μορφή στην απάτη του Σαράντα) για ₹ 1,8 κρορ, ενώ 20 ακόμα από τους πίνακές της κατασχέθηκαν από άλλους μετόχους του ομίλου Σαράντα. Tα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγόρησαν την Μπάνερτζι ότι τα μέτρα εσωτερικού ελέγχου των υπουργών της, που προσπάθησαν να καλύψουν τις πράξεις τους, ήταν ανεπαρκή.
Η επιχείρηση «κεντρί» της Ναράντα υλοποιήθηκε το 2011 από τον Μάθιου Σάμουελ του Ινδικού ειδησεογραφικού περιοδικούTehelka, και δημοσιεύθηκε στο Naradanews.com λίγο πριν από τις εκλογές του 2016 για τη Συνέλευση της Δυτικής Βεγγάλης. Το κεντρί στόχευε υψηλόβαθμους αξιωματούχους και πολιτικούς του πολιτικού κόμματος Τρίναμουλ (Πανινδική Λαϊκή Συσπείρωση) της Μπάνερτζι, που κατηγορήθηκαν ότι δέχτηκαν ρουσφέτια.
Στη θητεία της, προκάλεσε το ομοσπονδιακό σύστημα της Ινδίας όταν διέταξε τη σύλληψη αξιωματούχων του Κεντρικού Γραφείου Ερευνών (CBI), οι οποίοι ήρθαν στην Καλκούτα για να διερευνήσουν το οικονομικό σκάνδαλο του Ομίλου Σαράντα.
Προσωπική ζωή
Καθ 'όλη τη διάρκεια της πολιτικής της ζωής, η Μπάνερτζι έχει διατηρήσει έναν λιτό τρόπο ζωής, προτιμώντας την ένδυση με απλά παραδοσιακά Βεγγαλέζικα ρούχα και αποφεύγοντας τις πολυτέλειες. Σε μια συνέντευξη τον Απρίλιο του 2019, ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι δήλωσε ότι παρά τις πολιτικές τους διαφορές, η Μπάνερτζι του στέλνει κάθε χρόνο επιλεγμένα από την ίδια κούρτα και γλυκά.
Παγκόσμια φήμη
Την 24η Μαΐου 2019 κυκλοφόρησε η ταινία Μπαγκίνι (Baghini, σημαίνει τίγρη), μια Βεγγαλική ταινία βασισμένη στη ζωή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί πολιτικοί
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Προσάρτηση της Κριμαίας, επιβολή κυρώσεων από τη Δύση και περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων με τη Δύση
Στη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ έγιναν προσπάθειες βελτίωσης των ρωσοαμερικανικών σχέσεων σε μια εποχή όπου η Κίνα χαρακτηρίζεται από συνεχή οικονομική και γεωπολιτική ανάπτυξη. Δεν υπήρξαν όμως αξιοσημείωτες αλλαγές.
Σχέσεις με την Ασία
Το 2012, ο Πούτιν δημοσίευσε ένα άρθρο στην ινδική εφημερίδα The Hindu σχετικά με τις ινδορωσικές σχέσεις. Η Ινδία είναι ο μεγαλύτερος πελάτης ρωσικού στρατιωτικού εξοπλισμού. Οι δύο χώρες έχουν μια ισχυρή στρατηγική και διπλωματική σχέση από το καιρό της Σοβιετικής Ένωσης.
Υπό τον Πούτιν, η Ρωσία συνεργάζεται με άλλες χώρες μέσω του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης και των BRICS, διατηρώντας έτσι καλές σχέσεις με την Κίνα, την Ινδία, το Πακιστάν και τα μετασοβιετικά κράτη της Κεντρικής Ασίας. Η Ινδία έχει καλές σχέσεις με τη Ρωσία και τη Σοβιετική Ένωση, στηρίζοντας την στο θέμα του Κασμίρ, ενώ σύμμαχος του Πακιστάν ήταν η Αμερική. Το 60% με 85% του ινδικού στρατιωτικού εξοπλισμού είναι ρωσικής κατασκευής, και η Ινδία με τη Ρωσία έχουν αλληλοϋποστηρίξει τους εαυτούς τους σε ευαίσθητα θέματα. Τον 21ο αιώνα, οι σινορωσικές σχέσεις έχουν ενισχυθεί σημαντικά διμερώς και οικονομικά—η Συνθήκη Φιλίας και η κατασκευή του πετρελαιαγωγού Ανατολικής Σιβηρίας-Ειρηνικού Ωκεανού και του αγωγού φυσικού αερίου Δύναμη της Σιβηρίας διαμόρφωσαν μια «ειδική σχέση» μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων.
Ο Πούτιν και ο πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε έκαναν συχνά συζητήσεις για να συζητήσουν τις εδαφικές διαφορές Ιαπωνίας-Ρωσίας στις Κουρίλες, αν και δε βγήκε κάποια απόφαση. Ο Πούτιν εξέφρασε επίσης την προθυμία του ως προς την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνδέει τις δύο χώρες. Παρά τον αριθμό των συναντήσεων, όταν το 2020 ο Άμπε παραιτήθηκε καμία συμφωνία δεν υπεγράφη.
Ο Πούτιν πραγματοποίησε τρεις επισκέψεις στη Μογγολία και έχει καλές σχέσεις με τη μεγάλη αλλά αραιοκατοικημένη χώρα της Ανατολικής Ασίας. Ο Πούτιν και ο Μογγόλος ομόλογός του υπέγραψαν μια συνθήκη φιλίας αορίστου διαρκείας μεταξύ των δύο κρατών τον Σεπτέμβριο του 2019, ενισχύοντας περαιτέρω τις εμπορικές και πολιτιστικές ανταλλαγές μεταξύ των δύο χωρών. Ο Πούτιν έγινε ο πρώτος Ρώσος ή Σοβιετικός ηγέτης που επισκέφτηκε την Ινδονησία εδώ και μισό αιώνα το 2007. Εκεί ο Πούτιν υπέγραψε συμφωνίες για την πώληση ρωσικών όπλων στη χώρα. Σε άλλη επίσκεψη, ο Πούτιν σχολίασε τους μακροχρόνιους δεσμούς και τη φιλία μεταξύ Ρωσίας και Ινδονησίας. Η Ρωσία έχει επίσης ενισχύσει τις διμερείς της σχέσεις με το Βιετνάμ μετά το 2011, και με το Αφγανιστάν τη δεκαετία του 2010, παρέχοντας στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στη χώρα αυτή. Οι σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και των Φιλιππίνων άρχισαν να ενισχύονται μετά την εκλογή του Ροντρίγκο Ντουτέρτε το 2016. Ο Πούτιν έχει επίσης καλές σχέσεις με τη Μαλαισία. Είχε αναπτύξει καλές σχέσεις με τον μαλαισιανό ομόλογό του Μαχατίρ Μοχάμαντ, καθώς και με το Μπανγκλαντές με τη Ρωσία να συνεργάζεται με τη χώρα στην κατασκευή του σταθμού πυρηνικής ενέργειας στο Ρουπούρ, μετά την υπογραφή συμφωνίας με τη Σέιχ Χασίνα. Ο Πούτιν ήταν ο πρώτος Ρώσος ή Σοβιετικός ηγέτης που επισκέφθηκε τη Βόρεια Κορέα, συναντώντας τον Κιμ Τζόνγκιλ τον Ιούλιο του 2000, λίγο μετά από μια επίσκεψη στη Νότια Κορέα.
Ο Πούτιν επέκρινε τη βία κατά των Ροχίνγκια στη Μιανμάρ το 2017. Μετά το πραξικόπημα στη Μιανμάρ το 2021, η Ρωσία έχει δεσμευτεί να ενισχύσει τους διμερείς δεσμούς της με το στρατιωτικό καθεστώς της Μιανμάρ.
Σχέσεις με τη Λατινική Αμερική
Επί Πούτιν έχουν βελτιωθεί οι σχέσεις με τη Βραζιλία, ιδιαίτερα όσο κυβερνά ο Ζαΐρ Μπολσονάρου.
Σχέσεις με την Αυστραλία και το Νότιο Ειρηνικό
Τον Σεπτέμβριο του 2007, ο Πούτιν έκανε επίσημη επίσκεψη στην Ινδονησία. Ήταν ο πρώτος Ρώσος ηγέτης που επισκέφθηκε τη χώρα εδώ και πάνω από μισό αιώνα. Τον ίδιο μήνα, ο Πούτιν συμμετείχε στη συνεδρίαση της ΟΣΑΕ στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Τζον Χάουαρντ και υπέγραψε μια συμφωνία πώλησης αυστραλιανής παραγωγής ουρανίου στη Ρωσία. Αυτή ήταν η πρώτη επίσκεψη Ρώσου προέδρου στην Αυστραλία. Ο Πούτιν επισκέφθηκε ξανά την Αυστραλία όπου συμμετείχε στη σύνοδο της Ομάδας των 20 στο Μπρίσμπεϊν. Η κυβέρνηση Άμποτ κατήγγειλε τη χρήση βίας από τον Πούτιν στην Ουκρανία το 2014, ονομάζοντας την «εκφοβισμό» και θεωρώντας την «εντελώς απαράδεκτη».
Επίσης η εισβολή καταδικάστηκε από τη νεοζηλανδή Τζασίντα Άρντερν. Ανάλογες ανακοινώσεις έκαναν και άλλες χώρες όπως τα Φίτζι και οι Νήσοι του Σολομώντα.
Σχέσεις με τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική
Στις 16 Οκτωβρίου 2007, ο Πούτιν επισκέφτηκε το Ιράν για να συμμετάσχει στη Δεύτερη Σύνοδο Κορυφής των κρατών της Κασπίας Θάλασσας στην Τεχεράνη όπου συναντήθηκε με τον Ιρανό πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Αυτή ήταν η πρώτη επίσκεψη ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης και του γεωπολιτικού διαδόχου της, Ρωσίας, στο Ιράν μετά τη συμμετοχή του Ιωσήφ Στάλιν στη Διάσκεψη της Τεχεράνης το 1943, με την επίσκεψη να αποτελεί σημαντικό γεγονός στην ιστορία των σχέσεων Ιράν-Ρωσίας. Σε συνέντευξη τύπου μετά τη σύνοδο κορυφής ο Πούτιν υποστήριξε ότι κάθε χώρα της Κασπίας έχει το δικαίωμα να αναπτύσσει πυρηνικά για ειρηνικούς σκοπούς χωρίς περιορισμούς.
Ο Πούτιν ονόμασε το Ιράν χώρα-έταιρο για τη Ρωσία αν και εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.
Τον Απρίλιο του 2008, ο Πούτιν έγινε ο πρώτος Ρώσος πρόεδρος που επισκέφθηκε τη Λιβύη. Ο Πούτιν καταδίκασε τη στρατιωτική επέμβαση του ΟΗΕ στη Λιβύη, θεωρώντας ότι το σχετικό ψήφισμα του ΟΗΕ ήταν ελαττωματικό. Τη συνέκρινε μάλιστα, με τα μεσαιωνικά καλέσματα των Δυτικών για σταυροφορίες στην Ανατολή. Μετά τον θάνατο του Μουαμάρ Καντάφι, ο Πούτιν χαρακτήρισε τη δολοφονία του Καντάφι ως στημένη από τις ΗΠΑ.
Από το 2000 έως το 2010, η Ρωσία πούλησε όπλα αξίας περί του 1.5 δισεκατομμυρίων δολαρίων στη Συρία, καθιστώντας τη Δαμασκό τον έβδομο μεγαλύτερο πελάτη της ρωσικής βιομηχανίας πολεμικού εξοπλισμού. Κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου, η Ρωσία έχει υποστηρίξει τη συριακή κυβέρνηση, εναντιούμενη στις προσπάθειες επιβολής κυρώσεων κατά της και συνέχισε να προμηθεύει όπλα στο καθεστώς της.
Ο Πούτιν αντιτάχθηκε σε οποιαδήποτε ξένη επέμβαση στον συριακό εμφύλιο πόλεμο. Τον Ιούνιο του 2012, ενώ βρισκόταν στο Παρίσι για επίσημη συνάντηση, απέρριψε τη δήλωση του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος Ολάντ είχε καλέσει τον Σύριο πρόεδρο Μπασάρ Αλ Άσαντ να παραιτηθεί. Ο Πούτιν υποστήριξε την άποψη που προέβαλε ο αλ-Άσαντ, ότι κατά τον Άσαντ για το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών ευθύνονται οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες. Επέκρινε επίσης το ΝΑΤΟ, για τις συνέπειες προηγούμενων παρεμβάσεων του σε χώρες της περιοχής. Για παράδειγμα, την Αμερικανική εισβολή στο Ιράκ ακολούθησαν χρόνια αστάθειας και οι εντάσεις μεταξύ Σιιτών και Σουνιτών αποτελούν χρόνιο πρόβλημα, ενώ οι μεταρρυθμίσεις και η μείωση της διαφθοράς αποτελούσαν υποσχέσεις ήδη από το 2003.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2013, οι Νιου Γιορκ Τάιμς δημοσίευσαν ένα άρθρο γνώμης του Πούτιν στο οποίο εφιστούσε την προσοχή στο γεγονός μιας αμερικανικής επέμβασης στη επέμβασης στη Συρία και επέκρινε τον αμερικανικό εξαιρετισμό. Ο Πούτιν στη συνέχεια βοήθησε στον σχεδιασμό του προγράμματος καταστροφής των χημικών όπλων της Συρίας, στο οποίο η Συρία κατέστρεψε εθελοντικά το χημικό της οπλοστάσιο. Το 2015, ο Πούτιν υιοθέτησε μια ακόμη πιο φιλοσυριακή στάση και ο ρωσικός στρατός επενέβη στη Συρία. Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο Πούτιν συμμαχεί με Σιίτες και Αλαουίτες στη Μέση Ανατολή.
Τον Οκτώβριο του 2019, ο Πούτιν επισκέφθηκε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Εκεί ο Πούτιν υπέγραψε έξι συμφωνίες με τον διάδοχο πρίγκιπα του εμιράτου του Άμπου Ντάμπι Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ. Το ρωσικό κρατικό επενδυτικό ταμείο και το εμιρατινό επενδυτικό ταμείο Mubadala συνήψε συμφωνία για τη σύναψη κοινών επενδύσεων. Τα δύο έθνη υπέγραψαν συμφωνίες συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας, της υγείας και της προηγμένης τεχνολογίας.
Στις 22 Οκτωβρίου 2021, ο Πούτιν τόνισε τον «μοναδικό δεσμό» που συνδέει τα κράτη της Ρωσίας και του Ισραήλ κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Ναφτάλι Μπένετ.
Γενικά
Η σημαντικότερη προσπάθεια εφαρμογής της προσπάθειας του ευρασιατισμού είναι η Ευρασιατική Ένωση μεταξύ της Ρωσίας, της Λευκορωσίας, της Αρμενίας, του Καζακστάν και της Κιργιζίας από το 2015. Είναι μια τελωνειακή και οικονομική ένωση των πέντε χωρών, ενώ έχει επίσης κυβερνητικό συμβούλιο και δικαστήριο αλλά και κοινές συνεδριάσεις των ηγετών της, σαν την Ε.Ε. Οι βάσεις τέθηκαν το 1995, μεταξύ Ρωσίας, Λευκορωσίας και Καζακστάν, αλλά λόγω των φυγόκεντρων τάσεων, δεν ευόδωσε. Η Συνθήκη Τελωνειακής Ένωσης και Ενιαίου Οικονομικού Χώρου υπεγράφη από τους προέδρους Ρωσίας, Λευκορωσίας, Κιργιζίας, Καζακστάν και Τατζικιστάν τον Φεβρουάριο του 1999, ενώ τον Μάιο του 2000 στην Αστάνα του Καζακστάν υπεγράφη η συνθήκη ίδρυσης Οικονομικής Κοινότητας. Το Δεκέμβριο του 2009 ο Πούτιν, μαζί με τους προέδρους της Λευκορωσίας και του Καζακστάν υπέγραψε κοινό ανακοινωθέν ίδρυσης τελωνειακής ένωσης η οποία συστάθηκε το 2011, αποτελώντας μέρος των προσπαθειών του Πούτιν να θεσπίσει ένα γεωπολιτικό μηχανισμό αντάξιο της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης, αποτελώντας ένα χρήσιμο μηχανισμό για τη Ρωσία ώστε να δει ποιες χώρες έχουν παραμείνει υπέρ της.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει μιλήσει υπέρ της δημιουργίας ενός Ευρασιατικού Κοινοβουλίου από το 2011, το οποίο θα εκλέγεται από τον λαό, αν και η Λευκορωσία και το Καζακστάν, τα δύο κράτη που έχουν πρωτοστατήσει στην ευρασιατική ολοκλήρωση, αντιμετωπίζουν επιφυλακτικά το ενδεχόμενο μετατροπής της Ένωσης από οικονομική σε πολιτική, και θεωρούν αυτό το βήμα εξαιρετικά πρόωρο. Άλλοι αναλυτές, καθώς το Καζακστάν και η Λευκορωσία ψάχνουν και για εναλλακτικές πέρα από τη Μόσχα, και η Κιργιζία με την Αρμενία είναι επιφυλακτικές για την Ένωση, θεωρούν την Ένωση ένα όργανο χωρίς ιδιαίτερο ρόλο. Έχει θεωρηθεί επίσης ότι η Ένωση αποτελεί εκφραστής των σχεδίων του Πούτιν για τη διείσδυση στις οικονομίες των γύρω χωρών και την αύξηση της ρωσικής επιρροής, αλλά και όργανο που έχει κυρίως πολιτικά και στρατηγικά κίνητρα για την ίδρυση του, με δυτικούς αξιωματούχους να μιλούν ακόμη και για προσπάθεια ανασύστασης της ΕΣΣΔ. Οι αναλυτές είναι διχασμένοι σχετικά με αυτή, με άλλους να υποστηρίζουν ότι η δομή της είναι εμπνευσμένη από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Πούτιν, το Κρεμλίνο έχει δηλώσει ότι η Ρωσία έχει σφαίρα επιρροής και «προνομιακά συμφέροντα» σε σχέση με άλλα μετασοβιετικά κράτη, περιοχή η οποία είναι γνωστή σαν «εγγύς εξωτερικό» στη Ρωσία. Ιδιαίτερα σημαντικές για τη Ρωσία χώρες είναι η Λευκορωσία και το Καζακστάν. Έχει επίσης δηλωθεί ότι τα μετασοβιετικά κράτη έχουν ζωτική σημασία για τα ρωσικά συμφέροντα. Ορισμένοι αναλυτές, ειδικοί σε θέματα Ρωσίας, έχουν συγκρίνει το δόγμα αυτό με το Δόγμα Μονρόε που είναι η άποψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δικαιούνται να έχουν προνομιακή θέση στην αμερικανική ήπειρο.
Μια σειρά αποκαλούμενων έγχρωμων επαναστάσεων στα μετασοβιετικά κράτη, όπως η Επανάσταση των Ρόδων στη Γεωργία το 2003, η Πορτοκαλί Επανάσταση στην Ουκρανία το 2004 και η Επανάσταση των Τουλίπων στη Κιργιζία το 2005, οδήγησαν σε τριβές στις σχέσεις αυτών των χωρών με Ρωσία. Τον Δεκέμβριο του 2004, ο Πούτιν επέκρινε αυτές τις επαναστάσεις, υποστηρίζοντας ότι θα βυθίσουν τον μετασοβιετικό χώρο σε σύγκρουση. Αυτές οι επαναστάσεις, σύμφωνα με ορισμένους στήθηκαν με δυτική βοήθεια.
Επισκόπηση των διμερών σχέσεων με την Ουκρανία
Η Ουκρανία αποτελεί μια χώρα η οποία στα χρόνια της προεδρίας του Πούτιν έχει μια περίπλοκη διπλωματική ιστορία με τη Ρωσία. Ηγέτες της Ουκρανίας όπως ο Γιανουκόβιτς κρατούσαν μια ισορροπημένη πολιτική μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Ο Πούτιν έχει κάνει κατά καιρούς δηλώσεις αμφισβήτησης για την ύπαρξη της Ουκρανίας, δηλώνοντας το 2008 ότι η Ουκρανία αποτελεί φτιαχτή χώρα με 17 εκατομμύρια Ρώσους κατοίκους
Ο Πούτιν φέρεται να δήλωσε σε μια σύνοδο κορυφής ΝΑΤΟ-Ρωσίας το 2008 ότι εάν η Ουκρανία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, η Ρωσία θα μπορούσε να διεκδικήσει την προσάρτηση της ανατολικής Ουκρανίας και της Κριμαίας. Στη σύνοδο κορυφής φέρεται να είπε στον Τζορτζ Μπους ότι «η Ουκρανία δεν είναι καν κράτος!» και τον επόμενο χρόνο την αποκάλεσε «Μικρή Ρωσία», κατά το πρότυπο της τσαρικής εποχής. Μετά την Επανάσταση της Αξιοπρέπειας τον Μάρτιο του 2014, η Ρωσική Ομοσπονδία προσάρτησε την Κριμαία. Σύμφωνα με τον Πούτιν, η προσάρτηση ήταν αναγκαία επειδή «η Κριμαία ήταν πάντα και παραμένει αναπόσπαστο μέρος της Ρωσίας». Το 1954 η Κριμαία μεταφέρθηκε από τη Ρωσία στην Ουκρανία ως δώρο για τα 300 χρόνια της Ουκρανίας.
Μετά τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας, ο Πούτιν υποστήριξε ότι η Ουκρανία καταλαμβάνει «περιοχές του ιστορικού νότου της Ρωσίας» και «δημιουργήθηκε από μια ιδιοτροπία των Μπολσεβίκων». Συνέχισε δηλώνοντας ότι η ανατροπή του Ουκρανού προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς τον Φεβρουάριο του 2014 είχε ενορχηστρωθεί από τη Δύση ως προσπάθεια αποδυνάμωσης της Ρωσίας. Παράλληλα, υποστήριξε ότι στην Ουκρανία κυβερνούν εθνικιστές, νεοναζί, ρωσόφοβοι και αντισημίτες, άποψη που επανέλαβε και στο διάγγελμα της 24ης Φεβρουαρίου 2022. Σε μια ομιλία του Ιουλίου 2014 κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ντονμπάς στη Ανατολική Ουκρανία, ο Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα σύμφωνα με το δικαίωμα αυτοάμυνας και το ανθρωπιστικό δίκαιο για να προστατέψει τα δικαιώματα των Ρωσόφωνων εκτός Ρωσίας. Με την επίτευξη της αυτοκεφαλίας από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας τον Δεκέμβριο του 2018 και το σχίσμα Πατριαρχείου-Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι αναλυτές παρατηρούν ότι η πολιτική του Πούτιν στην Ουκρανία απέτυχε, καθώς έχασε τον έλεγχο της Ουκρανίας εκτός της Κριμαίας και τα μετασοβιετικά κράτη την προσεγγίζουν με πολύ περισσότερη προσοχή.
Στα τέλη Αυγούστου 2014, ο Πούτιν επανέλαβε τις θέσεις του ότι ο ρωσικός και ο ουκρανικός λαός είναι πρακτικά ένας λαός. Τον Δεκέμβριο του 2015 υποστήριξε ότι υπάρχει κάποια πηγή για τον ουκρανικό πολιτισμό και ουκρανική λογοτεχνία. Τον Ιούλιο του 2021, δημοσίευσε ένα εκτενές άρθρο με τίτλο Πάνω στην ιστορική ενότητα Ρώσων και Ουκρανών υποστηρίζοντας ότι ένα ουκρανικό κράτος αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τη Ρωσία. Το κείμενο είναι υποχρεωτικό ανάγνωσμα στο μάθημα της στρατιωτικοπολιτικής εκπαίδευσης στις Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Εντάσεις με Γεωργία και σχέσεις με κράτη του Καυκάσου
Ο Βόρειος Καύκασος ανήκει στη Ρωσία, ενώ στον νότιο Καύκασο βρίσκονται μικρά κράτη όπως η Γεωργία, η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Επί Πούτιν, η Ρωσία έχει δώσει έμφαση στον έλεγχο του νότιου Καυκάσου, για λόγους όπως το γεγονός ότι θεωρεί ότι ο Καύκασος ανήκει παραδοσιακά στη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας, σε ανταγωνισμό με Ε.Ε. και ΗΠΑ, καθώς η περιοχή περιέχει φυσικούς πόρους και αποτελεί σταυροδρόμι στην Ε.Ε. Παράλληλα, η Ρωσία εισήλθε στο πλευρό της Ν. Οσετίας στον πόλεμο της Νότιας Οσετίας μετά την έναρξη συγκρούσεων μεταξύ των Γεωργιανών και των Οσετών, οδηγώντας τα στην αναγνώριση της ανεξαρτησίας τους από τη Ρωσία. Οι εντάσεις για την ένταξη της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ είχαν αυξηθεί το 2008 πριν τον σύντομο πόλεμο, καθώς ο Σεργκέι Λαβρόφ, υπουργός εξωτερικών, είχε προειδοποιήσει για τις αρνητικές συνέπειες μιας τέτοιας επιλογής, όταν είχε προσφερθεί ένταξη στο ΝΑΤΟ για τη χώρα και την Ουκρανία, καθώς η Γεωργία είχε ενοχληθεί με τη σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ της Ρωσίας και της Ν. Οσετίας, ενώ η Ρωσία δυσανασχετούσε με την προσπάθεια ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης της Γεωργίας, δημιουργώντας κακές σχέσεις μεταξύ των κυβερνήσεων των δύο κρατών.
Εκτός από τη Γεωργία, τα άλλα δύο κράτη του Καυκάσου, η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, έχουν εμπλακεί στον ρωσοαμερικανικό ανταγωνισμό. Οι δύο χώρες είναι μακροχρόνιοι αντίπαλοι για διάφορους λόγους. Παράλληλα, οι δύο χώρες εμπλέκονται σε μια εδαφική αμφισβήτηση αναφορικά με τον έλεγχο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Η Αρμενία έχει στενούς δεσμούς με τη Ρωσία και το Ιράν, ενώ το Αζερμπαϊτζάν έχει στενούς δεσμούς με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Τουρκία (οι γλώσσες αλλά και ο πολιτισμός των δύο κρατών έχουν μεγάλες ομοιότητες) μέλη του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, το ΝΑΤΟ έχει δεσμούς και με την Αρμενία, ενώ η Αρμενία όσο και το Αζερμπαϊτζάν κατά κάποιους αναλυτές θα μπορούσαν να ανήκουν σε μια μελλοντική επέκταση του ΝΑΤΟ. Η Αρμενία διαπραγματεύτηκε μια Συμφωνία Σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά, όπως και η Ουκρανία, αποφάσισε να απορρίψει τη συμφωνία το 2013. Το επόμενο έτος, η Αρμενία αποφάσισε να ενταχθεί στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, τη ζώνη ελεύθερων συναλλαγών που υποστηρίζεται από τη Ρωσία, η οποία Ρωσία προσπαθεί να την προωθήσει σαν τη ρωσική έκδοση για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, οι Αρμένιοι ηγέτες έχουν εργαστεί επίσης για μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την ΕΕ. Η Αρμενία, μετά την ήττα στο Αρτσάχ το 2020, έχει ζητήσει στρατιωτική βοήθεια από τη Ρωσία, ενώ ο πόλεμος έληξε με μεσολάβηση της Ρωσίας που διατηρεί στρατεύματα εκεί.
Τον Αύγουστο του 2008, ο πρόεδρος της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι προσπάθησε να αποκαταστήσει τον γεωργιανό έλεγχο στην αποσχισθείσα Νότια Οσετία. Ωστόσο, ο γεωργιανός στρατός ηττήθηκε στον πόλεμο της Νότιας Οσετίας του 2008, καθώς οι τακτικές ρωσικές δυνάμεις εισήλθαν στα εδάφη της Νότιας Οσετίας και σε άλλα μέρη της Γεωργίας, ανοίγοντας δεύτερο μέτωπο στην Αμπχαζία σε συμμαχία με τις δυνάμεις των Αμπχάζιων.
Ο Πούτιν ακολούθησε την πολιτική της ευρασιατικής ολοκλήρωσης, παρά τις εντάσεις που έχουν υπάρξει κατά καιρούς μεταξύ της Ρωσίας και άλλων σοβιετικών δημοκρατιών. Ο Πούτιν υποστήριξε την ιδέα της δημιουργίας μιας Ευρασιατικής Ένωσης το 2011. Παρόμοια εισήγηση είχε γίνει από τον Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, πρόεδρο του Καζακστάν το 1994. Στις 18 Νοεμβρίου 2011, οι πρόεδροι της Λευκορωσίας, του Καζακστάν και της Ρωσίας υπέγραψαν συμφωνία βάζοντας σαν ημερομηνία-στόχο το 2015 για τη δημιουργία της ένωσης. Η Ευρασιατική Ένωση ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 2015.
Σχέσεις με Ουζμπεκιστάν
Κατά τη διάρκεια της θητείας του Πούτιν, οι σχέσεις της Ρωσίας με το Ουζμπεκιστάν έχουν βελτιωθεί σημαντικά. Το Ουζμπεκιστάν βρίσκεται σε κεντρική θέση στη Κεντρική Ασία και παράλληλα αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη μετασοβιετική δημοκρατία μετά την Ουκρανία, και μια αναδυόμενη οικονομία. Το πρώτο δείγμα αυτής της αλλαγής φάνηκε στην επίσκεψη του Πούτιν στην Τασκένδη τον Μάιο του 2000. Νωρίτερα, οι σχέσεις Γέλτσιν και Ισλάμ Καρίμοφ, ήταν χλιαρές, καθώς ο Καρίμοφ είχε αποστασιοποιήσει τη χώρα από τη Μόσχα, ενώ παράλληλα είχε επιλέξει μια πορεία αυτοαπομονωτισμού. Σε άλλη συνάντηση μεταξύ των δύο ηγετών το 2014, η Ρωσία συμφώνησε να διαγράψει το χρέος του Ουζμπεκιστάν προς τη Ρωσία. Παράλληλα, οι σχέσεις μεταξύ του Ουζμπεκιστάν του Σαβκάτ Μιρζιγιόγιεφ και της Ρωσίας του Πούτιν είναι καλές.
Εκτός από την Ουκρανία, διάφορες άλλες Σοβιετικές δημοκρατίες έχουν αποτελέσει σημείο έντασης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας. Οι παγωμένες συγκρούσεις στη Γεωργία και τη Μολδαβία αποτελούν εστίες έντασης, καθώς και οι δύο χώρες έχουν αποσχισμένες περιοχές που επιθυμούν να προσαρτηθούν στη Ρωσία. Η Βαλτική Θάλασσα και άλλες περιοχές έχουν αποτελέσει περιοχές έντασης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας. Η κρίση της Κριμαίας έχει πυροδοτήσει ανησυχίες σε γειτονικά κράτη ότι η Ρωσία πιθανώς να επιθυμήσει να αλλάξει τα σύνορα της Ανατολικής Ευρώπης.