cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σούσανι
Το Σούσανι (σερβικά κυριλλικά: Шушањ) είναι πόλη ευρισκόμενη στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μπαρ.
Μπριούζ
Το Μπριούζ (γαλλικά: Briouze) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπριουζαίν (γαλλικά: Briouzains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Βικτώρια Καρλόττα του Άνχαλτ-Τσάιτς-Χόυμ
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Βίκτωρα Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμπουργκ-Χόυμ (1693–1772) από τον πρώτο γάμο του με την Καρλόττα-Λουίζα (1680–1739), κόρη του Γουλιέλμου-Μαυρικίου κόμη του Ίζενμπουργκ-Μπίρσταϊν.
Στις 26 Απριλίου 1732 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Χριστιανό μετέπειτα μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ (1708-1769) στο Σάουμπουργκ. Μετά τον γάμο, το ζευγάρι μετακόμισε στο Νέο Κάστρο στο Νόιστατ επί του Άις κατόπιν αιτήματος του Γεωργίου-Φρειδερίκου-Καρόλου, αδελφού τού Φρειδερίκου-Καρρόλου.
Ο γάμος τελείωσε με διαζύγιο το 1764, ένα έτος αφότου ο Φρειδερίκος-Χριστιανός διαδέχθηκε τον αδελφό του ως μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ. Το ζεύγος είχε ήδη ζήσει ξεχωριστά από το 1739, επειδή ο Φρειδερίκος-Χριστιανός ήταν πολύ ζηλότυπος. Η Βικτώρια-Καρλόττα πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της σε ταπεινές συνθήκες στο Χάλλε.
Απεβίωσε το 1772 και τάφηκε στο Melander Crypt στο Χόλτσαπελ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1732 τον Φρειδερίκο-Χριστιανό των Χοεντσόλερν μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κοινότητα Αρκαλοχωρίου
Μέχρι το 1961, το Γάσι στα νότια του Αρκαλοχωρίου αναφέρεται ως άλλος οικισμός της κοινότητος. Λόγω της πλησιότητάς του με την έδρα, λογίζεται πλέον ως συνοικία του Αρκαλοχωρίου.
Συνολικά η Κοινότητα έχει 4.822 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπρπσωπείται από επταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κα. Χρυσούλα Κεγκέρογλου-Μαθιανάκη.
Κοινοτάρχες Αρκαλοχωρίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αρκαλοχωρίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Τσατίρ-Τάου
Το Τσατύρ-Τάου ή Τσατυρτάου (ρωσικά: Чатыр-тау, Чатыртау; ταταρικά: Чатыр-тау, ταταρικά λατινικά: Çatır-Taw, Çatırtaw, προφέρεται ɕʌˌtɯrˈtɑʊ), επίσης ονομάζεται ως Σατιόρ-Γκόρα (ρωσικά: ‎ Шатёр-гора, κυριολεκτικά Βουνό της Σκηνής), είναι οροπέδιο κοντά στο Αζνακάγιεβο της Δημοκρατίας του Ταταρστάν στη Ρωσία. Μερικές φορές ονομάζεται ως η μόνη οροσειρά του Ταταρστάν. Το υψηλότερο σημείο του βουνού ανέρχεται στα 321.7 μέτρα. Η οροσειρά είναι φυσικό μνημείο του Ταταρστάν από το 1972.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές της Ρωσίας
Ξηρολίμνη (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Ξηρολίμνη υπάρχουν οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Ξηρολίμνη Ξηρολίμνη
Ασπίδα Πάκκου 1951
Η Ασπίδα Πάκκου 1951 ήταν η 1η έκδοση του Super Cup Κύπρου. Στον αγώνα συμμετείχαν η πρωταθλήτρια Κύπρου, Τσετίν Καγιά, και ο κυπελλούχος Κύπρου, ΑΠΟΕΛ.
Η ΚΟΠ προκήρυξε τον θεσμό για μια δεκαετία. Η επίσημη ονομασία της διοργάνωσης ήταν Ασπίδα Χρυσόστομου Ιωαννίδη Πάκκου, προς τιμή του παλαιού ποδοσφαιριστή και διοικητικού στελέχους του ΑΠΟΕΛ Χρυσόστομου Ιωαννίδη (γνωστός ως Πάκκος), ο οποίος απεβίωσε το 1950.
Η Τσετίν Καγιά κέρδισε τον αγώνα, νικώντας τον ΑΠΟΕΛ με 5-2 στην παράταση. Το παιχνίδι έγινε στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία.
Βιβλιογραφία
1951 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1951
Δράση (Κύπρος)
Η Δράση (Eylem) ήταν Κυπριακή δικοινοτική πολιτική συμμαχία που συγκροτήθηκε για να συμμετάσχει στις ευρωεκλογές 2014. Ήταν η πρώτη εκλογική συμμαχία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960. Στα ελληνικά αναφέρεται και ως Δ.Ρ.Α.Συ, αρκτικόλεξο από τα αρχικά των λέξεων Δικοινοτική Ριζοσπαστική Αριστερή Συνεργασία.
Ευρωεκλογές 2014
Το κόμμα έβγαλε 6 υποψήφιους ευρωβουλευτές (4 Έλληνες και 2 Τούρκοι).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Αρτσέβια
Η Αρτσέβια (ιταλικά: Arcevia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Λινγκόττο
Η κατασκευή του κτιρίου ξεκίνησε το 1916 και η λειτουργία του το 1923. Το σχέδιο, έργο του νεαρού μηχανικού Τζιάκομο-Ματέ Τρούκκο (1869-1934), ήταν ασυνήθιστο από την άποψη ότι η παραγωγή εξελισσόταν ανηφορικά και καθετοποιημένα μέσα στο κτίριο. Οι πρώτες ύλες εισέρχονταν στο ισόγειο, κατόπιν η γραμμή παραγωγής ανέβαινε με ράμπες και τους πέντε ορόφους του κτιρίου και τελικά τα έτοιμα αυτοκίνητα εξέρχονταν στην οροφή, όπου υπήρχε πίστα δοκιμών. Η πίστα δοκιμών των αυτοκινήτων, σχεδιάστηκε το 1919 και αποτελείται από έναν δακτύλιο μήκους ενός χιλιομέτρου με δύο παραβολικές καμπύλες σχεδιασμένες ώστε να αντιμετωπίζονται ταχύτητες μέχρι 90 km/h σε μια εποχή που η μέγιστη ταχύτητα των αυτοκινήτων ήταν τα 70 km/h. Την εποχή που κατασκευάστηκε ήταν το μεγαλύτερο βιομηχανικό κτίριο του κόσμου και το σχέδιό του θεωρήθηκε πρωτοποριακό και εντυπωσιακό: ο Λε Κορμπιζιέ το αποκάλεσε "μια από τις πιο θεαματικές βιομηχανικές κατασκευές" και "κατευθυντήρια γραμμή για τον αστικό σχεδιασμό". Σε περίπου εξήντα χρόνια λειτουργίας, κατασκευάστηκαν στο Λινγκόττο 80 διαφορετικά μοντέλα αυτοκινήτων.
Το εργοστάσιο ξεπεράστηκε τεχνολογικά τη δεκαετία του 1970 και τελικά, το 1982, πάρθηκε η απόφαση να κλείσει. Το κλείσιμο του εργοστασίου προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση σχετικά με το μέλλον του κτιρίου, καθώς και σχετικά με το πρόβλημα της αποβιομηχάνισης γενικότερα. Για την αξιοποίηση του κτιρίου προκηρύχθηκε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, τον οποίο κέρδισε ο Ιταλός αρχιτέκτονας Ρέντσο Πιάνο, που οραματίστηκε το πρώην εργοστάσιο ως έναν συναρπαστικό δημόσιο χώρο για τους κατοίκους της πόλης. Μετά από τα έργα ανακατασκευής, που ολοκληρώθηκαν το 1989, ο χώρος έλαβε τη μορφή σύγχρονου αρχιτεκτονικού συμπλέγματος, με αίθουσες συναυλιών, θέατρο, συνεδριακό κέντρο, εμπορικές στοές και ξενοδοχείο. Το ανατολικό τμήμα του κτιρίου στεγάζει τη διοίκηση της Σχολής Μηχανολογίας Αυτοκινήτου του Πολυτεχνείου του Τορίνο, καθώς και τη φοιτητική εστία. Στην οροφή υπάρχει ελικοδρόμιο, καθώς και η πινακοθήκη της Οικογένειας Ανιέλι. Η πίστα διατηρήθηκε και είναι σήμερα επισκέψιμη από το κοινό, στην οροφή της πτέρυγας που πλέον στεγάζει το εμπορικό κέντρο και το ξενοδοχείο. μικρογραφία|Το κλιμακοστάσιο Υπάρχουν και άλλες παρόμοιες πίστες σε οροφές εργοστασίων: στις εγκαταστάσεις της Imperia στο Βέλγιο και της Palacio Chrysler, στο Μπουένος Άιρες. Από το 1928 έως το 1958, η Imperia διέθετε πίστα μήκους άνω του ενός χιλιομέτρου, τμήμα της οποίας βρισκόταν στην οροφή του εργοστασίου.
Πηγές
https://www.sporttown.it/it/blog/53-pista-lingotto-tra-storia-nuova-ricerca-benessere
https://www.newsauto.it/notizie/pista-del-lingotto-di-torino-come-oggi-2019-184940/#foto-2
Εσπερεστί
Το Εσπερεστί (επίσης, Εσπεραστί, Ασπερεστί, και Ασπαραστί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Κορχμαζόμπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
1106 Κυδωνία
Η Κυδωνία (Cydonia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,555. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο γένος φυτών.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κυδωνίας είναι άγνωστα, εκτός από τον φασματικό τύπο της, που είναι S (λιθώδης).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κυδωνια
Λουκάς Φουρλάς
Ο Λουκάς Φουρλάς (Λεμεσός, 21 Αυγούστου 1969) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2019 είναι ευρωβουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λουκάς Φουρλάς γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 21 Αυγούστου 1969. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες και πολιτικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Επιπλέον, είχε παρακολουθήσει μαθήματα διερευνητικής δημοσιογραφίας και κάλυψης διεθνών κρίσεων στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον.
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος, πολιτικός συντάκτης, αρχισυντάκτης και παρουσιαστής επικαιρικών τηλεοπτικών εκπομπών και κεντρικών δελτίων ειδήσεων.
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε αντιπρόεδρος της ΦΠΚ Πρωτοπορία και πρόεδρος της ΕΦΕΚ Θεσσαλονίκης. Στις προεδρικές εκλογές του 2008 ήταν εκπρόσωπος τύπου του υποψήφιου προέδρου Ιωάννη Κασουλίδη. Την περίοδο 2017-2019 ήταν εκπρόσωπος τύπου της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Στις Ευρωεκλογές του 2019 εξελέγη ευρωβουλευτής με τον ΔΗΣΥ για την περίοδο 2019-2024. Συμμετέχει στην πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΔΗΣΥ
Μπουρχάν Μπαράν
Ο Μπουρχάν Νετζαντή Μπαράν (Σούνιο Ξάνθης, 20 Σεπτεμβρίου 1959) είναι Έλληνας μειονοτικός, ψυχίατρος και πολιτικός, εσχάτως βουλευτής Ξάνθης με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κίνημα Αλλαγής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σούνιο Ξάνθης. Φοίτησε στο μειονοτικό λύκειο Ξάνθης απ' όπου αποφοίτησε το 1977. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, όπου είναι και διδάκτωρ, και έλαβε την ιδιότητα του Ογκολόγου.
Σταδιοδρομία στην πολιτική
Το 2002 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Ξάνθης.
Το 2010 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με τον συνδυασμός «Περιφερειακή Αναγέννηση» του Γιώργου Παυλίδη. (ΠΑΣΟΚ) (6.984 ψήφοι).
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012 και πάλι υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε ωστόσο να εκλεγεί. Το 2014 πήρε μέρος στην ίδρυση του Ποταμιού, συμμετέχοντας μάλιστα και στην «Επιτροπή διαλόγου» του κόμματος. .
Στις 2019 εξελέγη βουλευτής Ξάνθης με το ΚΙΝΑΛ (2.136 ψήφοι). Διατελεί μέρος της διαρκούς επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων, αποτελώντας και μέλος της υποεπιτροπής για τη μελέτη και αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ξάνθης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής Κατηγορία:Έλληνες Μουσουλμάνοι
Μπάρμπαρα (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Νιζνεκάμσκ
μικρογραφία|Εθνόσημο του Νιζνεκάμσκ το 1975 Το Νιζνεκάμσκ (ρωσικά: Нижнекамск‎; Ταταρικά Κυριλλικά: Түбән Кама, ταταρικά λατινικά: Tübän Qama) είναι πόλη της Δημοκρατίας του Ταταρστάν στη Ρωσία, η οποία βρίσκεται νότια του ποταμού Κάμα, ανάμεσα στο Ναμπερέζνιε Τσέλνι και το Τσιστοπόλ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 234.044 κατοίκων, στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 225.399 κατοίκων, ενώ στην απογραφή του 1989 η πόλη είχε πληθυσμό 190.793 κατοίκων.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1961, ως ο εργασιακός οικισμός του Νιζνεκάμσκι (Нижнекамский). Καθώς ο πληθυσμός του αυξήθηκε, ωθούμενος από την κατασκευή του πετροχημικού βιομηχανικού συγκροτήματος Νιζνεκαμσκνεφτεχίμ, το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1966.
Διοικητική και δημοτική κατάσταση
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Νιζνεκάμσκ είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Νιζνεκάμσκι, αν και δεν αποτελεί μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη στην πόλη δημοκρατικής σημασίας του Νιζνεκάμσκ μαζί με τρεις αγροτικές κοινότητες και έχει ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Νιζνεκάμσκ είναι ενσωματωμένη στην Δημοτική Επαρχία Νιζνεκάμσκι, ως Αστικός Οικισμός του Νιζνεκάμσκ.
Οικονομία
Η πόλη παραμένει σημαντικό κέντρο της πετροχημικής βιομηχανία (εργοστάσιο της Νιζνεκαμσκνεφτεχίμ). Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Μπεγκίσεβο.
Αθλητισμός
Η ΧΚ Νεφτεχιμίκ Νιζνεκάμσκ είναι μια ομάδα χόκεϊ επί πάγου ομάδα με έδρα το Νιζνεκάμσκ, η οποία αγωνίζεται στην Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Χαρά Κεφαλίδου
Η Χαρά Κεφαλίδου (Δράμα, 1965) είναι Ελληνίδα πολιτικός και βουλευτής Δράμας του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δράμα το 1965. Φοίτησε στην Πολυτεχνική Σχολή ΑΠΘ (1983-88) από όπου αποφοίτησε ως Διπλωματούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην Πληροφορική στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικής Επιστήμης του Λονδίνου (London School of Economics and Political Science - LSE), από όπου αποφοίτησε με μεταπτυχιακό τίτλο MSc. Φοίτησε (2000-2002) στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα διοίκησης επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε τον μεταπτυχιακό τίτλο MBA (Master in Business Administration).
Έχει εργαστεί ως επιστήμων πληροφορικής κατά τη δεκαετία του 1990 και διετέλεσε Σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας (1999-2000). Το 2000 έγινε Ειδική Επιστήμων Πληροφορικής στο Υπουργείο Οικονομικών.
Εξελέγη βουλευτής Δράμας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. (2009 - πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το αξίωμα αυτό), τη Δημοκρατική Συμπαράταξη (2015) και το Κίνημα Αλλαγής (2019). Έχει συμμετάσχει στη μόνιμη επιτροπή Παιδείας και άλλες βουλευτικές επιτροπές. Υπεύθυνη Τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ από το 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής
Ερρίκος Β΄ του Σλέσβιχ
Ο Ερρίκος Β΄ του Σλέσβιχ ή Ερρίκος Βάλντεμαρσον (Erik 2. af Sønderjylland, 1290 - 12 Μαρτίου 1325), δούκας του Σλέσβιχ (1312-1325) ήταν γιος και διάδοχος του Βάλντεμαρ Δ΄ του Σλέσβιχ και της Ελισάβετ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, κόρης του Ιωάννη Α΄ της Σαξονίας. Είχε στεφθεί συγκυβερνήτης και χρησιμοποιούσε τον τίτλο του δούκα από την εποχή που ζούσε ο πατέρας του.
Με την άνοδό του στον θρόνο συμμετείχε στην εκστρατεία του Ερρίκου ΣΤ΄ της Δανίας στο Ρόστοκ, κατά τη διάρκεια της οποίας ορκίστηκε δούκας. Ήρθε σε σύγκρουση με τον βασιλιά διεκδικώντας το νησί του Λάνγκελαιν. Ο βασιλιάς το αρνήθηκε και ως αντάλλαγμα του παραχώρησε το δουκάτο του Σλέσβιχ. Όταν πέθανε ο Ερρίκος ΣΤ΄ το 1319, ήταν υποψήφιος διάδοχος του θρόνου, αλλά εξελέγη ο αδελφός του Χριστόφορος Β΄ της Δανίας, ο οποίος αναγκάστηκε να παραχωρήσει το Λάνγκελαιν στον Ερρίκο Β΄ του Σλέσβιχ για να τον αναγνωρίσει. Ο Ερρίκος Β΄ πέθανε στις 12 Μαρτίου 1325 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σλέσβιχ.
Οικογένεια
Με τον γάμο του με την Αδελαΐδα του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ, κόρη του Ερρίκου Α΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ, είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ
Χριστόφορος Βερναρδάκης
Ο Χριστόφορος Βερναρδάκης είναι πανεπιστημιακός, βουλευτής και πρώην Υπουργός Επικρατείας.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε το 1961 στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτική επιστήμη στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Το διδακτορικό του το 1985 από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, αφορούσε τα πολιτικά κόμματα της πρώτης δεκαετίας μετά την μεταπολίτευση. Είναι επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1993 ίδρυσε την εταιρεία δημοσκοπήσεων VPRC και μέχρι το 2004 ήταν πρόεδρός της. Από το 2004 έως το 2009 δίδαξε ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, ενώ μεταξύ 2008 και 2014 υπήρξε μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης. Από το 2011 είναι μέλος του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου.
Μεταξύ 1984 και 1988 ήταν μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού «Σχολιαστής» ενώ μεταξύ 1986 και 1990 αρθρογραφούσε στο περιοδικό «Θέσεις».
Πολιτική σταδιοδρομία
Στην πρώτη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ανέλαβε τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης αρμόδιου για θέματα Διοικητικής Μεταρρύθμισης, από τις 17 Ιουλίου μέχρι τις 20 Αυγούστου του 2015, διαδεχόμενος τον Γιώργο Κατρούγκαλο. Στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα διατήρησε το αξίωμα αυτό μέχρι τις 5 Νοεμβρίου του 2016, όταν ορίστηκε Υπουργός Επικρατείας. Προτού αναλάβει το αξίωμα αυτό, συμμετείχε στην Επιστημονική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ για το πολιτικό σύστημα στην χώρα, ενώ ήταν και σύμβουλος του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.
Ήταν πρώτη φορά υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί. Στις 19 Νοεμβρίου του 2015 ορκίστηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ, διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Γαβριήλ Σακελλαρίδη.
Ο ίδιος κατά καιρούς έχει εκφράσει σκληρές απόψεις για τα εργατικά συνδικάτα και τα μέσα ενημέρωσης, προκαλώντας αντιδράσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Επικρατείας
Τούρτσινι
Το Τούρτσινι (σερβικά κυριλλικά: Турчини) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μπαρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Μπαρ
Νάτσος
Τα Νάτσος (Ισπανικά: Nachos) είναι πιάτο από το βόρειο Μεξικό που αποτελείται από τσιπς τορτίγιας (ή τοτόπος) καλυμμένα με σάλτσα τυριού ή σάλτσα βασισμένη σε τυρί που συχνά σερβίρονται ως σνακ. Πιο περίτεχνες εκδοχές περιλαμβάνουν προσθήκες άλλων συστατικών και μπορούν να σερβιριστούν ως κύριο πιάτο. Το πιάτο οφείλει τη δημιουργία του στον Ιγκνάσιο "Νάτσο" Ανάγια που το δημιούργησε το 1943. Τα πρωτότυπα νάτσος αποτελούνταν από τηγανητές τορτίγιες καλαμποκιού καλυμμένες με λιωμένο τυρί και πιπεριές χαλαπένιο σε φέτες. μικρογραφία|Νάτσος
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορεκτικά Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα Κατηγορία:Σνακ Κατηγορία:Ντιπ
Μπελβεντέρε Οστρένσε
Το Μπελβεντέρε Οστρένσε (ιταλικά: Belvedere Ostrense) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Όθων Β΄ του Χάρμπουργκ
Ο Όθων Β΄ του Μπράουνσβαϊχ-Χάρμπουργκ (Otto II. von Braunschweig-Harburg, 25 Σεπτεμβρίου 1528 - 26 Οκτωβρίου 1603), ο επονομαζόμενος ο Νεότερος ή ο Διάσημος, ήταν δούκας του Μπράουνσβαϊχ-Χάρμπουργκ από το 1549 μέχρι τον θάνατό του.
Βιογραφία
Προερχόταν από τον Οίκο των Γουέλφων. Ήταν ο μόνος γιος (που επέζησε της ενηλικίωσης) του Όθωνα Α΄ του πρεσβύτερου, πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της Μέτα φον Κάμπεν. Η μητέρα του ήταν κατώτερης θέσης και τα παιδιά, από τον μοργανατικό αυτόν γάμο, δεν μπορούσαν να διαδεχθούν τον Όθωνα Α΄. Έτσι, αν και ο Όθων Β΄ μορφώθηκε ως πρίγκιπας, όταν το 1549 απεβίωσε ο πατέρας του, οι συγγενείς του Γουέλφοι δεν αναγνώριζαν τη διαδοχή. Τότε ο Όθων Β΄ έκανε κατ' επανάληψη αιτήματα στον Φερδινάνδο Α΄ των Αψβούργων, που τον υποστήριξε επιβεβαιώνοντας τελικά τη διαδοχή του το 1560.
Επεξέτεινε την περιοχή του με την απόκτηση του Μόιζμπουργκ. Συνέχισε το οικοδομικό σχέδιο του πατέρα του και το μετέτρεψε σε ανάκτορο, στο οποίο εγκαταστάθηκε από το 1551. Το 1560 ξεκίνησε την κατασκευή παρεκκλησίου. Για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές του αύξησε τους φόρους και επέβαλε άλλους, ειδικούς φόρους, που οδήγησαν σε δυσαρέσκεια. Ως συνέπεια της επιδημίας πανώλης το διάστημα 1561-77, ο πληθυσμός ελαττώθηκε. Δεν επέτρεπε σε Εβραίους και χριστιανούς άλλων δογμάτων να εγκατασταθούν στη χώρα του.
Έκτισε αποθήκη άλατος για την προαγωγή της εμπορίας του, αλλά δεν είχε την προσδοκώμενη επιτυχία. Απεβίωσε το 1603 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος-Αύγουστος που όταν απεβίωσε το 1642 χωρίς απογόνους, εξέλιπε ο κλάδος Γουέλφων-Χάρμπουργκ. Το πριγκιπάτο μοίρασαν τα 2α εξαδέλφια του Αύγουστος Β΄ του Βολφενμπύτελ και Φρειδερίκος Δ΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1551 τη Μαργαρίτα, κόρη του Ιωάννη-Ερρίκου κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Λιούτενμπεργκ και είχε τέκνα:
Το 1559 απεβίωσε η Μαργαρίτα και το 1562 ο Όθων Β΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, τη Χέντβιχ των Σίρκσενα, κόρη του Έννο Β΄ κόμη της ανατολικής Φρισίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων Κατηγορία:Δούκες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Ριχάρδος ο Γ' (Σαίξπηρ)
Το Ριχάρδος ο Γ΄ (αγγλικά: Richard III) είναι ιστορικό θεατρικό έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, που πιστεύεται ότι έχει γραφτεί γύρω στο 1593. Απεικονίζει τη μακιαβελική άνοδο στην εξουσία και την επακόλουθη σύντομη βασιλεία του Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας.
Ο Ριχάρδος Γ' ακολουθεί τα γεγονότα που απεικονίσθηκαν στον Ερρίκο ΣΤ' (τρίτο μέρος). Κατά τη διάρκεια του εμφύλιου Πολέμου των Ρόδων μεταξύ των βασιλικών οίκων του Γιορκ και του Λάνκαστερ, η Αγγλία απολαμβάνει μια περίοδο ειρήνης υπό τον βασιλιά Εδουάρδο Δ' και τους νικητές Υορκιστές. Αλλά ο μικρότερος αδελφός του βασιλιά, ο Ριχάρδος, αγανακτεί για τη δύναμη του Εδουάρδου και την ευτυχία των γύρω του. Κακόβουλος, διψασμένος για εξουσία και πικραμένος για τη σωματική του δυσμορφία, ο Ριχάρδος φιλοδοξεί κρυφά να ανέλθει στον θρόνο - και αποφασίζει να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να επιτύχει τον σκοπό του.
Το έργο είναι ομαδοποιημένο μεταξύ των ιστοριών του πρώτου Folio και ταξινομείται πιο συχνά ως τέτοιο. Περιστασιακά, όμως, όπως και στην quarto έκδοση, χαρακτηρίζεται ως τραγωδία. Ο Ριχάρδος ο Γ΄ ολοκληρώνει την πρώτη τετραλογία του Σαίξπηρ (που περιέχει επίσης τα μέρη 1-3 του Ερρίκου του ΣΤ΄).
Υπόθεση
Το έργο αρχίζει με τον Ριχάρδο του Γκλόστερ να περιγράφει την αποκατάσταση στον θρόνο του αδελφού του, βασιλιά Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας, πρωτότοκου γιου του Ριχάρδου, δούκα της Υόρκης (που σημαίνει ότι το έτος είναι 1471). Είναι αποφασισμένος να κερδίσει το στέμμα της Αγγλίας για τον εαυτό του, με κάθε μέσο.
Ο Ριχάρδος παρουσιάζεται ως άσχημος, καμπούρης, παραμορφωμένος και σκληρός και λέει ότι «είναι αποφασισμένος να αποδειχτεί κακός / και μισεί τις άεργες απολαύσεις αυτών των ημερών». Μέσω μιας προφητείας, ότι «ο Γ από τους κληρονόμους του Εδουάρδου θα είναι δολοφόνος», φυλακίζει τον αδελφό του Γεώργιο στον πύργο του Λονδίνου (ο βασιλιάς ερμήνευσε την προφητεία ως Γεώργιος του Κλάρενς, αλλά η προφητεία θα μπορούσε εξίσου εύκολα να αναφέρεται στον Ριχάρδο του Γκλόστερ). Μιλώντας στον Γεώργιο καθ' οδόν, ο Ριχάρδος κατηγορεί για τη σύλληψή του τη βασίλισσα και λέει ότι ο ίδιος θα προσπαθήσει να τον βοηθήσει. Ο Ριχάρδος συνεχίζει να σχεδιάζει:
Θα παντρευτώ τη μικρότερη κόρη του Γουόρικ.
Τι κι αν σκότωσα τον άντρα της και τον πατέρα της; μικρογραφία|250x250εσ|Ο Ριχάρδος και η λαίδη Άννα όπως απεικονίζονται στο έργο, [[Έντουιν Όστιν Άμπεϊ (1896)]] Η λαίδη Άννα εμφανίζεται να συνοδεύει τη νεκρώσιμη ακολουθία του πεθερού της Ερρίκου ΣΤ' με άλλους ευγενείς στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου. Εμφανίζεται ο Ριχάρδος και η λαίδη Άννα του λέει ότι «οι πληγές του βασιλιά... αιμορραγούν ξανά». Εκείνος ομολογεί ότι τον δολοφόνησε ο ίδιος και εκείνη φρικιάζει. Της δίνει το σπαθί του για να τον σκοτώσει, αλλά εκείνη το πετάει. Της λέει ότι θα αυτοκτονήσει αν του το ζητήσει, αλλά εκείνη τελικά προτιμά να δεχθεί την πρότασή του σε γάμο και να γίνει δούκισσα. Ο Ριχάρδος χαίρεται που την κέρδισε και λέει στο κοινό ότι θα την ξεφορτωθεί μόλις εκπληρώσει τον σκοπό του.
Η ατμόσφαιρα στη βασιλική αυλή είναι δηλητηριώδης. Οι ευγενείς έρχονται σε σύγκρουση με τους ανερχόμενους συγγενείς της βασίλισσας Ελισάβετ, μια εχθρότητα που τροφοδοτείται από τις μηχανορραφίες του Ριχάρδου. Η βασίλισσα Μαργαρίτα, χήρα του Ερρίκου ΣΤ', επιστρέφει από την εξορία και προειδοποιεί τους ευγενείς για τις σκοτεινές προθέσεις του Ριχάρδου. Οι ευγενείς, όλοι του οίκου του Γιορκ, αγνοούν τις προειδοποιήσεις.
Για να αντιμετωπίσει τυχόν αξιώσεις για το στέμμα, ο Ριχάρδος διατάζει δύο δολοφόνους να σκοτώσουν τον Γεώργιο στον πύργο. Υποθέτοντας ότι ο βασιλιάς τους πλήρωσε για να τον δολοφονήσουν, αυτός τους ζητά να απευθυνθούν στον Ριχάρδο, ο οποίος θα τους ανταμείψει καλύτερα αν τον σώσουν αλλά ένας από τους δολοφόνους του εξηγεί ότι ο Ριχάρδος τους έστειλε. Παρακαλεί για τη ζωή του, του απαντούν «Κοίτα πίσω σου, άρχοντά μου», τον μαχαιρώνουν και τοποθετούν το σώμα σε ένα βαρέλι με κρασί (1478). μικρογραφία|Οι πρίγκιπες [[Εδουάρδος Ε΄ της Αγγλίας|Εδουάρδος και Ριχάρδος στον πύργο του Λονδίνου, 1483. Τζων Έβερετ Μίλαι (1878)]] Οι ευγενείς ζητούν από τον Εδουάρδο να σταματήσουν οι έχθρες και η Ελίζαμπεθ του ζητά να δώσει χάρη στον Γεώργιο. Ο Ριχάρδος την επιπλήττει λέγοντας: «Ποιος δεν γνωρίζει ότι ο ευγενικός δούκας πέθανε;». Ο Εδουάρδος, ο οποίος βρίσκεται κοντά στον θάνατο, αναστατώνεται από αυτά τα νέα. Ο Ριχάρδος κατηγορεί όσους του παραστέκονται. Ο Εδουάρδος Δ' πεθαίνει σύντομα (1483), αφήνοντας τον Ριχάρδο ως λόρδο Προστάτη. Ο λόρδος Ρίβερς, ο λόρδος Γκρέι (αδελφός και γιος της βασίλισσας) και ο σερ Τόμας Βων φυλακίζονται. Ο Ριχάρδος κλείνει τον διάδοχο του θρόνου Εδουάρδο Ε' και τον αδερφό του Ριχάρδο στον πύργο του Λονδίνου. μικρογραφία|250x250εσ|Ο ηθοποιός [[Ντέιβιντ Γκάρικ ως Ριχάρδος Γ' λίγο πριν τη μάχη του Μπόσγουορθ Φιλντ. Ο ύπνος του στοιχειώνεται από τα φαντάσματα όσων έχει δολοφονήσει και ξυπνά συνειδητοποιώντας ότι είναι μόνος στον κόσμο και ότι ο θάνατος είναι κοντά, πίνακας του Ουίλλιαμ Χόγκαρθ (1745)]] Βοηθούμενος από τον ξάδερφό του Μπάκιγχαμ, ο Ριχάρδος προσπαθεί να παρουσιαστεί ως ο πραγματικός διάδοχος του θρόνου, προσποιούμενος ότι είναι ένας σεμνός και αφοσιωμένος άνθρωπος χωρίς αξιώσεις. Ο Λόρδος Χέιστινγκς, ο οποίος αντιτίθεται στα σχέδια του Ριχάρδου, συλλαμβάνεται και εκτελείται με πλασματική κατηγορία για προδοσία. Ο Ριχάρδος και ο Μπάκιγχαμ διαδίδουν τη φήμη ότι οι δύο γιοι του Εδουάρδου είναι νόθοι και επομένως δεν έχουν νόμιμη αξίωση για το θρόνο, τους βοηθούν οι Κάτσμπυ, Ράτκλιφ και Λόβελ. Οι άλλοι άρχοντες παραπλανούνται και δέχονται τον Ριχάρδο ως βασιλιά παρά την ύπαρξη των πριγκίπων, που συνεχίζουν να κρατούνται στον Πύργο.
Ο Ριχάρδος ζητά από τον Μπάκιγχαμ να θανατώσει τους πρίγκιπες, αλλά ο Μπάκιγχαμ διστάζει. Στη συνέχεια το αναθέτει στον σερ Τζέιμς Τάιρελ, ο οποίος σκοτώνει και τα δύο παιδιά. Ο Ριχάρδος στέφεται βασιλιάς. Όταν αρνείται στον Μπάκιγχαμ μια υποσχεθείσα χορήγηση εδαφών, ο Μπάκιγχαμ στρέφεται εναντίον του και συντάσσεται με τους υποστηρικτές του διεκδικητή του θρόνου Ερρίκου Τυδώρ, κόμη του Ρίτσμοντ, ο οποίος αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην εξορία.
1107 Λικτορία
Η Λικτορία (Lictoria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,395. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Ιταλό αστρονόμο Λουίτζι Βόλτα, που παρατηρούσε από το Τορίνο (Πίνο Τορινέζε).
Ριχάρδος ο Γ' (Σαίξπηρ)
Υπόθεση
Ο Ριχάρδος στρέφει το βλέμμα του στην Ελισάβετ της Υόρκης, τη μεγαλύτερη κόρη και κληρονόμο του Εδουάρδου Δ', και δηλητηριάζει τη σύζυγό του λαίδη Άννα, ώστε να είναι ελεύθερος να παντρευτεί την πριγκίπισσα. Η δούκισσα του Γιορκ και η βασίλισσα Ελισάβετ θρηνούν τον θάνατο των πριγκίπων. Ο Ριχάρδος ζητά από τη βασίλισσα Ελισάβετ να τον βοηθήσει να κερδίσει το χέρι της κόρης της. Δεν την πείθει και τον σταματάει λέγοντας ότι θα τον ενημερώσει για την απάντηση της κόρης της σε εύθετο χρόνο.
1107 Λικτορία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λικτορίας εκτιμάται σε 79,17 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xc, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0646. Η Λικτορία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 33,7 λεπτά.
Ριχάρδος ο Γ' (Σαίξπηρ)
Υπόθεση
Ο όλο και πιο παρανοϊκός Ριχάρδος χάνει τη δημοτικότητα που είχε. Αντιμετωπίζει εξεγέρσεις, με επικεφαλής πρώτα τον Μπάκιγχαμ και στη συνέχεια τον εισβολέα Ερρίκο Τυδώρ. Ο Μπάκιγχαμ αιχμαλωτίζεται και εκτελείται. Οι δύο πλευρές καταλήγουν στην τελική μάχη του Μπόσγουορθ(1485). Πριν από τη μάχη, ο Ριχάρδος κοιμάται και στον ύπνο του βλέπει τα φαντάσματα των θυμάτων του, που του προμηνύουν τον θάνατο. Εμφανίζονται επίσης και στον Ερρίκο και του εύχονται νίκη.
Καμεράνο
Το Καμεράνο (ιταλικά: Camerano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
1107 Λικτορία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λικτορια
Ριχάρδος ο Γ' (Σαίξπηρ)
Υπόθεση
Στη μάχη του Μπόσγουορθ, ο λόρδος Στάνλεϊ (πατριός του Ερρίκου) και οι ακόλουθοί του εγκαταλείπουν τον Ριχάρδο, οπότε αυτός διατάζει την εκτέλεση του Τζωρτζ Στάνλεϊ, γιου του λόρδου. Αυτό όμως δεν πραγματοποιείται, καθώς η μάχη είναι σε πλήρη εξέλιξη και ο Ριχάρδος βρίσκεται σε μειονεκτική θέση. Ο Ριχάρδος χάνει το άλογό του στο πεδίο της μάχης και αναφωνεί: «Ένα άλογο, ένα άλογο, το βασίλειό μου για ένα άλογο». Ο Ερρίκος σκοτώνει τον Ριχάρδο και ανεβαίνει στον θρόνο ως Ερρίκος Ζ'.
Καμεράνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Ριχάρδος ο Γ' (Σαίξπηρ)
Ιστορικές ανακρίβειες
μικρογραφία|Ο Ριχάρδος Γ΄, Ναθάνιελ Ντανς (1772) Ο Σαίξπηρ, και οι χρονικογράφοι της εποχής που τον επηρέασαν, είχαν ενδιαφέρον να απεικονίσουν τη νίκη του οίκου των Τυδώρ, στον οποίο ανήκε η Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, κατά του οίκου της Υόρκης ως το Καλό που κατακτά το Κακό. Η πίστη στους Τυδώρ απαιτούσε ο τελευταίος βασιλιάς Ριχάρδος Γ' να απεικονιστεί ως εγκληματίας. Οι ιστορικές ανακρίβειες στο έργο μπορούν να αποδοθούν εν μέρει στις πηγές του Σαίξπηρ, όπως τα Χρονικά του Χόλινσεντ, τα γραπτά των Τζον Ρους, Πόλυντορ Βέρτζιλ και Τόμας Μορ, και εν μέρει στην καλλιτεχνική άδεια. Μερικές από αυτές τις ανακρίβειες παρατίθενται παρακάτω με τη σειρά με την οποία αναφέρονται στο έργο.
Ο Ριχάρδος δεν ήταν προσωπικά υπεύθυνος για τον θάνατο του πρώτου συζύγου της συζύγου του, Εδουάρδο του Ουέστμινστερ (γιο του Ερρίκου ΣΤ'), ούτε του πατέρα της, του κόμη του Γουόρικ. Και οι δύο σκοτώθηκαν σε μάχες στις οποίες συμμετείχε και ο Ριχάρδος, αλλά κανένα σύγχρονο αρχείο δεν αναφέρει ότι συμμετείχε άμεσα σε κανέναν από τους δύο θανάτους.
Οι πηγές δεν προσδιορίζουν τον Ριχάρδο ως εμπλεκόμενο στο θάνατο του Ερρίκου ΣΤ', ο οποίος πιθανότατα δολοφονήθηκε με εντολή του Εδουάρδου Δ'. Ο Ριχάρδος και η σύζυγός του, Αν Νέβιλ, γνωρίζονταν καιρό πριν παντρευτούν, έχοντας περάσει μεγάλο μέρος της παιδικής τους ηλικίας μαζί. Η χήρα του Ερρίκου ΣΤ', βασίλισσα Μαργαρίτα, δεν μπορεί να εμφανίστηκε στην αγγλική αυλή κατά την περίοδο που καλύπτει το έργο, βρισκόταν εξόριστη στη Γαλλία. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ριχάρδου Γεώργιος εκτελέστηκε από τον Εδουάρδο Δ' για προδοσία το 1478, όταν ο Ριχάρδος βρισκόταν στη Βόρεια Αγγλία, όπου συνέχισε να ζει μέχρι που πέθανε ο Εδουάρδος Δ' πέντε χρόνια αργότερα.
Ο Ριχάρδος επέστρεψε από τον Βορρά για να εκπληρώσει την επιθυμία του Εδουάρδου Δ' να κυβερνήσει ως Λόρδος Προστάτης. Δεν είναι γνωστό πώς εξαφανίστηκαν οι πρίγκιπες στον πύργο ή τι απέγιναν. Ο Ριχάρδος ανέλαβε το θρόνο με πράξη του Κοινοβουλίου, με βάση μαρτυρία που ισχυριζόταν ότι ο γάμος του Εδουάρδου Δ' με τη βασίλισσα Ελισάβετ ήταν άκυρος ως διγαμία. Οι φήμες της εποχής ότι ο Ριχάρδος είχε δολοφονήσει τη γυναίκα του φαίνονται αβάσιμες, θεωρείται ότι πέθανε από φυματίωση. Δεν υπάρχουν αποδείξεις που να υποδηλώνουν ότι σχεδίαζε να παντρευτεί την ανιψιά του, Ελισάβετ της Υόρκης, αν και υπήρχαν φήμες. Ωστόσο, εκείνη την εποχή διαπραγματευόταν επίσης έναν γάμο για την Ελισάβετ με έναν Πορτογάλο πρίγκιπα, τον Εμμανουήλ, αργότερα Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας.
Στη μάχη του Μπόσγουορθ, ο Ριχάρδος δεν σκοτώθηκε σε αναμέτρηση με τον Ερρίκο Τυδώρ αλλά περικυκλώθηκε και σκοτώθηκε από άντρες του Ουίλλιαμ Στάνλεϊ, πατριού του Ερρίκου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Καμεράτα Πιτσένα
Η Καμεράτα Πιτσένα (ιταλικά: Camerata Picena) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Χρήστος Γκόκας
Ο Χρήστος Γκόκας (Αμμότοπος Άρτας, 1959) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής Άρτας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Αμμότοπο Άρτας το 1959. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός απ'όπου αποφοίτησε με άριστα από το πανεπιστήμιο Θράκης το 1983. Ασχολείται με την πολιτική από το 1990, όντας κοινοτικός σύμβουλος Αμμοτόπου Άρτας και έπειτα νομαρχιακός σύμβουλος Άρτας από το 1994 ως το 2006. Παράλληλα από το 1990 ήταν μέλος της νομαρχιακής επιτροπής του ΠΑΣΟΚ της Άρτας έως το 2001. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Άρτας το 2009 και ανέλαβε βουλευτής τον Φεβρουάριο-Απρίλιο του 2012, ενώ επανεξελέγη στις δύο πρόωρες εκλογές του 2012. Είναι μέλος της διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Ειδικής μόνιμης Επιτροπής για την οδική ασφάλεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Άρτας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής
Δημήτρης Μπιάγκης
Ο Δημήτρης Μπιάγκης είναι Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος, βουλευτής Κέρκυρας για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κίνημα Αλλαγής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής
Γέφυρα του Αλαμίγιο
Η Γέφυρα του Αλαμίγιο (puente del Alamillo) είναι μια καλωδιωτή γέφυρα στη Σεβίλλη της Ανδαλουσίας (Ισπανία), η οποία χτίστηκε για να επιτρέψει την πρόσβαση στο νησί La Cartuja (χώρος όπου κατασκευάστηκε το εκθεσιακό κέντρο για την παγκόσμια έκθεση Expo '92 της Σεβίλλης), μια χερσόνησο ανάμεσα στο κανάλι του Βασιλιά Αλφόνσου ΙΓ και τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ.
Η κατασκευή
Η γέφυρα κατασκευάστηκε ως μέρος της βελτίωσης των υποδομών για την διεθνή έκθεση Expo 92, η οποία διεξήχθη στο νησί, γνωστό για τις μεγάλες φυτείες μπανάνας και για το τωρινό θεματικό πάρκο με την ονομασία "Isla Mágica". Με σχεδιασμό του Σαντιάγο Καλατράβα η κατασκευή ξεκίνησε το 1989 και ολοκληρώθηκε το 1992. Πρόκειται για κατασκευή τύπου προβόλου δοκαριού, καλωδιωτή γέφυρα και αποτελείται από ένα ενιαίο πυλώνα, με  άνοιγμα 200 μέτρα. Το τελικό μήκος της γέφυρας είναι 250 μέτρα και το ύψος της φτάνει τα 140 μέτρα. Η αρχική του πρόθεση ήταν να κατασκευάσει δύο συμμετρικές γέφυρες και στις δύο πλευρές του νησιού, αλλά στο τέλος, επεκράτησε η μοναδική σχεδίαση του Alamillo με ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Αυτή η γέφυρα αντιπροσώπευσε τις υψηλές φιλοδοξίες της πόλης της Σεβίλλης στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την Expo 1992. Χωρίς οικονομικούς περιορισμούς σχετικά με την κατασκευή, ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια γέφυρα με συμβολική σημασία και να είναι ορατή από την κορυφή του La Giralda (πρώην μιναρές με ύψος 104 μέτρα), που είναι η συναισθηματική οροφή της πόλης, συνδέοντας το παρελθόν και το παρόν της Σεβίλλης. Στη γέφυρα, υπάρχει μεγάλη υπερυψωμένη διάβαση πεζών και επίσης η γέφυρα διαθέτει παρατηρητήριο στη κορυφή του μαστού, προσβάσιμο με κλιμακοστάσιο.
Παρόμοιες κατασκευές
Γέφυρες του Καλατράβα με ένα παρόμοιο σχέδιο είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλαμιγιο Κατηγορία:Καλωδιωτές γέφυρες Κατηγορία:Σεβίλλη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ανδαλουσία
Στίβος στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019 – Άλμα εις τριπλούν γυναικών
Το άλμα εις τριπλούν γυναικών στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019 πραγματοποιήθηκε στις 9 Αυγούστου στο Στάδιο Στίβου.
Παραπομπές
Άλμα εις τριπλούν γυναικών
Einstürzende Neubauten
Οι Einstürzende Neubauten (ελληνική μετάφραση: καταρρέοντα νεόκτιστα κτίρια) είναι γερμανικό συγκρότημα, το οποίο ανήκει στο είδος της πειραματικής μουσικής. Η βερολινέζικη μπάντα δημιουργήθηκε το 1980 από τον Μπλίξα Μπάργκελντ, τον Ν. Ου. Ουνρού, την Γκούντρουν Γκουτ και την Μπεάτε Μπέρτελ. Οι δύο τελευταίες έπαιζαν μέχρι το Μάιο του 1979 στο συγκρότημα Mania D. Η σύνθεση των μελών ήταν ρευστή στην αρχή και σταθεροποιήθηκε το 1981 στον Μπάργκελντ, στον Ουνρού, στους προερχόμενους από το συγκρότημα Abwärts του Αμβούργου, FM Einheit και Μαρκ Τσουνγκ, καθώς και στον 15χρονο underground αστέρα, Αλεξάντερ Χάκε, γνωστό και ως Αλεξάντερ φον Μπόρζιχ.
Λογότυπο
Το λογότυπο των Einstürzende Neubauten μοιάζει με ανθρώπινη φιγούρα με δύο χέρια, δύο πόδια (ένα μικρότερο από το άλλο), λεπτό σώμα και μεγάλο στρογγυλό κεφάλι που αποτελείται από μια κυκλική κουκίδα. Δεν δημιουργήθηκε από το συγκρότημα ή για το συγκρότημα, αλλά είναι ένα σχέδιο σπηλαίου πιθανότατα τολτεκικής ή ολμεκικής προέλευσης, αν και η προέλευσή του έχει επίσης αποδοθεί στο πολύ παλαιότερο ιερό δαχτυλίδι στο Στόουνχεντζ. Ο τραγουδιστής Χένρι Ρόλινς έχει το λογότυπο των Einstürzende Neubauten τατουάζ στον δεξιό ώμο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Industrial συγκροτήματα Κατηγορία:Συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής
Ιωσήφ Τερεζάκης
το έργο του
Ίδρυσε το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο στον Πειραιά το 1906,την "Ευαγγελίστρια".
Την ένωση ποδοσφαιρικών σωματείων Πειραιά(ΕΠΣΠ)
Υπήρξε ο πρώτος αρχηγός της εθνικής Ελλάδος το 1918,στο Παρίσι,στους στρατιωτικούς Ολυμπιακούς αγώνες.
Το 1928 ήταν εκλέκτορας της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου,ενώ χρημάτισε και πρόεδρος της Κ.Ε.Δ.
Νωρίτερα,το 1915 ήταν ο πρώτος που κατήρτησε στρατιωτικές ομάδες και διοργάνωσε αγώνες μεταξύ τους.
Έμπα
Η Έμπα είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Έμπα βρίσκεται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων βόρεια της Πάφου, σε υψόμετρο 135 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει με τον Δήμο Πάφου στα νότια, τη Χλώρακα και τη Λέμπα στα δυτικά, την Κισσόνεργα στα βορειοδυτικά, την Τάλα στα βόρεια και την Τρεμιθούσα στα ανατολικά.
Ονομασία
Υπάρχουν δύο εκδοχές για την προέλευση της ονομασίας Έμπα:
Ιστορία
Η Έμπα υπάρχει από τα βυζαντινά χρόνια. Την εποχή της Φραγκοκρατίας ήταν ένα μεγάλο τσιφλίκι.
Πληθυσμός
Με εξαίρεση την απογραφή του 1982, ο πληθυσμός της Έμπας παρουσιάζεται αυξημένος σε όλες τις απογραφές που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο. Ιδιαίτερα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, ο πληθυσμός της κοινότητες γνώρισε μεγάλη αύξηση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Καστελμπελλίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Υφυπουργός Παρά τω Προέδρω (Κύπρος)
Ο Υφυπουργός παρά τω Προέδρω αποτελεί μια υπουργική θέση στην Κυβέρνηση της Κύπρου.
Διατελέσαντες υφυπουργοί
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους τους Υφυπουργούς παρά τω Προέδρω έως σήμερα.
Υφυπουργός Παρά τω Αντιπροέδρω
Την περίοδο 1960-1963 που οι Τουρκοκύπριοι συμμετείχαν στην κυπριακή κυβέρνηση, υπήρχε και η θέση του Υφυπουργού Παρά τω Αντιπροέδρω. Στη θέση αυτή υπήρξε μόνο ο Τζεμάλ Μουφτιζατέ. Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ήταν ο Φαζίλ Κιουτσούκ.
Παραπομπές
Τουρισμου
Άρμπνεζ
Το Άρμπνεζ (σερβικά κυριλλικά: Арбнеж, αλβανικά: Arbëneshi) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μπαρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Μπαρ
Πρωτάθλημα ράγκμπι λιγκ Γαλλίας
To Πρωτάθλημα ράγκμπι λιγκ Γαλλίας (γαλλικά: Championnat de France de rugby à XIII), το οποίο αναφέρεται και ως Ελίτ 1 (Élite 1), είναι η ανώτατη κατηγορία των επαγγελματικών πρωταθλημάτων ράγκμπι λιγκ στη Γαλλία. Δημιουργήθηκε το 1934 και διοργανώνεται από τη Γαλλική Ομοσπονδία Ράγκμπι Λιγκ, μέσω της LER XIII.
Το πρωτάθλημα αποτελείται από δέκα ομάδες. Για αρκετά χρόνια, ο τελικός του πρωταθλήματος διεξαγόταν στο Σταντιούμ ντε Τουλούζ, πλέον όμως δεν υπάρχει σταθερός χώρος διεξαγωγής. Το 2017, ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο Παρκ ντε Σπορ εν ντε λ'Αμιτιέ στη Ναρμπόν. Το πρωτάθλημα διεξάγεται τη χειμερινή περίοδο, από το φθινόπωρο έως τον Ιούνιο. Η πρωταθλήτρια κατακτά το τρόπαιο Bouclier Max-Rousié.
Δύο γάλλικοί σύλλογοι δεν λαμβάνουν μέρος σ' αυτό το πρωτάθλημα, είναι η Ντραγκόν Καταλάν που αγωνίζεται στη Σούπερ Λιγκ από το 2006 και η Τουλούζ Ολιμπίκ που αγωνίζεται στην Τσάμπιονσιπ (ένα επίπεδο κάτω απο τη Σούπερ Λιγκ) από το 2016. Παρ' όλ' αυτά, και οι δύο ομάδες εκπροσωπούνται στο πρωτάθλημα της Γαλλίας μέσω των ομάδων υποδομής τους, της Σαιντ-Εστέβ Καταλάν και της Τουλούζ Μπρονκός.
Μάχη του Κερεστές
Ιστορικό
Παράλληλα, οι δυνάμεις των Αυστριακών πολιόρκησαν και κατέβαλαν το Κάστρο του Χάτβαν και εκτέλεσαν όλους τους Οθωμανούς κατοίκους, συμπεριλαμβανομένου γυναικών και παιδιών. Με αφορμή το παραπάνω, ο Οθωμανικός στρατός ξεκίνησε την πολιορκία στο Κάστρο του Έγκερ στις 21 Σεπτεμβρίου 1596 και κατέλαβε το εν λόγω οχυρό στις 12 Οκτωβρίου του ιδίου έτους, ενώ ως αντίποινα για τη σφαγή στο Χάτβαν εκτέλεσε όλους τους κατοίκους του Κάστρου.
Πρωτάθλημα ράγκμπι λιγκ Γαλλίας
Τρόπαιο του πρωταθλήματος
Μετά τον τελικό του πρωταθλήματος Γαλλίας το 1960, ένα τρόπαιο απονέμεται στην ομάδα που κερδίζει. Πρόκειται για μια συμβολική ασπίδα σε μια ξύλινη σανίδα στην οποία έχει τοποθετηθεί η επιγραφή «Fédération Française de Rugby à XIII» και ένα μεγάλο μενταγιόν χαραγμένο με την εικόνα του Μαξ Ρουσιέ, διάσημου παίκτη και πρεσβευτή του κινήματος ράγκμπι λιγκ, όπως και ο κατάλογος των νικητών από την έναρξή του. Αυτό ονομάζεται κοινώς, το «planchot» (λέξη που προέρχεται από την οξιτανική planchòt και την καταλανική planxot)
Μάχη του Κερεστές
Ιστορικό
Κατόπιν των ανωτέρω, ο Οθωμανός Διοικητής έλαβε αναφορά πως στρατεύματα από δυνάμεις του Αρχιδουκάτου της Αυστρίας και της Τρανσυλβανίας αναπτύσσονταν εναντίον των στρατευμάτων του στην γύρω περιοχή. Έπειτα από συμβούλιο υπό τον Μέγα Βεζίρη Δαμάτ Ιμπραχίμ Πασά, αποφασίστηκε ότι ο Οθωμανικός στρατός θα έπρεπε να μετακινηθεί εκτός του Κάστρου Έγκερ ώστε να αντιμετωπίσει το αντίπαλο στράτευμα σε πιο κατάλληλο πεδίο. Ο Σουλτάνος τελικά πείστηκε να αντιμετωπίσει το αντίπαλο στράτευμα παρόλο που πίστευε πως ο Οθωμανικός στρατός θα έπρεπε να απεμπλακεί από την επερχόμενη μάχη και να γυρίσει στην Κωνσταντινούπολη.
Ανάκτορο Γαλατά
Το ανάκτορο του Γαλατά είναι αρχαιολογικός χώρος της μινωικής εποχής κοντά στο χωριό Γαλατάς του δήμου Μινώα Πεδιάδας, στην κεντρική Κρήτη. Είναι κτισμένο στην κορυφή λόφου και χρονολογείται από τον 17ο αιώνα π.Χ. Ανασκάφηκε την περίοδο 1992-2005.
Πρωτάθλημα ράγκμπι λιγκ Γαλλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Γαλλία Κατηγορία:Ράγκμπι λιγκ
Ανάκτορο Γαλατά
Τοποθεσία και περιγραφή
Η ανασκαφή βρίσκεται στο βόρειο άκρο του βραχώδους λόφου Γαλατιανή Κεφάλα, περίπου 700 μέτρα νότια από το χωριό Γαλατάς, δυτικά του δρόμου προς Αρχοντικό. Το συγκρότημα των μινωικών ανακτόρων βρίσκεται σε ύψος πάνω από 400 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο εγγύτερος μεγάλος οικισμός είναι το Αρκαλοχώρι, τρία χιλιόμετρα νοτιοανατολικά. Στα μινωικά χρόνια υπήρχε λατρευτικό σπήλαιο στον λόφο Άγιος Ηλίας, στο οποίο βρέθηκαν πολλά αναθήματα, συμπεριλαμβανομένου του χάλκινου διπλού πέλεκυ του Αρκαλοχωρίου. Σε σχέση με άλλα μινωικά ανάκτορα στην κεντρική Κρήτη βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από Αρχάνες, 15.5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Κνωσό και 41,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Φαιστού. left|μικρογραφία| Η κεντρική αυλή του ανακτόρου Το παλάτι του Γαλατά χτίστηκε αμέσως βόρεια του ύψους 435 μέτρων υψηλότερου σημείου της Γαλατιανής Κεφάλας. Τα κτίρια και η διαστάσεων 16ο × 32 μέτρων πλακόστρωτη κεντρική αυλή, η τέταρτη μεγαλύτερη μετά την Κνωσό, τα Μάλλια και τη Φαιστό, είναι χτισμένη περίπου σε κατεύθυνση βορρά-νότου, με τον μινωικό οικισμό να εκτείνεται κάτω από το λόφο προς τα νοτιοανατολικά. Ο λόφος είναι απότομος προς τα δυτικά. Υπάρχει ένα ρυάκι που στα βόρεια συμβάλλει στον Αστρακιανό ποταμό, ο οποίος με τη σειρά του ρέει στον ποταμό Καρτερό, ο οποίος εκβάλει στο Αιγαίο στην Αμνισό. Από το αρχικό κτήριο με τις 4 πτέρυγες που περιβάλλει την κεντρική αυλή, η ανατολική πτέρυγα διατηρείται καλύτερα. Στο βορρά, η κεντρική αυλή οριοθετείτε από μια πρόσοψη από ξεστή τοιχοποιία. Περίπου 50 από τους πέτρινους ογκόλιθους που έχουν διατηρηθεί έχουν σημάδια τοιχοποιίας. Ένα ειδικό χαρακτηριστικό είναι η 3 × 1.5 μέτρων κεντρική εστία σε ένα δωμάτιο με τέσσερις κίονες στην ανατολική πτέρυγα. Κάτω από το στρώμα της τέφρας υπήρχαν θραύσματα μιας τοιχογραφίας που έδειχνε μέρος ενός τοπίου.
Ιστορία
μικρογραφία| Προστατευόμενη περιοχή στη βόρεια πτέρυγα Αναφορές λαθροανασκαφών οδήγησαν στην ανακάλυψη του χώρου το χειμώνα του 1991/1992 και στις πρώτες εξερευνητικές ανασκαφές στη Γαλατιανά Κεφάλα. Δύο χρόνια μετά την έναρξη των συστηματικών ανασκαφών στον Γαλατά το 1995 υπό την καθοδήγηση του Γιώργου Ρεθυμιωτάκη, ανακοινώθηκε η ανακάλυψη ενός νέου Μινωικού ανακτόρου το 1997. Ωστόσο, οι πρώτες ανθρώπινες δραστηριότητες στη Γαλατιανή Κεφάλα χρονολογούνται από την πρώιμη Μινωική περίοδο. Τα πρώτα αρχιτεκτονικά στοιχεία προέρχονται από τη Μινωική περίοδο ΜΜΙΒ, όταν ένας μικρός οικισμός κατέλαβε το βόρειο τμήμα του λόφου. Στα ερείπια αυτού του πρωτο-ανακτορικού οικισμού, χτίστηκε τη μεσομινωική περίοδο III Β, στο 17ο αιώνα π.Χ., ένα μνημειώδες ανάκτορο ως το επίκεντρο ενός αστικού κέντρου έκτασης πάνω από 70.000 m². Στην αρχή της ύστερης μινωικής φάσης ΥΜΙΑ, το κτίριο έχασε τον ανακτορικό του χαρακτήρα και καταστράφηκε από σεισμό στο τέλος αυτής της περιόδου. Ως αστικό κέντρο της περιοχής, ο οικισμός συνεχίστηκε να κατοικείται, αλλά στο τέλος της ύστερης Μινωικής περιόδου ΙΒ καταστράφηκε από φωτιά. Μόνο στα τέλη της Μινωικής περιόδου ΥΜ III Α2 έως ΥΜ III Β και ξεκίνησαν πάλι οι κατασκευαστικές εργασίες σε τμήματα των κατεστραμμένων νεοανακτορικών κτιρίων.
Η ιδιαίτερη σημασία του ανακτόρου του Γαλατά είναι ότι χτίστηκε σε μία μόνο περίοδο, την νεοανακτορική περίοδο, ενώ τα άλλα μινωικά ανάκτορα της Κρήτης υπήρχαν και προγενέστερα, την παλαιοανακτορική περίοδο. Επιπλέον, έχασε τη λειτουργία του ως έδρα του πολιτικού κέντρου ελέγχου της περιοχής στις αρχές της υστερομινωικής περιόδου. Ολόκληρες περιοχές του παλατιού εγκαταλείφθηκαν ή τροποποιήθηκαν για άλλες χρήσεις. Αντιθέτως, οι οικιστικές περιοχές παρέμειναν σε χρήση. Ο Ρεθυμιωτάκης πιστεύει ότι ολόκληρη η περιοχή γύρω από το Παλάτι του Γαλατά επλήγη από ξαφνική κρίση, βασιζόμενη σε κάποια στοιχεία από την περιοχή, όπως ευρήματα από το σπήλαιο του Αρκαλοχωρίου. Η καταστροφή του αστικού οικισμού από πυρκαγιά στο τέλος της ΥΜΙΒ συσχετίζεται με την καταστροφή σε ολόκληρο το νησί μεταξύ 1500 και 1430 π.Χ. και δείχνει τη μυκηναϊκή κατάκτηση της Κρήτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι
Καστελφιντάρντο
Το Καστελφιντάρντο (ιταλικά: Castelfidardo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
1108 Δημήτηρ
Η Δημήτηρ (Demeter), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή-πλανήτη νάνο 1 Δήμητρα (Ceres), είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,805. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από την αρχαία ελληνική θεά των δημητριακών και της γεωργίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Δήμητρος εκτιμάται σε 25,61 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι CX (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0464. Η Δημήτηρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 42 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δημητηρ
Μπρυλμάιγ
Το Μπρυλμάιγ (γαλλικά: Brullemail) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρυλμαγιαί (γαλλικά: Brullemaillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Python Conference
Το Python Conference (PyCon) είναι ετήσιο συνέδριο για την ανταλλαγή απόψεων και την προώθηση της γλώσσας προγραμματισμού Python. Ξεκίνησε το 2003, από τις ΗΠΑ, αλλά έκτοτε τέτοια συνέδρια πραγματοποιούνται και σε άλλες χώρες όπου υπάρχουν δραστήριες κοινότητες προγραμματιστών Python. Πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ιδρύματος Python Software Foundation, στο οποίο και αποφέρει σημαντικά έσοδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Python