cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λίμνη
Λίμνες παγετωνικής ανόρυξης
Η θερμοκρασία των νερών των λιμνών βρίσκεται σε στενή σύνδεση με τις γενικές κλιματικές συνθήκες εξαρτάται όμως κι από άλλους παράγοντες όπως η καθαριότητα των νερών, η προέλευση τους επιφανειακά νερά με συνηθισμένη θερμοκρασία και υπόγεια με χαμηλότερη θερμοκρασία, η απόστασή τους από την όχθη το βάθος κλπ. Διακρίνουμε λίμνες τροπικού τύπου, λίμνες πολικού τύπου κι έναν ενδιάμεσο τύπο που ανήκει στις περιοχές με εύκρατο κλίμα. Στις λίμνες τροπικού τύπου όπου η θερμοκρασία είναι ανώτερη από τους 40C θερμοκρασία της μεγαλύτερης πυκνότητας του νερού η θερμοκρασία του νερού μεγαλώνει από τα κάτω προς τα πάνω. Στις λίμνες πολικού τύπου όπου η θερμοκρασία κατεβαίνει κάτω από τους 40C έχουμε αντίθετα το φαινόμενο να μειώνεται η θερμοκρασία από τα κάτω προς τα πάνω, κι αυτό γιατί τα επιφανειακά νερά είναι λιγότερο πυκνά από τα βαθύτερα που έχουν θερμοκρασία 40ο C. Στις λίμνες των περιοχών με εύκρατο κλίμα η θερμική στρώση είναι κανονική το καλοκαίρι κι αντίστροφη το χειμώνα. Στις αλμυρές λίμνες ή στις λίμνες με θολά νερά από πολύ λεπτά υλικά παρατηρείται το φαινόμενο τα πυκνότερα και θερμότερα νερά από εξάτμιση ή από παρουσία των λεπτών υλικών, να κατεβαίνουν προς το βάθος. Γενικά οι εποχιακές διαφορές δε γίνονται αισθητές σε βάθος μεγαλύτερο από 150 μ. Τέλος οι λίμνες που βρίσκονται σε πολύ μεγάλο υψόμετρο όπου δεν λιώνουν τα χιόνια σύμφωνα με τους Τρένερ και Μοραντίν, λέγονται παγετικού τύπου και χαρακτηρίζονται από μέγιστες επιφανειακές θερμοκρασίες μικρότερες από 10-20 C, ελάχιστη επιφανειακή θερμοκρασία μικρότερη από 0,10ο C και θερμοκρασία στο βάθος μικρότερες από 10 - 20ο C.
Η γεωμορφολογική σημασία των λιμνών είναι μάλλον περιορισμένη. Μεγαλύτερη σημασία αποκτά η έμμεση μορφολογική δράση τους στο βαθμό που επηρεάζουν το καθεστώς των υδάτινων ρευμάτων που εκβάλλουν σ' αυτές ή που είναι επιφανειακοί αγωγοί εκροής τους. Στις όχθες των λιμνών συναντούμε σωρούς από κροκάλες, χαλίκια και άμμους, ενώ τις παράκτιες βαθμίδες που δημιουργούνται από τα κύματα μπορούμε να τις βρούμε σε διαφορετικά ύψη, διαπιστώνοντας έτσι τις μεταβολές της επιφανειακής στάθμης των νερών τους. Τα λιμναία ιζήματα μπορεί να είναι κλαστικά χημικά και βιογενή. Τα μηχανικά ιζήματα μεταφέρονται από τα υδάτινα ρεύματα που εκβάλλουν στις λίμνες και αποτελούνται από κροκάλες που περνάνε σε άμμους και σε πηλίτες. Τα λιμναία δέλτα που σχηματίζονται, παρουσιάζονται κεκλιμένα στο κάτω μέρος και οριζόντια στο επάνω. Στις λίμνες που βρίσκονται στις περιοχές των παγετώνων κυριαρχούν οι αποθέσεις λιθώνων.
Από τα βιοχημικά ιζήματα αναφέρουμε τους ασβεστόλιθους που είναι διαδεδομένοι στα ημίξερα κλίματα τα σιδηρούχα και σιδηρομαγγανιούχα κοιτάσματα και τα στρώματα υδρόβιων και υδροχαρών φυτών που σχηματίζουν κοιτάσματα τύρφης και λιγνίτη. Τα κοιτάσματα ορυκτού άλατος είναι πιο χαρακτηριστικά της λιμνοθαλάσσιας φάσης.
Οι λίμνες καταλαμβάνουν περίπου το 2%, της έκτασης της χέρσου, με περιπτώσεις που ξεπερνούν και το 10% όπως στη Φινλανδία. Η ζωή όμως των λιμνών είναι μάλλον χρονικά περιορισμένη. Τα κυριότερα αίτια εξαφάνισης των λιμνών είναι η πρόσχωση από τα ποτάμια που εκβάλλουν σ' αυτές, η ισχυρή εξάτμιση, η διάβρωση της κοίτης του επιφανειακού αγωγού εκροής, η διεύρυνση των υπόγειων αγωγών διαρροής κλπ. Χαρακτηριστικές κινήσεις των νερών των λιμνών είναι οι ταλαντώσεις που δημιουργούνται είτε από ισχυρούς ανέμους που διαταράσσουν την ισορροπία της μάζας νερού, είτε από τη διαφορά ατμοσφαιρικής πίεσης στις άκρες της λίμνης.
Οι λίμνες έχουν αξιόλογη σημασία για τον άνθρωπο που συχνά τις διαλέγει για τόπο κατοικίας. Στις λίμνες αναπτύσσεται αλιεία, τα νερά τους χρησιμεύουν είτε σαν πόσιμα είτε για άρδευση, ακόμα μπορούν να χρησιμεύουν σαν πλωτοί δρόμοι συγκοινωνίας ή για την εξαγωγή χρήσιμων ορυκτών κλπ. μικρογραφία|Η τεχνητή λίμνη στον Μαραθώνα (Ελλάδα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλιεία Κατηγορία:Οικοσυστήματα *
Δήμος Κουφαλίων
Ο Δήμος Κουφαλίων ήταν Δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον δήμο Χαλκηδόνος. Βρισκόταν 40 χιλιόμετρα Βορειοδυτικά της πόλης της Θεσσαλονίκης, κοντά στο ποταμό Αξιό. Αποτελούνταν από τα δημοτικά διαμερίσματα των Κουφαλίων και του Προχώματος.
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
Δήμαρχοι Κουφαλίων
Ο δήμος συστάθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1946. Νωρίτερα λειτούργησε ως κοινότητα από το 1918 (νομού Θεσσαλονίκης 1918-1920 και 1929-46 και Πέλλης από το 1920 ως το 1929) ως το 1946.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ
Куфалово (дем)
Υπουργικό Συμβούλιο
Με την ονομασία Υπουργικό Συμβούλιο (και παλαιότερα υπουργικόν συμβούλιον), φέρεται το συλλογικό όργανο του κράτους που συγκροτείται από τους εκάστοτε υπουργούς και του οποίου προΐσταται ο Πρωθυπουργός. Ο όρος υπό την στενή έννοιά του είναι συνώνυμος με τη λέξη Κυβέρνηση.
Ο Θεσμός του Υπουργικού Συμβουλίου έχει αγγλική καταγωγή που προήλθε περί τα τέλη του 16ου αιώνα, ως "Διαρκές" ή "Ιδιαίτερον Συμβούλιον" (Privy Council) που το συγκροτούσαν ευγενείς ή διακεκριμένα πρόσωπα έμπιστα του Στέμματος, το οποίο ήταν διάφορο από το Συμβούλιο Στέμματος.
Ο θεσμός του Υπουργικού Συμβουλίου δεν αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο επί παντός κυβερνητικού συστήματος (πολιτεύματος) και ούτε απαντάται σε όλα τα κράτη που εφαρμόζουν κοινοβουλευτικό σύστημα. Για παράδειγμα ο θεσμός αυτός είναι άγνωστος στο προεδρικό σύστημα των ΗΠΑ όπου οι υπουργοί δεν συγκροτούν κανένα συλλογικό όργανο απασχολούμενος ο καθένας στην αρμοδιότητα του υπουργείου του, ενώ η ενότητα της εκεί κυβέρνησης εξασφαλίζεται από τον αρχηγό του κράτους, δηλαδή τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ελληνικό Υπουργικό Συμβούλιο
Στην Ελλάδα ο θεσμός αυτός καθιερώθηκε αμέσως μετά τον ερχομό του Βασιλέως Όθωνα, το 1833, δια του Β.Δ. 3/10 Απριλίου 1833 "Περί σχηματισμού των Γραμματειών" (σημερινών υπουργείων) όπου στο άρθρο 5 ορίζονταν "η ολομέλεια των Γραμματέων της Επικρατείας σχηματίζει το Υπουργικόν Συμβούλιον". Από συνταγματική όμως άποψη το Υπουργικό Συμβούλιο θεσπίστηκε ρητά από το Σύνταγμα του 1927 άρθρο 87 και επόμενα. Η σύγχρονη συγκρότησή του προβλέπεται από το άρθρο 81 του Συντάγματος (1975). Τα μέλη, η σύνθεση και η λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου ορίζονται κάθε φορά δια νόμου, ενώ με διάταγμα που προωθείται από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Κυβέρνησης διορίζονται ένας ή περισσότεροι, εκ των υπουργών, Αντιπρόεδροι του Υπουργικού Συμβουλίου και σε έκτακτη περίπτωση προσωρινός αντιπρόεδρος - αναπληρωτής.
Το άρθρο 81 του Ελληνικού Συντάγματος του 1975 είναι το αντίστοιχο άρθρο 76 του Συντάγματος του 1952.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο Κατηγορία:Κυβέρνηση
Κυβερνήτης της Λουιζιάνας
Ο Κυβερνήτης της Λουιζιάνας (αγγλικά: Governor of Louisiana) (γαλλικά: Gouverneur de la Louisiane), είναι ο αρχηγός της πολιτείας, ο επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης, και ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της Αμερικανικής πολιτείας της Λουζιάνας. Ο Κυβερνήτης, διευθύνει την πολιτειακή κυβέρνηση της Λουζιάνας, καθώς και τις στρατιωτικές, αστυνομικές και ναυτικές δυνάμεις της πολιτείας.
Σημερινός και 56ος Κυβερνήτης της Λουζιάνας, είναι ο Δημοκρατικός Τζον Μπελ Έντουαρντς, από τις 11 Ιανουαρίου 2016.
Προϋποθέσεις
Σύμφωνα με το άρθρο 4 και παράγραφο 2, του Συντάγματος της πολιτείας της Λουιζιάνας, ο υποψήφιος για το αξίωμα του Κυβερνήτη, πρέπει να έχει τις εξής προϋποθέσεις :
Παραπομπές
Λουιζιανα  Κατηγορία:Λουιζιάνα
Γκάρεθ
Στον Αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Γκάρεθ είναι γιος του βασιλιά Λοτ και της Μοργκάουζ του Όρκνεϊ, ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.
Ο χαρακτήρας του εμφανίζεται στο έργο του Τόμας Μάλορι "Le Morte d'Arthur", όπου αποτελεί παράδειγμα ιπποτισμού.
Όταν η Γκουίνεβιρ καταδικάζεται στην πυρά κι ο Λάνσελοτ οργανώνει τη διάσωσή της, κατά λάθος σκοτώνει στη μάχη τον Γκάρεθ και τον Γκάχερις. Ο Γκάγουεν απαιτεί την τιμωρία του Λάνσελοτ και στρέφει τον Αρθούρο εναντίον του, οδηγώντας έτσι στη ρήξη μεταξύ των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Leisure Suit Larry
Πηγές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας
Ανέζα Άρτας
Η Ανέζα είναι είναι ένα χωριό του Δήμου Αρταίων, στην πεδιάδα της Άρτας, με έκταση 28,242 τ.χλμ. και απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 12 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Ανέζα αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα και έδρα του Δήμου Αμβρακικού. Ο νόμος, ίσχυσε μέχρι το τέλος του 2010, οπότε και αντικαταστάθηκε από τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, με αποτέλεσμα η Ανέζα να ενταχθεί στο Δήμο Αρταίων. Διοικητικά υπάγονται στην Ανέζα και δύο συνοικισμοί, το Απόμερο και ο Μύτικας.
Δημοκρατία της Φλωρεντίας
H Δημοκρατία της Φλωρεντίας (ιταλικά: Repubblica Fiorentina) ήταν ένα μεσαιωνικό και πρώιμο σύγχρονο κράτος που επικεντρώθηκε στην ιταλική πόλη της Φλωρεντίας στην Τοσκάνη.
Ανέζα Άρτας
Ετυμολογία
Η Ανέζα φαίνεται να οφείλει την ονομασία της στη σωτηρία του τόπου από τον βάλτο. Στην περιοχή υπήρχαν βαλτώδεις εκτάσεις και έλη τα οποία στο πέρασμα του χρόνου υποχωρούσαν συνεχώς. Στον χώρο που υπήρχε βάλτος «ανέζησε» η σημερινή Ανέζα. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη υπόθεση, ότι το όνομα προέρχεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και αποδόθηκε από Αρβανίτες ή Τούρκους. Η κατάληξη –έζα δείχνει μάλλον Αρβανίτικη προέλευση. Το "Ανέζα" είναι γυναικείο όνομα. Οι κάτοικοι υποστηρίζουν λοιπόν ότι η "Ανέζα" υπήρξε μια όμορφη Τουρκάλα ή Αρβανίτισσα και από αυτήν πήρε το όνομα η περιοχή.
Δημοκρατία της Φλωρεντίας
Η δημοκρατία ξεκίνησε το 1115, όταν ο λαός της Φλωρεντίας εξεγέρθηκε ενάντια στο Μαργραβινάτο της Τοσκάνης μετά το θάνατο της Ματθίλδης της Τοσκάνης, η οποία έλεγχε τεράστιες περιοχές που περιλάμβαναν και τη Φλωρεντία. Οι Φλωρεντίνοι δημιούργησαν μια κοινότητα στη θέση των διαδόχων. Η δημοκρατία κυβερνήθηκε από ένα συμβούλιο γνωστό ως Άρχοντας της Φλωρεντίας. Οι άρχοντες επιλέχτηκαν από τον Γονφαλονιέρα (κυρίαρχος ηγέτης της πόλης), ο οποίος εκλέγεται κάθε δύο μήνες από μέλη της συντεχνίας της Φλωρεντίας.
Ανέζα Άρτας
Ιστορία
Η σημερινή Ανέζα προέρχεται από τη συνένωση δύο χωριών, της Γενίτσαρης (Ψαράδες) και της Ανέζας. Δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για την ίδρυσή της, αφού οι πρώτες γραπτές μαρτυρίες αρχίζουν το 1696 από τις οποίες προκύπτει ότι η Ανέζα υπήρξε μεγάλο χωριό, με ηγετική δράση στην περιοχή. Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού, είναι τα αρχεία της Βενετίας, στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1696, η Ανέζα μαζί με το Μύτικα, τη Γενίτσαρη και το Μαρατιού πλήρωναν 43 ρεάλια το χρόνο (ρεάλι=ισπανικό χρυσό νόμισμα) με αντάλλαγμα, την προστασία από τις ληστρικές επιδρομές των πειρατών.
Δημοκρατία της Φλωρεντίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Ιστορία της Φλωρεντίας Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Ιταλικές πόλεις-κράτη Κατηγορία:Ιταλική Αναγέννηση Κατηγορία:Δουκάτο της Φλωρεντίας
Ανέζα Άρτας
Ιστορία
Με βάση την εργασία του Κων.Διαμαντή με τίτλο «Η Άρτα και τα περίχωρα αυτής κατά τους χρόνους της επανάστασης», η Ανέζα ήταν ένας οικισμός με 45 οικογένειες την περίοδο που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ενώ στην Γενίτσαρη κατοικούσαν περίπου 20 οικογένειες.
Μια άλλη σημαντική πληροφορία που έχουμε προέρχεται από το «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης»”(εκδ.1884), του Σεραφείμ Ξενόπουλου, Μητροπολίτη Άρτας. Σύμφωνα με αυτήν την πηγή, η Ανέζα, η Γαβριά, το Καλογερικό, το Απόμερο, ο Μύτικας και η Γενίτσαρη αριθμούσαν συνολικά 180 περίπου οικογένειες. Επίσης, οι κάτοικοι του χωριού εκκλησιάζονταν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου Ανέζας. Μπροστά από τον ναό λειτουργούσε αλληλοδιδακτικό σχολείο, στο οποίο δίδασκε ένας δάσκαλος και φοιτούσαν περίπου 180 μαθητές από την Ανέζα, τη Γαβριά και τα γειτονικά χωριά.
Εξίσου αξιόλογη πηγή είναι η Οθωμανική απογραφή του 1895. Σύμφωνα με τον σχετικό οθωμανικό νόμο, η πρωτογενής διαίρεση της αυτοκρατορίας ήταν το Βιλαέτι. Κάθε βιλαέτι χωριζόταν σε Σαντζάκια και αυτά σε Καζάδες. Σύμφωνα με αυτήν την απογραφή, το χωριό ανήκε στον Καζά Λούρου, ο οποίος βρισκόταν στο σαντζάκι Πρεβέζης, το οποίο με τη σειρά του ανήκε στο βιλαέτι Ιωαννίνων. Με βάση λοιπόν αυτά τα στοιχεία, στην Ανέζα κατοικούσαν 26 οικογένειες (χανέδες) με συνολικό πληθυσμό 152 άτομα (66 άνδρες, 86 γυναίκες) ενώ στη Γενίτσαρη κατοικούσαν 32 οικογένειες με συνολικό πληθυσμό 200 άτομα (95 άνδρες, 105 γυναίκες).
Τουρκοκρατία και Απελευθέρωση
thumb|right|280px|Η Ανέζα και τα γειτονικά χωριά σε χάρτη του 1878. Μεγάλη ήταν η βοήθεια που πρόσφεραν οι Ανεζιώτες τόσο στον Αγώνα του 1821 όσο και πολύ αργότερα, στην Κατοχή, σε ανθρώπινο δυναμικό και υλική βοήθεια. Σύμφωνα με πληροφορίες, δύο κάτοικοι της Ανέζας, ο Χρίστος Νικολάου και ο Γεώργιος Νικολάου, οι οποίοι γεννήθηκαν στην Ανέζα, ο ένας το 1808 και ο άλλος το 1809, πολέμησαν κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η Ανέζα ήταν τσιφλίκι ενός μπέη και πριν ακόμη απελευθερωθεί το χωριό, πουλήθηκε από τον μπέη στον Αρτινό Κωνσταντίνο Καραπάνο. Κατά τη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, η Ανέζα απελευθερώθηκε προσωρινά μαζί με τα γειτονικά χωριά, δίχως καμία αντίσταση από πλευράς των Τούρκων. Τελικά, με τη μεσολάβηση των ευρωπαϊκών δυνάμεων και της Ρωσίας, στις 20 Σεπτεμβρίου υπογράφηκε ειρήνη. Η Ελλάδα αναγκάστηκε να πληρώσει ένα μεγάλο ποσό ως πολεμικές αποζημιώσεις, καθώς και να δώσει ένα μικρό κομμάτι της Θεσσαλίας στην Τουρκία. Η Ανέζα τελικά απελευθερώθηκε το 1912 μαζί με τον υπόλοιπο κάμπο, που βρισκόταν υπό Τουρκική κατοχή. Η Ανέζα υπήρξε έδρα κοινότητας από το 1919 και περιελάμβανε τους συνοικισμούς Απόμερο, Μύτικα αλλά και τη Γαβριά, η οποία αποσπάστηκε το 1920 και ενώθηκε με τους Κωστακιούς. Την ίδια εποχή ενώθηκε με την Ανέζα και το Ψαθοτόπι, που υπαγόταν ως τότε στην κοινότητα Αγίας Παρασκευής. Το 1910, η Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης δημοσιοποιεί τα στοιχεία της απογραφής που πραγματοποίησε το ίδιο έτος σε όλη την εκκλησιαστική περιφέρεια και μας πληροφορεί ότι η Ανέζα υπαγόταν στο τμήμα Λούρου και στο χωριό κατοικούσαν 236 άτομα ενώ στη Γενίτσαρη κατοικούσαν 370 άτομα.
Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος
Κατα τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν και έχασαν τη ζωή τους. Ανάμεσα σε αυτούς, υπήρξαν και αρκετοί κάτοικοι της Ανέζας, τα ονόματα των οποίων βρίσκονται στο μνημείο που έχει ανεγερθεί στο χωριό. Το 1943 και συγκεκριμένα μετά την σφαγή του Κομμένου που έγινε από τους Γερμανούς στις 16 Αυγούστου, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Εκατό περίπου οικογένειες πήγαν και κρύφτηκαν στα νησάκια που βρίσκονται στη λιμνοθάλασσα Τσουκαλιό. Περίπου την ίδια περίοδο, οι Γερμανοί περικύκλωσαν την Ανέζα και ερεύνησαν τις οικίες και έκαψαν δυο σπίτια στα οποία βρέθηκαν πολεμοφόδια. Το 1944, σύμφωνα με αναφορά της 8ης Μεραρχίας προς το γενικό στρατηγείο του ΕΛΑΣ, η Ανέζα λεηλατήθηκε από αντάρτες του ΕΔΕΣ.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Η Ανέζα βρίσκεται κοντά στον Αμβρακικό κόλπο και γειτνιάζει με άλλα χωριά όπως η Ράχη, το Ψαθοτόπι, η Γαβριά, το Καλογερικό και το Πολύδροσο. Συνδέεται οδικώς με την Άρτα μέσω της Επαρχιακής οδού Άρτας–Κορωνησίας. Το χωριό εξυπηρετεί η γραμμή Πέτα-Ανέζα αλλά και η γραμμή Άρτα-Μύτικας, του Αστικού ΚΤΕΛ Άρτας.
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 1.109 μόνιμους κατοίκους (απογραφή του 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001 και του 1991, όταν ο πληθυσμός ανερχόταν αντίστοιχα στους 1.211 και 1.238 κατοίκους.
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Εκδηλώσεις
Η Γιορτή της Σαρδέλας διοργανώνεται τα τελευταία 30 χρόνια κάθε 8 Αυγούστου από τους ψαράδες της περιοχής. Πρόκειται για έναν γιορτινό θεσμό που πραγματοποιείται στον χώρο του γηπέδου Ανέζας και έχει σκοπό να τιμήσει τη σαρδέλα και ταυτόχρονα οι ντόπιοι ψαράδες και φορείς θέλουν να επισημάνουν τη μεγάλη σημασία που έχει ο Αμβρακικός κόλπος για την περιοχή και να προτρέψουν τους κατοίκους να τον προστατέψουν. Στη Γιορτή της Σαρδέλας προσφέρονται δωρεάν ψητή σαρδέλα και λευκό κρασί, ενώ τους παρευρισκομένους ψυχαγωγεί παραδοσιακή ορχήστρα. Τα τελευταία χρόνια ο θεσμός είχε διακοπεί.
Αθλητισμός
Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο ΠΑΣ Ανέζα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Ομοτοπία
Στην τοπολογία, δύο συνεχείς συναρτήσεις από ένα τοπολογικό χώρο σε ένα άλλο ονομάζονται ομοτοπικές(ὁμός=ίδιος και τόπος). Αν μία μπορεί να "παραμορφωθεί με συνεχή τρόπο" στην άλλη, μια τέτοια παραμόρφωση ονομάζεται Ομοτοπία μεταξύ των δύο συναρτήσεων. Μια αξιοσημείωτη χρήση της ομοτοπίας είναι ο ορισμός των ομοτοπικών ομάδων και cohomotopy ομάδων, σημαντικές αναλλοίωτες στην αλγεβρική τοπολογία.
Στην πράξη, υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες στη χρήση ομοτοπιών σε ορισμένους χώρους. Οι αλγεβρικοί τοπολόγοι εργάζονται με συμπαγώς παραγώμενους χώρους, CW συμπλοκα, ή φάσματα.
Τυπικός ορισμός
Τυπικά, μια ομοτοπία μεταξύ δύο συνεχών συναρτήσεων f και g από ένα τοπολογικό διάστημα Χ σε ένα τοπολογικό διάστημα Υ ορίζεται να είναι μία συνεχής συνάρτησηH : X × [0,1] → Yαπό το προϊόν του X χώρου με τη μονάδα διάστημα [0,1] y να είναι τέτοια ώστε, εάν x ∈ X τότε H(x,0) = f(x) και H(x,1) = g(x).
Αν σκεφτούμε τη δεύτερη παράμετρο της H ,τόσο χρόνο μετά τότε H περιγράφει μια συνεχή παραμόρφωση της f σε g:σε χρόνο 0 έχουμε τη συνάρτηση f και σε χρόνο 1 έχουμε τη συνάρτηση g.Μπορούμε επίσης να σκεφτούμε τη δεύτερη παράμετρο, ως «ελέγχου δρομέας" που μας επιτρέπει την ομαλή μετάβαση από την f στην g, όπως ο δρομέας κινείται από 0 έως 1, και το αντίστροφο.
Μια εναλλακτική σημειογραφία είναι να πούμε ότι μια ομοτοπία μεταξύ δύο συνεχών συναρτήσεων f, g : X → Y είναι μια οικογένεια συνεχών συναρτήσεων ht : X → Y για t ∈ [0,1] όπως h0 = f και h1 = g, και κάθε γράφημα t ↦ ht(x) είναι συνεχής από [0,1] στο Y. Οι δύο εκδόσεις συμπίπτουν με τον καθορισμό ht(x) = H(x,t).
Ιδιότητες
Οι συνεχείς συναρτήσεις f και g λέγεται ότι είναι ομοτοπικές αν και μόνο αν υπάρχει μια ομοτοπία H λαμβάνοντας την f στη g, όπως περιγράφεται παραπάνω.Όντας ομοτοπία είναι μια σχέση ισοδυναμίας στο σύνολο όλων των συνεχών συναρτήσεων από το X στο Y .Αυτή η ομοτοπική σχέση είναι συμβατή με τη σύνθετη συνάρτηση με την εξής έννοια: Άν f1, g1 : X → Y είναι ομοτοπικές, και f2, g2 : Y → Z είναι ομοτοπικές, τότε οι συνθέσεις f2 ∘ f1 και g2 ∘ g1 : X → Z είναι επίσης ομοτοπικές.
Ισοδυναμία ομοτοπίας
Δεδομένων δύο θέσεις X και Y, λέμε ότι είναι ομοτοπικά ισοδύναμα, ή του ίδιου ομοτοπικού τύπου, εφόσον υπάρχουν συνεχείς γραφήματαmaps f : X → Y και g : Y → X όπως αυτό g ∘ f είναι ομοτυπικό στο identity map idX και f ∘ g είναι ομοτυπικό στο idY. Τα γραφήμα των f και g λέγονται ομοτοπικές ισοδυναμίες σε αυτή την περίπτωση.Κάθε ομοιομορφισμός είναι μία ομοτοπική ισοδυναμία, αλλά το αντίστροφο δεν είναι αληθές: για παράδειγμα, ένα στερεός δίσκος δεν είναι ομοιομορφικός σε ένα μόνο σημείο (δεδομένου ότι δεν υπάρχει αμφιμονοσήμαντη αντιστοιχία μεταξύ τους),αν ο δίσκος και το σημείο είναι ομοτοπικά ισοδύναμα(δεδομένου ότι μπορεί να παραμορφώσει το δίσκο κατά μήκος ακτινικών γραμμών συνεχώς σε ένα σημείο). Δύο θέσεις X και Y είναι ομοτοπικά ισοδύναμα, εφόσον μπορεί να μετατραπεί σε ένα άλλο με την κάμψη, τη συρρίκνωση και την επέκταση των εργασιών.Για παράδειγμα, ένα στερεός δίσκος ή στερεά σφαίρα είναι ομοτοπικά ισοδύναμη σε ένα σημείο, καιR2 − {(0,0)}είναι ομοτοπικά ισοδύναμη με το μοναδιαίο κύκλο S1. Χώροι που είναι ομοτοπικά ισοδυναμοι με ένα σημείο ονομάζονται χώροι συστολής.
Ρούμα
Η Ρούμα (Σερβικά: Рума) είναι πόλη στη Σερβία και ειδικότερα της αυτόνομης επαρχίας της Βοϊβοντίνας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 30.076 κατοίκους, ενώ ο δήμος 54.339 κατοίκους.
Ομοτοπία
Null-ομοτοπίας
Μία συνάρτηση f λέγεται ότι είναι null-ομοτοπία αν είναι ομοτοπική σε μια σταθερή συνάρτηση. (Η ομοτοπία από f σε μια σταθερή συνάρτηση, μερικές φορές ονομάζεται null-ομοτοπία.) Για παράδειγμα, μία απεικόνιση f από το μοναδιαίο κύκλο S1 σε οποιοδήποτε άλλο διάστημα Χ είναι null-ομοτοπία ακριβώς όταν μπορεί να επεκταθεί σε ένα διάγραμμα ροής από το μοναδιαίο δίσκο D2 με Χ, που συμφωνεί με την f στο όριο. Όπως προκύπτει από αυτούς τους ορισμούς ένα διάστημα Χ είναι συσταλτότητα αν και μόνο αν το διάγραμμα ροής της ταυτότητας από το Χ στον εαυτό του- είναι πάντα μια ομοτοπία ισοτιμίας-είναι null-ομοτοπία.
Ρούμα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας Κατηγορία:Βοϊβοντίνα
Ομοτοπία
Αναλλοίωτη Ομοτυπία
Ισοδυναμία Ομοτοπίας είναι σημαντικό, διότι στην αλγεβρική τοπολογία πολλές έννοιες είναι ομοτοπικά αμετάβλητες, δηλαδή, σέβονται τη σχέση της ομοτοπικής ισοδυναμίας. Για παράδειγμα, αν τα Χ και Υ είναι ομοτοπικά ισοδύναμοι χώροι, τότε:
Σχετική ομοτοπία
Προκειμένου να προσδιοριστεί η βασική ομάδα, χρειάζεται η έννοια της ομοτοπίας σε σχέση με ένα υπόχωρο.Αυτά είναι ομοτοπίες που κρατούν τα στοιχεία του καθοριζόμενου υπόχωρου.Επισήμως: αν f και g είναι συνεχείς διαγράμματα ροής από το Χ στο Υ και Κ είναι ένα υποσύνολο του X, τότε λέμε ότι η f και g είναι σχετικά ομοτοπικές με το K. Αν υπάρχει μια ομοτοπία H : X × [0,1] → Yανάμεσα f και g όπως οτι H(k,t) = f(k) = g(k) για κάθε k ∈ K και t ∈ [0,1]. Επίσης αν g ειναι από το X στο K και f είναι το γράφημα, αυτό είναι γνωστό ως μια ισχυρή παραμόρφωση από X στο K.Όταν το Κ είναι ένα σημείο,χρησιμοποιείται ο όρος "στραμμένη ομοτοπία".
Ομοτοπικές ομάδες
Μπορούμε να ορίσουμε τη δράση μιας κλάση ισοδυναμίας σε μια άλλη, και έτσι παίρνουμε μια ομάδα.Αυτές οι ομάδες ονομάζονται ομοτοπίκες ομάδες.Στην περίπτωση n = 1, είναι ονομάζεται επίσης η "θεμελιώδης ομάδα".
Ομοτοπική κατηγορία
Η ιδέα της ομοτοπίας μπορεί να μετατραπεί σε μια επίσημη κατηγορία της θεωρίας κατηγορίας.Η Ομοτοπική κατηγορία είναι η κατηγορία της οποίας τα αντικείμενα είναι τοπολογικών χώρων, και των οποίων μορφισμοί είναι ομοτοπικές κλάσεις ισοδυναμίας των συνεχών διαγραμμάτων ροής.Δύο τοπολογικοί χώροι Χ και Υ είναι ισομορφοι σε αυτή την κατηγορία, αν και μόνο αν είναι ομοτοπικά ισοδύναμοι.Στη συνέχεια, μια συνάρτηση στην κατηγορία των τοπολογικών χώρων είναι ομοτοπικά αμετάβλητη αν μπορεί να εκφραστεί ως συναρτηση στην Ομοτοπική κατηγορία.
Για παράδειγμα, ομάδες ομολογίας είναι μια συναρτησιακή ομοτοπία αμετάβλητη: αυτό σημαίνει ότι αν f και g από το Χ προς Υ είναι ομοτοπικές, τότε οι ομομορφισμοί ομάδων που επάγεται από f και g στο επίπεδο των ομάδων ομολογίας είναι το ίδιο:Hn(f) = Hn(g) : Hn(X) → Hn(Y) για κάθε n.Ομοίως, αν τα Χ και Υ είναι 0-συνδεδεμένα, και η ομοτοπία μεταξύ f και g είναι στραμμένη, τότε οι ομομορφισμοί ομάδων που επάγονται από f και g σχετικά με το επίπεδο των ομοτοπικών ομάδων είναι επίσης οι ίδιες: πn(f) = πn(g) : πn(X) → πn(Y).
Ομοτοπική ιδιότητα ανύψωσης
Αν έχουμε μια homotopy H : X × [0,1] → Y και ένα κάλυμμα p : Y → Yκαι μας δίνεται ένα διάγραμμα ροής h 0 : X → Yτέτοια ώστε H0 = p ○ h 0   ( h 0 καλείται a ανύψωση of h0)τότε μπορούμε να άρουμε όλες Η σε ένα διάγραμμα ροής H : X × [0,1] → Y τέτοια ώστεp ○ H = H. Η ομοτοπική ιδιότητα ανύψωσης χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει ινώσεις.
Ομοτοπική ιδιοτητα επέκτασης
Μια άλλη χρήσιμη ιδιότητα που αφορούν ομοτοπία είναι η ομοτοπίκή ιδιοτητα επέκτασης, η οποία χαρακτηρίζει την επέκταση της ομοτοπίας μεταξύ δύο συναρτήσεων από ένα υποσύνολο κάποιου συνόλου στο ίδιο σύνολο. Είναι χρήσιμο όταν ασχολείται με cofibrations.
Ισοτοπία
Σε περίπτωση που δίνονται δύο συνεχείς συναρτήσεις f και g, από τον τοπολογικό X χώρο για τον τοπολογικό Y χώρο είναι ενσωμάτωσεις, μπορεί κανείς να ρωτήσει αν μπορεί να συνδεθεί <<μέσω ενσωμάτωσης>>.Αυτό οδηγεί στην έννοια της Ισοτοπίας,η οποία είναι μία ομοτοπία, H ,από τη σημειογραφία που χρησιμοποιείται πριν, τέτοια ώστε για κάθε σταθερό t, H(x,t) δίνει μια ενσωμάτωση. Ένα σχετικό, αλλά διαφορετικό, θέμα είναι εκείνο των ισοτοπιών περιβάλλοντος. Η απαίτηση ότι δύο ενσωματώσεις είναι ισοτοπικές είναι μια ισχυρότερη απαίτηση από το ότι είναι ομοτοπικές.Για παράδειγμα,τo διάγραμμα ροής από το διάστημα [−1,1] στους πραγματικούς αριθμούς που ορίζονται από f(x) = −x δεν είναι ισοτοπική προς την ταυτότητα g(x) = x.Κάθε ομοτοπία από την f στην ταυτότητα θα πρέπει να ανταλλάσσει τα τελικά σημεία,πράγμα που σημαίνει ότι το καθένα θα πρέπει να «περάσει μέσα» από κάθε άλλο. Επιπλέον,η f έχει αλλάξει τον προσανατολισμό του διαστήματος και η g όχι,που είναι αδύνατο υπό Ισοτοπία. Ωστόσο,τα διαγράμματα ροής είναι ομοτοπικά? μία ομοτοπία από f προς την ταυτότητα είναι H: [−1,1] × [0,1] → [−1,1]δίνεται από H(x,y) = 2yx-x.
Ο όχι κόμπος δεν είναι ισοδύναμο με το Trefoil κόμπο δεδομένου ότι κάποιος δεν μπορεί να παραμορφωθεί μέσα στο άλλο μέσω μιας συνεχούς διαδρομής των ενσωματώσεων. Έτσι, δεν είναι ισοτοπικοί.
Δύο ομοιομορφισμοί (οι οποίοι είναι ειδικές περιπτώσεις ενσωματώσεων)της μοναδιαίας μπάλας που συμφωνούν για το όριο μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι ισοτοπικοί χρησιμοποιώντας το τέχνασμα του Αλεξάνδρου.Για το λόγο αυτό,το γράφημα του μοναδιαίου δίσκου στο R2 ορίζεται από f(x,y) = (−x, −y)  είναι ισοτοπικό σε μία περιστροφή 180 μοιρών γύρω από την αρχή των αξόνων, και έτσι το γράφημα της ταυτότητας και της f είναι ισοτοπικά επειδή μπορούν να συνδέονται με περιστροφές. Σε γεωμετρική τοπολογία-για παράδειγμα στην κόμπο θεωρία η ιδέα της Ισοτοπίας χρησιμοποιείται για την κατασκευή σχέσεων ισοδυναμίας.Για παράδειγμα, πότε δύο κόμβοι πρέπει να θεωρούνται το ίδιο;Παίρνουμε δύο κόμβους, K1 and K2, στον τρισδιάστατο χώρο.Ένας κόμβος είναι μια ενσωμάτωση από ένα μονοδιάστατο χώρο, το «βρόχο της χορδής" (ή ο κύκλος), σε αυτό το χώρο, και αυτή η ενσωμάτωση δίνει ένα ομοιομορφισμό μεταξύ του κύκλου και της εικόνας στο χώρο ενσωμάτωσης.Η διαισθητική ιδέα πίσω από την έννοια της ισοδυναμίας κόμπο είναι ότι κάποιος μπορεί να παραμορφώσει μία ενσωμάτωση στο άλλο μέσω ενός μονοπατιού των ενσωματώσεων:μια συνεχή συνάρτηση ξεκινώντας από t=0 δίνοντας τη K1 ενσωμάτωση, που λήγει σε t = 1 δίνει τη K2 ενσωμάτωση,με όλες τις ενδιάμεσες τιμές να αντιστοιχούν σε ενσωματώσεις .Αυτό αντιστοιχεί στον ορισμό της Ισοτοπίας. Ένα περιβαλλοντικό Ισότοπο, που δειδάχθηκε στο πλαίσιο αυτό, είναι μια Ισοτοπία του μεγαλύτερου χώρου, που θεωρείται υπό το πρίσμα της δράσης στο ενσωματωμένο submanifold.Κόμβοι K1 και K2 θεωρούνται ισοδύναμα όταν υπάρχει ένα περιβαλλοντικό Ισότοπο που κινείται K1 στο K2.Αυτός είναι ο κατάλληλος ορισμός στην τοπολογική κατηγορία.Παρόμοια γλώσσα χρησιμοποιείται για ισοδύναμη έννοια σε περιπτώσεις όπου κάποιος έχει ισχυρότερη την έννοια της ισοδυναμίας.Για παράδειγμα, ένα μονοπάτι ανάμεσα σε δύο λείες ενσωματώσεις είναι μια ομαλή Ισοτοπία.
Εφαρμογές
Με βάση την έννοια της ομοτοπίας, οι μέθοδοι υπολογισμού αλγεβρικών και διαφορικών εξισώσεων έχουν αναπτυχθεί.Οι μέθοδοι για τις αλγεβρικές εξισώσεις περιλαμβάνουν τη μέθοδο ομοτοπικής συνέχειας  και τη συνεχής μέθοδο.Οι μέθοδοι για διαφορικές εξισώσεις περιλαμβάνουν την ομοτοπική μέθοδο ανάλυσης.
Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα Κατηγορία:Τοπολογία
Λίμπερετς
thumb|right|250px|Το Θέατρο Φ. Χ. Σάλντι του Λίμπερετς Το Λίμπερετς (τσέχικα: Liberec,, ρομανί: Libertsis) ή με την παλαιότερη ονομασία Ράιχενμπεργκ (γερμανικά: Reichenberg) είναι πόλη της Τσεχίας και παλιότερα της Τσεχοσλοβακίας, πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της ομώνυμης επαρχίας στη Βοημία. Έχει περίπου 103.000 κατοίκους και απέχει 90 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, Πράγα, αποτελώντας την έκτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά και βιομηχανικά κέντρα στη Βοημία.
Ιστορία
Το 14ο αιώνα, η πόλη ιδρύθηκε από Γερμανούς και Φλαμανδούς μετανάστες. Αναφέρεται σε γραπτές πηγές για πρώτη φορά το 1348 με την παλαιά της ονομασία, Ράιχενμπεργκ (Reichenberg). Αναπτύχθηκε σε εμπορικό κέντρο με υπαίθρια αγορά, ωστόσο η άνθιση της τοπικής οικονομίας διακόπηκε από τον Τριακονταετή Πόλεμο, ενώ κατά τον Επταετή Πόλεμο έλαβε χώρα κοντά στην πόλη το 1757 η Μάχη του Ράιχενμπεργκ μεταξύ Αυστρίας και Πρωσίας.
Κατά το 19ο αιώνα, στην πόλη αναπτύχθηκε η βιομηχανία μετάλλων, τροφίμων, αλλά κυρίως βαμβακιού και υφασμάτων, κάτι που της χάρισε το προσωνύμιο "η Μάντσεστερ της Βοημίας". Αποτέλεσε για κάποιο διάστημα τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βοημίας μετά την Πράγα.
Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή της Σουδητίας με πρωτεύουσα το Ράιχενμπεργκ αρχικά ανεξαρτητοποιήθηκε, αλλά τελικά προσαρτήθηκε στην Τσεχοσλοβακία παρά την αρχική άρνηση των Γερμανόφωνων πληθυσμών. Με τη Συμφωνία του Μονάχου το 1938, η πόλη πέρασε στη Ναζιστική Γερμανία. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι γερμανόφωνοι κάτοικοι εκδιώχθηκαν βίαια από την πόλη και η περιοχή επανακτήθηκε από τους Τσέχους.
Στην πόλη εδρεύει το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Λίμπερετς, το οποίο ιδρύθηκε το 1953.
Αθλητισμός
Η πόλη είναι έδρα της ομάδας βόλεϊ Ντούκλα Λίμπερετς και της ποδοσφαιρικής ομάδας Σλόβαν Λίμπερετς, η οποία κατέκτησε το 2002 το Πρωτάθλημα της Τσεχίας για πρώτη φορά στην ιστορία της και ξανά το 2006 και αγνωίστηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Griechischer Wein (Κέρνα κρασί)
Το Griechischer Wein (ελληνικό κρασί στα Ελληνικά) είναι δημοφιλές γερμανικό τραγούδι του 1974 του Αυστριακού διάσημου τραγουδιστή Ούντο Γιούργκενς σε μουσική του ιδίου, στίχους του Μίχαελ Κούντσε και με παραγωγό τον Ραλφ Ζίγκελ. Παρέμεινε στο νούμερο ένα της Γερμανίας για 37 εβδομάδες, νούμερο δύο της Αυστρίας για 52 εβδομάδες και νούμερο ένα της Ελβετίας για 20 εβδομάδες.
Ιστορικό του τραγουδιού
Η μουσική του τραγουδιού ήταν ακαριαία έμπνευση κατά την διάρκεια της παραμονής του καλλιτέχνη στη Ρόδο το 1972. Εξ αρχής ήταν βέβαιος για την εμπορική επιτυχία του, αλλά λόγω έλλειψης στίχων η παρτιτούρα έμεινε ανεκμετάλλευτη για δύο χρόνια. Το 1974 σε συνεργασία με τον Κούντσε έκανε μια εκτέλεση στην κοιλάδα του Ρουρ και έκτοτε το τραγούδι καθιερώθηκε. Κυκλοφόρησε το 1974 σε σινγκλ, και στο δίσκο Griechischer Wein - Seine neuen Lieder. Τον επόμενο χρόνο ανέβηκε στα τσαρτς της Γερμανίας, Αυστρίας και Ελβετίας και παρέμεινε εκεί για σειρά εβδομάδων. Για την ερμηνεία του, τους στίχους και τη μουσική, ο Γιούργκενς και ο Κούντσε τιμήθηκαν με επίσημη συνάντηση από τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Μεταγλωττίστηκε και ερμηνεύτηκε στα αγγλικά, ισπανικά και πορτογαλικά. Τραγουδήθηκε από τους Μπινγκ Κρόσμπι, Αλ Μαρτίνο, Χοσέ Βέλεθ, Χάινο και άλλους. Το 2011 οι Locomondo παρουσίασαν μια ρέγγε έκδοση, καθώς και μια "ελληνογερμανική" διασκευή του τραγουδιού.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσική στη Γερμανία
Ιερό της Πολιάδος Αθηνάς
μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη της δυτικής πλευράς του ναού και του [[Πανδρόσειο|Πανδρόσειου, 1837]] Το Ιερό της Πολιάδος Αθηνάς ή Αρχαίος Νεώς ήταν ναός στην Ακρόπολη των Αθηνών. Πρόκειται για αρχαιότατο οικοδόμημα, το οποίο αναφέρεται από τον Όμηρο. Ο ναός κτίστηκε μεταξύ 525 και 500 π.Χ. και καταστράφηκε το 480 π.Χ. από την επιδρομή των Περσών.
Ιστορική αναδρομή
Ο ναός ήταν συνδεδεμένος με τον μύθο της γέννησης του γηγενούς Ερεχθέα, της Αθηνάς που τον παρέλαβε και των τριών αδελφών, Αγραύλου, Πανδρόσου και Έρσης, οι οποίες ανέλαβαν να φυλάξουν το κουτί, στο οποίο ήταν τοποθετημένος. Στο δυτικό πρόστυλο βρίσκονταν άλλο ιερό, το Πανδρόσειο, προς τιμή της Πανδρόσου. Στα βόρεια βρισκόταν το Ερέχθειο, όπου με το επώνυμο Ερεχθεύς τιμόταν προπάντων ο Ποσειδώνας. Συνδέεται επίσης και με τον άλλο μύθο της έριδος μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνα, όταν ο Ποσειδώνας έπληξε τον βράχο της Ακρόπολης με την τρίαινά του και ανάβλυσε θαλασσινό νερό, ενώ η Αθηνά έκανε με το δόρυ της να βλαστήσει το ιερό δέντρο της ελιάς. Η ελιά αυτή καλείτο μορία (μερίδιο της θεάς), πάγκυφος (συνεστραμμένη), ήταν πάντα πράσινη και χωρίς ποτέ να μεγαλώνει σε μέγεθος. Όταν ο ναός πυρπολήθηκε από τους Πέρσες, το ιερό δέντρο έμεινε αβλαβές ή κάηκε και ξαναβλάστησε. Στη βάση του καμμένου ναού κτίστηκε νέος, ο οποίος αργότερα κάηκε και αυτός.
Περιγραφή του ναού
Το ιερό της Πολιάδος Αθηνάς ήταν σύνθετο οικοδόμημα, το οποίο περιείχε τέσσερα ιερά. Βρισκόταν στη βόρεια πλευρά της Ακρόπολης και είναι ο περιεργότερος και μοναδικός σχεδόν στο είδος του από τους αρχαίους χρόνους. Η εσωτερική του διαίρεση είναι άγνωστη, ξέρουμε όμως ότι αποτελείτο από τρεις προστάσεις που σχημάτιζαν σταυρό. Η ανατολική είχε έξι κομψούς κίονες Ιωνικού ρυθμού μπροστά, και τρεις επίσης ιωνικούς ημικίονες στο πίσω μέρος. Στο εσωτερικό του ναού έκαιγε και ο άσβεστος λύχνος που είχε αφιερώσει στη θεά ο Καλλίμαχος. Περιείχε επίσης λάφυρα ιερά των Μήδων, τον αργυρό θρόνο του Ξέρξη, το ξίφος του Μαρδόνιου και τον θώρακα του Μακιστίου, και έναν χάλκινο φοίνικα μέχρι την οροφή. Εδώ υπήρχε και ένα τρίτο άγαλμα της θεάς Αθηνάς από ξύλο ελιάς αρχαιότερο των άλλων, στο οποίο κατά τα Παναθήναια προσκόμιζαν τον πέπλο. Προς τα βόρεια του κεντρικού ετούτου μέρους ήταν η μεγαλοπρεπής «προ του θυρώματος πρόσταση», η οποία αποτελούνταν από τέσσερις ιωνικούς κίονες μπροστά και δύο ιωνικούς κίονες στο πλάι, ενώ το αντίθετο μέρος συγκοινωνούσε με τον ναό μέσω υπόγειας σκάλας. Στον ναό αυτό αναφέρεται βωμός του «Ερκείου Διός». Στον «δράκαυλο» μέσα στον ναό κατοικούσε ο «οικουρός όφις». Στον ναό αυτό τέλος βρισκόταν και οι τάφοι του Κέκροπα και του Ερεχθέα.
Αετώματα
αριστερά|μικρογραφία|Ένα από τα αετώματα του ναού, το οποίο απεικονίζει τη Γιγαντομαχία|250x250εσΈχουν βρεθεί τμήματα από τα αετώματα. Παριστάνουν τη Γιγαντομαχία, τη μάχη μεταξύ θεών και γιγάντων, στην οποία στο τέλος επικράτησαν οι θεοί. Η κεντρική μορφή απεικονίζει τη θεά Αθηνά να φορά μια αιγίδα καλυμμένη με λέπια, περικυκλωμένη από φίδια ενός τέρατος του οποίου νωρίτερα είχε επικρατήσει. Πιστεύεται πως είχε χτυπήσει έναν Γίγαντα, από τον οποίο διασώζεται μόνο ένα πόδι. Μια άλλη φιγούρα αναπαριστά έναν ξαπλωμένο γίγαντα, ενώ υπάρχουν δύο πλευρικές αναπαραστάσεις που αρχικά είχαν τοποθετηθεί στις γωνίες του αετώματος, οι οποίες αναπαριστούν δύο ακόμη γίγαντες που πέφτουν. Σε άλλα ευρήματα που αποδίδονται στον ναό περιλαμβάνονται: θριγκός και σίμη από Παριανό μάρμαρο, κιονόκρανα πόρου με αποτομή εχίνου, μια μαρμάρινη ζωφόρος στην οποία απεικονίζεται μια πομπή και μαρμάρινες υδρορροές σε κάθε μια από τις τέσσερις γωνίες, σχεδιασμένες με κεφαλές λιονταριών και κριαριών.
Το ξόανο
Στον σηκό του ναού βρισκόταν το αρχαίο ξόανο ή ξύλινο άγαλμα της Αθηνάς, το οποίο πιστεύεται πως είχε πέσει εξ ουρανού. Καταστράφηκε κατά πάσα πιθανότητα κατά τη διάρκεια της Περσικής εισβολής το 480 π.Χ.
Επιστημονική κριτική
Η αρχιτεκτονική ιστορία της αναστήλωσης του ναού ήταν μέχρι πρόσφατα υπό αμφισβήτηση. Ο Βίλελμ Ντέρπφελντ υπέθεσε πως η αρχική κατασκευή του ναού ήταν ένας διπλός πρόστυλος ναός, χρονολογούμενος περίπου στο 570 π.Χ., ο οποίος επεκτάθηκε και διευρύνθηκε με την προσθήκη της περίστασης στην εποχή του Πεισίστρατου, μεταξύ 529 και 520 π.Χ.. Η ιδέα αυτή οδήγησε σε υποκατηγοριοποίηση των ευρημάτων σε ένα εσωτερικό μικρότερο κτίσμα γνωστό ως H-Architektur και θεωρούμενο ως το παλαιότερο κτίριο του συμπλέγματος, ακολουθούμενο από ένα κτίσμα το οποίο ακόμη περιγράφεται ως ο «Παλαιός Ναός της Αθηνάς», που συμπεριελάμβανε το εσωτερικό H-Architektur καθώς και την εξωτερική περίσταση. μικρογραφία|280x280εσ|Τα θεμέλια του ναού, μπροστά από το Ερέχθειο Πιο πρόσφτατα, ερευνητές θεώρησαν τα παλαιότερα ερείπια, που αρχικά θεωρούνταν μέρος του εσωτερικού H-Architektur, στον κοντινό Εκατόμπεδο ναό, χρονολογώντας το ιερό της Πολιάδος Αθηνάς στο τελευταίο τρίτο του 6ου αιώνα π.Χ. και ταυτοποιώντας τις διαστάσεις του με το σύνολο των θεμελίων που ανέσκαψε ο Ντέρπφελντ. Ο Παλαιός Ναός της Αθηνάς Πολιάδος χρονολογείται συχνά περίπου στο 510/500 π.Χ.
Αμφισβητείται ακόμη το γεγονός αν πραγματοποιήθηκε κάποια τμηματική αναστήλωση μετά την επιδρομή των Περσών το 480 π.Χ. Ο Ηρόδοτος αναφέρεται σε ένα μέγαρο με δυτική πρόσοψη στην Ακρόπολη. Αυτή η αναφορά, αλλά και η καταγραφή ενός κτίσματος σε μια επιγραφή μεταφράζονται ως αποδεικτικό πως η οπισθοδομή του ναού παρέμεινε στον χώρο κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. Ο Ξενοφών αναφέρει πως ο Παλαιός Ναός της Αθηνάς κάηκε το 406/405 π.Χ., αλλά ίσως να αναφερόταν στο Ερέχθειο, στο οποίο είχαν μεταφερθεί οι λειτουργίες του ιερού και το οποίο στέγαζε το ξόανο. Από τον 4ο αιώνα π.Χ. και έπειτα, δεν υπάρχουν αναφορές για τον ναό, ακόμη και ο Παυσανίας αγνοεί την ύπαρξη του.
Βωμός της Πολιάδος Αθηνάς
Γεωγραφικές συντεταγμένες: 37.9719°N, 23.7268°Wμικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης του χώρου της Ακρόπολης. Το κτίριο του βωμού απεικονίζεται με τον αριθμό 12Ο Βωμός της Πολιάδας Αθηνά ήταν κτίσμα στην Ακρόπολη Αθηνών, αφιερωμένο στη θεά Αθηνά. Βρισκόταν πλησίον του Ιερού της Πολιάδας Αθηνάς.
Τα θεμέλια του βωμού τέθηκαν το 525 π.Χ. από τους γιούς του Αθηναίου τυρράνου Πεισίστρατου, αλλά ίσως να βρισκόταν επάνω σε παλαιότερο ναό ο οποίος είχε χτιστεί μεταξύ 599 και 550 π.Χ. Ο ίδιος ο βωμός βρισκόταν μέσα σε ένα στενό ναό στην κορυφή ενός μαρμάρινου αετώματος, στο οποίο απεικονιζόταν μάχες θεών με γίγαντες. Οι εικόνες της Αθηνάς, τη δείχνουν ως κυρίαρχη και επικρατούσα μεταξύ των υπόλοιπων θεών.
Πηγές
Πολιαδος Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών
Μπορ (Σερβία)
Το Μπορ (Σερβικά: Бор) είναι πόλη, δήμος και διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας της ανατολικής Σερβίας. Έχει ένα από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά ορυχεία χαλκού - το RTB Bor. Είναι μεταλλευτικό κέντρο από το 1904, όταν άρχισε να δραστηριοπειείται εκεί μια γαλλική εταιρεία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 34.160 κατοίκους, ενώ ο δήμος 48.615 κατοίκους. Το όνομα της πόλης προέρχεται από την σερβική λέξη Бор που σημαίνει «πεύκο».
Γεωγραφία
Το Μπορ περιβάλλεται από πολλά όμορφα μέρη όπως το Μπάνισκο Πόλιε, η λουτρόπολη Μπρεστόβατσκα Μπάνια, η Λίμνη Μπορ και το βουνό Στολ και είναι πολύ κοντά στο βουνο Τσρνι Βρχ.
Οικισμοί
Εκτός από την πολη του Μπορ ο δήμος περιλαμβάνει τους οικισμούς Μπρέστοβατς, Μπούτσγε, Γκόρνιανε, Ντόνια Μπέλα Ρέκα, Ζλοτ, Κρίβελ, Λούκα, Μετόβνιτσα, Οστρελ, Σλάτινα, Τάντα, Τόπλα και Σαρμπάνοβατς.
Ιστορία
Στο Κρίβελ βρέθηκαν νεολιθικά κεραμικά του πολιτισμού Μπούμπαν-Σάλκουτσα και ανθρωπόμορφα-ζωόμορφα ειδώλια.
Το 1903 άνοιξε το ορυχείο του Μπορ, γεγονός σημαντικό για την ανάπτυξη της πόλης.
Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα ορυχεία χαλκού ήταν υπό γερμανική διοίκηση και στην περιοχή δημιουργήθηκε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας. Την περίοδο αυτή περίπου 6.000 άνθρωποι φυλακίστηκαν στο στρατόπεδο και εργάστηκαν στα ορυχεία χαλκού. Ο ποιητής Μίκλος Ράντνοτι έγραψε εδώ μερικά από τα ωραιότερα ποιήματα που γράφτηκαν στα ουγγρικά κατά τη διάρκεια της καταναγκαστικής εργασίας του (1944) στα μεταλλεία χαλκού. Οι κρατούμενοι ήταν κυρίως εβραϊκής καταγωγής, καθώς και Μάρτυρες του Ιεχωβά. Αργότερα, λίγο πριν τελειώσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, τα μεταλλεία εκκενώθηκαν και οι περισσότεροι από τους φυλακισμένους εκτελέστηκαν.
Το 1947 το Μπορ είχε επισήμως καθεστώς πόλης - τότε ο πληθυσμός του ήταν 11.000.
Δημογραφικά
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του δήμου του Μπορ είχε 48.615 κατοίκους, ενώ η πόλη είχε 34.160 κατοίκους. Ο αριθμός των κατοίκων έχει μειωθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, δεδομένου ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση από το RTB Bor έχει κάνει πολλούς ανθρώπους να εγκαταλείψουν την πόλη.
Εθνοτικές ομάδες
Με το σύνολο των 32 διαφορετικών εθνοτικών ομάδων που εκπροσωπούνται στον πληθυσμό, το Μπορ είναι μία από τις πιο μικτές εθνικά πόλεις της Σερβίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 οι οικισμοί του δήμου με σερβική εθνοτική πλειοψηφία ήταν οι: Μπορ, Μπρέστοβατς, Ντόνια Μπέλα Ρέκα και Oστρελ. Οι οικισμοί με πλειοψηφία Βλάχων ήταν: Μπούτσγε, Γκόρνιανε, Κρίβελ, Λούκα, Μετόβνιτσα, Τάντα, Τόπλα και Σαρμπάνοβατς. Εθνικώς μικτοί οικισμοί ήταν: Ζλοτ (σχετική Σερβική πλειοψηφία) και Σλάτινα(σχετική πλειοψηφία των Βλάχων).
Απόστολος Κακλαμάνης
Ο '''Απόστολος Χρ. Κακλαμάνης''' (Καρυά Λευκάδας, 7 Σεπτεμβρίου 1936) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής Β΄ Αθηνών με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) από το 1974 μέχρι το 2015. Ήταν υπουργός σε όλες τις κυβερνήσεις της περιόδου 1981-1989, ενώ από το 1993 έως το 2004 ήταν Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, ο μακροβιότερος στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.
Μπορ (Σερβία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Απόστολος Κακλαμάνης
Βιογραφία
Μετά τη μεταπολίτευση υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής του Κινήματος στη Β΄ Αθηνών, καθώς και το 1977 πρώτος βουλευτής (σε ψήφους) όλης της χώρας.
Από τον Οκτώβριο του 1981 έως τον Ιούλιο του 1982 διετέλεσε υπουργός Εργασίας, και ήταν υπεύθυνος για το Νόμο 1264/82, που ήταν από τους πιο προοδευτικούς στην τότε Ευρώπη (συνδικαλιστικές ελευθερίες, άδεια 4 εβδομάδων και 40 ωρών, μέτρα για άτομα με αναπηρία, έγκυες γυναίκες και εργαζόμενους νέους κ.ά.).
Από τον Ιούλιο του 1982 έως τον Απρίλιο του 1986 ήταν υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Ίδρυσε τα ΤΕΙ, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Από τον Απρίλιο του 1986 έως τον Φεβρουάριο του 1987 διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης. Ιστορική σημασίας ήταν η απόφασή του για διαχωρισμό των εμπόρων από τους χρήστες ναρκωτικών, που μέχρι τότε δεν υπήρχε.
Το 1989 είχε μια σύντομη θητεία στο υπουργείο Εργασίας, στην οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντα Ζολώτα και πέρασε το Νόμο ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, καθώς επίσης και μέτρα για την απασχόληση των Ποντίων προσφύγων.
Το 1993 εξελέγη πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, ύστερα από πρόταση του ΠΑΣΟΚ και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 2004.
Είναι νυμφευμένος με την Αθηνά-Άννα Γκαβέρα (απεβίωσε το 2020) και έχουν δύο παιδιά, ένα γιο και μια κόρη. Ομιλεί αγγλικά και γερμανικά και είναι μόνιμος κάτοικος Αθηνών (κέντρο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Προεδρίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Φθοροσιλάνιο
Το φθοροσιλάνιο (αγγλικά: fluorosilane) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει πυρίτιο, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο SiH3F. Είναι ένα από τα απλούστερα αλοσιλάνια.
«Μητρικό» και «θυγατρικά» φθοροσιλάνια
Ο όρος φθοροσιλάνιο επεκτείνεται και πέραν της «μητρικής» ένωσης, και αναφέρεται, επίσης, και σε μια ευρύτερη ομάδα σιλανίων, ανόργανων και οργανικών, που περιέχουν έναν τουλάχιστον δεσμό Si-F.
Ονοματολογία
Η ονομασία φθοροσιλάνιο προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο σιλάνιο (SiH4), δηλαδή σιλάνιο, ένα άτομο υδρογόνου του οποίου, έχει αντικατασταθεί από ένα άτομο φθορίου.
Δομή
Η μοριακή δομή του φθοροσιλανίου ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του φθορομεθάνιου. Ωστόσο οι δεσμοί Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Siδ+-Hδ-, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling). Επίσης, η διαφορά ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ πυριτίου και φθορίου (3,98 κατά Paouling) είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη άνθρακα - φθορίου. Το γεγονός αυτό δίνει μεγάλο ποσοσστό ετεροπολικότητας στο δεσμό Si-F, δηλαδή έχουμε σε μεγάλο ποσοστό μια ένωση της μορφής [SiH3]+F-.
Από φθορομεθάνιο και πυρίτιο
Το φθοροσιλάνιο μπορεί να παραχθεί με αντίδραση φθορομεθανίου με πυρίτιο:
Από μεθοξυσιλάνιο και τριφθοριούχο βόριο
Το φθοροσιλάνιο μπορεί να παραχθεί με αντίδραση μεθοξυσιλανίου με τριφθοριούχο βόριο:
Από χλωροσιλάνιο με τριφθοριούχο αντιμόνιο
Το φθοροσιλάνιο μπορεί να παραχθεί με αντίδραση χλωροσιλανίου με τριφθοριούχο αντιμόνιο. Τα αποτελέσματα είναι καλύτερα αν χρησιμοποιηθεί πενταφθοριούχο αντιμόνιο, ως καταλύτης:
Με σιλάνιο και υδροφθόριο ή κάποιο αλκυλοφθορίδιο
Με επίδραση υδροφθορίου ή κάποιου αλκυλοφθοριδίου (RF) σε σιλάνιο, μπορεί να παραχθεί φθοροσιλάνιο
Φυσικές ιδιότητες
Το χημικά καθαρό φθοροσιλάνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο. Στη στερεή κατάσταση έχει μονοκλινή κρυσταλλική δομή στους 96 K (-177,16°C), στην ομάδα χώρου P21/n (ομάδα χώρου αριθμός 14, θέση 2) και μετατρέπεται απευθείας στην αέρια κατάσταση, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος. Στην υγρή κατάσταση βρίσκεται μόνο στη μορφή του υπέρψυχρου υγρού, μετά από ειδική επεξεργασία.
Εφαρμογές
Το φθοροσιλάνιο χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή στρωμάτων πυριτίου.
Παρατηρήσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Ανόργανα σιλάνια Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Υδρίδια
Ταράουα
Η Ταράουα είναι μια ατόλη στον κεντρικό Ειρηνικό Ωκεανό, η παλαιά πρωτεύουσα της πρώην Βρετανικής αποικίας των Νήσων Γκίλμπερτ και Έλλις. Είναι η τοποθεσία της πρωτεύουσας της Δημοκρατίας του Κιριμπάτι, της Νότιας Ταράουα. Το νησί είναι γνωστό ως το θέατρο της Μάχης της Ταράουα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
thumb|220px|right| Ατόλλη Ταράουα
Γεωγραφία
Η Ταράουα αποτελείται από περίπου 24 μεγάλες νησίδες, εκ των οποίων τουλάχιστον οκτώ κατοικούνται. Η μεγαλύτερη νησίδα (Νότια Ταράουα) εκτείνεται από το Μπονρίκι (στη νοτιανατολική γωνιά της ατόλλης) κατά μήκος όλης της νότιας πλευράς, εκτός από το Μπέτιο, της λιμνοθάλασσας έως το Μπαϊρίκι. Ένας υπερυψωμένος δρόμος ενώνει το Μπαϊρίκι με το Μπέτιο. Η μεγαλύτερη πόλη, το Μπικενιμπέου, και το μοναδικό αεροδρόμιο της Ταράουα, το Διεθνές Αεροδρόμιο του Μπονρίκι, βρίσκονται στη Νότια Ταράουα.
Τοποθεσία
Η Ταράουα βρίσκεται κατά προσέγγιση σε γεωγραφικό πλάτος 1°24'26" Βόρεια και γεωγραφικό μήκος 173° 03' Ανατολικά.
Πόλεις και χωριά
Αμπατάο - Μπαϊρίκι - Μπικενιμπέου - Μπονρίκι - Μπουαρίκι - Μπουότα - Εϊτά - Μαρενανούκα - Ταμπόριο - Τεαοραερέκε
Δημογραφία
Ο πληθυσμός (το 1990) ήταν 28.802. Ο πληθυσμός αποτελείται κυρίως από Γκιλμπερτιανούς (Μικρονήσιοι). Αυτός ο αριθμός υπερβαίνει τη φέρουσα δυνατότητα των νησιών και διατηρείται στο τωρινό της επίπεδο διαβίωσης κυρίως λόγω της ξένης βοήθειας, κατά το μεγαλύτερο της μέρος από τη Νέα Ζηλανδία.
Κυβερνητική διοίκηση
Η Ατόλλη Ταράουα έχει τρεις διοικητικές υποδιαιρέσεις: Το κύριο διοικητικό κέντρο της Δημοκρατίας του Κιριμπάτι βρίσκεται στο Μπαϊρίκι στη Νότια Ταράουα. Το κοινοβούλιο συνεδριάζει στη νησίδα Άμπο και κάποια διοικητικά γραφεία βρίσκονται στη Νησίδα Μπέτιο και το Μπικενιμπέου, και ένα στο Κιριτιμάτι (Νήσος Χριστουγέννων).
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, την Ταράουα κατείχαν οι Ιάπωνες, και με αρχή τις 20 Νοεμβρίου 1943, ήταν το σκηνικό της αιματηρής Μάχης της Ταράουα. Αυτήν την ημέρα οι Αμερικανοί πεζοναύτες προσεδαφίστηκαν στις ατόλλες Ταράουα και Μακίν και υπέστησαν βαριές απώλειες από τους Ιάπωνες στρατιώτες που κατείχαν οχυρωματικές θέσεις στις ατόλλες. Οι πεζοναύτες κατέλαβαν το νησί μετά από 3 μέρες έντονων μαχών.
Οικονομία
Η Νησίδα Μπέτιο περιλαμβάνει το κύριο λιμάνι μέσω του οποίου εξάγονται κόπρα (αποξηραμένη σάρκα καρύδας) και μαργαριτάρια. Το νόμισμα του Κιριμπάτι είναι το Αυστραλιανό δολάριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά Γκίλμπερτ Ταραουα
Τσέρνο-Πέτρης
Ο Τσέρνο-Πέτρης (= «μαύρος Πέτρης») ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Καμπανία Ημαθίας.