cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στάβλος
Άλλες χρήσεις
Η λέξη στάβλος χρησιμοποιείται επίσης μετωνυμικά να αναφερθεί στη συλλογή των αλόγων που το κτίριο περιέχει (για παράδειγμα, ένας στάβλος του κολεγίου περιλαμβάνει μια ευρεία ποικιλία των φυλών) και μάλιστα, κατ 'επέκταση, μεταφορικά αναφέρεται σε μια ομάδα ανθρώπων, συχνά (αλλά όχι αποκλειστικά) όπως σε αθλητές - εκπαιδευμένους, προπονητές, επόπτες ή διευθυντές που εργάζονται για το ίδιο άτομο ή οργανισμό. Για παράδειγμα, οι γκαλερί έργων τέχνης αναφέρονται συνήθως στους καλλιτέχνες που εκπροσωπούν ως στάβλος καλλιτεχνών. Αναλογικά, τα περιοδικά που προβάλουν τα αυτοκίνητα μιλούν μερικές φορές για συλλεκτικά αυτοκίνητα με αυτόν τον τρόπο, αναφέροντας τα αυτοκίνητα σε ένα στάβλο συλλεκτών (κυρίως όταν η μεταφορά μπορεί να παίξει στη λέξη ένωση των πόνυ)
Ιστορικά, η έδρα μιας μονάδας ιππικού, όχι μόνο η διαμονή των αλόγων τους, ήταν γνωστή ως «στάβλος».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτική οικονομία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
1008 Λα Πας
Η Λα Πας (La Paz) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,527. Ανακαλύφθηκε το 1923 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πρωτεύουσα της Βολιβίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λα Πας εκτιμάται σε 38,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,082.
Πάμπλο Λαρέν
Ο Πάμπλο Λαρέν (ορθή προφορά: Πάβλο Λαρραίν) (Pablo Larraín, 19 Αυγούστου 1976) είναι Χιλιανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1976 στο Σαντιάγο και είναι γιος του καθηγητή νομικής και πολιτικού, Ερνάν Λαραΐν, και της πρώην υπουργού Μαγκνταλένα Μάτε. Σπούδασε κινηματογράφο στο πανεπιστήμιο UNIACC της Χιλής.
Ως σκηνοθέτης, έχει ασχοληθεί εκτενώς με τη δικτατορία του Αουγούστο Πινοσέτ στη Χιλή. Η τριλογία για το θέμα αυτό περιλαμβάνει τα έργα: Tony Manero, Post Mortem και No.
Η πιο γνωστή του ταινία είναι το No (2012), η οποία ήταν υποψήφια για το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
Η ταινία Η μυστική λέσχη απέσπασε την Αργυρή Άρκτο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου του 2015 και ήταν η πρόταση της Χιλής για το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας στα 88α βραβεία Όσκαρ.
Το Neruda ήταν η πρόταση της Χιλής για το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας στα 89α βραβεία Όσκαρ και υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιλιανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Χιλιανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Χιλιανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Depressive suicidal black metal
Το Depressive Suicidal Black Metal (ή συχνότερα D.S.B.M, δηλ. Καταθλιπτικό αυτοκτονικό black metal) είναι είδος black metal μουσικής. Πολλές φορές χρησιμοποιούνται οι όροι Depressive Black Metal ή Suicidal Black Metal ή Suicidal Depressive Black Metal. Πέρα από τον όρο που συναντάται, το νόημα δεν αλλάζει. Η μουσική δεν παρουσιάζει διαφορές, παραμένει καταθλιπτική και αυτοκτονική.
Μέλη
Συνήθως, τα D.S.B.M συγκροτήματα είναι one-man band, δηλαδή αποτελούνται από ένα άτομο/μέλος το οποίο παίζει όλα τα μουσικά όργανα.
Στοιχεία
Η μουσική συνήθως έχει αργό επαναλαμβανόμενο ρυθμό και καταθλιπτική ατμόσφαιρα αν και αυτό δεν ισχύει πάντα μιας και πολλά συγκροτήματα χρησιμοποιούν πολλές εναλλαγές ρυθμού, συναισθημάτων και φωνητικών τα οποία πάλι δημιουργούν ένα σκοτεινό συναίσθημα θλίψης,απομόνωσης και αγανάκτησης. Τα φωνητικά διαφέρουν από συγκρότημα σε συγκρότημα, αν και συνήθως είναι τσιριχτά και σπαρακτικά κάτι που ταιριάζει απόλυτα με την καταθλιπτική ατμόσφαιρα που δημιουργεί η μουσική. Υπάρχει χρήση ηλεκτρικής κιθάρας με έντονη παραμόρφωση, μπάσου και τυμπάνων. Επίσης υπάρχει συχνή χρήση ακουστικής κιθάρας και πλήκτρων.
Η μουσική των D.S.B.M συγκροτημάτων μερικές φορές δεν διαφέρει πολύ από αυτή των black metal συγκροτημάτων αλλά αυτό δεν σημαίνει πως κάποιο συγκρότημα παύει να είναι D.S.B.M αν το μουσικό του ύφος είναι παρόμοιο με αυτό του παραδοσιακού black metal. Μερικές γνωστές μπάντες του είδους αποτελούν οι Silencer, Shining, Psychonaut 4, Nocturnal Depression και lifelover.
Θεματολογία
Η θεματολογία των D.S.B.M συγκροτημάτων συνήθως κινείται γύρω από αρνητικά συναισθήματα και καταστάσεις όπως η κατάθλιψη, η απομόνωση, οι αυτοκτονικές τάσεις, η αυτοκαταστροφή και άλλα. Υπάρχουν αρκετές ομοιότητες στην θεματολογία μεταξύ D.S.B.M και black metal αλλά και διαφορές. Για παράδειγμα, τα D.S.B.M συγκροτήματα δεν δίνουν τόσο μεγάλη έμφαση σε θέματα όπως ο πόλεμος, η ιστορία, ο αντιχριστιανισμός, ο σατανισμός και άλλα.
Κατηγορία:Είδη heavy metal
Αρχαία Ελληνικά νομίσματα
Τα πιο διαδεδομένα νομίσματα στην αρχαία Ελλάδα ήταν οι «χελώνες» από την Αίγινα, τα «Ιππάρια» (πουλάρια) από την Κόρινθο και οι «Γλαύκες» (κουκουβάγιες) από την Αθήνα. Στις Ελληνικές αποικίες, όπως στις Συρακούσες, και στη Σικελία κόβονταν τοπικά νομίσματα. Ασημένια νομίσματα κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά το 550 π.Χ. στη Μικρά Ασία, και στην Αίγινα. Είχαν επάνω τους μια προτομή λιονταριού ή ταύρου στη Μικρά Ασία, και μια χελώνα στην Αίγινα.
Τα πρώτα νομίσματα
thumb|250px|Στατήρ της Λυδίας, 6ος αι. π.Χ. Μεταλλικά μη ελληνικά νομίσματα αρχίζουμε να συναντάμε από το 2000 π.Χ. γενικά στη Μεσόγειο. Συνήθως ήταν κατασκευασμένα από μπρούντζο και είχαν τη μορφή κάποιου κατοικίδιου ζώου. Τα νομίσματα αυτά διαδόθηκαν πολύ γρήγορα, πράγμα που μας κάνει να υποθέσουμε ότι χρησίμευαν στις εμπορικές ανταλλαγές, αφού το εμπόριο άνθιζε την εποχή εκείνη. Επειδή είχαν ένα σχεδόν σταθερό μέγεθος και βάρος, αποτελούσαν ένα πρωτόγνωρο μα και ιδανικό μέσο ανταλλαγής, αφού οι ανταλλαγές γίνονταν με απλή μέτρησή τους όταν άλλαζαν χέρια.
Τα πρώτα νομίσματα κυκλοφόρησαν στη Λυδία περίπου από το 650 - 620 π.Χ. επί Βασιλέως Αλυάττη Β'. Είχαν σχήμα φυσικό, άμορφο, καθώς αποτελούντο από θρύμματα κεχριμπαριού που έφεραν τη σφραγίδα του βασιλιά, και μέχρι το 620 π.Χ. χωρίς άλλες απεικονίσεις. Μετά το 620 π.Χ. εμφανίζονται τα πρώτα νομίσματα από χρυσό, σε διάφορα μεγέθη που χρησίμευαν ως μέσο πληρωμής των έμμισθων πολεμιστών. Η κατασκευή τους απαιτούσε μια προκαθορισμένη ποσότητα σκόνης χρυσού, που την έλιωναν και τη σφράγιζαν με την προτομή του βασιλιά. Από την κυκλοφορία τέτοιων νομισμάτων απόκτησε ο βασιλιάς Κροίσος τη φήμη του, σύμφωνα με την οποία είχε αμύθητα πλούτη στη διάθεσή του.
Κοινό μέσο συναλλαγής
thumb|250px|[[Δραχμή της Αίγινας, περ. 404 π.Χ.]]Τα αρχαία ελληνικά νομίσματα διέθεταν τρεις αξίες, τη μεταλλική, την ονομαστική και την εμπορική. Η μεταλλική τους αξία εξαρτιόταν από το μέταλλό τους και ήταν μεγάλη όταν αυτά ήταν χρυσά, μικρότερη όταν ήταν αργυρά και κατά πολύ μικρότερη όταν ήταν χάλκινα. Η σχέση αργυρού-χρυσού δεν ήταν σταθερή και αυτό επηρέαζε τις νομισματικές ισοτιμίες μεταξύ των δύο μετάλλων.Μέχρι το 400 π.Χ. τα νομίσματα έγιναν το κατεξοχήν μέσο συναλλαγής σε ολόκληρη την αρχαία Ελλάδα, χωρίς όμως να επιβάλλεται ένα συγκεκριμένο νόμισμα. Απλά, σε κάθε περιοχή χρησιμοποιούσαν κάποιο συγκεκριμένο νόμισμα περισσότερο από τα άλλα. Με την πάροδο του χρόνου άρχισε να επικρατεί το Τετράδραχμο της Αττικής που ζύγιζε 17 γραμμάρια καθώς και άλλα νομίσματα ονομαστικής αξίας ενός Οβολού, δέκα και δώδεκα δραχμών, ενώ στις αποικίες της Σικελίας χρησιμοποιούνταν και το νόμισμα της λίτρας.
Ταυτόχρονα εξελίσσεται η καλλιτεχνική επεξεργασία των νομισμάτων που τώρα τα διακοσμούσαν διάφορες μορφές θεών και ζώων. Η κοπή τους γίνεται με τη βοήθεια του σφυριού και του αμονιού, γι' αυτό και πολλά από τα νομίσματα της εποχής αυτής δεν έχουν άρτια εικόνα, ενώ το σχήμα τους δεν είναι πάντα ακριβώς στρογγυλό.
Απεικονίσεις
Η απεικόνιση του βασιλιά στην Ελλάδα αρχίζει να συνηθίζεται από την εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ως πρώτη ύλη συνέχισε να χρησιμοποιείται το ασήμι, ενώ τα μικρά νομίσματα ήταν από χαλκό και είχαν ονομαστική αξία μεγαλύτερη της υλικής τους αξίας. Στη Ρωμαϊκή εποχή τα ελληνικά νομίσματα κατασκευάζονται από χαλκό ή μπρούντζο, ενώ ο άργυρος σπανίζει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομισματική
Αμπάξ
Το Αμπάξ (γαλλικά: Ambax, οξιτανικά: Ambacs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αμπαξουά (γαλλικά: Ambaxois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Λουδοβίκος Ιωάννης Μαρία ντε Λα Τρεμουάλ
Ο πρίγκιπας Λουδοβίκος-Ιωάννης-Μαρία ντε Λα Τρεμουάλ, γαλλ.: Louis Jean Marie de La Trémoïlle, (8 Φεβρουαρίου 1910 – 9 Δεκεμβρίου 1933) ήταν Γάλλος αριστοκράτης. Ήταν 11ος δούκας τού Τουάρ, 10ος δούκας του Λα Τρεμουάλ, 13ος πρίγκιπας τού Tάραντα, 17ος πρίγκιπας τού Ταλμόντ και 17ος κόμης τού Λαβάλ.
Βιογραφία
Ο γιος τού Λουδοβίκου-Καρόλου 10ου δούκα τού Τουάρ και της συζύγου του, Ελέν Πιγιέ-Βίλ (κληρονόμος τού κόμη Φρεντερίκ Πιλί-Βιλ, τού Παριζιάνου τραπεζίτη που αγόρασε την ετικέτα κρασιού Σατώ Μαργκώ το 1879), ο Λα Τρεμουάλ ήταν μέλος του 1ου συντάγματος των κυνηγών της Αφρικής, ενός συντάγματος τού γαλλικού στρατού.
Σκοτώθηκε σε μία πυρκαγιά στο κτήμα τού Λεάντερ Τζ. ΜακΚόρμικ στο Γουάιτσερτς, Χάμσαϊρ, Αγγλία, σε ηλικία 23 ετών. Μερικοί σημείωσαν εκείνη την εποχή, ότι ο μυστηριώδης θάνατός του από φωτιά στην Αγγλία προκάλεσε το μαρτύριο στα χέρια των Άγγλων της Ιωάννας της Αρκ πέντε αιώνες νωρίτερα, η οποία είχε προδοθεί από τον πρόγονο τού νεαρού δούκα, Γεώργιο ντε Λα Τρεμουάλ, ιδρυτή της περιουσίας τού Οίκου των Λα Τρεμουάλ. Απεβίωσε άγαμος και δεν άφησε γνωστούς απογόνους.
Οικογένεια
Αν και το Almanach de Gotha τού 1944 αναφέρει ότι διάδοχός του ως 14ος δούκας τού Τουάρ ήταν η μεγαλύτερη από τις τέσσερις αδελφές του, η πριγκίπισσα Καρλόττα (1892–1971), το Genealogisches Handbuch des Adels τού 1991 δεν το αναφέρει, καθώς η απόφαση τού 1959 των γαλλικών δικαστηρίων αποφάνθηκε ότι οι κληρονομικοί τίτλοι μπορούν να μεταδίδονται μόνο "από άνδρα σε άνδρα" στο "σύγχρονο δίκαιο". (Η αρχική παραχώρηση τού δουκάτου, τον Ιούλιο τού 1563 από τον Κάρολο Θ΄, όριζε ότι ήταν κληρονομικό τόσο από άνδρες όσο και από γυναίκες διαδόχους, αν και όταν αναβιβάστηκε σε τίτλο ευγενίας από τον βασιλιά Ερρίκο Δ΄ το 1599, το δίπλωμα τίτλου περιόριζε τη διαδοχή τού τίτλου —αλλά όχι το δουκάτο— στους άρρενες κληρονόμους).
Ο ανιψιός τού δούκα, Ιωάννης-Κάρολος Λαμοράλ, ως μοναχογιός της μεγαλύτερης αδελφής του, πρόσθεσε το ντε Λα Τρεμουάλ στο δικό του πριγκιπικό επίθετο στο βασίλειο τού Βελγίου ως "πρίγκιπας τού Λιν - ντε Λα Τρεμουάλ" στις 20 Δεκεμβρίου 1934. Ο μόνος γιος τού τελευταίου, Ιωάννης-Κάρολος, φέρει τον ίδιο τίτλο και όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος ντε Λα Τρεμουάλ
Γλώσσα της Προβηγκίας
Η Γλώσσα της Προβηγκίας (Langue de Provence) ήταν, με αυτές της Ιταλίας, της Αγγλίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ωβέρνης, μια από τις πρώτες επτά γλώσσες (ή επαρχίες) του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
Τα μεγάλα προσευχητάρια
Η γλώσσα της Προβηγκίας διοικούνταν από δύο προσευχητάρια : αυτό της Τουλούζης και αυτό του Σαιν-Ζιλ. Τα μεγάλα αυτά προσευχητάρια διοικούσαν 80 κομμανταρίες διασκορπισμένες στη συνολική έκταση των εδαφών της γλώσσας της Προβηγκίας : 55 για το Σαιν-Ζιλ και 25 για την Τουλούζη.
Οι Μεγάλοι Προσευχητές της Τουλούζης και του Σαιν-Ζιλ ήταν συχνά λαμπροί ιππότες του Τάγματος. Έτσι οι Γκιγιόμ ντε Βιλαρέ, Ελιόν ντε Βιλνέβ, Πιέρ ντε Κορνεϊγιάν, Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ, Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ και Αντουάν ντε Πωλ, όλοι τους Μεγάλοι Μάγιστροι του Τάγματος, υπήρξαν Μεγάλοι Προσευχητές του Σαιν-Ζιλ.
Εσωτερικοί Σύνδεσμοι
Προβηγκία
Επαρχία Βάλγκα
Η Επαρχία Βάλγκα (εσθονικά:Valga maakond), ή Βάλγκαμαα, είναι μια από τις 15 Επαρχίες της Εσθονίας. Πρωτεύουσά της είναι η Βάλγκα, που βρίσκεται στα σύνορα Εσθονίας-Λεττονίας. Η θέση της είναι στο νότιο τμήμα της χώρας και συνορεύει με τις επαρχίες Πόλβα και Βόρου ανατολικά, την Λεττονία νότια και δυτικά, και τις επαρχίες Βίλγιαντι και Τάρτου προς τον βορρά. Το 2.6% του συνολικού πληθυσμού της Εσθονίας ζει στην επαρχία Βάλγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Εσθονίας
Ανάν (Ωτ-Γκαρόν)
Το Ανάν (γαλλικά και οξιτανικά: Anan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αναναί (γαλλικά: Anannais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
The Sims 4
Το παιχνίδι έχει την ίδια έννοια όπως και ο προκάτοχός του, το The Sims 3. Οι παίκτες ελέγχουν τους Sims σε διάφορες δραστηριότητες και διαμορφώνουν τις σχέσεις τους. Το παιχνίδι, όπως και τα υπόλοιπα της σειράς, δεν έχει ένα ορισμένο τελικό στόχο. Τα Δημιουργία Sim και Λειτουργία Κατασκευής έχουν επανασχεδιαστεί ώστε να επιτρέπουν μεγαλύτερη ευελιξία κατά τη δημιουργία του περιεχομένου του παιχνιδιού. Η συναισθηματική κατάσταση διαδραματίζει μεγαλύτερο ρόλο σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, με επιπτώσεις στην κοινωνική αλληλεπίδραση και την προσωπικότητα.
Τρόπος παιχνιδιού
Νέες μέθοδοι του θανάτου έχουν συμπεριληφθεί στο παιχνίδι, όπως του θανάτου από το γέλιο.
Το εργαλείο Δημιουργία Sim έχει επανασχεδιαστεί ώστε να επιτρέπει τον χειρισμό των φυσικών χαρακτηριστικών των Sims σας, κάνοντας κλικ και σέρνοντας το μέρος του σώματος. Έχει προστεθεί η δυνατότητα να προσαρμόσετε τη φωνή του Sim, να ρυθμίσετε το πως περπατάει ο κάθε Sim, και να επιλέξετε ένα προσχεδιασμένο στυλ ρούχων. Οι συνδυασμοί των χαρακτηριστικών αθροίζονται έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα κρυφό χαρακτηριστικό που είναι διαθέσιμο μόνο σε Sims με αυτό το σύνολο χαρακτηριστικών.
Οι Willow Creek και Oasis Springs περιλαμβάνονται ως οι προεπιλεγμένες πόλεις του The Sims 4. Η Willow Creek παρουσιάζει κήπους και λόφους, ως μέρος του εδάφους της ενώ η Oasis Springs βρίσκεται σε μια όαση στην έρημο.
Η Λειτουργία Κατασκευής περιλαμβάνει τη δυνατότητα να τοποθετήσετε προσχεδιασμένα δωμάτια και στη συνέχεια να τα τροποποιήσετε, να προσθέσετε τα θεμέλια αφότου ένα σπίτι έχει χτιστεί, να τοποθετήσετε όλα τα παράθυρα ταυτόχρονα και να τα αναδιαμορφώσετε. Τα δωμάτια και τα σπίτια μπορούν να μετακινηθούν ολόκληρα μετά την κατασκευή.
Οι παίκτες μπορούν να εισάγουν Sims και δωμάτια από μια βάση δεδομένων που δημιουργείται από τους χρήστες. Οι λαμβανόμενοι Sims διατηρούν τις προσαρμοσμένες προσωπικότητες τους και τα συναισθήματά τους όπως και πριν ληφθούν. Κοινόχρηστα δωμάτια και σπίτια μπορούν επίσης να μεταφερθούν ως σύνολο, με όλα τα πρωτότυπα αντικείμενα.
Ανάπτυξη
Όπως και τo The Sims 3, το παιχνίδι αναπτύσσεται από τo The Sims Studio θυγατρική της Maxis και διανέμεται από την Electronic Arts. Το The Sims 4 είναι ένα παιχνίδι για έναν παίκτη, και δεν απαιτεί σύνδεση στο διαδίκτυο για να παίξει, αλλά χρειάζεται ένα λογαριασμό Origin και πρόσβαση στο διαδίκτυο κατά τη διάρκεια της αρχικής διαδικασίας εγκατάστασης.
Στις 25 Απριλίου 2013, μερικές φωτογραφίες διέρρευσαν στο διαδίκτυο. Στις 3 Μαΐου, 2013, η Electronic Arts έστειλε ένα e-mail σε πολλούς θαυμαστές δηλώνοντας ότι θα υπάρξει μια μεγάλη ανακοίνωση στις 6 Μαΐου 2013, την οποία πολλοί περίμεναν ότι θα είναι το The Sims 4.
Ένα βίντεο παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της Gamescom 2013, που πραγματοποιήθηκε στο Koelnmesse στην Κολωνία της Γερμανίας. Σ' αυτό παρουσιάζονταν καινούργια χαρακτηριστικά επικεντρωμένα στη βελτιωμένη Δημιουργία Sim με όλες τις νέες λειτουργίες. Η Maxis δήλωσε ότι το παιχνίδι θα τρέχει καλύτερα σε παλιούς όχι και τόσο καλούς υπολογιστές από το The Sims 3.
Υπήρχαν υποψίες ότι το The Sims 4 είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις αρχές του 2014, αλλά αργότερα αποκαλύφθηκε ότι στην πραγματικότητα θα κυκλοφορήσει στις 2 Σεπτεμβρίου του 2014.
Στις 14 Μαΐου του 2014, ο παραγωγός Ryan Vaughan παρουσίασε ένα άλλο βίντεο σχετικό με τη Δημιουργία Sim στο επίσημο κανάλι The Sims στο YouTube. Αυτό περιλάμβανε μια προεπισκόπηση του πως θα μοιάζουν οι προσχεδιασμένοι Sims, Bella Goth και Mortimer Goth, στο The Sims 4. Η ομάδα ανάπτυξης παρουσίασε ένα άλλο βίντεο στης 28 Μαΐου 2014, που απεικόνιζε τα νέα χαρακτηριστικά της λειτουργίας κατασκευής. Οι παίκτες θα μπορούν πλέον να επιλέξουν μεταξύ τριών διαφορετικών υψών τοίχου, να προσαρμόσουν τη θέση ενός παραθύρου σε έναν τοίχο, καθώς και να είναι σε θέση να κινήσουν ένα ολόκληρο δωμάτιο από τη μία θέση στην άλλη.
Η EA ανακοίνωσε την ημερομηνία κυκλοφορίας του παιχνιδιού, 2 Σεπτεμβρίου του 2014 για της Ηνωμένες Πολιτείες και 4 Σεπτεμβρίου για την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Βραζιλία, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο Electronic Entertainment Expo στις 9 Ιουνίου 2014.
Στις 28 Ιουνίου, στο κανάλι The Sims στο Youtube κυκλοφόρησε ένα ακόμη βίντεο παρουσιάζοντας την ιδιαιτερότητα του κάθε Sim και των συναισθημάτων του.
Ανάπτυξη για Mac
Μετά την πρώτη ανακοίνωση, η EA δήλωσε ότι το The Sims 4 ήταν σε εξέλιξη για Mac και Windows, ώστε να κυκλοφορήσει το 2014. Ωστόσο, πιο κοντά στην ημερομηνία κυκλοφορίας, η εταιρεία δήλωσε ότι ήταν "επικεντρωμένη [για] Windows" και "δεν είχε καμία ενημέρωση για τη Mac έκδοση του παιχνιδιού τη δεδομένη στιγμή", υποδεικνύοντας ότι η έκδοση Mac θα έρθει αργότερα, αφού πρώτα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 2014 για Windows. Κυκλοφόρησε τελικά στις 17 Φεβρουαρίου 2015 μόνο σε ψηφιακή μορφή, πιθανά γιατί ελάχιστα σύγχρονα Mac έχουν οδηγό DVD. Επίσης, ανακοινώθηκε πως ο κάτοχος της έκδοσης PC ενός από τα παιχνίδια αυτά (Βασικό Παιχνίδι και Επεκτάσεις) θα έχει δωρεάν και την έκδοση Mac. Τέλος, ανακοινώθηκε πως τα μελλοντικές επεκτάσεις θα είναι συμβατές με το OS X, και θα κυκλοφορούν την ίδια στιγμή.
Ενημερώσεις Παιχνιδιού
Απο τη στιγμή που κυκλοφόρησε το The Sims 4 (Σεπτέμβριος 2014) μέχρι σήμερα οι προγραμματιστές συνεχίζουν να ενημερώνουν το παιχνίδι με πράγματα που ζητάνε οι παίκτες. Τα πλυντήρια πιάτων, οι πισίνες, τα φαντάσματα, οι ανανεωμένοι χάρτες και πολλά άλλα είναι στο παιχνίδι. Οι ενημερώσεις γίνονται κάθε μήνα και φέρνουν πολλά νέα πράγματα, καθώς και διάφορα bug fixes.
Διαμάχη χαρακτηριστικών
Στις 25 Ιουνίου, το The Sims Studio ανακοίνωσε τον αποκλεισμό αρκετών χαρακτηριστικών του παιχνιδιού που περιλαμβάνονταν στα προηγούμενα παιχνίδια όπως των πισίνων, της κολύμβησης, των ρούχων κολύμβησης, και ενός σταδίου ζωής γνωστό ως νήπια. Αυτή η ανακοίνωση επισήμανε επίσης την έλλειψη ενός ανοικτού κόσμου που υπήρχε στο The Sims 3, αναφέροντας ότι η γειτονιά θα διαχωρίζεται με οθόνες φόρτωσης. Νωρίτερα στη διαδικασία της ανάπτυξης, μια συνέντευξη με έναν παραγωγό είχε αποκαλύψει ότι η Δημιουργία Sim, ένα χαρακτηριστικό προσαρμογής γνωστό από τα προηγούμενα παιχνίδια Sims, δεν θα πρέπει να προστεθεί στο The Sims 4 αντί για άλλα χαρακτηριστικά. Οι προγραμματιστές ανακοίνωσαν στη συνέχεια, μέσα από μια σειρά από tweets, ότι το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει χωρίς υπόγεια, παντοπωλεία και σχολεία, ενώ παρόλο οι καριέρες και τα σχολεία θα συνεχίσουν να εμφανίζονται, θα εκπροσωπούνται με διαφορετικό τρόπο από το The Sims 3, παρόμοιο με τον τρόπο που παρουσιάζονταν στο The Sims 2. Αυτό προκάλεσε την οργή μεταξύ των οπαδών της σειράς, οι οποίοι θεωρούν ότι αυτό έγινε για την εισαγωγή τους αργότερα για ένα αντίτιμο. Μια αίτηση ξεκίνησε από τους οπαδούς ώστε να αποκατασταθούν τα χαρακτηριστικά για την αρχική έκδοση του παιχνιδιού. Έως τη 21 Αυγούστου, η αίτηση κατείχε πάνω από 22.000 υπογραφές.
Η Maxis υποστήριξε ότι δεν είναι δυνατόν κάθε χαρακτηριστικό να συμπεριλαμβάνεται στο παιχνίδι και ότι αυτά θα μπορούσαν πάντα να προστεθούν σε μεταγενέστερη ημερομηνία, μετά την κυκλοφορία.
Ωστόσο, την 1η Οκτωβρίου 2014, η Maxis επιβεβαίωσε ότι ένα από τα χαρακτηριστικά που λείπουν, δηλαδή οι πισίνες, μαζί με άλλες νέες ενημερώσεις και χαρακτηριστικά, θα προστεθούν στο παιχνίδι μέσω μίας δωρεάν ενημέρωσης το Νοέμβριο.
Προώθηση και κυκλοφορία
Η SteelSeries και η Electronic Arts ανακοίνωσαν μια σειρά από θεματικά περιφερειακά για την προώθηση του The Sims 4, συμπεριλαμβανομένου ενός ζευγαριού ακουστικά, ενός ποντικιού υπολογιστή που ανάβει σύμφωνα με τα συναισθήματα των Sims και ενός mousepad που απεικονίζει διάφορες παρέες Sim.
Αποδοχή
Η EA δεν παρείχε αναθεωρημένα αντίγραφα του παιχνιδιού μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, πράγμα που σημαίνει ότι οι κριτικοί δεν ήταν σε θέση να επανεξετάσουν το παιχνίδι πριν από την κυκλοφορία του. Με την απουσία των αρχικών αξιολογήσεων κατέστη σαφές ότι οι παίκτες ήταν σε γενικές γραμμές δυσαρεστημένοι με το παιχνίδι, ειδικά αυτοί που ήταν εξοικειωμένοι με τα προηγούμενα παιχνίδια στη σειρά.
Στην ιστοσελίδα Metacritic, το The Sims 4 έλαβε βαθμολογία 70 με βάση τις 52 κριτικές, αναφέροντας "μικτή ή μέση" υποδοχή. Οι αρνητικές και οι μικτές κριτικές προήλθαν κυρίως από τους κριτικούς οι οποίοι είναι οπαδοί του The Sims 3, και πιστεύουν ότι το νέο παιχνίδι είναι ένα βήμα προς τα πίσω λόγω της έλλειψης του περιεχομένου του και ενός ανοικτού κόσμου.
Ο Kevin VanOrd του Gamespot έδωσε στο παιχνίδι 6 από τα 10. Παρά το ότι εξέφρασε τον θαυμασμό του για τα γραφικά, τον ήχο και τα συναισθήματα, ο ίδιος δηλώνει ότι ποθεί τα δύο κύρια χαρακτηριστικά του The Sims 3: το εργαλείο "Δημιουργία ενός στυλ" και τον ανοιχτό κόσμο. Το συμπέρασμά του είναι: "Το μεγαλύτερο πρόβλημα του "The Sims 4 είναι ότι το The Sims 3 υπάρχει".
Άλλες κριτικές ήταν ευνοϊκότερες. Η CraveOnline.co.uk ανέφερε σε ένα άρθρο ότι "οι απαίσιες κριτικές χρηστών υποδεικνύουν μια ισχυρή αντίδραση." Ωστόσο, η ιστοσελίδα πρόσθεσε ότι "οι οπαδοί των Sims που δεν έχουν δώσει μεγάλη προσοχή στη συνεχιζόμενη διαμάχη γύρω από το παιχνίδι μπορούν να δουν στις βαθμολογίες του Amazon και, χωρίς να γνωρίζουν ότι πολλοί απορρίπτουν αμέσως το παιχνίδι λόγω του λοιπού περιεχομένου του, να αποφασίσουν ότι δεν θα το αγοράσουν." Σε ένα "πρώτες εντυπώσεις" άρθρο, ο κριτής της ιστοσελίδας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "αυτό είναι ένα μεγάλο παιχνίδι που είναι ανάξιο του μίσους που έχω δει." Ο κριτής δήλωσε ότι το μόνο πράγμα που πραγματικά τον ενόχλησε ήταν η έλλειψη των μη-κοινωνικών δραστηριοτήτων, που σήμαινε ότι η διασκέδαση ήταν στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.
Η Kallie Plagge του IGN έδωσε στο The Sims 4 7,5 από τα 10. Ήταν απογοητευμένη από την έλλειψη περιεχομένου από τα προηγούμενα παιχνίδια και την έλλειψη των "cool" αντικείμενων που θα μπορούσαν να τα αντικαταστήσουν επαρκώς καθώς και με τις πολλές συχνές, έστω και μικρές, οθόνες φόρτωσης. Η βαθμολογία που έδωσε είναι σχετικά υψηλή, όμως, επειδή το "The Sims 4 καταφέρνει να είναι ένα βαθύ και πολύπλοκο παιχνίδι, όταν πρόκειται για τις αλληλεπιδράσεις των Sim, με πολλές διασκεδαστικές συναισθηματικές δυνατότητες [...] Πλέον, τα εξαιρετικά εργαλεία της κατασκευής κάνουν την αρχιτεκτονική περισσότερο διασκεδαστική από ποτέ ". Συμπέρασμα της είναι ότι "αυτό το παιχνίδι είναι μια καλή αρχή ώστε να μπορέσει τελικά να επεκταθεί σε ένα μεγάλο παιχνίδι Sims, αλλά δεν υπάρχει ακόμα".
Το Buzzfeed έδωσε το παιχνίδι σε πολλά από τα μέλη του προσωπικού του, οι οποίοι δήλωσαν ότι ήταν "απελπιστικά εθισμένοι" στο The Sims 4. Επαίνεσαν το παιχνίδι για το νέο σύστημα συναισθημάτων μεταξύ άλλων πραγμάτων.
Ο Robert Bernstein του Den of Geek θεωρεί ότι το παιχνίδι είναι περισσότερο σαν το The Sims 2.5 ή ακόμα σαν ένα κινητό παιχνίδι. Δηλώνει ότι το The Sims 4 είναι μια μεγάλη απογοήτευση με τα τεχνικά ζητήματα, και προτείνει στους παίκτες να μην σπαταλήσουν τα simoleons τους σε αυτό το παιχνίδι.
Το GamePlanet δίνει στο The Sims 4 το 6/10 σκορ, επαινώντας τα νέα συναισθήματα και τη δημιουργία sim, αλλά θεωρεί ότι το παιχνίδι είναι "εσκεμμένα ατελή" για να "εξασφαλιστεί ότι οι χρήστες θα θέλουν να αγοράσουν πολλά πακέτα επέκτασης".
Ο Jack Fleming της Independent εξήρε το παιχνίδι για το χαρακτηριστικό "The Gallery" που επιτρέπει στους χρήστες να επιδείξουν τις δημιουργίες τους εύκολα, το νέο σύστημα multitasking, τον οπτικό σχεδιασμό, την προσωπικότητα και τα συναισθήματα, τις ασυνήθιστες σταδιοδρομίες (που, για παράδειγμα, επιτρέπει στους Sims να ταξιδέψουν στο διάστημα) και το νέο τρόπο κατασκευής. Από την άλλη πλευρά, ο ίδιος εξέφρασε την απογοήτευσή του με τις οθόνες φόρτωσης, τα νέα στοιχεία ελέγχου της κάμερας (σημειώνοντας παράλληλα ότι μπορεί να επανέλθει στο The Sims 3 στυλ), και σημείωσε την έλλειψη περιεχομένου από προηγούμενες δόσεις (όπως τις πισίνες και τα νήπια) που έκανε πολλούς οπαδούς να αναστατωθούν. Εν κατακλείδι, γράφει: το "The Sims 4 είναι ένα εύκολο παιχνίδι για να μπει (αν και οι συνεχείς συμβουλές στην αρχή μπορεί στην πραγματικότητα να είναι λίγο απογοητευτικές) και οι λόγοι που οι άνθρωποι αγαπούν αυτή τη σειρά εξακολουθούν να υπάρχουν. Ωστόσο, δεν θα μπορούσα να βοηθήσω, αλλά εύχομαι να μπορούσα πραγματικά να πάω στο διάστημα και να οδηγώ το διαστημόπλοιο γύρω από..."
Ο Andrei Dobra της Softpedia έδωσε στο παιχνίδι το 8 στα 10 σκορ και σημείωσε ότι:. "το The Sims 4 είναι μια διασκεδαστική εμπειρία που παίρνει σίγουρα σημαντικά βήματα για τη βελτίωση των βασικών μηχανικών της σειράς. Η Δημιουργία-A-Sim και τα συστήματα κατασκευής είναι πολύ πιο προσιτά ακόμα ώστε να προσφέρουν πολύ βάθος για εκείνους που το επιθυμούν. Οι Sims είναι έξυπνοι και μπορούν να αλληλεπιδρούν με πολλούς ικανούς τρόπους. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά βασικά στοιχεία που λείπουν, ενώ το υφιστάμενο σύνολο των επιλογών είναι περιορισμένο, για να πω το λιγότερο, δεν υπάρχει αμφιβολία για να εξασφαλιστεί ότι οι επικείμενες επεκτάσεις θα φέρουν πολλά ιδιαίτερα επιθυμητά πράγματα."
Απαιτήσεις Συστήματος
Στις 25 Ιουλίου 2014, η επίσημη ιστοσελίδα The Sims ενημέρωσε το τμήμα FAQ ώστε να περιλαμβάνει τις ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος που χρειάζονται προκειμένου να παίζει το The Sims 4. Πρόκειται για τις εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:The Sims Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια προσομοίωσης ζωής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2014 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2015 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Στάθης Παναγούλης
Ο Στάθης (Ευστάθιος) Παναγούλης (Αθήνα, 1946) είναι Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Κατάγεται από τη Λευκάδα και τη Λάμπεια Ηλείας. Είναι αδελφός του αγωνιστή της Δημοκρατίας και πολιτικού Αλέκου Παναγούλη και του αγνοουμένου έως σήμερα, από το 1967, αξιωματικού Γεωργίου Παναγούλη.
Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης και του Παλέρμο. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη (Ιούνιος 1967) και φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ. Με την αποφυλάκισή του δραπέτευσε στην Ιταλία, όπου εντάχθηκε στην οργάνωση Ελληνική Αντίσταση, που είχε ιδρύσει ο αδελφός του Αλέκος Παναγούλης. Για την αντιδικτατορική του δράση συνελήφθη και φυλακίστηκε για δεύτερη φορά το 1972, όταν και είχε εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα.
Πολιτική δραστηριότητα
Το 1977, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην Β' Αθήνας (39.351 σταυροί προτίμησης) και επανεξελέγη το 1981 (47.500 σταυροί). Και στις δύο αυτές εκλογικές αναμετρήσεις κατατάχθηκε δεύτερος ανάμεσα στους συνυποψηφίους του, πίσω από τον Απόστολο Κακλαμάνη. Μετείχε στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 ως υφυπουργός Εσωτερικών, θέση που κράτησε έως τις 31 Αυγούστου 1982, ενώ στις 8 Σεπτεμβρίου 1982 διαγράφηκε από το κόμμα και παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής.
Στις 14 Μαρτίου 1984, ίδρυσε δικό του κόμμα, την ΕΣΠΕ (Ενιαία Σοσιαλιστική Παράταξη Ελλάδας) με την οποία έλαβε μέρος στις ευρωεκλογές του 1984 ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου. Το κόμμα έλαβε μόλις 8.282 ψήφους (0,14%), κάτι που τον οδήγησε την επόμενη χρονιά να συνεργαστεί με το ΚΚΕ κι έτσι στις εκλογές του 1985 εξελέγη βουλευτής του, έχοντας τοποθετηθεί στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου του κόμματος (οι εκλογές εκείνες είχαν διεξαχθεί με τη διαδικασία της λίστας).
Οι εξελίξεις στον χώρο της Αριστεράς τα επόμενα χρόνια, οδήγησαν στον σχηματισμό του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, με τον οποίο κατέβηκε στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 1989 στην Β' Αθήνας, απέτυχε όμως να εκλεγεί (16.668 σταυροί τον Ιούνιο και 13.368 τον Νοέμβριο, κατατασσόμενος και τις δύο φορές στην 7η θέση του ψηφοδελτίου ως πρώτος και δεύτερος αντίστοιχα επιλαχών).
Δεν κατέβηκε στις εκλογές του 1990, ενώ μετά την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και τη δημιουργία της Πολιτικής Άνοιξης από τον Αντώνη Σαμαρά, υπήρξε υποψήφιος βουλευτής της στις εκλογές του 1993. Απέτυχε και πάλι να εκλεγεί, λαμβάνοντας 10.073 σταυρούς προτίμησης, κατατασσόμενος στην 4η θέση του ψηφοδελτίου.
Στις εκλογές του Μαΐου 2012 ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθήνας, οπότε και απέτυχε και πάλι να εκλεγεί (14.467 σταυροί προτίμησης κατατασσόμενος στην 10η θέση και πρώτος επιλαχών), ενώ στις εκλογές του Ιουνίου που ακολούθησαν με τη διαδικασία της λίστας, τοποθετημένος και πάλι στην 10η θέση του ψηφοδελτίου του κόμματος στην Β' Αθήνας, κατάφερε να εκλεγεί καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε 13 έδρες στην συγκεκριμένη περιφέρεια αντί των 9 της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης.
Στις 19 Νοεμβρίου 2015, διαγράφηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή απείχε από κρίσιμη ψηφοφορία.
Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος στη Β΄ Πειραιά με το Κίνημα Αλλαγής, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Οικογένεια Αυγερινού
Ροζαμούνδη (σύζυγος του Αλβοΐνου)
Η Ροζαμούνδη, γερμ. Rosamund (άκμασε το 572) ήταν κόρη του ηγεμόνα των Γεπιδών και αναγκάστηκε να παντρευτεί τον ηγεμόνα των Λομβαρδών.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Κουνιμούνδου ηγέτη των Γεπιδών. Γεννήθηκε σε περίοδο κρίσης, καθώς ο λαός των Γεπιδών πολεμούσε σε μία μάχη με τους Λομβαρδούς το 546, που την έχασαν: οι Λομβαρδοί πρώτα συμμάχησαν με τους Ρωμαίους της Κωνσταντινούπολης και μετά με τους Αβάρους νομάδες εναντίον των Γεπιδών. Οι πόλεμοι αυτοί στοίχησαν τη ζωή τού πάππου της Θουρισίνδου, αλλά και τού θείου της Θουρισμόνδου. Τα δύο γεγονότα αυτά δημιούργησαν ένα μακροχρόνιο μίσος για τους Λομβαρδούς στον πατέρα της Κουνιμούνδο, που το κληροδότησε στην κόρη του.
Αυτή η έχθρα επέφερε έναν τελικό πόλεμο, που έκανε ο Κουνιμούνδος, προσπαθώντας να κερδίσει τα χαμένα εδάφη των Γεπιδών. Ο πόλεμος όμως εναντίον των Λομβαρδών στράφηκε γρήγορα εναντίον των Γεπιδών και η επικράτεια των τελευταίων κατακλύστηκε από ένα μείγμα Λομβαρδών και Αβάρων. Ο πατέρας της αποκεφαλίστηκε και η ίδια σύρθηκε μαζί με πολλούς τού λαού της αιχμάλωτη των Λομβαρδών (δείτε Λομβαρδο-Γεπιδικός Πόλεμος (567)). Τότε ο ηγέτης τους Αλβοΐνος, που είχε χάσει τη σύζυγό του και δεν είχε άρρεν τέκνο, την πήρε ως 2η σύζυγό του. Αυτός έμεινε παροιμιώδης για τη σκληρότητά του απέναντί της. Η πιο διάσημη πράξη σκληρότητάς του αναφέρεται από τον Παύλο τον Διάκονο, που αναφέρει ότι σε ένα ηγεμονικό συμπόσιο στη Βερόνα ο Αλμπόιν, που κουβαλούσε το κρανίο τού νεκρού πατέρα της γύρω από τη ζώνη του, την ανάγκασε να πιεί από αυτό, λέγοντάς της "να πιεί εύθυμα με τον πατέρα της".
Μετά από αυτό η Ροζαμούνδη άρχιζε να σχεδιάζει τη δολοφονία τού Αλβοΐνου. Συναντήθηκε με αυτόν που έφερε τα όπλα του ηγεμόνα, τον Ελμίχη, και έγιναν εραστές. Ο Ελμίχις της πρότεινε να βάλουν τον Περεδέο, "έναν ρωμαλέο άνδρα" να σκοτώσει τον συζυγό της. Ο Περεδέο αρχικά αρνήθηκε να βοηθήσει· αλλά εκείνη τη νύχτα κατά λάθος συνευρέθηκε με τη Ροζαμούνδη, που είχε μεταμφιεστεί σε υπηρέτρια. Όταν έμαθε ότι είχε διαπράξει μοιχεία με τη σύζυγο τού ηγεμόνα, ο Περεδέο, φοβούμενος την τιμωρία από τον Αλβοΐνο, συμφώνησε να συμμετάσχει στη δολοφονική απόπειρα. Μετά από μία μεγάλη εορτή, ο ηγεμόνας μεθυσμένος πήγε για ύπνο· τότε η Ροζαμούνδη διέταξε να δεθεί το σπαθί του Αλβοΐνου στο κρεβάτι του, ώστε αν ξυπνήσει στη μέση της απόπειρας, να μείνει ανυπεράσπιστος. Πράγματι ξύπνησε, αλλά βρέθηκε άοπλος και πέταξε στους επιτιθέμενους ένα σκαμπό. Τελικά σκοτώθηκε, αλλά ο Παύλος ο Διάκονος δεν αναφέρει ποιος από τους δύο το έκανε, ο Ελμίχις ή ο Περεδέο.
Η υστεροφημία της
Η περιπέτειά της ενέπνευσε πολλές μετέπειτα τραγωδίες, βασισμένες στη ζωή της, ιδιαίτερα στην Ιταλία, όπου το λαϊκό τραγούδι "donna Lumbarda" μεταβιβάστηκε στις επόμενες γενιές, εμπνέοντας μετέπειτα αποδόσεις του μύθου. Αναπτύχθηκαν μεσαιωνικά παραμύθια και λαϊκοί θρύλοι. Η πρώτη αληθινή τραγωδία, η Ροζαμούντα του Τζιοβάννι Ρουτσελάι, παίχθηκε για πρώτη φορά το 1525· θα χρησιμεύσει ως βάση για πολλές μεταγενέστερες αφηγήσεις της ιστορίας στην ιταλική γλώσσα, όπως το έργο του Βιτόριο Αλφιέρι με το ίδιο όνομα και ένα έργο του Σαμ Μπενέλι του 1911. Επίσης η συνωμοσία για δολοφονία του Αλβοΐνου ενέπνευσε την ταινία του 1961/62 Ροζαμούντα ε Αλμποΐνο, ή αλλιώς το ξίφος της κατάκτησης, κ.ά. του Κάρλο Καμπογκαλιάνι.
Το 1665 ο Ούρμπαν Χγιάρν έγραψε μία κωμωδία στα Σουηδικά με το ίδιο θέμα, Ροζαμούντα. Είναι το πρώτο έργο σε αυτή τη γλώσσα, που ξέρουμε ότι πράγματι ανέβηκε, ως ψυχαγωγία για τον νεαρό Κάρολο ΙΑ΄, ενώ αυτός σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Στην Αγγλική γλώσσα η ιστορία θεωρήθηκε επίσης ως τραγωδία, αν και δεν προτιμήθηκε τόσο, όσο στην Ιταλική παράδοση. Ήταν το θέμα ποιήματος τού 19ου αι. τού Ρόμπερτ Μπάρτον Αλμπόιν και Ρόζαμοντ και τού υπέρ-τού-Ραφαήλ ποιητή Άλτζερνον-Τσαρλς Σουίνμπαρν στο έργο του Ρόζαμπουντ, βασίλισσα των Λομβαρδών του 1899.
Στη σειρά μυθιστορημάτων για ενήλικες Το ημερολόγιο της πριγκίπισσας της Μεγκ Κάμποτ που εκδίδεται από το 2000, η Ροζιμούνδα ονομάζεται "Ροζαγκούντε". Ενώ η ιστορία του γάμου της με τον Αλβοΐνο είναι η ίδια, στην εκδοχή τής Κάμποτ τής χορηγείται η Τζενόβια από τον βασιλιά των Λομβαρδών ως αμοιβή για τον φόνο του Αλβοΐνου· έτσι η Ροζαμούνδη γίνεται η πρώτη πριγκίπισσα της χώρας αυτής και η πρόγονος τής πρωταγωνίστριας τής σειράς, Μίας Τερμόπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Λομβαρδοί ευγενείς
1009 Σειρήνα
Η Σειρήνα (Sirene) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,669. Ανακαλύφθηκε το 1923 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τις Σειρήνες της ελληνικής μυθολογίας.
Μαρία Άννα Σοφία της Σαξονίας
Η Μαρία Άννα Σοφία (γερμ. Maria Anna Sophia von Sachsen, 29 Αυγούστου 1728 - 17 Φεβρουαρίου 1797) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Εκλέκτορα της Σαξονίας & Βασιλιά της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτειρα της Βαυαρίας.
Σημαία των Σαμόα
μικρογραφία|250px|δεξιά|[[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Αναλογίες: 1:2]] Η σημαία των Σαμόα υιοθετήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 1949. Το κύριο χρώμα της είναι το κόκκινο, ενώ στο μπλε αριστερό τετράγωνο βρίσκονται πέντε (τέσσερα μεγάλα και ένα μικρότερο) αστέρια, χρώματος λευκού, με πέντε ακτίνες. Τα αστέρια αυτά συμβολίζουν τα πέντε νησιά του συμπλέγματος. Η χώρα έχει Σύνταγμα από την 1η Ιανουαρίου 1962.
1009 Σειρήνα
Η πολύ έκκεντρη τροχιά της Σειρήνας διασχίζει την τροχιά του πλανήτη Άρη, τον οποίο στο χρονικό διάστημα από το 1500 ως το 2500 μ.Χ. πλησίασε ή θα πλησιάσει εγγύτερα από 30 εκατομμύρια χιλιόμετρα 11 φορές, με πλησιέστερη προσέγγιση το έτος 1940 (στα 7,3 εκατομ. χιλιόμετρα).
Μαρία Άννα Σοφία της Σαξονίας
Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Σοφία Σαββίνα Αγγέλα Φραγκίσκη Ξαβερία ήταν η τρίτη κόρη του Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας (Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας) και της Μαρίας Ιωσηφίνας των Αψβούργων, κόρης του Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Σημαία των Σαμόα
Πηγές
Σαμοα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Σαμόα
1009 Σειρήνα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Σειρήνας είναι άγνωστα.
Μαρία Άννα Σοφία της Σαξονίας
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1747 τον Μαξιμιλιανό Γ΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
1009 Σειρήνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σειρηνα
Μαρία Άννα Σοφία της Σαξονίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Εκλέκτειρες της Βαυαρίας Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Hysteria (άλμπουμ των Def Leppard)
Το 'Hysteria'(Υστερία) είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ από το αγγλικό ροκ συγκρότημα Def Leppard. Κυκλοφόρησε στις 3 Αυγούστου 1987 από την Mercury Records. Είναι το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις μέχρι σήμερα για το συγκρότημα, πουλώντας πάνω από 20 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίος, και ανέδειξε έξι singles. Το άλμπουμ έφτασε στο # 1 του Billboard 200 στις ΗΠΑ και στο # 1 στο Albums Chart στο Ηνωμένο Βασίλειο
Παραγωγός του Hysteria ήταν ο Robert John "Mutt" Lange. Τον τίτλο του άλμπουμ σκέφτηκε ο ντράμμερ του συγκροτήματος Ρικ Άλεν, συσχετίζοντάς το με τις εμπειρίες του από το αυτοκινητιστικό ατύχημα που είχε και με την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης που ακολούθησε. Είναι επίσης το τελευταίο άλμπουμ που συμμετείχε ο κιθαρίστας Steve Clark, αλλά το επόμενο τους άλμπουμ, Adrenalize ήταν το τελευταίο που περιείχε αποσπάσματά του.
Το άλμπουμ ήταν η συνέχεια του καινοτόμου Pyromania του 1983. Η διαδικασία δημιουργίας του ξεπέρασε τα τρία χρόνια και πέρασε από πολλές δοκιμασίες, όπως το αυτοκινητιστικό ατύχημα στις 31 Δεκεμβρίου του 1984 που κόστισε στον Ρικ Άλεν το αριστερό του χέρι. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, οι Def Leppard δημοσίευσαν ένα βιβλίο με τίτλο Animal Instinct: The Def Leppard Story, που γράφτηκε από το συντάκτη του περιοδικού Rolling Stone David Fricke, για τα 3 χρόνια που χρειάστηκαν για να ηχογραφηθεί το άλμπουμ και τους δύσκολους καιρούς που πέρασε η μπάντα.
Τραγούδια
Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τους Steve Clark, Phil Collen, Joe Elliott, Mutt Lange και Rick Savage.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Def Leppard Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
YARV
Ο YARV (Yet another Ruby VM, Άλλη μια εικονική μηχανή για τη Ruby) είναι ένας διερμηνέας κώδικα byte (bytecode) που αναπτύχθηκε για τη γλώσσα προγραμματισμού Ruby από τον Koichi Sasada. Ο στόχος του εγχειρήματος ήταν να μειωθεί σημαντικά ο χρόνος εκτέλεσης των προγραμμάτων σε Ruby.
Απόδοση
Δοκιμές από το rubychan.de έδειξαν σημαντικές βελτιώσεις στην απόδοση. Δοκιμές από τον Antonio Cangiano έδειξαν μια κατά μέσο όρο τέσσερις φορές βελτίωση σε σχέση με τον αυθεντικό διερμηνέα. Και οι δύο εκτιμήσεις βασίστηκαν σε κυρίως συνθετικά δοκιμαστικά σενάρια.
Το Ruby on Rails παρατηρήθηκε να τρέχει περίπου κατά 15% γρηγορότερα με τον YARV σε σχέση με τη Ruby 1.8.6. Όμως, ο αρχικός χρόνος που χρειάζεται το πρόγραμμα (startup time) και ο χρόνος που χρειάζεται το ActiveRecord εξακολουθούν να είναι μεγάλοι.
Ιστορία
Την 1η Ιανουαρίου 2007, ο YARV ενσωματώθηκε με τον κώδικα στο σύστημα Subversion της Ruby.
Ο δημιουργός της Ruby, Yukihiro Matsumoto, ενσωμάτωσε πλήρως τον YARV στην έκδοση Ruby 1.9.0 που κυκλοφόρησε στις 26 Δεκεμβρίου 2007. Από αυτήν τη στιγμή, ο YARV έγινε ο επίσημος διερμηνέας της Ruby, αντικαθιστώντας αυτόν που είχε αναπτύξει ο Matsumoto.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ruby Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Σαρλ Μεσιέ
Ο Σαρλ Μεσιέ (Charles Messier, 26 Ιουνίου 1730 – 12 Απριλίου 1817) ήταν Γάλλος αστρονόμος, γνωστός κυρίως από τη σύνταξη του πρώτου ομώνυμου αστρονομικού καταλόγου ουράνιων σωμάτων του «βαθέος ουρανού» (έξω από το Ηλιακό Σύστημα), όπως νεφελώματα, γαλαξίες και αστρικά σμήνη. Τα μέλη του καταλόγου αυτού, που φέρουν αύξοντα αριθμό προτασσομένου του λατινικού γράμματος «Μ», είναι πλέον γνωστά συλλογικά (ιδίως στους ερασιτέχνες αστρονόμους) ως τα 103 από τα αρχικά 45 «αντικείμενα του Μεσιέ» (M-objects). Ο σκοπός της δημιουργίας του καταλόγου ήταν να βοηθήσει «κυνηγούς» κομητών, όπως ήταν και ο ίδιος, και άλλους παρατηρητές των ουρανών να διακρίνουν τα μόνιμα από τα παροδικά μη σημειακά σώματα.
Η ζωή του Μεσιέ
Ο Μεσιέ γεννήθηκε στο Μπαντονβιγέ (Badonviller) της γαλλικής επαρχίας της Λωρραίνης και ήταν το δέκατο από τα 12 παιδιά του χωροφύλακα Νικολά Μεσιέ και της Φρανσουάζ, το γένος Γκρανμπλαίζ (Grandblaise). Από τα αδέλφια του τα 6 πέθαναν σε μικρή ηλικία και το 1741, απεβίωσε και ο πατέρας του. Το ενδιαφέρον του Σαρλ στην Αστρονομία δημιουργήθηκε από την εμφάνιση ενός μεγάλου κομήτη με 6 ουρές το 1744 και από μια δακτυλιοειδή έκλειψη Ηλίου ορατή από το Μπαντονβιγέ στις 25 Ιουλίου 1748.
Το 1764 ο Μεσιέ ανακηρύχθηκε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (το αντίστοιχο των Ακαδημιών στη Μ. Βρετανία), ενώ στις 30 Ιουνίου 1770 εκλέχθηκε μέλος στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών.
Ο κατάλογός του
Η πρώτη εκδοχή του καταλόγου του Messier περιελάμβανε 45 ουράνια σώματα και δημοσιεύθηκε το 1774 στην περιοδική έκδοση της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών στο Παρίσι. Μέχρι το 1781, οπότε εκδόθηκε η τελική μορφή του καταλόγου, αυτά είχαν αυξηθεί σε 103. Σε ανεξάρτητες μεταξύ τους έρευνες μεταξύ 1921 και 1966, αστρονόμοι και ιστορικοί ανακάλυψαν ενδείξεις άλλων 7 μελών του καταλόγου, τα οποία είχαν παρατηρηθεί είτε από τον Μεσιέ, είτε από τον φίλο και βοηθό του Πιέρ Μεσαίν λίγο μετά την τελική έκδοση. Αυτά τα 7 μέλη (τα περισσότερα είναι γαλαξίες), γίνονται δεκτά από πολλούς αστρονόμους ως «επίσημα αντικείμενα Μεσιέ», με περισσότερη αμφισβήτηση για το Μ110. Οι χαρακτηρισμοί-ονομασίες των σωμάτων αυτών με το αρχικό γράμμα Μ (από το Messier), ακολουθούμενο από τον αύξοντα αριθμό στον κατάλογο, χρησιμοποιούνται ακόμα, τόσο από επαγγελματίες, όσο και από ερασιτέχνες αστρονόμους, ξεκινώντας από το M1 στον αστερισμό Ταύρο και καταλήγοντας στον μικρό ελλειπτικό γαλαξία M110, στον αστερισμό Ανδρομέδα.
Πρέπει και πάλι να τονισθεί ότι πολλά από τα μέλη του καταλόγου του Μεσιέ ανακαλύφθηκαν από τον βοηθό του Πιέρ Μεσαίν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα
Πύρρος Β΄ της Ηπείρου
Ο Πύρρος (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασιλιάς των Μολοσσών, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών.
Βιογραφία
Ήταν εγγονός του διασημότερου μέλους της Δυναστείας, βασιλιά Πύρρου, και γιος δύο αδελφών, του βασιλιά Αλέξανδρου Β' και της Ολυμπιάδας. Ο πατέρας του πέθανε κάποια στιγμή πριν το 239 π.Χ., όσο ακόμη ο Πύρρος και ο αδελφός του Πτολεμαίος ήταν ανήλικοι. Την κηδεμονία τους, καθώς και τη διακυβέρνηση του κράτους ανέλαβε η μητέρα τους, Ολυμπιάδα, η οποία σύναψε συμμαχία με το Μακεδόνα βασιλιά, Δημήτριο Β' τον Αιτωλικό.
Με τον τρόπο αυτό διασφάλισε τη θέση της στο θρόνο, τον οποίο διατήρησε μέχρι την ενηλικίωση των αγοριών της, οπότε και παραιτήθηκε υπέρ του γιου της Πύρρου Β'. Ωστόσο, κατά τα φαινόμενα, ο Πύρρος πέθανε νέος, έχοντας προλάβει να αποκτήσει μια κόρη, τη Δηιδάμεια, η οποία μετά το σύντομο θάνατο και του Πτολεμαίου, αποτέλεσε τον τελευταίο ηγεμόνα του Οίκου των Αιακιδών.
Ο Αθήναιος διηγείται πως η Ολυμπιάδα θανάτωσε μια κοπέλα που λεγόταν Τίγρις, με την οποία ήταν ερωτευμένος ο γιος της, Πύρρος. Ως αποτέλεσμα ο βασιλιάς πήρε εκδίκηση θανατώνοντας την Ολυμπιάδα με δηλητήριο. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες εκδοχές που θέλουν τη βασίλισσα να πεθαίνει από τη θλίψη της για την πρόωρη απώλεια των γιων της, κληροδοτώντας το βασίλειο στη Δηιδάμεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Δυναστείας των Αιακιδών
Νίκος Νικολαΐδης (σκηνοθέτης)
Ο Νίκος Γεωργίου Νικολαΐδης (Αθήνα, 25 Οκτωβρίου 1939 - Αθήνα, 5 Σεπτεμβρίου 2007) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός ταινιών, συγγραφέας, θεατρικός σκηνοθέτης, βοηθός σκηνοθέτη, παραγωγός δίσκων, διευθυντής τηλεόρασης, και εμπορικός διευθυντής. Θεωρείται εκπρόσωπος της ευρωπαϊκής αβάν-γκαρντ και του πειραματικού κινηματογράφου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1939 στην Αθήνα, όπου έζησε και δούλεψε μέχρι το θάνατό του. Σεναριογράφος και παραγωγός των κινηματογραφικών ταινιών που σκηνοθέτησε. Έγραψε και σενάρια για άλλους σκηνοθέτες, όπως στην ταινία του Ορέστη Λάσκου Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου. Για μεγάλο μέρος της ζωής του εργάστηκε στη διαφήμιση και σκηνοθέτησε 200 τηλεοπτικές διαφημίσεις. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Σταυράκου και απέκτησε γραφικές δεξιότητες σχεδίασης στο Vakalo College of Art and Design, μια ιδιωτική σχολή τέχνης. Το 1960 άρχισε να εργάζεται ως πρώτος βοηθός σκηνοθέτη για τον Βασίλη Γεωργιάδη και το 1962 σκηνοθέτησε την πρώτη μικρού μήκους ταινία Lacrimae Rerum. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του ήταν η ταινία Ευρυδίκη Β.Α. 2037 η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στις 29 Σεπτεμβρίου 1975, όπου κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη, το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού και το Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Αθήνας. Παρά την χλιαρή αντίδραση των θεατών, οι κριτικοί εκτίμησαν την καινοτόμο προοπτική της κλασσικής ελληνικής τραγωδίας του Ορφέα και της Ευρυδίκης και σημείωσαν την πρωτοτυπία των καλλιτεχνικών τεχνικών του Νικολαϊδη. Ο Νικολαΐδης πίστευε ότι η Ευρυδίκη Β.Α. 2037 είναι η καλύτερη του ταινία.
Οι ταινίες του έχουν διχάσει κοινό και κριτικούς. Λόγω των μεθόδων κινηματογράφησης και της θεματολογίας οι ταινίες του έχουν λάβει ελάχιστη δημοσιότητα, αν και μερικές έγιναν καλτ. Τα θέματα που συναντά κανείς συχνά στις ταινίες του Νικολαΐδη είναι η δεκαετία του '50 και το φιλμ νουάρ, το παιχνίδι μεταξύ σεξ και θανάτου, η συντροφικότητα κι ο έρωτας, η πάλη με κάθε λογής εξουσίες αλλά και με φαντάσματα του παρελθόντος. Ο Νικολαΐδης κινηματογράφησε πολλές ταινίες σε άσπρο και μαύρο. Η τριλογία «Χρόνια της Χολέρας» ασχολείται με τις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα. Αρχίζει με Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα (1979), συνεχίζει με τη Γλυκιά Συμμορία (1983), και τελειώνει με το Ο Χαμένος τα Παίρνει Όλα (2002).
Τον Νοέμβριο του 2005, μετά την ολοκλήρωση της τελευταίας του ταινίας The Zero Years, μια ιστορία διαστροφής και σεξουαλικής κυριαρχίας, που δεν κατάφερε να επαναλάβει την επιτυχία του Singapore Sling (1990), ο Νικολαΐδης δήλωσε ότι θα σταματήσει να κάνει ταινίες προκειμένου να ασχοληθεί με τη μουσική.
Από το 1970 ζούσε με τη Μαρί Λουιζ Βαρθολομαίου με την οποία είχε δύο παιδιά. Πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 2007, σε ηλικία 67 ετών, λόγω πνευμονικού οιδήματος στην Αθήνα. Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε μια αναδρομική εκδήλωση προς τιμήν του το 2007 και η Ταινιοθήκη της Ελλάδος απέτισε φόρο τιμής από τις 26 Μαΐου ως την 1η Ιουνίου 2011 προβάλλοντας τις οκτώ μεγάλου μήκους ταινίες του. Είναι ο μοναδικός Έλληνας σκηνοθέτης που κέρδισε πέντε φορές το Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ή στα Κρατικά Βραβεία Κινηματογράφου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Κληρονομιά
Το έργο του Νίκου Νικολαϊδη είχε σημαντική επιρροή στην επόμενη γενιά Ελλήνων κινηματογραφιστών, μερικοί από τα οποίους εμπνεύστηκαν από το στυλ των ταινιών του και τις ασυνήθιστες καλλιτεχνικές εικόνες που περιείχαν πολύπλοκες αλληγορίες και σύμβολα. Πρωταγωνιστές των ταινιών του είναι συνήθως απόβλητοι και διαφωνούντες ή οι κυνικοί και οι περιθωριοποιημένοι άνθρωποι της κοινωνίας με ψυχικές και σεξουαλικές διαταραχές. Το κύριο χαρακτηριστικό της σκηνοθετικής προσέγγισης του Νικολαϊδη ήταν η κυριαρχία της μορφής πάνω στο περιεχόμενο. Στην πατρίδα του, θεωρήθηκε ως πρωτοπόρος που αναζητούσε ασυνήθιστους τρόπους να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα του κινηματογράφου, καθώς και κάποιος που δημιούργησε μια μοναδική αισθητική που συνδυάζει την ομορφιά και την ασχήμια. Στο εξωτερικό, ο Νικολαΐδης κέρδισε τη φήμη του ως εκκεντρικός και αμφιλεγόμενος σκηνοθέτης. Η ταινία του Ihor Podolchak Delirium (2013) συγκρίθηκε από τους κριτικούς της Ουκρανίας με τα έργα του Νικολαϊδη.