cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Perl
Χαρακτηριστικά
Ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό της γλώσσας είναι η εξαιρετική υποστήριξη των κανονικών εκφράσεων, δηλαδή παραστάσεων που μπορούν να περιγράψουν την γενική δομή μιας συμβολοσειράς και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διαχείριση συμβολοσειρών. Η πιο χαρακτηριστική χρήση των κανονικών εκφράσεων είναι στην λεκτική ανάλυση γλωσσών προγραμματισμού, δηλαδή στο κομμάτι εκείνο ενός μεταγλωττιστή που «σπάει» την είσοδο σε λεκτικές μονάδες (tokens). Όπως αναφέρθηκε η Perl είναι μία αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού. Στην Perl οι κλάσεις είναι πακέτα με ειδικές συναρτήσεις τα οποία επιστρέφουν την τιμή 1. Ο τρόπος δημιουργίας και χρήσης κλάσεων δεν είναι ιδιαίτερα κομψός ενώ παράλληλα δεν υποστηρίζει πολλές από τις δυνατότητες που υποστηρίζουν κατεξοχήν αντικειμενοστρεφείς γλώσσες όπως η Java και η Scala.
Επίσης η Perl παρέχει εργαλεία για ταυτόχρονη επεξεργασία δεδομένων μέσω νημάτων ή κάνοντας χρήση της κλήσης συστήματος fork. Επιπλέον παρέχει υποδομές για δικτυακό προγραμματισμό. Επίσης παρέχει υποδομές για την εύκολη διασύνδεση με γνωστές βάσεις δεδομ́ενων, ενώ τα τελευταία χρόνια έγινε ιδιαίτερη δημοφιλής λόγω της χρήσης της στη βιοπληροφορική. Τέλος, η Perl έγινε πολύ γνωστή λόγω της χρήσης της για τη δημιουργία των λεγομένων CGI scripts.
Χρήση
Η Perl χρησιμοποιείται από ένα ευρύ φάσμα χρηστών και σε πολλές εφαρμογές. Για παράδειγμα χρησιμοποιείται στη βιοπληροφορική, στη διαχείριση συστημάτων, στη διαχείριση ιστοτόπων, στη διαχείριση κειμένων (οργάνωση/παρουσίαση δεδομένων) κ.λπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού Perl Κατηγορία:Γλώσσες με δυναμικούς τύπους Perl Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Perl Κατηγορία:Εργαλεία προγραμματισμού Unix
Φαράσι
150px|thumb|Ένα φαράσι Το φαράσι είναι ένα οικιακό εργαλείο που χρησιμεύει στο μάζεμα σκουπιδιών και σκόνης μετά από σκούπισμα. Πρόκειται για ένα είδος φτυαριού που μπορεί να συγκεντρώσει σκουπίδια και σκόνη που βρίσκονται στο επίπεδο του εδάφους. Μπορεί να είναι σιδερένιο ή πλαστικό. Είναι απαραίτητο συμπλήρωμα της σκούπας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μηχανικά εργαλεία χειρός Κατηγορία:Εργαλεία καθαρισμού
Μακρή (αποσαφήνιση)
Με τη ονομασία Μακρή μπορεί να αναφέρονται:
Πρόσωπα
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Γαρνάδες Κέρκυρας
Οι Γαρνάδες είναι χωριό της Κέρκυρας. Βρίσκεται στο βόρειοδυτικό άκρο της νήσου, μεταξύ του ακρωτηρίου Δράστης και νοτιότερα του ακρωτηρίου Κεφάλι σε υψόμετρο 145 μ. Οι κάτοικοί του χωριού το 1971 αριθμούσαν τους 58. Το 1981 είχαν μειωθεί στους 55. Στην απογραφή του 2001 βρέθηκαν 55.
Διοικητικά υπαγόταν αρχικά ως οικισμός στη κοινότητα Αυλιώτες Κέρκυρας, με την καποδιστριακή διαίρεση υπάχθηκε στο Δήμο Εσπερίων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας
Κράτα μου το χέρι
Κράτα μου το χέρι (Elimi Bırakma) είναι τούρκικη τηλεοπτική σειρά παραγωγής 2018-2019 και προβάλλονταν στο τουρκικό κανάλι TRT 1.
Υπόθεση
Η Αζρά επιστρέφει στο πατρικό της μετά τις σπουδές της στην Αμερική σε σχολή μαγειρικής, προκειμένου να γίνει επαγγελματίας μαγείρισσα, όπως ο πατέρας της. Όταν αυτός πεθαίνει κάτω από ύποπτες συνθήκες σε μια πυρκαγιά που ξέσπασε στο οικογενειακό τους εστιατόριο, ο κόσμος της Αζρά θα καταρρεύσει. Τώρα καλείται να στηρίξει την οικογένειά της με όποιο τρόπο μπορεί. Όμως, η μητριά της, Σουμρού, έχει άλλα σχέδια και φιλοδοξίες στο μυαλό της και σ’ αυτά δεν περιλαμβάνονται η Αζρά και ο μικρότερος αδελφός της.
Η μοίρα θα τη φέρει στο δρόμο του Τζενκ, του νεαρού εγγονού της γνωστής μεγαλοεπιχειρηματία Φεριντέ Τσελέν. Ο Τζενκ έχει πρόσφατα αποβληθεί από το πανεπιστήμιο που φοιτούσε στην Αμερική και προσπαθεί τώρα να δει τι θα κάνει στη ζωή του. Η τυχαία γνωριμία του Τζενκ με την Αζρά θα επηρεάσει τη ζωή του καθοριστικά, αφού η Αζρά θα καταφέρει να γιατρέψει τις πληγές του. Κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου σφιχτά, ζουν τον απόλυτο έρωτα. Τόσο σφιχτά όμως, που κανείς δεν μπορεί να δει τη βαριά σκιά που θα αρχίσει σύντομα να απλώνεται πάνω από τη σχέση τους.
TriStar Pictures
Η TriStar Pictures είναι μία μεγάλη αμερικάνικη εταιρεία παραγωγής ταινιών. Κατατάσσεται στα "Μεγάλα δέκα"
Κράτα μου το χέρι
Υπόθεση
Η Φεριντέ Τσελέν, η γιαγιά του Τζενκ, είναι μια ώριμη γυναίκα και ιδιοκτήτρια μεγάλης αλυσίδας εστιατορίων, που πάντα κρατούσε σωστή ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά και την οικογένειά της. Παρόλο που έχασε νωρίς τον γιο της, εκείνη εξακολουθεί να τον έχει κοντά της μέσα από τον εγγονό της. Γι’ αυτό το λόγο έχει μεγάλες προσδοκίες από εκείνον και φροντίζει να μην του λείπει τίποτα. Η δύναμή της είναι η ικανότητά της να αλλάζει θετικά τις ζωές των γύρω της. Το αδύναμο σημείο της είναι ότι δεν μπορεί να χειριστεί καλά την απογοήτευση που της δίνουν. Ειδικά, όταν η απογοήτευση έρχεται από αυτούς που θεωρεί δική της οικογένεια…
TriStar Pictures
H εταιρεία ανήκει στην Sony Pictures, θυγατρική εταιρεία του Ιαπωνέζικου κολλοσού Sony.
Κράτα μου το χέρι
Υπόθεση
Αζρά, Τζενκ και Φεριντέ έχουν ανάγκη από ένα χέρι να τους κρατήσει. Η απώλεια σημαδεύει τις ζωές και των τριών. Κάποιες φορές, πρέπει να χάσεις τα πάντα για να ξεκινήσεις να ζεις.
TriStar Pictures
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Columbia TriStar Κατηγορία:Sony Pictures Entertainment Κατηγορία:Ιστορία και πολιτισμός του Χόλυγουντ Κατηγορία:Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Κράτα μου το χέρι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικές τηλεοπτικές σειρές
Σέρτζιο Εσπινόζα
Ποδοσφαιρική καριέρα
Πήρε την ελληνική υπηκοότητα και τα επόμενα χρόνια έπαιξε για τρεις σεζόν στον Παναιγιάλειο (από 1979-80 μέχρι 1982-83), σημειώνοντας συνολικά 79 τέρματα. Ενδιάμεσα, τη σεζόν 1980-81 έπαιξε στην Προοδευτική, της οποίας αποτέλεσε πρώτος σκόρερ, αγωνιζόμενος στη Β' Εθνική. Στη συνέχεια, από το 1983 πλέον και έπειτα, αγωνίστηκε από ένα χρόνο, κατά σειρά, στους Λεβαδειακό και Γ.Σ. Ηλιούπολης, όπου έκλεισε την καριέρα του.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΣΕΖΟΝ
ΣΥΝΟΛΟ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κίλμες ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Βλαντίμιρ Ρέσιν
Ο Βλαντίμιρ Ιόσιφοβιτς Ρέσιν (Влади́мир Ио́сифович Ре́син, γενν. 21 Φεβρουαρίου 1936 Μινσκ, Λευκορωσική ΣΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Ρώσος πολιτικός, ο οποίος ήταν ο προσωρινός δήμαρχος της Μόσχας, διορισμένος από τον Ρώσο πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ για να διαδεχθεί τον Γιούρι Λουζκόφ στις 28 Σεπτεμβρίου 2010. Ο Ρέσιν προηγουμένως υπηρέτησε ως ο πρώτος αναπληρωτής δήμαρχος επί Λουζκόφ.
Ο Ρέσιν γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1936 στο Μινσκ. Η οικογένειά του ήταν εβραϊκής καταγωγής. Αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Ορυχείων της Μόσχας το 1958 και εργάστηκε στις κατασκευές και τα ορυχεία. Το 1988 άρχισε να εργάζεται στη διοίκηση της πόλης της Μόσχας. Ήταν ο επικεφαλής της αρχιτεκτονικής και των κατασκευών καθώς και προσωρινός δήμαρχος, μετά την απόλυση του Γιούρι Λουζκόφ τον Σεπτέμβριο του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι οικονομολόγοι
Νταχάλα Καγκραμπάρι
Το Νταχάλα Καγκραμπάρι #51 (αγγλ. Dahala Khagrabari) ήταν ενκλάβιο της Ινδίας, το οποίο βρισκόταν στην περιφέρεια Κουτς Μπεχάρ (Cooch Behar) του κρατιδίου της Δυτικής Βεγγάλης. Επρόκειτο για ένα από τα μικρότερα (7.000 μ2) Ινδο-Μπανγκλαντεσιανά περίκλειστα εδάφη, τα οποία αποτελούνταν από 106 ινδικά εξκλάβια εντός του Μπανγκλαντές, καθώς και 92 μπανγκλαντεσιανά εξκλάβια εντός της Ινδίας. Το μέγεθός του ωστόσο δεν ήταν το σπουδαιότερό του χαρακτηριστικό, αλλά το γεγονός ότι αποτελούσε το μοναδικό στον κόσμο τρις-περίκλειστο έδαφος.
Το ινδικό Νταχάλα Καγκραμπάρι βρισκόταν πλήρως περικυκλωμένο από το Μπανγκλαντεσιανό χωριό Ουπαντσόβκι Μπχάνι (Upanchowki Bhajni), το οποίο περιεχόταν με τη σειρά του στο ινδικό χωριό Μπαλαπάρα Καγκραμπάρι (Balapara Khagrabari), το οποίο επίσης περικλείονταν από τη μπανγκλαντεσιανή περιφέρεια Ραζσανί (Rajshahi). Συνεπώς, το Νταχάλα Καγκραμπάρι ήταν ενκλάβιο εντός ενκλαβίου εντός ενκλαβίου και άρα τρις-περίκλειστο έδαφος. [[Αρχείο:Dahala Khagrabari.png|thumb|Νταχάλα Καγκραμπάρι, το πρώην μοναδικό στον κόσμο τρις-περίκλειστο έδαφος (Χάρτες)]]
Από γεωγραφικής σκοπιάς, επρόκειτο για ένα κομμάτι καλλιεργήσιμης γης και δεν κατοικούταν ως έχει. Από το μεγαλύτερο ινδικό ενκλάβιο που το περιέβαλλε το χώριζαν μόλις λίγα μέτρα. Ο ιδιοκτήτης του ήταν ένας Μπανγκλαντεσιανός αγρότης που κατοικούσε στο αμέσως μεγαλύτερο ενκλάβιο του Μπανγκλαντές.
Παρά το μέγεθός του, το Νταχάλα Καγκραμπάρι δεν ήταμ το μικρότερο από τα περίκλειστα εδάφη στα σύνορα των δύο χωρών, καθώς τον τίτλο αυτόν κατείχε το ινδικό εξκλάβιο ονόματι Πανισάλα #79 (Panisala), με έκταση μόλις 1.090 μ2, στην περιφέρεια Ρανγκπούρ του Μπανγκλαντές.
Κουταλιανός (αποσαφήνιση)
Με το επώνυμο Κουταλιανός μπορεί να αναφέρονται:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Μάχη της Κασσάνδρας
Η Μάχη της Κασσάνδρας ήταν μάχη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, η οποία διεξήχθη στις 30 Οκτωβρίου 1821 στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής. Έληξε με συντριπτική νίκη των στρατευμάτων του Οθωμανού Μεχμέτ Εμίν εναντίον των Ελληνικών δυνάμεων, που βρισκόταν υπό την ηγεσία του Έλληνα οπλαρχηγού Εμμανουήλ Παπά.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Ο Εμμανουήλ Παπάς, ύστερα από πολλές ήττες στη Χαλκιδική, κατάφερε να συγκροτήσει ένα μέτωπο 1.500 ανδρών (ή κατά τον Φιλήμονα 600) στην Κασσάνδρα όπου η κατάσταση ήταν απελπιστική, μιας και οι εκκλήσεις του Εμμανουήλ Παπά για ενισχύσεις δεν είχαν καμία ανταπόκριση. Επιπλέον, ο νέος βαλής της Θεσσαλίας, ο Μεχμέτ Εμίν Πασάς με πολυάριθμο στρατό και έχοντας από τον Σουλτάνο πλήρη ανεξαρτησία δράσεως αποφάσισε να κινηθεί εναντίον του Ελληνικού στρατοπέδου. Αφού έστειλε ένα απόσπασμα του στρατού του να καταστείλει τις Ελληνικές δυνάμεις που ακόμα αμύνονταν στο Άγιο Όρος, ο ίδιος έσπευσε με δεκατέσσερις χιλιάδες άνδρες κατά της Κασσάνδρας. Η πρώτη προσπάθεια των Τούρκων να προχωρήσουν στην χερσόνησο αναχαιτίστηκε από τους Έλληνες με επιτυχία. Αυτό τους έδωσε ελπίδες να συνεχίσουν τον αγώνα τους και να απορρίψουν τις προτάσεις των Τούρκων για υποταγή. Στις 30 Οκτωβρίου του 1821 όμως η επίθεση κατά των Ελληνικών θέσεων υπήρξε αποφασιστική. Οι Έλληνες απέκρουσαν αρχικά τους εχθρούς αλλά όταν ο Μεχμέτ Εμίν εξαπέλυσε γενική έφοδο χρησιμοποιώντας και κανόνια, ενώ παράλληλα ένα σώμα 1.000 Τούρκων που είχαν καταφέρει να επιχωματώσουν αμυντική τάφρο των Ελλήνων, να εξουδετερώσουν τους λίγους υπερασπιστές της θέσης και να έρθουν πίσω από τα νώτα των Ελληνικών θέσεων, η κατάσταση έγινε κρίσιμη. Τα τρία τέταρτα των Επαναστατών έπεσαν μαχόμενοι, ανάμεσά τους και οι δύο από τους τρεις γιους του Εμμανουήλ Παπά. Στη συνέχεια οι Τούρκοι ξέσπασαν την αγριότητά τους στον άμαχο πληθυσμό της Κασσάνδρας.
Πηγές
Κασσάνδρα Μ
Κιβωτός της Διαθήκης
Η κιβωτός της διαθήκης (, αρόν χαβρίτ) περιγράφεται στη Παλαιά Διαθήκη ως ένα ιερό κιβώτιο, μέσα στο οποίο φυλάσσονταν οι πέτρινες πλάκες όπου ήταν γραμμένες οι Δέκα Εντολές που είχε παραδώσει ο Θεός, για δεύτερη φορά, στον Μωυσή, και άλλα ιερά αντικείμενα των Ισραηλιτών. Η κιβωτός αυτή —που δεν πρέπει να συγχέεται με την κιβωτό του Νώε— κατασκευάσθηκε με εντολή του Θεού, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που έθεσε στον Μωυσή σε όραμα στο όρος Σινά. (Έξοδος 25:9-10) Φυλασσόταν αρχικά μέσα στην «Σκηνή του Μαρτυρίου» ή «σκηνή της συνάντησης» κατά την περιπλάνηση στην έρημο του Σινά και αργότερα μέσα στο εσώτατο δωμάτιο του Ιουδαϊκού Ναού στην Ιερουσαλήμ, όπου κατέληξαν.
Η ύπαρξη της κιβωτού της διαθήκης υποδήλωνε ότι ο Θεός ήταν ανάμεσα στον λαό του Ισραήλ και επικοινωνούσε μαζί τους, παρέχοντας συγκεκριμένες κατευθύνσεις όταν ήταν απαραίτητο. Ο ραβίνος Ρασί και κάποιοι μιδρασίμ υποστηρίζουν ότι υπήρχαν δύο κιβωτοί της διαθήκης: μία προσωρινή που είχε κατασκευάσει ο Μωυσής και μία μεταγενέστερη που είχε φτιάξει ο εργοδηγός της κατασκευής της κιβωτού, ο Βεσελεήλ (Βεσαλεήλ).
Κατά την 40ετή περιπλάνηση των Ισραηλιτών στην έρημο η κιβωτός μεταφερόταν από τους ιερείς μπροστά από το λαό και το στράτευμα. (Αριθμοί 4:5, 6· 10:33-36· Ψαλμοί 68:1· 132:8) Κατά τη μεταφορά της η κιβωτός ήταν πάντα τυλιγμένη με ένα κάλυμμα από δέρμα φώκιας και με ένα γαλανό ύφασμα, κρυμμένη προσεκτικά ακόμα και από τα μάτια των Λευιτών που τη μετέφεραν.
Ορολογία
Η εβραϊκή λέξη αρόν χρησιμοποιείται στη Βίβλο για οποιοδήποτε είδος κιβωτίου ή σεντουκιού ανεξαρτήτως χρήσεως. (Γένεση 50:26· 2 Βασιλέων 12:9, 10) Η κιβωτός της διαθήκης διακρίνεται από όλες τις άλλες με την προσθήκη προσδιορισμών, όπως «η κιβωτός του Θεού» (1 Σαμουήλ 3:3), «κιβωτός της διαθήκης» (Ιησούς Ναυή 3:6· Εβραίους 9:4), «κιβωτός του μαρτυρίου», φράση που αποδίδεται και «κιβωτός του νόμου» (ΜΠΚ) ή «κιβωτός της μαρτυρίας» (ΜΝΚ) (Έξοδος 25:22), κ.ά..
Περιγραφή
Οι Εβραϊκές Γραφές αναφέρουν ότι η κιβωτός ήταν κατασκευασμένη από ξύλο ακακίας ή του δένδρου σιτάχ. Είχε πλάτος και ύψος 1,5 πήχυ, και μήκος 2,5 πήχεις (περίπου 114 x 68 x 68 cm). Η κιβωτός ήταν καλυμμένη ολόκληρη με τον πιο καθαρό χρυσό και η επάνω επιφάνειά της (το σκέπασμα) είχε επίσης στα χείλη χρυσό.
Στις δύο απέναντι πλευρές κατά μήκος έφερε από δύο χρυσούς κρίκους, από όπου περνούσαν δύο επιχρυσωμένα ξύλινα κοντάρια μεταφοράς (με χρυσές διακοσμήσεις). (Αριθμοί 4:5, 19-20· 7:9· 10:21· 1 Βασιλέων 8:3,6) Πάνω από την κιβωτό βρίσκονταν τοποθετημένα στα άκρα της δύο χρυσαφένια ομοιώματα χερουβείμ, με τα πρόσωπά τους αντικριστά το ένα προς το άλλο. (Λευιτικό 16:2· Αριθμοί 7:89) Σύμφωνα με την Ιουδαϊκή παράδοση, η παρουσία του Θεού γινόταν αντιληπτή ανάμεσα στα χερουβείμ με μια φωτεινή πηγή φωτός, το επονομαζόμενο Σεκινά. Η ύπαρξη των χερουβείμ αποτελούσε αναπαράσταση του ουράνιου θρόνου του Θεού ο οποίος περιστοιχίζεται από αγαθά πνεύματα, τους αγγέλους. (Έξοδος 25:10-22· 37:1-9)
Η κιβωτός της διαθήκης ήταν τοποθετημένη στον αγιότατο τόπο του Ναού του Σολωμόντα, στα Άγια των Αγίων (Εβρ. Καντός χεΚαντασίμ), όπου είχε πρόσβαση ο Αρχιερέας μία φορά το χρόνο κατά τον εορτασμό της Ημέρας του Εξιλασμού (Εβρ. , γιόμ χαΚιπουρίμ). (Εβραίους 9:4, 7· Λευιτικό 16:2, 12, 14, 15)
Περιεχόμενο
Σύμφωνα με τη Βίβλο, οι δύο πέτρινες πλάκες που αποτελούσαν το «Μαρτύριον», δηλαδή τη μαρτυρία ή απόδειξη της συμφωνίας ή διαθήκης του Θεού με τους ανθρώπους φυλάσσονταν μέσα στην κιβωτό. (Δευτερονόμιο 31:26) Μία χρυσή στάμνα με ποσότητα από το «μάννα» που συλλέχθηκε κατά το ταξίδι των Ισραηλιτών στην έρημο και η ράβδος του Ααρών «που είχε βλαστήσει θαυματουργικά», προστέθηκαν στο περιεχόμενο της Κιβωτού (Έξοδος 16:32-34· Εβραίους 9:4), αλλά προφανώς αφαιρέθηκαν σε κάποιο χρόνο πριν την ανέγερση του Ναού του Σολομώντος, καθώς αναφέρεται ότι «δεν υπήρχε τίποτα μέσα στην Κιβωτό εκτός από τις δύο πλάκες». (1 Βασιλέων 8:9)
Ιερότητα
Ακόμα και ο Ααρών, αδελφός του Μωυσή και πρώτος Αρχιερέας, δεν επιτρεπόταν να εισέλθει στη σκηνή όπου φυλασσόταν η Κιβωτός της Διαθήκης, παρά μόνο μία συγκεκριμένη ημέρα του έτους για την τέλεση ενός τυπικού. (Λευιτικό κεφ. 16) Ο Μωυσής διατάχθηκε από τον Θεό να καθαγιάσει την Κιβωτό μόλις ολοκληρώθηκε η κατασκευή της με το άγιο έλαιο. (Έξοδος 30:23-26) Επίσης, καθορισμένοι ήταν οι κατασκευαστές: ο Βεσελεήλ από τη φυλή Ιούδα και ο Οολιάβ (Ολιάβ) από τη φυλή Δαν. (31:2-7) Ο Μωυσής ακολούθησε επακριβώς τις οδηγίες, καλώντας για εθελοντική εργασία κάθε "επιδέξιο τεχνίτη". (35:10-12) Ο τεχνίτης Βεσελεήλ κατασκεύασε την κιβωτό και ο Μωυσής ενέκρινε το αποτέλεσμα, τοποθέτησε τις πλάκες μέσα στην κιβωτό και την εγκατέστησε στη σκηνή του Μαρτυρίου. (37:1)
Στο Δευτερονόμιο (10:1-5) αναφέρεται η κατασκευή μιας προσωρινής κιβωτού από ξύλο ακακίας όπου ο Μωυσής αποθήκευσε προσωρινά τη δεύτερη λίθινη καταγραφή των Δέκα Εντολών. Η κιβωτός της Μαρτυρίας κατασκευάστηκε λίγους μήνες αργότερα όπου και τοποθετήθηκαν τελικά και οι πέτρινες πλάκες. Η ευθύνη για τη μεταφορά της κιβωτού και των υπόλοιπων ιερών αντικειμένων ανατέθηκε στην οικογένεια του Καάθ από την φυλή Λευί. Οι ίδιοι ωστόσο δεν έπρεπε να αγγίξουν οτιδήποτε από τα ιερά αντικείμενα, "γιατί θα πέθαιναν". (Αριθμοί 4:2-15)
Άλλες αναφορές στην Κιβωτό
Η κιβωτός της διαθήκης αναφέρεται στην Ιουδαϊκή και τη Χριστιανική Βίβλο και στο Κοράνιο.
Στη Βίβλο
Η μόνη αναφορά της κιβωτού στα βιβλία των προφητών είναι στο βιβλίο του Ιερεμία, ο οποίος προφητεύει ένα μελλοντικό χρόνο κατά τον οποίο η Κιβωτός δεν θα χρειάζεται πλέον, επειδή ο λαός θα είναι δίκαιος. Στους Ψαλμούς η Κιβωτός αναφέρεται δύο φορές.
Η Προς Εβραίους επιστολή αναφέρει ότι η κιβωτός περιείχε τη χρυσή στάμνα με το μάννα, τη ράβδο του Ααρών και τις πλάκες των εντολών. (9:4) Τέλος, στο προφητικό βιβλίο της Αποκάλυψης του Ιωάννη η «κιβωτός της διαθήκης του Κυρίου» περιγράφεται να υπάρχει στον "Ναό του Θεού στον ουρανό". (11:19)
Στο Κοράνιο
Η κιβωτός της διαθήκης αναφέρεται στο μέσο της αφήγησης σχετικά με την επιλογή του Σαούλ ως βασιλιά στο Κοράνιο, ως εξής: «Τους είπε ο προφήτης: "Ως σημάδι της εξουσίας του θα έρθει η κιβωτός της Διαθήκης. Αυτήν θα τη λάβετε ως ενέχυρο της ασφάλειας που θα σας παρέχει ο Κύριος. Σε αυτήν περικλείονται διάφορα κειμήλια του οίκου του Μωυσή και του Ααρών. Οι άγγελοι θα τη φέρουν. Αυτό θα χρησιμέψει σε εσάς ως σημάδι για να είστε πιστοί». (2:248)
Διάφοροι συγγραφείς του Ισλάμ έχουν υποθέσει ότι η Κιβωτός είχε μία μορφή από χρυσόλιθο ή ρουμπίνι με κεφάλι και ουρά γάτας και δύο πτέρυγες. Ο Αλ Ταχαλιμπί (Al-Tha'alibi) δίνει στις Ιστορίες των Προφητών (Qisas al-Anbiya) μία εξιστόρηση της κιβωτού κατά τα πρώτα αλλά και τα μεταγενέστερα χρόνια της.
Σύμφωνα με λίγους Μουσουλμάνους μελετητές, η Κιβωτός της Διαθήκης δεν έχει ιδιαίτερη θρησκευτική σημασία στο Ισλάμ, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι θα ανακαλυφθεί από τον Μαχντί κοντά στο χρόνο του τέλους του κόσμου και ότι στο εσωτερικό της θα περιέχει κειμήλια από τον καιρό του Μωυσή, π.χ. το σκήπτρο του Μωυσή, τη ράβδο και το τουρμπάνι του Ααρών, και άλλα.
Κινητή εμπροσθοφυλακή
Μετά την αναχώρηση από το Σινά και μέχρι τη διάβαση του Ιορδάνη, η κιβωτός μεταφερόταν μπροστά από τον λαό και αποτελούσε το σήμα για την προέλασή του (Αριθμοί 10:33· Ιησούς Ναυή 3:3,6). Σύμφωνα με την Ιουδαϊκή παράδοση, η κιβωτός έκαιγε τους αγκαθωτούς θάμνους και άλλα εμπόδια κατά την πορεία στην έρημο, ενώ σπινθήρες εκπορευόμενοι από τα δύο χερουβείμ σκότωναν φίδια και σκορπιούς. Κατά τη διάβαση του Ιορδάνη, ο ποταμός ξηράνθηκε μόλις τα πόδια των ιερέων που μετέφεραν την κιβωτό άγγιξαν τα νερά του, και παρέμενε ξηρός μέχρι που οι ιερείς και η Κιβωτός βγήκαν από το ποτάμι, αφού ο λαός είχε περάσει. (Ιησούς Ναυή 3:15-17· 4:10, 11, 18) Δώδεκα πέτρες συλλέχθηκαν από τον Ιορδάνη και στήθηκαν στο σημείο όπου είχαν σταθεί οι ιερείς σε ανάμνηση εκείνης της θαυματουργικής ενέργειας.
Η Κιβωτός μεταφερόταν μέσα στη μάχη, όπως στον πόλεμο με τους Μαδιανίτες. (Αριθμοί κεφ. 31) Πριν την πτώση των τειχών της Ιεριχώ, ο Ισραήλ έλαβε εντολή από τον Θεό να περιφέρει την κιβωτό γύρω από την πόλη πίσω από τους ένοπλους άνδρες και επτά αρχιερείς φέροντες επτά σάλπιγγες από κέρατα κριών. (Ιησούς Ναυή 6:6-15) Μετά την ήττα στη Γαι, ο Ιησούς του Ναυή θρήνησε ενώπιον της κιβωτού, ενώ όταν ανέγνωσε τον Νόμο στον λαό μεταξύ των βουνών Γεριζίμ και Εβάλ, ο λαός στεκόταν αμφοτέρωθεν της κιβωτού. (7:2-6· 8:32-35) Η κιβωτός εγκαταστάθηκε από τον Ιησού του Ναυή στη Σηλώ. Όταν οι Ισραηλίτες πολέμησαν εναντίον της φυλής Βενιαμίν στη Γαβαά είχαν μαζί τους και την κιβωτό. (Κριτές 20:27, 28)
Η αρπαγή από τους Φιλισταίους
Μετά η κιβωτός αναφέρεται ως εγκατεστημένη στη σκηνή του Μαρτυρίου στη Σηλώ (Σιλώ) κατά τη μαθητεία του Σαμουήλ. Μετά την εγκατάσταση των Ισραηλιτών στη γη Χαναάν, η κιβωτός παρέμεινε στη σκηνή στα Γάλγαλα για μια εποχή και μετά στη Σηλώ μέχρι τα χρόνια των Κριτών, κάπου 300 ως 400 έτη. (Ιερεμίας 7:12) Τότε μεταφέρθηκε εκ νέου στο πεδίο της μάχης με σκοπό να εξασφαλίσει τη νίκη τους. Κατά τη δεύτερη μάχη με τους Φιλισταίους, οι Ισραηλίτες νικήθηκαν και πάλι, και οι Φιλισταίοι τους πήραν την Κιβωτό. (1 Σαμουήλ 4:3-5, 10, 11) Το νέο της απώλειας της Κιβωτού μεταδόθηκε αμέσως στη Σηλώ. Ο γηραιός ιερέας Ελί έπεσε νεκρός μόλις το άκουσε και η νύφη του, που ήταν έγκυος και ετοιμόγεννη όταν μαθεύτηκε η είδηση, τον ονόμασε Ιχαβώδ, όνομα που σημαίνει «Πού είναι η Δόξα;», ως αναφορά στην απώλεια της κιβωτού. (1 Σαμουήλ 4:12-22)
Επτά μήνες μετά την αρπαγή της κιβωτού, οι Φιλισταίοι, μετά από συμβουλή των ιερέων τους, την επέστρεψαν στους Ισραηλίτες μαζί με προσφορά χρυσών ομοιωμάτων των ποντικιών με τα οποία είχαν πληγεί. Η κιβωτός τοποθετήθηκε στην Βαιθ-σεμές, που της προσέφεραν θυσίες. (1 Σαμουήλ 6:1-15). Από περιέργεια, ωστόσο, 70 από τα μέλη της φυλής την κοιτάξαν και ως τιμωρία θανατώθηκαν από τον Θεό (6:19, 20) Οι κάτοικοι της Βαιθ-σεμές ζήτησαν τότε να αναλάβουν άλλοι την κιβωτό, η οποία στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην πόλη Καριαθιαρίμ και συγκεκριμένα στον οίκο του Αβιναδάβ, του οποίου ο γιος, ο Ελεάζαρ, ανέλαβε τη φύλαξή της. Εκεί παρέμεινε η κιβωτός της Διαθήκης επί 20 χρόνια.
Επί βασιλείας Σαούλ ακολουθούσε τον στρατό πριν από κάθε συμπλοκή με τους Φιλισταίους, αλλά ο βασιλιάς ήταν ανυπόμονος κι έτσι δεν την συμβουλευόταν πριν από τις μάχες. Στο 1ο Χρονικών αναφέρεται ότι ο λαός "είχε παραμελήσει" την κιβωτό τις ημέρες του Σαούλ. (13:3)
Η εποχή του Δαβίδ
thumb|350px|Ο Δαβίδ μεταφέρει την κιβωτό της διαθήκης στην Ιερουσαλήμ
Μόλις ανέλαβε βασιλιάς, ο Δαβίδ πήρε την κιβωτό της διαθήκης και τη μετέφερε στην Ιερουσαλήμ μέσα σε πανηγυρισμούς. Εντούτοις, αντί να την μεταφέρουν στους ώμους οι προσδιορισμένοι Λευίτες, την έβαλαν ώστε να την μεταφέρουν επάνω σε άμαξα με βόδια. Ως συνέπεια, στο δρόμο, ο Ουζά, ένας από τους οδηγούς της άμαξας που μετέφερε την κιβωτό, άπλωσε το χέρι του για να συγκρατήσει την κιβωτό από πτώση και έπεσε νεκρός επειδή την άγγιξε. Ο Δαβίδ, φοβισμένος, την τοποθέτησε στον οίκο του Ωβήδ-εδώμ στη Γαδ επί τρεις μήνες αντί να τη μεταφέρει στη Σιών. (2 Σαμουήλ 6:1-11· 1 Χρονικών 13:1-13)
Οι Λευίτες ορίσθηκαν ως οι λειτουργοί ενώπιον της κιβωτού. (1 Χρονικών 16:4) Το σχέδιο του Δαβίδ να κτίσει ένα ναό για την Κιβωτό ματαιώθηκε μετά από θεϊκή υπόδειξη καθώς υπήρξε «άντρας αιμάτων». (2 Σαμουήλ 7:1-17· 1 Χρονικών 17:1-15· 28:2,3) Η κιβωτός ήταν με τον στρατό κατά την πολιορκία της Ραββά (2 Σαμουήλ 11:11) και, όταν ο Δαβίδ διέφυγε από την Ιερουσαλήμ τον καιρό της συνωμοσίας εναντίον του από το γιο του Αβεσσαλώμ, η κιβωτός μεταφέρθηκε μαζί του μέχρι που διέταξε τον αρχιερέα Σαδώκ να την επαναφέρει στην Ιερουσαλήμ.
Στον Ναό του Σολομώντα
Κατά την καθαίρεση του Αβιάθαρ από τον Σολομώντα για τη συμμετοχή του πρώτου στη συνωμοσία του Αδωνία εναντίον του Δαβίδ, ο Αβιάθαρ σώθηκε επειδή στο παρελθόν είχε μεταφέρει επίσης την κιβωτό. (1 Βασιλέων 2:26) Στη συνέχεια, η κιβωτός τοποθετήθηκε από τον Σολομώντα στον Ναό στην Ιερουσαλήμ. (8:6-9) Ο Σολομών λάτρευσε τον Θεό ενώπιον της κιβωτού μετά από όνειρο στο οποίο ο Θεός του υποσχέθηκε σοφία. (3:15) Στον Ναό του Σολομώντα ένας ιδιαίτερος χώρος, τα Άγια των Αγίων, ετοιμάσθηκε για την κιβωτό. (6:19) και, όταν ο Ναός εγκαινιάσθηκε, η κιβωτός (που περιείχε μόνο τις δύο πέτρινες πλάκες του Μωυσή) τοποθετήθηκε εκεί. Μόλις οι ιερείς βγήκαν από τα Άγια των Αγίων αφού είχαν εγκαταστήσει την κιβωτό, ο Ναός γέμισε με ένα σύννεφο, που υποδείκνυε «ότι η δόξα Κυρίου είχε γεμίσει τον οίκο Του». (1 Βασιλέων 8:10-11· 2 Χρονικών 5:13,14)
Αφού ο Σολομών νυμφεύθηκε την κόρη του Φαραώ, την υποχρέωσε να κατοικεί σε ένα σπίτι έξω από τον λόφο Σιών, επειδή η Σιών ήταν καθαγιασμένη ως τόπος όπου φυλασσόταν η κιβωτός. Ο βασιλιάς Ιωσίας ήταν εκείνος που έθεσε την κιβωτό στον Ναό του Σολομώντος, από όπου φαίνεται ότι απομακρύνθηκε από ένα διάδοχό του. (2 Χρονικών 35:3)
Κατά τη Βαβυλωνιακή αιχμαλωσία
Μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους και τη λεηλασία του Ναού, η κιβωτός της διαθήκης εισήλθε στον χώρο του θρύλου. Πολλοί ιστορικοί υποθέτουν ότι την πήρε ο Ναβουχοδονόσορας και την κατέστρεψε. Η απουσία της από τον δεύτερο Ναό μαρτυρείται από τους Εβραίους.
Συμβολικά, για τους Χριστιανούς η κιβωτός επανεμφανίζεται στην Καινή Διαθήκη ως η Θεοτόκος Μαρία: ακριβώς όπως η Κιβωτός, η Μαρία πηγαίνει στην Ιουδαία και παραμένει εκεί επί τρεις μήνες (Λουκάς 1:56), ενώ, όπως ο Δαβίδ χόρεψε μπροστά στην Κιβωτό, το έμβρυο του Ιωάννη του Βαπτιστή σκιρτάει στην κοιλιά της Ελισάβετ όταν την επισκέπτεται η Μαρία. (1:41)
Τι απέγινε η κιβωτός
Σε αντίθεση με τη γενική συμφωνία των ιστορικών ότι η κιβωτός καταστράφηκε, διάφορες παραδόσεις σχετικά με την τελική της τύχη υποστηρίζουν την απόκρυψή της κάτω από το Όρος του Ναού στην Ιερουσαλήμ, ή τη φυγάδευσή της από την Ιερουσαλήμ πριν έρθουν οι Βαβυλώνιοι (αυτή η παράδοση συνήθως καταλήγει με την Κιβωτό στην Αιθιοπία), είτε από τον Αιθίοπα πρίγκηπα Μενελίκ Α΄ (υποτιθέμενο γιο του Σολομώντος και της Βασίλισσας της Σεβά), είτε από τους Ισραηλίτες αρχιερείς κατά τη βασιλεία του Μανασσή, οι οποίοι πιθανώς την μετέφεραν σε Ιουδαϊκό ναό στην Ελεφαντίνη της Αιγύπτου. Ακόμα, αναφέρεται η παράδοση ότι η Κιβωτός της Διαθήκης αφαιρέθηκε με θαυματουργικό τρόπο από τη γη με θεϊκή παρέμβαση.
Απόκρυψη
Κάποιοι πιστεύουν ότι η κιβωτός και η σκηνή του Μαρτυρίου αποκρύφθηκαν, κάτι που αναφέρεται από 4 ξεχωριστές πηγές, εκτός από την αναφορά του 2ου Μακκαβαίων:
Θρυλούμενες ανακαλύψεις της κιβωτού
Κάποιοι άνθρωποι έχουν ισχυρισθεί ότι έχουν ανακαλύψει ή κατέχουν την κιβωτό.
Στη Μέση Ανατολή
Το 1989 ο, νεκρός σήμερα, Ron Wyatt ισχυρίσθηκε ότι βρήκε ένα θάλαμο σε ανασκαφές κάτω από το όρος Μοριά, το Όρος του Ναού. Υποτίθεται ότι εκεί είδε την Κιβωτό και τη φωτογράφησε αλλά όλες οι φωτογραφίες βγήκαν θολές. Κατά τον Wyatt οι ανασκαφές τερματίσθηκαν μετά από διαμάχες σε σχέση με θέματα ιδιωτικής περιουσίας και κανείς δεν έχει δει από τότε την κιβωτό.
Ο Vendyl Jones ανέφερε ότι βρήκε την είσοδο του θαλάμου της κιβωτού στο σπήλαιο της Στήλης, ένα από αυτά στα οποία βρέθηκαν οι περίφημοι Πάπυροι της Νεκράς Θαλάσσης. Υποτίθεται ότι θα απεκάλυπτε επισήμως την κιβωτό στις 14 Αυγούστου 2005, επέτειο της καταστροφής αμφότερων των Ναών, πράγμα που δεν συνέβηκε. Ο Jones αναφέρεται ότι αναμένει χρηματοδότηση για την παραπέρα εξερεύνηση του σπηλαίου.
Σύγχρονες ανασκαφές κοντά στο όρος του Ναού στην Ιερουσαλήμ έχουν αποκαλύψει σήραγγες, αλλά οι ανασκαφές κάτω από το όρος είναι σχεδόν απαγορευμένες, καθώς ένα από τα ιερότερα ισλαμικά τεμένη, το Τέμενος Αλ-Ακσά έχει ανεγερθεί στο σημείο όπου κάποτε υψωνόταν ο (πρώτος) Ναός του Σολομώντα. Ο αρχαιολόγος Michael Rood υποστηρίζει ότι ο Σολομών νυμφεύθηκε μέλος της αιγυπτιακής βασιλικής οικογένειας προκειμένου να αποκτήσει την ονομαστή γνώση των Αιγυπτίων στην υδραυλική της άμμου. Υποτίθεται ότι όταν έκτισε τον ναό τοποθέτησε την κιβωτό της Διαθήκης σε ένα είδος πλατφόρμας που μπορούσε να κατέλθει σε ένα σύστημα σηράγγων αν ποτέ καταλαμβανόταν ο Ναός. Το 586 π.Χ. τα στρατεύματα του Ναβουχοδονόσορα κατέστρεψαν τον Ναό και λεηλάτησαν τους θησαυρούς του, αλλά κατά τον Rood δεν βρήκαν την Κιβωτό, η οποία είχε κατέβει στο σύστημα των σηράγγων.
Στην Αφρική
Κάποιες πηγές υπαινίσσονται ότι κατά τη βασιλεία του Μανασσή η κιβωτός φυγαδεύθηκε από τον Ναό μέσα από το Πηγάδι των Ψυχών και κατέληξε πρώτα στην Αίγυπτο και τελικά στην Αιθιοπία. (2 Χρονικών κεφ. 33) Κάποια ανάγλυφα στον καθεδρικό ναό της Σαρτρ ίσως αναφέρονται σε αυτή την παράδοση. Αυτή είναι και η θεωρία που δραματοποιήθηκε από τους Τζορτζ Λούκας, Φίλιπ Κάουφμαν και Λώρενς Κάσνταν στο σενάριό τους για την περίφημη ταινία Οι κυνηγοί της χαμένης Κιβωτού που σκηνοθέτησε ο Στήβεν Σπίλμπεργκ.
Η Εκκλησία της Αιθιοπίας είναι η μόνη στον κόσμο που διατείνεται ότι κατέχει την κιβωτό της διαθήκης, στην Αξώμη (Αξούμ). Σύμφωνα με το Κεμπρά Ναγκάστ, ο Μενελίκ Α΄ έλαβε από τον πατέρα του Σολομώντα, όταν πήγε στην Ιερουσαλήμ να τον επισκεφθεί, ένα αντίγραφο της κιβωτού, και ο Σολομών είχε διατάξει τους πρωτότοκους γιους των πρεσβυτέρων του βασιλείου του να το συνοδεύσουν στην Αιθιοπία και να εγκατασταθούν εκεί. Ωστόσο, κατά την παράδοση, αυτοί οι Ισραηλίτες δεν ήθελαν να ζήσουν μακριά από την παρουσία της κιβωτού, κι έτσι αντικατέστησαν το αντίγραφο με την αληθινή κιβωτό και έφυγαν με αυτή από την Ιερουσαλήμ. Ο Μενελίκ έμαθε ότι η αληθινή κιβωτός ήταν μαζί τους μόνο κατά το ταξίδι τους προς την Αιθιοπία. Ο Σολομώντας έχασε έτσι την Κιβωτό, αλλά και τη θεϊκή εύνοια που τη συνόδευε.
Κάποτε η Κιβωτός λιτανευόταν στην πόλη της Αξώμης μια φορά τον χρόνο, όμως σήμερα πλέον φυλάσσεται συνεχώς σε ένα «θησαυροφυλάκιο» κοντά στον ναό της Παναγίας της Σιών. Μόνο ο πρωθιερέας του ναού επιτρέπεται να τη δει. Οι περισσότεροι ιστορικοί στη Δύση αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τον ισχυρισμό ότι υπάρχει εκεί η γνήσια Κιβωτός.
Ο Andis Kaulins ισχυρίζεται ότι το μέρος όπου βρίσκεται σήμερα η Κιβωτός κατά αρχαίες πηγές (π.χ. το Μισναγιότ) είναι «μια έρημη κοιλάδα κάτω από ένα λόφο, στην ανατολική του πλευρά, σαράντα πέτρες βαθιά». Σήμερα μερικοί πιστεύουν ότι αυτό αναφέρεται στον Τάφο του Τουταγχαμών, στην ανατολική πλευρά της Κοιλάδας των Βασιλέων στην Αίγυπτο και ότι αυτά που ανακαλύφθηκαν εκεί είναι οι περιγραφόμενοι από τις πηγές εβραϊκοί θησαυροί, το Μισκάν (Mishkan) και η Κιβωτός της Διαθήκης.
Σύγχρονες ερμηνείες
Σε ένα ξηρό κλίμα, ένα ξύλινο κουτί με επένδυση χρυσού θα μπορούσε να φέρει επί μεγάλο χρονικό διάστημα ηλεκτρικό φορτίο. Κάτι τέτοιο θα ερχόταν σε συμφωνία με την κοινή θρησκευτική πρακτική της ενσωματώσεως τεχνολογικών μυστικών σε συσκευές που προορίζονταν να εντυπωσιάζουν τον λαό, όπως η χρήση από τον Ήρωνα τον Αλεξανδρέα μιας μηχανής κινούμενης με ατμό για να ανοίγουν οι θύρες ενός ναού. Δεχόμενη αυτή τη θεωρία, η Παλαιά Διαθήκη δίνει ακριβείς οδηγίες για την κατασκευή της κιβωτού, έτσι ώστε να μη χαθεί η τεχνογνωσία, και ακριβείς οδηγίες για τη μεταφορά της κιβωτού, ώστε να μη χαθεί το ηλεκτρικό φορτίο —αν και αυτές δεν ήταν μυστικές αλλά διαθέσιμες στον λαό.
Πηγές
Κατηγορία:Βίβλος Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Δημήτριος Μακρής (αποσαφήνιση)
Με το ονοματεπώνυμο Δημήτριος Μακρής μπορεί να αναφέρονται:
Ούγος Γ΄ της Κύπρου
Ο Ούγος Γ΄ της Κύπρου (Hugues III de Chypre, 1235 - 24 Μαρτίου 1284) από τον Οίκο του Πουατιέ ήταν Βασιλιάς της Κύπρου (1267 - 1284) και Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1268 - 1284). Αυτός και οι απόγονοί του διατήρησαν το επώνυμο της μητέρας του, έτσι ονομάζονταν Πουατιέ-Λουζινιάν, είναι δηλ. ο ιδρυτής του κλάδου των Πουατιέ-Λουζινιάν.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου βαΐλου της Κύπρου και της Ισαβέλλας των Λουζινιάν, κόρης του Ούγου Α΄ της Κύπρου. Όταν ο εξάδελφός του Ούγος Β΄ της Κύπρου απεβίωσε ανήλικος και χωρίς απογόνους (1267), τον διαδέχθηκε ο Ούγος Γ΄.
Βασιλιάς της Κύπρου και της Ιερουσαλήμ
Ο Ούγος Γ΄ κέρδισε και τον θρόνο της Ιερουσαλήμ που είχε αποκτήσει ο προπάππους του Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ με τον γάμο του με την Ισαβέλλα Α΄ της Ιερουσαλήμ. Ο θρόνος χάθηκε από τον Οίκο των Λουζινιάν και τον κληρονόμησε ο Ιωάννης του Μπριέν, ο Ούγος Γ΄ διεκδίκησε και τον πήρε μέσω της συγγένειας. Την εποχή του ο Μαμελούκος σουλτάνος Μπαϊμπάρς άλωσε σταδιακά τις πόλεις και τα κάστρα του βασιλείου, ο Ούγος ήθελε να αντιδράσει δυναμικά αλλά μετά την απώλεια της Αντιόχειας ζήτησε ειρήνη χωρίς να σταματήσει τους Μαμελούκους. Ο Μπαϊμπάρ προσπάθησε να μεταφέρει τον πόλεμο στην Κύπρο, με επίθεση στην Λεμεσό (1271) αλλά απέτυχε. Ο Ούγος Γ΄ προσπάθησε να συνενώσει τις χριστιανικές δυνάμεις της Παλαιστίνης αλλά πέθανε στην Τύρο (1284). Ο Οίκος των Λουζινιάν είχε χάσει το 1291 ολόκληρο το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, τους απέμεινε μόνο ο τίτλος.
Ο Ούγος Γ΄ που αποκλήθηκε "Μέγας" ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, έκανε επέκταση στο μοναστήρι του Πέλλα-Παΐς που είχε ιδρυθεί από τον Ούγο Α΄ και ήταν ικανός στρατιωτικός ηγέτης. Οι αγώνες του όμως στη Συρία και την Παλαιστίνη για να ανακτήσει το βασίλειο της Ιερουσαλήμ απέτυχαν.
Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Ισαβέλλα του Ιμπελέν (1241-1324), κόρη του Γκυ κοντόσταυλου της Κύπρου, απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κύπρου Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Άντναν Τέρζιτς
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ το 1960. Το 1986 αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Σαράγεβου και από το 1986 ως το 1990 ήταν σύμβουλος στην τοπική κυβέρνηση του Τράβνικ. Από το 1992 ως το 1995 υπηρέτησε στον βοσνιακό στρατό. Είναι παντρεμένος, με ένα παιδί.
Πολιτική καριέρα
Μετά τον πόλεμο ανέλαβε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Τράβνικ. Το 1996-2001 ήταν διοικητής και υποδιοικητής του καντονιού της Κεντρικής Βοσνίας. Τον Οκτώριο του 2001 έγινε αντιπρόεδρος του SDA στη Βοσνία.
Έγινε πρωθυπουργός στις 23 Δεκεμβρίου του 2002 έπειτα από τη διεξαγωγή εκλογών. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία, στις 11 Ιανουαρίου του 2007, ο Νίκολα Σπίριτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Sony Pictures Classics
Η Sony Pictures Classics είναι μία μεγάλη αμερικάνικη εταιρεία παραγωγής ταινιών. Κατατάσσεται στα "Μεγάλα δέκα"
H εταιρεία ανήκει στην Sony Pictures, θυγατρική εταιρεία του Ιαπωνέζικου κολλοσού Sony.
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Sony Pictures Entertainment Κατηγορία:Ιστορία και πολιτισμός του Χόλυγουντ Κατηγορία:Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Ελέω Θεού
Η Ελέω θεού (Dei Gratia) είναι έκφραση που φανερώνει δύναμη και στήριξη του θεού ως προς κάποια ανθρώπινη ενέργεια. Η φράση είναι ένα εισαγωγικό κομμάτι του πλήρους ύφους ενός μονάρχη που ιστορικά θεωρείται ότι κυβερνάει από ελέω θεού δικαίωμα, όχι ένα τίτλο από μόνο του. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, η φράση προστέθηκε στο βασιλικό τίτλο το 1521 και συνεχίζει να χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με την Βασιλική Διακήρυξη της 29ης Μαΐου 1953, η οποία είναι η τελευταία τέτοια αλλαγή του βασιλικού τίτλου, ο πλήρης τίτλος της Ελισάβετ Β΄ είναι ο παρακάτω:"Ελισάβετ Β΄, «ελέω Θεού» βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και των άλλων κτήσεων και κρατών της, Υπερασπίστρια της Πίστεως." Σε άλλες κτήσεις της Κοινοπολιτείας, χρησιμοποιούνται παραλλαγές του τίτλου, προσδιορίζοντας τη συγκεκριμένη κτήση και μεταβάλλοντας κάποια από τα άλλα στοιχεία του τίτλου.
Γνωστή είναι μάλιστα η έκφραση «ελέω θεού βασιλεύς» κατά την οποία ένας ηγείται επί ενός κράτους και λαμβάνει δύναμη από τον θεό. Ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε και στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φεουδαρχία Κατηγορία:Ηγέτες Κατηγορία:Μοναρχία Κατηγορία:Θρησκεία και πολιτική
Λεοπόλδος Β΄ της Τοσκάνης
thumb|220px|Λεοπόλδος Β΄, Μέγας Δούκας της Τοσκάνης (1842). Ο Λεοπόλδος Β΄, γεννηθείς Λεοπόλδος Ιωάννης Ιωσήφ Φραγκίσκος Φερδινάνδος Κάρολος (Leopoldo Giovanni Giuseppe Francesco Ferdinando Carlo, 3 Οκτωβρίου 1797 - 28 Ιανουαρίου 1870) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, ήταν Μέγας Δούκας της Τοσκάνης (1824-1859), γιος και διάδοχος του Φερδινάνδου Γ΄ της Τοσκάνης και της Λουίζας της Νάπολης και της Σικελίας. Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα τη Μαρία Άννα της Σαξονίας και μετά τον θάνατό της (1832) τη Μαρία Αντωνία των Δύο Σικελιών, με την οποία απέκτησε τον διάδοχό του Φερδινάνδο Δ΄.
Τα πρώτα είκοσι χρόνια αφοσιώθηκε στην ανάπτυξη της Λομβαρδίας, όπου έγινε το επίκεντρο του Αυστριακού δεσποτισμού· αν και ήταν υποχρεωμένος να δεχτεί τις Αυστριακές μεθόδους διακυβέρνησης προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από αυτές. Επέτρεψε πολλές ελευθερίες όπως του τύπου, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να γίνει η Λομβαρδία ο αγαπημένος τόπος εγκατάστασης πολλών εξόριστων.
Συνεχή επαναστατικά κινήματα
Τη δεκαετία του 1840 υπήρχαν έντονα επαναστατικά ρεύματα σε ολόκληρη την Ιταλία με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν κινήματα (1845, 1846)· ο Λεοπόλδος προσπαθούσε όσο μπορούσε να παραχωρήσει ελευθερίες αλλά συναντούσε την αντίδραση της Βιέννης. Η εκλογή του Πάπα Πίου Θ΄ ενθάρρυνε περισσότερο τους επαναστάτες, με αποτέλεσμα ο Λεοπόλδος να αγνοήσει την αντίδραση της Βιέννης, αναγνωρίζοντας το Σύνταγμα της Τοσκάνης στις 17 Φεβρουαρίου 1848. Το κίνημα των επαναστάσεων που ξέσπασε στη Βιέννη και το Μιλάνο ενθάρρυνε ακόμα περισσότερο τους επαναστάτες, που τον πίεσαν να συμμαχήσει με τη Σαρδηνία κατά της Αυστρίας· τελικά κάτω από τις πολλές πιέσεις εκθρονίστηκε και αναχώρησε για τη Σιένα. Οι επαναστάτες τον Φεβρουάριο του 1849 αναγκάστηκαν να τον ξανακαλέσουν υπό τον φόβο της συντριβής των δυνάμεων της Σαρδηνίας από την Αυστρία. Ο ίδιος δέχθηκε την πρόσκληση, αλλά είχε ήδη καλέσει τις Αυστριακές δυνάμεις χωρίς να ενημερώσει τους επαναστάτες που τον αποκατέστησαν βίαια τον Απρίλιο του 1849, κάτι που τον έκανε από τότε εξαιρετικά αντιδημοφιλή, προδικάζοντας το τέλος της δυναστείας του σύντομα στην Ιταλία. Από τότε κυβέρνησε συνέχεια τα επόμενα 10 χρόνια ακολουθώντας συμβουλές από τη Βιέννη, ενώ στην Τοσκάνη υπήρχε Αυστριακός στρατός 10.000 ανδρών που ήρθε από το 1849 με σκοπό την αποκατάστασή του.
Οριστική εκθρόνιση
Με την έκρηξη του νέου Ιταλοαυστριακού πολέμου κράτησε αρχικά ουδέτερη στάση, αλλά ανετράπη με αιματηρό πραξικόπημα στις 27 Απριλίου 1859 πριν το τέλος του πολέμου. Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου παραιτήθηκε υπέρ του υιού του Φερδινάνδου χωρίς κανένα αντίκρισμα, αφού η Λομβαρδία ενώθηκε με το Ιταλικό βασίλειο υπό τον Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄. Τα επόμενα χρόνια της ζωής του ο Λεοπόλδος τα πέρασε στην Αυστρία και πέθανε τελικά στη Ρώμη.
Οικογένεια
Σε δεύτερο γάμο στη Νάπολη το (1833) νυμφεύτηκε τη Μαρία Αντωνία των Βουρβόνων-Ισπανίας δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών, με την οποία απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Τοσκάνης
Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 2015–16
Το '''Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 2015–16''' είναι η 43η διοργάνωση του θεσμού του Κυπέλλου Ερασιτεχνών. Την πρώτη φάση αποτελούν οι διοργανώσεις των κυπέλλων των κατά τόπους Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων. Οι κυπελλούχες ομάδες των τοπικών ενώσεων αγωνίζονται στη δεύτερη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Σε περίπτωση κατάκτησης του τροπαίου από ομάδα που αγωνίζεται σε τοπικό πρωτάθλημα, η συγκεκριμένη ομάδα κερδίζει αυτόματα την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Στις 24 Φεβρουαρίου του 2016, έγινε η κλήρωση της δεύτερης φάσης.
Ομάδες
Οι ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων χωρίζονται σε εννέα ομίλους με βάση τη γεωγραφική τους θέση. Κάθε ομάδα μετέχει στον όμιλο στον οποίο βρίσκεται η ένωση στην οποία ανήκει.
Ημερομηνίες
Ακολουθεί το πρόγραμμα της διοργάνωσης:
Φάση ομίλων
Διεξάγονται μονοί αγώνες της μορφής νοκ-άουτ.
1ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Παναγιώτης Πετρίδης
Ο Παναγιώτης Πετρίδης (1865-1938) ήταν γιος του κορίνθιου πολιτικού Δημήτριου Πετρίδη. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Παρίσι και το 1899 εισήλθε στην πολιτική.
Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 2015–16
1ος όμιλος
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
Παναγιώτης Πετρίδης
Εκλεγόταν στην Κορινθία με τα κόμματα του Θεόδωρου Δηλιγιάννη και του Δημήτριου Ράλλη, ενώ από το 1915 με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης το 1928 και Παιδείας το 1932.
Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 2015–16
2ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Παναγιώτης Πετρίδης
Ο γιος του Δημήτριος, εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ, συνελήφθη από τους Γερμανούς στην κατοχή και απαγχονίστηκε στην Πάτρα στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων στις 9 Μαΐου 1944, με ακόμα εννέα πατριώτες από τα Τάγματα Ασφαλείας του Νίκου Κουρκουλάκου.
Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 2015–16
3ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
Σημείωση: Δεν έλαβε μέρος η κυπελλούχος ομάδα των Γρεβενών, Πυρσός και αντικαταστάθηκε από Α.Ε. Ποντίων Βατολάκκου
4ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Σημείωση: Δεν έλαβε μέρος η κυπελλούχος ομάδα της Καρδίτσας, Α.Ο. Σελλάνων
5ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
Σημείωση: Δε συμμετείχε η κυπελλούχος ομάδα της Βοιωτίας, Επαμεινώνδας Λεύκτρων
6ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
7ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
8ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
Σημείωση: Η υπόθεση της κυπελλούχου ΕΠΣ Αθηνών εκρεμμεί
9ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΟ
Μέθοδος πρόκρισης: νοκ-άουτ αναμετρήσεις
Ενδιάμεση φάση
Πηγή: ΕΠΟ
Hobbs & Shaw
Το Hobbs & Shaw (γνωστό και ως Fast & Furious Presents: Hobbs & Shaw) είναι μια ταινία δράσης του 2019 σε σκηνοθεσία από τον Ντέιβιντ Λιτς και σενάριο από τους Κρις Μόργκαν και Ντρου Πιρς. Είναι το πρώτο spin-off του franchise Fast & Furious, και διαδραματίζεται μετά τα γεγονότα του Μαχητές των Δρόμων 7 (2017). Πρωταγωνιστούν οι Ντουέιν Τζόνσον, Τζέισον Στέιθαμ, Ίντρις Έλμπα, Βανέσα Κίρμπι, Έιζα Γκονσάλες, Κλιφ Κέρτις, και Έλεν Μίρεν.
Το Hobbs & Shaw έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Ντόλμπι στο Χόλυγουντ στις 13 Ιουλίου του 2019, και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στις 2 Αυγούστου του 2019, από την Universal Pictures. Έλαβε μικτές κριτικές και εισέπραξε $760 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 2015–16
Προημιτελική φάση
Πηγή: ΕΠΟ
Hobbs & Shaw
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:The Fast and the Furious Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 2015–16
Ημιτελική φάση
Οι αγώνες της ημιτελικής φάσης ορίστηκαν για τις 20 Απριλίου του 2016.
Πηγή: ΕΠΟ
Τελικός αγώνας
Ο τελικός ορίστηκε αρχικά για τις 7 Μαΐου ενώ αργότερα μετατέθηκε για τις 21 Μαΐου του 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Lehman Brothers
Η Lehman Brothers Holdings Inc. ήταν μια παγκόσμια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Πριν από την κήρυξη πτώχευσης το 2008, η Lehman ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη επενδυτική τράπεζα στις Ηνωμένες Πολιτείες (πίσω από τις Goldman Sachs, Morgan Stanley και Merrill Lynch), την επιχειρηματική δραστηριότητα στην επενδυτική τραπεζική, τις πωλήσεις μετοχών και συναλλαγών (ιδιαίτερα τα ομόλογα των ΗΠΑ), την έρευνα, τη διαχείριση επενδύσεων, τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια και την ιδιωτική τραπεζική. Η Lehman λειτούργησε για 158 χρόνια από την ίδρυσή της το 1850 μέχρι το 2008.
Στις 15 Σεπτεμβρίου του 2008, η εταιρεία κήρυξε προστασία πτώχευσης (Chapter 11) μετά τη μαζική έξοδο των περισσότερων πελατών της, τη δραστική μείωση των αποθεμάτων της, και την υποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, που σε μεγάλο βαθμό προκλήθηκε από τη συμμετοχή της Lehman στην κρίση ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου (subprime mortgage crisis) και τους μετέπειτα ισχυρισμούς για αμέλεια και κακοδιαχείριση. Η αίτηση πτώχευσης της Lehman είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία των ΗΠΑ, ενώ πιστεύεται ότι έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 2000. Την επόμενη μέρα, η Barclays ανακοίνωσε τη συμφωνία της με την αγορά, υπό έγκριση, της επενδυτικής τραπεζικής της Βόρειας Αμερικής και των εμπορικών τμημάτων της Lehman μαζί με κτίριο της έδρας στη Νέα Υόρκη. Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2008, μια αναθεωρημένη έκδοση της εν λόγω συμφωνίας εγκρίθηκε από τον ειδικό Δικαστή σε θέματα Πτώχευσης των ΗΠΑ, Τζέιμς Μ. Πεκ. Την επόμενη εβδομάδα, η Nomura Holdings ανακοίνωσε ότι θα αποκτούσε τη δικαιόχρηση (franchise) της Lehman Brothers στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας, του Χονγκ Κονγκ και της Αυστραλίας, καθώς και της επενδυτικής τραπεζικής και των μετοχών των επιχειρήσεων της Lehman Brothers στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Η συμφωνία τέθηκε σε ισχύ στις 13 Οκτωβρίου του 2008.
Χάινριχ Άμπεκεν
Ο Χάινριχ Άμπεκεν (Heinrich Abeken, 19 Αυγούστου 1809 - 8 Αυγούστου 1872) ήταν Γερμανός θεολόγος και Σύμβουλος της Πρωσικής Μυστικής Αντιπροσωπείας στο Υπουργείο Εξωτερικών στο Βερολίνο.
Πρώτα χρόνια
Ο Άμπεκεν γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη Οσναμπρύκ ως γιος εμπόρου και παρακινήθηκε για ανώτερη εκπαίδευση από το παράδειγμα του θείου του Μπέρνχαρντ Ρούντολφ Άμπεκεν. Αφού τελείωσε το κολέγιο του Οσναμπρύκ, μετέβη το 1827 στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου για να σπουδάσει θεολογία. Συνδύασε φιλοσοφικές και φιλολογικές σπουδές και ενδιαφέρθηκε για την τέχνη και τη σύγχρονη λογοτεχνία.
Σταδιοδρομία
Το 1831, ο Άμπεκεν απέκτησε δίπλωμα θεολογίας. Στο τέλος του έτους επισκέφθηκε τη Ρώμη και φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Κρίστιαν Καρλ Γιόσιας, Φράιχερ φον Μπούνσεν. Ο Άμπεκεν συμμετείχε στα έργα του Μπούνσεν, δηλαδή σε ένα ευαγγελικό βιβλίο προσευχών και ύμνων. Το 1834 έγινε εφημέριος της πρωσικής πρεσβείας στη Ρώμη. Παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, η οποία πέθανε λίγο αργότερα. Ο Μπούνσεν έφυγε από τη Ρώμη το 1838 και ο Άμπεκεν ακολούθησε αμέσως μετά στη Γερμανία. Το 1841 στάλθηκε στην Αγγλία για να βοηθήσει στην ίδρυση μιας γερμανοαγγλικής ιεραποστολικής επισκοπής στην Ιερουσαλήμ. Την ίδια χρονιά, στάλθηκε από τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Δ΄ της Πρωσίας στην Αίγυπτο και την Αιθιοπία, όπου συμμετείχε σε αποστολή με επικεφαλής τον καθηγητή Καρλ Ρίχαρντ Λέπσιους. Το 1845 και το 1846 επέστρεψε μέσω Ιερουσαλήμ και Ρώμης στη Γερμανία. Έγινε Σύμβουλος της λεγεώνας στο Βερολίνο και αργότερα Σύμβουλος του Συμβουλίου στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Το 1848 διορίστηκε στο πρωσικό υπουργείο Εξωτερικών και το 1853 προήχθη σε μυστικό σύμβουλο του υπουργείου (Geheimer Legationsrath). Ο Άμπεκεν παρέμεινε για περισσότερα από είκοσι χρόνια υπεύθυνος για την πρωσική πολιτική, βοηθώντας τον Όττο Τέοντορ Φράιχερ φον Μάντεφελ και τον καγκελάριο Όττο φον Μπίσμαρκ. Ο τελευταίος ήταν τόσο ευχαριστημένος από το έργο του Άμπεκεν, ώστε οι αξιωματούχοι άρχισαν να αποκαλούν τον Άμπεκεν «η πένα [δηλ. ο γραφέας] του Μπίσμαρκ». Ο Άμπεκεν παντρεύτηκε ξανά το 1866. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Χέντβιχ φον Όλφερς, κόρη του γενικού διευθυντή των βασιλικών μουσείων, μυστικοσύμβουλου Ιγκνάζ φον Όλφερς.