cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το μαγεμένο μέρος
Υπόθεση
Ο αφηγητής εξηγεί ότι η ιστορία διαδραματίζεται όταν ήταν ακόμη 11χρονο παιδί. Ο πατέρας του με τον έναν γιο πήγε στην Κριμαία για να πουλήσει καπνό, αφήνοντας στο σπίτι τη γυναίκα του, τον αφηγητή και τα δύο αδέλφια του και τον παππού ο οποίος καλλιεργούσε αγγούρια και πεπόνια - μια κερδοφόρα επιχείρηση, τα πουλούσε σε ταξιδιώτες. Το βράδυ φτάνουν αρκετές άμαξες και όλοι είναι παλιοί γνώριμοι του παππού. Φιλήθηκαν, άναψαν τσιγάρο, άρχισαν να συζητούν και να πίνουν. Ο παππούς ζήτησε να χορέψουν τα εγγόνια, οι καλεσμένοι διασκέδαζαν, σε λίγο σηκώθηκε να χορέψει και ο ίδιος. Χόρευε περίφημα, μέχρι που έφτασε σε ένα μέρος, κοντά στον λαχανόκηπο όπου τα πόδια του κοκάλωσαν. Απέδωσε το παράξενο φαινόμενο σε διαβολική ενέργεια και προσπάθησε ξανά - χωρίς αποτέλεσμα. Πίσω του κάποιος γέλασε. Κοιτάζοντας τριγύρω, δεν αναγνώρισε το μέρος: είχε βρεθεί σε ένα άγνωστο χωράφι. Αμέσως, κατάλαβε πού βρισκόταν, πίσω από τον κήπο του παπά, στο νεκροταφείο. «Εκεί τον έσυρε το κακό πνεύμα!». Μέσα στο σκοτάδι βρήκε ένα μονοπάτι και είδε ένα φως σε έναν τάφο εκεί κοντά. Θησαυρός! - σκέφθηκε ο παππούς και σημάδεψε το μέρος. Όταν γύρισε στο σπίτι, οι ταξιδιώτες είχαν φύγει και τα παιδιά κοιμόντουσαν. μικρογραφία|Ο παππούς βρίσκει το καζάνι, εικονογράφηση του 1912 Την επόμενη μέρα, ο παππούς του Φομά εξερευνά το μέρος όπου δεν μπορούσε να χορέψει την προηγούμενη και διαπιστώνει ότι αυτό το σημείο είναι ικανό να τον μεταφέρει μαγικά στο νεκροταφείο όπου είχε σημαδέψει το μέρος. Καθώς ξαναβρίσκεται εκεί, σκάβει και βρίσκει ένα καζάνι, ενώ δίπλα του εμφανίζεται ο διάβολος με τη μορφή πουλιού, πρόβατου και αρκούδας, που με φρικτό τρόπο προσπαθεί να τον τρομοκρατήσει. Δεν φοβάται όμως, αρπάζει το καζάνι και επιστρέφει στο σπίτι.
Τους λέει τι βρήκε, αλλά όταν ανοίγει το καζάνι βρίσκει μέσα βρωμιές. Από εκείνη την ημέρα δεν εμπιστεύεται ποτέ ξανά τον διάβολο και κάνει τον σταυρό του κάθε φορά που πλησιάζει σε ένα σημείο που έχει ακούσει ότι κάτι δεν πάει καλά. Επίσης, έφραξε το μέρος όπου δεν μπορούσε να χορέψει και είπε σε όλους να πετούν τα σκουπίδια και τα αγριόχορτα που μαζεύουν εκεί. Στο μαγεμένο μέρος, «τίποτε καλό δεν φύτρωσε ποτέ: ό,τι φυτρώνει, είναι αδύνατο να εξηγηθεί: το καρπούζι — δεν είναι καρπούζι, η κολοκύθα — δεν είναι κολοκύθα, το αγγούρι — δεν είναι αγγούρι.... ο διάβολος μόνο ξέρει τι είναι!»
Παραπομπές
Κατηγορία:Νουβέλες του Νικολάι Γκόγκολ
Βιντογιέβιτσα
Το όρος Βιντογιέβιτσα (σερβικά κυριλλικά: Видојевица, σερβικά λατινικά: Vidojevica) είναι βουνό στα νοτιοανατολικά της Σερβίας. Κορυφή του αποτελεί η Μπάντερα, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 1,155 μέτρων.
Γεωγραφία
Το όρος Βιντογιέβιτσα βρίσκεται νοτιοδυτικά της πόλεως του Πρόκουπλιε και ανατολικά της Κουρσούμλιγια. Γειτνιάζει με τον ποταμό της Τόπλιτσα βόρεια και δυτικά, με τη Ργκάισκα Πλάνινα και τη Σοκολόβιτσα νότια και με το όρος Πάσγιατσα ανατολικά.
Αστρονομία
Αστρονομικό παρατηρητήριο βρίσκεται εγκατεστημένο επί του όρους Βιντογιέβιτσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορυφές της Σερβίας Κατηγορία:Ροδόπη
Ιωάννης Ε. Τσουδερός
Ο Ιωάννης Τσουδερός (1923 - 21 Μαρτίου 1997) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και ήταν γιος του Εμμανουήλ Τσουδερού, οικονομολόγου, πρωθυπουργού και γόνου παλαιάς οικογένειας πολιτικών της Κρήτης. Αδερφή του ήταν η Βιργινία Τσουδερού. Σπούδασε οικονομικά και κοινωνιολογία στις ΗΠΑ και συμμετείχε ως αλεξιπτωτιστής σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τον αμερικανικό στρατό. Κατά τη διάρκεια αυτών τραυματίστηκε ενώ για την συνολική του δράση τιμήθηκε πολλάκις. Εργάστηκε ως καθηγητής σε πανεπιστήμια στις ΗΠΑ και το 1959 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα.
Ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία εκλεγόμενος βουλευτής Ρεθύμνου με την Ένωση Κέντρου. Το 1965 αποχώρησε από την Ένωση Κέντρου στηρίζοντας τις λεγόμενες κυβερνήσεις αποστατών. Στις εκλογές του 1974 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας, με το οποίο και εξελέγη βουλευτής μετά την παραίτηση του Μιχαήλ Στασινόπουλου προκειμένου ο τελευταίος να αναλάβει προσωρινά την προεδρία της Δημοκρατίας. Είχε διατελέσει αναπληρωτής υπουργός συντονισμού στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου.
Ήταν παντρεμένος με την Μαργαρίτα Παρασκευοπούλου και είχαν αποκτήσει τρία παιδιά. Απεβίωσε στις 21 Μαρτίου 1997 σε ηλικία 74 ετών και κηδεύτηκε στις 24 Μαρτίου, από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Οικογένεια Τσουδερού
Σιδηροδρομικός Σταθμός Πύργου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πύργου είναι σιδηροδρομικός σταθμός στον Πύργο Ηλείας. Ο σταθμός άνοιξε το 1882 και έκλεισε για τα περισσότερα τρένα το 2010. Προς το παρόν, εξυπηρετείται από τα θεματικά τρένα προς το Κατάκολο και την Ολυμπία.
Yπηρεσίες
Πυργου Πυργου Πυργου
Παλμός του Φόσμπερι
300px|δεξιά|μικρογραφία| Ο παλμός του Φόσμπερι - Το κέντρο βάρους παραμένει κάτω από τη μπάρα.
Ιστορικό
Γρήγορα ο Ντικ Φόσμπερι έφτασε σε ύψη που δεν τα είχε φανταστεί μέχρι εκείνη τη στιγμή. Για πρώτη φορά παρουσίασε στο κοινό τον νέο παλμό στους κολλεγιακούς αγώνες των ΗΠΑ το 1964. Τότε για πρώτη φορά η εφημερίδα «Medford Mail Tribune» αποκάλεσε το στυλ αυτό ως Φόσμπερι φλοπ. Επόμενος αγώνας του Φόσμπερι ήταν τα προολυμπιακά τράιαλς των ΗΠΑ, όπου και κατέκτησε την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού το 1968.
Το φλοπ έγινε από τότε ο κυρίαρχος παλμός του αθλήματος. Πριν από αυτόν, οι περισσότεροι κορυφαίοι άλτες του άλματος εις ύψος χρησιμοποιούσαν την τεχνική δρασκελισμού  (straddle technique) για να υπερβούν την μπάρα. Οι επιφάνειες προσγείωσης ήταν σκάμματα άμμου ή χαμηλοί σωροί από ψάθες και οι άλτες έπρεπε να προσγειωθούν στα πόδια τους ή τουλάχιστον να προσγειωθούν προσεκτικά για να αποφευχθεί τυχόν τραυματισμός τους. Με την εμφάνιση του στρώματος με παχύ αφρώδες υλικό, οι άλτες μπόρεσαν να είναι πιο τολμηροί στα στυλ προσγείωσής τους και, ως εκ τούτου, να πειραματιστούν με τον παλμό τους.
Η τεχνική του Φόσμπερι επικράτησε ταχύτατα και ήδη στην επόμενη Ολυμπιάδα του Μονάχου το 1972, Γερμανίδα Ούλρικε Μάιφαρτ χρησιμοποιώντας την τεχνική κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με ισοφάριση του παγκοσμίου ρεκόρ, ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 ο Γιάτσεκ Φσόουα από την Πολωνία αναδείχθηκε πρώτος στους άνδρες με τη Ρόζμαρι Άκερμαν από την Ανατολική Γερμανία στην ίδια διοργάνωση να είναι η τελευταία αθλήτρια ή αθλητής που κατέκτησε τον Ολυμπιακό τίτλο με την προηγούμενη τεχνική. Τα παγκόσμια ρεκόρ πέρασαν στους χρήστες της μεθόδου από τις 5 Μαΐου 1978 για τις γυναίκες (Σάρα Σιμεόνι, Ιταλία) και από τις 25 Μαΐου 1980 για τους άνδρες (Γιάτσεκ Φσόουα).
Τεχνική
δεξιά|μικρογραφία| Σκίτσο που δείχνει την διαδρομή του άλτη -κατά τον παλμό του Φόσμπερι- πριν από το άλμα Η προσέγγιση στον παλμό Φόσμπερι του άλματος εις ύψος χαρακτηρίζεται από (τουλάχιστον) τα τελευταία τέσσερα ή πέντε βήματα να γίνονται σε μια καμπύλη, επιτρέποντας στον αθλητή να γέρνει αργά στη σειρά του, μακριά από την μπάρα. Αυτό επιτρέπει το κέντρο βάρους να χαμηλώνει ακόμη και πριν από την κάμψη του γόνατος, δίνοντας μεγαλύτερη χρονική περίοδο για την ώθηση για την απογείωση. 250px|δεξιά|μικρογραφία| Το τελείωμα του παλμού Φόσμπερι στο άλμα εις ύψος, σε προσπάθεια αθλήτριας Επιπλέον, κατά την απογείωση, η ξαφνική κίνηση από την κλίση από τα μέσα προς τα έξω προκαλεί μια περιστροφή του σώματος βοηθώντας το άλμα.
Κατά την άνοδο προς τα επάνω, ο αθλητής μπορεί προοδευτικά να λυγίσει τους ώμους, την πλάτη και τα πόδια σε μια κίνηση-σαν-κύλιση, κρατώντας όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του σώματος κάτω από τη μπάρα. Είναι θεωρητικά εφικτό το κέντρο μάζας του σώματος να περάσει κάτω από την μπάρα.
Αντίθετα το στυλ (παλμός) Στράντλ απαιτούσε δύναμη στο γόνατο απογείωσης και μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από σχετικά εύσωμους αθλητές, ενώ το Φόσμπερι φλοπ επέτρεψε σε λεπτούς αθλητές του ύψους να χρησιμοποιήσουν τον συντονισμό τους για καλύτερα αποτέλεσμα (επίδοση) και να μην διακινδυνεύσουν τυχόν τραυματισμούς στα γόνατα.
Κατά κύριο λόγο, οι αθλητές που χρησιμοποιούν τον παλμό του Φόσμπερι αξιοποιούν μια προσέγγιση μορφής "J", όπου οι τρεις έως πέντε πρώτοι βηματισμοί κατευθύνονται σε ευθεία γραμμή σε ενενήντα μοίρες ως προς την μπάρα, με τους τελευταίους τέσσερις έως πέντε να διατρέχουν σε μια καμπύλη.
Ο ίδιος ο Ντικ Φόσμπερι περνούσε τη μπάρα με τα χέρια του στα πλάγια, ενώ ορισμένοι άλλοι αθλητές σήμερα διαπερνούν από πάνω τη μπάρα με τα χέρια τους τεντωμένα στο πλάι ή ακόμα και πάνω από τα κεφάλια τους, βελτιστοποιώντας την κατανομή μάζας. Μελέτες της τεχνικής που έγιναν δεικνύουν ότι οι παραλλαγές ως προς την όλη προσέγγιση, την τεχνική του χεριού και άλλους παράγοντες μπορούν να προσαρμοστούν ούτως ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη απόδοση για κάθε αθλητή.
Για λόγους παρόμοιους με εκείνους που σημειώθηκαν ως μειονεκτήματα παραπάνω, η βέλτιστη ταχύτητα προσέγγισης κατά το φλοπ δεν είναι η φουλ ταχύτητα. Παρομοίως, η αύξηση του αριθμού των βημάτων πέραν των οκτώ ή δέκα δεν συνιστάται. Η γωνία απογείωσης προς τη μπάρα είναι συνήθως κάπου μεταξύ 15 - 30 μοιρών. Η γωνία δεν πρέπει να είναι πολύ χαμηλή.
Το «λυγισμένο» πόδι (το οποίο ωθείται πρώτα στον αέρα κατά την απογείωση) είναι πάντα το πιο κοντινό πόδι στη μπάρα του ύψους. Έτσι, κάποιος που χρησιμοποιεί μια απογείωση με το αριστερό πόδι (όπου το αριστερό πόδι μεταδίδει τη δύναμη άλματος και το τελευταίο αφήνει το έδαφος) θα πλησιάσει τη μπάρα από τη δεξιά πλευρά, λυγίζοντας προς τα αριστερά για να πλησιάσει ο δεξιός ώμος. Το δεξί πόδι θα πλανηθεί στον αέρα και το σώμα του άλτη περιστρέφεται αριστερόστροφα γύρω από τον κατακόρυφο άξονα για να προσεγγίσει η πλάτη του αθλητή τη μπάρα κατά την άλμα. Εκτός από τις κατευθύνσεις του ποδιού και των γοφών του αθλητή κατά την απογείωση, ο αθλητής θα πρέπει να κινεί το ένα ή και τα δύο χέρια στον αέρα προσδίδοντας έτσι ανοδική ορμή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμα εις ύψος
Σαν (ποταμός)
μικρογραφία|200x200εσ| Μνημείο που τοποθετήθηκε στην πηγή του ποταμού Σαν, στα σύνορα Ουκρανίας-Πολωνίας. μικρογραφία|200x200εσ| Διαρροή από τη λίμνη Σολίνα Ο Σαν (San, Сян, Saan) είναι ποταμός στη νοτιοανατολική Πολωνία και τη δυτική Ουκρανία, παραπόταμος του ποταμού Βιστούλα. Έχει μήκος 458 χιλιομέτρων (ο 6ος μεγαλύτερος ποταμός της Πολωνίας) και περιοχή λεκάνης απορροής 16.877 χλμ2 (τα 14.426 χλμ2 του στην Πολωνία).
Ετυμολογία
San στις πρωτο-ινδοευρωπαϊκές γλώσσες σημαίνει «ταχύτητα» ή «ταχεία ροή». Στις κελτικές γλώσσες, San σημαίνει «ποταμός».
Πορεία ποταμού
Ο Σαν πηγάζει από τα Καρπάθια Όρη, κοντά στο χωριό Σιάνκι, σε υψόμετρο 900 μέτρων, ακριβώς στα σύνορα Ουκρανίας-Πολωνίας (49.00278°N, 22.875°W) και στην ηπειρωτική λεκάνη απορροής, και αποτελεί τα σύνορα μεταξύ Πολωνίας και Ουκρανίας για περίπου τα πρώτα 50 χιλιόμετρα. Η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Πολωνίας, η Λίμνη Σολίνα, δημιουργήθηκε από ένα φράγμα στον ποταμό Σαν κοντά στο Λέσκο.
Ιστορία της περιοχής του ποταμού
Οι άνθρωποι είχαν εγκατασταθεί για πρώτη φορά στη νοτιοανατολική περιοχή της σημερινής Πολωνίας (το Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων) στους προϊστορικούς χρόνους. Στην προ-ρωμαϊκή εποχή διάφορες φυλές, συμπεριλαμβανομένων των Κελτών, των Γότθων και των Βανδάλων (πολιτισμός Πσέβορσκ και πολιτισμός Πούχοβ) κατέλαβαν την περιοχή. Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Ούγγροι και Σλάβοι εισέβαλαν στην περιοχή.
Η κοιλάδα του Σαν πρέπει να είχε γίνει σημαντικός εμπορικός δρόμος και άξονας ανθρώπινης εγκατάστασης ήδη από τον 9ο ή 10ο αιώνα. Η περιοχή στη συνέχεια έγινε μέρος του κράτους της Μεγάλης Μοραβίας. Μετά την εισβολή των ουγγρικών φυλών στην καρδιά της Μεγάλης Μοραβικής Αυτοκρατορίας γύρω στο 899, οι Λένδιοι της περιοχής δήλωσαν την πίστη τους στην Ουγγρική Αυτοκρατορία. Στη συνέχεια, η περιοχή έγινε τόπος διαμάχης μεταξύ της Πολωνίας, του Ρως του Κιέβου και της Ουγγαρίας, ξεκινώντας περίπου τον 9ο αιώνα. Αυτή η περιοχή αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 981 (από τον Νέστορα το Χρονικογράφο), όταν ο Μέγας Βλαδίμηρος Α΄ του Ρως του Κιέβου κατέλαβε την περιοχή στο δρόμο του προς την Πολωνία. Το 1018 επέστρεψε στην Πολωνία, το 1031 επανήλθε στη Ρωσία και το 1340 ανακτήθηκε από τον Καζίμιρ Γ΄ το Μέγα.
Κατά τη διάρκεια των ετών 966-1018, 1340-1772 (το Βοεβοδάτο Ρουθηνίας) και 1918-1939, η περιοχή ήταν μέρος της Πολωνίας. Μεταξύ 1772 και 1918 ανήκε στην Αυστριακή Αυτοκρατορία, η οποία έγινε η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία όταν εισήχθη η διπλή μοναρχία. Αυτή η περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής δυτικά και ανατολικά του Βοεβοδάτου Κάτω Καρπαθίων, ελεγχόταν από την Αυστρία για σχεδόν 120 χρόνια. Εκείνη την περίοδο ήταν γνωστή ως Γαλικία.
Ο ποταμός Σαν, που είδε πολλές μάχες στην ιστορία του, ήταν τόπος μάχης κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη. Στην αρχή της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία, οι πολωνικές δυνάμεις προσπάθησαν να υπερασπιστούν μια γραμμή κατά μήκος του Σαν από τις 6 Σεπτεμβρίου 1939, έως ότου οι γερμανικές δυνάμεις βγήκαν από τα προγεφυρώματα τους στις 12 Σεπτεμβρίου 1939.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Ποταμοί της Ουκρανίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βιστούλα Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης Κατηγορία:Σύνορα Ουκρανίας-Πολωνίας
Captain Marvel (ταινία)
Η ανάπτυξη της ταινίας ξεκίνησε τον Μάιο του 2013. Ανακοινώθηκε επίσημα τον Οκτώβριο του 2014 ως η πρώτη ταινία των Marvel Studios με γυναίκα πρωταγωνίστρια. Η Νικόλ Πέρλμαν και η Μεγκ ΛεΦόβ προσλήφθηκαν για να γράψουν την ταινία τον επόμενο Απρίλιο, αφού είχαν καταθέσει ξεχωριστές ιδέες για τον χαρακτήρα και είχαν δανειστεί στοιχεία από την ιστορία των κόμικς του 1971, του Ρόι Τόμας, "Kree–Skrull War". Η Λάρσον ανακοινώθηκε στον ρόλο της Ντάνβερς στη Διεθνή Comic-Con του Σαν Ντιέγκο το 2016, με τους Μπόντεν και Φλεκ να προσλαμβάνονται για την σκηνοθεσία τον Απρίλιο του 2017. Η Ρόμπερτσον-Ντουόρετ προσλήφθηκε, σύντομα, για να ξαναγράψει το σενάριο, ενώ οι υπόλοιποι ηθοποιοί προστέθηκαν μέχρι να αρχίσουν τα γυρίσματα. Τα εξωτερικά γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2018, ενώ τα εσωτερικά ξεκίνησαν τον Μάρτιο στην Καλιφόρνια και ολοκληρώθηκαν στην Λουιζιάνα τον Ιούλιο του 2018. Ορισμένοι ηθοποιοί επιστρέφουν στους ρόλους τους από προηγούμενες ταινίες του MCU, ανάμεσα στους οποίους ο Τζάκσον και ο Γκρεγκ, τους οποίους έκαναν, ψηφιακά, να μοιάζουν νεότεροι σε ηλικία για να ταιριάζουν με το σκηνικό της ταινίας που λαμβάνει χώρα την δεκαετία του 1990.
Το Captain Marvel έκανε πρεμιέρα στο Λονδίνο στις 27 Φεβρουαρίου 2019, ενώ κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις Η.Π.Α. στις 8 Μαρτίου ως μέρος της τρίτης φάσης του MCU. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 7 Μαρτίου 2019. Η ταινία ξεπέρασε τα $1.1 δισεκατομμύρια παγκοσμίως, κάνοντας την την πρώτη ταινία με υπερήρωες που πρωταγωνιστεί γυναίκα και ξεπέρασε το φράγμα του ενός δισεκατομμυρίου. Έγινε η πέμπτη πιο εμπορική ταινία του 2019 και η 23η πιο εμπορική ταινία όλων των εποχών κατά τη διάρκεια της διανομής της στους κινηματογράφους. Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τις ερμηνείες των ηθοποιών, κυρίως της Λάρσον. Μία συνέχεια, με τίτλο The Marvels, είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 10 Νοεμβρίου 2023.
Πλοκή
To 1995, στην πρωτεύοσα της Αυτοκρατορίας των Κρι, τον πλανήτη Χάλα, το μέλος της ομάδας Starforce, η Βερς πάσχει από αμνησία και βλέπει συχνά εφιάλτες με μία μεγαλύτερη γυναίκα. Ο μέντορας και διοικητής της, ο Γιον-Ρογκ, εκπαιδεύει την Βερς να μάθει να ελέγχει τις δυνάμεις της, ενώ η Υπέρτατη Νοημοσύνη, η τεχνητή νοημοσύνη που ελέγχει τους Κρι, την παροτρύνει να έλέγχει τα συναισθήματα της.
Κατά την διάρκεια μίας αποστολής για να σώσουν έναν μυστικό πράκτορα που έχει διεισδύσει σε μια ομάδα από Σκραλς, εξωγήινους που μπορούν να αλλάζουν μορφή, με τους οποίους οι Κρι είναι σε πόλεμο, η Βερς πιάνεται αιχμάλωτη από τον διοικητή των Σκραλς, τον Τάλος. Μία ανίχνευση από τις αναμνήσεις της Βερς τους οδηγεί στην Γη. Η Βερς το σκάει και προσγειώνεται ανώμαλα στο Λος Άντζελες. Η παρουσία της προσελκύει τους πράκτορες της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α., τον Νικ Φιούρι και τον Φιλ Κόλσον, των οποίων η ερεύνα διακόπτεται από μία επίθεση από Σκραλς. Η Βερς, στη μάχη που ακολουθεί, ανακτά έναν κρύσταλλο που περιέχει τις αναμνήσεις που της έχουν αφαιρεθεί, ενώ ο Φιούρι σκοτώνει έναν Σκραλ που παριστάνει τον Κόλσον.
Πετούν στην Λουιζιάνα για να συναντήσουν την πρώην πιλότο Μαρία Ράμπο, το τελευταίο άτομο που είδες την Βερς και την Λόσον ζωντανές. Η Ράμπο και η κόρη της, η Μόνικα, αποκαλύπτουν ότι η Βερς είναι η Κάρολ Ντάνβερς, η οποία κάποτε ήταν σαν οικογένεια για αυτές. Ο Τάλος έρχεται άοπλος και εξηγεί ότι οι Σκραλς είναι πρόσφυγες που ψάχνουν για ένα νέο σπίτι και ότι η Λόσον ήταν η Μαρ-Βελλ, ήταν μία επιστήμονας των Κρι που αποστάτησε για να τους βοηθήσει. O Τάλος του βάζει να δουν την εγγραφή από το μαύρο κουτί του είκόπτερου της Λόσον, το οποίο κάνει την Ντάνβερς να θυμηθεί την σύγκρουση: ο Γιον-Ρογκ σκότωσε την Μαρ-Βελλ για να την αποτρέψει από το να καταστρέψει τον κινητήρα πριν οι Κρι μπορέσουν να τον ανακτήσουν. Καταστρέφοντας τον κινητήρα μόνη της, η Ντάνβερς απορροφά την ενέργεια που απελευθερώθηκε από την έκρηξη, αποκτώντας δυνάμεις αλλά χάνοντας την μνήμη της.
Η Ντάνβερς, ο Τάλος, ο Φιούρι και η Ράμπο εντοπίζουν το κρυφό εργαστήριο της Λόσον, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από την Γη, όπου η Λόσον έκρυψε αρκετούς Σκραλς, ανάμεσα τους και την οικογένεια του Τάλος αλλά και το Τεσσεράκτιο, την πηγή ενέργειας για τον κινητήρα της Λόσον. Εκεί, η Ντάνβερς πιάνεται αιχμάλωτη από την Starforce και αντιμετωπίζει την Υπέρτατη Νοημοσύνη. Η Ντάνβερς αφαιρεί το εμφύτευμα των Κρι που περιόριζε τις δυνάμεις της κατά την διάρκεια της διαμάχης τους, επιτρέποντας της να φτάσει στις πλήρεις δυνατότητες της. Στην μάχη που ακολουθεί, ο Φιούρι παίρνει πίσω την Γκους, η οποία αποκαλύπτεται ότι είναι ένα είδος εξωγήινου που ονομάζεται Φλέρκεν. Η Γκους καταπίνει το Τεσσεράκτιο και γρατζουνάει τον Φιούρι, τυφλώνοντας το αριστερό του μάτι. Η Ντάνβερς καταστρέφει μία βόμβα των Κρι, αναγκάζοντας τον διοικητή των Κρι, Ρόναν τον Κατήγορο και τους υφιστάμενους του να υποχωρήσουν.
Η Ντάνβερς νικάει τον Γιον-Ρογκ και τον στέλνει στον Χάλα με μία προειδοποίηση για την Υπέρτατη Νοημοσύνη. Στην συνέχεια, φεύγει για να βοηθήσει τους Σκραλς να βρουν μία νέα πατρίδα, αφήνοντας στον Φιούρι έναν τροποποιημένο βομβητή για να επικοινωνήσει μαζί της σε περίπτωση επείγουσας κατάστασης. Ο Φιούρι συντάσσει μια πρωτοβουλία για να εντοπίσει ήρωες όπως η Ντάνβερς, ονομάζοντας την από το παρατσούκλι της στην Πολεμική Αεροπορία, "Εκδικητής". Στην πρώτη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, η οποία είναι τοποθετημένη στο 2018, ο ενεργοποιημένος βομβητής παρακολουθείται από τους Εκδικητές όταν η Ντάνβερς εμφανίζεται και ψάχνει τον Φιούρι.. Στην δεύτερη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, η Γκους σκαρφαλώνει στο γραφείο του Φιούρι και βγάζει από μέσα της το Τεσσεράκτιο.
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Επιπλέον μέλη του Starforce περιλαμβάνουν τον Αλγκενίς Πέρεζ Σότο ως Αττ-Λας, τον σκοπευτή της ομάδας και τον Ρουν Τέμτε ως Μπρον-Τσαρ, τον "μεγαλύτερο, δυνατότερο τύπο που πολεμάει με τις γροθιές του". Οι Ακίρα και Αζάρι Ακμπάρ υποδύονται την κόρη της Μαρία, Μόνικα Ράμπο, σε ηλικία έντεκα και πέντε ετών, αντίστοιχα. Η Σάρον Μπλιν υποδύεται την Σόρεν, την σύζυγο του Τάλος. Ο Ρόμπερ Καζίνσκι εμφανίζεται ως ένας μηχανόβιος με το παρατσούκλι "Ο Δον". Ο Βικ Σαχέι παίζει τον Τόρφαν, ενώ ό Τσούκου Μόντου υποδύεται τον κατάσκοπο των Κρι, Σοχ-Λαρρ. Ο Κόλιν Φόρντ εμφανίζεται ως ο αδελφός της Ντάνβερς, Στιβ, και ο Κέννεθ Μίτσελ παίζει τον πατέρα τους. Η γάτα της Ντάνβερς από τα κόμικς Τσιούι (πήρε το όνομα της από τον χαρακτήρα του Star Wars Τσουμπάκα) εμφανίζεται στην ταινία, μετονομασμένη σε Γκους, από τον χαρακτήρα του Top Gun (1986), Νικ "Γκους" Μπράντσο. Το όνομα της αλλάχθηκε επειδή το Star Wars είναι μία επίκαιρη σειρά ταινιών και δεν έχει κάποια σχέση με την Ντάνβερς, σε αντίθεση με το Top Gun που έχει σχέση με πιλότους. Την Γκους υποδύονται τέσσερις διαφορετικές γάτες, η καθεμία επιλεγμένη για τις ενέργειες της και την προσωπικότητα της, ο Ρέτζι, ο Άρτσι, ο Ρίζο και ο Γκόνζο.
Οι αληθινοί πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας, Μάθιου "Αράχνη" Κίμμελ και Στίβεν "Κατζούν" Ντελ Μπάνιο εμφανίζονται ως οι εαυτοί τους. Ο Ντελ Μπάνιο πέθανε λίγους μήνες πριν την κυκλοφορία της ταινίας, η οποία είναι αφιερωμένη στην μνήμη του. Η σεναριογράφος του κόμικςCaptain Marvel Κέλι Σου ΝτεΚόνικ κάνει μία σύντομη εμφάνιση ως μία περαστικός του σιδηροδρομικού σταθμού, και ο Σταν Λι, ο συν-δημιουργός της Captain Marvel, εμφανίζεται μετά τον θάνατο του, ως ο εαυτός του λέγοντας τα λόγια που είχε στην σύντομη του εμφάνιση στο Mallrats (1995). Στην πρώτη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, επιστρέφουν στους ρόλους τους από το MCU, ο Κρις Έβανς ως Στιβ Ρότζερς, η Σκάρλετ Τζοχάνσον ως Νατάσα Ρομανόφ, ο Μαρκ Ράφαλο ως Μπρους Μπάνερ και ο Ντον Τσιντλ ως Τζέιμς Ρόουντς.
Βικτωρία της Γαλλίας (1733–1799)
Η Βικτωρία της Γαλλίας (Victoire de France, 1733 - 1799) ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα και έβδομη κόρη του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας Λεστσύνσκα.
Captain Marvel (ταινία)
Σημειώσεις
<references group="N"/>
Βικτωρία της Γαλλίας (1733–1799)
Παιδική ηλικία
Η Βικτωρία Λουίζα Μαρία Θηρεσία γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Σε αντίθεση με τα μεγαλύτερα αδέρφια της, η Βικτωρία δεν μεγάλωσε στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Αντίθετα, τον Ιούνιο του 1738 στάλθηκε να ζήσει στο Αββαείο του Φοντεβρώ μαζί με τις μικρότερες αδελφές της, Σοφία, Θηρεσία και Λουίζα επειδή το κόστος της εκπαίδευσής τους στις Βερσαλλίες θεωρήθηκε υπερβολικά ακριβό από τον Καρδινάλιο Φλερύ. Έμεινε εκεί μέχρι την ηλικία των δεκαπέντε ετών. Σύμφωνα με την κυρία Ενριέτ Καμπάν, η Βικτωρία και οι αδερφές της είχαν μάλλον μια τραυματική ανατροφή στο Φοντεβρώ και δεν τους δόθηκε μεγάλη παιδεία: "''Ο Καρδινάλιος Φλερύ, ο οποίος στην πραγματικότητα είχε το πλεονέκτημα της αποκατάστασης των οικονομικών, έφερε αυτό το σύστημα οικονομίας μέχρι να αποκτήσει από τον βασιλιά το κόστος της ανατροφής των τεσσάρων νεότερων πριγκιπισσών, που ανατράφηκαν ως κανονικά κορίτσια σε ένα μοναστήρι μακριά από το δικαστήριο. Η κυρία Λουίζα με διαβεβαίωσε ότι στην ηλικία των δώδεκα ετών δεν ήξερε ολόκληρο το αλφάβητο και δυσκολευόταν να διαβάσει μέχρι την επιστροφή της στις Βερσαλλίες. Η κυρία Βικτωρία καταλόγισε ορισμένους παροξυσμούς τρόμου, από τους οποίους δεν κατάφερε ποτέ δεν κατάφερε ποτέ να αναρρώσει, στους βίαιους συναγερμούς που έζησε στο Αββαείο του Φοντεβρώ, όποτε την έστελναν, με έκτακτο τρόπο, για να προσευχηθεί μόνη της στο θησαυροφυλάκιο όπου προσεύχονταν οι αδελφές. Ένας κηπουρός που ανήκε στην μονή πέθανε τρελός. Η ταφή του, χωρίς τους τοίχους, ήταν κοντά σε ένα παρεκκλήσι της μονής, όπου οι πριγκίπισσες οδηγήθηκαν για να επαναλάβουν τις προσευχές για τους πεθαμένους. Οι προσευχές τους διακόπηκαν από τις κραυγές του πεθαμένου ανθρώπου''".
Captain Marvel (ταινία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμνησία σε ταινίες Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Captain Marvel (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στα 1990s Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο διάστημα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φανταστικούς πλανήτες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Λουιζιάνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη Κατηγορία:Ταινίες της Τρίτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Crossover ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Βικτωρία της Γαλλίας (1733–1799)
Κατά τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΕ΄
Στις 24 Μαρτίου του 1748, που ήταν δεκαπέντε ετών και δεν θεωρείτο πλέον παιδί, η Βικτωρία έγραψε στον πατέρα της τον βασιλιά και ζήτησε με επιτυχία την άδεια να επιστρέψει στο βασίλειο. Τον Νοέμβριο του 1750, την ακολούθησαν οι αδερφές της Σοφία και Λουίζα. Παρόλο που η εκπαίδευσή τους είχε παραμεληθεί στο μοναστήρι, κατάφεραν να λάβουν μια καλή μόρφωση ενθαρρυμένες από τον αδελφό τους Λουδοβίκο Φερδινάνδο, με τον οποίο αμέσως σχημάτισαν στενή σχέση: «''Όταν οι πριγκίπισσες, ακόμα πολύ νέες, επέστρεψαν στο βασίλειο, απολάμβαναν τη φιλία του αδερφού τους και επωφελήθηκαν από τις συμβουλές του. Αφιερώνονταν με ενθουσιασμό στη μελέτη και εγκατέλειψαν σχεδόν όλο τον ελεύθερο χρόνο τους. Κατάφεραν να γράψουν τα γαλλικά σωστά και να αποκτήσουν μια καλή γνώση της ιστορίας. Τα ιταλικά, τα αγγλικά, τα ανώτερα μαθηματικά, η στροφή και η κλήση, γεμίζουν διαδοχικά τις στιγμές αναψυχής τους''».
Η Βικτωρία είχε επιτυχία στο βασίλειο και στον πατέρα της με τη ζωντανή αυτοπεποίθησή της και τη γοητεία της. Θεωρήθηκε επίσης ως όμορφη και περιγράφηκε: "Η κυρία Βικτωρία ήταν όμορφη και πολύ χαριτωμένη, η επιδεξιότητά της, η εμφάνιση και το χαμόγελό της ήταν τέλεια σύμφωνα με την καλοσύνη της καρδιάς της" και "ήταν όμορφη, με καφέ μάτια, φρέσκια επιδερμίδα [...] και ένα λαμπερό χαμόγελο, που έδινε την αίσθηση της ευτυχίας και της υγείας, η οποία, μαζί με την επιθυμία της να ευχαριστήσει, ακτινοβολούσε από όλη της την προσωπικότητα." Το 1753 προτάθηκε να παντρευτεί τελικά τον γαμπρό της, τον Φερδινάνδο ΣΤ΄ της Ισπανίας, καθώς η σύζυγός του, Βαρβάρα της Πορτογαλίας, ήταν σοβαρά άρρωστη εκείνη τη στιγμή και πίστευαν ότι θα πεθάνει. Ωστόσο, η βασίλισσα της Ισπανίας επέζησε από την ασθένειά της και έζησε άλλα πέντε χρόνια. Η Βικτωρία δεν παντρεύτηκε ποτέ. Με το χρόνο, έγινε υπέρβαρη και για αυτό ο πατέρας της ο βασιλιάς ήρθε να την αποκαλούσε "Coche" (γουρούνι).
Η Βικτωρία, όπως και οι αδελφές της, είχε στενή σχέση με τον αδελφό της, θεωρούσε τη μητέρα της ως πρότυπο και ακολούθησε την αδελφή της Αδελαΐδα στην εκστρατεία της ενάντια στην επιρροή της Μαρκησίας ντε Πομπαντούρ και των υπόλοιπων ερωμένων του πατέρα τους. Σε αντίθεση με την παλαιότερη αδελφή της Αδελαΐδα, η Βικτωρία χαρακτηρίστηκε ως "καλή, γλυκιά και ευχάριστη" και άρεσε πολύ τόσο στην κοινωνία όσο στο προσωπικό της.
Το 1770, η δεκατετράχρονη αυστριακή πριγκίπισσα Μαρία Αντουανέττα παντρεύτηκε τον ανιψιό της Βικτωρίας, τον μελλοντικό Λουδοβίκο ΙΣΤ΄. Λόγω της στενής σχέσης μεταξύ του Δελφίνου και των θείων του, η Μαρία Αντουανέττα είχε καλές σχέσεις με τις θείες του συζύγου της τα πρώτα της χρόνια. Η Βικτωρία και οι αδερφές της συνόδευαν την Μαρία Αντουανέττα στις επίσημες αποστολές. Η στενή σχέση τους με τη Μαρία Αντουανέττα, ωστόσο, σταμάτησε το 1772, αφού η προσπάθεια να πείσουν τη Μαρία Αντουανέττα να ταπεινώσει μια από τις ερωμένες του Λουδοβίκου ΙΕ΄ ματαιώθηκε, ένα σχέδιο το οποίο καθοδηγήθηκε από την Αδελαΐδα και υποστηρίχτηκε από τη Βικτωρία και τη Σοφία.
Κατά τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄
Από τον Απρίλιο του 1774, η Βικτωρία και οι αδελφές της παρέστησαν στον θάνατο του πατέρα τους Λουδοβίκου ΙΕ΄ από την ευλογιά στις 10 Μαΐου. Οι αδελφές μάλιστα μολύνθηκαν από τον πατέρα τους και κρατήθηκαν σε καραντίνα σε ένα μικρό σπίτι κοντά στο Παλάτι του Σουαζύ, το οποίο εκκενώθηκε μέχρι την ανάρρωσή τους.
Ο ανιψιός τους επέτρεψε στις αδερφές να κρατήσουν τα διαμερίσματά τους στο Παλάτι των Βερσαλλιών και συνέχισαν να παρευρίσκονται σε δεξιώσεις- όπως για παράδειγμα στην επίσκεψη του Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄, ο οποίος φέρεται να είχε γοητέψει την Αδελαΐδα. Οι αδερφές συνέχισαν να είναι έμπιστες του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και διατηρούσαν επίσης μια καλή σχέση με την ανιψιά τους, την πριγκίπισσα Ελισάβετ Φιλιππίνη της Γαλλίας, και την επισκέπτονταν συχνά στο σπίτι της στο Μοντρέιλ.
Επανάσταση και μετέπειτα ζωή
Η Αδελαΐδα και η Βικτωρία δραπέτευσαν το 1791 για την Ρώμη. Το 1796, η Αδελαΐδα και η Βικτωρία έφυγαν από τη Ρώμη για τη Νάπολη, όπου η αδερφή της Μαρίας Αντουανέττας, Μαρία Καρολίνα, ήταν βασίλισσα και εγκαταστάθηκαν στο Ανάκτορο της Καζέρτα. Η βασίλισσα Μαρία Καρολίνα βρήκε τη παρουσία τους στη Νάπολη δύσκολη: «Έχω το φοβερό μαρτύριο να φιλοξενώ τις δύο γριες πριγκίπισσες της Γαλλίας με ογδόντα άτομα στην οπισθοδρόμησή τους και σε κάθε υποτιθέμενη ακαταστασία...Οι ίδιες τελετές είχαν παρατηρηθεί στο εσωτερικό των διαμερισμάτων τους παλαιότερα στις Βερσαλλίες». Όταν η Νάπολη εισέβαλε στη Γαλλία το 1799, έφυγαν για την Κέρκυρα και τελικά εγκαταστάθηκε στην Τεργέστη, όπου η Βικτωρία πέθανε από κακοήθη όγκο στον μαστό. Η Αδελαΐδα πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Τα σώματά τους στάλθηκαν στη Γαλλία και θάφτηκαν στο βασιλικό νεκροταφείο του Αγίου Διονυσίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι πολωνικής καταγωγής Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Στάδιο Ναγκιέρντεϊ
Το Στάδιο Ναγκιέρντεϊ (ουγγρικά: Nagyerdei Stadion) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας. Είναι η έδρα της Ντέμπρετσενι ΒΣΚ. Με χώρο για 20.340 θεατές, το Στάδιο Ναγκιέρντεϊ έχει την τρίτη μεγαλύτερη χωρητικότητα από οποιοδήποτε ουγγρικό γήπεδο ποδοσφαίρου, πίσω από την Αρένα Πούσκας και το Στάδιο Φερεντσβάρος. Το στάδιο φιλοξενεί κυρίως τους εντός έδρας αγώνες της Ντέμπρετσενι ΒΣΚ. Άνοιξε την 1η Μαΐου 2014 και ο πρώτος επίσημος αγώνας διεξήχθη μεταξύ της Ντέμπρετσενι και της Ούιπεστ ΦΚ για το Πρωτάθλημα Ουγγαρίας της σεζόν 2013–14, που έληξε με νίκη 3–1 για τη γηπεδούχο ομάδα.
Εκτός από τη φιλοξενία αγώνων της Ντέμπρετσενι, το στάδιο φιλοξενεί επίσης αγώνες της Εθνικής Ουγγαρίας. Στο στάδιο υπάρχουν επίσης σουίτες για συνέδρια και δεξιώσεις και ένα κατάστημα που πουλά προϊόντα της Ντέμπρετσενι.
Δημήτριος Τσιριμώκος
Ο Δημήτριος Τσιριμώκος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ιωάννη Τσιριμώκου. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Φθιώτιδας στις εκλογές του 1865 και επανεξελέγη σε αυτές του 1869, του 1872, του 1873 και του 1874.
Γιος του ήταν ο Ιωάννης Δ. Τσιριμώκος, δικηγόρος και βουλευτής.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Οικογένεια Τσιριμώκου
Ελεύθερο Λογισμικό και Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα
Ως Ελεύθερο Λογισμικό και Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα (συντ. ΕΛ/ΛΑΚ, αγγλικά: FOSS / Free and Open Source Software) ορίζεται το λογισμικό το οποίο μπορεί να κατηγοριοποιηθεί και ως ελεύθερο λογισμικό και ως λογισμικό ανοικτού κώδικα. Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί, να αντιγραφεί, να μελετηθεί και να τροποποιηθεί με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς να απαιτείται ειδική άδεια από τον δημιουργό του, αφού ο πηγαίος κώδικας του λογισμικού είναι ανοικτός (δημόσια διαθέσιμος).
Διαφορές
Όπως προκύπτει λοιπόν από τον παραπάνω ορισμό, το ΕΛ/ΛΑΚ καθιστά τον πηγαίο κώδικά του διαθέσιμο στον τελικό χρήστη. Συνεπώς, προωθεί έναν διαφορετικό τρόπο διάθεσης λογισμικού σε σχέση με το ιδιόκτητο λογισμικό, του οποίου η χρήση και ο πηγαίος κώδικας διέπονται από αυστηρές άδειες πνευματικής ιδιοκτησίας· και του οποίου ο πηγαίος κώδικας είναι κατά κανόνα μη διαθέσιμος στον τελικό χρήστη (για τον λόγο αυτό λέγεται και λογισμικό κλειστού κώδικα).
Αξίζει να σημειωθεί, πως οι διάφορες άδειες διάθεσης του ΕΛ/ΛΑΚ χειρίζονται διαφορετικά την πιθανότητα ανάμειξής του με κάποιο λογισμικό κλειστού κώδικα. Υπάρχουν κάποιες άδειες λογισμικού, όπως η Apache και η BSD, οι οποίες, υπό προϋποθέσεις, επιτρέπουν την ενσωμάτωση του πηγαίου κώδικα σε ιδιόκτητο λογισμικό· ενώ άλλες, όπως η GPL, δεν το επιτρέπουν σε καμία περίπτωση, καθώς ορίζουν, πως όποιο άλλο λογισμικό ενσωματώσει τον κώδικά τους, θα πρέπει να διατίθεται υπό την ίδια άδεια. Παρόμοια παραδείγματα αποτελούν κάποιες διανομές Linux, οι οποίες επιτρέπουν την ύπαρξη ιδιόκτητου λογισμικού, είτε μέσω εγκατάστασης τους από τον χρήστη στο σύστημα (π.χ. Fedora, όπου το σύστημα εγκαθίσταται ως ελεύθερο λογισμικό, όμως ο χρήστης μπορεί μετέπειτα να εισάγει και ιδιόκτητο), είτε μέσω μικρών τμημάτων ιδιόκτητου λογισμικού τα οποία είναι παρόντα στον κοινό πυρήνα του Linux (με την μορφή δυαδικού κώδικα μόνο, binary blobs). Παραδείγματα διανομών Linux, που δεν επιτρέπουν την εγκατάσταση ιδιόκτητου λογισμικού, αλλά διαθέτουν και πυρήνα Linux ο οποίος έχει εκκαθαριστεί από την όποια παρουσία ιδιόκτητου λογισμικού, είναι το Trisquel και το Parabola.
Πρακτικά χαρακτηριστικά
Στα πλεονεκτήματα του ΕΛ/ΛΑΚ περιλαμβάνονται, το χαμηλότερο κόστος απόκτησης (στην πραγματικότητα ένα τεράστιο ποσοστό του λογισμικού αυτού του τύπου διατίθεται δωρεάν· δεν καθορίζει όμως το αν κάποιο λογισμικό είναι ΕΛ/ΛΑΚ ή όχι το αν είναι δωρεάν), η σταθερότητα, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και η ασφάλεια ενάντια στο κακόβουλο λογισμικό (η δημόσια διάθεση του κώδικα προσελκύει άτομα που θέλουν να συνεισφέρουν εθελοντικά στην ανάπτυξη του λογισμικού — όσο περισσότερα άτομα ασχολούνται με την ανάπτυξη του λογισμικού, τόσο πιο πιθανό γίνεται να εντοπιστεί έγκαιρα ένα προγραμματιστικό σφάλμα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε δυσλειτουργία ή κάποιο κενό ασφάλειας). Στις περιπτώσεις όπου το ΕΛ/ΛΑΚ διατίθεται δωρεάν, διατίθεται «ως έχει» και ο δημιουργός αποποιείται κάθε ευθύνης έναντι του τελικού χρήστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό ανοικτού κώδικα
Πλανητάριο του Μιλάνου
thumb|right|Ο αστρικός προβολέας Zeiss star project of the Planetario Το Πλανητάριο του Μιλάνου (ιταλ. Planetario di Milano) είναι το μεγαλύτερο και σημαντικότερο πλανητάριο σε ολόκληρη την Ιταλία. Βρίσκεται στους Κήπους της Πόρτα Βενέτσια, στο διαμέρισμα Πόρτα Βενέτσια του Μιλάνου. Ιδρύθηκε το έτος 1930 και βρίσκεται σχεδόν συνεχώς σε λειτουργία από τότε μέχρι σήμερα.
Το κτίριο του πλανηταρίου εγκαινιάσθηκε στις 20 Μαΐου 1930. Σχεδιάσθηκε από τον αρχιτέκτονα Πιέρο Πορταλούππι για λογαριασμό του Ουλρίκο Οέπλι (Ulrico Hoepli), ο οποίος το δώρισε στην πόλη του Μιλάνου. Η βάση του είναι οκταγωνική με διάμετρο αντίστοιχου κύκλου 19,6 μέτρα, ενώ έχει συνολική χωρητικότητα τριακοσίων θεατών. Ο θόλος του είναι ακόμη διακοσμημένος με τον ορίζοντα του Μιλάνου όπως αυτός ήταν το 1930 (π.χ. χωρίς τον Πύργο της Πιρέλλι).
Οι παραδοσιακές προβολές γίνονται με έναν αστρικό προβολέα τύπου «Zeiss IV», σε χρήση από το 1968.
Το Πλανητάριο του Μιλάνου δέχεται περί τους 100.000 επισκέπτες ανά έτος. Χρησιμεύει επίσης ως έδρα του «Κύκλου Αστρόφιλων του Μιλάνου» (Circolo Astrofili di Milano), που είναι ο παλαιότερος και σημαντικότερος σύλλογος ερασιτεχνικής αστρονομίας στην πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιλανου Πλανηταριο
Νέο Γήπεδο Παναθηναϊκού
To νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού είναι γήπεδο ποδοσφαίρου που προβλέπεται να κατασκευαστεί στον Βοτανικό για να αποτελέσει τη νέα έδρα του Παναθηναϊκού στο πλαίσιο της Διπλής Ανάπλασης των περιοχών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και του Βοτανικού. Το έργο εγκρίθηκε με Προεδρικό Διάταγμα από το 2013. Ο Δήμος Αθηναίων, ως ιδιοκτήτης του γηπέδου, έχει τη γενική ευθύνη για την πραγματοποίηση του εγχειρήματος, που βασίζεται στο μνημόνιο συναντίληψης που υπεγράφη μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου, του Δήμου Αθηναίων, του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου, ΑΕΠ Ελαιώνα και ΠΑΕ Παναθηναϊκού. Το γήπεδο θα κατασκευαστεί από την κοινοπραξία Άκτωρα-Τέρνα-Μυτιληναίος σύμφωνα με το άνοιγμα των προσφορών ενδιαφερόμενων αναδόχων στις 2 Φεβρουαρίου 2023 από τον Δήμο Αθηναίων. Oι εργασίες ανέγερσης του νέου γηπέδου της ομάδας ξεκίνησαν τον Μάϊο του 2023 και πρόκειται να ολοκληρωθούν μεσα σε 36 μήνες δηλαδή τον Μάιο του 2026.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παναθηναικου Παναθηναικου Κατηγορία:Παναθηναϊκός Α.Ο. Κατηγορία:Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)
Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις
Οι Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις (القوات المسلحة السودانية) είναι οι στρατιωτικές δυνάμεις της Δημοκρατίας του Σουδάν. Το 2011, το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών υπολόγισε τον αριθμό των τακτικών δυνάμεων σε 109.300 άτομα, ενώ το 2016–2017, οι παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης είχαν 40.000 μέλη που συμμετείχαν στον Εμφύλιο Πόλεμο της Υεμένης (εκ των οποίων 10.000 επέστρεψαν στο Σουδάν έως τον Οκτώβριο του 2019).
Οι Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις σήμερα είναι εξοπλισμένες κυρίως με σοβιετικά, ρωσικά, κινεζικά, ουκρανικά και σουδανικά κατασκευασμένα όπλα. Έχουν μια εταιρεία παραγωγής όπλων που ονομάζεται Military Industry Corporation. Σημαντικά στοιχεία διατέθηκαν από τις ομάδες εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για το Σουδάν σχετικά με τις προμήθειες όπλων στις σουδανικές δυνάμεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατός στην Αφρική
Αραβουργήματα (Γκόγκολ)
Αραβουργήματα (ρωσικός τίτλος: Арабески) είναι συλλογή έργων που έγραψε και συγκέντρωσε ο Νικολάι Γκόγκολ. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε δύο τόμους τον Ιανουάριο του 1835.
Η συλλογή αποτελείται από δύο μέρη και είναι ποικιλόμορφη ως προς το περιεχόμενο, εξ ου και το όνομα: Αραβουργήματα, ένας τύπος αραβικού σχεδίου όπου όπου οι γραμμές τυλίγονται η μία γύρω από την άλλη και εμφανίζονται γεωμετρικά σχήματα, φύλλα, λουλούδια και ζωικά στοιχεία, όλα ανάμικτα. Στη συλλογή περιλαμβάνονται άρθρα για τη γεωγραφία και την τέχνη, χρονικά, ιστορικές σημειώσεις, καθώς και έργα μυθοπλασίας όπως Λεωφόρος Νιέφσκι, Το πορτραίτο και Το ημερολόγιο ενός τρελού, τα οποία το 1843 συμπεριέλαβε στις Ιστορίες της Πετρούπολης.
Τα άρθρα αντιπροσωπεύουν τις απόψεις και τις ιδέες του Νικολάι Γκόγκολ για την παιδαγωγική, για τη λογοτεχνία και την τέχνη.
Στο Λίγα λόγια για τον Πούσκιν, εκφράζει μια προσωπική άποψη για τον Αλεξάντρ Πούσκιν, Ο Γκόγκολ γνώρισε τον Αλεξάντρ Πούσκιν το 1831 και η φιλία του με τον διάσημο ποιητή της Ρωσίας είχε μεγάλη επίδραση στη ζωή και το έργο του. Τον χαρακτηρίζει ως έναν από τους μεγαλύτερους Ρώσους εθνικούς ποιητές, εποχή που οι περισσότεροι κριτικοί λογοτεχνίας δεν έδειχναν ενδιαφέρον ή υποτιμούσαν το έργο του.
Στο άρθρο Σχετικά με τα τραγούδια της Μικρορωσίας (σημερινή Ουκρανία, τόπος καταγωγής του) ορίζει τη λαϊκή τέχνη ως έκφραση της εθνικής ζωής και της λαϊκής συνείδησης, ως απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ρωσική λογοτεχνία.. Σε ένα άρθρο για τον πίνακα του Καρλ Μπριουλόφ Η τελευταία ημέρα της Πομπηίας εκφράζει τις απόψεις του και κάνει μια θεμελιώδη αξιολόγηση των φαινομένων της ρωσικής τέχνης.
Περιλαμβάνονται επίσης δύο κεφάλαια από το ιστορικό μυθιστόρημα με τίτλο Χέτμαν, ημιτελές ιστορικό μυθιστόρημα από το οποίο έχουν διασωθεί τέσσερα αποσπάσματα, δύο από τα οποία δημοσιεύτηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του συγγραφέα. Η υπόθεση αναφέρεται στην εποχή του αγώνα των Κοζάκων ενάντια στους Πολωνούς εισβολείς - αυτό το θέμα εμφανίζεται πληρέστερα στο μυθιστόρημα Ταράς Μπούλμπα (1835).
Μια ματιά στη σύνθεση της Μικρορωσίας, έργο άγνωστο μέχρι σήμερα, είναι ένα άρθρο που είχε προηγηθεί του ιστορικού έργου που σκόπευε να γράψει ο Γκόγκολ Ιστορία της Μικρορωσίας, για την ιστορία της Ουκρανίας. Οι βιογράφοι του δεν μπόρεσαν ποτέ να βρουν χειρόγραφα ή οποιοδήποτε υλικό που να δείχνει ότι γράφτηκε ποτέ. Σε μια επιστολή του προς τον Μιχαΐλο Μαξίμοβιτς με ημερομηνία 9 Νοεμβρίου 1833, ο Γκόγκολ έγραψε για το σχέδιό του: «Τώρα άρχισα να ασχολούμαι με την ιστορία της μοναδικής μας φτωχής Ουκρανίας. Τίποτα δεν είναι πιο χαλαρωτικό από την ιστορία. Οι σκέψεις μου αρχίζουν να ρέουν πιο ήσυχα. Μου φαίνεται ότι θα το γράψω, ότι θα πω πολλά που δεν έχουν ειπωθεί πριν από εμένα».
Περιεχόμενα της συλλογής
μικρογραφία|250x250εσ|Η τελευταία ημέρα της Πομπηίας, [[Καρλ Μπριουλόφ (1830–1833)
]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Νουβέλες του Νικολάι Γκόγκολ
Μανουέλ ντα Κόστα
Ο Μανουέλ Μαρουάν ντα Κόστα Τριντάντε Σενουσί (αγγλικά: Manuel Marouane da Costa Trindade Senoussi, 6 Μαΐου 1986) (γνωστός, περισσότερο, ως Μανουέλ ντα Κόστα) είναι Γαλλο-Πορτογαλο-Μαροκινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Σούπερ Λιγκ Τουρκίας για την Μπασάκσεχιρ, ως κεντρικός αμυντικός.
Ο Ντα Κόστα, μεταξύ άλλων, έχει αγωνιστεί στη Νάνσυ, στην PSV, στη Φιορεντίνα, στη Σαμπντόρια, στη Γουέστ Χαμ στη Λοκομοτίβ Μόσχας κ.λπ., ενώ πριν αγωνιστεί με την Εθνική του Μαρόκου, είχε αγωνιστεί και με τα χρώματα της Εθνικής Πορτογαλίας στις μικρότερες ηλικίες.
Νικόλαος Τσικλητήρας
Ο Νικόλαος Τσικλητήρας (1813 - 1895) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Νικόλαου Τζικλητήρα, δασκάλου και μέλους της Φιλικής Εταιρείας. Έζησε μερικά χρόνια στις ΗΠΑ και με την κήρυξη της επανάστασης του 1821 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Ελλάδα. Διετέλεσε πρόξενος της Γαλλίας στην Πύλο και ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος για πρώτη φορά βουλευτής Πυλίας στις εκλογές του 1861. Επανεξελέγη σε αυτές του 1868, του 1872 και του 1874.
Ήταν παντρεμένος με την Αννέτα Μισυρλή, μέλους γνωστής μεσσηνιακής οικογένειας, και είχαν αποκτήσει επτά παιδιά μεταξύ των οποίων τον Διονύσιο, φαρμακοποιό, και τον Ηρακλή, γιατρό, δήμαρχο και πατέρα του Κωνσταντίνου Τσικλητήρα, Ολυμπιονίκη και άλτη, και του Σταύρου Τσικλητήρα, βουλευτή.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Πυλίας
Ιωσήφ Γιαμάκης
Ο Ιωσήφ Γιαμάκης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το Πατριωτικό Μέτωπο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωσήφ Γιαμάκης γεννήθηκε στον Κορμακίτη το 1918. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, την αραβική και τη γαλλική γλώσσα. Ήταν λογιστής-ελεγκτής και βιομήχανος.
Απεβίωσε το 2004.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Μετά τη διάλυση του Πατριωτικού Μετώπου το 1969 συνέχισε ως ανεξάρτητος. Την περίοδο 1966-1970 διετέλεσε γραμματέας και κοσμήτορας της βουλής.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι λογιστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Πατριωτικό Μέτωπο Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ουφά (σταθμός)
thumb|300px|Ο σιδηροδρομικός σταθμός Ουφά, το 2010. Ο σταθμός Ουφά είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός που βρίσκεται στην Ουφά, την πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Βρίσκεται στον σιδηρόδρομο Κουϊμπίσεφ, στη διαδρομή του Υπερσιβηρικού Σιδηροδρόμου. Ιδρύθηκε το 1888 και απέχει 1621 χιλιόμετρα από τη Μόσχα.
Βρίσκεται πολύ κοντά στον ποταμό Μπελάγια.
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στη Ρωσία Κατηγορία:Μεταφορές στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Α.Μ.Σ. Απόλλων Ευρωπού
Ο '''Α.Μ.Σ. Απόλλων Ευρωπού''' είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τον Ευρωπό Κιλκίς. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1952 και χρώματά του το κόκκινο και το μαύρο, με την ονομασία και τα χρώματα του συλλόγου να είναι εμπνευσμένα από τον ομώνυμο ιστορικό αθλητικό σύλλογο της Καλαμαριάς. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, διαθέτοντας τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και υποδομών. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Ευρωπού.
Ιστορία
Την αγωνιστική περίοδο 1959-60 ο Απόλλων Ευρωπού κατέκτησε το πρωτάθλημα περιφέρειας Κιλκίς που διοργάνωνε η Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Την αγωνιστική περίοδο 1964-65 αναδείχθηκε πρωταθλητής της Ε.Π.Σ. Κιλκίς και προβιβάστηκε στη νεοσύστατη Γ΄ Εθνική, όπου και αγωνίστηκε στα δύο πειραματικά της πρωταθλήματα κατά τις περιόδους 1965-66 και 1966-67.
Την αγωνιστική περίοδο 1969-70 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής της Ε.Π.Σ. Κιλκίς και προκρίθηκε στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα με στόχο την άνοδο στην Β΄ Εθνική, χωρίς όμως επιτυχία καθώς αποκλείστηκε στην προκριματική φάση από τον Πυρσό Γρεβενών. Την αγωνιστική περίοδο 1987-88 κατέκτησε το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Κιλκίς νικώντας με 2-0 τον Ποντιακό Νέας Σάντας.
Διακρίσεις
2023: Πρωταθλητής και κυπελλούχος Ε.Π.Σ Κιλκίς
Κάσσανδρος Στίγγας
Ο Κάσσανδρος Στίγγας (γεννημένος στις 29 Νοεμβρίου του 1993) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ομάδα του ΠΑΟΚ στη θέση του κεντρικού.
Καριέρα
Ο Κάσσανδρος Στίγγας ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της ΧΑΝΘ (2007-10) και στη συνέχεια αγωνίστηκε για τον Απόλλων Καλαμαριάς (2010-11). Επόμενος σταθμός ήταν ο Παναθηναϊκός (2012-13) και μετέπειτα η ομάδα του ΠΑΟΚ (2013-14). Επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Άρη (2014-15) και τον Ηρακλή (2015-16). Ακολουθεί ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης (2016-17), ενώ την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην Α2 για τον Νέστωρ (2017). Τον Ιανουάριο του 2018 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Εθνικού Αλεξανδρούπολης
Ταίναρον
Η ονομασία Ταίναρον μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Star Wars Jedi: Survivor
Το Star Wars Jedi: Survivor είναι ένα βιντεοπαιχνίδι δράσης και περιπέτειας της Respawn Entertainment που δημοσιεύθηκε από την Electronic Arts. Ως συνέχεια του Star Wars Jedi: Fallen Order (2019), κυκλοφόρησε στα PlayStation 5, Windows, και Xbox Series X/S στις 28 Απριλίου του 2023. Έλαβε γενικά θετικές κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2023 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Star Wars Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια διαστημικής όπερας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Αμπντουλκαντέρ Καμίλ Μοχάμεντ
Ο Αμπντουλκαντέρ Καμίλ Μοχάμεντ (Abdoulkader Kamil Mohamed ( عبد القادر كميل محمد ,  γεννηθείς την 1η Ιουλίου 1951 στο Σουάλι της Ομπόκ στο Τζιμπουτί) είναι πολιτικός του Τζιμπουτί και πρωθυπουργός από το 2013. Μέλος επί μακρόν του κυβερνώντος  Λαϊκού Συναγερμού για την Πρόοδο, διετέλεσε προηγουμένως υπουργός Γεωργίας από το 2005 έως το 2011 και ως υπουργός Άμυνας από το 2011 έως το 2013.
Προσωπική ζωή
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λιμόζ της Γαλλίας, από όπου απέκτησε πτυχίο τεχνικών επιστημών, με εξειδίκευση στη διαχείριση των υδάτων και το περιβάλλον.
Γενικά
Με επαγγελματική ιδιότητα, ο Μοχάμεντ ξεκίνησε την καριέρα του με την αρχή ύδατος του Τζιμπουτί, η οποία αργότερα μετεξελίχθηκε στον οργανισμό ONED. Εργάστηκε αρχικά ως προσωρινός γενικός διευθυντής από το 1978 έως το 1979 και στη συνέχεια ως γενικός διευθυντής από το 1983 έως το 2005.
Το 1981 ο Μοχάμεντ προσχώρησε στο κόμμα Λαϊκός Συναγερμός για την Πρόοδο (RPP). Σταδιακά ανέβηκε στις τάξεις της πολιτικής ένωσης, μέχρι που τελικά εξελέγη αντιπρόεδρος του RPP τον Σεπτέμβριο του 2012. Στη συνέχεια διορίστηκε πρόεδρος της Ένωσης για την Προεδρική Πλειοψηφία (UMP) τον Νοέμβριο του 2012.
Από τον Μάιο του 2005 έως τον Μάιο του 2011, ο Μοχάμεντ υπηρέτησε στην κυβέρνηση του Τζιμπουτί ως υπουργός Γεωργίας. Στη συνέχεια ορίστηκε υπουργός Άμυνας τον Μάιο του 2011.
Ο Μοχάμεντ υπήρξε επίσης βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης. Επανεκλέχθηκε στη θέση αυτή στις 22 Φεβρουαρίου 2013, μετά την κοινοβουλευτική νίκη του UMP.
Πρωθυπουργός
Την 1η Μαρτίου 2013 ο Μοχάμεντ διορίστηκε πρωθυπουργός του Τζιμπουτί. Αντικαθιστώντας τον επί πολλά έτη πρωθυπουργό Ντιλέιτα Μοχάμεντ Ντιλέιτα, ανέλαβε καθήκοντα την 1η Απριλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τζιμπουτί Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία