cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Ο. Μαρκοπούλου
Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 2009-10 το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Μαρκόπουλου κατέκτησε το Πρωτάθλημα του 1ου Ομίλου της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α., ανεβαίνοντας στην Α' Κατηγορία.
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 συγκέντρωσε 8 νίκες και 18 ήττες στα πλαίσια του Πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας Ε.Σ.Κ.Α. με αποτέλεσμα να τερματίσει στη 12η θέση της τελικής κατάταξης και να αποφύγει τον υποβιβασμό.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Ο. Μαρκοπούλου διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Έχοντας συγκεντρώσει 8 νίκες και 18 ήττες τερμάτισε στην 11η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης της κανονικής περιόδου.
Το 2016, σύσσωμο το τμήμα καλαθοσφαίρισης το Α.Ο.Μ., παραχωρήθηκε στον Όμιλο Καλαθοσφαίρισης Μεσογείων (Ο.ΚΑ.Μ.).
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ο σύλλογος διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α. (και συγκεκριμένα στο 2ο Όμιλο), κλείνοντας τη χρονιά στην 8η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Α.Ο. Μαρκοπούλου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α. (και συγκεκριμένα στο 2ο Όμιλο), ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 10η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ε.Σ.Κ.Α., παρόλο που ο σύλλογος είχε δικαίωμα συμμετοχής, ενημερωσε τη διοργανώτρια αρχή πως αποσύρεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι τζούντο Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι σκοποβολής Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Π.Α.Α.Α. Κατηγορία:Γ.Σ. Μαρκό Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1988 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1988
1570 Μπρουνονία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπρουνονίας εκτιμάται σε 16 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπρουνονια
Τσαμπ (νησί)
Η νήσος Τσαμπ (ρωσικά: Чамп) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Έχει έκταση 374 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 507 μέτρων. Η νήσος Τσαμπ, βρίσκεται νοτιοδυτικά της νήσου Σόλσμπερι και νοτιοανατολικά της νήσου Λουίτζι. Το νησί πήρε το όνομα του από τον Ουίλιαμ Σ. Τσαμπ και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ Κατηγορία:Νησιά της Ρωσίας
Σοβιετική Δημοκρατία του Κουμπάν-Μαύρης Θάλασσας
μικρογραφία|χάρτης της περιοχής Kuban στη Ρωσία από την εφημερίδα Stielers Handatlas, φύλλο 49, 1892 Η Σοβιετική Δημοκρατία του Κουμπάν-Μαύρης Θάλασσας (30 Μαΐου – 6 Ιουλίου 1918, ρωσικά: Кубано-Черноморская советская республика) αποτέλεσε μέρος της Ρωσικής ΣΟΣΔ. Η πρωτεύουσα ήταν το Αικατερινοντάρ.
Δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Μαύρης Θάλασσας και της Σοβιετικής Δημοκρατίας του Κουμπάν. Ο ηγέτης της δημοκρατίας ήταν ο Αβράν Ρούμπιν. Στο πρώτο Σοβιέτ του Βόρειου Καυκάσου στις 5-7 Ιουλίου 1918 η δημοκρατία συγχωνεύτηκε με τις δημοκρατίες Ταυρίδας και Σταυρούπολης δημιουργώντας την Σοβιετική Δημοκρατία του Βόρειου Καυκάσου, με πρωτεύουσα το Αικατερινοντάρ.
Κατηγορία:Πρώιμες Σοβιετικές δημοκρατίες
697 Γαλιλαία
Η Γαλιλαία (Galilea) είναι ένας μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,63. Ανακαλύφθηκε το 1910 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γαλιλαίου, καθώς ανακαλύφθηκε σχεδόν αμέσως μετά την τριακοσιοστή επέτειο των πρώτων ανακαλύψεών του με τη χρήση του νέου οργάνου που εισήγαγε στην Αστρονομία, του τηλεσκοπίου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γαλιλαίας εκτιμάται σε 80,14 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0387. Η Γαλιλαία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 32 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γαλιλαια
1571 Θέσκο
Ο Θέσκο (Cesco) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,415. Ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Αργεντινό αστρονόμο Μιγκέλ Ίτζιγκσον, που παρατηρούσε από τη Λα Πλάτα της Αργεντινής, και πήρε το όνομά του προς τιμή των Αργεντινών αστρονόμων Ρεϊνάλντο και Κάρλος Ούλρικο Θέσκο (Reynaldo Cesco και Carlos Ulrrico Cesco).
Πράσινο Ακρωτήριο
Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Πράια (αναφέρεται επίσημα Πράγια ). Το νησί βρίσκεται στην περιοχή Μακαρονησία (αποτελείται από δέκα νησιά και άλλα πιο μικρά νησιά) στα βόρεια του Ατλαντικού Ωκεανού. Τα μέχρι πρότινος ακατοίκητα νησιά ανακαλύφθηκαν και εποικίστηκαν από τους Πορτογάλους τον 15ο αιώνα. Η χώρα πήρε την ονομασία της από το Cap-Vert (που σημαίνει Πράσινο Ακρωτήριο), σήμερα στη Σενεγάλη, στο δυτικότερο άκρο της ηπειρωτικής Αφρικής.
1571 Θέσκο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θεσκο
Πράσινο Ακρωτήριο
Περιβάλλον
right|200px|thumb|Δορυφορική φωτογραφία της νησιωτικής χώρας. Η απομόνωση των ειδών στο Πράσινο Ακρωτήριο, καθώς η απόστασή του είναι 500 χιλιόμετρα από την υπόλοιπη Αφρική είχε αποτέλεσμα την ύπαρξη ενδημικών ειδών χλωρίδας και πανίδας, πολλών από αυτά να απειλούνται με εξαφάνιση. Στα ενδημικά πτηνά συμπεριλαμβάνονται το Alexander's Swift (Apus alexandri), Raso Lark (Alauda razae), Cape Verde Warbler (Acrocephalus brevipennis) και Iago Sparrow (Passer iagoensis), ενώ στα ερπετά συμπεριλαμβάνεται το γιγάντιο γκέκο (σαύρα) του Πρασίνου Ακρωτηρίου (Tarentola gigas).
Ο Κάρολος Δαρβίνος καταγράφει τη γεωλογική σύσταση του εδάφους, του κλίματος, της πανίδας και της χλωρίδας των νησιών στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου του The Voyage of the Beagle (Το Ταξίδι του Μπιγκλ).
Ιστορία
Το νησί ήταν ακατοίκητο (χρησιμοποιείτο από αλιείς της Σενεγάλης) όταν έφτασαν οι Πορτογάλοι το 1456 και έγινε τμήμα της Αυτοκρατορίας τους (η προσάρτηση έγινε το 1495). Σημαντική υδάτινη οδός, εξαιτίας της γεωγραφικής θέσης του, το Πράσινο Ακρωτήριο αποτέλεσε επίσης τόπο με φυτείες ζαχαροκάλαμου και έπειτα σημαντικό κέντρο δουλεμπορίου. Η δουλεία καταργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1951 η χώρα έγινε υπερπόντια επαρχία της Πορτογαλίας.
Το 1975, χάρη στις προσπάθειες εν μέρει του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πράσινου Ακρωτηρίου (Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde, PAIGC), ήρθε η πολυπόθητη ανεξαρτησία, στις 5 Ιουλίου. Πρώτος πρόεδρος ανέλαβε ο Αριστίντες Περέιρα, ο οποίος επέβαλε μονοκομματικό σύστημα διακυβέρνησης. Έπειτα από την ανεξαρτησία, το PAIGC επεχείρησε να ενοποιήσει το Πράσινο Ακρωτήριο με τη Γουινέα-Μπισσάου. Οι προσπάθειες αυτές ανακόπηκαν από το στρατιωτικό πραξικόπημα στη δεύτερη χώρα, το 1980.
Το PAICV (προσκείμενο στο PAIGC) κυβέρνησε στο νησιωτικό κράτος μέχρι τη διεξαγωγή δημοκρατικών εκλογών, το 1991, οι οποίες είχαν αποτέλεσμα την κυβερνητική αλλαγή. Την αλλαγή του καθεστώτος είχαν ζητήσει οι ίδιοι οι εκλογείς, οι οποίοι ενέκριναν τροποποίηση του Συντάγματος σε δημοψήφισμα, το 1990. Το Κίνημα για τη Δημοκρατία (Movimento para a Democracia)(MPD) κέρδισε σε εκείνες τις εκλογές και επανεξελέγη το 1996, με αρχηγό τον Κάρλος Βέιγκα στην πρωθυπουργία και τον Αντόνιο Μοντέιρο στην προεδρία του κράτους. Το PAICV επέστρεψε στην εξουσία το 2001, για να επανεκλεγεί το 2006.
Το 2011 εξελέγη νέος πρόεδρος ο Ζόρζε Κάρλος Φονσέκα, ο οποίος επανεξελέγη το 2016.
Δημογραφία
Οι απόγονοι των εποίκων Ευρωπαίων, που ήταν οι Πορτογάλοι, απαρτίζουν τον σημερινό πληθυσμό των νησιών, αλλά και οι απόγονοι των δούλων, οι οποίοι είχαν μεταφερθεί από τη Γουινέα και κυρίως κατάγονται από τη Σενεγάλη, τη Γκάμπια και τη Γουινέα-Μπισσάου. Το 70% του πληθυσμού είναι Κρεολοί και το υπόλοιπο είναι Αφρικανοί. Πολύ μικρό ποσοστό είναι Ευρωπαίοι (Ολλανδοί, Άγγλοι, Γάλλοι κ.λπ.). Στον πληθυσμό συμπεριλαμβάνονται Άραβες, Εβραίοι και Κινέζοι (του Μακάο), όπως επίσης και Αφροβραζιλιάνοι. Αξιοσημείωτο είναι ότι μεγάλος αριθμός κατοίκων της χώρας ζουν στο εξωτερικό, όπως οι ΗΠΑ (μισό εκατομμύριο), η Πορτογαλία (80.000), η Ανγκόλα (45.000), το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε και άλλες χώρες. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 74,0 χρόνια (69,9 χρόνια οι άνδρες και 77,9 οι γυναίκες).
Θρησκεία
Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Χριστιανοί. Η θρησκεία τους είναι Ρωμαιοκαθολική (90%), με αρκετούς να ανήκουν στο προτεσταντικό δόγμα και μία μερίδα να ακολουθεί τις ανιμιστικές δοξασίες. Επίσης, υπάρχουν 2.030 Μάρτυρες του Ιεχωβά και 10.796 Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Λίγοι ακολουθούν την Πίστη Μπαχάι, τον Βουδισμό και το Ισλάμ.
Γλώσσα
Η επίσημη γλώσσα είναι η πορτογαλική, ενώ ομιλείται ως εθνική γλώσσα η Κρεολική (κριούλο), η οποία αποτελεί κράμα πορτογαλικών και δυτικοαφρικανικών στοιχείων.
Οι ηφαιστειακές εκρήξεις του Φόγκο (όπως αυτή του 1680) και οι επιδημίες, δεν άφησαν περιθώρια για αύξηση του πληθυσμού. Ωστόσο, το προσδόκιμο ζωής είναι σήμερα ένα από τα υψηλότερα της Αφρικής.
Οι σημαντικότερες πόλεις της χώρας, εκτός από την Πράια, είναι η Μιντέλο (στο Σάο Βισέντε) και η Σάο Φιλίπε.
Διοικητική Διαίρεση
Το Πράσινο Ακρωτήρι διαιρείται σε 22 δήμους (concelhos) και περαιτέρω σε 32 ενορίες (freguesias).
Διακυβέρνηση
Το πολίτευμα της χώρας είναι Προεδρική Δημοκρατία. Δικαίωμα ψήφου χορηγείται στους πολίτες από την ηλικία των 18 ετών και άνω.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι Αρχηγός Κράτους και έχει δικαίωμα να διεκδικήσει μέχρι και δεύτερη θητεία. Η νομοθετική εξουσία ασκείται τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την Εθνοσυνέλευση της χώρας, η οποία αποτελείται από 72 μέλη, τα οποία εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία για πενταετή θητεία. Η Δικαιοσύνη ασκείται ανεξάρτητα.
Διεθνείς σχέσεις
Η χώρα ασκεί παραδοσιακά αδέσμευτη εξωτερική πολιτική και διατηρεί καλές σχέσεις με όλες τις χώρες. Για το λόγο αυτό η χώρα έχει επιλεγεί για διεξαγωγή σημαντικών διεθνών συνεδρίων.
Άμυνα
Η στρατιωτική θητεία στη χώρα δεν είναι υποχρεωτική, ωστόσο υπάρχει η υποχρέωση για παροχή υπηρεσιών και στρατολόγηση επί 14μηνο. Οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν την ονομασία Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις του Λαού (FARP). Ηλικία στράτευσης είναι τα 18 χρόνια. Υπάρχουν Στρατός και Ακτοφυλακή (με πτέρυγες στην Αεροπορία).
Οικονομία
Το Πράσινο Ακρωτήριο έχει εμπορικούς εταίρους την Πορτογαλία, τη Γερμανία, την Ισπανία και την Ολλανδία. Εισάγει κυρίως καύσιμα και βιομηχανικά προϊόντα. Νομισματική μονάδα της χώρας είναι το εσκούδο. Ως το 1999 ήταν συνδεδεμένο με το εσκούδο Πορτογαλίας και στη συνέχεια με το Ευρώ.
Τα τελευταία χρόνια η οικονομία του νησιού παρουσίασε σημάδια ανάκαμψης ώστε σήμερα κατατάσσεται στις χώρες με μεσαία ανάπτυξη και ο ΟΗΕ την κατατάσσει στις αναπτυσσόμενες χώρες. Από την εποχή της ανεξαρτησίας, η ανάπτυξη είναι σταθερή. To 2007 έγινε χώρα με μεσαία ανάπτυξη, αφήνοντας την κατηγορία των λιγότερο αναπτυσσόμενων κρατών. Ήταν η δεύτερη φορά που έγινε αυτό σε ένα κράτος. Σήμερα είναι σε υψηλή κατάταξη σε σχέση με τις υπόλοιπες αφρικανικές χώρες στον κατάλογο (125η το 2017).
Στις 18 Δεκεμβρίου του 2007 εγκρίθηκε η αίτηση για εισδοχή του Πράσινου Ακρωτηρίου στον ΠΟΕ. Με βάση το πακέτο ένταξης η χώρα υποχρεώνεται να εισαγάγει νέο Τελωνειακό Κώδικα και να θεσπίσει νομοθεσία για την παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, καθώς επίσης και νομοθεσία για διπλώματα ευρεσιτεχνίας.
Το Πράσινο Ακρωτήριο έγινε το 153ο μέλος του ΠΟΕ, στις 23 Ιουλίου του 2008.
Μεταφορές και επικοινωνίες
Η χώρα έχει 10 αεροδρόμια (εκτ. 2008), με ένα διεθνές αεροδρόμιο να βρίσκεται στο Σαλ. Η πρωτεύουσα αποτελεί το σημαντικότερο λιμάνι. Ο εμπορικός στόλος αριθμεί 8 πλοία, εκ των οποίων τα δύο είναι ξένης ιδιοκτησίας. Η χώρα δε διαθέτει σιδηροδρομικό δίκτυο. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Σε ό,τι αφορά τις τηλεπικοινωνίες, λειτουργούν 22 ραδιοφωνικοί σταθμοί (όλοι στα FM) και ένας τηλεοπτικός. Το 2007 το νησιωτικό κράτος διέθετε 344 παροχείς υπηρεσιών Διαδικτύου. Οι χρήστες του Διαδικτύου υπολογίζονταν το 2005 σε 29.000.
Πολιτισμός και τουριστικά αξιοθέατα
Στον τομέα του πολιτισμού η χώρα μπορεί να καυχιέται για τη μουσική της παράδοση, η οποία επηρεάστηκε από τα πορτογαλικά "φάντος". Έτσι, το είδος της μελαγχολικής μουσικής μόρνα εκφράζει την έντονη μελαγχολία, γνωστή ως "Sodade". Το ομώνυμο τραγούδι της "ξυπόλητης ντίβας" Σεζάρια Έβορα, μαζί με την Ελευθερία Αρβανιτάκη καταδεικνύει αυτό το μουσικό είδος. Η Έβορα αποτέλεσε την καλύτερη πρέσβειρα για τη μουσική και τον πολιτισμό της νησιωτικής χώρας, καθώς από το 1988 έως το θάνατό της το 2011, έκανε διεθνή καριέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Πλατφόρμα Θυμάτων της Υποθήκης
Σκοπός του κινήματος η προστασία των δανειοληπτών που κινδύνευαν με κατάσχεση οικιών από τις τράπεζες καθώς οι Ισπανοί πολίτες δεν είχαν τη δυνατότητα αποπληρωμής των τραπεζικών ενυπόθηκων δανείων τους. Ο λόγος της οικονομικής τους αδυναμίας ήταν η παγκόσμια οικονομική κρίση που πρώτα έπληξε τις χώρες του νότου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η διαδικτυακή πλατφόρμα του κοινωνικού κινήματος είναι στην ισπανική γλώσσα.
Τα τρία κύρια αιτήματα της PAH είναι: :
1. Η ακύρωση του χρεωστικού ενυπόθηκου δανείου κατά την παράδοση του ακινήτου στην τράπεζα
2. Η άμεση διακοπή των εξώσεων
3. Η μετατροπή των σπιτιών στα χέρια των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων σε κοινωνικά ενοίκια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνία της Ισπανίας Κατηγορία:Οικονομία της Ισπανίας
Μιλ Μάσκαρας
Ο Άαρον Ροντρίγκεζ (Aarón Rodríguez Arellano, 15 Ιουλίου 1942 - ...) είναι Μεξικανός μασκοφόρος επαγγελματίας παλαιστής και ηθοποιός. Περισσότερο γνωστός είναι με το ψευδώνυμο Μιλ Μάσκαρας (που σημαίνει εκατοντάδες μάσκες).
Καταξίωση
Ο Ροντρίγκεζ έχει κατακτήσει αρκετούς τίτλους στην μεγάλη καριέρα του, που ξεκίνησε το 1965. Έχει ένα απίστευτο ρεκόρ σε αγώνες με έπαθλο την μάσκα του αντιπάλου, καθώς δεν έχει ηττηθεί σε συνολικά δεκατρείς τέτοιους αγώνες. Επίσης, έχει εισαχθεί σε αρκετά Hall of Fame. Ένα από αυτά είναι και το HoF του WWE, στο οποίο την παρουσίασή του, έκανε ο ανιψιός του και παλαιστής, Αλμπέρτο Ντελ Ρίο.
Κριτική
Πολλές είναι οι φορές, που ο Μιλ Μάσκαρας έχει κατηγορηθεί για την συμπεριφορά του. Η επαγγελματικότητά του, έχει κατηγορηθεί από αρκετούς συναδέλφους του. Δύο από αυτοί είναι οι Μικ Φόλεϊ και Κρις Τζέρικο, οι οποίοι μέσα από την αυτοβιογραφία τους, αναφέρονται για τον Μεξικανό, λέγοντας πως δεν δεχόταν να χάσει, ή να δώσει την ευκαιρία σε αντιπάλους του, να προωθηθούν, όπως γίνεται σε αυτό το επάγγελμα. Κριτική στον Μάσκαρας έχει κάνει και ο Μπίλι Γκράχαμ.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Δέσποινα Θεμελή-Κατηφόρη
Η Δέσποινα Θεμελή-Κατηφόρη (1931-1988) ήταν ιστορικός και καθηγήτρια πανεπιστημίου.
Βίος
Έχει συνεργαστεί ως συντάκτρια με διάφορες εγκυκλοπαίδειες, όπως η Πάπυρος-Λαρούς (1963-1965), Χάρη-Πάτση (1966-1967) και Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια.
Απεβίωσε το 1988.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Θ Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Αναγέννηση Καρδίτσας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Αθλητικός Σύλλογος Αναγέννηση Καρδίτσας 1904, γνωστός και με τη σύντμηση Α.Σ.Α., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Καρδίτσας, στη Θεσσαλία. Όντας ένας από τους αρχαιότερους αθλητικούς συλλόγους στην ελληνική επικράτεια, ιδρύθηκε το 1904. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κίτρινο και το μαύρο, ενώ στο έμβλημά του απεικονίζεται ένα δάφνινο στεφάνι.
Ο σύλλογος καλλιεργεί το άθλημα της καλαθοσφαίρισης, διατηρώντας τμήματα τόσο ενηλίκων ανδρών όσο και νεαρότερων ηλικιακά αθλητών. Το τμήμα αυτό δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1996, ωστόσο η τελευταία αναβίωσή του έλαβε χώρα το καλοκαίρι του 2018. Νομικά αποτελεί σωματείο ερασιτεχνικής άθλησης. Έδρα του είναι το (Παλαιό) Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Καρδίτσας, χωρητικότητας 550 καθήμενων θεατών.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22, ο Α.Σ. Αναγέννηση Καρδίτσας 1904 έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στο 1ο Όμιλο Βορρά, τον οποίο συνέθεσαν 13 σύλλογοι. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 9 νίκες και 15 ήττες, ολοκληρώνοτας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 9η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Παρατηρήθηκε δε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ του Πρωτέα Γρεβενών, της Αναγέννησης και του Ολυμπιακού Βόλου, που κατετάγησαν σε αυτή τη σειρά βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1996 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2018 Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ.
Νίκος Κουρμπανάς
Ο Νίκος Κουρμπανάς (22 Μαρτίου 1962) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής στον Α.Σ. Ρόδος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Βέλο Κορινθίας στις 22 Μαρτίου 1962. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τη Δάφνη Πουλίτσας και στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Ελλάδα Βέλου και τον Πέλοπα Κιάτου, από τον οποίο το 1982 μεταγράφηκε στον Α.Π.Σ. Κόρινθος. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Παναχαϊκή, στον Παναθηναϊκό, στον Πανιώνιο και στο Μαρκό Μαρκοπούλου. Υπήρξε 8 φορές διεθνής με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας (5 με την Παναχαΐκή και 3 με τον Παναθηναϊκό) και 4 φορές με τη φανέλα της Εθνικής ολυμπιακής ομάδας.
Σταματώντας το ποδόσφαιρο έγινε προπονητής και συνεχίζει μέχρι σήμερα.
Προπονητική καριέρα
Σαν προπονητής ξεκίνησε την καριέρα του με τη Μαρκό το 1996. Ακολούθησαν ο Αιολικός, η Δόξα Βύρωνα, πάλι η Μαρκό, η Παναχαϊκή, η Καλλιθέα, η Κέρκυρα ο Φωστήρας, η Νίκη Βόλου, πάλι η Παναχαϊκή, ο Ολυμπιακός ΑΣΚ Βόλου, δεύτερη θητεία στη Νίκη Βόλου, τρίτη θητεία στην Παναχαϊκή, τρίτη στη Νίκη Βόλου,έπειτα στη Λαμία και τέλος στον Βύζαντα Μεγάρων μέχρι τον Ιανουάριο του 2010. Από το 2011 ως το 2013 ήταν στον πάγκο του Παναιγιάλειου. Τον Ιούλιο του 2014 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Π.Σ. Καλαμάτα.
Γιορτές της Γης
right|thumb|200px|Αφίσα των γιορτών της Γης Οι Γιορτές της Γης είναι ένα οικολογικό και πολιτιστικό φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στις αρχές κάθε Ιουλίου, στο χωριό Βλάστη Κοζάνης. Η πρώτη χρονιά που διοργανώθηκαν ήταν το 2001. Οι 'Γιορτές της Γης' διοργανώνονται από την Κοινότητα Βλάστης και την Εταιρεία Περιβαλλοντικής Έρευνας και Ενημέρωσης OΙΚOΤOΠΙΑ.
Ιστορία
Οι Γιορτές της Γης πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 2001. Διήρκεσαν τέσσερις ημέρες και συγκέντρωσαν περισσότερους από 5.000 επισκέπτες. Η ανταπόκριση του κοινού θεωρήθηκε ενθαρρυντική, οπότε την επόμενη χρονιά οι Γιορτές της Γης επαναλήφθηκαν και διήρκεσαν έξι μέρες. Από τότε, η διοργάνωση των Γιορτών της Γης στα οροπέδια του Σινιάτσικου έχει καθιερωθεί. Κάθε χρόνο, συνήθως στις αρχές του Ιούλη, οι δραστηριότητες του φεστιβάλ εξελίσσονται στους δρόμους της Βλάστης έλκοντας μια ευρεία ποικιλία ανθρώπων.
Χαρακτήρας του φεστιβάλ
'Κορμό' των γιορτών της Γης αποτελούν οι μουσικές συναυλίες. Μουσικά, ο κύριος προσανατολισμός του φεστιβάλ είναι η έθνικ μουσική. Ανάμεσά στους έλληνες καλλιτέχνες που έχουν εμφανιστεί μέχρι σήμερα στις Γιορτές της Γης είναι οι:
left|thumb|200px|Η αφίσα των γιορτών της Γης 2005 Επίσης, έχουν εμφανιστεί αρκετά μουσικά συγκροτήματα από την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Τσεχία και την Τουρκία.
Παράλληλα με τις συναυλίες πραγματοποιούνται ποικίλες εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Τέτοιες συμπεριλαμβάνουν θέατρα δρόμου, κουκλοθέατρο ή θέατρο σκιών, φωτογραφικές και εικαστικές εκθέσεις, σεμινάρια, συζητήσεις, κυνήγι θησαυρού, ορεινές δραστηριότητες κ.α. Επίσης, στο χώρο του φεστιβάλ συνήθως λειτουργούν παζάρι βιολογικών προϊόντων και παιδότοπος
Οι επισκέπτες του φεστιβάλ φιλοξενούνται σε κάποιον από τους ξενώνες που λειτουργούν στη Βλάστη Κοζάνης ή κατασκηνώνουν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο κοντά στο χωριό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικολογικά φεστιβάλ
Κβάμε Νκρούμαχ
Ο Κβάμε Νκρούμαχ (Kwame Nkrumah, Νκρόφουλ, Γκάνα, 21 Σεπτεμβρίου 1909 – Βουκουρέστι, Ρουμανία, 27 Απριλίου 1972 ) ήταν Γκανέζος φιλόσοφος, κοινωνιολόγος και πολιτικός επιστήμονας, ο πρώτος πρωθυπουργός (1957-1960) και πρώτος πρόεδρος (1960-1966) της ανεξάρτητης Γκάνας. Έγινε ευρύτερα γνωστός για τις προσπάθειές του να διαδοθούν οι ιδέες του παναφρικανισμού.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στη Μαντάμ Νιάνιμπα της Χρυσής Ακτής (σημερινή Γκάνα). Είχε εθνικότητα νζίμα. Το 1935-1945 έμεινε στις ΗΠΑ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Λίνκολν. Το 1945-1947 έμεινε στο Ηνωμένο Βασίλειο και συνετέλεσε στη διοργάνωση του πέμπτου παναφρικανικού συνεδρίου στο Μάντσεστερ. Το 1963 του απονεμήθηκε από την ΕΣΣΔ το Βραβείο Λένιν.
Πρόεδρος
Στις 6 Μαρτίου του 1957 ανακηρύχθηκε πρώτος πρωθυπουργός της ανεξάρτητης Γκάνας. Ο διορισμός του χαιρετίστηκε ως "Osagyefo" - που σημαίνει "λυτρωτής" στη γλώσσα Twi. Ακολούθησε γενικά αδέσμευτη πολιτική.
Στις 6 Μαρτίου του 1960 ανακοίνωσε σχέδια για νέο Σύνταγμα, με βάση το οποίο η Γκάνα θα ανακηρυσσόταν σε δημοκρατία. Στις 19, 23 και 27 Απριλίου του 1960 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές και συνταγματικό δημοψήφισμα. Το νέο Σύνταγμα επικυρώθηκε και ο Νκρούμαχ εξελέγη πρόεδρος με 1.016.076 ψήφους έναντι 124.623 για τον υποψήφιο του κόμματος UP, Τζ. Μπ. Ντάνκουαχ.
Την 1η Ιουλίου του 1960 ορκίστηκε πρώτος πρόεδρος της ανεξάρτητης Γκάνας. Επί της προεδρίας του έγιναν σημαντικά αναπτυξιακά έργα στη χώρα, όπως υδροηλεκτρικά φράγματα. Παράλληλα, η κυβέρνησή του μερίμνησε για τον εκσυγχρονισμό του στρατού με νέο εξοπλισμό και εισήγαγε την υποχρεωτική στράτευση. Ωστόσο, στον τομέα της οικονομικής πολιτικής απέτυχε να απεμπλακεί η χώρα του από την εξάρτηση για βοήθεια από το εξωτερικό και στα μέσα της δεκαετίας του 1960 κορυφώθηκαν οι αντιδράσεις εναντίον της κυβέρνησής του με απεργίες. Την 1η Αυγούστου του 1962 πραγματοποιήθηκε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του. Στις 12 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, στην Άκκρα, πρωτεύουσα της Γκάνας, 25.000 διαδηλωτές χόρευαν γύρω από φλεγόμενα φέρετρα ζητώντας την καταδίκη σε θάνατο τριών πρώην κυβερνητικών αξιωματούχων, οι οποίοι κατηγορούνταν ως αναμεμιγμένοι στην απόπειρα δολοφονίας.
Το 1964 το Σύνταγμα αναθεωρήθηκε και η Γκάνα μετατράπηκε σε μονοκομματικό κράτος, με μοναδικό νόμιμο κόμμα το CPP. Η συνταγματική τροποποίηση εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα στις 31 Ιανουαρίου του 1964 με 99,9%, ποσοστό που υποδηλώνει νοθεία.
Στο εξωτερικό, ενίσχυσε στρατιωτικά το αποικιοκρατικό καθεστώς του Ίαν Σμιθ στη Ροδεσία.
Ανατροπή
Η δυσαρέσκεια για τον Νκρούμαχ μεγάλωσε μετά τη μετατροπή του πολιτεύματος σε μονοκομματική δημοκρατία και τις συλλήψεις πολιτικών. Στις 24 Φεβρουαρίου του 1966, ενώ βρισκόταν σε επίσημη επίσκεψη στο Βιετνάμ, η κυβέρνησή του ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα. Ορισμένοι υποστήριξαν ότι το πραξικόπημα υποστηρίχθηκε από την CIA.
Εξορία και θάνατος
Μετά την ανατροπή του, ο Νκρούμαχ δεν επέστρεψε ποτέ στην Γκάνα. Αυτοεξορίστηκε στη Γουινέα, όπου τον φιλοξένησε ο πρόεδρος Σεκού Τουρέ. Τον Αύγουστο του 1971 ασθένησε σοβαρά και μεταφέρθηκε αεροπορικώς στο Βουκουρέστι. Πέθανε από καρκίνο του δέρματος τον Απρίλιο του 1972, σε ηλικία 62 ετών. Η ταφή του έγινε στο χωριό όπου γεννήθηκε, στην Γκάνα. Σήμερα ο Νκρούμαχ θεωρείται ένας από τους πλέον αξιοσέβαστους ηγέτες της αφρικανικής ιστορίας. Το 2000 ψηφίστηκε από τους ακροάτές της διεθνούς υπηρεσίας του BBC ως ο "Αφρικανός της Χιλιετίας".
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γκάνας Κατηγορία:Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Κατηγορία:Γκανέζοι πολιτικοί Κατηγορία:Εξόριστοι πολιτικοί
Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο
thumb|right|250px|Πορτραίτο του Μοντεφέλτρο και της δεύτερης συζύγου του, Μπατίστα Σφόρτσα (δίπτυχο του [[Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα)]] Ο Φεντερίκο Γ΄ ντα Μοντεφέλτρο (Federico da Montefeltro, 7 Ιουνίου 1422 – 10 Σεπτεμβρίου 1482) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν δούκας του Ούρμπινο και ένας από τους σημαντικότερους κοντοτιέρους της Αναγέννησης, με πελάτες τη Φλωρεντία, το Μιλάνο, τον πάπα και το βασίλειο της Νάπολης. Θεωρείται ένας από τους ικανότερους ηγεμόνες της εποχής του, καθώς και το σπουδαιότερο παράδειγμα ηγεμόνα μικρού κρατιδίου, στην Ιταλία της Αναγέννησης. Υπήρξε διακεκριμένος προστάτης των τεχνών και των γραμμάτων, αφού πολλοί ταλαντούχοι καλλιτέχνες ζούσαν στο παλάτι του, το Δουκικό Ανάκτορο, ενώ ο ίδιος ενσάρκωνε το πρότυπο του λόγιου-στρατιωτικού. Η φήμη του αντανακλάται και στο γεγονός ότι ο Εδουάρδος Δ' της Αγγλίας τον έχρισε μέλος τους Τάγματος της Περικνημίδας.
Βιογραφία
Ο Φεντερίκο γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου του 1422 στο Καστέλο ντι Πετρόια, στο Γκούμπιο. Δε γνωρίζουμε με βεβαιότητα ποιοι ήταν οι γονείς του. Σύμφωνα με μια θεωρία ήταν γιος του Γκουινταντόνιο ντα Μοντεφέλτρο, δούκα του Ούρμπινο και του Σπολέτο, και μιας άγνωστης γυναίκας. Μια δεύτερη εκδοχή θέλει τον Φεντερίκο γιο κάποιου Μπερναντίνo ντέλι Ουμπαλντίνι ντέλλα Κάρντα και της κόρης του Γκουινταντόνιο, Άουρα. Όπως και έχει, το 1424 ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ εξέδωσε βούλα, με την οποία ο Φεντερίκο νομιμοποιήθηκε ως γιος του Γκουινταντόνιο.
Ο Φεντερίκο Γ΄ εξουσίαζε τώρα, εκτός από το Ούρμπινο και το Γκούμπιο, τα εκατοντάδες χωριά τους. Η βραχώδης αυτή περιοχή ήταν αρκετά φτωχή και το επάγγελμα του πολεμιστή ήταν ένας τρόπος να ζήσει κανείς εδώ. Έτσι, ο νέος δούκας συνέχισε με επιτυχία την καριέρα του ως κοντοτιέρος. Τέθηκε στις υπηρεσίες της Φλωρεντίας και του Φραγκίσκου Σφόρτσα, ενώ αργότερα πολέμησε για τον ίδιο, όταν έγινε άρχοντας του Μιλάνου. Αυτή την περίοδο, ο Φεντερίκο Γ΄ έχασε σε κονταρομαχία το δεξί του μάτι και το πάνω μέρος της μύτης του· για το λόγο αυτό απεικονιζόταν πάντα με το αριστερό του προφίλ.
thumb|right|180px|Ο Φεντερίκο Γ΄ Μοντεφέλτρο με το γιο του Γκουιντομπάλντο Α΄ (έργο του Πέδρο Μπερουγκέτε).
Γύρω στο 1445 η δύναμη του Φεντερίκο Γ΄ είχε αυξηθεί πολύ και αυτό ανησύχησε ιδιαιτέρως το Σιγισμόνδο Μαλατέστα. Αντάλλαξαν μερικές υβριστικές επιστολές και ο Μαλατέστα τον προκάλεσε σε μονομαχία, η οποία όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ο πάπας Πίος Β΄ επενέβη και συγκάλεσε μία συνάντηση στη Μάντοβα, η οποία έληξε με μία συνθήκη ειρήνης. Ωστόσο αυτό εξόργισε τον Μαλατέστα, που επιτέθηκε στον παπικό στρατό. Ο πάπας οδηγήθηκε στο να υποστηρίξει πλήρως τον Φεντερίκο Γ΄, ο οποίος εισήλθε στις υπηρεσίες του το 1458. Το 1461 μάλιστα, o πάπας Πίος Β΄ καταδίκασε τον Μαλατέστα στην κόλαση. Έκτοτε, ο Φεντερίκο Γ΄ παρουσίαζε τον εαυτό του ως έναν δίκαιο ηγεμόνα, ενσάρκωση της χριστιανικής αρετής. Η αλήθεια είναι ότι ο λαός του Ουρμπίνο αγαπούσε ιδιαιτέρως τον άρχοντά του. Λέγεται ότι μπορούσε να κυκλοφορεί στους δρόμους χωρίς τη συνοδεία σωματοφυλάκων, κάτι που ελάχιστοι ηγεμόνες της εποχής έκαναν.
Το 1462 νίκησε τον Μαλατέστα σε μερικές μάχες και τον πήρε ως αιχμάλωτο. Ο Φεντερίκο Γ΄ ήταν ήδη γνωστός κοντοτιέρος: ήταν αξιόπιστος και ειλικρινής πολεμιστής, κάτι ασυνήθιστο την εποχή εκείνη. Το 1464 πολέμησε για το νέο πάπα Παύλο B΄ και κατέλαβε την πόλη της Τσεζένα. Όταν ο Φραγκίσκος Σφόρτσα απεβίωσε το 1466, ο Φεντερίκο βοήθησε το γιο του Γκαλεάτσο-Μαρία Σφόρτσα στη διακυβέρνηση τού Μιλάνου. Τρία χρόνια αργότερα απεβίωσε ο Μαλατέστα επίσης. Ο Φεντερίκο Γ΄ κατέλαβε την πρωτεύουσά του, το Ρίμινι, αλλά την παραχώρησε στο γιο του Σιγισμόνδου, Ροβέρτο Μαλατέστα.
Από το 1460 ήταν νυμφευμένος με τη Μπατίστα Σφόρτσα, κόρη του Αλεσσάντρο Σφόρτσα, καθώς η πρώτη γυναίκα του είχε αποβιώσει άτεκνη το 1457. Η Μπατίστα ήταν μία έξυπνη γυναίκα, που όχι μόνο έκανε πολλά για την προώθηση των τεχνών και των γραμμάτων στο Ουρμπίνο, αλλά επίσης διηύθυνε με αποφασιστικότητα το δουκάτο, κατά τις εκστρατείες του Φεντερίκο Γ΄. Η Μπατίστα του χάρισε έξι κόρες και έναν γιο, τον Γκουιντομπάλντο Α΄, μετά τη γέννηση του οποίου, το 1472, απεβίωσε. Ο Φεντερίκο Γ΄ πάντρεψε την κόρη του Τζοβάνα με τον Τζοβάνι ντέλλα Ρόβερε, ανιψιό του Πάπα Σίξτου Δ΄. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Φραντσέσκο-Μαρία ντέλλα Ρόβερε.
Μετά το τέλος της Μπατίστα, ο Φεντερίκο Γ΄ περνούσε περισσότερο χρόνο στο Ανάκτορό του στο Ούρμπινο. Το 1482 υπηρέτησε τη Φερράρα στον πόλεμο κατά της Βενετίας, αλλά απεβίωσε σύντομα λόγω ασθένειας. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Γκουιντομπάλντο Α΄.
Οικογένεια
Το 1460 ο Φεντερίκο έκανε δεύτερο γάμο με τη Μπατίστα Σφόρτσα, κόρη του Αλεσσάντρο κυρίου του Πέζαρο και είχε τέκνα:
Το 1472 απεβίωσε η Μπατίστα και το 1482 και ο Φεντερίκο σε ηλικία 60 ετών.
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικά τέκνα:
Αναγεννησιακός άνθρωπος
thumb|right|Η Παναγία και το Θείο Βρέφος με Αγίους (Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα): γονατιστός διακρίνεται ο Φεντερίκο Ο Φεντερίκο έφερε τη φήμη ενός ανθρώπου μορφωμένου και ανθρωπιστή. Δημιούργησε μια μεγάλη βιβλιοθήκη, την οποία λέγεται ότι εκτιμούσε περισσότερο από όλα του τα αγαθά. Μετέτρεψε τον παλιό γοτθικό πύργο της οικογένειάς του σε ένα κομψό παλάτι, ενώ το εφοδίασε με διάφορα έργα τέχνης. Η διακόσμηση προερχόταν από το γοτθικό και το αναγεννησιακό ρεύμα, ενώ τα θέματα ήταν εμπνευσμένα τόσο από το Χριστιανισμό, όσο και τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό.
Στην αυλή του σύχναζε μια πλειάδα σημαντικών καλλιτεχνών της εποχής. Ο Φεντερίκο, άλλωστε, ήταν ο πιο σημαντικός χορηγός του Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα, ο οποίος συν τοις άλλοις είχε δουλέψει και για τον εχθρό του, Σιγισμόνδο Μαλατέστα. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που φιλοξενούσε ήταν ο Φλαμανδός Γιούστους φαν Γκεντ, ο Ισπανός Πέδρο Μπερουγκέτε και ο Τζοβάνι Σάντι, πατέρας του Ραφαήλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοντοτιέροι Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Δούκες του Ουρμπίνο Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
698 Ερνεστίνα
Η Ερνεστίνα (Ernestina) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,867. Ανακαλύφθηκε το 1910 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το όνομα του Ερνστ (Ερνέστου) Βολφ, γιου του αστρονόμου Μαξ Βολφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ερνεστίνας εκτιμάται σε 27,03 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1269. Η Ερνεστίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 2 λεπτά.
Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix (άλμπουμ)
Το Blood on the Dance Floor/HIStory in the Mix (συχνά συναντιέται ως Blood on the Dance Floor) είναι remix album του Μάικλ Τζάκσον. Πούλησε 6 εκατομμύρια αντίγραφα έως το 2009, και έγινε το πρώτο σε πωλήσεις remix album στην Ιστορία της Μουσικής.
Το άλμπουμ συμπεριλάμβανε 8 επανεκτελέσεις από το προηγούμενο άλμπουμ του Τζάκσον, HIStory, και 5 νέα τραγούδια. Ο Τζάκσον ήταν ο παραγωγός των νέων κομματιών, ενώ παραγωγοί των remixes ήταν άλλοι καλλιτέχνες. Τα θέματα του νέου υλικού ήταν η τοξικομανία, οι γυναίκες και η παράνοια.
Μια ταινία, δύο singles (Blood on the Dance Floor και HIStory/Ghosts) και 3 ταινίες μικρού μήκους χρησιμοποιήθηκαν για προώθηση. Το άλμπουμ έλαβε αρκετές κριτικές - κάποιοι κριτικοί δήλωσαν ότι ο Τζάκσον είχε χρησιμοποιήσει ξανά αυτά τα θέματα ενώ άλλοι επέκριναν τα αδύναμα φωνητικά του. Οι άλλες κριτικές ήταν θετικές, με κύριο θέμα την ομοιότητα του άλμπουμ με τη μουσική του Τρεντ Ρέζνορ.
Ο Τζάκσον αφιέρωσε το Blood on the Dance Floor στον Έλτον Τζων για την υποστήριξη που του έδειξε κατά τη διάρκεια του αγώνα του Τζάκσον με τα λόγια - ''Thank You For Everything. I Love You''.
Παραγωγή και μουσική
Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε κατά τη διάρκεια της HIStory World Tour. Παρόλ' αυτά, η παραγωγή των τραγουδιών έγινε σε χώρες όπως Σουηδία, Ελβετία και Γερμανία. Το άλμπουμ είχε 8 remixes από το HIStory — Scream Louder, Money, 2 Bad, Stranger in Moscow, This Time Around, Earth Song, You Are Not Alone και HIStory - και τα 5 νέα τραγούδια — Blood on the Dance Floor, Morphine, Superfly Sister, Ghosts και Is It Scary.
Το Morphine συμπεριλαμβάνει ένα audio clip από το The Elephant Man, παραγωγή της Paramount Pictures. Σε αυτό το τραγούδι, ο Τζάκσον ήταν ο ενορχηστρωτής, συμπεριλαμβανομένου της κλασικής, της φωνητικής και της ορχηστρικής διασκευής. Ο Τζάκσον επίσης έπαιξε μόνος σε κρουστά και ντραμς, ενώ έπαιξε σε κιθάρα με τον Slash. Η χορωδία του Αντράε Κράουτς συμμετείχε επίσης στη παραγωγή.
Τα κεντρικά θέματα του Morphine αποτελούν οι χρήσεις του Demerol. Στο κομμάτι, ο Τζάκσον τραγουδά: «Trust in me/Just in me/Put all your trust in me/You're doin' morphine...Go on babe/Relax/This won't hurt you/Before I put it in/Close your eyes and count to ten/Don't cry/I won't convert you/There's no need to dismay/Close your eyes and drift away».
Το Scream Louder συμπεριλάμβανε στοιχεία από το Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin), το οποίο εκτελέστηκε από το Sly & the Family Stone. Το 2 Bad συμπεριλαμβάνει ένα μέρος του Beat It καθώς και ραπ από τον Τζων Φορτέ και solo κιθάρα από τον Βίκλεφ Τζίν.
Κυκλοφορία και προώθηση
Το booklet του άλμπουμ συμπεριλαμβάνει στίχους από το Blood on the Dance Floor, το Stranger in Moscow και το HIStory. Στα 8 remixes από το HIStory δόθηκαν επιπλέον τίτλοι όπως Flyte Tyme Remix και Tee's In-House Club Mix. Το booklet συμπεριλαμβάνει εικόνες από τη HIStory World Tour και την ταινία μικρού μήκουςGhosts. Προς το τέλος του booklet, ο Τζάκσον εκφράζει τον σεβασμό του προς την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, τον Έλτον Τζων, την οικογένεια του, τους βοηθούς του και τους θαυμαστές του.
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την Epic Records στις 20 Μαΐου 1997. Το HIStory on Film, Volume II κυκλοφόρησε την ίδια μέρα - αποτελεί συλλογή από μουσικά βίντεο και τηλεοπτικές συμμετοχές από την εποχή του HIStory (1995–1997). Καθώς αποτελούσε συνήθεια του Τζάκσον, δεν είχε προωθηθεί πριν την κυκλοφορία.
Οι The New York Times περιέγραψαν τη προώθηση στις ΗΠΑ ως «υποτονική», δημιουργώντας «δύσκολα ένα ήχο» και «προκαλώντας αμηχανία σε πολλούς ανθρώπους της βιομηχανίας». Η Epic Records, η οποία αντέκρουσε τις κατηγορίες ότι δεν προωθεί επαρκώς το άλμπουμ στις ΗΠΑ δήλωσε: «Είμαστε απολύτως πίσω από το άλμπουμ...Ο Μάικλ είναι ένας σούπερσταρ και αντιμετωπίζεται έτσι...Εμείς απλά ακολουθούμε». Οι The New York Times ανάφερε ότι η προώθηση είναι πιο δυνατή παγκοσμίως, όπου ο Τζάκσον είχε περισσότερη διασημότητα και εμπορική δύναμη, και ο Τζάκσον δεν χρειαζόταν πια την αμερικανική αγορά. Έως τον Ιούνιο του 1997, μόνο 10% των πωλήσεων του προηγούμενου άλμπουμ έρχονται από τις ΗΠΑ.
Το άλμπουμ επίσης προωθήθηκε με τα singles Blood on the Dance Floor και HIStory/Ghosts καθώς και με 3 ταινίες μικρού μήκους. Η ταινία μικρού μήκους για το Blood on the Dance Floor έκανε τη πρεμιέρα της στην εκπομπή Top of the Pops. Το επίκεντρο είναι η παραπλάνηση του Τζάκσον από τη Σούζι σε ερωτικό χορό, πριν αρχίσει ένα switchblade. Το κύριο single έφθασε στη 1η θέση σε αρκετές χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο. Το διπλό A-side HIStory/Ghosts προωθήθηκε με ταινίες μικρού μήκους για κάθε τραγούδι. Το HIStory ήταν σε νυχτερινό κέντρο, σε μια φουτουριστική εποχή, και υπενθύμισε τη φιλμογραφία του Τζάκσον. Το Ghosts ήταν ένα πεντάλεπτο απόσπασμα από την ταινία μικρού μήκους Ghosts. Το διπλό A-side έλαβε θέση στο Top#5 hit στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν έλαβε καλή θέση σε άλλες χώρες.
Αξιολογήσεις
Ο Τζιμ Φάρμπερ των New York Daily News δήλωσε: «Επιθετικές γυναίκες, ζηλότυποι υφιστάμενοι και τα διαβολικά μέσα συνεχίζουν να τον βασανίζουν. Για ακόμη μια φορά παίζει τον αδύναμο δισεκατομμυριούχο, και φαίνεται ότι οι δυνάμεις είναι εναντίον του ουράνιου εαυτού του». Για το κύριο single, είπε ότι «[ο Τζάκσον] έχει μια σειρά από λόξιγκες για φωνητικά, ενώ η faux-industrial μουσική αποδεικνύεται ελκυστική ως ημικρανία». Τελείωσε λέγοντας ότι το Ghosts και το Is It Scary έχουν καινούριους ήχους αλλά δεν έχουν αληθινές μελωδίες. Ο Θόρ Κρίστενσεν των The Dallas Morning News σημείωσε ότι το άλμπουμ «επικεντρώνεται σε θυμωμένες ιστορίες για μια Superfly Sister η για μια πισω-μαχαιρωτή γυναίκα στα Ghosts και Blood on the Dance Floor. Τρία από τα 5 νέα τραγούδια σε αυτό το remix album...ψυχωτικοί πρώην εραστές». Συνέχισε λέγοντας ότι «Το σκοτεινό και αινιγματικό Morphine είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα τραγούδια που ηχογράφηση. Έκαψε το τραγούδι με narcotic industrial funk αλλά τελείωσε με 90 δευτερόλεπτα φορτωμένου balladry».
Ο Νέιλ Στράους των The New York Times έδωσε στο άλμπουμ θετική αξιολόγηση, λέγοντας ότι «η ηχογράφηση έβαλε τον Τζάκσον στα μέσα του δρόμου για ένα ενδιαφέρον άλμπουμ. Υπάρχει αληθινός πόνος και πάθος σε αυτά τα νέα τραγούδια...[αυτός] μιλά για παυσίπονα, σεξουαλική ασυδοσία και κοινωνική εικόνα. Σε πολλά από αυτά, ο Τζάκσον φαίνεται όπως ο Άνδρας-Ελέφαντας (The Elephant Man), φωνάζοντας ότι είναι άνθρωπος...Με χτυπήματα που διαλύουν τα μέταλλα και ήχοι του συνθεισάιζερ, αυτό είναι industrial funk». Σύγκρινε την εκτέλεση του Is It Scary του Τζάκσον και αυτή το Μάρλιν Μάνσον και σημείωσε τους στίχους, «If you want to see eccentric oddities, I'll be grotesque before your eyes». Ο Στράους θεώρησε ότι η επιθετική γυναίκα, Σούσι, ήταν μεταφορέας του AIDS. Στο τέλος, περιέγραψε το Morphine, λέγοντας ότι «ο Τζάκσον τραγουδά από την άψομη των φαρμάκων...αυτό ήταν γλυκό». Ο Ρότζερ Κάτλιν της The Hartford Courant δήλωσε, «η πιο ενδιαφέρουσα αντιστοίχιση είναι το Ghosts και το Is It Scary όπου ζητά αυτά που μόνο διαβάσαμε για αυτόν στα tabloids αν αυτός φαινόταν τερατώδης». Η The Cincinnati Post περιέγραψε το κύριο single ως «lackluster πρώτη κυκλοφορία...χρονολογικά, με παράξενο χορευτικό κομμάτι», αλλά έδωσε στο άλμπουμ θετική αξιολόγηση. Η αξιολόγηση περιέγραψε το Ghosts και το Is this Scary ως «κλασσική παράνοια του Τζάκσον». Επίσης, για το Superfly Sister, ο Τζάκσον φαίνεται να εμπνεύστηκε από τον Prince.
Ο Άντονι Βιολέντι του The Buffalo News είπε για το κύριο single, «[είναι] δεμένο με τον ήχο του new jack swing του Τέντι Ρίλεϊ και ενός techno beat». Ο Βιολέντι πρόσθεσε, «το Superfly Sister, το Ghosts και το Is It Scary είναι programmed plastic soul που σε κάνει να αναρωτιέσαι πως κάποιος τόσο ταλαντούχος όπως ο Τζάκσον μπορεί να παράγει τέτοια κομμάτια». Για το Morphine είπε, «έχει περισσότερα συνθετικά χτυπήματα και οι γρήγορες εξασθενίσεις από ότι το σημερινό στιλ του Τζάκσον». Ο Ουίλλιαμ Ρούχλμαν του Allmusic είπε για το κύριο κομμάτι, «το Blood on the Dance Floor είναι ένα uptempo τραγούδι του Τζάκσον στην ολοένα και πιο υστερική παράδοση του Billie Jean και του Smooth Criminal με τον Τζάκσον να ξεφυσά για κάτι ανόητα θέματα για μια σουβλιά...πάνω από ένα σχετικό γενικό ηλεκτρονικό χορευτικό κομμάτι». Ο Στέφεν Τόμας Έρλεβαϊν, επίσης από το Allmusic, έχει αρνητική αξιολόγηση για το άλμπουμ. Είπε ότι όλα τα νέα πέντε κομμάτια, «ήταν επαίσχυντα αδύναμα, ηχούν κουρασμένα, προβλέψιμα και επίσης αναίμακτα». Περιέγραψε το Blood on the Dance Floor ως «ζοφερή αναδιατύπωση του Jam και του Scream».
Ο Κρίς Ντίκινσον του St. Louis Post-Dispatch, σημείωσε, «το Superfly Sister έρχεται σαν ένα κλασσικό κομμάτι χορού του Τζάκσον, με τον Τζάκσον και τον Μπράιν Λόρεν να παίζουν όλα τα όργανα...το Blood On the Dance Floor [άλμπουμ] είναι χορευτικό άλμπουμ. Δεν είναι Thriller ή Bad ή ακόμα και Off the Wall και ούτε προσπαθεί να είναι». Ο Τζά-Χα Κιμ των Chicago Sun-Times, σημείωσε, «το Is It Scary δείχνει τη σκοτεινότερη πλευρά του Τζάκσον από ότι αυτή που δείχνουν τα tabloids...Με το υπνωτικό Morphine, ακούγεται όπως ο σαγηνευτικός ξάδερφος του Τρέντ Ρέζνορ». Η Σόνια Μούρραϊ της The Atlanta Journal and The Atlanta Constitution έδωσε στο άλμπουμ βαθμό D. Ισχυρίστηκε ότι, «το Ghosts είναι τραγούδι της funk μέχρι να ακουστεί η αδύναμη φωνή του Τζάκσον». Περιέγραψε το Morphine ως «παραφουσκωμένο τραγούδι της ροκ» Η The Virginian-Pilot έδωσε θετική αξιολόγηση, λέγοντας ότι, «το Morphine ακούγεται παράξενα όπως το State of Shock», και συνεχίζει, «το Scream Louder είναι ένα remix του ντουέτο του με την αδερφή του, Τζάνετ, είναι καλύτερο από το αρχικό επειδή απομακρύνει τους ήχους κιθάρας». Η The Washington Post περιέγραψε το Superfly Sister ως sex funk, προσθέτοντας, «το Morphine προφανώς μιλά από την άποψη των ναρκωτικών, μαζί με το Andrae Crouch Singers και μια ορχήστρα, με σκληρό ροκ και μελοδραματική ποπ».
Εμπορική υποδοχή
Οι αρχικές πωλήσεις στις ΗΠΑ ήταν απογοητευτικές για τον Τζάκσον. Έφθασε έως τη 24η θέση του Billboard 200 και αμέσως από 4 εβδομάδες πώλησε 92.000 αντίγραφα. Παρόλο αυτά, έγινε πλατινένιο τον Μάη του 2000, για πωλήσεις των ενός εκατομμυρίων αντίτυπων. Έγινε Χρυσό στον Καναδά για τουλάχιστον 50.000 αντίγραφα.
Στην Ευρώπη, το άλμπουμ πώλησε τουλάχιστον δύο εκατομμύρια αντίτυπα. Το Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix έκανε το ντεμπούτο του στη 1η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά έως τον Ιούλιο του 1997 πώλησε 250.000 αντίτυπα στο Ηνωμένο Βασίλειο και 445.000 αντίτυπα στη Γερμανία. Το άλμπουμ έφθασε στη 1η θέση στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ισπανία και στη Νέα Ζηλανδία. Παγκοσμίως, το άλμπουμ πώλησε έξι εκατομμυρία έως το 2009, και έγινε το καλύτερο σε πωλήσεις remix album στην ιστορία.
Σύγχρονες απόψεις
Ο Τζ. Ράντι Ταραμπορρέλλι, έδωσε μια ανάλυση του άλμπουμ στη βιογραφία του Τζάκσον, The Magic & the Madness. Εξήγησε, «το άλμπουμ του 1997 συμπεριλαμβάνει...χορευτικά kick-ass remixes...Αρκετά από τα άλλα τραγούδια του Blood είναι επίσης αξέχαστα. Το Ghosts ξεχωρίζει, ίσως επειδή τόσο υποβλητικό χάρη στο μεγάλο βίντεο για το κομμάτι...είναι κλασικό, κάτι που πρέπει να δούμε...Το άλμπουμ δεν είχε επιτυχία στην Αμερική [ΗΠΑ] - έλαβε αρνητικές γνώμες από τους κριτικούς και περισσότερο από τους θαυμαστές, οι οποίοι φάνηκαν συγχυσμένοι για το αν το άλμπουμ ήταν υβριδική ανάμειξη τραγουδιών». Εξέφρασε τη γνώμη ότι το άλμπουμ ήταν μεγάλο hit στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είπε ότι το «Blood on the Dance Floor είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια του Τζάκσον, για το οποίοι οι Αμερικανοί θαυμαστές δεν ξέρουν». Ανάφερε ότι το αμερικανικό κοινό ενδιαφέρεται περισσότερο για τις ιστορίες των tabloids για την προσωπική ζωή του Τζάκσον.
Ο Ουίλιαμ Ρούχλμαν του Allmusic, συμφωνεί με την εμπορική αποτυχία του άλμπουμ στις ΗΠΑ και το ενδιαφέρον γι τη προσωπική ζωή του τραγουδιστή. Παρόλο αυτά, ο Ρούχλμαν θεωρεί ότι το άλμπουμ είναι καλλιτεχνικά απογοητευτικό. Το 2005, ο Ζ Τ Γκρίφφιθ, επίσης του Allmusic, πίστεψε ότι το Blood on the Dance Floor ήταν καλό τραγούδι. Εξήγησε, «[αυτό] είναι ένα δεύτερο mixture του 'Beat It' και 'Thriller' αλλά τα στραβοπατήματα του Τζάκσον είναι καλύτερα από τα ποπ τραγούδι. Αυτό το κομμάτι αναδεικνύει όλα τα εμπορικά σήματα του καλλιτέχνη: τα γρυλλίσματα, τα ooohing και τα funky. Είναι δύσκολο να ακούς το Blood on the Dance Floor και να μην θέλεις να κάνεις ένα moonwalk ή να χορέψεις».
Προσωπικό
Morphine
Superfly Sister
Ghosts
Is It Scary
Scream Louder (Flyte Tyme Remix)
This Time Around (D.M. Radio Mix)
You Are Not Alone (Classic Club Mix)
Money (Fire Island Radio Edit)
HIStory (Tony Moran's HIStory Lesson)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Κοινότητα Επισκοπής Μυλοποτάμου
Η Κοινότητα Επισκοπής είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Επισκοπή. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δαφνέδες και Κεφάλι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 424 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Καπνάκη.
Ραφαέλ Καμάτσο
Ο Ραφαέλ Εουκλίντες Σοάρες Καμάτσο (πορτογαλικά: Rafael Euclides Soares Camacho, γενν. 22 Μαΐου 2000) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται, από τις 12 Ιουλίου 2022, για τον Άρη Θεσσαλονίκης, ως δανεικός για ένα χρόνο, από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Καριέρα
Γεννήθηκε στη Λισαβόνα αλλά έχει καταγωγή από την Αγκόλα. Ο Καμάτσο εντάχθηκε στις ακαδημίες της Λίβερπουλ, ενώ προηγουμένως ανήκε στις ακαδημίες της Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Η μεταγραφή του στις ακαδημίες της Λίβερπουλ έγινε στο τέλος της σεζόν 2015-16 μετά από επιτυχημένο δοκιμαστικό. Είναι ευέλικτος παίκτης ο οποίος μπορεί να παίξει οπουδήποτε στη πρώτη γραμμή, αλλά έχει παίξει και ως δεξιός μπακ καθώς και ως ουίνγκ μπακ.
Ο Καμάτσο ορίστηκε αναπληρωματικός για το ντέρμπι του Μέρζισαϊντ κατά της ομάδας της Πρέμιερ Λιγκ Έβερτον στις 7 Απριλίου 2018. Συγκεκριμένα ορίστηκε ως αναπληρωματικός μετά τον τραυματισμό του Αλμπέρτο Μορένο αλλά δεν αγωνίστηκε. Τον Δεκέμβριο του 2018 τοποθετήθηκε ως αναπληρωματικός στους αγώνες εναντίον της Μπέρνλι και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Έκανε το ντεμπούτο του ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στον αγώνα του τρίτου γύρου του Κυπέλλου Αγγλίας εναντίον των Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς στις 7 Ιανουαρίου 2019, ενώ δώδεκα μέρες αργότερα έκανε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ σε νίκη 4-3 εναντίον της Κρίσταλ Πάλας.