cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2003
Ψηφοφορία
Η EBU επανάφερε την ψηφοφορία του κοινού (τηλεψηφοφορία) ως υποχρεωτική λειτουργία ψηφοφορίας σε όλες τις συμμετέχουσες χώρες, οι οποίες κέρδισαν 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 και 12 πόντους στα δέκα αγαπημένα τους τραγούδια, σε αύξουσα σειρά. Οι χώρες ψήφισαν με την ίδια σειρά όπως είχαν. Στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και στη Ρωσία χορηγήθηκε εξαίρεση και χρησιμοποίησαν επιτροπές, καθώς ανέφεραν ότι η διείσδυση των τηλεπικοινωνιών τους ήταν μικρότερη από 80%. Ο Πολωνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Telewizja Polska επέλεξε να χρησιμοποιήσει μόνο ψηφοφορία με SMS. Στην τηλεψηφοφορία/ψηφοφορία με sms, κάθε νοικοκυριό δεν επιτρέπεται να ψηφίζει περισσότερες από τρεις φορές. Όλες οι άλλες χώρες σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν τηλεψηφοφορία. Αυτός ο διαγωνισμός ήταν επίσης ο πρώτος που εισήχθη ένας πίνακας αποτελεσμάτων που δημιουργήθηκε από υπολογιστή, ο οποίος αναδιατασσόταν κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, κατά αύξουσα σειρά από τη χώρα με τους περισσότερους βαθμούς σε αυτή με τους λιγότερους, κ.ο.κ. Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς υποχρεώθηκαν να συγκεντρώσουν εφεδρικές επιτροπές που αποτελούταν από οκτώ μέλη, με ηλικία και φύλο ισότιμα ​​κατανεμημένα, στην περίπτωση αποτυχίας της τηλεψηφοφορίας τη νύχτα του διαγωνισμού. Τέσσερα μέλη της κριτικής επιτροπής έπρεπε να είναι μέλη του κοινού και τα άλλα τέσσερα μέλη πρέπει να είναι επαγγελματίες της μουσικής.
Μελλοντικές αλλαγές στη μορφή του διαγωνισμού
Με τον αυξημένο αριθμό πιθανών συμμετεχουσών χωρών, η EBU άρχισε να επανεξετάζει τη μορφή του διαγωνισμού με ενδεχόμενες αλλαγές, όπως η προσθήκη επιπλέον βραδιών για την παράσταση, η διεξαγωγή περιφερειακής προεπιλογής ή το όριο στον αριθμό των συμμετεχουσών χωρών κατά αύξηση του κόστους εισόδου. Στις 29 Ιανουαρίου 2003, η EBU παρουσίασε ένα σύστημα δύο διανυκτερεύσεων για το διαγωνισμό το 2004: ένας ημιτελικός θα διεξαγόταν πριν από έναν μεγάλο τελικό. Οι "Μεγάλες Τέσσερις", μαζί με τις χώρες που τερμάτισαν στην πρώτη δεκάδα στο διαγωνισμό του 2003, θα προκριθούν αυτόματα στον τελικό του. Η αλλαγή της μορφής εξάλειψε το σύστημα υποβιβασμού, επιτρέποντας σε όλες τις χώρες να στείλουν έναν καλλιτέχνη και τραγούδι στο διαγωνισμό. Οι δεκατέσσερις τελικές χώρες από το διαγωνισμό του 2003 που προκρίθηκαν να συμμετάσχουν άμεσα στον τελικό του 2004 ήταν η Τουρκία, το Βέλγιο, η Ρωσία, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Αυστρία, η Πολωνία, η Ισπανία, η Ισλανδία, η Ρουμανία, η Ιρλανδία, η Γερμανία, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Όλες οι άλλες χώρες θα έπρεπε να διαγωνιστούν στον ημιτελικό για τις δέκα υπόλοιπες θέσεις στον τελικό.
Συμμετέχουσες χώρες
Είκοσι τέσσερις χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό 2002 στο Ταλίν. Από αυτές, δεκατέσσερις αναμενόταν να διαγωνιστούν το 2003. Οι δέκα τελευταίοι από το Ταλίν θα υποβιβαζόταν, για να επιτρέψουν σε άλλες χώρες να διαγωνιστούν για πρώτη φορά. [41] Στην πραγματικότητα, μόνο πέντε χώρες υποβιβάστηκαν - δεκαεννέα χώρες που συμμετείχαν το 2002 αγωνίστηκαν στη Ρίγα. Η ΠΓΔΜ, η Φινλανδία, η Ελβετία, η Λιθουανία και η Δανία αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το διαγωνισμό. Οι δεκαεννέα προκριθέντες συμμετείχαν μαζί με τις έξι χώρες που δε συμμετείχαν στο διαγωνισμό του 2002: την Ισλανδία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, την Πολωνία και την Πορτογαλία. Ο εικοστός έκτος διαγωνιζόμενος ήταν η Ουκρανία, που έκανε το ντεμπούτο της στο διαγωνισμό.
Αποτελέσματα
Με έντονους χαρακτήρες παρουσιάζονται οι χώρες που προκρίνονται αυτόματα στον τελικό της Eurovision 2004.
Πίνακας βαθμολογίας
Για τη διαδικασία της ψηφοφορίας χρησιμοποιήθηκε στις περισσότερες χώρες το televoting, πράγμα που συνεπάγεται ότι κατά κύριο λόγο οι τηλεθεατές έκριναν το αποτέλεσμα. Στην Ιρλανδία το τηλεφωνικό σύστημα δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα να δοθεί η ψηφοφορία της οκταμελούς εφεδρικής επιτροπής. Στα αξιοσημείωτα ήταν και το γεγονός ότι για πρώτη φορά η Κύπρος ψήφισε την Τουρκία και μάλιστα με υψηλή βαθμολογία (8 βαθμοί).
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Το 2003 απονεμήθηκαν για 2η συνεχή χρονιά τα βραβεία που έλαβαν την ονομασία τους από τον Μαρσέλ Μπεζανσόν, σε 3 κατηγορίες: Τύπου, Καλλιτεχνικό και Βραβείο Κοινού.
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Το βραβείο Barbara Dex απονεμήθηκε από την ιστοσελίδα των φίλων του διαγωνισμού «House of Eurovision» και είναι ένα χιουμοριστικό βραβείο που δίνεται στο χειρότερο ντυμένο καλλιτέχνη κάθε χρόνο στο διαγωνισμό. Πήρε το όνομά του από τη Βελγίδα καλλιτέχνη, Μπάρμπαρα Ντεξ, η οποία ήρθε τελευταία στο διαγωνισμό του 1993, που φόρεσε το φόρεμα που σχεδίασε η ίδια. Το 2003 το βραβείο κέρδισαν οι t.A.T.u., συμμετοχή της Ρωσίας, με το τραγούδι «Ne ver', ne boysia».
Επίσημο μουσικό άλμπουμ
Το Eurovision Song Contest: Riga 2003 ήταν το επίσημο άλμπουμ του διαγωνισμού του 2003, το οποίο συντάχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση και κυκλοφόρησε από την CMC International στις 19 Μαΐου 2003. Το άλμπουμ περιελάμβανε και τα 26 τραγούδια που εισήλθαν στο διαγωνισμό του 2003.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2003
Τελεύτας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τελεύτας είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Φρυγίας, σύμμαχος του Πριάμου, του βασιλιά της Τροίας. Θυγατέρα του Τελεύταντα ήταν η Τέκμησσα, που την πήρε ο Αίαντας κατά τον Τρωικό Πόλεμο και μαζί της απέκτησε ένα γιο, τον Ευρυσάκη, όπως αναφέρει ο Σοφοκλής.
Πηγή
Τελευτας
Λουίς Μπαραγάν
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην κατοικία των γονιών του στην περιοχή Σάντα Μόνικα της Γουαδαλαχάρα στο Μεξικό. Ήταν το τρίτο από εννέα παιδιά - πέντε αγόρια και τέσσερα κορίτσια - του γιατρού Χουάν Χοσέ Μπαραγάν και της Άνχελα Μορφίν. Από το 1909 μέχρι το 1918 φοίτησε σε θρησκευτικά σχολεία στην Γουαδαλαχάρα. Περνούσε τις καλοκαιρινές διακοπές στη φάρμα της οικογένειάς του, Hacienta de Corrales, στην περιοχή Σιέρρα ντελ Τίγρε της πολιτείας Χαλίσκο του Μεξικού.
Σπουδές
Το 1919 εισάχθηκε στη σχολή μηχανικών Escuela Libre de Ingenieros στην Γουαδαλαχάρα και μεταξύ των ετών 1922 και 1924 δούλεψε και σχεδίασε για αρκετούς εργολάβους, συμπεριλαμβανομένου του αδελφού του Χουάν Χοσέ. Το 1923 απέκτησε το πτυχίο του πολιτικού μηχανικού. Συνέχισε τις σπουδές του για να αποκτήσει το δίπλωμα του αρχιτέκτονα υπό την καθοδήγηση του Augustin Basave. Το 1925 όμως αποβλήθηκε από την Αρχιτεκτονική Σχολή και έτσι δεν έλαβε πτυχίο.
Το ταξίδι στην Ευρώπη
Το Μάιο του 1924 ο Μπαραγάν ξεκίνησε ένα ταξίδι στην Ευρώπη: Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα. Στο Παρίσι το 1925 επισκέφθηκε τη Διεθνή Έκθεση μοντέρνων βιομηχανικών και διακοσμητικών τεχνών και στο περίπτερο του Esprit Nouveau γνώρισε τη δουλειά του Λε Κορμπυζιέ. Επίσης επισκέφθηκε το αυστριακό περίπτερο του Γιόζεφ Χόφμαν και την "Cité dans l'espace" του Φρέντερικ Κίσλερ. Γνώρισε τα γραπτά έργα του Φερντινάντ Μπακ μέσω των Les Colombières, Jardins enchantés και άλλων άρθρων σε περιοδικά. Επέστρεψε στο Μεξικό το Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 1925.
Τα κύρια χρόνια δραστηριοποίησης
Το 1926-27 άρχισε να δουλεύει με τον αδελφό του Χουάν Χοσέ. Το 1929 συμμετείχε στην ίδρυση του περιοδικού Bandera de Provincias. Το Φεβρουάριο-Μάρτιο του 1931 ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη, όπου έμεινε για τρεις μήνες και ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον ζωγράφο Χοσέ Κλεμέντε Ορόσκο και τον Φρέντερικ Κίσλερ. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους ο Μπαραγάν δημοσίευσε ένα δοκίμιο για τους κήπους της Νέας Υόρκης. Στις 18 Ιουνίου έφυγε για την Ευρώπη, όπου έμεινε για δύο-τρεις μήνες και συνάντησε, μεταξύ άλλων, τον Λε Κορμπυζιέ και τον Φερντινάντ Μπακ. Το 1935 μετακόμισε στην Πόλη του Μεξικό. Τα έτη 1935-40 χαρακτηρίστηκαν από έντονη επαγγελματική δραστηριότητα: σχεδίασε και έχτισε πολυκατοικίες, γραφεία και μονοκατοικίες, πειραματιζόμενος με το Διεθνές Στυλ και την πουριστική αισθητική του Λε Κορμπυζιέ. Το 1952-53 πραγματοποίησε ταξίδι στην Ευρώπη και τη βόρεια Αφρική. Εντυπωσιάστηκε από την ακρόπολη του Μαρόκου και από τη νότια Σαχάρα. Το 1959 ο Μπαραγάν δημοσίευσε το δοκίμιο Como deben desarrollarse las grandes ciudades modernas. Το 1974 έγινε μέλος του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτόνων στην Ουάσιγκτον.
Τελικά χρόνια και διακρίσεις
Το 1976 το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Νέας Υόρκης πραγματοποίησε έκθεση αφιερωμένη στο έργο του. Το 1979 ίδρυσε την εταιρεία Barragan + Ferrara Asociados. Στις 3 Ιουνίου 1980 τιμήθηκε με το βραβείο Πρίτσκερ, και δημοσίευσε ένα δοκίμιο για την περίσταση. Το 1984 ονομάστηκε επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας και Ινστιτούτου Τεχνών και Γραμμάτων και τιμήθηκε με τον τίτλο του Doctor Honoris Causa από το πανεπιστήμιο Autonoma de Guadalajara. Απεβίωσε το 1988. Το σπίτι και το στούντιό του στην Πόλη του Μεξικό χαρακτηρίστηκε το 2004 από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Έργο
thumb|right|Torres de Satélite, 1957-8.
Επιρροές
Η αρχιτεκτονική του Μπαραγάν είναι συνυφασμένη με τις πολλαπλές επιδράσεις των ταξιδιών, συναντήσεων και αναγνωσμάτων του. Ο αρχιτέκτονας επηρεάστηκε βαθιά από τις μεξικάνικες ρίζες του, μέσα από την τοπική παράδοση που βίωσε από μικρή ηλικία, μέσα από τα κληροδοτήματα της προ-ισπανικής περιόδου και μέσω των Μεσογειακών στοιχείων που πηγάζουν από την Ισπανική Κατάκτηση. Ταυτόχρονα, ωστόσο, έκανε χρήση μοντέρνων σημείων αναφοράς, δείχνοντας μεγάλο ενδιαφέρον για τα εμβληματικά τους σύμβολα.
Σχέση με το μοντέρνο κίνημα
Ο Μπαραγάν παρακολούθησε διαλέξεις του Λε Κορμπυζιέ και επηρεάστηκε από τον Ευρωπαϊκό μοντερνισμό. Τα κτίρια που παρήγαγε στα χρόνια που ακολούθησαν την επιστροφή του στο Μεξικό παρουσιάζουν τις τυπικές καθαρές γραμμές του μοντέρνου κινήματος. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον Andrés Casillas, που εργάστηκε με τον Μπαραγάν, τελικά σχημάτισε την άποψη ότι το σπίτι δε θα πρέπει να είναι μηχανή κατοίκησης. Αντιτιθέμενος στο φονξιοναλισμό, ο Μπαραγάν προσπαθούσε για μια "συναισθηματική αρχιτεκτονική" υποστηρίζοντας ότι "κάθε έργο αρχιτεκτονικής που δεν εκφράζει την ηρεμία είναι λάθος". Ο Μπαραγάν πάντα χρησιμοποιούσε πρωτογενή υλικά, όπως η πέτρα και το ξύλο. Τα συνδύαζε με την δημιουργική του χρήση του φωτός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
Τρελλοί πολυτελείας
Το Τρελοί πολυτελείας (αρχικός τίτλος Τρελλοί πολυτελείας) είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1963, σε παραγωγή Νίκου Βερβερή. Η σκηνοθεσία και το σενάριο έγιναν από τον Στέφανο Φωτιάδη. Πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος, Γιάννης Γκιωνάκης και Γιώργος Πάντζας.
Πλοκή
Ένας νεαρός, γόνος πλούσιας οικογένειας, ερωτεύεται κεραυνοβόλα μια θεατρίνα με ιδιαίτερα ατίθασο χαρακτήρα και η σύγκρουση με την οικογένεια του δεν αργεί να έρθει.
Παραγωγή
Το σενάριο βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Στέφανου Φωτιάδη "Το μαγγανοπήγαδο".
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1962-1963 και, κόβοντας 13.966 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 46η θέση ανάμεσα σε 82 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στέφανου Φωτιάδη
Εμπορειός Νισύρου
Ο Εμπορειός είναι ημιορεινός παραδοσιακός οικισμός της Νίσυρου στα Δωδεκάνησα. Το χωριό είναι κτισμένο στο χείλος της καλντέρας, στο εσωτερικό του ηφαιστειογενούς νησιού σε υψόμετρο 330 μέτρων. Όντας αθέατος από τη θάλασσα, ο οικισμός άκμασε κατά την περίοδο της πειρατείας. Ο Εμπορειός σήμερα σε μεγάλο βαθμό έχει εγκαταλειφθεί, εξαιτίας της μετανάστευσης που προκάλεσε ο σεισμός του 1933, και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 27 κατοίκους, κυρίως γεωργούς και κτηνοτρόφους. Ανήκει στο δήμο Νισύρου, στην Τοπική Κοινότητα Εμπορειού. Απέχει από το Μανδράκι 8 χιλιόμετρα.
Ο οικισμός κτίστηκε ώστε να μοιάζει με κάστρο με σπίτια το ένα κοντά στο άλλο, στενούς δρόμους και καμάρες. Τα σπίτια είναι μικρά, μικρότερα από αυτά στο Μανδράκι, και έχουν επίπεδες στέγες ώστε να συγκεντρώνουν το νερό της βροχής σε στέρνες. Εξαιτίας της κλίσης του εδάφους που είναι κτισμένο το χωριό, πολλοί δρόμοι είναι ανηφορικοί, με σκαλοπάτια (καλντερίμια), ενώ τα σπίτια είναι κτισμένα κλιμακωτά. Οι αυλές των σπιτιών βρίσκονται στο κέντρο του σπιτιού, στο πρώτο όροφο. Η πλατεία του χωριού περιβάλλεται από σπίτια και την εκκλησία. Στο λόφο πάνω από το χωριό βρίσκεται ένα εγκαταλελειμμένο ιπποτικό κάστρο, μέσα στο οποίο βρίσκεται ο βυζαντινός ναός του Ταξιάρχη Μιχαήλ, ο οποίος κατασκευάστηκε το 13ο αιώνα και έχει ξυλόγλυπτο τέμπλο και ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες. Κοντά στο χωριό βρίσκεται μια σπηλιά η οποία λόγω της υδροθερμικής δραστηριότητας στο νησί έχει αυξημένη θερμοκρασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νισύρου
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2016
Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Νομός Αυλώνα
Η περιφέρεια Αυλώνα (αλβανικά: Qarku i Vlorës) είναι μία από τις δώδεκα περιφέρειες της Αλβανίας. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της Αλβανίας στα σύνορα με την Ελλάδα, ενώ δυτικά βρέχεται από το Ιόνιο πέλαγος. Στην περιφέρεια βρίσκεται το νοτιότερο αλλά και το δυτικότερο σημείο της χώρας. Καταλαμβάνει έκταση 2.706 τ.χλμ. και ο συνολικός της πληθυσμός είναι 181.565 σύμφωνα με την Αλβανική απογραφή του 2006. Πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η Αυλώνα.
Διοικητική διαίρεση
Ο Νομός Δελβίνου χωρίζεται στους εξής δήμους: Ο νομός Αγίων Σαράντα χωρίζεται χωρίζεται στους εξής δήμους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Νομοί της Αλβανίας
Ευρωπαϊκή Οδός 79
Η Ευρωπαϊκή Οδός Ε79 (ΕΟ79) του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών ξεκινάει από το Μίσκολτς της Ουγγαρίας και διασχίζοντας τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία καταλήγει στην πόλη της Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα.
Διαδρομή
Το ελληνικό τμήμα του Ε79 έχει μήκος 120 χλμ. Αφού περάσει από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα η οδός βελτιώνεται δραματικά μιας και έχει αναβαθμιστεί σε αυτοκινητόδρομο, και ταχύτητες έως 120 χλμ/ώρα είναι αρκετά συνηθισμένες. Μετά τον συνοριακό σταθμό Προμαχώνα, υπάρχει ένας ισόπεδος κόμβος και στη συνέχεια ξεκινάει ο Αυτοκινητόδρομος 25, ο οποίος παραδόθηκε το 2017. Ο αυτοκινητόδρομος εν τέλει ολοκληρώνεται σε έναν μεγάλο κόμβο με την Εγνατία Οδό και την Ευρωπαϊκή Οδό 90, ο οποίος παρέχει άμεση πρόσβαση στη Περιφερειακή Θεσσαλονίκης και στη Χαλκιδική για τους κινούμενους νότια.
Πηγές
79 79 79 79 Κατηγορία:Δρόμοι στην Κεντρική Μακεδονία
Βασίλειος Πετιμεζάς
Το ονοματεπώνυμο Βασίλειος Πετιμεζάς πιθανόν να αναφέρεται στους:
Προϊστορία της Γαλλίας
Προϊστορική Γαλλία είναι η περίοδος της κατάληψης από τους ανθρώπους (συμπεριλαμβάνοντας τους πρώιμους ανθρωπίνους) της γεωγραφικής εκτάσεως που καλύπτεται από τη σημερινή Γαλλία η οποία εκτείνεται δια μέσου της προϊστορίας και τελειώνει στην Εποχή του Σιδήρου με τον κελτικό "πολιτισμό Λα Τεν".
Λίθινα εργαλεία δείχνουν ότι πρώιμοι άνθρωποι ήταν παρόντες στη Γαλλία τουλάχιστον 1,57 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Κατώτερη Παλαιολιθική
Λίθινα εργαλεία που ανακαλύφθηκαν στο Λεζινιάν-λα-Σεμπ το 2009 αποδεικνύουν ότι πρώιμοι άνθρωποι ήταν παρόντες στη Γαλλία τουλάχιστον 1,57 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Χουάν Ορλάντο Ερνάντες
Ο Χουάν Ορλάντο Ερνάντες (Juan Orlando Hernández Alvarado, 28 Οκτωβρίου 1968-) είναι πολιτικός και επιχειρηματίας από την Ονδούρα, ο οποίος διατέλεσε ως ο 55ος πρόεδρος της χώρας από τις 27 Ιανουαρίου 2014 έως τις 27 Ιανουαρίου 2022. Είναι μέλος του συντηρητικού Εθνικού Κόμματος της Ονδούρας και υπηρέτησε ως πρόεδρος του Εθνικού Κογκρέσου από τον Ιανουάριο του 2010 ως τον Ιούνιο του 2013. Επανεξελέγη πρόεδρος, έπειτα από τη νίκη του στις εκλογές του 2017.
Αβραάμ Πετρόνιεβιτς
Ο Αβραάμ Πετρόνιεβιτς (σερβικά : Аврам Петронијевић) (Τεκίτζια, Κλάδοβο 13, Σεπτεμβρίου 1791 - Κωνσταντινούπολη 22 Απριλίου 1852), ήταν Σέρβος πολιτικός. Είχε διατελέσει πολλές φορές πρωθυπουργός κι υπουργός εξωτερικών του πριγκιπάτου της Σερβίας.
Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1791 (σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο) στο Τεκίτζια της περιοχής του Κλάδοβο, σχολείο πήγε στη γειτονική πόλη Orsay (σήμερα ανήκει στη Ρουμανία). Το 1817 επέστρεψε στη Σερβία όπου έγινε ιδιαίτερος γραμματέας του πρίγκιπα Μήλου Ομπρένοβιτς. Ήταν μέλος των σωμάτων αντιπροσώπων της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη από το 1821. Το 1826 και αργότερα ήταν επανειλημμένα Σέρβος αναπληρωτής (Αρχειονόμος) με την τουρκική κυβέρνηση.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πρίγκιπα Αλέξανδρου Καραγιώργεβιτς το 1844 μέχρι το θάνατό του διετέλεσε υπουργός εξωτερικών και εκπρόσωπος του πρίγκιπα (που ισοδυναμεί με τον Πρωθυπουργό σήμερα). Στα μέσα του 19ου αιώνα κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής γυαλιού στη Μπέλιτσα. Ήταν το πρώτο εργοστάσιο υαλουργίας στα Βαλκάνια, αν όχι η πρώτη βιομηχανική μονάδα.
Χουάν Ορλάντο Ερνάντες
Πολιτική σταδιοδρομία
Εκλέγεται βουλευτής από το 2001 στο Διαμέρισμα Λεμπίρα. Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εξελέγη πρόεδρος του Κογκρέσου και ανέλαβε καθήκοντα έπειτα από 4 ημέρες.
Το Νοέμβριο του 2012 κέρδισε το χρίσμα του συντηρητικού Εθνικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2013.
Ορκίστηκε πρόεδρος στις 27 Ιανουαρίου 2014.
Αβραάμ Πετρόνιεβιτς
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
Χουάν Ορλάντο Ερνάντες
Επανεκλογή 2017
Στις 15 Δεκεμβρίου 2016, το Ανώτατο Εκλογοδικείο αποφάσισε με δύο ψήφους έναντι μιας, να επιτρέψει στον Ερνάντες να διεκδικήσει την ηγεσία του Εθνικού Κόμματος στις εσωκομματικές εκλογές στις 12 Μαρτίου 2017, παρά τις αντιδράσεις ότι μια τέτοια απόφαση ήταν παράνομη. Ο πρόεδρος κέρδισε τον προκριματικό γύρο και έλαβε ξανά το χρίσμα να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 26 Νοεμβρίου 2017 και η νίκη και επανεκλογή του ήταν οριακή. Οι εκλογές σημαδεύτηκαν από βία με νεκρούς και τελικός νικητής ανακηρύχθηκε με ποσοστό γύρω στο 43% ο Ερνάντες. Ορκίστηκε για δεύτερη συνεχή θητεία στις 27 Ιανουαρίου 2018.
Παραπομπές
Ερναντες Ορλαντο Χουαν Ερναντες
Γεράσιμος Γ΄
Ο Γεράσιμος Γ΄ ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1794-1797.
Γεννήθηκε στην Κύπρο στις αρχές του 18ου αιώνα. Στις 28 Φεβρουαρίου 1762 εξελέγη μητροπολίτης Βιζύης και το 1767 ο Πατριάρχης Σαμουήλ Χαντζερής τον τοποθέτησε διευθυντή της Πατριαρχικής Ακαδημίας. Τον Φεβρουάριο του 1783 εξελέγη Μητροπολίτης Νικομηδείας και παρέμεινε εκεί ως τον Δεκέμβριο του 1790, οπότε επανήλθε ο πρώην Μητροπολίτης Μελέτιος. Τον Μάρτιο του 1791 εξελέγη Μητροπολίτης Δέρκων και στις 3 Μαρτίου 1794 Οικουμενικός Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον Νεόφυτο Ζ΄.
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του ρύθμισε πολλά εκκλησιαστικά θέματα. Μεταξύ αυτών, το 1795 έβαλε ηλικιακά όρια στη χειροτονία κληρικών, απαγορεύοντας τη χειροτονία διακόνου κάτω των 25 ετών και πρεσβυτέρου κάτω των 30. Με πατριαρχικό του σιγίλιο επιβεβαίωσε την υπαγωγή της Μητρόπολης Χαλεπίου στο Πατριαρχείο Αντιοχείας.
Στις 18 Απριλίου 1797 παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στα Θεραπειά, όπου λίγο αργότερα πέθανε.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Βιζύης Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικομηδείας Κατηγορία:Μητροπολίτες Δέρκων Κατηγορία:Κύπριοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Κλωντ Πιρόν
Ο Κλωντ Πιρόν (Claude Piron, 26 Φεβρουαρίου 1931 - 22 Ιανουαρίου 2008) ήταν Ελβετός γλωσσολόγος και ψυχολόγος.
Υπήρξε μεταφραστής στα Ηνωμένα Έθνη (από τα Κινεζικά, Αγγλικά, Ρωσικά και  Ισπανικά προς τα Γαλλικά) από το  1956 μέχρι το  1961.
Αφού εγκατέλειψε τον ΟΗΕ, εργάστηκε σε όλον τον κόσμο για την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.
Υπήρξε πολυγραφότατος συγγραφέας έργων στην Εσπεράντο. Μιλούσε εσπεράντο από την παιδική του ηλικία και την χρησιμοποίησε στην Ιαπωνία, στην  Κίνα, το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν, στην  Αφρική και στην  Λατινική Αμερική, και σχεδόν σε όλες τις χώρες της  Ευρώπης.
Σε κάποια από τα βιβλίου του χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Johán Valano.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Ελβετοί ψυχολόγοι Κατηγορία:Εσπεραντιστές
Λαβάλ
Με το όνομα Λαβάλ αναφέρονται:
Κατηγορία:Επώνυμα
Γεώργιος Δ. Μπώκος
Ο Γεώργιος Μπώκος είναι έλληνας λόγιος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1949 στο Αίγιο και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και Αυτοματοποίηση Βιβλιοθηκών και Τεχνολογίες Πληροφόρησης στη σχολή Βιβλιοθηκονομίας του Πανεπιστημίου της Ουαλλίας. Κατέχει M.Phil από το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας και διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος (Ε.Β.Ε.) (1976 – 1997), υπήρξε προϊστάμενος του Τμήματος Καταλόγων της Ε.Β.Ε. (1988 – 1995) καθώς και διευθυντής της (1996 – 1997). Εργάστηκε ως επίκουρος καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου (1994 – 1999), αναπληρωτής καθηγητής (1999 – 2003), καθηγητής (2003 - 2010) και ήταν ιδρυτής και διευθυντής του Εργαστηρίου Τεχνολογιών της Πληροφορίας του Πανεπιστημίου. Από το 2011 είναι Ομότιμος Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου. Έχει δημοσιεύσει πολλά έργα για την Ιστορία του Ελληνικού Βιβλίου και την Επιστήμη της Πληροφόρησης, όπως «Τα πρώτα ελληνικά τυπογραφεία στο χώρο της και’ ημάς Ανατολής», «Ελληνική Βιβλιογραφία: άγνωστα επτανησιακά μονόφυλλα», «Εισαγωγή στην Επιστήμη της Πληροφόρησης» κ.ά.
Παράλληλα υπήρξε μέλος της Επιτροπής Ερευνών και Εκδόσεων του Ιονίου Πανεπιστημίου, μέλος του διδακτικού προσωπικού του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης σε θέματα βιβλιοθηκονομίας καθώς και εισηγητής σε θέματα Βιβλιοθηκονομίας και Τεχνολογίας της Πληροφόρησης σε σεμινάρια που οργάνωσε το Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης του Ιονίου Πανεπιστημίου. Ο Γεώργιος Μπώκος έχει δημοσιεύσει έργα με αντικείμενο την Επιστήμη της Βιβλιοθηκονομίας όπως:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1909
Το κύπελλο Ισπανίας 1909 ήταν η έβδομη φορά που διοργανώθηκε το κύπελλο. Η διοργάνωση ξεκίνησε την 4 Απριλίου 1909 και τελείωσε 4 μέρες αργότερα με τον Τελικό.
Τελικός
Κυπελλο Ανδρων 1909 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1909
Σύνδρομο Κλαϊνφέλτερ
Το σύνδρομο Κλαϊνφέλτερ είναι χρωμοσωμική ανωμαλία η οποία χαρακτηρίζεται από στειρότητα. Το σύνδρομο Κλαϊνφέλτερ εμφανίζεται όταν το άτομο έχει ένα επιπλέον χρωμόσωμα X (XXY αντί για XY). Σε πολλές περιπτώσεις, οι όρχεις εξακολουθούν να παράγουν σπέρμα. Επειδή, όμως, πρόκειται για κληρονομική διαταραχή, τα άτομα που εμφανίζουν αυτό το πρόβλημα θα πρέπει να συμβουλεύονται γενετιστή προτού επιχειρήσουν να τεκνοποιήσουν. Και αυτό γιατί κάποια σπερματοζωάρια θα περιέχουν ένα επιπλέον Χ χρωμόσωμα και το παιδί μπορεί να κληρονομήσει τη διαταραχή του πατέρα. Ο έλεγχος των χρωμοσωμάτων των εμβρύων – προεμφυτευτική διάγνωση – είναι μια από τις επιλογές που υπάρχουν για τη γέννηση υγιών παιδιών.
thumb|250px|right| ΧΧΥ σύνδρομο Το σύνδρομο πήρε το όνομά του από τον Δρα Χάρι Κλαϊνεφέλτερ, ο οποίος το 1942 συνεργάστηκε με τον Φούλερ Ολμπράιτ στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης (Massachusetts General Hospital), στη Βοστώνη και ήταν ο πρώτος ο οποίος το περιέγραψε τον ίδιο χρόνο.
Συμπτώματα
Ένας άνδρας με σύνδρομο Κλαϊνφέλτερ δεν είναι πάντα άμεσα αναγνωρίσιμος. Συχνά έχει μαστούς (γυναικομαστία). Διάφορα φυσικά συμπτώματα, όπως μικροί όρχεις και πέος μπορεί να υποδηλώνουν την ύπαρξη συνδρόμου Κλαϊνεφέλτερ. Ο συνδυασμός προβλημάτων γονιμότητας και ανεπαρκών επιπέδων ορμονών στο αίμα (υψηλά επίπεδα γοναδοτροπινών που διεγείρουν τη λειτουργία των όρχεων σε άνδρες) είναι οι σημαντικότερες ενδείξεις της πάθησης. Ως νεαρό αγόρι, ο άνδρας μπορεί να ήταν ψηλός και αδύνατος και να παρουσίαζε βραδύτητα στη μάθηση.
Αιτιολογία
Το σύνδρομο Κλαϊνφέλτερ είναι γενετική πάθηση, δηλ. ο άνδρας το κληρονομεί από τους γονείς. Οφείλεται σε ένα επιπλέον χρωμόσωμα Χ (XXY αντί για XY). Εάν η μητέρα του ανδρός ήταν μεγάλης ηλικίας, αυτό αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης του συνδρόμου, ωστόσο, η αιτία εντοπίζεται εξίσου συχνά και στον πατέρα.
Το επιπλέον χρωμόσωμα Χ διατηρείται εξαιτίας ενός γεγονότος μη σωστού διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων κατά τη διάρκεια της πρώτης μειωτικής διαίρεσης (γαμετογένεση) του άρρενος. Στο συγκεκριμένο σύνδρομο τα φυλετικά χρωμοσώματα Χ και Υ, αποτυγχάνουν να διαχωριστούν με αποτέλεσμα να παράγονται μη φυσιολογικοί γαμέτες. Η σύντηξη ενός τέτοιου μη φυσιολογικού γαμέτη με έναν φυσιολογικό ωάριο οδηγεί στην δημιουργία ζυγωτού με μη φυσιολογικό αριθμό φυλετικών χρωμοσωμάτων(ΧΧΥ).
Ένας άλλος μηχανισμός για τη διατήρηση του επιπλέον χρωμοσώματος Χ είναι μέσα από το μη ορθό των χρωμοσωμάτων κατά τη διάρκεια της δεύτερης μειωτικής διαίρεσης στο ωάριο. Αυτό θα συμβεί όταν οι αδελφές χρωματίδες στα φυλετικά χρωμοσώματα, σε αυτή την περίπτωση δύο Χ, αποτυγχάνουν να διαχωριστούν. Έτσι παράγεται ένα μη φυσιολογικό ωάριο XX, το οποίο, όταν γονιμοποιηθεί με φυσιολογικό σπερματοζωάριο Υ, θα δημιουργήσει ζυγωτό XXY.
Η XXY χρωμοσωμική ανωμαλία είναι μία από τις πιο κοινές γενετικές παραλλαγές από τον καρυότυπο ΧΥ, που εμφανίζεται σε περίπου 1 στις 500 γεννήσεις ζωντανών αρρένων.
Στα θηλαστικά με περισσότερα από ένα χρωμόσωμα Χ, τα γονίδια σε ένα από αυτά δεν εκφράζονται. Ο μηχανισμός αυτός είναι γνωστό ως αδρανοποίηση Χ. Αυτό συμβαίνει τόσο σε XXY αρσενικά όσο και σε φυσιολογικά θηλυκά άτομα XX. Ωστόσο, σε XXY αρσενικά άτομα, μερικά γονίδια που βρίσκονται στις «ψευδοαυτοσωμικές» περιοχές των Χ χρωμοσωμάτων τους(γονίδια που βρίσκονται και στο Χ και στο Y χρωμόσωμα, κατ’ αντιστοιχία των όμοιων γονιδίων στα αυτοσωμικά χρωμοσώματα), έχουν αντίστοιχα γονίδια στο χρωμόσωμα Υ τους και να μπορούν να εκφράζονται.
Η πρώτη αναφορά σε άνθρωπο με 47, XXY καρυότυπο έγινε από τους Πατρίτσια Ανν Γιάκομπς και Δρ Τζ. Α. Στρονγκ στη Γενικό Δυτικό Νοσοκομείο του Εδιμβούργου, στη Σκωτία το 1959. Αυτός ο καρυότυπος βρέθηκε σε έναν άνδρα 24 χρονών που είχε συμπτώματα του συνδρόμου Κλαϊνφέλτερ. Ο Δρ Γιάκομπς περιέγραψε αυτήν του την ανακάλυψη στην πρώτη του αναφορά για ανευπλοειδία σε ανθρώπους ή θηλαστικά, το 1981 στο Βραβείο Μνήμης Ουίλιαμ Άλλαν (William Allan Memorial Award).
Θεραπεία
Αν και ένα ελάττωμα στο γονίδιο δεν μπορεί να αποκατασταθεί, χορηγούνται θεραπείες για τη βελτίωση της γονιμότητας του άνδρα. Σε αυτές τις θεραπείες, έμφαση δίνεται στη λήψη σπερματοζωάριο που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε διαδικασίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, π.χ. Ενδοωαριακή έγχυση σπερματοζωαρίου – (ICSI). Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, μια άλλη επιλογή είναι το σπέρμα δότη.
Συνολικά, το 7% των στείρων ανδρών έχουν κάποια μορφή χρωμοσωμικής ανωμαλίας. Στο 10-15% των ανδρών με αζωοσπερμία υπάρχει ένα ελάττωμα, σε σύγκριση με το 5% των ανδρών με ολιγοζωοσπερμία (μικρός αριθμός σπερματοζωαρίων) και μόλις 1% των ανδρών με φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων. Τα δύο τρίτα αυτών των χρωμοσωμικών ανωμαλιών αφορούν το σύνδρομο Κλαϊνφέλτερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κλαϊνεφελτερ Κατηγορία:Χρωμοσωμικές ανωμαλίες
Κορνέλις ντε Βελ
Ο Κορνέλις ντε Βελ (φλαμανδικά: Cornelis de Wael (Αμβέρσα, 1592 – Ρώμη, 1667) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, χαράκτης και έμπορος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά κύριο λόγο στη Γένοβα της Ιταλίας. Είναι γνωστός για τις ρωπογραφίες, τις ναυμαχίες και τους πίνακές του με ιστορικό περιεχόμενο. Μέσω της τέχνης του υποστήριζε τους Φλαμανδούς καλλιτέχνες που εργάζονταν στην Ιταλία, ενώ ως έμπορος έργων τέχνης διαδραμάτισε σοβαρό ρόλο στις καλλιτεχνικές ανταλλαγές μεταξύ Ιταλίας και Φλάνδρας κατά το πρώτο ήμισυ του 17ου αιώνα.
Βιογραφία
Ο Κορνέλις ντε Βελ γεννήθηκε σε καλλιτεχνική οικογένεια της Αμβέρσας: Ήταν γιος του ζωγράφου Γιαν ντε Βελ Ι (1558-1633). Η μητέρα του, Γκερτρούντε ντε Γιόντε (Gertrude de Jode) προερχόταν επίσης από οικογένεια καλλιτεχνών: Πατέρας της ήταν ο χαρτογράφος Χέραρντ ντε Γιόντε και αδελφός της ο χαράκτης Πέτερ ντε Γιόντε Ι. Το 1619 μετοίξησε στην Ιταλία, μαζί με τον αδελφό του Λούκας ντε Βελ (1591-1661), ο οποίος ήταν επίσης ζωγράφος. Οι δύο καλλιτέχνες εγκαταστάθηκαν στη Γένοβα, όπου ο Κορνέλις θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ενώ ο αδελφός του επέστρεψε στην Αμβέρσα το 1628. Η Γένοβα, εκείνη την εποχή, ήταν έλκυστικός προορισμός για τους καλλιτέχες, καθώς εκεί ο μεταξύ του ανταγωνισμός ήταν μικρότερος, σε σχέση με τα ηγετικά πολιτιστικά κέντρα, Ρώμη, Φλωρεντία και Βενετία, ενώ η Γένοβα ήταν ακμάζουσα πόλη - λιμάνι, όπου ζούσε μεγάλος αριθμός δυνητικών πελατών και συλλεκτών.
Πέρασε, επίσης, χρόνο στη Ρώμη, όπου ήλθε σε επαφή με τα μέλη της Bentvueghels, μιας οργάνωσης με μέλη κυρίως Ολλανδούς και Φλαμανδούς ζωγράφους που εργάζονταν στην πόλη. Το 1627 έγινε μέλος της "Ακαδημίας του Αγίου Λουκά" (Accademia di San Luca), της επιφανούς οργάνωσης των ζωγράφων στη Ρώμη, η οποία είχε πολύ αυστηρά κριτήρια για την αποδοχή μελών. Εγκαταστάθηκε μόνιμα στην πόλη γύρω στο 1656 για να αποφύγει το ξέσπασμα της επιδημίας πανώλους στη Γένοβα. Και στη Ρώμη συνέχισε να ζωγραφίζει και να εμπορεύεται. Από το 1664 ως το 1666 έγινε "ηγούμενος του εκκλησιάσματος" στην εκκλησία του Αγίου Τζουλιάνο των Φλαμανδών (San Giuliano dei Fiamminghi), η οποία βοηθούσε τους Φλαμανδούς κατοίκους της Ρώμης.
Το έργο του Κορνέλις ντε Βελ παρουσίαζε μεγάλη ζήτηση. Στους πάτρονές του συγκαταλέγονταν οι πλούσιοι πατρίκιοι της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Γένοβα, ο Φίλιππος Γ΄ της Ισπανίας και ο Φίλιππος - Κάρολος, 3ος Κόμης του Άρενμπεργκ.
Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονταν ο ανεψιός του Γιαν Μπάπτιστ ντε Βελ (γιος του Λούκας), ο Φλαμανδός ζωγράφος Γιαν Χόφερτ (γνωστός επίσης και ως Giovanni Hovart, Giovanni di Lamberto, Giovannino del su Lamberto, Jan Lambertsz Houwaert) και ο Αντόνιο Ρινάλντι.
Έργο
Ο ντε Βελ ήταν ευέλικτος καλλιτέχνης που δημιούργησε πίνακες ζωγραφικής, χαρακτικά και σχέδια, ενώ είναι πιθανόν να σχεδίασε και ταπισερί. Ο ντε Βελ εργάστηκε στα πιο διαφορετικά είδη. Το έργο του μπορεί να διακριθεί σε δύο κύριους αξονες: Τα έργα που αποκαλούνται "grand manner", τα οποία δεν επιδεικνύονταν στο κοινό, και τα έργα "small manner", τα οποία είχαν μεσαίο, μικρό και πολύ μικρό μέγεθος και έβριθαν από μορφές, με εμφανή την επίδραση της φλαμανδικής παράδοσης στη ζωγραφική και τις ρωπογραφίες των Bamboccianti. Αυτοί ήταν μια μάλλον χαλαρή ομάδα κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών ζωγράφων ρωπογραφιών που διέμεναν στη Ρώμη και προτιμούσαν ως θέμα την καθημερινή ζωή των κατώτερων τάξεων της Ρώμης αλλά και τις εξοχές της. Ζωγράφισε επίσης έργα με θρησκευτικό περιεχόμενο, όπως η σειρά πινάκων με θέμα Τα επτά έργα του ελέους.
Ο ντε Βελ ήταν ζωγράφος εξειδικευμένος στις σκηνές μάχης. Μερικοί από τους πίνακές του αυτής της κατηγορίας, που έχουν διασωθεί, απεικονίζουν μάχες στη στεριά, όπως Η πολιορκία της Οστένδης (σήμερα στο Μουσείο Πράδο) αλλά και ναυμαχίες, όπως η Ναυμαχία ανάμεσα σε Χριστιανούς και Τούρκους (σήμερα στο Μουσείο Πόλντι Πετσόλι (Museo Poldi Pezzoli).
Η ευρεία σύνθεση ορισμένων "στρατιωτικών" έργων του προσομοιάζει με αυτή των κορυφαίων Φλαμανδών Πίτερ Μέλενερ (Pieter Meulener) και Άνταμ Φρανς φαν ντερ Μέλεν (Adam Frans van der Meulen), ενώ η ποιότητά τους θυμίζει το έργο του Σεμπάστιαν Φρανξ.
Δραστηριοποιήθηκε επίσης ως προσωπογράφος, όπως φαίνεται από το πορτρέτο του Λούκα Τζουστινιάνι, Δόγη της Δημοκρατίας της Γένοβας (σήμερα σε ιδιωτική συλλογή). Συνεργάστηκε με τον βαν Ντάικ καθώς και με άλλους Φλαμανδούς καλλιτέχνες, όπως ο τοπιογράφος Γιαν Βίλντενς (Jan Wildens). Συχνές ήταν, επίσης, οι συνεργασίες του με άλλους, τοπικούς καλλιτέχνες. Ο ντε Βελ ή κάποιος από τον κύκλο του είναι αυτός που ζωγράφιζε τις μορφές (σταφάζ) στα τοπία του Ιταλού τοπιογράφου Τζοβάννι Μπαττίστα Βιτσίνο. Σε πολλές από τις σκηνές μαχών ή απόψεις λιμανιών, ο αδελφός του Λούκας ήταν αυτός που ζωγράφιζε τα τοπία ενώ ο Κορνέλις ζωγράφιζε τις μορφές.
Είναι δύσκολο να καθοριστεί η εξέλιξη του ύφους της ζωγραφικής του, καθώς μόνον ένα υπογεγραμμένο έργο του έχει διασωθεί. Από την άλλη έχουν διασωθεί υπογεγραμμένα ή ενεπίγραφα σχέδιά του.
Εξηκοντάεδρο
Στη στερεομετρία, εξηκοντάεδρο λέγεται το πολύεδρο που έχει εξήντα έδρες. Υπάρχουν πολλές συμμετρικές μορφές του εξηκοντάεδρου και εκείνες που έχουν την υψηλότερη συμμετρία είναι εικοσαεδρική:
Τοπολογικοί τύποι
200px|μικρογραφία|δεξιά|[[Ρομβεικόσακρο]] 200px|μικρογραφία|δεξιά|[[Μικρό εξαγωνικό εξηκοντάεδρο]] 200px|μικρογραφία|δεξιά|[[Μεσαίο εξαγωνικό εξηκοντάεδρο]] 200px|μικρογραφία|δεξιά|[[Μεγάλο εξαγωνικό εξηκοντάεδρο]] Υπάρχει ένα κοίλο εξηκοντάεδρο και τέσσερα κυρτά Καταλανικά στερεά:
Υπάρχουν επίσης 27 ομοιόμορφα αστεροειδή πολυεδρικά δυϊκά εξηκοντάεδρα (αυτοτεμνόμενα):
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολύεδρα
Ellinair
Η Ellinair είναι Ελληνική αεροπορική εταιρεία με έδρα τη Θεσσαλονίκη, που αποτελεί θυγατρική του Mouzenidis Group. Ιδρύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2013 και εκτελούσε τακτικές και ναυλωμένες πτήσεις από το Διεθνές Αεροδρόμιο "Μακεδονία" και το Διεθνή Αερολημένα Αθηνών "Ελευθέριος Βενιζέλος" σε διάφορους προορισμούς.
Ιστορία
Η εταιρεία συστάθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2013 και συνέδεσε, με απευθείας πτήσεις, πόλεις του εξωτερικού (κυρίως κράτη της πρώην ΕΣΣΔ) με γνωστούς ελληνικούς προορισμούς, με αεροσκάφη Avro RJ100.
Στις 7 Οκτωβρίου ξεκίνησαν οι πτήσεις προς τη Σμύρνη. , ενώ το 2017 ξεκίνησε πτήσεις προς Γερμανία (Κολωνία, Στουτγκάρδη, Μόναχο, Βερολίνο και Φραγκφούρτη), Ρουμανία (Βουκουρέστι και Κλουζ-Ναπόκα) και Ουκρανία (Οδησσός ), ενώ ενισχύθηκαν οι πτήσεις προς Ρωσία, Λιθουανία, Λευκορωσία και Εσθονία.
Το 2018 ξεκίνησαν συνεργασίες με τον Ρωσικό κλάδο της TUI και αποκτήθηκαν 2 αεροσκάφη Airbus. Η εταιρεία ξεκίνησε πτήσεις από και προς τη Ρόδο ενώ ανακοινώθηκαν και σχέδια σύνδεσης Ρωσίας-Αλεξανδρούπολης, ενώ απέκτησε βάση και στην Αθήνα.
Το ίδιο έτος, η εταιρεία είχε 4 συνολικά βάσεις (στη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο, την Κέρκυρα και τη Μόσχα) και εκτελούσε πτήσεις προς Χανιά, Αθήνα, Μόσχα, Βερολίνο, Μόναχο, Αγία Πετρούπολη, Βελιγράδι, Βουκουρέστι, Κλούζ-Ναπόκα, Κατοβίτσε Πολωνίας, Κίεβο, Λβιβ Ουκρανίας και Τιφλίδα Γεωργίας.
Το 2019 ξεκίνησε η συνεργασία της Ellinair με τη ρωσική αεροπορική εταιρεία Aeroflot. Το 2020 ξεκίνησαν οι πτήσεις προς Αζερμπαϊτζάν.
Η πανδημία του Covid-19 ανάγκασε την εταιρεία να αναστείλει τις πτήσεις της τον Μάρτιο, Η εταιρεία δεν ξαναπέταξε απο τοτε και ειναι αγνωστο το μελλον της.
Προορισμοί
• 3
Επίσης εκτελούσε πτήσεις κοινού κωδικού με την Aeroflot. Παλαιότερα, εκτελούσε και διεθνείς πτήσεις (όπως πτήσεις προς και από το Βελιγράδι και πόλεις κρατών της πρώην ΕΣΣΔ), οι οποίες όμως έχουν ανασταλεί λόγω της πανδημίας του Covid-19.
Λογότυπο
Το λογότυπο της εταιρείας παρουσιάζει γαλανόλευκα κύματα και βασίζεται στην ελληνική σημαία. Έχει σχεδιαστεί από τον Ιωάννη Κωστίδη.
Στόλος
Ο στόλος της Ellinair αποτελούνταν από δικινητήρια αεροσκάφη turbofan στενής ατράκτου, δηλαδή τζετ με δύο κινητήρες και στενό σκαρί. Ο στόλος της Ellinair αποτελούνταν από τα εξής αεροσκάφη:
Εμφάνιση
Ο χρωματισμός των αεροσκαφών αποτελείται από μία μπλε κυματιστή λωρίδα και μπλε στοιχεία γύρω από την ουρά και τους κινητήρες επάνω σε λευκό χρώμα, το οποίο καλύπτει τη μεγαλύτερή τους επιφάνεια. Τα μπλε στοιχεία και η λωρίδα απουσίαζαν από τα αεροσκάφη Boeing 737. Επίσης τοποθετείται το λογότυπο της Ellinair (τρεις διαγώνιες κυματιστές λωρίδες που μοιάζουν με την Ελληνική σημαία) στις ουρές, σε λευκό χρώμα (μπλε στα Boeing 737), ενώ τοποθετούνται και τα κείμενα "Ellinair' και "Mouzenidis Group".
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Οικονομία της Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Βερίκοκο
thumb|right|270px|Τα βερίκοκα πλούσια σε φυσικό σάκχαρο καταναλώνονται φρέσκα, ως επιτραπέζια φρούτα, ή ξηρά ή ως μαρμελάδα και κομπόστα Το βερίκοκο είναι ο καρπός της βερικοκιάς (επιστημονική ονομασία prunus armeniaca) της οικογενείας των ροδιδών.
Ιστορικό
Κατάγεται από τη Β. Κίνα, Μαντζουρία και Μογγολία και ήρθε στην Ευρώπη από την Αρμενία απ΄ όπου πήρε και το όνομά της. Η καλλιέργειά της ήταν γνωστή στην Κίνα από το 2.200 π.Χ. και φαίνεται ότι μεταφέρθηκε στην Ελλάδα από τον Μέγα Αλέξανδρο, γιατί δεν αναφέρεται από τον Θεόφραστο (400 π.Χ.). Ο Διοσκουρίδης ανέφερε τα βερίκοκα ως αρμενικά μήλα, λόγω της προέλευσης του φυτού. Στην Κύπρο και στα Δωδεκάνησα το ονομάζουν χρυσόμηλο, ενώ σε άλλα μέρη της Ελλάδος χρησιμοποιούν το όνομα ζαρδελιά.
Ονομασία
Η ονομασία «βερίκοκο» προήλθε από την Αρχαία Ελληνική λέξη πραικόκιον, η οποία με την σειρά της προκύπτει από το λατ. praecocia (praecoquus) που σημαίνει «πρώιμος», επειδή ο καρπός του παρουσιάζει πρώιμη ωρίμανση. Από την ελληνική λέξη προέρχεται και η αραβική berkuk (από το al-barqūq που προήλθε από την βυζαντική λέξη βερικοκκία).
Περιγραφή
Είναι σαρκώδης, σφαιρικός, με αυλακωτή κοιλιακή ραφή. Ο πυρήνας (κουκούτσι) είναι ξυλώδης και στο εσωτερικό του περιέχει 1-2 σπόρια με πικρή γεύση που μοιάζουν με αμύγδαλα και χρησιμοποιούνται στην φαρμακοποιία.Το σαρκώδες και χυμώδες περικάρπιο είναι εύγευστο, γλυκό και έχει χρώμα πορτοκαλοκίτρινο. Το εξωτερικό του βερίκοκου (φλούδα) είναι λεπτό, συνήθως χνουδωτό και είναι χρώματος κίτρινου με μερικές κόκκινες κηλίδες στη μπροστινή του πλευρά.
Είναι πλούσιο σε βιταμίνη Α και κάλιο. Επίσης περιέχει βιταμίνες C, Β1, Β2 και φυσικό σάκχαρο. Επίσης τα βερίκοκα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες. Το βερίκοκο καταναλώνεται νωπό ως φρούτο. Επίσης μπορεί να καταναλωθεί και αποξηραμένο, γίνεται μαρμελάδα, κομπόστα, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική και γίνεται λικέρ και χυμός.
Αξιόλογες ελληνικές και ξένες ποικιλίες
Η Τουρκία έχει τη μεγαλύτερη παραγωγή στον κόσμο. Ακολουθούν το Ιράν, το Ουζμπεκιστάν, η Ιταλία, η Αλγερία, το Πακιστάν, η Γαλλία, το Μαρόκο, η Συρία και η Ισπανία. Η Ελλάδα παράγει πάνω από 45.000 τόνους κατά μέσον όρον ετησίως.
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2017
Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004
Αυτός είναι ο πλήρης πίνακας μεταλλίων των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Οι ταξινομήσεις αυτές γίνονται σύμφωνα με τον αριθμό των χρυσών μεταλλίων που κατακτά μία χώρα. Έπειτα λαμβάνεται υπόψη ο αριθμός των αργυρών και μετά των χαλκινων μεταλλίων. Εάν, μετά από τα πιο πάνω, χώρες είναι ακόμα ισόβαθμες τότε γίνεται ίση ταξινόμηση και παρατίθενται αλφαβητικά.
Πίνακας μεταλλίων 2004
Β΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Η Β΄ (ή Δεύτερη) Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία είναι η δεύτερη Ευαγγελική εκκλησία που ιδρύθηκε στην Αθήνα.
Ιστορική αναφορά
Ιδρύθηκε το 1924 από πρόσφυγες που εγκατέλειψαν τις εστίες τους μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Αρχικά εκκλησιάζονταν στο Βασιλικό Παρεκκλήσι, και αργότερα στην Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία και στην Αρμένικη Ευαγγελική Εκκλησία, σύντομα όμως θέλησαν να δημιουργήσουν ένα δικό τους ευκτήριο οίκο. Το 1929 έχτισαν εκκλησιαστικό κτήριο στο Κουκάκι της Αθήνας, στο οποίο η εκκλησία στεγάζεται μέχρι σήμερα.
Πρώτος Ποιμένας της εκκλησίας ήταν ο Ξενοφών Μόσχου, ο οποίος είχε διατελέσει Ποιμένας της εκκλησίας της Σμύρνης, από το 1893 ως το 1922. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και αφού ο Μόσχου είχε πεθάνει, την ποιμαντορία της εκκλησίας μέχρι το 1962, ανέλαβε ο Γεώργιος Χατζηαντωνίου. Στην Β΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία, διακόνησαν επίσης ως Ποιμένες και οι Γεώργιος Παιδάκης (1963-1984), Χρήστος Κοντόπουλος (1984-1987), Απόστολος Μπλιάτης (1988-2002), και Γεώργιος Αδάμ (2002-σήμερα).
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα Κατηγορία:Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Αρνούλφος της Καρινθίας
Ο Αρνούλφος της Καρινθίας (Γερμανική γλώσσα : Arnulf de Carinthie, περί το 850 - Ρέγκενσμπουργκ 8 Δεκεμβρίου 899) από τη Δυναστεία των Καρολιδών ήταν Δούκας της Καρινθίας που έγινε Βασιλιάς των Ανατολικών Φράγκων αφού ανέτρεψε τον θείο του Κάρολο Γ΄ τον Παχύ (887 - 899), αμφισβητούμενος βασιλιάς της Ιταλίας (894 - 899) και αμφισβητούμενος Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (22 Φεβρουαρίου 896 - 899). Ο Αρνούλφος ήταν νόθος γιος του Καρλομάνου της Βαυαρίας και μίας ερωμένης του της Λιούτσβιντ. Η μητέρα του ήταν κόρη του Ερνέστου, Βαυαρού μαργράβου του Νόρντγκαου στο Άνω Παλατινάτο, σύμφωνα με άλλες πηγές κυβερνούσε το Πάσσαου.
Πρώτα χρόνια
Μετά τη γέννηση του Αρνούλφου ο Καρλομάνος παντρεύτηκε πριν το 561 μια άλλη κόρη του πρίγκιπα Ερνέστου που πέθανε μετά τις 8 Αυγούστου 879. Οι χρονικογράφοι της Ανατολικής Φρανκονίας τον καταγράφουν σαν νόθο αλλά υπάρχουν πολλές πιθανότητες η γυναίκα που παντρεύτηκε αμέσως μετά ο Καρλομάνος να ήταν η μητέρα του Αρνούλφου. [8] Ο Αρνούλφος πήρε σαν δώρο από τον πατέρα του το Δουκάτο της Καρινθίας που αντιστοιχούσε στην αρχαία Καραντανία, όταν ο Καρλομάνος συμφιλιώθηκε με τον δικό του πατέρα Λουδοβίκο τον Γερμανικό έγινε δούκας της Βαυαρίας. Ο Αρνούλφος πέρασε την παιδική του ηλικία πιθανότατα στο Μόουσμπουργκ, λίγα μίλια απόσταση από την αυτοκρατορική κατοικία που ήταν η κατοικία των Καραντανίων πριγκίπων, οι Καραντανίοι από την αρχή τον μεταχειρίστηκαν σαν δούκα τους. Μετά τη στέψη του στον θρόνο της Ανατολικής Φραγκίας ο Αρνούλφος μετέτρεψε την πατρίδα του στην Καρινθία στη Μαρκησία της Καρινθίας, τμήμα του Δουκάτου της Βαυαρίας.
Όταν ο πατέρας του αχρηστεύτηκε από ισχυρό εγκεφαλικό (879) ο Λουδοβίκος ο Νεότερος κληρονόμησε τη Βαυαρία, ο Κάρολος ο Παχύς το Βασίλειο της Ιταλίας και ο Αρνούλφος την Καρινθία. Την πραγματική εξουσία στη Βαυαρία ασκούσε ωστόσο ο Αρνούλφος. Το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 879 ο Αρνούλφος κυβερνούσε ευθέως τη Βαυαρία, όπως περιγράφει ο μοναχός Ρετζίνο του Προύμ ο πατέρας του φρόντισε να κληρονομήσει την Παννονία. Η διαίρεση του βασιλείου κατοχυρώθηκε οριστικά με τον θάνατο του Καρλομάνου (880). Όταν επαναστάτησε ο Ένγκελτσολκ Β΄ της Παννονίας (882) εναντίον του μαρκήσιου της Παννονίας Αρίμπο ο Αρνούλφος τον υποστήριξε. Η στήριξη αυτή χάλασε τη σχέση του με τον αυτοκράτορα με αποτέλεσμα να εμπλακεί σε πόλεμο με τον Σβατοπλούκ της Μοραβίας, η Παννονία δέχτηκε επίθεση αλλά ο Αρνούλφος αρνήθηκε να αποσύρει τη στήριξη του στον Ένγκελτσολκ. Ο Αρνούλφος έκλεισε ειρήνη με τον Σβατοπλούκ (885), σύμφωνα με τους όρους οι κυβερνήτες της Μοραβίας θα ήταν πιστοί στον αυτοκράτορα. Μερικοί ιστορικοί κρίνουν ότι με τον πόλεμο αυτό οι ελπίδες του Αρνούλφου να διαδεχτεί τον Κάρολο τον Παχύ έσβησαν.
Βασιλιάς των Ανατολικών Φράγκων
Ο Αρνούλφος πρωταγωνίστησε με Φράγκους ευγενείς στην ανατροπή του θείου του Καρόλου του Παχύ, με την απειλή στρατιωτικής εκστρατείας τον ανάγκασε τον Νοέμβριο του 887 να αποδεχτεί την εκθρόνιση του. Ο Κάρολος απαίτησε να πάρει κάποιες πόλεις στη Σουαβία που ο ίδιος ο Αρνούλφος του είχε παραχωρήσει, αποσύρθηκε εκεί τους τελευταίους μήνες της ζωής του. Με πλεονέκτημα τις νίκες του στις μάχες απέναντι στους Σλάβους εξελέγη βασιλιάς αλλά μόνο των Ανατολικών Φράγκων. Το βασίλειο των Δυτικών, το Βασίλειο της Βουργουνδίας και το Βασίλειο τς Ιταλίας κληροδοτήθηκαν από άλλα μέλη της Δυναστείας των Καρολιδών. Στην αρχή ενεπλάκη όπως όλοι οι Φράγκοι κυβερνήτες στην επίλυση εκκλησιαστικών προβλημάτων, συγκάλεσε Σύνοδο (895) στην οποία συμμετείχαν οι αρχιεπίσκοποι της Βρέμης, της Κολωνίας και του Αμβούργου. Η Βρέμη και το Αμβούργο ήταν επισκοπικά υποτελείς στην Κολωνία, ζητούσαν την ανεξαρτητοποίηση τους. Ο Αρνούλφος ήταν σκληρός πολεμιστής που δεν ακολουθούσε διαπραγματεύσεις, πολέμησε επιτυχώς τους Σλάβους στην Παννονία (890).
Στα μέσα του 891 οι Βίκινγκ επιτέθηκαν στη Λοθαριγγία και συνέτριψαν τον στρατό των Ανατολικών Φράγκων στο Μάαστριχτ. Οι εισβολείς περιγράφονται με ονομασίες όπως "Βίκινγκ", "Δανοί", "Νορμανδοί" και "Νορβηγοί". Ο Αρνούλφος απέκρουσε τους Βίκινγκ τον Σεπτέμβριο του 891 στη μάχη του Λέουβεν στη Λοθαριγγία, οι επιθέσεις τους σταμάτησαν. Ο Τίμοθι Ρόιτερ γράφει ότι σκοτώθηκαν τόσο πολλοί Νορμανδοί που έκλεισε η είσοδος του ποταμού. Μετά τη μεγάλη νίκη ο Αρνούλφος οικοδόμησε ένα κάστρο στον ποταμό Ντέιλε. Με πλεονεκτήματα τις ταραχές που προκλήθηκαν στο βασίλειο των Δυτικών Φράγκων μετά τον θάνατο του Καρόλου του Παχέως κατέλαβε τη Λοθαριγγία και την παραχώρησε στον γιο του Ζβέντιμπολντ σαν ανεξάρτητο βασίλειο. Ο Αρνούλφος υποστήριξε τα δικαιώματα του Λουδοβίκου του Τυφλού στο Βασίλειο της Προβηγκίας (889) αφού τον προσκάλεσε πρώτα τον Μάιο της ίδιας χρονιάς η μητέρα του Ερμενγάρδη της Ιταλίας.
Φάμπιο Καναβάρο
Ο Φάμπιο Καναβάρο (Fabio Cannavaro, γεννήθηκε 13 Σεπτεμβρίου 1973) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής. Θεωρείται από τους καλύτερους αμυντικούς της δεκαετίας του 1990 και του 2000 και ήταν ο νικητής του διαγωνισμού της Χρυσής Μπάλας και του τίτλου του καλύτερου ποδοσφαιριστή του κόσμου το 2006, χρονιά που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο με την εθνική Ιταλίας.
Αρνούλφος της Καρινθίας
Δυτικοί Φράγκοι και Μοραβία
thumb|250px|right|Η σφραγίδα του Αρνούλφου της Καρινθίας από το 896 Ο Εύδης Α΄ της Γαλλίας αναγνώρισε την επικυριαρχία του Αρνούλφου (888). Ο Αρνούλφος ύστερα από πίεση του Φούλκωνος, αρχιεπισκόπου του Ρεμς υποστήριξε τον Κάρολο τον Απλό σε βάρος του Εύδη. Ο Αρνούλφος εκμεταλεύτηκε επίσης τη σύγκρουση ανάμεσα στον Εύδη Α΄ και τον Κάρολο τον Απλό για να επεκταθεί στη Δυτική Φραγκία (894). Ο Κάρολος Γ΄ της Γαλλίας δραπέτευσε στην αυλή του Αρνούλφου για να ζητήσει την προστασία του. Ο Πάπας Φορμόζος αναγκάστηκε να επέμβει επειδή ανησύχησε ότι ο εμφύλιος στη Δυτική Φραγκία θα έχει σαν αποτέλεσμα περισσότερες επιδρομές των Βίκινγκ. Ο Αρνούλφος κάλεσε τον Κάρολο και τον Εύδη στην αυλή του στη Βορμς, οι σύμβουλοι του Καρόλου τον πίεσαν να μην πάει ο ίδιος και να στείλει αντιπροσώπους. Ο Εύδης Α΄ πήγε ωστόσο αυτοπροσώπος με πλούσια δώρα για να καλοπιάσει τον Αρνούλφο. Εξοργισμένος από την απουσία του Καρόλου ο Αρνούλφος υποστήριξε τον Μάιο του 895 στη "Σύνοδο του Βορμς" τον Εύδη σαν βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας. Στην ίδια σύνοδο ο Αρνούλφος έστεψε τον νόθο γιο του Ζβέντιμπολντ σαν βασιλιά της Λοθαριγγίας. Στις αρχές του 880 ο Αρνούλφος έβαλε στόχο τη Μεγάλη Μοραβία, έστειλε τον Φράγκο επίσκοπο της Νίτρα να παρέμβει στις αποστολές του Ορθόδοξου ιεράρχη Κυρίλλου, ο στόχος του ήταν να αποτρέψει τη δημιουργία ενοποιημένου Μοραβικού κράτους. Ο Αρνούλφος ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Μοραβό βασιλιά Σβατοπλούκ, έμαθε τα στρατιωτικά του μυστικά που τον βοήθησαν να αποτρέψει τη δημιουργία του Μεγάλου Μοραβικού κράτους. Ο Αρνούλφος απέτυχε σε συνεχείς πολέμους να κατακτήσει τη Μεγάλη Μοραβία, είχε ωστόσο μερικές επιτυχίες όταν το Δουκάτο της Βοημίας και ο Μποζιβόι Α΄ της Βοημίας αποστάτησαν από τη Μεγάλη Μοραβία και έγιναν υποτελείς του. Η Μεγάλη Μοραβία έχασε μεγάλο τμήμα των εδαφών της (893) στη σημερινή δυτική Ουγγαρία που προσχώρησαν στον Αρνούλφο, ο επίσκοπος της Νίτρα έγινε Καγκελάριος των Ανατολικών Φράγκων (892). Με τη βοήθεια των Μαγυάρων που ζούσαν στην Παννονία ο Αρνούλφος κατάφερε να ελέγξει τη Μοραβία.
Φάμπιο Καναβάρο
Βιογραφία
Ο Καναβάρο γεννήθηκε στη Νάπολη. Ως νεαρός έπαιξε για μια ομάδα από το Μπανόλι πριν εντοπιστεί από τους ανιχνευτές της Νάπολι, την πατρίδα του και την αγαπημένη παιδική του ομάδα. Προσχώρησε στην ομάδα νέων του συλλόγου, αρχικά αγωνιζόμενος ως μέσος προτού ο προπονητής της τον αλλάξει στο ρόλο του κεντρικού αμυντικού. Κέρδισε φήμη όταν, σε μια προπόνηση στη Νάπολη, ο νεαρός Φάμπιο προκάλεσε μια ισχυρή κόντρα στον Μαραντόνα, που ήταν τότε το αδιαμφισβήτητο αστέρι του συλλόγου. Ο ίδιος ο Μαραντόνα υπερασπίστηκε τον πολλά υποσχόμενο νεαρό και τον ενθάρρυνε να παίξει με τον τρόπο που ήθελε, και σύμφωνα με πληροφορίες συνεχάρη τον Καναβάρο, δίνοντάς του τα παπούτσια του ως αναμνηστικό μετά την προπόνηση.