cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρόμπερτ Ντιβάλ
μικρογραφία|414x414εσ|Με την [[Νταϊάν Λέιν στα Βραβεία Γκράμι του 1989.]] Ο Ρόμπερτ Ντιβάλ (αγγλ.: Robert Selden Duvall, 5 Ιανουαρίου 1931) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1983 Τρυφερές Σχέσεις (Tender Mercies), ενώ είναι επίσης κάτοχος δυο βραβείων Έμμυ, τεσσάρων χρυσών σφαιρών και ενός BAFTA. Ο Ντυβάλ έγινε γνωστός το 1959 με τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά The Twilight Zone και έπειτα μεταπήδησε στον κινηματογράφο ερμηνεύοντας το ρόλο του Μπου Ράντλεϊ στην ταινία του 1962 Σκιές και Σιωπή (To Kill A Mockingbird) πλάι στον Γκρέγκορι Πεκ. Άλλες του αξιόλογες ταινίες περιλαμβάνουν τις: M*A*S*H, 1970, THX 1138, 1971, Ο Νονός (The Godfather, 1972), Ο Νονός ΙΙ (The Godfather Part II, 1974), Η Συνομιλία (The Conversation, 1974), Το Δίκτυο (Network, 1976), Αποκάλυψη Τώρα (Apocalypse Now, 1979), Ο Κληρονόμος της Βίας (The Great Santini, 1979), Ο Καλύτερος (The Natural, 1984), Τα Χρώματα της Βίας (Colours, 1988), Κοφτερό Λεπίδι (Sling Blade, 1996), Ο Απόστολος (The Apostle, 1997) και Ο Δικαστής (Judge, 2014).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος) Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Βικτώρια, Διάδοχος της Σουηδίας
Η Βικτώρια της Σουηδίας (Σουηδικά: Victoria, Kronprinsessan av Sverige, 14 Ιουλίου 1977) είναι το μεγαλύτερο παιδί του Βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου και η Διάδοχος του σουηδικού θρόνου. Αν ανέλθει στον θρόνο όπως αναμένεται, θα είναι η τέταρτη βασίλισσα της Σουηδίας (μετά τη Μαργαρίτα, τη Χριστίνα και την Ουλρίκα Ελεονώρα) και η πρώτη μετά το 1720.
Πρώιμα χρόνια
Η Βικτώρια γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1977 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Καρολίνσκα στη Σόλνα της Σουηδίας. Είναι το μεγαλύτερο παιδί του Βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου και της Βασίλισσας Σίλβιας. Βαπτίσθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1977 στον Καθεδρικό ναό της Στοκχόλμης ως Βικτώρια-Ίνγκριντ-Αλίκη-Ντεζιρέ. Ανάδοχοί της ήταν ο Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας, ο Ραλφ Σόμερλαθ , η Βεατρίκη της Ολλανδίας και η Ντεζιρέ της Σουηδίας. Τα ονόματά της τιμούν διάφορους συγγενείς. Το Βικτώρια είναι κυρίως από την προ-προ-γιαγιά της Βικτωρία της Βάδης σύζυγο του βασιλιά Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας, επίσης από την προ-προ-προγιαγιά της Βικτώρια βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου (η προγιαγιά της Βικτώριας που βαπτίστηκε, η Μαργαρίτα του Κονώτ, ήταν εγγονή της Βικτώριας του Ηνωμένου Βασιλείου). Τα άλλα ονόματά της τιμούν την Ίνγκριντ της Σουηδίας (αδελφή του παππού της, Γουσταύου-Αδόλφου)· την Αλίκη Σόμερλαθ (γιαγιά από την πλευρά της μητέρας)· και την πριγκίπισσα Ντεζιρέ της Σουηδίας θεία (από την πλευρά του πατέρα της) και ανάδοχό της (επίσης τη βασίλισσα Ντεζιρέ Κλαρί, σύζυγο του Καρόλου ΙΔ΄ Ιωάννη της Σουηδίας και πρώην μνηστή του Ναπολέοντα της Γαλλίας, της οποίας είναι 7η απόγονος).
Από την πλευρά της, η Βικτώρια, έχει βαπτίσει τους εξής:
Εκπαίδευση
Η Βικτώρια σπούδασε για ένα έτος (1996/97) στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Δύσης στην πόλη Ανζέρ της Γαλλίας. Από το 1998 έως το 2000 διέμενε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ.
Η Βικτώρια μιλάει Σουηδικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά.
Διαδοχή και επίσημα καθήκοντα
Την 1η Ιανουαρίου 1980 η Βικτώρια έγινε διάδοχος του σουηδικού θρόνου. Είχε προηγηθεί η συνταγματική αναθεώρηση του 1979 που καθόριζε τη σειρά διαδοχής με βάση τον χρόνο γέννησης και όχι το φύλο. Προηγουμένως, στην πρώτη θέση βρισκόταν, για επτά σχεδόν μήνες, ο αδελφός της Κάρολος Φίλιππος. Ο Βασιλιάς Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος έφερε αντιρρήσεις για αυτή τη μεταρρύθμιση, καθώς ήταν υπέρ του προηγούμενου συστήματος και επειδή θεωρούσε ότι ο Κάρολος Φίλιππος νομικά έπρεπε να παραμείνει στην πρώτη θέση της γραμμής διαδοχής, εφόσον την κατείχε για επτά μήνες.
Όταν η Βικτώρια χρίστηκε Διάδοχος πήρε επίσης τον τίτλο της Δούκισσας του Βαστεργκότλαντ, μιας ιστορικής επαρχίας της Σουηδίας.
Ως διάδοχος του θρόνου, η Βικτώρια, συμμετέχει στο τακτικό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων και στα συμβούλια ενημέρωσης με υπουργούς της κυβέρνησης στα οποία προεδρεύει ο Βασιλιάς. Λαμβάνει επίσης μέρος στα επίσημα δείπνα που διεξάγονται από τον Βασιλιά και τη Βασίλισσα. Πραγματοποιεί επίσημες επισκέψεις στο εσωτερικό της χώρας, ενώ δέχεται και ξένους αξιωματούχους κατά τις επίσημες επισκέψεις τους στη χώρα. Είναι παρούσα στην έναρξη των εργασιών του Σουηδικού Κοινοβουλίου, στους εορτασμούς της Εθνικής Επετείου της Σουηδίας και στις ετήσιες εκδηλώσεις απονομής του βραβείου Νόμπελ.
Η Βικτώρια έχει κάνει πολλά επίσημα ταξίδια στο εξωτερικό ως εκπρόσωπος της Σουηδίας. Η πρώτη σημαντική επίσημη επίσκεψή της ήταν στην Ιαπωνία το 2001, όπου επισκέφτηκε τη χώρα για προώθηση θεμάτων τουρισμού, μόδας, μουσικής, γαστρονομίας και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας. Την ίδια χρονιά, η Βικτόρια ταξίδεψε επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συμμετείχε σε εορταστικές εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από την καθιέρωση του βραβείου Νόμπελ.
Είναι μέλος του Επίτιμου Συνδέσμου της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής. Το 1997 η Βικτώρια θα ιδρύσει το Ταμείο Διαδόχου Βικτώριας, που σκοπό έχει την αρωγή σε παιδιά και νέους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα.
Γάμος
Τα σουηδικά μέσα μαζικής ενημέρωσης συχνά έκαναν υποθέσεις για επερχόμενους αρραβώνες και γάμους της Βικτώριας. Στις 24 Φεβρουαρίου του 2009 οι φήμες επιβεβαιώθηκαν, όταν το Βασιλικό Συμβούλιο της Σουηδίας ανακοίνωσε ότι η Βικτώρια θα παντρευόταν τον ιδιοκτήτη γυμναστηρίου Δανιήλ Βέστλινγκ, με τον οποίο διατηρούσε σχέση από το 2002. Πριν την ανακοίνωση η κυβέρνηση είχε δώσει την άδειά της για τη διεξαγωγή του γάμου, όπως προβλεπόταν από το σύνταγμα της χώρας.
Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουνίου 2010, ημέρα που οι γονείς της Βικτώριας εόρταζαν την 34η επέτειο του δικού τους γάμου. Στη γαμήλια τελετή παρέστησαν περισσότεροι από 1.200 επισκέπτες, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται γαλοζοαίματοι και αντιπρόσωποι από διάφορες χώρες.
Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από μισό εκατομμύριο Σουηδών χαιρέτησαν το πριγκιπικό ζευγάρι κατά την πομπή τους από την εκκλησία ως τα ανάκτορα. Η δημοτικότητα της μοναρχίας ανέβηκε κατακόρυφα μετά τον γάμο και μία δημοσκόπηση έδειξε ότι περισσότεροι από το 70% των Σουηδών υποστήριζαν τον θεσμό, ενώ εναντίον του βρίσκονταν μόλις το 16%.
Μητρότητα
Στις 17 Αυγούστου 2011 τα σουηδικά ανάκτορα ανακοίνωσαν ότι η Βικτώρια ήταν έγκυος και ότι περίμενε το πρώτο παιδί της τον Μάρτιο του 2012. Ωστόσο, στις 23 Φεβρουαρίου 2012 η Βικτώρια γέννησε την κόρη της Πριγκίπισσα Στέλλα, Δούκισσα του Έστεργκετλαντ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Καρολίνσκα. Το παιδί της Βικτώριας και του Δανιήλ είναι στη δεύτερη θέση για τη διαδοχή στον σουηδικό θρόνο.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 τα σουηδικά ανάκτορα ανακοίνωσαν ότι η Βικτώρια ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί της και ότι αναμενόταν να γεννήσει τον Μάρτιο του 2016. Ωστόσο, στις 2 Μαρτίου 2016 η Βικτώρια γέννησε τον γιο της Πρίγκιπα Όσκαρ, Δούκα της Σκάνια.
Τιμητικές διακρίσεις
Σουηδικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Διάδοχοι της Σουηδίας Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Ντέντο Α΄ του Βέττιν
Ο Ντέντο Α΄ (γερμ.: Dedo I, 960 - 13 Νοεμβρίου 1009) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόμης του Βέττιν.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Θεοδώριχου Α΄ κόμη του Βέττιν και της Γιούττας του Μέρσεμπουργκ.
Ως νέος ο Ντέντο πέρασε την παιδική του ηλικία με τον συγγενή του Ρίκντακ μάργραβο του Μάισσεν, Τσάιτς & Μέρσεμπουργκ, έτσι ήταν κοντινός φίλος με έναν από τους πιο ισχυρούς σε επιρροή ανθρώπους της Ανατολικής Σαξονίας.
Το 976 διοίκησε έναν Βοημικό στρατό, κατέκτησε τη μαρκιωνία του Τσάιτς και έκλεψε το ναό του επισκόπου. Υποτίθεται ότι πήρε την ίδια τη μητέρα του ως αιχμάλωτη στη φυλακή.
Τα τελευταία έτη του επισκιάστηκαν από την έριδα με τους κόμητες του Βάλμπεκ. Όταν ο πεθερός του εκτοπίστηκε από μάργραβος του Νόρντμαρκ, ο Ντέντο Α΄ διεκδίκησε το μαργραβάτο, αλλά δόθηκε στον Λοθάριο Α΄, που έγινε μάργραβος του Νόρντμαρκ (983-1003).
Ο Τήτμαρ επίσκοπος του Μέρσεμπουργκ, ανιψός του Λοθαρίου Α΄, αναφέρει στο χρονικό του ότι ο Ντέντο Α΄ αναμείχθηκε στην καταστροφή του κάστρου του Βόλμιρστετ, που ήταν στην κατοχή των κομήτων του Βάλμπεκ. Η διαμάχη του Ντέντο Α΄ συνεχίστηκε με τον γιο του Λοθαρίου Α΄, τον Βέρνερ μάργραβο του Νόρτμαρκ (1003-1009), ο οποίος φόνευσε τον Ντέντο Α΄ το 1009 μαζί με τους υποτελείς του κοντά στον Μόζε, στη συμβολή των ποταμών Τάννγκε και Έλμπε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 985 την Τήτμπουργκα των Χάλντενσλεμπεν, κόρη του Ντήτριχ μαργράβου του Νόρτμαρκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ντενιζλίσπορ
Η Ντενίζλισπορ είναι αθλητικός σύλλογος από την πόλη Ντενιζλί, Τουρκία. Ιδρύθηκε στις 26 Μαΐου 1966. Διαθέτει τμήμα για Ποδόσφαιρο, Πετοσφαίριση, Καλαθοσφαίριση, Επιτραπέζια αντισφαίριση, Σκάκι και Γυμναστική. Η ποδοσφαιρική ομάδα είναι η μεγαλύτερη και η πιο δημοφιλής. Αγωνίζεται στο Denzili Atatürk Stadium, χωρητικότητας 19500 θεατών. Συμμετέχει στην Πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου Τουρκίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας
Ζώσιμος της Τουμάνσκα
Ο Ζώσιμος της Τουμάνσκα (σερβικά: Зосим Тумански ) είναι Άγιος της Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας. Έζησε τον 14ο αιώνα, αρχικά ήταν μοναχός στο όρος Σινά κι ήρθε στη Σερβία κατά τη βασιλεία του Λάζαρου Χρεμπελιάνοβιτς.
Γύρω από τον θάνατο του υπάρχει στη Σερβία λαϊκή παράδοση. Σύμφωνα με αυτήν ζούσε ερημίτης σε ένα σπήλαιο, μία ημέρα στην περιοχή κυνηγούσε ο Μίλος Όμπιλιτς και κατά λάθος πλήγωσε με το όπλο του τον ερημίτη. Ο Μίλος τον μετέφερε στο σπίτι του αλλά ο άγιος κατάλαβε ότι ήρθε το τέλος του, ο Μίλος στο σημείο όπου τον έθαψε έχτισε έναν ναό και ένα μοναστήρι, τη σημερινή Μονή Τουμάν. Τα λείψανα του άγιου εντοπίστηκαν στη μονή στις 8 Αυγούστου 1936.
Αναφορές
Κατηγορία:Σέρβοι άγιοι Κατηγορία:Σερβία του Μοράβα
Νίκος Κωνσταντόπουλος
Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος (Κρέστενα, 8 Ιουνίου 1942) είναι Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος. Έχει διατελέσει πρόεδρος του Συνασπισμού (19 Δεκεμβρίου 1993 - 12 Δεκεμβρίου 2004) και επίσης πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (7 Μαρτίου 2004 - 12 Δεκεμβρίου 2004). Καθώς η θητεία του Κωστή Στεφανόπουλου πλησίαζε στο τέλος της, τον Φεβρουάριο του 2005, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος εμφανίστηκε ως ο επικρατέστερος για να τον αντικαταστήσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας, χωρίς όμως να υπάρξει συνέχεια. Στις 13 Ιουλίου 2010, εξελέγη πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Είναι πατέρας της Ελληνίδας πολιτικού Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Βιογραφικό
Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου 1942 στα Κρέστενα Ηλείας, και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ως φοιτητής της νομικής, συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα ως υποστηρικτής του Γεωργίου Παπανδρέου και μέλος της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου. Διετέλεσε πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής Συλλόγων του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΔΕΣΠΑ) κατά το διάστημα 1963-1965, μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ (1964-1965) και γραμματέας της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ) (1965-1966). Αν και στήριζε τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο Κωνσταντόπουλος είχε διαφωνίες με τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο κατηγορούσε για προσπάθεια απόλυτου ελέγχου της Νεολαίας για ιδιοτελείς σκοπούς, ενώ με τη σειρά του ο Ανδρέας έκρινε πως η δράση του Κωνσταντόπουλου ήταν ύποπτη και διασπαστική. Στη διάρκεια της χούντας του 1967-1974, οι ιδέες του έγιναν πιο ριζοσπαστικές, και ως μέλος της Δημοκρατικής Άμυνας, αντιστασιακή ομάδα κατά της χούντας, συνελήφθη το 1970, βασανίστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση οκτώ ετών. Αποφυλακίστηκε το 1973.
Αρχηγός του Συνασπισμού
Έγινε ιδρυτικό και ηγετικό μέλος του κόμματος του Συνασπισμού το 1989 και διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος (1989-1993). Στις εκλογές του 1990 εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου ως βουλευτής Επικρατείας. Διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση συνασπισμού του Τζαννή Τζαννετάκη μαζί με τη Νέα Δημοκρατία. Αυτή η ασυνήθιστη αριστερά-συντηρητική συμμαχία, συν το γεγονός ότι ο Κωνσταντόπουλος ήταν ένας από τους κατηγόρους κατά τις δίκες του Ανδρέα Παπανδρέου, έκαναν τον Κωνσταντόπουλο στόχο έντονης κριτικής, κυρίως από την εφημερίδα Αυριανή. Όλα αυτά είχαν σημαντικό αντίκτυπο στη δημόσια εικόνα του, ενώ ο χώρος της κεντροαριστεράς τον θεωρούσε προδότη και εχθρό του.
Επαγγελματικά
Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος έχει εργαστεί ως δικηγόρος, με εξειδίκευση σε διάφορα θέματα θεσμικών μεταρρυθμίσεων, του εκσυγχρονισμού του νόμου, το ποινικό δίκαιο και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών. Η επιλογή του ως προέδρου του Παναθηναϊκού τον βρήκε στην Άμφισσα όπου συμμετείχε, μαζί με την κόρη του Ζωή, στη δίκη της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ως δικηγόρος της οικογένειάς του. Ο Κωνσταντόπουλος έχει πολύ καλές σχέσεις τόσο με την οικογένεια Βαρδινογιάννη, όσο και με την οικογένεια Γιαννακόπουλου. Αυτές οι σχέσεις του έχουν γίνει κατά καιρούς αντικείμενο κριτικής.
Κατά την περίοδο 1994-1996 ενώ ήταν πρόεδρος του Συνασπισμού, αλλά το κόμμα δεν ήταν στη Βουλή, ήταν νομικός σύμβουλος της Ερμής ΑΕ ιδιοκτήτριας της εφημερίδας Καθημερινή και του ραδιοφωνικού σταθμού ΣΚΑΪ. Επίσης το 1998 ήταν δικηγόρος του Χρήστου Τεγόπουλου, εκδότη της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, σε διαμάχη που είχε με τον επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος, σε τρίτο γάμο, με τη δημοσιογράφο Χαρά Φράγκου. Προηγούμενοι γάμοι του ήταν με τη Φωτεινή Τομαή και τη Λίνα Αλεξίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων Κατηγορία:Αρχηγοί του Συνασπισμού Κατηγορία:Αρχηγοί του ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Πρόεδροι της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΕ Παναθηναϊκός Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Heisenbug
Ο όρος Heisenbug είναι όρος της «αργκό» του κλάδου της Πληροφορικής και χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ύπαρξης ενός σφάλματος λογισμικού που φαίνεται να εξαφανίζεται ή να τροποποιεί τη συμπεριφορά του όταν κάποιος προσπαθεί να το εντοπίσει. Ο όρος είναι ένα λογοπαίγνιο τον όρο «bug» (σφάλμα) και το όνομα του Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, του φυσικού που υποστήριξε για πρώτη φορά στην κβαντομηχανική, την επίδραση του παρατηρητή, δηλώνοντας ότι η παρατήρηση ενός συστήματος αναπόφευκτα μεταβάλλει την κατάσταση του.
Παρόμοιοι όροι, όπως «bohrbug», «mandelbug», και «schrödinbug» έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί για άλλα είδη ασυνήθιστων σφαλμάτων λογισμικού. Ωστόσο, σε αντίθεση με το «heisenbug», οι υπόλοιποι όροι δεν είναι ευρέως γνωστοί.
Παραδείγματα
Τα «heisenbugs» εμφανίζονται επειδή οι κοινές προσπάθειες για εντοπισμό σφαλμάτων σε ένα πρόγραμμα υπολογιστή, όπως η εισαγωγή ειδικών δεδομένων ή η εκτέλεση (λογισμικό) σε αποσφαλματωτές, συνήθως τροποποιούν τον κώδικα, αλλάζοντας τις διευθύνσεις μνήμης των μεταβλητών κατά τη διάρκεια εκτέλεσής του.
Άλλες συνηθισμένες αιτίες ύπαρξης σφαλμάτων «heisenbugs» είναι η χρήση μη-αρχικοποιημένων μεταβλητών μέσα στο πρόγραμμα (πρακτική που αλλάζει τη διεύθυνση ή/και την αρχική τιμή κατά τη διάρκεια της αποσφαλμάτωσης), ή η παρακολούθηση δεικτών που μπορεί να δείχνουν σε διαφορετικά σημεία, κατά τη διάρκεια αποσφαλμάτωσης. Oι debuggers συνήθως παρέχουν σημεία διακοπής (breakpoints) ή άλλες διεπαφές χρήστη που προκαλούν εκτέλεση πρόσθετου κώδικα που μπορεί να εκτελεστεί στο παρασκήνιο, και δύναται να αλλάξει την κατάσταση του προγράμματος.
Ο χρόνος μπορεί επίσης να είναι ένας παράγοντας ύπαρξης σφαλμάτων «heisenbugs», ιδιαίτερα σε εφαρμογές που χρησιμοποιούν περισσότερα από ένα νήμα. Κατά τη διάρκεια της αποσφαλμάτωσης μπορεί να αλλάζει το χρονοδιάγραμμα εκτέλεσης σημείων του προγράμματος σε σύγκριση με την κανονική εκτέλεση. Σφάλματα ευαίσθητα στο χρόνο μπορεί να μη συμβούν όταν το πρόγραμμα επιβραδύνεται κατά την εκτέλεση «βήμα-βήμα» των γραμμών του κώδικα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν η συμπεριφορά περιλαμβάνει την αλληλεπίδραση με μια οντότητα που δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο του αποσφαλματωτή, όπως για παράδειγμα όταν γίνεται αποσφαλμάτωση δικτύων επεξεργασίας πακέτων μεταξύ δύο μηχανημάτων και μόνο το ένα είναι υπό τον έλεγχο του αποσφαλματωτή.
Σχετικοί Όροι
Το «bohrbug», αντίθετα με το «heisenbug», είναι ένα συνηθισμένο σφάλμα. Όπως και το ντετερμινιστικό ατομικό πρότυπο του Μπορ, βάσει του οποίου τα άτομα δεν αλλάζουν τη συμπεριφορά τους και είναι σχετικά εύκολο να εντοπιστούν.
Το «mandelbug» (λογοπαίγνιο με το όνομα του Μπενουά Μάντελμπροτ) είναι ένα σφάλμα του οποίου τα αίτια είναι υπερβολικά, πολύπλοκα που αψηφούν την επισκευή, ή η συμπεριφορά του φαίνεται χαοτική ή ακόμα και μη-ντετερμινιστική.
Το «schrödinbug» (λογοπαίγνιο με το όνομα του Έρβιν Σρέντινγκερ και τη γάτα του) είναι ένα σφάλμα που εκδηλώνεται με τη λειτουργία του λογισμικού αφού ο προγραμματιστής συμπεράνει ότι ο κώδικας θα ήταν αδύνατο να δουλέψει.
Ένα «hindenbug» (λογοπαίγνιο με το όνομα του Hindenburg disaster) είναι ένα σφάλμα με καταστροφική συμπεριφορά.
Ιστορία του όρου
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τον Jim Gray, σε μια επιστημονική δημοσίευση πάνω στις βλάβες λογισμικού καθώς επίσης το 1986 από τους Jonathan Clark και Zhahai Stewart στην mailing list (later Usenet news group) comp.risks.
Μια προγενέστερη αναφορά του έγινε στο ACM το 1983.
Δελβωξίτης
Ο δελβωξίτης (αγγλ. Delvauxite), επίσης γνωστός ως βορικίτης, είναι ένυδρο φωσφορικό άλας του σιδήρου. Ο χημικός τύπος του είναι:.
Είναι άμορφο, μη κρυσταλλικό ορυκτό. Ορισμένες φορές μπορεί να φέρει υαλώδους υφής βοτρυοειδή συσσωματώματα. Το χρώμα του συνήθως είναι κιτρινοκάστανο μέχρι σκούρο καστανό. Έχει λάμψη κηρώδη και γραμμή κόνεως με χρώμα ανοικτό καστανό και δύναται να σχηματίζει σταλακτίτες. Πρώτη φορά περιγράφηκε το 1838, από τον Βέλγο χημικό Ντυμόν (Dumont) και έλαβε αυτή την ονομασία προς τιμήν του χημικού J.S.P.J. Delvaux de Fenffe (1782–1863). Απαντάται στο Βέλγιο και την Τσεχία και σε άλλες επίσης χώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Κορόνα Δανίας
Η δανέζικη κορόνα είναι το νόμισμα της Δανίας και της αυτόνομης περιοχής της Γροιλανδίας. Η δανέζικη ονομασία είναι «krone», ο πληθυντικός του είναι «kroner» και διαιρείται σε 100 έρε (ενικός και πληθυντικός). Ο κωδικός ISO 4217 είναι DKK.
Το νόμισμα κυκλοφορεί και στα νησιά Φερόες, αλλά με διαφορετικά σχέδια, βάσει προηγούμενης συμφωνίας με τη Δανία. Το ίδιο συμβαίνει από το 2008 και με τη Γροιλανδία, βάσει συμφωνίας που υπογράφτηκε πρόσφατα.
Ιστορία
Η κορόνα είναι νόμισμα της Δανίας από το 1873, οπότε τέθηκε σε ισχύ η Σκανδιναβική Νομισματική Ένωση μεταξύ Δανίας και Σουηδίας, στην οποία προσχώρησε και η Νορβηγία δύο χρόνια αργότερα. Η Ένωση διαλύθηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και οι τρεις χώρες διατήρησαν τα ανεξάρτητα νομίσματά τους με το ίδιο όνομα.
Η Δανία έχει επιτύχει ειδική εξαίρεση από την υποχρέωση υιοθέτησης του ευρώ στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Η κορόνα παραμένει πάντως σε σύνδεση με το ευρώ, καθώς συμμετέχει στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών ΙΙ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της Δανίας Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
OpenSUSE
Το openSUSE είναι μια διανομή GNU/Linux που αναπτύσσεται από το έργο openSUSE το οποίο χρηματοδοτείται από την εταιρία Novell. Είναι ένα λειτουργικό σύστημα προοριζόμενο για γενικού τύπου χρήση και αποτελεί την βάση για την πολυβραβευμένη σειρά λειτουργικών συστημάτων SUSE Linux Enterprise της Novell. Μετά την αγορά της SUSE Linux τον Ιανουάριο του 2004 η Novell αποφάσισε να ανοίξει την ανάπτυξη του SUSE κάνοντας το 100% ελεύθερο λογισμικό. Το SUSE αποτελούσε και αποτελεί πάντα μια αξιόπιστη λύση για τον αρχάριο και μέσο χρήστη αλλά και για τον επαγγελματία. Χρησιμοποιεί το διαχειριστή πακέτων RPM και κυκλοφορεί σε εκδόσεις με γραφικά περιβάλλοντα χρήστη KDE, GNOME, XFCE και LXDE.
Το openSUSE έχει οκτάμηνο κύκλο ανάπτυξης. Η τελευταία έκδοση είναι η 15.2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Διανομές Linux
Ραφαήλ του Βανάτου
Ο Ραφαήλ του Βανάτου (σερβικά : Рафаило Банатски) είναι άγιος της Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας. Έζησε τον 16ο και 17ο αιώνα.
Ήταν μοναχός στην Μονή Χιλανδαρίου στο Άγιο όρος κι εστάλη σε ιδιοκτησία της μονής στο Βανάτο. Φτάνοντας εκεί ο Ραφαήλ έφτιαξε καλύβα από καλάμια για να μένει, στα προάστια του σημερινού Zrenjanin. Μετά το θάνατό του έρχονταν στον τάφο του πολλοί πιστοί που αναζητούσαν βοήθεια και άφηναν τάματα. Δεν είναι γνωστό ακριβώς πότε πέθανε, η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία τον γιορτάζει στις 29 Αυγούστου.
Αναφορές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Σέρβοι μοναχοί Κατηγορία:Αγιορείτες Κατηγορία:Μονή Χιλανδαρίου
1003 Λιλοφή
Η Λιλοφή (Lilofee) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,674. Ανακαλύφθηκε το 1923 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο ενός γερμανικού δημοτικού τραγουδιού (Die schöne junge Lilofee).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Λιλοφή είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιλοφη
Αγκασάκ
Το Αγκασάκ (γαλλικά: Agassac, οξιτανικά: Agaçac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Ιωάννης Βρετανός Κάρολος ντε Λα Τρεμουάλ
Ο πρίγκιπας Ιωάννης-Βρετανός-Κάρολος ντε Λα Τρεμουάλ, γαλλ.: Jean-Bretagne-Charles de La Trémoille, (5 Φεβρουαρίου 1737 – 19 Μαΐου 1792) από τον Οίκο ντε Λα Τρεμουάλ, 7ος δούκας τού Τουάρ (Thouars), ήταν Γάλλος στρατιωτικός και γιος τού Καρόλου-Αρμάνδου-Ρενέ και της συζύγου του, Mαρί-Ορτάνς ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, κόρης τού δούκα τού Μπουγιόν.
Βιογραφία
Ο Λα Τρεμουάλ ξεκίνησε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία στον Επταετή Πόλεμο ως επικεφαλής τού συντάγματος τού Ιππικού της Ακουιτανίας. Τραυματίστηκε σοβαρά και στη συνέχεια προήχθη στο βαθμό τού λοχία, και αργότερα του ταξίαρχου, των στρατευμάτων τού βασιλιά.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, ο Λα Τρεμουάλ παρέμεινε πιστός στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ΄. Έφυγε από τη Γαλλία το 1789, αλλά δύο από τους γιους του απεβίωσαν στην περίοδο της Τρομοκρατίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Mαρία-Ζενεβιέν τού Ντυρφόρ (1735-1762), κόρη τού Γκυ-Μιχαήλ ντε Ντυρφόρ, δούκα των Λορζ και Ραντάν (Lorges et Randan), στρατάρχη της Γαλλίας, και της Ελιζαμπέτ-Φιλιπίν τού Πουατιέ ντε Ρυέ, κοντέσσα τού Νεσατέλ, στις 1751 Φεβρουαρίου. Δεν έκαναν παιδιά. Στις 27 Ιουνίου 1763 νυμφεύτηκε ξανά, με τη Mαρί-Μασιμιλιέν, πριγκίπισσα τού Ζαλμ-Κύρμπουργκ (1744-1790), κόρη τού Φιλίππου-Ιωσήφ Α΄, πρίγκιπα τού Ζαλμ-Κύρμπουργκ και της πριγκίπισσας Mαρίας-Τερέζας φαν Χόρνες.
Από τον δεύτερο γάμο του, ο Λα Τρεμουάλ απέκτησε τέκνα:
Ναυπήγηση
Ναυπήγηση (shipbuilding) καλείται η κατασκευή - το χτίσιμο - πλοίου (ship construction) που γίνεται σε ειδικές τεχνικές μονάδες (χώρους) καλούμενες ναυπηγείο (Shipyard, yard) ή Ναυπηγική Βιομηχανία (shipbuilding industry) με σχέδια (ναυπηγικά) πάνω σε "ναυπηγικές κλίνες" (building berths) υπό την επίβλεψη ειδικών επιστημόνων - τεχνικών τους "ναυπηγούς" (naval constructors) βάσει των κανόνων της Ναυπηγικής (shipbuilding).
Η ναυπήγηση πλοίου αναλαμβάνεται από μιά επιχείρηση με την υπογραφή μεταξύ αυτής και του παραγγέλοντος, της "σύμβασης ναυπηγήσεως" (shipbuilding contract) που περιλαμβάνει λεπτομερειακά στοιχεία του υπό ναυπήγηση πλοίου, τη τιμή ναυπήγησης και το νόμισμα στο οποίο θα καταβληθεί η αξία, τις αποζημιώσεις εξ υπαιτιότητας του κατασκευαστού, το χρόνο παράδοσης, τις παρεχόμενες εγγυήσεις του κατασκευαστή, τους όρους πληρωμής, την ασφαλιστική κάλυψη, θέματα διαιτησίας, ρήτρα υπαναχώρησης κ.ά.
Η ναυπήγηση γίνεται βάσει κανόνων και υπό την εποπτεία επιθεωρητών, από Νηογνώμονες ή την Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων (Υ.Ε.Ν./ΕΕΠ).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πλοίο
Κοινότητα Ζωφόρων
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Interactive Ruby Shell
Το αλληλεπιδραστικό κέλυφος της Ruby, ή Interactive Ruby Shell (IRB) είναι ένα κέλυφος για προγραμματισμό της αντικειμενοστρεφή γλώσσα σεναρίων Ruby. Το πρόγραμμα εκτελείται από μια γραμμή εντολών και επιτρέπει την εκτέλεση εντολών της Ruby με άμεση απάντηση, επιτρέποντας τον πειραματισμό σε πραγματικό χρόνο με τη γλώσσα. Υποστηρίζει ιστορικό εντολών, δυνατότητες διόρθωσης γραμμής και έλεγχο διεργασιών, και μπορεί να επικοινωνεί άμεσα σαν σενάριο κελύφους με το διαδίκτυο και να αλληλεπιδρά με κάποιον κεντρικό υπολογιστή. Αναπτύχθηκε από τον Keiju Ishitsuka.
Χρήση: irb [ επιλογές ] [ αρχείο προγράμματος ] [ ορίσματα... ]
Παράδειγμα χρήσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ruby Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Οικογένεια Θεοτόκη-Νταβιάτζο
Η οικογένεια Θεοτόκη-Daviazzo (Νταβιάτζο) αποτελεί κλάδο της γνωστής αρχοντικής οικογένειας Θεοτόκη της Κέρκυρας. Οι καταβολές της ευρύτερης οικογένειας ανάγονται στην Κωνσταντινούπολη, την οποία τα μέλη της εγκατέλειψαν κατά την Άλωση από τους Οθωμανούς το 1453. Μετά από περιπλανήσεις οι Θεοτόκη εγκαταστάθηκαν στην Κέρκυρα, όπου ήδη τον 16ο αιώνα είναι εγγεγραμμένοι στο Libro d’Oro, τη Χρυσή Βίβλο των ευγενών. Σταδιακά, η οικογένεια διαιρέθηκε σε έξι κλάδους: των κομήτων της Σπηλιάς ή Καλοκαρδιάρη (Theotochi di Spilea o Calocardiari), των βαρώνων Σταθάκια ή του Αγίου (Theotochi del Santo), των Σκλεμπούνων, των Zanmarco, των Daviazzo ή Πολιτικών και των κομήτων Ανδρουτσέλλη.
Ο κλάδος των Θεοτόκη-Daviazzo έχει τις ρίζες του στον Οκτάβιο (Ottavio ή Davio) (1640-1698), υιό του Αθανασίου. Από το όνομα του Οκταβίου προήλθε και το προσωνύμιο του συγκεκριμένου οικογενειακού κλάδου Ottaviazzo ή Daviazzo. Μεταγενέστερα ο κλάδος αυτός έγινε γνωστός και ως των "Πολιτικών" εξαιτίας της ενασχόλησης πολλών εκπροσώπων του με τη δημόσια ζωή στην Κέρκυρα και την κεντρική ελληνική πολιτική σκηνή. Ο Οκτάβιος σύναψε γάμο με την Αυγουστίνα Ιουστινιάνη, γόνο ευγενούς κερκυραϊκής οικογένειας και απέκτησαν μαζί τέσσερα τέκνα, τον Γεώργιο, τον Αναστάσιο, τον Ιωάννη και τον Αντώνιο. Με την πάροδο του χρόνου, μέλη της οικογένειας Θεοτόκη-Daviazzo συνδέθηκαν μέσω γάμων με άλλες οικογένειες ευγενικής καταγωγής όπως με τις οικογένειες Χαλικιόπουλου, Αληπούτζα, Γονέμη, Προσαλένδη, Μπούα, Κουαρτάνου, Καλονά, Λισγαρά, Παδοβά, Μάρμορα, Κιγάλα, Βεντούρα και Δήμα.
Αρκετοί εκπρόσωποι του κλάδου Θεοτόκη-Daviazzo διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο και άφησαν το αποτύπωμά τους στον δημόσιο βίο της Ελλάδας κατά τον 19ο και 20ο αιώνα.
Ο Ιωάννης Βαπτιστής Θεοτόκης (1778-1865) υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρίας, συμμετείχε στην Επανάσταση του 1821 ενώ με τη σύσταση του ελληνικού κράτους ανέλαβε σημαντικές θέσεις στη διοίκηση. Διετέλεσε υπουργός, διοικητής επαρχιών και γερουσιαστής.
Ο Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916), εγγονός του Ιωάννη Βαπτιστή, ακολούθησε επίσης πολιτική σταδιοδρομία. Εκλέχθηκε αρχικά δήμαρχος Κερκυραίων δύο φορές και στη συνέχεια βουλευτής Κέρκυρας του κόμματος του Χαρίλαου Τρικούπη. Χρημάτισε υπουργός και τέσσερις φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Ο αδελφός του Γεωργίου, Μιχαήλ (1842-1916) συμμετείχε επίσης στα κοινά ως δήμαρχος Κερκυραίων και έπειτα ως βουλευτής Κέρκυρας.
Διπλωματική και πολιτική σταδιοδρομία ακολούθησε και ο πρωτότοκος υιός του Γεωργίου, Νικόλαος (1878-1922). Ο Νικόλαος διετέλεσε πρεσβευτής, βουλευτής και υπουργός ενώ καταδικάστηκε σε θάνατο κατά τη Δίκη των Εξ και εκτελέστηκε στο Γουδή, πληρώνοντας με τη ζωή του την αποτυχία της Μικρασιατικής εκστρατείας.
Ενεργή συμμετοχή στον πολιτικό βίο είχε και ο Ιωάννης Θεοτόκης (1880-1961), υιός επίσης του Γεωργίου, ο οποίος εκλέχθηκε πολλές φορές βουλευτής Κέρκυρας, συμμετείχε σε κυβερνήσεις ως υπουργός και διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής και υπηρεσιακός πρωθυπουργός.
Ο υιός του Ιωάννη, Σπυρίδων (1908-1988) ασχολήθηκε επίσης με τα κοινά από νεαρή ηλικία εκλεγόμενος βουλευτής Κέρκυρας και συμμετέχοντας ως υπουργός σε διάφορα κυβερνητικά σχήματα.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Θεοτόκη
Κιμ Μπέισινγκερ
Η Κιμ Μπέισινγκερ (ή  Κιμ Μπάσιντζερ,όπως έγινε ευρέως γνωστή στην Ελλάδα) (Αγγλικά: Kimila Ann "Kim" Basinger, 8 Δεκεμβρίου 1953) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός βραβευμένη με Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1997 Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό (L.A. Confidential).
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα της Τζόρτζια στις 8 Δεκεμβρίου του 1953, δεύτερο από τα πέντε παιδιά μιας οικογένειας καλλιτεχνών. Ο πατέρας της ήταν μουσικός της τζαζ και η μητέρα της χορεύτρια μπαλέτου, σε πολλές ταινίες της Έστερ Ουίλιαμς.
Ως παιδί η Μπέισινγκερ ήταν ντροπαλή, κάτι που ώθησε τους γονείς της να την εγγράψουν σε σχολή χορού για να αποκτήσει κοινωνικότητα. Στα δεκαέξι της, ήδη με ύψος 1,70 μ. είχε μεταμορφωθεί σε μια πανέμορφη κοπέλα, που σάρωνε τους τίτλους καλλιστείων ομορφιάς για την ανάδειξη της "Junior Miss", μέχρι και τους τελικούς του διαγωνισμού, στη Νέα Υόρκη. Το 1970 της προσφέρθηκε συμβόλαιο στο πρακτορείο μοντέλων Ford και τρια χρόνια μετά ήταν ένα πετυχημένο Top Model, με αμοιβή 1.000 δολαρίων ημερησίως. Φωτογραφήθηκε για τα εξώφυλλα δεκάδων περιοδικών ενώ εμφανίσθηκε ως τραγουδίστρια σε κλαμπ του Γκρίνουιτς Βίλατζ, με το ψευδώνυμο "Τσέλσι".
Κινηματογραφική καριέρα
Στα 1976 η Μπέισινγκερ μετακόμισε στο Λος Άντζελες με σκοπό να διακριθεί στο Χόλυγουντ. Αρχικά έλαβε μέρος στο επιτυχημένο σίριαλ της τηλεόρασης Οι άγγελοι του Τσάρλι και ακολούθως υποδύθηκε μια πόρνη στην τηλεοπτική μεταφορά της ταινίας Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here to Eternity) το 1979. Ιδιαίτερα όμως γνωστή έγινε παίζοντας στο πλευρό του Σον Κόνερι, το 1983, στο Ποτέ μην ξαναπείς ποτέ (Never Say Never Again). Ακολούθησε -την ίδια χρονιά- το Ένας άνδρας για όλες τις γυναίκες (The Man Who Loved Women) με τον Μπαρτ Ρέινολντς, το Ο καλύτερος (The Natural, 1984), όπου προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου, το Τρελός για έρωτα (Fool for Love, 1985), το ιδιαίτερα αισθησιακό 9 ½ εβδομάδες (Nine 1/2 Weeks, 1986), με συμπρωταγωνιστή τον Μίκι Ρούρκ), το Χωρίς οίκτο (No Mercy, 1986), το Ραντεβού στα τυφλά (Blind Date, 1987) και πολλά άλλα που εξακόντισαν την καριέρα και τις αποδοχές της στα ύψη, καθώς το 2000 έφτασε να λάβει 5 εκατομμύρια δολάρια για τη συμμετοχή της στην ταινία Ονειρεύτηκα την Αφρική (I Dreamed of Africa). Τρία χρόνια πριν, είχε τιμηθεί με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό (L.A. Confidential, 1997). Οι πλούσιες απολαβές της της επέτρεψαν, στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, να αγοράσει μια ολόκληρη πόλη, το Μπρέιζελτον, της πολιτείας που γεννήθηκε, καταβάλλοντας το ποσό των 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο, στη συνέχεια αναγκάσθηκε να την πουλήσει.
Προσωπική ζωή
Η Μπέισινγκερ παντρεύτηκε δυο φορές αλλά και ισάριθμες χώρισε, με τους Ρον Σνάιντερ (από το 1980 έως το 1989) και Άλεκ Μπάλντουϊν (1993-2002), με τον οποίο απέκτησε ένα παιδί.
Πηγή
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Γιανγκτσέ
μικρογραφία|Φυσικός χάρτης που απεικονίζει τη διαδρομή του ποταμού Γιανγκτσέ.
Ο ποταμός Γιανγκ-Τσέ-Γιάνγκ  (ή Τσανγκτζιάνγκ που σημαίνει «μακρύ ποτάμι») (ή Τσάνγκ Ζιάνγκ "μακρύ ποτάμι")(ή Γιανγκ Τσε Γιανγκ) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ασίας και ο τρίτος μεγαλύτερος στον κόσμο, με μήκος 6.300 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τα όρη Τανγκούλασαν στο Θιβέτ και εκβάλλει στην Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας βόρεια της Σαγκάης. Το ποτάμι διέρχεται από επτά επαρχίες, ενώ διαχρονικά αποτελεί έναν κεντρικό δρόμο μεταφοράς και πηγή έμπνευσης πολλών ποιητών.
Θεωρείται ο σημαντικότερος ποταμός της Κίνας καθώς αποτελεί τον κυριότερο πλωτό δίαυλο και στη λεκάνη του Γιανγκτσέ ζει το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού της χώρας.
μικρογραφία|Δορυφορικές φωτογραφίες που δείχνουν την επίδραση του φράγματος των τριών φαραγγιών στην γεωγραφία της περιοχής. Ο Γιανγκτσέ και τα τοπία τα οποία διατρέχει έχουν υποστεί πολύ μεγάλες αλλαγές εξ' αιτίας της σύγχρονης ανάπτυξης. Τρία φαράγγια, τα Φυσερό (Γκουτάνγκ), της Στρίγγλας (Γου) και η Δυτική τάφρος (Ξιλίνγκ) έχουν καταστραφεί από το φράγμα των τριών φαραγγιών, όπου έχει χτιστεί το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο. Εκτιμάται ότι το φράγμα είχε σημαντικές περιβαλλοντικές συνέπειες στην περιοχή. Θεωρείται υπεύθυνο για την εξαφάνιση ενός ενδημικού είδους δελφινιού (μπαϊτζί) αλλά και για την παρεμπόδιση της φυσικής ροής ιλύος που εμπλουτίζει το δέλτα του ποταμού με θρεπτικά συστατικά. Το 2007 ο ποταμός ρυπάνθηκε από 30,5 δισεκατομμύρια τόνους ανεπεξέργαστα υγρά λύματα.
Ο ποταμός συχνά υπερχειλίζει προκαλώντας πολλά προβλήματα στους κατοίκους της περιοχής. Το καλοκαίρι του 1931 συνέβησαν οι μεγαλύτερες πλημμύρες του 20ου αιώνα. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν ύστερα από μια παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας την περίοδο 1928-1930 ακολούθησαν βαριές χιονοθύελλες τον χειμώνα του 1931 και ισχυρές βροχοπτώσεις την άνοιξη και τους καλοκαιρινούς μήνες με αποτέλεσμα ο Γιανγκτσέ να υπερχειλίσει. Σύμφωνα με τις Κινεζικές αρχές οι νεκροί έφτασαν μέχρι τις 145.000 ενώ οι πλημύρες επηρέασαν 28.5 εκατομμύρια κατοίκους. Οι δυτικές πηγές, αντίθετα, κάνουν λόγο για περίπου 3.7 εκατομμύρια νεκρούς με τις πλημμύρες να επηρεάζουν γύρω στα 51 εκατομμύρια κατοίκους, κάτι που τις κάνει την φονικότερη φυσική καταστροφή του 20ού αιώνα. Μεγάλες καταστροφικές πλημύρες υπήρξαν και το 1954, τις οποίες ακολούθησαν επιδημίες, με τους νεκρούς συνολικά να υπολογίζονται γύρω στους 33.000, καθώς και το 1998, με περίπου 3.700 νεκρούς και 15 εκατομμύρια άστεγους.
Στον ποταμό πέθαναν 411 ανθρώποι τον Ιούνιο του 2015.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Κίνας
Ρίζεσπορ
Η Ρίζεσπορ είναι ένας τουρκικός αθλητικός σύλλογος από τη Ριζούντα. Αγωνίζεται στη Σούπερ Λιγκ Τουρκίας. Ιδρύθηκε το 1953 με χρώματα το κίτρινο και το πράσινο. Το 1968 άλλαξε τα χρώματα της σε μπλε-πράσινο. Έδρα της ομάδας είναι το Yeni Rize Şehir Stadı χωρητικότητας 15.558 θεατών.
Συμμετοχές ανά πρωτάθλημα
Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
1979-81, 1985–89, 2000–02, 2003–08, 2013–
TFF Second League
1968–74, 1993–94
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1953 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας
Διαφορική ανάτηξη
Στη Γεωλογία με τον όρο διαφορική ανάτηξη ή παλιγγένεση χαρακτηρίζεται το γεωλογικό φαινόμενο κατά το οποίο όταν ρευστοποιηθεί τέλεια ή σχεδόν τέλεια ένα πέτρωμα στο φλοιό της Γης, τότε κατά τη κρυστάλλωση της ρευστοποιημένης ύλης του δημιουργείται ένα μεταμορφωμένο πέτρωμα, ο λεγόμενος μιγματίτης.
Δείτε σχετικά
Κατηγορία:Πετρολογία
Αίνι (Ωτ-Γκαρόν)
Το Αίνι (γαλλικά: Aignes, οξιτανικά: Anhas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Κοινότητα Θραψανού
Η Κοινότητα Θραψανού είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα του οικισμό Θραψανός. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 1.261 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Νικόλαο Μελαδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Παλιγγενεσία
Η παλιγγενεσία είναι έννοια της αναγέννησης ή της αναδημιουργίας, που χρησιμοποιείται σε διάφορα πλαίσια στη φιλοσοφία, τη θεολογία, την πολιτική και τη βιολογία.
Στη βιολογία, η παλιγγενεσία είναι εναλλακτικός όρος για την ανακεφαλαίωση, όρος ο οποίος αναφέρεται σε μια υπόθεση που έχει σε μεγάλο βαθμό απορριφθεί και αφορά την φάση ανάπτυξης ενός οργανισμού στην οποία η μορφή και η δομή του περνούν από τις αλλαγές που σημειώθηκαν στην εξέλιξη του είδους. Στην πολιτική θεωρία, αποτελεί κεντρικό συστατικό της ανάλυσης του φασισμού από τον Ρότζερ Γκρίφιν ως θεμελιωδώς μοντερνιστική ιδεολογία. Στη θεολογία, η λέξη μπορεί να αναφέρεται στη μετενσάρκωση ή στη χριστιανική πνευματική αναγέννηση που συμβολίζεται με τη βάπτιση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες Κατηγορία:Μετενσάρκωση
Μονή των Γαλακρηνών
Η Μονή των Γαλακρηνών ήταν παλαιό βυζαντινό μοναστήρι στην περιφέρεια της Μητροπόλεως Χαλκηδόνος. Η ακριβής θέση της παραμένει άγνωστη. Για πρώτη φορά μνημονεύεται το έτος 535 σε αναφορά των μοναχών της προς τον Πατριάρχη Μηνά. Από την ιστορία της είναι γνωστό ότι εκεί έζησε επί εξαετία (από το 907 ως το 912) ο Πατριάρχης Νικόλαος ο Μυστικός όταν ήλθε σε ρήξη με τον Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ τον Σοφό εξαιτίας του τέταρτου γάμου του Λέοντος.
Πηγές
Γαλακρηνων
1004 Μπελοπόλσκυα
Η Μπελοπόλσκυα (Belopolskya) είναι ένας αρκετά μεγάλος και πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής, που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,686. Ανακαλύφθηκε το 1923 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ρώσου αστρονόμου Αριστάρχου Α. Μπελοπόλσκυ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπελοπόλσκυας εκτιμάται σε 71,60 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,035. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μπελοπόλσκυα γύρω από τον εαυτό της.
Πυρπόληση Παλαιογρατσάνου Κοζάνης
Η Πυρπόληση Παλαιογρατσάνου Κοζάνης έγινε στις 12 Δεκεμβρίου 1943, όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής εισήλθαν στο  Παλαιογράτσανο και πυρπόλησαν το χωριό, καίγοντας την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, το σχολείο, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος των σπιτιών του. Οι περισσότεροι κάτοικοι είχαν απομακρυνθεί από το χωριό όταν είδαν από μακριά την κίνηση των γερμανικών στρατευμάτων, που ερχόταν στο χωριό για να αποδώσουν αντίποινα για τις ενέργειες Ελλήνων αγωνιστών της αντίστασης στην περιοχή των Πιερίων.
Δεκατρείς κάτοικοι του χωριού έχασαν τη ζωή τους και σχεδόν ολόκληρο το Παλαιογράτσανο καταστράφηκε. Οι κάτοικοι του χωριού που σώθηκαν, φιλοξενήθηκαν από οικογένειες στο Βελβεντό, στο Πλατανόρευμα, αλλά και σε άλλους οικισμούς και χωριά της γύρω περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα
Ιωάννα Α΄ της Ναβάρρας
Γάμος με τον δελφίνο Φίλιππο
Η Ιωάννα γεννημένη στις 14 Ιανουαρίου 1273 στην Καμπανία ανήκε στην Οίκος του Μπλουά που κυβερνούσε τη Ναβάρρα και την Καμπανία. Την επόμενη χρονιά μετά τη γέννηση πέθανε ο πατέρας της κληρονομώντας η ίδια η Ιωάννα το βασίλειο της Ναβάρρας και την κομητεία της Καμπανίας. Η μητέρα της ορίστηκε κηδεμόνας αλλά ήταν πολύ αδύναμη να ανταπεξέλθει στα καθήκοντα της γι'αυτό αναγκάστηκε να στραφεί σε ξένους βασιλικούς οίκους για βοήθεια με προτεραιότητα τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο τον Τρομερό. Η μητέρα της έφτασε στη Γαλλία (1274), με τη Συνθήκη της Ορλεάνης ή Λευκή αρραβώνιασε τον κόρη της Ιωάννα με τον διάδοχο του Γαλλικού θρόνου δελφίνο Φίλιππο. Η Λευκή τοποθέτησε στη συνέχεια τη μικρή Ιωάννα στην κυβέρνηση της Ναβάρρας υπό την προστασία του Γάλλου βασιλιά, μεγάλωσε μαζί με τον μελλοντικό σύζυγο της αλλά είναι αβέβαιο αν διέμενε όλο τον χρόνο στη Ναβάρρα. Στις 16 Αυγούστου 1284, σε ηλικία 11 ετών η Ιωάννα παντρεύτηκε τον δελφίνο Φίλιππο ο οποίος έναν χρόνο αργότερα ορκίστηκε βασιλιάς ως Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας (1285). Η Ιωάννα περιγράφεται σαν παχουλή και απλή, η κόρη της Ισαβέλλα αντίθετα είχε τα φυσικά χαρακτηριστικά του πατέρα της, σαν χαρακτήρας η Ιωάννα περιγράφεται τολμηρή, θαρραλέα και επιχειρηματική.
Βασίλισσα της Γαλλίας και της Ναβάρρας
Η Ιωάννα A' είχε ενεργό ρόλο στην κυβέρνηση στη Γαλλία και ήταν παρούσα στη βασιλική αυλή, ήταν στενά συνδεδεμένη με τον σύζυγο της ο οποίος επειδή μεγάλωσαν μαζί την αγαπούσε με πάθος και τη σεβόταν. Ο Φίλιππος Δ΄ τη διόρισε αντιβασίλισσα της Γαλλίας και κηδεμονα του γιου τους (1294) αλλά δεν είχε ενεργό ρόλο στη διακυβέρνηση της Γαλλίας, τα καθήκοντα της επικεντρώθηκαν περισσότερο στη διακυβέρνηση της πατρικής της κληρονομιάς σε Ναβάρρα και Καμπανία. Η βασίλισσα Ιωάννα ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Ναβάρρας στο Παρίσι. Όταν πραγματοποιήθηκε ο γάμος της (1284) έδωσε στον πεθερό της φόρο υποτέλειας για την Καμπανία και το Μπρι. Η Ιωάννα δεν κυβέρνησε ποτέ η ίδια το βασίλειο της Ναβάρρας, τη διοίκηση την είχαν Γάλλοι αντιπρόσωποι που κυβερνούσαν στη Ναβάρρα. Οι Γάλλοι απεσταλμένοι ήταν μισητοί στους κατοίκους της Ναβάρρας οι οποίοι ζητούσαν επίμονα να έρθει να κυβερνήσει η ίδια η Ιωάννα, κατηγορούσαν γι'αυτό τους Γάλλους ότι δεν της το επέτρεπαν να το κάνει, τα διατάγματα βγήκαν στο όνομα της Ιωάννας ενώ τα νομίσματα κόπηκαν με τη μορφή της. Έγινε πολύ περισσότερο επικεντρωμένη στην Καμπανία την οποία κυβερνούσε αυτοπροσώπως και βρισκόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην περιοχή αυτή. Ήρθε σε σύγκρουση με τον επίσκοπο Γκιχάρντ του Τρουά ο οποίος κατηγόρησε την ίδια για κλοπή και τη μητέρα της για απάτη. Η Ιωάννα A' της Ναβάρρας πέθανε σε ηλικία 32 ετών πάνω στη γέννα, ο σύζυγος της θεωρήθηκε υπεύθυνος για τον θάνατο της.
Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Φίλιππο Δ΄ τον Ωραίο απέκτησε :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά Κατηγορία:Ινφάντας της Ναβάρρας
Ρέι Μιλάντ
Ο Ρέι Μιλάντ (αγγλ.: Ray Milland, 3 Ιανουαρίου 1907 - 10 Μαρτίου 1986) ήταν Ουαλός ηθοποιός και σκηνοθέτης βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του Μπίλι Γουάιλντερ του 1945 Το Χαμένο Σαββατοκύριακο (The Lost Weekend) όπου υποδύθηκε έναν αλκοολικό συγγραφέα. Σημαντική θέση στη φιλμογραφία του ηθοποιού κατέχουν η ταινία του 1939 Μπω Ζεστ (Beau Geste) όπου υποδύθηκε έναν από τους τρεις αδελφούς Ζεστ στο πλευρό του Γκάρι Κούπερ, το δράμα του Σέσιλ Μπι ΝτεΜιλ Ματωμένοι Πειρατές (Reap the Wild Wind, 1942), η κωμωδία Υπερφυσική Μπεμπέκα (The Major and the Minor, 1942) στην οποία συμπρωταγωνίστησε με την Τζίντζερ Ρότζερς, το Φιλμ νουάρ του Φριτς Λανγκ Αγάπη στη Σκιά του Έρωτα (Ministry of Fear, 1944), το θρίλερ μυστηρίου του Άλφρεντ Χίτσκοκ Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως (Dial M For Murder, 1954) και στο μελόδραμα Ιστορία Αγάπης (Love Story, 1970) όπου ερμήνευσε το ρόλο του πατέρα του Ράιαν Ο'Νηλ.
Ο Μιλάντ συμπρωταγωνίστησε με μερικές από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές σταρ της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ όπως η Γκρέις Κέλι, η Μάρλεν Ντίτριχ, η Τζίντζερ Ρότζερς, η Τζέιν Γουάιμαν, η Λορέτα Γιανγκ, η Τζιν Τίρνεϊ και η Βερόνικα Λέικ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ουαλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γεώργιος Σφήκας
Ο Γεώργιος Σφήκας ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 από τον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας Κυνουρία. Συμπολεμιστής του Γιαννάκη Κολοκοτρώνη και συνδιοικητής αποσπάσματος μαζί με τον εκατόνταρχο Σαχίνη, ο Γεώργιος Σφήκας πήρε μέρος στις υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη επιχειρήσεις της Μολδοβλαχίας.
Ο Γεώργιος Σφήκας πολέμησε στη μάχη της Μονής Νοτσέτου στη Βλαχία (27-28 Μαΐου 1821). Στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Νοτσέτο, στο δρόμο προς το Βουκουρέστι, που αποτελούσε σημαντική οχυρή θέση για τους¨Έλληνες, είχαν οχυρωθεί ο Γεώργιος Σφήκας μαζί με τον Σαχίνη, αναμένοντας τις ισχυρές τουρκικές δυνάμεις του Κεχαγιάμπεη Χατζή Καρά Αχμέτ.
Ο Γεώργιος Σφήκας και ο Σαχίνης πρόβαλαν ισχυρή αντίσταση. Έτρεψαν σε φυγή τους Τούρκους και τους προξένησαν σημαντικές απώλειες. Ο Κολοκοτρώνης, όπως κι ο Γεώργιος Σφήκας και ο Σαχίνης, διαπιστώνοντας ότι είναι επικίνδυνα εκτεθειμένοι απέναντι στις πολυάριθμες τουρκικές δυνάμεις του Κεχαγιάμπεη και μην ελπίζοντας σε κάποια βοήθεια, ενώ είχαν εξαντληθεί και τα πυρομαχικά τους, αποχώρησαν μέσα στη νύχτα από τη Μονή Νοτσέτου.
Πηγές
Σφήκας Γεώργιος
Τουρκικές μειονότητες στην πρώην Οθωμανική Αυτοκρατορία
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Κατά τη διάρκεια των αιώνων της Οθωμανικής κυριαρχίας, εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι έποικοι από την [[Μικρά Ασία|Ανατολία στάλθηκαν σε διάφορες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένων περιοχών των Βαλκανίων, του Καυκάσου, του νησιού της Κύπρου, των Λεβάντων και της Βόρειας Αφρικής.]] Οι τουρκικές μειονότητες/κοινότητες στην πρώην Οθωμανική Αυτοκρατορία αναφέρονται σε εθνοτικούς Τούρκους, οι οποίοι είναι απόγονοι Οθωμανών Τούρκων αποίκων από την Ανατολία και την Ανατολική Θράκη, οι οποίοι ζουν εκτός των σύγχρονων συνόρων της Δημοκρατίας της Τουρκίας και σε ανεξάρτητα κράτη που ήταν παλαιότερα μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έτσι, δεν θεωρούνται μέρος της σύγχρονης διασποράς της Τουρκίας, αλλά, επειδή ζουν για αιώνες στις αντίστοιχες περιοχές τους (και για αιώνες υπό τουρκική κυριαρχία), θεωρούνται πλέον «γηγενείς» ή «ντόπιοι» καθώς ζουν σε αυτές χώρες πριν από την ανεξαρτησία και την ίδρυση των σύγχρονων κρατών.
Σήμερα, ενώ ο τουρκικός λαός αποτελεί πλειοψηφία στη Δημοκρατία της Τουρκίας και στη Βόρεια Κύπρο, αποτελούν επίσης μία από τις «δύο κοινότητες» στην Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς και σημαντικές μειονότητες στα Βαλκάνια, τον Καύκασο, τους Λεβάντες και τη Βόρεια Αφρική. Κατά συνέπεια, η τουρκική εθνικότητα ή/και γλώσσα αναγνωρίζεται επίσημα βάσει του συνταγματικού νόμου αρκετών κρατών, ιδίως στα Βαλκάνια.