cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ακοή
Η ακοή είναι μια από τις πέντε αισθήσεις. Όργανο αντίληψης είναι τα αφτιά, ενώ το αντικείμενο της αντίληψης είναι ο ήχος. Θεωρείται η πιο σημαντική από τις υπόλοιπες αισθήσεις, γιατί και με αυτήν γίνεται άμεσα αντιληπτός ο εξωτερικός χώρος διευκολύνεται η επικοινωνία και η εκπαίδευση. Συνεισφέρει στην αντίληψη του χώρου και συμπληρώνει την όραση, ενώ την αντικαθιστά ικανοποιητικά στους τυφλούς και τις νυχτερίδες. Ο Αριστοτέλης (384 π.Χ. - 322 π.Χ.) στο έργο του «ΠΕΡΙ ΑΙΣΘΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΩΝ» αναφέρει : ‘ ….. Αλλ’ η ακοή συντελεί τα μέγιστα εις την νόησιν κατά συμβεβηκός, διότι αίτιος της γνώσεως είναι ο προφορικός λόγος, όστις είναι αντιληπτός υπό της ακοής, ουχί όμως καθ' εαυτόν, αλλά κατά συμβεβηκός. Διότι ο λόγος αποτελείται εκ λέξεων εκάστη δε λέξις είναι σημείον (εννοίας). Διά τούτο, εκ των ανθρώπων οίτινες είναι εκ γενετής εστερημένοι της μιας ή της άλλης των αισθήσεων τούτων, οι τυφλοί είναι νοημονέστεροι των κωφαλάλων.»
Ο Γερμανός φιλόσοφος, Εμμάνουελ Καντ, τονίζει ότι : «η απώλεια όρασης απομακρύνει τον άνθρωπο από τα αντικείμενα, ενώ η απώλεια ακοής απομακρύνει τον άνθρωπο από τους ανθρώπους».
Κατά μία έννοια έχει αναπτυχθεί η ακοή των ρομπότ και υπολογιστών, μέσω των φανοφώνων, γραμμοφώνων και τελευταία των μικροφώνων.
Λειτουργία της ακοής
Η ακοή είναι δυνατή πάντοτε σε αντίθεση με την όραση. Επιπλέον, ο ήχος παράγεται κυρίως από τους ζωντανούς οργανισμούς, είτε από το αναπνευστικό σύστημά τους και το λαρύγγι τους ως φωνή, είτε εξαιτίας της κίνησής τους. Έπειτα, ένα μέρος του ήχου φτάνει στα αυτιά. Εκεί, τα ηχητικά κύματα εξομαλύνονται και ενισχύονται κατάλληλα, ώστε να διαδοθεί στον κοχλία το κύμα του περιβάλλοντος. Στον κοχλία υπάρχουν πάρα πολλοί κατάλληλοι υποδοχείς δονήσεων, βοηθώντας στην αντίληψη του ύψους και της ακουστικότητας.
Αυτοί οι υποδοχείς ενεργοποιούνται ανάλογα με το ύψος και την ακουστικότητα του ήχου και στέλνουν ηλεκτρικά ερεθίσματα στον εγκέφαλο. Όλα αυτά τα ερεθίσματα διαμορφώνουν μία ακαθόριστη σύνθεση ήχων. Από αυτούς ο εγκέφαλος αναλαμβάνει να απομονώσει μερικούς, τρεις το μέγιστο. Ο ήχος που στέλνει το κάθε αφτί είναι ελαφρώς διαφορετικός, και βοηθάει, ώστε να γίνει αντιληπτή η απόσταση με τη μέθοδο του τριγωνισμού, και γενικά να υπάρξει τρισδιάστατη αντίληψη των ηχητικών πηγών και του χώρου. Τέλος, ανάλογα με την εναλλαγή των ηχητικών συχνοτήτων γίνονται αντιληπτές διαφορετικές πηγές ήχων, αυτή η ιδιότητα ονομάζεται χροιά. Ο αρμονικός συνδυασμός όλων αυτών των χαρακτηριστικών (χροιά, ύψος, ακουστικότητα, πολλοί ήχοι) είναι μία μορφή τέχνης, η μουσική.
Εθνική Ζανζιβάρης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η  Εθνική Ζανζιβάρης είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Ζανζιβάρης. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ζανζιβάρης, η οποία δεν είναι μέλος της FIFA και έτσι η Εθνική Ζανζιβάρης δεν συμμετέχει στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου. Ωστόσο, σαν μέλος της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, συμμτέχει στα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Ζανζιβάρη
Ακοή
Ακοή και ήχος
Οι διάφοροι οργανισμοί μπορούν να αντιληφθούν ήχους διαφορετικών ακουστικοτήτων και διαφορετικών συχνοτήτων. Επίσης, υπάρχουν και οργανισμοί οι οποίοι αντιλαμβάνονται και υπόηχους ή υπέρηχους. Για παράδειγμα η νυχτερίδα, επειδή βασίζεται περισσότερο στην ακοή από την όραση, μπορεί να ακούσει δύο ανθρώπους να ψυθιρίζουν στη μία γωνιά ποδοσφαιρικού γηπέδου, ενώ η ίδια βρίσκεται στην άλλη. Επιπλέον, άνθρωποι εφηβικής ηλικίας μπορούν να ακούσουν ήχους μεγαλύτερης συχνότητας από πιο μεγάλους αθρώπους. Επίσης, είναι αξιοσημείωτο ότι οι τα τζιτζίκια δεν αντιλαμβάνονται όλους τους ήχους που παράγουν.
Η μουσική συνδυάζει τυποποιημένους κατά κάποιο τρόπο ήχους, τις νότες. Κάθε νότα έχει συγκεκριμένα ύψος, ακουστικότητα, διάρκεια και συνήθως χροιά (το μουσικό όργανο που την παράγει). Ένα μουσικό δημιούργημα από νότες, η μελωδία, έχει και το δικό του ρυθμό, δηλαδή το βασικό χρονικό διάστημα στο οποίο στηρίζεται όλη η μελωδία. Οι νότες ονοματίζονται με βάση το ύψος τους και είναι επτά, το πιο διαδεδομένο σύστημα ονοματολογίας είναι το Ντο, Ρε, Μι, Φα, Σολ, Λα, Σι. Δύο νότες με το ίδιο όνομα έχουν ίδια συχνότητα ή η μία συχνότητα είναι πολλαπλάσιο της άλλης και του αριθμού δύο. Το ακουστικό αποτέλεσμα μιας μελωδίας εξαρτάται και από τον τρόπο που παίζεται εκτός από τις νότες, για παράδειγμα αν οι νότες θα παίζονται κολλητά (η μία αρχίζει πριν τελειώσει η άλλη), αν θα παίζονται ταυτόχρονα ή αν θα παίζονται πεταχτά (πολύ μικρή διάρκεια, ίσα-ίσα που ακούγονται) και τα λοιπά.
Εκτός από τις νότες υπάρχουν και άλλοι τυποποιημένοι ήχοι, που παράγονται από τους οργανισμούς. Παραδείγματα τέτοιων ήχων είναι το σφύριγμα, οι κραυγές των ζώων, τα κελαηδίσματα των πουλιών. Αυτοί οι ήχοι είναι χαρακτηριστικοί του κάθε οργανισμού, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ταυτοποίηση του είδους του οργανισμού, αλλά και του ίδιου του οργανισμού, καθώς η φωνή του κάθε οργανισμού διαφέρει ελαφρώς από όλες τις φωνές των υπόλοιπων οργανισμών. Κατά πολλούς οι φωνές των ζώων και των ανθρώπων ήταν το έναυσμα για τη δημιουργία της μουσικής και της ομιλίας.
Ακοή στους διάφορους οργανισμούς
Η ακοή κυρίως γίνεται με δύο αφτιά. Το μέγεθος, το σχήμα, και τα σημεία στα οποία βρίσκονται τα αφτιά εξαρτάται από τον οργανισμό. Τα αμφίβια έχουν ως αφτιά δύο μεμβράνες αριστερά και δεξιά στο πρόσωπό τους. Τα θηλαστικά έχουν ως αφτιά εξέχουσες μεμβράνες, για τη συγκέντρωση και εξομάλυνση του ήχου, αριστερά και δεξιά στο πρόσωπό τους πίσω ή πάνω από τα μάτια τους. Για παράδειγμα οι ελέφαντες έχουν σχετικά επίπεδα αφτιά κάθετα πλάγια στο κεφάλι τους. Τα κουνέλια έχουν χαρακτηριστικά μυτερά αφτιά που μοιάζουν με χωνί πάνω από το κεφάλι τους, τα οποία είναι τόσο ισχυρά, ώστε να μπορούμε να τα πιάσουμε από εκεί.
Τα ψάρια και τα κήτη έχουν οπές στο κεφάλι τους για αφτιά. Τα αφτιά των υδρόβιων οργανισμών είναι διαφορετικά από τα αφτιά των οργανισμών της στεριάς, γιατί ο ήχος διαδίδεται με διαφορετική ταχύτητα. Ο ίδιος ήχος που ακούγεται στη στεριά για τους ανθρώπους μπορεί να μην είναι αντιληπτός μέσα στο νερό.
Τα αφτιά δε βρίσκονται πάντα στο κεφάλι. Για παράδειγμα οι ακρίδες τα έχουν στα γόνατα των ποδιών τους.
Αντίληψη του χώρου
Η ακοή έχει άμεση σχέση με την αντίληψη του εξωσωματικού χώρου και κυρίως την τρισδιάστατη αντίληψή του. Η σύγκριση των ακουσμάτων από τα δύο αφτιά βοηθάει στον εντοπισμό του είδους της πηγής τους και τον υπολογισμό της απόστασής του μέσω του τριγωνισμού. Σύμφωνα με αυτήν τη μέθοδο, που χρησιμοποιείται και σε επιστήμες όπως η τοπογραφία, υπάρχει ένα νοητό τρίγωνο που ορίζεται από τα δύο αφτιά και το αντικείμενο. Γνωρίζοντας την απόσταση των αφτιών και τις κατευθύνσεις από τις οποίες τα αφτιά ακούν το αντικείμενο, μπορούμε να υπολογίσουμε την απόσταση του αντικειμένου από το πρόσωπο. Επειδή, ο ήχος είναι χαρακτηριστικό των οργανισμών που τους παράγουν και των πράξεών τους, ο ήχος είναι ζωτικής σημασίας. Πολλές φορές ο ήχος που παράγει το θήραμα πληροφορεί το θύτη για το είδος του θηράματος, το μέγεθός του, τη θέση του και την ασχολία του ακόμα κι αν δε μπορεί να το δει. Αντίστροφα, ο ήχος του θύτη μπορεί να προειδοποιήσει έγκαιρα το θήραμα για τις απειλητικές διαθέσεις του και να ξεφύγει τρέχοντας.
Η ακοή μερικών ζώων, όπως της νυχτερίδας λειτουργεί όπως η όραση, δηλαδή τη χρησιμοποιεί για να διαμορφώσει μία εικόνα του περιβάλλοντος. Βέβαια αυτό προϋποθέτει μία σταθερή πηγή ήχων, που σε αντίθεση με την όραση είναι το ίδιο το ζώο. Τα παραγόμενα ηχητικά κύματα προσκρούουν στα αντικείμενα του περιβάλλοντος και επιστρέφουν στα αφτιά. Ανάλογα με την αλλοίωση και την κατεύθυνση των κυμάτων που επέστρεψαν μπορεί να υπολογιστεί η θέση και το είδος του κάθε αντικειμένου. Η ίδια αρχή εφαρμόζεται και στα ραντάρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ήχος
Σπύρος Κυπριανού
Ο Σπύρος Κυπριανού (Λεμεσός, 28 Οκτωβρίου 1932 - 12 Μαρτίου 2002) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός και ο δεύτερος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄, από το 1977 έως το 1988.
Προ ανεξαρτησίας
Γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 28 Οκτωβρίου 1932. Σπούδασε οικονομικές και εμπορικές επιστήμες στο City of London College και νομική στο Gray's Inn, απ΄ όπου έλαβε πτυχίο νομικής το 1954. Ως φοιτητής στο Λονδίνο υπήρξε εκ των ιδρυτών της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων Αγγλίας (ΕΦΕΚΑ), της οποίας υπήρξε και ο πρώτος πρόεδρος (1953-1954). Τον Φεβρουάριο του 1952 ο Μακάριος τον διόρισε γραμματέα του στο Λονδίνο και το 1954 ανέλαβε το Γραφείο της Κυπριακής Εθναρχίας στο Λονδίνο, με σκοπό κυρίως τη διαφώτιση της βρετανικής κοινής γνώμης για το κυπριακό ζήτημα. Κατά τη διάρκεια των γεγονότων του απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου το 1955-56, η δράση του εντάθηκε και τον Ιούνιο του 1956 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Λονδίνο και μετέβη στην Ελλάδα συνεχίζοντας τον αγώνα του σε συνεργασία με την Πανελλήνια Επιτροπή Αυτοδιάθεσης Κύπρου (ΠΕΑΚ). Από τον Αύγουστο του 1956 ως το Μάρτιο του 1957 αντιπροσώπευσε την Εθναρχία Κύπρου στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Κατά το διάστημα αυτό είχε αναπτύξει πολλές και σημαντικές επαφές με αξιωματούχους του ΟΗΕ και ξένες αντιπροσωπείες. Στη συνέχεια ήλθε στην Αθήνα. Αργότερα, του επετράπη να επιστρέψει στο Λονδίνο, όπου και παρέμεινε μέχρι την υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου το 1959. Κατά δε το διάστημα της μεταβατικής περιόδου επανήλθε στην Αθήνα όπου και ανέλαβε «λεπτές αποστολές».
Πολιτική σταδιοδρομία
Δύο ημέρες μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου (16-8-1960) στις 18 Αυγούστου του 1960 διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Υπουργός Δικαιοσύνης και λίγες μέρες αργότερα Υπουργός Εξωτερικών. Εκπροσώπησε επανειλημμένα την Κύπρο στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και στις συνόδους της Γενικής Συνέλευσης, συνοδεύοντας επίσης τον Μακάριο σε χώρες Ευρώπης, Αφρικής, Ασίας και Αμερικής. Το Σεπτέμβριο του 1964 υπέγραψε στη Μόσχα τη Συμφωνία για μεγάλη στρατιωτική βοήθεια προς την Κύπρο που προέβλεπε άρματα, πλοία και αεροπλάνα. Η προμήθεια αυτή που έγινε "εν αγνοία" της ελληνικής κυβέρνησης υπήρξε η κύρια αιτία της πολιτικής κρίσης που ακολούθησε στην Ελλάδα. Στις 5 Μαΐου 1972, πέντε χρόνια μετά το πραξικόπημα των Απριλιανών, παραιτήθηκε από υπουργός, ύστερα από σοβαρή διαφωνία του με τη Χούντα των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα επί του χειρισμού του κυπριακού ζητήματος, όπου και αποσύρθηκε από την πολιτική περιοριζόμενος στο επάγγελμα του δικηγόρου.
Μετά το πραξικόπημα του 1974 κατά του Μακαρίου και την πρώτη τουρκική εισβολή (Αττίλας Ι) που ακολούθησε ανέλαβε δράση και την 1η Αυγούστου ήλθε στην Αθήνα όπου και είχε συνομιλίες με τον τότε πρόεδρο της κυβέρνησης εθνικής ενότητας Κ. Καραμανλή, καθώς και με άλλα πολιτικά πρόσωπα και στη συνέχεια πηγαινοερχόταν μεταξύ Αθηνών και Λονδίνου, όπου διέμενε τότε ο Πρόεδρος Μακάριος. Στη συνέχεια και παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις περί στρατιωτικής βοήθειας του Έλληνα πρωθυπουργού ακολούθησε το δεύτερο στάδιο της τουρκικής εισβολής (Αττίλας ΙΙ) χωρίς καμία από την Ελλάδα βοήθεια συνέπεια της οποίας ήταν η γνωστή τραγωδία της Κύπρου. Το Σεπτέμβριο του 1974 ηγήθηκε της κυπριακής αντιπροσωπείας κατά τη συζήτηση του Κυπριακού στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, ενώ τον Φεβρουάριο του 1975 έλαβε μέρος στη συνεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Στις 12 Μαΐου 1976 ίδρυσε το Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗ.ΚΟ. ), με κεντρώες φιλελεύθερες αρχές, το οποίο κέρδισε 21 από τις 35 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων στις εκλογές της 5ης Σεπτεμβρίου 1976. Ο ίδιος εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής. Στις 3 Αυγούστου του 1977 με τον θάνατο του Μακαρίου ανέλαβε σύμφωνα με το σύνταγμα Προεδρεύων της Δημοκρατίας και ένα μήνα μετά στις 3 Σεπτεμβρίου 1977 εκλέχθηκε ομόφωνα Πρόεδρος της Δημοκρατίας για τη συμπλήρωση του υπόλοιπου της προεδρικής θητείας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, που έληγε στις 27 Φεβρουαρίου του 1978. Στις προεδρικές εκλογές που ακολούθησαν την επομένη της 28ης Φεβρουαρίου 1978 επανεξελέγη αναγκαστικά αφού δεν υπήρχε άλλος ανθυποψήφιος, καθώς στη συνέχεια και στις προεδρικές εκλογές της 13ης Φεβρουαρίου 1983 με την υποστήριξη του ΑΚΕΛ. Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 26ης Μαΐου 1996 εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων (Κύπρου).
Πολιτική επί Κυπριακού
Ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Μακαρίου όπου στο μεταξύ είχε συνομολογηθεί η Συμφωνία Μακαρίου-Ντενκτάς η οποία είχε ήδη ατονίσει, ο ΟΗΕ υπέβαλλε ένα "Σχέδιο" επανάληψης των συνομιλιών το οποίο φέρονταν τότε με την ονομασία "Δυτικό Σχέδιο". Ο Κυπριανού, ακολουθώντας μάλλον την μαξιμαλιστική γραμμή του προκατόχου του, το απέρριψε λίγες ημέρες μετά την υποβολή του, παρότι αυτό προέβλεπε μεταξύ άλλων και την επιστροφή των Βαρωσίων στους Ελληνοκυπρίους.
Τον επόμενο χρόνο, τον Μάιο του 1979 υπό την παρουσία του Γ.Γ. του ΟΗΕ ο Σπ.Κυπριανού συναντήθηκε με τον Ραούφ Ντενκτάς όπου και συνομολογήθηκε η Συμφωνία Κυπριανού-Ντενκτάς, καλούμενη και "Συμφωνία των δέκα σημείων". Παρότι και η συμφωνία αυτή τελικά δεν τηρήθηκε εξαιτίας της υπαναχώρησης αμφοτέρων των πλευρών, εντούτοις στη συνέχεια απετέλεσε τον άξονα των επομένων συνομιλιών.
Δύο χρόνια αργότερα, το 1981, ο Γ.Γ. του ΟΗΕ Κουρτ Βαλντχάιμ υποβάλλει και προς τις δύο κυπριακές κοινότητες νέο σχέδιο επίλυσης του κυπριακού το φερόμενο υπό τον τίτλο "αξιολόγηση των ιδεών Βαλντχάιμ", το σχετικό κείμενο της οποίας δημοσίευσε η εφημερίδα το ΒΗΜΑ φ. 8-11-1981. Και το σχέδιο αυτό που δεν έτυχε όμως καμιάς υποστήριξης ο Σπ. Κυπριανού το απέρριψε και κατ΄ επέκταση και ο Ραούφ Ντενκτάς.
Το 1983, μετά την επανεκλογή του, όπου και ακολούθησε η συμμετοχή του στην 7η Διάσκεψη κορυφής των Αδεσμεύτων χωρών στο Νέο Δελχί, κατόπιν επίσημης πρόσκλησης - παρέμβασης του τότε προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κ. Καραμανλή, ο Σπ. Κυπριανού επισκέφθηκε την Αθήνα, (30-11-1983), όπου και είχε μακρές διαβουλεύσεις με τον πρόεδρο(¹) αλλά και ανταλλαγές απόψεων επί του χειρισμού του κυπριακού με τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και με άλλους ανώτερους κυβερνητικούς παράγοντες.
Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους όταν ο μέχρι τότε βοηθός του Κουρτ Βαλντχάιμ, Πέρες ντε Γκουεγιάρ ανέλαβε Γ.Γ. του ΟΗΕ, φιλοδοξώντας την επίλυση του κυπριακού, κάλεσε τους εκπροσώπους και των δύο κυπριακών κοινοτήτων να μελετήσουν ένα νέο σχέδιο που θα επέτρεπε την επανάληψη των συνομιλιών επί του κυπριακού που φέρονταν με την ονομασία "Δείκτες του Ντε Γκουεγιάρ". Δυστυχώς και το σχέδιο αυτό απορρίφθηκε από τον Κυπριανού, παρότι προνοούσε για εδαφικό της Τ/Κ πλευράς ποσοστά 26-27% και παρά τη σθεναρή θέση περί αποδοχής του από τον πρώην συνεργάτη του υπουργό εξωτερικών Ν. Ρολάνδη. Η δε αντίδραση τότε του Ντενκτάς μετά την άρνηση του Κυπριανού υπήρξε αρκετά έντονη, δρομολογώντας τα διχοτομικά του σχέδια. Έτσι στην επιμονή και αυτής της απόρριψης εκ μέρους του Κυπριανού, ο Ντενκτάς κεφαλαιοποιώντας τον ανενδοτισμό του συνομιλητή του προχώρησε αδίστακτα, με παράλληλη καταγγελία στον ΟΗΕ, στη μονομερή και αυθαίρετη ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, την οποία έσπευσε τότε και αναγνώρισε επίσημα μόνο η Τουρκία, ενώ αντίθετα η Ελλάδα το χαρακτήρισε "Ψευδοκράτος".
Στην αντιμετώπιση της νέας αυτής σοβαρής κρίσης που επήλθε στο Κυπριακό, ο Γ.Γ. Ντε Γκουεγιάρ κάλεσε στις 1 Οκτωβρίου του 1984 τον Κυπριανού και τον Ντενκτάς να προσέλθουν στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη για ξεχωριστές μετ΄ αυτόν συνομιλίες, οι λεγόμενες "εκ του σύνεγγυς συνομιλίες" (proximity talks), που πραγματοποιήθηκαν τον Δεκέμβριο του 1984, όπου και καθορίστηκε νέα συνάντηση Κυπριανού Ντενκτάς, σε "Διάσκεψη κορυφής", για τον αμέσως επόμενο μήνα, τον Ιανουάριο του 1985.
Ήταν έγγαμος και είχε δύο γιους. Πέθανε στις 12 Μαρτίου 2002.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κύπρου Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής της Κύπρου Κατηγορία:Πρόεδροι του Δημοκρατικού Κόμματος Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Υπουργοί Δικαιοσύνης (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960 Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968    Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Πτωματοφάγος
μικρογραφία| Sarcophaga nodosa, ένα είδος [[Κρεατόμυγα|κρεατόμυγας, που τρέφεται με αποσυντεθειμένο κρέας.]] μικρογραφία| Λευκόπλατος γύπας, γύπας με λειρί και πελαργός μαραμπού τρέφονται με μια νεκρή ύαινα. Οι πτωματοφάγοι είναι ζώα που καταναλώνουν νεκρούς οργανισμούς που έχουν πεθάνει από άλλες αιτίες εκτός από τη θήρευση. Ενώ η πτωματοφαγία γενικά αναφέρεται σε σαρκοφάγα που τρέφονται με ψοφίμια, είναι επίσης μια συμπεριφορά σίτισης των φυτοφάγων. Οι πτωματοφάγοι παίζουν σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημα καταναλώνοντας νεκρά ζώα και φυτικά υλικά. Οι αποικοδομητές και τα σαπροφάγα ολοκληρώνουν αυτήν τη διαδικασία, καταναλώνοντας τα υπολείμματα που αφήνουν οι πτωματοφάγοι.
Οι πτωματοφάγοι βοηθούν στην αντιμετώπιση των διακυμάνσεων των πόρων τροφίμων στο περιβάλλον. Η διαδικασία και ο ρυθμός πτωματοφαγίας επηρεάζεται τόσο από βιοτικούς όσο και από αβιοτικούς παράγοντες, όπως το μέγεθος του κουφαριού, ο βιότοπος, η θερμοκρασία και οι εποχές.
Είδη πτωματοφάγων
Τα περισσότερα πτωματοφάγα ζώα είναι περιστασιακοί πτωματοφάγοι που κερδίζουν το μεγαλύτερο μέρος της τροφής τους μέσω άλλων μεθόδων, ειδικά της θήρευσης. Πολλά μεγάλα σαρκοφάγα που κυνηγούν τακτικά, όπως οι ύαινες και τα τσακάλια, αλλά και ζώα που σπάνια θεωρούνται πτωματοφάγα, όπως τα αφρικανικά λιοντάρια, οι λεοπαρδάλεις και οι λύκοι θα φάνε νεκρά ζώα εάν τους δοθεί η ευκαιρία. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν το μέγεθος και την αγριότητα τους για να εκφοβίσουν τους αρχικούς κυνηγούς (ο γατόπαρδος είναι ένα αξιοσημείωτο θύμα, παρά ένας δράστης). Σχεδόν όλοι οι πτωματοφάγοι πάνω από το μέγεθος των εντόμων είναι θηρευτές και θα κυνηγήσουν εάν δεν υπάρχει αρκετή ποσότητα ψοφιμιών, καθώς λίγα οικοσυστήματα παρέχουν αρκετά νεκρά ζώα όλο το χρόνο για να διατηρήσουν τους πτωματοφάγους που τρέφονται μόνο από αυτά. Η πτωματοφαγία ελεύθερων σκύλων και κορακιών προκαλείται συχνά λόγω των νεκρών ζώων στους δρόμους (roadkill).
Στις προϊστορικές εποχές, το είδος Tyrannosaurus rex μπορεί να ήταν ένα κορυφαίο αρπακτικό, που θήρευε αδρόσαυρους, κερατόψια και πιθανώς νεαρά σαυρόποδα, αν και ορισμένοι εμπειρογνώμονες ανέφεραν ότι ο δεινόσαυρος ήταν κυρίως ένας πτωματοφάγος. Η συζήτηση σχετικά με το αν ο Τυραννόσαυρος ήταν κορυφαίο αρπακτικό ή πτωματοφάγος ήταν μεταξύ των πιο μακροχρόνιων διαμαχών στην παλαιοντολογία. Ωστόσο, οι περισσότεροι επιστήμονες τώρα συμφωνούν ότι ο Τυραννόσαυρος ήταν ένα ευκαιριακό σαρκοφάγο, ενεργώντας ως επί το πλείστον αρπακτικά, αλλά τρώγοντας νεκρά ζώα όταν μπορούσε. Πρόσφατη έρευνα έδειξε επίσης ότι ενώ ένας ενήλικος Tyrannosaurus rex θα κέρδιζε λίγα μέσω της πτωματοφαγίας, μικρότερα θηριόποδα (περίπου 500 κιλών) ενδέχεται να είχαν αποκτήσει δυνητικά επίπεδα παρόμοια με εκείνα των υαινών, αν και δεν αρκούσαν για να βασίζονται στην πτωματοφαγία. Υπάρχουν επίσης πληροφορίες ότι ο Μεγαλόδοντας, ο Κερατόσαυρος, ο Ανδριόσαρχος και μερικά ακόμη προϊστορικά ζώα ήταν πτωματοφάγοι. Τα ζώα που καταναλώνουν κόπρανα, όπως τα σκαθάρια της κοπριάς, αναφέρονται ως κοπροφάγα. Τα ζώα που συλλέγουν μικρά σωματίδια νεκρού οργανικού υλικού τόσο ζωικής όσο και φυτικής προέλευσης αναφέρονται ως σαπροφάγα.
Οικολογική λειτουργία
Οι πτωματοφάγοι διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στο περιβάλλον μέσω της απομάκρυνσης των αποσυντιθέμενων οργανισμών, όπου λειτουργούν ως καθαριστές απορριμάτων της φύσης. Ενώ οι μικροσκοπικοί και ασπόνδυλοι αποικοδομητές διασπάνε τους νεκρούς οργανισμούς σε απλή οργανική ύλη που χρησιμοποιείται από κοντινούς αυτότροφους, οι πτωματοφάγοι βοηθούν στη διατήρηση της ενέργειας και των θρεπτικών συστατικών που λαμβάνονται από το κουφάρι εντός των ανώτερων τροφικών επιπέδων και είναι σε θέση να διασπείρουν την ενέργεια και τα θρεπτικά συστατικά μακρύτερα από την τοποθεσία του κουφαριού από ότι οι αποικοδομητές.
Η πτωματοφαγία ενώνει τα ζώα που κανονικά δεν θα έρχονταν σε επαφή και οδηγεί στο σχηματισμό πολύ δομημένων και πολύπλοκων κοινοτήτων που συμμετέχουν σε μη τυχαίες αλληλεπιδράσεις. Οι πτωματοφάγες κοινότητες λειτουργούν στην αναδιανομή της ενέργειας που λαμβάνεται από τα κουφάρια και μειώνουν τις ασθένειες που σχετίζονται με την αποσύνθεση. Συχνά, οι πτωματοφάγες κοινότητες διαφέρουν ως προς τη συνοχή λόγω του μεγέθους και τύπων των κουφαριών, καθώς και από εποχιακές επιπτώσεις ως συνέπεια της διαφορετικής ασπόνδυλης και μικροβιακής δραστηριότητας.
Ο ανταγωνισμός για το κουφάρι έχει ως αποτέλεσμα τη συμπερίληψη ή τον αποκλεισμό ορισμένων πτωματοφάγων από την πρόσβαση στο κουφάρι, διαμορφώνοντας την κοινότητα των πτωματοφάγων. Όταν το κουφάρι αποσυντίθεται με χαμηλότερο ρυθμό κατά τη διάρκεια των ψυχρότερων εποχών, οι ανταγωνισμοί μεταξύ των πτωματοφάγων μειώνονται, ενώ ο αριθμός των ειδών πτωματοφάγων που υπάρχει αυξάνεται.
Οι μεταβολές στις πτωματοφάγες κοινότητες μπορεί να οδηγήσουν σε δραστικές αλλαγές στην πτωματοφαγική κοινότητα γενικά, να μειώσουν τις υπηρεσίες του οικοσυστήματος και να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στα ζώα και τους ανθρώπους. Η επανεισαγωγή των γκρίζων λύκων (Canis lupus) στο Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστοουν στις Ηνωμένες Πολιτείες προκάλεσε δραστικές αλλαγές στην επικρατούσα κοινότητα των πτωματοφάγων, με αποτέλεσμα την παροχή κουφαριών σε πολλά είδη θηλαστικών και πτηνών. Ομοίως, η μείωση των ειδών γύπων στην Ινδία οδηγεί στην αύξηση των ευκαιριακών ειδών, όπως άγριων σκύλων και αρουραίων. Η παρουσία και των δύο ειδών στα κουφάρια είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση ασθενειών όπως η λύσσα και η πανώλη στην άγρια ζωή και στα ζώα, καθώς οι άγριοι σκύλοι και οι αρουραίοι είναι μεταδότες τέτοιων ασθενειών. Επιπλέον, η μείωση των πληθυσμών των γύπων στην Ινδία έχει συνδεθεί με τα αυξημένα ποσοστά άνθρακα στον άνθρωπο, λόγω του διακίνησης και της κατανάλωσης μολυσμένων κουφαριών ζώων. Έχει παρατηρηθεί αύξηση της μετάδοσης της νόσου σε πτωματοφάγα θηλαστικά στην Κένυα λόγω της μείωσης των πληθυσμών των γύπων στην περιοχή, καθώς η μείωση των πληθυσμών των γύπων είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των πτωματοφάγων θηλαστικών σε ένα δεδομένο κουφάρι μαζί με το χρόνο που αφιερώνεται σε ένα κουφάρι.
Μετάδοση ασθενειών
Η πτωματοφαγία μπορεί να παρέχει μια άμεση και έμμεση μέθοδο για τη μετάδοση ασθενειών μεταξύ των ζώων. Οι πτωματοφάγοι μολυσμένων κουφαριών μπορεί να γίνουν ξενιστής για ορισμένα παθογόνα και κατά συνέπεια φορείς της ίδιας της ασθένειας. Ένα παράδειγμα αυτού του φαινομένου είναι η αυξημένη μετάδοση της φυματίωσης που παρατηρείται όταν οι πτωματοφάγοι εμπλέκονται στην κατανάλωση μολυσμένων κουφαριών. Ομοίως, η κατάποση κουφαριών νυχτερίδων μολυσμένων με λύσσα από μεφίτες (Mephitis mephitis) είχε ως αποτέλεσμα αυξημένη μόλυνση αυτών των οργανισμών από τον ιό.
Ένας σημαντικός φορέας μετάδοσης ασθενειών είναι διάφορα είδη πτηνών, με την έξαρση να επηρεάζεται από τέτοια πουλιά φορέες και το περιβάλλον τους. Ένα ξέσπασμα χολέρας των πτηνών από το 2006 έως το 2007 στην Νέα Γη και Λαμπραντόρ του Καναδά είχε ως αποτέλεσμα τη θνησιμότητα πολλών ειδών θαλάσσιων πουλιών. Η μετάδοση, η διαιώνιση και η εξάπλωση της επιδημίας περιορίστηκε κυρίως σε είδη γλάρων που συλλέγουν τροφή στην περιοχή. Παρομοίως, το 2007 παρατηρήθηκε αύξηση της μετάδοσης του ιού της γρίπης των πτηνών σε κοτόπουλα από οικόσιτες πάπιες από ινδονησιακά αγροκτήματα όπου τους επιτρέπονταν να τρώνε νεκρούς οργανισμούς στις γύρω περιοχές. Η πτωματοφαγία των παπιών στους ορυζώνες είχε ως αποτέλεσμα την αυξημένη επαφή με άλλα είδη πτηνών που τρέφονταν με το υπόλοιπο ρύζι, το οποίο μπορεί να συνέβαλε στην αύξηση της μόλυνσης και της μετάδοσης του ιού της γρίπης των πτηνών. Οι οικόσιτες πάπιες μπορεί να μην είχαν δείξει συμπτώματα μόλυνσης, αν και παρατηρήθηκαν υψηλές εκκρίσεις συγκάντρωσης του ιού της γρίπης των πτηνών.
Απειλές
Πολλά πτωματοφάγα είδη αντιμετωπίζουν διώξεις παγκοσμίως. Οι γύπες, ιδιαίτερα, αντιμετώπισαν απίστευτες διώξεις και απειλές από τους ανθρώπους. Πριν από την απαγόρευσή του από τις περιφερειακές κυβερνήσεις το 2006, το κτηνιατρικό φάρμακο δικλοφαινάκη είχε ως αποτέλεσμα στη μείωση τουλάχιστον του 95% των γύπων στην Ασία. Η απώλεια ενδιαιτημάτων και η έλλειψη τροφής συνέβαλαν στη μείωση των ειδών όρνιων στη Δυτική Αφρική λόγω του αυξανόμενου ανθρώπινου πληθυσμού και της υπερβολικής θήρας των πηγών τροφίμων των γύπων, καθώς και των αλλαγών στην κτηνοτροφία. Η δηλητηρίαση ορισμένων αρπακτικών για την αύξηση του αριθμού των θηραμάτων εξακολουθεί να είναι μια κοινή πρακτική κυνηγιού στην Ευρώπη και συμβάλλει στη δηλητηρίαση των γύπων όταν καταναλώνουν τα κουφάρια δηλητηριασμένων αρπακτικών.
Οφέλη για την ανθρώπινη ευημερία
Οι υψηλά αποδοτικοί πτωματοφάγοι, επίσης γνωστοί ως κυρίαρχοι ή κορυφαίοι πτωματοφάγοι, μπορούν να έχουν οφέλη για την ανθρώπινη ευημερία. Οι αυξήσεις στους κυρίαρχους πληθυσμούς πτωματοφάγων, όπως οι γύπες, μπορούν να μειώσουν τους πληθυσμούς μικρότερων ευκαιριακών πτωματοφάγων, όπως οι αρουραίοι. Αυτοί οι μικρότεροι πτωματοφάγων είναι συχνά παράσιτα και φορείς ασθενειών
Στους ανθρώπους
μικρογραφία| Άνδρες που τρώνε ένα νεκρό [[άλογο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (στο τέλος της Μάχης του Βερολίνου), στο Μάνφρεντ-φον-Ρίχτοφεν-Στράσε στο Τέμπελχοφ, 1945.]] Τη δεκαετία του 1980, ο Λούις Μπίνφορντ πρότεινε ότι οι πρώιμοι άνθρωποι έπαιρναν κυρίως κρέας μέσω πτωματοφαγίας, όχι μέσω κυνηγιού. Το 2010, οι Ντένις Μπράμπλ και Ντάνιελ Λίμπερμαν πρότειναν ότι οι πρώιμοι σαρκοφάγοι πρόγονοι ανέπτυξαν στη συνέχεια συμπεριφορές τρεξίματος μεγάλων αποστάσεων, οι οποίες βελτίωσαν την ικανότητα πτωματοφαγίας και κυνηγιού. Έτσι, θα μπορούσαν να φθάσουν σε περιοχές πτωματοφαγίας γρηγορότερα και επίσης να ακολουθήσουν ένα μόνο ζώο έως ότου θα μπορούσε να σκοτωθεί με ασφάλεια από κοντά λόγω εξάντλησης και υπερθερμίας.
Στον Θιβετιανό Βουδισμό, η πρακτική της αποσάρκωσης - δηλαδή, η έκθεση νεκρών ανθρώπινων σωμάτων σε πτωματοφάγα πτηνά και/ή άλλα πτωματοφάγα ζώα - είναι το διακριτικό χαρακτηριστικό της ουράνιας ταφής, που περιλαμβάνει το διαμελισμό ανθρώπινων πτωμάτων από τα οποία τα υπολείμματα ταΐζονται σε γύπες και παραδοσιακά η κύρια τελετή κηδείας (παράλληλα με την αποτέφρωση) χρησιμοποιείται για τη ξεφόρτωμα του ανθρώπινου σώματος. Μια παρόμοια ταφική πρακτική που χαρακτηρίζει την αποσάρκωση μπορεί να βρεθεί στον Ζωροαστρισμό. Προκειμένου να αποφευχθεί η μόλυνση των ιερών στοιχείων (φωτιά, γη και νερό) από την επαφή με αποσυντιθέμενα σώματα, τα ανθρώπινα πτώματα εκτίθενται στους Πύργους της Σιωπής για να φαγωθούν από γύπες και άγρια σκυλιά.
Μελέτες σε οικολογία της συμπεριφοράς και οικολογία της επιδημιολογίας έδειξαν ότι η κανιβαλιστική νεκροφαγία, αν και σπάνια, έχει παρατηρηθεί ως συμπεριφορά επιβίωσης σε πολλά κοινωνικά είδη, συμπεριλαμβανομένων των ανατομικά σύγχρονων ανθρώπων. Ωστόσο, επεισόδια ανθρώπινου κανιβαλισμού εμφανίζονται σπάνια στις περισσότερες ανθρώπινες κοινωνίες. Πολλές περιπτώσεις έχουν συμβεί στην ανθρώπινη ιστορία, ειδικά σε περιόδους πολέμου και λιμού, όπου η νεκροφαγία και ο ανθρώπινος κανιβαλισμός εμφανίστηκαν ως συμπεριφορά επιβίωσης, αν και οι ανθρωπολόγοι αναφέρουν τη χρήση τελετουργικού κανιβαλισμού μεταξύ των ταφικών πρακτικών και ως το προτιμώμενο μέσο απαλλαγής των νεκρών σε ορισμένες φυλετικές κοινωνίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα Κατηγορία:Οικολογία
Ελάιζα Μπράιαντ
Ο Ελάιζα Μπρίγκαμ Μπράιαντ (Χόστον, 19 Απριλίου 1995) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,96 μ. αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα της Αναντολού Εφές του Πρωταθλήματος Τουρκίας και της Ευρωλίγκα. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Ίλον Φοίνιξ και Μπρίγκαμ Γιανγκ Κούγκαρς.
Πρώιμη ζωή και πορεία στο λύκειο
Γεννημένος στην κομητεία Γκουίνετ της Τζόρτζια ο Μπράιαντ άρχισε να παίζει μπάσκετ σε νεαρή ηλικία, παίζοντας πάντα με μεγαλύτερα παιδιά. Ως μαθητής στο λύκειο, είχε μία έκρηξη ανάπτυξης και ψήλωσε κατά 30 εκατοστά σε ένα χρόνο. Ο Μπράιαντ παρακολούθησε το πρόγραμμα σπουδών του Σχολείου Νιου Χάμπτον στο Νιου Χαμπτον, στο Νιου Χαμπσάιρ, όπου είχε μέσο όρο 13 πόντους, τέσσερα ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ ανά παιχνίδι και οδήγησε τους Χάσκις στον τελικό του NEPSAC AAA.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Μπράιαντ ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στο Πανεπιστήμιο του Ίλον, όπου είχε κατά μέσο όρο 14,2 πόντους, 4,2 ριμπάουντ, 2,7 ασίστ και 1,3 κλεψίματα ανά παιχνίδι στην πρώτη του χρονιά. Ο Μπράιαντ ανακηρύχθηκε Πρωτάρης της Χρονιάς από την CAA και κέρδισε μία θέση στην Τρίτη Ομάδα της CAA και στην Ομάδα των Πρωτάρηδων της CAA. Στις 28 Ιουλίου 2015, ο Μπράιαντ μεταγράφηκε από το Ίλον στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ (BYU), αλλά παρέμεινε την πρώτη χρονιά στο BYU σύμφωνα με τους κανόνες μεταφοράς του NCAA.
Σημείωσε 11,7 πόντους, 3,6 ριμπάουντ και 2,2 ασίστ ανά παιχνίδι ως δευτεροετής σπουδαστής. Έπαιξε μόνο 23 παιχνίδια λόγω τραυματισμού στο γόνατο. Παρά τον τραυματισμό, ο Μπράιαντ σημείωσε 39 πόντους υψηλό σταδιοδρομίας, συμπεριλαμβανομένων επτά τρίποντων σε μία νίκη απέναντι στο Πόρτλαντ.
Στην νεανική του χρονιά στο BYU, ο Μπράιαντ τελείωσε την περίοδο ως δεύτερος σκόρερ της Διάσκεψης της Δυτικής Ακτής με 18,1 πόντους ανά παιχνίδι, τρίτος στο ποσοστό ελεύθερων βολών με 85 %, τρίτος στο ποσοστό τριπόντων 41,5 %, τέταρτος σε κλεψίματα (1,2), όγδοος σε ριμπάουντ (6,3) και ισοφάρισε στην έβδομη θέση σε νταμπλ-νταμπλ. Στις 27 Φεβρουαρίου 2018, ο Μπράιαντ κέρδισε μία θέση στην Πρώτη Ομάδα του WCC. Στις 18 Απριλίου 2018, αφού ολοκλήρωσε το νεότερο έτος στο BYU, ο Μπράιαντ ανακοίνωσε τα σχέδιά του να αποφοιτήσει και να παραιτηθεί από την υπόλοιπη επιλεξιμότητά του για επαγγελματική σταδιοδρομία.
Χάποελ Εϊλάτ (2018–2019)
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2018 του NBA, ο Μπράιαντ εντάχθηκε στους Φιλαδέλφεια 76ερς για το Σάμερ Λιγκ του NBA του 2018.
Στις 30 Αυγούστου 2018, ο Μπράιαντ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τη Χάποελ Εϊλάτ του Ισραηλινού Πρωταθλήματος, υπογράφοντας συμβόλαιο ενός έτους. Στις 29 Οκτωβρίου 2018, ο Μπράιαντ σημείωσε 31 πόντους υψηλό χρονιάς, πετυχαίνοντας 11 στα 20 σουτ στα σουτ εντός πεδιάς, μαζί με επτά ριμπάουντ σε μία νίκημε 81–75 επί της Μπνέι Χερζλίγια. Στις 4 Δεκεμβρίου 2018, ο Μπράιαντ αναδείχθηκε Παίκτης του Μήνα στο Ισραηλινό Πρωτάθλημα έχοντας κατά μέσο όρο 20,5 πόντους, 8,3 ριμπάουντ και 2 κλεψίματα σε τέσσερα παιχνίδια που έγιναν τον Νοέμβριο. Ο Μπράιαντ βοήθησε την Εϊλάτ να φτάσει στο Φάιναλ Φορ του Ισραηλινού Πρωταθλήματος του 2019, όπου τελικά έχασε από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Σε 36 παιχνίδια για την Εϊλάτ, τελείωσε ως ο πρωτάθλημα τέταρτη κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος (17,5 πόντους ανά παιχνίδι) και ο τέταρτος σε βαθμό απόδοσης (19,4 ανά παιχνίδι). Στις 6 Ιουνίου 2019, ο Μπράιαντ κέρδισε μία θέση στην Πρώτη Ομάδα του Πρωταθλήματος.
Μακάμπι Τελ Αβίβ (2019–2021)
Την 1η Ιουλίου 2019, ο Μπράιαντ εντάχθηκε στους Μιλγουόκι Μπακς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2019, όπου είχε μέσο όρο 14,2 πόντους, 4,0 ριμπάουντ και 3,2 ασίστ ανά παιχνίδι.
Στις 23 Ιουλίου 2019, ο Μπράιαντ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Στις 5 Φεβρουαρίου 2020, ο Μπράιαντ σημείωσε ρεκόρ πορείας στην Ευρωλίγκα, με 21 πόντους, ενώ σούταρε 9 στα 19 σουτ στα σουτ εντός πεδιάς, μαζί με έξι ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ, οδηγώντας τη Μακάμπι στη νίκη με 80-77 επί της Χίμκι. Στις 10 Μαΐου 2021 αποχώρησε από τη Μακάμπι.
Μιλγουόκι Μπακς (2021)
Στις 13 Μαΐου 2021, ο Μπράιαντ υπέγραψε με τους Μιλγουόκι Μπακς. Στον πρώτο και μοναδικό αγώνα του στο ΝΒΑ στην κανονική περίοδο, ο Μπράιαντ πέτυχε 16 πόντους απέναντι στους Σικάγο Μπουλς στις 16 Μαΐου 2021, στο τέλος της χρονιάς των Μπακς. Ο Μπράιαντ κέρδισε ένα πρωτάθλημα του ΝΒΑ όταν οι Μπακς νίκησαν τους Φοίνιξ Σανς σε 6 αγώνες στη Σειρά Τελικών του ΝΒΑ του 2021. Στις 26 Σεπτεμβρίου, παραιτήθηκε από τους Μπακς, αλλά υπέγραψε εκ νέου τρεις ημέρες αργότερα. Στις 14 Οκτωβρίου, οι Μπακς αποδέσμευσαν τον Μπράιαντ.
Αναντολού Εφές (2021–σήμερα)
Στις 18 Οκτωβρίου 2021, ο Μπράιαντ υπέγραψε με την Αναντολού Εφές του Πρωταθλήματος Τουρκίας. Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, κατέκτησε το Κύπελλο Τουρκίας αφού η Εφές κέρδισε στον τελικό την Φενέρμπαχτσε 86-72. Στις 21 Μαΐου 2022, η Εφές νίκησε στον τελικό την Ρεάλ Μαδρίτης 58-57 και έτσι κατέκτησε την πρώτη Ευρωλίγκα της καριέρας του. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Τουρκίας, αφού η Εφές κέρδισε την Φενέρ 71-62. Στις 17 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Τουρκίας, κερδίζοντας την Καρσίγιακα 3-0 στη σειρά των τελικών. Στις 22 Ιουνίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2025.
Προσωπική ζωή
Ο Μπράιαντ είναι γιος του Ίσραελ Μπράιαντ και της Ρέτζιναλντ Στρόδερ, ιατρού. Είναι μέλος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Παντρεύτηκε την Τζενέλ Φράγκα τον Αύγουστο του 2017. Έχουν έναν γιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χαπόελ Εϊλάτ ΜΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας
Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U16 της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 16 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κορασίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Košarkaški savez Bosne i Hercegovine, KSBIH).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U16
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία
Η FAI έχει ιδεολογικούς δεσμούς και με ελληνικές αναρχικές ομάδες. Κάποιοι πυρήνες της FAI συσχετίστηκαν και επονομάστηκαν «Όλγα Οικονομίδου», από το φυλακισμένο μέλος της Συνομωσίας Πυρήνων της Φωτιάς, και «Λάμπρος Φούντας», από το μέλος του Επαναστατικού Αγώνα που πέθανε από πυροβολισμούς της Ελληνικής Αστυνομίας το 2010. Ένα έγγραφο από φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ αναφέρει την FAI ως έμπνευση για τη δική τους δραστηριότητα. Συνεπακόλουθα, η FAI επαίνεσε τη ΣΠΦ, δηλώνοντας ότι «το σχέδιο της ΣΠΦ, όπως το δικό μας, βασίζεται στη δράση και τις μεθόδους της επαναστατικής βίας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναρχικές οργανώσεις στην Ευρώπη Κατηγορία:Επαναστατικές ομάδες
Ποδοσφαιρική Ένωση Δυτικής Αφρικής
Η Ποδοσφαιρική Ένωση Δυτικής Αφρικής (WAFU) είναι ένας διοικητικός, ποδοσφαιρικός οργανισμός των ποδοσφαιρικών χωρών της Δυτικής Αφρικής. Ιδρύθηκε το 1975.
Υφιστάμενα μέλη
Η ένωση δημιουργήθηκε το 1975 από όλα τα υφιστάμενα μέλη, αλλά το 2011 η Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου αποφάσισε να διαχωρίσει την Ποδοσφαιρική Ένωση Δυτικής Αφρικής σε δύο ζώνες, αναφέροντας τα οργανοτικά θέμα που αντιμετωπίζει η ένωση. Η Μαυριτανία είναι το μόνο μέλος της WAFU που είναι και μέλος της UAFA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες
Κορνέλις ντε Φος
Ο Κορνέλις ντε Φος (φλαμανδικά: Cornelis de Vos (1584 – 9 Μαΐου 1651) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και έμπορος έργων τέχνης. Ήταν ένας από τους κορυφαίους ζωγράφους προσωπογραφιών στην Αμβέρσα και είναι ιδιαίτερα γνωστός για τα γεμάτα ευαισθσησία πορτρέτα του, ιδιαίτερα παιδιών και οικογενειών. Ήταν, επίσης, επιτυχημένος και σε άλλες μορφές ζωγραφικής, όπως στους ιστορικούς και θρησκευτικούς πίνακες αλλά και στη ρωπογραφία. Ήταν τακτικός συνεργάτης του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χουλστ, κοντά στην Αμβέρσα (σήμερα ανήκει στην ολλανδική επαρχία της Ζηλανδίας). Ελάχιστα είναι γνωστά για την παιδική του ηλικία. Ο πατέρας του μετοίκησε με την οικογένειά του στην Αμβέρσα το 1596. Ο Κορνέλις και οι μικρότερος αδελφοί του Πάουλ ντε Φος και Γιαν (ή Χανς) σπούδασαν ζωγραφική με τον ελάχιστα γνωστό ζωγράφο Νταβίντ Ρεμέιους (David Remeeus, 1559–1626). Το 1599 ο Κορνέλις αναφέρεται ως μαθητής του Ρεμέιους ενώ στις 8 Μαΐου αναφέρεται ως ο πρώτος βοηθός του.
Στις 29 Απριλίου 1604 ο ντε Φος έκανε αίτηση στο Συμβούλιο της πόλεως της Αμβέρσας για ένα πάσσο που θα του επέτρεπε να ταξιδέψει. Αυτή ήταν η προβλεπόμενη διαδικασία για τους καλλιτέχνες που επιθυμούσαν να εκπαιδευτούν στο εξωτερικό. Δεν είναι γνωστό αν ο νεαρός καλλιτέχνης έφυγε τελικά από την πόλη για σπουδές στο εξωτερικό. Το 1608 καταγράφεται ως μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, σε ηλικία 24 ετών. Όταν, το 1616, έγινε πολίτης της Αμβέρσας, καταχώρισε το επάγγελμά του ως "έμπορος έργων τέχνης". Στις 27 Μαΐου 1617 ο Κορνέλις νυμφεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή του τοπιογράφου Γιαν Βίλντενς, Σουσάννα Κοκ. Το ζευγάρι απέκτησε έξι παιδιά. Η αδελφή του Μαργκαρέτα παντρεύτηκε τον διακεκριμένο ζωγράφο ζώων Φρανς Σνάιντερς. Οι γάμοι αυτοί επιβεβαίωσαν και ισχυροποίησαν τον ρόλο του ντε Φος στην καλλιτεχνική ζωή της Αμβέρσας.
Το 1619 ο ντε Φος υπηρέτησε ως "πρύτανις" της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά. Την ίδια χρονιά έκανε αίτηση στο δημοτικο συμβούλιο της πόλης για τη χορήγηση άδειας να μεταβεί στην αγορά του Σαιν Ζερμαίν στο Παρίσι ως έμπορος έργων τέχνης. Το 1620 εκλέχθηκε ως ανώτατος πρύτανις της Συντεχνίας, σε αναγνώριση του κύρους του στην πόλη.
Ο ντε Φος ανέπτυξε μεγάλη δραστηριότητα ως ζωγράφος, ιδιαίτερα προσωπογραφιών. Το 1620 ζωγράφισε το πορτρέτο του ζωγράφου Άμπρααμ Γκράφεους (σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας), το οποίο δώρησε στον χώρο του ζωγράφου στη Συντεχνία. Έλαβε πολλαπλές παραγγελίες για οικογενειακά πορτρέτα από τοπικούς πάτρονες, όπως ο εύπορος έμπορος Γιόρις Φέκεμανς (Joris Vekemans), ο οποίος του παράγγειλε μια σειρά πορτρέτων των μελών της οικογενείας του το 1624. Το 1627 πάτρονάς του έγινε η βασιλική οικογένεια, καθώς έλαβε παραγγελία για έξι πορτρέτα, του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας, των Αρχιδουκών Αλβέρτου Β΄ της Αυστρίας και Ισαβέλλας - Κλάρας - Ευγενίας, του Ερρίκου Γ΄ της Γαλλίας, Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Μεδίκων. Εργάστηκε, επίσης, σε παραγγελίες από θρησκευτικά ιδρύματα. Το 1628 ζωγράφισε το μοναδικό γνωστό τοπίο του, την Άποψη του Χουλστ, το οποίο δώρισε στη γενέτειρά του και εκτίθεται και σήμερα στο δημαρχείο της πόλης. Κατά την περίοδο αυτή, και ενώ ήταν απασχολημένος ως ζωγράφος, συνέχισε τη δραστηριότητά του ως έμπορος έργων τέχνης. Δημιούργησε, επίσης, έργα ειδικά για εξαγωγή, κυρίως στην Ισπανία.
GE
GE η ge:
Κορνέλις ντε Φος
Βιογραφία
Ο Κορνέλις ντε Φος ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν στις διακοσμήσεις για τη θριαμβευτική είσοδο στην Αμβέρσα του νέου κυβερνήτη των αψβουργικών Κάτω Χωρών Καρδιναλίου - Ινφάντη Φερδινάνδου το 1635. Επικεφαλής του όλου προγράμματος ήταν ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Ο ντε Φος φιλοτέχνησε πίνακες σε σχέδια του Ρούμπενς. Μια από τις λαξευμένες εικόνες που περιέβαλαν την θριαμβευτική αψίδα στη Μέιρ, πάνω από την οδό Huidevettersstraat έχει διατηρηθεί και αποδίδεται στο εργαστήριο του ντε Φος (Δίας και Ήρα, Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών Αμβέρσας).
Ο ντε Φος απεβίωσε στην Αμβέρσα και τάφηκε στον καθεδρικό ναό.
Γενικά
Ο Κορνέλις ντε Φος ασχολήθηκε με ποικίλα είδη ζωγραφικής. Αρχικά ζωγράφιζε κατά κύριο λόγο πορτρέτα, μυθολογικές, ιστορικές και βιβλικές σκηνές. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1620 ζωγράφισε μερικέςς μνημειώδεις ρωπογραφίες. Χρησιμοποιούσε ως υπογραφή το σύμπλεγμα CDVF.
Τα πρώιμα έργα του δείχνουν με σαφήνεια την επιρροή του Ρούμπενς ως προς τη θεματολογία και τα μοτίβα και επιδράσεις από τον Καραβάτζιο. Το έργο του είναι αξιοσημείωτο για τη θερμή χρωματική του παλέτα και τη λεπτομερή αποτύπωση των υφασμάτων. Σημαντικά χαρακτηριστικά του προσωπικού του ύφους ήταν η διαυγής πλαστικότητα της ζωγραφισμένης σάρκας και η λαμπρότητα των εμφατικών σημείων.
Πορτρέτα
Ο ντε Φος ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένος ως ζωγράφος πορτρέτων, ατομικών και ομαδικών, στα οποία ανέπτυξε το δικό του ύφος. Μετά την αναχώρηση του Άντονι βαν Ντάικ για την Αγγλία το 1621 και την απουσία του Ρούμπενς από την Αμβέρσα λόγω διπλωματικών και καλλιτεχνικών αποστολών, έγινε η ηγετική μορφή των ζωγράφων προσωπογραφιών της υψηλής αριστοκρατίας της Αμβέρσας και της κοινωνίας των πατρικίων. Τα πορτρέτα του εμφανίζουν την επιρροή του βαν Ντάικ. Τοποθετούσε τα μοντέλα του σε συγκρατημένα πλούσιους εσωτερικούς χώρους. Είχε την ικανότητα να επιτυγχάνει ευαίσθητη αποτύπωση των χαρακτήρων των μοντέλων του και τις ποικίλες υφές των ενδυμάτων τους μέσω της χρήσης ομοιόμορφου, έντονου φωτός. Άρχισε να ζωγραφίζει πορτρέτα πλήρους μεγέθους μετά την επιστροφή του βαν Ντάικ στην Αμβέρσα το 1627. Σε αυτά τυπικά τα μοντέλα του τα τοποθετούσε μπροστά από κάποιο αρχιτεκτόνημα ή κάποιο ανοικτό τοπίο.
Ήταν ιδιαίτερα επιδέξιος στην απεικόνιση ομαδικών πορτρέτων αλλά και πορτρέτων παιδιών. Ενώ τα πορτρέτα του ντε Φος παρουσιάζουν νέα ευχέρεια του στυλ ζωγραφικής και τον αυθορμητισμό στην απεικόνιση των παιδιών και αυτά σε συνδυασμό με την απλότητα χωρίς ρητορείες που ανάγεται στο ύφος των παλαιότερων Φλαμανδών ζωγράφων. Τα πορτρέτα του ντε Φος αποπνέουν μια χαλαρή και ζεστή ανθρώπινη αγάπη. Στην απεικόνιση των παιδιών ήταν κορυφαίος στην έκφραση των θετικών στοιχείων της προσωπικότητάς τους και την παιχνιδιάρικη ενέργειά τους. Φιλοτέχνησε μερικά εντυπωσιακά πορτρέτα των δικών του παιδιών. Σε ένα από αυτά, το πορτρέτο της Σουσάννα ντε Φος (1617, Städel) ζωγράφισε τη θυγατέρα του Σουσάννα με ιδιαίτερα περιγραφικό τρόπο. Με την πρώτη ματιά, ο πίνακας μοιάζει ρωπογραφία αντί προσωπογραφίας κάποιου συγκεκριμένου παιδιού. Είναι σαφές ότι ο πίνακας προοριζόταν για προσωπική χρήση, καθώς ζωγράφισε τη θυγατέρα του σε πολύ οικείο περιβάλλον κι ενώ αυτή μασούσε γλυκά. Στο πορτρέτο των δύο μεγαλύτερων παιδιών του, Μαγκνταλένα και Γιαν-Μπάπτιστ, ο ντε Φος τα απεικονίζει όχι από απόσταση, αλλά φέροντάς τα κοντά στον χώρο του θεατή. Η Μαγκνταλένα κοιτάζει προς τα πίσω προς τον θεατή πάνω από τον ώμο της και μοιάζει να τον προσκαλεί, ενώ ο Γιαν-Μπάπτιστ σκύβει προς τα εμπρός με κεκλιμένο το κεφάλι του, επίσης κοιτάζοντας προς τον θεατή. Έχει τα πόδια του συστραμμένα και φαίνονται μέχρι και οι σόλες των παπουτσιών του. Σε πολλά από τα πορτρέτα του ο ντε Φος περιλάμβανε καρπούς ως σύμβολα των μοντέλων του. Στο πορτρέτο με τα δυο του μεγαλύτερα παιδιά, η Μαγκνταλένα κρατά κεράσια στο δεξιό χέρι της και ένα ροδάκινο στο αριστερό. Τα κεράσια και τα ροδάκινα είναι σύμβολα τόσο της νεότητας όσο και της γονιμότητας.
Τα οικογενειακά του πορτρέτα δίνουν έμφαση στην αντίληψη της οικογενειακής ευτυχίας με τον γάμο και την άμεση δημιουργία οικογένειας ως θεμελιώδεις αξίες. Καθώς οι πάτρονες του ντε Φος προέρχονταν κυρίως από την αστική τάξη της Αμβέρσας και όχι από την αριστοκρατία, ήταν λιγότερο πιεσμένος στο να προσδώσει μεγαλείο στα μοντέλα του μέσω ρητορικών χειρονομιών και ευγενικών χαρίτων, όπως συμβαίνει στα πορτρέτα του βαν Ντάικ. Αναπαριστά τη σχέση μεταξύ των μοντέλων του μέσω ευαίσθητων χειρονομιών, που συχνά αναπτύσσονται σε πολύπλοκες εναρμονίσεις: Να δίνεις, να παίρνεις, να συγκινείς, να καθησυχάζεις. Τα επιτεύγματα των μοντέλων του απεικονίζονται μέσω των πολυτελών ενδυμάτων τους και των με ακριβή διακόσμηση εσωτερικών, ενώ τα ίδια τα μοντέλα του αποπνέουν συμπαγή, συμπαθή και ήρεμη εμπιστοσύνη.
Πίνακες με ιστορικό περιεχόμενο
Ο Κορνέλις ντε Φος δεν ήταν μόνον ένας από τους κορυφαίους προσωπογράφους της Αμβέρσας κατά το πρώτο ήμισυ του 17ου αιώνα, ήταν επίσης περιζήτητος για τους πίνακές του με ιστορικό περιεχόμενο. Ιδιαίτερα μετά το 1635 ο ντε Φος, επιτυχημένος έμπορος έργων τέχνης, διέγνωσε σωστά την αυξανόμενη ζήτηση για παρόμοιας θεματολογίας πίνακες τόσο στην τοπική όσο και στη διεθνή αγορά. Από εκείνη τη χρονολογία και ύστερα άρχισε να ασχολείται με πίνακες ποικίλου ιστορικού περιεχομένου, ενώ η παραγωγή του σε πορτρέτα μειώθηκε. Οι ιστορικοί του πίνακες βασίζονταν, ως προς την αρχική τους έμπνευση, σε συνθέσεις του Ρούμπενς. Παράδειγμα παρόμοιας σύνθεσης είναι το έργο Η εύρεση του Μωυσή (περ. 1631-1635, σε δημοπρασία από τον οίκο Christie's στις 6 Μαΐου 2008, Άμστερνταμ). Ο πίνακας ανάγεται σε έναν, χαμένο πλέον, πίνακα του Ρούμπενς με την ίδια σύνθεση και το ίδιο θέμα, που είναι γνωστός μόνον μέσω ενός αντιγράφου του σε ιδιωτική συλλογή στη Γενεύη.
Από το 1624 και ύστερα ο Κορνέλις ντε Φος εγκαταλείπει τις πυκνές πινελιές υιοθετώντας ένα πιο ελαφρύ ύφος και ως παρασκήνιο τοποθετεί τοπία. Η αλλαγή αυτή πιθανόν έγινε υπό την επιρροή του Ρούμπενς. Ξεκινώντας από το 1630 περίπου, οι συνθέσεις του έγιναν λιγότερο "ανάγλυφες" και οι μορφές του τοποθετούνται με μεγαλύτερο ρεαλισμό στον χώρο. Στα τοπία, επίσης, σταδιακά αποδίδει μεγαλύτερη προσοχή, ενώ οι εκφράσεις των προσώπων περισσότερο επιτατικές, ενώ τα αρχιτεκτονήματα του παρασκηνίου πιο εξελιγμένα. Οι αλλαγές αυτές ακολούθησαν τις σύγχρονες εξελίξεις στο ύφος μπαρόκ.
Ρωπογραφίες
Λιγότερο γνωστές είναι οι ρωπογραφίες του Κορνέλις ντε Φος. Μοιάζουν με τις επηρεασμένες από τον Καραβάτζιο συνθέσεις των συγχρόνων και των μαθητών του, όπως οι Γιαν Κόσσιερς, Σίμον ντε Φος και Τέοντοορ Ρομπάουτς. Παράδειγμα ρωπογραφίας του αποτελεί Το Χαρτοπαίγνιο (Nationalmuseum, Στοκχόλμη), πίνακας στον οποίο απεικονίζονται παίκτες να χαρτοπαίζουν, θέμα πολύ δημοφιλές στους Φλαμανδούς θαυμαστές του Καραβάτζιο. Η σύνθεση αυτή έγινε γνωστή και μέσω του χαρακτικού του Αλεξάντερ Φουτ του πρεσβύτερου, στο οποίο αναφέρεται σαφώς ο ντε Φος ως δημιουργός του πρωτότυπου πίνακα.
Μια άλλη παραλλαγή του θέματος, Χαρτοπαίκτες και εταίρες μέσα σε σκηνή (μουσείο Πικαρδίας) αποδίδεται στον ντε Φος με βάση τις ομοιότητες με το έργο της Στοκχόλμης. Παλαιότερα αποδιδόταν στον Γάλλο θαυμαστή του Καραβάτζιο, Βαλεντέν ντε Μπουλόνι (Valentin de Boulogne).
Συνεργασίες
Όπως συνηθιζόταν στην Αμβέρσα εκείνη την εποχή, ο Κορνέλις ντε Φος συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες της πόλης. Ζωγράφιζε το "σταφάζ" σε νεκρές φύσεις του γαμπρού του Φρανς Σνάιντερς και, σε ανάλλαγμα, οι Πάουλ και Φρανς Σνάιντερς ζωγράφιζαν τα φρούτα, τα ζώα, τα ασημένια πιάτα και τις πανοπλίες στα δικά του έργα. Ο Γιαν Βίλντενς, άλλος γαμπρός του, τον βοήθησε στα τοπία σε πολλές συνθέσεις του.