cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παζούζου
Ο Παζούζου είναι ένα μιξογενές ον και έχει χαρακτηριστικά από άνθρωπο αλλά και ζώα. Απεικονίζεται με ανθρώπινο σώμα και έχει στην πλάτη δύο ζεύγη φτερών. Το κεφάλι του έχει χαρακτηριστικά ερπετού με βλοσυρό πρόσωπο που έχει στοιχεία κυνοειδούς και αιλουρουειδούς ζώου. Έχει νύχια αρπακτικού, ουρά σκορπιού και τα σώμα του συνήθως καλύπτεται με λέπια. μικρογραφία|Χάλκινο αγαλματίδιο-φυλαχτό με την μορφή του Παζούζου
Στην πίσω μέρος των φτερών του υπάρχει μια επιγραφή που αναφέρει:
« Είμαι ο Παζούζου, γιος του Χάνπα, του βασιλιά των κακών πνευμάτων των ανέμων
που προβάλλουν με ορμή μέσα από τα βουνά,
προκαλώντας μεγάλο χάος.» αριστερά|μικρογραφία|197x197εσ|Χάλκινο πλακίδιο-φυλαχτό με τον δαίμονα Παζούζου Οι Νεο-Ασσύριο ι βασιλείς συνήθιζαν να φορούν στο λαιμό τους περιδέραια από όπου κρεμούσαν περίαπτα (μενταγιόν ) που ήταν σύμβολα διαφόρων θεοτήτων και λειτουργούσαν ως φυλαχτά.
Την ίδια περίοδο συναντάται ως περίαπτο ένα μικρό λίθινο ή μετάλλινο κεφάλι του Παζούζου, το οποίο το φορούσαν οι γυναίκες για να προστατεύουν το νεογέννητό τους από την κακή δαίμονα Λαμάστου. Μορφές δαιμόνων απεικονίζονται επίσης ανάγλυφα την ίδια περίοδο και σε άλλα αντικείμενα, όπως ένα κουδούνι ύψους 10 εκαστοτών περίπου, το οποίο θεωρείται πως χρησιμοποιούσαν για να διώχνουν με το κουδούνισμά του μακριά το κακό.
Το αγαλμάτιο του Παζούζου από το Μουσείο του Λούβρου, καθώς έχει έναν δακτύλιο στην κορυφή του, θεωρείται πως από εκεί το κρεμούσαν και το φορούσαν ως κόσμημα-φυλαχτό στο λαιμό ή το αναρτούσαν μέσα στο σπίτι, και ιδιαίτερα στους χώρους εκείνους όπου βρίσκονταν ασθενείς ώστε να τους προστατεύει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες του ανέμου Κατηγορία:Σουμεριακή μυθολογία Κατηγορία:Μεσοποταμία Κατηγορία:Θεότητες της Μεσοποταμίας
Σαν Αντόνιο Οέστε
Το Σαν Αντόνιο Οέστε (San Antonio Oeste) είναι πόλη-λιμάνι στην επαρχία Ρίο Νέγρο της Αργεντινής και έδρα του νομού Σαν Αντόνιο. Έχει 16.625 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Η πόλη γειτνιάζει με τις αδελφές κοινότητες του Σαν Αντόνιο Έστε, στα ανατολικά, και Λας Γκρούτας, στα νοτιοδυτικά. Ανακαλύφθηκε από μια αποστολή της Ισπανικής Αυτοκρατορίας το 1779, και ο κόλπος Σαν Ματίας έγινε η θέση ενός προκεχωρημένου φυλακίου, του Σαν Αντόνιο (που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας). Η έλλειψη νερού οδήγησε τον πρώτο οικισμό σε αποτυχία το 1905, με αποτέλεσμα η κοινότητα να εγκατασταθεί δυτικά του κόλπου, στο σημερινό Σαν Αντόνιο Οέστε.
Ευκτήμων ο ρήτορας
Ο Ευκτήμων ο ρήτορας, προς διάκριση του Ευκτήμονος του στρατηγού και Άρχοντα της Αθήνας, ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας που άκμασε στην αρχαία Αθήνα επί εποχής του Δημοσθένους, δηλαδή περί το 300 π.Χ.. Ο ρήτορας Ευκτήμων αναφέρεται ως ένας από τους σημαντικότερους αντιπάλους του Δημοσθένη.
Κρίσος
Στην ελληνική μυθολογία ο Κρίσος ήταν ο ιδρυτής και «επώνυμος ήρωας» της πόλεως Κρίσα, που βρισκόταν στις νότιες πλαγιές του Παρνασσού. Ο Κρίσος ήταν γιος του Φώκου (απογόνου του Αιακού) και της Αστεροδείας, δίδυμος αδελφός του Πανοπέως με τον οποίο είχε μαλώσει όταν ακόμα βρίσκονταν μέσα στην κοιλιά της μητέρας τους. Ο Κρίσος πήρε ως σύζυγό του την Αντιφάτεια και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Στροφίο.
Πηγή
Κρισος
Ευκτήμων ο ρήτορας
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Σαν Αντόνιο Οέστε
Η άφιξη του Μεγάλου Νότιου Σιδηροδρόμου του Μπουένος Άιρες στην επέκτασή του προς το Μπαριλότσε το 1910 οδήγησε στην ανάπτυξη του χωριού. Αργότερα έγινε η περιοχή του Πούντα Βέρντε, του σημαντικότερου λιμανιού της μεγάλης βιομηχανίας εξαγωγής μαλλιού της Παταγονίας, αν και η κατάρρευση της αγοράς μαλλιού κατά τις δεκαετίες του 1930 και 1940 οδήγησε στο κλείσιμο του λιμανιού το 1944. αριστερά|μικρογραφία|Λιμάνι βαθέων υδάτων του Σαν Αντόνιο Έστε Το Σαν Αντόνιο Οέστε επωφελήθηκε στη συνέχεια από την ανάπτυξη του τουρισμού στο κοντινό Λας Γκρούτας, έναν γραφικό όρμο γνωστό για τις σπηλιές του. Από το 2000, φιλοξενεί επίσης μια αναπτυσσόμενη αλιευτική βιομηχανία, η οποία προέκυψε από το άνοιγμα ενός λιμανιού βαθέων υδάτων στο Σαν Αντόνιο Έστε.
Στην πόλη υπάρχει αεροδρόμιο.
Κλίμα
Το Σαν Αντόνιο Οέστε έχει ημίξηρο κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BSk) με δροσερούς χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Οι χειμώνες χαρακτηρίζονται από δροσερές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας και πολύ κρύες νύχτες. Κατά τον ψυχρότερο μήνα, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, η μέση θερμοκρασία είναι 8,3 °C. Οι θερμοκρασίες μπορεί να πέφτουν τακτικά κάτω από το μηδέν κατά τους χειμερινούς μήνες, αν και σπάνια σημειώνονται χιονοπτώσεις, με μέσο όρο 0,2 ημέρες με χιόνι ανά έτος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου του έτους, ο καιρός χαρακτηρίζεται από συννεφιά κατά την οποία καταγράφονται κατά μέσο όρο 9-11 νεφελώδεις ημέρες ανά μήνα.
Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι μεταβατικές εποχές με ήπιες ημερήσιες θερμοκρασίες και δροσερές νυχτερινές θερμοκρασίες. Η άνοιξη ξεκινάει δροσερά, με παγετούς που εμφανίζονται τακτικά τον Σεπτέμβριο με την τελευταία ημερομηνία παγετού να σημειώνεται στις 2 Οκτωβρίου. Ωστόσο, οι παγετοί μπορεί να παρατηρηθούν μέχρι και τις 4 Νοεμβρίου. Είναι επίσης μια εποχή με ανέμους, η οποία μπορεί να κάνει τη θερμοκρασία να φαίνεται πιο δροσερή από ό,τι θα έπρεπε. Το φθινόπωρο ξεκινάει ζεστά, αλλά γίνεται όλο και πιο δροσερό τον Απρίλιο και τον Μάιο με τους παγετούς που μπορεί να εμφανιστούν ήδη από τις 26 Μαρτίου. Συνήθως, ο πρώτος παγετός σημειώνεται στις 28 Απριλίου.
Τα καλοκαίρια είναι ζεστά κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ οι νυχτερινές θερμοκρασίες είναι ήπιες. Τείνει να είναι πιο ηλιόλουστη από τις άλλες εποχές με μόνο 4-6 νεφελώδεις ημέρες ανά μήνα και έχοντας 7-11 αίθριες ημέρες ανά μήνα. Κατά τον θερμότερο μήνα, τον Ιανουάριο, η μέση μέγιστη θερμοκρασία είναι 30,2 °C, ενώ η μέση ελάχιστη θερμοκρασία είναι 16,6 °C. Κατά τη διάρκεια των πιο ακραίων κυμάτων καύσωνα, η θερμοκρασία μπορεί να ξεπεράσει τους 40 °C από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο. Η μέση σχετική υγρασία είναι 57%, με τους χειμερινούς μήνες να είναι πιο υγροί από τους χειμερινούς μήνες. Το Σαν Αντόνιο Οέστε έχει ανέμους καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με μέση ταχύτητα ανέμου που κυμαίνεται από 13,8 km/h τον Απρίλιο έως 23,1 km/h τον Δεκέμβριο. Οι βροχοπτώσεις είναι χαμηλές καθ' όλη τη διάρκεια του έτους με το Σαν Αντόνιο Οέστε να δέχεται 248,0 χιλιοστά βροχόπτωσης ανά έτος με 63 ημέρες με μετρήσιμες βροχοπτώσεις που κατανέμονται αρκετά ομοιόμορφα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Υπάρχουν περίπου 2.633,5 ώρες έντονης ηλιοφάνειας ανά έτος ή 58,3% της μέγιστης δυνατής ηλιοφάνειας ανά έτος, που κυμαίνεται από 45,7% τον Ιούνιο (μόνο 136,4 ώρες ηλιοφάνειας ανά μήνα) έως 72,0% τον Φεβρουάριο. Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία ήταν 44,6 °C, ενώ η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία ήταν -11,5 °C στις 22 Ιουνίου 2002.
Ευρισκόμενο στην ανατολική ακτή της βόρειας Παταγονίας, η μέση ετήσια ημερήσια θερμοκρασία στο Σαν Αντόνιο Οέστε είναι 15,3 °C, η οποία είναι σημαντικά υψηλότερη από τη μέση θερμοκρασία των 11,7 °C της Βαλδίβια της Χιλής, που βρίσκεται σε παρόμοιο γεωγραφικό πλάτος και υψόμετρο, αλλά στη δυτική ακτή της Παταγονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Κρατερός (στρατηγός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Λαμιακού Πολέμου Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες Κατηγορία:Αρχαία Ορεστίδα Κατηγορία:Τριήραρχοι του στόλου του Νεάρχου
Κελτικές γλώσσες
Οι κελτικές γλώσσες είναι δυτικός κλάδος της οικογένειας των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, εντοπισμένη κατά τους ιστορικούς χρόνους σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης από την Ισπανία και την Ιρλανδία μέχρι τα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία, δηλαδή σε περιοχές στις οποίες αναπτύχθηκε ο κελτικός πολιτισμός. Ο όρος "Κέλτικες" χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά για να χαρακτηρίσει αυτή την ομάδα γλωσσών από τον Έντουαρν Λούιντ (Edward Lhuid) το 1707.
Οι κέλτικες γλώσσες μιλιούνται και πέρα από την Ευρώπη από μετανάστες σε Καναδά, ΗΠΑ, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Ακόμη υπάρχει μια μικρή ομάδα ομιλητών Ουαλικά στην Παταγονία της Αργεντινής. Τα Ουαλικά είναι η μόνη κέλτικη γλώσσα που δεν θεωρείται ότι κινδυνεύει να εξαφανιστεί.
Κατανομή
Ανάμεσά τους διακρίνονται η κελτιβηρική γλώσσα στην Ισπανία, η γαλατική γλώσσα στη Γαλλία και τη Βόρεια Ιταλία. Η Γαελική γλώσσα, μαρτυρημένη στις επιγραφές Όγκχαμ, επιβιώνει έως σήμερα ως Ιρλανδική γλώσσα, Σκωτική Γαελική και (μέχρι πρόσφατα) ως Μανξ. Η Βρετανική πιστοποιήθηκε αρχικά σε επιγραφές Όγκχαμ (ή ογαμικές) του 5ου και 6ου αιώνα και επιβιώνει σήμερα ως Ουαλική γλώσσα και Βρετονική γλώσσα. Δύο βόρειες παραλλαγές των Βρετανικών, η Πικτική γλώσσα και η Κυμβρική εξαφανίστηκε κατά τον πρώιμο μεσαίωνα, ενώ η Κορνουαλική γλώσσα επεβίωσε έως τον 18ο αιώνα.
Η Πρωτοκελτική διαιρέθηκε σε τέσσερις υποοικογένειες:
Συγγένειες
*
Διακήρυξη Ανεξαρτησίας της Καταλονίας
300px|μικρογραφία|right|O Κάρλες Πουτζδεμόν στο Καταλανικό κοινοβούλιο στις 10 Οκτωβρίου.
Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Καταλονίας είναι ένα ψήφισμα που εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο της Καταλονίας στις 27 Οκτωβρίου 2017, το οποίο κήρυξε την ανεξαρτησία της Καταλονίας από την Ισπανία και την ίδρυση της ανεξάρτητης Καταλανικής Δημοκρατίας. Στις 10 Οκτωβρίου, μετά το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλανίας στις 1ης Οκτωβρίου 2017, ένα έγγραφο που καθιέρωσε την Καταλονία ως ανεξάρτητη δημοκρατία υπογράφηκε από τα μέλη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας. Το ίδιο έγγραφο ψηφίστηκε στη συνέχεια και εγκρίθηκε στις 27 Οκτωβρίου με πλειοψηφία 70 από τους 135 βουλευτές σε σύνοδο ολομέλειας. Πενήντα τρεις βουλευτές της αντιπολίτευσης αρνήθηκαν να παρευρεθούν κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας στις 27 Οκτωβρίου, αφού οι νομικές υπηρεσίες του καταλανικού Κοινοβουλίου ενημέρωσαν ότι η ψηφοφορία δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί καθώς ο νόμος επί του οποίου βασίστηκε είχε ανασταλεί από το ισπανικό συνταγματικό δικαστήριο.
Λίγες ώρες αργότερα, ο Ισπανός πρωθυπουργός Μάρινο Ραγιόι καθέρεσε τον πρόεδρο της Καταλονίας Κάρλες Πουτζδεμόν και το υπουργικό του γραφείο και κάλεσε για νέες εκλογές στην Καταλανία στις 21 Δεκεμβρίου 2017. Η Ισπανίδα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία ανατέθηκε ως προσωρινός πρόεδρος της Καταλονίας μέχρι τις εκλογές του Δεκεμβρίου.
Ο Πουτζεμόν και μέρος του υπουργικού συμβουλίου του έφυγαν στο Βέλγιο για να αποφύγουν τυχόν σύλληψη από την ισπανική δικαστική εξουσία, κατηγορούμενοι επισήμως για εξέγερση, και υπεξαίρεση από τον ισπανό γενικό εισαγγελέα. Στις 2 Νοεμβρίου, η δικαστής Κάρμεν Λαμέλα του ισπανικού εθνικού δικαστηρίου διέταξε την προφυλάκιση οκτώ μελών της καταργημένης καταλανικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του πρώην αντιπροέδρου Oriol Junqueras, χωρίς εγγύηση. Επιπλέον, ο Santi Vila, ο οποίος ήταν ο υπουργός επιχειρήσεων που παραιτήθηκε από τη μονομερή κήρυξη ανεξαρτησίας, έλαβε εγγύηση ύψους 50.000 ευρώ. Η ποινική δίωξη ζήτησε την έκδοση ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης για τον Πουτζδεμόν και τέσσερα άλλα μέλη που εγκατέλειψαν την Καταλονία μετά τη διακήρυξη.
10 Οκτωβρίου: Υπογραφή και αναστολή
μικρογραφία|150px|δεξιά|Η δήλωση του [[Κάρλες Πουτζδεμόν που οδήγησε σε μαζική σύγχυση σχετικά με το αν η Καταλωνία κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 10 Οκτωβρίου ή όχι]] Η υπογραφή του προτοκόλου της ανεξαρτησίας από τον Κάρλες Πουτζδεμόν οδήγησε σε μαζική σύγχυση σχετικά με το αν η Καταλονία κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 10 Οκτωβρίου ή όχι. Ο νόμος για το δημοψήφισμα για την αυτοδιάθεση της Καταλονίας περιείχε τη διάταξη ότι, σε περίπτωση έκβασης υπέρ της ανεξαρτησίας, η ανεξαρτησία έπρεπε να δηλωθεί εντός 48 ωρών από την καταμέτρηση όλων των ψήφων. Ο πρόεδρος της Καταλονίας, Κάρλες Πουτζδεμόν, το επιβεβαίωσε στις 3 Οκτωβρίου κατά τη διάρκεια αποκλειστικής συνέντευξης στο BBC, λέγοντας ότι "θα δηλώσουμε την ανεξαρτησία 48 ώρες μετά την καταμέτρηση όλων των επίσημων αποτελεσμάτων". Τα τελικά αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν από την καταλανική κυβέρνηση στις 6 Οκτωβρίου και ο Πουτζδεμόν ανακοίνωσε ότι θα απευθυνθεί επισήμως στο Κοινοβούλιο στις 10 Οκτωβρίου.
Ο Πουτζδεμόν αναμενόταν ευρέως να δηλώσει την ανεξαρτησία της Καταλονίας, η οποία οδήγησε στην παγκόσμια κάλυψη της συνόδου του κοινοβουλίου.
Αφού δήλωσε ότι θεωρεί το δημοψήφισμα έγκυρο και δεσμευτικό, ο Πουτζδεμόν επέλεξε να χρησιμοποιήσει τη φράση "Υποθέτω ότι η εντολή του λαού για την Καταλονία είναι να γίνει ανεξάρτητο κράτος με τη μορφή μιας δημοκρατίας", πριν προσθέσει ότι θα "ζητήσω από το Κοινοβούλιο να αναστείλει τα αποτελέσματα της δήλωσης της ανεξαρτησίας, ώστε να μπορέσουμε να διεξάγουμε διαλόγους τις προσεχείς εβδομάδες".
Η ομιλία άφησε τους παρατηρητές αμήχανους καθώς αγωνίστηκαν για να καταλάβουν εάν ο Πουτζδεμόν είχε μόλις δηλώσει την ανεξαρτησία. Ενώ μερικοί σχολιαστές δήλωσαν ότι η ανεξαρτησία έχει μόλις κηρυχθεί και τεθεί σε αναμονή, άλλοι δήλωσαν ότι η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας είχε αναβληθεί.
Μετά την ομιλία του Πουτζδεμόν, ένα έγγραφο με τίτλο "Δήλωση των εκπροσώπων της Καταλονίας" που δηλώνει την ανεξαρτησία της Καταλονίας υπογράφηκε δημοσίως από τα μέλη του κοινοβουλίου των πολιτικών κομμάτων υπέρ της ανεξαρτησίας στην αίθουσα του Κοινοβουλίου. Το έγγραφο, με τίτλο "Δήλωση των εκπροσώπων της Καταλονίας", προσπάθησε να καθιερώσει την Καταλονία ως ανεξάρτητο κράτος και κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να την αναγνωρίσει. Διαβάστηκε δημόσια, αλλά δεν ψηφίστηκε ούτε δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της κυβέρνησης της Καταλονίας.
Η αντίδραση της ισπανικής κυβέρνησης
Η άμεση αντίδραση της ισπανικής κυβέρνησης ήταν ότι "ήταν απαράδεκτο να δηλώνεται σιωπηρά η ανεξαρτησία και να αναστέλλεται ρητώς". Ο υπουργός Δικαιοσύνης Rafael Catalá το χαρακτήρισε ως "μη δήλωση ανεξαρτησίας".
Ο Ισπανός Πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι έδωσε σύντομη συνέντευξη Τύπου την επόμενη ημέρα, δίνοντας στον Πουτζδεμόν πέντε ημέρες για να επιβεβαιώσει αν είχε δηλώσει την ανεξαρτησία της Καταλονίας ή όχι. Αν η απάντηση ήταν καταφατική, το έγγραφο έδινε μία άλλη προθεσμία που έληξε την Πέμπτη 19 Οκτωβρίου, επιτρέποντας στις αρχές της Καταλονίας να διορθώσουν και να αποτρέψουν την εφαρμογή του άρθρου 155 του ισπανικού συντάγματος, το οποίο θα εεπέτρεπε στη Μαδρίτη να αναλάβει προσωρινά τις εσωτερικές υποθέσεις της Καταλονίας.
Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών της Ισπανίας Αλφόνσο Δαστή, η γραπτή δήλωση ήταν νομικά άκυρη, καθώς δεν ψηφίστηκε και υπογράφηκε εκτός κοινοβουλευτικής συνόδου.
27 Οκτωβρίου: Μονομερής διακήρυξη ανεξαρτησίας
150px|μικρογραφία|δεξιά|Δημοκράτες υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλονίας στις 27 Οκτωβρίου στο Κοινοβούλιο της Καταλονίας Στις 27 Οκτωβρίου 2017, ψηφίστηκε στο Κοινοβούλιο και εγκρίθηκε με 70 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 2 κενές ψήφους, ένα ψήφισμα βασισμένο στη "Δήλωση των αντιπροσώπων της Καταλονίας" που κήρυξε την ανεξαρτησία της Καταλονίας. 53 βουλευτές της αντιπολίτευσης αρνήθηκαν να παραστούν κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, αφού οι νομικές υπηρεσίες του καταλανικού κοινοβουλίου ενημέρωσαν ότι η ψηφοφορία δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί, καθώς ο νόμος επί του οποίου βασίστηκε είχε ανασταλεί από το ισπανικό συνταγματικό δικαστήριο. Τα δύο κόμματα υπέρ της ανεξαρτησίας, JxSí και CUP, είχαν 72 έδρες και η ψήφος υπέρ της ανεξαρτησίας έλαβε 70.
Εθνικό Πάρκο Φονγκ Να - Κε Μπανγκ
Γεωγραφία
Το πάρκο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του κεντρικού Βιετνάμ και συγκεκριμένα στο στενότερο τμήμα της επικράτειας, μεταξύ των συνόρων με το Λάος και της θάλασσας της Νότιας Κίνας, σε μια ζώνη πλάτους 42 χλμ. Εκτείνεται εντός των διαμερισμάτων Μπο Τρα (Bố Trạch) και Μιν Χόα (Minh Hóa) της επαρχίας Κουανγκ Μπιν (Quang Binh). Η πρωτεύουσα της επαρχίας, Ντονγκ Χόι, βρίσκεται στα νότια του σε απόσταση 50 χλμ. Το δυτικό του μέρος καταλαμβάνεται από το μεσαίο τμήμα της οροσειράς Ανάμ μηκους 1100 χλμ. περίπου, η οποία διασχίζει την περιοχή παράλληλα προς την ακτογραμμή, με το υψηλότερο σημείο του να εντοπίζεται στα 1290 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Εκτός από την κύρια ζώνη 857.54 τ.χλμ περιβάλλεται από προστατευόμενη ζώνη έκτασης 1954 τ.χλμ.
Διακήρυξη Ανεξαρτησίας της Καταλονίας
27 Οκτωβρίου: Μονομερής διακήρυξη ανεξαρτησίας
Κατηγορία:Ιστορία της Καταλωνίας Κατηγορία:Διακηρύξεις ανεξαρτησίας
Εθνικό Πάρκο Φονγκ Να - Κε Μπανγκ
Γεωγραφία
Αποτελεί μέρος του γεωλογικού πεδίου καρστικού τύπου που φέρει το ίδιο όνομα, το οποίο εκτείνεται μέχρι το αντίστοιχο πεδίο Χιν Νάμνο (Hin Namno) στο Λάος, συγκροτώντας έτσι ένα σύνολο που διακρίνεται από την υψηλή περιεκτικότητά του σε ασβεστολιθικά πετρώματα. Η υδατοπερατότητα των τελευταίων σε συνδυασμό με παράγοντες όπως η ηλικία τους, τα υψηλά επίπεδα βροχόπτωσης, αλλά και η έκταση της περιοχής, η οποία αποτελεί μία εκ των δύο μεγαλυτέρων αυτού του είδους στην Ασία (2000 τ.χλμ), έχουν συντελέσει στη δημιουργία 300 περίπου σπηλαίων εξαιρετικής ομορφιάς. Η δημιουργία αυτού του σχηματισμού ανάγεται στην παλαιοζωική περίοδο, καθιστώντας τον τον παλαιότερο καρστικό σχηματισμό της ηπείρου. Πιο συγκεκριμένα, εντοπίζεται στην Ορδοβίκια υποπερίοδο, 464 εκατομμύρια χρόνια πριν και συμπληρώνεται από μη ασβεστολιθικά εδάφη κατά μήκος των ποταμών Σον (Son) και Τσέι (Chay), καθώς και στις παρυφές της συμπαγούς του μάζας.
Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής σύμφωνα με την κατάταξη του Köppen ανήκει στην κατηγορία των τροπικών μουσωνικών Am και χαρακτηρίζεται από υψηλές θερμοκρασίες και υγρασία. Η μέση ετήσια θερμοκρασία κυμαίνεται στους 23-25 βαθμούς Κελσίου, με ακραίες τιμές τους 46 βαθμούς το καλοκαίρι και τους 6 βαθμούς το χειμώνα. Οι πιο ζεστοί μήνες είναι μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου και οι πλέον ψυχροί μεταξύ Δεκεμβρίου και Φεβρουαρίου. Η ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται στα 2000-2500 χλστ. και σε ποσοστό 88% λαμβάνει χώρα μεταξύ Ιουλίου και Δεκεμβρίου, ενώ οι μέρες με βροχόπτωση ανέρχονται σε 160 κατ' έτος και μέσο όρο. Ο μέσος ετήσιος δείκτης υγρασίας στα δάση του πάρκου είναι 88%.
Σπήλαια
Τα συστήματα των σπηλαίων έχουν συνολικό μήκος που υπολογίζεται στα 126 χλμ., με 20 σπήλαια μόνο από το σύνολο να έχουν τύχει εξερεύνησης το 2010. Σε αυτά συγκαταλέγονται το σπήλαιο Φονγκ Να, το Σον Ντονγκ, το Βομ (Vom), το Κε Ρυ (Hang Khe Rhy), το Τιεν Ντουόνγκ και το Τιεν Σον (Tien Son).
Φονγκ Να
Η ονομασία του σημαίνει Σπήλαιο των Οδόντων του ανέμου και προέρχεται από τους θεαματικούς σταλαγμίτες και σταλακτίτες που δέσποζαν στην είσοδό του, πριν να καταστραφούν από αμερικανικούς βομβαρδισμούς στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Το σπήλαιο υπήρξε κέντρο ισλαμικής λατρείας κατά τον 9ο και 10ο αιώνα. Στο εσωτερικο του έχει ανευρεθεί ακόμη ναός της εποχής του πολιτισμού Τσάμπα (Champa ), ο οποίος άνθησε στην περιοχή από τον 7ο έως και τον 17ο αιώνα. Η πρώτη ιστορική αναφορά σε αυτό εντοπίζεται το 1550 μ.Χ. από τον Βιετναμέζο υπουργό της δυναστείας Μακ, Ντουόν Βαν Αν (Dương Văn An). Ο βασιλιάς Μιν Μαν (Ming Mang) το 1824 του απέδωσε τον τίτλο Diệu ứng chi thần (Μοναδικός θεός), ενώ κατοπινοί βασιλείς της δυναστείας Nguyễn τo αποκαλούσαν Thần Hiển Linh (Πνεύμα της Επιφοίτησης). Ο Γάλλος ιεραπόστολος Λεοπόλ Μισέλ Καντιέρ (γαλλ. Léopold Michel Cadière) το εξερεύνησε στα τέλη του 19ου αιώνα και το χαρακτήρισε το υπ' αριθμόν ένα σπήλαιο της Ινδοκίνας.
Η πιο σύγχρονη εξερεύνηση του σπηλαίου έλαβε χώρα την περίοδο από το 1990, έτος κατά το οποίο το Πανεπιστήμιο του Ανόι αποδέχτηκε την πρόταση για συνεργασία εκ μέρους του Βρετανικού Συνδέσμου Έρευνας Σπηλαίων, έως το 1992. Έχει μήκος 7729 μέτρων, ενώ το συνολικό επιβεβαιωμένο μήκος για το σύστημα στο οποίο ανήκει φτάνει τα 44.5 χιλιόμετρα. Η είσοδός του αποτελεί το τελευταίο τμήμα υπογείου ποταμού ο οποίος συνδέεται με τον ποταμό Σον, καθιστώντας το πλωτό σε βάθος 1500 μέτρων. Πριν την ανακάλυψη του γειτονικού Σον Ντονγκ κατείχε έναν αριθμό από πρωτιές, καθώς εμπεριέχει τον μεγαλύτερο υπόγειο ποταμό παγκοσμίως, όπως επίσης και διαβάσεις και αίθουσες εξαιρετικών διαστάσεων, καθιστώντας το - έως την προαναφεθείσα ανακάλυψη - το διασημότερο των σπηλαίων, τουριστικό πόλο έλξης και πηγή προέλευσης του ονόματος του πάρκου.
Σον Ντονγκ
Η ανακάλυψή του έγινε από βρετανική ομάδα εξερευνητών υπό τους Χάουαρντ και Ντεμπ Λίμπερτ την άνοιξη του 2009. Το ζεύγος είχε ανακαλύψει σε προηγούμενη αποστολή του στην περιοχή το σπήλαιο Κε Ρυ. Οδηγός τους ήταν ο Χο Χαν (Ho Khanh), ένας κάτοικος της περιοχής ο οποίος είχε επισκεφθεί το σπήλαιο παλαιότερα χωρίς ωστόσο να μπορεί να επαληθεύσει το σημείο εισόδου, κάτι για το οποίο χρειάστηκαν τρεις αποστολές. Με μήκος υπέρ των 6,5 χλμ, διαβάσεις πλάτους 100 μέτρων περίπου και το ύψος μιας αίθουσας να υπερβαίνει τα 200 μέτρα, αποτελεί το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου.
Χλωρίδα
Το πάρκο χαρακτηρίζεται από σημαντική βιοποικιλότητα. Στα όριά του έχουν καταμετρηθεί 2400 είδη φυτών, πολλά από τα οποία είναι ενδημικά. Σύμφωνα με τηλεμετρικές ενδείξεις του 1995, το 96.2% της έκτασής του καλύπτεται από το τροπικό δάσος Κε Μπανγκ, το οποίο είχε υποστεί σημαντικές ζημιές λόγω πυρκαγιών στη διάρκεια του πολέμου. Η χλωρίδα της περιοχής συνιστά πεδίο μετάβασης ανάμεσα στα είδη που ευδοκιμούν στο βορρά και το νότο της χώρας. Βάσει προκαταρκτικών ερευνών, το παραπάνω σύνολο αναλύεται σε 876 είδη ανωτέρων φυτών, ταξινομημένα σε 511 γένη και 152 οικογένειες. Δεκατρία από αυτά είναι ενδημικά στο Βιετνάμ και ένα, το Hopea hongayanensis είναι ενδημικό στην περιοχή.
Το Κε Μπανγκ έχει μέγεθος 110500 εκταρίων, επικαλύπτωντας κυρίως το βόρειο και το κεντρικό τμήμα του πάρκου και το μεγαλύτερο ποσοστό του τμήματος ασβεστολιθικού εδάφους, καταλαμβάνοντας περίπου το 75% της συνολικής έκτασης. Αποτελεί ένα πυκνό και υγρό τροπικό δάσος χαμηλού υψομέτρου επί βραχώδους εδάφους και συμπληρώνεται από μικρότερες εκτάσεις που καλύπτουν είτε βραχώδες έδαφος υψηλότερο των 800 μέτρων (περίπου 8.5%) είτε χουμώδες έδαφος υψομέτρου κάτω των 800 μέτρων (περίπου 8.3%).
Το τμήμα ανωτέρου υψομέτρου φύεται επί του καρστικού σχηματισμού που κυριαρχεί στην οροσειρά που διατρέχει τα σύνορα μεταξύ Λάος και Βιετνάμ. Αντίθετα, το τμήμα το οποίο βρίσκεται χαμηλότερα, φύεται επί εδάφους το οποίο αποτελείται κυρίως από αμμολίθους, σχιστολίθους και όξινα γρανιτικά πετρώματα, με χώμα σχετικά παχύ, το οποίο διατρέχεται από ρεύματα επιφανείας. Σε αυτά συγκαταλέγεται και ένας πυκνός σχηματισμός έκτασης 50 τ.χλμ. επί ασβεστολιθικού εδάφους που συντίθεται από περίπου 2.500 δέντρα των ειδών Calocedrus rupestris και Calocedrus macrolepis, ηλικίας ως επί το πλείστον 500-600 ετών, που συναποτελούν το μεγαλύτερο δάσος αυτού του τύπου στη χώρα.
Άλλα είδη βλάστησης που απαντούν στο πάρκο συνιστούν σχετικά μικρές εκτάσεις καλυμμένες από γρασίδι και αγριόχορτα σε χουμώδες έδαφος και σε ασβεστόλιθο, δάση υγροβιοτόπων, ινδοκαλάμων και μπαμπού. Τα είδη άγριας βλάστησης συμπληρώνονται και από μικρό ποσοστό καλλιεργειών.
Το Κε Μπανγκ περιλαμβάνει γιγαντιαία δέντρα με επιφανειακές ρίζες ύψους έως και 50 μέτρων, τα οποία πλαισιώνονται από αναρριχητικά φυτά και διακρίνονται σε ομάδες κομοστέγης και υπορόφου. Τα πλέον συχνά είδη είναι το Hopea hainanensis, το Sumbaviopsis albicans,το Garcinia fragraeoides,το Burretionendron hsienmu,το Chukrasia tabularis,το Photinia aroboreum και το Dysospyros saletti.
Στο λεπτό αποστραγγιζόμενο έδαφος οι σπόροι μπορούν να αναπτυχθούν μόνο σε σχισμές και οπές του ασβεστολίθου όπου έχει συγκεντρωθεί επαρκής ποσότητα χώματος. Κατά συνέπεια η ανάπτυξη των δέντρων είναι μειονεκτική και η αναδόμησή τους κατόπιν εξωτερικής αρνητικής επίδρασης επιτυγχάνεται με βραδύ ρυθμό. Το δάσος αειθαλών δέντρων επί χουμώδους εδάφους διαθέτει διεσπαρμένα φυλλοβόλα δέντρα όπως το Dipterocarpus kerri, το Anogeissus acuminate, το Pometia pinnata και το Lagerstroemia calyculata. Οι κυριαρχούσες οικογένειες φυτών είναι τα Δαφνοειδή (Lauraceae, 48 είδη), τα Φηγοειδή (Fagacaeae), τα Θεοειδή (Theaceae), τα Ροδοειδή (Rosaceae), καθώς και τα Ορχεοείδη (Orchidaceae, 24 είδη) στα οποία συγκαταλέγεται και το σπάνιο είδος Paphiopedilum dianthum. Υπάρχουν επίσης διεσπαρμένα δείγματα που ανήκουν στα γυμνόσπερμα, όπως το Podocarpus imbricatus, το P. neriifolius και το Nageia fleuryi. Τα 13 ενδημικά είδη δέντρων είναι: Burretiodendron hsienmu, Cryptocarya lenticellata, Deutrizanthus tonkinensis, Eberhardtia tonkinensis, Heritiera macrophylla, Hopea hongayanensi, Illicium parviflorum, Litsea baviensis, Madhuca pasquieri, Michelia faveolata, Pelthophorum tonkinensis, Semecarpus annamensis και Sindora tonkinensis.
Πανίδα
Το οικοσύστημα του πάρκου συμπληρώνεται από τα απογεγραμμένα είδη ζώων, των οποίων ο αριθμός φτάνει τα 1081. Έχουν καταγραφεί 568 είδη σπονδυλωτών, τα οποία αναλύονται σε 113 θηλαστικά, 302 πτηνά, 81 ερπετά και αμφίβια και 72 είδη ψαριών. Στα θηλαστικά περικλείεται ο ασιατικός ελέφαντας Elephas maximus, ο ασιατικός άγριος σκύλος Cuon alpinus, η ασιατική τίγρης Panthera tigris, η μαύρη ασιατική αρκούδα των Ιμαλαΐων Ursus thibetanus, η αρκούδα Helarctos malayanus, το είδος ελαφιού Muntiacus vuquangensis, ο αιγόκερως της Σουμάτρας Capricornis sumatraensis, το Bos gaurus και το Pseudoryx nghetinhensis, το οποίο ανακαλύφθηκε το 1992. Το πάρκο είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε πρωτεύοντα, με παρουσία δέκα ειδών και υποειδών τα οποία συναπαρτίζουν το 45% του συνόλου του πληθυσμού της χώρας. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται τρία είδη ενδημικά στην Ινδοκίνα: το Pygathrix nemaeus, ο γίββωνας Nomascus gabriellae και το είδος Nycticebus bengalensis. Επιπλέον είδος που ανήκει στα πρωτεύοντα είναι το Nomascus concolor, ο γίββωνας N. leucogenys, ο Nycticebus pygmaeus, ο μακάκος Macaca leonina, ο M. arctoides, ο M. assamensis και ο M. mulatta. Στην περιοχή υπάρχουν επίσης σημαντικοί ενδημικοί πληθυσμοί των ειδών Trachypithecus hatinhensis (ebenus) και T. francoisi. Αποτελούν τους μεγαλύτερους πληθυσμούς του είδους στη χώρα και πιθανόν τους μοναδικούς που διαβιούν σε προστατευόμενη περιοχή. Στα μικρότερα θηλαστικά συμπεριλαμβάνονται τα είδη Manis javanica, Lutrogale perspicillata, Chrotogale owstoni και το πρόσφατα ανακαλυφθέν Nesolagus timminsi.
Στα πτηνά που απαντούν στο πάρκο περιλαμβάνονται πέντε είδη της οικογένειας των Φασιανιδών: Lophura hatinhensis, L. edwardsi, L. diardi, L. imperialis και Rheinardia ocellata. Ακόμη, τέσσερα είδη Βουκερωτιδών, τα Aceros undulatus, A.nipalensis, Anorrhinus tickelli και Buceros bicornis. Άλλα ασυνήθιστα είδη είναι τα Arborophila charltonii, Picus rabieri, Pavo muticus, το ανακαλυφθέν εκ νέου ενδημικό είδος Stachyris herberti, το Jabouilleia danjoui και το ενδημικό Pitta elliotti. Από τα 59 καταγεγραμμένα είδη ερπετών και αμφιβίων ξεχωρίζουν τα Cuora trifasciata και Cuora mouhotii. Τα 72 είδη ιχθύων που συμπεριλήφθησαν στην τεκμηρίωση της υποψηφιότητας του πάρκου ως Μνημείου παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς περιλαμβάνουν τέσσερα είδη ενδημικά της περιοχής, ένα εκ των οποίων είναι το Chela qaungbinhensis. Ωστόσο έχουν βρεθεί 162 επιπλέον είδη από το 2003. Αναφέρονται 259 είδη πεταλουδών ταξινομημένα σε 11 οικογένειες. Ο αριθμός των ειδών που αναφέρονται στη βιβλιογραφία μεγαλώνει συνεχώς τόσο για τα ζώα όσο και για τα φυτά εξαιτίας νέων ανακαλύψεων. Παραδείγματα, το είδος Certodactylus phongnhakebangensis το 2002 και το Lygosoma boehmei το 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Βιετνάμ Κατηγορία:Εθνικά πάρκα Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Βιετνάμ
Κρόκος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κρόκος είναι γνωστός ένας νέος που υπήρξε ερωμένος της Νύμφης Σμίλακος. Ο Κρόκος μεταμορφώθηκε μετά τον θάνατό του στο ομώνυμο φυτό (τον κρόκο ή σαφράνι) από τον θεό Ερμή, ο οποίος τον είχε σκοτώσει κατά λάθος την ώρα που αγωνίζονταν στη δισκοβολία.
Πηγή
Κροκος
Σεριφοπούλα Σερίφου
Η Σεριφοπούλα είναι βραχώδες ακατοίκητο νησί των Κυκλάδων. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Σερίφου. Η έκτασή της είναι 1,75 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σερίφου.
Περιέχει σίδηρο, μαγγάνιο, μαγγανικό σίδηρο, σιδηρόλιθο και άλλα μεταλλεύματα. Εκεί υπάρχει και μικρή μονή της Παναγίας που ανήκει στην Μονή Ταξιαρχών. Η μονή έχει δεξαμενή νερού. Υπάρχουν επίσης ερείπια αρχαίου μεσαιωνικού πύργου.
Στην νησίδα άλλοτε γίνονταν καλλιέργεια δημητριακών, και νοικιαζόταν ως βοσκότοπος.
Πηγές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σερίφου
Λοιπές ταχυδρομικές υπηρεσίες
Κατηγορία:Ταχυδρομεία
Γεωργίτσι Λακωνίας
Το Γεωργίτσι είναι ορεινό χωριό του νομού Λακωνίας. Είναι κτισμένο στην βορειοανατολική πλευρά του Ταΰγέτου σε υψόμετρο 970 μέτρων και βλέπει προς την κοιλάδα του ποταμού Ευρώτα. Απέχει 29 χλμ. από την έδρα του δήμου, την Σπάρτη. Υπάγεται στην ομώνυμη κοινότητα της δημοτικής ενότητας Πελλάνας του νέου Δήμου Σπάρτης που μέχρι το 2010 ήταν δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Πελλάνας. Έχει μόνιμο πληθυσμό 237 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Έχει πάρει το προσωνύμιο Μπαλκόνι του Ταϋγέτου.
Ονομασία
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με το όνομα του χωριού. Η επικρατέστερη άποψη θεωρεί πως το χωριό έλαβε το όνομα του κατά την Βυζαντινή εποχή απο το όνομα ενός τοπικού άρχοντα που είχε λάβει χωράφια στην περιοχή υπο το σύστημα της «πρόνοιας » και λεγόταν Γεωργίτσης. Άλλη εξήγηση που έχει δωθεί είναι πως το χωριό ονομάστηκε απο Κρητικούς ως ανάμνηση του ομώνυμου χωριού στην Κρήτη που καταστράφηκε.
Φυσικό περιβάλλον
Στα περίχωρα του υπάρχουν έλατα, καστανιές και πλατάνια, η ύπαρξη των οποίων οφείλεται στην μεγάλη ποσότητα νερού της περιοχής. Το κλίμα είναι ηπειρωτικό: δροσερό το καλοκαίρι και ψυχρό το χειμώνα. Τα περισσότερα σπίτια του είναι πετρόκτιστα με κεραμιδένιες στέγες και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται δόμηση σπιτιών στα πρότυπα των ιστορικών οικιών του χωριού.
Εκκλησίες
Στο χωριό λειτουργούν δύο εκκλησίες: ο ναός της Παναγίας Υπαπαντής στην Άνω συνοικία και ο ναός του Αγίου Αθανασίου στην Κάτω συνοικία. Οι δύο ναοί έχουν ηλικία ενάμιση αιώνα περίπου ο καθένας και εκπροσωπούν δύο διακριτά είδη εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής: τον σταυρό εγγεγραμμένο σε τετράγωνο και την παλαιοχριστιανική βασιλική.
Οικονομία
Η οικονομία του χωριού στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα αγροτικά προϊόντα, καθώς οι κάτοικοι του χωριού κατέχουν πολλές εκτάσεις με ελαιόδεντρα στην πεδιάδα κάτω από το χωριό, τα οποία αποδίδουν ετήσια συνολική παραγωγή ελαιολάδου άνω των 1.000.000 λίτρων και λαμβάνουν επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση από το 1981. Ακόμη, υπάρχει παραγωγή οινοπνευματωδών ποτών με χαρακτηριστικότερο το τσίπουρο. Μία από τις προσπάθειες ενίσχυσης της οικονομίας του χωρού είναι η Γιορτή Τσίπουρου που διοργανώνεται στην είσοδο του χωριού εδώ και πολλές δεκαετίες στην τοποθεσία Καρβουνόρεμα κάτω από πανύψηλα πλατάνια, και την οποία επισκέπτονται ενδιαφερόμενοι έμποροι και καταναλωτές από την Σπάρτη, τα γύρω χωριά, και την υπόλοιπη χώρα.
Πολιτική
Το Γεωργίτσι ως μέρος της Λακωνίας και γενικά της Πελοποννήσου αποτελούσε και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προπύργια της συντηρητικής παράταξης, ενώ ήταν από τα μέρη της Ελλάδας που ψήφισαν της βασιλευομένης δημοκρατίας με μεγάλη πλειοψηφία κατά το δημοψήφισμα του 1974. Στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2004, και του 2007 το συντηρητικό κόμμα Νέα Δημοκρατία έλαβε ποσοστό άνω του 50% των ψήφων.
Πληθυσμός
Το Γεωργίτσι γνώρισε σημαντική αύξηση του πληθυσμού του απο το 1861 μέχρι και το 1879 αλλά έπειτα έχει καταγράψει σε όλες τις απογραφές μείωση (με εξαίρεση το 1928 και 2011) με επιτάχυνση της τις μεταπολεμικές δεκαετίες.
Απόδημοι
Μεγάλο μέρος του πληθυσμού του χωριού μετανάστευσε το στο πρώτο ήμισυ του 20ου αιώνα σε Καναδά, Αυστραλία, Αφρική και στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στις Ανατολικές ΗΠΑ, σε μεγαλουπόλεις όπως η Νέα Υόρκη και το Ρίτσμοντ αλλά και στη Βόρεια Καρολίνα, εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας που προκάλεσαν οι διαδοχικοί πόλεμοι και η ταραγμένη πολιτική κατάσταση των αρχών του 20ου αιώνα. Σήμερα, ένα σημαντικό ποσοστό των Ελλήνων ή των Ελληνοαμερικανών της Νέας Υόρκης σε περιοχές του Κουήνς, όπως η Αστόρια, έχουν καταγωγή από το Γεωργίτσι και είναι μετανάστες 1ης, 2ης αλλά και 3ης γενεάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Κούνα Κροατίας
Η κροατική κούνα ή κούνα Κροατίας (kuna, ISO 4217 κωδικός: HRK) ήταν το νόμισμα της Κροατίας μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2023, οπότε η Κροατία εισήλθε στην Ευρωζώνη. Υποδιαιρούταν σε 100 λίπα. Η κούνα εκδιδόταν από την Κροατική Εθνική Τράπεζα και το Νομισματοκοπείο της Κροατίας. Η λέξη κούνα στα κροατικά σημαίνει κουνάβι, καθώς οι γούνες κουναβιών χρησιμοποιούνταν ως μέτρα αξίας. Η λέξη λίπα σημαίνει το δέντρο φιλύρα.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής, στις επαρχίες της Άνω και Κάτω Παννονίας (σημερινή Ουγγαρία και Σλαβονία), οι φόροι συλλέγονταν με τη μορφή δερμάτων κουναβιών, τα οποία είχαν μεγάλη αξία. Η γούνα χρησιμοποιούταν ως νομισματική μονάδα σε πολλά σλαβικά κράτη, όπως οι Ρως του Κιέβου, μέχρι τον 15ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, στην περιοχή της Κροατίας χρησιμοποιούνταν πολλά ξένα νομίσματα, αλλά τουλάχιστον από το 1018 υπήρχε τοπικό νόμισμα. Ανάμεσα στο 1260 και το 1380, οι Κροάτες αντιβασιλείς εξέδιδαν ένα ασημένιο νόμισμα με ένα κουνάβι το οποίο αποκαλούσαν μπάνοβατς. Όμως, εξαιτίας της μειωμένης αυτονομίας της Κροατίας στο βασίλειο της Κροατίας-Ουγγαρίας, το νόμισμα σταδιακά εξαφανίστηκε τον 14ο αιώνα.
Η ιδέα του νομίσματος κούνα εμφανίστηκε το 1939, όταν η Μπανοβίνα της Κροατίας, μια αυτόνομη επαρχία μέσα στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, σχεδίαζε να εκδόσει το δικό της νόμισμα. Το 1941, το καθεστώς των Ουστάσι δημιούργησε το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας και η κούνα υιοθετήθηκε ως νόμισμα του κράτους. Το νόμισμα αυτό συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι το 1945, οπότε εξαφανίστηκε με την εγκαθίδρυση της Γιουγκοσλαβίας και αντικαταστάθηκε από το δηνάριο της Γιουγκοσλαβίας.
Η σύγχρονη κούνα τέθηκε σε ισχύ στις 30 Μαΐου 1994, όταν άρχισε η μεταβατική περίοδος από το προσωρινό Κροατικό Δηνάριο, το οποίο ήταν σε ισχύ από το 1991 και καταργήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1994, και το οποίο είχε συνδεθεί με τον αιματηρό Πόλεμο της Κροατίας. Η ισοδυναμία ανάμεσα σε δηνάριο και κούνα ήταν 1 κούνα = 1000 δηνάρια. Παρά τις αντιδράσεις για το όνομα του νομίσματος, καθώς είχε χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, από το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, η μετάβαση ήταν ομαλή. Από τότε, η Κροατία χρησιμοποιεί de facto πίνακα σταθερής συναλλαγματικής ισοτιμίας. Η κούνα αρχικά συνδέθηκε με το γερμανικό μάρκο και με την αντικατάσταση του γερμανικού μάρκου από το ευρώ το 1999, η κούνα συνδέθηκε με το ευρώ.
Την 1η Ιουλίου 2013, η Κροατία, μετά από μια δεκαετία ανάκαμψης και ειρήνης, έγινε επισήμως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ την 1η Ιανουαρίου 2023 προσχώρησε στην Ευρωζώνη, οπότε η κούνα αντικαταστάθηκε από το Ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα κατηγορία:Οικονομία της Κροατίας Κατηγορία:Νομίσματα της Κροατίας Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Ακέφαλοι
Με τον όρο ακέφαλος χαρακτηρίζεται η ομάδα η οποία στερείται προσωποπαγούς ηγεσίας. Έχει αποκτήσει όμως συγκεκριμένη σημασία, ως το όνομα μιας από τις αυστηρότερες ομάδες μονοφυσιτών, η οποία αποσχίστηκε από τους υπόλοιπους επί πατριαρχείας Πέτρου του Μογκού. Δήλωναν ότι δεν έχουν ούτε βασιλιά ούτε επίσκοπο, δηλαδή ότι στερούνταν πολιτικής ή εκκλησιαστικής κεφαλής (=ηγεσίας) και γι’ αυτό χαρακτηρίζονταν ακέφαλοι. Στις αρχές του 9ου αιώνα συμφιλιώθηκαν με την εκκλησιαστική ηγεσία των Μονοφυσιτών της Αιγύπτου.
Κατηγορία:Αρχαίες χριστιανικές ομολογίες
Παναγιώτης Λύρης
right|200px|thumb|Ο Παναγιώτης Λύρης (στο κέντρο), σε συνάντηση με τον εκδότη [[Πότης Στρατίκης|Πότη Στρατίκη (αριστερά) και το συγγραφέα Παναγιώτη Πλαφουτζή]]
Ο Παναγιώτης Λύρης είναι Έλληνας σκιτσογράφος και δημιουργός κόμικς, γεννημένος το 1977.
Σπούδασε στη Σχολή Ορνεράκη, την περίοδο 2001-2003 και έχει εικονογραφήσει παιδικά βιβλία και διαφημιστικά έντυπα.
Παράγει επίσης, τα δικά του κόμικς σε περιοδικά όπως τα Σαΐνια, το PC Master και το ένθετο 9 της Ελευθεροτυπίας.
Αποτελεί μέλος της "Εικαστικής Ομάδας Συνεργίας"
Το κόμικς του με τίτλο Αδάμ έχει βραβευτεί, μαζί με άλλα τέσσερα, στη πέμπτη διοργάνωση του 24 Hour Comics Day που πραγματοποιήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2010, στο Metropolis Live Stage. . (Τα 24 Hour Comics είναι ένας μαραθώνιος/διαγωνισμός που γίνεται ταυτόχρονα σε 49 διαφορετικές τοποθεσίες και 14 χώρες, με νέες τοποθεσίες να προστίθενται συνέχεια. ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημιουργοί κόμικς
Rapture of the Deep
Rapture of the Deep είναι ο τίτλος του 18ου στούντιο δίσκου του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε από τον Μάρτιο ως και τον Ιούνιο του 2005 και κυκλοφόρησε στις 1 Νοεμβρίου του 2005. Παραγωγός ήταν και πάλι ο Μάικλ Μπράντφορντ όπως και στο προηγούμενο άλμπουμ του συγκροτήματος, το "Bananas" του 2003.
Ιστορία του δίσκου
left|thumb|290px|Ο Γκλόβερ και ο Μορς το 2005 Το "Rapture of the Deep" όπως και το "Bananas" έλαβε αρκετά καλές κριτικές ενώ ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε από την "Edel Records" ενώ στην Αμερική εκδόθηκε από την "Eagle Records". Οι πωλήσεις του ήταν ανάλογες του "Bananas", αν και ο Ίαν Γκίλαν δήλωσε ότι το "Rapture of the Deep" πούλησε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο δίσκο του συγκροτήματος, μετά το "Perfect Strangers" του 1984. Ο δίσκος ανέβηκε σε αρκετά Τοp-20, χωρίς να καταφέρει όμως να κάνει ιδιαίτερη επιτυχία στη Μεγάλη Βρετανία, την Ιαπωνία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε από τη Βραζιλία, με τρεις συναυλίες στις 1 και 2 Νοεμβρίου στο Σάο Πάολο και στις 4 Νοεμβρίου στο Ρίο ντε Τζανέιρο, για να συνεχιστεί από το νέο έτος στην Ευρώπη με 32 συναυλίες, από τις 17 Ιανουαρίου ως και τις 2 Μαρτίου του 2006. Μετά από δύο συναυλίες στην Αργεντινή και τη Χιλή μεταφέρθηκαν στα τέλη Απριλίου στη Νέα Ζηλανδία, για να συνεχίσουν στην Αυστραλία και την Ιαπωνία. Η δεύτερη ευρωπαϊκή περιοδεία ξεκίνησε με το "Monsters of Rock" στη Μεγάλη Βρετανία στις 3 Ιουνίου για να συνεχιστεί μέχρι και τις 12 Αυγούστου όπου έπαιξαν στην Ελβετία. Η τρίτη ευρωπαϊκή περιοδεία του δίσκου ξεκίνησε από τα κράτη της ανατολικής Ευρώπης στις 3 Οκτωβρίου του 2006 και πέρασε από τη Σλοβακία, τη Σλοβενία, την Τσεχία, την Πολωνία, την Ουκρανία, το Καζακστάν και τη Ρωσία, για να ολοκληρωθεί με εννιά συναυλίες στη Γαλλία. Σύμφωνα με τον κιμπορντίστα του συγκροτήματος, Ντον Έρεϊ, οι Deep Purple βρίσκονταν σε περιοδεία για την προώθηση του δίσκου μέχρι και το 2011, κάτι που σημαίνει ότι περιόδευαν επί έξι χρόνια για το συγκεκριμένο άλμπουμ.
thumb|200px|Ο Ίαν Γκίλαν σε συναυλία το 2005 Το "Rapture of the Deep" πούλησε 3.500 αντίτυπα στη Μεγάλη Βρετανία την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του και 1.200 τη δεύτερη, ανεβαίνοντας στην 81η θέση των βρετανικών τσαρτ. Χαρακτηριστικό είναι ότι κάποιο άλμπουμ των Deep Purple βρέθηκε στα αμερικανικά τσαρτ για πρώτη φορά από το "The Battle Rages On" του 1993, αφού το "Rapture of the Deep" ανέβηκε στη θέση # 43 των "Top Independent Albums" των Ηνωμένων Πολιτειών, πουλώντας 2.500 αντίτυπα. Επίσης, σκαρφάλωσε στο Top-20 σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες και το # 10 στον γερμανικό κατάλογο επιτυχιών.
Ανάλυση τραγουδιών
Το "Rapture of the Deep" ξεκινάει με το "Money Talks", του οποίου η εισαγωγή έρχεται από το "Hammond" του Ντον Έρεϊ για να μπουν τα υπόλοιπα όργανα σε ένα σκοτεινό και βαρύ κομμάτι με ελαφρά ανατολίτικη αισθητική στις κιθάρες, παρόμοια με αυτή του "Perfect Strangers".
Ακολουθεί το "Girls Like That" το οποίο ανοίγει με μία μπλουζ εισαγωγή από την κιθάρα του Στηβ Μορς, ενώ είναι χαρακτηριστική η βαριά γραμμή μπάσου του Γκλόβερ. Το ρεφρέν είναι μελωδικό με τις φωνητικές αρμονίες να βοηθούν στις ζωντανές εκτελέσεις του ώστε να τραγουδάει το κοινό μαζί με το συγκρότημα.
Τρίτο τραγούδι του άλμπουμ είναι το "Wrong Man" ένα βαρύ κομμάτι το οποίο θυμίζει το "Silver Tongue" από το "Bananas", επίσης με μελωδικό ρεφρέν.
Το ομώνυμο τραγούδι ξεκινάει με ένα παράξενο ανατολίτικο ριφ από τα πλήκτρα και την κιθάρα, για να κινηθεί σε progressive μελωδίες με την τεχνική των μελών των Deep Purple να ξεχωρίζει.
left|thumb|270px|Οι Deep Purple ζωντανά το 2006 Πέμπτο τραγούδι του δίσκου είναι η μπαλάντα "Clearly Quite Absurd", της οποίας το ριφ θυμίζει αυτό του "Sometimes I Feel Like Screaming". Μία πιο "σκοτεινή" γέφυρα επαναλαμβάνεται δύο φορές μέσα στο κομμάτι και ένα απόμακρο "Hammond" οδηγεί σε ένα σόλο πλήκτρων στο τέλος του κομματιού.
Ακολουθεί το "Don't Let Go", ένα μέσου ρυθμού ροκ τραγούδι με εισαγωγή από την κιθάρα του Μορς και πολύ καλά ενορχηστρωμένα σόλο από την κιθάρα και το πιάνο του Έρεϊ, ενώ αξιόλογες είναι οι φωνητικές αρμονίες στο ρεφρέν.
Το "Back to Back" θυμίζει το "Vavoom: Ted the Mechanic" από το άλμπουμ "Purpendicular" σε ελάχιστα πιο αργούς ρυθμούς. Στη μέση του κομματιού υπάρχει σόλο πλήκτρων από το "MiniMoog" του Έρεϊ.
Το "Kiss Tomorrow Goodbye" ξεκινάει με τα τύμπανα του Ίαν Πέις για να εξελιχθεί σε ένα δυνατό και γρήγορο χαρντ ροκ κομμάτι το οποίο συμπεριλήφθηκε αμέσως στο set list των ζωντανών τους εμφανίσεων. Ο ήχος των πλήκτρων του Έρεϊ θυμίζει αυτόν του Τζον Λορντ, κάτι που ο ίδιος δήλωσε ότι προσπάθησε να επαναφέρει στο συγκρότημα μελετώντας τον.
Προτελευταίο τραγούδι του άλμπουμ είναι το "Junkyard Blues", ένα κλασικό ροκ τραγούδι στο ηχητικό ύφος των σύγχρονων Deep Purple, με εύηχο ριφ κιθάρας και το πιάνο να ξεχωρίζει, ενώ περιέχει επίσης, ένα δυνατό ρεφρέν.
Ο δίσκος ολοκληρώνεται με το "Before Time Began", ένα μέσου ρυθμού κομμάτι με ψυχεδελικές τάσεις, επηρεασμένο από τον ήχο του Ντέιβιντ Μπόουι. Οι progressive αναφορές είναι φανερές ενώ μετά τα δύο λεπτά, ο ήχος γίνεται πιο βαρύς.
Θέσεις τσαρτ
Rapture of the Deep (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Νοέμβριος 2005
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Rapture of the Deep ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Ευλαίος
thumb|200px|[[Τετράδραχμο από την Πάφο του Πτολεμαίου Στ´ του Φιλομήτορα.]] Ο Ευλαίος ήταν επίτροπος του βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίου ΣΤ´ του Φιλομήτορος.
Ο Ευλαίος ήταν ευνούχος βαρβαρικής καταγωγής, απελεύθερος, ο οποίος έλαβε το αξίωμα αυτό μαζί με τον Λήναιο τον Σύρο, κατόπιν εντολής του Μάρκου Αιμίλιου Λέπιδου το 179 π.Χ.. Μετά το θάνατο της βασιλομήτορος Κλεοπάτρας Α΄ της Συρίας, η οποία και ασκούσε την ανώτατη εποπτεία επί των αποφάσεών του, ο Ευλαίος μαζί με τον συνεπίτροπο Λήναιο έγινε αίτιος πολέμου του Πτολεμαίου ΣΤ΄ εναντίον του θείου του Αντίοχου Δ΄ του Επιφανούς το 170 π.Χ..
Ο πόλεμος στοίχισε στην Αίγυπτο την απώλεια της Κοίλης Συρίας και εξέγερση των Αιγυπτίων. Μετά τη νίκη του, ο Αντίοχος θανάτωσε τον Ευλαίο, ενώ αυτός προσπαθούσε να διαφύγει στη Σαμοθράκη με τον Πτολεμαίο ΣΤ΄ και τους βασιλικούς θησαυρούς.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Ευνούχοι
Δήμος Παρανεστίου
Ο Δήμος Παρανεστίου είναι δήμος της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Νικηφόρου και Παρανεστίου. Η έκταση του Δήμου είναι 1037.82 τ.χλμ και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 2.843 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η έδρα του δήμου είναι το Παρανέστι. thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Παρανεστίου.
Τοπογραφία
Ο δήμος Παρανεστίου είναι ένας ορεινός δήμος που διασχίζεται από το Νέστο, έως το φαράγγι των Θρακικών Τεμπών. Νότια ορθώνονται τα Όρη Λεκάνης ενώ βορειοανατολικά η οροσειρά της Κούλας με τα βουνά Χαϊντού (Ερύμανθο) και Στάμνα και την ορεινή περιοχή του Λεπίδα. Στα βόρεια ορθώνεται το Φρακτό και βορειοδυτικά, στα όρια με το δήμο Δράμας η Ελατιά. Στις πλαγιές των βουνών σχηματίζονται αρκετοί χείμαροι που ενώνονται σε μεγάλους παραποτάμους του Νέστου, σχηματίζοντας εντυπωσιακούς καταρράκτες.
Δημοτικές Ενότητες και οικισμοί
thumb|Χάρτης των ενοτήτων (και πρώην δήμων) από τις οποίες αποτελείται ο Δήμος Παρανεστίου.{{legend|red|[[#Ενότητα Παρανεστίου|Παρανεστίου}} {{legend|blue|Νικηφόρου}}]] Ο Δήμος Παρανεστίου αποτελείται από 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 συνενωμένους δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Δημοτική Ενότητα Παρανεστίου
thumb|Τοξωτό γεφύρι Παρανεστίου thumb|Δάσος κοντά στο Παρανέστι thumb|Ο σιδηροδρομικός σταθμός Η δημοτική ενότητα Παρανεστίου αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν τη συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρόκειται για ημιορεινή περιοχή που καταλαμβάνει έκταση 788.394 στρεμμάτων. Έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.646 κατοίκους, οι περισσότεροι πρόσφυγες του 1922 από τον Πόντο και τη Μικρά Ασία. Κάτοικοι της περιοχής της περιοχής συμμετείχαν στους αγώνες για τη Μακεδονία κατά την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα. Αξιόλογοι Μακεδονομάχοι ήταν ο Αλέξανδρος Σαράφης από την Οξυά Σίλλης και ο Δημήτριος Γκουζίμπας από το Μεσοχώρι.
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες και οικισμοί:
Δημοτική Ενότητα Νικηφόρου
Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Νικηφόρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.279 κατοίκους. Έδρα του πρώην δήμου ήταν ο Νικηφόρος.
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες και οικισμοί:
Δήμαρχοι Νικηφόρου
Από το 1999 ως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, διετέλεσαν δήμαρχοι Νικηφόρου οι:
Αξιοθέατα
thumb|Ο σταυρός στην [[Πρασινάδα Δράμας|Πρασινάδα]]
Γιαν Βόλκο
Ο Γιαν Βόλκο (γενν. 2 Νοεμβρίου 1996) είναι Σλοβάκος αθλητής του στίβου, όπου εξειδικεύεται στους αγώνες ταχύτητας 60, 100 και 200 μέτρων.
Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, στο αγώνισμα των 60 μέτρων. Είχε κατακτήσει το αργυρό μετάλλιο στην προηγούμενη διοργάνωση, πριν 2 χρόνια, πίσω από τον Ρίτσαρντ Κίλτι.
Έχει κατακτήσει μετάλλια σε Ευρωπαϊκούς Αγώνες, σε Πανεπιστημιάδα και σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 23 ετών.
Ατομικά ρεκόρ
Ανοιχτός
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβάκοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2015 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2017 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2019 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Enfermeras
Το Enfermeras είναι μια κολομβιανή τηλεοπτική δραματική τηλεοπτική σειρά που παράγεται από την Ana María Pérez και έκανε πρεμιέρα στις 23 Οκτωβρίου 2019 στο RCN Televisión. Η σειρά εστιάζει στη ζωή πολλών νοσηλευτών, εστιάζοντας συγκεκριμένα στη ζωή της María Clara González (Diana Hoyos).
Στις 3 Ιανουαρίου 2020 RCN Televisión επιβεβαίωσε ότι η σειρά ήταν για δεύτερη σεζόν.