cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fiat 127
Αντικατάσταση του 127
Το 127 αντικαταστάθηκε από το Fiat Uno τον Ιανουάριο του 1983 και η παραγωγή του στην Ιταλία έληξε σχεδόν αμέσως. Συνολικά παρήχθησαν 3.779.086 αντίτυπα στα ιταλικά εργοστάσια. Μετά το 1983, συνεχίστηκε η παραγωγή του 127 στην Ισπανία (από το 1972 έως το 1984, ως SEAT 127, σε 1.345.203 αντίτυπα), στη Βραζιλία (από τις 9 Ιουλίου 1976 έως τα τέλη του 1985, ως Fiat 147 και μεταγενέστερα Fiat Spazio, σε 1.169.312 αντίτυπα) και στην Αργεντινή (από το 1982 έως το 1996, ως Fiat 147, Fiat Spazio και Fiat Vivace) για τις τοπικές αγορές στη Λατινική Αμερική. Ωστόσο, η Fiat συνέχισε να εισάγει το 127 Unificata από την Νότια Αμερική στις ευρωπαϊκές αγορές, κατόπιν παραγγελίας, έως το 1987.
Επίσης, το 127 παρήχθη και στην Πολωνία (1973 - 1975) σε 173.382 αντίτυπα, ως Polski Fiat 127p, ενώ μια εντελώς διαφορετική σχεδιαστικά εκδοχή του παρήχθη από την σερβική Zastava, ως Yugo Koral, από το 1980 έως το 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Μοντέλα Fiat
Νταγιάνα Μεντόσα
Η Νταγιάνα Μεντόσα (Dayana Sabrina Mendoza Moncada, γενν. 1 Ιουνίου 1986) είναι φωτομοντέλο από τη Βενεζουέλα, που στέφθηκε Μις Υφήλιος για το έτος 2008.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Καράκας την 1η Ιουνίου του 1986. To 2001 υπέγραψε με το πρακτορείο μοντέλων Elite Model Management και εργάστηκε ως φωτομοντέλο στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Αμερική, την Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γερμανία και το Μεξικό. Μιλά ισπανικά, αγγλικά και ιταλικά.
Ήταν επίσης θύμα απαγωγής στη χώρα της και κατάφερε να σωθεί.
Μις Βενεζουέλα
Η Μεντόσα κέρδισε 27 άλλες συνυποψήφιές της και κατέκτησε τον τίτλο Μις Βενεζουέλα, στις 13 Σεπτεμβρίου του 2007.
Στέψη 2008
Στις 14 Ιουλίου του 2008 κέρδισε τον τίτλο της Μις Υφήλιος, στα καλλιστεία στο Βιετνάμ. Περίπου 7.500 άνθρωποι παρακολούθησαν από τους τηλεοπτικούς δέκτες τη στέψη της Μις Υφήλιος.
Αμφιλεγόμενες δηλώσεις
Στις 27 Μαρτίου του 2009 η Μεντόσα ανέφερε στο ιστολόγιό της στο Διαδίκτυο τις εμπειρίες της από την επίσκεψή της στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Γκουαντανάμο. Σε αυτό μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι είπε πως το Γκουαντανάμο ήταν ένα τόσο ήρεμο και όμορφο μέρος για ξεκούραση. Ανέφερε επίσης ότι είδε τα λουτρά, το πώς ψυχαγωγούνται οι κρατούμενοι και διάφορα άλλα ενδιαφέροντα. Μετά τις δηλώσεις, ακόμα και ο πρόεδρος Ούγο Τσάβες άρχισε να σκέφτεται ξανά για τους επαίνους που της είχε δώσει παλαιότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μις Υφήλιος Κατηγορία:Βενεζουελάνοι μοντέλα
Μάνσι
Οι Μάνσι (γλώσσα μάνσι: Мāньси / Мāньси мāхум, Māńsi / Māńsi māhum) είναι ουγγρικό ιθαγενές φύλο, που ζουν στη Χαντιμανσία, έναν αυτόνομο θύλακα μέσα στην Περιφέρεια Τιουμέν στη Ρωσία. Στη Χαντία-Μανσία, οι γλώσσες χάντι και μάνσι έχουν συν-επίσημο καθεστώς με τα ρωσικά. Η γλώσσα μάνσι είναι μία από τις πιο διαδεδομένες ουγγρικές γλώσσες της ουραλικής οικογένειας. Ωστόσο, λόγω αφομοίωσης, το 60% του πληθυσμού προτιμά τη χρήση της ρώσικης γλώσσας στην καθημερινότητα.
Οι Μάνσι ήταν παλαιότερα γνωστοί ως Βόγουλοι.
Μαζί με τον λαό Χάντι, οι Μάνσι εκπροσωπούνται πολιτικά από τον Σύλλογο για τη Διάσωση της Ούγγρας, μια οργάνωση που ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της Περεστρόικας στα τέλη της δεκαετίας του '80. Αυτή η οργάνωση ήταν μεταξύ των πρώτων περιφερειακών ενώσεων ιθαγενών στη Ρωσία.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, υπήρχαν 12.269 Μάνσι στη Ρωσία.
Ιστορία
μικρογραφία|Λαός Μάνσι ~1873 Οι πρόγονοι των Μάνσι κατοικούσαν στις περιοχές δυτικά των Ουραλίων. Ευρήματα Μάνσι (Βογούλων) ανακαλύφθηκαν σε σπήλαιο κοντά στο Περμ. Σύμφωνα με τους ντόπιους ιστορικούς, το σπήλαιο ήταν ειδωλολατρικό ιερό των Μάνσι, όπου πραγματοποιούνταν τελετές. Βρέθηκαν κρανία με ίχνη χτυπημάτων από πέτρινους άξονες και δόρυ, θραύσματα από κεραμικά αγγεία, οστά και σιδερένια βέλη, χάλκινες πλάκες, ασημένια και χάλκινα κοσμήματα.
Την πρώτη χιλιετία π.Χ., μετανάστευσαν στη Δυτική Σιβηρία, όπου αφομοιώθηκαν από τους γηγενείς κατοίκους. Σύμφωνα με άλλους, προέρχονται από τη στέπα των νοτίων Ουραλίων και έφτασαν στην τρέχουσα θέση τους περίπου το 500 μ.Χ.
Οι Μάνσι ήταν σε επαφή με το ρωσικό κράτος τουλάχιστον από τον 16ο αιώνα, όταν το μεγαλύτερο μέρος της δυτικής Σιβηρίας τέθηκε υπό ρωσικό έλεγχο από τον Γερμάκ Τιμοφέγεβιτς. Λόγω της μεγαλύτερης έκθεσής τους σε ρωσικό και σοβιετικό έλεγχο, είναι γενικά πιο αφομοιωμένοι από τους βόρειους γείτονές τους, τους Χάντι.
Σύμφωνα με θρύλους, οι Μάνσι λέγεται ότι καβαλούσαν στην μάχη ευρασιατικές άλκες, αν και δεν υπάρχει ιστορική απόδειξη αυτού.
Παραδοσιακές δραστηριότητες των Μάνσι είναι το κυνήγι, το ψάρεμα, η εκτροφή ταράνδων, η γεωργία και η κτηνοτροφια.
Η ζωή του λαού άλλαξε ραγδαία κατά την περίοδο της σοβιετικής εξουσίας. Σήμερα, το 45% εξ αυτών ζει σε πόλεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομαδικές ομάδες στην Ευρασία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ουκρανικά (uk) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru)
Μακεδονιανισμός
Ως μακεδονιανισμός (ή πνευματομάχοι) αναφέρεται η διδασκαλία του Ομοιουσιανού Χριστιανού επισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Μακεδονίου Ά (342-360), ο οποίος αμφισβητεί την θεότητα του Άγιου Πνεύματος (πνευματομάχοι). Το χαρακτηρίζει σαν αγγελοειδές κτίσμα και σαν πρώτο και μείζον δημιούργημα του Υιού. Η διδασκαλία του καταδικάζεται ως αιρετική το 379 στη σύνοδο της Αντιοχείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες χριστιανικές ομολογίες Κατηγορία:Αντιτριαδισμός
Ρουμπίνι
Το ρουμπίνι είναι παραλλαγή του κορουνδίου με κόκκινο χρώμα, το οποίο οφείλεται στη παρουσία χρωμίου, το οποίο, ανάλογα της περιεκτικότητας του, εμφανίζεται σε διάφορους τόνους. Όλα τα άλλου χρώματος κορούνδια είναι γνωστά ως ζαφείρια. Το όνομά του προέρχεται από τη λατινική λέξη ruber, η οποία σημαίνει κόκκινο. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστό με την ονομασία «σάπφειρος πορφυρίτης» ή «σάπφειρος πορφυρίζων». Θεωρείται ένας από τους τέσσερις πολύτιμους λίθους, μαζί με το διαμάντι, το ζαφείρι και το σμαράγδι.
Είναι πρωτογενές συστατικό συνήθως εκρηξιγενών πετρωμάτων και εμφανίζεται επίσης σε διάφορους σχιστόλιθους και μεταμορφωσιγενή πετρώματα. Είναι σκληρό ορυκτό, δεδομένου ότι το κορούνδιο είναι το δεύτερο σκληρότερο ορυκτό μετά το διαμάντι (σκληρότητα 9 στην κλίμακα Mohs). Το χρώμα του, εξαιτίας του χρωμίου, είναι κόκκινο, ενώ υπάρχουν ποικιλίες με ροζ, σκούρο κόκκινο και καφέ χρώμα. Το χρώμα και η επεξεργασία του είναι οι κύριοι παράγοντες που επηρεάζει την αξία του ρουμπινιού, και το καλύτερο χρώμα θεωρείται το λεγόμενο «αίμα περιστεριού». Άλλοι παράγοντες είναι η ποιότητα, που καθορίζεται από τις εγκλείσεις. Το ρουμπίνι έχει εγκλείσματα ρουτιλίου, των οποίων η παρουσία δείχνει ότι το ρουμπίνι είναι φυσικό, όμως αν ο αριθμός αυτών των εγκλεισμάτων είναι μεγάλος αφαιρούνται.
Το ιόν του χρωμίου (Cr3+) εξαιτίας της διαρρύθμισής του στη κρυσταλλική δομή του ρουμπινιού, απορροφά το φως στην κίτρινη-πράσινη περιοχή του φάσματος, με αποτέλεσμα να έχει κόκκινο χρώμα. Όταν κίτρινο-πράσινο φως απορροφάτε από το ιόν του χρωμίου, επανεκπέμπτεται ως φωταύγεια κόκκινου χρώματος. Αυτή η φωταύγεια συνεισφέρει στο κόκκινο χρώμα του ρουμπινιού που προκαλείται από την απορρόφηση των κίτρινων-πράσινων ακτίνων. Όταν η οπτική διάταξη είναι τέτοια ώστε η εκπομπή να διεγείρεται από φωτόνια 694 nm, που αντανακλώνται μπρος-πίσω σε δύο καθρέπτες, τότε η εκπομπή ενισχύεται έντονα. Αυτό το φαινόμενο χρησιμοποιήθηκε από τον Θίοντορ Μάιμαν το 1960 για την κατασκευή του πρώτου λέιζερ, το οποίο βασιζόταν στο ρουμπίνι.
left|thumb|200px|Εδροποιημένο ρουμπίνι 1,41 [[καράτι (μάζα)|καρατίων]] Το ρουμπίνι, ένεκα της σκληρότητάς του, αλλά και της ιδιότητάς του να μην οξειδώνεται ούτε και να προσβάλλεται από οξέα, χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στη ωρολογοποιία, στη συγκράτηση αξόνων στήριξης καθώς και λόγω του ειδικού βάρους του στην κατασκευή άλλων λεπτών μηχανών ακριβείας, όπως π.χ. χρονόμετρα πλοίων.
Συνθετικά ρουμπίνια παράγονται από το 1837, όταν ο Γκαουντίν σύντηξε αλουμίνα με λίγο χρώμιο σε υψηλές θερμοκρασίες. Το 1846, ο Ζαν- Ζόσεφ Έλντεμαν κατασκεύασε ζαφείρια με την σύντηξη αλουμίνας και βορικού οξέως. Συνθετικά ρουμπίνια σήμερα κατασκευάζονται με μια μέθοδο που εφευρέθηκε από τον Βερνεουίλ, ο οποίος σύντηξε BaF2 και Al2O3 μαζί με διάπυρο χρώμιο. Ο Βενρεουίλ άρχισε την εμπορική παραγωγή συνθετικών ρουμπινιών το 1903. Το συνθετικό ρουμπίνι είναι δύσκολο να εξακριβωθεί από μη-ειδικό. Ορυκτά τα οποία έχουν το ίδιο χρώμα με το ρουμπίνι είναι ο κόκκινος σπινέλιος, ο κόκκινος τουρμαλίνης, ο πυρωπός γρανάτης και το τοπάζι, που αναλογικά έχουν μικρότερη αξία ως ημιπολύτιμοι λίθοι.
Η κύρια πηγή ρουμπινιών ήταν για αιώνες η κοιλάδα Μογκόκ, στη βόρεια Μιανμάρ, αλλά σήμερα πολύ λίγα ρουμπίνια καλής ποιότητας προέρχονται από εκεί. Σήμερα, κύρια πηγή είναι η Μονκ Σχου, στη κεντρική Μιανμάρ, όπου η εξόρυξη ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 που είναι το μεγαλύτερο ορυχείο ρουμπινιών στη Γη. Άλλο ένα σημαντικό κοίτασμα ρουμπινιών είναι το Νάμγια, στη βόρεια Μιανμάρ. Άλλες χώρες στις οποίες εξορύσσονται ρουμπίνια είναι οι: Βόρεια Μακεδονία, Σρι Λάνκα, Τανζανία, Κένυα, Μαδαγασκάρη, Αφγανιστάν, Βόρεια Καρολίνα, Καμπότζη, Ταϊλάνδη, Ινδία, Αυστραλία, Ναμίμπια, Βραζιλία, Πακιστάν.
Στο εμπόριο το ρουμπίνι φέρεται με την επίσημη ονομασία με προσθήκη τον τόπο προέλευσης με εξαιρέσεις το "σιβηρικόν κορούνδιον", που πρόκειται για τον κόκκινο τουρμαλίνη, και το "βραζιλιανόν κορούνδιον" που πρόκειται για το κόκκινο τοπάζιο.
Πηγές
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου
Γορδιανός Α΄
Ο Γορδιανός Α΄ (Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus, 159 - 12 Απριλίου 238) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για ένα μήνα, μαζί με τον γιο του, Γορδιανό Β', το 238, το έτος των έξι αυτοκρατόρων. Συμμετέχοντας σε μία εξέγερση εναντίον του αυτοκράτορα Μαξιμίνου Θρακός, νικήθηκε από δυνάμεις πιστές στον Μαξιμίνο και αυτοκτόνησε.
Η ζωή του
Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια και το οικογενειακό υπόβαθρο του Γορδιανού. Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με την οικογενειακή καταγωγή του. Η οικογένειά του ήταν σεμνή και πολύ πλούσια. Λεγόταν ότι ο Γορδιανός σχετιζόταν με εξέχοντες συγκλητικούς. Εκλέχθηκε αγορανόμος και ήταν πολύ δημοφιλής ως διοργανωτής δημοσίων θεαμάτων κυρίως μονομαχιών κατά μήνα. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας σε ηλικία 80 ετών από τα Ρωμαϊκά στρατεύματα της Αφρικής που δεν ήθελαν να υποκύψουν στον Μαξιμίνο. Τότε ο Γορδιανός επέλεξε ως συνάρχοντα τον γιο του. Ωστόσο ο διοικητής της Μαυριτανίας Καπελλιανός, οπαδός του Μαξιμίνου επετέθη εναντίον του. Προ της Καρχηδόνας, στη μάχη που ακολούθησε, ηττήθηκε ο γιος του Γορδιανού και φονεύθηκε. Ο ίδιος ο Γορδιανός μετά απ΄ αυτή την εξέλιξη αυτοκτόνησε δι' απαγχονισμού, μετά από βασιλεία μόλις έξι εβδομάδων.
Ο Γορδιανός Α' είχε έντιμο χαρακτήρα, στα κοινά ήταν πολύ εργατικός και είχε αξιόλογη μόρφωση. Συνέγραψε την "Αντωνιάδα", που αποτελεί εγκωμιαστική βιογραφία των Αυτοκρατόρων Αντωνίνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Αγκαντίρ
thumb|250px|Άποψη του Αγαδίρ Το Αγκαντίρ ή Αγαδίρ (βερβερικά: Agadir, ⴰⴳⴰⴷⵉⵔ, μαροκινά αραβικά: اگادير) είναι μεγάλη πόλη στα παράλια του κεντρικού Μαρόκου, πρωτεύουσα της περιοχής Σους-Μασά-Νταράα. Στην απογραφή του 2004, το Αγκαντίρ είχε 346.106 κατοίκους, αλλά ο πληθυσμός μαζί με τις γειτονικές πόλεις Ινεζγκάν και Αΐτ Μελούλ φτάνει τις 610.000 κατοίκους. Είναι το 7ο μεγαλύτερο πολεοδομικό συγκρότημα του Μαρόκου μετά την Καζαμπλάνκα, το Ραμπάτ, τη Φεζ, το Μαρακές, το Μεκνές και την Ταγγέρη. Είναι το σημαντικότερο εμπορικό λιμάνι και ένα από τα μεγαλύτερα τουριστικά θέρετρα της χώρας.
Θέση και κλίμα
Το Αγαδίρ βρίσκεται στις ακτές του Μαρόκου στον Ατλαντικό, λίγο βορειότερα από τις εκβολές του ποταμού Σους, κοντά στους πρόποδες του Άτλαντα. Ο κόλπος του Αγκαντίρ έχει ημικυκλικό σχήμα και έχει μια αμμουδερή παραλία μήκους 9 χιλιομέτρων.
Το κλίμα στο Αγαδίρ ταξινομείται ως υποτροπικό ή ζεστό ημιερημικό. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 290 χιλιοστά βροχής. Ο πιο ζεστός μήνας στο Αγαδίρ είναι ο Ιούλιος με μέση θερμοκρασία 26°C και ο ψυχρότερος ο Δεκέμβριος με 15°C. Ο μήνας με τις μεγαλύτερες βροχοπτώσεις είναι ο Νοέμβριος, με 48 χιλιοστά βροχής. Η μεγαλύτερη ηλιοφάνεια είναι το Σεπτέμβριο.
Ιστορία
Αν και οι Ισπανοί είχαν προσπαθήσει να καταλάβουν την περιοχή το 1500 και το 1504, το Αγκαντίρ ιδρύθηκε από τους Πορτογάλους το 1505, με τον Πορτογάλο βασιλιά να αποκτά το 1513 το μικρό οχυρό που είχε κατασκευαστεί εκεί και ονομαζόταν Σάντα Κρουζ ντο Κάμπο ντε Αγκουέρ (Santa Cruz do Cabo de Aguer). Από εκεί οι Πορτογάλοι είχαν εμπορικές επαφές με τα καραβάνια της Σαχάρας και μπορούσαν να ελέγχουν το χερσαίο και θαλάσσιο εμπόριο χρυσού και σκλάβων. To 1541, ύστερα από πολιορκία από τον σουλτάνο Μοχάμεντ ασ-Σέιχ, το οχυρό πέρασε στην κατοχή της δυναστείας Σααντί. Η πόλη άκμασε με το εμπόριο τοπικών προϊόντων. Στο τέλος του 17ου αιώνα, το Αγαδίρ ελεγχόταν από πολιτικούς αντίπαλους της νέας τότε δυναστείας των Αλαουιτών, η οποία κατάφερε να επαναφέρει τον έλεγχο τον 18ο αιώνα. Το λιμάνι του Αγαδίρ καταστράφηκε τελείως από ένα σεισμό το 1731 και εγκαταλήφθηκε καθώς η δυναστεία των Αλαουιτών εξέτρεψε το εμπόριο βορειότερα, στην Εσαουίρα, ενώ οι κάτοικοί του αναγκάστηκαν να μετεγκατασταθούν στην Εσαουίρα. thumb|230px|left|Το Αγαδίρ το 1930 Το Αγκαντίρ άρχισε να επιστρέφει ξανά στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Την 1 Ιουλίου 1911, τρία χρόνια πριν το ξέσπασμα του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου, ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ έστειλε το Αγκαντίρ το πολεμικό πλοίο Πάνθηρ, ώστε να κατασκευαστεί μια γερμανική ναυτική βάση εκεί και να εκφοβίσει τους Γάλλους ώστε να σταματήσει η επέκταση της επιρροής τους στο Μαρόκο. Το γεγονός δημιούργησε σοβαρή κρίση ανάμεσα σε Γαλλία και Γερμανία, η οποία έγινε γνωστή ως η Κρίση του Αγαδίρ (ή δεύτερη μαροκινή κρίση). Η κρίση τελείωσε με συνθήκη ειρήνης ανάμεσα σε Γάλλους και Γερμανούς, με την ανταλλαγή του Αγκαντίρ με τμήμα του γαλλικού Κονγκό, που επέτρεψε στη Γαλλία της δημιουργία του Γαλλικού Προτεκτοράτου του Μαρόκου.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, το λιμάνι του Αγκαντίρ επεκτάθηκε και στην πόλη εγκαταστάθηκαν βιομηχανίες επεξεργασίας αγροτικών προϊόντων και κονσερβοποιίες, ενώ ήταν και στάση των πιλότων που διέσχιζαν τον Ατλαντικό. Στις 29 Φεβρουαρίου 1960 και ώρα 23:40 το Αγκαντίρ χτυπήθηκε από σεισμό μεγέθους 5,7 στην κλίμακα Ρίχτερ, ο οποίος ισοπέδωσε την πόλη. Οι νεκροί ανήλθαν σε 15.000, σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού της πόλης και άλλο ένα τρίτο τραυματίστηκε. Στις συνοικίες Κασπάχ, Φουντί και Γιατσέτς όλα τα κτίρια κατέρρευσαν ή είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές και σχεδόν 95% των κατοίκων τους έχασε τη ζωή του. Ο αριθμός των νεκρών δεν είναι επ' ακριβώς γνωστός, γιατί στη συνέχεια η περιοχή ισοπεδώθηκε για υγειονομικούς λόγους.
Το Αγκαντίρ στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε, πλέον με αντισεισμικά κτίρια. Το 1962 κατασκευάστηκε καινούριο λιμάνι στο βόρειο μύχο του κόλπου και βιομηχανικές ζώνες. Κατά μήκος της παραλίας κατασκευάστηκαν ξενοδοχειακές μονάδες και μέχρι το 1999 είχαν συνολικά 22.000 κλίνες.
Οικονομία
Η οικονομία του Αγαδίρ βασίζεται κυρίως στον τουρισμό και την αλιεία. Είναι επίσης στο κέντρο μιας περιοχής με σημαντικά κοιτάσματα ψευδαργύρου, κοβαλτίου και μολύβδου, τα οποία και εξάγει. Το λιμάνι του Αγαδίρ είναι το κύριο εμπορικό λιμάνι του Μαρόκου. Στην πόλη λειτουργούν βιομηχανίες κονσερβοποιίας, επεξεργασίας αγροτικών προϊόντων και αλιευμάτων και διαθέτει ελαφριά βιομηχανία. Στο λιμάνι λειτουργεί ναυπηγείο και η μόνη σχολή εμπορικού ναυτικού του Μαρόκου.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Αγαδίρ έχει αδελφοποιηθεί με έξι πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου Κατηγορία:Λιμένες Μαρόκου Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Κοπή με πλάσμα
Η κοπή με πλάσμα είναι μια διαδικασία που χρησιμοποιείται για την κοπή χάλυβα και άλλων μετάλλων, και μερικές φορές άλλων υλικών με πλάσμα.
Σε αυτή τη διαδικασία ένα αδρανές αέριο (σε ορισμένες περιπτώσεις πεπιεσμένος αέρας) εκτοξεύεται με μεγάλη ταχύτητα από μια μικρή οπή που βρίσκεται σε ένα ακροφύσιο. Ταυτόχρονα διαμέσω του αερίου δημιουργείται ένα ηλεκτρικό τόξο ανάμεσα σε ένα ηλεκτρόδιο που βρίσκεται μέσα στο ακροφύσιο και την επιφάνεια που πρόκειται να κοπεί. Αυτό το τόξο μετατρέπει ένα μέρος αυτού του αερίου σε πλάσμα. Το πλάσμα είναι αρκετά θερμό, ώστε να λιώσει το μέταλλο στο σημείο στο οποίο προσπίπτει. Ταυτόχρονα λόγω της ταχύτητας που έχει απομακρύνει  το λιωμένο μέταλλο (φυσώντας το) μακριά από το σημείο κοπής. Συνηθισμένα  υλικά που κόβονται με πλάσμα είναι ο χάλυβ ας, ο ανοξείδωτος χάλυβας, το αλουμίνιο, ο ορείχαλκος, ο χαλκός καθώς επίσης και άλλα αγώγιμα μέταλλα. Η κοπή πλάσματος χρησιμοποιείται συχνά σε εργαστήρια που κάνουν διάφορες κατασκευές, επισκευές αυτοκινήτων, βιομηχανικές κατασκευές καθώς επίσης και εργασίες διάλυσης διαφόρων μεταλλικών κατασκευών. Λόγω της υψηλής ταχύτητας και ακρίβειας κοπής,  σε συνδυασμό με το χαμηλό κόστος, η κοπή πλάσματος χρησιμοποιείται από μεγάλης κλίμακας βιομηχανικές εφαρμογές CNC μέχρι μικρές εφαρμογές από ερασιτέχνες.
Διαδικασία
μικρογραφία|Κοπή με το χέρι ενός παχέος ατσάλινου φύλλου Η διαδικασία κοπής με πλάσμα περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός ηλεκτρικού καναλιού υπέρθερμου ηλεκτρικά ιονισμένου αέριου, δηλαδή πλάσμ ατος,  από την ίδια τη συσκευή κοπής με πλάσμα. Αυτό επιτυγχάνεται ως εξής: Αρχικά διοχετεύεται με μεγάλη ταχύτητα μέσα από  μία μικρή οπή που βρίσκεται σε ένα  ακροφύσιο (nozzle) ένα συμπιεσμένο αέριο (οξυγόνο, αέρας, αδρανή και άλλα αέρια ανάλογα με το υλικό που πρόκειται να κοπεί) προς το κομμάτι που θα κοπεί. Στη συνέχεια μέσα σ' αυτό το αέριο δημιουργείται ένα ηλεκτρικό τόξο, συνήθως μεταξύ ενός ηλεκτροδίου ενσωματωμένου στο ακροφύσιο και το κομμάτι εργασίας. Δηλ. το κύκλωμα κλείνει ανάμεσα στο ηλεκτρόδιο που βρίσκεται μέσα στο ακροφύσιο και το κομμάτι που πρόκειται να κοπεί, μέσω του σφιγκτήρα γείωσης. Το ηλεκτρικό αυτό  τόξο ιονίζει τα παραπάνω αέρια διασπώντας τα άτομα του αερίου σε θετικά φορτισμένα ιόντα και ηλεκτρόνια (τα οποία ως γνωστό είναι αρνητικά φορτισμένα)  μετατρέποντας τα σε πλάσμα. Δημιουργείται έτσι (λόγω της ύπαρξης ελεύθερων ηλεκτρικών φορτίων) μία ηλεκτρικά αγώγιμη διαδρομή μέσα από το αέριο. Το ηλεκτρικό ρεύμα, που ρέει στη συνέχεια μέσα από το πλάσμα, ανεβάζει τη θερμοκρασία του σε θερμοκρασίες πάνω από 20000 βαθμούς Κελσίου. Η στενή αυτή υπέρθερμη δέσμη πλάσματος, που εξέρχεται με ταχύτητα από την οπή του ακροφυσίου, κτυπάει  πάνω στο μέταλλο, το λιώνει και ταυτόχρονα το απομακρύνει από τη σχισμή φυσώντας το μακρυά. Η κοπή πλάσματος είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος κοπής τόσο λεπτών, όσο και παχέων υλικών. Χειροκίνητοι δαυλοί μπορούν συνήθως να κόψουν χάλυβα πάχους μέχρι και 38mm, ενώ ισχυρότεροι δαυλοί με έλεγχο από υπολογιστή, μπορούν να κόψουν χάλυβα πάχους έως και 150mm. Επειδή οι κόπτες πλάσματος παράγουν ένα πολύ θερμό και πολύ εντοπισμένο "κώνο" κοπής, είναι εξαιρετικά χρήσιμοι για την κοπή μεταλλικών φύλλων σε καμπύλα σχήματα ή για την κοπή γωνιών.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|Κοπή πλάσματος με την κλίση του κεφαλιού Η κοπή πλάσματος προήλθε από  το πλάσμα συγκόλλησης στη δεκαετία του 1960. Στη συνέχεια στη δεκαετία του 1980 αναδείχθηκε σε ένα πολύ παραγωγικό τρόπο για την κοπή φύλλων μετάλλων. Είχε τα πλεονεκτήματα, σε σχέση με τον παραδοσιακό τρόπο κοπής "μέταλλο με μέταλλο", ότι δεν παράγει τσιπ μετάλλων, δίνοντας ακριβείς κοπές και παράγοντας καθαρότερα άκρα κοπής από την κοπή με οξυγόνο. Οι πρώτοι κοπείς πλάσματος ήταν μεγάλοι, αργοί και δαπανηροί, και ως εκ τούτου χρησιμοποιούνταν για την κοπή επαναλαμβανόμενων σχεδίων στη "μαζική παραγωγή".
Όπως και με  τις άλλες εργαλειομηχανές, η  τεχνολογία CNC (computer numerical control) εφαρμόστηκε στις μηχανές κοπής πλάσματος στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στη δεκαετία του 1990, δίνοντας στις μηχανές πλάσματος μεγαλύτερη ευελιξία στην κοπή  διαφορετικών σχημάτων "on demand". Η κοπή  βασίζεται σε ένα σύνολο από οδηγίες (εντολές προγράμματος) που προγραμματίζονται στο μηχάνημα ψηφιακού ελέγχου. Ωστόσο αυτά τα CNC κοπής πλάσματος, περιορίζονταν στην κοπή σχεδίων σε επίπεδα φύλλα από χάλυβα, χρησιμοποιώντας μόνο δύο άξονες κίνησης (που αναφέρεται ως X, Y  κοπή).
Μεθόδοι εκκίνησης του τόξου
Οι κόπτες πλάσματος χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους για το ξεκίνημα του τόξου. Σε ορισμένες μονάδες το τόξο δημιουργείται με την επαφή του δαυλού με το κατεργαζόμενο κομμάτι. Κάποιοι κόπτες χρησιμοποιούν κυκλώματα υψηλής τάσης και υψηλής συχνότητας για να ξεκινήσει το τόξο. Η συγκεκριμένη μέθοδος έχει μια σειρά από μειονεκτήματα, όπως ο κίνδυνος ηλεκτροπληξίας, δυσκολία επισκευής, διατήρηση του κατάλληλου διάκενου και  μεγάλη ποσότητα εκπομπών  ραδιοσυχνοτήτων (οι οποίες δημιουργούν προβλήματα στη λειτουργία παρακείμενων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων). Kόπτες Πλάσματος που εργάζονται κοντά σε ευαίσθητες ηλεκτρονικές συσκευές, όπως CNC ή υπολογιστές, ξεκινούν το πιλοτικό τόξο με άλλο τρόπο. Το ακροφύσιο και το ηλεκτρόδιο είναι σε επαφή. Το ακροφύσιο είναι η κάθοδος, και το ηλεκτρόδιο η άνοδος. Τρίτη, λιγότερο συνηθισμένη μέθοδος είναι η χωρητική εκκένωση στο πρωτεύον κύκλωμα μέσω ενός  ελεγχόμενου ανορθωτή πυριτίου (Θυρίστορ).
Κοπείς πλάσματος Inverter
αριστερά|μικρογραφία|Κοπή πλάσματος Οι αναλογικοί κοπείς πλάσματος, συνήθως απαιτούν περισσότερο από 2 κιλοβάτ και χρησιμοποιούν ένα βαρύ μετασχηματιστή. Οι κοπείς πλάσματος Inverter ανορθώνουν την τάση του δικτύου και την μετατρέπουν σε συνεχή (DC). Η συνεχής τάση τροφοδοτεί στη συνέχεια ένα τρανζίστορ inverter υψηλής συχνότητας, τυπικά μεταξύ 10 kHz και 200 kHz. Οι υψηλότερες συχνότητες μετατροπής επιτρέπουν τη χρήση μικρότερου μετασχηματιστή, με αποτέλεσμα τη μείωση του βάρους και του συνολικού μεγέθους.
Τα τρανζίστορ που χρησιμοποιήθηκαν αρχικά ήταν MOSFETs, αλλά τώρα χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο IGBTs. Με τη χρήση παραλληλισμένων  MOSFETs, αν ένα από τα τρανζίστορ ενεργοποιηθεί πρόωρα, μπορεί να οδηγήσει σε διαδοχική καταστροφή του ενός τετάρτου του μετατροπέα. Τα IGBTs, που είναι μεταγενέστερη εφεύρεση, δεν υπόκεινται σε αυτό το είδος αστοχίας. Τα IGBTs γενικά συναντώνται σε μηχανές μεγάλων ρευμάτων, όπου δεν είναι δυνατός ο παραλληλισμός αρκετών τρανζίστορ MOSFET.
Αν και ελαφρύτερα και πιο ισχυρά, κάποια Inverter κοπής πλάσματος, ειδικά εκείνα χωρίς διόρθωση συντελεστή ισχύος, δεν μπορούν να λειτουργήσουν από γεννήτρια (που σημαίνει ότι το απαγορεύει ο κατασκευαστής του Inverter, αλλά αυτό ισχύει μόνο για τις μικρές, ελαφριές, φορητές γεννήτριες). Ωστόσο νεότερα μοντέλα έχουν εσωτερικά κυκλώματα, που επιτρέπουν μονάδες χωρίς διόρθωση του συντελεστή ισχύος, να λειτουργήσουν με μικρές γεννήτριες.
Μεθόδοι κοπής CNC
Μια εξειδικευμένη χρήση κοπτών CNC Πλάσματος γίνεται στη βιομηχανία  HVAC.Το λογισμικό επεξεργάζεται τις πληροφορίες σχετικά με τον αγωγό και δημιουργεί επίπεδα σχέδια που θα κοπούν στο τραπέζι κοπής από το δαυλό πλάσματος. Η τεχνολογία αυτή έχει αυξήσει πάρα πολύ την παραγωγικότητα του κλάδου από την εισαγωγή της στις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκε ακόμη μεγαλύτερη ανάπτυξη. Παραδοσιακά, τα τραπέζια κοπής πλάσματος ήταν οριζόντια. Τώρα όμως είναι διαθέσιμες κάθετες CNC  μηχανές κοπής πλάσματος, που  καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο, παρέχουν αυξημένη ευελιξία, βέλτιστη ασφάλεια και ταχύτερη λειτουργία.
Μορφές συσκευών πλάσματος CNC
Υπάρχουν βασικά 3  παραλλαγές CNC κοπής με πλάσμα που διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με την μορφές των υλικών και την ευελιξία της κεφαλής κοπής.
Κοπή Πλάσματος 3+ Αξόνων/3 Διαστάσεων
Πάλι είναι μια διαδικασία για την παραγωγή επίπεδων προφίλ από μεταλλικά  φύλλα, με την εισαγωγή όμως ενός επιπλέον άξονα περιστροφής, ώστε η κεφαλή κοπής του CNC Πλάσματος να μπορεί να περιστρέφεται  κατά την κίνηση της στο επίπεδο ΧΥ. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα κοπή σε άλλες γωνίες, εκτός από 90 Μοίρες σε σχέση με την επιφάνεια του υλικού, για παράδειγμα 30-45 Μοιρών. Αυτή η γωνία είναι συνεχής σε όλο το πάχος του υλικού. Αυτό συνήθως εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου τα προφίλ που κόβονται πρόκειται να συγκολληθούν και η γωνιακή κοπή αποτελεί μέρος της προετοιμασίας συγκόλλησης. Όταν η  προετοιμασία για τη συγκόλληση γίνεται κατά τη διάρκεια της κοπής με  CNC πλάσματος, δευτερεύουσες εργασίες όπως τρόχισμα  ή άλλες κατεργασίες μπορούν να αποφευχθούν,  μειώνοντας το κόστος. Η δυνατότητα γωνιακής κοπής  των  πλασμάτων 3 Διαστάσεων μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία φρεζαρισμένων οπών  (countersunk holes) και για να στρογγυλοποιήσουν (chamfer) τα  άκρα οπών προφίλ.
Κοπή Πλάσματος Σωλήνων & Τεμαχίων
Χρησιμοποιούνται στην επεξεργασία  σωλήνων. Η κεφαλή πλάσματος συνήθως παραμένει ακίνητη, ενώ το  προς κατεργασία κομμάτι κινείται από κάτω και περιστρέφεται γύρω από τον διαμήκη άξονα του. Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπου, όπως και με κοπή  Πλάσματος 3 Διαστάσεων, η κεφαλή κοπής μπορεί να κλίνει και να περιστρέφεται. Αυτό επιτρέπει να γίνουν κοπές υπό γωνία σε όλο το πάχος του σωλήνα ή του τμήματος και έτσι οι σωλήνες που έχουν κοπεί με κλίση είναι έτοιμες για συγκόλληση, σε αντίθεση με τις κάθετες κοπές.
Νέα τεχνολογία
μικρογραφία|Χειροκίνητος κόπτης πλάσματος μικρογραφία|Κοπή Υψηλής απόδοσης Κατά την τελευταία δεκαετία οι κατασκευαστές δαυλών πλάσματος έχουν κατασκευάσει  νέα μοντέλα δαυλών με μικρότερο ακροφύσιο και λεπτότερο τόξο πλάσματος. Αυτό δίνει την δυνατότητα κοπών  πλάσματος με τομές που προσεγγίζουν την ποιότητα κοπών λέιζερ. Αρκετοί κατασκευαστές έχουν συνδυάσει αυτούς τους δαυλούς με CNC ακριβείας, πράγμα που επιτρέπει την κατασκευή εξαρτήματων που χρειάζονται λίγο ή και καθόλου φινίρισμα.
Nέες τεχνολογίες
Κατά την τελευταία δεκαετία οι κατασκευαστές διατάξεων πλάσμα έχουν σχεδιάσει νέα μοντέλα με μικρότερα ακροφύσια και μικρότερο (λεπτότερο) τόξο πλάσματος. Αυτό επιτρέπει επιφάνειες κοπής ποιότητας σχεδόν laser. Έτσι αρκετοί κατασκευαστές έχουν συνδυάσει CNC ακριβείας με αυτούς τους δαυλούς για την παραγωγή εξαρτημάτων που απαιτούν λίγο ή καθόλου φινίρισμα.
Κόστος
Τα μηχανήματα κοπής με πλάσμα ήταν κάποτε πολύ ακριβά. Για το λόγο αυτό, συνήθως υπήρχαν μόνο σε επαγγελματικά καταστήματα συγκόλλησης και πολύ καλά εφοδιασμένα ιδιωτικά συνεργεία αυτοκινήτων και καταστήματα. Ωστόσο, η σύγχρονη κοπή με πλάσμα γίνεται φθηνότερη, και τώρα είναι εντός του εύρους τιμών πολλών ιδιωτών. Οι παλαιότερες μονάδες μπορεί να είναι πολύ βαριές, αλλά εξακολουθεί να είναι φορητές, ενώ ορισμένες νέες με inverter τεχνολογία ζυγίζουν πολύ λίγο.
Αναλώσιμα
Το ηλεκτρόδιο και το ακροφύσιο του δαυλού του πλάσματος είναι αναλώσιμα και πρέπει να αντικαθίστανται μετά από κάποιες ώρες λειτουργίας. Τις πληροφορίες αυτές συνήθως τις παρέχει ο κατασκευαστής. Η διάρκεια ζωής των αναλωσίμων εξαρτάται από τις συνθήκες κοπής, από το εάν η κοπή γίνεται με το χέρι ή με μηχανή (CNC) και είναι μικρότερη, εάν η κοπή γίνεται με το χέρι. Έτσι π.χ. η διάρκεια ζωής μπορεί να είναι 3 περίπου ώρες για κοπή με το χέρι και 4 με 5 ώρες, εάν η κοπή γίνεται με μηχανή. Επίσης εξαρτάται από το πλήθος των διατρήσεων. Κατά την διάτρηση το πρόβλημα είναι το λιωμένο μέταλλο που πετάγεται προς τα πίσω, μέχρι να ολοκληρωθεί η διάτρηση. Το μέταλλο αυτό μπορεί να βραχυκυκλώσει το ακροφύσιο με το κομμάτι εργασίας, με αποτέλεσμα να περάσει μέσα από αυτό μεγάλο ρεύμα καταστρέφοντάς το. Για το λόγο αυτό, όπου είναι δυνατό, η κοπή ξεκινά από το άκρο του τεμαχίου. Διαφορετικά μετά το άναμμα του τόξου ο δαυλός ανυψώνεται σε ένα ύψος μεγαλύτερο από το ύψος του κατά την διάρκεια της κοπής, που λέγεται ύψος διάτρησης και μετά την διάτρηση κατεβαίνει στο ύψος κοπής. Συνήθως το ύψους διάτρησης μπορεί να είναι από 150% έως και το 400% του ύψους κοπής. Έτσι εάν π.χ. το ύψος κοπής είναι 1mm, το ύψος διάτρησης μπορεί να είναι από 1,5mm έως και 4mm και είναι τόσο μεγαλύτερο,όσο μεγαλύτερο είναι το πάχος του μεταλλικού φύλλου.
Ταχύτητα κοπής
Η ταχύτητα κίνησης του δαυλού εξαρτάται από το ρεύμα του τόξου, το πάχος του μεταλλικού φύλλου, το χρησιμοποιούμενο αέριο, αλλά και από το είδος του υλικού. Έτσι π.χ στο χαλκό που έχει μεγάλη θερμική αγωγιμότητα, με αποτέλεσμα να διαχέεται εύκολα η θερμότητα του τόξου, η ταχύτητα μετακίνησης του δαυλού κατά την κοπή είναι μικρότερη.
Αυτόματος έλεγχος του ύψους (AHC) κατά την κοπή με CNC.
Ο δαυλός κατά την κοπή κινείται σε χαμηλό ύψος. Έτσι μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις το ύψος κοπής να είναι π.χ. 1mm. Εάν όμως το τραπέζι ή το φύλλο δεν είναι εντελώς επίπεδα, τότε υπάρχει ο κίνδυνος σύγκρουσης του δαυλού με το φύλλο με κίνδυνο καταστροφής του δαυλού. Επίσης το σωστό ύψος του δαυλού, κατά την διάρκεια της κοπής, επηρεάζει και την ποιότητα της κοπής. Για τους λόγους αυτούς πρέπει να υπάρχει ένα σύστημα που να κρατά το δαυλό στο σωστό ύψος ανεξάρτητα από τις ατέλειες του τραπεζιού ή του τεμαχίου. Την λειτουργία αυτή την αναλαμβάνουν τα συστήματα αυτομάτου ελέγχου του ύψους.
Η λειτουργία τους έχει ως εξής: Η λειτουργία της κοπής με πλάσμα είναι λειτουργία σταθερού ρεύματος. Έτσι η τάση κοπής δηλ. η τάση ανάμεσα στο δαυλό και το τεμάχιο εξαρτάται από το ύψος του δαυλού. Αν αυξηθεί το ύψος αυξάνεται και η τάση. Αν μειωθεί μειώνεται. Έτσι μετρούμε τη τάση που αντιστοιχεί στο σωστό ύψος σε μία συγκεκριμένη δια μόρφωση κοπής (δηλ. τύπου δαυλού, ρεύματος, χρησιμοποιούμενου αερίου, πάχους και είδους υλικού κοπής). Την τάση αυτή θα την ονομάζουμε τάση αναφοράς. Υπάρχει και κάποιο ηλεκτρονικό κύκλωμα που παρακολουθεί την τάση κοπής, και εάν αυτή είναι μεγαλύτερη από την τάση αναφοράς κατεβάζει τον δαυλό, εάν είναι μικρότερη τον ανεβάζει, προσπαθώντας να τον διατηρήσει στο σωστό ύψος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
]
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταλλουργία Κατηγορία:Βιομηχανία
ΝτεΜάρκο Τζόνσον
Καριέρα
Ο ΝτεΜάρκο Τζόνσον εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Σαρλότ το 1994 και αγωνίστηκε με τους Σαρλότ 49ερς στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα. Από το πανεπιστήμιο του Σαρλότ αποφοίτησε το 1998, έτος κατά το οποίο ταξίδεψε στην Ιταλία προκειμένου να αγωνιστεί στην Ολίμπια Μιλάνο.
Το 1998 συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ, και το 1999 εξασφάλισε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Νιου Γιορκ Νικς. Στην ομάδα της Νέας Υόρκης παρέμεινε μέχρι το 2000 πραγματοποιώντας συνολικά πέντε συμμετοχές.
Το 2000 επέστρεψε στην Ιταλία και την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε αρχικά με την Σκαβολίνι Πεσάρο κι έπειτα με τη Μέτις Βαρέζε.
Τον Αύγουστο του 2002 ο ΝτεΜάρκο Τζόνσον ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για μία μόνο σεζόν χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Την περίοδο 2003-4 αγωνίστηκε αρχικά με την ισπανική Ετόσα Αλικάντε κι έπειτα στην ιταλική Λαουρετάνα Μπιέλα.
Μέσα στο 2004 μετεγγράφη στην ιταλική Τρις Ριέτι, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι και τον Ιανουάριο του 2006, όταν και μετεγγράφη στην Ούνιον Ολύμπια, ομάδα της Σλοβενίας.
Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε αρχικά με την Παντέρας Ντελ Ντιστρίτο (Σάντο Ντομίγκο), την Πολάρις Μούρθια (Ισπανία) και την Ελιτζούρ Ασκελόν (Ισραήλ).
Τον Ιανουάριο του 2009 επέστρεψε στο Ισραήλ, αυτήν τη φορά για λογαριασμό της Ρισόν Λε Ζιόν
Την περίοδο 2009-2010 αγωνίστηκε στην Ιρόνι Ναχαρίγια, στην οποία αγωνίστηκε για λίγους μόνο μήνες, καθώς στις αρχές του 2010 επέστρεψε στην Αμερική για λογαριασμό της Βακιέρος Ντε Μπαγιαμόν.
Η ομάδα από το Πουέρτο Ρίκο ήταν η τελευταία στην καριέρα του ΝτεΜάρκο, καθώς το καλοκαίρι του 2010 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Προπονητική καριέρα
Μετά το τέλος της μπασκετικής του καριέρας ως καλαθοσφαιριστής, ο ΝτεΜάρκο Τζόνσον επέστρεψε στα γήπεδα από άλλο πόστο, αυτό του προπονητή.
Την περίοδο 2010-11 ήταν προπονητής της μπασκετικής ομάδας του Κολεγγίου Πρόβιντενς Ντέι Σκουλ της Σαρλότ, ενώ από το 2011 μέχρι και σήμερα είναι προπονητής στους Χάμπτον Πάιρατς, ομάδα που εκπροσωπεί στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα το Πανεπιστήμιο του Χάμπτον.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Βαρέζε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αλικάντε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Μπιέλλα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μούρθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Ρισόν ΛεΖιόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιρόνι Ναχαρίγια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Δομινικανή Δημοκρατία Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πορτορικανικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ανδρέας Κυπριανού (ποδοσφαιριστής)
Ο Ανδρέας Κυπριανού είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στο χώρο της επίθεσης.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου. Το 2004 εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα έως το 2010 που εντάχθηκε στην Ανόρθωση. Τον Ιανουάριο του 2011 μετακινήθηκε στην Ελλάδα και στον Ιωνικό Νίκαιας. Το καλοκαίρι του 2011 επέστρεψε στην Κύπρο και στην Ομόνοια Αραδίππου. Την περίοδο 2012-13 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Άρη Λεμεσού.
Διακρίσεις
Την περίοδο 2011-2012 ήταν ο πρώτος σκόρες της Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2011-12 με 13 τέρματα. Την ίδια περίοδο έχει βραβευτεί ως ο καλύτερος επιθετικός της διοργάνωσης από τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Ποδοσφαιριστών.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
124 π.Χ.
Γεγονότα
Ο Ανδρίσκος σκοτώνει σε μάχη τον ύπατο των Γρεβενών Μάρκιο και κατακτά τα Γρεβενά.
Θάνατοι
Μάρκιος ο Ιμεριώτης, ύπατος ( 136 - 124 )που μαχαιρώθηκε από τον Ανδρίσκο .Από το 1994 υπάρχει άγαλμα του στην Καστοριά. Κατηγορία:Έτη
Άστιγξ ΙΙ (αντιτορπιλικό)
Το Άστιγξ ΙΙ / 08, D-14 ήταν αντιτορπιλικό συνοδείας τύπου ‘HUNT II’, πρώην ‘HMS CATTERICK (L 81)’.
Κατασκευάστηκε κατά τα έτη 1939 – 1941 στα ναυπηγεία VICKERS – ARMSTRONGS (BURROWS). Παραδόθηκε το 1946 αντί στις 30/04/1944 λόγω του κινήματος του Απρίλη του 1944. Του ιδίου τύπου πλοία : ‘Μιαούλης ΙΙΙ', ‘Πίνδος', ‘ΚΑΝΑΡΗΣ ΙΙΙ’ και ‘Αδρίας ΙΙ’. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό στις 13/07/1963 στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας και συγχρόνως έγινε αυτόματος πώληση.
Πηγές
Αστιγξ ΙΙ
Θάλπις ο Λακεδαιμόνιος
Ο Θάλπις ο Λακεδαιμόνιος (8ος/7ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 25ους (680 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (7ος αιώνας π.Χ.)
Εχέφρονας
Με το όνομα Εχέφρων ή Εχέφρονας ήταν γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της Ελληνικής μυθολογίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ηρακλείδες Κατηγορία:Αρχαίοι Μεσσήνιοι Κατηγορία:Νηλείδες Κατηγορία:Τρώες Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Γιάννης Ξανθόπουλος (ποδοσφαιριστής)
Ο Γιάννης Ξανθόπουλος (23 Ιουνίου 1967) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δράμα και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ιστορική ομάδα της γενέτειρας του Δόξα Δράμας, όπου έπαιξε από πολύ νεαρή ηλικία στην Α΄Εθνική έως και το καλοκαίρι του 1990, οπότε μεταγράφηκε στον Ιωνικό Νίκαιας. Αποτελεί έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους παίκτες του πειραιώτικου συλλόγου, με πολυετή επιτυχημένη παρουσία. Αγωνιζόταν στην άμυνα φορώντας το νούμερο 5 και φημιζόταν για το πάθος και την αγωνιστικότητά του. Αγαπήθηκε από τους φίλους της ομάδας για την πολυετή προσφορά του στο σύλλογο.
Συμμετείχε στις μεγαλύτερες επιτυχίες της ομάδας του Ιωνικού, με τη συμμετοχή της ομάδας στα πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα το 1999 και με τη συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος του 2000. Έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα του στην ομάδα της Νίκαιας το 2004 και ανέλαβε τη θέση του γενικού διευθυντή της ΠΑΕ. Αργότερα ασχολήθηκε με το μάνατζμεντ ποδοσφαιριστών όπως ο Γκάμπριελ.
Παραπομπές και υποσημειώσεις
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδόσφαιρο-επέκταση
Αρχοντία της Κρήτης
Η Αρχοντία ή Αρχοντάτο της Κρήτης ήταν διοικητική διαίρεση, κατώτερη από το Θέμα, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τα μέσα του 8ου έως τα μέσα του 9ου αιώνα, στην Κρήτη, όπου καταλήφθηκε από τους Άραβες.
Διοικητής ήταν ο "Άρχοντας" ο οποίος ανήκε στην τάξη των σπαθαρίων. Μετά την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Άραβες τον 10ο αιώνα συστάθηκε στη θέση της Αρχοντίας το Θέμα Κρήτης. Γνωστοί άρχοντες ήταν οι :
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχοντάτα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
126 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αννίτα Πάνια
Η Αννίτα Πάνια (Αθήνα, 25 Απριλίου 1970) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια.
Πρώτα Χρόνια
Κατάγεται από τον Μελιγαλά Μεσσηνίας. Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Εξάρχεια. Τελείωσε το μεταφραστικό τμήμα του Γαλλικού Ινστιτούτου ενώ παράλληλα ασχολείτο με την ποίηση και τη στιχουργία. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή με τίτλο «Τριάντα Τρόποι Εισόδου», το βιβλίο «Η Εκδίκηση του Κωλόχαρτου» και έχει γράψει στίχους για διάφορους τραγουδιστές.
Καριέρα
Τον Ιούνιο του 1995, ξεκίνησε να μεταδίδεται στο Μακεδονία TV η εκπομπή «Χρυσό Κουφέτο» που αποτελούσε ιδέα της ίδιας. Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, η εκπομπή πουλήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό New Channel από όπου συνέχισε την μετάδοση της μέχρι το τέλος της σεζόν 1995-1996.
Την επόμενη σεζόν πήρε ξανά μεταγραφή, αυτή τη φορά στον τηλεοπτικό σταθμό Star Channel παρουσιάζοντας την εκπομπή για δύο σεζόν μέχρι το 1998. Το 1997 το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN και συγκεκριμένα η εκπομπή «CNN News» πρόβαλλε ένα ρεπορτάζ-αφιέρωμα στην εκπομπή «Χρυσό Κουφέτο» δίνοντας βάση στο περιεχόμενο της εκπομπής χαρακτηρίζοντάς το ιδιαίτερο και πρωτοποριακό, ενώ το ίδιο ρεπορτάζ συνοδεύτηκε και από συνέντευξη της Πάνια στην οποία αναφερόταν στη σύλληψη της ιδέας για τη δημιουργία της εκπομπής αυτής.
Έπειτα από τη επιτυχία του «Κουφέτου» παρουσίασε στο ίδιο κανάλι τη σεζόν 1998-1999 την εκπομπή ταλέντων «Σπάνια Πουλιά». Το 1999 πήρε μεταγραφή στον ΑΝΤ1 παρουσιάζοντας μαζί με τον Βλάσση Μπονάτσο το τηλεπαιχνίδι «Με Φόρα», που ωστόσο διήρκεσε για 10 μόλις επεισόδια. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της εκπομπής, στο τέλος του 1999, πήρε μεταγραφή στο Κανάλι 40. Εκεί παρουσίασε για μοναδική φορά στην καριέρα της καθημερινή εκπομπή στην απογευματινή ζώνη του σταθμού με τίτλο «Κορίτσια, οι Άνδρες», τη σεζόν 1999-2000. Επέστρεψε στο Star Channel συνεχίζοντας την ίδια εκπομπή μέχρι το 2001. Εκείνη τη χρονιά, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό Tempo TV παρουσιάζοντας την εκπομπή «Τα Παρατράγουδα» στην απογευματινή ζώνη του Σαββατοκύριακου.
Παράλληλα με τα «Παρατράγουδα», ανέλαβε κατά τη διάρκεια της συνεργασίας της με τον τηλεοπτικό σταθμό Alter από το 2002 μέχρι το 2012 διάφορες βραδινές εβδομαδιαίες εκπομπές που προβαλλόταν μετά τα μεσάνυχτα. Από το 2002 μέχρι το 2006 παρουσίασε την εκπομπή «Αϋπνίες». Στη συνέχεια, τις σεζόν 2006-2008 παρουσίασε την εκπομπή «Je T' Aime», η οποία ήταν εκπομπή συνοικεσίων και ανάδειξης νέων τραγουδιστών. Τη σεζόν 2008-2009 ανακοινώθηκε πως θα παρουσιάσει την εκπομπή «Είσοδος Ελεύθερη». Η εκπομπή έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2008 και προβλήθηκε για ένα μήνα. Όπως έγινε γνωστό στη συνέχεια η παραγωγή δεν ήταν έτοιμη για το στήσιμο της εκπομπής και επέλεξε να την ολοκληρώσει. Το 2009 ανέλαβε την εκπομπή «Ζαμανφού», η οποία αφορούσε στην εύρεση και προώθηση τραγουδιστών, κυρίως λαϊκών. Στην εκπομπή αυτή συμμετείχαν ως κριτές μεταξύ άλλων η Άντζελα Δημητρίου, ο Δημήτρης Κοντολάζος, ο Γιάννης Κόλιας, ο Τζώννυ Βαβούρας και ο Τίμης Παρίσης και διήρκεσε για μία σεζόν.
Το 2010 παρουσίασε την εκπομπή «Είσοδος Ελεύθερη», που επέστρεψε αυτή τη φορά ανανεωμένη, με την κριτική επιτροπή να αποτελείται από τον Πασχάλη, την Πωλίνα και τον Γιώργο Βασιλείου. Η εκπομπή ανανεώθηκε και για δεύτερη σεζόν (2011-2012) ενώ η πρεμιέρα της έγινε την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου του 2011. Η δεύτερη σεζόν της εκπομπής ολοκληρώθηκε ένα μήνα μετά εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων του σταθμού που οδήγησαν και στο κλείσιμό του.
Το καλοκαίρι του 2012 έγινε γνωστό πως υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV. Εκεί τις σεζόν 2012-2014 παρουσίασε την κοινωνική εκπομπή «Αννίτα SOS» κοινωνικού περιεχομένου. Την σεζόν 2014-2015 παρουσίασε στο ίδιο κανάλι την εκπομπή «Annita GR». Την επόμενη σεζόν πήρε μεταγραφή με την ίδια εκπομπή στον τηλεοπτικό σταθμό Epsilon TV παρουσιάζοντας την ίδια εκπομπή μέχρι τον Ιούνιο του 2018. Παράλληλα με το «Annita GR» επέστρεψε και στην νυχτερινή ζώνη. Τη σεζόν 2015-2016 παρουσίασε το talk show «Parole» ενώ τη σεζόν 2016-2017 το talent show «Κάνε μου Like».
Πρόστιμο
Το 2007 το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης επέβαλε πρόστιμο 200.000 ευρώ στο Alter για υποβάθμιση ποιότητας προγράμματος στην εκπομπή Je t' Aime, με το σκεπτικό ότι γελοιοποιούνται οι ιδιαιτερότητες των καλεσμένων. Σε υπόμνημά τους προς το ΕΣΡ οι Καθηγητές Νομικής, Φίλιππος Σπυρόπουλος και Σταύρος Τσακυράκης, καθώς και η αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Αλεξάνδρα Κορωναίου υπεράσπισαν το δικαίωμα των ατόμων αυτών στη δημόσια προβολή.
Προσωπική ζωή
Το 2006 ξεκίνησε τη σχέση της με τον Νίκο Καρβέλα. Την 1η Ιανουαρίου 2008 γεννήθηκε ο γιος τους, Ανδρέας Καρβέλας. Παντρεύτηκαν το 2010, αλλά χώρισαν το 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Net metering
Το Net metering (αυτοπαραγωγή) είναι η διοχέτευση της τοπικά παραγόμενης ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές (φωτοβολταϊκά συνήθως) στο Δίκτυο, ενώ η καταναλισκόμενη απορροφάται επίσης από το Δίκτυο. Έτσι το Δίκτυο χρησιμοποιείται ουσιαστικά για την αποθήκευση της παραγόμενης ενέργειας, η οποία μέσω του συμψηφισμού ο οποίος γίνεται στο τέλος μιας περιόδου μέτρησης (ένα έτος, συνήθως) καταναλώνεται τοπικά. Η ιδανική εγκατεστημένη ισχύς απαιτεί προσεκτικό υπολογισμό αρκετών παραμέτρων ώστε να καταστεί βιώσιμη μια εγκατάσταση Net Metering.
Οι εταιρείες προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας προσφέρουν Green προγράμματα και υπηρεσίες για οικιακή παραγωγή ενέργειας με χρήση φωτοβολταϊκών συστημάτων.
Αυτές οι υπηρεσίες δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο ανάπτυξης τεχνολογιών πράσινης ενέργειας και σκοπό έχουν:
Ως Virtual Net Metering (εικονικός ενεργειακός συμψηφισμός) νοείται ο συμψηφισμός της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκό σταθμό (ή άλλη Α.Π.Ε.) του αυτοπαραγωγού, με τη συνολική καταναλισκόμενη ηλεκτρική ενέργεια σε εγκαταστάσεις του αυτοπαραγωγού, από τις οποίες τουλάχιστον η μία είτε δεν βρίσκεται στον ίδιο ή όμορο χώρο με το φωτοβολταϊκό, είτε, αν βρίσκεται, τροφοδοτείται από διαφορετική παροχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποθήκευση ενέργειας
Εργαλείο
Με τον όρο εργαλείο εννοείται μια συσκευή που παρέχει φυσική ή νοητική υποστήριξη στην εκπλήρωση ενός έργου, τεχνικού ή άλλου. Τα περισσότερα εργαλεία είναι μορφές απλών μηχανών, ή συνδυασμός τους. Εργαλείο είναι κάθε αντικείμενο με το οποίο εφαρμόζεται ενέργεια για την εκτέλεση μιας εργασίας από το ανθρώπινο σώμα.
Στο παρελθόν εθεωρείτο πως μόνο ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε εργαλεία, αλλά η παρατήρηση επιβεβαίωσε ότι οι πίθηκοι και άλλα ζώα -κυρίως θηλαστικά όπως τα δελφίνια και ορισμένα πτηνά (το κοράκι για παράδειγμα)- ή έντομα χρησιμοποιούν εργαλεία. Τα πρώτα εργαλεία που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος ήταν από ξύλο και πέτρα.
Αργότερα διατυπώθηκε η άποψη πως μόνον οι άνθρωποι μπορούν να κατασκευάζουν εργαλεία έως ότου οι ζωολόγοι παρατήρησαν πως τα πτηνά και οι πίθηκοι επίσης κατασκευάζουν εργαλεία. Πλέον η σχέση με τα εργαλεία που χαρακτηρίζεται μοναδική για το ανθρώπινο είδος είναι ότι χρησιμοποιεί εργαλεία για να κατασκευάσει άλλα εργαλεία.
Οι περισσότεροι ανθρωπολόγοι θεωρούν πως η χρήση των εργαλείων ήταν ένα σημαντικό βήμα στην ανθρώπινη εξέλιξη, κάτι που αντανακλάται στην ανατομία των δακτύλων και την κινητική τους ικανότητα, όπως επίσης και στην ανάπτυξη της διάνοιας ως επιβοηθητικής λειτουργίας στην εκμάθηση δεξιοτήτων. Αντίστροφα θεωρείται ότι η ανατομία των δακτύλων των ανθρώπων και γενικότερα των πρωτευόντων, και ειδικά ο αντιτακτός αντίχειρας επέτρεψε στον άνθρωπο και τoυς προγόνους του την ευκολότερη χρήση εργαλείων δίνοντάς τους έτσι εξελικτικό πλεονέκτημα έναντι των υπόλοιπων ειδών.
Την εποχή του χαλκού ακολουθεί η εποχή του σιδήρου. Ο σίδηρος άργησε πολύ να ανακαλυφτεί από τον άνθρωπο. Μόλις το 1500 π.Χ. εμφανίζονται τα πρώτα εργαλεία από αυτόν. Στην Ελλάδα το μέταλλο αυτό έγινε γνωστό με την κάθοδο των Δωριέων, 1200 π.Χ. Τα εργαλεία είναι πιο ανθεκτικά, καλύτερα και θα διαδραματίσουν σπουδαίο ρόλο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Έως το 1500 μ.Χ. τα εργαλεία και τα όπλα παρέμεναν βασικά τα ίδια με τα εργαλεία των αρχαίων. Εξαίρεση ίσως θα μπορούσε να θεωρηθεί η με την ανακάλυψη και χρησιμοποίηση του μπαρουτιού κατασκευή κανονιών, η κατασκευή της πυξίδας κλπ. Βασικά όμως η πρόοδος της κατασκευής εργαλείων γινόταν με πολύ αργό ρυθμό, ήταν σχεδόν στάσιμη.
Ιστορία
Κατά την εξελικτική του πορεία ο άνθρωπος έμαθε να χρησιμοποιεί όλο και πιο σύνθετα εργαλεία για να αυξάνει την ικανότητα των χεριών του και να εκτελεί εργασίες για τις οποίες δεν αρκούσε η απλή δύναμη των μυών του. Τα πρώτα εργαλεία ήταν ακατέργαστα κλαδιά, ρόπαλα και πέτρες που ο άνθρωπος έβρισκε στο περιβάλλον του.
Η συνειδητή κατασκευή των εργαλείων ξεκίνησε στην Εποχή του Λίθου, όταν οι κυνηγοί τροφοσυλλέκτες κατασκεύασαν εργαλεία κοπής, αιχμές βελών, πρωτόγονα αγκίστρια και σκεύη μεταφοράς. Έχουν βρεθεί εργαλεία κοπής φτιαγμένα από λίθο τα οποία είναι πολύ αιχμηρά και πολύ δύσκολα στην κατασκευή τους, που γινόταν χτυπώντας τον οψόλιθο με κόκαλα. Αν το χτύπημα γινόταν σε λάθος γωνία ή με λάθος ένταση, το εργαλείο έσπαζε και αχρηστευόταν.
Σύμφωνα με το Σύστημα τριών εποχών, τη χρήση λίθινων εργαλείων ακολούθησε η ανάπτυξη της μεταλλουργίας και η χρήση χάλκινων και αργότερα σιδερένιων εργαλείων. Αν και δεν αποτελεί τον κανόνα για όλους τους πολιτισμούς, οι περισσότεροι ακολούθησαν αυτή γενικά την πορεία.
Οι μηχανικές συσκευές, αν και γνωστές από την Ελληνιστική περίοδο εξαπλώθηκαν ιδιαίτερα κατά τον μεσαίωνα κυρίως εξαιτίας της ευρείας χρήσης των ενεργειακών πηγών του αέρα και του νερού. (ανεμόμυλος, νερόμυλος, άρδευση κλπ).
Τα μηχανικά εργαλεία προέκυψαν κατά την Βιομηχανική επανάσταση, εξαιτίας της ανάγκης εκτέλεσης πολύπλοκων και συγχρονισμένων ενεργειών, τις οποίες δεν μπορούσε να υποκαταστήσει η ανθρώπινη δραστηριότητα.
Παραπομπές
{βικιλεξικό}
Εργαλειο.
Αματεράσου
Η Αματεράσου (ιαπ. 天照, πλήρες όνομα Amaterasu-ōmikami) στην ιαπωνική μυθολογία και στη θρησκεία του Σίντο είναι η θεότητα του ήλιου και των ουρανών. Το όνομά της σημαίνει "αυτή που λάμπει στους ουρανούς".
127 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αματεράσου
Γεννήθηκε από το αριστερό μάτι του θεού Ιζανάγκι, ενώ κατά μια άλλη εκδοχή από την ένωση του Ιζανάγκι με την Ιζανάμι. Αδέρφια της είναι ο Τσουκουγιόμι, θεός του φεγγαριού, και ο Σουσάνoο, θεός της θάλασσας και των καταιγίδων. Είναι η προστάτιδα των καλλιεργειών σιταριού, ρυζιού και μεταξιού, ενώ εφεύρε την τέχνη της ύφανσης στον αργαλειό.