cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αιών (εφημερίδα)
Ευρωπαϊκών προδιαγραφών εφημερίδα
Πήρε θέση υπέρ της μεταβολής του καθεστώτος και της απομάκρυνσης του Όθωνα. Υποστήριξε με πάθος εκείνους που ανέλαβαν την έξωσή του, οδηγώντας στην πολιτική μεταβολή της 10ης Οκτωβρίου 1862. Την περίοδο αυτών των γεγονότων ο διευθυντής της εφημερίδας αναγκάστηκε να φύγει από την Αθήνα.
Αλλαγή πλεύσης και επίλογος
Με την ανάρρηση στην εξουσία του μονάρχη Γεώργιο Α΄, η γραμμή της εφημερίδας άλλαξε. Έγινε πιο μετριοπαθής. Φυσικό άλλωστε, αφού ο διευθυντής της την άφησε για να γίνει γραμματέας του νέου βασιλιά. Στη θέση αυτή δεν έμεινε πολύ. Γρήγορα παραιτήθηκε για να αναλάβει ξανά τη διεύθυνση του «Αιώνα». Όταν το 1874, η κυβέρνηση Βούλγαρη θέλησε να περιορίσει τις συνταγματικές ελευθερίες, ο «Αιών» της άσκησε σκληρότατη αντιπολίτευση, εμμένοντας στις δημοκρατικές αρχές.
Το 1887, ο Τιμολέων Φιλήμων εξελέγη δήμαρχος Αθηναίων. Το 1888, ο «Αιών» διέκοψε την έκδοσή του. Ήδη η επιρροή του είχε περιοριστεί. Στα τελευταία του φύλλα ήταν απλώς όργανο της δημοτικής αρχής. Στα πενήντα χρόνια της κυκλοφορίας του δημοσίευσε άρθρα του Κωνσταντίνου Οικονόμου του εξ Οικονόμων, που υποστήριζε την ακεραιότητα της Ελλαδικής Εκκλησίας, του Παύλου Καλλιγά με οικονομικό περιεχόμενο, του καθηγητή Πανεπιστημίου Νικολάου Πολίτη, του Αθανασίου Ευταξία, του Μίνωα Λάππα και άλλων.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Team Umizoomi
Το Team Umizoomi είναι προσχολική σειρά κινουμένων σχεδίων και μιούζικαλ με έμφαση στην προσχολικές μαθηματικές έννοιες, όπως η καταμέτρηση, αλληλουχίες, σχήματα, μοτίβα, μετρήσεις, καθώς και συγκρίσεις. Η ομάδα αποτελείται από μίνι υπερήρωες τους Milli, Geo, ένα φιλικό ρομπότ που ονομάζεται Bot, και τον τηλεθεατή. Οι Milli, Geo και Bot αναφέρονται στο παιδικό κοινό ως Umifriend (Umiφίλος) και ενθαρρύνεται να αναπτύξει τους "Μαθηματικές δυνάμεις" Η δράση πραγματοποιείται συνήθως μέσα και γύρω από το Umi City, μια πολύχρωμη πόλη όπου οι δρόμοι είναι στρωμένοι με εμπνευσμένα σχέδια από τα origami. Στην Ελλάδα, Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 29 Απριλίου 2013 μέσω του καναλιού Nickelodeon
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Σειρές του Nickelodeon Κατηγορία:Προσχολικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Κλιματικό αποτύπωμα
Ο όρος κλιματικό αποτύπωμα προέκυψε από τον τομέα του αποτυπώματος άνθρακα και αναφέρεται σε ένα μέτρο του πλήρους συνόλου των αερίων του θερμοκηπίου (GHGs) που ελέγχονται βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο. Το κλιματικό αποτύπωμα είναι ένα πιο ολοκληρωμένο μέτρο των ανθρωπογενών επιπτώσεων στο κλίμα από ένα αποτύπωμα άνθρακα, αλλά είναι επίσης πιο δαπανηρό και απαιτητικό για υπολογισμό.
Το κλιματικό αποτύπωμα είναι ένας υπολογισμός της συνολικής ποσότητας ενός καθορισμένου πλυθησμού, συστήματος ή δραστηριότητας διοξειδίου του άνθρακα (CO2), μεθανίου (CH4), υποξειδίου του αζώτου (N2O), υδροφθορανθράκων (HFC), υπερφθορανθράκων (PFC) και εξαφθοριούχου θείου (SF6), λαμβάνοντας υπόψη όλες τις σχετικές πηγές, νεροχύτες και αποθήκευση εντός του χωρικού και χρονικού ορίου του πληθυσμού, του συστήματος ή της δραστηριότητας ενδιαφέροντος. Υπολογίζεται ως ισοδύναμο του διοξειδίου του άνθρακα (CO2e) χρησιμοποιώντας το σχετικό 100ετές ενδεχόμενο υπερθέρμανσης του πλανήτη (GWP100).
Κλιματικό αποτύπωμα από την παραγωγή τροφίμων
Για την παραγωγή τροφίμων, το μεθάνιο (CH4) και το υποξείδιο του αζώτου (N2O) είναι δύο άλλα αέρια του θερμοκηπίου με συχνά πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο στην κλιματική αλλαγή και την υπερθέρμανση του πλανήτη. Στην παραγωγή τροφίμων οι εκπομπές μεθανίου προέρχονται κυρίως από τα πεπτικά συστήματα των μηρυκαστικών, τη διαχείριση κοπριάς και την παραγωγή ρυζιού. Τα διαφορετικά αέρια αντιδρούν διαφορετικά. Έτσι, ενώ το μεθάνιο είναι βραχύβιο αλλά πολύ, το οξείδιο του αζώτου είναι ένα τόσο ισχυρό όσο και μακροχρόνιο αέριο του θερμοκηπίου. Το οξείδιο του αζώτου εκπέμπεται από καλλιεργήσιμες εκτάσεις που γονιμοποιούνται και ένα μικρό ποσοστό του αζώτου που εφαρμόζεται σε χωράφια μετατρέπεται σε νιτρώδες οξείδιο. Οι εκπομπές οξειδίου του αζώτου προέρχονται επίσης από το χειρισμό κοπριάς και από την παραγωγή συνθετικών λιπασμάτων.
Υπάρχουν επίσης εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από την παραγωγή τροφίμων κατά τη χρήση ορυκτών καυσίμων για μηχανήματα και μεταφορές. Ωστόσο, αυτές οι εκπομπές αποτελούν μικρό μέρος των συνολικών εκπομπών ενός προϊόντος διατροφής. Επομένως, για να κάνουμε μια αληθινή εκτίμηση του συνολικού αντίκτυπου των τροφίμων στο κλίμα πρέπει να υπολογίσουμε το κλιματικό αποτύπωμα και όχι το αποτύπωμα άνθρακα. Η μεγαλύτερη ανοιχτή βάση δεδομένων στον κόσμο, για τα κλιματικά αποτυπώματα για τα τρόφιμα είναι μέρος ενός ψηφιακού δικτύου όπου οι παραγωγοί τροφίμων κ.λπ. προσθέτουν τα δεδομένα τους για γνώση του κοινού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Νίκος Σκουλάς
Ο Νικόλαος Σκουλάς του Εμμανουήλ (1935) είναι Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΚ και αργότερα του ΠΑΣΟΚ, που διετέλεσε υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1935 στα Ανώγεια Ρεθύμνου Κρήτης. Σπούδασε οικονομικά και μάρκετινγκ στο Τορόντο του Καναδά, και ανέπτυξε πολυσχιδή επιχειρηματική δράση στον Καναδά αλλά και στις ΗΠΑ.
Ένα μείζον μέρος της επαγγελματικής του δράσης αφορούσε στο λιανικό και χονδρικό εμπόριο, στον τουρισμό και στην εκπαίδευση ιδιοκτητών-διευθυντών και στελεχών επιχειρήσεων.
Συνδέθηκε φιλικά με τον Ανδρέα Παπανδρέου την περίοδο της δικτατορίας, ως στέλεχος του ΠΑΚ στον Καναδά, και το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) από το 1981 έως το 1985, υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (1987-1988), υπουργός αναπληρωτής Εθνικής Οικονομίας (1988-1989) και υπουργός Τουρισμού (1989).
Υπήρξε ο πρώτος γενικός διευθυντής του πρώτου ιδιωτικού σταθμού τηλεόρασης στην Ελλάδα, του Mega Channel, ενώ επί σειρά ετών ήταν πρόεδρος του «Minoan International College», ενός αγγλόφωνου εκπαιδευτικού ιδρύματος με έδρα την Κρήτη που φιλοξένησε φοιτητές και φοιτήτριες από 22 χώρες, προσφέροντας σπουδές και καριέρα στο τουριστικό και ξενοδοχειακό μάνατζμεντ και στη διοίκηση επιχειρήσεων.
Έχει συγγράψει πολυάριθμα άρθρα, εγχειρίδια και βιβλία στους τομείς διοίκησης επιχειρήσεων, τουρισμού και διακίνησης τροφίμων.
Αδελφός του ήταν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και γενικός γραμματέας υπουργείων, Θανάσης Σκουλάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Τουρισμού Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού
194 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κριτική του Ισλάμ
Η κριτική του Ισλάμ υπήρξε από τα στάδια της διαμόρφωσης της θρησκείας. Η πρόωρη γραπτή κριτική προέρχεται από χριστιανούς, πριν από τον ένατο αιώνα, πολλοί από τους οποίους θεωρούσαν το Ισλάμ ριζοσπαστική χριστιανική αίρεση. Αργότερα ο ίδιος ο μουσουλμανικός κόσμος υπέστη κριτική. Η κριτική για το Ισλάμ στη Δύση ανανεώθηκε μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και άλλες τρομοκρατικές επιθέσεις στις αρχές του 21ου αιώνα.
Τα αντικείμενα της κριτικής περιλαμβάνουν την ηθική της ζωής του Μωάμεθ, του τελευταίου προφήτη σύμφωνα με το Ισλάμ, τόσο στη δημόσια όσο και στην προσωπική ζωή του. Ζητήματα σχετικά με την αυθεντικότητα και την ηθική του Κορανίου, το ισλαμικό ιερό βιβλίο, συζητούνται επίσης από τους κριτικούς. Πρόσωπα στην Αφρική και την Ινδία περιγράφουν αυτό που αντιλαμβάνονται ως καταστροφή των αυτοχθόνων πολιτισμών από το Ισλάμ. Άλλη κριτική επικεντρώνεται στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον ιστορικό ισλαμικό κόσμο και στα σύγχρονα ισλαμικά έθνη, συμπεριλαμβανομένης της αντιμετώπισης των γυναικών, των ΛΟΑΤ και των θρησκευτικών και εθνοτικών μειονοτήτων στο ισλαμικό νόμο και πρακτική. Μετά την πρόσφατη τάση της πολυπολιτισμικότητας, η επιρροή του Ισλάμ στην ικανότητα ή την προθυμία των μουσουλμάνων μεταναστών να αφομοιωθούν στον δυτικό κόσμο και σε άλλες χώρες όπως η Ινδία και η Ρωσία  έχουν επίσης επικριθεί.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ισλάμ
Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Τσεχίας
Το Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Τσεχίας (τσεχικά: Gambrinus Liga, για λόγους χορηγίας) είναι μια ποδοσφαιρική διοργάνωση που συμμετέχουν ομάδες της ομώνυμης ευρωπαϊκής χώρας. Ιδρύθηκε το 1993 μετά την ανεξαρτησία των χωρών της Τσεχίας και της Σλοβακίας. Παλιότερα υπήρχε η Τσεχοσλοβακική Λίγκα από το 1925.
Ανήκει στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Τσεχίας. Στην κατηγορία αγωνίζονται 16 ομάδες με την διεξαγωγή του πρωταθλήματος να αρχίζει τον Αύγουστο και να τελειώνει τον Μάιο.
Το πρωτάθλημα έχουν κατακτήσει μόλις 5 σωματεία, η Σπάρτα Πράγας, η Σλάβια Πράγας, η Βικτόρια Πλζεν, η Σλόβαν Λίμπερετς και η Μπάνικ Όστραβα.
Το Πρωτάθλημα
Το Πρωτάθλημα αποτελείται από 16 ομάδες και το σύνολο των αγωνιστικών είναι 30. Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου ακολουθούν πλει οφ και πλει αουτ για την ανάδειξη του πρωταθλητή και των ομάδων που θα υποβιβαστούν.
Η ομάδα που θα τερματίσει στην πρώτη θέση θα αγωνιστεί στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ. Οι δύο τελευταίες θα υποβιβαστούν στην Β' Κατηγορία της Τσεχίας. Οι ομάδες που θα τερματίσουν στην δεύτερη και τρίτη θέση κερδίζουν την συμμετοχή τους στο Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Τσεχίας Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Γαριβαλδινοί
thumb|right|410px|Σώμα Γαριβαλδίνων στον Αμυντικό Στρατώνα Άρτας, 1897. Γαριβαλδινοί ή Γαριβάλδηδες ονομάζονταν Ιταλοί πολεμιστές που συγκρότησαν εθελοντικό στρατιωτικό σώμα λεγόμενο άλλοτε «Φάλαγγα Γαριβαλδινών» ή «Τάγμα Γαριβαλδινών». Λέγονταν επίσης και ερυθροχίτωνες από το χρώμα του χιτωνίου που έφεραν. Το όνομά τους προέρχεται από τον ιδρυτή του εθελοντικού αυτού σώματος τον Ιταλό πατριώτη Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι που το συγκρότησε το 1862 κατά την εκστρατεία κατά του Παπικού κράτους. Καταστατική αρχή του εθελοντικού αυτού σώματος ήταν να σπεύδουν και να μάχονται στο πλευρό των υπέρ της ελευθερίας πολεμούντων. Έτσι κατά καιρούς τμήματα αυτού του σώματος πολέμησαν υπό τον Γαριβάλδη και τους απογόνους του στον πόλεμο κατά της Αυστρίας το 1866, κατά της Ρώμης το 1867 και στο Γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870.
Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ο γιος του Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι, ο Ριτσιότι Γκαριμπάλντι έσπευσε στην Ελλάδα στο πλευρό των Ελλήνων με δύναμη 800 ανδρών οι οποίοι και έλαβαν μέρος στη μάχη του Δομοκού (5-5-1897). Επίσης κατά τον Α' Βαλκανικό πόλεμο του 1912 ο από του 1897 Έλληνας λοχαγός των Γαριβαλδινών Αλέξανδρος Ρώμας σχημάτισε «φάλαγγα εξ Ελλήνων ερυθροχιτώνων» που θα ενώνονταν με αντίστοιχο τάγμα Ιταλών Γαριβαλδινών που έσπευδαν και πάλι στην Ελλάδα.
Μετά τη συγκρότηση της νέας φάλαγγας αυτή προωθήθηκε στο μέτωπο όπου και διακρίθηκε στη μάχη του Δρίσκου, στην Ήπειρο, εναντίον μεγαλύτερης εχθρικής πίεσης. Στη διάρκεια όμως της υποχώρησης η φάλαγγα υπέστη μεγάλες απώλειες, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Κερκυραίος εθελοντής τότε ποιητής Λορέντζος Μαβίλης που έπεσε υπέρ της πατρίδας.
Παραταύτα δύο χρόνια αργότερα το 1914 πάλι σώμα Ελλήνων Γαριβαλδινών (ερυθροχιτώνων) έδρασε υπό τον Αλέξανδρο Ρώμα στη περιοχή της αυτόνομης πλέον Ηπείρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Άγιος Σπυρίδωνας (Λεμεσός)
Ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.
Τοποθεσία
Στα νότια συνορεύει με το Ζακάκι, στα νοτιοανατολικά με τα Τσιφλικούδια, στα ανατολικά με την Ομόνοια, στα βορειοανατολικά με τον Απόστολο Ανδρέα και στα δυτικά και βορειοδυτικά με τα Κάτω Πολεμίδια (ενορία Αρχάγγελος Μιχαήλ).
Ιστορικό
Πριν το 1960 η περιοχή του Αγίου Σπυρίδωνα ήταν ένας μεγάλος κάμπος, στον οποίο υπήρχαν μόνο μερικές αγροικίες. Το 1938-39, επί Αγγλοκρατίας, στην περιοχή κατασκευάστηκε και λειτούργησε αεροδρόμιο από τους Άγγλους. Το αεροδρόμιο θεωρήθηκε αναγκαίο λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις γειτονικές Παλαιστίνη και Αίγυπτο είχαν δημιουργηθεί στρατόπεδα των συμμαχικών δυνάμεων, οι οποίες χρειάζονταν προφύλαξη από το ναυτικό και την αεροπορία της Γερμανίας. Προστασία χρειαζόταν και η ίδια η Κύπρος.
Ο δίαυλος του αεροδρομίου ξεκινούσε από την περιοχή Ομονοίας και συνέχιζε έως την περιοχή του Αγίου Σπυρίδωνα. Η γη, η οποία επιτάχθηκε από τους Άγγλους, άνηκε σε Ελληνοκύπριους γαιοκτήμονες.. Μετά τη λήξη του πολέμου το αεροδρόμιο συνέχισε να λειτουργεί για μερικά χρόνια. Το 1947-48 εγκαταλείφθηκε και η γη επιστράφηκε στους ιδιοκτήτες της.
Τη δεκαετία του 1960 άρχισε η οικοπεδοποίηση της περιοχής που είχες ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της συνοικίας του Αγίου Σπυρίδωνα και τη συνοικία της Ομόνοιας. Ωστόσο, ο δίαυλος δεν είχε καταστραφεί και χρησιμοποιείτο για μερικά χρόνια ως χώρος για εξάσκηση μαθητευόμενων οδηγών. Λόγω της ύπαρξης του αεροδρομίου, η περιοχή του Αγίου Σπυρίδωνα και της Ομόνοιας είχε αποκτήσει το τοπωνύμιο αεροδρόμιο.
Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 στην περιοχή οικοδομήθηκε προσφυγικός συνοικισμός στον οποίο εγκαταστάθηκαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες, γεγονός που αύξησε τον πληθυσμό της περιοχής.
Στις 12 Δεκεμβρίου 1980 στην περιοχή λειτούργησε ο νέος ναός του Αγίου Σπυρίδωνα, στη θέση παλαιότερου που προϋπήρχε στον ίδιο χώρο.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Αγίου Σπυρίδωνα παρουσιάζει αυξητικές τάσεις στην πορεία των χρόνων. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 στην περιοχή οικοδομήθηκε προσφυγικός συνοικισμός στον οποίο εγκαταστάθηκαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες, γεγονός που αύξησε τον πληθυσμό της περιοχής. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Σπυρίδωνα όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="34.670806" longitude="33.001685" zoom="15" width="734" height="533" align="center" frameless="1">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "museum", "title": "Μουσείο Κλασσικού και Ιστορικού Αυτοκινήτου" },     "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 32.992995,         34.665511        ]      }    },    {      "type": "Feature", "properties": {"marker-symbol": "industry","title": "Α΄ Βιομηχανική Περιοχή Λεμεσού"}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 32.99439,         34.671123        ]      }    },    {      "type": "Feature", "properties": {"marker-symbol": "school","title": "ΚΓ΄ Δημοτικό Σχολείο Λεμεσού"}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 32.998939,         34.667329        ]      }    },    {      "type": "Feature", "properties": {"marker-symbol": "school","title": "ΙΓ΄ Δημοτικό Σχολείο Λεμεσού"}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 33.005934,         34.673241        ]      }    },    {      "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "religious-christian", "title": "Εκκλησία Αγίου Σπυρίδωνα"}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 33.006889,         34.672385        ]      }    },    {      "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "school", "title": "Η΄ Δημοτικό Σχολείο Λεμεσού" },     "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 33.013106,         34.664271        ]      }    }  ] }
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Γιανγκ Μπόις
Ως Γιανκ Μπόις (Young Boys) αναφέρονται:
Πεδινοί και Ορεινοί (ελληνικές παρατάξεις)
Οι Πεδινοί και οι Ορεινοί ήταν παρατάξεις που συγκροτήθηκαν μέσα στην Εθνοσυνέλευση του 1862 - 1864, μετά, δηλαδή την εκθρόνιση του Όθωνος.
Στοιχεία και Χαρακτηριστικά
Η Παράταξη είχε ως ηγέτη τον Δημήτριο Βούλγαρη. Ο Βούλγαρης υπονόμευε τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς. Προχώρησε σε παρεμβάσεις στο στρατό και προσπάθησε να δημιουργήσει σώμα "πραιτωριανών", για την εξασφάλιση της παραμονής του στην εξουσία.
Οι οπαδοί της παράταξης προέρχονταν από αυτούς που διορίστηκαν παράνομα στο δημόσιο και το στρατό, όπως επίσης και σε άνεργους πτυχιούχους και μικροκαλλιεργητές.
Η παράταξη απαρτίστηκε από διάφορες ομάδες, με επικεφαλής τους Δ.Γρίβα και Κ.Κανάρη. Η παράταξη είχε στόχο να αντισταθεί στην πολιτική που ακολουθούσαν οι "Πεδινοί".
Η παράταξη των Ορεινών, αν και αντιμάχονταν τους "Πεδινούς", δεν επιζήτησαν κάποια ριζοσπαστική λύση. Αντιθέτως, ήθελαν να πάρουν με το μέρος τους, τους παλιούς κομματάρχες και να εκτοπίσουν τον Βούλγαρη. Μάλιστα, ξεκίνησαν να πλησιάζουν και τους οθωνιστές. Συγκεκριμένα ο Γρίβας, που θεωρούσε, πως μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα, άλλαξε ιδέες και δεν έκρυβε τη συμπάθεια τους για τους οθωνιστές.
Τέλος, η παράταξη υποστηρίχτηκε κυρίως, από μικροκαλλιεργητές, κτηνοτρόφους, εμπόρους και πλοιοκτήτες.
Ονομασία
Οι ονομασίες "Ορεινοί" και οι "Πεδινοί" παρουσιάστηκαν πρώτα στη Γαλλική Επανάσταση, η ονομασία, όμως, που πήραν οι δύο ελληνικές παρατάξεις ("Ορεινοί" και "Πεδινοί") δεν είχαν την ίδια πολιτική σημασία, με αυτή που είχαν στη Γαλλία. Η ονομασία τους προέκυψε, εξ αιτίας του ότι αντιμάχονταν μεταξύ τους, και οι μεν είχαν την υποστήριξη του ορειβατικού πυροβολικού και οι δε του πεδινού.
Τα Φεβρουαριανά
Κύριο λήμμα: Τα Φεβρουαριανά
Στις 8 Φεβρουαρίου 1863, οι Ορεινοί είχαν πληροφορίες, πως ο Βούλγαρης, με τους στρατιωτικούς του οργάνωνε κίνημα, ώστε να εξαναγκάσει την Εθνοσυνέλευση να τον ανακηρύξει δικτάτορα. Οι Ορεινοί αποφάσισαν να αναμετρηθούν με τους Πεδινούς τη νύχτα εκείνη, χαλώντας έτσι τα σχέδια του Βουλγαρη.
Ηλεκτροακουστική
Η ηλεκτροακουστική (electroacoustics) αποτελεί διεπιστημονικό τεχνολογικό κλάδο της ακουστικής και της ηλεκτρονικής, που ασχολείται με το αντικείμενο της εγγραφής, επεξεργασίας και της αναπαραγωγής του ήχου (μουσική, ομιλία, ηχητικά σήματα, κτλ) με ηλεκτρικά/ηλεκτρονικά μέσα. Γενικά, οι διεργασίες αυτές περιλαμβάνουν μία ή περισσότερες μετατροπές από ακουστική σε ηλεκτρική ενέργεια ή αντίστροφα.
Η εφαρμογή της ηλεκτροακουστικής σε πρακτικό επίπεδο διαδικασιών αποτελεί αντικείμενο της ηχοληψίας, με την οποία ασχολείται το τεχνικό επάγγελμα του ηχολήπτη. Επίσης, η ηλεκτροακουστική καλύπτει και θέματα βιομηχανικών εφαρμογών του ήχου.
Παχώμιος Α΄
Ο Παχώμιος Α΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1503-1504 και 1504-1513.
Βιογραφία
Πριν εκλεγεί, διετέλεσε Μητροπολίτης Ζιχνών. Μετά την πρώτη εκλογή του στον Οικουμενικό Θρόνο, πολεμήθηκε σφοδρά από υποστηρικτές του Πατριάρχη Ιωακείμ Α΄ και το 1504 εκθρονίστηκε, καθώς δεν κατάφερε να καλύψει τις οικονομικές υποχρεώσεις του Πατριαρχείου. Πατριάρχης ξαναέγινε ο Ιωακείμ, ο οποίος όμως πέθανε το ίδιο έτος, και έτσι ο Παχώμιος επανήλθε στο Θρόνο.
Προσπάθησε να επιλύσει το οικονομικό πρόβλημα με περιοδείες στις παραδουνάβιες ηγεμονίες της Μολδαβίας και της Βλαχίας. Επιστρέφοντας από μια τέτοια περιοδεία, δηλητηριάστηκε από τον υπηρέτη του Θεόδουλο και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις αρχές του 1513. Ετάφη έξω από το ναό της Παμμακαρίστου.
Κροκάιντε
Το Κροκάιντε (Krokeidet) είναι χωριό κοντά στο Φανά στο Μπέργκεν στη Νορβηγία. Την 1η Ιανουαρίου 2008 είχε πληθυσμό 352 κατοίκους.
Μεταφορές
right|thumb|Αποβάθρα πορθμείων στο Κροκάιντε και το πορθμείο MF "Trondheim" Η λεωφορειακή γραμμή 61 κάνει τη διαδρομή από τον τερματικό σταθμό Νέστουν (Nesttun) προς Κροκάιντε. Πριν ανοίξει η σιδηροδρομική γραμμή του Μπέργκεν μεταξύ Πάρκο της πόλης (Byparken) και Νέστουν τον Ιούνιο του 2011, τα λεωφορεία της προηγούμενης γραμμής 560 έκαναν τη διαδρομή Κροκάιντε - κέντρο του Μπέργκεν.
Το Κροκάιντε έχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με φέρυ (γραμμή Hufthamar-Krokeide) με το Άουστεβολ (Austevoll).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας Κατηγορία:Φανά
195 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βιοχημεία
Για παράδειγμα, σε κάθε ζωντανό κύτταρο, υπάρχει μια κρίσιμη βιολογική διεργασία που ονομάζεται αναπνοή. Αυτή η διαδικασία είναι η μετατροπή της γλυκόζης σε χρήσιμη μορφή ενέργειας, που αποθηκεύεται προσωρινά στην τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP). Η μελέτη της βιοχημείας αποκαλύπτει τις πολλές χημικές διεργασίες που εμπλέκονται για τη μετατροπή της γλυκόζης σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό.
Η βιοχημεία υποδιαιρείται σε τρία (3 κύρια) πεδία, τα οποία είναι:
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα, η βιοχημεία πέτυχε να εξηγήσει ζωτικές διεργασίες που αφορούν και τα τρία αυτά πεδία. Σχεδόν όλες οι πλευρές των επιστημών ζωής έχουν αποκαλυφθεί και αναπτυχθεί με βιοχημική μεθοδολογία και έρευνα. Η βιοχημεία εστιάζει στην κατανόηση της χημικής βάσης που επιτρέπει στα βιολογικά χημικά είδη να αρχίζουν τις διεργασίες που συμβαίνουν μέσα στα ζωντανά κύτταρα, αλλά και ενδιάμεσα σε αυτά, που με τη σειρά τους σχετίζονται πολύ με τη μελέτη και την κατανόηση των ιστών και των οργάνων, όπως και ολόκληρων των ζωντανών οργανισμών, τόσο δομικά, όσο και λειτουργικά.
Η βιοχημεία είναι στενά συγγενική με τη μοριακή βιολογία, δηλαδή τη μελέτη των μοριακών μηχανισμών στα βιολογικά φαινόμενα.
Μεγάλο μέρος της βιοχημείας ασχολείται με τις δομές, τις λειτουργίες και τις αλληλεπιδράσεις βιολογικών μακρομορίων, όπως οι πρωτεΐνες, τα νουκλεϊκά οξέα, οι υδατάνθρακες και τα λιπίδια, που παρέχουν τη δομή των κυττάρων και διενεργούν πολλές από τις λειτουργίες που είναι συνδεδεμένες με τη ζωή. Ωστόσο, η χημεία των κυττάρων εξαρτάται επίσης και από αντιδράσεις με μικρότερα χημικά είδη. Όχι μόνο μόρια, αλλά επίσης ιόντα και ελεύθερες ρίζες. Αυτά μπορεί να είναι ανόργανα (όπως για παράδειγμα το νερό και τα μεταλλικά ιόντα) ή οργανικά (όπως για παράδειγμα τα αμινοξέα). Οι μηχανισμοί χημικών αντιδράσεων με τους οποίους τα κύτταρα λαμβάνουν, αποθηκεύουν ή και χρησιμοποιούν ενέργεια που προέρχεται από το περιβάλλον τους ονομάζεται μεταβολισμός. Τα ευρήματα της βιοχημείας εφαρμόζονται κυρίως στην ιατρική, στη διατροφή και στη γεωργία. Στην ιατρική η βιοχημεία ερευνά αίτια και θεραπείες για ασθένειες. Στη διατροφή η βιοχημεία ερευνά τη διατήρηση της υγείας και της ευεξίας, καθώς και διατροφικές ελλείψεις. Στη γεωργία, οι βιοχημικοί ερευνούν εδάφη και λιπάσματα. Επίσης, προσπαθούν να ανακαλύψουν τρόπους βελτίωσης της καλλιέργειας και αποθήκευσης καλλιεργειών, καθώς και τον έλεγχο των παρασίτων.
Το πλαίσιο
Μεγάλο μέρος της βιοχημείας ασχολείται με τη μελέτη της σύνθεσης, της δομής, των λειτουργιών και των αλληλεπιδράσεων των κυτταρικών αλλά και διακυτταρικών συστατικών όπως οι πρωτεΐνες, τα σάκχαρα τα λιπίδια, τα νουκλεϊκά οξέα και άλλα βιομόρια και βιοϊόντα, αν και υπάρχει μια σχετική αύξηση της ενασχόλησης με τις διεργασίες και τις αλληλεπιδράσεις και μια σχετική ελάττωση της ενασχόλησης με τις ανεξάρτητες ουσίες καθεαυτές. Ανάμεσα στον τεράστιο αριθμό των διαφορετικών βιομορίων, που πολλά από αυτά είναι πολύπλοκα και σχετικά μεγάλα (συχνά αποκαλούνται «βιοπολυμερή»), αποτελούνται από πολλές όμοιες υπομονάδες (που αποκαλούνται «βιομονομερή»). Κάθε τάξη βιοπολυμερών έχει ένα διαφορετικό σύνολο υπομονάδων, (συνήθως) συγκεκριμένης τάξης βιομονομερών. Για παράδειγμα, μια πρωτεΐνη είναι ένα βιοπολυμερές και αποτελείται υπομονάδες - βιομονομερή, που ανήκουν σε ένα συγκεκριμένο σύνολο περίπου 20 πρωτεϊνικών αμινοξέων. Η βιοχημεία, λοιπόν, ασχολείται κατεξοχήν με τέτοιες σπουδαίες για το φαινόμενο της ζωής, χημικές ουσίες και με τις αντιδράσεις τους, οι οποίες συνήθως ελέγχονται καταλυτικά από ειδικά βιοπολυμερή, που ονομάζονται ένζυμα.
Η Βιοχημεία ασχολείται με τον κυτταρικό μεταβολισμό, αλλά και με το ενδοκρινικό σύστημα, σε επίπεδο πολυκύτταρου οργανισμού, που το επηρεάζει. Διάφοροι τομείς της Βιοχημείας ασχολούνται με τον γενετικό κώδικα, τη σύνθεση πρωτεϊνών, τη μεταφορά ουσιών διαμέσου ημιπερατών μεμβρανών και με τη μετάδοση ηλεκτρικών ή και χημικών μηνυμάτων.
Εδώ και πάνω από 40 χρόνια η βιοχημεία ήταν τόσο επιτυχής εξηγώντας τις διεργασίες της ζωής, που τώρα πλέον σχεδόν όλες οι Βιολογικές Επιστήμες, από τη Βοτανική και τη Γεωπονία ως τη Φαρμακολογία και την Ιατρική βασίζονται σε μεγάλο ποσοστό στη βιοχημική έρευνα. Σήμερα, ο κύριος στόχος της αποκαλούμενης «καθαρής βιοχημείας» είναι η κατανόηση του πώς ακριβώς τα βιομόρια δίνουν εντολές ελέγχου μέσα στα ζωντανά κύτταρα, φαινόμενα που με τη σειρά τους καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη μελέτη και κατανόηση της λειτουργίας ολόκληρων οργανισμών και των οικοσυστημάτων τους.
Ιστορία της Βιοχημείας
right|thumb|Οι [[Γκέρτυ Κορί (Gerty Cori) και Καρλ Κορί (Carl Cori) κέρδισαν μαζί το Βραβείο Νόμπελ το 1947, για την ανακάλυψή από αυτούς του κύκλου Κορί στο Roswell Park Memorial Institute medium.]] Κάποτε πιστεύονταν γενικά ότι η ζωή και τα υλικά της είχαν κάποια ουσιώδη διαφορά, σε κάποια ουσία ή ιδιότητα, που δεν την είχε η μη ζώσα ύλη. Και επομένως, ότι μόνο ζωντανά όντα μπορούν να παράγουν βιομόρια. Έπειτα, όταν το 1828 ο Φρήντριχ Βέλερ (Friedrich Wöhler) δημοσίευσε τη σύνθεση της οργανικής ουρίας από το ανόργανο ισομερές της κυανικό αμμώνιο, απέδειξε ότι είναι δυνατή η τεχνητή σύνθεση οργανικών ενώσεων.
Η σύνθεση της ουρίας ήταν η αυγή της Οργανικής Χημείας, αλλά η αυγή της Βιοχημείας ήταν η ανακάλυψη του πρώτου ενζύμου, της αμυλάσης (που τότε ονομάστηκε «διαστάση»), το 1833 από τον Ανσέλμ Παγιέ (Anselme Paye). Ο Έντουαρτ Μπούχνερ (Eduard Buchner) συνεισέφερε με την πρώτη επίδειξη μιας πολύπλοκης βιοχημικής διεργασίας έξω από ένα κύτταρο, το 1896: Την αλκοολική ζύμωση με κυτταρικά εκχυλίσματα ζύμης. Η πρώτη χρήση του όρου «βιοχημεία» έγινε το 1882 και είναι γενικά αποδεκτό ότι αναφέρθηκε ως «φυσικολογική χημεία». Από τότε, η βιοχημεία προόδευσε, ειδικά από τα μέσα του 20ού αιώνα, με την ανάπτυξη νέων τεχνικών, όπως η χρωματογραφία, η περίθλαση ακτίνων X, η διπλή πόλωση, η ιντερφερομετρία, η φασματοσκοπία NMR, η ραδιοϊσοτοπική επισήμανση, η ηλεκτρονική μικροσκοπία και οι μοριακές δυναμικές προσομοιώσεις. Αυτές οι τεχνικές επέτρεψαν την ανακάλυψη και τη λεπτομερή ανάλυση πολλών βιομορίων και μεταβολικών οδών μέσα στα κύτταρα, όπως η γλυκόλυση και ο κύκλος του κιτρικού οξέος (ή «κύκλος του Κρεμπς»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Βιοτεχνολογία
Αυστραλιανό Όπεν
Το Αυστραλιανό Όπεν (αγγλικά: Australian Open) είναι ένα από τα τέσσερα συνολικά τουρνουά Γκραν Σλαμ στο επαγγελματικό τένις. Διεξάγεται κάθε χρόνο στην Αυστραλία υπό την αιγίδα της Tennis Australia, πρώην Αυστραλιανή Ένωση της Αντισφαίρισης σε Χόρτο (Lawn Tennis Association of Australia, αρκτικόλεξο LTAA) και ο πρώτος αγώνας έγινε σε γήπεδο κρίκετ στη Μελβούρνη το 1905. Σήμερα οι εγκαταστάσεις αυτές ονομάζονται Albert Reserve Tennis Centre.
Ιστορία
Το τουρνουά ονομαζόταν αρχικά πρωτάθλημα Αυστραλασίας (Australasian Championships) και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Αυστραλιανό Πρωτάθλημα (Australian Championships), το 1927 και τελικά Αυστραλιανό Όπεν (Australian Open) το 1969. . Σε αντίθεση με τα άλλα τρία τουρνουά Γκραν Σλαμ, τα οποία έγιναν ανοικτά το 1968, το Αυστραλιανό Όπεν έγινε ανοικτό για επαγγελματίες το 1969.
Λογότυπο
Το 2016 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο, χωρίς τη φιγούρα του Στέφαν Έντμπεργκ.
Νικητές
Το συνολικό χρηματικό ποσό που μοιράζεται ως έπαθλα στις 5 κατηγορίες (Απλό Γυναικών, Απλό Ανδρών, Διπλό Γυναικών, Διπλό Ανδρών και Διπλό Μικτό) ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια δολάρια Αυστραλίας.
Λίστες νικητών
thumb|220px|Το κύριο μέρος όπου διεξάγεται η διοργάνωση, το Γήπεδο Ροντ Λέιβερ.
Πεσιμισμός
Ο όρος Πεσσιμισμός ή Πεσιμισμός προέρχεται από τη λατινική λέξη pessimus που αποτελεί τον υπερθετικό βαθμό του malus δηλαδή χείριστος. Είναι παγκόσμιος φιλοσοφικός όρος που χρησιμοποιείται και στην ελληνική αντί της λέξης «απαισιοδοξία». Ένας από τους βασικότερους εκφραστές του πεσσιμισμού είναι ο φιλόσοφος Άρθουρ Σοπενχάουερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες
Αντρέας Κελλάριους
Ο Αντρέας Κελλάριους (Andreas Cellarius, 1596 - 1665) ήταν Γερμανός αστρονόμος. Γνωστότερό του έργο είναι ο αστρονομικός χάρτης Harmonia Macrocosmica που τυπώθηκε στο Άμστερνταμ το 1660 από τον Γιοχάννες Γιασσόνιους.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νόιχάουζεν (σήμερα συνοικία του Βορμς) και σπούδασε στην Χαϊδελβέργη. Ίσως να εγκατέλειψε την Χαϊδελβέργη με την έκρηξη του τριακονταετούς πολέμου το 1618 ή το 1622 με την κατάληψη της πόλης από τους καθολικούς. Μάλλον κατέφυγε στην Πολωνία και υπηρέτησε στο στρατό. Το 1625 παντρεύτηκε την Καταρίνα Ελτμάνς (Catharina Eltemans) στο Άμστερνταμ όπου διατελούσε διδάσκαλος λατινικών σε σχολείο. Έμεινε για λίγο καιρό στην Χάγη και μετά μετακόμισε στην Χόορν. Εκεί έγινε διευθυντής σχολείου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί χαρτογράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί γεωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ολλανδοί μαθηματικοί
Πυραζίνη
Η πυραζίνη είναι μια ετεροκυκλική οργανική χημική ένωση. Αποτελείται από έναν αρωματικό εξαμελή δακτύλιο που περιέχει δύο άτομα αζώτου στις θέσεις 1 και 4. Έχει τη μορφή άχρωμων ή λευκών κρυστάλλων που αναφλέγονται εύκολα. Η πυραζίνη είναι η μητρική ένωση μιας ευρείας οικογένειας παραγώγων που λαμβάνονται με υποκατάσταση στα άτομα άνθρακα του δακτυλίου και αποκαλούνται με τον γενικό όρο πυραζίνες.
Σύνθεση
Υπάρχουν πολλές μέθοδοι για τη σύνθεση της πυραζίνης και των παραγώγων της. Μερικές από αυτές συγκαταλέγονται στις παλαιότερες συνθετικές αντιδράσεις που βρίσκουν χρήση ακόμη και σήμερα.
Σύμφωνα με την σύνθεση πυραζίνης κατά Staedel–Rugheimer (1876), αντίδραση 2-χλωροακετοφαινόνης με αμμωνία σχηματίζει αμινοκετόνη (η πρώτη ένωση στο παρακάτω σχήμα), η οποία στη συνέχεια συμπυκνώνεται (με απώλεια δύο μορίων νερού) και τέλος οξειδώνεται προς πυραζίνη.
Μια παραλλαγή της παραπάνω αντίδρασης είναι η σύνθεση Gutknecht (1879), η οποία βασίζεται επίσης σε αντίδραση αυτοσυμπύκνωσης, αλλά διαφέρει στον τρόπο σύνθεσης της αμινοκετόνης.
Η σύνθεση Gastaldi (1921) είναι άλλη μια παραλλαγή που οδηγεί σε υποκατεστημένα παράγωγα της πυραζίνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ετεροκυκλικές οργανικές ιμίνες Κατηγορία:Αρωματικές ιμίνες
Αιθιοπίς
Το Αιθιοπίς (Αἰθιοπίς) είναι ένα χαμένο έπος της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας. Ήταν μέρος του Τρωικού κύκλου, δηλαδή της ομάδας εκείνης των επών που εξιστορούσε την ιστορία του Τρωικού Πολέμου. Η ιστορία της Αιθιοπίδας ακολουθεί χρονολογικά αυτή της ομηρικής Ιλιάδας, και έπονται τα γεγονότα της Μικρής Ιλιάδας. Η Αιθιοπίς αποδιδόταν από αρχαίους συγγραφείς στον Αρκτίνο της Μιλήτου (βλέπε Κυκλικοί ποιητές). Το ποίημα περιελάμβανε πέντε βιβλία έμμετρου λόγου σε δακτυλικό εξάμετρο.
Ημερομηνία
Η Αιθιοπίς συντέθηκε πιθανώς τον έβδομο αιώνα π.Χ., αλλά υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα ως προς τον ακριβή χρονικό εντοπισμό της. Αρχαίες πηγές χρονολογούν τον Αρκτίνο τον όγδοο αιώνα, αλλά πρώιμες καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις ενός από τους πιο σημαντικούς χαρακτήρες, της Πενθεσίλειας, χρονολογούνται το 600 π.Χ..
Περιεχόμενο
Σε τωρινές κριτικές εκδόσεις μόνο πέντε γραμμές επιβιώνουν από το αυθεντικό κείμενο της Αιθιοπίδας'. Εξαρτώμαστε σχεδόν πλήρως από μια περίληψη των Κύκλιων επών που περιέχονται στην Χρηστομάθεια που αποδίδεται σε έναν άγνωστο "Πρόκλο" (πιθανώς μπορεί να ταυτισθεί με τον γραμματικό του 2ου αιώνα Ευτύχιο Πρόκλο). Λιγότερα από δέκα άλλες αναφορές δίνουν ενδείξεις της ροής του έργου.
Μετά άλλος ένας σύμμαχος φθάνει, ο Μέμνων, γιος της Ηούς και του Τιθωνού, οδηγώντας ένα Αιθιοπικό εφεδρικό σώμα στρατού φορώντας οπλισμό κατασκευασμένο από τον θεό Ήφαιστο. Στην μάχη ο Μέμνων σκοτώνει τον Αντίλοχο, έναν Έλληνα πολεμιστή, ο οποίος ήταν γιος του Νέστορα και πολύ φίλος του Αχιλλέα. Κατόπιν ο Αχιλλέας σκοτώνει τον Μέμνωνα, και ο Δίας κάνει τον Μέμνωνα αθάνατο κατά παράκληση της Ηούς. Αλλά στον θυμό του ο Αχιλλέας καταδιώκει τους Τρώες σχεδόν ως τις πύλες της Τροίας, και στις Σκαιές Πύλες σκοτώνεται από ένα βέλος που έριξε ο Πάρις, βοηθούμενος από τον θεό Απόλλωνα. Το σώμα του Αχιλλέα σώζεται από τον Αίαντα και τον Οδυσσέα.
Οι Έλληνες έκαναν κηδεία στον Αντίλοχο. Η μητέρα του Αχιλλέα, η θαλάσσια νύμφη Θέτις, έρχεται με τις αδελφές της και τις Μούσες να θρηνήσει πάνω από το πτώμα του Αχιλλέα. Οι επικήδειοι αγώνες διεξάγονται προς τιμήν του Αχιλλέα, στους οποίους η πανοπλία και τα όπλα του Αχιλλέα προσφέρονται ως τρόπαιο για τον μεγαλύτερο ήρωα· και εκεί αναπτύσσεται μια διαμάχη επ' αυτών μεταξύ Αίαντα και Οδυσσέα. Εκεί τελειώνει η Αιθιοπίς· είναι αδιευκρίνιστο αν η κρίση των όπλων του Αχιλλέα, η ακόλουθη αυτοκτονία του Αίαντα ήταν αφηγηματικά θέματα της Αιθιοπίδας, στο επόμενο ποίημα του Κύκλου, την Μικρή Ιλιάδα, ή σε αμφότερα.
Σημασία του ποιήματος
Τα γεγονότα της Αιθιοπίδας ήταν πολύ δημοφιλή στους αρχαίους Έλληνες αγγειογράφους. Ειδικά οι δημοφιλείς σκηνές του θανάτου της Πενθεσίλειας, και η ανάκτηση του πτώματος του Αχιλλέα από τον Αίαντα.
Παραπομπές και υποσημειώσεις
Αιθιοπις
196 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ροσμέρτα
Στη γαελική κελτική μυθολογία, η Ροσμέρτα ήταν θεότητα της φωτιάς, της θαλπωρής και της αφθονίας. Θεωρούνταν επίσης θεότητα του θανάτου. Οι Κέλτες τη λάτρευαν ως θεά του πλούτου και της γονιμότητας, της οποίας η λατρεία εξαπλώθηκε γρήγορα στη Βορειοανατολική Γαλατία.
Η Ροσμέρτα ήταν σύζυγος του Έσους, θεού αντίστοιχου του ελληνικού Ερμή και του ρωμαϊκού Μέρκουρι. Σύμβολά της ήταν το κέρας της αφθονίας και ένα ραβδί με δυο φίδια.
Σε διάφορες αναπαραστάσεις σε αγάλματα, παρουσιάζεται είτε με τα παραπάνω σύμβολα είτε με ένα καλάθι φρούτα κι έναν κρατήρα.
Έχουν ανακαλυφθεί 27 επιγραφές προς τη θεότητα στη Γαλλία, τη Γερμανία και το Λουξεμβούργο, δηλαδή κατά την αρχαιότητα στις περιοχές της Γκαλλία Μπελγκίκα και της Άνω Γερμανίας.
Ετυμολογία
Το όνομα της Ροσμέρτα προέρχεται από τη γαλατική γλώσσα. Smert σημαίνει "αυτός που παρέχει/φροντίζει", ενώ το πρόθεμα Ro- δηλώνει μέγεθος.
Επιρροές στη σύγχρονη κουλτούρα
Στη σειρά βιβλίων Χάρι Πότερ, υπάρχει η μαντάμ Ροσμέρτα, ιδιοκτήτρια της παμπ "Τα Τρία Σκουπόξυλα" στο Χόγκσμιντ. Στην ταινία "Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν", το χαρακτήρα έπαιξε η ηθοποιός Τζούλι Κρίστι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετική μυθολογία κατηγορία:Κελτική μυθολογία Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία
Σπένσερ Κοξ
Ο Σπένσερ Τζέιμς Κοξ (αγγλικά: Spencer James Cox, 11 Ιουνίου 1975), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως 18ος Κυβερνήτης της Γιούτα από τον Ιανουάριο του 2021. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 8ος Αντικυβερνήτης της Γιούτα από το 2013 έως το 2021 (υπό τον 17ο Κυβερνήτη Γκάρι Χέρμπερτ), καθώς και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Γιούτα από την 58η περιφέρεια από τον Ιανουάριο έως τον Οκτώβριο του 2013. Επίσης, υπηρέτησε και ως Δήμαρχος του Φέρβιου -μιας μικρής πόλης στη κεντρική Γιούτα- από το 2004 έως το 2008.
Ιδεολογικά, περιγράφεται κυρίως ως μετριοπαθής Ρεπουμπλικανός με συντηρητικές αξίες.
Παραπομπές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατηγορία:Κυβερνήτες της Γιούτα Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Μορμόνοι
RS-232
''Το RS-232 (Recommended Standard 232) είναι ένα πρότυπο για σειριακή μετάδοση δυαδικών σημάτων δεδομένων μεταξύ ενός DTE (Data terminal equipment) και ενός DCE (Data Circuit-terminating equipment). Χρησιμοποιείται συχνά στις σειριακές θύρες των προσωπικών υπολογιστών. Ένα παρόμοιο πρότυπο της ITU-T είναι το V.24.''
Χρησιμοποιείται ένας αγωγός για εκπομπή δεδομένων, ένας για λήψη και μία γείωση.
Λόγω της διάδοσής του, το πρότυπο RS-232 συχνά θεωρείται ταυτόσημο με τη σειριακή ή σειραϊκή θύρα.
Εύρος ορισμού του προτύπου
Το πρότυπο RS-232-C της Electronics Industries Alliance (EIA) του 1969 ορίζει:
Λεπτομέρειες της διαμόρφωσης χαρακτήρων και του ρυθμού μετάδοσης μπιτ ελέγχονται από το υλικό της σειριακής θύρας, συχνά ένα μοναδικό ολοκληρωμένο κύκλωμα, το UART, το οποίο μετατρέπει δεδομένα από παράλληλη σε σειριακή μορφή. Μια τυπική σειριακή θύρα περιλαμβάνει εξειδικευμένα ολοκληρωμένα κυκλώματα για τον οδηγό και το δέκτη, ώστε να μετατρέπει μεταξύ εσωτερικών λογικών επιπέδων και συμβατών με το RS-232 επιπέδων σήματος.
Ιστορία
Τα πρώτα DTEs ήταν ηλεκτρομηχανικά τηλέτυπα και τα πρώτα DCEs ήταν (συνήθως) μόντεμ. Όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται τερματικά, ήταν συχνά σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι συνδιαλέξιμα με τα τηλέτυπα, και έτσι υποστήριζαν το RS-232. Η αναθεώρηση C του προτύπου εκδόθηκε το 1969 για να προσαρμόσει τα ηλεκτρικά χαρακτηριστικά αυτών των συσκευών στο πρότυπο.
Αφού η εφαρμογή σε συσκευές όπως υπολογιστές, εκτυπωτές, πειραματικά όργανα, και ούτω καθεξής δεν λαμβανόταν υπόψη από το πρότυπο, οι σχεδιαστές που υλοποιούσαν μια συμβατή με το RS-232 διεπαφή του εξοπλισμού τους συχνά ερμήνευαν τις απαιτήσεις ιδιόμορφα. Συχνά προβλήματα ήταν η μη πρότυπη απόδοση ακίδων των κυκλωμάτων στα βύσματα, και λανθασμένα ή απόντα σήματα ελέγχου. Η έλλειψη συνέπειας προς τα πρότυπα παρήγε μια ακμάζουσα βιομηχανία breakout κουτιών, κουτιών patch, δοκιμαστικού εξοπλισμού, βιβλίων, και άλλων βοηθημάτων για την σύνδεση αταίριαστων συσκευών. Μια κοινή απόκλιση από το πρότυπο ήταν η οδήγηση των σημάτων σε μειωμένο δυναμικό: το πρότυπο απαιτεί ο πομπός να χρησιμοποιεί +12 V και -12 V, αλλά απαιτεί από τον δέκτη να ξεχωρίζει δυναμικά μικρά όσο +3 V και -3 V. Μερικοί κατασκευαστές λοιπόν κατασκεύαζαν πομπούς οι οποίοι παρείχαν +5 V και -5 V αποκαλώντας τους «RS-232 συμβατούς».
Μεταγενέστεροι προσωπικοί υπολογιστές (και άλλες συσκευές) ξεκίνησαν να κάνουν χρήση του προτύπου ώστε να μπορούν να συνδέσουν υπάρχοντα εξοπλισμό. Για πολλά χρόνια, μια θύρα συμβατή με το RS-232 ήταν το χαρακτηριστικό γνώρισμα για τις σειριακές επικοινωνίες, όπως οι συνδέσεις μέσω μόντεμ, σε πολλούς υπολογιστές. Παρέμεινε σε ευρεία χρήση μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1990, και παρότι έχει σε μεγάλο βαθμό αντικατασταθεί από άλλα πρότυπα διεπαφής σε προϊόντα υπολογιστών, χρησιμοποιείται ακόμη για να συνδέσει παρωχημένα περιφερειακά, βιομηχανικό εξοπλισμό (όπως βασισμένο σε PLCs), και θύρες κονσόλας.
Το πρότυπο έχει μετονομαστεί αρκετές φορές στη διάρκεια της ιστορίας του καθώς ο εγγυητής οργανισμός άλλαζε το όνομά του, και έχει γίνει γνωστό ως EIA RS 232, EIA 232, και πιο πρόσφατα TIA 232. Το πρότυπο συνεχίζει να αναθεωρείται και να αναβαθμίζεται από την EIA και από το 1988 από την ΤΙΑ. Η Αναθεώρηση C εκδόθηκε σε ένα έγγραφο τον Αύγουστο του 1969. Η Αναθεώρηση D εκδόθηκε το 1986. Η τρέχουσα αναθεώρηση είναι η TIA-232-F Interface Between Data Terminal Equipment and Data Circuit-Terminating Equipment Employing Serial Binary Data Interchange, η οποία εκδόθηκε το 1997. Αλλαγές από την Αναθεώρηση C, στον χρονισμό και σε λεπτομέρειες, αποσκοπούσαν στο να βελτιώσουν την αρμονική συνεργασία με το CCITT πρότυπο V.24, αλλά ο εξοπλισμός που έχει κατασκευαστεί με το τρέχον πρότυπο συνεργάζεται με παλαιότερες εκδόσεις.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός Κατηγορία:Πρότυπα υπολογιστών
ΗΒΗ Λουτράκι
To Ήβη-Λουτράκι είναι μια μάρκα φυσικού μεταλλικόύ νερού της Pepsico-HBH μιας θυγατρικής εταιρείας της Pepsi (Pepsico).
Μαύρη Λίστα
Ο όρος Μαύρη Λίστα μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άρθρα:
De Revolutionibus Orbium Coelestium
Το κυρίως έργο του Κοπέρνικου άρχιζε με το γράμμα του (νεκρού πλέον) αρχιεπισκόπου Καπύης, Καρδινάλιου Νικόλαου φον Σένμπεργκ που προαναφέρθηκε (βλ. προηγούμενη ενότητα). Στη συνέχεια, σε μία μακρά εισαγωγή, ο Κοπέρνικος αφιέρωνε το έργο στον Πάπα Παύλο Γ΄, εξηγώντας το κίνητρό του για τη συγγραφή του έργου ως σχετιζόμενο με την αδυναμία των παλαιότερων αστρονόμων να συμφωνήσουν πάνω σε μία επαρκή θεωρία των πλανητικών κινήσεων. Σημείωνε ότι εάν το δικό του σύστημα αύξανε την ακρίβεια των αστρονομικών προβλέψεων, τότε θα επέτρεπε στην Εκκλησία να αναπτύξει ένα ακριβέστερο ημερολόγιο. Την εποχή εκείνη, είχε θεωρηθεί αναγκαία μία τροποποίηση του Ιουλιανού Ημερολογίου, κάτι που αποτελούσε έναν από τους κύριους λόγους που η Εκκλησία χρηματοδοτούσε την αστρονομική έρευνα.
Τα 6 «βιβλία» του έργου ήταν τα εξής:
Ουσιαστικά παρουσιάζει την τροποποίηση της θεωρίας του Πτολεμαίου για μια κινούμενη Γη. Στο μοντέλο που παρουσιάζεται, το Σύμπαν αποτελείται από 8 ομόκεντρες σφαίρες. Η εξώτατη, όγδοη σφαίρα, ήταν πάλι η σφαίρα των απλανών αστέρων, αλλά τώρα ο Ήλιος είναι ακίνητος στο κέντρο. Οι 6 γνωστοί την εποχή του Κοπέρνικου πλανήτες περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο με τη σειρά που γνωρίζουμε και σήμερα, ενώ η Σελήνη περιφέρεται γύρω από τη Γη. Επιπλέον, η φαινομενική κίνηση του Ήλιου και των απλανών γύρω από τη Γη εξηγείται από την ημερήσια περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της. Ο Κοπέρνικος, ωστόσο, ακολουθώντας όπως φαίνεται τον Αρίσταρχο, δεν τόλμησε να εγκαταλείψει τις κυκλικές τροχιές (οι αληθινές τροχιές των πλανητών είναι ελλειπτικές), με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να διατηρήσει τους επίκυκλους του Πτολεμαίου. Παρά το γεγονός αυτό, η μεταπήδηση από ένα γεωκεντρικό στο ηλιοκεντρικό σύστημα ήταν από μόνη της πολύ σημαντική, καθώς δημιουργούσε σοβαρό ζήτημα σχετικώς με την αξιοπιστία του Αριστοτέλη, τον οποίο η δυτική Εκκλησία είχε αναγάγει σε αλάθητο.
Μάλιστα ο Κοπέρνικος έφτιαξε έναν πίνακα για το πόσο χρονικό διάστημα απαιτούνταν για κάθε πλανήτη, να κάνει έναν τέλειο κύκλο γύρω από τον ήλιο. Υπολόγισε ότι ο Ερμής χρειάζεται 87 ημέρες, η Αφροδίτη 224, η Γη 365, ο Άρης 1 έτος και 321 ημέρες, ο Δίας 11 έτη και ο Κρόνος 29 έτη. Αυτοί οι αριθμοί υπολογίστηκαν από τον Κοπέρνικο με τελείως πρωτόγονα όργανα, περίπου 100 χρόνια πριν από την ανακάλυψη του τηλεσκόπιου.
Είναι αξιοσημείωτο το ότι διασώζεται το χειρόγραφο του έργου, γραμμένο με το χέρι του ίδιου του Κοπέρνικου, πράγμα σπάνιο για επιστημονικό έργο εκείνης της εποχής. Στο χειρόγραφο, ο Κοπέρνικος γράφει καθαρά (ως άριστος γνώστης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας) ότι είχε διαβάσει τις απόψεις του Αρίσταρχου του Σάμιου, που έθετε τη Γη να περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο, αλλά και των Πυθαγόρειων φιλοσόφων, Φιλόλαου και Ικέτα. Τον τελευταίο μάλιστα τον γράφει λανθασμένα ως «Νικέτα-Νικήτα», από προσθήκη του «ν» του άρθρου (το-ν-Ικέτα). Το απόσπασμα όμως που αναφέρει και τα ονόματα των αρχαίων σοφών αφαιρέθηκε (διαγράφηκε) από τον πιστό φίλο του Κοπέρνικου, τον Τίντεμαν Γκίζε, πριν αυτός το παραδώσει στον εκδοτικό οίκο, με αποτέλεσμα οι πρώτες εκδόσεις του «De Revolutionibus» να τυπωθούν χωρίς αυτό. Το απόσπασμα εμφανίσθηκε στις μεταγενέστερες εκδόσεις του έργου, όταν πλέον το ηλιοκεντρικό σύστημα είχε αποδοθεί στον Κοπέρνικο.
Ο τίτλος του έργου είχε από μόνος του ιστορική επίδραση, αφού έδωσε το λατινικό όνομα revolutio (περιστροφή, περιφορά) σε κάθε αιφνίδια και θεμελιώδη μεταβολή στη σκέψη ή και στην κοινωνία (από όπου και το αγγλικό και γαλλικό revolution = επανάσταση).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της αστρονομίας Κατηγορία:Βιβλία αστρονομίας Κατηγορία:Νικόλαος Κοπέρνικος Κατηγορία:Βιβλία του 16ου αιώνα
ΗΒΗ Λουτράκι
Ιστορία
Η μάρκα Ήβη-Λουτράκι ξεκίνησε τη δεκαετία του '60 με την εξαγορά του εργηστασίου εμφιάλωσης του νερού της πηγής Καραντάνη στο Λουτράκι από τη βιομηχανία αναψυκτικών Ήβη-Παναγόπουλος. Το 1989 η εταιρεία εξαγοράστηκε από την πολυεθνική Pepsico, της οποίας ήταν ο αποκλειστικός συνεργάτης στην Ελλάδα από το 1973.Το 1995 το Ήβη-Λουτράκι είχε πάρει το διεθνές βραβείο ποιότητας I.Q.A. (International Quality Award).
Η Pepsico-HBH έκλεισε το εργοστάσιο τον Ιανουάριου 2013, ύστερα από μείωση των πωλήσεων της μάρκας κατά 60% την περίοδο 2009-2013 που επέφερε μεγάλες οικονομικές απώλειες.Ωστόσο το 2017 η εταιρία Λουτράκι επανήλθε δυναμικά στην αγορά.
Νερό Γερανείων
Το νερό προερχόταν από την πηγή Καταντάνη, στην οποία κατέληγε από τα Γεράνεια Όρη της Δυτικής Αττική. Κατά τη διαδρομή του στο βουνό, το νερό των Γερανείων φιλτράρεται με φυσικό τρόπο από τα διάφορα πετρώματα, διαδικασία στην οποία οφείλεται η περιεκτικότητά του σε ιχνοστοιχεία, μεταξύ των οποίων το σημαντικότερο είναι το μαγνήσιο, το οποίο βοηθά τη λειτουργία της καρδιάς, των νεύρων και των μυών και αυξάνει το μεταβολισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόσιμο νερό Κατηγορία:Νομός Κορινθίας
Σιδηροδρομικός Σταθμός Κορίνθου (παλαιός)
Ο παλαιός Σιδηροδρομικός Σταθμός Κορίνθου ήτας σιδηροδρομικός σταθμός στην Κόρινθο, επί των γραμμών Πειραιά - Πάτρας και Κορίνθου - Καλαμάτας. Ο σταθμός εγκαινιάστηκε το 1884. Στις 9 Ιουλίου 2007, ο σταθμός έπαυσε να λειτουργεί, καθώς αντικαταστάθηκε από τον νέο ομώνυμο σταθμό, ενώ ο παλαιός χρησιμοποιείται μόνο για εκδρομική λειτουργία.
Ιστορικό
Το κτήριο του σταθμού με τη σημερινή του μορφή κατασκευάστηκε το 1955. Ο αρχιτέκτονας που σχεδίασε το κτήριο ήταν ο Αντώνης Δραγούμης. Ο σταθμός κατασκευάστηκε σύμφωνα με τη γενική εικόνα της Κορίνθου την εποχή εκείνη. Έχει γίνει μέριμνα για την αντισεισμική λειτουργία του κτηρίου, ενώ υπάρχουν ζωγραφισμένα θέματα της μυθολογίας της περιοχής στις αίθουσες και το προστύλιο του σταθμού. Το συγκεκριμένο κτήριο είναι το μοναδικό της πόλης στο οποίο υπάρχουν εκτενείς αναφορές στην ιστορία της πόλης. Στο χώρο υπάρχουν επίσης αντλιοστάσια, μηχανοστάσιο και βοηθητικά κτήρια για τη λειτουργία του σταθμού. Κάποια από αυτά χρονολογούνται από το 1929 και άλλα από το 1916. Το κτήριο στη πρώτη του μορφή κατασκευάστηκε από την εταιρεία Σιδηροδρόμων Πειραιώς Αθηνών Πελοποννήσου.
Παραπομπές
Κορινθος Κορινθος Κορινθος Κορινθος
Αλλόσαυρος
Ο Αλλόσαυρος (Allosaurus) ήταν ένα είδος σαρκοφάγου δεινόσαυρου, μετρίου μεγέθους (περίπου 8 με 12 μέτρα) και βάρος 2 τόνους. / Ανήκε στην υποτάξη Θηριόποδα και έζησε 155 με 145 εκατομμύρια χρόνια πριν, στην Ιουρασική περίοδο. Κυνηγούσε σε αγέλες, ομάδες συγγενών Αλλόσαυρων έως 10 ατόμων. Η κορυφή του κεφαλιού του φέρεται να ήταν διακοσμημένη με ένα οστέινο εξόγκωμα ή μικρά κέρατα κατά μήκος του λαιμού.
Διατροφή και Κυνήγι. Ο Αλλόσαυρος καταδίωκε το θήραμά του για πολλή ώρα, και μπορούσε να διανύσει εύκολα αρκετά μεγάλες αποστάσεις. Συνήθως πλήγωνε το θήραμα στα πόδια για να μην μπορεί να τρέξει, μέχρι που αυτό έπεφτε εξαντλημένο κάτω. Ενδείξεις από έρευνες έδειξαν ότι το δάγκωμα του Αλλόσαυρου ήταν πιο αδύναμο και από του λιονταριού, παρ'όλα αυτά η κάτω σιαγόνα μπορούσε να ανοίξει σε μεγάλο βαθμό έτσι οι παλαιοντολόγοι πιστεύουν ότι ο Αλλόσαυρος χρησιμοποιούσε το σαγόνι του σαν τσεκούρι. Τα πιο συχνά θηράματα γι' αυτόν ήταν οι Διπλόδοκοι, οι Ιγκουανόδοντες όπως ο Καμπτόσαυρος οι Στεγόσαυροι, μικρότερα Θηριόποδα και Ορνιθόποδα.
Ο Αλλόσαυρος ήταν ένα αρπακτικό που εξαπλώθηκε σε πολλές ηπείρους. Απολιθώματά του έχουν Βρεθεί στη Βόρεια Αμερική, στην Ευρώπη και στη Νότια Αφρική.
Κατηγορία:Αλλοσαυρίδες Κατηγορία:Σύμβολα της Γιούτα
Μάχη του Μποβ
Η Μάχη του Μποβ (γερμανικά: Μπάου) ήταν μάχη μεταξύ στρατευμάτων τα οποία μάχονταν για λογαριασμό του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και στρατευμάτων της Δανίας, η οποία έλαβε χώρα στις 9 Απριλίου 1848 στην περιοχή του Φλένσμποργκ της Δανίας, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Σλέσβιχ. Η συγκεκριμένη μάχη αποτέλεσε την πρώτη του Πρώτου Πολέμου του Σλέσβιχ, ενώ είχε νικηφόρα έκβαση για τη Δανία.