cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παράγοντας Λόρεντζ
Εμφανίσεις του παράγοντα
Με χρήση της διατήρησης της ορμής και της ενέργειας οδηγούμαστε στα εξής αποτελέσματα:
Βρωμαιθανικό οξύ
Παραγωγή
Αυτή η ένωση παρασκευάζεται (συνήθως) με βρωμίωση του αιθανικού οξέος:
Παράγοντας Λόρεντζ
Εναλλακτικές αναπαραστάσεις
Υπάρχουν και διαφορετικές παραστάσεις του παράγοντα, εκτός από τον αρχικό ορισμό με την ταχύτητα v. Όπως με την ορμή και με τον παράγοντα ταχύτητας φ (rapidity).
Βρωμαιθανικό οξύ
Παραγωγή
Μια παραλαγή της παραπάνω αντίδρασης αποτελεί η διεργασία Χελλ-Βόλχαρντ-Ζελίνσκυ (Hell-Volhard-Zelinsky process):
Παράγοντας Λόρεντζ
Ορμή
Λύνοντας τη σχετικιστική ορμή προς τον γ οδηγούμαστε στην:
Βρωμαιθανικό οξύ
Aναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις βρωμίου Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:C2
Παράγοντας Λόρεντζ
Ορμή
Αυτή η μορφή, αν και χρησιμοποιείται σπάνια, εμφανίζεται στην κατανομή Μάξγουελ–Juttner.
Παράγοντας ταχύτητας φ (rapidity)
Εφαρμόζοντας το ορισμό του παράγοντας ταχύτητας φ (rapidity) στην υπερβολική γωνία φ:
προκύπτει ο παράγοντας γ:
Ανάπτυξη σειρών (ταχύτητα)
Η προσέγγιση γ ≈ 1 + 1/2 β2 χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό σχετικιστικών φαινομένων σε μικρές ταχύτητες. Έχει σφάλμα 1% για ταχύτητες v < 0.4 c (v < 120,000 km/s), και σφάλμα 0.1% για ταχύτητες v < 0.22 c (v < 66,000 km/s).
Οι προσεγγίσεις της παραπάνω σειράς, βοηθάει τους φυσικούς να αποδείξουν ότι η ειδική θεωρία της σχετικότητας ανάγεται σε Νευτώνια μηχανική σε χαμηλές ταχύτητες.
Για γ ≈ 1 μετατρέπονται στις κλασικές σχέσεις της Νευτώνιας μηχανικής:
Ραβίν, Γρενάδα
Το Ραβίν (Ravine) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Περιβόλια Ηλείας
Τα Περιβόλια είναι ορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 640 μέτρα.
Δήμος Αρατσίνοβο
Ο Δήμος Αρατσίνοβο (Арачиново, Haraçinë) είναι δήμος στο βόρειο μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Σκοπίων. Αρατσίνοβο ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Αρατσίνοβο.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Αρατσίνοβο συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Σκοπίων
Sonne (ερευνητικό πλοίο, 1969)
Τo SONNE ήταν γερμανικό ερευνητικό πλοίο της εταιρίας RF Forschungsschiffahrt με λιμένα το Μπρέμερχάφεν. Οι εργασίες του πλοίου συντονίστηκαν από το Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Γεωεπιστημών και Φυσικών Πόρων (BGR). Το πλοίο έπλευσεε όλους τους ωκεανούς ως μέρος γεωεπιστημονικών έργων, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί κυρίως στον Ειρηνικό Ωκεανό και τον Ινδικό Ωκεανό τα τελευταία χρόνια. Η χρηματιφότηση των ερευνητικών αποστολών γινόταν κατοπιν αυτήσεως από το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Παιδείας και Έρευνας (BMBF). Μέχρι το τέλος του 2005, το SONNE είχε πραγματοποιήσει περίπου 200 αποστολές, στις οποίες χρησιμοποιήθηκε κυρίως από θαλάσσια ερευνητικά ινστιτούτα και πανεπιστήμια στη Γερμανία. Μετά τον παροπλισμό του ανέλαβε υπηρεσία το ομόνυμο SONNE. Αγοράστηκε το 2016 από την Αργεντινή και μετονομάστηκε σε Austral.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Ερευνητικά πλοία
Γρηγόριος Κωνσταντάς
Ο Γρηγόριος Κωνσταντάς (Μηλιές Πηλίου,1758 – Μηλιές Πηλίου, 1844) ήταν Έλληνας λόγιος, δάσκαλος και ιεροδιάκονος. Υπήρξε σημαντική προσωπικότητα στο προεπαναστατικό κίνημα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 και ίδρυσε τη Σχολή των Μηλεών Πηλίου. Διετέλεσε Έφορος της Παιδείας (1824-1828) και διορισμένος από τον Καποδίστρια στέλεχος του Ορφανοτροφείου της Αίγινας (1828-1834).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 1758 στις Μηλιές Πηλίου. Οι γονείς του, ο Ευστάθιος Κωνσταντάς και η Συρήνω το γένος Φιλιππίδη, ήταν αγρότες που δούλευαν ως ζευγίτες σε οθωμανικά τσιφλίκια. Ο Γρηγόριος Κωνσταντάς έμαθε τα πρώτα γράμματα στη γενέτειρά του από τον καλόγερο Άνθιμο Πανταζή. Το 1778, υπηρέτησε ως ιεροδιάκονος στην Επισκοπή Σκοπέλου, μετονομασθείς από Γεώργιος σε Γρηγόριο. Διατήρησε την ιεροσύνη μέχρι το τέλος της ζωής του, αλλά δεν χειροτονήθηκε ιερέας. Μετά τη Σκόπελο, επισκέφτηκε τον Άθω, τη Χίο και την Κωνσταντινούπολη, όπου για μικρό χρονικό διάστημα εργάστηκε ως οικοδιδάσκαλος, ενώ τελικά η περιήγηση αυτή κατέληξε το 1780 στο Βουκουρέστι.
Σπουδές: Βουκουρέστι, Χάλε, Βιέννη (1780-1794)
Στο Βουκουρέστι, μαθήτευσε στην Ηγεμονική Ακαδημία του Βουκουρεστίου, όπου παρακολούθησε τις παραδόσεις του Νεόφυτου Καυσοκαλυβίτη και διδάχθηκε θρησκευτικά κείμενα, τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, καθώς και άλλα εγκύκλια μαθήματα. Εκεί, συναντήθηκε και με τον εξάδελφό του, τον Δανιήλ Φιλιππίδη. Οι δύο εντάχθηκαν στον κύκλο του  Δημητρίου Καταρτζή. Ο Καταρτζής, που θεωρείται κορυφαία μορφή του νεοελληνικού διαφωτισμού, ήταν ένθερμος ζηλωτής της δημοτικής και επηρέασε τα δυο ξαδέλφια, διδάσκοντάς τους τις αρχές του Διαφωτισμού, ενώ συνήθιζε να τους αποκαλεί «Δημητριείς». Μετά το θάνατο του Νεόφυτου Καυσοκαλυβίτη, επί ηγεμονίας Μαυρογένους, με πρόταση του επισκόπου Ριμνίκου Φιλάρετου, ο Κωνσταντάς διορίστηκε αρχικά διδάσκαλος της ελληνικής και λίγο αργότερα σχολάρχης στην Ηγεμονική Ακαδημία. Όμως το 1787, λίγο μετά την κήρυξη του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1787-1792) αναγκάσθηκε να παραιτηθεί και λόγω του φόβου  των πολεμικών γεγονότων, αλλά και λόγω των προβλημάτων της υγείας του, καθώς έπασχε από φυματίωση. Αναζητώντας περιοχές με καλύτερο κλίμα μετακόμισε στη Στεφανούπολη της Τρανσυλβανίας (σήμερα Μπρασόβ). Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Βιέννη, όπου τα επόμενα δύο χρόνια, παρέδιδε μαθήματα σε παιδιά Ελλήνων εμπόρων. Ταυτόχρονα μάθαινε ξένες γλώσσες και διεύρυνε την επιστημονική του κατάρτιση. Τον ίδιο καιρό, συνεργάσθηκε με τον εξάδελφό του Δανιήλ Φιλιππίδη στη συγγραφή της «Γεωγραφίας Νεωτερικής», σημαντικό βιβλίο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, που εκδόθηκε το 1791. Συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο της Χάλε στην Πρωσία, όπου διδάχθηκε φιλοσοφία, μαθηματικά και φυσικές επιστήμες. Επανήλθε στη Βιέννη για να ασχοληθεί με την έκδοση των "Επιστολών του Συνεσίου" (1792). Καθώς όμως τα προβλήματα της υγείας του εξακολουθούσαν να τον βασανίζουν, και παρουσίασε συχνές αιμοπτύσεις, το 1794 μεταβαίνει στην Πάδοβα, όπου έμεινε για μικρό χρονικό διάστημα, πριν επιστρέψει στη γενέτειρά του, μέσω Κέρκυρας και  Ιωαννίνων.
Δάσκαλος στα Αμπελάκια-Συγγραφή βιβλίων(1794-1806)
Ευρισκόμενος στις Μηλιές του έγινε πρόταση, την οποία αποδέχθηκε, να διδάξει στα  Αμπελάκια. Εκεί έμεινε οκτώ χρόνια. Δίδαξε μαθηματικά, φιλοσοφία και αρχαία ελληνικά, ενώ επέμενε στην απαραίτητη εκμάθηση μιας τουλάχιστον ξένης γλώσσας, διδάσκοντας και τα ιταλικά. Κατά την παραμονή του στα Αμπελάκια, παράλληλα με τα διδακτικά του καθήκοντα, ασχολείται με τη συγγραφή, μετάφραση και έκδοση βιβλίων. Το 1800, εκδίδει το «Φιλοθέου Πάρεργα» του Νικολάου Μαυροκορδάτου, με πρόλογο γραμμένο στα Αμπελάκια στις 16 Απριλίου 1800. Το 1802 ο Κωνσταντάς μεταβαίνει στη Βενετία, προκειμένου να επιμεληθεί της έκδοσης σε τέσσερις τόμους του βιβλίου του Francesco Soave, «Στοιχεία της Φιλοσοφίας», το οποίο είχε μεταφράσει ο ίδιος και τυπώθηκε το 1804. Δύο χρόνια αργότερα, το 1806, τυπώθηκε στη Βιέννη και το βιβλίο του Γάλλου αββά Millot «Γενική Ιστορία», μεταφρασμένο επίσης από τον ίδιο.
Κωνσταντινούπολη- Σχολή των Μηλεών(1807-1821)
Το 1807 ο Κωνσταντάς επιστρέφει στην πατρίδα του και από εκεί μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρέμεινε από το 1809 μέχρι το 1812, εργαζόμενος ως δάσκαλος του ανεψιού του μητροπολίτου Εφέσου. Όμως το 1811 πέθανε στις Μηλιές ο δάσκαλός του, ο Άνθιμος Πανταζής, ο οποίος του κληροδότησε την ιδιοκτησία του σχολείου. Παρόλο ότι εκείνη την εποχή ο Κωνσταντάς είχε δεχθεί προτάσεις τόσο από τον λόρδο Guilford να διδάξει στην Ιόνιο Ακαδημία, όσο και να αναλάβει τη διεύθυνση της Πατριαρχικής Σχολής της Ξηροκρήνης, εκείνος προτίμησε να επιστρέψει στις Μηλιές και να διδάξει στον τόπο του. Προηγουμένως όμως εξασφάλισε από το Πατριαρχείο ένα σιγίλιο, ώστε η Σχολή να λειτουργεί ως Πατριαρχική. Μαζί με τον συμπατριώτη και συγγενή του, τον Άνθιμο Γαζή, και με τη φιλοδοξία να μετατρέψουν τη σχολή σε ανώτατο εκπαιδευτήριο, την 1η Ιουλίου του 1814 συνυπέγραψαν ένα υποσχετικό, το οποίο προέβλεπε ότι θα συνεισέφεραν όχι μόνο την προσωπική τους εργασία, αλλά και από 500 χρυσά νομίσματα ο καθένας, ώστε να υλοποιηθεί η κοινή τους προσπάθεια σε νεόκτιστο κτίριο. Το κτίριο κτίσθηκε με την επίβλεψη του Κωνσταντά, ενώ ο ίδιος είχε ήδη αρχίσει να διδάσκει δωρεάν. Με έμβλημα το «Ψυχής άκος» (θεραπεία ψυχής) στην είσοδο της πλούσιας βιβλιοθήκης της Σχολής,  η Σχολή των Μηλεών απέκτησε γρήγορα φήμη σημαντικού εκπαιδευτικού κέντρου. Τα διασωθέντα βιβλία της Σχολής αποτελούν τον πυρήνα της σημερινής  Δημόσιας Βιβλιοθήκης Μηλεών Μαγνησίας. Όταν, το 1817 ο Γαζής έφθασε από τη Βιέννη στις Μηλιές, το κτίριο είχε ολοκληρωθεί και λειτουργούσε. Ο Γαζής δίδαξε στη Σχολή μέχρι το 1821, ενώ ταυτόχρονα αφιέρωνε πολύ χρόνο και στην προπαρασκευή της ελληνικής επανάστασης.
Επιστροφή στις Μηλιές (1834-1844)
Τρία χρόνια μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, στα οποία ο Κωνσταντάς κατέβαλε απέλπιδες προσπάθειες για να συνεχισθεί η λειτουργία του Ορφανοτροφείου, μέχρι που συνάντησε και τον Όθωνα για αυτό το σκοπό, συνειδητοποίησε ότι η κυβέρνηση είχε αποφασίσει το κλείσιμο του Ορφανοτροφείου. Παραγκωνισμένος από τη διοίκηση του Όθωνα, συκοφαντημένος από τοπικούς παράγοντες και απογοητευμένος από τη μη αναγνώριση της προσφοράς του, αναγκάσθηκε να αναχωρήσει προς την τουρκοκρατούμενη τότε γενέτειρά του. Εκεί, εκτός των διδακτικών καθηκόντων του, ως επίτροπος του Μητροπολίτη Δημητριάδος στις Μηλιές, ανέλαβε και την επίλυση διαφορών οικογενειακού δικαίου. Αφοσιωμένος στο σημαντικότερο για τη ζωή του έργο, συνέχισε να διδάσκει πάντοτε αμισθί μέχρι το θάνατό του, στις 6 Αυγούστου 1844. Με τον θάνατό του, σταμάτησε να λειτουργεί και η Μηλιώτικη Σχολή.
Επίλογος
Διαπρεπής λόγιος, αλλά κυρίως δάσκαλος, ο Γρηγόριος Κωνσταντάς επιχείρησε να αναδείξει τη γενέτειρά του, τις Μηλιές Πηλίου, σε ελληνόφωνο εκπαιδευτικό κέντρο του καιρού του. Ανέπτυξε συγγραφική και εκδοτική δραστηριότητα, συμμετέχοντας ενεργά στην κοινή προσπάθεια πολλών εκ των συγχρόνων του Ελλήνων λογίων για την πνευματική πρόοδο της Πατρίδος. Υπηρέτησε την ιδέα ότι η Παιδεία μπορεί να αλλάξει τον άνθρωπο και την κοινωνία. Οι πολεμικές και κατόπιν οι πολιτικές συνθήκες δεν επέτρεψαν στον Κωνσταντά να ολοκληρώσει το εκπαιδευτικό του έργο και να αφήσει στην ιστορία το αποτύπωμά του ως εκσυγχρονιστής της εκπαίδευσης, όπως θα το επιθυμούσε και είχε τις ικανότητες να το επιτύχει. Εν τούτοις, πέραν από το πρωτοποριακό συγγραφικό και εκδοτικό του έργο, έδωσε λαμπρό παράδειγμα ανιδιοτελούς προσήλωσης στα ιδανικά του, συνέπειας, ταπεινοφροσύνης και φιλοπατρίας.
Εργογραφία
Η Γεωγραφία Νεωτερική (Βιέννη, 1791) συγγράφηκε μαζί με τον Δανιήλ Φιλιππίδη. Στο τρίτομο αυτό έργο, του οποίου τελικά μόνο ο πρώτος τόμος τυπώθηκε, επιχειρείται μια ανθρωπογεωγραφική περιγραφή των τότε Ευρωπαϊκών κρατών, σε γλώσσα απλοελληνική. Η "Γεωγραφία" αποτελεί ένα από τα πλέον καινοτόμα κείμενα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, χάρη τόσο στην πρωτοποριακή παράθεση των εμπειριών των ιδίων των συγγραφέων, που επέτυχαν να περιγράψουν τη σύγχρονή τους στιγμή του Ελληνισμού, όσο και στη βιβλιογραφική χρησιμοποίηση των καλύτερων ευρωπαϊκών εγχειριδίων. Το νεωτερικό πνεύμα της Γεωγραφίας εκφραζόταν επίσης και από τη χρήση μιας ζωντανής γλώσσας. Πάντως, η γλωσσική μορφή του έργου προκάλεσε αρνητικά σχόλια πολλών, μεταξύ των οποίων του Κοραή, αλλά  ακόμη και του δασκάλου των Δημητριέων, του  Δημητρίου Καταρτζή. Σήμερα όμως η πρωτοποριακή αυτή γλώσσα αναγνωρίζεται ως «θαυμάσιο επίτευγμα πηγαίας «φυσικής» δημοτικής», και θεωρείται ότι αποτελεί εξαιρετική αποτύπωση της τότε καθομιλουμένης.
Ο Συνέσιος, που έζησε από το 370 ως το 412, στην Κυρήνη της Βόρειας Αφρικής ήταν φιλόσοφος και υπήρξε μαθητής της Υπατίας στην Αλεξάνδρεια. Λίγο πριν το θάνατό του, χειροτονήθηκε επίσκοπος Πτολεμαΐδας. Έγραψε πολλές επιστολές, στις οποίες εκφράζει και τις φιλοσοφικές του σκέψεις. Προσπάθησε να συνδυάσει τη νεοπλατωνική φιλοσοφία με τη χριστιανική διδασκαλία.
Ο Κωνσταντάς αντέγραψε το κείμενο από χειρόγραφο που βρέθηκε στο Βουκουρέστι. Το κείμενο είναι γραμμένο σε αρχαΐζουσα γλώσσα και σε παρόμοια γλώσσα συνέταξε και ο Κωνσταντάς τον πρόλογό του. Ο συγγραφέας Νικόλαος Μαυροκορδάτος (1670-1730) ήταν Φαναριώτης λόγιος και ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας. Το βιβλίο του, «Φιλοθέου πάρεργα», που δημοσιεύτηκε 70 χρόνια μετά το θάνατο του συγγραφέα, θεωρείται πρόδρομο έργο του νεοελληνικού Διαφωτισμού και «η πρώτη νεοελληνική απόπειρα συγγραφής μυθιστορήματος» των νεότερων χρόνων.
Το τετράτομο έργο του Fr.Soave μετέφρασε ο Κωνσταντάς από τα Ιταλικά, ο οποίος και προσέθεσε δικά του πρωτότυπα σχόλια. Είναι αφιερωμένο στον Κωνσταντίνο Υψηλάντη, ηγεμόνα πάσης Ουγγροβλαχίας (1802-1806). Η ύλη περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, Διαλεκτική, Ψυχολογία, Οντολογία, Κοσμολογία και Φυσική Θεολογία.
Το έργο του Γάλλου αββά Μιλιότ, που εκδόθηκε σε δύο τόμους, μεταφράσθηκε από τα Γαλλικά στην καθομιλουμένη Ελληνική από τον Κωνσταντά με τη συνεργασία ενός φίλου του, Ζήση Κάβρα, ιατρού από τα Αμπελάκια. Το έργο αυτό είναι εκλαϊκευτικό της Ιστορίας και προοριζόταν στο να χρησιμοποιηθεί ως διδακτικό βοήθημα για τη μόρφωση των νέων.
Σημειώσεις
<references group="Σ"/>
Επαρχία της Σιένα
Η επαρχία της Σιένα (ιταλικά: Provincia di Siena) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Τοσκάνης στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.821 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 260.882 κατοίκους (2005). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη της Σιένα (Siena). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 36 δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Φλωρεντίας, βορειοανατολικά με την επαρχία του Αρέτσο, ανατολικά με την περιφέρεια της Ούμπρια (επαρχία της Περούτζια και επαρχία του Τέρνι), νότια με την περιφέρεια του Λάτιου (επαρχία του Βιτέρμπο) και την επαρχία του Γκροσσέτο και τέλος, δυτικά με την επαρχία της Πίζας.
Ιστορία
Η επαρχία της Σιένα οφείλει την προέλευσή της στην περιοχή της «Δημοκρατίας της Σιένα», που ήλεγχε την περιοχή καθώς επίσης και μέρος της σημερινής επαρχίας του Γκροσέτο, από τα μέσα του 1100 ως την κατάλυσή της το 1559. Η σημερινή έκτασή της προέρχεται από το ομώνυμο διαμέρισμα του Μεγάλου Δουκάτου της Τοσκάνης. Το 1860 ενσωματώθηκαν στην επαρχία ακόμα έξι δήμοι της επαρχίας του Γκροσέτο (Σαρτεάνο, Τσετόνα, Κιαντσιάνο Τέρμε, Σιναλούνγκα, Τορίτα ντι Σιένα, Κιούζι) και δημιούργησαν τη σημερινή επαρχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιενα
Ροδινά Ηλείας
Τα Ροδινά είναι χωριό του Νομού Ηλείας. Αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ζαχάρως. Βρίσκεται 44 χλμ νοτιοανατολικά του Πύργου, στις δυτικές υπώρειες του Όρους Μίνθη, σε υψόμετρο 360 μέτρα. Ο πληθυσμός του είναι 176 κάτοικοι. Το παλαιότερο όνομα του οικισμού ήταν Γολέμη.
Τα Ροδινά είναι επίσης η πατρίδα του γνωστού ράπερ Ο Μικρός Νικόλας (Νίκος Αλεξανδρόπουλος)
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Heavy metal
Το heavy metal (χέβι μετάλ, αναφέρεται και ως metal ή μέταλ) είναι υποείδος της ροκ μουσικής. Αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τις αρχές 1970 και ρίζες τoυ εφορμούν από τη μπλουζ και το ψυχεδελικό ροκ. Τα μουσικά σχήματα που θεωρούνται ιδρυτές του heavy metal δημιούργησαν ένα βαρύ ήχο εστιασμένο στην κιθάρα, το μπάσο και τα ντραμς, έχοντας ως χαρακτηριστικό την έντονη παραμόρφωση στον ήχο της ηλεκτρικής κιθάρας καθώς και τα γρήγορα σόλο. Ο οδηγός κριτικής AllMusic αναφέρει χαρακτηριστικά πως «από τις μυριάδες μορφές ροκ εντ ρολ, το heavy metal είναι το πιο ακραίο στην ένταση, αρρενωπότητα και θεατρικότητα». Το heavy metal απαντά οπαδούς σε όλο τον πλανήτη. Τα πρώτα συγκροτήματα του όπως οι Black Sabbath προσελκύουν ακόμα και σήμερα ένα ευρύ κοινό. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι Judas Priest, οι Iron Maiden και πολλά άλλα συγκροτήματα, εξέλιξαν περισσότερο το υποείδος, περιορίζοντας ή και αφαιρώντας τα μπλουζ στοιχεία, ενώ το New Wave of British Heavy Metal (Νέο Κύμα του Βρετανικού heavy metal) ακολούθησε τον ίδιο δρόμο, δίνοντας στη μουσική punk rock χροιά και μεγαλύτερη έμφαση στην ταχύτητα.
Το heavy metal έγινε ευρύτερα γνωστό τη δεκαετία του 1980, κατά την οποία αναπτύχθηκαν πολλά από τα υπάρχοντα στυλ του. Εναλλαγές πιο ακραίες περιορίστηκαν τότε στην underground μουσική σκηνή, άλλες πάλι όπως το glam metal και το thrash metal γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Μέχρι σήμερα, αρκετά στυλ διεύρυναν την heavy metal μουσική.
Χαρακτηριστικά
Το heavy metal παραδοσιακά χαρακτηρίζεται από τον δυνατό, παραμορφωμένο ήχο της ηλεκτρικής κιθάρας, τους εμφατικούς ρυθμούς, τον πυκνό ήχο μπάσου και την έντονη χρήση των ντραμς.
Η ηλεκτρική κιθάρα και η ηχητική ένταση και παραμόρφωση που της αποδίδει ο ενισχυτής αποτελεί βασικό στοιχείο στο heavy metal. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 κάποια γνωστά συγκροτήματα άρχισαν να χρησιμοποιούν πλέον δύο κιθάρες στις συνθέσεις τους. Πρωτοπόρα συγκροτήματα όπως οι Judas Priest και οι Iron Maiden ακολούθησαν αυτή την τακτική διατηρώντας τη μια κιθάρα για τον ρυθμό και την άλλη για οδηγό και σόλο. Το σόλο της κιθάρας αποτελεί κεντρικό και σημαντικό στοιχείο μιας heavy metal σύνθεσης. left|thumb|250px|Οι Black Sabbath το 1999 Οι τραγουδιστές της metal παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ως προς το ύφος με το οποίο τραγουδούν. Από την μεγάλης έκτασης και θεατρικότητας φωνή του Ρομπ Χάλφορντ των Judas Priest και του Μπρους Ντίκινσον των Iron Maiden έως την επιτηδευμένα τραχιά φωνή του τραγουδιστή των Motörhead Lemmy και του Τζέιμς Χέτφιλντ των Metallica στην γρυλιστή φωνή του Ράντι Μπλάιθ των Lamb of God και του Τόμας Λίντμπεργκ των At the Gates.
Το μπάσο παρέχει τις χαμηλές συχνότητες, στοιχείο που προσφέρει την απαραίτητη βαρύτητα που χαρακτηρίζει το μουσικό και ηχητικό ύφος του είδους. Το μπάσο όπως και η κιθάρα ενδέχεται να έχει υποστεί παραμόρφωση στον ήχο του. Το μπάσο στις heavy metal συνθέσεις εκτελείται κυρίως με τα δάχτυλα ή με πένα και σπανιότερα με τεχνικές όπως το "slapping", παράγοντας ένα πιο μεσίσυχνο (middle) ήχο και παρέχοντας μεγαλύτερη ελευθερία στον μπασίστα να συμμετέχει με σόλο. Το σετ των τυμπάνων είναι συνήθως ογκωδέστερο σε σύγκριση με άλλα παρακλάδια της ροκ.
Στις ζωντανές εμφανίσεις, η συνολική ένταση του ήχου αποτελεί εκ των σημαντικότερων στοιχείων. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Τζίμι Χέντριξ και των The Who, οι οποίοι ήταν και οι πρώτοι οι οποίοι χρησιμοποίησαν δύο κάσες (δίκαση) ή πετάλια (διπέταλο) στα ντραμς, και που χαρακτηρίζονται ως "Το πιο δυνατό (σε ένταση) συγκρότημα στον κόσμο" στο Βιβλίο Γκίνες, τα πρώτα heavy metal συγκροτήματα ανέβασαν υψηλά τον πήχη. Ο Τόνι Αϊόμι (κιθαρίστας των Black Sabbath) είναι ανάμεσα στους πολλούς που υπέστησαν μερική απώλεια της ακοής λόγω της δυνατής έντασης.
Χάρυ Τρούμαν
Ο '''Χάρυ Σ. Τρούμαν' (αγγλικά: Harry S. Truman'', 8 Μαΐου 1884 – 26 Δεκεμβρίου 1972) ήταν Αμερικανός πολιτικός, που υπηρέτησε ως 33ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 1945 έως το 1953. Επίσης, υπηρέτησε ως 34ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 1945, υπό τον πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούζβελτ.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Μιζούρι, από το 1935 έως το 1945. Εργάστηκε ως δικαστής στην κομητεία Τζάκσον του Μιζούρι (1923–1935).
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1884 στο Λαμάρ της πολιτείας Μιζούρι των Ηνωμένων Πολιτειών. Ήταν γιος ζωέμπορου μουλαριών γόνου Άγγλων μεταναστών που εγκαταστάθηκαν στην Αμερική το 1666. Ολοκληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές το 1901 δεν συνέχισε ανώτερες σπουδές λόγω οικονομικών προβλημάτων. Επίσης λόγω προβλημάτων όρασης δεν κατάφερε να εισέλθει στη στρατιωτική Ακαδημία του Γουέστ Πόιντ. Αρχικά εργάσθηκε ως φύλακας σιδηροδρομικών διαβάσεων και τραπεζικός υπάλληλος στην πόλη που διέμενε και στη συνέχεια ανέλαβε τη διαχείριση του αγροκτήματος 600 στρεμμάτων της γιαγιάς του στο Γκράντβιου. Κάποιες επιχειρηματικές προσπάθειες που έκανε ως συνέταιρος σε ορυχείο μολύβδου το 1915 και σε πετρελαϊκές έρευνες τον επόμενο χρόνο απέτυχαν και οι δύο.
Συμμετέχοντας στη συνέχεια στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο διακρίθηκε ως λοχαγός πυροβολικού στο μέτωπο της Γαλλίας, κυρίως σε ηγετικές ικανότητες. Μετά τη λήξη του πολέμου, στις 28 Ιουνίου του 1919, νυμφεύτηκε την παιδική του φίλη Ελισάβετ Γουάλας. Την ίδια εποχή εργάστηκε ως συνέταιρος σε εμπορικό κατάστημα ανδρικών ενδυμάτων που σύντομα όμως έκλεισε λόγω χρεών. Στη δύσκολη εκείνη κατάσταση ανέλαβε να βοηθήσει τον Χ. Τρούμαν ο Τόμας Πέντεργκαστ (Τomas Pendergast), επιφανής κομματάρχης των Δημοκρατικών της κομητείας του Τζάκσον, ο επιλεγόμενος «Αφεντικό Τομ», ο οποίος και τον εισήγαγε στον πολιτικό χώρο με συνέπεια το 1922 ο Τρούμαν να κερδίσει την έδρα του δικαστή της εν λόγω κομητείας.
Δύο χρόνια αργότερα οι Δημοκρατικοί αντίπαλοι του Πέτεργκαστ συνεργάστηκαν με την Κου-Κλουξ-Κλαν όπου στις εκλογές αυτές ο Χ. Τρούμαν ηττήθηκε. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Τρούμαν αναγκάστηκε να εργαστεί πουλώντας συνδρομές της Λέσχης Αυτοκινήτου του Κάνσας Σίτυ και παράλληλα άρχισε να παρακολουθεί νυκτερινά μαθήματα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κάνσας, που όμως εγκατέλειψε. Όταν μια πολιτειακή τράπεζα στο Ένγκλγουντ πτώχευσε, ο μέτοχος σ΄ αυτή Χ. Τρούμαν κατάφερε να δημιουργήσει την Εταιρεία Κοινοτικών Αποταμιεύσεων και Δανείων στο Ιντεπέντενς. Το γεγονός αυτό απετέλεσε και την πρώτη επιχειρηματική επιτυχία του, που αναγνωρίστηκε και από τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Στις εκλογές του 1926, με τη βοήθεια του μηχανισμού του «αφεντικού Τομ», ανέλαβε πρόεδρος του κομητειακού δικαστηρίου. Κατά την οκταετή περίοδο που ακολούθησε ο Χ. Τρούμαν επέδειξε ιδιαίτερο έργο κερδίζοντας την εμπιστοσύνη τόσο των Δημοκρατικών όσο και των Ρεπουμπλικάνων. Στο μεταξύ ο μηχανισμός του Πέντεργκαστ είχε γίνει παντοδύναμος σε όλη την πολιτεία καθορίζοντας αυτός τους εκπροσώπους΄ακόμα και στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Συνέπεια αυτού ήταν να εκδηλωθούν τραμπουκισμοί και έντονες αντιπαραθέσεις που οδήγησαν τους πρώτους τρεις υποψηφίους από φόβο σε παραίτηση. Τότε ο Τρούμαν, ως τέταρτος στην επιλογή του Πέτεργκαστ, έχοντας ολοκληρώσει δύο θητείες, αποδέχθηκε την προσφορά και ακολούθως εξελέγη αντιπρόσωπος στη Γερουσία.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1934 εξελέγη γερουσιαστής με την υποστήριξη του Δημοκρατικού Κόμματος και το 1944 αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. Ο Τρούμαν ήταν πρόεδρος επιτροπής αμυντικών εξόδων, η οποία στιγμάτισε και καταδίωξε μεγάλους βιομηχάνους που χειρίζονταν τις πολεμικές δαπάνες με ύποπτο τρόπο, είχε δε αποκαλέσει έναν από αυτούς ληστή χειρότερο και απ' τον Τζέσε Τζέιμς, θρυλικό ληστή τραίνων της άγριας Δύσης. Αυτός φαίνεται να ήταν ένας από τους λόγους που επελέγη για αντιπρόεδρος. Έτσι, ο Τρούμαν, αν και ένας άσημος γερουσιαστής του Νότου, δημιούργησε γρήγορα τη φήμη ενός αδέκαστου προσώπου.
Λεωνίδας Πετιμεζάς
Ο Λεωνίδας Πετιμεζάς (1825 - 1897) ήταν πολιτικός.
Χάρυ Τρούμαν
Πολιτική σταδιοδρομία
Παρόλα αυτά, ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ δεν του εμπιστεύθηκε κανένα ρόλο στη θητεία του ως αντιπροέδρου και οι προεδρικοί σύμβουλοι τον αγνοούσαν επιδεικτικά. Τον επόμενο χρόνο αντικατέστησε στον προεδρικό θώκο τον Ρούζβελτ, ύστερα από τον αιφνίδιο θάνατο του τελευταίου και μόνο τότε πληροφορήθηκε τις τελευταίες πολεμικές εξελίξεις, όπως και την ύπαρξη της ατομικής βόμβας. Ουσιαστικά είναι ο Πρόεδρος που θα τερματίσει τον πόλεμο, αποφασίζοντας τη ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, θα διεξάγει τις διαπραγματεύσεις για την μεταπολεμική Ευρώπη, θα ξεκινήσει την εμπλοκή των ΗΠΑ στη σύρραξη της Κορέας, θα ιδρύσει το ΝΑΤΟ και θα αποφασίσει την υποστήριξη στη δημιουργία του Ισραηλινού κράτους. Το 1948 επανεξελέγη πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, νικώντας τον υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Τόμας Ντιούι, παρόλο που ο αμερικανικός τύπος θεωρούσε ότι δεν θα επανεκλεγεί. Η εκλογική του δύναμη προήλθε κυρίως από τα λαϊκά στρώματα, που εμπιστεύονταν μια πλέον φιλολαϊκή αντιμετώπιση από τους Δημοκρατικούς, έχοντας ακόμα ζωντανές τις μνήμες της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929, την οποία ανέτρεψε η πολιτική Ρούζβελτ στον Μεσοπόλεμο.
Λεωνίδας Πετιμεζάς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Σουδενά Καλαβρύτων και ήταν γιος του Νικολάου Πετιμεζά, γόνου της γνωστής στρατιωτικής και πολιτικής οικογένειας των Πετιμεζαίων. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την πολιτική. Πρωτοεξελέγη βουλευτής Καλαβρύτων το 1853. Επανεξελέγη το 1856, το 1859, το 1865 και το 1869. Το 1861 διετέλεσε αντιπρόεδρος της βουλής ενώ τον επόμενο χρόνο εξελέγη πρόεδρός της.
Χάρυ Τρούμαν
Πολιτική σταδιοδρομία
Το όνομα του συνδέθηκε, με τη ρίψη των ατομικών βομβών στις πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι της Ιαπωνίας, και, κυρίως, λόγω του ότι η απόφαση εκείνη ήταν περισσότερο πολιτική παρά στρατιωτική. Επίσης, συνδέθηκε με το λεγόμενο «Δόγμα Τρούμαν», δηλαδή την παροχή βοήθειας για την αποκατάσταση των καταστροφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μόνο όμως στις μη κομμουνιστικές χώρες. Το Δόγμα φανέρωσε τη διάθεση των Η.Π.Α. να διεξάγουν παγκόσμια εκστρατεία κατά των κομμουνιστών, σημείο πάντως στο οποίο βρήκε την αποδοχή πολλών Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, που ανησυχούσαν για την αύξηση της επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης, με αφορμή και τον αποκλεισμού του Βερολίνου, ο οποίος τελικά απέτυχε χάρις στην αμερικανική παρέμβαση. Όσο για την εμπλοκή στον Πόλεμο στην Κορέα και την ίδρυση του ΝΑΤΟ, είναι σήμερα γνωστό ότι όλα αυτά ήταν εκφράσεις του Ψυχρού Πολέμου που ακολούθησε και όπου και τα δυο στρατόπεδα εξυπηρετούσαν κυρίως εσωτερικές τους ανάγκες που απέβλεπαν στην πολιτική και οικονομική υποταγή των μελών των συμμαχιών τους.
Λεωνίδας Πετιμεζάς
Βιογραφία
Απεβίωσε στην Αθήνα.
Χάρυ Τρούμαν
Πολιτική σταδιοδρομία
Παραδόξως όμως για το εσωτερικό, ο Τρούμαν χαρακτηρίστηκε ως «αριστερός» και κατηγορήθηκε ότι στην κυβέρνηση διατηρούσε φιλορωσικά στοιχεία. Οι κατηγορίες αυτές διατυπώθηκαν στα πλαίσια της περιόδου Μακάρθι και της αντικομμουνιστικής υστερίας, η οποία είχε αρχίσει να μεγαλώνει από την εποχή της κλοπής των σχεδίων της ατομικής βόμβας από τους Ρώσους και του πολέμου στην Κορέα. Αυτό έφερε στην εξουσία τους Ρεπουμπλικανούς υπό τον Αϊζενχάουερ, ο οποίος αρνήθηκε ακόμα και να του απευθύνει τον λόγο κατά την παραδοσιακή τελετή παράδοσης της εξουσίας στον Λευκό Οίκο. Βαθύτερα, όμως, αίτια της κατάρρευσης αυτής της φήμης του Τρούμαν αποδίδονται σε βιομηχανικούς κύκλους που είχαν πλουτίσει από τον Β' Π.Π. και που ευνοούσαν νέους και συνεχείς εξοπλισμούς για ίδιο οικονομικό συμφέρον, πράγμα που ο Τρούμαν ήθελε να μετριάσει για να προχωρήσει σε λαϊκά προγράμματα. Είναι, μάλιστα, αξιοσημείωτο ότι ο Αϊζενχάουερ στο τέλος της θητείας του εκφώνησε λόγο εναντίον αυτών των ίδιων οικονομικών κύκλων.
Λεωνίδας Πετιμεζάς
Βιογραφία
Λεωνιδας Κατηγορία:Βουλευτές Καλαβρύτων
Χάρυ Τρούμαν
Πολιτική σταδιοδρομία
Απεβίωσε στο Κάνσας Σίτυ στις 26 Δεκεμβρίου 1972. Ήταν νυμφευμένος με την Μπες Ουάλας και είχαν μια κόρη, τη Μάργκαρετ.
Χρονολόγιο γεγονότων
1945 1946 1947 1948 1949 1950 1951 1952 1953
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time)
Βύζης ο Νάξιος
Ο Βύζης ο Νάξιος ήταν αρχαίος Έλληνας πρωτοποριακός τεχνίτης μαρμάρου από τη Νάξο. Φέρεται να άκμασε περί τον 6ο αιώνα π.Χ.. Σ΄ αυτόν τον τεχνίτη απέδιδαν οι αρχαίοι Έλληνες την επινόηση της μαρμάρινης κεραμιδοσκεπής των αρχαίων ναών με τεμάχια μαρμάρου. Ο δε Παυσανίας αναφέρει επίσης και τον γιο του Βυζη, τον Εύεργο, που και αυτός υπήρξε φημισμένος γλύπτης.
Σύμφωνα με νεότερες αρχαιολογικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί στη Νάξο διαπιστώθηκε ότι η νήσος περί τον 7ο με 6ο αιώνα π.Χ. πρωτοστατούσε στη διάδοση της μαρμάρινης αρχιτεκτονικής και πλαστικής. Η μνημειώδης αυτή τέχνη των μαρμαροσκεπών κατασκευών επαληθεύτηκε ειδικότερα κατά την ανακάλυψη του αρχαίου ναού της θεάς Δήμητρας στη θέση "Γύρουλας" της Νάξου, που χρονολογείται περί το 530 π.Χ., όπου όλος ο ναός από τα θεμέλια μέχρι και την σκεπή του ήταν εξ ολοκλήρου από μάρμαρο, γεγονός μοναδικό στον ελλαδικό χώρο, την εποχή εκείνη.
Επίσης ένα "μαρμάρινο κεραμίδι" της εποχής που βρέθηκε στην Ακρόπολη των Αθηνών φέρει τα γράμματα "ΒΥ"(ΖΗ) που κρίθηκε ως έργο του Βύζη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Deutschland 83
Το Deutschland 83 ή Deutschland83 είναι γερμανική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε το 2015 και ολοκληρώθηκε σε 8 επεισόδια.
Η ιστορία τοποθετείται στο 1983 και επικεντρώνεται στον αξιωματικό της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Μάρτιν Ράουχ, τον οποίο στέλνει η Στάζι σε ειδική αποστολή στη Δυτική Γερμανία και συγκεκριμένα στην Bundeswehr. Στη σειρά παρουσιάζεται η ένταση μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας, καθώς και ο φόβος για τη διεξαγωγή Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η σειρά είχε επιτυχία και προβλήθηκε και εκτός Γερμανίας. Κέρδισε πολλά βραβεία, μεταξύ αυτών το Διεθνές Βραβείο Emmy, τη Χρυσή Κάμερα και το βραβείο Grimme.
Έχουν ανακοινωθεί οι συνέχειες της σειράς, το Deutschland 86 και το Deutschland 89.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κατασκοπικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ιστορικές τηλεοπτικές σειρές
Sonne (ερευνητικό πλοίο, 2014)
Το SONNE είναι γερμανικό ερευνητικό πλοίο. Ανέλαβε υπηρεσία στις 17 Νοεμβρίου 2014 με λιμένα το Βίλχελμσχάφεν ως διάδοχο του ομόνυμου πλοίου. Ανήκει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπούμενη από το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Παιδείας και Έρευνας. Το πλοίο λειτουργεί από την εταιρεία διαχείρισης έργου Jülich, η οποία διενεργεί τις ερευνητικές αποστολές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Ερευνητικά πλοία
Στάση του Βαρδάνη του Τούρκου
Η Στάση του Βαρδάνη του Τούρκου ήταν μία εξέγερση στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία που έγινε το 803 από τον στρατηγό Βαρδάνη επονομαζόμενο Τούρκο κατά του αυτοκράτορα Νικηφόρου Α΄.
Η περίοδος που έγινε η στάση ήταν ιδιαίτερα ταραγμένη για το Βυζάντιο, βρισκόταν σε εξέλιξη ήδη ο εμφύλιος σχετικά με την Εικονολατρία. Ο Βαρδάνης ήταν εικονολάτρης και αντίθετος προς την άνοδο του Νικηφόρου στον θρόνο. Στις 19 Ιουλίου 803, πιθανότατα στο Αμόριο, ο Βαρδάνης επαναστάτησε έχοντας μαζί του μεγάλο τμήμα του στρατού, ήταν ήδη στρατηγός της Ανατολής, και αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας. Έπειτα ξεκίνησε με τον στρατό του μέσω Δορύλαιου και Χρυσούπολης προς την Κωνσταντινούπολη.
Φτάνοντας στη Χρυσούπολη δεν συνάντησε την υποδοχή που περίμενε από τα στρατεύματα που βρίσκονταν εκεί, εν τω μεταξύ κατέφθασε με στρατό και ο Νικηφόρος Α΄. Κάποιοι άρχοντες που τον υποστήριζαν άλλαξαν στρατόπεδο. Οι δύο αντιμαχόμενοι τότε άρχισαν τις διαπραγματεύσεις και ο Βαρδάνης εγκατέλειψε τον στρατό του και την επανάσταση η οποία κράτησε μόλις δύο μήνες. Στις 8 Σεπτεμβρίου κατέφυγε σε μοναστήρι στην Κίο της Βιθυνίας, ο Νικηφόρος έπειτα του αφαίρεσε όλα τα αξιώματα και έγινε μοναχός με το όνομα Σάββας. Τον Δεκέμβριο του ίδιους έτους τυφλώθηκε πιθανότατα με εντολή του αυτοκράτορα.
Ο Βαρδάνης μετά την αποτυχία της εξέγερσης κατέφυγε στη νήσο Πρώτη που διατηρούσε κτήματα ή κατά άλλους σε μοναστήρι που είχε χτίσει ο ίδιος.
Πηγές
Κατηγορία:Εξεγέρσεις στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Γεώργιος Πραΐδης
Ο Γεώργιος Πραΐδης ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1791 στα Μουδανιά της Βιθυνίας. Ο πατέρας του ήταν από τη Μακεδονία και η μητέρα του ήταν ντόπια. Μυήθηκε στα μυστικά της Φιλικής Εταιρεία ς πριν την Ελληνική επανάσταση και κατέβηκε στο Μεσολόγγι το Ιούλιο του 1821 μαζί με τον Μαυροκορδάτο από την Ευρώπη.
Τον Νοέμβριο του 1821 έγινε μέλος της Γερουσίας της Δυτικής Ελλάδας και εκλέχτηκε αντιπρόεδρος. Ένα χρόνο αργότερα έγινε μέλος του γενικού Φροντιστηρίου της Δυτικής Ελλάδας υπό του Μαυροκορδάτου. Πήρε μέρος στην Συνέλευση του Άστρους και διεύθυνε το γραφείο του Εκτελεστικού της πρώτης κυβερνήσεως της Ελλάδας.
Απεβίωσε το 1873 στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Μουδανιά Π Π Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κούριερ 1Β
Ο Κούριερ 1Β (αγγλ. Courier, αγγελιοφόρος) ήταν ο πρώτος δορυφόρος που είχε την δυνατότητα αναμετάδοσης σημάτων. Εκτοξεύτηκε στις 4 Οκτωβρίου 1960. Κατασκευαστής ήταν η εταιρεία WDL στο Πάλο Άτλο της Καλιφόρνια.
Η πρόταση κατασκευής του έγινε από το Σώμα U.S. Army Signal Corps τον Σεπτέμβριο του 1958, και η εκτόξευση του έγινε το 1960.
Ο πρώτος δορυφόρος του προγράμματος, ο Κούριερ 1A, ανατινάχτηκε 2,5 λεπτά μετά από την εκτόξευση του πυραύλου.
Ήταν εξοπλισμένος με περίπου 19.000 ηλιακά κύτταρα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν μπαταρίες καδμίου νικελίου. Είχε χωρητικότητα μετάδοσης μηνυμάτων 55.000 bit/s. Μετά από την πρώτη τροχιά του, διαβίβασε ένα μήνυμα από τον Πρόεδρο Αϊζενχάουερ στα Ηνωμένα Έθνη από την περιοχή Deal Test Site, ένα σταθμό μετάδοσης έξω από την βάση του Fort Monmouth, και αναμεταδόθηκε σε έναν επίγειο σταθμό στο Πουέρτο Ρίκο.
Μετά από 228 τροχιές σε 17 ημέρες, το έδαφος έχασε τον έλεγχο του δορυφόρου. Θεωρείται ότι οι κωδικοί πρόσβασης που βασίζονταν σε ρολόι αποσυγχρονίστηκαν, επομένως ο δορυφόρος δεν αποκρίνονταν καθώς ερμήνευε τις εντολές ως αναρμόδιες ή πλαστές.
Εξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:Τεχνητοί δορυφόροι Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1960
Μιχάλης Χριστοφοράκος
Ο Μιχάλης Χριστοφοράκος είναι Φυσικός και Επιχειρηματίας, γνωστός για τη συμμετοχή του στο Ελληνικό σκέλος του σκανδάλου Siemens.
Βιογραφικά
Γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα και φοίτησε στη Γερμανική Σχολή Αθηνών. Κατέχει την ελληνική και τη γερμανική υπηκοότητα. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Καρλσρούης στη Γερμανία. Στο ίδιο πανεπιστήμιο ολοκλήρωσε και τη διδακτορική διατριβή του με αντικείμενο τη κατάσταση μεικτών υγρών σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας και πίεσης, η οποία δημοσιεύτηκε το 1986. Συνέχισε τις σπουδές του στον τομέα Διοίκησης Επιχειρήσεων στο πανεπιστήμιο INSEAD στη Γαλλία.
Το 1984 ξεκίνησε να εργάζεται σε ερευνητικό τμήμα του Πανεπιστημίου Καρλσρούης, ενώ μέχρι το 1990 ήταν στην ΙΒΜ και στη συνέχεια στη Nixdorf Computer AG στο Μόναχο. Μετά τη συνένωση της τελευταίας με τη Siemens ανέλαβε τη γενική διεύθυνση της Siemens Nixdorf Α.Ε. στην Ελλάδα, από την οποία αποχώρησε τον Οκτώβριο του 1996 για να αναλάβει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου στη Siemens Ελλάδος. Από τη θέση παραιτήθηκε 2007. Παράλληλα, κατείχε θέση προέδρου και μέλους Δ.Σ. σε διάφορες εταιρείες στην Ελλάδα, καθώς και αντιπροέδρου και προέδρου του Ελληνο-γερμανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου.
Σκάνδαλο Siemens στην Ελλάδα
Όταν άρχισε η διερεύνηση του ελληνικού σκέλους του σκανδάλου Siemens κλήθηκε από τον εισαγγελέα ως μάρτυρας. Το Μάιο του 2009 και ενώ είχε κληθεί πλέον ως κατηγορούμενος από τον εισαγγελέα Ν. Ζαγοριανό δεν παρουσιάστηκε για την απολογία του. Μετά την έκδοση του πρώτου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης από τον Ν. Ζαγοριανό, ο Μ. Χριστοφοράκος κρυβόταν, μέχρι τη στιγμή της σύλληψης του τον Ιούνιο του 2009 στην πόλη Ρόζενχαϊμ της Βαυαρίας. Συνολικά εκδόθηκαν τρία ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης, αλλά ο Χριστοφοράκος δεν παραδόθηκε στην Ελλάδα από τις γερμανικές αρχές παρά τη σύμφωνη γνώμη του Εφετείου του Μονάχου μετά από απόφαση του Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο που έκρινε τα αιτήματα της έκδοσης αντισυνταγματικά.
Get Crunk, Who U Wit: Da Album
Το Get Crunk, Who U Wit: Da Album είναι το άλμπουμ των Lil Jon & the East Side Boyz.
Σινγκλ
"Shawty Freak a Lil' Sumtin'"
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Δισκογραφία του Lil Jon
Φαραί Αχαΐας
Φαραί ονομαζόταν μια αρχαία πόλη της Αχαΐας.
Σύμφωνα με τη μυθολογία ιδρύθηκε από τον Φάρητο «Φαραὶ δέ, Ἀχαιῶν πόλις, τελοῦσι μὲν ἐς Πάτρας δόντος Αὐγούστου, ὁδὸς δὲ ἐς Φαρὰς Πατρέων μὲν ἐκ τοῦ ἄστεως στάδιοι πεντήκοντά εἰσι καὶ ἑκατόν, ἀπὸ θαλάσσης δὲ ἄνω πρὸς ἤπειρον περὶ ἑβδομήκοντα. ποταμὸς δὲ ῥεῖ πλησίον Φαρῶν Πίερος, ὁ αὐτὸς ἐμοὶ δοκεῖν ὃς καὶ τὰ Ὠλένου παρέξεισιν ἐρείπια, ὑπὸ ἀνθρώπων τῶν πρὸς θαλάσσῃ καλούμενος Πεῖρος. πρὸς δὲ τῷ ποταμῷ πλατάνων ἐστὶν ἄλσος, κοῖλαί τε ὑπὸ παλαιότητος αἱ πολλαὶ καὶ ἥκουσαι μεγέθους ἐς τοσοῦτο ὥστε καὶ ἑστιῶνται τῶν χηραμῶν ἐντός, καὶ ὁπόσοις ἂν κατὰ γνώμην ᾖ, καὶ ἐγκαθεύδουσι. [2] περίβολος δὲ ἀγορᾶς μέγας κατὰ τρόπον τὸν ἀρχαιότερόν ἐστιν ἐν Φαραῖς, Ἑρμοῦ δὲ ἐν μέσῃ τῇ ἀγορᾷ λίθου πεποιημένον ἄγαλμα ἔχον καὶ γένεια: ἑστηκὼς δὲ πρὸς αὐτῇ τῇ γῇ παρέχεται μὲν τὸ τετράγωνον σχῆμα, μεγέθει δέ ἐστιν οὐ μέγας. καὶ αὐτῷ καὶ ἐπίγραμμα ἔπεστιν, ἀναθεῖναι αὐτὸ Μεσσήνιον Σιμύλον: καλεῖται μὲν δὴ Ἀγοραῖος, παρὰ δὲ αὐτῷ καὶ χρηστήριον καθέστηκε. κεῖται δὲ πρὸ τοῦ ἀγάλματος ἑστία, λίθου καὶ αὐτή, μολίβδῳ δὲ πρὸς τὴν ἑστίαν προσέχονται λύχνοι χαλκοῖ. [3] ἀφικόμενος οὖν περὶ ἑσπέραν τῷ θεῷ χρώμενος λιβανωτόν τε ἐπὶ τῆς ἑστίας θυμιᾷ καὶ ἐμπλήσας τοὺς λύχνους ἐλαίου καὶ ἐξάψας τίθησιν ἐπὶ τὸν βωμὸν τοῦ ἀγάλματος ἐν δεξιᾷ νόμισμα ἐπιχώριον-- καλεῖται δὲ χαλκοῦς τὸ νόμισμα--καὶ ἐρωτᾷ πρὸς τὸ οὖς τὸν θεὸν ὁποῖόν τι καὶ ἑκάστῳ τὸ ἐρώτημά ἐστι. τὸ ἀπὸ τούτου δὲ ἄπεισιν ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἐπιφραξάμενος τὰ ὦτα: προελθὼν δὲ ἐς τὸ ἐκτὸς τὰς χεῖρας ἀπέσχεν ἀπὸ τῶν ὤτων, καὶ ἧστινος ἂν ἐπακούσῃ φωνῆς, μάντευμα ἡγεῖται. [4] τοιαύτη καὶ Αἰγυπτίοις ἑτέρα περὶ τοῦ Ἄπιδος τὸ ἱερὸν μαντεία καθέστηκεν: ἐν Φαραῖς δὲ καὶ ὕδωρ ἱερόν ἐστι τοῦ Ἑρμοῦ: <*Ἑρμοῦ> νᾶμα μὲν τῇ πηγῇ τὸ ὄνομα, τοὺς δὲ ἰχθῦς οὐχ αἱροῦσιν ἐξ αὐτῆς, ἀνάθημα εἶναι τοῦ θεοῦ νομίζοντες. ἑστήκασι δὲ ἐγγύτατα τοῦ ἀγάλματος τετράγωνοι λίθοι τριάκοντα μάλιστα ἀριθμόν: τούτους σέβουσιν οἱ Φαρεῖς, ἑκάστῳ θεοῦ τινὸς ὄνομα ἐπιλέγοντες. τὰ δὲ ἔτι παλαιότερα καὶ τοῖς πᾶσιν Ἕλλησι τιμὰς θεῶν ἀντὶ ἀγαλμάτων εἶχον ἀργοὶ λίθοι. [5] Φαρεῦσι δὲ ὅσον πέντε σταδίους καὶ δέκα ἀπωτέρω τῆς πόλεώς ἐστιν ἄλσος Διοσκούρων. δάφναι μάλιστα ἐν αὐτῷ πεφύκασι, ναὸς δὲ οὐκ ἦν ἐν αὐτῷ οὐδὲ ἀγάλματα: κομισθῆναι δὲ οἱ ἐπιχώριοί φασιν ἐς Ῥώμην τὰ ἀγάλματα. ἐν Φαραῖς δὲ ἐν τῷ ἄλσει βωμὸς λίθων λογάδων ἐστί. πυθέσθαι δὲ οὐκ εἶχον εἰ [ὁ] Φάρης ὁ Φυλοδαμείας τῆς Δαναοῦ σφισιν ἢ ὁμώνυμος ἐκείνῳ τις ἐγένετο οἰκιστής.» Παυσανία Αχαϊκά, γιο της Φιλοδάμειας και εγγονό του Δαναού. Βρισκόταν πενήντα στάδια απόσταση από την Πάτρα (περίπου 9 χλμ.) και εκατό από τη θάλασσα (περίπου 18 χλμ), χτισμένη στις όχθες του ποταμού Πείρου.
Αποτέλεσε μέλος του Κοινού των Αχαιών και της Αχαϊκής Συμπολιτείας, στην οποία μετείχε ως μια από τις πρώτες πόλεις της κατά το 280 π.Χ.
Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην εποχή του υπήρχαν ο περίβολος της Αγοράς της πόλης και το μαρμάρινο άγαλμα του Αγοραίου Ερμή, το οποίο έφερε επιγραφή στην οποία αναφερόταν ότι ήταν ανάθημα του Μεσσήνιου Σίμυλου, καθώς και το φημισμένο «Χρηστήριο», ένας βωμός που όποιος ήθελε, πήγαινε και έπαιρνε χρησμό από τον θεό ακολουθώντας συγκεκριμένο τελετουργικό. Εκεί υπήρχε και η πηγή με το «ιερό ύδωρ του Ερμή». Επίσης δίπλα στον Πείρο υπήρχε άλσος με υπεραιωνόβια πλατάνια. Την εποχή του Καίσαρα Αυγούστου η πόλη ανήκε στη δικαιοδοσία του διοικητή της Πάτρας.
Σήμερα η θέση της πόλης έχει οριοθετηθεί ανάμεσα στα χωριά Φαραί, Πρέβεδος και Ίσωμα του Δήμου Ερυμάνθου, όπου εκεί έχουν ανασκαφεί ρωμαϊκό λουτρό, επιγραφές σε αρχαίο νεκροταφείο και μυκηναϊκοί τάφοι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Αχαϊκή Συμπολιτεία Κατηγορία:Κοινό των Αχαιών Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αχαΐα
Η Μικρή Γοργόνα (ταινία, 1989)
Η Μικρή Γοργόνα (πρωτότυπος τίτλος: The Little Mermaid) είναι αμερικανική μουσική κινηματογραφική ταινία κινουμένων σχεδίων φαντασίας, παραγωγής Walt Disney Pictures και Walt Disney Animation Studios και διανομής της Buena Vista Pictures. Βασίζεται στο ομότιτλο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, το οποίο αφηγείται την ιστορία της πριγκίπισσας Άριελ, μιας γοργόνας που ονειρεύεται να γίνει άνθρωπος. Η ταινία γράφτηκε, σκηνοθετήθηκε και παράχθηκε από τον Ρον Κλέμεντς και τον Τζον Μάσκερ, ενώ η μουσική της συντέθηκε από τον Άλαν Μένκεν και τον Χάουαρντ Άσμαν (ο οποίος ήταν και συμπαραγωγός). Τις φωνές τους στους χαρακτήρες χαρίζουν οι Τζόντι Μπένσον, Κρίστοφερ Ντάνιελ Μπαρνς, Πατ Κάρολ, Σάμιουελ Ε. Ράιτ, Τζέισον Μαρίν, Κένεθ Μαρς, Μπάντι Χάκετ και Ρενέ Ομπερζανουά.
Η Μικρή Γοργόνα αποτελεί την 28η ταινία μεγάλου μήκους κινουμένων σχεδίων της Disney και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 17 Νοεμβρίου του 1989, αποσπώντας θετικές κριτικές και επιτυγχάνοντας εγχώριες εισπράξεις έως και $84 εκατομμυρίων κατά την αρχική της κυκλοφορία και κέρδισε συνολικά $211 εκατομμύρια παγκοσμίως μέχρι σήμερα. Μετά την επιτυχία της ταινίας του 1988 των Disney/Amblin, Ποιος Παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ, δόθηκε στη Μικρή Γοργόνα η αναγνώριση πως έδωσε και πάλι ζωή στις ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney, έπειτα από μια σειρά αποτυχιών, είτε κριτικά είτε εμπορικά, οι οποίες ξεκινούσαν από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Η ταινία σηματοδότησε επίσης την αρχή μιας εποχής γνωστή και ως Αναγέννηση της Disney.
Πουάντ Σαλίν
Το Πουάντ Σαλίν (Pointe Salines) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Συμπεριλαμβάνει ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια της Γρενάδα, το Μώρις Μπίσοπ ή Γρενάδα, που στο παρελθόν λεγόταν Πουάντ Σαλίν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Γρενάδας
EO
Η συντομογραφία λατινικών & ελληνικών χαρακτήρων και αριθμός EO ή Eo ή ΕΟ ή εο (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται ι-όου) μπορεί να αναφέρεται:
Αρπακτικά πτηνά
Αρπακτικά πτηνά είναι πτηνά τα οποία κυνηγούν κυρίως πετώντας, χρησιμοποιώντας τις οξύτατες αισθήσεις τους, και ειδικά την όρασή τους. Κυνηγούν κυρίως σπονδυλόζωα, συμπεριλαμβανομένων και άλλων πουλιών. Τα νύχια και τα ράμφη τους είναι μεγάλα, ισχυρά και προσαρμοσμένα για την κοπή σάρκας. Ως επί το πλείστον, τα θηλυκά είναι αρκετά μεγαλύτερα από τα αρσενικά.
Κατηγορία:Πτηνά Κατηγορία:Πολυφυλετικές ταξινομικές ομάδες
Σιδηροδρομικός σταθμός Πλατέος
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατέος είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Πλατύ του νομού Ημαθίας στην Κεντρική Μακεδονία. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της κατοικημένης περιοχής και άνοιξε το 1894, μαζί με τη γραμμή προς την Φλώρινα. Ο σταθμός εξυπηρετείται από αμαξοστοιχίες Intercity ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και από τις 9 Σεπτεμβρίου 2007 εξυπηρετείται από τον προαστιακό σιδηρόδρομο προς Λάρισα, Έδεσσα και Θεσσαλονίκη.
Yπηρεσίες
Πλατεος Πλατυ Πλατύ Πλατυ Πλατυ
Ευχήνορας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευχήνορας (Ευχήνωρ) είναι κυρίως γνωστός ένας πλούσιος νέος από την Κόρινθο, γιος του μάντη Πολυίδη. Ο πατέρας του είχε προμαντέψει στον Ευχήνορα ότι αν παρέμενε στην πατρίδα του θα πέθαινε από ήπιο θάνατο ή από σοβαρή ασθένεια, ενώ αν έπαιρνε μέρος στην εκστρατεία κατά της Τροίας θα πέθαινε από βίαιο θάνατο. Ο Ευχήνωρ προτίμησε να συμμετάσχει στον Τρωικό Πόλεμο. Εκεί σκοτώθηκε από ένα βέλος που του έριξε ο Πάρις.
Ευχήνορας επίσης ονομαζόταν και ένας «Αιγυπτιάδης» (γιος του Αιγύπτου). Ο Ευχήνορας αυτός πήρε ως σύζυγό του την Ιφιμέδουσα, μία από τις Δαναΐδες, η οποία τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες. Και οι δύο Ευχήνορες δηλαδή είχαν βίαιο θάνατο.
1805 Ντιρίκις
Ο Ντιρίκις (Dirikis) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,0. Ανακαλύφθηκε το 1970 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Λεττονού αστρονόμου Ματίς Ντιρίκις (Matiss A. Dirikis).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ντιρίκις εκτιμάται σε 25,7 ± 2,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1065 ± 0,026. Ο Ντιρίκις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 17 ως 29 ώρες περίπου.
Γιάνις Ντάλινς
Ο Γιάνις Ντάλινς (5 Νοεμβρίου 1904 στη Βαλμιέρα, Κυβερνείο της Λιβονίας – 11 Ιουνίου 1978 στην Μελβούρνη, Αυστραλία) ήταν Λετονός αθλητής που αγωνίστηκε στον αγώνα βάδην.
1805 Ντιρίκις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντιρικις
Γιάνις Ντάλινς
Ο Γιάνις Ντάλινς ήταν ο πρώτος Λετονός που κέρδισε μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ειδικότερα κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 50 χιλιόμετρα βάδην στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1932. Επίσης έχει κερδίσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1934 στο ίδιο αγώνισμα και έκανε νέα παγκόσμια ρεκόρ σε αγώνες βάδην. Η επιτυχία του Ντάλινς έκανε τον αγώνα βάδην ένα από τα πιο δημοφιλή αθλήματα στίβου στη Λετονία, με δύο Λετονούς να έχουν κερδίσει Ολυμπιακά μετάλλια στο ίδιο άθλημα: ο Άνταλμπερτς Μπουμπένκο το 1936 και ο Άιγκαρς Φαντέγιεφς το 2000.
Κιοπρουλού Φαζίλ Αχμέτ πασάς
Ο Κιοπρουλού Φαζίλ Αχμέτ πασάς (τούρκικα: Köprülü Fazıl Ahmed Paşa, 1635 - 3 Νοεμβρίου 1676, γνωστός και ως και Αχμέτ Κιοπρουλής) ήταν Μεγάλος Βεζίρης, ο δεύτερος με αυτό το αξίωμα από την οικογένεια Κιοπρουλού. Διαδέχτηκε στη θέση τον πατέρα του, Κιοπρουλού Μεχμέτ, το 1661. Ο χαρακτήρας του ήταν εντελώς αντίθετος από αυτόν του πατέρα του. Στα 23 του πέρασε στην τάξη των καθηγητών (Müderris). Ως Μεγάλος Βεζίρης υπήρξε γενναιόδωρος, ελαττώνοντας τους φόρους, ενώ υπήρξε στην εποχή του προστάτης των τεχνών και των γραμμάτων. Από την άλλη ήταν σκληρός στον πόλεμο, ενώ οι καταχρήσεις του στο ποτό κατέστρεψαν την υγεία του. Πέθανε το 1676.
Μάχη του Σέντγκοτχαρντ
Η επιλογή του ως Μεγάλος Βεζίρης στη θέση τον πατέρα του το 1661, ήταν και η πρώτη φορά από την εποχή των Τσανταρλί (12ος αιώνας) που ένας γιος διαδεχόταν τον πατέρα του σε αυτή τη θέση. Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του έλαβε μέρος στον Αυστρο-οθωμανικό πόλεμο του 1663–64 και στη μάχη του Σέντγκοτχαρντ (Szentgotthárd, 1 Αυγούστου 1664), στα σημερινά σύνορα Ουγγαρίας-Αυστρίας, στην οποία ο οθωμανικός στρατός ηττήθηκε κατά κράτος και υποχρεώθηκε να υπογράψει ειρήνη (Ειρήνη του Βάσβαρ). Η εμπιστοσύνη του σουλτάνου όμως παρέμεινε και το 1669 στάλθηκε στη Κρήτη εναντίον των Ενετών.
Η πολιορκία του Χάνδακα
thumb|left|140px|Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων Ο Σουλτάνος τον απέστειλε στην Κρήτη μαζί με τον Παναγιώτη Νικούσιο. Φτάνοντας στην Κρήτη ξεκίνησε την πολιορκία του Χάνδακα, που ελεγχόταν από την Δημοκρατία της Βενετίας. Ύστερα από προδοσία των σχεδίων των πολιορκημένων, και των αδύνατων μερών του φρουρίου από τον Ανδρέα Βαρότση, ο Φαζίλ Αχμέτ επιτέθηκε στον προμαχώνα του αγίου Ανδρέα, όμως αρχικά αποκρούστηκε. Στη συνέχεια προσπάθησε να ανατινάξει τον προμαχώνα, μέρος του οποίου καταστράφηκε από την έκρηξη. Με υπόγειες στοές προσπάθησε να ολοκληρώσει την ανατίναξη αλλά πάλι δεν κατάφερε να πετύχει τον σκοπό του, ενώ στο μεταξύ στην Κρήτη έχει φτάσει και ο Φραντσέσκο Μοροζίνι, που κατάφερε αρχικά να επιφέρει πλήγμα στο στόλο των Οθωμανών. Ο Κιοπρουλού πρότεινε συνθηκολόγηση, αλλά οι πολιορκημένοι δεν δέχτηκαν. Οι Οθωμανοί κατασκεύασαν διώρυγα μέσω της οποίας επιτέθηκε στους πολιορκημένους. Στον Χάνδακα έφτασαν Γάλλοι για την υπεράσπισή του, οι οποίοι επιχείρησαν μία πρώτη έξοδο, που οδήγησε στον αφανισμό τους. Ο Μοροζίνι συγκέντρωσε τα γυναικόπαιδα στη νήσο Δία, ενώ οι πολιορκημένοι επιχείρησαν νέα έξοδο, υπό την ηγεσία του ιερομόναχου Ευγενικού του Σιναΐτου, η οποία υπήρξε επιτυχημένη, και έκανε τον Κιοπρουλού να προτείνει νέα συνθηκολόγηση, μέσω του Νικούσιου στον Μοροζίνι και τους κατοίκους.
Τόσο οι Κρήτες όσο και ο Μοροζίνι απέρριψαν αρχικά την πρόταση του Κιοπρουλού για παράδοση. Ο Μοροζίνι αντιπροτείνει τη διανομή της περιοχής. Ο Νικούσιος, που εκπροσωπούσε τον Κιοπρουλού, πληροφόρησε τον Μοροζίνι πως θα αφήσει στους Ενετούς τις νησίδες Σπιναλόγκα, Σούδα και Γραμβούσα. Ο Ευγενικός επιχείρησε νέα έξοδο, με ότι άνδρες είχαν απομείνει στην πόλη. Μετά από αυτή ο Μοροζίνι δεν επέτρεψε να πραγματοποιηθεί άλλη παρόμοια ενέργεια και παρέδωσε στον Κιοπρουλού τον σχεδόν ερειπωμένο Χάνδακα. Οι τελευταίοι κάτοικοι εγκατέλειψαν την πόλη και ο Κιοπρουλού εισέβαλε νικητής σε αυτή.