cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρία Κολεσνίκοβα
Φυλάκιση
Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2020 ο πατέρας της Κολεσνίκοβα, Αλιαξάντρ Καλέσνικαου, δήλωσε ότι είχε φυλακιστεί σε κέντρο κράτησης στο Μινσκ.
Στις 12 Σεπτεμβρίου, η Κολεσνίκοβα μεταφέρθηκε από το Μινσκ σε προσωρινή εγκατάσταση κράτησης στη Ζόντζινα.
Στις 10 Οκτωβρίου 2020, ο πληρεξούσιος της Κολεσνίκοβα Αλέξανδρος Πυλτσένκο ανακοίνωσε ότι ο Λουκασένκο ζήτησε συνάντηση μαζί της για να συζητήσει αλλαγές στο Σύνταγμα, το οποίο αρνήθηκε σε έκφραση αλληλεγγύης με άλλους φυλακισμένους αντιφρονούντες.
Στις 8 Νοεμβρίου 2020, το γραφείο τύπου της εκστρατείας του Μπαμπάρικο ανακοίνωσε ότι οι ανακριτές είχαν παρατείνει την κράτηση της Κολεσνίκοβα έως τις 8 Ιανουαρίου 2021. Στις 6 Ιανουαρίου 2021, το Συμβούλιο Συντονισμού ανακοίνωσε ότι οι ανακριτές έχουν παρατείνει την προδικαστική κράτηση της Κολεσνίκοβα έως τις 8 Μαρτίου. Αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης έως πέντε έτη, εάν καταδικαστεί.
Στις 9 Μαρτίου 2021, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Βίκτορ Μπάμπαρικο ανέφεραν ότι η προδικαστική κράτηση της Κολεσνίκοβα είχε παραταθεί έως τις 8 Μαΐου. Η δικηγόρος της Ίλια Σαλέι βρίσκεται υπό κατ 'οίκον περιορισμό έως τις 16 Απριλίου.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2021 η Κολεσνίκοβα,όπως και ο συγκατηγορούμενος της Μαξίμ Ζνακ, κρίθηκε ένοχη από δικαστήριο του Μινσκ για τις κατηγορίες του εξτρεμισμού, της υπονόμευσης της κρατικής ασφάλειας και της συνωμοσίας για την κατάληψη της εξουσίας και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 11 ετών.
Αντιδράσεις στη σύλληψη της Κολεσνίκοβα
Στις 8 Μαρτίου (Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας) το 2021 της απονεμήθηκε το Βραβείο Διεθνούς Θάρρους Γυναικών από τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τόνι Μπλίνκεν. Η τελετή ήταν εικονική λόγω της συνεχιζόμενης πανδημίας COVID-19 και περιελάμβανε μία ομιλία της Πρώτης Κυρίας, Δρ. Τζιλ Μπάιντεν. Μετά την τελετή απονομής και οι δεκατέσσερις βραβευμένοι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε μία εικονική ανταλλαγή ως μέρος ενός Διεθνούς Προγράμματος Ηγεσίας Επισκεπτών.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Θάνατοι τον Ιούλιο του 2015
17 Ιουλίου
Ιαπωνία.
Παραπομπές
07
Γάλλα (αυτοκράτειρα)
Η Γάλλα (374 - 394) ήταν η σύζυγος του Θεοδόσιου Α΄. Ήταν κόρη του Βαλεντινιανού Α΄ Αυτοκράτορα του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους και της συζύγου του Ιουστίνας.
Αυτοκράτειρα
Το 387, μετά τη σύγκρουση του πατέρα της με τον Μάγνο Μάξιμο Αυτοκράτορα του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους, κατέφυγε μαζί με τους γονείς της στη Θεσσαλονίκη. Η 1η σύζυγος του Αυτοκράτορα Θεοδόσιου Α΄, η Αιλία Φλασίλλα, είχε πεθάνει λίγα χρόνια νωρίτερα. Ο Θεοδόσιος Α΄ τους έδωσε καταφύγιο. Σύμφωνα με τον Ζώσιμο, η Ιουστίνα έβαλε τη Γάλλα να κλαίει ενώπιον του Θεοδοσίου Α΄ και να κάνει έκκληση για τη συμπόνοια του. Φημολογείται πως ήταν όμορφη γυναίκα και ο Αυτοκράτορας τη ζήτησε σε γάμο. Η Ιουστίνα έβαλε ως προϋπόθεση να επιτεθεί στον Μάξιμο. Ο Θεοδόσιος δέχτηκε και ο γάμος έγινε το 387 ή μετά.
Όσο ο Θεοδόσιος Α΄ έμενε για μερικά χρόνια στην Ιταλία, ο Αρκάδιος (γιος του από την Αιλία Φλασίλλα), έδιωξε τη μητριά του Γάλλα από το παλάτι. Ήταν μόλις δεκατριών, οπότε η απόφαση μπορεί να μην ήταν δική του, αλλά των συμβούλων του.
Η Γάλλα πέθανε το 394, στη γέννα. Η ακριβής ημερομηνία είναι άγνωστη.
Παιδιά
Η Γάλλα και ο Θεοδόσιος Α΄ Αυτοκράτορας των Ρωμαίων είχαν τρία παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Μουσείο Τέχνης του Λοτζ
Το Μουσείο Τέχνης του Λοτζ (πολωνικά: Muzeum Sztuki w Łodzi) είναι μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης στο Λοτζ της Πολωνίας, κύριος στόχος του οποίου είναι η έρευνα και η προβολή αβάν-γκαρντ τέχνης, καθώς και προοδευτικών καλλιτεχνικών παρεμβάσεων.
Το ίδρυμα στεγάζεται σε τρία παραρτήματα: ms1, ms2 και Μουσείο του Παλατιού Χερμπστ (πολωνικά: Muzeum Pałac Herbsta). Ιδρύθηκε το 1930 και είναι ένα από τα παλαιότερα υπάρχοντα και ενεργά μουσεία για τη συλλογή αβάν-γκαρντ τέχνης. Το 1998 το Μουσείο Τέχνης του Λοτζ καταχωρήθηκε στο Πολωνικό Εθνικό Μητρώο Μουσείων, με τον αριθμό 53.
Σκοπός
Το Μουσείο Τέχνης του Λοτζ επικεντρώνεται κυρίως στη μελέτη και προβολή της συλλογής της τέχνης του 20ου και 21ου αιώνα σε ποικίλα πλαίσια, καθώς και στην παροχή προοδευτικών καλλιτεχνικών παρεμβάσεων και στην ενίσχυση του ρόλου της τέχνης ως στοιχείου της κοινωνικής ζωής, π.χ. μέσω εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.
Το πρόγραμμά του συμπίπτει με το πρωτοποριακό έργο που εκπονήθηκε στις αρχές του 1920 και του 1930 από την ομάδα «a.r.» ή, πιο συγκεκριμένα, από τους Βουαντίσουαφ Στσεμίνσκι, Καταζίνα Κόμπρο και Χένρικ Σταζέφσκι) και με την ιδέα που ανέπτυξε ο Ρίσαρντ Στανισλάφσκι (διευθυντής του μουσείου την περίοδο 1966–1992), ενός «μουσείου ως κριτικού οργάνου». Αυτές οι ιδέες επεκτείνονται περαιτέρω στην υπόθεση, σύμφωνα με την οποία ένα μουσείο είναι σε θέση να επαναπροσδιορίσει και να επικαιροποιήσει έννοιες που σχετίζονται με την τέχνη και τον πολιτισμό και να δημιουργήσει κοινωνικές σχέσεις με τη συμμετοχή της τέχνης. Μέσα από εκθεσιακό, ερευνητικό, εκπαιδευτικό και εκδοτικό πρόγραμμα, το μουσείο προσπαθεί να εξασκήσει την ιδέα της τέχνης ως τρόπου εμπειρίας, αίσθησης και κατανόησης της πραγματικότητας, η οποία ήταν μέρος του πρωτοποριακού ονείρου της δημιουργικής ζωής που είναι διαθέσιμη σε όλους.
Ιστορία της συλλογής
μικρογραφία| [[Τέο φαν Ντέσμπουργκ, Αντισύνθεση XV, συλλογή του Μουσείου Τέχνης του Λοτζ]]
Τοποθεσίες του μουσείου
μικρογραφία| Νεοπλαστικό Δωμάτιο, παράρτημα ms1 ms1, οδός Βιεντσκοφσκιέγκο 36 (Παλάτι του Παουρίτσι Ποζνάνσκι) – με το Νεοπλαστικό Δωμάτιο σχεδιασμένο από τον Βουαντίσουαφ Στσεμίνσκι, το οποίο ήταν ο πυρήνας της έκθεσης της ομάδας «a.r.» Διεθνής Συλλογή Μοντέρνας Τέχνης. Το 2008 η συλλογή μεταφέρθηκε στις εγκαταστάσεις του ms2, ενώ το ίδιο το Νεοπλαστικό Δωμάτιο αφέθηκε στην αρχική του θέση και ο χώρος γύρω του χρησιμοποιείται για την προβολή έργων σύγχρονων καλλιτεχνών, που κάνουν αναφορές στην κληρονομιά του κονστρουκτιβισμού στο πλαίσιο του έργου «Νεοπλαστικό Δωμάτιο Ανοιχτή Σύνθεση». Στο ms1 σε δύο ορόφους εκθεσιακού χώρου μπορούμε να βρούμε προσωρινές εκθέσεις που παρουσιάζουν ενδιαφέροντα φαινόμενα στη σύγχρονη τέχνη. Ο κήπος στην πίσω αυλή χρησιμοποιείται για υπαίθριες εκδηλώσεις, όπως παραστάσεις ταινιών και συναυλίες. Το κτίριο στεγάζει επίσης μια καφετέρια και μια βιβλιοθήκη ανοιχτή σε όλους τους επισκέπτες.
ms2, οδός Ογκροντόβα 19 (κτίριο του πρώην νηματουργείου του εργοστασίου του Ίζραελ Ποζνάνσκι) – εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται για πειραματικές παρεμβάσεις με τη Συλλογή του 20ου και 21ου αιώνα. Η συλλογή του μουσείου είναι οργανωμένη γύρω από θέματα που οι επιμελητές της έκθεσης θεωρούν σχετικά με το σύγχρονο κοινό. Ο χώρος στο ισόγειο χρησιμοποιείται για προσωρινές εκθέσεις που αντιμετωπίζουν κυρίως ζητήματα που συνδέονται με την πρωτοποριακή κληρονομιά. Στο κτίριο υπάρχουν αίθουσες για εργαστήρια και άλλες εκπαιδευτικές δραστηριότητες, καθώς και αίθουσα πολυμέσων, η οποία φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, διαλέξεις και κινηματογραφικές εκπομπές. Υπάρχει επίσης μια καφετέρια "Awangarda" και ένα βιβλιοπωλείο που πωλεί βιβλία για την τέχνη.
Βίλα του Χερμπστ, οδός Πσεντζαλνιάνα 72 (συγκρότημα παλατιού του Έντβαρντ Χερμπστ και κήπων) – ένα ανακαινισμένο αρχοντικό που ανήκε στο παρελθόν σε μια οικογένεια βιομηχάνων του Λοτζ έχει γίνει ο εκθεσιακός χώρος για έργα παλαιών δασκάλων (κυρίως αυτά του 19ου αιώνα), παρουσίαση εσωτερικών χώρων του παλατιού από τη στροφή του 19ου και 20ου αιώνα και η επισκόπηση της ιστορίας της οικογένειας των βιομηχανικών μεγιστάνων Χερμπστ.
Πολωνική ζωγραφική
Η Συλλογή είναι μια αντιπροσωπευτική επιλογή έργων τέχνης Πολωνών καλλιτεχνών, ιδιαίτερα του 19ου και της αλλαγής του 19ου και 20ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων αριστουργημάτων της πολωνικής ζωγραφικής όπως: «Πορτρέτο της μητέρας του καλλιτέχνη» (1853) του Χένρικ Ροντακόφσκι, «Έφιππος Ναπολέων» του Πιοτρ Μιχαουόφσκι, «Κοιμωμένη Μιέτεκ» του Στανίσουαφ Βισπιάνσκι και «Ο Σομπιέσκι στην Τσενστοχόβα» του Γιαν Ματέικο.
Παραπομπές
Τεχνης Λοτζ Μουσειο Τεχνης
Πεταλούδα μονάρχης
Η πεταλούδα μονάρχης ή απλά μονάρχης (Danaus plexippus ) είναι πεταλούδα του υποείδους των Δαναΐδων της οικογένειας των Νυμφαλίδων. Τα φτερά του διαθέτουν ένα εύκολα αναγνωρίσιμο μαύρο, πορτοκαλί και λευκό σχέδιο, με άνοιγμα 8 έως 10 εκατοστόμετρα.
Γκέιμπ Γιορκ
Ο Γκέιμπ Γιορκ (γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1993) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για τους Ορλάντο Μάτζικ του NBA. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Αριζόνα Ουάιλντκατς, κερδίζοντας τιμητικές διακρίσεις για τη δεύτερη ομάδα όλης της διάσκεψης στη Διάσκεψη Πακ-12 ως ανώτερος την περίοδο 2015–16.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Γιορκ φοίτησε στο Λύκειο Όραντζ Λούθεραν στο Όραντζ της Καλιφόρνιας. Είχε μέσο όρο 24,9 πόντους, 4,8 ριμπάουντ, 2,7 ασίστ και 2,3 κλεψίματα ανά παιχνίδι ως ανώτερος, όπου έγινε ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της ομάδας. Βαθμολογήθηκε ως ο υπ' αριθμόν 46 γενικός υποσχόμενος και ο υπ' αριθμόν 11 σούτινγκ γκαρντ στην κατηγορία του 2012 από το Rivals.com και βαθμός ανιχνευτών 93 από το ESPN. Υπέγραψε στην Αριζόνα στις 10 Ιουλίου 2011.
Κολεγιακή πορεία
Ο Γιορκ έπαιξε περιορισμένα λεπτά στην πρωτοετή χρονιά του στην Αριζόνα και εμφανίστηκε μόνο σε 15 αγώνες ενώ υποστήριξε τον πρώην παίκτη του NBA, Νικ Τζόνσον. Κατά τη δεύτερη χρονιά του, ο Γιορκ είδε τον χρόνο συμμετοχής του να αυξάνεται καθώς εμφανίστηκε και στα 38 παιχνίδια και βοήθησε τους Ουάιλτκατς να φτάσουν στη δεύτερη εμφάνισή τους στους προημιτελικούς. Ο χρόνος παιχνιδιού του συνέχισε να αυξάνεται στα νεανικά και στα ανώτερα χρόνια του.
Γκουερίνο Βανόλι Μπάσκετ (2016)
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο Ντραφτ του 2016 του ΝΒΑ, ο Γιορκ εντάχθηκε στους Σάρλοτ Χόρνετς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2016. Στις 22 Ιουλίου 2016, ο Γιορκ υπέγραψε με την Βανόλι Κρεμόνα της 1ης Ιταλίας. Στις 15 Νοεμβρίου 2016, χώρισε με την Κρεμόνα έχοντας κατά μέσο όρο 4,3 πόντους και 2,5 ριμπάουντ σε 6 αγώνες.
Μέντι Μπάιροϊτ (2017–2018)
Ο Γιορκ εντάχθηκε στους Λος Άντζελες Λέικερς για το Σάμερ Λιγκ του του 2017. Στις 31 Ιουλίου 2017, ο Γιορκ υπέγραψε με τη γερμανική Μέντι Μπάιροϊτ. Εμφανιζόμενος σε 37 αγώνες (με 37 εκκινήσεις στην αρχική πεντάδα) της περιόδου 2017-18 της 1ης Γερμανίας, ο Γιορκ είχε μέσο όρο 14,2 πόντους ανά αγώνα, σημειώνοντας 93 από τα 258 τρίποντά του.
Λέικλαντ Μάτζικ (2018–2019)
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2018, ο Γιορκ υπέγραψε με τους Ορλάντο Μάτζικ. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2018, ο Γιορκ παραιτήθηκε από τους Μάτζικ. Στις 23 Οκτωβρίου 2018, ο Γιορκ συμπεριλήφθηκε στη σύνθεση του προπονητικού στρατοπέδου των Λέικλαντ Μάτζικ.
Χάποελ Τελ Αβίβ (2020–2021)
Στις 30 Νοεμβρίου 2020, υπέγραψε με τη Χάποελ Τελ Αβίβ της 1ης Ισραήλ. Στις 18 Μαρτίου 2021 αφέθηκε ελεύθερος από την ομάδα.
Φορτ Ουέιν Μαντ Αντς (2021–σήμερα)
Ο Γιορκ επιλέχθηκε τρίτος συνολικά στο ντραφτ του NBA G League του 2021 από τους Φορτ Ουέιν Μαντ Αντς.
Ορλάντο Μάτζικ (2021–σήμερα)
Στις 29 Δεκεμβρίου 2021, ο Γιορκ υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Ορλάντο Μάτζικ.
Χάνε Μάουντενς
Η Χάνε Μάουντενς είναι Βελγίδα αθλήτρια του στίβου, που εξειδικεύεται στο έπταθλο. Συμμετείχε στο έπταθλο γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Επταθλήτριες
Άλμπερτ Άνκερ
Ο Άλμπερτ (ή Άλμπρεχτ) Σάμουελ Άνκερ (1 Απριλίου 1831 – 16 Ιουλίου 1910) ήταν Ελβετός ζωγράφος και εικονογράφος, που έχει αποκληθεί «ο εθνικός ζωγράφος της Ελβετίας» εξαιτίας των δημοφιλών αναπαραστάσεων της ζωής στα ελβετικά χωριά του 19ου αιώνα.
Παλαιόπυργος Λάρισας
Ο Παλαιόπυργος είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Άλμπερτ Άνκερ
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|Α. Άνκερ: «Νεκρά φύση (σερβίτσιο τσαγιού)» Ο Άλμπερτ Άνκερ γεννήθηκε στο Ινς του καντονίου της Βέρνης και ήταν γιος του κτηνιάτρου Σάμουελ Άνκερ (τότε μέλους της συνελεύσεως του καντονίου) και της Μαριάνε Ελίζαμπετ Γκάτσετ (Gatschet). Πήγε σχολείο στο Νεσατέλ, όπου μαζί με τον μετέπειτα συνάδελφο ζωγράφο Ωγκύστ Μπασελέν (Auguste Bachelin) πήραν τα πρώτα τους μαθήματα ζωγραφικής από τον Louis Wallinger το 1845–1848. Από το 1849 ως το 1851 ο Άνκερ παρακολούθησε το Γυμνάσιο Kirchenfeld στη Βέρνη. Στη συνέχεια σπούδασε θεολογία, αρχίζοντας το 1851 στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης και συνεχίζοντας στο Πανεπιστήμιο του Χάλε (Σαξονία). Στο Χάλε ωστόσο εμπνεύσθηκε από τις μεγάλες συλλογές τέχνης και το 1854 έπεισε τον πατέρα του να συμφωνήσει να σταδιοδρομήσει ως καλλιτέχνης.
Παλαιόπυργος Λάρισας
Γενικά στοιχεία
Ο Παλαιόπυργος βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας, βόρεια του Πηνειού σε υψόμετρο 5 μέτρα. Απέχει περίπου 44 χλμ. ΒΑ. από την Λάρισα, 50 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Κατερίνη και 51 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Αγιά (έδρα του δήμου - μέσω Στόμιου). Νότια και ανατολικά περνάει ο Πηνειός ποταμός ενώ βόρεια είναι η Κουλούρα. Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία των Ἁγίων  Κωνσταντίνου καί Ἑλένης που βρίσκεται στην κεντρικά πλατεία και πανηγυρίζει 21 Μαϊου και 9 Νοεμβρίου. μικρογραφία|261x261εσ|Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Αναφέρεται, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά του ονομασία από την Τουρκοκρατία ως Νυκτερέμ να προσαρτάται στον τότε δήμο Ολύμπου και το 1912 στο ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1925 με το ΦΕΚ 142Α - 09/06/1925 μετονομάστηκε σε Παληόπυργος για να διορθωθεί το 1940 σε Παλαιόπυργος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αλεξανδρινή και τον Στρίντζιο αποτελούν την κοινότητα Παλαιοπύργου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ευρυμενών του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 161 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Άλμπερτ Άνκερ
Βιογραφικά στοιχεία
Στο Νεσατέλ είχε τροποποιήσει το βαφτιστικό του από «Άλμπρεχτ» σε «Άλμπερτ», καθώς ήταν πολύ ευκολότερο να το προφέρουν οι γαλλόφωνοι συμμαθητές του. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου μελέτησε με τον ελβετικής καταγωγής Σαρλ Γκλαιρ και παρακολούθησε την Ανωτάτη Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών από το 1855 ως το 1860. Δημιούργησε ένα ατελιέ και στη σοφίτα του σπιτιού των γονιών του, συμμετέχοντας τακτικά σε εκθέσεις στην Ελβετία. Πήρε ως σύζυγό του την Άννα Ρύφλι (Anna Rüfli) το 1864 και μαζί απέκτησαν 6 παιδιά: τα τέσσερα που δεν πέθαναν μικρά, και συγκεκριμένα η Λουίζ, η Μαρί, ο Μωρίς και ο Σεσίλ, εμφανίζονται σε μερικούς πίνακές του. Το 1866 ο Άνκερ τιμήθηκε με χρυσό μετάλλιο στο Σαλόνι των Παρισίων για τα έργα του Schlafendes Mädchen im Walde (1865) και Schreibunterricht (1865). Το 1878 παρασημοφορήθηκε με το παράσημο του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής. Από το 1870 ως το 1874 ήταν μέλος του Μεγάλου Συμβουλίου της Βέρνης (κοινοβούλιο του καντονίου της Βέρνης), όπου υποστήριξε την ανέγερση του Μουσείου Καλών Τεχνών της Βέρνης (Kunstmuseum Bern).
Παρότι περνούσε όλη τη χειμερινή περίοδο στο Παρίσι, ο Άνκερ ταξίδευε συχνά στην Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Διετέλεσε μέλος της Ελβετικής Ομοσπονδιακής Επιτροπής Τέχνης και το 1900 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο της Βέρνης. Μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο το 1901 είχε μειωμένη ικανότητα για εργασία. Μόνο μετά τον θάνατό του το 1910 διοργανώθηκε έκθεση αφιερωμένη σε αυτόν, στο Musée d'art et d'histoire του Νεσατέλ.
Το έργο του
thumb|«Η κοκκινοσκουφίτσα» («Le petit chaperon rouge»), 1883 Ενώ ακόμα σπούδαζε την τέχνη, ο Άνκερ φιλοτέχνησε μία σειρά ζωγραφικών έργων με ιστορικά και βιβλικά θέματα, καθώς και προσωπογραφίες του Λούθηρου και του Καλβίνου. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, ωστόσο, στράφηκε στη θεματολογία που θα γινόταν το «σήμα κατατεθέν» του: την καθημερινή ζωή των κατοίκων των αγροτικών χωριών. Ζωγράφιζε τους συμπατριώτες του με απροσποίητο και απλό τρόπο, χωρίς να εξιδανικεύει τη ζωή στην ύπαιθρο, αλλά και χωρίς την κριτική ματιά των κοινωνικών συνθηκών που παρατηρείται στα έργα των συγχρόνων του Ντωμιέ, Κουρμπέ ή Μιγέ. Παρά το ότι ο Άνκερ ζωγράφισε και τέτοιες σκηνές, η καταφατική και χριστιανική κοσμοθεωρία του δεν εμπεριείχε την τάση του προκλητικού.
Εξίσου σημαντικές στο έργο του Άνκερ είναι οι περισσότερες από 30 νεκρές φύσεις που φιλοτέχνησε. Απεικονίζουν τόσο ρουστίκ όσο και αστικά σερβίτσια, στην παράδοση του Σαρντέν, με τη ρεαλιστική τους στερεότητα να αντανακλά την πίστη του καλλιτέχνη σε μία αρμονική και σταθερή τάξη του κόσμου. Επιπροσθέτως, ο ζωγράφος φιλοτέχνησε κατά παραγγελία εκατοντάδες υδατογραφίες και σχέδια, κυρίως προσωπογραφίες και εικονογραφήσεις, μεταξύ των οποίων για μία έκδοση των απάντων του Γιερεμίας Γκότχελφ. Επίσης διακόσμησε περισσότερα από 500 πιάτα φαγιάνς για τον Αλσατό παραγωγό Τεοντόρ Ντεκ.
Ο Άνκερ εντόπιζε γρήγορα τον καλλιτεχνικό στόχο του και δεν παρέκκλινε ποτέ από τον δρόμο που είχε επιλέξει. Τα έργα του αποπνέουν μία αίσθηση συμφιλιώσεως και κατανοήσεως. Είναι φιλοτεχνημένα με μεγάλη επιδεξιότητα, χαρίζοντας ευφυΐα σε καθημερινές σκηνές μέσα από λεπτές επιλογές του χρωματισμού και του φωτισμού. Τα τοπικιστικά και περιορισμένα τους μοτίβα αποκρύπτουν το ανοικτό μυαλό του καλλιτέχνη προς τη σύγχρονή του ευρωπαϊκή τέχνη και γεγονότα, το οποίο προδίδει η αλληλογραφία του.
Αποδοχή
Το έργο του Άλμπερτ Άνκερ τον κατέστησε τον δημοφιλέστερο ζωγράφο εξειδικευμένων θεμάτων του 19ου αιώνα στην Ελβετία. Οι πίνακές του, πολλοί από τους οποίους υπάρχουν στα περισσότερα εξακολουθούν να απολαμβάνουν μεγάλη δημοφιλία εξαιτίας της προσβασιμότητάς τους. Πραγματικά, ως φοιτητής ο Άνκερ είχε συνοψίσει την προσέγγισή του στην τέχνη ως εξής: «Πρέπει να διαμορφώνεις ένα ιδανικό στη φαντασία σου και μετά να καθιστάς αυτό το ιδανικό κατανοητό από τους άλλους ανθρώπους.»
Πολλά ελβετικά γραμματόσημα έχουν ενσωματώσει έργα του Άνκερ. Το ατελιέ του στο Ινς διατηρείται ως μουσείο από το «Ίδρυμα Άλμπερτ Άνκερ». Μεταξύ των μεγαλύτερων θαυμαστών και συλλεκτών έργων του ζωγράφου είναι το πρώην μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Ελβετίας Κρίστοφ Μπλόχερ, ένας από τους επιδραστικότερους συντηρητικούς πολιτικούς της Ελβετίας, ο οποίος έγραψε και δημοσίευσε ένα δοκίμιο για τον Άνκερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί ζωγράφοι Κατηγορία:Εικονογράφοι
Πρωθυπουργός του Περού
Ο Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου του Περού, που ανεπίσημα αποκαλείται Πρωθυπουργός (τύπος προσφώνησης: Premier) ή Prime Minister, είναι το υψηλότερο σε ιεραρχία μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου του Περού. Ο πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου διορίζεται από τον Πρόεδρο (εκκρεμεί η επικύρωση από το Κογκρέσο, όπως και με όλα τα άλλα μέλη του υπουργικού συμβουλίου). Ο πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου δεν είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης, αφού ο πρόεδρος του Περού υπηρετεί τόσο ως αρχηγός κράτους όσο και ως αρχηγός κυβέρνησης. Το Περού είναι μια από τις λίγες χώρες της Λατινικής Αμερικής (άλλες περιλαμβάνουν την Αργεντινή, την Κούβα και την Αϊτή) όπου υφίσταται επί του παρόντος η θέση του πρωθυπουργού.
Έχει υπάρξει πρόσφατη συζήτηση για το εάν ο ρόλος του πρωθυπουργού πρέπει να ενισχυθεί, καθιστώντας ουσιαστικά τον πρωθυπουργό επικεφαλής της κυβέρνησης, όπως σε χώρες όπως η Γαλλία και η Ρωσία. Αυτή η ιδέα υποστηρίχθηκε από τους πρώην προέδρους του Περού.
Από τις 21 Δεκεμβρίου 2022 πρωθυπουργός είναι ο Αλμπέρτο Οτάρολα.
Παραπομπές
Πρωθ  Περου
Μύγα τσε-τσε
Η Μύγα τσε-τσε, είναι μια μεγαλόσωμη μύγα που δαγκώνει και ενδημεί σε μεγάλο μέρος της ηπειρωτικής Αφρικής, μεταξύ των ερήμων της Σαχάρας και του Καλαχάρι. (στα ελληνικά προφέρεται "τσετσ έ " ενώ στα Αγγλικά και τα Σουαχίλι προφέρεται "τσ έ τσε"). Είναι επίσης γνωστή και ως μύγα τικ-τικ (στα Ελληνικά προφέρεται "τικτ ί κ" ενώ στα Αγγλικά και τα Σουαχίλι προφέρεται "τ ί κτικ") Οι μύγες τσε-τσε, ζουν απομυζώντας από το αίμα των σπονδυλωτών ζώων και είναι οι κύριοι επιδημιολογικοί - βιολογικοί φορείς των τρυπανόσωμων στην Αφρική, τα οποία προκαλούν την ανθρώπινη ασθένεια του ύπνου και την τρυπανοσωμίαση των ζώων, επίσης γνωστή και ως ναγκάνα (nagana). Η μύγα τσε-τσε περιλαμβάνει όλα τα είδη του γένους Γλωσσίνα (Glossina), τα οποία εν γένει τοποθετούνται στη δική τους οικογένεια, Γλωσσινίδαι (Glossinidae).
Οι μύγες τσε-τσε έχουν μελετηθεί εκτενώς λόγω των νόσων τις οποίες μεταδίδουν. Οι μύγες τσε-τσε είναι multivoltine, συνήθως παράγουν περίπου τέσσερις γενιές ετησίως και έως 31 γενιές συνολικά, σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.
Οι μύγες τσε-τσε είναι παρόμοιες με άλλες μεγαλόσωμες μύγες, όπως την οικιακή μύγα, ωστόσο ξεχωρίζουν από διάφορα χαρακτηριστικά στην ανατομία τους, δύο εκ των οποίων είναι εύκολα παρατηρήσιμα. Οι μύγες τσε-τσε διπλώνουν εντελώς τα φτερά τους όταν αναπαύονται, έτσι ώστε το ένα φτερό να ακουμπά απευθείας πάνω στο άλλο, επάνω από την κοιλιά τους. Οι μύγες τσε-τσε έχουν επίσης μια μεγάλη προβοσκίδα, η οποία εκτείνεται κατευθείαν προς τα εμπρός και είναι συνδεδεμένη με ένα ξεχωριστό βολβό στο κάτω μέρος της κεφαλής τους.
Απολιθωμένες μύγες τσε-τσε έχουν ανακτηθεί από τα Florissant ορυκτά στρώματα του Κολοράντο (Florissant Fossil Beds), που βρέθηκαν να κείτονται πριν από περίπου 34 εκατομμύρια χρόνια. Υπάρχουν 23 είδη μύγας τσε-τσε.
Βιολογία
Η βιολογία της μύγας τσε-τσε είναι σχετικώς καλά κατανοητή. Οι μύγες τσε-τσε έχουν μελετηθεί εκτενώς, λόγω της ιατρικής, της κτηνιατρικής και της οικονομικής τους σημασίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι μύγες μπορούν να αναπτυχθούν σε εργαστήριο και είναι σχετικά μεγαλόσωμες, διευκολύνοντας έτσι την ανάλυσή τους. Οι εντομολόγοι έχουν ανακαλύψει πολλά για τη μορφολογία των τσε-τσε, την ανατομία, την ανάπτυξη και το μεταβολισμό τους.
Αναστάσιος Στεφάνου
Ο Αναστάσιος Στεφάνου (1893, Κερασιά Αρκαδίας -1984) ήταν Έλληνας δασολόγος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ροδόπης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1893 και πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Στεφάνου. Εργάστηκε ως δασολόγος στο Δημόσιο.
Το 1912 έφυγε για να σπουδάσει Δασολογία στη Γερμανία (Δασολογική Ακαδημία του Tharandt στη Σαξονία) και εν συνεχεία στην Αυστρία (Δασολογική Σχολή του Bruck a.d. Muhr). Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Ελλάδα το 1916 και, όντας από τους πρώτους Έλληνες δασολόγους, υπηρέτησε ως πρώτος δασολόγος-δασάρχης στη Θεσσαλία με αρμοδιότητα τους δασικούς όγκους Πίνδου, Ολύμπου, Όσσας και Πιερίων και διευθυντής της νεοσύστατης Δασικής Σχολής Αγιάς, έως την επιστράτευσή του το 1921.
Μύγα τσε-τσε
Μορφολογία
Οι μύγες τσε-τσε πρώτα απ'όλα αποχωρίζονται τις μητέρες τους κατά τη διάρκεια του τρίτου προνυμφικού σταδίου, στο οποίο έχουν την τυπική εμφάνιση του σκουληκιού. Ωστόσο, αυτό το στάδιο της ζωής είναι σύντομο, διαρκεί το πολύ μερικές ώρες και σχεδόν ποτέ δεν παρατηρείται εκτός του εργαστηρίου.
Κατόπιν, οι μύγες τσε-τσε αναπτύσσουν ένα σκληρό εξωτερικό περίβλημα, το puparium, και γίνονται νύμφες—μικρές, σκληροκέλυφες, στενόμακρες με δύο ευδιάκριτους, μικρούς, σκοτεινούς λοβούς στο ένα άκρο. Οι νύμφες τσε-τσε έχουν μήκος κάτω του 1,0 εκατοστού. Εντός του κελύφους puparial, οι μύγες τσε-τσε πληρούν τα δύο τελευταία προνυμφικά στάδια και το στάδιο της νύμφης.
Αναστάσιος Στεφάνου
Βιογραφία
Μετά την αποστράτευσή του (1922), υπηρέτησε ως Επιθεωρητής Δασών Πελοποννήσου και Διευθυντής της Γενικής Διοίκησης Θράκης και Ανατ. Μακεδονίας. Στη δεκαετία του ’30 οργάνωσε και διηύθυνε τη νεοσύστατη Υπηρεσία Αναδασώσεων του υπουργείου Γεωργίας, αναλαμβάνοντας στη συνέχεια υπηρεσία στα Παραγωγικά Έργα Μακεδονίας (1937-1940). Το 1959 ίδρυσε την Ομοσπονδία Δασοπόνων Ελλάδας και το περιοδικό «Δασικά Χρονικά». Διατέλεσε επί εικοσαετία μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Έως τον θάνατό του δημοσίευσε περισσότερες από 300 μελέτες φιλοδασικού, γεωργικού, θηρευτικού, οικονομικού και πολιτικού περιεχομένου και αρκετά βιβλία, μεταξύ των οποίων τα «Ελληνικά δάση και αρκαδικοί δρυμοί» (1924), «Η ιστορία της Αρβανιτοκερασιάς Αρκαδίας» (1965, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών), «Η λαογραφία της Αρβανιτοκερασιάς Αρκαδίας» (1966, επίσης Βραβείο Ακαδημίας), «Ο Γέρος του Μωριά» (1970), «Ο Πλάτανος, το εθνικό μας δένδρο» (1973), «Το δάσος που λαχτάριζες» (1974, Βραβείο Ακαδημίας), «Et in Arcadia ego, ο πρώτος ελληνικός Τεχνητός Δρυμός στην αρκαδική Σκιρίτιδα» (1977), «Ιστορία της Πάρνηθας» (1983, Βραβείο Ακαδημίας).
Μύγα τσε-τσε
Μορφολογία
Στο τέλος του σταδίου χρυσαλλίδας, οι μύγες τσε-τσε εμφανίζονται ως ενήλικες μύγες. Οι ενήλικες μύγες τσε-τσε είναι σχετικά μεγαλόσωμες μύγες, με μήκος ½-1½ εκατοστό και έχουν ένα αναγνωρίσιμο σχήμα ή σχέδιο σώματος (bauplan), που τις καθιστά ευδιάκριτες από τις άλλες μύγες. Οι μύγες τσε-τσε έχουν μεγάλα κεφάλια, με σαφώς διαχωρισμένα μάτια και ασυνήθιστες κεραίες. Ο θώρακας των τσε-τσε είναι αρκετά μεγάλος, ενώ η κοιλιά τους είναι περισσότερο πλατιά, παρά επιμήκης, και κοντύτερη από τα φτερά.
Τέσσερα χαρακτηριστικά διαχωρίζουν οριστικά τις ενήλικες μύγες τσε-τσε από τα άλλα είδη μύγας:
Αναστάσιος Στεφάνου
Πολιτική σταδιοδρομία
Με ενέργειές του ξεκίνησε η μεθοδική αναδάσωση του δάσους Σκυρίτιδας το 1976.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Μύγα τσε-τσε
Ανατομία
Όπως όλα τα άλλα έντομα, οι μύγες τσε-τσε έχουν ένα ενήλικο σώμα αποτελούμενο από τρία εμφανώς διακριτά μέρη: το κεφάλι, τον θώρακα και την κοιλιά.
Η εσωτερική ανατομία της μύγας τσε-τσε είναι σχετικά παρόμοια με αυτή των άλλων εντόμων. Η καλλιέργεια είναι αρκετά μεγάλη για να φιλοξενήσει μια τεράστια αύξηση του μεγέθους κατά τη διάρκεια του αιματάλευρου, αφού οι μύγες τσε-τσε μπορούν να πάρουν αιματάλευρο βάρους, όσο και οι ίδιες. Το αναπαραγωγικό σύστημα στα ενήλικα θηλυκά, περιλαμβάνει μία μήτρα, η οποία μπορεί να γίνει αρκετά μεγάλη ώστε να κρατήσει τη τρίτου σταδίου προνύμφη στο τέλος κάθε εγκυμοσύνης.
Οι περισσότερες μύγες τσε-τσε είναι από τη φύση τους πολύ σκληραγωγημένες. Οι οικιακές μύγες σκοτώνονται εύκολα με μια μυγοσκοτώστρα, αλλά χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, προκειμένου να συνθλιβεί μια μύγα τσε-τσε.
Κύκλος ζωής
Τεχνικά, αυτά τα έντομα ακολουθούν την πρότυπη διαδικασία ανάπτυξης των εντόμων που περιλαμβάνει: το σχηματισμό ωαρίου, την ωορρηξία και τη γονιμοποίηση, την ανάπτυξη του ωαρίου, τα πέντε στάδια προνύμφης, το ένα στάδιο της χρυσαλλίδας, την εμφάνιση και την ωρίμανση των ενηλίκων.
Γενική βιολογία
Οι μύγες τσε-τσε, έχουν τρεις διακριτούς συμβιωτικούς οργανισμούς (ενδοπαράσιτα). Ο κύριος συμβιωτικός οργανισμός είναι το Wigglesworthia μέσα στις bacteriocytes, ο δευτερεύων συμβιωτικός οργανισμός είναι το Sodalis, ο οποίος ευρίσκεται διακυτταρικά ή ενδοκυτταρικά και ο τρίτος συμβιωτικός οργανισμός είναι ένα είδος Wolbachia.
Η μύγα τσε-τσε Glossina palpalis είναι επίσης ένας φορέας και υποδοχέας των Hepatozoon Petti, ενός παρασιτικού σποριόζωου του κροκόδειλου του Νείλου.
Συστηματική
250px|right|thumb|Οι μύγες τσε-τσε Glossina palpalis και G. morsitans, από ένα λεξικό του 1920. Οι μύγες τσε-τσε περιλαμβάνουν έως τριάντα τέσσερα είδη και υποείδη, ανάλογα με τη συγκεκριμένη ταξινόμηση που χρησιμοποιείται.
Είδη
Τα γένη της μύγας τσε-τσε, γενικά χωρίζονται σε τρεις ομάδες των ειδών, βασιζόμενα σε ένα συνδυασμό κατανομής, συμπεριφοράς, μοριακής και μορφολογικών χαρακτηριστικών. Το γένος περιλαμβάνει:
Τρυπανοσωμίαση
Οι μύγες τσε-τσε είναι βιολογικοί φορείς των τρυπανόσωμων, που σημαίνει ότι οι μύγες τσε-τσε, κατά τη διαδικασία της σίτισής τους, αποκτούν και στη συνέχεια μεταδίδουν, μικρούς μονοκύτταρους οργανισμούς που ονομάζονται τρυπανόσωμα, από τους μολυσμένους σπονδυλωτούς ξενιστές, στα μη μολυσμένα ζώα. Τα τρυπανόσωμα είδη που μεταδίδουν μερικές μύγες τσε-τσε, προκαλούν μια μολυσματική ασθένεια, την τρυπανοσωμίαση. Στους ανθρώπους, η μεταδιδόμενη τρυπανοσωμίαση της μύγας τσε-τσε, ονομάζεται "ασθένεια του ύπνου". Στα ζώα, οι μύγες τσε-τσε φορείς της τρυπανοσωμίασης, συμπεριλαμβάνουν τη ναγκάνα (nagana), τη σούμα (souma) και τη σούρα (surra) αναλόγως με το ζώο που μολύνθηκε και του είδους τρυπανόσωμου που ενεπλάκει, αν και η χρήση του δεν είναι τόσο αυστηρή και το ναγκάνα (nagana) χρησιμοποιείται περιστασιακά για οποιαδήποτε μορφή τρυπανοσωμίασης ζώου.
Τα τρυπανόσωμα είναι ζώα παράσιτα, ειδικά πρωτόζωα του γένους Τρυπανόσωμα. Αυτοί οι οργανισμοί είναι περίπου το μέγεθος των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Διαφορετικά είδη τρυπανόσωμων μολύνουν διαφορετικούς ξενιστές όπως μπορεί να δει κανείς στον πίνακα που επισυνάπτεται στην παρούσα ενότητα. Τα τρυπανόσωμα κυμαίνονται ευρέως ως προς τα αποτελέσματά τους στους σπονδυλωτούς οικοδεσπότες. Ορισμένα είδη, όπως το Trypanosoma theileri, δεν φαίνεται να προκαλούν προβλήματα υγείας, εκτός ίσως στα ζώα που είναι ήδη άρρωστα.
Ορισμένα στελέχη είναι πολύ πιο λοιμογόνα. Οι μολυσμένες μύγες έχουν μια αλλαγμένη σύνθεση των σιελογόνων τους, γεγονός που μειώνει την αποτελεσματικότητα της διατροφής τους και κατά συνέπεια, αυξάνει το χρόνο σίτισής τους, προωθώντας την τρυπανόσωμη μετάδοσή της στο σπονδυλωτό ξενιστή. Αυτά τα τρυπανόσωμα είναι ιδιαίτερα εξελιγμένα και έχουν αναπτύξει ένα κύκλο ζωής, που απαιτεί περιόδους τόσο στους σπονδυλωτούς όσο και στους τσε-τσε υποδοχείς.
Οι μύγες τσε-τσε μεταδίδουν τα τρυπανόσωμα με δύο τρόπους, με τη μηχανική και με τη βιολογική μετάδοση.
Η σχετική σημασία αυτών των δύο τρόπων μετάδοσης για τη διάδοση του φορέα της τρυπανοσωμείωσης της μύγας τσε-τσε, δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητή. Ωστόσο, δεδομένου ότι η σεξουαλική φάση του κύκλου ζωής του τρυπανόσωμου συμβαίνει στον ξενιστή τσε-τσε, η βιολογική μετάδοση είναι ένα απαιτούμενο βήμα στον κύκλο ζωής του φορέα του τρυπανόσωμου της μύγας τσε-τσε.
Ο κύκλος της βιολογικής διαβίβασης της τρυπανοσωμίασης περιλαμβάνει δύο φάσεις, μία στο εσωτερικό του υποδοχέα τσε-τσε και την άλλη εντός του σπονδυλωτού ξενιστή. Τα τρυπανόσωμα δεν μεταφέρονται μεταξύ μιας εγκύου μύγας τσε-τσε και του βλαστού της, έτσι όλες οι νέο αναδυόμενες ενήλικες μύγες τσε-τσε, είναι απαλλαγμένες από τη νόσο. Μια μη μολυσμένη μύγα που τρέφεται από ένα μολυσμένο σπονδυλωτό ζώο, δύναται να αποκτήσει τρυπανόσωμα στην προβοσκίδα ή το έντερο της. Αυτά τα τρυπανόσωμα, ανάλογα με το είδος, μπορεί να παραμείνουν στη θέση τους, να κινηθούν σε ένα διαφορετικό τμήμα της πεπτικής οδού ή να μεταναστεύουν μέσω του σώματος της μύγας τσε-τσε, εντός των σιελογόνων αδένων. Όταν μια μολυσμένη μύγα τσε-τσε δαγκώνει έναν επιδεκτικό ξενιστή, η μύγα μπορεί να αναμασήσει μέρος του προηγούμενου αιματάλευρου που περιέχει το τρυπανόσωμα ή μπορεί να εμβάλλει τρυπανόσωμα στο σάλιο της. Πιστεύεται ότι ο εμβολιασμός πρέπει να περιέχει ένα ελάχιστο από 300 έως 450 μεμονωμένα τρυπανόσωμα για να είναι επιτυχής και μπορεί να περιέχει έως και 40.000 άτομα.
Τα τρυπανόσωμα εγχέονται στο μυϊκό ιστό των σπονδυλωτών, αλλά κατευθύνονται πρωτίστως στο λεμφικό σύστημα, κατόπιν στο κυκλοφορικό και τελικά στον εγκέφαλο. Η ασθένεια προκαλεί την διόγκωση των λεμφαδένων, την ίσχνευση του σώματος και τελικά οδηγεί στο θάνατο. Η μη-μολυσμένη μύγα τσε-τσε μπορεί να δαγκώσει το μολυσμένο ζώο πριν από το θάνατό του και έτσι να αποκτήσει την ασθένεια, ως εκ τούτου, κλείνοντας τον κύκλο της μετάδοσης.
Οι μύγες τσε-τσε φορείς της τρυπανοσωμίασης, επηρεάζουν διάφορα σπονδυλωτά είδη, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, αντιλόπες, βοοειδή, καμήλες, άλογα, πρόβατα, κατσίκες και χοίρους. Αυτές οι ασθένειες που προκαλούνται από διάφορα είδη τρυπανόσωμων που μπορούν επίσης να επιβιώσουν σε άγρια ​​ζώα όπως κροκόδειλους και βαρανίδες (monitor lizards). Οι ασθένειες έχουν διαφορετικές διανομές κατά μήκος της Αφρικανικής ηπείρου και ως εκ τούτου μεταδίδονται από διάφορα είδη μύγας τσε-τσε. Ο ακόλουθος πίνακας συνοψίζει τις πληροφορίες αυτές:
Ανθρώπινη τρυπανοσωμίαση
Η ασθένεια του ύπνου αρχίζει με ένα τσίμπημα από τη μύγα τσε-τσε, το οποίο οδηγεί στον εμβολιασμό του υποδόριου ιστού. Η μόλυνση κινείται εντός του λεμφικού συστήματος, οδηγώντας σε μια χαρακτηριστική διόγκωση των λεμφαδένων, που ονομάζεται σήμα του Winterbottom. Η μόλυνση εξελίσσεται στη ροή του αίματος και τελικά διασχίζει στο κεντρικό νευρικό σύστημα και εισβάλλει στον εγκέφαλο οδηγώντας σε ακραίο λήθαργο και τελικά στο θάνατο.
Το είδος Trypanosoma brucei, το οποίο προκαλεί την ασθένεια, συχνά υποδιαιρείται σε τρια υπο-γένη που εντοπίστηκαν βασιζόμενα είτε στους σπονδυλωτούς ξενιστές που θα μπορούσαν να μολύνουν το στέλεχος ή στην μολυσματικότητα της νόσου στον άνθρωπο. Τα τρυπανόσωμα που είναι λοιμώδη στα ζώα και όχι στους ανθρώπους, ονομάστηκαν Trypanosoma brucei brucei. Τα στελέχη που μόλυναν τους ανθρώπους, διαιρέθηκαν σε δυο υποείδη, βασιζόμενα σε διαφορετικές λοιμοτοξικότητες (virulences): το Trypanosoma brucei gambiense πιστεύεται ότι έχει μια βραδύτερη έναρξη και το Trypanosoma brucei rhodesiense αναφέρεται σε στελέχη με πιο ταχεία εμφάνιση λοιμογόνου. Ο χαρακτηρισμός αυτός ήταν πάντα προβληματικός, αλλά ήταν το καλύτερο που θα μπορούσε να γίνει λόγω της γνώσης του χρόνου και τα εργαλεία που ήταν διαθέσιμα για την ταυτοποίηση. Μια πρόσφατη μελέτη, χρησιμοποιώντας τη μοριακή ανάλυση πολυμορφισμού μήκους θραύσματος περιορισμού (restriction fragment length polymorphism). Στη μοριακή βιολογία, ο πολυμορφισμός μήκους θραύσματος περιορισμού, ή RFLP (που κοινώς προφέρεται «ριφ-λιπ» (“rif-lip”)), είναι μια τεχνική που εκμεταλλεύεται τις παραλλαγές στις ομόλογες αλληλουχίες του DNA. Υποδηλώνει ότι τα τρία υπο-γένη είναι πολυφυλετικά, έτσι ώστε η διαλεύκανση των μολυσματικών για τον άνθρωπο στελεχών του ''Τ. brucei'', να απαιτεί μια πιο σύνθετη εξήγηση. Οι προκυκλίνες (procyclins)  είναι πρωτεΐνες που αναπτύσσονται στην επιφάνεια επίστρωσης των τρυπανόσωμων, ενώ είναι στον φορέα της μύγας τσε-τσε.
Υπάρχουν και άλλες μορφές της ανθρώπινης τρυπανοσωμίασης, αλλά δεν μεταδίδονται από την μύγα τσε-τσε. Η πιο αξιοσημείωτη είναι η Αμερικανική τρυπανοσωμίαση, γνωστή και ως νόσος του Chagas, η οποία εμφανίζεται στη Νότια Αμερική, που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi και που μεταδίδεται και από ορισμένα είδη των Reduviidae, τα μέλη των ημίπτερων.
Ζωική τρυπανοσωμίαση
Η ζωική τρυπανοσωμίαση, ονομάζεται ναγκάνα (nagana), όταν συμβαίνει στα βοοειδή ή τα άλογα και σούρα (sura), όταν συμβαίνει στους οικόσιτους χοίρους, προκαλείται από διάφορα είδη τρυπανόσωμων. Αυτές οι ασθένειες μειώνουν τον ρυθμό ανάπτυξης, την παραγωγικότητα στο γάλα και τη δύναμη των ζώων του αγροκτήματος, γενικά οδηγούν στον τελικό θάνατο των μολυσμένων ζώων. Ορισμένα είδη των ζώων που ονομάζονται τρυπανοανθεκτικά (trypanotolerant), επειδή μπορούν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν, ακόμα και όταν έχουν μολυνθεί με τα τρυπανόσωμα, αν και έχουν επίσης χαμηλότερα ποσοστά παραγωγικότητας, όταν μολυνθούν.
Η πορεία της νόσου στα ζώα, είναι παρόμοια με την πορεία της ασθένειας του ύπνου στους ανθρώπους.
Τα Trypanosoma congolense και Trypanosoma vivax, είναι τα δύο πιο σημαντικά είδη που μολύνουν τα βοοειδή στην υποσαχάρια Αφρική. Το Trypanosoma simiae, προκαλεί μια λοιμογόνο νόσο στους χοίρους.
Άλλες μορφές τρυπανοσωμίασης των ζώων είναι επίσης γνωστές και σε άλλες περιοχές του πλανήτη, που προκαλούνται από διάφορα είδη τρυπανόσωμων και μεταδίδονται χωρίς την παρέμβαση της μύγας τσε-τσε.
Ο φορέας τσε-τσε, εκτείνεται κυρίως στο κεντρικό τμήμα της Αφρικής.
Έλεγχος
Έχουν διενεργηθεί έλεγχοι προκειμένου να μειώσουν τη συχνότητα εμφάνισης των ασθενειών που μεταδίδουν οι μύγες τσε-τσε. Δύο εναλλακτικές στρατηγικές έχουν χρησιμοποιηθεί στις προσπάθειες για τη μείωση της Αφρικανικής τρυπανοσωμίασης. Η μια τακτική, είναι κυρίως ιατρική ή κτηνιατρική, στοχεύοντας απευθείας στην ασθένεια και χρησιμοποιώντας την παρακολούθηση, την πρόληψη, τη θεραπεία και την εποπτεία για τη μείωση του αριθμού των οργανισμών που φέρουν τη νόσο. Η δεύτερη στρατηγική, είναι γενικά εντομολογική και έχει ως πρόθεση, τη διακοπή του κύκλου μετάδοσης, με τη μείωση του αριθμού των μυγών. thumb|Στην κοιλάδα Ghibe της [[Αιθιοπίας, το Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας Ζωικού Κεφαλαίου (International Livestock Research Institute (ILRI)) - επικεφαλής των μεθόδων ελέγχου της μύγας τσε-τσε, επέτρεψε στα βοοειδή να ακμάσουν, σε μια ήδη σχεδόν ακατοίκητη για αυτά περιοχή.]] Η ιδέα για τον ελέγχο της μύγας τσε-τσε, συνεπάγεται και μια αλλαγή στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και αυτών των εντόμων. Πριν από τον εικοστό αιώνα, οι άνθρωποι στην Αφρική είχαν σε μεγάλο βαθμό προσαρμοσθεί στην παρουσία της μύγας τσε-τσε. Τα ανθρώπινα οικιστικά μοντέλα και οι γεωργικές πρακτικές είχαν προσαρμοστεί στην παρουσία της μύγας. Για παράδειγμα, στην Αιθιοπία η προχείρως τροφοδοτούμενη γεωργία, περιορίστηκε στα υψίπεδα, όπου οι μύγες ήταν απούσες, ενώ στις πεδινές περιοχές, όπου υπήρχαν οι μύγες τσε-τσε, ήταν πιο αραιοκατοικημένες με τους ανθρώπους που ζούσαν ένα νομαδικό, λιγότερο εντατικό γεωργικό τρόπο ζωής. Οι έλεγχοι στις μύγες τσε-τσε, είναι μια απάντηση για τις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Οι έλεγχοι στις μύγες τσε-τσε, έχουν προταθεί ως ένας τρόπος για τη μείωση των επιπτώσεων της νόσου, στους πληθυσμούς που ζουν στις περιοχές των μυγών τσε-τσε, οι οποίες επιτρέπουν την επέκταση της ανθρώπινης εγκατάστασης και της γεωργίας σε νέες περιοχές και βοηθώντας τους ανθρώπους που προηγουμένως είχαν μετεγκατασταθεί είτε με αναγκαστικές μεταφορές, είτε λόγω της αποδημίας.
Οι προσπάθειες ελέγχου της μύγας τσε-τσε, έχουν αναληφθεί σε ολόκληρη την Αφρικανική ήπειρο, αλλά σπανίως έχει επιτευχθεί μακροπρόθεσμος, βιώσιμος έλεγχος. Οι προσπάθειες ελέγχου των μυγών τσε-τσε, κατά κανόνα συνδέονται με τα πολύπλοκα προβλήματα της φτώχειας, της υγείας, της πολιτικής και της βίας που αποδείχθηκαν τόσο καταστροφικές για τους λαούς της Αφρικής.
Η μείωση του αριθμού των εντόμων γενικά έχει επιχειρηθεί με δύο διαφορετικούς στόχους, είτε με την πλήρη εξάλειψή τους από την περιοχή, ή με τον έλεγχο για τη μείωση του πληθυσμού τους. Η εξάλειψη συχνά έχει διακηρυχθεί, επανειλημμένα έχει επιχειρηθεί και εξακολουθεί να προτείνεται—αλλά πολλοί επιστήμονες εισηγούνται ότι ο έλεγχος είναι η ασφαλέστερη, η φθηνότερη, η πιο ρεαλιστική και η πιο βιώσιμη προσέγγιση. Η εκρίζωση, αναφέρεται στην επιτυχή δολοφονία της κάθε μύγας τσε-τσε, είτε σε μια περιοχή ή υπό πιο μεγαλεπήβολες προτάσεις, από ολόκληρη την Αφρικανική ήπειρο. Τοπικές προσπάθειες εξάλειψης, έχουν επανειλημμένα αναληφθεί και έχουν καταφέρει προσωρινή επιτυχία, για να αποτύχουν όμως σε μακροπρόθεσμη βάση, διότι η μύγα τσε-τσε εισέβαλε εκ νέου (όπως στην περίπτωση της Ζανζιβάρης).
Όλες οι οικονομικές, οικολογικές, πολιτικές και περιβαλλοντικές αιτιολογήσεις για την εξάλειψη της έχουν τεθεί υπό αμφισβήτηση. Η οικονομική αιτιολόγηση ωφέλειας για την εξάλειψη της, αντισταθμίζει τις τεράστιες δαπάνες της εκστρατείας εκρίζωσης κατά των ιατρικών και κτηνιατρικών ωφελειών που συσσωρεύονται στο διηνεκές.
Ωστόσο, οι εκστρατείες εξάλειψής της μπορεί να έχουν και ανεπιθύμητες κοινωνικές συνέπειες, καθώς μια επιτυχημένη εκστρατεία μπορεί να ελευθερώσει εδάφη για τη γεωργία, που στο παρελθόν κατοικούνταν από νομαδικές κυνηγούς και που τώρα πλέον, αναγκάζονται να μετατοπιστούν.
Η σφαγή των άγριων ζώων
Μια πρώιμη τεχνική, ενέπλεκε τη σφαγή όλων των άγριων ​​ζώων από τα οποία τρέφονταν οι μύγες τσε-τσε. Για παράδειγμα το 1930, το νησί του Πρίνσιπε στα ανοικτά της δυτικής ακτής της Αφρικής, είχε εντελώς καθαριστεί από τους άγριους χοίρους (feral pigs), η οποία οδήγησε στην εκρίζωση της μύγας. Ενώ, στη δεκαετία του 1950, η μύγα τσε-τσε τελικά εισέβαλε εκ νέου, ωστόσο ο νέος πληθυσμός της μύγας, ήταν απαλλαγμένος από τη νόσο.
Εκχερσώσεις
Μια άλλη πρόωρη τεχνική, εισήγαγε την πλήρη αφαίρεση των χαμόκλαδων και της ξυλώδους βλάστησης από μια περιοχή. Οι μύγες τσε-τσε, τείνουν να ξεκουράζονται πάνω στους κορμούς των δέντρων, οπότε με την αφαίρεση της ξυλώδους βλάστησης, η περιοχή γινόταν αφιλόξενη για τις μύγες. Ωστόσο, η τεχνική δεν χρησιμοποιείται ευρέως και έχει εγκαταλειφθεί. Η πρόληψη στην αναγέννηση της ξυλώδους βλάστησης, απαιτεί συνεχή προσπάθεια εκκαθάρισης, η οποία είναι πρακτική, μόνο όπου υπάρχουν μεγάλοι ανθρώπινοι πληθυσμοί. Η εκκαθάριση της ξυλώδους βλάστησης έχει καταλήξει να θεωρείται περισσότερο ως ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα, παρά ως ένα όφελος.
Εκστρατείες φυτοφαρμάκων
Τα φυτοφάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο της εκκίνησης της μύγας τσε-τσε. Αρχικά κατά το πρώτο μέρος του εικοστού αιώνα στις τοπικές προσπάθειες, με τη χρήση των ανόργανων φυτοφαρμάκων μεταλλικής βάσης, επεκτείνονται μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μαζικές εναέριες και επίγειες καμπάνιες με οργανοχλωριωμένα φυτοφάρμακα, όπως το DDT που εφαρμόζεται ως σπρέι αεροζόλ σε υπερ-χαμηλές τιμές. Αργότερα, χρησιμοποιήθηκαν πιο στοχευμένες τεχνικές, επιχύνοντας συνθέσεις φυτοφαρμάκων, στις οποίες προωθούνταν οργανικά παρασιτοκτόνα τα οποία εφαρμόστηκαν απ'ευθείας στις πλάτες των βοοειδών.
Η παγίδευση
Οι πληθυσμοί των μυγών τσε-τσε μπορούν να παρακολουθούνται και να ελέγχονται αποτελεσματικά χρησιμοποιώντας απλές, ανέξοδες παγίδες. Αυτές χρησιμοποιούν συχνά το ηλεκτρικό μπλε ύφασμα, δεδομένου ότι αυτό είναι το χρώμα που προσελκύει τις μύγες. Οι πρώτες παγίδες μιμούνταν τη μορφή των βοοειδών, αλλά αυτό περιττεύει καθώς οι πρόσφατες παγίδες είναι είτε απλά φύλλα ή έχουν δικωνική (biconical) μορφή. Οι παγίδες μπορούν να σκοτώσουν τις μύγες, διοχετεύοντάς τες σε ένα θάλαμο συγκέντρωσης ή εκθέτοντας τις μύγες στο εντομοκτόνο, με το οποίο έχει προηγουμένως ψεκαστεί το πανί. Οι μύγες τσε-τσε επίσης, προσελκύονται προς τα μεγάλα σκούρα χρώματα, όπως τα δέρματα των αγελάδων και βουβαλιών. Μερικοί επιστήμονες διατύπωσαν την ιδέα ότι οι ζέβρες έχουν ρίγες, όχι για να καμουφλάρονται στο ψηλό χορτάρι, αλλά επειδή οι ​​μαύρες και άσπρες λωρίδες τείνουν να συγχέουν τις μύγες τσε-τσε και να τις αποτρέπουν από επιθέσεις.
Στα τέλη του 20ού αιώνα, έχει μελετηθεί εκτενώς και η χρήση των χημικών, ως ελκυστικές ουσίες προκειμένου να παρασύρουν τις μύγες τσε-τσε στις παγίδες, αλλά αυτό ήταν περισσότερο το ενδιαφέρον των επιστημόνων, παρά μια οικονομικά αποδεκτή λύση. Οι ελκυστικές ουσίες που έχουν μελετηθεί, είναι αυτές με τις οποίες οι μύγες τσε-τσε θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν, για να βρουν τροφή, όπως το διοξείδιο του άνθρακα, η οκτενόλη και η ακετόνη-και που δίνονται για εισπνοή στα ζώα και διανέμεται υπήνεμα, σε ένα λοφίο οσμής (odor plume). Συνθετικές εκδοχές αυτών των χημικών ουσιών, μπορούν να δημιουργήσουν τεχνητά λοφία οσμών (odor plumes). Μια φθηνότερη προσέγγιση, είναι η τοποθέτηση των ούρων από τα βοοειδή, εντός μισής κολοκύθας και πλησίον της παγίδας. Για τις μεγάλης κλίμακος προσπάθειες παγίδευσης, οι επιπρόσθετες παγίδες είναι γενικά φθηνότερες, από ό,τι οι ακριβές τεχνητές ελκυστικές ουσίες.
Μια ειδική μέθοδος παγίδευσης εφαρμόζεται στην Αιθιοπία, όπου η BioFarm Consortium (ICIPE, BioVision Foundation, BEA, Helvetas, DLCO-EA, Praxis Αιθιοπία) τοποθετεί τις παγίδες εντός μιας βιώσιμης γεωργίας και στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης (SARD). Οι παγίδες είναι μόλις το σημείο εισόδου, ακολουθούμενες από τη βελτίωση στην εκτροφή, την ανθρώπινη υγεία και τις εισόδους εμπορίας. Η μέθοδος αυτή είναι στο τελικό στάδιο της δοκιμής (σύμφωνα με το 2006).
Στα τέλη του 18ου αιώνα, οι μουσουλμάνοι της φυλής Kotokoli του Τόγκο, πραγματοποιούσαν μια ειδική τελετή, που γινόταν έχοντας σαν σκοπό, ώστε το παιδί τους να έχει μια ευημερούσα ζωή. Αυτή η τελετουργία αποτελούνταν από μητέρες, οι οποίες σκότωναν μύγες τσε-τσε και εν συνεχεία τις ράντιζαν επάνω σε ένα Κερασφόρο Πεπόνι (Horned Melon). Κατόπιν, έτρεφαν τα παιδιά τους με αυτήν τη λιχουδιά. Αυτό το τελετουργικό, εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε ορισμένες υποσαχάριες φυλές, έως και σήμερα.
Απελευθερώσεις ακτινοβολημένων αρσενικών
Η τεχνική στείρωσης του εντόμου έχει χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των πληθυσμών των μυγών τσε-τσε. Αυτή η τεχνική περιλαμβάνει την εκτροφή μεγάλου αριθμού των μυγών τσε-τσε, το διαχωρισμό των αρσενικών, την ακτινοβολία αυτών των μυγών με μεγάλες δόσεις ακτίνων γ, ώστε να καταστούν στείρα και στη συνέχεια αφήνονται ελεύθερα στην άγρια φύση. Καθότι, τα θηλυκά ζευγαρώνουν μόνο λίγες φορές στη ζωή τους, κατά κανόνα μόνο μία φορά, οπότε, οποιοδήποτε ζευγάρωμα με ένα στείρο αρσενικό, αποτρέπει αυτό το θηλυκό από το γεννήσει απόγονο.
Η τεχνική στείρωσης του εντόμου, έχει πρόσφατα χρησιμοποιηθεί στη Ζανζιβάρη, ένα νησί στα ανοικτά των ακτών της Ανατολικής Αφρικής. Όπως και στις άλλες προσπάθειες εκρίζωσης, οι πρώτες ενδείξεις είναι ότι οι αριθμοί των μυγών έχουν ερημώσει, με τη μύγα ενδεχομένως ξεριζωμένη (τοπικά εκριζωμένη) από το νησί. Ένας αριθμός παγίδων είναι στις θέσεις τους, και παρακολουθούν το νησί για να καταστείλουν οποιαδήποτε επανεμφάνισή της.
Επιπλέον, χρησιμοποιώντας τα parasite refractory strains, είναι μια άλλη μέθοδος για τον έλεγχο της μύγας τσε-τσε, αυτό σημαίνει την παροχή του αιματογεύματος το οποίο περιέχει το trypanocide, πριν από την απελευθέρωση των στειρωμένων αρσενικών. Κάποιος μπορεί επίσης να εξετάσει τη χρήση της κυτταροπλασμικής στρατηγικής ασυμβατότητας (cytoplasmic incompatibility strategy), για τον έλεγχο του πληθυσμού της μύγας τσε-τσε. Με την ανάπτυξη της γενετικής μηχανικής, η απελευθέρωση του engineered parasite refractory counterparts, είναι μια άλλη στρατηγική για τον έλεγχο του πληθυσμού της μύγας τσε-τσε.
Ετυμολογία
Η λέξη «τσε-τσε», σημαίνει πετώ στη γλώσσα των Tswana, μια γλώσσα της Νοτίου Αφρικής. Πρόσφατα, το «τσε-τσε» χωρίς την 'μύγα' έχει γίνει πιο συχνό στα Αγγλικά, ιδιαίτερα στην Επιστημονική κοινότητα.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Δείτε επίσης
και στα Αγγλικά:
Κατηγορία:Δίπτερα Κατηγορία:Βλαβερά έντομα
Γουλιέλμος Α΄ της Ακουιτανίας
Ο Γουλιέλμος Α΄ της Ακουιτανίας, γαλλ.: Guillaume Ier d'Aquitaine ή Γουλιέλμος ο Ευσεβής, γαλλ.: Guillaume le Pieux (22 Μαρτίου 875 - 6 Ιουλίου 918) ήταν κόμης της Ωβέρνης (885-918) και δούκας της Ακουιτανίας (893-918).
Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος του Βερνάρδου Β΄ της Ωβέρνης και της Ερμενγάρδης. Έγινε κυβερνήτης της Ωβέρνης και της Λιμουζέν, διαδεχόμενος τον πατέρα του και κατέκτησε την Ακουιτανία και το Πουατού για λογαριασμό του Εμπλ της Ακουιτανίας, ο οποίος είχε ανατραπεί από τον Άιμαρ (893). Ο Γουλιέλμος Α΄ κράτησε το δουκάτο της Ακουιτανίας για τον εαυτό του, αναλαμβάνοντας την εκπαίδευση και την κηδεμονία του Εμπλ. Οι κτήσεις του εκτείνονταν από την Αυστρασία μέχρι την Τουλούζη και περιλάμβαναν την Οτέν (Autunois) και την Μακονέζ (Mâconnais).
Ίδρυσε το αββαείο του Κλυνύ των Βενεδικτίνων, που εξελίχθηκε σε σημαντικό θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο. Ο Γουλιέλμος Α΄ δεν κράτησε την επικυριαρχία του αββαείου, αλλά το κατέστησε υπόλογο μόνο έναντι του πάπα, κάτι ασυνήθιστο για τα αββαεία εκείνης της εποχής, που τα είχαν στην κατοχή τους οικογένειες. Πρώτο ηγούμενο διόρισε τον Μπέρνο της Μπωμ.
Δηνάρια που κόπηκαν στην πόλη Μπριουντ στο όνομα του Γουλιέλμου Α΄, ήταν απόδειξη της ανεξαρτησίας του. Ο Γουλιέλμος Α΄ τάφηκε στο μοναστήρι του Αγίου Ιουλιανού στο Μπριουντ. Δεν είχε γιους και τον διαδέχθηκε ο Γουλιέλμος Β΄ της Ακουιτανίας, μεγαλύτερος γιος της αδελφής του Αδελίνδας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε λίγο πριν το 898 την Ενγκελμπέργκα των Μποζονιδών, κόρη του Μπόζο βασιλιά της Προβηγκίας & Βουργουνδίας και της Ερμενγάρδης των Καρολιδών.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Τζόζεφ Λίστερ
Ο Τζόζεφ Λίστερ (Joseph Lister, 1ος βαρόνος Lister, 5 Απριλίου 1827 – 10 Φεβρουαρίου 1912) ήταν Βρετανός χειρουργός, πρωτοπόρος της αντισηψίας στις χειρουργικές επεμβάσεις.