cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νορντίν Βόουτερ
Ο Νορντίν Βόουτερ (γεννημένος στις 24 Αυγούστου 1976 στην Μπρέντα) είναι Ολλανδός πρώην ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από το Σουρινάμ. Στην διάρκεια της καριέρας του, αγωνίστηκε στην ολλανδική Ερεντιβίζιε με τα χρώματα του ΑΦΚ Άγιαξ, στην ισπανική Πριμέρα Ντιβιζιόν με την Ρεάλ Σαραγόσα, ενώ το 1999 μεταγράφηκε στην, αγωνιζόμενη, τότε, στην αγγλική Πρέμιερ Λιγκ, Γουότφορντ έναντι ποσού της τάξεως των £950.000, το οποίο ήταν και το μεγαλύτερο μεταγραφικό ποσό, το οποίο η Γουότφορντ είχε δαπανήσει έως την εποχή εκείνη. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Γουότφορντ σε μία νίκη με σκορ 1-0 επί της Τσέλσι. Πέτυχε, συνολικά, τρία τέρματα για λογαριασμό της Γουότφορντ στις αναμετρήσεις με αντιπάλους την Λέστερ Σίτι, την Νόριτς Σίτι και την Γουίμπλεντον.
Αγωνίστηκε, επίσης, με την Εθνική Ολλανδίας U18 και την Εθνική Ολλανδίας U21. Ήταν μέλος της ολλανδικής ομάδας που έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U20 του 1995.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σουριναμέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΜΚ Ρόζενταλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σίβασπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ολλανδοί με καταγωγή από το Σουρινάμ
1969 Αλαίν
Ο Αλαίν (Alain) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,60. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το μικρό όνομα του Alain Vanheste, συζύγου της εγγονής του Αρέντ.
Last of the American Girls
Το βίντεο κλιπ σκηνοθετήθηκε από τον Marc Webb και έκανε πρεμιέρα στο MTV την 1 Απριλίου του 2010. Πρωταγωνίστρια ήταν η Gloria (Lisa Stelly) που εμφανίστηκε και στο βίντεο κλιπ για το 21 Guns. Η Gloria είναι μία από τους δύο πρωταγωνιστές του άλμπουμ.
Το τραγούδι εμφανίστηκε στο βιντεοπαιχνίδι "Green Day: Rock Band".
1969 Αλαίν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλαιν
Last of the American Girls
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οι στίχοι του τραγουδιού
Κατηγορία:Τραγούδια του 2008 Κατηγορία:Singles του 2010 Κατηγορία:Τραγούδια των Green Day Κατηγορία:Singles της Reprise Records
Αμουνέτ
Η Αμουνέτ ήταν αρχέγονη θεά στην Αρχαία Αιγυπτιακή θρησκεία. Ήταν μέλος της Ογδοάδας και σύζυγος του Άμμωνα.
Από τουλάχιστον την Εικοστή Δυναστεία (περ. 1991–1803 π.Χ.) και μετά επισκιάστηκε από την σύζυγο του Άμμωνα Μουτ, αλλά παρέμεινε σημαντική σε τοπικό επίπεδο στην περιοχή των Θηβών, όπου λατρευόταν ο Άμμων, και εκεί λογιζόταν ως η προστάτης του φαραώ.
Στο Καρνάκ, το κέντρο λατρείας του Άμμωνα, η ιερείς ήταν αφιερωμένοι στην υπηρεσία της Αμουνέτ. Η θεά έπαιζε επίσης σημαντικό ρόλο σε βασιλικές εκδηλώσεις, όπως οι γιορτές Σεντ. Η Αμουνέτ απεικονίζεται ως γυναίκα που φοράει το Κόκκινο Στέμμα και φέρει σκήπτρο από πάπυρο.
Στα ύστερα κείμενα από το Καρνάκ μπερδεύεται με την Νηίθ, αν και παρέμεινε ως ξεχωριστή θεότητα μέχρι και την Πτολεμαϊκή περίοδο (323–30 π.Χ.)
Ώρα της Γης
alt=|μικρογραφία|2013, Εκδηλώσεις της WWF για την Ώρα της Γης στην πλατεία Μπρα της [[Βερόνα με τη συμμετοχή μικρών παιδιών.]] H Ώρα της Γης (αγγλ. Earth Hour) είναι μία παγκόσμια δράση που διοργανώνεται από το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF) μία φορά τον χρόνο στα τέλη Μαρτίου, ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους, τις κοινότητες, τις επιχειρήσεις και τους κρατικούς φορείς, να σβήνουν τoν μη απαραίτητο ηλεκτρικό φωτισμό για εξήντα λεπτά, από τις 8:30'μ.μ. έως τις 9:30'μ.μ., ώστε να εξοικονομείται ενέργεια, σε μία συμβολική κίνηση διαμαρτυρίας υπέρ της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Η δράση αυτή ξεκίνησε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας το 2007, σε μία εκδήλωση στην οποία έσβησαν τα φώτα. Έκτοτε, έχει εξαπλωθεί και σε αυτήν συμμετέχουν περισσότερες από 7.000 πόλεις και κωμοπόλεις σε 187 χώρες, σε μία προσπάθεια ευαισθητοποίησης σχετικά με την κατανάλωση ενέργειας και τις επιπτώσεις που αυτή έχει στο φυσικό περιβάλλον.
Στις περιπτώσεις εκείνες που το Μεγάλο Σάββατο συμπίπτει με το τελευταίο Σάββατο του Μαρτίου, η Ώρα της Γης μεταφέρεται μία εβδομάδα νωρίτερα.
Η Ώρα της Γης 2019 διοργανώθηκε το Σάββατο 30 Μαρτίου, από τις 8:30μ.μ. έως τις 9:30μ.μ. . Το σύνθημα της φετινής εκστρατείας της WWF ήταν  "Συνδέσου με τη φύση!" , ανανεώνοντας το ραντεβού για του χρόνου.
Μερικά μόνο από τα μνημεία και εμβληματικά οικοδομήματα των μεγάλων πόλεων τα οποία "κατεβάζουν διακόπτη" είναι η Ακρόπολη και η Βουλή των Ελλήνων στην Αθήνα, το Κολοσσαίο της Ρώμης, ο Πύργος του Άιφελ και το Πάνθεον στο Παρίσι, η Πύλη του Βραδεμβούργου στο Βερολίνο, τo Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης, η Γέφυρα του Πύργου , το Βρετανικό Κοινοβούλιο και το London Eye στο Λονδίνο, το κτήριο του Κοινοβουλίου της Βουδαπέστης, τα κτήρια του Κρεμλίνου στη Μόσχα, οι Μεγάλες Πυραμίδες της Αιγύπτου , το Azrieli Center του Τελ - Αβίβ, ο σιδηροδρομικός σταθμός του Chhatrapati Shivaji Terminus στο Μουμπάι της Ινδίας, το ξενοδοχείο Marina Bay Sands στη Σινγκαπούρη, τα Τείχη της Σεούλ, το λιμάνι Victoria στο νησί Χονγκ Κονγκ, η πόλη Santa Roza Laguna στις Φιλιππίνες, ο Πύργος CΝ στο Τορόντο του Καναδά, η Γέφυρα Golden Gate State στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας, το Άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή στο Ρίο ντε Τζανέιρο και τα Θερμοκήπια του Κρατικού Βοτανικού Κήπου Curitiba Paraná στη Βραζιλία, ο Πύργος του Ουρανού στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας και η Γέφυρα και η Όπερα του Σίδνεϊ.
Πώς ξεκίνησε και καθιερώθηκε η Ώρα της Γης: 2004 - 2007
Το 2004 η WWF Αυστραλίας, αντιμετωπίζοντας τα πορίσματα των επιστημονικών ερευνών, συναντήθηκε με το διαφημιστικό πρακτορείο Leo Burnett Sydney, ώστε «να συζητηθούν ιδέες δραστηριοποίησης των Αυστραλών απέναντι στο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής». Η ιδέα μίας μεγάλης κλίμακας διακοπής της ηλεκτρικής ενέργειας υλοποιήθηκε το 2006, αρχικά με τον τίτλο “The Big Flick”. To WWF Αυστραλίας παρουσίασε την ιδέα στην Εταιρεία Fairfax Media, η οποία μαζί με την δήμαρχο του Σίδνεϋ, Clover Moore, συμφώνησαν να την υποστηρίξουν. Η Ώρα της Γης πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στις 31 Μαρτίου 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, στις 7:30 μ.μ., τοπική ώρα.
Τον Οκτώβριο 2007, το Σαν Φρανσίσκο, ακολουθώντας το παράδειγμα του Σίδνεϊ, διοργάνωσε την εκδήλωση "Lights Out" εμπνευσμένη από την Ώρα της Γης. Μετά την επιτυχία της οι διοργανωτές αποφάσισαν να συσπειρωθούν σε παγκόσμιο επίπεδο τον Μάρτιο του 2008. εναλλ.=|μικρογραφία|Το Σίδνεϊ κατά τη διάρκεια της Ώρας της Γης.
2008
Στις 29 Μαρτίου 2008, από τις 8:00΄μ.μ. έως τις 9:00΄μ.μ., η Ώρα της Γης διεξήχθη σε διεθνές επίπεδο, σηματοδοτώντας την πρώτη παγκόσμια επέτειο της εκδήλωσης. Τριάντα πέντε χώρες συμμετείχαν επισήμως και περισσότερες από 400 πόλεις την υποστήριξαν. Σημαντικά κτήρια - ορόσημα σε όλο τον κόσμο απενεργοποίησαν τον μη απαραίτητο φωτισμό τους για την Ώρα της Γης. Ορισμένες ιστοσελίδες συμμετείχαν στο γεγονός, με την αρχική σελίδα της Google να «σκοτεινιάζει» συμβολικά την ημέρα εκείνη.
Σύμφωνα με έρευνα, 36 εκατομμύρια Αμερικανοί - περίπου το 16% του ενήλικου πληθυσμού των Ηνωμένων Πολιτειών - συμμετείχαν στην Ώρα της Γης 2008. Η έρευνα έδειξε επίσης ότι, αμέσως μετά την εκδήλωση, σημειώθηκε αύξηση στο επίπεδο ενδιαφέροντος γύρω από τα περιβαλλοντικά ζητήματα, όπως η κλιματική αλλαγή και η μόλυνση, κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες.
Το Τελ Αβίβ προγραμμάτισε την Ώρα της Γης για την Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008 ώστε να μην συμπίπτει με το Εβραϊκό Σάββατο. Το Δουβλίνο μετέφερε την Ώρα της Γης μεταξύ 9:00΄μ.μ. και 10:00΄μ.μ. λόγω της βόρειας γεωγραφικής του θέσης.
εναλλ.=Kuala Lumpur,24/03/2013. Malaysia's landmark Petronas Twin Towers are turned off to mark Earth Hour|μικρογραφία|Οι Δίδυμοι [[Πύργοι Πετρόνας στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας, την ώρα που σβήνουν τα φώτα τους κατά την Ώρα της Γης 2013.]] Η προστασία του πλανήτη μας, ο σεβασμός της φυσικής μας κληρονομιάς και η διατήρηση της βιοποικιλότητας επιβάλλεται να είναι προτεραιότητα όλων των ανθρώπων ξεχωριστά, αλλά κυρίως των αρμόδιων αρχών κάθε τόπου.
Τα αποτελέσματα της δράσης Ώρα της Γης είναι ενθαρρυντικά, συμβάλλοντας  σε σημαντικό βαθμό προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της ανθρώπινης συμπεριφοράς απέναντι στη φύση.
Σύμφωνα με το WWF Ταϊλάνδης, η Μπανγκόκ μείωσε την χρήση ηλεκτρικής ενέργειας κατά 73,34 μεγαβάτ, ποσοστό που αναλογεί σε 41,6 τόνους διοξειδίου του άνθρακα ανά ώρα.
Η Philippine Electricity Market Corp. ανέφερε ότι η κατανάλωση ενέργειας μειώθηκε κατά περίπου 78,63 μεγαβάτ στο μετρό της Μανίλα και έως 102,2 μεγαβάτ στη Luzon. Η μέγιστη πτώση ζήτησης, περίπου 39 MW, σημειώθηκε στις 8:14μ.μ. στο μετρό της Μανίλα και περίπου 116 MW στις 8:34μ.μ. στο δίκτυο της Luzon.
Στο Οντάριο καταναλώθηκαν περίπου 900 MW λιγότερη ηλεκτρική ενέργεια κατά τη διάρκεια της Ώρας της Γης. Σε περιοχή του Τορόντο σημειώθηκε μείωση της κατανάλωσης κατά 8,7% σε σύγκριση με ένα συνηθισμένο βράδυ Σαββάτου του Μαρτίου.
Στο Ντουμπάι, όπου απενεργοποιήθηκε ο εξωτερικός φωτισμός σε πολλά σημαντικά κτήρια – σύμβολα της πόλης και ο φωτισμός των δρόμων σε επιλεγμένες περιοχές, η ηλεκτρική ενέργεια μειώθηκε κατά 50%. Η Αρχή Ηλεκτρισμού και Υδάτων ανέφερε εξοικονόμηση 100 MW. Αυτό αντιπροσωπεύει μείωση της ζήτησης κατά 2,4% σε σχέση με αυτήν πριν από την έναρξη της Ώρας.
Το καλύτερο αποτέλεσμα σημειώθηκε στο Christchurch της Νέας Ζηλανδίας, με την πόλη να αναφέρει μείωση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας κατά 13%. Ωστόσο, ο εθνικός φορέας εκμετάλλευσης του δικτύου Transpower ανέφερε ότι η κατανάλωση ισχύος της Νέας Ζηλανδίας κατά τη διάρκεια της Ώρας της Γης ήταν 335 ΜW, υψηλότερη από το μέσο όρο των 328 μεγαβάτ των δύο προηγούμενων Σαββάτων.
Στη Μελβούρνη η ζήτηση μειώθηκε κατά 10,1%. Το Σίδνεϊ, που συμμετείχε στην Ώρα της Γης 2007, αλλά και σε αυτήν του 2008, μείωσε την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας κατά 8,4%.
Στο Calgary του Καναδά παρουσίαστηκαν τα πιο αρνητικά ποσοστά κατά την διάρκεια της Ώρας της Γης όσον αφορά στην κατανάλωση ενέργειας, καθώς σημειώθηκε αύξηση 3,6% στη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας. Οι καιρικές συνθήκες στο Calgary παίζουν καθοριστικό ρόλο στην κατανάλωση ρεύματος. Η πόλη βίωσε χαμηλές θερμοκρασίες, 12 ° C πιο κρύες από αυτές του προηγούμενου Σαββάτου στην εναρκτήρια χρονιά.
2009
Η Ώρα της Γης 2009 διοργανώθηκε στις 28 Μαρτίου 2009, μεταξύ 8:30 μ.μ. - 9:30 μ.μ. τοπική ώρα. Η εκστρατεία είχε τον τίτλο "Ψηφίστε τη Γη" και έγινε γνωστή ως η "πρώτη παγκόσμια ψηφοφορία", με ένα δισεκατομμύριο "ψήφους" από ανθρώπους που χρησιμοποίησαν ως ψήφο τους το σβήσιμο των φώτων και με φόντο την επικείμενη κεντρική διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος του 2009. Το WWF ανέφερε ότι 88 χώρες και 4.159 πόλεις συμμετείχαν στην Ώρα της Γης 2009, δεκαπλάσιο ποσοστό πόλεων από αυτό στην Ώρα της Γης 2008 (το 2008 συμμετείχαν 400 πόλεις).
Μεταξύ των συμμετεχόντων στην Ώρα Γης 2009 ήταν, για πρώτη φορά, η έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξοικονόμηση ενέργειας Κατηγορία:Οργανωμένα γεγονότα Κατηγορία:Σελίδες που περιέχουν συνδέσμους για περιεχόμενο μόνο με συνδρομή Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Στάσανδρος ο Κύπριος
Ο Στασάνδρος ήταν Κύπριος Σατράπης στη Βακτρία.
Πιθανώς φίλος ή συγγενής του Στασάνορα από τους Σόλους. Όταν ο Στασάνωρ διορίστηκε σατράπης Βακτρίας και Σογδιανής, ο Στάσανδρος διορίστηκε επίσης σατράπης Αρίας και ∆ραγγιανής. Στον πόλεμο των Διαδόχων, μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, υποστήριξε τον Ευμένη. Όταν επικράτησε ο Αντίγονος και διόρισε νέο σατράπη, ο Στάσανδρος πιθανότατα σκοτώθηκε ή εκτελέστηκε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Κύπριοι Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Βέρθα-Ευδοκία της Προβηγκίας
Η Βέρθα - Ευδοκία (ιταλικά : Berta) ήταν η πρώτη σύζυγος του αυτοκράτορα Ρωμανού Β΄.
Η Βέρθα ήταν νόθα κόρη του βασιλιά Ούγου της Προβηγκίας και της παλλακίδας του Πεζόλα. Τον γάμο διαπραγματεύτηκε και κανόνισε ο Πασχάλιος στρατηγός Λογγοβαρδίας. Η Βέρθα όταν έγινε σύζυγος του Ρωμανού σύμφωνα με την συνήθεια της εποχής πήρε το όνομα Ευδοκία. Πέθανε το 949 πέντε χρόνια μετά τον γάμο της χωρίς να αφήσει απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Φραντσέσκο Ντονά
Ο Φραντσέσκο Ντονά (Ιταλικά : Francesco Dona, 1468 – 23 Μαΐου 1553) ήταν ο 79ος Δόγης της Βενετίας (24 Νοεμβρίου 1545 - 23 Μαΐου 1553). Από τα νεανικά του χρόνια έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον στην κλασσική λογοτεχνία και αναδείχτηκε σε διακεκριμένο διπλωμάτη και νομικό, δεν είχε στρατιωτικές ικανότητες το ενδιαφέροντα του ήταν γύρω από τα διοικητικά θέματα. Νυμφεύθηκε σε πρώτο γάμο την Τζιοβάνα ντα Μούλα με την οποία απέκτησε τρία παιδιά και σε δεύτερο γάμο την Αλικία Ιουστινιάνι. Ο Φραντσέσκο Ντονά ήταν βαθιά θρησκευόμενος λόγω της άσχημης υγείας του, η θρησκοληψία του γινόταν όλο και μεγαλύτερη όσο μεγάλωνε σε ηλικία, ενώ διακρίθηκε για τη ρητορική του ικανότητα.
Διοίκηση
Στέφθηκε δόγης στις 24 Νοεμβρίου 1545, κυβέρνησε χωρίς αυταρχισμό και στηρίχθηκε στα θεσμικά όργανα της Δημοκρατίας όπως το «Μεγάλο Συμβούλιο». Ακολούθησε την Αντιμεταρρύθμιση την οποία δεν έβλεπαν με καλό μάτι οι γνήσιοι Βενετοί επειδή έδινε εμπορικά προνόμια σε άπιστους μέσα στο έδαφος της Βενετίας. Καθιέρωσε την Ιερά Εξέταση (1547) αλλά με περιορισμένες αρμοδιότητες και υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης επειδή ήταν πάντοτε διστακτικός να κάνει ριζικές παρεμβάσεις στην πολιτική ζωή της Βενετίας, ο βασικός στόχος του ήταν να εξασφαλίσει την αυτονομία της πόλης. Η έλλειψη πληρωμάτων στις γαλέρες τον οδήγησαν στην απόφαση να χρησιμοποιήσει κατάδικους για την καταπολέμηση των πειρατών στην Αδριατική Θάλασσα. Στην εξωτερική του πολιτική διατήρησε την ουδετερότητα στον πόλεμο που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον Κάρολο Κουίντο και τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας.
Πολιτισμός
Ο Φραντσέσκο Ντονά πλούτισε την Βενετία με μεγάλα έργα υπό την επίβλεψη του διάσημου αρχιτέκτονα Τζάκοπο Σανσοβίνο όπως το νομισματοκοπείο, τα γλυπτά στην βάση του καμπαναριού του Αγίου Μάρκου, μέγαρα, δημόσια κτίρια και ναοί. Η Δημοκρατία της Βενετίας σε περίοδο ειρήνης ήταν πάντοτε πλουσιότερη, η ανακάλυψη της Αμερικής είχε ελάχιστες επιπτώσεις στην οικονομία της. Ο Φραντσέσκο Ντονά ζήτησε να παραιτηθεί λόγω μεγάλης ηλικίας και άσχημης υγείας (1550) αλλά το Συμβούλιο δεν το έκανε δεκτό. Πέθανε στις 23 Μαίου του 1553 και τάφηκε στην Σάντα Μαρία ντέι Σέρβι, στις αρχές του 19ου αιώνα τα οστά του μεταφέρθηκαν στο παρεκκλήσι του Βίλα Ντονάτο στο Μαρένο ντι Πιάβε, είναι ο μοναδικός δόγης που έχει ταφεί εκτός Βενετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Βραχύουρη μαγκούστα
Η βραχύουρη μαγκούστα (Herpestes brachyurus) είναι ένα είδος μαγκούστας που ζει στα δάση της βροχής της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Έχει χρώμα καφεκόκκινο προς μαύρο, με μαύρα άκρα. Το κεφάλι είναι πιο γκριζωπό, με μια μαύρη κηλίδα στο σαγόνι. Αυτό το είδος έχει συνολικό μήκος 60 έως 65 εκατοστόμετρα (συμπεριλαμβανομένης της ουράς) και βάρος περίπου 1,4 χιλιόγραμμα. Η ουρά είναι σχετικά μικρή, περίπου 25 εκατοστόμετρα.
525 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Βραχύουρη μαγκούστα
Η βραχύουρη μαγκούστα απαντά σε πεδινά τροπικά δάση της Μαλαϊκής Χερσονήσου, του Βόρνεο, της Σουμάτρας και τις νήσους των Φιλιππινών Παλαβάν και Μπουσουάνγκα. Συχνάζει στην περιοχή των ποταμών και των άλλων υδάτινων σωμάτων. Ένα από τα υποείδη της συχνά θεωρείται ξεχωριστό είδος, η μαγκούστα του Χόους.
Παραπμπές
Κατηγορία:Ερπηστίδες Κατηγορία:Σαρκοφάγα ζώα Κατηγορία:Πανίδα της Σουμάτρας Κατηγορία:Θηλαστικά του Βόρνεο Κατηγορία:Θηλαστικά του Μπρούνεϊ Κατηγορία:Θηλαστικά της Ινδονησίας
Ελληνικό σχολείο Σωποτού
Πρώτος διδάσκαλος της σχολής έγινε το 1789 ο εκ Στρεζόβης γέρος διδάσκαλος της Ελληνικής ιερομόναχος Γαλακτίων, μαθητής του Παρθενίου από το χωριό Αράχωβα των Καλαβρύτων, που δίδαξε μέχρι το 1801. Άλλοι διδάσκαλοι έγιναν ο Δοσίθεος (1801-1804) από την Κέρτεζη, ο Αγάπιος (1804-1806) από το Παγκράτι Καλαβρύτων και Δημήτριος Ηπειρώτης (1807-1808). Το σχολείο έκλεισε για ενάμισι χρόνο, οπότε επανήλθε ο Δοσίθεος που είχε πάει στη Χίο για περαιτέρω σπουδές.
Πηγές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Αχαΐα Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
526 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Παυλόκαστρο Αχαΐας
Το Παυλόκαστρο είναι χωριό στην Αχαΐα. Διοικητικά ανήκει στη Θέα, πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και μετέπειτα δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Μεσσάτιδος και πλέον τοπική κοινότητα του Δήμου Πατρέων. Εγγύς του βρίσκονται επίσης οι περιοχές: Καλλιθέας και Λυγιών, Ροΐτικων. Απέχει περί τα 13 χλμ από το κέντρο της Πάτρας
Κατά την εθνική απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 44 μόνιμους κατοίκους.
Τοποθεσία
Είναι χτισμένο σε μια πεδινή υψομετρικά περιοχή αλλά ιδιαίτερα λοφώδη και με πολλά υψώματα. Εκεί υπάρχουν επίσης αρκετές καλλιεργήσιμες εκτάσεις με ελαιώνες και αμπελώνες, ενώ στις δασικές εκτάσεις της περιοχής κυριαρχεί το πεύκο όπου συναντάται σε πυκνές συστάδες ανά τόπους/μεριές.
Ιστορία
Πρώτη φορά σαν χωριό αναφέρεται σε απογραφή του 1697. Σύμφωνα με ενετική απογραφή Γκριμάνι το 1700 είχε 61 κατοίκους και ο Πουκεβίλ αναφέρει ότι το 1816 είχε 30 οικογένειες, και 24 το 1889. Σε διάφορες τοποθεσίες έχουν ανασκαφή μυκηναϊκοί τάφοι και μυκηναϊκός οικισμός.
Το κάστρο
Το κάστρο της περιοχής είναι άγνωστο πότε ακριβώς κατασκευάστηκε, πιθανώς όμως είναι φράγκικο κτίσμα. Πρώτη φορά αναφέρεται το 1408 σε κατάλογο με τα φρούρια που ανήκαν στον Λατίνο αρχιεπίσκοπο Πάτρας.
Η προέλευση του ονόματος δεν είναι εξακριβωμένη. Η πιο πιθανή εκδοχή βέβαια λέει ότι ονομάστηκε έτσι από τον όνομα του αρχιεπίσκοπου Παύλου Φόσκαρη.
Σήμερα από το κάστρο διασώζονται μόνο τα θεμέλια του και οι υπόγειες στοές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος Κατηγορία:Δήμος Πατρέων Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Ερρίκος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ο Ερρίκος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας o Πληθωρικός (Exuberant), (Heinrich II., Βαυαρία, 6 Μαΐου 973 – Γκέτινγκεν, 13 Ιουλίου 1024 ), γνωστός επίσης ως Άγιος Ερρίκος (Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου), ήταν αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους από το 1014 μέχρι το τέλος του το 1024. Ήταν το τελευταίο μέλος της δυναστείας των Οθωνιδών. Ο Ερρίκος Β΄ έγινε βασιλιάς της Γερμανίας μετά τον αιφνίδιο θάνατο του δεύτερου εξαδέλφου του Όθωνα Γ΄ το 1002 και στέφθηκε αυτοκράτορας το 1014. Έγινε δούκας της Βαυαρίας ως Ερρίκος Δ΄ (995-1004) και δούκας της Καρινθίας (995-1005).
μικρογραφία|αριστερά|200px|Ο Ερρίκος Β΄ κατά την στέψη του από τον Πάπα Βενέδικτο Η΄ το 1014
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του δούκα της Βαυαρίας Ερρίκου Β΄, και της συζύγου του Γκίζελα της Βουργουνδίας, ο αυτοκράτορας Ερρίκος Β΄ ήταν δισεγγονός του Ερρίκου Α΄ βασιλιά της ανατολικής Φραγκίας και μέλος της Βαυαρικής δυναστείας των Οθωνιδών. Δεδομένου ότι ο πατέρας του είχε εξεγερθεί εναντίον δύο προηγούμενων αυτοκρατόρων, ο Ερρίκος ο νεότερος ήταν συχνά στην εξορία. Αυτό τον οδήγησε να στραφεί προς την Εκκλησία σε νεαρή ηλικία, πρώτα βρίσκοντας καταφύγιο στην επισκοπή του Φράιζινγκ και αργότερα με το να εκπαιδευθεί στη σχολή του καθεδρικού ναού του Χίλντεσχαϊμ. Διαδέχτηκε τον πατέρα του ως δούκας της Βαυαρίας το 995 (σαν Ερρίκος Δ΄). Ως δούκας της Βαυαρίας, προσπάθησε να ενταχθεί στο πλευρό του δεύτερου εξαδέλφου του Όθωνα Γ΄, συμμετέχοντας στην καταστολή μίας εξέγερσης κατά της αυτοκρατορικής κυριαρχίας στην Ιταλία το 1002. Πριν όμως ο Ερρίκος Β΄ φτάσει εκεί, ο Όθων Γ΄ πέθανε από πυρετό, χωρίς να αφήσει κάποιον κληρονόμο. Μετά από διαμάχη με πολλούς άλλους διεκδικητές του θρόνου, ο Ερρίκος Β΄ στέφθηκε Βασιλιάς της Γερμανίας στις 9 Ιουλίου 1002, και βασιλιάς της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") στις 15 Μαΐου 1004 στην Παβία.
Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, ο οποίος είχε επικεντρώσει την αυτοκρατορική προσοχή στην Ιταλία, ο Ερρίκος Β΄ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του με το να ασχολείται με την αυτοκρατορική επικράτεια βόρεια των Άλπεων. Κύριος στόχος του ήταν μια σειρά πολέμων κατά του πολωνού δούκα Μπολέσλαφ Α΄ του Γενναίου (μετέπειτα πρώτου βασιλιά της Πολωνίας). Ο Ερρίκος Β΄, ωστόσο, οδήγησε τρεις εκστρατείες στην Ιταλία για να εξασφαλιστεί την αυτοκρατορική εξουσία πάνω στη χερσόνησο: δύο φορές για να καταστείλει τις αποσχιστικές εξεγέρσεις και μία φορά για να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στη Νότια Ιταλία. Στις 14 Φεβρουαρίου 1014, ο Πάπας Βενέδικτος Η΄ έστεψε τον Ερρίκο Β΄ ως αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Παλαιά Βασιλική του Αγίου Πέτρου.
Ο Ερρίκος Β΄ νυμφεύτηκε την Κονιγούνδη του Λουξεμβούργου. Δεδομένου ότι από τον γάμο του έμεινε χωρίς παιδιά, ο Ερρίκος Β΄ ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της δυναστείας των Οθωνιδών. Οι Γερμανοί ευγενείς εξέλεξαν τον Κορράδο Β΄, έναν δισεγγονό του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας, για να διαδεχθεί τον Ερρίκο Β΄. Ο Κορράδος Β΄ ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας από την δυναστεία των Σαλίων ή της Φραγκονίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγία Κουνιγούνδη των Ατρντέν, κόρη του Ζίγκφριντ κόμη του Λουξεμβούργου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:10ος αιώνας Κατηγορία:11ος αιώνας Κατηγορία:Άγιοι προστάτες στρατιωτικών σωμάτων Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Πτεριά Αρκαδίας
Η Πτεριά είναι ημιορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πτεριά βρίσκεται προς τα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας και Αχαΐας. Είναι κτισμένη στις νότιες όχθες της τεχνητής λίμνης Λάδωνα και τους βόρειους πρόποδες από τα Όρη Λαγκαδίων σε υψόμετρο 460 μέτρα. Το χωριό απέχει 34 χλμ. Β. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου) και 23 χλμ. Β. από τα Λαγκάδια (οδικά). Προς τις όχθες της λίμνης είναι το κεφαλάρι του χωριού με τις πηγές του μέσα στην λίμνη, βυθισμένος πλέον, ο νερόμυλός του. Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, με την ονομασία Τσάρνι και Πέρα Καβούλια να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Καρυταίνης - τμήμα Λακόβων και Λαγγαδίων. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα ως Τσάρνι το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τουθόας. Το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 το όνομά του διορθώθηκε σε Τσιάρνη και το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Φτεριά, για να διορθωθεί τελικά το 1940 σε Πτεριά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Αθανάσιο, τον Άγιο Νικόλαο, το Καλονέρι, τα Λαγκάδια και το Ξεροβούνι αποτελούν την τοπική κοινότητα Λαγκαδίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δημητσάνης του Δήμου Γορτυνίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 17 κατοίκους ενώ το 2001 είχε 47.
Τσουρτούγουζους
Ο τσουρτούγουζους είναι ένας ποντιακός χορός ο οποίος στα τούρκικα σημαίνει πλάτη κοπέλας (τσουρτ = πλάτη, κουζ = κόρη). Είναι από το Κιουμούς Ματέν. Ξεκινάει πολύ αργά και χορεύεται σαν διπλό τικ με τα χέρια σε διαρκή κίνηση. Στην πορεία ο ρυθμός αυξάνεται μέχρι να γίνει πολύ γρήγορος. Παίζεται με βιολί, ούτι και κεμανέ, σπανιότερα με ζουρνά. Υπάρχει μόνο ένας σκοπός του χορού χωρίς τραγούδι. Ο ρυθμός είναι δίσημος 2/4.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί Κατηγορία:Ποντιακοί χοροί
Μαντήλια
Τα μαντήλια είναι ποντιακός ελεύθερος, ζευγαρωτός χορός της περιοχής Κιουμούς Ματέν.
Οι χορευτές κρατούσαν με τα δύο χέρια ένα μαντήλι το οποίο κατά διαστήματα διασταύρωναν ή περνούσαν το ένα μέσα από το άλλο φροντίζοντας να σχηματίζουν σταυρό. Χορευόταν ως επί το πλείστον στις γαμήλιες πομπές. Τα συνηθισμένα όργανα ήταν το βιολί και το ούτι. Ο ρυθμός είναι πεντάσημος 5/8.
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί Κατηγορία:Ποντιακοί χοροί
527 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πασικράτης του Κουρίου
Ο Πασικράτης ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του αρχαίου Κούριου στην Κύπρο. .
Αναφέρεται ανάμεσα στους Κύπριους βασιλείς που βοήθησαν τον Μέγα Αλέξανδρο στην πολιορκία και κατάληψη της Τύρου το 332 π.Χ.. Μάλιστα στη τελική μάχη για την κατάληψη της πόλης παρατάχθηκε μαζί με τον Αλέξανδρο. Στο τέλος ανταμείφθηκε όπως όλοι οι βασιλείς της Κύπρου αφού η βοήθεια τους ήταν σημαντική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Κουρίου
Ενίσπη
Η Ενίσπη ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας.
Ήταν ομηρική, προϊστορική πόλη που την γνωρίζουμε μόνο από τον Όμηρο. Είχε συμμετάσχει με τους υπόλοιπους Αρκάδες στον Τρωικό πόλεμο υπό την αρχηγία του Αγαπήνωρ, ο Όμηρος την αναφέρει σαν ανεμισμένη.
Η θέση της αρχαίας πόλης δεν έχει ταυτιστεί, αλλά οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι ίσως βρισκόταν στο Σακοβούνι, κοντά στην Βυτίνα όπου έχει βρεθεί αρχαίος προϊστορικός οικισμός.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
1970 Σουμερία
Η Σουμερία (Sumeria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,123. Ανακαλύφθηκε το 1954 από τον Αργεντινό αστρονόμο Μιγκέλ Ίτζιγκσον, που παρατηρούσε από τη Λα Πλάτα της Αργεντινής, και πήρε το όνομά της από την κοιτίδα των Σουμερίων.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σουμερίας εκτιμάται σε 21,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Ch (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0585 ± 0,013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουμερια
Στρατίη
Η Στρατίη ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας.
Η θέση της αρχαίας πόλης είναι άγνωστη και δεν έχει ταυτιστεί ακόμα.
Κατάλογος Ελλήνων Βασιλέων της Βακτρίας
Άλλοι Βασιλείς
ελληνων βασιλεων της βακτριας * Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες βασιλείς
Λούντβιχ Σπορ
Ο Λούντβιγκ Σπορ (γερμανικά: Spohr, 5 Απριλίου 1784 - 22 Οκτωβρίου 1859) ήταν Γερμανός συνθέτης, βιολιστής, διευθυντής ορχήστρας και ίδρυσε σημαντική σχολή βιολιστών, ενώ πολλά έργα, που συνέθεσε, ήταν μελοδράματα, ορατόρια, ψαλμούς, καντάτες, χορωδίες, συμφωνίες και μελωδίες. Κατά τ' άλλα, ως συνθέτης εκπροσωπούσε τη ρομαντική τάση.
Συνέθεσε δέκα όπερες. Οι σπουδαιότερες εξ αυτών ήταν το «Φάουστ», το «Γιεσόντα», το «Αλχημιστής», και το «Σταυροφόροι», ενώ επίσης, συνέθεσε 9 συμφωνίες, 34 κουαρτέτα για έγχορδα και 15 κονσέρτα για βιολί. Συνέγραψε επίσης το αξιόλογο έργο «Μέθοδος του Βιολίου σε τρία μέρη».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί βιολιστές Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Εθνικό Πάρκο Μαδίδι
Το Μαδίδι (Madidi) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [maˈðiði], είναι ένα εθνικό πάρκο στην ανώτερη λεκάνη του ποταμού Αμαζονίου στη Βολιβία. Ιδρύθηκε το 1995, έχει έκταση 18.958 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το Μαδίδι είναι μέρος μια από τις μεγαλύτερες προστατευόμενες ζώνες στον κόσμο.
Εκτείνεται από τις καλυμμένες με παγετώνα κορυφές των Άνδεων ως τα τροπικά δάση του ποταμού Τουίτσι. Το Μαδίδι και τα περιβάλλοντα του αναγνωρίζονται ως μια από τις περιοχές του πλανήτη με την μεγαλύτερη βιοπικιλότητα.
Η περιοχή κάτω από τη διατήρηση καλύπτει μια υψομετρική κλίση που κυμαίνεται από 180 έως 5.760 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και έχει μια ποικιλία των οικοσυστημάτων
Το κλίμα είναι κρύο στην αλπική περιοχή, εύκρατο στις ζώνες με ενδιάμεσο υψόμετρο, και τροπικό στα βόρεια πεδινά
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βολιβίας Μαδιδι
Λεχ Βαλέσα
Ο Λεχ Βαλέσα (πολ.: Lech Wałęsa, σωστότερη προφορά: Βαουένσα, 29 Σεπτεμβρίου 1943) είναι Πολωνός πρώην ακτιβιστής, συνιδρυτής του ιστορικού συνδικάτου «Αλληλεγγύη» (Solidarność), πολιτικός, πρόεδρος της χώρας από το 1990 ως το 1995.
Βιογραφία
Το 1970 έγινε μέλος της παράνομης απεργιακής επιτροπής των ναυπηγείων, όπου δούλευε. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις της εποχής είχαν αιματηρή κατάληξη, καθώς 40 άνθρωποι σκοτώθηκαν από την αστυνομία, ενώ ο Βαλέσα συνελήφθη, καταδικάστηκε για αντικοινωνική συμπεριφορά και εξέτισε ποινή φυλάκισης ενός έτους. Το 1976 επιχείρησε να συγκεντρώσει υπογραφές για την ανέγερση μνημείου για τους νεκρούς εργάτες της απεργίας του 1970, ενέργεια που οδήγησε στο να χάσει την εργασία του στα Ναυπηγεία. Καθώς ήταν σε ανεπίσημη μαύρη λίστα, δεν μπορούσε να βρει δουλειά και επιζούσε με τη βοήθεια των φίλων του.
Το 1978 συμμετείχε στην ίδρυση της παράνομης οργάνωσης «Ένωση για το Ελεύθερο Εμπόριο» (Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża). Συνελήφθη πολλές φορές γι' αυτό, δικάστηκε το 1979 με την κατηγορία της δημιουργίας αντικρατικής οργάνωσης, αλλά, καθώς δεν αποδείχθηκε η ενοχή του, αθωώθηκε, αφέθηκε ελεύθερος στις αρχές του 1980 και επανήλθε στην εργασία του στα Ναυπηγεία.
Στις 14 Αυγούστου του 1980 μπήκε επικεφαλής μεγάλης απεργίας των Ναυπηγείων, που σύντομα επεκτάθηκε αυθόρμητα σε όλη τη χώρα. Λίγο αργότερα έπεισε συναδέλφους του να δημιουργήσουν Συντονιστική Απεργιακή Επιτροπή (Międzyzakładowy Komitet Strajkowy) για το συντονισμό των κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα. Το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, η Κομμουνιστική Κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία με την Επιτροπή, με την οποία επέτρεπε τη δημιουργία οργανώσεων. Έτσι, η Συντονιστική Απεργιακή Επιτροπή νομιμοποιήθηκε, μετονομαζόμενη σε «Αλληλεγγύη» (Solidarność) και με Πρόεδρο τον Λεχ Βαλέσα. Ο Βαλέσα κράτησε τη θέση αυτή μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου 1981, οπότε συνελήφθη. Ο Στρατηγός Γιαρουζέλσκι κήρυξε στρατιωτικό νόμο, βάσει του οποίου ο Βαλέσα έμεινε φυλακισμένος στη νοτιο-ανατολική Πολωνία, κοντά στα σύνορα με τη Σοβιετική Ένωση, μέχρι τις 14 Νοεμβρίου 1982.
Από το 1987 ως το 1990, ο Βαλέσα ήταν πρόεδρος της ημιπαράνομης Προσωρινής Εκτελεστικής Επιτροπής της Αλληλεγγύης. Το 1988 οργάνωσε κατάληψη στα Ναυπηγεία, με μοναδικό αίτημα την επανανομιμοποίηση της οργάνωσης. Μετά από ογδόντα ημέρες, η Κυβέρνηση δέχθηκε να ξεκινήσουν συνομιλίες. Με τη Συμφωνία της Στρογγυλής Τραπέζης στις 15 Απριλίου 1989, η κομμουνιστική κυβέρνηση δέχθηκε να νομιμοποιηθεί η Αλληλεγγύη και να προκηρυχθούν ημι-ελεύθερες εκλογές για την πλήρωση του 35% των εδρών του Κοινοβουλίου (το υπόλοιπο 65% μπορούσε να καταληφθεί μόνο από μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος και συμμάχους τους).
Η Πολιτική Επιτροπή της Αλληλεγγύης, την οποία οργάνωσε ο Βαλέσα ως συμβουλευτικό σώμα, αλλά στην ουσία ήταν πολιτικό κόμμα, έλαβε μέρος στις εκλογές του Ιουνίου του 1989, στις οποίες η αντιπολίτευση κέρδισε το σύνολο των εδρών που υπόκειντο σε εκλογή, καθώς και όλες, πλην μιας, των εδρών της επανασυσταθείσας Γερουσίας. Τα αποτελέσματα αυτά υποχρέωσαν τον πρόεδρο στρατηγό Γιαρουζέλσκι να ζητήσει από τον Λεχ Βαλέσα (ο ρόλος του οποίου στην πολιτική σκηνή έγινε πολύ σπουδαιότερος από ό,τι θα δικαιολογούσε η θέση του προέδρου ενός συνδικάτου) να προτείνει τρεις υποψηφίους, σε έναν εκ των οποίων θα ανέθετε τον σχηματισμό κυβέρνησης. Έτσι, αφού πείσθηκαν από τον Βαλέσα οι ηγέτες κομμάτων που συμμαχούσαν με τους κομμουνιστές να σχηματίσουν και να στηρίξουν μια μη-κομμουνιστική κυβέρνηση, με την επιλογή ως πρωθυπουργού του Ταντέους Μαζοβιέτσκι συγκροτήθηκε και έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στις 24 Αυγούστου 1989 η πρώτη μη-κομμουνιστική κυβέρνηση που σχηματίστηκε στη σοβιετική ζώνη επιρροής.
Μετά την ήττα, ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την πολιτική, πλην όμως βοήθησε στην οργάνωση του κόμματος «Εκλογική Δράση Αλληλεγγύης» (Akcja Wyborcza Solidarność), το οποίο κέρδισε τις κοινοβουλευτικές εκλογές. Ήταν εκ νέου υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2000, στις οποίες έλαβε μόλις το 1% των ψήφων. Έκτοτε, έκανε πράξη την απόσυρσή του από την πολιτική και διδάσκει ιστορία και πολιτική της Ανατολικής Ευρώπης σε διάφορα ξένα Πανεπιστήμια.
Εκτός από το Νόμπελ Ειρήνης του 1983, ο Βαλέσα έλαβε πολλές άλλες τιμητικές διακρίσεις. Το 2001 έλαβε το βραβείο «Pacem in Terris». Στις 10 Μαΐου 2004, το όνομά του δόθηκε στο διεθνές αεροδρόμιο του Γκντανσκ και η υπογραφή του ενσωματώθηκε στο λογότυπο του αεροδρομίου. Έχει λάβει δεκάδες μετάλλια από διάφορες χώρες, ενώ έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ από 33 Πανεπιστήμια όλου του κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Πολωνίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Πολωνοί νομπελίστες Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time) Κατηγορία:Πολωνοί αντιφρονούντες Κατηγορία:Ακτιβιστές της Αλληλεγγύης (πολωνικό συνδικάτο) Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
529 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κύπελλο Λα Μάνχα
Το Κύπελλο Λα Μάνχα είναι χειμερινή ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξάγεται στην Μούρθια στην Ισπανία. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες είναι ομάδες από χώρες με καλοκαιρινή σεζόν, όπως η Σουηδία, η Φινλανδία, η Δανία, η Ρωσία, οι Η.Π.Α, η Νορβηγία, ο Καναδάς και η Ουκρανία. Η πρώτη διοργάνωση έλαβε χώρα το 1999 με την Ρόζενμποργκ να την κατακτά. Έκτοτε, είναι και η ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις, έχοντας τρεις συνολικά.
Πηγές
Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
TRAPPIST-1h
Μάζα, ακτίνα και  θερμοκρασία
Ο TRAPPIST-1h είναι εξωπλανήτης μεγέθους Γης, που σημαίνει ότι έχει μάζα και ακτίνα παραπλήσια με της Γης. Όπως και ο TRAPPIST-1d, το μέγεθος του είναι μεταξύ των μεγεθών του Άρη και της Γης. Η ποσότητα του φωτός που μειώνεται λόγω της διέλευσής του, δείχνει ότι ο TRAPPIST-1h έχει ακτίνα 0,715 γήινες ακτίνες. Η μάζα του υπολογίζεται, γύρω στις 0,86±0,084 γήινες μάζες. Αυτές οι δύο τιμές κάνουν τον TRAPPIST-1h τον μικρότερο πλανήτη από όλους τους πλανήτες στο σύστημα του. Η πυκνότητα του πλανήτη είναι περίπου 1,297±1,266 g/cm^3 και η βαρύτητα γύρω στις 0,168 φορές αυτή της Γης, παρόμοια με τη βαρυτική έλξη της Σελήνη ς. Έχει θερμοκρασία ισορροπίας στους 169 K, παρόμοια με αυτή της Γης στο νότιο πόλο.
Μητρικό άστρο
Ο πλανήτης περιφέρεται γύρω από ένα (τύπου M) υπέρψυχρο νάνο αστέρα με το όνομα TRAPPIST-1. Το άστρο έχει μάζα 0,08 M☉ και ακτίνα 0,11 R☉. Έχει θερμοκρασία 2550 K και είναι μεταξύ 3 και 8 δισ. ετών. Σε σύγκριση, ο Ήλιος είναι 4,6 δισεκατομμυρίων ετών και έχει θερμοκρασία 5778 Κ. Ο αστέρας είναι πλούσιος σε μέταλλα με μεταλλικότητα (Fe/H) 0,04, ή 109% της ηλιακής. Αυτό είναι ιδιαίτερα περίεργο σε τέτοια χαμηλής μάζας αστέρια τα οποία είναι στο όριο των καφέ νάνων, αναμένεται να έχουν σημαντικά μικρότερη περιεκτικότητα σε μέταλλα από τον Ήλιο. Η φωτεινότητα (L☉) είναι 0,5% σε σχέση με του Ήλιου.
Το αστέρι έχει φαινόμενο μέγεθος ίσο με 18,8. Ως εκ τούτου, είναι πολύ αμυδρό για να παρατηρηθεί με γυμνό μάτι.
Τροχιά
Ο TRAPPIST-1h περιφέρεται γύρω από το άστρο του με τροχιακή περίοδο 18,764 μέρες και τροχιακή ακτίνα περίπου 0,063 AU (σε σύγκριση με την απόσταση του Ερμή από τον Ήλιο, η οποία είναι περίπου 0,38 AU).
Πιθανή ύπαρξη νερού
Αν και TRAPPIST-1h λόγω απόστασης από το μητρικό άστρο, ανήκει στο «snow line» θα μπορούσε να φιλοξενήσει νερό κάτω από μία  πλούσια ατμόσφαιρα σε H2, είτε πρωταρχική είτε ως αποτέλεσμα συνεχούς εξάτμισης σε συνδυασμό με εσωτερική θέρμανση. Αν όχι, τότε θα μπορούσε να φιλοξενήσει έναν υπόγειο ωκεανό που τροφοδοτείται από υπόγεια ηφαίστεια, εφόσον πρόκειται για  παγωμένο πλανήτη.
Αναφορές
Κατηγορία:Υδροχόος (αστερισμός) Κατηγορία:Πλανητικό σύστημα του TRAPPIST-1 Κατηγορία:Εξωηλιακοί πλανήτες
Σεμπρωνία (αδελφή των Γράκχων)
μικρογραφία| Η μικρή Σεμπρωνία (με ροζ) κρατά το χέρι της μητέρας της [[Κορνηλία Σκιπιώνις Αφρικάνα|Κορνηλίας (με λευκά). Η Κορνηλία, μητέρα των Γράκχων, δείχνει τα παιδιά της ως θησαυρούς της, τής Aγγέλικα Κάουφμαν (1785, Μουσείο Καλών Τεχνών της Βιρτζίνια).]] Η Σεμπρωνία, λατιν.: Sepronia, (170 π.Χ. – μετά το 101 π.Χ.), ήταν Ρωμαία ευγενής ,που έζησε στη Μέση και Ύστερη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, η οποία ήταν πιο διάσημη ως αδελφή του δύσμοιρου Τιβέριου Γράκχου (απεβ. το 133 π.Χ.) και τού Γάιου Γράκχου (απεβ. το 121 π.Χ.), και σύζυγος τού Ρωμαίου στρατηγού Σκιπίωνα Αιμιλιανού.
Freaky Fortune
Οι Freaky Fortune ήταν ελληνικό μουσικό ντουέτο.
Σεμπρωνία (αδελφή των Γράκχων)
Καταγωγή
Η Σεμπρωνία ήταν το μεγαλύτερο παιδί, που επέζησε και η μόνη κόρη τού Ρωμαίου υπάτου και τιμητή Τιβέριου Σεμπρόνιου Γράκχου και της συζύγου του Κορνηλίας Σκιπιώνας. Τα μικρότερα αδέλφια της ήταν οι διάσημοι Ρωμαίοι πολιτικοί Tιβέριος Σ. Γράκχος και Γάιος Σ. Γράκχος. Οι παππούδες της από τη μητέρα της ήταν ο μεγάλος Ρωμαίος στρατηγός Π. Κ. Σκιπίων Αφρικανός και η σύζυγός του Aιμιλία Παύλα Τέρτια. Ο θείος της Σεμπρωνίας από τη μητέρα του ήταν ένας άλλος διακεκριμένος Ρωμαίος στρατηγός, ο Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος Μακεδονικός. Ο πατέρας της είχε τρομερή φήμη ως στρατηγός (έχοντας κερδίσει έναν θρίαμβο στη Σαρδηνία),  και ήταν γνωστός ως αυστηρός τιμητής, που ήταν ωστόσο εξαιρετικά δημοφιλής.
Freaky Fortune
Βιογραφία
Oι Freaky Fortune είναι ένα μουσικό ελληνικό μουσικό ντουέτο που αποτελείται απο το Νικόλα Ραπτάκη (γέννηση: Αθήνα, 30 Απριλίου 1990) ο οποίος έχει αναλάβει τα φωνητικά και το Θεόφιλο Πουζμπούρη γνωστό και ως Teo Buzz (γέννηση: Αθήνα, 9 Φεβρουαρίου 1991) ο οποίος είναι ο παραγωγός του συγκροτήματος και παίζει τα όργανα. Έγιναν γνωστοί στον κόσμο του διαδικτύου με τη διασκευή του τραγουδιού "Part Of Me" της Κέιτι Πέρι για τον διαγωνισμό του διάσημου blogger Perez Hilton. Η διασκευή των Freaky Fortune αναδείχθηκε ως ένα λαμπρό έργο από το ελληνικό ντουέτο. Μετά τη νίκη τους, κυκλοφόρησαν 3 singles ("Our Destiny", "Stronger" και "All I need"), έχοντας μια μεγάλη τοπική ραδιοφωνική επιτυχία. Το 2014, επιλέχθηκαν μαζί με τον ράπερ RiskyKidd να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στον 59ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στην Κοπεγχάγη της Δανίας, με το τραγούδι Rise Up. Η ελληνική συμμετοχή προκρίθηκε στον τελικό, όπου έλαβε την 20ή θέση με 35 βαθμούς. Αργότερα το 2014, κυκλοφόρησε το νέο τους τραγούδι "Γη και ουρανός". Μέσα στο 2014 ανακοινώθηκε η διάλυση του συγκροτήματος.
Συμμετοχή στη Eurovision
Το Φεβρουάριο του 2014, επιλέχθηκαν για να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στο 59ο Διαγωνισμό της Eurovision που πραγματοποιήθηκε το Μάιο του ίδιου έτους, στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Τελικά, η χώρα κατάαφερε να πάρει την 20η θέση με 35 βαθμούς.
Σεμπρωνία (αδελφή των Γράκχων)
Γάμος
Ορισμένες ιστορικές μαρτυρίες αναφέρουν ότι η Σεμπρωνία και ο Σκιπίων είχαν έναν πολύ δυστυχισμένο γάμο. Δεν έδειχναν καμία στοργή ο ένας για τον άλλον, και ο Σκιπίων παραπονέθηκε για την έλλειψη ομορφιάς και τη στειρότητά της. Είναι γνωστό ότι η Σεμπρωνία δεν είχε παιδιά στον γάμο της. Οι ίδιες ιστορικές μαρτυρίες αναφέρουν, ότι το ζευγάρι διαφώνησε σχετικά με τη μεταχείριση τού Σκιπίωνα στον νεαρό εξάδελφό του και πρώην φύλακα Τιβέριο Γράκχο, ο οποίος είχε προσπαθήσει να κανονίσει έναν οικισμό για τη Νουμαντία και να βγάλει έναν ολόκληρο ρωμαϊκό στρατό από την αιχμαλωσία. Ο Σκιπίων κατήγγειλε τη συνθήκη στη Σύγκλητο και, παρόλο που ο Γράκχος σώθηκε από την τιμωρία, έφερε μία μνησικακία εναντίον του Σκιπίωνα και των συμμάχων του στο εξής. Συμμάχησε με τον πολιτικό αντίπαλο τού Σκιπίωνα Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ, ο οποίος ήταν πρώτος της Συγκλητου (princeps Senatus) και τιμητής το 136 π.Χ., καθώς και με άλλους ισχυρούς άνδρες που συμμάχησαν μαζί του μέσω γάμου. Στη συνέχεια έγινε τριβούνος των πληβείων, προκειμένου να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, που απειλούσε να υπονομεύσει την κοινωνικοοικονομική και πολιτική τάξη πραγμάτων.
Freaky Fortune
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014 Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά ντουέτα
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα
Σεμπρωνία (αδελφή των Γράκχων)
Γάμος
Το 133 π.Χ. ο Τιβέριος Γράκχος και μερικοί από τους οπαδούς του δολοφονήθηκαν στη Ρώμη. Ο συντηρητικός όχλος που τους επιτέθηκε, οδηγήθηκε από μ;iα στενή συγγενή, τη Σεμπρωνία και τον εξάδελφο τού Σκιπίωνα, Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Νασίκα Σεραπίωνα, ο οποίος ήταν ο μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus). Εκείνη την εποχή, ο Σκιπίων έλειπε στην Ιβηρική πολιορκώντας επιτυχώς τη Νουμάντια, και κατά την επιστροφή του λέγεται ότι σχολίασε, ότι ο Τιβέριος προσπάθησε να γίνει βασιλιάς της Ρώμης, και έτσι άφησε να εννοηθεί ότι το τέλος τού Γράκχου δικαιολογείται από το έθιμο των προγόνων (mos maiorum). Εκείνη την εποχή, ο Σκιπίων πιστώθηκε ότι είχε κανονίσει τη δολοφονία, ή τουλάχιστον ότι είχε συνεννοηθεί σε αυτήν.
Ο Σκιπίων θεωρήθηκε έμμεσα υπεύθυνος για το τέλος τού κουνιάδου του, ή τουλάχιστον για την αποτυχία του να διώξει τους υπεύθυνους για τη δολοφονία Ρωμαίων πολιτών στην περιοχή της Συγκλήτου. Αυτό, μαζί με την επιθυμία του να μιλάει στο λαό στο εξής, οδήγησε σε πτώση της δημοτικότητάς του μεταξύ των Ρωμαίων ψηφοφόρων. Ωστόσο, ήταν ακόμη ένας σημαντικός και αποτελεσματικός ομιλητής στη Σύγκλητο
Την ίδια εποχή ορισμένες μεταφράσεις υποστηρίζουν, ότι ο Σκιπίωνας είχε κάνει μία σύγκριση μεταξύ τού ίδιου και του Τιβέριου Γράκχου με τον Αγαμέμνονα και τον Αίγισθο, αντίστοιχα. Το κοινό εκείνη την εποχή θα μπορούσε να κάνει προέκταση αυτής της σύγκρισης, για να καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι ο Τιβέριος Γράκχος και η αδελφή του Σεμπρωνία είχαν κοινή σχέση μοιχίας και αιμομιξίας. Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία, που να υποστηρίζουν αυτή τη φήμη, είναι πιθανό να επηρέασε το μεταγενέστερο σκάνδαλο μεταξύ της Σεμπρωνίας και τού Λεύκιου Εξουίτου.
Το τέλος τού Σκιπίωνα Αιμιλιανού
Το 129 π.Χ. ο Σκιπίων είπε στους συμμάχους τού Γράκχου, ιδίως στον τριβούνο Γάιο Παπίριο Κάρβωνα, ότι σκόπευε να καταγγείλει επισήμως τις μεταρρυθμίσεις τού Τιβέριου Γράκχου, ιδίως τις αγροτικές προτάσεις. Ο Κάρβων, τότε τριβούνος των πληβείων, ήταν μακροχρόνιος υποστηρικτής του Tιβέριου Γράκχου, και εκείνη την εποχή ήταν σκληρός εχθρός τού Σκιπίωνα. Ο Σκιπίων επέστρεψε σπίτι και πήγε νωρίς για ύπνο, σχεδιάζοντας να κάνει την κρίσιμη ομιλία του την επόμενη ημέρα στη Σύγκλητο. Το επόμενο πρωί, τον βρήκαν νεκρό στο κρεβάτι του.
Δεν υπήρχε ιστορικό ασθένειας. Το σώμα του αποτεφρώθηκε βιαστικά, αντί να ενταφιαστεί όπως συνηθίζεται στους Σκιπίωνες. Φήμες διαδόθηκαν ότι δολοφονήθηκε, και ότι η εν διαστάσει σύζυγός του Σεπρωνία και η μητέρα της Κορνηλία Σκιπιόνα ήταν ύποπτες. Ωστόσο, η αιτία τού τέλους τού Σκιπίωνα είναι άγνωστη, και δεν υπάρχουν στοιχεία, που να αποδεικνύουν ότι η Σεμπρωνία εμπλέκεται. Ωστόσο, η απάντηση της Συγκλήτου στο ξαφνικό τέλος ενός μεγάλου στρατηγού ήταν ασυνήθιστη.
Οι σύγχρονοι μελετητές προτείνουν ότι αν ο Σκιπίων δολοφονήθηκε, πιθανότατα ο Κάρβων ήταν υπεύθυνος. Ο Ρωμαίος ιστορικός και συγκλητικός Κικέρων, γράφοντας αρκετές δεκαετίες αργότερα, χρησιμοποιώντας πηγές που ήταν κοντά στον αποβιώσαντα Σκιπίωνα, κατονόμασε τον Κάρβωνα ως τον ένοχο, αλλά ήταν λιγότερο σίγουρος για το αν η Σεμπρωνία έδωσε στον Κάρβωνα πρόσβαση στον Σκιπίωνα. Όσοι πιστεύουν ότι ο Σκιπίων δολοφονήθηκε, επισημαίνουν το παρόμοια μυστηριώδες τέλος ενός άλλου εξαδέλφου του, τού Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Νασίκα Σεραπίωνα, ο οποίος, αν και μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus), είχε σταλεί στη Μικρά Ασία από τη Σύγκλητο και απεβίωσε μυστηριωδώς στην Πέργαμο το 132 π.Χ.
Μετέπειτα χρόνια
Η Σεμπρωνία έζησε ήσυχα, μετά το τέλος τού συζύγου της. με τη μητέρα της. Αφού ο μικρότερος αδελφός της απεβίωσε επίσης το 121 π.Χ., η περιουσία του κατασχέθηκε από μία εκδικητική Σύγκλητο. Η μητέρα της Κορνηλία Σκιπιώνα απεβίωσε αργότερα το ίδιο έτος, αφήνοντας την περιουσία της με ειδική εξαίρεση στη βρέφος εγγονή της Σεμπρωνία (κάτω).
Χρόνια μετά το τέλος τού συζύγου τής Σεμπρωνίας, Σκιπίωνα, μπλέχτηκε σε άλλο ένα δημόσιο σκάνδαλο. Γύρω στο 100 π.Χ. ένας Ρωμαίος πολιτικός κέρδισε γρήγορα φήμη, ισχυριζόμενος ότι ήταν ο νόθος γιος τού αδελφού της Σεμπρωνίας, Τιβέριου Γράκχου. Αυτός ο Ρωμαίος πολιτικός ονομαζόταν Λεύκιος Εκουίτος. Είναι πιθανό αυτό το σκάνδαλο να επηρεάστηκε από την προηγούμενη φήμη, ότι η Σεμπρωνία και ο αδελφός της είχαν κοινή σχέση αιμομιξίας, ενώ ο Σκιπίων ήταν ακόμη εν ζωή, υπονοώντας ότι ο Eκουίτος ήταν το αποτέλεσμα αυτής της ένωσης.
Ανεξάρτητα από το αν η φήμη περί αιμομιξίας είχε επικρατήσει, ένας τριβούνος ζήτησε επιβεβαίωση από τη Σεμπρωνία ότι ο Λεύκιος Εκουίτος ήταν πράγματι ο γιος τού αδελφού της. Ζητήθηκε από τη Σεμπρωνία να φιλήσει τον Λεύκιο Εκουίτο στην Αγορά για να παράσχει απόδειξη τού ισχυρισμού του ως μόνου επιζόντος τέκνου τού Tιβέριου Γράκχου. Το ευρύ κοινό ήταν ενθουσιασμένο με την προοπτική, ότι ο Τιβέριος Γράκχος είχε έναν απόγονο, που είχε επιζήσει, αλλά η Σεμπρωνία δεν επιβεβαίωσε τη φήμη, διαψεύδοντάς την αγανακτισμένη. Τώρα είναι ευρέως αποδεκτό, ότι ο Λεύκιος Εκουίτος δεν είχε σχέση με την οικογένεια Γράκχων.
Καλλιτεχνικές απεικονίσεις
Η Σεμπρωνία παρουσιάζεται στον πίνακα Η Κορνηλία μητέρα των Γράκχων, δείχνει τα παιδιά της ως τους θησαυρούς της, τής Aγγέλικα Κάουφμαν, μίας Ευρωπαίας καλλιτέχνιδας τού 18ου αιώνα. Σε αυτόν τον πίνακα η Σεμπρωνία παρουσιάζεται ως νεαρή κοπέλα, ντυμένη στα ροζ, να κρατά το χέρι της μητέρας της. Αυτό γίνεται για να καταδείξει την αθωότητα της Σεμπρωνίας και τη σύνδεσή της με τη μητέρα της, Κορνηλία.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
1971 Χαγκιχάρα
Ο Χαγκιχάρα (Hagihara) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1955 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιάπωνα αστρονόμου Χαγκιχάρα Γιουσούκε (萩原 雄祐, 1897-1979).
Γαλατικές επιδρομές στην Νοτιοανατολική Ευρώπη
μικρογραφία|Θνήσκων Γαλάτης, Musei Capitolini, Ρώμη Οι Γαλατικές επιδρομές στην Νοτιοανατολική Ευρώπη ήταν εξορμήσεις που συνέβησαν κατά την τρίτη δεκαετία του 3ου αιώνα π.Χ. από Γαλατικά φύλα που κατοικούσαν στην Παννονία, πιθανόν ωθούμενα από επισιτιστικές ανάγκες, τα οποία επέδραμαν προς τα νότια Βαλκάνια και ειδικά προς την Ελλάδα που τότε βρισκόταν στη δίνη των πολέμων μεταξύ των ελληνιστικών κρατών. Οι επιδρομές αυτές αποκρούσθηκαν και οι Γαλάτες κατευθύνθηκαν στη συνέχεια στη Μικρά Ασία.
1971 Χαγκιχάρα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Χαγκιχάρα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαγκιχαρα
Γαλατικές επιδρομές στην Νοτιοανατολική Ευρώπη
Η γαλατική απειλή
Η τρίτη δεκαετία του 3ου αι π.Χ. βρήκε τα ελληνικά κράτη εξουθενωμένα από τις διαμάχες των Διαδόχων. Το 281 π.Χ. ο Λυσίμαχος, παλαιός σωματοφύλακας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και βασιλιάς της Θράκης, σκοτώθηκε στο Κουροπέδιο το 281 π.Χ. Η αποδυνάμωση του κράτους του στη Θράκη άφησε το πεδίο ελεύθερο σε κελτικά φύλα (Γαλάτες) που κατοικούσαν στην Παννονία να κατέλθουν προς τον ελλαδικό χώρο, ενδεχομένως υπό την πίεση των επισιτιστικών τους αναγκών. Εναντίον της Ελλάδας εξεστράτευσε ένα στρατιωτικό σώμα που αριθμούσε περί τις 85.000 άνδρες. Φτάνοντας στα βόρεια σύνορα, ο γαλατικός στρατός χωρίστηκε σε τρία τμήματα. Το ένα κατευθύνθηκε προς την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Το δεύτερο προς την Ανατολική Μακεδονία.Το κεντρικό τμήμα, υπό τον Βρέννο και τον Ακιχώριο, κατευθύνθηκε προς την κεντρική Ελλάδα. Στόχος τους ήταν η λεηλασία και για τον λόγο αυτό οι αρχικές εκστρατείες έληξαν σύντομα με την αποκόμιση λαφύρων. Όμως ο Βρέννος και ο Ακιχώριος οργάνωσαν και νέα εκστρατεία το 279 π.Χ., ενδεχομένως εποφθαλμιώντας τους θησαυρούς του ιερού των Δελφών.Τα γεγονότα εξιστορούνται από δύο αρχαίους συγγραφείς, τον Παυσανία και τον μεταγενέστερό του Ιουστίνο.