cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βουλευτικές εκλογές Αμπχαζίας 2017
Αποτελέσματα
Δώδεκα υποψήφιοι εξελέγησαν στον πρώτο γύρο των εκλογών, με τις έδρες σε 22 εκλογικές περιφέρειες να αποφασίζονται σε δεύτερο γύρο. Ο πρώτος γύρος θα διεξαχθεί ξανά στην εκλογική περιφέρεια (17, Gudauta 1).
Αναφορές
2017 Αμπχαζια
Εμάνουελ Μαμάνα
Σύλλογοι
Ο Εμανουέλ εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της Ρίβερ Πλέιτ το 2014 και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 24 Νοεμβρίου στον αγώνα με την Ράσινγκ Κλουμπ. Την πρώτη χρονιά συμμετείχε σε δύο αγώνες. Πέτυχε το πρώτο τέρμα για την ομάδα του στις 14 Μαρτίου 2016 στον αγώνα με την Κλουμπ Ατλέτικο Κολόν. Στις 7 Ιουλίου 2016 μετεγράφη στην Ολιμπίκ Λυών, με το ύψος της μεταγραφής ν' ανέρχεται στα 7.5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το συμβόλαιο είχε διάρκεια μέχρι το 2021 - ο Μαμάνα αγωνιζόταν στον σύλλογο με τον αριθμό «4». Στις 31 Ιουνίου 2017 η Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης ανακοίνωσε τη μεταγραφή του ποδοσφαιριστή. Ο ποδοσφαιριστής υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τον σύλλογο, με το ύψος της μεταγραφής ν' ανέρχεται στα 16 εκατομμύρια ευρώ. Παράλληλα, η Ολιμπίκ Λυών θα λάβει το 20% των εσόδων της μεταγραφής του Αργεντινού σ' άλλο σύλλογο.
Διεθνής
Με την Εθνική Αργεντινής κάτω των 17 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής κάτω των 17 το 2013. Η Εθνική Αργεντινής κατέκτησε το τρόπαιο. Παράλληλα, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου κάτω των 17 το 2013, όπου η Εθνική Αργεντινής κατέλαβε την τέταρτη θέση. Για την Εθνική Αργεντινής, ο Εμανουέλ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 7 Ιουνίου 2014 στον αγώνα με την Εθνική Σλοβενίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κλίμακα Βερνιέρου
thumb|500px|Απεικόνιση ενός παχύμετρου με βερνιέρο. Η ορθή ανάγνωση της μέτρησης είναι 2.475 cm ± 0.005 cm. (1) Οι εξωτερικές σιαγόνες χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση εξωτερικών διαστάσεων, (2) Οι εσωτερικές σιαγόνες χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση εσωτερικών διαστάσεων, (3) Η ράβδος βάθους χρησιμοποιείται για να μετρά βάθος κοιλοτήτων, (4) Η κύρια κλίμακα χρησιμοποιείται για την αδρή μέτρηση σε εκατοστά (cm), (5) Η κύρια κλίμακα χρησιμοποιείται για την αδρή μέτρηση σε ίντσες (inch), (6) Η κλίμακα βερνιέρου χρησιμοποιείται για την λεπτή μέτρηση σε εκατοστά (cm), (7) Η κλίμακα βερνιέρου χρησιμοποιείται για την λεπτή μέτρηση σε ίντσες (inch), (8) Ο σφιγκτήρας χρησιμοποιείται για να συγκρατεί ή να ελευθερώνει το κινητό στέλεχος. Η κλίμακα Βερνιέρου, όπως ονομάστηκε προς τιμήν του Γάλλου μαθηματικού και εφευρέτη οργάνων Πιέρ Βερνιέ (Pierre Vernier), είναι ένα οπτικό βοήθημα για τη λήψη ακριβούς μέτρησης μεταξύ δύο ενδείξεων μιας γραμμικής κλίμακας, χρησιμοποιώντας μηχανική παρεμβολή, αυξάνοντας έτσι την ανάλυση και μειώνοντας την αβεβαιότητα μέτρησης, με αποτέλεσμα τη μείωση του ανθρώπινου λάθους εκτίμησης. Διαστημόμετρα με κλίμακα Βερνιέρου χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της εσωτερικής και εξωτερικής διαμέτρου κοίλων κυλίνδρων, καθώς και το βάθος μιας οπής.
Σε αντίθεση με τα απλά διαστημόμετρα, όπου η μέτρηση ενός διαστήματος στηρίζεται αποκλειστικά στην ανάγνωση μιας μόνο κλίμακας, ο Βερνιέρος είναι μια δεύτερη κλίμακα, συρόμενη επί της κύριας κλίμακας, που περιλαμβάνει ένα πλήθος ισαπεχουσών υποδιαιρέσεων, διαφορετικού μεγέθους από εκείνες της κύριας κλίμακας, ακολουθώντας μια γνωστή αναλογία, τη λεγόμενη σταθερά του Βερνιέρου, που χαρακτηρίζει την ακρίβεια του οργάνου. Κατά την μέτρηση, η αδρή εκτίμηση του διαστήματος γίνεται από την κύρια κλίμακα, ενώ η πιο λεπτή εκτίμηση γίνεται με τη βοήθεια της κλίμακας του Βερνιέρου, παρατηρώντας με παρεμβολή ποια από τις υποδιαιρέσεις της κλίμακας Βερνιέρου συμπίπτει με μια υποδιαίρεση στην κύρια κλίμακα. Μια τέτοια διάταξη μπορεί να φτάσει σε υψηλότερη ανάλυση χρησιμοποιώντας μια υψηλότερη σταθερά Βερνιέρου. Ένας βερνιέρας μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κυκλικές ή ευθείες κλίμακες όπου επαρκεί ένας απλός γραμμικός μηχανισμός. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα διαστημόμετρα, τα παχύμετρα και τα μικρόμετρα για τη μέτρηση λεπτών ανοχών μήκους, τα γωνιόμετρα για τη μέτρηση μικρών γωνιών, σε εξάντες και θεοδόλιχους για εφαρμογές ναυσιπλοΐας και τοπογραφίας, αντίστοιχα, και γενικά σε επιστημονικά όργανα. Η αρχή της παρεμβολής Vernier χρησιμοποιείται επίσης στους ηλεκτρονικούς αισθητήρες μετατόπισης, όπως οι κωδικοποιητές απόλυτου (absolute encoder), που μετρούν την γραμμική ή την περιστροφική κίνηση, ως μέρος ενός ηλεκτρονικού συστήματος μέτρησης.
Λειτουργία κλίμακας Βερνιέρου
thumb|Η αρχή λειτουργίας της κλίμακας βερνιέρου. Μετακινώντας διαδοχικά την κλίμακα βερνιέρου κατά 1/10 της υποδιαίρεσης της κύριας κλίμακας, παρατηρείται διαδοχική ευθυγράμμιση ζευγών ενδείξεων στις δύο κλίμακες. Κάθε φορά, ευθυγραμμίζεται το ζεύγος εκείνο, του οποίου οι υποδιαιρέσεις έχουν εξαρχής κατασκευαστεί να απέχουν τόσο, όσο η τρέχουσα μετακίνηση του βερνιέρου ως προς την κύρια κλίμακα. Η χρήση της κλίμακας Βερνιέρου εμφανίζεται ευρέως σε παχύμετρα Βερνιέρου, που μετρούν την εσωτερική και την εξωτερική διάμετρο ενός αντικειμένου, αλλά και σε πολλές πειραματικές διατάξεις, όπως τα συμβολόμετρα, που μετρούν τις μικρομετρικές μετακινήσεις των κατόπτρων.
Η κλίμακα του Βερνιέρου είναι κατασκευασμένη, έτσι ώστε να αντιστοιχεί με ένα σταθερό κλάσμα της σταθερής κύριας κλίμακας. Για παράδειγμα, σε έναν βερνιέρο με σταθερά 0.1, κάθε υποδιαίρεση στον βερνιέρο αντιστοιχεί στα 9/10 μιας υποδιαίρεσης της κύριας κλίμακας. Έτσι, εάν οι δύο κλίμακες ευθυγραμμιστούν στο σημείο "μηδέν", η πρώτη ένδειξη στην κλίμακα βερνιέρου είναι 1/10 μικρότερη από την πρώτη ένδειξη της κύριας κλίμακας, η δεύτερη είναι μικρότερη κατά 2/10 και ούτω καθεξής μέχρι την ένατη ένδειξη, που είναι μικρότερη κατά 9/10 και η δέκατη ένδειξη είναι μικρότερη κατά 10/10, δηλαδή μια πλήρη μονάδα της κύριας κλίμακας, επομένως υπάρχει πλήρης ευθυγράμμιση της δέκατης ένδειξης του βερνιέρου με την ένατη ένδειξη της κύριας κλίμακας.
Μετακινώντας την κλίμακα του βερνιέρου κατά μια μικρή ποσότητα, ας πούμε, κατά 1/10 της σταθερής κύριας κλίμακας, τότε ευθυγραμμίζεται το πρώτο ζεύγος ενδείξεων, διότι αυτό το ζεύγος διέφερε εξαρχής κατά 1/10 της κύριας κλίμακας. Επίσης, εάν μετακινηθεί ο βερνιέρος κατά 2/10, τότε θα ευθυγραμμιστούν το δεύτερο ζεύγος ενδείξεων, διότι αυτό το ζεύγος διέφερε εξαρχής κατά 2/10 της κύριας κλίμακας. Όμοια, εάν ο βερνιέρος μετακινηθεί κατά 5/10, θα ευθυγραμμιστεί το πέμπτο ζεύγος ενδείξεων και ούτω καθεξής, μέχρι να μετακινηθεί κατά 10/10, όπου τότε θα ευθυγραμμιστεί το δέκατο ζεύγος ενδείξεων, αλλά ταυτόχρονα ευθυγραμμίζεται και η ένδειξη "μηδέν" του βερνιέρου με την ένδειξη της πρώτης μονάδας της κύριας κλίμακας. Τέλος, εάν ο βερνιέρος μετακινηθεί πέραν των 10/10 της κύριας κλίμακας, τότε ευθυγράμμιση ενδείξεων συνεχίζει κυκλικά από το "μηδέν" του βερνιέρου, ενώ για κάθε κυκλική επαναφορά, προσαυξάνεται μια μονάδα στην κύρια κλίμακα.
Σταθερά του βερνιέρου
Η διαφορά μεταξύ της τιμής μιας υποδιαίρεσης στην κύρια κλίμακα και της τιμής μιας υποδιαίρεσης στην κλίμακα βερνιέρου είναι γνωστή ως η ελάχιστη διακριτική ικανότητα του βερνιέρου, γνωστή και ως σταθερά βερνιέρου. Έστω ότι η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών υποδιαιρέσεων στην κύρια κλίμακα είναι S, και η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών υποδιαιρεσεων στην κλίμακα βερνιέρου είναι V, έτσι ώστε το μήκος (n − 1) υποδιαιρέσεων στην κύρια κλίμακα είναι ίσο με n υποδιαιρέσεις στην κλίμακα βερνιέρου. Τότε ισχύει ότι: (n − 1)S = nV
Η σταθερά του βερνιέρου, C, ορίζεται ως η διαφορά: C = S-V = S-S(n-1)/n = S/n και έχει μονάδες μήκους κύριας κλίμακας/υποδιαιρέσεις κλίμακας βερνιέρου (λ.χ. mm/υποδιαιρέσεις).
thumb|Απεικόνιση των κλιμάκων βερνιέρου (k=1), για διαφορετικές σταθερές ακριβείας. Για παράδειγμα, η ελάχιστη διαμέριση της κύριας κλίμακας ενός παχύμετρου βερνιέρου είναι το 1mm, ενώ η κλίμακα βερνιέρου περιλαμβάνει 20 υποδιαιρέσεις. Τότε, η σταθερά C θα είναι 1mm/20 υποδιαιρέσεις ή 0,05 mm/υποδιαιρέσεις. Μια ακόμη δημοφιλής κλίμακα βερνιέρου σε παχύμετρα έχει ακρίβεια 0,02 mm/υποδιαιρέσεις, όπου η κλίμακα περιλαμβάνει 50 υποδιαιρέσεις.
Όσο μικρότερη είναι η σταθερά του βερνιέρου (μεγαλύτερη ακρίβεια), τόσο περισσότερες υποδιαιρέσεις περιλαμβάνονται στην κλίμακα, η οποία γίνεται ευμεγέθης, ενώ όσο μεγαλύτερη είναι η σταθερά του βερνιέρου (μικρότερη ακρίβεια), τόσο λιγότερες οι υποδιαιρέσεις της κλίμακας, η οποία γίνεται πιο δύσχρηστη (βλ. διπλανό σχήμα κλιμάκων για διαφορετικές τιμές σταθερών βερνιέρου).
thumb|Απεικόνιση των κλιμάκων βερνιέρου (με ίδιες σταθερές), για διαφορετικές τιμές μεγέθυνσης k. Η παραπάνω θεώρηση μπορεί να γενικευθεί ως εξής:
Έστω ότι η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών υποδιαιρέσεων στην κύρια κλίμακα είναι S, και η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών υποδιαιρεσεων στην κλίμακα βερνιέρου είναι V, έτσι ώστε το μήκος (kn − 1) υποδιαιρέσεων στην κύρια κλίμακα είναι ίσο με n υποδιαιρέσεις στην κλίμακα βερνιέρου, όπου k ακέραιος αριθμός. Τότε ισχύει ότι: (kn − 1)S = nV
Τότε, η σταθερά του βερνιέρου, C, θα είναι η διαφορά: C = kS-V = kS-S(kn-1)/n = S/n όπως και πριν, για k=1. Η παράμετρος k εκφράζει τη μεγέθυνση της κλίμακας του βερνιέρου και ρυθμίζεται, έτσι ώστε αυτή να καθίσταται ευανάγνωστη από το χρήστη.
Για παράδειγμα, έστω ένα παχύμετρο με κύρια κλίμακα σε χιλιοστά (mm), σταθερά βερνιέρου C=0,05 και k=1. Τότε, το μήκος της κλίμακας του βερνιέρου από τη μηδενική έως την εικοστή υποδιαίρεση θα είναι ίσο με: L1=(kn − 1)S = (1 x 20 - 1) x 1 mm = 19 mm, με την κάθε διαμέριση να απέχει μόλις 0,95 mm, που είναι πολύ πυκνή και επομένως η χρήση της κλίμακας είναι αρκετά δύσκολη.
Εάν όμως το k=2, με ίδιες τις άλλες παραμέτρους, τότε το μήκος της κλίμακας του βερνιέρου από τη μηδενική έως την εικοστή υποδιαίρεση θα είναι ίσο με: L2=(kn − 1)S = (2 x 20 - 1) x 1 mm = 39 mm, με την κάθε διαμέριση να απέχει 1,95 mm, επομένως η κλίμακα είναι πιο ευανάγνωστη.
Ομοίως, εάν το k=3, τότε: L3= 59 mm, με την κάθε διαμέριση να απέχει 2,95 mm, ενώ για k=4, τότε: L4= 79 mm, με την κάθε διαμέριση να απέχει 3,95 mm, κ.ο.κ. (βλ. διπλανό σχήμα κλιμάκων για διαφορετικές τιμές k).
Γενικά, η ένδειξη της τελικής μέτρησης είναι ίση το άθροισμα της ένδειξης της κύριας κλίμακας και της ένδειξης του βερνιέρου επί την σταθερά του βερνιέρου και του τυχόν σφάλματος μετάθεσης του μηδενός (θετικό ή αρνητικό), που υπεισέρχεται λόγω φθοράς, όταν οι αρχές της κύριας και της συρόμενης κλίμακας δεν ευθυγραμμίζονται (ενώ λ.χ. οι σιαγόνες του παχύμετρου εφάπτονται ).
Δημοκρατική Παράταξη (Κύπρος)
Το κόμμα εκπροσωπείται στη Βουλή των Αντιπροσώπων από τέσσερις βουλευτές.
Η Δημοκρατική Παράταξη είναι μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη.
Ιστορικό
Η Δημοκρατική Παράταξη ιδρύθηκε στις 20 Απριλίου 2018 από στελέχη και μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος που διαγράφτηκαν ή αποχώρησαν από αυτό,     καθώς ενήργησαν ενάντια στις αποφάσεις του κόμματος και δεν υποστήριξαν την υποψηφιότητα του Νικόλα Παπαδόπουλου στις προεδρικές εκλογές του 2018, διαφωνώντας με την προσέγγιση του Παπαδόπουλου όσον αφορά την προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος.
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε το Ιδρυτικό Συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης, στο οποίο παρουσιάστηκε η Ιδρυτική Διακήρυξη και το λογότυπο του κόμματος. Το συνέδριο ενέκρινε το καταστατικό, ενώ ανέδειξε πρόεδρο του κόμματος το Μάριο Καρογιάν.
Το κόμμα συμμετείχε αυτόνομα στις ευρωεκλογές του 2019. Ωστόσο, συγκέντρωσε ποσοστό της τάξης του 3,80% χωρίς να καταφέρει να εκλέξει ευρωβουλευτή.
Το Νοέμβριο του 2020 η Δημοκρατική Παράταξη έγινε πλήρες μέλος του Κόμματος Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη.
Ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2021, η Δημοκρατική Παράταξη ανακοίνωσε τη συνεργασία της με τη Συνεργασία Δημοκρατικών Δυνάμεων και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πολιτών, με τη συμμετοχή στελεχών τους στα ψηφοδέλτια.
Έμβλημα
Το έμβλημα του Κινήματος απεικονίζει τα αρχικά Δ και Π. Μέσα από αυτή την μοντέρνα μορφή των αρχικών, εκφράζεται και το βασικό πολιτικό στίγμα της Δημοκρατικής Παράταξης, το οποίο είναι πρώτιστα ανθρωποκεντρικό.
Έμφαση δίνεται στην πρωτότυπη σχηματοποίηση του γράμματος Π μαζί με την ανθρώπινη φιγούρα, η οποία εμφανίζεται με ανοικτά χέρια, στέλνοντας το μήνυμα της αλληλεγγύης, της ανθρώπινης συνύπαρξης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας.
Ο πυρσός μαζί με τον ανθρώπινο παράγοντα, που εμφανίζονται στο έμβλημα, παραπέμπουν σε δυο στοιχεία που συνυπάρχουν από την αρχαιότητα, τη φωτιά και τον άνθρωπο, η αρμονικότητα των οποίων προϊδεάζει, προαναγγέλλει την ελπίδα, την πρόοδο και την ευημερία.
ΙΒ' Κοινοβουλευτική Περίοδος
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2021, η Δημοκρατική Παράταξη εξέλεξε τέσσερις βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Ιβάν Ούχοφ (καλαθοσφαιριστής)
Ο Ιβάν Ούκοφ (γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της ΤΣΣΚΑ Μόσχας του VTB Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2016–17, η Πάρμα Μπάσκετ εισήλθε στο VTB Πρωτάθλημα. Παρά τα κακά αποτελέσματα της ομάδας στο πρωτάθλημα, καθώς η ομάδα κέρδισε μόνο ένα παιχνίδι, ο Ούκοφ είχε μία προσωπική επιτυχία καθώς αναδείχθηκε ο νέος παίκτης της χρονιάς στο VTB Πρωτάθλημα.
Στις 25 Ιουλίου 2018, ο Ούκοφ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την πρωταθλήτρια VTB, ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Στις 21 Ιουνίου 2021, ο Ούκοφ ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ΤΣΣΚΑ για τρία (2+1) ακόμη χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πάρμα Μπάσκετ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλί Χασάν Σαλαμέ
Ο Αλί Χασάν Σαλαμέ (αραβ. علي حسن سلامة, εβρ. עלי חסן סלאמה), γνωστός με το κωδικό του όνομα Αμπού Χασάν, ήταν Παλαιστίνιος τρομοκράτης, αρχηγός της οργάνωσης Μαύρος Σεπτέμβρης, που ήταν υπεύθυνος για τη Σφαγή του Μονάχου. Δολοφονήθηκε από πράκτορες της Μοσάντ στις 22 Ιανουαρίου 1979.
Βιογραφία
Ο Αλί Χασάν Σαλαμέ γεννήθηκε το 1940 στην πόλη Κούλα της Βρετανικής, τότε, Παλαιστίνης και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας. Ο πατέρας του, Χασάν Σαλαμέ, δολοφονήθηκε από τις Ισραηλινές Δυνάμεις Ασφαλείας κατά τη διάρκεια του Αραβοϊσραηλινόυ Πολέμου του 1948 βόρεια της Γιάφα. Εκπαιδεύτηκε στη Γερμανία και πιστεύεται ότι έλαβε τη στρατιωτική του μόρφωση στο Κάιρο και στη Μόσχα. Μετά τη Σφαγή του Μονάχου, ο Σαλαμέ άρχισε να κυνηγιέται από τη Μοσάντ, στο πλαίσιο της Επιχείρησης Οργή του Θεού. Η Μοσάντ δολοφόνησε κατά λάθος έναν Μαροκινό σερβιτόρο στο Λιλεχάμερ που αργότερα αποδείχθηκε αθώος, τον Αχμέντ Μπουτσίκι, καθώς τον μπέρδεψε για αυτόν. Ως αποτέλεσμα της αποτυχημένης απόπειρας δολοφονίας του στο Λιλεχάμερ και της προστασίας του από τη CIA, ο Σαλαμέ έζησε σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Το 1978 παντρεύτηκε τη Τζορτζίνα Ριζκ, μια Λιβανίδα διασημότητα που αναδείχθηκε Μις Υφήλιος το 1971. Ο Σαλαμέ είχε κρυφή επικοινωνία με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και τη CIA μέχρι το θάνατό του. Όταν η CIA ρωτήθηκε από τις Ισραηλινές αρχές αν είχε επαφή με τον Σαλαμέ, εκείνη το αρνήθηκε. Ο Σαλαμέ δολοφονήθηκε το 1979 από μια πράκτορα γνωστή με το ψευδώνυμό της Έρικα Τσέιμπερς, που ήταν Βρετανή υπήκοος, σε συνάντησή τους στη Βηρυτό.
Ίλαϊ Γουάλακ
μικρογραφία|260x260εσ|Ο Γουάλας (αριστερά) με τη Μαίρη Λαρός και τον Ρόμπερτ Κιθ στην ταινία Συνδικάτο δολοφόνων (1958) μικρογραφία|260x260εσ|Ο Γουάλας (αριστερά) με τον Αντονια Καζάλε στην ταινία [[Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος|Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος (1966)]] Ο Ίλαϊ Γουάλακ (αγγλ.: Eli Herschel Wallach, 7 Δεκεμβρίου 1915 - 24 Ιουνίου 2014) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου για περίπου 60 χρόνια, που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Ήταν ένας από τους μεγάλους καρατερίστες της εποχής του και έπαιξε στον κινηματογράφο σε 90 ταινίες. Οι πιο γνωστοί ρόλοι που ερμήνευσε, ήταν αυτός του Ληστή Καλβέρα στη ταινία Και οι επτά ήταν υπέροχοι και του Τουκό Ραμίρεζ " ο Άσχημος" στην ταινία Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος. Έιχε λάβει το Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Β' ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά, και το 2010 του απονεμηθεί το Τιμητικό Όσκαρ της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για την συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο.
Βιογραφία
Ο Γουάλακ γεννήθηκε στο Ρέντ Χουκ του Μπρούκλιν, και ήταν γιος από Εβραίους μετανάστες από την Πολωνία, τον Έιμπράχαμ και την Μπέρθα Γουάλακ. Είχε έναν αδερφό και δύο αδερφές και οι οικογένεια του ήταν η μοναδική σε ιταλο- αμερικανούς γείτονες. Οι γονείς του ήταν ιδιοκτήτες εμπορικού καταστήματος και ο Γουάλας αποφοίτησε το 1936 από το Πανεπιστήμιο του Ώστιν,του Τέξας με πτυχίο ιστορίας.
Καριέρα
Η καριέρα του Γουάλας ξεκίνησε στο Μπρόντγουεϊ το 1945 και το 1951 κέρδισε το βραβείο Tony για την ερμηνεία του στο έργο Τριαντάφυλλο στο στήθος του Τενεσί Ουίλιαμς, πλάι στην Μορίν Στέιπλετον. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του το έκανε με την ταινία του Ελία Καζάν "Η φωνή του πόθου" (Baby Doll) το 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Καλό Χωριό
Η ονομασία Καλό Χωριό μπορεί να αφορά τους παρακάτω οικισμούς στην Κύπρο:
καθώς και στην υπόλοιπη Ελλάδα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Χεσίνα τερ Μπορχ
Η Χεσίνα τερ Μπορχ (ολλανδικά: Gesina ter Borch, 15 Νοεμβρίου 1633 - 16 Απριλίου 1690) ήταν Ολλανδή ζωγράφος και σχεδιάστρια της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, της οποίας το έργο αποτελείται κυρίως από υδατογραφίες σε άλμπουμ. Τα περισσότερα έργα της συνίστανται στην υλοποίηση των παρατηρήσεών της πάνω στην οικογενειακή ζωή, τα τρέχοντα γεγονότα και τα άτομα που ακολουθούσαν τη μόδα. Εκτός από τις εικαστικές τέχνες, η Χεσίνα αγαπούσε και ασχολήθηκε με την ποίηση. Ήταν μέλος της οικογένειας καλλιτεχνών τερ Μπορχ.
Βιογραφία
Η Χεσίνα τερ Μπορχ γεννήθηκε πιθανότατα στο Ντέβεντερ της Ολλανδικής Δημοκρατίας στις 15 Νοεμβρίου 1633. Ήταν το πρώτο παιδί από τον τρίτο γάμο του πατέρα της, Χέραρντ τερ Μπορχ του πρεσβύτερου, ο οποίος συνολικά απέκτησε δεκατρία παιδιά από τους γάμους του. Η μητέρα της ήταν από το Ντεφέντερ. Δάσκαλός της στη ζωγραφική και το σχέδιο ήταν ο πατέρας της, ενώ ο ετεροθαλής αδελφός της, Χέραρντ τερ Μπορχ ήταν ήδη επιτυχημένος ζωγράφος και αλληλογραφούσε συχνά με την Χεσίνα. Ύστερα από την απώλεια του μικρότερου αδελφού της, Μόσες, στον δεύτερο αγγλοολλανδικό πόλεμο, το έργο της Χεσίνα αποκαλύπτει τη βαθιά της λύπη για τον θάνατο αυτόν.
Έζησε όλη τη ζωή της στη Σάσσενστράατ του Ζβόλε, όπου απεβίωσε στις 16 Απριλίου 1690. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.
Έργο
Μόνον ένας πίνακας της Χεσίνα τερ Μπορχ είναι γνωστός, (αυτοπροσωπογραφία, 1661, σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ) έχουν διασωθεί τρία άλμπουμ με υδατογραφίες της, καθώς και 59 σκόρπια φύλλα με σχέδια. Το έργο της δεν είχε γίνει ευρέως γνωστό όσο ζούσε, καθώς ήταν περισσότερο ερασιτέχνις παρά επαγγελματίας της ζωγραφικής. Το πρώτο της άλμπουμ το ξεκίνησε σε ηλικία μεταξύ 14 και 15 ετών και το τιτλοφόρησε Materi-boeck. Το δεύτερό της άλμπουμ το δημιούργησε κατά την περίοδο 1652 - 1660. Αυτό απαρτιζόταν από 116 φύλλα, και περιλάμβανε άσματα, ποιήματα και εικονογραφήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Φραντς Μιντεφέρινγκ
Ο Φραντς Μιντεφέρινγκ (γερμ. ) (γενν. 16 Ιανουαρίου 1940) είναι Γερμανός πολιτικός (SPD). Διετέλεσε πρόεδρος του κόμματος από τον Μάρτιο του 2004 έως τον Νοέμβριο του 2005 και από τον Οκτώβριο του 2008 έως το Νοέμβριο του 2009.
Από το 1998 μέχρι το 1999 διατέλεσε Ομοσπονδιακός Υπουργός Μεταφορών, Οικισμού και Στεγάσεως, από το 2002 μέχρι το 2005 Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD και από το 2004 Ομοσπονδιακός Πρόεδρος του κόμματος. Μεταξύ του 2005 και του 2007 ήταν αντικαγκελάριος και Ομοσπονδιακός Υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικης Προστασίας υπό την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Μετά από ένα έτος απουσίας από την πολιτική σκηνή, επανήλθε τον Σεπτέμβριο του 2008. Τον Οκτώβριο ψηφίστηκε και πάλι Ομοσπονδιακός Πρόεδρος του κόμματος και διαδέχτηκε τον Κουρτ Μπεκ, παίρνοντας 85% των ψήφων των συνέδρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Γερμανοί αντικαγκελάριοι Κατηγορία:Γερμανοί υπουργοί
Αλεξάντερ Ντιμιτρίεβιτς Κομένκο
Ο Αλεξάντερ Ντιμιτρίεβιτς Κομένκο (γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1999, στο Σεμπεκίνο, στη Ρωσία ) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που παίζει ως πόιντ γκαρντ στο σύλλογο καλαθοσφαίρισης ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Σταδιοδρομία
Ο Κομένκο ήταν παίχτης της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Μπέλγκοροντ και ο πρώτος προπονητής του ήταν ο Βίκτορ Νικολάεβιτς Σβεντ. Η σύζυγος του Βίκτορ Σβεντ εργάστηκε ως δασκάλα φυσικής αγωγής στο σχολείο, όπου φοιτούσε ο Αλεξάντερ, και κάλεσε μερικά από τα αγόρια από την τάξη του να πάνε στο τμήμα καλαθοσφαίρισης. Ο Κομένκο κολυμπούσε ήδη εκείνη την εποχή και δίσταζε να αλλάξει το άθλημά του. Όμως ένα μήνα αργότερα, η μητέρα του έπεισε τον Αλέξανδρο να δοκιμάσει το μπάσκετ.
Το 2014, μετά την ολοκλήρωση της κοινωνικής εκστρατείας Ντριμ Τιμ, που διοργάνωσε ο σύλλογος καλαθοσφαίρισης ΤΣΣΚΑ Μόσχας και η Ροστέλεκομ, ο Κομένκο έλαβε μία πρόσκληση στο DYBL από το προπονητικό επιτελείο του προγράμματος νέων της ΤΣΣΚΑ.
Στις 5 Οκτωβρίου 2018, ο Κομένκο έκανε την παρθενική συμμετοχή του για την κύρια ομάδα της ΤΣΣΚΑ στον αγώνα του πρώτου γύρου του VTB Πρωταθλήματος επί της Ενισέι (91:66). Σε αυτό το παιχνίδι, ο Αλεξάντερ σημείωσε 5 πόντους και 2 ριμπάουντ.
Τη χρονιά 2018-2019, ο Κομένκο πήρε την δεύτερη θέση του VTB United Youth League και επίσης μπήκε στη συμβολική πεντάδα του Φάιναλ Έιτ.
Την περίοδο 2019-2020, ο Κομένκο έπαιξε 1 αγώνα στο VTB Πρωτάθλημα, ενώ ήταν ο ηγέτης της ΤΣΣΚΑ -2. Ο μέσος όρος του στη Super League 1 ήταν 14,5 πόντους, 3,4 ριμπάουντ, 3,1 ασίστ και 1,6 κλεψίματα.
Ρωσική ομάδα
Τον Μάιο του 2019, ο Κομένκο κλήθηκε στη ρωσική ομάδα νέων (κάτω των 20 ετών) για να προετοιμαστεί για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών Β Κατηγορίας. Μετά τα αποτελέσματα των στρατοπέδων εκπαίδευσης και των διεθνών τουρνουά στην Π.Γ.Δ.Μ. και στο Νίζνι Νόβγκοροντ, ο Αλεξάντερ εντάχθηκε στην τελική αποστολή της ρωσικής ομάδας νέων για να συμμετάσχει στο τουρνουά. Έχοντας πάρει την 4η θέση, οι παίκτες της εθνικής ομάδας δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν το έργο της επιστροφής της ομάδας στην 1η κατηγορία: στον αγώνα για την 3η θέση, η εθνική ομάδα της Ρωσίας έχασε από το Βέλγιο (80:88). Σε αυτό το τουρνουά, ο Κομένκο είχε μέσο όρο 10,0 πόντους, 3,4 ριμπάουντ, 4,0 ασίστ και 2,0 κλεψίματα.
Τον Ιούνιο του 2019, ο Κομένκο συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των υποψηφίων για το προπονητικό στρατόπεδο ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019.
Τον Νοέμβριο του 2021, ο Κομένκο συμπεριλήφθηκε στη διευρυμένη ομάδα της εθνικής ομάδας της Ρωσίας για να συμμετάσχει στις προετοιμασίες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2023 με τις εθνικές ομάδες της Ιταλίας και της Ισλανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Ρώσοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Βασίλης Πάλμας
Ο Βασίλης Πάλμας είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υφυπουργός Παρά τω Προέδρω και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Κύπρου.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Βασίλης Πάλμας γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1964. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση. Εργάστηκε ως διευθυντικό στέλεχος στον Όμιλο Λατομεία Φαρμακά.
Διετέλεσε μέλος της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών.
Ήταν νυμφευμένος με την Αγγελική Χριστοδούλου. Έχει ένα υιό.
Πολιτική διαδρομή
Ο Βασίλης Πάλμας διετέλεσε πρόεδρος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Κόμματος (ΝΕΔΗΚ). Στη συνέχεια διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος (ΔΗΚΟ). Διετέλεσε Διευθυντής Τύπου του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου. Από τις 11 Μαΐου 2007 έως τις 2 Μαρτίου 2008, που ολοκληρώθηκε η θητεία της κυβέρνησης, διετέλεσε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.
Πηγές
Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου Κατηγορία:Υφυπουργοί Παρά τω Προέδρω (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003 Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013 Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
The Unsaved
Το The Unsaved (πρωτότυπος τίτλος: La limita de jos a cerului) είναι ρουμανική-μολδαβική δραματική ταινία του 2013, σε σκηνοθεσία Iγκόρ Κομπιλεάνσκι. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Κορνέλιου Πορουμπόγιου. Πρωταγωνιστούν οι Ίγκορ Μπάμπιατς, Έλα Λονέσκου και Σεργκίου Βόλοτς. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε έναν 19 Μολδαβό άνδρα και την καθημερινότητά του, ο οποίος τα βγάζει πέρα, πραγματοποιώντας παράνομες δραστηριότητες. Την παραγωγή της ταινίας ανέλαβε η εταιρεία Saga Film, ενώ τη διανομή η Bomb Film Production.
Το έργο, επίσης, έλαβε πολλές υποψηφιότητες και δύο βραβεία. Στα ρουμανικά Gopos Award έλαβε ένα βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας κι ένα βραβείο Καλύτερης Μεγάλου Μήκους Ταινία (Πρωτοεμφανιζόμενου). Στο ίδιο ρουμανικό Φεστιβάλ έλαβε κι άλλες υποψηφιότητες σε ακόμα 11 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων το Καλύτερης Μεγάλου Μήκους Ταινία, το Καλύτερης Σκηνοθεσίας, το Καλύτερου Σεναρίου, το Καλύτερου Μοντάζ, καθώς και τις τέσσερις κατηγορίες που αφορούν τους ηθοποιούς. Υπήρξε, τέλος, και υποψήφια για να εισαχθεί στις υποψηφιότητες της Αμερικανικής Ακαδημίας, στην κατηγορία Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, στην 87η τελετή, χωρίς όμως να προκριθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Ρουμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρουμανικές ταινίες Κατηγορία:Μολδαβικές ταινίες Κατηγορία:Ρουμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Άννα Λάσκαρις
Η Άννα, γαλλ. Anne (Νοέμβριος 1487 - Ιούλιος 1554) από τον Οίκο του Λάσκαρις ήταν Γαλλίδα ευγενής, κόρη και κληρονόμος του κόμη του Τέντε & Βεντιμίλια και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βιλάρ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη-Αντωνίου Β΄ ντε Λάσκαρις, κόμη του Τέντε & Βεντιμίλια και κυρίου του Μεντόνε και της Ιζαμπώ/Ισαβέλλας ντ' Ανγκλιούρ-Εστόζ.
Ήταν 12 ετών, όταν το 1491 έγινε ο γάμος της με τον Λουδοβίκο ντε Κλερμόν-Λοντέβ, υποκόμη του Νεμπουζάν. Το 1501 παντρεύτηκε τον Ρενέ κόμη του Βιλάρ-αν-Μπρες, νόθο γιο του Φιλίππου Β΄ δούκα της Σαβοΐας. Ο Ρενέ (1473-1525) ήταν κυβερνήτης της Νίκαιας & της Προβηγκίας και ναύαρχος της Γαλλίας. Επειδή ο πατέρας της δεν είχε άρρενα τέκνα, οι ιδιοκτησίες του περιήλθαν στην Άννα, όταν αυτός απεβίωσε το 1509.
Το 1515 ο Λουσιέν των Γκριμάλντι κύριος του Μονακό αγόρασε τα φεουδαλικά δικαιώματα επί της πόλης του Μεντόνε από τον Οίκο της Άννας Λάσκαρις και έτσι έφερε την πόλη, ως σύνολο, υπό την ηγεμονία του Μονακό ως τη Γαλλική Επανάσταση.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1491 τον Λουδοβίκο του Κλερμόν-Λοντέβ, υποκόμη του Νεμπουζάν.
Το 1591 έκανε δεύτερο γάμο, με τον Ρενέ της Σαβοΐας κόμη του Βιλάρ-αν-Μπρες και είχε τέκνα:
Πηγές
Αννα Λ
Βλαντιμίρ Ίβλεφ
Ο Βλαντιμίρ Σεργκέιβιτς Ίβλεφ ( Владимир Сергеевич Ивлев  ; γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1990) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας του VTB Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας. Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα της Ρωσίας.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού έπαιξε μπάσκετ σε επίπεδο νέων με τις ομάδες νέων της Ντιναμό Μόσχας, ο Ίβλεφ έπαιξε με την εφεδρική ομάδα της Ντιναμό Μόσχας (Ντινάμο Μόσχας 2), την περίοδο 2007–08. Τη χρονιά 2009–10, έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την ανώτερη ομάδα της Ντιναμό Μόσχας. Το 2011 εντάχθηκε στην ΜΚ Ρυαζάν και το 2012 πήγε στην Νίζνι Νόβγκοροντ. Το 2016, πήγε στη Λοκομοτίβ Κουμπάν, όπου πέρασε τέσσερις χρονιές, πριν ενταχθεί Πάρμα Μπάσκετ Περμ για την περίοδο 2020–21. Στις 13 Ιουλίου 2021, υπέγραψε με τη δύναμη της Ευρωλίγκας, ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Εθνική ομάδα της Ρωσίας
Ο Ίβλεφ ήταν μέλος των εθνικών ομάδων της Ρωσίας. Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ρωσίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών της FIBA το 2007, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών της FIBA του 2009 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών της FIBA το 2010.
Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Ρωσίας. Με τη μεγάλη ομάδα της Ρωσίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Νίζνι Νόβγκοροντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Φιλίπ Βερντελό
Ο Φιλίπ Βερντελό (Philippe Verdelot, πραγματικό ονοματεπώνυμο Φιλίπ Ντελούζ ή Ντε Λούζ, Λε Λοζ, μεταξύ 1480 και 1485 – Φλωρεντία; πιθανόν μεταξύ 1530 και 1552) ήταν Γάλλος συνθέτης της Αναγέννησης, ο οποίος πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στην Ιταλία. Θεωρείται, εάν όχι ο πατέρας του ιταλικού μαδριγαλίου, σίγουρα ως ένας από τους πρώτους και σημαντικότερους συνθέτες της συγκεκριμένης μουσικής φόρμας. Επιπλέον, ήταν εξέχουσα φυσιογνωμία της μουσικής ζωής της Φλωρεντίας, κατά την περίοδο μετά την ανάκτηση της πόλης από τους Μεδίκους και τους οπαδούς του Σαβοναρόλα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βερντελό, είναι γνωστό ότι, ήταν διευθυντής παρεκκλησίου (maestro di cappella) στο Βαπτιστήριο του Αγ. Ιωάννη της Φλωρεντίας, από το 1523 έως το 1525. Και φαίνεται ότι εργάστηκε και στον Καθεδρικό Ναό εκεί, από το 1523 έως το 1527. Στη Φλωρεντία, είχε την ευκαιρία να συναντηθεί και να συνεργαστεί με έναν άλλον μεγάλο μαδριγαλιστή, τον Ζακ Αρκαντέλτ. Το 1526 συνεργάστηκε με τον Νικολό Μακιαβέλι στην παραγωγή της διάσημης κυνικής κωμωδίας του τελευταίου, La Mandragola «Ο Μανδραγόρας». Παρόλο που το έργο γράφτηκε το 1518, η παράσταση του 1526 στη Φλωρεντία ήταν αφιερωμένη στον πάπα των Μεδίκων, Κλήμη Ζ’. Τόσο ο Μακιαβέλι, που εκδιώχθηκε από τη Φλωρεντία από τους Μεδίκους, όσο και ο Βερντελό που, εν γένει, υποστήριζε τη Φλωρεντινή Δημοκρατία ενάντια στους Μεδίκους, προσπάθησαν να «παίξουν» το λεπτό πολιτικό παιχνίδι που ευνοούσε και τις δύο πλευρές. Τα διάφορα κομμάτια που έγραψε ο Βερντελό για το έργο του Μακιαβέλι, ενώ ονομάζονται καντσόνες (canzone), θεωρούνται τα πρώτα ιταλικά μαδριγάλια. Εκτός από τη Φλωρεντινή Δημοκρατία, ο Βερντελότ ήταν πιθανότατα υποστηρικτής και του δομινικανού μεταρρυθμιστή Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα. Αυτό αποδεικνύεται σε κάποια από τα έργα του, όπως τη σύνθεση του Βερντελό In te domine speravi, βασισμένη στον ψαλμό που αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του μοναχού, πριν καεί στην πυρά, και το Ecce quam bonum, το τραγούδι που ένωσε τους οπαδούς τού Σαβοναρόλα κατά τη διάρκεια της τελευταίας του σύγκρουσης και το οποίο εμφανίζεται στις εσωτερικές φωνές του μοτέτου τού Βερντελό, Letamini in Domino.
Για τον θάνατο του Βερντελό υπάρχουν διαφορετικές υποθέσεις. Μπορεί να είχε σκοτωθεί στην πολιορκία της Φλωρεντίας (1529-1530) ή στην ταυτόχρονη πανούκλα που κατέστρεψε την πόλη, καθότι δεν υπάρχει σαφής απόδειξη ότι ζούσε μετά το 1530. Το ότι, βρισκόταν εκεί κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, θεωρήθηκε πιθανό από τα στοιχεία ενός από τα μοτέτα του, που συνέθετε εκείνη την εποχή, το Congregati sunt inimici nostri. Ωστόσο, κάποιοι μελετητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, ο Βερντελό ήταν ζωντανός μέχρι το 1540, με βάση ορισμένες διφορούμενες αναφορές σε σύγχρονα γεγονότα στα έργα του, που δημοσιεύθηκαν στη δεκαετία του 1530. Αρκετά βιβλία μαδριγαλίων που δημοσιεύτηκαν στη Βενετία στα τέλη της δεκαετίας του '30, περιλαμβάνουν συνθέσεις του. Μάλιστα, ένα (1) από αυτά τα βιβλία είναι αφιερωμένο εξ ολοκλήρου σε αυτόν. Ενδεχομένως εγκαταστέθηκε στη Βενετία μετά την πολιορκία της Φλωρεντίας, για να ξεφύγει από τους, διαβόητους για τον ρεβανσισμό τους, Μεδίκους. Πάντως, είναι γνωστό ότι είχε φύγει από τη ζωή το 1552, όταν ο συγγραφέας Ο. Λάντι (Ortenzo Landi) τον ανέφερε ως αποθανόντα.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
thumb|280px|right|Στον πίνακα αυτόν του [[Τζορτζόνε η φιγούρα στα δεξιά πιθανολογείται ότι, είναι ο Βερντελό]] Ο Βερντελό, μαζί με τον Κ. Φέστα, θεωρείται ο πατέρας του μαδριγαλίου, μια φωνητική a cappella φόρμα, που εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1520 από τη «σύγκλιση» αρκετών προηγούμενων μουσικών ρευμάτων, όπως η φρότολα, η καντσόνα, η λάουντα και με την επιρροή του -πιο σοβαρού- μοτέτου). Το στυλ του Βερντελό ισορροπεί ομοφωνικές και μιμητικές υφές, σπάνια χρησιμοποιώντας την αποκαλούμενη «ζωγραφική» τεχνική, η οποία ήταν σε μεγάλο βαθμό μια μεταγενέστερη εξέλιξη (αν και μπορούν να ανιχνευτούν μερικά ενδιαφέροντα ψήγματα αυτής στις συνθέεις του). Τα περισσότερα από τα μαδριγάλια του Βερντελό (συνέθεσε 146 μαδριγάλια, περίπου) είναι για πέντε ή έξι φωνές και ήσαν εξαιρετικά δημοφιλή, όπως μπορεί να συναχθεί από τη συχνότητα ανατύπωσής τους και τη μεγάλη διάδοσή τους σε όλη την Ευρώπη, κατά τον 16ο αιώνα. Επίσης συνέθεσε μοτέτα (περίπου 50), ύμνους, 4 γαλλικά τραγούδια, 2 λειτουργίες, κ.α.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Χένρι Φόντα
Ο Χένρι Φόντα (αγγλική γλώσσα: Henry Jaynes Fonda, 16 Μαΐου 1905 - 12 Αυγούστου 1982) ήταν Αμερικανός ηθοποιός βραβευμένος με Όσκαρ για την ταινία Στη Χρυσή Λίμνη του 1981. Είναι γνωστός για τις ταινίες: Τα Σταφύλια της Οργής (1940), Η γυναίκα πειρασμός (1941), Η Πόλη του Μίσους (1943), Οι 12 ένορκοι (1957), Κάποτε στη Δύση (1968) κλπ.
Ξεκίνησε από το θέατρο και μεταξύ 1926 - 1934 εμφανίζονταν στο Μπρόντγουέϊ. Συγκατοίκησε με το Τζέιμς Στιούαρτ μετά το χωρισμό του απ' την πρώτη του γυναίκα, την ηθοποιό Μάργκαρετ Σάλιβαν το 1932. Όταν έκανε την πρώτη του ταινία στο Χόλιγουντ το 1935, ο Στιούαρτ τον ακολούθησε.
Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό όταν η Μπέτι Ντέιβις τον επέλεξε για συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Ζέζεμπελ, ενώ γνώρισε την επιτυχία δύο χρόνια αργότερα όταν πρωταγωνίστησε στη μεταφορά του μυθιστορήματος του Τζον Στάινμπεκ Τα Σταφύλια της Οργής, σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ. Η ταινία αυτή του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Στους ρόλους του αντικατοπτριζόταν το είδωλο του τίμιου και αγωνιστή Αμερικανού. Παντρεύτηκε πέντε φορές και ήταν ο πατέρας των ηθοποιών Τζέιν Φόντα και Πίτερ Φόντα, καθώς και παππούς της Μπρίτζετ Φόντα. Πέθανε το 1982 σε ηλικία 77 χρονών, από καρδιακή ασθένεια και ανεπάρκεια. Εκτός από το Όσκαρ ερμηνείας το οποίο έλαβε αργά στην καριέρα του και μόλις λίγο πριν τον θάνατό του, το 1977 τιμήθηκε με βραβείο καριέρας από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου και ήταν κάτοχος και ενός τιμητικού Όσκαρ. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει έκτο στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών. Συνολικά έπαιξε σε 106 ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αγνωστικιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Τζοέλ Μπολομπόι
Ο Τζοέλ Μπολομπόι (ρώσικα: Джоэл Боломбой, ουκρανικά: Джоель Боломбой, αγγλικά: Joel Bolomboy) (Ντονέτσκ, 28 Ιανουαρίου 1994) είναι Ουκρανός-Κονγκολέζος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ/πάουερ φόργουορντ για τον Ερυθρό Αστέρα.
Πρώιμη ζωή και σταδιοδρομία στο κολέγιο
Ο Μπολομπόι γεννήθηκε στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας από Κονγκολέζο πατέρα και Ρωσίδα μητέρα ταταρικής καταγωγής, αλλά έλαβε τη ρωσική υπηκοότητα το 2018. Πήγε στο Λύκειο Κέλερ Σέντραλ στο Φορτ Γουόρθ του Τέξας και επέλεξε το Ουέμπερ Στέιτ για κολέγιο παρά το ενδιαφέρον από μεγαλύτερα ιδρύματα όπως το Κλέμσον, το Όμπερν. και το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του στο κολέγιο, έγινε ο κορυφαίος ριμπάουντερ όλων των εποχών στην ιστορία του Ουέμπερ Στέιτ και της Περιφέρειας Μπιγκ Σκάι.
Αν και ήταν πάντα δυνατός ριμπάουντερ, ο Μπολομπόι αύξησε τον μέσο όρο σκοραρίσματός του την περίοδο 2015–16, έχοντας κατά μέσο όρο 17.9 πόντους και 12.8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Μετά τη χρονιά, αναδείχτηκε μέλος της πρώτης ομάδας της Περιφέρειας Μπιγκ Σκάι, καθώς και ο Παίκτης της Χρονιάς και ο Αμυντικός Παίκτης της Χρονιάς.
Γιούτα Τζαζ (2016–2017)
Στις 16 Οκτωβρίου 2017, ο Μπολομπόι αποδεσμεύθηκε από τους Τζαζ.
Μιλγουόκι Μπακς/Ουισκόνσιν Χερντ (2017–2018)
Στις 20 Οκτωβρίου 2017, ο Μπολομπόι υπέγραψε two-way συμβόλαιο με τους Μιλγουόκι Μπακς μέσω της θυγατρικής τους στη D-League, Ουισκόνσιν Χερντ. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της συμφωνίας του, θα μοίραζε τον χρόνο παιχνιδιού του μεταξύ των Μπακς και των Χερντ. Ωστόσο, ο Μπολομπόι αποδεσμεύθηκε από την ομάδα στις 7 Ιανουαρίου 2018. Στις 10 Ιανουαρίου 2018, αποκτήθηκε ξανά από τους Ουισκόνσιν Χερντ.
Ολυμπιακός (2022–2023)
Στις 6 Ιουλίου 2022, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Στις 2 Οκτωβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός κέρδισε στον τελικό τον Παναθηναϊκό 67-52, με τον ίδιο να έχει 9 πόντους και 9 ριμπάουντ. Στις 19 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός νίκησε στον τελικό το Περιστέρι με 85-57, με τον ίδιο να έχει 3 πόντους, 8 ριμπάουντ και 4 ασίστ. Στις 15 Ιουνίου 2023, κατέκτησε με τον Ολυμπιακό και το Πρωτάθλημα Ελλάδας. Στην Ευρωλίγκα, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό μέτρησε 3.8 πόντους, 3 ριμπάουντ και 0.5 ασίστ στα 35 παιχνίδια που αγωνίστηκε, με 11 λεπτά μέσο όρο. Στις 5 Ιουλίου 2023, αποτέλεσε παρελθόν για τους «ερυθρόλευκους».
Ερυθρός Αστέρας (2023–σήμερα)
Στις 15 Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα μέχρι το 2024.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Κονγκολέζοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Ρώσοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ρωσίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουισκόνσιν Χερντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Contra errores Graecorum
Ο λατινικός τίτλος Contra errores Graecorum (μτφ. κατά των σφαλμάτων των Γραικών) ανήκει στην καθολική θεολογική πραγματεία του Θωμά Ακινάτη την οποία συνέταξε το 1263 κατά παραγγελία του Πάπα Ουρβάνου Δ´. Γράφτηκε ως υποστηρικτικό κείμενο για την επανένωση των εκκλησιών ανατολής και δύσης μετά το σχίσμα του 1054, και υπήρξε καταγγελτικό ως προς τις θεωρήσεις της ορθόδοξης εκκλησίας των Γραικών -όπως αποκαλούνταν οι Βυζαντινοί από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες-. Σε γενικότερο πλαίσιο, ο τίτλος είναι χαρακτηριστικός σε σχέση με τους παρόμοιους τίτλους πολλών συγγραμάτων από τον 9ο έως τον 13 αιώνα τα οποία υπήρξαν ιδιαίτερα επικριτικά προς τους Γραικούς (Ρωμαίους / Βυζαντινούς) με τα περισσότερα από αυτά να είναι καρολιδικής προέλευσης.
Περιεχόμενα
μικρογραφία|Ο [[Θωμάς Ακινάτης, συγγραφέας του Contra errores Graecorum, πίνακας του 1476]]Η πραγματεία του Ακινάτη βασίστηκε σε παλαιότερο έργο του Νικολάου του Δυρραχίου, ο οποίος ήταν καθολικός επίσκοπος στον Κρότωνα στη νότια Ιταλία με γνώση της ελληνικής γλώσσας και είχε συντάξει παρόμοιο έργο με τίτλο Libellus ss. Trinitatis σχετικά με τις ομοιότητες και διαφορές μεταξύ του καθολικισμού και του ορθόδοξου χριστιανισμού. Το έργο του Νικολάου περιείχε πολλές ανακρίβειες και ιδιωματισμούς τού ίδιου του συγγραφέα, χαρακτηριστικά τα οποία κατεύθυναν το κείμενο προς την κατεύθυνση της λατινικής θεολογίας κάτι που μεταφέρθηκε και στο έργο του Ακινάτη, παρότι οι ισχυρισμοί αυτοί ήταν λανθασμένοι σε σχέση με τα γραπτά των Ελλήνων εκκλησιαστικών πατέρων.
Στον πρόλογο του έργου, ο Ακινάτης περιγράφει πως πολλές έννοιες οι οποίες εκφράζονται καλά στα ελληνικά, ίσως δεν αποδίδονται καλά στα λατινικά, και έτσι οι Λατίνοι και οι Έλληνες έχουν την ίδια πίστη χρησιμοποιώντας διαφορετικές λέξεις. Ως παράδειγμα δίνεται η έννοια της λέξης ὐπόστασις στα ελληνικά και η λατινική απόδοση ως substantiae (σουμπστάντσιε) σε ό,τι αφορά τις 3 υποστάσεις του Πατρός, Υιού και Αγίου Πνεύματος. Παρότι η απευθείας απόδοση από τα ελληνικά στα λατινικά είναι πράγματι substantiae, η χρήση της λέξης substantiae δεν χρησιμοποιείται με την έννοια αυτή στα λατινικά, αλλά προτιμάται η απόδοση personae (περσόνε, πρόσωπα). Έτσι η απόδοση των ίδιων νοημάτων σε διαφορετικές γλώσσες και σε ό,τι αφορά την χριστιανική πίστη είναι σύνθετο ζήτημα λόγω των διαφορών τέτοιου τύπου.
Δομή
Τα 72 κεφάλαια του έργου έχουν μέγεθος παραγράφου το κάθε ένα. Το βιβλίο διακρίνεται σε 2 μέρη, με το πρώτο να αποτελείται από 32 κεφάλαια και το 2ο από 40. Το κάθε μέρος έχει τον δικό του πρόλογο και επίλογο. Σχεδόν όλα τα κεφάλαια -όλα του πρώτου μέρους, και 31 από τα 40 του δεύτερου- ασχολούνται με την πνευματολογία σχετικά με το Άγιο Πνεύμα. Από τα τελευταία 9 κεφάλαια, τα 7 ασχολούνται με τη θέση τού Πάπα, και τα τελευταία 2 με τη χρήση τού ζυμωμένου άρτου στη θεία ευχαριστία και με το καθαρτήριο. Στο καθένα από τα κεφάλαια ο Ακινάτης παραθέτει αποφθέγματα των Ελλήνων Πατέρων της Εκκλησίας και το πώς αυτά σχετίζονται με τις διδαχές τής λατινικής καθολικής εκκλησίας. Συνολικά παρατίθενται 205 ρητά και γνωμικά των Ελλήνων πατέρων της εκκλησίας -όπως π.χ. ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός- η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων δεν ήταν γνωστά στην Δύση πριν το σύγγραμα του Ακινάτη.
Επιρροή
Ο Ακινάτης πέθανε πριν προλάβει να συμμετάσχει στη Β´ σύνοδο της Λυών το 1274 στην οποία είχε προσκληθεί, ωστόσο η πραγματεία του η οποία είχε γραφεί 11 χρόνια πριν άσκησε σημαντική επιρροή στη σύνοδο. Σε σχέση με τον κριτικό τίτλο του έργου και την πολεμική κατά της ορθόδοξης εκκλησίας, κατά τον καρδινάλιο και θεολόγο Υβ Κονγκάρ των αρχών τού 20ού αιώνα ο Ακινάτης δεν έγραψε ο ίδιος τον τίτλο, και η πραγματεία του δεν περιείχε τίποτα το οποίο στόχευε τις διδαχές τής ανατολικής ορθόδοξης εκκλησίας, αλλά αποτελούσε μονάχα μια άμυνα του καθολικού δόγματος εναντίον των ανατολικοχριστιανικών παρερμηνειών.
Άλλα έργα
Εκτός από την πραγματεία του Ακινάτη, ιστορικά υπήρξαν και διάφορες άλλες παλαιότερες πραγματείες του δυτικού και μετέπειτα καθολικού χριστιανισμού με παρόμοια θεματολογία και τίτλους, και με έντονο αντιελληνικό (ως γραικικό / βυζαντινό) περιεχόμενο ιστορικά προερχόμενες κυρίως από τους Γερμανούς Καρολίδες της Δυτικής Ευρώπης.
Παραδείγματα τίτλων είναι τα: Εκτός από τις διαφωνίες θεολογικής φύσης, σημαντικό στοιχείο είναι η αναφορά των Ρωμαίων ως Γραικών από τον 9ο αιώνα και έπειτα στην δυτική Ευρώπη. Ο όρος βυζαντινοί δημιουργήθηκε από τον Ιερώνυμο Βολφ και τέθηκε σε ισχύ απο τον 16ο αιώνα και έπειτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανική θεολογία Κατηγορία:Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Ελευθερία Καραδήμου
Η Ελευθερία «Ρία» Καραδήμου (Καβάλα 27 Ιουνίου 1967) είναι Ελληνίδα ερασιτέχνης συγγραφέας, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, στιχουργός και ηθοποιός, γνωστή για τις αυτοσχέδιες τηλεοπτικές σειρές της.
Βιογραφία και έργο
Το 2017 ανακοίνωσε ότι θα διακόψει την παραγωγή σειρών, καθώς καταστράφηκαν τόσο η κάμερα όσο και ο υπολογιστής της. Την ίδια χρονιά ταξίδεψε σε 16 χώρες του εξωτερικού γυρίζοντας ταυτόχρονα τέσσερις σειρές, με σκοπό να συμμετέχουν σε αυτές Έλληνες του εξωτερικού. Συμμετείχε επίσης στο Series Balkan, το φεστιβάλ με στόχο τη προώθηση βαλκανικών σειρών. Το 2018 υπήρξε υπεύθυνη του εργαστηρίου τέχνης «Πρεμιέρα» στη Καβάλα, στο οποίο προσφέρονταν μαθήματα συγγραφής, θεατρικών κειμένων, σεναρίου, σκηνοθετικής κάμερας και μοντάζ.
Η Καραδήμου έχει πλήρη καλλιτεχνικό έλεγχο κατά τη διάρκεια της παραγωγής των σειρών της, καθώς συνήθως η ίδια ασχολείται με σενάριο, σκηνοθεσία, εικονοληψία και μοντάζ, ενώ πολλές φορές γράφει η ίδια και τους στίχους των τραγουδιών των τίτλων. Η ίδια ισχυρίζεται πως δεν αλλοιώνει το αρχικό της όραμα για κανέναν. Βοήθεια με τους πολλούς αυτούς ρόλους της προσφέρει η κόρη της Νανά, η οποία μάλιστα έκανε το ντεμπούτο της ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης με τη σειρά Παράξενη Παρουσία (2019).
Στα σήριαλ της πρωταγωνιστεί συνήθως η ίδια και άτομα από το οικογενειακό της περιβάλλον, ενώ έχει σχηματιστεί και μια σταθερή ομάδα φίλων της που παίζουν σε δευτερεύοντες ρόλους. Σημαντικότερη από αυτούς θεωρείται η Βάσω Ζιάρου, η οποία έχει παίξει σε όλα σχεδόν τα σήριαλ με γνωστότερους τους ανταγωνιστικούς ρόλους της.
Το 2022 συμμετείχε και σε ένα ραδιοφωνικό θέατρο με την αφήγηση της με το όνομα Νεόγηρας ως τρίτη αφηγήτρια και βοηθός σκηνοθέτη της Ζωής Συμεωνίδη.
Αποτίμηση και κριτικές
Το έργο της Καραδήμου έχει λάβει αρνητική αποδοχή. Από τη μία, το μηδενικό μπάτζετ και η ερασιτεχνική φύση των σειρών έχει προκαλέσει αρνητικά σχόλια και χλευασμό απέναντί της, ενώ πολλοί έχουν φτιάξει βίντεο-παρωδίες. Αυτό δεν την επηρεάζει, έχοντας δηλώσει ότι «η δυσφήμιση είναι η καλύτερη διαφήμιση». Παρ' όλα αυτά, οι σειρές της έχουν αποκτήσει ένα φανατικό κοινό, χάρη στο οποίο τούς έχει αποδοθεί ο χαρακτηρισμός «καλτ» από πολλούς. Ακόμα, έχει δεχτεί πρόταση για συνεργασία με κάποιο μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι, την οποία ωστόσο απέρριψε για προσωπικούς λόγους.
Ο Κωνσταντίνος Δεληγιάννης, διοργανωτής του Φεστιβάλ "Series Balkans", έγραψε για την ταινία «Κραυγή» της Καραδήμου:
''«Η τελευταία της δημιουργία, η Κραυγή, προβλήθηκε στην τηλεόραση της Καβάλας το περασμένο καλοκαίρι και είναι μια σειρά μυστηρίου και περιπέτειας με υποκριτικές ερμηνείες που αντίστοιχες της δεν έχετε ξαναδεί. Η ιστορία ξεκινάει με έναν εφιάλτη που μοιάζει με τριπάρισμα βγαλμένο από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων και κάνει την πρωταγωνίστρια Νανά να ξυπνάει απαγγέλλοντας έναν απηυδισμένο μονόλογο-κρεσέντο. Στη συνέχεια, η Νανά, αποφασίζει να επισκεφτεί μια θεία της στην Καβάλα, ύστερα από μια αποτυχημένη προσπάθεια να βρει δουλειά στην πόλη όπου μεγάλωσε, τα Χανιά. Εκεί εκτυλίσσεται μια ιστορία θρίλερ που περιλαμβάνει μενταγιόν, μαγικές δυνάμεις και λυκάνθρωπους. Το cast δεν αποτελείται από επαγγελματίες ηθοποιούς, αλλά από ερασιτέχνες που δοκιμάζουν να ξετυλίξουν το κρυμμένο ταλέντο τους και γι' αυτό τον λόγο είναι όλοι τους απολαυστικοί.»''