cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαργαρίτα της Κλέβης, κόμισσα του Λα Μαρκ
Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margarete von Kleve (π. 1310 - μετά το 1348) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόρη του κόμη της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Λα Μαρκ. Ο θείος της Ιωάννης ήταν το τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου τους και όταν απεβίωσε άτεκνος τον διαδέχθηκε ο γιος της: έτσι η Κλέβη περιήλθε στον Οίκο των Λα Μαρκ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ντήτριχ Η΄ κόμη της Κλέβης και της Mαργαρίτας των Βάσενμπεργκ, κόρης του Ρέγκιναλντ Α΄ κόμη του Χέλρε.
Στις 15 Μαρτίου 1332, παντρεύτηκε τον Aδόλφο Β΄ κόμη του Λα Μαρκ. Το 1333 ο πατέρας της εξέδωσε νόμο για τη διαδοχή του, που έλεγε ότι μετά το τέλος του η κομητεία της Κλέβης έπρεπε να περάσει στη Μαργαρίτα και στις αδελφές της, την Ελισάβετ και τη Μαρία. Ο μικρότερος αδελφός του Ιωάννης αντιτάχθηκε, και το 1338 ο νόμος αυτός καταργήθηκε.
Ο Aδόλφος Β΄ απεβίωσε το 1346, προτού αποβιώσει ο πατέρας της. Ο πρώτος γιος της Ένγκελμπερτ Γ΄ τον διαδέχθηκε ως κόμης του Λα Μαρκ. Όταν ο πατέρας της Ντήτριχ Η΄ απεβίωσε στις 7 Ιουλίου 1347, η Mαργαρίτα και οι γιοι της Ένγκελμπερτ Γ΄ και Aδόλφος Γ΄ προσπάθησαν να εξασφαλίσουν την κομητεία της Κλέβης. Αρχικά υποστηρίχθηκαν από τον εξάδελφό τους Ρέγκιναλντ Γ΄ κόμη του Χέλρε, ωστόσο επικράτησε ο θείος της Ιωάννης.
Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1368. Μετά το τέλος του, ο κόμης του Λα Μαρκ μπορούσε επιτέλους να διεκδικήσει το δικαίωμά του να κληρονομήσει την Κλέβη. Ο Αδόλφος Γ΄ τον διαδέχθηκε ως κόμης της Κλέβης, ενώ ο τρίτος γιος της Ντήτριχ έλαβε το μεγαλύτερο μέρος των κτήσεων στη δεξιά όχθη του Ρήνου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1332 τον Αδόλφο Β΄ κόμη του Λα Μαρκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σe πηγές
Κατηγορία:Κόμισσες του Μαρκ Κατηγορία:Οίκος της Κλέβης
Γιοάν Καμπάιγ
Ο Γιοάν Καμπάιγ (Yohan Cabaye, γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου 1986) είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην αγγλική ΑΣ Σαιντ-Ετιέν και στην Εθνική Γαλλίας. Αγωνίζεται ως μέσος box-to-box και περιγράφεται ως ένας παίκτης που διαθέτει "εξαιρετική ορατότητα, εξαιρετικό έλεγχο της μπάλας", και "διαθέτει τεχνικές ικανότητες". Ο Καμπάιγ είναι επίσης γνωστός για την ικανότητά του στην εκτέλεση πέναλτι.
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Καμπάιγ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος στην ομάδα της γενέτειράς του Τουρκουέν ΦΚ σε ηλικία πέντε ετών. Μετά από επτά χρόνια συνεχούς βελτίωσης στις ακαδημίες της ομάδας, μετακόμισε στην επαγγελματική ομάδα Λιλ. Ο Καμπάιγ πέρασε έξι χρόνια στις ακαδημίες της ομάδας πριν πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στη διάρκεια της σεζόν 2004–05 βοηθώντας τη Λιλ να κατακτήσει το Κύπελλο Ιντερτότο του 2004. Την επόμενη σεζόν έγινε βασικός στην ομάδα και συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά υπό τις οδηγίες του Κλοντ Πυέλ. Με προπονητή τον Ρουντί Γκαρσιά, ο Καμπάιγ βελτιώθηκε σε έναν δημιουργικό μέσο και πραγματοποίησε την καλύτερή του σεζόν με την ομάδα του γαλλικού Βορρά τη σεζόν 2009–10, πετυχαίνοντας περισσότερα από 15 τέρματα από τη θέση του μέσου. Τη σεζόν 2010–11, αποτέλεσε μέλος της ομάδας της Λιλ που κατέκτησε το νταμπλ με το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Ως συνέπεια της σεζόν, τον Ιούνιο του 2011, ο Καμπάιγ μεταγράφηκε στην αγγλική Νιούκασλ Γιουνάιτεντ υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ανοικτή εκπαίδευση
Σχετικά με την ανοικτή εκπαίδευση, πρόκειται για έναν αρκετά ασαφή όρο που έχει την τάση να ταυτίζεται με τον όρο εξ αποστάσεως εκπαίδευση, αν και κάτι τέτοιο δεν είναι σωστό.
Η ανοικτή εκπαίδευση είναι ένας αρκετά ευέλικτος τρόπο εκπαίδευσης. Η ευελιξία αυτή σχετίζεται με τον τρόπο που αυτή εφαρμόζεται, τον χρόνο και τον ρυθμό με τον οποίο μπορεί ο κάθε εκπαιδευόμενος να την υλοποιήσει, την επιλογή του χώρου μελέτης και τις διαδικασίες που ακολουθούνται κατά την διάρκεια της μάθησης. Γενικά, η ανοικτή εκπαίδευση προσφέρει ένα πλήθος πλεονεκτημάτων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει και μειονεκτήματα.
Ορισμοί.
Ο όρος ανοικτή εκπαίδευση είναι αρκετά ασαφής και απροσδιόριστος, καθώς σε αυτόν αποδίδονται μια σειρά από σημασίες. Λόγω της αοριστίας του μάλιστα συχνά ταυτίζεται με τον όρο «εξ αποστάσεως εκπαίδευση», κάτι που είναι λάθος. Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή ο όρος ανοικτή εκπαίδευση αφορά κολέγια ή προγράμματα με «ανοικτή» διοικητική πολιτική ή με παρόμοιο πνεύμα, στα οποία συνήθως, αν και όχι απαραίτητα, εφαρμόζεται η εξ αποστάσεως εκπαίδευση (Keegan, 2001 & Wikipedia, 2011). Κάτι τέτοιο όμως δεν σημαίνει ότι κάθε πανεπιστήμιο που προσφέρει εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι και ανοικτό. Μία εξ αποστάσεως εκπαίδευση δεν είναι ούτε ανοικτή, ούτε κλειστή, είναι απλώς μία μορφή εκπαίδευσης και είναι ουδέτερη, αν και μπορεί να πάρει και κάποια από τις δύο προηγούμενες μορφές. Επομένως, από τα παραπάνω προκύπτει ότι οι όροι ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση δεν μπορούν να ταυτιστούν.
Συνεπώς, γίνεται κατανοητή η αναγκαιότητα που υπάρχει στις μέρες μας να οριστεί η έννοια της ανοικτής εκπαίδευσης. Για τον λόγο αυτό παρακάτω θα αναφερθούν μερικοί από τους ορισμούς που έχουν δοθεί για αυτή στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία. Αρκετοί από αυτούς εστιάζουν στην έννοια ανοικτή που χαρακτηρίζει τον όρο ανοικτή εκπαίδευση. Αυτοί είναι οι εξής: «Η έννοια ανοικτή, ως εκπαιδευτική αλλά και πολιτική αντίληψη, στάση και στρατηγική, χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται για να δηλώσει τις στάσεις της εκπαιδευτικής πολιτικής διεύρυνσης και πρόσβασης που υιοθετούν τα ιδρύματα παιδείας και τα υπουργεία παιδείας.» (Λιοναράκης, 2001, σ. 35). Μέσω της ανοικτής εκπαίδευσης ''«οι εκπαιδευόμενοι (ή μαθητευόμενοι ή φοιτητές) έχουν δικαίωμα επιλογής, έχουν ελευθερία κινήσεων και έχουν μεγαλύτερο έλεγχο του τρόπου μάθησης. Ο έλεγχος που ασκούν άτομα όπως οι επιβλέποντες ή οι εκπαιδευτές δεν είναι τόσο εκτεταμένος όσο στην παραδοσιακή εκπαίδευση»''.
''«Ο όρος αυτός μπορεί επίσης να αναφέρεται και στα κριτήρια εισαγωγής. Πολλά προγράμματα ανοικτής εκπαίδευσης επιχειρούν να απαλλαγούν από αυστηρές απαιτήσεις προσόντων ή εμπειρίας»'' ή δεν έχουν ακαδημαϊκές προϋποθέσεις εισαγωγής, εξαλείφοντας με αυτό τον τρόπο τους φραγμούς που υπήρχαν μέχρι τότε για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Η ανοικτή εκπαίδευση δεν είναι μία άλλη εκπαίδευση, καθώς έχει ίδιους ή παρεμφερείς στόχους με αυτούς που έχει ο παραδοσιακός τύπος μάθησης. Στην ανοικτή εκπαίδευση αυτό που διαφέρει είναι ο τρόπος με τον οποίο οι στόχοι αυτοί επιτυγχάνονται. Επομένως, «μπορούσαμε να πούμε ότι η ανοικτή εκπαίδευση διαθέτει μεγάλη δυναμική, ως προς τους οπαδούς που έχει και τον ενθουσιασμό που δημιουργεί, κάτι που συμβαίνει λόγο της δυνατότητας που έχει να προσαρμόζεται σε πολλές και διαφορετικές ιδέες και στόχους».
Ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη (Μουσείο του Λούβρου, αρ. Ma 697)
Το ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου είναι από τα αρχαιότερα έργα ελληνικής τέχνης.
Ανοικτή εκπαίδευση
Ιστορική Αναδρομή του όρου.
Ο όρος ανοικτή εκπαίδευση άρχισε να γίνεται γνωστός στα μέσα της δεκαετίας του 1960, όταν η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου μετέτρεψε το όνομα του «Ραδιοτηλεοπτικού Πανεπιστημίου» (University of the Air) σε «Ανοικτό Πανεπιστήμιο». Το ενδιαφέρον αυξήθηκε ακόμα περισσότερο στις ΗΠΑ και έτσι ο όρος ανοικτή εκπαίδευση είναι ευρέως διαδεδομένος από τα τέλη του 1990.
Ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη (Μουσείο του Λούβρου, αρ. Ma 697)
Ιστορικό της ανακάλυψης
Το ανάγλυφο βρέθηκε το 1790 εντοιχισμένο σε έναν τοίχο στη Σαμοθράκη και έγινε μέρος της συλλογής Choiseul-Gouffier, η οποία το 1816 δωρίστηκε στο Μουσείο του Λούβρου. Στις ημέρες μας εκτίθεται εκεί στο παράρτημα ελληνικών, ετρουσκικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων.
Ανοικτή εκπαίδευση
Ιστορική Αναδρομή του όρου.
Ωστόσο σύμφωνα με τους Keegan και Rumble αντί του όρου «Ανοικτά Πανεπιστήμια» θα έπρεπε να χρησιμοποιείται ο όρος «Πανεπιστήμια παροχής εξ αποστάσεως εκπαίδευσης», καθώς η χρήση του πρώτου δεν είναι και τόσο σωστή. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει γιατί το κύρος που έχει το ανοικτό Πανεπιστήμιο της Βρετανίας είναι τόσο μεγάλο, ώστε τα περισσότερα νεότερα ιδρύματα να υιοθετήσουν τον όρο «ανοικτό».
Ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη (Μουσείο του Λούβρου, αρ. Ma 697)
Περιγραφή
Το μαρμάρινο ανάγλυφο φέρει φθορές στο δεξιό άκρο. Η παράσταση του λαιμού και του ανοιχτού στόματος του κερασφόρου φιδιού που υπήρχε στο άκρο αυτό καταστράφηκε κατά την εξόρυξη του ανάγλυφου. Στο επάνω διακρίνουμε μια διακοσμητική ταινία από άνθη και φοίνικες. Στο κάτω άκρο, άλλη μια ταινία πλεξίδας διακοσμεί το έργο. Από δεξιά προς αριστερά εικονίζονται ο Αγαμέμνων σε καρέκλα καθούμενος, ακολουθούμενος από τον ήρωα Ταλθύβιο που κρατάει σκήπτρο, και τον Επειό, που σύμφωνα με το μύθο κατασκεύασε τον Δούρειο Ίππο και υπηρετούσε τους βασιλιάδες. Τα ονόματα των προσώπων είναι σκαλισμένα στο ανάγλυφο. Οι κομμώσεις ομοιάζουν αυτής του Κούρου της Τενέας. Η σπείρα που φαίνεται στα δεξιά είναι μάλλον το κέρατο του μυθικού τέρατος που χάθηκε.
Ανοικτή εκπαίδευση
Ελλάδα
Στην Ελλάδα ο όρος «ανοικτή» κάνει την εμφάνισή του μέσα από το Ανοικτό Πανεπιστήμιο, το οποίο ξεκίνησε την λειτουργία του το 1997. Ο πρώτος χρόνος της πλήρους λειτουργίας του ήταν το έτος 1999-2000.
Ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη (Μουσείο του Λούβρου, αρ. Ma 697)
Ερμηνεία
Δεν είναι γνωστό ποιος ήταν ο αρχικός προορισμός του ανάγλυφου. Πιστεύεται ότι διακοσμούσε το μπράτσο ενός θρόνου, ή το πόδι ενός τραπεζιού. Μνημειακά έπιπλα με παρόμοιο διάκοσμο έχουν ανακαλυφθεί και αλλού. Η σκηνή ερμηνεύεται ως επίσημη σύναξη του βασιλιά Αγαμέμνονα με δύο ήρωες, και ίσως να είναι τμήμα κάποιας ευρύτερης σκηνής.
Ανοικτή εκπαίδευση
Παράγοντες που επέβαλαν την αναγκαιότητα της ανοικτής εκπαίδευσης
Οι αλλαγές που προέκυψαν τις τελευταίες δεκαετίες στην οικονομία και στις κοινωνίες σε παγκόσμιο επίπεδο, στα εκπαιδευτικά συστήματα, καθώς και στην τεχνολογία και την επιστήμη, καθώς επίσης και ο ανταγωνισμός που υπάρχει τόσο σε θέματα εκπαίδευσης όσο και σε θέματα απόκτησης γνώσης με όσο το δυνατόν πιο γρήγορους ρυθμούς είναι μερικοί μόνο από τους παράγοντες που επέβαλλαν την ανάγκη δημιουργίας και εφαρμογής της ανοικτής εκπαίδευσης.
Ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη (Μουσείο του Λούβρου, αρ. Ma 697)
Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο του 560 π.Χ.
Ανοικτή εκπαίδευση
Παράγοντες που επέβαλαν την αναγκαιότητα της ανοικτής εκπαίδευσης
Οι αναγκαιότητα της ανοικτής εκπαίδευσης μπορεί να γίνει φανερή και μέσα από τους τρεις γενικούς στόχους που θέτονται στο κείμενο του εκπαιδευτικού Συμβουλίου της Ευρώπης, οι οποίοι σύμφωνα με τους Βαρσαμίδου & Ρες (2007) είναι:
Ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη (Μουσείο του Λούβρου, αρ. Ma 697)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιότητες στο Μουσείο του Λούβρου Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Σαμοθράκη Σαμοθρακη
Ανοικτή εκπαίδευση
Παράγοντες που επέβαλαν την αναγκαιότητα της ανοικτής εκπαίδευσης
Επομένως, γίνεται κατανοητή η αναγκαιότητα της ύπαρξης της τόσο σε ευρωπαϊκό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Χριστούγεννα στην Ισλανδία
Τα Χριστούγεννα στην Ισλανδία, ονομαζόμενα και Γιουλ, είναι όμοια με αυτά των Ηνωμένων Πολιτειών. Αποτελούν μια μίξη των θρησκευτικών δοξασιών και της παραδοσιακής λαογραφίας, ξεκινώντας από τις 23 Δεκεμβρίου και τελειώνοντας στα Επιφάνεια, στις 6 Ιανουαρίου. Είναι η μεγαλύτερη γιορτή της Ισλανδίας και όλα είναι κλειστά από το μεσημέρι της Παραμονής Χριστουγέννων μέχρι και τις 27 Δεκεμβρίου. Η βασική διαφορά με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ότι οι Ισλανδοί γιορτάζουν τη Παραμονή Χριστουγέννων. Όλη η οικογένεια μαζεύεται το απόγευμα και ανταλλάσσουν δώρα. Τις υπόλοιπες δύο γιορτινές μέρες όλοι πάνε σε χριστουγεννιάτικες γιορτές και συναντιούνται με τους υπόλοιπους συγγενείς. Τα Χριστούγεννα είναι πολύ σημαντικά για τους Ισλανδούς. Καθαρίζουν όλο το σπίτι, φοράνε τα καινούρια τους ρούχα, αγοράζουν το καλύτερο φαγητό και στολίζουν το σπίτι μέσα-έξω. Το πιο συνηθισμένο στολίδι είναι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Οι Ισλανδοί πιστεύουν σε 13 Άγιους Βασίληδες, τους Γιουλασβέιναρ.
Ανοικτή εκπαίδευση
Γενικά χαρακτηριστικά της ανοικτής εκπαίδευσης.
Τα ανοικτά εκπαιδευτικά συστήματα χρησιμοποιούν ως επί το πλείστων την εξ αποστάσεως εκπαίδευση ως θεμελιώδη μέθοδο, κάτι που την κάνει να αποκλίνει και να διαφοροποιείται από τα παραδοσιακά και συμβατικά συστήματα.
Χριστούγεννα στην Ισλανδία
Η ημέρα του Αγίου Θόρλακουρ -23 Δεκεμβρίου
Ο κυριότερος Άγιος της Ισλανδίας είναι ο Θόρλακουρ Θόρχαλσον. Η 23η Δεκεμβρίου είναι η ημέρα που πέθανε. Στην ημέρα του Αγ. Θόρλακουρ, το κυριότερο έθιμο είναι να τρώνε το παραδοσιακό γεύμα. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίζεται συνήθως εκείνη τη μερα. Είναι επίσης η μεγαλύτερη μέρα για τα τελευταία χριστουγεννιάτικα δώρα, καθώς τα μαγαζιά παραμένουν ανοιχτά έως και τα μεσάνυχτα.
Ανοικτή εκπαίδευση
Γενικά χαρακτηριστικά της ανοικτής εκπαίδευσης.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους Race (1999) & Wikipedia (2011), ο πιο συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται η ανοικτή εκπαίδευση είναι μέσα από ανοιχτά εκπαιδευτικά μέσα ή αλλιώς πακέτα εκπαίδευσης. Αυτά έχουν πολλές μορφές. Μπορεί να είναι έντυπο υλικό, συνήθως όμως έχουν την μορφή ψηφιοποιημένου υλικού (ταινίες μαγνητοφώνου, βίντεο, λογισμικό, πακέτα που στηρίζονται σε πολυμέσα (έχουν βίντεο, CD κλπ.) κ.ά.). Με αυτά οι διδάσκοντες, οι εκπαιδευόμενοι και τα άτομα που θέλουν να μάθουν κάποια πράγματα χωρίς δάσκαλο, μπορούν να εργαστούν μόνοι τους και έχουν την δυνατότητα να τα αποκτήσουν ελεύθερα. Το υλικό αυτό επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για την διαδικασία της μάθησης, είτε για έρευνα είτε για την ίδια την διδασκαλία. Τα Ανοιχτά Εκπαιδευτικά Μέσα (ΑΕΜ) περιλαμβάνουν:
Χριστούγεννα στην Ισλανδία
Γκρίλα
Από σχετικά μικρή ηλικία τα παιδιά μαθαίνουν για τη παλιά ιστορία της Γκρίλα, της δράκαινας που ζούσε στα Ισλανδικά βουνά. Θεωρείται ότι είναι η μητέρα των 13 Γιουλασβέιναρ. Κάθε Χριστούγεννα, η Γκρίλα και οι γιοί της κατεβαίνουν από τα βουνά. Η Γκρίλα ψάχνει άτακτα παιδιά για να βράσει στο καζάνι της και τα αγόρια για σκανδαλιές.
Ανοικτή εκπαίδευση
Γενικά χαρακτηριστικά της ανοικτής εκπαίδευσης.
Ως προς τον χρόνο μελέτης μίας ενότητας, δεν υπάρχουν χρονικά διαστήματα που να επιβάλλονται στους εκπαιδευόμενους για να ολοκληρώσουν την μελέτη τους. Έτσι δίνεται η δυνατότητα στον κάθε ένα να διαβάζει και να δουλεύει όποτε θέλει και με τον ρυθμό που εκείνος θέλει (αργά ή πολύ γρήγορα). Αυτό όμως σημαίνει ότι χρειάζεται και σωστή διαχείριση του διαθέσιμου χρόνου, καθώς υπάρχουν ημερομηνίες και στόχοι για τις γραπτές εργασίες και τις εξετάσεις.
Χριστούγεννα στην Ισλανδία
Οι Γιουλασβέιναρ
Τα παιδιά τοποθετούν ένα παπούτσι στο παράθυρο του υπνοδωματίου τους κάθε βράδυ για τις 13 μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Κάθε βράδυ ένας Γιουλασβέιναρ τα επισκέπτεται, αφήνοντας γλυκά ή μικρά δώρα ή σάπιες πατάτες, ανάλογα με το πως το συγκεκριμένο παιδί είχε συμπεριφερθεί εκείνη τη μέρα. Ο κάθε Γιουλασβέιναρ έχει συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασία και γι'αυτό θα συμπεριφερθεί με συγκεκριμένο τρόπο. Άλλος κλείνει πόρτες, άλλος αρπάζει κεριά ενώ άλλος προσπαθεί να κλέψει το φαγητό.
Ανοικτή εκπαίδευση
Γενικά χαρακτηριστικά της ανοικτής εκπαίδευσης.
Επίσης, στην ανοικτή εκπαίδευση δίνεται ελευθερία ως προς τον χώρο που θέλει ο κάθε ένας να μελετήσει. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλει να μελετήσει στο σπίτι του, σε μία βιβλιοθήκη, στον χώρο εργασίας του και οπουδήποτε αλλού επιθυμεί.
Χριστούγεννα στην Ισλανδία
Η Χριστουγεννιάτικη Γάτα
Μια παλιά Ισλανδική λαογραφία λέει ότι κάθε Ισλανδός πρέπει να παραλάβει ένα καινούριο ρούχο για τα Χριστούγεννα αλλιώς θα βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο. Μια μεγάλη μαύρη γάτα περιπλανιέται στην Ισλανδία τα Χριστούγεννα και τρώει όποιον δεν ακολουθήσει αυτόν τον απλό κανόνα.
Παραπομπές
Ισλανδια Χριστουγεννα Χριστουγεννα Κατηγορία:Παραδόσεις
Ανοικτή εκπαίδευση
Γενικά χαρακτηριστικά της ανοικτής εκπαίδευσης.
Επιπλέον, η ανοικτή εκπαίδευση δίνει την δυνατότητα επιλογής του τρόπου που επιθυμεί ο κάθε ένας να μάθει, δηλαδή του τρόπου με τον οποίο ο κάθε ένας θα επιλέξει για να φτάσει στην μάθηση.
Τέλος, ως προς τον ρόλο που έχει ο/η εκπαιδευτικός στην ανοικτή εκπαίδευση, αυτός είναι συνήθως συμβουλευτικός, ενθαρρυντικός και υποστηρικτικός. Ο ρόλος του/της επίσης είναι καθοδηγητικός όσον αφορά τυχόν προβλήματα που αντιμετωπίζει κάθε εκπαιδευόμενος, ώστε να αντιμετωπίζονται με ευκολία. Ο/Η εκπαιδευτικός, επιπλέον, φροντίζει ώστε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα να συμβαδίζει με τις ανάγκες και ικανότητες των διδασκόμενων. Ένας άλλος ρόλος που έχει ο/η εκπαιδευτικός είναι η σωστή αξιολόγηση των εκπαιδευόμενων. Τέλος ο/η εκπαιδευτικός της ανοικτής εκπαίδευσης πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός ως προς την διάκριση και εφαρμογή της καταλληλότερης εκπαιδευτικής μεθόδου.
Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα ανοικτής εκπαίδευσης
Λαμβάνοντας κανείς υπόψη τα όσα αναφέρθηκαν και αναλύθηκαν στις παραπάνω ενότητες της παρούσας εργασίας γίνεται φανερό ότι η ανοικτή εκπαίδευση παρουσιάζει ένα σύνολο πλεονεκτημάτων, σε σχέση με τα άλλα είδη εκπαίδευσης. Ένα από τα πλεονεκτήματά της είναι ότι απαιτείται λιγότερος χρόνος σε σχέση με τον συμβατικό τρόπο εκπαίδευσης. Π.χ. δεν υπάρχει η ανάγκη για συχνή μετακίνηση από και προς τις τάξεις. Ένα άλλο πλεονέκτημα της ανοικτής εκπαίδευσης είναι ότι προσφέρει στους διδασκόμενους την δυνατότητα να καθορίσουν μόνοι τους το τι θα μάθουν, να εργαστούν με τον δικό τους ρυθμό και στον δικό τους χώρο ή όπου αλλού επιθυμούν. Έτσι η ανοικτή εκπαίδευση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε εργαστήρια, εκπαιδευτικά κέντρα, σχεδόν παντού. Επίσης, δεν είναι ανάγκη να ξανά διδαχτούν ένα αντικείμενο το οποίο γνωρίζουν ήδη καλά. Επιπλέον, επειδή οι εκπαιδευόμενοι συνήθως κρατούν το εκπαιδευτικό υλικό που τους δόθηκε, ακόμη και μετά το τέλος της εκπαίδευσής τους, κάθε φορά που θέλουν να ανατρέξουν σε αυτό είναι σαν να έχουν τον διδάσκοντα στο πλευρό τους, κάτι που δεν ισχύει με τις απλές σημειώσεις που κρατάει κανείς σε ένα παραδοσιακό μάθημα. Τέλος, η ανοικτή εκπαίδευση δίνει την δυνατότητα σε όλους για εισαγωγή στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση, συνεπώς και για Δια βίου μάθηση και επομένως αυξάνει τις ευκαιρίες που προσφέρονται για μάθηση.
Γενικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ανοικτή εκπαίδευση ξεπερνάει τα σημεία στα οποία σκαλώνει το παραδοσιακό σύστημα. Πιο συγκεκριμένα, τα σημεία τα οποία ξεπερνάει η ανοικτή εκπαίδευση, σύμφωνα με τους Βαρσαμίδου & Ρες (2007), είναι ότι:
Ωστόσο, παρά τα πολυάριθμα πλεονεκτήματα που έχει η ανοικτή εκπαίδευση, αυτή έχει και ορισμένα μειονεκτήματα. Το σημαντικότερο μειονέκτημα της είναι ότι απουσιάζει η βοήθεια που θα μπορούσε να έχει οποιοσδήποτε εκπαιδευόμενος από τους συνεκπαιδευόμενους του. Για παράδειγμα, υπάρχουν ερωτήματα που τίθενται από τους συνεκπαιδευόμενους, τα οποία ίσως να είναι και για τον ίδιο αναπάντητα, επίσης μπορεί μέσα από αυτό το ερώτημα να συνειδητοποιήσει την σπουδαιότητά που αυτό έχει ή μέσα από την επαφή του με τους συναδέλφους του μπορεί να διαπιστώσει κατά πόσο η επίδοσή του είναι ή όχι ικανοποιητική συγκρίνοντας τη με τις επιδόσεις των άλλων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκπαιδευτική τεχνολογία Κατηγορία:Εξ αποστάσεως εκπαίδευση Κατηγορία:Φιλοσοφία της εκπαίδευσης Κατηγορία:Θεωρία της εκπαίδευσης
मुक्त शिक्षा
Κομπολόι
thumb|270px|Κομπολόγια κατασκευασμένα από διαφορετικά υλικά. Το κομπολόι αποτελεί αντικείμενο αξεσουάρ της Ελληνικής και Κυπριακής κουλτούρας, που είναι φτιαγμένο από χάντρες από κόκκαλο, κεχριμπάρι, ασήμι, γυαλί, ξύλο κ.λπ., τρυπημένες στο κέντρο και περασμένες σε νήμα του οποίου οι άκρες ενώνονται με κόμπο, και οι οποίες μετατοπίζονται αργά αργά η μία μετά την άλλη με τη βοήθεια των δακτύλων, ή περιστρέφεται όλο πέριξ των δακτύλων ως απασχόληση. Εκτός από νήμα, οι χάντρες μπορεί να ενώνονται με αλυσίδα, δέρμα, κ.λπ. Αποκαλείται επίσης, στην μάγκικη διάλεκτο, και μπεγλέρι αν και με αυτήν την ονομασία είναι γνωστό και ένα άλλο διαφορετικό, αλλά παρόμοιο αντικείμενο.
Καστανέρυθρο
Το καστανέρυθρο είναι ένα χρώμα, το οποίο προσεγγίζει τόσο το καφέ όσο και το κόκκινο. Πήρε το όνομά του από τον καρπό του δέντρου της καστανιάς, με το χρώμα του οποίου προσομοιάζει.
Κομπολόι
Το ελληνικό κομπολόι μοιάζει με τα προσευχητάρια που χρησιμοποιούνται σε διάφορες θρησκευτικές παραδόσεις (ρωμαιοκαθολικό ροζάριο, μουσουλμανικό τασμπίχ, ορθόδοξο κομποσκοίνι) και μάλλον εξελίχθηκε από το κομποσκοίνι, αλλά είναι μοναδικό με την έννοια ότι δεν έχει καμία θρησκευτική ή τελετουργική σημασία. Χρησιμοποιείται για χαλάρωση, μεράκι, ως σύμβολο κοινωνικού κύρους, ως αγχολυτικό, ακόμη και ως μέσο περιορισμού του καπνίσματος. Ονομάζεται συχνά και εύχαντρο. Η λέξη υποδηλώνει τη διαδικασία εκκοσμίκευσης του κομπολογιού από εργαλείο προσευχής με στόχο τον εξαγνισμό του νου σε αντικείμενο ευχαρίστησης. Το κομπολόι μαρτυρείται για πρώτη φορά σε εικόνα σε σπάνια φωτογραφία που χρονολογείται περί το 1840 στην Κάρυστο και παρουσιάζει έναν τοπικό άρχοντα με παραδοσιακή ενδυμασία να υποδέχεται τον Όθωνα, κρατώντας στα χέρια ένα κομπολόι.
Ο Αριστοτέλης Ωνάσης και ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν από τους πιο γνωστούς κατόχους κομπολογιού τον 20ο αιώνα. Για πολλά χρόνια το κομπολόι ήταν αποκλειστικά ανδρικό προνόμιο: η ηθοποιός Μαίρη Χρονοπούλου υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες που το διεκδίκησαν, μέσω διαφόρων ταινιών που συμμετείχε.
Καστανέρυθρο
Κατηγορία:Χρώματα
Κομπολόι
Ιστορία
Η πρώτη καταγραφή στη χρήση χαντρών είναι από τους Κινέζους, οι οποίοι κατασκεύασαν τον Άβακα, ενώ αργότερα οδηγήθηκαν στην κατασκευή του προσευχηταριού.
Πάραυτα, η πρώτη ουσιαστική εμφάνιση στη χρήση του προσευχηταριού εντοπίζεται στην αρχαία Ινδία, περίπου στο 500 π.Χ. Τα πρώτα προσεχητάρια αποτελούνταν από κουκούτσια καρπών δέντρων τα οποία τα τρυπούσαν και τα έδεναν με ένα κορδόνι. Το προσευχητάρι αυτό το ονόμαζαν "tsifsa" και αποτελούνταν από 108 χάντρες. Αργότερα και με την εμφάνιση του Βουδισμού στην Ινδία, η χρήση του προσευχηταριού περνά στα χέρια των Βουδιστών.
Στο Ισλάμ το προσευχητάρι έκανε την εμφάνιση τιου μετά από πολλά χρόνια και πιθανολογείται ότι προήλθε από τους Βουδιστές. Το μουσουλμανικό προσευχητάρι έχει 99 χάντρες, όσες και οι ιδιότητες του Αλλάχ, οι οποίες ήταν διαιρεμένες σε 3 τμήματα από 33 χάντρες. Η εκατοστή χάντρα που ονομαζόταν "Βεζίρης" (παπάς) αντιπροσώπευε τη συμπλήρωση ενός κύκλου προσευχών.
Οι καθολικοί χρησιμοποιούσαν τα ροζάρια, όπου "Ροζάριο" σημαίνει κήπος των ρόδων. Κατά το Μεσαίωνα οι κήποι των ρόδων χρησιμοποιούνταν ως χώροι προσευχής.
Στην Ελλάδα οι Ορθόδοξοι μοναχοί του Αγίου Όρους κατασκεύαζαν κομποσκοίνια με μάλλινους κόμπους, οι οποίοι δένονταν με σειρά. Αυτή η σειρά των κόμπων βοηθούσε τους μοναχούς να μετρούν τις προσευχές τους και γι αυτό κάποιο μοναχοί του έδωσαν το όνομα "κομπολόι". Η λέξη "κομπολόι" προέρχεται από τον κόμπο και την κάτληξη "όι" όπου κόμπος είναι το δέσιμο ενώ η κατάληξη "όι" σημαίνει σειρά σε μήκος όμοιων πραγμάτων.
Κοινωνικές τάξεις και κομπολόι
Οι άρχοντες και οι πρόκριτοι κρατούσαν μεγάλο και βαρύ κομπολόι με χάντρες από κεχριμπάρι που είχε απαραίτητα και πλούσια μεταξένια φούντα για να χαϊδεύουν. Με το πέρασμα των χρόνων εμφανίζονται στην Ελλάδα οι μάγκες, οι νταήδες, οι κουτσαβάκηδες, οι χασικλήδες, οι λούμπεν και οι ρεμπέτες, ομάδες κοινωνικά ανένταχτες και απροσάρμοστες για την τότε υψηλή κοινωνία. Κάθε τάξη έχει την τάση να ανταγωνίζεται, να προβάλλεται και να διαφοροποιείται από τις άλλες. Ένας τρόπος είναι και η δημιουργία δικών της συμβόλων. Έτσι, οι μάγκες στριφογυρνούσαν κομπολόγια από ευτελή υλικά και βροντοχτυπούσαν τις χάντρες για να δηλώσουν την παρουσία τους, ενοχλώντας επίτηδες τους ανθρώπους γύρω τους. Αφαίρεσαν και την φούντα διότι δεν βόλευε στο στριφογύρισμα και στο βροντοχτύπημα των χαντρών. Οι οικονομικά ασθενέστεροι έκαναν το ίδιο, διότι η μεταξένια φούντα κόστιζε.
Ετυμολογία
Η λέξη "κομπολόι", προέρχεται από τις λέξεις "κόμπος" και "λόγιο" (=συλλογή). Μία εναλλακτική εκδοχή λέει ότι η λέξη προέρχεται από την φράση "σε κάθε κόμπο προσευχή λέω" και το "-λόι" σημαίνει "λέω", καθώς το Κομπολόι φαίνεται να εξελίχθηκε από το Κομποσκοίνι, το ορθόδοξο προσευχητάριο.
Χρήση
Τα κομπολόγια χρησιμοποιούνται στην Ελληνική κουλτούρα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαογραφία
Αϊβαλιώτης (αγωνιστές του 1821)
Το όνομα Αϊβαλιώτης έφεραν διάφοροι αγωνιστές της Επανάστασης του 1821 καταγόμενοι από τις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας (Αϊβαλί). Οι περισσότεροι ήλθαν στον Ελλαδικό χώρο μετά την καταστροφή των Κυδωνιών από τους Τούρκους το 1821:
Λέονορ Μικαέλις
Ο Λέονορ Μικαέλις (γερμ. Leonor Michaelis, 16 Ιανουαρίου 1875 – 8 Οκτωβρίου 1949) ήταν Γερμανός βιοχημικός, φυσικοχημικός και ιατρός, γνωστός κυρίως για το έργο του με την Μωντ Μέντεν (Maud Menten) σχετικά με την κινητική των ενζύμων και τη γνωστή εξίσωση Michaelis–Menten το 1913.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Λέονορ Μικαέλις ήταν βιοχημικός και φυσικός. Γεννήθηκε στο Βερολίνο της Γερμανίας στις 16 Ιανουαρίου του 1875 και αποφοίτησε από το φιλολογικό γυμνάσιο της Κολωνίας το 1893 κατόπιν των εξετάσεων Abiturienten. Στο γυμνάσιο αυτό για πρώτη φορά προκλήθηκε το ενδιαφέρον του στο πεδίο της φυσικής και της χημείας, καθώς είχε ενθαρρυνθεί από τους δασκάλους του να αξιοποιήσει τα σχετικά αχρησιμοποίητα εργαστήρια του σχολείου του.
Άρχισε τις μελέτες του στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου του Βερολίνου το 1893. Ανάμεσα στους δασκάλους του ήταν ο Εμίλ ντυ Μπουά-Ρεϊμόν (Emil du Bois – Reymond) για την φυσιολογία, ο Έμιλ Φίσερ (Emil Fischer) για την χημεία και ο Όσκαρ Χέρτιχ (Oskar Hertwig) για την ιστολογία και την εμβρυολογία.
Κατά την παραμονή του στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου, εργάστηκε στο εργαστήριο του Χέρτβιχ, όπου του δόθηκε βραβείο για ένα έγγραφο σχετικά με την ιστολογία της έκκρισης του γάλακτος. Η διδακτορική διατριβή του για τον προσδιορισμό διάσπασης σε αυγά βατράχου τον οδήγησε να γράψει ένα βιβλίο για την εμβρυολογία. Μέσα από το έργο του στο εργαστήριο του Χέρτβιχ γνώρισε τον Πάουλ Έρλιχ (Paul Ehrlich) και το έργο του για την κυτταρολογική εξέταση αίματος (εργάστηκε ως βοηθός στο εργαστήριο του Έρλιχ μεταξύ 1898 – 1899).
Πέρασε τις εξετάσεις της ιατρικής σχολής το 1896 στο Φράιμπουργκ, και στη συνέχεια μετακόμισε στο Βερολίνο, όπου έλαβε το διδακτορικό του το 1897. Αφού πήρε το πτυχίο της ιατρικής, εργάστηκε ως βοηθός στο εργαστήριο του Μόριτς Λίττεν (Moritz Litten, 1899 – 1902) και του Ερνστ Βίκτορ φον Λέιντεν (Ernst Viktor von Leyden, 1902 – 1906).
Ζωή και έργο
Από το 1900 ως το 1904, συνέχισε τις σπουδές του στην κλινική ιατρική στο δημοτικό νοσοκομείο του Βερολίνου, όπου βρήκε το χρόνο να δημιουργήσει ένα χημικό εργαστήριο. Απέκτησε τη θέση του λέκτορα στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1903. Το 1905 δέχτηκε μια θέση ως διευθυντής του εργαστηρίου μικροβιολογίας στο νοσοκομείο Charite του Βερολίνου, και έγινε έκτακτος καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1908. Το 1914 δημοσίευσε μία εργασία σχετικά με το τεστ εγκυμοσύνης της Έμιλ Αμπερντχάλντεν (Emil Abderhalden), το οποίο μοιραία έθεσε σε κίνδυνο τη θέση του ως ακαδημαϊκός στη Γερμανία. Το 1922 μετακόμισε στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου της Ναγκόγια (Ιαπωνία) ως καθηγητής βιοχημείας και έγινε ένας από τους πρώτους ξένους καθηγητές σε ιαπωνικό πανεπιστήμιο, φέρνοντας μαζί του διάφορα έγγραφα, συσκευές και χημικά από τη Γερμανία. Η έρευνά του στην Ιαπωνία επικεντρώθηκε στις ποτενσιομετρικές μετρήσεις, και την κυτταρική μεμβράνη.
Το 1926 πήγε στο πανεπιστήμιο John Hopkins της Βαλτιμόρης ως λέκτορας στην ιατρική έρευνα, και το 1929 στο ινστιτούτο ιατρικής έρευνας Ροκφέλερ της Νέας Υόρκης, όπου αποσύρθηκε το 1941. Εκτός από το ρόλο του στη διαμόρφωση της διάσημης εξίσωσης Michaelis – Menten (1913) ανακάλυψε τη χρώση Janus green ως έμβια χρώση για τα μιτοχόνδρια, και τα σωμάτια Michaelis – Gutmann σε λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (1902), και διαπίστωσε ότι το θειογλυκολικό οξύ θα μπορούσε να διαλύσει την κερατίνη, μια ανακάλυψη η οποία θα έχει διάφορες επιπτώσεις στη βιομηχανία των καλλυντικών.
Θάνατος
Ο Λέονορ Μικαέλις πέθανε στις 8 ή 10 Οκτωβρίου το 1949 στη Νέα Υόρκη.
Διακρίσεις
Ο Λέονορ Μικαέλις υπήρξε λέκτορας το 1924 και το 1946. Εκλέχτηκε μέλος της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης το 1929, και μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών το 1943. Τέλος το 1945 αναγορεύτηκε σε επίτιμο LL.D. από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί Κατηγορία:Γερμανοί βιολόγοι
Νίκος Τζόγιας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου του 1921 και ήταν αριστούχος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Είχε επίσης παρακολουθήσει μαθήματα στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών καθώς και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Εργάσθηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1943-1944 καθώς και στο ελεύθερο θέατρο με τον θίασο Ενωμένοι Καλλιτέχνες (1945-1946) τον θίασο των Γ. Μουσούρη, Κουν, Λογοθετίδη - Κατερίνας (1947-1957) και τον δικό του θίασο Χατζηαργύρη-Τζόγια (1955). Το 1957 εντάχθηκε στο δυναμικό του Εθνικού Θεάτρου και πρωταγωνίστησε σε πολλά έργα του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου, καθηγητής του μαθήματος της Υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του (1968-1983 και 1989-1995) και διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1977-1982).
Ο Νίκος Τζόγιας πέθανε στην Αθήνα, της οποίας ήταν μόνιμος κάτοικος, την 1η Απριλίου του 1996.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Ν. Τζόγιας ως ηθοποιός.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ηφαιστειογενές πέτρωμα
Στην Ηφαιστειολογία και ειδικότερα την Πετρολογία ως ηφαιστειογενή πετρώματα, ή έκχυτα πετρώματα χαρακτηρίζονται τα πετρώματα εκείνα που σχηματίσθηκαν ή σχηματίζονται από τις λάβες των ηφαιστείων που εκχύνονται είτε στην επιφάνεια του γεωφλοιού, (εξ ου και η ονομασία τους), είτε αποθηκεύονται σε κοίτες ή σύγκλινα αυτού, δημιουργώντας ομώνυμες φλέβες.
Γενικά
Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο 5 έως 10 κ.χλμ. ηφαιστειακών πετρωμάτων υπό μορφή λάβας προστίθεται στο γεωφλοιό, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων αποθηκεύεται σε φλέβες και κοίτες ενώ μόνο το 1 κ.χλμ. εκχύνεται στην επιφάνεια. Παρά ταύτα διαπιστώνεται ότι ο όγκος του ωκεάνιου γεωφλοιού να παραμένει σταθερός. Αυτό ερμηνεύεται από τις καταβυθίσεις αυτού μέσα στην ασθενόσφαιρα του ανώτερου γεωμανδύα. Αντίθετα οι προσθήκες στον ηπειρωτικό γεωφλοιό (δηλαδή του 1 κ.χλμ./έτος) παραμένουν σταθερές, αποτελώντας έτσι το μεγαλύτερο μέρος του, τουλάχιστον μέχρι βάθους ενός χιλιομέτρου. Όλα τα ηφαιστειογενή πετρώματα περιέχουν ποσότητα ραδιενεργού καλίου, επιτρέποντας έτσι μέσω αυτού τη ραδιοχρονολόγησή τους.
Τα ηφαιστειογενή πετρώματα, καλούμενα γενικώς και ηφαιστίτες, αποτελούν μία από τις τρεις υποκατηγορίες των μαγματικών ή εκρηξιγενών πετρωμάτων.
Είδη
Βασικά τα ηφαιστειογενή πετρώματα διακρίνονται εκ του τόπου έκχυσής τους σε ωκεάνια και σε ηπειρωτικά και επιμέρους ανάλογα 1) του γεωλογικού χρόνου δημιουργίας τους, 2) της μορφής που λαμβάνουν μετά την έκχυσή τους και 3) εκ της χημικής τους σύσταση (που προσδιορίζεται με την εκατοστιαία περιεκτικότητα σε διοξείδιο του πυριτίου (SiO2)) σε:
Πετρώματα
Στην κατηγορία των ηφαιστειακών πετρωμάτων περιλαμβάνονται ο ανδεσίτης, ο βασάλτης, ο δακίτης, ο τραχείτης, ο ρυόλιθος κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Σεράγεβο σ' αγαπώ
Το Σεράγεβο σ' αγαπώ (πρωτότυπος τίτλος: Grbavica) είναι ταινία του 2006 σε σκηνοθεσία της Γιασμίλα Ζμπάνιτς. Είναι μία διεθνής συμπαραγωγή εταιρειών από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Αυστρία, την Κροατία και τη Γερμανία και έλαβε χρηματοδότηση από τις γερμανικές τηλεοπτικές εταιρείες ZDF και Arte.
Αναφέρεται στη ζωή μιας ανύπαντρης μητέρας στο σημερινό Σαράγεβο στον απόηχο των συστηματικών βιασμών Βόσνιων γυναικών από Σέρβους στρατιώτες κατά τον πόλεμο της Βοσνίας. Η ταινία δείχνει, μέσα από τα μάτια της βασικής ηρωίδας, της Έσμα, της έφηβης κόρης της Σάρα, και άλλων, πως η καθημερινή ζωή εξακολουθεί να διαμορφώνεται από τον πόλεμο της Βοσνίας.
Κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στο 56ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και ήταν η επίσημη συμμετοχή της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης για την Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία στα 79α Όσκαρ, αλλά δεν επελέγη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Κροατικές ταινίες Κατηγορία:Αυστριακές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βοσνιόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αντιπολεμικές ταινίες Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Άρκτου Κατηγορία:Ταινίες του 2006
Βίλιγια Ματατσιουναϊτέ
Η Βίλιγια Ματατσιουναϊτέ (Vilija Matačiūnaitė, 24 Ιουνίου 1986) είναι Λιθουανή τραγουδίστρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί τραγουδιστές
Εθνικός ύμνος της Χιλής
Ο εθνικός ύμνος της Χιλής είναι γνωστός και ως Canción Nacional. Εξελίχτηκε μέσα από δυο διαφορετικές εκδοχές. Γράφτηκε από τους Εουσέμπιο Λίγιο (Eusebio Lillo) και Ραμόν Καρνισέρ (Ramón Carnicer) κι έχει 6 τμήματα και την επωδό.
Πρώτη εκδοχή
Ο πρώτος εθνικός ύμνος της Χιλής χρονολογείται από το 1819, όταν η κυβέρνηση ζήτησε τους στίχους και τη μουσική του στις 19 Ιουλίου. Στο κάλεσμα απάντησαν ο συνθέτης Μανουέλ Ρόμπλες (Manuel Robles) και ο ποιητής (Μπερνάρδο ντε Βέρα ι Πινταδο) Bernardo de Vera y Pintado και στις 20 Αυγούστου 1820 τον παρουσίασαν μπροστά στο κοινό ενός θεάτρου. Ο ύμνος ανακρουόταν μέχρι το 1828, οπότε και αντικαταστάθηκε.
Δεύτερος ύμνος
thumb|350px|"Εθνικός ύμνος της Χιλής" Ο δεύτερος εθνικός ύμνος γράφτηκε από τον Ισπανό συνθέτη Ramón Carnicer κατά τον καιρό της εξορίας του στη Μεγάλη Βρετανία, λόγων των φιλελεύθερων ιδεών του, διατηρώντας τους αρχικούς στίχους του Μπερνάρντο Βέρα.
Η πρώτη του εκτέλεση πραγματοποιήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1828. Το 1847, η κυβέρνηση της χώρας ανέθεσε στο νεαρό ποιητή Eusebio Lillo να γράψει νέους στίχους, διατηρήθηκε όμως η αρχική επωδός.
Κατά τη δικτατορία του Αουγούστο Πινοσέτ, η τρίτη στροφή υιοθετήθηκε κι επίσημα λόγω του μιλιταριστικού της πνεύματος. Με την επαναφορά του δημοκρατικού πολιτεύματος, απομακρύνθηκε από τον εθνικό ύμνο και χρησιμοποιούνταν μόνο σε στρατιωτικές εκδηλώσεις.
Ολόκληρος ο ύμνος (έξι στροφές)
I
Ha cesado la lucha sangrienta;
Ya es hermano el que ayer invasor;
De tres siglos lavamos la afrenta
Combatiendo en el campo de honor.
El que ayer doblegábase esclavo
Libertad es la herencia del bravo,
La Victoria se humilla a sus pies.
II
Alza, Chile, sin mancha la frente;
Conquistaste tu nombre en la lid;
Siempre noble, constante y valiente
Te encontraron los hijos del Cid.
Que tus libres tranquilos coronen
A las artes, la industria y la paz,
Que amedrenten al déspota audaz.
III
Vuestros nombres, valientes soldados,
Que habéis sido de Chile el sostén,
Nuestros pechos los llevan grabados;
Los sabrán nuestros hijos también.
Sean ellos el grito de muerte
Que lancemos marchando a lidiar,
Y sonando en la boca del fuerte
Hagan siempre al tirano temblar.
IV
Si pretende el cañón extranjero
Nuestros pueblos osado invadir;
Desnudemos al punto el acero
Y sepamos vencer ο morir.
Con su sangre el altivo araucano
Nos legó por herencia el valor;
Y no tiembla la espada en la mano
Defendiendo de Chile el honor
V
Puro, Chile, es tu cielo azulado,
Puras brisas te cruzan también,
Y tu campo de flores bordado
Es la copia feliz del Edén.
Majestuosa es la blanca montaña
Y ese mar que tranquilo te baña
Te promete futuro esplendor.
VI
Esas galas, ¡oh, Patria!, esas flores
Que tapizan tu suelo feraz,
No las pisen jamás invasores;
Con tu sombra las cubra la paz.
Nuestros pechos serán tu baluarte,
Con tu nombre sabremos vencer,
Ο tu noble, glorioso estandarte,
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υμνος Χιλη Υμνος
Λουίς Φίγκο
Ο Λουίς Φίγκο (Luís Filipe Madeira Caeiro Figo, η ορθή προφορά είναι Λουίς Φίγο: προφορά ΔΦΑ [luˈiʃ ˈfiɣu], γεννήθηκε 4 Νοεμβρίου 1972) είναι Πορτογάλος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε μεταξύ άλλων στις Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης και στην Ίντερ, όπου και ολοκλήρωσε την πλούσια καριέρα του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1972 στη Λισσαβώνα της Πορτογαλίας. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στο χώρο του ποδοσφαίρου το 1989 από την Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Έκανε το ντεμπούτο του στις 1 Απριλίου του 1990 όταν μπήκε σαν αλλαγή στον αγώνα με τη Μαρίτιμο. Στις 7 Δεκεμβρίου 1991 ο Πορτογάλος σκόραρε το πρώτο γκολ της καριέρας του με αντίπαλο την Τορένσε. Στη Σπόρτινγκ έμεινε μέχρι το 1995 πετυχαίνοντας την κατάκτηση ενός Κυπέλλου.
Στην Βαρκελώνη κατάφερε με τις εμφανίσεις του να γίνει αρχηγός της ομάδας καθώς και ένας από τους αγαπημένους ποδοσφαιριστές της κερκίδας, κατακτώντας παράλληλα μια πλειάδα τόσο εγχώριων όσο και ευρωπαικών τίτλων, ενώ μαζί με τον Ριβάλντο αποτέλεσαν από κοινού σπουδαίο δίδυμο. Μετά από πέντε επιτυχημένες σεζόν που εμφανίστηκε 172 φορές και σκόραρε 30 γκολ για τη Μπαρτσελόνα, μπορούσε να επιλέξει όποιο σύλλογο ήθελε με τη φόρμα που έπαιζε εκείνη τη στιγμή.
Το 2000 πραγματοποιήθηκε η αμφιλεγόμενη μεταγραφή με ποσό-ρεκόρ του από την Μπαρτσελόνα στην αιώνια αντίπαλο Ρεάλ Μαδρίτης που προκάλεσε την έντονη αντίδραση των οπαδών της Μπαρτσελόνα, οι οποίοι έκτοτε δεν δίσταζαν να τον αποδοκιμάζουν με κάθε τρόπο με την πρώτη ευκαιρία. Στην πρώτη του συμμετοχή με την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης στο Καμπ Νόου, οι φίλαθλοι της Μπαρτσελόνα του πετούσαν με κάθε ευκαιρία αντικείμενα, όπως αναπτύρες, και τον αποδοκίμαζαν. Προσπάθησε να εκτελέσει το πρώτο του κόρνερ στον αγώνα, όμως δεν τα κατάφερε ποτέ, λόγω των αντικειμένων που έπεφταν προς την μεριά του από την κερκίδα. Εκείνη τη χρονιά γνώρισε και την μεγαλύτερη ατομική του διάκριση, το βραβείο του καλύτερου ποδοσφαιριστή της χρονιάς στην Ευρώπη (Χρυσή Μπάλα), όπως και τον τίτλο του καλύτερου παίκτη του κόσμου από τη ΦΙΦΑ. Ο Φίγκο συνέχισε μια επιτυχημένη πορεία και με την Ρεάλ κατακτώντας και άλλα τρόπαια, με κορυφαίο τίτλο το Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2001–02. Έπειτα από πέντε χρονιές με ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής στους Μαδριλένους έμεινε ελεύθερος το καλοκαίρι του 2005.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Ίντερ. Αν και τα δυο πρώτα χρόνια ήταν βασικό και αναντικατάστατο μέλος της ομάδας παίζοντας πολύ καλό ποδόσφαιρο (αν και δεν είχε τους ίδιους ρυθμούς και την ταχύτητα με τα πρώτα χρόνια της καριέρας του) ήταν πολύτιμος λόγω των ασίστ που έδινε και του ρόλου του ως οργανωτή, τα τελευταία δύο συνήθως ήταν στους αναπληρωματικούς, ενώ είχε να αντιμετωπίσει και ένα σοβαρό τραυματισμό. Μάλιστα το 2007 έφτασε κοντά σε συμφωνία με την αραβική Αλ-Ιτιχάντ, η μεταγραφή του όμως ακυρώθηκε μετά από συζητήσεις με τον πρόεδρο της Ίντερ.
Η διεθνής του καριέρα ξεκίνησε στις μικρές εθνικές ομάδες οδηγώντας την Κ16 το 1991 αλλά και την Κ20 της Εθνικής Πορτογαλίας σε νίκες και τίτλους στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα από την θέση του αρχηγού. Με την Εθνική Ομάδα ανδρών της Πορτογαλίας έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Δεκεμβρίου 1992 σε αγώνα απέναντι στο Λουξεμβούργο (1–1) και αγωνίστηκε συνολικά 127 φορές. Έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2004 με αντίπαλο την Εθνική Ελλάδος, χωρίς να κατακτήσει τον τίτλο, και στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του στη διοργάνωση του έδωσαν μία θέση στην επιλογή της καλύτερης ομάδας.
Στις 16 Μαΐου του 2009 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο και από την ενεργό δράση. Ο τελευταίος του αγώνας με δική του συμμετοχή ήταν στις 31 Μαΐου του 2009 μεταξύ Ίντερ και Ατλάντα To 2004 και ακόμα σε ενεργό δράση, συμπεριλήφθηκε στη λίστα FIFA 100, ως ένας από τους 125 καλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές.
Τίτλοι
Σπόρτινγκ Μπαρτσελόνα Ρεάλ Μαδρίτης Ίντερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Νικητές του Παίκτη της Χρονιάς της FIFA
Σπύρος Δ. Κρεμεζής
Ο '''Σπύρος Δ. Κρεμεζής''' (1894-1964) υπήρξε δικηγόρος, βουλευτής και υφυπουργός.
Γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1894, γιός του δικηγόρου και βουλευτή Δημητρίου Σ. Κρεμεζή και της Ελένης, το γένος Θ. Κωνσταντίνου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε σε ηλικία 20 ετών. Το 1915 κατετάγη στη Χωροφυλακή, όπου υπηρέτησε έως το 1920 με το βαθμό του ανθυπομοιράρχου. Σε αυτό το διάστημα συνέβαλε καθοριστικά στην εισαγωγή και καθιέρωση της χρήσης των δακτυλικών αποτυπωμάτων για την απόδειξη της ταυτοπροσωπίας, δημοσιεύοντας δύο σχετικές μελέτες.
Πολιτεύθηκε με το κόμμα των Φιλελευθέρων υπό την ηγεσία του Ελ. Βενιζέλου και του Γ. Καφαντάρη. Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής Παρνασσίδος, ενώ στις εκλογές του 1926 και του 1932 εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδος και Φωκίδος. Το 1927 κατά την συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος υπήρξε ο εισηγητής του κόμματος των Φιλελευθέρων. Διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου του 1933.
Υπήρξε για πολλά χρόνια νομικός σύμβουλος των Γενικών Αποθηκών του Κράτους και παρέμεινε ενεργός δικηγόρος ως το τέλος της ζωής του.
Πέθανε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 1964 και ενταφιάσθηκε την επομένη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Βουλευτές Παρνασσίδος Κατηγορία:Βουλευτές Φθιωτιδοφωκίδας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής
Περιστέρα Κράκα
Η Περιστέρα Κράκα (1860-1938) υπήρξε αρχηγός ανταρτικού σώματος ("καπετάνισσα") Μακεδονομάχων κατά την Μακεδονική επανάσταση του 1878 που είχε αίτημα την κατάργηση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου με την οποία μεγάλο μέρος της Οθωμανικής Μακεδονίας προσαρτάτο στη Βουλγαρία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σιάτιστα Κοζάνη ς. Ο αδελφός της Γούλιας Κράκας ήταν επίσης αντάρτης. Αποφάσισε να βγεί στο αντάρτικο όταν οι Τούρκοι την κάλεσαν για ανάκριση. Διέφυγε ντυμένη άντρας και πήγε να συναντήσει τον αδελφό της. Αυτός συνελήφθη από τους Τούρκους οι οποίοι τον έγδαραν ζωντανό. Η Περιστέρα έγινε αρχηγός ανταρτικής ομάδας άνω των 40 ατόμων και ήταν γνωστή με το πολεμικό όνομα "Καπετάν Σπανοβαγγέλης". Εντόπισε τους δολοφόνους του αδελφού της τους οποίους εκδικήθηκε. Η δράση της έγινε γνωστή και εκτός Ελλάδος και η γαλλική φεμινιστική εφημερίδα Le Papillion την αποκάλεσε Ζαν ντ' Αρκ του 19ου αιώνα. Σταμάτησε την ανταρτική της δράση και επέστρεψε στη Σιάτιστα όταν οι Τούρκοι της έδωσαν αμνηστία, για την οποία μεσολάβησε ο μητροπολίτης Σιάτιστας Αγαθάγγελος. Αυτός την υποδέχθηκε θερμά στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Η αμνηστία αυτή παραβιάστηκε από τους Τούρκους οπότε η Περιστέρα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Μακεδονία (που ήταν ακόμα υπό Οθωμανική διοίκηση) και να καταφύγει στη Θεσσαλία. Εκεί παντρεύτηκε έναν από τους συντρόφους της, τον αντάρτη Νικόλαο Αποστόλου (ή Περδίκη). Αυτός κάποτε συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Αίγινα για ληστεία. Η Περιστέρα πήγε στην Αθήνα και ζήτησε να συναντηθεί με τον βασιλέα Γεώργιο Α' από τον οποίο ζήτησε αμνηστία για τον σύζυγό της. Κατά την παράδοση ο βασιλιάς χορήγησε αμνηστία όταν θαύμασε τις ικανότητές της στη σκοποβολή. Η Περιστέρα έζησε στη Σιάτιστα μέχρι το τέλος της ζωής της. Εκεί υπάρχει άγαλμα προς τιμή της, με επιγραφή που την χαρακτηρίζει "ανυπότακτη τουρκοφάγο Αμαζόνα, λεοντόκαρδη καπετάνισσα".
Πηγές
Κατηγορία:Μακεδονική Επανάσταση του 1878 Κατηγορία:Μακεδόνες
Διαδικτυακά χρώματα
Ορισμός
Οι πρώτες εκδόσεις του Mosaic και του Netscape Navigator χρησιμοποιούσαν τα ονόματα χρωμάτων του συστήματος X11 ως βάση για τις χρωματικές τους λίστες, αφού και τα δύο ξεκίνησαν σαν προγράμματα για το X Window System. Η προέλευση της χρωματικής λίστας του X11 δεν είναι γνωστή.