cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χόκεϊ επί πάγου στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Ο Τέεμου Σελάνε (Teemu Selanne), σε ηλικία 43 ετών και 234 ημερών, έγινε ο γηραιότερος σε ηλικία παίκτης του χόκεϊ επί πάγου που κέρδισε μετάλλιο σε Ολυμπιάδα, με την 3η θέση που κέρδισε η ομάδα της Φιλανδίας. Κατέχει επίσης το ρεκόρ Ολυμπιακών Αγώνων για τη μεγαλύτερη συνολική βαθμολογία στο χόκεϊ επί πάγου, με 43 βαθμούς συνολικά. Επίσης, μοιράζεται το ρεκόρ για τις περισσότερες εμφανίσεις σε Ολυμπιάδες στο χόκεϊ επί πάγου, καθώς το 2014 ήταν οι 6οι του Ολυμπιακοί Αγώνες.
Συμμετέχοντες στους άνδρες
Πήραν μέρος 12 ομάδες σε 3 ομίλους.
Συμμετέχουσες χώρες στις γυναίκες
Οκτώ χώρες έλαβαν μέρος σε 2 ομίλους.
Άνδρες
23 Φεβρουαρίου, 16:00
Γυναίκες
Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου, 21:00
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χοκει 2014
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2010-11
Το Κύπελλο Κύπρου 2010-11 ήταν η 7η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Apollon Ladies για 3η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2010-11 συμμετείχαν οι 10 ομάδες του πρωταθλήματος Παγκυπρίου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών.
Διεξήχθη σε 4 γύρους. Στους πρώτους 3 γύρους έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερο στάδιο.
Α΄ γύρος
Οι αγώνες του Α΄ γύρου διεξήχθησαν στις 19 και 20 Μαρτίου 2011. Συμμετείχαν μόνο οι 4 από τις 10 ομάδες. Οι υπόλοιπες έξι πέρασαν στην επόμενη φάση χωρίς αγώνα.
Προημιτελικά
Οι αγώνες της προημιτελικής φάσης έγιναν στις 27 Μαρτίου 2011.
Ημιτελικά
Οι αγώνες της προημιτελικής φάσης έγιναν στις 3 Απριλίου 2011.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Apollon Ladies και η ΑΕΚ Κωνσταντίας. Ο τελικός διεξήχθη στις 9 Απριλίου 2011 στο Νέο Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Apollon Ladies με σκορ 6-3.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2010-2011 Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο γυναικών)
Mad Video Music Awards
μικρογραφία|310x310εσ|Το λογότυπο των βραβείων για το 2020. Τα MAD Video Music Awards είναι ετήσια ελληνικά βραβεία μουσικών βίντεο που διοργανώνονται από το 2004 από τον τηλεοπτικό σταθμό MAD TV. Το δικαίωμα ψήφου ανήκει αποκλειστικά στο κοινό. Τα βραβεία παρουσιάζει ο Θέμης Γεωργαντάς.
Τα μουσικά βραβεία τιμούν τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στη μουσική που έλαβαν χώρα κατά την προηγούμενη χρονιά. Οι νικητές λαμβάνουν ένα αυθεντικό βραβείο σχεδιασμένο ανάλογα με το θέμα των βραβείων. Υπάρχουν αρκετές κατηγορίες στις οποίες μπορεί κανείς να ψηφίσει μέσα από την ιστοσελίδα των βραβείων www.videomusicawards.gr. Κάθε χρόνο περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι ψηφίζουν για τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες, τα τραγούδια και τα βίντεο κλιπ.
Στην απονομή των βραβείων, που γίνεται κάθε Ιούνιο, εμφανίζονται Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες.
Η ετήσια απονομή πραγματοποιείται στην αρχή του καλοκαιριού, στα τέλη Ιουνίου και μεταδίδεται μαγνητοσκοπημένα από κάποιον τηλεοπτικό σταθμό, και μετά στο MAD TV. Η πρώτη απονομή πραγματοποιήθηκε το 2004 στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη. Οι απονομές πραγματοποιούνταν από το 2010 έως το 2019 στο Ολυμπιακό Γήπεδο Χειροσφαίρισης και Ταεκβοντό Φαλήρου, με εξαίρεση την 11η απονομή που πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, η 17η απονομή, πραγματοποιήθηκε χωρίς κοινό, στο νυχτερινό κέντρο «Έναστρον» και η οποία είχε ακυρωθεί αρχικά.
Η 18η απονομή πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουνίου 2021, με περιορισμένο αριθμό κοινού στο χώρο της Τεχνόπολης στο Γκάζι. Στις 22 Ιουνίου 2022, τα Mad Video Music Awards πραγματοποιήθηκαν, όπως πραγματοποιούνταν κανονικά, σε εποχές προ - κορονοϊού καθώς μετά από δύο χρόνια διεξήχθησαν στο Ολυμπιακό Γήπεδο Χειροσφαίρισης και Ταεκβοντό Φαλήρου.
Απονομή 2023
Η 20ή απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 19 Ιουνίου 2023, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά και superhosts τους Dat Lilly (Αγγελική-Ιωάννα Κόκλα), Fipster (Φίλιππος Ιωάννου), Modern Cinderella, Βαγγέλη Νάκη, Μιχαήλ-Άγγελο Κριτικό και Πέρσα Παπασούλι. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2022
Η 19η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 22 Ιουνίου 2022, με συμπαρουσιαστές τον Θέμη Γεωργαντά και την Κόνι Μεταξά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2021
Η 18η απονομή πραγματοποιήθηκε στο χώρο της Τεχνόπολης στο Γκάζι (με περιορισμένο αριθμό κοινού), στις 25 Ιουνίου 2021, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2020
Η 17η απονομή πραγματοποιήθηκε στο νυχτερινό κέντρο Έναστρον (λόγω της πανδημίας του κορονοϊού), το διήμερο 7-8 Δεκεμβρίου 2020, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2019
Η 16η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 27 Ιουνίου 2019, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2018
Η 15η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 27 Ιουνίου 2018, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2017
Η 14η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 27 Ιουνίου 2017, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2016
Η 13η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 28 Ιουνίου 2016, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2015
Η 12η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 29 Ιουνίου 2015, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2014
Η 11η απονομή έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στις 23 Ιουνίου 2014, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2013
Η 10η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 25 Ιουνίου 2013, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2012
Η 9η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 20 Ιουνίου 2012, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2011
Η 8η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 14 Ιουνίου 2011, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2010
Η 7η απονομή έγινε στο κλειστό γήπεδο ταεκβοντό, στο Παλαιό Φάληρο, στις 14 Ιουνίου 2010, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2009
Η 6η απονομή έγινε στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, στις 24 Ιουνίου 2009, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2007
Η 4η απονομή έγινε στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, στις 25 Ιουνίου 2007, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2006
Η 3η απονομή έγινε στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, στις 14 Ιουνίου 2006, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Απονομή 2004
Η 1η απονομή έγινε στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, στις 26 Ιουνίου 2004, με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά. Αναδείχθηκαν νικητές και νικήτριες οι:
Κανάλια Μετάδοσης (2004 - 2023)
Τα Goody's είναι η εταιρεία η οποία έχει βρεθεί στην θέση του χορηγού τις περισσότερες φορές. Συγκεκριμένα έχει βρεθεί στη θέση του χορηγού 6 φορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική τηλεόραση Κατηγορία:Μουσικά βραβεία της Ελλάδας
Σελεύκεια η προς Βήλω
Η Σελεύκεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Συρία, στις όχθες του Αξιού ποταμού.
Την πόλη ανέφερε ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και ο Πλίνιος ως Σελεύκεια ή Σέλευκο ο προς Βήλω. Παράλληλα ο Στέφανος ο Βυζάντιος αναφέρει στην ίδια περιοχή δύο πόλεις με το ίδιο όνομα, πιθανώς συγχέοντας τις δύο ονομασίες της πόλεως. Βρισκόταν στα νότια περίχωρα της Σελευκίδος, στην επαρχία της Απαμηνής, μερικά χιλιόμετρα δυτικά της Απάμειας. Στα χρόνια που ακολούθησαν η ονομασία άλλαξε σε Σελευκόπολις ή Σελευκόβηλος.
Κτίστηκε από τον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα γύρω στο 300 π.Χ. στους νότιους πρόποδες μιας οροσειράς από ασβεστόλιθο. Την οροσειρά αυτή έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες Βήλο (ίσως από τη φοινικική θεότητα Βάαλ), εξ ου και το προσωνύμιο της πόλης.
Η θέση της πόλης ήταν άριστα επιλεγμένη: Βρισκόταν στη δυτική όχθη του Ορόντη, κοντά στις πηγές του ποταμού, του οποίου οι εκβολές βρίσκονταν στη Λαοδίκεια. Ως εκ τούτου, μέσω της Σελεύκειας, το διά ξηράς εμπόριο έφτανε στα μεσογειακά παράλια. Κατά τη διάρκεια του απογείου της Σελευκιδικής εποχής, η πόλη ανήκε στις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Απαμηνής, με συνολικό πληθυσμό της επαρχίας πάνω από μισό εκατομμύριο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Σαλανόια του Ντάρελ
Το είδος Σαλανόια του Ντάρελ - Salanoia durrelli (γνωστό στην αγγλική βιβλιογραφία και ως Durrell's vontsira ) είναι θηλαστικό της Μαδαγασκάρης στην οικογένεια των Ευπλερίδων της τάξης των σαρκοφάγων. Ανήκει στο γένος Σαλανόια (Salanoia) μαζί με το είδος Σαλανόια η ομοιόχρους (Salanoia concolor) (μαγκούστα με καφέ ουρά). Τα δύο είδη γενετικώς μοιάζουν, αλλά διαφέρουν στη μορφολογία, και για αυτό αναγνωρίστηκαν ως ξεχωριστά είδη. Το S. durrelli αναγνωρίστηκε ως νέο είδος το 2010, μετά την παρατήρηση ενός ατόμου του είδους το 2004, οπότε και έγινε γνωστό στην επιστήμη. Βρίσκεται μόνο στην περιοχή της Λίμνης Αλαότρα
Η Σαλανόια του Ντάρελ χαρακτηρίζεται από τα πλατιά πόδια με εξέχοντα μαξιλαράκια, έχει κοκκινωπό ωχροκίτρινο τρίχωμα στο κάτω μέρος του και πλατιά στιβαρά δόντια, ανάμεσα στα άλλες διαφορές που έχει με τη Σαλανόια η ομοιόχρους. Σε δύο δείγματα που μετρήθηκαν, η μάζα σώματός τους ήταν 600 g και 675 g. Κατοικεί σε έλη και ενδέχεται να τρέφεται με καρκινοειδή και μαλάκια. Η Λίμνη Αλαότρα είναι απειλούμενος οικότοπος, και το S. durrelli ενδέχεται να κινδυνεύει από την καταστροφή του οικότοπού του και τον ανταγωνισμό με εισηγμένα είδη.
Ταξινόμηση
Ένα άτομο του είδους Salanoia durrelli παρατηρήθηκε το 2004 από αποστολή παρατήρησης λαμούριων μπαμπού (Hapalemur) στην περιοχή της Λίμνης Αλαότρα, τους μεγαλύτερους υγρότοπους της Μαδαγασκάρης, από την Durrell Wildlife Conservation Trust (DWCT). Το ζώο αιχμαλωτίστηκε, φωτογραφήθηκε και μετά ελευθερώθηκε. Η εξέταση όμως των φωτογραφιών έδειξε ότι δεν μπορούσε να ταυτιστεί με κανένα γνωστό είδος Μαλαγασικού σαρκοφάγου (οικογένεια Ευπλερίδων). Έτσι αιχμαλωτίστηκαν δύο άτομα το 2005 από την DWCT, και το ένα θανατώθηκε ώστε να γίνουν περαιτέρω μορφολογικές συγκρίσεις. Το 2010 περιγράφηκε επίσημα ως Salanoia durrelli, σε μία δημοσίευση της Joanna Durbin και μίας ομάδας επιστημόνων από την Climate, Community & Biodiversity Alliance, την Nature Heritage, το Μουσείο Φυσικής Ιστορία του Λονδίνου, την Conservation International, και την DWCT. Το όνομα είδους, durrelli, δόθηκε προς τιμήν του Τζέραλντ Ντάρελ (Gerald Durrell), σημαντικό υπέρμαχο του κινήματος διατήρησης και ιδρυτή του DWCT. Οι ντόπιοι χωρικοί είχαν ήδη αναφέρει την παρουσία ενός μικρού σαρκοφάγου στην Αλαότρα και είχε γίνει η εκτίμηση ότι επρόκειτο για στενό συγγενή του Salanoia concolor.
Το Salanoia durrelli τοποθετήθηκε στο γένος Salanoia, το οποίο προηγουμένως περιλάμβανε μόνο το Salanoia concolor της ανατολικής Μαδαγασκάρης. Το S. durrelli εμφανίζει ουσιώδεις μορφολογικές διαφορές από το S. concolor, το μιτοχονδριακό DNA των δύο ειδών έχει πολλές ομοιότητες. Αυτοί που το ανακάλυψαν επέλεξαν να αναγνωρίσουν τον πληθυσμό λίμνης Αλαότρα ως ξεχωριστό είδος εξαιτίας της σημαντικής μορφολογικής διαφοροποίησής του. Οι διαφοροποίηση αυτή ενδέχεται να είναι αποτέλεσμα προσαρμογών του είδους για διαβίωση στους υγροτόπους της Αλαότρα, όπως το τοπικό είδος λεμούριου μπαμπού, Hapalemur alaotrensis, το οποίο επίσης αναγνωρίζεται ως ξεχωριστό είδος παρά το ότι είναι γενετικώς κοντά στο πιο διαδεδομένο Hapalemur griseus.
Περιγραφή
Το Salanoia durrelli μοιάζει περισσότερο με το Salanoia concolor, η οποία είναι μικρό, λεπτοκαμωμένο σαρκοφάγο που μοιάζει με μαγκούστα. Έχει γενικώς κοκκινωπό καφέ χρώμα, πιο ανοιχτό από ότι το Salanoia concolor, ενώ το κεφάλι και ο αυχένας έχουν πιτσιλιές. Το κάτω μέρος του σώματός του έχει κοκκινωπό ωχροκίτρινο χρώμα, και όχι καφετί όπως το Salanoia concolor. Το μεγαλύτερο μέρος της ουράς έχει παρόμοιο χρώμα με το σώμα, όμως η άκρη της ουράς είναι κιτρινωπή καφέ. Η μέσα πλευρά του εξωτερικού αυτιού, το οποίο έχει πυκνή γούνα, είναι κοκκινωπό ωχροκίτρινο. Τα πόδια είναι πλατιά και γυμνά, με το δέρμα να έχει ωχροκίτρινο χρώμα στα πρόσθια πόδια και σκούρο καφέ στα οπίσθια, ενώ έχουν εξέχοντα μαξιλαράκια. Κάθε ένα από τα πέντε δάκτυλα στα πόδια έχει ένα μακρύ σκούρο καφέ νύχι. Υπάρχουν σειρές δύσκαμπτων τριχών κατά μήκος των έξω παρυφών των ποδιών. Αντιθέτως, το Salanoia concolor έχει στενότερα πόδια με ελάχιστα αναπτυγμένα μαξιλαράκια. Το S. durrelli έχει μακριά και μαλακή γούνα.
thumb|Το είδος [[Σαλανόια η ομοιόχρους (Salanoia concolor), ο στενότερος συγγενής του S. durrelli (η ουρά στην εικόνα είναι ημιτελής) ]]
Ο ολότυπος, ένα θηλυκό δείγμα, είχε μήκος σώματος μαζί με το κεφάλι 310 mm, μήκος ουράς 210 mm, μήκος πίσω ποδιών 66.8 mm, μήκος αυτιών 17.5 mm και μάζα σώματος 675 g. Ένα άλλο δείγμα, ένα αρσενικό που αιχμαλωτίστηκε και ελευθερώθηκε, είχε μήκος σώματος μαζί με το κεφάλι 330 mm, μήκος ουράς περίπου 175 mm και μάζα σώματος 600 g. Με βάση αυτά τα περιορισμένα δεδομένα, το S. durrelli ενδέχεται να είναι μικρότερο από το Salanoia concolor.
Το κρανίο γενικώς μοιάζει με αυτό της μαγκούστας με καφέ ουρά, αλλά το πρόσθιο τμήμα είναι πλατύ και βαθύ, τα ρινικά οστά είναι πλατιά και κοντά και η περιοχή της υπερώας είναι πλατιά. Η κάτω γνάθος είναι στιβαρή και έχει μια ψηλή, απότομη κορωνοειδή απόφυση. Στατιστικές αναλύσει μετρήσεων κρανίων διαχωρίζουν ισχυρά το S. durrelli από το Salanoia concolor.
Το Salanoia durrelli έχει πιο στιβαρή οδοντοστοιχία από το Salanoia concolor και τα δόντια έχουν μεγαλύτερη επιφάνεια. Ο πρώτος και ο δεύτερος άνω κοπτήρες είναι μικρότεροι από τον τρίτο ο οποίος χωρίζεται από έντονο διάστημα με τον κυνόδοντα. Ο κυνόδοντας είναι πιο στιβαρός από αυτόν της μαγκούστας με καφέ ουρά. Ο πρώτος άνω προγόμφιος είναι μικρός, όμως ο δεύτερος και ο τρίτος είναι μεγαλύτεροι· αυτά τα δόντια είναι κοντύτερα και πλατύτερα από της μαγκούστας με καφέ ουρά. Ο τέταρτος προγόμφιος όπως και ο πρώτος γομφίος είναι μεγάλοι. Ο δεύτερος άνω γομφίος είναι λιγότερο από το ένα τρίτο σε μέγεθος του πρώτου και είναι πολύ πιο μειωμένος από ότι της μαγκούστας με καφέ ουρά, της οποία φτάνει στα δύο τρίτα του πρώτου γομφίου. Ο πρώτος κάτω κοπτήρας είναι μικρότερος από τους άλλους δύο. Ο κάτω κυνόδοντας, οι κάτω προγόμφιοι και ο κάτω πρώτος γομφίος είναι καλά αναπτυγμένοι. Ο δεύτερος γομφίος είναι πλατύς, αλλά μικρότερος από ότι της μαγκούστας με καφέ ουρά.
Κατανομή, οικότοπος και συμπεριφορά
Το Salanoia durrelli έχει καταγραφεί στο Andreba, μία ελώδη περιοχή σε υψόμετρο 750 m από τη στάθμη της θάλασσας στην ανατολική ακτή της Λίμνης Αλαότρα. Η πιο κοντινή εμφάνιση της μαγκούστας με την καφέ ουρά είναι περίπου 55 km από την Αλαότρα. Το πρώτο άτομο που παρατηρήθηκε κολυμπούσε, ενδεχομένως διέφυγε λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας στην ακτή. Δύο άλλα αιχμαλωτίστηκαν ευρισκόμενα σε επιπλέουσα βλάστηση. Έτσι το S. durrelli εμφανίζεται σε ελώδη οικότοπο, αρκετά διαφορετικό από το Salanoia concolor που βρίσκεται σε δάση. Το S. durrelli έχει πιο στιβαρά δόντια από το κατά κύριο λόγο εντομοφάγο Salanoia concolor, και μπορεί να τρέφεται με θηράματα που έχουν σκληρά μέρη, όπως καρκινοειδή και μαλάκια, εκτός από μικρά σπονδυλωτά. Το S. durrelli έχει πολλά κοινά με την μεγαλύτερη του, μαγκούστα των ελών (Atilax paludinosa), της ηπειρωτικής Αφρικής, ένα σαρκοφάγο των υγροτόπων, το οποίο επίσης χρησιμοποιεί κομμάτια βλάστησης για να κοιμηθεί ή να φάει.
Κατάσταση διατήρησης
Ο μοναδικός οικότοπος της Λίμνης Αλαότρα απειλείται από την μόλυνση, την καταστροφή των ελών για την κατασκευή ορυζώνων, την υπεραλίευση και τα εισηγμένα είδη όπως εξωτικά ψάρια, φυτά, τον μαύρο αρουραίο (Rattus rattus) και την μικρή ινδική μοσχογαλή (Viverricula indica), ένα άλλο μικρό σαρκοφάγο. Ένα πτηνό που περιορίζονταν στην περιοχή, η βουτηχτάρα της Αλαότρα (Tachybaptus rufolavatus), ανακηρύχθηκε πρόσφατα εξαφανισμένο και ο πληθυσμός των λεμούριων μπαμπού μειώθηκε κατά 30% μεταξύ 1994-1999. Ως είδος με περιορισμένη κατανομή, το S. durrelli είναι πιθανό να απειλείται από υποβάθμιση του οικοτόπου του και πιθανώς από τον ανταγωνισμό με την μικρή ινδική μοσχογαλή και τον μαύρο αρουραίο, αλλά η κατάσταση διατήρησης του δεν έχει αποτιμηθεί ακόμη επίσημα. Το DWCT εργάζεται για την διατήρηση της Λίμνης Αλαότρα και η περιοχή έχει ανακηρυχθεί προστατευόμενη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευπλερίδες Κατηγορία:Πανίδα της Μαδαγασκάρης
Μανουήλ Λιβερός
Ο Μανουήλ Λιβερός ήταν βυζαντινός στρατηγός του 14ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές Θεμάτων
Θεραπεία μέσω μαχητικών τεχνών
Η θεραπεία μέσω μαχητικών (ή πολεμικών) τεχνών αναφέρεται στη χρήση των μαχητικών τεχνών ως μία εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεία για μια σωματική-ψυχική διαταραχή. Μπορεί να περιλαμβάνει διαταραχές του σώματος ή του νου/πνεύματος. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει εφαρμογές όπως η βελτίωση της κιναισθητικής ισορροπίας στους ηλικιωμένους ή ατόμων με κινητικά προβλήματα, μέσω του Τάι Τσι Τσουάν, ή τη μείωση της επιθετικότητας σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες. .
Σύγκριση με άλλες μεθόδους
Ενώ άλλες πιο συμβατικές προσεγγίσεις όπως η προπόνηση με βάρη και η ψυχοθεραπεία είναι επίσης σημαντικά ωφέλιμες, η θεραπεία μέσω πολεμικών τεχνών μπορεί να ενσωματώσει μοναδικά χαρακτηριστικά τα οποία άλλες θεραπείες δεν μπορούν να ενσωματώσουν στην πρακτική τους. Για παράδειγμα, σε παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση, αυτή η θεραπεία μπορεί ταυτοχρόνως να αναπτύξει τομείς όπως δεξιότητες αυτοάμυνας (για την υπεράσπιση εναντίον σωματικής βίας), φυσικής κατάστασης, οδηγίες στο πώς να χειριστούν αγχωτικά σενάρια σε σωματικά ή ψυχικά επίπεδα, και αύξηση της αυτοπεποίθησης, με τη βοήθεια επιτυχημένων εφαρμογών των πολεμικών τεχνών όπως είναι τα board-breaking ή kata (ταουλού).
Ένα από τα κρίσιμα χαρακτηριστικά της θεραπείας είναι ο τύπος της μαχητικής (πολεμικής) τέχνης, όπως επίσης και ο τρόπος που πραγματοποιείται το μάθημα. Για παράδειγμα, ένα πρόγραμμα μποξ με διδάσκαλο προσανατολισμένο στον ανταγωνισμό δεν θα παρέχει την ίδια εμπειρία όπως με έναν δάσκαλο του τάι τσι που δίνει έμφαση στις προσεγμένες κινήσεις και σκέψεις. Παρόλο που και το μποξ και το τάι τσι ορίζονται σαν μαχητικές/πολεμικές τέχνες, οι ιστορίες τους, η έμφασή τους και τα άλλα χαρακτηριστικά τους διαφέρουν σημαντικά. Εξετάζοντας το καράτε βλέπει κανείς τη διαφορά ανάμεσα σε μία koykushin τάξη καράτε, η οποία δίνει έμφαση στην μάχη με πλήρη επαφή στις γυμνές αρθρώσεις, και σε μία τάξη shotokan καράτε, η οποία δίνει περισσότερη έμφαση στην προσωπική πειθαρχία και έλεγχο από ότι στην μάχη. Παρόλα αυτά, η έρευνα σε αυτή την περιοχή δεν έχει ακόμη προσδιορίσει ποια ιδιαίτερα γνωρίσματα των μαχητικών-πολεμικών τεχνών έχουν ξεκάθαρα θεραπευτική αξία.
Ψυχοκοινωνικά ζητήματα
Ένα σημαντικό ζήτημα με την θεραπεία μέσω μαχητικών (πολεμικών) τεχνών σε ένα ψυχολογικό πλαίσιο είναι η διάκριση ανάμεσα στη θεραπευτική προσέγγιση και στη μαχητική-πολεμική προσέγγιση στα μαθήματα. Με την εξέλιξη των πολεμικών τεχνών σε συστήματα μάχης combat system (krav Maga) και πολεμικά αθλήματα combat sport (kinkboxing, submission, wrestling, mixed martial arts) πολλοί διδάσκαλοι και οργανισμοί διδάσκουν μόνο πολεμικές/επιθετικές τεχνικές με μικρή ή καθόλου προσοχή στα φιλοσοφικά, πνευματικά ή κοινωνικά ζητήματα. Με άλλα λόγια, οι μαθητές ίσως να διδάσκονται μόνο πώς να παλεύουν χωρίς να μαθαίνουν το κατάλληλο πλαίσιο για την εφαρμογή αυτών των τεχνικών, κάτι στο οποίο δίνεται έμφαση στον παραδοσιακό κύκλο μαθημάτων της πολεμικής τέχνης. Υποθετικά, εάν αυτές οι φιλοσοφικές/κοινωνικές διδασκαλίες ήταν ένας από τους ιδιαίτερους θεραπευτικούς παράγοντες στην μελέτη των πολεμικών τεχνών, η μελέτη μιας τεχνικής χωρίς αυτές τις διδασκαλίες θα είχε μικρό θεραπευτικό όφελος και αναμφισβήτητα θα ήταν επιζήμια για την ψυχολογική υγεία. Επιπλέον, αν δεν είναι κατάλληλα ενημερωμένος ένας ασθενής που υποβάλλεται σε θεραπεία μέσω μαχητικής (πολεμικής) τέχνης ίσως να πιστέψει λανθασμένα ότι έχει αποκτήσει μαχητική (πολεμική) επάρκεια όταν στην πραγματικότητα, ο κύκλος των μαθημάτων που έχει παρακολουθήσει είναι ακατάλληλος για την αυτοάμυνα ή για ανταγωνιστικές ανάγκες.
Ένα ακόμη αμφιλεγόμενο ζήτημα είναι αν η εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες προωθεί ή αναστέλλει κοινωνικές συμπεριφορές, ιδιαίτερα μεταξύ νέων και εφήβων. Mόνο τα τελευταία χρόνια (από το 2006) έχουν γίνει μελέτες με υψηλού επιπέδου μεθοδολογίες που έχουν αφιερωθεί σε αυτό το συγκεκριμένο θέμα. Πιο πρόσφατες μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν οι εξής ελλείψεις στις έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί: Το τελευταίο σημείο φαίνεται να είναι πιο συναφές με το ζήτημα της προώθησης ή της επιθετικότητας (και εγκληματικότητας) μεταξύ των παιδιών. Μερικοί ερευνητές στοχεύουν προς ένα μοντέλο κάθαρσης όπου η άσκηση της πολεμικής τέχνης δίνει την δυνατότητα στο άτομο να «εκτονώσει» τη συναισθηματική ενέργεια για να αναζωογονήσει τον εαυτό του. Άλλοι ισχυρίζονται ότι, σύμφωνα με τη θεωρία της κοινωνικής μάθησης του Albert Bandura, το να λαμβάνει επαίνους και παροχές κατόπιν της άσκησης βίαιων δραστηριοτήτων (όπως κάποιες πολεμικές τέχνες) ενισχύει τη βία σε ένα άτομο και το εθίζει να είναι πιο επιθετικό και εχθρικό και πέραν αυτών των δραστηριοτήτων. Οι Endersen & Olweus (2005) διεξήγαγαν μία μελέτη για το αν η συμμετοχή σε δυναμικά αθλήματα (στα οποία περιλαμβάνονται kink-boxing, bοxing, wresting and weightlifting) «οδηγεί σε μία αύξηση ή ενίσχυση της αντικοινωνικής εμπλοκής με τη μορφή αυξημένων επιπέδων βίας όπως επίσης μη-βίαιης αντικοινωνικής συμπεριφοράς εκτός των αθλημάτων». Δεδομένου ότι αυτές οι δραστηριότητες συνήθως περιλαμβάνουν λίγες ηθικές/φιλοσοφικές τεχνικές σχετικά με τη συμπεριφορά, αυτό υποστηρίζει ένα πρώτο συμπέρασμα ότι οι παραδοσιακές μαχητικές/πολεμικές τέχνες (οι οποίες τυπικά προσφέρουν ηθικές/φιλοσοφικές τεχνικές) είναι ανώτερες από τις μοντέρνες πολεμικές τέχνες ή την εκπαίδευση αθλημάτων πάλης στη μείωση αντικοινωνικής συμπεριφοράς στα παιδιά και στους εφήβους.
Σωματικά - ιατρικά θέματα
Στο σωματικό ιατρικό πλαίσιο η φύση ενός τραυματισμού ή διαταραχής ίσως αποκλείσει κάποιες μορφές τεχνών καθώς οι συμβατικές τους απαιτήσεις μπορεί να είναι πιο αυστηρές. Ίσως να μην περιμένουμε από έναν ασθενή με διάφορα θέματα να εγγραφεί στο Βραζιλιάνικο Jiu-Jitsu, το οποίο δίνει έμφαση σε τεχνικές με υπερέκταση των αρθρώσεων στο σημείο υποταγής στον πόνο ή έναν ηλικιωμένο ασθενή να εγγραφεί στο Muay Thai, το οποίο απαιτεί ένα υψηλό επίπεδο σωματικής υγείας και ενσωματώνει τεχνικές επιζήμιες με τους αγκώνες, τα γόνατα και γενικά τις αρθρώσεις. Ωστόσο, σε μερικές περιπτώσεις η διδακτέα ύλη είναι τροποποιημένη έτσι ώστε σε αυτούς τους κλάδους η μαχητική/ πολεμική επάρκεια να είναι αποδυναμωμένη υπέρ της σωματικής βελτίωσης. Σε μία αξιόλογη μελέτη, ένας Ισραηλινός ερευνητής που ήταν πρώην πρωταθλητής του Ισραήλ στο judo δίδαξε μία τροποποιημένη μορφή του τζούντο σε παιδιά τα οποία είχαν σημαντικές οπτικές και πνευματικές βλάβες (τύφλωση, καθυστέρηση) και σε μερικές περιπτώσεις σωματική βλάβη (όπως είναι η εγκεφαλική παράλυση). Η προκύπτουσα αύξηση στις φυσικές και γνωσιακές ικανότητες όλων των παιδιών ήταν μεγαλύτερη ποσοτικά από άλλες προηγούμενες μορφές φυσικής εξάσκησης και επιπλέον είχε μεγαλύτερη διάρκεια.
Θέματα για προβληματισμό
Σύγχρονες τάσεις στην έρευνα των πολεμικών τεχνών δείχνουν θεραπευτικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα σε σωματικά επίπεδα (μια εξαίρεση σε αυτό μπορεί να είναι πιθανοί συνεχείς τραυματισμοί από "ανταγωνιστικές" εφαρμογές). Όσον αφορά την αποτίμηση των ψυχολογικών παραγόντων, η απόδειξη  τους είναι πιο ασαφείς. Όπως με οποιαδήποτε ψυχολογική μελέτη, προσδιορίζοντας έννοιες όπως «ευτυχία», «επιθετικές τάσεις» και «αυτοπεποίθηση» μπορεί να είναι ένα δύσκολο έργο συγκριτικά με το να προσδιορίσουμε σωματικά σχετικές έννοιες όπως είναι «καρδιαγγειακή υγεία». Μία συχνή μέτρηση που χρησιμοποιείται στην έρευνα των πολεμικών τεχνών για να προσδιορίσει τα θεραπευτικά αποτελέσματα είναι το Profile of Mood States (προφίλ της συναισθηματικής κατάστασης) που έφτιαξαν οι Mc Nair, Lorr and Droppleman. Αυτό είναι ένα ερευνητικό εργαλείο 65 θεμάτων το οποίo μετράει 6 ξεχωριστές περιοχές συναισθημάτων, όπως είναι «ένταση του άγχους» και «θυμός-έχθρα». Μία κοινά χρησιμοποιούμενη μεθοδολογία στην μελέτη πολεμικών τεχνών που απασχολεί το POMS ήταν η διαχείριση μιας προηγούμενης καθορισμένης περιόδου της πολεμικής κατάρτισης και ύστερα στην ίδια περίοδο (εκτείνοντας από ένα μόνο μάθημα σε πάνω από αρκετές μέρες /εβδομάδες/μήνες). Μια επιτυχημένη επίδειξη των θεραπευτικών ωφελειών θα είναι αν οι συμμετέχοντες της μελέτης δείξουν, στατιστικά σημαντικές αλλαγές στις βαθμολογίες από τη μία διαχείριση στην δεύτερη.
Πέρα από αυτά τα θέματα της δομικής εγκυρότητας, ακόμη και αν κάθε μελέτη της θεραπείας μέσω των πολεμικών τεχνών συμψηφίζει ένα θετικό αποτέλεσμα (το οποίο δεν έχει συμβεί) ο καθορισμός ποιες όψεις της κατάρτισης είναι υπεύθυνες για την αλλαγή θα είναι ζωτικής σημασίας για τη διαδεδομένη εφαρμογή. Πιθανοί παράγοντες στις πολεμικές τέχνες μπορεί να είναι : καλλιέργεια της πολεμικής ικανότητας (να είναι ικανός να παλέψει), φιλοσοφική /ηθική κατάρτιση, η αναλογία στις «σκληρές» και «μαλακές» τεχνικές, σωματική προσπάθεια, επίτευξη της κλάσης/θέσης, επιτυχημένη εφαρμογή των τεχνικών στο μάθημα, ανάπτυξη σχέσεων φιλίας μεταξύ των συμμαθητών και ένας άλλος αριθμός παραγόντων. Επιπλέον τα οφέλη ίσως δεν προέρχονται από ένα μοναδικό παράγοντα, αλλά μέσω ενός μοναδικού συνδυασμού των παραγόντων που μόνο οι πολεμικές τέχνες παρέχουν. Τουλάχιστον μία μελέτη έχει δείξει ότι συγκριτικά στους μαθητές ενός αθλητικού προγράμματος, ενός γενικότερου προγράμματος υγείας και της ομάδας ελέγχου, οι μαθητές του προγράμματος των πολεμικών τεχνών βελτιώθηκαν στη POMS  βαθμολογία συγκριτικά με τις άλλες τρεις ομάδες( αν και χρειάζεται να βρούμε αναφορές για μακροπρόθεσμα αποτελέσματα).
Η θεραπεία μέσω μαχητικών (πολεμικών) τεχνών είναι ένα εγχείρημα που ακόμη αναπτύσσεται. Οι ερευνητές έχουν ακόμη να προσδιορίσουν τελειωτικά τα ιδιαίτερα γνωρίσματα των πολεμικών τεχνών τα οποία καλλιεργούν τα σωματικά και ψυχολογικά οφέλη. Κάποιοι έχουν στην θεωρία δείξει (βλέπε την Ισραηλινή μελέτη που βρίσκεται παραπάνω) ότι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό είναι η δυαδική αλληλεπίδραση ανάμεσα στους μαθητές: η συνεργασία και η ανταπόκριση στην ανατροφοδότηση, στην εξάσκηση των πρακτικών όπως τα ριξίματα και τα χτυπήματα ίσως έχουν μεταφέρει την συνεργασία σε καταστάσεις της αληθινής ζωής. Ωστόσο, ακόμη και αν όλα τα χαρακτηριστικά έχουν ανακαλυφθεί ολοκληρωτικά μέσα σε ένα συγκεκριμένο σύστημα τέχνης, παραμένει το θέμα σε ποιο βαθμό η κατάρτιση σε αυτές τις τέχνες/συστήματα παρέχουν αυτά τα χαρακτηριστικά στους μαθητές τους. Ας μη ξεχνάμε ότι η εκπαίδευση σε άλλες τεχνικές/συστήματα ίσως παρέχουν και  αυτά τα ίδια θεραπευτικά αποτελέσματα.
Ενδεικτική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1994
[[Αρχείο:1994 Winter Olympic Games medals map.png|thumb|400px|Χάρτης με τις χώρες που κατέκτησαν μετάλλιο κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χρυσό μετάλλιο.
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα αργυρό μετάλλιο.
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χάλκινο μετάλλιο.
Χώρες που δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο.
Συνολικά, 1.737 αθλητές από 67 χώρες έλαβαν μέρος σε 61 αγωνίσματα των 6 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Λίλεχαμερ της Νορβηγίας, το διάστημα 12-27 Φεβρουαρίου 1994. Από τις 67 συμμετέχουσες χώρες, οι 22 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες, ενώ 14 από αυτές πανηγύρισαν την κατάκτηση έστω ενός χρυσού. Συνεχίζοντας την αντίθεση με την παράδοση από το 1992, τα μετάλλια ήταν κυρίως κατασκευασμένα από γρανίτη και όχι από μέταλλο. Ο χρυσός, το ασήμι ή ο χαλκός χρησιμοποιήθηκαν μόνο στο περίγραμμα, στους Ολυμπιακούς κύκλους και στο εικονόγραμμα του αθλήματος το οποίο αφορούσε το μετάλλιο.
Την επιτυχημένη πορεία των Σοβιετικών κατά τις τελευταίες δεκαετίες συνέχισε η Ρωσία, στην πρώτη της εμφάνιση σε Χειμερινές Ολυμπιάδες μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Στη δεύτερη θέση τερμάτισαν οι διοργανωτές Νορβηγοί, που είχαν όμως τα περισσότερα μετάλλια στο σύνολο, ενώ οι Γερμανοί ήταν τρίτοι στην κατάταξη και δεύτεροι στο σύνολο.
Έξι χώρες κατέκτησαν τα πρώτα μετάλλια της ιστορίας τους σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες: Καζακστάν, Λευκορωσία, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανία, Σλοβενία και Αυστραλία, με τις τέσσερις πρώτες να συμμετέχουν για πρώτη φορά ως ανεξάρτητα κράτη.
Πίνακας μεταλλίων
thumb|350px|Ο Νορβηγός [[Μπιόρν Ντέλι κατέκτησε στο Λίλεχαμερ δύο χρυσά και δύο ασημένια μετάλλια σε αγωνίσματα της χιονοδρομίας αντοχής.]] thumb|350px|Η [[Μπόνι Μπλερ από τις Ηνωμένες Πολιτείες κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια σε αγωνίσματα της παγοδρομίας ταχύτητας.]] Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1994 1994
Σάντο Αντάο
Το Νησί Σάντο Αντάο (πορτογαλικά: Santo Antão) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σε έκταση νησί του Πράσινου Ακρωτηρίου μετά το Σαντιάγο. Είναι το βορειότερο και δυτικότερο νησί της χώρας. Το πλησιέστερο νησί είναι το Σάο Βισέντε, που ενώνεται με το Σάντο Αντάο μέσω του Canal de São Vicente.
Γεωγραφία
thumb|250px|right|Χάρτης του Σάντο Αντάο
Διοικητική διαίρεση
Το Νησί Σάντο Αντάο συμπεριλαμβάνει τους τρεις από τους 22 δήμους του Πράσινου Ακρωτηρίου.
Ενορίες
Το Νησί Σάντο Αντάο συμπεριλαμβάνει τις 7 από τις 32 ενορίες του Πράσινου Ακρωτηρίου:
Ο Δήμος Πόρτο Νόβο συμπεριλαμβάνει δύο ενορίες:
Ιστορία
Το Νησί Σάντο Αντάο πριν το 1971 διαιρείτο σε δύο μόνο δήμους: τον Παούλ και τον Ριμπέιρα Γκράντε. Από το 1971 και μετά συμπεριέλαβε και τον δήμο Πόρτο Νόβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
σ
Σαντζάκι της Λέβε
thumb|right|Το κάστρο της Λεβίτσε σε Αυστριακό χάρτη του 1672 Το Σαντζάκι της Λέβε ή Λίβα (τουρκικά: Leve Sancağı), ήταν διοικητική διαίρεση από το 1663 έως το 1685, υποδιαίρεση του βιλαετιού της Ουγιβάρ, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε εδάφη που είχαν κατακτηθεί από την Αυστριακή Αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Ουγγαρίας και σήμερα ανήκουν στη Σλοβακία. Διοικητικό κέντρο ήταν η πόλη Λέβε ή Λίβα, η σημερινή Λεβίτσε.
Η Λεβίτσε δέχτηκε από τον 16ο αιώνα πολλές επιδρομές και καταστροφές από τους Οθωμανούς. Το Κάστρο της Λεβίτσε καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1663, χωρίς μάχη, ο διοικητής του το εγκατέλειψε.
Αναφορές
Κατηγορία:Οθωμανική Σλοβακία Κατηγορία:Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη
Ρινόκερος
Ρινόκερος ή Ρινόκερως ονομάζεται κάθε μέλος της οικογένειας των Ρινοκεροτιδών. Είναι ογκώδες φυτοφάγο θηλαστικό της Ασίας και της Αφρικής που στο πάνω ρύγχος του έχει ένα ή δύο κέρατα. Ο ρινόκερος έχει σχεδόν άτριχο σώμα με πόδια κοντά και χοντρά μοιάζοντας με τον ελέφαντα και τον ιπποπόταμο.
Ο ρινόκερος με δύο κέρατα, το ένα πίσω από το άλλο, ονομάζεται και αφρικανικός ή μαύρος και είναι ο μικρότερος του είδους με μήκος 3-3,75 μέτρα, ύψος 1,5 μέτρα και βάρος 2 τόνους (πέλμα 20 * 20). Το πιο μακρύ από τα 2 κέρατα φθάνει τα 1,30 μέτρα. Είναι ο πιο επιθετικός του είδους, μοναχικός και δύστροπος, ενώ επιτίθεται όταν διαταραχθεί η ησυχία του. Ο πλατύρρινος, γνωστότερος ως λευκός, είναι ο μεγαλύτερος του είδους, με μήκος που φτάνει τα 4 μέτρα, ύψος τα 2 μέτρα και βάρος τους 3 τόνους. Φέρει επίσης δύο κέρατα, το χείλος του όμως είναι πλατύ, αντίθετα με τον «μαύρο» ρινόκερο του οποίου είναι μυτερό σαν προβοσκίδα, ο ίδιος βρίσκεται δε στις περιοχές της Νοτίου Αφρικής. Χαρακτηρίζεται ως πιο κοινωνικός, ζει σε μικρές ομάδες και είναι σπάνια επιθετικός. Το χρώμα του δέρματος και των δύο ειδών είναι γκριζωπό και δεν σχετίζεται με την ονομασία τους. Χαρακτηριστικό των αφρικανικών ρινόκερων είναι η συμβίωση τους με ένα είδος πτηνού, τους βουφάγους, που τρέφονται με παράσιτα του δέρματος.
Ο ασιατικός ρινόκερος συναντάται σε τρία διαφορετικά είδη. Ο ινδικός ρινόκερος αποτελεί το πλέον τυπικό είδος με ένα κέρατο, και βρίσκεται διασκορπισμένος στις περιοχές της Ινδίας, ενώ ελάχιστοι υπάρχουν στην Κεντρική Κίνα. Διαθέτει μήκος περίπου 3,9 μέτρα και βάρος περίπου 3 τόνους. Ο ρινόκερος της Σουμάτρας ή βοδάκ, είναι ο μικρότερος του είδους με μήκος 2,80 μέτρα, ενώ διαθέτει δύο κέρατα μικρότερα του αφρικανικού. Το τρίτο είδος, ο ρινόκερος της Ιάβας, είναι λίγο μικρότερος από αυτόν της Ινδίας και φέρει ένα κέρατο. Οι ρινόκεροι της Σουμάτρας και της Ιάβας είναι τα πιο σπάνια είδη και μπορεί να τα συναντήσει κανείς σε προστατευόμενα πάρκα και ζωολογικούς κήπους όπου γίνονται και προσπάθειες αναπαραγωγής τους.
Ο θηλυκός ρινόκερος γεννά ένα μικρό ύψους 65 εκατοστών και βάρους 65-70 κιλών, μετά από 15 μήνες κυοφορίας. Ο μέγιστος χρόνος ζωής του ρινόκερου είναι τα 50 χρόνια.
Εξέλιξη
thumb|200px|Ρινόκερος στο ζωολογικό κήπο του [[Σαν Ντιέγκο]] right|thumb|200px|Ινδικός ρινόκερος thumb|200px|Το δέρμα του ρινόκερου [[Μαύρος ρινόκερος σε ζωολογικό κήπο του Σύδνεϋ thumb|200px|[[Λευκός ρινόκερος στη λίμνη Νακούρου της Κένυας]]
Το κέρατο του ρινόκερου
thumb|right|100px|Κέρατο ρινόκερου Το πιο κοινό χαρακτηριστικό όλων των ρινόκερων είναι ένα μεγάλο κέρατο πάνω από τη μύτη. Τα κέρατα των ρινόκερων, σε αντίθεση με αυτά των βοοειδών αποτελούνται από κερατίνη και δεν έχουν οστό στο εσωτερικό τους. Αποτελούν συστατικό της παραδοσιακής ασιατικής ιατρικής και χρησιμοποιούνται για την κατασκευή λαβών σε στιλέτα στην Υεμένη και το Ομάν. Στην Μιανμάρ και στο Νεπάλ οι γεωργοί θάβουν στα χωράφια τα κέρατα των ρινόκερων ώστε να αυξηθεί η σοδειά τους.
Μία επαναλαμβανόμενη παρανόηση είναι πως το κέρατο του ρινόκερου σε μορφή σκόνης χρησιμοποιείται ως αφροδισιακό στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική. Στην πραγματικότητα χρησιμοποιείται ως αντιπυρετικό και σπασμολυτικό. Παρόλο που η Κίνα έχει υπογράψει τη Συνθήκη κατά του εμπορίου ειδών χλωρίδας και πανίδας απειλούμενων με εξαφάνιση, δεν έχει παρατηρηθεί σημαντική μείωση της χρήσης κεράτων ρινόκερου, καθώς οι εξασκούντες την παραδοσιακή ιατρική δεν είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν άλλα υποκατάστατα. Σε πολλές περιπτώσεις, για να αποφευχθεί η λαθροθηρία, οι ρινόκεροι ακινητοποιούνται με ηρεμιστικό και το κέρατό τους αφαιρείται.
Θηρευτές
Οι ρινόκεροι λόγω του μεγέθους τους δεν έχουν ιδιαίτερα σοβαρούς εχθρούς.Ο μεγαλύτερος εχθρός για τον ρινόκερο είναι ο άνθρωπος ο οποίος μπορεί χρησιμοποιώντας όπλα να σκοτώσει πολύ εύκολα ακόμα και πλήρως ανεπτυγμένους ενήλικες αρσενικούς ρινόκερους. Ακόμα και οι πιο μεγάλοι σε μέγεθος ρινόκεροι μπορούν να πέσουν σχετικά εύκολα θύματα των λαθροκυνηγών. Όμως και οι ρινόκεροι έχουν καταγραφεί να σκοτώνουν ανθρώπους αν αισθανθούν ότι απειλούνται. Τα λιοντάρια αν και είναι γνωστό ότι σκοτώνουν βούβαλους και ιπποπόταμους εφόσον κυνηγούν ομαδικά παρατηρείται ότι αποφεύγουν τους ρινόκερους και ακόμα και όταν τους συναντάνε προτιμούν να κάνουν στην ακρή και να αποφύγουν την σύγκρουση. Έχουν παρατηρηθεί μόνο δύο επιθέσεις λιονταριών σε ρινόκερους μία στο Πάρκο Κρούγκερ όπου περίπου 20 λιοντάρια επιτέθηκαν σε έναν λευκό ρινόκερο και μία στο πάρκο Μασάι Μάρα όπου 16 λιοντάρια επιτέθηκαν σε έναν μαύρο ρινόκερο. Ο Κροκόδειλος του Νείλου πολύ σπάνια επιτίθεται σε μαύρους ρινόκερους όταν αυτοί πάνε να πιούνε νερό και αυτό γιατί δύσκολα μπορεί να τους συγκρατήσει. Έτσι ακολουθεί προσεκτική τακτική και επιτίθεται στον ρινόκερο μόνο αν αυτός μπεί σε βαθιά νερά με λάσπη έτσι ώστε να γλιστράει και να μην μπορεί να ξεφύγει από το δάγκωμα του κροκόδειλου. Στην συνέχεια κρατάει το παχύδερμο απο τα ρουθούνια προκαλώντας του ασφυξία μέχρι να πεθάνει. Μάλιστα μερικές φορές χρειάζονται περισσότεροι από ένας κροκόδειλοι για να το πετύχουν αυτό ανάλογα με το μέγεθος του ρινόκερου. Τέλος οι ύαινες επιτίθενται μόνο στα μικρά.
Πολιτιστικές αναφορές
thumb|left|Ένας Ρινόκερος απεικονίζεται στο ρωμαϊκό [[ψηφιδωτό της Villa Romana del Casale, έναν αρχαιολογικό χώρο στη Σικελία της Ιταλίας.]] thumb|right|Γλυπτό ενός Ρινόκερου στο κτήριο Βιολογικών Επιστημών του πανεπιστημίου [[Χάρβαρντ της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ.]] Ο μύθος των ρινόκερων που σβήνουν φωτιές κυκλοφορεί ευρέως στη Μαλαισία, την Ινδία και τη Μιανμάρ. Στη Μαλαισιανή γλώσσα οι ρινόκεροι αυτοί ονομάζονται badak api. Badak σημαίνει ρινόκερος, και api φωτιά. Το αν υπάρχει κάποια δόση αλήθειας σε αυτό τον μύθο δεν έχει αποδειχτεί καθώς δεν έχει καταγραφεί κάποια μαρτυρία του φαινομένου στην πρόσφατη ιστορία. Σε αυτό, ίσως έχει συμβάλλει και το γεγονός της μεγάλης μείωσης του αριθμού τους λόγω της λαθροθηρίας. Ο μύθος, αναφέρεται στην ταινία Και οι θεοί τρελάθηκαν όπως και σε ένα επισόδειο της σειράς Σίμπσονς.
thumb|right|Ο [[Ρινόκερος του Ντύρερ, μία ξυλογραφία του 1515.]] Παρόλο που οι ρινόκεροι είναι χορτοφάγοι, στο βιβλίο Ο Τζέιμς και το τεράστιο ροδάκινο του συγγραφέα Ρόαλντ Νταλ ένας ρινόκερος που έχει ξεφύγει από τον ζωολογικό κήπο του Λονδίνου τρώει τους γονείς του κύριου χαρακτήρα.
Ο Άλμπρεχτ Ντύρερ δημιούργησε τη διάσημη ξυλογραφία ενός ρινόκερου το 1515, χωρίς να έχει δει ποτέ το ζώο που απεικόνισε. Έτσι, ο Ρινόκερος του Ντύρερ παρουσιάζει ατέλειες.
Στην ταινία Το χρονικό της Νάρνια: Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα, πέντε Μαύροι ρινόκεροι παλεύουν ενάντια στη Λευκή Μάγισσα.
Ρεμίσμουνδ
Ο Ρεμίσμουνδ ή Ριμίσμουνδ, λατιν.: Remismund, Rimismund, (απεβ. το 469) ήταν ο Σουηβός βασιλιάς της Γαλισίας από το π. 464 μέχρι το τέλος του.
Ρινόκερος
Πολιτιστικές αναφορές
Στην Πολεμική Αεροπορία των Η.Π.Α. το ανεπίσημο όνομα του αεροσκάφους F-4 Phantom II είναι "Rhino", δηλαδή ρινόκερος λόγω του τεράστιου μεγέθους του και της ιδιαίτερης αντοχής του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρινοκερωτίδες Κατηγορία:Είδη εκτεθειμένα στον κίνδυνο αφανισμού
Ρεμίσμουνδ
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Ισίδωρο της Σεβίλλης, ο Ρεμίσμουνδ ήταν γιος του Μάλδρα. Η πρώιμη σταδιοδρομία του Ρεμίσμουδ ήταν ως πρεσβευτής μεταξύ της Γαλιαίας και της Γαλατίας, το οποίο ταξίδι έκανε αρκετές φορές. Μετά από μία μεσοβασιλεία περίπου τεσσάρων ετών (460 – 464), κατά τη διάρκεια της οποίας οι Σουηβοί που είχαν αναγνωρίσει προηγουμένως τον Mάλδρα ως βασιλιά οδηγήθηκαν από τον Φρούμαρ και εκείνοι που είχαν αναγνωρίσει τον Φράμτα ακολούθησαν τον Ριχίμουνδ, ενώ και οι δύο ηγέτες τους πολεμούσαν για τον θρόνο, ο Ρεμίσμουνδ, επιστρέφοντας από μία των πρεσβειών του, επέτυχε να αναγνωρίσει τον εαυτό του ως βασιλιά ενός ενοποιημένου λαού των Σουηβών. Αυτό συνέβη μετά το τέλος του Φρούμαρ, αλλά οι μελετητές δεν είναι σίγουροι για τη σημασία αυτής της δήλωσης. Είχε γίνει ο Φρούμαρ μοναδικός βασιλιάς; Ή μήπως ο Ρεμίσμουνδ διαδέχθηκε αρχικά τον Φρούμαρ μόνο σε μέρος του έθνους των Σουηβών; Επιπλέον, ο Ρεμίσμουνδ ταυτίζεται μερικές φορές με τον Ριχίμουνδ.
Ο Ρεμίσμουνδ επιβεβαιώθηκε στη βασιλεία, όταν ο Βησιγότθος μονάρχης Θεοδώριχος Β' του έστειλε δώρα, συμπεριλαμβανομένων όπλων, και μόα Γότθα πριγκίπισσα ως σύζυγο. Η εμπλοκή του Θεοδώριχου Β΄ στη διαδοχή του Ρεμίσμουνδ, ωστόσο, έχει μεγαλοποιηθεί από τον Ιορδάνη, ο οποίος ισχυρίζεται, ότι αφού ο Γότθος βασιλιάς κατέστειλε την εξέγερση και τον σφετερισμό του Aϊούλφ, επέτρεψε στους Σουηβούς να εκλέξουν έναν δικό τους βασιλιά, και αυτοί επέλεξαν τον Ρεμίσμουνδ. Το 466, κατόπιν εντολής του Υδάτιου, ο Θεοδώριχος Β΄ έστειλε έναν απεσταλμένο, τον Σάλλα, στην αυλή του Ρεμίσμουνδ. Ο Ρεμίσμουνδ μπορεί να έστειλε κάποιο Παλαγόριο, έναν ευγενή Γαλισιανό, ως απεσταλμένο στον Θεοδώριχο Β΄, αλλά είναι πιθανό ο Παλαγόριος να πήγε σε ιδιωτική αποστολή.
Το 465 λεηλάτησε την Κοΐμπρα ή Κονιβρίγα και το 468 την κατέστρεψε, λεηλατώντας τα αγαθά μίας οικογένειας ευγενών, που ονομαζόταν Καντάβροι. Το 469 η πόλη της Λισαβόνας προδόθηκε στους Σουηβούς από έναν εντόπιο Ρωμαίο, που ονομαζόταν Λουσίδιος. Επίσης το 469 ο Ρεμίσμουνδ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ανθέμιο μέσω μίας μεγάλης πρεσβείας των Σουηβών με επικεφαλής τον Λουσίδιο.
Το 466 ζήτησε έναν Αρειανό ιεραπόστολο από τη Γοτθική αυλή και έλαβε τον Αίαντα, έναν Γαλάτη, ο οποίος προσηλύτισε τους Σουηβούς ευγενείς και ίδρυσε μία Αρειανή Εκκλησία στη Γαλισία.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Αουρίνο
right|thumb|200px|Ο Αουρίνο Ο Αουρίνο ή Αρ (ιταλικά Aurino, γερμανικά Ahr) είναι ποταμός της βόρειοανατολικής Ιταλίας. Είναι από τους κυριότερους παραποτάμους του Αδίγη κι έχει μήκος 15,2 χιλιόμετρα, η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει 629 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Έχει τις πηγές του στις Άλπεις στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Το αρχαίο όνομα του ήταν Pirlbach ή Achenbach όπου βεβαιώνεται το 1772. Έχει πολλούς παραποτάμους, ρυάκια και μικρούς χειμάρρους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της επαρχίας Μπολτσάνο
Σερχάν Γιαβάς
Ο Σερχάν Γιαβάς (Serhan Yavaş), είναι  Τούρκος ηθοποιός και μοντέλο.
Βιογραφία
Ο Σερχάν Γιαβάς γεννήθηκε στη Τουρκία στις 27 Απριλίου 1972. Έχει φοιτήσει στη Γυμναστική Ακαδημία του Μαρμαρά. Τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα ήταν ως δάσκαλος τένις, αλλά τον κέρδισε η πασαρέλα. Ως ηθοποιός, έκανε τα πρώτα του τηλεοπτικά βήματα σε ηλικία 26 ετών, στη σειρά "Η Αράχνη" το 1998. Έκτοτε πρωταγωνίστησε σε πολύ δημοφιλείς σειρές της χώρας του.
Κατάλογος Σειρών
♦ Έχουν προβληθεί στην Ελλάδα
Προσωπική Ζωή
Παντρεύτηκε το 1999 και απέκτησε δυο κόρες (2004, 2006). Ο ηθοποιός - μοντέλο είναι χωρισμένος.
Σερχάν Γιαβάς και Ελλάδα
Ο Σερχάν Γιαβάς έγινε γνωστός στη χώρα μας, μέσα από τη σειρά Μοιραίος Έρωτας, την οποία προβάλει το Mega Channel από τις 18 Μαρτίου 2012. Η σειρά μέχρι και σήμερα σημειώνει ποσοστά άνω του 40%.
Πηγές
http://www.sinematurk.com/kisi/28838-serhan-yavas/ - Φιλμογραφία στα Τούρκικα http://www.ishow.gr/person.asp?guid=FD2662BA-4F7C-4CCA-B9E6-0CAF3262DE48 - Βιογραφία στα Ελληνικά
Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Διαχείριση κινδύνου
Η διαχείριση κινδύνου είναι κεντρικός πυρήνας της στρατηγικής διαχείρισης κάθε οργανισμού. Είναι η διεργασία με την οποία οι οργανισμοί προσεγγίζουν μεθοδικά τους κινδύνους που σχετίζονται με τις δραστηριότητές τους, με σκοπό την επίτευξη κέρδους σε κάθε δραστηριότητα. Το επίκεντρο της καλής διαχείρισης κινδύνου είναι η αναγνώριση και ο χειρισμός αυτών των κινδύνων. Αυξάνει την πιθανότητα επιτυχίας των συνολικών στόχων του οργανισμού.
Ανάλυση κινδύνου
Σχεδόν κανένα έργο δεν αναπτύσσεται σε ιδανικό περιβάλλον. Η διαχείριση κινδύνου πρέπει να ενσωματώνει μέσα τα οποία όχι μόνο θα εντοπίζουν τους πιθανούς κινδύνους αλλά και θα αναλύουν τις δυνατότητες του καθενός έτσι ώστε να είναι δυνατή η διαχείριση των πιο σημαντικών σε συνεχή βάση. Η διαχείριση κινδύνων χωρίζεται σε τρεις βασικούς τομείς: την αναγνώριση κινδύνων, τον ποσοτικό προσδιορισμό τους και τον έλεγχο ή μετριασμό των επιπτώσεων τους.
Αναγνώριση κινδύνου
Βασικό χαρακτηριστικό του κινδύνου είναι εκείνα τα στοιχεία του έργου που είναι πιθανό να δείξουν ότι κάτι δεν πάει καλά στο έργο. Τα προβλήματα δημιουργούνται κυρίως από μια ομάδα έργου (π.χ. μπορεί να παραληφθεί μια ενδιάμεση έκθεση από κάποια μέλη). Στην συγκεκριμένη φάση η ανάλυση ασχολείται με τις επιπτώσεις και όχι τόσο με τα αίτια διότι στην επόμενη φάση γίνεται ποσοτικός προσδιορισμός.
Με την ανάλυση των σχεδίων για τον χρόνο, το κόστος και την ποιότητα πιθανόν να επέλθουν αποτελέσματα από τα οποία θα λείπουν βασικοί στόχοι, θα έχουν υποστεί αλλαγές από τις ομάδες συμφερόντων, θα υπάρχουν τεχνολογικά προβλήματα και αλλαγές στην στελέχωση. Μια άλλη λύση είναι να μελετηθεί πώς θα μπορούσε να πάει κάτι στραβά. Αυτό είναι πολύ πιο παραγωγικό διότι τα άτομα καλούνται να μελετήσουν το πώς θα συμπεριφερθούν σε περίπτωση που κάτι ενδέχεται να πάει στραβά στο έργο. Πρέπει να ληφθούν υπόψη:
Ποσοτικός προσδιορισμός
Στην συγκεκριμένη φάση στόχος είναι να απαντηθεί το ερώτημα «πόσο επικίνδυνη είναι μια δραστηριότητα;». Περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό από τεχνικές για την αξιολόγηση του επιπέδου του κινδύνου. Οι συγκεκριμένες τεχνικές ακολουθούν την ίδια μέθοδο:
Έλεγχος ή μετριασμός των επιπτώσεων
Αφού αναγνωριστούν οι κίνδυνοι που χρήζουν διαχείρισης, χρειάζονται κάποιες διαδικασίες για να διασφαλιστεί ότι θα μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης του κινδύνου ή ότι θα γίνει μετριασμός των επιπτώσεων. Για παράδειγμα, ο κίνδυνος να καθυστερήσει μια δραστηριότητα μπορεί να μειωθεί μέσω της μείωσης της κλίμακας της δραστηριότητας. Πρέπει να γίνει αναλυτικός έλεγχος και καταγραφή των διαφόρων επιπτώσεων που θα προκληθούν από τους συγκεκριμένους κινδύνους που έχουν αναγνωριστεί. Έτσι θα είναι δυνατή η εφαρμογή των διαφόρων διαδικασιών προκειμένου είτε να εξαλειφθεί ο κίνδυνος είτε να μετριαστούν οι επιπτώσεις από αυτόν.
Εσωτερική αναφορά
Τα διαφορετικά επίπεδα εντός του οργανισμού χρειάζονται και διαφορετικές πληροφορίες από την διαχείριση κινδύνου.
Το Διοικητικό Συμβούλιο πρέπει να:
Τα μεμονωμένα άτομα θα πρέπει να:
Εξωτερική Αναφορά
Η εταιρεία οφείλει να ενημερώνει σε τακτά χρονικά διαστήματα τους έχοντες έννομο ενδιαφέρον για τις δραστηριότητές της περιγράφοντας αναλυτικά τις πολιτικές της διαχείρισης κινδύνου και την αποτελεσματικότητα στην επίτευξη των στόχων της. Απαιτείται μεθοδική προσέγγιση στην διαχείριση κινδύνων η οποία:
Χρήση ανάλυσης των κινδύνων
Σαφώς και δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί κάθε δυνατή πορεία που θα μπορεί να πάρει το έργο. Ωστόσο είναι εφικτό να αξιολογηθεί το 20% των σημαντικότερων κινδύνων (που πιθανό να προκαλέσουν το 80% των προβλημάτων, καθυστερήσεων ή αναβολών).