cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζεράρ Ντεπαρντιέ
Βιογραφία
Το 2002, είχε και πάλι το ρόλο του Οβελίξ, στην ταινία "Αστερίξ και Οβελίξ: επιχείρηση Κλεοπάτρα", στην οποία έπαιξε και η Μόνικα Μπελλούτσι και έκοψε 15 εκατομμύρια εισιτήρια μόνο στη Γαλλία. Την ίδια χρονιά, έπαιξε στην ταινία "Between Strangers", με τη Σοφία Λόρεν και τον Μάλκολμ ΜακΝτάουελ. Το 2004, έπαιξε στο "Ο χρόνος που κυλά" του Αντρέ Τισενέ και την επόμενη χρονιά, συνεργάστηκε ξανά με τον Μπερτράν Μπλιε για το "Πόσο μ'αγαπάς;". Το 2006, πρωταγωνίστησε στο "Paris, je t'aime". Την ίδια χρονιά, μάλιστα, του απονεμήθηκε το βραβείο Στανισλάφσκι, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας, για την καριέρα του στο χώρο της υποκριτικής. Το 2008, ξαναπήρε το ρόλο του Οβελίξ, για το "Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες", μαζί με τους Κλοβί Κορνιγιάκ και Αλαίν Ντελόν. Η ταινία αυτή είχε προϋπολογισμό 78 εκατομμύρια ευρώ. Το 2010, πρωταγωνίστησε στις ταινίες "Mammuth" και "Potiche" (στη δεύτερη μαζί με την Κατρίν Ντενέβ). Το 2012, πρωταγωνίστησε στο "Αστερίξ και Οβελίξ στη Βρετανία" και στο "Ο άνθρωπος που γελά".
Άρνηση της γαλλικής υπηκοότητας λόγω φορολογίας
Το 2012, ο Ντεπαρντιέ κατέφυγε στο Βέλγιο, μετά από μέτρα που πήρε η κυβέρνηση του Φρανσουά Ολλάντ για την υψηλή φορολόγηση των πλουσίων. Ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Ζαν-Μαρκ Αιρώ χαρακτήρισε την ενέργειά του αυτή αξιοθρήνητη και ο ηθοποιός, αντιδρώντας, απαρνήθηκε τη γαλλική υπηκοότητα, με τις ηθοποιούς Κατρίν Ντενέβ και Μπριζίτ Μπαρντό να στηρίζουν την απόφασή του (η πρώτη έστειλε ανοιχτή επιστολή προς τους επικριτές του), ενώ ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, δήλωσε ότι, δεν θα έφερε αντίρρηση εάν ο Ντεπαρντιέ ζητούσε ρωσικό διαβατήριο. Ο εκπρόσωπός του, όμως, δήλωσε άγνοια για τη δήλωση αυτή, καθώς και για τις προθέσεις του, ενώ ο πρόεδρος της Τσετσενίας γνωστοποίησε πως, θα υποδεχόταν με χαρά το Γάλλο ηθοποιό. Εκτός από τη βελγική και τη ρωσική υπηκοότητα, αρκετά πιθανό φαινόταν για τον ηθοποιό να γίνει πολίτης του Μαυροβουνίου. Τελικά, στις 3 Ιανουαρίου του 2013, ο Πούτιν υπέγραψε διάταγμα, το οποίο παρείχε στον Ντεπαρντιέ τη ρωσική υπηκοότητα.
Προσωπική ζωή
Είναι νυμφευμένος με την Ελιζαμπέτ Γκινιό.
Το 2008, πέθανε ο -επίσης ηθοποιός- γιος του, Γκιγιώμ, από οξεία πνευμονία.
Σύμφωνα με διάφορα δημοσιεύματα έχει επιζήσει από αεροπορικό ατύχημα, πενταπλό μπάι-πας και περισσότερα από 15 ατυχήματα με μοτοσυκλέτα.
Φέρεται να είχε πολύ καλές σχέσεις με τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ και τον Φρανσουά Μιτεράν.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2020 βαπτίστηκε Χριστιανός Ορθόδοξος στον Ι. Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι στο Παρίσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ρωσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)‎ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Σεζάρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Γεράκι Ηρακλείου
thumb|Άποψη του χωριού Γεράκι Ηρακλείου, όπως φαίνεται από το γειτονικό χωριό Αρμάχα. Το  Γεράκι (επίσημο: Γεράκιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας. Βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του βουνού Σαρακηνό (υψόμετρο 1.588 μ.) στη Δίκτη. Στα ανατολικά του χωριού βλέπουμε τη Γερακιανή Λαγκάδα, τοπίο με φυσική ομορφιά. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 48,9 χιλιόμετρα. Παράγει λάδι, σταφίδα, οινοστάφυλα και δημητριακά, ενώ φημίζεται και για τα κτηνοτροφικά του προϊόντα.
Στον οικισμό βρίσκονται οι ναοί της Σύναξης των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, με καπνισμένες τοιχογραφίες και επίσης ο Άγιος Γεώργιος και η Αγία Παρασκευή. Υπάρχει Δημοτικό σχολείο και δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος, με το όνομα "Αργαστήρι".
Κοινότητα Γερακίου
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Γερακίου περιλαμβάνει και τον οικισμό Αρμάχα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Γκιαουράκη.
Κοινοτάρχες Γερακίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γερακίου.
Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα πιθανολογείται ότι οφείλεται στον πρώτο οικιστή Γεράκη, που αναφέρεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα το 1394.
Η Γερακιανή Λαγκάδα είναι γνωστή γιατί το 1867 μέσω αυτής ο Ομέρ Πασάς οδήγησε το στρατό του και πυρπόλησε το οροπέδιο του Λασιθίου επειδή οι επαναστάτες φρουρούσαν τις εισόδους «Αμπέλου» και «Τσούλη Μνήμα».
Το 1583 το χωριό αναγράφεται Gerachi με 200 κατοίκους και η Αρμάχα Ermagha με 61 κατοίκους. Κανένας Τούρκος δεν υπήρχε στην Αρμάχα, όπως δείχνει η απογραφή του 1881. Το 1971 είχε 145 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Καστελλίου
Γουσταύος Δ΄ Αδόλφος της Σουηδίας
Ως την εποχή του η Σουηδία περιελάμβανε τη Φινλανδία (ήταν το 1/3 της χώρας), αλλά το 1807 με τη συμφωνία του Τιλσίτ η Ρωσία υπέγραψε συμμαχία με τη Γαλλία, έτσι η Βρετανία έμεινε μόνο με τη Σουηδία και την Πορτογαλία. Το 1808 ο Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας εισέβαλε στη Φινλανδία και ο πόλεμος που ακολούθησε έληξε με τη συμφωνία του 1809 όπου η Ρωσία κρατούσε τη Φινλανδία. Η δυσαρέσκεια των Σουηδών κορυφώθηκε με πραξικόπημα, όπου στρατιωτικοί εξώθησαν τον Γουσταύο Δ΄ σε παραίτηση με τον όρο να τον διαδεχθεί συγγενής του. Τον διαδέχθηκε ο 60ετής θείος του Κάρολος ΙΓ΄. Ο Γουσταύος Δ΄ είχε απογόνους, ο θείος του όμως όχι, πράγμα που δημιούργησε πρόβλημα στη διαδοχή. Ο Κάρολος ΙΓ΄ είναι ο τελευταίος των Χόλσταϊν-Γκόττορπ της Σουηδίας και υιοθέτησε τον Ζαν Μπατίστ Μπερναντότ, γενάρχη της τωρινής δυναστείας της Σουηδίας, που τον διαδέχθηκε ως Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης.
Κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, στην περιοχή της Πομερανίας που ανήκε στη Σουηδία, άρχισε να οικοδομείται η πόλη Γουσταύεια προς τιμήν του, αλλά οι Σουηδοί αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1797 τη Φρειδερίκη, κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου του Μπάντεν, και είχε τέκνα: Το 1812 πήρε διαζύγιο από τη σύζυγό του και στη συνέχεια είχε πολλές ερωμένες και νόθα παιδιά, πολλά από τα οποία δεν αναγνώρισε.
Από τη σχέση του με τη Μαρία Σλέγκελ, απέκτησε ένα γιο:
Πηγές
Κατηγορία: Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Διάδοχοι της Σουηδίας
Λάζαρος Φυτάλης
Ο Λάζαρος Φυτάλης (1831-1909) υπήρξε διακεκριμένος Έλληνας γλύπτης από την Τήνο.
Βιογραφικά στοιχεία
Τα τέλη της ζωής του Λαζάρου Φυτάλη ήταν πολύ πικρά, πέθανε πάμφτωχος στο Πτωχοκομείο της Αθήνας το 1909.
Τεχνοτροπία & έργα
Τα έργα του Λάζαρου Φυτάλη χαρακτηρίζονται από την προσήλωση στα ιδεώδη του κλασικισμού και από ένα μείγμα ιδεαλιστικών/εξιδανικευτικών διατυπώσεων και στοιχείων ρεαλισμού. Τα έργα του Λάζαρου διακρίνονται για την επικράτηση των ιδεαλιστικών στοιχείων, σε αντίθεση με τον Γεώργιο Φυτάλη ενώ άλλο στοιχείο του έργο του είναι η σχεδιαστική ακρίβεια.
Από τα γλυπτά του Λάζαρου Φυτάλη ξεχωρίζουν ο ανδριάντας του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, οι προτομές του Κωνσταντίνου Κανάρη και του Γεωργίου Καραϊσκάκη καθώς και ο ανδριάντας του Διονυσίου Σολωμού στη Ζάκυνθο. Επίσης από κοινού με τον Λάζαρο Σώχο αναστήλωσε τον "Λέοντα της Χαιρωνείας" και συμπλήρωσε τον "Ταύρο του Κεραμεικού". Μαθητές του Λαζάρου Φυτάλη ήταν ο Φιλιππότης, ο Βιτσάρης, ο Βιτάλης κ.ά. μικρογραφία|[[Κωνσταντίνος Κανάρης, Κυψέλη]]
Σὐνδεσμοι
ΕΠΜΑΣ: Φυτάλης Λάζαρος(28/4/2015)
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης
Το Batman v Superman είναι συνέχεια του Άνθρωπος από Ατσάλι η δεύτερη ταινία του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC Comics. Είναι η πρώτη ταινία live-action που παρουσιάζει μαζί τον Batman και τον Superman, καθώς και η πρώτη κινηματογραφική ταινία live-action όπου εμφανίζονται οι Wonder Woman, Aquaman, Flash και Cyborg. Στην ταινία, ο Λεξ Λούθορ βάζει τον Batman να συγκρουστεί με τον Superman, καθώς έχει εμμονή να σκοτώσει τον τελευταίο.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στην Πόλη του Μεξικού στις 19 Μαρτίου του 2016 και στις ΗΠΑ στις 25 Μαρτίου του ίδιου έτους σε δισδιάστατη, τρισδιάστατη, IMAX 3D και 4DX προβολή. Στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στις 20 Μαρτίου του 2016. Το soundtrack της ταινίας επιμελήθηκαν οι Χανς Ζίμμερ και Junkie XL.
Περίληψη
Με το φόβο ότι οι ενέργειες ενός υπερήρωα που φέρεται ως θεός, μένουν ανεξέλεγκτες, ο τρομερός και πανίσχυρος ήρωας-τιμωρός της Γκόθαμ Σίτυ αναλαμβάνει να αντιμετωπίσει τον σύγχρονο σωτήρα της Μετρόπολης, ενώ ο κόσμος προσπαθεί να ανακαλύψει το είδος του ήρωα που χρειάζεται πραγματικά. Ο Λέξ Λούθορ θέλει να γνωριστούν οι δύο πρωταγωνιστές μεταξύ τους, ενώ έχει σαν κρυφό στόχο να συγκρουστούν οι δύο χαρακτήρες μεταξύ τους, έχοντας και ο ίδιος άλλα πιο περίπλοκα σχέδια. Ενώ οι Batman και Superman βρίσκονται σε πόλεμο μεταξύ τους, μια νέα απειλή γρήγορα ανακύπτει, θέτοντας την ανθρωπότητα στο μεγαλύτερο κίνδυνο που έχει γνωρίσει ποτέ.
Μουσική
Ο Χανς Ζίμμερ σύνθεσε την μουσική της ταινίας, δίνοντας έμφαση στην πρόκληση να μην χρησιμοποιήσει την μουσική που σύνθεσε για τον Batman στην τριλογία του Κρίστοφερ Νόλαν. Ο Junkie XL, που σύνθεσε επιπρόσθετη μουσική για το Άνθρωπος από ατσάλι, επέστρεψε στην ταινία για να συνθέσει την μουσική του Batman. Το άλμπουμ του soundtrack κυκλοφόρησε στις 18 Μαρτίου 2016, από την WaterTower Music.
Box office
Με προϋπολογισμό 250 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 166 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 330,4 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 543,3 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 873,6 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 8η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες για το 2016 και η 7η παγκοσμίως.
Υποδ0χή
Η ταινία απέσπασε μεικτή υποδοχή από τους κριτικούς, οι επικρίσεις στην ταινία ήταν κυρίως για το σκοτεινό ύφος της, την ασύνδετη πλοκή και ρυθμό της, αν και κάποιοι επευφήμησαν το οπτικό στυλ, τα εφέ και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστικών ηθοποιών, κυρίως αυτές των Μπεν Άφλεκ και Γκαλ Γκαντότ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της DC Κατηγορία:Ταινίες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC Κατηγορία:Μπάτμαν (ταινίες) Κατηγορία:Σούπερμαν (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μίσιγκαν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σικάγο Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζακ Σνάιντερ Κατηγορία:Crossover ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Junkie XL
Συνέντευξη τύπου
250px|μικρογραφία|Συνέντευξη τύπου του Αμερικανού προέδρου [[Τζορτζ Μπους (νεότερος)|Τζωρτζ Μπους και του βρετανού πρωθυπουργού, Τόνι Μπλερ]] Συνέντευξη τύπου καλείται η εκδήλωση ενός οργανισμού, επιχείρησης, ακόμη και μίας εθνικής κυβέρνησης, με τη συμμετοχή δημοσιογράφων, με σκοπό την ενημέρωση του τύπου για ένα υψίστης σημασίας γεγονός που αφορά τον γενικό πληθυσμό. Ένας ή περισσότεροι ομιλητές, συνήθως εκπρόσωποι της επιχείρησης ή της κυβέρνησης, προβαίνουν σε δηλώσεις οι οποίες ακολουθούνται από ερωτήσεις δημοσιογράφων που εξελίσσεται σε διάλογο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοσιογραφικές πηγές
Εθνική Τασμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η επίσημη ποδοσφαιρική ομάδα της Τασμανίας είναι η επίσημη ποδοσφαιρική ομάδα της Τασμανίας.
Οι ενδεκάδες για έναν ακόμα αγώνα μεταξύ Τασμανίας και Αυστραλίας στις 21 Ιουλίου του 1956 έγιναν γνωστές, αλλά τελικά ο αγώνας δεν πραγματοποιήθηκε.
Επιλεγμένοι διεθνείς αγώνες
Κατηγορία:Εθνική Τασμανίας (ποδόσφαιρο)
Φουλγκάζι
Το Φουλγκάζι είναι μια δημοτική υποεπαρχία της επαρχίας Φένι στην διαίρεση Τσιταγκόνγκ του Μπαγκλαντές. Αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Φένι. Τα ποτάμια Μουχούρι, Σελόνια, και Καχούγια ρέουν στην περιοχή της υποεπαρχίας. Το Φουλγκάζι απέχει περίπου 130 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ντάκα. Η περιοχή έγινε μια "Ουπαζίλα," ή όπως μεταφράζεται στα ελληνικά μια δημοτική υποεπαρχία το 2002. Τα διοικητικά γραφεία της υποεπαρχίας Φουλγκάζι διευθύνονται από τον πρόεδρο της υποεπαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 η υποεπαρχία είχε πληθυσμό 103.426 κατοίκων.
Γεωγραφία
Το Φουλγκάζι είναι μια υποεπαρχία της επαρχίας Φένι του Μπαγκλαντές. Έχει έκταση 99.03 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η υποεπαρχία Πραρασουράμ βρίσκεται βόρεια της υποεπαρχίας ενώ η Τσαγκαλναΐγια βρίσκεται στο νότο. Το Φουλγκάζι βρίσκεται σε μια κοίτη πλημμυρών και σε εύφορη γη. Καθώς το Φουλγκάζι βρίσκεται σε μια κοίτη, έχει νερό άμεσα διαθέσιμο για την άρδευση των φυτειών ρυζιού και την ιχθυοκαλλιέργεια. Το κανάλι Σελόνια και ο Ποταμός Μουχούρι ρέει μέσα από το Φουλγκάζι και πηγάζει από την Ινδία στο βορρά. Το κλίμα του Φουλγκάζι είναι τροπικό, με ήπιο και ξηρό χειμώνα (Οκτώβριος-Μάρτιος), με ζεστό και υγρό καλοκαίρι (Μάρτιο έως Ιούνιο) και υγρούς θερμούς βροχερούς μουσώνες (Ιούνιος-Οκτώβριος). Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και των μουσώνων στο Μπαγκλαντές, τα ποτάμια στο Φουλγκάζι υπερχειλίζουν προκαλώντας ζημιές στα αντιπλημμυρικά αναχώματα και στις καλλιέργειες ρυζιού και κάνουν την οδική πρόσβαση στο Φουλγκάζι δύσκολη, με αποτέλεσμα την πείνα. Μια μη λειτουργική σιδηροδρομική γραμμή περνά μέσα από την υποεπαρχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουπαζίλα του Μπανγκλαντές
Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος
Η Εθνική Τράπεζα είναι η μεγαλύτερη και η παλαιότερη σε λειτουργία σήμερα από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες της Ελλάδας. Είναι μέλος της Αγοράς Παραγώγων του Χρηματιστηρίου Αθηνών από ιδρύσεώς της και έχει άδεια ειδικού διαπραγματευτή τύπου Α. Είναι διαφορετική από την Τράπεζα της Ελλάδος, ενώ είχε και το εκδοτικό προνόμιο χαρτονομισμάτων στην Ελλάδα, για πολλά χρόνια, από την ίδρυση της το 1841, έως και το 1928, όποτε και τον ρόλο του εκδοτικού προνομίου ανέλαβε έκτοτε η Τράπεζα της Ελλάδος.
Η Εθνική Τράπεζα ιδρύθηκε το 1841 από τον Γεώργιο Σταύρου, ο οποίος ήταν ο πρώτος και μακροβιότερος διοικητής της. Σήμερα διευθύνων σύμβουλος είναι ο οικονομολόγος Παύλος Μυλωνάς.
Η μετοχή της διαπραγματεύεται στο Χρηματιστήριο Αθηνών από το 1880 και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης από τον Οκτώβριο του 1999. Το δίκτυό της στην Ελλάδα αριθμεί 320 Καταστήματα και 1470 ΑΤΜ.
Ιστορία
Στις 12 Μαΐου 1880 εισάγεται στο Χρηματιστήριο Αθηνών, ανήμερα των εγκαινίων του. Τα επόμενα χρόνια, χρηματοδοτεί σημαντικά γεγονότα, όπως τη Διώρυγα της Κορίνθου και τους Ολυμπιακούς Αγώνες 1896, την ανοικοδόμηση της Θεσσαλονίκης από τη Μεγάλη πυρκαγιά του 1917 αλλά και στη στέγαση προσφύγων.
Η Τράπεζα ίδρυσε το 1891 την Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων με την ονομασία «Η Εθνική» και το 1927 την Εθνική Κτηματική Τράπεζα. Το ίδιο έτος, ιδρύεται πρακτορείο στη Νέα Υόρκη. Μέχρι την ίδρυση της Τραπέζης της Ελλάδος το 1928, η Τράπεζα είχε το εκδοτικό προνόμιο στην Ελλάδα και ήταν υπεύθυνη για την έκδοση του νομίσματος.
Το 1919 η διοίκηση της Εθνικής αποφάσισε την ίδρυση υποκαταστήματος στη Σμύρνη. Το υποκατάστημα λειτούργησε από το 1919 έως το 1922 και στο διάστημα αυτό πέτυχε τον μεγαλύτερο κύκλο εργασιών. Πρώτος διευθυντής του υποκαταστήματος διορίστηκε ο Αλέξανδρος Κορυζής. Τον Αύγουστο του 1922 οι υπάλληλοι της Εθνικής αναχώρησαν για την Ελλάδα παίρνοντας μαζί τους όλα τα έγγραφα του υποκαταστήματος. Στην πόλη παρέμεινε μόνο ο διευθυντής αυτού Θ. Θεμενάκης, ο οποίος υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της καταστροφής της πόλης.
Το 1953 εξαγόρασε την Τράπεζα Αθηνών και μέχρι τις 30 Απριλίου 1958 ονομαζόταν Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και Αθηνών. Το 1966 ο διοικητής Γεώργιος Μαύρος ίδρυσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, που λειτούργησε μετά τη μεταπολίτευση. Το 1980 τοποθέτησε πρώτη ATM στην Ελλάδα.
Ίδρυση του Ομίλου
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 η Εθνική Τράπεζα είχε το ρόλο μιας τράπεζας της Ελλάδος και του Ελληνισμού. Οι σχετικά μικρές μονάδες τις Ε.Τ.Ε. στο εξωτερικό δεν είχαν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ένα σημαντικό ρόλο και η τράπεζα πούλησε τα υποκαταστήματα στο εξωτερικό (Η.Π.Α, Καναδάς, Γερμανία κλπ) σε ανταγωνιστές και αγόρασε πλέον τοπικά στη νοτιοανατολική Ευρώπη τράπεζες σχηματίζοντας το NBG Group, με ισχυρή παρουσία σε ορισμένες χώρες. Μέσα στο 1998, η Τράπεζα προέβη στη συγχώνευση δι' απορροφήσεως της θυγατρικής της «Εθνική Κτηματική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.», η οποία είχε προέλθει από τη συγχώνευση δύο πρώην θυγατρικών της εταιρειών, της «Εθνική Κτηματική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.» και της «Εθνική Στεγαστική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.», με σκοπό την αρτιότερη εξυπηρέτηση των πελατών της στον τομέα της στεγαστικής και κτηματικής πίστης.
Από τον Οκτώβριο του 1999, η μετοχή της Τράπεζας διαπραγματεύεται στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Στα τέλη του 2002, η Εθνική Τράπεζα προχώρησε στη συγχώνευση δι' απορροφήσεως της θυγατρικής της «Εθνική Τράπεζα Επενδύσεων Βιομηχανικής Αναπτύξεως ΑΕ» (ETEBA). Στο πλαίσιο του στρατηγικού της προσανατολισμού στην αγορά της ΝΑ Ευρώπης, η ΕΤΕ εξαγόρασε, εντός του 2006, τη Finansbank στην Τουρκία και τη Vojvodjanska Banka στη Σερβία. Η εξαγορά της τουρκικής Finansbank, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επένδυση που έχει γίνει ποτέ ανάμεσα στις δύο χώρες.
Η εξαγορά αυτή δίνει στην Ε.Τ.Ε. ηγετική θέση στην ΝΑ Ευρώπη και τα οφέλη που αναμενόταν να αποκομίσει ήταν πολλαπλά. Απέκτησε πρόσβαση σε μία ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά 70 εκατομμυρίων κατοίκων και μεγάλο ποσοστό των κερδών της Ε.Τ.Ε. προερχόταν από τη Finansbank.
Ελληνική κρίση χρέους 2010
Λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την υπέρμετρη αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων η Εθνική Τράπεζα αναγκάστηκε να προχωρήσει σε τρεις διαδοχικές αυξήσεις του μετοχικού της κεφαλαίου (2010, 2014 και 2015) που κατέστησαν βασικό μέτοχο της Τράπεζας το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), καθώς και σε διαδικασία πώλησης των θυγατρικών της στο εξωτερικό καθώς και στο εσωτερικό της χώρας.
Εθνική Χρηματιστηριακή
Η Εθνική Χρηματιστηριακή αποτελεί το χρηματιστηριακό βραχίονα του ομίλου της Εθνικής Τράπεζας. Είναι μέλος του Χρηματιστηρίου Αθηνών από το 1988 και οι επιχειρηματικές της δραστηριότητες αποτελούν μετοχοποιήσεις, νέες εισαγωγές εταιριών, ιδιωτικές τοποθετήσεις, αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων, συγχωνεύσεις και εξαγορές, εν γένει συμβουλευτικές υπηρεσίες, συνθέσεις νέων προϊόντων, ανταλλάξιμα και μετατρέψιμα ομολογιακά δάνεια.
Μπράντφορντ
Το Μπράντφορντ (αγγλικά: Bradford) είναι πόλη και μητροπολιτικός δήμος της Αγγλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο και αποτελεί τμήμα της Μητροπολιτικής Κομητείας του Δυτικού Γιόρκσαϊρ.
Η πόλη βρίσκεται χτισμένη στους ανατολικούς πρόποδες των Πεννίνων, 14 χιλιόμετρα δυτικά του Ληντς και από το Λονδίνο απέχει 270 περίπου χιλιόμετρα. Το Μπράντφορντ μαζί με τις γειτονικές πόλεις, σχηματίζουν τον μητροπολιτικό δήμο City of Bradford με έκταση 366 τ.χλμ. και πληθυσμό 546.400 κατοίκους το 2021.
Βάουτερ Αμπτς
Ο Βάουτερ Αμπτς (φλαμανδικά:Wouter Abts γαλλικά: Gautier Abts) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος γεννήθηκε στο Λιρ του Βελγίου, κοντά στην Αμβέρσα, πιθανόν το 1582.
Διετέλεσε μαθητής του ζωγράφου Βίλλεμ ντε Φος. Δεν έχουν ακόμη γίνει γνωστές λεπτομέρειες για τη ζωή του, εκτός του ότι έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1604-1605. Ζωγράφισε κατά κύριο λόγο ρωπογραφίες αλλά του έχει αποδοθεί και ένας πίνακας που απεικονίζει χειμωνιάτικο τοπίο. Μαθητές του διετέλεσαν οι Άντριεν ντε Μπι και Λένερτ Κόομανς (Lenaert Coomans).
Απεβίωσε στην Αμβέρσα το 1642-43.
Πηγές
Στο λήμμα εμπεριέχεται κείμενο από το λήμμα "ABTS, Wouter" από το βιβλίο Bryan's Dictionary of Painters and Engravers του Michael Bryan, επιμ. Robert Edmund Graves και Sir Walter Armstrong, έκδοση του 1886–1889, σήμερα κοινό κτήμα.
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Φορωνίς
Η Φορωνίς ήταν ένα επικό ποίημα γραμμένο τον 6ο ή 7ο π.Χ. αιώνα από κάποιον άγνωστο ποιητή. Διηγιόταν την παμπάλαια ιστορία και τα κατορθώματα του Φορωνέος, του μυθικού πρώτου βασιλιά της Αργολίδος. Διασώθηκαν έξι μόλις αποσπάσματα. Σε ένα από αυτά, που αναφέρεται από τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα, ο Φορωνεύς αποκαλείται πατέρας των θνητών ανθρώπων. Σύμφωνα με τις γνωστές από άλλες πηγές επιχώριες παραδόσεις του Άργους, ο Φορωνεύς ήταν αυτός που εξημέρωσε τα άγρια ήθη των διάσπαρτων μέχρι τότε ανθρώπων συγκεντρώνοντάς τους στο Φορωνικόν Άστυ, στην πρώτη πόλη που δημιουργήθηκε ποτέ. Εγκαθίδρυσε την λατρεία της Ήρας και έφερε από τον ουρανό το θείο δώρο της φωτιάς. Μέχρι την εποχή του Παυσανία το αρχέγονο αυτό πυρ, το πυρ του Φορωνέος, έκαιγε ακόμη στο ναό του Λυκίου Απόλλωνος στο Άργος. Αυτές τις ιστορίες το δίχως άλλο, σύμφωνα με τον Τζέιμς Φρέιζερ, διηγιόταν η χαμένη Φορωνίδα.
Υπήρχαν επίσης σκόρπιες αναφορές και σε άλλες μυθολογικές παραδόσεις. Σύμφωνα με το απόσπασμα λίγων στίχων που διέσωσε ο Σχολιαστής στο Απολλώνιο τον Ρόδιο, οι Φρύγες μάγοι και θεράποντες της Αδράστειας Κέλμις, Δαμναμενεύς και Άκμων ανακάλυψαν στις δασωμένες κοιλάδες της Τρωαδικής Ίδης την τέχνη της μεταλλουργίας και με την βοήθεια της φωτιάς έγιναν οι πρώτοι σιδηρουργοί. Εκτεταμένα στοιχεία από την Φορωνίδα χρησιμοποίησαν αργότερα στα έργα τους οι λογογράφοι Ακουσίλαος και Ελλάνικος ο Μυτιληναίος. Ο τελευταίος μάλιστα φαίνεται πως μετέγραψε την Φορωνίδα σε ένα ομότιτλο πεζό έργο αποτελούμενο από δύο βιβλία, το οποίο έχει επίσης χαθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά έπη
Ποταμός Θηρασίας
Ο Ποταμός είναι μικρό χωριό στο κέντρο της Θηρασίας και απέχει 1 χιλιόμετρο δυτικά από τον Μανωλά, την πρωτεύουσα του νησιού.
Είναι ο πρώτος οικισμός που συναντάμε μετά το λιμάνι της Ρίβας στα βόρεια του νησιού, το οποίο συνδέει τη Θηρασία με τον όρμο του Αμμουδιού στην Οία. Ο Ποταμός είναι κτισμένος μέσα σε μία ρεματιά, απ' όπου πήρε και το όνομά του. Αρκετά από τα σπίτια του είναι υπόσκαφα, με αυλές γεμάτες κόκκινα γεράνια και μπουκαμβίλιες.
Στον οικισμό βρίσκονται τρεις εκκλησίες: ο Άγιος Δημήτριος, ο Άγιος Σπυρίδωνας και η Παναγία η Γιάτρισσα με το ομώνυμο πανηγύρι στις 21 Σεπτεμβρίου.
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, ο Ποταμός ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Οίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Θήρας. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Οίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 113 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Θηρασίας Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Οι Αρουραίοι της Ερήμου
Οι Αρουραίοι της Ερήμου (αγγλικά:The Rat Patrol) ήταν μια Αμερικανική τηλεοπτική πολεμική σειρά δράσης και περιπέτειας που προβλήθηκε για το τηλεοπτικό δίκτυο ABC και διηρκέσε συνολικά δύο σεζόν (μεταξύ 1966-1968). Πρωταγωνιστούν οι Κρίστοφερ Τζορτζ, Γκάρι Ρέιμοντ, Λόρενς Π. Κέισι, Τζάστιν Ταρ και ο Χανς Γκούντεγκαστ.
Ιστορικό
Η σειρά ήταν εμπνευσμένη και χαλαρά διαμορφωμένη από την βρετανική ειδική αεροπορική υπηρεσία του David Stirling (SAS), η οποία χρησιμοποίησε ειδικά τροποποιημένα τζιπ οπλισμένα με πυροβόλα για την μεταφορά τους μέσω του επικίνδυνου εδάφους της ερήμου. Τέτοιες μονάδες δεν υπήρχαν ως μέρος του αμερικανικού στρατού μόνο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο τίτλος της τηλεοπτικής σειράς αναφέρεται στα ψευδώνυμα που δόθηκαν σε μερικές από τις δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας κατά την διάρκεια της εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής (Αρουραίοι του Τομπρούκ, οι οποίοι ήταν Αυστραλοί υπερασπιστές της πόλης Τομπρούκ ή οι Βρετανοί αρουραίοι της ερήμου). Ενώ η υπόθεση της σειράς θα μπορούσε να ήταν το SAS, ώστοσο οι σεναριογράφοι μοντελοποίησαν τμήματα της ταινίας The Desert Rats (1953). Ο χρονικός περιορισμός των 30 λεπτών περιόρισε την πλοκή της σειράς σε μια τυπική υπόθεση: μια τακτική αντιπαράθεση μεταξύ του χαρακτήρα του Αμερικανού Λοχία Τρόι και του Γερμανού αξιωματικού Χανς Ντίντριχ Χάουπμαν, που αντικατοπτρίζει τους «καουμπόηδες» και τους «Ινδιάνους».
Παρά τις πολλές ιστορικές ασυνέπειες, η σειρά πέτυχε επιτυχημένες τηλεθεάσεις σε μια εποχή που οι πολεμικές σειρές ήταν σε παρακμή λόγω της δυσαρέσκειας του κοινού με τον πόλεμο του Βιετνάμ. Αν και διήρκησε μόνο δύο σεζόν, Οι Αρουραίοι της Ερήμου παραμένουν μια πολύ δημοφιλής και εμβληματική σειρά μέχρι και σήμερα. Από τον Φεβρουάριο του 2020, το Αμερικανικό συνδρομιτικό κανάλι Heroes & Icons μεταδίδει τη σειρά το βράδυ του Σαββάτου.
Περιγραφή σειράς
Η σειρά ακολουθεί τις περιπέτειες τεσσάρων στρατιωτών των συμμάχων (τριών Αμερικανών και ενός Βρετανού) που είναι μέρος μιας μεγάλης περιπολίας στην ερήμο κατά την διάρκεια της Βορειο-Αφρικανικής εκστρατείας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η αποστολή τους: "Να επιτεθούν, να παρενοχλήσουν και να καταστρέψουν το θρυλικό Άφρικα Κορπς του Στρατάρχη Ρόμελ".
Παραγωγή
Συνολικά πενήντα οκτώ επεισόδια 30 λεπτών δημιουργήθηκαν από την Mirisch-Rich Television Productions (όταν ο Λι Ριτς εγκατέλειψε τη συνεργασία κατά τη δεύτερη σεζόν, το όνομα της εταιρείας άλλαξε σε Mirisch TV Inc.), θυγατρική της United Artists Television, σε συνεργασία με την Tom Gries Productions Inc. (Tom Gries, Inc. στη δεύτερη σεζόν). Μέρος της πρώτης σεζόν της εκπομπής γυρίστηκε στην Αλμερία της Ισπανίας, με την υπόλοιπη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Κρίστοφερ Τζορτζ υπέστη πολλαπλούς τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένης μιας καρδιακής προσβολής η οποία συνέβαλε στο θάνατό του το 1983. Ο Γκάρι Ρέιμοντ υπέστη τραυματισμό εξαιτίας ένος σπασμένου αστράγαλου όταν ένα τζιπ ανατράπηκε πάνω τους κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του 27ου επεισοδίου, "Take Me To Your Leader Raid", τον Ιανουάριο του 1967.
Αντιδράσεις
Κατά τη διάρκεια της σειράς, ο Λοχίας Τρόι φορούσε ένα καπέλο από τα αυστραλιανά στρατεύματα. Όταν η σειρά προβλήθηκε στην Αυστραλία, βετεράνοι και των δύο Παγκοσμίων Πολέμων υπήρξαν επικριτές για τον Αμερικανό ηθοποιό που φορούσε ένα τόσο σημαντικό σύμβολο θάρρους και θυσίας των Αυστραλών. Μερικοί θεώρησαν ότι εξεφτέλισαν τη μνήμη και το πνεύμα εκείνων που πέθαναν πολεμώντας τον φασισμό. Ο Κρίστοφερ Τζωρτζ, βετεράνος του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και ελληνικής καταγωγής, είπε ότι επέμεινε στον χαρακτήρα του να φορέσει το καπέλο για να τιμήσει τους Αυστραλούς που πολέμησαν στην Ελλάδα. Ο Larry Casey δήλωσε σε συνέντευξή του ότι ο σκηνοθέτης Τομ Γκρις είχε την αρχική ιδέα ότι καθένας από τους χαρακτήρες θα ήταν από διαφορετική χώρα και θα φορούσε διαφορετικό καπέλο. Ωστόσο, αυτό άλλαξε με τον Κρίστοφερ Τζορτζ, ο οποίος επέμενε να θέλει να φορέσει το Αυστραλιανό καπέλο, ενώ το αμερικανικό κράνος δόθηκε στον Τζάστιν Ταρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της American Broadcasting Company Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Α΄ Ελληνική Δημοκρατία
Σε ορισμένες πηγές ως Α΄ Ελληνική Δημοκρατία ονομάζεται το προσωρινό ελληνικό κράτος κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πρόκειται για ένα καθαρά ιστοριογραφικό όρο, τονίζοντας το συνταγματικό και δημοκρατικό χαρακτήρα του επαναστατικού καθεστώτος πριν από την ίδρυση του ανεξάρτητου Βασιλείου της Ελλάδας, και συνδέει αυτή την περίοδο της ελληνικής ιστορίας με το μεταγενέστερο της Δεύτερης και της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο όρος «Α΄ Ελληνική Δημοκρατία» αναφέρεται σπάνια στη βιβλιογραφία, σε αντίθεση με τον όρο «Β΄ Ελληνική Δημοκρατία» (1924 - 1935) που έχει μικρή, περιορισμένη χρήση και με τον όρο «Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία» (1974 - σήμερα) ο οποίος βρίσκεται σε ευρεία χρήση. Υπάρχουν επίσης κάποιες (κυρίως ξενόγλωσσες) πηγές που αναφέρουν ως «Α΄ Ελληνική Δημοκρατία» την περίοδο που άρχισε από το 1923 ή 1924, μέχρι το 1935, αυτή που αναφέρεται συχνότερα δηλαδή ως «Β΄ Ελληνική Δημοκρατία».
Τα πρώτα χρόνια: Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος 1821-1827
Στα πρώτα στάδια της επανάστασης του 1821, διάφορες περιοχές εξέλεξαν τα δικά τους περιφερειακά συμβούλια. Αυτά υποκαταστάθηκαν από την κεντρική διοίκηση στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου στις αρχές του 1822, η οποία ενέκρινε επίσης το πρώτο Ελληνικό Σύνταγμα, σηματοδοτώντας τη γέννηση μιας προσωρινής επαναστατικής διοίκησης, πρόδρομης ενός σύγχρονου ελληνικού κράτους. Τα συμβούλια συνέχιζαν να υφίστανται, ωστόσο, η κεντρική εξουσία δεν είχε εδραιωθεί μέχρι το 1824/1825. Η διοίκηση των επαναστατημένων Ελλήνων δεν αναγνωρίζεται από τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, το οποίο, μετά τις αρχικές επιτυχίες, απειλείται με κατάρρευση από το εσωτερικό, λόγω εμφυλίου πολέμου και από τις νίκες του Τούρκο-αιγυπτιακού στρατού του Ιμπραήμ Πασά.
Ωστόσο, από αυτή τη φορά (1827), οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν συμφωνήσει στην σύσταση ενός αυτόνομου ελληνικού κράτους υπό οθωμανική κυριαρχία, όπως ορίζεται στη Συνθήκη του Λονδίνου. Η Οθωμανική άρνηση σε αυτούς τους όρους οδήγησε στη ναυμαχία του Ναυαρίνου, η οποία εξασφάλισε την οριστική ολοκλήρωση της ελληνικής ανεξαρτησίας.
Τα Εκτελεστικά από το 1821 μέχρι το 1826
Η διοίκηση του επαναστατημένων Ελλήνων γινόταν από τις Εθνοσυνελεύσεις και από τα Εκτελεστικά - τις κυβερνήσεις:
Ο Ιωάννης Καποδίστριας και η Ελληνική Πολιτεία 1828-1833
Το 1827, στην τρίτη Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος (Ελληνική Πολιτεία). Ταυτόχρονα εξελέγη ο κόμης Ιωάννης Καποδίστριας ως Κυβερνήτης της Ελλάδας. Μετά την άφιξή του στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 1828, ο Καποδίστριας προσπάθησε να δημιουργήσει ένα λειτουργικό κράτος επιχειρώντας να λύσει τα προβλήματα της κατεστραμμένης από τον πόλεμο χώρας. Σύντομα όμως βρέθηκε σε σύγκρουση με ισχυρούς τοπικούς παράγοντες εξουσίας: προκρίτους και οπλαρχηγούς. Δολοφονήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους το 1831, και η χώρα βυθίστηκε σε εμφύλιο πόλεμο. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Αυγουστίνος, ο οποίος αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά από έξι μήνες. Για άλλη μια φορά οι τρεις «Προστάτιδες Δυνάμεις» (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία) παρενέβησαν, κηρύσσοντας την Ελλάδα βασίλειο στη Διάσκεψη του Λονδίνου του 1832, με τον Βαυαρό πρίγκιπα Όθωνα των Βίττελσμπαχ ως βασιλιά.
Παραπομπές
Ελληνικη Δημοκρατια Α Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 *
Μάρια Μπονιέτσκα
Η Μάρια Αντονίνα Μπονιέτσκα (πολωνικά: Maria Antonina Boniecka) (19 Ιουνίου 1910 – 19 Ιουνίου 1978) ήταν Πολωνή συγγραφέας και δασκάλα, η οποία υπηρέτησε επίσης στον Πολωνικό Εσωτερικό Στρατό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Έλαβε πολλά βραβεία, όπως ο Αργυρός Σταυρός της Αξίας, ο Σταυρός του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού, το Λογοτεχνικό Βραβείο Στσέτσιν και ένα Χρυσό Βραβείο από την Towarzystwo Wiedzy Powszechnej (Κοινωνία για την Παγκόσμια Γνώση). Αντίθετη στον κομμουνισμό, διώχθηκε από την πολωνική κυβέρνηση της εποχής. Μεταξύ άλλων, έχασε τη θέση της ως εκδότρια του περιοδικού Ziemia i Morze («Γη και Θάλασσα») και οδηγήθηκε στο δικαστήριο για ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε σε αυτό. Μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1965, όπου έγραψε τα απομνημονεύματά της, Ucieczka za Druty.
Ζωή και καριέρα
Η Μπονιέτσκα σπούδασε στη Βαρσοβία, όπου τελείωσε το πτυχίο της στην παιδαγωγική το 1934 και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό στη φιλοσοφία το 1937. Από το 1928, η Μπονιέτσκα εργάστηκε ως δασκάλα στην εκπαίδευση ενηλίκων στη Βαρσοβία και το 1937 της απονεμήθηκε ο Αργυρός Σταυρός της Αξίας για τη δουλειά της με αναλφάβητους ενήλικες.
Η Μπονιέτσκα πέρασε την κατοχή στη Βαρσοβία. Αν και υπηρέτησε την αντίσταση από το 1940, εντάχθηκε επίσημα στον Πολωνικό Εσωτερικό Στρατό το 1942 και αργότερα τιμήθηκε με τον Σταυρό του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού.
Κατά τη διάρκεια του 1946-1949, η Μπονιέτσκα δίδασκε πολωνικά σε ένα γυμνάσιο και ήταν υπεύθυνη του λογοτεχνικού κύκλου των μαθητών, ένα από τα μέλη του οποίου ήταν ο Βουοντίζμιες Οντογέφσκι, ο οποίος επρόκειτο να γίνει διακεκριμένος συγγραφέας και ο οποίος, όπως και η Μπονιέτσκα, θα μετανάστευε. Το 1959 έλαβε το Λογοτεχνικό Βραβείο Στσέτσιν. Μέχρι το 1963 παρέδιδε διαλέξεις για διάφορα θέματα, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας της λογοτεχνίας, χαρίζοντας της ένα Χρυσό Βραβείο από την Towarzystwo Wiedzy Powszechnej (Κοινωνία για την Παγκόσμια Γνώση) το 1960.
Κατά τη διάρκεια του Πολωνικού Οκτώβρη, η Μπονιέτσκα επιλέχθηκε να είναι ο πρώτος συντάκτης της κοινωνικο-λογοτεχνικής εβδομαδιαίας εφημερίδας Ziemia i Morze (Γη και Θάλασσα) στην πόλη Στσέτσιν. Το 1957, καθαιρέθηκε ερήμην από αυτή τη θέση, για «πολιτικές παραβάσεις σχετικά με το ζήτημα της Ουγγαρίας, λογοκρισία, εκλογές, ανεπαρκή καταδίκη εσφαλμένων τάσεων, παράλειψη διαβούλευσης με την Κρατική Επιτροπή σχετικά με τη συντακτική πολιτική, παράλειψη ευθυγραμμίστε τη δημοσίευση με την κομματική γραμμή...». Λίγες εβδομάδες αφότου έχασε τη δουλειά της, η Μπονιέτσκα οδηγήθηκε στο δικαστήριο για ένα άρθρο που δημοσίευσε στο Ziemia i Morze, το οποίο αποκάλυπτε τις φρικτές συνθήκες που επικρατούν στο τοπικό εκπαιδευτικό σύστημα. Το δικαστήριο έκρινε υπέρ της Μπονιέτσκα.
Καθώς ο χρόνος προχωρούσε, οι προσπάθειες του κομμουνιστικού κράτους να εκφοβίσει την Μπονιέτσκα αυξάνονταν. Το 1960, το κόμμα κατάσχεσε πολλά από τα χειρόγραφά της. Το 1963 μπήκε σε μαύρη λίστα που την εμπόδιζε να δημοσιεύεται και να δίνει διαλέξεις και το 1964 ανακλήθηκε η σύνταξή της, στερώντας της ουσιαστικά εισόδημα. Επίσης, το 1963 μια απείθαρχη ένοικος, υποστηριζόμενη από το κομμουνιστικό κόμμα, εγκαταστάθηκε στο σπίτι της, κακοποιώντας λεκτικά και σωματικά τη Μπονιέτσκα και την οικογένειά της. Σε μια προσπάθεια να εκδιώξει τον άνδρα, τον οδήγησε στο δικαστήριο το 1964, αλλά η διαδικασία κράτησε μέχρι το 1966 (βρίσκοντας υπέρ της), οπότε είχε φύγει από τη χώρα. Το 1964 προσπάθησε να αυτοκτονήσει, αλλά αναβίωσε ιατρικά.
Το 1965, η Μπονιέτσκα κατάφερε να φύγει από τη χώρα. Μαζί με τον σύζυγο και την κόρη της, μετανάστευσε στην Αυστραλία για να συναντήσει τα άλλα παιδιά της. Στη συνέχεια δημοσίευσε σε διάφορες εκδόσεις πολωνικής γλώσσας για πολιτικά θέματα, τόσο στην Αυστραλία όσο και στο εξωτερικό. Το τελευταίο της βιβλίο, Ucieczka za Druty (Απόδραση πέρα από το συρματόπλεγμα), ένα έργο δημιουργικής μη φαντασίας, γράφτηκε στο Σίδνεϊ και εκδόθηκε στο Λονδίνο το 1975.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Μέλη του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στην Αυστραλία Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού
Δομημένος προγραμματισμός
Στην πληροφορική δομημένος προγραμματισμός (structured programming) ή διαδικαστικός προγραμματισμός (procedural programming) είναι μία προσέγγιση στον προγραμματισμό, η οποία βασίζεται στην έννοια της κλήσης διαδικασίας. Η διαδικασία, γνωστή επίσης και ως ρουτίνα, υπορουτίνα, μέθοδος ή συνάρτηση (δεν σχετίζεται άμεσα με τη μαθηματική έννοια της συνάρτησης), είναι απλά ένα αυτοτελές σύνολο εντολών προς εκτέλεση.
Ο δομημένος προγραμματισμός βασίζεται στην αρχή του διαίρει και βασίλευε, καθώς διασπά το βασικό πρόβλημα σε μικρότερα υποπροβλήματα (γνωστά επίσης και ως εργασίες). Κάθε εργασία με πολύπλοκη περιγραφή διαιρείται σε μικρότερες, έως ότου οι εργασίες να είναι αρκετά μικρές, περιεκτικές και εύκολες προς κατανόηση.
Ιστορική διαδρομή
Ιστορικά ο δομημένος προγραμματισμός αναπτύχθηκε ύστερα από έρευνα κατά τη δεκαετία του 1960, ως βελτίωση του ήδη υπάρχοντος διαδικαστικού προγραμματισμού. Ένα από τα πιο σημαντικά αποτελέσματα αυτής της έρευνας ήταν η ανάπτυξη της γλώσσας Pascal (γλώσσα προγραμματισμού), από τον Νίκλαους Βιρτ (Niklaus Wirth) το 1971, η οποία σύντομα έγινε η προτιμώμενη γλώσσα διδασκαλίας σε πολλά πανεπιστήμια. Η έννοια της διαδικασίας επομένως ήταν προϋπάρχουσα αλλά δεν έπαιζε τόσο σημαντικό ρόλο στη δομή των υπό συγγραφή εφαρμογών, καθώς τα δεδομένα ήταν αρκετά διαχωρισμένα από τις διαδικασίες και έπρεπε ο προγραμματιστής να θυμάται για κάθε διαδικασία ποια άλλη καλούσε, αλλά και ποια δεδομένα διαφοροποιούνταν. Καθώς όμως οι περισσότερες διαδικαστικές γλώσσες γρήγορα υιοθέτησαν στοιχεία ώστε να υποστηρίζουν δομημένο προγραμματισμό, οι δύο όροι σήμερα έχουν πρακτικώς ταυτιστεί. Με τον καιρό οι δομημένες γλώσσες έφτασαν να μην επαρκούν για τη συγγραφή προγραμμάτων, επεκτάθηκαν και ως λύση υιοθετήθηκε ο αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός.
Πλεονεκτήματα
Ο δομημένος προγραμματισμός βοηθάει την ευκολότερη συγγραφή πολύπλοκων προγραμμάτων. Με τον δομημένο προγραμματισμό γίνεται πιο εύκολη και ταχύτερη η διαχείριση, η συντήρηση και η αποσφαλμάτωση, καθώς βασίζεται σε μεγαλύτερες, πολυπλοκότερες και περιεκτικότερες μονάδες, όπως οι διαδικασίες, αντί για μεμονωμένες εντολές.
Παράδειγμα
Παράδειγμα δομημένου προγραμματισμού σε γλώσσα C:
int sum(int,int); int main { int x,y; puts("Δύο ακέραιοι με κενό ενδιάμεσα:"); scanf("%d %d",&x,&y); printf("Sum is %d\n", sum(x,y)); return 0; }  int sum(int k, int l) { return k+l; }
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδεολογικές δομές προγραμματισμού
Συνθήκη του Περθ
Η Συνθήκη του Περθ υπογράφτηκε το 1266 και με αυτή δόθηκε τέλος στη στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Νορβηγίας, υπό τον βασιλιά Μάγκνους Δ' και της Σκωτίας, υπό τον βασιλιά Αλέξανδρο Γ' για την κυριαρχία των Εβρίδων και τη Νήσο του Μαν.
Οι Εβρίδες και η Νήσος του Μαν αποτελούσαν νορβηγικό έδαφος όταν η Σκωτία και η Νορβηγία ακόμη σχηματίζονταν ως κανονικά έθνη κράτη, και ο νορβηγικός έλεγχος είχε επισημοποιηθεί το 1098, όταν ο Έντγκαρ της Σκωτίας παραχώρησε τα νησιά στον Μάγκνους Γ' της Νορβηγίας. Για τους Νορβηγούς, αποτελούσαν τις λεγόμενες Νότιες Νήσους (Sudreys).
Η συνθήκη συμφωνήθηκε μετά την ναυτική Μάχη του Λαργκς το 1263. Ο Μάικλ Λυντς έχει συγκρίνει τη σημασία του συμφώνου με αυτήν της Συνθήκης της Υόρκης του 1237. Η Συνθήκη της Υόρκης όρισε ένα σύνορο μεταξύ Αγγλίας και Σκωτίας, περίπου το ίδιο με το σύγχρονο όριο.
Το Λαργκς συχνά θεωρείται ως μεγάλη σκωτική νίκη, αλλά οι Νορβηγικές δυνάμεις, οδηγούμενες από τον βασιλιά Χάακον Δ', δεν παραδόθηκαν πλήρως στη μάχη και το αποτέλεσμα δεν ήταν οριστικό. Ο Χάακον είχε σχεδιάσει να ανανεώσει την στρατιωτική δράση το επόμενο θέρος, αλλά πέθανε στο Όρκνεϊ κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ο διάδοχος του, βασιλιάς Μάγκνους Δ', ζήτησε ειρήνη και ασφάλισε τη Συνθήκη του Περθ.
Στη συνθήκη, η Νορβηγία αναγνώρισε τη σκωτική κυριαρχία στα αμφισβητούμενα εδάφη σε αντάλλαγμα ενός ποσού 4000 μάρκων και μια ετήσια πρόσοδο 100 μάρκων. Η ετήσια πρόσοδος πληρώθηκε πραγματικά κατά τις επόμενες δεκαετίες. Η Σκωτία επιβεβαίωσε επίσης τη νορβηγική κυριαρχία στο Σέτλαντ και το Όρκνεϊ.
Αναφορές
Περθ
Βιττόριο Πιζάνι
Γεννήθηκε από Ιταλό πατέρα και μητέρα Ελληνίδα. Ο πατέρας του, Σπύρος Πιζάνης, ήταν κι αυτός γνωστός ζωγράφος, όπως επίσης ο παππούς του κι ο θείος του.
Αντιπροσωπευτικό έργο του είναι η σύνθεση Η καταβύθιση του αυστριακού θωρηκτού Viribus Unitis, για την οποία τιμήθηκε με μεγάλο κρατικό βραβείο.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του έφυγε από τη Ρώμη που διέμενε και πήγε στη Φάρρα ντ' Αλπάγκο, στην περιφέρεια του Βένετο, τόπο καταγωγής της συζύγου του, όπου και πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Νοϊμπράντενμπουργκ
Το Νοϊμπράντενμπουργκ (Νέο Βρανδεμβούργο, γερμανικά: Neubrandenburg) είναι μια πόλη στο νοτιοανατολικό Μεκλεμβούργο-Πομερανία της Γερμανίας. Βρίσκεται στην όχθη της λίμνης Τόλενζεζε και αποτελεί το αστικό κέντρο της περιοχής των Λιμνών του Μεκλεμβούργου. Στις 31 Δεκεμβρίου 2018 είχε πληθυσμό 64.086 κατοίκων.
Η πόλη είναι διάσημη για την πλούσια μεσαιωνική κληρονομιά της τούβλινης γοτθικής αρχιτεκτονικής. Χαρακτηριστικό δείγμα είναι η Εκκλησία της Συναυλίας, έδρα της τοπικής φιλαρμονικής, και ιδιαίτερα το αμυντικό τείχος της πόλης, το καλύτερα διατηρημένο τείχος του κόσμου. Είναι γνωστή και ως η πόλη των "τέσσερων πυλών". Ανήκει στην Ευρωπαϊκή οδό της τούβλινης γοτθικής αρχιτεκτονικής, μια διαδρομή που καλύπτει τμήματα επτά χωρών της Βαλτικής Θάλασσας.
Από το 2011 το Νοϊμπράντενμπουργκ είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Μεκλενμπούργκισε Ζένπλατε. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη και ένα από τα κύρια αστικά κέντρα στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Η πόλη είναι οικονομικός κόμβος για την οικονομία της βορειοανατολικής Γερμανίας, έχοντας χαμηλή ανεργία, υψηλό εισόδημα για τα δεδομένα της χώρας και πυκνότητα πληθυσμού, καθώς και ΑΕΠ σε σχέση με το μέγεθος του. Οι πλησιέστερες μεγάλες πόλεις είναι το Ρόστοκ και οι μητροπόλεις του Στσέτσιν στη Πολωνία, του Βερολίνου και του Αμβούργου. Από το 1991, στο Νοϊμπράντενμπουργκ εδρεύει πανεπιστήμιο εφαρμοσμένων επιστημών.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|Δύο από τα 25 (πρώην 56) τυπικά ξύλινα σπίτια Βικ κατά μήκος του τείχους της πόλης του Νοϊμπράντενμπουργκ Οι πρώτοι χριστιανοί μοναχοί στην περιοχή ήταν μέλη του τάγματος των Προμονστρατενσιανών στη μονή Μπρόντα, ένα μοναστήρι κατά μήκος της ακτής (το οποίο χτίστηκε περίπου το 1240). Η ίδρυση της πόλης του Νοϊμπράντενμπουργκ πραγματοποιήθηκε το 1248, όταν ο Βαρώνος του Βρανδεμβούργου αποφάσισε να χτίσει ένα οικισμό στο βόρειο τμήμα του φέουδου του, δίνοντας ως όνομα το όνομα της πόλης του Βρανδεμβούργου στα νότια. Το 1292 η πόλη και η γύρω περιοχή έγινε μέρος του Μεκλεμβούργου.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κοντά στην πόλη βρισκόταν το στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου Στάλαχ 2-Α. Το 1945, λίγες ημέρες πριν το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το 80% της παλιάς πόλης πυρπολήθηκε από τον Κόκκινο Στρατό και αυτοκτόνησαν περίπου 600 άτομα. Από τότε, τα περισσότερα κτίρια ιστορικής σημασίας έχουν ξαναχτιστεί από την αρχή. Το Νοϊμπράντενμπουργκ ήταν το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου μπετσίρκ (επαρχία) της Ανατολικής Γερμανίας από το 1952 έως το 1990.
Αξιοθέατα και μνημεία
Το Νοϊμπράντενμπουργκ έχει διατηρήσει το μεσαιωνικό τείχος του, στο σύνολο του. Έχει ύψος 7 μέτρων και περίμετρο 2.3 χιλιομέτρων. Η πόλη έχει διατηρήσει ακέραιο το μεσαιωνικό τείχος του. Έχει τέσσερις πύλες, χτισμένες σε τούβλινο γοτθικό ρυθμό, χτισμένες τον 14ο και 15ο αιώνα.
Μια εντυπωσιακή πύλη στο Νοϊμπράντενμπουργκ είναι η πύλη Στάργκαρντερ, η οποία απεικονίζεται παρακάτω.Ένα άλλο σημείο ενδιαφέροντος στην πόλη είναι η Εκκλησία της Αγίας Μαρίας (Εκκλησία της Συναυλίας). Ολοκληρώθηκε το 1298 και άντεξε μέχρι το 1945, όταν πυρπολήθηκε από τους προελαύνοντες Σοβιετικούς. Σήμερα έχει αναστηλωθεί και από το 2001 είναι χώρος συναυλιών. Η αναμόρφωση του έγινε υπό την καθοδήγηση του φινλανδού Πέκκα Σάλμινεν.
Το ψηλότερο πολυόροφο κτίριο στην πόλη είναι ο Οίκος του Πολιτισμού και της Εκπαίδευσης, ο οποίος εγκαινιάστηκε το 1965 και έχει ύψος 56 μέτρων. Το παρατσούκλι του κτιρίου είναι "πολιτιστικό δάχτυλο", γερμ. Kulturfinger.
Διοργανώσεις Τ.Ε.Π. Κεντρικής Ελλάδας 1989–90
Χρονικό
Για την περίοδο 1989–90, η Τοπική Επιτροπή Πετοσφαίρισης Κεντρικής Ελλάδας είχε έδρα τη Θήβα και περιλάμβανε ομάδες από το Νομό Βοιωτίας, Εύβοιας, Ευρυτανίας και Φθιώτιδας. Η επιτροπή διοργάνωσε πρωταθλήματα σε έξι κατηγορίες, ανδρών, γυναικών, εφήβων, νεανίδων, παίδων, κορασίδων σε ομίλους λόγο των μεγάλων χιλιομετρικών αποστάσεων. Στο πρωτάθλημα γυναικών οι 15 ομάδες που συμμετείχαν αποτέλεσαν ρεκορ για την διοργάνωση. Πρόεδρος της Τοπικής Επιτροπής Κεντρικής Ελλάδας ήταν ο Γιώργος Βυλλιώτης.
Νοϊμπράντενμπουργκ
Αξιοθέατα και μνημεία
Άλλο ένα σημείο ενδιαφέροντος είναι το περιφερειακό μουσείο του Νοϊμπράντενμπουργκ.
Διοργανώσεις Τ.Ε.Π. Κεντρικής Ελλάδας 1989–90
Οργάνωση και πρωταθλητές
Η δομή του πρωταθλήματος και οι πρωταθλητές της Τ.Ε.Π. Κεντρικής Ελλάδας είναι η εξής:
Νοϊμπράντενμπουργκ
Αθλητισμός
Το Νοϊμπράντενμπουργκ είναι γνωστό ως πόλη των αθλημάτων (μεταγραφή του γερμανικού ονόματος: Σπόρστατ, γερμ. Sportstadt). Απ'την πόλη κατάγονται ολυμπιονίκες στο κανό, όπως οι Αντρέας Ντίτμερ και Μάρτιν Χόλσταϊν, ολυμπιονίκες στη δισκοβολία και τη σκοποβολή όπως οι Άστριντ Κούμπερνους, Ραλφ Μπάρτελς, Φράνκα Ντιτς, ενώ η Κατρίν Κράμπε είναι ολυμπιονίκης στο τρέξιμο. Στο Νοϊμπράντενμπουργκ, οι Γιούργκεν Σουλτ (1986) και Γκαμπριέλε Ράινς (1988) κατέρριψαν δύο παγκόσμια ρεκόρ δισκοβολίας. Το Γιάνσταντιον, το στάδιο Γιάνσπορτφορουμ, το Σταντχάλλε και άλλα γειτονικά αθλητικά πάρκα προσφέρονται για άσκηση και διεξαγωγή μεγάλων αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων. Στην πόλη βρίσκεται και ένα ειδικευόμενο αθλητικό σχολείο, το Αθλητικό Γυμνάσιο του Νοϊμπράντενμπουργκ, γερμ. Sportgymnasium Neubrandenburg.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Διοργανώσεις Τ.Ε.Π. Κεντρικής Ελλάδας 1989–90
Βαθμολογία
Στην τελική φάση προκρίθηκαν οι ομάδες Κάρυστος, Α.Ψ.Λ. Μεδεών, Α.Σ. Λοκρός Αταλάντης και Γ.Σ. Φάλαρα. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Φάλαρα.
Στην τελική φάση προκρίθηκαν οι νικήτριες ομάδες των ομίλων Α.Γ.Ε. Χαλκίδα, Α.Ψ.Λ. Μεδεών, Φιλαθλητικός Λαμίας και Α.Σ. Φθιώτις. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Α.Γ.Ε. Χαλκίδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Κεντρικής Ελλάδας Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1989 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1990
Γεθσημανή
Η Γεθσημανή είναι κήπος, δυο χιλιόμετρα ανατολικά των τειχών τής Ιερουσαλήμ, στους πρόποδες του όρους των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ, ο οποίος είναι γνωστός ως τόπος που άρχισε το μαρτύριο του Ιησού Χριστού, δηλαδή η προδοσία του από τον Ιούδα και η σύλληψή Του. Η λέξη προέρχεται από τα Αραμαϊκά ως ܓܕܣܡܢ (Γαθ-Σμανή) που σημαίνει ελαιοτριβείο. Το όνομα αυτό πιθανόν προέρχεται από τα ελαιοτριβεία και τους ελαιώνες της περιοχής.
Το Εθνικό Ερευνητικό Συμβούλιο τής Ιταλίας, μετά από έρευνα τριών ετών, συμπέρανε ότι στον κήπο εξακολουθούν να υπάρχουν ελαιόδενδρα με ρίζες από τα χρόνια του Ιησού. Την περίοδο των Σταυροφοριών ανακαινίστηκε ο ρωμαιοκαθολικός ναός που βρίσκεται εκεί μέχρι σήμερα και είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, επειδή εκεί είναι το μέρος ταφής της Παναγίας, καθώς και ο κήπος όπου ο Ιησούς προσευχήθηκε για τελευταία φορά.
Βάσει τής παραπάνω έρευνας, εκεί βρίσκονται τα οκτώ παλαιότερα πλατύφυλλα δένδρα τού κόσμου, τα οποία βρέθηκαν σε άριστη κατάσταση. Ο επικεφαλής τής ερευνητικής ομάδας, Αντόνιο Τσιμάτο, σχολίασε "...πρόκειται για ένα μικρό θαύμα..." όταν διαπιστώθηκε ότι το χώμα εμποδίζει τα έντομα και τον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων να καταστρέψουν τα δένδρα.
Από τα μέσα του 1ου αιώνα η Γεθσημανή συσχετίσθηκε και με την ταφή της Θεοτόκου. Από τον 5ο αιώνα βρίσκεται και ο πρώτος λαξευμένος ναός προς τιμήν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος αργότερα, στεγάστηκε σε άλλο μεγαλύτερο ναό.
Δείτε ακόμη
Επίσημος ιστότοπος του Ορθοδόξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων https://jerusalem-patriarchate.info/ἱερά-προσκυνήματα/ἁγία-γεθσηµανὴ/
Κατηγορία:Παλαιστίνη Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Ιησούς Χριστός Κατηγορία:Ιερουσαλήμ
Χόνι Χαμάγκελ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ραββίνοι
Παναγής Βρυώνης
Ο Παναγής Βρυώνης υπήρξε διακεκριμένος αθλητής και παράγοντας από τις θέσεις του Προέδρου της ΕΠΟ και της ΕΠΣ Ελλάδος. Θεωρείται μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες που σηματοδότησαν την εξέλιξη του ελληνικού ποδοσφαίρου κατά τα πρώτα του βήματα στις αρχές του 20ου αιώνα.