cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναός Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττας (Βέροια)
Ο ναός διασώζει το αρχικό μαρμάρινο τέμπλο του. Εκεί που θα βρισκόταν το πέρασμα ανάμεσα σε κεντρικό κλίτος και διακονικό έχει τοποθετηθεί ψευδοαρκοσόλιο με παράσταση του Χριστού που ευλογεί τους αγίους Κήρυκο και Ιουλίττα. Το φράξιμο των ανοιγμάτων έγινε μάλλον το 17ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέροια Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κεντρική Μακεδονία Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Θεώρημα Gorenstein–Walter
Αναφορές
Κατηγορία:Θεωρία ομάδων
Μάνος Πυροβολάκης
Ο Μάνος Πυροβολάκης (Αθήνα, 2 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Έλληνας τραγουδοποιός, λυράρης κρητικής λύρας και τραγουδιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1970 στην Αθήνα από Κρητικούς γονείς και στα 13 του είχε την πρώτη του επαφή με την Κρητική Λύρα, με δάσκαλο τον Γεώργιο Βυζιριανάκη. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Τμήμα Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών) και συνεχίζοντας την ενασχόλησή του με τη λύρα, έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις συμμετέχοντας στα παραδοσιακά μουσικά προγράμματα της ΕΡΤ. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα σύγχρονης αρμονίας με τον Μιχάλη Ροζάκη, ενώ έχει πτυχίο σύγχρονου τραγουδιού με την Τούλα Κατσαφάνα στο Εθνικό Ωδείο, αρμονίας και αντίστιξης με τον Σπύρο Κλάψη και Φούγκας με τον Μιχάλη Τραυλό .Επίσης έχει παρακολουθήσει μαθήματα Τζαζ αρμονίας στο Ωδείο Φίλιππου Νάκα.
Υπήρξε μέλος του συγκροτήματος Κινούμενα Σχέδια ενώ από το 2001 ακολούθησε σόλο πορεία.Το 2004 συνεργάστηκε με τον Νίκο Πορτοκάλογλου, ηχογραφώντας το πολύ χαρακτηριστικό «Τι λείπει» (τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη) για τη μουσική της ταινίας Μπραζιλέρο. Σημαντική ήταν η συμμετοχή του στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004, όπου ο Μάνος συνόδεψε με την Βιολόλυρά του την Ελευθερία Αρβανιτάκη. Το 2010 συμμετείχε στον Ελληνικό προημιτελικό της Eurovision με το τραγούδι «Κιβωτός του Νώε» (Noah’s Ark). Έχει συνεργαστεί ζωντανά με τους: Ανδριάνα Μπάμπαλη (2003), Αναστασία Μουτσάτσου και Νίκο Ζιώγαλα, Νίκο Πορτοκάλογλου (2003-2004), Κώστα Λειβαδά - Στάθη Δρογώση (2004-2005), Γιώργο Νταλάρα - Αντώνη Ρέμο (2005), Ελευθερία Αρβανιτάκη (2006), Ελένη Τσαλιγοπούλου - Γιάννη Κότσιρα - Ραλλία Χρηστίδου (2006), Θεοδοσία Τσάτσου (2007), Μελίνα Ασλανίδου - Γιώργο Καραδήμο, Έλενα Παπαρίζου (2008), Βασίλη Σκουλά (2010-2011).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Κρητικοί μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες λυράρηδες κρητικής λύρας
Δημήτριος Νασίκας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη ορεινή Σμίξη Γρεβενών στις 23 Οκτωβρίου 1920 και ορφάνεψε σε πολύ μικρή ηλικία, 6 ετών. Απεφοίτησε από το Γυμνάσιο Γρεβενών το 1938 και εισήχθηκε αμέσως στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών, λαμβάνοντας την 12η θέση μεταξύ τετρακοσίων διαγωνισθέντων. Στο 3ο έτος των σπουδών του, κηρύχθηκε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος. Λόγω υπολειτουργίας της οδοντιατρικής σχολής, αλλά και των σοβαροτάτων οικονομικών προβλημάτων, ύστερα από την επιστράτευση των τριών αδελφών του και της μη ύπαρξης πατέρα, αναγκάσθηκε να εργαστεί στην Αγροτική Τράπεζα της Λαμίας.
Ο Δημήτριος Νασίκας, ως καταγόμενος από την Δυτική Μακεδονία, επιστρατεύθηκε και κατατάχθηκε στο κέντρο εκπαίδευσης Καλαμάτας. Με την κατάρρευση του μετώπου που είχε φυσικό επακόλουθο την παύση της λειτουργίας του στρατοπέδου, αναχώρησε πεζός, χωρίς τροφή και μέσω των χιονισμένων βουνοκορφών του Ταΰγετου, ύστερα από πορεία πολλών ημερών, έφθασε στον Τύρναβο, όπου ζούσε η χήρα μητέρα του και ο δικηγόρος αδελφός του.
Το 1945, λόγω οικονομικών δυσκολιών και μη λειτουργίας του πανεπιστημίου, επιδόθηκε στο τυρεμπόριο, ιδρύοντας μάλιστα τον Σύλλογο Τυρέμπορων Τυρνάβου, εκλεγόμενος επί σειρά ετών παμψηφεί Πρόεδρος. Το 1947 παντρεύτηκε την Αντωνία Ιωάν. Κόντου – σημερινή σύζυγό του και απέκτησαν 3 θυγατέρες & 4 εγγόνια. Κατά την διάρκεια του γαμήλιου ταξιδιού, επιστρατεύτηκε ξανά και απελύθη το 1950, ύστερα από τέσσερα έτη θητείας στο 404 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λάρισας. Αμέσως, άνοιξε το πρώτο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών στον Τύρναβο.
Το 1959 εκλέγεται Δήμαρχος Τυρνάβου, ως πλειοψηφών Σύμβουλος με 607 σταυρούς. Το 1963 εκλέχθηκε για δεύτερη φορά Δήμαρχος λαμβάνοντας το 53 % των ψήφων. Στις 11 Ιουνίου 1967, παύτηκε από το αξίωμα του Δημάρχου από την τότε κυβέρνηση των Συνταγματαρχών, ενώ με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, επανέρχεται ως αντιδήμαρχος Τυρνάβου, διορισθέντος δικαστικού ως Δημάρχου. Από το 1975 μέχρι το 1978, ο Δημήτριος Νασίκας υπηρέτησε την πόλη του από τη θέση του Δημοτικού Συμβούλου.
Ίδρυσε τον αθλητικό σύλλογο «Ηρακλής» του οποίου διετέλεσε Πρόεδρος επί σειρά ετών. Το 1964, ως επιτυχών Δήμαρχος, παρασημοφορείται με το χρυσό σταυρό του Φοίνικα, από τον τότε Βασιλέα Παύλο. Η θητεία του ως Δημάρχου Τυρνάβου, συνοδεύεται με ποικιλόμορφη κοινωνική προσφορά προς τους συμπολίτες του. Ανεγέρθηκε το Εμμανουήλειο Πνευματικό Κέντρο με την δωρεά του Νικολάου Εμμανουήλ, στο οποίο λειτουργεί για πρώτη φορά Δημοτική Βιβλιοθήκη. Ανεγείρεται το νέο Δημαρχείο της πόλης με την δωρεά του Σταύρου Καράσσου. Σε επιστολή του δωρητή προς τον τότε Υπουργό Εσωτερικών και Νομάρχη Λάρισας, αναφέρει «… Είχα την τύχη στην προσπάθειά μου αυτή να έχω συμπαραστάτη τον ακούραστο και φιλόπονο Δήμαρχο κ. Δημ. Νασίκα, ο οποίος πάντα πρόθυμος έτρεχε κοντά μου να με βοηθήσει εις το υπέροχο αυτό έργο και ο οποίος ήτο ο πρώτος που μου συνέστησε την ανέγερση τούτου…».
Επίσης στη διάρκεια της θητείας του έγινε η έναρξη του έργου της ύδρευσης του Τυρνάβου και της ευρύτερης περιοχής από τις πηγές Αγίας Άννας, με την κατασκευή του εξωτερικού δικτύου. Ιδρύθηκε η Φιλαρμονική του Δήμου Τυρνάβου, κατασκευάστηκαν κρασπεδόρειθρα και ασφαλτοστρώθηκαν πολλοί δρόμοι του Τυρνάβου. Διαμορφώθηκαν και κατασκευάστηκαν πλατείες, πάρκα και δενδροστοιχίες, ενώ εκτελέστηκαν και έργα στο Δημοτικό Γυμναστήριο Τυρνάβου.
Πέθανε σε ηλικία 94 ετών, έπειτα από σύντομη νοσηλεία σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και κηδεύτηκε στις 18 Οκτωβρίου 2015.
Παραπομπές
Νασ
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2000
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2000, γνωστοί και ως Αγώνες της 27ης Ολυμπιάδας, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση που έλαβε χώρα στο Σίδνεϊ, την μεγαλύτερη πόλη της Αυστραλίας, από τις 15 Σεπτεμβρίου έως τη 1 Οκτωβρίου 2000. Αυτή ήταν η 27η διοργάνωση Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ). Συμμετείχαν 10.651 αθλητές (6.582 άντρες και 4.069 γυναίκες), μαζί με 5.500 προπονητές και συνοδούς, από 199 χώρες. Υπήρξαν συνολικά 300 τελετές απονομής μεταλλίων από 28 διαφορετικά αθλήματα. Πρώτη στη συγκομιδή μεταλλίων ήταν η χώρα των Ηνωμένων Πολιτειών, με 26 χρυσά, 24 ασημένια και 31 χάλκινα.
Πίνακας μεταλλίων
Πρώτες μεταλλιούχες χώρες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2000
Χρυσή Μπάλα του 1975
Η Χρυσή Μπάλα του 1975, δόθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης όπως κρίθηκε από μια ομάδα αθλητικών δημοσιογράφων από χώρες μέλη της UEFA, τον Σοβιετικό επιθετικό Όλεγκ Μπλόχιν στις 30 Δεκεμβρίου 1975. Υπήρχαν 26 ψηφοφόροι από ισάριθμες χώρες.Αυτές ήταν οι:Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία, Δανία, Ανατολική Γερμανία, Αγγλία, Φινλανδία, Γαλλία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νορβηγία, Πολωνία, Πορτογαλία, Δημοκρατία της Ιρλανδίας, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία, Τουρκία, Δυτική Γερμανία και Γιουγκοσλαβία. Ο Μπλόχιν έγινε ο δεύτερος Σοβιετικός (και ο πρώτος Ουκρανός ) ποδοσφαιριστής που κέρδισε το τρόπαιο μετά τον Λεβ Γιάσιν (1963).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρυσή Μπάλα Κατηγορία:1975-76 στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο
Παλαιών Πατρών Παρθένιος Δ΄
Ο Παλαιών Πατρών Παρθένιος Δ΄ (Ιωάννινα 1720- Μόσχα 1786) ήταν Έλληνας ιεράρχης έχοντας διατελέσει δύο φορές μητροπολίτης Παλαιών Πατρών. Συμμετείχε ενεργά στην Ορλωφική επανάσταση μετά την ατυχή έκβαση της οποίας κατέφυγε με ρωσικό πλοίο στη Ρωσία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1720. Διετέλεσε μητροπολίτης Παλαιών Πατρών κατά τις περιόδους 1750-1756 και 1759-1770. Αντικατέστησε και τις δύο φορές τον Γεράσιμο τον Θηραίο. Κατείχε μεγάλη παιδεία και ήταν άριστος γνώστης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.
Το 1766 έχτισε την εκκλησία της Φανερωμένης στο Αίγιο. Στα Ορλωφικά, βρισκόμενος στο Αίγιο σήκωσε τη σημαία της επανάστασης και εξεδίωξε από τη πόλη τους Οθωμανούς και στη συνέχεια εκστράτευσε κατά των Καλαβρύτων. Τότε ο ηγούμενος της Μονής Μεγάλου Σπηλαίου κρατώντας ένα σταυρό και μαζί με τους μοναχούς με απειλές και χριστιανικές νουθεσίες κατόρθωσε να λύσει την υπό του Παρθενίου πολιορκία της πόλης, να εισέλθει και να παραλάβει όλες τις τουρκικές οικογένειες με τα ιερά τους κειμήλια και να τα διαπορθμεύσει με ασφάλεια στον Κρισσαίο Κόλπο ή Κόλπο Ιτέας. Μετά την αποτυχία της επανάστασης εκείνης, ο Παρθένιος Δ' κατέφυγε αρχικά στη Ζάκυνθο, υπό τη προστασία του ρωσικού στόλου, και αργότερα στην Αγία Πετρούπολη ικέτης στην αυλή της Μεγάλης Αικατερίνης. Εκεί η τσαρίνα του παραχώρησε κάποιον αγρό για τον βιοπορισμό του, αφού δεν μπορούσε να επιστρέψει στην έδρα του λόγω καθαίρεσής του.
Πέθανε το 1786 και ετάφη στη Μόσχα στη μονή του Ντασκόυ όπου ο τάφος του υπάρχει και σήμερα.
Θρύλοι
Κατά τη θητεία του σημειώθηκε μεγάλη ανομβρία στην Πάτρα, έτσι αποφασίστηκε να προβούν όλα τα δόγματα και θρησκείες της πόλης σε δεήσεις. Πρώτα βγήκαν οι Μουσουλμάνοι αλλά δεν έγινε τίποτα, μετά οι Εβραίοι, πάλι τίποτα. Όταν ήλθε η σειρά των Χριστιανών, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στον ναό του Προφήτη Ηλία και άρχισαν τη λιτανεία, πριν προλάβουν να την ολοκληρώσουν έπιασε καταρρακτώδης βροχή.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική εξέγερση του 1770 Κατηγορία:Μητροπολίτες Παλαιών Πατρών
Στήλη της Αριστύλλης
Η στήλη της Αριστύλλης είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρέθηκε το 1850 σε κάποιο μέρος στα βόρεια της Πειραϊκής χερσονήσου και βρίσκεται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Ερμηνεία
Η νεκρή είναι όχι η καθισμένη ηλικιωμένη γυναίκα, αλλά το νεαρό κοριτσάκι που στέκεται όρθιο. Το όνομά της είναι Αριστύλλη ή Αρίστυλλα, όπως μας μαρτυράει η επιγραφή. Η καθισμένη γυναίκα είναι η μητέρα της, η Ροδίλλη.
Η εικόνα του αποχωρισμού θυμίζει τις Παρθένες της ζωφόρου του Παρθενώνα, αν και η εκτέλεση είναι λιγότερο πετυχημένη.
Ιστορική τοποθέτηση
Η στήλη θεωρείται ότι ανήκει στα χρόνια πριν τοn Πελοποννησιακό πόλεμο.
Πηγές
Κατηγορία:Στήλες Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Quorthon
Ο Τόμας Φόρσμπεργκ (Thomas Börje Forsberg, 17 Φεβρουαρίου 1966 - 3 Ιουνίου 2004), γνωστός ως Quorthon, ήταν Σουηδός μουσικός, ιδρυτής και συνθέτης των Bathory, ενός από τους πρωτοπόρους του black metal. Ο Quorthon έπαιζε κιθάρα, τραγουδούσε και συνέθετε όλα τα κομμάτια του συγκροτήματος από το "Twilight of the Gods" του 1991 και έπειτα.
Καριέρα
Ο Quorthon δημιούργησε τους Bathory το 1983, έχοντας το παρωνύμιο Ace, επηρεασμένος από τον Ace Frehley των Kiss. Το συγκρότημα πήρε το όνομα του από την κόμισσα Ελισάβετ Μπάθορι και η ηχογράφηση των πρώτων άλμπουμ τους πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια του πατέρα του Quorthon, Μπέργιε Φόρσμπεργκ, διευθυντή της δισκογραφικής εταιρείας "Tyfon Grammofon". Η σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε τον μπασίστα Hanoi και το ντράμερ Vans McBurger (Γιόνας Έκερλουντ), γνωστό ως μετέπειτα σκηνοθέτη βίντεο κλιπ της Μαντόνα, των Roxette, κ.α.. Παράρτημα της εταιρείας του πατέρα του ήταν η δική του δισκογραφική εταιρεία "Black Mark", μέσω της οποίας κυκλοφόρησαν οι δίσκοι του συγκροτήματος από το 1991 και έπειτα.
Με μικρό μπάτζετ, οι δίσκοι του παρουσίαζαν ένα σύνολο επιθετικού thrash/black metal που επηρέασε αργότερα το μουσικό κίνημα του νορβηγικού black metal της δεκαετίας του '90. Οι ηχογραφήσεις των άλμπουμ πραγματοποιούνταν σε ένα γκαράζ με την ονομασία "Heavenshore Studio".
Στο τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "Under the Sign of the Black Mark", έδειξαν τα πρώτα σημάδια επικού metal με το κομμάτι "Enter the Eternal Fire", πριν συνεχίσουν ακόμη περισσότερο στο "Blood Fire Death" και υιοθετήσουν το συγκεκριμένο ύφος με το "Hammerheart" του 1990, όλα τα όργανα για το οποίο ηχογράφησε ο ίδιος ο Quorthon. Έχοντας σταματήσει τις συναυλίες από το 1985, ο Quorthon επικεντρώθηκε στις στούντιο ηχογραφήσεις, με τους στίχους του να ασχολούνται με την μυθολογία των Βίκινγκ. Εκτός από την κιθάρα και τα φωνητικά, έπαιζε και μπάσο και χρησιμοποιούσε drum machine ή προσλάμβανε κάποιον session μουσικό για τα τύμπανα.
Το 1993, ξεκίνησε την ενασχόληση του με το πρότζεκτ Quorthon, ηχογραφώντας δύο δίσκους, τους "Album" του 1994 και "Purity of Essence" του 1997, οι οποίοι κινούνταν σε alternative/grunge ύφος. Οι δίσκοι αυτοί έδωσαν στον Quorthon την έμπνευση για να συνεχίσει να ηχογραφεί με τους Bathory, κυκλοφορώντας το "Blood on Ice" το 1996, έναν δίσκο του οποίου οι στίχοι παρουσίαζαν την επική ιστορία ενός σκανδιναβού ήρωα ο οποίος εκδικείται την καταστροφή του χωριού του όταν ήταν παιδί.
Οι τελευταίοι δίσκοι, τους οποίους κυκλοφόρησε το 2002 και το 2003, έφεραν την ονομασία "Nordland I" και "Nordland II" και επέστρεψαν στο επικό ύφος το οποίο είχε παραμεριστεί στο "Destroyer of Worlds" του 2001. Σκοπός του μουσικού ήταν να ολοκληρώσει την τριλογία των "Nordland" αλλά έχασε την μάχη με τον θάνατο στις 3 Ιουνίου 2004 λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Λίγο πριν τον θάνατο του, είχε ηχογραφήσει το σινγκλ "Silverwing" μαζί με την αδελφή του, Τζένι Τέμπλερ. Το σινγκλ περιείχε και μία διασκευή στο "Song to Hall up High" των Bathory και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2005.
Μετά τον θάνατο του, κυκλοφόρησαν διάφοροι δίσκοι προς τιμή των Bathory από συγκροτήματα του black metal, όπως τα "Voices From Valhalla", "A Tribute From The Hordes To Bathory", "In Conspiracy With Satan - A Tribute To Bathory", κ.α..
Δισκογραφία
{|width="80%" align="center"|
Ιάσων Χατζηκρανιώτης
Ο Ιάσων Χατζηκρανιώτης (1932 - 4 Ιανουαρίου 1997) ήταν Έλληνας πολιτικός και επιχειρηματίας.
Γεννήθηκε στον Τύρναβο το 1932. Ο πατέρας του ήταν ο αλευροβιομήχανος Ευριπίδης Χατζηκρανιώτης. Τελείωσε το δημοτικό καθώς και το εξατάξιο γυμνάσιο Τυρνάβου. Παντρεύτηκε την Ιωάννα Τσιπότη με την οποία απέκτησαν δύο γιους, τον Κωνσταντίνο και τον Ευριπίδη και μια κόρη την Αντωνέλλα.
Ασχολήθηκε με την αλευροβιομηχανία για πολλά χρόνια, δίνοντας δουλειά και τροφή σε αρκετές οικογένειες του Τυρνάβου. Το 1987, κατασκεύασε νέο υπερσύγχρονο κυλινδρόμυλο πλησίον του Οινοποιείου Τυρνάβου. Ο Ιάσων Χατζηκρανιώτης ασχολήθηκε με τα κοινά του Τυρνάβου μετά την μεταπολίτευση και το 1975 εκλέγεται Δήμαρχος της πόλης για μια τετραετία, ασκώντας τα καθήκοντά του για το χρονικό διάστημα 1 Ιουνίου 1975 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1978.
Το 1994 εκλέγεται Δημοτικός Σύμβουλος και το Δημοτικό Συμβούλιο τον εκλέγει στη θέση του Προέδρου του Δ.Σ. για το χρονικό διάστημα 1 Ιανουαρίου 1995 μέχρι και την ημέρα του θανάτου του, την 4 Ιανουαρίου 1997 από καρκίνο.
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Δήμαρχοι Τυρνάβου
Ομάδα Κόξετερ
Στα μαθηματικά, μια ομάδα Κόξετερ,που πήρε το όνομά της από τον H. S. M. Coxeter, είναι μια αφηρημένη ομάδα]  που επιδέχεται μια τυπική περιγραφή, όσον αφορά τις ανακλάσεις (ή καλειδοσκοπικούς καθρέφτες). Πράγματι, οι πεπερασμένες Κόξετερ ομάδες είναι ακριβώς οι πεπερασμένες Ευκλείδιες ανακλαστικές ομάδες  ένα παράδειγμα είναι οι συμμετρικές ομάδες ενός κανονικού πολύεδρου. Ωστόσο, δεν είναι όλες οι Κόξετερ ομάδες πεπερασμένες, και δεν μπορούν να περιγραφούν όλες με ευκλείδιες ανακλαστικές ομάδες και συμμετρικές  ομάδες. Οι ομάδες Κόξετερ εισήχθησαν ( Coxeter 1934 ) ως αφηρημένες ανακλαστικές ομάδες, και οι πεπερασμένες ταξινομήθηκαν  το 1935 ( Coxeter 1935 ).
Πρότυπες αναφορές περιλαμβάνουν ( Humphreys 1992 ) και ( Davis 2007 ).
Ορισμός
Τυπικά, μια ομάδα Coxeter μπορεί να οριστεί ως μια ομάδα με την παρουσίαση όπου m_{ii}=1 και για i\neq j. Ο όρος  σημαίνει ότι καμία σχέση δεν πρέπει να επιβληθεί με τον τύπο (r_i r_j)^m .
Το ζεύγος (W,S), όπου W είναι μια Κόξετερ ομάδα με γεννήτριες S={r1,...,rn} ονομάζεται Κόξετερ σύστημα. Σημειώστε ότι σε γενικές γραμμές το S δεν προσδιορίζεται μονοσήμαντα από το W. Για παράδειγμα, οι Κόξετερ ομάδες των τύπων B3 και Α1xΑ3 είναι ισομορφικές αλλά τα Κόξετερ συστήματα δεν είναι ισοδύναμα (δείτε παρακάτω για μια εξήγηση αυτής της σημειογραφίας).
Ορισμένα συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν άμεσα από τον παραπάνω ορισμό.
Κόξετερ πίνακες και Schläfli πίνακες
Ένας Κόξετερ πίνακας είναι ένας n×n, συμμετρικός πίνακας με mj στοιχεία. Πράγματι, κάθε συμμετρικός πίνακας με φυσικό ή άπειρο πλήθος στοιχείων όπου τα στοιχεία του στην κύρια διαγώνιο ισούνται με 1,έτσι ώστε όλα τα στοιχεία που δεν είναι στην διαγώνιο να είναι μεγαλύτερα του  1,χρησιμεύει για να οριστεί ένας Κόξετερ πίνακας.
Ένας Κόξετερ πίνακας μπορεί εύκολα να κωδικοποιηθεί από ένα Coxeter διάγραμμα, σύμφωνα με τους ακόλουθους κανόνες. Ειδικότερα, δύο γεννήτριες αντιμετατίθενται,αν και μόνο αν δεν συνδέονται με μια ακμή.Επιπλέον, αν ένα Κόξετερ γράφημα έχει δύο ή περισσότερα συνδεδεμένα στοιχεία η  συνδεδεμένη ομάδα είναι το άμεσο προϊόν των ομάδων που συνδέονται με τα μεμονωμένα στοιχεία. Έτσι, η ξένη ένωση των Κόξετερ γραφημάτων παράγει ένα εσωτερικό γινόμενο των ομάδων Κόξετερ.
Ένας πίνακας Κόξετερ, Mi,j, σχετίζεται με έναν Schläfli πίνακα, C,i,j, αν τα στοιχεία τροποποιούνται, κατά το εσωτερικό γινόμενο των γεννητριών ανά δύο έτσι έχουμε έναν πίνακα Schläfli Ci,j=-2cos(π/Mi,j).Ένας Schläfli πίνακας είναι χρήσιμος επειδή οι ιδιοτιμές του προσδιορίζουν αν η ομάδα Κόξετερ είναι πεπερασμένου τύπου (όλα θετικά), ομοιότητας (όλα τα μη-αρνητική, τουλάχιστον ένα μηδέν), ή αόριστου τύπου (διαφορετικά). Οι ομάδες αόριστου τύπου μερικές φορές διακρίνεται περαιτέρω, π. χ. σε υπερβολικές και άλλες ομάδες Κόξετερ. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί μη ισοδύναμοι ορισμοί για υπερβολικές Κόξετερ ομάδες.
Το γράφημα του οποίου οι κορυφές από το 1 έως το n τοποθετούνται στη σειρά με κάθε κορυφή να συνδέεται με μια μη επισημασμένη ακμή με τους άμεσους γείτονές της, συνεπάγεται την συμμετρική ομάδα Sn+1 * οι γεννήτορε ς αντιστοιχίζονται στην εναλλαγή (1 2), (2 3), ... (n n+1). Δύο μη διαδοχικών εναλλασσόμενων πράξεων που πάντα αντιμετατίθενται, ενώ η διαδοχή (k k+1) (k+1 k+2) δίνει το 3-κυκλό (k k+2 k+1). Φυσικά αυτό δείχνει μόνο ότι η Sn+1 είναι μια ομάδα πηλίκο των Κόξετερ ομάδων που περιγράφονται από το γράφημα, αλλά δεν είναι πάρα πολύ δύσκολο να ελέγξετε ότι η ισότητα ισχύει
Οι Κόξετερ ομάδες είναι βαθιά συνδεδεμένες με Ομάδα. Με απλά λόγια, οι Κόξετερ ομάδες είναι αφηρημένες ομάδες (μέσω δοθείσας παράστασης), ενώ οι ανακλαστικές ομάδες είναι συγκεκριμένες ομάδες (που δίνονται ως υποομάδες γραμμικών ομάδων ή διάφορων γενικεύσεων). Οι Κόξετερ ομάδες που προέκυψαν από την μελέτη των ανακλαστικών ομάδων — είναι μια αφηρημένη έννοια: μια ανακλαστική ομάδα είναι μια υποομάδα της γραμμικής ομάδας που δημιουργείται από τις ανακλαστικές (τάξεως 2), ενώ μια ομάδα Κόξετερ είναι μια αφηρημένη ομάδα που δημιουργείται από στοιχεία που πολλαπλασιάζονται με τον εαυτό τους και δίνουν τον εαυτό τους(στοιχεία τάξης 2,διαχωρισμένα από ανακλάσεις), και των οποίων οι σχέσεις έχουν μια συγκεκριμένη μορφή ((r_ir_j)^k, kπου αντιστοιχεί σε υπερεπίπεδα σε μια γωνία \pi/k, με r_ir_j να είναι της τάξης k αφαιρώντας  μια περιστροφή   2\pi/k).
Ιστορικά ( Coxeter 1934 ) απεδείχθη ότι κάθε ανακλαστική ομάδα είναι μια ομάδα Κόξετερ (δηλαδή, οι σχέσεις είναι της μορφής r_i^2 ή της (r_ir_j)^k), και μάλιστα αυτή η δημοσίευση εισήγαγε την έννοια της Κόξετερ ομάδας, ενώ ( Coxeter 1935 ) απέδειξε ότι κάθε πεπερασμένη ομάδα Κόξετερ έχει μια αναπαράσταση ως ανακλαστική ομάδα, και ταξινομούνται ως πεπερασμένες ομάδες Coxeter.
Πεπερασμένες Κόξετερ Ομάδες
δεξιά|μικρογραφία|500x500εσ|Γραφήματα πεπερασμένων κόξετερ ομάδων. Οι πεπερασμένες Κόξετρ ομάδες κατατάσσονται ( Coxeter 1935 ), όσον αφορά τα Κόξετερ–διαγράμματα Dynkin, σε ανακλαστικές ομάδες πεπερασμένης διάστασης Ευκλείδιων χώρων.
Οι πεπερασμένες Κόξετερ ομάδες αποτελούνται από τρεις μονοπαραμετρικές οικογένειες αύξουσας τάξης  μια μονοπαραμετρική οικογένεια διάστασης 2, I_2(p), και έξι εξαιρετικές ομάδες: και H_4.
Weyl ομάδες
Πολλές, αλλά όχι όλες οι ομάδες, είναι Weyl ομάδες, και κάθε ομάδα Wey l μπορεί να γίνει αντιληπτή  ως μια ομάδα Κόξετερ. Οι Weyl ομάδες είναι οι οικογένειες A_n, B_n, και D_n, και οι εξαιρετικές και η I_2(6), συμβολίζεται στην σημειογραφία των ομάδων Weyl, ως G_2. Οι μη-Weyl ομάδες είναι οι H_3 και H_4, και η οικογένεια I_2(p), εκτός εάν αυτή συμπίπτει με μια από τις Weyl ομάδες (δηλαδή και ).
Αυτό μπορεί να αποδειχθή από τη σύγκριση των περιορισμών (μη κατευθυνόμενο) των διαγραμμάτων Dynkin με τους περιορισμούς των Κόξετερ διαγραμμάτων των πεπερασμένων ομάδων: επισήμως, ένα διάγραμμα Dynkin μπορεί να επικρατήσει έναντι ενός Κόξετερ γραφήματος  με παραμερισμό της κατεύθυνσης των ακμών, και  αντικατάσταση κάθε διπλής ακμής με ακμή μήκους 4 και κάθε τριπλή μήκους 6. Επίσης, σημειώστε ότι κάθε πεπερασμένα παραγόμενη ομάδα Κόξετερ είναι μια ομάδα αυτομάτων. Τα διαγράμματα Dynkin έχουν το πρόσθετο περιορισμό ότι το μόνο μήκος που επιτρέπεται για μια ακμή είναι 2, 3, 4, και 6, η οποία παράγει τα παραπάνω. Γεωμετρικά, αυτό αντιστοιχεί στο θεώρημα περιορισμού της κρυσταλογραφίας, και το γεγονός ότι εξαιρούνται οι πολυτόποι δεν γεμίζουν το χώρο ή καλύπτουν το επίπεδο – για την H_3, το δωδεκάεδρο (διττά, εικοσάεδρο) δεν γεμίζει το χώρο, για την H_4, το 120-κελί (διττά, 600-κελί) δεν γεμίζει το χώρο, για την I_2(p) μια σ-gon δεν γεμίζει το επίπεδο εκτός από p=3, 4, ή 6 (στο τριγωνικές, τετραγωνικές, εξαγωνικές στρώσεις, αντίστοιχα).
Να σημειωθεί ακόμα ότι τα (κατευθυνόμενα) διαγραμμάτα Dynkin Βn και Cn δημιουργούν την ίδια Weyl ομάδα (εξ ου και Κόξετερ ομάδα), επειδή διαφέρουν ως κατευθυνόμενα γραφήματα, αλλά συμφωνούν ως μη κατευθυνόμενα γραφήματα – η κατεύθυνση έχει σημασία για τα ριζικά συστήματα, αλλά όχι για τις ομάδες Weyl * αντίστοιχα στον υπερκύβο και στο υπεροκτάεδρο έχουν διαφορετικά κανονικά πολύτοπα αλλά έχουν την ίδια συμμετρία ομάδας.
Ιδιότητες
Μερικές ιδιότητες των πεπερασμένων ομάδων Κόξετερ δίνονται στον παρακάτω πίνακα:
Ομάδες συμμετρίας των κανονικών πολυτόπων
Όλες οι συμμετρικές των κ ανονικών πολυτόπων είναι πεπερασμένες Κόξετερ ομάδες. Να σημειωθεί ότι τα δυικά πολύτοπα έχουν την ίδια συμμετρία ομάδας.
Υπάρχουν τρεις σειρές κανονικών πολυτόπων σε όλες τις διαστάσεις. Η συμμετρική ομάδα ενός κανονικού n-απλού είναι η συμμετρική ομάδα Sn+1, επίσης γνωστή ως η ομάδα Κόξετερ τύπου An. Η συμμετρική ομάδα του n-κύβου και το διπλό του, του n-υπεροκτάεδρο,είναι η Βn, γνωστή και ως η υπεροεκταεδρική ομάδα.
Τα εξαιρετικά πολύτοπα σε διαστάσεις 2,3 και τέσσερα αντιστοιχούν σε άλλες Κόξετερ ομάδες. Σε δύο διαστάσεις, οι δίεδρες ομάδες, οι οποίες είναι οι ομάδες συμμετρίας των κανονικών πολυγώνων,  αποτελούν τη σειρά I2(σ). Σε τρεις διαστάσεις, η συμμετρική ομάδα του κανονικού δωδεκάεδρο και του διπλού, το κανονικού εικοσάεδρο υ, Χ3, είναι γνωστή ως η πλήρης εικοσαεδρική ομάδα. Στις τέσσερις διαστάσεις, υπάρχουν τρία ειδικά κανονικά πολύτοπα, των 24-κελιών, των 120-κελιών, και των 600-κελιών. Το πρώτο έχει συμμετρία ομάδας την F4, ενώ τα άλλα δύο είναι δυικά και η έχουν ως ομάδα συμμετρίας την H4.
Συναφής Κόξετερ ομάδες
μικρογραφία|400x400εσ|Κόξετερ διαγράμματα  Συναφή ομάδων Κόξετερ ΟΙ συναφείς Κόξετερ ομάδες σχηματίζουν μια δεύτερη σημαντική σειρά Κόξετερ ομάδων. Αυτά δεν είναι πεπερασμένο από μόνα τους, αλλά το καθένα περιέχει μια κανονική αβελιανή υποομάδα τέτοια ώστε η αντίστοιχη ομάδα πηλίκο να είναι πεπερασμένη. Σε κάθε περίπτωση, η ομάδα πηλίκο είναι η ίδια ομάδα Κόξετερ, και το Κόξετερ γράφημα προκύπτει από το Κόξετερ γράφημα της Κόξετερ ομάδας, προσθέτοντας άλλο ένα στην κορυφή και ένα ή δύο επιπλέον στα άκρα. Για παράδειγμα, για n ≥ 2, το γράφημα που αποτελείται από n+1 κορυφές σε ένα κύκλο σχηματίζεται από ένα An  με αυτόν τον τρόπο, και η αντίστοιχη ομάδα Κόξετερ είναι συναφής με μια Weyl ομάδα Αn. Για n = 2, αυτό μπορεί να απεικονίζεται ως η συμμετρική ομάδα του προτύπου από γέμισμα του επιπέδου από ισόπλευρα τρίγωνα.
Μια λίστα με τις συναφή Κόξετερ ομάδες είναι η εξής: Η ομάδα συμβόλων δείκτη είναι μικρότερη από τον αριθμό των κόμβων σε κάθε περίπτωση, δεδομένου ότι κάθε μία από αυτές τις ομάδες δημιουργήθηκε με την προσθήκη ενός κόμβου πεπερασμένης ομάδα είναι γράφημα.
Υπερβολικές Κόξετερ ομάδες
Υπάρχουν απείρως πολλες υπερβολικές Κόξετερ ομάδες που περιγράφουν ανακλαστικές ομάδες σε υπερβολικό χώρο, ιδίως οι υπερβολικές τριγωνικές ομάδες.
Μερική διάταξη
Χρησιμοποιώντας μειωμένη λέξη μπορεί κανείς να ορίσει τρεις μερικές διατάξεις στην ομάδα Coxeter, η (σωστή) αδύναμη διάταξη, την απόλυτη διάταξη και τη Bruhat διάταξη (το όνομά της από τον Φρανσουά Bruhat). Ένα στοιχείο v υπερβαίνει ένα στοιχείο u κατά τη Bruhat διάταξη, ώστε αν κάποια (ή αντίστοιχα, οποιαδήποτε) μειωμένη λέξη για το v περιέχει μειωμένη λέξη για το u ως δευτερεύουσα συμβολοσειρά, οπου κάποια γράμματα (σε οποιαδήποτε θέση) απορρίπτονται. Στην αδύναμη διάταξη, v ≥ u αν κάποια μειωμένη λέξη για το v περιέχει μειωμένη λέξη για το u ως ένα αρχικό τμήμα. Πράγματι, το μήκος λέξης  διαβαθμισμένα μερικώς διατεταγμένα σύνολα με αυτό τον τρόπο. Τα διαγράμματα Hasse που αντιστοιχούν σε αυτές τις εντολές είναι αντικείμενα μελέτης και σχετίζονται με το Cayley γράφημα που καθορίζεται από τις γεννήτριες. Η απόλυτη τάξη ορίζεται κατ ' αναλογία προς την αδύναμη διάταξη, αλλά με το να παράγει το σύνολο/αλφάβητο που αποτελείται από όλα τα συζυγή των Κόξετερ γεννητριών.
Για παράδειγμα, η μετάθεση (1 2 3) S3 έχει μόνο μία μειωμένη λέξη, (12)(23), έτσι ώστε να καλύπτει (12) και (23) στη Bruhat διάταξη, αλλά καλύπτει μόνο την (12) στην αδύναμη διάταξη.
Ομολογία
Εφόσον μια ομάδα Κόξετερ W παράγεται από πεπερασμένα πολλά στοιχεία τάξης 2, η αβελιονοποιημένη είναι μια στοιχειώδης αβελιανή 2-ομάδα, δηλαδή μια ισόμορφη με το ευθύ άθροισμα πολλών αντιγράφων από την κυκλική ομάδα Z2. Αυτό μπορεί να επαναληφθεί κατά τους όρους της πρώτης ομόλογης ομάδας του W.
Ο Schur πολλαπλασιαστής M(W) (σε σχέση με τη δεύτερη ομολογία) υπολογίστηκε από τους  ( Ihara & Yokonuma 1965 ) για πεπερασμένες ανακλαστικές ομάδες και από τον  ( Yokonuma 1965 ) για συναφής ανακλαστικές ομάδες, με ένα πιο ενοποιημένο λογαριασμό που δίνεται από τον ( Howlett 1988 ). Σε όλες τις περιπτώσεις, ο Schur πολλαπλασιαστής είναι, επίσης, μια στοιχειώδης αβελιανή 2-ομάδα. Για κάθε άπειρη οικογένεια {Wn} είναι πεπερασμένη ή συναφή Weyl ομάδα, η τάξη των M(W) σταθεροποιείται καθώς το n πηγαίνει στο άπειρο.
Ανδρέας Κουντουριώτης
Για τον συνονόματό του δείτε Ανδρέας Λ. Κουντουριώτης.
Ο '''Ανδρέας Γ. Κουντουριώτης''' (1820-1895) ήταν πολιτικός και διπλωμάτης.
Βιογραφία
Είχε εκλεγεί βουλευτής και είχε χρηματίσει υπουργός Εξωτερικών (1859), και εσωτερικών (1860). Το 1888 διορίστηκε μέγας αυλάρχης, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τον θάνατό του.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1895. Νυμφεύτηκε την Καρλότα Δημητρίου Καλλέργη και είχε γιους τον Γεώργιο και τον Λάζαρο. Γιος του τελευταίου ήταν ο Ανδρέας Λ. Κουντουριώτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Οικογένεια Κουντουριώτη Κατηγορία:Αρβανίτες
Semovente da 47/32
Το Semovente L. 40 da 47/32  ήταν ιταλικό αυτοκινούμενο πυροβόλο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Δημιουργήθηκε με την τοποθέτηση του αντιαρματικού πυροβόλου Cannone da 47/32 των 47 mm σε ανοιχτή κιβωτιόσχημη υπερκατασκευή πάνω στο σασί του ελαφρού άρματος L6/40. Ορισμένα κατασκευάστηκαν ως άρματα διοίκησης με ασύρματο αντί για το κύριο πυροβόλο. Σε αυτή την έκδόση χρησιμοποιήθηκε ένα πολυβόλο των 8 mm καμουφλαρισμένο ως το κύριο πυροβόλο ώστε να μοιάζουν με κανονικά Semovente 47/32. Η παραγωγή ξεκίνησε το 1941 και κατασκευάστηκαν περίπου 300 συνολικά. Έδρασαν στη Βόρεια Αφρική αλλά και με τις ιταλικές δυνάμεις στο Ανατολικό Μέτωπο.
Παρόλο που το πυροβόλο των 47 mm ήταν επαρκές για τα δεδομένα του 1941, όταν τα Semoventi έφτασε στο πεδίο της μάχης ήταν ήδη ξεπερασμένα και αναποτελεσματικά ενάντια στα μέσα άρματα μάχης των Συμμάχων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινούμενα πυροβόλα
Οι επιστολές του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν
'Οι επιστολές του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν (πρωτότυπος τίτλος: The Letters of J. R. R. Tolkien') είναι ένα βιβλίο, που εκδόθηκε το 1981, από τον βιογράφο του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, Χάμφρεϊ Κάρπεντερ −συνεπικουρούμενος από τον Κρίστοφερ Τόλκιν− και αφορά διάφορες επιστολές, που ο Τόλκιν έγραψε (και έστειλε στη γυναικά του, στα παιδιά, σε εκδότες κ.λπ.). Το βιβλίο περιέχει 354 επιστολές, χρονολογημένες, περίπου από τον Οκτώβριο του 1914 έως και τον θάνατό του (συγκεκριμένα έως τις 29 Αυγούστου του 1973 [δηλαδή, 4 μέρες πριν αποβιώσει]).
Προλογικό σημείωμα και Ιστορία
Ο Χάμφρεϊ Κάρπεντερ είχε αρχίσει να βιογραφεί τον Τόλκιν πριν εκδώσει τις Επιστολες. Και συγκεκριμένα το 1977, με την περίφημη βιογραφία του Τόλκιν. Είχε την τύχη, όπως αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου, να καταλήξει στα χέρια του μεγάλο υλικό από αλληλογραφίες του Τόλκιν, κατόπιν βοήθειας του υιού του Τόλκιν, Κρίστοφερ.
Ο συγγραφέας, επίσης ενημερώνει το αναγνωστικό κοινό ότι παραλείπει μερικά, πολύ προσωπικά γράμματα του Τόλκιν προς την Ήντιθ, καθώς επίσης και αλλάζει μερικές διευθύνσεις, αριθμούς κ.λπ. Κατά τα άλλα, όπως ο ίδιος αναφέρει, οι επιστολές μεταφέρθηκαν αναλλοίωτες.
Περιεχόμενο
Κάποιο περιεχόμενο δε δίνεται από το ίδιο το βιβλίο, έτσι δύσκολα μπορούμε να διακρίνουμε 4 κατηγορίες επιστολών:
Οι επιστολές και ιδιαίτερα αυτές που αφορούν τη Μέση Γη έχουν μεγάλη σημασία για του θαυμαστές του Τόλκιν, καθώς αναφέρονται σε πράγματα, που δεν περιέχονται σε αντίστοιχα βιβλία για αυτήν, που εξέδωσε ο Τόλκιν, όσο ζούσε.
Αξιοσημείωτες επιστολές
Το 1938, οι Ναζί ήθελαν να μεταφέρουν το Χόμπιτ στη γλώσσα τους. Μετά την τεράστια επιτυχία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ο εκδοτικός οίκος που έδρευε στο Βερολίνο, Rütten & Loening, θέλησε να εκδώσει το Χόμπιτ. Όμως, ακολουθώντας τους νόμους της χώρας του, δηλαδή του Γ Ράιχ, ρώτησαν τον Τόλκιν, αν έχει (arisch) άρια καταγωγή. Ο Τόλκιν ετοίμασε δύο επιστολές, ώστε να επιλέξει ο εκδοτικός του οίκος, ποια θα στείλει πίσω. Η μία επιστολή ήταν πιο επίσημη και αρμόζουσα της περίστασης ή άλλη ήταν ανεπίσημη και προσβλητική για το καθεστώς. Παρόλα αυτά και στις δύο περιπτώσεις η απάντηση ήταν αρνητική και καυστική καθώς αναφέρει ότι δυστυχώς δεν κατάγεται από αυτόν τον προικισμένο λαό.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοβιογραφίες Κατηγορία:Έργα του Tζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν Κατηγορία:Βιβλία που δημοσιεύτηκαν μεταθανάτιως
Άσπαρ
Ο Φλάβιος Αρδαβούριος Άσπαρ (π. 400 - 471) ήταν Γερμανός πατρίκιος της Ανατολικής Αυτοκρατορίας και, ως στρατηγός Γερμανών μισθοφόρων σε Ρωμαϊκή υπηρεσία, είχε σημαντική επιρροή στις αποφάσεις των αυτοκρατόρων Θεοδοσίου Β΄, Μαρκιανού και Λέοντος Α΄. Ο ίδιος μάλιστα ανέβασε τον τελευταίο στο θρόνο, ελπίζοντας, ότι θα συνέχιζε να επηρεάζει τις εξέλίξεις εντός και εκτός της Αυτοκρατορίας, καθώς -επειδή ήταν Αρειανός και «βάρβαρος» (λέξη που είχαν οι Ρωμαίοι για τις φυλές, που επιτέθηκαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από τα τέλη του 4ου αιώνα)- δεν μπορούσε να γίνει ο ίδιος Αυτοκράτορας. Συμμετείχε στην εκστρατεία των Ρωμαίων στην Αφρική κατά των Βανδάλων, που κατέληξε σε αποτυχία. Ο Άσπαρ δολοφονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, αφού προσπάθησε να εκθρονίσει τον Λέοντα Α΄ για να βάλει στην θέση του τον δικό του γιο Αρδαβούρ, ο οποίος επίσης δολοφονήθηκε. Με τον θάνατό του έφτασε το τέλος της γερμανικής επιρροής στην πολιτική της Ανατολικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ο Άσπαρ ήταν Αλανικής-Γοτθικής καταγωγής, γιος του στρατηγού Αρδαβουρίου. Το όνομα Άσπαρ (αρχικά Άσπγουαρ ή Άσπινταρ) σημαίνει «δαμαστής αλόγων» ή «ιππέας» στις Ιρανικές γλώσσες. Ο Άσπαρ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκστρατεία του πατέρα του το 424, με σκοπό την καθαίρεση του σφετεριστή του Δυτικού Ρωμαϊκού θρόνου, Ιωάννη της Ραβέννας και την εγκατάσταση της Γάλλας Πλακιδίας και του γιου της, Βαλεντινιανού Γ΄, στην θέση του. Βοήθησε επίσης στις διαπραγματεύσεις για συνθήκη ειρήνης με τον Γιζέριχο μετά την επίθεση των Βανδάλων στην Βόρεια Αφρική.
Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
Η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή ή ΙΨΔ ή Μανιοπαρορμητική Διαταραχή (obsessive–compulsive disorder, OCD) περιλαμβάνεται στην ομάδα των αγχωδών διαταραχών και αυτές με τη σειρά τους στην ευρύτερη ομάδα των νευρώσεων. Χαρακτηρίζεται είτε από ιδεοληψίες (obsessions) είτε από ψυχαναγκασμούς (compulsions) είτε και από τα δύο, ψυχοπαθολογικές εκδηλώσεις που συνιστούν πηγή δυσφορίας για το άτομο και απασχολούν σημαντικό μέρος από το χρόνο του και από την επαγγελματική, κοινωνική και την συναισθηματική του ζωή. Το άγχος συνδέεται συχνά με τους ψυχαναγκασμούς, καθώς και με την αντίσταση σε αυτούς, και υποχωρεί αμέσως μόλις το άτομο ενδώσει στον καταναγκασμό. Οι περισσότεροι πάσχοντες αναγνωρίζουν τον παθολογικό χαρακτήρα αυτών των καταναγκασμών καθώς και ότι είναι ανούσιοι και υπερβολικοί, ωστόσο κρίνεται εξαιρετικά δυσχερές από τους ίδιους να τους σταματήσουν. Η κατάθλιψη εμφανίζεται συχνά είτε πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων είτε ταυτόχρονα με αυτά.
Ιστορικό
Στο μεσαίωνα, ιδεοληψίες σεξουαλικού ή βλασφημικού περιεχομένου θεωρούνταν ενδείξεις σατανικής επέμβασης πάνω στο άτομο και αντιμετωπίζονταν με εξορκισμό.
Στις αρχές του 19ου αιώνα η ψυχαναγκαστική νεύρωση θεωρούνταν ένα είδος «τρέλας». Ο Philippe Pinel αναφέρεται σε αυτή μιλώντας για «λογική τρέλα», ενώ ο Esquirol την κατατάσσει στις μονομανίες και τη θεωρεί είδος παραληρήματος. Ο Luys χρησιμοποιεί για πρώτη φορά τον όρο ιδεοληψία σε ένα άρθρο που έφερε τον τίτλο «Παθολογικές Ιδεοληψίες». Ο Φρόυντ είναι αυτός που απέδωσε στη διαταραχή αυτή τα χαρακτηριστικά της νεύρωσης, ο οποίος δεν περιορίστηκε απλά στην φαινομενολογική περιγραφή της, αλλά αναζήτησε τους υπεύθυνους ψυχολογικούς μηχανισμούς, εκθέτοντας την ψυχική δομή που υποβαστά την ιδεοψυχαναγκαστική συμπτωματολογία. Τον πυρήνα της φροϋδικής σύλληψης της νεύρωσης αποτέλεσε η ασυνείδητη ενδοψυχική σύγκρουση.
Επιδημιολογία
Πρόσφατες αμερικανικές έρευνες ανίχνευσαν ένα επιπολασμό στο γενικό πληθυσμό και για μια περίοδο 6 μηνών στο ύψος του 1,5% (ποσοστό επί του γενικού πληθυσμού που αντιπροσωπεύει το σύνολο των περιπτώσεων που παρουσίασαν τη διαταραχή κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της περιόδου των έξι μηνών) και για όλη τη διάρκεια της ζωής στο επίπεδο του 2 έως 3% (ποσοστό του γενικού πληθυσμού που μια δεδομένη στιγμή αναφέρει ότι είχε παρουσιάσει τη διαταραχή κάποια περίοδο της ζωής του). Η διαταραχή προσβάλλει εξίσου άνδρες και γυναίκες κατά την ενηλικίωση, αλλά οι άνδρες έχουν μια πιο πρώιμη ηλικία έναρξης (από 6 έως 15 χρονών) σε σύγκριση με τις γυναίκες (από 20 έως 29 χρονών). Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν μία σταθερή και χωρίς διακυμάνσεις πορεία, με το 15% να έχουν μία φθίνουσα πορεία και το 5% να παρουσιάζουν επεισόδια. Τέλος, η διαταραχή αυτή είναι περισσότερο συχνή σε άτομα που ανήκουν σε υψηλή κοινωνική θέση ή που είναι ενός υψηλού πνευματικού επιπέδου.
Ιδεοληψίες
Οι ιδεοληψίες είναι μια από τις κύριες εκδηλώσεις της διαταραχής. Πρόκειται για ιδέες, αναπαραστάσεις και παρορμήσεις που επιβάλλονται στη σκέψη του ατόμου, παρά το γεγονός ότι αυτό προσπαθεί να τις αποδιώξει από τη συνείδησή του, αφού, μολονότι αναγνωρίζει ότι η προέλευσή τους του ανήκει, τις θεωρεί παράλογες, και συχνά είναι σε απόλυτη αντίθεση με τις πεποιθήσεις και τις συνήθειές του. Οι ιδεοληψίες μπορεί να είναι διαφόρων τύπων:
Ψυχαναγκασμοί
Οι ψυχαναγκασμοί αποτελούν άλλο ένα κύριο σύμπτωμα της διαταραχής αυτής. Πρόκειται για επαναληπτικές συμπεριφορές που έχουν τη μορφή εξωτερικών ή εσωτερικών πράξεων που επιβάλλονται από το ίδιο το άτομο. Συχνά παίρνουν τη μορφή τελετουργίας, έτσι ώστε να μειωθεί το άγχος που είχε δημιουργηθεί. Μπορεί να συνοδεύουν τις φοβικές ή ιδεακές ιδεοληψίες για να εξαλείψουν το φόβο ή αμφιβολία που αυτές προκαλούν. Για παράδειγμα, ο ψυχαναγκασμός του πλυσίματος μπορεί να συνοδεύει τις φοβικές ιδεοληψίες της ακαθαρσίας, οι ψυχαναγκασμοί της επανάληψης τις ιδεακές ιδεοληψίες που περιλαμβάνουν την αμφιβολία για τη σωστή διεκπεραίωση ορισμένων πράξεων. Ωστόσο μπορεί να υπάρχουν και ανεξάρτητα από τις ιδεοληψίες, όπως στις περιπτώσεις της ονοματομανίας ή της αριθμομανίας. Επίσης ίσως αποβλέπουν στο πλαίσιο μιας λογικής που αποδίδει «μαγικές» ιδιότητες στη σκέψη ή στις τελετουργίες, να αποτρέψουν να εμφανιστεί ένα συμβάν που προκαλεί φόβο στο άτομο ή και να «ακυρώσουν» κάτι που έχει ήδη συμβεί (όπως π.χ. Όσο είναι στο χέρι του ατόμου, να επαναλάβει το δυσάρεστο συμβάν πιστεύοντας πως έτσι μόνο θα το «ακυρώσει» δηλαδή, «απενεργοποιώντας» την αρνητική κατάσταση που προηγήθηκε για να το ενεργοποιήσει) κ.α.
Νευρολογική δυσλειτουργία
Όσον αφορά στην ύπαρξη κάποιας νευρολογικής δυσλειτουργίας, υπάρχουν ορισμένες μόνο ενδείξεις για τη συγκεκριμένη διαταραχή. Οι υπάρχουσες έρευνες τοποθετούν τη δυσλειτουργία στο μετωπιαίο λοβό, στα βασικά γάγγλια, στη φαιά ουσία, στη λευκή ουσία κ.α.
Βιολογικές Υποθέσεις
Σύμφωνα με βιολογικές υποθέσεις, η διαταραχή αποδίδεται κυρίως στο σεροτονινεργικό σύστημα, εφόσον ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι φάρμακα αναστολείς της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης ελαττώνουν την συμπτωματολογία. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι συμμετέχουν και άλλα συστήματα νευροδιαβιβαστών εκτός του σεροτονινεργικού.
Συμπεριφορική σχολή
Οι εκπρόσωποι του συμπεριφορισμού επηρεαζόμενοι από τη γνωσιακή θεωρία υιοθετούν θεωρητικά σχήματα, επικρατέστερα των οποίων είναι η διπαραγοντική θεωρία αποφυγής του O. H. Mowrer σχετικά με την ερμηνεία της απόκτησης και της συντήρησης των αγχωδών αντιδράσεων. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με αυτή, στο πλαίσιο του κλασικού αντανακλαστικού, σχετικώς ουδέτερα ερεθίσματα συνδέονται με ερεθίσματα που είναι από μόνα τους αγχογόνα και έτσι σχηματίζουν ένα εξαρτημένο αντανακλαστικό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αρχικώς ουδέτερα ερεθίσματα γίνονται εξαρτημένα και προκαλούν από μόνα τους άγχος. Στη δεδομένη λοιπόν περίπτωση θεωρείται ότι το άγχος που προκαλούν ορισμένες καταστάσεις ( όπως ακαθαρσία κ.α. ) έχει συνδεθεί με αυτές μέσα από μηχανισμούς του κλασικού αντανακλαστικού. Έπειτα, αφού ορισμένες συμπεριφορές ( όπως πλύσιμο των χεριών ) μπορούν να κατευνάσουν το άγχος, εγκαθίστανται ως μόνιμα σχήματα, κάτι που συνιστά την ιδεοψυχαναγκαστική συμπτωματολογία.
Ψυχαναλυτική σχολή
Σύμφωνα με τη φροϋδική θεωρία, η ψυχαναγκαστική διαταραχή οφείλεται σε ενδοψυχική σύγκρουση που τοποθετείται σε οιδιπόδειο επίπεδο. Πρόκειται για μερική καθήλωση της λίμπιντο σε προ-οιδιπόδεια, πρωκτική-σαδιστική φάση λόγω προβληματικής ψυχοσεξουαλικής εξέλιξης. Στο στάδιο της οιδιπόδειας σύγκρουσης, το Εγώ, το οποίο βρίσκεται σε αδυναμία να αντιμετωπίσει τις λιμπιντικές απαιτήσεις, αμύνεται παλινδρομώντας στο σαδοπρωκτικό στάδιο, κάτι που ισοδυναμεί με μετατροπή των ερωτικών ενορμήσεων σε ενορμήσεις σαδιστικού και επιθετικού περιεχομένου.
Εξέλιξη
Η διαταραχή αυτή συνήθως εμφανίζεται στην εφηβεία και εξελίσσεται σταδιακά. Η εκδήλωση της συμπτωματολογίας μπορεί να οφείλεται με ένα ποσοστό της τάξεως του 50% έως 70% σε κάποιο τραυματικό και στρεσογόνο γεγονός, ωστόσο όμως θα μπορούσε να οφείλεται και σε ένα ευχάριστο συμβάν που διατάραξε την μέχρι τότε ισορροπία στη ζωή του ατόμου. Για ένα 15% η διαταραχή αυτή επιδεινώνεται με την ηλικία και η κατάθλιψη αποτελεί μια επικίνδυνη επιπλοκή. Η εξέλιξη ωστόσο με θεραπεία είναι μεν χρόνια, αλλά το 90% των περιπτώσεων παρουσιάζει σημαντική βελτίωση. Σημαντικό ρόλο στην βελτίωση της πορείας της, παίζουν το ευνοϊκό και υποστηρικτικό κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον και οι καλής ποιότητας διαπροσωπικές σχέσεις.
Φαρμακοθεραπεία
Η φαρμακοθεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση αντικαταθλιπτικών κυρίως, από αυτά η κλομιπραμίνη φαίνεται να είναι το πιο αποτελεσματικό. Γενικά, τα φάρμακα που επιδρούν στις δράσεις του νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη (5-ΗΤ) στον εγκέφαλο μειώνουν σημαντικά τα συμπτώματα της ψυχαναγκαστικής διαταραχής. Σε σοβαρές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται για ένα μικρό διάστημα το λίθιο και νευροληπτικά. Λόγω της ισχυρής σχέσης που υπάρχει ανάμεσα στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και τις διαταραχές με τικ (μερικές μελέτες δείχνουν 35% επιπολασμό διαταραχών με τικ σε ασθενείς με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή), στις διαταραχές με τικ χορηγούνται αντιψυχωτικά. Τα φάρμακα βοηθούν στον έλεγχο των συμπτωμάτων της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, αλλά συχνά, όταν η θεραπεία διακοπεί, ακολουθεί υποτροπή. Πράγματι, ακόμη και αφού τα συμπτώματα υποχωρήσουν, οι περισσότεροι άνθρωποι θα χρειαστεί να συνεχίσουν τη θεραπεία επ’ αόριστον, ίσως σε μικρότερη δοσολογία.
Ηλεκτροθεραπεία και ψυχοχειρουργική
Τα τελευταία χρόνια οι ενδείξεις για την χρησιμότητα της χειρουργικής στη θεραπεία της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής αυξάνουν. Με την μέθοδο «εν τω βάθει ηλεκτρικός εγκεφαλικός ερεθισμός» (Deep Brain Stimulation) εμφυτεύονται μόνιμα ηλεκτρόδια σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου που συσχετίζονται με την διαταραχή. Στις Η.Π.Α. η συγκεκριμένη μέθοδος έλαβε το 2009 έγκριση από την υπηρεσία FDA και εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπου οι λοιπές θεραπείες απέτυχαν.
Θεραπείες της συμπεριφοράς
Οι θεραπείες της συμπεριφοράς είναι σχετικά εύκολα εφαρμόσιμες και βραδείας διάρκειας και έχουν καλά αποτελέσματα. Σε αυτή την προσέγγιση, ο ασθενής έρχεται αντιμέτωπος εκούσια και εθελοντικά με το αντικείμενο ή ιδέα που τον φοβίζει, είτε ρεαλιστικά είτε φαντασιωσικά και ταυτόχρονα παροτρύνεται να αποφύγει την τελετουργία με την υποστήριξη και τη δομή που του παρέχει ο θεραπευτής.
Ψυχαναλυτική θεραπεία
Η ψυχαναλυτική θεραπεία, μια θεραπεία μακράς διαρκείας, η οποία αποδεικνύεται περισσότερο αποτελεσματική απέναντι στην ψυχαναγκαστική προσωπικότητα και λιγότερο απέναντι στην ιδεοψυχαναγκαστική συμπτωματολογία που περιλαμβάνει ιδεοληψίες και ψυχαναγκασμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαταραχές συνήθειας και παρόρμησης
Εβραϊκή διασπορά
μικρογραφία|240x240εσ|Χάρτης της Εβραϊκής διασποράς:{{Legend|#000000|Ισραήλ}}{{Legend|#002956|πάνω από 1.000.000 άτομα}}{{Legend|#005696|πάνω από 100.000 άτομα}}{{Legend|#36a2d8|πάνω από 10.000 άτομα}} εναλλ.=Photograph of a scene from Lachish Relief: Semitic men in Assyrian captivity, playing a later form of the Egyptian lyre|μικρογραφία|240x240εσ|Σκηνή από την [[Ανακούφιση του Λατσίς: Σημίτες άνδρες υπό την αιχμαλωσία των Ασσυρίων, παίζουν μια μεταγενέστερη μορφή της Αιγυπτιακής λύρας.]] Η Εβραϊκή διασπορά (תְּפוּצָה) ή εξορία (εβραϊκά: גָּלוּת γκαλούτ; Γίντις: γκολούς) είναι η διασπορά των Ισραηλιτών ή Εβραίων εκτός της πατρίδας των προγόνων τους (η Γη του Ισραήλ) και η επακόλουθη εγκατάσταση τους σε διάφορα σημεία του πλανήτη.
Όσον αφορά την εβραϊκή Βίβλο, ο όρος "Εξορία" δηλώνει την τύχη των Ισραηλιτών που εξορίστηκαν από το Βασίλειο του Ισραήλ κατά τη διάρκεια του 8ου αιώνα π.Χ. και των Ιουδαίων από το Βασίλειο του Ιούδα που μεταφέρθηκαν στη Βαβυλώνα τον 6ο αιώνα π.Χ. Οι Ιουδαίοι, κατά τη ζωή τους στην εξορία, έγιναν γνωστοί ως "Εβραίοι" (יְהוּדִים Γεχουντίμ), από το Βιβλίο της Εσθήρ, το οποίο κάνει την πρώτη αναφορά στον όρο "Εβραίοι".
Η πρώτη εξορία των Εβραίων ήταν η Ασσυριακή εξορία, η απέλαση των Εβραίων από το Βασίλειο του Ισραήλ (Σαμάρειας), η οποία ξεκίνησε από τον Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ΄ της Ασσυρίας το 733 π.Χ. Αυτή η διαδικασία της εξορίας των Εβραίων ολοκληρώθηκε από τον Σαργών με την καταστροφή του βασιλείου το 722 π.Χ., ολοκληρώνοντας μια τριετή πολιορκία της Σαμάρειας που ξεκίνησε ο Σαλμανασάρ Β΄. Η επόμενη εξορία των Εβραίων ήταν η Βαβυλώνια αιχμαλωσία, στην οποία τμήματα του πληθυσμού του Βασιλείου του Ιούδα απελάθηκαν το 597 π.Χ. και το 586 π.Χ. από τη Νεοβαβυλωνιακή Αυτοκρατορία υπό τη βασιλεία του Ναβουχοδονόσορα Β΄.
Η Εβραϊκή διασπορά υπήρχε για πολλούς αιώνες πριν την πτώση του Δεύτερου Ναού. Η εγκατάσταση τους σε άλλες χώρες δεν ήταν μέρος ενός υποχρεωτικού εκτοπισμού των Εβραίων. Πριν από τα μέσα του πρώτου αιώνα μ.Χ., εκτός από την Ιουδαία, τη Συρία και τη Βαβυλωνία, μεγάλες Εβραϊκές κοινότητες ζούσαν στις ρωμαϊκές επαρχίες της Συρίας-Παλαιστίνης, της Αιγύπτου και της Κρήτης και Κυρηναϊκής καθώς και στην ίδια τη Ρώμη. Μετά την πολιορκία της Ιερουσαλήμ (63 π.Χ.), όταν η Ασμοναϊκή δυναστεία έγινε προτεκτοράτο της Ρώμης η μετανάστευση των Εβραίων αυξήθηκε. Το 6 μ.Χ. η περιοχή της πατρίδας των Εβραίων έγινε η ρωμαϊκή επαρχία της Ιουδαίας. Ο πληθυσμός της Ιουδαίας εξεγέρθηκε κατά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 66 μ.Χ. Ο Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος ήταν το αποτέλεσμα της εξέγερσης. Ο πόλεμος τελείωσε με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν το Δεύτερο Ναό και το μεγαλύτερο μέρος της Ιερουσαλήμ. Αυτή ήταν μια σημαντική στιγμή. Η καταστροφή του συμβολικού κέντρου του Ιουδαϊσμού και της Εβραϊκής ταυτότητας οδήγησε πολλούς Εβραίους να αλλάξουν τον αυτοπροσδιορισμό τους και να εξετάσουν την προοπτική μιας αορίστου διαρκείας εγκατάλειψης του Ισραήλ.
Το 132 μ.Χ., ο Μπαρ Κοχμπά ηγήθηκε μιας εξέγερσης εναντίον του Αδριανού. Αυτή η εξέγερση σχετιζόταν με τη μετονομασία της Ιερουσαλήμ σε Αιλία Καπιτωλίνα. Μετά από τέσσερα χρόνια πολέμου, η εξέγερση κατεστάλη, και οι Ρωμαίοι απαγόρευσαν στους Εβραίους να εισέρχονται στην Ιερουσαλήμ.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, λόγω της αυξανόμενης μετανάστευσης και της επανεγκατάστασης, οι Εβραίοι χωρίστηκαν σε διακριτές περιφερειακές ομάδες. Σήμερα αυτές οι περιφερειακές ομάδες είναι κατά κύριο λόγο οι Ασκεναζίτες της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης και οι Σεφαρδίτες Εβραίοι της Ιβηρικής χερσονήσου (Ισπανία και Πορτογαλία), τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Αυτές οι ομάδες έχουν παράλληλες ιστορίες, πολλές πολιτιστικές ομοιότητες, ενώ έχουν υποστεί μια σειρά από σφαγές, διωγμούς και απελάσεις. Το 1290 απελάθηκαν από την Αγγλία, το 1492 απελάθηκαν από την Ισπανία, ενώ το 1948-1973 απελάθηκαν από τις Αραβικές χώρες. Αν και οι δύο κλάδοι έχουν διαφορές στον πολιτισμό τους λόγω των σχέσεων που είχαν στις ευρωπαϊκές χώρες υποδοχής τους, (όπως οι Κεντρικοί Ευρωπαίοι για τους Ασκεναζίτες και οι Ισπανοί και οι Άραβες για τους Σεφαρδίτες), η κοινή θρησκεία και καταγωγή, καθώς και η συνεχής επικοινωνία και μετακίνηση πληθυσμών, ήταν υπεύθυνη για την ενοποιημένη έννοια της πολιτιστικής και θρησκευτικής Εβραϊκής ταυτότητας μεταξύ Σεφαρδιτών και Ασκεναζιτών από τα τέλη της Ρωμαϊκής περιόδου μέχρι σήμερα.
Κέντρα της εβραϊκής διασποράς ήταν παραδοσιακά η Ρωσία, η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και γενικά η δυτική, ανατολική και κεντρική Ευρώπη, και τους τελευταίους δύο αιώνες διάφορες χώρες της Αμερικής, ειδικά οι Ηνωμένες Πολιτείες.