cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Π.Α.Ο.Κ. (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ύμνος
Ο ύμνος του ΠΑΟΚ γράφτηκε από τον Μίμη Τραϊφόρο, γνωστό στιχουργό του ελαφρού λαϊκού τραγουδιού, σε μουσική του Πέτρου Γιαννακού.
Δομή συλλόγου
.
Στελέχη ακαδημιών
. Ο ΠΑΟΚ διατηρεί ομάδες Κ19, Κ17 και Κ15, οι οποίες λαμβάνουν μέρος στις αντίστοιχες διοργανώσεις νέων που διοργανώνει η Σούπερ Λίγκα, καθώς επίσης 9 τμήματα υποδομής για κάθε έτος ηλικίας από 14 έως 6 χρονών.
Σημειώσεις
<references group="σ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΠΑΟΚ (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
Μαύρο ψωμί (ταινία)
Πλοκή
Η πλοκή της ταινίας λαμβάνει χώρα στην επαρχία της Καταλονίας λίγα χρόνια μετά το τέλος του ισπανικού εμφυλίου πολέμου. Ο 11χρονος Αντρέου βρίσκει τα πτώματα ενός άνδρα και του γιου του. Οι Αρχές θέλουν να κατηγορήσουν τον πατέρα του για αυτή την πράξη, αλλά ο Αντρέου προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητά του. Όμως, αναζητώντας τους δράστες, ο Αντρέου συναντά έναν κόσμο ψεύδους και απομακρύνεται αισθητά από την οικογένειά του.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε δεκατρία βραβεία Γκαουντί, εννέα βραβεία Γκόγια, μεταξύ των οποίων της καλύτερης ταινίας, του καλύτερου σκηνοθέτη και του καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου. Επιλέχθηκε ως η πρόταση της Ισπανίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 84α Βραβεία Όσκαρ, όντας η πρώτη καταλανόφωνη ταινία που το κάνει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Καταλανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με παιδιά Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ισπανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Βραβείο Γκόγια καλύτερης ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βαρκελώνη
Ποταμός Ιρτίς
Ο ποταμός Ιρτίς (Иртыш; καζακικά: Ертiс / Yertis; κινεζικά: 额尔齐斯河, πινγίν: É'ěrqísī hé; Ουιγούρ: ئېرتىش; Иртеш) είναι ποτάμι στη Σιβηρία και το Καζακστάν και είναι ο κύριος παραπόταμος του ποταμού Ομπ. Με μήκος 4.248 χλμ, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της ασιατικής ηπείρου.
Στον ποταμό Ιρτίς εκβάλλουν τα νερά τους οι ποταμοί Τομπόλ και Ισίμ. Το σύστημα Ομπ-Ιρτίς σχηματίζει μείζονα λεκάνη απορροής στην Ασία, αγκαλιάζοντας το μεγαλύτερο τμήμα των πεδιάδων της δυτικής Σιβηρίας και τα όρη Αλτάι. Σε μήκος το σύστημα Ομπ-Ιρτίς είναι το 5ο παγκοσμίως, ενώ αν και ο Ιρτίς είναι μεγαλύτερος σε μήκος, ο Ομπ έχει μεγαλύτερη παροχή και για αυτό, λόγω της συμβολής του, ο ποταμός ονομάζεται Ομπ.
Γεωγραφία
Από τις πηγές του με το ιδιαίτερα καθαρό νερό, ο Καρά-Ιρτίς (Μαύρις Ιρτίς) στα μογγολικά Αλτάι o ποταμός κυλά στην Σιντζιάνγκ, της Κίνας, κατευθύνεται βορειοδυτικά μέσω της λίμνης Ζαϊσάν στο Καζακστάν, για να συναντήσει τον Ισίμ και τον Τομπόλ, πριν ενωθεί με τον ποταμό Ομπ στη δυτική Σιβηρία, μετά από 4.248 χλμ.
Το όνομα Μαύρος Ιρτίς (Καρά-Ιρτίς στην καζακική, ή Τσέρνι Ιρτίς στη ρωσική) χρησιμοποιείται από ορισμένους συγγραφείς, ειδικά στη Ρωσία και το Καζακστάν, για να υποδηλώσει το άνω τμήμα του ποταμού. Ο όρος Λευκός Ιρτίς, αντίθετος του Μαύρος Ιρτίς, χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για το κάτω τμήμα του ποταμού κοντά στη λίμνη Ζαϊσάν.
Υδρολογία
Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται σε ύψος 2.500 μ. Οι υδάτινοι πόροι μόνο στο τμήμα του Καζακστάν εκτιμώνται σε 33,66 χλμ3/έτος. Ο ποταμός κυλά στην κινεζική επικράτεια επί 618 χλμ. Ένα μεγάλο μέρος του νερού χρησιμοποιείται για άρδευση με αποτέλεσμα να μειώνεται η ποσότητά του. Το επίπεδο του νερού επηρεάζεται στη συνέχεια από μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα στο Καζακστάν. Για υδρολογικές μετρήσεις και υδροχημικές αναλύσεις χρησιμοποιούνται διασυνοριακοί σταθμοί παρακολούθησης στην Ταρτάρκα, στα σύνορα του Καζακστάν και της Ρωσίας.
Οικονομία
Στο Καζακστάν και τη Ρωσία ο ποταμός είναι πλεύσιμος για επιβατηγά πλοία και τάνκερ από Απρίλιο έως Οκτώβριο, καθώς παγώνει κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Στο Ομσκ βρίσκεται η έδρα της κρατικής εταιρείας Εταιρεία Ναυσιπλοΐας του Ποταμού Ιρτίς, πόλη που λειτουργεί ως ο μεγαλύτερος ποτάμιος λιμένας της δυτικής Σιβηρίας.
Στο τμήμα του ποταμού που βρίσκεται στο Καζακστάν υπάρχουν τρία μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα, το Μπαχτάρμα, το Ουστ-Καμενογκόρσκ και Σουλμπίνσκ. Ο βαθύτερος μηχανισμός διωρύγων με πτώση 42 μέτρα, επιτρέπει τη διέλευση του φράγματος με παράκαμψη στο Ουστ-Καμενογκόρσκ.
Τρία υδροηλεκτρικά φράγματα κατασκευάστηκαν και στον κινεζικό τομέα, το Φράγμα Κεκετουοχάι (可可托海) (47.18083°N, 89.70972°W), το Φράγμα Καλασούκε (喀腊塑克) (47.13722°N, 88.8875°W) και το Φράγμα Εγχείρημα 635.
Στην Κίνα κατασκευάστηκε ένα μικρό κανάλι το 1987 (εισροή νερού στο σημείο 47.44194°N, 87.56972°W) για την εκτροπή του νερού του Ιρτίς στην ενδοροϊκή λίμνη Ουλουνγκούρ, της οποίας το επίπεδο έπεφτε με ταχείς ρυθμούς εξαιτίας της αυξανόμενης αρδευτικής χρήσης του ποταμού Ουλουνγκούρ. Τα τελευταία χρόνια του 20ού αιώνα και στα πρώτα χρόνια του 21ου ολοκληρώθηκε ένα μείζον εγχείρημα, Το Κανάλι Ιρτίς-Καραμάι-Ουρούμκι. Η αυξανόμενη χρήση του νερού από την πλευρά της Κίνας προκάλεσε σημαντική ανησυχία στους περιβαλλοντολόγους του Καζακστάν και της Ρωσίας. Σύμφωνα με αναφορά που δημοσιεύτηκε από σχετικές έρευνες σε ιχθυοτροφεία του Καζακστάν το 2013, η συνολική χρήση νερού από μέρους της Κίνας ανέρχεται στα 3 χλμ3 ανά έτος. Κάτι τέτοιο έχει ως αποτέλεσμα να φτάνουν στα σύνορα του Καζακστάν μόνο τα 2/3 της φυσικής ροής του ποταμού (6 χλμ3 από τα 9 χλμ3).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Κίνας Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας Κατηγορία:Ποταμοί του Καζακστάν Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Όμπλαστ Βέρμπασκα
μικρογραφία|Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Η περιφέρεια Βέρμπασκα (κροατικά : Vrbaska oblast, σερβικά : Врбаска област) ήταν διοικητική περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Μπάνια Λούκα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε έκταση 8.849 τετραγωνικά χλμ και πληθυσμό 423.096 κατοίκους.
Με την διοικητική διαίρεση του 1929 καταργείται και προσαρτήθηκε στην Μπανόβινα Βέρμπα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε πληθυσμό 423.096 κατοίκους, 242.557 ορθόδοξοι, 95.202 Καθολικοί και 72.271 μουσουλμάνοι.
Αναφορές
Όμπλαστ Βερμπασκα Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Σερβίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ράρα
Η Λίμνη Ράρα (Νεπαλ.: रारा, προφορά: rārā, όπου το α προφέρεται σαν 2 α μαζί) είναι η μεγαλύτερη λίμνη του Νεπάλ. Βρίσκεται δυτικά της χώρας και ανήκει στην Μεσοδυτική περιφέρεια, στη ζώνη του Καρνιάλι και στον δήμο του Μουγκού.
Γεωγραφία
Η Ράρα βρίσκεται στο δυτικό Νεπάλ, νοτιοδυτικά της νεπαλέζικης πόλης Σριναγκάρ. Έχει έκταση 10,2 τ.χλμ., μέγιστο μήκος 5 χλμ., πλάτος 3 χλμ. και βάθος 160 μ. Ο όγκος του νερού της είναι 1 κυβ.μ. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη της χώρας. Από αυτήν πήρε το όνομά του το ομώνυμο χωριό.
Κλίμα
Το κλίμα στη Ράρα δεν είναι το καλοκαίρι πολύ ζεστό, αλλά το χειμώνα έχει κρύο. Το Δεκέμβριο με Μάρτιο, οι θερμοκρασίες πέφτουνε και, πολλές φορές χιονίζει. Τον Απρίλιο, τον Μάιο, τον Ιούνιο τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, το κλίμα είναι ζεστό.
Μουσώνες πνέουν τον Ιούνιο με Οκτώβριο. Η μέση βροχόπτωση την περίοδο 1994-2003 ήταν 800 χιλιοστά. Η θερμοκρασία της επιφάνειας της λίμνης ήταν 7,5°C με 7,6°C.
Χλωρίδα-πανίδα
Η χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνει 1074 είδη, εκ των οποίων τα 16 είναι ενδημικά στο Νεπάλ. Η πανίδα περιλαμβάνει 51 είδη θηλαστικών και 214 είδη πουλιών. Υπάρχουν, επίσης, 3 είδη ψαριών (Schizothorax macrophthalmus, Schizothorax nepalensis και Schizothorax raraensis), καθώς και τον βάτραχο Nanorana rarica.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λίμνες του Νεπάλ
Παλαιοκκλήσιο Καρδίτσας
Το Παλαιοκκλήσιο ή Παλαιοκλήσσι είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - Γενικά στοιχεία
Το Παλαιοκκλήσιο βρίσκεται δυτικά της πόλης της Καρδίτσας σε απόσταση περίπου 6 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Ίσαρι και κατόπιν ονομάστηκε Παλαιοκκλήσι χάριν στο όμορφο εκκλησάκι του. Αναφέρεται σε οθωμανικές πηγές του 15ου αιώνα ότι αρχικά υπήρξε τσιφλίκι του Αλή Πασά και στη συνέχεια του γιου του Βελή.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύνδεση του χωριού με την πόλη της Καρδίτσας με ποδηλατόδρομο.
Έθιμα – παραδόσεις – πανηγύρια
Στις 26 Οκτωβρίου γιορτάζει το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου, το οποίο βρίσκεται ανατολικά του χωριού.
Το 2010 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Παλαιοκκλήσι: εικόνες απ’ το χθες», το οποίο περιέχει εικόνες του χωριού και των κατοίκων παρουσιάζοντας τα έθιμα του τόπου. Συγγραφέας του βιβλίου είναι ο σημερινός πρόεδρος του χωριού.
Εκπαίδευση
Στο παλαιοκκλήσι λειτουργεί σήμερα Νηπιαγωγείο, ενώ έως το 2011 λειτουργούσε και δημοτικό σχολείο.
Αθλητισμός
Ο Α.Ο. Ολυμπιακός Παλαιοκκλησίου είναι αθλητικό σωματείο το οποίο ιδρύθηκε το 1975. Αγωνίζεται την τρέχουσα σεζόν 2018-2019 στην Α1 ΕΠΣ Καρδίτσας. Έδρα του είναι, από τότε που δημιουργήθηκε, το Στάδιο του Παλαιοκκλησίου. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το λευκό,τα οποία καθιερώθηκαν από το σύμβολό του.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, με την παλιά του ονομασία Ίσαρι το 1883 να προσαρτάται στον δήμο Καρδίτσης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Παλιοκκλήσι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτη και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με το Παραγωγικό αποτελούν την κοινότητα Παλαιοκκλησίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καρδίτσας του δήμου Καρδίτσας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 689 κατοίκους
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
Με το χαλινάρι στο λαιμό
Με το χαλινάρι στο λαιμό (Γαλλικά: La Bride sur le cou) είναι μια Γαλλική κωμωδία του 1961 σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ. Πρωταγωνιστεί η Μπριζίτ Μπαρντό.
Περίληψη
Η Σοφί είναι μια όμορφη νεαρή κοπέλα που εργάζεται σαν μοντέλο στο πρακτορείο του αγαπημένου της Φιλίπ. Όταν ανακαλύπτει ότι εκείνος έχει κάνει σχέση με μια πλούσια αμερικανίδα κληρονόμο και ετοιμάζεται να την παρατήσει τον ταπεινώνει δημόσια σε ένα καφέ. Το αστείο περιστατικό θα γίνει αφορμή για τη γνωριμία της με δυο ανέμελους γιατρούς, τον Αλέν και τον Κλωντ, που αρχίζουν να την πολιορκούν ερωτικά. Η Σοφί θα περάσει τη νύχτα με τον Αλέν αποκρούοντας όμως τις ερωτικές του ορέξεις. Το επόμενο πρωινό αποφασισμένη να εκδικηθεί τον Φιλίπ κλέβει ένα τουφέκι και ετοιμάζεται να τον σκοτώσει. Ο Αλέν όντας ερωτευμένος μαζί της θα γλυτώσει το Φιλίπ και θα την πείσει να τον ακολουθήσουν στις Άλπεις, όπου πάει για διακοπές με την αμερικανίδα, προκειμένου να τον κερδίσει πίσω ενώ στην πραγματικότητα θα προσπαθήσει να κερδίσει την αγάπη της. Το ζευγάρι μπλέκει σε πολλά ευτράπελα περιστατικά και σταδιακά ανακαλύπτουν τη φυσική μεταξύ τους έλξη…
Άλλες πληροφορίες
Η πιο χαρακτηριστική ίσως σκηνή της ταινίας είναι μια ονειρική σεκάνς όπου η Μπριζίτ Μπαρντό χορεύει ολόγυμνη, οι λεπτομέρειες βέβαια δεν είναι ευδιάκριτες χάρη στην τεχνική του soft focus με την οποία γυρίστηκε η συγκεκριμένη σκηνή. Η ταινία που γυρίστηκε στο Παρίσι και σε περιοχές της Άνω Σαβοϊας στις Γαλλικές Άλπεις έκοψε στην πρώτη της προβολή στη Γαλλία 2.815.000 εισιτήρια. Είναι γυρισμένη σε Σινεμασκόπ με ασπρόμαυρο 35άρι φιλμ και μονοφωνικό ήχο.
Soundtrack
Το soundtrack της ταινίας που κυκλοφόρησε από την Barclay 72 471 τον Ιούνιο του 1961 περιλαμβάνει τα παρακάτω κομμάτια :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1961 Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Αμαλία του Παλατινάτου
Η Αμαλία, γερμ. Amalie (25 Ιουλίου 1490 - 6 Ιανουαρίου 1524) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1513 τον Γεώργιο Α΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1938 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1938 πραγματοποιήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου στο Σταντ Ολιμπίκ ντε Κολόμπ.
The ΚΟΠΑΝΟΙ
The ΚΟΠΑΝΟΙ είναι o τίτλος ελληνικής κωμικής κινηματογραφικής ταινίας του 1986 σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιώργου Κωνσταντίνου. Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1987-1988, έκοψε 15.000 εισιτήρια και ήρθε στην 8η θέση ανάμεσα σε 20 ταινίες.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1938 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου.
Μετέχουσες χώρες
Στο αγώνισμα συμμετείχαν 11 αθλητές από 8 χώρες.
The ΚΟΠΑΝΟΙ
Πλοκή
Ο Μπάμπης, γνωστός στην πιάτσα και ως «δάσκαλος», είναι παλιός γνωστός και συνεργάτης του Λεωνίδα σε ληστείες. Ο Λεωνίδας τον θεωρεί μεγάλο μυαλό και ονειρεύεται να πιάσει την καλή με κάποιο κόλπο που θα του προτείνει ο Μπάμπης. Ο ένας είναι ο "εγκέφαλος" που στήνει κόλπα για ληστείες και ο άλλος ένας από αυτούς που τα εκτελούν και αναλαμβάνουν το ρίσκο.
Όταν έρχεται η "σειρά του", ο Μπάμπης του δίνει εντολή να συγκροτήσει ομάδα με σκοπό τη ληστεία τράπεζας. Ο Λεωνίδας με άμεσο βοηθό του τον Βλάση επιστρατεύουν: τον Λαχτάρα, που εργάζεται σε γραφείο τελετών, τον Δούκα, δεινό χαρτοκλέφτη, τον Μάρκο, γνώστη πολεμικών τεχνών και τον Μίκι, κλέφτη οχημάτων και δεινό μηχανόβιο. Μαζί τους, μετέχουν αναγκαστικά στο κόλπο: ο ιδιοκτήτης του γραφείου τελετών όπου εργάζεται ο Λαχτάρας, ο Φούσκας, που είναι το τσιράκι του Δούκα, ο Γκόγκο, φίλος του Μίκι και οι κοπέλες τους Σούζι και Βανέσα.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1938 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1938 Κατηγορία:Άλμα εις τριπλούν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
The ΚΟΠΑΝΟΙ
Πλοκή
Η Λιάνα, είναι γειτόνισσα του Λεωνίδα (κάτι που αρχικά όμως δεν γνωρίζει). Είναι γνωστή του Μπάμπη αλλά δεν του έχει εμπιστοσύνη, ούτε και εκείνος άλλωστε. Ο Μπάμπης την χρησιμοποιεί προκειμένου να σιγουρευτεί πως το κόλπο της ληστείας θα προχωρήσει σωστά, παράλληλα όμως σχεδιάζει με άλλη ομάδα κλοπή σε κοντινό κοσμηματοπωλείο. Η Λιάνα αντιλαμβάνεται πως το κόλπο της ληστείας είναι καταδικασμένο να αποτύχει και έχει στηθεί μόνο και μόνο για αντιπερισπασμό στην κλοπή του κοσμηματοπωλείου στην ίδια γειτονιά. Γνωρίζει τον Λεωνίδα, τον συμπαθεί και τον προειδοποιεί πως ο Μπάμπης έχει άλλα σχέδια.
Η ληστεία στέφεται τελικά από πλήρη αποτυχία. Ο Λεωνίδας αντιλαμβάνεται τι έγινε και αποφασίζει να εκδικηθεί τον «δάσκαλο». Χρησιμοποιεί τις πληροφορίες της Λιάνας και κυνηγάει την ομάδα της ληστείας του κοσμηματοπωλείου μέχρι το αεροδρόμιο όπου θα γινόταν η πώληση των κλοπιμαίων και η διαφυγή του Μπάμπη.
Η συμπλοκή που ακολουθεί έχει ως αποτέλεσμα να καταλήξουν όλοι στο νοσοκομείο. Η μόνη που φαίνεται ευχαριστημένη είναι η Φρόσω που θα φροντίζει τόσους τραυματισμένους άνδρες.
Διανομή
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1987 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Γιώργου Καραγιάννη Κατηγορία:Αστυνομικές κωμικές ταινίες
Γουότερφορντ Γιουνάιτεντ
Η Γουότερφορντ Γιουνάιτεντ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Ιρλανδίας, η οποία αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της χώρας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1930. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο. Έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα Ιρλανδίας και 2 κύπελλα. Επιπρόσθετα, έχει 9 ευρωπαϊκές συμμετοχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γουότερφορντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιρλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Φραντσίσκα κόμισσα του Χόενχαϊμ
Η Φραντσίσκα-Θηρεσία κόμισσα του Χόενχαϊμ, γερμ.: Franziska Theresia grafin von Hohenheim (10 Ιανουαρίου 1748 στο Άντελμανσφελντεν - 1 Ιανουαρίου 1811 στο Κίρχαϊμ ούντερ Τεκ) ήταν κόρη του βαρόνου του Μπέρνερντιν. Με τους γάμους της έγινε πρώτα (από το 1765 και μετά) βαρόνη Λόιτρουμ φον Έρλινγκεν. Ήταν αρχικά η επίσημη ερωμένη του δούκα της Βυρτεμβέργης (από το 1772 έως το 1785), οπότε έγινε η δεύτερη σύζυγός του. Ο γάμος ήταν μοργανατικός έως το 1790, όταν της επετράπη η χρήση τού δυναστικού τίτλου δούκισσα της Βυρτεμβέργης.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Η Φραντσίσκα και ο Κάρολος-Ευγένιος, χαρακτικό του Γιόχαν-Φρήντριχ Κνίσελ, 1787. αριστερά|μικρογραφία|Προτομή της από τον Ντάνιελ Μακ, 1804.
Ήταν κόρη του Λούντβιχ-Βίλχελμ βαρόνου του Μπέρνερντιν τσου Πέρντουρν και της Γιοχάνας, κόρης του βαρόνου του Φόενσταϊν τσου Άντελμανσφελντεν· από τα 15 παιδιά αυτού του ζεύγους, μόνο πέντε κόρες έφθασαν στην ενηλικίωση. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην οικογενειακή τους έδρα, το κάστρο Ζίντλινγκεν στην περιοχή Μπέμπλινγκεν. Κατόπιν αιτήματος των γονιών της, το 1765 η Φραντσίσκα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο Λόιτρουμ βαρόνο του Έρλινγκεν. Όταν ο σύζυγός της διορίστηκε θαλαμηπόλος στην Αυλή της Βυρτεμβέργης, έπρεπε να εμφανίζονται συχνότερα στην Αυλή. Το 1769, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Μπαντ Βίλντμπαντ, η Φραντσίσκα γνώρισε καλύτερα τον δούκα Κάρολο-Ευγένιο. Αφού αυτός χώρισε από τη μακροχρόνια ερωμένη του, την Καταρίνα Μπόναφιν, η βαρόνη έγινε η maitresse en titre (τιμητική ερωμένη) του το 1772. Στις 21 Ιανουαρίου 1774, με παρακίνηση του Καρόλου-Ευγενίου, η Φραντσίσκα έγινε αυτοκρατορική κόμισσα του Χόενχαϊμ. Στη συνέχεια προήχθη σε πριγκίπισσα από τον Ιωσήφ Β΄ της Γερμανίας και από τότε έφερε το οικόσημο της οικογένειας Μπόμπαστε φον Χόενχαϊμ, η οποία είχε εκλείψει. Ο δούκας τής έδωσε το κτήριο Γκάρμπενοφ στο Χόενχαϊμ στις 10 Ιανουαρίου 1772 και το επέκτεινε τις επόμενες δεκαετίες στο κάστρο Χόενχαϊμ, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη δημιουργία τού κήπου τοπίου Ντέρφλε ή αγγλικού στυλ, από το 1776 και μετά.
Η αντιλήψεις της Φραντσίσκας επηρεάστηκαν από προτεσταντικές ευσεβιστικές ιδέες και έτσι η φύση τής σχέσης της με τον δούκα ήταν ανήθικη και αισθανόταν ένοχη γι' αυτήν. Διαζεύχθηκε από τον σύζυγό της το 1772, αλλά ο Καθολικός Κάρολος-Ευγένιος δεν μπορούσε να λύσει τον γάμο του με την Ελισάβετ του Βρανδεμβούργου. Το φθινόπωρο του 1756 η Ελισάβετ είχε πάει να επισκεφτεί τη μητέρα της στο Μπάυροϊτ και αρνήθηκε να επιστρέψει. Ο Κάρολος-Ευγένιος συμφώνησε ότι θα παραμείνει η δούκισσα του, κάτι που έκανε μέχρι το τέλος της τον Απρίλιο του 1780. Μετά το τέλος της Ελισάβετ, ο Κάρολος-Ευγένιος και η Φρανσίσκα αντάλλαξαν όρκους γάμου στις 10 Ιουλίου 1780. Η Καθολική Εκκλησία, ωστόσο, δεν αναγνώριζε το διαζύγιο της Φραντσίσκας και δεν επέτρεπε στον Κάρολο να νυμφευτεί μία Προτεστάντισσα. Επίσης, η Φραντσίσκα δεν ήταν κοινωνικά ίση με τον Κάρολο σύμφωνα με τη νομοθεσία της Βυρτεμβέργης, οπότε οποιοσδήποτε γάμος θα ήταν μοργανατικός. Ο δούκας δεν είχε νόμιμα τέκνα.
Ο Κάρολος-Ευγένιος λοιπόν, όχι μόνο επεδίωξε να κάνει τη Φραντσίσκα τη νόμιμη σύζυγό του, αλλά και να αποκτήσει αναγνώριση γι' αυτήν ως δούκισσά του· ήταν οι δύο στόχοι, που επιδίωκε σταθερά για χρόνια. Πρώτα, το Ehegericht (Δικαστήριο γάμου) αναίρεσε την απαγόρευση του γάμου τους, χαρακτηρίζοντας τη Φραντσίσκα ως την ένοχη στο διαζύγιό της. Κατά την εκπόνηση της συμφωνίας για τον μοργατικό γάμο στις 15 Μαΐου 1784, ο Κάρολος-Ευγένιος έκανε διάδοχό του τον μικροτερο αδελφό του Φρειδερίκο-Ευγένιο (και τελικά τον γιο εκείνου Φρειδερίκο Α΄). Στις 10 ή στις 11 Ιανουαρίου 1785, ο ιερέας του παρεκκλησίου πάντρεψε κρυφά τη Φραντσίσκα και τον Κάρολο-Ευγένιο στη Στουτγκάρδη, ωστόσο ο γάμος ανακηρύχθηκε δημόσια στις 2 Φεβρουαρίου 1786 Το 1790 ο δούκας κατέληξε τελικά σε συμφωνία με τον Φρειδερίκο-Ευγένιο και τον Φρειδερίκο Α΄: η Φραντσίσκα θα αναγνωριζόταν ως δούκισσα με το κάστρο Κίρχαϊμ ούντερ Τεκ ως ιδιοκτησία χηρείας της (wittum), με τυχόν απογόνους να αποκλείονται από τη διαδοχή, ενώ η σύζυγος του Φρειδερίκου-Ευγένιου, η Σοφία του Βρανδεμβούργου-Σβετ, θα διατηρήσει την προτεραιότητά της έναντι της Φραντσίσκας. Ο πάπας αναγνώρισε τον γάμο μόνο το 1791, αφού το Βατικανό έλαβε θεολογικές και γνώμες εμπειρογνωμόνων σχετικά με την ακυρότητα του πρώτου γάμου της Φραντσίσκας. Αυτό τελικά οδήγησε επίσης στην επίσημη αναγνώριση της Φραντσίσκας από τον Λουδοβίκος Ευγένιος της ΒυρτεμβέργηςΛουδοβίκου-Ευγένιου -μεσαίου αδελφού τού δούκα Καρόλου-Ευγενίου- ο οποίος ήταν ο ίδιος σε έναν μοργανατικό γάμο. Με αυτόν τον τρόπο η Φραντσίσκα έγινε κυρία (herrin) της Βυρτεμβέργης.
Η Φραντσίσκα απέκτησε φήμη στη Βυρτεμβέργη ως ευγενικής και αλτρουίστριας λόγω του φιλανθρωπικού της έργου, των δωρεών και της μετριοπαθούς επιρροής της στον δούκα (ο αρχικά απρόβλεπτος και πομπώδης καθοδηγήθηκε στον ρόλο ενός, που φρόντιζε πατρικά τη χώρα του). Έγινε γνωστή κατά τη διάρκεια της ζωής της ως "η καλή άγγελος της Βυρτεμβέργης". Μετά το τέλος του δούκα (μετά τον οποίο ο Λουδοβίκος-Ευγένιος, ο Φρειδερίκος-Ευγένιος και ο Φρειδερίκος Α΄ τον διαδέχθηκαν κατά σειρά στο δουκάτο), η Φραντσίσκα έδωσε ασφαλές καταφύγιο στον Ευσεβιστή και Θεοσοφιστή Γιόχαν-Μίχαελ Χαν στο Ζίντλινγκεν, αφού αυτός διώχθηκε για τις απόψεις του από την εκκλησία στη Βυρτεμβέργη. Με το τέλος του δούκα Καρόλου-Ευγενίου το 1793, η Φραντσίσκα έπρεπε να φύγει από το κάστρο Χόενχαϊμ και τον Ιανουάριο του 1795 μετακόμισε στο κάστρο Κίρχαϊμ, περνώντας τους καλοκαιρινούς μήνες στα κτήματά της στο Ζίντλινγκεν και στο Μπέχινγκεν αν ντερ Μπρεντς, το τελευταίο που είχε εξοφλήσει, αλλά προσπάθησε να το πωλήσει μετά το τέλος του δούκα, καθώς δυσκολευόταν οικονομικά. Σπάνια ερχόταν στην Αυλή της Στουτγκάρδης, καθώς οι σχέσεις της με την οικογένεια τού Καρόλου-Ευγενίου, ειδικά με τον ανιψιό του Φρειδερίκο Α΄, ήταν τεταμένες μετά το τέλος του συζύγου της.
Την Πρωτοχρονιά του 1811 απεβίωσε στο κάστρο Κίρχαϊμ μετά από μακρά πάθηση από καρκίνο του ενδομητρίου. Πέντε ημέρες αργότερα τάφηκε στον χώρο της χορωδίας του Mάρτινσκιρχε στο Kίρχαϊμ, σε αντίθεση με την επιθυμία της να ταφεί δίπλα στον Κάρολο-Ευγένιο στο Λούντβιγκσμπουργκ. Ο τάφος της αργότερα χάθηκε, αλλά ανακαλύφθηκε ξανά το 1885. Το 1906 ο Σύνδεσμος Ιστορίας και Αρχαιοτήτων της Βυρτεμβέργης της έβαλε ένα μαρμάρινο ανάγλυφο στον νότιο τοίχο της χορωδίας και το 1962 τα λείψανα της ξανατάφηκαν σε ένα νέο δρύινο φέρετρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκισσες της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Γερμανίδες βαρώνισσες
Παπί
Η λέξη παπί μπορεί να αναφέρεται ως εξής :
Γιόχαν Φρίντολφ Χάγκφορς
Ο Χάγκφορς συνέθετε για κουαρτέτα, και άλλα μουσικά σχήματα και τραγούδια. Οι πιο γνωστές μουσικές συνθέσεις του είναι ο εθνικός ύμνος των Νήσων Ώλαντ καθώς και το Modersmålets sång που είναι ένα είδος ανεπίσημου ύμνου για τους Σουηδόφωνους Φινλανδούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί συνθέτες
Κάστρο της Βενσέν
Το κάστρο της Βενσέν (γαλλικά: Château de Vincennes) είναι γαλλικό βασιλικό φρούριο του 14ου και 17ου αιώνα στα ανατολικά του Παρισιού, δίπλα στο δάσος της Βενσέν, στην κοινότητα Βενσέν, σήμερα προάστιο της μητρόπολης. Στέγασε για μεγάλο χρονικό διάστημα τη βασιλική οικογένεια της Γαλλίας με όλο το προσωπικό, μέρος της διοίκησης του βασιλείου της Γαλλίας και τον απαραίτητο στρατό για την υπεράσπισή του. Το κάστρο είναι καταχωρημένο ως ιστορικό μνημείο το 1993 και 1999 και είναι η έδρα της υπηρεσίας Ιστορικής Άμυνας και της υπηρεσίας Αρχιτεκτονικής και Κληρονομιάς.
Περιγραφή του κάστρου
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο τον 14ο αιώνα Το κάστρο της Βενσέν αποτελείται από ένα μακρύ ορθογώνιο τείχος, του οποίου η περίμετρος είναι μεγαλύτερη του χιλιομέτρου (330 x 175 μέτρα). Έχει έξι πύργους και τρεις πύλες, η καθεμιά αρχικά 13 μέτρα ύψος, και περιβάλλεται από βαθιά τάφρο. Ο χώρος που προστατεύεται με αυτόν τον τρόπο περιλαμβάνει έναν κεντρικό πύργο-ακρόπυργο ύψους 52 μέτρων, διοικητικά, πολιτικά και στρατιωτικά κτίρια και ένα παρεκκλήσι. Το νότιο άκρο αποτελείται από δύο πτέρυγες η μία απέναντι στην άλλη, το Περίπτερο του βασιλιά και το Περίπτερο της βασίλισσας, που χτίστηκαν από τον Λουί Λε Βω. Τον Μεσαίωνα, το κάστρο είχε τη δυνατότητα να στεγάσει αρκετές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Το ακροπύργιο σχεδιάστηκε για να στεγάσει τον βασιλιά της Γαλλίας σε περίπτωση κινδύνου και είναι από μόνο του ένα οχυρό. Μεγάλη τάφρος, ένα παρατηρητήριο-σημείο ελέγχου και δύο ανυψούμενες γέφυρες πάνω από την τάφρο εξασφάλιζαν την άμυνά του. Το χαμηλότερο επίπεδο χρησίμευε ως αποθήκη νερού και τροφίμων. Ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος ήταν τα βασιλικά διαμερίσματα. Τα άλλα τρία ανώτερα επίπεδα στέγαζαν το προσωπικό και τους στρατιώτες. Τα παλαιότερα σωζόμενα τμήματα του κάστρου χρονολογούνται από τον 14ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα ιστορικά μνημεία (Γαλλία) Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιλ-ντε-Φρανς Κατηγορία:Παλάτια στη Γαλλία
Μουστάρδα
Η μουστάρδα είναι καρύκευμα είτε σε μορφή σκόνης είτε σε μορφή πάστας. Παρασκευάζεται από σπόρους (σπέρματα) συγκεκριμένων φυτών της οικογένειας των σταυρανθών ή των βρασσικιδών (Crucifae ή Brassicaceae). Τα κυριότερα είδη είναι το Sinapis alba (σινάπι το λευκό) του γένους σινάπι (γνωστό επίσης και ως σινάπι ή σινιάβρι ή βρούβα ή λάψανο) με κίτρινα σπέρματα, το είδος Brassica juncea (κράμβη η βουρλοειδής) του γένους βράσσικα με σκουρόχρωμα σπέρματα και το Brassica nigra (κράμβη η μαύρη) με επίσης σκουρόχρωμα σπέρματα. Η γεύση της μουστάρδας κυμαίνεται ανάλογα με τον τύπο των σπόρων από γλυκιά μέχρι καυτερή.
69
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 69 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Μουστάρδα
Ιστορία
Η χρήση του φυτού της μουστάρδας ως μπαχαρικού, τουλάχιστον με τη μορφή σκόνης, αναφέρεται σε ινδικά και σουμεριακά κείμενα ήδη από το 3000 π.Χ. Αργότερα έχουμε συχνότερες αναφορές σε ελληνικά και ρωμαϊκά κείμενα και στη Βίβλο. Στην Καινή Διαθήκη το σπέρμα της μουστάρδας (κόκκος σινάπεως, Λουκ. 13, 18–19) αναδεικνύεται ως σύμβολο πίστης. Τέλος, τα σπέρματα της μουστάρδας χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο από τον Ιπποκράτη, ενώ έμπλαστρα μουστάρδας θεωρούνταν χρήσιμα, από την παλαιότερη ιατρική, για τις επιπαστικές τους ιδιότητες και τη θεραπεία του κρυολογήματος. Από τον 20ό αιώνα. η μουστάρδα είναι από τα πλέον εμπορεύσιμα καρυκεύματα στον δυτικό κόσμο.
69
Γεγονότα
NICE
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μουστάρδα
Καλλιέργεια και παρασκευή
Τα φυτά με τα οποία παράγεται η μουστάρδα καλλιεργούνται ως ετήσια φυτά και τα σπέρματα συγκομίζονται νωρίς το φθινόπωρο. Τα σπέρματα με τα οποία παράγεται η μουστάρδα, έχουν σχεδόν σφαιρικό σχήμα, με διάμετρο 2,5 χιλιοστόμετρα και είναι διάστικτα με μικροσκοπικούς πόρους. Δεν έχουν οσμή αλλά έχουν δριμεία γεύση. Ανάλογα το είδος περιέχουν 30 ώς 40% φυτικό έλαιο, ένα μικρότερο ποσοστό πρωτεΐνης και το ισχυρό ένζυμο μυροσίνη. Τα σπέρματα όταν κονιοποιηθούν σε αλεύρι παραμένουν άοσμα, όταν όμως αναμειχθούν με νερό, το νερό εκκινεί μια χημική αντίδραση ενός ενζύμου και ενός γλυκοζίτη με αποτέλεσμα να παραχθεί ένα πτητικό έλαιο που δεν προϋπήρχε στο φυτό. Όταν τα σπέρματα μας είναι από S. juncea η προαναφερθείσα αντίδραση παράγει ένα πτητικό έλαιο με καυτερή και ερεθιστική οσμή και έντονα στυφή γεύση. Όταν τα σπέρματα μας είναι από S. Alba το παραγόμενο πτητικό έλαιο έχει αμυδρό άρωμα αλλά δημιουργεί μια αίσθηση ζέστης στη γλώσσα.
Σύνθεση και Είδη
Η σύνθεση μιας κλασικής μουστάρδας του εμπορίου αναλύεται σε: νερό, ξύδι, σιναπόσπορο, ζάχαρη, αλάτι, χρωστικές ουσίες όπως η κουρκουμίνη, συμπυκνωμένο μείγμα λεμονιού και κνήκου και μπαχαρικά. Η μουστάρδα κατ' αρχάς διαφοροποιείται βάσει του είδους των σπόρων. Από το Σινάπι παράγεται η λευκή και κίτρινη μουστάρδα, από το Brassica juncea η καφέ μουστάρδα και από το B.Nigra η μαύρη. Ως προϊόν διαφοροποιείται και ως εξής:
Οι γαλλικές μουστάρδες είναι από τις πλέον δημοφιλείς και χωρίζονται σε δύο είδη:
Τέλος η άσπρη μουστάρδα (ξηρή μορφή) χρησιμοποιείται κυρίως στις αμερικανικού και γερμανικού τύπου μουστάρδες με ήπια και ελαφριά γεύση.
Η μουστάρδα χρησιμοποιείται και ως υλικό (είτε ως σπόρος είτε στην ξηρή μορφή της είτε ως πάστα) σε συνδυασμό με άλλα υλικά, για την παρασκευή άλλων προϊόντων όπως:
Θρεπτική Αξία
Κάθε 100 γραμμάρια κίτρινης μουστάρδας περιέχουν:
Χρήση στην κουζίνα
Η μουστάρδα χρησιμοποιείται ευρέως ως συμπλήρωμα και ενισχυτικό της γεύσης στο κρέας, ειδικότερα στα λουκάνικα και σε σαλάτες. Επίσης στο σουβλάκι, σε σάντουιτς, τοστ και χοτ-ντογκ. Τέλος, χρησιμοποιείται στην παρασκευή του μίγματος των μπιφτεκιών, κατά τη διάρκεια ψησίματος πατατών στο φούρνο και ως μαρινάδα κρεάτος όλων των ειδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σάλτσες Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Συστατικά τροφίμων
Αντώνιος Λιβιεράτος
Ο Αντώνιος Λιβιεράτος (1896 - 21 Φεβρουαρίου 1989) του Ανδρέα, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός αλλά και συνεργάτης των Ναζί κατά τη Γερμανική Κατοχή της Ελλάδας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1896 και σπούδασε νομικά.
Στην κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη ανέλαβε υφυπουργός Συγκοινωνίας από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 1935. Έγινε υπουργός Δικαιοσύνης (από το 1941 έως το 1942) και προσωρινά Αγορανομίας και επίσης προσωρινά Εργασίας (το 1941) στην κυβέρνηση Τσολάκογλου.
Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 22 Φεβρουαρίου 1989. Από το γάμο του απέκτησε παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα.
Νέο γερμανικό κύμα
thumb|right|250px|Οι [[Trio το 1982]] Το νέο γερμανικό κύμα (γερμ. Neue Deutsche Welle, NDW) ήταν ζωογονητικό μουσικό ρεύμα που παρουσιάστηκε στη Γερμανία στα τέλη του 20ού αιώνα.
Ιστορική αναδρομή
Δύο κυρίως φάσεις διακρίνουμε στην ιστορία του νέου γερμανικού κύματος. Από την αρχή της εμφάνισής του μέχρι το 1981 χαρακτηρίζονταν ως μουσική του περιθωρίου με ρίζες στη βρετανική πανκ ροκ και νιου γουέιβ. Γρήγορα όμως αναπτύχθηκε ως ανεξάρτητο είδος μουσικής με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που αντανακλούσαν τον φυσικό ρυθμό και ήχο της γερμανικής γλώσσας. Το νέο είδος μουσικής διαδόθηκε γρήγορα και έγινε δημοφιλές στις συναυλίες των μεγαλουπόλεων Βερολίνο, Ντίσελντορφ, Αμβούργο, Ανόβερο, Χάγκεν, και σε μικρότερη κλίμακα στη Φρανκφούρτη, Λίμπουργκ αν ντερ Λαν και στη Βιέννη.
Μετά το 1980 το νέο γερμανικό κύμα κέντρισε το ενδιαφέρον των μουσικών εταιριών, αν και με την εμπορικότητα επήλθε και κάποια συμβατικοποίηση της μουσικής, αφού με τη νέα κίνηση ήλθαν στην επιφάνεια καινούργια συγκροτήματα, ενώ τα ήδη υπάρχοντα συγκροτήματα έμειναν πιο παραγκωνισμένα. Πολλά από τα νεοσύστατα συγκροτήματα γνώρισαν μεγάλη μεν, παροδική όμως επιτυχία και ξανά χάθηκαν στην αφάνεια. Περί τα 1983-84 επήλθε κορεσμός της αγοράς και το προσωρινό πρόωρο τέλος του νέου γερμανικού κύματος. Η επίδραση όμως παρέμεινε και εξομάλυνε το καλλιτεχνικό δρόμο πολλών νέων Γερμανών καλλιτεχνών βρίσκοντας πιο ελεύθερη πρόσβαση στη μουσική αγορά της γερμανικής ποίησης και μουσικής.
Κατηγορία:Μουσική στη Γερμανία Κατηγορία:Ιστορία της μουσικής
The Impossibility of God
Το βιβλίο The Impossibility of of God, από τους Μάικλ Μάρτιν και Ricki Monnier. Εκδόθηκε στηνΝέα Υόρκη από τον οίκο Prometheus Press το 2003. Σε αυτό το έργο παρουσιάζονται επιχειρήματα τα οποία επιχειρούν να αποδείξουν πως ο Θεός δεν είναι δυνατόν να υπάρχει. Στο βιβλίο συμμετέχουν διακεκριμένοι ακαδημαίκοί όπως οι J. L. Mackie, Quentin Smith, Theodore Drange, Michael Martin και άλλοι. Αποτελείται από 425 σελίδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Ντιζόν ΦΚΟ
Τωρινή Ομάδα
31/1/19
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ιστοσελίδες Οπαδών:
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1998 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1998
God Save the South
Το God save the South θεωρείται, αν και ανεπίσημα, ως ο εθνικός ύμνος των Συνομοσπόνδων Πολιτειών της Αμερικής. Τον ύμνο έγραψε ο Τζορτζ Χένρι Μάιλς (με το ψευδώνυμο Έρνεστ Χάλφιν). Την πιο γνωστή εκδοχή της μουσικής του συνέθεσε ο Τσαρλς Έλερμπρουκ.
Στίχοι
Κατηγορία:Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος
The Improbability of God
Το βιβλίο The Improbability of God είναι ένα βιβλίο από τους Μάικλ Μάρτιν και Ricki Monnier, στο οποίο παρουσιάζονται μια συλλογή από άρθρα τα οποία εξηγούν γιατί, σύμφωνα με την αθεϊστική οπτική, ο θεός πιθανότατα δεν υπάρχει. Εκδόθηκε από τον οίκο Prometheus το 2006 Το βιβλίο είναι συνέχεια του προηγούμενου βιβλίου των ίδιων συγγραφέων με τίτλο The Impossibility of God, που επιχειρηματολογούσε γιατί ο θεός είναι αδύνατο να υπάρχει. Το βιβλίο παρουσιάζει τις βασικές γραμμές επιχειρηματολογίας σε συχνές ερωτήσεις σχετικές με την φιλοσοφία της θρησκείας. Στο βιβλίο έχουν συνεισφέρει αρκετοί συγγραφείς, όπως οι Ρίτσαρντ Ντόκινς, Κουέντιν Σμιθ, Theodore Drage, William L. Rowe και άλλοι. To βιβλίο έχει 4 μερη. Στο πρώτο ασχολείται με την πιθανότητα να είναι ο Θεός ο δημιουργός του σύμπαντος. Στο δεύτερο μέρος ασχολείται με το τελεολογικό επιχείρημα, στο τρίτο παρουσιάζει επιχειρήματα σχετικά με το πρόβλημα του κακού και στο τέταρτο επιχειρήματα από την μη πίστη. Στο τέλος υπάρχει ένα κλασσικό έργο του βαρόνου του Χόλμπαχ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Απόλλων (διαστημικό πρόγραμμα)
thumb|right|250px|Το διακριτικό σήμα του προγράμματος Το πρόγραμμα Απόλλων (αγγλ. Apollo program, γνωστό και σαν Project Apollo) ήταν το τρίτο επανδρωμένο διαστημικό πρόγραμμα της NASA. Σκοπός του ήταν η επανδρωμένη εξερεύνηση της Σελήνης. Ο στόχος αυτός εκπληρώθηκε όταν οι αστροναύτες Νηλ Άρμστρονγκ και Buzz Aldrin, μέλη του Απόλλων 11, προσσελήνωσαν τη σεληνάκατο τους στις 20 Ιουλίου 1969 και έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι στην ιστορία που περπάτησαν στην επιφάνεια της Σελήνης και ενός άλλου ουράνιου σώματος γενικότερα. Ακολούθησαν άλλες πέντε αποστολές ανθρώπων στη Σελήνη, με τελευταία το Απόλλων 17 που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 1972. Συνολικά 12 αστροναύτες περπάτησαν στο Φεγγάρι.
Το πρόγραμμα επέτυχε σημαντικές πρωτιές στην εξερεύνηση του διαστήματος. Η ανάπτυξη του ξεκίνησε στις στις αρχές της δεκαετίας του 1960, την περίοδο που στάλθηκαν στο διάστημα οι πρώτοι κοσμοναύτες και αστροναύτες. Η πρόοδος που επιτελέσθηκε σε διάστημα μικρότερο μιας δεκαετίας είναι ενδεικτική της ιλιγγιώδους εξέλιξης της αστροναυτικής την περίοδο εκείνη. Το πρόγραμμα είναι το μόνο μέχρι σήμερα που έστειλε ανθρώπους πέρα από την περιγήινη τροχιά, με πρώτη αποστολή που το επέτυχε αυτό το Απόλλων 8. Είναι το μόνο που έστειλε μέχρι σήμερα ανθρώπους στην επιφάνεια άλλου ουράνιου σώματος. Χάρη στις αποστολές Απόλλων επιστράφηκαν στη Γη σημαντικές ποσότητες δειγμάτων σεληνιακού υλικού. Η υλοποίηση ενός τόσο δύσκολου εγχειρήματος έφερε επανάσταση στην υλικοτεχνική υποδομή για την εξερεύνηση του διαστήματος καθώς και σε πληθώρα τεχνολογικών και επιστημονικών τομέων όπως η πυραυλική, οι τηλεπικοινωνίες, η πληροφορική και τα ηλεκτρονικά συστήματα.
Τα επιτεύγματα αυτά ήταν αποτέλεσμα επίπονης και συστηματικής συλλογικής προσπάθειας: πριν την ιστορική πτήση του Απόλλων 11 είχαν προηγηθεί μη επανδρωμένες αποστολές σε περιγήινη τροχιά (Απόλλων 4, Απόλλων 5, Απόλλων 6), επανδρωμένες αποστολές σε περιγήινη τροχιά (Απόλλων 7 και Απόλλων 9), και επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη (Απόλλων 8 και Απόλλων 10). Το όλο εγχείρημα είχε κινδύνους και ανάληψη ρίσκου: το τριμελές πλήρωμα του Απόλλων 1 σκοτώθηκε σε ατύχημα σε δοκιμές στο έδαφος, ενώ το πλήρωμα του Απόλλων 13 διεσώθη οριακά μετά από βλάβη που παρουσιάσθηκε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους στη Σελήνη. Το πρόγραμμα βασίσθηκε εν πολλοίς στην τεχνογνωσία και στην εμπειρία που είχε συγκεντρωθεί από τα δύο προηγούμενα επανδρωμένα προγράμματα της NASA, τα Mercury και Gemini. Πολλοί από τους αστροναύτες προέρχονταν από τα προγράμματα αυτά. Η αποστολή θα ήταν αδύνατη χωρίς τη δημιουργία μιας νέας σειράς πυραύλων πολύ μεγάλης μεταφορικής ικανότητας, της σειράς Saturn. Ο βαρύτερος εξ' αυτών ο Saturn V είναι ο ισχυρότερος πύραυλος μέχρι σήμερα, με την πιθανή εξαίρεση του Σοβιετικού "Ενέργεια" που ήταν όμως πολύ μεταγενέστερος.
Το Απόλλων ξεκίνησε το 1961 και τερματίσθηκε το 1972, αν και υπήρχε πρόβλεψη και υλικό για αποστολή και άλλων επανδρωμένων διαστημοπλοίων στο Φεγγάρι που ακυρώθηκαν τελικά λόγω περικοπών. Το επιπλέον υλικό αξιοποιήθηκε στα πλαίσια του Apollo Applications Program για τη δημιουργία και υποστήριξη του πρώτου αμερικανικού διαστημικού σταθμού, του Skylab.
Διαστημόπλοιο
Η αρχική μελέτη για τον σχεδιασμό του διαστημοπλοίου Απόλλων ξεκίνησε το 1960 και προέβλεπε τη δημιουργία ενός σκάφους με τριμελές πλήρωμα το οποίο θα υποστηρίζονταν από κάποιο τμήμα (service module) που θα παρείχε ηλεκτρική ενέργεια και το σύστημα πρόωσης. Το διαστημόπλοιο θα μπορούσε να καλύψει διάφορους τύπους αποστολών, όπως μεταφορά σε διαστημικό σταθμό, τροχιακές αποστολές γύρω από τη Σελήνη και προσσεληνώσεις. Όταν επισημοποιήθηκε ο στόχος της αποστολής ανθρώπου στη Σελήνη, ξεκίνησε ο λεπτομερής σχεδιασμός του Command/Service Module (CSM). Ενώ στο αρχικό σχέδιο προβλέπονταν η απευθείας χρήση του για να φτάσουν οι αστροναύτες στη σεληνιακή επιφάνεια και να επιστρέψουν, τελικά αποφασίστηκε η δημιουργία μιας σεληνακάτου (Lunar Module, LM) με την οποία δύο αστροναύτες θα έφταναν στην επιφάνεια και θα επέστρεφαν στο CSM, το οποίο πλέον θα χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά των αστροναυτών από και προς τη Σελήνη.
Command/Service Module (CSM)
Το διαστημόπλοιο που θα μετέφερε τους αστροναύτες στο Φεγγάρι και θα τους επέστρεφε στη Γη αποτελούνταν από δύο διακριτά τμήματα: το Command Module (CM) και το Service Module (SM).
Το πρώτο είχε κωνικό σχήμα και αποτελούσε τον χώρο διαβίωσης του τριμελούς πληρώματος κατά τη διάρκεια του ταξιδιού από και προς τη Σελήνη και κατά την παραμονή σε τροχιά γύρω από αυτή. Με αυτό γίνονταν και η επιστροφή του πληρώματος στη Γη. Το εξωτερικό του ήταν καλυμμένο με θερμική ασπίδα, για την επανείσοδο του στη γήινη ατμόσφαιρα. Διέθετε δικό του προωστικό σύστημα ώστε να μπορεί να εκτελεί τροχιακούς ελιγμούς και να καθορίζει την πορεία επανεισόδου του. Αλεξίπτωτα επιβράδυναν την κάψουλα κατά την τελική κάθοδο και προσθαλάσσωση στον ωκεανό. Είχε μήκος 3.48 m, διάμετρο 3.91 m και ζύγιζε περίπου 5560 kg.
Το Service Module μετέφερε τα συστήματα υποστήριξης του Crew Module. Διέθετε προωστικό σύστημα και καύσιμα, μια κυψέλη παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιούσε υγροποιημένο υδρογόνο και υγροποιημένο οξυγόνο και κεραία επικοινωνίας μεγάλων αποστάσεων. Στις αποστολές μεγάλης διάρκειας μετέφερε και επιστημονικό εξοπλισμό για χρήση όταν το CSM ήταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Το Service Module αποσυνδέονταν από το Crew Module πριν την επανείσοδο του τελευταίου στη γήινη ατμόσφαιρα. Είχε μήκος 7.5 m και διάμετρο 3.91 m. Η αρχική εκδοχή του ζύγιζε περίπου 23300 kg, με πλήρως ανεφοδιασμένη με καύσιμα, ενώ η έκδοση των αποστολών μεγάλης διάρκειας, που μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό ζύγιζε λίγο περισσότερο από 24000 kg.
Lunar Module (LM)
Τον σχεδιασμό και την κατασκευή της σεληνακάτου ανέλαβε η Grumman Aircraft Engineering Corporation, με επικεφαλής της όλης προσπάθειας τον Thomas J. Kelly.
Πύραυλοι-φορείς
Πρι ακόμα ξεκινήσει το πρόγραμμα Απόλλων, ο Βέρνερ φον Μπράουν και οι ομάδα των μηχανικών υπό την καθοδήγηση του είχαν ήδη ξεκινήσει τον σχεδιασμό μιας νέας σειράς πυραύλων πολύ μεγάλης μεταφορικής ικανότητας, που είχαν την ονομασία Saturn. Υπήρχαν σχέδια για τη δημιουργία μιας σειράς ακόμα ισχυρότερων πυραύλων, των Nova. Ενώ γίνονταν ο σχεδιασμός των συστημάτων αυτών, ο φον Μπράουν μετατέθηκε από τον στρατό στη NASA και έγινε Διευθυντής του Marshall Space Flight Center. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε την αποστολή ολόκληρου του CSM στη σεληνιακή επιφάνεια. Κάτι τέτοιο απαιτούσε την ύπαρξη και αξιοποίηση ενός πυραύλου της σειράς Nova, πολύ ισχυρότερου του Saturn V που χρησιμοποιήθηκε τελικά. Ο πύραυλος αυτός θα έπρεπε να μπορεί να μεταφέρει στη Σελήνη φορτία της τάξεως των 82000 kg. Η απόφαση της 11ης Ιουνίου 1962 να χρησιμοποιηθεί σεληνάκατος που θα ξανασυνδέονταν με το CSM σε τροχιά (βλέπε σχετικές ενότητες) μείωσε την απαιτούμενη μεταφορική ικανότητα, επιτρέποντας τη χρήση της οικογένειας πυραύλων Saturn στο πρόγραμμα.
Saturn V
Ο Saturn V ήταν ένας πύραυλος τριών ορόφων μεγάλης μεταφορικής ικανότητας, ικανός να στείλει ένα πλήρως ανεφοδιασμένο σύμπλεγμα CSM-LM στο Φεγγάρι. Μπορούσε να μεταφέρει φορτίο 45 τόνων σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη ή 120 τόνων σε περιγήινη τροχιά. Είχε διάμετρο 10.1 m και ύψος 110.6 m. Εκτοξεύτηκε δεκατρείς φορές συνολικά, δώδεκα για το πρόγραμμα Απόλλων και μία για να θέσει σε τροχιά τον διαστημικό σταθμό Skylab. Ο τρίτος όροφος του είχε δυνατότητα επαναπυροδότησης ενώ βρίσκονταν στο διάστημα και έτσι μπορούσε να μεταφέρει το CSM-LM στη Σελήνη.
Αστροναύτες
Επικεφαλής και υπεύθυνος για την επιλογή των πληρωμάτων του προγράμματος Απόλλων καθώς και του προγενέστερου Gemini ήταν Donald K. "Deke" Slayton.
Τριανταδύο αστροναύτες επρόκειτο να ταξιδέψουν στο διάστημα με το πρόγραμμα Από αυτούς, οι εικοσιτέσσερις έφυγαν από την περιγήινη τροχιά και μπήκαν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη από τον Δεκέμβριο του 1968 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1978, τρεις εξ' αυτών δύο φορές. Οι δώδεκα περπάτησαν στην επιφάνεια του φυσικού μας δορυφόρου, όλοι όμως μονάχα μία φορά. Ένας εκ των αστροναυτών που προσσεληνώθηκαν ήταν γεωλόγος. Από τους τριανταδύο, τρεις έχασαν τη ζωή τους και μάλιστα στη Γη, ήταν το πλήρωμα του Απόλλων 1, που σκοτώθηκε σε δυστύχημα κατά τη διάρκεια επίγειων δοκιμών.
Τα πληρώματα του προγράμματος Απόλλων προέρχονταν από τα δύο προηγούμενα επανδρωμένα προγράμματα της NASA, τα Mercury και Gemini, καθώς και δύο ακόμη μεταγενέστερες ομάδες αστροναυτών. Όλοι οι διοικητές των αποστολών ήταν βετεράνοι των Gemini και Mercury. Όλα τα πληρώματα αποστολών, πλην των περιγήινων αποστολών δοκιμής του CSM, μέχρι και τα Απόλλων 11 και Απόλλων 12 είχαν στη σύνθεσή τους δύο ή ακόμα και τρεις βετεράνους προερχόμενους από το Gemini. Ο δρ γεωλόγος, ήταν ο πρώτος επιστήμονας που ταξίδεψε στο διάστημα. Απόλλων 17, την τελευταία σεληνιακή αποστολή. Ο Schmitt συμμετείχε στην εκπαίδευση όλων των αστροναυτών σε θέματα γεωλογίας της Σελήνης.
Προφίλ μιας σεληνιακής αποστολής
Τα κύρια στάδια μιας σεληνιακής αποστολής ήταν:
Όμπλαστ Όσιγιεκ
μικρογραφία|Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Η περιφέρεια Όσιγιεκ (κροατικά : Osječka oblast) ήταν διοικητική περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Όσιγιεκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε έκταση 13.394 τετραγωνικά χλμ και πληθυσμό 336.243 κατοίκους.
Εκλογές περιφέρειας 1927
Στις εκλογές της 23 Ιανουαρίου 1927 η περιφέρεια είχε τα παρακάτω αποτελέσματα:
Κυβερνήτες
Η Περιφέρεια έχει ως επικεφαλής έναν κυβερνήτη με τον τίτλο του Μεγάλου Ζουπάνου. Αυτοί ήταν:
Στέλιος Μαυρομάτης
Ο Στέλιος Μαυρομμάτης (Λάρνακας Λαπήθου, 15 Νοεμβρίου 1932 - 21 Σεπτεμβρίου 1956) ήταν Ελληνοκύπριος αγωνιστής της ΕΟΚΑ. Ήταν μεταξύ των τριών αγωνιστών που εκτελέστηκαν στις 21 Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τους Μιχαήλ Κουτσόφτα και Ανδρέα Παναγίδη. Τάφηκε στα Φυλακισμένα Μνήματα.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Χριστόφορου και της Ελένη Μαυρομάτη. Είχε τρία νεότερα αδέλφια. Ήταν εξάδελφος του Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Αφού υπηρέτησε για δύο χρόνια στον αγγλικό στρατό, επέστρεψε στην Κύπρο όπου εργάστηκε ως γραφέας.
Συμμετοχή στην ΕΟΚΑ
Ο Μαυρομμάτης άρχισε να συμμετέχει στις επιχειρήσεις της ΕΟΚΑ, αφού προσχώρησε λίγο μετά την ίδρυση της. Την 1η Απριλίου 1955 συμμετείχε σε επιχείρηση δολιοφθοράς. Έδρασε κυρίως στις οδούς Λήδρας και Ονασαγόρου. Είχε αρκετούς συνεργάτες στην μεταφορά του οπλισμού καθώς και την αποθήκευση του σε ασφαλές σημείο, ενώ η οικογένεια του φιλοξενούσε και φυγάδευε καταζητούμενους αγωνιστές. Ύστερα από μια αποτυχημένη επίθεση στον Νόρμαλ Άλφρεντ και τον Λώρενς Λιθ, προδόθηκε από Άγγλο στρατιώτη και συνελήφθη.
Δίκη
Ο Μαυρομμάτης φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στις 00:30 της 21ης Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τον Ανδρέα Παναγίδη και τον Μιχαήλ Κουτσόφτα σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση. Μετά την εκτέλεση του, έρευνες που διεξήγαγαν τα αγγλικά στρατεύματα είχαν ως αποτέλεσμα τον πυροβολισμό της αδερφής του Μαρίας στη σπονδυλική στήλη, με αποτέλεσμα να καθηλωθεί σε αναπηρικό αμαξίδιο για το υπόλοιπο της ζωής της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2012-13
Το Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2012-13 ήταν η 5η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας. Νικήτρια ήταν η Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
thumb|Η [[ΕΝ.Α.Δ. Πόλης Χρυσοχούς όπως παρατάχθηκε στον τελικό.]] Στο Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2012-13 είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο οι ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 2012-13 και της Δ΄ κατηγορίας 2012-13 κατηγορίας (σύνολο 28 ομάδες), κάθε μια εκ των οποίων αποφασίζει κατά πόσον θα δηλώσει συμμετοχή στη διοργάνωση. Δήλωσαν συμμετοχή οι 20 από τις 28 ομάδες.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ και Β΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 8 από τις 20 ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή. Όλες οι ομάδες τοποθετήθηκαν στην κληρωτίδα με 12 από αυτές να περνάνε απευθείας στο Β΄ γύρο.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι υπόλοιπες 12 ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας και η ΕΝ.Α.Δ. Πόλης Χρυσοχούς. Ο τελικός διεξήχθη στις 3 Απριλίου 2013 στο Δημητικό Στάδιο Πόλεως Χρυσοχούς στην Πόλη Χρυσοχούς. Νικήτρια ήταν η Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας με σκορ 1-0.
70
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 70 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1947
Επανάληψη
Βαλένθια ΚΦ - Θέλτα Βίγο 0-1
Ρασίνγκ Σανταντέρ - ΚΓ Ταρραγόνα 0-1
Τελικός
Ο τελικός έγινε στις 22 Ιουνίου 1947 με τη Ρεάλ Μαδρίτης να επικρατεί με 2-0 της Εσπανιόλ στην παράταση.
Κυπελλο Ανδρων 1947 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1947
Κατάλογος λιμνών του Νεπάλ
Αυτός είναι ένας κατάλογος λιμνών του Νεπάλ.
Γιάννης Ζουγανέλης
Ο Γιάννης Νικολάου Ζουγανέλης (Άνω Πατήσια Αττικής, 3 Φεβρουαρίου 1955) είναι Έλληνας συνθέτης, μουσικός, κωμικός, ηθοποιός, παρουσιαστής και δάσκαλος.
Κατάλογος λιμνών του Νεπάλ
Άλλες λίμνες
*