cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπανανία
Σύγχρονη εποχή
Η Dole Food Company και η Chiquita Banana International έχουν μετατοπίσει στο επίκεντρο τη διατήρηση του περιβάλλοντος στις φυτείες τους, καθιστώντας τη γεωργία πιο αποδοτική με την καλλιέργεια και ανάπτυξη πιο ανθεκτικών τροφίμων όπως οι μπανάνες Cavendish. Και οι δύο εταιρείες εργάζονται στη υλοποίηση νέων γεωργικών πρακτικών, ιδίως με τη χρήση φυτοφαρμάκων. Πρόσφατα, και οι δύο εταιρείες δέχτηκαν έντονη κριτική για την ποσότητα και τις επιπτώσεις των φυτοφαρμάκων που έχουν χρησιμοποιήσει στα προϊόντα τους. Αν και τα φυτοφάρμακα δεν είναι επιβλαβή για τους καταναλωτές των μπανανών, μπορούν να είναι επιβλαβή για τους εργαζόμενους που εργάζονται σε αυτές τις φυτείες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, πολλοί εργαζόμενοι στη φυτεία εκτέθηκαν στο φυτοφάρμακο Dibromochloropropane (DBCT), το οποίο προκάλεσε παρενέργειες όπως καρκίνος, βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα και συνηθέστερα στειρότητα.
Συνθήκες εργασίας και μεταχείριση των εργαζομένων
Τόσο η Dole Food Company όσο και η Chiquita Banana ισχυρίζονται ότι τον 21ο αιώνα οι εργαζόμενοι και οι αγρότες αντιμετωπίζονται πολύ καλύτερα από ότι κατά τη διάρκεια της κορύφωσης των μπανανιών. Είναι σαφές ότι οι εργαζόμενοι έχουν καλύτερες συνθήκες από ότι κατά τον 20ο αιώνα, ωστόσο, οι μεγάλες εταιρείες εξακολουθούν να καταστέλλουν τα εργατικά συνδικάτα μέσω εκφοβισμού και παρενόχλησης. Οι συνθήκες εργασίας στις φυτείες μπανάνας είναι επικίνδυνες με πολύ χαμηλούς μισθούς και πολλές ώρες εργασίας σε δύσκολες συνθήκες. Οι εργαζόμενοι δεν φροντίζονται και αντικαθίστανται συχνά καθώς έχουν πολύ μικρή μέριμνα σχετικά με την ασφαλιστική κάλυψη σε περίπτωση ασθένειας ή τραυματισμού. Οι εργαζόμενοι στη φυτεία εκτίθενται επίσης σε τοξικά χημικά φυτοφάρμακα σε καθημερινή βάση, προκαλώντας ανάπτυξη αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία. Οι συνδικαλιστές που πιέζουν αυτές τις μεγάλες εταιρείες για καλύτερες συνθήκες εργασίας συνήθως στοχοποιούνται και αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους. Οι εργαζόμενοι δεν λαμβάνουν επιπλέον παροχές, και καθώς οι φυτείες βρίσκονται σε χώρες με χαλαρούς κανονισμούς ασφαλείας, υπάρχουν ελάχιστες πολιτικές για την υγεία.
Τι συμβαίνει τώρα στην Ονδούρα και τη Γουατεμάλα
Η Ονδούρα και η Γουατεμάλα έχουν σημαντικές προκλήσεις όσον αφορά την κυβερνητική διαφθορά ως αποτέλεσμα των δικτατοριών που υποστηρίχτηκαν από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, του Effraín Ríos Montt (1982-1983) για τη Γουατεμάλα και του Roberto Suazo Córdova (1982-1986) για την Ονδούρα. Η πολιτική αστάθεια που προκλήθηκε από την πτώση των δικτατόρων και την αντικατάστασή τους με δημοκρατικά εκλεγμένους προέδρους άφησε τις κυβερνήσεις με πολύ μικρή εξουσία, οδηγώντας σε διαφθορά και στην άνοδο των καρτέλ ναρκωτικών. Σήμερα οι κυβερνήσεις της Γουατεμάλας και της Ονδούρας εξακολουθούν να έχουν πολύ λίγη εξουσία, καθώς τα καρτέλ ναρκωτικών ελέγχουν μεγάλο μέρος της γης και συμμαχούν με διεφθαρμένους αξιωματούχους και αστυνομικούς. Τα καρτέλ ναρκωτικών χρησιμεύουν ως οι κύριοι μεταφορείς κοκαΐνης και άλλων ναρκωτικών από τη Λατινική Αμερική στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό προκαλεί επίσης ακραία επίπεδα βίας, με την Ονδούρα να έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ανθρωποκτονιών στον κόσμο (38 ανά 100.000 άτομα σύμφωνα με την UNODC). Η Γουατεμάλα και η Ονδούρα συνεχίζουν επίσης να έχουν πολύ χαμηλή οικονομική ποικιλομορφία με τις κύριες εξαγωγές τους να είναι είδη ένδυσης και είδη διατροφής.
Η Ελλάδα
Σε αρκετές περιπτώσεις η Ελλάδα χαρακτηρίστηκε και συνεχίζει να χαρακτηρίζεται Μπανανία από τον εγχώριο και τον της αλλοδαπής τύπο. Ο χαρακτηρισμός μπανανία για την Ελλάδα ξεκίνησε σε δημοσιεύματα κυρίως του εξωτερικού κατά την περίοδο της δικτατορίας του 1967 και επεκτάθηκε έκτοτε ως επιχώριος χαρακτηρισμός για να υποδείξει την αδυναμία της Ελλάδας να κυβερνήσει τον εαυτό της και την εξάρτησή της από ξένα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα.
Ποίηση
Στο βιβλίο Canto General (Γενικό Άσμα, 1950), ο Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούδα (1904–73) κατήγγειλε την ξένη εταιρική πολιτική επικυριαρχία των χωρών της Λατινικής Αμερικής με το ποίημα τεσσάρων στάντζων "La United Fruit Co.". Ενδεικτικά:
... The Fruit Company, Inc. Reserved for itself the most succulent, The central coast of my own land, The delicate waist of the Americas.
It rechristened its territories As the "Banana Republics", And over the sleeping dead, Over the restless heroes Who brought about the greatness, The liberty and the flags, It established a comic opera ...
Μυθιστορήματα
Το μυθιστόρημα Εκατό Χρόνια Μοναξιάς (1967) του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, αντικατοπτρίζει τον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό ξένων εταιρειών φρούτων ως αδηφάγο κοινωνικοοικονομική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της φανταστικής πόλης της Νότιας Αμερικής Μακόντο και του λαού της. Στο εσωτερικό, η διεφθαρμένη κυβέρνηση του Macondo υποθάλπτει επιχειρηματικές πολιτικές και εργασιακές πρακτικές των ξένων εταιρειών οι οποίες καταπιέζουν βάναυσα τους εργαζόμενους.
Σύγχρονες ερμηνείες
Χώρες που απέκτησαν ανεξαρτησία από τις αποικιοκρατικές δυνάμεις τον 20ο αιώνα, μερικές φορές τείνουν να μοιράζονται τα χαρακτηριστικά των μπανανιών, λόγω της επιρροής μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών στη πολιτική ζωή, όπως στις Μαλδίβες (τουριστικές επιχειρήσεις) και στις Φιλιππίνες (καπνοβιομηχανία).
Η πολιτεία Χαβάη των ΗΠΑ, ήταν κάποτε υπό πολιτική πίεση από τους Αμερικανούς ιδιοκτήτες φυτειών ζάχαρης, οι οποίοι το 1887 ανάγκασαν τον βασιλιά Καλάκαουα να συντάξει ένα νέο σύνταγμα που ωφελούσε τους Αμερικανούς επιχειρηματίες εις βάρος της εργατικής τάξης. Αυτό το σύνταγμα είναι γνωστό ως "Σύνταγμα Bayonet" λόγω της απειλής βίας που περιείχε. Στην περίπτωση της Χαβάης, οι ΗΠΑ ενδιαφέρθηκαν επίσης για τις στρατηγικής σημασίας νήσους, εκμισθώνοντας το Περλ Χάρμπορ και αργότερα ενσωματώνοντας τη Χαβάη ως επικράτεια.
Στις 14 Μαΐου 1986, ο τότε Αυστραλός θησαυροφύλακας Paul Keating δήλωσε ότι η Αυστραλία μπορεί να γίνει μπανανία. Έλαβε πολλά αρνητικά σχόλια και κριτική  και θεωρείται ως σημείο καμπής στην πολιτική και οικονομική ιστορία της Αυστραλίας.
Τον 21ο αιώνα, ορισμένοι κριτικοί χαρακτήρισαν τις Ηνωμένες Πολιτείες μια δημοκρατία μπανάνας. Αυτό αναφέρεται στον τίτλο του βιβλίου Banana Republicans των Sheldon Rampton και John Stauber.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική Κατηγορία:Διακυβέρνηση Κατηγορία:Διαφθορά Κατηγορία:Ελληνική αργκό Κατηγορία:Οικονομική ανάπτυξη Κατηγορία:Πολιτική διαφθορά
Homo naledi
Ο Χόμο ναλέντι (Homo naledi) είναι εκλιπόν είδος ανθρώπου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε το 2015. Τα οστά του ανακαλύφθηκαν σε σπηλιά στη Νότια Αφρική. Είχε ύψος περίπου 1,50 μ και ζύγιζε 40 ως 55 κιλά. Ο όγκος του εγκεφάλου είναι περίπου ίδιος με αυτόν του αυστραλοπιθήκου, ενώ άλλα χαρακτηριστικά του είναι παρόμοια με αυτά των πρώτων ανθρώπων.
Η χρονολόγηση των απολιθωμάτων δείχνει ότι ζούσε πριν από από 236.000 έως 335.000 χρόνια, πιθανώς παράλληλα με τον «έμφρονα» άνθρωπο (Homo sapiens). Τα αρχαιότερα απολιθώματα του τελευταίου στην Αφρική έχουν ηλικία περίπου 200.000 ετών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρωπίδες Κατηγορία:Προϊστορικά πρωτεύοντα
Burzum
Το Burzum ( αγγλική προφορά ΔΦΑ: [ˈ|b|ər|z|(ə)m], νορβηγική προφορά: [ˈbʉrtsʉm]) ήταν μουσικό πρότζεκτ του Νορβηγού μουσικού Βαργκ Βίκερνες. Ξεκίνησε ως black metal συγκρότημα το 1991. Παρά το ότι έχει ακολουθήσει καθαρά ambient κατεύθυνση, ο Βίκερνες θεωρείται από τους πιο χαρακτηριστικούς μουσικούς της νορβηγικής black metal σκηνής.
Περίοδος 1991-1999
Το 1990 ο Βίκερνες έπαιζε στην death metal μπάντα Old Funeral (από την οποία πέρασαν και οι Demonaz και Abbath των Immortal). Άφησε το συγκρότημα για να ασχοληθεί με την προσωπική του καριέρα το 1991. Σχημάτισε το γκρουπ Satanel με τον Abbath. Έπειτα, ξεκίνησε το σόλο πρότζεκτ του με το όνομα Burzum. Η λέξη «burzum» σημαίνει «σκοτάδι» σε μια γλώσσα που δημιούργησε ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Από από τον Άρχοντα των Δακτυλιδιών, ο Βίκερνες πήρε και το ψευδώνυμο Count Grishnackh, που χρησιμοποιούσε αρχικά ως παραγωγός των Burzum.
Έχοντας ηχογραφήσει δύο demo απέσπασε την προσοχή του ιδιοκτήτη της δισκογραφικής Deathlike Silence, Euronymous, και υπέγραψε συμβόλαιο. Ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις για το πρώτο του άλμπουμ το χειμώνα του 1992. Κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1992 σε CD (δυο εκδόσεις) και σε περιορισμένα αντίτυπα βινυλίου, πιθανώς 300 (η α΄ εκτύπωση). Την ίδια περίοδο ξεκίνησε να παίζει μπάσο στους Mayhem, συγκρότημα του Euronymous, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμό του. Ο Βίκερνες δεν είχε περιοδεύσει ποτέ. Ωστόσο το 1992 ενδιαφερόταν για μια περιοδεία. Έτσι πήρε ως μπασίστα τον πολυ-οργανίστα Samoth, των Emperor, και τον ντράμερ Έρικ Λάνσελοτ (Erik Olivier Lancelot, γνωστός ως AiwarikiaR). Αυτοί αποχώρησαν αργότερα, αφού ο Βίκερνες δεν είχε πλέον σχέδια για συναυλίες. Ένα δεύτερο άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1993.
Το 1994 κυκλοφόρησε ο δίσκος Hvis lyset tar oss, ο οποίος έδειξε μια αλλαγή προς την ambient μουσική με το τραγούδι «Tomhet». Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε και το De Mysteriis Dom Sathanas των Mayhem, για το οποίο ο Βίκερνες ηχογράφησε το μπάσο. Αργότερα την ίδια χρονιά ο Βίκερνες συνελήφθη και καταδικάστηκε για τον εμπρησμό εκκλησιών και την δολοφονία του Euronymous.
thumb|260px|right|O Βαργκ Βίκερνες στη φυλακή
Το 1996 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Filosofem. Είχε ηχογραφηθεί το 1993 και ήταν το τελευταίο που ηχογράφησε ο Βίκερνες πριν τη φυλάκισή του. Μέσα στην φυλακή ηχογράφησε τραγούδια χρησιμοποιώντας μόνο συνθεσάιζερ, καθώς δεν είχε πρόσβαση σε άλλα όργανα. Αυτά τα τραγούδια αποτέλεσαν το υλικό για τα άλμπουμ Dauði Baldrs (1997) και Hliðskjálf (1999).
Περίοδος 2009-2018 και λήξη του πρότζεκτ
Μετά την αποφυλάκισή του ο Βίκερνες άρχισε να γράφει νέο υλικό που οδήγησε στο άλμπουμ Belus του 2010. Την επόμενη χρονιά ήρθε το Fallen με το Umskiptar να ακολουθεί. Το Sôl austan, Mâni vestan του 2013 ήταν το πρώτο άλμπουμ χωρίς metal μουσική από το 1999. Λίγο νωρίτερα είχε δημοσιευτεί το τραγούδι "Back to the Shadows", το οποίο ο Βίκερνες αποκάλεσε το τελευταίο metal τραγούδι του. Το 2014 έφτασε ο δίσκος The Ways of Yore.
Δισκογραφία
H δισκογραφία του πρότζεκτ περιλαμβάνει τα παρακάτω κύρια άλμπουμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγικά black metal συγκροτήματα Κατηγορία:Folk metal συγκροτήματα
Αρύλια
right|thumb|250px|Μια [[φαινυλομάδα είναι η απλούστερη αρυλομάδα, εδώ ενωμένη με μια αλκυλομάδα.]]
Στα οργανικά μόρια, το αρύλιο αναφέρεται σε οποιαδήποτε χαρακτηριστική ομάδα ή υποκαταστάτη που παράγεται από αρωματικό δακτύλιο, όπως φαινυλομάδα, ναφθύλιο, θειενύλιο, ινδολύλιο, κλπ. (δείτε ονοματολογία οργανικών ενώσεων). Το "αρύλιο" χρησιμοποιείται για συντόμευση ή γενίκευση και το "Ar" χρησιμοποιείται ως δεσμευτικό θέσης για την αρυλομάδα σε χημικά διαγράμματα δομών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανική χημεία
Δημήτριος Ιανουλάκης
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην μονή του Κουτλουμουσίου στο άγιο όρος με τον αύξοντα αριθμό 229. Ο κώδικας περιέχει το Νόμιμο του Μανουήλ του Μαλαξού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Κύπελλο Ιταλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Ιταλίας (ιταλικά: Coppa Italia) είναι η ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση του θεσμού του κυπέλλου της Ιταλίας. Είναι η δεύτερη πιο σημαντική διοργάνωση ποδοσφαίρου της Ιταλίας, μετά το ιταλικό πρωτάθλημα (Σέριε Α), και διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1922, αλλά διακόπηκε για να ξαναρχίσει το 1936. Διακόπηκε ξανά το 1943 και επανήλθε το 1958, οπότε και διεξάγεται χωρίς διακοπή.
Η κάτοχος του ιταλικού κυπέλλου αποκτά το δικαίωμα να φορά μια τρίχρωμη κονκάρδα με τα εθνικά χρώματα της Ιταλίας και εξασφαλίζει τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ της επόμενης αγωνιστικής περιόδου. Σε περίπτωση που η κάτοχος έχει εξασφαλίσει μέσω του πρωταθλήματος τη συμμετοχή της στο Τσάμπιονς Λιγκ, η φιναλίστ του τελικού την αντικαθιστά στο Γιουρόπα Λιγκ. Η κυπελλούχος Ιταλίας επίσης αγωνίζεται στο εθνικό Σούπερ Καπ απέναντι στην πρωταθλήτρια Ιταλίας, ενώ σε περίπτωση που μία ομάδα έχει κατακτήσει και τους δύο τίτλους, η φιναλίστ του κυπέλλου είναι αυτή που συμμετέχει στον αγώνα του εκάστοτε Σούπερ Καπ.
Όποιος σύλλογος κατακτήσει το κύπελλο δέκα φορές, έχει το δικαίωμα να προσθέσει ένα ασημένιο αστέρι στο έμβλημά του, ανάλογο με το χρυσό αστέρι που αντιστοιχεί στις δέκα κατακτήσεις του εθνικού πρωταθλήματος, κάτι που το κατάφερε η Γιουβέντους, η οποία είναι και η πιο επιτυχημένη ομάδα του θεσμού με 14 κατακτήσεις. Είναι επίσης ο σύλλογος με τις περισσότερες συμμετοχές σε τελικούς, 21 στο σύνολο. Συνολικά δεκαέξι ομάδες έχουν κατακτήσει το κύπελλο και άλλες δέκα έχουν φτάσει στον τελικό ως φιναλίστ.
Τρόπαιο
thumb|upright|Το πρώτο τρόπαιο του Κυπέλλου Ιταλίας (1922) Το αρχικό τρόπαιο της πρώτης διοργάνωσης του Κυπέλλου Ιταλίας, που κέρδισε το 1922 η Βάντο, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της φασιστικής περιόδου. Η FIGC δημιούργησε ένα αντίγραφο το 1992, με την ευκαιρία των εβδομήντα χρόνων από τη νίκη της Βαντέζε στη διοργάνωση, που επί του παρόντος εκτίθεται στα κεντρικά γραφεία της Κάζα ντι Ρισπαρμίο ντι Σαβόνα στο Vado Ligure. Όπως και το προηγούμενο, το κύπελλο που δίνονταν από το 1936 έως το 1943, καθώς και αυτό που χρησιμοποιήθηκε από το 1958 έως το 1959, ήταν στυλιστικά πολύ διαφορετικά από το σημερινό.
Αν και η επανέναρξη του διοργάνωσης σε μόνιμη βάση είχε ήδη υλοποιηθεί εδώ και δύο χρόνια, μόλις το 1960, πιο συγκεκριμένα στις 30 Μαΐου, η Lega Nazionale Professionisti, ενόψει του τελικού της δωδέκατης διοργάνωσης, αποφάσισε να παρήγγειλε το σημερινό τρόπαιο που είναι από καθαρό χρυσό, του οποίου η κατασκευή ανατέθηκε σε μια εξειδικευμένη εταιρεία του Μιλάνου και είχε τότε αξία δυόμισι εκατομμύρια λιρέτες.
Τίτλοι ανά σύλλογο
thumb|right|100px|Διακριτικό κυπελλούχου Ιταλίας
Λογότυπο
Το λογότυπο του κυπέλλου έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το 2018 παρουσιάστηκε το νέο λογότυπο του κυπέλλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ι
Ύφεση (μουσική)
thumb|120px|Το σύμβολο της ύφεσης μπροστά από νότα Ύφεση ονομάζεται η ελάττωση ενός μουσικού τόνου κατά 1 ημιτόνιο. Συμβολίζεται με το σύμβολο ♭ και μπαίνει μπροστά από νότα. Επίσης, χρησιμοποιείται η διπλή ύφεση (𝄫), η οποία ελαττώνει κατά 2 ημιτόνια τον ήχο της νότας της οποίας γράφεται, καθώς και πολύ σπάνια η τριπλή ύφεση (♭♭♭), η οποία μειώνει έναν φθόγγο κατά τρία ημιτόνια ή έναν ολόκληρο τόνο και ένα ημιτόνιο.
Οικονομική αξιολόγηση
Οικονομική Αξιολόγηση είναι η συστηματική εκτίμηση του κόστους εναλλακτικών προγραμμάτων φροντίδας υγείας σε σχέση με τα αποτελέσματά τους. Ο σκοπός της οικονομικής εκτίμησης είναι να βοηθήσει τους λήπτες των αποφάσεων να βελτιώσουν την αποδοτικότητα της πολιτικής υγείας, υποδεικνύοντας το πρόγραμμα που προσφέρει το μεγαλύτερο επίπεδο «κέρδους» υγείας με δοθέν κόστος, ή επιτυγχάνει ένα δοθέν επίπεδο «κέρδους» υγείας με μικρότερο κόστος. (Βλέπε επίσης: ανάλυση κόστους-οφέλους, ανάλυση κόστους-αποδοτικότητας, ανάλυση ελαχιστοποίησης κόστους και ανάλυση κόστους-χρησιμότητας).
Κατηγορία:Οικονομικά της υγείας
Ινστιτούτο Καταλανικών Μελετών
Το Ινστιτούτο Καταλανικών Μελετών (στα καταλανικά, Institut d'Estudis Catalans) είναι ένας θεσμός της Καταλονίας με επιστημονικό, ακαδημαϊκό και πολιτισμικό χαρακτήρα που έχει ως αντικείμενο την επιστημονική μελέτη όλων των πλευρών του καταλανικού πολιτισμού. Χωρίζεται σε διάφορους τομείς, με κυρίαρχο και πιο γνωστό αυτόν της Φιλολογίας, που είναι και το κύριο ρυθμιστικό όργανο της σημερινής καταλανικής γλώσσας. Επίσης συγκεντρώνει γύρω του 28 θυγατρικούς οργανισμούς.
Το Ινστιτούτο ιδρύθηκε στις 18 Ιουνίου του 1907 από το επαρχιακό συμβούλιο της Βαρκελώνης και είχε ως πρώτο πρόεδρό του τον Αντόνι Ρουβιό ι Λιουκ. Από το 1922 είναι μέλος της Παγκόσμιας Ακαδημαϊκής Ένωσης. Σήμερα φιλοξενείται στον «Οίκο της Ανάρρωσης» (Casa de Convalescència), στην γειτονιά Ραβάλ της Βαρκελώνης, δίπλα στην Βιβλιοθήκη της Καταλονίας.
Ιστορία
Το 1906, το 1ο Διεθνές Συνέδριο της Καταλανικής Γλώσσας, κάτω από την προεδρία του μαγιορκινού γλωσσολόγου Αντόνι Μαρία Αλκοβέ, αποφάσισε την ίδρυση ενός κεντρικού θεσμού σχετικού με την κουλτούρα των καταλανόφωνων περιοχών της Ευρώπης, δεδομένης της αδιαφορίας που επεδείκνυε περί αυτού το Ισπανικό κράτος. Ως πρότυπα θεωρήθηκαν αντίστοιχες ενέργειες στη Γαλλία (École des Hautes Études) και στην Ιταλία (Reale DIputazione di Storia Patria).
Αρχικά το Ινστιτούτο αποτελείτο από τέσσερις τομείς: ιστορίας, αρχαιολογίας, δικαίου και γλωσσολογίας. Μια πρώτη εργασία του υπήρξε η καταγραφή των ρομανικών έργων τέχνης των Πυρηναίων. Σχετική με την δραστηριότητα του Ινστιτούτου υπήρξε η έκδοση διάφορων έργων από μέλη του, όπως τα Les pintures murals catalanes ('Οι καταλανικές τοιχογραφίες') του Ζοζέπ Πιζοάν, L'arquitectura romànica a Catalunya ('Η ρομανική αρχιτεκτονική στην Καταλονία') του Πουτς ι Καδαφάλκ, Les monedes catalanes ('Τα καταλανικά νομίσματα') του Ζοακίμ Μποτέτ ι Σιζό και Documents per a la història de la cultura catalana migeval ('Στοιχεία για την ιστορία της μεσαιωνικό καταλανικό πολιτισμό') του Αντόνι Ρουβιό ι Λιουκ.
Σταδιακά έγινε αντιληπτή η ανάγκη επέκτασης των δραστηριοτήτων του Ινστιτούτου και σε άλλους τομείς της γνώσης. Με την ανασυγκρότηση του 1911 δημιουργήθηκε οι τομείς της φιλολογίας, υπό τον Αντόνι Μαρία Αλκοβέ,τον Πονπέου Φάβρα και τον ποιητή Αντόνι Μαραγάλ, και της επιστήμης, ενώ οι τομείς της Αρχαιολογίας και της Ιστορίας ενώθηκαν σε ένα.
Η κανονικοποίηση της καταλανικής γλώσσας
Στις αρχές του 20ού αιώνα η καταλανική γλώσσα, κυρίαρχη στην Καταλονία, δεν έχαιρε σταθερού προτύπου. Ο Πρατ ντε λα Ρίβα αντιλαμβανόταν ότι «το κράτος δεν ενδιαφέρεται για την καταλανική κουλτούρα [δηλ. την κουλτούρα στα καταλανικά] και [ότι] τα επαρχιακά συμβούλια πρέπει να αναπληρώσουμε την ανεπάρκεια αυτή του κράτους, προωθώντας την καλλιέργεια και την τελειοποίηση της γλώσσας». Αυτός λοιπόν ήταν ένας από τους κύριους λόγους ίδρυσης του Ινστιτούτου. Οι στόχοι του ήταν να θέσουν κανόνες στη γραφή και να προωθήσουν τα καταλανικά ως επιστημονική γλώσσα. Κατά την τελετή σύστασης του θεσμού, έγινε ακριβής αναφορά στην «ανασύσταση και οργάνωση οποιουδήποτε γεγονότος σχετίζεται με την αυθεντική καταλανική κουλτούρα» και στην «επιστημονική έρευνα όλων των στοιχείων που αποτελούν την καταλανική κουλτούρα».
Η συστηματοποίηση της γλώσσας ανατέθηκε στον μηχανικό Πονπέου Φάβρα, ένα γλωσσολόγο που έχαιερε μεγάλης αναγνώρισης μετά τη συμμετοχή του στο 1ο Συνέδριο για την Καταλανική Γλώσσα τον προηγούμενο χρόνο. Ο Φάβρα ηγήθηκε των συζητήσεων του Φιλολογικού Τομέα του Ινστιτούτου γύρω από την επιλογή των ορθογραφικών κανόνων, που εν τέλει ενσωμάτωσαν στοιχεία από όλες τις διαλέκτους της Καταλονίας και πραγματώθηκαν με την έκδοση, το 1913, των Ορθογραφικών Κανόνων (Normes Ortogràfiques). Τα καταλανικά πλέον είχαν επίσημους ορθογραφικούς κανόνες που έγιναν αποδεκτοί, παρά τις όποιες αρχικές αντιδράσεις, από το σύνολο των θεσμών που έκαναν επίσημη χρήση των καταλανικών στην Καταλονία. Το επαρχιακό συμβούλιο της Βαρκελώνης ίδρυσε την Έδρα Καταλανικής Γλώσσας, που έμεινε ανενεργή κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πρίμο δε Ριβέρα και την οποία ανέλαβε ο Φάβρα το 1932. Το 1931 ο ίδιος έκδωσε το Γενικό Λεξιλόγιο της Καταλανικής Γλώσσας.
Η δικτατορία
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο, το Ινστιτούτο έπαψε να λειτουργεί επίσημα. Οι εγκαταστάσεις του ερημώθηκαν, με αποτέλεσμα να χαθούν πολλά αρχεία που μέχρι τότε φιλοξενούνταν εκεί. Τα κύρια μέλη του, ωστόσο, συνέχισαν να εργάζονται και να εκδίδουν επιστημονικά έργα. Το Ινστιτούτο λάμβανε κρυφά δωρεές και με αυτόν τον τρόπο συνέχισε να λειτουργεί απρόσκοπτα παρά την λογοκρισία. Το 1968, ο τομέας Κοινωνικών Επιστημών διαχωρίστηκε από τον τομέα Θετικών Επιστημών.
Σήμερα
Μετά το τέλος της δικτατορίας και με την επαναφορά των περιφερειακών ελευθεριών στην Ισπανία (ανασύσταση των περιφερειακών οργανισμών αυτοδιοίκησης), το Ινστιτούτο τέθηκε κάτω από την αιγίδα της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας κι ενσωμάτωσε μέλη από τον ευρύτερο χώρο των καταλανόφωνων περιοχών της Ευρώπης.
Τομείς
Σήμερα το Ινστιτούτο αποτελείται από πέντε τομείς:
Θυγατρικοί οργανισμοί
Το Ινστιτούτο Καταλανικών Μελετών συνεργάζεται με διάφορους θυγατρικούς οργανισμούς, που σχετίζονται με τους αντίστοιχους τομείς αλλά διατηρούν την αυτονομία τους. Αυτοί είναι:
Τομέας Φιλολογίας
Ο Τομέας Φιλολογίας του Ινστιτούτου ουσιαστικά παίζει τον ρόλο της Ακαδημίας της Καταλανικής Γλώσσας. Έχει ως αντικείμενο την επιστημονική μελέτη της καταλανικής γλώσσας, την ανανέωση του λεξικού της και την προβολή της τόσο μέσα στα πλαίσια των καταλανόφωνων περιοχών, όσο κι έξω από αυτές. Οι ορθογραφικοί κανόνες που πρωτοδημοσίευσε ο Πονπέου Φάβρα το 1913 συνεχίζουν να αποτελούν το πρότυπο γραφής της γλώσσας.
Το σημαντικότερα έργο του Ινστιτούτου υπήρξαν οι εκδόσεις τριών λεξικών: του Diccionari General de la Llengua Catalana ('Γενικού Λεξικού της Καταλανικής Γλώσσας') το 1931, που υπήρξε το λεξικό αναφοράς για τα καταλανικά μέχρι το 1995, το Diccionari de la llengua catalana de l'IEC ('Λεξικό της καταλανικής γλώσσας του Ινστιτούτου Καταλανικών Μελετών') που πήρε τη θέση του ως λεξικογραφικό έργο αναφοράς των καταλανικών και το Diccionari català-valencià-balear ('Λεξικό Καταλανικών-Βαλενθιανικών-Βαλεαρικών'), γνωστό και ως Diccionari Alcover-Moll ('Λεξικό Αλκοβέ-Μολ'), που έχει χαρακτήρα λεξικογραφικής κι ετυμολογικής συλλογής του σώματος των καταλανικών.
Βιβλιογραφία
de Barcelona Arxiu Nacional de Catalunya Biblioteca de Catalunya Arxiu Històric de l'Institut d'Estudis Fotogràfics Arxiu de la Diputació de Lleida Arxiu Històric de la Universitat de Barcelona. © Xarxa Audiovisual Local- 2014. 23 min.. vídeo a internet. [Consulta:04/juny/2014]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ισπανία Κατηγορία:Καταλωνία Κατηγορία:Καταλανική Γλώσσα
Συμεών Θεσσαλονίκης
Ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Συμεών ήταν λόγιος κληρικός του 15ου αιώνα. Υπήρξε γενναίος υπέρμαχος της Ορθοδοξίας. Πέθανε λίγους μήνες πριν της αλώσεως της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς το 1429. Τα άπαντά του δημοσιεύτηκαν από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Δοσίθεο στο Ιάσιο το 1683. Αγιοκατατάχθηκε στις 14 Απριλίου 1981 μ.Χ. thumb|right|150px|Ο άγιος Συμεών αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Εικόνα στον Ναό της του Θεού Σοφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Αλκύλια
Στις χημικές ευρεσιτεχνίες, ένας υποκαταστάτης αλκυλίου είναι ένα αλκάνιο που του λείπει ένα υδρογόνο. Ο όρος αλκύλιο είναι εσκεμμένα αόριστος για να περιλαμβάνει πολλούς δυνατούς υποκαταστάτες στις χημικές ευρεσιτεχνίες. Ένα άκυκλο αλκύλιο έχει τον γενικό τύπο CnH2n+1. Ένα κυκλοαλκύλιο παράγεται από ένα κυκλοαλκάνιο αφαιρώντας ένα άτομο υδρογόνου από έναν δακτύλιο και έχει τον γενικό τύπο CnH2n−1. Τυπικά, ένα αλκύλιο είναι τμήμα ενός μεγαλύτερου μορίου. Στον συντακτικό τύπο, το σύμβολο R χρησιμοποιείται για να δείξει μια γενική (αόριστη) αλκυλομάδα. Η μικρότερη αλκυλομάδα είναι το μεθύλιο, με τύπο CH3—.
Τα αλκύλια στην καθημερινή ζωή
Η ρίζα της λέξης αλκύλιο εμφανίζεται με πολλά περιεχόμενα. Η αλκυλίωση είναι μια σημαντική λειτουργία στα διυλιστήρια, π.χ. στην παραγωγή βενζίνης υψηλών οκτανίων. Τα αντινεοπλασματικά αντιδραστήρια αλκυλίωσης αναφέρονται σε μια τάξη ενώσεων που χρησιμοποιούνται για να αντιμετωπίσουν τον καρκίνο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο όρος αλκύλιο χρησιμοποιείται χαλαρά. Παραδείγματος χάριν, οι μουστάρδες αζώτου είναι γνωστά αντιδραστήρια αλκυλίωσης, αλλά είναι πιο περίπλοκα από έναν απλό υδρογονάνθρακα. Στη χημεία, το αλκύλιο αναφέρεται σε μια ομάδα, έναν υποκαταστάτη, που συνδέεται με άλλα μοριακά τμήματα. Παραδείγματος χάριν, τα αντιδραστήρια αλκυλολιθίου έχουν τον εμπειρικό τύπο Li(αλκύλιο), όπου αλκύλιο = μεθύλιο, αιθύλιο, κλπ. Ένας διαλκυλ αιθέρας είναι ένας αιθέρας με δύο αλκυλομάδες, π.χ., διαιθυλαιθέρας (O(C2H5)2).
Ονοματολογία
Αν υπάρχουν περισσότερες από μία ίδιες αλκυλομάδες ενωμένες με μια αλυσίδα, τότε τα προθέματα χρησιμοποιούνται στις αλκυλομάδες για να δείξουν πολλαπλότητα (δηλαδή, δι, τρι, τετρα, κλπ.)
Αυτή η ένωση είναι γνωστή ως 2,3,3-τριμεθυλοπεντάνιο. Εδώ, υπάρχουν τρεις ίδιες αλκυλομάδες ενωμένες με τα άτομα άνθρακα 2, 3 και 3. Αυτοί οι αριθμοί περιλαμβάνονται στο όνομα προς αποφυγήν ασάφειας στη θέση των ομάδων και το 'τρι' δείχνει ότι υπάρχουν τρεις ίδιες μεθυλομάδες. Αν ένα από τα ενωμένα μεθύλια στο τρίτο άτομο άνθρακα ήταν μια αιθυλομάδα, τότε το όνομα θα ήταν 3-αίθυλ-2,3-διμεθυλπεντάνιο. Σημειώστε ότι, όταν υπάρχουν διαφορετικές αλκυλομάδες, αναφέρονται με αλφαβητική σειρά.
References
Κατηγορία:Οργανική χημεία
Οθωμανο-περσικός Πόλεμος (1821-1823)
Ο Οθωμανο-Περσικός Πόλεμος των ετών 1821 – 1823 ήταν μία στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Αυτοκρατορίας του Κατζάρ (από το όνομα της κρατούσας δυναστείας), που διήρκεσε από το 1821 έως το 1823.
Ο πόλεμος
Ο Πέρσης διάδοχος Abbas Mirza, έχοντας την υποστήριξη των Ρώσων, εισέβαλε στη Δυτική Αρμενία και στις περιοχές που καθόριζαν το Περσικό Αζερμπαϊτζάν. Αφού κατέλαβε τη Βαγδάτη, προωθήθηκε εν-συνεχεία στην Ανατολική Ανατολία, επικεφαλής μίας στρατιάς 30.000 ανδρών και συγκρούστηκε αποφασιστικά με τους Οθωμανούς (50.000 άνδρες) στη Μάχη του Ερζερούμ. Παρά τις απώλειες και την επιδημία χολέρας που έπληξε τα στρατεύματά του, ο Mirza κατήγαγε μία περηφανή νίκη απέναντι στους αντιπάλους του.
Συνέπειες
Με τη Συνθήκη του Ερζερούμ που συνήχθη δύο χρόνια μετά, οι δύο αντίπαλοι αναγνώρισαν το συνοριακό καθεστώς της προηγηθείσας Συνθήκης του Zuhab (1639) , δίχως εδαφικές μεταβολές. Επίσης, η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχώρησε το δικαίωμα στους Περσικής καταγωγής υπηκόους της να ασκούν ελεύθερα τις θρησκευτικές τους ανάγκες.
Παραπομπές
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Αυτόνομη ζώνη του Κάπιτολ Χιλ
Η Αυτόνομη ζώνη του Κάπιτολ Χιλ (CHAZ ή the Zone), επίσης γνωστή ως Free Capitol Hill, είχε αυτοανακηρυχθεί ως αυτόνομη ζώνη στη συνοικία Capitol Hill του Σιάτλ της Ουάσιγκτον. Η Ζώνη, που κάλυπτε περίπου έξι οικοδομικά τετράγωνα, ιδρύθηκε στις 8 Ιουνίου του 2020, κατά τη διάρκεια διαμαρτυριών για τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ, μετά την εγκατάλειψη του κτιρίου του Ανατολικού Περιοχή του Κάπιτολ Χιλ από την Αστυνομική Υπηρεσία του Σιάτλ (SPD).
Η τοπική διακυβέρνηση στη ζώνη ήταν αποκεντρωμένη, με στόχο τη δημιουργία μιας γειτονιάς χωρίς αστυνομία. Οι απαιτήσεις περιλάμβαναν τον έλεγχο των ενοικίων, την αντιστροφή της εξευγενισμού, την κατάργηση ή την αφαίρεση της αστυνομίας, τη χρηματοδότηση της υγείας της κοινότητας και την κατάργηση κατηγοριών εναντίον όσων συνελήφθησαν για συμμετοχή στις διαδηλώσεις.
Οι αντιδράσεις στη Ζώνη ποικίλλουν μεταξύ του πολιτικού φάσματος. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε στους κατοίκους ως «άσχημους Αναρχικούς» και κάλεσε τον κυβερνήτη της Ουάσινγκτον και τον δήμαρχο του Σιάτλ να «ανακτήσει» τη Ζώνη ενώ η Δήμαρχος Τζένυ Ντούρκαν στις 11 Ιουνίου χαρακτήρισε τη Ζώνη ως «τέσσερα τετράγωνα του Σιάτλ που μοιάζουν περισσότερο με μια ατμόσφαιρα πάρτι της γειτονιάς. Δεν είναι μια ένοπλη κατάληψη. Δεν είναι στρατιωτική χούντα. Θα διασφαλίσουμε ότι θα το επαναφέρουμε(στην τάξη)αλλά έχουμε πάρτι και τα λοιπά σε αυτό το μέρος του Σιάτλ όλη την ώρα ... δεν υπάρχει καμία απειλή τώρα για το κοινό".
Στις 12 Ιουνίου, οι διαδηλωτές του Black Lives Matter διαπραγματεύονταν με τοπικούς αξιωματούχους για να φύγουν από τη Ζώνη. Η επικεφαλής του SPD Κάρμεν Μπεστ είπε ότι οι αξιωματούχοι εργάζονταν για να επιστρέψουν αστυνομικούς στο τμήμα της Ανατολικής Περιφέρειας. Τόνισε ότι «υπάρχει ανάγκη να έχουν υπαλλήλους να ανταποκρίνονται σε κλήσεις εν ευθέτω χρόνω. Και με την κατοχή που έχει λαμβάνει χώρα, δεν είμαστε σε θέση να το πράξουμε έγκαιρα.»
Διάλυση
Την 1η Ιουλίου 2020, μετά την εκπνοή του τελεσιγράφου για εκκένωση της Ζώνης και μετά από εντολή της Δημάρχου Τζένυ Ντούρκαν, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις εκκένωσαν τη Ζώνη. Η Δήμαρχος υπερασπίστηκε αυτή την ενέργεια υποστηρίζοντας ότι η πόλη έδωσε ήδη αρκετές ευκαιρίες στους διαμαρτυρόμενους να εκφράσουν την άποψή τους.
Η ελευθερία της έκφρασης «δεν επιβάλλει στην πόλη να παράσχει απεριόριστο άσυλο που μεταφράζεται σε κατάληψη δημόσιων χώρων, ζημιές στην πόλη και σε ιδιωτικές περιουσίες (…) και τη δημιουργία επικίνδυνων συνθηκών», εξήγησε.
Η αρχηγός της Αστυνομίας του Σιάτλ, Κάρμεν Μπεστ, δήλωσε ότι «ρόλος της αστυνομίας είναι να προασπίζει τις ειρηνικές διαδηλώσεις» και «όσα συνέβησαν στη ζώνη τις τελευταίες εβδομάδες ήταν παράνομα, βίαια και στο κάτω κάτω της γραφής απαράδεκτα»
Υπόβαθρο
thumb|Δυτική είσοδος στην Αυτόνομη Ζώνη του Κάπιτολ Χιλ στις 10 Ιουνίου 2020
Το Capitol Hill είναι μια συνοικία στο κέντρο του Σιάτλ, γνωστή για τις εξέχουσες κοινότητες LGBT και αντικουλτούρας. Η περιοχή ήταν στο παρελθόν κέντρο και άλλων μαζικών διαμαρτυριών, όπως οι διαμαρτυρίες στη σύνοδο του ΠΟΕ στο Σιάτλ του 1999 και το Occupy Seatle.
Λέων Μελισσηνός (δουξ)
Ο Λέων Μελισσηνός ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, και δουξ της Αντιόχειας την περίοδο 985-986.
Καταγόταν από την αριστοκρατική Οικογένεια Μελισσηνών, αδελφός του ήταν ο Θεόγνωστος. Ήταν στρατηγός επί Βασιλείου Β΄ και πήρε μέρος στους πολέμους του αυτοκράτορα με τους Βούλγαρους. Τα δύο αδέλφια, Λέων και Θεόγνωστος, υποστήριξαν την εξέγερση του Βάρδα Φωκά του Νεότερου στις αρχές της βασιλείας του Βασιλείου. Μετά την καταστολή της εξέγερσης πιάστηκε αιχμάλωτος από τα αυτοκρατορικά στρατεύματα και οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου ο Βασίλειος Β΄τον απάλλαξε από την πομπή θριάμβου στους δρόμους της πόλης όταν δήλωσε πίστη σε αυτόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Λεων Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Μπουρνόβας
μικρογραφία|250px|«Μπουρνόβας, Σμύρνη», έτσι όπως τον φαντάστηκε ο [[Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό σε έναν πίνακα που παρήγγειλε το 1873, και αργότερα αρνήθηκε, ο Τούρκος συλλέκτης Εράμ Μπέι.]] Ο Μπουρνόβας, επίσημα Βουρνόβας, Τουρκ. Bornova, η Πρινόβαρις των Βυζαντινών, ήταν εσωτερικό ΒΑ. προάστιο της Σμύρνης. Στο προάστιο αυτό έμεναν οι εύπορες οικογένειες της Σμύρνης αλλά ήταν και η συνοικία των ξένων ιδίως των Άγγλων κατοίκων της πόλης (αγγλική παροικία). Από τον Μπουρνόβα ξεκίνησαν όλες οι αθλητικές δραστηριότητες στη Σμύρνη και ήταν το κέντρο του Αθλητισμού της πόλης. Είχε κατασκευαστεί και στάδιο πριν το 1900 και σε αυτό γίνονταν τα πρώτα χρόνια οι Πανιώνιοι Αγώνες. Επίσης, πριν το 1900 είχε τρεις αθλητικούς συλλόγους: τον Ορφέα, τον Ερμή και τον αγγλικό ΑΟ Μπουρνόβα. Στον Μπουρνόβα υπήρχε και σκάλα (αποβάθρα) μέχρι το 1865. Ο Μπουρνόβας φημιζόταν για τις ωραίες κοπέλες αλλά και τα λουλούδια του. Στις 27 Αυγούστου 1922 ο Μπουρνόβας λεηλατήθηκε από τους τσέτες, ενώ σκοτώθηκαν και πολλοί κάτοικοί του.
μικρογραφία|250px|αριστερά|Διατηρημένο σπίτι Λεβαντίνων. δεξιά|μικρογραφία|250px|Η «Έπαυλη Πάτερσον» στο κέντρο της αστικής ζώνης του Μπουρνόβα σε φωτογραφία που την απεικονίζει στην αρχική της κατάσταση.
Ο Μπουρνόβας έγινε περισσότερος γνωστός στη νεότερη Ελλάδα από τα σχετικά τραγούδια «Μπουρνόβα με κρύα νερά» από το Στέφανο Βέζο  και «Παποράκι του Μπουρνόβα και καρότσα της στεριάς...» που το είχε τραγουδήσει για πρώτη φορά ο Μανώλης Παπαγκίκας και που φέρεται να το τραγουδούσαν Έλληνες λιποτάκτες στρατιώτες το 1922.
Στη νεότερη διασκευή του τραγουδιού (από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο) έχουν απαλειφθεί πολλές αναφορές του πρωτότυπου τραγουδιού, όπως ο τελικός προορισμός, που δεν ήταν «...στον Περαία να με πας», αλλά «...στη Βραΐλα να με πας», καθώς και αναφορές για χασίς και δερβίσηδες.
Για δε τις όμορφες κοπέλες του Μπουρνόβα έχουν γραφτεί πολλά σμυρνέικα τραγούδια όπως η «Μπουρνοβαλιά» που ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1910 στη Σμύρνη από την Ελληνική Εστουντιαντίνα.
Ετυμολογία
Τα Οθωμανικά χρόνια ο Μπουρνόβας λεγόταν «Μπιρουναμπάντ», όρος που μεταφερόταν συχνά σε Ευρωπαϊκά κείμενα εκ παραφθοράς ως «Μπουρναμπάντ» ή «Μπουρναμπάτ». Για την προέλευση του ονόματος «Μπιρουναμπάντ» υπάρχουν αρκετές θεωρίες, η μία πως προέρχεται από τον περσικό όρο «Μπιρούν» ο οποίος σημαίνει «εξωτερικός, έξω» και την κατάληξη «-αμπάντ» η οποία συναντάται και σε άλλες πόλεις του Ισλαμικού Κόσμου (π.χ. Ισλαμαμπάντ), ενώ μια άλλη υποστηρίζει ότι το όνομα «Μπιρουναμπάντ» αποτελεί παραφθορά του Βυζαντινού ονόματος του οικισμού ο οποίος ήταν «Πρινόβαρις». Μία άλλη θεωρία υποστηρίζει πως η ονομασία του προέρχεται από τις τουρκικές λέξεις «burun» και «ova» που σημαίνουν το άκρο (μύτη) της πεδιάδας.
Ιστορία
Αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν ότι ο Νεολιθικός οικισμός ο οποίος ανακαλύφθηκε στον Μπουρνόβα είναι ο παλαιότερος σε ηλικία στην περιοχή και συνεπώς είναι το πρώτο μέρος που κατοικήθηκε στην σημερινή Σμύρνη. Τα Βυζαντινά χρόνια ονομαζόταν «Πρινόβαρις». Αποτελούσε σημαντική πηγή εσόδων για την Αγία Σοφία λόγω των κτημάτων που αυτή είχε στη περιοχή. Γι' αυτόν τον λόγο ο οικισμός αναφερόταν συχνά και ως Αγιασοφίτικη χώρα.
Ο Μπουρνόβας ήταν μέχρι και τη Μικρασιατική Καταστροφή ένα εξοχικό και αριστοκρατικό προάστιο της Σμύρνης, χτισμένο στους πρόποδες του όρους Σιπύλου στο οποίο ζούσαν πολλοί ξένοι πρόξενοι αλλά και πλούσιοι επιχειρηματίες, οι οποίοι ήθελαν να ξεφύγουν από το αποπνικτικό κλίμα της πόλης. Για πολλούς αιώνες ο Μπουρνόβας ήταν ένα μικρό χωριό περιτριγυρισμένο από πυκνό δάσος, στους κατοίκους του οποίου οι Οθωμανοί είχαν αναθέσει την υποχρέωση να φυλάνε τα ορεινά περάσματα που οδηγούν στη Σμύρνη με αντάλλαγμα μειώσεις στη φορολογία, αλλά στις αρχές του 19ου αιώνα όταν η πόλη αρχίζει να ακμάζει με ταχείς ρυθμούς αρχίζει και η εγκατάσταση ξένων στη περιοχή. Ήταν συνηθισμένο για τους Ευρωπαίους της Σμύρνης να παραθερίζουν στον Μπουρνόβα από τον προηγούμενο αιώνα, αλλά φαίνεται πως μέχρι το 1820 η περιοχή είχε γίνει απαγορευτικά ακριβή για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Εκείνη την εποχή χτίστηκαν οι ονομαστές επαύλεις του Μπουρνόβα, οι περισσότερες από τις οποίες επιβιώνουν μέχρι και σήμερα και φέρουν τα ονόματα των αρχικών ιδιοκτητών τους, όπως Γουίταλ, Μάλτας, Πάτερσον, Γκιρόντ, Έντουαρντς, Μπελόμ και Παντεσπάνιαν. Στην συνοικία υπάρχει επίσης η καθολική εκκλησία της Σάντα Μαρία και ένα Αγγλικανικό παρεκκλήσι, καθώς και το Αγγλικανικό Νεκροταφείο του Μπουρνόβα, όλα χτισμένα τον 19ο αιώνα και απομεινάρια του λαμπρού κοσμοπολίτικου παρελθόντος της πόλης. Παρά το γεγονός ότι ο Μπουρνόβας ήταν γεμάτος πολυτελείς επαύλεις, οι κάτοικοί του δεν είχαν ζωές ούτε εξιδανικευμένες, ούτε χωρίς προβλήματα. Όπως και στη Θεσσαλονίκη, οι κάτοικοι του Μπουρνόβα κατά τον 19ο αιώνα έπεφταν συχνά θύματα απαγωγής με αποτέλεσμα να πληρώνουν υπέρογκα λύτρα για την απελευθέρωσή τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι απαγωγές αυτές στα μάτια των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων ήταν πολλές φορές πράξεις κοινωνικής δικαιοσύνης και στενά συνδεδεμένες με τα κατορθώματα των Ζεϊμπέκηδων.
Το 1919 πέρασε μαζί με την υπόλοιπη Σμύρνη υπό ελληνικό έλεγχο. Στα τέλη Αυγούστου του 1922, μετά την υποχώρηση του ελληνικού στρατού κατελήφθη από την εμπροσθοφυλακή των τουρκικών δυνάμεων, μετά από μικρή αντίσταση ντόπιων Ελλήνων ενόπλων υπό τον οπλαρχηγό Ξηρό. Μετά την κατάληψη του Μπουρνόβα ακολούθησε σφαγή εναντίον του ελληνικού και αρμενικού πληθυσμού του προαστίου.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές της Σμύρνης
Ρέιντια Πέρλμαν
Η Ρέιντια Τζόι Πέρλμαν, (αγγ: Radia Joy Perlman, 1951) είναι Αμερικανίδα προγραμματίστρια υπολογιστών και μηχανικός δικτύων. Έγινε γνωστή λόγω της εφεύρεσης του πρωτοκόλλου "spanning tree" (STP), που είναι απαραίτητο για την λειτουργία των δικτυακών γεφυρών, ενώ εργαζόταν για την εταιρία ψηφιακού εξοπλισμού (Digital equipment corporation). Μεγάλη ήταν και η συνεισφορά της σε πολλές άλλες περιοχές του δικτυακού σχεδιασμού και τυποποίησης, όπως τα πρωτόκολλα link-state routing.
Πιο πρόσφατα εφηύρε το πρωτόκολλο TRILL για να διορθώσει ορισμένες ατέλειες στα spanning trees. Πλέον εργάζεται για την Dell EMC.
Πρώτα χρόνια
Αν και ήταν η καλύτερη στα μαθηματικά και στην φυσική στο σχολείο της, μόνο όταν άρχισε μαθήματα πληροφορικής στο Λύκειο άρχισε να σκέφτεται το ενδεχόμενο να κάνει καριέρα σε κάτι που να έχει σχέση με υπολογιστές. Ήταν η μόνη γυναίκα στο τμήμα της και αργότερα δήλωσε "Δεν ήμουν ο τύπος που έπαιρνε στα χέρια του τα πράγματα και δοκίμαζε - ποτέ δεν σκέφτηκα να διαλύσω οτιδήποτε. Νόμιζα ότι είτε θα πάθαινα ηλεκτροπληξία, ή θα έσπαζα κάτι".
Εκπαίδευση
Η Πέρλμαν έμαθε προγραμματισμό για μία τάξη φυσικής. Πήρε την πρώτη της δουλειά επί πληρωμή το 1971 σαν part-time προγραμματίστρια για το LOGO Lab στο (τότε) εργαστήριο πληροφοριών του ΜΙΤ, προγραμματίζοντας λογισμικό συστήματος, όπως debuggers.
Εργαζόμενη υπό την επιτήρηση του Σέυμουρ Πάπερτ, ανέπτυξε μία φιλική προς τα παιδιά έκδοση από την εκπαιδευτική γλώσσα ρομποτικής LOGO, ονομαζόμενη TORTIS (Από τα αγγλικά "Toddler's Own Recursive Turtle Interpreter System" - "Αναδρομικός διερμηνέας χελώνας για νήπεια "). Μέσα σε έρευνα που διεξάχθηκε το 1974-76, μικρά παιδιά, το μικρότερο τρισήμιση ετών, προγραμμάτισαν ένα LOGO εκπαιδευτικό ρομπότ, ονομαζόμενο "χελώνα". Η Πέρλμαν έχει αναφερθεί ως πρωτοπόρα στην εκμάθηση προγραμματισμού σε παιδιά.
Ως απόφοιτη μαθηματικών στο ΜΙΤ χρειάστηκε κάποιον σύμβουλο για την διατριβή της, και μπήκε στην ομάδα του ΜΙΤ στο BBN technologies. Έπειτα ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό δικτυακών πρωτοκόλλων. Η Πέρλμαν πήρε Bachelor & Master στα μαθηματικά, και διδακτορικό στην πληροφορική από το ΜΙΤ το 1988.
Όταν σπούδαζε στο ΜΙΤ, στο τέλος της δεκαετίας του '60 ήταν μία από τις περίπου 50 γυναίκες, σε μια τάξη 1.000 μαθητών. Το ΜΙΤ είχε, από την αρχή, μόνο ένα γυναικείο κοιτώνα, περιορίζοντας τον αριθμό των γυναικών που θα μπορούσαν να φοιτήσουν σε αυτό. Όταν οι αντρικοί κοιτώνες έγιναν μεικτοί η Πέρλμαν μετακόμισε σε έναν από αυτούς. Αργότερα ανέφερε πως ήταν τόσο συνηθισμένη σε αυτή την ανισότητα, που της φαινόταν φυσιολογικό. Μόνο όταν παρατήρησε τις γυναίκες μαθήτριες ανάμεσα στους άντρες παρατήρησε ότι φαινόταν κάπως παράξενο.
Καριέρα
Διάσημη έγινε λόγω του πρωτοκόλλου της "Spanning Tree" (από εδώ και πέρα αναφέρεται ως STP), που είναι απαραίτητο για την λειτουργία των δικτυακών γεφυρών, το οποίο ανέπτυξε όσο δούλευε για την Εταιρία ψηφιακού εξοπλισμού.Είναι η συγγραφέας ενός εγχειριδίου δικτύωσης και ενός δικτυακής ασφάλειας. Έχει κατοχυρωμένες πάνω από 100 πατέντες ευρεσιτεχνίας. Ήταν διακεκριμένη μηχανικός στο Sun Microsystems και έχει παραδώσει μαθήματα στο πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, στο Χάρβαρντ και το ΜΙΤ, και έχει υπάρξει κεντρικός ομιλητής σε events σε όλο τον κόσμο. Η Πέρλμαν έχει πάρει βραβεία συνολικής προσφοράς από το Usenix και την Ομάδα Ειδικών Συμφερόντων της Εταιρείας Υπολογιστικών Μηχανών στο Data Communication (SIGCOMM).
Πρωτόκολλο Spanning Tree
Η Πέρλμαν εφηύρε τον αλγόριθμο "spanning tree" και το STP. Όσο δούλευε ως σύμβουλος μηχανικός στην Εταιρία ψηφιακού εξοπλισμού το 1984, της ανατέθηκε η ανάπτυξη ενός απλού πρωτοκόλλου πού να επιτρέπει δικτυακές γέφυρες να εντοπίσουν loops σε τοπικό δίκτυο. Προϋπόθεση, το πρωτόκολλο να χρησιμοποιεί σταθερή ποσότητα μνήμης όταν εφαρμόζεται σε συσκευές δικτύου, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλο είναι το δίκτυο. Η ανάπτυξη και η επέκταση γεφυρωμένων δικτύων ήταν δύσκολη, γιατί τα loops, όπου πάνω από μία διαδρομή οδηγούσε στον ίδιο προορισμό, μπορούσαν να "ρίξουν" το δίκτυο. Περιττές διαδρομές σε ένα δίκτυο σήμαιναν ότι μια γέφυρα θα μπορούσε να προωθήσει πλαίσια δεδομένων σε πολλαπλούς προορισμούς. Επιπλέον, εξαιτίας τους πλαίσια δεδομένων Ethernet πολλές φορές δεν έφταναν στον προορισμό τους, πλυμμυρίζοντας το δίκτυο. Η Πέρλμαν χρησιμοποίησε το γεγονός ότι οι γέφυρες είχαν μοναδικές 48-bit MAC διευθύνσεις και εφηύρε ένα πρωτόκολλο δικτύου που να κάνει τις γέφυρες μεταξύ των τοπικών δικτύων να επικοινωνούν μεταξύ τους. Ο αλγόριθμος που εφαρμόστηκε σε όλες τις γέφυρες του δικτύου επέτρεπε στις γέφυρες να ορίσουν μια γεφύρα-ρίζα στο δίκτυο. Έπειτα, κάθε γέφυρα χαρτογραφούσε το δίκτυο και έβρισκε την μικρότερη διαδρομή για την ρίζα, και απενεργοποιούσε τις περιττές διαδρομές. Ανεξάρτητα από τον προβληματισμό της Πέρλμαν πως το πρωτόκολλο έκανε περίπου ένα λεπτό να ανταποκριθεί όταν αλλαγές στην τοπολογία του δικτύου συνέβαιναν, διάστημα στο οποίο τα loops θα μπορούσαν να ρίξουν το σύστημα, το Ινστιτούτο Ηλεκτρικών και Ηλεκτρονικών Μηχανικών (IEEE) το τυποποίησε σαν 80,1d. Η Πέρλμαν έχει πει πως το πλεονέκτημα αυτού του πρωτοκόλλου είναι το γεγονός πως "δεν χρειάζεται να ανησυχείς για την τοπολογία" όταν αλλάζεις τον τρόπου που ένα τοπικό δίκτυο είναι συνδεδεμένο. 'Ομως η Πέρλμαν κριτίκαρε τις αλλαγές που έγιναν κατά την διάρκεια της τυποποίησης του πρωτοκόλλου.
Άλλα δικτυακά πρωτόκολλα
Η Πέρλμαν ήταν η βασική σχεδιάστρια των Πρωτοκόλλων DECnet IV & V, από την σουίτα δικτυακών πρωτοκόλλων DECnet για peer-to-peer αρχιτεκτονικές δικτύων. Επίσης μεγάλη ήταν και η συμβολή της στο Πρωτόκολλο ασύρματης δικτύωσης (CLNP) Έχει συνεργαστεί με τον Yakov Rekhter στην ανάπτυξη στάνταρ δικτυακής δρομολόγησης, όπως το Ανοιχτού συστήματος διασυνδεδεμένης δρομολόγησης (IDRP) που επιτρέπει δρομολογητές σε δίκτυα εναλλαγής πακέτων να επικοινωνούν το ένα με το άλλο ανάμεσα σε broadcast domains. Στη DEC είδε επίσης την αλλαγή από διανύσματα απόστασης σε link-state routing πρωτόκολλα. Τα δεύτερα είχαν το πλεονέκτημα της γρήγορης αλλαγής της δικτυακής τοπολογίας, και της DEC ήταν το δεύτερο μόνο του ARPANET. Ενώ δούλευε στο DECnet project η Πέρλμαν επιπλέον βοήθησε στην βελτίωση του IS-IS, έτσι ώστε να μπορεί να ορίσει την πορεία για το ΙΡ, τα πρωτόκολλα AppleTalk και IPX.
H Πέρλμαν εργάστηκε στη συνέχεια ως μηχανικός δικτύων για τη Sun Microsystems, τώρα Oracle. Ειδικεύτηκε στα πρωτόκολλα δικτύων και ασφάλειας, και ενώ εργαζόταν εκεί κατοχύρωσε πάνω απο 500 πατέντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί προγραμματιστές
Εξκουβίτορες
Οι Εξκουβίτορες ή Εξκούβιτοι (λατιν. excubitores ή excubiti), κυριολεκτικά «οι εγερμένοι από την κλίνη, άγρυπνοι» φρουροί) ιδρύθηκαν περί το 460 ως Αυτοκρατορικοί φρουροί των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων. Οι διοικητές τους σύντομα απέκτησαν μεγάλη επιρροή και παρείχαν μία σειρά Αυτοκρατόρων τον 6ο αι. Οι Εξκουβίτορες φθίνουν από τις πηγές στα τέλη του 7ου αι., αλλά στα μέσα του 8ου αι., μεταμορφώθηκαν σε μία από τις εκλεκτές μονάδες ταγμάτων, τον επαγγελματικό πυρήνα του μέσου Ρωμαϊκού Στρατού. Οι Εξκουβίτορες πιστοποιούνται για τελευταία φορά στη Μάχη του Δυρραχίου το 1081.
Ιστορία
Οι Εξκουβίτορες ιδρύθηκαν από τον Αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ (β. 457–474 ) περί το 460 και αριθμούσαν 300 άνδρες, που συχνά εστρατολογούντο μεταξύ των σκληρών και πολεμόχαρων Ισαύρων, ως μέρος της προσπάθειας του Λέοντα Α΄ να αντισταθμίσει την επιρροή του Άσπαρος, που ήταν magister militum, και του πολυάριθμου Γοτθικού στοιχείου στον ανατολικό Ρωμαϊκό στρατό. Σε αντίθεση με τα παλαιότερα τάγματα του Παλατιού των Scholae Palatinae, τα οποία ήταν υπό τον έλεγχο του magister officiorum και τελικά εκφυλίστηκαν σε σχηματισμούς παρέλασης, οι Εξκουβίτορες παρέμειναν για καιρό μία μάχιμη δύναμη. Επιπλέον, ενώ οι Σχολές είχαν φρουρές σε όλη τη Θράκη και τη Βιθυνία, οι Εξκουβίτορες στρατοπέδευαν στο ίδιο το Αυτοκρατορικό Παλάτι και πρακτικά σχημάτιζαν τη μόνη φρουρά της Κωνσταντινούπολης κατά τον 6ο αι. Η υψηλή θέση τους αποδεικνύεται περαιτέρω από το γεγονός ότι τόσο οι αξιωματικοί, όσο και οι κανονικοί Εξκουβίτορες, στέλνονταν συχνά σε ειδικές αποστολές από τους Αυτοκράτορες, συμπεριλαμβανομένων των διπλωματικών αναθέσεων.
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|[[Τριτημόριον του Αυτοκράτορα Ιουστίνου Α΄, του πρώτου διοικητή των Εξκουβιτόρων που ανέβηκε στον θρόνο. Επιγρ.: D N IVSTINVS PP AV / VICTORIA AVGVSTORVM CON OB.]]
Η μονάδα είχε επικεφαλής τον κόμη των Εξκουβιτόρων (comes excubitorum), ο οποίος, λόγω της εγγύτητάς του με τον Αυτοκράτορα, έγινε αξιωματούχος μεγάλης σημασίας τον 6ο και 7ο αι. Αυτή η θέση, η οποία αναφέρεται περίπου έως το 680, κατέχονταν συνήθως από στενά μέλη της Αυτοκρατορικής οικογένειας, συχνά από τον διάδοχο. Έτσι ο Ιουστίνος, κόμης των Εξκουβιτόρων επί Αναστασίου Α΄ (β. 491-518), μετά το τέλος του Αυτοκράτορα, εξασφάλισε με την υποστήριξη των ανδρών του την άνοδό του στον θρόνο ως Ιουστίνος Α΄ (β. 518-527). Ομοίως, ο Ιουστίνος Β΄ (β. 565-578) στηρίχθηκε στην υποστήριξη των Εξκουβιτόρων για την εξασφαλισμένη ανάρρησή του: ο κόμης τους Τιβέριος ήταν στενός φίλος, που είχε διοριστεί στη θέση με την παρέμβαση του Ιουστίνου. Ο Τιβέριος ήταν το δεξί χέρι του Αυτοκράτορα καθ' όλη τη διάρκεια της βασιλείας του και τελικά τον διαδέχθηκε ως Τιβέριος Β΄ (β. 578-582). Επίσης και αυτόν τον διαδέχτηκε ο δικός του κόμης των Εξκουβιτόρων, ο Μαυρίκιος (β. 582-602). Επί Μαυρικίου τη θέση κατείχε ο επ' αδελφή γαμπρός του Φιλιππικός και επί Φωκά (β. 602–610), ο Πρίσκος. Ένας άλλος ισχυρός κάτοχος της θέσης ήταν ο Βαλεντίνος, ο οποίος την εξασφάλισε κατά τη διάρκεια των αγώνων για την εξουσία, που έγιναν στην αντιβασιλεία της χήρας Αυτοκράτειρας Μαρτίνας το 641, πριν από την εκτόπιση αυτής και του γιου της Ηρακλωνά και την ενθρόνιση του Κώνστα Β΄ (β. 641-668) ως Αυτοκράτορα. Ο Βαλεντίνος κυριάρχησε στο νέο καθεστώς, αλλά η προσπάθειά του να γίνει ο ίδιος αυτοκράτορας το 644 κατέληξε στο να λυντσαριστεί από τον όχλο. Η δύναμη που πήγαινε με τη θέση και οι δολοπλοκίες ανδρών, όπως ο Πρίσκος και ο διεκδικητής Βαλεντίνος, έκαναν η θέση να πάψει να υφίσταται κατά το τελευταίο μισό του 7ου αι.
μικρογραφία|250x250εσ|Μολύβδινη σφραγίδα (7ος αι.) με επιγρ.: ΘΕΟΤΟΚΕ ΒΟΗΘΕΙ (ως συμπίλημα) / ΒΑCΙΛΙΩ ΕΞΚΟΥΒΙΤΟΡΙ.
Μετά από ένα διάστημα, από τα τέλη του 7ου αι. ως το πρώτο μισό του 8ου αι., οι Εξκουβίτορες επανεμφανίζονται στις ιστορικές πηγές, υπό έναν νέο διοικητή, τον δομέστικο τῶν ἐξκουβίτων και με μια νέα ιδιότητα, ως ένα από τα Αυτοκρατορικά τάγματα'', τον επίλεκτο επαγγελματικό κεντρικό στρατό που ιδρύθηκε από τον Κωνσταντίνο Ε΄ (β. 741-775). Ως ένα από τα τάγματα,οι Εξκουβίτορες δεν ήταν πια φρουροί του Παλατιού, αλλά μία μονάδα που ασχολείτο ενεργά στις στρατιωτικές εκστρατείεπιχειρήσεις. Την ίδια εποχή τα τάγματα αποτελούσαν αντίβαρο στα θεματικά στρατεύματα των επαρχιών και οι Εξκουβίτορες έγιναν ένα ισχυρό εργαλείο, για την εφαρμογή των εικονομαχικών πολιτικών που επεδίωκε ο Κωνσταντίνος Ε΄. Παρ' όλα αυτά, ο (ενδεχομένως) πρώτος διοικητής του τάγματος, ο Στρατήγιος Ποδοπάγουρος, ήταν μεταξύ των ηγετών μίας αποτυχημένης συνωμοσίας εναντίον της ζωής του Κωνσταντίνου Ε΄ το 765 και εκτελέστηκε μετά την ανακάλυψή του. Μέχρι το 780 ωστόσο, μετά από χρόνια Αυτοκρατορικής εύνοιας και στρατιωτικών νικών υπό τον Κωνσταντίνο Ε΄ και τον γιο του Λέοντα Δ΄ (β. 775-780), το τάγμα είχε γίνει σταθερός υποστηρικτής της εικονοκλαστικής μερίδας. Μέσα σε λιγότερο από δύο μήνες από το τέλος του Λέοντα Ε΄ το 780, η Αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία έπρεπε να αποτρέψει μία απόπειρα, στην οποία ηγείτο ο δομέστικος των Εξκουβιτόρων, να τοποθετηθεί ο εξόριστος δεύτερος γιος του Κωνσταντίνου Ε΄ Νικηφόρος στον θρόνο. 786 Η Ειρήνη τους αφόπλισε βίαια και εξόρισε περίπου 1.500 ταγματικούς στρατιώτες, λόγω της αντίστασής τους στην αποκατάσταση των εικόνων.
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Σόλιδος του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Β' και του γιου του [[Θεόφιλος (αυτοκράτορας)|Θεόφιλου ως δεσπότη (διαδόχου). Επιγρ.: *ΜΙΧΑΗL BASILEVS / ΘΕΟFILO DESPI+E. 2,1 εκ., 4,4 γρ.]]