cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρώσσης Καρδίτσας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πετρίλου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Πετρίλο, τα Αργυραίικα, τους Βασιλάδες, τους Βασιλάδες, το Χαλκιόπουλο και τη Χάρη αποτελούν την κοινότητα Πετρίλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικής Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 36 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Κομήτης Ικέγια-Σέκι
thumb|250px|Φωτογραφία του κομήτη thumb|250px|Ο κομήτης εννέα ημέρες μετά το περιήλιο
Ο Κομήτης Ικέγια-Σέκι (Ikeya–Seki), με τα επίσημα διακριτικά C/1965 S1, 1965 VIII και 1965f, είναι μακράς περιόδου κομήτης, ο οποίος ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα από τους Ιάπωνες αστρονόμους Καόρου Ικέγια και Τσουτόμου Σέκι. Ο κομήτης είναι γνωστός ως ο πιο λαμπρός του 20ού αιώνα, καθώς όταν έφτασε στο περιήλιό του, στις 21 Οκτωβρίου 1965, είχε φαινόμενο μέγεθος περίπου −10 και ήταν εύκολα ορατός κατά τη διάρκεια της ημέρας κοντά στον Ήλιο. Η απόσταση του κομήτη από την επιφάνεια του Ήλιου στο περιήλιό του ήταν μόλις 450.000 χιλιόμετρα. Ο κομήτης παρατηρήθηκε να διασπάται σε δύο, τρία ή και περισσότερα κομμάτια.
Ιστορία
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα από τους Καόρου Ικέγια και Τσουτόμου Σέκι τις 18 Σεπτεμβρίου 1965 (ξημερώματα τις 19 Σεπτεμβρίου στην ώρα Ιαπωνίας), με διαφορά περίπου 15 λεπτών ο ένας από τον άλλο. Ο κομήτης τότε βρισκόταν τότε κοντά στον Αλφάρντ, το λαμπρότερο αστέρι στην Ύδρα, και είχε φαινόμενο μέγεθος περίπου +8. Η ύπαρξη του κομήτη επιβεβαιώθηκε την επόμενη ημέρα από το Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο Σμιθσόνιαν στην Αυστραλία. Ο κομήτης απείχε τότε από τον Ήλιο περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα (δηλαδή μία Αστρονομική Μονάδα).
Ύστερα από κάποιες μετέπειτα παρατηρήσεις, την 1η Οκτωβρίου 1965 ανακοινώθηκε ότι ο κομήτης θα περάσει πολύ κοντά από την επιφάνεια του Ήλιου. Τότε ο κομήτης είχε μέγεθος +5,5. Τις 15 Οκτωβρίου, ο κομήτης είχε φαινόμενο μέγεθος +2, ενώ η ουρά του είχε μήκος περίπου 5 μοίρες. Επειδή και άλλοι κομήτες με παρόμοιες τροχιές είχαν γίνει πολύ λαμπροί, ορατοί ακόμη και στο φως της ημέρας, ο κομήτης σύντομα έγινε είδηση.
Όταν έφτασε στο περιήλιό του, τις 21 Οκτωβρίου 1965, το φαινόμενο μέγεθος του κομήτη ήταν περίπου −10 με −11, και ήταν εύκολα ορατός να κάποιος μπλόκαρε το φως του Ήλιου με το χέρι του. Οι Ιάπωνες αστρονόμοι ανακοίνωσαν ότι ο κομήτης απείχε από τον Ήλιο μόλις μισή μοίρα και ήταν μέχρι 10 φορές λαμπρότερος από την πανσέληνο. Παρατήρησαν επίσης με ένα στεμματογράφο ότι ο κομήτης διασπάστηκε σε τρία μέρη μόλις 30 λεπτά πριν το περιήλιο. Η ταχύτητα του κομήτη κοντά στο περιήλιο ξεπέρασε το 1,5 εκατομμύριο χιλιόμετρα την ώρα.
Αν και μετά το περιήλιο το ενδιαφέρον για τον κομήτη μειώθηκε, ο κομήτης ανέπτυξε μια μακριά και λεπτή ουρά που κάλυπτε στον ουρανό μέχρι και 20 με 25 μοίρες, η οποία ήταν ορατή μία με δύο ώρες πριν την ανατολή του Ηλίου. Υπολογίζεται ότι το μήκος ήταν περίπου 110 εκατομμύρια χιλιόμετρα, μια από τις μακρύτερες γνωστές ουρές κομήτων. Η ουρά συνέχισε να είναι ορατή τον Νοέμβριο, ακόμη και όταν ο πυρήνας του κομήτη είχε γίνει πολύ αχνός. Σε μια φωτογραφία τις 4 Νοεμβρίου 1965, ο πυρήνας του κομήτη φαίνεται να έχει διασπαστεί σίγουρα σε δύο και μπορεί και τρία κομμάτια. Η τελευταία επιβεβαιωμένη φωτογραφία του κομήτη ήταν τις 14 Ιανουαρίου 1966.
Τροχιά
Ο Ικέγια-Σέκι ανήκει στην οικογένεια κομητών Κρόιτζ, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους μεγάλους κομήτες του 1843 και του 1882 και τον κομήτη C/2011 W3. Οι κομήτες αυτοί έχουν περιήλιο πολύ κοντά στον Ήλιο - το περιήλιο του Ικέγια-Σέκι ήταν 450.000 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια του Ήλιου - και περισσότεροι εξάχνουνται. Παρόλα αυτά, αν ο κομήτης είναι μεγάλος, τότε μπορεί να επιζήσει και τελικά να γίνει εντυπωσιακός. Ο Ικέγια-Σέκι, με διάμετρο πυρήνα περίπου 5 χιλιόμετρα, ήταν αρκετά μεγάλος, αλλά οι περισσότεροι κομήτες της οικογένειας έχουν διάμετρο της τάξεως των λίγων μέτρων.
Η οικογένεια κομητών Κρόιτζ πήρε το όνομά της από τον Χάιντριχτ Κρόιτζ, ο οποίος μελέτησε με κάποια λεπτομέρεια της τροχιές των κομητών C/1843 D1 (Μέγας Κομήτης του 1843), C/1880 C1 και C/1882 R1 (Μέγας Κομήτης του 1882), οι οποίοι όλοι είχαν περιήλιο πολύ κοντά στον Ήλιο. Όλοι αυτοί οι κομήτες, παρατήρησε ο Κρόιτζ, ότι είχαν την ίδια τροχιά, με τροχιακές περιόδους μεταξύ 600 και 800 ετών. Ο Μπράιαν Μάρσντεν πρότεινε ότι όλοι αυτοί οι κομήτες προέρχονται από ένα κοινό προγονικό κομήτη, ο οποίος διασπάστηκε κατά το πέρασμά του κοντά από τον Ήλιο. Το γεγονός ότι τόσο ο C/1882 R1 όσο και ο Ικέγια-Σέκι διασπάστηκαν δείχνει ότι αυτό είναι πιθανόν.
Βρομώνας Εχινάδων
Ο Βρομώνας ή Βρόμωνας ή Πρόμωνας  είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του συμπλέγματος των Εχινάδων νήσων, στα ανοιχτά των ακτών της νοτιοδυτικής Αιτωλοακαρνανίας. Η νησίδα έχει έκταση 1,047 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ιθάκης. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιθάκη Κατηγορία:Εχινάδες
Νικόλαος Δεληγιώργης
Ο Νικόλαος Δεληγιώργης (Πειραιάς 14 Μαΐου 1937 -13 Ιουνίου 2022 ) ήταν Έλληνας εκδότης περιοδικών και συν-δημιουργός, μαζί με τον δημοσιογράφο Κώστα Μπαζαίο, δύο εκ των πιο δημοφιλών κόμικς στις δεκαετίες του '70 και '80, των Μανίνα (για κορίτσια) και Δυναμικό Αγόρι (για αγόρια).
Ιστορικό εκδόσεων
Το 1971 ο Νίκος Δεληγιώργης εξασφάλισε από την «Ελλάς Πρες» του κ. Γιώργου Σγούρα (που διέθετε δικαιώματα εικονογραφημένων) βρετανικές ποδοσφαιρικές σειρές και συν-δημιούργησε το «Γκολ» (που επανεκδόθηκε και πολύ αργότερα).
Τον Ιούνιο 1972 εξέδωσε, μαζί με τον δημοσιογράφο Κώστα Μπαζαίο, τη Μανίνα, αρχικά σε μεγάλο σχήμα, που έφθασε να πουλάει περισσότερα από 100.000 φύλλα εβδομαδιαίως.
Απεβίωσε στις 13 Ιουνίου 2022, σε ηλικία 85 ετών.
Παραπομπές
Δεληγιωργης, Νικολ
Μεχμέντ Σαμί Εφέντι
Ο Μεχμέντ Σαμί Εφέντι (τουρκ. Mehmed Sami Efendi, γ. Κωνσταντινούπολη, 1253/1838, θ. Κωνσταντινούπολη, 1330/1912) ήταν επιφανής Οθωμανός καλλιγράφος. Γιος του Χατζ Μαχμούντ Εφέντι, διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα στη σχολή Σιμπγιάν Μεκτεμπί (τουρ. Sibyan Mektebi). Το 1269/1854 διορίστηκε ως υπάλληλος στο Τμήμα Οικονομικών και αργότερα εργάστηκε στο αυτοκρατορικό Διβάνι, ως επιστολογράφος, και τελικά στον τομέα των αυτοκρατορικών μεταλίων και παράσημων όπου παρέμεινε μέχρι το 1327/1909.
Δάσκαλός του στις γραφές σουλούς (τουρκ. sülüs) και νεσίχ (τουρκ. nesih) ήταν ο Μποσνάκ Οσμάν Εφέντι, ενώ στη γραφή τζελί σουλούς (τουρκ. celî sülüs) ο μαθητής του Μουσταφά Ρακίμ, Ρετζάι Εφέντι. Διακρίθηκε επίσης στις γραφές ντιβάνι, τζελί ντιβάνι, ταλίκ και τζελί ταλίκ, όπως και στο σχεδιασμό τουρά, με γνώσεις που απέκτησε από διαφορετικούς δασκάλους. Θεωρείται δεξιοτέχνης κυρίως στις γραφές τζελί (μεγαλύτερου μεγέθους ή τετραγωνισμένες). Γράφοντας σε τζελί σουλούς μιμήθηκε αρχικά το ύφος του Ρακίμ και αργότερα του Ισμαΐλ Ζουχντί. Αντίστοιχα, ακολούθησε την τεχνοτροπία του Μουσταφά Ιζέτ (θ. 1265/1849) στη γραφή τζελί ταλίκ. Σχεδίασε τις τουρά τριών σουλτάνων της οθωμανικής αυτοκρατορίας: του Αμπντούλ Αζίζ (ηγ. 1861-76), του Αμπντούλ Χαμίτ Β' (ηγ. 1876-1909) και του Μεχμέτ Ε' (ηγ. 1909-18). Μόνιμα δυσαρεστημένος ο ίδιος από την ποιότητα των έργων του, παρά τη μεγάλη αναγνώριση που απολάμβανε ως καλλιγράφος, επεδίωκε να εξελίσσει διαρκώς την τέχνη του. Τα έργα του συνήθως γράφονταν με μελάνι από σανδαράχη πάνω σε μαύρο χαρτί, ενώ ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι εκείνα που φιλοτεχνήθηκαν με χρυσό. Μεγάλης κλίμακας καλλιγραφικές συνθέσεις του Σαμί Εφέντι συναντώνται στην Κωνσταντινούπολη, στα τζαμιά Τζιχανγκίρ και Αλτουνιζάντε, ενώ επιγραφές του πάνω σε πέτρα κοσμούν την κρήνη του Γενί Τζαμί. Ως δάσκαλος, ανέδειξε επιφανείς καλλιγράφους όπως οι Ναζίφ Μπέη, Καμίλ Εφέντι, Χασάν Ριζά Εφέντι και Νετζμεντίν Εφέντι.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του έμεινε παράλυτος. Πέθανε το καλοκαίρι του 1330/1912 και τάφηκε στο νεκροταφείο του τεμένους Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη. Ο Καμίλ Εφέντι, φιλοτέχνησε την καλλιγραφία που κοσμεί μέχρι σήμερα το μνήμα του.
Πηγές
Σαμι
Ρομπέν των Δασών
Ο Ρομπέν των Δασών (αγγλ. Robin Hood) είναι ο αρχετυπικός Άγγλος λαϊκός ήρωας: ένας αβρός κι ευσεβής παράνομος της μεσαιωνικής εποχής, ο οποίος είναι διάσημος από σύγχρονες εκδοχές του θρύλου για το γεγονός ότι άρπαζε χρήματα από τους πλούσιους και τα μοίραζε στους φτωχούς, πολεμώντας την τυραννία και την αδικία. Επίσης παρουσιάζεται ως ένας δεινός τοξοβόλος. Αυτός κι οι ακόλουθοί του συνήθως συσχετίζονται με το Δάσος του Σέργουντ στο Νότιγχαμ.
Σε πολλές ιστορίες αντίπαλος του Ρομπέν ήταν ο δεσποτικός Σερίφης του Νότιγχαμ, ο οποίος διέπραττε ευρέως κατάχρηση εξουσίας, οικειοποιούμενος εκτάσεις γης, κυνηγώντας αδίκως τους φτωχούς και θέτοντας υπέρογκη φορολογία στους υπηκόους του. Σε κάποιες ιστορίες, αντίπαλος είναι ο Πρίγκηπας Ιωάννης, ίσως ο Ιωάννης της Αγγλίας, σφετεριστής του θρόνου που δικαιωματικά κατείχε ο αδερφός του, Ριχάρδος Β΄ ο Λεοντόκαρδος. Σε κάποιες εκδοχές του μύθου, ο Ρομπέν των Δασών λέγεται πως ήταν ευγενής, ο κόμης Ρόμπιν του Λόξλεϋ, τη γη του οποίου καταχράστηκαν άπληστοι άνθρωποι της εκκλησίας. Κάποιες φορές εμφανίζεται να έχει πολεμήσει στην Τρίτη Σταυροφορία και, γυρνώντας στην Αγγλία, να βλέπει τα εδάφη του καταπατημένα από το μοχθηρό Σερίφη. Σε κάποιες ιστορίες είναι ο υπερασπιστής του λαού, που πολεμάει εναντίον διεφθαρμένων αξιωματούχων και του τυραννικού καθεστώτος που τους προστατεύει, ενώ άλλες φορές είναι ένας αλαζόνας και ξεροκέφαλος επαναστάτης, που απολαμβάνει κάθε μάχη να γίνεται λουτρό αίματος, κατασφάζοντας τους αντιπάλους του με απίστευτη σκληρότητα.
Πράγματι, οι ιστορίες με ήρωα το Ρομπέν των Δασών διαφέρουν ανά περίοδο, καθώς ο ίδιος ο Ρομπέν αλλάζει χαρακτήρα και βιώματα, ανάλογα με τις αξίες και τα ιδανικά που του αποδίδονται κάθε φορά. Κάτι τέτοιο καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την αναζήτηση κάποιου "αρχικού" κι αληθινού Ρομπέν των Δασών, καθώς ακόμα κι αν υπήρξε σαν ιστορικό πρόσωπο, τα πραγματικά γεγονότα της ζωής του θα αντιστοιχίζονταν με το ελάχιστο του πλούσιου μύθου που περιβάλλει το πρόσωπό του.
Πρώιμες αναφορές
Από το 1261 και μετά, το όνομα Robinhood ή Robehod εμφανίζεται σε αρκετές δίκες στην Αγγλία κι αποδίδεται σε κάποιον φυγά ή παράνομο, κάτι που δηλώνει πως η φυσιογνωμία του Ρομπέν των Δασών ήταν ήδη γνωστή μέχρι τη δεκαετία του 1260 σαν εγκληματικό πρότυπο. Η χρήση αυτή του ονόματος συνεχίζεται καθ' όλη τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου, ενώ ακόμη και το 1605 το όνομα χρησιμοποιείται σαν συνώνυμο της εξέγερσης και της προδοσίας, όταν ο Γκάυ Φωκς κι οι συνεργοί του αποκλήθηκαν "Ρομπέν των Δασών", έχοντας οργανώσει σχέδιο για να ανατινάξουν τη Βουλή με πυρίτιδα στις 5 Νοεμβρίου. Η πρώτη υπόθεση για κάποια λογοτεχνική παράδοση σχετικά με το Ρομπέν των Δασών εμφανίζεται στο έργο Piers Plowman του Ουίλλιαμ Λάνγκλαντ, όπου ο Sloth (αγγλ. οκνηρία), ο τεμπέλης ιερέας, αναφέρει:
Η πρώτη αναφορά σε κάποιο ιστορικό πρόσωπο ονόματι Ρομπέν των Δασών προέρχεται από το έργο του Άντριου του Ουίντον Orygynale Chronicle, που γράφτηκε γύρω στο 1420:
Συνεπώς, ακόμα και στις πρώτες αναφορές στο πρόσωπό του, ο Ρομπέν των Δασών αποτελεί κυρίως φανταστικό πρόσωπο. Τα μεσαιωνικά κείμενα δεν αναφέρονται ευθέως στον ίδιο, αλλά σε κάποιες άλλες αναφορές. Έτσι, την περίοδο του Μεσαίωνα ο Ρομπέν ανήκει περισσότερο στη λογοτεχνία παρά στην ιστορία.
Μπαλάντες και ιστορίες
Το παλαιότερο διασωθέν κείμενο για το Ρομπέν των Δασών γράφτηκε γύρω στο 1450 κι έχει τίτλο Ο Ρομπέν των Δασών κι ο Μοναχός (Robin Hood and the Monk), που φυλάσσεται στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ. Περιλαμβάνει πολλά στοιχεία του θρύλου, από την περιοχή του Νότιγχαμ μέχρι την έχθρα μεταξύ του Ρομπέν και του Σερίφη.
Άλλα παλαιά έγγραφα περιλαμβάνουν δραματικά κείμενα, όπως το αποσπασματικό Robyn Hod and the Shryff off Notyngham, τα οποία είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα, καθώς δείχνουν την ένταξη του Ρομπέν των Δασών σε διάφορα έθιμα της Πρωτομαγιάς κατά το τέλος του Μεσαίωνα.
Ενδιαφέρον έχει η σύγκριση του χαρακτήρα του Ρομπέν των Δασών ανάμεσα στα πρώτα κείμενα και στις μεταγενέστερες ενσαρκώσεις του. Ενώ στις πιο σύγχρονες ιστορίες, ο Ρομπέν των Δασών είναι γενναιόδωρος κι αναζητά τη δικαιοσύνη, στις μεσαιωνικές πηγές ο Ρομπέν παρουσιάζεται σαν ένας εκδικητικός και ιδιοτελής χαρακτήρας, που τιμωρεί ανελέητα τους εχθρούς του, ενώ δεν αναφέρεται ότι μοιράζει χρήματα στους φτωχούς ή ότι πολεμά εκ μέρους άλλων.
Η βικτωριανή εποχή παρήγαγε τις δικές της ιστορίες για το Ρομπέν των Δασών. Οι παραδοσιακές ιστορίες συχνά διασκευάζονταν για παιδιά, όπως το βιβλίο του Χάουαρντ Πάυλ Merry Adventures of Robin Hood. Οι εκδοχές αυτές του θρύλου καθιερώνουν τον Ρομπέν των Δασών σαν φιλάνθρωπο, που έκλεβε από τους πλούσιους κι έδινε χρήματα στους φτωχούς, διατηρούν ωστόσο τον τοπικό χαρακτήρα τους. Ο Ρομπέν αντιτίθεται στον Πρίγκιπα Ιωάννη και συγκεντρώνει λύτρα για την απελευθέρωση του Ριχάρδου μόνο στις εκδοχές του μύθου που εμφανίστηκαν κατά το 19ο και 20ό αιώνα.
Περίληψη του βιβλίου
Ο βασιλιάς της Αγγλίας, Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, ξεκινάει με πολλούς οπαδούς να ελευθερώσει τους Αγίους Τόπους. Πρόκειται για την Γ΄ Σταυροφορία. Στον Αγγλικό θρόνο άφησε αντικαταστάτη, έως ότου να γυρίσει, τον ετεροθαλή αδελφό του Ιωάννη τον Ακτήμονα, ο οποίος έχει αποφασίσει να κατακτήσει το θρόνο και να παραμείνει οριστικός βασιλιάς.
Ο Ιωάννης κυβερνούσε την Αγγλία με τον πιο τυραννικό και άδικο τρόπο, γι' αυτό είχε ξεσηκώσει το μίσος του λαού. Στη διάχυτη λαϊκή δυσφορία δίνει έκφραση το κίνημα ενός γενναίου παλικαριού: του Ρομπέν των Δασών.
Σύμφωνα με το βιβλίο, κάποιος φτωχός άνθρωπος σκοτώνει στο δάσος ένα ελάφι για να φάνε τα παιδιά του λίγο κρέας. Αλλά το ελάφι ανήκε στο Βασιλιά Ιωάννη και ο φτωχός θα έμπαινε στη φυλακή. Τότε ο Ρομπέν αναλαμβάνει την ευθύνη ότι αυτός σκότωσε το ελάφι και χτυπά τους αστυνομικούς του Βασιλιά. Θεσπίζεται τότε η ποινή του θανάτου για όποιον σκοτώσει βασιλικό ζώο. Σε απάντηση ο Ρομπέν σκοτώνει άλλο βασιλικό ελάφι και το πετάει μέσα στο σπίτι του σερίφη την ώρα που γλεντοκοπούσε με άλλους οπαδούς του Ιωάννη. Ο Ρομπέν, καβαλικεύοντας το άλογο του ίδιου του σερίφη, φεύγει για το Δάσος του Σέργουντ. Ο Ρομπέν επικηρύσσεται και τα κτήματά του δημεύονται.
Σιγά-σιγά το δάσος γίνεται το κρησφύγετο πολλών αγανακτισμένων από τη διαγωγή του Ιωάννη και των οπαδών του. Όλοι μαζί ορκίζονται να μείνουν πιστοί στο Βασιλιά Ριχάρδο και να παίρνουν χρήματα από τους πλούσιους για να τρέφουν τους πεινασμένους, να ντύνουν τους γυμνούς και να στεγάζουν τους αδύνατους και τους γέρους. Παντού οι φτωχοί προφέρουν το όνομα του Ρομπέν με ευλογίες και οι πλούσιοι με τρόμο.
Εν τω μεταξύ μαθαίνεται ότι ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος επιστρέφοντας από τη Σταυροφορία πιάστηκε αιχμάλωτος στην Αυστρία και χρειαζόταν μεγάλο χρηματικό ποσό ως λύτρα για να ελευθερωθεί. Ο Ρομπέν αποφασίζει να μαζέψει αυτός τα λύτρα, για να ελευθερώσει τον αγαπημένο του βασιλιά. Με διάφορους τρόπους συγκεντρώνονται τα λύτρα, έτσι ελευθερώνεται ο Ριχάρδος που ξαναγυρίζει μεταμφιεσμένος στην Αγγλία.
Στο Δάσος του Σέργουντ ο Ρομπέν συναντιέται με τον μεταμφιεσμένο Βασιλιά Ριχάρδο και ύστερα από σειρά παρεξηγήσεων αποκαλύπτεται ποιος είναι ο μεταμφιεσμένος και ποιος ο ρόλος του Ρομπέν και των παλικαριών του στην απελευθέρωση του Ριχάρδου. Όλοι μαζί ξεκινούν για το Λονδίνο, όπου ύστερα από γενναία μάχη ο Ιωάννης ηττάται, ο Ριχάρδος ξαναπαίρνει το θρόνο του, ο Ρομπέν διορίζεται Διοικητής της Βασιλικής Φρουράς και τα άλλα παλικάρια του Ρομπέν νόμιμοι δασοφύλακες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλική μυθολογία Κατηγορία:Μεσαιωνικοί θρύλοι Κατηγορία:Ληστές
Νήsos
To Νήsos (ή αλλιώς και Νήσος) είναι μία ελληνική κωμική ταινία που κυκλοφόρησε από τη Village Films το 2009, σε σκηνοθεσία Χρήστου Δήμα και σε σενάριο Κωστή Παπαδόπουλου και Έλενας Σολωμού. Στην ταινία παίζουν μία πλειάδα γνωστών ηθοποιών όπως η Ελένη Καστάνη, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, ο Δημήτρης Τζουμάκης, η Τάνια Τρύπη, η Ζέτα Δούκα, η Ιωάννα Πηλιχού, ο Κώστας Βουτσάς, ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, ο Παύλος Ορκόπουλος, η Ντορέττα Παπαδημητρίου, η Θέμις Μπαζάκα, ο Τόνυ Δημητρίου, ο Μιχάλης Μαρίνος, ο Αντίνοος Αλμπάνης, ο Μιχάλης Ιατρόπουλος, ο Σόλων Τσούνης και ο Κώστας Φαλελάκης.
Πλοκή
Η ταινία διαδραματίζεται σε ένα ελληνικό νησί, και έχει επίκεντρο τη διαθήκη του προύχοντα του νησιού, του Θεμιστοκλή Δίκαιου, ο οποίος ήταν άκληρος. Ο Δίκαιος αφήνει όλη του την περιουσία στις "εξουσίες" του τόπου (δάσκαλο, διευθυντή της αστυνομίας, πρόεδρο της κοινότητας και παπά) με τους οποίους ο μακαρίτης δεν είχε καλές σχέσεις, υπό τον όρο ο καθένας να διαβάσει δημοσίως ένα γράμμα του Δίκαιου, που κανείς δεν ξέρει τι περιέχει. Για να γίνει αυτό, τους δίνει μια βδομάδα περιθώριο.
Παλιές ιστορίες βγαίνουν στο φως, όλοι έχουν κάτι να φοβούνται, όλοι έχουν κάτι να κρύψουν και όλοι κάνουν σπασμωδικές κινήσεις με αποτέλεσμα να προδίδονται μόνοι τους. Οι αλληλοκατηγορίες και οι κωμικοτραγικές καταστάσεις διαδέχονται η μια την άλλη. Νόθα παιδιά, ανεξιχνίαστα εγκλήματα, υποθέσεις τζόγου και αρχαιοκαπηλίας, πρώην πορνοστάρ, εν ενεργεία τρομοκράτες, παράνομοι ετερόφυλοι και ομόφυλοι έρωτες και ένα σωρό δραστηριότητες που ως τώρα μένανε καλά κρυμμένες, βγαίνουν στο φως παρασύροντας τα πάντα. Μια μέρα πριν εκπνεύσει η προθεσμία, το πτώμα του ατόμου που φαίνεται πως ήξερε για τους κληρονόμους όσα και ο γερο-Δίκαιος, βρίσκεται σε μια απομακρυσμένη παραλία του νησιού. Ο Πρόεδρος, ο αστυνόμος, ο δάσκαλος & ο παπάς, είναι οι τέσσερις κύριοι ύποπτοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Σανλίς (Ουάζ)
Το Σανλίς (Γαλλικά: Senlis) είναι γαλλική κοινότητα που βρίσκεται στο νομό Ουάζ, του οποίου είναι υπονομαρχία, στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς. Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 14.277 κατοίκους (2017).
Η πόλη ιδρύθηκε στην αρχαιότητα και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα υπήρξε βασιλική διαμονή των πρώτων γαλλικών δυναστειών. Διατηρεί από τη μακρά ιστορία της μια πλούσια κληρονομιά και έχει πολλά μουσεία. Η παλιά πόλη αποτελείται από ένα σύνολο από παλιά σπίτια και στενούς δρόμους που περιβάλλονται από γαλατορωμαϊκά και μεσαιωνικά τείχη, γύρω από τον γοτθικό καθεδρικό ναό. Το 1962, τμήμα της πόλης 42 εκταρίων χαρακτηρίστηκε Προστατευόμενη περιοχή και έκτοτε, η κοινότητα και οι κάτοικοι έχουν ενισχύσει την αρχιτεκτονική κληρονομιά αποκαθιστώντας μνημεία και παλιές κατοικίες και οργανώνοντας πολιτιστικές εκδηλώσεις. Παράλληλα, στην πόλη έχει αναπτυχθεί σημαντική τριτογενής οικονομική δραστηριότητα.
Οι κάτοικοι του Σανλίς ονομάζονται Σανλιζιάν.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Σανλίς είναι μέρος του περιφερειακού φυσικού πάρκου Ουάζ-Περιοχή της Γαλλίας. Με τη θέση του στην άκρη τριών μεγάλων δασών και σε μια περιοχή μεγάλου πολιτιστικού και φυσικού ενδιαφέροντος, το Σανλίς βρίσκεται στη διαδρομή τριών μονοπατιών μεγάλων αποστάσεων: GR 11,  GR 12 και GR 655. Εκτός από αυτά τα σηματοδοτημένα μονοπάτια, ένας μεγάλος αριθμός αγροτικών και δασικών μονοπατιών είναι κατάλληλα για πεζοπορία κοντά στο Σανλίς.
Κοινότητα Χουστουλιανών
Η Κοινότητα Χουστουλιανών είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 361Α - 18/11/1925 με την απόσπαση του οικισμού Χουστουλιανά από την κοινότητα Αμπελούζου και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνο την έδρα της έχει 309 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Αντώνιο Φραγκιαδουλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Σανλίς (Ουάζ)
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Τμήμα των τειχών του Σανλίς μικρογραφία|280x280εσ|Η περιοχή [[Ω-ντε-Φρανς, το Σανλίς στα νότια]] Το Σανλίς ήταν γνωστό στους πρώτους ρωμαϊκούς αυτοκρατορικούς χρόνους ως Αουγκουστομάγκους (Augustomagus) και αργότερα ως Civitas Silvanectium (Πόλη των Σιλβανέκτων). Κατά τη διάρκεια του 3ου αιώνα, ένα τείχος ύψους 7 μέτρων, περίπου το μισό του οποίου εξακολουθεί να υπάρχει, ανεγέρθηκε γύρω από τον οικισμό για προστασία από τις φραγκικές επιδρομές. Το τείχος παρέμεινε σε χρήση έως τον 13ο αιώνα. Η πόλη είχε επίσης ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο, τα ερείπια του οποίου είναι ακόμη ορατά, περίπου 500 μέτρα δυτικά της πόλης. Το αμφιθέατρο είχε χωρητικότητα μέχρι 10.000 άτομα και χρησιμοποιήθηκε για δημόσιες συναντήσεις, θεατρικές παραστάσεις, μονομαχίες και θεάματα με ζώα.
Κοινότητα Χουστουλιανών
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Σανλίς (Ουάζ)
Ιστορία
Οι μονάρχες των πρώτων γαλλικών δυναστειών έζησαν εδώ, προσελκυσμένοι από την εγγύτητα του δάσους του Σαντιγί και των ελαφιών του, και έχτισαν ένα κάστρο στα θεμέλια του ρωμαϊκού οικισμού. Το 987 ο Αλμπερόν, αρχιεπίσκοπος της Ρενς, συγκάλεσε στο Σανλίς συνέλευση βαρόνων και εξέλεξαν τον Ούγο Καπέτο ως βασιλιά των Φράγκων. Ωστόσο, οι μονάρχες της Γαλλίας εγκατέλειψαν σύντομα την πόλη, προτιμώντας την Κομπιένη και το Φονταινεμπλώ. Νέα ζωή δόθηκε στην πόλη τον 12ο αιώνα και χτίστηκαν νέα τείχη. Η δημοτικότητα της πόλης αργότερα υποχώρησε. Σήμερα παραμένει ένα αξιοθέατο για τους τουρίστες για τη μακρά ιστορία του και τους δεσμούς του με τη γαλλική μοναρχία.
Βασιλική πόλη
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο καθεδρικός ναός του Σανλίς μικρογραφία|333x333εσ|Το Δημαρχείο του Σανλίς Το Σανλίς πέρασε στην κυριότητα του Ούγου Καπέτου το 981. Εκεί εκλέχτηκε βασιλιάς από τους βαρόνους του το 987, πριν στεφθεί στο Νουαγιόν. Υπό την Καπετιανή κυριαρχία (987-1328), το Σανλίς έγινε βασιλική πόλη και παρέμεινε έτσι μέχρι τη βασιλεία του Καρόλου Ι' (1824-1830). Ένα κάστρο χτίστηκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου του οποίου τα ερείπια είναι ακόμη ορατά μέχρι σήμερα. Η πόλη έφτασε στο απόγειό της τον 12ο και 13ο αιώνα καθώς το εμπόριο μαλλιού και δέρματος αυξήθηκε, ενώ οι αμπελώνες άρχισαν να αυξάνονται. Με έναν αυξανόμενο πληθυσμό, η πόλη επεκτάθηκε και χρειάστηκε νέα τείχη: ένα δεύτερο τείχος κατασκευάστηκε την εποχή του Φιλίππου Β', μεγαλύτερο και υψηλότερο από τα τείχη των Γαλατο-Ρωμαίων. Το 1173, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Ζ' παραχώρησε στην πόλη δημοτική χάρτα προνομίων. Ο επίσκοπος του Σανλίς και ο Καγκελάριος Γκερέν έγιναν στενοί σύμβουλοι του βασιλιά, ενισχύοντας τους δεσμούς του Σανλίς με τους Γάλλους βασιλείς. Το 1265, δημιουργήθηκε το βαϊλάτο του Σανλίς που περιλάμβανε μεγάλη έκταση που κάλυπτε τη Μπωβαί και το γαλλικό Βεξέν. Το 1319, η πόλη χρεοκόπησε και ετέθη υπό βασιλικό έλεγχο. Κατά τον Εκατονταετή πόλεμο, το Σανλίς επλήγη, αλλά κατάφερε να ξεφύγει από την ολοκληρωτική καταστροφή, παρά την πολιορκία από τους Αρμανιάκ. Η οικονομία του Σανλίς υπέφερε σοβαρά και ανέκαμψε τον 15ο αιώνα, κατά τη διάρκεια του οποίου χτίστηκαν ή αποκαταστάθηκαν πολλά κτήρια. Το 1493, ο βασιλιάς Κάρολος Η' της Γαλλίας, γιος του Λουδοβίκου ΙΑ', υπέγραψε τη Συνθήκη του Σανλίς με τον δούκα της Βουργουνδίας, Μαξιμιλιανό Α΄.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Το παλιό βασιλικό κάστρο μικρογραφία|250x250εσ|Το Μουσείο Τέχνης και Αρχαιολογίας
Η ιστορική εμφάνιση του Σανλίς με τα παλιά πλακόστρωτα δρομάκια και η εγγύτητά του στο Παρίσι έχουν καταστήσει την πόλη δημοφιλή προορισμό επισκεπτών. Η πόλη είναι το σκηνικό πολλών ιστορικών κυρίως ταινιών του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις της Ω-ντε-Φρανς
Λαγάνα
Η λαγάνα είναι ο άζυμος άρτος (ψωμί), ο οποίος φτιάχνεται με παραδοσιακό τρόπο στην Ελλάδα μόνο μια μέρα του χρόνου, την Καθαρή Δευτέρα, ενώ το όνομά της προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό "λάγανον", μια πλακωτή ζύμη που παρασκευάζεται από αλεύρι και νερό και σηματοδοτεί την έναρξη της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής. Η λαγάνα αναφέρεται ως έδεσμα σε πολλά κείμενα της Αρχαιότητας. Ένα από αυτά είναι οι Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη, όπου αναφέρεται η φράση λαγάνα πέττετται δηλαδή λαγάνες γίνονται. Μια θεωρία θέλει η λαγάνα να παρομοιάζεται με τον άρτο που κατανάλωσαν οι Ισραηλίτες κατά την έξοδό τους από την Αίγυπτο, από τότε και μέχρι τη στιγμή που ο Χριστός ευλόγησε τον ένζυμο άρτο. Τα αρτοποιεία μένουν ανοικτά τη συγκεκριμένη μέρα, αντίθετα με τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα, αποκλειστικά για την παρασκευή και διάθεση λαγάνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψωμιά Λαγανα Λαγανα
Εθνική Αγίου Μαρτίνου Ολλανδίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Αγίου Μαρτίνου εκπροσωπεί την Χώρα του Αγίου Μαρτίνου σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Η χώρα βρίσκεται στο ολλανδικό νότιο τμήμα του νησιού του Αγίου Μαρτίνου, το οποίο προηγουμένως ανήκε στην πρώην υπερπόντια κτήση των Ολλανδικών Αντίλλων (δεν πρέπει να συγχέεται με την ομάδα που αντιπροσωπεύει το γαλλικό βόρειο τμήμα της νήσου, την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Αγίου-Μαρτίνου). Υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία της ομάδας είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρτίνου (SMSA).
Διοργανώσεις CONCACAF
Ο Άγιος-Μαρτίνος, από το 1998 είναι μέλος της CONCACAF και συμμετέχει στις διοργανώσεις της.
Στατιστικά
Η θέση στην Παγκόσμια κατάταξη της Elo είναι η 176η.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγιος Μαρτινος Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στον Άγιο Μαρτίνο (Ολλανδία)
2332 Καλμ
Ο Καλμ (Kalm) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,923. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου και τον ονόμασε προς τιμή του συμπατριώτη της εξερευνητή και βοτανολόγου Περ Καλμ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Καλμ εκτιμάται σε 29,58 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,116 ± 0,016. Ο Καλμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ως 29 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλμ
Σπυρίδων Τετενές
Ο Σπυρίδων Τετενές (1908 - 24 Ιουλίου 1977) ήταν Έλληνας διπλωμάτης. Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας από το 1973 ως το 1974.
Βιογραφικά στοιχεία
Υπηρέτησε στο διπλωματικό σώμα. Σπούδασε Νομικά στο Βουκουρέστι και Οικονομικά στο Παρίσι. Την περίοδο της κατοχής βρέθηκε στο Κάιρο, όπου είχε μεταφερθεί το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών μαζί με την υπόλοιπη κυβέρνηση. Υπήρξε από τοτε φίλος με τους Άγγελο Βλάχο και Λεωνίδα Παπάγο. Ο Τετενές ανέλαβε πρεσβευτής στο Βελιγράδι από την 1η Σεπτεμβρίου 1967 ως τις 30 Ιουνίου 1973.
Πέθανε στη Γενεύη και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα Τετενέ (πέθανε τον Ιανουάριο του 1992).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Τ Κατηγορία:Πρέσβεις της Ελλάδας
Σιδηροδρομικός Σταθμός Οδού Γουριάς
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Οδού Γουριάς ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 4,100 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν μεταξύ Αιτωλικού και Μαρμάρων, στην αφετηρία της οδού Αιτωλικού - Γουριάς, από την οποία και πήρε το όνομά του. Εξυπηρετούσε την περιοχή του ως προαιρετική στάση και δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.
Οδος Γουριας Οδος Γουριας Οδος Γουριας
Επαρχία Λευκωσίας
Η επαρχία Λευκωσίας είναι μια από τις 6 επαρχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας είναι ο Δήμος Λευκωσίας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, μεγάλο μέρος της Επαρχίας Λευκωσίας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Γεωγραφία
Η επαρχία Λευκωσίας αποτελεί την μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία της χώρας. Έχει έκταση 2710,002 τ.χλμ. που αποτελεί το 29,32% της έκτασης της Κύπρου.
Τοποθεσία
Η επαρχία Λευκωσίας βρίσκεται στο κεντρικό μέρος της Κύπρου. Είναι η μόνη από τις 6 επαρχίες που συνορεύει με όλες τις άλλες. Στα δυτικά συνορεύει με την επαρχία Πάφου, στα νότια με την επαρχία Λεμεσού και την επαρχία Λάρνακας, στα ανατολικά με την επαρχία Αμμοχώστου και στα βόρεια με την επαρχία Κερύνειας. Ένα μέρος στη βορειοδυτική πλευρά της επαρχίας Λευκωσίας είναι παραθαλάσσιο.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της επαρχίας παρουσιάζει σημαντική αύξηση έως το 1974. Μετά την τουρκική εισβολή, οι απογραφές αφορούσαν μόνο τις περιοχές που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Η επαρχία Λευκωσίας αποτελούσε πάντα την μεγαλύτερη σε πληθυσμό επαρχία της Κύπρου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της επαρχίας Λευκωσίας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Δήμοι και κοινότητες
Στην πιο κάτω λίστα παρουσιάζονται αλφαβητικά οι δήμοι και οι κοινότητες της επαρχίας Λευκωσίας. Οι δήμοι αναγράφονται με έντονη γραφή. Οι δήμοι και κοινότητες που βρίσκονται εξολοκλήρου σε έδαφος το οποίο κατέχεται από τον τουρκικό στρατό σημειώνονται με ένα αστερίσκο. Οι δήμοι και κοινότητες των οποίων μόνο ένα μέρος είναι κατεχόμενο σημειώνονται με δύο αστερίσκους.
Πληθυσμός, έκταση και υψόμετρο ανά δήμο/κοινότητα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό (απογραφή 2011), την έκταση που καταλαμβάνει και το ύψος από την επιφάνεια της θάλασσας κάθε δήμου και κοινότητας της επαρχίας Λευκωσίας. Ο πληθυσμός αναγράφεται μόνο στους δήμους και στις κοινότητες που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Κίρκη (αποσαφήνιση)
Όταν αναφερόμαστε στην λέξη Κίρκη, μπορεί να εννοούμε κάποιο από τα παρακάτω:
Επαρχία Λευκωσίας
Συνοικίες
Οι δήμοι της επαρχίας Λευκωσίας, για διοικητικούς σκοπούς, διαιρούνται σε συνοικίες (ενορίες). Εξαίρεση αποτελούν οι δήμοι Αγλαντζιάς, Γερίου, Έγκωμης και Τσερίου. Στην πιο κάτω λίστα παρουσιάζονται αλφαβητικά οι συνοικίες ανά δήμο.
Κίρκη (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Επαρχία Λευκωσίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Λάιος ο Λάμβακος
Ο μύθος
Κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής του, ο πατέρας του Λάιου πεθαίνει. Τη θέση στον θρόνο παίρνει ο Λύκος, ο οποίος εξορίζει τον Λάιο στην Ηλεία, όπου φιλοξενείται από τον βασιλιά της Ηλείας, Πέλοπα. Ο Πέλοπας είχε έναν γιο, τον Χρύσιππο, την διαπαιδαγώγηση του οποίου ανέθεσε στον Λάιο. Ο Λάιος ερωτεύτηκε τον μικρό Χρύσιππο και τον βίασε. Ο Χρύσιππος ντροπιασμένος αυτοκτόνησε. Φοβισμένος ο Λάιος για την οργή του Πέλοπα, έφυγε και επέστρεψε στη Θήβα. Εκεί εύκολα ανέλαβε τον θρόνο της Θήβας.
Ο Πέλοπας, αφού εξεστράτευσε κατά των Θηβών, στεναχωρημένος και οργισμένος για τον άδικο χαμό του γιου του καταριέται τον Λάιο να μην αποκτήσει παιδιά και αν ποτέ κάνει να πεθάνει από το χέρι του γιου του. Η ευχή του εισακούστηκε από του Θεούς ή, κατά άλλους, από την Ήρα, επειδή η ενέργειά του αποτέλεσε ύβρη για τους Νόμους και επιπλέον επειδή είχαν υποσχεθεί στον Πέλοπα, πως θα τιμωρήσουν αυτόν που θα τον βλάψει.
Ο Λάιος παντρεύεται την κόρη του Μενοικέα, Ιοκάστη ή Επικάστη. Μην έχοντας αποκτήσει παιδιά, αποφασίζει να μάθει από τους Δελφούς αν θα αποκτήσει διάδοχο. Η Πυθία του χρησμοδοτεί πως αν γεννήσει γιο θα πεθάνει από τα χέρια του. Έτσι μετά από αυτό ο Λάιος απέφευγε την επαφή με την γυναίκα του, αποκρύπτοντάς της τον χρησμό. Η Ιοκάστη όμως μια νύχτα τον μέθυσε και έτσι απέκτησε τον Οιδίποδα.
Μετά από χρόνια αποφασίζει να μάθει την τύχη του παιδιού του και πηγαίνει προς το Μαντείο των Δελφών. Στην πορεία του προς στους Δελφούς συναντά σε ένα τρίστρατο, την "Σχιστή οδό", τον Οιδίποδα. Αγνοώντας ο ένας την αληθινή ταυτότητα του άλλου, συγκρούονται στην αρχή με λόγια και ύστερα μάχονται. Ο Οιδίποδας σκοτώνει έτσι τον πατέρα του και τους συνοδούς του, εκτός από έναν. Ο διασωθείς δούλος πηγαίνει πίσω στις Θήβες, όπου και ανακοινώνει τον θάνατο του Λάιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θήβας
Δήμος Κομοτηνής
Ο Δήμος Κομοτηνής είναι δήμος της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με έδρα την Κομοτηνή. Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης συνενώθηκαν σε αυτόν οι προηγούμενοι δήμοι Κομοτηνής, Αιγείρου και Νέου Σιδηροχωρίου. Η έκταση του δήμου είναι 644,9 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 65.243 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021.
<mapframe text="Δήμος Κομοτηνής" width=300 height=300 zoom=9 longitude=25.3682 latitude= 41.1212 > [ { "type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q12875697" } ]
Δημοτική Ενότητα Κομοτηνής
Η έκτασή της είναι 288,5 τ.χλμ και ο πληθυσμός της 52.659 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001. Η Κομοτηνή είναι και η έδρα του δήμου. Οι κοινότητες από τις οποίες αποτελείται αντιστοιχούν στα 12 δημοτικά διαμερίσματα του προϋπάρχοντος Δήμου Κομοτηνής, που με τη σειρά τους αντιστοιχούσαν σε 12 κοινότητες και οικισμούς που συνενώθηκαν με το Πρόγραμμα Καποδίστριας.
Δημοτική Ενότητα Αιγείρου
Έχει συνολικό πληθυσμό 4.418 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και η έκτασή της είναι 51,1 τ.χλμ. Ο προηγούμενος δήμος Αιγείρου είχε δημιουργηθεί από την συνένωση των κοινοτήτων Αιγείρου, Νέας Καλλίστης, Μέσης και Φαναρίου. Έδρα του πρώην δήμου ήταν η Αίγειρος
Δημοτική Ενότητα Νέου Σιδηροχωρίου
Έχει συνολικό πληθυσμό 3497 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του πρώην δήμου ήταν το Νέο Σιδηροχώρι. Είχε δημιουργηθεί από την συνένωση των κοινοτήτων Νέου Σιδηροχωρίου και Αγιών Θεοδώρων και των οικισμών Παγούρια και Μέγα Δουκάτο από τις κοινότητες Μέσης και Κοσμίου αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Αντρέα Κούσι
Ο Αντρέα Κούσι (Andrea Kushi, 1884 - 1959) ήταν αλβανός ζωγράφος και υπήρξε ένας από τους πιό σημαντικούς εκπροσώπους της αλβανικής ζωγραφικής.
Βιογραφία
Ο Κούσι γεννήθηκε το 1884 στη Σκόδρα. Εκεί πέρασε τα παιδικά του χρόνια και δέχτηκε πρώτες επιρροές από τα έργα του διάσημου αλβανού ζωγράφου Κόλε Ιντρομένο. Στο διάστημα 1912 με 1914 θα σπουδάσει Καλές Τέχνες στο Βελιγράδι, αλλά το ξεκίνημα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου θα τον αναγκάσει να διακόψει τις σπουδές. Με το τέλος της σύρραξης ο Κούσι μπόρεσε να συνεχίσει την εκπαίδευση του και το 1920 να πάρει το πτυχίο. Κατόπιν ο Κούσι γύρισε στην Αλβανία και έγινε δάσκαλος καλών τεχνών στο γυμνάσιο του Ελμπασάν και αργότερα των Τιράνων. Ο Κούσι αφιερώθηκε στην εκπαίδευση νεαρών ζωγράφων. Το 1931, με την μετεγκατάστασή του στα Τίρανα, ξεκίνησε τα πρώτα επίσημα μαθήματα σχεδίου της χώρας. Αυτά είχαν σαν εξέλιξη λίγους μήνες αργότερα την ίδρυση το 1932 της πρώτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αλβανίας (Shkolla e vizatimit). Το διάστημα 1937 με 1943 θα βρει τον καλλιτέχνη στην Κορυτσά όπου θα έρθει σε επαφή και με άλλους ζωγράφους, όπως τον Βάντζους Μίο και τον Φώτο Στάμο. Το 1944 ο Κούσι θα μετακομίσει στο Ελμπασάν, για να καταλήξει τελικά το 1947 στα Τίρανα, όπου και έμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1959.
Ο Αντρέα Κούσι υπήρξε ένας από τους οργανωτές της πρώτης εθνικής έκθεσης καλών τεχνών της Αλβανίας που έλαβε μέρος τον Μάιο του 1931 στο Café Kursal στα Τίρανα. Η έκθεση αυτή είχε τέτοια επιτυχία που ο Κούσι μαζί με άλλους ζωγράφους προχώρησαν στην δημιουργία του σωματείου Φίλοι της κοινωνίας Καλών Τεχνών (Shoqnia Miqt’ e Artit), που σαν στόχο είχε την δημιουργία μιας εθνικής πινακοθήκης.
Έργα
Τα έργα του Κούσι αποτελούνται στην πλειοψηφία τους από προσωπογραφίες και τοπία. Στα πορτραίτα διαφαίνεται ο εσωτερικός κόσμος των χαρακτήρων που συχνά δίνουν την εντύπωση συνεσταλμένων και φοβισμένων προσώπων. Δίχως άλλο αντικατοπτρίζουν τις δυσκολίες της εποχής κατά την οποία ζούσε ο καλλιτέχνης. Από τα γνωστότερα έργα του είναι το Portret vajze (πορτραίτο κοριτσιού) και Bariu me shkop (Βοσκός με μπαστούνι).
Έργα του Κούσι μπορεί να θαυμάσει κανείς στην Εθνική Πινακοθήκη Τιράνων (Galeria Kombetare e Arteve) και τις πινακοθήκες του Ελμπασάν και της Σκόδρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανοί ζωγράφοι
Ναύκληρος
Ο ναύκληρος ή λοστρόμος ή μπότσμαν ή μποσης (boatswain), ανήκει στο κλάδο του προσωπικού καταστρώματος του πλοίου. Θεωρείται υπαξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού (Ε.Ν.) και κατά τον Κ.Δ.Ν.Δ., άρθρο 73, πρέπει να είναι κάτοχος «πτυχίου ναυκλήρου».
Στους αρχαίους χρόνους ναύκληρος ήταν ο ίδιος ο ιδιοκτήτης ή ο κυβερνήτης του ιδιόκτητου σκάφους, κοινώς «καραβοκύρης» ή επίσημα πλοιοκτήτης. Αργότερα κατά τον Μεσαίωνα αναλάμβανε χρέη υποπλοιάρχου και μέχρι τις αρχές του προηγούμενου αιώνα αναλάμβανε την είσπραξη των ναύλων ως αντιπρόσωπος του πλοιοκτήτη. Σήμερα θεωρείται ο επιστάτης όλων των εργασιών καταστρώματος. Ο αντίστοιχος βαθμός σε καθήκοντα στο Πολεμικό Ναυτικό ονομάζεται Πρωρεύς (ή Πρωρέας) αν και συνηθίζεται και εκεί ο όρος Ναύκληρος.
Δεύτερη δυναστεία Φαραώ της Αιγύπτου
Την περίοδο αυτή, οι Αιγύπτιοι βασιλείς αναλώνονταν σε πολέμους με τη Νουβία. Οι βασιλείς χρησιμοποιούν στο όνομα τους το Σεθ αντί του Ώρος της πρώτης δυναστείας.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου
Θέμος Στοφορόπουλος
Ο '''Θέμος (Ευθύμιος) Χ. Στοφορόπουλος''' (1 Ιανουαρίου 1940 – 27 Μαΐου 2020  ) ήταν Έλληνας διπλωμάτης. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (LSE). Ήταν νυμφευμένος με την Βαρβάρα Ποταμιάνου-Στοφοροπούλου και είχε δύο γιους τον Χρίστο και τον Τάσο.
Σταδιοδρομία
Υπήρξε επίσης μέλος αντιπροσωπειών στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και σε Επιτροπές του ΝΑΤΟ, καθώς και μέλος της Επιτροπής Εφόρων του ΟΗΕ.
Διετέλεσε Πρέσβης της Ελλάδας στο Λίβανο (την εποχή του εμφυλίου),στην Συρία και στην Κύπρο. Παραιτήθηκε από τη διπλωματική υπηρεσία το 1988 λόγω διαφωνίας με την κυβερνητική πολιτική σε εθνικά θέματα
Συνεργάστηκε με το Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών και με το Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου. Ήταν μέλος της Επιτροπής Σύνταξης του νέου Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, των διοικητικών συμβουλίων της Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων, του Ιδρύματος Τρίτση, του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, του Συνδέσμου Ελληνοαρμενικής Φιλίας
Ντένις Στράτον
Ο Ντένις Γουίλιαμ Στράτον (αγγλ. Dennis William Stratton) είναι Άγγλος κιθαρίστας, γνωστός ως μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, όπου έπαιξε στον πρώτο τους δίσκο.
Βιογραφία
Ο Στράτον γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1952 στο Λονδίνο. Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε εφηβική ηλικία και στις αρχές της δεκαετίας του '70 σχημάτισε τους Harvest. Το 1973, μετονομάστηκαν σε Wedgewood παίζοντας για πρώτη φορά στο "Cart and Horses" του Στράτφορντ. Έγιναν γνωστοί παίζοντας διασκευές για τα επόμενα δύο χρόνια.
Το 1975, δημιούργησε τους Remus Down Boulevard με τον κιθαρίστα Ντέιβ Έντουαρτς, οι οποίοι ηχογράφησαν κάποιες από τις συναυλίες τους χρησιμοποιώντας τις σαν ντέμο. Η "UK Records" τους πρότεινε συμβόλαιο και αποφάσισε να ηχογραφήσει το πρώτο τους άλμπουμ ζωντανά με τίτλο "Live at the Marquee". Παρ' όλη την ετοιμασία και την ηχογράφηση του άλμπουμ, η εταιρεία αποφάσισε να μην εκδώσει το δίσκο. Το συγκρότημα ανέλαβε η "Quarry Management", η οποία δούλευε με καλλιτέχνες όπως ο Ρόρι Γκάλαχερ, οι Status Quo, κ.α.. Οι Remus Down Boulevard περιόδευσαν στην Ευρώπη για τρεις μήνες, ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Status Quo. Παρά τις προσπάθειες τους, δεν κατάφεραν να βρουν συμβόλαιο συνεργασίας με κάποια εταιρεία και διαλύθηκαν.
Ο Στράτον γνώρισε τον Στιβ Χάρις, όταν απάντησε σε μία αγγελία στο "Melody Maker" που είχε διαβάσει η σύζυγος του. Αφού έγινε μέλος των Iron Maiden και έμαθε όλα τα τραγούδια που είχε γράψει ο Χάρις, έπαιξε στον ομώνυμο δίσκο του συγκροτήματος, ο οποίος γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στο # 4 των βρετανικών τσαρτ και παρέμεινε στους καταλόγους επιτυχιών για 15 εβδομάδες, ενώ ξαναμπήκε στο τσαρτ το 1985. Τον Οκτώβριο του 1980, ο Στράτον αποχώρησε από τους Iron Maiden λόγω μουσικών διαφορών και αντικαταστάθηκε από τον Άντριαν Σμιθ.
Μετά την αποχώρηση του, σχημάτισε τους Lionheart με τον Τζες Κοξ των Tygers of Pan Tang. Αργότερα, έγινε μέλος των Praying Mantis ηχογραφώντας μαζί τους έξι στούντιο δίσκους, από την επανένωση τους το 1990 μέχρι το 2004. Το συγκεκριμένο συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία, με πιο επιτυχημένο άλμπουμ το "A Cry for the New World" το οποίο έφθασε στο # 35 των τσαρτ, αλλά και τα "Nowhere to Hide" και "Forever in Time" που μπήκαν στο Top-40.
Μετά την αποχώρηση του από τους Praying Mantis, συνεργάστηκε με τον νοτιοαφρικανό κιθαρίστα Μάικ ντε Τζάγκερ βιντεοσκοπώντας τη ζωή του Στράτον, για ένα επικείμενο ντοκιμαντέρ. Το 2008, οι δύο κιθαρίστες περιόδευσαν με τους Ιταλούς Clairvoyants παίζοντας κομμάτια από τον πρώτο δίσκο των Iron Maiden.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
2333 Πόρταν
Ο Πόρταν (Porthan) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,77. Ανακαλύφθηκε το 1943 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Φινλανδού ιστορικού Χένρικ Γκάμπριελ Πόρταν.
Κάρολος Ι΄ Γουσταύος της Σουηδίας
Ο Κάρολος Ι΄ Γουσταύος (Karl X Gustav, 8 Νοεμβρίου 1622 - 13 Φεβρουαρίου 1660) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1654-1660) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ. Η αρίθμησή του ως Ι΄ βασίζεται στη μυθική ιστορία της χώρας· στην πραγματικότητα είναι ο Κάρολος Δ΄.
2333 Πόρταν
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Πόρταν εκτιμάται σε 21,59 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,095 ± 0,014. Ο Πόρταν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ως 35 ώρες περίπου.
Κάρολος Ι΄ Γουσταύος της Σουηδίας
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη-Κάζιμιρ κόμη του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ και της Αικατερίνης των Βάσα, κόρης του Καρόλου Θ΄ βασιλιά της Σουηδίας. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ως παλατινός κόμης (pfalzgraf). Κατά τη βασιλεία της προκατόχου και εξαδέλφης του Χριστίνας των Βάσα ήταν δούκας του Έλαντ. Όταν το 1654 έγινε βασιλιάς της Σουηδίας, ήταν ο δεύτερος Βίττελσμπαχ: πιο πριν είχε γίνει και ο Χριστόφορος των Βίττελσμπαχ βασιλιάς της Σουηδίας (1441-1448). Τον Κάρολο Ι΄ Γουσταύο διαδέχθηκε ο υιός του και αυτόν ο εγγονός του, όλοι με το όνομα Κάρολος· ήταν μία εποχή που η Σουηδία έγινε αυτοκρατορία. Συμμετείχε στον Δεύτερο Βόρειο Πόλεμο, αυξάνοντας εδαφικά τη χώρα του.
2333 Πόρταν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πορταν
Κάρολος Ι΄ Γουσταύος της Σουηδίας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χεδβίγη-Ελεονόρα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Μόνο παιδί του ήταν ο:
Ο Κάρολος Ι' Γουσταύος είχε και φυσικά τέκνα από εκτός γάμου γυναίκες, όπως τον:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Ποντικός Εχινάδων
Ο Ποντικός είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους  και βρίσκεται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που αποτελούν τμήμα Ειδικής Ζώνης Διατήρησης στο Δίκτυο Natura 2000. Βορειοδυτικά είναι το Προβάτι, ανατολικά η Αιτωλοακαρνανία και νοτιοανατολικά ο Πεταλάς. Η νησίδα έχει έκταση 0,736 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθάκης. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εχινάδες
Επιτροπή Ποδοσφαίρου Βορείων Νήσων
Η Επιτροπή Ποδοσφαίρου Βορείων Νήσων (γαλλικά: Comité de football des Îles du Nord, CFIN) είναι μία ένωση ποδοσφαιρικών σωματείων των νησιών Αγίου Μαρτίνου και Αγίου Βαρθολομαίου. Ιδρύθηκε το 1999.
Επιτροπή Ποδοσφαίρου Αγίου Βαρθολομαίου
Η τοπική επιτροπή του Αγίου Βαρθολομαίου (Comité de football de Saint-Barthélemy) είναι επιφορτισμένη με το νέο αντικείμενο της CFIN, από το 2003, που είναι η προώθηση του ποδοσφαίρου ως ένα ομαδικό άθλημα στον Άγιο Βαρθολομαίο.
Η εκμάθηση του ποδοσφαίρου μέσα από τις προπονήσεις, η διατήρηση μιας κάποιας σχέσης με τη Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FFF), η διεξαγωγή του πρωταθλήματος και όλες οι αναγνωρισμένες αθλητικές ομάδες, μαζί με τις κυβερνήσεις, δημιουργούν μια διοικητική σχέση μεταξύ της ίδιας, των μελών της καθώς και άλλων αθλητικών συλλόγων. Η έδρα της βρίσκεται στην Catina Laplace public, 97133 Saint-Barthélemy.
Επιτροπή Ποδοσφαίρου Αγίου Μαρτίνου
thumb|left|100px|Λογότυπο Η τοπική επιτροπή του Αγίου Μαρτίνου (Comité de football de Saint-Martin) ιδρύθηκε το 1986.
Δεν είναι ενταγμένη στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA), αλλά είναι συνδεδεμένη με τη Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FFF) και αποτελεί μέλος της CONCACAF.
Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία της εθνικής ομάδας ποδοσφάιρου ανδρών του Αγίου Μαρτίνου, η οποία μετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρτίνου
thumb|left|100px|Λογότυπο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγίου Μαρτίνου Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρτίνου (Saint-Martin Football Association) διεξάγει το τοπικό πρωτάθλημα (SMFA Senior Championship). Το 2014 παρουσίασε τη νέα της οπτική ταυτότητα.
Απαρτίζεται από τους παρακάτω συλλόγους:
2) Σεν Λουί
3) Κονκόρντια
4) ΦΚ Μαριγκό
5) Γιουνάιτεντ Σταρς
6) Ατάκερς
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομοσπονδίες μέλη της CONCACAF Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στον Άγιο Μαρτίνο (Γαλλία)
2334 Κάφυ
Ο Κάφυ (Cuffey) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,5. Ανακαλύφθηκε το 1962 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο «Goethe Link» στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Τζέιμς Κάφυ (James Cuffey, 1911-1999).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κάφυ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καφυ
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρτίνου
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρτίνου (ολλανδικά: Sint Maarten Soccer Association, SMSA), αποτελεί την ανώτατη ποδοσφαιρική αρχή στη Χώρα του Αγίου Μαρτίνου.
Η SMSA ιδρύθηκε το 1979 και δεν αποτελεί μέλος της FIFA, αλλά είναι μέλος της CONCACAF από το 1998. Η SMSA διοργανώνει το Πρωτάθλημα του Αγίου Μαρτίνου και είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου του Αγίου Μαρτίνου.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομοσπονδίες μέλη της CONCACAF Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στον Άγιο Μαρτίνο (Ολλανδία)
Χου Τζιντάο
μικρογραφία|246x246εσ|Ο Χου Τζιντάο με τον πρόεδρο των ΗΠΑ [[Τζορτζ Μπους (νεότερος)|Τζορτζ Μπους το 2008]] μικρογραφία|Ο Χου Τζιντάο με τον [[Γιώργος Α. Παπανδρέου|Γιώργο Παπανδρέου το 2009|325x325εσ]] Ο Χου Τζιντάο (胡锦涛, πινγίν: Hú Jǐntāo, 21 Δεκεμβρίου 1942) είναι Κινέζος συνταξιούχος πολιτικός που υπηρέτησε ως ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας από το 2002 έως το 2012, αλλά και ως ο 6ος πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας από το 2003 έως το 2013.