cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012
Εθελοντές
Ο αρχικός στόχος, που τέθηκε το 2004, μιλούσε για 70.000 εθελοντές. Το 2010 όμως, οι διοργανωτές δέχθηκαν περισσότερες από 240.000 αιτήσεις. Οι εθελοντές εκτέλεσαν διάφορες εργασίες πριν και κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Λογότυπα
600px|center|thumb|Το λογότυπο των Παραολυμπιακών Αγώνων 2012 (πρώτο αριστερά) και τέσσερις διαφορετικές εκδοχές του επίσημου λογότυπου των Ολυμπιακών Αγώνων 2012 που δημιούργησε ο Wolff Olins.
Μασκότ
thumb|right|250px|Γουένλοκ και Μάντεβιλ
Οι επίσημες μασκότ των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του 2012 έγιναν γνωστές στις 19 Μαΐου 2010. Ο Γουένλοκ και η Μάντεβιλ είναι δύο φουτουριστικά μεταλλικά δημιουργήματα του Γκραντ Χάντερ, τα οποία διαθέτουν μόνο ένα μάτι, που αντιπροσωπεύει το φακό μίας κάμερας που καταγράφει ό,τι βλέπουν.
Τα ονόματά τους είναι ιδιαίτερα συμβολικά: η μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων πήρε το όνομα της από το χωριό Ματς Γουένλοκ, το οποίο επισκέφθηκε ο Πιερ ντε Κουμπερτέν το 1890 για να παρακουλουθήσει τοπικούς αθλητικούς αγώνες, εμπειρία που μεταξύ άλλων και αυτή του ενέπνευσε την ιδέα της αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Η μασκότ των Παραολυμπιακών οφείλει το όνομά της στο νοσοκομείο Στόουκ Μάντεβιλ, εξειδικευμένο σε περιπτώσεις αναπήρων, όπου το 1948 -παράλληλα με τους πρώτους μεταπολεμικούς Ολυμπιακούς στο Λονδίνο- διοργανώθηκαν αγώνες για βετεράνους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μετάλλια
Περίπου 4.700 Ολυμπιακά και Παραολυμπιακά μετάλλια δημιουργήθηκαν από τη Royal Mint. Σχεδιάστηκαν από τους David Watkins (Ολυμπιακά) and Lin Cheung (Παραολυμπιακά). Κάθε μετάλλιο ζυγίζει 375-400 γραμμάρια, έχει διάμετρο 85 χιλιοστά και πάχος 7 χιλιοστά. Στην μπροστά όψη, απεικονίζεται η θεά Νίκη να εξέρχεται από το Παναθηναϊκό Στάδιο. Στην πίσω όψη, υπάρχει το λογότυπο των Αγώνων, ο ποταμός Τάμεσης και μια σειρά από γραμμές που αναπαριστούν "την ενέργεια των αθλητών και μία αίσθηση δημιουργίας κοινής προσπάθειας". Τα μετάλλια μεταφέρθηκαν και αποθηκεύτηκαν σε θησαυροφυλάκια στον Πύργο του Λονδίνου στις 2 Ιουλίου.
Ολυμπιακή λαμπαδηδρομία
thumb|right|250px|Το αεροπλάνο που μετέφερε την Ολυμπιακή φλόγα από την [[Αθήνα στο Λονδίνο]]
Η τελετή Αφής της Ολυμπιακής φλόγας έγινε στις 10 Μαΐου 2012 στην Αρχαία Ολυμπία και μέχρι τις 17 Μαΐου ταξίδεψε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, πριν καταλήξει στο Παναθηναϊκό Στάδιο όπου και έγινε η τελετή παράδοσης στους Βρετανούς.
Την επόμενη ημέρα, η φλόγα έφτασε με την πτήση "BA2012" στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 19 Μαΐου ξεκίνησε από την περιοχή Land's End (στο δυτικότερο σημείο της ηπειρωτικής χώρας) το ταξίδι της σε όλη τη Μεγάλη Βρετανία. Η λαμπαδηδρομία διήρκησε 70 ημέρες και περίπου 8.000 άνθρωποι μετέφεραν τη δάδα διανύοντας συνολική απόσταση σχεδόν 13.000 χιλιομέτρων. Η φλόγα επισκέφτηκε επίσης έξι νησιά της Μεγάλης Βρετανίας αλλά και το Δουβλίνο (Ιρλανδία) καταλήγοντας στις 21 Ιουλίου στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου και στις 27 Ιουλίου στο Ολυμπιακό Στάδιο της πόλης για την τελετή έναρξης.
Αθλήματα
Στο πρόγραμμα των Αγώνων συμπεριλαμβάνονταν τα εξής αθλήματα (σε παρένθεση ο αριθμός των αγωνισμάτων):
Για πρώτη φορά συμπεριλήφθηκε η πυγμαχία γυναικών, με 36 αθλήτριες να συμμετέχουν σε τρεις διαφορετικής κατηγορίες με βάση τα κιλά τους. Επίσης, υπήρξε μία ειδική εξαίρεση η οποία επέτρεψε να διεξαχθούν τα διάφορα αγωνίσματα σκοποβολής, τα οποία θα ήταν παράνομα αλλιώς, σύμφωνα με όσα διατάζει ο νόμος περί οπλοχρησίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η υποψηφιότητα του Λονδίνου περιελάμβανε 28 αγωνίσματα, όσα είχαν και οι πιο πρόσφατοι Αγώνες, αλλά η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε με ψηφοφορία να βγάλει από το πρόγραμμα το μπέιζμπολ και το σόφτμπολ, δύο ημέρες μετά την επιλογή του Λονδίνου ως διοργανώτρια πόλη. Ακολούθως, η Δ.Ο.Ε. τέλεσε ψηφοφορία για το αν θα έπρεπε αυτά τα αθλήματα να αντικατασταθούν από άλλα. Ως πιθανοί αντικαταστάτες θεωρήθηκαν το καράτε, την τοιχοσφαίριση, το γκολφ, τα ρόλερ σπορτς και το ράγκμπι σέβενς. Το καράτε και η τοιχοσφαίριση ήταν οι δύο τελικές υποψηφιότητες αλλά κανένα από τα δύο δεν πήρε τις ψήφους που χρειαζόταν για να φτάσει την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο-τρίτων.
Συμμετέχουσες χώρες
[[Αρχείο:2012 Summer olympics team numbers.svg|thumb|300px|Το μέγεθος της αποστολής κάθε χώρας
Περισσότεροι από 10.500 αθλητές από 204 χώρες έλαβαν μέρος στους Αγώνες και έγινε έτσι η πολυπληθέστερη διοργάνωση που έχει διεξαχθεί ποτέ στη Μεγάλη Βρετανία.
Η Ολυμπιακή Επιτροπη των Ολλανδικών Αντιλλών, αν και είχε σχεδιαστεί να συνεχιστεί η λειτουργία της μετά τη διάλυση των Ολλανδικών Αντιλλών, τελικά αποσύρθηκε από μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής τον Ιούνιο του 2011. Ωστόσο, επετράπη στους τρεις αθλητές της συγκεκριμένης περιοχής που προκρίθηκαν στους Αγώνες του 2012 να λάβουν μέρος ως ανεξάρτητη ομάδα υπό την Ολυμπιακή σημαία. Μαζί τους ήταν και ένας αθλητής από το Νότιο Σουδάν, το νέο κράτος που δεν είχε ακόμη δική του Ολυμπιακή Επιτροπή.
Αναλυτικά οι χώρες με αλφαβητική σειρά (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
Πρόγραμμα Αγώνων
Το επίσημο πρόγραμμα ανακοινώθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2011. Οι Αγώνες ξεκίνησαν ουσιαστικά στις 25 Ιουλίου με τα πρώτα παιχνίδια για το τουρνουά ποδοσφαίρου γυναικών, ενώ ακολούθησε το αντίστοιχο τουρνουά των ανδρών (26 Ιουλίου) και οι γύροι κατάταξης στο ατομικό ανδρών και γυναικών της τοξοβολίας (27 Ιουλίου). Η επίσημη τελετή έναρξης των Αγώνων διεξήχθη το βράδυ της 27ης Ιουλίου. Από την επόμενη ημέρα έως και τις 12 Αυγούστου τελέστηκαν όλα τα αγωνίσματα που βρίσκονταν στο πρόγραμμα. Η τελετή λήξης πραγματοποιήθηκε το βράδυ της ίδια ημέρας.
Πίνακας μεταλλίων
Οι πρώτες δέκα χώρες στον πίνακα μεταλλίων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2012
Μαρίων ο Αλεξανδρεύς
Ο Μαρίων ο Αλεξανδρεύς (γιος του Μαρίωνος, 1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης και στο αγώνισμα του παγκρατίου την ίδια ημέρα κατά τους 182ους (52 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
2464 Νόρντενσκελντ
Ο Νόρντενσκελντ (Nordenskiold) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του γεωλόγου και εξερευνητή Άντολφ Έρικ Νόρντενσκελντ.
Στο αφήλιο της τροχιάς του ο Νόρντενσκελντ βρίσκεται στα εξώτατα (δηλ. προς τον Δία) όρια της Κύριας Ζώνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Νόρντενσκελντ εκτιμάται σε 17,2 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,150 ± 0,037. Ο Νόρντενσκελντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 12,5 λεπτά (Moravec κ.ά. 2012).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Νορντενσκελντ
Δέσμη του Μπάχμαν
Στο σύστημα ηλεκτρικής αγωγιμότητας της καρδιάς, η δέσμη του Μπάχμαν (ονομάζεται επίσης μεσοκολπική δέσμη) είναι κλάδος της πρόσθιας μεσογονιδιακής οδού που βρίσκεται στο εσωτερικό τοίχωμα του αριστερού κόλπου. Είναι μια ευρεία δέσμη του μυοκαρδίου, η οποία διέρχεται από τον δεξιό κόλπο, μεταξύ της άνω κοίλης φλέβας και της ανιούσας αορτής. Η δέσμη του Μπάχμαν είναι, κατά τον φυσιολογικό φλεβοκομβικό ρυθμό, η προτιμώμενη διαδρομή για την ηλεκτρική ενεργοποίηση του αριστερού κόλπου. Θεωρείται λοιπόν ότι αποτελεί μέρος του «κολπικού συστήματος αγωγιμότητας» της καρδιάς.
Ιστορία
Το 1916, ο Ζαν Τζορτζ Μπάχμαν διεξήγαγε πειράματα σε σκύλους. Βρήκε ότι η σύσφιξη της μυϊκής δέσμης ινών που συνδέει τους κόλπους προκαλεί σημαντική καθυστέρηση αγωγιμότητας.
Δομή
Η δέσμη του Μπάχμαν λαμβάνει την παροχή αίματος από τη φλεβοκομβική αρτηρία (δεξιά, αριστερή ή και τις δύο).
Εκτός από τη δέσμη του Μπάχμαν, οι άλλοι τρεις αγωγοί που αποτελούν το σύστημα κολπικής αγωγιμότητας είναι γνωστοί ως πρόσθια, μεσαία και οπίσθια οδός, οι οποίες εκτείνονται από τον φλεβοκομβικό κόμβο στον κολποκοιλιακό κόμβο, συγκλίνοντας στην περιοχή κοντά στον στεφανιαίο κόλπο. Οι εστίες του κολπικού αυτοματισμού βρίσκονται εντός του συστήματος κολπικής αγωγιμότητας. Η συγκέντρωση συγκλίνουσας οδού αγωγιμότητας κοντά στον στεφανιαίο κόλπο έχει ως αποτέλεσμα σημαντική δραστηριότητα αυτοματισμού που προέρχεται από αυτήν την περιοχή.
Λειτουργία
Ο φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός προέρχεται από τον φλεβοκομβικό κόμβο, ο οποίος βρίσκεται στο δεξιό κόλπο, κοντά στην άνω κοίλη φλέβα. Από εκεί, η ηλεκτρική ενεργοποίηση εξαπλώνεται σε όλο τον δεξιό κόλπο. Υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερις θέσεις όπου η ενεργοποίηση μπορεί να περάσει στον αριστερό κόλπο. Εκτός από τη δέσμη του Μπάχμαν, αυτά είναι το πρόσθιο μεσοκολπικό διάφραγμα, το οπίσθιο μεσοκολπικό διάφραγμα και ο στεφανιαίος κόλπος. Επειδή εκφύεται κοντά στον φλεβοκομβικό κόμβο και αποτελείται από μακριές παράλληλες ίνες, η δέσμη του Μπάχμαν είναι, κατά τον φλεβοκομβικό ρυθμό, η πρώτη από αυτές τις συνδέσεις που ενεργοποιεί τον αριστερό κόλπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατομία της καρδιάς
Μιχάλης Παπαμαύρος
Ο Μιχάλης Παπαμαύρος (1890 - 1962) ήταν Έλληνας παιδαγωγός, από τους πρωτεργάτες για την ανασύσταση της εκπαίδευσης αμέσως μετά την απελευθέρωση. Γεννήθηκε στη Βολισσό Χίου και εργάστηκε επίσημα ως δάσκαλος έως το 1931, οπότε απολύθηκε λόγω πολιτικών φρονημάτων. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και συμμετείχε στην Κυβέρνηση του Βουνού.
Σπουδές και διδακτικό έργο του Παπαμαύρου
Ο Παπαμαύρος σπούδασε παιδαγωγικά στο πανεπιστήμιο της Ιένας από όπου έλαβε διδακτορικό δίπλωμα. Επέστρεψε στην Ελλάδα και αρχικά υπηρέτησε στο Αρσάκειο στη Λάρισα. Στη συνέχεια διετέλεσε ανώτερος επόπτης της εκπαίδευσης στη Θράκη και υποδιευθυντής στο Μαράσλειο Διδασκαλείο από όπου απολύθηκε με τα Μαρασλειακά. Το 1928 διορίστηκε διευθυντής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας της Λαμίας. Εφτά χρόνια αργότερα όμως απολύθηκε ξανά λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. Ήταν μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου μετά τη διάσπαση του οποίου ακολούθησε το Δελμούζο.
Το έργο για την ανασυγκρότηση της Παιδείας
Ο Μιχάλης Παπαμαύρος συμμετείχε στο Εθνικό Συμβούλιο που συγκλήθηκε στις 14 Μαρτίου 1944 στους Κορυσχάδες Ευρυτανίας, με αντιπροσώπους απ' όλα τα πολιτικά κόμματα της χώρας. Ανάμεσα στα θέματα που συζητήθηκαν ήταν η ανασυγκρότηση της παιδείας στη χώρα, ενώ ανασυστάθηκε η Διδασκαλική Ομοσπονδία, που είχε καταργήσει ο Μεταξάς. Ακολούθησε η συμμετοχή του, μαζί με τον Κ. Δ. Σωτηρίου, τη Ρόζα Ιμβριώτη και άλλους 6 δασκάλους στην Επιτροπή Παιδείας που συγκλήθηκε, την ίδια μέρα, με πρωτοβουλία του Γραμματέα Παιδείας της ΠΕΕΑ, καθηγητή Πέτρου Κόκκαλη, στο γυναικωνίτη της εκκλησίας στη Βίνιανη. Εκεί έγιναν τα πρώτα σχέδια για την ανασυγκρότηση της εκπαίδευσης και τη λειτουργία των εγκαταλελειμμένων σχολείων.
Επίσης, συμμετείχε στο Παιδαγωγικό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Λάσπη (Αγ. Νικόλαος) του Καρπενησίου (20 Ιουλίου 1944), στο οποίο συμμετείχαν και άλλοι σπουδαίοι παιδαγωγοί (όπως ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Γ. Γεωργαλάς), καθώς και 100 περίπου αντιπρόσωποι από 20 Διδασκαλικούς Συλλόγους. Ο Μιχάλης Παπαμαύρος συνέβαλε στην εκπαίδευση νέων δασκάλων, ως συνδιευθυντής του Παιδαγωγικού Φροντιστηρίου στο Καρπενήσι, διδάσκοντας Γενική Παιδαγωγική και Γενική Διδακτική.
Ήταν επικεφαλής της συντακτικής επιτροπής που ορίστηκε από το Παιδαγωγικό Φροντιστήριο για τη συγγραφή του Αναγνωστικού που προοριζόταν για την Ε' και ΣΤ' τάξη του δημοτικού. Η επιτροπή έπρεπε να αποτελείται από έναν παιδαγωγό, ένα δάσκαλο (από το προσωπικό του Φροντιστηρίου) κι ένα σπουδαστή. Από τους παιδαγωγούς ορίστηκε ο Μιχάλης Παπαμαύρος, που είχε ασχοληθεί και παλιότερα με τη συγγραφή βιβλίων για παιδιά του δημοτικού, από τους δασκάλους ο Γιώργος Μυρισιώτης, που είχε ήδη παρουσιάσει δείγματα της καλλιτεχνικής προσφοράς του και από τους σπουδαστές ο Χάρης Σακελλαρίου.
Εξορία
Από το Φροντιστήριο στο Καρπενήσι-Τροβάτο βρέθηκε έρημος στην Αθήνα. Το 1945 συνελήφθη χωρίς ένταλμα και οδηγήθηκε χωρίς κατηγορητήριο στις φυλακές Χατζηκώστα (στην οδό Πειραιώς, όπου βρίσκεται σήμερα το IΚΑ). Στο τέλος του 1945 εξορίστηκε στη Γυάρο, όπου ως κρατούμενος οργάνωσε πρόγραμμα μαθημάτων για τους κρατούμενους προκειμένου "η φυλακή να γίνει σχολείο". Αργότερα μεταφέρθηκε στις φυλακές Αίγινας και στις 27 Ιουλίου 1952 εστάλη στις φυλακές Αβέρωφ. Αποφυλακίστηκε στις 25 Αυγούστου 1952.
Τα τελευταία του βήματα
Παρά τους διωγμούς και τις κακουχίες που έζησε, ο Μιχάλης Παπαμαύρος είχε την αντοχή να γράψει το βιβλίο «Σύστημα Νέας Παιδαγωγικής», που εκδόθηκε στην Αθήνα, το 1961. Για να ζήσει πουλούσε ο ίδιος το βιβλίο του σε εκπαιδευτικούς, επισκεπτόμενος σχολεία, οπότε και καταγγέλθηκε για παραβίαση της νομοθεσίας. Η Χωροφυλακή Αγρινίου και η εισαγγελική Αρχή ανέλαβαν το νόμιμο έργο της ανάκρισης με ανακριτή το Χρήστο Σαρτζετάκη. Μαζί του ανακρίθηκαν και άλλοι διακεκριμένοι πολίτες, όπως ο Χρ. Πούλος (δάσκαλος), Ιω. Καραβάνας (γιατρός) και άλλοι. Η ανάκριση βρήκε ένοχο το γέρο παιδαγωγό (70 ετών τότε) για τα ακόλουθα αδικήματα: Τελικά, κρίθηκε ένοχος για παράβαση του ν. 509/1947 και του ν. 1092/1938 και προφυλακίστηκε στις «Επανορθωτικές» φυλακές Αγρινίου. Λίγους μήνες αργότερα το δικαστήριο τον αθώωσε. Τον επόμενο χρόνο ο παιδαγωγός πέθανε.
Περαιτέρω διάβασμα
Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Αϊζάια Μάιλς
Ο Αϊζάια Μάιλς (γενν. 9 Ιουνίου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ/πάουερ φόργουορντ για την ΑΕΚ(καλαθοσφαίριση ανδρών)|ΑΕΚ]].
Πρώιμη ζωή και λύκειο
Ο Μάιλς γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ και μεγάλωσε στο προάστιο του Όουγουινγκς Μιλς. Πήγε σχολείο στο Επαρχιακό Σχολείο του Γκλένελγκ για τρία χρόνια πριν πάει στην Ακαδημία του Μίλφορντ Μιλ πριν από το τελευταίο έτος. Ήταν ένας εξαιρετικός παίκτης καλαθοσφαίρισης και στα δύο σχολεία και ήταν μια επιλογή Ολ-Μέτρο από την The Baltimore Sun στις νεότερες και τις ώριμες χρονιές του.
Σταδιοδρομία σε κολλεγιακή ομάδα
Ο Μάιλς αγωνίστηκε τέσσερις σεζόν για τους Σεντ Τζόζεφς Χοκς, ξεκινώντας ως εφεδρικός παίκτης και σταδιακά κερδίζοντας περισσότερο χρόνο έως ότου γίνει βασικός στις τελευταίες δύο χρονιές του. Στην πρώτη του χρονιά ως βασικός, είχε κατά μέσο όρο 10,7 πόντους και 5,1 ριμπάουντ. αριστερά|μικρογραφία| Ο Μάιλς το 2016 Στην τελευταία χρονιά του, ο Μάιλς είχε κατά μέσο όρο 18,1 πόντους και 8,1 ριμπάουντ ανά παιχνίδι καθώς οι Χοκς κέρδισαν τον τίτλο της Διάσκεψης του Ατλαντικού 10. Στον πρώτο γύρο του τουρνουά NCAA 2016, ο Μάιλς χτύπησε τρίποντο εννέα δευτερόλεπτα πριν από το τέλος του αγώνα για να βάλει τους Χοκς μπροστά από το Σινσινάτι. Ο Μάιλς ανακηρύχθηκε παίχτης στην δεύτερη καλύτερη ομάδα σε όλη τη συνδιάσκεψη και πιο βελτιωμένος παίκτης τόσο από το Ατλάντικ 10 όσο και από το Μπιγκ 5 στο τέλος της χρονιάς. Αποδίδει τη βελτίωσή του στην απώλεια άνω των 20 κιλών κατά τη διάρκεια της διακοπής, περιορίζοντας το γρήγορο φαγητό, συγκεκριμένα το Ουέντυ'ς Μπεϊκονέιτορ, από τη διατροφή του. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του στο κολέγιο, ο Μάιλς είχε κατά μέσο όρο 10,3 πόντους και 4,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε 107 παιχνίδια (στα 68 βασικός). Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σαιντ Τζόζεφ με πτυχίο στις επιχειρήσεις.
Ντιζόν
Ο Μάιλς κέρδισε μία πρόσκληση στο Ντραφτ Κομπίν του NBA αλλά δεν επιλέχθηκε στο Ντραφτ του ΝΒΑ 2016. Μετά από μια θητεία στην ομάδα του Ντάλας Μάβερικς στο ΝΒΑ Summer League, ο Μάιλς υπέγραψε με τη ΖΝΑ Ντιζόν Μπασκέτ της LNB Pro A στις 24 Ιουλίου 2016. Σε 34 παιχνίδια με την ομάδα, είχε κατά μέσο όρο 12,2 πόντους και 4,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Μετά την απόδοσή του με τη Ντιζόν, προσφέρθηκε στον Μάιλς μια θέση στη σύνθεση της ομάδας των Φιλαδέλφεια 76ers στο Summer League.
Ουσάκ Σπορτίφ
δεξιά|μικρογραφία| Ο Μάιλς με την Ουσάκ Σπορτίφ το 2017 Ο Μάιλς υπέγραψε με την Ουσάκ Σπορτίφ της Τουρκικής Super League στις 17 Ιουνίου 2017. Σε 16 αγώνες πρωταθλήματος είχε μέσο όρο 10,7 πόντους, 3,6 ριμπάουντ και 1,1 ασίστ ανά παιχνίδι και ήταν και πάλι μέλος της ομάδας των 76ers στο Summer League. Ο Μάιλς ήταν ο δεύτερος πρώτος σκόρερ των 76ers με 10,4 πόντους ανά παιχνίδι και είχε ποσοστό ευστοχίας 47,6 τοις εκατό στα τρίποντα σε πέντε παιχνίδια (στα δύο βασικός) στη διοργάνωση του Summer League.
Λιμόζ
Ο Μάιλς επέστρεψε στη Γαλλία αφού υπέγραψε με τη Λιμόζ Σερκλ Σαιν-Πιερ στις 21 Ιουλίου 2018. Ανακηρύχθηκε ο πολυτιμότερος παίκτης για τον 4ο γύρο του EuroCup 2018–19 αφού σημείωσε 23 πόντους και πήρε επτά ριμπάουντ απέναντι στην Τόφας ΣΚ. Ο Μάιλς είχε κατά μέσο όρο 9,2 πόντους, 3,8 ριμπάουντ και 1,1 ασίστ σε 34 παιχνίδια στην LNB Pro A καθώς η Λιμόζ τερμάτισε 7η στο πρωτάθλημα και έχασε από τη Μονακό στον πρώτο γύρο των πλέι οφ. Ο Μάιλς είχε επίσης κατά μέσο όρο 10,3 πόντους και 3,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε 14 αγώνες EuroCup.
Μετά το τέλος της σεζόν, ο Μάιλς συμπεριλήφθηκε στο ρόστερ των Ορλάντο Μάτζικ στο Summer League και είχε κατά μέσο όρο 6,3 πόντους και 2,3 ριμπάουντ σε τέσσερα παιχνίδια. Ο Μάιλς συμμετείχε στο The Basketball Tournament για την Τιμ Χάινς μετά την ολοκλήρωση του Summer League.
Ντελαγουέαρ Μπλου Κόουτς
Στις 8 Αυγούστου 2019, ο Μάιλς υπέγραψε συμβόλαιο τύπου Έξιμπιτ 10 με τους Φιλαδέλφεια Σίξερς. Παραιτήθηκε από τους 76ers στις 19 Οκτωβρίου 2019 και εντάχθηκε στη σύνθεση της θυγατρικής της ομάδας στο NBA G League, των Ντελαγουέαρ Μπλου Κόουτς. Ο Μάιλς παραιτήθηκε από τους Μπλου Κόουτς στις 21 Ιανουαρίου 2020. Αγωνίστηκε σε 11 παιχνίδια, με μέσο όρο 6,1 πόντους και 2,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Σολέ
Στις 26 Φεβρουαρίου 2020, υπέγραψε με την Σολέ του LNB Pro A.
Χαποέλ Χολόν
Στις 15 Αυγούστου 2020, ο Μάιλς υπέγραψε με τη Χαποέλ Χολόν της Ισραηλινής Πρέμιερ Λιγκ Μπάσκετ.
Προμηθέας Πατρών
Στις 20 Αυγούστου 2021, ο Μάιλς υπέγραψε με τον Προμηθέα Πατρών που αγωνίζεται στο EuroCup.
ΑΕΚ Στις 18 Νοεμβρίου 2022, ο Μάιλς υπέγραψε στην ομάδα της ΑΕΚ μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου.
Προσωπική ζωή
Ο Μάιλς είναι λάτρης των κόμικς υπερηρώων, μία ασχολία που πήρε από τον πατέρα του, και έχει πολυάριθμους χαρακτήρες κόμικς τατουάζ σε όλο το μήκος του δεξιού του χεριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιζόν Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουσάκ Σπόρτιφ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντέλαγουερ Μπλου Κόουτς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ολόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μογγολία
Η Μογγολία (μογγολικά: Монгол улс, μτγ: Μογγολ ὐλς) είναι μια χώρα με έκταση 1.564.116 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.457.548 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη περίκλειστη χώρα μετά το Καζακστάν. Τυπικά εντάσσεται στις χώρες της Ανατολικής Ασίας, αν και ορισμένες φορές θεωρείται κομμάτι της Κεντρικής Ασίας. Συνορεύει με τη Ρωσία προς Βορρά, και με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας προς Νότο και παρότι στα δυτικά απέχει λίγα χιλιόμετρα από το Καζακστάν ωστόσο οι δυο χώρες δεν έχουν κοινά σύνορα. Το καθεστώς της χώρας είναι Ημιπροεδρικη Δημοκρατία. Πρωτεύουσα της χώρας είναι το Ουλάν Μπατόρ.
Προϊστορία
Κατά τη δεύτερη χιλιετηρίδα π.Χ. και κατά την εποχή του χαλκού, η δυτική Μογγολία βρισκόταν κάτω από την επιρροή του πολιτισμού των Καρασούκ. Ευρήματα, γνωστά ως Κουργκάν, εικάζεται ότι προέρχονται από αυτή την περίοδο, ενώ άλλες θεωρίες τα εντοπίζουν στον 7ο και 8ο αιώνα π.Χ. Ένα ταφικό σύμπλεγμα της εποχής του σιδήρου του 3ου ή 5ου αιώνα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και στη συνέχεια από τους Χιονγκ-νου, έχει ανασκαφεί κοντά στο Ουλαανγκόμ. Πριν από τον 20ο αιώνα, υπήρχε η άποψη ότι οι Σκύθες ήταν απόγονοι των Μογγόλων, καθώς φαίνεται ότι αποίκησαν τη δυτική Μογγολία κατά τον 5ο και 6ο αιώνα. Μία μούμια Σκύθου πολεμιστή που χρονολογείται πριν από 2.500 χρόνια έχει βρεθεί στα όρη Αλτάι της Μογγολίας.
Πρώιμη ιστορία
thumb|right|200px|Η επικράτεια των [[Χιονγκ-νου σε σχέση με τα σημερινά σύνορα της Μογγολίας]] Η Μογγολία, από την προϊστορία της, έχει κατοικηθεί από νομαδικούς πληθυσμούς, οι οποίοι από περίοδο σε περίοδο σχημάτισαν μεγάλες ομοσπονδίες που άκμασαν. Η πρώτη από αυτές, οι Χιονγκ-νου, ενώθηκαν σε ομοσπονδία από τον Μόντου Σανίου το 209 π.Χ. και σύντομα αποτέλεσαν σημαντική απειλή για τη δυναστεία των Τσιν, εξαναγκάζοντάς τους στην κατασκευή του Σινικού Τείχους, με φρουρά την εποχή ακμής του που έφτανε ακόμα και τους 30.000 στρατιώτες, ως μέσο άμυνας στις επιδρομές των Χιονγκ-νου.
Με την παρακμή των Χιονγκ-νου, οι Ρουράν, συγγενείς λαός των Μογγόλων, ήρθε στην εξουσία για να ηττηθεί από τους Γκιοκτούρκους, οι οποίοι κυριάρχησαν στην περιοχή για αιώνες. Κατά τον 7ο και 8ο αιώνα, τους διαδέχθηκαν οι Ουιγούροι και στη συνέχεια οι Κιτάνς και οι Γιούρχενς. Μέχρι το 10ο αιώνα, η χώρα ήταν διαιρεμένη ανάμεσα σε πλήθος φυλών με συνεχή εναλλαγή πρόσκαιρων συμμαχιών και διαφυλετικών συρράξεων.
Η Μογγολική αυτοκρατορία
Στο χάος που επικράτησε τον 12ο αιώνα, ένας αρχηγός φυλής με το όνομα Τεμουτζίν κατάφερε τελικά να ενώσει τις μογγολικές φυλές ανάμεσα στη Μαντζουρία και την οροσειρά Αλτάι. Το 1206 πήρε τον τίτλο Τζένγκις Χαν και ξεκίνησε μία σειρά στρατιωτικών εκστρατειών, γνωστές για τη βία και την ωμότητά τους, σε μεγάλο μέρος της Ασίας, δημιουργώντας έτσι τη Μογγολική Αυτοκρατορία, τη μεγαλύτερη συνεχόμενη αυτοκρατορία σε έκταση στην παγκόσμια ιστορία. Με τους διαδόχους του, η αυτοκρατορία εκτεινόταν από τη σημερινή Πολωνία στα δυτικά ως την Κορέα στα ανατολικά, και από τη Σιβηρία στο βορρά ώς τον Κόλπο του Ομάν στα νότια, με συνολική έκταση 33 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων (22% της συνολικής ξηράς του πλανήτη) και πληθυσμό μεγαλύτερο από 100 εκατομμύρια.
Μετά το θάνατο του Τζένγκις Χαν, η αυτοκρατορία διαιρέθηκε σε τέσσερα βασίλεια, ονομαζόμενα χανάτα, τα οποία τελικά έγιναν ημιανεξάρτητα μετά το θάνατο του Μόνγκε το 1259. Ένα από τα χανάτα, γνωστό ως το Μεγάλο Χανάτο, με επικράτεια τη σημερινή Μογγολία και την Κίνα, μετατράπηκε στη δυναστεία των Γιουάν με ηγεμόνα τον Κουμπλάι Χαν, εγγονό του Τζένγκις Χαν. Ο Κουμπλάι Χαν έκανε πρωτεύουσά του τη σημερινή πόλη του Πεκίνου. Μετά από έναν περίπου αιώνα ηγεμονίας, οι Γιουάν αντικαταστάθηκαν από τη Δυναστεία των Μινγκ το 1368, και οι Μογγόλοι εκδιώχθηκαν προς το Βορρά. Καθώς ο στρατός των Μινγκ καταδίωξε τους μογγολικούς πληθυσμούς μέχρι τα πάτρια εδάφη τους, κατέλαβε και κατέστρεψε την πρωτεύουσα Καρακορούμ, μαζί με την πολιτιστική πρόοδο της αυτοκρατορικής περιόδου, γυρνώντας τη Μογγολία ξανά σε μία άναρχη κατάσταση.
Μετα-αυτοκρατορική περίοδος
Ο Μπατουμόνγκε Νταγάν Χαν και το κρατίδιό του Μαντουκάι, ένωσε ξανά τους Μογγόλους στις αρχές του 16ου αιώνα, ενώ στη συνέχεια ο Αλτάν Χαν του Τουμέντ, εγγονός του Μπατουμόνγκε αλλά μη νόμιμος Χαν, απέκτησε δύναμη και ίδρυσε το Χοχότ το 1557. Η συνάντησή του με τον Δαλάι Λάμα το 1578 πυροδότησε τη δεύτερη εισροή του θιβετιανού βουδισμού στη χώρα. Ο Αμπτάι Χαν των Κάλχα προσηλυτίστηκε στον βουδισμό και ίδρυσε τη μονή Ζούου στο Έρντενε το 1585. Ο εγγονός του Ζαναμπαζάρ έγινε ο πρώτος Τζεμπτσουντάμπα Κουτουγκτού το 1658.
Η δυναστεία των Τσινγκ
Ο τελευταίος Μογγόλος χάνος ήταν ο Λίγκντεν Χαν στις αρχές του 17ου αιώνα. Οι επιδρομές του στις κινεζικές πόλεις τον οδήγησαν σε διαμάχη με τους Μαντσού, καθώς κατάφερε να ενώσει αρκετές μογγολικές φυλές. Πέθανε το 1634 κατά το ταξίδι του για το Θιβέτ, σε μία προσπάθεια να αποφύγει τους Μαντσού και να καταστρέψει την ομάδα των κίτρινων σκούφων του βουδισμού. Μέχρι το 1636, οι περισσότερες φυλές της εσωτερικής Μογγολίας είχαν παραδοθεί στους Μαντσού, και τελικά οι Κάλχα δήλωσαν και αυτοί υποτέλεια στη δυναστεία των Τσινγκ το 1691, παραχωρώντας έτσι όλη τη σημερινή δυτική Μογγολία στην εξουσία του Πεκίνου. Μετά από αρκετούς πολέμους, οι Ντζουνγκάρ επίσης κατακτήθηκαν το 1757.
Μέχρι το 1911 οι Μαντσού διατήρησαν τον έλεγχο της Μογγολίας με μία σειρά συμμαχιών και διαφυλετικών γάμων, καθώς και με στρατιωτικά και οικονομικά μέτρα. Υψηλοί αξιωματούχοι των Μαντσού, γνωστοί ως Αμπάν, είχαν εγκατασταθεί στο Κουρέε, το Ουλιαστάι και το Κχόβντ, ενώ η χώρα είχε διαιρεθεί σε φεουδαρχικές και θρησκευτικές επικράτειες. Κατά τον 19ο αιώνα, οι φεουδάρχες έδωσαν περισσότερη προσοχή στην αντιπροσώπευσή τους κεντρικά παρά στους υποτελείς τους, και η συμπεριφορά της μογγολικής αριστοκρατίας, παράλληλα με τις αθέμιτες πρακτικές των Κινέζων εμπόρων και τη συλλογή φόρων σε ασήμι αντί για ζώα, είχαν ως συνέπεια την έντονη φτώχεια των κατοίκων.
Ανεξαρτησία (1911-1919)
thumb|right|180px|Ο [[Μπογκντ Χάαν, όγδοος Τζεμπτσουντάμπα Κουτουκτού, πολιτικός και θρησκευτικός ηγέτης της ανεξάρτητης Μογγολίας]] Με την πτώση της δυναστείας των Τσινγκ, η Μογγολία με την ηγεσία του Μπογκντ Χάαν διακήρυξε την ανεξαρτησία της το 1911. Ωστόσο, η επίσης νεοσύστατη δημοκρατία της Κίνας θεώρησε τη Μογγολία ως μέρος της επικράτειάς της. Οι περιοχές κάτω από τον έλεγχο του Μπογκντ Χάαν περιλάμβαναν περίπου την πρώην εξωτερική Μογγολία, ενώ οι 49 επικράτειες της εσωτερικής Μογγολίας, όπως και οι Μογγόλοι των περιφερειών Αλασάν και Κινγκάι, δήλωσαν την πρόθεσή τους να αποτελέσουν μέρος του νέου μογγολικού κράτους. Το 1919, μετά την Οκτωβριανή επανάσταση στη Ρωσία, η χώρα καταλήφθηκε από κινεζικά στρατεύματα με αρχηγό τον Ξου Σουτσένγκ.
Λαϊκη Δημοκρατία της Μογγολίας
Το 1924 μετά το θάνατο του θρησκευτικού ηγέτη και βασιλιά Μπογκντ Χαν, ιδρύθηκε η Λαϊκή Δημοκρατία της Μογγολίας με την υποστήριξη της ΕΣΣΔ. Το 1928, ο Χορλοογκίιν Τσοϊμπαλσάν ανέβηκε στην εξουσία, προωθώντας την κολλεκτιβοποίηση της κτηνοτροφίας, την καταστροφή βουδιστικών μοναστηριών και την εκδίωξη των εχθρών του λαϊκού κράτους, με συνέπεια τις δολοφονίες μοναχών και άλλων πολιτών. Στη Μογγολία κατά τη δεκαετία του 1920 το 1/3 του ανδρικού πληθυσμού ήταν μοναχοί, ενώ στις αρχές του αιώνα υπήρχαν περίπου 750 μοναστήρια σε λειτουργία. Οι σταλινικές εκδιώξεις που ξεκίνησαν στη χώρα το 1937 επηρέασαν ριζικά το λαό αφήνοντας περίπου 30.000 νεκρούς. Μετά την κατάκτηση της γειτονικής Μαντζουρίας το 1931 από την Ιαπωνία, διαμορφώθηκε ένα κλίμα κατά του ιαπωνικού επεκτατισμού, ενώ παράλληλα η ΕΣΣΔ επιτυχημένα υπερασπίστηκε την ακεραιότητα της Μογγολίας κατά τον Σοβιετο-ιαπωνικό συνοριακό πόλεμο του 1939.
Τον Αύγουστο του 1945 στρατιωτικές δυνάμεις της χώρας πήραν μέρος στη στρατηγική αμυντική εκστρατεία των Σοβιετικών στην εσωτερική Μογγολία και τη Μαντζουρία, ενώ η σοβιετική απειλή για προσχώρηση τμημάτων της εσωτερικής Μογγολίας στην ΕΣΣΔ, οδήγησε την Κίνα να αναγνωρίσει ως κράτος την Μογγολία, με την προϋπόθεση δημοψηφίσματος. Το 1945, 100% των ψηφοφόρων επέλεξαν την ανεξαρτησία της χώρας, και οι δύο λαϊκές πλέον δημοκρατίες αναγνώρισαν τα αμοιβαία σύνορά τους το 1949.
Το 1952 ανέβηκε στην εξουσία το Γιουμζαάγκιιν Τσεντενμπάλ. Το 1956 και ξανά το 1962 καταδικάστηκε η λατρεία του προσώπου του Τσοϊμπαλσάν από την κεντρική επιτροπή του κυβερνώντος λαϊκού επαναστατικού κόμματος της Μογγολίας, και η χώρα συνέχισε την πορεία των στενών δεσμών με την ΕΣΣΔ, ειδικότερα και μετά το σινοσοβιετικό διαζύγιο στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Κατά την επίσκεψη του Τσεντενμπάλ το 1984 στη Μόσχα, ανακοινώθηκε η αποχώρησή του λόγω σοβαρής ασθένειάς του και η αντικατάστασή του από τον Τζαμπίν Μπατμόνκ.
Η δημοκρατική επανάσταση
Η εισαγωγή της περεστρόικα και της γκλάσνοστ στην ΕΣΣΔ από τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ επηρέασε έντονα την πολιτική κατάσταση της Μογγολίας οδηγώντας στην ειρηνική δημοκρατική επανάσταση και την καθιέρωση ενός πολυκομματικού συστήματος και της οικονομίας της αγοράς. Ένα νέο σύνταγμα ψηφίστηκε το 1992 και ο όρος "λαϊκή δημοκρατία" αφαιρέθηκε από την επίσημη ονομασία του κράτους. Η μετάβαση στην ελεύθερη οικονομία ήταν αρκετά δύσκολη και έφερε υψηλό πληθωρισμό και ελλείψεις τροφίμων. Οι πρώτες εκλογές με νικητές μη κομμουνιστικά κόμματα ήταν οι προεδρικές του 1993 και οι βουλευτικές του 1996.
Γεωγραφία
thumb|left|250px|Χαρακτηριστικό τοπίο της υπαίθρου της Μογγολίας Με έκταση 1.564.116 τετρ.χλμ. η Μογγολία είναι η 19η μεγαλύτερη σε έκταση χώρα στον κόσμο, μετά το Ιράν και με αρκετή διαφορά από το επόμενο Περού.
Η γεωγραφία της χώρας έχει ποικίλα χαρακτηριστικά, από την έρημο Γκόμπι στα νότια ως ψυχρές και ορεινές περιοχές στα βόρεια και τα δυτικά. Το μεγαλύτερο τμήμα της αποτελείται από στέπες. Ψηλότερο σημείο της χώρας είναι η κορυφή Κουιτέν στον ορεινό όγκο Ταβάν στα δυτικά, με υψόμετρο 4.374 μέτρα. Η λεκάνη της λίμνης Ουβς Νούουρ, στα σύνορα με τη Ρωσία, αποτελεί το χαμηλότερο σημείο και παράλληλα παγκόσμιο μνημείο φυσικής κληρονομιάς.
Το μεγαλύτερο τμήμα της ανατολικής χώρας είναι πεδινό και καταλαμβάνεται από στέπες. Η απορροή των ποταμών γίνεται σε τρεις κύριες διευθύνσεις: βόρεια προς τον Αρκτικό ωκεανό μέσω της Σιβηρίας, ανατολικά προς τον Ειρηνικό ωκεανό μέσω της Μαντζουρίας, της Κορέας και της Ρωσίας, ή με κατεύθυνση προς τις ερήμους και τα βαθύπεδα της κεντρικής ή εσωτερικής Ασίας. Οι ποταμοί είναι κυρίως ανεπτυγμένοι στον βορρά και το βασικό υδρογραφικό δίκτυο είναι αυτό του ποταμού Σέλενγκε που εκβάλει στη λίμνη Βαϊκάλη. Ορισμένοι μικροί παραπόταμοι του ποταμού Γιενισέι της Σιβηρίας πηγάζουν από ορεινούς όγκους της βορειοδυτικής Μογγολίας, ενώ βορειοανατολικά οι απορροές γίνονται στο ποτάμιο σύστημα των ποταμών Αργκούν και Αμούρ. Μόνο ορισμένα μικρά ποτάμια της νότιας και δυτικής χώρας απορρέουν προς λίμνες ή ερήμους.
Διοικητική διαίρεση
Η Μογγολία διαιρείται διοικητικά σε 21 επαρχίες, γνωστές με την ονομασία άιμαγκ στην τοπική γλώσσα. Οι επαρχίες με τη σειρά τους διαιρούνται επίσης σε συνολικά 329 περιφέρειες ή σουμ. Η πρωτεύουσα Ουλάν Μπατόρ διοικείται ανεξάρτητα ως δήμος (Μογγ.: κνοτ) με επαρχιακό καθεστώς. Τα άιμαγκ της Μογγολίας είναι τα εξής: thumb|500px|right|Η διοικητική διαίρεση της Μογγολίας σε επαρχίες ή άιμαγκ στα Μογγολικά
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της Μογγολίας ανέρχεται σε 3.457.548 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022 και η χώρα βρίσκεται στην 134η θέση στην παγκόσμια πληθυσμιακή κατάταξη. Δεδομένης της μεγάλης έκτασης της χώρας (19η στον κόσμο σε έκταση), η πυκνότητα πληθυσμού είναι μικρή και η χώρα αρκετά αραιοκατοικημένη. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού εκτιμάται στο 1,2% (2007), ενώ περίπου το 59% των κατοίκων είναι ηλικίας μικρότερης των 30, 27% από τους οποίους μικρότεροι από 14 ετών. Σε αυτή την ηλικιακή δομή αποδίδεται και η οικονομική δυσχέρεια της χώρας ως προς τις αναπτυξιακές της προοπτικές. Τις τελευταίες δεκαετίες, και συγκεκριμένα με την διάλυση της λαϊκής δημοκρατίας, η Μογγολία παρουσιάζει μείωση του συνολικού ρυθμού γονιμότητας (παιδιά ανά γυναίκα) που καταγράφεται ως η μεγαλύτερη παγκόσμια. Την πενταετία 1970-1975 ο ρυθμός ανερχόταν σε 7,33 ενώ για την πενταετία 2005-2010 το ίδιο ποσοστό είναι 1,87.
Η Μογγολία έχει βιώσει έντονη αστικοποίηση και το 40% του συνολικού πληθυσμού της κατοικεί στην πρωτεύουσα Ουλάν Μπατόρ. Με βάση στοιχεία του 2002, το 23% ζει στις πόλεις Νταρκάν και Έρντενετ, καθώς και μικρές κωμοπόλεις, ενώ το υπόλοιπο είναι νομάδες. Το 2002 σχεδόν το 30% των νοικοκυριών της χώρας ασχολούνταν με την κτηνοτροφία, ακολουθώντας έναν νομαδικό ή ημινομαδικό τρόπο ζωής.
Οι γηγενείς Μογγόλοι ως εθνική ομάδα αποτελούν περίπου το 85% του πληθυσμού και αποτελούνται κυρίως από τη φυλή Κάλκα και άλλες φυλές που διακρίνονται με βάση τις διαλέκτους της Μογγολικής γλώσσας που χρησιμοποιούν. Οι Κάλκα αποτελούν περίπου το 90% των γηγενών Μογγόλων, ενώ το υπόλοιπο 10% περιλαμβάνει τις φυλές Μπουριάτ, Ντουρμπέτ και Νταριγκάνγκα. Αρκετές τουρκόφωνες ομάδες (Καζάκοι, Τούβα και Ουζμπέκοι) αθροίζουν ένα 7% του πληθυσμού της χώρας, και το υπόλοιπο συγκεντρώνει Τουνγκούς, Κινέζους και Ρώσους. Οι περισσότεροι Ρώσοι αποχώρησαν από τη Μογγολία με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991.
Γλώσσα
μικρογραφία|δεξιά|200px|Η λέξη Μογγολία (Μονγκιόλ ουλούς) στην παραδοσιακή γραφή της [[Μογγολική γλώσσα|μογγολικής γλώσσας]] Η επίσημη γλώσσα της χώρας είναι τα μογγολικά χάλχα που ομιλείται από το 90% του πληθυσμού. Διάφορες διάλεκτοι καταγράφονται στη χώρα, οι οποίες περιλαμβάνονται στις μογγολικές γλώσσες. Τα μογγολικά συχνά θεωρούνται ότι ανήκουν στην οικογένεια των αλταϊκών γλωσσών, η οποία επίσης περιλαμβάνει τις τουρκικές και τουνγκουσικές γλώσσες της ευρύτερης περιοχής.
Σήμερα, τα μογγολικά στον γραπτό λόγο χρησιμοποιούν το κυριλλικό αλφάβητο, αν και στο πρόσφατο παρελθόν χρησιμοποιούνταν η μογγολική γραφή. Μία επανεισαγωγή της παραδοσιακής γραφής είχε σχεδιαστεί από το 1994, αλλά η εφαρμογή της αντιμετωπίζει δυσκολίες, ενώ έχει ξεκινήσει η παράλληλη χρήση της στην εκπαίδευση. Η σχεδιαζόμενη αλλαγή του 1994 δεν έγινε λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν οι ηλικιωμένοι για την διδασκαλία της γραφής. Τον Μάρτιο του 2020 η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα χρησιμοποιούνται από κοινού στα δημόσια έγγραφα το κυριλλικό και το παραδοσιακό μογγολικό αλφάβητο, ξεκινώντας από το 2025. Η Κίνα σχεδίαζε να εισάγει στην δεκαετία του 1950 το κυριλλικό αλφάβητο για τους εκεί Μογγόλους, αλλά το σινοσοβιετικό σχίσμα του 1961 έδωσε τέλος σε αυτή τη προσπάθεια και έτσι εκεί χρησιμοποιείται ακόμα το παραδοσιακό αλφάβητο.
Στα δυτικά τμήματα της χώρας ομιλούνται παράλληλα η καζακική και η τουβανική γλώσσα, ενώ τα Ρωσικά είναι συχνά η πρώτη ξένη γλώσσα, ακολουθούμενα από τα αγγλικά. Επίσης διαδεδομένα σταδιακά γίνονται τα κορεάτικα, καθώς αρκετοί χιλιάδες Μογγόλοι εργάζονται στη Νότια Κορέα, αλλά και λόγω της απήχησης του κορεατικού πολιτισμού πιο πρόσφατα. Παράλληλο ενδιαφέρον έχει αρχίσει να παρουσιάζεται και για τα κινέζικα, τα ιαπωνικά και τα γερμανικά.
Θρησκεία
Ο πληθυσμός της Μογγολίας ακολουθεί κατά 50% τον θιβετιανό βουδισμό, το 40% καταγράφεται ως άθεοι, ενώ το 6% είναι σαμάνοι, μπάχα ή χριστιανοί, και το 4% μουσουλμάνοι.
Στην ιστορία των περιοχών της σημερινής Μογγολίας, ο σαμανισμός και ο τενγκριϊσμός ήταν συχνές θρησκευτικές πρακτικές, διαδεδομένες σε όλα τα νομαδικά φύλα στην Ασία. Σταδιακά οι πρακτικές αυτές εγκαταλείφθηκαν προς το θιβετιανό βουδισμό, αλλά ο σαμανισμός έχει χαρακτηριστικά στοιχεία στο σύγχρονο πολιτισμό της Μογγολίας. Επίσης, το Ισλάμ ήταν προτιμητέο από την ελίτ της Μογγολικής αυτοκρατορίας, καθώς τα τρία από τα τέσσερα κύρια χανάτα τον είχαν ιστορικά υιοθετήσει.
Κατά τον 20ο αιώνα η επικράτηση του κομμουνισμού στη Μογγολία εξάλειψε τις θρησκευτικές πρακτικές, ενώ ο Κορλοόγκιν Τσοϊμπάλσας, εφαρμόζοντας την πολιτική του Ιωσήφ Στάλιν, κατέστρεψε περισσότερα από 700 βουδιστικά μοναστήρια σκοτώνοντας χιλιάδες μοναχούς. Ο αριθμός των βουδιστών μοναχών από 100.000 το 1924 μειώθηκε σε 110 άτομα το 1990.
Η πτώση του κομμουνισμού το 1991 επανέφερε τη νομιμότητα της δημόσιας θρησκευτικής πρακτικής, και ο θιβετιανός βουδισμός που αποτελούσε την κυρίαρχη θρησκεία στην περιοχή πριν τον κομμουνισμό, επανήλθε ως η πιο διαδεδομένη στη Μογγολία. Το τέλος της θρησκευτικής καταπίεσης τη δεκαετία του '90 επέτρεψε επίσης την έκφραση άλλων δογμάτων, όπως το Ισλάμ, οι Μπάχα και ο Χριστιανισμός.
Εκπαίδευση
Κατά την περίοδο επικράτησης του κομμουνισμού η εκπαίδευση ήταν ένας από τους τομείς με ιδιαίτερη ανάπτυξη και καθιέρωση στη χώρα. Ο αναλφαβητισμός σχεδόν εξαλείφθηκε με τη λειτουργία εποχιακών σχολείων για τους νομαδικούς πληθυσμούς. Η χρηματοδότηση αυτών των μονάδων περικόπηκε κατά τη δεκαετία του '90 με συνέπεια τη μικρή αύξηση του αναλφαβητισμού.
Η βασική και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση διαρκούσε στο παρελθόν μία δεκαετία, αλλά έχει αυξηθεί στα 11 χρόνια. Από το σχολικό έτος 2008-09, το σύστημα παρέχει 12ετή εκπαίδευση, με σταδιακή πλήρη εφαρμογή μέχρι το 2020.
Τα εθνικά πανεπιστήμια της χώρας αποτελούν όλα ανεξάρτητα παραρτήματα του Εθνικού Πανεπιστημίου της Μογγολίας και του Μογγολικού Πανεπιστημίου Επιστημών και Τεχνολογίας.
Η ευρεία φιλελευθεροποίηση της δεκαετίας του '90 οδήγησε σε μία αύξηση ιδιωτικών ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης, αν και αρκετά από αυτά δεν πληρούν τους χαρακτηρισμούς πανεπιστήμιο ή κολέγιο.
Υγεία
Από το 1990 οι βασικοί δείκτες υγείας, όπως το προσδόκιμο ζωής και η βρεφική και παιδική θνησιμότητα, έχουν σταδιακά βελτιωθεί, τόσο λόγω κοινωνικών αλλαγών όσο και των βελτιώσεων στον τομέα της υγείας. Ωστόσο ορισμένα σοβαρά προβλήματα παραμένουν κυρίως στις αγροτικές περιφέρειες.
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 68,1 χρόνια (63,8 χρόνια οι άνδρες και 72,8 οι γυναίκες).
Ο τομέας της δημόσιας υγείας περιλαμβάνει συνολικά 17 ειδικευμένα νοσοκομεία και κέντρα, 4 περιφερειακά διαγνωστικά και κλινικά κέντρα, 9 τοπικά και 21 επαρχιακά γενικά νοσοκομεία, 323 αστικά νοσοκομεία, 18 κέντρα υγείας, 233 οικογενειακά κέντρα υγείας, και 536 ιδιωτικά νοσοκομεία, καθώς και 57 εταιρίες διανομής και εμπορίας φαρμάκων. Το 2002 ο συνολικός αριθμός εργαζομένων στον κλάδο της υγείας ανερχόταν σε 33.273, από τους οποίους οι 6.823 ήταν γιατροί, οι 788 φαρμακοποιοί, οι 7802 νοσηλευτικό προσωπικό, και οι 14.091 άλλο υποστηρικτικό προσωπικό. Σήμερα αντιστοιχούν 27,7 γιατροί και 75,7 νοσοκομειακές κλίνες ανά 10.000 κατοίκους.
Διακυβέρνηση & Πολιτική
Η Μογγολία είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η βουλή εκλέγεται από το λαό και με τη σειρά της εκλέγει την κυβέρνηση. Ο πρόεδρος της χώρας εκλέγεται άμεσα από το λαό. Το σύνταγμα της χώρας εγγυάται πλήρη ελευθερία της έκφρασης, της θρησκείας και άλλων δικαιωμάτων. Η Μογγολία έχει έναν αριθμό πολιτικών κομμάτων, τα μεγαλύτερα από τα οποία είναι το Επαναστατικό Κόμμα του Μογγολικού Λαού (MPRP) και το Δημοκρατικό Κόμμα (DP).
Το πρώτο κυβέρνησε τη χώρα από το 1921 ως το 1996 (και μέχρι το 1990 σε μονοκομματικό σύστημα), και από το 2000 ως το 2004. Από το 2004 μέχρι το 2006, το ΜPRP συμμετείχε στο συνασπισμό με το DP και δύο άλλα κόμματα, ενώ από το 2006 είναι το κυρίαρχο κόμμα σε δύο άλλους συνασπισμούς. Όλες οι αλλαγές στην κυβέρνηση από το 2004 και μετά ήταν αποφάσεις του MPRP. Το DP ήταν κυρίαρχο κατά τον κυβερνητικό συνασπισμό μεταξύ του 1996 ως το 2000, και ισότιμος εταίρος του MPRP στον κυβερνητικό συνασπισμό του 2004-2006. Οιεκλογές του Ιουνίου του 2008 έδωσαν τη νίκη στο MPRP.
Πρόεδρος
Ο πρόεδρος της Μογγολίας ως θεσμός έχει έναν γενικά συμβολικό ρόλο, αλλά επίσης μπορεί να ασκήσει βέτο στις αποφάσεις της βουλής και να απαιτήσει πλειοψηφία των 2/3 των μελών. Το σύνταγμα προβλέπει τρεις προϋποθέσεις για την εκλογή στην προεδρία: υπηκοότητα της χώρας από γέννηση, τουλάχιστον ηλικία 45 ετών, και μόνιμος κάτοικος της χώρας για την τελευταία πενταετία πριν την εκλογή. Ο πρόεδρος επίσημα παραιτείται και από μέλος κάποιου κόμματος κατά την εκλογή του. Από το 2017 πρόεδρος είναι ο Χατμάα Μπατούλγκα.
Κοινοβούλιο και εκλογές
Η Μογγολία έχει ένα κοινοβουλευτικό σύστημα με ένα σώμα, γνωστό ως Μεγάλο Χουράλ. Το νομοθετικό αυτό σώμα έχει συνολικά 76 μέλη στο οποίο προεδρεύει ο πρόεδρος του σώματος. Οι βουλευτές εκλέγονται σε καθολικές γενικές εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια. Τα 76 μέλη εκλέγονται σε συνολικά 26 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες.
Μεταφορές
Στη χώρα οι συγκοινωνίες λειτουργούν στο πλαίσιο ενός δικτύου από σιδηρόδρομους, δρόμους, λιμάνια και αεροδρόμια. Ο Υπερμογγολικός Σιδηρόδρομος συνδέει τον Υπερσιβηρικό Σιδηρόδρομο από το Ουλάν Ούντε στη Ρωσία μέχρι το Ερενχότ και το Πεκίνο της Κίνας, μέσω της πρωτεύουσας Ουλάν Μπατόρ. Ο τομέας της Μογγολίας για την γραμμή αυτή καλύπτει 1.110 χιλιόμετρα. Αναφορικά με το οδικό δίκτυο, το 2007 μόνο γύρω στα 2.600 χλμ του οδικού δικτύου στη χώρα ήταν ασφαλτοστρωμένα. Το δίκτυο αυτό επεκτάθηκε στα 4.800 χλμ το 2013, με τα 1.800 χλμ να έχουν συμπληρωθεί μόνο τον τελευταίο χρόνο. Στην πρωτεύουσα το κυριότερο μέσο συγκοινωνίας είναι τα λεωφορεία. Οι θαλάσσιες συγκοινωνίες εξυπηρετούνται κυρίως από τη Λίμνη Χουβσγκούλ, όπου παρέχονται ναυλωμένα δρομολόγια με πλεούμενα για τους τουρίστες. Το μεγαλύτερο αεροδρόμιο βρίσκεται έξω από την πρωτεύουσα και είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Τζενγκίς Χαν. Οι πτήσεις εκτελούνται με αεροσκάφη τύπου Fokker 50, Saab 340, Airbus 319 και Bombardier Q400.
Apple I
Ο Apple I ήταν ένας πρώιμος προσωπικός υπολογιστής, και σχεδιάστηκε από τον Στήβεν Βόζνιακ αρχικά για προσωπική του χρήση. Ο φίλος του Βόζνιακ, Στηβ Τζομπς είχε την ιδέα να πουλήσει τον υπολογιστή. Πουλήθηκε ως το πρώτο προϊόν της εταιρείας Apple ξεκινώντας από τον Απρίλιο του 1976.
Η τιμή του πώλησης ήταν 666.66$. Παρήχθησαν περίπου 200 μονάδες. Σε αντίθεση με άλλους υπολογιστές για ερασιτέχνες που κυκλοφορούσαν και πωλούνταν σαν κιτ συναρμολόγησης, ο Apple I ήταν μια έτοιμη συναρμολογημένη ηλεκτρική πλακέτα που περιείχε περίπου 30 τσιπς. Ωστόσο για να γίνει λειτουργικός ο υπολογιστής απαιτούνταν ένα κουτί, μονάδα παροχής ρεύματος, πληκτρολόγια και μια οθόνη. Μια προαιρετική πλακέτα που παρείχε διασύνδεση με κασετόφωνο για εξωτερική αποθήκευση δεδομένων διατέθηκε αργότερα στο κόστος των 75$.
Ο Apple I θεωρείται από μια μερίδα ειδικών ως ο πρώτος προσωπικός υπολογιστής που πουλήθηκε σε πλήρως συναρμολογημένη μορφή, αλλά άλλοι θεωρούν ότι αυτός ο τίτλος ανήκει δίκαια σε άλλα μηχανήματα όπως ο Datapoint 2200.
Το 2005 υπολογίζονταν ότι υπήρχαν 30 με 50 Apple I, καθιστώντας τα συλλεκτικά κομμάτια. Σύμφωνα με αναφορές σε δημοπρασία του 1999 ένας Apple I πουλήθηκε για 50.000$ αν και η πιο τυπική τιμή είναι κοντά στα 15.000$. Ένα συμβατός στο λογισμικό κλώνος του Apple I (Replica I) κατασκευάστηκε με σύγχρονα υλικά και διατέθηκε στο εμπόριο το 2003 στην τιμή των 200$.
Τον Νοέμβριο του 2010, ένα Apple I πουλήθηκε για 133.250 £ (210.000 $) στον οίκο δημοπρασιών Christie's στο Λονδίνο. Η τόσο υψηλή τιμή πιθανότατα οφειλόταν στο γεγονός ότι ήταν ένας από τους πρώτους και τους παλιότερους που φτιάχτηκαν (με ετικέτα επιστροφής που δείχνει τη διεύθυνση των γονέων του Steve Jobs - η αρχική έδρα της Apple Computer Inc ήταν το γκαράζ τους ), ενώ είχε και μια προσωπικά δακτυλογραφημένη και υπογεγραμμένη επιστολή από τον Jobs (απαντώντας σε τεχνικές ερωτήσεις σχετικά με τον υπολογιστή) και το πρωτότυπο τιμολόγιο που δείχνει τον "Steven" ως τον πωλητή. Ο υπολογιστής μεταφέρθηκε στο Πολυτεχνείο του Τορίνο όπου επισκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε για την εκτέλεση της γλώσσας προγραμματισμού BASIC.
Ακόμη πιο ακριβά πουλήθηκε ένας πλήρως λειτουργικό Apple I το 2020, σε δημοπρασία της Βοστώνης, για 458.711 $. Το πακέτο περιελάμβανε την αρχική πλακέτα με CPU Synertek, διασύνδεση κασέτας Apple, θήκη οθόνης, κιτ πληκτρολογίου, τροφοδοτικό, οθόνη και εγχειρίδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία υπολογιστών Κατηγορία:Apple Κατηγορία:Οικιακοί Υπολογιστές
Μεγάλο Δουκάτο της Βάδης
Το Μεγάλο Δουκάτο της Βάδης (γερμανικά: Großherzogtum Baden) ήταν κράτος στη νοτιοδυτική Γερμανική Αυτοκρατορία στην ανατολική όχθη του Ρήνου, μεταξύ 1806 και 1918.
Δημιουργήθηκε τον 12ο αιώνα ως το Μαργραβάτο της Βάδης και στη συνέχεια χωρίστηκε σε διαφορετικές γραμμές, οι οποίες ενώθηκαν το 1771. Στη συνέχεια έγινε το μεγάλο διευρυμένο Μεγάλο Δουκάτο της Βάδης μέσω της διάλυσης της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1803-1806 και ήταν κυρίαρχη χώρα έως ότου εντάχθηκε στη Γερμανική Αυτοκρατορία το 1871, παρέμεινε Μεγάλο Δουκάτο έως το 1918 όταν έγινε μέρος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ως Δημοκρατία της Βάδης.
Η Βάδη συνορεύει βόρεια με το Βασίλειο της Βαυαρίας και το Μεγάλο Δουκάτο της Έσσης-Ντάρμστατ προς τα δυτικά, κατά μήκος του μεγαλύτερου μήκους του, δίπλα στον ποταμό Ρήνο, ο οποίος χώριζε τη Βάδη από το Βαυαρικό Ρηνανικό Παλατινάτο και την Αλσατία στη σύγχρονη Γαλλία, προς νότο από την Ελβετία· και στα ανατολικά από το Βασίλειο της Βυρτεμβέργης, το Πριγκιπάτο του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν και τη Βαυαρία.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η γαλλική στρατιωτική κυβέρνηση το 1945 δημιούργησε την πολιτεία της Βάδης (αρχικά γνωστή ως "Νότια Βάδη") από το νότιο μισό της πρώην Βάδης, με πρωτεύουσα το Φράιμπουργκ. Αυτό το τμήμα της πρώην Βάδης δηλώθηκε στο σύνταγμά του του 1947 ως ο πραγματικός διάδοχος της παλιάς Βάδης. Το βόρειο μισό της παλιάς Βάδης συνδυάστηκε με το βόρεια Βυρτεμβέργη, έγινε μέρος της αμερικανικής στρατιωτικής ζώνης, και σχημάτισε την πολιτεία Βυρτεμβέργης-Βάδης. Τόσο η Βάδη όσο και η Βυρτεμβέργη-Βάδη έγιναν κράτη της Δυτικής Γερμανίας κατά τη σύστασή της το 1949.
Το 1952, η Βάδη συγχωνεύτηκε με τη Βυρτεμβέργη-Βάδη και τη Βυρτεμβέργη-Χοεντσόλερν (νότια Βυρτεμβέργη και τον πρώην Πρωσικό έδαφος του Χοεντσόλερν) για να σχηματίσει τη Βάδη-Βυρτεμβέργη. Αυτή είναι η μόνη συγχώνευση των κρατών που πραγματοποιήθηκαν στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Ο ανεπίσημος ύμνος της Βάδης ονομάζεται "Badnerlied" (Τραγούδι των ανθρώπων της Βάδης) και αποτελείται από τέσσερις ή πέντε παραδοσιακούς στίχους. Ωστόσο, με την πάροδο των ετών, έχουν προστεθεί πολλοί περισσότεροι στίχοι - υπάρχουν συλλογές με έως και 591 στίχους του ύμνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Βάδης-Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Πρώην μεγάλα δουκάτα Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας Κατηγορία:Κρατίδια της Συνομοσπονδίας του Ρήνου Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Γερμανίας
Λούκα Τόνι
Ο Λούκα Τόνι (ιταλικά: Luca Toni, 26 Μαΐου 1977) είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός.
Γεννήθηκε στο Παβούλο νελ Φρινιάνο. Σημαντικός σταθμός στην καριέρα του ήταν η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣΣ Παλέρμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Νασρ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΝ Τρεβίζο 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτσέντσα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόντενα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Β Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ
right|thumb|2000px|Ο Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ Ο Αντουάν Λωράν ντε Λαβουαζιέ (Antoine Laurent Lavoisier, 26 Αυγούστου 1743 - 8 Μαΐου 1794), Αντουάν Λαβουαζιέ μετά τη Γαλλική Επανάσταση, ήταν Γάλλος ευγενής και χημικός. Υπήρξε κεντρική μορφή της Χημικής Επανάστασης του 18ου αιώνα και άσκησε τεράστια επίδραση τόσο στην ιστορία της Χημείας όσο και σε αυτή της Βιολογίας. Θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης χημείας, καθώς θεμελίωσε με τις έρευνές του μια νέα αντίληψη στη μελέτη του φυσικού κόσμου (μετάβαση από την ποιοτική στην ποσοτική επιστήμη) και οδήγησε την ανθρώπινη σκέψη στην ορθολογική προσέγγιση των χημικών φαινομένων, σύμφωνα με τις επιταγές της εποχής του ορθού λόγου.