cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βόρεια Κορέα
Οικονομία
Η Βόρεια Κορέα έχει μία από τις πιο κλειστές και κεντραρισμένες οικονομίες παγκοσμίως από τη δεκαετία του 1940. Για δεκαετίες ακολούθησε το Σοβιετικό πρότυπο των πενταετών πλάνων με στόχο την επίτευξη εσωτερικής αυτάρκειας. Η εκτεταμένη Σοβιετική και Κινεζική υποστήριξη επέτρεψε στη Βόρεια Κορέα γρήγορη ανάκτηση από τον Κορεατικό Πόλεμο, καθώς και μεγάλα ποσοστά ανάπτυξης. Η συστηματική ανεπάρκεια ξεκίνησε να αυξάνεται γύρω στο 1960, όταν η οικονομία άλλαξε από το στάδιο της εκτεταμένης ανάπτυξης στην εντατική ανάπτυξη. Η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού, ενέργειας, μεταφοράς και καλλιεργήσιμης γης εμπόδισε σημαντικά τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και είχε ως αποτέλεσμα τη συνεπή αποτυχία επίτευξης των προβλεπόμενων αντικειμενικών στόχων. Λόγω της μεγάλης επιβράδυνσης της οικονομίας, η Νότια Κορέα πέρασε τη Βόρεια Κορέα σε όρους απόλυτου ΑΕΠ και κατά κεφαλήν εισοδήματος γύρω στη δεκαετία του 1980. Τον Δεκέμβριο του 1993, η Βόρεια Κορέα ανακοίνωσε ότι το τελευταίο επταετές πλάνο ήταν ανεπιτυχές και έτσι σταμάτησε την ανακοίνωση πλάνων. μικρογραφία|Ένα εργοστάσιο στο [[Χάμχουνγκ]] Η απώλεια των εμπορικών συνεργατών του Ανατολικού Μπλοκ και μια σειρά φυσικών καταστροφών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 είχαν ως αποτέλεσμα αρκετές ταλαιπωρίες, συμπεριλαμβανομένου ενός λιμού. Το 2000, η κατάσταση είχε βελτιωθεί λόγω μιας μαζικής διεθνής προσπάθειας για σιτιστική βοήθεια, αλλά η οικονομία συνεχίζει να υποφέρει από ελλείψεις φαγητού, ξεχαρβαλωμένες υποδομές και κρίσιμα χαμηλή προμήθεια ενέργειας. Σε μια προσπάθεια για την ανάκτηση από την καταστροφή, η κυβέρνηση ξεκίνησε δομικές μεταρρυθμίσεις το 1998 που νομιμοποίησαν επίσημα την ιδιωτική ιδιοκτησία περιουσιακών στοιχείων και αποκεντροποίησαν τον έλεγχο στην παραγωγή. Ένας δεύτερος γύρος μεταρρυθμίσεων το 2002 είχε ως αποτέλεσμα την επέκταση των δραστηριοτήτων της αγοράς, μερική νομισματοποίηση, ευέλικτες τιμές και μισθούς, και εισαγωγή τεχνικών κινήτρου και ευθύνης. Παρά αυτές τις αλλαγές, η Βόρεια Κορέα συνεχίζει να είναι σχεδιασμένη οικονομία όπου το κράτος έχει στην ιδιοκτησία του σχεδόν όλα τα μέσα παραγωγής και οι αναπτυξιακές προτεραιότητες ορίζονται από την κυβέρνηση.
Η Βόρεια Κορέα έχει το δομικό προφίλ μιας σχετικά βιομηχανοποιημένης χώρας όπου σχεδόν το μισό ΑΕΠ προέρχεται από τη βιομηχανία και η ανθρώπινη ανάπτυξη είναι σε μεσαίο επίπεδο. Το ΑΕΠ σε Μονάδες αγοραστικής δύναμης εκτιμάται στα 40 δισεκατομμύρια, με μια πολύ μικρή κατά κεφαλήν τιμή των 1.800 δολαρίων. Το 2012, το Ακαθάριστο Εγχώριο Εισόδημα ήταν 1.523 δολάρια, σε σύγκριση με τα 28.430 δολάρια της Νότιας Κορέας. Το Βορειοκορεατικό γουόν είναι το εθνικό νόμισμα, το οποίο τυπώνεται από την Κεντρική Τράπεζα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας.
Η οικονομία είναι πολύ εθνικοποιημένη. Το φαγητό και η στέγαση είναι επιδοτείται εκτενώς από την κυβέρνηση, η εκπαίδευση και η υγεία είναι δωρεάν, και η πληρωμή των φόρων καταργήθηκε επίσημα το 1974. Μια ποικιλία αγαθών είναι διαθέσιμη σε καταστήματα και σουπερμάρκετ στην Πιονγιάνγκ, αν και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού βασίζεται σε αγορές μικρής κλίμακας, τις γιανγκμαντάνγκ. Το 2009, η κυβέρνηση προσπάθησε να ανακόψει την αυξανόμενα ελεύθερη αγορά με το μπλοκάρισμα των γιανγκμαντάνγκ και της χρήσης ξένων νομισμάτων υποτιμώντας σε μεγάλο βαθμό το γουόν και περιορίζοντας τη μετατρεψιμότητα του παλιού νομίσματος, αλλά ο πληθωρισμός και οι σπάνιες δημόσιες διαδηλώσεις είχαν ως αποτέλεσμα την αναστροφή αυτών των πολιτικών. Το ιδιωτικό εμπόριο κυριαρχείται από γυναίκες επειδή στους περισσότερους άνδρες απαιτείται να είναι παρόντες στον χώρο εργασίας τους, αν και πολλές κρατικές επιχειρήσεις δεν είναι λειτουργικές. μικρογραφία|Ξένοι τουρίστες στο Χιονοδρομικό Κέντρο Μάσικριονγκ Η βιομηχανία και οι υπηρεσίες απασχολούν το 65% του εργατικού δυναμικού της χώρας, το οποίο αποτελείται από 12.6 εκατομμύρια άτομα. Στις μεγάλες βιομηχανίες περιλαμβάνεται η κατασκευή μηχανών, ο στρατιωτικός εξοπλισμός, τα χημικά, οι εξορύξεις, η μεταλλουργία, η υφασματουργία, η παραγωγή φαγητού και ο τουρισμός. Η παραγωγή σιδηρομεταλλεύματος και άνθρακα είναι μεταξύ των λίγων τομέων που η Βόρεια Κορέα αποδίδει σημαντικά καλύτερα από τον νότιο γείτονά της, καθώς παράγει περίπου 10 φορές μεγαλύτερη ποσότητα σε σύγκριση με τη Νότια Κορέα. Ο αγροτικός τομέας θρυμματίστηκε από τις φυσικές καταστροφές στη δεκαετία του 1990. Οι 3,500 συνεταιρισμοί και κρατικές φάρμες ήταν μεταξύ στους πιο παραγωγικούς και επιτυχημένους γύρω στο 1980 αλλά τώρα υπάρχουν χρόνιες ελλείψεις λιπασμάτων και εξοπλισμού. Μερικές από τις κύριες καλλιέργειες είναι το ρύζι, οι πατάτες, η σόγια και το καλαμπόκι. Μια σημαντικά συνεισφορά στην προμήθεια φαγητού προέρχεται από την εμπορική αλιεία και τις υδατοκαλλιέργειες. Ο τουρισμός είναι αναπτυσσόμενος τομέας την τελευταία δεκαετία. Η Βόρεια Κορέα στοχεύει στην αύξηση των ξένων επισκεπτών από τους 200,000 σε 1 εκατομμύριο μέχρι το 2016 με έργα όπως το Χιονοδρομικό Κέντρο Μάσικριονγκ.
Το διεθνές εμπόριο ξεπέρασε τα επίπεδα προ κρίσης το 2005 και συνεχίζει να επεκτείνεται. Η Βόρεια Κορέα έχει μια σειρά από ειδικές οικονομικές ζώνες και Ειδικές Διοικητικές Περιφέρειες όπου οι ξένες εταιρείες μπορούν να λειτουργούν με φορολογικά κίνητρα και δασμούς ενώ τα Βορειοκορεατικά καταστήματα έχουν πρόσβαση σε βελτιωμένη τεχνολογία. Αρχικά υπήρχαν τέσσερις ζώνες, αλλά όλες μαζί είχαν μικρή επιτυχία. Το σύστημα των ΕΟΖ επεκτάθηκε το 2013, καθώς εγκαινιάστηκαν 14 νέες ζώνες και η Ειδική Οικονομική Ζώνη του Ράσον ανασχεδιάστηκε ως κοινό Κινεζικό-Βορειοκορεατικό έργο. Η Βιομηχανική Περιοχή του Κέσονγκ είναι μια ειδική οικονομική ζώνη όπου πάνω από 100 Νοτιοκορεατικές εταιρείες απασχολούν περίπου 52,000 Βορειοκορεάτες εργάτες. Εκτός από το διακορεατικό εμπόριο, πάνω από το 89% του εξωτερικού εμπορίου γίνεται με την Κίνα. Η Ρωσία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ξένος συνεργάτης, ενώ το ποσό των εξαγωγών και εισαγωγών ήταν πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια το ίδιο έτος. Το 2014, η Ρωσία διέγραψε το 90% του χρέους της Βόρειας Κορέας και οι δύο χώρες συμφώνησαν την πραγματοποίηση όλων των συναλλαγών σε ρούβλια. Επίσης, το εξωτερικό εμπόριο το 2013 έφτασε τα 7.3 δισεκατομμύρια δολάρια (η μεγαλύτερη ποσότητα από το 1990 ), ενώ το διακορεατικό εμπόριο έπεσε σε χαμηλό οχτώ ετών, στα 1.1 δισεκατομμύρια δολάρια.
Υποδομές
αριστερά|μικρογραφία|Δορυφορική εικόνα της [[Κορεατική Χερσόνησος|Κορεατικής Χερσονήσου τη νύχτα. Η Βόρεια Κορέα είναι σχεδόν σε απόλυτο σκοτάδι, με ένα μικρό φωτεινό σημείο, την πρωτεύουσα Πιονγιάνγκ]] Η ενεργειακή υποδομή της Βόρειας Κορέας είναι παρωχημένη και σε ερείπωση. Οι ελλείψεις ρεύματος είναι χρόνιες και αυτό δεν μπορεί να καλυφθεί ούτε με εισαγωγές ρεύματος, επειδή το κακοσυντηρημένο ηλεκτρικό δίκτυο προκαλεί σημαντικές απώλειες κατά τη μεταφορά. Ο άνθρακας αντιστοιχεί στο 70% της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, ακολουθούμενη από την υδροηλεκτρική ενέργεια με 17%. Η κυβέρνηση υπό τον Κιμ Γιονγκ Ουν έχει αυξημένη έμφαση σε έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως αιολικά πάρκα, ηλιακά πάρκα, ηλιακοί θερμοσίφωνες και βιομάζα. Μια σειρά νομικών κανονισμών υιοθετήθηκαν το 2014, η οποία τόνισε την ανάπτυξη της γεωθερμικής, αιολικής και ηλιακής ενέργειας μαζί με την ανακύκλωση και την προστασία του περιβάλλοντος. Ο μακροπρόθεσμος στόχος της Βόρειας Κορέας είναι η χαλιναγώγηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων και η παραγωγή 5 εκατομμυρίων κιλοβατωρών μέχρι το 2044, σε σύγκριση με τις 430,000 κιλοβατώρες από όλες τις πηγές. Επίσης, επιδιώκεται η αιολική ενέργεια να καλύπτει το 15% της συνολικής παραγωγής ενέργειας με αυτή τη στρατηγική.
Η Βόρεια Κορέα θέλει επίσης να αναπτύξει το πολιτικό πυρηνικό πρόγραμμά της. Αυτές οι προσπάθειες είναι κάτω από διεθνή αμφισβήτηση, λόγω της στρατιωτικής χρήσης και των ερωτημάτων για την ασφάλεια. Η Ρωσική ενεργειακή εταιρεία Gazprom έχει ένα σχέδιο για αγωγό που θα μεταφέρει φυσικό αέριο στη Νότια Κορέα μέσω της Πιονγιάνγκ. Το κόστος του αγωγού προβλέπεται στα 2.5 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το ετήσιο κέρδος από φόρους μεταφοράς θα είναι 100 εκατομμύρια δολάρια. μικρογραφία|Ένα Σοβιετικό ντιζελοκίνητο M62 στον Σταθμό της Πιονγιάνγκ μικρογραφία|Ένα [[Tupolev Tu-204 της Air Koryo πάνω από το Αεροδρόμιο της Βλαδιβοστόκ]]
Οι υποδομές μεταφοράς περιλαμβάνουν σιδηρόδρομους, αυτοκινητόδρομους, πλωτές και εναέριες οδούς, αλλά οι σιδηροδρομικές μεταφορές είναι οι πιο εξαπλωμένες. Η Βόρεια Κορέα έχει σιδηροδρομικό δίκτυο μήκους 5.200 χιλιομέτρων, το οποίο μεταφέρει το 80% της ετήσιας κυκλοφορίας επιβατών και το 86% του φορτίου, αλλά οι ελλείψεις ηλεκτρικού ρεύματος μειώνουν την αποτελεσματικότητά τους. Η κατασκευή ενός σιδηροδρόμου υψηλών ταχυτήτων που θα συνδέει το Κέσονγκ, το Σινούιτζου και την Πιονγιάνγκ με ταχύτητες άνω των 200 χιλιομέτρων εγκρίθηκε το 2013. Η Βόρεια Κορέα συνδέεται με τον Υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο μέσω του Ρατζίν.
Οι οδικές μεταφορές είναι πολύ περιορισμένες - μόνο 724 χιλιόμετρα από τα 25.554 χιλιόμετρα του οδικού δικτύου είναι ασφαλτοστρωμένα, και η συντήρηση στους περισσότερους δρόμους είναι κάκιστη ως ανεπαρκής. Μόνο το 2% της χωρητικότητας του φορτίου υποστηρίζεται από ποτάμιες και θαλάσσιες μεταφορές, και η αεροπορική μεταφορά είναι αμελητέα. Όλες οι λιμενικές εγκαταστάσεις είναι χωρίς πάγο και φιλοξενούν ένα εμπορικό στόλο 158 σκαφών. Ογδόντα δύο αεροδρόμια και 23 ελικοδρόμια λειτουργούν και εξυπηρετούν κυρίως την κρατική αεροπορική εταιρεία Air Koryo. Τα αυτοκίνητα είναι σχετικά σπάνια, αλλά τα ποδήλατα είναι συνηθισμένα.
Επιστήμες και τεχνολογία
Οι προσπάθειες Έρευνας και Ανάπτυξης συγκεντρώνονται στην Κρατική Ακαδημία επιστημών, που λειτουργεί 40 ερευνητικά ινστιτούτα, 200 μικρότερα ερευνητικά κέντρα, ένα εργοστάσιο επιστημονικού εξοπλισμού και έξι εκδοτικούς οίκους. Η κυβέρνηση προσδιορίζει την επιστήμη και την τεχνολογία ότι συνδέονται άμεσα με οικονομική ανάπτυξη. Ένα πενταετές πλάνο με έμφαση στην τεχνολογία της πληροφορίας, στη βιοτεχνολογία, τη νανοτεχνολογία, τη θαλάσσια και πλασματική έρευνα πραγματοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Μια αναφορά το 2010 από το Νοτιοκορεατικό Ινστιτούτο Επιστημονικής και Τεχνολογικής Πολιτικής αναγνώριζε τη χημεία πολυμερών, τα απλά υλικά άνθρακα, τη νανοχημεία, τα μαθηματικά, το λογισμικό, την πυρηνική τεχνολογία και τη πυραυλική ως πρωταρχικές περιοχές διακορεατικής επιστημονικής συνεργασίας. Τα Βορειοκορεατικά ινστιτούτα είναι ενεργά σε αυτούς τους τομείς, παρόλο που οι μηχανικοί τους χρειάζονται πρόσθετη εκπαίδευση και τα εργαστήρια χρειάζονται αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό 2010. αριστερά|μικρογραφία|Το όχημα εκτοξεύσεων Ούνχα-3 στο Σταθμό Εκτόξευσης Δορυφόρων Σόχαε Κάτω από το σλόγκαν της "κατασκευής μιας δυνατής οικονομίας της γνώσης", το κράτος έχει ξεκινήσει ένα έργο για τη συγκέντρωση εκπαίδευσης, επιστημονικής έρευνας και παραγωγής σε ένα αριθμό "αναπτυξιακές ζώνες υψηλής τεχνολογίας". Οι διεθνείς κυρώσεις παραμένουν σημαντικό εμπόδιο για την ανάπτυξή τους. Το δίκτυο ηλεκτρονικών βιβλιοθηκών Μιραεβόν ιδρύθηκε το 2014 κάτω από παρόμοια σλόγκαν.
Σημαντικές πηγές έχουν κατανεμηθεί στο εθνικό διαστημικό πρόγραμμα, το οποίο διαχειρίζεται από την Εθνική Διοίκηση Αεροδιαστημικής Ανάπτυξης (διαχειριζόταν από την Κορεατική Επιτροπή Διαστημικής Τεχνολογίας μέχρι τον Απρίλιο του 2013) Τα οχήματα εκτοξεύσεων και η σειρά δορυφόρων Κουανγκμιονγκσόνγκ τα οποία παράγονται εγχώρια, εκτοξεύονται από δύο διαστημοδρόμια, το Έδαφος Δορυφορικών Εκτοξεύσεων Τονγκχάε και το Σταθμό Εκτόξευσης Δορυφόρων Σόχαε. Μετά από τέσσερις αποτυχημένες προσπάθειες, η Βόρεια Κορέα έγινε η δέκατη χώρα που έφτασε στο διάστημα με την εκτόξευση της Μονάδας 2 του Κουανγκμιονγκσόνγκ-3, που έφτασε επιτυχημένα σε τροχιά αλλά πιστευόταν ότι ήταν σακατεμένος και μη λειτουργικός. Έγινε μέλος της Συμφωνίας Εξώτερου Διαστήματος 2009 και έχει επισημάνει ότι έχει προθέσεις να αναλάβει επανδρωμένες αποστολές καθώς και αποστολές στο Άρη. Η κυβέρνηση λέει ότι το διαστημικό πρόγραμμα είναι για ειρηνικούς σκοπούς, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και άλλες χώρες πιστεύουν ότι υπηρετεί στην προαγωγή προγραμμάτων στρατιωτικών βαλλιστικών πυραύλων.
Η χρήση των τεχνολογιών επικοινωνίας ελέγχεται από το Υπουργείο Ταχυδρομείων και Τηλεπικοινωνιών. Υπάρχει ένα επαρκές εθνικής εμβέλειας τηλεφωνικό σύστημα οπτικών ινών με 1.18 εκατομμύρια σταθερές γραμμές και επεκτεινόμενη κάλυψη κινητής τηλεφωνίας. Τα περισσότερα κινητά είναι εγκατεστημένα για ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους και η εγκατάσταση απαιτεί γραπτή εξήγηση γιατί ο χρήστης χρειάζεται ένα τηλέφωνο και πως θα πληρωθεί γι'αυτό. Στη χώρα είναι διαθέσιμο ένα δίκτυο 3G το οποίο λειτουργείται από την Koryolink, μια κοινή εταιρεία με την Orascom Telecom Holding. Ο αριθμός των συνδρομητών έχει αυξηθεί από 3,000 το 2002 σε σχεδόν δύο εκατομμύρια το 2013. Οι διεθνείς κλήσεις μέσω σταθερής ή κινητής τηλεφωνίας είναι περιορισμένες και δεν υπάρχει πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Η πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι περιορισμένη σε ένα μικρό μέρος ατόμων ανώτερης τάξης και επιστήμονες. Η Βόρεια Κορέα έχει ένα κλειστή υπηρεσία εσωτερικού δικτύου που ονομάζεται Κουανγκμιόνγκ, η οποία λειτουργεί και ελέγχεται από το Κορεατικό Κέντρο Υπολογιστών. Το περιεχόμενό του είναι περιορισμένο σε κρατικά μέσα ενημέρωσης, υπηρεσίες συνομιλίας, πίνακες μηνυμάτων, υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και σε περίπου 1000 με 5500 ιστοσελίδες. Οι υπολογιστές χρησιμοποιούν το Red Star OS, ένα λειτουργικό σύστημα που προέρχεται από το Linux, με ένα κέλυφος χρήστη παρόμοιο με αυτό του OS X. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2016, ένα πρότζεκτ του TLDR επισήμανε ότι τα Βορειοκορεατικά διαδικτυακά δεδομένα DNS και το top-level domain ήταν ανοιχτό, με αποτέλεσμα να επιτραπεί η παγκόσμια μεταφορά ζωνών. Μέρος αυτών των δεδομένων μοιράστηκε στο GitHub.
Ανθρώπινα δικαιώματα
Στη Βόρεια Κορέα δεν υπάρχει οποιαδήποτε επαφή με τη Δύση και τη δυτική κουλτούρα, ενώ η μοναδική αεροπορική γραμμή είναι προς το Πεκίνο. Συνεχίζουν να υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι και στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ οι δημόσιες εκτελέσεις συνεχίζονται. Επίσης, στην πρωτεύουσα της χώρας, οι διακοπές ρεύματος δεν είναι συχνές, ωστόσο εκεί χρησιμοποιούνται γεννήτριες, κινητά τηλέφωνα, αυτοκίνητα, καθώς και περιορισμένη πρόσβαση στο διαδίκτυο, ενώ στην υπόλοιπη χώρα δεν επιτρέπεται ούτε η είσοδος στην πρωτεύουσα, καθώς και η χρήση κινητών τηλεφώνων.
Πολιτισμός
thumb|Μαζικοί αγώνες του 1998 στην Πιονγιάνγκ Όταν η Κορέα ήταν υπό ιαπωνική κατοχή, οι Ιάπωνες αποπειράθηκαν να αφομοιωθεί πολιτιστικά η κατακτηθείσα χώρα. Αυτό ίσως εξηγεί την πολιτισμική ιδιαιτερότητα και την εμμονή στις παραδοσιακές μορφές της κορεατικής τέχνης, που ανάγουν σε χιλιάδες χρόνια πριν. Πολιτιστικά η Β.Κορέα έχει να επιδείξει τους "μαζικούς αγώνες", με τα μπαλέτα του Αριράνγκ (θεαματικές χορογραφίες). Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν οικοδομηθεί μνημεία και σημαντικά κτήρια, όπως η Αψίδα του Θριάμβου (παρόμοια με εκείνη του Παρισιού, αν και λίγο μεγαλύτερη σε ύψος), το χάλκινο άγαλμα του Κιμ Ίλ-σονγκ έξω από το Μουσείο της Κορεατικής Επανάστασης, και ξενοδοχεία, με εντυπωσιακότερο το Ριούγκιονγκ, στην Πιονγιάνγκ, το οποίο δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και περιλαμβάνει 105 ορόφους. Πολλοί ζωγράφοι κατάγονται από τη Βόρεια Κορέα και ο ίδιος ο Κιμ Ίλ-σονγκ, στα χρόνια της αντίστασης, όταν πολεμούσε, ήταν καλλιτέχνης. μικρογραφία|Ο Βουδιστικός Ναός Πιοχούνσα, ένας Εθνικός Θησαυρός της Βόρειας Κορέας Παρά την ιστορικά ισχυρή Κινεζική επιρροή, ο Κορεατικός πολιτισμός έχει σχηματίσει μια δικιά του ταυτότητα. Κατά τη διάρκεια της Ιαπωνικής κατοχής από το 1910 έως το 1945, η Ιαπωνία εφάρμοσε μια πολιτική πολιτιστικής αφομοίωσης. Οι Κορεάτες ενθαρρύνονταν να μάθουν και να μιλούν Ιαπωνικά, να υιοθετήσουν το Ιαπωνικό σύστημα οικογενειακών ονομάτων και τον Σιντοϊσμό, ενώ απαγορεύτηκε η γραφή και η ομιλία Κορεατικών σε σχολεία, επιχειρήσεις ή δημόσιους χώρους.
Κίναρος
Η Κίναρος είναι ενταγμένη στο Πανευρωπαϊκό Δίκτυο «Natura 2000» μαζί με το βόρειο τμήμα της Αμοργού και την γειτονική της Λέβιθα. Είναι επίσης σημαντική περιοχή προστασίας πουλιών, καθώς το νησί αποτελεί τόπο αναπαραγωγής του Αιγαιόγλαρου (Larus audouinii) και του Μαυροπετρίτη (Falco eleonorae).
Βόρεια Κορέα
Πολιτισμός
Μετά τη διαίρεση της χερσονήσου το 1945, δύο διαφορετικοί πολιτισμοί σχηματίστηκαν από την κοινή Κορεατική κληρονομιά. Οι Βορειοκορεάτες έχουν μικρή έκθεση στην ξένη επιρροή. Ο επαναστατικός αγώνας και η λαμπρότητα είναι μερικά από τα κύρια θέματα της τέχνης. "Αντιδραστικά" χαρακτηριστικά από τον παραδοσιακό πολιτισμό έχουν απορριφθεί με την επανεισαγωγή ενός "λαϊκού" πνεύματος.
Κίναρος
Στις 9 Ιανουαρίου 1948 προσαρτήθηκε μαζί με τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα (ΦΕΚ Α 7/1948).
Βόρεια Κορέα
Πολιτισμός
Η Κορεατική κληρονομιά προστατεύεται και συντηρείται από το κράτος. Πάνω από 190 ιστορικοί χώροι και αντικείμενα εθνικής σημασίας καταλογίζονται ως Εθνικοί Θησαυροί της Βόρειας Κορέας, ενώ περίπου 1,800 πολύτιμα καλλιτεχνήματα περιλαμβάνονται σε μια λίστα Πολιτιστικής Περιουσίας. Οι Ιστορικοί Χώροι και Μνημεία στο Κέσονγκ και το Συγκρότημα των Τάφων του Κογκουργιό είναι Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο.
Κίναρος
Το νησί από το 2013 έχει μία μόνιμη κάτοικο και οι προμήθειες με τα απαραίτητα φτάνουν εκεί με σκάφος από την Αμοργό κάθε εβδομάδα. Συνήθως λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών, δεν υπάρχει σύνδεση για μία ή παραπάνω ημέρες.
Boeing 737
Το Boeing 737, είναι επιβατηκό αεροσκάφος στενής ατράκτου. Το αεροσκάφος αυτό κατασκευάζεται χωρίς διακοπή από το 1967 στα εργοστάσια της εταιρείας Boeing Commercial Airplanes. Συνολικά υπάρχουν 10.655 τέτοια αεροσκάφη (Φεβρουάριος 2021), τα οποία εκτελούν διάφορα δρομολόγια σε τοπικές και διεθνείς πτήσεις. Ακόμη, το αεροσκάφος αυτό, είναι το δημοφιλέστερο επιβατικό αεροσκάφος μέσων αποστάσεων - στενής ατράκτου στον κόσμο. Με περίπου 4.478 αεροσκάφη να έχουν παραγγελθεί και 9.486 να έχουν παραδοθεί σε αεροπορικές εταιρείες, αποτελεί το πιο διαδεδομένο αεροσκάφος τζετ που έχει βγει ποτέ στην παραγωγή (Ιούνιος 2017). Κάθε στιγμή υπάρχουν περίπου 1.250 αεροσκάφη 737 κάθε τύπου στον αέρα παγκοσμίως. Κατά μέσο όρο, ένα Boeing 737 απογειώνεται κάθε πέντε δευτερόλεπτα.
Βόρεια Κορέα
Τέχνες
Οι εικαστικές τέχνες παράγονται γενικά στην αισθητική του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού. Η Βορειοκορεατική ζωγραφική συνδυάζει την επίδραση της Σοβιετικής και Ιαπωνικής εικαστικής έκφρασης για να ενσταλάξει μια συναισθηματική αφοσίωση στο σύστημα. Κάθε καλλιτέχνης της χώρας πρέπει να είναι μέλος της Ένωσης των Καλλιτεχνών, ενώ οι καλύτεροι μεταξύ τους μπορούν να λάβουν επίσημη άδεια να δημιουργήσουν πορτρέτα των αρχηγών. Τα πορτραίτα και γλυπτά που απεικονίζουν τον Κιμ Ιλ-σουνγκ, τον Κιμ Γιονγκ-ιλ και τον Κιμ Γιονγκ-ουν ταξινομούνται ως "Έργα Νούμερο Ένα".
Boeing 737
Εκδόσεις του 737
Υπάρχουν τρεις βασικές γενιές του 737, η Original (Αυθεντική), Classic (Κλασσική) και Next-Generation (NG, Επόμενης Γενιάς)
Κίναρος
Η μοναδική κάτοικος, κυρία Ειρήνη Κατσοτούρχη (κυρά Ρηνιώ), γεννήθηκε στην Αμοργό και μεγάλωσε στην Κίναρο. Όταν παντρεύτηκε έζησε με την οικογένειά της στην Κάλυμνο προτού μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Όταν επέστρεψαν αποφάσισαν να εγκατασταθούν με τον άντρα της μόνιμα στην Κίναρο. Το 2013 ο σύζυγός της έφυγε από τη ζωή και έκτοτε η κυρία Ρηνιώ έγινε η μόνη κάτοικος της νησίδας.
Βόρεια Κορέα
Λογοτεχνία
μικρογραφία|Ένα Βορειοκορεατικό βιβλιοπωλείο με έργα του [[Κιμ Ιλ-σονγκ|Κιμ Ιλ-Σουνγκ και του Κιμ Γιονγκ-ιλ ]] Σε σχέση με την πρώην Σοβιετική Ένωση, δεν υπάρχει λογοτεχνικό παρασκήνιο και δεν υπάρχουν γνωστοί αντιφρονούντες συγγραφείς. Όλοι οι εκδοτικοί οίκοι ανήκουν στην κυβέρνηση ή στο Εργατικό Κόμμα Κορέας επειδή προσδιορίζονται ως σημαντικό εργαλείο για προπαγάνδα και ταραχή. Ο Εκδοτικός Οίκος του Εργατικού Κόμματος της Κορέας είναι ο πιο δραστήριος από αυτούς και δημοσιεύει όλα τα έργα του Κιμ Ιλ-σουνγκ, ιδεολογικό εκπαιδευτικό υλικό και έγγραφα της πολιτικής του κόμματος. Η διαθεσιμότητα ξένης λογοτεχνίας είναι περιορισμένη, ωστόσο υπάρχουν βορειοκορεατικές εκδόσεις Ινδικών, Γερμανικών, Κινεζικών και Ρωσικών παραμυθιών, των Παραμυθιών από τον Σαίξπηρ και μερικά έργα του Μπέρτολτ Μπρεχτ και του Έριχ Κέστνερ.
Κίναρος
Πτώση ελικοπτέρου του 2016 και μνημείο αξιωματικών
Στις 11 Φεβρουαρίου 2016 ελικόπτερο Agusta Bell 212 με κωδικό ονομασίας «ΠΝ 28» του Πολεμικού Ναυτικού στο οποίο επέβαιναν 3 Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, συνετρίβη υπό άγνωστες συνθήκες, τα ξημερώματα της Πέμπτης, στη νήσο Κίναρο, στα δυτικά της Λέρου. Λίγο μετά τις 2.45 π.μ. εξαφανίστηκε από το ραντάρ της φρεγάτας του «ΠΝ Νικηφόρος Φωκάς», στην πλαγιά απόκρημνης περιοχής της Κινάρου, σε απόσταση 40-50 μέτρων από την κορυφή όπου εντοπίστηκαν τα πρώτα συντρίμμια του ελικοπτέρου, βρέθηκαν οι σοροί των δύο εκ των τριών χειριστών, του συγκυβερνήτη υποπλοίαρχο Κωνσταντίνο Πανανά και του χειριστή ραντάρ επιφανείας σημαιοφόρου Ελευθερίου Ευαγγέλου. Η σορός του κυβερνήτη υποπλοιάρχου Αναστασίου Τουλίτση βρέθηκε μια μέρα μετά.
Boeing 737
Εκδόσεις του 737
Η μεγάλη πλειονότητα των 737 σε χρήση σήμερα είναι μοντέλα από τις γενιές Classic και ''Next Generation´.
Βόρεια Κορέα
Λογοτεχνία
Τα προσωπικά έργα του Κιμ Ιλ-σουνγκ προσδιορίζονται ως "κλασσικά αριστουργήματα" ενώ αυτά που δημιουργήθηκαν υπό την καθοδήγησή του ονομάζονται "μοντέλα της λογοτεχνίας Τζούτσε". Σε αυτά τα έργα περιλαμβάνονται το Η Τύχη ενός Αυτοαμυνόμενου Άντρα του Σώματος, το Τραγούδι της Κορέας και η Αθάνατη Ιστορία, μια σειρά ιστορικών νουβελών που αναπαριστούν αυτά που υπέφεραν οι Κορεάτες κάτω από την Ιαπωνική κατοχή. Πάνω από τέσσερα εκατομμύρια λογοτεχνικά έργα δημοσιεύτηκαν από τη δεκαετία του 1980 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000, αλλά σχεδόν όλα ανήκουν σε μια στενή ποικιλία πολιτικών ειδών όπως "επαναστατική λογοτεχνία στρατιωτικής ενίσχυσης".
Boeing 737
Εκδόσεις του 737
Μερικές εκδόσεις σε διαφορετικές γενιές 737 έχουν ίδιο μήκος η μία με την άλλη και έτσι υπάρχουν μόνο 6 διαφορετικά μήκη ατράκτου (από μικρότερο σε μακρύτερο):
Κίναρος
Πτώση ελικοπτέρου του 2016 και μνημείο αξιωματικών
Στην μνήμη των τριών αξιωματικών στήθηκε από την ελληνική πολιτεία μνημείο σε απόκρημνη περιοχή του νησιού ως ένδειξη τιμής. Στα εγκαίνια του μνημείου παραβρέθηκαν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Ευάγγελος Αποστολάκης. Το μνημείο φιλοτέχνησε η γλύπτρια Θέλξη Θεοχάρη.
Βόρεια Κορέα
Λογοτεχνία
Η επιστημονική φαντασία προσδιορίζεται ως δευτερεύων είδος επειδή κάπως αναχωρεί από τα παραδοσιακά πρότυπα των λεπτομερών περιγραφών και μεταφορών του αρχηγού. Οι εξωτικές ρυθμίσεις των ιστοριών δίνουν περισσότερη ελευθερία στους συγγραφείς να περιγράψουν κυβερνοπόλεμο, βία, σεξουαλική κακοποίηση και έγκλημα, τα οποία είναι απών σε άλλα είδη. Τα έργα επιστημονικής φαντασίας δοξάζουν την τεχνολογία και προωθούν το πρότυπο του Τζούτσε για την ανθρωποκεντρική ύπαρξη μέσω περιγραφών της ρομποτικής, της εξερεύνησης του διαστήματος και της αθανασίας.
Κίναρος
Παραπομπές
Κατηγορία:Δωδεκάνησα Κατηγορία:Λέρος Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Boeing 737
Γενικά Χαρακτηριστικά
μεταξύ 28,3 m και 34,3 m (36 m για τα αεροσκάφη -700, -800, -900 με επιπλέον πτερύγια)
Βόρεια Κορέα
Μέσα ενημέρωσης
μικρογραφία|Το γραφείο της Ροντόνγκ Σινμούν στην [[Πιονγιάνγκ ]] Οι κυβερνητικές πολιτικές προς τις ταινίες δεν διαφέρουν από αυτές που χρησιμοποιούνται σε άλλες τέχνες—οι κινούμενες εικόνες εκπληρώνουν τους στόχους της "κοινωνικής εκπαίδευσης". Μερικές από τις ταινίες που ασκούν την περισσότερη επιρροή είναι βασισμένες σε ιστορικά γεγονότα (Ένας Τζουνγκ-γκουν εκτελεί τον Ιτό Χιρομπούμι) ή λαϊκά παραμύθια (Χονγκ Γκίλντονγκ). Οι περισσότερες ταινίες έχουν προβλέψιμες πλοκές προπαγάνδας, οι οποίες κάνουν τον κινηματογράφο ένα μη δημοφιλή τρόπο ψυχαγωγίας. Οι θεατές βλέπουν μόνο τις ταινίες που έχουν τους αγαπημένους τους ηθοποιούς. Οι δυτικές παραγωγές είναι διαθέσιμες μόνο σε υψηλόβαθμα μέλη του Κόμματος, αλλά ο Τιτανικός του 1997 προβάλλεται συχνά σε πανεπιστημιακούς φοιτητές ως παράδειγμα Δυτικού πολιτισμού. Η πρόσβαση σε ξένα μέσα ενημέρωσης είναι διαθέσιμη μέσω DVD που κυκλοφορούν στο λαθρεμπόριο και σε τηλεοπτικές ή ραδιοφωνικές μεταδόσεις σε συνοριακές περιοχές.
Boeing 737
Διάφορες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες
thumb|240px|Αεροσκάφος Νέας Γενιάς 737-700 των Ουγγρικών Αερογραμμών Malev
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη Boeing
Βόρεια Κορέα
Μέσα ενημέρωσης
Τα Βορειοκορεατικά μέσα ενημέρωσης είναι κάτω από τους αυστηρότερους κυβερνητικούς ελέγχους παγκοσμίως. Η Βόρεια Κορέα κατατάχθηκε 180η από 180 χώρες στην ετήσια αναφορά Ελευθερίας του Τύπου από την οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα. Σύμφωνα με την οργάνωση Freedom House, όλα τα μέσα ενημέρωσης εξυπηρετούν ως κυβερνητικά φερέφωνα, όλοι οι δημοσιογράφοι είναι μέλη του Κόμματος και η ακρόαση ξένων μεταδόσεων φέρει την απειλή της θανατικής ποινής. Ο κύριος παροχέας ειδήσεων είναι το Κορεατικό Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Όλες οι 12 εφημερίδες και τα 20 περιοδικά, συμπεριλαμβανομένης της Ρόντονγκ Σινμούν, εκδίδονται στην πρωτεύουσα.
Υπάρχουν τρεις κρατικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Οι δύο από αυτούς μεταδίδουν μόνο τα Σαββατοκύριακα και η Κορεατική Κεντρική Τηλεόραση είναι στον αέρα καθημερινά το απόγευμα και τα βράδια. Το Uriminzokkiri και οι λογαριασμοί του στο YouTube και το Twitter δημοσιεύουν εικόνες, ειδήσεις και βίντεο από τα κυβερνητικά μέσα. Το Associated Press εγκαινίασε το πρώτο παράρτημά του στην Πιονγιάνγκ το 2012.
Οι προκαταλήψεις σε αναφορές για τη Βόρεια Κορέα έχουν εμφανιστεί στα διεθνή μέσα ενημέρωσης ως αποτέλεσμα της απομόνωσης της χώρας. Ιστορίες όπως ο Κιμ Γιονγκ Ουν θα χειρουργηθεί για να μοιάσει με τον παππού του, ότι εκτέλεσε την πρώην σύντροφό του ή τάισε πεινασμένα σκυλιά με τον θείο του έχουν κυκλοφορήσει ως αλήθειες στα δυτικά μέσα, παρά την έλλειψη μιας αξιόπιστης πηγής. Πολλοί από αυτούς τους ισχυρισμούς προέρχονται από τη Νοτιοκορεατική εφημερίδα Τσόσουν Ίλμπο. Ο Μαξ Φίσερ της The Washington Post έχει γράψει ότι σχεδόν οποιαδήποτε είδηση (στη Βόρεια Κορέα) εμφανίζεται ως ευρέως αξιόπιστη". Η περιστασιακή σκόπιμη παραπληροφόρηση εκ μέρους της Βόρειας Κορέας επιδεινώνει περαιτέρω το ζήτημα.
Μουσική
Η κυβέρνηση έδωσε έμφαση σε οπτιμιστικές λαϊκές μελωδίες και επαναστατική μουσική στο μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα. Τα ιδεολογικά μηνύματα μεταφέρονται μέσω μαζικών ορχηστρικών τραγουδιών όπως οι "Πέντε Μεγάλες Επαναστατικές Όπερες" βασισμένες στο παραδοσιακό Κορεατικό τσάνγκουκ. Οι επαναστατικές όπερες διαφέρουν από τις αντίστοιχες Δυτικές με την προσθήκη παραδοσιακών οργάνων και την αποφυγή διηγηματικών τμημάτων. Η Θάλασσα του Αίματος είναι η πιο εκτελεσμένη από τις Πέντε Μεγάλες Όπερες: από την πρεμιέρα της το 1971 έχει παιχτεί πάνω από 1,500 φορές, και το ταξίδι της στην Κίνα το 2010 ήταν μεγάλη επιτυχία. Δυτική κλασσική μουσική από τον Μπραμς, τον Τσαϊκόφσκι, τον Στραβίνσκι και άλλους συνθέτες εκτελείται από την Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα και φοιτητικές ορχήστρες.
Η ποπ μουσική εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1980 από το Ηλεκτρονικό Σύνολο Πότσονμπο και την Μπάντα Φωτεινής Μουσικής Ουάνγκτζεσαν. Οι βελτιωμένες σχέσεις με τη Νότια Κορέα μετά από τη Διακορεατική Σύνοδο Κορυφής είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των άμεσων ιδεολογικών μηνυμάτων σε ποπ τραγούδια, αλλά θέματα όπως η αδερφοσύνη, η νοσταλγία και η κατασκευή μιας δυνατής χώρας έχουν παραμείνει. Σήμερα, η αποτελούμενη αποκλειστικά από κορίτσια μπάντα Μορανμπόνγκ είναι το πιο δημοφιλές συγκρότημα στη χώρα. Οι Βορειοκορεάτες έχουν εκτεθεί στην K-pop η οποία εξαπλώνεται μέσω παράνομων αγορών.
Κουζίνα
Το πιο διάσημο Βορειοκορεατικό εστιατόριο, το Όκργιου-γκουάν, το οποίο βρίσκεται στην Πιονγιάνγκ, είναι γνωστό για τα κρύα νουντλ ρανγκμιόν. Στα άλλα γεύματα που σερβίρονται εκεί περιλαμβάνεται η σούπα κέφαλου με βρασμένο ρύζι, το γκαλμπιτάνγκ, η τηγανίτα με πράσινο φασόλι, το σινσόλλο και πιάτα φτιαγμένα από είδος χελώνας. Το Όκργιου-γκουάν στέλνει ομάδες έρευνας στην εξοχή για να συλλέξουν δεδομένα για την Κορεατική κουζίνα και να εισάγουν νέες συνταγές. Μερικές ασιατικές πόλεις έχουν υποκαταστήματα της αλυσίδας εστιατορίων Πιονγιάνγκ, στα οποία οι σερβιτόροι εκτελούν μουσική και χορό.
Αθλητισμός
αριστερά|μικρογραφία|Η Βόρεια Κορέα (με κόκκινο) ενάντια στη Βραζιλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2010 Τα περισσότερα σχολεία έχουν καθημερινή εξάσκηση στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ, στην αντισφαίριση, στο μπόξινγκ, στη γυμναστική και άλλα. Η Λίγκα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας είναι δημοφιλής στη χώρα και τα παιχνίδια της μεταδίδονται συχνά από την τηλεόραση. Η εθνική ομάδα, η Τσολλίμα, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 2010, όπου έχασε όλα τα ματς απέναντι στη Βραζιλία, την Πορτογαλία και την Ακτή Ελεφαντοστού. Η εμφάνισή της το 1966 ήταν πολύ πιο επιτυχημένη, όταν έκανε την έκπληξη κερδίζοντας με 1-0 την Ιταλία και χάνοντας στον προημιτελικό από την Πορτογαλία με 3-5, παρόλο που η Βόρεια Κορέα είχε προηγηθεί στην αρχή με 3-0. Μια εθνική ομάδα εκπροσωπεί το έθνος σε διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης. Τον Δεκέμβριο του 2013, ο Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής Ντένις Ρόντμαν επισκέφθηκε τη Βόρεια Κορέα για να βοηθήσει στην προπόνηση της εθνικής ομάδας, μετά από την ανάπτυξη φιλίας με τον Κιμ Γιονγκ Ουν. μικρογραφία|Ένα στιγμιότυπο από το Φεστιβάλ Αριράνγκ του 2012 Η πρώτη εμφάνιση της χώρας στους Ολυμπιακούς έγινε το 1964. Το ντεμπούτο της στους θερινούς αγώνες έγινε το 1972 και κέρδισε πέντε μετάλλια, συμπεριλαμβανομένου ενός χρυσού. Εκτός από το μποϊκοτάρισμα των αγώνων στη Σεούλ και το Λος Άντζελες, οι Βορειοκορεάτες έχουν κερδίσει μετάλλια σε όλους τους θερινούς αγώνες από τότε. Ο αρσιβαρίστας Κιμ Ουνγκ-γκουκ έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία 62 κιλών ανδρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 2012 στο Λονδίνο. Οι επιτυχημένοι ολυμπιονίκες λαμβάνουν πολυτελή διαμερίσματα από το κράτος ως αναγνώριση για τα κατορθώματά τους.
Το Φεστιβάλ Αριράνγκ έχει αναγνωριστεί από το Βιβλίο Γκίνες ως το μεγαλύτερο χορογραφικό γεγονός στον κόσμο. Περίπου 100,000 αθλητές εκτελούν ρυθμική γυμναστική και χορούς ενώ άλλοι 40,000 συμμετέχοντες δημιουργούν μια κινούμενη εικόνα στο παρασκήνιο. Το γεγονός είναι μια καλλιτεχνική αντιπροσώπευση της ιστορίας της χώρας και αποτίνει φόρο τιμής στον Κιμ Ιλ-σονγκ και στον Κιμ Τζονγκ-ιλ. Το Στάδιο Ρουνγκράντο 1ης Μαΐου, το μεγαλύτερο στάδιο του κόσμου με χωρητικότητα 150,000 ατόμων, διοργανώνει το Φεστιβάλ. Ο Μαραθώνιος της Πιονγιάνγκ είναι ένα άλλο αξιοσημείωτο αθλητικό γεγονός. Είναι Αγώνας Χάλκινης Ετικέτας της IAAF, στον οποίο ερασιτέχνες δρομείς από όλο τον κόσμο μπορούν να συμμετάσχουν.
Μεταφορές
thumb|Ο υπόγειος μητροπολιτικός σιδηρόδρομος της Πιονγιάνγκ Το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι αποκλειστικά τοπικό και μοναδικός φορέας λειτουργίας του είναι η Τσοσόν Κουλ Μινζουζούι Ινμινγκονγκχοαγκούγκ. Περιλαμβάνει 5.200 χλμ. . Οι θαλάσσιες συγκοινωνίες (ποτάμιες μεταφορές) εξυπηρετούνται από πλοιάρια και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο εμπορικός στόλος περιελάμβανε περί τα 70 πλοία. Για τις αεροπορικές μεταφορές υπάρχει το Διεθνές Αεροδρόμιο του Σουνάν, το οποίο βρίσκεται 24 χλμ. από την πρωτεύουσα και έχει δύο διαδρόμους. Εκτελούνται πτήσεις των εταιρειών Air China και Air Koryo από Πεκίνο για Πιονγιάνγκ και το αντίστροφο. Μικρές πτήσεις ακόμη εκτελούνται προς Χαμπαρόβσκ, Μόσχα και Βλαδιβοστόκ. Πολύ σπάνια μπορεί κανείς να δει Ι.Χ. αυτοκίνητα, καθώς το 70% των κατοίκων χρησιμοποιούν ποδήλατα για τις μετακινήσεις τους. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Κράτη της Ανατολικής Ασίας Κατηγορία:Κομμουνιστικά κράτη Κ *Βορεια Κατηγορία:Κράτη της Βορειοανατολικής Ασίας Κατηγορία:Πρώην Ιαπωνικές αποικίες Κατηγορία:Λαϊκές Δημοκρατίες
Λένα Δανιηλίδου
Η Λένα Δανιηλίδου (γενν. 19 Σεπτεμβρίου 1982 στα Χανιά) είναι Ελληνίδα πρώην αντισφαιρίστρια, με διεθνείς διακρίσεις στο ενεργητικό της. Χάρισε στο ελληνικό τένις την πρώτη του συμμετοχή σε τελικό Γκραν Σλαμ, το 2003 στο μεικτό διπλό του Αυστραλιανού Όπεν.
Πορεία προς τις νίκες
Την πιο μεγάλη νίκη στην καριέρα της πέτυχε στις 25 Φεβρουαρίου 2004. Απέκλεισε με 2-0 σετ στον β' γύρο του τουρνουά τένις του Ντουμπάι, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ένα από τα ιερά τέρατα του σύγχρονου παγκόσμιου τένις, την Αμερικανίδα Τζένιφερ Καπριάτι που ήταν το 2001 Νο 1 στον κόσμο.
Παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες
Ήταν μέλος της ολυμπιακής ομάδας (2000, 2004). Στον πρώτο γύρο του διπλού γυναικών του ολυμπιακού τουρνουά της Αθήνας, το 2004, δεν είχε σημαντικές επιτυχίες. Σε ένα γήπεδο κατάμεστο από κόσμο, οι Λένα Δανιηλίδου και Χριστίνα Ζαχαριάδου ηττήθηκαν από τις Γαλλίδες Αμελί Μορεσμό και Μαίρη Πιρς με 2-0 σετ και αποκλείστηκαν από τη συνέχεια της διοργάνωσης. Η Δανιηλίδου, παρά τον τραυματισμό της στο τρίτο σετ, νίκησε τη Βουλγάρα Μαγκνταλένα Μαλέεβα με 2-1 σετ και πήρε την πρόκριση για τις 16 καλύτερες. Στο απλό, αποκλείστηκε έχοντας φτάσει στη φάση των «16».
Μετέπειτα πορεία
Το 2003 η Λένα επιβεβαίωσε τη σταθερά καλή  της πορεία και στο Όπεν της Αυστραλίας. Μαζί με τον Τοντ Γούνμπριτζ ηττήθηκε από τους Ναβρατίλοβα/Πάες με 2-0 σετ στον τελικό του τουρνουά και κατέκτησε τη 2η θέση στο διπλό. Τον Ιούλιο του 2004, με τη Νικόλ Πρατ (Αυστραλία) πρώτευσε στο διπλό του τουρνουά του Στάμφορντ Μπριτζ (ΗΠΑ) και κατέκτησε τον πρώτο της επαγγελματικό τίτλο στο διπλό, με νίκη επί των Πενέσοβα (Τσεχία) / Σολ (Λουξεμβούργο) με 6-2, 6-4. Με τη νίκη της επί της Βουλγάρας Λουμπομίρα Μπάτσεβα με 2-1 σετ, η Δανιηλίδου έγινε, τον Ιούνιο του 2001 η πρώτη Ελληνίδα τενίστρια που πέρασε στον β' γύρο του Γουίμπλεντον όπου ηττήθηκε με 6-3 από τη Γαλλίδα Αμελί Μορεσμό.
Το 2001 στο απλό αντισφαίρισης γυναικών κατέκτησε ένα αργυρό μετάλλιο χάνοντας με 2-0 από τη Μαροκινή Ούτα Χασίν στους Μεσογειακούς Αγώνες στην Τύνιδα. μικρογραφία|Η Δανιηλίδου στο [[Γουίμπλεντον (τουρνουά)|Γουίμπλεντον το 2005]] Στις 1 Οκτωβρίου 2006 η Λένα κατέκτησε τον τέταρτο τίτλο της καριέρας της, θριαμβεύοντας στον τελικό του τουρνουά τένις της Σεούλ. Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια κέρδισε στο δραματικό αγώνα την Άι Σουγκιγιάμα από την Ιαπωνία, Νο 27 στον κόσμο και Νο 4 στο κυρίως ταμπλό του τουρνουά, με 6-3, 2-6, 7-6 και κατέκτησε το τρόπαιο, το πρώτο μετά τη νίκη της στο Όκλαντ το 2004.
Στις 11 Ιανουαρίου του 2008 κέρδισε τον ευκολότερο τίτλο της καριέρας της στο απλό του τουρνουά του Χόμπαρτ έπειτα από αποχώρηση (λόγω τραυματισμού) της αντιπάλου της, Β. Ζβοράνεβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κόκινος Καπνάς
Το σοβιετικό έντυπο Κόκινος Καπνάς, δηλαδή «Κόκκινος Καπνεργάτης», ήταν μια ελληνική εφημερίδα που εκδίδοταν στη πόλη Σουχούμι της Αμπχαζίας από 1932 έως το 1937. Απευθυνόταν στα μέλη της ελληνικής κοινότητας της Αμπχαζίας και των γύρω περιοχών, που αποτελούσε το 11% του πληθυσμού της τότε αυτόνομης σοβιετικής δημοκρατίας της κατά το τελευταίο έτος της έκδοσής της.
Ιστορικό
Η εφημερίδα είχε αρχικά τον τίτλο «Κυμυνιστις». Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 1932. Αργὀτερα στο έκτο φίλο της μετονομάστησε σε Κόκινος Καπνάς. Ο λόγος της χρήσης απλουστευμένης μορφής της νεοελληνικής γλώσσας στους τίτλους και στα κείμενα των άρθρων της εφημερίδας, έγκειται στο ότι οι συντάκτες της εφημερίδας ακολουθούσαν μια ακραία εκδοχή του δημοτικισμού, όπου το ελληνικό αλφάβητο αποτελείται από 20 γράμματα και όπου υπάρχει φωνολογική απόδοση των λέξεων. Σε σπάνιες περιπτώσεις δημοσιεύονταν στην εφημερίδα άρθρα στη ποντιακή διάλεκτο.
Από την ίδρυση του ήταν ένα περιφερειακό κομμουνιστικό έντυπο με εβδομαδιαία κυκλοφορία και με έμφαση στα επαγγελματικά ενδιαφέροντα των καπνεργατών της περιοχής με μητρική γλώσσα την ελληνική και αποτελούσε όργανο της σοβιετικής δημοκρατίας και του τοπικού κομμουνιστικού κομιτάτου. Αναφέρεται ότι τη περίοδο 1929-1933 είχε μέση κυκλοφορία τα 6.000 έως 8.000 αντίτυπα. Την περίοδο 1937-1938 η πολιτική του καθεστώτος απέναντι στις μειονότητες άλλαξε και η εφημερίδα διέκοψε τη κυκλοφορία της.
Περαιτέρω βιβλιογραφία
Τον Αύγουστο 1990 ολόκληρο το αρχείο της εφημερίδας «Κόκινος Καπνάς», πάνω από 240 εκδόσεις, φωτοτυπήθηκε για πρώτη και μοναδική φορά από τον Πρόεδρο του Παμποντιακού Συλλόγου «Η Αργώ» Χρ.Σοφιανίδη σε φυσικό μέγεθος της εφημερίδας και μεταφέρθηκε από τον ίδιο στην Ελλάδα, στον Σύλλογο, συνοδεία του Γραμματέα αυτού Λ. Πιπερίδη. Για να φωτοτυπηθεί το αρχειακό υλικό προηγήθηκε πολύ δύσκολη διεργασία για την εξαγωγή των εκατοντάδων πρωτότυπων φύλλων από το κτήριο του Κρατικού Αρχείου της πρωτεύουσας Σόχουμ. Ο Πρόεδρος διέθετε την αναγνωρισιμότητα και με σύμπραξη επιφανών ντόπιων Ποντίων διασφαλίστηκε η συνεργασία των Αρχών της Αμπχαζίας. Για την ολοκλήρωση του εγχειρήματος απαιτούνταν ρολά εκατοντάδων μέτρων ειδικού φωτοτυπικού χαρτιού ικανού πλάτους - κάτι που ήταν εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί στην απομακρυσμένη αυτή περιοχή μίας οικονομικά και παραγωγικά παραπαίουσας χώρας. Με ενέργειές του προς τους υπεύθυνους του κρατικού εργοστασίου κατασκευής φωτοτυπικών μηχανημάτων σοβιετικής τεχνολογίας «Σοχούμ-πριμπόρ» ο Χρ. Σοφιανίδης κατέβαλε το όλο κόστος των τελευταίων ρολών χαρτιού που εντοπίστηκαν στις αποθήκες του εργοστασίου, καθώς και αμοιβές ενός μηνός σε τρεις εργαζόμενες εκεί γυναίκες, προκειμένου να ξεκινήσει και να ολοκληρωθεί σε πέντε ημέρες η εργασία φωτοτύπησης. Έτσι, με την καθημερινή προσωπική παρουσία και ιδίοις πόρους του Προέδρου του ΠΣ «Η Αργώ» φωτοτυπήθηκε και μεταφέρθηκε στην Ελλάδα το μοναδικό διασωθέν και πλήρες αρχείο της εφημερίδας, σε πρωτότυπα αντίγραφα [1][2][3].
Αργότερα, στις 22 Οκτωβρίου 1992 το κτήριο του Κρατικού Αρχείου στο Σόχουμ πυρπολήθηκε με ριπές αυτόματων όπλων των ντόπιων γεωργιανών εθνοφυλάκων (λόχου ”Achaláya”) και κάηκε ολοσχερώς μαζί με όλα τα φυλασσόμενα εκεί αρχεία, συμπεριλαμβανομένου του «Κόκινου Καπνά» (Кокинос Капнас) [1] [2].
Η εφημερίδα εκδίδονταν την δεκαετία 1930 στο Σόχουμ (Сοхум) Σοβιετικής Αμπχαζίας, υπάγονταν στον άμεσο έλεγχο του «Περιφερειακού Κομιτάτου της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής Αμπχαζίας και της Επιτροπής Σοχουμιού του Κομμουνιστικού Κόμματος Γεωργίας» (Орган Абхазкого ОбКома и Сухрайкома КП(б) Грузии) και εκδίδονταν σε μία τεχνητή, εκφυλιστικά νεωτερίστικη, εικοσαγράμματη αλφάβητο της νεοελληνικής-δημοτικής. Αρχικώς, περιελάμβανε αρθρογραφίες και στην Ποντιακή γλώσσα, που στη συνέχεια απαγορεύτηκε από το σταλινικό καθεστώς και απαλείφθηκε πριν και το οριστικό κλείσιμο της εφημερίδας (1937). Έκλεισε από το ίδιο το κομμουνιστικό καθεστώς, παρόλο που το ίδιο την χρηματοδοτούσε, ήλεγχε και κατηύθυνε ολοκληρωτικά. Η εφημερίδα δεν απηχούσε την πραγματικότητα της κοινωνικής και πολιτισμικής ζωής, της εργασιακής καθημερινότητας και τις ανάγκες του γηγενούς Ποντιακού Ελληνισμού, πόσο δε της πολιτικής και κοινωνικής εν γένει κατάστασης [1] [4].
[1 Политидис, Харлампий. Операция «Кокинос Капнас» - Русские Афины | Новости Греции / 2013 ]
[2 «Επιχείρηση Κόκινος Καπνάς» Πολιτίδης Χαράλαμπος, Μέλος του Προεδρείου της Ένωσης Διασπορών Ρωσίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας / 2017, Θεσσαλονίκη, Εκδόσεις Κυριακίδη / ISBN - 978-960-599-175-3 ]
[3 Η εφημερίδα «Κόκκινος Καπνάς» (πρωτοτύπως “Κόκινος Καπνάς”) / Παμποντιακός Σύλλογος «Η Αργώ» / 2010 ]
[4 «Ιστορία, η Διασυνδεόμενη…» / Παμποντιακός Σύλλογος «η Αργώ» / 2021 ]
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες Κατηγορία:Κομμουνιστικές εφημερίδες Κ Κατηγορία:Γλωσσικό ζήτημα Κατηγορία:Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης
Αττίλας (όπερα)
Ο Αττίλας (Attila) είναι όπερα με πρόλογο και τρεις πράξεις του Ιταλού συνθέτη Τζουζέπε Βέρντι. Είναι γραμμένη πάνω σε ιταλικό λιμπρέτο του Τεμιστόκλε Σολέρα, βασισμένο στο ομώνυμο γερμανικό θεατρικό έργο (Attila, König der Hunnen = Αττίλας, βασιλιάς των Ούννων) του Ζακαρίας Βέρνερ, που γράφτηκε το 1809. Η παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας έγινε στο Θέατρο Λα Φενίτσε της Βενετίας, στις 17 Μαρτίου 1846.
Η άρια ηρωικής αποφασιστικότητας στη β΄ πράξη του έργου È gettata la mia sorte αποτελεί ένα καλό παράδειγμα χαρακτηριστικής άριας του είδους που ανέπτυξε ο Βέρντι και έγινε διάσημη στην εποχή της για τους υπαινιγμούς της, όταν το ιταλικό κοινό αγωνιζόταν για την υιοθέτηση ενός φιλελεύθερου συντάγματος από τον Φερδινάνδο Β΄. Και άλλα σχόλια της εποχής επαινούσαν το έργο ως κατάλληλο για την «πολιτική εκπαίδευση του λαού», ενώ αντιθέτως άλλοι επέκριναν την όπερα ως «τευτονική» ως προς τη φύση της.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Βέρντι είχε διαβάσει το «υπερ-ρομαντικό» θεατρικό έργο τον Απρίλιο του 1844, πιθανώς μετά από σύσταση του φίλου του Ανδρέα Μάφφεϊ, ο οποίος είχε συντάξει μία περίληψή του. Μία επιστολή του συνθέτη στον Φραντσέσκο Μαρία Πιάβε (με τον οποίο είχε ήδη συνεργασθεί στον Ερνάνη και στους Δύο Φόσκαρι) περιείχε το θέμα του Αττίλα ως την όπερα νο. 10 σε έναν κατάλογο με εννέα άλλα πιθανά σχέδια και ενεθάρρυνε τον Πιάβε να διαβάσει το έργο, το οποίο ο μουσικολόγος Julian Budden περιγράφει ως «αποπλεύσαν από τις αγριότερες ακτές του γερμανικού λογοτεχνικού ρομαντισμού, με όλη τη βαγκνερική σκευή του - οι Νορνίρ, η Βαλχάλλα, το ξίφος του Βόνταν, οι θεοί του φωτός και του σκότους.».
Ο Βέρντι εργάζεται με τον Σολέρα
Καθώς ο Αττίλας θα ήταν η δεύτερη όπερα που θα έγραφε ο Βέρντι για τη Βενετία, φαίνεται ότι άλλαξε γνώμη και αντί για τον Πιάβε προτίμησε να συνεργασθεί με τον Σολέρα, τον λιμπρετίστα του για τον Ναμπούκο και τους Λομβαρδούς, δύο όπερες στο σχήμα του μεγάλου χορωδιακού ταμπλώ, κάτι που ο λιμπρετίστας ήταν έτοιμος να ξαναχρησιμοποιήσει για τη νέα όπερα.
Η προσέγγιση του Σολέρα ήταν να δώσει έμφαση σε ένα κάλεσμα προς τον ιταλικό, και ειδικότερα τον βενετσιάνικο πατριωτισμό, αγνοώντας πολλά από τα στοιχεία του θεατρικού έργου και αλλάζοντας τη σειρά σημαντικών σκηνών, ενώ στην εναρκτήρια σκηνή θα έδειχνε τη θεμελίωση της Βενετίας. Αλλά ο ρυθμός άρχισε να επιβραδύνεται, καθώς η ασθένεια περιόρισε την ικανότητα του συνθέτη να φέρει σε πέρας μεγάλη ποσότητα εργασίας. Στη συνέχεια ήρθε το δεύτερο χτύπημα: Ο Σολέρα εγκατέλειψε το έργο τελείως και ακολούθησε την τραγουδίστρια σύζυγό του στη Μαδρίτη, όπου διορίσθηκε διευθυντής του Βασιλικού Θεάτρου, αφήνοντας μόνο το προσχέδιο για την τρίτη πράξη.
Ο Βέρντι επιστρέφει στον Πιάβε
Με αυτή την τροπή των πραγμάτων, ο Βέρντι επέστρεψε στον Πιάβε για την ολοκλήρωση της γ΄ πράξεως, με τις «ευλογίες» του Σολέρα. Αλλά η σχέση ανάμεσα στον συνθέτη και στον Πιάβε χειροτέρευσε με διάφορους τρόπους, ιδιαίτερα με αφορμή τη χρήση ορχηστρών στη σκηνή στα πλαίσια της ιδέας του Βέρντι για μία γκραν οπερά. Οι διαφορές ανάμεσα στην εκδοχή του Πιάβε και σε αυτό που ο Σολέρα (που είχε λάβει ένα αντίγραφο της γ΄ πράξεως του Πιάβε) είχε αρχικώς συλλάβει ήταν τόσο μεγάλες, ώστε προκάλεσαν τελική ρήξη ανάμεσα στον Βέρντι και στον Πιάβε. Οι ιδέες του συνθέτη για το λυρικό θέατρο είχαν κινηθεί πολύ πιο μπροστά από αυτές του παλαιού συνεργάτη του.
19ος αιώνας
Μετά την παγκόσμια πρεμιέρα της το 1846, η όπερα συνέχισε με παραστάσεις σε όλες τις μεγάλες ιταλικές πόλεις (αλλά και στη Βαρκελώνη και τη Λισαβόνα), συνολικά πάνω από 25 παραγωγές, μαζί με μία στο Παλέρμο υπό τον τίτλο Gli Unni e I Romani (= Οι Ούννοι και οι Ρωμαίοι) το 1855. Μία παραγωγή στο Κόμο αναφέρεται το 1875 και στη συνέχεια η όπερα φαίνεται να «εξαφανίζεται», τουλάχιστον στην Ιταλία .
Ο Αττίλας πρωτοπαρουσιάστηκε στο Λονδίνο το 1848 από τον Benjamin Lumley, ο οποίος στην αυτοβιογραφία του αναφέρει: «κανένα ίσως από τα έργα του Βέρντι δεν είχε συνεγείρει περισσότερο ενθουσιασμό στην Ιταλία ή είχε στεφανώσει τον ευτυχή συνθέτη με αφθονότερες δάφνες από ό,τι ο Αττίλας''.
Πρόλογος
Σκηνή 1: Η κατεστραμμένη πόλη της Ακυληίας
Ο Αττίλας και η νικηφόρος ορδή του εκπλήσσονται όταν βλέπουν μία ομάδα γυναικών ως αιχμαλώτους πολέμου. Η επικεφαλής τους, η Οδαβέλλη, ρωτά γιατί οι γυναίκες των Ούννων μένουν στο σπίτι (Allor che i forti corrono / «Ενώ οι πολεμιστές σας ορμούν στα σπαθιά τους σα λιοντάρια»). Ο Αττίλας, εντυπωσιασμένος από το θάρρος της, θέλει να της κάνει μία χάρη και εκείνη τού ζητά το σπαθί της, με το οποίο προτίθεται να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα της από τα χέρια του ίδιου του Αττίλα (Da te questo or m'è concesso). Ο απεσταλμένος των Ρωμαίων Αέτιος ζητά ακρόαση και προτείνει μία διαίρεση της αυτοκρατορίας: Avrai tu l'universo, Resti l'Italia a me / «Μπορείς να έχεις όλο το Σύμπαν, αλλά άσε την Ιταλία σε μένα». Ο Αττίλας περιφρονητικά τον αποκαλεί προδότη της πατρίδας του.
Κλασική εξαρτημένη μάθηση
Η κλασική εξαρτημένη μάθηση (στα αγγλικά: Classical conditioning, γνωστή και ως Pavlovian Conditioning ή Respondent Conditioning) είναι μια μορφή συνειρμικής μάθησης, που για πρώτη φορά παρουσιάστηκε από τον Ιβάν Παβλόφ. Η τυπική διαδικασία για την εισαγωγή της κλασικής εξαρτημένης μάθησης περιλαμβάνει παρουσιάσεις ενός ουδέτερου ερεθίσματος μαζί με κάποιο σημαντικό ερέθισμα. Το ερέθισμα θεωρείται ουδέτερο όταν δεν έχει ως αποτέλεσμα κάποια εμφανή συμπεριφορά (απάντηση) από τον υπό διερεύνηση οργανισμό. Ο Παβλόφ αναφέρεται σε αυτό ως εξαρτημένο ερέθισμα. Αντίθετα, η παρουσίαση των σημαντικών ερεθισμάτων αναγκαστικά διεγείρει μια φυσική, συχνά ανακλαστική, απάντηση. Αυτού του είδους το ερέθισμα και την αντίστοιχη απάντηση ο Παβλόφ ονομάζει ανεξάρτητο ερέθισμα και ανεξάρτητη απάντηση. Αν τα ουδέτερα και τα ανεξάρτητα ερεθίσματα συνδέοντα επανειλημμένα, τα δυο ερεθίσματα γίνονται συνειρμικά και ο οργανισμός αρχίζει να παράγει μία συμπεριφορική απάντηση, την οποία ο Παβλόφ αποκάλεσε εξαρτημένη απόκριση. Η κλασική εξαρτημένη μάθηση έχει αποδειχθεί σε πολλά είδη με διάφορες μεθοδολογίες.
Αττίλας (όπερα)
Πρόλογος
Σκηνή 2: `Ενας βάλτος, η μελλοντική τοποθεσία της Βενετίας
Κλασική εξαρτημένη μάθηση
Το πείραμα
Ο Παβλόφ, μελετώντας ζητήματα φυσιολογίας της πέψης και πειραματιζόμενος µε σκύλους επινόησε µια µέθοδο συγκέντρωσης και ακριβούς μέτρησης του παραγόμενου σιέλου κατά τη διαδικασία διατροφής του σκύλου.
Αττίλας (όπερα)
Πράξη Α΄
Σκηνή 1: Δάσος κοντά στο στρατόπεδο του Αττίλα
Η Οδαβέλλη θρηνεί τον πατέρα της και τον Φορέστο (Oh! Nel fuggente nuvolo / «Ω πατέρα, δεν είναι η εικόνα σου αποτυπωμένη στα φευγαλέα νέφη;...»), πιστεύοντας ότι και ο δεύτερος είναι νεκρός. Εκείνος όμως εμφανίζεται μπροστά της και εκείνη αρνείται κάθε απιστία, θυμίζοντάς του τη βιβλική Ιουδήθ. Το ζευγάρι ξανασμίγει: Oh, t'inebria nell'amplesso / «Ω, απέραντη χαρά δίχως μέτρο")
Κλασική εξαρτημένη μάθηση
Το πείραμα
Αρχικά, η δράση των σιελογόνων αδένων του σκύλου είχε ως εναρκτήριο σημείο τη στιγμή της εισαγωγής της τροφής στο στόµα του. Το σημαντικό ερέθισμα της τροφής διέγειρε το ενστικτώδες και έµφυτο ανακλαστικό του σιελισμού. Στη συνέχεια των πειραμάτων του ο Παβλόφ ανακάλυψε πως ορισµένα ερεθίσµατα, όπως ο ήχος των βηµάτων του διατροφέα που πλησίαζε ή ο ήχος ενός κώδωνα κατά την προσφορά της τροφής, ενεργοποιούσε από µόνος του την έκκριση σίελου µε τον ίδιο ακριβώς τρόπο που την ενεργοποιούσε η διατροφή.
Αττίλας (όπερα)
Πράξη Α΄
Σκηνή 2: Το αντίσκηνο του Αττίλα
Ο Αττίλας ξυπνά και διηγείται στον Ούλντινο ένα όνειρο που είδε: ένας γέρος τον σταμάτησε στις πύλες της Ρώμης και τον προειδοποίησε να γυρίσει πίσω (Mentre gonfiarsi l'anima parea / «Καθώς η ψυχή μου έμοιαζε να φουσκώνει»). Στο φως της ημέρας, το θάρρος του επιστρέφει και διατάζει προέλαση (Oltre quel limite, t'attendo, o spettro / «Πέρα από αυτό το σύνορο σε περιμένω, ω φάντασμα!»). Ωστόσο, όταν μια πομπή λευκοντυμένων παρθένων πλησιάζει τραγουδώντας την ωδή Veni Creator Spiritus, αναγνωρίζει τον επίσκοπο Ρώμης Λέοντα ως τον γέρο του ονείρου του και καταρρέει έντρομος.
Κλασική εξαρτημένη μάθηση
Το πείραμα
Με την επανάληψη του πειράµατος δηµιουργήθηκε ένα νέο ανακλαστικό, το οποίο προηγουµένως δεν υπήρχε, και ήταν το πλέον σηµαντικό στο πείραµα. Αυτός ο νέος τρόπος διασύνδεσης (συνειρµός) µεταξύ δύο ερεθισµάτων έγινε γνωστός ως εξαρτηµένο ανακλαστικό (conditioned reflex) και η διαδικασία ονοµάστηκε κλασική εξαρτημένη μάθηση. Μέσω αυτής της διαδικασίας επέρχεται σημαντική αλλαγή της συμπεριφοράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πειραματική ψυχολογία Κατηγορία:Συμπεριφορισμός Κατηγορία:Ψυχολογικές θεωρίες Κατηγορία:Ιστορία της ψυχολογίας