cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αριστείδης Μωραϊτίνης
Βιογραφία
Έχοντας αυτή το ρόλο "κυβερνώσας" Βουλής στη χώρα μέχρι την άφιξη του νέου Βασιλέα Γεωργίου Α', έπαυσε στις 8 Φεβρουαρίου 1863 την Προσωρινή Κυβέρνηση του Δ. Βούλγαρη και την επομένη ανέλαβε την εκτελεστική εξουσία. Η άσκηση και η διαχείριση της τελευταίας ανατέθηκε στο Μωραϊτίνη, όντας αντιπρόεδρο της συνέλευσης, επομένως το διάστημα μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου μπορεί να θεωρηθεί ως η πρώτη "πρωθυπουργία" του (Κυβέρνηση Μωραϊτίνη 1863). Με το διορισμό νέας Κυβέρνησης επανήλθε στα αρχικά του καθήκοντα, στη συνέχεια εξελέγη επανειλημμένως προέδρος της Εθνοσυνέλευσης και με τη συγκεκριμένη ιδιότητα υποδέχθηκε το Γεώργιο Α' κατά την αποβίβασή του στον Πειραιά.
Ο Αριστείδης Μωραϊτίνης υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του Γαλλικού Κόμματος, έχαιρε όμως μεγάλης εκτίμησης από όλο το πολιτικό φάσμα της εποχής. Είναι ενδεικτικό πως αυτό τον κάλεσε κατά την πολιτική κρίση του 1867 για το Κρητικό Ζήτημα και ενώ πλέον δεν ήταν καν Βουλευτής, να συγκροτήσει υπηρεσιακή Κυβέρνηση (Κυβέρνηση Αριστείδη Μωραϊτίνη 1867, την πρώτη στην πολιτική ιστορία της χώρας) ώστε να οδηγήσει την Ελλάδα σε εκλογές.
Το 1868 επέστρεψε στη θέση του προέδρου του Αρείου Πάγου μέχρι και το 1871.
Απεβίωσε το 1875 στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Πρόεδροι του Αρείου Πάγου
Μπομνάκ
Το Μπομνάκ (Бомнак) είναι αγροτική περιοχή (σέλο) στην επαρχία Ζέϊσκι στην περιφέρεια Αμούρ, στη Ρωσία και βρίσκεται στη βόρεια όχθη του ποταμού Ζέγια.
Μεταφορές
Ένας τοπικός δρόμος οδηγεί δυτικά προς το Γκόρνι και το Βερκνεζέϊσκ.
Κλίμα
Έχει κλίμα πολικού ψύχους (κλιματική ταξινόμηση Köppen Dwc) με ξηρούς, κρύους χειμώνες και ζεστά, βροχερά καλοκαίρια.
Λειχήνα
thumb|230 px|right|Κρουστώδεις και φυλλώδεις λειχήνες σε τοίχο
Μπομνάκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Όμπλαστ του Αμούρ
Λειχήνα
Οι λειχήνες είναι συμβιωτικοί οργανισμοί δημιουργημένοι από τον σύνδεσμο μικροσκοπικών πράσινων φυκών ή κυανοβακτηρίων και νηματοειδών μυκήτων ή μανιταριών. Οι λειχήνες λαμβάνουν το εξωτερικό σχήμα του μύκητα με τον οποίο συνεργάζονται και έτσι ονομάζονται με βάση τον μύκητα. Ο μύκητας συνήθως σχηματίζει το μεγαλύτερο μέρος του σώματος των λειχηνών, αν και αυτό μπορεί να μην συμβεί σε νηματοειδείς και ζελατινώδεις λειχήνες. Ο μύκητας της λειχήνας είναι μέλος των Ascomycota – σπανιότερα μέλος των Basidiomycota. Μερικοί ταξινομηστές των λειχηνών τοποθετούν τις λειχήνες σε δική τους κατηγορία, αυτή των Mycophycophyta, αλλά αυτή η πρακτική αγνοεί το γεγονός πως συστατικά ανήκουν σε διαφορετικές γενεαλογίες.
Τα κύτταρα των φυκιών περιέχουν χλωροφύλλη, που τους επιτρέπει να ζουν σε καθαρά ανόργανο περιβάλλον παράγοντας τα δικά τους οργανικά μείγματα. Ο μύκητας προστατεύει το φύκος από το να ξεραθεί και σε μερικές περιπτώσεις του παρέχει ανόργανη ύλη από το υπέδαφος.
Μορφολογία και δομή
Οι λειχήνες ζουν σε διάφορα εδάφη: χώμα, δέντρα, βράχια και τοίχους. Συνήθως είναι οι πρώτες που εγκαθίστανται σε μέρη με έλλειψη χώματος, αποτελώντας μερικές φορές τη μόνη βλάστηση σε ορισμένα ακραία περιβάλλοντα όπως σε μεγάλα υψόμετρα βουνών και ψηλά γεωγραφικά πλάτη. Μερικές επιζούν σε σκληρές συνθήκες ερήμου και άλλες σε παγωμένα εδάφη αρκτικών περιοχών. Μερικές λειχήνες έχουν τη μορφή φύλλων, άλλες καλύπτουν το υπέδαφος σαν κρούστα, άλλες υιοθετούν θαμνώδεις μορφές και άλλες έχουν ζελατινώδη εμφάνιση.
Υπάρχουν στοιχεία που προτείνουν πως η συμβίωση των λειχηνών είναι παρασιτική παρά αμοιβαία. Ο φωτοσυνθετικός συνεργάτης μπορεί να υπάρξει στη φύση ανεξάρτητα από τον μυκητιώδη συνεργάτη του, αλλά το αντίστροφο δεν είναι δυνατό.
Αναπαραγωγή
Οι λειχήνες συνήθως αναπαράγονται ασεξουαλικά, είτε με βλαστική αναπαραγωγή ή μέσω διανομής διασπορών που περιέχουν κύτταρα φυκιών και μυκήτων.
Οι λειχήνες αναπαράγονται και σεξουαλικά με έναν τυπικό για μύκητα τρόπο, δημιουργώντας φυκώδες και μυκητώδες πολλαπλασιαστικό υλικό το οποίο ακολουθώντας τη βλάστηση πρέπει να συναντηθεί με έναν συμβατό συνεργάτη πριν δημιουργηθεί μια λειτουργική λειχήνα.
Οικολογία
Επειδή οι λειχήνες είναι μορφολογικά μικρές σχετικά με τα περισσότερα γήινα φυτά, αλλά απαιτούν ηλιακό φως για να αναπτυχθούν, οι περισσότερες μορφές προσκολλώνται είτε σε μεγάλους ογκόλιθους, άλλες ακίνητες επιφάνειες ή ξυλώδη φυτά σε κατά ένα μέρος εντελώς ανοιχτές η εκτεθειμένες καταστάσεις. Ωστόσο, όπου υπάρχει επαρκής υγρασία, οι λειχήνες αναπτύσσονται σε επιφάνειες (κυρίως σε δέντρα με αργή ανάπτυξη) σε δάση ως μέρος μιας επίφυτης κοινότητας. Η σταθερότητα (δηλαδή μακροζωία) μιας επιφάνειας είναι κοινός τόπος της κατοικίας των λειχήνων. Οι λειχήνες είναι σχετικά αργές στην ανάπτυξή τους και δεν ανταγωνίζονται πάντα καλά τα επίσης αργά σε ανάπτυξη βρύα ή βότανα όταν συνθήκες επαρκούς υγρασίας ευνοούν τα τελευταία.
Κανόνας προσήμων του Ντεκάρτ
Στα μαθηματικά, ο κανόνας προσήμων του Ντεκάρτ, ο οποίος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Ρενέ Ντεκάρτ (René Descartes) στο έργο του La Géométrie (Η Γεωμετρία), είναι μια τεχνική για τον καθορισμό του αριθμού των θετικών ή αρνητικών πραγματικών ριζών ενός πολυωνύμου.
Λειχήνα
Οικολογία
Οι λειχήνες αποτελούν μέρος της διαθέσιμης τροφής για πολλά ζώα, όπως τον τάρανδο, που ζουν σε αρκτικές περιοχές. Αν και οι λειχήνες τυπικά αναπτύσσονται σε σκληρά περιβάλλοντα στη φύση, πολλές λειχήνες είναι ευαίσθητες στην ανθρώπινη ρύπανση. Έτσι μπορούν εν δυνάμει να χρησιμοποιηθούν ως οργανισμοί δείκτες ρύπανσης. Όταν αναπτύσσονται σε ορυκτά εδάφη, μερικές λειχήνες σταδιακά αλλοιώνουν το υπέδαφός τους εκκρίνοντας οξέα που διαλύουν τα ορυκτά, συμβάλλοντας στη διαδικασία αποσάθρωσης κατά την οποία οι βράχοι μετατρέπονται σταδιακά σε χώμα. Ενώ η συμβολή τους αυτή στην αποσάθρωση είναι συνήθως καλή, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε ανθρώπινες πέτρινες κατασκευές.
Κανόνας προσήμων του Ντεκάρτ
Ο κανόνας δίνει ένα άνω όριο στον αριθμό των θετικών ή αρνητικών ριζών ενός πολυωνύμου. Ωστόσο, δεν είναι ένα απόλυτο κριτήριο, δηλαδή δεν παρέχει τον ακριβή αριθμό των θετικών ή αρνητικών ριζών.
Θετικές ρίζες
Ο κανόνας ορίζει ότι αν οι όροι ενός πολυωνύμου μιας μεταβλητής με πραγματικούς συντελεστές διατεταχθούν κατά φθίνουσα σειρά με βάση τον εκθέτη, τότε ο αριθμός των θετικών ριζών του πολυωνύμου είναι είτε ίσος με τον αριθμό των εναλλαγών προσήμου μεταξύ διαδοχικών μη μηδενικών συντελεστών, είτε μικρότερος κατά έναν άρτιο αριθμό. Οι πολλαπλές ρίζες με την ίδια τιμή μετρώνται ξεχωριστά.
Αρνητικές ρίζες
Ως πόρισμα του κανόνα, ο αριθμός των αρνητικών ριζών είναι είτε ίσος με τον αριθμό των εναλλαγών προσήμου στην ακολουθία των συντελεστών του πολυωνύμου, αφού πολλαπλασιαστούν με τον αριθμό −1 οι συντελεστές των όρων με περιττό εκθέτη, είτε μικρότερος κατά έναν άρτιο αριθμό. Η διαδικασία αυτή είναι ισοδύναμη με την αντικατάσταση του συμπληρώματος των μεταβλητών με τις ίδιες τις μεταβλητές. Για παράδειγμα, για να βρούμε τον αριθμό των αρνητικών ριζών του, μπορούμε ισοδύναμα να ρωτήσουμε πόσες θετικές ρίζες υπάρχουν για το -x στο  Χρησιμοποιώντας τον κανόνα προσήμων του Ντεκάρτ στο g(x) λαμβάνουμε τον αριθμό των θετικών ριζών x_i του g, και αφού  λαμβάνουμε τον αριθμό των θετικών ριζών (-x_i) του f, ο οποίος είναι ίδιος με τον αριθμό των αρνητικών ριζών x_i του f.
Παράδειγμα
Το πολυώνυμο
έχει μία εναλλαγή προσήμου μεταξύ του δεύτερου και τρίτου όρου (η ακολουθία των ζευγαριών των διαδοχικών προσήμων είναι ++, +−, −−). Οπότε έχει ακριβώς μία ρίζα. Παρατηρείστε ότι το αρχικό πρόσημο λαμβάνεται υπ' όψιν παρ' ότι στο συγκεκριμένο παράδειγμα δεν επηρεάζει την απάντηση. Για να βρεθεί ο αριθμός των αρνητικών ριζών, άλλαξε τα πρόσημα των συντελεστών των όρων με περιττό εκθέτη και έπειτα εφάρμοσε τον κανόνα προσήμων του Ντεκάρτ στο πολυώνυμο f(-x), ώστε να λάβεις το δεύτερο πολυώνυμο
Όντως, με παραγοντοποίηση το πρώτο πολυώνυμο γράφεται ως οπότε οι ρίζες είναι −1 (διπλή ρίζα) και 1.
Με παραγοντοποίηση το δεύτερο πολυώνυμο γράφεται ως
Οπότε σε αυτή την περίπτωση, οι ρίζες είναι ένα 1 (διπλή ρίζα) και −1, δηλαδή οι συμπληρωματικές ρίζες του αρχικού πολυωνύμου.
Σύνθετες ρίζες
Οποιοδήποτε nοστού βαθμού πολυώνυμο έχει ακριβώς n ρίζες. Οπότε αν f(x) είναι ένα πολυώνυμο το οποίο δεν έχει ρίζα στο 0 (το οποίο μπορεί να επαληθευθεί με τον έλεγχο αυτής της περίπτωσης), τότε ο ελάχιστος αριθμός των σύνθετων ριζών του είναι ίσος με
όπου το p δηλώνει το μέγιστο αριθμό των θετικών ριζών, το q δηλώνει το μέγιστο αριθμό των αρνητικών ριζών (και οι δύο αριθμοί μπορούν να βρεθούν χρησιμοποιώντας τον κανόνα προσήμων του Ντεκάρτ) και το n δηλώνει το βαθμό της εξίσωσης. Ένα απλό παράδειγμα είναι το πολυώνυμο
το οποίο έχει μία εναλλαγή προσήμου, οπότε ο μέγιστος αριθμός των θετικών ριζών του είναι 1. Από το
μπορούμε να αποφανθούμε ότι το πολυώνυμο δεν έχει αρνητικές πραγματικές ρίζες. Οπότε ο ελάχιστος αριθμός των σύνθετων ριζών είναι
Αφού οι σύνθετες ρίζες ενός πολυωνύμου με πραγματικούς συντελεστές πρέπει να εμφανίζονται σε συζευγμένα ζεύγη, μπορούμε να δούμε ότι το x3 - 1 έχει ακριβώς 2 σύνθετες ρίζες και 1 πραγματική (θετική) ρίζα.
Ειδική περίπτωση
Η αφαίρεση μόνο πολλαπλάσιων του 2 από το μέγιστο αριθμό των θετικών ριζών συμβαίνει διότι το πολυώνυμο ίσως έχει σύνθετες ρίζες, οι οποίες πηγαίνουν πάντοτε σε ζεύγη, αφού ο κανόνας εφαρμόζεται σε πολυώνυμα των οποίων οι συντελεστές είναι πραγματικοί αριθμοί. Οπότε αν είναι γνωστό ότι το πολυώνυμο έχει μόνο πραγματικές ρίζες, ο κανόνας αυτός επιτρέπει σε κάποιον να βρει τον ακριβή αριθμό των θετικών και αρνητικών ριζών. Εφόσον είναι εύκολο να καθοριστεί η πολλαπλότητα του μηδέν ως ρίζα, στην περίπτωση αυτή μπορεί να υπολογιστεί το πρόσημο όλων των ριζών.
Γενίκευση
Αν το πραγματικό πολυώνυμο P έχει k πραγματικές θετικές ρίζες, λαμβάνοντας υπ' όψιν και τις πολλαπλότητες, τότε για κάθε a > 0 υπάρχουν τουλάχιστον k εναλλαγές πρσήμου στην ακολουθία των συντελεστών της σειράς Τέιλορ (Taylor) της συνάρτησης eaxP(x).
Τη δεκαετία του 1970 ο Askold Georgevich Khovanskiǐ ανέπτυξε τη θεωρία των λιγοωνύμων (fewnomials) που γενικεύει τον κανόνα του Ντεκάρτ. Ο κανόνας των προσήμων μπορεί να θεωρηθεί το ίδιο με τη δήλωση ότι ο αριθμός των πραγματικών ριζών ενός πολυωνύμου εξαρτάται από την πολυπλοκότητα του πολυωνύμου και ότι αυτή η πολυπλοκότητα είναι ανάλογη με τον αριθμό των μονώνυμων που έχει, όχι του βαθμού του. Ο Khovanskiǐ απέδειξε ότι αυτό ισχύει όχι μόνο για τα πολυώνυμα αλλά και για τους αλγεβρικούς συνδυασμούς πολλών υπερβατικών (transcendental) συναρτήσεων, των λεγόμενων Pfaffian συναρτήσεων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλγεβρα Κατηγορία:Πολυώνυμα Κατηγορία:Ρενέ Ντεκάρτ
Πατρίκιος Κωστής
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Βεάκη, ενώ έχει παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής με τον Γιάννη Μαργαρίτη και Commedia de l' Arte με την Αθηνά Κεφαλά.
Επίσης έχει σπουδάσει βρεφονηπιοκόμος και τα τελευταία χρόνια διδάσκει θεατρικό παιχνίδι στην Ε' και ΣΤ' Δημοτικού στα Εκπαιδευτήρια Κωστέα-Γείτονα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έντουαρντ Μόρρις Έρσκιν
Κατά την περίοδο που διατελούσε πρέσβης της Αγγλίας στην Ελλάδα συνέβη η ληστεία στο Πικέρμι που κατέληξε στη σφαγή του Δήλεσι. Στις εκθέσεις του προς τον τότε πρωθυπουργό της Αγγλίας θεωρούσε ότι η ελληνική κυβέρνηση υπέθαλπε τη ληστοκρατία στρεφόμενος ιδιαίτερα κατά του τότε υπουργού των Στρατιωτικών Σκαρλάτου Σούτσου, εξαναγκάζοντάς τον τελικά σε παραίτηση. Στη συνέχεια υποχρέωσε την ελληνική κυβέρνηση να παρευρίσκεται ο ίδιος στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου όταν εξετάσθηκε το θέμα της σφαγής, απειλώντας ακόμα και ένοπλη επέμβαση της Αγγλίας στην Ελλάδα, με το πρόσχημα της εκκαθάρισης της ληστείας στην ελληνική ύπαιθρο.
Τελικά αν και ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας Γκλάντστον Γουίλιαμ Έβαρτ δεν συμμερίστηκε τον πρέσβη του, στη Βουλή των Κοινοτήτων, ο Έρσκιν πέτυχε να έλθουν στην Ελλάδα Άγγλοι ανακριτικοί υπάλληλοι, όχι τόσο για να παρακολουθήσουν και να παρευρίσκονται στις ανακρίσεις και στη συνέχεια στις εκτελέσεις των συλληφθέντων ληστών όσο περισσότερο στην άσκηση πίεσης απαλλαγής με βούλευμα Άγγλου υπηκόου που φέρονταν αναμεμιγμένος και μάλιστα ως ο διοργανωτής εκείνης της ληστείας που συγκλόνισε την Ελλάδα και τις διπλωματικές της σχέσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες
Αρσενικό
μικρογραφία|Το σύμβολο του ρωμαϊκού θεού [[Μαρς (Άρη) (θεού του πολέμου) είναι το συνηθέστερο σύμβολο του αρσενικού φύλου. Αντιπροσωπεύει επίσης τον πλανήτη Άρη και είναι το αλχημικό σύμβολο του σιδήρου.]]
Το αρσενικό (♂) είναι το φύλο ενός οργανισμού που παράγει τον γαμέτη που λέγεται σπερματοζωάριο, ο οποίος συγχωνεύεται με τον μεγαλύτερο θηλυκό γαμέτη,  το ωάριο, στη διαδικασία της γονιμοποίησης. Ένας αρσενικός οργανισμός δεν μπορεί να αναπαραχθεί σεξουαλικά χωρίς να έχει πρόσβαση σε τουλάχιστον ένα θηλυκό ωάριο, αλλά ορισμένοι οργανισμοί μπορούν να αναπαραχθούν τόσο σεξουαλικά όσο και ασεξουαλικά. Στα περισσότερα αρσενικά θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων των αρσενικών ανθρώπων, υπάρχει ένα χρωμόσωμα Υ, το οποίο κωδικοποιεί την παραγωγή μεγαλύτερων ποσοτήτων τεστοστερόνης για να αναπτυχθούν τα αρσενικά αναπαραγωγικά όργανα. Δεν έχουν όλα τα είδη ένα κοινό σύστημα προσδιορισμού φύλου. Στα περισσότερα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, το φύλο καθορίζεται γενετικά. Σε είδη όπως το Cymothoa exigua το φύλο αλλάζει ανάλογα με τον αριθμό των θηλυκών που υπάρχουν στην περιοχή.
Επισκόπηση
Η ύπαρξη δύο φύλων φαίνεται να έχει επιλεγεί ανεξάρτητα σε διαφορετικές εξελικτικές γενεές (συγκλίνουσα εξέλιξη). Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο είναι η σεξουαλική αναπαραγωγή στα ισογαμικά είδη με δύο ή περισσότερους τύπους ζευγαρώματος με γαμέτες πανομοιότυπης μορφής και συμπεριφοράς (αλλά διαφορετικές σε μοριακό επίπεδο) σε ανισογαμικά είδη με γαμέτες αρσενικού και θηλυκού τύπου προς τα ωογαμικά είδη στα οποία ο θηλυκός γαμέτης είναι πολύ μεγαλύτερος από τον αρσενικό και δεν έχει την ικανότητα να κινηθεί. Υπάρχει ένα καλό επιχείρημα ότι αυτό το μοτίβο καθοδηγείται από τους φυσικούς περιορισμούς στους μηχανισμούς με τους οποίους οι δύο γαμέτες συγκεντρώνονται όπως απαιτείται για την διαδικασία της σεξουαλικής αναπαραγωγής.
Σύμβολο
Το κύριο σύμβολο του αρσενικού φύλου είναι το Σύμβολο του Άρη ♂, ένας κύκλος με ένα βέλος με κατεύθυνση προς τα βορειοανατολικά. Στο Unicode το σύμβολο του αρσενικού φύλου εκπροσωπείται από το παρακάτω κώδικα:
Το σύμβολο είναι πανομοιότυπο με το πλανητικό σύμβολο του Άρη. Ο πρώτος που χρησιμοποίησε το σύμβολο του Άρη για το αρσενικό φύλο είναι ο Κάρολος Λινναίος το 1751. Το σύμβολο θεωρείται μερικές φορές ως μια στυλιζαρισμένη αναπαράσταση της ασπίδας και του δόρατος του Ρωμαϊκού θεού Άρη. Σύμφωνα με τον Στέαρν, ωστόσο, αυτή η επινόηση είναι «φανταστική» και όλα τα ιστορικά στοιχεία ευνοούν το συμπέρασμα του Γάλλου κλασικού Μελετητή Κλωντ ντε Σωμέζ (Σαλμάσιος, 1588–1683) ότι το σύμβολο προέρχεται από την συντομογραφία του ελληνικού αλφαβήτου, θρ, η οποία προέρχεται από το ελληνικό όνομα για τον Άρη, Θούρος.
Προσδιορισμός φύλου
μικρογραφία|Φωτογραφία ενός ενήλικου άνδρα. Για σύγκριση υπάρχει μια ενήλικη [[Θηλυκό|γυναίκα. Σημειώστε ότι και τα δύο μοντέλα έχουν μερικώς ξυρισμένη σωματική τριχοφυΐα. π.χ. η ηβική τριχοφυΐα έχει ξυριστεί.]]
Το φύλο ενός συγκεκριμένου οργανισμού μπορεί να προσδιοριστεί από διάφορους παράγοντες. Αυτοί μπορεί να είναι γενετικοί ή περιβαλλοντικοί, ή μπορεί να αλλάξουν φυσικά κατά τη διάρκεια της ζωής ενός οργανισμού. Αν και τα περισσότερα είδη έχουν μόνο δύο φύλα (είτε αρσενικά είτε θηλυκά), τα ερμαφρόδιτα ζώα, όπως τα σκουλήκια, έχουν αρσενικά και θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα.
Γενετικός προσδιορισμός
Τα περισσότερα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου, καθορίζονται γενετικά ως αρσενικά από το σύστημα προσδιορισμού φύλου ΧΥ, όπου τα αρσενικά έχουν χρωμοσωματικό ζεύγος ΧΥ, ενώ τα θηλυκά άτομα ΧΧ. Είναι επίσης δυνατό σε μια ποικιλία ειδών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, να υπάρχουν αρσενικά άτομα με ζεύγος ΧΧ ή να έχουν άλλους καρυότυπους. Κατά την αναπαραγωγή, ένα αρσενικό άτομο μπορεί να συνεισφέρει είτε ένα σπέρμα Χ είτε ένα Υ, ενώ ένα θηλυκό άτομο μπορεί να συνεισφέρει μόνο ένα σπέρμα Χ. Ένα σπερματοζωάριο Υ και ένα ωάριο Χ παράγουν ένα αρσενικό, ενώ ένα σπερματοζωάριο Χ και ένα ωάριο Χ παράγουν ένα θηλυκό.
Το τμήμα του χρωμοσώματος Υ που είναι υπεύθυνο για την αρσενικότητα, είναι η περιοχή προσδιορισμού του φύλου χρωμοσώματος Υ, ο παράγοντας καθορισμού όρχεων. Αυτός ο παράγοντας ενεργοποιεί το Sox9, το οποίο σχηματίζει βρόχους τροφοδοσίας με FGF9 και PGD2 στις γονάδες, επιτρέποντας στα επίπεδα αυτών των γονιδίων να παραμείνουν αρκετά υψηλά ώστε να προκαλέσουν την ανάπτυξη αρσενικού ατόμου. Για παράδειγμα, το Fgf9 είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη των σπερματοζωαρίων και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων Σερτόλι, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την ανδρική σεξουαλική ανάπτυξη.
Περιβαλλοντικός προσδιορισμός
Σε ορισμένα είδη ερπετών, όπως π.χ. στους αλιγάτορες, το φύλο καθορίζεται από τη θερμοκρασία στην οποία επωάζεται το αυγό. Σε άλλα είδη, όπως ορισμένα σαλιγκάρια, συνηθίζουν να αλλάζουν φύλα: οι ενήλικες αρχικά είναι αρσενικοί και στη συνέχεια γίνονται θηλυκοί. Στα ψάρια της οικογένειας των Αμφιπριονινών (Amphiprioninae), το κυρίαρχο άτομο σε μια ομάδα γίνεται θηλυκό ενώ τα άλλα είναι αρσενικά.
Σε ορισμένα αρθρόποδα, το φύλο καθορίζεται από τη μόλυνση. Τα βακτήρια του γένους Wolbachia ορισμένα είδη αποτελούνται εξ ολοκλήρου από άτομα με χρωμοσωμικό ζεύγος ΖΖ, με το φύλο να καθορίζεται από την παρουσία του Wolbachia.
Δευτερεύοντα χαρακτηριστικά φύλου
Στα είδη με δύο φύλα, τα αρσενικά μπορεί να διαφέρουν από τα θηλυκά ως προς πολλά χαρακτηριστικά πέρα από την παραγωγή των σπερματοζωαρίων.
Σε πολλά έντομα και ψάρια, το αρσενικό έχει μικρότερο μέγεθος από το θηλυκό.
Σε φυτά σπόρων, τα οποία εκθέτουν μεταγέενση, τα θηλυκά και αρσενικά μέρη συμπεριλαμβάνονται στο σπορόφυτο σεξουαλικό όργανο ενός οργανισμού.
Στους ανθρώπους, τα αρσενικά έχουν περισσότερη σωματική τριχοφυία και μυϊκή μάζα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνδρες Κατηγορία:Αρσενικά Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μανωλάδα Ηλείας
Η Μανωλάδα, γνωστή και ως Παλαιά Μανωλάδα (ή με την γραφή Μανολάδα ), είναι χωριό της Ηλείας στον κάμπο του Βουπρασίου ή πεδιάδα της Μανωλάδας. Κύρια ασχολία των κατοίκων της είναι η γεωργία και η καλλιέργεια φράουλας. Γειτονεύει με τα χωριά Βάρδα, Νέα Μανωλάδα, Κουρτέσι, Νέο Βουπράσιο και Λάππα. Απέχει περίπου 42 χιλιόμετρα από την Πάτρα και περίπου 50 χιλιόμετρα από τον Πύργο.
Ιστορία
Η Μανωλάδα, άγνωστο πότε ακριβώς, δημιουργήθηκε την περίοδο της Φραγκοκρατίας ή των Βυζαντινών δηλαδή τον 13ο ή 14ο αιώνα μ.Χ. Το όνομά της το πήρε από την Μανωλιάσσα, πριγκίπισσα της αρχαίας Υρμίνης.
Το σημείο που βρίσκεται σήμερα η κωμόπολη Βάρδα, τότε ανήκε στην Μανωλάδα, και το 1316 μ.Χ. έγινε εκεί η Μάχη της Μανωλάδας μεταξύ Καταλανών και Βυζαντινών με νίκη των δεύτερων.
Κατά την Τουρκοκρατία στη εύφορη πεδιάδα της Μανωλάδας το μεγαλύτερο τμήμα της είχε δοθεί δωρεά σε μοναστήρια για να μην γίνει τσιφλίκια Οθωμανών αξιωματούχων. Με την κήρυξη της Επανάστασης του 1821 οι κάτοικοι ξεσηκώθηκαν και πολέμησαν εναντίον των Τούρκων στο πλευρό του Σισίνη.
Το 1888 πέρασε από την περιφέρεια της Μανωλάδας η σιδηροδρομική γραμμή και δημιουργήθηκε ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μανωλάδας που μετέπειτα εξελίχθηκε σε οικισμό, τη σημερινή Βάρδα.
Το 1922 εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Έλληνες πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής και δημιούργησαν νέο όμορο οικισμό, τη σημερινή Νέα Μανωλάδα.
Διοικητική ιστορία
Το 1835 η Μανωλάδα προσαρτήθηκε στον Δήμο Βουπρασίων και το 1849 γίνεται έδρα του δήμου. Η Μανωλάδα ήταν έδρα του δήμου τα διαστήματα 07/09/1849-27/05/1864 και 12/06/1865-28/08/1912.
Το 1912 με την ίδρυση των κοινοτήτων γίνεται έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Μανωλάδας, έως το 1997 που η κοινότητα αυτή καταργείται και η Μανωλάδα προσαρτάται στον Δήμο Βουπρασίου, έως το 2010 που προσαρτάται στον Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Αθλητισμός
Ο Α.Π.Σ. Προοδευτική Μανωλάδας εκπροσωπεί τη Μανωλάδα στο ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε το 1952 και αποτελεί ένα από τα πιο ιστορικά σωματεία της Ηλείας. Είναι ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ηλείας και έχει πολυετή παρουσία στην πρώτη κατηγορία των πρωταθλημάτων της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Βουπρασίας
Αντώνιος Καλδέλλης
Ο Αντώνιος Καλδέλλης (αγγλ. Anthony Kaldellis, γεν. 29 Νοεμβρίου 1971) είναι Έλληνας ιστορικός, καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Κλασικών στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο.
Βιογραφία
Ο Α. Καλδέλλης γεννήθηκε στην Αθήνα. Έλαβε το πτυχίο B.Α. (1994) και το Ph.D. (2001) στην Ιστορία από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Αφού απέκτησε το διδακτορικό του διατέλεσε επίκουρος καθηγητής (2001-2006), αναπληρωτής καθηγητής (2006-2007), καθηγητής (2007-) και πρόεδρος (2015-) του Τμήματος Κλασικών στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο.
Eιδικεύεται στην ελληνική ιστοριογραφία, τον Πλάτωνα και τις Βυζαντινές Σπουδές. Είναι συγγραφέας πολυάριθμων μονογραφιών για την κλασική αρχαιότητα και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, οι οποίες έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Είναι μέλος των συμβουλευτικών επιτροπών του περιοδικού Late Antiquity (2016-), Minerva (2013) και του Greek, Roman, and Byzantine Studies (2008-). Επίσης είναι μέλος των εκδοτικών επιτροπών της σειράς Βυζαντινών Ελληνικών κειμένων της Μεσαιωνικής Βιβλιοθήκης Dumbarton Oaks (2008-) και του Estudios Bizantinos: Digital Journal of the Spanish Society of Byzantine Studies (2012-), και εκδότης του Bryn Mawr Classical Review (2010). Υπήρξε στο παρελθόν εκδότης Σειράς των Routledge Classical Translations (2011-2015), μέλος του εκδοτικού συμβουλίου του Medieval Confluences: Studies in the Intellectual History and Comparative History of Ideas of the Medieval World (2009-2019), και εκδότης ανασκοπήσεων του Speculum: A Journal of Medieval Studies (2006-2012)
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι
Συμμετοχή του Μαυροβουνίου στη Eurovision
Το Μαυροβούνιο συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 12 φορές από τότε που έκανε το ντεμπούτο του το. Προηγουμένως συμμετείχε ως μέλος της Γιουγκοσλαβίας (τόσο της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας από το έως το  και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας το ) όσο και της Σερβίας και του Μαυροβουνίου (από το  έως το ).
Οι συμμετέχοντες από τη Σερβία και το Μαυροβούνιο το, No Name, προέρχονταν από το Μαυροβούνιο, όπως και οι συμμετέχοντες για τη Γιουγκοσλαβία το και το.
Ιστορία
Δεδομένου ότι το Μαυροβούνιο έγινε ανεξάρτητο κράτος στις 21 Μαΐου 2006, το έθνος συμμετείχε στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Η χώρα έκανε το σόλο ντεμπούτο της στον διαγωνισμό του 2007 και μέχρι στιγμής κατάφερε να μετριάσει τα αποτελέσματα με δύο φορές για τον τελικό. Συνέβαλε σε κάποια σχετικά καλά αποτελέσματα για την πρώην Γιουγκοσλαβία και τη Σερβία και Μαυροβούνιο που διαχειρίζεται την 4η και 7η θέση. Το 2009 είδε το τρίτο καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας μέχρι σήμερα να τερματίζει στην 11η θέση στον πρώτο ημιτελικό, αλλά δεν ήταν αρκετό για να τους εξασφαλίσει μια θέση στον τελικό.
Τον Νοέμβριο του 2009, η RTCG ανακοίνωσε ότι το Μαυροβούνιο θα αποσυρθεί από τον διαγωνισμό του 2010, λόγω οικονομικών δυσχερειών του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού.
Η RTCG υπέβαλε αίτηση για το διαγωνισμό του 2011 που πραγματοποιήθηκε στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Ο δυνητικός αντιπρόσωπος για το Μαυροβούνιο θα ήταν υποχρεωμένος να βρει ιδιώτες για να χρηματοδοτήσει τη συμμετοχή τους στη Γερμανία, αλλά τον Δεκέμβριο του 2010 το Μαυροβούνιο αποφάσισε να μην συμμετάσχει στον διαγωνισμό για οικονομικούς λόγους. Στις 20 Νοεμβρίου 2011, ο επικεφαλής της RTCG αποκάλυψε ότι το Μαυροβούνιο θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2012 που θα διεξαχθεί στο Μπακού. Επίσης, δήλωσε ότι είδε το Μαυροβούνιο σε κάθε διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.
Για τα επόμενα χρόνια μετά το 2007, το Μαυροβούνιο ξεκινάει τον πρώτο ημιτελικό για τρία συνεχόμενα χρόνια μέχρι το 2013, όταν κατανεμήθηκε στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιτελικού.
Το 2015, το Μαυροβούνιο προκρίθηκε στον Μεγάλο Τελικό για δεύτερη φορά με τον Knez, ο οποίος ερμήνευσε το τραγούδι "Adio", το οποίο συνέθεσε ο Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς. Το "Adio" έχει δύο εκδόσεις, στην αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Ο Knez πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα για τη χώρα, τερματίζοντας στη 13η θέση.
Το 2016, το RTCG επέλεξε εσωτερικά το γκρουπ Highway με το τραγούδι "The Real Thing" εσωτερικά. Συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό, όπου απέτυχαν να προκριθούν για τον τελικό, τερματίζοντας 13οι με 60 βαθμούς. Το 2017, το RTCG επέλεξε πάλι εσωτερικά, αυτή τη φορά τον Σλάβκο Κάλεζιτς με το τραγούδι "Space". Συμμετείχε στον πρώτο ημιτελικό όπου απέτυχε να προκριθεί τερματίζοντας 16ο. Το 2018, το RTCG οργάνωσε τον εθνικό τελικό "Montevizija" για την επιλογή της συμμετοχής τους, τον οποίο κέρδισε ο Βάνια Ραντοβάνοβιτς με το τραγούδι "Inje". Το τραγούδι απέτυχε να προκριθεί από τον δεύτερο ημιτελικό, τερματίζοντας 16ο με 40 βαθμούς. Το 2019, το RTCG επέλεξε πάλι τον εκπρόσωπο του μέσω του Montevizija, το οποίο κέρδισαν οι D mol με το τραγούδι "Heaven". Απέτυχαν να προκριθούν από τον πρώτο ημιτελικό, τερματίζοντας 16οι με 46 βαθμούς.
Μπορεί αρχικά να είχε ανακοινώσει τη συμμετοχή του για τον διαγωνισμό του 2020, τελικά το Μαυροβούνιο αποχώρησε από τον διαγωνισμό το 2020 ο οποίος αργότερα ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Το RTCG αργότερα ισχυρίστηκε ότι αποχώρησε λόγω κακών αποτελεσμάτων και οικονομικών δυσκολιών. Η χώρα δεν συμμετείχε ούτε στον διαγωνισμό του 2021 αναφέροντας τους ίδιους λόγους ως αίτια αποχής, ωστόσο επέστρεψε στον διαγωνισμό του 2022 όπου το RTCG μέσω εσωτερικής επιλογής επέλεξε τη Vladana Vučinić για να εκπροσωπήσει το Μαυροβούνιο στον διαγωνισμό, με το τραγούδι "Breathe". Για άλλη μια φορά, το Μαυροβούνιο δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό, τερματίζοντας 17ο σε ένα πεδίο 18 με 33 βαθμούς στον δεύτερο ημιτελικό. Το RTCG επιβεβαίωσε αργότερα την απουσία του από τον, επικαλούμενο οικονομικούς περιορισμούς και έλλειψη ενδιαφέροντος από τους χορηγούς.
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε το Μαυροβούνιο
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Στους ημιτελικούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαυροβουνιο Eurovision
Χοσέ Κάνιας
Ο Χοσέ Αλμπέρτο Κάνιας Ρουίζ-Ερέρα (José Alberto Cañas Ruiz-Herrera, γεννημένος στις 27 Μαΐου 1987), ευρέως γνωστός ως Χοσέ Κάνιας, είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος.
Ρεάλ Μπέτις
Γεννήθηκε στη Χερέθ ντε λα Φροντέρα της επαρχίας Κάδιθ και είναι προϊόν των ακαδημιών της Ρεάλ Μπέτις. Έκανε το ντεμπούτο του στη Πριμέρα Ντιβισιόν στις 3 Μαΐου 2009, παίζοντας 83 λεπτά στην εντός έδρας ήττα με 0-2 από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Οι Ανδαλουσιανοί τελικά υποβιβάστηκαν στο τέλος της σεζόν 2008-09.
Προωθήθηκε μόνιμα στην πρώτη ομάδα της Μπέτις για τη σεζόν 2010-11. Συμμετείχε σε 15 αγώνες κατά τη διάρκεια της σεζόν (μόνο σε τέσσερις στο βασικό σχήμα), καθώς οι Verdiblancos επέστρεψαν στην Πριμέρα Ντιβισιόν μετά από δύο χρόνια, ως πρωταθλητές. Τις επόμενες 2 σεζόν ήταν βασικός παίχτης της ομάδας.
Σουόνσι Σίτι
Τον Απρίλιο του 2013, πριν ολοκληρωθεί η σεζόν 2012-13, ο Κάνιας αρνήθηκε να ανανεώσει το συμβόλαιο, που έληγε στο τέλος της σεζόν, με τη Μπέτις, επιλέγοντας να μετακινηθεί στη Σουόνσι Σίτι με τριετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του την 1η Αυγούστου, ερχόμενος ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά του αγώνα, στην εντός έδρας νίκη με 4-0 επί της Μάλμε για τον πρώτο αγώνα του τρίτου προκριματικού γύρου του Γιουρόπα Λιγκ.
Εσπανιόλ
Την 1η Σεπτεμβρίου 2014, επέστρεψε στην Πριμέρα Ντιβισιόν, υπογράφοντας συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την Εσπανιόλ. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε 13 ημέρες αργότερα, καθώς αγωνίστηκε στα τελευταία δέκα λεπτά στην ήττα με 1-3 από τη Βαλένθια.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Estadi Cornellà-El Prat, είχε 48 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις. Τη σεζόν 2015-16, ταλαιπωρήθηκε από προβλήματα τραυματισμού.
ΠΑΟΚ
Στις 11 Ιουλίου 2016, ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε τη μεταγραφή του, μέχρι το καλοκαίρι του 2019. Στις 2 Απριλίου 2017, σημείωσε το πρώτο του γκολ με την ομάδα, στην εντός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον της ΑΕΛ. Εκείνη την χρονιά κατέκτησε και τον πρώτο τίτλο του, με την ομάδα του ΠΑΟΚ να κατακτάει το κύπελλο ελλάδας. Στο τελικό αντιμετώπισε την ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ να επικρατεί με σκορ 2-1. Ο ίδιος αγωνίστηκε σε όλο τον αγώνα. Την επόμενη χρονιά είχε λιγότερες συμμετοχές με την ομάδα, ωστόσο αποτέλεσε μία σημαντική λύση για το κέντρο του ΠΑΟΚ. Στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε ξανά κυπελλούχος ελλάδας, με τον ίδιο να αγωνίζεται σε όλο τον αγώνα. Ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε ξανά την ΑΕΚ στον τελικό και την κέρδισε με σκορ 2-0. Την τρίτη του χρονιά στην ομάδα της Θεσσαλονίκης, έφτασε στην κατάκτηση του νταμπλ, αφού ο ΠΑΟΚ, πέρα από το πρωτάθλημα, έφτασε και στην κατάκτηση του κυπέλλου. Ο Κάνιας αγωνίστηκε ξανά σε όλο τον αγώνα του τελικού. Στο τέλος της σεζόν αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του με την ομάδα του ΠΑΟΚ και τελικά έφτασε σε συμφωνία με την ομάδα του Ερυθρού Αστέρα.
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουόνσι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ανδαλουσιανοί ποδοσφαιριστές
Ντόναλντ Μάργκουλις
Ο Ντόναλντ Μάργκουλις (Donald Margulies) (2 Σεπτεμβρίου 1954) είναι βραβευμένος Αμερικανός συγγραφέας θεατρικών έργων, καθώς και καθηγητής Αγγλικών και Θεατρικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.
Επιλεγμένα έργα του
Ορισμένα από τα έργα του είναι τα :
Άλλες βραβεύσεις
Ο Μάργκουλις έχει λάβει αρκετά βραβεία, κάποια από τα οποία είναι :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς
Μαγκνταγκάτσι
Το Μαγκνταγκάτσι (Магдага́чи) είναι αστική περιοχή και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μαγκνταγκατσίνσκι στην περιφέρεια Αμούρ στη Ρωσία, 367 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μπλαγκοβεστσένσκ και 7.494 χιλιόμετρα από τη Μόσχα. Πληθυσμός: 10,897 (απογραφή 2010). Έχει ένα μικρό τοπικό αεροδρόμιο, που δεν χρησιμοποιείται.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1910 κατά την κατασκευή του σιδηροδρόμου Αμούρ, ενώ ο οικισμός και ο σιδηροδρομικός σταθμός πήραν το όνομά τους από έναν παραπόταμο του ποταμού Αμούρ, του Μαγκνταγκάτσι. Απέκτησε καθεστώς πόλης το 1938.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όμπλαστ του Αμούρ
Λατούρ-Μπαζ-Ελν
Το Λατούρ-Μπαζ-Ελν (γαλλικά: Latour-Bas-Elne, καταλανικά: La Torre d'Elna) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λατουραί (γαλλικά: Latourais).
Εθνόσημο της Μαδαγασκάρης
right|180px
Το εθνόσημο της Μαδαγασκάρης έχει στο κέντρο ένα σχέδιο με το χάρτη της νησιωτικής χώρας (μαζί με δύο μικρότερα παρακείμενα νησιά). Κάτω από το χάρτη βρίσκεται το κεφάλι ενός ενδημικού ζώου με κέρατα. Τα χρώματα που χρησιμοποιούνται είναι μεταξύ άλλων το κόκκινο, το κίτρινο, το πράσινο, το άσπρο και το μαύρο. Πράσινες και κόκκινες ακτίνες προέρχονται από το χάρτη του κράτους, καθιστώντας τον παρόμοιο με τον ήλιο. Η σφραγίδα περιβάλλεται από το επίσημο όνομα της χώρας REPUBLIKAN'I MADAGASIKARA το οποίο σημαίνει Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης και στη βάση το TANINDRAZANA - FAHAFAHANO - FAHAMARINANA, το οποίο σημαίνει Πατρίδα - Επανάσταση - Ελευθερία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μαδαγασκάρης Μαδαγασκαρη
Τοπάζ
Το Τοπάζ είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ, παραγωγής του 1969.
Το 1996 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Περίληψη
Ένας Γάλλος κατάσκοπος πηγαίνει για λογαριασμό της CIA στην Κούβα για να ερευνήσει σοβιετικές δραστηριότητες στην περιοχή. Οι Κουβανοί δολοφονούν την ερωμένη του και πληροφοριοδότριά του, μα τελικά η αποστολή του επιτυγχάνει. Η διαρροή των πληροφοριών γίνεται μέσα στο ΝΑΤΟ, υπαίτιος είναι ένας Γάλλος διπλωμάτης, που είναι και εραστής της συζύγου του κατασκόπου. Το δίκτυο θα αποκαλυφθεί τελικά.
Πληροφορίες
Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Λεόν Γιούρις. Επρόκειτο για ένα μυθιστόρημα κατασκοπείας, βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία, την παρουσία ενός κομμουνιστή πράκτορα στο στενό περιβάλλον του Σαρλ ντε Γκολ. Στις Η.Π.Α ήταν μπεστ-σέλερ αλλά στη Γαλλία είχε απαγορευθεί από την ντεγκολική λογοκρισία. Το μυθιστόρημα έπασχε από έλλειψη γοργής πλοκής αφού αναφερέται σε πολλές τοποθεσίες, πολλά πρόσωπα - χωρίς προσωπικότητα, περιείχε αρκετούς διαλόγους. Τα δικαιώματα του βιβλίου αγοράστηκαν πανάκριβα, ενώ το συμβόλαιο προέβλεπε την κινηματογραφική διασκευή να την κάνει ο ίδιος ο Λεόν Γιούρις. Η ταινία είναι ψυχροπολεμική και αντικομμουνιστική με εμφανέστατη την κριτική κατά του Φιντέλ Κάστρο. Μερίδα των κινηματογραφικών κριτικών υποστήριξε ότι «πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά φιλμ που έγιναν πάνω στον τρόπο με τον οποίο η πολιτική επεξεργάζεται τους ανθρώπους και [...] στον τρόπο με τον οποίο συνήθισαν να βλέπουν την πολιτική σαν ένα θέαμα ή ένα ματς»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Δανία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Γκυστάβ ντ'Εϊστάλ
Ο Γκυστάβ ντ'Εϊστάλ (Gustave Séligmann d'Eichthal, 1804 - 1886), αναφερόμενος και Γουσταύος Εϊχτάλ στην ελληνική βιβλιογραφία, υπήρξε Γάλλος συγγραφέας, εκδότης και ελληνιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1804 στο Νανσύ. Σε ηλικία δεκατριών χρονών ασπάστηκε το καθολικό δόγμα. Αποφοίτησε από το λύκειο Lycée Henri IV το 1822 και στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στον Ογκίστ Κοντ, ο οποίος τον μύησε στις θεωρίες του Ανρί ντε Σαιν-Σιμόν και αργότερα του Μπαρτελεμύ Προσπέρ Ανφαντέν (Barthélemy Prosper Enfantin). Ήταν ένθερμος οπαδός του σαινσιμονισμού και είχε συνεργαστεί με την εφημερίδα Le Globe (Η Σφαίρα) -η εφημερίδα του δόγματος του Σαιν-Σιμόν- και τον «Οργανωτή». Το 1832 έφυγε από τη Γαλλία με τις διώξεις των σαινσιμονιστών και κατέφυγε στην Ελλάδα, όπου με την υποστήριξη του Ιωάννη Κωλέττη έπαιξε κύριο ρόλο στη σύσταση του Γραφείου της Δημοσίου Οικονομίας με σκοπό την οικονομική ανόρθωση της χώρας, εφαρμόζοντας τις αρχές του Σαιν-Σιμόν. Στην Ελλάδα ήταν κύριο μέλος της Σαινσιμονικής Εταιρείας και η Αντιβασιλεία η οποία ήταν ιδιαίτερα εχθρική προς τους Σαινσιμονιστές προσπάθησε να τον απολύσει από το γραφείο της Δημοσίου Οικονομίας, αλλά ο Κωλέττης, από τη θέση του πρωθυπουργού της χώρας, κατάφερε να αποτρέψει την απόλυση. Όταν ο υποστηρικτής του, Ιωάννης Κωλέττης, έχασε την πρωθυπουργία στις 20 Μαΐου 1835 και η κυβέρνηση Κωλέττη απομακρύνθηκε, με την ανάληψη της εξουσίας από τον ίδιο τον Κόμη Άρμανσπεργκ (Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ του 1835), ο ντ' Εϊστάλ επέστρεψε στο Παρίσι το 1836 (ενώ ταυτόχρονα ο Κωλέττης στάλθηκε ως πρέσβης της Ελλάδας στο Παρίσι). Υποστήριξε ένθερμα και με ενθουσιασμό την ελληνική γλώσσα. Ήταν ιδρυτικό μέλος της L'Association pour l'Encouragement des Études Grecques (Σύλλογος προς ενίσχυσιν την ελληνικών σπουδών), μαζί με τον ελληνιστή αρχαιολόγο και αργότερα πολιτικό Βελέ (Beulé).
Παντρεύτηκε την Cécile Rodrigues-Henriques (κόρη του Édouard Rodrigues, γάλλου χρηματιστή, λάτρη της μουσικής, και φιλανθρώπου - ο οποίος ήταν και αυτός σαινσιμονιστής). Παιδιά τους ήταν ο Ευγένιος ντ'Ειστάλ (Eugène Séligmann d'Eichthal) (Παρίσι, 1844 - Παρίσι, 1936), οικονομολόγος, κοινωνιολόγος και ποιητής, ο Ζωρζ Σαλιγκμαν ντ'Ειστάλ (Georges Séligmann d'Eichthal) και μια κόρη της οποίας το όνομα μετά το γάμο της ήταν κα Paul Le Bret (το όνομα του συζύγου της ήταν Paul Le Bret).
Απεβίωσε στις 9 Απριλίου 1886 στο Παρίσι.
Αναφορές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι εκδότες Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Σαινσιμονιστές Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές
Μαρία ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν
Η Mαρία ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, γαλλ.: Μarie de La Tour d'Auvergne, (17 Ιανουαρίου 1601 - 24 Μαΐου 1665) ήταν Γαλλίδα ευγενής. Ως σύζυγος τού Ερρίκου ντε Λα Τρεμουάλ, ήταν δούκισσα τού Τουάρ (Thouars), δούκισσα τού Λα Τρεμουάλ και πριγκίπισσα τού Ταλμόν και τού Τάραντο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1601 στο Τυρέν (Turenne) από τον Ερρίκο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν δούκα τού Μπουγιόν και την Ελισάβετ τού Νάσσαου. Η ντ'Ωβέρν ήταν αδελφή τού Φρειδερίκου-Μαυρίκιου ντε Λα τουρ ντ'Ωβέρν και τού Ερρίκου ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, υποκόμη τού Τυρέν. Μεγάλωσε από τη μητέρα της στο Σεντάν και έλαβε αυστηρή καλβινιστική εκπαίδευση. Ως παιδί, ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ερρίκο ντε Λα Τρεμουάλ. Το συμβόλαιο γάμου τους υπογράφηκε στις 19 Ιανουαρίου 1619 και παντρεύτηκαν αργότερα, στις 18 Φεβρουαρίου εκείνου τού έτους. Είχαν έξι παιδιά, συμπεριλαμβανομένων τού Ερρίκου-Καρόλου και της Mαρίας-Καρλόττας.
Ενώ ο σύζυγός της μεταστράφηκε τον Καθολικισμό το 1628, εκείνη παρέμεινε πιστή στη Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία. Έπεισε τον σύζυγό της να συνεχίσει να προστατεύει τους Ουγενότους στο δουκάτο του και φιλοξένησε την εθνική σύνοδο στο Λουντύν το 1659.
Απεβίωσε στις 24 Μαΐου 1665 στο Tουάρ. Έχει ταφεί στην εκκλησία της Nοτρ-Νταμ ντε Τουάρ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1619 τον Ερρίκο ντε Λα Τρεμουάλ δούκα του Τουάρ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τάραντα Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος
Η Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδoς Α.Ε. ιδρύθηκε το 1907 και υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους χρηματοπιστωτικούς ομίλους της χώρας, με σημαντική συμβολή στην ελληνική οικονομία για περισσότερα από εκατό χρόνια.
Από την 28.6.2013, η Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδoς Α.Ε. δεν υφίσταται ως ξεχωριστή νομική οντότητα, καθώς συγχωνεύθηκε με μία από τις μεγαλύτερες τράπεζες του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα την Alpha Bank, από την οποία απορροφήθηκε πλήρως.
Ιστορία
Το 1975 η τράπεζα περιήλθε στον έλεγχο του Ελληνικού Δημοσίου. Ο Στρατής Ανδρεάδης απομακρύνθηκε από την διοίκηση και ορίστηκε Κυβερνητικός Επίτροπος. Το 1976, μετά από αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου, την πλειοψηφία των μετοχών αποκτούν δημόσιοι οργανισμοί. Μεταξύ 1991 και 1992 η τράπεζα πούλησε επτά από τις θυγατρικές της, το 1995 εξαγόρασε το 51% της ασφαλιστικής εταιρίας Μetrolife, το 1997 μεταβίβασε την πλειοψηφία των μετοχών της Τραπέζης Αττικής, και το 1999 η Ιονική Τράπεζα πουλήθηκε στην Alpha Bank. Κατά την δεκαετία του 1990 ίδρυσε επίσης και άλλες χρηματοπιστωτικές εταιρείες, και επεκτάθηκε στην Κύπρο όπου ίδρυσε και υποκαταστήματα, ενώ το 2001 ιδρύθηκε η θυγατρική της «Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λ.Τ.Δ».
Το 2000 εισήλθε στο μετοχικό κεφάλαιο της Εμπορικής, με ποσοστό 6,7%, η γαλλική τράπεζα Credit Agricole, η οποία προχώρησε στην εξαγορά της τράπεζας από το ελληνικό δημόσιο το Νοέμβριο του 2006 και παρέμεινε βασικός της μέτοχος έως το τέλος Ιανουαρίου του 2013.
Την 1 Φεβρουαρίου 2013, το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου της Εμπορικής μεταβιβάσθηκε από την Crédit Agricole στην Alpha Bank, οι οποίες είχαν υπογράψει συμφωνία εξαγοράς της Εμπορικής, την 16 Οκτωβρίου 2012.
Την 28 Ιουνίου 2013 ολοκληρώθηκε η νομική συγχώνευση των δύο ιστορικών ελληνικών τραπεζών, με την πλήρη απορρόφηση της Εμπορικής Τράπεζας από την Alpha Bank, δημιουργώντας έτσι μία από μεγαλύτερες ιδιωτικές τράπεζες, με δίκτυο άνω των 1.200 σημείων εξυπηρετήσεως στην Ελλάδα κι έναν από τους υψηλότερους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας στην Ευρώπη.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην τράπεζες της Ελλάδας
Αλώνες Ρεθύμνης
Οι Αλώνες (επίσημο: αι Αλώναι) είναι οικισμός της Κοινότητας Βιλανδρέδου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Έχει 35 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή 2011), απέχει από το Ρέθυμνο 38 χιλιόμετρα, ενώ βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 510 μέτρων, στο ορεινό λεκανοπέδιο του Πετρέ και στους πρόποδες του Κρυονερίτη (Κακάβες) - Αγιο Πνεύμα (όπου και βρίσκεται εγγύτερα σε σχέση με το Ροδάκινο) από τη μια μεριά, και την Καθάρα και Μανδάλη από την άλλη. Συνορεύει με τα χωριά Ρουμπάδο, Αρολίθι, Βιλανδρέδο, Καλή Συκιά και Ροδάκινο. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στο ότι είναι κτισμένο σε σχήμα αλωνιού. Αναφέρεται στην απογραφή του 1577 από τον Fr. Barozzi ως Alones, από τον Καστροφύλακα ως Allones με 117 κατοίκους το 1583. Το 1831 και το 1908 το χωριό αριθμούσε περί τις 30 οικογένειες. Το χωριό είναι χτισμένο δεξιά και αριστερά σε ρυάκι. Το τοπωνύμιο είναι μεγεθυντικό της λέξης αλώνι. Άξιο τέκνο του χωριού ήταν ο πατήρ Ελευθέριος Νουφράκης, ο οποίος, στις 5/18 Ιανουαρίου 1919 συνεχίζει και ολοκληρώνει στην Αγιά Σοφιά της ΑγγλοΓαλλοΙταλικής διοικούμενης Κωνσταντινούπολης, την θεία λειτουργία, που διεκόπη το 1453, λόγω της Αλώσεως της Πόλης από τους Οθωμανούς. Επίσης διακρίθηκε στην Εθνική Αντίσταση ο πατήρ Ιωάννης Αλεβυζάκης. Ονομαστή η φέτα Κρυονερίτη.
Εκκλησίες
Οι Αλώνες εκκλησιαστικά υπάγονται στο Βιλανδρέδο μαζί με το Ρουμπάδο. Στις 5 Νοεμβρίου 1932 αναφέρεται ενοριακή επιτροπεία των Αλώνων που συνέδραμε οικονομικά τους σεισμοπαθείς της Χαλκιδικής. Η τοποθεσία Καθάρα ανήκε στο μετοχολόγιο της Ιεράς Μονής Πρέβελη.
Ιεροί Ναοί:
Γεγονότα
Συμβολή Ασύρματου Αλώνων στην νίκη στο Ελ Αλαμέιν Μάχη Τσιλίβδικα Προδοσία Αγγλικού Ασυρμάτου: Επίσκεψη Νομάρχη Αλεξ.Χατζηγάκη στις Αλώνες το 1951: Συνταξιοδότηση Ελένης χήρας Χαράλαμπου Βαρδιδάκη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Λατούρ-ντε-Καρόλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καρολάν (γαλλικά: Carolans).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Βελισσάριος Κορένσιος
Ο Βελισσάριος Κορένσιος (Belisario Corenzio, 1558-1646), γεννήθηκε στη Νοτιοδυτική Πελοπόννησο, και έδρασε κυρίως στην ιταλική χερσόνησο, στη Βενετία, τη Ρώμη, και κατεξοχήν στην ισπανοκρατούμενη Νάπολη. Η υποστήριξη τόσο της ισπανικής Αυλής όσο και των κυριότερων θρησκευτικών ταγμάτων της πόλης, του επέτρεψε την ανάληψη και την εκτέλεση ενός μεγάλου αριθμού παραγγελιών για ευρείς ζωγραφικούς κύκλους, μεταξύ άλλων, στο Ανάκτορο της Νάπολης, στο Ενεχυροδανειστήριο, το δικαστικό μέγαρο της πόλης, σε μέγαρα ευγενών, όπως και στις εκκλησίες των Iησουιτών, των Θεατίνων, των Βενεδικτίνων, των Ορατοριανών κ.ά. Με το έργο του αυτό, το οποίο μέχρι τώρα έχει μελετηθεί αποσπασματικά, o «Belisario» –όπως ήταν γνωστός στην εποχή του–, συνέβαλε σημαντικά στην εδραίωση της ζωγραφικής της Αντιμεταρρύθμισης και στη διαμόρφωση της ναπολιτάνικης σχολής ζωγραφικής. Υπήρξε ο παραγωγικότερος ζωγράφος της Νάπολης και της ευρύτερης περιοχής, όπως μας επιτρέπει να διαπιστώσουμε το σωζόμενο έργο του, το οποίο αποτελείται από μεγάλο αριθμό νωπογραφικών συνόλων, σχεδίων και ελαιογραφιών. Επιπλέον, οι πληροφορίες που αντλούμε από αρχειακές μαρτυρίες και από τις σχετικές πηγές, μας φανερώνουν έναν εξίσου μεγάλο αριθμό χαμένων ή αφανών έργων και παράλληλα αποκαλύπτουν ότι ο Βελισσάριος, πέρα από τη ζωγραφική εκτέλεση, συχνά αναλάμβανε την επίβλεψη του συνόλου της διακόσμησης σε εκκλησίες και ανάκτορα.
Βιογραφία
thumb|Λεπτομέρεια από το έργο του Κορένσιου στον καθεδρικό ναό του [[Σαλέρνο.]] Σπούδασε στη Βενετία υπό τον Τιντορέττο, στη συνέχεια το 1590 εγκαταστάθηκε στη Νάπολη, όπου έγινε διάσημος για την αδίστακτη συμπεριφορά του ως άνθρωπος, αλλά και την ταχεία άνοδο του ως καλλιτέχνης. Εκεί ο Κορένσιος μαζί με το Ριμπέρα και τον Καρατσιόλο απέκτησαν πλήρη υπεροχή, αφ' ενός με την ικανότητά τους, αφ' ετέρου με την υποκρισία και τη βία. Λέγεται ότι δημιούργησαν μια τριανδρία, της οποίας στόχος ήταν ο πλήρης έλεγχος όλων των μεγάλων ζωγραφικών εργασιών στη Νάπολη και ο ισομερής καταμερισμός των κερδών. Επίσης, δε δίσταζαν να καταφύγουν στα πιο βίαια μέτρα, για να βγάλουν τους αντιπάλους τους από τη μέση, όταν δεν κατάφερναν να τους εκφοβίσουν... Φημολογείται ότι όταν ο Γκουίντο Ρένι ήρθε το 1621 στη Νάπολη για να ζωγραφίσει στο παρεκκλήσι του Αγίου Ιανουαρίου, η τριανδρία δωροδόκησε ένα δολοφόνο για να τον σκοτώσει (όπως μπορεί να είχε ήδη συμβεί με τον Ντομενιτσίνο). Ο μπράβος σκότωσε τον βοηθό του Γκουίντο, και φόβισε αποτελεσματικά τον Ρένι, ο οποίος αποχώρησε στη Ρώμη. Ο Κορένσιος, ωστόσο, υπέστη μόνο προσωρινή φυλάκιση. Το 1609 οι μοναχοί των Βενεδικτίνων του ανέθεσαν τη διακόσμηση της εκκλησίας των Αγίων Σεβερίνου και Σώσιου, όπου ζωγράφισε επίσης μερικά παρεκκλήσια. Το 1615 φιλοτέχνησε τη νωπογραφία που κοσμούσε το θόλο της αψίδας του ναού της Αγίας Μαρίας στην Κωνσταντινούπολη και το 1629 τη νωπογραφία του θόλου του Μόντε Κασίνο (που χάθηκε στο βομβαρδισμό του 1944). Δούλεψε πολλά χρόνια στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας Λα Νόβα (τη νωπογραφία στην οροφή). Δημιούργησε τέσσερις ακόμη στο ναό της Αγίας Μαρίας ντε Πόπολο, καθώς επίσης υπάρχουν έργα του και στο ναό της Αγίας Πατρικίας. Ο Κορένσιος πέθανε, λέγεται, το 1646, στην ηλικία των 85, πέφτοντας από μια σκαλωσιά, ενώ διόρθωνε μία από τις νωπογραφίες του στην εκκλησία των αγίων Σεβερίνου και Σώσιου, όπου και θάφτηκε.