cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΟΖΚ Νις
Σήμα
Το πρώτο έμβλημα της ΟΖΚ Νις, το οποίο υιοθετήθηκε το 1948 αν και δεν εμφανίστηκε ποτέ στις εμφανίσεις της ομάδας, με ελάχιστες σπάνιες εξαιρέσεις, κάνει χρήση του κόκκινου αυτού χρώματος για την αναπαράσταση του αετού. Στην πορεία εξαφανίστηκε μετά την πτώχευση της SASP το 1992. Ένα νέο σήμα σχεδιάστηκε, τότε, και στο οποίο υπάρχει η επισήμανση « Côte d'Azur » (Κυανή Ακτή), καθώς ο σύλλογος είχε, πλέον, μετονομαστεί σε OGC Nice Côte d'Azur (ΟΖΚ Νις-Κοτ ντ'Αζύρ. Παρέμεινε σε χρήση ως το 2013 όπου, στις 19 Μαΐου 2013, με την ευκαιρία της τελευταίας εντός έδρας αναμέτρησης της σεζόν απέναντι στην Ολιμπίκ Λυών, αντικαταστάθηκε από ένα νέο σήμα. Το τελευταίο, χρησιμοποίησε μια πιο παραδοσιακή απεικόνιση του αετού. Συγκεκριμένα, τα φτερά του περικλείουν ένα έμβλημα με κόκκινες και μαύρες ρίγες (τα παραδοσιακά χρώματα του συλλόγου από το 1919) πάνω από τις οποίες υπάρχει η επιγραφή « OGC Nice », με τις λέξεις Côte d'Azur να έχουν εξαφανιστεί. Στο κάτω μέρος αναγράφεται η ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου στην τοπική διάλεκτο της περιοχής : Despì 1904 δηλαδή « Από το 1904 ».
Οι παίκτες της Νις είναι γνωστοί και ως « Aiglons » (Αετόπουλα), παραπέμποντας, έτσι, στον αετό, σύμβολο της πόλης του γαλλικού νότου.
Πρόεδροι
Οι παρακάτω πίνακες παρουσιάζουν τον κατάλογο των προέδρων του συλλόγου μετά το 1920. Το 1997 και το 1998, ο Σέρβος Μίλαν Μάνταριτς διετέλεσε πρόεδρος σε συνεργασία με τον Αντρέ Μποΐ. Οι Ιταλοί Πάολο Ταβέτζια και Φεντερίκο Παστορέλο, που διαδέχτηκαν το ένας τον άλλο στην ηγεσία του συλλόγου μεταξύ του 1999 και του 2002, κατείχαν την θέση του γενικού διευθυντή.
Προπονητές
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τον κατάλογο των προπονητών του συλλόγου από τον Ιούλιο του 1932.
Εμβληματικοί παίκτες
Οι παίκτες με τις περισσότερες συμμετοχές με την Νις :
Οι πρώτοι σκόρερ της Νις στο πρωτάθλημα :
Οι πρώτοι σκόρερ της Νις στο Κύπελλο Γαλλίας :
Οι πρώτοι σκόρερ της Νις στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις :
Γάλλοι διεθνείς
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τον κατάλογο ενημερωμένο στις 6 Ιανουαρίου 2012 με τους παίκτες της ΟΖΚ Νις που αγωνίστηκαν με την Εθνική Γαλλίας, τον αριθμό των συμμετοχών τους και την αντίστοιχη περίοδο, καθώς και τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών στη διάρκεια της καριέρας του παίκτη. Μεταξύ των 13 αυτών παικτών, μόνο ο Λοΐκ Ρεμί παραμένει στην αγωνιστική δράση για την σεζόν 2012-2013.
Τωρινή ομάδα
Έως τις 3 Μαρτίου 2013.
Δεύτερη ομάδα
Έως τις 10 Σεπτεμβρίου 2012
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1904 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Α.Σ. Αίας Σαλαμίνας
Ο Αίας Σαλαμίνας (επίσημη ονομασία: Αθλητικός Σύλλογος Σαλαμίνας «ο Αίας» ) είναι Αθλητικός Σύλλογος με έδρα το ομώνυμο Νησί τη Σαλαμίνα. Επίσημο έτος ίδρυσης του Συλλόγου είναι το 1931, χρώματά του είναι το μπλε και το λευκό και έμβλημά του είναι ο ήρωας της Ελληνικής μυθολογίας Αίας ο Τελαμώνιος, από τον οποίο άντλησε και το όνομά του. Ο Αίας Σαλαμίνας δραστηριοποιείται συνεχώς από την ίδρυση του στο Ποδόσφαιρο, και στο παρελθόν καλλιεργούσε και άλλα Αθλητικά Τμήματα, ενώ την αγωνιστική περίοδο 2020 - 2021 συστάθηκε σύμφωνα με το Καταστατικό Συλλόγου, και το Τμήμα Στίβου.
Ίδρυση και πρώτα χρόνια
thumb|left|120px|Παλαιότερη εκδοχή του εμβλήματος της ΠΑΕ Αίας Σαλαμίνας. Η πορεία της ομάδας ξεκίνησε από το 1929, πριν ακόμα αναγνωριστεί επίσημα από το Πρωτοδικείο Πειραιά, ενώ μέχρι και τα πρώτα χρόνια της μεταπολεμικής περιόδου, έδινε σαν ανεξάρτητη Ομάδα πλήθος φιλικών αγώνων, με άλλες ανεξάρτητες ή μη Ομάδες, από τη Δυτική Αττική, την Αθήνα, τον Πειραιά, τη Σαλαμίνα και γύρω Νήσων.
Τον Σεπτέμβριο του 1931 αναφέρεται πως μεταξύ άλλων έχει νικήσει σε φιλικούς αγώνες τις Ομάδες Ατρόμητο Καμινίων (2-1), την Προοδευτική Νεολαία (2-0), Αργοναύτη Πειραιά (2-1) κ.α. , οι οποίες ήδη αγωνιζόντουσαν σε επίσημα Πρωταθλήματα. Στις 9 Ιουλίου 1933 φιλοξενεί την ΑΕΚ, από την οποία ηττάται με 2-7 (1-4). Τα γκολ του Αίαντα πέτυχαν ο Κουρεζής (το 1-4) και ο Ευσταθίου (το 2-5). Στον αγώνα αυτό ο Αίας αγωνίζεται με την εξής σύνθεση: Χριστοδούλου, Ψαρομανωλάκης, Μυλωνάς Ι (46΄ Λεμπέσης), Ανδριανός, Κ. Φερλέμης, Μπινιάρης, Δημητριάδης, Κουνεζής, Μυλωνάς ΙΙ (46΄ Μπόγρης), Κορμός, Ευσταθίου. . Στις 31 Ιουλίου 1938 φιλοξενεί τον Ολυμπιακό, από τον οποίο ηττάται μόλις με 2-3. Τα γκολ του Αίαντα πέτυχαν ο Ευσταθίου (το 1-0) και Κουνεζής (το 2-3). Στον αγώνα αυτό ο Αίας αγωνίζεται με την εξής σύνθεση: Χριστοδούλου, Μπερής, Παπαθανασίου, Κουνεζής, Μυλωνάς, Ευσταθίου Ι, Μπόγρης, Μπινιάρης, Ευσταθίου ΙΙ, Φασουλής, Αυγερινός.
Στα πρωταθλήματα Πειραιά και άνοδος στη Β' Εθνική Κατηγορία
Το 1949 αναγνωρίζεται επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 240, και εντάσσεται επίσημα στην Ε.Π.Σ. Πειραιά, όποτε και από την περίοδο 1949-50 ξεκινά η επίσημη αγωνιστική του από το πρωτάθλημα της Γ' κατηγορίας. Αναδείχθηκε αμέσως Πρωταθλητής και την επόμενη περίοδο 1950-51 αναδείχθηκε Πρωταθλητής και στη Β' Κατηγορία, ωστόσο έπειτα από αγώνες Μπαράζ έχασε την άνοδο, την οποία τελικά εξασφάλισε την αμέσως επόμενη περίοδο 1951-52, όποτε και αναδείχθηκε Πρωταθλητής και μέσω Μπαράζ κέρδισε την άνοδο στην Α2' Κατηγορία, δεύτερη τη τάξη Κατηγορία στην ποδοσφαιρική ιεραρχία του Πειραιά. Στη δεύτερη Κατηγορία του Πειραιά, παρέμεινε μέχρι και την περίοδο 1955-56 (πλέον Β' Κατηγορία), όποτε και υποβιβάστηκε στη Γ' Κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, 1957-58 αναδείχθηκε πρωταθλητής στη Γ' κατηγορία και την αμέσως επόμενη, 1958-59, πρωταθλητής στη Β' κατηγορία και μέσω της τελικής φάσης ανήλθε για πρώτη φορά στην Α' κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Στην Α' κατηγορία συνέχισε σταθερά μέχρι και την περίοδο 1962-63, όποτε και τερμάτισε στην 2η θέση και ανήλθε στη Β' Εθνική κατηγορία , για πρώτη φορά. Το 1962 φιλοξενεί στη Σαλαμίνα τον Παναθηναϊκό και γνωρίζει την ήττα με σκορ 2-3 και το 1963, αντιμετωπίζει για δεύτερη φορά την ΑΕΚ, αυτή τη φορά εκτός έδρας και γνωρίζει την ήττα με σκορ 2-1.
Στη Β' Εθνική
Στη Β' Εθνική δεν κατάφερε οριακά να παραμείνει, καθώς κατά την πρώτη του συμμετοχή την περίοδο 1963-64, τερμάτισε στη 12η θέση σε σύνολο 17 ομάδων, δεύτερη μόλις μετά τη ζώνη του υποβιβασμού και υποβιβάστηκε για να επιστρέψει ξανά το 1965, όταν την περίοδο 1964-65 αναδείχθηκε πρωταθλητής Πειραιά. Στη Β' Εθνική κατηγορία αγωνίστηκε συνεχόμενα από την περίοδο 1965-66 μέχρι και την περίοδο 1974-75, όποτε και τερμάτισε στη 12η θέση σε σύνολο 20 ομάδων, οριακά μόλις μία θέσω κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού και υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Πειραιά. Το 1967 σε μια ιστορική νίκη, κερδίζει σε φιλικό αγώνα εκτός έδρας τον Ολυμπιακό με σκορ 2-3. Το 1973 φιλοξένησε τον Άγιαξ Άμστερνταμ σε συμβολικό φιλικό αγώνα στη Σαλαμίνα.
Μικρότερες εθνικές κατηγορίες
Την περίοδο 1979-80 αναδείχθηκε πρωταθλητής Πειραιά και ανήλθε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, που εκείνο το διάστημα είχε το ρόλο της τρίτης τη τάξη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου (ανεπίσημη Γ΄ Εθνική). Στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα αγωνίστηκε τις περιόδους 1980-81, 1981-82, και 1982-1983.Την αγωνιστική περίοδο 1983-84 αναδείχθηκε πρωταθλητής 2ου ομίλου στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στην επίσημη πλέον Γ' Εθνική κατηγορία, από όπου όμως υποβιβάστηκε την αμέσως επόμενη, 1984-85. Την αμέσως επόμενη αγωνιστική περίοδο 1985-86 τερμάτισε στην 14η θέση σε σύνολο 20 ομάδων του 1ου ομίλου του Εθνικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα του Πειραιά. Στη συνέχεια τις αγωνιστικές περιόδους 1986-87, 1987-88 & 1989-90 αγωνίστηκε στην Α΄ Κατηγορία Πειραιά.
Περιφερειακό πρωτάθλημα και Γ' Εθνική
Ο ιστορικός Αίας Σαλαμίνας αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Πειραιά την αγωνιστική περίοδο 1990-91 όπου και κατακτά το Πρωτάθλημα, αλλά και κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο Πειραιά, στις 27-3-1991 επικρατώντας στο Στάδιο ΄΄Γ. Καραϊσκάκης ΄΄ 2-1 στον Τελικό του Βύζαντα Μεγάρων. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο 1991-92, αλλά και τις περιόδους 1992-93 αγωνίζεται στην Δ΄ Εθνική Κατηγορία, όπως και την επόμενη περίοδο 1993-94 όπου καταλαμβάνει την 14η θέση και υποβιβάζετε. Την αγωνιστική περίοδο 1994-95 συμμετέχει στο Πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας του Πειραιά, όπως και τις επόμενες περιόδους 1995-96, 1996-97, 1997-98, ενώ την αγωνιστική περίοδο 1998-99 αναδείχθηκε Πρωταθλητής, αλλά δεν προβιβάστηκε στην επόμενη μεγαλύτερη Κατηγορία, αφού κατέλαβε την 2η θέση σε αγώνες Μπαράζ που πραγματοποιήθηκαν στην Άμφισσα. Την επόμενη περίοδο 1999-00 αναδείχθηκε Πρωταθλητής 1ου ομίλου του Πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας Πειραιά και ανήλθε στην επίσημη πλέον Δ' Εθνική κατηγορία (Περιφερειακό πρωτάθλημα), από οπού όμως την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2000-01, υποβιβάζεται. Ωστόσο, την αμέσως επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2001-02, αναδείχθηκε εκ νέου Πρωταθλητής Πειραιά και προβιβάστηκε στη Δ' Εθνική κατηγορία, όπου πλέον συνέχισε σταθερά αγωνιζόμενος και τις αγωνιστικές περιόδους 2002-03, 2003-04, 2004-05, 2005-06. Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 αναδείχθηκε Πρωταθλητής του 9ου Ομίλου της Δ΄ Εθνικής και επίσης κατέκτησε το Κύπελλο Πειραιά για δεύτερη φορά, στις 18/4/2007 στο Γήπεδο Νικαίας, επικρατώντας 1-0 στον τελικό του Σαρωνικού Αιγίνης. Στη Γ' Εθνική κατηγορία, αγωνίστηκε επί σειρά ετών. Αρχικά, την περίοδο 2007-08 τερματίζει στην 8η θέση του Νοτίου Ομίλου. Την περίοδο 2008-09 τερματίζει στην 13η θέση, την περίοδο 2009-10 τερματίζει στην 12η θέση και την αμέσως επόμενη, 2010-11, στην 10η θέση του Νοτίου Ομίλου της Football league 2, όπως ονομάζετε πλέον η Γ' Εθνική, και το καλοκαίρι του 2011 η ομάδα υποβιβάζεται στο Περιφερειακό πρωτάθλημα (Δ' Εθνική).
Στο Πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά
Την επόμενη περίοδο 2011-12 αγωνίζεται στην Δ' Εθνική Κατηγορία, όπου και υποβιβάζεται αμέσως μετά στο Πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας του Πειραιά και την αμέσως επόμενη 2012-13 αγωνίζεται στη Β' Κατηγορία του Πειραιά. Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 αναδείχθηκε Δευτεραθλητής 2ου Ομίλου της Β' Κατηγορίας και επανήλθε στην Α' Κατηγορία Πειραιά, όπου συνέχισε μέχρι την περίοδο 2015-16, όποτε και αποχωρεί από το Πρωτάθλημα λόγω σοβαρών Διοικητικών Προβλημάτων. Την περίοδο 2016-17 ο Αίαντας ξεκινάει με -6 βαθμούς τις υποχρεώσεις του στο πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας λόγω της αποχώρησής του από το προηγούμενο Πρωτάθλημα, ωστόσο όμως τερμάτισε στη 2η θέση του 2ου ομίλου της Β' Κατηγορίας και επανήλθε στην πρώτη τη τάξη Κατηγορία του Πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Τη σεζόν 2017-18 συμμετέχει στο Πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας και καταλαμβάνει την 6η θέση, και τη σεζόν 2018-19 στην ίδια Κατηγορία καταλαμβάνει την 3η θέση. Την αμέσως επόμενη σεζόν 2019-20 διακόπηκε το Πρωτάθλημα λόγω της Πανδημίας ( Covid-19 ) λίγο πριν το τέλος, με τον Αίαντα να ανακηρύσσετε Πρωταθλητής και να παίρνει την άνοδο στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία όπου και συμμετείχε την σεζόν 2020 - 2021 όπου και καταλαμβάνει την 3η θέση. Την σεζόν 2021 - 2022 αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, αλλά χωρίς να καταφέρει την παραμονή στην Κατηγορία με αποτέλεσμα τον Υποβιβασμό της Ομάδας. Την σεζόν 2022- 2023 ο Αίαντας συμμετέχει στο Πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Ο συμβολικός φιλικός αγώνας με τον Άγιαξ
thumb|120px|Στιγμιότυπο του φιλικού παιχνιδιού στη Σαλαμίνα με τον Άγιαξ Άμστερνταμ το 1973 Τον Ιούνιο του 1973 ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Νίκος Γουλανδρής, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, η Νομαρχία Πειραιά και ο Δήμος Σαλαμίνας, διοργανώνουν συμβολική φιλική αναμέτρηση, μεταξύ του Αίαντα Σαλαμίνας και του Αίαντα της Ολλανδίας, Άγιαξ Άμστερνταμ. "Τόσο εγώ όσο και οι συμπαίκτες μου θέλαμε πολύ να δούμε το νησί του Αίαντα, όπου πήρε την ονομασία ο σύλλογος μας" δηλώνει ο Τζόνι Ρεπ (παίκτης του Άγιαξ) κατά την άφιξη τους και η θρυλική ολλανδική ομάδα αναζητώντας τις ρίζες της, περνάει ένα διήμερο στο νησί για την πραγματοποίηση του φιλικού αγώνα.
Ο Αίαντας Σαλαμίνας υποδέχθηκε τον παγκόσμιο πρωταθλητή και 3 φορές πρωταθλητή Ευρώπης Άγιαξ στις 13 Ιουνίου του 1973 και ηττήθηκε με 0-2 με γκολ του Τζόνι Ρεπ στο τότε ξερό (χωμάτινο) Δημοτικό Στάδιο Σαλαμίνας, με ασφυχτική παρουσία 6.000 θεατών. Ο Αίαντας στο ιστορικό αυτό παιχνίδι αγωνίστηκε με την εξής σύνθεση: Πέππας (87' Βάγιας), Λεονταρίτης, Ψουρούκης (78' Παυλάκης), Πιλάβης, Μπισμπινικάκης, Φραντζής, Χειράκης, Μπακούρος, Στασινόπουλος (59' Φουρίκης) Παπαλεξάνδρου, Συράκης (85' Βασιλάκης).
Διατελέσαντες Πρόεδροι Ποδοσφαιρικού τμήματος
1931 ΕΩΣ ΕΤΟΣ 1972
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΡΙΚΑΛΙΤΗΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΕΡΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΛΛΑΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΝΑΒΑΣΙΛΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ, ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΔΕΛΗΜΙΧΑΛΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΙΛΛΙΩΤΗΣ, ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΠΕΓΝΗΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ, XΡΗΣΤΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ, ΣΠΥΡΟΣ ΜΠΕΓΝΗΣ.
> AΠΟ ΕΤΟΣ 1973 ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ
Αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές
Στον Αίαντα Σαλαμίνας έχει ανδρωθεί πλήθος ποδοσφαιριστών οι οποίοι αγωνίστηκαν στις Εθνικές κατηγορίες. Κάποιοι εξ' αυτών είναι αξιοσημείωτα οι Παναγιώτης ( Πανούσης ) Καραντής στον Ολυμπιακό Πειραιά, Παπαδημητρίου στην ΑΕΚ, Γιάννης Πιλάβης και Τάκης Λαλούσης στον Α.Ο. Αιγάλεω, Σταύρος Κουλουριώτης στην Προοδευτική, Χρήστος Ράπτης και Λάζαρος Μαγιάτης στον Εθνικό Πειραιώς, Ντάγκας στους Προοδευτική, Χαλκηδών Νηαρ Ηστ και Ατρόμητο Αθηνών, Γιώργος Σταμπουλής στους Ιωνικό Νίκαιας και Απόλλων Αθηνών, Βαγγέλης Πούτος στον Βύζαντα Μεγάρων.
Τμήμα Πετοσφαίρισης
Το 1979 ιδρύθηκε το τμήμα Πετοσφαίρισης Ανδρών του συλλόγου και το 1988 το τμήμα γυναικών, τα οποία μετέπειτα διέκοψαν τις δραστηριότητες τους για να επανιδρυθούν ξανά το 2017 έπειτα από πρωτοβουλία Παλαίμαχων παικτών και στελεχών. Είναι μέλος της ΕΟΠΕ και της ΕΣΠΕΔΑ.
Τμήμα Στίβου
Το 2020 ιδρύθηκε το τμήμα Στίβου του συλλόγου, με σκοπό τη διάδοση του κλασσικού αθλητισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1931 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1931
Βαχός Ηρακλείου
260x260px|right|thumb|Ο ναός του Αγίου Δημητρίου στο Βαχό. Ο Βαχός (κάτοικοι 63 το 2011 ) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην Επαρχία Βιάννου του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στις νότιες υπώρειες του όρους Δίκτη σε απόσταση 70 χιλιομέτρων από την πόλη του Ηρακλείου.
Οι κάτοικοι (Βαχουδιανοί) ασχολούνται με τη γεωργία, ειδικότερα την καλλιέργεια μπανάνας και οπωροκηπευτικών. Παράγουν επίσης ελαιόλαδο. Το Δημοτικό διαμέρισμα έχει έναν μόνο οικισμό που είναι και η έδρα (ο Βαχός). Ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα είναι ο σημαντικότερος, ενώ υπάρχει και στα κοιμητήρια ο Άγιος Μάρκος.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία πιθανότατα προέρχεται από το Βάκχος και υποδηλώνει τα γλέντια που ακόμα και σήμερα αφθονούν στο χωριό. Το χωριό δεν αναφέρεται στις βενετικές απογραφές μολονότι υπήρχε. Αυτό φαίνεται από τις τουρκικές απογραφές, στις οποίες αναγράφεται. Στην απογραφή του 1671 ο Βαχός είχε 11 χαράτσα.
Όπως και τα λεγόμενα "καμένα χωριά" δίπλα στο Βαχό, το χωριό αυτό δέχτηκε την οργή του Γερμανού κατακτητή το 1943. Στο Βαχό, πριν από την εκτέλεση των κατοίκων, πρότειναν στον πρόεδρο της Κοινότητας Ηρακλή Πνευματικάκη να υπογράψει έγγραφη αποδοκιμασία των ανταρτών, για να εξευμενίσει τους Γερμανούς, όμως αυτός αρνήθηκε λέγοντας: Εγώ την υπογραφή μου δεν την ατιμάζω. Συγκέντρωσαν τους άνδρες και συγχρόνως οι Γερμανοί λεηλάτησαν το χωριό. Τη στιγμή της εκτελέσεως ο πρόεδρος Ηρακλής Πνευματικάκης φίλησε τους συγχωριανούς του λέγοντας:Έτσι, παιδιά, αποχτάται η Λευτεριά. . Εκτελέστηκαν συνολικά 23 κάτοικοι του χωριού.
Δείτε Κοινότητα Βαχού
Βλέπε επίσης
Ολοκαύτωμα της Βιάννου
Βιβλιογραφία
Βαχος Βαχος
Ρυσάνζ
Το Ρυσάνζ (γαλλικά: Russange) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρυσανζουά (γαλλικά: Russangeois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών
Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών είναι μια διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της οποίας οι πολίτες της Ένωσης μπορούν να προσκαλέσουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να προτείνει νομοθεσίες σε τομείς τους οποίους έχει αρμοδιότητα η Ε.Ε. να νομοθετεί.
Διαδικασία
Η διαδικασία για να καταλήξει μια πρωτοβουλία να γίνει πρόσκληση και άρα να συζητηθεί περιγράφετε στην ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης το Φόρουμ της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών, είναι η πλατφόρμα που σας προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες και συμβουλές για την διαδικασία υποβολής, αλλά και σας δίνει τη δυνατότητα να συζητήσετε οτιδήποτε σχετικό.
Επιτροπή πολιτών
Για να ξεκινήσει μια πρωτοβουλία πολιτών, πολίτες πρέπει να συγκροτήσουν μια «επιτροπή πολιτών» αποτελούμενη από τουλάχιστον επτά πολίτες της ΕΕ που κατοικούν σε τουλάχιστον 7 διαφορετικά Κράτη Μέλη. Πρωτοβουλίες πολιτών δεν μπορούν να αναλαμβάνονται από οργανώσεις. Η επιτροπή πολιτών, προτού αρχίσει να συγκεντρώνει δηλώσεις υποστήριξης από τους πολίτες, πρέπει να καταχωρίσει την πρωτοβουλία της σε συγκεκριμένο ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Εππιτροπής. Μετά την επιβεβαίωση της καταχώρισης, οι διοργανωτές έχουν ένα έτος για να συγκεντρώσουν τις υπογραφές.
Δήλωση υποστήριξης (υπογραφή)
Για να δηλώσει κάποιος την υποστήριξη του για μια πρωτοβουλία πρέπει να είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ε.Ε. σε ηλικία που να του παρέχεται το δικαίωμα ψήφου, χωρίς να είναι απαραίτητο να είναι εγγεγραμμένος σε εκλογικούς καταλόγους. Για την Ελλάδα η ηλικία αυτή είναι άνω των 17 ετών. Η δήλωση υποστήριξης γίνεται είτε μέσω του ιστότοπου της αντίστοιχης πρωτοβουλίας μέσα στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή και σε χαρτί, συμπληρώνοντας τα απαραίτητα στοιχεία που απαιτούνται για την επαλήθευση από τις αρχές και τα οποία διαφέρουν ανά κράτη μέλη. Απαιτείται η στήριξη της πρωτοβουλίας από τουλάχιστον ένα εκατομμύριο πολίτες της ΕΕ που θα προέρχονται τουλάχιστον από τουλάχιστον 7 από τα Κράτη Μέλη. Για καθένα από τα Κράτη Μέλη απαιτείται ένας ελάχιστος αριθμός υπογραφόντων.
Πρωτοβουλίες για τις οποίες τρέχει η συγκέντρωση υπογραφών
Ο ενημερωμένος κατάλογος πρωτοβουλιών που έχει καταχωριστεί από την Επιτροπή και συλλέγει υπογραφές επί του παρόντος διατίθεται στο μητρώο ΕΠΠ της Επιτροπής.
Όλες οι καταχωρισμένες πρωτοβουλίες
Ο ενημερωμένος κατάλογος όλων των πρωτοβουλιών που καταχωρίστηκαν από την Επιτροπή από το 2012 διατίθεται στο μητρώο ΕΠΠ της Επιτροπής.
Απορριφθείσες αιτήσεις καταχώρισης
Ενώ οι περισσότερες αιτήσεις εγγραφής έχουν εγκριθεί, μερικές απορρίφθηκαν, καθώς δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις εγγραφής. Ο ενημερωμένος κατάλογος απορριφθέντων αιτήσεων εγγραφής είναι διαθέσιμος στο μητρώο ΕΠΠ της Επιτροπής.
Αποσυρθείσες πρωτοβουλίες
Ορισμένες πρωτοβουλίες αποφάσισαν να αποσυρθούν μετά την εγγραφή τους, για διάφορους λόγους. Ο κατάλογός τους διατίθεται στο μητρώο ΕΠΠ της Επιτροπής.
Πρωτοβουλίες που συγκέντρωσαν 1 εκατομμύριο υπογραφές
Οι πρωτοβουλίες που συγκέντρωσαν 1 εκατομμύριο υπογραφές ή περισσότερες και υποβλήθηκαν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι:
Νόελ Κάουαρντ
Ο σερ Νόελ Κάουαρντ (Sir Noël Peirce Coward, 16 Δεκεμβρίου 1899 - 26 Μαρτίου 1973) ήταν Άγγλος θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου, ηθοποιός, ζωγράφος, συνθέτης και τραγουδιστής. Θεωρήθηκε ο πρώτος Βρετανός αστέρας της ποπ. Χρησιμοποιούσε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο: "The Master".
Ζωή και σταδιοδρομία
Ο Νόελ Κάουαρντ γεννήθηκε στο Τέντινγκτον (περιοχή σήμερα του Ρίτσμοντ) της τέως Κομητείας του Μίντλσεξ (υπαγόμενης σήμερα στο Μείζον Λονδίνο), στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν παιδί των καλλιτεχνών Άρθουρ Σέιμπιν Κάουαρντ και Βάιολετ Κάουαρντ. Οι γονείς του ήταν πιανίστες και μέλη της τοπικής χορωδίας του Σαιντ Όλμπανς. Σπούδασε υποκριτική τέχνη στην "Εδουαρδιανή σκηνή" και εν συνεχεία εντάχθηκε στο θίασο του σπουδαίου ηθοποιού Τσαρλς Χότρι (Charles Hawtrey). Όντας από πολύ μικρός ένα αναγνωρισμένα πολύπλευρο ταλέντο, ο Κάουαρντ πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο σε ηλικία μόλις δέκα ετών (ως παιδί θαύμα) στο μουσικό έργο "Το Χρυσόψαρο" ερμηνεύοντας το ρόλο ενός "Πρίγκηπα-μυδιού". Για την ερμηνεία του εισέπραξε κολακευτική κριτική από την έγκριτη εφημερίδα "Daily Mirror". Προσπαθώντας να καθιερωθεί επαγγελματικά ο Κάουαρντ αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα με τη νομοθεσία, σε σχέση με το νεαρό της ηλικίας του, αλλά δεν πτοήθηκε. Το 1912 πηγαίνοντας με το τρένο προς το Λίβερπουλ, προκειμένου να συμμετάσχει στα γυρίσματα του έργου "Η Χάνελε πάει στον Παράδεισο" του Χάουπτμαν γνωρίστηκε με την Γκέρτρουντ Λόρενς, που αποτέλεσε την αχώριστη σύντροφο και συνεργάτιδά του. Το ίδιο έτος πρωταγωνίστησε σε παράσταση του χαρακτήρα "Πήτερ Παν". Το 1917 κατατάχθηκε υποχρεωτικά στο στρατό, για να απολυθεί εννέα μήνες μετά, για λόγους υγείας.
Επιστρέφοντας στο "σανίδι" ο Κάουαρντ βρέθηκε αντιμέτωπος με την απόλυση, λόγω του ότι αστειευόταν με ηλικιωμένες κυρίες του θιάσου που έπαιρναν μέρος στην παράσταση "Σκάνδαλο". Παράλληλα με την ηθοποιία, ασχολήθηκε με τη συγγραφή μυθιστορημάτων και θεατρικών μουσικών έργων, αλλά και με το τραγούδι (σύνθεση και ερμηνεία). Σε ηλικία μόλις 21 ετών ο Κάουαρντ ευτύχησε να ανεβάσει στη σκηνή το πρώτο του θεατρικό δημιούργημα "Βασίσου πάνω σου", ενώ τρία χρόνια αργότερα (1923) δημιούργησε τη μουσική παράσταση (βαριετέ) "Εδώ Λονδίνο", με τη σύμπραξη της συντρόφου του, ένα έργο που αποτέλεσε σταθμό στο συγκεκριμένο είδος. Ωστόσο, καθώς κατηγορήθηκε για "ελαφρότητα" στα έργα του, επιχείρησε γρήγορα μια στροφή προς την ποιοτική γραφή, με τον "Στρόβιλο", που πραγματοποίησε την πρεμιέρα του στις 26 Δεκεμβρίου του 1924 (ήταν τα 25α γενέθλια του δημιουργού του) και άγγιξε θέματα - ταμπού της εποχής, όπως η ομοφυλοφιλία και τα ναρκωτικά.
Ο Κάουαρντ δεν παντρεύτηκε ποτέ, καθότι ήταν ομοφυλόφιλος. Σύντροφος των τελευταίων τριών περίπου δεκαετιών της ζωής του ήταν ο Άγγλος ηθοποιός και τραγουδιστής Γκρέιαμ Πέιν (Graham Payn).
Χαρακτηριστική ρήση
Σε ερώτηση «Ποια είναι η ιδανική ζωή για σας;», ο Κάουαρντ απάντησε: «Η δική μου».
Πηγές
Κατηγορία:Βρετανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βρετανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Χρύσανθος Παγώνης
Με το όνομα Χρύσανθος Παγώνης μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
620 Δρακονία
Η Δρακονία (Drakonia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,772. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Τάουντον της Μασαχουσέτης, και πήρε το όνομά της από το Πανεπιστήμιο Drake της Αϊόβα των ΗΠΑ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Δρακονίας είναι άγνωστες. Ο φασματικός τύπος της είναι E. Η Δρακονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 29 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δρακονια
Κρότων (μυθολογία)
Ο Κρότων είναι ήρωας της ελληνικής μυθολογίας, επώνυμος της πόλης Κρότωνα (Κροτόνε) της σημερινής Ιταλίας.
Ο Κρότων σκοτώθηκε στην Ιταλία κατά λάθος από τον Ηρακλή και θάφτηκε εκεί. Για να τον τιμήσουν έδωσαν το όνομα του σε πόλη της Βρεττίας. Άλλη εκδοχή τον αναφέρει ιδρυτή της πόλης κι άλλη τον Μύσκελο.
Πηγές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
FL Studio
Το FL Studio (επίσημα: Fruity Loops) είναι ένα ψηφιακό επαγγελματικό πρόγραμμα σύνθεσης μουσικής, το οποίο αναπτύχθηκε από την Βελγική εταιρία Image-Line Software. Ο Ντιντιέ Νταμπρίν, ο προγραμματιστής της Image-Line, είναι ο υπεύθυνος για την ανάπτυξη του προγράμματος.
Τα χαρακτηριστικά του FL Studio είναι μια πλήρως αυτοματοποιημένη ροή εργασίας ("workflow"), που στηρίζεται σε μοτίβα ("pattern") συνεχόμενης αναπαραγωγής ήχου (music sequencer). Το περιβάλλον του προγράμματος περιλαμβάνει εκτεταμένη υποδοχή για MIDI και ενσωματωμένα αριθμημένα χαρακτηριστικά για την σύνθεση, μίξη, και την εγγραφή ήχου. Συμπεριλαμβάνει ολόκληρα μουσικά κομμάτια ή μικρά μουσικά δείγματα που μπορούν να εξαχθούν ως αρχεία ήχου wav ή mp3. Στην 7η έκδοσή του, το FL Studio ξεκινά από την ανοιχτή φορμαρισμένη πηγή Ogg Vorbis για μερικά από τα εσωτερικά πρόσθετα εφέ ("plugins"). Το FL Studio σώζει τις συνθέσεις του χρήστη σε αρχεία με κατάληξη ".flp".
Τα χαρακτηριστικά του προγράμματος φτάνουν την ποιότητα άλλων ψηφιακών εργοσταθμών μουσικής (Digital Audio Workstation, DAW), έχοντας επίσης μια ελκυστική τιμή αγοράς. Στο FL Studio, ο συνεχόμενος εκτελεστής μοτίβων ("sequencer") είναι εξαιρετικά οικείος στο να δημιουργεί είδη ηλεκτρονικής μουσικής, αλλά ορισμένοι καλλιτέχνες έχουν επιτυχώς προσαρμόσει το πρόγραμμα στο να συνθέτουν πολλά άλλα μουσικά είδη (λ.χ., Δυτική κλασσική μουσική, αμερικανική Κάντρυ κ.α.). Ποντάροντας σε βίντεο, είναι δυνατή η χρήση της ενσωματωμένης λειτουργικότητας video player, αλλά δεν είναι δυνατή εκεί η στήριξη παραδοσιακής παρασημαντικής.
Επειδή γράφτηκε στην πλατφόρμα "Borland Delphi" για Windows, δεν διατίθεται ακόμη σε εκδόσεις κατάλληλες για λειτουργικά συστήματα όπως το Linux ή το OSX.
Διασυνδετικό Χρήστη
Το περιβάλλον χρήστη του προγράμματος αποτελείται από 5 κύρια παράθυρα:
Λειτουργικότητα & Χαρακτηριστικά
Το πρόγραμμα επεξεργάζεται τον ήχο με μια εσωτερική μηχανή ανάλυσης 32 bit κινητής υποδιαστολής (32 bit floating point). Μπορεί να υποστηρίξει κλάσεις δειγμάτων σε 192 KHz χρησιμοποιώντας είτε τον οδηγό WDM, είτε τον οδηγό ASIO. Η μηχανή ήχου στην 7η έκδοση εισάγει την περιορισμένη υποστήριξη πολλών νημάτων ("multi-threading") και πολυπύρηνων επεξεργαστών ("multi-core") για ορισμένους δημιουργούς. Εφέ δεν μπορούν να φορτωθούν στη συγκεκριμένη έκδοση.
Το FL Studio κυκλοφορεί με πολλά ενσωματωμένα πρόσθετα εφέ και συνθετητές ήχου, εγγραμμένα στην τοπική "plugin" δομή του προγράμματος. Αυτό το "API" έχει κτιστεί σε ένα περίβλημα από πλήρεις "VST", "VST2", "DX", και "ReWire" συμβατότητες.
Ένα συμπεριλαμβανόμενο "plugin" ονόματι "Dashboard" επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργούν διασυνδέσεις πλήρους αυτοματισμού για τις MIDI μηχανές τους. Αυτό επιτρέπει στο FL Studio να ελέγχει σκληρό λογισμικό που προέρχεται από το πρόγραμμα. Αναμενόμενο χαρακτηριστικό της 8ης εκδόσεως είναι ο συνυπολογισμός από ένα διάσημο γραφικό περιβάλλον για συνθετητές ήχου ("synthesizers"), το "SynthMaker".
Πηγές
Κατηγορία:Μουσική τεχνολογία Κατηγορία:Λογισμικό Windows
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2018
Ο Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2018 ήταν ο 19ος Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision. Διεξήχθη στο Ηνωμένο Βασίλειο για πρώτη φορά μετά την διεξαγωγή του πρώτου διαγωνισμού, το 1982. Ο διαγωνισμός ήταν μια συμπαραγωγή της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU), του Διεθνούς Φεστιβάλ Εδιμβούργου και της Βρετανικής Εταιρίας Μεταδόσεων (BBC). Μουσικοί από δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό, με την Αλβανία να κάνει την πρώτη της εμφάνιση μαζί με άλλες επτά χώρες που επιστρέφουν και την Αυστρία να αποχωρεί για πρώτη φορά από τον διαγωνισμό.
ΦΚ Ουραρτού
Η ΦΚ Ουραρτού είναι μια αρμενική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην πρωτεύουσα της χώρας, Γερεβάν. Η ομάδα μέχρι τον Ιούλιο 2019 ήταν γνωστή ως ΦΚ Μπανάντς. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας το οποίο έχει κατακτήσει δυο φορές, το 2014 και το 2023. Η τροπαιοθήκη του συλλόγου περιλαμβάνει ακόμη τρία κύπελλα Αρμενίας και ένα Σούπερ Καπ. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ουραρτού (τέως Στάδιο Μπανάντς), χωρητικότητας 4.860 θεατών.
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2018
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο Usher Hall στις 23 Αυγούστου 2018, με τη Συμφωνική Ορχήστρα του BBC Σκωτίας υπό τη διεύθυνση του μαέστρου και αρχιμουσικού Thomas Dausgaard. Η παραγωγή έγινε από τα BBC Studios για το BBC Σκωτία με παρουσιαστές τον Petroc Trelawny και την Josie d'Arby.
ΦΚ Ουραρτού
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1992 στο χωριό Κοταΐκ της ομώνυμης επαρχίας και την ίδια χρονιά κατέκτησε τον πρώτο επίσημο τίτλο της, το Κύπελλο Αρμενίας, επικρατώντας στον τελικό με 2-0 της Χομενετμέν (μετέπειτα γνωστή ως Πιουνίκ). Παράλληλα κατετάγη στο πρωτάθλημα τρίτη, ένα βαθμό πίσω από τις Σιράκ και Χομενετμέν που ανακηρύχθηκαν συμπρωταθλήτριες. Την επόμενη χρονιά κατέλαβε εκ νέου την τρίτη θέση, ενώ μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου του 1994, συγχωνεύθηκε με την ΦΚ Κοτάικ.
Το 2001 η ΦΚ Μπανάντς επανασυστάθηκε και μετέφερε την έδρα της στο Γερεβάν, ενώ δύο χρόνια αργότερα συγχωνεύθηκε με την Σπαρτάκ Γερεβάν. Κατά τη δεύτερη περίοδο της, η ομάδα κατέκτησε άλλα δύο κύπελλα (2007 και 2016), ενώ το 2014 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα.
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2018
Τοποθεσία
Το Usher Hall, ο χώρος διεξαγωγής του τελικού, είναι χώρος συναυλιών που βρίσκεται στην οδό Lothian, στο δυτικό Εδιμβούργο, στη Σκωτία. Στο Usher Hall έχουν φιλοξενηθεί συναυλίες και εκδηλώσεις από την κατασκευή του το 1914 και έχει χωρητικότητα 2.900 θεατών στην πρόσφατα ανακαινισμένη κεντρική αίθουσά του, η οποία είναι ιδιαίτερα αγαπητή από τους καλλιτέχνες λόγω της ακουστική ς που διαθέτει. Δεξιά του Usher Hall βρίσκεται το Βασιλικό Θέατρο Lyceum, ενώ αριστερά βρίσκεται το Θέατρο Traverse. Το Usher Hall έχει χαρακτηριστεί ως Κατηγορία Α όσον αφορά την κατάσταση του κτιρίου.
Το Usher Hall φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 1972 καθώς το Μονακό, που είχε νικήσει την προηγούμενη χρονιά, αδυνατούσε να παρέχει έναν κατάλληλο χώρο διεξαγωγής. Η τελευταία φορά που το Ηνωμένο Βασίλειο φιλοξένησε έναν Διαγωνισμό Eurovision ήταν το 2008, όταν φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Χορού Eurovision στη Γλασκώβη.
ΦΚ Ουραρτού
Έμβλημα
Το λογότυπο της ομάδας έχει τη μορφή ασπίδας και φέρει το σύμβολο του αρχαίου αρμενικού κράτους του Ουράρτου - το λιοντάρι που κρατάει δάδες. Τα χρώματα της ομάδας είναι πορτοκαλί και μωβ.
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2018
Διαδικασία επιλογής
Σύμφωνα με δήλωση του προηγούμενου εκτελεστικού επόπτη του Διαγωνισμού, Vladislav Yakovlev, η Βουδαπέστη θα μπορούσε να φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό του 2018 έχοντας προηγουμένως θέσει υποψηφιότητα για τον Διαγωνισμό 2016. Στις 27 Οκτωβρίου 2016, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) ανακοίνωσε μια πρόσκληση προς τις ενδιαφερόμενες χώρες να υποβάλλουν αίτηση για τη φιλοξενία του διαγωνισμού.
Ανακοίνωση της πόλης διεξαγωγής
Στις αρχές Οκτωβρίου 2017, ο νορβηγικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας NRK επιβεβαίωσε σε ένα διαδικτυακό άρθρο, με θέμα τον εθνικό τελικό της χώρας ("Virtuos"), πως το Ηνωμένο Βασίλειο θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό τον Αύγουστο 2018. Στις 30 Οκτωβρίου 2017, η EBU ανακοίνωσε πως ο Διαγωνισμός θα διεξαχθεί στο Εδιμβούργο από τις 16 έως τις 24 Αυγούστου 2018.
ΦΚ Ουραρτού
Ουραρτού-2
Η δεύτερη ομάδα του συλλόγου αγωνίζεται με την επωνυμία Ουραρτού-2 στο πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας Αρμενίας και χρησιμοποιεί ως έδρα της το Στάδιο Ουραρτού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αρμενίας
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2018
Μορφή
Η φάση των ημιτελικών για το 2018 διοργανώθηκε από το BBC Radio 3 σε μορφή δημόσιων ρεσιτάλ δωματίου σε studio του Θεάτρου του Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, στις 18 και 19 Αυγούστου 2018.
Παρουσιαστές
Στις 6 Αυγούστου 2018, ανακοινώθηκε πως ο Petroc Trelawny και η Josie d'Arby θα παρουσιάσουν τον διαγωνισμό. Η καριέρα του Trelawny ξεκίνησε από το BBC Radio Devon το 1989 ως ρεπόρτερ προτού κάνει στροφή στην καριέρα του και ασχοληθεί με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση την δεκαετία του 1990. Από το 1998 είναι εκφωνητής στο BBC Radio 3 ενώ παρουσιάζει και κλασικά προγράμματα όπως το Music Matters, το Breakfast του BBC Radio 3 και συναυλίες στο BBC Radio 3 Live in Concert.
Η d'Arby ξεκίνησε στο παιδικό κανάλι του BBC (CBBC) την δεκαετία του 1990 προτού γίνει η νεότερη γυναίκα με το δικό της chat show, Josie, το 1999 στο Channel 5. Έχει συμπαρουσιάσει αρκετά πολιτιστικά προγράμματα στο BBC ; μεταξύ των οποίων το Young Musician of the Year από το 2012, το Cardiff Singer of the World από το 2009, το Songs of Praise από το 2014 και το Young Choir of the Year (2018). Η υποκριτική της καριέρα περιλαμβάνει την συμμετοχή της ως Jodie Finn στην δραματική σειρά Merseybeat (2002-2004) στο BBC One. Στις 11 Αυγούστου 2018, ανακοινώθηκε πως οι ημιτελικοί θα παρουσιαστούν μόνο από τον Trelawny και πως η d'Arby θα εμφανιστεί μόνο στον τελικό.
Μέλη κριτικής επιτροπής
Ο νικητής του διαγωνισμού αποφασίστηκε από ένα διεθνές πάνελ ειδικών πάνω στην κλασική μουσική. Οι κριτές στους ημιτελικούς ήταν η βρετανίδα μουσικός στο μπάσο Ursula Leveaux, ο Ισπανός μουσικός στα κρουστά Noè Roderigo Gisbert, ο Κορεάτης πιανίστας Sinae Lee και ο τσελίστας και μαέστρος David Watkin. Ο Watkin ήταν στον τελικό μαζί με την Αμερικανίδα μαέστρο και βιολίστρια Marin Alsop, την συνθέτρια και ερμηνεύτρια Anna Meredith και τον Σκοτσέζο συνθέτη κλασικής μουσικής και μαέστρο James MacMillan. Τα μέλη της κριτικής επιτροπής ήταν τα εξής:
Ψηφοφορία
Σε κάθε μία από τις δύο κριτικές επιτροπές, ο κάθε κριτής αξιολόγησε κάθε διαγωνιζόμενο με βαθμολογική κλίμακα από το 1 έως το 10, με βάση τα παρακάτω κριτήρια:
Αφού ο κάθε κριτής βαθμολόγησε όλους τους διαγωνιζόμενους, οι βαθμοί από όλα τα μέλη αθροίστηκαν και το αποτέλεσμα παρουσιάστηκε στην κριτική επιτροπή. Ωστόσο, μετά από συζήτηση οι κριτές μπορούσαν να αλλάξουν τη βαθμολογία τους, κατόπιν βέβαια ομόφωνης απόφασης. Οι έξι φιναλίστ ανακοινώθηκαν με τυχαία σειρά, αφού ολοκληρώθηκαν όλοι οι ημιτελικοί, σε ξεχωριστό live stream στις 19 Αυγούστου 2018. Στον τελικό ανακοινώθηκαν μόνο οι τρεις πρώτες θέσεις ενώ η κριτική επιτροπή του τελικού δεν γνώριζε την κατάταξη του ημιτελικού για να μην επηρεαστεί.
Συμμετέχουσες χώρες
Η τελική λίστα συμμετεχόντων ανακοινώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2018, με 18 χώρες να επιβεβαιώνουν τη συμμετοχή τους. Η Αλβανία θα κάνει την πρώτη της εμφάνιση ενώ επτά χώρες (Βέλγιο, Ελλάδα, Εσθονία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Ισραήλ και Ρωσία) θα επιστρέψουν όλες στον Διαγωνισμό Eurovision Νέων Μουσικών το 2018. Το Βέλγιο είχε συμμετάσχει τελευταία φορά το 2006, η Ελλάδα το 2014, η Εσθονία το 2004, η Ισπανία το 2000, το Ισραήλ το 1986 ενώ η Ρωσία και το Ηνωμένο Βασίλειο το 2010.
Ημιτελικοί
Ο διαγωνισμός αποτελείται από έξι ημιτελικούς που έγιναν σε δύο ημέρες. Σε κάθε ημιτελικό, τρεις μουσικοί ερμήνευσαν κομμάτια συνολικής διάρκειας 18 λεπτών.
Τελικός
Έξι διαγωνιζόμενοι επιλέχθηκαν από την κριτική επιτροπή για να προκριθούν στον τελικό όπου και αποφασίστηκε ο νικητής του Διαγωνισμού Νέων Μουσικών Eurovision 2018. Ο νικητής έλαβε ένα ατομικό βραβείο, ένα χρηματικό έπαθλο 7.000€ και την ευκαιρία να συμμετέχει σε μια συναυλία με την Συμφωνική Ορχήστρα του BBC Σκωτίας την προσεχή σεζόν. Ο δεύτερος νικητής έλαβε το χρηματικό έπαθλο των 3.000€.
Αναμετάδοση
Οι παρακάτω χώρες μετέδωσαν ή θα μεταδώσουν τον διαγωνισμό στις ημερομηνίες που αναφέρονται. Εκτός από την τηλεοπτική και ραδιοφωνική τους μετάδοση, τα σόου μεταδόθηκαν και μέσω των διαδικτυακών ιστοτόπων των φορέων του Αγίου Μαρίνου, του Βελγίου, της Ελλάδας, της Εσθονίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ισπανίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Τσεχίας. Οι ημιτελικοί, η ανακοίνωση των φιναλίστ και ο τελικός μεταδόθηκαν ζωντανά και από το κανάλι του διαγωνισμού στο YouTube.
Άλλες χώρες
Για να μπορεί μια χώρα να συμμετέχει στον Διαγωνισμό Νέων Μουσικών Eurovision πρέπει να είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU). Είναι άγνωστο εάν η EBU είχε στείλει προσκλήσεις συμμετοχής και στα 56 ενεργά μέλη όπως κάνει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision και στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision. Τα ενεργά μέλη της EBU που ακολουθούν έχουν ανακοινώσει τα παρακάτω σχετικά με τις αποφάσεις τους.
Ενεργά Μέλη της EBU
Οι παρακάτω χώρες έχουν συμμετάσχει στον διαγωνισμό τουλάχιστον μία φορά, ωστόσο δεν έχουν ανακοινώσει επίσημα τους λόγους για τους οποίους πλέον δεν συμμετέχουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Eurovision
Γεώργιος Σφραντζής
Ο Γεώργιος Φραντζής ή Σφραντζής (Κωνσταντινούπολη, 1401 – Κέρκυρα, 1480) ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, διπλωμάτης και ιστορικός συγγραφέας, που έγραψε το χρονικό της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, ο μόνος από τους τέσσερις ιστορικούς της που την έζησε σαν αυτόπτης μάρτυρας, στενός φίλος και συνεργάτης του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 30 Αυγούστου του 1401. Ο πατέρας του, ήταν στην υπηρεσία του Θωμά Παλαιολόγου, γιού του αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, έτσι βρέθηκε από μικρός μέσα στην παράδοση του Ιερού Παλατιού. Καταγόταν από αριστοκρατική ελληνική οικογένεια της Λήμνου και σε νεαρή ηλικία φαίνεται ότι έχασε τους γονείς του από επιδημία πανώλης το 1416 μ.Χ. ή κατά άλλους το 1417 μ.Χ., οπότε την επιμέλεια του ανέλαβε η ίδια αυτοκρατορική οικογένεια των Παλαιολόγων, με πρωτοβουλία καθώς φαίνεται του ίδιου του αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄.
Στην Πάτρα με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο
Νεαρός συνόδευσε τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο, ως θαλαμηπόλος (πρωτοβεστιάριος), όταν αυτός επισκέφτηκε τους αδερφούς του στην Πελοπόννησο στις 26 Δεκεμβρίου του 1427. Διατηρούσε στενές σχέσεις με τον δεσπότη του Μυστρά και μετέπειτα αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, και όσο ήταν στην αυλή του πήρε μέρος την άνοιξη του 1429 στην εκστρατεία εναντίον των Πατρών, που τότε διοικούσε ο Κεντυρίων Ζαχαρίας. Κατά τη διάρκειά της έσωσε τη ζωή του Κωνσταντίνου αλλά πιάστηκε ο ίδιος αιχμάλωτος. Έπειτα από 40 μέρες τον απελευθέρωσε με σημαντικά ανταλλάγματα ο Κωνσταντίνος. Ο Σφραντζής έγινε εκπρόσωπος του Δεσποτάτου στις διαπραγματεύσεις με τον Μουράτ Β'. Έπειτα διοίκησε για μερικά χρόνια την Πάτρα.
Οικογένεια
Η φιλία του με την οικογένεια των Παλαιολόγων απέκτησε και πνευματικό δεσμό καθώς ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος έγινε ανάδοχος των παιδιών του. Ο Σφραντζής νυμφεύθηκε πριν από το 1438 την Ελένη, "κόρη του Αλεξίου Παλαιολόγου του Τζαμπλάκωνος". Μαζί απέκτησαν το 1439 έναν γιο, τον Ιωάννη και το 1442 μια κόρη που ονομάστηκε Θάμαρ. Το 1441 γεννήθηκε ο γιος του Αλέξιος, που και πάλι βάφτισε ο Κωνσταντίνος, αλλά το βρέφος πέθανε από ασθένεια μόλις συμπλήρωσε ένα μήνα.
Διπλωματικές και διοικητικές αποστολές
Την ίδια χρονιά (1441) μεσολάβησε στον άρχοντα της Λέσβου Ντορίνο Α' Γκατιλούζιο για το γάμο της κόρης του Αικατερίνης με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, κατι που πραγματοποιήθηκε στη Μυτιλήνη στις 27 Ιουλίου 1442. Επίσης στις 20 Οκτωβρίου 1441 διαπραγματεύτηκε με το σουλτάνο Μουράτ Β, ως απεσταλμένος του Κωνσταντίνου την ανταλλαγή των εδαφών του τελευταίου στην Πελοπόννησο με αυτά του αδελφού του Δημήτριου στη Μεσημβρία, επειδή ο Κωνσταντίνος ήθελε να ναι πιο κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Η προσπάθεια αυτή απέτυχε.
Την 1η Μαρτίου 1443 τοποθετήθηκε διοικητής στη Σηλυβρία, μια νευραλγικής σημασίας επαρχία της ανατολικής Θράκης ανάμεσα στην Κωνσταντινούπολη και την πρωτεύουσα των Οθωμανών Αδριανούπολη. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους όμως ακολούθησε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο στο Μυστρά, όπου ανέλαβε Δεσπότης, μετά την παραίτηση του αδελφού του Θεόδωρου Β Παλαιολόγου. To 1444 έλαβε μέρος στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που έλαβαν χώρα, πιθανότατα στην Αδριανούπολη, ανάμεσα στους Οθωμανούς, τους εκπροσώπους του σταυροφορικού στρατού υπο το Λαδίσλαο Ε' της Ουγγαρίας και τους Βυζαντινούς. Η συνθήκη που υπεγράφη έμελλε να καταπατηθεί τον ίδιο Οκτώβρη με το καταστροφικό αποτέλεσμα της μάχης της Βάρνας(10 Νοεμβρίου 1444). Το Σεπτέμβρη του 1446 τοποθετήθηκε διοικητής της Σπάρτης.
Στην Άλωση
Όταν ο Κωνσταντίνος έγινε αυτοκράτορας το 1448, πήρε το Σφραντζή στην αυλή του στην Κωνσταντινούπολη με το υψηλό αξίωμα του Μεγάλου Λογοθέτου. Ο Κωνσταντίνος συνέχισε να τον στέλνει σε λεπτές διπλωματικές αποστολές όπως στην Ιβηρία και την Τραπεζούντα για τη σύναψη συνοικεσίου, που τελικά δεν ευοδώθηκε.
Το 1453 λίγο πριν από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης τάχθηκε να καταμετρήσει και να στρατολογήσει όλους όσοι μπορούσαν να φέρουν όπλο, διασώζοντας με ακρίβεια ότι ήταν μόλις 4.773 (έναντι περίπου 150.000-200.000 Τούρκων). Κατά τη διάρκεια της μάχης υπερασπίστηκε τα βόρεια τείχη προς τον Κεράτιο και πιάστηκε αιχμάλωτος ζωντανός, έχασε τα παιδιά του κι αναγκάστηκε να υπηρετήσει το σουλτάνο ως ιπποκόμος. Την ελευθερία του όμως εξαγόρασε (πιθανώς με οικονομική βοήθεια από την Άννα Νοταρά), όπως και της συζύγου στις αρχές του 1455. Κατέφυγαν αρχικά στο Μυστρά κοντά στον Θωμά Παλαιολόγο έως το 1460 και τελικά στην Κέρκυρα.
Τελευταία χρόνια στην Κέρκυρα
Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1461 εγκαταστάθηκε στο κάθισμα του Αγίου Ηλία πλησίον του άστεως. Ο ίδιος εξιστορεί στο Χρονικό πως, προκειμένου να βρίσκεται πιο κοντά στον πνευματικό και φίλο του Δωρόθεο, ηγούμενο της μονής των Αγίων Αποστόλων Ιάσονος και Σωσιπάτρου, μετοίκησαν μαζί με τη σύζυγό του Ελένη, στις 15 Μαρτίου του 1462 στο κάθισμα, όπως αναφέρει, του Αγίου Νικολάου το επωνομαζόμενον του Ταρχανιώτου, που του παραχώρησε το Ιερό Τάγμα. Στο κάθισμα αυτό, όπου διέμενε μετά των εμών τον Αύγουστο του 1468 μας πληροφορεί ότι "των κοσμίων μου φορεμάτων διαλυθέντων ιερά ερασοφορήσαμεν… και αντί Γεώργιος, Γρηγόριος μετωνομάσθην, αντί δε Ελένη η εμή σύνευνος Ευπραξία". Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 27 Ιουλίου του 1472, την ημέρα της εορτής του Αγίου Παντελεήμονος, εξιστορεί ότι "περιέπεσα εν ασθενεία τοσαύτη, ώστε και εγεγόνειν τέλειος μοναχός του μεγάλου σχήματος μη εννοήσας το τυχόν...".
Εκεί, στο κάθισμα του Αγίου Νικολάου, με την προτροπή τινών ευγενών Κερκυραίων, συνέγραψε το περίφημο Χρονικό της Άλωσης σε δέκα βιβλία, που έφτασαν στις μέρες μας σε δυο μορφές, τη Minus και τη Maius, και -όπως μας πληροφορεί ο ιστορικός Σπυρίδων Παπαγεώργιος - "εκεί αποθανών ετάφη" περί το 1478 ως 1480.
Γνησιότητα και ταυτότητα συγγραφέα
Σχετικά με τις δυο μορφές του Χρονικού της Αλώσεως, το Maius το συνέγραψε ο Μακάριος Μελισσηνός ή Μελισσουργός με τους συνεργάτες του, έναν αιώνα μετά τον θάνατο του Γ. Σφραντζή, στη Νάπολη της Ιταλίας. Μέχρι το 1930 το Minus εθεωρείτο ως επιτομή του Maius, οπότε ο Jean Falier Papadopoulos συνειδητοποίησε ότι το Maius είναι συρραφή διαφόρων χρονικών, από διαφορετικές γλώσσες, με αρκετές προσθήκες του Μελισσηνού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Άλωση της Κωνσταντινούπολης
ΟΦΚ Πέτροβατς
Η ΟΦΚ Πέτροβατς είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Μαυροβούνιο. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαυροβουνίου. Ιδρύθηκε το 1969. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion Pod Malim Brdom, χωρητικότητας 1450 θεατών.
Τίτλοι
Κύπελλο Μαυροβουνίου (ποδόσφαιρο ανδρών) : 1
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1969 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Ριχάρδος της Υόρκης
Ο Ριχάρδος της Υόρκης, 3ος δούκας της Υόρκης ή Ριχάρδος Πλανταγενέτης (Richard of York, 21 Σεπτεμβρίου 1411 - 30 Δεκεμβρίου 1460) από τον Οίκο της Υόρκης κορυφαίος Άγγλος ευγενής ήταν γιος του Ριχάρδου του Καίμπριτζ και της Άννας Μόρτιμερ, μικρότερος αδελφός της Ισαβέλλας του Κέιμπριτζ. Η σύγκρουσή του με τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Αγγλίας έφερε την έναρξη του εμφύλιου πολέμου των Ρόδων που κυριάρχησε στην Αγγλία ολόκληρο τον 15ο αιώνα. Ο ίδιος δεν έγινε ποτέ βασιλιάς κάτι που κατόρθωσαν οι δύο γιοι του Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας και Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας.
Ο Ριχάρδος καταγόταν και από τους δυο του γονείς από τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας, ο πατέρας του ήταν γιος του μικρότερου γιου του Εδουάρδου Γ΄ Εδμόνδου του Λάνκλεϋ κάτι που τον έφερε στις ψηλότερες θέσεις της αριστοκρατίας. Η μητέρα του Άννα Μόρτιμερ ήταν δισέγγονη του Λάιονελ της Αμβέρσας δεύτερου γιου του Εδουάρδου Γ΄. Ο αδελφός της Άννας Εδμόνδος, 5ος κόμης του Μαρς πέθανε άτεκνος και τα κληρονομικά του δικαιώματα πέρασαν στον Οίκο της Υόρκης που απέκτησε υψηλότερα δικαιώματα από τον Οίκο του Λάνκαστερ ο οποίος καταγόταν από τον Ιωάννη της Γάνδης τρίτο γιο του Εδουάρδου Γ΄.
Ισχυρός δούκας με απαιτήσεις που δεν ικανοποιήθηκαν
Η μητέρα του πέθανε στη γέννα και ο πατέρας του σκοτώθηκε σε εξέγερση κατά του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας τον Αύγουστο του 1415, οι τίτλοι και τα εδάφη του κατασχέθηκαν και ο τετράχρονος Ριχάρδος δεν κληρονόμησε τίποτα. Ο θείος του από την πλευρά του πατέρα του Εδουάρδος του Νόργουιτς σκοτώθηκε στη μάχη του Αζινκούρ (25 Οκτωβρίου 1415) άτεκνος και ο Ριχάρδος ήταν ο πλησιέστερος αρσενικός διάδοχος.
Μετά μερικούς δισταγμούς ο Ερρίκος Ε΄ του επέτρεψε να κληρονομήσει τους τίτλους και τα εδάφη του δουκάτου της Υόρκης. Όταν πέθανε και ο άλλος άτεκνος θείος του από την πλευρά της μητέρας του Εδμόνδος Μόρτιμερ 5ος κόμης του Μαρς (1425) κληρονόμησε τα εδάφη και τους τίτλους του. Η κληρονομιά των Μόρτιμερ περιείχε τις βαρονείες του Γουίγκμορ, του Κλερ, του Τριμ και του Κόνοτ. Οι τίτλοι και η περιουσία του βρίσκονταν στην κατοχή του Αγγλικού στέμματος και παραχωρήθηκαν τον Οκτώβριο του 1417 στον Ράλφ Νέβιλ, 1ο κόμη του Γουέστμορλαντ βάζοντας τον μικρό Ριχάρδο υπό την επιτήρηση του Ρόμπερτ Γουάτερτον. Ο Νέβιλ αναζητούσε γαμπρούς και αρραβώνιασε τον 13χρονο Ριχάρδο με την εννιάχρονη κόρη του Σεσίλ Νέβιλ (1424). Όταν πέθανε (1425), ανέθεσε τη φύλαξη του στη σύζυγο του που έγινε περισσότερο πολύτιμη αφού ο μικρός Ριχάρδος κληρονόμησε τα εδάφη του θείου του Μόρτιμερ, κόμη του Μαρς. Λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια της ζωής του, στις 2 Φεβρουαρίου 1425 πήρε τον τίτλο του δούκα της Υόρκης. Τον Μάιο του 1426 στέφθηκε στο Λέστερ από τον Ιωάννη του Λάνκαστερ 1ος δούκας του Μπέντφορντ, ενώ τον Οκτώβριο του 1429 έγινε ο γάμος του με τη Σεσίλ Νέβιλ.
Στις 6 Νοεμβρίου 1429 βρέθηκε στη στέψη του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Ακολούθησε τον Ερρίκο στη Γαλλία όπου ήταν επίσης παρών στη στέψη του ως βασιλιά της Γαλλίας στην Παναγία των Παρισίων στις 16 Δεκεμβρίου 1431. Πρώτη σοβαρή αναφορά γύρω από το πρόσωπο του γίνεται με την εκστρατεία στη Γαλλία τον Μάιο του 1436 όπου είχαν χαθεί οι περισσότερες κατακτήσεις του Ερρίκου Ε΄ και το Αγγλικό βασίλειο αναζητούσε νέες κατακτήσεις για να εξασφαλιστεί. Η Αγγλία είχε πλεονέκτημα λόγω της διαμάχης του Γαλλικού στέμματος με τη Βουργουνδία συμμάχησε μαζί της αλλά με τη Συνθήκη του Αρράς (1435) η Βουργουνδία έπαυσε να υποστηρίζει την αναγνώριση των Αγγλικών δικαιωμάτων στον Γαλλικό θρόνο.