cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όντερ
Πλοήγηση
Ο Όντερ είναι πλωτός για μεγάλο μέρος του συνολικού μήκους του. Στην πόλη Κόζλε ο ποταμός ενώνεται με το κανάλι Γκλιβίτσκι. Στη συνέχεια, ο ποταμός ρέει προς την πόλη Άισενχουτενσταντ· εκεί, συνδέεται με τον Σπρέε στο Βερολίνο. Στη Φρανκφούρτη ο ποταμός Βάρτα σχηματίζει μια πλωτή σύνδεση με την πόλη Πόζναν για μικρά πλοία. Κοντά στις εκβολές του, ο ποταμός φτάνει στην πόλη Στσέτσιν, ένα σημαντικό λιμάνι.
Πόλεις που διαρρέει
Το κύριο τμήμα του ποταμού διαρρέει τις πόλεις Οστράβα, Μπόχουμιν, Ρατσίμπους, Κραπκοβίτσε, Οπόλε, Βρότσουαφ, Στσινάβα, Γκουόγκουφ, Νόβα Σουλ, Άιζενχυτενσταντ, Φραγκφούρτη επί του Όντερ, Σουουμπίτσε, Σβεντ, Φιεράντεν, Γκαρτς, Γκριφίνο, Στσέτσιν, Πολίτσε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Τσεχίας Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας Κατηγορία:Ποταμοί που εκβάλλουν στη Βαλτική Κατηγορία:Ποταμοί του Βραδεμβούργου Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα Κατηγορία:Σύνορα Γερμανίας-Πολωνίας
Λετσίε Γ΄ του Λεσότο
Ο Βασιλιάς Λετσίε ο Γ΄ (17 Ιουλίου 1963-) είναι ο βασιλιάς του Λεσότο από το 1996. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, βασιλέα Μοσοεσόε Β΄, όταν ο τελευταίος αναγκάστηκε να εξοριστεί, το 1990. Ο πατέρας του αποκαταστάθηκε στο θρόνο το 1995, αλλά σκοτώθηκε το 1996 σε δυστύχημα, οπότε ο Λετσίε έγινε ξανά βασιλιάς.
Βιογραφία
Γεννήθηκε με το όνομα David Mohato Bereng Seeiso το 1963.
Ο Λετσίε σπούδασε στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Κολέγιο Άπλφορθ και εν συνεχεία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Λεσότο από όπου απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στα Νομικά. Έπειτα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ (δίπλωμα στις αγγλικές νομικές σπουδές, 1986), στο Κολέγιο Γούλφσον του Κέμπριτζ (Αναπτυξιακές Σπουδές, 1989) και στο Κολέγιο Γουάιε (Γεωργική Οικονομία). Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1989, οπότε επέστρεψε στο Λεσότο.
Η στέψη του έγινε επίσημα στις 31 Οκτωβρίου 1997 στο Στάδιο Σετσότο. Στην τελετή παρέστη και ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου, Κάρολος.
Το 2000 κήρυξε τη χώρα του σε συναγερμό φυσικής καταστροφής για την επιδημία HIV/AIDS στη χώρα.
Παντρεύτηκε το 2000 την Karabo Mots'oeneng, με την οποία απέκτησε δύο κόρες.
Την 1η Δεκεμβρίου 2016 στη Ρώμη, ο βασιλιάς Λετσίε Γ΄ διορίστηκε πρέσβης καλής θέλησης για τη Διατροφή από τον Οργανισμό Γεωργίας και Τροφίμων (FAO).
Ο Βασιλιάς έχει ελάχιστες εξουσίες και τα καθήκοντα που ασκεί είναι καθαρά εθιμοτυπικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Βασιλείς του Λεσότο Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Πάιονηρ P-30
Το Πάιονηρ P-30 (επίσης γνωστό ως Atlas-Able 5A, ή Pioneer Y) ήταν ένα διαστημικό σκάφος που είχε ως στόχο να μπει σε σεληνιακή τροχιά.
Η αποστολή όμως απέτυχε λίγο μετά την εκτόξευση στις 25 Σεπτεμβρίου 1960. Οι στόχοι ήταν να ερευνήσει το περιβάλλον μεταξύ Γης και Σελήνης, και να αναπτύξει την τεχνολογία για τον έλεγχο και τους ελιγμούς ενός διαστημοπλοίου μακριά από τη Γη. Ήταν εξοπλισμένο για να τραβήξει εικόνες της σεληνιακής επιφάνειας, να εκτιμήσει την μάζα της Σελήνης, να καταγράψει τη δομή και την ταχύτητα των μικρομετεωριτών, να μελετήσει την ακτινοβολία, το μαγνητικό πεδίο, και τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα χαμηλής συχνότητας στο διάστημα. Θα είχε το πρώτο αυτόνομο σύστημα πρόωσης και θα μπορούσε να λειτουργεί πολλούς μήνες μετά την εκτόξευσή του σε μεγάλες αποστάσεις από τη Γη. Επίσης θα έκανε τις πρώτες δοκιμές των ΗΠΑ για έναν δορυφόρο στο διάστημα.
Αποστολή
Το διαστημικό σκάφος εκτοξεύθηκε με έναν Convair Atlas D πύραυλο της Πολεμικής Αεροπορίας σε συνδυασμό με έναν Thor-Able πύραυλο. Ο πύραυλος στο πρώτο στάδιο καιγόταν κανονικά για 275 δευτερόλεπτα, και δύο μηχανές Atlas τις είχε εγκαταλείψει, όπως έχει προγραμματιστεί, μετά από περίπου 250 δευτερόλεπτα. Σε υψόμετρο περίπου 370 χλμ (230 μίλια) το πρώτο στάδιο χωρίστηκε από το δεύτερο στάδιο. Όταν το δεύτερο στάδιο ήταν να αναφλεγεί η καύση του έδειχνε μη φυσιολογική και το στάδιο απέτυχε λόγω βλάβης στο σύστημα οξείδωσης. Το όχημα δεν ήταν σε θέση να μπει σε γήινη τροχιά, ξαναμπήκε στην ατμόσφαιρα και πιστεύεται ότι έχει πέσει κάπου στον Ινδικό Ωκεανό. Το σήμα ήταν καλό για 1.020 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση, και ύστερα χάθηκε. Η αποστολή σχεδιάστηκε για να φτάσει στο φεγγάρι περίπου 62 ώρες μετά την εκτόξευση.
Ολυμπιακό Στάδιο Λονδίνου
Το στάδιο φιλοξένησε την έναρξη των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του 2012. Φιλοξένησε και τα αθλήματα του στίβου καθώς και την τελετή λήξης των αγώνων. Το 2017 φιλοξένησε και το Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου.
Το στάδιο με την λήξη των Παραολυμπιακών ανακατασκευάστηκε, με σκοπό την μείωση της χωρητικότητας σε 55.000 καθίσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιακό Πάρκο Λονδίνου Κατηγορία:Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
Ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα
Οι αρχαίοι Έλληνες δεν αντιλαμβανόντουσταν τον σεξουαλικό προσανατολισμό σαν κοινωνικό αναγνωριστικό όπως κάνουν οι σύγχρονοι δυτικοί πολιτισμοί. Η ελληνική κοινωνία δεν διαχώριζε την ερωτική επιθυμία ή συμπεριφορά βάσει του φύλου του συμμετέχοντα, αλλά του ρόλου που έπαιζε ο κάθε συμμετέχων στη σεξουαλική πράξη, το ρόλο του ενεργητικού και του παθητικού, όσον αφορά τη διείσδυση. Αυτή η ενεργητική/παθητική πόλωση ανταποκρινόταν στους κυρίαρχους και υποτακτικούς ρόλου: ο ενεργητικός (διεισδυτικός) ρόλος συνδέεται με την αρρενωπότητα, την υψηλή κοινωνική θέση και την ενηλικίωση, ενώ ο παθητικός ρόλος συνδέεται με τη θηλυκότητα, χαμηλότερη κοινωνική θέση και τη νιότη.
Ομοφυλοφιλία στο στρατό
Ο Ιερός Λόχος Θηβών,μια ξεχωριστή στρατιωτική μονάδα που υπηρετούσαν μόνο άνδρες και οι αγαπημένοι τους, θεωρείται συνήθως εξαίρετο παράδειγμα για το πώς οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τον έρωτα μεταξύ των στρατιωτών μιας ομάδας για να ενισχύσουν το μαχητικό τους πνεύμα. Οι Θηβαίοι απέδιδαν στον Ιερό Λόχο τη δύναμη των Θηβών όσον αφορά τη γενιά πριν την πτώση της από τον Φίλιππο τον Β' της Μακεδονίας, ο οποίος είχε εντυπωσιαστεί τόσο πολύ από τη γενναιότητά τους κατά τη διάρκεια της μάχης, ώστε ανέγειρε ένα μνημείο το οποίο κοσμεί ακόμα τους τάφους τους. Άσκησε επίσης σκληρή κριτική για τις απόψεις των Σπαρτιατών περί του λόχου:
Η άποψη του Παμμένη, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ήταν ότι
Οι δεσμοί αυτοί, που αντικατοπτρίζονταν σε γεγονότα της Ελληνικής Μυθολογίας, όπως η ηρωική σχέση μεταξύ Αχιλλέα και Πατρόκλου στην Ιλιάδα, εθεωρείτο ότι ανέβαζαν το ηθικό αλλά και τη γενναιότητα, εξ αιτίας της επιθυμίας τους να εντυπωσιάσουν και να προστατεύσουν τους εραστές τους. Τέτοιες σχέσεις έχουν καταγραφεί από πολλούς έλληνες ιστορικούς και σε φιλοσοφικές ομιλίες, όπως και σε αυτοσχέδιες παρατηρήσεις σαν του Φιλίππου του Β' όπως κατέγραψε και παρουσιάζει ο Πλούταρχος:
Κατά τον Ληλάντιο πόλεμο μεταξύ Ερέτριας και Χαλκίδας, πριν την αποφασιστική μάχη οι Χαλκιδείς κάλεσαν για βοήθεια έναν πολεμιστή ονόματι Κλεόμαχος. Απάντησε στο αίτημα, φέρνοντας τον εραστή του να παρακολουθεί. Ηγήθηκε της επίθεσης κατά των Ερετριέων και έφερε τους Χαλκιδείς σε νίκη με το κόστος της ζωής του. Οι Χαλκιδείς ανέγειραν ναό για εκείνον στην αγορά ως φόρο τιμής. Λέγεται ότι ένα από τα πιο ευγενή πράγματα είναι να δώσεις την ίδια σου τη ζωή για να σώσεις αυτόν που αγαπάς. Παρόλο που αυτό δε συνέβη στο Ληλάντιο πόλεμο, ήταν μία εξίσου ηρωική πράξη από τον Κλεόμαχο και η καταλληλότερη στιγμή να δείξει στον εραστή του την ανιδιοτέλειά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημόσιος και ιδιωτικός βίος των αρχαίων Ελλήνων Κατηγορία:Κοινωνία στην αρχαία Ελλάδα Ελλαδα Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία στην Ελλάδα
Κινύρας Έμπας
Ο Κινύρας Έμπας ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Έμπα της επαρχίας Πάφου. Είχε συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία, στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Ιδρύθηκε το 1983 και τα χρώματα της ομάδας ήταν το πράσινο,το κίτρινο και το άσπρο. Έμβλημα της ήταν ο Κινύρας, αρχαίος βασιλιάς της Πάφου.
Ιστορία
Ο Κινύρας ξεκίνησε να αγωνίζεται στις διοργανώσεις της ΠΟΑΣΠ.Το 1994 κατέκτησε το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ, κερδίζοντας παράλληλα την ένταξη του στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 1995-96 τερμάτισε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Υποβιβάστηκε την περίοδο 1997-98. Ακολούθησαν δύο συνεχόμενοι προβιβασμοί με τον Κινύρα να αγωνίζεται την περίοδο 2000-01 στη Β΄ κατηγορία. Τερμάτισε στη δωδέκατη θέση και υποβιβάστηκε. Ακολούθησαν δύο συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία. Το 2003 η ομάδα αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα με αποτέλεσμα να ενοποιηθεί με τον ΑΠΟΠ Πέγειας δημιουργώντας τον ΑΠΟΠ Κινύρα Πέγειας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1983 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)  Κατηγορία:Έμπα
Νήσος Έλσμιρ
Η νήσος Έλσμιρ (αγγλικά:Ellesmere Island ή Umingmak Nuna) είναι ένα νησί στο Καναδικό Αρκτικό Αρχιπέλαγος, το οποίο ανήκει στο καναδικό έδαφος Νούναβουτ. Με έκταση 196.235 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι το 3ο μεγαλύτερο νησί του Καναδά και το 10ο μεγαλύτερο παγκοσμίως. Στη νήσο Έλσμιρ βρίσκεται και το Ακρωτήριο Κολούμπια που είναι το βορειότερο σημείο του Καναδά. Το νησί έχει μήκος 830 χλμ. και είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος του ορεινό αφού διασχίζεται από μία ενιαία ορεινή ζώνη, που περιλαμβάνει τις οροσειρές της Αρκτικής Κορδιλιέρας. Το Έλσμιρ χωρίζεται από τη Γροιλανδία στα ανατολικά με τον πορθμό του Νερς, στα δυτικά από το νησί Άξελ Χάιμπεργκ με τα στενά Εύρηκα και Νάνσεν και στο νότο από το νησί Ντέβον με τα στενά Τζόουνς και Κάρντιγκαν. Ο πρώτος Ευρωπαίος που είδε το νησί ήταν ο Oυίλλιαμ Μπάφιν το 1616. Το νησί πήρε το όνομά του το 1852 από την αποστολή του Έντουαρντ Ίνγκλεφιλντ υπέρ του Φράνσις Έγκερτον, πρώτου Κόμη του Έλσμιρ.
Πίρσινγκ
Πίρσινγκ ονομάζεται η πρακτική διάτρησης ή κοπής μέρους του ανθρωπίνου σώματος, δημιουργώντας ένα άνοιγμα στο οποίο μπορούν να προστεθούν κοσμήματα από επιχρυσωμένες κλωστές τοποθετημένες υποδερμικά, από λευκόχρυσο, τιτάνιο ή ανοξείδωτο χάλυβα. Υπάρχουν άφθονα στοιχεία που τεκμηριώνουν ότι έχει ασκηθεί η πρακτική με διάφορες μορφές φύλα από την αρχαιότητα σε όλο τον κόσμο.
Το τρύπημα στο αυτί και τη μύτης είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο, όπως και στην αρχαιότητα, που αποδεικνύεται από κτερίσματα. Τα παλαιότερα μουμιοποιημένα λείψανα που ανακαλύφθηκαν ποτέ είχαν σκουλαρίκια, που πιστοποιούν την ύπαρξη της πρακτικής πριν από περισσότερα από 5.000 χρόνια. Το τρύπημα της μύτης έχει τεκμηριωθεί ήδη από το 1500 π.Χ. Τα τρυπήματα αυτού του τύπου έχουν τεκμηριωθεί παγκοσμίως, ενώ τα τρυπήματα χειλιών και γλώσσας βρέθηκαν ιστορικά σε πολιτισμούς της Αφρικής και σε πολλούς άλλους, αλλά στην πραγματικότητα προέρχονται από τη Μέση Ανατολή. Το τρύπημα της θηλής και των γεννητικών οργάνων έχει επίσης ασκηθεί από διάφορους πολιτισμούς, με το τρύπημα της θηλής να χρονολογείται τουλάχιστον από την Αρχαία Ρώμη, ενώ το τρύπημα των γεννητικών οργάνων περιγράφεται στην Αρχαία Ινδία 320 έως 550 μΧ. Η πρακτική του body piercing είχε εξασθενήσει στη δυτική κοινωνία αλλά γνώρισε ανάπτυξη μεταπολεμικά, ιδίως από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα.
Οι λόγοι για τους οποίους κάποιοι αποφασίζουν να κάνουν piercing τρύπημα είναι ποικίλοι και περιλαμβάνουν θρησκευτικούς ή πνευματικούς λόγους, έκφραση, για αισθητική αξία, για σεξουαλική ευχαρίστηση, αφομοίωση στον πολιτισμό ή ιδεολογικούς λόγους. Ορισμένα σχολεία και εργοδότες έχουν απαγορεύσει καθολικά την πρακτική αυτήν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τροποποίηση σώματος
Ξίλια
Ξιλία (αλβανικά: Këshilla Κασίλα, κυριολεκτική μετάφραση: "Συμβούλιο") ονομάζοταν η δωσίλογη αλβανική διοίκηση στην Θεσπρωτία, κατά την διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας από τον Άξονα (1941-1944). Δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής της Θεσπρωτίας με στόχο την προσάρτηση της περιοχής σε ένα διευρυμένο αλβανικό κράτος. Μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας, η Ξιλία συνέχισε τις δραστηριότητες του υπό τη γερμανική κατοχή της περιοχής, μέχρι την ήττα των Δυνάμεις του Άξονα και το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πρωτοβουλία για την ίδρυση της Ξιλίας ελήφθη από την Τσάμικη οικογένεια Ντίνο, ιδίως από τα αδέλφια Νούρι και Μαζάρ Ντίνο. Η Ξιλία υποστηρίχθηκε από την πλειοψηφία των Τσάμηδων, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τον Άξονα. Η πολιτική της εθνοκάθαρσης που διέπραττε η Ξιλία και άλλες παραστρατιωτικές οργανώσεις υπό την ηγεσία της οικογένειας Ντίνο οδήγησαν στην εκδίωξη του μεγαλύτερου μέρους των Μουσουλμάνων Τσάμηδων από την Ελλάδα από το ΕΔΕΣ. Ένα μικρό μέρος των μουσουλμάνων Τσάμηδων δεν απελάθηκε, καθώς δεν τάχθηκαν υπέρ της Ξιλίας.
Παρασκήνιο
Μετά την ιταλική εισβολή στην Αλβανία, το Βασίλειο της Αλβανίας έγινε προτεκτοράτο του Βασιλείου της Ιταλίας. Οι Ιταλοί, ειδικά ο κυβερνήτης Φραντσέσκο Ζακομόνι, εκμεταλλεύτηκε τους Τσάμηδες ως μέσο για να αυξηθεί η δημοτικότητα των Ιταλών στους Αλβανούς. Ο Ζακομόνι χρησιμοποίησε την δολοφονία του αλβανού ηγέτη Νταούτ Χότζα (του οποίου το αποκεφαλισμένο πτώμα βρέθηκε κοντά στην Βρίνα τον Ιούνιο του 1940) ως τελική δικαιολογία για την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου. Η ελεγχόμενη από τους Ιταλούς κυβέρνηση στα Τίρανα υποστήριξε ότι ο Χότζα δολοφονήθηκε από Έλληνες πράκτορες. Ο Χότζα ήταν στρατιωτικός ηγέτης του αγώνα των Τσάμηδων κατά την διάρκεια του μεσοπολέμου, οδηγώντας στον χαρακτηρισμό του ως ληστή από την ελληνική κυβέρνηση.
Ίδρυση της οργάνωσης
Τον Οκτώβριο του 1940, οι ελληνικές αρχές αφόπλισαν 1.800 τσάμηδες κληρωτούς και τους έβαλαν να δουλεύουν στο οδικό δίκτυο. Τον Νοέμβριο του 1940, μετά την ιταλική επίθεση, απέλασαν όλους του άρρενες Αλβανούς που δεν κλήθηκαν να πολεμήσουν και τους απέλασαν σε στρατόπεδα ή τους εξόρισαν σε νησιά. Υπό αυτές τις συνθήκες, όταν η Ιταλία κατάφερε να κατακτήσει την Ελλάδα μετά την γερμανική εισβολή, εκατοντάδες Τσάμηδες ίδρυσαν μια τοπική διοίκηση, την Ξιλία, το 1942. Αυτές οι ένοπλες ομάδες συνεργάστηκαν με γερμανικές δυνάμεις για το κάψιμο ελληνικών χωριών. Ωστόσο οι τοπικοί μπέηδες και ο τοπικός μουφτής δεν υποστήριζαν τέτοιες πράξεις. Το 1943, η οργάνωση αυτή απέκτησε δικές της ένοπλες δυνάμεις και χωροφυλακή.
Αν και οι Ιταλοί ήθελαν να προσαρτήσουν την Τσαμουριά στο αλβανικό κράτος, οι Γερμανοί άσκησαν βέτο στην ιταλική πρόταση. Ο Τζεμίλ Ντίνο διορίστηκε ύπατος αρμοστής στην περιοχή αλλά είχε περιορισμένες εξουσίες. Για όλη τη διάρκεια της κατοχής, η περιοχή παρέμεινε υπό τον άμεσο έλεγχο των στρατιωτικών αρχών με έδρα την Αθήνα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Τσάμηδες Κατηγορία:Δωσιλογισμός κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Άγιος Νικόλαος Κεφαλονιάς
Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό της Κεφαλονιάς. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) δήμος Ελειού-Πρόννων, του δήμου Αργοστολίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κεφαλληνίας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αλλά και τις μεταβολές μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σάμης του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται στη ΝΑ. Κεφαλονιά, κοντά στους ανατολικούς πρόποδες του Αίνου και κάτω από τους δυτικούς πρόποδες του βουνού Άτρος, σε υψόμετρο 280. Η ομώνυμη τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 8,975 χμ² (κωδικός 10245). Απέχει περίπου 31 χλμ. Α. του Αργοστολίου. Κοντινότερο λιμάνι είναι ο Πόρος από τον οποίο απέχει 10 χλμ.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι από τα χωριά που καταστράφηκαν ολοσχερώς από τους σεισμούς του 1953 και χτίστηκε από την αρχή.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός γνώρισε πολλές μεταβολές οι σημαντικότερες από τις οποίες ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Κίρρα
Με το όνομα Κίρρα αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Crimson Dynamo
Crimson Dynamo (ρώσικα: Багровый Динамо, Bagrovyj Dinamo) είναι το όνομα αρκετών φανταστικών χαρακτήρων της Marvel Comics, που πολλοί από αυτούς υπήρξαν υπερκακοί. Οι ποικίλοι Crimson Dynamo έχουν εξοπλιστεί από μια πανοπλία και είναι Ρώσοι ή Σοβιετικοί πράκτορες που έχουν συγκρουστεί με τον υπερήρωα Iron Man στην ηρωική του καριέρα. Ο αρχικός Crimson Dynamo εμφανίστηκε στο Tales of Suspense #46 (Οκτώβριος 1963).
Ο πρώτος Crimson Dynamo ήταν ο Άντον Βάνκο. Ο Γιεβγκένι Λάζαρεβ απεικόνισε τον Άντον Βάνκο στην ταινία Iron Man 2. Μια νεότερη έκδοση του Άντον Βάνκο εμφανίστηκε στη σειρά Agent Carter, που απεικονίστηκε από τον Κόστα Ρόνιν.
Δυνάμεις και ιδιότητες
Ο Crimson Dynamo φοράει μια οπλισμένη στολή μάχης που χρησιμοποιείται ως εξωσκελετός, παρέχοντας στον χρήστη υπεράνθρωπη δύναμη και αντοχή. Το εξωτερικό στρώμα της στολής συντέθηκε από ανθρακοπυρίτια μήτρα κράματος, και είναι εξοπλισμένο με εκτοξευτές στα χέρια που μπορούν να εκτοξεύσουν υψηλής-συχνότητας ηλεκτρικές βίδες, μικρούς πυραύλους περιεχόμενοι στο πίσω μέρος του ώμου της στολής, υπολογιστές και ραδιοπομποί και δέκτες, τζετ στις μπότες που επιτρέπουν την πτήση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι
Ξενοδοχείο Grand Budapest
Η ταινία «Ξενοδοχείο Grand Budapest» (αγγλικά: The Grand Budapest Hotel) είναι αμερικανική/γερμανική κωμωδία παραγωγής 2014. Ο Γουές Άντερσον σκηνοθέτησε και έγραψε το σενάριο το οποίο εμπνεύστηκε από τα γραπτά του Στέφαν Τσβάιχ. Πρωταγωνιστεί ο Ρέιφ Φάινς στο ρόλο ενός θυρωρού ξενοδοχείου, ο οποίος συνεργάζεται με έναν γκρουμ για να αποδείξει την αθωότητά του αφού έχει κατηγορηθεί για φόνο. Το καστ της ταινίας πλαισιώνουν οι Φ. Μάρεϊ Έιμπραχαμ, Έντουαρντ Νόρτον, Ματιέ Αμαλρίκ, Σίρσα Ρόναν, Έιντριεν Μπρόντι, Γουίλεμ Νταφόε, Τζεφ Γκόλντμπλαμ, Λέα Σεϊντού, Τζέισον Σουόρτσμαν, Τζουντ Λο, Τίλντα Σουίντον, Χάρβεϊ Καϊτέλ, Τομ Γουίλκινσον, Μπιλ Μάρεϊ, Όουεν Γουίλσον, Τόνι Ρεβελόρι και Μπομπ Μπάλαμπαν.
Η ταινία αποτελεί συμπαραγωγή της Μεγάλη Βρετανίας και της Γερμανίας και χρηματοδοτήθηκε από γερμανικές εταιρίες και οργανισμούς. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Γερμανία. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε το Φεβρουάριο του 2014 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου όπου και αποτέλεσε την εναρκτήρια ταινία του φεστιβάλ, κερδίζοντας την Αργυρή Άρκτο του Μεγάλου Βραβείου της Κριτικής Επιτροπής. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους της Γερμανίας στις 6 Μαρτίου 2014, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 7 Μαρτίου 2014. Απέσπασε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία με τις συνολικές εισπράξεις να φτάνουν τα 173 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Έλαβε εννέα υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία και Σκηνοθεσία και κατάφερε να κερδίσει τέσσερα σε τεχνικές κατηγορίες. Επίσης έλαβε έντεκα υποψηφιότητες για BAFTA κερδίζοντας πέντε και βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας - Κωμωδία/Μιούζικαλ.
Πρόλογος
Στο σήμερα, μια έφηβη κοπέλα προσεγγίζει το μνημείο ενός συγγραφέα σε ένα νεκροταφείο. Στα χέρια της κρατάει ένα βιβλίο που το έγραψε ένας χαρακτήρας γνωστός μόνο ως "Ο Συγγραφέας". Αρχίζει να διαβάζει ένα κεφάλαιο από το βιβλίο. Ο Συγγραφέας ξεκινά να διηγείται την ιστορία από το γραφείο του το 1985 σχετικά με ένα ταξίδι που έκανε στο Ξενοδοχείο Grand Budapest το 1968. Τοποθετημένο στην πλασματική Δημοκρατία της Ζουμπρόβκα, ένα ευρωπαϊκό κράτος των Άλπεων κατεστραμμένο από τον πόλεμο και τη φτώχεια, ο Νεαρός Συγγραφέας ανακαλύπτει ότι η απομονωμένη βουνοπλαγιά που βρίσκεται το ξενοδοχείο έχει περάσει δύσκολες στιγμές. Πολλές από τις λαμπερές εγκαταστάσεις του βρίσκονται τώρα σε κακή κατάσταση και οι επισκέπτες του είναι λιγοστοί. Ο Συγγραφέας γνωρίζει τον ηλικιωμένο ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου, τον Ζίρο Μουσταφά και συμφωνούν να δειπνήσουν μαζί το απόγευμα. Στο δείπνο, ο κύριος Μουσταφά αφηγείται την ιστορία του: πως έγινε ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου και το λόγο που είναι απρόθυμος να το κλείσει.
Μέρος 1ο: Μεσιέ Γκουστάβ Χ.
Η ιστορία ξεκινά το 1932 κατά τη διάρκεια των ένδοξων ημερών του ξενοδοχείου, όταν ο νεαρός Ζίρο ήταν γκρουμ και μόλις είχε καταφτάσει στη Ζουμπρόβκα μετά την καταστροφή της πόλης του και την εκτέλεση ολόκληρη της οικογένειάς του. Η Ζουμπρόβκα βρίσκεται στα πρόθυρα του πολέμου, αλλά αυτό δεν απασχολεί καθόλου τον Μεσιέ Γκουστάβ Χ, τον αφοσιωμένο θυρωρό του Grand Budapest. Ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου είναι άγνωστος και μεταφέρει μόνο σημαντικά μηνύματα μέσω του δικηγόρου και υποδιευθυντή Κόβακς. Όταν δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες των πλούσιων πελατών του ξενοδοχείου ή δεν διευθύνει το προσωπικό του, ο Γκουστάβ φλερτάρει με αρκετές ηλικιωμένες κυρίες που επισκέπτονται το ξενοδοχείο για να απολαύσουν τις "εξαιρετικές υπηρεσίες" του. Μία από αυτές τις κυρίες είναι η Μαντάμ Σελίν Βιγενέβ "Μαντάμ Ντι" Ντεγκόφ ουντ Τάξις, με την οποία ο Γκουστάβ περνά τη νύχτα πριν την αναχώρησή της.
Μέρος 2ο: Μαντάμ Σ.Β.Ντ.ο.Τ.
Ένα μήνα αργότερα, ο Γκουστάβ πληροφορείται ότι η Μαντάμ Ντ. πέθανε κάτω από μυστηριώδης συνθήκες. Παίρνει μαζί του τον Ζίρο και πηγαίνουν στην κηδεία της καθώς και στο άνοιγμα της διαθήκης της, όπου ο Κόβακς, που συμπτωματικά είναι ο εκτελεστής της διαθήκης, αποκαλύπτει ότι αφήνει στον Γκουστάβ έναν πολύτιμο πίνακα, Το Αγόρι με το Μήλο. Το γεγονός αυτό εξαγριώνει την οικογένεια της Μαντάμ Ντι., καθώς όλοι ήλπιζαν να αποκτήσουν τον πίνακα. Ο γιος της, Ντιμίτρι Ντεγκόφ ουντ Τάξις επιτίθεται στον Γκουστάβ. Με τη βοήθεια του Ζίρο, ο Γκουστάβ κλέβει τον πίνακα και επιστρέφει στο Grand Budapest, ασφαλίζοντάς τον στο χρηματοκιβώτιο του ξενοδοχείου. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο Γκουστάβ κάνει μια συμφωνία με το Ζίρο: ως αντάλλαγμα για τη βοήθειά του, ο Γκουστάβ θα ορίσει τον Ζίρο κληρονόμο του. Σύντομα, ο Γκουστάβ συλλαμβάνεται και φυλακίζεται για τη δολοφονία της Μαντάμ Ντι, μετά από μαρτυρία του Σερζ Χ., του μπάτλερ της Μαντάμ Ντι. Στη φυλακή, ο Γκουστάβ βρίσκεται παγιδευμένος σε ένα κελί με σκληρούς εγκληματίες, αλλά κερδίζει το σεβασμό τους όταν σαπίζει στο ξύλο έναν από αυτούς επειδή αμφισβήτησε την αρρενωπότητά του.
Μέρος 3ο: Τσεκ-πόιντ 19 Στρατόπεδο Ποινικού Εγκλεισμού
Ο Ζίρο βοηθά τον Γκουστάβ να δραπετεύσει από τη φυλακή, στέλνοντάς του μια σειρά από εργαλεία κρυμμένα μέσα σε κέικ που έφτιαξε η αρραβωνιαστικιά του Ζίρο, η Άγκαθα. Μαζί με μια ομάδα καταδίκων, συμπεριλαμβανομένου και του Λούντβιχ, ο Γκουστάβ σκάβει την έξοδό του από τη φυλακή μέσα από το ίδιο του το κελί. Η ομάδα καταφέρνει να αποφύγει τη σύλληψη όταν ένας από αυτούς θυσιάζει τον εαυτό του για να σκοτώσει μια μεγάλη μερίδα φρουρών. Ο Λούντβιχ και η ομάδα του δραπετεύουν με ένα αυτοκίνητο αφού πρώτα ευχηθούν καλή τύχη στους Γκουστάβ και Ζίρο. Ο Γκουστάβ τότε συμμαχεί με τον Ζίρο για να αποδείξουν την αθωότητά του.
Μέρος 4ο: Η Κοινωνία των Σταυρωμένων Κλειδιών
Οι Γκουστάβ και Ζίρο διώκονται από τον ψυχρό δολοφόνο Τζ.Γκι. Τζόπλινγκ, ο οποίος εργάζεται για τον Ντιμίτρι και σκοτώνει τον Κόβακς όταν αυτός αρνείται να συνεργαστεί με τον Ντιμίτρι. Ο Γκουστάβ τηλεφωνεί τον Μεσιέ Ιβάν, έναν θυρωρό και μέλος της Κοινωνίας των Σταυρωμένων Κλειδιών, μία παράταξη θυρωρών που σκοπό έχουν να βοηθούν άλλα μέλη. Με τη βοήθεια του Ιβάν, οι Γκουστάβ και Ζίρο ταξιδεύουν σε ένα μοναστήρι όπου συναντιούνται με τον Σερζ, το μοναδικό άτομο που μπορεί να αθωώσει τον Γκουστάβ από τις κατηγορίες του φόνου, αλλά ο Σερζ στραγγαλίζεται από τον Τζόπλινγκ πριν αποκαλύψει μια σημαντική πληροφορία σχετική με τη δεύτερη διαθήκη της Μαντάμ Ντι. Κατά τη διάρκεια μιας διαμάχης τους, ο Ζίρο σπρώχνει τον Τζόπλινγκ από την άκρη ενός γκρεμού, σκοτώνοντάς τον και σώζει τον Γκουστάβ.
Μέρος 5ο: Το Δεύτερο Αντίγραφο της Δεύτερης Διαθήκης
Πίσω στο Grand Budapest, το ξέσπασμα του πολέμου είναι επικείμενο και ο στρατός έχει επιτάξει το ξενοδοχείο και είναι στη διαδικασία μετατροπής του σε στρατώνα. Η Άγκαθα συμφωνεί να μπει μέσα στο ξενοδοχείο και να πάρει τον πίνακα αλλά ο Ντιμίτρι την ανακαλύπτει. Ακολουθεί ένα κυνηγητό και ανταλλαγή σφαιρών. Στη συνέχεια αποδεικνύεται η αθωότητα του Γκουστάβ μετά την ανακάλυψη του αντιγράφου της δεύτερης διαθήκης της Μαντάμ Ντι., την οποία αντέγραψε ο Σερζ πριν καταστραφεί και την έκρυψε στο πίσω μέρος του πίνακα. Η διαθήκη αυτή θα ίσχυε μόνο αν η Μαντάμ Ντι. είχε δολοφονηθεί. Η ταυτότητα του δολοφόνου της και το πως ο Γκουστάβ απέδειξε την αθωότητά του έμειναν ασαφής (αν και νωρίτερα στην ταινία ένα ύποπτο μπουκάλι που έγραφε στρυχνίνη πάνω, βρισκόταν στο γραφείο του Τζόπλινγκ). Η διαθήκη επίσης αποκαλύπτει ότι η Μαντάμ Ντι. ήταν η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου. Άφησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της, το ξενοδοχείο και τον πίνακα στον Γκουστάβ. Ο Γκουστάβ έγινε πλούσιος και όρισε τον Ζίρο ως το νέο θυρωρό του ξενοδοχείου.
Επίλογος
Μετά τον πόλεμο και κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με το τρένο πέρα από τα σύνορα, στρατιώτες επιθεωρούν τα χαρτιά του Γκουστάβ και του Ζίρο. Ο Ζίρο περιγράφει ότι ο Γκουστάβ συνοδεύτηκε έξω από το τρένο και πυροβολήθηκε μετά από την προσπάθειά του να υπερασπιστεί τον Ζίρο. Η Άγκαθα υποκύπτει στην "Πρωσική Γρίπη" και πεθαίνει δύο χρόνια αργότερα, το ίδιο και ο νεογέννητος γιος τους. Ο Ζίρο κληρονομεί την περιουσία του Γκουστάβ και ορκίζεται να συνεχίσει την κληρονομιά του στο Grand Budapest, αλλά μια κομμουνιστική ανάληψη της Ζουμπρόβκα καθώς και η φθορά του χρόνου σταδιακά αρχίζει να αφήνει το στίγμα τους τόσο στο ξενοδοχείο όσο και στον Ζίρο, ο οποίος αναγκάζεται να "δώσει" όλη του την περιουσία στην κυβέρνηση για να κρατήσει το ξενοδοχείο ανοιχτό. Ως μια δόση ειρωνείας, ο πίνακας για τον οποίο ο Ζίρο και ο Γκουστάβ πέρασαν τα πάνδεινα, τώρα είναι απλά καρφωμένος σε ένα τοίχο, ξεχασμένος και τοποθετημένος στραβά.
Πίσω στο 1968, ο κύριος Ζίρο Μουσταφά εξομολογεί στον Συγγραφέα ότι ο πραγματικός λόγος που δεν μπορεί να κλείσει το ξενοδοχείο δεν έχει να κάνει με την αφοσίωσή του στον Γκουστάβ αλλά επειδή είναι ο τελευταίος εναπομείναντας σύνδεσμός του με την αγαπημένη του Άγκαθα. Ο Νεαρός Συγγραφέας αργότερα αναχωρεί για τη Νότια Αμερική και δεν επιστρέφει ποτέ ξανά στο ξενοδοχείο. Ο Ζίρο λίγο καιρό αργότερα πεθαίνει.
Το 1985, ο Συγγραφέας ολοκληρώνει το διήγημά του δίπλα στον εγγονό του.
Επιστροφή στο σήμερα: το κορίτσι συνεχίζει να διαβάζει μπροστά στο άγαλμα του Συγγραφέα, ένα σημάδι ότι η ιστορία τόσο του Ζίρο και του Γκουστάβ όσο και του ξενοδοχείου θα συνεχίζει να ζει.
Box office
Με προϋπολογισμό 31.000.000 δολάρια, η ταινία Ξενοδοχείο Grand Budapest έκανε άνοιγμα τριημέρου στη Γερμανία με 800.000 ευρώ σε εισπράξεις ενώ συνολικά συγκέντρωσε 7,8 εκατομμύρια ευρώ. Στη Μεγάλη Βρετανία οι εισπράξεις το πρώτο σαββατοκύριακο έφτασαν το 1,2 εκατομμύριο λίρες ενώ τα συνολικά έσοδα άγγιξαν τις 11,9 εκατομμύρια λίρες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 6η θέση με 8,5 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 59,3 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 113,7 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 173 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Αλεξάντρ Ντεσπλά Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία Κατηγορία:Γερμανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουές Άντερσον Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment
Λίμνη Ματζόρε
Η λίμνη Ματζόρε (ιταλικά: Lago Maggiore, κυριολεκτικά «μεγάλη λίμνη», ή Verbano, Βερμπάνο) είναι λίμνη που βρίσκεται στις νότιες Άλπεις, στα σύνορα Ιταλίας και Ελβετίας. Η λίμνη βρίσκεται στην Ιταλία στις περιφέρειες Πεδεμόντιο και Λομβαρδία και στο Ελβετικό καντόνι Τιτσίνο. Η λίμνη είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός και στις όχθες τις βρίσκονται αρκετά τουριστικά θέρετρα.
Έχει έκταση 212 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη στην Ιταλία μετά τη λίμνη Γκάρντα. Η λίμνη έχει μακρόστενο σχήμα, με μήκος 70 χιλιόμετρα από το Λοκάρνο μέχρι την Αρόνα, και είναι η μακρύτερη στην Ιταλία, αν και η Γκάρντα έχει μεγαλύτερη έκταση. Η λίμνη δημιουργήθηκε κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων από διάφορους παγετώνες. Η λίμνη είναι αρκετά βαθιά, με μέγιστο βάθος 372 μέτρα. Το βαθύτερο σημείο της βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Η λίμνη διαθέτει τα δικά της νησιά με το Ιζόλα Μπέλα να αποτελεί το πιο δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο, διαθέτοντας το μπαρόκ κάστρο των Βορομαίων με τους ομώνυμους κήπους. Μεταξύ των νησιών της λίμνης είναι το Ιζόλα ντέι Πεσκατόρι και το Ιζόλα Μάντρε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ματζορε Ματζορε
Μσουάτι Γ΄
Ο Μσουάτι Γ΄ (γεννήθηκε 19 Απριλίου 1968) είναι βασιλιάς του Εσουατίνι από το 1986.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε ως Makhosetive και διαδέχθηκε τον πατέρα του, Σομπούζα Β΄, το 1986. Ήταν ένας από τους 67 γιους του Σομπούζα Β΄ και της Ντόμπι Θουάλα. Στέφθηκε βασιλιάς στις 25 Απριλίου 1986, σε ηλικία 18 ετών και 6 ημερών και έγινε ο νεότερος σε ηλικία μονάρχης.
Σήμερα είναι ο τελευταίος απόλυτος μονάρχης της Αφρικής, αντίθετος σε κάθε βήμα εκδημοκρατισμού της χώρας του. Με διάταγμά του, για να αντιμετωπίσει το AIDS, απαγόρευσε τις σεξουαλικές σχέσεις για τους νέους ηλικίας κάτω των 18 ετών, ωστόσο το 2005, το διάταγμα άρθηκε και ο ίδιος παντρεύτηκε μια 17χρονη. Σήμερα ο Βασιλιάς έχει 11 συζύγους και 3 επίσημες ερωμένες.
Σύζυγοι
-γιος: Lindaninkosi Dlamini (Lindani) (1989)
γιος: Bandzile - κόρη: Sibahle
Mlobokazana Fakudze. παντρεύτηκε 26 Μάη του 2005.
thumb|Ο βασιλιάς Μσουάτι Γ΄(δεξιά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Μσο Κατηγορία:Πολιτικοί της Σουαζιλάνδης
Αριστείδης Σκυλίτσης
Ο Αριστείδης Σκυλίτσης (1908 - 20 Ιουλίου 2006) ήταν δήμαρχος της πόλης του Πειραιά κατά την περίοδο της Χούντας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά και ήταν γιος του Στέφανου Σκυλίτση, αδελφού του Δημοσθένη Ομηρίδη-Σκυλίτση. Καταγόταν από πολιτική οικογένεια και ήταν εγγονός του Αριστείδη Σκυλίτση και συγγενής του Πέτρου Ομηρίδη Σκυλίτση. Το 1967, διορίστηκε από την Χούντα των Συνταγματαρχών δήμαρχος Πειραιά, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1974. Επίσης είχε διατελέσει πρόεδρος του Ολυμπιακού Πειραιώς για λίγους μήνες του 1971. Οι απόψεις για το έργο του κατά τη διάρκεια της θητείας του, διίστανται. Προχώρησε στην καταστροφή κτηρίων-κοσμημάτων για την πόλη, μεταξύ των οποίων της Ράλλειου, του ιστορικού Ρολογιού του Πειραιά κ.ά., ενώ υποστηρίζεται ότι το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά διασώθηκε επειδή είχε ανεγερθεί επί θητείας του παππού του, Αριστείδη Σκυλίτση. Για τις αποφάσεις του αυτές κατηγορήθηκε από αρκετούς συμπολίτες του και ιστορικούς.
Διεκδίκησε τον δημαρχιακό θώκο στις δημοτικές εκλογές του 1978, του 1982 και του 1986 χωρίς επιτυχία, εκλεγόμενος μόνο δημοτικός σύμβουλος. Το 1978 έφτασε κοντά στο να κερδίσει τις εκλογές, λαμβάνοντας ποσοστό 48,7% στον α΄ γύρο, όμως έχασε στον β΄ γύρο για λίγες ψήφους από τον αντίπαλό του, Γεώργιο Κυριακάκο.
Απεβίωσε το 2006, σε ηλικία 98 ετών. Η κηδεία του έγινε στην Αγία Τριάδα Πειραιώς, το απόγευμα της Παρασκευής 21 Ιουλίου 2006 και η ταφή στον οικογενειακό τάφο της οικογένειας Σκυλίτση στο Νεκροταφείο Αναστάσεως. Γύρω στα 80 άτομα ήταν παρόντα στην κηδεία του Αριστείδη Σκυλίτση, που τέλεσε ο νέος τότε Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, παρουσία του τότε δημάρχου, Χρήστου Αγραπίδη, και του τότε υφυπουργού Άμυνας, Βασίλη Μιχαλολιάκου.
Πηγές
Σκυλιτσης Αριστειδης Κατηγορία:Πρόεδροι Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)
Σπήλαιο της Αλταμίρα
Το σπήλαιο της Αλταμίρα βρίσκεται στην Κανταβρία, στην Ισπανία και συγκεκριμένα 33 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Σανταντέρ, ανάμεσα στους λόφους πέρα από τη Santillana del Mar και ανακαλύφθηκε τυχαία από έναν βοσκό το 1868. Περιέχει σημαντικές προϊστορικές σπηλαιογραφίες.
Μόνο η ανακάλυψη άλλων σπηλαίων της λίθινης εποχής, των οποίων τα σκίτσα χρονολογήθηκαν με μεγαλύτερη ακρίβεια, και διαδοχικές έρευνες πιστοποίησαν την αυθεντικότητα των ευρημάτων.
Το σπήλαιο, μήκους περίπου 270 μ., μετά από ένα είδος προθαλάμου διαθέτει μια μεγάλη φυσική αίθουσα με τοίχους και οροφές καλυμμένους με σκίτσα τα οποία απεικονίζουν βουβάλους, ελάφια και άλογα, ακίνητα ή σε κίνηση, και σκηνές κυνηγιού.
Τα μοναδικά σχέδια φτάνουν ακόμη και τα 2,20 μ., είναι χρωματιστά και μερικά από αυτά χαραγμένα στην πέτρα. Τα χρώματά τους προέρχονται από ώχρα και είναι σε καφέ, κίτρινες και κόκκινες αποχρώσεις.
Χρησιμοποιήθηκε επίσης μαύρο χώμα πλούσιο σε μαγνήσιο και άνθρακα. Ειδικά οι βίσονες είναι ζωγραφισμένοι με πολλές διαβαθμίσεις χρωμάτων οι οποίες καθιστούν τις εικόνες πλαστικές και ρεαλιστικές.
Επειδή οι υδρατμοί που εκπέμπει το ανθρώπινο σώμα μπορούν να βλάψουν τα σχέδια, το αυθεντικό σπήλαιο έκλεισε για το κοινό και κατασκευάστηκε ένα όμοιο σπήλαιο, πιστή αναπαράσταση του αυθεντικού, στην οποία υπάρχει ένα μουσείο.
Όποιος ωστόσο επιθυμεί να επισκεφτεί το αυθεντικό σπήλαιο, στο οποίο μπορούν να εισέλθουν μόνο 25 άτομα την ημέρα, πρέπει να κάνει αίτηση στο Museo y Centro de Investigación de Altamira της Santillana del Mar. Ο χρόνος αναμονής είναι τρία χρόνια.
Το 1924 το σπήλαιο της Αλταμίρα ανακηρύχθηκε "εθνικό μνημείο", ενώ από το 1985 περιλαμβάνεται στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Κίρρα Φωκίδας
Η Κίρρα είναι ιστορικός, παραθαλάσσιος οικισμός του νομού Φωκίδας, χτισμένη ανατολικά της Ιτέας με την οποία αποτελεί πλέον ενιαίο πολεοδομικό συγκρότημα. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Δελφών και έχει 1.385 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Στην αρχαιότητα αποτελούσε πολύ σημαντικό λιμάνι της Φωκίδας και του Κορινθιακού. Κατοικείται από την Πρωτοελλαδική Εποχή, αποτελώντας έναν από τις αρχαιότερους οικισμούς που κατοικούνται μέχρι και σήμερα.
Ιστορία
Η αρχαιότερη κατοίκηση στην περιοχή της Κίρρας χρονολογείται στην Πρωτοελλαδική Εποχή (3200-2000 π.Χ). Τότε δημιουργήθηκε ένας εκτεταμένος οικισμός, που εξελίχθηκε σε μεγάλο εμπορικό κέντρο στους Μεσοελλαδικούς Χρόνους (2000-1600 π.Χ) και παρήκμασε στο τέλος της Υστεροελλαδικής Εποχής (1600-1100 π.Χ), όταν οι κάτοικοι εγκατέλειψαν προσωρινά, πιθανόν εξαιτίας ισχυρού σεισμού, την παραλιακή θέση και εγκαταστάθηκαν στις μυκηναϊκές ακροπόλεις της ενδοχώρας. Ο Παυσανίας την ταυτίζει με την Φωκική πόλη Κρίσα. Αναφέρεται πρώτη φορά από τον Όμηρο ως μία από τις εννέα Φωκικές πόλεις που συμμετείχαν στην Τρωική Εκστρατεία. μικρογραφία|Αρχαιολογικά κατάλοιπα της Κίρρας Η Κίρρα, κτισμένη στον Κρισσαίο Κόλπο (σημερινό Κόλπο της Ιτέας), στις εκβολές του ποταμού Πλείστου ήταν το κοντινότερο λιμάνι στους Δελφούς και επίνειό τους και επομένως οι προσκυνητές που κατευθύνονταν σε αυτούς από τη θάλασσα, αποβιβάζονταν στο λιμάνι της πόλης και ανέβαιναν οδικώς προς το ιερό, μέσω του αρχαίου μονοπατιού Κίρρας-Δελφών.
Μεταξύ του 7ου και 6ου αιώνα π. Χ. η πόλη βρισκόταν σε συνεχή ανταγωνισμό με τη Δελφική Αμφικτυονία με αποκορύφωμα τον πόλεμο μεταξύ των δύο δυνάμεων (περί 600-590 π.Χ.). Φαίνεται πως την περίοδο αυτή οι Κιρραίοι αποσπούσαν χρήματα από τους προσκυνητές που διέρχονταν από την πόλη τους με σκοπό να πάνε στο μαντείο των Δελφών. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε αφορμή για να κηρύξει η Δελφική Αμφικτυονία (που ελέγχονταν από τους Θεσσαλούς) τον πόλεμο στους Κιρραίους. Με τους Θεσσαλούς και τη Δελφική Αμφικτυονία συμμάχησαν οι Σικυώνιοι, οι οποίοι στόχευαν να απαλλαγούν από τους Κιρραίους πειρατές που δρούσαν στα ανοιχτά του Κορινθιακού. Στη συμμαχία αυτή προστέθηκαν και οι Αθηναίοι. Η Κίρρα πολιορκήθηκε και από τη στεριά και από τη θάλασσα και τελικά υπέκυψε όταν οι πολιορκητές δηλητηρίασαν τις πηγές που τροφοδοτούσαν με νερό την πόλη με δηλητήριο από το φυτό ελλέβορο. Ο ελλέβορος προκάλεσε ακατάσχετη διάρροια στους υπερασπιστές της πόλης, οι οποίοι εγκατέλειψαν τις θέσεις τους. Οργανωτής αυτού του σχεδίου φαίνεται πως ήταν ο Κλεισθένης της Σικυώνας αλλά κατά τον Παυσανία ήταν ο Αθηναίος Σόλων. Η πόλη ανοικοδομήθηκε μετά την καταστροφή της από τη Δελφική Αμφικτυονία (590 π.Χ.) και στα τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα ίδρυσε ένα μεγάλο ιερό, ενώ αργότερα οχυρώθηκε και εξελίχθηκε ξανά σε σημαντικό λιμάνι του Κορινθιακού κόλπου, που λειτούργησε και πάλι ως επίνειο των Δελφών.
Η κατοίκηση της πόλης συνεχίζεται και στους Βυζαντινούς Χρόνους, στη Λατινοκρατία, καθώς και στην Τουρκοκρατία όπως μαρτυρούν οι λιμενικές εγκαταστάσεις και ο μεσαιωνικός πύργος στην παραλιακή ζώνη της Ιτέας και της σημερινής Κίρρας. Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας ιδρύεται δυτικά της Κίρρας η σημερινή Ιτέα (τότε με την ονομασία Σκάλα Σαλώνων), με μια υποτυπώδη ξύλινη αποβάθρα, ένα τελωνείο, καλύβες και αποθήκες. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης στην Ιτέα λαμβάνει χώρα μια από τις σημαντικότερες και καθοριστικές μάχες, η ναυμαχία της Αγκάλης (17 Σεπτεμβρίου 1827), όπου με επικεφαλής τον φιλέλληνα Άγγλο πλοίαρχο Φρανκ Άμπνευ Άστιγξ (Frank Abney Hastings), κυβερνήτη του πρώτου ατμοκίνητου πλοίου με την ονομασία «Καρτερία», μια μικρή ελληνική ναυτική δύναμη, ανατίναξε την τουρκική ναυαρχίδα και κατέστρεψε άλλα 6 Τουρκικά πολεμικά καθώς και 3 Αυστριακά πλοία εφοδιασμού, ενώ αχρήστευσε τα πυροβολεία της ξηράς αποκαθιστώντας την κυριαρχία των Ελλήνων στον Κορινθιακό Κόλπο.
Σταδιακά η Ιτέα επεκτάθηκε κι έτσι πλέον αποτελεί ενιαίο οικοδομικό συγκρότημα με την Κίρρα. μικρογραφία|Πανοραμική άποψη Κρισσαίου Κόλπου με την Κίρρα και την Ιτέα
Αρχαιολογικά δεδομένα
Σε διάφορα σημεία εντός του σύγχρονου οικισμού έχουν αποκαλυφθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα, που αποκαλύπτουν πτυχές της αρχαίας πόλης. Οι απαρχές του οικισμού τοποθετούνται στην 3η χιλιετία π.Χ. Πλάι στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έχουν αποκαλυφθεί επάλληλες οικιστικές φάσεις, που χρονολογούνται από την Πρώιμη Ελλαδική περίοδο και ως τη Μυκηναϊκή περίοδο, με μεγάλη φάση ακμής τη Μεσοελλαδική περίοδο. Οι ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως ναϊκό οικοδόμημα, που πιθανότατα ήταν αφιερωμένο στην ιερή τριάδα του Απόλλωνα, της Αρτέμιδος και της Λητούς. Στο χώρο του ιερού, που βρίσκεται επίσης πλάι στην εκκλησία της Κοιμήσεως, εκτός από αρχαιολογικά κατάλοιπα ανακαλύφθηκαν και αρκετά ειδώλια, που σήμερα εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Άμφισσας. Κατά την κλασική περίοδο η πόλη προστατευόταν και από ξηράς, με ισχυρό τείχος, και από θαλάσσης χάρη στις προηγμένες λιμενικές εγκαταστάσεις. Από τις τελευταίες είναι ακόμη ορατοί οι νεώσοικοι, που απαρτίζονταν από τουλάχιστον πέντε επιμήκη διάχωρα, ανοιχτά προς την πλευρά της θάλασσας, από όπου μικρά πλοία και βάρκες έλκονταν στην ξηρά για να συντηρηθούν.
Όνομα
Πιστεύεται ότι η Κίρρα πήρε το όνομά της από τη μυθολογική νύμφη Κίρρα.
Αθλητισμός
Η Κίρρα διαθέτει μία ποδοσφαιρική ομάδα, τον Ολυμπιακό Κίρρας.
Η Κίρρα στη μαζική κουλτούρα
Στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά Ζήνα: Η Πριγκίπισσα του Πολέμου, η χαρακτήρας Καλλιστώ γεννήθηκε στην πόλη Κίρρα, η οποία κάηκε από τον στρατό της Ζήνας όταν ήταν μικρή, γεγονός που έκανε την Καλλιστώ να τη μισήσει.
Η Κίρρα αναφέρεται στο βιντεοπαιχνίδι για το PlayStation 3, God of War: Ascension, καθώς και στο παιχνίδι Assassin's Creed: Odyssey, όπου ο παίκτης δένει το πλοίο του στο λιμάνι της Κίρρας για να επισκεφθεί το Μαντείο των Δελφών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Blade (ταινία, 2025)
Το Blade είναι επερχόμενη αμερικανική υπερηρωική ταινία σε παραγωγή από την Marvel Studios και διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures βασισμένη στον ομώνυμο χαρακτήρα των Marvel Comics. Η ταινία είναι προορισμένη να είναι η 36η ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel και μια επανεκκίνηση της σειράς ταινιών Blade. Η σκηνοθεσία θα είναι του Γιαν Ντεμάνζ, από σενάριο των Μάικλ Στάρμπερι & Νικ Πιζολάτο, και πρωταγωνιστεί ο Μαχερσάλα Άλι.
Η Marvel Studios ξεκίνησε την ανάπτυξη μιας νέας ταινίας Blade τον Μάιο του 2013 μετά την επιστροφή των δικαιωμάτων του χαρακτήρα από τη New Line Cinema. Το 2016, ο Άλι συζήτησε την πιθανότητα να παίξει μια νέα έκδοση του Blade και τον Φεβρουάριο του 2019, προσέγγισε απευθείας τη διοίκηση του στούντιο με την ιδέα του. Η εξέλιξη της ταινίας και η συμμετοχή του Άλι ανακοινώθηκε επίσημα τον Ιούλιο του 2019 στο San Diego Comic-Con. Τον Φεβρουάριο του 2021, η Στέισι Οσέι-Κουφούρ έγινε η σεναριογράφος του έργου και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο Μπασάμ Ταρίκ έλαβε τη θέση του σκηνοθέτη, αλλά εγκατέλειψε το έργο ένα χρόνο αργότερα λόγω διενέξεων προγραμματισμού. Οι Ντεμάνζ και Στάρμπερι προσλήφθηκαν τον Νοέμβριο του 2022, ενώ ο Πιζολάτο προσλήφθηκε τον Απρίλιο του 2023. Τα γυρίσματα θα πραγματοποιηθούν στα Tyler Perry Studios στην Ατλάντα, καθώς και στο Κλίβελαντ, τη Νέα Ορλεάνη και το Μαρόκο.
Το Blade θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στις 14 Φεβρουαρίου του 2025. Η ταινία θα είναι μέρος της Φάσης Πέντε του MCU.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2025 Κατηγορία:Ταινίες Blade Κατηγορία:Reboots ταινιών Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες της Πέμπτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel
Γαλλική Αυτοκρατορία
Ο όρος Γαλλική Αυτοκρατορία μπορεί να αναφέρεται:
Chant de Ralliement
Chant de Ralliement ή Το Τραγούδι της Συσπείρωσης είναι ο εθνικός ύμνος του Καμερούν. Χρησιμοποιήθηκε ανεπίσημα από τις αρχές του 1948 μέχρι την ανεξαρτησία, ενώ η επίσημη καθιέρωσή του συντελέστηκε το 1957. Η μουσική αποτελεί σύνθεση του Ρενέ Τζαμ Αφάμε (René Djam Afame), ο οποίος επίσης έγραψε τους στίχους από κοινού με τον Σάμιουελ Μίνκιο Μπάμπα (Samuel Minkio Bamba) και τον Μουζά Νιάτ Νκόο (Moïse Nyatte Nko'o). Το 1978 οι στίχοι άλλαξαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Καμερούν Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Δίοδος Βρυξελλών-Βαλλωνίας
Η δίοδος Βρυξελλών-Βαλλωνίας (επίσης γνωστή ως γαλλόφωνος διάδρομος) είναι ιδέα η οποία έκανε την εμφάνισή της στην βελγική πολιτική το 2008 και η οποία προτείνει την απελευθέρωση του εδαφικού θύλακα της Περιοχής των Βρυξελλών, κατά πλειοψηφία γαλλόφωνης, μέσω της σύνδεσής του με την Βαλλωνική Περιοχή με την δημιουργία μιας διόδου η οποία θα διασχίζει την Φλαμανδική Περιοχή.
230px|thumb|Ο κυρίαρχος γαλλόφωνος θύλακας της [[Περιοχή των Βρυξελλών|Περιφέρειας Βρυξελλών-Πρωτεύουσας.]] 230px|thumb|Η γαλλική κοινότητα του Βελγίου. 230px|thumb|Με κόκκινο χρώμα, ο δήμος [[Σιντ-Γενεςιους-Ροδ μεταξύ της περιφέρειας των Βρυξελλών και της περιφέρειας της Βαλλονίας.]]
Η ιδέα
Η πρόταση δημιουργίας μιας διόδου Βρυξελλών-Βαλλωνίας προήλθε από Βέλγους γαλλόφωνους πολιτικούς εκπροσώπους και χρονολογείται από τα μέσα του 2008. Ο διάδρομος αυτός αποτελείται από μια στενή εδαφική λωρίδα, η οποία διασχίζει το Δάσος του Σουάνι στα εδάφη του Σιντ-Γενεςιους-Ροδ, περιλαμβάνοντας κυρίως ένα τμήμα της Waterloosesteenweg/Chaussée de Waterloo (την Εθνική Οδό 5), η οποία θα υπάγεται, πλέον, στην κοινότητα Υκλ των Βρυξελλών.
Μέσω του διαδρόμου αυτού, η Περιοχή των Βρυξελλών δεν θα βρισκόταν, πλέον, εγκλωβισμένη εντός της Επαρχίας της Φλαμανδικής Βραβάντης και θα ήταν συνδεδεμένη με την Βαλλωνία σε περίπτωση διαχωρισμού του Βελγίου.
Στον αντίποδα, οι Φλαμανδοί πολιτικοί εκπρόσωποι απαίτησαν έναν διάδρομο έως τον θύλακα των Φουρόν, ένα σύνολο κοινοτήτων, οι οποίες αποτελούν μέρος της Επαρχίας της Λιμβουργίας.
Στις αρχές του Ιουνίου του 2010, η Ζοέλ Μιλκέ ανέφερε πως θα ήταν επιθυμητό να προβλεφθεί ένας τρόπος σύνδεσης μεταξύ των Βρυξελλών και της Βαλλωνίας, ένα είδος διαδρόμου ο οποίος θα ήταν φυσικά ορατός. Σε μία συνέντευξη στην La Libre Belgique, δήλωσε σχετικά: « Είναι λογικό και συνεπές οι Βρυξέλλες και η Βαλλωνία να έχουν κάποια μεταξύ τους γεωγραφική σύνδεση, ένα κοινό σύνορο. Οι Βρυξέλλες είναι, κατά 90 τοις εκατό, γαλλόφωνες και η κοινότητα δεν έχει κάποιο όριο πληθυσμιακής ομοιομορφίας, συνεπώς η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. ».
Ν! Ξάου
Ονομαζόταν στην πραγματικότητα Ν! Γκάου, αλλά εξαιτίας δακτυλογραφικού λάθους στους τίτλους της ταινίας, του αποδόθηκε το όνομα Ν! Ξάου. Παντρεύτηκε τρεις γυναίκες και τις είχε ταυτόχρονα και είχε, επίσης, μαζί τους παιδιά. Εκτός από την πρώτη έκδοση της ταινίας, έπαιξε και στις συνέχειές της. Μετά το τέλος της κινηματογραφικής του καριέρας (1994), ασχολήθηκε με τη γεωργία, καλλιεργώντας φασόλια και καλαμπόκι.
Πέθανε από πολυανθεκτική φυματίωση (δηλαδή, φυματίωση ανθεκτική στα πολλά φάρμακα).
Ζέτα Θεοδωρακοπούλου
Η Ζέτα Θεοδωρακοπούλου είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος. Είναι μια από τις πρώτες γυναίκες δημοσιογράφους που ασχολήθηκαν με την αθλητική επικαιρότητα.
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Είναι απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας και ασχολήθηκε για πολλά χρόνια με το στίβο ως αθλήτρια. Στην συνέχεια αποφάσισε να ασχοληθεί με την αθλητική δημοσιογραφία, όταν οι καθηγητές της στην σχολή της, τής επεσήμαναν την ευχέρειά της στην εκφώνηση, κατά την διάρκεια των σπουδών της. Από τον γάμο της με τον δημοσιογράφο Νίκο Ευαγγελάτο το 1996, απέκτησε ένα γιο, τον Χαράλαμπο που γεννήθηκε την ίδια χρονιά. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1999, χώρισε με τον Ευαγγελάτο και παντρεύτηκε το Χρήστο Κουμάντο, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, τη Φωτεινή, που γεννήθηκε το 2003.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Την πρώτη της δουλειά ως αθλητική συντάκτρια βρήκε στις ραδιοφωνικές συχνότητες του Δεύτερου Προγράμματος και, στην συνέχεια, εργάστηκε ως ρεπόρτερ στην αθλητική τηλεοπτική εκπομπή Αθλητική Κυριακή. Είναι η πρώτη γυναίκα που παρουσίασε την αθλητική επικαιρότητα σε ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό. Από το 1989 εργάζεται ως αθλητική συντάκτρια στον τηλεοπτικό σταθμό Mega.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του στίβου
Ντέβιν Γκέινς
Ο Ντέβιν Τόμας Γκέινς (αγγλικα: Devin Thomas Gaines 16 Ιουλίου 1984 - 10 Ιουλίου 2007) ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ που προσέλκυσε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης καθως αποκτησε ταυτόχρονα πέντε πτυχία Bachelor στις 6 Μαΐου 2007.
Πρωιμα χρονια
Ο Γκέινς, από το Στάμφορντ του Κονέκτικατ, μεγάλωσε στην παιδική ηλικία μονο με την μητέρα σε δημόσια στέγαση, αφού ο πατέρας του πέθανε από καρδιακή προσβολή όταν ο Γκέινς ήταν εννέα ετών. Παρακολούθησε το King Low Heywood Thomas School και το Stamford High School, αποφοιτώντας από το τελευταίο. Μετά την αποφοίτηση από το γυμνάσιο, ο Γκέινς έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Κοννέκτικατ, όπου ήταν ο αποδέκτης της υποτροφίας του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ με την υποτροφία από το Ίδρυμα Τζάκι Ρόμπινσον.
Η ζωή στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ
Στη συνέχεια, φοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ το 2002, αποφοίτησε πέντε χρόνια αργότερα τον Μάιο του 2007 με πέντε πτυχία. Κατά τη διάρκεια του χρόνου του στο Κοννέκτικατ, ο Γκέινς ολοκλήρωσε 276 μονάδες, κερδίζοντας πτυχία στην Επιστήμη των Υπολογιστών, τις Γνωστικές Επιστήμες, τις Θεατρικές Σπουδές, τη Γλωσσολογία, την Ψυχολογία και ένα εξατομικευμένο πτυχίο στον Κινηματογράφο, τον Πολιτισμό και τη Γνώση.
Ενώ στο Κοννέκτικατ, ο Γκέινς εντάχθηκε ως μέλος των Psi Chi και Upsilon Pi Epsilon Honor Societies και είχε γίνει δεκτός για μεταπτυχιακό τίτλο στην Εκπαιδευτική Επικοινωνία και Τεχνολογία στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Τη στιγμή του θανάτου του, ο Γκέινς δούλευε το καλοκαίρι του μετά την αποφοίτησή του ως συνεργάτης πληροφορικής για την Pension Associates, μια φορολογική εταιρεία συμβούλων.