cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λακιάδες
Λατρευτικές παραδόσεις
Κατά την κλασική περίοδο, ο Παυσανίας αναφέρει την ύπαρξη σε αυτόν τον δήμο τεμένους του ήρωα Λακίου, του τάφου του κιθαρωδού Νικοκλή από τον Τάραντα, ιερό θυσιαστήριο για τον Ζέφυρο και ιερό αφιερωμένο στη Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη, ενώ τιμούσαν επίσης την Αθηνά και τον Ποσειδώνα.
Θύελλα
thumb|right|Νυχτερινή καταιγίδα με κεραυνούς στο Πορ-λα-Νουβέλ της νότιας [[Γαλλίας, στις 28 Νοεμβρίου 2014.]]
Λακιάδες
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Θύελλα
Ως θύελλα αναφέρεται επιστημονικά κάθε διατάραξη στην κατάσταση της ατμόσφαιρας ενός ουράνιου σώματος, ιδίως όταν επηρεάζει την επιφάνειά του, προκαλώντας ακραία καιρικά φαινόμενα. Ειδικότερα όμως στη Μετεωρολογία, ο όρος αφορά την επιφάνεια της Γης, τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα.
Είδη θύελλας
thumb|right|Αμμοθύελλα πλησιάζει την αεροπορική βάση Αλ Ασάντ στο [[Ιράκ στις 27 Απριλίου 2005.]] thumb|right|Σίφωνας [[Κλίμακα Φουτζίτα|έντασης F4 κοντά στο Ροανόκε του Ιλινόι, ΗΠΑ, στις 13 Ιουλίου 2004.]] thumb|right|Κλασική καλοκαιρινή καταιγίδα με κεραυνούς, στις 8 Ιανουαρίου 2013, στην [[Κόρδοβα (Αργεντινή)|Κόρδοβα, Αργεντινή.]] thumb|right|Καταιγίδα στην [[Έρημος Μοχάβι|έρημο Μοχάβι, ΗΠΑ, κατά το ηλιοβασίλεμα, στις 13 Ιουνίου 2015.]]
Λακιάδες
Πηγές – βιβλιογραφία
Δευτερογενείς πηγές
Θύελλα
Είδη θύελλας
Υπάρχουν πολλά είδη θύελλας, και μεταξύ αυτών:
Λακιάδες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Θύελλα
Επιπτώσεις
Πολλά από τα είδη θύελλας αντιπροσωπεύουν σοβαρή απειλή για την ανθρώπινη ζωή και αρτιμέλεια, καθώς και για τις ανθρώπινες περιουσίες. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε άμεσα από το ίδιο το φαινόμενο, είτε έμμεσα αν ένα είδος θύελλας πυροδοτήσει κάποιο άλλο. Για παράδειγμα, μια καταιγίδα, αν και δεν θεωρείται επίσημα ως φυσική καταστροφή, μπορεί να αφήσει πίσω της ανθρώπινα θύματα αν πυροδοτήσει έναν ή περισσότερους σίφωνες, ή εξαιρετικά σφοδρούς ευθύγραμμους ανέμους ή ακραίο χαλάζι με θανατηφόρα τεράστιους χαλαζόκοκκους (λόγω κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων) ή ξαφνική πλημμύρα-αστραπή ή βίαιο καθοδικό ρεύμα αέρα, που φτάσει ως το έδαφος, ή από πτώση κεραυνού στο έδαφος.
Κάποιες φορές, ωστόσο, μπορεί να έχουν και θετικές συνέπειες. Ενδεικτικώς, μια σειρά εποχικών καταιγίδων μπορεί να ανακουφίσει ολόκληρες περιοχές από μια ξηρασία που είχε προηγηθεί ή από έναν προηγούμενο καύσωνα. Παράλληλα, οι έντονες χιονοπτώσεις, με το χιόνι που αφήνουν στο έδαφος, προσφέρουν τα μέγιστα στον χειμερινό αθλητισμό και στον χειμερινό τουρισμό, με αθλητικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες που χωρίς τη χιονόστρωση θα ήταν αδύνατες.
Επίσης, οι τροπικοί κυκλώνες ή τυφώνες (αν και τα αποτελέσματα στους πληθυσμούς και τα σκάφη μπορεί να είναι ολέθρια) έχουν και θετικές συνέπειες, καθώς ανακουφίζουν τεράστιες περιοχές από ξηρασία. Επιπλέον, απομακρύνοντας τεράστιες ποσότητες θερμότητας μακριά από την τροπική ζώνη, οι τροπικοί κυκλώνες αποτελούν ένα σημαντικό μηχανισμό της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας που διατηρεί τη θερμική ισορροπία στο παγκόσμιο περιβάλλον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετεωρολογικά φαινόμενα Κατηγορία:Άνεμοι
Σεργκέι Λιτβίνοφ
Ο Σεργκέι Νικολάεβιτς Λιτβίνοφ (ρωσικά: Серге́й Никола́евич Литви́нов, 23 Ιανουαρίου 1958 – 18 Φεβρουαρίου 2018) ήταν Σοβιετικός / Ρώσος αθλητής στίβου που αγωνιζόταν στη σφυροβολία. Ένας από τους κορυφαίους του αγωνίσματος όλων των εποχών, ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης το 1988 στη Σεούλ, δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής (1983, 1987), ενώ εξακολουθεί να κατέχει τη δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στο αγώνισμα με 86,04 μέτρα από το 1986.
Βιογραφία
Το 1980 κατέρριψε για πρώτη φορά το παγκόσμιο ρεκόρ με βολή 81,66 μέτρων και ξεκίνησε η μακρόχρονη μονομαχία του με το Γιούρι Σέντιχ. Στην πρώτη τους συνάντηση σε μεγάλη διοργάνωση, ο Σέντιχ κατέρριψε το ρεκόρ του Λιτβίνοφ και τον άφησε με το αργυρό μετάλλιο με επίδοση 80,64 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, με τον Λιτβίνοφ να μένει στο χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1982 στην Αθήνα.
Το 1983 στο πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Ελσίνκι, ο Λιτβίνοφ ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου, επίτευγμα που επανέλαβε στη δεύτερη παγκόσμια διοργάνωση της Ρώμης το 1987. Το 1982 επανέκτησε το ρεκόρ κόσμου με ρίψη 83,98 μέτρων στη Μόσχα στις 4 Ιουνίου και να γίνει ο πρώτος άνθρωπος που πέρασε τα δύο φράγματα των 82 και των 83 μέτρων. Το επέκτεινε στα 84,14 μέτρα, ξανά στη Μόσχα, στη διοργάνωση της Σπαρτακιάδας στις 21 Ιουνίου. Δεν συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες λόγω του μποϊκοτάζ των χωρών του λεγόμενου ανατολικού μπλοκ στη διοργάνωση. Το 1986 πέτυχε τη καλύτερη επίδοσή του, 86,04 μέτρα στη Δρέσδη της Ανατολικής Γερμανίας στις 3 Ιουλίου. Το 1988 ήταν η κορυφαία στιγμή στην καριέρα του με την ανάδειξή του σε χρυσό Ολυμπιονίκη στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ με επίδοση 84,80 μέτρα (περίπου ένα μέτρο περισσότερο από το Σέντιχ), που παραμένει ολυμπιακό ρεκόρ.
Η πτώση των επιδόσεων του δεν του επέτρεψε τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 1991 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 με τη σοβιετική σχολή να έχει πληθώρα υψηλού επιπέδου σφυροβόλων. Τελευταίες διακρίσεις της καριέρας του ήταν το πρωτάθλημα Ρωσίας και το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Στίβου του 1993. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε καριέρα προπονητή στην ΤΣΣΚΑ με την οποία αγωνίστηκε έχοντας ως μαθητή το γιο του, τρίτο πρωταθλητή Ευρώπης το 2014.
Διακρίσεις
Πηγή: World Athletics
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Σφυροβόλοι
Σονκάρ
Το Σονκάρ (επίσης, Σονγκάρ και Ζαγκιάρ) είναι ένας οικισμός στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Ο οικισμός αποτελεί τμήμα του δήμου Κιζιλντάς στο ραγιόν του Καραντάγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπακού Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Πιτσινιάνικα Κυθήρων
Τα Πιτσινιάνικα είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί τον μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 77 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Street Fighter II: The World Warrior
Το Street Fighter II: The World Warrior (ιαπωνικά: ストリートファイターⅡ -The World Warrior-) είναι βιντεοπαιχνίδι πάλης που αρχικά κυκλοφόρησε για τα arcades το 1991. Είναι η δεύτερη προσθήκη στη σειρά Street Fighter και η arcade συνέχεια του πρώτου Street Fighter που κυκλοφόρησε το 1987. Είναι ο δέκατος τέταρτος τίτλος της Capcom που λειτουργεί με το υλικό arcade CP System. Το Street Fighter II βελτιώνει πολλές έννοιες που εισήχθηκαν στο πρώτο παιχνίδι, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ειδικών κινήσεων (special moves) βάσει εντολών και μίας ρύθμισης παραμέτρων έξι κουμπιών, ενώ παράλληλα προσφέρει στους παίκτες μια πληθώρα διαθέσιμων χαρακτήρων, ο καθένας με το δικό του μοναδικό στυλ μάχης, ενώ συστήνει ένα σύστημα συνδυασμών (combos) και ανταγωνιστική multiplayer μάχη ανάμεσα σε δύο παίκτες.
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1992 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amiga Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Atari ST Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Κίνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ινδία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Τζαμάικα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Μεξικό Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ισπανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ZX Spectrum Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Νικητές Golden Joystick Award
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία ανδρών
Τα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξάχθηκαν στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στις 4 και 5 Οκτωβρίου.
Ρεκόρ
Τα παρακάτω ρεκόρ καταρρίφθηκαν κατά τη διάρκεια του αγώνα:
Σειρές
Οι τρεις πρώτες ομάδες από κάθε σειρά (Q) και οι επόμενες δύο γρηγορότερες (q) προκρίνονται στον τελικό.
Τελικός
μικρογραφία|196x196εσ|Μπαίνοντας στην τελική ευθεία.
Παραπομπές
0004×100μΣκ Αν
Αγελτρούδη
Η Αγελτρούδη, ιταλ. Ageltrude / Agiltrude (απεβ. 27 Αυγούστου 923) από τον Οίκο του Μπενεβέντο, ήταν κόρη του πρίγκιπα του Μπενεβέντο και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Σπολέτο & βασίλισσα της Λομβαρδίας & της Φραγκίας. Ως αντιβασίλισσα, ενθάρρυνε τον γιο της να αντιτεθεί στους άσπονδους εχθρούς της, τους Καρολίδες και να επηρεάσει τις εκλογές παπών που είχαν την εύνοιά τους.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Αντέλχις πρίγκιπα του Μπενεβέντο και της Αδελτρούδης.
Το 896 ο Αρνούλφος βάδισε στη Ρώμη και στέφθηκε σε αντιπαράθεση με τον Λάμπερτ. Η Αγελτρούδη και ο Λαμβέρτος Β΄ κατέφυγαν στο Σπολέτο. Σύντομα ο Αρνούλφος έπαθε καρδιακή προσβολή και παρέλυσε· ο Φορμόζος απεβίωσε. Η Αγελτρούδη αμέσως παρενέβη, για να εξασφαλίσει την εξουσία της, στη Ρώμη και εξέλεξε τον υποψήφιό της ως πάπα Στέφανο ΣΤ΄. Έπειτα από απαίτηση δική της και του γιου της, έγινε εκταφή του Φορμόζου και δίκη, όπου καταδικάστηκε και ρίφθηκε στον Τίβερη: είναι η Σύνοδος του Πτώματος.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Λέων ο Λακεδαιμόνιος (ολυμπιονίκης)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Σένα Γκάμουρ
Πρώιμη ζωή
Η Γκάμουρ γεννήθηκε στη Φραγκφούρτη από Μαροκινή μητέρα και Αλγερινό πατέρα. Μεγάλωσε στο συγκρότημα κατοικιών Φραγκφούρτη-Νόρντβεστστατ. Ο πατέρας της Γκάμουρ πέθανε το 1992. Επηρεασμένη από τη ζωή της στην αστική περιοχή, η Γκάμουρ άρχισε να μελετά την κουλτούρα και τη μουσική του χιπ χοπ. Εργάστηκε επίσης ως σερβιτόρα και ξεκίνησε εμπορική εκπαίδευση στο χονδρεμπόριο και στο εξαγωγικό εμπόριο.
Καριέρα
Το 2003, η Γκάμουρ πέρασε από οντισιόν για την τηλεοπτική εκπομπή Popstars – Das Duell, αλλά αποκλείστηκε. Το 2006, πέρασε ξανά από οντισιόν, αυτή τη φορά για το Popstars – Neue Engel braucht das Land, όπου τα κατάφερε σε όλο τον διαγωνισμό και έγινε μέλος του γυναικείου συγκροτήματος Monrose. Το συγκρότημα αποδείχθηκε πολύ δημοφιλές, κερδίζοντας δύο σινγκλ με νούμερο ένα στα γερμανικά τσαρτ για σινγκλ ("Shame" και "Hot Summer") και πέτυχε συνολικά επτά κορυφαίες επιτυχίες, από τις οποίες έξι είχαν επιτευχθεί πριν από το 2008.
Το 2007, η Γκάμουρ συνεργάστηκε με τον Γερμανό μουσικό Ντίτερ Φαλκ στο κομμάτι "Kein schöner Land", από το άλμπουμ Volkslieder. Την επόμενη φορά εμφανίστηκε στο σινγκλ του Γερμανού ράπερ Kool Savas "Melodie", το οποίο έφτασε στην 68η θέση στα Επίσημα Γερμανικά Τσαρτ.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2008, μαζί με τον Όλιβερ Πέτσοκατ, άρχισε να ανεβάζει τη γερμανική έκδοση του The Singing Bee στο τηλεοπτικό κανάλι ProSieben. Το πρόγραμμα διήρκεσε μέχρι τις αρχές του 2009. Επιπλέον, συμμετείχε στο γερμανικό σόου Mascerade. μικρογραφία|Η Γκάμουρ παίζει με τους Monrose στο Cologne Pride (Ιούλιος 2009) Στις 25 Νοεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε ότι οι Monrose θα διαλύονταν στις αρχές του 2011. Η Γκάμουρ θα συνέχιζε αργότερα την καριέρα της ως τηλεπαρουσιάστρια παρουσιάζοντας από κοινού τη γερμανική έκδοση του Deal With It (γνωστή ως Iss oder Quizz) με τον Λουτς φαν ντερ Χορστ· το πρόγραμμα προβλήθηκε στο ZDFneo σε 56 επεισόδια μεταξύ του Μαρτίου 2011 και του Μαρτίου 2012.
Η Γκάμουρ συμμετείχε στη δέκατη σεζόν του Popstars, που προβλήθηκε στο ProSieben το καλοκαίρι του 2012.
Κατά το 2012 και το 2018, η Γκάμουρ συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές όπως Promi Shopping Queen, Wild Girls – Auf High Heels durch Afrika, Grill den Hessler ή Genial daneben – Das Quiz. Το 2017 ξεκίνησε τη δική της κωμική περιοδεία με το όνομα Liebeskummer ist ein Arschloch!, η οποία υπήρξε επιτυχημένη. Ένα χρόνο αργότερα, άρχισε να περιοδεύει το δεύτερο σόου της με τίτλο No More Fuckboys! και εμφανίστηκε στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία.
Τα επόμενα τρία χρόνια δημοσίευσε δύο βιβλία (Liebeskummer ist ein Arschloch – Nie wieder Fuckboys και In dein Gesicht – Erfolg ist die beste Rache!) και δημιούργησε τα σινγκλ «Fuckboy», «Anders Real» και «Wahnsinnig».
Τηλεόραση
{| class="wikitable sortable" !Έτος !Τίτλος !Ρόλος !Σημειώσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανίδες τραγουδίστριες
Μαραθώνιος της Βοστώνης
right|thumb|325px|Δρομείς στον Μαραθώνιο της Βοστώνης του 2010, στα μισά της διαδρομής Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης (αγγλ. Boston Marathon) είναι μια ετήσια διοργάνωση μαραθώνιου δρόμου, που διεξάγεται στην ευρύτερη περιοχή της Βοστώνης των ΗΠΑ. Η ημερομηνία του είναι κινητή: παραδοσιακά λαμβάνει χώρα την «Ημέρα των πατριωτών», που είναι η τρίτη Δευτέρα του Απριλίου. Εμπνευσμένος από την επιτυχία του πρώτου μαραθωνίου, εκείνου των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα, ο Μαραθώνιος της Βοστώνης διεξάχθηκε για πρώτη φορά το 1897. Αυτό τον καθιστά την παλαιότερη ετήσια διοργάνωση μαραθωνίου στον κόσμο, ενώ είναι και μία από τις γνωστότερες. Η διαδρομή του ξεκινά από την πόλη Χόπκιντον στα νότια της Κομητείας Μίντελσεξ και καταλήγει στην Πλατεία Κόπλυ στην κεντρική Βοστώνη.
Η διοργάνωση γίνεται από την Ένωση Κλασικού Αθλητισμού της Βοστώνης (Boston Athletic Association) κάθε χρόνο από το 1897, με μοναδική εξαίρεση το 2020, εξαιτίας της πανδημίας COVID-19. Εκείνη τη χρονιά ο μαραθώνιος έγινε αργότερα, τον Οκτώβριο. Χιλιάδες ερασιτέχνες και μη δρομείς από όλο τον κόσμο αγωνίζονται στον Μαραθώνιο της Βοστώνης. Οι κυριότερες δυσκολίες είναι το λοφώδες έδαφος της Μασαχουσέτης και οι μεγάλες διακυμάνσεις των καιρικών συνθηκών από έτος σε έτος.
Ιστορία
Ως πρώτος νικητής στην ιστορία του Μαραθωνίου της Βοστώνης αναφέρεται ο 22χρονος τότε Τζων Τζ. Μακντέρμοτ (γνωστός και ως «Τζ. Τζ.» ή «Λιτλ Μακ»), Ιρλανδικής καταγωγής. Σημείωσε χρόνο 2 ώρες 55 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα (2:55:10), αλλά η διαδρομή ήταν μικρότερη, 39,4 χιλιόμετρα. Μόλις το 1924 η αφετηρία μετακινήθηκε από την πόλη Άσλαντ (θέση Μύλος του Μέτκαλφ) στο Χόπκιντον και η διαδρομή επιμηκύνθηκε στα 42.195 μέτρα, ώστε να ταιριάζει με το πρότυπο που τέθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 και υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού το 1921, με βάση την απόσταση Μαραθώνας-Αθήνα (Παναθηναϊκό Στάδιο).
Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ήταν διοργάνωση με δωρεάν συμμετοχή και το μόνο βραβείο που δινόταν στον νικητή ήταν ένα στεφάνι από κλαδιά ελιας. Χρηματικά βραβεία, με σπόνσορες εταιρείες, άρχισαν να δίνονται από το 1986.
Οι γυναίκες στη διοργάνωση
Ούτε οι κανονισμοί του Μαραθωνίου της Βοστώνης, ούτε η Ερασιτεχνική Αθλητική Ένωση (ΗΠΑ) απαγόρευαν τη συμμετοχή γυναικών σε αγώνες ανδρών, ωστόσο ως η πρώτη γυναίκα που έτρεξε ολόκληρη τη διαδρομή αναφέρεται η Ρομπέρτα («Μπόμπι») Γκιμπ (Bobbi Gibb, γενν. 1942), το 1966. Δεν είχε πάντως εγγραφεί επισήμως, καθότι της το είχε αρνηθεί ο διευθύνων τη διοργάνωση Γουίλ Κλόουνυ, με επιστολή του στην οποία έγραφε ότι «οι γυναίκες είναι φυσιολογικώς ανίκανες» να διατρέξουν την απόσταση ενός μαραθωνίου. Η πρώτη επισήμως εγγεγραμμένη που έτρεξε και τερμάτισε στον αγώνα ήταν η Κάθριν Σουίτσερ, το επόμενο κιόλας έτος, σε ηλικία μόλις 20 ετών. Ξεχωριστός μαραθώνιος γυναικών άρχισε να διεξάγεται από το 1972.
Το 1980 η Ρόζι Ρούις τερμάτισε πρώτη στην κούρσα των γυναικών με εκπληκτικό νέο ρεκόρ διαδρομής, 2:31:56. Οι διοργανωτές την υποπτεύθηκαν και βρήκαν ότι δεν εμφανιζόταν σε βίντεο του αγώνα μέχρι σχεδόν το τέλος της διαδρομής. Η έρευνα που ακολούθησε κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ρούις είχε παραλείψει το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα και μπήκε στη διαδρομή μόλις 800 μέτρα περίπου πριν τον τερματισμό, οπότε ακυρώθηκε και νικήτρια ανακηρύχθηκε η Καναδή Ζακλίν Γκαρώ με χρόνο 2:34:28, επίσης νέο ρεκόρ γυναικών στη διοργάνωση.
Θάνατοι αθλητών
Το 1996 ο 61χρονος Σουηδός Χάμφρεϋ Σισάγκε (Humphrey Siesage) πέθανε από καρδιακή προσβολή ενώ έτρεχε στον εκατοστό Μαραθώνιο της Βοστώνης. Το 2002 η Σύνθια Λούσερο, 28 ετών, πέθανε από υπονατριαιμία.
Τρομοκρατική επίθεση του 2013
Στις 15 Απριλίου 2013, στη διάρκεια του 117ου Μαραθώνιου της Βοστώνης, από την έκρηξη δύο αυτοσχέδιων βομβών με διαφορά 14 δευτερολέπτων κοντά στη γραμμή του τερματισμού, έχασαν τη ζωή τους τρεις άνθρωποι και τραυματίστηκαν 183, πολλοί από τους οποίους ακρωτηριάστηκαν.
Αξιοσημείωτοι νικητές και ρεκόρ
Ο πρώτος δρομέας που κέρδισε για δεύτερη φορά τον Μαραθώνιο της Βοστώνης ήταν ο Καναδός Τζακ Κάφερυ, το 1901. Ο Αμερικανός Κλάρενς ντε Μαρ κέρδισε τον αγώνα επτά φορές, περισσότερες από κάθε άλλον άνδρα (πρώτη φορά το 1911 και τελευταία το 1930, σε ηλικία 41 ετών), ενώ κατέρριψε και τρεις φορές το ρεκόρ διαδρομής. Στις γυναίκες η Κενυάτισσα Κάθριν Νντερέμπα έχει κερδίσει τις περισσότερες φορές, 4 (την πρώτη το 2002 και την τελευταία το 2005), χωρίς όμως να καταρρίψει ποτέ το ρεκόρ γυναικών του αγώνα. Το σημερινό ρεκόρ αγώνα κατέχει στους άνδρες ο επίσης Κενυάτης Τζέφρεϋ Μουτάι από το 2011 με χρόνο 2:03:02 (επίδοση που δεν αναγνωρίσθηκε ως παγκόσμιο ρεκόρ επειδή ο μαραθώνιος της Βοστώνης έχει πάνω από 42 μέτρα υψομετρική διαφορά μεταξύ αφετηρίας και τερματισμού, είναι δηλαδή υπερβολικά κατηφορικός) και στις γυναίκες η Μπιζουνές Ντέμπα από την Αιθιοπία με χρόνο 2:19:59 από το 2014 (στον αγώνα εκείνο είχε τερματίσει πρώτη η Ρίτα Τζέπτου, η οποία αργότερα ακυρώθηκε εξαιτίας λήψεως απαγορευμένων φαρμάκων ενισχυτικών της αποδόσεως).
Ως προς τις χώρες, οι ΗΠΑ έχουν τις περισσότερες νίκες σε αμφότερα τα φύλα (44 στους άνδρες και 16 στις γυναίκες) και ακολουθεί η Κένυα (με 23 και 12 νίκες αντιστοίχως). Αξιοσημείωτες είναι και οι δύο ελληνικές νίκες, του Παναγιώτη Τριβουλίδη το 1920 και του Στέλιου Κυριακίδη το 1946. Η Ελλάδα είναι έτσι μία από τις 10 μόλις χώρες (και τις 4 μόνο ευρωπαϊκές, μαζί με τη Φινλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Βέλγιο) με τουλάχιστον 2 νίκες στους άνδρες στον Μαραθώνιο της Βοστώνης.
Πούρκο Κυθήρων
Το Πούρκο είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 10 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Ξενοδοχείο Κάψουλα
250px|μικρογραφία|Κάψουλες στο [[Τόκυο]] Ξενοδοχείο - κάψουλα (Ιαπωνικά: カプセルホテル, μεταγραμματισμός: kapuseru hoteru) capsule hotel, επίσης γνωστό στον δυτικό κόσμο ως pod hotel, oνομάζεται το ξενοδοχείο που διαθέτει πολλά μικροσκοπικά δωμάτια σε μέγεθος κρεβατιού γνωστά ως κάψουλες. Τα ξενοδοχεία με κάψουλες παρέχουν φθηνά καταλύματα για διανυκτέρευση για επισκέπτες που δεν χρειάζεται ή δεν μπορούν πληρώσουν ακριβότερα δωμάτια που προσφέρονται από συμβατικά ξενοδοχεία. Τα ξενοδοχεία αυτού του τύπου είναι πολύ διαδεδομένα στην Ιαπωνία.
Το πρώτο ξενοδοχείο με κάψουλες στον κόσμο άνοιξε το 1979 και ήταν το Capsule Inn Osaka, που βρίσκεται στην περιοχή Umeda της Οσάκα της Ιαπωνίας και σχεδιάστηκε από τον Kisho Kurokawa. Από εκεί, διαδόθηκε σε άλλες πόλεις της Ιαπωνίας. Έκτοτε, η ιδέα εξαπλώθηκε περαιτέρω σε διάφορες άλλες περιοχές, όπως το Βέλγιο, Κίνα, Χονγκ Κονγκ, Ισλανδία, Ινδία, Ινδονησία, και Πολωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΑστεγίαΚατηγορία:Είδη ξενοδοχείων
Α.Ο. Κορυδαλλός
Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Νίκος Κουλουμπαρίτσης και χρέη προπονητή εκτελεί ο Μανώλης Πράσινος.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε επίσημα στις 23 Ιουνίου 1948 όποτε και αναγνωρίστηκε από το Πρωτοδικείο, με την ονομασία Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Ένωσις Κορυδαλλού» και πρώτος πρόεδρος του ήταν ο Βυζάντιος Παπαδόπουλος. Στόχος του συλλόγου ήταν η δημιουργία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, η οποία θα εκπροσωπούσε την πόλη του Κορυδαλλού. Ο σύλλογος αγωνίστηκε αρχικά στη Δόκιμη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά σαν ανεξάρτητο σωματείο και το 1957 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. το 641 και από την αγωνιστική περίοδο 1957-58 ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση από τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Στις 18 Αυγούστου 1966 μετονομάστηκε σε Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Ολυμπιακός Κορυδαλλού» και στις 5 Νοεμβρίου 1973 σε Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Ολυμπιακός Νικαίας». Στις 9 Οκτωβρίου 1976 μετονομάστηκε στην σημερινή του ονομασία, Αθλητικός Όμιλος «Κορυδαλλός».
Ο σύλλογος δεν έχει καταφέρει να αγωνιστεί στις εθνικές κατηγορίες, ωστόσο ανέκαθεν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά και κυριότερα μεταξύ Α' και Β' κατηγορίας. Στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πειραιά αγωνίστηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 1971-72, υποβιβάστηκε και επανήλθε άμεσα την περίοδο 1973-74. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε σε όλα τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Την περίοδο 2014-15 και υπό την τεχνική ηγεσία του Σίμου Καραγιαννίδη τερμάτισε στη 2η προνομιούχο θέση του 1ου ομίλου της Β' κατηγορίας και ανήλθε στην Α' κατηγορία στην οποία καθιερώθηκε μέχρι και την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2018-19.
Ο σύλλογος έχει αναδείξει αρκετούς ποδοσφαιριστές που προωθήθηκαν σε μεγάλες ομάδες των εθνικών κατηγοριών. Μεταξύ άλλων είναι οι Φώτης Μπαλόπουλος, Δημήτρης Σεϊταρίδης, Δημήτρης Μουτάφης, Τούντας, Μιχάλης Παρασχάκης, Σταυρόπουλος, Γιάννης Παπαμιχαήλ, Ισαάκ Αλμανίδης κ.α.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1948 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Πειθαρχία
Πειθαρχία ονομάζεται μία συγκεκριμένη κατάσταση στην οποία ένα άτομο ή μία ομάδα ανθρώπων συμβαδίζουν σε έναν συγκεκριμένο κώδικα δεοντολογίας ή τάξης. Η πειθαρχία εφαρμόζεται συνήθως για τη ρύθμιση της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Η πειθαρχία μπορεί να είναι μια σειρά από προσδοκίες που απαιτούνται από οποιαδήποτε οντότητα ή κλάδο.
Κατά τη βικτοριανή εποχή αναπτύχθηκε η ιδέα της επιβολής πειθαρχίας στα παιδιά. Ο Εδουάρδος Ή είχε έναν πειθαρχημένο πατέρα, και η γιαγιά του, η Βασίλισσα Βικτώρια, ήταν υπέρμαχος αυτής της πρακτικής. Ο Εδουάρδος επέβαλλε ένα αυστηρότερο σύνολο κανόνων που στόχευαν στην ανάπτυξη παιδιών με μεθόδους σχηματισμού χαρακτήρα, διδασκαλίας αυτοελέγχου και αποδεκτής συμπεριφοράς.
Κατηγορία:Αρετή Κατηγορία:Κώδικες δεοντολογίας
Αβράαμ α Σάνκτα Κλάρα
Ο Αβράαμ α Σάνκτα Κλάρα (Abraham a Sancta Clara, 2 Ιουλίου 1644 – 1 Δεκεμβρίου 1709) ήταν Γερμανός ιεροκήρυκας, μοναχός και συγγραφέας, που έχει χαρακτηρισθεί τόσο ως ο πλέον φλογερός και πειστικός ιεροκήρυκας που εμφανίσθηκε μετά τη Μεταρρύθμιση στον ρωμαιοκαθολικό κόσμο, όσο και ως «ένας πολύ εκκεντρικός, αλλά δημοφιλής Αυγουστινιανός μοναχός».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αβραάμ γεννήθηκε στο χωριό Κρέενχαϊνστέτεν (Kreenheinstetten), κοντά στη μικρή πόλη Μέσκιρχ της σημερινής Βάδης-Βυρτεμβέργης, με το κατά κόσμο όνομα Γιόχαν Ούλριχ Μέγκερλε (Johann Ulrich Megerle). Δεν πρέπει να συγχέεται με τον θείο του, τον μουσικοσυνθέτη Άμπραχαμ Μέγκερλε (1607-1680). Ο Γιόχαν Ούλριχ ήταν το όγδοο από τα εννέα τέκνα του ταβερνιάρη Ματθαίου Μέγκερλε και το 1662 εντάχθηκε στο ρωμαιοκαθολικό μοναχικό τάγμα των Ανυπόδητων Αυγουστινιανών, οπότε πήρε το μοναχικό όνομα με το οποίο είναι γνωστός. Στο τάγμα αυτό ανέβηκε στην ιεραρχία, μέχρι που έγινε ηγούμενος της όλης επαρχίας (prior provincialis). Από ενωρίς κέρδισε μεγάλη φήμη σε σχέση με τη ρητορική του δεινότητα στο κήρυγμα, στο οποίο αφιερώθηκε σχεδόν αποκλειστικά από το 1670 και μετά. Το 1668 χειροτονήθηκε σε ιερέα (έγινε δηλαδή ιερομόναχος), και το επόμενο έτος ή το 1677 διορίσθηκε ως ο επίσημος ιεροκήρυκας της αυτοκρατορικής Αυλής της Βιέννης. Προηγουμένως κήρυττε στο Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας. Επί ένα διάστημα κήρυξε στη Ρώμη και το 1695 επέστρεψε στη Βιέννη, όπου και απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών.
Το ύφος του
Τα πλήθη συνέρρεαν για να τον ακούσουν, προσελκυόμενα από τη δύναμη και ταυτόχρονα την οικειότητα της γλώσσας του, καθώς όχι μόνο τους λόγους του, αλλά και τα γραπτά του συνήθιζε να διανθίζει με ευτράπελα επεισόδια από τη ζωή του λαού, και με παραδείγματα παρμένα από ιστορίες ή λαϊκούς θρύλους. Αλλά ο χυμώδης και καυστικός λόγος του απεκάλυπτε πάντοτε τον φλογερό ζηλωτή και τιμητή, με την αμερόληπτη δριμύτητα με την οποία κατήγγελλε τα παραστρατήματα όλων των τάξεων της κοινωνίας και ειδικότερα της αυτοκρατορικής Αυλής. Γενικώς μιλούσε ως ένας «άνθρωπος του λαού». Από την άλλη, υπάρχουν πολλά σωζόμενα αποσπάσματα από τα κηρύγματά του στα οποία υψώνεται σε ανώτερες σκέψεις, χρησιμοποιώντας μια πιο λεπτή και αξιοπρεπή γλώσσα.
Τα έργα του
Στα δημοσιευμένα γραπτά του, ο Αβραάμ επιδεικνύει πολλά από τα χαρακτηριστικά της ρητορικής του. Το καλύτερο ίσως δείγμα του στιλ του είναι το διδακτικό του μυθιστόρημα σε 4 τόμους με τίτλο Ιούδας ο πανούργος (Judas der Erzschelm, Ζάλτσμπουργκ 1686-1695). Τα έργα του έχουν τυπωθεί πολλές φορές, ολόκληρα ή σε μέρη, αν και με πολλές αμφίβολης πατρότητας προσθήκες. Η καλύτερη έκδοση των απάντων του είναι η του Πάσσαου και Λίνταου σε 21 τόμους (1835-1854). Μερικά έργα του, εκτός του προαναφερθέντος μυθιστορήματος, είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μοναχοί Κατηγορία:Αυγουστινιανοί
Σικελοί
Οι Σικελοί ήταν ένας από τους τρεις αρχαίους λαούς που ζούσαν στη Σικελία την Εποχή του Σιδήρου, οι γείτονες τους ήταν οι Σικανοί. Οι Σικελοί έδωσαν το όνομα τους στο νησί της Σικελίας λίγο πριν έρθουν οι Έλληνες και ιδρύσουν τη Μεγάλη Ελλάδα.
Εγκατάσταση στη Σικελία
Οι αρχαιολογικές ανασκαφές έδειξαν μεγάλη επίδραση από τις Μυκήνες. Ο Όμηρος καταγράφει τη Σικελία ως "Σικανία", όπως τονίζει ο ιστορικός Ρόμπιν Λέιν Φοξ (γεν. το 1946) "υπάρχει ένα μακρινό μέρος που ζούσαν δυο διαφορετικοί λαοί, ο Όμηρος τους έβλεπε σαν έναν". Πιθανό οι Σικανοί και οι Σικελοί να κατάγονται από την Ιλλυρία, ήρθαν από τα βόρεια και εκτόπισαν παλιότερους Μεσογειακούς λαούς. Ο Θουκυδίδης και άλλοι κλασσικοί συγγραφείς παρουσιάζουν παραδόσεις με τις οποίες οι Σικελοί ζούσαν στην κεντρική Ιταλία ανατολικά και βόρεια από τη Ρώμη. Οι Ούμβριοι και οι Σαβίνοι τους εκδίωξαν και εγκαταστάθηκαν τελικά στη Σικελία όπου οργανώθηκαν σε κοινωνικές, οικονομικές και αγροτικές ομάδες. Ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει μια σειρά από συγκρούσεις με τους Σικανούς μέχρι την εποχή που καθόρισαν το τελικό τους σύνορο στον ποταμό Σάλσο.
Οι περισσότερες ιστορικές απόψεις επικεντρώνονται στο γεγονός ότι οι Σικελοί ήρθαν στο νησί πρόσφατα στην Εποχή του Χαλκού, μετέφεραν την χρήση του σιδήρου και το εξημερωμένο άλογο, αυτό χρονολογεί την παρουσία τους στις αρχές της 1ης χιλιετίας π.Χ. Τα νεότερα αρχαιολογικά στοιχεία απορρίπτουν τον χαρακτηρισμό αυτό, αποδεικύουν ότι ήρθαν στο νησί πριν την 1η χιλιετία π.Χ. που ξεκίνησε η Εποχή του Σιδήρου. Με βάση τους Σεκελές που καταγράφονται στην Μεγάλη Επιγραφή του Καρνάκ τον 5ο χρόνο της βασιλείας του Μερνεφθά (1207 π.Χ.) ήταν ένας από τους Λαούς της Θάλασσας. Το όνομα Σεκελές καταγράφεται επίσης στην ταφική επιγραφή Μεντινέτ Χαμπού που σχετίζεται με την δεύτερη επιδρομή μέσα σε 30 χρόνια των "Λαών της Θάλασσας", την 7η χρονιά που ήταν Φαραώ ο Ραμσής Γ΄. Ο Έρικ Χ. Κλάιν σχετίζει αυτές τις επιθέσεις με την αρχή κατάρρευσης της Αιγύπτου στα τέλη της Εποχής του Χαλκού. Οι αρχαιολογικές ενδείξεις τοποθετούν την άφιξη των Σικελών μεταξύ του 13ου και του 11ου αιώνα π.Χ.. Οι δυο μεγαλύτερες Νεκροπόλεις βρίσκονταν η πρώτη κοντά στις Συρακούσες με το όνομα Παντάλικα και η άλλη δεύτερη στον Νότο, οι τάφοι της άρχουσας τάξης ήταν υπό τη μορφή κυψέλης. Οι σημαντικότερες πόλεις της ήταν : η Ατζίρα που ιδρύθηκε ως "Αγύριον", η Τσεντουρίπε που ιδρύθηκε ως "Κεντόριπα", η Έννα μετέπειτα "Καστροτζιοβάννι", η Ύβλα Μεγάλη, η Ύβλα Μικρή και η Ύβλα Ηραία στα νότια.
Μεγάλη Ελλάδα
thumb|300px|right|Υπολείμματα μιας Σικελικής πόλης που ιδρύθηκε κοντά στη [[Ραγκούζα τον 7ο αιώνα π.Χ.]] Οι περισσότεροι Έλληνες άποικοι ήταν Δωριείς ή είχαν έρθει από τη Χαλκίδα, οι Σικελοί αναγκάστηκαν να αποσυρθούν στο εσωτερικό του νησιού. Οι Έλληνες και οι Σικελοί ζούσαν δίπλα στο Μοργάντιον, οι ιστορικοί δεν έχουν ξεκαθαρίσει αν ήταν Ελληνική ή Σικελική πόλη. Τον 5ο αιώνα π.Χ. ο Δουκέτιος σαν αρχηγός εξεγερμένων Σικελών ίδρυσε ένα ανεξάρτητο κράτος στα κεντρικά και νότια του νησιού. Μετά από μερικά χρόνια ανεξαρτησίας ο στρατός ηττήθηκε από τους Έλληνες (450 π.Χ.) και ο ίδιος πέθανε δέκα χρόνια αργότερα, το κίνημα του κατέρρευσε σύντομα. Ο Θουκυδίδης παρουσιάζει τους Σικελούς σαν συμμάχους των Αθηναίων στην πολιορκία των Συρακουσών (425 π.Χ.), γράφει "ήταν πριν σύμμαχοι των Συρακουσών αλλά εξεγέρθηκαν λόγω της τυραννικής τους διακυβέρνησης". Οι παλιότεροι κάτοικοι της Σικελίας αναφέρονται και σε αποσπάσματα και άλλων Ελλήνων συγγραφέων όπως ο Ελλάνικος ο Λέσβιος και ο Αντίοχος ο Συρακούσιος.
Γλώσσα
Οι μελέτες έδειξαν ότι οι Σικελοί μιλούσαν μία από τις Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Οι Σικελοί ζούσαν στο ανατολικό τμήμα του νησιού, οι Σικανοί ζούσαν αντίστοιχα στην κεντρική Σικελία και οι Έλυμοι στη δυτική. Οι άλλοι δύο λαοί πιθανότατα δεν ήταν Ινδοευρωπαίοι, οι Έλυμοι σχετίζονται με τους Λίγυρες ή την Ανατολή. Οι γλωσσικές έρευνες έδειξαν ότι η γλώσσα των Σικανών ήταν άγνωστη, οι Έλυμοι μιλούσαν μία καθαρή Ιταλική γλώσσα. Τα στοιχεία για τη γλώσσα τους είναι ελάχιστα, προέρχονται μονάχα από αναφορές αρχαίων συγγραφέων και τις ελάχιστες επιγραφές που έχουν διασωθεί και δεν θεωρείται βέβαιο ότι είναι Σικελικές. Είναι σίγουρο ότι οι Σικελοί δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με τη γραφή μέχρι την εποχή που ήρθαν σε επαφή με τους νέους Έλληνες εποίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Σικελίας Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Νεσερέκ Καντινεφέντι
Η Νεσερέκ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:نشرك قادین) (Τούρκικα: Neşerek Kadınefendi, 1 Απριλίου 1848 - 11 Ιουνίου 1876) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Dördüncü Neşerek Kadın Efendi Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Βιογραφία
Η Νεσερέκ Καντινεφέντι γεννήθηκε την 1 Απριλίου 1848 στο Σότσι, και ήταν κόρη του Ισμαήλ Μπέη Ζέβς-Μπαρακάϊ. Το πραγματικο της όνομα ήταν Νεσρίν Ζέβς-Μπαρακάϊ. Είχε δυο αδελφούς τον Χασάν Μπέη Ζέβς-Μπαρακάϊ και τον Οσμάν Πασά Μπέη Ζέβς-Μπαρακάϊ βοηθό του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.
Το 1868 η Νεσρίν παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Αζίζ στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ο γάμος αυτός οφείλεται στις προσπάθειες του πατέρα της Νεσρίν να καθιερώσει πολιτική συμμαχία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μετονομάστηκε σε Νεσερέκ και έλαβε τον τίτλο "Dördüncü Kadınefendi" (τέταρτη γυναίκα). Μεταξύ 1872 και 1874 γέννησε δυο παιδιά, τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Σεβκέτ Εφέντι και την Εμινέ Σουλτάν.
Στις 30 Μαΐου 1876 ο σύζυγός της Αμπντούλ Αζίζ εκθρονίστηκε από του υπουργούς του και πέθανε λίγες μέρες αργότερα, στις 4 Ιουνίου 1876, είτε από δολοφονία είτε από αυτοκτονία.
Η Νεσερέκ Καντινεφέντι πέθανε εφτά μέρες μετά τον σύζυγός της, στις 11 Ιουνίου 1876 σε ηλικία 28 ετών, στο Παλάτι Φεριγιέ. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ελαιόφυτο Νεάπολης Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ελαιόφυτο (αποσαφήνιση)
Το Ελαιόφυτο είναι ημιορεινό χωριό του Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 160 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Ελαιόφυτο βρίσκεται νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Στράτου σε απόσταση 7 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Αγρίνιο. Είναι κτισμένο δίπλα και βόρεια από τα Τριανταίικα και ανατολικά από τη Νεάπολη. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Σμολιανά και έτσι αναφέρεται το 1897 στο ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897 να προσαρτάται στο δήμο Αγρινίου. Το 1912 ορίζεται έδρα της νεοιδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάστηκε σε Ελαιόφυτο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Τριανταίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ελαιοφύτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεάπολης του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 172.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Κωστάκης Πιερίδης
Ο Κωστάκης Πιερίδης είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.
Ο Κωστάκης Πιερίδης έχει 3 συμμετοχές με την Εθνική Κύπρου.
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας συνέχισε ως προπονητής στον Ευαγόρα Πάφου (αρχικά ήταν ποδοσφαιριστής της ομάδας), στον Ολυμπιακό Λευκωσίας, στη Δόξα Κατωκοπιάς, στον Διγενή Ακρίτα Μόρφου και στην Ομόνοια Αραδίππου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευαγόρα Πάφου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ευαγόρα Πάφου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Κατωκοπιάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Διγενή Ακρίτα Μόρφου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ομόνοιας Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Λίχας ο Λακεδαιμόνιος
Ο Λίχας ο Λακεδαιμόνιος (γιος του Αρκεσίλαου, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 90ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (420 π.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Αρκεσίλαος, ο οποίος είχε επίσης υπάρξει 2 φορές ολυμπιονίκης στο τέθριππο. Ο Λίχας ήταν σημαντική προσωπικότητα της Σπάρτης, και διετέλεσε αντιπρόσωπος και διπλωμάτης της πόλης, πιθανώς και μέλος της γερουσίας. Η Σπάρτη είχε αποκλειστεί από το να συμμετέχει στους ολυμπιακούς αγώνες το 420 π.Χ. λόγω επιπλοκών που παρουσιάστηκαν με την συμμετοχή της. Ο Λίχας παρ' όλα αυτά συμμετείχε και αψήφησε την απαγόρευση, και για τον λόγο αυτό τιμωρήθηκε με ραβδισμό από τους ραβδούχους. Παρότι η Σπάρτη δεν προέβη σε πολεμική ανταπόδοση την εποχή εκείνη, το περιστατικό αύξησε τη φήμη του Λίχα εντός της πόλης, και η Σπάρτη δεν ξέχασε την προσβολή, καθώς θεωρείται ως μια από τις σημαντικές αιτίες για το ξέσπασμα του πολέμου μεταξύ της Σπάρτης και της Ηλείας στα τέλη του 5ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Σταθιάνικα Κυθήρων
Τα Σταθιάνικα είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 8 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Νταβίντ Μπακράτζε
O Νταβίντ Μπακράτζε ( დავით ბაქრაძე) (γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1972) είναι γεωργιανός πολιτικός και διπλωμάτης που διετέλεσε πρόεδρος του κοινοβουλίου της Γεωργίας από τις 7 Ιουνίου 2008 έως τις 21 Οκτωβρίου 2012.
Προηγούμενες αναθέσεις του Μπακράτζε περιλαμβάνουν μέλος του Κοινοβουλίου, του Ενωμένου Εθνικού Κινήματος (Απρίλιος 2004-Σεπτέμβριος 2007), Υπουργός για θέματα Συγκρούσεων (Ιούλιος 2007-Ιανουάριος 2008), Υπουργός Εξωτερικών (Ιανουάριος 2008-Απρίλιος 2008) και ειδικός απεσταλμένος του Προέδρου της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση (Απρίλιος 2008-Ιούνιος 2008). Είναι Κρατικός Σύμβουλος Πρώτης Τάξης και κατέχει τι διπλωματικό αξίωμα του Πρωθυπουργικού Σύμβουλου.
Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση
Ο Νταβίντ Μπακράτζε γεννήθηκε στην Τιφλίδα. Σπούδασε στο Γεωργιανό Τεχνικό Πανεπιστήμιο και στο Γεωργιανό Ινστιτούτο Δημόσιων Υποθέσεων και απόκτησε διδακτορικό στη Φυσική και τα Μαθηματικά από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας. Εκτός από τις πολλές υψηλού κύρους κυβερνητικές θέσεις, ο Μπακράτζε έχει εμπλακεί ενεργά σε διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα, συμμετέχοντας στο Διεθνές Ινστιτούτο Σχέσεων της Ελβετίας στη Γενεύη, το 1997, και σπουδάζοντας στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μελετών Ασφάλειας Τζορτζ Μάρσαλ στη Γερμανία το 1998. Το 2001 ο Μπακράτζε αποφοίτησε από το Κολέγιο Άμυνας του ΝΑΤΟ, Ρώμη, Ιταλία. Έχει υπηρετήσει στην Εθνική Φρουρά της Γεωργίας.
Πολιτική καριέρα
Ο Μπακράτζε ασχολείται ενεργά με τη γεωργιανή πολιτική από το 1997. Εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γεωργίας από το 1997 έως το 2002 και στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Γεωργίας από το 2002 έως το 2004. Τον Απρίλιο του 2004, εξελέγη στο κοινοβούλιο της Γεωργίας με το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα (ΕΕΚ) με επικεφαλής τον Πρόεδρο της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι. Αποτέλεσε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής για την Ευρω-Ατλαντική Ενσωμάτωση έως τις 19 Ιουλίου του 2007, όταν διορίστηκε ως Υπουργός για θέματα Συγκρούσεων, και, ως εκ τούτου, επικεφαλής διαπραγματευτής στις υποθέσεις της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας. Τον Ιανουάριο του 2008, έγινε Υπουργός Εξωτερικών της Γεωργίας στο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Λάντο Γκουργκενίτζε.
Στις 21 Απριλίου 2008, ο Μπακράτζε διορίστηκε για να ηγηθεί του κομματικού καταλόγου του ΕΕΚ στις κοινοβουλευτικές εκλογές που είχαν προγραμματιστεί για τις 21 Μαΐου 2008. Η απόφαση αυτή ελήφθη όταν η πρόεδρος του απερχόμενου κοινοβουλίου, Νινό Μπουρτζανάντζε, αρνήθηκε να ηγηθεί της λίστας των κομμάτων λόγω της διαφωνίας της με την ηγεσία του ΕΕΚ.
Στις 7 Ιουνίου 2008, ο Μπακράτζε εξελέγη ομόφωνα πρόεδρος του κοινοβουλίου της Γεωργίας κατά την εναρκτήρια σύνοδο του νομοθέτη. Το 2012 επελέγη και πάλι για να ηγηθεί του κομματικού καταλόγου του ΕΕΚ για τις κοινοβουλευτικές εκλογές της 1ης Οκτωβρίου, τις οποίες κέρδισε ο Συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο. Κατά συνέπεια, ο Μπακράτζε έγινε ο ηγέτης της κοινοβουλευτικής μειονότητας.
Κουνιγούνδη του Λουξεμβούργου
Η Αγία Κουνιγούνδη, γαλλ. Cunigunde (π. 975 - 3 Μαρτίου 1040) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόρη του κόμη του Λουξεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας και βασίλισσα της Γερμανίας & της Ιταλίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ζήγκφρητ κόμη του Λουξεμβούργου και της Χέντβιχ του Νόρντγκαου από τη Σαξονία.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Άγιο Ερρίκο Β΄ των Οθωνιδών δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας & της Ιταλίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Παγιδευμένη Ψυχή (ταινία)
Το Παγιδευμένη Ψυχή (αγγλικά: Insidious) είναι αμερικανικό θρίλερ τρόμου, παραγωγής 2010, σε σενάριο του Λι Γουάνελ και σε σκηνοθεσία του Τζέιμς Γουάν. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Πάτρικ Γουίλσον, Ρόουζ Μπερν και Μπάρμπαρα Χέρσεϊ.
Η ταινία αρχικά ονομάστηκε "The Further", μετονομάστηκε σε "The Astral", ώσπου τελικά επιλέχτηκε το όνομα Insidious. Οι Γουάνελ και Γουάν συνεργάστηκαν για πρώτη φορά στη χαμηλού προϋπολογισμού ταινία Σε βλέπω, η οποία σημείωσε απρόσμενα μεγάλη επιτυχία. Το 2007 συνεργάστηκαν ξανά στην ταινία Νεκρική Σιγή.
Την ταινία ακολούθησαν τρία σίκουελς, με τους τίτλους Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 2, Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 3 και Παγιδευμένη Ψυχή: Το Τελευταίο Κλειδί.
Πλοκή
Το παντρεμένο ζευγάρι Τζος και Ρενέ Λάμπερτ, οι γιοι τους Ντάλτον και Φόστερ, και το βρέφος τους, Κάλι, πρόσφατα μετακόμισαν σε ένα νέο σπίτι. Ένα βράδυ, ο Ντάλτον ανεβαίνει στη σοφίτα όπου κάτι περίεργο βλέπει στις σκιές. Την επόμενη μέρα, πέφτει σε ένα ανεξήγητο κώμα.
Μετά από τρεις μήνες θεραπείας χωρίς αποτέλεσμα, οι Ρενέ και Τζος μεταφέρουν τον Ντάλτον στο σπίτι. Λίγο αργότερα, παραφυσικά γεγονότα αρχίζουν να κάνουν την εμφάνιση τους. Η Ρενέ αρχίζει να ακούει φωνές μέσω της ενδοεπικοινωνίας στο δωμάτιου του μωρού Κάλι όταν κανένας δεν βρίσκεται εκεί, ο Φόστερ λέει ότι ο Ντάλτον κάνει βόλτες στο σπίτι τη νύχτα, η Ρενέ βλέπει μια τρομακτική φιγούρα ενός άνδρα στο δωμάτιο της Κάλι και ο συναγερμός ασφαλείας του σπιτιού ενεργοποιείται επανειλημμένα χωρίς λόγο. Αφού η Ρενέ βρει αίματα στο σεντόνι του Ντάλτον, αρχίζει να αναφέρει στον Τζος την πιθανότητα το σπίτι τους να είναι στοιχειωμένο. Εκείνο το βράδυ, η Ρενέ δέχεται επίθεση από τη μυστηριώδη φιγούρα στο δωμάτιο της Κάλι και οι Λάμπερτς αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το σπίτι και να μετακομίσουν κάπου αλλού.
Στο καινούργιο σπίτι, οι υπερφυσικές δραστηριότητες συνεχίζονται, με την Ρενέ να βλέπει την φιγούρα ενός μικρού παιδιού. Η μητέρα του Τζος, Λορέιν, τους επισκέπτεται στο καινούριο σπίτι, για να τους αποκαλύψει ότι την προηγούμενη νύχτα, στο όνειρο της, είδε μία σκοτεινή φιγούρα να στέκεται πάνω από το κρεβάτι του Ντάλτον. Ξαφνικά, βλέπει την ίδια σκοτεινή φιγούρα - ένα τερατώδες κόκκινο δαιμονικό πρόσωπο - ακριβώς πίσω από τον Τζος. Αμέσως μετά, το δωμάτιο του Ντάλτον καταστρέφεται από αόρατες δυνάμεις.
Η Ελίζ εξηγεί ότι ο Ντάλτον δεν βρίσκεται σε κώμα. Γεννήθηκε με την ικανότητα να ταξιδεύει διανοητικά σε ένα αστρικό επίπεδο, και το έκανε στον ύπνο του, πιστεύοντας ότι οι ικανότητές του ήταν απλώς όνειρα. Έχει ταξιδέψει πολύ μακριά και έχει χαθεί σε ένα μέρος που ονόμαζε η ίδια "The Futher (Το Πέρα)", ένα μέρος που κατοικούν οι βασανισμένες ψυχές των νεκρών. Χωρίς την ψυχική του παρουσία, το σώμα του Ντάλτον είναι άδειο, με αποτέλεσμα να φαίνεται σαν να βρίσκεται σε κώμα και πνεύματα μαζεύονται γύρω του, για να μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν το σώμα του ώστε να επιστρέψουν στον φυσικό κόσμο. Ο Τζος αρχικά είναι δύσπιστος με αυτές τις δηλώσεις, μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι τα σχέδια στην κρεβατοκάμαρα του Ντάλτον υπαινίσσονται τις αστρικές του δυνατότητες και τον δαίμονα με το κόκκινο πρόσωπο.
Η Ελίζ αποκαλύπτει ότι γνωρίζεται με την Λορέιν εδώ και δεκαετίες, από τότε που ο Τζος ήταν μόλις οκτώ ετών. Ο Τζος διαθέτει επίσης την ικανότητα να βρίσκεται σε αστρική προβολή, αν και είχε ξεχάσει σκόπιμα από την Ελίζ αυτήν την ικανότητα του, λόγω του ότι το πνεύμα μίας σκοτεινής ηλικιωμένης τον κυνηγούσε. Ο Ντάλτον κληρονόμησε αυτό το "χάρισμα" από τον ίδιο. Η Ελίζ λέει στον Τζος ότι ο μόνος τρόπος για να σώσει τον Ντάλτον είναι να ταξιδέψει στο "The Further" και να ψάξει για εκείνον.
Η Ελίζ βοηθάει τον Τζος να ταξιδέψει μέχρι το "The Further", όπου ο Τζος βρίσκεται μπροστά από το παλιό τους σπίτι. Πηγαίνει στη σοφίτα, αλλά δέχεται επίθεση από την ίδια φιγούρα που επιτέθηκε στην Ρενέ. Αφού τον νικάει, ο Τζος μπαίνει στη φωλιά του Δαίμονα, όπου βρίσκει τον Ντάλτον αλυσοδεμένο στο πάτωμα. Ο Τζος τον ελευθερώνει, αλλά παγιδεύονται από τον δαίμονα, ενώ τα πνεύματα του "The Further" εισβάλλουν στον πραγματικό κόσμο για να τρομοκρατήσουν την Ρενέ, την Ελίζ και τους άλλους. Αφού καταφέρνουν να δραπετεύσουν, ο Τζος καλέιται να αντιμετωπίσει την ηλικιωμένη που τον στοιχειώνει ως παιδί. Η ηλικιωμένη διαλύεται στο σκοτάδι αφού ο Τζος της φωνάζει να τον αφήσει ήσυχο. Όταν ο Τζος και ο Ντάλτον επιστρέφουν στο φυσικό σώμα τους, ξυπνούν στο νέο τους σπίτι και τα πνεύματα εξαφανίζονται.
Καθώς γιορτάζουν το προφανές τέλος της δοκιμασίας τους, η Ελίζ αρχίζει να συσκευάζει τον εξοπλισμό της με τον Τζος, όταν αισθάνεται ότι κάτι πάει στραβά. Παρατηρώντας ότι τα χέρια του Τζος φαίνονται παλιά και βρώμικα, τραβά μια φωτογραφία του. Ο Τζος, εξοργισμένος από αυτό, στραγγαλίζει την Ελίζ μέχρι θανάτου. Η Ρενέ είναι τρομοκρατημένη όταν ανακαλύπτει το πτώμα της Ελίζ και αναζητά τον Τζος. Η Ρενέ σηκώνει την κάμερα από το πάτωμα και βλέπει ότι η εικόνα που τράβηξε η Ελίζ δείχνει την ηλικιωμένη γυναίκα που στοιχειώνει τον Τζος ως παιδί. Ο Τζος ξαφνικά εμφανίζεται πίσω από την Ρενέ, και η ταινία τελειώνει εδώ, ξαφνικά και απρόσμενα.
Γυρίσματα
Η κύρια μαγνητοσκόπηση για την ταινία Παγιδευμένη Ψυχή, ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια τριών εβδομάδων το 2010, από τα τέλη Απριλίου έως τα μέσα Μαΐου στο ιστορικό κτήριο Herald Examiner στο κέντρο του Λος Άντζελες.
Μουσική
Τη μουσική συνέθεσε ο Τζόζεφ Μπιζάρα, ο οποίος εμφανίζεται επίσης στην ταινία ως δαίμονας. Χρησιμοποιήθηκε ένα κουαρτέτο και ένα πιάνο, και ένα μεγάλο μέρος της μουσικής ήταν αυτοσχέδιο και δομημένο στη διαδικασία επεξεργασίας.
Μάρκετινγκ
Το πρώτο διαφημιστικό κλιπ κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2010. Τον επόμενο Δεκέμβριο, η εταιρεία παραγωγής IM Global κυκλοφόρησε μια αφίσα για την ταινία. Στις 22 Ιανουαρίου 2011, η FilmDistrict κυκλοφόρησε το πρώτο τρέιλερ της ταινίας. Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα, το θεατρικό τρέιλερ της ταινίας διατέθηκε στο Διαδίκτυο μέσω της καθημερινής ειδησεογραφικής ιστοσελίδας Blastr.
Κινηματογραφική πρεμιέρα
Η Παγιδευμένη Ψυχή είχε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο πρόγραμμα Midnight Madness στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 14 Σεπτεμβρίου 2010. Λιγότερο από 12 ώρες μετά την προβολή του, τα παγκόσμια δικαιώματα διανομής για τυχόν σίκουελς αγόρασε η Sony Pictures Worldwide Acquisitions. Στις 29 Δεκεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε ότι η ταινία θα κυκλοφορήσει θεατρικά την 1η Απριλίου 2011 από την τότε σχετικά νέα εταιρεία ταινιών FilmDistrict.
Home media
Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD και Blu-ray στις 12 Ιουλίου 2011 μέσω της Sony Pictures Home Entertainment.
Box office
Η ταινία κέρδισε με 13,3 εκατομμύρια δολάρια στην πρεμιέρα της, καθιστώντας #3 στο box office των ΗΠΑ πίσω από το Hop και το Source Code. Με προϋπολογισμό 1,5 εκατομμυρίων δολαρίων, έκτοτε κέρδισε συνολικά 54 εκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ και 43 εκατομμύρια δολάρια διεθνώς, έχοντας συνολικά 97 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Η Παγιδευμένη Ψυχή ήταν μια από τις πιο κερδοφόρες ταινίες του 2011.
Κριτικές
Η ιστοσελίδα Rotten Tomatoes αναφέρει ότι το 66% των κριτικών έδωσε μια θετική κριτική στην ταινία με βάση 175 κριτικές και μέση βαθμολογία είναι 5,97 / 10. Η κριτική συναίνεση της ιστοσελίδας είπε: "Εκτός από ένα ασταθές τέλος, η Παγιδευμένη Ψυχή είναι μια πολύ τρομακτική και πολύ διασκεδαστική στοιχειωμένη βόλτα." Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στην ταινία 2 και 1/2 αστέρια στα 4 και είπε, "Αποτελείται από έντονους χαρακτήρες, ατμόσφαιρα, ύπουλα γεγονότα και φόβο. Αυτό δεν είναι απίστευτα καλό, αλλά οι θεατές θα πάρουν αυτό που περιμένουν."
Ορισμένες αρνητικές κριτικές ανέφεραν ότι το δεύτερο μισό της ταινίας δεν συνάδει με το πρώτο. Ο Μάικ Χέιλι των The New York Times έγραψε ότι «το δεύτερο μισό της Παγιδευμένης Ψυχής είναι αυτό που οι σκηνοθέτες πιθανώς δεν προσπάθησαν να είναι: μια λιγότερο ποιητική εκδοχή ενός παραμυθιού Μ. Νάιτ Σιάμαλαν.» Ομοίως, ο Τζέιμς Μπεραρντινέλι σχολίασε, "[αν] υπάρχει ένα παράπονο για τη Παγιδευμένη Ψυχή, είναι ότι το δεύτερο ημίχρονο της ταινίας δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στα απίθανα υψηλά πρότυπα που έθεσε το πρώτο."