cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάικλ Φελπς
Ο Μάικλ Φρεντ Φελπς (Michael Fred Phelps, γεννήθηκε 30 Ιουνίου 1985) είναι Αμερικανός πρωταθλητής και Ολυμπιονίκης της κολύμβησης, κάτοχος πολλαπλών παγκοσμίων επιδόσεων. Έχει κατακτήσει 28 μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, από τα οποία τα 23 χρυσά, 3 ασημένια και 2 χάλκινα. Από αυτά, τα 8 (6 χρυσά, 2 χάλκινα) τα κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα και τα 8 (όλα χρυσά και 7 από αυτά πετυχαίνοντας παγκόσμια ρεκόρ) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο. Είναι ο μεγαλύτερος Ολυμπιονίκης όλων των εποχών και συγκαταλέγεται στους κορυφαίους αθλητές από όλα τα αθλήματα.
Έτσι, ξεπέρασε το ρεκόρ των περισσότερων χρυσών μεταλλίων σε μία μόνο διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων με 8 χρυσά, ρεκόρ που κατείχε από την Ολυμπιάδα του 1972 ο επίσης Αμερικανός κολυμβητής Μαρκ Σπιτς με 7 χρυσά. 8 μετάλλια σε μία Ολυμπιάδα έχει κερδίσει και ο Σοβιετικός γυμναστής Αλεξάντερ Ντιντιάτιν με 3 χρυσά. Συνολικά σε 4 Ολυμπιάδες έχει κερδίσει 28 μετάλλια, ξεπερνώντας το 2012 τη Σοβιετική γυμνάστρια Λαρίσα Λατίνινα που έχει κερδίσει συνολικά 18 (9 χρυσά) σε 3 Ολυμπιάδες. Τα 23 χρυσά του είναι ρεκόρ όλων των Ολυμπιάδων.
Έχει τιμηθεί με το Παγκόσμιο Βραβείο του Κολυμβητή της Χρονιάς τέσσερις φορές, τα έτη 2003, 2004, 2006, 2007 και του Αμερικανού Κολυμβητή της Χρονιάς έξι φορές, τα έτη 2001, 2002, 2003, 2004, 2006 και 2007.
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012, αποχώρησε ήδη ως ο κορυφαίος Ολυμπιονίκης όλων των εποχών. Τον Απρίλιο του 2014 επανήλθε και προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου κέρδισε 5 χρυσά μετάλλια (στα αγωνίσματα: 4×200 μ. ελεύθερο ανδρών, 200 μ. πεταλούδα ανδρών, 4×100 μ. μικτό ανδρών, 4×100 μ. ελεύθερο ανδρών, 200 μ. μικτή ατομική ανδρών) και ένα αργυρό στα 100 μέτρα πεταλούδα κλείνοντας έτσι την καριέρα του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου του 1985 και μεγάλωσε στη Βαλτιμόρη της πολιτείας Μέριλαντ. Το 2003 αποφοίτησε από το Λύκειο του Τάουσον. Οι γονείς του χώρισαν το 1994. Έχει το ψευδώνυμο «MP» και δύο μεγαλύτερες αδερφές, τη Γουίτνι και τη Χίλαρι, οι οποίες αμφότερες ασχολήθηκαν με την κολύμβηση.
Το Νοέμβριο του 2004 συνελήφθη οδηγώντας υπό την επήρεια αλκοόλ στο Σαλίσμπερι του Μέριλαντ. Παραδέχθηκε την ενοχή του και τέθηκε υπό αστυνομική επιτήρηση για 1,5 χρόνο, του επιβλήθηκε πρόστιμο 250 δολαρίων και υποχρεώθηκε να μιλήσει σε παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου για την κατανάλωση ποτών και την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, όπως επίσης υποχρεώθηκε να παρακολουθήσει μία συνάντηση της οργάνωσης «Μητέρες Εναντίον της Οδήγησης υπό την επήρεια Αλκοόλ».
Την περίοδο από το 2004 ως το 2008, ο Φελπς σπούδασε αθλητικό μάρκετινγκ και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, στο Αν Άρμπορ.
Στις αρχές του 2009 ο Φελπς τιμωρήθηκε με τρίμηνο αποκλεισμό από την αμερικανική κολυμβητική ομοσπονδία έπειτα από τη δημοσίευση φωτογραφίας στο βρετανικό Τύπο, η οποία τον δείχνει να καπνίζει μαριχουάνα. Το Φεβρουάριο του 2015 αρραβωνιάστηκε με τη Νικόλ Τζόνσον. Στις 13 Ιουνίου του 2017 το ζευγάρι παντρεύτηκε σε κλειστό κύκλο. Έχει αποκτήσει τρία παιδιά.
Καριέρα
Από την εφηβική του ηλικία ανήκε στην ομάδα της Βόρειας Βαλτιμόρης (North Baltimore Aquatic Club), με προπονητή τον Μπομπ Μπάουμαν. Στα 15 του χρόνια έλαβε μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 2000 στο Σίδνεϊ και έγινε ο νεαρότερος Αμερικανός έπειτα από 68 χρόνια που έλαβε μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο αγώνισμα της κολύμβησης. Παρά το γεγονός ότι δεν κέρδισε μετάλλιο, ήταν όμως 5ος στο αγώνισμα των 200 μέτρων πεταλούδα. Λίγους μήνες μετά κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. πεταλούδα και έγινε σε ηλικία 15 ετών και 9 μηνών ο νεότερος κολυμβητής που πέτυχε ρεκόρ κόσμου στην ιστορία. Στη συνέχεια κατέρριψε το δικό του ρεκόρ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Ιαπωνία το 2001 με χρόνο 1:54.58. Στο εθνικό πρωτάθλημα στη Φλόριντα στις 15 Αυγούστου 2002 πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μέτρα μικτής ατομικής με 4:11.09, το οποίο κατέρριψε ξανά με 4:09.09 το 2004. Την ίδια χρονιά κατέρριψε το ρεκόρ των 200 μέτρων μικτής ατομικής (1:56.04). Τον επόμενο χρόνο κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια στους Παναμερικανικούς Αγώνες Κολύμβησης (200 και 400 μέτρα μικτής ατομικής και σκυταλοδρομία 4×100 μ. ελευθέρας) και το 2003 κατέρριψε πέντε παγκόσμια ρεκόρ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βαρκελώνης, κατακτώντας τέσσερα χρυσά μετάλλια και συνολικά έξι. Στις 7 Ιουλίου κατέρριψε το δικό του ρεκόρ στα 400 μ. μικτής ατομικής (4:08.41) στις δοκιμαστικές διοργανώσεις για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Το 2004 έφυγε από το σύλλογό του Βόρειας Βαλτιμόρης και πήγε στην ομάδα Γούλφεραϊν, του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν.
thumb|Από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016
Ολυμπιακοί Αγώνες 2004
Οι προσδοκίες πριν τους αγώνες ήταν η κατάκτηση επτά χρυσών μεταλλίων. Αν ισοφάριζε το ρεκόρ των 7 χρυσών Ολυμπιακών μεταλλίων του Μαρκ Σπιτς (Μόναχο 1972), θα έπαιρνε ένα εκατομμύριο δολάρια ως πριμ από τον χορηγό του. Στο πρώτο του αγώνισμα, στα 400 μέτρα μικτή ατομική (14 Αυγούστου 2004), ο Φελπς κέρδισε το πρώτο του χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο με χρόνο παγκόσμιου ρεκόρ 4:08.26. Την επόμενη μέρα, μαζί με τους Ίαν Κρόκερ, Νιλ Ουόκερ και Τζέισον Λίζακ, τερμάτισαν στην τρίτη θέση στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρων ελεύθερο με χρόνο 3:14.62. Ο χρόνος του Κρόκερ στα 50,05 ήταν ο χειρότερος μεταξύ των αγωνιζόμενων. Στη διοργάνωση που πολλοί καλούσαν "Η κούρσα του αιώνα", τα 200 μέτρα ελεύθερο που διεξήχθησαν την επόμενη μέρα, ο Φελπς τερμάτισε στην τρίτη θέση πίσω από τους Ίαν Θορπ και Πίτερ φαν ντεν Χούγκενμπαντ με χρόνο 1:45.32. Παρόλο που αυτός ο αγώνας τελείωσε την ευκαιρία να ισοφαρίσει το ρεκόρ του Σπιτς, ο Φελπς είχε απολαύσει την πρόκληση παρόλο που δεν ήταν η πιο δυνατή διοργάνωσή του, λέγοντας "Πώς μπορώ να είμαι απογοητευμένος; Κολύμπησα με τους δύο ταχύτερους του ελεύθερου". Στον τέταρτο αγώνα του, τα 200 μέτρα πεταλούδα, που διεξήχθη την επόμενη μέρα, ο Φελπς κέρδισε χρυσό μετάλλιο με χρόνο 1:54.04, καταρρίπτοντας το ολυμπιακό ρεκόρ του Τομ Μάλτσοου. Περίπου μία ώρα αργότερα, στη σκυταλοδρομία 4×200 μέτρων ελεύθερο, ο Φελπς, μαζί με τους Ράιαν Λόχτι, Πίτερ Βάντερκαϊ και Κλέτε Κέλερ, τερμάτισαν στην πρώτη θέση με χρόνο 7:07.33.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Ο Φελπς σημείωσε ολυμπιακό ρεκόρ στις προκριματικές σειρές των 400 μέτρων μικτή ατομική. Το επανέλαβε στον τελικό της 10ης Αυγούστου κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο, καθώς και καταρρίπτοντας το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ του κατά σχεδόν δύο δευτερόλεπτα. Αυτή η επίδοση έγινε το μακροβιότερο παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών που διατηρήθηκε σε απόσταση μεγάλης διαδρομής, ξεπερνώντας τον Γερμανό Ότο Φαρ που κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ 100 ύπτιο από το 1912 έως το 1926. Ο Φελπς κολύμπησε το πρώτο σκέλος της σκυταλοδρομίας 4×100 μέτρων ελεύθερο σε χρόνο 47,51 δευτερολέπτων (αμερικάνικο ρεκόρ για τα 100 μέτρα ελεύθερο) και κέρδισε το δεύτερο χρυσό μετάλλιό του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Οι πέντε πρώτες ομάδες στον τελικό τερμάτισαν μπροστά από το παγκόσμιο ρεκόρ των 3:12.23 που έθεσε την προηγούμενη ημέρα η αμερικανική ομάδα Β σε προκριματική σειρά. Ο Φελπς παρατήρησε ότι τα σχόλια του Γάλλου Μπερνάρντ πριν από τον αγώνα για «σπάσιμο των Αμερικανών» τον είχαν πυροδοτήσει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Για τον τρίτο του αγώνα, ο Αμερικανός κατέρριψε το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ του στα 200 μέτρα ελεύθερο κατά σχεδόν ένα δευτερόλεπτο και κέρδισε το τρίτο του χρυσό μετάλλιο. Έκανε επίσης το τρίτο παγκόσμιο ρεκόρ του στους Ολυμπιακούς Αγώνες, 1:42.96, κερδίζοντας με διαφορά σχεδόν δύο δευτερολέπτων του δεύτερου. Σε αυτόν τον αγώνα, ο Φελπς έγινε ο πέμπτος ολυμπιακός αθλητής στη σύγχρονη ιστορία που κέρδισε εννέα χρυσά μετάλλια, μαζί με τους Μαρκ Σπιτς, Λαρίσα Λατίνινα, Πάαβο Νούρμι και Καρλ Λιούις.
thumb|Ο Φελπς στη μέση με το χρυσό μετάλλιο των 200 μετρών πεταλούδα της Ολυμπιάδας του Πεκίνου
Την επόμενη μέρα, ο Αμερικανός συμμετείχε σε δύο τελικούς. Στην πρώτη του διοργάνωση, στα 200 μέτρα πεταλούδα, έκανε τέσσερα τα χρυσά μετάλλια και τα παγκόσμια ρεκόρ σε τέσσερα αγωνίσματα κολυμπώντας τον τελικό σε 1:52.03, νικώντας τον ασημένιο Ολυμπιονίκη Λάσλο Τσεχ για σχεδόν επτά δέκατα του δευτερολέπτου. Επιπλέον, ο Φελπς έγινε ο πρώτος κολυμβητής, άνδρας ή γυναίκα, που κέρδισε τρεις Ολυμπιακούς τίτλους πεταλούδας, μετά τους δύο τίτλους του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Έγινε επίσης ο πρώτος κολυμβητής που υπερασπίστηκε με επιτυχία Ολυμπιακό τίτλο πεταλούδας. Λιγότερο από μία ώρα μετά τη νίκη του στα 200 μέτρα πεταλούδα, ο Φελπς κολύμπησε το πρώτο σκέλος της σκυταλοδρομίας 4×200 μέτρων ελεύθερο. Κέρδισε το πέμπτο του χρυσό και σημείωσε το πέμπτο παγκόσμιο ρεκόρ, καθώς η αμερικανική ομάδα τερμάτισε πρώτη με χρόνο 6:58.56. Οι Αμερικανοί ήταν η πρώτη ομάδα που έσπασε το όριο των επτά λεπτών στη σκυταλοδρομία και κατέρριψε το προηγούμενο ρεκόρ, που είχε σημειωθεί στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, για περισσότερα από τεσσεράμισι δευτερόλεπτα.
Αφού πήρε μια ημέρα άδεια από τους τελικούς (κολύμπησε στους προκριματικούς), ο Φελπς κέρδισε το έκτο του χρυσό στους Αγώνες του Πεκίνου στις 15 Αυγούστου κερδίζοντας στα 200 μέτρα ατομική μικτή με χρόνο παγκοσμίου ρεκόρ 1:54.23, τερματίζοντας μπροστά από τον Τσεχ περισσότερο από δύο δευτερόλεπτα. Πριν από τον τελικό των 100 μέτρων πεταλούδα, ο γεννημένος στις ΗΠΑ Σέρβος κολυμβητής Μίλοραντ Τσάβιτς προκάλεσε μικρή αναταραχή όταν είπε ότι θα ήταν «καλό» αν ο Φελπς έχανε. Ο Φελπς απάντησε, «Όταν οι άνθρωποι λένε τέτοια πράγματα, με πυροδοτεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο». Στις 16 Αυγούστου ο Φελπς κέρδισε το έβδομο χρυσό του μετάλλιο στους Αγώνες στα 100 μέτρα πεταλούδα ανδρών, σημειώνοντας ολυμπιακό ρεκόρ για το αγώνισμα με χρόνο 50,58 δευτερόλεπτα και ξεπερνώντας τον Τσάβιτς, κατά ένα εκατοστό (0,01) ενός δευτερολέπτου. Σε αντίθεση με τις έξι προηγούμενες διοργανώσεις του στους Αγώνες του 2008, ο Φελπς δεν σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ, αφήνοντας άθικτο το παγκόσμιο ρεκόρ του Ίαν Κρόκερ των 50,40 δευτερολέπτων, που σημειώθηκε το 2005. Ο τερματισμός του Φελπς 0,01 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Τσάβιτς (το ένα εκατοστό του δευτερολέπτου είναι το μικρότερο χρονικό διάστημα που μπορεί να μετρηθεί) ώθησε τη σερβική αποστολή να υποβάλει ένσταση. Η επακόλουθη ανάλυση του βίντεο από το πάνελ της FINA, η οποία απαιτούσε ανάλυση καρέ με διαφορά 1/10.000 του δευτερολέπτου, χρησιμοποιήθηκε για να επιβεβαιωθεί επίσημα η νίκη του Φελπς, αλλά οι εικόνες δεν κυκλοφόρησαν αμέσως στον Τύπο. Η αρχική άρνηση από τον επίσημο χρονομέτρη να δημοσιοποιήσει υποβρύχιες φωτογραφίες του τερματισμού δημιούργησε επίσης ερωτήματα λόγω της χορηγικής σχέσης του Φελπς με την εταιρεία. Το έβδομο χρυσό μετάλλιο στους Αγώνες ισοφάρισε το ρεκόρ του Μαρκ Σπιτς για χρυσά μετάλλια που κερδίθηκαν σε μία μόνο Ολυμπιάδα. Ήταν επίσης το πέμπτο ατομικό του χρυσό μετάλλιο στο Πεκίνο, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ για ατομικά χρυσά μετάλλια σε μία διοργάνωση που είχε επιτευχθεί αρχικά από τον Έρικ Χάιντεν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 και ισοφάρισε με τον Βιτάλι Σέρμπο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992.
Στις 17 Αυγούστου, ο Φελπς κέρδισε το όγδοο χρυσό του μετάλλιο στη σκυταλοδρομία μικτή 4×100 μέτρων, καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Σπιτς με επτά χρυσά μετάλλια σε μία μόνο Ολυμπιακή διοργάνωση. Μαζί με τους συναθλητές του σημείωσαν νέο παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 3 λεπτά και 29,34 δευτερόλεπτα, 0,7 δευτερόλεπτα μπροστά από τη δεύτερη θέση της Αυστραλίας και 1,34 δευτερόλεπτα ταχύτερα από το προηγούμενο ρεκόρ που έθεσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στο Αθήνα. Όταν ο Φελπς έπεσε για να κολυμπήσει το κομμάτι της πεταλούδας των 100 μέτρων, το τρίτο σκέλος των 400 μέτρων μικτή, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν πίσω από την Αυστραλία και την Ιαπωνία. Ο Αμερικανός ολοκλήρωσε τον αγώνα του σε 50,1 δευτερόλεπτα, το γρηγορότερο σε στυλ πεταλούδας που έγινε ποτέ για τη διοργάνωση, δίνοντας στον Τζέισον Λίζακ προβάδισμα περισσότερο από μισό δευτερόλεπτο για το τελικό σκέλος, το οποίο κράτησε για να κατακτήσει τη διοργάνωση σε χρόνο παγκοσμίου ρεκόρ. Όταν ολοκλήρωσε τη διοργάνωση που του απένειμε το όγδοο χρυσό μετάλλιο και το όγδοο Ολυμπιακό ρεκόρ σε ισάριθμους αγώνες, ο Φελπς δήλωσε: «Τα ρεκόρ γίνονται πάντα για να καταρρίπτονται ανεξάρτητα από το τι είναι...».
Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008, ο Φελπς ρωτήθηκε από τον Τύπο για το εάν ίσως τα κατορθώματά του ήταν «πολύ καλά για να είναι αληθινά», μία αναφορά σε φήμες ότι δυνητικά μπορεί να έπαιρνε ουσίες που βελτιώνουν την απόδοση. Σε απάντηση, ο Αμερικανός Ολυμπιονίκης σημείωσε ότι είχε εγγραφεί στο Project Believe, ένα έργο της Υπηρεσίας Αντιντόπινγκ των Ηνωμένων Πολιτειών στο οποίο οι Ολυμπιονίκες των ΗΠΑ μπορούν να υποβληθούν εθελοντικά για να υποβληθούν σε τεστ πέρα ​​από τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Αντιντόπινγκ. Κατά τη διάρκεια των Αγώνων, ο Φελπς πέρασε και τις εννέα δοκιμασίες που του έγιναν.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2012
Κατά τη δημιουργία της τέταρτης ολυμπιακής του ομάδας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου ο Φελπς αγωνίστηκε στις δοκιμές της ομάδας των Ηνωμένων Πολιτειών στα ίδια αγωνίσματα με αυτά της προηγούμενης Ολυμπιάδας του Πεκίνου. Μετά την επιτυχή έκβαση, δημιούργησε ρεκόρ για τις περισσότερες ολυμπιακές εμφανίσεις στην κολύμβηση εκπροσωπώντας τη χώρα του.
Στις 28 Ιουλίου 2012, ο Φελπς κατέλαβε την όγδοη θέση στις πρωινές προκριματικές σειρές για τα 400 μέτρα μικτή ατομική. Ο χρόνος του ήταν 4 λεπτά, 13,33 δευτερόλεπτα, που ήταν πολύ μακριά από το παγκόσμιο ρεκόρ του 4:03. 84 που σημείωσε στο Πεκίνο τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Στον πρώτο του τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων,  τερμάτισε τέταρτος με χρόνο 4:09.28, πίσω από τον Αμερικανό Ράιαν Λόχτι, τον Τιάγκο Περέιρα από τη Βραζιλία και τον Κοσούκε Χαγκίνο της Ιαπωνίας στα 400 μέτρα μικτή ατομική. Ήταν η πρώτη φορά που ο Φελπς απέτυχε να κατακτήσει μετάλλιο σε Ολυμπιακό αγώνισμα από το 2000. Το επόμενο βράδυ, στο δεύτερο αγώνισμα, πήρε αργυρό μετάλλιο ως μέλος της σκυταλοδρομίας 4×100 μέτρων ελεύθερο με την ομάδα της Γαλλίας να κάνει την έκπληξη. Ο Φελπς κολύμπησε το ταχύτερο σκέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας των ΗΠΑ και το δεύτερο ταχύτερο από οποιονδήποτε στον αγώνα.
Στις 2 Αυγούστου 2012, ο Φελπς κέρδισε το 16ο χρυσό ολυμπιακό του μετάλλιο, όταν ξεπέρασε τον Ράιαν Λόχτι και κέρδισε στα 200 μέτρα ατομική μικτή με χρόνο 1:54.27, και με αυτή τη νίκη έγινε επίσης ο πρώτος άνδρας κολυμβητής που κέρδισε το ίδιο αγώνισμα σε τρεις διαδοχικούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτή η νίκη σηματοδότησε επίσης τον πέμπτο Ολυμπιακό τίτλο του Φελπς στο μικτή ατομική, καταρριπτοντας το ρεκόρ των τεσσάρων που μοιράζονταν από ο Ούγγρος Τάμας Ντάρνι και η Ουκρανή Γιάνα Κλοτσκόβα.
Επανέλαβε το επίτευγμα της νίκης του ίδιου αγωνισματος σε τρεις Ολυμπιακούς Αγώνες το επόμενο απόγευμα, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα πεταλούδα, το τελευταίο του ατομικό αγώνισμα στις 3 Αυγούστου. Μετά από δύο πολύ κοντινές νίκες στα 100 μ. πεταλούδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και του 2008 (χρόνος 51,21, με 0,04 και 0,01 δευτερόλεπτα διαφορά, αντίστοιχα), σε αυτόν τον αγώνα ο Φελπς κέρδισε τον Λε Κλος και τον Ρώσο Γεβγκένι Κοροτίσκιν, που ισοφάρισαν στη δεύτερη θέση πίσω του με 0,23 δευτερόλεπτα διαφορά. Το τελευταίο αγώνισμά του ήταν η σκυταλοδρομία μικτή 4×100 μέτρων (νίκη των Αμερικανών με 3:29.35 στην οποία κέρδισε το 18ο χρυσό μετάλλιο στην καριέρα του και το 22ο συνολικά. Κερδίζοντας 4 χρυσά και 2 ασημένια μετάλλια, ο Φελπς ολοκλήρωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 ως ο πιο επιτυχημένος κολυμβητής για τρίτη συνεχόμενη Ολυμπιάδα.  Μετά την τελευταία του διοργάνωση, η Διεθνής Κολυμβητική Ομοσπονδία (FINA) τίμησε τον Αμερικανό με ένα βραβείο που μνημονεύει τη θέση του ως ο πιο πολυβραβευμένος Ολυμπιονίκης όλων των εποχών.
thumb |Μετά την κατάκτηση του τελευταίου χρυσού μεταλλίου στο Λονδίνο
Αποχώρηση και επιστροφή
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, ο Φελπς αποσύρθηκε από την κολύμβηση, δηλώνοντας: «Τελείωσα» και «Θέλω απλώς να τελειώσω με την κολύμβηση και δεν θέλω πια καμία σχέση με το άθλημα». Στις 14 Απριλίου του 2014, ο Φελπς ανακοίνωσε ότι θα επανέρχονταν στην ενεργό δράση και θα συμμετείχε σε μία εκδήλωση αργότερα τον ίδιο μήνα. Τον Μάιο του 2014, κέρδισε το αγώνισμα των 100 μέτρων πεταλούδα στο Αρένα Γκραν Πρι στη Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας. Φέρεται να υποκινήθηκε από την αποτυχία της εθνικής ομάδας να κερδίσει τη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρων ελεύθερο ανδρών από τους τίτλους της στο Πεκίνο το 2008 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Ρώμη το 2009.
Η επάνοδος δεν ήταν χωρίς προβλήματα καθώς αποβλήθηκε από την ομάδα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου του 2015, εξαιτίας της σύλληψής του να οδηγεί κάτω από την επήρεια αλκοόλ το Σεπτέμβριο του 2016 και την επακόλουθη τιμωρία του για έξι μήνες από την συμμετοχή του σε αγώνες με την εθνική των ΗΠΑ. Αντ' αυτού αγωνίστηκε στο Εθνικό Πρωτάθλημα των ΗΠΑ του 2015 στο Σαν Αντόνιο ως στόχος του για το καλοκαίρι και τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κέρδισε χρυσά μετάλλια στα 100 μέτρα πεταλούδα (50,45 δευτερόλεπτα), 200 μέτρα πεταλούδα (1:52,94) και στα 200 μέτρα μικτή ατομική (1:54,75). Σε κάθε ένα από αυτά τα αγωνίσματα κολύμπησε τον ταχύτερο χρόνο στον κόσμο για το 2015. Τον Δεκέμβριο του 2015 στο Χειμερινό Πρωτάθλημα των ΗΠΑ και κέρδισε τίτλους στα ίδια τρία αγωνίσματα ανεβάζοντας το σύνολο της καριέρας του σε 62 εθνικούς τίτλους.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2016
Στις δοκιμές των ΗΠΑ στην Ομάχα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ο Φελπς κέρδισε τα αγωνίσματα των 200 μέτρων πεταλούδα (1:54.84), τα 200 μέτρα μικτή ατομική (1:55.91) και τα 100 μέτρα πεταλούδα (51.00 δευτ.). Έτσι έγινε ο πρώτος Αμερικανός κολυμβητής και ο δεύτερος  συνολικά μετά την Ντάρα Τόρες, που προκρίθηκε για πέμπτους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι χρόνοι του Φελπς στα 100 δεν ήταν εντυπωσιακοί. Επιλέχθηκε να είναι ο σημαιοφόρος των Ηνωμένων Πολιτειών στην τελετή έναρξης, η οποία ήταν η πρώτη τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων που θα παρευρισκόταν. Ψηφίστηκε επίσης από την Ολυμπιακή ομάδα κολύμβησης των ΗΠΑ ως ένας από τους έξι αρχηγούς ομάδων για την αποστολή των ΗΠΑ στους Αγώνες.
Στο πρώτο του αγώνισμα στο Ρίο στις 7 Αυγούστου, στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρα ελεύθερο, κέρδισε το πρώτο του χρυσό μετάλλιο και το 19ο χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο συνολικά. Κολύμπησε δεύτερος και πέτυχε χρόνο 47.12, τον τέταρτο ταχύτερο της πισίνας και τον καλύτερο σε σκυταλοδρομίες σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Στη δεύτερο αγώνισμα στις 9 Αυγούστου, στα 200 μέτρα πεταλούδα, έγινε ο πρώτος κολυμβητής στην ιστορία που συμμετείχε σε πέντε τελικούς, αφού τερμάτισε 5ος το 2000, 1ος το 2004 και 2008 και 2ος το 2012. Ο ίδιος δήλωσε ότι η κατάκτηση αυτού του τίτλου ήταν ο κύριος στόχος κατά την επιστροφή του. Σε ηλικία 31 ετών, η νίκη με 1:53.36 έκανε τον Φελπς όχι μόνο τον μεγαλύτερο σε ηλικία ολυμπιονίκη κολύμβησης, αλλά επίσης και τον πρώτο κολυμβητή που κέρδισε ατομικά χρυσά μετάλλια με διαφορά 12 ετών, ρεκόρ που διατηρήθηκαν για τρεις μόνο ημέρες. Την ίδια ημέρα κέρδισε το 21ο χρυσό του μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4×200 μέτρα ελεύθερο με 7:00.66, τέταρτο συνεχόμενο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Στις 11 Αυγούστου, ο Φελπς κέρδισε το 22ο χρυσό του μετάλλιο στα 200 μέτρα μικτή ατομική με χρόνο 1:54.66. Έγινε ο πρώτος κολυμβητής που κέρδισε το ίδιο ατομικό αγώνισμα τέσσερις φορές. Έγινε επίσης ο τρίτος ολυμπιονίκης που κέρδισε το ίδιο ατομικό αγώνισμα τέσσερις φορές, μετά τους Αλ Έρτερ και Καρλ Λιούις. Με αυτό το 13ο ατομικό χρυσό μετάλλιο, κατέρριψε επίσης το Ολυμπιακό ρεκόρ όλων των εποχών, που σημείωσε ο Λεωνίδας ο Ρόδιος, ο οποίος είχε τους περισσότερους Ολυμπιακούς ατομικούς τίτλους, με δώδεκα. Στα 100 μέτρα πεταλούδα, ο Αμερικανός ηττήθηκε στο τελευταίο του ατομικό γεγονός στους Αγώνες του Ρίο πετυχαίνοντας χρόνο 51.14 και μοιραζόμενος το αργυρό μετάλλιο με τους γνωστούς αντίπαλους του Λε Κλος και Τσεχ. Στις 13 Αυγούστου, στη σκυταλοδρομία μικτή ομαδική 4×100 μέτρων, ο Φελπς έκλεισε την καριέρα του με ένα ακόμη χρυσό μετάλλιο, το 23ο σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Κολυμπώντας πεταλούδα, οι Αμερικανοί σημείωσαν χρόνο 3:27.95 και κατέρριψαν το ολυμπιακό ρεκόρ. Το τέλος της καριέρας του τον βρήκε με την όγδοη διάκριση του Κολυμβητή της Χρονιάς του περιοδικού Swimming World, περισσότερες από οποιοδήποτε άλλο αθλητή.
Σημαντικές διεθνείς διακρίσεις
Ο Μάικλ Φελπς έχει κατακτήσει συνολικά 83 μετάλλια στην καριέρα του σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις. Από αυτά, τα 66 είναι χρυσά.
LC: πισίνα 50άρα – 50 μέτρων; SC: Πισίνα 25 μέτρων.
Παγκόσμιες επιδόσεις
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ο Φελπς κατέρριψε 39 παγκόσμια ρεκόρ (29 ατομικά και 10 στις σκυταλοδρομίες).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της κολύμβησης Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές υγρού στίβου Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Lightyear (ταινία)
Το Lightyear είναι μια αμερικανική ταινία δράσης-περιπέτειας επιστημονικής φαντασίας κινουμένων σχεδίων ηλεκτρονικών υπολογιστών του 2022, παραγωγής Walt Disney Pictures και Pixar Animation Studios και διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures. Η ταινία είναι spin-off της σειράς ταινιών Toy Story. Επικεντρώνεται στον χαρακτήρα Μπαζ Λαϊτγίαρ, καθώς και στην ταινία που παρουσιάζεται ως μέρος ενός franchise στις ταινίες Toy Story στις οποίες ο Λαϊτγίαρ είναι ένας χαρακτήρας. Σκηνοθετήθηκε από τον Άνγκους Μακλέιν (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικό του ντεμπούτο) και παραγωγή της Γκαλίν Σούσμαν, από σενάριο και ιστορία που γράφτηκε από τους Μακλέιν και Τζέισον Χέντλεϊ, οι οποίοι και οι δύο συνέγραψαν το τελευταίο με τον Μάθιου Όλντριτς. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Κρις Έβανς ως η φωνή του ομώνυμου χαρακτήρα, με τους Κέκε Πάλμερ, Πίτερ Σον, Τάικα Γουαϊτίτι, Ντέιλ Σουλς, Τζέιμς Μπρόλιν και Ούζο Αντούμπα σε δεύτερους ρόλους.
Η ιδέα ενός ανθρώπινου Μπαζ Λαϊτγίαρ, ο οποίος υπάρχει σε ένα φανταστικό σύμπαν μέσα σε ένα φανταστικό σύμπαν, εισήχθη για πρώτη φορά στην ταινία απευθείας σε βίντεο του 2000 Ο Μπαζ Λαϊτγίαρ της Αστρικής Διοίκησης: Η Περιπέτεια Αρχίζει, η οποία στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως πιλότος στην τηλεοπτική σειρά Ο Μπαζ Λαϊτγίαρ της Αστρικής Διοίκησης (2000–2001). Η ανάπτυξη του Lightyear ξεκίνησε με τον Μακλέιν, φανατικός θαυμαστής της επιστημονικής φαντασίας, που έθεσε την ιδέα να κάνει μια ταινία για τον Μπαζ Λαϊτγίαρ στην Pixar, παραπέμποντας στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας που μεγάλωσε παρακολουθώντας, ενώ ολοκλήρωσε τη δουλειά στο Ψάχνοντας την Ντόρι (2016). Οι εμψυχωτές έδιναν στην ταινία μια «κινηματογραφική» και «χοντροκομμένη» εμφάνιση. Για να σχεδιάσει τα οχήματα της ταινίας, ο Άνγκους χρησιμοποίησε κομμάτια Lego για να κατασκευάσει διάφορα πλοία όπως το Armadillo και να τα στείλει στους σχεδιαστές και τους καλλιτέχνες για να ταιριάξουν με την ογκώδη αίσθηση της ταινίας. Η ανάπτυξη του Lightyear διήρκεσε πεντέμισι χρόνια, με προϋπολογισμό περίπου 200 εκατομμυρίων δολαρίων.
Το Lightyear έκανε πρεμιέρα στο El Capitan Theatre στο Λος Άντζελες στις 8 Ιουνίου 2022 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 17 Ιουνίου σε μορφές RealD 3D, 4DX, Dolby Cinema και IMAX. Έγινε η πρώτη ταινία της Pixar που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους παγκοσμίως από τον Μάρτιο του 2020 και η πρώτη που περιλαμβάνει σκηνές ειδικά διαμορφωμένες για αίθουσες IMAX. Η ταινία ήταν εισπρακτική αποτυχία, με εισπράξεις 226 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως έναντι προϋπολογισμού παραγωγής 200 εκατομμυρίων δολαρίων πριν από τα έξοδα μάρκετινγκ και διανομής. Έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς, που επαίνεσαν τα κινούμενα σχέδια, τις τεχνικές πτυχές, τη φωνή, τα γραφικά, τις σεκάνς δράσης και τη βαθμολογία, αλλά κριτική για το σενάριό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες spin-offs Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με αστροναύτες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο διάστημα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φανταστικούς πλανήτες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pixar Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2022
Νταμάμ
Η Νταμάμ (Αραβικά: الدمام) είναι η πρωτεύουσα της Ανατολικής Επαρχίας της Σαουδικής Αραβίας. Η Νταμάμ είναι η μεγαλύτερη πόλη στην Ανατολική Επαρχία και το λιμάνι της είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον Περσικό Κόλπο. Ειναι το δεύτερο λιμάνι, από άποψη κίνησης, για εισαγωγές-εξαγωγές μετά την Τζέντα, και κέντρο της βιομηχανίας πετρελαίου.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1963
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 1963 ήταν ο όγδοος ετήσιος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision. Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, αφού ο βρετανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός BBC προχώρησε για να διοργανώσει την εκδήλωση. Η Γαλλία είχε κερδίσει την έκδοση του 1962 με το δικαίωμα να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό, αλλά δεν μπόρεσε, λόγω οικονομικών ελλείψεων.
Ο διαγωνισμός κερδήθηκε από τη Δανία με το τραγούδι "Dansevise", που εκτελείται από τους Γκρέτε και Γιούργκεν Ίνγκμαν. Η νίκη της Δανίας ήταν η πρώτη. Τέσσερις χώρες σημείωσαν 0 πόντους, ενώ η Φινλανδία, η Νορβηγία και η Σουηδία δεν σημείωσαν πόντους για πρώτη φορά και η Ολλανδία για δεύτερη φορά, καθιστώντας την πρώτη χώρα που για δύο συνεχόμενα χρόνια δεν κατάφερε να λάβει ούτε έναν πόντο.
Τοποθεσία
Το BBC προθυμοποιήθηκε να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό στη θέση της περσινής νικήτριας (Γαλλίας), η οποία δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις της διοργάνωσης.
Ο χώρος όπου φιλοξενήθηκε ο διαγωνισμός ήταν το BBC Television Centre στο Γουάιτ Σίτι του Λονδίνου, το οποίο άνοιξε το 1960. Το εν λόγω κέντρο έκλεισε το 2013.
Μορφή
Χρησιμοποιήθηκαν δύο στούντιο (TC3 και TC4): ένα για την παρουσιάστρια των τελετών Κέιτι Μπόιλε, το ακροατήριο και τον πίνακα αποτελεσμάτων και το άλλο για τους ερμηνευτές και την ορχήστρα που τις συνοδεύει. Ασυνήθιστα, χρησιμοποιήθηκε ένα μικροφωνικό βραχίονα (συνήθως χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις και κωμωδίες) - ο θεατής δεν το βλέπει αυτό, έτσι φαίνεται ότι οι καλλιτέχνες μιμούνται τα φωνητικά τους. Αυτό δεν συνέβη, αλλά αυτή η καινοτομία ήταν να δημιουργήσει μια νέα ματιά στον διαγωνισμό.
Προβλήματα με την ψηφοφορία
Τη χρονιά εκείνη προέκυψε ένα πρόβλημα με την ψηφοφορία. Όταν ήρθε η σειρά της Νορβηγίας να ανακοινώσει τις ψήφους, ο εκπρόσωπος στο Όσλο δεν χρησιμοποίησε τη σωστή διαδικασία ώστε ο αριθμός του τραγουδιού ακολουθούμενος από το όνομα της χώρας να ανακοινώνεται πριν την ανακοίνωση των βαθμών. Η Κέιτι Μπόιλ ζήτησε από τη Νορβηγία να επαναλάβει τα αποτελέσματά της, όμως ο Νορβηγός εκπρόσωπος ζήτησε από την Κέιτ να επανέλθει σε εκείνους μετά την ανακοίνωση όλων των άλλων αποτελεσμάτων. Όταν επέστρεψε η Μπόιλ στη Νορβηγία τα αποτελέσματα ξανά άλλαξαν, με αποτέλεσμα να κερδίσουν οι γείτονες της Νορβηγίας (η Δανία) σε βάρος της Ελβετίας. Στην πραγματικότητα, ο Νορβηγός εκπρόσωπος δεν είχε δώσει τις σωστές ψήφους την πρώτη φορά.
Επίσης, ζητήθηκε και από το Μονακό να ψηφίσει για 2η φορά καθώς αρχικά το Μονακό έδωσε έναν βαθμό σε αμφότερα το Ηνωμένο Βασίλειο και στο Λουξεμβούργο. Όμως, όταν η Κέιτι Μπόιλ επέστρεψε για να επαναληφθεί η ανακοίνωση των ψήφων, η ψήφος του Μονακό στο Λουξεμβούργο απορρίφθηκε, χωρίς να έχει καμία επίδραση στην κατάταξη των χωρών.
Διευθυντές ορχηστρών
Οι μαέστροι ήταν:
Πίνακας βαθμολογίας
Κάθε χώρα είχε 20 μέλη της κριτικής επιτροπής που έδωσαν στα πέντε αγαπημένα τραγούδια τους 5, 4, 3, 2 και 1 ψήφους. Όλοι αυτοί οι ψήφοι θα προστεθούν στη συνέχεια και τα πέντε τραγούδια με τους περισσότερους πόντους πήραν 5, 4, 3, 2 και 1 βαθμούς.
Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία
Την ανακοίνωση των ψήφων έκανε ένας εκπρόσωπος από κάθε χώρα με την ακόλουθη σειρά. Ο κάθε εθνικός φορέας έστειλε και έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στην αντίστοιχη γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί τραγουδιού Eurovision
Τέοντορ Χερτσλ
Ο Τέοντορ Χερτσλ (Herzl Tivadar, πραγματικό όνομα: Benjamin Ze’ev Herzl, 2 Μαΐου 1860 - 3 Ιουλίου 1904) ήταν Ούγγρος δημοσιογράφος και συγγραφέας. Θεωρείται ο πατέρας του σύγχρονου πολιτικού Σιωνισμού και στην πραγματικότητα ο ιδρυτής του κράτους του Ισραήλ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χερτσλ γεννήθηκε στην Πέστη, του Βασιλείου της Ουγγαρίας (σήμερα το ανατολικό ήμισυ της Βουδαπέστης, τότε ξεχωριστή πόλη) σε μια εβραϊκή οικογένεια από το Ζεμούν του Βασιλείου της Ουγγαρίας (σήμερα στη Σερβία). Όταν ήταν 18, η οικογένειά του μετακόμισε στη Βιέννη. Εκεί σπούδασε Δίκαιο, αλλά αφιερώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία. Εργάστηκε ως ανταποκριτής της Neue Freie Presse στο Παρίσι, κάνοντας ταξίδια στο Λονδίνο και στην Κωνσταντινούπολη. Αργότερα έγινε εκδότης της λογοτεχνικής Neue Freie Presse και έγραψε πολλά δράματα και κωμωδίες.
Ως ανταποκριτής της Neue Freie Presse στο Παρίσι ο Χερτσλ παρακολούθησε την Υπόθεση Ντρέιφους, ένα αντισημιτικό περιστατικό στη Γαλλία, στο οποίο ένας Γάλλος αξιωματικός καταδικάστηκε για κατασκοπεία υπέρ της Γερμανίας επειδή ήταν Εβραίος. Έγιναν μαζικές πορείες στο Παρίσι μετά τη δίκη, όπου οι διαδηλωτές φώναζαν «Θάνατος στους Εβραίους». Ο Χερτσλ πίστευε ότι οι Εβραίοι θα πρέπει να δημιουργήσουν το δικό τους κράτος. Τον Ιούνιο του 1895, έγραψε στο ημερολόγιό του: «Στο Παρίσι, όπως είπα, έχει επιτευχθεί η μεγαλύτερη στάση προς τον αντισημιτισμό ...» Στο Der Judenstaat γράφει: «Το εβραϊκό ζήτημα εξακολουθεί να υφίσταται οπουδήποτε Εβραίοι ζουν σε αισθητούς αριθμούς». Από τον Απρίλιο του 1896, όταν η αγγλική μετάφραση του Der Judenstaat (Το κράτος των Εβραίων) εμφανίστηκε, ο Χερτσλ έγινε ο πρώτος εκπρόσωπος του Σιωνισμού.
Το 1897, με σημαντική προσωπική δαπάνη, ίδρυσε την Die Welt της Βιέννης και προγραμμάτισε το πρώτο σιωνιστικό συνέδριο στη Βασιλεία της Ελβετίας. Διετέλεσε πρόεδρος (μια θέση που κατείχε μέχρι το θάνατό του το 1904), και το 1898 ξεκίνησε μια σειρά από διπλωματικές πρωτοβουλίες που στόχευαν στην οικοδόμηση και υποστήριξη ενός εβραϊκού κράτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς Κατηγορία:Δημοσιογράφοι Κατηγορία:Εκδότες Κατηγορία:Ουτοπιστές
Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Απασχόλησης
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Απασχόλησης (γερμανικά: Bundesagentur für Arbeit, BA, πρώην Bundesanstalt für Arbeit) είναι γερμανική δημόσια υπηρεσία με έδρα τη Νυρεμβέργη. Παρέχει υπηρεσίες που σχετίζονται με την αγορά εργασίας και την προώθηση της απασχόλησης. Τελεί υπό την εποπτεία του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Σε μερικές περιοχές, το Υπουργείο έχει επίσης το δικαίωμα να εκδίδει οδηγίες και εκτελεί την τεχνική εποπτεία. Οι υπηρεσίες της BA σε περιφερειακό επίπεδο ονομάζονται Περιφερειακές διευθύνσεις (Regionaldirektionen), ενώ σε τοπικό επίπεδο αναφέρονται ως Υπηρεσίες Απασχόλησης (Agenturen für Arbeit, AA).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Γερμανίας
Αγία Δομνίνα
Η Οσία Δομνίνα η νέα, επίσης γνωστή στη Δύση ως Δομνίνα της Συρίας, ήταν ασκήτρια του 5ου αιώνα. Το όνομά της αναφέρεται στο Βυζαντινό Συναξάριο, και σύμφωνα με τον Θεοδώρητο, επίσκοπο Κύρου, η Δομνίνα είχε γεννηθεί σε πλούσια Συριακή οικογένεια.
Έγινε μαθήτρια του Άγιου Μάρωνα. Ως νέα γυναίκα είχε κατασκευάσει ένα καπέλο από στάχυα κεχριού, στον κήπο του σπιτιού της μητέρας της, στον Κύρρο κοντά στην Αντιόχεια.
Εκεί πέρασε όλη τη ζωή της, μέχρι που έγινε πολύ αδύνατη. Έτρωγε μόνο φακές μουσκεμένες στο νερό και πήγαινε στην εκκλησία το πρωί και το απόγευμα. Η Δομνίνα κάλυπτε το πρόσωπό της με πέπλο, ώστε κανείς να μην μπορεί να το δει. Είχε 250 γυναίκες ακόλουθες, που περνούσαν την ώρα τους με χειρονακτική εργασία και "απασχολώντας τα χέρια τους με το γνέσιμο μαλλιού και καθαγιάζοντας τις γλώσσες τους με ύμνους." .
Ο Θεοδώρητος στην Εκκλησιαστική Ιστορία του γράφει (κεφ. XXX στην Patrologia Graeca), ότι η Δομνίνα απέκτησε τέτοιο βαθμό θρησκευτικής έκστασης, που δεν μπορούσε να μιλήσει χωρίς να κλαίει, καθώς θεωρείτο ότι είχε εμπνευστεί από την αγάπη του Θεού.
Πέθανε μεταξύ του 450 και του 460 μ.Χ. . Η Δομνίνα τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την 1η Μαρτίου, καθώς και από την Καθολική και την Μαρωνιτική Εκκλησία.
Τῶν ἀρετῶν φέρουσα φόρτους Δομνῖνα, Θεῷ προσῆλθεν ἔμπορος πανολβία
Παραπομπές
Δομνίνα
HMS Calypso
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ονομασίες πλοίων του Βασιλικού Ναυτικού
Μυκοτοξίνες
Μερικές από τις μυκοτοξίνες που έχουν μελετηθεί περισσότερο είναι οι: αφλατοξίνη, η φουμονιζίνη, ζεαραλενόνη, ωχρατοξίνη κ.ά.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει σειρά κανονισμών που καθορίζουν τα μέτρα ελέγχου που πρέπει να λαμβάνονται στα κράτη μέλη για τον έλεγχο της επιμόλυνσης των τροφίμων από μυκοτοξίνες.
Σχετική νομοθεσία υπάρχει σε πολλά κράτη, ενώ ο Codex Alimentarius (κοινός οργανισμός των FAO και WHO) έχει επίσης εκδόσει προδιαγραφές για την πρόληψη των μυκοτοξινών.
Πηγές
Κατηγορία:Τοξικολογία Κατηγορία:Μύκητες
Παναγιώτης Μαυρίκης
Ο Παναγιώτης (Πάνος) Μαυρίκης (Αιτωλικό, 1890 - Αθήνα, 26 Σεπτεμβρίου 1981) υπήρξε Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Χρημάτισε μέλος σε υπηρεσιακές κυβερνήσεις.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αιτωλικό του Μεσολογγίου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του μετά τον διορισμό του στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
Το 1942 διορίστηκε γενικός διευθυντής της Τραπέζης της Ελλάδος.
Το 1945 ήταν υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Βούλγαρη και στην κυβέρνηση Δαμασκηνού (1945), υπηρεσιακός υφυπουργός Εφοδιασμού στην κυβέρνηση Θ. Σοφούλη (1946), υπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση Πιπινέλη (1963) ,
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εφοδιασμού
Έντουαρντ Χιθ
Υπηρέτησε ως Αρχηγός της Α.Μ. Πλέον Πιστής Αντιπολίτευσης του Ηνωμένου Βασιλέιου, από το 1965 έως το 1970 και από το 1974 έως το 1975.
Υπό την Κυβέρνηση του Άλεκ Ντάγκλας Χιούμ, υπηρέτησε ως Υπουργός Εμπορίου (1963-1964), και υπό την Κυβέρνηση του Χάρολντ Μακμίλαν, υπηρέτησε ως Υφυπουργός Εξωτερικών (1960-1963) και ως Υπουργός Εργασίας (1959-1960).
Υπηρέτησε ως βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Συντηρητικό Κόμμα, από το 1950 έως και το 2001, και αποτέλεσε από τα μακροβιότερα μέλη του.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Χιθ εξελέγη Μέλος του Κοινοβουλίου στις γενικές εκλογές στις 25 Φεβρουαρίου 1950. Διορίστηκε Γραμματέας του Κοινοβουλίου για Οικονομικά Θέματα το 1955 και παρέμεινε σε αυτή τη θέση έως το 1959. Το ίδιο έτος διορίστηκε Υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Μακμίλαν έως το 1960, οπότε έγινε λόρδος της επίσημης σφραγίδας έγκρισης, αναλαμβάνοντας τις διαπραγματεύσεις με την ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα), για την ένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου σε αυτήν. Το 1963 ανέλαβε Υπουργός Βιομηχανίας, Εμπορίου και Ανάπτυξης στη συντηρητική κυβέρνηση Ντάγκλας Χόουμ έως το 1964, οπότε το Συντηρητικό Κόμμα έχασε τις εκλογές από τους Εργατικούς. Το 1965 κέρδισε απροσδόκητα την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος και έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης. Στις γενικές εκλογές του 1966, οι Συντηρητικοί ηττήθηκαν ξανά, αλλά ο Χιθ παρέμεινε στην ηγεσία του κόμματος. Το 1968, ο Χιθ διέγραψε από το κόμμα το Σκιώδη Υπουργό Άμυνας ΄Ενοτς Πάουελ, λόγω μιας αμφιλεγόμενης ομιλίας του για τη μετανάστευση.
Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου
Ο Χιθ κέρδισε τις γενικές εκλογές του 1970 και στις 19 Ιουνίου σχημάτισε κυβέρνηση. Μέχρι και την ίδια την ημέρα των εκλογών της 18ης Ιουνίου όλες οι δημοσκοπήσεις έδιναν μεγάλο προβάδισμα στους κυβερνώντες Εργατικούς του Χάρολντ Ουίλσον: "Βεβαία η νίκη των Εργατικών, θρίαμβος του κ. Ουίλσον", όπως ανακοίνωναν και οι αθηναϊκές εφημερίδες της ίδιας ημέρας. Υποσχόμενοι, ωστόσο, ένα "καλύτερο αύριο" με λιγότερους φόρους και αυστηρότερο κράτος προνοίας ώστε να μην το εκμεταλλεύονται "οι τεμπέληδες και τα παράσιτα", οι Συντηρητικοί ανέτρεψαν όλα τα προγνωστικά. Έλαβαν 13,1 εκατομμύρια ψήφους, ποσοστό 46,4%, και 330 από τις 629 έδρες της Βουλής των Κοινοτήτων έναντι 12,1 εκατομμυρίων (43%) και 253 εδρών των Εργατικών. Οι Φιλελεύθεροι περιορίστηκαν στις 6 έδρες, ενώ άλλες 6 έλαβαν διάφορα μικρότερα κόμματα. "Οι Τόρρηδες απροόπτως νικηταί" αναφώνησαν έκπληκτα τα αθηναϊκά φύλλα της 19ης, για να παρατηρήσουν: "Αι οικοκυραί τούς έδωσαν την νίκην". Ανεξαρτήτως της προέλευσής της, η νίκη του Χιθ ήταν σίγουρα απρόοπτη. Ήρθε σε μία περίοδο που στην Ευρώπη, οι συντηρητικές δυνάμεις δοκιμάζονταν, καθώς η σκυτάλη είχε περάσει στην Κεντροαριστερά.
Τα χρόνια της πρωθυπουργία του Χιθ ήταν δύσκολα οικονομικά, καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετώπιζε για χρόνια σοβαρή οικονομική κρίση. Ο πληθωρισμός και η ανεργία έφτασαν σε πολύ υψηλό σημείο, ενώ τα συνδικάτα διεκδικούσαν όλο και περισσότερη εξουσία. Τα οικονομικά προγράμματα του Χιθ δεν εφαρμόστηκαν στην πλειοψηφία τους. Το 1972, οι άνεργοι φτάσανε τα 1.000.000 άτομα, ο μεγαλύτερος αριθμός από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά. Προς τα τέλη της πρωθυπουργίας του η κατάσταση βελτιώθηκε με την εφαρμογή των κεϊνσιανών οικονομικών προγραμμάτων με αύξηση των εισοδημάτων και περικοπές φόρων, ενώ οι άνεργοι μειώθηκαν στα 550.000 άτομα. Στην εξωτερική πολιτική, ο Χιθ άρχισε διαπραγματεύσεις για την ένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΟΚ, ενώ πραγματοποίησε άνοιγμα των σχέσεων με την κομουνιστική Κίνα και το 1974 συνάντησε μάλιστα τον ηγέτη της, Μάο Τσετούνγκ. Το 1973, το Ηνωμένο Βασίλειο εντάχθηκε στην ΕΟΚ. Η κατάσταση στη Βόρεια Ιρλανδία εντάθηκε με τη δολοφονία το 1972 δεκατεσσάρων ατόμων κατά τη διάρκεια διαδήλωσης και η κυβέρνηση Χιθ προσπάθησε ανεπιτυχώς να διαπραγματευτεί διεξάγοντας τρεις συνομιλίες. Το Φεβρουάριο του 1974, ο Χιθ προκήρυξε γενικές εκλογές, στις οποίες το Συντηρητικό Κόμμα ηττήθηκε και ο Χιθ παρέδωσε το πόστο του στις 4 Μαρτίου στον εργατικό Χάρολντ Ουίλσον. Αιτίες της ήττας αυτής θεωρούνται οι κακές σχέσεις του Χιθ με τα συνδικάτα και η δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας. Οι εκλογές άνοιξαν το δρόμο και στη Μάργκαρετ Θάτσερ, η οποία τον επόμενο χρόνο κέρδισε το Χιθ στην ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος.
Μετέπειτα πολιτική καριέρα
Ο Χιθ έχασε τις εσωκομματικές εκλογές του κόμματός του από την ανερχόμενη Μάργκαρετ Θάτσερ και παρέδωσε τη θέση του στις 11 Φεβρουαρίου 1975, παραμένοντας απλό Μέλος του Κοινοβουλίου. Οι σχέσεις μεταξύ τους εντάθηκαν πολύ στα επόμενα χρόνια και το 1979, όταν η Θάτσερ ανέλαβε την πρωθυπουργία, ο Χιθ απέρριψε την πρότασή της να γίνει πρεσβευτής στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στα επόμενα χρόνια συνέχισε να κατακρίνει την οικονομική πολιτική της. Το 1990 ταξίδεψε στη Βαγδάτη του Ιράκ για να διαπραγματευτεί την απελευθέρωση Βρετανών ομήρων. Ο Χιθ συνέχισε την κοινοβουλευτική του καριέρα και τελικά το 2001 αποσύρθηκε από την πολιτική, μετά από 51 έτη συνεχούς παρουσίας στο Κοινοβούλιο. Συνέχισε τις δημόσιες εμφανίσεις και μετά την απόσυρσή του έως το 2003, οπότε η υγεία του κλονίστηκε σε μεγάλο βαθμό και σταμάτησε τις δραστηριότητές του. Ο Χιθ απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 2005 από πνευμονία σε ηλικία 89 ετών και η κηδεία του διεξήχθη με όλες τις πρέπουσες τιμές.
Προσωπική ζωή
Ο Χιθ, εκτός από πολιτικός ήταν και δεινός ιστιοπλόος, κερδίζοντας πολλούς αγώνες στο Ηνωμένο Βασίλειο ή και το εξωτερικό. Τον διέκρινε επίσης η αγάπη του για την κλασική μουσική, αφού ήξερε να παίζει πολύ καλά πιάνο, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις είχε διευθύνει μέχρι και ορχήστρα. Δεν παντρεύτηκε ούτε απέκτησε παιδιά στη ζωή του, ως ένας από τους μόλις τέσσερις πρωθυπουργούς στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου. Η σεξουαλικότητα του Χιθ είχε πολλές φορές τεθεί σε ερώτημα, λόγω και του γεγονότος ότι δεν παντρεύτηκε ποτέ στη ζωή του. Μερικές πηγές αναφέρουν μάλιστα, ότι ο Χιθ ήταν ομοφυλόφιλος, αν και ο ίδιος είχε αρνηθεί να σχολιάσει οτιδήποτε αφορούσε αυτό το θέμα. Το 2015 ήρθαν στο φως κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης του αποβιώσαντος Χιθ εις βάρος διαφόρων ατόμων, ενώ μάλιστα ένας άνδρας ισχυρίστηκε ότι ο Χιθ τον είχε βιάσει όταν ήταν 12 ετών το 1961. Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι θα ερευνήσει τις κατηγορίες προκειμένου να διαπιστωθεί εάν ο Χιθ είχε όντως διαπράξει σεξουαλικά αδικήματα. Η έρευνα της αστυνομίας έληξε τον Σεπτέμβριο του 2017, αναφέροντας ότι δε βρέθηκε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο Χιθ είχε προβεί σε σεξουαλική κακοποίηση οποιουδήποτε ατόμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί
Ανδρέας Μαλανδρίνος
Ο Ανδρέας Μαλανδρίνος (Λίβερπουλ, 14 Νοεμβρίου 1888 - Σάρρεϋ, Αγγλία, 11 Ιουλίου 1970) ήταν Άγγλος ηθοποιός με ελληνική καταγωγή, ο οποίος έκανε καριέρα στον βρετανικό κινηματογράφο και στο Χόλιγουντ.
Βίος
Γονείς του ήταν ο Βασίλειος Μαλανδρίνος, Έλληνας πρόξενος στο Λίβερπουλ και η Ιουλία Σεργιάδη, με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια. Το 1918 νυμφεύθηκε την Μαίρη Κάθλην Χάουζ. Στη δεκαετία του '30 εγκατέλειψε τις δημόσιες εμφανίσεις του ως τραγουδιστής για να αφιερωθεί στον κινηματογράφο. Αναφέρεται συχνά ότι στη σταδιοδρομία του ως ηθοποιός τον βοήθησε το γεγονός ότι μπορούσε να μιλήσει έξι γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ελληνικά, Ιταλικά και Ισπανικά). Μετά τον θάνατο της συζύγου του ο Μαλανδρίνος και ο γιος του διάνυσαν μια δύσκολη οικονομικά περίοδο, παρόλο που δεν εγκατέλειψε τον κινηματογράφο και το 1939 εγκαταστάθηκε οριστικά στο Έφινχαμ, του Σάρρεϊ. Σύμφωνα με αφηγήσεις συγγενών του 1970 ο Μαλανδρίνος έπεσε, γλυστρώντας σε σκαλοπάτια. Βρέθηκε δύο μέρες αργότερα και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου απεβίωσε από υποθερμία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Οικογένεια Μαλανδρίνου
Λαυριονίτης
Ο λαυριονίτης (αγγλ. laurionite) είναι ένυδρο χλωριούχο ορυκτό του μολύβδου. Το όνομά του έλαβε από το Λαύριο, στις σκωρίες των μεταλλείων του οποίου εντοπίστηκε και μελετήθηκε (type locality, TL).
Δημιουργείται δευτερογενώς από την επίδραση θαλάσσιου νερού σε μολυβδούχες σκωρίες, ενώ λιγότερο συχνά αποτελεί προϊόν οξείδωσης μολυβδούχων αποθέσεων. Ο λαυριονίτης κρυσταλλώνεται στο ρομβικό σύστημα και είναι μέτρια διαλυτός στο ψυχρό νερό, ευδιάλυτος όμως στο θερμό νερό.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο παραλαυριονίτης (με τον οποίο είναι δίμορφος, δηλ. ο παραλαυριονίτης έχει την ίδια χημική σύσταση αλλά κρυσταλλώνεται στο μονοκλινές), ο φωσγενίτης, ο κερουσίτης, ο αγγλεσίτης και ο πενφιλντίτης.
Ενώ αρχικά εντοπίστηκε στα Μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στον όρμο "Βρυσάκι" (Θορικού), όπου είχαν απορριφθεί από την αρχαιότητα σκωρίες, στη συνέχεια αποδείχτηκε ότι είχε ευρύτερη διάδοση. Έτσι, εκτός από το Λαύριο απαντάται στην Τοσκάνη της Ιταλίας, τα όρη Χαρτς στη Γερμανία, το Τράνσβααλ της Νότιας Αφρικής, την Κορνουάλλη (Αγγλία) και την Ουαλία, την Αυστραλία, το Τουρκμενιστάν και τις Πολιτείες Νέο Μεξικό και Μινεσότα των ΗΠΑ.
Βιβλιογραφία
Λαυριονιτης Κατηγορία:Αλογονίδια
Μελαμίνη
Η μελαμίνη (επίσης: κυανουραμίδιο ή 2,4,6 τριαμίνιο - τριαζίνη) είναι μια άχρωμη κρυσταλλική ουσία (μονοκλινή πρίσματα) με μοριακό τύπο C3H6N6 που παρασκευάσθηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό χημικό Justus von Liebig το 1834.
Το σημείο τήξης της είναι 354°C, είναι ουσιαστικά αδιάλυτη στο νερό και τους περισσότερους οργανικούς διαλύτες, ενώ είναι διαλυτή στην αιθανόλη. Παρασκευάζεται από την ουρία ή την αμμωνία και το διοξείδιο του άνθρακα.
Η μελαμίνη ως πηγή μη πρωτεϊνικού αζώτου.
Η μελαμίνη είναι μία από τις λίγες οργανικές ενώσεις με μεγάλη περιεκτικότητα σε άζωτο (66,7%), που συνδυάζει μεγάλη σταθερότητα και σχετικά μικρή τοξικότητα. Λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς της σε άζωτο και του μικρού κόστους της, η μελαμίνη είχε προταθεί (δεκαετίες του 1950 και 60) ως δραστικό συστατικό αζωτούχων λιπασμάτων. Ωστόσο, η υδρόλυση της μελαμίνης είναι βραδεία και διαθέτει με βραδύ ρυθμό το άζωτο (ως αμμωνία) στα εδάφη και η εφαρμογή αυτή δεν είχε μέλλον.
Η μελαμίνη σε αρκετές περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκε ως παράνομο πρόσθετο σε τρόφιμα, για φαινομενική αύξηση της περιεκτικότητάς τους σε πρωτεΐνες, όταν οι τελευταίες μετρούνται με βάση την ολική περιεκτικότητα του τροφίμου σε άζωτο, όπως π.χ. με την κλασική, αλλά ευρύτατα χρησιμοποιούμενη μέθοδο Kjeldahl.
Νεφροτοξικότητα της μελαμίνης.
Το κυριότερο πρόβλημα που δημιουργεί η συχνή λήψη μικρών ποσοτήτων μελαμίνης τόσο στον άνθρωπο, όσο και στα ζώα εντοπίζεται κυρίως στα νεφρά. Η νεφροτοξικότητα της μελαμίνης είναι αποτέλεσμα του σχηματισμού και συσσώρευσης κρυστάλλων του εξαιρετικά δυσδιάλυτου συμπλέγματος κυανουρικού οξέος - μελαμίνης. Το κυανουρικό οξύ είτε υπάρχει ως ακαθαρσία στη μελαμίνη, είτε σχηματίζεται κατά την υδρόλυσή της. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ενώ η οξεία τοξικότητα της μελαμίνης και του κυανουρικού οξέος είναι περιορισμένη (στα επίπεδα περίπου της τοξικότητας του κοινού μαγειρικού άλατος), η λήψη και των δύο ενώσεων μαζί είναι καταστροφική για τα νεφρά (συνεργιστική τοξικότητα).
Το πρόσφατο διατροφικό σκάνδαλο προσθήκης μελαμίνης στο παιδικό γάλα
Οι μεγάλες και φτηνές ποσότητες μελαμίνης είχαν ως αποτέλεσμα να προστίθεται εδώ και πολλά χρόνια σε ζωοτροφές και σε διάφορα τρόφιμα (π.χ. γάλα) για να αυξήσει την περιεκτικότητά τους σε άζωτο, το οποίο στα εργαστήρια φαινομενικά εκλαμβάνεται ως πρωτεϊνούχο άζωτο με τις απλές και ταχείες δοκιμασίες, όπως η μέθοδος Kjeldahl, που δεν προσφέρουν καμία πληροφορία ως προς το από πού προέρχεται το μετρούμενο το άζωτο. Στην ουσία η προσθήκη μελαμίνης είναι παραπλανητική, αποτελεί καθαρή νοθεία και δεν προσφέρει θρεπτική διατροφή.
Τον Σεπτέμβριο του 2008, μετά το τέλος των Ολυμπιακών αγώνων, αποκαλύφθηκε στην Κίνα το σκάνδαλο για το μολυσμένο με μελαμίνη παιδικό γάλα (για την ακρίβεια: σκόνη γάλακτος για βρεφικές τροφές). Στο σκάνδαλο ενεπλάκησαν πολλές μεγάλες εταιρείες τροφίμων της Κίνας και αποκαλύφθηκε μετά από τα πολλά κρούσματα ασθενειών σε μικρά παιδιά. Πολλά από αυτά πέθαναν από βλάβες στη λειτουργία των νεφρών (νεφρική ανεπάρκεια), κυρίως μέσω του σχηματισμού πέτρας στα νεφρά (νεφρολιθίαση). Η σχηματιζόμενη "πέτρα" στην ουσία είναι κρυσταλλικά συσσωματώματα κυανουρικής μελαμίνης.
Πρόσφατα μέτρα της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης για τη μελαμίνη.
Τα προβλήματα υγείας στην Κίνα που προέκυψαν από την τοξική σκόνη γάλακτος, προκάλεσαν ανησυχίες για πιθανή επιμόλυνση με μελαμίνη προϊόντων που βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή αγορά. Η Ευρωπαϊκή 'Ενωση δεν εισάγει γάλα ή άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα από την Κίνα, αλλά επεξεργασμένα τρόφιμα όπως μπισκότα και σοκολάτες μπορεί να περιέχουν ίχνη μελαμίνης εφόσον χρησιμοποιήθηκε επιμολυσμένο γάλα σε σκόνη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε ότι γαλακτοκομικά προϊόντα που παράγονται ή προέρχονται από την Κίνα θα πρέπει να υπόκεινται σε εργαστηριακό έλεγχο για την παρουσία μελαμίνης. Προϊόντα με επίπεδα μελαμίνης πάνω από 2,5 mg/kg θα πρέπει να καταστρέφονται αμέσως.