cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οι Παλιάτσοι (όπερα)
Η πρώτη παρουσίαση της όπερας έγινε με επιτυχία στο θέατρο Dal Verme του Μιλάνου την 21η Μαΐου το 1892. Συχνά η όπερα ερμηνεύεται σε συνδυασμό με την Καβαλλερία Ρουστικάνα του Πιέτρο Μασκάνι. Η όπερα συμπεριλαμβάνει την άρια "Recitar!... Vesti la giubba" που είναι μία από τις γνωστότερες άριες και είναι από τις αγαπημένες των τενόρων, συμπεριλαμβανομένου και του μυθικού τενόρου Ενρίκο Καρούζο στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ρόλοι
Οι κύριοι χαρακτήρες της όπερας είναι και αυτοί ηθοποιοί ενός περιοδεύοντος θιάσου που ερμηνεύουν μικρές θεατρικές παραγωγές παλαιού ιταλικού θεάτρου Commedia dell'Arte.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παλιάτσοι Κατηγορία:Πολιτισμός της Ιταλίας
Μαιζό
Το Μαιζό (γαλλικά: Maisod) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Γεώργιος Μανούσος
Έργα του
Οικία με χαρακτηριστικό τρούλο στην κορυφή, που συναντάμε σε αρκετά κτίρια στη Θεσσαλονίκη στέγαζε μεταπολεμικά τα γραφεία και τη βιβλιοθήκη της CIA.
Εμβληματικό κτίριο, με θέα στην θάλασσα και τον Όλυμπο, χρησιμοποιήθηκε στα γυρίσματα της ταινίας του Θ. Αγγελόπουλου “Μια αιωνιότητα και μια μέρα”. Χαρακτηριστική είναι ή όψη του κτιρίου, εκλεκτικιστικού ρυθμού με τις κορινθιακές κολόνες και τα κιονόκρανα, τα φουρούσια με τις φυτικές διακοσμήσεις, τις λεοντοκεφαλές και τις καμάρες.
Πηγές
https://www.thessalonikiartsandculture.gr/thessaloniki/thessaloniki-my-home/georgios-manoysos-o-agnostos-dimioyrgos-tis-thessalonikis-toy-mesopolemoy/
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Ατομικό γυναικών
Το αγώνισμα του ατομικού γυναικών στα πλαίσια της τοξοβολίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 πραγματοποιείται στις 23, 27–29 και 30 Ιουλίου 2021. Λαμβάνουν μέρος 64 αθλήτριες.
Πρόκριση
Οι 12 χώρες που προκρίθηκαν για το ομαδικό αγώνισμα μπορούν να στείλουν 3 αθλήτριες και στο ατομικό, αλλιώς οι χώρες μπορούν να στείλουν μόνο μία αθλήτρια, εφόσον προκρίθηκε. Δύο θέσεις είναι διαθέσιμες μέσω της καθολικότητας.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι σε Ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)
Παραπομπές
Ατομικο Γ
Atari 2600
Παραπομπές
Κατηγορία:Atari 2600 Κατηγορία:Κονσόλες της Atari Κατηγορία:Οικιακές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Κλαρίσα
Είναι ένα από τα μακροσκελέστερα μυθιστορήματα στην αγγλική γλώσσα. Μαζί με την Πάμελα (1740), θεωρείται αριστούργημα του Ρίτσαρντσον και έχει εξασφαλίσει μια θέση στην ιστορία της λογοτεχνίας για την τεράστια ψυχολογική ανάλυση των σκέψεων και συναισθημάτων των χαρακτήρων, που το κατατάσσουν στα  σημαντικότερα συναισθηματικά μυθιστορήματα της εποχής.
Το 2015, το BBC κατέταξε το μυθιστόρημα στην 14η θέση στη λίστα με τα 100 καλύτερα βρετανικά μυθιστορήματα. Το 2013 η Guardian συμπεριέλαβε την Κλαρίσα ανάμεσα στα 100 καλύτερα μυθιστορήματα της αγγλικής λογοτεχνίας.
Υπότιτλος
Κλαρίσα ή Η ιστορία μιας νεαρής κυρίας: Περιλαμβάνει τις πιο σημαντικές έγνοιες της ιδιωτικής ζωής. Και ιδιαιτέρως παρουσιάζει τα βάσανα που μπορεί να προκληθούν από την ανάρμοστη συμπεριφορά τόσο των γονέων όσο και των παιδιών, σε σχέση με το γάμο.
Υπόθεση
Η Κλαρίσα Χάρλοου, η τραγική ηρωίδα, είναι μια εξαιρετικά όμορφη νεαρή κοπέλα, κόρη αστών που ανυπομονούν να ενταχθούν στην αριστοκρατία μέσω προσοδοφόρων γάμων των παιδιών τους.
Ο Ρόμπερτ Λάβλεϊς, ένας πλούσιος ελευθεριακός αριστοκράτης και κληρονόμος σημαντικής περιουσίας, αρχίζει να φλερτάρει την Αραμπέλα Χάρλοου, τη μεγαλύτερη αδερφή της Κλαρίσα. Όταν αυτή τον απορρίπτει, το ενδιαφέρον του στρέφεται γρήγορα στην Κλαρίσα, προς μεγάλη δυσαρέσκεια και ζήλεια της Αραμπέλα και του αδελφού τους Τζέιμς, ο οποίος επίσης αντιπαθεί τον Λάβλεϊς λόγω μιας μονομαχίας που είχαν κάποτε. Αυτά τα συναισθήματα εντείνονται με δυσαρέσκεια γιατί ο παππούς τους είχε κληροδοτήσει στην Κλαρίσα την περιουσία του, έτσι τα δύο αδέρφια είναι επιθετικά προς την Κλαρίσα. Οι γονείς Χάρλοου κανονίζουν να παντρευτεί η Κλαρίσα τον εξαιρετικά πλούσιο αλλά άσχημο Ρότζερ Σολμς. Ωστόσο, η κοπέλα πιστεύει ότι ο γάμος χωρίς έρωτα είναι αδύνατος και αρνείται κατηγορηματικά να τον παντρευτεί. Η οικογένειά της υποψιάζεται ως υποτιθέμενη την αντιπάθεια που δείχνει για τον Λάβλεϊς.
Οι Χάρλοου αρχίζουν να περιορίσουν την επικοινωνία της Κλαρίσα με τον έξω κόσμο, απαγορεύοντάς της να δει τον Λάβλεϊς. Τελικά της απαγορεύουν να βγει από το δωμάτιό της και να αλληλογραφεί με τη φίλη της Άννα Χάου, μέχρι η Κλαρίσα να ζητήσει συγγνώμη και να συμφωνήσει να παντρευτεί τον Σολμς. Παγιδευμένη και απελπισμένη να ανακτήσει την ελευθερία της, η Κλαρίσα συνεχίζει να επικοινωνεί κρυφά με την Άννα και ξεκινά μια αλληλογραφία με τον Λάβλεϊς, ενώ προσπαθεί να πείσει τους γονείς της να μην την αναγκάσουν να παντρευτεί τον Σολμς. Ούτε η Κλαρίσα ούτε οι γονείς της υποχωρούν. Βλέπουν τις διαμαρτυρίες της σαν πεισματική ανυπακοή και η επικοινωνία μεταξύ γονέων και κόρης διακόπτεται. Ο Λάβλεϊς πείθει την Κλαρίσα να φύγει μαζί του για να αποφύγει τον γάμο. μικρογραφία|Εικονογράφηση του 1751 Αν και φοβάται τις πιθανές συνέπειες, η Κλαρίσα φεύγει με τον Λάβλεϊς αλλά γίνεται αιχμάλωτή του για πολλούς μήνες. Η οικογένειά της τώρα δεν θέλει να ακούσει γι'αυτήν ούτε να τη συγχωρήσει, παρά τις συνεχείς προσπάθειες της κοπέλας να συμφιλιωθεί μαζί τους. Ο Λάβλεϊς την κρύβει σε διάφορα σπίτια, μεταξύ των οποίων και σε έναν οίκο ανοχής όπου οι γυναίκες μεταμφιέζονται σε κυρίες της υψηλής κοινωνίας. Ωστόσο, η Κλαρίσα αρνείται να τον παντρευτεί, επιθυμώντας (ασυνήθιστο για τις γυναίκες της εποχής της) να ζήσει μόνη με την ησυχία της.
Ο Λάβλεϊς είναι πολύ κυνικός για να πιστέψει ότι υπάρχουν ενάρετες γυναίκες και προσπαθεί απεγνωσμένα να την αποπλανήσει, παρόλο που δηλώνει ότι την αγαπά. Αν και την πιέζει να υποταχθεί, η Κλαρίσα δεν υποκύπτει. Με το πρόσχημα ότι τη σώζει από μια φωτιά, ο Λάβλεϊς μπαίνει επιτέλους στην κρεβατοκάμαρά της, αλλά αυτή αντιστέκεται σθεναρά. Υπό την απειλή βιασμού, υπόσχεται να τον συγχωρήσει και να τον παντρευτεί. Ωστόσο, θεωρεί άκυρη αυτή την υπόσχεση που δόθηκε υπό πίεση. Τελικά καταφέρνει να δραπετεύσει.
Εξαγριωμένος από τη φυγή της, ο Λάβλεϊς ορκίζεται να εκδικηθεί. Την κυνηγάει στο κατάλυμα που κρύβεται και νοικιάζει όλα τα δωμάτια γύρω της, παγιδεύοντάς την ουσιαστικά. Προσλαμβάνει ανθρώπους που υποδύονται τα αξιοσέβαστα μέλη της οικογένειάς του για να κερδίσει την εμπιστοσύνη της. Διαβάζει ένα γράμμα στην Κλαρίσα από την Άννα Χάου, που την προειδοποιεί για την πραγματική έκταση της εξαπάτησής του και διαπράττοντας πλαστογραφία βάζει τέλος στην επικοινωνία των δύο κοριτσιών. Τελικά, πείθει την Κλαρίσα να συνοδεύσει τους δήθεν συγγενείς του σε μια άμαξα και έτσι τη μεταφέρει πίσω στον οίκο ανοχής. Εκεί, με τη βοήθεια των ιερόδουλων, αφού τη ναρκώνει, τη βιάζει.
Μετά τον βιασμό, η Κλαρίσα χάνει τα λογικά της για αρκετές ημέρες. Όταν συνέρχεται, ο Λάβλεϊς συνειδητοποιεί ότι δεν κατάφερε να την «υποτάξει». Αντίθετα, είναι ακόμη πιο πεπεισμένη να μην παντρευτεί ένα διεφθαρμένο και ποταπό άτομο όπως αυτός και αρνείται επανειλημμένα τις προτάσεις γάμου, παρά την επισφαλή θέση της. Τον κατηγορεί ότι την εξαπάτησε και την κράτησε παράνομα και επιμένει να την αφήσει ελεύθερη. Αυτός ισχυρίζεται ότι το έγκλημά του ήταν αποτέλεσμα του απελπισμένου πάθους του. Προσπαθεί να την πείσει να τον παντρευτεί, εναλλάσσοντας απειλές και ερωτικές εξομολογήσεις. Αντιστέκεται σταθερά και επιχειρεί πολλές ακόμη αποδράσεις.
Ο Λάβλεϊς αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι η αρετή της κοπέλας παραμένει ακλόνητη, αλλά αρχίζει να πιστεύει ότι ο βιασμός δεν διεξήχθη σωστά επειδή η Κλαρίσα ήταν ναρκωμένη, δεν μπορούσε ούτε να συναινέσει ούτε να αρνηθεί. Αποφασίζει να ενορχηστρώσει έναν δεύτερο βιασμό, αλλά χωρίς νάρκωση και αρχίζει να την απειλεί, σκοπεύοντας να κλιμακώσει τη σύγκρουση σε σωματική βία, αλλά εκείνη απειλεί να αυτοκτονήσει αν συνεχίσει. Εντελώς μπερδεμένος από τη δίκαιη αγανάκτησή της και τρομοκρατημένος από την προθυμία της να πεθάνει για την αρετή της, ο Λάβλεϊς υποχωρεί.
Ο Μπέλφορντ μένει έκπληκτος από τον τρόπο που η Κλαρίσα αντιμετωπίζει τον επερχόμενο θάνατό της και μετανιώνει για τις πράξεις του Λάβλεϊς. Σε ένα από τα πολλά γράμματα που του στέλνει, του γράφει ότι «αν η Κλαρίσα μου ζητούσε να σε σκοτώσω, Λάβλεϊς, θα το έκανα αμέσως».
Τελικά, ανάμεσα σε ξένους και τον εξάδελφό της συνταγματάρχη Μόρντεν, η Κλαρίσα πεθαίνει έχοντας πλήρη επίγνωση της αρετής της (που δεν ανταμείβεται, σε αντίθεση με την Πάμελα). Ο Μπέλφορντ διαχειρίζεται τη διαθήκη της Κλαρίσα και διασφαλίζει ότι όλη η περιουσία της πηγαίνει στα άτομα που κατονόμασε.
Ο Λάβλεϊς μαθαίνει τον θάνατό της και δεν μπορεί να ζήσει άλλο. Αναχωρεί για την Ευρώπη και συνεχίζει να αλληλογραφεί με τον Μπέλφορντ, μαθαίνει ότι ο συνταγματάρχης Μόρντεν τον αναζητά για να απαιτήσει ικανοποίηση για λογαριασμό της ξαδέρφης του. Εκείνος απαντά και κανονίζουν μια συνάντηση στο Μόναχο. Ο Μόρντεν τραυματίζεται ελαφρά στη μονομαχία, αλλά ο Λάβλεϊς έχει σοβαρά τραύματα, καθώς προσποιείται ότι δεν έχει χτυπηθεί και συνεχίζει να επιτίθεται στον Μόρντεν μετά από κάθε θανάσιμο χτύπημα. Πεθαίνει από τα τραύματά του την επόμενη μέρα με λόγια εξιλέωσης στα χείλη του.
Οι συγγενείς της Κλαρίσα συνειδητοποιούν τελικά ότι έχουν κάνει λάθος, αλλά είναι πολύ αργά και η Κλαρίσα είναι ήδη νεκρή. Η ιστορία τελειώνει με μια αφήγηση της μοίρας των άλλων χαρακτήρων.
Σχολιασμός
Η Κλαρίσα θεωρείται γενικά από τους κριτικούς ως ένα από τα αριστουργήματα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας του 18ου αιώνα. Το μυθιστόρημα είχε θετική υποδοχή όταν δημοσιεύθηκε. Ωστόσο, πολλοί αναγνώστες πίεσαν τον Ρίτσαρντσον για ένα αίσιο τέλος με γάμο μεταξύ της Κλαρίσα και του Λάβλεϊς. Πολλοί αναγνώστες αναστατώθηκαν με το τέλος του μυθιστορήματος και μερικοί έγραψαν ακόμη και εναλλακτικό τέλος για την ιστορία με μια πιο χαρούμενη κατάληξη. Ο Ρίτσαρντσον ένιωσε ότι τα ήθη και τα μηνύματα της ιστορίας απέτυχαν να φτάσουν στο κοινό του σωστά. Έτσι, σε μεταγενέστερες εκδόσεις του μυθιστορήματος, προσπάθησε να κάνει την Κλαρίσα να φαίνεται πιο αγνή και τον Λάβλεϊς πιο αποτρόπαιο με την ελπίδα να κάνει το κοινό του να κατανοήσει καλύτερα τις προθέσεις του στη συγγραφή του μυθιστορήματος.
Τηλεοπτικές διασκευές
Το BBC διασκεύασε το μυθιστόρημα ως τηλεοπτική σειρά το 1991, με πρωταγωνιστή τον Σον Μπιν.
Παραπομπές
{{Authority control {{DEFAULTSORT:Κλαρισα}} Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Επιστολικά μυθιστορήματα
Γιώργος Βαρεμένος
Ο Γιώργος Βαρεμένος (Αγρίνιο, 2 Ιανουαρίου 1953) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Διετέλεσε επί 30 χρόνια δημοσιογράφος στον έντυπο Τύπο και στην τηλεόραση.
Εξελέγη με τον ΣΥΡΙΖΑ τον Μάιο του 2012 και μεχρι τις εκλογες του 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Πανιό
Το Πανιό (γαλλικά: Pagnoz) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πανιολί (γαλλικά: Pagnolis).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Αλλούβιες αποθέσεις
thumb|Αλλούβιες αποθέσεις στο Λεκανοπέδιο του Αμαζονίου κοντά στο Αουτάζες της [[Βραζιλίας.]] Οι αλλούβιες ή αλλουβιακές αποθέσεις (Λατιν. alluvium) ή προσχώσεις είναι οι αποθέσεις αργίλου, άμμου, λατυπών (χαλικιών) και άλλων φερτών υλικών που παράγονται εξαιτίας της ροής ύδατος σε ένα ποτάμιο περιβάλλον.
Αίτια
Αλλούβιες αποθέσεις αφήνουν οι ποταμοί στις παραποτάμιες πεδιάδες και στα δέλτα ποταμών. Οι αποθέσεις αυτές δημιουργούνται σταδιακά από τη συσσώρευση κλαστικών προϊόντων αποσάθρωσης και θρυμματισμού πετρωμάτων. Τα θραύσματα παρασύρονται από τη ροή του νερού και, όταν αυτό ελαττώσει την ταχύτητα της ροής του, τα φερτά υλικά δεν μπορούν πλέον να μεταφερθούν και αποτίθενται. Σε γενικές γραμμές αυτού του είδους οι αποθέσεις είναι πλούσιες σε οργανικά υλικά και πιθανώς σε ευρήματα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.
Διαδίκτυο
Κατηγορία:Ιζηματολογία
Άθλοι του Ηρακλή
πλαίσιο|μικρογραφία|483x483px|εναλλ.=Άθλοι του Ηρακλέους|Οι 12 Άθλοι του Ηρακλέους
Ως Άθλοι του Ηρακλέους έχουν καταγραφεί στην ελληνική μυθολογία δώδεκα κατορθώματα που έκανε ο μυθικός ήρωας Ηρακλής προκειμένου να εξαγνισθεί για το φόνο της γυναίκας του και των παιδιών του, που είχε διαπράξει όταν τον τρέλανε η Ήρα. Για το σκοπό αυτό, ο Ηρακλής πήγε στο Μαντείο των Δελφών και πήρε χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο έπρεπε να υπηρετήσει για δώδεκα χρόνια τον Ευρυσθέα, βασιλιά της Τίρυνθας, και να πραγματοποιήσει τους άθλους που του πρόσταζε εκείνος.
Κατάλογος έργων
Οι άθλοι που τελικά πραγματοποίησε ήταν
Ο Ηρακλής με τα δώδεκα αυτά κατορθώματά του ελευθερώθηκε από την κυριαρχία του Ευρυσθέα και γύρισε ύστερα όλο τον κόσμο βοηθώντας τους αδύνατους.
Παραπομπές
Αθλοι του Ηρακλή
Θρησκευτική μεταστροφή
Οι άνθρωποι μεταστρέφονται σε διαφορετική θρησκεία για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της ενεργητικής μεταστροφής με ελεύθερη επιλογή λόγω αλλαγής στις πεποιθήσεις, της δευτερεύουσας μεταστροφής, της μεταστροφής νεκροκρέβατου, της μεταστροφής για λόγους ευκολίας, της συζυγικής μεταστροφής και της εξαναγκαστικής μεταστροφής.
Ο προσηλυτισμός είναι η πράξη της προσπάθειας μεταστροφής με πειθώ ενός άλλου ατόμου από διαφορετική θρησκεία ή σύστημα πεποιθήσεων. Ο αποστάτης είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από μέλη μιας θρησκείας ή δόγματος για να αναφέρεται σε κάποιον που έχει εγκαταλείψει τη θρησκεία ή το δόγμα.
Πίστη Μπαχάι
Μοιράζοντας την πίστη τους με άλλους, οι Μπαχάι προειδοποιούνται να «αποκτήσουν μια ακρόαση» – δηλαδή να βεβαιωθούν ότι το άτομο που προτείνουν να διδάξουν είναι ανοιχτό να ακούσει τι έχουν να πουν. Οι «πρωτοπόροι Μπαχάι», αντί να προσπαθούν να υποκαταστήσουν τα πολιτιστικά ερείσματα των ανθρώπων στις κοινότητες που υιοθετούν, ενθαρρύνονται να ενσωματωθούν στην κοινωνία και να εφαρμόζουν τις αρχές των Μπαχάι στη ζωή και τη δουλειά με τους γείτονές τους.
Οι Μπαχάι αναγνωρίζουν τη θεϊκή προέλευση κάθε αποκαλυμμένης θρησκείας και πιστεύουν ότι αυτές οι θρησκείες εμφανίστηκαν διαδοχικά ως μέρος ενός θεϊκού σχεδίου, με κάθε νέα αποκάλυψη να αντικαθιστά και να εκπληρώνει εκείνη των προκατόχων της. Οι Μπαχάι θεωρούν τη δική τους πίστη ως την πιο πρόσφατη (αλλά όχι την τελευταία) και πιστεύουν ότι οι διδασκαλίες της – οι οποίες επικεντρώνονται στην αρχή της ενότητας της ανθρωπότητας – είναι οι πλέον κατάλληλες για την κάλυψη των αναγκών μιας παγκόσμιας κοινότητας.
Στις περισσότερες χώρες η μεταστροφή είναι μια απλή υπόθεση συμπλήρωσης μιας κάρτας που δηλώνει μια δήλωση πεποίθησης. Αυτό περιλαμβάνει την αναγνώριση του Μπαχαολλά – του Ιδρυτή της Πίστης – ως Αγγελιοφόρου του Θεού για αυτήν την εποχή, την επίγνωση και την αποδοχή των διδασκαλιών του και την πρόθεση να είναι υπάκουος στους θεσμούς και τους νόμους που ίδρυσε.
Η μεταστροφή στην Πίστη Μπαχάι φέρει μαζί της μια ρητή πίστη στο κοινό θεμέλιο όλης της αποκαλυμμένης θρησκείας, μια δέσμευση για την ενότητα της ανθρωπότητας και την ενεργό υπηρεσία στην κοινότητα γενικότερα, ειδικά σε τομείς που θα προάγουν την ενότητα και την ομοφωνία. Εφόσον η Πίστη Μπαχάι δεν έχει κληρικούς, οι προσηλυτισμένοι ενθαρρύνονται να είναι ενεργοί σε όλες τις πτυχές της κοινοτικής ζωής. Ακόμη και ένας πρόσφατα προσηλυτισμένος μπορεί να εκλεγεί για να υπηρετήσει σε μια τοπική Πνευματική Συνέλευση – το καθοδηγητικό ίδρυμα Μπαχάι σε κοινοτικό επίπεδο.
Χριστιανισμός
δεξιά|μικρογραφία| Μεταστροφή του Αγίου Παύλου, πίνακας του 1600 από τον Ιταλό καλλιτέχνη [[Καραβάτζο (1571–1610)]] Εντός του Χριστιανισμού, η μεταστροφή αναφέρεται ποικιλοτρόπως σε τρία διαφορετικά φαινόμενα: ένα άτομο να γίνει Χριστιανός που προηγουμένως δεν ήταν Χριστιανός, ένας Χριστιανός που μετακινείται από το ένα χριστιανικό δόγμα στο άλλο και μια ιδιαίτερη πνευματική ανάπτυξη, που μερικές φορές ονομάζεται «δεύτερη μεταστροφή», ή «η μεταστροφή του βαπτισμένου».
Η μεταστροφή στον Χριστιανισμό είναι η θρησκευτική μεταστροφή ενός προηγουμένως μη Χριστιανού σε κάποια μορφή Χριστιανισμού. Ορισμένες χριστιανικές αιρέσεις απαιτούν πλήρη μεταστροφή για νέα μέλη ανεξάρτητα από οποιαδήποτε παρελθόν σε άλλες χριστιανικές αιρέσεις ή από ορισμένες άλλες αιρέσεις. Οι ακριβείς απαιτήσεις ποικίλλουν μεταξύ διαφορετικών εκκλησιών και δογμάτων. Το βάπτισμα θεωρείται παραδοσιακά ως μυστήριο εισδοχής στον Χριστιανισμό. Το χριστιανικό βάπτισμα έχει κάποιους παραλληλισμούς με την εβραϊκή εμβάπτιση από το μίκβε.
Στην Καινή Διαθήκη, ο Ιησούς Χριστός πρόσταξε τους μαθητές του στη Μεγάλη Επιστολή να «πάνε και να κάνουν μαθητές από όλα τα έθνη» [Ματθαίος 28:19] [Μάρκος 16:15]. Ο Ευαγγελισμός – το να μοιράζονται το Ευαγγελικό μήνυμα ή τα «Καλά Νέα» με πράξεις και λόγια, είναι μια προσδοκία των Χριστιανών.
Κίνημα των Αγίων των Τελευταίων Ημερών
δεξιά|μικρογραφία|231x231εσ| Τελετή βάπτισης των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, περίπου τη δεκαετία του 1850 Μεγάλο μέρος της θεολογίας του βαπτίσματος των Αγίων των Τελευταίων Ημερών καθιερώθηκε κατά τη διάρκεια του πρώιμου κινήματος των Αγίων των Τελευταίων Ημερών που ιδρύθηκε από τον Τζόζεφ Σμιθ. Σύμφωνα με αυτή τη θεολογία, το βάπτισμα πρέπει να γίνεται με κατάδυση, για την άφεση των αμαρτιών (που σημαίνει ότι μέσω του βαπτίσματος συγχωρούνται οι προηγούμενες αμαρτίες) και γίνεται αφού κάποιος δείξει πίστη και μετάνοια. Το βάπτισμα των Μορμόνων δεν υποτίθεται άφεση αμαρτιών εκτός από τις προσωπικές, καθώς οι πιστοί δεν πιστεύουν στο προπατορικό αμάρτημα. Οι βαπτίσεις των Αγίων των Τελευταίων Ημερών γίνονται επίσης μόνο μετά από μια «ηλικία λογοδοσίας», η οποία ορίζεται ως η ηλικία των 8 ετών. Η θεολογία έτσι απορρίπτει το νηπιοβάπτισμα.
Επιπλέον, η θεολογία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών απαιτεί ότι το βάπτισμα μπορεί να τελείται μόνο με κάποιον που έχει κληθεί και χειροτονηθεί από τον Θεό με εξουσία ιεροσύνης. Επειδή οι εκκλησίες του κινήματος των Αγίων των Τελευταίων Ημερών λειτουργούν υπό λαϊκό ιερατείο, τα παιδιά που μεγαλώνουν σε μια οικογένεια Μορμόνων συνήθως βαφτίζονται από έναν πατέρα ή στενό φίλο ή μέλος της οικογένειας που έχει επιτύχει το αξίωμα του ιερέα, το οποίο απονέμεται σε άξια αρσενικά μέλη σε ηλικία τουλάχιστον 16 ετών στην Εκκλησία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.
Το βάπτισμα θεωρείται ως συμβολικό τόσο του θανάτου, της ταφής και της ανάστασης του Ιησού και είναι επίσης συμβολικό του βαπτισμένου ατόμου που αποβάλλει τον φυσικό ή αμαρτωλό άνθρωπο και αναγεννάται πνευματικά ως μαθητής του Ιησού.
Η ιδιότητα μέλους σε εκκλησία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών χορηγείται μόνο με βάπτισμα, ανεξάρτητα από το αν ένα άτομο έχει ανατραφεί στην εκκλησία ή όχι. Οι εκκλησίες των Αγίων των Τελευταίων Ημερών δεν αναγνωρίζουν τα βαπτίσματα άλλων θρησκειών ως έγκυρα επειδή πιστεύουν ότι τα βαπτίσματα πρέπει να τελούνται υπό τη μοναδική εξουσία της εκκλησίας. Έτσι, όλοι όσοι έρχονται σε μια από τις πίστες των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ως προσήλυτοι βαπτίζονται, ακόμα κι αν έχουν προηγουμένως λάβει βάπτισμα σε άλλη πίστη.
Όταν εκτελούν το Βάπτισμα, οι ιερείς των Αγίων των Τελευταίων Ημερών λένε την ακόλουθη προσευχή πριν εκτελέσουν τη πράξη:
Ισλάμ
Για να μεταστραφεί κανείς στο Ισλάμ απαιτείται να δηλώσει τη σαχάντα, τη μουσουλμανική πίστη («δεν υπάρχει θεός εκτός από τον Αλλάχ και ο Μωάμεθ είναι ο αγγελιοφόρος του Αλλάχ»). Στην ισλαμική θρησκεία, πιστεύεται ότι όλοι είναι Μουσουλμάνοι εκ γενετής. Στο Ισλάμ, η περιτομή θεωρείται έθιμο της Σούνα και δεν αναφέρεται ποτέ στο Κοράνι. Η πλειοψηφία των ουλεμών θεωρεί ότι η περιτομή δεν απαιτείται κατά την είσοδο στη μουσουλμανική πίστη.
Ιουδαϊσμός
μικρογραφία| Η παραδοσιακή κανονιστική διαδικασία μεταστροφής στον Ιουδαϊσμό (gijur) ενός, δύο ή περισσότερων ετών ολοκληρώνεται με τελετουργική εμβάπτιση σε μια φυσική συλλογή νερού, π.χ. ένα ποτάμι, μια λίμνη ή ένα μίκβε, μέχρι τις μέρες μας Η μεταστροφή στον Ιουδαϊσμό είναι η θρησκευτική μεταστροφή των μη Εβραίων για να γίνουν μέλη της εβραϊκής θρησκείας και της εβραϊκής εθνοθρησκευτικής κοινότητας. Η διαδικασία και οι απαιτήσεις για τη μετατροπή εξαρτώνται από το δόγμα προέλευσης. Μια μεταστροφή σύμφωνα με τη διαδικασία ενός δόγματος δεν αποτελεί εγγύηση αναγνώρισης από άλλο δόγμα. Μια επίσημη μεταστροφή πραγματοποιείται επίσης μερικές φορές από άτομα των οποίων η εβραϊκή καταγωγή αμφισβητείται, ακόμα κι αν ανατράφηκαν Εβραίοι, αλλά μπορεί στην πραγματικότητα να μην θεωρούνται Εβραίοι σύμφωνα με τον παραδοσιακό εβραϊκό νόμο.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα άτομο μπορεί να παραιτηθεί από μια επίσημη μεταστροφή στον Ιουδαϊσμό και να υιοθετήσει ορισμένες ή όλες τις πεποιθήσεις και τις πρακτικές του Ιουδαϊσμού. Ωστόσο, χωρίς επίσημη μεταστροφή, πολλοί ιδιαίτερα ευσυνείδητοι Εβραίοι θα απορρίψουν την εβραϊκή ιδιότητα της μεταστροφής.
Πνευματισμός
Δεν υπάρχουν τελετουργίες ή δόγματα, ούτε κανενός είδους διαδικασίες μεταστροφής στον Πνευματισμό. Το δόγμα αρχικά θεωρήθηκε ως επιστήμη, μετά φιλοσοφία και τέλος ως θρησκεία. Η κωδικοποίηση του πνευματισμού από τον Αλλάν Καρντέκ συνέβη μεταξύ των ετών 1857 και 1868. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 25 έως 60 εκατομμύρια άνθρωποι που μελετούν τον Πνευματισμό σε διάφορες χώρες, κυρίως στη Βραζιλία, μέσω των βασικών βιβλίων του, τα οποία περιλαμβάνουν The Spirits Book, The Book on Mediums, The Gospel Under the Spiritism, Heaven and Hell και The Genesis According to Spiritism.
Ο Σίκο Σαβιέρ έγραψε πάνω από 490 επιπλέον βιβλία, τα οποία επεκτείνονται στο δόγμα των πνευματιστών.
Βουδισμός
Τα άτομα προσχωρούν στον Βουδισμό παραδοσιακά «Λαμβάνοντας Τριπλό Καταφύγιο» (εκφράζουν πίστη στα Τρία Κοσμήματα – Βούδας, Ντάρμα και Σάνγκα) ενώπιον μοναχού, μοναχής ή παρόμοιου αντιπροσώπου, με συχνά τη σάνγκα, την κοινότητα των ασκουμένων, επίσης σε τελετουργική παρακολούθηση.
Σε όλη τη διάρκεια του Βουδισμού, οι μεταστροφές ολόκληρων χωρών και περιοχών στο Βουδισμό ήταν συχνές, καθώς ο Βουδισμός εξαπλώθηκε σε όλη την Ασία. Για παράδειγμα, τον 11ο αιώνα στη Βιρμανία, ο βασιλιάς Αναρατά μετέστρεψε ολόκληρη τη χώρα του στον Βουδισμό Τεραβάντα. Στα τέλη του 12ου αιώνα, ο Τζαγιαβαρμάν ο 7ος δημιούργησε το έδαφος για τη μεταστροφή του λαού των Χμερ στον βουδισμό Τεραβάντα. Μαζικές μεταστροφές περιοχών και κοινοτήτων στο Βουδισμό συμβαίνουν μέχρι σήμερα, όπως για παράδειγμα, στο βουδιστικό κίνημα Νταλίτ στην Ινδία όπου έχουν οργανωθεί μαζικές μεταστροφές.
Εξαιρέσεις για την ενθάρρυνση της μεταστροφής μπορεί να υπάρχουν σε ορισμένα βουδιστικά κινήματα. Στο Θιβετιανό Βουδισμό, για παράδειγμα, ο σημερινός Δαλάι Λάμα αποθαρρύνει τις ενεργές προσπάθειες να κερδίσει προσήλυτους.
Ινδουϊσμός
Η θρησκευτική μεταστροφή στον Ινδουισμό έχει μακρά ιστορία εκτός Ινδίας. Έμποροι της Ινδίας, ιδιαίτερα από την ινδική χερσόνησο, μετέφεραν τις θρησκευτικές τους ιδέες, οι οποίες οδήγησαν σε θρησκευτικούς προσηλυτισμούς στον Ινδουισμό στην Ινδονησία, την Τσάμπα, την Καμπότζη και τη Βιρμανία. Ορισμένες αιρέσεις των Ινδουιστών, ιδιαίτερα των σχολών Μπάκτι, άρχισαν να αναζητούν ή να δέχονται προσήλυτους στις αρχές έως τα μέσα του 20ού αιώνα. Για παράδειγμα, ομάδες όπως η Διεθνής Κοινωνία Συνείδησης Κρίσνα δέχονται όσους επιθυμούν να ακολουθήσουν τις αιρέσεις τους του Ινδουισμού και έχουν τη δική τους διαδικασία θρησκευτικής μεταστροφής.
Από το 1800 μ.Χ., η θρησκευτική μεταστροφή από και προς τον Ινδουισμό ήταν ένα αμφιλεγόμενο θέμα στον Ινδουισμό. Μερικοί έχουν προτείνει ότι η έννοια της ιεραποστολικής μεταστροφής, ούτως ή άλλως, είναι αντίθετη με τις αρχές του Ινδουισμού. Οι θρησκευτικοί ηγέτες ορισμένων αιρέσεων του Ινδουισμού, όπως ο Μπράχμο Σαμάτζ, έχουν δει τον Ινδουισμό ως μη ιεραποστολική θρησκεία, αλλά καλωσόρισαν νέα μέλη, ενώ άλλοι ηγέτες διαφορετικών σχολών του Ινδουισμού δήλωσαν ότι με την άφιξη του ιεραποστολικού Ισλάμ και του Χριστιανισμού στην Ινδία, η άποψη ότι «δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ο προσηλυτισμός στον Ινδουισμό» πρέπει να επανεξεταστεί.
Τις τελευταίες δεκαετίες, τα κυρίαρχα σχολεία του Ινδουισμού προσπάθησαν να συστηματοποιήσουν τρόπους αποδοχής θρησκευόμενων προσήλυτων, με αύξηση των μεικτών διαθρησκευτικών γάμων. Τα βήματα που σχετίζονται με το να γίνει κάποιος Ινδουιστής περιελάμβανε ποικιλοτρόπως μια περίοδο όπου ο ενδιαφερόμενος αποκτά ένα άτυπο όνομα άρντα-ινδουιστικό και μελετά την αρχαία λογοτεχνία για την πνευματική πορεία και τις πρακτικές (αγγλικές μεταφράσεις των Ουπανισάδων, Αγκάμα, Ιτιχάσα, ηθική στη Σούτρα, ινδουιστικά φεστιβάλ, γιόγκα). Εάν μετά από μια περίοδο σπουδών, το άτομο εξακολουθεί να θέλει να αλλαξοπιστήσει, πραγματοποιείται μια τελετή Ναμακαράνα Σαμσκάρα, όπου το άτομο υιοθετεί ένα παραδοσιακό ινδουιστικό όνομα. Η τελετή μύησης μπορεί επίσης να περιλαμβάνει Γιάζνα (δηλαδή, τελετουργία φωτιάς με σανσκριτικούς ύμνους) υπό την καθοδήγηση ενός τοπικού ινδουιστή ιερέα. Μερικά από αυτά τα μέρη είναι τα μάθας και τα ασράμα (ερημητήριο, μοναστήρι), όπου ένας ή περισσότεροι γκουρού (πνευματικός οδηγός) διεξάγουν τη μεταστροφή και προσφέρουν πνευματικές συζητήσεις. Μερικά σχολεία ενθαρρύνουν τους νεοπροσήλυτους να μαθαίνουν και να συμμετέχουν σε κοινοτικές δραστηριότητες όπως φεστιβάλ (Ντιβάλι, κ.λπ.), να διαβάζουν και να συζητούν αρχαία λογοτεχνία, να μαθαίνουν και να συμμετέχουν σε τελετουργίες (γέννησης, πρώτη σίτιση, πρώτη ημέρα μάθησης, ηλικία ενηλικίωσης, γάμος, αποτέφρωση και άλλα).
Τζαϊνισμός
Ο Τζαϊνισμός δέχεται όποιον θέλει να ασπαστεί τη θρησκεία. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο τελετουργικό για να γίνεις Τζαϊνιστής. Δεν χρειάζεται να ζητήσει κανείς την είσοδο σε καμία αρχή. Κάποιος γίνεται Τζαϊνιστής από μόνος του τηρώντας τους πέντε όρκους (vratas). Οι πέντε κύριοι όρκοι όπως αναφέρονται στα αρχαία κείμενα των Τζαϊνιστών όπως το Τάτβαρθα Σούτρα είναι:
Η τήρηση των πέντε όρκων είναι η κύρια απαίτηση στον Τζαϊνισμό. Όλες οι άλλες πτυχές, όπως η επίσκεψη σε ναούς είναι δευτερεύουσες. Οι Τζαϊνιστές μοναχοί και μοναχές πρέπει να τηρούν αυστηρά αυτούς τους πέντε όρκους.
Άλλες θρησκείες και αιρέσεις
Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, η ταχεία ανάπτυξη των νέων θρησκευτικών κινημάτων οδήγησε ορισμένους ψυχολόγους και άλλους μελετητές να προτείνουν ότι αυτές οι ομάδες χρησιμοποιούσαν τεχνικές «πλύσης εγκεφάλου» ή «έλεγχου του νου» για να αποκτήσουν προσήλυτους. Αυτή η θεωρία δημοσιοποιήθηκε από τα δημοφιλή μέσα ενημέρωσης, αλλά αμφισβητήθηκε από άλλους μελετητές, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων κοινωνιολόγων της θρησκείας.
Τη δεκαετία του 1960, ο κοινωνιολόγος Τζον Λόφλαντ έζησε με τον ιεραπόστολο της Εκκλησίας της Ενοποίησης, Γιουνγκ Όον Κιμ και μια μικρή ομάδα μελών της αμερικανικής εκκλησίας στην Καλιφόρνια και μελέτησε τις δραστηριότητές τους στην προσπάθεια να προωθήσουν τις πεποιθήσεις τους και να κερδίσουν προσήλυτους στην εκκλησία τους. Ο Λόφλαντ σημείωσε ότι οι περισσότερες από τις προσπάθειές τους ήταν αναποτελεσματικές και ότι οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που προσχώρησαν το έκαναν λόγω προσωπικών σχέσεων -συχνά οικογενειακών σχέσεων- με τα υπάρχοντα μέλη. Ο Λόφλαντ συνόψισε τα ευρήματά του το 1964 σε μια διδακτορική διατριβή με τίτλο «The World Savers: A Field Study of Cult Processes» και το 1966 σε μορφή βιβλίου (εκδ. Prentice-Hall) ως Doomsday Cult: A Study of Conversion, Proselytization, and Maintenance of Faith. Θεωρείται πως είναι μια από τις πιο σημαντικές και ευρέως αναφερόμενες μελέτες για τη διαδικασία της θρησκευτικής μεταστροφής και μια από τις πρώτες σύγχρονες κοινωνιολογικές μελέτες ενός νέου θρησκευτικού κινήματος.
Η Εκκλησία της Σαηεντολογίας προσπαθεί να προσελκύσει προσήλυτους προσφέροντας «δωρεάν τεστ αντοχής». Έχει επίσης χρησιμοποιήσει την ιδιότητα της διασημότητας ορισμένων από τα μέλη της (κυρίως αυτή του Αμερικανού ηθοποιού Τομ Κρουζ) για να προσελκύσει προσήλυτους. Η Εκκλησία της Σαηεντολογίας απαιτεί από όλους τους προσήλυτους να υπογράψουν μια νομική παραίτηση που καλύπτει τη σχέση τους με την Εκκλησία της Σαηεντολογίας προτού συμμετάσχουν σε υπηρεσίες της Σαηεντολογίας.
Έρευνα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ολλανδία έχει δείξει μια θετική συσχέτιση μεταξύ των περιοχών που δεν διαθέτουν κυρίαρχες εκκλησίες και του ποσοστού των ανθρώπων που είναι μέλη ενός νέου θρησκευτικού κινήματος. Αυτό ισχύει και για την παρουσία κέντρων της Νέας Εποχής.
Στην άλλη άκρη της κλίμακας του προσηλυτισμού βρίσκονται οι θρησκείες που δεν δέχονται προσήλυτους ή το κάνουν πολύ σπάνια. Συχνά αυτές είναι σχετικά μικρές, στενά συνδεδεμένες μειονοτικές θρησκείες που έχουν εθνική βάση, όπως οι Γιαζίντι, οι Δρούζοι και οι Μανδαίοι. Η Παρσίς, μια ομάδα Ζωροαστρισμού με έδρα την Ινδία, κλασικά δεν δέχεται προσήλυτους, αλλά αυτό το θέμα έγινε αμφιλεγόμενο τον 20ο αιώνα λόγω της ταχείας μείωσης των μελών. Η κινεζική παραδοσιακή θρησκεία στερείται σαφών κριτηρίων για την ένταξη, και ως εκ τούτου για τη μεταστροφή. Ωστόσο, ο Ταοϊσμός έχει τη δική του τελετή θρησκευτικής μεταστροφής που φαίνεται να έχει υιοθετηθεί και τροποποιηθεί από τις κινεζικές βουδιστικές τελετές μεταστροφής προσύλητων.
Ενθάρρυνση της μεταστροφής
Διαφορετικοί παράγοντες και περιστάσεις μπορεί να λειτουργούν και να αλληλεπιδρούν για να πείσουν άτομα ομάδων να μεταστραφούν και να υιοθετήσουν ένα νέο σύνολο θρησκευτικών δογμάτων και συνηθειών.
Ο θρησκευτικός ενθουσιασμός για τον προσηλυτισμό μπορεί να παίξει ρόλο. Για παράδειγμα, η Καινή Διαθήκη εξιστορεί τις προσωπικές δραστηριότητες των Αποστόλων και των ακολούθων τους στο εμπνευσμένο κήρυγμα, τη θαυματουργία και την επακόλουθη συγκέντρωση ακολούθων. Ιρλανδοί και αγγλοσάξονες ιερείς που είχαν προσηλυτιστεί πρόσφατα διέδωσαν τη νέα πίστη τους στους παγανιστές βρετανικούς και γερμανικούς λαούς. Οι αποστολές του 19ου αιώνα εξαπλώθηκαν σε ένα φόντο της αναγέννησης του Βορείου Ατλαντικού με τον συναισθηματισμό και τις ψυχολογικές συμπεριφορές που συγκεντρώνουν μαζικά όχλο.
Ο Μεσσιανισμός μπορεί να προετοιμάσει ομάδες για τον ερχομό ενός Μεσσία ή ενός σωτήρα. Έτσι, ο Λεβάντες του 1ου αιώνα, βουτηγμένος σε προσδοκίες ανατροπής της πολιτικής κατάστασης, παρείχε γόνιμο έδαφος για τον εκκολαπτόμενο Χριστιανισμό και άλλες εβραϊκές μεσσιανιστικές αιρέσεις, όπως οι Ζηλωτές.
Ορισμένες θρησκευτικές παραδόσεις, αντί να τονίζουν το συναίσθημα στη διαδικασία της μεταστροφής, τονίζουν τη σημασία της φιλοσοφικής σκέψης ως μονοπατιού για την υιοθέτηση μιας νέας θρησκείας. Ο Άγιος Παύλος στην Αθήνα ταιριάζει εδώ, όπως και ορισμένες από τις ινδικές θρησκείες (όπως ο Βουδισμός - σε βαθμό που κατατάσσεται ως θρησκεία– και ο Τζαϊνισμός). Οι ιστορικοί θεοφοβούμενοι μπορεί να αντιπροσωπεύουν μια φιλοσοφική γέφυρα μεταξύ του Ελληνισμού και της Αβρααμικής πίστης.
Ένα θρησκευτικό δόγμα που μπορεί να αιχμαλωτίσει τα αυτιά και την υποστήριξη της κοσμικής εξουσίας μπορεί να γίνει κίνημα κύρους, ενθαρρύνοντας τη μάζα ενός λαού να ακολουθήσει τις αρχές του. Ο Χριστιανισμός αναπτύχθηκε αφού έγινε η κρατική θρησκεία στην Αρμενία, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στην Αιθιοπία. Η Ανατολική Ορθοδοξία επεκτάθηκε όταν κέρδισε την επίσημη κύρωση στο Ρως του Κιέβου.
Μερικοί άνθρωποι προσηλυτίζονται υπό την επίδραση άλλων κοινωνικών συνθηκών. Ο πρώιμος Χριστιανισμός προσέλκυσε οπαδούς προσφέροντας κοινοτική υλική υποστήριξη και ενισχυμένη θέση σε μειονεκτούσες ομάδες όπως οι γυναίκες και οι σκλάβοι. Το Ισλάμ φέρεται να εξαπλώθηκε στη Βόρεια Αφρική μέσω της δίκαιης διοίκησης και στα Βαλκάνια με την ενσωμάτωση νέων πιστών με βελτιωμένες φορολογικές συνθήκες και κοινωνικό κύρος. Οι αποικιακές αποστολές από τον 19ο αιώνα έχουν προσελκύσει τους ανθρώπους σε ένα υπονοούμενο πλέγμα υλικής ευημερίας, πολιτισμού και θρησκείας ευρωπαϊκού τύπου.
Από την άλλη πλευρά, η δίωξη μπορεί να οδηγήσει τη θρησκευτική πίστη και την πρακτική υπόγεια και να ενισχύσει την αποφασιστικότητα των καταπιεσμένων οπαδών – όπως στην περίπτωση των Βαλδένσιων ή της Πίστης Μπαχάι.
Διεθνές δίκαιο
Η Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ορίζει τη θρησκευτική μεταστροφή ως ανθρώπινο δικαίωμα: «Καθένας έχει δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Αυτό το δικαίωμα περιλαμβάνει την ελευθερία αλλαγής θρησκείας ή πεποιθήσεων» (άρθρο 18). Παρά αυτό το διακηρυγμένο από τον ΟΗΕ ανθρώπινο δικαίωμα, ορισμένες ομάδες απαγορεύουν ή περιορίζουν τη θρησκευτική μεταστροφή (βλ. παρακάτω).
Με βάση τη διακήρυξη, η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ΕΗΕΑΔ) συνέταξε το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, μια νομικά δεσμευτική συνθήκη. Αναφέρει ότι «Καθένας θα έχει δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Αυτό το δικαίωμα περιλαμβάνει την ελευθερία να έχει ή να υιοθετεί μια θρησκεία ή πεποίθηση της επιλογής του» (Άρθρο 18.1). «Κανείς δεν υπόκειται σε εξαναγκασμό που θα έθιγε την ελευθερία του να έχει ή να υιοθετήσει μια θρησκεία ή πεποίθηση της επιλογής του» (Άρθρο 18.2).
Η ΕΗΕΑΔ εξέδωσε ένα Γενικό Σχόλιο για αυτό το άρθρο το 1993: «Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η ελευθερία να «έχεις ή να υιοθετήσεις» μια θρησκεία ή πεποίθηση συνεπάγεται απαραίτητα την ελευθερία επιλογής θρησκείας ή πεποιθήσεων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος αντικατάστασης της τρέχουσας θρησκείας ή πεποίθηση με άλλην ή να υιοθετήσει αθεϊστικές απόψεις... Το άρθρο 18.2 απαγορεύει τον εξαναγκασμό που θα έβλαπτε το δικαίωμα να έχετε ή να υιοθετήσετε μια θρησκεία ή πεποίθηση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης απειλής σωματικής βίας ή ποινικών κυρώσεων για να εξαναγκάσουν πιστούς ή μη πιστούς να προσχωρήσουν στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις και τις εκκλησίες τους, να αποκηρύξουν τη θρησκεία τους ή πεποίθηση ή για προσηλυτισμό». (CCPR/C/21/Rev.1/Add.4, Γενικό Σχόλιο Αρ. 22.)
Ορισμένες χώρες διακρίνουν τον εκούσιο, παρακινημένο προσηλυτισμό από τον οργανωμένο προσηλυτισμό, προσπαθώντας να περιορίσουν τον τελευταίο. Το όριο μεταξύ τους δεν ορίζεται εύκολα: αυτό που ένα άτομο θεωρεί νόμιμο ευαγγελισμό ή μαρτυρία, ένα άλλο μπορεί να θεωρεί παρεμβατικό και ακατάλληλο. Τα προβλήματα που μπορούν να προκύψουν από τέτοιες υποκειμενικές απόψεις είναι αυτό το απόσπασμα από ένα άρθρο του Δρ. Κ. Ντέιβις, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Law and Health του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Κλίβελαντ: «Σύμφωνα με την Ένωση Αμερικανοεβραϊκών Συνελεύσεων, οι Εβραίοι για τον Ιησού και οι Εβραίοι Χριστιανοί αποτελούν δύο από τις πιο επικίνδυνες λατρείες και τα μέλη της είναι κατάλληλοι υποψήφιοι για αποπρογραμματισμό. Οι ευαγγελιστές κατά της λατρείας... διαμαρτύρονται ότι «η επιθετικότητα και ο προσηλυτισμός... είναι βασικά για τον αυθεντικό Χριστιανισμό» και ότι οι Εβραίοι για τον Ιησού και η Σταυροφορία για τον Χριστό δεν πρέπει να χαρακτηρίζονται ως λατρείες. Επιπλέον, ορισμένες χασιδικές ομάδες που επιτέθηκαν σωματικά σε μια συνάντηση της εβραϊκής χριστιανικής «λατρείας» έχουν χαρακτηριστεί ως «λατρεία» και έχουν εξισωθεί με τους οπαδούς του αιδεσιμότατου Μουν, από κανέναν άλλον από τον Πρόεδρο της Κεντρικής Διάσκεψης των Αμερικανών Ραβίνων».
Από την κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία γνώρισε μια αναβίωση. Ωστόσο, εξαιρείται από αυτό που θεωρεί παράνομο προσηλυτισμό από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, τον Στρατό της Σωτηρίας, τους Μάρτυρες του Ιεχωβά και άλλα θρησκευτικά κινήματα σε αυτό που αναφέρεται ως κανονική επικράτειά του.
Η Ελλάδα έχει μακρά ιστορία συγκρούσεων, κυρίως με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, αλλά και με ορισμένους Πεντηκοστιανούς, σχετικά με τους νόμους της για τον προσηλυτισμό. Η κατάσταση αυτή πηγάζει από νόμο που ψηφίστηκε τη δεκαετία του 1930 από τον δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά. Ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά, ο Μίνως Κοκκινάκης, κέρδισε το ποσό των 14.400 δολαρίων ως αποζημίωση από το ελληνικό κράτος αφού συνελήφθη επειδή προσπάθησε να κηρύξει την πίστη του από πόρτα σε πόρτα. Σε άλλη υπόθεση, η Λαρίσης εναντίον Ελλάδας, μέλος της εκκλησίας της Πεντηκοστής κέρδισε επίσης μια υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Πανιέ
Το Πανιέ (γαλλικά: Pagney) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πανιουλό (γαλλικά: Pagnoulots).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Θαλής Τσιριμώκος
Ο Θαλής Τσιριμώκος (7 Σεπτεμβρίου 1959 - 19 Ιουνίου 2022) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού και ήταν ικανότατος σκόρερ.
Καριέρα
Γεννήθηκε το 1959. Γονείς του ήταν οι Ιωάννης Θ. Τσιριμώκος και Αλίκη Καθαρείου και ήταν εγγονός του Θαλή Ι. Τσιριμώκου και της Ασημίνας Ευταξία.
Αγωνίστηκε στο Παγκράτι και στην Καλλιθέα. Τη σεζόν 1979 - 1980 αγωνίστηκε στον ΠΑΣ Γιάννινα, όπου έχοντας την καλύτερη χρονιά του ανακηρύχθηκε 2ος σκόρερ της Α' Εθνικής με 16 γκολ σε 31 εμφανίσεις. Εκείνη τη χρονιά ο ΠΑΣ είχε την τρίτη καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης όπου αγωνίστηκε για ενάμισι χρόνο και το Δεκέμβριο του 1981 μεταγράφηκε στον ΟΦΗ όπου τη χρονιά 1982-1983 αναδείχτηκε 3ος σκόρερ της Α' Εθνικής με 17 γκολ σε 32 εμφανίσεις και τη χρονιά 1984-1985 αναδείχτηκε 2ος σκόρερ της Α' Εθνικής με 15 γκολ σε 30 εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 1986 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών όπου και έκλεισε την καριέρα του. Σημείωσε συνολικά 62 γκολ στην Α' Εθνική.
Απεβίωσε στις 19 Ιουνίου 2022.
Εθνική Λετονίας U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U20 της Λετονίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Λετονίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 20 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Λετονίας Νέων Γυναικών. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Λετονικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Latvijas Basketbola Savienība, LBS).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U20
Επίθεση man-in-the-middle
Η επίθεση man-in-the-middle (Man-in-the-middle attack) είναι μια κοινή παραβίαση ασφάλειας. Ο επιτιθέμενος παρεμποδίζει τη νόμιμη επικοινωνία μεταξύ δύο μερών, τα οποία είναι φιλικά μεταξύ τους. Στη συνέχεια, ο κακόβουλος host ελέγχει τη ροή επικοινωνίας και μπορεί να αποσπάσει ή να αλλάξει πληροφορίες που στέλνονται από έναν από τους αρχικούς συμμετέχοντες. Οι επιθέσεις man-in-the-middle εφαρμόζονται ιδιαίτερα στο πρωτόκολλο Diffie-Hellman, όταν η συμφωνία ανταλλαγής κλειδιών γίνεται χωρίς επικύρωση (authentication).
Μορφές
Οι επιθέσεις man-in-the-middle έχουν δύο κοινές μορφές: ο επιτιθέμενος είτε υποκλέπτει (κρυφακούει) (eavesdropping), είτε και αλλοιώνει κατάλληλα το μήνυμα.
Με υποκλοπή (eavesdropping) ένας επιτιθέμενος (ωτακουστής - eavesdropper) ακούει απλά ένα σύνολο μεταδόσεων σε και από διαφορετικούς hosts ακόμα κι αν ο υπολογιστής του επιτιθέμενου δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη συνδιάλεξη. Πολλοί σχετίζουν αυτόν τον τύπο επίθεσης με διαρροή, κατά την οποία ευαίσθητες πληροφορίες μπορούν να αποκαλυφθούν σε έναν τρίτο, χωρίς αυτό να είναι σε γνώση των νόμιμων χρηστών.
Παράδειγμα επίθεσης
Στην αρχή της επικοινωνίας η Alice ζητά από τον Bob να στείλει το δημόσιο κλειδί του. Εάν ο Bob στείλει το δημόσιο κλειδί του στην Alice, η Mallory μπορεί να το υποκλέψει, έτσι ξεκινά η επίθεση "Man in the middle". Η Mallory στέλνει ένα πλαστό μήνυμα στην Alice όπου στη θέση του δημόσιου κλειδιού του Bob στέλνει το δικό της δημόσιο κλειδί.
Η Alice λαμβάνει το πλαστό κλειδί της Mallory το οποίο θεωρεί ότι ανήκει στον Bob. Κρυπτογραφεί το μήνυμα με το πλαστό κλειδί της Mallory και στέλνει το μήνυμα στον Bob. Η Mallory υποκλέπτει το μήνυμα αυτό (το αποκρυπτογραφεί με το ιδιωτικό κλειδί της), αν θέλει το παραποιεί, και το στέλνει κρυπτογραφημένο με το δημόσιο κλειδί του Bob, στον Bob. Όταν ο Bob λαμβάνει το πλαστογραφημένο μήνυμα από την Mallory, το αποκρυπτογραφεί χρησιμοποιώντας το ιδιωτικό του κλειδί, και θεωρεί ότι το μήνυμα έχει σταλθεί από την Alice (αγνοώντας ότι η Mallory έχει υποκλέψει την επικοινωνία και ίσως έχει πλαστογραφήσει το μήνυμα της Alice).
1. Η Alice στέλνει ένα μήνυμα στον Bob, το οποίο υποκλέπτεται από την Mallory:: Alice "Γεια σου Bob, είμαι η Alice. Δώσε μου το δημόσιο κλειδί σου."--> Mallory      Bob
2. Η Mallory αναμεταδίδει το μήνυμα στον Bob. Ο Bob δεν γνωρίζει ότι το μήνυμα αυτό δεν έχει έρθει από την Alice: Alice     Mallory "Γεια σου Bob, είμαι η Alice. Δώσε μου το δημόσιο κλειδί σου."-->   Bob
3. Ο Bob απαντά στέλνοντας το δημόσιο κλειδί του: Alice     Mallory   <--[Δημόσιο Κλειδί Bob] Bob
4. Η Mallory αντικαθιστά το κλειδί του Bob με τον δικό της δημόσιο κλειδί, και το μεταδίδει στην Alice, υποστηρίζοντας ότι το κλειδί είναι του Bob: Alice  <--[Δημόσιο Κλειδί της Mallory] Mallory      Bob
5. Η Alice κρυπτογραφεί το μήνυμα με το κλειδί της Mallory το οποίο νομίζει ότι είναι το κλειδί του Bob, θεωρώντας ότι το μήνυμα μπορεί να το αποκρυπτογραφήσει μόνο ο Bob με το ιδιωτικό του κλειδί: Alice ''"Θα με συναντήσεις στην στάση λεωφορείων!"[κρυπτογρ. με το δημ. κλειδί της Mallory]''-->  Mallory      Bob
6. Επειδή το μήνυμα κρυπτογραφήθηκε με το κλειδί της Mallory, η Mallory το αποκρυπτογραφεί, το διαβάζει, και το πλαστογραφεί (εάν θέλει), και το στέλνει στο Bob αφού πρώτα το κρυπτογραφήσει με το δημόσιο κλειδί του Bob: Alice     Mallory "Θα βρεθούμε στο κέντρο της πόλης!"[κρυπτογραφημένο με το δημόσιο κλειδί του Bob]-->   Bob
7. Ο Bob θεωρεί το μήνυμα ότι είναι από την Alice αφού η επικοινωνία με την Alice είναι κρυπτογραφημένη και ασφαλής.
Συνακόλουθοι κίνδυνοι
Επειδή με αυτό τον τρόπο δεν γίνεται αντιληπτός από τον αρχικό αποστολέα ή τον παραλήπτη, ένας επιτιθέμενος μπορεί ξεγελάσει το θύμα, ώστε να του αποκαλύψει εμπιστευτικές πληροφορίες. Ο επιτιθέμενος υποκρίνεται πως είναι ο αρχικός αποστολέας, τον οποίο πιθανώς εμπιστεύεται ο παραλήπτης.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κρυπτογραφία
Θάνατοι τον Ιούνιο του 2014
Παραπομπές
06
Λαϊκή Δημοκρατία του Αφγανιστάν
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Αφγανιστάν (περσικά: جمهوری دمکراتی افغانستان, παστού: دافغانستان دمکراتی جمهوریت) ήταν σοσιαλιστικό κράτος στη νότια Κεντρική Ασία. Υπήρχε από το 1978 έως το 1992 ως διάδοχο κράτος της ανακηρυχθείσας το 1973 Δημοκρατίας του Αφγανιστάν.
Η χώρα βρισκόταν οικονομικά, στρατιωτικά και ιδεολογικά υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης και πολιτικά κυριαρχούνταν από το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν. Ωστόσο, θεσπίστηκαν αρκετές μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό της χώρας και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού, αλλά πολλά από τα επιτεύγματα αναιρέθηκαν μετά τον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε τις επόμενες δεκαετίες.
Σχηματισμός
μικρογραφία|Μία μέρα μετά την [[εξέγερση του Σαούρ]] Στις 27 Απριλίου 1978, ο αφγανικός στρατός πραγματοποίησε στρατιωτικό πραξικόπημα. Το πραξικόπημα ξεκίνησε με προέλαση του στρατού από το Διεθνές Αεροδρόμιο της Καμπούλ προς το κέντρο της πόλης. Χρειάστηκαν μόνον 24 ώρες για την κατάληψη της εξουσίας στην πρωτεύουσα. Ο Νταούντ και τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς του εκτελέστηκαν στο προεδρικό ανάκτορο την επόμενη μέρα.
Το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν κατέλαβε την εξουσία μέσα από το στρατιωτικό πραξικόπημα που έγινε γνωστό ως εξέγερση του Σαούρ. Ο Νουρ Μοχαμάντ Ταρακί, γενικός γραμματέας του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν, έγινε πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου και Πρωθυπουργός της νεοσχηματισθείσας Λαϊκής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα, ο Ταρακί ανέλαβε τη θέση του Προέδρου του Αφγανιστάν και ο Χαφιζουλάχ Αμίν έγινε Αντιπρόεδρος του Αφγανιστάν.
Ιστορία
Ο Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί ορίστηκε πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου και Πρωθυπουργός, ενώ ο Μπαμπράκ Καρμάλ έγινε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και ο Χαφιζουλάχ Αμίν υπουργός εξωτερικών.
Ο Μπαμπράκ Καρμάλ ήταν ο επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος Παρτσάμ (σημαία), στο οποίο συμμετείχαν κυρίως Τατζίκοι και υποστήριξε το πραξικόπημα του Νταούντ κατά του μοναρχικού καθεστώτος το 1973. Το 1977, το Παρτσάμ συγχωνεύθηκε με το Xαλκ (λαός), ένα κομμουνιστικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1960 και αποτελούνταν κυρίως από Παστούν. Σταδιακά ο Μπαμπράκ και άλλα μέλη του κόμματος Παρτσάμ εξορίστηκαν και στις 28 Μαρτίου 1979 ο Χαφιζουλάχ Αμίν έγινε πρωθυπουργός. Υπήρχαν εντάσεις μεταξύ των δύο συνιστωσών. Χιλιάδες κομμουνιστές του Παρτσάμ καταπιέστηκαν και ορισμένοι από αυτούς συνελήφθησαν.
Μέσα από πραξικόπημα, οι κομμουνιστές κατέλαβαν τον έλεγχο της χώρας. Η πρώτη απόπειρα πραξικοπήματος έλαβε χώρα στην επαρχία Κουνάρ του Νουρεστάν το 1978. Ακόμη και πριν την άφιξη των Σοβιετικών, 400.000 πρόσφυγες αποχώρησαν από τη χώρα για να εγκατασταθούν στο Πακιστάν ως αποτέλεσμα των εξεγέρσεων των ισλαμιστών μουτζαχεντίν. Ανάμεσά τους βρίσκονταν οι Κιργίζιοι του Ουακχάν, οι οποίοι αποχώρησαν από τη χώρα για την Τουρκία και 60.000 πήγαν στο Ιράν του Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί.
Τον Σεπτέμβριο του 1979 ο Ταρακί σκοτώθηκε από τους ακόλουθους του Αμίν, ο οποίος πλέον αναδιένειμε την πολιτική ισχύ στην πλευρά του, η οποία με τη σειρά της αντιτίθενταν στα σοβιετικά σχέδια, που ήταν η αποστολή στρατιωτικής βοήθειας λόγω της ασταθούς κατάστασης που υπήρχε στο εσωτερικό της χώρας. Οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στο Αφγανιστάν στις 24 Δεκεμβρίου 1979 σε μία απόπειρά τους να επαναφέρουν τον Μπαμπράκ Καρμάλ στην εξουσία. Ο Χαφιζουλάχ Αμίν σκοτώθηκε από μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων στη σύντομη μάχη τους να καταλάβουν την πρωτεύουσα Καμπούλ.
Η κομμουνιστική κυβέρνηση του Αφγανιστάν ζήτησε τη βοήθεια και άλλων σοσιαλιστικών χωρών λόγω της αντίστασης των μουτζαχεντίν. Ο πόλεμος από το 1979 έως το 1989 οδήγησε σε απόσυρση των Σοβιετικών και η κομμουνιστική κυβέρνηση ήταν σχεδόν μόνη της. Το 1992, η Λαϊκή Δημοκρατία του Αφγανιστάν κατέρρευσε λόγω της αδυναμίας της να διαχειριστεί τα αντίπαλα κόμματα των μουτζαχεντίν για περίοδο τριών ετών.
Μεταρρυθμίσεις
Κατά τη διάρκεια της προεδρείας του Ταρακί πραγματοποιήθηκαν οι εξής μεταρρυθμίσεις:
Ηγέτες
Χρονολογικός κατάλογος των προέδρων της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν Κατηγορία:Κομμουνιστικά κράτη Κατηγορία:Πρώην κράτη της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Πρώην σοσιαλιστικές δημοκρατίες Κατηγορία:Πρώην χώρες του Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Λαϊκές Δημοκρατίες