cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Out of the Dark... Into the Light
Out of the Dark... Into the Light είναι ο τίτλος του δεύτερου EP του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Kreator, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1988 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Noise Records".
Οι στούντιο ηχογραφήσεις και η μίξη του ΕΡ πραγματοποιήθηκαν στο "Musiclab" του Βερολίνου τον Μάιο του 1988, ενώ οι ζωντανές ηχογραφήσεις προέρχονται από την συναυλία των Kreator στο "The Dynamo" του Αϊντχόβεν, στις 31 Μαΐου 1988.
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε με σκοπό να γεμίσει το κενό ανάμεσα στα δύο άλμπουμ του συγκροτήματος, "Terrible Certainty" και "Extreme Aggression", το δεύτερο εκ των οποίων ήταν και ο πρώτος δίσκος τους ο οποίος κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω της "Epic Records".
Τα μέλη των Kreator
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Out of the Dark... Into the Light" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Kreator Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αριζόνα 1996
Η προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών του 1996 στην Αριζόνα έλαβε χώρα στις 5 Νοεμβρίου ως μέρος της προεδρικής εκλογής των Ηνωμένων Πολιτειών 1996. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν 8 αντιπροσώπους, ή εκλέκτορες στο Εκλεκτορικό Κολλέγιο, οι οποίοι ψήφισαν για Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο.
Η Αριζόνα υποστήριξε τον Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον (Δ) έναντι του Γερουσιαστή Μπομπ Ντολ (Ρ-Κάνσας), με τον Κλίντον να λαμβάνει 46.52% έναντι 44,29% με διαφορά 2,23%. Αυτό σηματοδοτεί την μόνη φορά μετά την εκλογή του 1948 που ένας Δημοκρατικός υποψήφιος κέρδισε την συνήθως Ρεπουμπλικανική πολιτεία. Ο Κλίντον είχε φτάσει πολύ κοντά στο να κερδίσει στην Αριζόνα στην εκλογή του 1992. Στην εκστρατεία επανεκλογής του κατάφερε να κερδίσει ένα μεγαλύτερο μέρος των ψήφων στην κλίνουσα προς τους Δημοκρατικούς Κομητεία Πίμα καθώς και στο μεγαλύτερο μέρος της βόρεια Αριζόνα. Αύξησε επίσης την δύναμη του στην Κομητεία Μαρικόπα, αν και πάλι την κέρδισε ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος. Η διαφορά του σε πολιτειακό επίπεδο ήταν λίγο παραπάνω απόr 31.000 ψήφοι σε σύνολο περίπου 1,4 εκατομμυρίων ψήφων. Ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας Ρος Περό (Μεταρρυθμιστικό-Τέξας) τερμάτισε τρίτος με 7,98% της λαϊκής ψήφου.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1996
Νίκος Παπακωνσταντινόπουλος
Ο Νίκος Παπακωνσταντινόπουλος ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας, που δραστηριοποιήθηκε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου στη Θεσσαλονίκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Ομόνοια (συνοικία Αθήνας)
Η Ομόνοια είναι συνοικία της Αθήνας, στην Ελλάδα, εκτεινόμενη περιμετρικά της Πλατείας Ομονοίας. Η συγκεκριμένη συνοικία βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, τοποθεσία από την οποία ξεκινούν οι κύριες λεωφόροι και δρόμοι της πόλης, όπως οι οδοί Πανεπιστημίου, Σταδίου, Αγίου Κωνσταντίνου, 3ης Σεπτεμβρίου, Πειραιώς και Αθηνάς.
Ιστορία
Η πλατεία αποτέλεσε το πρώτο αστικό έργο εντός της περιοχής των Αθηνών το οποίο επιθυμούσε ο Όθων Α΄ της Ελλάδας το 1846. Τα σχέδια χωροθέτησής της δημιουργήθηκαν από τους Σταμάτη Κλεάνθη και Έντουαρτ Σάουμπερτ. Αρχικώς, η πλατεία ήταν γνωστή ως Πλατεία Ανακτόρων, προτού, στη συνέχεια, μετονομαστεί ως Πλατεία Όθωνος και, τέλος, το 1862, σε Πλατεία Ομονοίας. Η περιμετρικά της πλατείας περιοχή αναπτύχθηκε με γοργούς ρυθμούς, καθώς ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα η περιμετρικά της πλατείας δόμηση ήταν αρκετά πυκνή. Με σημείο εκκίνησης τη δεκαετία του 1950, ψηλά κτίρια ανεγέρθηκαν περιμετρικά αυτής μεταβάλλοντας σταδιακά την εικόνα της Πλατείας Ομονοίας προς τη σημερινή εκδοχή της.
Η συνοικία, για καιρό παραμελημένη και τόπος συγκέντρωσης περιθωριακών ανθρώπων, πλέον, εδώ και μερικά χρόνια, γνωρίζει νέα άνθηση και νέο επενδυτικό ενδιαφέρον, με το τελευταίο να εστιάζεται, κυρίως, στους ξενοδοχειακούς και εμπορικούς τομείς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Ντεπόρτες Κιντίο
Η Ντεπόρτες Κιντίο είναι μια επαγγελματική κολομβιανή ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1951. Έδρα της ομάδας είνια το Estadio Centenario, χωρητικότητας 22000 θεατών. Συμμετέχει στη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος Κολομβίας το 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1951
Ηλεκτρονικές προμήθειες
Ηλεκτρονικές προμήθειες είναι ένας ευρύς όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη χρήση ηλεκτρονικών μεθόδων, μέσω Διαδικτύου, για τη διενέργεια συναλλαγών μεταξύ των επιχειρήσεων-αγοραστών και των επιχειρήσεων-προμηθευτών. Η διαδικασία Ηλεκτρονικών Προμηθειών καλύπτει όλες τις διαδικασίες της συναλλαγής γενικά θα μπορούσε να αποτυπωθεί σαν μια διαδικασία 3 βασικών σταδίων (Source-Procure-Analyze):
Οι ηλεκτρονικές προμήθειες, ανήκουν κυρίως στη μορφή Β2Β Ηλεκτρονικού Εμπορίου (Επιχείρηση προς Επιχείρηση). Η δεύτερη, μικρότερη κατηγορία είναι αυτή του Β2C Ηλεκτρονικού Εμπορίου ( Επιχείρηση προς Καταναλωτή). Όταν ο φορέας είναι δημόσια υπηρεσία, μιλάμε για δημόσιες ηλεκτρονικές προμήθειες B2G Ηλεκτρονικού Εμπορίου (Επιχείρηση προς Κράτος). Η νέα γενιά E-Procurement είναι πλέον on-demand ή ένα software-as-a-Service.
Πρωταρχικός στόχος του e-procurement είναι να καταστεί δυνατή η ηλεκτρονική διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας που μπορεί να επιτευχθεί με αυτόνομη, είτε από κοινού είτε από ολοκληρωμένα εργαλεία λογισμικού.
Υπάρχουν επτά βασικοί τύποι E-Procurement ( Baily, P. J. H., 2008):
Κατηγορία:Ηλεκτρονικό εμπόριο
Ίων Βορρές
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές στο Κολλέγιο Αθηνών και εγκαταστάθηκε στον Καναδά, όπου και σπούδασε οικονομικές & πολιτικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο του Queen's στο Οντάριο καθώς και φιλοσοφία και ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής υπηρέτησε με ομάδα Αμερικανών αξιωματικών, μελών του Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS), στα βουνά της Ευβοίας. Απέκτησε την καναδική υπηκοότητα, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε καναδικές εφημερίδες και προώθησε με διάφορες πρωτοβουλίες τον ελληνικό πολιτισμό. Το 1967 διορίστηκε διευθυντής, με τον βαθμό του πρέσβη, του ελληνικού περιπτέρου στη Διεθνή Έκθεση του Μόντρεαλ.
Την δεκαετία του 1960 επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1983 ίδρυσε το λαογραφικό Μουσείο Βορρέ στην Παιανία. Το 1990 εξελέγη δήμαρχος Παιανίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1998. Το 2009 τιμήθηκε με το βραβείο «Order of Canada» από την κυβέρνηση του Καναδά.
Απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2015 στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Δήμος Παιανίας
Η Φρουρά των Λιονταριών
Η Φρουρά των Λιονταριών (αγγλικά: The Lion Guard) είναι Αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων την οποία δημιούργησε ο Φορντ Ρίλεϊ και βασίζεται στην ταινία της Disney Ο Βασιλιάς των Λιονταριών που κυκλοφόρησε το 1994. Αποτελεί ένα σίκουελ της ταινίας και λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του χρονικού διαστήματος εντός της ταινίας του 1998, Ο Βασιλιάς των Λιονταριών II: Το Βασίλειο του Σίμπα.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα με την τηλεοπτική ταινία Η Φρουρά των Λιονταριών: Η Μεγάλη Επιστροφή στο Disney Channel στις 22 Νοεμβρίου 2015 και ξεκίνησε να προβάλλεται ως τηλεοπτική σειρά στις 15 Ιανουαρίου 2016 στο Disney Junior και στο Disney Channel. Είναι η δεύτερη τηλεοπτική σειρά βασισμένη στον Βασιλιά των Λιονταριών, με την πρώτη να είναι η Τιμόν & Πούμπα.
Ο δεύτερος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 7 Ιουλίου 2017, ενώ ένας τρίτος κύκλος έχει ανατεθεί τον Μάρτιο του 2017. Στην Ελλάδα η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στις 26 Μαρτίου 2016 στο Disney Junior.
Πλοκή
Ο Κάιον είναι ο γιος του Βασιλιά Σίμπα και της Βασίλισσας Νάλα, ο μικρότερος αδελφός της Κιάρα και ο πρίγκιπας της Περήφανης Γης. Ως ο δευτερότοκος του Βασιλιά των Λιονταριών, είναι προικισμένος με ένα χάρισμα που λέγεται "Βρυχηθμός των Πρεσβύτερων Λιονταριών" και έτσι γίνεται ο αρχηγός της Φρουράς των Λιονταριών, μιας ομάδας ζώων, η οποία προστατεύει την Περήφανη Γη και προασπίζει τον Κύκλο της Ζωής.
Ο Κάιον, μαζί με τους φίλους του Μπάνγκα τον ασβό, Μπέστη τον ιπποπόταμο, Φούλι τη γατόπαρδο και Όνο τον ερωδιό, ξεκινά με σκοπό να κρατήσει την Περήφανη Γη ασφαλή και προστατευμένη από ζώα τα οποία δε σέβονται τον Κύκλο της Ζωής.
Παραγωγή
Η σειρά ανακοινώθηκε από την Disney στις 9 Ιουνίου 2014, κατά τη διάρκεια της 20ης επετείου από την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας. Η γενική διευθύντρια του Disney Junior, Νάνσι Κάντερ, δήλωσε: "Είναι σαν Ο Βασιλιάς των Λιονταριών να συναντά τους Εκδικητές". Η ανακοίνωση της σειράς ήρθε μετά από μια συνάντηση της Κάντερ και του γενικού διευθυντή της Disney, Μπομπ Ίγκερ. Ο Ίγκερ πρότεινε στην Κάντερ πως το Disney Junior θα έπρεπε να σκεφτεί να δημιουργήσει κάτι για τον εορτασμό των 20 χρόνων από τον Βασιλιά των Λιονταριών το 2014. Η Disney είχε δείξει πρώιμο υλικό της σειράς σε νεαρό κοινό, το οποίο ήταν και σε θέση να κάνει εισηγήσεις, όπως για παράδειγμα την εμφάνιση των υαινών. Η ομάδα των καταναλωτικών προϊόντων της Disney δημιούργησε μια σειρά από παιχνίδια που συμβάδιζαν με την τηλεοπτική σειρά, καθώς επίσης και βιβλία με τίτλους που βασίζονταν σε αυτή όπως τα Η Μεγάλη Επιστροφή, Ανυπομονώ να γίνω Βασίλισσα, Ο σοφός Μπάνγκα, Γνωρίστε τη νέα Φρουρά, Η Φούλι βρίσκει το σπίτι της, Ενωθείτε με τη Φρουρά των Λιονταριών και Το ζωικό αλφάβητο του Κάιον. Ένα μικρό απόσπασμα της Φρουράς των Λιονταριών προβλήθηκε στην έκθεση D23 Expo το 2015. Στις 12 Αυγούστου 2015, ένα νέο μικρό απόσπασμα προβλήθηκε, με καινούριες πληροφορίες πως η τηλεοπτική ταινία είχε προγραμματιστεί να προβληθεί τον Νοέμβριο του 2015 και είχε τον τίτλο Η Φρουρά των Λιονταριών: Η Μεγάλη Επιστροφή. Στις 9 Οκτωβρίου 2015, ανακοινώθηκε πως Η Μεγάλη Επιστροφή θα έκανε πρεμιέρα στις 22 Νοεμβρίου 2015 στο Disney Channel.
Σχετικά με την ιδέα της σειράς, ο δημιουργός της σειράς και εκτελεστικός παραγωγός Φόρντ Ρίλεϊ σημείωσε πως στην ταινία Ο Βασιλιάς των Λιονταριών II: Το Βασίλειο του Σίμπα, η Κιάρα συστήνεται ως η μελλοντική Βασίλισσα της Περήφανης Γης. Ο Ρίλεϊ ενδιαφερόταν στην ιδέα ενός δεύτερου κουταβιού και ποιος θα ήταν ο ρόλος του, αφού η Κιάρα προοριζόταν να γίνει Βασίλισσα. Επιπρόσθετα, εμπνεύστηκε από τον τότε οκτάχρονο γιο του. "Κάθε Πέμπτη ο γιος μου και οι φίλοι του πηγαίνουν στο πάρκο και έχουν αυτή τη φανταστική ομάδα υπερ-ηρώων και έχουν όλες αυτές τις φανταστικές περιπέτειες. Τότε ήταν που μου ήρθε. Ας δημιουργήσουμε μια ομάδα υπερ-ηρώων στην Περήφανη Γη - Οι Εκδικητές συναντούν τον Βασιλιά των Λιονταριών!"
Ο Ρίλεϊ επιβεβαίωσε επίσης τη χρονολογική τοποθέτηση της σειράς: στο Βασίλειο του Σίμπα υπάρχει ένα κενό χρονικό διάστημα, η Φρουρά των Λιονταριών λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια μεταξύ της πρώτης συνάντησης της Κιάρα με τον Κόβου ενώ ήταν ακόμα κουτάβια και το πρώτο της κυνήγι ως ενήλικας. Επιβεβαίωσε ακόμα και τη συμπερίληψη των Σουαχίλι στη σειρά: "Έχουμε πραγματικά προσλάβει τη Σάρα Μίρζα, η οποία κυριολεκτικά έγραψε το βιβλίο στα Αγγλικά και στα Σουαχίλι. Χρησιμοποιήσαμε τα Σουαχίλι, όχι μόνο στα ονόματα των χαρακτήρων και στις τοποθεσίες αλλά και στην ίδια τη γλώσσα της σειράς".
Όσον αφορά το να δινόταν στη Φρουρά των Λιονταριών η ίδια εμφάνιση όπως και στην πρώτη ταινία, ο σκηνοθέτης Χάουι Πάρκινς δήλωσε πως ήταν προσεκτικοί στο να διατηρήσουν την ουσία του Βασιλιά των Λιονταριών. Για το σκοπό αυτό, η ομάδα της σειράς διενέργησε εκτεταμένη έρευνα στο πώς έμοιαζαν το φόντο και οι χαρακτήρες της ταινίας και ήταν σε θέση να αποκτήσουν μερικά αρχικά φύλλα μοντέλων. Επιπρόσθετα, ο Μπάρι Άτκινσον και ο Μάικ Σάρρεϊ, ο ζωγράφος του φόντου και ο επικεφαλής εικονογραφιστής για τον Τιμόν στην αυθεντική ταινία αντίστοιχα, ήρθαν για να συμβουλέψουν τους καλλιτέχνες των φόντων και τους εικονογραφιστές της σειράς.
Μιλώντας για το εκπαιδευτικό κομμάτι της σειράς, ο Πάρκινς δήλωσε πως η έρευνα έγινε πάνω στα ζώα και τους οικοτόπους του Σερενγκέτι και πως αυτές οι πληροφορίες διοχετεύονται μέσα στις ιστορίες χωρίς όμως να είναι τόσο εμφανείς για να κουράζουν.
Soundtrack
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Ένα δεύτερο soundtrack με τον τίτλο Η Φρουρά των Λιονταριών: Disney Junior Music κυκλοφόρησε ψηφιακά την 1η Σεπτεμβρίου 2017.
Home media
Επεισόδια της σειράς κυκλοφόρησαν ομαδικά σε DVD, σε διανομή από τη Walt Disney Home Videos.
Μετάδοση
Όπως και στις Ηνωμένες Πολιτείες, Η Μεγάλη Επιστροφή έκανε πρεμιέρα στις 22 Νοεμβρίου 2015 στο αντίστοιχο κανάλι "Disney Channel" του Καναδά, ενώ η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 17 Ιανουαρίου 2016 στο Καναδικό "Disney Junior", δύο μέρες μετά την Αμερικανική πρεμιέρα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία, Η Μεγάλη Επιστροφή έκανε πρεμιέρα στα αντίστοιχα "Disney Junior" κανάλια στις 8 Φεβρουαρίου 2016, ενώ η σειρά επεισοδίων έκανε πρεμιέρα στις 13 Απριλίου 2016.
Στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία, ο πιλότος προβλήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2016 και η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στις 28 Φεβρουαρίου στο αντίστοιχο κανάλι "Disney Junior". Στη Νοτιοανατολική Ασία, Η Μεγάλη Επιστροφή έκανε πρεμιέρα στις 20 Μαρτίου 2016 στο αντίστοιχο κανάλι "Disney Channel" (11 Απριλίου στο "Disney Junior") και η σειρά στις 17 Απριλίου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές παιδικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές παραγωγής Disney Television Animation Κατηγορία:The Lion King Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Disney Channel Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Disney Junior
Χορευτική μουσική της Αναγέννησης
thumb|300px|Ο ιταλικός χορός «σαλταρέλο», γκραβούρα του Μπαρτολομέο Πινέλλι (π.1835). Ο δέκατος έκτος αιώνας μαρτυρά την εξέλιξη της οργανικής χορευτικής μουσικής. Με την ανάπτυξη των μουσικών εκδόσεων η τυπωμένη χορευτική μουσική διατίθεται για σόλο όργανα και για μικρά σύνολα. Η Βενετία, το Παρίσι και η Αμβέρσα ήταν τα πρωτοπόρα κέντρα της νέας εκδοτικής βιομηχανίας. Οι χοροί είναι συχνά τα προϊόντα μεταποίησης τέτοιων φωνητικών έργων, όπως τα μαδριγάλια και τα σανσόν. Δημοσιεύονται σε απλοποιημένες τετράφωνες αποδόσεις που παίζονται από όργανα αντί να άδονται.
Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται σε αυτές τις χορευτικές διασκευές δεν κατονομάζονται ούτε περιγράφονται. Αρκετά συχνά η ενορχήστρωση καθοριζόταν από τις περιστάσεις που αφορούσαν την παράσταση. Οι υπαίθριες εμφανίσεις απαιτούσαν «ηχηρά» όργανα, όπως η κάλαμος (μεσαιωνικό όμποε) και το σάκμπατ (μεσαιωνικό τρομπόνι). Για τις επίσημες τελετές από την άλλη, ήταν προτιμότερα όργανα «απαλά», όπως φλάουτα και έγχορδα με δοξάρι. Αν και στην αναγεννησιακή μουσική δεν γράφονταν τα ρυθμικά μέρη των κρουστών, έχουμε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι αυτά προέκυπταν αυτοσχεδιαστικά κατά τη διάρκεια της παράστασης.
Αρκετά χορευτικά είδη γίνονται δημοφιλή το δέκατο έκτο αιώνα και διασώζονται μέχρι την εποχή του Μπαρόκ. Ο μεγαλοπρεπής αυλικός χορός παβάνα είναι συχνά ο πρώτος μιας σειράς που τον ακολουθούν ένας ή περισσότεροι γρήγοροι χοροί, ιδίως ο ιταλικός σαλταρέλο (πηδηχτός χορός) και η γαλλική γκαγιάρντα (ζωηρότερος από το σαλταρέλο). Ο αλμάντ ή γερμανικός χορός, με συγκρατημένο δίσημο χρόνο, θα διατηρήσει τη δημοτικότητά του σε ολόκληρη την εποχή του Μπαχ, και θα ενταχθεί στη χορευτική σουίτα του Μπαρόκ. Ο ροντ ή κυκλικός χορός - λιγότερο αρχοντικός - είναι ένα ζωηρό και κεφάτο παιχνίδι που είχε συνδεθεί με τις υπαίθριες διασκεδάσεις και στον οποίο οι συμμετέχοντες σχημάτιζαν έναν κύκλο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Αναγεννησιακή μουσική Κατηγορία:Χορός
Δουκαναίικα Αχαΐας
Τα Δουκαναίικα ή Δουκανέικα είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Συμπολιτείας ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος. Στην ομώνυμη τέως κοινότητα ανήκει και ο οικισμός των Άνω Δουκαναίικων.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Υπήρξε ένα από τα λεγόμενα «Τσετσεβοχώρια». Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια κορινθιακής σταφίδας και ελαιώνων για παραγωγή ελαιολάδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Συμπολιτείας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Σισίνιος Τριφύλλης
Ο Σισίνιος ο Τριφύλλης ( ? - 26 Ιουλίου 811) ήταν βυζαντινός πατρίκιος και στρατιωτικός επί αυτοκράτορα ´Νικηφόρου Α´.
Ο Σισίνιος πήρε μέρος στην εκστρατεία του Νικηφόρου κατά των Βουλγάρων και του Κρούμου το 811. Σε αυτή την εκστρατεία ο Κρούμος μην μπορώντας να αντιμετωπίσει το πολυάριθμο βυζαντινό στρατό υποχωρούσε διαρκώς και ζητούσε ειρήνη από τον Νικηφόρο Α΄αλλά αυτός αρνούνταν. Σε κάποιο σημείο της εκστρατείας τα βυζαντινά στρατεύματα πήγαιναν ασύνταχτα και σκορπισμένα έτσι βρήκαν την ευκαιρία οι Βούλγαροι να τους επιτεθούν. Ο αυτοκράτορας, μαζί ο Σισίνιος περικυκλώθηκαν στο στρατόπεδο τους με αποκλεισμένες όλες τις προσβάσεις, και στις 26 Ιουλίου οι Βούλγαροι επιτέθηκαν σκοτώνοντας πολλούς βυζαντινούς, τον αυτοκράτορα και τον Σισίνιο.
παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Ντεπορτίβο Περέιρα
Η Ντεπορτίβο Περέιρα είναι μια επαγγελματική, κολομβιανή, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Περέιρα. Συμμετέχει στη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Ιδρύθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1944. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Hernán Ramírez Villegas, χωρητικότητας 38.297 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1944
Διγελιώτικα Αχαΐας
Τα Διγελιώτικα είναι πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού διαμερίσματος.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας
Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών 2016-17
Το Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών 2016-17 ήταν η 26η περίοδος της Πρβα Λίγκα. Η περίοδος άρχισε στις 15 Ιουλίου 2016 και ολοκληρώθηκε στις 27 Μαΐου 2017. Συμμετείχαν 10 ομάδες. Η ΧΝΚ Ριέκα κέρδισε το πρώτο της πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Κροατία
Φώτιος Παναγιωτόπουλος
Ο Φώτιος Παναγιωτόπουλος (1919 - 24 Σεπτεμβρίου 1975 ) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Μαγνησίας με την Ένωση Κέντρου.
Βιογραφία
Με τη σύζυγό του απέκτησαν έναν γιο. Ο Φώτης Παναγιωτόπουλος απεβίωσε το Σεπτέμβριο του 1975 και κηδεύτηκε στα Θωμαίικα την επομένη του θανάτου του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Μαγνησίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2018-19
Το Κύπελλο Κύπρου 2018-19 ή Κύπελλο Coca-Cola ήταν η 77η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η ΑΕΛ για 7η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2018-19 είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2018-19 και οι 16 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2018-19. Ωστόσο, 4 ομάδες της Β΄ κατηγορίας δεν δήλωσαν συμμετοχή (ΑΕΖ Ζακακίου, Αναγέννηση Δερύνειας, Οθέλλος Αθηαίνου, ΜΕΑΠ).
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που κληρώθηκε ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να είναι ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στους επόμενους 3 γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που είχε πετύχει τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, είχε τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν είχαν σημειωθεί τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός και είχε προαποφασιστεί να διεξαχθεί στο Νέο Στάδιο Γ.Σ.Π..
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2019–20.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 16 από τις 24 ομάδες. Δεν συμμετείχαν η ΑΕΚ και ο Απόλλωνας οι οποίες αποτέλεσαν το ζευγάρι του τελικού την προηγούμενη περίοδο.
Μέσα από τη διαδικασία της κλήρωσης 6 ομάδες εξαιρέθηκαν από τον Α΄ γύρο. Οι ομάδες αυτές ήταν ο ΑΣΙΛ Λύσης, η Δόξα Κατωκοπιάς, η Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας, ο Ερμής Αραδίππου, ο Εθνικός Άχνας και η Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών.
Οι αγώνες της φάσης αυτής ήταν μονοί. Στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τα περισσότερα τέρματα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε εκτέλεση πέναλτι.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 8 ομάδες που είχαν εξαιρεθεί από τον Α΄ γύρο.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προημιτελικά.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η ΑΕΛ και ο ΑΠΟΕΛ. Ο τελικός διεξήχθη στις 22 Μαΐου 2019 στο Νέο Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η ΑΕΛ με σκορ 2-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019 Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Άγιος Ιωσήφ, Μπαρμπάντος
Ο Άγιος Ιωσήφ (αγγλικά: Saint Joseph) είναι μια ενορία του Μπαρμπάντος. Έχει έκταση 26 τ.χλμ. και πληθυσμό 8.370 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Μπαθσήμπα.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωσήφ βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Μπαρμπάντος. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Ανδρέα, δυτικά με τον Άγιο Θωμά, νοτιοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο και νοτιοανατολικά με τον Άγιο Ιωάννη. Στα ανατολικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Έχει έκταση 26 τ.χλμ..
Δημογραφία
Ο Άγιος Ιωσήφ είχε κατά την απογραφή του 2000 8.370 κατοίκους με πυκνότητα 322 κατοίκων ανά τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Μπαθσήμπα με περίπου 5.000 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Αγιος Ιωσηφ
Δοκιμασία τεσσάρων σημείων Worth
thumb|Δοκιμασία τεσσάρων κηλίδων Worth
Η δοκιμασία τεσσάρων κηλίδων Worth είναι ένα κλινικό τεστ που δοκιμάζει την απώθηση του ενός ή του άλλου οφθαλμού. Η απώθηση συμβαίνει κατά την διόφθαλμη όραση όταν ο εγκέφαλος δεν προωθεί την πληροφορία που λαμβάνει από το ένα ή από το άλλο μάτι. Αυτή είναι μια κοινή παθολογία σε ασθενείς με στραβισμό, αμβλυωπία και ανισεικονία. Κατά την διάρκεια της δοκιμασίας ο ασθενής φοράει ανάγλυφους φακούς (με έναν πράσινο φακό από το ένα μάτι, συνήθως το δεξί, και έναν κόκκινο φακό από το άλλο, συνήθως το δεξί). Τότε του δείχνουν έναν φακό με τέσσερις τρύπες διαμέτρου περίπου ενός εκατοστού που είναι οργανωμένες σε σχήμα διαμαντιού. Παραδοσιακά η πάνω τρύπα είναι κόκκινη, η δεξιά και η αριστερή είναι πράσινες και η κάτω δείχνει το λευκό φως.
Επειδή το κόκκινο φίλτρο αποκόπτει το πράσινο χρώμα, και το πράσινο χρώμα αποκόπτει το ερυθρό, είναι δυνατόν να καθοριστεί εάν ο ασθενής χρησιμοποιεί και τα δύο μάτια ταυτόχρονα και με συντονισμένο τρόπο. Με τα δύο μάτια ανοιχτά ένας ασθενής με φυσιολογική διόφθαλμη όραση θα πρέπει να μπορεί να δει και τα τέσσερα φώτα. Εάν ένα από τα δύο μάτια είναι αμβλυωπικό τότε θα λείπουν ένα ή δύο φώτα, ενώ εάν έχει προβλήματα σύγχυσης της εικόνας θα βλέπει πέντε φώτα.
Η απόσταση της εξέτασης μπορεί να αλλάζει για να εκτιμηθεί η περιοχή της απώθησης στο οπτικό πεδίο του ασθενούς. Εάν ο φακός κρατάτε στα 33 εκατοστά, ο εξεταστής καλύπτει μεγάλη περιοχή οπτικού πεδίου, εάν κρατηθεί στα 3 μέτρα τότε ελέγχεται μικρότερη περιοχή. Επίσης το τεστ μπορεί να γίνει σε τροποποιημένο πίνακα Snellen.
Πηγές
Κατηγορία:Ιατρικές συσκευές
Κολίρι Ηλείας
Το Κολίρι είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 90 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κολίρι βρίσκεται βορειοανατολικά του Πύργου σε απόσταση περίπου 4 χλμ. από το κέντρο του. Η ίδρυση του χρονολογείται μερικές δεκαετίες πριν από την επανάσταση του 1821 και αρχικά κατοικήθηκε από μερικές οικογένειες που ζούσαν σε ορεινότερες γύρω περιοχές. Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων στο κέντρο του χωριού και κοιμητηριακός του Αγίου Νικολάου. Αναφέρεται επίσημα πρώτη φορά ως Κολύρι το 1835 να προσαρτάται στο τότε δήμο Λετρίνων. Το 1912με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Κολυρίου και το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Κολίριον. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις Κολιρέικες Παράγκες αποτελούν την τοπική κοινότητα Κολιρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 979 κατοίκους, ενώ ως οικισμός
Τζερμούκ
Το Τζερμούκ (αρμενικά: Ջերմուկ) είναι ορεινή λουτρόπολη και το κέντρο της αστικής κοινότητας Τζερμούκ στην επαρχία Βαγιότς Ντζορ στο νότιο τμήμα της Αρμενίας, σε απόσταση 53 χιλιομέτρων ανατολικά από την επαρχιακή πρωτεύουσα Γεγεγκναντζόρ. Θεωρούταν ένας από τους δημοφιλείς προορισμούς για ιατρικό τουρισμό στη Σοβιετική Ένωση.
Το Τζερμούκ είναι γνωστό για τις θερμές πηγές και τις μάρκες μεταλλικων νερών του που εμφιαλώνονται στην πόλη. Είναι ελκυστικό για τον καθαρό του αέρα, τον καταρράκτη, τις τεχνητές λίμνες, τα μονοπάτια πεζοπορίας, τα γύρω δάση και τις λίμνες με μεταλλικό νερό. Η πόλη αναπλάθεται για να γίνει ένα σύγχρονο κέντρο τουρισμού και υπηρεσιών υγείας. Διευθετείται επίσης για να γίνει ένα σημαντικό κέντρο σκακιού, με πολλά διεθνή πρωταθλήματα σκακιού προγραμματισμένα στην πόλη. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, το Τζερμούκ είχε πληθυσμό περίπου 3.400 κατοίκων. Ωστόσο, από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του Τζερμούκ ήταν 5.572. Τα κοντινά χωριά Χερχέρ (πληθ 706), Καρμρασέν (πληθ 252) και Γκντεβάζ (πληθ 829) είναι επίσης μέρος του δήμου (κοινότητας) Τζερμούκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Όμπλαστ του Ροστόφ
Το Όμπλαστ του Ροστόφ (ρωσικά: Ростовская область) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Σημαντικότερες πόλεις της είναι η πρωτεύουσα Ροστόφ στον Ντον (1.089.261 κάτοικοι - απογρ. 2010) και Ταγκανρόγκ (257.681). Εντός του όμπλαστ βρίσκεται ο ποταμός Ντον.
Η πόλη Ροστόφ στον Ντον είναι κέντρο της μηχανολογίας και μεγάλο λιμάνι. To Ταγκανρόγκ είναι μεγάλο λιμάνι επίσης.
Τομείς της οικονομίας
ΑΕΠ = 264.1 δισ. ρούβλια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ροστοφ
Εθνική Πολιτική Ένωσις (1984)
Η Εθνική Πολιτική Ένωσις (Ε.Π.ΕΝ.) ήταν ένα ελληνικό εθνικιστικό πολιτικό κόμμα που ιδεολογικά υπεράσπιζε το καθεστώς της χούντας των Συνταγματαρχών.
Ιστορικό
Η Εθνική Πολιτική Ένωσις ιδρύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1984 με ιδρυτή και "πνευματικό" ηγέτη τον έγκλειστο στις φυλακές Κορυδαλλού, Γεώργιο Παπαδόπουλο. Στις 4 Απριλίου 1984, ο Παπαδόπουλος παραιτήθηκε της αρχηγίας της Ε.Π.ΕΝ., διότι διαφώνησε με τη συμμετοχή της στις επικείμενες ευρωεκλογές.
Πρωτοεμφανίστηκε στις ευρωεκλογές του 1984 και λαμβάνοντας το 2,29% των ψήφων, της έδωσε μία από τις 24 έδρες που κατείχε η Ελλάδα με τον νόμιμα δηλωμένο ως αρχηγό της Χρύσανθο Δημητριάδη.
Η συνέχεια δεν υπήρξε ανάλογη. Το κόμμα δεν κατάφερε να εκπροσωπηθεί στη Βουλή των Ελλήνων στις βουλευτικές εκλογές του 1985, του 1989, του 1990, και του 1996, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις ευρωεκλογές του 1989 και 1994.
Αν και τη δεκαετία του 1980 αυξήθηκε η υποστήριξη σε ακροδεξιά πολιτικά κόμματα στην Ευρώπη, η Ε.Π.ΕΝ. απέτυχε να διατηρήσει το 2,29%, γεγονός που αποδίδεται και στην ανάληψη της αρχηγίας της από το δικτάτορα.
Μετά την απόσυρση της υποστηρίξεως του μέχρι τότε ηγέτη της Γεωργίου Παπαδόπουλου και των υπολοίπων εγκλείστων Απριλιανών προς το κόμμα, η Ε.Π.ΕΝ. μετονομάστηκε. Στις εθνικές εκλογές του 1990, υπό την ηγεσία πλέον του μέχρι τότε γραμματέα της Χρύσανθου Δημητριάδη, κατήλθε με την ονομασία "Εθνικό Κόμμα". Σε επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις θα εμφανιστεί ως "Εθνικό Κόμμα - Ε.Π.ΕΝ.".
Το κόμμα ανέστειλε τη λειτουργία του το 1996.
Πτέρυγα νεολαίας
Στην οργανωτική του δομή, το κόμμα είχε ακόμα δημιουργήσει τη Νεολαία Ε.Π.ΕΝ..
Ο Ρόκο και τ' Αδέλφια του
Το Ο Ρόκο και τ' Αδέλφια του (Rocco e i suoi fratelli) είναι δραματική ταινία ιταλικής παραγωγής του 1960 σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι. Πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Κατίνα Παξινού, Σπύρος Φωκάς, Ρενάτο Σαλβατόρι και η Κλαούντια Καρντινάλε σε έναν από τους πρώτους κινηματογραφικούς ρόλους της.
Γυρισμένη στο Μιλάνο, η ταινία πραγματεύεται την εσωτερική μετανάστευση στην Ιταλία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τις δυσκολίες ενσωμάτωσης μιας οικογένειας από τον Νότο στον ιταλικό Βορρά.
Πλοκή
Η ταινία είναι χωρισμένη σε πέντε ενότητες, μία για κάθε ένα από τα αδέρφια: Βιντσέντσο, Σιμόνε, Ρόκο, Τσίρο, Λούκα.
Βραβεία
Η ταινία βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας με Αργυρό Λέοντα και με το βραβείο FIPRESCI.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Πυγμαχικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Νίνο Ρότα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μιλάνο Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λουκίνο Βισκόντι
Τιτανικός
Ο Τιτανικός (επίσημο όνομα: RMS Titanic) ήταν βρετανικό επιβατηγό υπερωκεάνιο που ανήκε στον στόλο της White Star Line, το οποίο βυθίστηκε στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό στις 15 Απριλίου 1912 μετά από σύγκρουση με ένα παγόβουνο κατά το παρθενικό ταξίδι του από το Σαουθάμπτον προς τη Νέα Υόρκη. Η βύθισή του, προκάλεσε τον θάνατο πάνω από 1.505 ατόμων σε ένα από τα πιο θανατηφόρα ναυτικά δυστυχήματα σε καιρό ειρήνης στη σύγχρονη ιστορία. Το πλοίο RMS Titanic ήταν το μεγαλύτερο πλοίο εν πλω όταν εισήλθε σε υπηρεσία. Ο Τιτανικός ήταν το δεύτερο από τρία υπερωκεάνια της κλάσης Olympic που χρησιμοποιούσε η White Star Line (Τα άλλα δύο ήταν το RMS Olympic και το RMS Britannic (Βρεταννικός), και κατασκευάστηκε από το ναυπηγείο Harland and Wolff στο Μπέλφαστ με ναυπηγό αρχιτέκτονα τον Τόμας Άντριους. Ο Άντριους έχασε τη ζωή του στο ναυάγιο. Στο παρθενικό του ταξίδι μετέφερε 2.224 επιβάτες και πλήρωμα.
Με πλοίαρχο τον Έντουαρντ Τζων Σμιθ, οι επιβάτες του περιελάμβαναν μερικούς από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, καθώς και εκατοντάδες μετανάστες από την Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία, τη Σκανδιναβία και άλλες περιοχές σε όλη την Ευρώπη, οι οποίοι αναζητούσαν μια καινούρια ζωή στη Βόρεια Αμερική. Οι εγκαταστάσεις της πρώτης θέσης είχαν σχεδιαστεί για να αποτελέσουν την κορωνίδα της άνεσης και της πολυτέλειας, με ένα γυμναστήριο, πισίνα, βιβλιοθήκες, ακριβά εστιατόρια και πολυτελείς καμπίνες. Ένας ασύρματος τηλέγραφος φρόντιζε τις ανάγκες των επιβατών και χρησίμευε επίσης για επιχειρησιακή χρήση. Αν και ο Τιτανικός είχε προηγμένα χαρακτηριστικά ασφάλειας, όπως στεγανά διαμερίσματα και ενεργοποιούμενες εξ αποστάσεως υδατοστεγείς πόρτες, δεν υπήρχαν αρκετές σωστικές λέμβοι για όλους όσους επέβαιναν στο πλοίο, λόγω παρωχημένων κανόνων ναυτικής ασφάλειας. Ο Τιτανικός είχε αρκετές λέμβους μόνο για 1.178 άτομα - αριθμός λίγο μεγαλύτερος από το μισό του αριθμού των επιβαινόντων, και ίσος μόλις με το ένα τρίτο της μέγιστης συνολικής χωρητικότητας επιβατών του πλοίου.
Αφότου απέπλευσε από το Σαουθάμπτον την 10η Απριλίου 1912, ο Τιτανικός σταμάτησε στο Χερβούργο στη Γαλλία και στο Κουίνσταουν (το οποίο σήμερα ονομάζεται Κοβ) στην Ιρλανδία, προτού κατευθυνθεί δυτικά προς τη Νέα Υόρκη. . Στις 13 Απριλίου το πλήρωμα κατάφερε να σβήσει μια φωτιά που είχε ξεσπάσει στις μηχανές του πλοίου. Για να την σβήσουν χρειάστηκε να μεταφέρουν πολλούς τόνους κάρβουνου από την μία πλευρά στην άλλη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το πλοίο να παρουσιάσει μια μικρή κλίση 3 μοιρών προς την αριστερή πλευρά του πλοίου(port side). Έτσι χάρη σε αυτή την κλίση του πλοίου καθώς μια γυναίκα κατέβαινε από την μεγάλη σκάλα έπεσε και έσπασε το πόδι της.
Στις 14 Απριλίου 1912, μετά από τέσσερις ημέρες διάσχισης και 375 μίλια (600 χλμ.) νότια της Νέας Γης, συγκρούστηκε με ένα παγόβουνο στις 11:40 μ.μ. ώρα πλοίου. Η παταγώδης σύγκρουση προκάλεσε κάμψη προς τα μέσα στις πλάκες του κύτους του Τιτανικού κατά μήκος της δεξιάς πλευράς (starboard) και διέρρηξε 5 από τα 16 υδατοστεγή διαμερίσματα, εκθέτοντάς τα στη θάλασσα. Εν τω μεταξύ, οι επιβάτες και μερικά μέλη του πληρώματος επιβιβάστηκαν σε σωστικές λέμβους, πολλές από τις οποίες κατέβηκαν στη θάλασσα μερικώς φορτωμένες, λόγω ανεπαρκούς συντονισμού και ενός φόβου αρκετών επιβατών να επιβιβαστούν σε αυτές. Ένας δυσανάλογος αριθμός ανδρών έμεινε στο πλοίο, επειδή ακολουθήθηκε ένα πρωτόκολλο «πρώτα γυναίκες και παιδιά» από μερικούς αξιωματικούς που φόρτωναν τις βάρκες. Λίγο πριν τις 2:20 π.μ. το πλοίο έσπασε στα δύο λόγω της πίεσης του νερού στο μπροστινό μέρος και άρχισε να βυθίζεται ταχύτερα, με περισσότερα από χίλια άτομα ακόμη εν πλω. Κατά την διάρκεια της βύθισης, οι τσιμινιέρες (φουγάρα) του πλοίου αποκολλήθηκαν (ενδεχομένως σκοτώνοντας όσους βρίσκονταν κοντά σε αυτές). Μία ώρα και είκοσι λεπτά αφότου βυθίστηκε ο Τιτανικός, το επιβατηγό πλοίο RMS Carpathia της Cunard Line έφτασε στο σημείο της βύθισης, όπου περισυνέλεξε 720 επιζώντες.
Το ναυάγιο του Τιτανικού παραμένει στο βυθό, σπασμένο στα δύο, και σταδιακά αποσυντιθέμενο σε βάθος 12.415 ft (3.784 m). Από την ανακάλυψή του, το 1985, χιλιάδες αντικείμενα έχουν ανασυρθεί και εκτίθενται σε μουσεία σε όλο τον κόσμο. Ο Τιτανικός έχει γίνει ένα από τα διασημότερα πλοία στην ιστορία και η μνήμη του διατηρείται ζωντανή από πολυάριθμα βιβλία, τραγούδια, ταινίες, εκθέματα και μνημεία.
Διαστάσεις και σχέδιο
right|thumb|Ο Τιτανικός το 2012. Ο Τιτανικός είχε μήκος 882 πόδια και 9 ίντσες (269,06 m) και μέγιστο πλάτος 92 πόδια και 6 ίντσες (28,19 m). Το συνολικό του ύψος, μετρημένο από τη βάση της τρόπιδας μέχρι την κορυφή της γέφυρας, ήταν 104 πόδια (32 m). Μετρούσε 46.328 κόρους και με βύθισμα 34 πόδια και 7 ίντσες (10,54 m), εκτόπιζε 52.310 τόνους.
Και τα τρία πλοία της κλάσης Olympic είχαν δέκα καταστρώματα (εκτός της κορυφής των διαμερισμάτων των αξιωματικών), οκτώ από τα οποία προορίζονταν για χρήση από τους επιβάτες. Από την κορυφή μέχρι τον πάτο, τα καταστρώματα ήταν:
Παρθενικό ταξίδι
Το πλοίο έφτασε με ασφάλεια στη Μάγχη και πλησίασε στο γαλλικό λιμάνι του Χερβούργου στη Γαλλία. Επειδή στο λιμάνι δεν υπήρχαν αποβάθρες για ένα πλοίο στο μέγεθος του Τιτανικού, οι επιβάτες μεταφέρθηκαν στο πλοίο με δύο άλλα μικρότερα πλοία της εταιρείας. Στο πλοίο επιβιβάστηκαν άλλοι 274 επιβάτες και αποβιβάστηκαν 24. Το πλοίο στη συνέχεια αναχώρησε για το Κουινστάουν, στην Ιρλανδία. Όπως και στο Χερβούργο, ούτε στο Κουινστάουν οι αποβάθρες ήταν αρκετά μεγάλες και οι επιβάτες επιβιβάστηκαν με βοηθητικά πλοιάρια (tenders). Ο Τιτανικός αναχώρησε από το λιμάνι στις 1:30 μ.μ. στις 11 Απριλίου 1912.
Αποκορύφωση
Η πρόσκρουση στο παγόβουνο προκάλεσε διαρροή στο κύτος του πλοίου, ξεκινώντας από την πλώρη, όπου κατέστρεψε και τα 5 στεγανά μέρη του πλοίου επιτρέποντας την εισροή υδάτων στο σκάφος. Το πλοίο είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε ακόμα και αν πλημμύριζαν 4 στεγανά να μπορούσε να επιπλεύσει, όχι όμως και με 5. Το πλοίο ήταν από τα πρώτα που χρησιμοποίησε το σήμα κινδύνου SOS - πρότερα και αντί αυτού χρησιμοποιούνταν το CQD (CQ Distress). Ο Τιτανικός βυθίστηκε δύο ώρες και σαράντα λεπτά αργότερα, στις 02:20 στις 15 Απριλίου. Το κύτος 2 λεπτά πριν την βύθιση έσπασε σε 2 κομμάτια, αφού ενώ βυθιζόταν με την πλώρη προς τα κάτω και την πρύμνη προς τα πάνω, αποκόπηκε η πρύμνη, λόγω του τεράστιου βάρους του νερού στην πλώρη. Η βύθισή του παρέσυρε στο θάνατο γύρω στους 1.500 ανθρώπους, με τους υπόλοιπους 700 να βρίσκονται στις σωσίβιες λέμβους και να παρακολουθούν το τραγικό γεγονός. Το ναυάγιο αυτό θεωρείται ένα από τα τραγικότερα «εν καιρώ ειρήνης» ναυάγια. Η περισυλλογή των διασωθέντων έγινε από το πλοίο RMS Carpathia, το οποίο έπλεε από τη Νέα Υόρκη προς το Φιούμε (σημερινή Ριέκα) και κατέφθασε στο σημείο του ναυαγίου στις 03:30.
Επιζήσαντες
thumb|right|300px|Το πρωτοσέλιδο της [[εφημερίδας «Herald» της Νέας Υόρκης αναγγέλει το γεγονός της βύθισης του πλοίου.]]
Μετά την τραγωδία
Η καταστροφή του Τιτανικού οδήγησε στην αλλαγή πλήθους νόμων της ναυτιλίας και κυρίως σε θέματα σωστικών μέσων των πλοίων. Ιδιαίτερα δε της απαίτησης τα μέσα διάσωσης όπως οι ναυαγοσωστικές λέμβοι, οι σωσίβιες ζώνες κ.λπ. να υπερκαλύπτουν σημαντικά τον συνολικό αριθμό των επιβαινόντων (επιβατών και πληρώματος) κάθε πλοίου. Επίσης, οδήγησε στην ίδρυση, το 1914, της υπηρεσίας έγκαιρου εντοπισμού των παγόβουνων, υπό την ονομασία Διεθνής Περιπολία Πάγων.
Έρευνα Ναυαγίου
Πολλές ερευνητικές αποστολές οργανώθηκαν για την ανεύρεση του ναυαγίου του Τιτανικού, όμως παρουσίασαν πολλές δυσκολίες, με κυριότερο το μεγάλο βάθος στο οποίο βρίσκεται το ναυάγιο, ίσο με 3.800 μέτρα και την μεγάλη πίεση του νερού σε αυτό το βάθος. Τελικώς, το ναυάγιο του Τιτανικού ανακαλύφθηκε από μια γαλλοαμερικανική ομάδα της οποίας ηγούνταν οι Ρόμπερτ Μπάλαρντ και Ζαν Λουί Μισέλ στις 1 Σεπτεμβρίου 1985.
Η ομάδα ανακάλυψε ότι το πλοίο είχε σπάσει σε δύο μέρη, την πλώρη και την πρύμνη, τα οποία απείχαν στον πυθμένα 600 μέτρα το ένα από το άλλο. Τα δύο μέρη του πλοίου συγκρούστηκαν στον πυθμένα της θάλασσας με μεγάλη ταχύτητα, που έφτασε τα 100 χιλιόμετρα την ώρα για την πρύμνη, με αποτέλεσμα η πρύμνη να διαλυθεί και η πλώρη να παραμορφωθεί από τη σύγκρουση, καθώς η ταχύτητα που έφτασε στον πυθμένα ήταν μικρότερη από αυτή της πρύμνης.
Το ναυάγιο του Τιτανικού είναι μια σπάνια όαση ζωής σε αυτό το βάθος. Μια έρευνα του 1991 κατέγραψε 28 είδη ζώων στο πλοίο, μεταξύ των οποίων γαρίδες, καβούρια και ανεμώνες, τα οποία αποτελούν μια συμβιωτική αποικία. Η απαραίτητη ενέργεια για την διατήρηση αυτής της αποικίας, προέρχεται από την οξείδωση του ατσάλινου κουφαριού του πλοίου από βακτήρια. Ένα από τα είδη βακτηρίων που αναγνωρίστηκαν στο πλοίο ήταν καινούριο είδος και ονομάστηκε Halomonas titanicae, ή «αλομονάδα του Τιτανικού». Αποτέλεσμα αυτής της μετατροπής είναι το πλοίο σταδιακά να οξειδώνεται σε σκουριά και αναμένεται τελικά να καταρρεύσει σε 20 με 30 χρόνια.
Το ναυάγιο είναι εξελέξιμο από τις 16 Απριλίου 2012 για Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Εκείνη η ημερομηνία σηματοδότησε τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη βύθιση του πλοίου και έτσι το πλοίο θα μπορεί να συμπεριληφθεί στα προστατευόμενα μνημεία, σύμφωνα με τη Σύμβαση Προστασίας της Υποθαλάσσιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς του 2001, καθώς ορίζει ότι η βύθιση του πλοίου πρέπει να έχει συμβεί τουλάχιστον 100 χρόνια πριν.
Αδελφά σκάφη
Αδελφά σκάφη του Τιτανικού ήταν ο «Βρετανικός», που βυθίστηκε στα νερά του Αιγαίου (δυτικά της Νήσου Κέας) κατά τον Α' Π.Π. μετά από έκρηξη από πρόσκρουση σε νάρκη (και όχι τορπίλη όπως λαθεμένα θεωρείται), και το Ολύμπικ που το 1935 πήρε το παρατσούκλι «Παλαιός αξιόπιστος» (Old Reliable) λόγω της μακράς καριέρας του, συνολικής διάρκειας 23 ετών. To Ολύμπικ ήταν το πρώτο της σειράς ναυπήγησης, όπου και η ομώνυμη κλάση (κατά ναυπήγηση) αυτών.
Θεωρίες
Το μεγάλο γεγονός του ναυαγίου του Τιτανικού έχει εμπνεύσει διάφορες θεωρίες εξήγησής του. Σήμερα αρκετοί πιστεύουν ότι στο ναυάγιο του Τιτανικού συνέτεινε και η υπέρμετρη ανθράκευση με σκοπό την κατάσβεση αναφλεγέντος άνθρακα, κάτι που οδήγησε σε αύξηση της ταχύτητας και ενδεχομένως έκανε αναπόφευκτη την πρόσκρουση στο παγόβουνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερωκεάνια
Παλάτι του Διοκλητιανού
Το Παλάτι του Διοκλητιανού (στα κροατικά: Dioklecijanova palača) ήταν κτιριακό συγκρότημα που κατασκευάστηκε από τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό στα τέλη του 3ου–αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., σε ένα κόλπο που σχηματίζεται στο νότιο τμήμα μιας μικρής χερσονήσου, σε απόσταση 4 μιλίων από την τότε πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Δαλματίας, τη Σαλώνα. Με το πέρασμα των χρόνων γύρω από το παλάτι εγκαταστάθηκαν άνθρωποι από γειτονικές περιοχές και έτσι σχηματίστηκε η πόλη Σπλιτ στο κέντρο της οποίας μπορεί να δει κανείς τμήματα του παλατιού που έχουν διασωθεί μέχρι τις μέρες μας. Το παλάτι χτίστηκε προκειμένου να μείνει εκεί ο Διοκλητιανός όταν θα αποφάσιζε να αποσυρθεί.
Τα κτίρια του παλατιού περιβάλλονταν από τείχη των οποίων η ανατολική και δυτική πλευρά είχαν μήκος περίπου 190 μέτρα και η βόρεια και νότια γύρω στα 160 μέτρα. Στην νότια πλευρά των τειχών, που ήταν σχεδόν πάνω στη θάλασσα, υπήρχε μια πύλη η Porta Aenea την οποία πιστεύεται ότι χρησιμοποιούσαν οι υπηρέτες για την μεταφορά προμηθειών στο παλάτι αλλά και ο αυτοκράτορας όταν χρειαζόταν να έχει πρόσβαση στη θάλασσα. Στην ανατολική πλευρά των τειχών υπήρχε η Porta argentea (Ασημένια Πόρτα) και στη δυτική η Porta ferrea (Σιδερένια Πόρτα) και ένας δρόμος ένωνε τις δύο εισόδους χωρίζοντας έτσι το συγκρότημα σε δύο μέρη. Στο νότιο κομμάτι βρίσκονταν τα διαμερίσματα του αυτοκράτορα και τα θρησκευτικά κτίρια, γενικότερα τα πιο πολυτελή κτίρια του παλατιού. Πέραν των γωνιακών πύργων υπήρχαν και άλλοι στις τρεις πλευρές (βόρεια, ανατολική και δυτική) του παλατιού.
Διοκλητιανου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κροατία Κατηγορία:Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κροατία Κατηγορία:Σπλιτ
Κάρες
Κάρες και Χετταίοι
thumb|250px|right|Η [[Καρία στη Μικρά Ασία.]] Δεν είναι βέβαιο πότε εμφανίστηκαν οι Κάρες στην ιστορία, οι Χετταίοι τους αναφέρουν στις πηγές τους σαν "Καρκίγια". Οι Καρκίγια καταγράφονται για πρώτη φορά την Εποχή του Ορείχαλκου, συμμετείχαν στο "Συνασπισμό του Ασσούβα" των Λουβικών κρατών εναντίον του Χιττίτη βασιλιά Τουδαλίγιας Α΄ (1420 π.Χ.). Αργότερα ο Χετταίος βασιλιάς Αρνουβάντας Β΄ έστειλε γράμμα στους Καρκίγια και τους ζητούσε να παραχωρήσουν άσυλο στον Μανάπα Ταρχούντα, έναν έκπτωτο πρίγκιπα από τη "γη του ποταμού Σεχά" (1323 π.Χ.), λίγο αργότερα ο Αρνουβάντας Β΄ αποκατέστησε τον Μανάπα Ταρχούντα στον θρόνο του πριγκιπάτου του. Οι Καρκίγια αναφέρονται τέλος (1274 π.Χ.) σαν σύμμαχοι των Χετταίων εναντίον των Αιγυπτίων στη Μάχη του Καντές. Όλες οι Χιττίτικες επιγραφές τονίζουν έντονα τη Λουβική τους καταγωγή, οι Κάρες φαίνεται ότι έχασαν τη γραφή τους στα σκοτεινά προϊστορικά χρόνια στη Μικρά Ασία.
Η ιστορική συνέχεια των Καρκίγια ανάμεσα στην Εποχή του Ορείχαλκου και την Εποχή του Σιδήρου είναι προβληματική, δεν υπάρχει κάποιο σταθερό γεωγραφικό μέρος που να προσδιορίζει την περιοχή που ζούσαν σύμφωνα με τις επιγραφές των Χετταίων. Το βέβαιο ήταν ότι αποτελούσαν έναν μόνιμο λαό, οι Φοίνικες τους έλεγαν "κρκ" και οι Πέρσες "κρκα". Οι Κάρες εμφανίζονται ξανά στις πηγές στις αρχές της 1ης χιλιετίας π.χ., ο Όμηρος στην Ιλιάδα γράφει με μεγάλο θαυμασμό τη χρυσή πανοπλία που φορούσε ο γιος του Νομίονα και αδελφός του Αμφίμαχου Νάστης. Ο Νάστης και ο αδελφός του Αμφίμαχος ήταν αρχηγοί των Καρών στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Τρώων, ο Όμηρος τους αποκαλούσε "βαρβαρόφωνους" (δηλαδή, ξενόγλωσσους). Οι Κάρες στην ακμή τους ήταν θαλασσοκράτορες με απόλυτη κυριαρχία στο Αιγαίο Πέλαγος και στη Μαύρη Θάλασσα που έκτισαν στα παράλια τη Σαλμυδησσό και την Οδησσό. Στη θαλασσοκρατορία τους αντικατέστησαν πρώτα οι Κρήτες και μετά (μέσα 2ης χιλιετηρίδας π.Χ.) οι Αχαιοί.
Ιστορικές αναφορές
Ο Θουκυδίδης γράφει ότι οι Κάρες εγκαταστάθηκαν στις Κυκλάδες πριν από τους Μινωίτες. Ο πρωταρχικός στόχος των Μινωιτών την εποχή του Ορείχαλκου ήταν η κατάκτηση των Κυκλάδων, ο Μίνωας διέταξε την κατασκευή ισχυρού στόλου για να κατακτήσει τα νησιά. Οι Μινωίτες έδιωξαν τελικά τους Κάρες που βασική ασχολία τους εκείνη την εποχή ήταν η πειρατεία. Οι τάφοι ανασκάφτηκαν από τους Αθηναίους στη Συμμαχία της Δήλου, οι περισσότεροι από τους τάφους που βρέθηκαν όπως αναγνωρίστηκαν από τον οπλισμό και τον τρόπο ταφής τους ανήκαν σε Κάρες. Ο Στράβων τους χαρακτηρίζει σαν "βάρβαρους" αλλά ήταν οι μόνοι βάρβαροι που μπορούσαν να συμβιώσουν με τους Έλληνες, χαρακτηριστικά γράφει :
"Οι περισσότεροι βάρβαροι δεν μπορούσαν να ζήσουν με τον Ελληνικό τρόπο ζωής και δεν μπορούσαν να μάθουν την Ελληνική γλώσσα. Οι Κάρες αντίθετα είχαν περιπλανηθεί σε ολόκληρη την Ελλάδα και είχαν υπηρετήσει σαν μισθοφόροι, όταν επέστρεψαν στην Ασία ήταν οι μοναδικοί κάτοικοι που μπορούσαν να προσαρμοστούν με τους μετέπειτα Έλληνες εποίκους όπως οι Ίωνες και οι Δωριείς". (Στράβων 14.2.28)
Οι Λέλεγες
Οι Έλληνες συγγραφείς συνδέουν πολλές φορές τους Κάρες με τους Λέλεγες αλλά η ακριβής σχέση μεταξύ τους παραμένει μυστηριώδης, οι δύο λαοί φαίνεται ότι ήταν αρχικά ξεχωριστοί αλλά στη συνέχεια αναμείχθηκαν μεταξύ τους. Ο Στράβων γράφει ότι αναμείχθηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε στο τέλος να μην μπορούν να ξεχωρίσουν τους Κάρες από τους Λέλεγες. Ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης γράφει ότι η σχέση που είχαν οι Λέλεγες απέναντι στους Κάρες ήταν η ίδια που είχαν οι Είλωτες απέναντι στους Λακεδαιμόνιους. Οι αναφορές αυτές οδήγησαν τον Ηρόδοτο να γράψει τη δική του γνώμη ότι οι Κάρες και οι Λέλεγες ήταν ο ίδιος λαός, στα νησιά γύρω από τις Κυκλάδες ήταν γνωστοί σαν Λέλεγες.
Γλώσσα και θρησκεία
thumb|250px|right|Αντίγραφο Ελληνικής θεότητας στην [[Αφροδισιάδα που έχει αναγνωριστεί σαν εξελληνισμένη μορφή της Αφροδίτης.]] Η Καρική γλώσσα ανήκε στη Λουβική ομάδα των Ανατολίτικων γλωσσών όπως η Λυκιανή και η Μιλυακή γλώσσα που αναγνωρίζεται ως "Μιλυακή Β΄". Οι πρόγονοι τόσο των Καρίων όσο και των Μιλύων πρέπει να ήταν στενά συνδεδεμένοι με τους Λουβίους, δεν πρέπει να θεωρούνται ωστόσο απευθείας απόγονοι τους. Το πιθανότερο είναι να ήταν πρόγονοι τους η πρωτο-Κάριοι η άρχουσα τάξη των βασιλείων της Αρζάουα στην Εποχή του Ορείχαλκου, ο πληθυσμός τους ήταν σε μεγάλο ποσοστό Λίδυοι. Η απόδειξη για την κοινή τους καταγωγή είναι η κοινή λατρεία στον ναό του Κάριου Διός στην πρώτη πρωτεύουσα Μύλασα. Το κύριο κέντρο λατρείας ήταν ο ναός του Καρίου Διός στη Μύλασα όπως τον αναφέρει ο Ηρόδοτος, σε αντίθεση με τον Έλληνα Δία ήταν πολεμικός θεός. Η θεά Εκάτη, προστάτιδα στα μονοπάτια και τα σταυροδρόμια προέρχεται από την Καρία. Σημαντική Καρική θεότητα ήταν ο Ίμβραμος, θεός της γονιμότητας, από αυτόν πήρε το όνομα της η Ίμβρος στην οποία λατρευόταν. Παρότι οι Κάρες στην εποχή της ακμής τους υπήρξαν λαμπροί πολεμιστές αργότερα απέκτησαν τη φήμη δολίων, φυγόπονων, άτολμων και γενικά ευτελών όπως φαίνεται από τις αρχαίες παροιμίες και φράσεις: