cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρίστοφερ Λι
Πρώτα χρόνια και πόλεμος
Ο Κρίστοφερ Λι γεννήθηκε στο Μπελγκρέβια του δυτικού Λονδίνου. Θεωρούνταν απόγονος του Καρλομάγνου. Φοίτησε στο αγγλικό κολέγιο του Ουέλινγκτον, όπου έμαθε αρχαία Ελληνικά και Λατινικά. Αργότερα, έμαθε επίσης και Γαλλικά, Ισπανικά, Γερμανικά και Ιταλικά, ενώ επίσης κατείχε σε έναν βαθμό και τα Ρωσικά, Σουηδικά και τα Κινέζικα. Το 1939, μήνες πριν την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έζησε για λίγο καιρό στο Παρίσι, όπου έγινε αυτόπτης μάρτυρας της τελευταίας δημόσιας εκτέλεσης με γκιλοτίνα. Το 1939, έλαβε μέρος, ως εθελοντής, στον Σοβιετοφινλανδικό Πόλεμο, με την πλευρά των Φινλανδών, ενώ αργότερα, επέστρεψε στην Αγγλία και φαίνεται πως συμμετείχε ενεργά στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο σε ειδικές επιχειρησιακές ομάδες. Για τα χρόνια του στον στρατό ο ίδιος δήλωνε "Έχω ήδη επιφορτιστεί με πολλά μυστικά κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Έχω υπογράψει την Επίσημη Μυστική Πράξη, που με δεσμεύει για μια ζωή. Οπότε αν μου ζητηθεί να κρατήσω κάτι μυστικό, θα το πάρω στον τάφο μου". Αργότερα υπηρέτησε ως αξιωματικός πληροφοριών της RAF στην Αφρική. Λόγω προβλημάτων όρασης, δεν μπόρεσε να ενταχθεί στην αεροπορία ως ιπτάμενος.
Καριέρα στον κινηματογράφο
Με το τέλος του πολέμου άρχισε να ασχολείται με τον κινηματογράφο και η πρώτη ταινία στην οποία έλαβε μέρος ονομαζότανε Corridor of Mirrors (1948). Μέχρι το 1957 είχε παίξει ήδη σε 37 ταινίες και 11 σειρές, μεταξύ των οποίων και οι Άμλετ (1948) του Λόρενς Ολίβιε και Μουλέν Ρουζ (1952), έχοντας όμως μικρούς ρόλους. Εκείνο το έτος (1957), υποδύθηκε το τέρας του Φρανκενστάιν στην ταινία με τίτλο Η μάσκα του Φρανκενστάιν. Την επόμενη χρονιά (1958), έπαιξε τον ρόλο του κόμητα Δράκουλα στην ομώνυμη ταινία. Το 1959 συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία Η επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς, στον ρόλο του σερ Χένρι Μπάσκερβιλ, με τον Πίτερ Κάσινγκ να έχει τον ρόλο του Σέρλοκ Χολμς, ενώ έπαιξε και στην ταινία τρόμου Ο βρικόλακας των πυραμίδων. Το 1962 έπαιξε ξανά σε ταινία Σέρλοκ Χολμς, που είχε το όνομα Ο Σέρλοκ Χολμς σε παγίδα θανάτου, όπου είχε τον ρόλο του Σέρλοκ. Το 1966 υποδύθηκε τον Ρασπούτιν στην ταινία Ρασπούτιν, ο δαίμων της Ρωσίας. Το 1970 θα κάνει την εμφάνισή του σε τρίτη ταινία του Σέρλοκ Χολμς (Η ιδιωτική ζωή τού Σέρλοκ Χολμς.), στον ρόλο του Μάικροφτ Χολμς, όμως την δεκαετία του 60 και μέχρι το 1972 θα γίνει γνωστός για τον ρόλο του Δράκουλα τον οποίο έπαιξε στην σειρά ταινιών της Hammer Horror που ακολούθησαν την ταινία του 1958. Συνολικά έπαιξε τον ρόλο του Δράκουλα σε 7 ταινίες. Ήτανε ένας ρόλος που έμελλε να στιγματίσει τον Λι για ολόκληρη την καριέρα του. Άλλες αξιόλογες ταινίες στις οποίες πήρε μέρος την δεκαετία του 1960 ήταν οι Μια κραυγή μέσα στη νύχτα (1961), Αίμα στο κόκκινο ποτάμι (1962) και Η ερωμένη του διαβόλου (1968).
Το 1973 θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη ταινία τρόμου Το καταραμένο σκιάχτρο, η οποία θεωρείται η καλύτερη ταινία του. Το 1974 υποδύθηκε τον Φρανσίσκο Σκαραμάνγκα στην ταινία Ο άνθρωπος με το χρυσό πιστόλι, όπου συνεργάστηκε με τους Ρότζερ Μουρ και Μπριτ Έκλαντ. To 1979 έπαιξε στην κωμική ταινία με τίτλο 1941: Από που πάνε για το Χόλιγουντ, παρακαλώ;, σε σκηνοθεσία του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Το 1981 έπαιξε στην ταινία Σαλαμάνδρα με συμπρωταγωνιστές τους Φράνκο Νέρο και τον Άντονι Κουίν, καθώς και στην ταινία Οφθαλμόν αντί οφθαλμού όπου συνεργάστηκε με τον Τσακ Νόρις. Το 1983 συνεργάστηκε με τους φίλους του Βίνσεντ Πράις και Πίτερ Κάσινγκ στην ταινία τρόμου House of the Long Shadows. Τα επόμενα χρόνια θα συμμετάσχει σε αρκετές ταινίες χωρίς όμως να έχει κάποιο μεγάλο ρόλο. Το 1998 θα ερμηνεύσει τον Μοχάμεντ Αλί Τζίνα, ιδρυτή του Πακιστάν, στην ταινία Jinnah, που ο ίδιος θεώρησε ότι ήταν η καλύτερη ερμηνεία του.
Από το 2000 και μετέπειτα, ο Λι θα επιστρέψει στους μεγάλους ρόλους, υποδυόμενος τον κόμητα Ντούκου στην πρήκουελ τριλογία του Star Wars (2002 και 2005) και τον Σάρουμαν στις τριλογίες του Άρχοντα των δαχτυλιδιών (2001-2003) και Χόμπιτ (2012-2014). Παράλληλα, θα παίξει σε αρκετές ταινίες του Τιμ Μπάρτον, όπως στον Μύθο του ακέφαλου καβαλάρη (1999), Η νεκρή νύφη (2005), Η Αλίκη επιστρέφει στη Χώρα των Θαυμάτων (Alice in Wonderland) (2010) και Dark Shadows (2012), όπου θα έχει για συμπρωταγωνιστή τον Τζόνι Ντεπ. Η μεγαλύτερη επιτυχία της συνεργασίας των τριών θα έρθει με την ταινία Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας (Charlie and the chocolate factory) (2005), όπου ο Λι υποδύθηκε τον δρα Γουίλμπουρ Γουόνκα, πατέρα του ΓουίλιΓουόνκα (Τζόνι Ντεπ). Το 2008 θα συνεργαστεί ξανά με μερικούς από τους ηθοποιούς του Star Wars στην ταινία κινουμένων σχεδίων Star Wars: Ο πόλεμος των κλώνων, όπου θα δανείσει την φωνή του στον ρόλο που είχε υποδυθεί στο παρελθόν, αυτόν του κόμητα Ντούκου, ενώ το επόμενο έτος θα έχει για συμπρωταγωνιστή τον Κόλιν Φάρελ στην ταινία Στιγμιότυπα πολέμου (Triage). Το 2011 θα συνεργαστεί με τον Μάρτιν Σκορσέζε στην ταινία Hugo, ενώ από το 2013 και μετά συμμετείχε σε ταινίες με μικρότερους ρόλους. Τελευταία του εμφάνιση ήταν στην ταινία Χόμπιτ: Η μάχη των πέντε στρατών (2014), όπου υποδύθηκε τον Σάρουμαν. Ωστόσο, δάνεισε την φωνή του σε τρεις ακόμα ταινίες. Αυτές είναι οι: Angels in Notting Hill (2015), The Hunting of the Snark (2016) και στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ The Time War. Εκτός από τις ταινίες, είχε προσφέρει τις υπηρεσίες του ως ηθοποιός σε μεγάλο αριθμό τηλεοπτικών σειρών, ενώ επίσης δάνεισε τη φωνή του σε χαρακτήρες πολλών ηλεκτρονικών παιχνιδιών και βιντεοπαιχνιδιών.
Τηλεόραση
Στις τηλεοπτικές σειρές που συμμετείχε αξίζει να αναφερθούν οι ρόλοι του στην μεταφορά του έργου Ιβανόης, όπου έπαιξε στην σειρά του 1958 στον ρόλο του σερ Ότο, καθώς και στην σειρά του 1997 στον ρόλο του Lucas de Beaumanoir. Επίσης, επέστρεψε στον ρόλο του Σέρλοκ Χολμς το 1991-1992 στα τηλεοπτικά έργα Sherlock Holmes and the leading lady και Incident at Victoria falls, ενώ είχε τον ρόλο του μάντη Τειρεσία στην τηλεοπτική σειρά Οδυσσέας (1997), όπου συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τους Έλληνες ηθοποιούς Γιώργο Βογιατζή και Ειρήνη Παππά.
Ρεκόρ Γκίνες
Ως ηθοποιός, ο Κρίστοφερ Λι κατείχε ορισμένα ρεκόρ Γκίνες. Ορισμένα από αυτά είναι τα εξής: Περισσότερες εμφανίσεις σε ταινίες και σειρές (244 στο σύνολο, το 2007), Ψηλότερος ηθοποιός σε πρωταγωνιστικό ρόλο, Ηθοποιός με τις περισσότερες μάχες με σπαθί και Ο γηραιότερος ηθοποιός που δανείζει την φωνή του σε βιντεοπαιχνίδι.
Προσωπική ζωή και άλλες ασχολίες
Ο Λι χρίστηκε ιππότης (sir-σερ) για τις υπηρεσίες του στο δράμα το 2009. Το 2011 έλαβε το Βραβείο Μέλους Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και το 2013 το βραβείο του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου. Συνολικά στην καριέρα του κέρδισε 25 βραβεία.
Αξιοσημείωτος για τη βαθιά φωνή του, ο Λι ήταν επίσης γνωστός για τις ικανότητές του ως τραγουδιστής. Ηχογράφησε διάφορες όπερες μεταξύ των ετών 1986 και 1998 και συμμετείχε στο συμφωνικό μέταλ άλμπουμ Charlemagne: By the Sword and the Cross το 2010, έχοντας ήδη συνεργαστεί με μέταλ συγκροτήματα από το 2005. Το επίσης χέβι μέταλ άλμπουμ στο οποίο συμμετείχε, Charlemagne: The Omens of Death, κυκλοφόρησε στις 27 Μαΐου 2013. Τιμήθηκε με το βραβείο "Spirit of Metal" το 2010. Εκτός από τον κινηματογράφο και την μουσική, ασχολήθηκε και με την συγγραφή βιβλίων. Μεταξύ των συγγραμμάτων που έγραψε, είναι και η αυτοβιογραφία του, που κυκλοφόρησε το 2003 με τίτλο Lord of Misrule: The Autobiography of Christopher Lee.
Απεβίωσε στις 7 Ιουνίου 2015 στις 08:30 στο νοσοκομείο Τσέλσι εντ Γουεστμίνστερ, λίγες ημέρες αφότου γιόρτασε τα 93α γενέθλιά του. Εισήχθη στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα και νοσηλευόταν για τρεις εβδομάδες. Τελικά απεβίωσε λόγω εμφράγματος. Ο θάνατός του ανακοινώθηκε λίγες ημέρες αργότερα, ύστερα από επιθυμία της συζύγου του, ώστε να ενημερωθούν πρώτα όλα τα μέλη της οικογένειάς του. Ήταν παντρεμένος με την Δανέζα Μπιργκίτ Κρόνκε και είχαν μία κόρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Νήσοι του Κυβερνήτη
thumb|right|325px|Λεπτομερής χάρτης της περιοχής των Νήσων Κυβερνήτη Οι Νήσοι του Κυβερνήτη ή Νήσοι Κυβερνήτη ή Νήσοι Κομαντόρσκι(ε) (ρωσικά: Командо́рские острова́) είναι μία συστάδα άγονων και αραιοκατοικημένων νησιών στη Βερίγγειο θάλασσα, που απέχει περίπου 175 χιλιόμετρα ανατολικά της ασιατικής χερσονήσου Καμτσάτκα, στη ρωσική Άπω Ανατολή. Η συστάδα αποτελείται από δύο μεγάλα νησιά, μακρόστενα στο σχήμα, τα Μπέρινγκ (95 επί 15 χλμ.) και Μέντνυ (55 επί 5 χλμ.), καθώς και από 15 πολύ μικρότερα (νησίδες και βραχονησίδες). Ο μοναδικός κατοικούμενος ακόμα οικισμός στις Νήσους του Κυβερνήτη είναι το Νικόλσκαγιε. Διοικητικώς, οι νήσοι αποτελούν το Διαμέρισμα Αλεουτίων (Ραγιόν Αλεούτσκι) του Κράι Καμτσάτκα της Ρωσίας.
Γεωγραφία
Οι Νήσοι του Κυβερνήτη είναι στην πραγματικότητα οι δυτικότερες από τις Αλεούτιες Νήσους, τη μακριά αυτή ηφαιστειογενή αλυσίδα, όλα τα άλλα νησιά της οποίας ανήκουν στην πολιτεία Αλάσκα των ΗΠΑ. Οι Νήσοι του Κυβερνήτη, που έχουν συνολική έκταση 1.846 τετραγωνικά χιλιόμετρα, απέχουν από το κοντινότερο άλλο νησί των Αλεουτίων, το Άτου, 333 χιλιόμετρα (180 ναυτικά μίλια). Ανάμεσά τους διέρχεται η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας.
Το ανάγλυφο των Νήσων του Κυβερνήτη είναι αρκετά ποικίλο, με χαμηλά βουνά, ηφαιστειογενή υψίπεδα, λόφους και πεδιάδες. Γεωλογικώς, προέρχονται από ηφαίστεια εσβεσμένα προ πολλού, στο σύνορο των τεκτονικών πλακών του Ειρηνικού και της Βόρειας Αμερικής. Το υψηλότερο σημείο των νησιών είναι η κορυφή Στέλερ στη Νήσο Μπέρινγκ, με ύψος 755 μέτρα. Το μεγαλύτερο μέρος της εκτάσεως των νησιών, καθώς και μεγάλο μέρος της γειτονικής θαλάσσιας εκτάσεως, 36.488 τετραγωνικών χιλιομέτρων, καταλαμβάνεται από το Φυσικό Καταφύγιο Κομαντόρσκι.
Πληθυσμός
thumb|right|Το χωριό Νικόλσκαγιε.
Ο μοναδικός μονίμως κατοικούμενος ακόμα οικισμός στις Νήσους του Κυβερνήτη είναι το χωριό Νικόλσκαγιε, στο βορειοδυτικό μέρος της νήσου Μπέρινγκ, με εκτιμώμενο πληθυσμό 613 κατοίκους (το 2009). Αυτοί είναι αποκλειστικά Ρώσοι και Αλεούτιοι. Η οικονομία βασίζεται κυρίως στην αλιεία, τη συλλογή μανιταριών, τη διαχείριση του Φυσικού Καταφυγίου και τον οικοτουρισμό.
Οι υπόλοιποι οικισμοί των δύο μεγάλων νησιών είναι μικρά χωριά ή απλές συστάδες οικιών:
Ιστορία
thumb|right|Ομάδα [[Αλεούτιοι|Αλεούτιων κυνηγών από τη Νήσο Μπέρινγκ, περ. 1884-1886).]] Οι Νήσοι του Κυβερνήτη πήραν το όνομά τους προς τιμή του Κυβερνήτη (πλοιάρχου) Βίτους Μπέρινγκ, του οποίου το πλοίο «Άγιος Πέτρος» ναυάγησε στις 4 Νοεμβρίου 1741 στη Νήσο Μπέρινγκ κατά το ταξίδι της επιστροφής από την Αλάσκα. Ο Μπέρινγκ πέθανε στο νησί, όπως και μεγάλο μέρος του πληρώματός του. Στον τάφο του υπάρχει σήμερα ένα απέριττο μνημείο. Περίπου το μισό πλήρωμα κατόρθωσε να επιβιώσει τον χειμώνα, χάρη και στην αφθονία θηραμάτων (ιδίως του νεοανακαλυφθέντος είδους θαλάσσια αγελάδα του Στέλερ) και στις προσπάθειες του φυσιοδίφη και ιατρού Γκέοργκ Βίλχελμ Στέλερ, ο οποίος θεράπευσε πολλούς άνδρες από σκορβούτο υποχρεώνοντάς τους να τρώνε φύκια. Τελικώς, κατασκεύασαν ένα πλοιάριο από τα υπολείμματα του «Αγίου Πέτρου» και όσοι επέζησαν κατόρθωσαν να φθάσουν στην Καμτσάτκα, φορτωμένοι μάλιστα με πολύτιμα γουναρικά θαλάσσιας ενυδρίδας. Η ανακάλυψη της αξίας της γούνας της θαλάσσιας ενυδρίδας δημιούργησε μέγα πυρετό αναζητήσεώς της, τους λεγόμενους «προμυσλένικυ», οι οποίοι προκάλεσαν τη ρωσική επέκταση προς την Αλάσκα. Η θαλάσσια αγελάδα του Στέλερ, η γεωγραφική κατανομή της οποίας φαίνεται ότι περιοριζόταν στις εκτάσεις με κέλπιες γύρω από τη Νήσο Μπέρινγκ, εξαφανίσθηκε ως είδος πριν το 1770.
thumb|right|255px|Σοβιετικό γραμματόσημο του 1966 με θέμα το Β΄ ταξίδι του [[Vitus Bering|Bering's και την ανακάλυψη των Νήσων του Κυβερνήτη.]] Ιθαγενείς Αλεούτιοι (Unangan) μεταφέρθηκαν στις Νήσους Κυβερνήτη από τις άλλες Αλεούτιες Νήσους στις αρχές του 1825 από τη Ρωσοαμερικανική Εταιρεία για να βοηθήσουν στο κυνήγι και το εμπόριο της φώκιας. Οι περισσότεροι που εγκαταστάθηκαν στη Νήσο Μπέρινγκ μεταφέρθηκαν από τη Νήσο Άτκα, ενώ όσοι εγκαταστάθηκαν στη Νήσο Μέντνυ προέρχονταν από τη νήσο Άτου. Μεταξύ των κατοίκων αναπτύχθηκε με τον καιρό μια ανάμικτη γλώσσα που αποκαλείται «αλεουτιανή του Μέντνυ», με αλεουτιανές ρίζες, αλλά με τη ρωσική κλίση ρημάτων. Σήμερα ο πληθυσμός των Νήσων του Κυβερνήτη είναι κατά τα δύο τρίτα περίπου Ρώσοι και κατά το ένα τρίτο Αλεούτιοι.
Η Ναυμαχία των Νήσων του Κυβερνήτη μεταξύ Αμερικανών και Ιαπώνων έλαβε χώρα στις 27 Μαρτίου 1943 στα πολύ ανοικτά των νησιών, περίπου 160 χιλιόμετρα προς τα νότια.
Φυσική ιστορία
thumb|right|Λεπτομέρεια από χάρτη του Σ. Χίτροφ, μέλους της αποστολής του Μπέρινγκ, που δείχνει μέρος της Καμτσάτκα και τις Νήσους Κυβερνήτη, με σχέδια της θαλάσσιας αγελάδας του Στέλερ, της βόρειας γουνοφόρας φώκιας και του θαλάσσιου λέοντα του Στέλερ. thumb|right|Τοπίο στη Νήσο Μέντνυ. Εξαιτίας της υψηλής βιοπαραγωγικότητας του μέρους αυτού του Ειρηνικού Ωκεανού, αλλά και της περιορισμένης ανθρώπινης παρουσίας, οι Νήσοι του Κυβερνήτη είναι αξιοσημείωτες για τη μεγάλη αφθονία της θαλάσσιας ζωής και τη σχετική φτώχεια σε χερσαία είδη. Σημαντικοί αριθμοί από βόρειες γουνοφόρες φώκιες (περίπου 200 χιλιάδες άτομα) και θαλάσσιους λέοντες του Στέλερ (περίπου 5 χιλιάδες άτομα) περνούν τα καλοκαίρια τους εκεί. Οι θαλάσσιες ενυδρίδες, οι κοινές φώκιες (Phoca vitulina) και οι στικτές φώκιες αφθονούν επίσης. Στην πραγματικότητα, ο πληθυσμός των θαλάσσιων ενυδρίδων είναι σήμερα σταθερός και πιθανώς αυξάνεται, παρά το ότι στις υπόλοιπες Αλεούτιες Νήσους μειώνεται ραγδαία.
Τα γειτονικά ύδατα παρέχουν σημαντικό ενδιαίτημα για τη διατροφή και διαχείμανση πολλών ειδών φάλαινων, πολλά από τα οποία θεωρούνται απειλούμενα. Σε αυτά συγκαταλέγονται φυσητήρες, όρκες, αρκετά είδη από ρυγχοφόρες φάλαινες, η μεγάπτερη φάλαινα και κινδυνεύοντα είδη, όπως η φάλαινα του Βόρειου Ειρηνικού και η πτερυγοφάλαινα (φύσαλος).
Η χερσαία πανίδα περιλαμβάνει πολύ λιγότερα είδη, μεταξύ των οποίων δύο ξεχωριστά ενδημικά υποείδη της αρκτικής αλεπούς (τα Alopex lagopus semenovi και Alopex lagopus beringensis). Αν και σχετικώς υγιείς σήμερα, αυτοί οι πληθυσμοί είχαν εξαντληθεί σε μεγάλο βαθμό κατά το παρελθόν εξαιτίας του εμπορίου της γούνας τους. Τα περισσότερα από τα άλλα χερσαία είδη, όπως ο τάρανδος, το αμερικανικό μινκ και αρουραίοι, έχουν εισαχθεί στα νησιά από τον άνθρωπο.
Περισσότερα από ένα εκατομμύριο θαλασσοπούλια συγκεντρώνονται για να φωλιάσουν σε πολυάριθμες μεγάλες αποικίες σχεδόν σε όλες τις απόκρημνες ακτές των νησιών. Τα συνηθέστερα είδη τους είναι τα Fulmarus glacialis, Uria aalge, Uria lomvia, Cepphus columba, Fratercula corniculata, είδη κορμοράνων και γλάρων, καθώς και το εξαιρετικά εντοπισμένο στα νησιά είδος Rissa brevirostris, που φωλιάζει σε ελάχιστα άλλα μέρη του κόσμου. υπάρχουν επίσης πολλά χηνόμορφα πτηνά και σκολοπακίδες στις υποτυπώδεις λίμνες και ρυάκια του νησιού Μπέρινγκ. Αποδημητικά πτηνά με σημαντικό σταθμό τις Νήσους του Κυβερνήτη είναι τα είδη Polysticta stelleri, Pluvialis fulva και Onychoprion aleuticus. Αξιοσημείωτα αρπακτικά πτηνά είναι ο σπάνιος θαλασσαετός του Στέλερ και ο γυροϊέρακας. Συνολικά στις νήσους έχουν καταγραφεί περισσότερα από 180 είδη πτηνών.
thumb|Τοπίο στη Νήσο Μπέρινγκ. Στα ορεινά ποταμάκια υπάρχουν και ψάρια του γλυκού νερού, όπως τα Salvelinus alpinus, Salvelinus malma, Oncorhynchus clarkii lewisi, Oncorhynchus tshawytscha, Oncorhynchus nerka, Oncorhynchus kisutch και Oncorhynchus gorbuscha.
Τα νερά της Νήσου Μπέρινγκ ήταν το μοναδικό γνωστό ενδιαίτημα της θαλάσσιας αγελάδας του Στέλερ, ενός τεράστιου (βάρους άνω των 4 τόνων) σειρηνοειδούς παρόμοιου με τον μανάτο. Το θαλάσσιο αυτό είδος εξολοθρεύτηκε από το κυνήγι του από τον άνθρωπο μέσα σε 27 χρόνια από την ανακάλυψή του το 1741. Ο επονομαζόμενος διοπτροφόρος κορμοράνος, ένα μεγάλο, ουσιαστικά ανίκανο να πετάξει πουλί, οδηγήθηκε επίσης στην εξαφάνιση περί το 1850.
Δεν υπάρχει πραγματική δασική έκταση στις Νήσους Κυβερνήτη. Η βλάστηση είναι κυρίως λειχήνες, βρύα και κάποια φυτά των βάλτων εκεί όπου τείνουν να συγκεντρώνονται νερά της βροχής, καθώς και χαμηλή χλόη με θάμνους. Τα ψηλότερα φυτά είναι σκιαδοφόρα.
Δεν υπάρχουν καθόλου αμφίβια, ούτε ερπετά στις Νήσους του Κυβερνήτη.
ξωτερικοί σύνδεσμοι
Κυβερνητη Κυβερνητη Νησοι Κυβερνη Νησοι Κυβερνη
Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραμάν μπιν Τζασίμ Αλ Θανί
Ο Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραμάν μπιν Τζασίμ Αλ Θανί (Sheikh Mohammed bin Abdulrahman bin Jassim Al Thani, αραβικά: محمد بن عبدالرحمن بن جاسم آل ثاني, γενν. την 1η Νοεμβρίου 1980) είναι Καταριανός διπλωμάτης, οικονομολόγος και πολιτικός, πρωθυπουργός του Κατάρ από τις 7 Μαρτίου 2023. Προηγουμένως υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από το 2017 έως το 2023 και ως υπουργός Εξωτερικών από το 2016 έως το 2023.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Σεΐχης Μοχάμεντ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ντόχα του Κατάρ. Είναι μέλος της βασιλικής οικογένειας του Κατάρ ως μέλος του Οίκου των Θανί. Έχει πτυχίο στα οικονομικά και τη διοίκηση επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο του Κατάρ (2003).
Σταδιοδρομία
Ο Σεΐχης Μοχάμεντ εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών το 2013 ως βοηθός υπουργός Εξωτερικών για Υποθέσεις Διεθνούς Συνεργασίας. Πριν γίνει βοηθός υπουργός, ο Σεΐχης Μοχάμεντ υπηρέτησε ως οικονομικός ερευνητής και στη συνέχεια διευθυντής Οικονομικών Υποθέσεων στο Ανώτατο Συμβούλιο Οικογενειακών Υποθέσεων από το 2005 έως το 2009. Αργότερα έγινε διευθυντής του Τμήματος Συνεργασίας Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα στο Υπουργείο Επιχειρήσεων και Εμπορίου το 2009 και ίδρυσε το «Enterprise Qatar» – έναν οργανισμό που παρέχει τεχνική και οικονομική υποστήριξη σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Έναν χρόνο αργότερα, το 2010, ο Σεΐχης Μοχάμεντ υπηρέτησε ως γραμματέας του Προσωπικού Αντιπροσώπου της Αυτού Υψηλότητας του Εμίρη Σεΐχη Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί για τις επακόλουθες υποθέσεις στο Αμίρι Ντιβάν το 2010.
Μεταξύ 2011 και 2012 ο Σεΐχης Μοχάμεντ έλαβε το βαθμό του υφυπουργού και έγινε πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής Ανάπτυξης Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Aspire – Katara Investment Company.
Στη συνέχεια διορίστηκε ως υπουργός Εξωτερικών, υπηρετώντας από το 2016 έως το 2023.
Πρωθυπουργός
Στις 7 Μαρτίου 2023, σε ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου, διορίστηκε πρωθυπουργός του Κατάρ.
Κοινότητα Υάμειας
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.81022222222222" longitude="21.863555555555557" zoom="12" width="1000" height="210" align="center" />
Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραμάν μπιν Τζασίμ Αλ Θανί
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Κατάρ Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κοινότητα Υάμειας
Δείτε επίσης
Ρεσάλτο στο Κάστρο της Κορώνης • Αρκουδόρεμα Αρκαδίας • Παναγία Αρκουδορέματος Αρκαδίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Πύλος Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης Κατηγορία:Υάμεια
Ουαρίς Σαχ
Ο Ουαρίς Σαχ ( (σαχμούχι), ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ (γκουρμούχι) , 1722–1798) ήταν Παντζάμπι ποιητής Σούφι, της σχολής Τσίστι, γνωστός για τη συμβολή του στη Παντζάμπι λογοτεχνία.
Ιστορικό
Ο Ουαρίς Σαχ γεννήθηκε στη Τζαντιάλα Σερ Χαν του Παντζάμπ, στο σημερινό Πακιστάν, σε μια φημισμένη οικογένεια Σαγίντ και ήταν απόγονος του Σαγίντ Μουχάμαντ Αλ-Μακί μέσω του γιου του Σαγίντ Μπαντρουντίν. Το όνομα του πατέρα του ήταν Γκουλσέρ Σαχ και το όνομα της μητέρας ήταν Καμάλ Μπανού. Οι γονείς του Ουαρίς λέγεται ότι είχαν πεθάνει όταν ήταν νέος. Ο Ουαρίς πέρασε χρόνια αναζητώντας τον τέλειο πνευματικό οδηγό. Ο Ουαρίς Σάχ είπε ότι ήταν μαθητής ενός ουστάντ από το Κασούρ, του Χαφίζ Γουλάμ Μουρτάζα από τον οποίο έλαβε την εκπαίδευσή του. Αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του, ο Ουαρίς μετακόμισε στο Μάλκα Χανς, ένα χωριό δώδεκα χιλιόμετρα βόρεια του Πακπατάν. Εδώ κατοικούσε σε ένα μικρό δωμάτιο, δίπλα σε ένα ιστορικό τζαμί που σήμερα ονομάζεται Μασίντ Ουαρίς Σαχ, μέχρι το θάνατό του. Άλλοι ποιητές πρόσθεσαν αργότερα τους δικούς τους στίχους στο Κισσά Ουαρίς Σαχ σε όλη την ιστορία. Εκτιμάται ότι υπάρχουν 11069 πλαστοί στίχοι στο κοινώς διαθέσιμο Κισσά Ουαρίς Σαχ. Ένα από τα παλαιότερα και ακριβέστερα αντίγραφα του Κισσά Ουαρίς Σαχ που εκδόθηκε από τον Κρίπα Ραμ το 1916 είναι διαθέσιμο στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Παντζάμπ στη Λαχόρη.
Απεικόνιση στα ΜΜΕ
Η ζωή του Ουαρίς Σαχ έχει παρουσιαστεί σε Παντζάμπι κινηματογραφικές ταινίες. Μια πακιστανική ταινία με τίτλο Ουαρίς Σαχ του 1964 είχε τον Ιναίτ Χουσαΐν Βαττί στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Μια άλλη ταινία για τη ζωή του Ουαρίς Σαχ, Waris Shah: Ο Ishq Daa Waaris προβλήθηκε στην Ινδία το 2006 με τον Γκουρντάς Μαν ως Ουαρίς Σαχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουφισμός
Ασφενδιλές Χανίων
Ο Ασφενδιλές είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Παλαιοχώρας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πελεκάνου, του δήμου Καντάνου - Σελίνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Ασφενδιλές είναι ορεινός οικισμός στο Δ. ΝΔ. τμήμα του νομού Χανίων, πάνω από τον όρμο Σελίνου του Λιβυκού Πελάγους και βορειοανατολικά της Παλαιοχώρας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 620. Απέχει 72 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2018-2019
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2018-19 αποτέλεσε την 46η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 22 έως τις 26 Ιουνίου 2019 στο Κλειστό Γυμναστήριο του Μετσόβου. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Προμηθέας Πατρών για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2018 2019 Πανελληνιο Παιδων Κατηγορία:Αθλητισμός στα Ιωάννινα
Λα Σω-ντε-Φον
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Οροσειράς του Ιούρα, κοντά στα γαλλικά σύνορα, σε υψόμετρο 986 μέτρων (ελάχιστο 607μ. Biaufond, μέγιστο 1329μ. La Roche-aux-Crocs. Έχει έκταση 55,73 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από αυτή την έκταση, τα 30,51 km2 (54,7%) χρησιμοποιούνται για γεωργικούς σκοπούς, ενώ τα 15,52 km2 (27,9%) καλύπτονται από δάσος. Από την υπόλοιπη έκταση, τα 9,27 km2 (16,7%) καλύπτονται από τον οικισμό (1,6% βιομηχανικά κτίρια, 8,4% κατοικίες, 4,6% υποδομές μεταφορών, 1,1% πράσινες ζώνες), τα 0,3 km2 (0,5%) είναι υδάτινες εκτάσεις (ποτάμια ή λίμνες) και 0,11 km2 (0,2%) είναι μη παραγωγική γη.
Η ετήσια ελάχιστη θερμοκρασία είναι -18°C, η ετήσια μέγιστη 29,1°C. Η μηνιαία ηλιοφάνεια κατά μέσο όρο είναι 140 ώρες. Η μέση τιμή για τις μηνιαίες βροχοπτώσεις κυμαίνεται στα 116 mm (δεδομένα 2004-2014).
Ιστορία
Στο σπήλαιο Μπισόν (Bichon), που βρίσκεται στις πλαγιές του Ιούρα πάνω από την κοιλάδα του ποταμού Ντουμπ, εντοπίστηκε το 1956 ο σκελετός ενός Κρο-Μανιόν, οστά από καφέ αρκούδα και λίθινες λάμες και αιχμές από βέλη. Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά το 1350 με το όνομα la Chaz de Fonz, το 1378 ως Chault de Font και ανήκε στους άρχοντες της Βαλανζέν. Η κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η κτηνοτροφία. Ο πρώτος χριστιανικός ναός, αφιερωμένος στον Άγιο Ουμβέρτο, καθαγιάστηκε το 1528 από τον Pierre Tassard, επίσκοπο της Μπεζανσόν. Το 1530-40 η κοινότητα ασπάστηκε τη θρησκευτική μεταρρύθμιση, όπως και η υπόλοιπη περιοχή. Οι αγροτικές εργασίες και η λειτουργία νερόμυλων στις όχθες του Ντουμπ ήταν ακόμη οι κύριες ασχολίες των κατοίκων της αλλά σιγά σιγά έγινε εμπορικό σταυροδρόμι μεταξύ Νεσατέλ, Φρανς-Κοντέ και της Πριγκιπικής Επισκοπής της Βασιλείας και αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, κυρίως λόγω της στρατηγικής εμπορικής της θέσης. Στις 2 Δεκεμβρίου 1656 ο Πρίγκηπας του Νεσατέλ υπέγραψε το διάταγμα με το οποίο η Λα Σω ντε Φον αποκτούσε το καθεστώς του Δήμου, με διοικητική και δικαστική εξουσία. Ο δήμος μπορούσε πλέον να διοργανώνει τρεις ετήσιες εμποροπανηγύρεις και ένα εβδομαδιαίο παζάρι. Το 1688 άνοιξε το πρώτο δημοτικό σχολείο. Η οικονομική δραστηριότητα επιταχύνθηκε τον 18ο αιώνα με την ανάπτυξη των βιοτεχνιών δαντέλας και ωρολογοποιίας, με την πρώτη να υποχωρεί σταδιακά προς όφελος της δεύτερης. μικρογραφία |Το πολεοδομικό σχέδιο του 1835 Στις 5 Μαΐου 1794, μια καταστροφική πυρκαγιά ισοπέδωσε την πόλη. Ο μηχανικός Charles-Henri Junod δημιούργησε το πολεοδομικό σχέδιο της νέας πόλης το 1835, που έγινε πλέον γνωστή για το «μοντέρνο», ορθογώνιο πλέγμα των δρόμων της, σε σύγκριση με τους ακανόνιστους και στενούς δρόμους των περισσότερων ευρωπαϊκών πόλεων. Το σχέδιο αυτό επέτρεψε τον βέλτιστο φωτισμό στα εργαστήρια ωρολογοποιίας, με τα περισσότερα κτίρια να έχουν νοτιοανατολικό προσανατολισμό. Το 1847, η πόλη είχε περίπου 4.000 απασχολούμενους στον τομέα των ρολογιών, δηλαδή σχεδόν το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού της.
Το 1867 ο Καρλ Μαρξ, αναλύοντας τον καταμερισμό της εργασίας, στο Κεφάλαιο, αναφέρθηκε στη Λα Σω ντε Φον.
Η σχολή ωρολογοποιίας, που ιδρύθηκε το 1865, συμπληρώθηκε με μια σχολή τέχνης που προοριζόταν για την εκπαίδευση κοσμηματοπωλών και χαρακτών. Η έκρηξη στον τομέα της ωρολογοποιίας οδήγησε στην άφιξη πολλών μεταναστών, κυρίως Ελβετών και στη συνέχεια Ιταλών που εργάζονταν στις κατασκευές. Οι Εβραίοι, πρόσφυγες από την Αλσατία, αποτελούσαν μια σημαντική αποικία από οικονομική και πολιτιστική άποψη, και μια μεγάλη συναγωγή εγκαινιάστηκε το 1896. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η ωρολογοποιία υπέστη μια βαθιά αλλαγή, μεταβαίνοντας από τη διάσπαρτη παραγωγή σε ατομικά εργαστήρια στη βιομηχανοποιημένη παραγωγή σε μικρά εργοστάσια. Το Ελβετικό Επιμελητήριο Ωρολογοποιίας άνοιξε τις πόρτες του στην πόλη το 1900. Η ανάγκη διαφοροποίησης των οικονομικών δραστηριοτήτων έγινε ένα από τα κύρια μέλημα των δημοτικών αρχών επειδή η ωρολογοποιία από μόνη της δεν μπορούσε να στηρίξει το εργατικό δυναμικό της περιοχής στις αρχές του 20ου αιώνα. Έτσι, σιγά σιγά δημιουργήθηκαν βιομηχανίες κατασκευής ραδιοφωνικών συσκευών, Μικροηλεκτρονικής και μικρομηχανικής.
Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Το 2009 η Ουνέσκο καταχώρησε την Λα Σω ντε Φον μαζί με την γειτονική της πόλη Λε Λοκλ στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς λόγω του μοναδικού πολεοδομικού και αρχιτεκτονικού σχεδιασμού τους. Οι δυο πόλεις βρίσκονται η μία κοντά στην άλλη, σε απομακρυσμένο, ορεινό περιβάλλον, σε γη ακατάλληλη για τη γεωργία. Τα πολεοδομικά τους σχέδια και τα κτίριά τους αντικατοπτρίζουν την ανάγκη των ωρολογοποιών για ορθολογική οργάνωση. Σχεδιασμένες στις αρχές του 19ου αιώνα, μετά από εκτεταμένες πυρκαγιές, οι πόλεις όφειλαν την ύπαρξή τους σε αυτή τη βιομηχανία. Η διάταξή τους κατά μήκος ενός ανοιχτού σχεδίου παράλληλων αξόνων στις οποίες αναμειγνύονται κατοικίες και εργαστήρια αντικατοπτρίζει τις ανάγκες της τέχνης της ωρολογοποιίας, που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα και είναι ακόμα ζωντανή σήμερα. Πρόκειται για εξαιρετικά παραδείγματα μονοβιομηχανικών πόλεων που διατηρούνται αναλλοίωτες μέχρι τις ημέρες μας και εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στον ίδιο κλάδο. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός και των δύο φιλοξένησε τη μετάβαση από τη βιοτεχνική παραγωγή μιας οικοτεχνίας στην πιο συγκεντρωμένη εργοστασιακή παραγωγή του τέλους του 19ου και του 20ού αιώνα. Το αστικό σύνολο τους αποτελεί εξαιρετική παγκόσμια αξία, καθώς αυτές οι δίδυμες πόλεις παραγωγής ρολογιών αντιπροσωπεύουν ένα εξαιρετικό παράδειγμα οργανικών αστικών συνόλων αποκλειστικά αφιερωμένων σε μια και μόνο βιομηχανία. Έχουν κατασκευαστεί από και για την ωρολογοποιία. Είναι προϊόν μιας εξαιρετικά στενής συμβίωσης μεταξύ των κοινωνικοτεχνικών αναγκών και των απαντήσεων που παρέχονται από τις πολεοδομικές επιλογές. Η ωρολογοποιία έχει δημιουργήσει μια αξιοσημείωτη αρχιτεκτονική τυπολογία στην κτιστή δομή. Οι κατοικίες, που έχουν σχεδιαστεί για κατ’ οίκον εργασία, δημιουργούν έναν ομοιογενή και ορθολογικό αστικό ιστό που είναι ανοιχτός προς τα έξω. Οι δύο πόλεις μαρτυρούν την αδιάλειπτη συνέχιση μιας ζωντανής και παγκοσμίου φήμης παράδοσης ωρολογοποιίας, η οποία κατάφερε να αντιμετωπίσει τις κοινωνικο-τεχνικές και οικονομικές κρίσεις του σύγχρονου κόσμου.
Αξιοθέατα
μικρογραφία |H Βίλα Jeanneret-Perret Στη Σω ντε Φον γεννήθηκε ο διάσημος αρχιτέκτονας Λε Κορμπυζιέ. Στην πόλη υπάρχουν μερικά από τα πρώτα κτίρια που σχεδίασε: Άλλα σημεία ενδιαφέροντος στην πόλη είναι:
Οίκοι ωρολογοποιίας
μικρογραφία |Ο πάγκος εργασίας του ωρολογοποιού Louis Brandt, ιδρυτή της Omega Μερικές από τις βιομηχανίες κατασκευής ρολογιών που ξεκίνησαν από τη Λα Σω ντε Φον είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ελβετία
Μαρία της Σαξονίας, δούκισσα της Πομερανίας
H Μαρία, γερμ. Maria von Sachsen von Wettin (15 Δεκεμβρίου 1515 - 7 Ιανουαρίου 1583) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του εκλέκτορα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαργαρίτας των Ασκάνια, κόρης του Βάλντεμαρ ΣΤ΄ πρίγκιπα του Ανχαλτ-Κέτεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Χένρικ Λάρσον
Ο Χένρικ Λάρσον (Henrik Larsson, 20 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Σουηδός παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζοταν ως επιθετικός, και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Η τελευταία ομάδα που έχει αναλάβει ήταν η Χέλσινγκμποργκ.
Ο Λάρσον ξεκίνησε την καριέρα του από την Χέγκαμποργκ και το 1992 πήγε στη Χέλσινγκμποργκ και την βοήθησε να ανέβει στην πρώτη κατηγορία για πρώτη φορά μετά από 24 χρόνια. Το Νοέμβριο του 1993 πήρε μεταγραφή με την Φέγιερνορντ, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια και κέρδισε δύο κύπελλα Ολλανδίας. Επίσης, το 1994 πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή με την εθνική ομάδα και ήταν μέλος της εθνικής Σουηδίας που στο Μουντιάλ του 1994 κατέκτησε την τρίτη θέση.
Ο Λάρσον αποκτήθηκε από την Σέλτικ τον Ιούλιο του 1997 για 650.000 λίρες και τη πρώτη σαιζόν βοήθησε τη Σέλτικ να πάρει το πρωτάθλημα. Το 1999 έσπασε το πόδι του, αλλά επανήλθε δρυμίτερος και τη σαιζόν 2000-01 σκόραρε 53 γκολ, κατακτώντας το Χρυσό Παπούτσι. Ο Λάρσον κέρδισε τέσσερα πρωταθλήματα στα εφτά χρόνια που ήταν με τη Σέλτικ, ενώ τη βοήθησε να φτάσει στον τελικό του κυπέλλου UEFA το 2003, ενάντια στην Πόρτο, σκοράροντας 2 γκολ στον τελικό. Συνολικά με τη Σέλτικ σκόραρε 242 γκολ και 315 αγώνες. Το 2004 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα, με την οποία κέρδισε δύο πρωταθλήματα και ένα Τσάμπιονς Λιγκ, δίνοντας δύο ασίστ στον τελικό. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του, επέστρεψε στην Χέλσινγκμποργκ, ενώ δόθηκε το 2007 δανεικός στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αποσύρθηκε τις 20 Οκτωβρίου 2009.
Ο Λάρσον θεωρείται ένας από τους καλύτερους Σουηδούς παίκτες όλων των εποχών και έχει συμμετάσχει σε τρία παγκόσμια κύπελλα και τρια ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, κερδίζοντας την τρίτη θέση στο Μουντιάλ του 1994, και υπήρξε αρχηγός της εθνικής ομάδας. Πραγματοποίησε 106 συμμετοχές, σκοράροντας 37 φορές. Επίσης κέρδισε την Χρυσή Μπάλα (Guldbollen), το βραβείο για τον καλύτερο Σουηδό παίκτη, δύο φορές, το 1998 και το 2003.
Ο Λάρσον ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα από την Λάντσκρονα και έπειτα την Φάλκενμπεργκ και το 2015 στην Χέλσινγκμποργκς, όπου προπονούσε και τον γιό του Γιόρνταν Λάρσον. Όμως μετά τον υποβιβασμό της Χέλσινγκμποργκς το 2016 αποχώρησε και επέστρεψε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα το 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Σουηδοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέλσινγκμποργκς ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Παπουτσιού Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Δημοκρατικό Κόμμα του Ιρανικού Κουρδιστάν
Το Δημοκρατικό Κόμμα του Ιρανικού Κουρδιστάν (κουρδ. Hîzbî Dêmokiratî Kurdistanî Êran, περσ. حیزبی دێمۆکراتی کوردستانی ئێران) είναι απαγορευμένο σήμερα, ένοπλο, αριστερό εθνικιστικό κίνημα - κόμμα των Κούρδων του Ιράν. Κύριος στόχος του κόμματος είναι η αυτονόμηση των Κούρδων που ζουν στο Ιράν και η δημιουργία είτε αυτόνομου κουρδικού κράτους είτε ιρανικής επαρχίας με πλήρη αυτοδιοίκηση.
Μόλις 159 ημέρες μετά την ίδρυσή του, στις 22 Ιανουαρίου του 1946, το Κόμμα επωφελήθηκε από τις κατάλληλες συνθήκες που επικρατούσαν στο τμήμα του Ιρανικού Κουρδιστάν και ίδρυσε τη «Δημοκρατία του Κουρδιστάν», που συνήθως αναφέρεται από τους ιστορικούς ως «Δημοκρατία του Μαχαμπάντ» εξαιτίας της επιλογής του Μαχαμπάντ ως πρωτεύουσας.
Η «Δημοκρατία του Μαχαμπάντ» δεν διήρκεσε πάνω από 11 μήνες. Ακολουθώντας τη συνθήκη (συμφωνία) που υπογράφτηκε μεταξύ της Ιρανικής Κυβέρνησης και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ο Ιρανικός στρατός προωθήθηκε επιθετικά εναντίον της περιοχής, καταστρέφοντας τη «Δημοκρατία» το Δεκέμβριο του 1946. Η «Δημοκρατία» άρχισε να καταρρέει και ένας μεγάλος αριθμός (μελών) αρχηγών του Δ.Κ.Ι.Κ. φυλακίστηκε, από τους οποίους 20 άνθρωποι, συμπεριλαμβανόμενων και των Καζί Μοχάμεντ, επικεφαλής του κόμματος και πρωθυπουργός της Δημοκρατίας, Χουσεΐν Σεΰφι Καζί, υπουργός άμυνας, και Αμπουλκάσσεμ Σαντρί Καζί, μέλος της Ιρανικής Βουλής από το Μοχάμπαντ, κρεμάστηκαν στην πρωτεύουσα της «Δημοκρατίας», και άλλοι στο Σακέζ και στο Μπουκάν.
Σε λιγότερο από 2 χρόνια μετά από την κατάρρευση της «Δημοκρατίας», το Δ.Κ.Ι.Κ. άρχισε τις πολιτικές και οργανωτικές δραστηριότητες από την αρχή, στα περισσότερα κομμάτια του Ιρανικού Κουρδιστάν ξέσπασαν απεργίες οι οποίες οφείλονταν κυρίως στην επιθυμία του Κουρδικού λαού να αγωνιστεί για τον σκοπό του να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες των κομμάτων και να αναβιώσει την τιμή της Δημοκρατίας του Κουρδιστάν.
Ακολουθώντας την κατάρρευση η Κυβέρνηση του Dr. Μοσσαντέκ το 1953 όταν τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι ελευθερίες των ανθρώπων του Ιράν καταστέλλονταν (καταπνίγονταν), οι δραστηριότητες του Δ.Κ.Ι.Κ. σχεδόν ήρθαν. Ένας μεγάλος αριθμός αγωνιστών του Κόμματος είτε φυλακίστηκε είτε αγωνίστηκε μυστικά μολονότι ύστερα από ένα σύντομο διάστημα, ξανάρχισαν τις δραστηριότητές τους.
Δύο εκτενείς αστυνομικές επιδρομές εναντίον του Κόμματος το 1959 και το 1964 έφεραν μεγάλο χτύπημα σ’ αυτή την οργάνωση: περίπου 300 αγωνιστές του Κόμματος φυλακίστηκαν και ένας ακόμη μεγαλύτερος αριθμός κρύφτηκε μακριά ή έφυγε από το Ιράν. Επιπρόσθετα, οι δραστηριότητές του Κόμματος αναλήφθηκαν με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ ότι το 1967–68 και ένας μεγάλος αριθμός από μέλη του και βαθμοφόρα στελέχη του στρατού άρχισαν ένοπλο αγώνα (insurrection) που διήρκεσε 18 μήνες –εναντίον της εξουσίας του Σάχη. Ήταν ένα κατόρθωμα ενάντια στην Κυβερνητική διοικητική κατάσταση. Αλλά αυτή η ένοπλη κίνηση στέρησε μία τελευταία ασφαλή ζώνη και ο Σάχης ανέλαβε με κάποιο τρόπο να την συντρίψει.
Το Δ.Κ.Ι.Κ. πραγματοποίησε 11 Συνέδρια. Το 1ο Συνέδριο συγκαλέστηκε το 1945, το 2ο το 1964, το 3ο το 1971, το 4ο το 1980, το 5ο το 1982, το 6ο το 1984, το 7ο το 1985, το 8ο το 1988, το 9ο το 1992, το 10ο το 1995 και το 11ο το 1997. Κατά τη διάρκεια του 20ου Συνεδρίου του Διεθνούς Σοσιαλισμού που πραγματοποιήθηκε στο αρχηγείο του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη (9–11 Σεπτεμβρίου το 1996) το Δ.Κ.Ι.Κ. έγινε ενεργό μέλος του. Το μεγαλύτερο σώμα του Δ.Κ.Ι.Κ. είναι η Κεντρική Επιτροπή και περιλαμβάνει 21 μόνιμα μέλη και 10 αντικαταστάτες. Η Κεντρική Επιτροπή διάλεξε 7 από τα μέλη της για το Εκτελεστικό Γραφείο το οποίο περιλαμβάνει τον Γενικό Γραμματέα.
Βασικές αρχές
Το βασικό (κύριο) σύνθημα του Δ.Κ.Ι.Κ. είναι "Δημοκρατία για το Ιράν και αυτονομία για το Ιρανικό Κουρδιστάν", το οποίο κέρδισε την υποστήριξη και των 10 εκατομμυρίων Κούρδων στο Ιράν.
Το Δ.Κ.Ι.Κ. απορρίπτει όλες τις τρομοκρατικές ενέργειες και είναι αντίθετο με την κράτηση ομήρων από τις αεροπειρατείες, την τοποθέτηση βομβών σε δημόσια μέρη κ.λπ. Περισσότερες από μία φορές το Δ.Κ.Ι.Κ. συνέβαλλε στην απελευθέρωση ομήρων (διαφόρων εθνικοτήτων) τους οποίους είχαν απαγάγει άλλες Κουρδικές οργανώσεις. Το Δ.Κ.Ι.Κ. για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε ως στόχο την εδραίωση μιας δημοκρατικής σοσιαλιστικής κοινωνίας. Το Δ.Κ.Ι.Κ. υποστηρίζει τον αγώνα για την ελευθερία των ανθρώπων όλου του κόσμου και στρέφεται εναντίον των τυραννικών και αντιδραστικών καθεστώτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρανικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα Κατηγορία:Κουρδιστάν Κατηγορία:Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα
Διάλεκτος Τιράνων
Η διάλεκτος Τιράνων (αλβανικά: Dialekti i Tiranës, στην διάλεκτο Dialekti i Tironës) είναι διάλεκτος της αλβανικής γλώσσας, η οποία ομιλείται από Αλβανούς που μεγάλωσε στα Τίρανα. Αποτελεί μέρος της διαλέκτου Ελμπασανίστ των Νότιων Γκεγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανική γλώσσα Κατηγορία:Γλώσσες της Αλβανίας
Κλειστότητα
Περιγραφικά, μπορούμε να ορίσουμε την ιδιότητα της κλειστότητας σε μια πράξη που έχει οριστεί σε ένα σύνολο ως έξης:
Πιο αυστηρά με συμβολισμούς: Τότε λέμε ότι το H είναι κλειστό ως προς την πράξη \cdot.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα
Ξυλενόλη
Η ξυλενόλη είναι φαινολική ένωση που έχει διάφορα ισομερή, που ονομάζονται ξυλενόλες, και είναι οργανικές ενώσεις με τον τύπο, (CH3)2C6H3OH. Ονομάζονται επίσης και διμεθυλοφαινόλες.
Δρίνος (Αλβανία)
Ο Δρίνος (Drin <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[dɾin] ή Drini <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ˈdɾini], Дрим <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[drim] ) είναι ποταμός στη Νότια και Νοτιοανατολική Ευρώπη του οποίου η μία διακλάδωση εκβάλει στην Αδριατική Θάλασσα και η άλλη στον ποταμό Μπούνα. Η λεκάνη απορροής εκτείνεται στην Αλβανία, στο Κοσσυφοπέδιο, στην Ελλάδα, στο Μαυροβούνιο και στη Βόρεια Μακεδονία. Ο ποταμός και οι διακλαδώσεις του σχηματίζουν τον Κόλπο του Δρίνου, μία ωκεάνια λεκάνη η οποία περικλείει τη βόρεια αλβανική ακτή της Αδριατικής Θάλασσας.
Ξυλενόλη
Γενικά
Είναι πτητικά άχρωμα στερεά ή ελαιώδη υγρά. Είναι ουσιαστικά παράγωγα της φαινόλης με δύο ομάδες μεθυλίου σε διαφορετικές θέσεις σε σχέση με την ομάδα υδροξυλίου (η οποία είναι πάντα στη θέση -1).
Δρίνος (Αλβανία)
Με μήκος 335 χλμ., ο Δρίνος είναι ο μακρύτερος ποταμός της Αλβανίας, από τον οποίο τα 285 χλμ. βρίσκονται στην Αλβανία και τα υπόλοιπα στο Κοσσυφοπέδιο και στη Βόρεια Μακεδονία. Ξεκινάει από τη συμβολή των δύο άνω τμημάτων του ποταμού, δηλαδή του Μαύρου και του Λευκού Δρίνου. Πηγάζει από τη Βόρεια Οροσειρά, ρέει δυτικά μέσω των Αλβανικών Άλπεων και των Υψίπεδων Ντουκαγίνι και τελικά εκβάλει στην Αδριατική Θάλασσα, μεταξύ Σεντσίν και Δυρραχίου. Πολλές φυσικές και τεχνητές λίμνες σχηματίζονται από τον ποταμό ή βρίσκονται σε αυτόν, όπως η λίμνη Φιέρζα και η λίμνη Κομάν.
Ξυλενόλη
Γενικά
Υπάρχουν έξι ισομερή, από τα οποία η 2,6-ξυλενόλη -που έχει αμφότερες τις μεθυλομάδες σε ορθοθέση σε σχέση με την υδροξυλομάδα- είναι μακράν η πιο σημαντική και πιο συχνά απαντώμενη. Το όνομα ξυλενόλη είναι σύνθεση των λέξεων, ξυλόλιο και φαινόλη.
Η 2,4-διμεθυλοφαινόλη μαζί με άλλες ξυλενόλες και πολλές άλλες πολύπλοκες ενώσεις διυλίζονται παραδοσιακά από την λιθανθρακόπισσα, ως τα πτητικά υλικά που λαμβάνονται για την παραγωγή οπτάνθρακα από άνθρακα. Αυτά τα υπολείμματα περιέχουν χαμηλή περιεκτικότητα κατά βάρος σε ξυλενόλες, καθώς και κρεσόλες και φαινόλη. Οι κύριες ξυλενόλες σε μια τέτοια πίσσα είναι τα ισομερή: 3,5-, 2,4 και 2,3-.
Η 2,6-ξυλενόλη παράγεται με μεθυλίωση της φαινόλης με τη χρήση μεθανόλης με την παρουσία μεταλλικών οξειδίων, ως καταλύτες:
Δρίνος (Αλβανία)
Περιγραφή
Ξεκινώντας τη μέτρηση από τις πηγές του Λευκού Δρίνου, το μήκος του ποταμού είναι 335 χλμ., καθιστώντας τον Δρίνο τον μακρύτερο ποταμό της Αλβανίας. Ο Μαύρος Δρίνος πηγάζει από τη λίμνη Οχρίδα κοντά στην Στρούγκα και διέρχεται από την ανατολική Αλβανία και τη δυτική Βόρεια Μακεδονία. Ο Λευκός Δρίνος πηγάζει από το όρος Ζλεμπ, βόρεια της πόλης Ιπέκιο στην επαρχία των Μετοχίων του Κοσσυφοπεδίου και από εκεί ρέει στην Αλβανία.
Ξυλενόλη
Γενικά
Τυπικά, οι ξυλενόλες και οι αιθυλοφαινόλες έχουν πολύ παρόμοιες φυσικές ιδιότητες.
Δρίνος (Αλβανία)
Περιγραφή
Στη λεκάνη του περιλαμβάνονται οι διασυνοριακές υπολεκάνες της λίμνης Σκόδρας (μεγαλύτερη λίμνη της Νότιας Ευρώπης), της λίμνης Οχρίδας (μία από τις αρχαιότερες λίμνες στον κόσμο) , της Μεγάλης και της Μικρής Πρέσπας και των παραποτάμων του, δηλαδή του Μαύρου Δρίνου, του Λευκού Δρίνου και του Μπούνα. Όλες αυτές οι υπολεκάνες και οι παραπόταμοι φιλοξενούν πολλά είδη θηλαστικών, ανώτερων φυτών, εντόμων, αμφιβίων, ψαριών και πτηνών.
Ξυλενόλη
Ιδιότητες
Οι φυσικές ιδιότητες των έξι ισομερών των ξυλενολών είναι σημαντικά παρεμφερείς.
Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία
Η Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία είναι μεγάλη πολυσυλλεκτική κεντροδεξιά συμμαχία πολιτικών κομμάτων στην Ινδία. Σχηματίστηκε μετά τις Ινδικές γενικές εκλογές του 1998. Το Ινδικό Λαϊκό Κόμμα ηγείται στη συμμαχία.
Ξυλενόλη
Χρήσεις
Μαζί με τις κρεσόλες και το κρεζυλικό οξύ, οι ξυλενόλες αποτελούν σημαντική κατηγορία φαινολικών (γνωστών ως phenolics) με μεγάλη βιομηχανική σημασία, τα τελευταία χρόνια συνεχώς αυξανόμενη.
Δρίνος (Αλβανία)
Περιγραφή
Ο Δρίνος είναι εξαιρετικά σημαντικός για την αλβανική οικονομία, ειδικά για την ηλεκτροπαραγωγή του. Τέσσερις υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις παράγουν το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας της Αλβανίας (χωρητικότητα άνω των 1200MW). Η τεχνητή Λίμνη Φιέρζα (Liqeni i Fierzës) η οποία σχηματίστηκε από το φράγμα της Φιέρζα είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Αλβανίας με έκταση 73 τ. χλμ.. Η δεύτερη μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη βρίσκεται επίσης σε αυτόν τον ποταμό. Η λίμνη Βάου ι Ντέγια (Liqeni i Vaut të Dejës) καλύπτει έκταση 25 τ. χλμ.. Η κατασκευή του σταθμού ηλεκτροπαραγωγής της Φιέρζα προκάλεσε διαμάχες στη δεκαετία του 1980. Χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία, η αλβανική κυβέρνηση διέταξε την πλήρωση του ταμιευτήρα με νερό, γεγονός που προκαλούσε καταστροφές σε μερικές παραμεθόριες περιοχές του Κοσσυφοπεδίου, τότε μέρος της Γιουγκοσλαβίας. Η κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας διαμαρτυρήθηκε, αλλά δε βρέθηκε καμία λύση. Έτσι, σήμερα, η λίμνη Φιέρζα βρίσκεται ανάμεσα σε Αλβανία και Κοσσυφοπέδιο.
Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Ινδίας
Ξυλενόλη
Χρήσεις
Χρησιμοποιούνται στην παρασκευή αντιοξειδωτικών. Το πορτοκαλί ξυλενόλης είναι ένας δείκτης οξειδοαναγωγής που βασίζεται σε σκελετό της ξυλενόλης.
Η 2,6-ξυλενόλη είναι μονομερές κατάλληλο για ρητίνες πολυ(ρ-φαινυλενοξειδίου) (PEO) μέσω οξειδωτικής σύζευξης άνθρακα-οξυγόνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαινολικές ενώσεις
Δρίνος (Αλβανία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Αλβανίας Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Μακεδονίας
Μουσταφά Σεντόπ
Ο Μουσταφά Σεντόπ (γεννημένος 6 Αυγούστου 1968) είναι ένας Τούρκος πολιτικός από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), ο οποίος έχει υπηρετήσει ως μέλος του Κοινοβουλίου για την τρίτη εκλογική περιφέρεια της Κωνσταντινούπολη από τις 12 Ιουνίου 2011. Εξελέγη για πρώτη φορά στη γενική εκλογή του 2011 και επανεξελέγη τον Ιούνιο του 2015. Από το 2012 μέχρι το 2015, διετέλεσε αναπληρωτής ηγέτης του AKP, υπεύθυνος για εκλογικές εκστρατείες.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2019 εξελέγη 29ος Πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, μετά την παραίτηση του Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο οποίος παραιτήθηκε από την εκστρατεία του για να εκλεγεί ως Δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης στις τοπικές εκλογές του 2019.
Πρόωρη ζωή και σταδιοδρομία
Ο Μουσταφά Σεντόπ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1968 στη Ραιδεστό σε οικογένεια αλβανικής καταγωγής. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα και διδακτορικό δίπλωμα στο δημόσιο δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά. Το 1993 άρχισε να εργάζεται ως μέλος του διδακτικού προσωπικού στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά. Έγινε γιατρός, το 2002, ξεναγός το 2005 και καθηγητής το 2011. Έδωσε επίσης διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο Φατίχ, στο Πανεπιστήμιο Μαλτεπέ, στο Πανεπιστήμιο Ισίκ, στο Πανεπιστήμιο Ντογούς και το πανεπιστήμιο Εμπορίου της Κωνσταντινούπολης. Έγινε Αντιπρύτανος του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά, καθώς και μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου τόσο του Διοικητικού Συμβουλίου όσο και του Εκτελεστικού Συμβουλίου. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Κέντρου Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών Κωνσταντινούπολης. Είναι παντρεμένος με τέσσερα παιδιά.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Σεντόπ εξελέγη μέλος του κοινοβουλευτικού κόμματος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) για την τρίτη εκλογική περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης στις γενικές εκλογές του 2011. Κατά τη διάρκεια του 4ου Τακτικού Συνεδρίου Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2012, εξελέγη στην Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή του κόμματος (MYK) και έγινε αναπληρωτής ηγέτης υπεύθυνος για την προεκλογική εκστρατεία. Έχασε τη θέση του κατά τη διάρκεια του 5ου Τακτικού Συνεδρίου του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης τρία χρόνια αργότερα στις 12 Σεπτεμβρίου 2015. Επανεκλέχθηκε ως βουλευτής στις γενικές εκλογές του Ιουνίου του 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Υπουργείο Παιδείας (Μπασκορτοστάν)
Το Υπουργείο Παιδείας του Μπασκορτοστάν είναι ένα υπουργείο της εκτελεστικής εξουσίας της κυβέρνησης της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
NGC 824
Ο NGC 824 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κάμινο και απέχει περίπου 260 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ το 1837.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κάμινος (αστερισμός) 08068 0824
Γιασμίνα Ίλιτς
Η Γιασμίνα Ίλιτς  (γεν. 1985) είναι διεθνής Σέρβα καλαθοσφαιρίστρια. Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές
Σίβυλλα της Κλέβης
H Σίβυλλα, γερμ. Sibylle von La Marck von Cleves (17 Ιανουαρίου 1512 - 21 Φεβρουαρίου 1554) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του δούκα της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας της Σαξονίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης και της Μαρίας των Γύλιχ, κόρης του Γουλιέλμου Δ΄ δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ Κατηγορία:Δούκισσες της Σαξονίας Κατηγορία:Εκλέκτειρες της Σαξονίας
Σκάλα Λακωνίας
Η Σκάλα είναι κωμόπολη του Νομού Λακωνίας και έδρα του καλλικρατικού Δήμου Ευρώτα. Ο οικισμός βρίσκεται 38 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σπάρτης. Ο πληθυσμός είναι 3.067 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Ιστορία
Το όνομα της κοινότητας προέρχεται από την αποβάθρα του Βασιλοπόταμου που υπήρχε στη συγκεκριμένη θέση, όταν ο ποταμός χτίστηκε για να γίνει πλωτός και να εξυπηρετεί τη διακίνηση εμπορευμάτων κατά τη διάρκεια της Ενετικής περιόδου.