cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σουμεριακή γλώσσα
Το πρόβλημα της καταγωγής της Σουμεριακής γλώσσας
Οι συγκρίσεις που γίνονται με Ινδοευρωπαϊκές και τις Σημιτικές γλώσσες αφορούν κυρίως τα γλωσσικά δάνεια. Τελευταία, ο Γκόρντον Γουίτακερ (Gordon Whittaker) υποστηρίζει την θεωρία για την ύπαρξη μιας προ-Σουμεριακής Ινδοευρωπαϊκής γλώσσας στη νότιο Μεσοποταμία, την οποία ονομάζει Ευφρατική (Euphratean). Γενικά, ως Πρωτο-Ευφρατική γλώσσα (Proto-Euphratean language) ονομάζεται από τους Σουμεριολόγους η γλώσσα του Σουμεριακού υποστρώματος.
Τέλος, υπάρχει και η θεωρία της «Νοστρατικής» (Nostratic) μακρο-οικογένειας γλωσσών με υποτιθέμενα μέλη την Πρωτο-Ινδοευρωπαϊκή, την Πρωτο-Σημιτική, την Πρωτο-Δραβιδική, την Πρωτο-Ουραλική, την Πρωτο-Αλταϊκή και πιθανώς και την Πρωτο-Σουμεριακή.
Κάποιοι στο παρελθόν θεωρούσαν ότι η Σουμεριακή γλώσσα ήταν ένα κατασκεύασμα των Σημιτών της Μεσοποταμίας για να καταγράφουν απόκρυφα ιερά κείμενα. Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, η Σουμεριακή είναι ένα είδος κρεολικής γλώσσας, δηλαδή ένα αρχικά τεχνητό αποτέλεσμα σύντηξης διαφορετικών γλωσσών, που διασταυρώθηκαν στη νότιο Μεσοποταμία. Αυτές οι υποθέσεις δεν γίνονται αποδεκτές από κανέναν Σουμεριολόγο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες Κατηγορία:Ιερές γλώσσες Κατηγορία:Απομονωμένες γλώσσες Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Σουμέριοι
2900 Λούμπος Πέρεκ
Ο Λούμπος Πέρεκ (Luboš Perek) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του ομώνυμου αστρονόμου (γενν. το 1919), συμπατριώτη και συνεργάτη του Κόχουτεκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λουμπος Περεκ
Γεώργιος Σώκος
Ο Γεώργιος Σώκος (5 Νοεμβρίου 1892 – 28 Δεκεμβρίου 1937) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, εκδότης και τέκτων.
Πρώτα χρόνια
Ο Γιώργος Σώκος, γιος του Γιάννη και της Μαριγώς, γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου του 1892 στο Αιτωλικό. Ήταν το προτελευταίο από τέσσερα αδέλφια: τη Φροσύνη, τη Λενιώ, που πέθανε νέα από καρκίνο στον εγκέφαλο, το Γιώργο, και τον Ανδρέα (μετέπειτα καθηγητή φωτοτοπογραφίας στο Πολυτεχνείο)
Ο πατέρας τους ο Γιάννης, που ήταν δάσκαλος, πέθανε από φυματίωση. Όταν έμαθε για την αρρώστια του, άφησε γυναίκα και παιδιά, για να μην τα κολλήσει, και πήγε να ζήσει ολομόναχος σε μια καλύβα στο δάσος, και του άφηναν το φαγητό στο μονοπάτι, μακριά.
Ο Γιώργος σύντομα έδειξε κλίση στα γράμματα, επαναστατική διάθεση και πάθος για το θέατρο. Έστελνε συνεργασίες στο «Νεολόγο» των Πατρών, όπου τις δημοσίευαν χωρίς να μπορούν βέβαια να φανταστούν την ηλικία του.
Δεκατεσσάρων ετών βγήκε στο θέατρο, με ψεύτικη κοτσίδα, παίζοντας την Εσμέ την Τουρκοπούλα. Τον επόμενο χρόνο ανέβασε το πρώτο δικό του έργο, τη Δόξα του Αιτωλικού, γραμμένο το χειμώνα του 1911, ένα ιστορικό και αισθηματικό δράμα σε ηρωικό δεκαπεντασύλλαβο, και παιγμένο την 25η Μαρτίου του 1912.
Πέρα από τις θεατρικές παραστάσεις και άλλες γιορτές και εκδηλώσεις που διοργάνωνε στο Αιτωλικό, τα ποιήματα, τα άρθρα και τα διηγήματα του δημοσιεύονταν σε εφημερίδες της Πάτρας και του Αγρινίου.
Όταν τελείωσε το γυμνάσιο, φοίτησε στην Εμπορική Σχολή των Πατρών. Κατόπιν έδωσε εξετάσεις και έγινε δεκτός στη Σχολή Ευελπίδων.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Το 1913 κατατάχθηκε στο στρατό: πρώτα έφεδρος ανθυπολοχαγός του πεζικού, κατόπιν μόνιμος αξιωματικός της Διαχειρίσεως και κατά το 1918 Λοχαγός του Ελέγχου. Υπηρέτησε διαδοχικά ως τμηματάρχης στο Υπουργείο Στρατιωτικών και ως διευθυντής του Ελέγχου Φρουράς Βάσεως Σμύρνης, μια πολύπλοκη εκείνους τους καιρούς υπηρεσία, όπου – όπως λένε οι βιογράφοι του - έδειξε μεγάλη πρωτοβουλία και ικανότητα. Εκεί, στη Μικρά Ασία, εκτός από τα υπηρεσιακά του καθήκοντα, έγραψε επιθεωρήσεις για τους στρατιώτες, έβγαλε φωτογραφίες στον τάφο του Καραγκιόζη (στον οποίο είχε πάντα αδυναμία) και στη Σμύρνη γνώρισε τη μέλλουσα γυναίκα του, την Τιτίκα Μιχαηλίδου, που παντρεύτηκε το 1921 (ή '22, οπωσδήποτε πριν από την Καταστροφή), από την οποία θα αποκτούσε, το 1923, μια κόρη, τη μετέπειτα επίσης δημοσιογράφο και συγγραφέα Ροζίτα Σώκου.
Πίσω στην Ελλάδα, έγινε διευθυντής στο Μετοχικό Ταμείο του κατά γην στρατού, και στο έτος 1924, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Στρατιωτικής Ενώσεως. Συγχρόνως συνέχισε τις δραστηριότητές του ως θεατρικού συγγραφέα και εκδότη.
Η δόξα του Αιτωλικού (1911)
Ιστορικό, τραγικό και αισθηματικό δράμα σε ηρωικό δεκαπεντασύλλαβοτο που ο ίδιος ο συγγραφέας χαρακτηρίζει "εθνική τραγωδία εις μέρη δύο και πράξεις τρείς". Γράφτηκε το χειμώνα του 1911 εν όψει του εορτασμού της 25ης Μαρτίου και πρωτοπαίχτηκε στο θέατρο του Αιτωλικού από το θίασο Γαϊτανάκη τη 26η Μαρτίου 1912.
Διανομή: Γαϊτανάκης και Νίτσα   Γαϊτανάκη, Δ. Λεονάρδος, Κ. Λαζαρίδης, Α. Φαράντος, Α. Στέλιος, Κυρία Λαζαρίδου, Κλημανιώτης, Π. Γκιόκας.
Ως πρόλογο έχει ένα ποίημα του Ι. Γ. Τζοβάρα με τη σημείωση:
"Κρίσις του ιδίου Ποιητού μετά την πρώτην διδασκαλίαν του παρόντος έργου: 'Εύγε, δισεύγε, τρισεύγε!!!' "
Η Διεφθαρμένη (1925)
Το 1925 παίχτηκε για πρώτη φορά, με μεγάλη επιτυχία, το θεατρικό του έργο Η διεφθαρμένη, από το θίασο Κυβέλης, στο θέατρό της. Επί δέκα μέρες ήταν γεμάτο, και χειροκροτήθηκε θερμά. Όμως η Κυβέλη είχε ήδη προ πολλού ορίσει μια παράσταση άλλου έργου, και το κατέβασε, ξαναπαίζοντάς το για λίγο αργότερα.
Έγραφε ο Τύπος:
"... το θέατρον ήτο υπερπλήρες, δι' ό και ο ταμίας εμερίμνησε να πωλήσει και τας θέσεις των εφημερίδων" (Καθημερινή, 16/9/25)
''"Η Διεφθαρμένη κατόρθωσε να συγκεντρώση άπειρον κόσμον.  Αυτό εσχολιάσθη πολύ, διότι εφέτος ουδέν ελληνικόν έργον ενεφάνισε τόσην συρροήν και ουδείς συγγραφεύς έλαβε τόσον τεραστίας ανθοδέσμας..." (Αθηναϊκή, 15/9/25)''
"Ενώπιον πυκνοτάτου ακροατηρίου - εξαιρετικόν φαινόμενον προκειμένου περί συγγραφέως ημετέρου, το πρώτον εμφανιζομένου από της σκηνής κεντρικού θιάσου - εδόθη εις το Κυβέλειον, την Δευτέραν 14 τρ., το κοινωνικόν δράμα του Γ. Σώκου Η διευθαρμένη" (Ελεύθερος Τύπος, 16/9/25)
Αλλά και η επαρχία είχε στείλει ανταποκριτές για να τιμήσει τον Αιτωλικιώτη συγγραφέα:
''"Την αισθητή αυτήν έλλειψη ήλθε ν' αναπληρώση ένα τελευταίον έργον, το κοινωνικώτερον και επαναστατικώτερο που ανέβηκε στην Ελληνική Σκηνή, η Διεφθαρμένη  του κ. Γ. Σώκου που καθ' όλον το 2ον δεκαήμερον του παρόντος μηνός εσημείωσε θριαμβευτικάς επιτυχίας εις το Κυβέλειον..." (Ελευθερία Λαρίσης, 30/9/25)''
''"... Πλημμύρα κόσμου διανοουμένου κατέκλυζε το θέατρον καθ' όλας τας παραστάσεις, εις βαθμόν δυνάμενον ν' αποδώσει το μέτρον της αξίας του έργου από πολλών απόψεων..." (Δελτίον Σ.Ε.Λ.Κ., 27/9/25)''
Η Διεφθαρμένη συνεχίστηκε για δέκα μέρες με την ίδια κοσμοσυρροή, αλλά ο θιασάρχης βρέθηκε στην ανάγκη να διακόψει τις παραστάσεις γιατί η Κυβέλη βιαζόταν να παίξει η ίδια σ' ένα ξένο έργο, τη Ζήλεια, που η πρεμιέρα του είχε οριστεί προ πολλού. Εν τούτοις, το έργο παίχτηκε ξανά σε δυό ακόμα απογευματινές παραστάσεις και σε μιά βραδινή, ως τιμητική του ηθοποιού Νίκου Δενδραμή.
Ο Νίκος Δενδραμής ήταν τότε πολύ νέος, και έπαιζε στο έργο το ρόλο του νεαρού αδελφού της ηρωίδας. Τους άλλους ρόλους έπαιζαν οι Ν. Παπαγεωργίου, Π. Γαβριηλίδης, Ν. Βλαχόπουλος, Μ. Παλαιολόγος και Ι. Τσεβελάκος. Τους τέσσερεις γυναικείους ρόλους έπαιζαν τέσσερεις μεγάλες θεατρίνες: Μιράντα Θεοχάρη, Αθανασία Μουστάκα, Σαπφώ Αλκαίου, Αλίκη Θεοδωρίδου.
Στο έργο σατιρίζονται οι εκφυλισμένοι πια απόγονοι των Φιλικών και των αγωνιστών της Επανάστασης, που θεωρούνται περίοπτα μέλη της κοινωνίας, παρασημοφορούνται κλπ. Ο πατέρας έχει διώξει από το σπίτι τη μικρή του κόρη, επειδή είχε ερωτική σχέση με έναν άντρα (αυτή είναι η Διεφθαρμένη του τίτλου) ενώ η άλλη του κόρη, η παντρεμένη, έχει στα κρυφά δύο εραστές. Η τρίτη κόρη, που έρχεται από την Αμερική για να γιορτάσει μαζί τους το Πάσχα, ενοχλεί με τις φιλελεύθερες ιδέες της και ξαναφέρνει τη μικρή αδελφή στο σπίτι: όλοι τότε τη θεωρούν κι αυτή «διεφθαρμένη». Η κοπέλα ξαναφεύγει για την Αμερική, παίρνοντας τη μικρή μαζί της.
Ο Τύπος ασχολήθηκε πολύ με το έργο. Πολλοί κριτικοί ενοχλήθηκαν την σάτιρα ορισμένων απογόνων των αγωνιστών του '21:
"Η θέσις του είναι εσφαλμένη. Όλη η σάτιρα κατά των απογόνων των αγωνιστών είναι αδικαιολόγητος.  Είναι μάλιστα θλιβερό το  ότι  ευρέθη συγγραφεύς όστις επεζήτησε να γελοιοποιήσει ό,τι ωραίον και ευγενές έχει απομείνει εισέτι εις την κοινωνίαν των Αθηνών.  Τι διάβολο, εχάθηκαν οι νεόπλουτοι;" (Καθημερινή)
"Η ψυχολογική θέσις είναι καλλίστη και ανεπτυγμένη θαυμάσια. Το έργον, αρτιώτατον, εμπνέει την ασφαλή ελπίδα ότι το δεύτερον έργον του συγγραφέως θα είναι ασυγκρίτως ανώτερον. Ο κ. Σώκος έχει τάλαντον δραματικού συγγραφέως" ("Ελεύθερον Βήμα, 18/9/25)
Οι άνθρωποι των γραμμάτων ήταν πολύ θετικοί:
Η εν πολλαίς αμαρτίαις (1926)
Και στο άλλο θεατρικό του έργο, Η εν πολλαίς αμαρτίαις, επανέρχεται το ίδιο θέμα της αγνότητας στην ελευθερία, μακριά από τη μεγάλη πολιτεία, την Αθήνα, όπου όλοι αγωνίζονται για μια σοβαροφάνεια, να κουκουλώσουν την έλλειψη αληθινής ηθικής.
Το έργο πρωτοπαίχτηκε στις 26 Ιουλίου 1926 στο θέατρο Κυβέλης από το Θίασο των Νέων σε πολλές παραστάσεις, και αργότερα σε δύο τιμητικές των ηθοποιών Ηλία Θεοδώρου και Γ. Πλούτη. Πρώτοι διδάξαντες: Ηλίας Θεοδώρου, Ανδρέας Παντόπουλος, Γεώργιος Πλούτης. Το νεαρό ζευγάρι έπαιζαν ο Κώστας Μουσούρης και η Μαίρη Σαγιάνου, ενώ η “περπατημένη» γυναίκα που παρασύρει το αγνό κορίτσι στην αμαρτία ήταν η Ελένη Χαλκούση.
Η γυναίκα του βαριετέ
Με τον Κώστα Μουσούρη
Εκδόσεις
Ξεκίνησε την έκδοση πολλών εφημερίδων, που όμως έκλειναν πριν βγει το τρίτο ή τέταρτο φύλλο τους. Μία μάλιστα, με τον τίτλο Φιγκαρό, κράτησε μόνο δυο μέρες. Μία ιδέα του είχε μεγάλη επιτυχία. Είχε σκεφτεί να εκδώσει τη Στρατιωτική και Ναυτική εγκυκλοπαίδεια, ένα περιοδικό που θα κυκλοφορούσε με ένα δεκαεξασέλιδο της εγκυκλοπαίδειας κάθε φορά, και που θα αγοραζόταν υποχρεωτικά από όλους τους μόνιμους αξιωματικούς του Στρατού και του Ναυτικού, γιατί η συνδρομή θα αφαιρείτο κατ’ευθείαν από το μισθό τους.
Στα 28 του έγινε λοιπόν εκδότης της εξάτομης «Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαίδειας».
Παράλληλα έβγαλε τότε τους δύο μεγάλους τόμους "Αγώνες και νεκροί".
Η εγκυκλοπαίδεια έκανε και εκδόσεις βιβλίων όπως τους "Παράλληλους βίους" του Πλούταρχου ή το "Φον Ριχτχόφεν, ο κόκκινος αεροπόρος". Συνολικά έβγαλε εκατό τέτοια βιβλία, που απευθύνονταν στους συνδρομητές των εγκυκλοπαιδικών έργων.
Τεκτονισμός και ορθοδοξία
Το 1924, σε ηλικία δηλαδή 32 ετών, πρωτομπήκε στον τεκτονισμό, όπου έμελλε να επενδύσει όλο τον ιδεαλισμό του και τις πνευματικές του ανησυχίες, φθάνοντας ως τον βαθμό του 30ού. Ήταν από τα σημαντικότερα στελέχη της στοάς «Αδελφοποίησις», εκδότης του περιοδικού «Τεκτονική Ηχώ». Δύο χρόνια αργότερα τον ακολούθησε και ο αδελφός του Ανδρέας. Στις δημοσιευμένες ομιλίες τους φαίνεται καθαρά πώς γι´ αυτούς η στοά αποτελούσε μια όαση καθαρότητας, σοβαρότητας και πνευματικής αναζήτησης, μακριά από την ανηθικότητα, τον εγωισμό, τον κυνισμό και τον υλισμό της «έξω» ζωής, και κυρίως τη στενότητα και μισαλλοδοξία των επίσημων δογμάτων.
Η θρησκεία πάντα τον ενδιέφερε πολύ. Από το Αιτωλικό, όπου οι κάτοικοι περνούσαν τη μισή τους ζωή στην εκκλησία, ως το γραφείο του, όπου σχεδίαζε την έκδοση της "Θρησκευτικής και Χριστιανικής Εγκυκλοπαίδειας", ως και τα ταξίδια του, η ενασχόλησή του με τα θρησκευτικά θέματα ήταν συνεχής. Οι γνώσεις του επί του θέματος ήταν πλατιές και οι θέσεις του πάντα τολμηρές, αλλά τεκμηριωμένες. Ήταν προσωπικός φίλος του Βενέδικτου πατριάρχη Ιεροσολύμων, που τον εξομολόγησε τη νύχτα του θανάτου του.
Στα τριάντα επτά του χρόνια αρρώστησε από λευχαιμία. Πέθανε επτά χρόνια αργότερα, στις 28 Δεκεμβρίου 1937.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Τύχο φον Βιλάμοβιτζ-Μέλεντορφ
Ο Τύχο φον Βιλάμοβιτζ-Μέλεντορφ (γερμανικά: Tycho von Wilamowitz-Moellendorff, γενν. 16 Νοεμβρίου 1885 στο Γκέτινγκεν, 15 Οκτωβρίου 1914 στο Dęblin) υπήρξε Γερμανός φιλόλογος. Ήταν γιος του φιλολόγου Ούλριχ Βιλάμοβιτζ-Μέλεντορφ (Ulrich Wilamowitz Moellendorff) και της σύζυγου του Μαρί Μόμσεν (Marie Mommsen). Σπούδασε όπως ο πατέρας του κλασική φιλολογία και έγραψε τη διατριβή του Die dramatische Technik des Sophokles (Η δραματική τέχνη του Σοφοκλή πάνω στην Αντιγόνη), το 1911 στο Φράιμπουργκ (Freiburg). Κατά την διάρκεια της εργασίας του για την έκδοση αυτής της διατριβής, έπεσε στη μάχη, στο στενό Ivangorod (σημερινό Ντέμπλιν), νότια της Βαρσοβίας, την νύχτα της 14ης προς 5ης Οκτωβρίου το 1914.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Κρίσταλ Πάλας ΦΚ
Η Κρίσταλ Πάλας (αγγλικά: Crystal Palace) είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη του Σάουθ Νόργουντ που ανήκει στην ευρύτερη περιφέρεια του Λονδίνου. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Σέλχαρστ Παρκ, χωρητικότητας 26.074 θεατών. Προπονητής της Κρίσταλ Πάλας είναι ο Πατρίκ Βιεϊρά.
Ιστορία
Η Κρίσταλ Πάλας ιδρύθηκε το 1905 από εργάτες που εργαζόταν στο Κρίσταλ Πάλας ένα κτήριο που χτίστηκε για να στεγάσει εκθέσεις. Η Κρίσταλ Πάλας έχει κερδίσει τίτλους σε χαμηλότερο επίπεδο (πρωταθληματα Τσάμπιονσιπ), αλλά δεν έχει καταφέρει να κερδίσει κανένα σε κορυφαίο επίπεδο. Έχει αγωνιστεί αρκετές φορές στην κορυφαία κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου η υψυλότερη θέση που έχει καταλάβει ήταν η τρίτη θέση την σεζόν 1990-91. Στο Κύπελλο Αγγλίας έφτασε δυο φορές στον τελικό το 1990, και το 2016 ηττήθηκε όμως και τις δύο από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 1–0 και 1–2 στην παράταση.
Οι οπαδοί της έχουν αδελφοποιηθεί με αυτούς του Πανιώνιου Γυμναστικού Συλλόγου Σμύρνης
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1905 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905
Μανέθων
Ο Μανέθων, Μανέθως ή Μανέθωνας ήταν Αιγύπτιος αρχιερέας και ιστορικός.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο ο Μανέθων ήταν ένας από τους δύο ιερείς συμβούλους του Φαραώ που τους είχε αναθέσει την διάδοση της λατρείας του θεού Σέραπη. Το όνομα του Μανέθωνα είναι χαραγμένο στην βάση ενός ανδριάντα στον ναό του Σέραπη στην Καρχηδόνα της Αιγύπτου.
Συγγραφικό έργο
Η ιστορία της Αιγύπτου γραμμένη σε τρία βιβλία στην Ελληνική γλώσσα με πλήρεις καταλόγους όλων των Αιγυπτίων βασιλέων. Τα Αιγυπτιακά έφτασαν σε εμάς μετά από παρεμβάσεις, αφού έχει χαθεί από την αρχαιότητα. Διασώζεται μόνο ο κατάλογος των Δυναστειών, ένα τρίτο του καταλόγου των ονομάτων των βασιλέων, και μερικά αποσπάσματα του κειμένου. Ακόμα και αυτά που διασώζονται δεν είναι γνήσια έγγραφα, αλλά ένα αντίγραφο του Βυζαντινού μοναχού Γεώργιου Σύγγελου και μιας μετάφρασης στα αρμενικά. Τα αντίγραφα αυτά βασίζονται σε αντίγραφα που είχαν γράψει ο Φλάβιος Ιώσηπος και δύο χριστιανοί ιστορικοί, ο Αφρικανός και ο Ευσέβιος από την Καισαρεία. Τα κείμενα αυτά έχουν εκδοθεί από τον Fruin (Leiden 1847), από τον Müller στον 2ο τόμο του "Fragmenta historicorum graecorum" (Παρίσι 1848) και από τον Unger (Βερολίνο 1867). Επίσης διασώζεται ένα έπος σε έξι τόμους με το όνομα "Αποτελεσματικά" που είναι γραμμένο στα Ελληνικά και περιγράφει πως τα άστρα επηρεάζουν την μοίρα των ανθρώπων. Το έργο αυτό εκδόθηκε από τον Gronovius, Leiden 1698, από τους Axt και Rigler, Κολωνία 1832, και από τον Köchly στο "Corpus poetatarum epicorum graecorum", 7ος τόμος, Λειψία 1858. Το έπος αυτό, ;ν και φέρει το όνομα του Μανέθωνα είναι μεταγενέστερο, ίσως από τον 5ο αι. μ.Χ. και αποτελείται από διάφορα τμήματα.
Στην Παλατινή Ανθολογία σώζεται ένας αμφισβητούμενος στίχος του (ΙΧ 491).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιγύπτιοι ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι συγγραφείς Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Μονή Τοπλού
Αρχιτεκτονική της μονής
Η Μονή βρισκόταν σε ακμή τον 14ο και τον 15ο αιώνα, εάν κρίνει κανείς από το μεγάλο αριθμό σημαντικών βυζαντινών εικόνων εκείνης της περιόδου που απηχούν πιστά την εξέλιξη της κωνσταντινουπολίτικης ζωγραφικής που σταδιακά εξαπλωνόταν στην Κρήτη από την πτώση της Πόλης και μετά. Η υψηλή εικαστική αξία των εικόνων είναι, επίσης, ενδεικτική του υψηλού επιπέδου της παιδείας των μοναχών της Μονής, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην άνοδο του πολιτιστικού επιπέδου της αναγεννησιακής Κρήτης. Η σημερινή μορφή της μονής είναι φρουριακή σταυροπηγιακή, έχει τετράγωνο σχήμα και περιβάλλεται από έναν ψηλό τοίχο που έχει ύψος περίπου 10 μέτρα. Η συνολική έκταση που καταλαμβάνει είναι περίπου 800τμ, ενώ αναπτύσσεται σε 3 ορόφους γύρω από την εσωτερική αυλή. Η πρόσοψη της μονής έχει μορφή αετωματική αναγεννησιακού τύπου ενώ φέρει εντοιχισμένη εγχάρακτη κτητορική επιγραφή του ηγούμενου Γαβριήλ Παντόγαλου σε ελεγειακά δίστιχα. Πάνω ακριβώς από την κεντρική πύλη υπάρχει η «καταχύτρα» με την οποία έριχναν στους πειρατές και στους εισβολείς που προσπαθούσαν να σπάσουν την πόρτα, καυτό λάδι και μολύβι. Η οικοδόμηση της μονής με αυτή τη μορφή έγινε στα τελευταία χρόνια της Ενετοκρατίας όταν ήταν ολοφάνερη η τουρκική απειλή. Περιλαμβάνει και διάφορους βοηθητικούς χώρους οι οποίοι στο σύνολο είναι 40 όπως μαγειρεία, φούρνους, κελιά, ξενώνες, ηγουμενείο και αποθήκες και τα οποία αναστηλώνονται με τη εποπτεία της Αρχαιολογικής υπηρεσίας. Επιπλέον σύμφωνα με την παράδοση υπάρχουν 100 πόρτες στη μονή αν και έχουν ανακαλυφθεί μόνο οι 99.
Επιβλητικό είναι και το κωδωνοστάσιο της μονής, αναγεννησιακού τύπου που υψώνεται στη δυτική πλευρά πάνω από την κεντρική πόρτα και το οποίο φέρει ανάγλυφα στέμματα και σταυρούς με επιγραφές και έχει ύψος 33μ ενώ χρονολογείται το 1558. Επίσης στην εσωτερική αυλή της μονής υπάρχει ένα πηγάδι το οποίο πρέπει να χτίστηκε κατά τα πρώτα χρόνια της μονής και το οποίο χρησίμευε και χρησιμεύει για την ύδρευση του μοναστηριού. Ακριβώς απέναντι από το πηγάδι υπάρχει μια μικρή εκκλησία η οποία είναι δίκλιτη βασιλική και διμάρτυρη. Το βόρειο κλίτος είναι αφιερωμένο στην γέννηση της Θεοτόκου ενώ το νότιο που είναι και νεώτερη προσθήκη στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Στο εσωτερικό ο ναός έχει θαυμάσιες εικόνες που δίνουν επιβλητικότητα στην ευλαβική ατμόσφαιρα όπως η εικόνα με τίτλο:«Μέγας εί Κύριε και Θαυμαστά τα έργα Σου» η οποία έχει 61 παραστάσεις από την ομώνυμη ευχή του Μεγάλου Αγιασμού των Θεοφανίων και η οποία συντάχτηκε από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Σοφρώνιο, η εικόνα «Άξιον Εστί» που φιλοτεχνήθηκε από τον Ιωάννη Κορνάρο το 1770 και η εικόνα «Ρόδον το αμάραντο» του 1771, η Άγια Αναστασία η Φαρμακολύτρια καθώς και η εικόνα της Παναγίας η οποία βρέθηκε σε μια κοντινή σπηλιά όπου τρέχει νερό-αγίασμα. Ακόμη σημαντική ήταν η ανακάλυψη της Αρχαιολογικής υπηρεσίας όταν πίσω από τους νεώτερους σοβάδες ανακαλύφθηκαν θαυμάσιες τοιχογραφίες οι οποίες χρονολογούνται ότι είναι του 14ου αιώνα ενώ είναι και πολύ καλά διατηρημένες. Στη μονή φυλάγονται τα λείψανα των Αγίων Χαραλάμπους, Δομητιανού, Τρύφωνος, Παντελεήμονος, Στεφάνου, Αβερκίου, Ιακώβου και της Οσίας Αναστασίας.
Η Μονή στην Ενετοκρατία
Η σημερινή μορφή του μοναστηριού συνδέθηκε με τις βενετοκρητικές οικογένειες των Κορνάρων και των Μέτζων της Σητείας και για αυτό η νότια πτέρυγα φέρει το όνομα των Κορνάρων, ενώ η βόρεια το όνομα των Μέτζων. Το κάστρο-μοναστήρι γκρεμίστηκε από σεισμό το 1612 και ανοικοδομήθηκε με την ενίσχυση των Ενετών οι οποίοι ενδιαφέρονταν για τη στρατιωτική της. Επίσης λίγο νωρίτερα ο λόγιος Ενετοκρητικός ιστορικός Ανδρέας Κορνάρος είχε αφήσει στη μονή με τη διαθήκη του το 1611 το ποσό των 100 δουκάτων. Σύμφωνα με τις κτητορικές επιγραφές, η ανακατασκευή της μονής έγινε υπό την επίβλεψη του μοναχού και λόγιου Γαβριήλ Παντογάλου.
Η Μονή Τοπλού στην Τουρκοκρατία
Η μονή καταστράφηκε από τους Τούρκους και ερημώθηκε με την κατάκτηση της Κρήτης ενώ μετατράπηκε σε σταυροπηγιακή το 1704. Το μοναστήρι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην περίοδο της Τουρκοκρατίας καθώς θεωρούνταν από τους Οθωμανούς ότι ήταν καταφύγιο των διωκόμενων ντόπιων αλλά και επαναστατική εστία. Επίσης λόγω της μεγάλης περιουσίας που διέθετε ακόμη και τότε γινόταν συχνά στόχος Τούρκων ατάκτων. Ακόμα εκτός από τις λεηλασίες που έκαναν οι Τούρκοι στη μονή μπροστά στην εξωτερική πόρτα, γνωστή ως Πόρτα της Λότζας ή και «πόρτα του τροχού» που ονομάστηκε έτσι εξαιτίας ενός τροχού που χρησιμοποιούνταν για να μπορεί να ανοίγει πιο εύκολα λόγω του μεγάλου της βάρους, σφαγιάστηκαν 12 μοναχοί τη νύχτα της 26ης προς 27ης Ιουνίου του 1821.
Το 1828, η προέλαση των Ελλήνων επαναστατών στην περιοχή της Σητείας είχε ως αποτέλεσμα να οχυρωθούν εντός των τειχών της μονής 250 Τούρκοι ένοπλοι, ακολουθούμενοι από περίπου 1000 άμαχους συμπατριώτες τους. Ακολούθησε πολιορκία, η οποία τελικά υποχρέωσε τους Τουρκοκρητικούς σε συνθηκολόγηση. Από το 1870 και μετά στη μονή λειτουργούσε αλληλοδιδακτικό σχολείο.
Η Μονή στη Γερμανική Κατοχή
Κατά την γερμανική κατοχή η μονή διέθετε ασύρματο για να μπορεί να επικοινωνεί με τα συμμαχικά στρατεύματα που βρίσκονταν τότε στο Κάιρο. Όταν όμως το ανακάλυψαν οι Γερμανοί εκτέλεσαν, μεταξύ άλλων, τον τότε ηγούμενο Γεννάδιο Συλιγνάκη από το χωριό Σφάκα Σητείας και τον μοναχό Καλλίνικο Παπαθανασάκη. Τα οστά του Συλιγνάκη μεταφέρθηκαν το 1955 στο ηρώο έξω από τη μονή.
Η Μονή σήμερα
Η μονή έχει ανακαινιστεί και έχει αναστηλωθεί πάρα πολλές φορές και έχει αναδειχτεί ως ένα από τα πιο αξιόλογα κρητικά μοναστήρια. Επίσης είναι το μοναδικό μοναστήρι που σώζεται από τα πολλά μικρά και μεγάλα που υπήρχαν κάποτε στην περιοχή της Σητείας και τα οποία καταστράφηκαν από τους απελευθερωτικούς πολέμους και από τις λεηλασίες από τις πειρατικές επιδρομές. Στους αδερφούς της Μονής συγκαταλέγονται ο Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας Ευγένιος και ο Επίσκοπος Βαβυλώνος Θεόδωρος. Επίσης, χάρη στον Προηγούμενο Φιλόθεο Σπανουδάκη, ιδρύθηκε στη μονή Μουσείο Χαλκογραφιών και Ελληνικών Λαϊκών Χαρακτικών τα οποία φτιάχτηκαν από τους μοναχούς τον 18ο και τον 19ο αιώνα. Στο μουσείο της μονής εκτός από τις θαυμαστές εικόνες εκτίθενται και αντικείμενα εκκλησιαστικής τέχνης όπως Ευαγγέλια, αργυρο-επίχρυσοι σταυροί, Πατριαρχικά Σιγίλια, Σουλτανικά Φιρμάνια, σφραγίδες, επαναστατικά λάβαρα, αρχιερατικά άμφια και άλλα. Ακόμα και σήμερα όμως η οικονομία της μονής ανθεί αφού παράγει βιολογικά προϊόντα όπως κρασί, τσικουδιά και λάδι ενώ έχει κατασκευάσει και ελαιοτριβείο, τυποποιητήριο ελαιολάδου, οινοποιείο καθώς και τυποποιητήριο κρασιού και τσικουδιάς. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο της επαρχίας Σητείας προέρχεται από την ποικιλία Κορωνέικη και έχει πάρει διεθνή βραβεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης και το πόρισμα του χημικού εργαστηρίου του Υπουργείου Ανάπτυξης δίνει υψηλό βαθμό στο συγκεκριμένο ελαιόλαδο. Επιπλέον παράγει πολλές ποικιλίες κρασιού όπως είναι το λευκό Θραψαθήρι και Βηλάνα καθώς και το κόκκινο Merlot-Syrah που έχουν ήδη γίνει σημείο αναφοράς όπως και το γλυκό κόκκινο κρασί από λιαστά σταφύλια της ποικιλίας Λιάτικο. Τα προϊόντα που εξάγει η μονή φέρουν την ονομασία της.
Στη μονή φυλάσσεται αρχιερατικός σάκος και επιτραχήλια του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τοπλου Κατηγορία:Βασίλειο της Κάντια Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Esso
Η Esso είναι εμπορική ονομασία της ExxonMobil και των συνδεδεμένων εταιρειών της. Η ονομασία είναι μια φωνητική έκδοση από τα αρχικά της Standard Oil (SO = Esso) και ως εκ τούτου έγινε το επίκεντρο πολλών διαφορών και κανονιστικών περιορισμών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1972 είχε αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό στις ΗΠΑ από το εμπορικό σήμα Exxon, αφότου αγόρασε τη Humble Oil, ενώ η Esso παρέμεινε να χρησιμοποιείται ευρέως αλλού. Στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, το εμπορικό σήμα Esso και το σήμα Mobil είναι τα κύρια εμπορικά σήματα της ExxonMobil, με την επωνυμία Exxon ακόμα σε χρήση μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με Mobil.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Οικογένεια Ροκφέλερ Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1912
2901 Μπάτζετ
Ο Μπάτζετ (Bagehot) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού συγγραφέα και δημοσιογράφου του 19ου αιώνα Γουόλτερ Μπάτζετ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπάτζετ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπάτζετ
Πιράνχας
Ως πιράνχας αναφέρονται διάφορα γένη παμφάγων ψαριών που ζουν στα γλυκά νερά της Νότιας Αμερικής και κυρίως του Αμαζονίου. Τα πιράνχας χρησιμεύουν ως τροφή για τις κοινότητες των ιθαγενών στην περιοχή του Αμαζονίου.
Ετυμολογία ονομασίας
Σύμφωνα με μερικούς, η λέξη πιράνχα (Ισπανικά piraña / Πορτογαλικά piranha -προφέρεται "πιράνια"-) προέρχεται απ' τη γλώσσα Γουαρανί, όπου "pirá" σημαίνει ψάρι και ο añá (ανιά) είναι ένα σατανικό τζίνι, συγκριτικό του Διαβόλου. Άλλη ερμηνεία, που θεωρεί τον όρο προερχόμενο απ' την γλώσσα Γουαρανί, υποστηρίζει ότι προέρχεται απ' τις λέξεις pirá (ψάρι) και rai (δόντι). Επειδή στα Γουαρανί δεν υπάρχει η επανάληψη συλλαβών, η σύνθετη λέξη θα ήταν ¨pira'ai", που, ισπανοποιημένο, θα γινόταν "piraña".
Άλλοι αποδίδουν το όνομα στην Τουπιναμπά, γλώσσα συγγενική με την προηγούμενη, όπου "pirá" σημαίνει επίσης ψάρι και η λέξη "anhá" αναφέρεται στα δόντια, δηλαδή «οδοντωτό ψάρι».
Μύθοι-υπερβολές
Η ονομασία πιράνχας έχει αποκτήσει τρομακτική διάσταση, καθώς έχουν καταγραφεί επιθέσεις τους κατά ανθρώπων, όμως στην πραγματικότητα οι περιπτώσεις αυτές είναι μεμονωμένες. Κατά διαστήματα είχαν διαδοθεί μύθοι σχετικά με πιράνχας ότι καταβροχθίζουν ένα ανθρώπινο σώμα ή κάποιο θηλαστικό μέσα σε δευτερόλεπτα. Αυτοί οι μύθοι αναφέρονται σε ένα συγκεκριμένο γένος αυτού του ψαριού. Ένας ακόμη μύθος αναφέρει ότι έλκονται από το αίμα. Όμως όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί έχουν καταρριφθεί ύστερα από σχετικές επιστημονικές έρευνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαρακόμορφα Κατηγορία:Πανίδα της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων
Βοάνη
thumb|250px Η Βοάνη, Βοάνα ή Σαπάντζα (τουρκ. Sapanca) είναι λίμνη της Μικράς Ασίας κοντά στη Νικομήδεια (Ιζμίτ). Έχει έκταση 45 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μέγιστο βάθος 52 μέτρα. Η λίμνη βρίσκεται σε μια τεκτονική τάφρο, ανατολικά του κόλπου του Ιζμίτ και είναι παράλληλη με τη λίμνη Νίκαιας ή Ισνίκ. Το νερό της λίμνης είναι πόσιμο όμως η λίμνη έχει αστικοποιηθεί λόγω της εγγύτητάς με την Κωνσταντινούπολη. Το νερό της χρησιμοποιείται για τη ύδρευση σπιτιών και για βιομηχανικές χρήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Τουρκίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Τουρκίας
Ρωμαϊκή Καμπανία
Με το όνομα «Ρωμαϊκή Καμπανία» (Campagnia di Roma = κάμπος της Ρώμης), ή «Άγκρο Ρομάνο» (Agro Romano), φέρεται μεγάλη πεδινή έκταση της κεντρικής Ιταλίας που περιλαμβάνει την περιοχή της Ρώμης και του Λάτσιο (αρχαίο Λάτιο) και που εκτείνεται από την Τυρρηνική θάλασσα μέχρι τις παρυφές των Απεννίνων, συνολικής έκτασης περίπου 2000 τ.χλμ. Λόγω του πορώδους εδάφους και του πλήθους των υδάτινων πηγών που αναβλύζουν εκεί και που απολήγουν σε μικρούς χείμαρρους, η περιοχή αυτή υπήρξε ανέκαθεν ελώδης αλλά και ιδιαίτερα εύφορη.
Κατά την αρχαιότητα στη περιοχή αυτή κατοικούσαν οι Bόλσκοι, οι οποίοι με συνεχή έργα είχαν καταφέρει ν΄ αποχετεύουν τα νερά των πηγών στη θάλασσα. Αργότερα όμως οι Ρωμαίοι φαίνεται να παραμέλησαν τα έργα αυτά και η περιοχή περιέπεσε στη πρότερη κατάσταση. Επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας γίνανε κάποιες προσπάθειες αποξήρανσης, παράλληλα με τη διάνοιξη της Αππίας οδού που διέσχιζε την περιοχή, που όμως κατά τον μεσαίωνα εγκαταλείφθηκαν και πάλι, με συνέπεια να επέλθει πλήρης ερήμωση της περιοχής.
Με τη σύσταση του ενιαίου Ιταλικού Βασιλείου, τον 19ο αιώνα ξεκίνησαν μεγάλες προσπάθειες και δαπανήθηκαν κολοσσιαία ποσά σε αποξηραντικά και εξυγιαντικά έργα στη περιοχή και σιγά - σιγά άρχισαν πράγματι τεράστιες τελματώδεις εκτάσεις να μεταβάλλονται σε εύφορα εδάφη.
Γεγονός είναι ότι η μεγαλύτερη προσπάθεια τέτοιων έργων αναλήφθηκε από το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι που με πολύ δραστικά μέτρα μεταξύ των οποίων και υποχρεωτικές προσωπικές εργασίες επιτεύχθηκε η πλήρης αποξήρανση και εξυγίανση της περιοχής, που απετέλεσε και το κυρίαρχο στοιχείο της τότε φασιστικής (εσωτερικής) προπαγάνδας.
Σήμερα η Ρωμαϊκή Καμπανία είναι από τις πλέον εύφορες περιοχές της Ιταλίας με πλούσια παραγωγή λαχανικών και φρούτων.
Κατηγορία:Λάτιο
Έλεγχος λογικής σύνδεσης (LLC-IEEE 802.2)
Το πρότυπο IEEE 802.2 περιγράφει τις λειτουργίες του υποεπιπέδου LLC (Logical link control). Το LLC είναι το ανώτερο υποεπίπεδο του επιπέδου σύνδεσης δεδομένων και είναι κοινό για τις διάφορες μεθόδους πρόσβασης στο μέσο, όπως αυτές ορίζονται από τα πρότυπα IEEE 802.3,4 και 5. Ο κύριος σκοπός του LLC είναι η παροχή υπηρεσιών στο επίπεδο δικτύου. Το επίπεδο δικτύου υποστηρίζεται από τα "Σημεία Πρόσβασης για Εξυπηρέτηση" (SAPs-Service Access Points), που παρέχει το υποεπίπεδο LLC.Το υποεπίπεδο LLC με τη σειρά του δέχεται υπηρεσίες από το κατώτερο του υποεπιπέδου ελέγχου πρόσβασης στο μέσο. Το υποεπίπεδο LLC μπορεί να παρέχει τις παρακάτω υπηρεσίες:
Υπηρεσία χωρίς επιβεβαίωση και χωρίς σύνδεση (Unacknowledged conectionless service)
Στην περίπτωση αυτή ένας σταθμός εργασίας στέλνει πλαίσια στο σταθμό εργασίας του προορισμού χωρίς να περιμένει επιβεβαίωση λήψης. Επίσης δεν εγκαθίσταται προκαταβολικά σύνδεση μεταξύ των δύο σταθμών και ούτε, φυσικά, τερματίζεται η σύνδεση στο τέλος της επικοινωνίας. Εάν για διάφορους λόγους, όπως εξαιτίας θορύβου στο κανάλι επικοινωνίας, χαθεί κάποιο πλαίσιο, δεν γίνεται προσπάθεια επανάκτησής του. Η υπηρεσία αυτή προσφέρει τη μικρότερη καθυστέρηση στην επικοινωνία των σταθμών εργασίας και είναι κατάλληλη για επικοινωνία στα μέσα, που παρουσιάζουν χαμηλό ποσοστό λαθών και η επανάκτηση λανθασμένων δεδομένων γίνεται από υψηλότερα επίπεδα.
Υπηρεσία με επιβεβαίωση λήψης χωρίς σύνδεση(Acknowledged connectionless service)
Σε αυτή την υπηρεσία όπως προηγουμένως ,δεν εγκαθίσταται σύνδεση μεταξύ των σταθμών εργασίας πριν από την έναρξη ανταλλαγής δεδομένων, αλλά για κάθε πλαίσιο που στέλνεται επιβεβαιώνεται η λήψη του από το σταθμό εργασίας του προορισμού. Η υπηρεσία αυτού του είδους κυρίως εφαρμόζεται, σε συνδέσεις τύπου σημείο-σε-σημείο (point to point).
Υπηρεσία με σύνδεση (Connection oriented service).
Είναι η πιο περίπλοκη υπηρεσία που μπορεί να παρέχει το υποεπίπεδο LLC. Ένας σταθμός εργασίας πριν αρχίσει την επικοινωνία με τον σταθμό εργασίας του προορισμού, πρέπει πρώτα να εγκαταστήσει με αυτόν ένα νοητό κύκλω­μα. Επίσης γίνεται και επιβεβαίωση λήψης του κάθε πλαισίου που μεταδόθη­κε. Στην υπηρεσία αυτή γίνεται επίσης και έλεγχος ροής των δεδομένων. Ο έλεγχος ροής αναφέρεται στο επίπεδο δικτύου. Η διαδικασία εγκατάστασης ενός νοητού κυκλώματος περιλαμβάνει τρία στάδια: την εγκατάσταση σύνδε­σης, την μεταφορά δεδομένων και τον τερματισμό της σύνδεσης. Στην εγκα­τάσταση σύνδεσης οι δύο σταθμοί που πρόκειται να επικοινωνήσουν, ανταλλάσουν κάποιες αρχικές τιμές για μεταβλητές και μετρητές που χρειάζονται για να παρακολουθήσουν την μετάδοση των πλαισίων. Στην φάση μεταφοράς δεδομένων μεταδίδονται τα πλαίσια και επιβεβαιώνεται η λήψη τους. Στην φάση τερματισμού της σύνδεσης απελευθερώνονται οι μεταβλητές και μετρη­τές και γενικά ότι μέσα χρησιμοποιήθηκαν για τη επίτευξη της επικοινωνίας. Ένας σταθμός εργασίας μπορεί να υποστηρίζει περισσότερες από μία μορφές υπηρεσίας. Οι υπηρεσίες LLC γίνονται διαθέσιμες στο επίπεδο δικτύου με τη βοή­θεια των τεσσάρων συνηθισμένων τύπων των πρωτογενών λειτουργιών που είναι: η αίτηση (request), η ένδειξη (indication), η απόκριση (response) και η επιβεβαίωση (confirm). Η αίτηση χρησιμοποιείται από το επίπεδο δικτύου για να ζητήσει από το LLC να κάνει κάτι όπως να εγκαταστήσει ή να τερματίσει μια σύνδεση ή να στείλει ένα πλαί­σιο. Η ένδειξη υποδεικνύει στον σταθμό προορισμού και συγκεκριμένα στο επίπεδο δικτύου το τι ζητά η αίτηση του σταθμού που θέλει να επικοινωνήσει, και απαντά με την απόκριση. Ο σταθμός που έκανε την αίτηση λαμβάνει τελικά την επιβεβαίωση στο αν η αίτησή του έγινε δεκτή ή όχι και για ποιον λόγο. Τα πρωτόκολλα σύνδεσης δεδομένων χωρίζονται σε: πρωτόκολλα απαρίθμη­σης δεδομένων και σε πρωτόκολλα διαχωρισμού bit. Δεν θα επεκταθούμε σε περισ­σότερες λεπτομέρειες για τον τρόπο λειτουργίας αυτών των πρωτοκόλλων γιατί ξεφεύγει από τους σκοπούς αυτού του βιβλίου. Θα αναφέρουμε απλώς ότι τα πιο διαδεδομένα είναι τα πρωτόκολλα διαχωρισμού bit και κυρίως το HDLC (Έλεγχος Σύνδεσης Δεδομένων Υψηλής Στάθμης, High Level Data Link Control,). Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές του HDLC και μια από αυτές χρησιμοποιεί και το πρότυπο IEEE 802.2.
Σκοπός του LLC: παροχή υπηρεσιών στο επίπεδο του δικτύου. Το επίπεδο δικτύου υποστηρίζεται από Σημεία Πρόσβασης προς εξυπηρέτηση και δέχεται υπηρεσίες από το κατώτερο υποεπίπεδο Ελέγχου Πρόσβασης στο Μέσο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ
Ουμπέρτος ο του Γραούλ
Ο Ουμπέρτος ο γιος του Γραούλ (Ραούλ) (Humbert) (Οὐμπέρτος ὁ τοῦ Γραούλ) ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, νορμανδικής καταγωγής. Ήταν γιος του Ραούλ νορμανδού πρέσβη που αυτομόλησε στους βυζαντινούς και γενάρχη της οικογένειας Ραούλ / Ράλλης.
Είναι άγνωστο αν γεννήθηκε στην Κάτω Ιταλία ή στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όπως άγνωστο είναι και το όνομα της μητέρας του. Ο Ουμπέρτος ήταν μέλος της βυζαντινής διπλωματικής αποστολής, μαζί με τον θείο του Ρογέριο, που πήραν μέρος κι υπόγραψαν την Συνθήκη της Δεαβόλεως μεταξύ του αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και των Βοϊμόνδο και τον Ροβέρτο Γυισκάρδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες Κατηγορία:Οικογένεια Ραούλ
Λολίτα Λύμουρα
Η Ιουλίτη (Λολίτα) Λύμουρα (Νίκαια Αττικής, 10 Μαρτίου 1985), είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 1,78 μέτρα αγωνιζόταν ως πλέι μέικερ. Αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αθλήτριες της γυναικείας καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα με σημαντικές διακρίσεις και τίτλους. Υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής γυναικών για δεκαέξι χρόνια, συμμετέχοντας σε πέντε Ευρωμπάσκετ και δυο Παγκόσμια Πρωταθλήματα.
Συλλογικό επίπεδο
Το 2007, σε ηλικία 22 ετών, αποφάσισε να μετοικίσει στην Ιταλία για να αγωνιστεί στη Βίρτους Βιτέρμπο έχοντας μέσο όρο 32,2 λεπτά συμμετοχής και 9,2 πόντους ανά παιχνίδι, σε σύνολο 31 παιχνιδιών που αγωνίστηκε. Την επόμενη χρονιά πήρε μεταγραφή στην Ginnastica Comense 1872, ομάδα της πόλης Κόμο.
Κατά την περίοδο 2009-10 αποφάσισε να επιστρέψει στα ελληνικά γήπεδα, αποτελώντας κομμάτι της ομάδας του Αθηναϊκού. Η χρονιά αυτή υπήρξε ιστορική για το σύλλογο, γιατί πέτυχε να κατακτήσει ένα Τριπλ Κράουν: το Πρωτάθλημα Ελλάδος (ολοκληρώνοντας αήττητος τις υποχρεώσεις του), το Κύπελλο Ελλάδος (νικώντας τη Φ.Ε.Α. στη Βέροια) και το EuroCup Γυναικών. Μάλιστα η ομάδα του Αθηναϊκού κατέκτησε μια θέση στο βιβλίο Γκίνες, εκτοπίζοντας το προηγούμενο ρεκόρ που κατείχε η γυναικεία ομάδα μπάσκετ του πανεπιστημίου Κονέκτικατ, αφού έφτασε τις 91 σερί νίκες. Η Λύμουρα παρέμεινε και για άλλα 3 χρόνια κατακτώντας άλλα 2 νταμπλ με την ομάδα του Αθηναϊκού. Το 2013 μετακόμισε στον Πρωτέα Βούλας, κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδος την σεζόν 2013-14. Μετά από δυο χρόνια στον Πρωτέα υπέγραψε με τον Παναθηναϊκό όπου παρέμεινε για μια σεζόν. Το καλοκαίρι του 2016 συμφώνησε με τον ΠΑΟΚ, ενώ το καλοκαίρι του 2017 ανανέωσε το συμβόλαιό της μέχρι το 2018. Το καλοκαίρι του 2019, ανανέωσε για ακόμα ένα χρόνο την συνεργασία της με τον ΠΑΟΚ.
Αγωνιστικά της πρότυπα αποτελούν η Αναστασία Κωστάκη από το γυναικείο μπάσκετ και ο Δημήτρης Διαμαντίδης από το ανδρικό.
Εθνική Ελλάδος
Η Λύμουρα έχει φορέσει το εθνόσημο, συμμετέχοντας σε ομάδες όλων των ηλικιακών βαθμίδων. Ανακηρύχθηκε MVP στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κορασίδων (U16) του 2001 στη Βουλγαρία, καθώς ήταν η κορυφαία στους πόντους και στις ασίστ. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε πρώτη σκόρερ του Πανευρωπαϊκού Νεανίδων (U18) του 2002 στη Σλοβενία. Επέδειξε αξιοσημείωτη σταθερότητα αποτελώντας μέλος της καλύτερης πεντάδας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων Γυναικών (U20) στην Τσεχία. Η πρώτη της συμμετοχή στην Εθνική Γυναικών ήρθε στα 17 της χρόνιας. Με την Εθνική Γυναικών έλαβε μέρος στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009, καθώς και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Γυναικών (EuroBasket) που διοργανώθηκαν κατά τα έτη 2003, 2005, 2009, 2015 και 2017. Η 5η θέση στο ευρωπαϊκό του 2009 αποτέλεσε τη σημαντική επιτυχία της, μέχρι το Ευρωμπάσκετ του 2017 στο οποίο η Ελλάδα κατέκτησε την τέταρτη θέση (υψηλότερη θέση στα χρονικά), χάνοντας στον μικρό τελικό από το Βέλγιο. Το 2010 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών στην Τσεχία και το 2018 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών στην Ισπανία.
Στις 13 Ιουλίου 2019, ανακοίνωσε το τέλος της εικοσαετούς διαδρομής της στις εθνικές ομάδες. Με το εθνόσημο γυναικών αγωνίστηκε σε 163 αγώνες. Με την ανακοίνωση της απόφασης η ΕΟΚ την ευχαρίστησε, για την προσφορά της στην Εθνική.
Συλλογικοί
Εσπερίδες
Αθηναϊκός
Πρωτέα Βούλας
Παναθηναϊκός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Α.Ε. Εσπερίδων Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πρωτέα Βούλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Μαγνητισμός πλοίου
Όπως είναι γνωστό η μαγνητική βελόνη των πυξίδων τάσσεται επί του μαγνητικού μεσημβρινού, όταν και εφόσον δεν επιδρά καμία άλλη δύναμη σ΄ αυτήν. Όμως στα πλοία τόσο τα υλικά κατασκευής των όσο και οι ηλεκτρικές εγκαταστάσεις τους δεν είναι δυνατόν μα μη διαταράσσουν την μαγνητική βελόνη. Έτσι λοιπόν η μαγνητική βελόνη υπό την επίδραση δύο συνιστωσών δυνάμεων της "οριζόντιας συνιστώσας" και της "κατακορύφου συνιστώσας" θα εκτραπεί προς την συνισταμένη Βπ δηλαδή προς την κατεύθυνση του Βορρά πυξίδας σχηματίζοντας μετά του μαγνητικού Βορρά Βμ την  γνωστή γωνία της παρεκτροπής Τρ (Deviation).
Είδη μαγνητισμού πλοίου
Η παρεκτροπή αυτή της μαγνητικής βελόνης της πυξίδας προέρχεται από την επίδραση των παρακάτω μαγνητικών πεδίων του πλοίου:
Μόνιμα σφάλματα
Μόνιμα σφάλματα στο μαγνητισμό ενός πλοίου μπορεί να υπάρξουν μόνο από τεχνικές ατέλειες όπως κακή χάραξη της γραμμής πλώρης επακριβώς στο διάμηκες του πλοίου ή άλλες στις ίδιες τις πυξίδες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μαγνητισμός Κατηγορία:Πλοίο
Ναύσταθμος Κρήτης
Ο Ναύσταθμος Κρήτης (ΝΚ) είναι μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας. Ρόλος του είναι η συντήρηση και επισκευή πλοίων και πλωτών μέσων, που εξυπηρετούν τις ανάγκες του πολεμικού στόλου της χώρας.
Οι εγκαταστάσεις του Ναυστάθμου Κρήτης εγκαινιάστηκαν πρώτη φορά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, το 1872. Η βάση ιδρύθηκε το 1951. Καταλαμβάνει μια έκταση 500 εκταρίων, συμπεριλαμβανομένων των παλαιών στρατώνων πυροβολικού της 5ης Μεραρχίας Πεζικού του Στρατού και αργότερα των ιδιοκτητών της γης. Οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν ένα νεώριο, εργαστήρια, χώρους αποθήκευσης καυσίμων και μια αποθήκη πυρομαχικών. Ο ναύσταθμος διοικείται από αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού. Η Forward Logistics Site Souda Bay (FLS Souda Bay) είναι υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο των COMNAVSOUTH ΝΑΤΟ. Ο σταθμός ραδιοεπικοινωνίας του Πολεμικού Ναυτικού, SXH, βρίσκεται επίσης από το 1929 στις Μουρνιές, κοντά στην Σούδα.
Από το 2007 το λιμάνι της Σούδας χρησιμοποιείται από το NATO Maritime Interidiction Operational Training Centre (ΝMIOTC), το οποίο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της βάσης (Μαράθι).
Εγκαταστάσεις
Ο Ναύσταθμος Κρήτης περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εγκαταστάσεις που κατασκευάστηκαν με πιστώσεις του NATO. Η πιο αξιόλογη από αυτές είναι το μοναδικό στη Μεσόγειο, κρηπίδωμα Κ-14, στο οποίο μπορεί να σταθμεύσει αεροπλανοφόρο, ενώ υπάρχουν επίσης αποθήκες υγρών καυσίμων και αποθήκες πυρομαχικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
35.49625°N, 24.14764°W
Κατηγορία:Νομός Ηρακλείου Κατηγορία:Βάσεις του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
Ραντεβού στον αέρα (ταινία, 1966)
Το Ραντεβού στον αέρα είναι μια μουσική κωμωδία της Φίνος Φιλμ και της Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη.
Πλοκή
Η Τζένη Σταθάτου (Ρένα Βλαχοπούλου), η οποία μοιάζει εκπληκτικά με την ηθοποιό Ρένα Βλαχοπούλου, βρίσκεται με την Μις Ελλάς αδελφή της, Μαίρη Σταθάτου (Ελένη Προκοπίου), στο Παρίσι για την ανάδειξη της Μις Ευρώπη. Εκεί, η Μαίρη ερωτεύεται τον Δημήτρη (Ανδρέας Ντούζος), έναν νεαρό που υπηρετεί στην αεροπορία, ο οποίος σύντομα θα πρέπει να επιστρέψει στην Ελλάδα, συνοδευόμενος απ' τον εφοπλιστή πατέρα του (Άγγελος Μαυρόπουλος), που τον πιέζει να παντρευτεί την Αννίτα (Αννίτα Δαλέζιου). Λίγο αργότερα, ο Δημήτρης μαζί με δύο άλλους σμηνίτες, τον Κώστα Παπαρήγα (Κώστας Βουτσάς) και τον Γιάννη Φωτίου (Γιάννης Βογιατζής), θα συναντήσουν τρεις κοπέλες, τη Μαίρη και τις αδελφές Λία Κούρτη (Μάρθα Καραγιάννη) και Έλλη Κουρτίνογλου (Χλόη Λιάσκου). Ο Κώστας απορρίπτει την Έλλη και θέλει την Μαίρη, η οποία έχει θυμώσει με τον Δημήτρη. Σε μια πισίνα, ο Δημήτρης και η Αννίτα αποκαλύπτουν στη Μαίρη πως δεν αγαπιούνται και ότι η Μαίρη θέλει τον Κώστα. Τότε, η Μαίρη και ο Δημήτρης τα ξαναβρίσκουν. Οι σμηνίτες, για να μπορούν να βλέπονται συχνότερα με τις κοπέλες τους, ζητούν από τον διοικητή τους, Βαγγέλη Γρίμπα (Γιάννης Βογιατζής) να οργανώσουν μια παράσταση, στην οποία του υπόσχονται ότι θα συμμετέχει και η αγαπημένη του ηθοποιός, Ρένα Βλαχοπούλου. Πείθουν την Τζένη να την υποδυθεί και έτσι αναπτύσσεται ένα ακόμα ειδύλλιο. Στο τέλος, ο Κώστας διαλέγει την Έλλη ανάμεσα σε εκείνη και την Αννίτα και θα δοθεί μια εκπληκτική παράσταση και μια εκπομπή για τον Πειραματικό Σταθμό Τηλεόρασης.
Παραγωγή
Η μουσική της ταινίας ανήκει στον Μίμη Πλέσσα, ενώ οι χορογραφίες έγιναν από τον Μανώλη Καστρινό.
Το Ραντεβού στον αέρα προβλήθηκε για πρώτη φορά στους κινηματογράφους στις 31 Ιανουαρίου 1966. Κόβοντας 617.423 εισιτήρια, έγινε η 1η σε εισπράξεις ταινία ανάμεσα σε 101 ελληνικές ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 11 Απριλίου 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης
Exxon
Η Exxon ήταν εταιρεία πετρελαιοειδών με έδρα τη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, η οποία συστάθηκε το 1973, ως διάδοχος των εταιρειών Esso, μεταγενέστερης του τμήματος της Standard Oil Company του Νιού Τζέρσεϊ, Enco και Humble Oil.
Η Exxon συγχωνεύτηκε με τη Mobil το 1999 για να σχηματίσουν την ExxonMobil. Το όνομα «Exxon» εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα στις μεταγενέστερες εργασίες της ExxonMobil, ως εμπορικό σήμα για ορισμένα από τα πρατήρια καυσίμων, τα καύσιμα κινητήρων και άλλα συναφή προϊόντα (η υψηλότερη συγκέντρωση των οποίων βρίσκεται στο Νιου Τζέρσεϊ, στην Πενσυλβάνια, στο Τέξας και σε μεσοαντλαντικές και νοτιοανατολικές πολιτείες.
91 (αριθμός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Exxon
Η μακρινή προκάτοχος της Exxon, το τμήμα της Standard Oil Company του Νιού Τζέρσεϊ, ήταν μία από τις λεγόμενες Seven Sisters (Επτά Αδελφές) που κυριαρχούσαν στην παγκόσμια βιομηχανία πετρελαίου από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 έως τη δεκαετία του 1970.
Το παρασκήνιο
Το 1959, η Standard Oil Company του Νιου Τζέρσεϋ εξασφάλισε τον πλήρη έλεγχο της Humble Oil και την αναδιάρθρωσε στο τμήμα εμπορίας και διύλισης των ΗΠΑ, για να δραστηριοποιείται σε κρατικό επίπεδο υπό την επωνυμία Enco, Esso και Humble. Το Enco δημιουργήθηκε ως ακρωνύμιο για τη φράση "Energy Company". Η Humble παρουσίασε το εμπορικό σήμα Enco το 1960 στην Οκλαχόμα και τις γύρω πολιτείες, για να αντικαταστήσει τη θυγατρική εταιρεία της Humble, Oklahoma και Pate. Η Humble προσπάθησε επίσης να δραστηριοποιηθεί υπό την επωνυμία Enco στο Οχάιο, αλλά η Standard Oil Company του Οχάιο (Sohio) διαμαρτυρήθηκε ότι το όνομα και το λογότυπο της Enco (ένα λευκό οβάλ με μπλε περίγραμμα και κόκκινα γράμματα) μοιάζει πολύ με αυτό της Esso. Κατά συνέπεια, οι σταθμοί στο Οχάιο μετονομάστηκαν σε Humble και παρέμειναν έτσι μέχρι να τεθεί σε χρήση η επωνυμία Exxon.
Αφού η επωνυμία Enco διακόπηκε στο Οχάιο, μεταφέρθηκε σε άλλες πολιτείες που δεν είχαν την επωνυμία της Esso. Το 1961, οι σταθμοί Humble στην Αριζόνα, το Νέο Μεξικό, την Οκλαχόμα και το Τέξας μετονομάστηκαν σε Enco. Την ίδια χρονιά, η Enco εμφανίστηκε στους πρώην σταθμούς Carter στο Midwest και το Pacific Northwest.
Το 1963, η Humble Oil και η Tidewater Oil Company άρχισαν διαπραγματεύσεις για την πώληση των εργασιών διύλισης και εμπορίας της Tidewater's West Coast. Η πώληση θα έδινε στο Humble Oil πολλούς υφιστάμενους σταθμούς και διανομείς Flying A, καθώς και ένα διυλιστήριο στην Καλιφόρνια, την ταχύτερα αναπτυσσόμενη αγορά βενζίνης του έθνους. Ωστόσο, το Υπουργείο Δικαιοσύνης αντιτάχθηκε στην πώληση για λόγους αντιμονοπωλιακού χαρακτήρα. (Το 1966, η Phillips Petroleum Company αγόρασε τις δυτικές ιδιοκτησίες της Tidewater και μετονόμασε όλα τα καταστήματα Flying A σε Phillips 66.)
Η Humble Oil συνέχισε να επεκτείνει τις δραστηριότητές της στη Δυτική Ακτή, προσθέτοντας την Καλιφόρνια στην περιοχή εμπορίας της, χτίζοντας πολλούς νέους σταθμούς Enco και επανατοποθετώντας άλλους. Το 1967, η Humble Oil αγόρασε όλους τους υπόλοιπους σταθμούς Signal από την Standard Oil Company of California (Chevron) και τους μετονόμασε ως καταστήματα Enco, αυξάνοντας σημαντικά την παρουσία της Enco στην Καλιφόρνια. Τέλος, το 1969, η Humble Oil άνοιξε ένα νέο διυλιστήριο στη Benicia της Καλιφόρνια.
Το 1966, το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης διέταξε τη Humble Oil να «σταματήσει και να παύσει» να χρησιμοποιεί το σύμβολο της Esso σε σταθμούς σε αρκετές νοτιοανατολικές πολιτείες, μετά από διαμαρτυρίες της Standard Oil of Kentucky (Kyso), η οποία ήταν θυγατρική της Standard Oil of California, για τη μετονομασία των Standard σταθμών της σε Chevron. Μέχρι το 1967, οι σταθμοί Esso της Humble Oil στα Νοτιοανατολικά μετονομάστηκαν σε Enco.
Αλλά η Humble Oil αντιμετώπιζε ακόμη σκληρό ανταγωνισμό από εθνικές μάρκες όπως η Shell και η Texaco, η οποία εκείνη την εποχή ήταν η μόνη εταιρεία που κυκλοφορούσε με ένα μόνο εμπορικό σήμα και στις 50 πολιτείες. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι υψηλόβαθμοι της Humble συνειδητοποίησαν ότι είχε έρθει η ώρα να αναπτυχθεί ένα νέο εμπορικό σήμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε εθνικό επίπεδο. Στην αρχή, εξετάστηκε η απλή επωνυμία όλων των σταθμών ως Enco, αλλά αυτό σταμάτησε όταν μαθεύτηκε ότι η λέξη "Enco" είναι παρόμοια στην προφορά με τον ιαπωνικό αργκό enko, που σημαίνει "stalled car" (enjin no kosho, "βλάβη κινητήρα").