cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στο Μαρόκο
Παραπομπές
Μαρόκο Κατηγορία:Κοινωνία του Μαρόκου
Ξηριάς
Ξηριάς είναι το όνομα ξεροπόταμου - χειμάρρου.
Στέλιος Τουρκομένης
Ο Στέλιος Τουρκομένης (1946-2010) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Σονάτα για πιάνο No. 2 (Μότσαρτ)
Η '''Σονάτα για Πιάνο Νο. 2 σε Φα μείζονα', K 280 / 189e (γερμανικά: Sonate Nr. 2 in F-Dur'') είναι μία σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, του 1774. Η σονάτα χωρίζεται σε τρία μέρη: Ι) Allegro assai, ΙΙ) Adagio σε Φα ελάσσονα και ΙΙΙ) Presto. Το δεύτερο μέρος αν και δεν αναφέρεται ως τέτοιο, είναι siciliana. Το εν λόγω μέρος έχει δραματική και τραγική αφήγηση, που μοιάζει περισσότερο σε εμβατήριο κηδείας. Ο Εσθενός συνθέτης Άρβο Παρτς, το είχε μεταφέρει σε πιάνο, βιολί και τσέλο. Μία μέση διάρκεια της σονάτα φτάνει τα 14 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
02 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1774
Ακσατάου (περιφέρεια Ακτόμπε)
Το Ακσατάου είναι ένας οικισμός στην περιφέρεια Ακτόμπε, στην επαρχία Οϊίλ. Το υψόμετρο είναι 117 μέτρα, και βρίσκεται σε επίπεδη επιφάνεια. Είναι κοντά σε βουνά, και στα σύνορα της περιφέρειας με αυτές του Ατιράου και Δυτικού Καζακστάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Καζακστάν
Εκκλησιάζουσες (κωμωδία)
μικρογραφία|Προτομή του Αριστοφάνη Οι Εκκλησιάζουσες είναι κωμωδία του Αριστοφάνη.
Το έργο είχε ως στόχο να ασκήσει κριτική στην τότε αθηναϊκή κυβέρνηση.
Υπόθεση
Σύμφωνα με τον Erich Segal, η ανάγνωση του έργου ως γνήσια εξερεύνηση των γυναικών στην εξουσία είναι λανθασμένη. Στην πραγματικότητα το έργο ακολουθεί τη συγκρουσιακή δομή του Αριστοφάνη για τη Δημοκρατία σε πρόβλημα, μια λύση που προτείνεται και τη λύση αυτή τελικά να αποτυγχάνει. Τα έργα του Αριστοφάνη αντλούν κυρίως τις αφηγήσεις τους από παράλογες πολιτικές και κοινωνικές καινοτομίες που προέρχονται από την ροπή του κράτους προς την απόδοση εξουσίας σε θηλυπρεπείς άνδρες, εκτοπίζοντας την παραδοσιακά ισχυρή και ανδροπρεπή ηγεσία. Η άνοδος των γυναικών στην πολιτική εξουσία στις Εκκλησιάζουσες είναι ένα ακόμη σχόλιο για αυτό που ο Αριστοφάνης θεώρησε επαίσχυντη θηλυκότητα των ανδρών που βρίσκονταν στην εξουσία στην Αθήνα. Το γεγονός ότι οι γυναίκες σε αυτήν την περίπτωση μπορούσαν να μπουν στη συνέλευση και να περάσουν με επιτυχία ως άνδρες ήταν ένα σχόλιο για τους πολιτικούς που δε διέφεραν με κάποιον τρόπο από γυναίκες με κοστούμια.
Η μεγαλύτερη λέξη
Η κωμωδία είναι επίσης γνωστή και για μια από τις μεγαλύτερες εάν όχι τη μεγαλύτερη σύνθετη λέξη που έχει εμφανιστεί στη λογοτεχνία, τη λέξη λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιοκαραβομελιτοκατακεχυμενοκιχλ­επικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοκεφαλλιοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερύγων η οποία είναι ένα πιάτο φαγητού με μεγάλη ποικιλία εδεσμάτων και εμφανίζεται στην τελευταία επανάληψη του χορού του έργου, στο σημείο όπου ο Βλέπυρος προσκαλείται στο συμπόσιο.
Παραστάσεις
Το Εθνικό Θέατρο Ελλάδας παρουσίασε για πρώτη φορά τις Εκκλησιάζουσες στις 14 Ιουλίου 1956 στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού σε μετάφραση Θρασύβουλου Σταύρου και σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού. Μεταξύ άλλων στην παράσταση έπαιζαν οι Μαίρη Αρώνη, Θάλεια Καλλιγά, Αλέκα Παΐζη, Μαρία Αλκαίου, Νέλλη Μαρσέλλου, Πόπη Παπαδάκη, Χριστόφορος Νέζερ, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Γκίκας Μπινιάρης, Μιχάλης Καλογιάννης, Δέσπω Διαμαντίδου, Τζένη Καρέζη, Ελένη Χαλκούση, Αθανασία Μουστάκα και Μερόπη Ροζάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμωδίες του Αριστοφάνη Κατηγορία:Γυναίκες στην κοινωνία
Δημοσθένης Παπαδόπουλος
Ο Δημοσθένης Θωμά Παπαδόπουλος (1929 - 29 Ιουνίου 2008) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος Ποντίων. Έκανε σπουδές στην Ανωτάτη Εμπορική στην Αθήνα και εν συνεχεία μετεκπαιδεύτηκε στην Αμερική, με ειδίκευση τα συνεταιριστικά θέματα με υποτροφία της ΣΕΚΕ. Έπειτα ολοκλήρωσε τη Νομική Σχολή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στη συμπρωτεύουσα.
Εντάχθηκε στην Ένωση Κέντρου με την οποία εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1961, του 1963 και του 1964, στην εκλογική περιφέρεια Κιλκίς.
Την περίοδο της χούντας, ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος παρέμεινε εκτοπισμένος στη Φολέγανδρο και στη Σύρο.
Τον Ιούνη του 1985 εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε ως το 1989.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Κιλκίς
624
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 624 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μπάστερ Κίτον
Ο Κίτον αναγνωρίστηκε ως ο έβδομος μεγαλύτερος σκηνοθέτης όλων των εποχών από το περιοδικό Entertainment Weekly. Το 1999,το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε τον Κίτον στην 21η θέση με τους καλύτερους άντρες ηθοποιούς όλων των εποχών. Το 2002, μια παγκόσμια ψηφοφορία του περιοδικού Sight and Sound κατέταξε την ταινία του Κίτον Ο στρατηγός (The General) στη 15η θέση με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Άλλες τρεις ταινίες του Κίτον έλαβαν ψήφους στην έρευνα του περιοδικού: Η φιλοξενία μας (Our Hospitality), Σέρλοκ, ο νεότερος (Sherlock Jr.) και Ο θαλασσοπόρος (The Navigator).
Τα παιδικά χρόνια στο Βαριετέ
Ο Κίτον γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1895 σε μία μικρή πόλη του Κάνσας. Οι γονείς του ήταν πλανόδιοι θεατρίνοι. Πατέρας του ήταν ο Joseph Hallie Keaton, γέννημα-θρέμμα της επαρχίας Vigo County στην Ιντιάνα. Ο Τζο Κίτον είχε ένα περιπλανώμενο θίασο μαζί με το Χάρρυ Χουντίνι, το Mohawk Indian Medicine Company, που ενώ δινόταν μια παράσταση, πίσω από τη σκηνή πωλούνταν φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα. Ο Μπάστερ Κίτον γεννήθηκε στην Πικούα του Κάνσας, τη μικρή πόλη όπου έτυχε να βρίσκεται η μητέρα του, Myra Edith Cutler, την ώρα του τοκετού. μικρογραφία|1918 Σύμφωνα με μια συχνά επαναλαμβανόμενη ιστορία αμφιβόλου γνησιότητας,ο Κίτον απέκτησε το παρατσούκλι «Μπάστερ» σε ηλικία περίπου έξι μηνών. Ο Κίτον είχε πει σε μια συνέντευξη του στον Φλέτσερ Μαρκλ πως ο Χάρυ Χουντίνι έτυχε να είναι παρών μια μέρα όταν ο μικρός Κίτον έπεσε από μια μεγάλη σκάλα χωρίς να τραυματιστεί. Όταν το βρέφος ανακάθισε σα να μην είχε συμβεί τίποτα, ο Χουντίνι αναφώνησε, «That was a real buster!» Σύμφωνα με τον Κίτον, εκείνη την εποχή, η λέξη buster (μπάστερ) χρησιμοποιούταν για μια πτώση που ήταν πολύ πιθανό να οδηγήσει σε κάποιο τραύμα. Μετά από αυτό ήταν ο πατέρας του Κίτον που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο αυτό για το νεαρό γιο του. Ο Κίτον επανέλαβε το ανέκδοτο πολλές φορές στα χρόνια που ακολούθησαν, συμπεριλαμβανομένης και μιας συνέντευξής του το 1964 στην εκπομπή Telescope στο καναδικό κανάλι CBC.
Σε ηλικία τριών ετών ο Κίτον μπήκε στο χώρο του θεάματος, παίζοντας με τους γονείς του στους «Τρεις Κίτον» (The Three Keatons). Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή το 1899 στη πόλη Wilmington της πολιτείας Ντέλαγουερ. Η παράσταση ήταν ουσιαστικά ένα κωμικό σκετς. Η μητέρα του έπαιζε σαξόφωνο στην άκρη της σκηνής ενώ ο Μπάστερ και ο πατέρας του έπαιζαν στο κέντρο της σκηνής. Ο νεαρός Κίτον υποτίθεται πως εκνεύριζε τον πατέρα του δείχνοντας ανυπακοή και ο πατέρας του αντιδρούσε πετώντας τον στο σκηνικό, στο σημείο που βρισκόταν η ορχήστρα ή ακόμα και στους θεατές. Μια λαβή βαλίτσας ήταν ραμμένη μέσα στα ρούχα του μικρού Κίτον για να τον βοηθάει με τα τινάγματα. Το νούμερο εξελισσόταν φυσιολογικά αφού ο Κίτον είχε μάθει να πέφτει με ασφάλεια. Πολύ σπάνια τραυματιζόταν ή πάθαινε κάποιο μώλωπα στη σκηνή. Αυτό το χοντροκομμένο είδος κωμωδίας οδήγησε σε κατηγορίες κατά των γονιών του Κίτον για κακοποίηση ανηλίκου και περιστασιακά ακόμα και σε συλλήψεις. Ο Μπάστερ Κίτον έδειχνε πάντα στις αρχές πως δεν είχε κάποιο μώλωπα ή καποιο σπασμένο οστό. Τελικά, τον αποκάλεσαν «Το Μικρό Παιδί Που Δεν Μπορεί Να Διαλυθεί» με το νούμερο να διαφημίζεται ως «Το Σκληρότερο Νούμερο Στην Ιστορία Του Θεάτρου». Δεκαετίες αργότερα, ο Κίτον είπε πως ο πατέρας του δεν τον χτύπησε ποτέ και πως οι πτώσεις και τα χτυπήματα ήταν θέμα σωστής τεχνικά εκτέλεσης. Το 1914 είπε στην εφημερίδα Detroit News «Το μυστικό είναι να πέφτεις μαλακά και να μειώνεις τη δύναμη της πτώσης με ένα χέρι ή ένα πόδι. Είναι ένα κόλπο. Ξεκίνησα τόσο νέος που το να προσγειώνομαι σωστά, μου έχει γίνει δεύτερη φύση. Αρκετές φορές θα είχα σκοτωθεί αν δεν μπορούσα να προσγειωθώ σαν γάτα. Μιμητές της παράστασής μας δε διαρκούν πολύ γιατί δεν αντέχουν τη διαδικασία.»
Ο Κίτον ανέφερε πως του άρεσε τόσο πολύ που κάποιες φορές άρχιζε να γελάει όταν ο πατέρας του τον πετούσε από τη σκηνή. Επειδή πρόσεξε πως αυτό έβγαζε λιγότερο γέλιο από τους θεατές, υιοθέτησε τη διάσημη αγέλαστη έκφρασή του.
Η παράσταση ερχόταν σε σύγκρουση με πολλούς νόμους που απαγόρευαν να παίζουν τα παιδία σε βαριετέ. Λέγεται πως όταν ένας λειτουργός είδε τον Κίτον με το κοστούμι και μακιγιαρισμένο και ρώτησε ένα μηχανικό της σκηνής πόσο χρονών ήταν, ο μηχανικός έδειξε τη μητέρα του Κίτον, λέγοντας «Δεν ξέρω, ρώτα τη γυναίκα του!».
Σε ηλικία έξι ετών ο Κίτον ήταν ήδη ένας εντυπωσιακός ακροβάτης και μίμος. Σύμφωνα με ένα βιογράφο, ο Κίτον υποχρεώθηκε να πάει σχολείο όταν έπαιζε στη Νέα Υόρκη αλλά πήγε σχολείο για ένα μέρος μιας μέρας. Παρά τις εμπλοκές με το νόμο και μια καταστροφική περιοδεία σε θέατρα μουσικών επιθεωρήσεων στη Βρετανία, ο Κίτον ήταν ένα ανερχόμενο αστέρι του θεάτρου. Ο ίδιος δήλωσε πως έμαθε να διαβάζει και να γράφει σε μεγάλη ηλικία και πως τον δίδαξε η μητέρα του. Το Τρίο Κίτον σημείωνε επιτυχία αλλά ο αλκοολισμός του πατέρα του Κίτον απειλούσε να καταστρέψει τη φήμη της οικογενειακής παράστασης. Έτσι, σε ηλικία 21 ετών, ο Κίτον και η μητέρα του, Myra, έφυγαν για τη Νέα Υόρκη, όπου ο Μπάστερ μεταπήδησε ταχύτατα από το βαριετέ στον κινηματογράφο εμφανιζόμενος σε ταινίες του Φάτι Άρμπακλ. Κατετάγη στο στρατό το 1918 και υπηρέτησε κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετατέθηκε στη Γαλλία αλλά δε συμμετείχε ενεργά σε καμία μάχη. Κατά τη διάρκεια του πολέμου έχασε μερικώς την ακοή του. Το 1919 επέστρεψε στην Αμερική.
Εποχή του Βωβού Κινηματογραφου
Το Φεβρουάριο του 1917, ο Κίτον γνώρισε τον Ρόσκοε «Φάττυ» Άρμπακλ στα στούντιο Talmadge στη Νέα Υόρκη, όπου ο Άρμπακλ είχε υπογράψει συμβόλαιο με τον παραγωγό Τζόζεφ Μ. Σενκ. Ο Τζο Κίτον αποδοκίμαζε τις ταινίες και ο Μπάστερ είχε τις επιφυλάξεις του για το μέσο. Κατά τη διάρκεια της πρώτης συνάντησης του με τον Άρμπακλ, ζήτησε να δανειστεί μια κάμερα για να μάθει πώς λειτουργεί. Πήρε την κάμερα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου έμενε, την αποσυναρμολόγησε και την επανασυναρμολόγησε. Έχοντας κατανοήσει τη μηχανική του κινηματογράφου, επέστρεψε την επόμενη μέρα, με την κάμερα στο χέρι, ζητώντας δουλειά. Προσελήφθη ως συμπρωταγωνιστής και συντάκτης κωμικών ατακών, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση στην ταινία The Butcher Boy. Ο Κίτον ισχυρίστηκε πως έγινε σύντομα βοηθός σκηνοθέτη του Άρμπακλ και ολόκληρου του τμήματος συγγραφής κωμικών διαλόγων. Ο Κίτον και ο Άρμπακλ έγιναν στενοί φίλοι.
Μετά την επιτυχημένη συνεργασία του Κίτον με τον Άρμπακλ, ο Σενκ του έδωσε μια δική του μονάδα παραγωγής, την Buster Keaton Comedies. Έκανε μια σειρά από κωμωδίες μικρού μήκους, όπως το «Μια εβδομάδα» (One Week, 1920), «Το στοιχειωμένο σπίτι» (The Haunted House, 1921), «Το θέατρο» (The Playhouse, «Η βάρκα» (The Boat, 1921), «Το χλωμό πρόσωπο» (The Paleface, 1922), «Μπάτσοι» (Cops, 1922) και «The Electric House» (1922). Βασιζόμενος στην επιτυχία αυτών των ταινιών μικρού μήκους, ο Κίτον μεταπήδησε στις ταινίες μεγάλου μήκους. Στους συγγραφείς του Κίτον συγκαταλέγονταν οι Κλάιντ Μπρούκμαν και Τζιν Χαβέζ αλλά τις πιο έξυπνες ατάκες συχνά τις σκεφτόταν ο ίδιος ο Κίτον. Ο σκηνοθέτης κωμωδιών Λίο ΜακΚάρεϊ, ανακαλώντας τις ξέγνοιαστες μέρες που έφτιαχναν φαρσοκωμωδίες, είπε, «Όλοι μας προσπαθούσαμε να κλέψουμε τους συντάκτες των άλλων. Αλλά δεν είχαμε καμία τύχη με τον Κίτον γιατί τις καλύτερες ατάκες του, τις σκεφτόταν ο ίδιος και δεν μπορούσαμε να κλέψουμε αυτόν». Οι πιο περιπετειώδεις ιδέες απαιτούσαν επικίνδυνα ακροβατικά, τα οποία εκτελούνταν επίσης από τον Κίτον. Κατά τη διάρκεια της σκηνής του σιδηροδρόμου-υδατοδεξαμενής στο Σέρλοκ ο Νεότερος, ο Κίτον έσπασε το λαιμό του όταν έπεσε πάνω σε μια σιδηροτροχιά αλλά δεν το κατάλαβε παρά μόνο μετά από χρόνια. Μια σκηνη από την ταινία Το ατμόπλοιο Μπιλ, Ο Νεότερος απαιτούσε από τον Κίτον να τρέξει και να σταθεί ακίνητος σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Μετά η πρόσοψη ενός τριώροφου κτιρίου κατέρρεε πέφτοντας πάνω του. Ο χαρακτήρας του Κίτον αναδυονόταν από τα συντρίμμια αλώβητος, χάρη σε ένα και μοναδικό ανοχτό παράθυρο, μέσα από το οποίο περνούσε. Η σκηνή απαιτούσε ακρίβεια γιατί το σκηνικό ζύγιζε δύο τόνους και το παράθυρο πρόσφερε μόνο μερικά εκατοστά χώρου γύρω από το σώμα του Κίτον. Η σκηνή έγινε μία από τις εικονικές στιγμές στην καριέρα του Κίτον.
Ο κριτικός κινηματογράφου Ντέηβιντ Τόμσον αργότερα περιέγραψε το ύφος κωμωδίας του Κίτον: «''Ο Μπάστερ, απλά ένας άνθρωπος που κλίνει προς μια πίστη σε τίποτα άλλο εκτός από τα μαθηματικά και τον παραλογισμό...σαν έναν αριθμό που πάντα ψάχνει τη σωστή εξίσωση. Κοίταξε το πρόσωπό του-τόσο όμορφο αλλά καθόλου ανθρώπινο σαν πεταλούδα-και βλέπεις αυτή την απόλυτη αποτυχία να διακρίνεις κάποιο συναίσθημα.» Εκτός από «Απόφοιτος Κολλεγίου» (Steamboat Bill Jr., 1928) στις πιο διαχρονικές ταινίες μεγάλου μήκους του Κίτον περιλαμβάνονται οι: «Η Φιλοξενία Μας» (Our Hospitality, 1923), «Ο Θαλασσοπόρος» (The Navigator, 1924), «Σέρλοκ ο νεότερος» (Sherlock Jr., 1924), «Επτά Ευκαιρίες» (Seven Chances, 1925), «Ο Κινηματογραφιστής» (The Cameraman, 1928) και «Ο Στρατηγός''» (The General, 1927).
Ο Στρατηγός, που διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, συνδύασε τη σωματική κωμωδία του Κίτον με την αγάπη του για τα τρένα. Γυρισμένη σε γραφικές τοποθεσίες, η ταινία αναπαριστά ένα πραγματικό γεγονός της πολεμικής εκείνης περιόδου. Αν και σήμερα θεωρείται το εξοχότερο επίτευγμα του Κίτον, η ταινία έλαβε ανάμικτες κριτικές εκείνη την εποχή. Ήταν πολύ δραματική για κάποιους κινηματογραφόφιλους που περίμεναν μια ελαφριά κωμωδία και οι κριτικοί αμφισβήτησαν την ικανότητα του Κίτον να φτιάξει μια κωμική ταινία για τον Εμφύλιο Πόλεμο, ακόμα και όταν επισημαίνουν ότι έβγαζε «κάποιο γέλιο». Το γεγονός ότι οι ήρωες της ιστορίας ήταν από την πλευρά των Νοτίων μάλλον συνέβαλε στην αντιδημοτικότητα της ταινίας. Στις μέρες του ήταν μια ακριβή παραγωγή που έπεσε στο κενό. Δεν εμπιστευθήκαν ποτέ ξανά στον Κίτον τον πλήρη έλεγχο των ταινίών του. Ο διανομέας του, η εταιρία United Artists, επέμενε να υπάρχει και ένας διευθυντής παραγωγής για να εποπτεύει τα έξοδα και να παρεμβαίνει αλλάζοντας κάποια στοιχεία του σεναρίου, αν ήταν απαραίτητο. Ο Κίτον άντεξε αυτή τη μεταχείριση για δύο ακόμα ταινίες και μετά αντάλλαξε την ανεξαρτησία του για μια θέση στο μεγαλύτερο στούντιο του Χόλιγουντ, στη Metro-Goldwyn-Mayer. Η απώλεια της ανεξαρτησίας του Κίτον ως παραγωγός συνέπεσε με τον ερχομό των ομιλουσών ταινιών και τα συσσωρευόμενα προσωπικά προβλήματα, με αποτέλεσμα η καριέρα του στην αρχή της εποχής του ομιλούντος κινηματογράφου να δεχθεί ένα ισχυρό πλήγμα.
Γάμοι
Το 1921, ο Κίτον παντρεύτηκε τη Νάταλι Ταλμάτζ, την κουνιάδα του αφεντικού του, Τζόζεφ Σενκ, και αδερφή των ηθοποιών Νόρμα Ταλμάτζ και Κονστάνς Ταλμάτζ. Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων χρόνων του γάμου, το ζευγάρι απέκτησε δυο γιους, τον Τζέιμς (1922-2007) και τον Ρόμπερτ (γ. 1924) αλλά μετά τη γέννηση του Ρόμπερτ η σχέση άρχισε να έχει προβλήματα. Η Νάταλι ζητούσε μεγάλο σπίτι, λιμουζίνες, πάρτι στα οποία προσκαλούσε όλο το Χόλιγουντ, μπάτλερ και γκουβερνάντες για τους δύο γιους τους. Ο Μπάστερ Κίτον το μόνο που ήθελε ήταν να γυρίζει ταινίες.
Μαρθελίνο Μενέντεθ Πελάγιο
Ο Μαρθελίνο Μενέντεθ Πελάγιο (Marcelino Menéndez Pelayo) ήταν Ισπανός διανοούμενος, φιλόλογος και ιστορικός των ιδεών. Ιδεολογικά συντηρητικός και καθολικός, υπήρξε η μεγαλύτερη ακαδημαϊκή μορφή της Ισπανίας της Βουρβονικής Παλινόρθωσης και ένα από τους κύριους ιδεολόγους του ισπανικού εθνικισμού. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, όπου μεταξύ άλλων είχε ως φοιτητή τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ. Γνωστότερο έργο του είναι το Historia de los heterodoxos españoles («Ιστορία των Ισπανών ετεροδόξων», 1880–1882).
Μπάστερ Κίτον
Γάμοι
Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του Κίτον, η Νάταλι τον έδιωξε από την κρεβατοκάμαρά τους και έστελνε ιδιωτικούς ντετέκτιβ να τον παρακολουθούν για να δει με ποιες έβγαινε πίσω από την πλάτη της. Οι υπερβολές της ήταν άλλος ένα παράγοντας που οδήγησε στην κατάρρευση του γάμου. Κατά τη διάρκεια της δεκαετιας του 1920, σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του, έβγαινε με την ηθοποιό Κάθλην Κει. Όταν έδωσε ένα τέλος στη σχέση, η Κει έγινε έξω φρενών και κατέστρεψε το καμαρίνι του. Μετά από προσπάθειες συμφιλίωσης, η Νάταλι πήρε διαζύγιο από τον Κίτον το 1932, παίρνοντας του όλη του την περιουσία και αρνούμενη να του επιτρέψει οποιαδήποτε επαφή με τους γιους του, των οποίων το επίθετο άλλαξε σε Ταλμάτζ. Ο Κίτον ξαναέσμιξε μαζί τους περίπου μια δεκαετία αργότερα όταν ο μεγαλύτερος γιος του ήταν 18 ετών. Η απότυχία του γάμου του σε συνδυασμό με την απώλεια της ανεξαρτησίας του ως παραγωγός, οδήγησε τον Κίτον σε μια περίοδο αλκοολισμού.
Μαρθελίνο Μενέντεθ Πελάγιο
Βιογραφία και έργο
Μεγάλωσε στο Σανταντέρ και σπούδασε αρχικά στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, όπου υπήρξε μαθητής του Μανουέλ Μιλά ι Φοντανάλς, και έπειτα σε αυτό της Μαδρίτης. Εχθρός του κραουζισμού και του φιλελευθερισμού, υιοθέτησε θέσεις του ισπανικού συντηρητισμού και του ανανεωμένου καθολικισμού των μέσων του 19ου αιώνα. Το 1885 εξέδωσε το Horacio en España («Ο Οράτιος στην Ισπανία») και το 1882 το Historia de los heterodoxos españoles όπου ανέλυε τη σχέση μεταξύ καθολικισμού και Ισπανίας. Συνέχισε με το Historia de las Ideas Estéticas en España («Ιστορία των Ιδεών της Αισθητικής στην Ισπανία», 1883–1889) και με μελέτες πάνω σε θέματα ιστορίας της λογοτεχνίας και φιλοσοφίας. Καθόλη τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε πολυγραφότατος, με τα Άπαντά του να εκδίδονται από το Ανώτατο Συμβούλιο Επιστημονικών Ερευνών της Ισπανίας σε 65 τόμους το 1940. Πέθανε από κίρρωση του ήπατος.
Γλαυκοκερινίτης
Ο γλαυκοκερινίτης (αγγλ. glaucocerinite) είναι θειικό ορυκτό του αργιλίου, του χαλκού και του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομά του στις ελληνικές λέξεις γλαυκός (λόγω χρώματος) και κέρινος (λόγω υφής και λάμψης).
Μαρθελίνο Μενέντεθ Πελάγιο
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ισπανοί ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ισπανικός εθνικισμός
Μπάστερ Κίτον
Γάμοι
Ο Κίτον νοσηλεύτηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα. Ωστόσο, σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ του καναλιού TCM «So Funny it Hurt», ο Κίτον κατάφερε να ξεφύγει από έναν ζουρλομανδύα χρησιμοποιώντας κάποια κόλπα που είχε μάθει στο βαριετέ. Το 1933 παντρεύτηκε τη νοσοκόμα του, Μάε Σκράιβεν, κατά τη διάρκεια ενός ξεφαντώματος όπου το αλκοόλ έρρεε άφθονο. Ο Κίτον δήλωσε κατόπιν πως δε θυμόταν τίποτα από το περιστατικό (ο ίδιος ο Κίτον αποκάλεσε αργότερα αυτη την περίοδο «αλκοολικό μπλακ άουτ»). Η ίδια η Σκράιβεν μετέπειτα δήλωσε πως δεν ήξερε ούτε καν το πραγματικό όνομα του Κίτον πριν το γάμο. Όταν χώρισαν το 1936, το οικονομικό κόστος για τον Κίτον ήταν και πάλι μεγάλο.
Γλαυκοκερινίτης
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο σμιθσονίτης, ο αδαμίτης, ο κτενασίτης, ο σερπιερίτης, ο μαλαχίτης, ο αζουρίτης, η γύψος, ο σιδηροπυρίτης, ο σφαλερίτης, ο φθορίτης, ο ασβεστίτης και ο «λειμωνίτης».
Μπάστερ Κίτον
Γάμοι
Το 1940, ο Κίτον παντρεύτηκε την κατά 23 χρόνια νεότερή του Ελεανόρ Νόρις (1918-1998). Σε αυτήν αποδίδεται η διάσωση της ζωής του Κίτον αφού τον έβγαλε από τον αλκοολισμό και βοήθησε να περισωθεί η καριέρα του. Ο γάμος διήρκεσε μέχρι το θάνατό του. Μεταξύ του 1947 και του 1954 εμφανίζονταν τακτικά στο Τσίρκο Μεντράνο στο Παρίσι ως ντουέτο. Ήξερε τις συνήθειές του τόσο καλά που συχνά συμμετείχε σε αυτές σε τηλεοπτικές αναπαραστάσεις.
Ομιλών κινηματογράφος και τηλεόραση
Ο Κίτον υπέγραψε με την MGM το 1928, μια επαγγελματική απόφαση που αργότερα θα αποκαλούσε τη χειρότερη της ζωής του καθώς άρχισαν τα προβλήματα σε επαγγελματικό αλλά και προσωπικό επίπεδο. Ο Κίτον συνειδητοποίησε πολύ αργά πως το σύστημα που ακολουθούσε η MGM θα ήταν πιο περιοριστικό από την ελευθερία στην οποία είχε συνηθίσει, περιορίζοντας αυστηρά την καλλιτεχνική του έκφραση. Ήταν υποχρεωμένος να προσκολλάται σε σενάρια που ήταν φορτωμένα με διαλόγους. Για πρώτη φορά ο Κίτον αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει κασκαντέρ κατά τά γυρίσματα κάποιων επικίνδυνων σκηνών, αφού η MGM ήθελε να προστατεύσει την επένδυσή της. Σταμάτησε, επίσης, να σκηνοθετεί αλλά συνέχισε να παιζει και έκανε για την εταιρία μερικές από τις πιο επιτυχημένες οικονομικά ταινίες του. Η MGM προσπάθησε να ενώσει επαγγελματικά τον λακωνικό Κίτον με τον θορυβώδη Τζίμυ Ντουράντ σε μια σειρά ταινιών The Passionate Plumber, Μίλα Ελευθερα (Speak Easily) και ''What! No Beer?''. Η τελευταία θα ήταν η τελευταία εμφάνισή του ως πρωταγωνιστής. Οι ταινίες αποδείχτηκαν δημοφιλείς. Τριάντα χρόνια αργότερα ο Κίτον και ο Ντουράντ είχαν κάποιους μικρούς ρόλους στο  Ενας Τρελλος Τρελλος Κοσμος.
Γλαυκοκερινίτης
Βιβλιογραφία
Γλαυκοκερινιτης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου
Μπάστερ Κίτον
Ομιλών κινηματογράφος και τηλεόραση
Στα παρασκήνια, ο κόσμος του Κίτον βρισκόταν σε χάος, με τις διαδικασίες του διαζυγίου και τον αλκοολισμό να συντελούν σε καθυστερήσεις στην παραγωγή και σε δυσάρεστα συμβάντα στο στούντιο. Ο Κίτον ήταν τόσο άσχημα κατά τη διάρκεια της παραγωγής της ταινίας του 1933 ''What! No Beer?'' που η MGM τον αποδέσμευσε μόλις τελείωσαν τα γυρίσματα αν και η ταινία έγινε τεράστια επιτυχία. Το 1934, ο Κίτον δέχτηκε μια προσφορά να κάνει μια ανεξάρτητη ταινία στο Παρίσι, Le Roi des Champs-Élysées. Εκείνη την περίοδο έκανε και μια ακόμα ταινία στην Ευρώπη, το The Invader (που κυκλοφόρησε στην Αμερική υπό τον τίτλο An Old Spanish Custom το 1936). Αμέσως μετά την επιστροφή του στο Χόλιγουντ, έκανε μια επανεμφάνιση στον κινηματογράφο με μια σειρά 16 κωμωδιών μικρού μήκους για την εταιρεία Educational Pictures. Οι περισσότερες είναι απλές οπτικές κωμωδίες με τις περισσότερες ατάκες να είναι γραμμένες από τον ίδιο τον Κίτον. Όταν η σειρά εφτασε στο τέλος της το 1937, ο Κίτον επέστρεψε στην MGM ως συντάκτης κωμωδιών, στις οποίες περιλαμβάνονταν και οι ταινίες των Αδερφών Μαρξ «Το Τσίρκο» (At the Circus,1939) και «Οι Αδερφοί Μαρξ Στην Άγρια Δύση» (Go West,1940) όπως και υλικό για τον διάσημο κωμικο Red Skelton.
Το 1939, η Columbia Pictures προσέλαβε τον Κίτον για να πρωταγωνιστήσει σε μια σειρά ταινιών μικρού μήκους. Η σειρά διήρκεσε δύο χρόνια. Σκηνοθέτης ήταν συνήθως ο Τζουλς Ουάιτ, ο οποίος έδινε ιδιαίτερη έμφαση στη φαρσοκωμωδία, κάτι που έκανε τις ταινίες να μοιάζουν με τις κωμωδιες του Τρίο Στούτζες, οι οποίες είχαν επίσης σκηνοθετηθεί από τον Ουάιτ. Από τις δέκα ταινίες που έκανε με την Columbia η αγαπημένη του ήταν η ταινία Pest From the West (1939) ένα μικρό ριμέικ της ελάχιστα γνωστής ταινίας του The Invader (1935). Το Pest From the West δε σκηνοθετήθηκε από τον Ουάιτ αλλά από τον Ντελ Λορντ. Οι θεατές και οι ιδιοκτήτες κινηματογράφων υπόδεχτηκαν θερμά τις κωμωδίες του Κίτον με την Columbia, που ήταν αρκετά επιτυχημένες ώστε να επαναπροβληθούν πολλές φορές κατά τη δεκαετία του '60.
Με την προσωπική του ζωή να έχει σταθεροποιηθεί με το γάμο του το 1940, ο Κίτον εγκατέλειψε την Columbia. Κατά τη δεκαετία του 1940 ο Κίτον υποδήθηκε χαρακτήρες σε ταινίες Α' και Β' κατηγορίας. Οι κριτικοί ανακάλυψαν ξανά τον Κίτον το 1949 και οι παραγωγοι τον προσλάμβαναν κατά καιρους και σε μεγαλύτερες και με περισσότερο κύρος ταινίες. Έκανε σύντομες εμφανίσεις σε ταινίες όπως στις In the Good Old Summertime (1949), Η λεωφορος της Δύσεως (Sunset Boulevard, 1950), Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες (Around The World In 80 Days, 1956) και Ένας τρελός τρελός κόσμος  (It's a Mad, Mad, Mad, Mad World, 1963). Ο Κίτον εμφανίστηκε περισσότερο στο A Funny Thing Happened on the Way to the Forum (1966). Εμφανίστηκε, επίσης, σε μια κωμική σκηνή για δύο αδέξιους μουσικούς, στην ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν Τα φώτα της ράμπας(Limelight, 1952), ανακαλώντας το βαριετέ της ταινίας του Κίτον Το θέατρο (The Playhouse). Με εξαίρεση το Seeing Stars, ένα ελάχιστα γνωστό φιλμ του 1922, Τα φωτα της ράμπας αποτελούν τη μοναδική φορά στην οποία η δύο επιφανέστεροι γίγαντες της βωβής κωμωδίας θα εμφανιζόντουσαν μαζί στη μεγάλη οθόνη.
Σε αντίθεση με τον σύγχρονό του Χάρολντ Λόυντ, που δεν επέτρεπε να προβληθούν οι ταινίες του στη τηλεόραση (και γι' αυτό είναι λιγότερο γνωστός στο σημερινό κοινό), οι περιοδικές εμφανίσεις του Κίτον στην τηλεόραση βοήθησαν στο να αναζωογονηθεί το ενδιαφέρον του κοινού για τις βωβές ταινίες του τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Το 1954, ο Κίτον έπαιξε τον πρώτο του τηλεοπτικό δραματικό ρόλο στο «The Awakening», ένα επεισόδιο της ανθολογικής σειράς Douglas Fairbanks, Jr., Presents. Το 1961 πρωταγωνίστησε σε ένα επεισόδιο της σειράς Η Ζώνη Του Λυκόφωτος με τίτλο «Once Upon a Time», το οποίο περιελάμβανε και βουβές και ομιλούσες σκηνές. Ο Κίτον έπαιξε τον ταξιδιώτη του χρόνου Μάλιγκαν, ο οποίος ταξίδεψε από το 1890 στο 1960 και μετά πάλι πίσω μέσω ενός ειδικού κράνους. Ο Κίτον βρήκε, επίσης, σταθερή δουλειά ως ηθοποιός σε τηλεοπτικές διαφημίσεις, συμπεριλαμβανομένης και μιας δημοφιλούς σειράς βωβών διαφημίσεων για την Simon Pure Beer, στην οποία αναπαρήγαγε αστεία από την εποχή των βωβών ταινιών του. Το 1963, ο Κίτον στο επεισόδιο «Think Mink» της κωμικής σειράς του ABC Mr. Smith Goes to Washington με τον Φες Πάρκερ. Το 1964, εμφανίστηκε με την Τζόαν Μπλοντέλ και τον Τζο Ε. Μπράουν στο τελευταίο επεισόδιο της δραματικής σειράς του ABC Thw Greatest Show On Earth, με πρωταγωνιστή τον Τζακ Πάλανς.
Τον Αύγουστο του 1960, ο Κίτον δέχτηκε το ρόλο του μουγκού βασιλιά Σέξτιμους του Σιωπηλού στην περιοδεία του μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ Once Upon A Mattress. Η Έλεανορ Κίτον συμμετείχε στη χορωδία και κατά τη διάρκεια της πρόβας απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που απευθύνονταν στο σύζυγό της, δημιουργώντας δυσκολίες στην επικοινωνία. Μετά από μερικές μέρες ο Κίτον έκανε το κλίμα πιο ευχάριστο με την "εντελώς απολαυστική αίσθηση του χιούμορ του", σύμφωνα με την Φριτζ Μπλερ, η οποία ήταν συμπρωταγωνίστρια του παίζοντας τη σύζυγο του Βασίλισσα Αγγραβέιν. Όταν η περιοδεία έφτασε στο Λος Άντζελες, ο Κίτον κάλεσε όλους τους ηθοποιούς και το συνεργείο σε ένα σπαγγέτι πάρτυ στο σπίτι του στο Woodland Hills και τους διασκέδασε τραγουδώντας τραγούδια από το βαριετέ.
Το 1960, ο Κίτον επέστρεψε για τελευταία φορά στην MGM, υποδυόμενος έναν εκπαιδευτή λιονταριών σε μια μεταφορά στον κινηματογράφο του Μαρκ Τουαίην Οι περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν. Μεγάλο μέρος της ταινίας γυρίστηκε δίπλα στον ποταμό Σακραμέντο, ο οποίος αντικατέστησε τον ποταμό Μισισιπή από το βιβλίο του Τουαίην.
Ναός Αγίου Παντελεήμονος Θεσσαλονίκης
Ο Ναός του Αγίου Παντελεήμονος είναι παλαιό καθολικό βυζαντινής μονής της Θεσσαλονίκης και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της πόλης, στη συνάντηση των οδών Εγνατία και Ιασωνίδου. Ανήκει στον τύπο του σύνθετου τετρακιόνιου σταυροειδούς εγγεγραμένου με νάρθηκα και περιμετρική στοά, που ανατολικά απολήγει σε δύο παρεκκλήσια.
Μπάστερ Κίτον
Ομιλών κινηματογράφος και τηλεόραση
Ο Κίτον πρωταγωνίστησε σε μια ταινία μικρού μήκους, που λεγόταν The Railrodder (1965) για τη National Film Board of Canada. Φορώντας το παραδοσιακό του καπέλο με το γυριστό μπορ, ταξίδεψε από τη μια άκρη του Καναδά στην άλλη, αυτοσχεδιάζοντας κωμικά σκετς παρόμοια με αυτά που έκανε στις ταινίες του 50 χρόνια πριν. Η ταινία είναι, επίσης, αξιοσημείωτη ως η τελευταία βωβή κινηματογραφική εμφάνιση του Κίτον. Το The Railroader γυρίστηκε παράλληλα με ένα ντοκιμαντέρ στα παρασκήνια για το βίο και την πολιτεία του Κίτον, που λεγόταν Buster Keaton Rides Again, επίσης γαι τη National Film Board. Έπαιξε τον κεντρικό ρόλο στην ταινία Φιλμ (Film, 1965), που έγραψε ειδικά γι' αυτόν ο Σάμιουελ Μπέκετ, σε σκηνοθεσία Άλαν Σνάιντερ. Η τελευταία εμφάνιση του Κίτον ήταν στην ταινία  A Funny Thing Happened on the Way to the Forum (1966). Εντυπωσίασε τους υπόλοιπους ηθοποιούς κάνοντας τις περισσότερες από τις επικίνδυνες σκηνές του στην ταινία, αν και η Thames Television είπε πως η κακή υγεία του, τους ανάγκασε να χρησιμοποιήσουν κασκαντέρ για κάποιες σκηνές.
Ακρωτήριο Ταίναρο
thumb|Το νοτιότερο άκρο στη δορυφορική φωτογραφία, μεταξύ των δύο κόλπων. Το Ακρωτήριο Ταίναρο ή Κάβο Ματαπάς είναι το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας και της Βαλκανικής χερσονήσου και βρίσκεται στον Νομό Λακωνίας.
Ναός Αγίου Παντελεήμονος Θεσσαλονίκης
Ιστορικό
Ο ναός χρονολογείται στα τέλη 13ου - αρχές 14ου αιώνα και σύμφωνα με μια εκδοχή ταυτίζεται με τη Μονή της Θεοτόκου Περιβλέπτου, γνωστή και ως Μονή του κυρ Ισαάκ από το όνομα του ιδρυτή της, ο οποίος με το όνομα Ιάκωβος διετέλεσε μητροπολίτης Θεσσαλονίκης μεταξύ του 1295 και 1315. Η μονή αποτέλεσε πνευματικό κέντρο του 14ου αιώνα και συνδέθηκε με τη συγγραφική και διδακτική δραστηριότητα δυο σημαντικών Θεσσαλονικέων: των κορυφαίων λογίων ελληνιστών Θωμά Μαγίστρου και Ματθαίου Βλάσταρη. μικρογραφία|Νότια άποψη του ναού Εικάζεται ότι η ονομασία Άγιος Παντελεήμων είναι δανεισμός από το ομώνυμο βόρειο παρεκκλήσι του γειτονικού ναού της Παναγούδας, στο οποίο μεταφέρθηκαν τα σκεύη του ναού όταν μετατράπηκε από τους Τούρκους σε τζαμί ανάμεσα στα 1568 - 1571 με την ονομασία Ισακιγιέ Τζαμί (<Ισαάκ). Άλλοι ερευνητές πιστεύουν ότι η Μονή της Περιβλέπτου υπήρχε ήδη το 12ο αι. και ότι η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονος μετατράπηκε σε τζαμί γύρω στα 1500 ή στα 1548 από τον Ισάκ Τσελεμπί, καδή της Θεσσαλονίκης, του οποίου πήρε και το όνομα.
Μπάστερ Κίτον
Θάνατος
Ο Κίτον πέθανε την 1 Φεβρουαρίου 1966 από καρκίνο του πνεύμονα στο Γούντλαντ Χιλς της Καλιφόρνιας σε ηλικία 70 ετών. Δεν του είπαν ποτέ πως βρισκόταν στο τελευταίο στάδιο της ασθένειας, αφήνοντάς τον να νομίζει πως έχει βρογχίτιδα. Περιορισμένος σε ένα νοσοκομείο τις τελεταίες του μέρες, ο Κίτον ήταν ακούραστος και πηγαινοερχόταν συνέχεια μέσα στο δωμάτιό του. Σε ένα βρετανικό ντοκιμαντέρ για την καριέρα του, η χήρα του, Έλινορ, είπε στους παραγωγούς της Thames Television ότι ο Κίτον έπαιζε χαρτιά με φίλους του το βράδυ πριν πεθάνει.
Ακρωτήριο Ταίναρο
Πρόκειται για το ακρωτήριο της μεσαίας νότιας χερσονήσου Μάνη της Πελοποννήσου μεταξύ του Λακωνικού και του Μεσσηνιακού Κόλπου. .
Πληροφορίες
Σε μικρό και απομονωμένο σπήλαιο του Ταινάρου αναφέρεται η ύπαρξη νεκρομαντείου του Ποσειδώνα ή ψυχοπομπείου τόσο από τον Παυσανία, όσο και από τον Πλούταρχο. Στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή έγινε η Ναυμαχία του Ταινάρου τον Μάρτιο του 1941.
Ναός Αγίου Παντελεήμονος Θεσσαλονίκης
Αρχιτεκτονική
Σήμερα ο ναός αποτελείται από τον νάρθηκα, τον κεντρικό «σταυρικό πυρήνα» και δύο παρεκκλήσια, ενώ η στοά έχει καταστραφεί. Οι τοιχογραφίες που βλέπουμε σήμερα στο νάρθηκα και στον κυρίως ναό ανήκουν στα χρόνια της τουρκοκρατίας, ενώ από τον αρχικό βυζαντινό διάκοσμο διατηρήθηκαν τοιχογραφίες στο χώρο της πρόθεσης και του διακονικού, των οποίων η χρονολόγηση στα όρια του 13ου και 14ου αιωνα. Συμφωνεί με την εποχή που ο Ιάκωβος ήταν μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, ενισχύοντας την άποψη που θέλει το ναό να έχει κτιστεί στα τέλη του 13ου αιώνα.
Μπάστερ Κίτον
Θάνατος
Από το 1917 ως το θάνατό του, το 1966, ο Μπάστερ Κίτον έπαιξε σε περισσότερες από 120 ταινίες μικρού ή μεγάλου μήκους, βωβές ή ομιλούσες. Ο Κίτον ήταν μια μοναδική προσωπικότητα στον χώρο του κινηματογράφου. Με απόλυτο έλεγχο των εκφραστικών και των κινησιολογικών του μέσων, με αυτό το φαινομενικά ακίνητο πρόσωπο, ήρεμο, σοβαρό, γοητευτικό και, τελικά, κυρίαρχο. Εκτός από τα υποκριτικά και σκηνοθετικά του χαρίσματα διακρινόταν για την ταπεινοφροσύνη και την αξιοπρέπειά του. Ένα βιογραφικό σημείωμα για τον Μπάστερ Κίτον θα μπορούσε να έχει δύο όψεις: η μία, φωτεινή και απαστράπτουσα, θα περιέγραφε την ιστορία ενός σταρ του βωβού κινηματογράφου, εφάμιλλου του Τσάρλι Τσάπλιν και του Χάρολντ Λόιντ. Η άλλη θα κατέγραφε τη ζωή ενός ηθοποιού που εξέπεσε σταδιακά σε διασκεδαστή, αλκοολικό και ανυπόληπτο, κοντά σε μια γυναίκα η οποία αφαίμαξε την περιουσία και το ταλέντο του, αποσπώντας στο τέλος ως και τα παιδιά του. Τέλειωσε τη ζωή του γράφοντας αστεία για διάσημους κωμικούς, δεχόμενος συχνά προσβολές και ταπεινωτικά σχόλια για τα κείμενά του, ενώ εμφανιζόταν περιστασιακά και στην τηλεόραση σε διάφορα σόου. Δεν αρνήθηκε μάλιστα να διαφημίσει προϊόντα όπως το Άλκα Σέλτζερ ή τη Σέβεν Απ. Και οι δύο εκδοχές είναι πραγματικές, συνθέτοντας το παζλ της ζωής του Μπάστερ Κίτον. Ενός ανθρώπου με μεγάλο ταλέντο που κάμφθηκε όμως από τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες.
Ναός Αγίου Παντελεήμονος Θεσσαλονίκης
Παραπομπές
Παντελεημονας Κατηγορία:Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
Ακρωτήριο Ταίναρο
Πληροφορίες
Στους φυσικούς βράχους του ακρωτηρίου εδράζεται, πάνω σε πλάτωμα, ορθογώνιο λιθόκτιστο κτήριο όπου και φέρεται ο ομώνυμος και σπουδαίος φάρος πελαγοδρομίας μικρογραφία|Ακρωτήριο Ταίναρο μικρογραφία|Ταίναρο μικρογραφία|Ο Φάρος στο Ταίναρο
Μπάστερ Κίτον
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Μίμοι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Ακρωτήριο Ταίναρο
Λαογραφία
Οι Έλληνες ναυτικοί συνδέουν το όνομα του Ματαπά με το παρακάτω σχετικό μετεωρολογικό στίχο (γνωμικό), προτρεπτικά για τον παράπλου του, που ίσως και να προέρχεται από παλαιότερη περίοδο όταν οι περί αυτόν όρμοι του αποτελούσαν ορμητήρια πειρατών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας Κατηγορία:Ακραία σημεία της Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία της Πελοποννήσου Κατηγορία:Νομός Λακωνίας Κατηγορία:Λακωνικός κόλπος Κατηγορία:Μάνη
Καρλ Φρίντριχ Μπούρνταχ
Πήρε πτυχίο ιατρικής στη Λειψία το 1800, έγινε καθηγητής φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ντόρπατ το 1811, και τέσσερα χρόνια αργότερα ανέλαβε παρόμοια θέση στο Πανεπιστήμιο του Καίνιξμπεργκ. Έδωσε το 1822 το όνομα, λόγω του τοξοειδούς σχήματος των μακρύτερων ινών της, στην τοξοειδή δεσμίδα.
Μερικά από τα έργα του είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί βιολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Σάξονες Κατηγορία:Φυσιολόγοι
Ματθίλδη Σοφία του Έττινγκεν-Έττινγκεν και του Έττινγκεν-Σπίλμπεργκ
Η Ματθίλδη Σοφία του Έττινγκεν-Έττινγκεν και του Έττινγκεν-Σπίλμπεργκ (Mathilde Sophie zu Oettingen-Oettingen und Oettingen-Spielberg, 9 Φεβρουαρίου 1816 - 20 Ιανουαρίου 1886) ήταν κόρη του Ιωάννη Αλοϊσιου του Έττινγκεν-Έττινγκεν και του Έττινγκεν-Σπίλμπεργκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1816 στο Έττινγκεν, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Ιωάννη Αλοϊσιου του Έττινγκεν-Έττινγκεν και του Έττινγκεν-Σπίλμπεργκ και της Αμαλίας Αυγούστας του Βρέντε.
Στις 24 Ιανουαρίου 1839 παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Κάρολο, 6ο Πρίγκιπα του Τουρν και Τάξις, στο Έττινγκεν. Μαζί απέκτησαν δώδεκα παιδιά:
Πέθανε στις 20 Ιανουαρίου 1886 σε σε ηλικία 69 ετών. Είναι θαμμένη στο Παρεκκλήσι του Αββαείου του Αγίου Εμμαράμ στο Ρέγκενσμπουργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τουρν και Τάξις
Τόμας Ρόμπερτ Μάλθους
Ο Αιδεσιμότατος Τόμας Ρόμπερτ Μάλθους (αγγλικά: Thomas Robert Malthus, 13 Φεβρουαρίου 1766 - 29 Δεκεμβρίου 1834) ήταν Άγγλος κληρικός και λόγιος, που ασχολήθηκε στον τομέα της πολιτικής οικονομίας και της δημογραφίας. Ο ίδιος ο Μάλθους, χρησιμοποιούσε, κυρίως, το μεσαίο του όνομα, Ρόμπερτ.
Στο βιβλίο του, Δοκίμιο για την Αρχή του Πληθυσμού, υποστήριξε ότι αργά ή γρήγορα ο πληθυσμός θα μειωνόταν από τον λιμό και τις αρρώστιες, το οποίο οδήγησε στο γνωστό ως Μαλθουσιανή καταστροφή. Έγραψε, σε αντίθεση με την κοινή γνώμη που επικρατούσε στην Ευρώπη, τον 18ο αιώνα, ότι οι άνθρωποι και η κοινωνία είναι δυνατόν να βελτιωθούν, ώστε να αγγίξουν την τελειότητα. Συμπληρώνοντας ότι η αύξηση του πληθυσμού, λειτουργεί ανασταλτικά στην πρόοδο μίας ουτοπικής κοινωνίας: Η δύναμη του πληθυσμού είναι πολύ μεγαλύτερη, από αυτήν που μπορεί να συντηρήσει η γη.
Ο Μάλθους, θεωρούσε ότι τα φτωχότερα στρώματα, καλό ήταν να παντρεύονται σε μεγάλη ηλικία, ώστε να περιορίζεται η σεξουαλική του δραστηριότητα, το οποίο θα οδηγούσε σε λιγότερους απογόνους και, κατ' επέκταση, σε μείωση του πληθυσμού. Αν και παραδόξως το όνομά του συνδέθηκε με την αντισύλληψη, εκείνος την απέρριπτε ως ανίερη και ότι η λύση στο πρόβλημα ήταν η απόχη από το σεξ. Επίσης, ήταν πολέμιος της αυτοϊκανοποίησης, καταρχήν γιατί το απαγόρευε ρητά η Βίβλος και κατά τον ίδιο, η δραστηριότητα αυτή οδηγεί σε διανοητική καθυστέρηση και τύφλωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανοί συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Άγγλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι επιστήμονες Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Ιστορία της εξελικτικής βιολογίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ
Παντελής Ράλλης
Ο Παντελής Ράλλης (28 Μαΐου 1845 - 21 Αυγούστου 1928) ήταν Βρετανός, ελληνικής καταγωγής, έμπορος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μασσαλία και ήταν γιος του Θωμά Ράλλη, εμπόρου και συνιδρυτή του εμπορικού οίκου Ράλλη, και της Μαρίας Αργέντη. Η απώτερη καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Χίο. Σπούδασε στο Kings College στο Λονδίνο. Ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε βουλευτής του βρετανικού κοινοβουλίου την περίοδο 1875 - 1885.
Απεβίωσε το 1928 στο Σάσσεξ.
Τάκης Μάγλος
Ο Τάκης Μάγλος ήταν Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στην ομάδα του Παγκρατίου στη θέση του σέντερ. Υπήρξε ηγετικό στέλεχος της ομάδας του και διακρινόταν για την έφεση του στο σκοράρισμα καθώς και στη συγκομιδή των ριμπαόυντ. Την περίοδο 1968-1969 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος σημειώνοντας 639 πόντους σύνολο. Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 17 αγώνες και σημείωσε 39 πόντους. Συμμετείχε σε 2 Ευρωμπάσκετ το 1965 και το 1967 και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1967.
Ο γιος του Κώστας Μάγλος ακολούθησε την καριέρα του και έγινε και εκείνος καλαθοσφαιριστής. Το 1996 και το 1997 διοργανώθηκε στη μνήμη του το "Τουρνουά Τάκης Μάγλος" από την ομάδα του Α.Ο. Παγκρατίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου Κατηγορία:Σέντερ
Κάρολος Αλέξανδρος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Ο Κάρολος Αλέξανδρος (γερμ. Karl Alexander, 24 Ιουνίου 1818 - 5 Ιανουαρίου 1901) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μέγας δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1853-1901).
Βιογραφία
Ο Κάρολος Αλέξανδρος Αύγουστος Ιωάννης ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Καρόλου Φρειδερίκου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Μεγάλης Δούκισσας Μαρίας Πάβλοβνας, κόρης του Παύλου της Ρωσίας.
Ο Άντερσεν εκτιμούσε τον Κάρολο Αλέξανδρο και έγραφε ενθουσιασμένος ότι "είναι αξιαγάπητος και ελκυστικός".
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1842 την εξαδέλφη του Σοφία των Νάσσαου, κόρη του Γουλιέλμου Β΄ των Κάτω Χωρών, και είχε τέκνα:
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ζακ Λεμερσιέ
Ο Ζακ Λεμερσιέ (γαλλικά: Jacques Lemercier) (περ. 1585 - 1654) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας και μηχανικός. Μαζί με τον Λουί Λε Βω και τον Φρανσουά Μανσάρ διαμόρφωσαν τη γαλλική κλασική αρχιτεκτονική, συνδυάζοντας έναν ανανεωμένο κλασικισμό με τις γαλλικές παραδόσεις του προηγούμενου αιώνα. Υπήρξε βασιλικός αρχιτέκτονας την εποχή του Λουδοβίκου ΙΓ΄ και την πρώτη δεκαετία της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Το παρεκκλήσιο της [[Σορβόννη|Σορβόννης, 1635]] αριστερά|μικρογραφία|Το [[Παλαί Ρουαγιάλ]] Ο Λεμερσιέ γεννήθηκε περίπου το 1585 στο Ποντουάζ, γόνος γνωστής οικογένειας οικοδόμων-κατασκευαστών. Πιθανώς από περίπου το 1607 έως το 1614 ταξίδεψε στην Ιταλία με μακρά παραμονή στη Ρώμη, όπου πιθανόν σπούδασε με τον Ροζάτο Ροζάτι, του οποίου το παρεκκλήσιο στο Σαν Κάρλο άι Κατινάρι, σχεδιασμένο το 1612, είχε ο Λεμερσιέ ως πρότυπο για την κατασκευή του παρεκκλησίου της Σορβόννης στο Παρίσι, το γνωστότερο έργο του.
Κατά την επιστροφή του στη Γαλλία, μετά από αρκετά χρόνια εργαζόμενος ως μηχανικός οικοδόμησης γεφυρών, η πρώτη του μεγάλη παραγγελία ήταν να ολοκληρώσει την εκκλησία των Ορατοριανών στο Παρίσι (1616), η οποία είχε ξεκινήσει από τον Κλεμάν Μετεζώ. Η επιτυχία του τον έκανε διάσημο και αναγνωρίσθηκε ως ο νέος μαιτρ του κλασικισμού στη Γαλλία. Ο καρδινάλιος Ρισελιέ έγινε σύντομα προστάτης του. Ήδη από το 1618 εμφανίζεται ως βασιλικός αρχιτέκτονας, με μισθό 1200 λιβρών.
Κατά τη διάρκεια του 1638 και του 1639, ο Λεμερσιέ διορίστηκε πρώτος αρχιτέκτονας επιφορτισμένος με την εποπτεία όλων των βασιλικών οικοδομικών κτηρίων, ιδιότητα με την οποία ήρθε σε ρήξη με τον ζωγράφο Νικολά Πουσέν σχετικά με τις διακοσμήσεις στο παλάτι του Λούβρου.
Ο Ζακ Λεμερσιέ πέθανε σε ηλικία 69 ετών στις 13 Ιανουαρίου 1654 στο Παρίσι, μόλις είχε αρχίσει την ανέγερση της εκκλησίας του Σαιν-Ροκ το 1653. Ο αρχιτέκτονας, που φημιζόταν ότι δεν δεχόταν δωροδοκίες από εργολάβους – κάτι σπάνιο για τους αρχιτέκτονες της εποχής του – πέθανε χρεωμένος. Ως πρώτος βασιλικός αρχιτέκτονας τον διαδέχτηκε ο Λουί Λε Βω. Ο ανδριάντας του βρίσκεται στο Λούβρο, ανάμεσα στους 86 Επιφανείς Άνδρες της Γαλλίας.
Έργα
μικρογραφία|Το Περίπτερο του ρολογιού στο [[Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο]] Ο Ζακ Λεμερσιέ ανέλαβε πολλά έργα, τα σημαντικότερα είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες
Καντέντσα
Καντέντσα (ιτ. cadenza) ονομάζεται το μουσικό μέρος που συναντάμε ενσωματωμένο στο Κοντσέρτο καθώς και άλλα μουσικά είδη (π.χ. άρια, σονάτα κλπ) και έχει σκοπό την ανάδειξη των δεξιοτεχνικών ικανοτήτων του εκτελεστή-σολίστα. Συνηθέστερα η καντέντσα τοποθετείται προς το τέλος ενός έργου, τη λεγόμενη επανέκθεση και είναι το σημείο όπου η ορχήστρα σταματά και ο σολίστας μόνος του, χωρίς καμιά συνοδεία, έχει τη δυνατότητα να κάνει επίδειξη της δεξιοτεχνίας του. Παλαιότερα οι συνθέτες δεν έγραφαν το μέρος της καντέντσας, αλλά άφηναν την πρωτοβουλία στον εκτελεστή να αυτοσχεδιάσει, ή ακόμη και να την παραλείψει. Αργότερα, λόγω των συχνών υπερβολών και μουσικών αυθαιρεσιών των εκτελεστών που είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση από το ύφος του συνολικού έργου, οι συνθέτες άρχισαν να γράφουν οι ίδιοι τις καντέντσες για τα κοντσέρτα τους και πλέον, η καντέντσα είναι ένα μουσικό μέρος με τεχνικές απαιτήσεις που ο εκτελεστής μαθαίνει από πριν.
Η πρώτη καντέντσα που εμφανίζεται στην ιστορία της δυτικής ευρωπαϊκής μουσικής είναι στο Βραδεμβούργειο Κοντσέρτο Νο. 5 (κίνηση α΄) του Μπαχ και αφορά στο μέρος του τσεμπάλου. Αρκετοί συνθέτες έγραψαν καντέντσες για κοντσέρτα άλλων συνθετών, όπως για παράδειγμα οι καντέντσες που έγραψε ο Μπετόβεν για τα κοντσέρτα για πιάνο του Μότσαρτ. Οι καντέντσες εμφανίζονται όχι μόνο σε κοντσέρτα, αλλά και σε σονάτες, σε ορχηστρικά κομμάτια και πολύ συχνά σε άριες της Ρομαντικής εποχής, όπου κυριαρχεί το στυλ μπελ κάντο και η κολορατούρα. Αξιοσημείωτη, επίσης, είναι η χρήση της σε είδη εκτός κλασσικής μουσικής, όπως στην τζαζ και στην ποπ μουσική, παρότι εκεί προτιμάται ο όρος "σόλο".
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Επταδικό σύστημα αρίθμησης
Πίνακας σύγκρισης
Κατηγορία:Συστήματα αρίθμησης
621
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 621 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Αρμενία
Μέχρι το 2003 το νομικό σύστημα στην Αρμενία ακολουθούσε το αντίστοιχο Άρθρο 121 της Πρώην Σοβιετικής Ένωσης που απαγόρευε την πρωκτική επαφή μεταξύ ανδρών. Το λεσβιακό και το μη πρωκτικό σεξ μεταξύ ομοφυλοφίλων (με συναίνεση) δεν αναφερόταν στον νόμο ως ποινικό αδίκημα.
Το συγκεκριμένο άρθρο του ποινικού κώδικα ήταν το 116, από το 1936 και η ποινή έφτανε μέχρι και τα 5 χρόνια. Υπήρξαν 7 συλλήψεις το 1996, 4 συλλήψεις το 1997 κάτω από αυτόν τον νόμο και 4 συλλήψεις το 1999.
Λοατ κατάσταση
Η Αρμενία από πολλούς χαρακτηρίζεται ώς ημίθεοκρατικο καθεστώς. Το σύνταγμα της χώρας αναγνωρίζει την επιρροή της Αρμενικής Αποστολικής εκκλησίας στην διοίκηση καθώς για να εγκριθεί ένας νόμος πρέπει να έχει την έγκριση και της βουλής και της ιεράς συνόδου. Η Αρμενία θεωρεί ηθικά παρηκμασμένες τις ιδέες περί ομοφυλοφιλικών δικαιωμάτων.Ο πρόεδρος της Αρμενίας Σέρζ Σαρκεσιάν δήλωσε ότι η Αρμενία δεν θα αλλάξει ποτέ ηθικά την κοινωνία της και δε θα δώσει σημασία στην ΛΟΑΤ μειονότητα διότι ο λαός δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο και θα αισθανόταν προσβολή και η εκκλησία δεν θα το ενέκρινε. Ο υπουργός δικαιοσύνης της χώρας όταν ρωτήθηκε από βρετανίδα δημοσιογράφο γιατί η κυβέρνηση του δεν θέλει να δυσαρεστήσει την εκκλησία και δεν ενδιαφέρεται για τα ΛΟΑΤ ατομα ξέσπασε σε ομοφοβικό παραλήρημα λέγοντας "θεοκρατία έχουμε και σε οποίον αρέσει.Δείτε τι γίνεται στο Ιράν και μετά μιλάτε".
Αρμενία Κατηγορία:Κοινωνία της Αρμενίας
Համասեռականություն
Γλαρονήσι Κυκλάδων
Το Γλαρονήσι ή Γλάρος, επίσημα Γλαρονήσιο, είναι νησίδα των Κυκλάδων, στη συστάδα των Κουφονησίων και ανήκει στις Μικρές Κυκλάδες.
Βρίσκεται περίπου 0,6 ναυτικά μίλια νότια από το Κουφονήσι, περίπου 500 μέτρα ανατολικά από το Κάτω Κουφονήσι και βορειοδυτικά από την Κέρο.
Το νησί σήμερα είναι ακατοίκητο και υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κουφονησίων του δήμου Νάξου & Μικρών Κυκλάδων. Μπορεί κανείς να το επισκεφθεί μόνο με βάρκα από τα Κουφονήσια, έπειτα από συμφωνία με κάποιον κάτοχο βάρκας ή καϊκιού.
Το Γλαρονήσι έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα Natura 2000. μικρογραφία
Νιλς Λίεντχολμ
δεξιά|μικρογραφία|275x275εσ| Η ομάδα της Μίλαν για τη σεζόν 1957–1958. Από αριστερά προς τα δεξιά, όρθιοι: Ρέινα, Γκάλι, Φοντάνα, Σολντάν, Λορέντζο Μπουφόν, Νιλς Λίεντχολμ, [[Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο, Ράντιτσε, Μπιν; σκυφτοί: Μπεράλντο, Γκρίφιθ, Μαριάνι, Τσέζαρε Μαλντίνι, Μπεργκαμάσι, Ζανιέρ, Φρανσέσκο Ζαγκάτι, Κουτσιαρόνι.]]
Ο Νιλς Έρικ Λίεντχολμ (προφέρεται [ˈnɪlːs ˈlîːdhɔlm] ; 8 Οκτωβρίου 1922 – 5 Νοεμβρίου 2007) ήταν Σουηδός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος και προπονητής ποδοσφαίρου. Ο Il Barone (Ο βαρόνος), όπως τον λένε χαϊδευτικά στην Ιταλία, ήταν γνωστός για το ότι ήταν μέλος της σουηδικής τριάδας επιθετικών "Γκρε-Νο-Λι" μαζί με τους Γκούναρ Γκρεν και Γκούναρ Νόρνταλ στη Μίλαν και την εθνική ομάδα της Σουηδίας, που σημείωσε αξιοσημείωτη επιτυχία σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του.
Ο Λίεντχολμ ήταν ένας έξυπνος και τεχνικά προικισμένος επιθετικός πλέι μέικερ που ήταν γνωστός για το μήκος των πασών του και το κομψό στυλ στο παιχνίδι του. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες της Μίλαν και της Σουηδίας, και θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες της μεταπολεμικής εποχής. Στα τέλη του 20ου αιώνα, ο Λίντχολμ ψηφίστηκε ως ο καλύτερος Σουηδός παίκτης της χιλιετίας από τους αναγνώστες της μεγαλύτερης εφημερίδας της Σουηδίας, της Aftonbladet.
Ως προπονητής, ήταν επικεφαλής σε αρκετές ομάδες της Ιταλίας, προπονώντας για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, και ήταν γνωστός για τη χρήση ενός συστήματος μαρκαρίσματος ζώνης. Θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους προπονητές στην ιστορία του ιταλικού ποδοσφαίρου.