cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τόγκα (ένδυμα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανωφόρια Κατηγορία:Αρχαία Ρώμη
Παναγιώτης Λιδωρίκης
Ο Παναγιώτης (Παναγιωτάκης) Λιδωρίκης ( 1800 - 22 Απριλίου 1861), ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1800 στο Παλαιοκάτουνο (σημερινό Κροκύλειο Φωκίδας) της επαρχίας Λιδωρικίου, πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Σκαρλάτος και αδελφός του ο Αθανάσιος, παντρεύτηκε την Ρεγγίνα Λογοθέτη και απέκτησαν έναν γιο τον Ιωάννη.
Ήταν μέλος στην Αντικυβερνητική επιτροπή του 1827 που είχε αναλάβει την προσωρινή διοίκηση της Ελλάδας μέχρι την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια, αναλαμβάνοντας τη θέση του Γραμματέα επί της Οικονομίας.
Αργότερα διετέλεσε γερουσιαστής, αναλαμβάνοντας καθήκοντα στις 18 Ιουνίου 1851.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Παναγιωτης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Μιχαλάκης Μιχαηλίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μιχαλάκης Μιχαηλίδης γεννήθηκε το 1931 στη Λευκωσία. Σπούδασε φαρμακευτική και διοίκηση επιχειρήσεων. Διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου του Συνδέσμου Εισαγωγέων Φαρμακευτικών Ειδών και πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Λευκωσίας.
Πολιτική διαδρομή
Στις 7 Ιανουαρίου 1985 διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 27 Φεβρουαρίου 1988 που ολοκληρώθηκε η θητεία της κυβέρνησης. Στις 12 Νοεμβρίου 1997 διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 27 Φεβρουαρίου 1998.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου και Βιομηχανίας (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983 Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993
Ψευδοδημοσθένης
Η ονομασία Ψευδοδημοσθένης αποδίδεται στους αγνώστους συγγραφείς των ψευδεπίγραφων λόγων που παλαιότερα αποδίδονταν στον ρήτορα Δημοσθένη, και παρότι αποτελούν μέρος του καθιερωμένου σώματος των ρητορειών του δεν θεωρούνται ή είναι αμφίβολο πως ανήκουν σε αυτόν.
Οι λόγοι αυτοί είναι: Είναι αρκετά πιθανό πως κάποιοι από τους παραπάνους λόγους γράφτηκαν από τον Απολλόδωρο τον Αχαρνέα ο οποίος ήταν υποστηρικτής του Δημοσθένη, ή κάποιον άλλο άσημο λογογράφο. Ο 45ος λόγος (κατά Στεφάνου) επίσης σχετίζεται με τον Απολλόδωρο αλλά θεωρείται αυθεντικός.
Οι λόγοι 52 και 53, θεωρείται πως δεν είναι πιθανό πως γράφτηκαν από τον Δημοσθένη καθώς θα ήταν πολύ μικρός στην ηλικία για να τους έχει γράψει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Τυροθρισίνη
Η τυροθρικίνη, και τα αντιβιοτικά που την απαρτίζουν, ανήκουν στην φαρμακολογικά σχετική ομάδα των πολυπεπτιδικών αντιβιοτικών, συμπεριλαμβανομένης της κολιστίνης, της πολυμυξίνης Β και της βακιτρακίνης. Δεν υπάρχει διασταυρούμενη ανθεκτικότητα σε αυτούς τους τρεις παράγοντες.
Παραπομπές
Τυροθρισινη
Κήτος (αστερισμός)
Το Κήτος (Λατινικά: Cetus, συντομογραφία: Cet) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο (στην Αλμαγέστη) και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση.
Είναι αστερισμός του νοτίου ουράνιου ημισφαιρίου, γνωστός και με την προσωνυμία "Φάλαινα". Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα. Ο αστερισμός αυτός εκτείνεται νότια των Ιχθύων και του Κριού και μεταξύ του Υδροχόου και του Ηριδανού Το Κήτος είναι ορατό κυρίως στην αρχή του φθινοπώρου και μεσουρανεί κατά τα μεσονύκτια Αυγούστου - Σεπτεμβρίου ή περί την 10η εσπερινή του Οκτωβρίου ή ακόμη 8η εσπερινή του Νοεμβρίου κλπ. Περιλαμβάνει περί τους 110 αστέρες, ορατούς με γυμνό οφθαλμό, ο λαμπρότερος των οποίων είναι 2ου μεγέθους.
Στον αστερισμό αυτόν υπάρχει ο πιο γνωστός μεταβλητός αστέρας, ο Mira Ceti (= Θαυμάσιος Κήτους) που αναφέρεται στην Αλμαγέστη ως "ο επί της λοφίας" (του Κήτους).
Πύλη Ματζόρε
μικρογραφία| Λείψανα της πύλης του Ονώριου· δεν βρίσκονται στην αρχική τους θέση.
Η Πύλη Ματζόρε, (λατινικά: Porta Praenestina) ήταν μία από τις ανατολικές πύλες των Αυρηλιανών Τειχών της Αρχαίας Ρώμης.
Η αρχική της κατασκευή έγινε το 52 μ.Χ. επί Κλαύδιου και προοριζόταν να παρέχει ένα διακοσμητικό τμήμα στήριξης για δύο υδραγωγεία, το Υδραγωγείο του Κλαύδιου και το Υδραγωγείο Άνιο Νόβους. Η Πύλη ενσωματώθηκε στα Αυρηλιανά Τείχη το 271 μ.Χ. επί Αυτοκράτορα Αυρηλιανό μετατρέποντάς την έτσι πραγματικά σε είσοδο για την πόλη. Οι ειδικοί αναφέρουν αυτό ως ένα πρώιμο παράδειγμα «αρχιτεκτονικής ανακύκλωσης», όπου προσαρμόζεται μία υπάρχουσα κατασκευή για μία άλλη χρήση, σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιώντας ένα υδραγωγείο ως τοίχο. Η Πύλη Ματζόρε είναι μακράν η καλύτερη τοποθεσία, να επισκεφθεί κάποιος, προκειμένου να κατανοήσει και να έχει θέα των αρχαίων υδραγωγείων.
μικρογραφία|αριστερά|Τομή της Πύλης Ματζόρε, που δείχνει τα δύο υδραγωγεία. Κάτω από την πύλη περνούσαν δύο αρχαίοι δρόμοι: η Βία Πραινεστίνα και η Βία Λαβικάνα. Η Βία Πραινεστίνα ήταν ο ανατολικός δρόμος προς την αρχαία πόλη Πραινέστη (σημερινή Παλεστρίνα). Η Βία Λαμπικάνα (που τώρα ονομάζεται Βία Καζιλίνα) κατευθύνεται νοτιοανατολικά από την πόλη.
Η πύλη
Πρόκειται για μνημειακή κατασκευή με δύο τόξα, κτισμένη από λευκό τραβερτίνη. Ήταν αρχικά γνωστή ως Πόρτα Πρενεστίνα, ίσως μια αναφορά στην οδό επάνω από την οποία βρίσκεται (τη Βία Πραινεστίνα). Εκείνη την εποχή αυτά τα υδραγωγεία διέσχιζαν τους αρχαίους δρόμους Βία Λαβικάνα και Βία Πραινεστίνα, παρέχοντας έτσι την ευκαιρία να δημιουργηθεί σε αυτή την τοποθεσία ένα είδος θριαμβευτικής αψίδας για την κατάκτηση της φύσης και του κατακτητή της, τον Αυτοκράτορα Κλαύδιου.
Τροποποιήθηκε περαιτέρω, όταν ο Αυτοκράτορας Ονώριος αύξησε το ύψος των τειχών το 405. Τα θεμέλια ενός φρουραρχείου που προστέθηκε από τον Ονώριο, είναι ακόμη ορατά, ενώ το επάνω μέρος της πύλης, όπως το είχε κτίσει ο Ονώριος, έχει μεταφερθεί στην αριστερή πλευρά της Πύλης.
Σήμερα είναι γνωστή ως Πόρτα Ματζόρε· πιθανώς, λόγω του δρόμου ο οποίος διασχίζει την πύλη, που οδηγεί στη Βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε. Η εκκλησία είναι σημαντικός χώρος προσευχής αφιερωμένος στην Παρθένο Μαρία.
Οι ακόλουθες επιγραφές προς έπαινο των Αυτοκρατόρων Κλαύδιου, Βεσπασιανού και Τίτου για τα έργα τους στα υδραγωγεία εμφανίζονται σε περίοπτη θέση, σε τρεις ζώνες, στο επάνω μέρος της Πόρτα Ματζόρε (από επάνω προς τα κάτω):
ΤΙ. CLAUDIUS DRUSI F. CAISAR AUGUSTUS GERMANICUS PONTIF. MAXIM., / TRIBUNICIA POTESTATE XII, COS. V, IMPERATOR XXVII, PATER PATRIAE, / AQUAS CLAUDIAM EX FONTIBUS, QUI VOCABANTUR CAERULEUS ET CURTIUS A MILLIARIO XXXXV, / ITEM ANIENEM NOVAM A MILLIARIO LXII SUA IMPENSA IN URBEM PERDUCENDAS CURAVIT.
Δηλ. [το 52 μ.Χ.] o Tιβέριος Κλαύδιος, του Δρούσου γιος, Καίσαρας Αύγουστος Γερμανικός, αρχιερέας μέγιστος, τριβουνικής εξουσίας για 12η φορά, ύπατος για 5η, αυτοκράτωρ για 27η, πατήρ της πατρίδος, τα νερά του Κλαούντια από τις πηγές, που ονομάζονται Caeruleus και Curtius στο 45ο μίλι [από τη Ρώμη], ομοίως του Άνιο Νόβους [από πηγές] στο 62ο μίλι, με δικά του έξοδα στην πόλη να έρθουν φρόντισε.
IMP. CΑESΑR VΕSPΑSΙΑΝUS AUGUST. PΟΝΤΙF. MAX. TRIB. POT. II IMP. VI COS. III DESIG. IIII PP / AQUAS CURTIAM ET CAERULEAM PERDUCTAS A DIVO CLAUDIO ET POSTEA INTERMISSAS DILAPSASQUE / PER ANNOS NOVEM SUA IMPENSA URBI RESTITUIT.
Δηλ.: [το 71 μ.Χ.] ο αυτοκράτορας Βεσπασιανός Αύγουστος, αρχιερέας μέγιστος, τριβουνικής εξουσίας για 2η φορά, αυτοκράτωρ για 6η, ύπατος για 3η, εκλεγμένος για 4η, πατήρ της πατρίδος, τα νερά των [πηγών] Kurtius και Caerulus, που είχε φέρει ο θεϊκός Κλαύδιος, αλλά μετά είχαν διακοπεί και [το υδραγωγείο είχε] ερειπωθεί για έτη εννέα, με δικά του έξοδα, στην πόλη αποκατέστησε.
IMP. T. CAESAR, DIVI F. VESPASIANUS, AUGUSTUS, PONTIFEX MAXIMUS, TRIBUNIC. / POTESTATE X, IMPERATOR XVII, PATER PATRIAE, CENSOR, CO[N]S. VIII / AQUAS CURTIAM ET CAERULEAM PERDUCTAS A DIVO CLAUDIO ET POSTEA / A DIVO VESPASIANO, PATRE SUO, URBI RESTITUTAS CUM A CAPITE, AQUARUM A SOLO VETUSTATE DILAPSAE ESSENT NOVA FORMA REDUCENDAS SUA IMPENSA CURAVIT.
Δηλ.: [το 81 μ.Χ.] ο Αυτοκράτορας Τίτος Καίσαρας, του θεϊκού γιος του Βεσπασιανού, Αύγουστος, αρχιερέας μέγιστος, τριβουνικής εξουσίας για 10η φορά, αυτοκράτωρ 17η φορά, πατήρ της πατρίδος, τιμητής, ύπατος 8η φορά, τα νερά [των πηγών] Curtius και Caeruleus, που είχαν επεκταθεί από τον θεϊκό Κλαύδιο και στη συνέχεια από τον θεϊκό Βεσπασιανό, πατέρα του [Τίτου], για την πόλη αποκατέστησε από την πηγή, αφού το υδραγωγείο ως το έδαφος από παλαιότητα καταστραμμένο ήταν· [ο Τίτος] σε νέα δομή επανέφερε και με δικά του έξοδα φρόντισε.
Γειτονικά αρχαιολογικά κατάλοιπα
Κοντά στην πύλη, ακριβώς έξω από τον τοίχο, βρίσκεται ο ασυνήθιστος Τάφος του Αρτοποιού, που κτίστηκε για τον Μάρκο Βιργίλιο Ευρυσάκη.
Το 1917 μία υπόγεια Νεοπυθαγόρεια Βασιλική ανακαλύφθηκε κοντά στη Βία Πραινεστίνα, που χρονολογείται από τον 1ο αι. Η κάτοψη δείχνει τρεις ναούς και μία αψίδα, σχέδιο παρόμοιο με αυτό που άρχισε να υιοθετείται στις χριστιανικές βασιλικές κατά τον 4ο αι. Οι θόλοι είναι διακοσμημένοι με λευκά γύψινα, που συμβολίζουν τις νεοπυθαγόρειες δοξασίες, αν και η ακριβής σημασία των στοιχείων της διακόσμησης παραμένει αντικείμενο συζήτησης.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Αυρηλιανά Τείχη
Καταστολέας lac
Ο καταστολέας lac είναι DNA-δεσμευτική πρωτεΐνη που αναστέλλει την έκφραση των γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες οι οποίες εμπλέκονται στο μεταβολισμό της λακτόζης σε βακτήρια. Τα γονίδια αυτά είναι καταπιεσμένα, όταν η λακτόζη δεν είναι διαθέσιμη στο κύτταρο, εξασφαλίζοντας ότι το βακτήριο επενδύει μόνο ενέργεια στην παραγωγή των μηχανημάτων που απαιτούνται για την πρόσληψη και την αξιοποίηση της λακτόζης, όταν η λακτόζη είναι παρούσα. Όταν η λακτόζη είναι διαθέσιμη, μετατρέπεται σε αλλολακτιόζη, η οποία αναστέλλει την ικανότητα δέσμευσης DNA από το καταστολέα lac, αυξάνοντας την έκφραση των γονιδίων.
Ανακάλυψη
Ο καταστολέας lac απομονώθηκε για πρώτη φορά από τους Βάλτερ Γκίλμπερτ και Μπένο-Μίλερ Χιλλ το 1966. Έδειξαν ότι in vitro η πρωτεΐνη που δεσμεύεται σε DNA περιέχει τον οπερώνα lac, και απελευθέρωνε το DNA όταν γινόταν προσθήκη του IPTG (ένα ανάλογο της αλλολακτόζης).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γονιδιακή έκφραση
Εράν Ζαχάβι
Ο Εράν Ζαχάβι (ערן זהבי‎, γεννήθηκε 25 Ιουλίου 1987) είναι Ισραηλινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος ή επιθετικός για λογαριασμό της Αϊντχόφεν και της εθνικής ομάδας του Ισραήλ.
Ο Ζαχάβι ξεκίνησε την καριέρα του από την Χάποελ Τελ Αβίβ και το 2011 αποκτήθηκε για την Παλέρμο. Τον Ιανουάριο του 2013 αποκτήθηκε από την Μακάμπι Τελ Αβίβ έναντι 250.000 €. Ο Ζαχάβι αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Ισραήλ τρεις συνεχόμενες σαιζόν, 2013-14 (29 γκολ, ρεκόρ συλλόγου), 2014-15 (27 γκολ) και 2015-16 (35 γκολ, ρεκόρ πρωταθλήματος όλων των εποχών ). Το Δεκέμβριο του 2014 ο Ζαχάβι έσπασε το ρεκόρ του ισραηλινού πρωταθλήματος, σκοράροντας σε 18 συνεχόμενους αγώνες. Το καλοκαίρι του 2016 αποκτήθηκε από την Κουανγκτσόου με συμβόλαιο ύψους 12,5 εκατομμύρια ευρώ. Τη σαιζόν 2017, ο Ζαχαβί αναδείχθηκε σε πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος Κίνας με 27 γκολ και αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος. Τη σεζόν του 2019 ο Ζαχαβί σκόραρε 29 φορές, καταρριπτοντας το ρεκόρ σκοραρίσματος σε μία σεζόν του κινεζικού πρωταθλήματος. Το 2020 αποκτήθηκε από την ΠΣΦ Αϊντχόφεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισραηλινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισραηλινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισραήλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Τελ Αβίβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣΣ Παλέρμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκουαντσόου Σίτι Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Πρώτοι σκόρερ ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ευρώπης
Chevrolet Cruze
Το Chevrolet Cruze είναι ένα μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που παράγεται από τον αμερικανικό όμιλο αυτοκινήτων της General Motors (GM) από το 2008 έως σήμερα. Η πρώτη γενιά του, κατασκευάστηκε σε πολλές χώρες όλων των ηπείρων, ως το «παγκόσμιο» μικρομεσαίο μοντέλο της GM. Ειδικότερα στη Νότια Κορέα η πρώτη γενιά παρήχθη μεταξύ του 2008 και του 2016, και στις ΗΠΑ από το 2010 έως το 2016, ενώ σε κάποιες αγορές διεθνώς συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Η δεύτερη γενιά του Cruze κυκλοφόρησε πρώτα στην Κίνα μεταξύ του 2014 και του 2016, ενώ η διεθνής εκδοχή του μοντέλου εισήχθη το 2016, αν και δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην Ευρώπη λόγω της οριστικής διακοπής της Chevrolet από το σύνολο όλων των χωρών της ευρωπαϊκής ηπείρου τον Ιανουάριο του 2016. Το Cruze δεύτερης γενιάς διατηρήθηκε στην αμερικανική παραγωγή έως τις 6 Μαρτίου 2019, όταν και διακόπηκε οριστικά, ενώ σήμερα συνεχίζεται να παράγεται μόνο στην Κίνα και στην Αργεντινή, στις οποίες θα διατηρηθεί πιθανότατα έως το 2022.
Αρχικό μοντέλο
thumb|left|Chevrolet Cruze του 2001 - 2006.
Μεταξύ του 2001 και του 2008, υπήρξε και ένα άλλο μοντέλο με το ίδιο όνομα, αλλά ανήκε σε εντελώς διαφορετική κατηγορία. Συγκεκριμένα, είχε προέλθει από το αυτοκίνητο πόλης Suzuki Ignis (στην Ιαπωνία Suzuki Swift), που είχε υποστεί μια αύξηση ύψους και είχε διαμορφωθεί σε μίνι SUV, υπό το όνομα Chevrolet Cruze.
Πρώτη γενιά
Το μεταγενέστερο Cruze σχεδιάστηκε και εξελίχθηκε εξ ολοκλήρου από τον αμερικανικό μητρικό όμιλο της General Motors, ως μοντέλο που ανήκε στο ανώτερο άκρο των διαστάσεων της μικρομεσαίας κατηγορίας C (καθώς το σεντάν έχει μήκος 4,60 μέτρα) και δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενο μοντέλο, ούτε ήταν διάδοχος του αρχικού Cruze. Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 2008, ως διάδοχος του Chevrolet Lacetti για την Ευρώπη και την Ασία, καθώς και του Chevrolet Cobalt για τις αγορές των ΗΠΑ και του Καναδά.
Διαθεσιμότητα
Η διάθεσή του ξεκίνησε πρώτα στη Νότια Κορέα στα τέλη Οκτωβρίου του 2008, αρχικά ως Daewoo Lacetti Premiere και σύντομα ως Chevrolet Cruze, καθώς το σήμα της Daewoo καταργήθηκε οριστικά (μάλιστα η κατασκευάστρια Νότια Κορέα ήταν η τελευταία, χρονολογικώς, χώρα όπου αποσύρθηκε το σήμα της Daewoo). Οι εισαγωγές του Cruze στην Ευρώπη ξεκίνησαν στις 24 Φεβρουαρίου 2009 και εξ αρχής με την ονομασία Chevrolet Cruze. Σύντομα άρχισε η παραγωγή και στην Αυστραλία, όπου παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε στις 1 Ιουνίου 2009, με το σήμα της Holden, ως Holden Cruze. Από τον Ιούλιο του 2010, κυκλοφόρησε και στη Βόρεια Αμερική, ως Chevrolet Cruze.
Επιπλέον, από το 2011 το Chevrolet Cruze ήταν διαθέσιμο και σε 5-πορτο hatchback αμάξωμα, ενώ το ίδιο έτος παρουσιάστηκε και το Buick Verano, που βασίστηκε στο ίδιο σασί, αλλά με πληρέστερο εξοπλισμό και κάποιες αισθητικές διαφοροποιήσεις.
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2012, παρουσιάστηκε η έκδοση station wagon του Chevrolet Cruze, ολοκληρώνοντας έτσι την παλέτα του μεσαίου οικογενειακού της Chevrolet. Το Cruze SW είχε μήκος 4,67 μέτρα και προσέφερε έναν πολύ μεγάλο χώρο αποσκευών, με χωρητικότητα στα 500 λίτρα.
Κινητήρες
Αρχικά, το Chevrolet Cruze προσφερόταν με δύο κινητήρες βενζίνης, κυβισμού 1.6 και 1.8 λίτρων, και έναν κινητήρα ντίζελ 2.0 λίτρων VCDi turbodiesel, με common rail. Και οι τρεις συνδυάζονταν με ένα 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή προαιρετικό 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με σύστημα Tiptronic (η General Motors το ονομάζει Active Select).
Με την άφιξη του Cruze στις ΗΠΑ, το 2010, προστέθηκε ένας νέος βενζινοκινητήρας 1.4 λίτρων με turbo. Επίσης, τα μοντέλα 1.8 λίτρων που κατασκευάζονταν στη Βόρεια Αμερική για την ήπειρο αυτή, είχαν λάβει ως στάνταρ ένα 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο.
Όλοι οι κινητήρες του Chevrolet Cruze πρώτης γενιάς, ήταν 4-κύλινδροι σε σειρά (I4). Επίσης, όπου EU = Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου NA = Βόρεια Αμερική και όπου AU = Αυστραλία:
Δεύτερη γενιά
thumb|left|Chevrolet Cruze J400 CN του 2016 στην Κίνα. thumb|left|Chevrolet Cruze J400 CN του 2015 στην Κίνα.
Εδώ να σημειωθεί ότι από το 1994 οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες εξαναγκάζονταν, λόγω της κινεζικής νομοθεσίας, να δημιουργήσουν μια κοινή επιχείρηση / κοινοπραξία (50:50) με μια κινεζική εταιρεία προκειμένου να παράγουν αυτοκίνητα επί κινεζικού εδάφους, γλιτώνοντας έτσι τους φόρους εισαγωγής. Το κέρδος της Κίνας από αυτή τη κίνηση ήταν ότι οι τοπικές αυτοκινητοβιομηχανίες απέκτησαν τεχνολογική και επιχειρησιακή τεχνογνωσία στη παραγωγή αυτοκινήτων.
Από την 1η Ιανουαρίου 2022, ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν, με την Κίνα να επιτρέπει σε όλες τις ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες να κατασκευάζουν, αν θέλουν, αυτοκίνητα στη Κίνα αποκλειστικά μόνες τους.
Αντίθετα όμως με την πρώτη γενιά του Cruze, η δεύτερη γενιά του δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην Ευρώπη, καθώς ήδη τον Δεκέμβριο του 2013 η General Motors είχε ανακοινώσει την οριστική διακοπή της Chevrolet από το σύνολο όλων των χωρών της ευρωπαϊκής ηπείρου, όπως και έγινε τον Ιανουάριο του 2016. Μοναδική εξαίρεση παρέμειναν τα εικονικά μοντέλα Chevrolet Corvette και Chevrolet Camaro, τα οποία και συνεχίζουν να εξάγονται. thumb|left|Chevrolet Cruze LS σεντάν 1.4 λίτρων του 2016 στο [[Κουίνς, Νέα Υόρκη.]]
Ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, η δεύτερη γενιά του Chevrolet Cruze αποκαλύφθηκε στο Ντιτρόιτ στις 24 Ιουνίου 2015, αν και η αμερικανική εκδοχή της 2ης γενιάς κυκλοφόρησε τελικώς στις αρχές του 2016, με τελική καθυστέρηση 1 έτους από τα αρχικά σχέδια, λόγω μιας σειράς μηχανολογικών αλλαγών που μεσολάβησαν, καθώς θεωρήθηκαν τότε αναγκαίες. Επίσης, στην αμερικανική εκδοχή έγιναν και κάποιες σχεδιαστικές αλλαγές, που διαμορφώθηκαν από τον Στιούαρτ Κούπερ (Stuart Cooper). Αρχικά κυκλοφόρησε μόνο ως 4-πορτο sedan, αλλά στα τέλη του 2016, για την σεζόν (model year) του 2017, έφτασε στις αντιπροσωπείες και μια 5-πορτη hatchback εκδοχή.
Ωστόσο, η δεύτερη γενιά σημείωσε στις ΗΠΑ πολύ χαμηλότερη απήχηση από την πρώτη, λόγω της μαζικής αλλαγής προτιμήσεων και της ολοένα και εντονότερης στροφής των καταναλωτών προς τα SUV, τα crossover και τα pick-up, με ταυτόχρονη απομάκρυνση του κοινού από τα σεντάν. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η αμερικανική κατασκευή της δεύτερης γενιάς ήταν εξαιρετικά βραχύβια και το τελευταίο Cruze σεντάν κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 1 Μαρτίου 2019, ενώ το τελευταίο hatchback στις 6 Μαρτίου 2019 και ώρα 14:30, ταυτόχρονα με το κλείσιμο του σχετικού εργοστασίου στο Lordstown του Οχάιο. Για την ιστορία, αρχικά είχε ανακοινωθεί ότι η λήξη της παραγωγής του hatchback θα γινόταν στις 8 Μαρτίου, αλλά τελικώς αποφασίστηκε να σταματήσει 2 μέρες νωρίτερα.
Η παραγωγή του Cruze δεύτερης γενιάς συνεχίζεται σήμερα μόνο στην Κίνα και στην Αργεντινή, όπου μέσα στο 2019 υπέστη μια ελαφρά ανανέωση. Αναμένεται να διατηρηθεί στην παραγωγή μάλλον έως το 2022, χωρίς να έχει ξεκαθαριστεί τι θα γίνει στη συνέχεια με την ονομασία Cruze.
Αγιοζούμι
Με την ονομασία αγιοζούμι, αγιόζωμο ή αγιοζώμιν, (ἁγιοζούμιν), ήταν γνωστό φαγητό της Βυζαντινής κουζίνας, είδος κρεμμυδόσουπας.
Στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία θεωρούνταν το γεύμα των φτωχών και ήταν ο ζωμός που προερχόταν από το βράσιμο κρεμμυδιών με θρομβόξυλα, για αρωματικό, και με λίγο λάδι, τον ζωμό αυτόν τον έτρωγαν ανακατεύοντας τον με ψωμί μπαγιάτικο. Η σούπα αυτή ήταν δημοφιλής και μεταξύ των μοναχών σε περιόδους νηστείας αλλά και κάθε Τετάρτη και Παρασκευή.
Η συνταγή όπως παραδίδεται από τον Πτωχοπρόδρομο :
Με το ίδιο όνομα είναι γνωστές κι άλλες συνταγές με αλεύρι και λάδι, ή δημητριακά και όσπρια ή λάχανα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινή κουζίνα Κατηγορία:Σούπες
Μεγάλος επιστάτης του Οίκου
Ο τίτλος συνέχισε να είναι ακόμα σημαντικός κατά το Νέο Βασίλειο και σε αυτή την περίοδο συχνά αποκαλούταν αρχί-οικονόμος του βασιλιά. Σημαντικοί κάτοχοι κατά το Νέο Βασίλειο ήταν ο Σενενμούτ και ο Ουαντζετρενπούτ οι οποίοι και οι δύο υπηρέτησαν υπό την Χατσεψούτ.
Μεγάλος οικονόμος της Συζύγου του Θεού
Κατά την 25η και 26η Δυναστεία ο ρόλος της Θεϊκής Συζύγου του Άμμωνα απέκτησε μεγάλη σημαντικότητα, και θρησκευτική και πολιτική. Το αξίωμα αυτό απαιτούσε πολλούς υπηρέτες και υπαλλήλους, επικεφαλής των οποίων ήταν ο αρχί-οικονόμος της Θεϊκής Συζύγου (imy-r pr wr n ḥm.t nṯr), ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την περιουσία της Θεϊκής Συζύγου. Αυτοί ήταν πολύ πλούσιοι αξιωματούχοι γνωστοί για τα ταφικά μνημεία τους στις Θήβες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι Χαρουαά και Αχαμουνρού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος
Δημοψήφισμα Νήσων Φώκλαντ (2020)
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2020 πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα για τη μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος στις Νήσους Φώκλαντ μετά την αναβολή του από τις 26 Μαρτίου 2020 μετά την πανδημία COVID-19. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν εάν ήθελαν να αντικαταστήσουν τις δύο υπάρχουσες εκλογικές περιφέρειες (Καμπ και Στάνλεϊ) με μια ενιαία εκλογική περιφέρεια για ολόκληρα τα νησιά. Αν και οι πιο πολλοί από εκείνους που ψήφισαν υποστήριξαν την αλλαγή, η απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων και στις δύο εκλογές των νησιών δεν επιτεύχθηκε.
Ιστορικό
Οι εκλογές στα Φώκλαντ πραγματοποιούνται κάθε τέσσερα χρόνια για να εκλέξουν οκτώ μέλη στη Νομοθετική Συνέλευση χρησιμοποιώντας πολλαπλές μη μεταβιβάσιμες ψήφους. Η εκλογική περιφέρεια του Καμπ έχει υπερψηφιστεί επί του παρόντος στη νομοθετική συνέλευση, εκλέγοντας τρεις από τις οκτώ έδρες (38% του συνόλου) με τις υπόλοιπες πέντε έδρες να εκλέγονται από την εκλογική περιφέρεια του Στάνλεϊ (62,5%). Ωστόσο, σύμφωνα με την απογραφή του 2016, το 87% του πληθυσμού των νησιών ζει στο Στάνλεϊ, σε σύγκριση με το 13% στην Καμπ.
Ήταν η τρίτη φορά στα 18 χρόνια που ζητήθηκε από τις Νήσους Φώκλαντ να ψηφίσουν για τη δημιουργία μιας ενιαίας εκλογικής περιφέρειας για ολόκληρα τα νησιά. Το πρώτο δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2001, για να συμπέσει με τις γενικές εκλογές του ίδιου έτους, και το ερώτημα ήταν: "Συμφωνείτε ότι πρέπει να υπάρχει μια ενιαία εκλογική περιφέρεια για τα Νησιά Φώκλαντ, με ένα νέο σύστημα ψηφοφορίας για αναλογική εκπροσώπηση;". Αυτό απορρίφθηκε με ποσοστό 56,65% έναντι 43,35% και υπήρξαν αρνητικές πλειοψηφίες και στις δύο εκλογικές περιφέρειες, με την αρνητική ψήφο στην Καμπ να υπερβαίνει το 70%.
Ένα άλλο δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε δέκα χρόνια αργότερα στις 3 Νοεμβρίου 2011, αλλά αυτή τη φορά οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν μόνο εάν ήθελαν μια ενιαία εκλογική περιφέρεια και δεν περιελάμβανε διατάξεις για την αλλαγή του συστήματος ψηφοφορίας. Η ερώτηση απορρίφθηκε και πάλι, αυτή τη φορά με ποσοστό 58,78% έναντι 41,22% συνολικά. Μια ισχνή πλειοψηφία ψηφοφόρων στη Στάνλεϊ (50,2% έναντι 49,8%) ψήφισε υπέρ, αλλά πάνω από το 80% στην Καμπ ψήφισε κατά.
Τον Αύγουστο του 2018 η κυβέρνηση των Νήσων Φώκλαντ ανακοίνωσε ότι στις 7 Νοεμβρίου 2019 θα διεξαγόταν ένα άλλο δημοψήφισμα για τη δημιουργία μιας ενιαίας εκλογικής περιφέρειας. Ωστόσο, στις 24 Ιουλίου 2019 το Εκτελεστικό Συμβούλιο των Νήσων Φώκλαντ συμφώνησε ότι η ημέρα των εκλογών έπρεπε να μετακινηθεί στις 26 Μαρτίου 2020 και στη συνέχεια τον Μάρτιο του 2020, η ημέρα των εκλογών μεταφέρθηκε για τις 24 Σεπτεμβρίου 2020 λόγω της πανδημίας του κοροναϊού. Η αρχική ημερομηνία του Νοεμβρίου του 2019 του επιλέχθηκε για να επιτρέψει επαρκή χρόνο προετοιμασίας για το δημοψήφισμα και επίσης (σε περίπτωση που εγκρινόταν η ερώτηση για το δημοψήφισμα) θα υπήρχε αρκετός χρόνος για να προβεί στις κατάλληλες τροποποιήσεις του εκλογικού διατάγματος και του συντάγματος πριν από τις επόμενες εκλογές, που αναμένεται να πραγματοποιηθούν το Νοέμβριο του 2021.
Ερώτηση δημοψηφίσματος
Η προτεινόμενη ερώτηση που εμφανίστηκε σε ψηφοδέλτια για το δημοψήφισμα διατυπώθηκε σε συνεδρίαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου στις 26 Ιουνίου 2019 στο πλαίσιο του Μόνιμου Διατάγματος 23 (2) και δημοσιεύθηκε στις 8 Ιουλίου 2019. Στη συνάντηση προτάθηκαν οκτώ παραλλαγές της ερώτησης για το δημοψήφισμα, με την ακόλουθη έγκριση:
με τις απαντήσεις στην ερώτηση να είναι (να επισημανθεί με ένα μόνο (X)):
Κατά εκλογική περιφέρεια
Σύμφωνα με το Κεφάλαιο III του Συντάγματος των Νήσων Φώκλαντ, απαιτείται και η πλειοψηφία των δύο τρίτων και στις δύο περιφέρειες των νησιών για να τεθούν σε ισχύ οι αλλαγές. Παρόλο που η πλειοψηφία των ψηφοφόρων υποστήριξε την αλλαγή, μόνο το 58% των ψηφοφόρων της Στάνλεϋ ήταν υπέρ και στην Καμπ η πλειοψηφία ψήφισε κατά των αλλαγών.
Παραπομπές
Φωκλαντ 2020
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1952
Οι Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1952 ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1952. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ιωάννης Κούτσης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 95 επιτυχίες, ο οποίος σημείωσε νέο πανελλήνιο ρεκόρ.
Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.
Παραπομπές
1952 Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα Κατηγορία:Σκοποβολή το 1952
Κηφεύς
Ο Κηφεύς (Λατινικά: Cepheus, συντομογραφία: Cep) είναι αστερισμός που σημειώθηκε για πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Ο Κηφεύς βρίσκεται ολόκληρος στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, είναι μάλιστα τόσο βόρειος αστερισμός ώστε στα χρόνια μας είναι αειφανής από την Ελλάδα. Συνορεύει με τους εξής αστερισμούς: Μικρά Άρκτο, Δράκοντα, Κύκνο, Σαύρα, Κασσιόπη και Καμηλοπάρδαλη. Αμυδρός αστερισμός, αναγνωρίζεται από ορισμένους στον ουρανό ως ένα μεγάλο «Κ» ανοικτό προς την Κασσιόπη.
Ονομασίες και ιστορία
Ο Αχιλλεύς Τάτιος ισχυριζόταν ότι ο αστερισμός αυτός ήταν γνωστός στην αρχαία Μεσοποταμία, αναγνωριζόμενος ως ο γιος του Βήλου. Αυτή η παράδοση κληρονομήθηκε από την κλασσική Ελλάδα, και για το λόγο αυτό ο αστερισμός ταυτίζεται όχι με τον ήρωα Κηφέα της Αρκαδίας, που σκοτώθηκε πολεμώντας τον Ιπποκόωντα, αλλά με τον ομώνυμο βασιλιά της Αιθιοπίας και σύζυγο της Κασσιόπης, η οποία απαθανατίσθηκε στον διπλανό αστερισμό και είναι γνωστή από τον μύθο του Περσέως και της Ανδρομέδας. Πολύ λογικά, επομένως, σχεδιαζόταν πάντα ως στραμμένος προς την Κασσιόπη και με τεντωμένα προς αυτή τα χέρια του (όπως τον περιγράφει και ο Άρατος), με βασιλική ενδυμασία, το ένα του πόδι να ακουμπά στον Βόρειο Ουράνιο Πόλο και το κεφάλι του να σχηματίζεται από το μικρό τρίγωνο των αστέρων δ, ε και ζ Κηφέως.
Ο Άρατος αναφέρει και το όνομα Ιασίδαος, ενώ ο Νόννος παραθέτει το περιγραφικό Ανήρ βασιλήιος (Vir regius στους Ρωμαίους). Μερικοί ισχυρίζονταν ότι αναπαριστούσε τον γηραιό Νηρέα. Οι λατινικές ονομασίες Cantans, Sonans και Vociferans υποδεικνύουν σύγχυση με τον όχι πολύ μακρινό Βοώτη, ενώ τα φλογερά επίθετα Dominus Solis, Flammiger, Inflammatus, Incensus δεν ταιριάζουν σε μια τόσο αμυδρή μορφή, εκτός και αν προέρχονται από τον μύθο περί Αιθιοπίας. Μπορεί όμως να σχετίζονται με το ότι η κεφαλή του περιβάλλεται από τον Γαλαξία. Το όνομα Κηφεύς, που συσχετίσθηκε από τον Βρετανό ανατολιστή Robert Brown με το Khufu, τον φαραώ που τάφηκε στη μεγαλύτερη πυραμίδα της Αιγύπτου (εξελληνισμένα «Χέοπας»), δημιούργησε πολλές παραφθορές από σφάλματα κατά τη μεταγραφή του στην αραβική: Αρχικά Kifaus, Kikaus, Kankaus και μετά Fikaus, Fifaus, Ficares (η συνήθης απόδοσή του στα περσικά) και Phicarus, που έφθασε να αποδοθεί (ολοκληρώνοντας τον κύκλο) ως η φοινικική ονομασία, προερχόμενη από την ελληνική λέξη Πυρκαεύς, αυτός που συνδαυλίζει τη φωτιά. Στη νεότερη αστρονομική βιβλιογραφία βρίσκουμε τα Caicans, Ceginus, Ceichius, Chegnius, Chegninus, Cheguinus και Chiphus, κάποια από τα οποία αποδίδονταν και στον Βοώτη.
Οι Ινδοί υιοθέτησαν το Capuja, από την ελληνική ονομασία, αλλά ο J.F. Hewitt ισχυριζόταν πως οι αρχαιότεροι των Ινδών γνώριζαν τον Κηφέα ως Kapi, τον πιθηκόμορφο θεό τους. Στην Κίνα, κάπου μέσα στα σύνορα του Κηφέως ήταν ο `Εσω Θρόνος των Πέντε Αυτοκρατόρων.
Οι Άραβες αστρονόμοι αποκαλούσαν τον Κηφέα Al Multahab, ο Φλεγόμενος (βλ. ανωτέρω), αλλά για τους νομάδες καμηλιέρηδες ήταν το Al Aghnam, δηλαδή το Πρόβατο: Η ευρύτερη πολική περιοχή του ουρανού για αυτούς αποτελούσε μια ολόκληρη στάνη, με βοσκό και τσοπανόσκυλα.
Κατά τις ιουδαιοχριστιανικές αναπαραστάσεις των ουράνιων μορφών (κυρίως 17ος αι. μ.Χ.) ο Καίσιος ήθελε να αντικαταστήσει τον Κηφέα με τον βασιλιά Σολομώντα, ή με τον Ζερά, τον βασιλιά των Αιθιόπων που ανέτρεψε ο Άσα. Αλλά ο Ιούλιος Σίλερ έλεγε ότι έπρεπε να είναι ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος.
Οι φωτεινότεροι αστέρες
Ο Αργκελάντερ απέδιδε στον Κηφέα 88 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι, ενώ ο Heis 159.
Καρδιοκατακτητής (ταινία)
Ο Καρδιοκατακτητής (γαλλικά: Le Retour du héros - Η επιστροφή του ήρωα -) είναι γαλλική ρομαντική κωμωδία εποχής σε σκηνοθεσία Λωράν Τιράρ, που κυκλοφόρησε το 2018.
Η υπόθεση διαδραματίζεται στη Γαλλία κατά την περίοδο των Ναπολεόντειων πολέμων και αφηγείται την ιστορία του δειλού αλλά γοητευτικού λοχαγού Νεβίλ (Ζαν Ντιζαρντέν), ο οποίος μεταμορφώνεται σε ήρωα μετά από ένα τέχνασμα της Ελιζαμπέτ (Μελανί Λοράν), αδελφής της μνηστής του.
Πλοκή
Το 1809, κατά την περίοδο της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Ο λοχαγός Σαρλ Νεβίλ (Ζαν Ντιζαρντέν) αρραβωνιάζεται με την Πωλίν (Νοεμί Μερλάν), μια νεαρή αριστοκράτισσα που ζει με την οικογένειά της στο αρχοντικό τους σε μια μικρή πόλη της Βουργουνδίας. Όμως, ο λοχαγός αναγκάζεται να εγκαταλείψει την αρραβωνιαστικιά του για να πάει στο μέτωπο, καθώς τον ενημερώνουν ότι η επίθεση εναντίον των Αυστριακών έχει αρχίσει. Πριν φύγει, υπόσχεται στην Πωλίν να της γράφει καθημερινά ένα γράμμα.
Όμως ο καιρός περνά, ο λοχαγός αμελεί να της γράψει και η απελπισμένη δεσποινίς βυθίζεται στη μελαγχολία. Μην αντέχοντας να τη βλέπει να υποφέρει, η μεγαλύτερη αδελφή της Ελιζαμπέτ (Μελανί Λοράν) γράφει μια ψεύτικη επιστολή προερχόμενη δήθεν από τον λοχαγό γεμάτη από τα κατορθώματά του και το πάθος του, η ευτυχισμένη Πωλίν απαντά και ξεκινά έτσι μια μακροχρόνια αλληλογραφία.
Η ζωηρή φαντασία της Ελιζαμπέτ χτίζει μια πραγματική επιστολική περιπέτεια γεμάτη ανατροπές, όπου ο Νεβίλ παλεύει σαν λιοντάρι ενάντια στους Αυστριακούς και όταν τελειώνει η εκστρατεία της Αυστρίας γράφει ότι έφυγε δήθεν σε αποστολή για την Ινδία, με πολλά νέα ανδραγαθήματα που προκαλούν μεγάλο ενθουσιασμό στην οικογένεια αλλά και στη μικρή πόλη.
Όταν η Ελιζαμπέτ θεωρεί ότι η υπόθεση παρατράβηξε, αποφασίζει να σταματήσει τα πάντα και σκοτώνει τον ήρωα σε μια μάχη. Η Πωλίν, με δάκρυα, αποφασίζει να παντρευτεί έναν άλλο άντρα.
Ο χρόνος περνά. Το 1812, τρία χρόνια μετά από αυτά τα γεγονότα, όταν ο Νεβίλ επιστρέφει στη μικρή επαρχιακή πόλη, η οικογένεια και η κοινότητα τον υποδέχονται σαν ήρωα. Μόνο η Ελιζαμπέτ γνωρίζει ότι ο λοχαγός είναι ένας λιποτάκτης και απατεώνας και αποφασίζει να τον εκθέσει. Οι δύο αντίπαλοι αρχίζουν μία διαμάχη προσπαθώντας να αποκαλύψουν ο ένας τα ψέματα του άλλου και μέσα από τις ίντριγκες προκύπτει ένα νέο απρόσμενο ειδύλλιο επιβεβαιώνοντας τη θεωρία περί ετερωνύμων που έλκονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ιστορικές ταινίες
Βερνάρδος Α΄ του Λύνεμπουργκ
Ο Βερνάρδος Α'  (1364 - 1434) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1388-1409, 1428-1434) και του Βολφενμπύτελ (1400-1428), που ήταν μέρη του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μάγκνους Β' πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Αικατερίνης, κόρης του Βερνάρδου Γ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Όταν το 1373 απεβίωσε ο πατέρας του, τον κληρονόμησε ο πρωτότοκος Φρειδερίκος Α΄. Ο Οίκος των Γουέλφων ήταν σε μακρά διαμάχη με τον Οίκο του Άνχαλτ για την κυριαρχία του Λύνεμπουργκ. Ο Βερνάρδος Α' και ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος Α΄ του Βολφενμπύτελ ο Ήπιος συμφώνησαν με τους Άνχαλτ να εξουσιάζουν διαδοχικά το πριγκιπάτο. Έτσι έγιναν πρίγκιπες του Λύνεμπουργκ από το 1388.
Το 1400 δολοφονήθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φρειδερίκος Α' πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ και ο Βερνάρδος Α' μαζί με τον Ερρίκο τον ήπιο έκαναν εκστρατεία για να εκδικηθούν, εναντίον του κόμη του Βάλντεκ που διέπραξε το φόνο και του αρχιεπισκόπου του Μάιντς που, σύμφωνα με υποψίες, τον σχεδίασε. Οι δύο τους διαδέχθηκαν τον Φρειδερίκο Β', έτσι τώρα ήταν πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ και του Λύνεμπουργκ από κοινού. Το 1409 συμφώνησαν τον χωρισμό των εδαφών τους: ο Βερνάρδος Α' πήρε το Βολφενμπύτελ και ο Ερρίκος ο ήπιος το Λύνεμπουργκ.
Το 1416 απεβίωσε ο μικρότερος αδελφός του και τον διαδέχθηκαν οι γιοι του Γουλιέλμου Γ΄ του Νικηφόρου και Ερρίκου Β΄ του Ειρηνικού· το 1428 συμφώνησαν με τον Βερνάρδο Α' να ανταλλάξουν τις κτήσεις τους, έτσι ο θείος τους έγινε πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ, μόνος αυτή τη φορά. Όταν απεβίωσε το 1434 τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του Όθων Δ' και Φρειδερίκος Β'.
Οικογένεια
Το 1386 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, κόρη του Βεγκέσλαου Α' δούκα της Σαξονίας-Βίτενμπερκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ
Καγκεμνί
Ο Καγκεμνί ήταν βεζίρης στα πρώτα χρόνια βασιλείας του Τετί της Έκτης Δυναστείας. Η σύζυγος του Καγκεμνί ήτνα η Νεμπτινουμχέτ Σεσεσέτ ήταν Κόρη του Βασιλιά, πιθανόν του Τετί.
Βιογραφία
Ο Καγκεμνί κατείχε αρκετούς τίτλους. Ήταν ο Επιστάτης των δύο οίκων του χρυσού και Επιστάτης των δύο Θησαυρών. Κατείχε επίσης θρησκευτικούς τίτλους, όπως Αρχιερέας του Ρα και Στολιστής του Μιν. Άλλα καθήκοντα περιελάμβαναν τα Επιστάτης του διακόσμου των δύο καμαρών του βασιλιά, Επιστάτης των Οίκων του Λευκού και Κόκκινου Στέμματος, και Φύλακας των κοσμημάτων του στέμματος. Ωε βεζίρης κατείχε επίσης τις θέσεις του Επιστάτη των γραφέων των εγγράφων του βασιλιά, Επιστάτης όλων των έργων του βασιλια΄, και Επιστάτης των έξι μεγάλων Αυλών.
Τάφος
Ο Καγκεμνί θάφτηκε στο μεγαλύτερο μασταμπά στο νεκροταφείο του Τετί στη Σακάρα. Έχει διαστάσεις τετραγώνου 32 x 32 μέτρα.
Ο μασταμπάς είναι κατασκευασμένος από μεγάλες πέτρες από ασβεστόλιθο. Ο μασταμπάς αποτελείται από ναΐσκο με έξι δωμάτια, υπόστυλη αίθουσα, πέντε αποθηκευτικά δωμάτια, δύο θαλάμους που περιείχαν πλοία, ένα σερντάμπ, και σκαλιά που οδηγούν στην κορυφή. Ο ναΐσκος ήταν διακοσμημένος, όπως και ο ταφικός θάλαμος ο οποίος βρισκόταν στο τέλος φρεατίου, και περιείχε πέτρινη σαρκοφάγο με επιγραφές μέσα στην οποία βρισκόταν ξύλινο φέρετρο.
Ο τάφος αποτελείται από μια αίθουσα αμέσως μετά την είσοδο, που ακολουθείται από υπόστυλη αίθουσα και μετά μια σειρά από δωμάτια βόρεια αυτής. Η αίθουσα της εισόδου περιέχει σκηνές από την καθημερινή ζωή, συμπεριλαμβανομένης μιας σκηνή με χορεύτριες. Η σκηνές της υπόστυλης αίθουσας δείχνουν το βεζίρη Καγκεμνί σε βάρκα που συνοδεύεται από μια μικρή βάρκα από πάπυρο που έχει τρεις άντρες. Υπάρχουν επίσης σκηνές ψαρέματος και άγριας φύσης με κροκόδειλους, λιβελούλες και βάτραχους, ενώ άλλες αναπαριστούν βοοειδή, και έναν άντρα που μεταφέρει ένα μοσχαράκι και μια αγελάδα που αρμέγεται.
Τα δωμάτια της υπόστυλης αίθουσας δείχνουν τον Καγκεμνί σε μεταφερόμενη καρέκλα με ακόλουθους. Αυτή η σκηνή περιλαμβάνει αρκετούς από τους τίτλους του. Άλλες σκηνές σε αυτό το δωμάτιο αναπαριστούν ύαινες να ταΐζονται με τη βία, με ένα πολύ παρόμοιο τρόπο με εκείνο που υπάρχει στο τάφο του Μερερουκά.
Καρλ Γκέντσκεν
Δικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου στη Δίκη των Ιατρών στη Νυρεμβέργη.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο Γκέντσκεν είχε ενταχθεί στο Ναζιστικό Κόμμα στις 7 Ιουλίου 1926 (μέλος Νο. 39.913). Εντάχθηκε στα Ες-Ες στις 5 Νοεμβρίου 1933 (αρ. 207.954).
Το 1934 επανενεργοποιήθηκε ως έφεδρος αξιωματικός στη Ναυτική Ιατρική Υπηρεσία. Μετά από αυτό, μετατέθηκε στο Κεντρικό Γραφείο Επιχειρήσεων των SS και στη συνέχεια προήχθη από βοηθός ιατρικός διευθυντής σε ιατρικό επιθεωρητή του Νοσοκομείου SS στο Βερολίνο και διορίστηκε Αρχηγός του Ιατρικού Γραφείου των Waffen-SS το 1942. Ανήλθε στη θέση του υποστρατήγου των Waffen-SS.
Ο Γκέντσκεν συμμετείχε σε μια σειρά ανθρώπινων πειραμάτων, που πραγματοποιήθηκαν σε κρατουμένους πολλών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για συμμετοχή στα πειράματα τύφου, που διεξήχθησαν από τον Δεκέμβριο του 1941 ως τον Φεβρουάριο του 1945, τα οποία διεξήχθησαν προς όφελος των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων, για να ελέγξουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων κατά του τύφου, της ευλογιάς, της χολέρας και άλλων ασθενειών. Τα πειράματα διεξήχθησαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ και στο Νατζβάιλερ.
Ο Γκέντσκεν κατηγορήθηκε επίσης για συμμετοχή σε πειράματα σουλφανιλαμίδης, πειράματα δηλητηριάσεων και εμπρηστικά πειράματα με βόμβες, αλλά δεν καταδικάστηκε για αυτά.
Δίκη και καταδίκη
Ο Γκέντσκεν κρίθηκε ένοχος για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και συμμετοχή σε παράνομη οργάνωση από το Αμερικανικό Στρατιωτικό Δικαστήριο Αρ. Ι. Καταδικάστηκε τον Αύγουστο του 1947 σε ισόβια κάθειρξη από το δικαστήριο. Η ποινή του αργότερα μειώθηκε σε 20 χρόνια και αφέθηκε ελεύθερος τον Απρίλιο του 1954.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μέλη των Waffen-SS Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης
Κοιλάδα των Βασιλισσών
Η Κοιλάδα των Βασιλισσών (وادي الملكات Ουάντι αλ Μαλεκάτ) είναι αρχαιολογικός τόπος στην Αίγυπτο, όπου θάβονταν οι γυναίκες των Φαραώ. Στα αρχαία χρόνια ήταν γνωστός ως Τα-Σετ-Νεφερού, δηλαδή "ο τόπος της ομορφιάς".
Χρησιμοποιώντας τα όρια όπως περιγράφονται από τον Christian Leblanc, η Κοιλάδα των Βασιλισσών αποτελείται από το κύριο ουάντι το οποίο περιέχει τους περισσότερους τάφους, όπως και την Κοιλάδα του Πρίγκιπα Αχμόσε, την Κοιλάδα του Σκοινιού, την Κοιλάδα των Τριών Λάκκων, και την Κοιλάδα του Ντολμέν. Το κύριο ουάντι περιέχει 91 τάφους και οι δευτερεύουσες κοιλάδες άλλους 19 τάφους. Οι ταφές σε αυτές τις τελευταίες χρονολογούνται όλες στη 18η Δυναστεία.
Ο λόγος για την επιλογή της τοποθεσίας της Κοιλάδας των Βασιλισσών ως τόπος ταφής δεν είναι γνωστός. Η κοντινή απόσταση από το χωριό των εργατών στο Ντέιρ ελ-Μεντίνα και την Κοιλάδα των Βασιλέων μπορεί να ήταν ένας παράγοντας. Άλλη μια υπόθεση είναι η ύπαρξη ιερού σπηλαίου αφιερωμένου στην Αθώρ στην είσοδο της Κοιλάδας. Το σπήλαιο αυτό μπορεί να είχε σχέση με τελετές αναζωογόνησης των νεκρών.
Δέκατη όγδοη Δυναστεία
Ένας από τους πρώτους τάφους που φτιάχτηκαν στην Κοιλάδα των Βασιλισσών ήταν αυτός της πριγκίπισσας Αχμόσε, κόρη του Σεκενενρέ Ταό και της Βασίλισσας Σιτντζεχουτί. Ο τάφος μάλλον χρονολογείται κατά τη βασιλεία του Τούθμωσι Α΄. Ο τάφος από αυτή την περίοδο επίσης περιέχει αρκετά μέλη ευγενών, μεταξύ των οποίων ένας αρχιεπιστάτης των στάβλων και ένας βεζίρη.
Μερερέτ
Δεν είναι τίποτα παραπάνω γνωστό για τη Μερερέτ. Το όνομά της, με διαφορετική ορθογραφία, εμφανίζεται σε αρκετούς σκαραβαίους-σφραγίδες που βρέθηκαν μέσα στο κιβώτιο των κοσμημάτων. Πάντα φέρει τον τίτλο Κόρη του Βασιλιά. Από τη τοποθεσία της ταφής της μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι ήταν κόρη του Σέσωστρι Γ΄. Μεταξύ των άλλων προσωπικών κοσμημάτων της υπήρχαν επίσης κομμάτια με το όνομα του Αμενεμχέτ Γ΄, κάτι που ίσως υποδηλώνει ότι πέθανε κατά τη διάρκεια βασιλείας αυτού του φαραώ (που κατά πάσα πιθανότητα ήταν αδελφός της).
Κοιλάδα των Βασιλισσών
Δέκατη όγδοη Δυναστεία
Οι τάφοι από την Κοιλάδα των Τριών Λάκκων χρονολογούνται κυρίως από τη 18η Δυναστεία. Έχουν καταγραφεί με τα γράμματα A - L. Η κοιλάδα επίσης περιέχει τρεις τάφους με φρεάτια, από τους οποίους πήρε και το όνομά της. Οι σύγχρονη ονομασία αυτών των τάφων είναι QV 89, QV 90, και QV 91.
Μερερέτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Κοιλάδα των Βασιλισσών
Δέκατη όγδοη Δυναστεία
Η Κοιλάδα του Ντολμέν περιέχει ένα παλιό μονοπάτι που χρησιμοποιούταν από τους εργάτες που μετακινούνταν από το Ντέιρ ελ Μεντίνα στην Κοιλάδα των Βασιλισσών. Κατά μήκος αυτού του μονοπατιού υπάρχει ένας μικρός ναός σκαμμένος στο βράχο αφιερωμένος στον Πτα και στη Μερετσεγκέρ.
Οι τάφοι από αυτή την περίοδο είναι γενικά απλοί σε μορφή και αποτελούνται από ένα θάλαμο και ένα φρεάτιο για ταφή. Κάποιοι τάφοι ήταν εκτεταμένοι σε μέγεθος για να περιλάβουν παραπάνω από μία ταφές. Οι ταφές περιλαμβάνουν αρκετές πριγκίπων και πριγκιπισσών, όπως και κάποιων ευγενών.
Ένας τάφος Πριγκιπισσών βρισκόταν στην Κοιλάδα, ο οποίος χρονολογείται στην εποχή του Αμενχοτέπ Γ΄. Η σημερινή τοποθεσία του είναι άγνωστη, αλλά ευρήματα από τον τάφο βρίσκονται σε μουσεία και περιλαμβάνουν μέρη ταφικών εξοπλισμών αρκετών μελών της βασιλικής οικογένειας. Σε αυτά περιλαμβάνονται ένα θραύσμα από κανωπικό αγγείο της Χενούτ, γυναίκας του βασιλιά, η οποία πιστεύεται ότι έζησε στα μέσα της 18ης Δυναστείας. Το όνομά της περικλειόταν από δέλτο. Επίσης έχουν βρεθεί θραύσματα από κανωπικά αγγεία που αναφέρουν τον πρίγκιπα Μενκεπερέ, γιο του Τούθμωσι Γ΄, τη Μεριτρέ-Χατεψούτ, ενώ έχουν βρεθεί θραύσματα με το όνομα της Τι, κόρης του βασιλιά, από τα μέσα της 18ης Δυναστείας, και από την ίδια περίοδο διασώζεται το όνομα της Μεγάλης Βασιλικής Συζύγου Νεμπερνεχάτ γιατί ήταν επίσης μέσα σε δέλτο.
Δέκατη ένατη Δυναστεία
Ο τάφος της βασίλισσας Σατρέ (QV 38) είναι ίσως ο πρώτος τάφος που ετοιμάστηκε κατά την διάρκεια αυτής της δυναστείας. Άρχισε κατά πάσα πιθανότητα κατά τη βασιλεία του Ραμσή Α΄, και τελείωσε κατά τη βασιλεία του Σετί Α΄. Αρκετοί τάφοι προετοιμάστηκαν χωρίς να υπάρχει ιδιοκτήτης εξ αρχής, και τα ονόματα έμπαιναν με το θάνατο κάποιας γυναίκας από τη βασιλική οικογένεια.
Εικοστή Δυναστεία
Στις αρχές της Εικοστής Δυναστείας η Κοιλάδα χρησιμοποιούταν ακόμα εκτεταμένα. Ετοιμάστηκαν τάφοι για τις γυναίκες του Ραμσή Γ΄, και σε διαφοροποίηση με τις συμβάσεις της προηγούμενης δυναστείας, ετοιμάστηκαν επίσης αρκετοί τάφοι για γιους από τη βασιλική οικογένεια. Η κατασκευή τάφων συνεχίζεται τουλάχιστον μέχρι τη βασιλεία του Ραμσή ΣΤ΄. Ο Κανόνας του Τορίνο αναφέρει την κατασκευή έξι τάφων κατά τη βασιλεία αυτού, αλλά δεν είναι γνωστό σε ποιους τάφους αναφέρεται.
Υπάρχουν ενδείξεις για οικονομική αναταραχή κατά τη διάρκεια της 29ης Δυναστείας. Τα αρχεία δείχνουν ότι οι εργάτες κατέβηκαν σε απεργία κατά τη διάρκεια βασιλείας του Ραμσή Γ΄, ενώ προς το τέλος της δυναστείας υπάρχουν αναφορές για τυμβωρυχίες.
Τρίτη μεταβατική περίοδος και εξής
Η Κοιλάδα δεν ήταν πλέον τοποθεσία βασιλικών ταφών μετά το τέλος της 20ης Δυναστείας. Πολλοί από τους τάφους ξαναχρησιμοποιήθηκαν εκτενώς, και αρκετοί προσαρμόστηκαν για να περιλάβουν πολλαπλές ταφές. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό περιελάμβανε το άνοιγμα ταφικών λάκκων σε υπάρχοντες τάφους. Για τη χρήση της Κοιλάδας κατά την Πτολεμαϊκή Περίοδο δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα. Κατά τη Ρωμαϊκή Περίοδο όμως υπάρχει εκ νέου εκτεταμένη χρήση της Κοιλάδας ως τοποθεσία ταφών. Κατά την Κοπτική Περίοδο έγιναν εδώ κάποια καταφύγια ερημιτών. Οι τάφοι QV60 (Νεμπεταουί) και QV73 (Χενουταουί) έχουν σημάδια κοπτικής κατοίκησης. Οι σκηνές στον τοίχο καλύφθηκαν με γύψο και διακοσμήθηκαν με χριστιανικά σύμβολα. Η χριστιανική παρουσία στην περιοχή κράτησε ως τον 7ο αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Mr Selfridge
Το  Mr Selfridge είναι μία Αμερικάνικη δραματική τηλεοπτική σειρά για τον Χάρρυ Γκόρντον Σέλφριτζ (Harry Gordon Selfridge) και το τμήμα του καταστήματος, Selfridge & Co, στο Λονδίνο, στην δεκαετία του 1910. Είναι συμπαραγωγή από το ITV Studios και Αριστούργημα/WGBH για την εκπομπή στο ITV. Η σειρά άρχισε να εκπέμπει στο ITV, στις 6 Ιανουαρίου 2013 και 30 Μαρτίου 2013, σχετικά με PBS στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ανάπτυξη και η παραγωγή
Ανακοινώθηκε στις 24 Μαΐου 2011, ότι το ITV ήταν σε συζητήσεις με το ITV Studios σχετικά με την ανάπτυξη μια προσαρμογή του Lindy γουντ χέντ βιογραφία του Shopping, Seduction & Mr Selfridge. Andrew Davies επιβεβαιώθηκε να δουλεύει το σενάριο. Ξεκίνησε στο Λονδίνο το 1908, κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου όταν οι γυναίκες απολάμβαναν ένα συνεχώς αυξανόμενο ποσό της ελευθερίας, αφηγείται την ιστορία του Harry Gordon Selfridge, ο ιδρυτής του πολυκαταστήματος Selfridges και περιλαμβάνει μέλη της οικογένειάς του, ιδιαίτερα τη γυναίκα του, Ρόουζ Selfridge.
Αρχικά είχε προγραμματιστεί να προβληθεί το 2012. Ωστόσο, υποστηρίζεται ότι το ITV αναγκάστηκε να απωθήσει τον αερισμό το δράμα οφείλεται στο αντίπαλο BBC αερισμό ένα παρόμοιο θέμα δραματική σειρά The Paradise.
Μια και βρίσκεται στα βόρεια του Λονδίνου, χτίστηκε για να στεγάσει ένα αντίγραφο του 1909 Selfridge κατάστημα εσωτερικό. Ο εξωτερικός χώρος του καταστήματος ανασυντάχθηκε σαν  Το Ιστορικό Ναυπηγείο Chatham, Kent. Ο εγκαταλελειμμένος σταθμός του μετρό Aldwych χρησιμοποιήθηκε για την ταινία Τριαντάφυλλο Selfridgeπου ταξιδεύουν με το μετρό του Λονδίνου και σκηνές από το πρώτο επεισόδιο που χαρακτηρίζει ο Βίκτορ Colleano, η Agnes Τάουλερ και ο αδελφός της Γιώργος.
Στις 8 Φεβρουαρίου 2013, το ITV ανακοίνωσε ότι ''ο Κ. Selfridge'' το είχε ζητήσει για μια δεύτερη σειρά δέκα επεισοδίων, για να ξεκινήσει στις 19 Ιανουαρίου 2014. Ο Anthony Byrne, ο οποίος σκηνοθέτησε και τρία επεισόδια της σειράς, σκηνοθέτησε μερικά από τα νέα επεισόδια. Στις 22 Ιουλίου 2013, το PBS, επίσης, θα αγοράζε μια δεύτερη σειρά που προβλήθηκε το 2014 ως μέρος του το Κλασικό Αριστούργημα. Το δεύτερο μέρος της σειράς βρίσκεται το 1914 και απεικονίζει το αποτέλεσμα του α ' Παγκοσμίου Πολέμου στο κατάστημα και το προσωπικό. Στις 21 Φεβρουαρίου 2014, ανακοινώθηκε ότι ο Κ. Selfridge ανανεώθηκε για τρίτη σειρά, στον αέρα το 2015. Στις 13 Μαρτίου 2015, το ITV ανακοίνωσε ότι ''ο Κ. Selfridge'' είχε ανατεθεί για ένα νέο 10-μέρος τέταρτη σειρά.
Πετώντας
Ένας Αμερικανός σκηνοθέτης είχε προσληφθεί για να βρεί ηθοποιούς κατάλληλους για να παίξει την Harry Selfridge. Ο Τζέρεμι Πίβεν's πράκτορας του ενημέρωσε για τον ρόλο. Παραγωγός η Κρίσι Skinns και σκηνοθέτης ο Jon Jones γνώρισε το Πίβεν στο Λος Άντζελες και ήταν εντυπωσιασμένος από την κατανόηση του χαρακτήρα. παραγωγός η Κέιτ Lewis ήταν "ενθουσιασμένη για να προσελκύσει" Frances o'connor στο ρόλο της Ρόουζ Selfridge, γιατί είχε καιρό να παίξει τον ρόλο της ηθοποιού. Πρώην Στέψη Street  η ηθοποιός Κάθριν Κέλι υπόγραψε για να παίξει την  Κυρία Mae Λόξλεϊ και επέστρεψε για τη Σειρά 2. Η ρίψη του τρίο είχε ανακοινωθεί τον Μάρτιο του 2012, παράλληλα με τον Grégory Φιτουσί (Ανρί Λεκλέρ), τον 'Σλινγκ Loftus (Agnes Τάουλερ), την Zoe Tapper (Έλεν Αγάπη) και την Trystan Gravelle (Victor Colleano).
Ρόμπερτ Ουίλιαμς
Ο Ρόμπερτ Ουίλιαμς (Ροβέρτος-Κωνσταντίνος Ουίλιαμς) (Αθήνα, 4 Δεκεμβρίου 1949 - 21 Αυγούστου 2022) ήταν Έλληνας τραγουδιστής και μουσικοσυνθέτης. Το 1977 εκπροσώπησε την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, όπου κατέκτησε την πέμπτη θέση.
Mr Selfridge
Αξεσουάρ
Η τζόσι Mardle (Σειρές 1-2), Επικεφαλής του τμήματος
Ρόμπερτ Ουίλιαμς
Βιογραφία
Ο Ρόμπερτ Ουίλιαμς γεννήθηκε το 1949 από Βρετανό πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Για ένα διάστημα εργάστηκε στη Ροδεσία αφού τελείωσε το γυμνάσιο.
Mr Selfridge
Αξεσουάρ
Η ντόρις Μίλερ/Grove (Σειρά 1), βοηθός Καταστήματος
Ρόμπερτ Ουίλιαμς
Βιογραφία
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν κιθαρίστας και τραγουδιστής της ροκ μπάντας POLL, όπου συμμετείχαν επίσης οι Κώστας Τουρνάς, Σπύρος Μαυρογιάννης, Σταύρος Λογαρίδης, Νάσια Σανδή και Μαίρη Γκλας. Από το 1974 ήταν επίσης ενεργός τραγουδιστής ποπ και ροκ. Ο πρώτος του δίσκος κυκλοφόρησε το 1974 με τίτλο «Robert Williams». To 1976 σημείωσε μεγάλη επιτυχία με το τραγούδι «Μίλα μου» από τον δίσκο «Εσύ κι εγώ».