cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάρις Σιλάιτζιτς
Ο Χάρις Σιλάιτζιτς (Σερβικά: Харис Силајџић, κροάτικα: Haris Silajdžić) είναι Βόσνιος πολιτικός και ακαδημαϊκός.Διετέλεσε επικεφαλής του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από τις 6 Μαρτίου 2010 έως τις 10 Νοεμβρίου 2011, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Νεμπόισα Ραντμάνοβιτς. Στην ίδια θέση είχε υπηρετήσει και το διάστημα από 7 Μαρτίου ως 6 Νοεμβρίου του 2008 και νωρίτερα διετέλεσε πρωθυπουργός, από τις 25 Οκτωβρίου του 1993 ως τις 30 Ιανουαρίου του 1996 και ξανά από τις 3 Ιανουαρίου του 1997 ως τις 6 Ιουνίου του 2000.
Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1945. Το 1990-1993 υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και ως Πρωθυπουργός το 1993-1996. Ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Βοσνίας κατά την υπογραφή της συμφωνίας του Ντέιτον.
Το 2007 εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης να απαλλάξει τη Σερβία από κατηγορίες για εμπλοκή στη γενοκτονία στην πρώην Γιουγκοσλαβία από την βοσνιακή κυβέρνηση.
Αρχικά, ήταν μέλος και αντιπρόεδρος του Κόμματος Δημοκρατικής Δράσης, όμως αποχώρησε από το κόμμα το 1997 και χρηματοδότησε το δικό του κόμμα, με το όνομα Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2010, ο Σιλάιτζιτς απέτυχε να εκλεγεί ξανά μέλος του τριμελούς Προεδρείου, καθώς ηττήθηκε στις εκλογές από τον Μπακίρ Ιζετμπέκοβιτς. Ο ίδιος έλαβε ποσοστό 25,1%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Καταστροφή της Κάσου
Η καταστροφή της Κάσου (γνωστότερη ως Ολοκαύτωμα της Κάσου) ήταν αιματηρό επεισόδιο της Επανάστασης του 1821.
Αιγυπτιακή εμπλοκή στο ελληνικό ζήτημα
Κατά τα τρία πρώτα έτη της ελληνικής επανάστασης, οι Έλληνες μαχητές, μονοιασμένοι, πέτυχαν σημαντικές νίκες κατά των στρατιών που ο σουλτάνος Μαχμούτ Β' έστειλε σε Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα, με σκοπό την καταστολή της εξέγερσης. Ωστόσο, τον τέταρτο χρόνο (1824) ξέσπασαν εμφύλιες διαμάχες μεταξύ αντίθετων φατριών της ελληνικής πλευράς, που κλόνισαν τον αγώνα.
Επιπρόσθετα, το 1824 η Υψηλή Πύλη απευθύνθηκε, για στρατιωτική αρωγή στον υποτελή της, διοικητή της επαρχίας της Αιγύπτου, Μεχμέτ Αλή Πασά. Ο τελευταίος, εξασφαλίζοντας σαφή ανταλλάγματα, δέχτηκε να αποστείλει στην Ελλάδα μία σημαντική ναυτική δύναμη, τοποθετώντας επικεφαλής της τον γιο του, Ιμπραήμ Πασά. Ο στόλος του Ιμπραήμ ήταν μία τεράστια αρμάδα Αιγυπτιακών, Αλγερινών και Τυνησιακών σκαφών (54 μάχιμα πλοία, πολύ μεγάλος αριθμός μεταγωγικών, συνολικά 400 καράβια) επί της οποίας βρίσκονταν τουλάχιστον 14.000 πεζοί, 2.000 ιππείς και 500 πυροβολητές με 150 κανόνια. Οι Χουσεΐν Μπέης και Ισμαήλ Γιβραλτάρ ήταν οι δυο υποδιοικητές, διοικώντας έναν στόλο που είχε να εμφανιστεί στην Ανατολική Μεσόγειο σε τέτοιο μέγεθος ισχύος, από την εκστρατεία του Ναπολέοντα κατά της Αιγύπτου (1799).
Ιστορικό
Η Κάσος λόγω της γεωγραφικής της θέσης, αλλά και της ναυτικής δύναμης που είχε, ήταν σημαντικότατο έρεισμα των ελληνικών επαναστατικών δυνάμεων στο Αιγαίο πέλαγος και κύριο στήριγμα της Κρήτης, την εξέγερση της οποίας οι Κάσιοι υπερασπίστηκαν με επιτυχία. Για το λόγο αυτό, αλλά και διότι πλοία των Κασίων είχαν πραγματοποιήσει σειρά επιθετικών ενεργειών σε βάρος Αιγυπτιακών και Τουρκικών καραβιών, και είχαν επίσης προσβάλει τις ακτές της Ρόδου και των παραλίων της Μικράς Ασίας, το νησί έγινε ο πρώτος στόχος των Οθωμανικών Αρχών μετά την καταστολή της επανάστασης στην Κρήτη, για λόγους εκδίκησης και τιμωρίας.
Μίνα Γκάγκα
Η Ασημίνα (Μίνα) Γκάγκα είναι Ελληνίδα πνευμονολόγος, πρώην αναπληρώτρια υπουργός Υγείας από τον Αύγουστο 2021 μέχρι τέλος Μαΐου 2023. Κατάγεται από το Ελληνοχώρι Έβρου και η μητέρα της είναι ποντιακής καταγωγής. Το 2019, υπήρξε υποψήφια βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία.
Καταστροφή της Κάσου
Η εξέλιξη των γεγονότων
Οι Κασιώτες έμαθαν για τις προθέσεις των Αιγυπτίων, στέλνοντας επιστολές στην Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας για να ζητήσουν βοήθεια, αλλά η κυβέρνηση απάντησε ότι δεν ήταν σε θέση να κινητοποιήσει τον στόλο λόγω έλλειψης χρημάτων. Ο αιγυπτιακός στόλος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα ανοικτά του νησιού στις 2 Ιουνίου, εξαπέλυσε έναν αναποτελεσματικό βομβαρδισμό και έκανε κινήσεις σαν να πήγαινε να αποβιβάσει στρατεύματα. Καθώς αυτή ήταν πιθανώς απλώς μια αποστολή αναγνώρισης, σύντομα αναχώρησε.
Μίνα Γκάγκα
Έχει εκτεταμένο διεθνές ερευνητικό έργο σε ξένα επιστημονικά περιοδικά, με περισσότερες από 14.000 αναφορές. Υπηρέτησε ως Γενική Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διαπίστευσης (2009-2013) στην Πνευμονολογία. Σημαντική διάκριση έλαβε το 2017, όταν από τα Ευρωπαϊκά μέλη της Ευρωπαϊκής Πνευμονολογικής Εταιρείας εξελέγη ως Πρόεδρος της Εταιρείας (κατά τα έτη 2015-2019).
Καταστροφή της Κάσου
Η εξέλιξη των γεγονότων
Μετά από αυτό, οι Κασιώτες ξεκίνησαν νέες εκκλήσεις, καθώς έγινε αντιληπτό ότι σίγουρα η αποχώρηση αυτή ήταν προσωρινή. Ωστόσο, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις των κατοίκων του τόσο προς τα άλλα κυριότερα ναυτικά νησιά, Ύδρα και Σπέτσες, όσο και προς την ελληνική κυβέρνηση για την όσο το δυνατόν πιο γρήγορα ενίσχυση της Κάσου με πλοία, πολεμοφόδια κ.λ.π. οι Κασιώτες απέμειναν απροστάτευτοι την κρίσιμη ώρα της Τουρκοαιγυπτιακής εισβολής στο νησί τους.
Μίνα Γκάγκα
Πριν αναλάβει τη θέση της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας τον Αύγουστο 2021, είχε διατελέσει διευθύντρια της 7ης Πνευμονολογικής Κλινικής στο νοσοκομείο «Σωτηρία» από το 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πνευμονολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Υγείας
Καταστροφή της Κάσου
Η εξέλιξη των γεγονότων
Μόλις στις 18 Ιουνίου εμφανίστηκαν στο νησί όλα τα πλοία του αιγυπτιακού στόλου, εφοδιασμένα με τέσσερις χιλιάδες στρατό υπό τη γενική διοίκηση του Χουσεΐν Μπέη, επί των οποίων επέβαιναν Τούρκοι, Αιγύπτιοι και 3.000 - 4.000 Αλβανοί, υπό τον ναύαρχο Ισμαήλ Γιβραλτάρ. Οι ιστορικοί δεν συμφωνούν ως προς τον αριθμό των πλοίων, αλλά διάφορες πηγές κάνουν λόγο για πιθανά νούμερα από 25 έως 45 πλοία.
Το νησί δεν ήταν καλά οχυρωμένο, εκτός από μερικά κανόνια που τοποθετήθηκαν στην ακτή για να καλύψουν τα πιθανά σημεία απόβασης. Οι Αιγύπτιοι διοικητές, επιπλέον, σχεδίαζαν να εξαπατήσουν τους νησιώτες: αφού ξεκίνησαν να ρίχνουν βαριά πυρά πυροβολικού για δύο ημέρες στους υπερασπιστές - μόνο στις 19 Ιουνίου, οι Αιγύπτιοι έριξαν περισσότερες από 4.000 βολές - ο στόλος κινήθηκε προς το βόρειο άκρο του νησιού. Από το σημείο αυτό, κατά τη δεύτερη νύχτα, αποσπάστηκαν και προχώρησαν μπροστά 18 μεγάλες αποβατικές βάρκες, δίνοντας την εντύπωση ότι σκόπευαν να επιχειρήσουν αποβίβαση εκεί, καλυμμένες από πολλά πυρά μουσκέτων. Έτσι οι Κασιώτες δεν αντιλήφθηκαν ότι ταυτόχρονα 24 βάρκες με 1.500 Αλβανούς κατευθύνονταν πίσω από το χωριό Αγία Μαρίνα κρυφά μέσα στη νύχτα, στις 19 προς 20 Ιουνίου, προς τη θέση Αντιπέρατος, όπου και αποβιβάστηκαν σε ένα δύσβατο μονοπάτι. Είναι εξαιρετικά πιθανό, σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες, να τους καθοδήγησε και υπέδειξε το σημείο κάποιος προδότης με το όνομα Ζαχαριάς, που τον είχαν προηγουμένως εξορίσει οι Κασιώτες για κάποιο παράπτωμα που είχε διαπράξει, και θέλησε με αυτό τον τρόπο να τους εκδικηθεί. Το μονοπάτι το φρουρούσαν μόλις 6 Κασιώτες, από τους οποίους οι τρεις σκοτώθηκαν επί τόπου και οι άλλοι τρεις διέφυγαν. Αν όμως υπήρχε στο σημείο μεγαλύτερη δύναμη, θα μπορούσε να είχε παρεμποδίσει την απόβαση, καθώς το δύσβατο της περιοχής προσφερόταν για αποτελεσματική άμυνα.
Οι δυνάμεις που αποβιβάστηκαν στο σημείο αυτό, προχώρησαν μέσα από το μονοπάτι και έφτασαν στα νώτα των υπερασπιστών τα ξημερώματα, με αποτέλεσμα να εξουδετερώσουν την αντίσταση, λόγω περικύκλωσης των Κασίων και Κρητών επαναστατών. Ακολούθησε καταστροφή του νησιού, φόνος των νησιωτών, αιχμαλωσία των γυναικών και των παιδιών. Γύρω στους 2.000 σκοτώθηκαν και άλλα τόσα γυναικόπαιδα αιχμαλωτίστηκαν. Από τους 2.000 αιχμαλώτους, ένα μικρό ποσοστό εξαγοράστηκε από τους συγγενείς τους, αλλά οι περισσότεροι πουλήθηκαν μετά στα σκλαβοπάζαρα της Αιγύπτου και της Κρήτης. Μάταια οι Αλβανοί στρατιώτες που ήταν χριστιανοί προσπάθησαν να αποσοβήσουν τη σφαγή των αμάχων και την απαγωγή των κοριτσιών. Όσοι μπόρεσαν κατέφυγαν στο βουνό, ενώ άλλοι προσκύνησαν. Τα κασιώτικα πλοία δημεύτηκαν και πολλοί ιδιοκτήτες τους αναγκάστηκαν να ενταχθούν στα πληρώματά τους για να σώσουν τις οικογένειές τους. Ο στόλος του εχθρού μετά την καταστροφή του νησιού αναχώρησε για την Αλεξάνδρεια. Σύντομα όμως, λιγότερο από έναν μήνα μετά την καταστροφή της Κάσου, ακολούθησε ένα ακόμα μεγαλύτερο πλήγμα για τους Έλληνες, η καταστροφή των Ψαρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Θηριωδίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Κάσος Κατηγορία:Ιστορία των Δωδεκανήσων
Διεθνής γοτθικός ρυθμός
Ως διεθνής γοτθικός ρυθμός εννοείται στην τέχνη ένας διεθνής ρυθμός, συνδυασμός του ιταλικού και του γαλλικού γοτθικού ρυθμού.
Η διαμόρφωση του ρυθμού
Κατά το β΄ μισό του 14ου αιώνα η Ευρώπη της λατινικής εκκλησίας και των εμπορικών οδών αποτελούσε μία 'μεγάλη ενότητα'. Καλλιτέχνες και ιδέες ανταλλάσσονταν και μεταφέρονταν από το ένα κέντρο στο άλλο χωρίς να υπολογίζεται ο τόπος προέλευσής τους και δίχως να σκέπτεται κανείς να απορρίψει ένα έργο γιατί το θεωρούσε «ξένο». Έτσι, κατά τα τέλη του 14ου αιώνα διαμορφώθηκε ο διεθνής γοτθικός ρυθμός που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ο συνδυασμός των στοιχείων της γαλλικής και της ιταλικής παράδοσης της γοτθικής εποχής. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι παρά το κλίμα αναταραχής που επικρατούσε την περίοδο αυτή (εκατονταετής πόλεμος, πείνα, θανατηφόρες επιδημίες), οι τέχνες υποστηρίχτηκαν δυναμικά, καθώς ταυτίστηκαν με την άνθηση των πόλεων ως σημαντικά κέντρα δυναστικής προστασίας της τέχνης. Πάνω από όλα, ωστόσο, διέτρεξε το περιβάλλον μια νέα αίσθηση για τον χώρο, στην οποία οφείλει η ύστερη γοτθική τέχνη και ο διεθνής ρυθμός τα φυσιοκρατικά χαρακτηριστικά του. Παρόλο που η ύστερη μεσαιωνική τέχνη έχτιζε μια οφθαλμαπάτη για τον χώρο λίγο-πολύ ανακριβή σε σχέση με την αναγεννησιακή προοπτική, η ανάγκη για ρεαλισμό που διαπέρασε και ενέπνευσε τη μεσαία αστική τάξη αυτής της περιόδου, εκδηλώθηκε ως νέα μέθοδος απεικόνισης των πραγμάτων.
Ο διεθνής γοτθικός στη γλυπτική
Η αναζήτηση για μια διαφορετική απόδοση του χώρου στη σύνθεση και για ρεαλισμό έφθασε στο απόγειό της στη γλυπτική προς το τέλος του δέκατου τέταρτου αιώνα. Ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες σε αυτό το νέο διεθνές ύφος ήταν ο Κλάους Σλούτερ, γεννημένος περίπου το 1340 στο ολλανδικό Χάαρλεμ, ένας Ολλανδός γλύπτης που εργαζόταν στη Βουργουνδία. Ο Σλάτερ θεωρείται σημαντικός για την εποχή του, τόσο ως κλασικός αντιπρόσωπος του διεθνούς γοτθικού όσο και για την επιρροή που άσκησε κατά τη μετάβαση από τον διεθνή γοτθικό ρυθμό στο φυσιοκρατικό ύφος της Αναγέννησης. Το διασημότερο έργο πιθανώς έργο του είναι η Πηγή του Μωυσή (1395-1403), που δημιουργήθηκε αρχικά για την Καρθουσιανή Μονή, περισσότερο γνωστή ίσως ως Chartreuse de Champmol. Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ντιζόν. Ένα άλλο στοιχείο στη γλυπτική αυτού του ρυθμού είναι η λεπτομερειακή απόδοση των ενδυμάτων που επιδιώκεται ως ιδιαίτερο γνώρισμα του ρυθμού
Ο διεθνής γοτθικός στην αρχιτεκτονική
Στην αρχιτεκτονική, όπου το συγκεκριμένο ύφος διατηρήθηκε επί μακρόν, οι τοπικές παραλλαγές είναι συχνά γνωστές ως Κάθετη Αρχιτεκτονική στην Αγγλία, ως Sondergotik δηλαδή Ειδικός Γοτθικός στη Γερμανία και την κεντρική Ευρώπη, ως Επιδεικτικός Γοτθικός στη Γαλλία, και αργότερα Manueline δηλαδή Ύφος (γραμμή) του Μανουέλ στην Πορτογαλία, και Isabelline δηλαδή Ύφος της Ισαβέλλας στην Ισπανία, ορισμοί που προσδιορίζουν και την περίοδο διαμόρφωσης της τεχνοτροπίας.
Σε πολλά κτήρια της συγκεκριμένης τεχνοτροπίας είναι διακριτή η ρευστότητα και η τάση για διακόσμηση. Εξωτερικά τα κτήρια διακρίνονται για τη μαζική χρήση αντηρίδων. Ανάμεσα στις διασημότερες αρχιτεκτονικές κατασκευές του ειδικού γοτθικού ρυθμού στη Κουτνά Χόρα, πόλη που συναρτούσε την ευημερία της με την παραγωγή των ορυχείων αργύρου, στη σημερινή Δημοκρατία της Τσεχίας, είναι η εκκλησία της αγίας Βαρβάρας, που χτίστηκε από τους Πάρλερ, οικογένεια αρχιτεκτόνων. Η αγία Βαρβάρα είναι η προστάτιδα των εργαζόμενων στα ορυχεία. Οι βωμοί, τα παράθυρα, οι άμβωνες και οι θέσεις της χορωδίας αυτού του σημαντικού εκπροσώπου του διεθνούς γοτθικού διακρίνονται για τη χαρακτηριστική λεπτομέρεια του ρυθμού, ενώ διατηρήθηκαν επίσης και μεσαιωνικές νωπογραφίες (φρέσκα) στα οποία απεικονίζεται με λυρική και εκλεπτυσμένη διακοσμητική διάθεση η κοσμική ζωή της μεσαιωνικής μεταλλευτικής πόλης, άλλο ένα στοιχείο του διεθνούς γοτθικού ρυθμού.
Ένα άλλο σημαντικό αρχιτεκτονικό παράδειγμα του διεθνούς γοτθικού ρυθμού είναι η μονή των Ιερωνυμιτών που βρίσκεται στο Μπέλεμ της Λισαβόνας, στην Πορτογαλία. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κτήρια της Λισαβόνας και ταυτόχρονα ένα από τα καλύτερα δείγματα του ύφους του Μανουήλ. Η μονή σχεδιάστηκε με αυτή την τεχνοτροπία από τον Ντιόγκο ντε Μποιτάκα (Diogo de Boitaca), έναν από τους επινοητές τούτου του ιδιαίτερου ρυθμού με τη μονή του Ιησού του Σετουμπάλ, στο Σετουμπάλ. Έκτισε τον ναό, τη μονή, το σκευοφυλάκιο και την τραπεζαρία της μονής.
Τον διαδέχθηκε στην κατασκευή ο Ισπανός Ζοάο ντε Καστίγιο (João de Castilho), περί το 1517, ο οποίος εφάρμοσε τον ρυθμό Πλατερέσκο, μια τεχνοτροπία με άφθονα διακοσμητικά στοιχεία που υπενθυμίζουν αργυρά τέχνεργα (plata). Οι αλλεπάλληλοι γλύπτες και αρχιτέκτονες που ανέλαβαν διαδοχικά το έργο πρόσθεσαν τα δικά τους στοιχεία, ωστόσο ο εσωτερικός διάκοσμος των αψίδων η επίμονη χρήση των αντηρίδων και η λεπτομέρεια στις κιονοστοιχίες είναι το στοιχείο του ύφους του Μανουήλ που αναδεικνύεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, υπενθυμίζοντας παράλληλα βασικά στοιχεία της διεθνούς γοτθικής τεχνοτροπίας, όπως είναι η έντονη διακοσμητική διάθεση και η λεπτομέρεια
Ο διεθνής γοτθικός ρυθμός στη ζωγραφική
Ο διεθνής γοτθικός βρήκε απήχηση και στη ζωγραφική της περιόδου με σημαντικό εκπρόσωπο στις Κάτω Χώρες τον Ολλανδό καλλιτέχνη Γιαν Μάελβελ, ο οποίος χρησιμοποίησε την τεχνική του χρυσού βάθους, χαρακτηριστική για τον διεθνή γοτθικό, στα έργα του.
Η Προσκύνηση των Μάγων του Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο (Gentile da Fabriano) (1423), τέμπερα σε ξύλο, με διαστάσεις 300 x 282 εκ. της Πινακοθήκης Ουφίτσι, στην Φλωρεντία, είναι ένα άλλο έργο αντιπροσωπευτικό του διεθνούς γοτθικού ρυθμού. Ο Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο (περ. 1370 – περ. 1427) Ιταλός ζωγράφος, είναι γνωστός ιδιαίτερα για τη συμμετοχή του στον διεθνή γοτθικό ρυθμό. Στα γνωστότερα έργα του περιλαμβάνεται το Προσκύνηση των Μάγων (1423) και το Φυγή στην Αίγυπτο. Το έργο η Προσκύνηση των Μάγων ήταν παραγγελία του Φλωρεντινού προστάτη των τεχνών Πάλα Στρότζι. Όταν τελείωσε, μετά από τριετία, τοποθετήθηκε σε ένα νέο παρεκκλήσι της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας. Θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματα της συγκεκριμένης τεχνοτροπίας.
Κοινωνικές αλλαγές και τέχνη
Τα κεντρικά στοιχεία του διεθνούς γοτθικού ρυθμού είναι παρόντα σε μια πλειάδα καλλιτεχνικών κέντρων, κυρίως στα αστικά κέντρα της κεντροδυτικής Ευρώπης και της Ιταλίας. Οι κοινωνικές αλλαγές της περιόδου υποδεικνύουν πως η αριστοκρατία της περιόδου, απειλούμενη από μια ανερχόμενη μεσαία τάξη αναζήτησε διέξοδο στην προστασία των τεχνών που υπενθύμιζαν το παλαιότερο μεγαλείο της, κάτι που φαίνεται ιδιαίτερα στην περίπτωση της ζωγραφικής του συγκεκριμένου ρυθμού.
Βιβιλιογραφία
Κατηγορία:Γοτθική τέχνη Κατηγορία:Μεσαιωνική τέχνη
Αγορά των Δελφών
Περιγραφή
Το πρώτο μνημείο που συναντά ο επισκέπτης μπαίνοντας στον ιερό περίβολο του τεμένους του Απόλλωνα στους Δελφούς είναι μία μεγάλη ορθογώνια πλακόστρωτη πλατεία, η οποία πλαισιωνόταν από ιωνικές στοές στις τρεις πλευρές, ενώ στη νότια πλευρά διαμορφωνόταν ένα είδος διαδρόμου. Η πλατεία κτίστηκε κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, αλλά τα λείψανα που είναι σήμερα ορατά, στη βόρεια και βορειοδυτική πλευρά, είναι της παλαιοχριστιανικής περιόδου. Στον υπαίθριο χώρο θα πρέπει να υπήρχε αγορά, όπου οι επισκέπτες του ιερού προμηθεύονταν αφιερώματα για τον θεό, και άλλα αντικείμενα απαραίτητα για τη λατρεία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δελφοί
Σιδηροδρομική γραμμή Αλεξανδρούπολης - Σβίλενγκραντ
Η Σιδηροδρομική γραμμή Λιμανιού Αλεξανδρούπολης - Ορμενίου είναι μια ελληνική και βουλγαρική τοπική σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει το πολεοδομικό συγκρότημα της Αλεξανδρούπολης με το Σβίλενγκραντ στη Βουλγαρία. Είναι η πιο σημαντική σιδηροδρομική γραμμή της Θράκης, μετά τη γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης. Η γραμμή περνάει επίσης από το Σουφλί, το Διδυμότειχο και την Ορεστιάδα.
Διαδρομή
Ο νότιος τερματικός της γραμμής Λιμένα Αλεξανδρούπολης - Δικαίων είναι το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Περίπου 30 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης η γραμμή προχωράει κατά μήκος της δυτική ακτής του ποταμού Έβρου προς τα βόρεια. Στο Πύθιο, ανάμεσα στο Διδυμότειχο και την Ορεστιάδα, η γραμμή του Εξπρές Φιλίας αποτελούσε διακλάδωση της γραμμής μέχρι το 2011. Η γραμμή κάποτε συνέχιζε προς το Σβίλενγραδ, ωστόσο από το 2017 τερματικός σταθμός είναι το Ορμένιο.
Ιστορικό
Όταν η εκμετάλλευση των σιδηροδρομικών γραμμών ανελήφθη από τον Οργανισμό Σιδηροδρόμων Ελλάδας το 1971, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε γραμμή μήκους 9 χιλιομέτρων για την απευθείας σύνδεση μεταξύ Νέας Βύσσας και Μαρασίων, εντός ελληνικού εδάφους, παρακάμπτοντας το Κάραγατς, με νέα ενδιάμεση στάση στις Καστανιές. Το τμήμα της νέας γραμμής, το οποίο περιλαμβάνει μια νέα γέφυρα στον ποταμό Άρδα, άνοιξε το 1975 και χρησιμοποιείται εως σήμερα. Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Κάραγατς εγκαταλείφθηκε και χρησιμοποιείται πλέον ως κτήριο διοίκησης από το Πανεπιστήμιο της Αδριανούπολης. Οι Τουρκικοί Σιδηρόδρομοι κατασκεύασαν μια νέα γραμμή από το Πεχλιβάνκιοϊ στο Σβίλενγκραντ, αποφεύγοντας την Ελληνική επικράτεια, το 1971.
Παραπομπές
Λιμένας Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές κανονικού εύρους στην Ελλάδα
Μπρεντενμπάκ (Μοζέλ)
Το Μπρέντανμπας (Φραγκονικά της Λωρραίνης: Μπράιντεμπαχ, Μπράιντενμπαχ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Το χωριό ανήκει στην διακοινοτική περιοχή Παιΰ ντε Μπιτς και στο Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο των Βόρειων Βοσγίων.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Αρμενικές βουλευτικές εκλογές 2018
Οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Αρμενία την 9 Δεκεμβρίου 2018 ήταν οι πρώτες εκλογές μετά τις ταραχές του 2018. Έγιναν πρόωρα επειδή τα κόμματα της Εθνοσυνέλευσης δεν εξέλεξαν νέο Πρωθυπουργό εμπρόθεσμα, δηλαδή εντός δύο εβδομάδων από την παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν την 16η Οκτωβρίου.
Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτική νίκη για την Συμμαχία Το Βήμα Μου του Πασινιάν, που συγκέντρωσε το 70% των ψήφων και κέρδισε τις 88 από τις 132 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
Εκλογικό σύστημα
Τα 101 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο d'Hondt και το όριο εισόδου στη Βουλή είναι 5% για τα κόμματα και 7% για τις πολυκομματικές συμμαχίες. Ωστόσο, τουλάχιστον τρεις πολιτικές δυνάμεις πρέπει να μπουν στο κοινοβούλιο, ανεξάρτητα από τα εκλογικά αποτελέσματα του τρίτου κόμματος ή συμμαχίας.
Το ψηφοδέλτιο έχει δύο τμήματα. το ένα είναι μία κλειστή λίστα υποψηφίων του κόμματος για τις έδρες εθνικού επιπέδου και το άλλο είναι μία ανοιχτή λίστα υποψηφίων για την εκλογική περιφέρεια (υπάρχουν 13 στην Αρμενία) όπου ψηφίζει ο ψηφοφόρος. Δηλαδή, οι ψηφοφόροι ψηφίζουν κόμμα σε εθνικό επίπεδο (ολόκληρη τη λίστα χωρίς σταυρό προτίμησης) και υποψήφιο σε περιφερειακό επίπεδο (με σταυρό προτίμησης). Οι έδρες κατανέμονται στα κόμματα αναλογικά με το ποσοστό ψήφων που συγκέντρωσαν. Τέσσερις έδρες προορίζονται για τις εθνικές μειονότητες ( Ασσύριοι, Κούρδοι, Ρώσοι και Γιαζίδντι), και τα κόμματα έχουν διαφορετικές λίστες για τις τέσσερις ομάδες. Μια ποσόστωση κατά φύλο απαιτεί τουλάχιστον το 25% μίας λίστας να είναι άνδρες ή γυναίκες, και οι εθνικές λίστες δεν επιτρέπεται να αναγράφουν πάνω από τρία διαδοχικά μέλη του ίδιου φύλου.
Εάν ένα κόμμα συγκεντρώσει την πλειοψηφία των ψήφων αλλά λιγότερες από το 54% των εδρών, τότε θα επιβραβευθεί με πρόσθετες έδρες ώστε να φτάσει το 54%. Εάν ένα κόμμα κερδίσει πάνω από τα 2/3 των εδρών, τότε θα κρατήσει αριθμό εδρών ίσο με τα 2/3 του συνόλου και οι υπόλοιπες έδρες θα μοιραστούν στα υπόλοιπα κόμματα. Εάν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση εντός έξι ημερών από την ανακοίνωση των προκαταρκτικών αποτελεσμάτων, τότε εντός 28 ημερών πρέπει να διεξαχθεί δεύτερος εκλογικός γύρος μεταξύ των δύο κορυφαίων κομμάτων. Το κόμμα που θα κερδίσει στο δεύτερο γύρο θα πάρει και τις πρόσθετες έδρες που απαιτούνται για να φτάσει την πλειοψηφία του 54%, διατηρώντας όλες τις θέσεις που κέρδισε στον πρώτο γύρο.
Αποτελέσματα
Τις τέσσερις έδρες που προορίζονται για τις εθνικές μειονότητες (Ασσύριοι, Κούρδοι, Ρώσοι και Γιαζίντι) τις κέρδισε η Συμμαχία Το Βήμα Μου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Αρμενία Αρμενια
Μπρεστρόφ-λα-Γκραντ
Το Μπρεστρόφ-λα-Γκραντ (Μπράισντορφ ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Οι τοποθεσίες των Μπολέρ (γερμανικά: Μπόλερ) και Εβάνζ (γερμανικά: Εβίνγκεν) είναι ενσωματωμένες στην κοινότητα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Κυανοφάγοι
thumb|300px|right|Ηλεκτρονική Μικροσκοπία αρνητικής χρώσης Prochlorococcus myoviruses
Οι κυανοφάγοι, (Cyanophages), αποτελούν μια κατηγορία ιών που εμφανίζονται στα υδάτινα οικοσυστήματα και αποτελούν την πιο κοινή μορφή ζωής σε αυτά. Προσβάλλουν βακτήρια, κυρίως κυανοβακτήρια και σε μικρότερη συχνότητα αρχαιοβακτήρια. Παρ΄ ότι ανακαλύφθηκαν μόλις τον 20 αι. αποτελούν αντικείμενο εντατικής μελέτης τόσο για τις πολύπλοκες βιοχημικές τους ιδιότητες όσο και για τον σημαντικό ρόλο που παίζουν στην ισορροπία των ενδιαιτημάτων τους. Ανήκουν στους διπλής έλικας (DS-DNA) ιούς ενώ μορφολογικά και όσον αφορά τον τρόπο διεξαγωγής του κύκλου ζωής τους εμφανίζουν μεγάλη συγγένεια με τους Τ φάγους.
Ετυμολογία
Η λέξη κυανοφάγος προέρχεται από το ουσιαστικό φάγος, που περιγράφει την ομάδα των ιών που μολύνουν βακτήρια, και το ουσιαστικό κυανοβακτήρια, που περιγράφει την βασική οικογένεια βακτηρίων που προσβάλλουν οι ιοί αυτοί.
Ιστορία-ονοματολογία
Η πρώτη απομόνωση ιού που μόλυνε νηματοειδή κυανοβακτήρια αναφέρθηκε από τους. Αυτοί οι ιογενείς παράγοντες είχαν παλαιότερα ονομαστεί ως φυκοϊοί, αλγοφάγοι και ιοί των μπλέ πράσινων φυκών. Ο όρος κυανοφάγοι φαίνεται να είναι ο καταλληλότερος σε αρμονία με τον όρο βακτηριοφάγοι, καθώς πολλές αναφορές δείχνουν ότι υπάρχει αναλογία μεταξύ κυανοβακτηρίων και βακτηρίων επίσης. Η παλαιότερη ονοματολογία των κυανοφάγων γινόταν με βάση την ταξινομία των οργανισμών που μόλυναν και δεν αντικατόπτριζε τις σχέσεις μεταξύ των ιών. Το σύγχρονο μοντέλο που προτάθηκε είναι το Cyanophage Xx-YYZaa, όπου το Xx αντιστοιχεί στα πρώτα γράμματα του οργανισμού από τον οποίο απομονώθηκε ο ιός, το YΥ για το στέλεχος του ιού που απομονώθηκε, Z η οικογένεια του ιού και aa ο αριθμός αναφοράς του ιού.
Εξέλιξη
Μέχρι και σήμερα, ο πραγματικός χρόνος της προέλευσης των κυανοφάγων είναι ένα θέμα έντονης συζήτησης και δεν έχει διασαφηνιστεί πλήρως. Ο προσδιορισμός της προέλευσης των κυανοφάγων γίνεται με μελέτες που έλεγχουν στοιχεία όπως η μορφολογία, το γένος του ξενιστή, το μέγεθος του γονιδιώματος και την συγγένεια με υψηλά διαφοροποιημένους φάγους (.
Η προέλευση των κυανοφάγων τοποθετείται νωρίς στην διάρκεια της εξέλιξης, πρίν ακόμα των διαχωρισμό των κυανοβακτηρίων από τα βακτήρια.ενώ αναλύσεις ακολουθιών σε κυανοφάγους αποκάλυψε την ύπαρξη ενώς εξελικτικού μωσαικισμού που αποδεικνύει ότι οι φάγοι αυτοί  έχουν πρόσβαση σε μια κοινή δεξαμενή γονιδίων με φάγους από ποικίλλες περιβαλλοντικές κόγχες και φυλογενετικά απομακρυσμένους ξενιστές των φάγων, π.χ. η ικανότητα φωτοσύνθεσης των κυανοφάγων είναι αποτέλεσμα της οριζόντιας μεταφοράς φωτοσυνθετικών γονιδίων από στελέχη ξενιστές όπως τα Prochlorococcus και Synechococcus.
Λυτικός-Λυσιγονικός κύκλος
Οι κυανοφάγοι εμφανίζουν δύο κύκλους ζωής, τον λυτικό και τον λυσιγονικό κύκλο.
Η επιλογή της μίας ή της άλλης οδού εξαρτάται πρώτον από τα σήματα του περιβάλλοντος και την έκταση της ιϊκής μόλυνσης ανά μολυσμένο κύτταρο. Δεύτερον, σημαντικό είναι το κατά πόσο σταθερός είναι ο λυσιγονικός προφάγος ενώ τρίτον, ακόμα και ο πιο σταθερός προφάγος γρήγορα γίνεται λυτικός όταν συναντά συνθήκες που είναι επιζήμιες για αυτόν ή το γενετικό υλικό του. Αυτό σημαίνει, σαν γενική αρχή, ότι το αν θα διενεργηθεί λύση ή λυσιγονία εξαρτάται από τα διατροφικά δεδομένα και την ύπαρξη παθογονικών καταστάσεων στις οποίες ο ξενιστής είναι ευαίσθητος.
Οικολογία-ρόλος στα οικοσυστήματα
Οι κυανοφάγοι συμβάλλουν στην ισορροπία του οικοσυστήματος διατηρώντας την ανακύκλωση των θρεπτικών και την μικροβιακή ποικιλότητα σε κατάλληλα επίπεδα. Οι υδρόβιοι ιοί τυπικά ξεπερνούν τα 107 σωματίδια/mL σε μεσοτροφικές συνθήκες, με την πλειοψηφία να αποτελείται από φάγους με ή χωρίς ουρά. Και οι δύο τύποι των φάγων έχουν ένα μικρό καψίδιο και μικρό μέγεθος γονιδιώματος. Η αφθονία των φάγων στα υδάτινα οικοσυστήματα καθορίζεται από παράγοντες όπως η θερμοκρασία, η ηλιακή ακτινοβολία, το pH, η συγκέντρωση κατιόντων και το βάθος, ενώ εμφανίζεται έντονη εποχική διακύμανση της συγκέντρωσης των φάγων, η οποία είναι αποτέλεσμα της μεταβολής του αριθμού των κυττάρων ξενιστών.
Μέσω της αλληλεπίδρασης τους με τους ξενιστές τους, οι φάγοι ασκούν σημαντική πίεση στη δομή της μικροβιακής τους κοινότητας. Η αλληλεπίδραση αυτή επηρεάζει το οικοσύστημα τόσο σε βιογεοχημικό επίπεδο όσο και σε οικολογικό επίπεδο. Στην πρώτη περίπτωση, η δράση των φάγων έχει σαν αποτέλεσμα την συσσώρευση κυτταρικών υπολειμμάτων των βακτηρίων και την απελευθέρωση παραπροϊόντων στο υδάτινο περιβάλλον το οποίο επηρεάζει βιολογικές και μικροσκοπικές βιοχημικές διεργασίες, π.χ η λύση των βακτηρίων σε θαλάσσιο οικοσύστημα απελευθερώνει πολυμερή τα οποίο προσδίδουν την υφή «gel» του θαλασσινού νερού.
Επιπρόσθετα, οι κυανοφάγοι βοηθούν τα κυανοβακτήρια ενάντια στην φωτοαναστολή σε υψηλή ηλιακή ακτινοβολία προστατεύοντας έτσι τον ξενιστή έναντι των επιβλαβών συνεπειών της έντονης έντασης του φωτός. Σε οικολογικό επίπεδο, η παρουσία και η δράση των φάγων συμβάλλει στην δημιουργία ποικιλομορφίας των στελεχών των ξενιστών στα διαφορετικά οικοσυστήματα. Έρευνα έδειξε ότι ακόμα και η μικρή επίδραση που έχουν οι φάγοι σε ένα βακτηριακό στέλεχος επηρεάζει σημαντικά την ποικιλότητα των βακτηρίων στην περιοχή, ενώ όσο πιο πολυπληθές είναι ένα στέλεχος τόσο πιο επιρρεπές είναι σε προσβολή από τους φάγους.
Μελλοντικές χρήσεις
Η αφθονία των κυανοφάγων στα υδάτινα οικοστήματα και οι ποικίλες ιδιότητες τους αποτελούν αντικείμενο εντατικής έρευνας με στόχο την χρήση τους σε τομείς όπως η βιοτεχνολογία και η οικολογία. Η μελέτη των κυανοφάγων αρχικά στόχευε στην χρήση τους ως μέτρα ελέγχου της απότομης αύξησης των φυκών στα υδάτινα οικοσυστήματα. Αργότερα ωστόσο αποδείχτηκε ότι οι κυανοφάγοι παρουσιάζουν προτίμηση στα κυανοβακτήρια οπότε έγινε γνωστό ότι κάθε κυανοφάγος δεν μπορεί να μολύνει το κάθε κυανοβακτήριο.Το σύστημα κυανοφάγοι- κυανοβακτήρια μπορεί επίσης να αποτελέσει ένα πολύ καλό μοντέλο για την μελέτη της φωτοσύνθεσης υπό συνθήκες ιϊκής μόλυνσης.
Σημαντική ακόμα μπορεί να είναι για την γενετική μηχανική η ικανότητα της οριζόντιας μεταφοράς γονιδιών που επιτελείται μεταξύ των κυανοφάγων και των ξενιστών τους. Άλλωστε, μελέτες έχουν δείξει ότι πολλά από τα γονίδια των φάγων, π.χ. φωτοσυνθετικά γονίδια ή γονίδια παραγωγής χρωστικών μεταφέρθηκαν μέσω ανταλλαγής γενετικού υλικού στα κυανοβακτήρια.
Οι κυανοφάγοι μεσολαβούν στην βιοσύνθεση των χρωστικών ουσιών στα ωκεανικά κυανοβακτήρια κάτι που στο μέλλον μπορεί να έχει βιοτεχνολογικές εφαρμογές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιοί
Ενωμένη Δημοκρατία της Υεμένης
"Ενωμένη Δημοκρατία" είναι ο τίτλος του εθνικού ύμνου της Υεμένης. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Αμπνταλάχ αλ-Φαντχούλ Αμπντουλγουαχάμπ Νομάν κι η μουσική από το συνθέτη Αγιούμπ Ταρίς. Αποτελούσε τον εθνικό ύμνο της Νότιας Υεμένης, μέχρι την ένωση βόρειας και νότιας χώρας το 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Υεμένης
Γλώσσα Μπιναντέρε
Η γλώσσα Μπιναντέρε είναι Παπούα γλώσσα που ομιλείται στην "ουρά" της Παπούα Νέας Γουινέας. Περιέχει τις διαλέκτους Μπιναντέρε, Τάινγια Νταουάρι και Γιέουα Μπούιε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ
Ηχεία ανάκλασης χαμηλών
Τα ηχεία ανάκλασης χαμηλών (bass reflex) διαθέτουν καμπίνες με οπή/σωλήνα συντονισμού, και είναι σχεδιασμένα ώστε να εκμεταλλεύονται την οπίσθια ακτινοβολούμενη ακουστική ενέργεια. Ανοίγοντας μια οπή (σωληνάς bass reflex) στην καμπίνα, οι χαμηλές συχνότητες εκπέμπονται σε φάση με τις χαμηλές που αναπαράγει το ίδιο το γούφερ. Μεταβάλλοντας τη διάμετρο και το μήκος του σωλήνα, επιλέγεται η συχνότητα συντονισμού του για βέλτιστο μπάσο. Οι καμπίνες οπής συνεπάγονται πιο αποδοτικές υλοποιήσεις, με αποτέλεσμα να σχεδιάζονται πιο ευαίσθητα και με περισσότερο μπάσο ηχεία στον ίδιο ή και μικρότερο όγκο καμπίνας απ’ ότι η αντίστοιχη σχεδίαση σε κλειστό κουτί. Από την άλλη η μείωση του μπάσου κάτω από τη συχνότητα αποκοπής του bass reflex είναι απότομη.
Μεγαμήδη
Στην ελληνική μυθολογία η Μεγαμήδη ήταν βασίλισσα των Θεσπιών της Βοιωτίας, σύζυγος του βασιλιά των Θεσπιών Θεσπίου, γιου του βασιλιά της Αττικής Ερεχθέως. Ο Θέσπιος και η Μεγαμήδη είχαν αρκετές θυγατέρες, αλλά όχι γιους. Σε μια μάταιη προσπάθεια να αποκτήσει άρρενα απόγονο, ο Θέσπιος άρχισε να έχει και εξωσυζυγικές σχέσεις με την ανοχή της Μεγαμήδης, αλλά κατέληξε τελικώς να έχει 50 κόρες. Το πρόβλημα το έλυσε κατά κάποιο τρόπο ο ήρωας Ηρακλής, χαρίζοντάς τους τουλάχιστον πολλά αρσενικά εγγόνια. (Για περισσότερα βλ. τα λήμματα Θέσπιος, Θεσπιάδες.)
Ηχεία ανάκλασης χαμηλών
Αναφορές
Κατηγορία:Ακουστική Κατηγορία:Ηχεία
Μεγαμήδη
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Βοιωτίας
Στάθμευση
300px|μικρογραφία|Πινακίδα που δηλώνει χώρο στάθμευσης Στάθμευση ονομάζεται η πράξη της ακινητοποίησης και αποδέσμευσης ενός οχήματος και της παραμονής του χωρίς επιβάτες. Συχνά επιτρέπεται η στάθμευση στη μία ή και στις δύο πλευρές ενός δρόμου, αν και μερικές φορές με περιορισμούς. Ορισμένα κτίρια διαθέτουν χώρο στάθμευσης για χρήση από τους κατοίκους των κτιρίων. Οι εθνικές κυβερνήσεις και η τοπική αυτοδιοίκηση συχνά θέτουν κανόνες για τον σχεδιασμό και τη χρήση χώρων στάθμευσης.
Οι χώροι στάθμευσης περιλαμβάνουν αμφότερους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, ως χώρος μίας πολυκατοικίας ή δημοτικό πάρκινγκ, πυλωτή πολυκατοικίας. Στην Ελλάδα, η στάθμευση πραγματοποιείται ως επί το πλείστον στην άκρη του δρόμου ή το κράσπεδο του πεζοδρομίου. Στις ΗΠΑ, αφού άνοιξε ο πρώτος δημόσιος χώρος στάθμευσης για οχήματα στη Βοστώνη, 24 Μαΐου 1898, οι στάβλοι στα αστικά κέντρα άρχισαν να μετατρέπονται σε χώρους στάθμευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κώδικας Οδικής ΚυκλοφορίαςΚατηγορία:Αυτοκίνητο
Μουτάζιλα
Οι δύο βασικότερες θέσεις τους ήταν η δικαιοσύνη του Θεού και η απόλυτη ενότητα και μοναδικότητα του. Από τη δεύτερη θέση συνάγεται και η ίσως πιο γνωστή πεποίθηση τους ότι, επομένως, το Κοράνι δεν είναι άκτιστο και αδημιούργητο ή συν-αιώνιο με τον Θεό, αλλά δημιουργημένο από τον Θεό. Σε άμεση συνάφεια με την προηγούμενη θέση υποστήριζαν επίσης ότι οι διαταγές του Θεού επιδέχονται λογική σκέψη και έρευνα: η γνώση πηγάζει από τον λόγο και επομένως ο λόγος, η λογική σκέψη, είναι το τελικό κριτήριο διάκρισης του δίκαιου από το άδικο και κριτήριο του θρησκευτικού νόμου (Κορανίου).
Οι Μουταζιλίτες ήταν οι πρώτοι "διανοητές" θεολόγοι του Ισλάμ και έδωσαν την αρχική συστηματική μορφή στην «επιστήμη της ισλαμικής θεολογίας» (α'ιλμ αλ - καλάμ). Κυριάρχησαν στον θεολογικό κόσμο του Ισλάμ κατά τον 9ο και 10ο μ.Χ. αιώνα. Προκάλεσαν μεγάλες θεολογικές συζητήσεις και διαμάχες. Χρησιμοποίησαν μεθόδους της ελληνικής διαλεκτικής και τόνισαν το ρόλο του λόγου στην έκθεση των αξιών της ισλαμικής πίστης. Για να περιφρουρήσουν την ιδέα του ενός Θεού από τους ανθρωπομορφισμούς που δημιουργούν τα διάφορα ονόματα που δίνει το Κοράνι στον Θεό χρησιμοποίησαν τους αριστοτελικούς όρους «ουσία» και «συμβεβηκός» και έκαναν διάκριση ανάμεσα στη θεία ουσία και τις ιδιότητες της. Επιστράτευσαν τα επιχειρήματα της ελληνικής φιλοσοφίας και ιδιαίτερα της αριστοτελικής λογικής για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους.
Ωστόσο, παρά την μεγάλη του άνθηση κατά τον ισλαμικό «χρυσό αιώνα», το κίνημα αυτό παρέμεινε μετέπειτα στάσιμο λόγω της απουσίας θετικών αναφορών και της υπερ-πληθώρας εχθρικών αναφορών (όπως από το αντίπαλο κυρίαρχο δόγμα των Σουνιτών) και γύρω στον 13ο αιώνα έπαψε εντελώς να υπάρχει. Ένα είδος νεο-μουταζιλισμού παρατηρείται από τα τέλη του περασμένου αιώνα ως τις μέρες μας ανάμεσα σε "προοδευτικούς" μουσουλμάνους θεολόγους.
Πηγές
Κατηγορία:Ισλαμική φιλοσοφία Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Θέμα Βολερού, Στρυμώνος και Θεσσαλονίκης
Το Θέμα Βολερού, Στρυμώνος και Θεσσαλονίκης ήταν θέμα (διοικητική διαίρεση), της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τον 11ο και 12ο αιώνα.
Το Θέμα δημιουργήθηκε το 1023 ή 1037, αναφέρεται το 1198 σε χρυσόβουλο του Αλέξιου Β΄ Κομνηνού και πιστεύεται ότι διατηρήθηκε έως το 1204 και την κατάληψη της περιοχής από τους Λατίνους. Προήλθε από την ένωση υπό κοινή διοίκηση των Θεμάτων Θεσσαλονίκης, Βολερού, Στρυμώνος και των μικρότερων θεμάτων Φιλιππούπολης, Βεροίας και Μογλενών.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Λεωσθένης (στρατηγός)
Ο Λεωσθένης (... - 323 π.Χ.) ήταν Αθηναίος στρατιωτικός, διοικητής του συμμαχικού ελληνικού στρατού στον Λαμιακό πόλεμο.
Σύγχρονος και φίλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έλαβε μέρος στην ασιατική μεγάλη εκστρατεία του. Μετά την επάνοδο από Ινδίες και παρά τη διαταγή του Αλεξάνδρου να απολυθούν όλοι οι 50.000 Έλληνες μισθοφόροι, ο Λεωσθένης επωφελούμενος των φιλικών του δεσμών πέτυχε να τους επαναφέρει με πλοία στην Ελλάδα. Εξ αυτών οι περισσότεροι επέστρεψαν στην πατρίδα τους πλην των 8.000 που βρίσκονταν ακόμη στο Ταίναρο όταν έφθασε η είδηση του θανάτου του Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα τον Ιούνιο του 323 π.Χ., με συνέπεια την εξέγερση των κυριοτέρων πόλεων της Ελλάδος. Τότε ο Λεωσθένης, εκτελώντας εντολή των Αθηνών, ανέλαβε την αρχηγία των ελληνικών συμμαχικών δυνάμεων κατά του Αντιπάτρου και ακολούθησε ο Λαμιακός πόλεμος.
Κατά την πολιορκία της Λαμίας, σε μία γενναία έξοδο–έφοδο των Μακεδόνων ο Λεωσθένης πληγώθηκε και σε τρεις μέρες πέθανε (323 π.Χ.).
Οι Αθηναίοι, αναγνωρίζοντας τις προς την πατρίδα υπηρεσίες του, τον κήδεψαν με ιδιαίτερες τιμές ενώ τον επικήδειο λόγο (επιτάφιο) εκφώνησε ο διάσημος τότε ρήτορας και πολιτικός της Αθήνας Υπερείδης.
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Λαμιακού Πολέμου
Ράκιος
Στην ελληνική μυθολογία ο Ράκιος ήταν ήρωας της Κρήτης, που πήρε ως σύζυγό του την κόρη του μάντη Τειρεσία, τη μάντισσα Μαντώ, όταν εκείνη πήγε κατά διαταγή του θεού Απόλλωνα στην Κλάρο ή στην Κολοφώνα της Μικράς Ασίας. Ο Ράκιος ήταν αρχηγός των Κρητών που είχαν εγκατασταθεί εκεί.
Ο Ράκιος και η Μαντώ απέκτησαν ένα παιδί, τον κορυφαίο μάντη Μόψο. Ωστόσο, ως σύζυγος της Μαντώς αναφέρεται, εκτός από τον Ράκιο, και κάποιος Ζωγραίος, πιθανώς Κορίνθιος. Μια άλλη παράδοση τέλος αναφέρει ότι η Μαντώ γέννησε τον Μόψο από τον ίδιο τον Απόλλωνα.
Σύμφωνα με μάλλον τοπικό θρύλο, ο Ράκιος είχε και μία κόρη, την Παμφυλία, ηρωίδα που έδωσε το όνομά της στην ομώνυμη περιοχή της Μικράς Ασίας.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Δημοψήφισμα Ανεξαρτησίας Σκωτίας του 2014
Το ερώτημα του δημοψηφίσματος, όπως τέθηκε από την Εκλογική Επιτροπή, ήταν «Πρέπει η Σκωτία να είναι μια ανεξάρτητη χώρα;». Οι ψηφοφόροι μπορούσαν να απαντήσουν μόνο ναι ή όχι. Με κάποιες εξαιρέσεις, όλοι οι κάτοικοι της Σκωτίας πάνω από 16 ετών μπορούσαν να ψηφίσουν. Το ποσοστό αυτό αντιπροσώπευε πάνω 4 εκατομμύρια ανθρώπους. Για τη νίκη αρκούσε απλή πλειοψηφία.
Πολλά ζητήματα τέθηκαν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, συμπεριλαμβανομένων ποιο νόμισμα θα χρησιμοποιήσει μια ανεξάρτητη Σκωτία, οι δημόσιες δαπάνες και το πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι η έκβαση της ψηφοφορίας θα ήταν αμφίρροπη.
Δημοσκοπήσεις
Παρουσιάζονται οι δημοσκοπήσεις μεγάλων δημόσιων και ιδιωτικών φορέων της Βρετανίας σχετικά με το δημοψήφισμα της 18ης Σεπτεμβρίου.
Αποτελέσματα
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι Σκωτσέζοι καταψήφισαν την απόσχιση από το Ηνωμένο Βασίλειο, σε ποσοστό 55% έναντι 44% που ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας.
Πύργος του Ρολογιού (Γιαννιτσά)
Επί της οδού Στράντζης στα Γιαννιτσά βρίσκεται ο Πύργος του Ρολογιού.
Δημοψήφισμα Ανεξαρτησίας Σκωτίας του 2014
Επακόλουθα
Ο πρωθυπουργός Άλεξ Σάλμοντ παραιτήθηκε μετά την ανακοίνωση του αρνητικού αποτελέσματος για την ανεξαρτησία. Λίγες ώρες μετά τη γνωστοποίηση της ετυμηγορίας των Σκωτσέζων, σημειώθηκαν συγκρούσεις στη Γλασκόβη ανάμεσα σε ενωτικούς και σε οπαδούς της ανεξαρτησίας, με αποτέλεσμα να επέμβει η αστυνομία.
Πύργος του Ρολογιού (Γιαννιτσά)
Περιγραφή
Είναι ορθογώνιο κτίριο, έχει ύψος 25 μ. και είναι κτισμένο με πέτρα μέχρι τα πρώτα 4 μ. και στη συνέχεια πλινθόκτιστο. Από τα μορφολογικά του στοιχεία συμπεραίνουμε ότι ανασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αι. Στεγάζονταν με δώμα, από το οποίο εξείχαν τρεις μικροί τρούλοι καλυμμένοι με μολύβι. Το κτίριο διαθέτει πλούσιο διάκοσμο εξωτερικά και στο εσωτερικό του είναι ελαφρά διακοσμημένο. Το μαυσωλείο προορίζεται για Αρχαιολογικό Μουσείο Γιαννιτσών. Σύμφωνα με επιγραφή που βρίσκεται πάνω σε δυο μαρμάρινες πλάκες στην ανατολική του πλευρά, χτίστηκε το έτος Εγίρας 1167, δηλαδή το 1754 από τον Σερίφ Αχμέτ, απόγονο του Γαζή Εβρενός. Θεωρείται ως ο παλιότερος σωζόμενος πύργος, που βρίσκεται σε ελληνικό έδαφος. Πρόκειται για ένα μονοπύργιο, στην κάτω πλευρά λίθινο, ενώ ψηλότερα είναι κατασκευασμένο με λεπτές ειδικές πλίνθους, υλικό δομής που εξασφαλίζει συνεκτικότητα και αντοχή. Στην οροφή του υπήρχε ένας πυργίσκος, όπου βρίσκονταν τα ρολόγια. Αυτός καταστράφηκε από βλήματα όλμου το 1946. Ο πύργος εξυπηρετούσε και στρατιωτικούς σκοπούς, καθώς από τα παράθυρά του μπορούσαν οι Τούρκοι να ελέγχουν όλη την περιοχή.
Δημοψήφισμα Ανεξαρτησίας Σκωτίας του 2014
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Σκωτίας Σκωτια Σκωτία
Πύργος του Ρολογιού (Γιαννιτσά)
Περιγραφή
Η επιγραφή του πύργου λέει:"«Ο Σερίφ Αχμέτ, απόγονος του δοξασμένου αρχηγού, έκανε πάντα το καλύτερο που μπορούσε στη μνήμη του προγόνου του. Τώρα έκανε ένα ρολόι, για να δείχνει την ώρα. Το κατασκεύασε όμως, για να είναι ένα ενθύμιο του πεντάπτυχου Ισλάμ. Η ανταμοιβή του ήταν να το παρουσιάσει με αγνές προθέσεις ως δώρο στον πατέρα του, στη μητέρα του και στην ψυχή των Γαζήδων… Βλέπετε δεν υπάρχουν λέξεις γι’ αυτό το πανέμορφο, υπέροχο ρολόι»."
Πηγές
Κατηγορία:Γιαννιτσά Γιαννιτσα Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
Θάνατοι τον Ιούλιο του 2014
Παραπομπές
07
Χειμωνανθός (λουλούδι)
O Χειμωνανθός (Chimonanthus) ανήκει στα φυλλοβόλα φυτά. Είναι καλλωπιστικό φυτό, θάμνος και το ύψος του μπορεί να φτάσει από 2,5 έως 4 μέτρα. Αποτελείται από λεπτά κλαδιά ενώ τα φύλλα του είναι ωχροπράσινα και το χειμώνα γίνονται χρυσωπά. Τα άνθη του είναι κίτρινα ή άσπρα. Το μήκος των ανθών του φτάνει περίπου στα 2,5 περίπου εκατοστά. Ενώ ορισμένα από τα είδη του είναι αρωματικά. Έχει πάρει το όνομα του από την ελληνική γλώσσα (χειμώνας+άνθος), επειδή είναι λουλούδι που ανθοφορεί κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών. Στην Ελλάδα δεν ευδοκιμεί ως φυτό, ενώ η εισαγωγή του γίνεται σε πολύ μικρές ποσότητες.
Είδη
To γένος του χειμωνανθού μπορεί να αποτελείται από τρία έως έξι είδη. Σε γενικές γραμμές είναι δύσκολη η οριοθέτηση των μορφολογικών διαφορών που διακρίνουν τα είδη μεταξύ τους. Δύσκολη επίσης είναι και η οριοθέτηση των ποικιλιών που περιλαμβάνονται στο κάθε είδος. Τα είδη του χειμωνανθού είναι τα εξής:
Καλλιέργεια
Ο χειμωνανθός είναι ευπροσάρμοστος και εύκολος ως προς την καλλιέργεια και τη φροντίδα του.Ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη,ενώ την καλύτερη ανάπτυξη του ευνοούν τα ουδέτερα και αλκαλικά εδάφη. Φυτεύεται στην τελική του θέση το φθινόπωρο ή στις αρχές της άνοιξης, αλλά ποτέ το καλοκαίρι. Ο ήλιος και η ζέστη ή τα ημισκιερά μέρη βοηθάνε στην καλύτερη ανάπτυξη του, ενώ δεν αναπτύσσεται πλήρως στη σκιά. Η φύτευση του σε σκιά μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στα επόμενα στάδια ανάπτυξης του. Εμφανίζει αντοχή τόσο στον παγετό όσο και χαμηλές θερμοκρασίες. Ευδοκιμεί και στους -25 βαθμούς Κελσίου. Η ανθοφορία του είναι αργή, αρχίζει στα δύο με πέντε χρόνια μετά από την οριστική φύτευση του. Μπορεί να φυτευτεί είτε σε ομάδες είτε ως μεμονωμένο φυτό. Η προσβολή του από ασθένειες είναι αρκετά δύσκολη. Τα φύλλα του θάμνου στα αρχικά τους στάδια μπορεί να είναι πράσινα ή κίτρινα και πέφτουν στα τέλη του φθινοπώρου. Τα άνθη εμφανίζονται στις αρχές του χειμώνα σε γυμνά κλαδιά. Ο ανθός του έχει ασυνήθιστο σχήμα. Τα πέταλα του είναι κηρώδη και κίτρινα με ελάχιστο καφέ στο εσωτερικό. Τα εξωτερικά πέταλα μοιάζουν αρκετά με σχήμα γάντζου ή μικρού αστεριού. Η φύτευση και ανθοφορία του είναι πιο δύσκολη σε γλάστρα, καθώς ως φυτό θέλει πρόσβαση σε αρκετό χώμα προκειμένου να μπορέσει να αναπτύξει πλήρως το ριζικό σύστημα του. Μπορεί να πολλαπλασιαστεί τόσο με σπόρους όσο και με μοσχεύματα.
Κλάδεμα
Όσον αφορά το κλάδεμα πρέπει να του δίνεται ιδιαίτερη προσοχή. Ο χειμωνανθός δεν κλαδεύεται κατά τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του. Το κλάδεμα ξεκινά μετά από τον δεύτερο χρόνο όταν το ριζικό σύστημα του φυτού έχουν αναπτυχθεί επαρκώς. Επιπλέον, πρέπει να διατηρούνται οι παλαιότεροι βλαστοί ώστε να εξασφαλισθεί η ανθοφορία και της επόμενης χρονιάς. Το λάθος κλάδεμα μπορεί να επηρεάσει άμεσα τόσο την ανθοφορία όσο και το φύλλωμα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Kαλυκανθοειδή Κατηγορία:Άνθη Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Νήσοι Φερόες
Οι Νήσοι Φερόες ή Φαιρόες ή Φέρο (φεροϊκά: Føroyar, δανικά: Færøerne), που σημαίνει Νησιά των Προβάτων, είναι σύμπλεγμα 18 νήσων (17 κατοικημένες), αποτελούν αυτόνομη περιοχή και συνιστώσα χώρα του Βασιλείου της Δανίας. Βρίσκονται στον βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, στο ομώνυμο αρχιπέλαγος, ανάμεσα στη Σκωτία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία με συνολική έκταση 1.399 τ.χλμ. και πληθυσμό 54.255 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023.
Η εθνική εορτή εορτάζεται στις 29 Ιουλίου στο Τόρσχαβν και ονομάζεται Ólavsøka (Όλαφσοκα, από το όνομα του Νορβηγού βασιλιά Όλαφ Β΄ ή Αγίου Όλαφ που πέθανε στις 29 Ιουλίου 1030 στο Στίκλεσταντ).
Πρώιμη προ-νορβηγική περίοδος
Η πρώιμη ιστορία των νησιών είναι μάλλον άγνωστη. Εικάζεται ότι τον 6ο αιώνα μ.Χ. ένας Ιρλανδός μοναχός παρέπλευσε κάποια νησιά στο βόρειο Ατλαντικό, τα οποία χαρακτήρισε ως παράδεισο των πουλιών και των προβάτων. Ίσως, με βάση τα σημερινά χαρακτηριστικά τους, τα νησιά αυτά να ταυτίζονται με τις Φερόες. Στα τέλη του 7ου αιώνα, τα νησιά δέχθηκαν την επίσκεψη μοναχών από την Ιρλανδία σε αναζήτηση ερημητηρίων για μοναχισμό.
Το παλαιότερο γνωστό γραπτό κείμενο, στο οποίο μάλλον γίνεται αναφορά στα νησιά, ανήκει στον Ντικουίλ, έναν Ιρλανδό μοναχό, ο οποίος στο βιβλίο του Μενσούρα Όρμπις Τέρα (Περιγραφή της γήινης σφαίρας) το 825 μ.Χ., περιγράφει τις χώρες βόρεια της Αγγλίας. Στο κείμενο περιγράφονται μεταξύ άλλων νησιά που ταιριάζουν με τη φυσική περιγραφή των Φερόων Νήσων.
Μέχρι τον 14ο αιώνα
Σύμφωνα με αυτούς τους μύθους, ένας άποικος με το όνομα Γκριμ Καμπάν εγκαταστάθηκε στα νησιά Φερόε κάποια στιγμή πριν το διάστημα της βασιλείας του Χάραλντ Χορφράγκε στη Νορβηγία (872-930). Το όνομα του Γκριμ Καμπάν έχει τόσο νορβηγικές όσο και γαλατικές ρίζες, με συνέπεια το πρόσωπο αυτό να θεωρείται απόγονος τόσο Σκανδιναβών όσο και κατοίκων των βρετανικών νησιών, κάτι που σήμερα είναι χαρακτηριστικό στους κατοίκους των Φερόων Νήσων. Κατά τη βασιλεία του Χορφράγκε, αναφέρεται ότι τα νησιά δέχθηκαν πολλούς Νορβηγούς εποίκους, που εγκατέλειψαν τη χώρα τους.
Το γεγονός αυτό υποστηρίζεται και από ρουνικές επιγραφές της περιόδου που έχουν βρεθεί στα νησιά, στις οποίες αναφέρεται η εγκατάσταση ανθρώπων με καταγωγή από περιοχές της Νορβηγίας.
Γεωγραφία
thumb|left|Δορυφορική εικόνα των νησιών Φερόων Το νησιωτικό συγκρότημα των Φερόων Νήσων αποτελείται από συνολικά δεκαοκτώ νησιά μεταξύ της Νορβηγικής θάλασσας και του βόρειου Ατλαντικού ωκεανού, σχεδόν στη μέση της απόστασης μεταξύ της Νορβηγίας και της Ισλανδίας. Η συνολική τους έκταση ανέρχεται σε 1.399 τετρ. χλμ., με μήκος ακτογραμμής 1.117 χλμ.
Το κλίμα των νησιών χαρακτηρίζεται από δροσερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες, συνήθως με νεφοσκεπή ουρανό και συχνές ομίχλες και ισχυρούς ανέμους. Αν και το σύμπλεγμα βρίσκεται σε μεγάλο γεωγραφικό πλάτος, ο κλιματικός χαρακτήρας είναι πιο ήπιος από τον αναμενόμενο λόγω του Ρεύματος του Κόλπου. Τα νησιά είναι γενικά βραχώδη με χαμηλές κορυφές, ενώ οι ακτές είναι γενικά απόκρημνες. Τα νησιά έχουν τις ψηλότερες βραχώδεις ακτές σε όλη την Ευρώπη, και ορισμένες από τις ψηλότερες παγκόσμια. Το μικρότερο υψόμετρο είναι στο επίπεδο της θάλασσας, ενώ η ψηλότερη κορυφή είναι η Σλάταρατιντουρ με ύψος 882 μέτρα. Οι φυσικοί πόροι του νησιωτικού συμπλέγματος περιλαμβάνουν την αλιεία, τη φαλαινοθηρία, αλλά και το υδροδυναμικό.
Αποστάσεις από τις πλησιέστερες χώρες και νησιά
thumb|Το [[Κλάκσβικ, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη των Φερόων Νήσων, βρίσκεται στο νησί Μπόρντοϊ]]
Δημογραφία
Η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων είναι Λουθηρανοί Χριστιανοί και ανήκουν στην Εκκλησία των Νήσων Φερόες. Επίσης, υπάρχει μια μικρή κοινότητα μαρτύρων του Ιεχωβά η οποία αποτελείται από 4 εκκλησίες και αριθμεί 117 μέλη.
Πρωτεύουσα είναι το Τόρσχαβν, με 21.585 κατοίκους (εκτίμηση 2019), στην ευρύτερη αστική περιοχή, το οποίο βρίσκεται το νησί Στρέιμοϊ. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Κλάκσβικ, με 4.839 κατοίκους (εκτίμηση 2019), στο νησί Μπόρντοϊ. Οι κάτοικοι μιλούν την Φεροϊκή γλώσσα, αλλά μιλιούνται και τα Δανικά αλλά και, λιγότερο, τα Ισλανδικά. Στο θρήσκευμα είναι προτεστάντες.
Πρόσφατες (2022)
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν τον Δεκέμβριο του 2022.
2011
Στις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 29 Οκτωβρίου του 2011, σημειώθηκαν τα εξής αποτελέσματα:
2015
Στις εκλογές του 2015, που διεξήχθησαν την 1η Σεπτεμβρίου, τα κόμματα της αντιπολίτευσης πέτυχαν μια δυναμική επιστροφή στη βουλή, με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα να κερδίζει δύο έδρες και το κόμμα Δημοκρατία άλλη μία έδρα. Το κόμμα Πρόοδος επανέκτησε την δεύτερη έδρα του.
Βερβερίνοι πειρατές
Ενώ αυτές οι επιδρομές ξεκίνησαν λίγο μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους μουσουλμάνους, οι όροι Βερβερίνοι πειρατές και Βερβερίνοι κουρσάροι χρησιμοποιούνται συνήθως για τους επιδρομείς που δραστηριοποιήθηκαν από το 16ο αιώνα και μετά, όταν η συχνότητα και το εύρος των επιθέσεων των δουλεμπόρων αυξήθηκε και το Αλγέρι, η Τύνιδα και η Τρίπολη τέθηκαν υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Παρόμοιες επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από το Σαλέ και άλλα λιμάνια στο Μαρόκο.