cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαν Φραντσέσκο α Ρίπα (Σταντάλ)
Σχολιασμός
Ακόμη κι αν ο Σταντάλ διάβασε, όπως ισχυρίζεται στην εισαγωγή, σε χειρόγραφο την ερωτική ιστορία μιας Ιταλίδας πριγκίπισσας για έναν Γάλλο διπλωμάτη και απλώς τη μεταφράζει, οι χαρακτήρες στο διήγημα είναι καθαρά φανταστικοί και χρησιμεύουν για την υποστήριξη της μυθοπλασίας. Ο δούκας του Σαιντ-Αινιάν ήταν πραγματικά πρεσβευτής του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ' από το 1731 έως το 1741, αλλά ποτέ δεν ενεπλάκη σε γεγονότα σαν τα αφηγούμενα.
Η πριγκίπισσα Καμπομπάσο ενσαρκώνει το πάθος που μόνο οι Ιταλοί, σύμφωνα με τον Σταντάλ, ήταν ικανοί να βιώσουν. Ο ανιψιός του Γάλλου πρεσβευτή, ο ιππότης Σενεσέ, αντιθέτως ενσαρκώνει τα ελαττώματα που αποδίδει ο συγγραφέας στους Γάλλους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα του Σταντάλ Κατηγορία:Γαλλικά διηγήματα
Καρβουνιάρης
Βιότοπος
Μετά την περίοδο αναπαραγωγής και, κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης, προτιμώνται ως τόποι ανάπαυλας μεγάλες ανοικτές εκτάσεις, όπως καλλιεργημένα ή χέρσα χωράφια, ενώ ιδιαίτερα δημοφιλείς είναι οι παραποτάμιες όχθες, ιδιαίτερα σε άσχημες καιρικές συνθήκες. Οι καλαμιώνες και τα έλη, ωστόσο, φαίνεται να αποφεύγονται, παρά την αφθονία τροφής που παρέχουν και, τον ημι-ανοικτό χαρακτήρα τους.
Στην Ελλάδα, απαντά σε λόφους με πέτρες ή βράχια, βουνοπλαγιές, κήπους, δενδροφυτείες, αγρούς, πεδινές, δασικές και θαμνώδεις εκτάσεις και όχθες ποταμών.
Μορφολογία
thumb|left|300px|Αρσενικός καρβουνιάρης (αναπαραγωγικό πτέρωμα) Όπως και ο -συγγενικός με αυτόν- κοκκινούρης, ο καρβουνιάρης, είναι πτηνό που παρουσιάζει έντονο φυλετικό διμορφισμό στο αναπαραγωγικό του πτέρωμα. Το αρσενικό ξεχωρίζει εύκολα από τον χαρακτηριστικό χρωματισμό του, ενώ τα θηλυκά και τα νεαρά άτομα είναι πιο «θαμπά» και μοιάζουν αρκετά με μικρά αηδόνια, σε κάποιον μη έμπειρο παρατηρητή.
Το αναπαραγόμενο αρσενικό έχει γκριζόμαυρο κεφάλι, ράχη και στήθος (διαφορά από τον κοκκινούρη) που, σε συνδυασμό με τη λαμπερή πορτοκαλοκόκκινη ουρά, είναι εύκολα αναγνωρίσιμο στο πεδίο. Έχει μαύρο μέτωπο αλλά, μερικές φορές, με ένα λευκό σημάδι στο πάνω μέρος του, μαύρο πηγούνι και λάρυγγα, ενώ το κάτω μέρος είναι ανοικτοτεφρόχρωμο. Η άνω επιφάνεια των πτερύγων είναι σκούρα γκριζοκαφέ, με λευκωπές περιοχές κυρίως στα δευτερεύοντα ερετικά φτερά, εμφανείς κατά την πτήση, ενώ όταν το πουλί κάθεται διακρίνονται δύσκολα. Όσο μεγαλύτερο σε ηλικία είναι το πουλί, τόσο πιο μεγάλη είναι αυτή η λευκόχρωμη επιφάνεια. Το ουροπύγιο και όλη σχεδόν η ουρά είναι λαμπερά πορτοκαλοκόκκινα (τα δύο κεντρικά πηδαλιώδη φτερά είναι σκούρα σταχτοκαφέ). Πάντως, στο μη αναπαραγωγικό πτέρωμα, τα αρσενικά χάνουν αυτά τα λαμπερά χαρακτηριστικά και είναι πολύ πιο «θαμπά» σε χρώματα, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι πιο μαυριδερά από τα θηλυκά.
Τα θηλυκά έχουν, σε όλες τις εποχές, καφετί ομοιόμορφο πτέρωμα με πιο αχνές περιοχές, ιδιαίτερα στο στήθος, ενώ δεν διαθέτουν το μαύρο χρώμα στο πρόσωπο και στο σαγόνι του αρσενικού, αντίθετα, αυτές οι περιοχές έχουν τεφρόλευκο χρώμα. Πάντως, σε γενικές γραμμές, είναι πιο σκουρόχρωμα από τα θηλυκά του κοκκινούρη. Τα νεαρά άτομα μοιάζουν με τα θηλυκά, αλλά είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστούν με βάση, μόνον, τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πτερώματός τους και, μοιάζουν με τα μικρά του κοκκινολαίμη.
Το ράμφος είναι καφετί-μαύρο, σχετικά μακρύ και φέρει στη βάση του μακριές σμήριγγες, ενώ οι -αρκετά μεγάλοι- ταρσοί έχουν μαύρο χρώμα. Οι οφθαλμοί φέρουν έναν αρκετά δυσδιάκριτο λευκό δακτύλιο στην περιφέρειά τους.
Τροφή
Η διατροφή του καρβουνιάρη αποτελείται κυρίως από μικρά ασπόνδυλα, αλλά και φυτική ύλη, ιδιαίτερα από σωροκάρπια (berries). Το φάσμα των θηραμάτων ποικίλλει και, περιλαμβάνει περισσότερες από 50 οικογένειες εντόμων, αραχνοειδών -αράχνες και αραχνίδια (φαλάγγια)- καθώς και διάφορα άλλα είδη, ιδιαίτερα αρθρόποδα εδάφους και σαλιγκάρια. Το μέγεθος του θηράματος είναι 2-8 χιλιοστά, ενώ συλλαμβάνονται περιστασιακά κάμπιες και γεωσκώληκες, τα οποία μπορεί να είναι μέχρι και 16 εκατοστά. Τέτοια μεγάλα θηράματα, συνήθως διαμελίζονται σε μικρότερα κομμάτια πριν την κατανάλωση ή για να τραφούν οι νεοσσοί. Το πεπτικό σύστημα του πτηνού δείχνει προσαρμογές ανάλογα με τη διατροφή του εκάστοτε ατόμου. Το, εάν τα σωροκάρπια έχουν ιδιαίτερη φυσιολογική σημασία ή μπορούν να αξιοποιηθούν μόνον ευκαιριακά, είναι θέμα αμφιλεγόμενο.
Κυνήγι
Ο καρβουνιάρης είναι κυρίως κυνηγός που «στήνει καρτέρι». Συνήθως καραδοκεί για το θήραμα από υψηλές θέσεις (perching), όπως πέτρες, βράχους, πασσάλους ή οροφές, σπάνια από θάμνους ή δέντρα. Η θήρευση επιτυγχάνεται με κατακόρυφες επιθέσεις, αλλάζοντας την κατεύθυνσή του εάν χρειαστεί. Η απόσταση από το θήραμα όταν επιτίθεται είναι συνήθως μεταξύ δύο και τριών μέτρων, αλλά μπορεί επίσης να φθάνει και τα δέκα μέτρα. Τα ιπτάμενα έντομα συλλαμβάνονται στον αέρα, αλλά το συγκεκριμένο κυνήγι έχει δευτερεύοντα χαρακτήρα. Εναλλακτικά, περιμένει το θήραμα απευθείας στο έδαφος. Για το σκοπό αυτό, είναι καλά προσαρμοσμένο να τρέχει μεγάλες αποστάσεις με τα ισομήκη δάκτυλα των ποδιών του, ενώ μπορεί να κάνει μικρά άλματα, αλλά σπανίως συνεχόμενα.
Ηθολογία
Οι καρβουνιάρηδες δεν είναι, γενικά, κοινωνικά πτηνά και αρέσκονται να κινούνται και να κυνηγούν μοναχικά, εκτός από τη μεταναστευτική περίοδο που συγκεντρώνονται σε ομάδες, αν και ακόμη και τότε, απαιτούν κάποιο ζωτικό χώρο.
Στην Κ. Ευρώπη, στην αναπαραγωγική περίοδο από το Μάρτιο έως τον Ιούνιο, συνηθίζουν να κελαηδάνε δύο ώρες πριν από την ανατολή του ηλίου. Έτσι, μαζί με τα κοτσύφια, αποτελούν τα πουλιά που ξεκινάνε το κελάηδημα πολύ νωρίς το πρωί και, τραγουδάνε μέχρι αργά το βράδυ, με μικρά μόνο διαλείμματα. Κάποιες φορές, μάλιστα, ακούγονται και κατά τη διάρκεια της νύκτας, ενώ υπάρχουν αναφορές για νυκτερινό κυνήγι εντόμων, στο φώς των λαμπτήρων που φωτίζουν τους δρόμους των πόλεων. Ειδικά κατά την αλλαγή πτερώματος (moulting) βλέπει κανείς τα πουλιά να κάθονται αρκετή ώρα στον ήλιο, ενώ είναι σπάνια τα υδατόλουτρα και, ακόμη σπανιότερα τα αμμόλουτρα σε σωρούς χώματος.
Αναπαραγωγή
thumb|right|300px|Θηλυκός καρβουνιάρης με υλικό κατασκευής φωλιάς Ο καρβουνιάρης ωριμάζει σεξουαλικά ήδη στο τέλος του πρώτου έτους της ζωής του και, είναι κατά κύριο λόγο, μονογαμικό πτηνό, με τα ίδια ζευγάρια να επιχειρούν και πάλι το επόμενο έτος να μεγαλώσουν τα μικρά τους, μαζί. Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί αρκετές περιπτώσεις διγυνίας, οπότε το αρσενικό -μόνο υπό πολύ ευνοϊκές συνθήκες-, να προσπαθεί να ζευγαρώσει με δύο θηλυκά.
Σε πολλά μέρη της Ν. και Κ. Ευρώπης, έχουν παρατηρηθεί δύο ή και τρεις γέννες (broods), μέσα στην ίδια αναπαραγωγική περίοδο. Λόγω της ασύγχρονης άφιξης στη περιοχή αναπαραγωγής, συμβαίνει χρονική επικάλυψη μεταξύ της πρώτης και δεύτερης γέννας εντός μεμονωμένων πληθυσμών. Η συχνότητα της δεύτερης γέννας ποικίλλει ανάλογα με το υψόμετρο και το γεωγραφικό πλάτος. Επιπλέον, τα γηραιότερα αρσενικά έχουν περισσότερες πιθανότητες για δεύτερη γέννα από τα μικρότερα σε ηλικία πτηνά.
Τα θηλυκά στην Κ. Ευρώπη καταφθάνουν λίγες ημέρες έως και δύο εβδομάδες αργότερα από τα αρσενικά στην περιοχή αναπαραγωγής και, περιφέρονται αρκετές ημέρες χωρίς να διαλέγουν ταίρι, αλλά συλλέγουν πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των ιδιοτήτων του εδάφους και των πιθανών συντρόφων τους. Κοινή επιθεώρηση των πιθανών φωλιών είναι, επίσης, μέσα στην προετοιμασία για τις διαδικασίες ζευγαρώματος που ακολουθούν.
Η περίοδος αναπαραγωγής των καρβουνιάρηδων ξεκινάει συνήθως τον Απρίλιο, από τις αρχές μέχρι τα τέλη του και, εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος της περιοχής φωλιάσματος. Προτιμώνται θέσεις που μπορούν να προσφέρουν τρύπες σε βράχους ή κάτι ανάλογο όπως, γκρεμοί, γείσα βράχων, παλαιοί τοίχοι κοντά σε κήπους, οπωρώνες, αγροί και αμπελώνες. Επίσης χρησιμοποιούνται ερείπια, το εσωτερικό εγκαταλελειμμένων κτηρίων και κουφάλες δένδρων. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν και τεχνητά κατασκευασμένες φωλιές, ιδιαίτερα στα αστικά πάρκα των βορειοευρωπαϊκών χωρών, αλλά γενικά δεν προτιμώνται.
Η φωλιά κατασκευάζεται από το θηλυκό και, είναι μια μάλλον ογκώδης, στέρεη και σχετικά βαθιά κατασκευή που αποτελείται κυρίως από ξερά κλαδιά, βλαστούς και βρύα, ενώ σπανιότερα χρησιμοποιούνται φτερά, ή χαρτί. Το εσωτερικό επιστρώνεται κυρίως με τρίχες, μαλλί και φτερά. thumb|left|300px| Αρσενικός καρβουνιάρης (αναπαραγωγικό πτέρωμα) στη φωλιά του Η γέννα αποτελείται συνήθως από 4-6 αυγά και, η επώαση που πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό, διαρκεί 12-16 ημέρες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι, επιτηρούνται και σιτίζονται και από τους δύο γονείς και, μένουν στη φωλιά για 12-19 ημέρες, περίπου. Συνήθως φεύγουν από τη φωλιά προτού να πετάξουν.
Στην Ελλάδα, ο καρβουνιάρης φωλιάζει ως επιδημητικό, ή περνάει ως μεταναστευτικό πτηνό το χειμώνα για τις νότιες επικράτειες.
Κατάσταση πληθυσμού
Στην Ευρώπη, οι πληθυσμικές τάσεις από το 1982 έχουν παραμείνει σταθερές, με βάση τα προσωρινά στοιχεία για 21 χώρες από το Πανευρωπαϊκό Πρόγραμμα Παρακολούθησης Κοινών Πουλιών (EBCC / RSPB / BirdLife / Στατιστική Ολλανδίας, P. Voříšek in litt. 2008), γι’αυτό η IUCN έχει χαρακτηρίσει το είδος ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC)
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο o Καρβουνιάρης απαντά και με τις ονομασίες Γιαννάκος, Γιαννάκης, Γιαννάκι (Κρήτη), Καλατζής (Παρνασσός), Τσουκαλάκος, Κοκκινόκωλος, Χειμώνι και Μαυροφοινίκουρος.
Πηγές
Κατηγορία:Μυγοθηρίδες
Γιώργος Καραμίχαλος
Ο  Γιώργος Καραμίχαλος  (γεν. 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Αγωνίστηκε ως αριστερός επιθετικός σε ομάδες της Α΄, Β΄ και Γ΄ Εθνικής κατά τη δεκαετία του ’80 και στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων και με την ολυμπιακή ομάδα. Ως προπονητής εργάστηκε σε μικρές ομάδες της Μαγνησίας. Το 2009-10 ήταν γενικός αρχηγός στον Ολυμπιακό Βόλου και το 2010-11 προπονεί το Ρήγα Φεραίο Βελεστίνου.
Ποδοσφαιριστής
Ο Γιώργος Καραμίχαλος γεννήθηκε στο Βόλο. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον Ολυμπιακό Βόλου σε πολύ μικρή ηλικία, του οποίου υπήρξε βασικός σκόρερ και το 1981-82 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο Βόρειο Όμιλο της Β΄ Εθνικής με 18 γκολ. Τη σεζόν 1982-83 έπαιξε για πρώτη φορά στην Α΄ εθνική κατηγορία με το Μακεδονικό, ο οποίος υποβιβάστηκε έπειτα από μπαράζ, στο οποίο ηττήθηκε με 2-3 από τον Πανιώνιο. Την επόμενη σεζόν επέστρεψε στον Ολυμπιακό Βόλου, για να ξαναβρεθεί στην Α΄ Εθνική το 1984, στον Πανιώνιο. Με την ομάδα της Ν. Σμύρνης αγωνίστηκε για 3,5 σεζόν,ακολούθησε ένα μικρό πέρασμα από την Ξάνθη και το 1988 επέστρεψε στον Ολυμπιακό Βόλου, ο οποίος στο μεταξύ είχε ανέβει στην Α΄ εθνική.
Στα τέλη της καριέρας του έπαιξε επίσης στη Δόξα Βύρωνα και στην Αναγέννηση Καρδίτσας, αλλά το 1994 ξαναγύρισε στον Ολυμπιακό. Είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του Ολυμπιακού Βόλου με 70 γκολ και ο τρίτος παίκτης σε συμμετοχές με 339 ματς.
Διεθνής
Ο Καραμίχαλος είχε εμφανίσεις με την Εθνική Ελπίδων, ενώ στις 14 Ιανουαρίου 1987 αγωνίστηκε σε φιλικό αγώνα της ολυμπιακής ομάδας με την Ιταλία, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 68΄.
Προπονητής
Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται εργάστηκε ως προπονητής σε διάφορους τοπικούς συλλόγους του Βόλου, όπως στον Κένταυρο Νεάπολης την τριετία 2004-2007. Τις σεζόν 2008-09 και 2009-10 ήταν γενικός αρχηγός στον Ολυμπιακό Βόλου. Το 2010-11 ανέλαβε προπονητής στο Ρήγα Φεραίο Βελεστίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Μακεδονικού Νεάπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Δημήτριος Ακάκιος
Ο '''Δημήτριος Γ. Ακάκιος''' (1866-;) από τη Λήμνο διετέλεσε βουλευτής του Κόμματος Φιλελευθέρων την περίοδο 1923 ως 1926.
Βιογραφικό
Ο Δημήτριος Ακάκιος γεννήθηκε το 1866 στο Κάστρο Λήμνου (σημερινή Μύρινα) από εύπορη οικογένεια. Μετά την εγκύκλιο εκπαίδευση πήγε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στο Β΄ Γυμνάσιο. Τον Οκτώβριο του 1884 γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών, σε ηλικία 18 ετών, ως απόφοιτος του Β΄ Γυμνασίου Αθηνών με βαθμό 2. Δήλωσε περιουσία 100.000 δρχ. και είχε κηδεμόνα τον Α. Παπαδάκη, Λήμνιο εγκατεστημένο στη Σύρο από το 1862. Αποφοίτησε το 1891 και επέστρεψε στο νησί, όπου αναφέρεται σε κοινοτικά έγγραφα του 1896 ως Δημήτριος Ακακίου ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Εκπαιδευτικών Καταστημάτων Λήμνου. Υπήρξε επιτυχημένος νομικός και δικηγόρος στο Κάστρο της Λήμνου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βενιζελισμός
TV
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων TV ή tv μπορεί να αναφέρεται:
Αγία Οικογένεια
thumb|Υαλογραφία της Αγίας Οικογένειας στον Καθεδρικό Ναό της Αμώμου Συλλήψεως, στο [[Ντίλι του Ανατολικού Τιμόρ]] thumb|[[Ραφαήλ: «Η Αγία Οικογένεια», 1518]] thumb|[[Πολιντόρο ντα Λαντσιάνο (1515-1565): «Η Αγία Οικογένεια με άγγελο», περ. 1540 (ιδιωτική συλλογή)]] Η Αγία Οικογένεια στον Χριστιανισμό είναι η οικογένεια που αποτελείται από το Θείο Βρέφος Ιησού Χριστό, την Παναγία και τον Άγιο Ιωσήφ τον Μνήστορα.
Στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία η Αγία Οικογένεια ως σύνολο έχει τη δική της εορτή, στα τέλη Δεκεμβρίου.
Η εορτή
Στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, όπως και εν μέρει στην Αγγλικανική Εκκλησία, η Αγία Οικογένεια ως σύνολο έχει τη δική της εορτή. Ο βασικός σκοπός για την καθιέρωση της εορτής αυτής ήταν η παρουσίαση της Αγίας Οικογένειας ως προτύπου για τις χριστιανικές οικογένειες. Είναι κινητή εορτή, καθώς εορτάζεται την Κυριακή ανάμεσα στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Αν τα Χριστούγεννα (και επομένως και η Πρωτοχρονιά) πέφτουν Κυριακή, τότε η Αγία Οικογένεια εορτάζεται στις 30 Δεκεμβρίου, ημέρα Παρασκευή.
Η εορτή καθιερώθηκε το 1893 από τον Πάπα Λέοντα ΙΓ΄ και αρχικώς τοποθετήθηκε την Κυριακή της εβδομάδας αποδόσεως των Θεοφανείων, δηλαδή την Κυριακή μεταξύ της 7ης και της 13ης Ιανουαρίου. Μεταφέρθηκε στο σημερινό της ημερολογιακό διάστημα με την αποστολική επιστολή «Mysterii Paschalis» (Φεβρουάριος 1969) του Πάπα Παύλου ΣΤ΄.
Προστασία και έθιμα
Τα μέλη της Αγίας Οικογενείας είναι οι προστάτες άγιοι της ιεραποστολικής Αδελφότητας του Τιμίου Σταυρού: Η γυναικεία αδελφότητα είναι αφιερωμένη στην Άμωμη Καρδία της Θεοτόκου, η ανδρική αδελφότητα στον Άγιο Ιωσήφ και η ιερατική αδελφότητα του Τιμίου Σταυρού στην Ιερά Καρδία του Ιησού. Οι «Υιοί της Αγίας Οικογενείας» είναι μία διαφορετική θρησκευτική αδελφότητα, με έδρα τη Βαρκελώνη, που ιδρύθηκε το 1864.
Ο Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός της «Αγίας Οικογένειας της Ναζαρέτ» είναι ναός στην Τάλσα (Οκλαχόμα) και έδρα της ομώνυμης επισκοπής των ΗΠΑ.
Μια συνήθεια των ευσεβών Ρωμαιοκαθολικών είναι να γράφουν τα αρχικά «J.M.J.» στο επάνω μέρος επιστολών και προσωπικών σημειώσεών τους, ως μια αναφορά στον Ιησού, τη Μαρία και τον Ιωσήφ, τα μέλη της Αγίας Οικογένειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οικογενεια
Μισόκαμπος Εύβοιας
Ο Μισόκαμπος είναι ημιορεινό χωριό της κεντρικής Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, το οποίο βρίσκεται δίπλα στα παράλια του Αιγαίου πελάγους και τον όρμο της Κύμης σε υψόμετρο 156 μέτρα. Απέχει 36 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου - μέσω Αυλωναρίου), 2 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κύμη και 85 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Χαλκίδα. Το χωριό είναι γνωστό για την παραλία Καλόγερος που απέχει 2 χλμ. δυτικά του. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στον τότε δήμο Κύμης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κύμης του δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 108 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Τζέιμς Τ. Κερκ
Ο Τζέιμς Ταϊμπέριους Κερκ (αγγλικά:James Tiberius Kirk) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας στο franchise του Σταρ Τρεκ. Αρχικά τον υποδύθηκε ο Καναδός ηθοποιός Γουίλιαμ Σάτνερ, ο Κερκ εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Σταρ Τρεκ υπηρετώντας στο διαστημόπλοιο USS Enterprise ως καπετάνιος. Ο Κερκ οδηγεί το πλήρωμά του στην αποστολή του να εξερευνούν νέους κόσμους, νέους πολιτισμούς και « πηγαίνουν με τόλμη εκεί που δεν έχει πάει κανένας πριν ». Συχνά, οι χαρακτήρες του Σποκ και του Λέοναρντ ΜακΚοί λειτουργούν ως λογικοί και συναισθηματικοί πίνακες ήχου, αντίστοιχα, σε αντίθεση με τον Κερκ, που είναι πιο παρορμητικός και πιο παράτολμος. Ο χαρακτήρας έχει επίσης παρουσιαστεί σε πολλές ταινίες, βιβλία, κόμικς, ιστοσελίδες και βιντεοπαιχνίδια.
Ο Κερκ εμφανίζεται για πρώτη φορά στο επεισόδιο "The Man Trap", της Αρχικής Σειράς Σταρ Τρεκ του Σταρ Τρεκ, που μεταδόθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1966, αν και το πρώτο επεισόδιο που γυρίστηκε με τον Γουίλιαμ Σάτνερ ήταν το "Where No Man Has Gone Before", το οποίο διατήρησε πολλά στοιχεία του πρώτου πιλοτικού επεισοδίου, του "The Cage". Ο Γουίλιαμ Σάτνερ συνέχισε τον ρόλο του και στις τρεις σεζόν της σειράς και αργότερα δάνεισε την φωνή του ως Κιρκ στο Star Trek: The Animated Series (1973–1974). Ο ίδιος αργότερα επανέλαβε τον ρόλο του στο Σταρ Τρεκ: Η ταινία (1979) και στις έξι επόμενες ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σταρ Τρεκ (χαρακτήρες) Κατηγορία:Αμερικανοί φανταστικοί χαρακτήρες
Ελένη Τσαλιγοπούλου
Η Ελένη Τσαλιγοπούλου (Νάουσα, 11 Απριλίου 1963) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1963 στη Νάουσα Ημαθίας, όπου και μεγάλωσε. Ασχολήθηκε από πολύ νωρίς με το τραγούδι μαζί με τον αδελφό της, ο οποίος είναι επίσης μουσικός. Το 1985, παρακολουθεί μαθήματα κλασικού τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη. Τον ίδιο χειμώνα τραγουδάει επαγγελματικά για πρώτη φορά στην "Όμορφη Νύχτα", όπου έρχεται σε επαφή με το Γιώργο Ζήκα, τραγούδια του οποίου θα ερμηνεύσει στον πρώτο της προσωπικό δίσκο.
Το 1987 την καλεί ο Μάνος Χατζιδάκις να εμφανιστεί στο «Σείριο» ως ερμηνεύτρια του Σταμάτη Σπανουδάκη, ενώ το καλοκαίρι του ίδιου έτους εμφανίζεται μαζί με το Γιώργο Νταλάρα σε μεγάλη περιοδεία του σε Ελλάδα, Ευρώπη και Αμερική.
Στην Αθήνα ξεκίνησε κυρίως πλάι στο Γιώργο Νταλάρα. Στην αρχή της καριέρας της, λόγω της χαρακτηριστικής της φωνής συχνά τη συγχέουν με την Ελευθερία Αρβανιτάκη. Το 1989, συνεργάζεται με την Οπισθοδρομική Κομπανία, καθώς και με το Νίκο Ξυδάκη, ενώ την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί ο δίσκος της "Κορίτσι και Γυναίκα", ο οποίος είχε προκαλέσει αίσθηση, καθώς αποτέλεσε μια από τις δουλειές που έδωσαν ώθηση στο λεγόμενο "σύγχρονο έντεχνο", όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά τη δεκαετία του 1990.
Στη συνέχεια, εμφανίζεται με άλλα μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, τόσο σε συναυλίες όσο και δισκογραφικά. Το 1994-1995, εμφανίζεται στο "Χάραμα" μαζί με τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και το Γεράσιμο Ανδρεάτο.
Στα τέλη του 1996 κυκλοφορεί η "Αρζεντίνα", ενώ δύο χρόνια αργότερα ακολουθεί το "Στην Εποχή Του Ονείρου", δίσκος που περιλαμβάνει ζωντανές ηχογραφήσεις από τις εμφανίσεις της στην «Ιερά Οδό». Την περίοδο 1998-1999, εμφανίζεται μαζί με τη Μελίνα Κανά στα 13 Φεγγάρια. Το 1999, αλλάζει ύφος τραγουδιών και η νέα της δισκογραφική δουλειά έχει έντονα στοιχεία δυτικής ποπ μουσικής, την οποία προωθεί με συναυλίες ανά τη χώρα και συνεργασίες π.χ. με το Δημήτρη Μπάση, τους Mode Plagal, όπως και τους Μίκρο αργότερα το 2007.
To 2005, συνεργάστηκε σε καλοκαιρινή περιοδεία με την Τάνια Τσανακλίδου, ενώ παράλληλα στη δισκογραφική της δουλειά "Αγαπημένο μου Ημερολόγιο", μαζί με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας, καταπιάνεται με ερμηνείες παραδοσιακών δημοτικών τραγουδιών από όλη την Ελλάδα, έχοντας ήδη από την αρχή της καριέρας της καταβολές και έμπνευση από το λαϊκό και δημοτικό τραγούδι.
Το 2008 εμφανίστηκε με την Ανδριάνα Μπάμπαλη και τη Γιώτα Νέγκα στην "Αποθήκη του Μύλου" στη Θεσσαλονίκη, ενώ μαζί με τη Γλυκερία και το συγκρότημα Τρίφωνο στο "Polis Theater".
Κατοικεί στους Θρακομακεδόνες Αττικής και έχει έναν γιο, τον Αργύρη, που γεννήθηκε το 1981.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Κατηγορία Commons χωρίς σύνδεσμο στα Wikidata Κατηγορία:Βραβευμένοι με Αρίων Κατηγορία:Μακεδόνες
Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί
μικρογραφία Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί (αγγλικά:Harry Potter and the Cursed Child) είναι θεατρικό έργο το οποίο γράφτηκε απο τον Τζακ Θορν και είναι βασισμένο σε μια πρωτότυπη ιστορία η οποία είναι γραμμένη τον ίδιο τον Θορν, την Τζ. Κ. Ρόουλινγκ και τον Τζον Τίφανι.Η ιστορία διαδραματίζεται στον Κόσμο των Μάγων του Χάρι Πότερ της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, και διαδραματίζεται μετά τα γεγονότα του βιβλίου Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου. Στο θεατρικό σενάριο, πρωταγωνιστής είναι ο γιος του Χάρι Πότερ και της Τζίνι Ουέσλι, ο Άλμπους Σέβερους Πότερ, που πάει για πρώτη χρονιά στη σχολή Χόγκουαρτς. Όμως μπαίνει στο Σλίθεριν και μισεί τον μπαμπά του. Το έργο διαφημίστηκε ως η όγδοη ιστορία της σειράς Χάρι Πότερ.
Πλοκή
Σε αυτήν την ιστορία, ο Άλμπους Σέβερους μαζί με τον Σκοππιό Μαλφόι, γιο του Ντράκο Μαλφοί, ο οποίος είναι ο καλύτερος του φίλος, προσπαθούν να σώσούν τον Σέντρικ Ντίγκορι, που είχε πεθάνει στο 4o βιβλίο της σειράς. Στο μεταξύ γνωρίζει τη Ντέλφι αλλά αγνοούν ότι είναι η κρυφή κόρη του Βόλντεμορτ.Προκειμένου να σώσουν τον Σέντρικ Ντιγκορυ χρησιμοποιούν μια χρονομηχανή. Παρότι καταφέρνουν να τον σώσουν, αλλάζουν άθελα τους την πραγματικότητα. Στο τέλος οι σχέσεις πατέρα-γιου αποκαθιστώνται, όπως και η πραγματικότητα.
LA
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων LA ή La ή la (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται ελ-έι) μπορεί να αναφέρεται:
Ρόμπερτ Γουόλπολ
Ο Ρόμπερτ Oυόλπολ, 1ος Κόμης της Οξφόρδης (Robert Walpole, 1st Earl of Orford, 26 Αυγούστου 1676 – 18 Μαρτίου 1745, γνωστός μεταξύ 1725 και 1742 ως Σερ Ρόμπερτ Oυόλπολ) ήταν Βρετανός πολιτικός και πολιτικός των Ουίγων (Whigs) που θεωρείται γενικά ως ο de facto πρώτος πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας.
Αν και οι ακριβείς ημερομηνίες της κυριαρχίας του Oυόλπολ, που ονομάστηκε «Ρομπινοκρατία», αποτελούν θέμα επιστημονικής συζήτησης, η περίοδος 1721–1742 υιοθετείται συχνά. Κυριάρχησε στην κυβέρνηση Oυόλπολ-Τάουνσεντ, καθώς και στην επόμενη κυβέρνηση Oυόλπολ, και είναι ο Βρετανός πρωθυπουργός με τη μεγαλύτερη χρονικά θητεία. Ο Γ. Α. Σπεκ έγραψε ότι η αδιάλειπτη θητεία του Oυόλπολ για 20 χρόνια ως πρωθυπουργός «θεωρείται δικαίως ως ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της βρετανικής πολιτικής ιστορίας. Συνήθως δίνονται εξηγήσεις όσον αφορά τον ειδικό χειρισμό του πολιτικού συστήματος μετά το 1720, [και] τη μοναδική μείξη που πέτυχε μεταξύ των επιζώντων δυνάμεων του στέμματος με την αυξανόμενη επιρροή των Κοινοτήτων».
Ο Oυόλπολ ήταν ένας Ουίγος από την τάξη των ευγενών που εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο το 1701 και κατείχε πολλές ανώτερες θέσεις. Ήταν επαρχιώτης και έψαχνε στους κυρίους της επαρχίας για την πολιτική του βάση. Ο ιστορικός Φρανκ Ο'Γκόρμαν λέει ότι η ηγεσία του στο κοινοβούλιο αντικατόπτριζε την «εύλογη και πειστική ρητορική του, την ικανότητά του να κινεί τόσο τα συναισθήματα όσο και το μυαλό των ανθρώπων και, πάνω απ' όλα, την εξαιρετική αυτοπεποίθησή του». Ο Χόππιτ λέει ότι οι πολιτικές του Oυόλπολ επιδίωκαν μέτρο, με στόχο την ειρήνη, χαμηλότερους φόρους και αυξανόμενες εξαγωγές και επέτρεψε λίγη περισσότερη ανοχή στους Προτεστάντες Διαφωνούντες. Απέφευγε ως επί το πλείστον διαμάχες και διαφωνίες υψηλής έντασης, καθώς η μέση του οδός προσέλκυε μετριοπαθείς από τους Ουίγους και τους Τόρυ, αλλά ο διορισμός του ως Καγκελάριος του Οικονομικού μετά την χρηματιστηριακή κρίση της Φούσκας της Νότιας Θάλασσας επέστησε την προσοχή στην αντιληπτή προστασία των πολιτικών συμμάχων από τον Oυόλπολ.
Ο Χ. Τ. Ντίκινσον συνοψίζει τον ιστορικό του ρόλο λέγοντας ότι «Ο Oυόλπολ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους πολιτικούς στη βρετανική ιστορία. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διατήρηση του κόμματος των Ουίγων, στη διαφύλαξη της διαδοχής του Αννόβερου και στην υπεράσπιση των αρχών της Ένδοξης Επανάστασης (1688). Καθιέρωσε σταθερή πολιτική υπεροχή για το κόμμα των Ουίγων και δίδαξε στους επόμενους υπουργούς πώς να χτίσουν αποτελεσματική σχέση εργασίας μεταξύ του Στέμματος και του Κοινοβουλίου». Οι μελετητές τον κατατάσσουν υψηλά μεταξύ όλων των Βρετανών πρωθυπουργών.
Ήταν πατέρας του πολιτικού και συγγραφέα Οράτιου Ουόλπολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Δήμος Ανθεμίων
Ο δήμος Ανθεμίων ήταν δήμος του νομού Ημαθίας. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο Δήμο Νάουσας. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού. Ο δήμος περιλάμβανε 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 74,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 8147 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Κοπανός.
Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της περιοχής του δήμου Ανθεμίων αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν οι οπλαρχηγοί Τσέρνο-Πέτρης (ή Τσέρνυ-Πέτρης), Αργύριος Καραμπατάκης και ο Κωνσταντίνος Αθανασίου (γενν. 1798) από τον Κοπανό.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Ανθεμια
Bugatti Type 57
Η Bugatti Type 57 ήταν ένα υπερπολυτελές σπορ αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Bugatti, από τον Μάρτιο του 1934 έως τον Μάιο του 1940, σε μόλις 685 αντίτυπα. Το μοντέλο κυκλοφόρησε σε πολλές εκδοχές αμαξώματος και υπήρξε το τελευταίο προπολεμικό αυτοκίνητο της εταιρείας. Μαζί με κάποια δοκιμαστικά πρωτότυπα, η συνολική παραγωγή όλων των εκδοχών του έφτασε τα 710 αντίτυπα.
Κινητήρας
Οι περισσότερες εκδόσεις της Bugatti Type 57 έφεραν έναν κινητήρα βενζίνης 3.3 λίτρων (3.257 cm³ ή 198 κυβικών ιντσών) 8-κύλινδρο σε σειρά (I8). Είχε βασιστεί σε αυτόν της προκατόχου Type 49, αλλά με σημαντικές βελτιώσεις, που είχαν γίνει από τον Ζαν Μπουγκάτι. Σημειωτέον ότι το μηχανικό αυτό σύνολο μεταφέρθηκε αυτούσιο και στην διάδοχο Bugatti Type 101 του 1951 - 1952, που κατασκευαζόταν με σχετικές μετατροπές στα σασί των Type 57 και διατηρώντας πάντα τον ίδιο κινητήρα.
Αμάξωμα
Το μοντέλο ήταν ένα εντελώς νέο ντιζάιν, αν και είχε ενσωματώσει μια μικρότερη εκδοχή από το «πέταλο» στο μπροστινό ρύγχος που είχε η τεράστιων διαστάσεων υπερπολυτελής Bugatti Royale του 1927 - 1933. Βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη της Type 57 είχε παίξει ο Ζαν Μπουγκάτι, γιός του Έττορε Μπουγκάτι, ιδρυτή της εταιρείας. Κυκλοφόρησε σε δύο βασικές εκδόσεις:
Διατέθηκε στις εξής εκδοχές αμαξώματος:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Bugatti Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Σουηδία
Η Σουηδία έχει χαμηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, εκτός από τις μητροπολιτικές περιοχές της στο νότο, και μεγάλες εκτάσεις στην ενδοχώρα καλύπτονται από δάση κυρίως κωνοφόρων ειδών (βλ. ερυθρελάτη, δασική πεύκη). Η χώρα διαθέτει πλούσιους φυσικούς πόρους σε νερό, ξυλεία και μεταλλεύματα. Οι πολίτες της απολαμβάνουν υψηλό βιοτικό επίπεδο και η χώρα γενικά θεωρείται σύγχρονη, πολιτικά φιλελεύθερη και με ισχυρό κοινωνικό κράτος. Το τελευταίο είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό όλων των χωρών της Σκανδιναβίας.
Η πλειοψηφία των κατοίκων της χώρας είναι Σουηδοί. Υπάρχουν επίσης μειονότητες Φινλανδών και Σαάμι. Επίσης στη χώρα ζουν πολλές μεταναστευτικές κοινότητες. Η Σουηδία έχει πληθυσμό 10.545.310 κατοίκων (30-06-2023), εκ των οποίων οι 2,6 εκατομμύρια κατάγονται από χώρες του εξωτερικού. Ως άτομα με ξένη καταγωγή θεωρούνται αυτά που γεννήθηκαν εκτός Σουηδίας ή γεννήθηκαν στη Σουηδία αλλά οι γονείς τους γεννήθηκαν εκτός Σουηδίας. Έχει χαμηλή πληθυσμιακή πυκνότητα 25 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, με 1.437 κατοίκους ανά τ.χλμ. στις κοινότητες. Το 87% των Σουηδών ζουν σε αστικές περιοχές που καλύπτουν το 1,5% της έκτασης της Σουηδίας. Οι περισσότεροι Σουηδοί ζουν στα κεντρικά και νότια της χώρας, με τα πληθυσμιακά κέντρα της χώρας να είναι η Στοκχόλμη, η Σκάνια και το Γκέτεμποργκ.
Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Σουηδία εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) την 1η Ιανουαρίου 1995, αλλά αρνήθηκε συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και τη Ευρωζώνη (ΕΖ) μετά από δημοψήφισμα. Είναι μέλος των Ηνωμένων Εθνών, του Συμβουλίου των Σκανδιναβικών χωρών, του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ). Η Σουηδία διατηρεί Σκανδιναβικό σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που παρέχει καθολική υγειονομική περίθαλψη και τριτοβάθμια εκπαίδευση για τους πολίτες της. Έχει το ενδέκατο υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα και κατατάσσεται υψηλά σε πολλές μετρήσεις εθνικών επιδόσεων, συμπεριλαμβανομένης της ποιότητας ζωής, της υγείας, της εκπαίδευσης, της προστασίας των πολιτικών ελευθεριών, της οικονομικής ανταγωνιστικότητας, της ισότητας, της κοινωνικής ευημερίας και της ανθρώπινης ανάπτυξης.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Άποψη του [[Εθνικό πάρκο Στούρα Σεφάλετ|εθνικού πάρκου Στούρα Σεφάλετ]] Ευρισκόμενη στη βόρεια Ευρώπη, η Σουηδία βρίσκεται δυτικά της Βαλτικής Θάλασσας και του Βοθνιακού Κόλπου, παρέχοντας μια μακριά ακτογραμμή και αποτελώντας μέρος της ανατολικής Σκανδιναβίας. Στα δυτικά βρίσκονται οι Σκανδιναβικές Άλπεις (Skanderna), την οροσειρά που χωρίζει τη Σουηδία από τη Νορβηγία. Η Φινλανδία βρίσκεται στα βορειοανατολικά. Η Σουηδία έχει θαλάσσια σύνορα με τη Δανία, τη Γερμανία, την Πολωνία, τη Ρωσία, τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία, ενώ με τη Δανία έχει και οδική σύνδεση διαμέσου της γέφυρας του Έρεσουντ. Με 1.619 χιλιόμετρα συνεχούς συνόρου με τη Νορβηγία, οι δύο χώρες διαθέτουν το μεγαλύτερο αδιάκοπο ηπειρωτικό σύνορο στην Ευρώπη.
Η Σουηδία βρίσκεται μεταξύ του 55ου και του 70ού βόρειου παραλλήλου και κατά κύριο λόγο μεταξύ του 11ου και του 25ου ανατολικού μεσημβρινού, ενώ ένα τμήμα του νησιού Στούρα Ντράμεν βρίσκεται ακριβώς δυτικά του 11ου ανατολικού μεσημβρινού. μικρογραφία|Αγροτικό τοπίο στη [[Σκάνια|Σκανία της νότιας Σουηδίας.]] μικρογραφία|Άποψη του νησιού [[Σάντχαμν στο αρχιπέλαγος της Στοκχόλμης.]]
Με έκταση 449.964 τ.χλμ., η Σουηδία είναι η 55η μεγαλύτερη χώρα στο κόσμο, η πέμπτη μεγαλύτερη χώρα της Ευρώπης και η μεγαλύτερη στη Βόρεια Ευρώπη. Το χαμηλότερο υψόμετρο στη Σουηδία βρίσκεται στον κόλπο της λίμνης Χάμαρσεν, κοντά στο Κρίστιανσταντ στα 2.41 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Το υψηλότερο σημείο της χώρας είναι το Κεμπνεκάισε σε υψόμετρο 2.111 μέτρων.
Η Σουηδία έχει 25 επαρχίες, γνωστές και ως λάντσκαπ, βασισμένες σε πολιτιστικά, γεωγραφικά και ιστορικά κριτήρια. Αυτές οι επαρχίες δεν έχουν κάποια πολιτική ή διοικητική χρήση, αλλά παίζουν σημαντικό ρόλο στον αυτοπροσδιορισμό των Σουηδών. Αυτές οι επαρχίες ομαδοποιούνται σε τρεις μεγάλες περιοχές, τη βόρεια Νόρλαντ, τη κεντρική Σβέαλαντ και τη νότια Γκέταλαντ. Η αραιοκατοικημένη Νόρλαντ καλύπτει σχεδόν το 60% της χώρας. Στη Σουηδία βρίσκεται το φυσικό καταφύγιο Βίντελφέλεν, μια από τις μεγαλύτερες προστατευόμενες περιοχές στην Ευρώπη με έκταση 5.628 τ.χλμ. ή αλλιώς 562.772 εκταρίων.
Περίπου το 15% της έκτασης της Σουηδίας βρίσκεται βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Η νότια Σουηδία είναι κατά κύριο λόγο αγροτική με αυξανόμενα ποσοστά δασών στα βόρεια. Περίπου το 65% της έκτασης της Σουηδίας καλύπτεται από δάση. Οι περιοχές με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα στη Σουηδία εντοπίζονται στη περιοχή του Έρεσουντ στη νότια Σουηδία, κατά μήκος της δυτικής ακτής μέχρι το κεντρικό Μπόχουσλεν και στη κοιλάδα της λίμνης Μέλαρεν και στη Στοκχόλμη. Η Γκέτλαντ και η Έλαντ είναι τα μεγαλύτερα σουηδικά νησιά, ενώ η Βένερν και η Βέτερν είναι οι δύο μεγαλύτερες λίμνες στη χώρα. Η Βένερν είναι η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Ευρώπης μετά τη λίμνη Λάντογκα και τη λίμνη Ονέγκα, αμφότερες στη Ρωσία. Συνδυάζοντας την έκταση των δύο λιμνών (Βένερν και Βέτερν) με αυτές των Μέλαρεν και Χέλμαρεν (η τρίτη και τέταρτη μεγαλύτερη λίμνη στη Σουηδία αντίστοιχα), αυτές οι λίμνες καταλαμβάνουν σημαντικό κομμάτι της νότιας Σουηδίας. Η εκτεταμένη διαθεσιμότητα της Σουηδίας σε υδατοδρόμους σε όλο το νότιο τμήμα της αξιοποιήθηκε με την κατασκευή του καναλιού Γέτα τον 19ο αιώνα, μειώνοντας τη δυνητική απόσταση ανάμεσα στη Βαλτική Θάλασσα νότια του Νόρσεπινγκ και του Γκέτεμποργκ, χρησιμοποιώντας το δίκτυο λιμνών και ποταμών για τη δημιουργία του καναλιού.
Δημογραφία
Η χώρα, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023, αριθμεί 10.545.310 κατοίκους. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 82,4 έτη (80,8 έτη οι άνδρες και 84,0 οι γυναίκες).
Η σουηδική γλώσσα ομιλείται από 9,8 εκατομμύρια κατοίκους στη Σουηδία και 290.000 στη Φινλανδία. μικρογραφία|Πληθυσμιακή πυραμίδα της Σουηδίας (2017) μικρογραφία|Σουηδοί εορτάζουν το [[μεσοκαλόκαιρο (σουηδικά: Midsommar)]] Στις 30 Ιουνίου του 2023, οι κάτοικοι της Σουηδίας ήταν 10.545.310 άτομα. Ο πληθυσμός έφτασε τα 9 εκατομμύρια περίπου στις 12 Αυγούστου 2004 και ξεπέρασε τα 9,5 εκατομμύρια στην άνοιξη του 2012, σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία της Σουηδίας. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 22,5 άτομα ανά τ.χλμ., αν και είναι πολύ μεγαλύτερη στο νότο. Το μεγαλύτερο μέρος των Σουηδών (85%) ζει σε αστικές περιοχές. Ο δήμος της Στοκχόλμης έχει πληθυσμό που πλησιάζει τα 950.000 άτομα (η αστική περιοχή φτάνει τους 1,5 εκατομμύρια κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή τους 2,3 εκατομμύρια κατοίκους). Το Γκέτεμποργκ και το Μάλμε είναι οι επόμενες μεγαλύτερες πόλεις. Άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές είναι το Γκέτεμποργκ και τα περίχωρα του, η Σκάνια και η περιοχή του Έρεσουντ. Η περιοχή του Έρεσουντ, μοιρασμένη ανάμεσα στη Δανία και τη Σουηδία, έχει πληθυσμό 4 εκατομμυρίων κατοίκων. Εκτός από τις μεγάλες πόλεις, άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές είναι το γεωργικό τμήμα της Ανατολικής Γοτλάνδης, η δυτική ακτή, η περιοχή γύρω από τη λίμνη Μέλερεν και η γεωργική περιοχή γύρω από την Ουψάλα.
Η Νορλάνδη, η οποία κατέχει περίπου το 60% της σουηδικής επικράτειας, έχει πολύ μικρή πληθυσμιακή πυκνότητα (κάτω από 5 κατοίκους ανά τ.χλμ.). Οι ορεινές περιοχές και το μεγαλύτερο μέρος των απομακρυσμένων παραλιακών περιοχών είναι σχεδόν ακατοίκητες. Σχετικά αραιοκατοικημένες είναι και μέρος της δυτικής Σβέαλαντ, καθώς και τα νότια και κεντρικά τμήμα της Σμώλαντ. Μια περιοχή γνωστή ως Φινβέντεν, στη νοτιοδυτική Σμώλαντ, είναι σχεδόν άδεια από κατοίκους.
Την περίοδο 1820-1930, περίπου 1,3 εκατομμύριο Σουηδοί, μετανάστευσαν στη Βόρεια Αμερική, στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως στις ανατολικές και τις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ. Σύμφωνα με εκτίμηση του Γραφείου Απογραφών των ΗΠΑ για το 2006, υπάρχουν πάνω από 4,4 εκατομμύρια Σουηδοαμερικανοί. Στον Καναδά, υπάρχουν 330.000 άτομα σουηδικής καταγωγής.
Δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά για τις εθνικότητες, ωστόσο σύμφωνα με τη Σουηδική Στατιστική Υπηρεσία, περίπου 3.193.089 (31,5%) κάτοικοι της Σουηδίας είχαν ξένη καταγωγή το 2017, χρησιμοποιώντας τον ορισμό ότι ένα άτομο γεννήθηκε στο εξωτερικό ή στη Σουηδία ενώ τουλάχιστον ένας γονέας έχει γεννηθεί στο εξωτερικό. Οι μετανάστες κατάγονταν κυρίως από τη Συρία (1,70%), τη Φινλανδία (1,49%), το Ιράκ (1,39%), την Πολωνία (0,90%), το Ιράν (0,73%) και τη Σομαλία (0,66%). Η μέση ηλικία είναι τα 41,1 έτη, μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
Γλώσσα
Η επίσημη γλώσσα της Σουηδίας είναι τα σουηδικά, μια βόρεια Γερμανική γλώσσα. Σχετίζεται με τη δανική και τη νορβηγική. Αυτές οι τρεις γλώσσες έχουν πολύ μεγάλες ομοιότητες, αλλά διαφέρουν στην ορθογραφία και τη προφορά. Οι Νορβηγοί μπορούν να καταλάβουν τα σουηδικά με σχετική ευκολία, όπως και οι Δανοί. Ωστόσο, στην κατανόηση της σουηδικής, οι Δανοί μπορούν να την καταλάβουν με λίγο περισσότερη δυσκολία σε σχέση με τους Νορβηγούς. Το ίδιο ισχύει και για τους Σουηδούς καθώς και τους ομιλητές της σουηδικής, καθώς μπορούν να καταλάβουν τα νορβηγικά πολύ ευκολότερα από τα δανικά. Ωστόσο, οι διάλεκτοι της Σκάνιας, στη νότια Σουηδία, έχει περισσότερες δανικές επιρροές επειδή παραδοσιακά αποτέλεσε στο παρελθόν μέρος της Δανίας και τώρα γειτνιάζει γεωγραφικά με αυτή. Οι Φινλανδοί της Σουηδίας είναι η μεγαλύτερη γλωσσική μειονότητα της Σουηδίας, αποτελώντας περίπου το 5% του πληθυσμού της Σουηδίας, ενώ η φινλανδική είναι επίσημα αναγνωρισμένη μειονοτική γλώσσα. Ως αποτέλεσμα της εισόδου εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών στη χώρα στα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα, οι ομιλητές της αραβικής έχουν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό που πιθανώς η δεύτερη πιο ομιλούμενη γλώσσα της χώρας είναι τα αραβικά. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στη χρήση γλωσσών.
Μαζί με τα φινλανδικά, η Σουηδία αναγνωρίζει άλλες τέσσερις γλώσσες: τις Μεένκιελι, Σάμι, Ρομάνι και Γίντις. Η Σουηδική έγινε επίσημη γλώσσα στις 1 Ιουλίου 2009, όταν τέθηκε σε ισχύ νέος γλωσσικός νόμος. Στο παρελθόν, η ανάδειξη της σουηδικής σε επίσημη γλώσσα είχε συζητηθεί και προηγήθηκε ψηφοφορία στη Ρίκσνταγκ το 2005, αλλά η πρόταση απέτυχε με μικρή διαφορά. αριστερά|μικρογραφία|Κατανομή των ομιλητών της σουηδικής γλώσσας. Ανάλογα με τη συχνότητα της αλληλεπίδρασης με την αγγλική γλώσσα, η πλειοψηφία των Σουηδών, ειδικά αυτοί που γεννήθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μπορούν να καταλάβουν και να μιλήσουν την αγγλική γλώσσα, λόγω των εμπορικών συνδέσμων, τη δημοφιλία των ταξιδιών στο εξωτερικό, τη μεγάλη αγγλοαμερικανική επιρροή και την προτίμηση των υπότιτλων έναντι της μεταγλώττισης σε ξένες σειρές και ταινίες. Επίσης, η σχετική ομοιότητα σουηδικής και αγγλικής διευκολύνει την εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας. Σε μια έρευνα του 2005 από το Ευρωβαρόμετρο, το 89% των Σουηδών ανέφερε ότι μπορούσε να μιλήσει την αγγλική.
Τα αγγλικά έγιναν υποχρεωτικό μάθημα για μαθητές λυκείου που μελετούσαν φυσικές επιστήμες ήδη από το 1849, ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του 1940, αποτελεί υποχρεωτικό μάθημα. Ανάλογα με τις τοπικές σχολικές αρχές, τα αγγλικά είναι υποχρεωτικό μάθημα από την πρώτη μέχρι την ένατη τάξη (Α΄ Δημοτικού έως Γ΄ Γυμνασίου), ενώ όλοι οι μαθητές του λυκείου συνεχίζουν τα μαθήματα αγγλικής γλώσσας για άλλο ένα χρόνο. Οι περισσότεροι μαθητές μαθαίνουν ακόμη μία ή και δύο ξένες γλώσσες, όπως (αλλά όχι μόνο αυτές) τα γερμανικά, τα γαλλικά ή τα ισπανικά. Μερικές φορές, τα νορβηγικά και τα δανικά διδάσκονται ως μέρος μαθημάτων σουηδικής γλώσσας για μητρικούς ομιλητές. Λόγω της μεγάλης αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των τριών ηπειρωτικών σκανδιναβικών γλωσσών (δανικά, νορβηγικά, σουηδικά), οι ομιλητές της σουηδικής μιλούν συχνά τη μητρική τους γλώσσα όταν επισκέπτονται ή ζουν στη Δανία ή τη Νορβηγία. thumb|right|300px|Ο βασιλιάς [[Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος της Σουηδίας και η βασίλισσα Σίλβια.]]
Ιστορία
Αφού τελείωσε η εποχή των Βίκινγκς, η Σουηδία έγινε μέλος της Ένωσης του Κάλμαρ το 1397 μαζί με τη Δανία και τη Νορβηγία (η Φινλανδία εκείνη την εποχή ήταν τμήμα του σουηδικού βασιλείου). Η Σουηδία αποχώρησε από την Ένωση το 1523 και για πολλά χρόνια βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με τους γείτονές της, ιδιαίτερα τη Ρωσία και την Ένωση Δανίας-Νορβηγίας, οι οποίες ποτέ δεν αποδέχτηκαν τελείως την αποχώρηση της Σουηδίας. Η Σουηδία συμμετείχε στους μεγάλους πολέμους του 17ου αιώνα και αναδείχτηκε σε μεγάλη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία, έχοντας έκταση διπλάσια από τη σημερινή της. Μάλιστα κατά τον 17ο αιώνα η Σουηδία προσάρτησε πολλά σημερινά της εδάφη, μεταξύ άλλων τη Σκανία και τα λοιπά δανικά εδάφη ανατολικά του νησιού Σέλαντ εκτός από το Μπόρνχολμ αλλά και από τη Νορβηγία.
Αμέσως μετά, όμως, άρχισε η συρρίκνωση: Μεταξύ 1700-1723 έχασε τις κτήσεις της στη νότια και την ανατολική Βαλτική με τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο, ενώ το 1809 έχασε και τη Φινλανδία που προσαρτήθηκε στη Ρωσία, αν και ένα μικρό τμήμα της ρωσικής Φινλανδίας κοντά στη σημερινή Αγία Πετρούπολη είχε προσαρτηθεί νωρίτερα. Το 1814 ο βασιλιάς της Σουηδίας απέκτησε (για λίγο) και το θρόνο της Νορβηγίας, ενώ μέχρι το 1905 οι δύο χώρες ήταν συνιστώσες της Ένωσης Σουηδίας-Νορβηγίας. Από το 1814, η Σουηδία βρίσκεται σε ειρήνη, αποφεύγοντας να συμμετέχει σε συμμαχίες σε καιρό ειρήνης και παραμένοντας ουδέτερη σε περιόδους πολέμου, πράγμα που κατάφερε και κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά το γεγονός ότι ο Χίτλερ την εποφθαλμιούσε λόγω του άφθονου και πρώτης ποιότητας σιδηρομεταλλεύματος που διαθέτει.
Οι σοσιαλδημοκράτες έχασαν στις εκλογές του 1991 και η διακυβέρνηση πέρασε σε ένα συντηρητικό συνασπισμό, αλλά με την επιτυχία τους στην εκλογές του 1994 επέστρεψαν στην εξουσία. Ωστόσο, στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2006, την πλειοψηφία των ψήφων πήρε το Κόμμα των Συντηρητικών, σχηματίζοντας συνασπισμό ενιαίας πολιτικής γραμμής με το Κόμμα του Κέντρου, το Λαϊκό Κόμμα των Φιλελεύθερων και το Κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών. Τα τέσσερα αυτά κόμματα σχημάτισαν πλειοψηφική κυβέρνηση υπό την πρωθυπουργία του αρχηγού του Κόμματος των Συντηρητικών, του Φρέντρικ Ράινφελντ.
Η Σουηδία είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την 1η Ιανουαρίου 1995 και ιδρυτικό μέλος του Σκανδιναβικού Συμβουλίου (1952).
Από την 1η Ιανουαρίου 2023 η Σουηδία αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ για το πρώτο εξάμηνο του έτους.
Εκπαίδευση
Για παιδιά ηλικίας 1-5 ετών είναι εγγυημένη μια θέση σε δημόσιο νηπιαγωγείο (σουηδικά: förskola ή, στην καθομιλουμένη, dagis). Μεταξύ των ηλικιών 6 και 16, τα παιδιά συμμετέχουν σε υποχρεωτικό ενιαίο σχολείο. Στο Πρόγραμμα Διεθνούς Αξιολόγησης Μαθητών (PISA),οι σουηδοί μαθητές ήταν κοντά στο μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Μετά την ολοκλήρωση της 9ης τάξης, περίπου το 90% των μαθητών συνεχίζουν με τριετή ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (λύκειο), η οποία μπορεί να οδηγήσει τόσο σε έναν τίτλο εργασίας ή σε επιλεξιμότητα για είσοδο στο πανεπιστήμιο. Το σχολικό σύστημα χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από φόρους.
Υπάρχει μια σειρά από διάφορα πανεπιστήμια και κολλέγια στη Σουηδία, τα παλαιότερα και μεγαλύτερα από τα οποία βρίσκονται στην Ουψάλα, στο Λουντ, στο Γκέτεμποργκ και στη Στοκχόλμη. Λίγες μόνο χώρες όπως ο Καναδάς, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα έχουν υψηλότερα επίπεδα πτυχιούχων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Οικονομία
Η Σουηδία είναι σημαντικός εξαγωγέας σιδήρου, χαλκού και ξυλείας στην Ευρώπη από το Μεσαίωνα. Ωστόσο, η βελτίωση των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών έκανε δυνατή την εκμετάλλευση σε μεγαλύτερη κλίμακα του φυσικού πλούτου διαφόρων περιοχών της χώρας, ιδιαίτερα της ξυλείας και του σιδηρομεταλλεύματος. Ο ορυκτός πλούτος της χώρας είναι ιδιαίτερα σημαντικός, τα κοιτάσματα και τα μεταλλεία της τυγχάνουν παγκόσμιας αναγνώρισης και δεν είναι υπερβολή να ισχυριστεί κανείς ότι το αναπτυξιακό πρότυπο της Σουηδίας έχει στη βάση του τη μεταλλεία. Η φιλελευθεροποίηση της οικονομίας και η ανάπτυξη της εκπαίδευσης συνέβαλαν στη γρήγορη εκβιομηχάνιση και από τη δεκαετία του 1890 η χώρα είχε αρχίσει να αναπτύσσει μια προηγμένη βιομηχανία κατασκευών. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ένα κράτος κοινωνικής πρόνοιας άρχισε να αναπτύσσεται. Σήμερα η χώρα χαρακτηρίζεται από σοσιαλφιλελεύθερες κατευθύνσεις και την επιδίωξη της κοινωνικής ισότητας. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα έθνη του ΟΗΕ με τον υψηλότερο δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (Human Development Index - HDI).
Σημαντικές εταιρείες της χώρας είναι η εταιρεία επίπλων IKEA, η εταιρεία κατασκευής αεροσκαφών SAAB και οι αυτοκινητοβιομηχανίες Volvo (εταιρεία αυτοκινήτων πολυτελείας), Polestar (η θυγατρική της αυτοκινητοβιομηχανίας Volvo που ασχολείται με κατασκευή εκδοχών των μοντέλων της Volvo με υψηλότερες επιδόσεις, ενώ πρόσφατα με ηλεκτροκίνητες σπορ εκδοχές τους), NEVS (National Electric Vehicle Sweden AB, που ασχολείται με την εξέλιξη ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων που θα βασίζονται στα μοντέλα της πρώην SAAB Automobile) και Koenigsegg (η οποία κατασκευάζει σπορ υπεραυτοκίνητα (supercars) εξαιρετικά υψηλών επιδόσεων).
Μεταφορές
thumb|Η οδική και σιδηροδρομική γέφυρα που συνδέει τη Σουηδία με τη [[Δανία.]] Η Σουηδία ήταν η τελευταία χώρα της ηπειρωτικής Ευρώπης που διατηρούσε την οδήγηση στα αριστερά. Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1967 η Σουηδία άλλαξε την πλευρά οδήγησης, καθιερώνοντάς την στα δεξιά. Η κυκλοφορία το 1967 ήταν ήδη αυξημένη και η λεγόμενη «Ημέρα Η» («Dagen H») απαίτησε μεγάλες οργανωτικές προσπάθειες, που διήρκησαν 4 χρόνια, ξεκινώντας από το 1963.
Η αλλαγή της κυκλοφορίας σήμανε και την κατάργηση πολλών δημοτικών δικτύων τραμ, διότι τα νέα οχήματα ήταν ακριβά και τα παλαιά είχαν τις πόρτες στην αριστερή πλευρά, με αποτέλεσμα πολλά τραμ να αντικατασταθούν από νέα λεωφορεία. Μέχρι σήμερα η οδήγηση στο Μετρό Στοκχόλμης παραμένει στα αριστερά. Η αγορά των σιδηροδρομικών μεταφορών είναι ιδιωτικοποιημένη, εντούτοις πολλές επιχειρήσεις εξακολουθούν να ανήκουν στο κράτος ή στους δήμους. Τα μεγαλύτερα αεροδρόμια περιλαμβάνουν το Διεθνές Αεροδρόμιο Αρλάντα (17,91 εκατομμύρια επιβάτες το 2007), 40 χιλιόμετρα βόρεια της Στοκχόλμης, το αεροδρόμιο Γκέτεμποργκ-Λαντβέτερ (4,3 εκατ. επιβάτες το 2006), και το δεύτερο αεροδρόμιο της Στοκχόλμης-Skavsta Airport (2,0 εκατ. επιβάτες).
Το οδικό δίκτυο της χώρας είναι από τα καλύτερα στην Ευρώπη (12ο από τις 40 χώρες) ειδικά μετά την ανάπτυξη νέων αυτοκινητόδρομων που έγιναν μεταξύ του 2006 και του 2012. Στη Σουηδία το δίκτυο αυτοκινητοδρόμων είναι δωρεάν προσβάσιμο για όλους τους πολίτες, χωρίς διόδια, εκτός της γέφυρας Ορεσούντ. Ωστόσο, το ανώτατο όριο ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη, μόλις στα 110 χλμ./ώρα, ενώ σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας τα 70 ή τα 90 χλμ./ώρα.
Παλαιοχώρι Δωριέων Φθιώτιδας
μικρογραφία|Το Παλαιοχώρι Δωριέων και η Κοινότητα Παλαιοχωρίου Δωριέων, υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Αμφίκλειας, του [[Δήμος Αμφίκλειας–Ελάτειας|Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας.]] Το Παλαιοχώρι Δωριέων είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Παλαιοχωρίου Δωριέων και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αμφίκλειας (πρώην Δήμος Αμφίκλειας), του Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Το Παλαιοχώρι Δωριέων Φθιώτιδας βρίσκεται σε υψόμετρο 486 μέτρων και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 328 κατοίκων. Μέχρι το 1940 ονομαζόταν Παληοχώρι.
Χάρτης
<mapframe latitude="38.686582" longitude="22.727966" zoom="11" width="1000" height="340" align="center" /> Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Παλαιοχωρι Δωριεων
Cytinium
Αγία Οικογένεια Κανιτζάνι
Περιγραφή
Ο πίνακας απεικονίζει από τα αριστερά προς τα δεξιά την Ελισάβετ με το τέκνο της Ιωάννη τον Βαπτιστή, τον Άγιο Ιωσήφ και την Παναγία με το Θείο Βρέφος Ιησού Χριστό στα πόδια της. Οι πέντε αυτές βιβλικές μορφές διατηρούν επαφή με τα μάτια μεταξύ τους. Είναι όλες ξυπόλητες, φέρουν διακριτικά φωτοστέφανα και σχηματίζουν ένα τρίγωνο-πυραμίδα με αρκετά συμμετρικό τρόπο, μία επίδραση από τη ζωγραφική του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Στο φόντο διακρίνεται τοπίο με μία ή δύο μικρές πόλεις. Η υπογραφή του καλλιτέχνη διακρίνεται πάνω στη ζώνη της Παναγίας, πίσω από το ανοικτό βιβλίο που κρατά: «RAPHAEL URBINAS».
Ιστορικό
Το έργο δημιουργήθηκε κατά την ύστερη «φλωρεντινή περίοδο» του καλλιτέχνη: Η ονομασία «Κανιτζάνι» προέρχεται από το γεγονός ότι την ελαιογραφία αυτή αγόρασε από τον ζωγράφο η φλωρεντινή οικογένεια του Ντομένικο Κανιτζάνι για το οικιακό της παρεκκλήσιο. Αργότερα αποκτήθηκε από την οικογένεια των Μεδίκων, που τη δώρισε σε άγνωστο πρόσωπο, κάτοικο του Ντίσελντορφ, από όπου κατέληξε στο Μόναχο.
Al Jazeera
Al Jazeera (αραβικά: الجزيرة, «το νησί» ή «η (αραβική) χερσόνησος») ονομάζεται το πρώτο αραβικό κανάλι δορυφορικής τηλεόρασης. Το στούντιό του βρίσκεται στην Ντόχα του Κατάρ.
Αγία Οικογένεια Κανιτζάνι
Ιστορικό
Το 1982 ο Χούμπερτ φον Ζόνενμπουργκ αποκατέστησε τον πίνακα, αφαιρώντας μια γαλάζια επιζωγράφιση από το επάνω μέρος του (ουρανό), χρονολογούμενη από τον 18ο αιώνα, οπότε αποκαλύφθηκαν τα επτά αγγελούδια-χερουβείμ σε δύο ομάδες, που διακρίνονται στον ουρανό της σκηνής. Τα χερουβείμ φαίνονταν σε ένα παλαιότατο αντίγραφο του πίνακα, που σώζεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Παλάτσο Κορσίνι, στη Ρώμη.