cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φιόντορ Κέλζι
Βιογραφία
Το 1871, αποκήρυξε την οθωμανική υπηκοότητα και αποδέχτηκε τη ρωσική. Τον Φεβρουάριο του 1881, απολύθηκε λόγω αρχαιότητας, αλλά παρέδιδε μαθήματα ως ανεξάρτητος δάσκαλος μέχρι το 1882. Πέθανε στη σύνταξη, σύμφωνα με ορισμένες πηγές - το 1886, σύμφωνα με άλλες - το 1912.
Στρατιωτικό Μουσείο Λαχανά
Το Στρατιωτικό Μουσείο Λαχανά είναι στρατιωτικό μουσείο κοντά στη Θεσσαλονίκη, στην Ελλάδα, αφιερωμένο στη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά.
Το μουσείο, το οποίο είναι επισκέψιμο κατόπιν ραντεβού, περιέχει κυρίως αναμνηστικά των ελληνικών και βουλγαρικών στρατιωτικών μονάδων που συμμετείχαν στη μάχη. Στον προαύλιο χώρο υπάρχουν τρία αιχμαλωτισμένα βουλγαρικά κανόνια, ένα με διαμέτρημα 12 χιλ., ένα με διαμέτρημα 10,5 χιλ. και ένα εμπροσθογεμές όπλο.
Στο εσωτερικό υπάρχει ένας μεγάλος ανάγλυφος χάρτης που δείχνει τις κινήσεις των μονάδων και τις συγκρούσεις μεταξύ του ελληνικού και του βουλγαρικού στρατού, ελληνικά και βουλγαρικά Μάνλιχερ 8 mm, υποπολυβόλα, πολυβόλα, οβίδες, κανόνια, ξιφολόγχες, ξίφη των διοικητικών μονάδων, ελληνικές στρατιωτικές στολές (η σημαντικότερη από τις οποίες είναι αυτή που φορούσε ο αντισυνταγματάρχης Παπακυριαζής, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη του Λαχανά) και δύο ολόσωμα πορτρέτα των Ελλήνων πρωταγωνιστών στους Βαλκανικούς Πολέμους, του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου και του διαδόχου Κωνσταντίνου Α΄. Αξιοσημείωτοι είναι επίσης τέσσερις πίνακες του Κενάν Μεσαρέ, ο οποίος ήταν γιος του Οθωμανού διοικητή Χασάν Ταχσίν Πασά, ο οποίος παρέδωσε τη Θεσσαλονίκη στους Έλληνες και ακολούθησε τον Κωνσταντίνο στην εκστρατεία της Ηπείρου και στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Απεικονίζουν σκηνές από τη μάχη του Λαχανά κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαχανα Κατηγορία:Μουσεία στην Κεντρική Μακεδονία Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Κάρλες Πέρεθ
Ο Κάρλες Πέρεθ Σαγιόλ (Carles Pérez Sayol, γενν. 16 Φεβρουαρίου 1998) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, επιθετικός οποίος αγωνίζεται ως δανεικος στην Ρώμα
Ιαγουαρόντι
Το Ιαγουαρόντι (Puma yagouaroundi), είναι ένα μικρό αιλουροειδές, που απαντάται στην Κεντρική και Νότια Αμερική. Το 2002, χαρακτηρίστηκε από την IUCN ως «Ελάχιστης ανησυχίας», αν και θεωρείται πιθανό ότι δε ζει πλέον πέρα από τον ποταμό Αμαζόνιο. Η παρουσία του στην Ουρουγουάη, είναι αβέβαιη.
Κάρλες Πέρεθ
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννημένος στο Γκρανολιές της Επαρχίας της Βαρκελώνης στην Καταλονία, ο Πέρεθ εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Μπαρτσελόνα το 2012, από την Εσπανιόλ. Στις 3 Οκτωβρίου 2015, ενώ ήταν ακόμα νεαρός, έκανε το ντεμπούτο του με τη Μπαρτσελόνα Β, ερχόμενος ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο σε μία εκτός έδρας ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Ατλέτικο Λεβάντε για τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β.
Ιαγουαρόντι
Στις ισπανόφωνες γλώσσες της Λατινικής Αμερικής, το Ιαγουαρόντι, αναφέρεται συχνά ως gato colorado, gato moro, león brenero, onza, tigrillo, leoncillo κ.α. Στην Πορτογαλική γλώσσα, αναφέρεται ως gato-mourisco, eirá, maracajá-preto κ.α.
Κάρλες Πέρεθ
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Τον Ιούλιο του 2017, προήχθη μόνιμα στη Β ομάδα, που συμμετείχε στη Σεγούντα Ντιβισιόν. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 19 Αυγούστου 2017, αντικαθιστώντας το Βιτίνιο στην εκτός έδρας νίκη με 2-1 εναντίον της Ρεάλ Βαγιαδολίδ.
Ο Πέρεθ σημείωσε το πρώτο επαγγελματικό γκολ του στις 21 Ιανουαρίου 2018, όπου έκανε χατ τρικ στη νίκη με 3-1 επί της Τενερίφης. Στις 12 Ιουνίου, αφού βίωσε τον υποβιβασμό με τη Β ομάδα, ανανέωσε το συμβόλαιο του για ακόμη δύο χρόνια.
Ιαγουαρόντι
Περιγραφή
thumb|left|200px|Το Ιαγουαρόντι σε σπηλιά
Το Ιαγουαρόντι, έχει κοντά ποδιά, μακρύ σώμα και μακριά ουρά. Τα αυτιά, είναι μικρά και στρογγυλεμένα. Η γούνα του, δεν έχει κηλίδες, έχει ομοιόμορφο χρώμα και μερικά σημάδια στο πρόσωπο. Το τρίχωμα, είναι είτε σκούρο καφέ - γκρι, η κόκκινο - καστανό, παρόμοιο με τη γούνα της Αλεπούς. Έχει μήκος από 53 έως 77 εκ, με 31 έως 60 εκ η μακριά ουρά. Ζυγίζει από 3,5 έως 9,1 κιλά.
Κάρλες Πέρεθ
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Πέρεθ έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα - και στην Πριμέρα Ντιβισιόν - στις 19 Μαΐου 2019, αντικαθιστώντας το Μάλκομ στην εκτός έδρας ισοπαλία με 2-2 εναντίον της Έιμπαρ. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Μπλαουγκράνα στις 25 Αυγούστου, σκοράροντας το τρίτο γκολ της ομάδας στην εντός έδρας νίκη με 5-2 επί της Ρεάλ Μπέτις.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Πέρεθ έχει αγωνιστεί για τις «μικρές» Εθνικές Ισπανίας U16, U17 και U21.
Ιαγουαρόντι
Περιγραφή
Τα δύο είδη γούνας, πιστεύεται ότι διαχωρίζουν μεταξύ τους τα υποείδη του Ιαγουαρόντι.
Κατανομή και οικότοποι
Το Ιαγουαρόντι, απαντάται στο νότιο Τέξας, στις παράκτιες βόρειες περιοχές του Μεξικού και στη Νότια Αμερική, από τις ανατολικές πλαγιές των Άνδεων έως τη νότια και βόρεια Αργεντινή. Οι κύριοι οικότοποί του, είναι οι πεδινές περιοχές με θάμνους, κοντά σε πηγές νερού και διάφοροι άλλο, όπως ξηρά δάση και υγρά λιβάδια. Ενώ συνήθως ζουν σε πεδιάδες, έχουν εμφανιστεί και σε μεγάλα υψόμετρα (3.200 μ). Τα Ιαγουαρόντι, εμφανίζονται περιστασιακά και σε πυκνές τροπικές περιοχές.
Κάρλες Πέρεθ
Διακρίσεις
Μπαρτσελόνα
Ιαγουαρόντι
Κατανομή και οικότοποι
Τα Ιαγουαρόντι, έχουν εμφανιστεί σε διάφορες πολιτείες των Η.Π.Α., όπως η Φλόριντα και η Αλαμπάμα. Επιπλέον, απαντώνται και στη Γαλλική Γουιάνα.
Κάρλες Πέρεθ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καταλανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ιαγουαρόντι
Οικολογία και συμπεριφορά
Τα Ιαγουαρόντι, είναι ενεργά κατά τη διάρκεια της ημέρας και όχι της νύχτας. Είναι ικανοί στο να αναρριχώνται στα δέντρα, αλλά προτιμούν να κυνηγούν στο έδαφος. Τρώνε κυρίως μικρά ζώα, όπως τρωκτικά, μικρά ερπετά και πουλιά. Έχουν παρατηρηθεί να σκοτώνουν και μεγαλύτερα θηράματα, όπως κουνέλια, πόσουμ, αλλά και σπανιότερα ψάρια ή πιθήκους. Όπως και άλλες γάτες, η διατροφή τους περιλαμβάνει γρασίδι και διάφορα αρθρόποδα.
Λάμπερτ Σούστρις
Ο Λάμπερτ Σούστρις (ολλανδικά: Lambert Sustris, Άμστερνταμ, 1515/1520 - Βενετία, 1658, γνωστός και ως Lambert d'Amsterdam και Alberto de Olanda) ήταν Ολλανδός μανιεριστής ζωγράφος.
Ιαγουαρόντι
Οικολογία και συμπεριφορά
Τα Ιαγουαρόντι, φαίνεται ότι σχηματίζουν μικρές ομάδες, σε αντίθεση με τις άλλες γάτες, ενώ είναι πρόθυμα να δεχθούν την παρουσία άλλων μελών στην ομάδα τους, στην άγρια φύση, που συνήθως αντιμετωπίζονταν ως μοναχικά. Η «κατοικία» τους, είναι ιδιαίτερα μεταβλητή, ανάλογα με το περιβάλλον. Το φάσμα τους, καταλαμβάνει μια έκταση από 6,8 έως 100 τ.χλμ. Όπως και οι άλλες γάτες, σηματοδοτούν την περιοχή τους με αρώματα, ούρα, με τρίψιμο του κεφαλιού τους στα δέντρα και με κόπρανα. Είναι ντροπαλά και μερικές φορές, μοναχικά ζώα.
Λάμπερτ Σούστρις
Ο Σούστρις γεννήθηκε στο Άμστερνταμ, και εκπαιδεύτηκε ή εκεί ή στην Ουτρέχτη, ίσως με τον Μάαρτεν φαν Χέιμσκερκ ή με τον Γιαν φαν Σκόρελ. Μετά την εκπαίδευσή του, περί τα μέσα της δεκαετίας του 1530, έφυγε για την Ιταλία, αρχικά μεταβαίνοντας στη Ρώμη, όπου διέμεινε ως το 1535, και στη συνέχεια για τη Βενετία. Στη Βενετία συνεργάστηκε με τον Τιτσιάνο, στο εργαστήριο του οποίου ειδικεύτηκε στη ζωγραφική τοπίων σε έργα του Τιτσιάνο. Κάποιοι ιστορικοί τέχνης αναγνώρισαν ως έργο του Σούστρις το τοπίο στην Είσοδο του Ιησού στον Ναό του Τιτσιάνο (1583, σήμερα στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας (Βενετία)).
Ιαγουαρόντι
Οικολογία και συμπεριφορά
Τα Ιαγουαρόντι, παράγουν παράξενους ήχους, που μοιάζουν με σφυρίγματα και ήχους πουλιών.
Λάμπερτ Σούστρις
Ο Σούστρις εργάστηκε τόσο με ελαιογραφίες όσο και με νωπογραφίες. Μια από τις πλέον γνωστές ελαιογραφίες του είναι η Ανακλινόμενη Αφροδίτη (σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ), για τη δημιουργία της οποίας βασίστηκε σε ένα από τα πλέον γνωστά έργα του Τιτσιάνο, την Αφροδίτη του Ούρμπινο. Σύμφωνα με το Ρέικσμουζεουμ "έδωσε στη μορφή της Αφροδίτης μια κομψότερη, πιο ανθρώπινη στάση".
Ιαγουαρόντι
Αναπαραγωγή
thumb|right|200px|Ιαγουαρόντι με μελανισμό
Λάμπερτ Σούστρις
Όταν ήλθε σε επαφή με μαθητές και οπαδούς του Φραντσέσκο Σαλβιάτι, ο Σούστρις ενσωμάτωσε στα έργα του τον πολύπλοκο, γραμμικό φλωρεντινό μανιερισμό, αναμειγνύοντάς τον με το δικό του πολύχρωμο, επηρεασμένο από τη Βενετική Σχολή ύφος.
Ιαγουαρόντι
Αναπαραγωγή
Η περίοδος αναπαραγωγής για τα Ιαγουαρόντι, λαμβάνει χώρα καθ'όλη τη διάρκεια του χρόνου. Ο οίστρος, κρατά 3 με 5 ημέρες. Η κύηση διαρκεί 70 με 75 ημέρες και το θηλυκό γεννά 1 έως 4 γατάκια σε ένα κρησφύγετο που η ίδια διαμόρφωσε σε ένα πυκνό δάσος ή σε κοίλα δέντρα.
Λάμπερτ Σούστρις
Μεταξύ 1543 και 1548 ο Σούστρις αναφέρεται σε πολλά έγγραφα της Πάντοβα. Ο Τζόρτζιο Βαζάρι αναφέρει ότι ασχολήθηκε με τη διακόσμηση της βίλας Πελλεγκρίνι (villa Pellegrini), μεταξύ Κιότζα (Chioggia) και Μονσελίτσε (Monselice), συνεργαζόμενος με τους Αντρέα Σκιαβόνε και Τζοβάννι Γκουαλτιέρι (επιλεγόμενο και "Ντέμιο" (Demio), ενώ πρόσφατα αναγνωρίστηκε ως έργο του η διακόσμηση της βίλας " Lurigliano Vescovile di Torreglia" κοντά στην Πάντοβα, όπου τα τεράστια τοπία του με αρχιτεκτονήματα προσομοιάζουν με το ύφος του Πάολο Βερονέζε περί το 1560.
Ιαγουαρόντι
Αναπαραγωγή
Τα μικρά, γεννιούνται με κηλίδες στα κάτω πλευρά τους, οι οποίες εξαφανίζονται καθώς μεγαλώνουν. Τα μικρά, είναι σε θέση να τρέφονται με στερεή τροφή στις 6 εβδομάδες. Τα Ιαγουαρόντι, γίνονται σεξουαλικά ώριμα στα 2 χρόνια, ενώ έχουν ζήσει μέχρι και 10 χρόνια σε αιχμαλωσία.
Υποείδη
thumb|right|200px|Ο χάρτης κατανομής του Ιαγουαρόντι Το Ιαγουαρόντι, έχει 8 υποείδη:
Λάμπερτ Σούστρις
Δεν είναι επακριβώς γνωστή η χρονολογία κατά την οποία απεβίωσε. Είναι πιθανή η ταύτισή του με τον αναφερόμενο στα ενετικά αρχεία " Alberto de Ollanda " κατά την περίοδο 1572 - 1591 και του οποίου η υπογραφή υπάρχει στον πίνακα Άνοδος στον Γολγοθά (σήμερα στην Πινακοθήκη Μπρέρα του Μιλάνου). Σε γενικές γραμμές η δραστηριότητά του, μετά την επιστροφή του από τη Γερμανία, παραμένει ασαφής. Διετέλεσε Δάσκαλος του γιου του, Φρίντριχ Σούστρις, ο οποίος στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Φλωρεντία και έγινε μέλος της Ακαδημίας του Τζόρτζιο Βαζάρι.
Ιαγουαρόντι
Διατήρηση
Οι πληθυσμοί της κεντρικής και βόρειας Αμερικής, έχουν ταξινομηθεί στο «Παράρτημα Ι της CITES».Όλοι οι άλλοι πληθυσμοί περιλαμβάνονται στο «Παράρτημα ΙΙ της CITES».Τα υποείδη P. y. cacomitli, P. y. fossata, P. y. panamensis και P. y. tolteca, αναφέρονται ως «απειλούμενα».
Λάμπερτ Σούστρις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Ιαγουαρόντι
Διατήρηση
Κατηγορία:Αιλουροειδή Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής
Λε Πεν (Καλβαντός)
Το Λε Πεν (γαλλικά: Le Pin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πινουά (γαλλικά: Pinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μαλέρμπ-συρ-Αζόν
Το Μαλέρμπ-συρ-Αζόν (γαλλικά: Malherbe-sur-Ajon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπανβιλαί (γαλλικά: Bannevillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα
Η Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα (πολωνικά: Anna Bilińska-Bohdanowicza) (8 Δεκεμβρίου 1857 - 18 Απριλίου 1893) ήταν Πολωνή ζωγράφος, γνωστή για τα πορτρέτα της. Ήταν εκπρόσωπος του Ρεαλισμού και πέρασε μεγάλο μέρος της καλλιτεχνικής της ζωής στο Παρίσι.
Ζωή
Στις αρχές του 1882 συνόδευσε την χρόνια άρρωστη φίλη της, Κλεμεντίνα Κρασόφσκα, σε ένα ταξίδι στο Μόναχο, στο Σάλτσμπουργκ, στη Βιέννη και τη βόρεια Ιταλία, πριν ταξιδέψει και εγκατασταθεί στο Παρίσι, όπου σπούδασε μαζί με τη Μαρί Μπασκιρτσέφ και την Βρετανίδα καλλιτέχνιδα Έμελιν Ντιν στην Ακαδημία Ζυλιάν, στην οποία αργότερα δίδαξε επίσης. Έζησε στη Γαλλία μέχρι το 1892, όταν παντρεύτηκε τον Αντόνι Μποχντανόβιτς, ιατρό και πήρε το όνομά του. Επέστρεψαν στη Βαρσοβία μετά το γάμο τους, όπου σκόπευε να ανοίξει μια σχολή τέχνης παριζιάνικου στυλ για γυναίκες, αλλά αρρώστησε με καρδιακή πάθηση και πέθανε ένα χρόνο αργότερα στις 18 Απριλίου 1893.
Η Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα είναι η πιο γνωστή για τα πορτρέτα της, ζωγραφισμένα με μεγάλη διαίσθηση. Η αυτοπροσωπογραφία της με την ποδιά και τις βούρτσες (1887) ανέπτυξε μια νέα στάση αυτοπροσωπογραφίας τοποθετώντας την καλλιτέχνιδα μπροστά από το σκηνικό ενός μοντέλου, δηλώνοντας έτσι ότι είναι το δικό της μοντέλο. Ζωγράφιζε επίσης νεκρές φύσεις, σκηνές είδους και τοπία και ήταν εκπρόσωπος του ρεαλισμού. Οι πίνακες της βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας και στο Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Κληρονομιά
Η Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα συμπεριλήφθηκε στην έκθεση του 2018 Γυναίκες στο Παρίσι 1850-1900.
Λίγο μετά το θάνατο του πατέρα της Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα, το πορτρέτο της, σε βαθύ πένθος, ζωγραφίστηκε το 1886 από τη φίλη της Έμελιν Ντιν στο Παρίσι.
Η δουλειά της Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα δεν είναι γνωστή, ακόμη και στην πατρίδα της, ίσως λόγω του πρόωρου θανάτου της. Ωστόσο, το Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας σχεδίαζε να πραγματοποιήσει μια μεγάλη έκθεση του έργου της, και το πορτρέτο της Ντιν, το 2021.
Πλακάδος Λέσβου
Ο Πλακάδος είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει 266 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1978
Τα 4α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards) (LAFCA), απονεμήθηκαν στις Δεκεμβρίου του 1978, για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1978.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1978
Ποτινί
Το Ποτινί (γαλλικά: Potigny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ποτινιαί (γαλλικά: Potignais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ράφτης Αρκαδίας
Ο Ράφτης του Δημοτικού διαμερίσματος Ράφτη του πρώην Δήμου Ηραίας της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας του Δήμου Γορτυνίας ανήκει στον Νομό Αρκαδίας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Ράφτης είναι ορεινό χωριό χτισμένο στην επαρχιακή οδό Δημητσάνας - Γέφυρας Μπερτσιάς. Το χωριό συνδέεται οδικά με δρόμο έξι χιλιομέτρων με το ιστορικό χωριό του Παλούμπα, με δρόμο 3 χιλιομέτρων με την Άνω Αράχωβα και με δρόμο 4 χιλιομέτρων με την Αγάλω. Ο οικισμός απέχει 18 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα, 31 χιλιόμετρα από τα Λαγκάδια και 70 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο Ράφτης από παλιά ήταν μεγάλο κεφαλοχώρι της Ηραίας και αποτελεί πέρασμα και σύνδεση με την Δημητσάνα οπότε από παλιά ήταν γνωστό χωριό που είχε αναπτύξει εμπόριο. Ο πληθυσμός του χωριού σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ανερχόταν στου 92 μόνιμους κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο Ράφτης είχε 290 μόνιμους κατοίκους.
Χαρακτηριστικά
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία αλλά και με την γεωργία σε μικρότερο βαθμό όμως.
Οι κάτοικοι του χωριού έχουν κάνει μεγάλες προσπάθειες ώστε το χωριό να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της περιοχής. Αξιόλογη είναι και η συνεισφορά των ομογενών Ραφταίων στο χωριό τους. Στο χωριό υπάρχουν αρκετά καταστήματα, ταβέρνες, καφενεία, ξενώνας της Αδελφότητας Ραφταίων, πισίνα, αθλητικό κέντρο και παιδική χαρά.
Αξιοθέατα Ράφτη
Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται πετρόκτιστη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, χτισμένη το 1901. Απέναντι από το ναό είναι η προτομή του πρωτοκλέφτη Θανάση Ραφτιώτη. Λίγο πριν την είσοδο στο χωριό από τον δρόμο της Αράχωβας, και απέναντι από τον επαρχιακό δρόμο, διακρίνεται κολλημένο σε απότομο βράχο το Ασκηταριό των Μεγίστων Ταγιαρχών (1697) με το μικρό εκκλησάκι του, ένας τόπος που χρησίμευσε σαν καταφύγιο των ντόπιων κατά τον αγώνα του 1821. Σε κοντινή απόσταση και αρκετά χαμηλότερα σώζονται σφηνωμένες ανάμεσα στα βράχια ενετικές πολεμίστρες που και αυτές υπήρξαν καταφύγιο κατά τις περιόδους των διωγμών κατά την Τουρκοκρατία. Και οι δύο θέσεις είναι ορατές και προσβάσιμες με μονοπάτια από τον επαρχιακό δρόμο.
Κοκορέικη και Ραφτέικη Πούλια
Φεύγοντας από το Ράφτη προς Αράχωβα, στο ξεκίνημα της ανηφοριάς, πινακίδα δείχνει προς τις Ενετικές Πολεμίστρες, την Κοκορέικη και την Ραφτέικη πούλια (απέναντι της αλλά αθέατη από εκεί). Χρησίμευσαν σαν καταφύγια των κατοίκων σε περιόδους κατατρεγμών.
Ασκητήριο Ταξιάρχη
Φεύγοντας από το Ράφτη προς Αράχοβα, στο ξεκίνημα της ανηφοριάς, δίπλα στο προσκυνητάρι, ξεκινά το κακοτράχαλο μονοπάτι (15' λεπτών) για το ασκητήριο των Ταξιαρχών που βλέπουμε, σφηνωμένο στον βράχο, ακριβώς απέναντι. Το ασκητήριο κτίσθηκε το 1697.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου
MSN
Το MSN (στυλιζαρισμένο με πεζά γράμματα) είναι διαδικτυακή πύλη και σχετιζόμενη συλλογή διαδικτυακών υπηρεσιών και εφαρμογών κινητών για τα Windows και κινητές συσκευές, παρεχόμενη από την Microsoft και ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 24 Αυγούστου 1995, την ίδια ημερομηνία κυκλοφορίας με τα Windows 95.
Το Microsoft Network ήταν αρχικά μια συνδρομητική διαδικτυακή υπηρεσία σύνδεσης dial up που έγινε αργότερα πάροχους υπηρεσιών Διαδικτύου ονόματι MSN Dial-up. Την ίδια στιγμή, η εταιρεία λάνσαρε μια νέα διαδικτυακή πύλη ονόματι Microsoft Internet Start και την όρισε ως την πρώτη προεπιλεγμένη αρχική σελίδα του Internet Explorer, του περιηγητή ιστού της. Το 1998, Microsoft μετονόμασε και μετέφερε την πύλη αυτή στην διεύθυνση www.msn.com, όπου έχει παραμείνει.
Η Microsoft έχει χρισημοποιήσει το όνομα 'MSN' για μια ευρεία ποικιλία προϊόντων και υπηρεσιών με το πέρασμα του χρόνου, και κυρίως το Hotmail (το μετέπειτα Outlook.com), Messenger (το οποίο ήταν κάποτε συνώνυμο με το 'MSN' σε αργκό του Διαδικτύου και τώρα έχει αντικατασταθεί από το Skype), και την διαδικτυακή μηχανή αναζήτησής της, που είναι τώρα το Bing, και πολλές άλλες ανανεωμένες και καταργημένες υπηρεσίες.
Ο τρεχών ιστότοπος και σουίτα εφαρμογών παρεχόμενη από το MSN παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από την Microsoft το 2014 ως μέρος ενός ολοκληρωμένου επανασχεδιασμού και ανανέωσης. Η MSN εδρεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες και προσφέρει διεθνείς εκδόσεις της πύλης της για πάρα πολλές χώρες σε όλον τον κόσμο και προσφέρει διεθνείς εκδόσειςτης πύλη του για δεκάδες χώρες παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό Android Κατηγορία:Λογισμικό iOS Κατηγορία:Λογισμικό Windows Phone Κατηγορία:Λογισμικό Windows Mobile
Παραθειοκρεσόλη
Η παραθειοκρεσόλη (αγγλικά: para-thiocresol) είναι αρωματική οργανική ένωση με μοριακό τύπο C7H8S, αν και χρησιμοποιείται περισσότερο ο πιο αναλυτικός τύπος π-CH3(C6H4)SH. Η χημικά καθαρή παραθειοκρεσόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι στερεό. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια θειοφαινόλη. Ο όρος «θειοκρεσόλη», επεκτείνεται, πέρα από τις τρεις (3) «μητρικές» θειοκρεσόλες, και σε ορισμένα «θυγατρικά» παράγωγα αυτών. Χρησιμοποιήθηκε ως αντισηπτικό. Το όνομά της υποδηλώνει ότι αυτή η ένωση αποτελεί το θειούχο ανάλογο της μετακρεσόλης.
Διάλεκτος Σέτο
μικρογραφία|Τα Νότια Εσθονικά σήμερα. Τα Σέτο σημειώνονται με κόκκινο χρώμα. μικρογραφία|Ποσοστό ομιλητών της Σέτο στους εσθονικούς δήμους σύμφωνα με την εσθονική απογραφή του 2011. Η Σέτο (seto kiil, setu keel) είναι μια διάλεκτος των Νότιων Εσθονικών που ομιλούνται από 12.549 άτομα. Μερικές φορές χαρακτηρίζεται ως διάλεκτος της Βόρο, ενώ άλλες φορές περιγράφονται ως μία γλώσσα, δηλαδή ως Σέτο-Βόρο. Ωστόσο, η εθνική ταυτότητα των Σέτο (Setokõsõq) και Βόρο (Võrokõsõq) είναι αρκετά διακριτή: οι Σέτο κατοικούν ως επί το πλείστον στην περιοχή κοντά στα νοτιοανατολικά σύνορα της Εσθονίας με τη Ρωσίας στη Σετομάα και είναι Ανατολικοί Ορθόδοξοι, ενώ οι Βόρο είναι Λουθηρανοί και ζουν στην Επαρχία Βόρου.
Παραθειοκρεσόλη
Αναφορές
Κατηγορία:Αρωματικές θειόλες Κατηγορία:C7
Διάλεκτος Σέτο
Γλωσσικό δείγμα
Σύγκριση του Άρθρου 1 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στα Σέτο και άλλες γειτονικές γλώσσες:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιτισμός της Εσθονίας Κατηγορία:Φιννικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Εσθονίας
Κύπριοι πρόσφυγες
Οι Κύπριοι πρόσφυγες είναι οι Κύπριοι υπήκοοι ή κάτοικοι της Κύπρου που αναγκάστηκαν να εκκενώσουν βίαια την κατοικία τους μετά την τουρκική εισβολή στο νησί. Η κυβέρνηση της Κύπρου αναγνωρίζει ως πρόσφυγες και τους απόγονους των αρχικών προσφύγων με την αρσενική γραμμή καταγωγής ανεξαρτήτως της γενέτειρας τους.
Παρασκήνιο 1963-74
Η ένταση ξεκίνησε το 1963, όταν ο πρώτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄, πρότεινε δεκατρείς τροπολογίες στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι Τουρκοκύπριοι αντιτίθενταν στην πρόταση, επειδή την έβλεπαν ως προσπάθεια να αφαιρέσουν τα συνταγματικά τους δικαιώματα, που οι Ελληνοκύπριοι έβλεπαν ως προβληματικά στην διακυβέρνηση του κράτους. Στις 21 Δεκεμβρίου 1963 κορυφώθηκαν οι συγκρούσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων που είχαν ξεκινήσει από το 1955 και χαρακτηρίστηκαν ως Τα Ματωμένα Χριστούγεννα του 1963. Αντιμέτωποι με βία από τους Ελληνοκύπριους παραστρατιωτικούς, που υποστήριζαν την ένωση με την Ελλάδα, χιλιάδες Τουρκοκύπριοι εγκατέλειψαν τις περιουσίες τους και μετοίκησαν σε θύλακες με τουρκοκυπριακή πλειοψηφία, προστατευόμενοι από τα τουρκικά στρατεύματα. Στις 15 Ιουλίου 1974 και κατ' εντολή της ελληνικής στρατιωτικής χούντας πραγματοποιήθηκε πραξικόπημα από την Εθνική Φρουρά της Κύπρου, την Ελληνική Δύναμη Κύπρου και την ΕΟΚΑ Β΄, με σκοπό την ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακάριου Γ' και πρόσχημα την επίτευξη της ένωσης με την Ελλάδα. Το γεγονός αυτό οδήγησε στη στρατιωτική εισβολή από την Τουρκία, η οποία υποστήριξε ότι ενεργούσε ως εγγυήτρια δύναμη για να αποτρέψει την προσάρτηση του νησιού. Η μακροχρόνια κατοχή της βόρειας Κύπρου από την Τουρκία έχει λάβει εκτενή διεθνή κατακραυγή.
Μετά το 1974
Η Τουρκία, κατά την εισβολή στην Κύπρο το 1974, κατέλαβε περίπου το 38% του νησιού στη βόρεια Δημοκρατία της Κύπρου, μετατρέποντας έτσι τον τουρκοκυπριακό στόχο της Τακσίμ (διχοτόμηση του νησιού σε τουρκικά και ελληνικά τμήματα, μια έννοια που είχε διακηρυχθεί το 1957 από τον Φαζίλ Κιουτσούκ) ως τη νέα πραγματικότητα στην Κύπρο. Οι ελληνοκύπριοι του βορρά (περίπου οι μισοί Ελληνοκύπριοι σε όλο το νησί) αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να φύγουν προς τα νότια, λόγω της προέλασης των τουρκικών στρατευμάτων. Επίσης, οι τουρκοκύπριοι που δεν είχαν μεταναστεύσει στους θύλακες νωρίτερα, το έκαναν στη συνέχεια.
Εκτιμάται ότι το 40% του ελληνικού πληθυσμού της Κύπρου, καθώς και πάνω από το μισό τουρκοκυπριακό πληθυσμό στο νησί, εκτοπίστηκαν από την τουρκική εισβολή. Τα στοιχεία για τους εσωτερικά εκτοπισμένους Κυπρίους ποικίλουν. Ενώ η Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP) εκτιμά ως 165.000 τους Ελληνοκύπριους και 45.000 τους Τουρκοκύπριους πρόσφυγες, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες εκτιμά σε 200.000 τους Ελληνοκύπριους και σε 65.000 τους Τουρκοκύπριους πρόσφυγες, βασιζόμενη εν μέρει σε κυπριακά στατιστικά που καταγράφουν τα παιδιά των εκτοπισμένων ως πρόσφυγες.
Μέσα από τα χρόνια, οι Ελληνοκύπριοι έχουν οργανώσει πολλαπλές διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις, απαιτώντας να επιστρέψουν στις περιουσίες τους. Το 1996 χιλιάδες Ελληνοκύπριες γυναίκες διαμαρτυρήθηκαν υπέρ της επιστροφής στις περιουσίες τους. Ένας αριθμός Ελληνοκυπρίων επέλεξαν να προσφύγουν εναντίον της Τουρκίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ισχυριζόμενοι ότι τα σπίτια τους έχουν καταληφθεί από μετανάστες εργάτες από την Τουρκία με στόχο την αλλοίωση της δημογραφικής σύνθεσης στο νησί.
Το 1990, οι αιτήσεις που υπεβλήθησαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξ ονόματος 18 Ελληνοκυπρίων στην περίπτωση των Βαρνάβα και άλλων εναντίον της Τουρκίας, οδήγησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2009 σε απόφαση που διέταξε την Τουρκία να καταβάλει 12.000 ευρώ εντός τριμήνου σε κάθε κατήγορο ως μη χρηματική αποζημίωση και 8.000 ευρώ για έξοδα και δαπάνες.
Το 1999, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ σταμάτησε τις δραστηριότητες βοήθειας για τους εκτοπισμένους στην Κύπρο.
Η τουρκοκυπριακή βοήθεια προήλθε κυρίως στη μορφή της οικονομικής βοήθειας από την Τουρκία και την παράδοση σπιτιών ελληνοκυπριακών οικογενειών σε εκτοπισμένες τουρκοκυπριακές οικογένειες. Οι δύο πλευρές είχαν το ίδιο στεγαστικό πρόγραμμα αξιοποιώντας τις εγκαταλελειμμένες περιουσίες.
Τον Απρίλιο του 2003 ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς άνοιξε τα οδοφράγματα επιτρέποντας την ελεύθερη κυκλοφορία σε όλο το νησί, επιτρέποντας στις δύο κοινότητες να δουν τις περιουσίες τους για πρώτη φορά μετά τα γεγονότα του 1974. Οι διαδικασίες διάβασης των οδοφραγμάτων έχουν χαλαρώσει, επιτρέποντας μια σχετικά ελεύθερη μετακίνηση των Κυπρίων μεταξύ του νησιού.
Υπήρχε η ελπίδα ότι η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα δώσει ώθηση για την επανένωση του νησιού και, το 2004, το σχέδιο Ανάν τέθηκε σε δημοψήφισμα στις δύο πλευρές του νησιού. Το σχέδιο προέβλεπε μια δικοινοτική, διζωνική, ομοσπονδιακή Πολιτεία, με εδαφικές παραχωρήσεις από την τουρκοκυπριακή πλευρά, αλλά μόνο ένα περιορισμένο δικαίωμα επιστροφής των εκτοπισμένων Ελληνοκυπρίων. Το σχέδιο έγινε δεκτό από τους Τουρκοκύπριους, αλλά απορρίφθηκε από τους Ελληνοκύπριους. Η Κύπρος εισήλθε ως διαιρεμένο κράτος στην ΕΕ. Ένας νέος γύρος συνομιλιών ξεκίνησε το 2008 μεταξύ των ηγετών των δύο κυπριακών κοινοτήτων, που ήταν ο Δημήτρης Χριστόφιας και ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.
Τουμάζου και άλλοι εναντίον Δημοκρατίας της Τουρκίας και άλλων
Τον Οκτώβριο του 2009, ασκήθηκε μήνυση κατά των αντιπροσωπευτικών γραφείων της ΤΔΒΚ και της HSBC στην Ουάσιγκτον για την πώληση ελληνοκυπριακών ακινήτων στη ΤΔΒΚ. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2014, το δικαστήριο απέρριψε την υπόθεση με την επιφύλαξη για έλλειψη δικαιοδοσίας.
Νομική κατάσταση των εκτοπισμένων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων
Οι εκτοπισμένοι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι ανήκουν στα "εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα" κατά τον ΟΗΕ. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί ότι οι ελληνοκύπριοι που εκτοπίστηκαν ως αποτέλεσμα της διαίρεση του νησιού το 1974 είναι "πρόσφυγες".
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακό πρόβλημα
Βασίλι Σιρότκιν-Ανταμάντ
Ο Βασίλι Μιχάιλοβιτς Σιρότκιν-Ανταμάντ (Василий Михайлович Сироткин-Адамант, 26 Φεβρουαρίου 1888, Αλατίρ, Ρωσική Αυτοκρατορία - 8 Απριλίου 1938, Αλατίρ, Τσουβασική ΑΣΣΔ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) ήταν Ρώσος, μετέπειτα Σοβιετικός πολιτικός, δημοσιογράφος, ποιητής, πεζογράφος, και θεατρικός συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1888 στην πόλη Αλατίρ σε ρωσική οικογένεια.
Ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού-Επαναστατικού Κόμματος, αργότερα εντάχθηκε στο ΚΚΣΕ.
Τον Απρίλιο του 1923, η Ένωση Ξυλουργών του Αλατίρ προσπαθούσε να κυκλοφορήσει το μηνιαίο περιοδικό "Φάκελος", το οποίο θα αποτελούσε μια λογοτεχνική, πολιτική και λαϊκο-επιστημονική έκδοση. Οι εκδότες του ήταν οι Β. Σιρότκιν-Ανταμάντ και Β. Σμιρνόφ-Σιμπίρσκι. Λόγω έλλειψης κονδυλίων, εκδόθηκαν μόνο δύο τεύχη. Στο δεύτερο διπλό τεύχος (Μάιος-Ιούνιος, αρ. 2-3) και σε κυκλοφορία 650 αντιτύπων, η έκδοση διακόπηκε.
Από τις 5 Μαΐου 1922 έως τον Οκτώβριο του 1929, στο Αλατίρ κυκλοφορούσε η " Εργατική εφημερίδα ", μεταξύ των εκδοτών της οποίας ήταν και ο Σιρότκιν-Ανταμάντ. Μέχρι το 1926 ήταν μέλος του κύκλου συγγραφέων και ποιητών του Αλατίρ, από τον οποίο αποχώρησε το 1926.
Το 1935, ήταν υπάλληλος του τυπογραφείου του Αλατίρ No. 2 του Τσουβασγκίζ. Παντρεύτηκε (το 1928).
Συνελήφθη στις 21 Δεκεμβρίου 1937 και κρατήθηκε υπό κράτηση στις φυλακές του Αλατίρ. Καταδικάστηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1937 από τη Σπετστρόικα υπό το ΛΚΕΥ της ΤΑΣΣΔ με κατηγορία «Διεξήγαγε εχθρικές δραστηριότητες κατά του ΚΚΣΕ (β) και της σοβιετικής κυβέρνησης». Η ποινή του ήταν «Φυλάκιση σε στρατόπεδο εργασίας για περίοδο 10 ετών, από 21 Δεκεμβρίου 1937». Πέθανε στη φυλακή στις 8 Απριλίου 1938.
Μετά θάνατον
Αποκαταστάθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1960 από το Προεδρείο του Αρείου Πάγου της ΤΑΣΣΡ.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κοστίνια
Ο Φρανσίσκο Ζοζέ Ροντρίγκες ντα Κόστα (Francisco José Rodrigues da Costa, γεννήθηκε 1 Δεκεμβρίου 1974), περισσότερο γνωστός ως Κοστίνια (Costinha), είναι Πορτογάλος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος και πλέον είναι προπονητής ποδοσφαίρου, προπονώντας την Νασιονάλ.
Ήταν περισσότερο γνωστός για το τάκλιν και τις καλές τοποθετήσεις του, καθώς και την αθλητικότητα, εργατικότητα και αντοχή του και έπαιξε επαγγελματικά σε πέντε χώρες, φτάνοντας στην πρώτη κατηγορία της χώρας του σε ηλικία 27 ετών. Βοήθησε την Πόρτο να κερδίσει το 2004 το Τσάμπιονς Λιγκ, και κατέκτησε συνολικά οχτώ τρόπαια με αυτόν τον σύλλογο. Έχει αγωνιστεί επίσης με τη Μονακό, τη Ντιναμό Μόσχας, την Ατλέτικο Μαδρίτης και την Αταλάντα.
Ο Κοστίνια έχει συμμετέχει σε περισσότερους από 50 αγώνες με την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας, και συμμετείχε σε ένα παγκόσμιο και δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και ήταν στην ομάδα που έφτασε στον τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πορτογάλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΝ Νασιονάλ
Μαι-συρ-Ορν
Το Μαι-συρ-Ορν (γαλλικά: May-sur-Orne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαγιέν (γαλλικά: Mayens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σκόπελος Λέσβου
Ο Σκόπελος είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει 1465 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1979
Τα 5α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1979
Θάνατοι τον Μάρτιο του 2018
Παραπομπές
03
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2008-2009
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2008−2009. Το κύπελλο πετοσφαίρισης για τις γυναίκες τη σαιζόν 2008−2009 διεξήχθη σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που βρέθηκαν στις θέσεις 5−12 στο τέλος του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος. Οι ομάδες που βρέθηκαν στις θέσεις 1−4 εισήλθαν στη διοργάνωση από τη δεύτερη φάση. Η τελική φάση (φάιναλ-4) διεξήχθη στη Σύρο 27 και 28 Μαρτίου 2009. Το κύπελλο κατέκτησε για τέταρτη φορά στην ιστορία του ο Παναθηναϊκός.
Α' φάση
4 Φεβρουαρίου 2009
Προημιτελικοί
4 Μαρτίου 2009
Μεγάλος τελικός
28 Μαρτίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2008 2009 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2008 2009 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2008 2009
Ματιέ (Καλβαντός)
Το Ματιέ (γαλλικά: Mathieu) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Νικόλαος Αξελός
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν αξιωματικός του Πεζικού και συμμετείχε στις μάχες της επανάστασης του 1878. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη σε αυτές του 1892 και, ως βουλευτής Λαρίσης, σε αυτές του Αυγούστου 1910.
Απεβίωσε το 1912.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Ευθύμιος Κανελλόπουλος
Ο Ευθύμιος Κανελλόπουλος (1876-1933) ήταν διπλωμάτης και Υπουργός των Εξωτερικών
Βίος
Ο Ευθύμιος Κανελλόπουλος αφού σπουδασε νομικά στην Αθήνα εντάχθηκε στην διπλωματική υπηρεσία. Υπηρέτησε αρχικά στο προξενείο της Θεσσαλονίκης και συνεργάστηκε με τον Ίωνα Δραγούμη για την προώθηση του Μακεδονικού Αγώνα. Διατέλεσε πρέσβης της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη, Βερολίνο και Βέρνη. Στην κυβέρνηση Κροκιδά ηγήθηκε του Υπουργείου Εξωτερικών από 16/09/1922 έως 03/10/1922.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Τάρτι Λέσβου
Το Τάρτι είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 28 κατοίκους. Το όριο του οικισμού καθορίστηκε με Απόφαση Νομάρχη Λέσβου το έτος 1988.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Ιωάννης Καλαμαράς
Ο Ιωάννης Καλαμαράς ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Μακρακώμη Φθιώτιδος και συμμετείχε στην επανάσταση του 1878 ως ηγέτης σώματος εθελοντών. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Φθιώτιδος στις εκλογές του 1881 ενώ είχε διατελέσει και δήμαρχος στην περιοχή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Λιφού
Η Λιφού είναι νησί και κοινότητα που ανήκει στη Νέα Καληδονία. Το νησί είναι ευρέως γνωστό επειδή από εκεί κατάγεται ο Κριστιάν Καρεμπέ, γνωστός παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής που έχει κερδίσει μαζί με την εθνική Γαλλίας το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1998, ενώ έχει κερδίσει και το Τσάμπιονς Λιγκ ως παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης.
Γεωγραφία
Η κοινότητα Λιφού αποτελείται από το νησί Λιφού, το οποίο είναι το πολυπληθέστερο και μεγαλύτερο νησί των νησιών της Πίστεως, ενώ γειτνιάζει με το νησί Τιγκά και άλλα ακατοίκητα μικρότερα νησιά. Αυτά τα νησιά βρίσκονται στα νησιά της Πίστεως, 190 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της ενδοχώρας της Νέας Καληδονίας. Έχει έκταση 1.146 τ.χλμ. και είναι η μεγαλύτερη ατόλη στον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νέα Καληδονία
Παίζοντας στα τυφλά
Το Παίζοντας στα τυφλά (αγγλικά: Hollywood Ending) είναι μια αμερικανική κωμωδία του 2002 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γούντι Άλεν, ο οποίος ερμηνεύει επίσης τον βασικό ρόλο. Η ταινί αφηγείται την ιστορία ενός πρώην επιτυχημένου σκηνοθέτη που υφίσταται υστερική τύφλωση λόγω της έντονης πίεσης στη διάρκεια των γυρισμάτων μιας ταινίας.
Πλοκή
Ο Βαλ Γουάξμαν είναι ένας πρώην επιτυχημένος σκηνοθέτης που τώρα σκηνοθετεί τηλεοπτικές διαφημίσεις. Όταν απορρίπτεται η τελευταία του προσπάθεια (ένα διαφημιστικό αποσμητικού που γυρίζεται στον παγωμένο Βόρειο Καναδά), αναζητά απεγνωσμένα ένα πραγματικό κινηματογραφικό έργο.
Πιεζόμενος από τον ατζέντη του Αλ Χακ, ο Βαλ συμφωνεί απρόθυμα να σκηνοθετήσει την ταινία, αλλά τυφλώνεται από μια ψυχοσωματική πάθηση λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Με την ενθάρρυνση και τη βοήθεια του Αλ, ο Βαλ κρατά την τύφλωσή του μυστική από τους ηθοποιούς, το συνεργείο και τον Χαλ. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, η σχέση του Βαλ και της Έλι αναζωπυρώνεται, ο Βαλ επανασυνδέεται και με τον αποξενωμένο γιο του, Τόνι, ενώ η πολύ μικρότερη κοπέλα του, Λόρι, τον εγκαταλείπει. Όταν ο Βαλ ξαναβρίσκει όσα του έλειπαν από τη ζωή του, ανακτά και την όρασή του και συνειδητοποιεί ότι η ταινία που σκηνοθέτησε ενώ ήταν τυφλός είναι μια καταστροφή.
Όπως είναι αναμενόμενο, η ταινία αποτυγχάνει - αλλά γνωρίζει επιτυχία στη Γαλλία, όπου ο Βαλ καλείται να σκηνοθετήσει μια νέα ταινία. Αφού ξανακερδίζει την καρδιά της Έλι, δηλώνει χαρούμενος «Δόξα τω Θεώ που υπάρχουν και οι Γάλλοι».
Παραγωγής
Ο Χάσκελ Γουέξλερ ήταν ο αρχικός διευθυντής φωτογραφίας, αλλά απολύθηκε από τον Γούντι Άλεν μετά από μια εβδομάδα γυρισμάτων, καθώς δεν συμφωνούσαν για το πώς να γυρίσουν ορισμένα πλάνα. Αντικαταστάθηκε από τον Γουέντιγκο φον Σούλτσεντορφ.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1980
Τα 6α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν  την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1980.
Παίζοντας στα τυφλά
Εισπράξεις
Οι πωλήσεις εισιτηρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες έφτασαν λίγο κάτω από τα 5 εκατομμύρια δολάρια ενώ το παγκόσμιο ακαθάριστο ποσό άγγιξε τα 14,8 εκατομμύρια δολάρια.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1980
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1980
Παίζοντας στα τυφλά
Εισπράξεις
Η ταινία προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών το 2002. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ήταν η πρώτη ταινία του Άλεν που δεν κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους.
Κριτικές
Η ταινία έλαβε μεικτές κριτικές. Ο ιστότοπος κριτικών Rotten Tomatoes ανέφερε ότι η ταινία έλαβε 46% θετικές κριτικές, με βάση 134 κριτικές, με μέση βαθμολογία 5,42/10. Ο ιστότοπος αναφέρει: «Αν και το Παίζοντας στα τυφλά περιέχει τρελές ατάκες, η πολλά υποσχόμενη υπόθεσή του απέχει πολύ από την ανάπτυξη». Το Metacritic ανέφερε ότι η ταινία είχε μέσο όρο βαθμολογίας 46 στα 100, με βάση 37 κριτικές. Το κοινό που συμμετείχε σε δημοσκόπηση από το CinemaScore έδωσε στην ταινία μέσο βαθμό "Β-" σε κλίμακα Α+ έως F.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Αμερικανικές screwball κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Ευθύμιος Βατσιάς
Ο Ευθύμιος Βατσιάς ήταν Έλληνας πολιτικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές Αγυιάς
Πον-λ'Εβέκ (Καλβαντός)
Το Πον-λ'Εβέκ (γαλλικά: Pont-l'Évêque) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ποντεπισκοπιέν (γαλλικά: Pontépiscopiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Φαρά Λέσβου
Τα Φαρά είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 6 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Στέργιος Καρανίκας
Ο Στέργιος Καρανίκας (1843 - 1915) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Ήπειρο και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Αγυιάς στις εκλογές του 1902. Υπήρξε δήμαρχος Δωτίου.
Απεβίωσε το 1915.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αγυιάς Κατηγορία:Δήμαρχοι Αγιάς
Τσάφι Λέσβου
Το Τσάφι είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 9 κατοίκους.
Γεώργιος Γκανίλας
Ο Γεώργιος Γκανίλας (1859 - 1922) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στις 25 Φεβρουαρίου 1922 εν ενεργεία βουλευτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Beiträge zur genauern Kenntniß der ehstnischen Sprache
Το Beiträge zur genauern Kenntniß der ehstnischen Sprache, συνήθως αναφέρεται ως Beiträge, ήταν το πρώτο επιστημονικό περιοδικό στην εσθονική γλώσσα, το οποίο εκδόθηκε από τον Γιόχαν Χάινριχ Ροζενπλέντερ και δημοσιεύθηκε το 1813-1832.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονική γλώσσα
Παύλος Γ΄ της Νάπολης
Ο Παύλος Γ΄΄ ή Παύλος ο νεότερος (λατινικά : Paulus III), (απεβίωσε στις 17 Φεβρουαρίου 810 στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το  799 έως το 810. Τιμάτε ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 17 Φεβρουαρίου.
Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Παύλο Γ' τον Νεότερο είναι το δεύτερο μέρος των «Πράξεων των Επισκόπων της Νάπολης» που έγραψε ο Ιωάννης ο Διάκονος στα τέλη του 9ου αιώνα
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή του Παύλου Γ', το 799 όταν πέθανε ο Ναπολιτάνος ​​επίσκοπος Στέφανος Β', άρχισαν διαφωνίες μεταξύ των Ναπολιτάνων για το ποιος να αναλάβει την επισκοπική έδρα που είχε μείνει κενή. Ο Δούκας Θεοφύλακτος Β΄, παντρεμένος με την κόρη του εκλιπόντος επισκόπου Ευπραξία, ήθελε να διαχειρίζεται ο ίδιος τον πλούτο της επισκοπής Νεάπολης και ως εκ τούτου απέρριψε όλους τους υποψηφίους που του παρουσιάστηκαν. Ως αποτέλεσμα, η αντιπαράθεση μεταξύ του δούκα και του κλήρου οδήγησε σε εξέγερση. Θέλοντας να βάλει τέλος στην αναταραχή, ο Θεοφύλακτος Β' και ο κλήρος απευθύνθηκαν στη Δούκισσα Ευπραξία για μεσολάβηση. Αυτή πρότεινε, γνωστός για τη μεγάλη του ευσέβεια, τον Παύλο. Αν και ήταν λαϊκός και χήρος, όλοι οι Ναπολιτάνοι συμφώνησαν να τον ενθρονίσουν στην επισκοπική έδρα. Ο διορισμός επισκόπων προσώπων που δεν είχαν προηγουμένως πνευματική αξιοπρέπεια ήταν συνήθης πρακτική για το Βυζάντιο, μέρος των ιταλικών κτήσεων του οποίου ήταν η Νάπολη. Ωστόσο, ένας τέτοιος διορισμός δεν ανταποκρινόταν στα έθιμα που είχε εγκρίνει η Αγία Έδρα, και ως εκ τούτου ο Θεοφύλακτος Β' έπρεπε να λάβει τη συγκατάθεσή για την ανάδειξη του Παύλου στην επισκοπή από τον Πάπα Λέοντα Γ'. Ο ίδιος, επιθυμώντας να παράσχει μια τόσο πολύτιμη υπηρεσία στον δούκα για να ενισχύσει περαιτέρω τη σύνδεση των Ναπολιτάνων με τη Ρώμη, τον Μάρτιο του 800 ενέκρινε τον Παύλο Γ' για επίσκοπο.
Παρά το γεγονός ότι ο Παύλος Γ' δεν ήταν προηγουμένως κληρικός, έδειξε θρησκευτικό ζήλο. Έχοντας γίνει επίσκοπος, ο Παύλος φρόντιζε ακούραστα να βοηθάει τους φτωχούς και τους μειονεκτούντες από τα κεφάλαια που περίσσεψαν από τον προκάτοχό του, χρηματοδότησε την ανέγερση νέων και την επισκευή παλαιών εκκλησιών. Με εντολή του Παύλου, αρκετοί Ναπολιτάνικοι ναοί διακοσμήθηκαν πλούσια και μια μεγάλη βιβλιοθήκη ιδρύθηκε στην επισκοπική κατοικία. Με τις προσπάθειες του επισκόπου χτίστηκε και ένα φιλόξενο σπίτι που προοριζόταν για πρέσβεις και εμπόρους που έρχονταν στη Νεάπολη. Ο Παύλος Γ' μόνασε την ευεργέτη του Ευπραξία, που έμεινε χήρα το 801, και την έκανε ηγουμένη της μονής της Παναγίας.
Στις Πράξεις των Ναπολιτανών Επισκόπων αναφέρεται λανθασμένα ότι ο Παύλος Γ' κυβέρνησε την επισκοπή της Νεάπολης για είκοσι χρόνια, τέσσερις μήνες και έξι ημέρες: μάλιστα, πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 810. Μετά το θάνατο του Παύλου Γ', προέκυψαν σοβαρές διαφωνίες μεταξύ των Ναπολιτάνων για το ποιος έπρεπε να είναι ο διάδοχός του. Αρχικά, ο διάκονος Τιβέριος εξελέγη επίσκοπος, αλλά ο δούκας Άνθιμος δεν υποστήριξε την υποψηφιότητά του και στη συνέχεια, με τη σύμφωνη γνώμη του Πάπα Λέοντα Γ', ο Ούρσος Β' έγινε ο νέος επικεφαλής της επισκοπής Νεάπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Δημήτριος Σαμσαρέλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Χαλατσές Λέσβου
Οι Χαλατσές είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 40 κατοίκους.
Ρεγγίνα Εζέρα
Η Ρεγκίνα Εζέρα (συγγραφικό ψευδώνυμο της Ρεγγίνα Σαμρέτο, 20 Δεκεμβρίου 1930 - 11 Ιουνίου 2002) ήταν Λετονή συγγραφέας πολωνικής καταγωγής που έγραψε περισσότερα από 20 μυθιστορήματα.
Γεννημένη στη Ρίγα, η Έζερα ήταν κόρη ξυλουργού και νοσοκόμας. Μεγάλωσε σε μία μικρή κατοικία όπου ζούσαν επίσης η γιαγιά και η θεία της. Η καθολική οικογένειά της μιλούσε Πολωνικά και δεν έμαθε Λετονικά έως ότου ήταν έξι ετών και πήγε στο σχολείο.
Το 1944 η οικογένεια απελάθηκε στη Γερμανία, αλλά επέστρεψε στη Λετονία το 1945. Αφού αποφοίτησε από το γυμνάσιο, η Έζερα σπούδασε δημοσιογραφία στο κρατικό πανεπιστήμιο της Λετονίας στη Ρίγα, αποφοιτώντας το 1955. Την ίδια χρονιά, το διήγημα της Pat īkšķis nelīdzēja (Ούτε ο αντίχειράς μου δεν βοηθούσε) δημοσιεύτηκε στο παιδικό περιοδικό Bērnība με το συγγραφικό ψευδώνυμο Εζέρα. "Ezera" σημαίνει "λίμνη" και επιλέχθηκε να αντικατοπτρίζει την παιδική της ηλικία που ήταν μερικές φορές ανέμελη. Κατά τη δεκαετία του 1950 παντρεύτηκε δύο φορές. Καμία από τις σχέσεις δεν ήταν επιτυχής και η Ρεγγίνα έγινε ανύπαντρη μητέρα τριών κοριτσιών. Εργάστηκε για ένα διάστημα ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Pionieris και για την Bērnība, το παιδικό περιοδικό. Το 1961, δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο με διηγήματα, Un ceļš vēl kūp, σχετικά με τις εμπειρίες της στον πόλεμο. Την ίδια χρονιά ολοκλήρωσε το πρώτο της από πολλά μυθιστορήματα Zem pavasara debesīm (Κάτω από τον ανοιξιάτικο ουρανό). Συνέχισε να γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα και δοκίμια για το υπόλοιπο της ζωής της.
Στη δεκαετία του 1970 ήταν μέλος της Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρίγας και στη δεκαετία του 1980 συνέχισε να εκπροσωπεί τη χώρα της στην Ένωση Σοβιετικών Συγγραφέων. Το 1988, προσχώρησε στο αναδυόμενο κίνημα για την ίδρυση λετονικού κράτους και αυτό επιτεύχθηκε το 1990. Αν και της απονεμήθηκε το Τάγμα των Τριών Αστέρων το 1995, υπέφερε οικονομικά ως αποτέλεσμα του τέλους του κομμουνισμού. Είχε κρατική υποστήριξη για το έργο της, αλλά στο νέο καθεστώς αυτό δεν ήταν διαθέσιμο και έζησε σε μερική φτώχεια στο τέλος της ζωής της.
Από το 1978 η Έζερα ζούσε στο εξοχικό της στο Ķegums της Λετονίας. Πέθανε εκεί στις 11 Ιουνίου 2002. Ένα ατελές τρίτο μέρος αυτού που προοριζόταν να είναι ένα τετραμερές έργο που ονομάζεται "Όντας" δημοσιεύθηκε, όπως και το Ωδές στη θλίψη το έτος μετά το θάνατό της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Γεώργιος Ρούσσος (υπουργός)
Ο Γεώργιος Ρούσσος (1868-1947) ήταν νομικός, διπλωμάτης και πολιτικός.
Λυγερή Λέσβου
Η Λυγερή είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 43 κατοίκους.
Γεώργιος Ρούσσος (υπουργός)
Βίος
Ο Γεώργιος Ρούσσος καταγόταν από τη Λέρο. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στη Λυών και άσκησε τη δικηγορία στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Το 1917 διορίστηκε πρέσβης της Ελλάδας στην Ουάσινγκτον για μια εξαετία. Το 1923 εξελέγη βουλευτής Αθηνών και βρέθηκε στην ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Ελευθερίου Βενιζέλου από 11/01/1924 έως 06/02/1924, Αλέξανδρου Παπαναστασίου από 31/03/1924 έως 14/06/1924 και Θεμιστοκλή Σοφούλη και Ανδρέα Μιχαλακόπουλου έως 21/01/1925. Τον Ιανουάριο του 1924 είχε προταθεί από τον Ελευθέριο Βενιζέλο ως επικεφαλής για τον σχηματισμό κυβέρνησης και για να τον επιβάλει ως διάδοχό του στην ηγεσία του κόμματος των Φιλελευθέρων. Οι εφημερίδες της 10ης Ιανουαρίου τον ήθελαν πρωθυπουργό και Υπουργό εσωτερικών. Όμως οι Μιχαλακοπουλος και Καφαντάρης δεν ήθελαν άλλον επικεφαλής από τον ίδιο τον Βενιζέλο, αλλά και οι πιο συντηρητικοί από τους φιλελεύθερους δεν τον ήθελαν. Αργότερα (1943-1944) διατέλεσε αντιπρόεδρος και υπουργός Ναυτικών στην εξόριστη κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού.