cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τα Μυστικά του Δάσους
Ανάπτυξη στη Disney
Μετά την καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία της ταινίας Σικάγο (Chicago) το 2002, ο σκηνοθέτης Ρομπ Μάρσαλ προσέγγισε τον Στίβεν Σόντχαϊμ καθώς ενδιαφερόταν να μεταφέρει στον κινηματογράφο ένα από τα μιούζικάλ του όπως τα Follies και Sweeney Todd. Ωστόσο, ο Σόντχαϊμ πρότεινε το Into the Woods. Ο Μάρσαλ συμφώνησε, ωστόσο η ανάπτυξη του πρότζεκτ αναβλήθηκε καθώς ο Μάρσαλ προχώρησε στη δημιουργία των ταινιών Αναμνήσεις μιας Γκέισας (Memoirs of a Geisha, 2005) και Εννέα (Nine, 2009). Το 2011 το ενδιαφέρον του Μάρσαλ για το πρότζεκτ αναζωπυρώθηκε αφού άκουσε την ομιλία του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα για την δέκατη επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου. Ο Μάρσαλ πιστεύει ότι το Into the Woods είναι "ένα παραμύθι για τη γενιά μετά την 11/9". Τον Ιανουάριο του 2012, ο Μάρσαλ προσέγγισε τη Walt Disney Pictures, με την οποία συνεργάστηκαν στην ταινία Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε Άγνωστα Νερά (Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides, 2011) και τους πρότεινε την ιδέα για το πρότζεκτ, με το σενάριο να έχει γραφτεί από τον Τζέιμς Λαπάιν και τον Στίβεν Σόντχαϊμ να αναμένεται να γράψει καινούρια τραγούδια. Η βραβευμένη με Όσκαρ Ντίον Μπίμπε, η οποία συνεργάστηκε με τον Μάρσαλ στις ταινίες Σικάγο, Αναμνήσεις μιας Γκέισας και Εννέα ανέλαβε τη διεύθυνση φωτογραφίας. Ο Σόντχαϊμ επιβεβαίωσε ότι έγραψε ένα καινούριο τραγούδι για την ταινία. Τον Ιούνιο του 2013, η Disney δήλωσε ότι έδωσε το πράσινο φως για το πρότζεκτ και προγραμμάτισε την κυκλοφορία της ταινίας τα Χριστούγεννα του 2014.
Κάστινγκ
Με την υποστήριξη της Disney, μια ανάγνωση του σεναρίου σκηνοθετημένη από τον Μάρσαλ πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2012, με τους Νίνα Αριάντα ως τη σύζυγο του Φούρναρη, Βικτόρια Κλαρκ ως Μητέρα της Σταχτοπούτας, Γιαγιά και Γίγαντα, Τζέιμς Κόρντεν ως Φούρναρης, Ντόνα Μέρφι ως Μάγισσα, Κριστίν Μπαράνσκι ως Μητριά της Σταχτοπούτας, Τάμι Μπλανσάρντ ως Φλορίντα, Ιβάν Χερνάντεζ ως Λύκος, Μέγκαν Χίλτι ως Λουσίντα, Σαγιέν Τζάκσον ως Πρίγκηπας της Ραπουνζέλ, Άλισον Τζάνεϊ ως Μητέρα του Τζακ, Άννα Κέντρικ ως Σταχτοπούτα, Μάικλ ΜακΓκάθ ως Μυστήριος Άνδρας, Λόρα Όσνες ως Ραπουνζέλ, Τέιλορ Τρεντς ως Τζακ, Κέισι Γουάιλαντ ως Κοκκινοσκουφίτσα και Πάτρικ Γουίλσον ως Πρίγκηπας της Σταχτοπούτας. Τον Ιανουάριο του 2013 κυκλοφόρησαν φήμες ότι η Μέριλ Στριπ πήρε το ρόλο της Μάγισσας. Τον ίδιο μήνα, επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή της Τζάνεϊ στην ταινία αλλά πέντε μήνες αργότερα ανακοινώθηκε ότι ρόλος δόθηκε στην Τρέισι Ούλμαν.
Τον Απρίλιο του 2013, ο Τζόνι Ντεπ βρισκόταν σε τελικές διαπραγματεύσεις, μαζί με την Στριπ, να συμμετάσχουν στην ταινία. Το Μάιο, ο Τζέιμς Κόρντεν, βρισκόταν σε συζητήσεις να υποδυθεί το ρόλο του Φούρναρη. Αργότερα τον ίδιο μήνα, η Disney επιβεβαίωσε τη συμμετοχή των Στριπ, Ντεπ και Κόρντεν στους ρόλους των Μάγισσα, Λύκο και Φούρναρη αντίστοιχα. Τον ίδιο μήνα, οι Έμιλι Μπλαντ και Κριστίν Μπαράνσκι πήραν τους ρόλους των σύζυγο του Φούρναρη και Μητριά της Σταχτοπούτας αντίστοιχα ενώ οι Τζέικ Τζίλενχαλ και Κρις Πάιν μπήκαν σε διαπραγματεύσεις για να υποδυθούν τους Πρίγκηπες. Ωστόσο ο Τζίλενχαλ αποχώρησε από το πρότζεκτ εξαιτίας άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων με την ταινία Νυχτερινός Επισκέπτης (Nightcrawler, 2014) και αντικαταστήθηκε από τον Μπίλι Μάγκνουσεν. Ένα μήνα μετά, η Άννα Κέντρικ ξεκίνησε συζυτήσεις για να υποδυθεί τη Σταχτοπούτα.
Box office
Με προϋπολογισμό 50.000.000 δολάρια, η ταινία Μέσα στο Δάσος έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 31 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 128 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 84,9 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 212,9 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ορφανά Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σκοτεινής φαντασίας
Παππαρούσι Ευρυτανίας
Το Παππαρούσι ή Παπαρούσι είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 700 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Παππαρούσι βρίσκεται στις πλαγιές του Τυμφρηστού, ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού και απέχει 24 χλμ. από το Καρπενήσι στα δυτικά. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας αναφέρεται μεταξύ των «Πολιτοχωρίων», δηλαδή των χωριών γύρω από τον Τυμφρηστό των οποίων οι κάτοικοι είχαν σχέσεις (εμπορικές, τεχνικές, μετανάστευση για δουλειά και σπουδές παιδιών κ.α.) με την Κωνσταντινούπολη (Πόλη). Πιθανολογείται ότι από εκεί ήρθε στην περιοχή η γνώση της εκτροφής μεταξοσκώληκα και η παραγωγή μεταξιού. Η ονομασία Παπαρούσι (παπα + ρούσος), σύμφωνα με ορισμένους, προέρχεται από τις κόκκινες μουριές που καλλιεργούσαν (ρούσος = κόκκινος) για τη παραγωγή μεταξοσκώληκα. Οι μουριές υπάρχουν μέχρι σήμερα και από αυτές οι κάτοικοι παράγουν ένα αλκοολούχο ποτό «μούρο». Αξιοθέατα του χωριού είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (πανηγύρι στις 26 Ιουλίου) που κτίστηκε το 1885, η βρύση της «Γιαννογιάνεβας» του 1896 και τα παλιά πέτρινα γεφύρια.
Διοικητικά
Το 1836 ο οικισμός ορίστηκε έδρα του δήμου Πολιτοχωρίων και το 1919 συστάθηκε η κοινότητα Παπαρουσίου. Μέχρι το 1940 επίσημα γραφόταν ως Παπαρούσι, οπότε και διορθώθηκε σε Παππαρούσιον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Δυτικό Παππαρούσι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Παππαρουσίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό ως κοινότητα 34 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 12.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Γιεγκεμέν Καζακστάν
Η Γιεγκεμέν Καζακστάν (Egemen Qazaqstan, <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[iɘɡiɘˈmiɘn qɑzɑqˈstɑn], Κυρίαρχο Καζακστάν) είναι μια ελεγχόμενη από την κυβέρνηση εφημερίδα στη καζακική γλώσσα εφημερίδα που εκδίδεται από το Καζακστάν. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 17 Δεκεμβρίου 1919. Η εφημερίδα ξεκίνησε από το υπουργείο πληροφοριών και τη δημόσια συμφωνία.
Εθνική Γαλλίας Κ-16 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Γαλλίας Κ-16 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα κάτω των 16 ετών της Γαλλίας και ελέγχεται από τη Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Τα προηγούμενα χρόνια η ομάδα αγωνιζόταν στο ετήσιο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-16 πριν μετατραπεί σε διοργάνωση για κάτω των 17 το 2002. Η ομάδα αγωνίζεται σε τοπικά τουρνουά, όπως το Tournoi de Val-de-Marne και το Montaigu Tournament καθώς και διεθνή τουρνουά, όπως το Aegean Cup στην Τουρκία. Έχει κατακτήσει το τουρνουά Aegean Cup πέντε φορές.
Γιεγκεμέν Καζακστάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομμουνιστικές εφημερίδες Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Καζακστάν
Εθνική Γαλλίας Κ-16 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Πριν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-16 μετατραπεί σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-17, η Γαλλία δεν είχε ποτέ κερδίσει τη διοργάνωση αλλά ήταν φιναλίστ το 1996 και το 2001. Η τελευταία ομάδα ήταν η καλύτερη επίθεση της διοργάνωσης με 17 γκολ και με ένα παθητικό, χάνοντας στον τελικό από την Ισπανία. Ωστόσο, από τους 18 ποδοσφαιριστές της ομάδας, μόνο ένας έπαιξε στην Εθνική Γαλλίας, ο Florent Sinama-Pongolle.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Γαλλίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-16 Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων στη Γαλλία
Θεόδωρος Ρετσίνας
Ο Θεόδωρος Ρετσίνας (1836- 1930 ) ήταν δήμαρχος Πειραιά και πρόεδρος της Βουλής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Άργος και ήταν από τους πρώτους οικιστές του Πειραιά. Ήταν γιος του Γεωργίου Ρετσίνα και αδέρφια του ήταν ο Αλέξανδρος Ρετσίνας, ο Δημήτριος Ρετσίνας η Κλεοπάτρα Δημοσθ. Χατζηλαζάρου η Ελένη Ευστ. Κεχαγιά και η Έλλη Ζαλοκώστα. Κληρονόμησε και ανέπτυξε την οικογενειακή κλωστοϋφαντουργική επιχείρηση. Σταδιακά αγόρασε τα μερίδια των αδελφών του και έτσι έγινε ο κύριος μέτοχος της επιχείρησης. Τα έξι εργοστάσιά του έφτασαν στο σημείο να απασχολούν 2.000 εργάτες.
Ήταν από τους λίγους βιομηχάνους της εποχής που επιχείρησαν και πέτυχαν να αναμειχθούν ενεργά στην πολιτική σκηνή του τόπου, εκλεγμένος βουλευτής (1899) του Τρικουπικού κόμματος, αφού ήδη είχε μια μακρά επιτυχημένη πορεία στα αυτοδιοικητικά δρώμενα της πόλης του Πειραιά ξεκινώντας από δημοτικός σύμβουλος (1866, 1874) και έχοντας διατελέσει δύο φορές δήμαρχος (1887-1895) με την καθοριστική βοήθεια της οικογένειας Μουτζοπούλου. Στην εποχή του ο Πειραιάς άλλαξε όψη. Επίσης ήταν εμπνευστής του αθλητικού συλλόγου του Ομίλου Ερετών (1885), ο οποίος αποτελούσε μια κλειστή ομάδα της Αθηναϊκής και Πειραϊκής ελίτ της εποχής. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Εφορευτικής Επιτροπής Λιμανιού στον Πειραιά ενώ χρημάτισε πρόεδρος (1901-1902), στην 3η Σύνοδο, της ΚΒ' Βουλής που προέκυψε από τις εκλογές της 7/2/1899.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Νέες τεχνολογίες
Νέες τεχνολογίες ή αναδυόμενες τεχνολογίες είναι τεχνολογίες που θεωρούνται ικανές να αλλάξουν την κατάσταση των πραγμάτων. Πρόκειται για γενικά νέες τεχνολογίες με συμπεριλαμβανόμενες παλαιότερες τεχνολογίες που παραμένουν αμφιλεγόμενες και δεν έχουν αξιοποιηθεί πλήρως, όπως η προεμφυτευτική γενετική διάγνωση και γονιδιακή θεραπεία που χρονολογούνται από το 1989 και το 1990 αντίστοιχα.
Οι νέες τεχνολογίες χαρακτηρίζονται από παντελείς καινοτομίες, σχετικά ταχεία ανάπτυξη, συνέχεια, εμφανή αντίκτυπο, αλλά και αβεβαιότητα και ασάφεια. Με άλλα λόγια, μια νέα τεχνολογία αποτελεί "μια παντελή καινοτομία και σχετικά ταχύτατα αναπτυσσόμενη τεχνολογία που χαρακτηρίζεται από κάποιο βαθμό χρονικής συνέχειας και τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει σημαντικές αλλαγές στην κοινωνικο-οικονομική περιοχή της σφαίρας επιρροής της όπως στη σύνθεση των φορέων, οργανισμών και πρότυπων αλληλεπιδράσεων μεταξύ αυτών, μαζί με τις σχετικές γνώσεις για τις παραγωγικές διαδικασίες. Η μέγιστη επίδραση, ωστόσο, βρίσκεται στο μέλλον οπότε το παρόν παραμένει αβέβαιο και ασαφές.".
Οι νέες τεχνολογίες είναι εκπαιδευτικές τεχνολογίες, τεχνολογίες των πληροφοριών, η νανοτεχνολογία, η βιοτεχνολογία, οι γνωστικές επιστήμες, η ψυχοτεχνολογία, η ρομποτική, και η τεχνητή νοημοσύνη.
Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Πολυκλινική»
Το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Πολυκλινική» είναι νοσοκομείο που βρίσκεται στην Ομόνοια, στο κέντρο της Αθήνας, στο κτίριο επί της οδού Πειραιώς 3.
Ιστορία
Iδρύθηκε στις 3 Μαρτίου 1903 από το Νικόλαο και τον Ανδρέα Αλιβιζάτο για την παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Αρχικά το νοσοκομείο βρίσκονταν στην οδό Σωκράτους 56, σε δύο δωμάτια, και στη συνέχεια μεταφέρθηκε το 1904 στην οδό Αθηνάς 57 σε 7 δωμάτια. Στις 6 Ιουλίου 1905 μεταφέρθηκε στο κτίριο της Πειραώς, όπου βρίσκεται και σήμερα, και λειτούργησε με 50 κλίνες και εργαστήρια, αναπτύσσοντας νέες ειδικότητες για την περίθαλψη εσωτερικών και εξωτερικών ασθενών. Το 1955 τέθηκαν σε λειτουργία το νευροχειρουργικό και το ενδοκρινολογικό τμήμα, το τμήμα ισοτότων και το βιοχημικό εργαστήριο, ενώ το 1962 δημιουργήθηκε και το καρδιοχειρουργικό κέντρο.
Το 1985 το νοσοκομείο, με το Ν. 1397/83 εντάχθηκε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και λειτούργησε ως Ν.Π.Δ.Δ., προσφέροντας υπηρεσίες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης. Με το Ν. 2889/2001 εντάχθηκε στο πεδίο αρμοδιότητας του Α’ Περιφερειακού Συστήματος Υγείας και Πρόνοιας Αττικής (Α’ ΠΕΣΥΠ). Στη συνέχεια με το Ν. 3329/05 εντάχθηκε στην Α’ Διοικητική Περιφέρεια Αττικής (Α’ ΔΥΠΕ) και με το Ν. 3527/07 στην 1η Υγειονομική περιφέρεια Αττικής (1η Υ.ΠΕ).
Το 2012 διασυνδέθηκε σε Ενοποιημένο Οργανισμό με το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» και το Ειδικό Νοσοκομείο «Οφθαλμιατρείο Αθηνών», υπό ενιαία διοίκηση, με την ονομασία «Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών O Ευαγγελισμός − Οφθαλμιατρείο Αθηνών − Πολυκλινική».
Νέες τεχνολογίες
Είναι οι τεχνικές καινοτομίες που αντιπροσωπεύουν προοδευτικές εξελίξεις μέσα σε ένα πεδίο και είναι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Οι συγκλίνουσες τεχνολογίες αντιπροσωπεύουν προηγουμένως διακριτά πεδία τα οποία φαίνεται πως έχουν δρομολογηθεί προς ενίσχυση της διασύνδεσης και συνεργασίας. Ανεξάρτητα από την ένταση των επιπτώσεων, την επιρροή και την οικονομική βιωσιμότητα των νέων και συγκλινουσών τεχνολογιών.
Ιστορία των νέων τεχνολογιών
Στην ιστορία της τεχνολογίας, οι νέες τεχνολογίες είναι σύγχρονες εξελίξεις και καινοτομίες σε διάφορους τομείς της τεχνολογίας.
Με την πάροδο των αιώνων έχουν αναπτυχθεί πολλές καινοτόμες μεθόδοι και συνεχώς αναδύονται νέες τεχνολογίες. Ορισμένες από θεωρητική έρευνα, και άλλες από εμπορική έρευνα και ανάπτυξη.
Η τεχνολογική ανάπτυξη περιλαμβάνει την σταδιακή εξέλιξη και επαναστατικές τεχνολογές. Παράδειγμα της πρώτης ήταν το σταδιακό λανσάρισμα του DVD (digital video disc) ως συνέχεια του προγενέστερου επιτεύγματος οπτικής τεχνολογίας, compact disc. Αντίθετα, οι επανασταστικές τεχνολογίες είναι εκείνες που αντικαθιστούν πλήρως την προγενέστερη τεχνολογία απορρίπτοντας την ολοκληρωτικά, όπως οι άμαξες με άλογα αντικαταστάθηκαν από τα αυτοκίνητα και άλλα οχήματα.
Συζητήσεις για τις νέες τεχνολογίες
Πολλοί συγγραφείς, όπως ο επιστήμονας υπολογιστών  Bill Joy,  έχουν προσδιορίσει συστάδες τεχνολογιών που θεωρούν κρίσιμες για το μέλλον της ανθρωπότητας. Ο Τζόι προειδοποιεί ότι η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την αριστοκρατία για καλό ή κακό σκοπό. Ίσως αξιοποιηθούν από "καλούς σαμαρίτες" προς όφελος της ανθρωπότητας, ή να οδηγήσουν την ανθρωπότητα σε ολοκληρωτική καταστροφή.
Οι υποστηρικτές της τεχνολογικής αλλαγής θεωρούν τις νέες και συγκλίνουσες τεχνολογίες ελπιδοφόρες και ευεργετικές για την ανθρωπότητα. Οι κυβερνοφιλόσοφοι Alexander Bard και Jan Söderqvist διατείνονται στην Τριλογία Futurica ότι με τον άνθρωπο να παραμένει σταθερός σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας (τα γονίδια εξελίσσονται βραδέως), η πρόοδος είναι μάλλον άμεσο ή έμμεσο αποτέλεσμα της τεχνολογικής καινοτομίας (τα μιμίδια αλλάζουν πολύ γρήγορα) αφού οι νέες ιδέες προέρχονται πάντα από την τεχνολογία και ποτέ δε γίνεται το ανάποδο. Συνεπώς, ο άνθρωπος είναι σταθερά παράμετρος της ιστορίας ενώ η τεχνολογία είναι η κύρια μεταβλητή. Ωστόσο, οι επικριτές των κινδύνων που ελοχεύουν οι τεχνολογικές εξελίξεις, και μερικοί υποστηρικτές ιδεών όπως o μετανθρωπιστής φιλόσοφος Νικ Μπόστρομ, προειδοποιούν ότι ορισμένες από αυτές τις τεχνολογίες ίσως είναι επικίνδυνες, και ίσως οδηγούν στην καταστροφή της ανθρωπότητας, δηλαδή εμπεριέχουν υπαρξιακούς κινδύνους.
Πολλές συζητήσεις περί ηθικής επικεντρώνονται σε θέματα δικαιοσύνης και δίκαιας κατανομής των τεχνολογικών επιτευγμάτων. Κάποιοι στοχαστές, όπως ο περιβαλλοντικός ηθικολόγος Bill McKibben, είναι αντίθετοι προς την αδιάκοπη ανάπτυξη της προηγμένης τεχνολογίας, εν μέρει από φόβο ότι τα επιτεύγματα θα διανέμονται άνισα με τρόπους που θα επιδεινώσουν την κατάσταση των φτωχών. Αντίθετα, ο εφευρέτης Ρέι Κούρτσβαϊλ είναι ένας τεχνο-ουτοπιστής που πιστεύει ότι οι αναδυόμενες και οι συγκλίνουσες τεχνολογίες ίσως καταφέρουν και να εξαλείψουν τη φτώχεια και να καταργήσουν τον πόνο.
Ορισμένοι αναλυτές, όπως ο Μάρτιν Ford, ο συγγραφέας του Τα Φώτα στο Τούνελ: Αυτοματοποίηση, της  Επιταχυνόμενης Τεχνολογίας και της Οικονομίας του Μέλλοντος, πιστεύουν ότι καθώς εξελίσσεται η τεχνολογία πληροφοριών, τα ρομπότ και άλλες μορφές αυτοματισμού τελικά θα οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της ανεργίας αφού οι μηχανές και τα προγράμματα λογισμικού είναι εξίσου ή περισσότερο ικανά από εργαζόμενους ανθρώπους στην εκτέλεση εργασιών ρουτίνας.
Με περαιτέρω ανάπτυξη της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης, ακόμη και εξειδικευμένες θέσεις εργασίας απειλούνται. Τεχνολογίες όπως η μηχανική μάθηση θα επιτρέπουν σε υπολογιστές να εργαστούν σε γνωστικές θέσεις εργασίας που προϋποθέτουν σημαντική εκπαίδευση. Το αποτέλεσμα θα είναι ανεργία σε όλες τις ειδικότητες, στασιμότητα ή πτώση των μισθών για τους περισσότερους εργαζόμενους, και συγκεντρωτισμό του εισοδήματος και του πλούτου προς τους μεγάλους κεφαλαιούχους. Τελικά θα περιοριστούν οι καταναλωτικές δαπάνες και η οικονομική ανάπτυξη αφού η πλειοψηφία θα αδυνατεί να αγοράσει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της νέας οικονομίας.
Τεχνητή νοημοσύνη
Τεχνητή νοημοσύνη (AI) είναι η υποκείμενη νοημοσύνη που επιδεικνύουν οι μηχανές και τα λογισμικά, και ο κλάδος της πληροφορικής που αναπτύσσει μηχανήματα και λογισμικό με νοημοσύνη σαν των ζώων. Γνωστοί AI ερευνητές και βιβλία ορίζουν το πεδίο ως "η μελέτη και ο σχεδιασμός ευφυών πρακτόρων", όπου  ευφυής πράκτορας είναι ένα σύστημα που δέχεται ερεθίσματα από το περιβάλλον του και δραστηριοποιείται προς μεγιστοποίηση κάθε πιθανότητας επιτυχίας. Ο John McCarthy, ο οποίος εισήγαγε τον όρο το 1942, προσδιορίζει "η μελέτη της δημιουργίας έξυπνων μηχανών".
Τα κεντρικά προβλήματα (ή επιδιώξεις) της AI έρευνας περιλαμβάνουν τη λογική, τη γνώση, το σχεδιασμό, τη μάθηση, επεξεργασία της φυσικής γλώσσας (επικοινωνία), την αντίληψη και την ικανότητα κίνησης και χειρισμού αντικειμένων. Γενική νοημοσύνη (ή "ισχυρή AI") αποτελεί ακόμα μακροπρόθεσμη επιδίωξη. Επί του παρόντος δημοφιλείς προσεγγίσεις περιλαμβάνουν καλή μάθηση, στατιστικές μεθόδους, υπολογιστική νοημοσύνη και παραδοσιακή συμβολική AI. Υπάρχουν πολλά εργαλεία που αξιοποιούνται σε AI, συμπεριλαμβανομένων όπως οι εκδόσεις των μηχανών αναζήτησης και μαθηματικής βελτιστοποίησης, η λογική, μέθοδοι που βασίζονται σε πιθανότητες και οικονομία, και πολλοί άλλοι.
3D Εκτύπωση
Η 3D εκτύπωση έχει τεθεί από τον Τζέρεμι Ρίφκιν και άλλους ως μέρος της τρίτης βιομηχανικής επανάστασης.
Σε συνδυασμό με την τεχνολογία του Internet, η 3D εκτύπωση περιλαμβάνει αποστολή του σχεδίου και διαδικασίας κατασκευής ενός υλικού προϊόντος προς μονάδα άμεσης υλοποίησης, καθιστώντας την διαδικτυακή αγορά πραγμάτων ακαριαία.
Παρόλο που αυτή η τεχνολογία δεν είναι ακόμη πολύ γρήγορη στην παραγωγή πραγμάτων, αναπτύσσεται ραγδαία και το 2013 άρχισαν συζητήσεις για θέματα σχετικά με 3D εκτυπωμένα όπλα.
Γονιδιακή θεραπεία
Η γονιδιακή θεραπεία πρωτοπαρουσιάστηκε με επιτυχία στα τέλη του 1990/αρχές του 1991 για την ανεπάρκεια απαμινάσης της αδενοσίνης μολονότι η θεραπεία ήταν σωματική – δηλαδή μή κληρονομήσιμη. Ο δρόμος άνοιξε για τη θεραπεία γενετικών ασθενειών και υπήρξε αυξημένο ενδιαφέρον για τεχνικές γονιδιακής θεραπείας – θεραπεία κληρονομήσιμη.
Από το Σεπτέμβριο του 1990 έως τον Ιανουάριο του 2014 διεξάχθηκαν ή εγκρίθηκανπερίπου 2.000 δοκιμές γονιδιακής θεραπείας.
Εμβόλια κατά του καρκίνου
Στις 14 Απριλίου 2009, ο οργανισμός Dendreon  ανακοίνωσε ότι στην κλινική δοκιμή Φάσης ΙΙΙ του Provenge, ένα θεραπευτικό εμβόλιο για τον καρκίνο του προστάτη έσωσε ζωές. Εγκρίθηκε από την ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΉ υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για χρήση στη θεραπεία του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη σε ασθενείς την 29 απριλίου 2010. Φαίνεται πως υπάρχει ενδιαφέρον για το Provenge και παρόμοιες μεθόδους θεραπείας.
Ρομποτική
Η ρομποτική είναι ο κλάδος της τεχνολογίας που ασχολείται με τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τη λειτουργία και εφαρμογές των ρομπότ,   και τα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών για διενέργεια ελέγχων, ανατροφοδότηση, και επεξεργασία πληροφοριών. Οι τεχνολογίες ασχολούνται με αυτοματοποιημένες μηχανές που μπορούν να αντικαταστήσουν έναν άνθρωπο σε επικίνδυνα περιβάλλοντα ή διαδικασίες παραγωγής, ή μοιάζουν με άνθρωποι σε εμφάνιση, συμπεριφορά, και/ή γνώσεις. Παραδειγματικό ρομπότ που μοιάζει με άνθρωπο είναι η Σοφία, ένα κοινωνικό ανθρωποειδές ρομπότ, που αναπτύχθηκε από την εταιρεία Hanson Robotics στο Χονγκ Κονγκ, που τέθηκε σε λειτουργία την 19 Απριλίου 2015. Πολλά από τα σημερινά ρομπότ είναι εμπνευσμένα από τη φύση και μέρος του πεδίου της βιο-εμπνευσμένης ρομποτικής.
Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα
Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα είναι επεμβατική στρατηγική στην οποία η επούλωση ενός τραύματος και η αποκατάσταση ενός κατεστραμμένου ιστού διευκολύνονται με τη συνδρομή βλαστοκυττάρων. Η ικανότητα των βλαστικών κυττάρων να αναπαράγωνται και να διαφοροποιούνται προς κατάλληλη μορφή ιστών  τα καθιστά θεραπευτικό εργαλείο που μπορεί να αντικαταστήσει άρρωστα και ταλαιπωρημένα σημεία του οργανισμού με νέα και μάλιστα με ελάχιστο τον κίνδυνο της απόρριψης και παρενέργειες.
Τεχνολογία διανομής βιβλίων
Η τεχνολογία διανομής βιβλίων ή τεχνολογία μπλοκτσέιν ασχολείται με την παροχή διαφάνειας και αμεταβλητότας στις λίστες των συναλλαγών. Τα μπλοκτσέιν επιτρέπουν αυτόνομες συναλλαγές με έξυπνες συμβάσεις. Η έξυπνη σύμβαση είναι σύνολο συναλλαγών που διενεργούνται αυτόματα όταν πληρούνται οι προκαθορισμένες προϋποθέσεις. Η αρχική ιδέα της έξυπνης σύμβασης παρουσιάστηκε από τον Nick Szabo το 1994, αλλά παρέμεινε απραγματοποίητη επειδή δεν υπήρχε τεχνολογία για να υποστηρίξει τις προγραμματιζόμενες συμφωνίες και συναλλαγές μεταξύ των μερών. Παραδειγματική έξυπνη σύμβαση είναι ο αυτόματος πωλητής που παραδίδει τα εμπορεύματα στον αγοραστή μόνο όταν έχει εισπράξει το χρηματικό αντίτιμο της αξίας τους. Η μηχανή που έχει τα εμπορεύματα είναι το ένα μέρος της σύμβασης. Προτού διατεθούν οι έξυπνες συμβάσεις στον πραγματικό κόσμο συζητήθηκαν δύο θέματα. Πρώτον, ο έλεγχος των  περιουσιακών στοιχείων πριν την εφαρμογή της έξυπνης σύμβασης. Δεύτερον, οι ελάχιστες απαιτήσεις για να θεωρείται ένας υπολογιστής αξιόπιστος και ασφαλής για τη διενέργεια έξυπνης σύμβασης. Μόνο με την έλευση των κρυπτονομισμάτων και της κρυπτογράφησης καρποφόρησε η τεχνολογία για τις έξυπνες συμβάσεις. Έχουν προταθεί πολλές εφαρμογές έξυπνων συμβάσεων για διαδικτυακή μεταφορά χρημάτων και πληρωμές, για διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας, για ηλεκτρονική ψηφοφορία, δικαιοσύνη και το διαδίκτυο των πραγμάτων.
Η ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών
Καθώς η καινοτομία οδηγεί την οικονομική ανάπτυξη, και οι νέες εφευρέσεις σημαίνουν μεγάλες οικονομικές απολαβές, ένα μεγάλο μέρος των πόρων (χρηματοδότηση και προσπάθεια) επενδύεται στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών. Παρακάτω περιγράφονται παραδείγματα τέτοιων πηγών...
Έρευνα και ανάπτυξη
Η έρευνα και ανάπτυξη προσανατολίζεται προς την ανάπτυξη της τεχνολογίας γενικότερα, και συνεπώς περιλαμβάνει την ανάπτυξη των αναδυόμενων τεχνολογιών.
Η εφαρμοσμένη έρευνα είναι συστηματική έρευνα που περιλαμβάνει την πρακτική εφαρμογή της επιστήμης. Έχει πρόσβαση σε και αξιοποιεί μερικά τις συσσωρευμένες θεωρίες, γνώσεις, μεθόδους και τεχνικές της ερευνητικής κι ακαδημαϊκής κοινότητας για συγκεκριμένο, συχνά κρατικό, επιχειρησιακό, ή πελατειακό σκοπό.
H επιστημονική πολιτική είναι ο τομέας της δημόσιας πολιτικής που αφορά τις πολιτικές που επηρεάζουν τη διεξαγωγή της ερευνητικής και επιστημονικής επιχείρησης, με συμπεριλαμβανομένη την χρηματοδότηση της επιστήμης, συχνά στο πλαίσιο άλλων εθνικών πολιτικών επιδιώξεων, όπως η ανάπτυξη καινοτόμων εμπορικών προϊόντων, η ανάπτυξη νέων όπλων, η υγειονομική περίθαλψη και η παρακολούθηση του περιβάλλοντος.
DARPA
Η ονομασία DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) σημαίνει: Οργανισμός για την Ανάπτυξη Προηγμένων Τεχνολογιών Άμυνας. Υπάγεται στο αμερικάνικο Υπουργείο Άμυνας.
Το DARPA δημιουργήθηκε το 1958 από τον Πρόεδρο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ. Το πρόγραμμα επιδιώκει έργα έρευνας και ανάπτυξης που θα διευρύνουν τα όρια της τεχνολογίας και της επιστήμης, σε πολύ περισσότερα από τις άμεσες στρατιωτικές αναγκαιότητες.
Έργα που χρηματοδοτήθηκαν από τον DARPA αποτέλεσαν τεχνολογική συνεισφορά σε πολλούς μη στρατιωτικούς τομείς, όπως το Ι ντερνετ και το Παγκόσμιο Σύστημα εντοπισμού Θέσης.
Διαγωνισμοί τεχνολογίας και επιβραβεύσεις
Τα βραβεία και οι επιβραβεύσεις είναι καλά κίνητρα για  καλή τεχνολογική εργασία (και νέες τεχνολογίες). Μερικά χορηγούνται ως επιβράβευση για τετελεσμένο επίτευγμα κατόπιν αξιολόγησης αυτού, ενώ άλλα πληρώνουν εκ των προτέρων για εργασίες που θα γίνουν.
Το Βραβείο Orteig $25,000 απονεμήθηκε το 1919 από τη γαλλίδα ξενοδόχο Raymond Orteig για την πρώτη απευθείας πτήση από Νέα Υόρκη προς Παρίσι. Το 1927, ο αεροπόρος Τσαρλς Λίντμπεργκ κέρδισε το βραβείο με ένα τροποποιημένο μονοκινητήριο αεροσκάφος τύπου Ράιαν που ονομαζόταν Πνεύμα του Σαιντ Λούις. Συνολικά, εννέα ομάδες ξόδεψαν $400,000 διεκδικώντας το Βραβείο Orteig.
Τα βραβεία και δημόσιοι διαγωνισμοί XPRIZE διοργανώθηκαν από τη μη-κερδοσκοπική οργάνωση X Prize Foundation, και επιδιώκουν ενθάρρυνση για την ανάπτυξη τεχνολογίας προς όφελος της ανθρωπότητας. Το σημαντικότερο βραβείο XPRIZE μέχρι σήμερα ήταν το ποσό των $10,000,000 του Ansari XPRIZE για την ανάπτυξη τεχνολογίας διαστημόπλοιων, και απονεμήθηκε το 2004 για το σχέδιο του SpaceShipOne.
Το Βραβείο Τεχνολογίας Millennium απονέμεται ανά διετία από την Τεχνολογική Ακαδημία της Φινλανδίας, και πρόκειται για χορηγία της φινλανδικής βιομηχανίας και κυβέρνησης. Ο πρώτος αποδέκτης ήταν ο Tim Berners-Lee, που εφηύρε το World Wide Web.
Ρόλος της επιστημονικής φαντασίας
Η Επιστημονική φαντασία είναι κρίσιμη για τις αναδυόμενες και μελλοντικές τεχνολογίες, και εμπνέει για καινοτομίες και νέες τεχνολογίες. Το θέμα είναι πολυσυζητημένο περισσότερο σε φιλολογικά και κοινωνιολογικά από όσο σε επιστημονικά φόρουμ. Ο κινηματογραφικός και μέσων θεωρητικός Βίβιαν Sobchack εξετάζει το διάλογο ανάμεσα στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας και τεχνολογικής φαντασία. Η τεχνολογία επηρεάζει τους καλλιτέχνες και την μυθοπλασία τους, αλλά ο εικονικός κόσμος τους τροφοδοτεί την επιστήμη με περισσότερη διεύρυνση της φαντασίας. Στο ντοκιμαντέρ Πώς ο Γουίλιαμ Σάτνερ Άλλαξε τον Κόσμο, παρουσιάστηκαν παραδείγματα υλοποίησης της τεχνολογικής φαντασίας στον πραγματικό κόσμο. Αξιόλογοι συγγραφείς όπως ο Arthur C. Clarke παρουσιάζουν πραγματικά αδύνατες τεχνολογίες ως πραγματοποιήσιμες.
Επαρχία Μποϊσούν
Η επαρχία Μποϊσούν ή Μποϊσούν τουνάμι (Κυριλλικά: Бойсун тумани) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Σουρχοντάργιο στο νότιο Ουζμπεκιστάν. Πρωτεύουσά είναι το Μποϊσούν.
Το 2001, η επαρχία Μποϊσούν χαρακτηρίστηκε ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά από την UNESCO.
Παραπομπές
Μποισουν
Γρηγόριος Μεζεβίρης
Ο Γρηγόριος Μεζεβίρης (4 Ιανουαρίου 1891-23 Οκτωβρίου 1978) ήταν Έλληνας Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Διετέλεσε δύο φορές Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Ιανουαρίου του 1891. Γονείς του ήταν ο Στέφανος Μεζεβίρης, δικηγόρος από τον Στενήμαχο της Ανατολικής Ρωμυλίας και η Κλεαρίστη Πριμίδη.
Στρατιωτική Σταδιοδρομία
Το 1906 εισήχθη στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, από όπου και αποφοίτησε στις 17 Ιουλίου του 1910, με το βαθμό του Σημαιοφόρου. Από τον Ιούλιο του 1910 και κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, υπηρέτησε στο Θωρηκτό Ψαρά. Από τις 28 Ιανουαρίου του 1913 διετέλεσε ύπαρχος του τορπιλοβόλου Νικόπολις, μέχρι και τον Ιούνιο του ίδιου έτους όταν και, ως νεοπροαχθείς Ανθυποπλοίαρχος, τέθηκε επί κεφαλής Ναυτικού Αγήματος στη Μακεδονία. Τον Νοέμβριο του 1913 τέθηκε αρχικά ύπαρχος και εν συνεχεία Κυβερνήτης του υποβρυχίου Δελφίν (Ι).
Τον Φεβρουάριο του 1915 προήχθη σε Υποπλοίαρχο. Ακολούθως, μετά τον Μάιο, τοποθετήθηκε διαδοχικά αξιωματικός πυροβολικού στο Θωρηκτό Λήμνος, αξιωματικός ηλεκτρισμού στο Θωρηκτό Αβέρωφ, εκτελώντας παράλληλα χρέη αρχιεπιστολέως του αρχηγού της Θωρηκτής Μοίρας. Το 1917 μετατίθεται στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού. Ένα χρόνο αργότερα, τίθεται ύπαρχος του Λόγχη και στη συνέχεια του Κεραυνός.
Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου: Τον Ιούλιο του 1919 αναλαμβάνει χρέη Υποδιοικητή και στη συνέχεια Διοικητή της Τορπιλικής Σχολής του ΠΝ. Προάγεται σε Πλωτάρχη τον Μάρτιο του 1920. Τον Σεπτέμβριο του 1920 μετατίθεται στη Διεύθυνση Ραδιοτηλεγραφικής Υπηρεσίας (ΔΡΥΝ) του Ναυτικού. Μετεκπαιδεύεται στο Παρίσι, στην Ανωτέρα Ηλεκτρονική Σχολή (École Supérieure d'Ingénieurs en Électrotechnique et Électronique), όπου αποκτά δίπλωμα ραδιοηλεκτρολόγου μηχανικού. Από τον Ιούλιο του 1921 αναλαμβάνει την αναδιοργάνωση του τεχνικού τμήματος της ΔΡΥΝ και την ίδρυση σχολών βαθμοφόρων τηλεγραφητών και εξειδίκευσης μαχίμων υποπλοιάρχων στις οποίες διδάσκει, παράλληλα με την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Τον Ιούνιο του 1924 προάγεται σε Αντιπλοίαρχο και τον Αύγουστο αναλαμβάνει διευθυντής της ΔΡΥΝ.
Ένα χρόνο αργότερα, αναλαμβάνει τη θέση του Ναυτικού Ακολούθου στην Πρεσβεία της Ελλάδας στο Παρίσι. Από τη θέση αυτή, λαμβάνει μέρος ως παρατηρητής στη Συνδιάσκεψη Αφοπλισμού της Κοινωνία των Εθνών στη Γενεύη και ασχολείται με την υπόθεση του Θωρηκτού Σαλαμίς.
Τον Ιανουάριο του 1930 αναλαμβάνει πάλι τη θέση του Διευθυντή της ΔΡΥΝ. Μετά τον Μάιο του 1931 αναλαμβάνει Κυβερνήτης των αντιτορπιλικών Λέων και Ύδρα και συγχρόνως Διοικητής Στολίσκου. Με την προαγωγή του σε Πλοίαρχο τον Φεβρουάριο του 1934, αναλαμβάνει τη διοίκηση της Ναυτικής Σχολής Πολέμου και εν συνεχεία τη διεύθυνση της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Ναυτικών.
Στη συνέχεια αναλαμβάνει:
•Από τον Απρίλιο του 1935 Διοικητής Στολίσκου Αντιτορπιλικών,
•από τις αρχές του 1936 Διευθυντής της Γ' Διεύθυνσης του Γ.Ε.Ν. και πάλι Διοικητής Στολίσκου Αντιτορπιλικών,
•Από τον Δεκέμβριο του 1937 ξανά Διοικητής της Ναυτικής Σχολής Πολέμου,
•Από τον Ιούλιο του 1938 Ανώτερος Διοικητής Παράκτιας Άμυνας. Σε αυτή τη θέση τον βρίσκει το γεγονός του τορπιλισμού της Έλλης.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Από τον Νοέμβριο του 1939 μέχρι και τη συνθηκολόγηση τον Απρίλιο του 1941, ο Πλοίαρχος Μεζεβίρης παραμένει Ανώτερος Διοικητής των 10 αντιτορπιλικών πλοίων του Στόλου, επιβαίνοντας στο Βασιλεύς Γεώργιος Α΄.Μετά τον βομβαρδισμό του στις 13 Απριλίου του 1941, υψώνει το σήμα του στο Αετός και στη συνέχεια στο Ύδρα. Μετά τη βύθιση του Ύδρα στις 22 Απριλίου, εισάγεται στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός.
Μετά την αποθεραπεία του, κατορθώνει να διαφύγει στη Μέση Ανατολή μέσω Τουρκίας, τον Φεβρουάριο του 1943. Κατόπιν προάγεται σε Υποναύαρχο. Μεταβαίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου διαπραγματεύεται με το βρετανικό Ναυαρχείο την παραχώρηση νέων πολεμικών πλοίων, προς αντικατάσταση των απωλειών τού Ναυτικού. Καταφέρνει να παραχωρηθούν 8 πλοία, μεταξύ των οποίων το Κρήτη, το Κριεζής και το Τομπάζης. Έλαβε επίσης μέρος στην καταστολή της Στάσης του Ναυτικού, στο πλευρό του Πέτρου Βούλγαρη
Τον Σεπτέμβριο του 1944 τοποθετήθηκε δεύτερο μέλος του Ελληνικού Ναυαρχείου στη Μέση Ανατολή και Υπαρχηγός Γ.Ε.Ν., έως τον Απρίλιο του 1945 όταν και ονομάσθη Ναύαρχος Αρχηγός και Αρχηγός του Γ.Ε.Ν.
Τον Ιούνιο του 1949 με τον βαθμό του Αντιναυάρχου ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Επιθεωρητού του Β.Ν. μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1949, όταν και αποστρατεύτηκε.
Μετά την αποστρατεία του, διετέλεσε για μια οκταετία Τεχνικός Σύμβουλος του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, συνέγραψε πέντε συγγράματα σχετικά με τη ναυτική στρατηγική και άρθρα στην εφημερίδα Εστία και το περιοδικό Ναυτική Επιθεώρηση. Υπήρξε επίσης εξωτερικός καθηγητής της Ναυτικής στρατηγικής στην Σχολή Εθνικής Άμυνας και τη Ναυτική Σχολή Πολέμου.
Διακρίσεις
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, τιμήθηκε με τα ακόλουθα ελληνικά και ξένα παράσημα :
Συγγράματα
Κατά τη διάρκεια της ζωής του, συνέγραψε τα ακόλουθα βιβλία και συγγράματα:
'Τεχνικού περιεχομένου' 'Ναυτικής Στρατηγικής και Τακτικής'
Και επίσης εκατό περίπου άρθρα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» και είκοσι τρεις μελέτες και άρθρα επί θεμάτων της ναυτικής επιστήμης που δημοσιεύτηκαν στη «Ναυτική Επιθεώρηση».
Τέλος, συνέγραψε την αυτοβιογραφία του, "Τέσσαρες δεκαετηρίδες εις την Υπηρεσίαν του Β. Ναυτικού (1971)"
Προσωπική ζωή
Στις 28.5.1912 παντρεύτηκε την Μαργαρίτα Ιωάννου Αγελάστου, της χιώτικης οικογένειας των Αγέλαστων και στις 19.3.1913 γεννήθηκε η κόρη του Αλίκη, η οποία στις 27.12.1942 παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Περικλέους Κουκλέλη, οικονομολόγο από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο Γρηγόριος Μεζεβίρης πέθανε στην Αθήνα στις 23.10.1978.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Νήσος Βανκούβερ
Η νήσος Βανκούβερ (αγγλικά:Vancouver Island) είναι ένα νησί στον Ειρηνικό ωκεανό, το οποίο ανήκει στην καναδική επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας. Με έκταση 31.285 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι το 11ο μεγαλύτερο νησί του Καναδά. Η Βικτωρία είναι η μεγαλύτερη πόλη της νήσου Βανκούβερ και η πρωτεύουσα της καναδικής επαρχίας της Βρετανικής Κολομβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Καναδά κατηγορία:Βρετανική Κολομβία
Ματθίλδη της Κανόσα
Η Ματθίλδη της Κανόσσα ή Ματθίλδη της Τοσκάνης (ιταλικά: Matilde di Canossa, Μάρτιος 1046 – 24 Ιουλίου 1115) ήταν ισχυρή φεουδαρχική ηγεμόνας στη βόρεια Ιταλία. Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Μέσου Μεσαίωνα, όχι μόνο της Ιταλίας αλλά και όλης της Ευρώπης, καθώς διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο σε μία δύσκολη περίοδο της ευρωπαϊκής ιστορίας.
Φεουδάρχης, Κόμισσα, Δούκισσα, Μαρκησία και Βασίλισσα, εστεμμένη από τον ίδιο τον Αυτοκράτορα, ήταν η πρώτη ισχυρή γυναίκα του Μεσαίωνα. Έφτασε να κατέχει το μεγαλύτερο μέρος των Ιταλικών εδαφών βόρεια του Κράτους της Εκκλησίας που περιελάμβαναν τις σημερινές Λομβαρδία, Εμίλια-Ρομάνια, Τοσκάνη και μεγάλο μέρος της Ούμπρια και με κέντρο την Κανόσσα. Θα είναι πρωταγωνίστρια κατά τη διαμάχη μεταξύ του Πάπα και του Αυτοκράτορα.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε πιθανότατα στη Μάντοβα. Κόρη του Βονιφάτιου Γ΄ (Bonifacio III), μαρκήσιου της Τοσκάνης, απόγονου της ισχυρής φεουδαρχικής οικογένειας των Κανόσσα, και της δεύτερης γυναίκας του Βεατρίκη των Αρντέν (Beatrice di Lotaringia), που είχε συγγένεια με τους μεγαλύτερους οίκους ευγενών της Ευρώπης, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης. Ήταν το τρίτο παιδί της οικογένειας μετά τον αδελφό της Φεντερίκο, νόμιμο κληρονόμο του Μπονιφάτσιο και την αδερφή της Βεατρίκης. Η οικογένεια της μητέρας της ήταν ανώτερη από εκείνη του πατέρα της επιτρέποντας της να αποφασίζει εκείνη για την ανατροφή των παιδιών, είναι πιθανό ακόμα και τα ονόματα τους να τα επέλεξε εκείνη, γεγονός σπάνιο για εκείνη την εποχή. Η Ματθίλδη μεγαλώνει στο κάστρο της Κανόσσα μαθαίνοντας Γαλλικά και Γερμανικά. Σε ηλικία 6 ετών θα ζήσει το πρώτο τραγικό γεγονός της ζωής της. Στις 6 Μαΐου του 1052 ο πατέρας της θα τραυματιστεί θανάσιμα σε μία ενέδρα κατά τη διάρκεια μίας εξόρμησης κυνηγιού και θα πεθάνει το επόμενο βράδυ. Μόλις η Ματθίλδη θα αποκτήσει αρκετές δυνάμεις θα εκπαιδευτεί στην τέχνη των όπλων και του πολέμου, στα δεκαέξι της θα ηγηθεί, για πρώτη φορά, σε μάχη την οποία και θα κερδίσει.
Η μητέρα της, αδυνατώντας να κυβερνήσει μόνη της έχοντας τρία μικρά παιδιά, θα αναζητήσει υποστήριξη από τον Πάπα Λέων Θ' και τον Αυτοκράτορα Ερρίκο Γ'. Το 1053, σχεδόν ταυτόχρονα, θα πεθάνουν τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια της Ματθίλδης κάτω από ύποπτες συνθήκες. Με τον θάνατο του Πάπα Λέων Θ', το 1054, που ήταν και ο μεγαλύτερος προστάτης της Βεατρίκη, ο Αυτοκράτορας μεταφέρει μητέρα και κόρη στη Γερμανία και κατάσχει όλες τους τις ιδιοκτησίες. Με τον θάνατο του Αυτοκράτορα, στις 5 Οκτωβρίου του 1056, οι δύο γυναίκες θα μπορέσουν να επιστρέψουν στην Ιταλία και να ξαναπάρουν τα εδάφη τους. Με την επιστροφή τους στην Ιταλία κατάφεραν να μπουν υπό την προστασία του Γοδεφρείδου Γ΄ του γενειοφόρου που ήταν ξάδερφος του Πάπα Λέοντα Θ'.
Ο Γοδεφρείδος θα παντρευτεί τη Βεατρίκη και η Ματθίλδη θα αρραβωνιαστεί τον γιό του Γοδεφρείδο τον καμπούρη. Σε εκείνη την περίσταση ο Γοδεφρείδος Γ΄ αναλαμβάνει το Paparum Ducatus, δηλαδή την υποχρέωση και τιμή της προστασίας των Παπών που ήχε η οικογένεια Κανόσσα, γεγονός που επιβεβαίωνε ότι ο οίκος ήταν ο σημαντικότερος όλης της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Ο γάμος της Βεατρίκης δεν άρεσε, όμως, στον νέο Αυτοκράτορα Ερρίκο Δ΄, γιατί ο Γοδεφρείδος είχε προσπαθήσει να στεφθεί Αυτοκράτορας μετά τον θάνατο του Ερρίκου Γ'. Ο Αυτοκράτορας προσπάθησε με κάθε τρόπο να βάλει εμπόδια στον γάμο οδηγώντας τελικά σε φυγή τον Γοδεφρείδο που επέστρεψε στη Λοθαριγγία. Από εκείνα τα γεγονότα και για μία δεκαετία η Ματθίλδη δεν αναφέρεται σχεδόν καθόλου στα έγγραφα που έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας, πιθανόν γιατί βρισκότανε στη Λοθαριγγία μαζί με τον πατριό της. Η μητέρα της είχε επιστρέψει στην Ιταλία για να διαχειριστεί τα εδάφη τους και συμμετείχε σε σημαντικά γεγονότα. Το 1057 θα πεθάνει ο Πάπας Βίκτωρ Β΄ ενώ ήταν φιλοξενούμενος των Κανόσσα. Θα τον διαδεχτεί ο Πάπας Στέφανος Θ΄, που ήταν συγγενής του Γοδεφρείδο, ο οποίος την ίδια χρονιά θα καθιερώσει το Κονκλάβιο των Καρδιναλίων για την εκλογή του Πάπα, που ισχύει μέχρι σήμερα, για να απομακρύνει την εκκλησία από τον έλεγχο του Αυτοκράτορα. Το 1061 θα πεθάνει ο Αντιπάπας Βενέδικτος Ι΄ ενώ βρισκότανε στην αυλή των Κανόσσα. Θα τον διαδεχτούν δύο Πάπες, ένας είναι ο υποψήφιος των Κανόσσα και θα εκλεγεί από το Κονκλάβιο με το όνομα Πάπας Αλέξανδρος Β΄, ενώ ο δεύτερος θα χριστεί από τον Αυτοκράτορα, με το όνομα Πάπας Ονώριος Β', σε μία προσπάθεια να επανακτήσει τον έλεγχο της εκκλησίας. Για κάποιο διάστημα θα βασιλέψουν οι δύο Πάπες ταυτόχρονα, για να λυθεί το πρόβλημα θα καλέσουν ένα νέο Κονκλάβιο, μέσα στα εδάφη των Κανόσσα, συγκεκριμένα στη Μάντοβα, στο οποίο ο Ονώριος Β΄ δεν θα παραβρεθεί φοβούμενος για τη ζωή του. Τελικά ο Αλέξανδρος Β΄ θα ανακηρυχθεί μοναδικός Πάπας.
Ο γάμος της Ματθίλδης
Στις 24 Δεκεμβρίου του 1069 θα πεθάνει ο πατριός της Ματθίλδης στη Βερντέν. Λίγο νωρίτερα η Ματθίλδη είχε παντρευτεί τον Γοδεφρείδο Δ΄, ετεροθαλή αδελφό της, όπως είχε συμφωνηθεί στο προγαμιαίο συμβόλαιο της μητέρας της Βεατρίκης με τον πατριό της Γοδεφρείδο. Μετά τον γάμο και την κηδεία η Βεατρίκη θα επιστρέψει κατευθείαν στην Ιταλία. Αντιθέτως η Ματθίλδη θα παραμείνει στο Βερντέν περνώντας μία περίοδο οικογενειακής ζωής. Σε αυτό το διάστημα θα μείνει έγκυος και στις αρχές του 1071 θα γεννήσει μία κόρη, ενώ θα βρίσκεται μαζί με τον σύζυγο της στο Βέλγιο, που θα ονομάσει Βεατρίκη προς τιμή της μητέρας της. Όμως στις 29 Ιανουαρίου του 1071 η κόρη της θα πεθάνει. Το επόμενο διάστημα θα είναι πολύ δύσκολο για τη Ματθίλδη. Από τη μια μεριά οι συνέπειες της δύσκολης γέννας που είχε και που εκείνη την εποχή συνήθως προκαλούσε τον θάνατο της μητέρας, από την άλλη η δυσκολία της να προσαρμοστεί στην αυλή της Λοθαριγγίας σε συνδυασμό με το εχθρικό περιβάλλον που υπήρχε εκεί γιατί οι ευγενείς τη θεωρούσαν υπεύθυνη για την έλλειψη ενός αρσενικού διαδόχου του Δούκα, ο μόνος σκοπός και υποχρέωση για κάθε σύζυγο εκείνη την εποχή. Έτσι με την πρώτη ευκαιρία θα φύγει και θα επιστρέψει στη μητέρα της, μαζί με την οποία θα εμφανιστεί στις 19 Ιανουαρίου του 1072 στη Μάντοβα.
Εν τω μεταξύ εκκρεμούσε η πολύ σημαντική υπόθεση για την εποχή του γάμου της Ματθίλδης που δεν πήγαινε καλά. Ο Γοδεφρείδος είχε ζητήσει την επέμβαση του Πάπα από το πρώτο κιόλας γράμμα που του είχε στείλει. Ο Πάπας παρενέβη και μάλιστα με μία επιστολή στις 3 Ιανουαρίου του 1074 την καλούσε στη Ρώμη, πιθανότατα για να συζητήσει το θέμα απευθείας μαζί της. Παρ’ όλες αυτές τις προσπάθειες η Ματθίλδη παρέμενε αρνητική και σταθερή στις θέσεις της. Στις επόμενες επιστολές ο Πάπας Γρηγόριος Ζ' ζητάει τη βοήθεια των δύο γυναικών να ενεργήσουν ως ειρηνοποιοί με τους επισκόπους, που βρίσκονταν στις κτήσεις τους, στη διαμάχη της μεταρρύθμισης. Όμως η πολιτική συμφιλίωσης του Πάπα με τους επισκόπους της Λομβαρδίας απογοήτευσε τις δύο γυναίκες οι οποίες κράτησαν αιχμαλώτους τον επίσκοπο της Πιατσέντσα και εκείνο του Στρασβούργου και τους ελευθέρωσαν μόνο μετά από παρέμβαση του Πάπα. Στις 27 Φεβρουαρίου του 1076 θα δολοφονηθεί ο Γοδεφρείδος Δ΄ και κάποιοι θα κατηγορήσουν ως ηθικό αυτουργό, για τον φόνο, τη Ματθίλδη. Στις 18 Απριλίου του 1076 η Βεατρίκη θα πεθάνει στην Πίζα και θα ταφεί στον καθεδρικό ναό της πόλης. Έτσι η Ματθίλδη θα μείνει μόνη της να διοικεί τις κτήσεις της και τις δύσκολες πολιτικές υποθέσεις της εποχής.
Η διαμάχη Πάπα – Αυτοκράτορα και η ταπείνωση του Ερρίκου Δ΄
Η Ματθίλδη έπαιζε σημαντικό ρόλο στη διαμάχη εκκλησίας – αυτοκρατορίας γιατί από τη μία μεριά ήταν στενά συνδεδεμένη με τον Ερρίκο Δ', με τον οποίο ήταν συγγενής αλλά είχε και μια σχέση υποτέλειας λόγω της διοικητικής οργάνωσης της εποχής. Από την άλλη ήταν πνευματικό παιδί του Πάπα Γρηγορίου Ζ΄ αλλά και συνδεδεμένη επειδή μοιραζόντουσαν τα ίδια ιδανικά, υπήρχαν μεταξύ τους συναισθήματα στοργής αλλά και γιατί είχαν ανάγκη την υποστήριξη ο ένας της άλλης. Στις 24 Ιανουαρίου του 1076 η Γερμανική επισκοπή θα εναποθέσει τον Πάπα, όπως ήταν η θέληση του Αυτοκράτορα. Σαν απάντηση σε αυτό ο Πάπας θα αφορίσει τον Ερρίκο Δ΄, στις 22 Φεβρουαρίου. Όταν θα το μάθει ο Αυτοκράτορας θα καλέσει μια νέα σύνοδο της Γερμανικής επισκοπής, η οποία θα δηλώσει ότι ο αφορισμός δεν έχει ισχύ. Ο Πάπας, σαν απάντηση, θα δηλώσει ότι το έκανε για να διαφυλάξει τη συνοχή της εκκλησίας και ότι περιμένει τη μετάνοια του Αυτοκράτορα και ότι θα συγχωρούσε όποιον επίσκοπο αποφάσιζε να έρθει με το μέρος του. Στην Tribur έγινε μία συνάντηση μεταξύ των Γερμανών πριγκίπων και των απεσταλμένων του Πάπα, στην οποία αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί μία άλλη συνάντηση στις 2 Φεβρουαρίου του 1077, στην Αουγκούστα, με επικεφαλής τον ίδιο τον Πάπα, στην οποία θα έπρεπε να έρθει ο Αυτοκράτορας για να κριθεί. Ο Πάπας ετοιμαζόταν για το ταξίδι ενώ ο Ερρίκος Δ΄ είχε καταλάβει ότι έπρεπε να έρθει σε συμφωνία με τον Πάπα. Σχεδόν όλοι ήταν κατά της αναχώρησης του Πάπα από τη Ρώμη γιατί στην πόλη υπήρχαν πολλοί εχθροί του Πάπα και υποστηριχτές του Αυτοκράτορα και υπήρχε κίνδυνος ο τελευταίος να πάρει τον έλεγχο της πόλης κατά την απουσία του. Οι μόνες υποστηρίχτριες του ταξιδιού ήταν η Ματθίλδη και η Αυτοκράτειρα Ανιέζε, μητέρα του Ερρίκου.
Στις 8 Ιανουαρίου του 1077 ο Πάπας βρισκόταν στη Μάντοβα όταν έμαθε ότι ο Ερρίκος είχε κατέβει στην Ιταλία για να τον συναντήσει. Τότε ο Πάπας αποσύρθηκε στα κάστρο της Κανόσσα ενώ η Ματθίλδη, μαζί με τον ηγούμενο Ούγκο του Κλυνύ, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για τη συμφιλίωση. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Αυτοκράτορας σκόπευε να χρησιμοποιήσει τον στρατό του για να πιέσει τον Πάπα να ανακαλέσει τον αφορισμό. Στις 20 Ιανουαρίου θα φτάσει με τον στρατό κοντά στην Κανόσσα και θα συναντηθεί με τη Ματθίλδη και τον Ούγκο του Κλυνύ στο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου του Μοντετζάνε. Μετά από αυτή τη συνάντηση πήρε την απόφαση να εμφανιστεί ως μετανοητής. Έτσι στις 25 Ιανουαρίου, αφήνοντας τον στρατό και τα αυτοκρατορικά εμβλήματα στο στρατόπεδο του Μπιανέλλο, θα πάει στην Κανόσσα ντυμένος με κουρέλια και ξυπόλητος και θα παραμείνει για τρεις μέρες και τρεις νύχτες έξω από τις κλειστές πόρτες του κάστρου, μέσα στο χιόνι, εκείνος ήταν ο πιο βαρύς χειμώνας εκείνου του αιώνα. Αυτό το γεγονός έμεινε στην ιστορία ως η ταπείνωση του Ερρίκου Δ΄. όπως θα αποδείξουν τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν ο Αυτοκράτορας έκανε εκείνη την επιλογή γιατί τη θεώρησε ως τη λιγότερο οδυνηρή για να φτάσει στον σκοπό του, να αποσυρθεί, δηλαδή, ο αφορισμός και να νομιμοποιηθεί και πάλι η θέση του.
Η συμφιλίωση, στην πραγματικότητα, δυσαρέστησε και τους δύο. Ο Ερρίκος Δ' θα συναντήσει τους πιστούς του, στο Ρέτζο Εμίλια και θα αποφασίσουν να προτείνουν μία σύνοδο με όλους τους επισκόπους της βόρειας Ιταλίας να πραγματοποιηθεί κάπου στη Λομβαρδία. Ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ θα επιλέξει τη Μάντοβα. Η ημερομηνία, πιθανότατα, ήταν κοντινή γιατί ο Πάπας είχε σκοπό να πάει σύντομα στη Γερμανία για να ολοκλήρωση την επιλογή ενός νέου βασιλιά. Τη στιγμή που η Ματθίλδη και ο Πάπας ξεκίνησαν για τη Μάντοβα μάθανε ότι ο Αυτοκράτορας είχε περάσει τον Πάδο και ετοιμαζόταν να τους συλλάβει. Έτσι οι δυο τους θα αποσυρθούν στα κάστρα της περιοχής του Ρέτζιο ενώ ο Ερρίκος συλλάμβανε τους δύο επισκόπους απεσταλμένους του Πάπα για την εκλογή του νέου επισκόπου του Αγίου Αμβροσίου στο Μιλάνο. Λίγο αργότερα ο ένας από τους επισκόπους θα αφεθεί ελεύθερος πιθανότατα γιατί ο Αυτοκράτορας δεν ήθελε να διακοπούν τελείως οι σχέσεις του με τη Ματθίλδη. Μετά την αποτυχία της συνέλευσης της Αουγκούστα οι Γερμανοί πρίγκιπες διοργάνωσαν μία δεύτερη συνέλευση στις 13 Μαρτίου για την εκλογή νέου Αυτοκράτορα. Επειδή όμως το μέτωπο κατά του Ερρίκου είχε διασπαστεί και ο Ερρίκος είχε και πάλι αποκτήσει τη νομιμότητα του, δεν επιλέχτηκε νέος Αυτοκράτορας. Ο Πάπας Γρηγόριος Ζ' προτίμησε να παραμείνει στα εδάφη της Ματθίλδης και επέστρεψε στη Ρώμη μαζί της το καλοκαίρι.
Οι δωρεές
left|thumb|Η υπογραφή της Ματθίλδης Την περίοδο που βρισκότανε στο κάστρο της Κανόσσα, μαζί με τον Πάπα, η Ματθίλδη έκανε σημαντικές δωρεές στην εκκλησία. Η πρώτη αφορούσε το Αβαείο της οικογένειας του Αγίου Βενέδικτου στο Πολιρόνε. Για αυτή τη δωρεά δεν έχουμε άμεσες αναφορές σε έγγραφα αλλά μόνο έμμεσες. Η δεύτερη αφορούσε τη δωρεά του Αβαείου, και αυτό της οικογένειας, του Αγίου Κλαύδιου του Φρασινόρο. Για αυτή τη δωρεά έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας ένα έγγραφο που αναφέρεται σε αυτή. Υπάρχει και μία τρίτη δωρεά η οποία είναι πολύ πιο σημαντική αλλά και αμφισβητούμενη. Πρόκειται για τη δωρεά, ακριβέστερα για την υπόσχεση δωρεάς, όλης της περιουσίας της Ματθίλδης στην εκκλησία. Ο Ντονιτζόνε (Donizone), ο οποίος έγραψε τη βιογραφία της Ματθίλδης, τη χρονολογεί στις μέρες που βρίσκονταν στην Κανόσσα, άλλοι όμως ιστορικοί τη χρονολογούν στις 17 Νοεμβρίου του 1102. Για κάποιους η δωρεά ήταν κατασκεύασμα της εκκλησίας για να υποστηρίξει τις απαιτήσεις της στην κληρονομιά της Ματθίλδης.
Η επιλογή της Ματθίλδης
Με τη διάσπαση των σχέσεων, του Πάπα με τον Αυτοκράτορα, οι δύο ακολούθησαν αντίθετες συμπεριφορές. Ο Πάπας θα προσπαθήσει να βρει μία ειρηνική λύση ενώ ο Αυτοκράτορας θα συνεχίσει τις προκλήσεις. Την ίδια στιγμή η Ματθίλδη πρέπει να κάνει μία επιλογή και να αποφασίσει με ποιανού το μέρος να πάει. Από τη μια μεριά είναι ο Αυτοκράτορας του οποίου, ως κληρονόμος του οίκου Κανόσσα, είναι υποτελής και στον οποίο είχε δώσει όρκο υποτέλειας (fidelitas). Από την άλλη τα θρησκευτικά της ιδανικά την είχαν κάνει να έρθει πολύ κοντά με τον Πάπα. Τελικά η επιλογή της ήταν με το μέρος του Πάπα. Το επόμενο διάστημα θα ταξιδέψει πολύ μέσα στις κτήσεις της προσπαθώντας να ενισχύσει τις θέσεις των επισκόπων και μοναχών πιστών στον Πάπα ενισχύοντας και παίρνοντας υπό την προστασία της εκκλησίες και τα μοναστήρια. Εν τω μεταξύ ο Ροδόλφος της Σουηβίας δεν θα βρεθεί στο ύψος της θέσης του και θα υποστεί βαριά ήττα από τον Ερρίκο Δ΄ στις 27 Ιανουαρίου του 1080. Από την άλλη ο Πάπας στις, 7 Μαρτίου του ίδιου έτους, θα αφορίσει και πάλι τον Αυτοκράτορα και σε αντίδραση, οι πιστοί στον Ερρίκο επίσκοποι, θα δηλώσουν ότι δεν αναγνωρίζουν πια τον Γρηγόριο Ζ΄ σαν Πάπα και θα εκλέξουν έναν νέο Πάπα με το όνομα Κλήμης Γ΄.