cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντώνιος Εμπεδοκλής
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1860. Πατέρας του ήταν ο Πέτρος, αδελφός του ο Γρηγόριος. Σχολείο πήγε στο Hellenic College της γενέτειράς του, και αργότερα άρχισε να σπουδάζει νομικά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο στην Αθήνα. Ξαναπήγε στο Λονδίνο για να τελειώσει τις σπουδές του και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1888 ανοίγοντας παραγγελιοδοχικό γραφείο ως αντιπρόσωπος πολλών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Το 1893 ένωσε το γραφείο του με την Ομόρρυθμη Τράπεζα Εμπεδοκλέους και έγινε διευθυντής του εμπορικού της τμήματος.
Διετέλεσε διευθυντής της Εμπορικής Τράπεζας Ελλάδας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Νασίκα Κορκούλον
Ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Νασίκα Κορκούλον, λατιν.: Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum, (π. 206 π.Χ. – π. 141 π.Χ.) ήταν πολιτικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Γεννημένος στην επιφανή οικογένεια των Κορνηλίων Σκιπιόνων, ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ρωμαίους πολιτικούς τού 2ου αι. π.Χ., όντας ύπατος δύο φορές το 162 και το 155 π.Χ., τιμητής το 159 π.Χ., μέγιστος αρχιερέας το 150 π.Χ., και τέλος πρώτος της Συγκλήτου (princeps senatus) το 147 π.Χ.
Ο Κορκούλον ήταν ένας ταλαντούχος στρατιωτικός διοικητής, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μάχη της Πύδνας το 168 π.Χ. Αργότερα κέρδισε έναν θρίαμβο επί των Δαλματών το 155 π.Χ. Τον θυμόντουσαν ως ένθερμο συντηρητικό, υπερασπιστή των προγονικών ρωμαϊκών εθίμων ενάντια στις πολιτικές και πολιτιστικές καινοτομίες, ιδίως στον ελληνισμό, σε αντίθεση με τις πολιτικές τού διάσημου πεθερού του Σκιπίου Αφρικανού και τού εξαδέλφου του Σκιπίωνα Αιμιλιανού. Αυτός ο συντηρητισμός τον οδήγησε να διατάξει την καταστροφή τού πρώτου πλίθινου θεάτρου στη Ρώμη το 151 π.Χ., και να αντιταχθεί στον τελικό πόλεμο εναντίον της Καρχηδόνας, που υποστήριξε ο αντίπαλός του Κάτωνας ο Τιμητής. Παρά την πολιτική του επιρροή, ο Κόρκουλον δεν μπόρεσε να αποτρέψει την ψηφοφορία τού πολέμου το 149 π.Χ., με την πιθανή υποστήριξη τού εξαδέλφου του Σκιπίωνα Αιμιλιανού, ο οποίος κατέστρεψε την Καρχηδόνα το 146 π.Χ.
Λόγω έλλειψης πηγών, η ζωή του είναι ελάχιστα γνωστή. Επιπλέον, οι αρχαίοι συγγραφείς δίνουν συχνά αντιφατικές αναφορές για τη ζωή του. Ως αποτέλεσμα, οι σύγχρονοι ιστορικοί είχαν αποκλίνουσες ερμηνείες για να εξηγήσουν ορισμένες από τις πράξεις του, ειδικά την αντίθεσή του στον πόλεμο κατά της Καρχηδόνας ή την καταστροφή τού πρώτου ρωμαϊκού θεάτρου από πέτρα.
Οικογενειακό υπόβαθρο
εναλλ.=|μικρογραφία| 2ος αι. π.Χ. μαρμάρινη προτομή, που πιστεύεται ότι είναι τού Σκιπίωνα Αφρικανού —εξαδέλφου και πεθερού τού Κορκούλου— τώρα στη [[Κατάλογος έργων της Ny Carlsberg Glyptotek|Νέα Γλυπτοθήκη τού Κάρλσμπεργκ. Παραδοσιακά έχει αποδοθεί στον Σύλλα. ]] Ο Κορκούλον ανήκε στο γένος πατρικίων των Κορνηλίων, το οποίο ήταν το κατεξοχήν γένος της Δημοκρατίας από άποψη υπάτων (οι Κορνήλιοι είχαν αποκτήσει 42 υπατείες πριν από τη δική του). Οι Κορνήλιοι Σκιπίωνες σχημάτιζαν έναν από τους δύο πλάγιους κλάδους (stirpes) των Koρνηλίων -ο άλλος ήταν οι Λεντούλιοι- με 14 υπατείες από τον Πόπλιο Κορνήλιο Μαλουγινένσις Σκιπίωνα, ύπατο το 395 και ιδρυτή της οικογένειας. Ο Κόρκουλον ήταν γιος τού Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Νασίκα (υπάτου το 191) και εγγονός τού Γναίου Κορνήλιου Σκιπίωνα Κάλβου (υπάτου το 222), που απεβίωσε κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου. Επιπλέον, ήταν εξάδελφος τού Σκιπίωνα Αφρικανού που νίκησε τον Αννίβα, και τού Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Ασιατικού που νίκησε τον Αντίοχο Γ'. Είχε επίσης έναν μικρότερο αδελφό ονόματι Λεύκιο, του οποίου η σταδιοδρομία είναι άγνωστη, πιθανώς επειδή υποβιβάστηκε από τον Κάτωνα τον τιμητή κατά τη διάρκεια της τιμητείας του το 184
Ο Κόρκουλον νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Κορνηλία, μεγαλύτερη κόρη τού Σκιπίωνα Αφρικανού. Αρραβωνιάστηκαν όσο ζούσε ο Αφρικανός, αλλά παντρεύτηκαν μετά το τέλος του το 183. Με την ευκαιρία αυτή ο Κόρκουλον έλαβε μία μεγάλη προίκα από 25 αργυρά τάλαντα. Ο γάμος μπορεί να συνήφθη μεταξύ τού Σκιπίωνα Νασίκα και της κόρης τού Αφρικανού για να βελτιωθούν οι σχέσεις μεταξύ της οικογένειας, οι οποίες είχαν ενταθεί από τον πολιτικό ανταγωνισμό μεταξύ των μελών της. Για παράδειγμα, ο Nασίκα είχε θέσει υποψηφιότητα εναντίον τού Σκιπίωνα Ασιατικού για την υπατεία τού 191, και για την τιμητεία το 184.
Ο Κικέρων μιλάει πολύ για τον Κορκούλον, περιγράφοντάς τον ως «έναν ικανό ρήτορα», αλλά φαίνεται ότι οι ομιλίες του είχαν ήδη χαθεί από την εποχή του Κικέρωνα. Αυτός και ο Αυρήλιος Βίκτωρ προσθέτουν ότι ο Κόρκουλον ήταν ένας σεβαστός νομικός, ειδικευμένος στο αστικό και αρχιερατικό δίκαιο. Κάποιοι μελετητές νόμιζαν ότι τού δόθηκε ακόμη και ένα σπίτι στην Ιερά Οδό από το κράτος, για να τον συμβουλεύεται ο κόσμος πιο εύκολα, αλλά αυτή η τιμή έγινε στον πατέρα του.
Οι Σκιπίονες Νασίκα διεκδικούσαν ηθική υπεροχή έναντι της Ρώμης με το επίθετο optimus vir (άριστος ανήρ), που έφεραν τουλάχιστον από τον Λεύκιο Σκιπίωνα (ύπατο το 259), όπως περιγράφεται ως τέτοιος στον επιτάφιό του. Φαίνεται ότι οι απόγονοί του μπόρεσαν να πείσουν τους ομοτίμους τους γι' αυτόν τον ισχυρισμό, επειδή ο πατέρας τού Κόρκουλον (ύπατος το 191) έλαβε επίσημα τον τίτλο τού Optimus Vir από τη Σύγκλητο, όταν το 204 τού ζητήθηκε να φέρει την ιερή πέτρα της θεάς Κυβέλης (Magna Mater). από την Όστια στη Ρώμη. Το Corculum ορίζεται επίσης από τον Λίβιο ως ο "άριστος άνδρας" στο έργο Περιοχαί. Οι Nασίκα πιθανότατα χρησιμοποίησαν το κύρος αυτού τού επιθέτου για δικό τους όφελος, αλλά σε αντίθεση με τους Aφρικανούς, Aσιατικούς και Aιμιλιανούς, ακολούθησαν μία πολύ συντηρητική γραμμή, και σεβάστηκαν σχολαστικά τη συγκλητική υπεροχή, ενώ τα εξαδέλφια τους συχνά παραβίαζαν τους συνταγματικούς κανόνες με την υποστήριξη των συνελεύσεων τού λαού.
Aγορανόμος (Aedilis) 169 π.Χ.
μικρογραφία|300x300εσ| [[Τετράδραχμο τού Περσέα, που κόπηκε μεταξύ 179 και 172 π.Χ. στην Πέλλα ή την Αμφίπολη. Στην πίσω όψη απεικονίζεται ο αετός του Δία επάνω σε έναν κεραυνό. Επιγρ.: BΑΣΙΛΕΩΣ ΠΕΡΣΕΩΣ, μονογράμματα ΞΩ, ΜΙ, Φ. 16,95 γραμ.]]
Πρώτη υπατεία (162 π.Χ.)
μικρογραφία|250x250εσ| Επικράτεια ελεγχόμενη από τους Δαλμάτες (κίτρινο) στο πρώτο μισό του 2ου αι. π.Χ.
Τιμητής (censor) 159–158 π.Χ.
αριστερά|μικρογραφία|200εσ|Tο Θέατρο τού Μάρκελλου που κτίστηκε από τον Αύγουστο, στη θέση τού θεάτρου που κατέστρεψε ο Κορκούλον.
Σύγχρονες πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Βίτι Ντο
Το Βίτι Ντο (σερβικά κυριλλικά: Вити До) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί της Μπούντβα
Κουτουμουλάς
Το όνομα Κουτουμουλάς συναντάται ως τοπωνύμιο σε περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν αλβανόφωνοι πληθυσμοί κατά το παρελθόν.
Με το όνομα αυτό αναφέρεται σήμερα ο οικισμός:
Με το όνομά αυτό αναφέρονταν επίσης κατά το παρελθόν ο οικισμός:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Slaves and Masters
Slaves and Masters είναι ο τίτλος του 13ου στούντιο δίσκου του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1990. Είναι ο μόνος δίσκος του συγκροτήματος με τον πρώην τραγουδιστή των Rainbow, Τζο Λιν Τέρνερ στα φωνητικά, ο οποίος αντικατέστησε τον Ίαν Γκίλαν ένα χρόνο νωρίτερα.
Οι κριτικές του δίσκου ήταν μέτριες, όπως και οι πωλήσεις του, αφού είχε αρκετή επιτυχία μόνο στην Ελβετία όπου έγινε και χρυσός. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, ακολούθησε παγκόσμια περιοδεία για την προώθηση του αλλά μετά το πέρας της, ο Τέρνερ αντικαταστάθηκε και πάλι από τον Ίαν Γκίλαν.
Η ιστορία του δίσκου
left|thumb|300px|Οι Deep Purple ζωντανά τον Φεβρουάριο του 1991 Το 1989, τα προβλήματα ανάμεσα στα μέλη της κλασικής σύνθεσης των Deep Purple είχαν σηματοδοτήσει την αποχώρηση του τραγουδιστή Ίαν Γκίλαν λόγω της μη επαγγελματικής συμπεριφοράς που επεδείκνυε και της χρόνιας διαμάχης του με τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ.
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ "The House of Blue Light", ο Γκίλαν επέστρεψε στη Μεγάλη Βρετανία σχηματίζοντας τους Garth Rockett and the Moonshiners μαζί με τους κιθαρίστες Στιβ Μόρις και Χάρι Σο, τον μπασίστα Κιθ Μαλχόλαντ, τον κιμπορντίστα Μαρκ Μπακλ και το ντράμερ Λου Ρόζενταλ, τον Φεβρουάριο του 1989. Μετά από μία σειρά ζωντανών εμφανίσεων και την κυκλοφορία ενός βίντεο, το συγκρότημα έδωσε την τελευταία του συναυλία τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς στο Λίβερπουλ, σε μία φιλανθρωπική εμφάνιση για τα θύματα του Χίλσμπορο. Διαλύθηκαν τον Μάιο του 1990, όταν ο Ίαν Γκίλαν σχημάτισε το προσωπικό του σχήμα παίρνοντας μαζί του τον Στιβ Μόρις.
Ο Μπλάκμορ σκεφτόταν να δημιουργήσει και πάλι τους Rainbow με τον Τέρι Μπλοκ των Strangeways στο μικρόφωνο. Τελικά, τον Δεκέμβριο του 1989 και μετά από έξι μήνες προσπαθειών για ανεύρεση του αντικαταστάτη του Γκίλαν, αποφασίστηκε να προσλάβουν των πρώην τραγουδιστή των Rainbow, Τζο Λιν Τέρνερ, μετά από μία επιτυχημένη οντισιόν που είχαν μαζί του παίζοντας το "Hey Joe" του Τζίμι Χέντριξ.
Κυκλοφορία και απήχηση
Ο δίσκος με τίτλο "Slaves and Masters" κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου και CD τον Οκτώβριο του ίδιου έτους από την "BMG" στην Ευρώπη και την Αυστραλία και από την "RCA" στην Αμερική. Οι κριτικές του άλμπουμ ήταν μέτριες, με το "Allmusic" να του δίνει δύο αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 2,3 με άριστα το 5 και το "Metal Archives" μόλις 46%.
Η εμπορική επιτυχία του ήταν πολύ μικρότερη σε σχέση με τους προκατόχους του, αφού έγινε το πρώτο τους άλμπουμ από το 1969 που δεν μπήκε στο Top-20 της Μεγάλης Βρετανίας, ενώ έφθασε μόλις στο # 87 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ανάλογη επιτυχία με το όνομα του συγκροτήματος υπήρξε μόνο στην Ελβετία, όπου έφθασε στο # 5 των τσαρτ παραμένοντας στους καταλόγους επιτυχιών για 16 εβδομάδες, για να βραβευθεί τελικά σαν χρυσός δίσκος.
Τα σινγκλ του άλμπουμ, συνοδευόμενα από τα βίντεο κλιπ, μπήκαν στις χαμηλές θέσεις του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών.
Η περιοδεία του δίσκου
thumb|260px|Εισιτήρια από την εμφάνιση των Deep Purple στην Ουγγαρία το 1991 Για την προώθηση του άλμπουμ, ο Τζο Λιν Τέρνερ και ο Ρότζερ Γκλόβερ είχαν κάνει μία ζωντανή εμφάνιση στον ραδιοφωνικό σταθμό "Rockline Radio" στις 19 Νοεμβρίου 1990.
Οι Deep Purple, ξεκίνησαν την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου στις 2 Φεβρουαρίου 1991 από το Μιλάνο και συνέχισαν την ευρωπαϊκή τους περιοδεία με εμφανίσεις στην Ουγγαρία, την Κροατία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελβετία, τις Σκανδιναβικές χώρες, για να καταλήξουν με τέσσερις συναυλίες στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου, από τις 14 ως τις 17 Μαρτίου.
Ακολούθησε η αμερικάνικη περιοδεία από τα μέσα Απριλίου μέχρι τα μέσα Μαΐου, με τους Winger να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους. Στα τέλη Ιουνίου έδωσαν τέσσερις συναυλίες στην Ιαπωνία και μία στην Ταϊλάνδη, για να συνεχίσουν τον Αύγουστο με επτά εμφανίσεις στη Βραζιλία. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1991, με δύο συναυλίες στο Ισραήλ, νωρίτερα πραγματοποίησαν την πρώτη τους εμφάνιση σε ελληνικό έδαφος, στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Ο κύριος όγκος των τραγουδιών τα οποία έπαιζαν προέρχονταν από τις ηχογραφήσεις της δεύτερης σειράς μελών του συγκροτήματος, αλλά και το "Burn" από την τρίτη σειρά μελών των Deep Purple, με τους Κόβερντεϊλ/Χιούζ στη σύνθεση τους. Τα κομμάτια του νέου άλμπουμ που έπαιζαν ζωντανά ήταν τα "Truth Hurts", "The Cut Runs Deep", "Fire in The Basement", "King of Dreams" και "Love Conquers All".
Νέα αλλαγή
Τον Αύγουστο του 1992 και ενώ είχαν ξεκινήσει να ηχογραφούν το δεύτερο άλμπουμ με τον Τέρνερ στα φωνητικά, οι Γκλόβερ, Πέις και Λορντ μετέφεραν στον Μπλάκμορ την απογοήτευση τους και με αφορμή την 25η επέτειο του συγκροτήματος την επόμενη χρονιά, ζήτησαν από τον Ίαν Γκίλαν να επιστρέψει στο συγκρότημα. Αυτός δέχθηκε και μέσα στον επόμενο μήνα συναντήθηκε με τα υπόλοιπα μέλη των Deep Purple και ξεκίνησαν να ηχογραφούν τον επόμενο τους δίσκο. Ο Τζο Λιν Τέρνερ αντικαταστάθηκε και ξεκίνησε σόλο καριέρα, αν και είχε ήδη ηχογραφήσει τα τραγούδια "Stroke of Midnight" και "Lost in the Machine" τα οποία δεν κυκλοφόρησαν ποτέ.
Βραβεία
Slaves and Masters (άλμπουμ)
Τα μέλη των Deep Purple
Το Slaves and Masters ηχογραφήθηκε από τη πέμπτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Ιχθυοχορτοφαγία
Πρώιμη ιστορία
Το 675, η κατανάλωση οικόσιτων και άγριων ζώων απαγορεύτηκε στην Ιαπωνία από τον Αυτοκράτορα Τένμου, λόγω της επιρροής του Βουδισμού. Στη συνέχεια, το έτος 737 της περιόδου Νάρα, ο Αυτοκράτορας Σέιμου ενέκρινε την κατανάλωση ψαριών και οστρακοειδών. Κατά τη διάρκεια των 1200 χρόνων από την περίοδο Νάρα έως τη Μεταρρύθμιση Μεϊτζί στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, οι Ιάπωνες έτρωγαν γεύματα χορτοφαγικού στιλ και σε ειδικές περιπτώσεις σέρβιραν θαλασσινά.
Αρκετά τάγματα μοναχών στη μεσαιωνική Ευρώπη περιόρισαν ή απαγόρευσαν την κατανάλωση κρέατος για ασκητικούς λόγους, αλλά κανένας από αυτούς δεν απείχε από την κατανάλωση ψαριών. Αυτοί οι μοναχοί δεν ήταν χορτοφάγοι, αλλά κάποιοι ήταν ιχθυοχορτοφάγοι.
Ο Μαρκίονας της Σινώπης και οι οπαδοί του έτρωγαν ψάρια αλλά όχι πουλερικά ή κόκκινο κρέας. Τα ψάρια θεωρούνταν από τους Μαρκιονίτες ως ένα πιο ιερό είδος τροφής. Κατανάλωναν ψωμί, ψάρι, μέλι, γάλα και λαχανικά.
Οι «Ακροατές» της εκκλησιαστικής ιεραρχίας του Μανιχαϊσμού ζούσαν με μια διατροφή με ψάρια, δημητριακά και λαχανικά. Η κατανάλωση χερσαίων ζώων απαγορεύτηκε, με βάση τη μανιχαϊστική πεποίθηση ότι «τα ψάρια, που γεννιούνται μέσα στα νερά, και χωρίς καμία σεξουαλική επαφή από την πλευρά των άλλων ψαριών, είναι απαλλαγμένα από τη βρωμιά που μολύνει όλα τα ζώα».
Ο Κανόνας του Αγίου Βενέδικτου επέμενε στην πλήρη αποχή από το κρέας τετράποδων ζώων, εκτός από περιπτώσεις αρρώστων. Οι Βενεδικτίνοι μοναχοί ακολούθησαν έτσι μια διατροφή βασισμένη σε λαχανικά, αυγά, γάλα, βούτυρο, τυρί και ψάρια. Ο Παύλος ο Διάκονος διευκρίνισε ότι το τυρί, τα αυγά και τα ψάρια ήταν μέρος της συνηθισμένης διατροφής ενός μοναχού. Ο Βενεδικτίνος μοναχός Βάλαφριντ Στράβων σχολίασε: «Λίγο αλάτι, ψωμί, πράσα, ψάρι και κρασί, αυτό είναι το μενού μας».
Οι Καρθουσιάνοι ακολουθούσαν μια αυστηρή διατροφή που αποτελούνταν από ψάρια, τυρί, αυγά και λαχανικά, με ψωμί και νερό μόνο τις Παρασκευές.
Τον 13ο αιώνα, οι Κιστερκιανοί μοναχοί κατανάλωναν ψάρια και αυγά. Δημιουργήθηκαν λίμνες για ιχθυοκαλλιέργεια. Από τις αρχές του 14ου αιώνα, οι Βενεδικτίνοι και οι Κιστερκιανοί μοναχοί δεν απείχαν πλέον από την κατανάλωση κρέατος τετράποδων ζώων. Το 1336, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ επέτρεψε στους μοναχούς να τρώνε κρέας τέσσερις ημέρες την εβδομάδα εκτός της εποχής της νηστείας, αν δεν το σέρβιραν στην τραπεζαρία.
Οι αναχωρήτες της Αγγλίας είχαν μια ιχθυοχορτοφαγική διατροφή με ψάρια καρυκευμένα με μήλα και βότανα, σούπα με φασόλια ή μπιζέλια και γάλα, βούτυρο και λάδι.
19ος αιώνας μέχρι σήμερα
Ο Φράνσις Γουίλιαμ Νιούμαν, ο οποίος ήταν Πρόεδρος της Χορτοφαγικής Εταιρείας από το 1873 έως το 1883, κατέστησε δυνατή την ιδιότητα μέλους για άτομα που δεν ήταν εντελώς χορτοφάγοι, όπως οι ιχθυοχορτοφάγοι. Τελικά, στη δεκαετία του 1890 ο ίδιος ο Νιούμαν μεταπήδησε από μια ωογαλακτοχορτοφαγική διατροφή σε μια ιχθυοχορτοφαγική διατροφή, με τη λογική ότι τα ψάρια δεν σπαταλούν χώρο, είναι άφθονα λόγω των υψηλών ρυθμών αναπαραγωγής, δεν νοιάζονται για τα μικρά τους και δεν έχουν γονικά αισθήματα που πρέπει να παραβιαστούν και μπορούν να συλληφθούν και να σφάζονται με τρόπους που προκαλούν ελάχιστο πόνο.
Ένα βιβλίο του 2016, το Seagan Eating, προώθησε μια διατροφή με θαλασσινά, η οποία διακρίνεται από τις συνηθισμένες ιχθυοχορτοφαγικές διατροφές, επειδή αποθαρρύνει την κατανάλωση γαλακτοκομικών και αυγών.
Αειφορία και περιβαλλοντικές ανησυχίες
Είναι σύνηθες για κάθε είδους άτομα που απέχουν από το κρέας να συμμετέχουν στο «πράσινο κίνημα» και να είναι ευσυνείδητα για την παγκόσμια βιωσιμότητα των τροφίμων και τον περιβαλλοντισμό. Η μετάβαση σε ένα ιχθυοχορτοφαγικό διατροφικό μοτίβο μπορεί δυνητικά να επηρεάσει θετικά και τα δύο. Οι άνθρωποι μπορεί να υιοθετήσουν μια ιχθυοχορτοφαγική διατροφή από την επιθυμία να μειώσουν το διατροφικό τους αποτύπωμα άνθρακα. Μια ανάλυση του κύκλου ζωής του 2014 για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου υπολόγισε ότι μια ιχθυοχορτοφαγική διατροφή θα παρείχε 45% μείωση των εκπομπών σε σύγκριση με μια παμφάγα διατροφή. Έρευνα σχετικά με τη διατροφή περισσότερων από 55.000 κατοίκων του Ηνωμένου Βασιλείου διαπίστωσε ότι οι κρεατοφάγοι είχαν διατροφικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που ήταν περίπου 50% υψηλότερες από τους ιχθυοχορτοφάγους. Σε σύγκριση με μια παμφάγα διατροφή, οι ιχθυοχορτοφαγικές διατροφές είχαν επίσης 64% λιγότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις συνολικά όταν αξιολογήθηκαν μαζί η ποσότητα των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, η χρήση γης και η σωρευτική ζήτηση ενέργειας.
Μια ιαπωνική μελέτη το 2018 διαπίστωσε ότι διάφορες αλλαγές διατροφής θα μπορούσαν να μειώσουν επιτυχώς το ιαπωνικό αποτύπωμα αζώτου στα τρόφιμα, ιδιαίτερα με την υιοθέτηση μιας ιχθυοχορτοφαγικής διατροφής που μπορεί να μειώσει τον αντίκτυπο στο άζωτο. Η μετάβαση από μια παμφάγα διατροφή σε μια ιχθυοχορτοφαγική διατροφή έχει επίσης μεγάλες δυνατότητες στη μείωση της απώλειας τροφής, επειδή τα ψάρια και τα οστρακοειδή συμβάλλουν σημαντικά λιγότερο στη σπατάλη τροφίμων σε επίπεδο πρωτογενούς, λιανικής και καταναλωτή σε σχέση με το κόκκινο κρέας και τα πουλερικά. Επιπλέον, η εξοικονόμηση νερού μπορεί να αποτελέσει κίνητρο. Μια πολυεθνική μελέτη διαπίστωσε ότι η αλλαγή μιας συμβατικής διατροφής σε μια ισορροπημένη ιδιοπαθή διατροφή θα μπορούσε να μειώσει το διατροφικό αποτύπωμα νερού κατά 33% έως 55%.
Έρευνα υγείας
Ένας κοινός λόγος για την υιοθέτηση της ιχθυοχορτοφαγίας μπορεί να σχετίζεται με την υγεία, όπως η κατανάλωση ψαριών και φυτικών τροφών ως μέρος της μεσογειακής διατροφής, η οποία σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων. Οι ιχθυοχορτοφαγικές διατροφές βρίσκονται υπό προκαταρκτική έρευνα για τη δυνατότητά τους να επηρεάσουν τον διαβήτη, τη μακροχρόνια αύξηση βάρους και τη θνησιμότητα από κάθε αιτία.
Ανησυχίες για την καλή διαβίωση των ζώων
Η ιχθυοχορτοφαγία μπορεί να γίνει αντιληπτή ως μια πιο ηθική επιλογή επειδή τα ψάρια και τα οστρακοειδή μπορεί να μην βιώνουν φόβο, πόνο και ταλαιπωρία όπως τα πιο περίπλοκα ζώα όπως τα θηλαστικά και άλλα τετράποδα,, κάτι που αποτελεί μια συνεχής συζήτηση.
Μερικοί ιχθυοχορτοφάγοι μπορεί να θεωρούν τη διατροφή τους ως μετάβαση στη χορτοφαγία, ενώ άλλοι μπορεί να τη θεωρούν ηθικό συμβιβασμό, συχνά ως πρακτική ανάγκη για την απόκτηση θρεπτικών συστατικών που απουσιάζουν, τα οποία δεν βρίσκονται εύκολα ή είναι ελάχιστα βιοδιαθέσιμα στα φυτά.
Άλλοι παράγοντες
Έχουν εκφραστεί ανησυχίες σχετικά με την κατανάλωση ορισμένων ποικιλιών ψαριών που περιέχουν τοξίνες όπως υδράργυρο και πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB), αν και είναι δυνατό να επιλεγούν ψάρια που περιέχουν λίγο ή καθόλου υδράργυρο και να μετριαστεί η κατανάλωση ψαριών που περιέχουν υδράργυρο. Σύμφωνα με μια παγκόσμια έρευνα καταναλωτών του 2018, η πλειονότητα των ιχθυοχορτοφάγων, των χορτοφάγων και των βίγκαν (87% επικράτηση) ανέφερε ότι οι επιλογές των προϊόντων διατροφής τους επηρεάζονται από ιδεολογικούς παράγοντες, όπως ηθικές ανησυχίες, περιβαλλοντικές επιπτώσεις ή κοινωνική ευθύνη. Οι ιχθυοχορτοφάγοι μπορεί να παρακινούνται από ηθικές ανησυχίες που δεν σχετίζονται με την προστασία των ζώων ή την προστασία του περιβάλλοντος, όπως για παράδειγμα ανθρωπιστικούς λόγους.
Χριστιανισμός
Τόσο στη ρωμαιοκαθολική όσο και στην ανατολική ορθόδοξη παράδοση, η ιχθυοχορτοφαγία αναφέρεται ως μια μορφή αποχής. Κατά τις περιόδους νηστείας, οι Ανατολικοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί συχνά απέχουν από το κρέας, τα γαλακτοκομικά και τα ψάρια, αλλά τις εορτές που γίνονται τις ημέρες της νηστείας (για παράδειγμα, 15 Αυγούστου Τετάρτη ή Παρασκευή), επιτρέπεται το ψάρι, ενώ το κρέας και τα γαλακτοκομικά παραμένουν απαγορευμένα. Η Αντωνιανή νηστεία έχει θεωρηθεί μια παραλλαγή της Ορθόδοξης νηστείας που μοιάζει με ιχθυοχορτοφαγική, καθώς τα πουλερικά και το κόκκινο κρέας περιορίζονται όλο το χρόνο, αλλά τα ψάρια, τα αυγά, τα λάδια, τα γαλακτοκομικά και το κρασί επιτρέπονται τις περισσότερες μέρες.
Η ιχθυοχορτοφαγία είναι σχετικά δημοφιλής στους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Στη δεκαετία του 2000, το 10% των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας της Βόρειας Αμερικής που ερωτήθηκαν ανέφεραν ότι συμμετείχαν σε μια ιχθυοχορτοφαγική διατροφή. Η μεγαλύτερη δημοτικότητα πιθανότατα οφείλεται στο ότι η εκκλησία προωθεί ένα «μήνυμα υγείας» στους ακόλουθούς της και θεωρεί ότι η κατανάλωση κρέατος είναι δυσμενής. Οι Αντβεντιστές που τρώνε θαλασσινά δεν τρώνε οστρακοειδή επειδή η εκκλησία αναμένει από όλους τους ακόλουθους να τρώνε μόνο φαγητά κοσέρ, που θεωρούνται επιτρεπτά από το Λευιτικό 11.
Ιουδαϊσμός
Η ιχθυοχορτοφαγία (υπό την προϋπόθεση ότι το ψάρι είναι κοσέρ) συμμορφώνεται με τους εβραϊκούς διατροφικούς νόμους. Τα ψάρια και όλα τα άλλα θαλασσινά πρέπει να έχουν πτερύγια και λέπια για να θεωρούνται κοσέρ. Τα υδρόβια θηλαστικά όπως τα δελφίνια και οι φάλαινες δεν είναι κοσέρ, ούτε οι χονδροιχθύες όπως οι καρχαρίες και τα σαλάχια, αφού όλα έχουν δερματικά οδοντίδια και όχι λέπια ακτινοπτερύγιων. Η έλλειψη πτερυγίων και φολίδων θεωρεί επίσης τα καρκινοειδή ( π.χ. γαρίδες, καβούρι, αστακό, κ.λπ.) και τα μαλάκια (στρείδι, αχιβάδα, κόγχη, χταπόδι, καλαμάρι, κ.λπ.) ως «τρέιφ» — μη κοσέρ. Το αυγοτάραχο, όπως το χαβιάρι, πρέπει να προέρχεται από ψάρι κοσέρ για να επιτρέπεται. Οι ιχθυοχορτοφαγικές διατροφές απλοποιούν την τήρηση του ιουδαϊκού διαχωρισμού του κρέατος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, καθώς το ψάρι κοσέρ είναι «παρέβε», δηλαδή ούτε «γάλα» ούτε «κρέας».
Το 2015, μέλη της συναγωγής του Φιλελεύθερου Ιουδαϊσμού στο Μάντσεστερ ίδρυσαν την Ιχθυοχορτοφαγική Εταιρεία, αναφέροντας την ιχθυοχορτοφαγία ως αρχικά εβραϊκή διατροφή και ως μια μορφή χορτοφαγίας. Η κοινωνία έχει πολλά συμφέροντα υπεράσπισης, όπως τη δημόσια υγεία, την προώθηση της υγιεινής διατροφής, τον εγκωμιασμό της ιχθυοχορτοφαγίας ως «φυσικής ανθρώπινης διατροφής», την υποστήριξη της καλύτερης διαβίωσης των ζώων, την ευαισθητοποίηση στην κρίση της κλιματικής αλλαγής και την απαίτηση για βιώσιμη και υπεύθυνη αλίευση θαλασσινών.
Ινδουϊσμός
Μερικοί Ινδουιστές από επιλογή ακολουθούν μια αυστηρή γαλακτοχορτοφαγική διατροφή και στην Ινδία έως και το 44% των Ινδουιστών αυτοπροσδιορίζονται ως κάποιο είδος χορτοφάγοι. Ωστόσο, υπάρχουν Ινδουιστές που καταναλώνουν ψάρια, οι οποίοι βρίσκονται κυρίως στην παράκτια νοτιοδυτική Ινδία. Αυτή η κοινότητα θεωρεί τα θαλασσινά γενικά ως «λαχανικά από τη θάλασσα» και αποφεύγει να τρώει ζώα της ξηράς. Άλλοι Ινδουιστές που καταναλώνουν θαλασσινά είναι εκείνοι από τη Βεγγάλη και άλλες παράκτιες περιοχές. Στη Βεγγάλη, οι Ινδουιστές καταναλώνουν ψάρι και είναι γνωστό ότι το μαγειρεύουν καθημερινά.
Ρασταφάρι
Η έκφραση της κατανάλωσης άιταλ μπορεί να ποικίλλει από Ράστα σε Ράστα, αλλά μια γενική αρχή είναι ότι το φαγητό πρέπει να είναι φυσικό ή αγνό και από τη γη. Αν και οι Ρασταφάρι συνδέονται γενικά με τη μανιώδη χορτοφαγία και τον βιγκανισμό, μια μεγάλη μειοψηφία οπαδών θεωρεί ότι ορισμένα είδη ψαριών αποτελούν αποδεκτή εξαίρεση στη διατροφή άιταλ. Οι Ρασταφάρι που επιτρέπουν τα ψάρια θα αποφεύγουν να τρώνε κάθε είδους οστρακοειδούς, καθώς θεωρούνται «ακάθαρτοι» οδοκαθαριστές, μια πεποίθηση που πηγάζει από τις βιβλικές διδασκαλίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χορτοφαγία Κατηγορία:Δίαιτες Κατηγορία:Θαλασσινά Κατηγορία:Βιώσιμο σύστημα τροφίμων Κατηγορία:Πρόθεση διαβίωσης
Κόλπος Γκουαντάναμο
Ο Κόλπος του Γκουαντάναμο (ισπανικά: Bahía de Guantánamo, αγγλικά: Guantánamo Bay) είναι ένας κόλπος στην Επαρχία Γκουαντάναμο στο νοτιοανατολικό άκρο της Κούβας. Είναι ο μεγαλύτερος όρμος στη νότια πλευρά του νησιού και περικλείεται από απότομους λόφους οι οποίοι σχηματίζουν μία περίκλειση περιοχή αποκομμένη από την παρακείμενη ενδοχώρα.
Οι Η.Π.Α ανέλαβαν τον εδαφικό έλεγχο του νότιου μέρους του Κόλπου του Γκουαντάναμο με την Κουβανό-Αμερικανική Συνθήκη Σχέσεων του 1903. Οι Η.Π.Α. έχουν πλήρη έλεγχο και δικαιοδοσία στην περιοχή αυτή, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι η Κούβα διατηρεί την επικυριαρχία. Η παρούσα κυβέρνηση της Κούβας θεωρεί ότι η παρουσία των Η.Π.Α. στον Κόλπο του Γκουαντάναμο είναι παράνομη, και επιμένει ότι η Κουβανό-Αμερικανική Συνθήκη επεβλήθη υπό απειλή και βία και αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Κάποιοι νομικοί κρίνουν ότι η ενοικίαση της περιοχής που προβλέπεται στη Συνθήκη μπορεί να είναι ακυρώσιμη. Στον Κόλπο βρίσκεται η Ναυτική Βάση του Γκουαντάναμο και το Στρατόπεδο Κράτησης του Γκουαντάναμο μέσα στη βάση, τα οποία και τα δύο διοικούνται από τις Η.Π.Α.
Αμερικανικός έλεγχος του Κόλπου του Γκουαντάναμο
Οι Η.Π.Α. κατέλαβαν τον Κόλπο του Γκουαντάναμο αρχικά και εγκαθίδρυσαν εκεί ναυτική βάση το 1898 κατά τη διάρκεια του Ισπανό-Αμερικανικού πολέμου, στη Μάχη του Κόλπου του Γκουαντάναμο (6-10 Ιουνίου 1898). Το 1903, οι Η.Π.Α. και η Κούβα υπέγραψαν ένα συμβόλαιο ενοικίασης που έδινε την άδεια στην πρώτη να χρησιμοποιεί την περιοχή ως ανεφοδιαστική και ναυτική βάση. Το συμβόλαιο αυτό ικανοποιούσε την Τροπολογία Πλατ (Platt Amendment), η οποία έλεγε ναυτικοί σταθμοί σε «συγκεκριμένα ειδικά σημεία που θα συμφωνηθούν από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων» ήταν απαραίτητοι για να «δώσουν στις Η.Π.Α. τη δυνατότητα να διατηρήσει την ανεξαρτησία της Κούβας.». Οι Η.Π.Α. και η Κούβα υπέγραψαν το 1934 Συνθήκη η οποία παραχωρεί μόνιμη ενοικίαση τις περιοχής στις Η.Π.Α. . Υπό αυτή τη Συνθήκη δεν επιτρέπονται ιδιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή.
Ιστορία
Ο Κόλπος ονομαζόταν Γκουαντάναμο από τους αρχικούς του ιθαγενείς κατοίκους του, τους Ταΐνο. Ο Κολόμβος όταν βγήκε σ’ αυτόν το 1494, τον ονόμασε puerto Grande (μεγάλο λιμάνι), ενώ βρήκε τον τοπικό πληθυσμό των Ταΐνο να ετοιμάζει μια γιορτή για τον τοπικό αρχηγό. Όταν οι Ισπανοί κατακτητές πήραν τον έλεγχο της Κούβας, ο κόλπος έγινε σημαντικός όρμος στη νότια πλευρά του νησιού.
Ο Κόλπος ήταν για λίγο διάστημα γνωστός ως ο Κόλπος του Κάμπερλαντ όταν τον κατέκτησαν οι Βρετανοί το 1741 κατά τον Πόλεμο του Αφτιού του Τζένκινς (War of Jenkins' Ear). Ο Βρετανός Ναύαρχος Έντουαρντ Βέρνον είχε φτάσει με μια δύναμη οκτώ πολεμικών πλοίων και 4.000 στρατιωτών, με σχέδιο να προελάσει στο Σαντιάγο ντε Κούβα. Όμως, ηττήθηκε από τις τοπικές ομάδες των ανταρτών Κρεόλε και των Ισπανών, και αναγκάστηκε να αποσυρθεί ή να κινδυνεύσει να αιχμαλωτισθεί. Στα τέλη του 1760, βάρκες από τα HMS Trent και HMS Boreas απέκοψαν τα Γαλλικά πειρατικά Vainquer και Mackau, τα οποία κρύβονταν στον Κόλπο. Οι Γάλλοι αναγκάστηκαν επίσης να κάψουν το Guespe, προκειμένου να αποτρέψουν να πέσει στα χέρια των εχθρών.
Κατά τον Ισπανό-Αμερικανικό Πόλεμο, το Πολεμικό Ναυτικό των Η.Π.Α. που επιτιθόταν στο Σαντιάγο χρειαζόταν καταφύγιο από την καλοκαιρινή περίοδο των τυφώνων. Επέλεξαν το Γκουαντάναμο εξ’ αιτίας του εξαιρετικού όρμου που είχε. Οι Αμερικανοί Πεζοναύτες αποβιβάστηκαν με ναυτική υποστήριξη στην Εισβολή του Κόλπου του Γκουαντάναμο του 1898. Καθώς όμως προχωρούσαν, η Ισπανική αντίσταση ήταν μεγαλύτερη και οι πεζοναύτες χρειάζονταν υποστήριξη από Κουβανούς ανιχνευτές.
Η Ναυτική Βάση του Γκουαντάναμο περιβάλει το νότιο μέρους του Κόλπου. Από το 2002, η Βάση περιλαμβάνει το Στρατόπεδο Κράτησης του Γκουαντάναμο για άτομα τα οποία κρίνονται επικίνδυνα για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2009, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα έδωσε εντολές ώστε το στρατόπεδο κράτησης να κλείσει μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 2010, αλλά ως σήμερα (Αύγουστος 2016), παραμένει ανοικτό λόγω διαφωνίας της Γερουσίας για τα κονδύλια που απαιτούνται για το κλείσιμό του.
Η Ναυτική βάση, με το ψευδώνυμο «GTMO» ή «Gitmo,» καλύπτει έκταση περίπου 116 τ. χλμ. στις δυτικές και ανατολικές όχθες του Κόλπου. Φτιάχτηκε το 1898, όταν οι Η.Π.Α. πήραν τον έλεγχο της Κούβας από την Ισπανία μετά τον Ισπανό-Αμερικανικό Πόλεμο. Το νέο προτεκτοράτο ενσωμάτωσε την Τροπολογία Πλατ στο Σύνταγμα του 1901 της Κούβας. Στις 23 Φεβρουαρίου 1903 προσφέρθηκε διαρκής μίσθωση της περιοχής γύρω από τον Κόλπου του Γκουαντάναμο από τον πρώτο πρόεδρο της Κούβας, Τομάς Εστράδα Πάλμα. Η Κουβανό-Αμερικανική Συνθήκη Σχέσεων του 1903 προέβλεπε μεταξύ άλλων ότι οι Η.Π.Α. για τη λειτουργία εφοδιαστικών και ναυτικών σταθμών, θα είχε «πλήρη διακαιοδοσία και έλεγχο» του Κόλπου του Γκουαντάναμο, ενώ την ύστατη επικυριαρχία θα διατηρούσε η Δημοκρατία της Κούβας.
Το 1934 υπογράφηκε μια νέα Κουβανό-Αμερικανική Συνθήκη Σχέσεων, η οποία επικύρωσε εκ νέου τη μίσθωση, δίνοντας στην Κούβα και τους εμπορικούς της συνεργάτες ελεύθερη πρόσβαση μέσω του Κόλπου, και αλλάζοντας το μίσθωμα από 2.000 Αμερικανικά χρυσά δολάρια το χρόνο, στο αντίστοιχο ποσό το 1934, 4.085 χρυσά δολάρια, και κατέστησε το μίσθωμα μόνιμο εκτός αν και οι δύο κυβερνήσεις συμφωνούσαν να το λύσουν, ή η Η.Π.Α. εγκατέλειπε τη βάση.
Μετά την Κουβανική Επανάσταση, ο Αϊζενχάουερ επέμενε να μην αλλάξει το στάτους της βάσης, παρά τις διαφωνίες του Κάστρο. Από τότε, η Κουβανική κυβέρνηση έχει εξαργυρώσει μόνο μία από τις επιταγές πληρωμών των Η.Π.Α., και αυτό πάλι μόνο για λόγω «σύγχυσης» στις πρώτες ημέρες της επανάστασης, σύμφωνα με τον Κάστο. Οι υπόλοιπες μη εξαργυρωμένες επιταγές προς το «Γενικό Λογιστήριο του Κράτους» (τίτλος που έπαψε να υφίσταται μετά την επανάσταση) φυλάσσονται σε ένα συρτάρι στο γραφείο του Κάστρο.
Ο δικηγόρος Alfred-Maurice de Zayas έχει επιχειρηματολογήσει ότι η συμφωνία μίσθωσης του 1903 επιβλήθηκε στην Κούβα υπό πίεση και ήταν μια συνθήκη μεταξύ άνισων μερών, που πλέον δεν είναι συμβατή με το σύγχρονο διεθνή νόμο, και ακυρώσιμη στο εξής. Προτείνει έξι προτάσεις για ειρηνική διευθέτηση, μεταξύ των οποίων την τήρηση της διαδικασίας που προβλέπεται από τη Συνθήκη της Βιέννης για το Νόμο των Συνθηκών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κούβας Γκουανταναμο Γκουανταναμο
Τσάι στη Σαχάρα (ταινία)
Το Τσάι στη Σαχάρα (Πρωτότυπος τίτλος: The Sheltering Sky) είναι βρετανο-ιταλική δραματική ταινία του 1990 σε σκηνοθεσία Μπερνάρντο Μπερτολούτσι με πρωταγωνιστές την Ντέμπρα Γουίνγκερ και τον Τζον Μάλκοβιτς. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 1949 του Πολ Μπόουλς (ο οποίος εμφανίζεται σε έκτακτο ρόλο) για ένα ζευγάρι που ταξιδεύει στη Βόρεια Αφρική με την ελπίδα να αναζωπυρώσει τον γάμο του, αλλά σύντομα πέφτει θύματα των κινδύνων που το περιβάλλουν. Η ιστορία κορυφώνεται με τον άνδρα να αρρωσταίνει βαριά σε μια πολύ απομακρυσμένη περιοχή της ερήμου Σαχάρα, από όπου τα γεγονότα γίνονται καταστροφικά.
Πλοκή
Τρεις Αμερικανοί από τη Νέα Υόρκη φτάνουν στο Οράν της Γαλλικής Αλγερίας το 1947. Ο Πορτ Μόρεσμπι και η σύζυγός του Κιτ συνοδεύονται από τον φίλο τους Τζορτζ Τάνερ σε ένα ταξίδι που θα τους πάει βαθιά στην έρημο Σαχάρα. Ο Τάνερ παρατηρεί, «Είμαστε πιθανώς οι πρώτοι τουρίστες που είχαν μετά τον πόλεμο», στον οποίο η Κιτ απαντά «Δεν είμαστε τουρίστες. Είμαστε ταξιδιώτες». Ενώ ο Τάνερ σχεδιάζει να επιστρέψει στο σπίτι σε λίγες εβδομάδες, ο Πορτ και η Κιτ σχεδιάζουν να μείνουν για ένα ή δύο χρόνια.
Εν αναμονή της μεταφοράς σε ένα ξενοδοχείο, η ομάδα συναντά ένα ζευγάρι Αγγλών ταξιδιωτών, την κυρία Λάιλ, ταξιδιωτική συγγραφέα, και τον Έρικ, τον ενήλικο γιο της. Η μητέρα του Έρικ τον κρατά συνεχώς με έλλειψη χρημάτων, γι' αυτό και ζητά πάντα πίστωση και δάνεια. Καθώς φτάνουν στο ξενοδοχείο, κάθονται στο μπαρ του ξενοδοχείου και τους παρατηρεί ένας ηλικιωμένος άνδρας που κάθεται μόνος σε ένα τραπέζι. Ο Πορτ καλεί την Κιτ να τον συνοδεύσει σε μια βόλτα στην πόλη. Αφού εκείνη αρνείται και αποκρούει τις ρομαντικές προκαταβολές του, ο Πορτ φεύγει θυμωμένος. Κατά τη διάρκεια της βόλτας του συναντά έναν μαστροπό που του συστήνει μια πόρνη σε έναν καταυλισμό των Βερβέρων. Οι δυο τους κάνουν σεξ και η ιερόδουλη προσπαθεί να του κλέψει το πορτοφόλι. Ο Πορτ φεύγει γρήγορα και καταδιώκεται από το καταυλισμό από έναν όχλο.
Το επόμενο πρωί ο Τάνερ φτάνει στο δωμάτιο της Κιτ για να την πάει για ψώνια. Μη θέλοντας ο Τάνερ να ξέρει ότι ο Πορτ έμεινε έξω όλο το βράδυ, αφαιρεί τα καλύμματα από το κρεβάτι του για να φαίνεται ότι κοιμόταν εκεί. Καθώς η Κιτ και ο Τάνερ ετοιμάζονται να φύγουν, ένα ατημέλητος Πορτ φτάνει. Βλέποντας το κρεβάτι του, υποθέτει ότι ο Τάνερ πέρασε τη νύχτα με την Κιτ.
Το ζεύγος Μόρεσμπι συναντά ξανά τους Λάιλ και τους προσφέρεται μια βόλτα με το αυτοκίνητό τους στο Boucif, τον επόμενο προορισμό τους, αλλά ενημερώνονται ότι δεν υπάρχει χώρος για τον Τάνερ. Ο Πορτ δέχεται τη βόλτα με τους Λάιλ ενώ η Κιτ και ο Τάνερ παίρνουν το τρένο. Ο Τάνερ και η Κιτ πίνουν σαμπάνια και ξυπνούν το επόμενο πρωί στο δωμάτιο του ξενοδοχείου της Κιτ. Υποψιασμένος για τη σχέση της Κιτ με τον Τάνερ, ο Πορτ κανονίζει με τον Έρικ Λάιλ να παράσχει στον Τάνερ την μεταφορά στο Messad με το πρόσχημα ότι ο Πορτ και η Κιτ θα τον συναντήσουν αργότερα. Ο Έρικ συμφωνεί αλλά κλέβει και το διαβατήριο του Πορτ.
Στη Μπουνούρα, ο Πορτ ανακαλύπτει ότι το διαβατήριό του λείπει. Ακόμη και καθώς ενημερώνεται από τοπικούς αξιωματούχους ότι το διαβατήριο μπορεί να ανακτηθεί στο Messad, ο Πορτ αποφασίζει να πάει με λεωφορείο στο El Ga'a με την Κιτ για να αποφύγει μια συνάντηση με τον Τάνερ. Στο ταξίδι, ο Πορτ προσβάλλεται από τυφοειδή πυρετό. Το ξενοδοχείο δεν θα τους φιλοξενήσει από φόβο μόλυνσης. Η Κιτ μεταφέρει τον Πορτ σε μια θέση Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων, αλλά δεν έχει γιατρό και τον νοσηλεύει η ίδια, ολοένα και πιο απελπισμένη για την κατάστασή του. Τελικά πεθαίνει δίπλα της στο δωμάτιό τους. Η Κιτ αφήνει τον Πορτ και ξεκινά μόνη της στη Σαχάρα.
Η Κιτ περιπλανιέται στην έρημο μέχρι που ζητάει να πάει μια βόλτα από ένα τρένο με καμήλα με επικεφαλής έναν Άραβα, τον Μπελκασίμ. Αφού το καραβάνι φτάνει στο σπίτι του στον Νίγηρα, ο Μπελκασίμ μεταμφιέζει την Κιτ σε αγόρι και την κλειδώνει σε έναν ξενώνα. Αν και κρατείται αιχμάλωτη, η Κιτ καλωσορίζει τις προόδους του Μπελκασίμ και οι δυο τους ξεκινούν μια σχέση. Η Κιτ ανακαλύπτεται σύντομα από τις γυναίκες του Μπελκασίμ, οι οποίες τη διατάζουν να φύγει. Η Κιτ βρίσκεται αποπροσανατολισμένη στην τοπική αγορά και καταδιώκεται από έναν όχλο. Βρίσκεται τελικά, βουβή και σχεδόν τρελή, σε ένα νοσοκομείο της καθολικής ιεραποστολής από το προσωπικό της αμερικανικής πρεσβείας, το οποίο έχει παρακινηθεί να την αναζητήσει από τον Τάνερ, ο οποίος βρήκε τον τάφο του Πορτ. Μεταφέρεται πίσω στην Ταγγέρη και της λένε ότι ο Τάνερ την περιμένει εκεί. Καθώς φτάνει στο ξενοδοχείο, η Κιτ φεύγει στην πόλη προτού ο Τάνερ προλάβει να τη συναντήσει.
Ανάλυση
Ο συγγραφέας Raj Chandarlapaty πιστεύει ότι η ταινία του Μπερτολούτσι κάνει μια «εξαιρετική δουλειά γλυκαίνοντας την εικόνα του Μπελκασίμ για το σημερινό κοινό», σε αντίθεση με την «ακανόνιστη κτηνωδία» του χαρακτήρα του μυθιστορήματος.
Το 1998, ο Πολ Μπόουλς έγραψε έναν νέο πρόλογο στο μυθιστόρημα στον οποίο δήλωσε «όσο λιγότερο λέγονται για την ταινία τώρα, τόσο το καλύτερο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλγερία Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπερνάρντο Μπερτολούτσι Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες του 1990 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Ωλένη (αποσαφήνιση)
Ο όροςΩλένη μπορεί να αναφέρεται:
Βέλικο Μιτσούνοβιτς
Ο Βέλικο Μιτσούνοβιτς (σερβικά : Вељко Мићуновић) (Βελέστοβο Βασίλειο του Μαυροβουνίου 16 Ιανουαρίου 1916 - Βελιγράδι Γιουγκοσλαβία 2 Αυγούστου 1982), ήταν Μαυροβούνιος πολιτικός και διπλωμάτης του Βασιλείου του Μαυροβουνίου και της Γιουγκοσλαβίας.
Τελείωσε το γυμνάσιο στην Τσετίνιε και σπούδασε νομική στο Βελιγράδι. Από το 1931 εντάχτηκε στο κομμουνιστικό κόμμα Γιουγκοσλαβίας. Κατά την κατοχή της Γιουγκοσλαβίας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο πολέμησε στις τάξεις τον Παρτιζάνων. Μετά την απελευθέρωση διετέλεσε υπουργός εξωτερικών της Λαϊκής δημοκρατίας του Μαυροβουνίου, υπουργός εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας και πρέσβης στην Σοβιετική ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαυροβούνιοι πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Γκιαϊνκαΐν Νόρμπου
Ο Γκιαϊνκαΐν Νόρμπου (班禅额尔德尼·确吉杰布, 13 Φεβρουαρίου 1990) είναι ο 11ος Παντσέν Λάμα.
Υπάρχουν υπόνοιες σχετικά με το ότι είναι εντεταλμένος της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Ο Τενζίν Γκιάτσο, ο οποίος κατέχει τη θέση του 14ου Δαλάι Λάμα, δεν τον αναγνωρίζει ως νόμιμο διάδοχο και για τη θέση του Παντσέν Λάμα έχει τοποθετήσει ένα άτομο της επιλογής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουδισμός
Δημήτριος Σ. Πετροκόκκινος
Ο Δημήτριος Πετροκόκκινος ήταν Έλληνας τραπεζίτης του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο, όπου ο πατέρας του, ο Στέφανος διεύθυνε τον εμπορικό οίκο των Αδελφών Πετροκόκκινου. Πήγε σχολείο στο Λονδίνο και ήρθε στην Ελλάδα, όπου σπούδασε νομικά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας.
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ομόρρυθμης Τράπεζας Εμπεδοκλέους, και μετά την συγχώνευσή της με την Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος έγινε διευθυντής της Εμπορικής Τραπέζης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Μαυροβούνιο και ευρώ
Το Μαυροβούνιο δεν έχει νόμισμα. Από το 1996 το γερμανικό μάρκο ήταν το <i id="mwBw">ντε φάκτο</i> νόμισμα στο σύνολο των ιδιωτικών και τραπεζικών συναλλαγών και εγκρίθηκε επίσημα ως το νόμισμα του Μαυροβουνίου τον Νοέμβριο του 1999. Το μάρκο αντικαταστάθηκε από το ευρώ το 2002 χωρίς αντιρρήσεις από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ έχουν εκφράσει τη δυσαρέσκειά τους πάνω από τη μονομερή χρήση του ευρώ από το Μαυροβούνιο σε αρκετές περιπτώσεις, με την Αμέλια Τόρες, εκπρόσωπος τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, να δηλώνει ότι "Οι προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ, είναι σαφείς. Αυτό σημαίνει, πρώτα και κύρια, να είναι μέλος της ΕΕ." Μια δήλωση που επισυνάπτεται στη Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης του Μαυροβουνίου με την ΕΕ, έγραφε: "η μονομερής εισαγωγή του ευρώ δεν ήταν συμβατή με τη Συνθήκη."
Η ΕΕ επιμένει στην αυστηρή τήρηση των κριτηρίων σύγκλισης (όπως να μετέχει για δύο χρόνια στο σύστημα ERMII) τα οποία δεν είναι διαπραγματεύσιμα πριν από την υιοθέτηση του ευρώ, αλλά δεν παρενέβη για να σταματήσει τη μονομερής χρήση του ευρώ από το Μαυροβούνιο. Η ΕΕ έχει εκφράσει ανησυχίες για το κρατικό χρέος του Μαυροβουνίου, το οποίο είχε αυξηθεί στο 57% του ΑΕΠ μέχρι το 2011.
Αξιωματούχοι από την Κεντρική Τράπεζα του Μαυροβουνίου έχουν δηλώσει επανειλημμένως ότι τα Ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα περιμένουν από αυτούς να ακολουθήσουν αυστηρά τους κανόνες του ΜΣΙ, κυρίως λόγω της ενταξιακής διαδικασίας στην ΕΕ. Ο Νίκολα Φάμπρις, επικεφαλής οικονομολόγος της Κεντρικής Τράπεζας του Μαυροβουνίου, δήλωσε ότι η κατάσταση ήταν διαφορετική από τότε που υιοθέτησαν το ευρώ, και ότι άλλα κράτη που εξέταζαν μονομερώς την υιοθέτηση του ευρώ, όπως η Κροατία και η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, θα αντιμετώπιζαν κυρώσεις από την ΕΕ και η ενταξιακή διαδικασία θα αναστελλόταν αν πήγαιναν μπροστά.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2010, το Μαυροβούνιο έλαβε καθεστώς υποψήφιας χώρας να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ζήτημα αναμένεται να επιλυθεί μέσα από τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Η ΕΚΤ έχει δηλώσει ότι οι συνέπειες από τη μονομερή υιοθέτηση του ευρώ "θα πρέπει να διευκρινιστούν το αργότερο σε περίπτωση ενδεχόμενων διαπραγματεύσεων για την προσχώρηση στην ΕΕ." Οι διπλωμάτες έχουν προτείνει ότι είναι απίθανο να αποσυρθεί το ευρώ από το Μαυροβούνιο. Ο Ράντογιε Ζούγκιτς, ο Μαυροβούνιος Υπουργός Οικονομικών, δήλωσε ότι "θα ήταν εξαιρετικά οικονομικά παράλογο να επιστρέψουμε στο δικό μας νόμισμα και στη συνέχεια να πάμε πάλι πίσω στο ευρώ." Αντ'αυτού, ελπίζει ότι το Μαυροβούνιο θα λάβει την άδεια να κρατήσει το ευρώ και υποσχέθηκε "ότι η κυβέρνηση του Μαυροβουνίου θα υιοθετήσει ορισμένα στοιχεία που θα πρέπει να πληρούν τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω χρήση του ευρώ, όπως η υιοθέτηση δημοσιονομικών κανόνων."
Σε αντίθεση με τα επίσημα μέλη της Ευρωζώνης, το Μαυροβούνιο δεν κόβει νομίσματα και ως εκ τούτου δεν έχει κανένα ιδιαίτερο εθνικό σχέδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ευρώ ανά χώρα
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Κοκάνγκ
μικρογραφία|Θέση της Αυτοδιοικούμενης Ζώνης Κοκάνγκ στον χάρτη της Μιανμάρ Η Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Κοκάνγκ (Βιρμανικά: ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ, προφέρεται kóka̰ɴ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰), όπως ορίζεται από το Σύνταγμα της Μιανμάρ του 2008, είναι μια αυτοδιοικούμενη ζώνη στη βόρεια Πολιτεία Σαν.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Κοκάνγκ αποτελείται από δύο δήμους:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Κάτω Καβούρι Ηλείας
Το Κάτω Καβούρι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας με υψόμετρο 5 μέτρα. . Είναι κτισμένο στον όρμο του Κατακόλου, σε απόσταση 10 χλμ. Δ. του Πύργου και 4 χλμ. ΒΑ. του Κατάκολου, δίπλα στο Καβούρι (Δ.) και νότια από την επαρχιακή οδό Πύργου - Κατακόλου. Η παραλία και ο πυθμένας της θάλασσας είναι αμμώδεις και τα νερά αβαθή, ενώ στην ακτή παρατηρούνται κρίνοι της θάλασσας και χαμηλή βλάστηση. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σκουροχωρίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Σκουροχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σκουροχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 172 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|370x370εσ|Το όνειρο του αρχιτέκτονα, [[Τόμας Κόουλ, 19ος αιώνας]] thumb|280px|Σχεδιασμός κατοικίας με χρήση του λογισμικού [[AutoCAD]]
Αρχιτεκτονική είναι η τέχνη και η επιστήμη της «ικανοποίησης των ανθρωπίνων αναγκών στο χώρο μέσω σχεδιασμού μεθόδων και υλικών κατασκευών» που εφαρμόζεται ευρύτερα στην οίκιση και δόμηση του χώρου, ως εφαρμοσμένη επιστήμη της σχεδίασης και της υλοποίησης κατασκευών, όπως κτηρίων, γεφυρών και πόλεων, δίνοντας έμφαση σε ορισμένους τομείς των αναγκών αυτών, όπως στην εργονομία και στην αισθητική, στη λειτουργία, τη μορφή ή την κατασκευή τους, αναλόγως με την εποχή και τις ιδιαιτερότητες του εντολέα για τον οποίο διαξάγεται. Οι σύγχρονοι καταλλήλως καταρτισμένοι επιστήμονες καλούνται αρχιτέκτονες μηχανικοί, ενώ πριν την ίδρυση των ακαδημαϊκών σπουδών, ασκείτο από στρατιωτικούς μηχανικούς, μαϊστορες και πρωτομαϊστορες, φιλοσόφους , γεωμέτρες, ξυλουργούς, απλούς ανθρώπους κλπ.
Η άσκηση της αρχιτεκτονικής υπόκειτο πάντα σε νομικούς περιορισμούς, γι' αυτό και το έργο της κρίνεται ως νόμιμο ή αυθαίρετο, πέραν του κοινωνικού χαρακτηρισμού της ως, υψηλής, ή μη. Αντικείμενο της αρχιτεκτονικής είναι ο σχεδιασμός όλων των κτιστών υποδομών στο περιβάλλον, από το μακροσκοπικό επίπεδο του σχεδιασμού πόλεων ως το μικροσκοπικό του σχεδιασμού επίπλων και προϊόντων καθημερινής χρήσης. Ετυμολογικά, ο όρος προέρχεται από το ελληνικό «αρχή» και «τέχνη» - «τεκτονική» (κατασκευή / δημιουργία), ενώ οι ρίζες της ανάγονται στην ανθρώπινη προϊστορία μέσω της «οικοδομίας». Οι επιστημονικοί κλάδοι της αρχιτεκτονικής, όπως ορίζονται από τα περισσότερα ακαδημαϊκά ιδρύματα, περιλαμβάνουν τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, τον αστικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, τον σχεδιασμό τοπίου και περιβάλλοντος και τη συντήρηση και αποκατάσταση αρχιτεκτονικών μνημείων και συνόλων.
Η αρχιτεκτονική συνθέτει επιμέρους γνώσεις από τις καλές τέχνες, τις ανθρωπιστικές επιστήμες και τις επιστήμες μηχανικών. Παράλληλα επικαλύπτεται με συγγενείς αλλά διακριτούς επιστημονικούς κλάδους όπως η επιστήμη πολιτικού μηχανικού, η οποία δίνει έμφαση στις τεχνικές όψεις της κατασκευαστικής δραστηριότητας (π.χ. στη στατική στήριξη), και η χωροταξία-πολεοδομία, η οποία αρχικά εθεωρείτο τομέας της αρχιτεκτονικής και εξακολουθεί να διδάσκεται σε νέους αρχιτέκτονες.
Ο μονοσήμαντος ορισμός της αρχιτεκτονικής κρίνεται προβληματικός, καθώς αρχιτέκτονες και θεωρητικοί ή ιστορικοί της αρχιτεκτονικής δεν συγκλίνουν αποκλειστικά σε έναν. Σύμφωνα με τη Διακήρυξη του Άμστερνταμ για την Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική Κληρονομιά, εκ μέρους του Συμβουλίου της Ευρώπης (1975), «καθώς τα νέα κτήρια του σήμερα θα είναι η κληρονομιά του αύριο, πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια ώστε να διασφαλιστεί πως η σημερινή αρχιτεκτονική είναι υψηλής ποιότητας» και «αυτή η τελευταία πρέπει να δώσει έναν νέο ορισμό της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και των στόχων της ολοκληρωμένης διατήρησης».
Ρωμαϊκή εποχή
Σύμφωνα με την πιο πρώιμη μελέτη γύρω από το αντικείμενο, ο Βιτρούβιος στο έργο του Περί αρχιτεκτονικής βασίζει την καλή αρχιτεκτονική σε τρεις αρχές: Ομορφιά (Venustas), Σταθερότητα (Firmitas) και Ευχρηστία (Utilitas). Τονίζει ότι η αρχιτεκτονική οφείλει να εξισορροπεί και να συντονίζει με βάση αυτά τα τρία στοιχεία, χωρίς κανένα να υπερβαίνει τα άλλα. Με το έργο του ο Βιτρούβιος επηρέασε βαθύτατα καλλιτέχνες, στοχαστές και αρχιτέκτονες από την πρώιμη Αναγέννηση και έπειτα.
Μεσαίωνας
Από τα γραπτά του Βιτρούβιου έως τα πρώτα αναγεννησιακά γραπτά του Σεμπαστιάνο Σέρλιο, μεσολαβεί ένα αξιοσημείωτο κενό. Τα σημαντικότερα μεσαιωνικά γραπτά περί αρχιτεκτονικής δεν είναι νέα εγχειρίδια, αλλά απλώς νεότερες και εκτενώς σχολιασμένες μεταφράσεις του Βιτρούβιου. Το κενό αυτό όμως ερμηνεύεται εύκολα, δεδομένων των οικοδομικών πρακτικών που κυριαρχούσαν στην Ευρώπη για αιώνες και της έλλειψης τυπογραφίας έως το 1448. Ο γοτθικός ρυθμός είχε προκύψει και εξελιχθεί από πρακτικές στις οποίες η κατοικία του αρχιμάστορα, ή το ίδιο το εργοτάξιο, αποτελούσαν χώρο αρχιτεκτονικής διαπαιδαγώγησης των νέων μαθητευόμενων. Επόμενο ήταν οι τεχνικές και κατασκευαστικές πρακτικές να μεταδίδονται με τον προφορικό λόγο. Χρειάστηκε επίσης η εκ νέου επανεξέταση, μέσα σε ιστορικό – αρχαιολογικό πλαίσιο, των έως τότε ασφυκτικών κανόνων του Βιτρούβιου, ώστε οι γενιές που διαδέχτηκαν τον Μπρουνελλέσκι να αξιοποιήσουν τις ανακαλύψεις τους ή να τις αποτυπώσουν στο χαρτί.
Αναγέννηση
Η Αναγέννηση είναι μια περίοδος στην οποία συντελέστηκαν βαθιές αλλαγές στην αρχιτεκτονική. Σε κανέναν άλλο καλλιτεχνικό τομέα, κατά τη διάρκειά της, δεν έγινε τόσο αισθητή η νέα ελευθερία του δημιουργού και τόσο βαθύ το χάσμα ανάμεσα σε αυτόν και τον πελάτη, όσο στην αρχιτεκτονική. Ο αρχιτέκτονας αυτήν την περίοδο έπρεπε να έχει, ως ένα βαθμό τη μόρφωση του λογίου, να ξέρει κανόνες αρχαίων «ρυθμών», τις σωστές αναλογίες και τα μέτρα των αρχαιοελληνικών μορφολογικών χαρακτηριστικών.