cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανγκόλα
Επικοινωνίες και Μεταφορές
Στη χώρα υπάρχει εκτεταμένο σιδηροδρομικό δίκτυο με μήκος 2.761 χλμ. Το 2001 το οδικό δίκτυο εκτεινόταν στα 51.429 χλμ, από τα οποία τα 5.349 χιλιόμετρα ήταν ασφαλτοστρωμένα. Θαλάσσια λιμάνια είναι η Λουάντα, η Λομπίτο και η Μπενγκέλα. Η κρατική αεροπορική εταιρεία είναι η TAAG. Τα σημαντικότερα αεροδρόμια είναι στη Λουάντα, στη Χουάμπο, στη Λουμπάνγκο και στην Καμπίντα. Σύμφωνα με στοιχεία του 2006 η αφρικανική χώρα αριθμούσε 244 αεροδρόμια. Τον Απρίλιο του 2009, η ΕΕ διατήρησε τη χώρα στον κατάλογο με τους αερομεταφορείς που απαγορεύεται να εκτελούν πτήσεις προς τα 27 κράτη μέλη, για λόγους ασφαλείας. Η οδήγηση των οχημάτων γίνεται στα δεξιά.
Πολιτισμός
Ο ανγκολέζικος πολιτισμός είναι κατακερματισμένος σε μυριάδες κομμάτια, που καθένα έχει έντονα τοπικά χαρακτήρα, αλλά οι ρίζες του ανάγονται στην ευρύτερη κεντροαφρικανική παράδοση των Μπαντού, την οποία μοιράζονται και οι γειτονικές χώρες. Οι λαοί που ζουν στην Ανγκόλα είναι γενικά μητρογραμμικοί ενώ οι γενεαλογικές γραμμές ή οι εκτεταμένες οικογένειες είναι ιδιαίτερα σημαντικές στην κοινωνική ζωή των ατόμων. Οι άνθρωποι δηλώνουν συχνά πίστη σε προαποικιακούς βασιλιάδες ή πολεμάρχους, ακόμη και αν κάτι τέτοιο δεν έχει καμία πλέον σχέση με τη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα. Σε ολόκληρη τη χώρα υπάρχουν έντονα σημάδια από ένα εκτεταμένο προαποικιακό σύστημα δουλοκτησίας, το οποίο οι αποικιακές αρχές καθυστέρησαν πολύ να καταργήσουν. Η πολυγαμία, η προγονολατρεία και η μαγγανεία αποτελούν πρακτικές που ακολουθούνται ακόμη και από πολλούς προσηλυτισμένους στον χριστιανισμό.
Οι τοπικές διακοσμητικές τέχνες εκφράζονται με το ξύλο, τον πηλό, τον χαλκό, το καλάμι, το ελεφαντόδοντο, τα όστρακα, αλλά και με το ανθρώπινο σώμα. Ιδιαίτερα φημισμένα είναι τα ξύλινα αγάλματα του λαού Τσόκουε, τα είδη από σκαλισμένο ελεφαντόδοντο της Καμπίντα και τα περίτεχνα χτενίσματα των λαών Νυανέκα και Νκούμπι. Η μουσική και ο χορός παίζουν σημαντικό ρόλο στην τοπική πολιτιστική ζωή, έχοντας ως βασικό μουσικό όργανο τα τύμπανα, αλλά υπάρχει και πλούσια προφορική λογοτεχνική παράδοση. Έχουν καταβληθεί προσπάθειες για τη διατήρηση αυτής της πολιτιστικής κληρονομιάς, με την οποία σπάνια ασχολούνται οι επίσημοι πολιτιστικοί οργανισμοί, αλλά η πολιτική αστάθεια και η διαφθορά, μετά το 1975, είχαν ως αποτέλεσμα την τραγική και σε μεγάλη έκταση απώλεια πολλών εθνογραφικών συλλογών. Οι παραδοσιακοί πολιτισμοί βρίσκονται υπό τη συνεχή πίεση των Δυτικών πολιτισμικών επιρροών, οι οποίες τείνουν να κυριαρχήσουν στις πόλεις. Κατά τον 19ο αιώνα ήλθε στο προσκήνιο μια δυναμική ομάδα μορφωμένων Ανγκολέζων, που είχε πολλά κοινά στοιχεία με την αντίστοιχη ομάδα της Σιέρα Λεόνε. Τα μέλη της ομάδας αυτής αρθρογραφούσαν και συνέγραφαν ιστορικά βιβλία, μυθιστορήματα και ποιήματα στην πορτογαλική γλώσσα. Μετά το 1926, η δεξιά δικτατορία της Πορτογαλίας ανάγκασε μεγάλο μέρος αυτής της λογοτεχνικής δραστηριότητας να περάσει στην παρανομία, αλλά δεν μπόρεσε να την εξαλείψει ολοκληρωτικά. Ο Αγκοστίνιο Νέτο (1922-1979), ηγέτης του ΛΚΑΑ κατά την εξουσία της χώρας, φημιζόταν για την ποίηση του στην πορτογαλική γλώσσα. Η κυβέρνηση του ΛΚΑΑ, όμως, επέβαλε ένα σύστημα αυστηρής λογοκρισίας, ενώ η λογοτεχνική παραγωγή της χρηματοδοτούμενης από το κράτος Ένωσης Ανγκολέζων Συγγραφέων υπήρξε, μετά το 1975, σε γενικές γραμμές απογοητευτική. Το γεγονός αυτό αντισταθμίστηκε σε κάποιο βαθμό από τη δημιουργία τηλεοπτικού δικτύου πανεθνικής εμβέλειας και από τις βάσεις που τέθηκαν για τη λειτουργία εθνικής κινηματογραφικής βιομηχανίας. Όμως, το φιλόδοξο σχέδιο για την επέκταση διαφόρων μουσείων, βιβλιοθηκών και αρχείων δεν στέφθηκε με επιτυχία. Αντίθετα, πολλές θαυμάσιες συλλογές, που δημιουργήθηκαν κατά τους αποικιακούς χρόνους, καταστράφηκαν, διασκορπίστηκαν ή έπαψαν πλέον να είναι προσιτές στο κοινό. Ένας ακόμα αντιπροσωπευτικός συγγραφέας ήταν ο Όσκαρ Ρίμπας (1909-2004), που έγραψε ποιήματα και μυθιστορήματα,
Εκπαίδευση
Αντίθετα, ο αριθμός των σπουδαστών στα δευτεροβάθμια σχολεία και στο πανεπιστήμιο, που ιδρύθηκε το 1963, σημείωσε σταθερή αύξηση μετά το 1975, καθώς τα ιδρύματα αυτά επηρεάστηκαν λιγότερο από την πολιτική αστάθεια που επικρατούσε στη χώρα. Το 1962 ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Υπηρεσίας της Ανγκόλας. Ωστόσο, και εκεί σημειώθηκαν σημαντικές ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό και σε μέσα διδασκαλίας, ενώ οι περισσότερες πανεπιστημιακές σχολές παρέμειναν για μακρές χρονικές περιόδους κλειστές, μετά από καταγγελίες για προπαγάνδα κατά του πολιτικού καθεστώτος. Γενικά, εκτιμάται ότι η στρατολόγηση στα ένοπλα τμήματα του ΛΚΑΑ και της UNITA είχε μεγαλύτερη επίδραση από ό,τι το επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα στην καταπολέμηση του αναλφαβητισμού, στην επέκταση της χρήσης της πορτογαλικής γλώσσας και στην απόκτηση τεχνικών γνώσεων. Επίσης, πολλοί Ανγκολέζοι έχουν εκπαιδευθεί στο εξωτερικό, κυρίως στην Κούβα και την πρώην Σοβιετική Ένωση.
Μουσική
Η παραδοσιακή μουσική αποτελεί κράμα των στοιχείων των Πορτογάλων αλλά και των αυτοχθόνων της χώρας. Ενδεικτικά, παρατηρούνται ομοιότητες στη μουσική της Βραζιλίας με της Ανγκόλας, καθώς και η πρώτη ήταν πορτογαλική αποικία. Η κιζόμπα παρουσιάζει ομοιότητες με τη βραζιλιάνικη σάμπα. Η Λουάντα είναι ονομαστή μεταξύ άλλων για το καρναβάλι της, το οποίο συνοδεύεται από μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις. Μερικά μουσικά ιδιώματα είναι η ανγκολέζικη μερένγκε, παραλλαγή του ομώνυμου ρυθμού της Κεντρικής Αμερικής, και η κιλαπάντα.
Αξιοθέατα
Στη Λουάντα ο επισκέπτης μπορεί να συναντήσει φρούρια, όπως του Σάο Πέντρο ντα Μπάρα, ναούς από την αποικιακή περίοδο, όπως οι ναοί Νόσα Σενιόρα ντο Κάρμο, Ντα Μιζερικόρντια και ντος Ρεμέντιος, κτήρια όπως αυτό της Εθνικής Τράπεζας και το Μουσείο της Ανγκόλας (1938) με εκθέματα εθνογραφικού και ιστορικού ενδιαφέροντος.
Στην πρώην πορτογαλική αποικία βρίσκονται πολλά κτήρια, κτισμένα σε πορτογαλικά στιλ. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν η εκκλησία Νόσα Σενιόρα ντο Πόπολο και το ανάκτορο Βέλιο στην Μπενγκέλα, το φρούριο Σάο Πέντρο ντε Κατουμπέλα στη Λομπίτο και οι παραλίες της Ναμίμπε. Ο επισκέπτης αξίζει να επισκεφθεί το Εθνικό Πάρκο Κισάμα, το οποίο βρίσκεται 70 χλμ. νότια της πρωτεύουσας, Λουάντα. Στο εν λόγω πάρκο, που ιδρύθηκε το 1957, βρίσκουν καταφύγιο πολλά είδη της άγριας πανίδας, όπως ελέφαντες, βούβαλοι, αντιλόπες και θαλάσσιες χελώνες. Εξάλλου, υπάρχουν και άλλα εθνικά πάρκα, όπως της Ναμίμπε, στα σύνορα με τη Ναμίμπια και της Λόνα.
Αθλητισμός
Στον χώρο του αθλητισμού, κυριαρχεί το ποδόσφαιρο, το οποίο προκαλεί ενθουσιασμό και προσελκύει άτομα από κάθε κοινωνικό στρώμα. Το 2005 κατάφερε για πρώτη φορά στην ιστορία της να προκριθεί στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2006 που διεξήχθη στη Γερμανία. Μερικοί Ανγκολέζοι έχουν εξελιχθεί σε διακεκριμένους ποδοσφαιριστές, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς προτιμούν να παίζουν σε ομάδες της Πορτογαλίας ή άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπου οι συνθήκες διαβίωσης και επαγγελματικής ανέλιξης είναι καλύτερες.
Η Ανγκόλα έχει, επίσης, μεγάλη παράδοση στο μπάσκετ, στο οποίο αποτελεί την πλέον επιτυχημένη εθνική ομάδα στην Αφρική με 10 παναφρικανικούς τίτλους σε 24 διοργανώσεις, με συνέπεια να εκπροσωπεί συνεχώς τη "μαύρη ήπειρο" στις μεγάλες διοργανώσεις (παγκόσμια πρωταθλήματα και Ολυμπιακούς Αγώνες).
Διεθνείς σχέσεις
Η Ανγκόλα είναι μέλος των οργανισμών: ACP, AfDB, CEEAC, ECA, FAO, G-77, IAEA, IBRD, ICAO, ICCt (υπέγραψε), ICFTU, ICRM, IDA, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, IMO, Interpol, IOC, IOM, ISO (ανταποκριτής), ITU, NAM, OAS (παρατηρητής), Αφρικανική Ένωση, SADC, ΟΗΕ, Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (προσωρινό), UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UPU, WCO, WFTU, WHO, WIPO, WMO, WToO, WTrO.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Καλλίνικος (1821)
Ο ιερομόναχος Καλλίνικος ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Ανήκε στην μονή της Αγίας Μαρίνας στην Βαρβίτσα της Άκοβας. Πήρε μέρος στον αγώνα ακολουθώντας τον Κανέλλο Δεληγιάννη και τους στρατιώτες του. Πήγε στο Μεσολόγγι και σε άλλες πολλές μάχες, ακόμα και στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Έγινε γνωστός με το όνομα «Φλεσάκος», δηλαδή μικρότερος του Αρχιμανδρίτη Δικαίου Φλέσα.
Στις μάχες πάντα κράταγε στα χέρια του την εικόνα της Παναγίας και πήγαινε μπροστά. Στην Πάτρα δε, και κατά την περίφημη μάχη της 9ης Μαρτίου οι Τούρκοι τον κυνήγησαν και αυτόν. Καταδιωκόμενος έριξε την εικόνα της Παναγίας σε έναν βάτο, και της είπε, ότι αν δεν δυναμώσει τους Έλληνες δεν θα γυρίσει να την πάρει πάλι, με τα λόγια «πήγαινε και συ με τους Τούρκους». Εντός ολίγου οι Έλληνες νίκησαν και αυτό θεωρήθηκε από τους στρατιώτες ως θαύμα της Παναγίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Κράταιγος
Ο κράταιγος (Crataegus), επίσης γνωστός ως τρικοκκιά, μουρζιά, μπουρμπουτζελιά, ξανθή τσαπουρνιά, τσιατσιά και ξαγκαθιά, είναι γένος της τάξης των ροδωδών που περιλαμβάνει περί τα 200 είδη. Είναι θάμνος-δέντρο με ύψος 5 με 15 μέτρα, κοινός κυρίως στο βόρειο ημισφαίριο. Τα διάφορα ονόματα που διαθέτει πολλές φορές περιγράφουν το είδος Κράταιγος ο μονόγυνος (Crataegus monogyna). Έχει κόκκινους καρπούς (τσιάτσια) που χρησιμοποιούνται στην εναλλακτική ιατρική ως τονωτικά του κυκλοφορικού συστήματος.
Είδη
Το γένος περιλαμβάνει περί τα 200 είδη. Στην Ελλάδα απαντούν τα παρακάτω επτά είδη :
Άλλα είδη Κραταίγου είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυγδαλοειδή Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Θάμνοι Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Δήμος Καλλιδένδρου
Ο Δήμος Καλλιδένδρου υπήρξε δήμος της Ελλάδας στον νομό Τρικάλων. Λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Βαλτινό.
Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και συνόρευε με τον Δήμο Κόζιακα στα δυτικά, με τον Δήμο Φαλώρειας στα βόρεια και ανατολικά και με τον Δήμο Πιαλείων στα νότια και ανατολικά. Ήταν δήμος πεδινός και αγροτικός με μέσο σταθμικό υψομέτρου 119 μέτρων. Αποτελούνταν από 4 δημοτικά διαμερίσματα (από το 2006 ονομάζονταν τοπικά διαμερίσματα) και 9 οικισμούς, καταλάμβανε έκταση 21,833 τ.χλμ. και είχε μόνιμο πληθυσμό 2311 κατοίκων στην απογραφή του 2001.
Με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), ο Δήμος Καλλιδένδρου ενσωματώθηκε στον νέο διευρυμένο Δήμο Τρικκαίων της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Τα όρια του πρώην Δήμου Καλλιδένδρου ταυτίζονται με τα όρια της Δημοτικής Ενότητας Καλλιδένδρου του Δήμου Τρικκαίων.
Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά/τοπικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Καλλιδένδρου διετέλεσαν οι εξής:
Ντεζαντάν
Το Ντεζαντάν (γαλλικά: Désandans, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κωδικοποίηση Χούφμαν
Η κωδικοποίηση Χούφμαν είναι μια μέθοδος συμπίεσης που δημοσιεύτηκε το 1952 από τον Ντέιβιντ Χούφμαν και έμελλε να γίνει πασίγνωστη. Εκδοχές του αλγορίθμου Χούφμαν χρησιμοποιούνται στη μετάδοση αντιγράφων και στις απεικονίσεις εγγράφων. Το πρότυπο JPEG ενσωματώνει την κωδικοποίηση Χούφμαν ως τελικό βήμα στη διαδικασία συμπίεσης εικόνας.
Η κωδικοποίηση Χούφμαν αποδεικνύεται βέλτιστη για ένα δεδομένο κείμενο, αν και ο πίνακας κωδικοποίησης πρέπει να μεταδίδεται μαζί με τα δεδομένα.
Έμβλημα της Σαουδικής Αραβίας
Σύμφωνα με το σαουδαραβικό Σύνταγμα αποτελείται από έναν φοίνικα (σύμβολο ζωντάνιας) και δύο σπαθιά. Ο φοίνικας είναι το κυριότερο δέντρο στη χώρα, ενώ το καθένα από τα δύο σταυρωτά σπαθιά συμβολίζει τις δύο περιοχές Χιτζάζ και Νεζντ, οι οποίες ενώθηκαν υπό τον βασιλιά Ιμπν Σαούντ το 1926 . Επιπλέον, τα σπαθιά συμβολίζουν τη δύναμη της πίστης και τη δικαιοσύνη.
Κωδικοποίηση Χούφμαν
Αρχές λειτουργίας
Ο αλγόριθμος Χούφμαν παράγει ένα κώδικα βασισμένο στην πιθανότητα εμφάνισης του κάθε συμβόλου σε ένα κείμενο. Σχεδόν σε όλα τα κείμενα, μερικά σύμβολα εμφανίζονται περισσότερες φορές από ότι άλλα. Προκαθορισμένες πιθανότητες εμφάνισης κάθε συμβόλου χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία ενός πλήρους δυαδικού δέντρου από τη βάση προς τα επάνω (bottom-up). Αυτός ο τρόπος εγγυάται ότι τα σύμβολα που εμφανίζονται λιγότερο θα έχουν μακρύτερες σειρές δυαδικών ψηφίων. Στο δέντρο τα σύμβολα είναι φύλλα (τερματικοί κόμβοι - terminal nodes), οι διακλαδώσεις σημειώνονται με 0 ή 1 και η δυαδική αναπαράσταση της διαδρομής από τη ρίζα (root) μέχρι το σύμβολο είναι η συμπιεσμένη αναπαράστασή του ως σειρά δυαδικών ψηφίων.
Έμβλημα της Σαουδικής Αραβίας
Καθιερώθηκε το 1950.
Κωδικοποίηση Χούφμαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το άρθρο προέρχεται από το wiki.teilar.net
Έμβλημα της Σαουδικής Αραβίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σαουδικής Αραβίας Σαουδικη Αραβια
Φάρος ομίχλης
Ως Φάροι ομίχλης (fog detector lights) χαρακτηρίζονται ειδικοί φάροι (μηχανές) που εγκαθίστανται στις συνήθεις Φαροικίες και χρησιμεύουν για την αυτόματη αποκάλυψη ύπαρξης ομίχλης, τόσο κατά την ημέρα όσο και κατά την νύκτα.
Οι Φάροι αυτού του είδους εκπέμπουν ισχυρά υποκύανο λευκή αναλαμπή με την οποία «σαρώνουν» ορισμένο τομέα του ορίζοντα διάρκειας περίπου ενός δευτερολέπτου. Όταν η δέσμη της σάρωσης αυτοφωτίζεται (δηλαδή γίνεται αντιληπτή και από άλλες κατευθύνσεις) τότε υφίσταται ομίχλη και ενεργοποιείται το υφιστάμενο σύστημα εκπομπής των ηχητικών σημάτων ομίχλης.
Κατηγορία:Φάροι
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1959-1960
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1959–60 ήταν το πρώτο που διεξήχθη σε μορφή τύπου Α' Εθνικής, ύστερα από διαβουλεύσεις πολλών μηνών. Ξεκίνησε την Κυριακή 25 Οκτωβρίου του 1959 με τη συμμετοχή 16 ομάδων, βάσει της κατάταξής τους την προηγούμενη περίοδο.
Πρωταθλητής
thumb|right|167px| Πρωταθλητής 1959–60 [[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός ]] Παναθηναϊκός
Ιστορικό
Η δημιουργία ενός πρωταθλήματος υπό τη μορφή ενιαίας μόνιμης εθνικής κατηγορίας (και όχι τελικής φάσης μόνο με τη συμμετοχή των ομάδων που είχαν προκριθεί από τις τοπικές διοργανώσεις) αποτέλεσε καταρχάς απαίτηση της Πολιτείας και κατά δεύτερον της UEFA. Η πρώτη πίεζε, μέσω της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού και του ΟΠΑΠ, για την καθιέρωση σταθερού αριθμού αγώνων κάθε Κυριακή και βασικά πανελλήνιας εμβέλειας ώστε να τονωθεί το ενδιαφέρον για το ΠΡΟ-ΠΟ, το οποίο δεν γνώριζε την αναμενόμενη αποδοχή εκ μέρους των φιλάθλων κατά τους πρώτους μήνες της εισαγωγής του (δοκιμαστικά στις αρχές του 1959 και επίσημα την 1η Μαρτίου). Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών της Ευρώπης επιθυμούσε την ανακήρυξη των εθνικών πρωταθλητών με αυστηρά κριτήρια και μέσω διοργανώσεων κοινής μορφής για όλα τα κράτη, με στόχο το πολλά υποσχόμενο Κύπελλο Πρωταθλητριών να διαθέτει πανευρωπαϊκή απήχηση και να αποκτά συνεχώς αυξανόμενο κύρος.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ) υποχρεώθηκε να προχωρήσει σε κατάργηση των διοργανώσεων των κατά τόπους Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων ΕΠΣ ως φάσεις πρόκρισης για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Τη θέση του τελευταίου έπαιρνε η Α' Εθνική, μία (ενιαία) κατηγορία με συλλόγους από όλη την ελληνική επικράτεια (εθνική) και σταθερής συμμετοχής (μόνιμη), με εξαίρεση όσους θα υποβιβάζονταν στο τέλος της περιόδου. Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε ένα αριθμό ομάδων κατά πολύ μεγαλύτερο των 10 του τελευταίου Πανελληνίου Πρωταθλήματος 1958-59 και συγκεκριμένα 18, οι οποίες, καθώς το πρόγραμμα της διευρυμένης κατηγορίας θα κάλυπτε σχεδόν όλες τις διαθέσιμες ημερομηνίες της αγωνιστικής χρονιάς, δεν θα συμμετείχαν πλέον στις τοπικές διοργανώσεις της ΕΠΣ τους. Εκείνες τώρα θα αποτελούσαν το πρόκριμα για την άνοδο στην εθνική Κατηγορία της επόμενης περιόδου και όχι για τη συμμετοχή στην τελική φάση πρωταθλήματος της τρέχουσας, οπότε η σημασία τους υποβιβαζόταν σε σημαντικό βαθμό.
Το τελευταίο αυτό σημείο δεν ήταν ούτε ο αποκλειστικός, ούτε ο βασικότερος λόγος που οι ιδρυτικές ενώσεις της Ομοσπονδίας, οι ΕΠΣ Αθηνών, ΕΠΣ Πειραιώς και ΕΠΣ Μακεδονίας (από το 1935 μόνο Θεσσαλονίκης), εναντιώθηκαν στη ριζική αναδιάρθρωση του ποδοσφαιρικού χάρτη της Ελλάδας. Επί της ουσίας, οι ισχυροί σύλλογοι των τριών πόλεων, οι οποίοι έλεγχαν πλήρως τις ενώσεις που ανήκαν και κατ' επέκταση επηρέαζαν σε μεγάλο βαθμό τη στάση της ίδιας της ΕΠΟ, είχαν πολλούς και σοβαρούς λόγους να αντιδρούν έντονα, δεδομένου ότι με την ενιαία και διευρυμένη κατηγορία υποχρεώνονταν σε:
Με λίγα λόγια, οι π.χ. ΑΕΚ και Παναθηναϊκός προτιμούσαν να συναντώνται τέσσερις φορές ετησίως (από δύο για το πρωτάθλημα ΕΠΣΑ και το Πανελλήνιο) χωρίς να απομακρύνονται από την Αθήνα και με εξασφαλισμένη την υψηλή προσέλευση θεατών, από το να δίνουν δύο μόνο αγώνες μεταξύ τους, ένα σε μία οποιαδήποτε -κοντινή ή μη- επαρχιακή πόλη και άλλον ένα εντός έδρας όπου θα κόβουν ελάχιστα εισιτήρια. Ακόμη, δεν είχαν διάθεση να απεμπολήσουν τη διεκδίκηση κάθε χρόνο, με πολλές πιθανότητες επιτυχίας, του τίτλου στην ΕΠΣ Αθηνών (δηλαδή δόξα και μεγαλύτερες εισπράξεις), για να εισέλθουν σε μία επίπονη διαδικασία πρωταθλητισμού με κατώτερους μεν τους περισσότερους αντιπάλους, άγνωστους όμως αρκετούς και με πολύ μακρινές έδρες κάποιους. Την ίδια ακριβώς στάση τήρησαν Άρης, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός, ο οποίος επιπρόσθετα όχι μόνο δεν είχε καν ανταγωνιστή στη δική του ΕΠΣ, αλλά και οι νέες συνθήκες διεξαγωγής της διοργάνωσης ίσως να έθεταν σε αμφιβολία την 6ετή κυριαρχία του στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα (όπως και τελικά συνέβη για 6 επίσης χρόνια).
Τα λιγότερο ισχυρά, σε αγωνιστικό και διοικητικό επίπεδο, σωματεία των τριών παραπάνω ΕΠΣ παρουσιάστηκαν εξ αρχής θετικότατα στην προοπτική της Α' εθνικής Κατηγορίας, δεδομένου ότι με την αύξηση των συμμετοχών στη διοργάνωση εξασφάλιζαν: Όπως ήταν λογικό, φανατικά υπέρ της αναδιάρθρωσης τάχθηκαν και τα σωματεία των υπόλοιπων ΕΠΣ ανά τη χώρα, καθώς θα δινόταν επιτέλους η ευκαιρία σε αρκετά από αυτά να αγωνίζονται σε ένα κοινό πρωτάθλημα μαζί με τις μεγάλες δυνάμεις, κάτι που άλλωστε δεν συνέβαινε παρά μόνο τα 6 τελευταία χρόνια και για 2 μόλις εκπροσώπους της επαρχίας (τους νικητές Βορείου και Νοτίου ομίλου των περιφερειακών πρωταθλημάτων).
Η ΕΠΟ, πέραν του ότι βρέθηκε στο μέσον της διελκυστίνδας μεταξύ Πολιτείας/UEFA και των τριών ΕΠΣ/δημοφιλών ομάδων, αντιμετώπιζε και η ίδια ένα σοβαρό πρόβλημα οικονομικής φύσης, όντας υποχρεωμένη να καλύπτει τη μετάβαση και διαμονή φιλοξενούμενων και διαιτητών. Σε μία νεοσύστατη διοργάνωση με αβέβαιη εξέλιξη και επιτυχία, ήταν εξαιρετικά αμφίβολο εάν τελικά θα αρκούσε το ποσοστό 12% που παρακρατούσε από τις εισπράξεις των αγώνων στο μέχρι τότε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα.
Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων οι σύλλογοι δέχθηκαν τη μετακύλιση σε αυτούς των εξόδων κίνησης, αλλά σε μία προσπάθεια να τορπιλιστεί το όλο εγχείρημα για την καθιέρωση της Α' εθνικής Κατηγορίας, έθεσαν ως όρο την κατάργηση του 33% Φόρου Δημοσίων Θεαμάτων στην τιμή του ποδοσφαιρικού εισιτηρίου και τη λήψη του 5% από τον τζίρο (έσοδα, όχι απλώς κέρδη) του ΠΡΟ-ΠΟ. Με την κυβέρνηση και τον ΟΠΑΠ να απορρίπτουν τις απαιτήσεις τους, η ΕΠΟ επιχείρησε να γεφυρώσει το χάσμα προτείνοντας να αναλάβει εκ νέου τα συγκεκριμένα κόστη μέσω του 3% από το ΠΡΟ-ΠΟ.
Η χρυσή τομή για την άρση κωλυμάτων και αντιρρήσεων από την πλευρά των ισχυρών ομάδων βρέθηκε στο εξής σχήμα: θα πλήρωναν μόνες τα έξοδά τους, με αντάλλαγμα τη μείωση σε 20% του φόρου στο εισιτήριο και σε 10% της παρακράτησης υπέρ ΕΠΟ, η οποία με το 2% των εσόδων του ΟΠΑΠ θα κάλυπτε το διαιτητικό κόστος, την οποιαδήποτε ζημιά προέκυπτε στους γηπεδούχους από αγώνες με χαμηλή προσέλευση θεατών, όπως και τη χρηματοδότηση των ΕΠΣ (που εξ αρχής ήταν και ο μεγάλος χαμένος της αναδιάρθρωσης).
Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 1959 στη Γενική Συνέλευση της ΕΠΟ, δηλαδή με συμμετοχή όλων των μελών της Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων και παρουσία της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού και εκπροσώπων της κυβέρνησης Καραμανλή, έγινε πραγματικότητα η Α' εθνική Κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά από επεισόδια τεσσάρων τουλάχιστον μηνών. Η 1η αγωνιστική ορίστηκε για έπειτα από 15 ημέρες.
Οι συμμετοχές
Κατά τη Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας στις 29 Αυγούστου 1959, αποφασίστηκε ότι τη νεοσυσταθείσα Α' εθνική Κατηγορία θα συγκροτούσαν 18 ομάδες, με τον καθορισμό τους να γίνεται σύμφωνα με τις θέσεις στις τοπικές διοργανώσεις των ΕΠΣ την περίοδο 1958-59: Με τα δεδομένα έως τις αρχές Οκτωβρίου, τη 18η θέση είχε εξασφαλίσει ο Ολυμπιακός Χαλκίδος, ο οποίος μοιράστηκε με τον ΟΦΗ από μία νίκη 2-1 στις έδρες τους για να επιβληθεί τελικά 1-0 σε τρίτο αγώνα στο ουδέτερο στάδιο Ν. Φιλαδέλφειας.
Η καθυστέρηση, όμως, επί 6 εβδομάδες στην έναρξη της διοργάνωσης εξαιτίας των οικονομικών διαπραγματεύσεων ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη ΓΓΑ, ΟΠΑΠ, Ομοσπονδία και κατά τόπους ΕΠΣ, έθετε σε σοβαρό κίνδυνο την έγκαιρη ολοκλήρωσή της. Συνέπεια υπήρξε η απόφαση της ΕΠΟ για μείωση του αριθμού ομάδων σε 16 κατά τη δεύτερη και καθοριστική της Γενική Συνέλευση το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, ώστε με την εξοικονόμηση τεσσάρων αγωνιστικών να μην επεκταθεί το πρόγραμμα μέσα στο καλοκαίρι. Η ΕΠΣ Αθηνών, αρχαιότερη και με πανελληνίως τους περισσότερους συλλόγους-μέλη στη δύναμή της, διατήρησε τέσσερις εκπροσώπους στον καινούριο θεσμό της εθνικής Κατηγορίας, ενώ κρίθηκαν επιλαχόντες οι 4οι των προηγούμενων διοργανώσεων ΕΠΣΠ και ΕΠΣΜ, ο 3ος στον όμιλο Βορρά του Περιφερειακού Πρωταθλήματος 1958-59 και ο νικητής από τους δευτεραθλητές στους δύο υποομίλους Νότου. Από τους τέσσερις έπρεπε να προκύψουν οι δύο και δεδομένης της έλλειψης χρόνου, κλήθηκαν εσπευσμένα να διασταυρωθούν τοπικά σε διπλούς αγώνες κατά τις αμέσως επόμενες Τετάρτη και Κυριακή:
Ως αποτέλεσμα, το πλήθος των επαρχιακών σωματείων περιορίστηκε από 6 σε 4, με τον Ολυμπιακό Χαλκίδας μετά από μια τετραετία να επιτυγχάνει τελικά τη συμμετοχή του στην ανώτατη βαθμίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου, ενώ η Ασπίδα μέχρι σήμερα να έχει αγωνιστεί μόνο έως τη Β' Κατηγορία. Ενδεικτικό της προχειρότητας και του πιεσμένου προγράμματος λόγω των συνεχόμενων αναβολών, αποτελεί το γεγονός ότι η τύχη του σωματείου της Χαλκίδας κρίθηκε από 6 παιχνίδια μέσα σε 5 εβδομάδες, με τα 4 τις 2 τελευταίες, ενώ η Προοδευτική υποχρεώθηκε να δώσει 4 μέσα σε 11 ημέρες, καθώς την Τετάρτη κέρδιζε τη συμμετοχή της και την Κυριακή πρωί τον εναρκτήριο αγώνα στην ιστορία της Α' Εθνικής Όλα αυτά πριν ακόμα αρχίσει η ποδοσφαιρική περίοδος και με παίκτες πλήρως ερασιτέχνες, τουλάχιστον όσον αφορά σε εκείνους εκτός των πολύ ισχυρών συλλόγων.
Μετά τη λήξη της πρώτης διοργάνωσης το καλοκαίρι του 1960, οι ομάδες δεν αυξήθηκαν παρά την αρχική πρόθεση της ΕΠΟ, με τον αριθμό των 16 να κρίνεται ως ο ιδανικός προς διεξαγωγή ενός πρωταθλήματος στην Ελλάδα και να διατηρείται σταθερός για 7 επιπλέον περιόδους. Έγινε 18 τελικά μόνο το 1967, όταν η επιτυχία του θεσμού της εθνικής Κατηγορίας ήταν πλέον αδιαμφισβήτητη και πάντως όχι πριν εκλείψουν πλήρως (λόγω επιδείνωσης των σχέσεων Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού σε ανεπίστρεπτο βαθμό) οι πιθανότητες ανασύστασης του πάλαι ποτέ Π.Ο.Κ. και άρα μίας ενδεχόμενης αναβίωσης των κυπέλλων Πάσχα, Χριστουγέννων ή Σεπτεμβρίου, η οποία θα απαιτούσε ελεύθερες ημερομηνίες.
Αγωνιστικό μέρος
Το 1ο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, που αναδείχθηκε έτσι πρωταθλητής Ελλάδας για 4η φορά στην ιστορία του. Ισοβαθμώντας στους 79 βαθμούς με την ΑΕΚ, επικράτησε 2-1 στο μεταξύ τους αγώνα κατάταξης ή μπαράζ, μία αναμέτρηση όπου δεν χρειαζόταν παρά το ισόπαλο αποτέλεσμα στο ουδέτερο στάδιο Καραϊσκάκης. Σε μία τέτοια περίπτωση μετά και την ημίωρη παράταση, η προκήρυξη της διοργάνωσης έθετε ως κριτήριο την καλύτερη αναλογία τερμάτων, δηλαδή το πηλίκο του ενεργητικού δια το παθητικό κάθε ομάδας, συντελεστή στον οποίον πλεονεκτούσε ο Παναθηναϊκός (59÷20=2,950 έναντι 2,667 της ΑΕΚ).
Μέσω μπαράζ και με το ίδιο σκορ κρίθηκε επίσης η τρίτη θέση για τον υποβιβασμό, με το νικητή Παναιγιάλειο να υπερτερεί πάλι του Παγκορινθιακού στην περίπτωση ισοπαλίας.
Πίνακας αποτελεσμάτων
* 11η αγωνιστική (17.11.1960): διεκόπη στο 84' με το αποτέλεσμα στο 2-1 (Γρηγοριάδης, Σισμανίδης - Πετρίδης) εξαιτίας σοβαρών επεισοδίων ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές όσο ο διατητής Δαμαλίτης (συνδ. Πειραιώς) άλλαζε συνεχώς αποφάσεις, αμφιταλαντευόμενος μεταξύ καταλογισμού πέναλτι ή έμμεσου φάουλ σε ανατροπή εντός της μεγάλης περιοχής του Άρη. Η ΕΠΟ διέταξε την επανάληψη του αγώνα τη μεθεπόμενη Τετάρτη με διαιτησία του διάσημου Ιτζίνο Ριγκάτο από την Ιταλία, ενώ στον Έλληνα επέβαλε βαριά ποινή αποκλεισμού.
Αγώνες Κατάταξης
Οι αγώνες μπαράζ είχαν ως εξής:
Πρώτοι σκόρερ
συμπεριλαμβάνονται οι αγώνες κατάταξης Εξαιρουμένου του τρίτου Γρηγοριάδη, οι υπόλοιποι αγωνίζονταν σε ομάδες από το νότιο τμήμα της χώρας, ενώ οι επιδόσεις του, 30χρονου τότε, Νεστορίδη υπήρξαν εντυπωσιακές. Από τις 28 συναντήσεις που συμμετείχε μόνο στις 9 δεν βρήκε δίχτυα, πέτυχε 4 χατ-τρικ και 2 φορές σκόραρε επί 5 συνεχείς αγωνιστικές. Επίσης, τον απόλυτο αριθμό των 33 τερμάτων του έχουν φθάσει ή ξεπεράσει μόλις τρεις ποδοσφαιριστές στην ιστορία του υψηλότερου επιπέδου του ελληνικού πρωταθλήματος (με κάθε μορφή του από το 1927), οι:
Γιώργος Σιδέρης (35 το 1968-69), Αντώνης Αντωνιάδης (39 το 1971-72) και Βασίλης Δημητριάδης (33 το 1992-93).
Δεδομένου όμως ότι εκείνοι τα σημείωσαν σε διοργανώσεις των 34 αγώνων (18 ομάδες), μόνον η επίδοση του Αντωνιάδη θεωρείται ανώτερη (πρόκειται άλλωστε για ρεκόρ όλων των εποχών). Τα δε 1,18 τέρματα ανά παιχνίδι του "Νέστορα" το 1959-60, αποτελούν μέσο όρο που καθ' όλη τη διάρκεια της Α' Εθνικής (δηλαδή πάνω από μισό αιώνα) δεν έχει ακόμα ισοφαριστεί, παρότι και οι τρεις προαναφερόμενοι κατέκτησαν τις συγκεκριμένες χρονιές το έπαθλο European Silver Boot (χάνοντας μάλιστα για ένα τέρμα την πρωτιά). Η πρωτοβουλία αυτή καθιερώθηκε το 1968, άρα πιθανότατα ο διεθνής παίκτης έχασε την ευκαιρία να πλαισιώσει τους υπόλοιπους Έλληνες που έχουν διακριθεί στο θεσμό.
Οι κορυφαίοι
Σύμφωνα με τον αθλητικογράφο και ποδοσφαιρικό στατιστικολόγο Γιώργο Παγιωτέλη, ο οποίος άθροιζε ανά αγωνιστική την ατομική βαθμολογία των παικτών όπως δημοσιευόταν στην εβδομαδιαία αθλητική εφημερίδα «Ομάδα» και με βάση το τότε χρησιμοποιούμενο σύστημα 3-2-5 ή WM:
τερματοφύλακας: Κώστας Μάλλης/ΑΕ Νικαίας
δεξιός αμυντικός: Δημήτρης Αναστασιάδης/ΑΕΚ (χρίστηκε διεθνής εκείνη τη χρονιά)
κεντρικός αμυντικός: Μίμης Στεφανάκος/ΟΣΦΠ (εν ενεργεία διεθνής)
δεξιός ενδιάμεσος: (Νεο)Τάκης Λουκανίδης/Δόξα Δράμας (εν ενεργεία διεθνής) - κορυφαίος της περιόδου παίζοντας σε όλες τις γραμμές
αριστερός ενδιάμεσος: Φάνης Τασίνος/Παγκορινθιακός
δεξιός ακραίος επιθετικός (έξω δεξιά): Μίμης Δομάζος /ΠΑΟ (χρίστηκε διεθνής εκείνη τη χρονιά)
δεξιός μεσοεπιθετ. (μέσα δεξιά): Μουφήτ Καλιοτζής/Άρης (χρίστηκε διεθνής εκείνη τη χρονιά) ή Ανδρέας Παπαεμμανουήλ/ΠΑΟ (εν ενεργεία διεθνής)
κεντρικός επιθετικός: Κώστας Τουμπέλης/Ηρακλής (χρίστηκε διεθνής εκείνη τη χρονιά)
αριστερός ακραίος επιθετικός (έξω αριστερά): '''Ι. Πασχαλίδης'''/Άρης
Αναπληρωματικοί (πλην του δεξιού μεσοεπιθετικού, για τη θέση του οποίου υπήρξε διπλή επιλογή στη βασική 11άδα):
Μιχάλης Βουτσαράς /ΠΑΟ (διεθνής τη μεθεπόμενη περίοδο) — Γιώργος Κοτρίδης/Δόξα Δράμας (όχι ο διεθνής Μπάμπης), Γιάννης Τριανταφύλλου/Άρης, Αλέκος Μήττας/Παγκορινθιακός — Μίλτος Παπαποστόλου/ΑΕΚ, Γιάννης Νεμπίδης/ΠΑΟ (πρώην διεθνής) — Λέανδρος Συμεωνίδης/ΠΑΟΚ (διεθνής εκείνη τη χρονιά), Γρηγόρης Αβραμίδης/Απόλλων Θεσσ., Κώστας Ορφανίδης/Μέγας Αλέξανδρος, Κώστας Κιουρτζής/ΠΑΟΚ.
Ποδοσφαιριστές με υψηλότερη βαθμολογία από κάποιους της 22άδας, που δεν συμπεριλήφθηκαν σε αυτή λόγω ανώτερων στη θέση τους: οι κεντρικοί αμυντικοί Χρήστος Νικολαΐδης/Παναιγιάλειος, Νικήτας Μαλιόγλου/Απόλλων Θεσσ. (οι Στεφανάκος, Μήττας ήταν οι καλύτεροι της περιόδου μετά το Λουκανίδη) και οι μέσοι Κώστας Πολυχρονίου/ΟΣΦΠ, Γιαννέλος Μαργαρίτης/ΠΑΟΚ, Στάθης Μαυρίδης/Πανιώνιος.
Οι πρωτιές της Α' Εθνικής
Η πρώτη αναμέτρηση ήταν το παιχνίδι Προοδευτική-Απόλλων Θ. 1-0 με έναρξη στις 10 το πρωί. Αυτό ήταν συνέπεια του ότι το Καραϊσκάκη αποτελούσε έδρα και των τεσσάρων ομάδων του Πειραιά, οπότε ακολουθούσε και άλλο παιχνίδι το μεσημέρι μαζί με τα 7 υπόλοιπα. Η προσέλευση ήταν μόνο 1.432 φιλάθλοι, σε μία ημέρα όπου πανελλαδικά κόπηκαν άλλα 40.000 εισιτήρια. Αιτία ήταν ο συνδυασμός της εξαιρετικά πρωινής -για παρακολούθηση ποδοσφαίρου- ώρας και της διεξαγωγής τριών ακόμα συναντήσεων στο λεκανοπέδιο Αττικής. Το εναρκτήριο λάκτισμα έδωσε ο διαιτητής Στράτος Κουλαξής (συνδ. Αθηνών) με επόπτες τους Δεμέστιχα και Ελευθεριάδη.
Στη διάρκεια του πρωταθλήματος σημειώθηκαν
Στην πρεμιέρα, επίσης, σημειώθηκαν οι πρώτες εκτός έδρας νίκη (Εθνικός-ΑΕΚ 0-1), λευκή ισοπαλία (Ηρακλής-Απόλλων Αθ. στο Χαριλάου) και μεγάλη έκπληξη (με τον Παγκορινθιακό να νικά το νταμπλούχο Ολυμπιακό παρουσία πολλών στρατευμένων και την Κυριακή εκείνη να μην βρίσκεται 13άρι δελτίο στο ΠΡΟ-ΠΟ!). Τα πρώτα ντέρμπι της Α' Εθνικής έληξαν ως εξής:
Άρης-ΠΑΟΚ 0-1 (2η αγων.), Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 2-2 (3η), ΑΕΚ-Ολυμπιακός 1-0 (10η) και Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 0-0 (15η, λήξη α' γύρου).
Τέλος, την πρώτη νίκη αθηναϊκής ομάδας στη Θεσσαλονίκη πέτυχε ο Απόλλωνας Αθ. με 2-1 επί του ΠΑΟΚ (3η αγων.) και την αντίστροφη ο Ηρακλής με το ίδιο σκορ επί του Πανιωνίου (6η αγων.).
Αριθμοί της διοργάνωσης
Τέρματα: σημειώθηκαν 627 στους 244 αγώνες (συμπεριλαμβανομένων των μπαράζ), επομένως οι φίλαθλοι έβλεπαν σχεδόν 2,6 κατά μέσο όρο όποτε πήγαιναν στο γήπεδο. Δεν πρόκειται για ιδιαίτερα υψηλή επίδοση, λαμβάνοντας υπόψη ότι σε μία αγωνιστική (8 παιχνίδια επίσης) του ελληνικού πρωταθλήματος την 5ετία 2007-2012 είχαμε μόνο 2,5 τέρματα λιγότερα (20,5 έναντι 18 ) κατά μέσο όρο.
Τα περισσότερα επιτεύχθηκαν στα ΑΕ Νικαίας-Εθνικός 2-7 (18η αγων.) και Ολυμπιακός-Παναιγιάλειος 8-1 (28η), με τους γηπεδούχους στο τελευταίο να σημειώνουν τα ρεκόρ επίτευξης και διαφοράς τερμάτων για τη χρονιά εκείνη (άλλωστε, μετά τις προσωρινές βελτιώσεις της ΑΕΚ και της Προοδευτικής, ο Ολυμπιακός κατέχει από το 1974 και τα απόλυτα ρεκόρ στην ιστορία της Α' Εθνικής με το 11-0 επί του Φωστήρα).
Αποτελέσματα: ισόπαλοι έληξαν το 27% των αγώνων (66 στους 244), μία αναλογία ελάχιστα υψηλότερη από τη σύγχρονη εποχή, ενώ το 25% σε εκτός έδρας νίκες (61) δεν μπορεί να αξιολογηθεί (πάντως δείχνει κάπως χαμηλό), δεδομένου ότι μόνο οι 6 από τις 16 ομάδες δεν είχαν κοινή έδρα με κάποια ή κάποιες άλλες.
Όπως ακριβώς στο τωρινό ποδόσφαιρο, πλέον συχνό σκορ υπήρξε το 1-0 (51 φορές ή μία κάθε 5 αγώνες) ακολουθούμενο από το 2-1 (μία κάθε 8) και γενικά παραπάνω από τις μισές νίκες (97 στις 178 ή 54%) σημειώθηκαν με την ελάχιστη διαφορά του ενός τέρματος.
Ποδοσφαιριστές: οι 16 ομάδες χρησιμοποίησαν (σε κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και μπαράζ) 353 συνολικά παίκτες, εκ των οποίων στη θέση του τερματοφύλακα τους 37. Με άλλα λόγια, το ρόστερ κάθε μίας απάρτιζαν κατά μέσο όρο 22 ποδοσφαιριστές, με 2,5 κάτω από τα δοκάρια. Περισσότεροι οι του Ηρακλή, 27 με τρεις πορτιέρο έναντι 17 με δύο του -τελικά πρωταθλητή- Παναθηναϊκού. Ο Απόλλων Αθ. δοκίμασε τέσσερις τερματοφύλακες σε ένα σύνολο 26 παικτών του.
Όλοι ήταν Έλληνες, χωρίς πάντως η διοργανώτρια Ομοσπονδία ΕΠΟ να απαγορεύει σε ξένους να εντάσσονται στα σωματεία της Ελλάδας, εφόσον δεν είχαν αγωνιστεί επαγγελματικά σε άλλη χώρα.
Προπονητές: με τη σημερινή έννοια του όρου δεν υπήρχαν στην ουσία. Την -όχι καθημερινή- προπόνηση στη διάρκεια της εβδομάδας ανελάμβανε κάποιος γυμναστής ή σε πολλές ομάδες ακόμα και ένας έμπειρος ποδοσφαιριστής, ενώ για τη σύνθεση της Κυριακής αποφάσιζε ο εκλέκτορας και για τις καλοκαιρινές μεταγραφές συνήθως μία επιτροπή από παράγοντες του συλλόγου. Ο προπονητής εκείνης της εποχής, παίρνοντας ένα υλικό επιλεγμένο και γυμνασμένο από άλλους, είχε μοναδικές αρμοδιότητες την προετοιμασία της ομάδας σε επίπεδο αγωνιστικού συστήματος και των παικτών σε τεχνική, εξ ου και αποκαλούταν τεχνικός. Οι δε δυνατότητές του για επέμβαση κατά την εξέλιξη του αγώνα περιορίζονταν σε κάποιες αλλαγές θέσεων και τακτικής, χωρίς καν την ευχέρεια για αντικαταστάσεις (επιτράπηκαν το 1968).
Στον Παναθηναϊκό, για παράδειγμα, το παραπάνω προπονητικό σχήμα είχε τη μορφή τριάδας από παλαίμαχους ποδοσφαιριστές, με το γηραιότερο Μηγιάκη να έχει κυρίως τον τεχνικό ρόλο, τον Τσούτσο στην ευθύνη της εκγύμνασης και το Σίμο ως βοηθό του πρώτου και βασικά κυνηγό ταλέντων.
Από τις 16 ομάδες, μόλις οι 6 άρχισαν τη διοργάνωση με ξένο προπονητή: ΑΕΚ, Ολυμπιακός, Απόλλωνας Αθ., ΠΑΟΚ, Άρης και Εθνικός (οι μισές κάθε πόλης Αθήνας, Πειραιά, Θεσσ/κης), ενώ η λήξη βρήκε Έλληνα στον πάγκο του τελευταίου, σε αντίθεση με του Μ. Αλεξάνδρου. Οι 7 εκτός Ελλάδας προέρχονταν τρεις από την ακόμη τότε ενιαία Γιουγκοσλαβία και δύο από τις Ιταλία και Αυστρία.
Ενδεικτικό της ελαττωμένης σπουδαιότητας που έχαιρε ο προπονητικός ρόλος πριν από μισό αιώνα, αποτελεί το γεγονός ότι μόνον τρεις(!) σύλλογοι προχώρησαν σε αλλαγή εν μέσω του πρωταθλήματος (Μ. Αλέξανδρος, Ολυμπιακός, Ηρακλής) και ένας τέταρτος υποχρεώθηκε σε αντικατάσταση λόγω αποχώρησης (του Σιμονόφσκι από τον Απόλλωνα Αθ. για τον Ολυμπιακό).
Γήπεδα: σε 12 γήπεδα διεξήχθησαν οι 244 αναμετρήσεις:
- 61 στο στάδιο Καραϊσκάκη, έδρα Ολυμπιακού, Προοδευτικής, Εθνικού και ΑΕ Νικαίας (επίσης το μπαράζ τίτλου και το Απόλλων Αθ.-ΟΣΦΠ!)
- 32 στο γήπεδο Χαριλάου, έδρα Άρη και Ηρακλή (επίσης το Απόλλων Θ.-Ολυμπιακός και το μπαράζ Άρης-ΠΑΟΚ)
- 29 στο στάδιο Τούμπας, έδρα ΠΑΟΚ και Απόλλωνα Θ. (εκτός του αγώνα με τον Ολυμπιακό, λόγω ταυτόχρονης τέλεσης του ΠΑΟΚ-Ηρακλής)
- 28 στο γήπεδο Λ. Αλεξάνδρας, έδρα ΠΑΟ και Απόλλωνα Αθ. σε 10 αγώνες (επίσης Προοδευτική-ΠΑΟ και δύο τιμωρίες του Πανιωνίου, η μία με ΠΑΟ!!!)
- 18 στο στάδιο Νέας Φιλαδέλφειας, έδρα ΑΕΚ και Απόλλωνα Αθ. σε 2 αγώνες (επίσης το μπαράζ Παναιγιάλειος-Παγκορινθιακός)
- 15 στο στάδιο Νέας Σμύρνης, έδρα Πανιωνίου και Απόλλωνα Αθ. σε 2 αγώνες
- 15 στο γήπεδο Δόξας Δράμας, έδρα της δραμινής ομάδας
- 15 στο Δημοτικό στάδιο Αιγίου (τότε Εθνικό), έδρα Παναιγιάλειου
- 15 στο γήπεδο του Κέντρου Εκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων Κορίνθου (ΚΕΝ Κορίνθου), έδρα Παγκορινθιακού
- 12 σε γήπεδο της Κατερίνης, έδρα Μ. Αλεξάνδρου
- 3 στο Δημοτικό στάδιο Βέροιας (τότε Εθνικό), λόγω τιμωρίας του προηγούμενου
Προσέλευση φιλάθλων: τις 240 συναντήσεις της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος παρακολούθησε ένα σύνολο 1,3 εκατομμυρίων και οι εισπράξεις ανήλθαν στα 24,2 εκατομμύρια δραχμές. Μέσος όρος θεατών τα 5.400 ανά παιχνίδι και 43.500 ανά αγωνιστική, με μία μέση τιμή εισόδου τις 19 περίπου δραχμές. Ενδεικτικά, η προσέλευση κατά την πρόσφατη Superleague 2011-12 (αντίστοιχα 5.250 και 42.000 ) εμφανίζεται στα ίδια επίπεδα και με μία μικρή πτώση της τάξης του 3%, για την αξιολόγηση της οποίας πρέπει να συνυπολογισθούν, μεταξύ των άλλων, η ύπαρξη πλέον τόσο της μετάδοσης όλων των αναμετρήσεων τηλεοπτικά και διαδικτυακά, όσο όμως και γηπέδων με σημαντικά μεγαλύτερη χωρητικότητα.
Η κατανομή των φιλάθλων διαμορφώθηκε ως εξής: 41% στην Αθήνα (4 ομάδες με 3 έδρες), 26% στον Πειραιά (4 με 1), 20% στη Θεσσαλονίκη (4 με 2) και 13% στην περιφέρεια (4 με 5). Με άλλα λόγια, το 67% από αυτούς (οι δύο στους τρεις) παρακολούθησε συνάντηση στο Λεκανοπέδιο Αττικής (έδρα του 50% των συλλόγων), ενώ μόλις το 13% (ένας κάθε επτά) στην επαρχία (έδρα του 25%). Από τα εκεί γήπεδα, τα περισσότερα εισιτήρια κόπηκαν σε αυτό της Δράμας (αναμενόμενο, καθώς παρότι δεύτερο πλέον απομακρυσμένο από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, η τοπική Δόξα διέθετε ένα από τα θεαματικότερα σύνολα της διοργάνωσης) με 50.000 σε 15 αγώνες και αιχμή τα 4.888 με τον Παναθηναϊκό (9η αγων.). Μεγαλύτερη εντύπωση προκαλούν, πάντως, τα 8.242 της Κορίνθου με την ΑΕΚ φιλοξενούμενη (17η) και βασικά τα 11.076 του Αιγίου με τον Ολυμπιακό (13η).
Η πρεμιέρα με 41.500 θεατές δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη, καθώς το Εθνικός-ΑΕΚ αποτελούσε τη σπουδαιότερη συνάντηση, οι Ολυμπιακός, Άρης αγωνίζονταν εκτός της πόλης τους και μόνο οι Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ γηπεδούχοι. Υψηλότερη προσέλευση σημειώθηκε την 15η αγωνιστική στη λήξη του α' γύρου (Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός, αλλά και ΑΕΚ-Πανιώνιος, Απόλλων Αθ.-Δόξα, ΑΕ Νικαίας-Προοδευτική, Απόλλων Θ.-ΠΑΟΚ στην κοινή Τούμπα) με 60.000 φιλάθλους και το αντίθετο την 29η και προτελευταία με 22.500. Γενικά, οι τρεις πριν τη λήξη έπεσαν εισιτηριακά αρκετά κάτω από τις 30.000 (ήταν και μέσα στις τέσσερις χαμηλότερες), συνέπεια της διεξαγωγής τους τέλη Ιουνίου-Ιουλίου και της χαρακτηριστικής μείωσης του ενδιαφέροντος για την οριστική έκβαση του πρωταθλήματος (η ΑΕΚ θεωρούταν βέβαιη για τον τίτλο, προνομιούχες θέσεις για τα ευρωπαϊκά κύπελλα δεν υπήρχαν, ενώ μόνο Παναιγιάλειος και Παγκορινθιακός προσπαθούσαν για τη σωτηρία).
Την 3η, κιόλας, αγωνιστική επιτεύχθηκε το ρεκόρ της χρονιάς με 22.956 θεατές στο Παναθηναϊκός-ΑΕΚ του γηπέδου της Λ. Αλεξάνδρας, όπου παρατηρήθηκαν και οι επόμενες δύο υψηλότερες προσελεύσεις: 22.840 για το Παναθηναϊκός-Απόλλων Αθ. (8η) και 22.295 για τη σύγκρουση των αιωνίων (15η). Ντέρμπι γαρ, ήρθαν όλα ισόπαλα και μόνο στο πρώτο οι φίλαθλοι είχαν την ευκαιρία να δουν επίτευξη τερμάτων (2-2).
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1959-1960
Find
Το find είναι ένα πρόγραμμα αναζήτησης στο σύστημα αρχείων σε λειτουργικά συστήματα τύπου Unix. Είναι πρόγραμμα της γραμμής εντολών.
Χρήση και λειτουργία
Η προκαθορισμένη λειτουργία του είναι να ψάχνει στον τρέχοντα κατάλογο. Επιπλέον η find επιτρέπει να καθορίσουμε μια ενέργεια να εκτελεστεί σε κάθε αρχείο που ικανοποιεί τα κριτήρια αναζήτησης. Και έτσι μας παρέχει την ισχυρή δυνατότητα να εφαρμόσουμε κάποιες ενέργειες σε πολλά αρχεία. Υποστηρίζει επίσης ταίριασμα με χρήση κανονικές εκφράσεις.
Στον τρέχοντα κατάλογο
find. -name 'my*' Αυτή η εντολή ψάχνει στον τρέχοντα κατάλογο (που αναπαρίσταται από την περίοδο) και σε υποκαταλόγους μέσα του για αρχεία και καταλόγους με όνομα που αρχίζει από  my. Τα μονά εισαγωγικά βοηθούν στο να μην γίνει η επέκταση του κέλυφος - Χωρίς αυτά το κέλυφος θα αντικαθιστούσε το my* με μια λίστα αρχείων που τα ονόματά τους ξεκινάνε με my στον τρέχοντα κατάλογο. Σε νεότερες εκδόσεις μπορεί να παραλειφθεί ο κατάλογος και θεωρείται σαν προκαθορισμένος ο τρέχων κατάλογος. Προσέξτε ότι ο * είναι εδώ χαρακτήρας που έχει το νόημα με το οποίο χρησιμοποιείται σαν σύμβολο στην επέκταση κελύφους.
Μόνο αρχεία
find. -name "my*" -type f Το όρισμα -type περιορίζει την αναζήτηση μόνο σε κανονικά αρχεία παραλείποντας καταλόγους, ειδικά αρχεία, συμβολικούς συνδέσμους, αρχεία σωληνώσεων κτλ,
Εντολές
Τα προηγούμενα παραδείγματα εμφάνιζαν μια λίστα με αποτελέσματα γιατί η προκαθορισμένη ενέργεια της εντολής  είναι να εκτελέσει την ενέργεια '-print'. (Σημειώστε ότι παλαιότερες εκδόσεις της εντολής δεν είχαν προκαθορισμένη ενέργεια με αποτέλεσμα να μην εμφανίζεται καμία έξοδος.)
find. -name "my*" -type f -ls Τυπώνει εκτεταμένη γραμμή πληροφοριών για τα αρχεία του τρέχοντος καταλόγου που ικανοποίησαν τα κριτήρια αναζήτησης μας.
Αναζήτηση σε όλους τους καταλόγους
find / -name "myfile" -type f -print Αυτή η εντολή ψάχνει σε κάθε κατάλογο του υπολογιστή για ένα αρχείο με το όνομα myfile. Γενικά δεν είναι καλή ιδέα η αναζήτηση αρχείων με αυτόν τον τρόπο καθότι μπορεί να καθυστερήσει πολύ χρονικά, και είναι καλύτερο να προσδιοριστεί καλύτερα ο κατάλογος όπου υποψιαζόμαστε ότι είναι το αρχείο.
Καθορισμός καταλόγου
find /home/weedly -name "myfile" -type f -print Αυτή η εντολή ψάχνει για αρχεία που ονομάζονται myfile στον κατάλογο /home/weedly, που είναι ο προσωπικός κατάλογος του χρήστη με όνομα  weedly. Πρέπει πάντα να προσδιορίζεις τον κατάλογο στο πιο βαθύτερο επίπεδο που θυμάσαι.
Αναζήτηση σε πολλούς καταλόγους
find local /tmp -name mydir -type d -print Αυτή ψάχνει στους καταλόγους με όνομα mydir στον υποκατάλογο local του τρέχοντος καταλόγου και στον κατάλογο /tmp.
Εκτέλεση ενέργειας
find /var/ftp/mp3 -name "*.mp3" -type f -exec chmod 744 {} \; Αυτή η εντολή θα αλλάξει τις Άδειες συστήματος αρχείων από όλα τα αρχεία του καταλόγου /var/ftp/mp3. Η ενέργεια καθορίζεται με την επιλογή n  στην εντολή. Για κάθε αρχείο που το όνομα του τελειώνει σε ,η εντολή   εκτελείται αντικαθιστώντας την μεταβλητή   με το όνομα του αρχείου.Η άνω τελεία ; (την οποία ακυρώνουμε με αριστερή πλάγια κάθετο για να μην την ερμηνεύσει το κέλυφος σαν διαχωριστικό εντολής) σηματοδοτεί το τέλος της εντολής. Οι άδειες ,εμφανίζονται συνήθως σαν  , δίνοντας στον χρήστη πλήρη δικαιώματα να γράψει, διαβάσει και εκτελέσει, ενώ οι άλλοι χρήστες μπορούν μόνο να το διαβάσουν. Σε μερικά κελύφη το  πρέπει να προστατευθεί με χρήση ειδικών χαρακτήρων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λογισμικό Unix
Βαρθολομαίος Σπηλιωτόπουλος
Ο ιερέας Βαρθολομαίος Σπηλιωτόπουλος ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.
Αναφορές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Ντεζερβιλέρ
Το Ντεζερβιλέρ (γαλλικά: Déservillers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Πόρι
Η Πόρι (φινλανδικά: Pori, σουηδικά: Björneborg, λατινικά: Arctopolis) είναι πόλη της Φινλανδίας. Βρίσκεται στις δυτικές ακτές της χώρας, στα παράλια του Βοθνιακού κόλπου και στις εκβολές του ποταμού Κοκεμενγιόκι, που είναι ο μεγαλύτερος της χώρας. Έχει πληθυσμό 83.487 κατοίκους (2014) και το 1952 ήταν πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας (σήμερα βρίσκεται στην εντέκατη θέση). Η πόλη ιδρύθηκε το 1558 από τον Ιωάννη Γ' της Σουηδίας. Είναι σημαντικότερη πόλη της Περιφέρειας Σατακούντα. Το λιμάνι της είναι σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο χύδην φορτίων και τον Οκτώβριο του 2013 αποτέλεσε τον προορισμό του  MS Nordic Orio, του πρώτου εμπορικού πλοίου που διέτρεξε ποτέ το Βορειοδυτικό πέρασμα. Συνδέεται ακτοπλοϊκά με πολλά σημαντικά ευρωπαϊκά λιμάνια. Στην πόλη διοργανώνεται το εννεαήμερο Φεστιβάλ Τζαζ Πόρι, που θεωρείται ένα από τα πιο γνωστά της Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Βραχύ
thumb|Το βραχύ Το βραχύ (˘) είναι διακριτικό για τα βραχέα φωνήεντα. Η ρίζα της είναι στην αρχαία ελληνική γλώσσα.
Το Βραχύ υποδηλώνει ένα σύντομο φωνήεν, σε αντίθεση με το μακρόν, το οποίο υποδεικνύει τα μακριά φωνήεντα. Συχνά χρησιμοποιείται σε λεξικά και βιβλία της Λατινικής, της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας, της Τουαρέγκ και άλλων γλωσσών. Ωστόσο, υπάρχει μια συνηθισμένη σύμβαση για την ένδειξη μόνο των μακρών φωνηέντων. Τότε γίνεται κατανοητό ότι ένα φωνήεν χωρίς μακρόν είναι βραχύ.
Μανδριά
Με την ονομασία Μανδριά είναι γνωστά τα πιο κάτω χωριά της Κύπρου:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βαλτεσινίκο Αρκαδίας
Το Βαλτεσινίκο είναι ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.118 μέτρων σε μία πλαγιά του βόρειου Μαινάλου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς ή πιο συγκεκριμένα υψηλότερα χτισμένους υψομετρικά, της Αρκαδίας και Πελοποννήσου. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός, ενώ παλαιότερα στο χωριό είχε αναπτυχθεί και η ξυλοτεχνία.
Το Βαλτεσινίκο ανήκει στο Δήμο Γορτυνίας και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 341 κάτοικοι, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Απέχει 63 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Στο χωριό υπάρχει λαογραφικό μουσείο. Ήταν το πρώτο χωριό στην Πελοπόννησο με δωρεάν ασύρματο Ίντερνετ και το πρώτο που σχεδιάζεται, με βάση πιλοτικό πρόγραμμα της Αγροτουριστικής, να αποτελέσει πρότυπο οικοχωριό.
Ιστορία
Ένα χιλιόμετρο μακριά από το χωριό εντοπίζεται η θέση Λενικά, όπου ανακαλύφθηκαν ερείπια αρχαίας πόλης, ναού και μυκηναϊκών τειχών. Το 1939 έγιναν οι πρώτες ανασκαφές από τη Γαλλική Αρχαιολογική Εταιρεία, σύμφωνα με την οποία ο ναός είναι από τον 7ο αιώνα π.Χ. και ήταν αφιερωμένος στη θεά Άρτεμη.
Το Βαλτεσίνικο ήταν γνωστό κατά τη Φραγκoκρατία ως Βάλτες. Στην κορυφή Παλαιόκαστρο βρίσκονται τα ερείπια μεσαιωνικού οχυρού. Ο πληθυσμός του οικισμού είχε ήδη αρχίσει να αυξάνεται, λόγω των επιδρομών κυρίως Σλάβων στις πεδινότερες περιοχές.
Από τις αρχές του 15ου αιώνα και μετά εμφανίζονται Τούρκοι στην περιοχή, οι οποίοι ενίοτε παραχωρούν προνόμια στους ντόπιους. Το 1770 το χωριό συμμετέχει στα Ορλωφικά, επανάσταση που καταπνίχτηκε με πολλά θύματα και αιχμαλώτους.
Το χωριό αποτελούσε το ορμητήριο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη κατά την Επανάσταση του 1821 και ειδικά μετά την έλευση του Ιμπραήμ και τις σφοδρές συγκρούσεις με τον αιγυπτιακό στρατό. Ο Ιμπραήμ εξεστράτευσε πέντε φορές ενάντια στον Κολοκοτρώνη, ο οποίος τις απέκρουσε επιτυχώς.
Πανηγύρι
Στις 16 Αυγούστου γίνεται τοπικό πανηγύρι με πλήθος κόσμου, στο οποίο αναβιώνει το έθιμο του παραδοσιακού αλωνίσματος από το 1998. Πίσω από τη Μονή της Παναγίας, σε ένα πέτρινο αλώνι, συγκεντρώνονται δεμάτια σοδειάς και άλογα για το αλώνισμα, το οποίο διαρκεί σχεδόν ολόκληρη μέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Δήμος Κλείτορος Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Δημήτριος (Χρυσοβύτσι)
Ο ιερέας Δημήτριος ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.
Κόμβη
Στην ελληνική μυθολογία η Κόμβη ήταν κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού, που πιθανώς ταυτίζεται με τη Χαλκίδα, την επώνυμη ηρωίδα της ομώνυμης πόλεως: η παράδοση αναφέρει την ηρωίδα Κόμβη, «την επικληθείσαν χαλκίδα», ως μητέρα εκατό τέκνων (κατ' άλλους μόνο 7). Ως παιδιά της Κόμβης αναφέρονται οι Κουρήτες (από τον Ησύχιο), οι 7 Ευβοϊκοί Κορύβαντες (Πρυμνέας, Μίμας, `Ακμων, Δαμνέας, Ωκύθους, Ιδαίος και Μελισσέας) κ.ά.. Ως σύζυγος της Κόμβης αναφέρεται ο Σωχός. Εξαιτίας της τρέλας που προσέβαλε τον σύζυγό της, η Κόμβη με τα παιδιά της κατέφυγε στην Κνωσό, μετά στη Φρυγία και τελικώς στην Αθήνα, στον βασιλιά Κέκροπα, ο οποίος σκότωσε τον Σωχό και ξανάφερε την Κόμβη και τα τέκνα της στην πατρίδα τους, την Εύβοια.
Πηγή
Κομβη