cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρωσικές προεδρικές εκλογές (2018)
Αντιδράσεις
Ο ακτιβιστής της αντιπολίτευσης Γκάρι Κασπάροφ παρομοίασε την εκλογική διαδικασία με «γρίφο».
Υπήρξαν μερικές αναφερθείσες περιπτώσεις ψηφοθηρίας και άλλων παρατυπιών από παρατηρητές και μέσω ζωντανών ροών βίντεο σε εκλογικά κέντρα. Η Έλλα Παμφίλοβα, επικεφαλής της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής, δήλωσε ότι δεν υπάρχουν σοβαρές παραβιάσεις και ότι θα βρεθούν όσοι εμπλέκονται σε παραβιάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προεδρικές εκλογές στη Ρωσία Ρωσ
Ιαματικές Πηγές Θερμών Ικαρίας
Οι Ιαματικές Πηγές Θερμών Ικαρίας είναι ιαματικές πηγές στο νησί της Ικαρίας, στην Ελλάδα.
Τοποθεσία
Περίπου 2,5 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας της Ικαρίας, του Αγίου Κήρυκου, βρίσκεται ο οικισμός των Θερμών που μαζί με την κοινότητα του Αγίου Κήρυκου, του Ξυλοσύρτη και της Αγίας Κυριακής, αποτελούν τα 4 γεωγραφικά σημεία με τις Ιαματικές πηγές της Ικαρίας.
Πηγές
Στα Θέρμα Ικαρίας συναντούμε τις εξής πηγές:
Ιδιότητες πηγών-κατάσταση διαχείρισης
Οι ιαματικές πηγές των Θερμών Ικαρίας θεωρούνται από τις πιο ραδιενεργές πηγές παγκοσμίως και ανήκουν στην κατηγορία των υπέρθερμων ραδιενεργών αλιπηγών. Ήδη από την αρχαιότητα αλλά και από σύγχρονες μελέτες έχει διαπιστωθεί ότι οι ιαματικές πηγές δρουν ευεργετικά και ενδείκνυται για παθήσεις όπως ρευματισμούς, αρθρίτιδες, νευραλγίες, μυαλγίες, γυναικολογικές, δερματικές και ενδοκρινολογικές παθήσεις, δυσλειτουργίες κυκλοφοριακού και αναπνευστικού συστήματος.
Κυριότερες πηγές Θερμών Ικαρίας
Θεσμικό πλαίσιο Ιαματικών πηγών
Οι κυριότεροι νόμοι που συνθέτουν το θεσμικό πλαίσιο των ιαματικών πηγών είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ικαρία
Τακτικά
Ο όρος Τακτικά μπορεί να αναφέρεται σε:
Δύο Βυζαντινές στρατιωτικές πραγματείες για την τακτική και τη στρατηγική:
Οι πραγματείες για τη διοικητική δομή, το αυλικό πρωτόκολλο και το προβάδισμα αξιωμάτων που γράφτηκαν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ονομάζονται συλλογικά «Τακτικά». Αυτές ήταν:
Πακία Μαρκιανή
Η Πακία Μαρκιανή, λατιν.: Paccia Marciana ήταν η πρώτη σύζυγος του Σεπτίμιου Σεβήρου, που αργότερα έγινε Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Παντρεύτηκαν περίπου το 175 και απεβίωσε από φυσικές αιτίες γύρω στο 186.
Όνομα και γάμος
Το όνομά της δείχνει τους συνδέσμους της με δύο Ρωμαϊκά γένη, των Πακίων και των Μαρκίων· το τελευταίο περιλάμβανε την Ουλπία Μαρκιανή, μεγαλύτερη αδελφή του Αυτοκράτορα Tραϊανού. Καταγόταν από τη Μεγάλη Λέπτιδα και είχε καταγωγή από την Καρχηδόνα ή τη Λιβύη, δεν είναι κάτι άλλο γνωστό γι' αυτήν. Ο Σ. Σεβήρος πιθανώς τη συνάντησε κατά τη διάρκεια της θητείας του ως legatus (αντιπρόσωπου) υπό τον θείο του. Δεν την αναφέρει στην αυτοβιογραφία του, αν και αργότερα την τίμησε με αγάλματα, όταν έγινε Αυτοκράτορας.
Αμφισβητούμενο ζήτημα
Η Ιστορία των Αυγούστων ισχυρίζεται ότι η Mαρκιανή και ο Σεβήρος είχαν δύο κόρες, αλλά η ύπαρξή τους δεν πιστοποιείται κάπου αλλού. Φαίνεται ότι ο γάμος δεν παρήγαγε επιζώντα παιδιά, παρά το ότι διάρκεσε περισσότερο από δέκα χρόνια. Ο Aυρήλιος Βίκτωρ, ο Eυτρόπιος και ο άγνωστος συγγραφέας της Eπιτομής των Καισάρων δηλώνουν ότι αυτή και όχι η δεύτερη σύζυγος τού Σεβήρου Ιουλία Δόμνα, ήταν η μητέρα του Καρακάλλα· ωστόσο αυτό τώρα απορρίπτεται και πιστεύεται ότι συνδέεται με τους ισχυρισμούς τους ότι η Ι. Δόμνα παντρεύτηκε την Καρακάλλα. Η Ι. Δόμνα είναι ευρέως αποδεκτή ως μητέρα τόσο του Καρακάλλα, όσο και του μικρότερου αδελφού του Γέτα.
Πόπλιος Σεπτίμιος Γέτας (πατέρας του Σεπτίμιου Σεβήρου)
Ο Πόπλιος Σεπτίμιος Γέτας, λατιν.: Publius Septimius Geta (π. 110 - 171) ήταν πατέρας του Αυτοκράτορα Λεύκιου Σεπτίμιου Σεβήρου, πεθερός της Ιουλίας Δόμνας και πάππος των Αυτοκρατόρων Καρακάλλα και Γέτα. Εκτός από τις αναφορές στην Ιστορία των Αυγούστων, ο Π. Σεπτίμιος Γέτας είναι γνωστός από πολλές επιγραφές, δύο από τις οποίες βρέθηκαν στη Μεγάλη Λέπτιδα της Αφρικής (ανατολικά της Τρίπολης, στη σύγχρονη Λιβύη).
Βιογραφία
Ο Σ. Γέτας προήρχετο από την Καρχηδόνα. Η οικογένειά του ήταν του τόπου, πλούσια και διακεκριμένη στη Leptis Magna, μία εξέχουσα πόλη της αρχαίας επικράτειας της Καρχηδόνας, που είχε ιδρυθεί από τους Φοίνικες. Ο πατέρας του Λεύκιος Σεπτίμιος Σεβήρος (π. 70 - 110) ήταν sufes και έπαρχος, όταν η Λέπτις έγινε colonia (αποικία) και στους κατοίκους του χορηγήθηκε το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη από τον Τραϊανό. Ο Λεύκιος ήταν στην πρώτη duumvir (δυανδρία) κυβερνητών της νέας αποικίας (IRT 412). Είναι πιθανότατα ο πλούσιος ιππέας, που τιμάται ιδιαίτερα από τον ποιητή της δυναστείας των Φλαβίων Φλάβιο Στάτιο (Silvae 4.5, 4. praef.). Οι παππούδες του Γέτα ήταν ο Μάρκος Σεπτίμιος Άπερ (γενν. π. 35) και η Οκταβία Ο Γέτα είχε επίσης μία αδελφή με το όνομα Σεπτιμία Πόλλα, η οποία προφανώς δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ο Γέτα τίμησε τη μνήμη της με ένα αργυρό άγαλμα.
Ενώ ο Γέτα φαίνεται ότι δεν κατείχε πολιτικά αξιώματα, τοπικά ή αυτοκρατορικά, άλλα μέλη της οικογένειάς του διακρίθηκαν. Είχε δύο εξαδέλφια, που υπηρέτησαν ως ύπατοι υπό τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αντωνίνο Πίο: ο Γάιος Σεπτίμιος Σεβήρος, αντικαταστάτης ύπατος το 160 και ο Πόπλιος Σεπτίμιος Άμπερ, αντικαταστάτης ύπατος τον Ιούλιο του 153. Ένας άλλος συγγενής του ήταν ο Γάιος Σεπτίμιος Σεβήρος Απερ αντικαταστάτης ύπατος το 207.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Σεβήρων
Γλώσσα Καλαμπάρι
Η Καλαμπάρι είναι γλώσσα Ιτζάου της Νιγηρίας που ομιλείται στις πολιτείες Μπαγιέλσα και Ρίβερς. Οι τρεις διάλεκτοι στις οποίες διακρίνεται είναι αμοιβαία κατανοητές. Η διάλεκτος Καλαμπάρι (τα ίδια τα Καλαμπάρι) είναι μία από τις καλύτερα τεκμηριωμένες ποικιλίες των Ιτζάου, και ως εκ τούτου είναι συχνά χρησιμοποιείται ως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα των γλωσσών Ιτζάου στη γλωσσική βιβλιογραφία.
Η γλώσσα Καλαμπάρι έγινε η βάση της Μπερμπίς, μια Κρεολική Ολλανδική γλώσσα που ομιλείται στην Ανατολική Γουιάνα.
Μερικές λέξεις της γλώσσας Καλαμπάρι έχουν προταθεί για χρήση σε μερικούς σχετικούς τεχνολογικούς όρους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Νιγηρίας Κατηγορία:Νιγηροκονγκολεζικές γλώσσες
Ελληνική Λύση
Η Ελληνική Λύση είναι ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 2016. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος είναι ο Κυριάκος Βελόπουλος.
Η Ελληνική Λύση εκπροσωπείται στη Βουλή των Ελλήνων με δώδεκα βουλευτές. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαθέτει έναν ευρωβουλευτή, ο οποίος ανήκει στην πολιτική ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών.
Ιστορικό
Η Ελληνική Λύση ιδρύθηκε επίσημα στις 28 Ιουνίου 2016 από τον πρώην βουλευτή του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού και δημοσιογράφο, Κυριάκο Βελόπουλο, ενώ στις 7 Οκτωβρίου 2016 σε εκδήλωση στο Σ.Ε.Φ., έγινε η επίσημη παρουσίαση. Στις αρχές Νοεμβρίου του 2017 ανακοινώθηκε η προσχώρηση του ανεξάρτητου, προερχόμενου από τη Χρυσή Αυγή, βουλευτή Ευβοίας Νίκου Μίχου. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα, ο βουλευτής τέθηκε εκτός κόμματος.
Στα τέλη του 2018, ενόψει των ευρωεκλογών και των εθνικών εκλογών του 2019 υπήρξε καταρχήν συμφωνία για εκλογική συνεργασία της Ελληνικής Λύσης με τη Νέα Δεξιά του Φαήλου Κρανιδιώτη, η οποία εν τέλει ναυάγησε, με τα δύο κόμματα να ανακοινώνουν την αυτόνομη παρουσία τους στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις.
Στις ευρωεκλογές του 2019 η Ελληνική Λύση έλαβε ποσοστό 4,18% και κέρδισε μία έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τα μεγαλύτερα ποσοστά του κόμματος παρατηρήθηκαν σε περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, ενώ πήρε σημαντικό μερίδιο ψηφοφόρων που προέρχονταν από τα κόμματα της Χρυσής Αυγής, των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και της Ένωσης Κεντρώων. Δύο μήνες αργότερα, στις πρόωρες εθνικές εκλογές κατάφερε να εισέλθει και στη Βουλή των Ελλήνων με 3,70% και δέκα βουλευτές.
Λίγες ημέρες πριν την προκήρυξη των εθνικών εκλογών του 2023, αποχώρησαν από την Ελληνική Λύση οι βουλευτές Αντώνης Μυλωνάκης και Αικατερίνη Αλεξοπούλου, διαμαρτυρόμενοι για την αλλαγή εκλογικών περιφερειών, κατόπιν δημοσιευμάτων που υποστήριζαν ότι «συνομιλούν» με τη Νέα Δημοκρατία. Τελικά, η Ελληνική Λύση έλαβε 4,45% και εξέλεξε δεκαέξι βουλευτές. Καθώς κανένα κόμμα δεν έλαβε αυτοδυναμία και με δεδομένη την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, σχηματίστηκε υπηρεσιακή κυβέρνηση και προκηρύχθηκαν νέες εκλογές. Στις εκλογές του Ιουνίου το ποσοστό του κόμματος έμεινε σταθερό (4,44%). Εξέλεξε, ωστόσο, δώδεκα βουλευτές, λόγω του εκλογικού συστήματος. Είναι η έκτη κοινοβουλευτική δύναμη.
Θέσεις και ιδεολογία
Οι αντιλήψεις του κόμματος σχετίζονται με την ακροδεξιά και τον εθνικισμό, αν και ο Βελόπουλος αρνείται ότι ανήκει στη δεξιά και υποστηρίζει ότι το κόμμα δεν ανήκει στο κλασικό και γνωστό πολιτικό φάσμα. Επιπλέον, έχει δηλώσει ότι θέλει ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, αν και τα «πολύ ναζιστικά» τον βρίσκουν αντίθετο και ότι αν ήταν ο ηθικός αυτουργός που το κόμμα του θα εξαφάνιζε τους ναζί από την Ελλάδα, θα ήταν υπερήφανος.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του κόμματος, η Ελληνική Λύση επενδύει κυρίως στη πρωτογενή παραγωγή και τη γεωστρατηγική. Το κόμμα υποστηρίζει την ανάπτυξη φιλικών σχέσεων με τη Ρωσία, στηρίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι κατά της χρήσης του ονόματος της Μακεδονίας για την ονομασία της Βόρειας Μακεδονίας, ενώ είναι υπέρ της ανακήρυξης ΑΟΖ και της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας και της βαριάς βιομηχανίας. Επίσης υποστηρίζει την αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού και υγειονομικού συστήματος.
Σε δηλώσεις του, ο Κυριάκος Βελόπουλος έχει ταχθεί υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής στην Ελλάδα, σε παραβάτες που εμπλέκονται με παιδεραστία, διακίνηση ανθρώπων και εμπόριο ναρκωτικών. Επίσης τοποθετήθηκε υπέρ της χρήσης ναρκών στα σύνορα του Έβρου και της κατασκευής τείχους με σκοπό την προστασία από πιθανή τουρκική εισβολή και από λαθρομετανάστες.
Το κόμμα βρίσκεται στο επίκεντρο κριτικής λόγω ζητημάτων εγκυρότητας και πολιτικής ιδιοσυγκρασίας που έχουν προκύψει στο παρελθόν σχετικά με τις θέσεις του κόμματος, όπως αυτές εκφράζονται από τον Κυριάκο Βελόπουλο και τα μέσα που τον εκπροσωπούν,  ενώ συχνά ο δημοσιογραφικός κόσμος υποστηρίζει ότι το κόμμα αναδείχθηκε λόγω του Μακεδονικού ονοματολογικού ζητήματος, για το οποίο δέχθηκε κατηγορίες περί παραπλάνησης των ψηφοφόρων,  αλλά και της συχνής χρήσης ρατσιστικού λόγου από τον Κυριάκο Βελόπουλο στον δημόσιο λόγο.
Κ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος
Μετά τις εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023, η Ελληνική Λύση εξέλεξε δώδεκα βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι η εξής:
9ο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Μετά τις ευρωεκλογές του 2019, η Ελληνική Λύση εξέλεξε έναν ευρωβουλευτή. Ωστόσο, μετά από αλλαγές, η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Ελληνική Λύση Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Ομένια
Η Ομένια (ιταλικά: Omegna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Ορναβάσσο
Το Ορναβάσσο (ιταλικά: Ornavasso) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Άννα της Σουηδίας
Η Άννα της Σουηδίας (Anna av Sverige, 17 Μαΐου 1568 - 26 Φεβρουαρίου 1625) ήταν κόρη του Βασιλιά της Σουηδίας Ιωάννη Γ΄.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1568 στην Έσκιλστουνα, και ήταν το νεότερο παιδί και η μοναχοκόρη του Ιωάννη Γ΄ της Σουηδίας και της πρώτης συζύγου του Αικατερίνης Γιαγκελλόνων.
Μεγάλωσε σε νεαρή ηλικία μέσα μια καθολική ζωή από τη μητέρα της, αλλά περίπου το 1580 η Άννα μεταστράφηκε στον Λουθηρανισμό. Όταν ο αδελφός της Σιγισμούνδος εξελέγη βασιλιάς της Πολωνίας, η Άννα τον συνόδευσε στη Βαρσοβία. Μετά από δύο χρόνια, το 1589, επέστρεψε στη Σουηδία λόγω της απροθυμίας των πολωνικών θεσμών προς αυτόν, καθώς πίστευαν ότι η Άννα είχε πολύ μεγάλη επιρροή στον βασιλιά υπέρ της Σουηδίας.
Το 1592 επέστρεψε στην Πολωνία και από το 1598 εγκαστάθηκε μόνιμα εκεί, ωστόσο λόγω θρησκευτικών συγκρούσεων δεν μπόρεσε να παραμείνει στη βασιλική αυλή και ως εκ τούτου από το 1604 ζούσε μεταξύ της Μπροντνίκα και στο Γκόλουμπ. Η Άννα δεν παντρεύτηκε ποτέ.
Πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 1625 στην Μπροντνίκα σε ηλικία 56 ετών. Ως μέλος της βασιλικής οικογένειας θα έπρεπε να ταφεί στον καθεδρικό ναό Wawel, αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό λόγω της παπικής απαγόρευσης της ταφής των Προτεσταντών στους χώρους λατρείας των Καθολικών και ως εκ τούτου το σώμα του κρατήθηκε για πολλά χρόνια σε μια περιοχή του κάστρου από την Μπροντνίκα. Μόνο το 1636 η ανιψιός της Βλαδίσλαος Δ΄ αποφάσισε να τη μεταφέρει στο μαυσωλείο που χτίστηκε για εκείνη στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας στο Τόρουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βάσα Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Μάχη της Κορωνησίας
Η Μάχη της Κορωνησίας (ή Κυρονησίας) ήταν πολεμική σύγκρουση της επανάστασης του 1821 με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Στις 5 Μαρτίου 1829 η Βόνιτσα ξαναγίνεται ελληνική. Αυτό κινητοποιεί ξανά τον, ευρισκόμενο στα Γιάννενα, Μεχμέτ Ρεσίτ Πασά Κιουταχή στρατηγό με τεράστιο κύρος πλεόν αρχιστράτηγο του Σουλτάνου. Εντολή του να πνίξει τη Ρούμελη στο αίμα τάχιστα για να αναλάβει μετά επικεφαλής των οθωμανικών στρατευμάτων στο ρωσοτουρκικό μέτωπο. Ο αρχιστράτηγος Τζώρτζ αναθέτει την ανάσχεση του Κιουταχή στην χιλίαρχία των Σουλιωτών υπό τον Αθανάσιο Κουτσονίκα με αντικειμενικό σκοπό να κλειστούν στο νησάκι Κορωνησία (σημερινή Κορωνησία νησάκι του Αμβρακικού στον κόλπο  Σαλαώρας στην ευρύτερη περιοχή της  Άρτας, έναντι της  Πρέβεζας και της Βόνιτσας) στο πέρασμα των Οθωμανών και να εμποδίσουν τον Κιουταχή, που μέχρι τότε ήταν αήττητος να περάσει στη Ρούμελη. . Επικεφαλής των τουρκικών στρατευμάτων είναι ο ίδιος ο Κιουταχής. Όμως αποτυγχάνει. Στις 10 Μαρτίου 1829 υπογράφηκε το πρωτόκολλο του Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Πορτοκαλί παράγοντας
Ο Πορτοκαλί Παράγοντας (αγγλικά: Agent Orange) είναι η κωδική ονομασία για ένα από τα φυτοκτόνα και αποφυλλωτικά που χρησιμοποιήθηκαν απο το Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, για την απογύμνωση των δασών του Βιετνάμ. Το πρόγραμμα είχε το όνομα Επιχείρηση Ranch Hand και διήρκεσε από το 1961 μέχρι το 1971. Εκτιμάται από το Βιετνάμ πως η χημική αυτή ουσία σκότωσε ή ακρωτηρίασε 400.000 ανθρώπους και είναι υπεύθυνη για 500.000 παιδιά γεννημένα με δυσμορφίες.
Η ουσία είναι μίγμα 50/50 από 2,4,5-Τ και 2,4-D και δημιουργήθηκε για λογαριασμό του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ κυρίως από την εταιρία Μονσάντο και την εταιρία Ντόου. Το 2,4,5-Τ που χρησιμοποιήθηκε για την δημιουργία του παράγοντα βρέθηκε αργότερα να περιέχει την 2,3,7,8-τετραχλωροδιβενζοδιοξίνη, μια εξαιρετικά τοξική ουσία. Η ονομασία του παράγοντα οφείλεται στις πορτοκαλί ρίγες των βαρελιών (200Λ) μέσα στα οποία μεταφερόταν. Ο πορτοκαλί παράγοντας ήταν η πιο διαδεδομένη ουσία από τα λεγόμενα "Φυτοκτόνα του ουράνιου τόξου".
Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, και ανάμεσα στις περίοδους 1962 και 1971, ο στρατός των ΗΠΑ ψέκασε 50.000.000 λίτρα από χημικά φυτοκτόνα και φυλλοκαταστροφικές ουσίες. Εκτός από το Βιετνάμ, οι ουσίες ψεκάστηκαν επίσης και στο ανατολικό Λάος και σε μέρη της Καμπότζης, στα πλαίσια της επιχείρησης "Ranch Hand". Στόχος αυτής της επιχείρησης ήταν η απογύμνωση των δέντρων στα δάση και τις αγροτικές περιοχές, περιοχές στις οποίες οι αντάρτες έβρισκαν κάλυψη και τροφή.
Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν να βάζουν στόχο τις καλλιέργειες τροφίμων τον Οκτώβριο του 1962, χρησιμοποιώντας κυρίως τον Μπλε Παράγοντα. Το 1965, 42 τοις εκατό των ψεκασμών ήταν αποκλειστικά σε καλλιέργειες τροφίμων. Μετά από αυτό σημειώθηκε ραγδαία αύξηση του πληθυσμού των πόλεων. Τα ποσοστά μετατόπισης ανθρώπων από τα χωριά στις πόλεις αυξήθηκαν στο Νότιο Βιετνάμ, καθώς οι αγρότες έφευγαν από τα χωριά τους προς τις πόλεις, οι οποίες ελέγχονταν από τις ΗΠΑ. Ο πληθυσμός του Νοτίου Βιετνάμ αυξήθηκε, από 2,8 εκατομμύρια το 1958, στα 8 εκατομμύρια το 1971 (πάνω από 300%). Η συρροή αυτή είχε ως αποτέλεσμα μιαν ανεξέλεγκτη αύξηση του πληθυσμού των πόλεων. Περίπου 1,5 εκατομμύρια ζούσαν σε παραγκουπόλεις της Σαϊγκόν, ενώ πολλοί προνομιούχοι πολίτες και το αμερικανικό προσωπικό ζούσαν σε συνθήκες πολυτελείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου Κατηγορία:Πόλεμος του Βιετνάμ Κατηγορία:Χημικές ουσίες Κατηγορία:Καρκινογόνα Κατηγορία:Επακόλουθα πολέμων
Λευκός εθνικισμός
Ο Λευκός εθνικισμός είναι πολιτική ιδεολογία, η οποία επικεντρώνεται στην έννοια της φυλής, πεποίθηση ότι οι λευκοί άνθρωποι είναι μια φυλή και επιδιώκει να αναπτύξει και να διατηρήσει μια λευκή εθνική ταυτότητα. Οι υποστηρικτές του προσδιορίζουν και συνδέονται με την έννοια του λευκού έθνους. Οι λευκοί εθνικιστές επιδιώκουν να εξασφαλίσουν την επιβίωση της λευκής φυλής, τον πολιτισμό και την κουλτούρα των ιστορικά λευκών κρατών της Ευρώπης και της Αμερικής. Υποστηρίζουν ότι η λευκή φυλή θα πρέπει να διατηρεί την πληθυσμιακή πλειοψηφία της, στις λευκές χώρες, να διατηρεί την πολιτική και οικονομική της κυριαρχία. Πολλοί λευκοί εθνικιστές πιστεύουν ότι η Επιμιξία, η πολυπολιτισμικότητα, η μετανάστευση των μη-λευκών και τα χαμηλά ποσοστά γεννήσεων μεταξύ των λευκών απειλούν τη λευκή φυλή και ορισμένοι υποστηρίζουν ότι θα επέλθει η λευκή γενοκτονία. Οι λευκές εθνικιστικές ομάδες υιοθετούν τον λευκό διαχωρισμό και την λευκή υπεροχή. Ο ρατσισμός είναι η πεποίθηση ότι οι λευκοί άνθρωποι είναι ανώτεροι από τους μη ξένους, λαμβάνοντας ιδέες από τον κοινωνικό δαρβινισμό και τον ναζισμό. Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι ο όρος «λευκός εθνικισμός» και ιδέες όπως η λευκή υπερηφάνεια υπάρχουν αποκλειστικά για να παρέχουν ένα "δημόσιο πρόσωπο" για την λευκή υπεροχή και ότι οι περισσότερες λευκές εθνικιστικές ομάδες προάγουν τη φυλετική βία. Οι περισσότεροι Αμερικανοί λευκοί εθνικιστές λένε ότι η μετανάστευση θα πρέπει να περιορίζεται στους ανθρώπους της ευρωπαϊκής καταγωγής. Οι λευκοί εθνικιστές αγκαλιάζουν μια ποικιλία θρησκευτικών και μη θρησκευτικών πεποιθήσεων, μεταξύ των οποίων, ποικίλες ονομασίες του Χριστιανισμού, γενικά του προτεσταντικού, αν και ορισμένες αλληλεπικαλύπτονται με λευκή εθνικιστική ιδεολογία. Οι περισσότεροι λευκοί εθνικιστές ορίζουν τους λευκούς με περιορισμένο τρόπο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, συχνά- αν και όχι αποκλειστικά- συνεπάγεται την ευρωπαϊκή καταγωγή μη-εβραϊκής καταγωγής. Μερικοί λευκοί εθνικιστές αντλούν από τη φυλετική ταξινόμηση του 19ου αιώνα. Οι λευκοί εθνικιστές αντιτίθενται στο Ισραήλ και στον Σιωνισμό, ενώ κάποιοι, έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους προς το Ισραήλ και έχουν συνάψει παραλληλισμούς μεταξύ της ιδεολογίας και του Σιωνισμού. Διαφορετικές φυλετικές θεωρίες, όπως ο Σκανδιναβισμός και ο Γερμανισμός, ορίζουν διαφορετικές ομάδες ως λευκές, και οι δύο εξαιρούν κάποιους νότιους και ανατολικούς Ευρωπαίους λόγω μιας αντιλαμβανόμενης φυλετικής κατάστασης. Η φυλετική αυτή θεωρία ορίζει τους λευκούς ως φυσικά πρόσωπα που προέρχονται από την Ευρώπη, την Αμερική, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νότια Αφρική και τη Δυτική Ασία και είναι από Καυκάσια γενεαλογία ή είναι συντριπτικά από τις καυκάσιες εθνοτικές ομάδες.
Κριτική
Ο λευκός εθνικισμός εντάσσεται στην ομάδα των εθνικιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων, οι οποίες δομούνται πάνω στο δίπολο «ανώτερος και κατώτερος άνθρωπος» και ευρύτερα «ανώτερες και κατώτερες φυλές ή έθνη». Κατηγορείται για πλήθος εθνοκαθάρσεων, γενοκτονιών και δολοφονιών ανθρώπων, όλων των ηλικιών. Αρχής γενομένης από την Αφρική με την γενοκτονία που άσκησαν οι λευκοί αποικιοκράτες (Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία κλπ) απέναντι στους αυτόχθονες πληθυσμούς μαύρων, αργότερα με την εξόντωση περίπου 100.000.000 Ινδιάνων αυτοχθόνων κατοίκων της Αμερικής πάλι από τους λευκούς αποικιοκράτες (Αγγλία-ΗΠΑ).
Πηγές
Κατηγορία:Εθνικισμός Κατηγορία:Ρατσισμός Κατηγορία:Φασισμός
Παλλαντσένο
Το Παλλαντσένο (ιταλικά: Pallanzeno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Χαμρούν Σπάρτανς ΦΚ
Η Χάμρουν Σπάρτανς ΦΚ (μαλτέζικα: Ħamrun Spartans FC) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Χαμρούν, Μάλτα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1997. Έχει αναδειχθεί 7 φορές πρωταθλήτρια Μάλτας, 6 φορές κυπελλούχος ενώ έχει κατακτήσει και 5 φορές το Σούπερ Καπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μάλτας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907 Κατηγορία:Χάμρουν
Παλάτι Λελέβελ
Το Παλάτι Λελέβελ (Pałac Lelewelów) ήταν ροκοκό παλάτι στην Οδό Μιοντόβα στην Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας, η οποία ονομαζόταν επίσης ανεπίσημα «Οδός του Παλατιού» (ulica Pałacowa). Το Παλάτι Λελέβελ χτίστηκε το 1755 από τον Εφραίμ Σρέγκερ, σε ένα κτήμα που τεκμηριώνεται ότι ήταν ιδιοκτησία του Βασιλιά Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι και διατηρούσε το αρχικό Corps de logis. Η ιδιοκτήτρια μέχρι το 1787 ήταν η Κόνστανς Λελέβελ, το γένος Γιάουχ.
Ιστορία
Το αρχικό ξύλινο αρχοντικό του Κσίστοφ Γκεμπίτσκι που καταλάμβανε το οικόπεδο κάηκε από τις σουηδικές και βρανδεμβουργιανές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού. Το 1662 αντικαταστάθηκε από μια άλλη ξύλινη έπαυλη του Στανίσουαφ Ραζίτσκι, γραμματέα του βασιλιά. Το πιο μόνιμο παλάτι από τούβλα χτίστηκε μεταξύ 1739 και 1740 για τον Αλεξάντερ Σέμπεκ, βοεβόδα του Σιέραντς. Κατασκευάστηκε ως παλάτι πόλης γαλλικού τύπου με δύο βοηθητικά κτίρια και έναν γεωμετρικό κήπο. Γύρω στο 1755, το παλάτι επεκτάθηκε για τον μετέπειτα ιδιοκτήτη Σουηδό-Πρώσο αριστοκράτη Χάινριχ Λύλχυφελ φον Λύβενσπρουνγκ (1705-1763), αλλά από τις δύο προγραμματισμένες νέες πτέρυγες χτίστηκε μόνο η βόρεια πτέρυγα. Η νέα πτέρυγα, που συνδέθηκε με τα υπάρχοντα βοηθητικά κτίρια και μια γειτονική πολυκατοικία, έγινε το κύριο κτίριο του παλατιού. αριστερά|μικρογραφία| Οδός Μιοντόβα το έτος 1770, από τον [[Μπερνάρντο Μπελλόττο, όπου το Παλάτι του Λελέβελ εμφανίζεται αριστερά στο τέλος του δρόμου, μπροστά από το Παλάτι Κρασίνσκι]] Ο πραγματικός εμπνευστής της ανοικοδόμησης ήταν η Κόνστανς Γιάουχ (1722–1802), κόρη του Στρατηγού Γιόαχιμ Ντάνιελ φον Γιάουχ (1668–1745). Το 1741 παντρεύτηκε τον Χάινριχ Λύλχυφελ, τον μυστικό σύμβουλο και ιατρό του Βασιλιά Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας.
Μετά τον θάνατο του πατέρα της, ο οποίος ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας υπό τον Βασιλιά Αύγουστο Β΄ το Δυνατό και τον γιο του, Αύγουστο Γ΄, και ο οποίος είχε επιβλέπει την μπαρόκ ανάπτυξη της πόλης της Βαρσοβίας, κληρονόμησε μια σημαντική περιουσία. Ο Εφραίμ Σρέγκερ ήταν βοηθός του, πιθανώς ο λόγος για τον οποίο επιλέχθηκε ως αρχιτέκτονας. Η Κόνστανς Λελέβελ αγόρασε την πρώην ιδιοκτησία του βοεβόδα Φραντσίσεκ Σέμπεκ στη γωνία της οδού Μιοντόβα και Ντουούγκα το 1752 και το 1755 ανέθεσε στον Σρέγκερ να χτίσει το παλάτι στην οδό Μιοντόβα. Είναι τεκμηριωμένο σε σύγχρονους χάρτες ότι το κτήμα ανήκε στον Βασιλιά Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι, αλλά αυτό αμφισβητείται από ορισμένους συγγραφείς για στιλιστικούς λόγους σχετικά με την αρχική κατασκευή. Μετά τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της, το 1763, η Κόνστανς έζησε στο παλάτι μέχρι το 1787, όταν το πούλησε σε έναν πλούσιο έμπορο, τον Χένρικ Γιαζέβιτς. Ο Γιαζέβιτς διεύρυνε και ξαναέχτισε το συγκρότημα σε νεοκλασικό στυλ σύμφωνα με ένα σχέδιο του Σίμον Μπογκούμιου Ζουγκ. Μεταξύ 1850 και 1851, τα ξεχωριστά κτίρια του συγκροτήματος συγχωνεύτηκαν και ξαναχτίστηκαν για την οικογένεια Λέσερ. Τον 19ο αιώνα, το αρχικό corps de logis, το λεγόμενο Αρχοντικό Σέμπεκ, κατεδαφίστηκε και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ολόκληρο το συγκρότημα καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς.
Αρχιτεκτονική
Ο Σρέγκερ διατήρησε το αρχικό corps de logis (Αρχοντικό Σέμπεκ) και το γειτνίασε με το μπροστινό κτίριο και τις πλευρικές πτέρυγες, διαμορφώνοντας το σύνολο με βάση το γαλλικό Hôtel particulier που ήταν γνωστό σε αυτόν από τα βιβλία του Πιερ-Ζαν Μαριέτ (1727 και 1738) και του Ζακ-Φρανσουά Μπλοντέλ (1752). Τα σχέδια του εξωτερικού και του εσωτερικού είναι καλοδιατηρημένα. Για τη σκάλα σχεδίασε τοιχογραφίες που διαφέρουν μόνο σε περιθωριακές λεπτομέρειες από τις τοιχογραφίες στη σκάλα του Appartement des Princes στο Παλάτι των Βερσαλλιών, οι οποίες θα ήταν πολύ γνωστές στην Πολωνία μέσω χαρακτικών στον τρίτο τόμο του 1738 του L'Architecture française του Μαριέτ. Η αριστερή πτέρυγα του συνόλου προστέθηκε από τον αρχιτέκτονα Σίμον Μπογκούμιου Ζουγκ, αφότου η Κόνστανς Γιάουχ πούλησε το κτήμα.
Η κατασκευή είναι σχετική με την ιστορία της αρχιτεκτονικής στην Πολωνία, επειδή δείχνει την επιρροή του μπαρόκ στυλ της σαξονικής οικοδομικής αρχής για την οποία εργαζόταν ο Σρέγκερ μέχρι να αναδειχθεί ως ο σημαντικότερος εκφραστής της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής στην Πολωνία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παλάτια στη Βαρσοβία Κατηγορία:Ροκοκό αρχιτεκτονική στη Βαρσοβία Κατηγορία:Κατεστραμμένα κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Πρώην κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία που καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Σοροθαπτική γλώσσα
Η σοροθαπτική γλώσσα (sorotáptico, sorotàptic) είναι υποθετική αρχαία γλώσσα η οποία ομιλούνταν σε τμήμα της Ιβηρικής χερσονήσου κατά τον 10ο με 13ο αιώνα π.Χ. από τον πολιτισμό των τεφροδόχων υδριών.
Περιγραφή
Η ονομασία της γλώσσας αποτελεί εξώνυμο το οποίο δημιουργήθηκε κατά την σύγχρονη εποχή τον Καταλανό γλωσσολόγο Ζοάν Κορομίνες. Η ετυμολογία της λέξης προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις σορός και θάπτω.
Θεωρείται ινδοευρωπαϊκή αλλά προ-κελτική, της εποχής του Χαλκού, και πως προήλθε από τα Βαλκάνια φτάνοντας στην Ιβηρική χερσόνησο. Ο Κορομίνες χρησιμοποίησε την γλώσσα για να εξηγήσει κάποιες προβληματικές λέξεις στις ιβηρορομανικές γλώσσες οι οποίες δεν μπορούσαν να ταυτοποιηθούν ως κελτικές. Ταυτοποίησε την γλώσσα αυτή με επιγραφές σε μολύβδινες πλάκες οι οποίες χρονολογούνται στον 2ο αιώνα μ.Χ., και βρεθήκαν στην περιοχή Αμελί ντε Μπαν Παλάλντα (Amélie-les-Bains-Palalda) στα σύνορα Ισπανίας-Γαλλίας. Στα κείμενα αυτά υπάρχουν και κάποια λατινικά, ενώ τα μη λατινικά και μη κελτικά στοιχεία ορίστηκαν ως σοροθαπτικά. Βάσει της θεωρίας αυτής, η ετυμολογία κάποιων λέξεων της καταλανικής γλώσσσας θεωρείται πιθανό πως προέρχεται από τα σοροθαπτικά. Μερικές φορές χρησιμοποιείται και ως συνώνυμο της ακουιτανικής γλώσσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης Κατηγορία:Ιβηρορομανικές γλώσσες
Ελληνική συνταγματική αναθεώρηση του 1986
Η συνταγματική αναθεώρηση του 1986 προτάθηκε για να περιορίσει τις εξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας. Παρόλο που ο πρόεδρος είχε σημαντικές αρμοδιότητες βάσει του Συντάγματος του 1975, στην πράξη οι Έλληνες πρόεδροι περιορίστηκαν στον εθιμοτυπικό, ρυθμιστικό ρόλο τους. Αν και οι λεγόμενες "υπερεξουσίες" είχαν σε μεγάλο βαθμό ένα συμβολικό και πρακτικά διακοσμητικό χαρακτήρα, παρά ταύτα, λόγω της απλής ύπαρξής τους, επηρέασαν την εξέλιξη της πολιτικής κατάστασης κατά την πρώτη προεδρία του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως Προέδρου της Δημοκρατίας με την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Μέσω αυτής της αναθεώρησης, οι αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας -κυρίως εκείνες χωρίς υπουργική προσυπογραφή- περιορίστηκαν σε σημαντικό βαθμό, ώστε ο Πρόεδρος να μη μπορεί να συγκρουστεί με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Παρά τις πολιτικές εντάσεις εκείνης της περιόδου, το αναθεωρημένο Σύνταγμα, το οποίο εισήγαγε ένα καθαρό κοινοβουλευτικό κυβερνητικό σύστημα, έγινε αποδεκτό από όλες τις πολιτικές δυνάμεις.
Στις 6 Μαρτίου 1986, σύμφωνα με το άρθρο 110 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι οι διατάξεις του Συντάγματος υπόκεινται σε αναθεώρηση εκτός από εκείνες, που καθορίζουν τη μορφή της κυβέρνησης ως κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας καθώς και ορισμένες άλλες διατάξεις, η Στ' Αναθεωρητική Βουλή εξέδωσε το Α' ψήφισμα, με το οποίο τροποποίησε έντεκα άρθρα εντοπισμένα μεταξύ του πρώτου και δεύτερου Κεφαλαίου, του Β' Τμήματος, του Γ' Μέρους του Ελληνικού Συντάγματος, που αφορούν την ανάδειξη, τις εξουσίες και την ευθύνη από τις πράξεις του Προέδρου, ως εξής:
Παραπομπές
1986
Κορνέλια Γιάκομπς
Η Άννα Κορνέλια Γιάκομπσντοτερ Σάμουελσον (Σουηδικά: Anna Cornelia Jakobsdotter Samuelsson, γεννημένη στις 9 Μαρτίου 1992), γνωστή επαγγελματικά ως Κορνέλια Γιάνομπς (Cornelia Jakobs), είναι Σουηδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή για την εκπροσώπηση της Σουηδίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 με το τραγούδι "Hold Me Closer", καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση στον τελικό.
Πρώιμη ζωή
Η Γιάκομπς γεννήθηκε στο δήμο Nacka της κομητείας της Στοκχόλμης. Μεγάλωσε στη Στοκχόλμη.
Κόρη του τραγουδιστή των Poodles, Τζέικομπ Σάμουελ και της Φία Λένμπορν, μπήκε για πρώτη φορά στη μουσική κάνοντας οντισιόν για το Idol 2008. Έλαβε κάποια προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης μετά από χλευασμό από τους κριτές.
2011–2021: Love Generation και σύνθεση τραγουδιών
Ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα ως μέλος του κοριτσίστικου γκρουπ Love Generation, που συμμετείχε στο Melodifestivalen 2011 και 2012. Το τραγούδι των Love Generation το 2011, το "Dance Alone" έφτασε στο νούμερο 26 στο Sverigetopplistan.
2022–σήμερα: Melodifestivalen και Eurovision
Το 2022, η Γιάκομπς πήγε σόλο ως τραγουδίστρια και συμμετείχε στο Melodifestivalen 2022 με το τραγούδι "Hold Me Closer", το οποίο προκρίθηκε στον τελικό και αργότερα κέρδισε με 146 πόντους, κερδίζοντας έτσι το δικαίωμα να εκπροσωπήσει τη Σουηδία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο. Στον τελικό τερμάτισε στην τέταρτη θέση με 438 βαθμούς.
Hold Me Closer
Το "Hold Me Closer" είναι ένα τραγούδι της Σουηδής τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Κορνέλια Γιάκομπς, που κυκλοφόρησε ως single στις 26 Φεβρουαρίου 2022. Εκπροσώπησε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο της Ιταλίας, αφού κέρδισε τον τελικό στο Melodifestivalen 2022, με 146 βαθμούς. Η Γιάκομπς εμφανίστηκε 17η από τις 18 συμμετοχές στον δεύτερο ημιτελικό, όπου προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό όπου εμφανίστηκε 20η από τις 25 συμμετοχές. Η Γιάκομπς τερμάτισε στην τέταρτη θέση στον μεγάλο τελικό της Eurovision με 438 βαθμούς. Το τραγούδι ήταν το τραγούδι με την καλύτερη απόδοση της Σουηδίας στη Eurovision για επτά χρόνια και συγκέντρωσε τους περισσότερους πόντους που έλαβε ποτέ μια σουηδική συμμετοχή στον μεγάλο τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Σουηδοί μουσικοί Κατηγορία:Μουσική στη Σουηδία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022 Κατηγορία:Melodifestivalen
Πιεντιμουλέρα
Η Πιεντιμουλέρα (ιταλικά: Piedimulera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Εκτροχιασμός τρένου στη Μισισάγκα (1979)
Αιτίες
Μια εμπορική αμαξοστοιχία της εταιρείας CP Rail, με τρεις μηχανές ντίζελ EMD F40PH, δανεισμένες από την GO Transit, κατευθυνόταν προς τα ανατολικά από το Γουίντσορ του Οντάριο. Το τρένο αποτελούνταν από 106 βαγόνια που μετέφεραν πολλά χημικά και εκρηκτικά, όπως στυρένιο, τολουόλιο, προπάνιο, καυστική σόδα και χλώριο. Στο 33ο βαγόνι άρχισε να συσσωρεύεται θερμότητα σε ένα όχι σωστά λιπασμένο ρουλεμάν σε έναν από τους τροχούς, έναν από τους λίγους που εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν εκείνη την εποχή, καθώς οι περισσότεροι είχαν αντικατασταθεί από καιρό με ρουλεμάν κυλίνδρων, με αποτέλεσμα την κατάσταση που είναι γνωστή μεταξύ των σιδηροδρομικών ως « hot box ». Οι κάτοικοι που ζούσαν δίπλα στις γραμμές ανέφεραν καπνό και σπινθήρες που έβγαιναν από το αυτοκίνητο, και όσοι βρίσκονταν κοντά στη Μισισάγκα νόμισαν ότι το τρένο φλεγόταν. Η τριβή τελικά έκαψε του άξονα ρουλεμάν, και, καθώς το τρένο περνούσε την ισόπεδη διάβαση της οδού Mavis, ένα σετ τροχών (ένας άξονας με ζεύγος τροχών) αποσπάστηκε εντελώς από το βαγόνι.
Έκρηξη και εκκένωση
Ο εκτροχιασμός προκάλεσε ρήξεις επίσης σε πολλά άλλα βαγόνια - βυτία, αφήνοντας να διαρρεύσουν στυρένιο, τολουόλιο, προπάνιο, καυστική σόδα και χλώριο στις γραμμές και στον αέρα. Προέκυψε μια τεράστια έκρηξη, στέλνοντας μια μπάλα φωτιάς ύψους 1.500 μ. προς τα επάνω που ήταν ορατή από απόσταση 100 χλμ. Καθώς οι ξέσπασαν φλόγες, ο φρεναδόρος του τρένου, Λάρι Κρούπα (Larry Krupa), 27 ετών, μετά από πρόταση του μηχανικού (πίσης και πεθερού του), κατάφερε να κλείσει ένα σημείο πέδησης με αέρα στο άκρο του άθικτου 32ου βαγονιού, επιτρέποντας στον μηχανικό να απελευθερώσει τα αερόφρενα μεταξύ των μηχανών και των εκτροχιασμένων βαγονιών και να μετακινήσει το μπροστινό μέρος του τρένου προς τα ανατολικά κατά μήκος των σιδηροτροχιών, μακριά από τον κίνδυνο. Αυτό εμπόδισε αυτά τα βαγόνια να εμπλακούν στην πυρκαγιά, γεγονός σημαντικό, καθώς πολλά από αυτά περιείχαν και επικίνδυνα εμπορεύματα. Ο Κρούπα αργότερα προτάθηκε για το Παράσημο του Τάγματος του Καναδά για τη γενναιότητά του, το οποίο ένας μεταγενέστερος συγγραφέας έχει περιγράψει ως «σύνορο με την τρέλα».
Μετά από περισσότερες εκρήξεις, οι πυροσβέστες επικεντρώθηκαν στην ψύξη των βαγονιών, επιτρέποντας στη φωτιά να σβήσει μόνη της, αλλά ένα σπασμένο βαγόνι χλωρίου έγινε αιτία ανησυχίας. Με την πιθανότητα να εξαπλωθεί θανατηφόρο σύννεφο αερίου χλωρίου στα προάστια της Μισισάγκα, περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν. Ορισμένοι κάτοικοι (κυρίως στα άκρα δυτικά και βόρεια της Μισισάγκα) επέτρεψαν στους εκτοπισμένους να παραμείνουν μαζί τους μέχρι να υποχωρήσει η κρίση. Μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους αργότερα μεταφέρθηκαν ξανά καθώς οι οικοδεσπότες τους επίσης απομακρύνθηκαν. Την εκκένωση διαχειρίστηκαν διάφοροι αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του δημάρχου της Μισισάγκα, Χέιζελ ΜακΚάλιον, της περιφερειακής αστυνομίας Πήλ και άλλων κυβερνητικών αρχών. Η Μακ Κάλιον έσπασε τον αστράγαλό της νωρίς κατά τη διάρκεια της κρίσης, αλλά συνέχισε να συμμετέχει στις συνεντεύξεις τύπου.
Συνέπειες
Μέσα σε λίγες μέρες η Μισισάγκα ουσιαστικά ερήμωσε, μέχρι να εκκαθαριστεί η ρύπανση, να εξουδετερωθεί ο κίνδυνος και να επιτραπεί στους κατοίκους να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Η πόλη τελικά άνοιξε ξανά το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου. Το βαγόνι χλωρίου άδειασε στις 19 Νοεμβρίου.
Ήταν η μεγαλύτερη εκκένωση σε καιρό ειρήνης στην ιστορία της Βόρειας Αμερικής μέχρι την εκκένωση της Νέας Ορλεάνης λόγω του τυφώνα Κατρίνα το 2005 και παρέμεινε η δεύτερη μεγαλύτερη μέχρι τον τυφώνα Ίρμα το 2017.
Λόγω της ταχύτητας και της αποτελεσματικότητας με την οποία διεξήχθη, πολλές πόλεις αργότερα μελέτησαν και μοντελοποίησαν τα δικά τους σχέδια έκτακτης ανάγκης μετά από αυτά της Μισισάγκα.
Ο Λάρι Κρούπα εισήχθη στο Hall of Fame των σιδηροδρόμων της Βόρειας Αμερικής για τη συνεισφορά του στη σιδηροδρομική βιομηχανία. Αναγνωρίστηκε στο τμήμα «Εθνικός» της κατηγορίας «Σιδηροδρομικοί Εργάτες & Οικοδόμοι».
Η Χέιζελ ΜακΚάλιον, στην πρώτη της θητεία ως δημάρχου την εποχή του ατυχήματος, επανεκλεγόταν συνεχώς μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 2014 σε ηλικία 93 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Οίκος αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας
Οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (αγγλικά: Credit Rating Agency, CRA) ή οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης, ή απλά οίκοι αξιολόγησης, είναι ιδιωτικές εταιρείες οικονομικού ενδιαφέροντος που προσφέρουν κυρίως συμβουλευτικές «ανεξάρτητες και έγκυρες» υπηρεσίες στη δευτερογενή αγορά. Αξιολογώντας την πιστοληπτική ικανότητα των δανειζομένων (ιδιωτών, επιχειρήσεων, κρατών) καθώς επίσης και τα χρεόγραφα που εκδίδουν οι δανειζόμενοι, παρέχουν σχετικές πληροφορίες υπέρ των ενδιαφερομένων ώστε να λαμβάνουν ασφαλέστερες χρηματοδοτικές αποφάσεις. Πρόκειται για ιδιωτικούς μη πλειοψηφικούς ρυθμιστές διεθνών κεφαλαιαγορών με έντονο και σημαντικό ρόλο, αφού οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας τις οποίες διενεργούν μπορούν να επηρεάσουν ακόμα και την διεθνή αγορά.
Οι Οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας επιδρούν και στα δύο μέρη μιας πιστωτικής σχέσης (δηλαδή και στο δανειστή και στο δανειζόμενο). Όσον αφορά στο δανειστή προσφέρει πληροφόρηση σχετικά με τον πιστωτικό κίνδυνο που εμπεριέχεται στις εναλλακτικές επενδυτικές ευκαιρίες και στο δανειζόμενο προσφέρει την απαραίτητη πληροφορία για να προσαρμόσει τις εσωτερικές του διαδικασίες και δραστηριότητες σύμφωνα με τα πρότυπα πιστοληπτικής ικανότητας.
Οι αξιολογήσεις πραγματοποιούνται στις μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις (ομόλογα) και στις βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις (συναλλαγματικές) εταιρειών, χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων, δήμων και κρατών. Η αξιολόγηση του αξιόγραφου βασίζεται στη δυνατότητα του δανειζόμενου να αποπληρώσει το κεφάλαιο και τους τόκους σύμφωνα με την υπάρχουσα κάθε φορά συμφωνία δανεισμού.
Οι σημαντικότεροι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι οι λεγόμενοι Big Three (Τρεις Μεγάλοι), οι οποίοι ελέγχουν περίπου το 95% των αξιολογήσεων. Moody's Investors Service και Standard & Poor's (S&P) ελέγχουν συνολικά το 80% της παγκόσμιας αγοράς, ενώ η Fitch Ratings ελέγχει ένα επιπλέον 15%.
Διαδικασία αξιολόγησης
Η διαδικασία αξιολόγησης βασίζεται στην ανάλυση (α) του επιχειρηματικού κινδύνου (ο βαθμός κινδύνου της επιλεγόμενης οικονομικής δραστηριότητας) και (β) του χρηματοοικονομικού κινδύνου (ο κίνδυνος που συνεπάγεται ο χρηματοοικονομικός προγραμματισμός).
Κάθε Οίκος αξιολόγησης έχει αναπτύξει το δικό του σύστημα διαβάθμισης για τους δανειζόμενους του Δημοσίου αλλά και για τις επιχειρήσεις. Η Fitch Ratings ανέπτυξε ένα σύστημα αξιολόγησης το 1924 που υιοθέτησε και η Standard & Poor’s. Το σύστημα αξιολόγησης της Moody’s είναι λίγο διαφορετικό Ο Οίκοι αξιολόγησης συμβολίζουν με γράμματα τις αξιολογήσεις τους σε μια κλίμακα από τον περισσότερο έως τον λιγότερο πιστοληπτικά αξιόπιστο. Συχνά μπορεί να προστεθεί ένα σήμα (+) ή (-) προκειμένου να δηλωθούν διαφορές μεταξύ κατάταξης (π.χ. ΑΑ+, CCC-).
Σύστημα αξιολόγησης Moody’s
Είναι η κορυφαία σε τζίρο και επιρροή εταιρεία του κλάδου, πρωτοπόρος στην αξιολόγηση και βαθμολόγηση ομολόγων. Ο Τζον Μουντι ίδρυσε τη χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών, Moody's Corporation, το 1909. Στην αρχή ο Μούντι εξέδιδε ένα πληροφοριακό δελτίο για τις επενδύσεις στον σιδηρόδρομο και στη συνέχεια επεκτάθηκε στην αξιολόγηση των κρατικών ομολόγων των Ηνωμένων Πολιτειών. Σήμερα, η εταιρεία παρέχει ένα μεγάλο φάσμα υπηρεσιών όπως υπηρεσίες αξιολόγησης, έρευνας και ανάλυσης κινδύνων για ένα εύρος σύνθετων χρηματοπιστωτικών προϊόντων ανάληψης χρέους. Διαθέτει δεκαεπτά γραφεία παγκοσμίως και παρέχει αξιολογήσεις δημοσίου χρέους χώρας για περισσότερα από εκατό κράτη. Για την αξιολόγηση επιχειρήσεων και χωρών η εταιρεία Moody's χρησιμοποιεί ένα συνδυασμό ποσοτικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών.
Οι Τρεις Μεγάλοι
Η Moody’s είναι η πρώτη εταιρεία αξιολόγησης πιστωτικών κινδύνων, με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ). Ιδρύθηκε το 1909 από τον χρηματοοικονομικό αναλυτή John Moody. Σκοπός της εταιρείας ήταν η συλλογή πληροφοριών που αφορούσαν την κεφαλαιοποίηση, διαχείριση και οικονομική κατάσταση εταιρειών. Την δεκαετία του ‘70 η εταιρεία επεκτάθηκε στις αγορές των βραχυπρόθεσμων αξιόγραφων, των εμπορικών συναλλαγών και στις τραπεζικές καταθέσεις. Σήμερα, η Moody’s κατέχει το 40% της παγκόσμιας αγοράς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
Η έδρα της εταιρείας Standard & Poor’s είναι στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ). Το 1906 ιδρύθηκε η εταιρεία Standard Statistics Bureau παρέχοντας οικονομικά στοιχεία παρελθόντων ετών τα οποία δεν ήταν διαθέσιμα και αφορούσαν αποκλειστικά αμερικανικές εταιρείες. Το 1916 η Poor’s Publishing Company ασχολήθηκε με τον προσδιορισμό και την δημοσιοποίηση αξιολογήσεων χρεών εταιρικών ομολόγων και αργότερα χρεών κρατών καθώς και δημοτικών ομολόγων. Το 1941, οι εταιρείες Poor’s Publishing Company και Standard Statistics Bureau συγχωνεύθηκαν δημιουργώντας την εταιρεία Standard and Poor’s. Σήμερα ο συγκεκριμένος οίκος αξιολόγησης κατέχει το 40% της παγκόσμιας αγοράς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας
Η Fitch Ratings είναι ένας οργανισμός αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας και έχει δύο έδρες, την Νέα Υόρκη και το Λονδίνο. Η Fitch Ratings έχει τις ρίζες της στην Fitch Publishing Company η οποία ιδρύθηκε το 1913. Η ανάπτυξη της εταιρείας χρονολογείται το 1989 με την αναδιοργάνωση κεφαλαίων και την αλλαγή της διαχειριστικής ομάδας. Στην δεκαετία του ‘90 επεκτείνεται, παρέχοντας στους επενδυτές πρωτογενή έρευνα, πλήρεις ερμηνείες πολύπλοκων πιστώσεων και αυστηρότερη παρακολούθηση. Η Fitch Ratings καλύπτει πιο περιορισμένο μερίδιο αγοράς σε σχέση με την Moody’s και την Standard & Poor’s.
Κριτική
Οι Οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχουν δεχτεί έντονη κριτική από κυβερνήσεις των οποίων η πιστοληπτική ικανότητα έχει κριθεί ότι χειροτερεύει (π.χ. μείωση βαθμολογίας σε Ευρωπαϊκές χώρες αλλά και για τις ΗΠΑ το 2011), με την αιτιολογία ότι πρόκειται για μια ολιγοπωλιακή αγορά χωρίς έλεγχο αξιοπιστίας από άλλους οργανισμούς (εκτός από μία τυπική αξιολόγηση τη Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ρυθμιστικών Αρχών των αγορών κινητών αξιών). Οι κυβερνήσεις αυτές κατηγορούσαν τους Οίκους αξιολόγησης κατά το 2011 ότι οι επιπτώσεις των συνεχόμενων υποβαθμίσεων της πιστοληπτικής ικανότητας των χωρών τους επηρεάζουν αρνητικά την χρηματοπιστωτική σταθερότητά τους με αποτέλεσμα να ασκείται αυστηρή κριτική ως προς τα αποτελέσματα που παρουσιάζουν οι Οίκοι και να γίνεται προσπάθεια για αυστηρότερη εποπτεία των Οίκων αξιολόγησης προτείνοντας τη δημιουργία ενός «ανεξάρτητου» ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομικά
Τατουάζ της σύγχρονης σχολής
Το τατουάζ της σύγχρονης σχολής είναι ένα στυλ τατουάζ που οριοθετείται στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με επιρροές μερικώς από τα τατουάζ της παλιάς σχολής στις Η.Π.Α. Αυτό το είδος τατουάζ έχει ως βασικό χαρακτηριστικό το παχύ περίγραμμα, τη χρήση ζωντανών χρωμάτων και την υπερβολή στην απόδοση του θέματος. Τα τατουάζ της σύγχρονης σχολής επίσης σηματοδοτούν τη μετάβαση στην ανοιχτή διάδοση των τεχνικών τατουάζ.
Προέλευση
Υπάρχουν διάφορες απόψεις σχετικά με το πως ξεκίνησαν τα τατουάζ της νέας σχολής. Μια υπόθεση είναι ότι οι καλλιτέχνες τατουάζ της Καλιφόρνιας ξεκίνησαν τους πειραματισμούς με διάφορα στυλ, από τις αρχές κιόλας της δεκαετίας του 1970 και συμπεριέλαβαν στη θεματολογία τους από διάσημες ηθοποιούς, χαρακτήρες του Ντίσνεϋ ως και το σκάφος USS Enterprise από το Σταρ Τρεκ. Υποστηρίζεται πως κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δημιουργήθηκαν νέα πολιτιστικά σχέδια ύστερα από απαίτηση των πελατών παρά λόγω της έμπνευσης των καλλιτεχνών τατουάζ.
Άλλες απόψεις τοποθετούν την εμφάνιση των τατουάζ της σύγχρονης σχολής στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τη δεκαετία του 1990. Ο καλλιτέχνης τατουάζ Μάρκους Παχέκο αναγνωρίζεται ως ένας από τους καλλιτέχνες που εκλαΐκευσαν από νωρίς το συγκεκριμένο είδος τατουάζ.
Χαρακτηριστικά
Τα τατουάζ της σύγχρονης σχολής ενσωματώνουν στοιχεία από πολλά παραδοσιακά είδη τατουάζ συμπεριλαμβανομένων των ιρεζούμι, των τατουάζ της κλασικής σχολής και της παραδοσιακής τέχνης. Είναι παρόμοια με τα τατουάζ της παλιάς σχολής στο ότι και τα δύο γενικά χρησιμοποιούν παχύ περίγραμμα, ενώ διαφέρουν στο ότι δε διαθέτουν περιορισμένη χρωματική παλέτα. Τα τατουάζ της σύγχρονης σχολής δεν είναι ρεαλιστικά καθώς υπερβάλλουν στην απόδοση των λεπτομερειών του θέματος. Μάλιστα συγκρίνονται με το στυλ των καρτούνς, των γράφιτις, και θεμάτων που συναντά κανείς στην κουλτούρα του χιπ χοπ όπως γραμματοσειρές με έντονες ακμές και όγκο.
Όσο αφορά τη θεματολογία, τα τατουάζ της σύγχρονης σχολής δεν περιορίζονται σε παραδοσιακά θέματα (όπως τις καρδιές και τους αετούς). Διαθέτουν φανταστικά θέματα, μυθιστορηματικά σχέδια και γενικά διαθέτουν μεγάλο εύρος προσαρμογής στη θεματολογία τους. Παρόλα αυτά, τα θέματα της παλιάς σχολής αποδίδονται συχνά με το στυλ της σύγχρονης, ως ένας τρόπος έκφρασης της ειρωνείας ή της απόδοσης του φόρου τιμής.
Αλλαγές στο καλλιτεχνικό απόρρητο
Η σύγχρονη σχολή τατουάζ επίσης θεωρείται πως αντιπροσωπεύει την αλλαγή της στάσης των καλλιτεχνών στην ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τη δουλειά και τις τεχνικές τους. Οι καλλιτέχνες της παλιάς σχολής συχνά προστάτευαν τη δουλειά τους κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και 1980 επειδή φοβόντουσαν μην τη χάσουν από ανταγωνιστές, γεγονός που εμπόδιζε την καινοτομία. Οι καλλιτέχνες της σύγχρονης σχολής ήταν πιο ανοιχτοί στην ανταλλαγή πληροφοριών και προσπαθούσαν, να ξεπεράσουν τα μέχρι τότε όρια του τατουάζ, πράγμα που εξηγεί την ένταση που υπήρξε μεταξύ παλαιών και νέων καλλιτεχνών τατουάζ. Σε σχέση με αυτήν την αλλαγή οι παραδοσιακοί καλλιτέχνες σχολιάζουν πως «το τατουάζ έχασε κάποια από τη γοητεία του» σε αντίθεση με τους νέους που υποστηρίζουν πως αυτό το άνοιγμα υπήρξε προοδευτικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία
Κόμητες και δούκες του Ανζού
thumb|150px|right|Τα σύμβολα των δουκών του Ανζού Οι Κόμητες του Ανζού ήταν οι κυβερνήτες της κομητείας του Ανζού, ο τίτλος παραχωρήθηκε για πρώτη φορά τον 9ο αιώνα από τον Κάρολο τον Φαλακρό στον Ροβέρτο τον Ισχυρό. Ο Ινζέλζερ και ο γιος του ήταν υποκόμητες του Ανζέ, ο γιος του Ινζέλζερ Φούλκων ο Ερυθρός ήταν ο πρώτος που πήρε τον τίτλο του κόμη. Οι απόγονοι του Ινζέλζερ συνεχίστηκαν σε αρσενική γραμμή μέχρι μέχρι τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο, κληροδότησε στην συνέχεια την κομητεία στον ανιψιό του Γοδεφρείδος Γ΄ γιο της αδελφής του Ερμενγάρδης του Ανζού και του Γοδεφρείδου του Γκατινέ. Οι απόγονοι τους κυβέρνησαν το Ανδεγαυικο βασίλειο του Ανζού μέχρι την εποχή που η κομητεία κατακτήθηκε από το Γαλλικό στέμμα. Ο τίτλος του κόμη του Ανζού μετετράπη στον τίτλο του δούκα του Ανζού (1360) τον οποίο κατείχαν μέλη της Γαλλικής εθνικής δυναστείας των Καπετιδών από τον Οίκο των Βαλουά και τον Οίκο των Βουρβόνων. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Αγγλικού Οίκου της Υόρκης όταν κάποιος δούκας πέθαινε χωρίς γιους ο τίτλος μεταβιβαζόταν στο Γαλλικό στέμμα. Ο τίτλος πέρασε στον Φίλιππο, εγγονό του Λουδοβίκου του Μέγα ο οποίος έγινε βασιλιάς της Ισπανίας ως Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας, από τότε εμφανίστηκαν πολλοί διεκδικητές του τίτλου που είχαν σχέση με το Ισπανικό στέμμα.
Δούκες του Ανζού
Οι δούκες είχαν σημαντική συμβολή στην κοινωνική Αναγέννηση του 14ου αιώνα.
Οίκος των Βαλουά
Με το τέλος του Καρόλου Δ΄ το Ανζού επέστρεψε στο Γαλλικό στέμμα, στον Λουδοβίκο ΙΑ΄. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Κάρολος Η΄ και ο 2ος εξάδελφός του Λουδοβίκος ΙΒ΄. Τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ διαδέχθηκε ο γιος του εξαδέλφου του, ο Φραγκίσκος Α΄, που παραχώρησε το Ανζού στη μητέρα του:
Οίκος των Βαλουά-Ανγκουλέμ
Η αδελφή τους Μαργαρίτα των Βαλουά-Ανγκουλέμ παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας.
Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Χωρίς νόμιμη δημιουργία του τίτλου, στον 10ο απόγονο του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού Ανζου
Σάντρα και Παουλίνα
Η Σάντρα και Παουλίνα (Iσπανικά: Sandra y Paulina) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1980, σε σενάριο βασισμένο στην ραδιονοβέλα της Ινές Ροδένα La Gaviota.
Πρωταγωνιστούν Γιακελίν Αντέρε, Χούλιο Αλεμάν, Ανχέλικα Αραγόν και Κλάουδιο Μπρούκ.