cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντάμα
Η λέξη Ντάμα (ετυμολογία, από το λατινικό domina, στο ιταλικό dama και το γαλλικό dame) μπορεί να αναφέρεται:
Txoria txori
Το Txoria Txori είναι ποίημα γραμμένο στα βάσκικα από τον Γιοτσεάν Άρτσε και μελοποιημένο (στο μουσικό είδος της φολκ) από τον Μικέλ Λαμπόα, μέλος του συγκροτήματος Ez Dok Amairu.
Ο Μικέλ Λαμπόα γνώριζε τον Γιοτσεάν Άρτσε από την μεταξύ τους συνεργασία για την παραγωγή τραγουδιών όπως το Zilbor-hesteak (ο ομφάλιος λώρος στα ελληνικά) για παράδειγμα, ωστόσο δεν τον γνώριζε με την ιδιότητά του ως ποιητή.
Ο Μικέλ Λαμπόα παρουσίασε για πρώτη φορά το τραγούδι στο Θέατρο Αστόρια του Σαν Σεμπαστιάν.
Στίχοι
Hegoak ebaki banizkio Neria izango zen Ez zuen aldegingo.
Bainan horrela Ez zen gehiago txoria izango.
Eta nik, Txoria nuen maite.
Μετάφραση
Άμα του είχα κόψει τα φτερά Θα ήτανε δικό μου Δεν θα είχε φύγει
Αλλά τότε Δεν θα ήταν ένα πουλί
Κι εγώ, Ήταν το πουλί που αγαπούσα
Σημασία των στίχων
Το πουλί χρησιμοποιείται σε αυτή την περίπτωση ως σύμβολο της ελευθερίας και οι στίχοι αναφέρονται στο δίλημμα που υφίσταται όταν ένα άτομο επιθυμεί να κάνει δικό του ένα κοντινό του πρόσωπο: είτε να το αιχμαλωτίσει και να το έχει όπως ένα πουλί σε αιχμαλωσία, είτε να το αγαπήσει όπως είναι, και τότε, εφόσον επιθυμεί να φύγει, τότε, να το αφήσει να φύγει.
Το πολιτικό πλαίσιο στο οποίο γράφηκε το κατέστησε, άθελά του, ως ένα protest song.
Το τραγούδι είναι εύκολο στην απαγγελία και την αποστήθιση, με την ρυθμική του δομή να είναι αργή και επαναλαμβανόμενη.
Από τις πρώτες του, κιόλας, ερμηνείες θεωρήθηκε ως ένα παραδοσιακό τραγούδι.
Λαϊκά, το τραγούδι έλαβε την νέα ονομασία Hegoak (τα φτερά), την πρώτη λέξη του ποιήματος, ενώ είναι επίσης γνωστό και με την ονομασία Neria izango zen, λόγω μίας από τις φράσεις που το αποτελούν, στην διαμορφωμένη εκδοχή του για χορωδία.
Το τραγούδι συχνά συνοδεύεται από κιθάρα, ενώ μπορεί να τραγουδηθεί και υπό την μορφή a capella. Πρόκειται για τραγούδι με έντονο συναισθηματισμό, ωστόσο η ανάγνωση της μετάφρασής του το καθιστά πολύ πιο μελαγχολικό. Το τραγούδι είναι χωρισμένο σε τρεις στροφές: δύο από τις στροφές του έχουν 2 στίχους, ενώ η πρώτη έχει τρεις. Το lallallalllalllalal επαναλαμβάνεται αρκετές φορές. Οι στίχοι είναι σταυρωτοί.
Ορισμένες εκδοχές και επανεκδόσεις
Σημειώνεται, ότι, μεταξύ άλλων, το τραγούδι αυτό ερμήνευσε και η Τζόαν Μπάες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσική στη Χώρα των Βάσκων Κατηγορία:Παραδοσιακή μουσική Κατηγορία:Ποιήματα
Οικογένεια Γαρουφαλιά
Η οικογένεια Γαρουφαλιά είναι παλιά οικογένεια πολιτικών της Άρτας.
Παντελής Πουλιόπουλος
Ο Παντελής Πουλιόπουλος (10 Μαρτίου 1900 - 6 Ιουνίου 1943) ήταν κομμουνιστής ηγέτης και Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ) από το 1924 έως το 1926. Υπήρξε ιδρυτής του τροτσκιστικού ρεύματος στην Ελλάδα. Εκτελέστηκε από τους Ιταλούς τον Ιούνιο του 1943 στο Κούρνοβο μαζί με 105 άλλους αγωνιστές.
Ένταξη στο ΣΕΚΕ, αντιπολεμική δράση
Ο Παντελής Πουλιόπουλος γεννήθηκε στη Θήβα στις 10 Μαρτίου 1900. Ήταν γιος του Νικολάκη Πουλιόπουλου, εμπόρου με καταγωγή από την Ήπειρο, και είχε άλλα πέντε αδέλφια. Τελείωσε το Γυμνάσιο στη γενέτειρά του Θήβα και το 1919 μπήκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την ίδια χρονιά εντάχτηκε στο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (ΣΕΚΕ), τον πρόδρομο του ΚΚΕ.
Από το 1920 υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό κατά τη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου 1919-1922. Μαζί με τον Γιώργη Νίκολη ήταν από τους κύριους οργανωτές της αντιπολεμικής δράσης στο μέτωπο. Συμμετείχε στη σύνταξη της εφημερίδας Ερυθρός Φρουρός και στην οργάνωση αντιπολεμικών κομμουνιστικών πυρήνων στις μονάδες της Στρατιάς Μικράς Ασίας. Οι προκηρύξεις του Κεντρικού Συμβουλίου των κομμουνιστών φαντάρων του μετώπου ήταν συνήθως γραμμένες από το χέρι του Πουλιόπουλου. Συνελήφθη τον Μάιο του 1922 για την αντιπολεμική του δράση και παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο στη Σμύρνη με την προοπτική της εκτέλεσης. Με την κατάρρευση όμως του μετώπου τον Αύγουστο, δραπέτευσε από τις φυλακές του Μπαρτζόβα στα περίχωρα της Σμύρνης με τη βοήθεια του δεσμοφύλακά του και επέστρεψε στην Ελλάδα. .
Από το 1923 έως το 1925 έπαιξε ηγετικό ρόλο στο κίνημα των βετεράνων του πολέμου και το 1924 εκλέχτηκε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων Στρατών, η οποία εξέδιδε την εφημερίδα Παλαιός Πολεμιστής, με κυκλοφορία που έφτανε τα 20.000 φύλλα.
Στην ηγεσία του ΚΚΕ - Υπέρμαχος της μπολσεβικοποίησης
Ο Πουλιόπουλος μαζί με τους Σεραφείμ Μάξιμο και Λευτέρη Σταυρίδη πρωταγωνίστησε στο 3ο Έκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ το Δεκέμβρη του 1924, στο οποίο το κόμμα μετονομάστηκε σε ΚΚΕ και αποφασίστηκε η μπολσεβικοποίηση του κόμματος, δηλαδή ο κομμουνιστικός του χαρακτήρας και η ένταξή του στην Κομμουνιστική Διεθνή (ΚΔ). Ο Πουλιόπουλος εκλέχτηκε πρώτος γενικός γραμματέας του ΚΚΕ σε ηλικία 24 ετών και πρωτοστάτησε στη διαγραφή των ιδρυτικών στελεχών του ΣΕΚΕ ως οπορτουνιστών.
Επίσης, ήταν αντιπρόσωπος του κόμματος στο 5ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν) στη Μόσχα τον Ιούνιο του 1924, μαζί με τον Σεραφείμ Μάξιμο και τον Θόδωρο Μάγγο. Τον Ιούλιο του 1924 στη Μόσχα συνήλθε η 7η Συνδιάσκεψη της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας (ΒΚΟ) που επανέλαβε τη θέση της προηγούμενης συνδιάσκεψης για μια "Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη". Οι Πουλιόπουλος και Μάξιμος που αντιπροσώπευσαν το ΣΕΚΕ (Κ), ψήφισαν τη θέση χωρίς να υπάρχει σχετική απόφαση του κόμματος.
Στις 15 Απρίλη του 1925 η κυβέρνηση του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου συνέλαβε και φυλάκισε πολλά στελέχη του ΚΚΕ για το λεγόμενο "Μακεδονικό". Έτσι ο Πουλιόπουλος, ο Νίκολης, ο Θωμάς Αποστολίδης, ο Κώστας Σκλάβος, ο Τάκης Φίτσιος και άλλοι βρέθηκαν στις Φυλακές Συγγρού, ενώ ο Σεραφείμ Μάξιμος εξορίστηκε στη Σκύρο. Τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ κατέλαβε τότε ο Λευτέρης Σταυρίδης. Ο Πουλιόπουλος θα δικαστεί στις 8 Αυγούστου του 1925 και θα καταδικαστεί σε 1,5 χρόνο φυλάκιση για την προπαγάνδιση "Αυτονόμησης της Μακεδονίας και της Θράκης" από το Στρατοδικείο της Αθήνας. Μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη ήταν και το πρώην ιδρυτικό μέλος της ΓΣΕΕ Κώστας Σπέρας.
Μακεδονικό
Ο Πουλιόπουλος εξορίστηκε στη Φολέγανδρο και αφέθηκε ελεύθερος στα τέλη Αυγούστου του 1926 με την πτώση της δικτατορίας του Θεόδωρου Πάγκαλου.
Διαγραφή από το ΚΚΕ και τροτσκιστική πορεία
Μετά την αποφυλάκισή του, στη "Σύσκεψη Παραγόντων" στις 5-8 Σεπτέμβρη του 1926 ο Πουλιόπουλος εξελέγη ομόφωνα γραμματέας του ΚΚΕ, αλλά δεν αποδέχθηκε την εκλογή του και τη γραμματεία κατέλαβε ο Παστιάς Γιατσόπουλος. Επίσης αρνήθηκε να είναι υποψήφιος του κόμματος για τις βουλευτικές εκλογές στις 7 Νοέμβρη 1926 και αφού η ΚΕ δεν έλαβε υπόψη της την άρνησή του, κατέθεσε σχετική δήλωση αποποίησης στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Η απάντηση της ΚΚΕ ήταν να τον θέσει εκτός κόμματος μέχρι το επόμενο συνέδριο, το οποίο ήταν το μόνο αρμόδιο να αποφασίσει για τα περαιτέρω. Ο Πουλιόπουλος τότε αποσύρθηκε στη Θήβα και προετοιμάστηκε για το επόμενο συνέδριο του ΚΚΕ που είχε οριστεί για το Μάρτιο του 1927.
Στο 3ο Τακτικό Συνέδριο το Μάρτιο του 1927, ξέσπασε μεγάλη διαμάχη, με αντιπάλους τις παρακάτω ομάδες: Ομάδα Πουλιόπουλου (τροτσκιστές)
Ομάδα Χαϊτά (σταλινικοί – αφοσιωμένοι στην Κομιντέρν)
Ομάδα Μάξιμου (κεντριστές)
Η ομάδα των τροτσκιστών του Πουλιόπουλου αρνήθηκε να ενωθεί με τους Αρχειομαρξιστές που είχαν διασπαστεί από το ΚΚΕ, κατηγορώντας τους για σεχταρισμό απέναντι στο κόμμα. Ο Τρότσκι όμως το 1930 αναγνώρισε τους Αρχειομαρξιστές ως ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αριστερής Αντιπολίτευσης, απόφαση που ο Πουλιόπουλος και η ομάδα του καταδίκασαν έντονα. Το 1934, η ομάδα του Πουλιόπουλου και μια ομάδα που είχε διασπαστεί από τους Αρχειομαρξιστές, με επικεφαλής τον Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο), ενώθηκαν για να σχηματίσουν την Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (ΟΚΔΕ).
Ο μαχόμενος δικηγόρος
Παράλληλα με όλα αυτά, ο Πουλιόπουλος τελειώνει τη Νομική, κατορθώνει να μάθει δέκα ξένες γλώσσες και να διαβάζει νομικά και μαρξιστικά κείμενα στη γλώσσα που γράφτηκαν. Ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Σταυρίδης αναφέρει για τον Πουλιόπουλο ότι: "Ήτο άριστος δικηγόρος και πολλάκις εις δίκας είχε καταπλήξει τους δικαστάς δια την εμβρίθειαν και πολυμάθειάν του και από νομικής απόψεως, διότι είχε μελετήσει και πολλά ξένα νομικά συγγράμματα."
Την περίοδο 1927-1929 εκπαιδεύει μια ολιγομελή ομάδα νεαρών δικηγόρων (Λύσανδρος Μηλιαρέσης κ.α.) στις δραστηριότητες της Εργατικής Βοήθειας Ελλάδας, της οργάνωσης αλληλεγγύης των εργαζομένων, με σκοπό να τους κάνει ικανούς να υποστηρίζουν αγωνιστές της εργατικής τάξης όταν καταδιώκονται. Δίνει καθημερινά ως δικηγόρος το παρών για να υπερασπιστεί εργάτες απέναντι στους εργοδότες τους, κατατρεγμένους και διαδηλωτές που συλλαμβάνονται, σωματεία που διαλύονται αυθαίρετα, συνελεύσεις που δέχονται αστυνομικές επιδρομές, εκλογές που ματαιώνονται, συνδικαλιστές, διανοούμενους και φοιτητές που οδηγούνται στα αστυνομικά τμήματα και σέρνονται στα δικαστήρια με βαριές κατηγορίες.
Ο χαρακτήρας της επανάστασης, τα Λαϊκά Μέτωπα
Εκείνη την περίοδο, που σηματοδοτείται από την επικράτηση του σταλινισμού στο κομμουνιστικό κίνημα, ο Πουλιόπουλος αντιπάλευε την άποψη που διαμορφωνόταν από το ΚΚΕ και παγιώθηκε στην 6η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του το 1934, η οποία θεωρούσε ότι λόγω του μη ανεπτυγμένου και μισοφεουδαρχικού χαρακτήρα του ελληνικού καπιταλισμού, η επανάσταση στην Ελλάδα δε θα μπορούσε να είναι σοσιαλιστική, αλλά αστικοδημοκρατική. Ο Πουλιόπουλος υποστήριξε το σοσιαλιστικό της χαρακτήρα, τονίζοντας τόσο το επίπεδο της οικονομικής ανάπτυξης στην Ελλάδα και την πραγματοποιημένη λύση του αγροτικού ζητήματος, όσο και ότι πολλά θέματα που παρουσιάζονται ως έλλειμμα δημοκρατίας η αστική τάξη δεν μπορούσε πια να τα επιλύσει και μάλιστα έπαιρνε μια έντονα αυταρχική στροφή. Θεωρούσε ότι στην πράξη, αυτή η τακτική σήμαινε την εγκατάλειψη του στόχου της σοσιαλιστικής επανάστασης γενικά.
Άλλο σημείο σύγκρουσης με το ΚΚΕ ήταν η σχέση με τις μη κομμουνιστικές εργατικές οργανώσεις. Υπό το βάρος της ήττας με την άνοδο του φασισμού στη Γερμανία, τα επίσημα κομμουνιστικά κόμματα, που για μια ολόκληρη περίοδο δεν ήθελαν καμία συνεργασία μαζί τους, στράφηκαν προς την τακτική του Λαϊκού Μετώπου. Ο Πουλιόπουλος υποστήριζε την ανάγκη συνεργασίας στη δράση, αλλά τονίζοντας την ανάγκη πολιτικής και οργανωτικής ανεξαρτησίας των κομμουνιστών, και απορρίπτοντας ιδιαίτερα τη συμμετοχή σε οποιαδήποτε αστική κυβέρνηση επέμενε στη λογική των εργατικών και μόνο μετώπων, ενώ παλαιότερα γι΄ αυτό κατηγορούσε τα στελέχη του ΚΚΕ.
Ο Πουλιόπουλος υπήρξε ιδιαίτερα επικριτικός για την κατάσταση στη Σοβιετική Ένωση και την κατάλυση της εργατικής δημοκρατίας σε αυτήν. Παράλληλα όμως, υποστήριζε ότι θα έπρεπε να υποστηριχτεί σε περίπτωση επίθεσης από τα καπιταλιστικά κράτη. Επίσης, αρχές του 1940 έθεσε ξανά το ζήτημα της αυτονομίας της Μακεδονίας, ενώ κατέκρινε το ΚΚΕ ως σωβινιστικό κόμμα.
Η 4η Διεθνής
Ο Πουλιόπουλος το 1938 πήρε την πρωτοβουλία να ενώσει τους Έλληνες τροτσκιστές στην Ενιαία Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (ΕΟΚΔΕ). Το Σεπτέμβριο του 1938, η ΕΟΚΔΕ συμμετείχε στην ίδρυση της Τετάρτης Διεθνούς στο Παρίσι.
Στην Ακροναυπλία
Τον Αύγουστο του 1938 συνελήφθη από το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία, όπου προσπάθησε να συνεχίσει την πολιτική του δράση. Η ηγεσία της καθοδήγησης του ΚΚΕ στην Ακροναυπλία (Ιωαννίδης) απομόνωσε τον Πουλιόπουλο και τους συντρόφους του τροτσκιστές από τους υπόλοιπους κρατούμενους κομμουνιστές. . Ο Πουλιόπουλος μαζί με άλλους συντρόφους του υποστήριξε την επιχείρηση για την απόδρασή τους τον Απρίλιο του 1941, λίγο πριν φθάσουν οι Γερμανοί στην Ακροναυπλία, αλλά αυτή ματαιώθηκε μετά από απόφαση του Ιωαννίδη. Σε μεταγωγή του σε άλλη φυλακή, δεν αποπειράθηκε να αποδράσει παρά τις παρακλήσεις συντρόφων του, για να μην έχει συνέπειες ο χωροφύλακας που τον φρουρούσε.
Το 1942, κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, μεταφέρθηκε άρρωστος στο Δημοτικό Νοσοκομείο της Αθήνας, στη συνέχεια στις Φυλακές Αβέρωφ και τέλος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Λάρισας.
Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Πουλιόπουλος, σε αντίθεση με τον Ζαχαριάδη, υποστήριξε ότι ο χαρακτήρας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου δεν ήταν αντιφασιστικός, αλλά πόλεμος ανταγωνισμού ανάμεσα σε αντίπαλα εθνικά κράτη λόγω της οικονομικής κρίσης, με το πρόσχημα του διαφορετικού εσωτερικού καθεστώτος τους. Για τον Πουλιόπουλο, η εργατική τάξη και το κομμουνιστικό κίνημα δεν έπρεπε να συνταχθούν με τις αντίστοιχες αστικές τάξεις και τα εθνικά κράτη.
Η εκτέλεση
Η Δικτατορία Μεταξά δεν απελευθέρωσε τους πολιτικούς κρατούμενους με την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, αλλά τους παρέδωσε στους κατακτητές. Στις 6 Ιουνίου του 1943 ο Πουλιόπουλος, μαζί με άλλους 105 φυλακισμένους από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Λάρισας, εκτελέστηκε από τις ιταλικές κατοχικές δυνάμεις στο χωριό Νεζερός (σημερινός Άγιος Στέφανος) κοντά στο Δομοκό, σε αντίποινα για την ανατίναξη της σήραγγας στο Κούρνοβο από τον ΕΛΑΣ. Απευθύνθηκε στα ιταλικά στους στρατιώτες του εκτελεστικού αποσπάσματος καλώντας τους να μην τους εκτελέσουν στο όνομα του αντιφασισμού και της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Στις εφημερίδες της εποχής θα καταγραφεί ότι μίλησε στα ιταλικά στους Ιταλούς φαντάρους προτρέποντας τους να εξεγερθούν ενάντια στους ιμπεριαλιστές. Αρκετά μετά την Απελευθέρωση έχουμε τις πρώτες μεταγενέστερες αναφορές ότι οι στρατιώτες αρνήθηκαν να τους εκτελέσουν και την εκτέλεση έκαναν οι αξιωματικοί.
Μεταφράσεις από τον Πουλιόπουλο
Μετέφρασε στα ελληνικά Το Κεφάλαιο και την Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας του Μαρξ, και την Προδομένη Επανάσταση του Τρότσκι. Επίσης μετέφρασε τις Οικονομικές Θεωρίες του Καρόλου Μαρξ και τον Καντ του Καρλ Κάουτσκυ, καθώς και την Ιστορία του Ιστορικού Υλισμού του Νικολάι Μπουχάριν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες τροτσκιστές Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί Κατηγορία:Εκτελεσθέντες αντιστασιακοί
Φρεντ Ντεγκαζόν
Ο Φρέντρικ Ντεγκαζόν (Frederick E. Degazon, 4 Ιανουαρίου 1913 - 4 Οκτωβρίου 2008) είναι πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρόεδρος της Δομινίκας από το 1979 ως το 1980. Έπειτα από πολιτική κρίση αναγκάστηκε να παραιτηθεί και του επιτράπηκε να φύγει για την Αγγλία, όπου αυτοεξορίστηκε.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αγία Λουκία στις 4 Ιανουαρίου 1913 και μορφώθηκε στο κολέγιο της γενέτειράς του αρχικά. Εν συνεχεία ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Τη δεκαετία του 1940 υπηρέτησε ως δημόσιος υπάλληλος στη Δομινίκα, την Αγία Λουκία και την Τζαμάικα, ως τη συνταξιοδότησή του, το 1969. Το 1949 ήταν επίτροπος και του ανατέθηκε το έργο της ανασυγκρότησης της πόλης Κάστρις έπειτα από την πυρκαγιά του 1948. Εξελέγη πρόεδρος της βουλής το 1977. Το 1978 η χώρα του έγινε ανεξάρτητη και το κοινοβούλιο τον εξέλεξε πρώτο πρόεδρο της Δομινίκας. Το αξίωμά του ήταν κατά πολύ εθιμοτυπικό.
Τον Ιούνιο του 1979 ξέσπασε συνταγματική κρίση που προκλήθηκε από την ανάγκη να προβεί η κυβέρνηση σε δημοκρατικές και σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις. Ο Ντεγκαζόν αποπειράθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του με τη σύζυγό του και τελικά έφυγε στο Ηνωμένο Βασίλειο μέσω Αντίγκουας, αεροπορικώς. Η Βουλή εξέλεξε πρόεδρο την Τζένερ Άρμορ. Ο Ντεγκαζόν παραιτήθηκε επίσημα το Φεβρουάριο του 1980. Πέθανε στο Λονδίνο στις 4 Οκτωβρίου 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντεγκαζον
Ανεμοχωράκι Ηλείας
Το Ανεμοχωράκι είναι ημιορεινός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας και τον δήμο Ανδρίτσαινας-Κρεστένων σε υψόμετρο 215 μέτρων. Βρίσκεται σε απόσταση 12 χλμ. Α.-ΒΑ. από τα Κρέστενα και λιγότερο από 1 χλμ. από τη Φρίξα, της οποίας θεωρείται συνοικισμός.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
WSOP
Το WSOP (World Series of Poker, Παγκόσμια Σειρά Πόκερ) είναι μια σειρά από τουρνουά πόκερ και διεξάγεται κάθε χρόνο στο Λας Βέγκας των ΗΠΑ, ενώ από το 2005 χρηματοδοτείται από την εταιρεία Caesars Entertainment (γνωστή ως Harrah's Entertainment μέχρι το 2010). Χρονολογείται από το 1970, όταν ο Μπένι Μπίνιον κάλεσε επτά από τους πιο γνωστούς παίκτες του πόκερ στο Horseshoe Casino για ένα τουρνουά.
Ο νικητής κάθε διοργάνωσης λαμβάνει ένα WSOP bracelet και ένα χρηματικό έπαθλο με βάση τον αριθμό των συμμετεχόντων και τα ποσά buy-in. Με τα χρόνια, έχει αυξηθεί τόσο ο αριθμός των γεγονότων όσο και ο αριθμός των συμμετεχόντων. Κάθε χρόνο, το WSOP κορυφώνεται με το «$10,000 no-limit hold'em Main Event», το οποίο, από το 2004, έχει προσελκύσει χιλιάδες συμμετέχοντες. Ο νικητής λαμβάνει ένα βραβείο πολλών εκατομμυρίων δολαρίων σε μετρητά και ένα βραχιόλι, το οποίο έχει γίνει το πιο πολυπόθητο βραβείο το οποίο ένας παίκτης του πόκερ μπορεί να κερδίσει. Ο νικητής του «World Series of Poker Main Event» θεωρείται ότι είναι ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του πόκερ.
Από το 2014, το WSOP αποτελείται από 65 εκδηλώσεις, περιλαμβάνοντας τις περισσότερες σημαντικές παραλλαγές του πόκερ. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, πάνω από τα μισά από τα γεγονότα που έχουν παραλλαγές του Texas Hold 'em. Οι εκδηλώσεις λαμβάνουν χώρα παραδοσιακά μία ημέρα ή κατά τη διάρκεια αρκετών συνεχόμενων ημερων κατά τη διάρκεια της σειράς, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Ωστόσο, αρχής γενομένης από το 2008, το τελικό τραπέζι του Main Event καθυστέρησε μέχρι το Νοέμβριο. Το τελικό τραπέζι του 2012 ξεκίνησε τον Οκτώβριο, λόγω των προεδρικών εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόκερ
Σπάνια πάθηση
Μια σπάνια πάθηση είναι οποιαδήποτε ασθένεια επηρεάζει ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού. Σε ορισμένα μέρη του κόσμου, μια ορφανή πάθηση είναι μια σπάνια ασθένεια της οποίας η σπανιότητα σημαίνει ότι υπάρχει έλλειψη μιας αγοράς αρκετά μεγάλης για να κερδίσει υποστήριξη και πόρους για τη δημιουργία θεραπείας για αυτήν, πέρα από την περίπτωση να παρέχει η κυβέρνηση οικονομικά συμφέρουσες συνθήκες για τη δημιουργία και πώληση θεραπειών. Τα ορφανά φάρμακα είναι αυτά που δημιουργούνται ή πωλούνται κάτω από τέτοιες συνθήκες.
Οι περισσότερες σπάνιες ασθένειες είναι γενετικές και επομένως υπάρχουν καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, ακόμη και αν τα συμπτώματα δεν εμφανίζονται αμέσως. Πολλές σπάνιες ασθένειες εμφανίζονται νωρίς στη ζωή και περίπου το 30% των παιδιών με σπάνιες ασθένειες θα πεθάνουν πριν φτάσουν τα πέμπτα γενέθλιά τους. Με μόνο τρεις διαγνωσμένους ασθενείς σε 27 χρόνια, η ανεπάρκεια ριβόζης-5-φωσφορικής ισομεράσης θεωρείται η πιο σπάνια γνωστή γενετική ασθένεια.
Love Is Forever (τραγούδι της Λεονόρα)
Το Love Is Forever είναι ένα τραγούδι από τη Δανέζα τραγουδίστρια Λεονόρα, το οποίο εκπροσώπησε τη στον  στο Τελ Αβίβ. Στον τελικό όπου προκρίθηκε, ήρθε 12ο με 120 βαθμούς.
Σπάνια πάθηση
Η αμερικανική οργάνωση Global Genes έχει εκτιμήσει ότι περισσότεροι από 300 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με μία από τις 7.000 περίπου παθήσεις που ορίζουν ως «σπάνιες» στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Love Is Forever (τραγούδι της Λεονόρα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Σπάνια πάθηση
Ορισμός
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο νόμος του 2002 για τις σπάνιες παθήσεις ορίζει τη σπάνια νόσο αυστηρά σύμφωνα με τον επιπολασμό, συγκεκριμένα "οποιαδήποτε ασθένεια ή πάθηση που επηρεάζει λιγότερα από 200.000 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες", ή περίπου 1 στα 1.500 άτομα. Αυτός ο ορισμός είναι ουσιαστικά ο ίδιος με εκείνον του Νόμου του 1983 για τα Ορφανά Φάρμακα, ενός ομοσπονδιακού νόμου που γράφτηκε για να ενθαρρύνει την έρευνα για σπάνιες ασθένειες και πιθανές θεραπείες.
Στην Ιαπωνία, ο νομικός ορισμός μιας σπάνιας νόσου ορίζει ότι πρόκειται για την πάθηση που επηρεάζει λιγότερους από 50.000 ασθενείς στην Ιαπωνία ή περίπου 1 στους 2.500 ανθρώπους.
Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δημόσιας Υγείας ορίζει τις σπάνιες ασθένειες ως «απειλητικές για τη ζωή ή χρόνια εξασθενητικές ασθένειες οι οποίες έχουν τόσο χαμηλό επιπολασμό, που απαιτούνται ειδικές συνδυαστικές προσπάθειες για την αντιμετώπισή τους». Ο όρος χαμηλός επιπολασμός ορίζεται πιο κάτω ως γενικά η πάθηση που αφορά λιγότερα από 1 στα 2.000 άτομα. Ασθένειες που είναι στατιστικά σπάνιες, αλλά όχι και απειλητικές για τη ζωή, χρονικά εξουθενωτικές ή ανεπαρκώς αντιμετωπισμένες, εξαιρούνται από τον ορισμό τους.
Οι ορισμοί που χρησιμοποιούνται στην ιατρική βιβλιογραφία και στα εθνικά σχέδια υγείας παρουσιάζουν παρόμοια διακύμανση, με τους ορισμούς να κυμαίνονται από 1 / 1.000 έως 1 / 200.000.
Σχέση με ορφανές παθήσεις
Εξαιτίας των ορισμών που περιλαμβάνουν αναφορά στη διαθεσιμότητα θεραπείας, την έλλειψη πόρων και τη σοβαρότητα της νόσου, ο όρος ορφανή πάθηση χρησιμοποιείται ως συνώνυμο της σπάνιας νόσου. Αλλά στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι «ορφανές παθήσεις» έχουν ξεχωριστή νομική σημασία.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τις Σπάνιες Ασθένειες (EURORDIS) περιλαμβάνει επίσης τόσο τις σπάνιες ασθένειες όσο και τις παραμελημένες ασθένειες σε μια μεγαλύτερη κατηγορία «ορφανών ασθενειών».
Επιπολασμός
Ο επιπολασμός (αριθμός ατόμων που ζουν με μια ασθένεια σε μια δεδομένη στιγμή), και όχι η συχνότητα (αριθμός νέων διαγνώσεων σε ένα δεδομένο έτος), χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον αντίκτυπο των σπάνιων ασθενειών. Το Global Genes Project εκτιμά ότι περίπου 300 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πλήττονται από μια σπάνια ασθένεια.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τις Σπάνιες Ασθένειες (EURORDIS) εκτιμά ότι υπάρχουν 5.000 έως 7.000 διακριτές σπάνιες ασθένειες που πλήττουν το 6% έως 8% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο περίπου 400 σπάνιες ασθένειες έχουν θεραπείες και περίπου το 80% έχουν γενετική βάση σύμφωνα με το Ινστιτούτο Σπάνιας Γονιδιωματικής.
Οι σπάνιες παθήσεις μπορεί να ποικίλουν στον επιπολασμό μεταξύ των πληθυσμών, επομένως μια ασθένεια που είναι σπάνια σε ορισμένους πληθυσμούς μπορεί να είναι συχνή σε άλλους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις γενετικές ασθένειες και τις μολυσματικές ασθένειες. Ένα παράδειγμα είναι η κυστική ίνωση, μια γενετική ασθένεια: είναι σπάνια στα περισσότερα μέρη της Ασίας αλλά σχετικά συχνή στην Ευρώπη και σε πληθυσμούς ευρωπαϊκής καταγωγής. Σε μικρότερες κοινότητες, η επίδραση ιδρυτού μπορεί να οδηγήσει σε μια ασθένεια που είναι πολύ σπάνια σε παγκόσμιο επίπεδο να παρουσιάσει επιπολασμό στη μικρότερη κοινότητα. Πολλές μολυσματικές ασθένειες έχουν επιπολασμό σε μια δεδομένη γεωγραφική περιοχή, αλλά σπανίως οπουδήποτε αλλού. Άλλες ασθένειες, όπως πολλές σπάνιες μορφές καρκίνου, δεν έχουν εμφανές προφίλ κατανομής και είναι απλώς σπάνιες. Η ταξινόμηση άλλων καταστάσεων εξαρτάται εν μέρει από τον πληθυσμό που μελετάται: Όλες οι μορφές καρκίνου στα παιδιά θεωρούνται γενικά σπάνιες, επειδή λίγα παιδιά αναπτύσσουν καρκίνο, αλλά ο ίδιος καρκίνος σε ενήλικες μπορεί να είναι πιο συχνός.
Περίπου 40 σπάνιες παθήσεις έχουν πολύ υψηλότερο επιπολασμό στη Φινλανδία. Αυτές είναι γνωστες συλλογικά ως Νόσοι Φινλανδικού τύπου. Ομοίως, υπάρχουν σπάνιες γενετικές ασθένειες μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων Amish στις ΗΠΑ και μεταξύ των εθνοτικών Εβραίων.
Χαρακτηριστικά
Μια σπάνια ασθένεια ορίζεται ως μια ασθένεια που προσβάλλει λιγότερα από 200.000 άτομα σε ένα ευρύ φάσμα πιθανών διαταραχών. Οι χρόνιες γενετικές ασθένειες ταξινομούνται συνήθως ως σπάνιες. Ανάμεσα σε πολλές άλλα ενδεχόμενα, οι σπάνιες ασθένειες μπορεί να προκύψουν από βακτηριακές ή ιογενείς λοιμώξεις, αλλεργίες, διαταραχές χρωμοσωμάτων, εκφυλιστικές και πολλαπλασιαστικές αιτίες, που επηρεάζουν οποιοδήποτε όργανο του σώματος. Οι σπάνιες ασθένειες μπορεί να είναι χρόνιες ή ανίατες, αν και πολλές βραχυπρόθεσμες ιατρικές καταστάσεις είναι επίσης σπάνιες ασθένειες.
Ηνωμένες Πολιτείες
Το Γραφείο Έρευνας των Σπάνιων Νόσων του ΝΙΗ (ORDR) ιδρύθηκε από το Νόμο HR 4013 / 107-280 το 2002. Το HR 4014, που υπογράφηκε την ίδια μέρα, αναφέρεται στον "Νόμο για την ανάπτυξη ορφανών προϊόντων για σπάνιες παθήσεις". Παρόμοιες πρωτοβουλίες έχουν προταθεί στην Ευρώπη. Το ORDR διαχειρίζεται επίσης το δίκτυο κλινικής έρευνας σπάνιων ασθενειών (RDCRN). Το RDCRN παρέχει υποστήριξη για κλινικές μελέτες και διευκολύνει τη συνεργασία, την εγγραφή σε μελέτες και την ανταλλαγή δεδομένων.
Ηνωμένο Βασίλειο
Το 2013, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δημοσίευσε τη στρατηγική του Ηνωμένου Βασιλείου για τις σπάνιες ασθένειες, η οποία "στοχεύει να διασφαλίσει ότι κανένας δεν θα μείνει πίσω επειδή έχει μια σπάνια ασθένεια", με 51 συστάσεις για τη φροντίδα και τη θεραπεία σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο και ορίζοντα υλοποίησης έως το 2020. Οι υπηρεσίες υγείας στις τέσσερις συνιστώσες χώρες (δλδ. Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία και Βόρεια Ιρλανδία) συμφώνησαν να υιοθετήσουν σχέδια υλοποίησης έως το 2014, αλλά μέχρι και τον Οκτώβριο του 2016 η Υπηρεσία Υγείας της Αγγλίας δεν είχε εκπονήσει σχέδιο και η διακομματική κοινοβουλευτική ομάδα για τις σπάνιες, γενετικές και μη-διαγνωσμένες παθήσεις συνέταξε έκθεση τον Φεβρουάριο του 2017 με τίτλο Δεν αφήνουμε κανέναν πίσω: Γιατί η Αγγλία χρειάζεται ένα σχέδιο υλοποίησης για τη στρατηγική του Ηνωμένου Βασιλείου για τις σπάνιες ασθένειες. Τον Μάρτιο του 2017 ανακοινώθηκε ότι η NHS England θα αναπτύξει ένα σχέδιο υλοποίησης. Τον Ιανουάριο του 2018, η NHS England δημοσίευσε το Σχέδιο Υλοποίησης για τη Στρατηγική του Ηνωμένου Βασιλείου για τις Σπάνιες Νόσους.
Ευαισθητοποίηση του κοινού
Η Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων πραγματοποιείται στην Ευρώπη, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού για τις σπάνιες ασθένειες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2024
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2024 είναι προγραμματισμένος να γίνει η 68η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Θα πραγματοποιηθεί στo Μάλμε της Σουηδίας‚ μετά τη νίκη της χώρας στον Διαγωνισμό 2023, με το τραγούδι "Tattoo" της Λορίν. Υπό τη διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) και τον οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικό φορέα Sveriges Television (SVT), ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στο Malmö Arena και θα αποτελείται από δύο ημιτελικούς στις 7 και 9 Μαΐου, και έναν τελικό στις 11 Μαΐου 2024. Είναι επιβεβαιωμένο ότι το Λουξεμβούργο θα επιστρέψει στον διαγωνισμό μετά από την αποχώρησή του το 1994. Θα είναι η έβδομη φορά που η Σουηδία φιλοξενεί τον διαγωνισμό, αφού το είχε κάνει τελευταία φορά στη Στοκχόλμη το και η τρίτη φορά που το Μάλμε φιλοξενεί τον διαγωνισμό, αφού προηγουμένως το είχε κάνει το  και το.
Τόπος διεξαγωγής
Ο διαγωνισμός του 2024 θα πραγματοποιηθεί στο Μάλμε της Σουηδίας, μετά τη νίκη της χώρας στην έκδοση του 2023 με το τραγούδι "Tattoo", που ερμηνεύει η Λορίν. Θα είναι η έβδομη φορά που η Σουηδία θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό, αφού προηγουμένως το είχε κάνει τις χρονιές, , , , και. Ο επιλεγμένος χώρος είναι η 15.500 θέσεων Malmö Arena, ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων που χρησιμεύει ως χώρος διεξαγωγής αγώνων χάντμπολ, floorball αγώνων, συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις, γνωστό για το ότι έχει ήδη φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2013.
Φάση υποβολής προσφορών
Αμέσως μετά τη νίκη της Σουηδίας στον διαγωνισμό του 2023, οι πρώτες πόλεις που εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους για τη διοργάνωση του 2024 ήταν η Στοκχόλμη, το Γκέτεμποργκ και το Μάλμε, οι τρεις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, και όσες είχαν φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό στο παρελθόν. Εκτός από αυτές, ορισμένες άλλες πόλεις εξέφρασαν επίσης την πρόθεσή τους να υποβάλουν υποψηφιότητα τις ημέρες που ακολούθησαν τη νίκη του 2023, και συγκεκριμένα οι Έσκιλστουνα, Γιένσεπινγκ, Έρνσκελντσβικ, Πάρτιλλε και Σάντβικεν.
Η SVT όρισε ως προθεσμία για τις πόλεις να δηλώσουν το ενδιαφέρον τους την 12η Ιουνίου 2023. Η Στοκχόλμη ανακοίνωσε επίσημα την υποψηφιότητά της στις 7 Ιουνίου και το Γκέτεμποργκ ακολούθησε τρεις ημέρες αργότερα. Το Μάλμε και το Έρνσκελντσβικ ανακοίνωσαν επίσημα τις υποψηφιότητες τους στις 13 Ιουνίου. Στις 8 Ιουνίου, ο δήμος του Σάντβικεν αποφάσισε αντ' αυτού να μην υποβάλει επίσημη υποψηφιότητα. Το Γιένσεπινγκ έπραξε το ίδιο, λόγω έλειψης μιας μεγάλης κλειστής αρένας.
Λίγο πριν από το κλείσιμο της περιόδου υποβολής αιτήσεων, η SVT αποκάλυψε ότι είχε λάβει προσφορές από πολλές πόλεις, αν και δεν διευκρίνισε ποιες. Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας διευκρίνισε αργότερα ότι αυτές οι προσφορές ήταν αυτές που υποβλήθηκαν από τις τέσσερις προαναφερθείσες πόλεις.
Στις 7 Ιουλίου, οι προσφορές του Γκέτεμποργκ και του Έρνσκελντσβικ αναφέρθηκε ότι είχαν αποχωρήσει. Αργότερα την ίδια μέρα, η EBU και η SVT ανακοίνωσαν το Μάλμε ως τη διοργανώτρια πόλη.
Υπόμνημα:
Οι ακόλουθες πόλεις έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για υποβολή προσφορών:
Παραγωγή
Η παραγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2024 θα γίνει από τη σουηδική εθνική τηλεόραση Sveriges Television (SVT). Μέχρι τις 14 Ιουνίου 2023, η βασική ομάδα θα αποτελείται από την Ίμπα Άντιελσον (Ebba Adielsson) ως διευθύνουσα σύμβουλο παραγωγής, την Κρίστελ Τολς Βίλερς (Christel Tholse Willers) ως εκτελεστική παραγωγό υπεύθυνη επικοινωνίας, τον Τομπίας Όμπεργκ (Tobias Åberg) ως εκτελεστικό υπεύθυνο παραγωγής και τον Γιόχαν Μπέρχαγκεν (Johan Bernhagen) ως εκτελεστικό παραγωγό. Οι Βίλερς, Όμπεργκ και Μπέρχαγκεν είχαν εργαστεί προηγουμένως στους διαγωνισμούς του 2013 ή/και του 2016, που διεξήχθησαν στο Μάλμε και τη Στοκχόλμη αντίστοιχα, με διάφορες ιδιότητες.
Σύστημα ψηφοφορίας
Αφού το αποτέλεσμα του διαγωνισμού του 2023, ο οποίος είδε τη Σουηδία να κερδίζει παρά το προβάδισμα της Φινλανδίας στην τηλεψηφοφορία, πυροδότησε διαμάχη μεταξύ του κοινού, ο νορβηγικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός NRK ξεκίνησε συνομιλίες με την EBU σχετικά με πιθανή αναθεώρηση της διαδικασίας ψηφοφορίας της κριτικής επιτροπής. Ο Νορβηγός επικεφαλής της αντιπροσωπείας Στιγκ Κάρλσεν (Stig Karlsen), σε μια συνέντευξη, πρότεινε να μειωθεί το βάρος της κριτικής επιτροπής στην τελική βαθμολογία από το τρέχον 49,4% σε 40% ή 30%. Η απόφαση για το εάν και ποιες αλλαγές θα εφαρμοστούν εναπόκειται στην ομάδα αναφοράς του διαγωνισμού και έχει οριστεί για τον Ιανουάριο του 2024.
Διάρκεια
Ο οικοδεσπότης ραδιοτηλεοπτικός φορέας SVT αναφέρθηκε ότι αξιολογούσε πιθανές αλλαγές στη μορφή προκειμένου να μειώσει τον χρόνο εκτέλεσης του τελικού κατά περίπου μία ώρα, ο οποίος έχει αυξηθεί σημαντικά από την εισαγωγή χαρακτηριστικών όπως η εναρκτήρια παρέλαση σημαιών το 2013 και το χωριστό σύστημα επιτροπών/τηλεψηφοφορίας το 2016.
Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς
Διοργανώνεται κλήρωση κατανομής για τον καθορισμό του καθορισμένου ημιτελικού των χωρών που συμμετέχουν. Οι ημι-φιναλίστ χωρίζονται σε πέντε ή έξι δοχεία, με βάση τα ιστορικά μοτίβα ψηφοφορίας, με σκοπό να μειωθεί η πιθανότητα "ψηφοφορίας μπλοκ" και να αυξηθεί το σασπένς στους ημιτελικούς. Η κλήρωση καθορίζει επίσης σε ποιον ημιτελικό καθένας από τους έξι αυτόματους φιναλίστ – η νικήτρια χώρα του προηγούμενου έτους και οι χώρες των "Μεγάλων Πέντε", δηλαδή οι, , ,  και  που θα συμμετάσχουν – θα ψηφίσουν και πρέπει να μεταδώσουν.
Η τελετή έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί τον Ιανουάριο του 2024 και θα περιλαμβάνει την παράδοση των διακριτικών της διοργανώτριας πόλης από τον Άντριου Λιούις (Andrew Lewis), διευθύνοντα σύμβουλο του προηγούμενου δημοτικού συμβουλίου της πόλης υποδοχής του Λίβερπουλ, στον δήμαρχο της διοργανώτριας πόλης του 2024.
Προσωρινή λίστα των συμμετεχόντων
Μέχρι τώρα, οι ακόλουθες 26 χώρες επιβεβαίωσαν τη πρόθεσή τους να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό του 2024. Το Λουξεμβούργο πρόκειται να επιστρέψει στον διαγωνισμό μετά από 30 χρόνια απουσίας, έχοντας λάβει μέρος για τελευταία φορά το.
Άλλες χώρες
Το δικαίωμα συμμετοχής στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision απαιτεί έναν εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα με ενεργό μέλος της EBU που θα μπορεί να μεταδίδει τον διαγωνισμό μέσω του τηλεοπτικού δικτύου της Eurovision. Η EBU εκδίδει προσκλήσεις συμμετοχής στο διαγωνισμό σε όλα τα ενεργά μέλη.
Μετάδοση
Όλοι οι συμμετέχοντες ραδιοτηλεοπτικοί φορείς μπορούν να επιλέξουν να έχουν επιτόπου ή εξ αποστάσεως σχολιαστές που παρέχουν πληροφορίες και πληροφορίες ψηφοφορίας στο τοπικό κοινό τους. Ενώ πρέπει να μεταδώσουν τουλάχιστον τον ημιτελικό στον οποίο ψηφίζουν και τον τελικό, οι περισσότεροι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς μεταδίδουν και τις τρεις εκπομπές με διαφορετικά σχέδια προγραμματισμού. Επιπλέον, ορισμένοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς που δεν συμμετέχουν μεταδίδουν τον διαγωνισμό. Το κανάλι του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision στο YouTube παρέχει διεθνείς ζωντανές ροές χωρίς σχολιασμό όλων των εκπομπών.
Διαμάχη κυπριακού εθνικού τελικού
Ο κυπριακός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ) ανακοίνωσε ότι θα παράγει την πέμπτη σεζόν του τάλεντ σόου Fame Story σε συνεργασία με το ελληνικό ιδιωτικό κανάλι Star, με την πρόθεση να το χρησιμοποιήσει για να επιλέξει τον συμμετέχοντα του για το διαγωνισμό του 2024. Το ελληνικό μέλος της EBU, η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ), ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης των δικαιωμάτων των εκδηλώσεων της Eurovision στην Ελλάδα, υπέβαλε καταγγελία στην EBU για την εκπομπή που προβάλλεται στην Ελλάδα από το Star. Σε απάντηση, αναφέρθηκε ότι η EBU είχε τροποποιήσει τους κανόνες του διαγωνισμού κατόπιν αιτήματος της ΕΡΤ και ότι το ΡΙΚ αποφάσισε στη συνέχεια να μην χρησιμοποιήσει το Fame Story ως εκδήλωση επιλογής. Στις 7 Αυγούστου 2023, αναφέρθηκε ότι η EBU θα φιλοξενούσε τηλεδιάσκεψη προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ του ΡΙΚ και της ΕΡΤ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί τραγουδιού Eurovision
Ευγέων ο Σάμιος
Έγραψε ένα έργο με τίτλο Ὥροι Σαμίων στο οποίο αφηγείτο την ιστορία και τους μύθους της νήσου Σάμου. Διεσώθησαν τρία μόνον αποσπάσματα. Σ' ένα απ' αυτά ο Ευγέων έγραφε πως ζούσαν κάποτε στη Σάμο πελώρια άγρια θηρία που όταν βρυχιόταν σχιζότανε η γη. Το έργο του Ευγέωνος αναφέρεται επίσης από τους Αριστοτέλη και Θουκυδίδη.
Παραπομπές κα σημειώσεις
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Επαρχίες της Ιταλίας
right|thumb|300px|Χάρτης της Ιταλίας με τις επαρχίες της right|thumb|200px|Κορώνα η οποία χρησημοποιείται στο έμβλημα της εκάστοτε επαρχίας της Ιταλίας.
Οι επαρχίες (ιταλικά: province, στον ενικό provincia) είναι βαθμός διοικητικής διαίρεσης μεσαίου βαθμού στην Ιταλία, μεταξύ των δήμων και των περιφερειών.
Μία επαρχία αποτελείται από πολλούς δήμους, ενώ ένα σύνολο επαρχιών συνιστούν μία περιφέρεια. Ειδική περίπτωση αποτελεί η περιφέρεια του Τρεντίνο-Άνω Αδίγης/Νότιο Τυρόλο. Με τη μεταρρύθμιση του 2001, του Ιταλικού συντάγματος, κατοχυρώθηκε η προτεραιότητα των επαρχιών του Τρέντο και του Μπολτσάνο σε σχέση με την περιφέρεια: πριν τη μεταρρύθμιση, ήταν η περιφέρεια που «συμπεριελάμβανε» τις δύο επαρχίες, ενώ μετά τη μεταρρύθμιση, είναι οι επαρχίες που «αποτελούν» την περιφέρεια. Η περιφέρεια της Κοιλάδας της Αόστα είναι η μόνη περιφέρεια που δεν έχει καμία επαρχία και οι υπηρεσίες της επαρχίας παρέχονται απευθείας από την περιφερειακή κυβέρνηση. Ωστόσο, σε αόριστο επίπεδο λογίζεται ως ξεχωριστή επαρχία.
Η Ιταλία διαιρείται διοικητικά σε 20 περιφέρειες (regioni, στον ενικό regione) εκ των οποίων οι 19 διαιρούνται περαιτέρω σε 109 επαρχίες (province, στον ενικό provincia). Από το 2006 υπάρχουν λοιπόν 110 επαρχίες και εξ αυτών 107 λειτουργούν κανονικά, ενώ για τις υπόλοιπες 3, που ιδρύθηκαν το 2004, προβλέπεται να ξεκινήσει η διοικητική λειτουργία τους το 2009. Αυτές είναι:
Η Κοιλάδα της Αόστα υφίσταται ως 111η επαρχία, που όμως είναι και ξεχωριστή περιφέρεια με καθεστώς αυτονομίας.
Οι επαρχίες της Ιταλίας είναι (με έντονο η πρωτεύουσα της περιφέρειας):
Χριστιάνα Καλογήρου
Η Χριστιάνα Καλογήρου είναι Ελληνίδα οικονομολόγος, πολιτικός και νυν Γενική Γραμματέας Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Έχει διατελέσει βουλευτής Λέσβου με τη ΝΔ, Γενική Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου και περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Χριστιάνα Καλογήρου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Σπούδασε οικονομικά, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με ειδίκευση στη οικονομική ανάλυση, ενώ από εκείνη την εποχή άρχισε να ασχολείται με τα κοινά, ως εκλεγμένο μέλος της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ της ΑΣΟΕΕ. Άρχισε να εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα, ως διευθυντικό στέλεχος και σύμβουλος επιχειρήσεων σε τομείς ανάπτυξης και διαχείρισης μεγάλων έργων. Ακόμα, η Χριστιάνα Καλογήρου έχει συμμετάσχει σε μελέτες και εργασίες για την ανάπτυξη της περιφέρειας.
Στις εθνικές εκλογές του 2004, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λέσβου, με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, συμμετέχοντας σε επιτροπές Μορφωτικών Υποθέσεων, Οικονομικών, Προστασίας Περιβάλλοντος, Περιφερειών της Βουλής. Το 2005 εκπροσώπησε την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας στο Μεσογειακό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Μαρόκο με θέμα: «Αγώνας εναντίον της βίας κατά των γυναικών», το 2006 στην Πανευρωπαϊκή Διάσκεψη της ΓΣΕΕ με θέμα «Αμίαντος Κίνδυνοι και Επιπτώσεις» και το 2007 στη Συνδιάσκεψη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος με θέμα «Περιβάλλον και κλιματικές αλλαγές». Μάλιστα, το 2005, εισήγησή της προς την Ολομέλεια της Βουλής, «Η νησιωτική πολιτική ως αναπόσπαστο τμήμα των πολιτικών περιφερειακής ανάπτυξης», έγινε ομόφωνα αποδεκτή από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Στις Εκλογές του 2007 και του 2012, δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής, έχοντας θέσει ξανά υποψηφιότητα με τη ΝΔ.
Το 2008 πρωτοστάτησε στην Ίδρυση του Κέντρου Προώθησης Νησιωτικής Πολιτικής του οποίου και έκτοτε είναι Πρόεδρος.
Το 2012 ανέλαβε καθήκοντα Γενικής Γραμματέως Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, θέση την οποία διατήρησε έως τον Μάιο του 2014.
Τον Μάιο του 2014, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για τις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του 2014, ως υποψήφια περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, με τον συνδυασμό «Εμείς, για το Αιγαίο», έχοντας την στήριξη της ΝΔ. Στις 18 Μαΐου 2014, έλαβε ποσοστό 31,51% (33.410), περνώντας στον Β' Γύρο των Εκλογών, εναντίον του νυν περιφερειάρχη Νάσου Γιακαλή. Στις 25 Μαΐου 2014, εξελέγη περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, με ποσοστό 53,01% (46.357). Στις 2 Ιουλίου 2014, κατατέθηκε ένσταση κατά της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Μυτιλήνης με την οποία ανακηρύσσεται ως Περιφερειάρχης η Χριστιάνα Καλογήρου, από τον βουλευτή Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ, τον εκλεγμένο περιφερειακό σύμβουλο του ΣΥΡΙΖΑ και δύο ακόμα πολίτες. Στις 6 Αυγούστου 2014 η εκλογή της Χριστιάνας Καλογήρου ακυρώθηκε από το Β' Τμήμα του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά. Στις 2 Οκτωβρίου 2014, με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, έγινε δεκτή η αίτηση αναίρεσης της Χριστιάνας Καλογήρου έναντι της απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, με την οποία αναίρεση η Χριστιάνα Καλογήρου επανέρχεται στη θέση της περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου.
Στις περιφερειακές εκλογές του 2019, κατήλθε ως επίσημη υποψήφια με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Κατά τον Α' γύρο έλαβε την πρώτη θέση με ποσοστό 30,60% (30.773 ψήφοι), ενώ έχασε στον Β' γύρο από τον προερχόμενο από τη Νέα Δημοκρατία αλλά ανεξάρτητο υποψήφιο Κώστα Μουτζούρη.
Στις 17 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση, ο ορισμός της Χριστιάνας Καλογήρου στη θέση της Γενικής Γραμματέως Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και ανέλαβε επίσημα τα καθήκοντα στις 22 Ιουλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφερειάρχες Βορείου Αιγαίου Κατηγορία:Πρόεδροι Περιφερειακών Παρατάξεων Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
NGC 80
Ο NGC 80 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Έχει φαινόμενο μέγεθος 12,2 και αλληλεπιδρά με τους γαλαξίες NGC 47 και NGC 68. Απέχει 250 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο περίπου 140.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Frederick William Herschel) στις 17 Αυγούστου 1928.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0080 Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Μάχη του Άντερναχ
Η Μάχη του Άντερναχ, μεταξύ των υποστηρικτών και των αντιπάλων του βασιλιά Όθωνα Α΄, έγινε στις 2 Οκτωβρίου του 939 στο Άντερναχ στον ποταμό Ρήνο, έχοντας σαν αποτέλεσμα την αποφασιστική ήττα των εξεγερμένων και τον θάνατο των ηγετών τους.
Ο Δούκας Έμπερχαρντ της Φραγκονίας, απόγονος της δυναστείας των Κoνραδίνων (Conradines), ήταν πιστός υποστηρικτής του βασιλιά Ερρίκου Α΄ (919-936), της Δυναστείας των Οθωνιδών. Όμως μετά το θάνατο του βασιλιά, συγκρούστηκε με το γιο και διάδοχό του Όθωνα Α΄, ο οποίος δεν θεωρούσε τον εαυτό του "πρώτο μεταξύ ίσων". Όταν ο Έμπερχαρντ και άλλοι πρίγκιπες αρνήθηκαν να δηλώσουν υποταγή στον Όθωνα το 937, οι αντίπαλοί του πήγαν με το μέρος του Έμπερχαρντ. Το 938 εξεγέρθηκε μαζί μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του Όθωνα Thankmar και τον Δούκα Eberhard της Βαυαρίας. Ο Thankmar όμως δολοφονήθηκε από τους οπαδούς του Όθωνα στην εκκλησία του Eresburg (938), και τη θέση του Έμπερχαρντ της Βαυαρίας κατέλαβε ο θείος του, Μπέρτολντ. Μετά από προσωρινή συμφιλίωση με τον Όθωνα, ο Eberhard συμμάχησε το 939 με τον Γιλβέρτο της Λωρραίνης και τον μικρότερο αδελφό του Όθωνα Ερρίκο Α΄ της Βαυαρίας, ξαναρχίζοντας την εξέγερση. Ο Γιλβέρτος, δούκας της Λωρραίνης από το 928, ο οποίος επίσης ήταν πιστός στον Ερρίκο Ά, τώρα προσπαθούσε να αποσπαστεί από τη σφαίρα επιρροής του γαμπρού του, και συμμάχησε με τον νέο βασιλιά της Δυτικής Φρανκονίας Λουδοβίκο Δ΄ της Γαλλίας, και ένωσε τις δυνάμεις του με τους επαναστάτες, με αρχηγούς τους Ερρίκο της Βαυαρίας και τον Έμπερχαρντ της Φρανκονίας.
Ο Όθωνας πέτυχε μια πρώτη νίκη εναντίον των εξεγερμένων σε μια μάχη στο Birten κοντά στο Xanten, αν και μόνο μπορούσε μόνο να ελπίζει για το καλύτερο στην άλλη όχθη του Ρήνου. Τελικά δεν κατόρθωσε να συλλάβει τους συνωμότες. Στο μεταξύ ο Γιλβέρτος και ο Έμπερχαρντ προχώρησαν στα νότια σαρώνοντας τις πιστές στο βασιλιά κομητείες, έχοντας υποστήριξη από τον Λουδοβίκο, τον γαμπρό του Όθωνα Ούγο, και άλλους σημαντικούς άρχοντες της Δυτικής Φραγκονίας. Όταν ο Όθωνας πολιόρκησε το Μπράιζαχ, οι εξεγερμένοι προχώρησαν από το Μετς προς τον Ρήνο, τον οποίον διέσχισαν στο Άντερναχ.
Αφού ο στρατός λεηλάτησε την περιοχή γύρω από το Niederlahngau, πέρασε ξανά το Ρήνο στο Άντερναχ. Ο Γιλβέρτος και ο Έμπερχαρντ αιφνιδιάστηκαν από τον Konrad Kurzbold κόμη του Niederlahngau, και τον ξάδελφό του Udo, κόμη του Wetterau και Rheingau, που ανήκαν στο βασιλικό στρατόπεδο. Παρόλο που οι Κονραδίνοι και οι ξάδελφοι του Έμπερχαρντ ήταν δίπλα στον Όθωνα, ακολούθησαν τους εξεγερμένους με ένα μικρό μέρος του στρατού, και επιτέθηκαν μόνο όταν αυτοί είχαν περάσει με τα λάφυρά τους τον Ρήνο. Ο Έμπερχαρντ σκοτώθηκε στη μάχη, και ο Γιλβέρδος πνίγηκε στο Ρήνο ενώ προσπαθούσε να ξεφύγει περνώντας στην απέναντι όχθη. Με αυτόν τον τρόπο έληξε η εξέγερση εναντίον του Όθωνα.
Βιβλιογραφία
Αντερναχ Κατηγορία:10ος αιώνας Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας
Ζακ Ντελόρ
Ο Ζακ Ντελόρ (Jacques Delors, 20 Ιουλίου 1925 - ) είναι Γάλλος πολιτικός που έχει διατελέσει πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν).
Εργάστηκε στην Τράπεζα της Γαλλίας, υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και ευρωβουλευτής. Τη χρονική περίοδο 1969-1972 ήταν Σύμβουλος του γκωλικού Γάλλου πρωθυπουργού Σαμπάν - Ντελμάς. Στη συνέχεια προσχώρησε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Το 1981 έγινε Υπουργός Οικονομικών υπό τον Μιτεράν. Είναι από τους πρωτεργάτες του σχεδίου της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αξιόλογος οικονομολόγος με εκμοντερνιστικές τάσεις. Εργάζεται συνεχώς και έχει αποκτήσει μεγάλο κύρος, επιρροή και δύναμη. Από το 1985 μέχρι το 1995 διετέλεσε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
NGC 48
Ο NGC 48 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 7 Σεπτεμβρίου 1885.
Τζορτζέτο Τζουτζιάρο
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1938 στο Γκαρέσσιο (Garessio) της Ιταλίας, απ’ όπου μετακόμισε στο Τορίνο το 1955. Άρχισε να σπουδάζει τέχνες και συγχρόνως τεχνικό σχέδιο. Στο τέλος του πρώτου έτους στο Τορίνο και κατά τη διάρκεια της τελικής έκθεσης για το μάθημα του τεχνικού σχεδίου, όπου ο Τζουτζιάρο παρουσίασε αρκετά σχέδια με θέμα το αυτοκίνητο, το ταλέντο του Τζουτζιάρο εντόπισε ο Dante Giacosa. Ο Dante, τεχνικός διευθυντής της Φίατ, αμέσως αντιλήφθηκε το ταλέντο του τότε 17χρονου Τζουτζιάρο και άμεσα τον προσέλαβε στο τμήμα σχεδιασμού της Φίατ.
Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Τζουτζιάρο έκανε το μεγάλο βήμα. Τον Δεκέμβριο του 1959 έγινε επικεφαλής του κέντρου σχεδιασμού Μπερτόνε. Για τα επόμενα έξι χρόνια και υπό την σκέπη του Νούτσιο Μπερτόνε ο Τζουτζιάρο έμαθε πολλά για τον σχεδιασμό και ξεχώρισε στην «σχεδιαστική σκηνή» του Τορίνο. Αποτέλεσμα της δουλειάς του είναι μερικά από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα της αυτοκίνησης εκείνης της εποχής.
Δύο χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1967, ιδρύει δική του εταιρεία, την ItalStyling. Μέσω αυτής συνεχίζει να συνεργάζεται με την Γκία, αλλά συγχρόνως ετοιμάζεται να επενδύσει το κεφάλαιό του σε μία επιχείρηση παροχής υπηρεσιών για την αυτοκινητοβιομηχανία. Έτσι «γεννιέται» η ItalDesign.
Από τότε και μέχρι σήμερα η ItalDesign και το group Giugiaro έχουν συμβάλει τα μέγιστα στην αυτοκινητοβιομηχανία και όχι μόνο. Για τα έργα του αλλά και την προσφορά του στον τομέα του σχεδιασμού ο Τζουτζιάρο έχει δεχθεί πολλές διακρίσεις.
Διακρίσεις
Τα σημαντικότερα βραβεία που έχουν απονεμηθεί στον Giorgetto Giugiaro:
Τιμητικά του έχουν απονεμηθεί αρκετά πτυχία από πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο:
Τιμητικές διακρίσεις που έχει λάβει από ενώσεις design αλλά και ενώσεις σχετικές με το αυτοκίνητο:
Έργο
Έχει συνεργαστεί με πολλές από τις μεγαλύτερες αυτοκινητοβιομηχανίες μεταξύ αυτών η Alfa Romeo, Lancia, Fiat, Lamborghini, Maserati, SEAT κ.α. Αποτέλεσμα της συνεργασίας αυτής ήταν η δημιουργία πολλών μοντέλων παραγωγής και ακόμα περισσότερων πρωτοτύπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί βιομηχανικοί σχεδιαστές Κατηγορία:Σχεδιαστές αυτοκινήτων
Το Φως που Καίει
Το Φως που Καίει (πρωτότυπος τίτλος: Τὸ φῶς ποὺ καίει) είναι τίτλος βιβλίου του συνθετικού ποιήματος του Κώστα Βάρναλη, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1922, στην Αλεξάνδρεια από το περιοδικό «Γράμματα». Το έργο αυτό του Βάρναλη θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερά του, καθώς επίσης σηματοδότησε και τη λογοτεχνική του στροφή. Ο ποιητής είχε προσχωρήσει στην Αριστερά κι αυτό φάνηκε και στην τέχνη του.