cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ογδοηκονταετής Πόλεμος
Πρώτη φάση του πολέμου
Στον πόλεμο που ξέσπασε οι Ολλανδοί υποστηρίχθηκαν εκτός από τους προτεστάντες Γερμανούς, από του Γάλλους και τους Άγγλους που επιδίωκαν φθορά της αυτοκρατορίας των Αψβούργων. Υποστήριξη βρήκαν επίσης στους Οθωμανούς. Μέχρι το 1571 οι διαμάχες ήταν αμφίρροπες. Τότε όμως ο Δούκας της Άλβας επέβαλλε έναν βαρύ φόρο για να ενισχύσει οικονομικά τις στρατιωτικές του δυνάμεις και αυτό είχε ως συνέπεια να ενώσει τους καλβινιστές και του καθολικούς των Κάτω Χωρών εναντίον του. Το 1572 η Ελισάβετ της Αγγλίας παρενέβη στον πόλεμο υπέρ των επαναστατών οδηγώντας σε επικράτηση της επανάστασης.
Στο επόμενο διάστημα οι περισσότερες επαρχίες προσχώρησαν στην επαναστατική κυβέρνηση και λίγες παρέμεναν σε ισπανικό έλεγχο. Σύντομα όμως αναπτύχθηκε διχόνοια ανάμεσα στους Ολλανδούς, μεταξύ καλβινιστών και καθολικών. Ο Γουλιέλμος Α΄ της Οράγγης τάχθηκε με το μέρος των Καλβινιστών οι οποίοι ήταν σκληρότεροι πολέμιοι της ισπανικής εξουσίας.
Το 1575 η Ισπανία κήρυξε χρεοκοπία. Ο στρατός στην Ολλανδία παραμένοντας απλήρωτος στασίασε και έτσι οι Ολλανδοί έμειναν απόλυτοι κύριοι της περιοχής τους. Οι 17 επαρχίες ενώθηκαν καταλήγοντας σε μία μεταξύ τους συμφωνία, γνωστή ως Ειρήνευση της Γάνδης. Ένα χρόνο μετά οι Ισπανοί απέστειλαν νέες στρατιωτικές δυνάμεις. Το 1579 οι επαρχίες του νότου όπου πλειοψηφούσαν οι καθολικοί αποσχίστηκαν από την ένωση του Γκεντ και σχημάτισαν την Ένωση του Αρράς, η οποία αναγνώρισε την ισπανική εξουσία. Σε απάντηση στην ένωση αυτή οι επαρχίες του βορά σχημάτισαν την Ένωση της Ουτρέχτης.
Το 1581 οι επαρχίες του βορά προχώρησαν σε αποκήρυξη της ισπανικής εξουσίας και ανακήρυξαν τον Γουλιέλμο κληρονομικό ηγεμόνα τους. Η προσπάθεια να αναζητήσουν βασιλιά από τους οίκους της Αγγλίας και της Γαλλίας δεν είχε αποτέλεσμα.
Undertale
Το Undertale είναι βιντεοπαιχνίδι ρόλων, δημιουργία του Αμερικανού προγραμματιστή Τόμπι Φοξ. Ο παίκτης ελέγχει ένα μικρό παιδί το οποίο έπεσε στο Underground, ένα μεγάλο, σκοτεινό τοπίο κάτω από την επιφάνεια της γης, διαχωρισμένα από ένα μαγικό τείχος. Ο παίκτης συναντά διάφορα τέρατα, φιλικά και εχθρικά, στην προσπάθειά του να γυρίσει στην επιφάνεια. Οι πράξεις του αλλάζουν την ιστορία, τους διαλόγους και την προσωπικότητα των χαρακτήρων.
Ογδοηκονταετής Πόλεμος
Δεύτερη φάση του πολέμου
thumb|260px|Η Ένωση του Αρράς και η Ένωση της Ουτρέχτης Μετά την αποκήρυξη της εξουσίας της από τους Ολλανδούς, η Ισπανία απέστειλε νέες δυνάμεις για την ανακατάληψη των Κάτω Χωρών. Το 1584 ο Γουλιέλμος ο Σιωπηλός δολοφονήθηκε και τον διαδέχτηκε ο γιος του ο (Μαυρίκιος) Μορίς του Νασσάου. Οι Ισπανικές δυνάμεις κατάφεραν να ανακτήσουν κάποιες περιοχές τις νότιες Κάτω Χώρες. Το 1585 κατέλαβαν την Αμβέρσα. Οι Ολλανδοί τότε ζήτησαν υποστήριξη από την Αγγλία. Ο πόλεμος που είχε ήδη κηρύξει η Γαλλία εναντίον των Ουγενότων, καθιστούσε αδύνατη την υποστήριξη από τη Γαλλία. Η Αγγλία απέστειλε στρατιωτικές δυνάμεις να ενισχύσουν τους Ολλανδούς. Ταυτόχρονα αναμίχθηκε σε πόλεμο με την Ισπανία. Η Ανίκητη Αρμάδα που απέστειλαν οι Ισπανοί για να κατατροπώσουν την Αγγλία βυθίστηκε από τον αγγλικό στόλο.
Τα γεγονότα ευνόησαν τους Ολλανδούς που άρχισαν να σημειώνουν επιτυχίες. Οι Ολλανδοί ευνοήθηκαν επίσης από τον Ισπανογαλλικό πόλεμο που διεξήχθη στο διάστημα 1595-1598 και προκάλεσε νέα χρεοκοπία της Ισπανίας. Η κακή οικονομική κατάσταση της Ισπανίας είχε ως συνέπεια τις συνεχείς εξεγέρσεις των στρατιωτών που δεν πληρώνονταν. Όσο οι Ισπανοί ταλανίζονταν από σοβαρά προβλήματα οι Ολλανδοί υπό την ηγεσία του Μορίς του Νασσάου επέκτειναν τα εδάφη τους. Οι Ισπανοί κατάφεραν να διατηρήσουν τον έλεγχο στον νότο και οι δύο πλευρές οδηγήθηκαν το 1609 στην υπογραφή ανακωχής που διήρκεσε δώδεκα έτη.
Undertale
Το παιχνίδι βγήκε για την εταιρία Microsoft Windows και OS X τον Σεπτέμβριο του 2015, για την εταιρία Linux τον Ιούλιο του 2016, για το PlayStation 4 και το PlayStation Vita τον Αύγουστο του 2017, στο Nintendo Switch τον Σεπτέμβριο του 2018 και τέλος για τις κονσολες xbox one και xbox series x\s το 2021. Άρεσε στο κοινό για την μουσική του, τα απλά μα περίεργα γραφικά του, το θεματικό υλικό του και φυσικά για την ιστορία, τους διάλογους και τους χαρακτήρες. Πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίγραφα και κέρδισε διάφορα βραβεία, όπως το Παιχνίδι Της Χρονιάς από διάφορες εταιρίες βιντεοπαιχνιδιών.
Ογδοηκονταετής Πόλεμος
Τρίτη φάση του πολέμου
Η Ολλανδία δεν έμεινε ανεπηρέαστη από τον Τριακονταετή πόλεμο που είχε ξεσπάσει στην Ευρώπη το 1618. Η έντονη θρησκευτική διαμάχη μεταξύ των βόρειων και των νότιων Κάτω Χωρών άλλα και ο ανταγωνισμός για την ίδρυση αποικιών οδήγησε σε αναζωπύρωση του πολέμου το 1621, δώδεκα χρόνια μετά την υπογραφή ανακωχής. Το 1622 οι Ισπανοί κατέλαβαν την Μπρέντα άλλα λίγα χρόνια αργότερα οι Ολλανδοί κατέλαβαν το Φένλο και το Μάαστριχτ. Απέτυχαν όμως να επεκταθούν νοτιότερα καθώς δεν συνάντησαν υποστήριξη από τον καθολικό πληθυσμό των περιοχών αυτών.
Undertale
Τρόπος παιχνιδιού
Στο Undertale ο παίκτης ελέγχει ένα παιδί και ολοκληρώνει "εντολές" για να συνεχιστεί η ιστορία. Ο παίκτης εξερευνά τον Κάτω Κόσμο γεμάτο πόλεις και σπηλιές και πρέπει να λύνει γρίφους και παζλ για να προχωρήσει προς την έξοδο. Το Underground είναι σπίτι των τεράτων, πολλά από τα οποία επιτίθενται στον παίκτη, και ο παίκτης αποφασίζει αν θα τα σκοτώσει, αν θα «το σκάσει» ή αν θα γίνει φίλος τους. Οι αποφάσεις του παίκτη αλλάζουν τελείως την ιστορία του παιχνιδιού καθώς και τον τρόπο σκέψης των τεράτων προς τον παίκτη.
Ογδοηκονταετής Πόλεμος
Τρίτη φάση του πολέμου
Στο διάστημα αυτό υπήρξαν συγκρούσεις των στόλων των δύο χωρών σε περιοχές που οι Ολλανδοί προσπαθούσαν να διεισδύσουν αποικιακά. Ναυτικές συγκρούσεις υπήρξαν στην Καραϊβική και στη νοτιοανατολική Ασία. Στη φάση αυτή οι Ολλανδοί άρχισαν να αποικίζουν νησιά της Καραϊβικής, την Κεϋλάνη, τη Φορμόζα κλπ.
Undertale
Τρόπος παιχνιδιού
Στο παιχνίδι, όταν ένα τέρας επιτίθεται στον παίκτη, ο παίκτης μπαίνει σε μια ΜΆΧΗ. Κατά την διάρκεια της ΜΑΧΗΣ, ο παίκτης ελέγχει μια μικρή κόκκινη καρδιά, την λεγόμενη ΨΥΧΉ του, και πρέπει να αποφεύγει τις διάφορες επιθέσεις των τεράτων. Οι αποφάσεις που μπορεί να πάρει ο παίκτης κατά την διάρκεια της ΜΑΧΗΣ είναι οι εξής:
Ογδοηκονταετής Πόλεμος
Τρίτη φάση του πολέμου
Το 1639 οι Ισπανοί απέστειλαν μία πανίσχυρη ναυτική και στρατιωτική δύναμη για να υποτάξουν τους Ολλανδούς η οποία απέτυχε. Πλέον οι Ισπανοί αδυνατούσαν να αντιμετωπίσουν τους Ολλανδούς. Με τη Συνθήκη της Βεστφαλίας που σήμανε και τη λήξη του τριακονταετούς πολέμου, η Ολλανδία αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο κράτος. Την αποτελούσαν οι επτά επαρχίες που κατείχε η Ολλανδία στο τέλος της δεύτερης φάσης του πολέμου (Ολλανδία, Ζηλανδία, Ουτρέχτη, Γκέλντερς, Οφεράισσελ, Φρίσλαντ και Γκρόνινγκεν) και τρεις ακόμα που προστέθηκαν στην τελευταία φάση και για τις οποίες υπήρξε ξεχωριστό διοικητικό καθεστώς (Βόρεια Βραβάντη, Ζηλανδική Φλάνδρα και Μάαστριχτ). Τα επόμενα χρόνια η Ολλανδία εξελίχθηκε σε νέα παγκόσμια δύναμη. Η άνοδός της την έφερε σύντομα σε σύγκρουση με την Αγγλία. Το 1652 ξέσπασε ο Πρώτος Αγγλοολλανδικός πόλεμος που διήρκεσε μέχρι το 1654.
Undertale
Τρόπος παιχνιδιού
Τα τέρατα μιλούν στον παίκτη κατά την διάρκεια της ΜΑΧΗΣ και γενικώς μέσα στο παιχνίδι και έτσι ο παίκτης μπορεί να μάθει τον χαρακτήρα τους και πως να συμπεριφερθεί: μπορεί να είναι καλός με όλους ή και να τους σκοτώσει. Αυτή είναι επιλογή του παίκτη και, ακόμη και αν ξαναρχίσει από την αρχή το παιχνίδι και να κάνει σαν να μην συνέβη τίποτα, κάποιοι από τους χαρακτήρες θα θυμούνται κάποια πράγματα.
Στο παιχνίδι γίνονται boss fights με τους χαρακτήρες Frisk, Flowey, Toriel, Napstablook, Sans, Papyrus, Undyne, Alphys, Mettaton, Asgore, Asriel και Chara.
Ιστορία
Η ιστορία του παιχνιδιού ξεκινάει πολύ πριν αρχίσει το παιχνίδι. Πάρα πολύ καιρό πριν κατοικούσαν στην γη οι άνθρωποι και τα τέρατα. Ζούσαν ειρηνικά για αρκετό χρονικό διάστημα, μέχρι που κάποια στιγμή πόλεμος ξέσπασε ανάμεσά τους. Την 3 μέρα του πολέμου, οι άνθρωποι βγήκαν νικητές και παγίδευσαν τα τέρατα κάτω από την γη. Ο παίκτης κατά την διάρκεια του παιχνιδιού ανακαλύπτει διάφορα μυστικά σχετικά με το παρελθόν των τεράτων.
Η Frisk (ή ο Frisk, ταιριάζει ανάλογα με το φύλο του παίκτη) πέφτοντας στον Κάτω Κόσμο ανακαλύπτει μια δύναμη μέσα της. Η δύναμη αυτή είναι η ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ (DETERMINATION) (η ΨΥΧΗ της το αποδεικνύει). Με αυτήν την δύναμη μπορεί να γυρίζει τον χρόνο πίσω όταν πεθαίνει ή και όποτε θέλει. Μπορεί να την χρησιμοποιήσει είτε για να διορθώσει κάτι λάθος που έκανε είτε επειδή είναι περίεργη για το τι θα συμβεί αν διαλέξει να κάνει κάτι άλλο.
Pacifist route (MERCY run)
Ύστερα, θα συναντήσει στο Snowdin τον Sans, έναν τεμπέλη σκελετό που του αρέσουν τα λογοπαίγνια, και τον μικρό του αδερφό Papyrus, έναν χαρούμενο σκελετό που του αρέσουν οι γρίφοι, τα μακαρόνια και το όνειρό του είναι να γίνει μέλος της στρατιάς του Asgore (βασιλιάς των τεράτων). Ο Papyrus θα προσπαθήσει να πιάσει την Frisk και να την πάει στον Asgore, αλλά μέσο ενός "ραντεβού" θα αλλάξει γνώμη και θα την βοηθήσει να γυρίσει πίσω στην επιφάνεια της γης.
Αργότερα, αφού συναντήσει κι άλλα τέρατα στο Waterfall, θα γνωρίσει την Undyne, η οποία θα προσπαθήσει να της πάρει την ΨΥΧΗ της. Η Frisk θα της φερθεί φιλικά και σιγά-σιγά θα γίνουν φίλοι. Αργότερα, θα πάει στο σπίτι του Nabstablook και θα μάθει περισσότερα για εκείνον, όπως το ότι o Mettaton, o ξάδερφός του, αφότου έφυγε ο άλλος τους ξάδερφος, ο Dummy, αποφάσισε να φύγει και αυτή για να πραγματοποιήσει το όνειρό του: να γίνει διάσημος στην τηλεόραση. Είναι και ο λόγος που ο Blooky (το μικρό του Nabstablook) είναι πολύ ευαίσθητος.Στην συνέχεια, στην Hotland θα γνωρίσει την Alphys η οποία θα βοηθήσει την Frisk να φτάσει με ασφάλεια στο κάστρο του Asgore. Όμως, ο Mettaton στην ρομποτική του μορφή εμποδίσει την Frisk να φτάσει. Στην τελευταία μάχη με τον Mettaton η Frisk θα του δείξει ΕΛΕΟΣ και θα γίνουν φίλοι.
Στην ΜΑΧΗ με τον Asgore θα αναγκαστεί να τον σκοτώσει αφού δεν θα της επιτρέψει να του δείξει ΕΛΕΟΣ. Στο τέλος της μάχης, όμως, θα του δείξει ΕΛΕΟΣ και δυστυχώς ο Flowey θα εμφανιστεί και θα τον σκοτώσει με τις "φιλικές κουκκίδες".
Αν η Frisk αποφασίσει να κάνει ένα true passifist route ή ένα neutural route, ο Flowey θα χρησιμοποιήσει τις 6 ανθρώπινες ΨΥΧΕΣ και θα μεταμορφωθεί στον Photoshop Flowey (γνωστός και ως Omega Flowey) και θα προσπαθήσει να της πάρει την ΨΥΧΗ. Τελικά, μετά από πολλά RESETS, καταφέρνει να τον νικήσει (με την βοήθεια των 6 ΨΥΧΩΝ) και θα τον αφήσει να φύγει.
Στο τέλος, φεύγει πάνω στην γη αφήνοντας πίσω τους φίλους που έκανε. Όμως, θα γυρίσει και πάλι τον χρόνο πίσω και, μετά από μια διασκεδαστική μέρα με τους φίλους της, στην προσπάθειά της να φύγει, ο Flowey θα μεταμορφωθεί, με την βοήθεια, πάλι, των 6 ανθρώπινων ΨΥΧΩΝ, στον Asriel (με την συγκεκριμένη ονομασία The Absolute GOD of Hyperdeath). Μετά από αρκετές επιθέσεις του Asriel, η Frisk θα κατορθώσει να σώσει τον ίδιο και τους φίλους της.
Στην συνέχεια, πριν ο Asriel γίνει ξανά ένα λουλούδι που δεν μπορεί να νιώσει αγάπη, θα της εξηγήσει πως έγινε λουλούδι και πως είναι αδικαιολόγητος για το τι έκανε στο παρελθόν. Θα ζητήσει από την Frisk συγγνώμη και θα χρησιμοποιήσει τις ΨΥΧΕΣ των ανθρώπων για να σπάσει τον μαγικό τοίχο που χώριζε την επιφάνεια με τον Κάτω Κόσμο και θα ελευθερώσει τα τέρατα πίσω στην γη.
Genocide route (GENOCIDE run)
Η ιστορία είναι κάπως ίδια, το μόνο που αλλάζει είναι πως η Frisk σκοτώνει τους χαρακτήρες για να κερδίσει δύναμη (μέχρι να φτάσει 99/99 HP). Η μάχες είναι και αυτές ίδιες, εκτός από τις μάχες του Sans και της Undyne. Στη προσπάθεια της Frisk να σκοτώσει ένα τέρας η Undyne θα θυσιαστεί και θα μετατραπεί στην "Undyne the Undying" και μια δύσκολη μάχη θα ξεκινήσει μέχρι η Frisk να την σκοτώσει.
Στον διάδρομο πριν την αίθουσα του παλατιού ο Sans, στο pacifist route, θα την κρίνει για τις καλές της πράξεις και θα της ευχηθεί καλή τύχη. Όμως, στο genocide route, θα την πολεμήσει μέχρι να καταφέρει η Frisk να τον σκοτώσει.
Στο τέλος του παιχνιδιού, ο Flowey θα την παρακαλέσει να μην τον πειράξει. Φυσικά, εκείνη θα τον σκοτώσει με τον πιο βασανιστικό τρόπο.
Πριν κλείσει το παιχνίδι, θα γνωρίσει την Chara (ή τον Chara, δεν έχει συγκεκριμένο φύλο). Η Chara θα εξηγήσει στην Frisk πως με την δύναμή της κατάφερε να την ξυπνήσει και πως κατάλαβε το νόημα της ύπαρξής της. Θα της προτείνει, στο τέλος, να διαγράψει τον κόσμο του Undertale και να προχωρήσουν στον επόμενο.
Είτε η Frisk αποφασίσει να διαγράψει τον κόσμο είτε όχι, η Chara θα την "τρομάξει" και πολύ απλά το παιχνίδι θα σταματήσει και θα πρέπει ο παίκτης να περιμένει μέχρι το παιχνίδι να ξεκινήσει από την αρχή.
Ανάπτυξη
Το Undertale αναπτύχθηκε από τον Τόμπι Φοξ για 32 μήνες. Το παιχνίδι βγήκε στην αγορά στις 25 Ιουνίου 2013 με στόχο τα $5,000, σταμάτησε στις 25 Ιουλίου 2013 με $51,124 και αγοράστηκε από 2,398 ανθρώπους (το 1022.48% από τον αρχικό στόχο). Το παιχνίδι δημιουργήθηκε αφότου ο Φοξ δημιούργησε ένα σύστημα μάχης χρησιμοποιώντας το σύστημα δημιουργίας παιχνιδιού GameMaker: Studio. Ήθελε να φτιάξει ένα παιχνίδι που να ήταν διαφορετικό από τα παιχνίδια με ιστορία ή με μάχες, κάτι που θεωρούσε "βαρετό να παίζει". Αποφάσισε να αναπτύξει ένα παιχνίδι με "ενδιαφέροντες χαρακτήρες", και ότι "χρησιμοποιεί το μέσο ως συσκευή αφήγησης... αντί να έχει την ιστορία και τις αφαιρέσεις του παιχνιδιού εντελώς ξεχωριστές".
Σχεδιασμός
Το αμυντικό τμήμα του συστήματος μάχης ήταν εμπνευσμένο από τη σειρά Mario & Luigi. Όταν εργαζόταν στο σύστημα μάχης, ο Φοξ θέλησε να δημιουργήσει έναν μηχανικό που θα τον απολάμβανε προσωπικά. Ήθελε το Undertale να έχει ένα σύστημα μάχης εξίσου ελκυστικό με το Super Mario RPG (1996) και το Mario & Luigi: Superstar Saga (2003). Ο Φοξ δεν ήθελε να είναι απαραίτητη η λείανση σε οποιοδήποτε σημείο του παιχνιδιού, αντί να το αφήνει προαιρετικό στους παίκτες. Επίσης, δεν ήθελε να εισαγάγει αναζητήσεις fetch quests, καθώς περιλάμβανε παρερμηνεία, την οποία αντιπαθεί. Όσον αφορά τη δυσκολία του παιχνιδιού, ο Φοξ εξασφάλισε ότι ήταν εύκολη και ευχάριστη. Ζήτησε μερικούς φίλους να δοκιμάσουν το παιχνίδι και διαπίστωσαν ότι ήταν σε θέση να το ολοκληρώσουν. Ένιωσε ότι το παιχνίδι έχει μια δυσκολία, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη τις επιπλοκές που συνεπάγεται η προσθήκη ενός άλλου προβλήματος.
Το σύστημα διαλόγου του παιχνιδιού εμπνεύστηκε από το Shin Megami Tensei (1992), ιδιαίτερα τον μηχανισμό του παιχνιδιού, όπου οι παίκτες μπορούν να μιλήσουν με τέρατα για να αποφύγουν τις συγκρούσεις.Ο Φοξ επρόκειτο να επεκταθεί σε αυτό το μηχανισμό, καθώς η αδυναμία να τον διαπραγματευτεί είχε ως αποτέλεσμα την απαίτηση για την καταπολέμηση. "Θέλω να δημιουργήσω ένα σύστημα που να ικανοποιήσει την επιθυμία μου να μιλάω με τέρατα", ανέφερε. Όταν άρχισε να αναπτύσσει αυτόν τον μηχανισμό, η ιδέα της ολοκλήρωσης του παιχνιδιού χωρίς να σκοτώνει τους εχθρούς "εξελίχθηκε μόνο φυσικά", όπως ανέφερε. Ωστόσο, δεν σκέφτηκε ποτέ την άρση της δυνατότητας να καταπολεμήσει την ανάπτυξη. Όταν ερωτήθηκε για τη δυσκολία να παίξει το παιχνίδι χωρίς να σκοτώσει, ο Φοξ απάντησε ότι είναι "η ουσία ενός από τα σημαντικότερα θέματα αυτού του παιχνιδιού", ζητώντας από τους παίκτες να το σκέφτονται οι ίδιοι. Ορισμένα μέρη του παιχνιδιού, όπως η περιοχή "CORE", καθώς και ο ρυθμός και η εξέλιξη του παιχνιδιού και οι δευτερεύουσες αναφορές, συνθέτουν ισχυρούς παραλληλισμούς με το Chrono Trigger.
Συγγραφή
Για την συγγραφή του παιχνιδιού, ο Φοξ επηρεάστηκε εν μέρει από την ανοησία του πολιτισμού στο διαδίκτυο, καθώς και από κωμωδίες όπως η σειρά Mister Bean (1990-1995). Ήταν επίσης εμπνευσμένος από την ανησυχητική ατμόσφαιρα του EarthBound (1994). Η επιθυμία του Φοξ να «υπονομεύσει τις έννοιες που δεν αμφισβητούνται σε πολλά παιχνίδια» επηρέασε περαιτέρω την ανάπτυξη του Undertale. Ο Φοξ διαπίστωσε ότι η συγγραφή του παιχνιδιού έγινε ευκολότερη μετά την καθιέρωση της φωνής και της διάθεσης του χαρακτήρα. Θεωρούσε επίσης ότι η δημιουργία του κόσμου ήταν μια φυσική διαδικασία, καθώς εξέφραζε τις ιστορίες εκείνων μέσα σε αυτό. O Φοξ θεώρησε τη σημασία να κάνουν τα τέρατα του παιχνιδιού "να αισθάνονται σαν ένα άτομο". Αναφέρθηκε στη σειρά Final Fantasy (1987-παρόν) ως το αντίθετο. "όλα τα τέρατα σε RPGs όπως το Final Fantasy είναι τα ίδια... δεν υπάρχει νόημα σε αυτό".
Μουσική
Το soundtrack του παιχνιδιού δημιουργήθηκε εξ ολοκλήρου από τον Τόμπι Φοξ. Ένας αυτοδίδακτος μουσικός, συνέθεσε τα περισσότερα κομμάτια με μικρή επανάληψη. Tο κύριο θέμα του παιχνιδιού, "Undertale", ήταν το μοναδικό τραγούδι που υποβλήθηκε σε πολλαπλές επαναλήψεις στην ανάπτυξη. Το soundtrack ήταν εμπνευσμένο από τη μουσική από τα παιχνίδια ρόλων Super Nintendo Entertainment System όπως το EarthBound, καθώς και το Webcomic Homestuck, για το οποίο ο Φοξ παρείχε μέρος της μουσικής. Ο Φοξ δήλωσε επίσης ότι προσπαθεί να εμπνέεται από όλη τη μουσική που ακούει, ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν τα βιντεοπαιχνίδια. Σύμφωνα με τον Φοξ, πάνω από το 90% των τραγουδιών ήταν ειδικά για το παιχνίδι. Το "Megalovania", το τραγούδι που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης του παίκτη με τον Sans, είχε χρησιμοποιηθεί στο Homestuck και σε μία από τις αμυχές του EarthBound του Φοξ. Για κάθε τμήμα του παιχνιδιού, ο Φοξ συνέθεσε τη μουσική πριν από τον προγραμματισμό, καθώς βοήθησε να αποφασίσει πώς πρέπει να πάει η σκηνή. Αρχικά προσπάθησε να χρησιμοποιήσει έναν ιχνηλάτη μουσικής για να συνθέσει το soundtrack, αλλά δυσκολεύτηκε να το χρησιμοποιήσει. Αποφάσισε τελικά να παίξει ξεχωριστά τμήματα της μουσικής και να τα συνδέσει σε μια διαδρομή. Για να γιορτάσει την ετήσια επέτειο του παιχνιδιού, ο Φοξ κυκλοφόρησε πέντε αχρησιμοποίητα μουσικά έργα στο blog του το 2016. Τέσσερα από τα τραγούδια του παιχνιδιού κυκλοφόρησαν ως επίσημο DLC για την έκδοση Steam του Groove Coaster της Taito.
Κυκλοφορία
Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 για τα Microsoft Windows και OS X και στις 17 Ιουλίου 2016 για το Linux. Ο Φοξ εξέφρασε το ενδιαφέρον του για την απελευθέρωση του Undertale σε άλλες πλατφόρμες, αλλά αρχικά δεν μπόρεσε να το μεταφέρει σε πλατφόρμες της Nintendo χωρίς να επαναπρογραμματίσει το παιχνίδι εξαιτίας της έλλειψης υποστήριξης των μηχανών αυτών για αυτές τις πλατφόρμες. Μια ενημερωμένη έκδοση κώδικα κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2016, καθορίζοντας σφάλματα και τροποποιώντας την εμφάνιση των μπλε επιθέσεων για να βοηθήσει τους παίκτες χρωματισμού να τις δουν καλύτερα. Η Sony Interactive Entertainment ανακοίνωσε κατά τη διάρκεια του E3 2017 ότι η Undertale θα έχει κυκλοφορήσει μια έκδοση για το PlayStation 4 και το PlayStation Vita, έναν ιαπωνικό εντοπισμό και μια έκδοση λιανικής πώλησης που δημοσιεύεται από την Fangamer. Αυτές οι εκδοχές κυκλοφόρησαν στις 15 Αυγούστου 2017. Μια έκδοση του Nintendo αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια του Nintendo Direct το Μάρτιο του 2018, παρόλο που δεν δόθηκε ημερομηνία κυκλοφορίας εκείνη την εποχή. Η απελευθέρωση της Undertale στο Switch υπογράμμισε τη συμφωνία μεταξύ Nintendo και YoYo Games για να επιτρέψει στους χρήστες του GameMaker Studio 2 απευθείας εξαγωγή των παιχνιδιών τους στο Switch. Το λιμάνι κυκλοφόρησε στις 15 Σεπτεμβρίου 2018 στην Ιαπωνία και στις 18 Σεπτεμβρίου 2018 σε όλο τον κόσμο. Όλες οι θύρες κονσόλας δημοσιεύονται ευγενικά από τον ιαπωνικό εντοπιστεί 8-4 σε όλες τις περιοχές.
Υποδοχή
Το Undertale έλαβε την κριτική αναγνώριση και θεωρήθηκε γρήγορα ένα τηλεοπτικό παιχνίδι λατρείας από πολυάριθμες εκδόσεις. Ο αναλυτής ανασκόπησης Metacritic υπολόγισε ένα μέσο σκορ 92 από τα 100, με βάση 43 κριτικές. Το Metacritic κατατάσσει το παιχνίδι το τρίτο υψηλότερο βαθμολογημένο παιχνίδι των Windows που κυκλοφόρησε το 2015 και μεταξύ των κορυφαίων 50 όλων των εποχών. Έπαινος δόθηκε ιδιαιτέρως στο σενάριο του παιχνιδιού, στους μοναδικούς χαρακτήρες και στο σύστημα μάχης του. Ο Τάιλερ Χικς του GameSpot δήλωσε ότι είναι "ένα από τα πιο προοδευτικά και πρωτοποριακά RPG που θα έρθει εδώ και πολύ καιρό" και η Κάιλι Πλαγκ του IGN το ονόμασε "μια αριστοτεχνικά δημιουργημένη εμπειρία". Μέχρι το τέλος του 2015, σε μια προκαταρκτική έκθεση του Steam Spy, το Undertale ήταν ένα από τα παιχνίδια με τις καλύτερες πωλήσεις, με 530.343 αντίτυπα που πωλήθηκαν. Μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου του 2016, το παιχνίδι ξεπέρασε ένα εκατομμύριο πωλήσεις και μέχρι τον Ιούλιο του 2018 το παιχνίδι είχε συνολικά τρεισήμισι εκατομμύρια παίκτες στο Steam. Οι πωλήσεις της Ιαπωνικής ψηφιακής κονσόλας PlayStation 4 και PlayStation Vita ξεπέρασαν τα 100.000 αντίτυπα που πωλήθηκαν μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018.
Διακρίσεις
Το Undertale έχει λάβει πολλά βραβεία και υποψηφιότητες από διάφορες εκδόσεις παιχνιδιών. Κέρδισε το Παιχνίδι της Χρονιάς από το Jimquisition και το Zero Punctuation, καθώς και το Παιχνίδι του Μήνα από την ιστοσελίδα Rock, Paper, Shotgun. Το παιχνίδι κέρδισε το Best Game Ever δημοσκόπηση από GameFAQs, και απονεμήθηκε το Καλύτερο Παιχνίδι PC από τα Destructoid και IGN. Στα βραβεία του Φεστιβάλ Ανεξάρτητων Αγώνων κέρδισε το βραβείο κοινού, ενώ τα βραβεία SXSW Gaming Awards το ονόμασαν το πιο καταπληκτικό crowdfunded παιχνίδι και του απονεμήθηκε το Βραβείο Πολιτιστικής Καινοτομίας Matthew Crump.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2015 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Linux Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Vita Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια παζλ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ρόλων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo Switch Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς Κατηγορία:Indie βιντεοπαιχνίδια
Ιωάννης Γεώργιος της Σαξονίας-Βάισενφελς
Ο Ιωάννης-Γεώργιος, γερμ. Johann-Georg (13 Ιουλίου 1677 - 16 Μαρτίου 1712) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βάισενφελς (1697-1712).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Αδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς και της Ιωάννας-Μαγδαληνής των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1698 με τη Φρειδερίκη-Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Νέα Φλαμανδική Συμμαχία
Η Νέα Φλαμανδική Συμμαχία (ολλ. Nieuw-Vlaamse Alliantie) είναι φλαμανδικό πολιτικό κόμμα. Είναι ένα συντηρητικό και φιλελεύθερο κίνημα που προάγει τον πολιτικό εθνικισμό. Αποτελεί τμήμα του φλαμανδικού κινήματος και επιθυμεί την ειρηνική απόσχιση της Φλάνδρας από το Βέλγιο.
Το κόμμα είναι επίσης γνωστό για την επιμονή του στη χρήση της ολλανδικής γλώσσας στις συναλλαγές με κρατικούς φορείς και για την προώθηση της χρήσης των ολλανδικών ως την γλώσσα που θα επιτρέπει την ενσωμάτωση στην κοινωνία. Το κόμμα συμμετέχει στην φλαμανδική κυβέρνηση σε συνεργασία με το Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα και το Εναλλακτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Αφού αγωνιζόταν να ξεπεράσει το εκλογικό όριο, η Νέα Φλαμανδική Συμμαχία συμμετείχε σε συνεργασία με το Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα, συμμετέχοντας στις περιφερειακές εκλογές του 2004 και τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2007, κερδίζοντας και τις δύο. Η συμμαχία διαλύθηκε το 2008 ύστερα από διαφωνίες σχετικά με την ομοσπονδιακή μεταρρύθμιση και κατέβηκε στις φλαμανδικές εκλογές του 2009 αυτόνομα, κερδίζοντας 16 από τις συνολικά 150 έδρες, καθώς και στις ευρωεκλογές του ίδιου έτους, κερδίζοντας μία έδρα. Το κόμμα κατέχει δύο από τις εννέα υπουργικές θέσεις στη φλαμανδική κυβέρνηση.
Από τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2010, το κόμμα είναι το μεγαλύτερο της Φλάνδρας και του Βελγίου, κερδίζοντας το 28% των ψήφων της Φλάνδρας και το 17% των συνολικών ψήφων. Ήταν η πρώτη φορά που ένα καινούριο κόμμα κυριάρχησε στις εκλογές του Βελγίου.
Ο κύριος στόχος του κόμματος είναι η πραγματοποίηση θεσμικών μεταρρυθμίσεων μέσω σταδιακής αύξησης των εξουσιών και για τις δύο κοινότητες ξεχωριστά. Επιπλέον, δίνει έμφαση στον μη επαναστατικό και ευρωπαϊκό χαρακτήρα του (σε αντίθεση με το ακροδεξιό Φλαμανδικό Συμφέρον) έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η μεγαλύτερη φλαμανδική αυτονομία.
Κατόπιν των Βελγικών βουλευτικών εκλογών του 2014, η Νέα Φλαμανδική Συμμαχία συγκυβερνά με το Μεταρρυθμιστικό Κίνημα, το Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα, και τους Ανοιχτούς Φλαμανδούς Φιλελεύθερους και Δημοκράτες στην κυβέρνηση υπό τον πρωθυπουργό Σαρλ Μισέλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βελγικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Αυτονομιστικά κόμματα Κατηγορία:Εθνότητα στην πολιτική
Εμμανουήλ Γρηγορίου
Ο Εμμανουήλ Γρηγορίου του Θεοδώρου (1904 - 16 Μαρτίου 1948) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και βουλευτής.
Πολιτική σταδιοδρομία
Πολιτεύτηκε στην Αρκαδία. Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων αλλά απέτυχε να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 1.138 ψήφους. Ωστόσο, όταν πέθανε ο βουλευτής Θεόδωρος Μανέτας, στις 7 Οκτωβρίου 1947 ο Γρηγορίου εξελέγη βουλευτής. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1948 και τον διαδέχθηκε στην έδρα του ο Δημήτριος Ζέρβας.
Tupolev Tu-134
Το Tupolev Tu-134 (Κωδική Ονομασία ΝΑΤΟ: Crusty) είναι ένα Ρωσικό δικινητήριο αεροσκάφος, παρόμοιο με το Αμερικάνικο Douglas DC-9.
Αν και ο αριθμός των Tu-134 μειώνεται συνεχώς λόγω περιορισμών στο θόρυβο των αεροσκαφών, ήταν ένα από τα πλέον δημοφιλή αεροσκάφη από τα κράτη-μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας.
Γενικά χαρακτηριστικά
Το Tu-134 σχεδιάστηκε ως αντικαταστάτης του Tu-124, το οποίο λόγω των μειωμένων δυνατοτήτων του δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στην αυξανόμενη επιβατική κίνηση. Με δυνατότητα μεταφοράς από 64 έως 96 επιβάτες και τυπική ακτίνα 2400 km, ήταν η "σπονδυλική στήλη" του Σοβιετικού (και ύστερα Ρωσικού αερομεταφορέα Aeroflot. Η πρώτη εμπορική πτήση εκτελέστηκε από τη Μόσχα προς τη Στοκχόλμη στις 12 Σεπτεμβρίου του 1967.
Συγκρινόμενο με τα Δυτικά αεροσκάφη μικρών αποστάσεων, τα φτερά του Tu-134 είχαν μεγαλύτερη οπισθόκλινη κλίση (35 μοίρες, σε αντίθεση με τις 25 ή 28 των Δυτικών). Όπως και με πολλά άλλα Tupolev, το Tu-134 είχε ενισχυμένο τριπλό σύστημα προσγείωσης με λάστιχα χαμηλής πίεσης, ενώ οι φωλεές των τροχών ήταν σε ειδικά εξογκώματα στα φτερά (για τους κυρίως τροχούς) και στην κοιλιά για το ρηνιαίο σκέλος. Αυτό βοηθούσε το αεροσκάφος να εκτελεί τον αρχικό σκοπό του, δηλ. να από/προσγειώνεται από εδάφη χωρίς ασφαλτοστρωμένο τροχόδρομο και πλάγιους ανέμους που έφταναν τα 20 m/s. Πάνω από 1000 Tu-134 κατασκευάστηκαν, και το μοντέλο χρησιμοποιείται ακόμη σε πολλές χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και τη Ρωσία. Αρκετά Tu-134 χρησιμοποιούνται από επιχειρηματίες ως Business-Jets.
Μοντέλα Παραγωγής
Όλα τα μοντέλα της Σειράς "Α" έχουν το χαρακτηριστικό γυάλινο ρύγχος, μερικά όμως αναβαθμίστηκαν με ειδικές τροποποιήσεις σε Σειρά "Β", οπότε και το ρύγχος τους είναι πλέον μεταλλικό.
Ορισμένα μοντέλα της Σειράς "Β" έχουν μεγαλύτερες δεξαμενές καυσίμων για περισσότερη ακτίνα δράσεις. Οι δεξαμενές αυτές φαίνονται σαν μεγάλα εξογκώματα στα φτερά.
Αεροπορικές Εταιρείες με Tu-134
Adjarian Airlines, Aeroflot, Aeroflot-Don, Aeroflot-Nord, Aeroflot-Plus, Aero Rent, Air Baltic, Air Koryo, Air Lithuania, Air Moldova, Air Ukraine, Alania, Albanian Airlines, Alrosa, Armenian Airlines, Astrakan, Astral, Atlant Soyuz, Atyrau Airways, Aurela, Aviaprima, AVL Arkhangelsk, Azerbaijan Airlines, Aviogenex, Balkan Bulgarian, Bashkirian Airlines, Belair Belarussian, Belavia, Benin Gulf Air, Black Sea Airlines, Cheboksary, Chernomorskie Airlines, CSA, Dagestan Airlines, Donavia, Egyptair, Enkor, Estonian Air, Gazpromavia, Georgian National, Gomelavia, Harka Air, Hemus Air, Interflug, Iraqi Airways, Kaliningradavia, Karat, Kazair West, Kharkov Air, Kirov Air, KMV, Kolavia, Kolkov Air, Komi Avia, Kyrgyzstan Airlines, Lat Charter, Lithuanian Airlines, LOT, Malev, Marsland Aviation, Moscow Airways, NAPO, Orbi Georgian, Orenburg Airlines, Orient Avia, Perm Airlines, Polet, Progress, Pulkovo, Rossija, Rusline, Samara Airlines, Sibaviatrans, Syrianair, Tajikistan Airlines, Tatarstan Air, UM air, UT air, UTAGE, Vietnam Airlines, Volga Aviaexpress, Voronezh Avia, Yamal Airlines, Yukos Avia
Πολεμικές Αεροπορίες με Tu-134
Αγκόλα, Ανατολική Γερμανία, Βόρεια Κορέα, Βουλγαρία, Καζακστάν, Μολδαβία, Ουκρανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρωσία, Συρία.
Δείτε Επίσης
Παρόμοια Αεροσκάφη: Douglas DC-9
Προηγούμενα και Μεταγενέστερα μοντέλα της Tupolev: Tu-128 - Tu-130 - Tu-133 - Tu-134 - Tu-135 - Tu-136 - Tu-138
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Tu-134 Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Τουπόλεφ
Μοντωριόλ (Ανατολικά Πυρηναία)
Το Μοντωριόλ (γαλλικά: Montauriol, καταλανικά: Montoriol) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντωριολέν (γαλλικά: Montauriolencs).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ταταύλα (ιστορική συνοικία)
Τα Ταταύλα (Kurtuluş) είναι ιστορική συνοικία της Κωνσταντινούπολης και βρίσκεται ΒΔ. του Πέραν, κατοικούμενη από τον 16ο αιώνα μέχρι το 1922 αποκλειστικά από Έλληνες, κάποιους Αρμενίους και λιγότερο Εβραίους. Θεωρείται ότι οι πρώτοι κάτοικοι της συνοικίας αυτής ήταν Χιώτες. Σήμερα η Κουρτουλούς αποτελεί κοσμοπολίτικη συνοικία του δημοτικού διαμερίσματος νοτίου Σισλί της Κωνσταντινούπολης.
Θεωρείται ότι το όνομα αυτό προέρχεται από τους «στάβλους» των Γενουατών της περιοχής του Γαλατά, που ονομάζονταν στα Τουρκικά tavla. Τα Ταταύλα συνοικίσθηκαν επί Σουλτάνου Σουλεϊμάν Α' (1520-1566) από τους αιχμαλώτους και εργάτες του πλησίον ναυστάθμου Κασίμ-Πασά, που κατάγονταν από την Κρήτη, Μάνη, Κυκλάδες και Επτάνησα. Λόγω της έντονης ελληνικής δραστηριότητας, με πολυάριθμα σχολεία, εκκλησίες και ταβέρνες, τα Ταταύλα είχαν λάβει από τους Τούρκους το προσωνύμιο "Μικρή Αθήνα" (Küçük Atina).
Ο πληθυσμός των Ταταούλων που εν τω μεταξύ μετά τη μεγάλη πυρκαγιά (κατ΄ άλλους εμπρησμό των Τούρκων, κατ΄ άλλους εγκληματική αδιαφορία και κατ΄ άλλους αδυναμία μέσων πυρόσβεσης) που σημειώθηκε στις 13 Απριλίου του 1929 μετονομάσθηκε επίσημα σε Kurtuluş - Κουρτουλούς («απολύτρωση»), το 1950 είχε περιορισθεί στις 7.000 μόνο. Παρά ταύτα, η εν λόγω κοινότητα διατηρεί μέχρι σήμερα τρεις ναούς: του Αγίου Αθανασίου, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Ελευθερίου. Στην ίδια περιοχή υπήρχε εξατάξια μικτή αστική σχολή με 400 μαθητές και φιλόπτωχη αδελφότητα που παρείχε καθημερινά συσσίτια, καθώς και αθλητικός σύλλογος.
Σημείωση
Το όνομα Κουρτουλούς με τη σημασία που έχει, δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως έννοια συνυφασμένη με ξεριζωμό των Ελλήνων, ή Αρμενίων από την περιοχή. Το όνομα είναι πολύ παλαιό και προέρχεται από την ομώνυμη ακτή "Κουρτουλούς" επί της οποίας αποβιβάζονταν αιχμάλωτοι - δούλοι που ανάλογα των γνώσεών τους κατ΄ εντολή του Σουλτάνου απολυτρώνονταν και αναλάμβαναν εργασίες κυρίως στους ταρσανάδες (ναυπηγεία) της περιοχής, ή σε άλλες εργασίες.
Τα Ταταύλα είχαν καταστραφεί και παλαιότερα από πυρκαγιά, το 1832, όταν τότε αποτεφρώθηκαν περισσότερες από 600 οικίες και 50 καταστήματα.
Ιστορία
Τα Ταταύλα συνοικίσθηκαν επί του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή (1520-1566) από τους αιχμαλώτους και εργάτες του πλησίον ναυστάθμου Κασίμ-Πασά, που κατάγονταν από την Κρήτη, Μάνη, Κυκλάδες και Επτάνησα. Τον 18o αιώνα χριστιανοί εργάτες μετοίκησαν από τον Κεράτιο Κόλπο στα Ταταύλα και μαζί τους φέρανε και την εικόνα του Αγίου Δημητρίου, όπου την μεταφέρανε στον ναό του Αγίου Αθανασίου (ο οποίος μετά από εργασίες το 1782 μετονομάστηκε σε Άγιο Δημήτριο).
Μέχρι το 1850 τα Ταταύλα ήταν αραιοκατοικημένα και κακόφημα και αποτελούσαν μια από τις λαϊκές γειτονιές της Πόλης. Μετά το 1850 όμως ήρθε η λεγόμενη Χρυσή Εποχή για τα Ταταύλα καθώς υπάρχουν πολλά προνόμια:
Όλα αυτά αλλάζουν μετά το 1929 όπου ξεσπάει η πιο καταστροφική πυρκαγιά στην ιστορία των Ταταούλων, οι Έλληνες κάτοικοι φεύγουν και αρχίζει εισροή αλλοεθνών. Μετονομάζονται σε Κούρτουλους (Απελευθέρωση).
Σήμερα
Σήμερα τα Ταταύλα αποτελούν την πιο πολυπληθή ελληνική κοινότητα της Πόλης με παραπάνω από 1400 κατοίκους. Η Κοινότητα αποτελεί από τις πιο δραστήριες ελληνικές κοινότητες στην Πόλη. Συντηρεί 5 ναούς και ένα νεκροταφειακό ναό, οι οποίοι είναι:
Η αστική σχολή έκλεισε την περίοδο 2003-2004, όταν αποφοίτησαν οι τελευταίοι 4 μαθητές του, ενώ σήμερα συνεχίζεται ο δικαστικός αγώνας για το κλείσιμό του. Ο αθλητικός σύλλογος συνεχίζει την αξιόλογη δράση του, με πρόεδρο τον Κωσταντίνο Μπελαλίδη, έχοντας κερδίσει πολλές αξιώσεις.
Εκδοσή Κανονισμού
Ο κανονισμός της κοινότητας εκδόθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2013 υπό της Εφοροεπιτροπής της Κοινότητας που αποτελείται από:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Επαρχίας Κωνσταντινούπολης
Ασσησός
Η Ασσησός είναι Αρχαία Ελληνική πόλη στην περιοχή της Καρίας στη Μικρά Ασία, κοντά στην Μίλητο, και η περιοχή του ιερού της Αθηνάς.
Η πόλη αναφέρεται από τον Ηρόδοτο και τις Ιστορίες του (I.18-23), στο πλαίσιο ενός επεισοδίου κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ των Λυδών υπό Σαδυάττη και των Μιλησίων στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Watch My Dance
Το "Watch My Dance" είναι ελληνικό τραγούδι που εκπροσώπησε την Ελλάδα, στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2011. Το τραγούδι σε μουσική Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και στίχους Ελεάνας Βραχάλη, τραγουδήθηκε από τους Λούκα Γιώρκα και Stereo Mike στον τελικό του Διαγωνισμού Τραγουδιού που πραγματοποιήθηκε στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας, στις  14 Μαΐου 2011, κατακτώντας την 7η θέση.
Το τραγούδι είναι μίξη hip hop και dancehall με μουσικά στοιχεία ζεϊμπέκικου.
Εθνικός τελικός
Έξι συμμετοχές συμμετείχαν στον Ελληνικό εθνικό τελικό στις 2 Μαρτίου 2011. Στο τέλος της ψηφοφορίας, το "Watch My Dance" ανακοινώθηκε ως νικητής.
Ένα μικρό κομμάτι του τραγουδιού κυκλοφόρησε από την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ) στις 9 Φεβρουαρίου 2011, μαζί με τα άλλα τραγούδια του ελληνικού τελικού, με τα ολοκληρωμένα τραγούδια να παρουσιάζονται από την ΕΡΤ στις 15 Φεβρουαρίου 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Λούκα Γιώρκα Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια Κατηγορία:Ελληνόφωνα τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Μονμπολό
Το Μονμπολό (γαλλικά: Montbolo, καταλανικά: Montboló) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπολομονταίν (γαλλικά: Bolomontains).
Χριστιανός της Σαξονίας-Βάισενφελς
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος (επιζών) γιος του Ιωάννη-Αδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς και της Ιωάννας-Μαγδαληνής των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1712 τη Λουίζα-Χριστίνα, κόρη του Χριστοφόρου-Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Στόλμπερκ-Στόλμπερκ-Όρτενμπερκ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κανατμπέκ Μπεγκαλίεφ
Ο Κανατμπέκ Κουμπάτοβιτς Μπεγκαλίεφ (κιργ. και ρωσ. Канатбек Кубатович Бегалиев, γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1984) είναι παλαιστής από την Κιργισία, ο ένας από τους μόλις δύο αθλητές ή αθλήτριες της ανεξάρτητης Κιργισίας, σε οποιοδήποτε άθλημα, που έχουν κερδίσει μέχρι σήμερα μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ο Κανατμπέκ Μπεγκαλίεφ γεννήθηκε στην πόλη Ταλάς της τότε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κιργισίας. Τον Ιούνιο του 2003 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Πάλης, που διεξάχθηκε στο Νέο Δελχί, αγωνιζόμενος στην κατηγορία των 66 κιλών της ελληνορωμαϊκής πάλης
Μετά και από τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, όπου κατέλαβε την 11η θέση, ο Μπεγκαλίεφ έλαβε μια πρόσκληση από την εθνική ομάδα πάλης του Καζακστάν, την οποία αποδέχθηκε και έγινε επίσης πολίτης του Καζακστάν. Στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε και έκανε την προπόνησή του στο Καζακστάν, εντός της Εθνικής του ομάδας πάλης, μέχρι που αποδείχθηκε στα προκριματικά των Ολυμπιακών Αγώνων ότι δεν ήταν ακόμη δυνατό να εκπροσωπήσει το Καζακστάν σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε ο Κανάτ απεφάσισε και επέστρεψε στην Κιργισία, παίρνοντας και πάλι την κιργισιανή υπηκοότητα. Με αυτή προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008, όπου κέρδισε το αργυρό (ασημένιο) μετάλλιο στην κατηγορία των 66 κιλών της ελληνορωμαϊκής πάλης. Πιο συγκεκριμένα, κέρδισε διαδοχικά τον Αμερικανό Τζέικ Ντάιτσλερ, τον αρμενικής καταγωγής Ουκρανό Αρμέν Βαρντανιάν και τέλος στον α΄ ημιτελικό τον Βούλγαρο Νικολάι Γκέργκοφ. Προκρίθηκε έτσι στον μεγάλο τελικό, όπου ηττήθηκε με διαφορά από τον Γάλλο Στεέβ Γκενό. Οι αγώνες διεξάχθηκαν όλοι στις 13 Αυγούστου.
Συνακόλουθα, ο Μπεγκαλίεφ προέβη στην ακόλουθη δήλωση: ''«Σίγουρα, είμαι πάντα ευγνώμων στο Καζακστάν, σε όλους τους προπονητές και αθλητές του Καζακστάν που πίστεψαν σε μένα και μοιράστηκαν μαζί μου τις γνώσεις τους και τις δεξιότητές τους. Εκπαιδεύθηκα εκεί και έπαιξα μαζί τους ποδόσφαιρο. Μέρος αυτού του μεταλλίου ανήκει έτσι στο Καζακστάν.»'' Ο Μπεγκαλίεφ είχε προηγουμένως κατακτήσει το αργυρό μετάλλιο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πάλης του 2006, που επίσης είχε διεξαχθεί στην Κίνα (αν και σε άλλη πόλη, την Γκουανγκτζόου). Αλλά και στα ενδιάμεσα των δύο Ολυμπιακών Αγώνων Ασιατικά Πρωταθλήματα Πάλης είχε πάει καλύτερα από ό,τι στο Νέο Δελχί, κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο τον Μάρτιο του 2008 στο Τσετζού της Νότιας Κορέας, και το χρυσό μετάλλιο τον Μάιο του 2007 στο Μπισκέκ της Κιργισίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κιργίζιοι αθλητές Κατηγορία:Παλαιστές
Βερενίκη (κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄)
Η Βερενίκη Β΄ (28 μ.Χ. - μετά το 81) από την Ηρωδιανή Δυναστεία ήταν πριγκίπισσα της Ιουδαίας και με τους γάμους της έγινε σύζυγος ενός των Αλαβάρχων, μετά βασίλισσα της Χαλκίδας στην Ιτουρία και έπειτα βασίλισσα της Κιλικίας. Έγινε ερωμένη ίσως του αδελφού της και μετά του Αυτοκράτορα Τίτου.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄ της Ιουδαίας και της Κύπρου. Ο πατέρας της ήταν γιος του Αριστόβουλου Δ΄, γιου του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου. Αδέλφια της ήταν ο Ηρώδης Αγρίππας Β΄, η Μαριάμνη και η Δρουσίλλα. Σύμφωνα με τον Ιώσηπο, ένας άλλος αδελφός, ο Δρούσος, απεβίωσε μικρός. Ο Οίκος της κυβέρνησε την Ιουδαία από το 39 π.Χ. ως το 92 μ.Χ.
Ο Ιώσηπος καταγράφει τρεις -σύντομης διάρκειας- γάμους της. Ο πρώτος έγινε το 41-43 με τον Μάρκο Αλέξανδρο, αδελφό του Τιβέριου Αλέξανδρου και γιο του Αλεξάνδρου του Αλαβάρχου από την Αλεξάνδρεια. Όταν αυτός απεβίωσε νωρίς το 44, παντρεύτηκε τον θείο της Ηρώδη της Χαλκίδας και απέκτησε δύο γιους. Έπειτα από το τέλος του το 48 έζησε με τον αδελφό της Αγρίππα Β΄ για μερικά έτη και μετά παντρεύτηκε τον Πολέμωνα Β΄ του Πόντου, βασιλιά της Κιλικίας. Σύμφωνα με τον Ιώσηπο, η Βερενίκη ζήτησε αυτόν τον γάμο για να διαλύσει τις φήμες ότι είχε σχέση με τον αδελφό της. Ο βασιλιάς της Κιλικίας πείστηκε λόγω του πλούτου της. Ωστόσο η Βερενίκη εγκατέλειψε τον Πολέμωνα Β΄ και έτσι επέστρεψε στην Αυλή του αδελφού της σύντομα. Ο Ιώσηπος δεν είναι ο μόνος που υπαινίσσεται τη σχέση αυτή: ο Ιουβενάλης στην 6η σάτυρά του ισχυρίζεται ότι ήταν εραστές· δεν γνωρίζουμε αν αυτό αληθεύει. Η Βερενίκη πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της στην Αυλή του Αγρίππα Β΄ και σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, μοιραζόταν την εξουσία εξίσου με αυτόν. Οι φήμες φαίνεται να τροφοδοτήθηκαν από το ότι ο Αγρίππας Β΄ δεν νυμφεύτηκε.
Όπως ο αδελφός της, η Βερενίκη ήταν ηγεμόνας υποτελής στους Ρωμαίους. Τότε ήταν που ο Απόστολος Παύλος εμφανίστηκε μπροστά τους στην Αυλή της Καισάρειας (Πράξεις των Αποστόλων).
Οι Ιουδαιο-Ρωμαϊκοί πόλεμοι
Το 64 ο Νέρων διόρισε τον Γέσσιο Φλόρο ως προκουράτορα στην επαρχία της Ιουδαίας. Κατά τη διοίκησή του οι Ιουδαίοι συστηματικά υπέστησαν διακρίσεις υπέρ του ελληνικού πληθυσμού της περιοχής. Οι εντάσεις έγιναν γενική αναταραχή, όταν ο Φλόρος λεηλάτησε το θησαυροφυλάκιο του Ναού της Ιερουσαλήμ με το πρόσχημα των Αυτοκρατορικών φόρων. Μετά τις ταραχές, οι υποκινητές συνελήφθησαν και οι Ρωμαίοι τους σταύρωσαν. Η Βερενίκη, απογοητευμένη από τη μεταχείριση των συμπατριωτών της, ταξίδευσε το 66 στην Ιερουσαλήμ για να ζητήσει προσωπικά από τον Φλόρο να σώσει τους Ιουδαίους. Αυτός δεν ικανοποίησε το αίτημά της· μάλιστα η Βερενίκη κόντεψε να σκοτωθεί κατά τη διάρκεια αψιμαχιών στην πόλη. Επίσης παρακάλεσε για βοήθεια τον απεσταλμένο (legatus) στη Συρία, τον Κέστιο Γάλλο, αλλά δεν έλαβε απάντηση.
Για να αποτρέψει την κλιμάκωση της βίας των Ιουδαίων, ο Αγρίππας Β΄ συγκέντρωσε τον πληθυσμό και εκφώνησε έναν με δάκρυα λόγο στο πλήθος, με τη συνοδεία της αδελφής του, αλλά οι αντάρτες έκαψαν τα ανάκτορα εκείνων. Τότε ο Αγρίππας Β΄ και η Βερενίκη έπαψαν να συμπαθούν τον λαό και έφυγαν από την Καισάρεια για τη Γαλιλαία, όπου παραδόθηκαν στους Ρωμαίους. Εν τω μεταξύ ο Κέστιος Γάλλος ήλθε στην περιοχή με τη ΧΙΙ λεγεώνα, αλλά δεν μπόρεσε να αποκαταστήσει την τάξη. Στη μάχη του Μπεθ-Χορόν ηττήθηκε και αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την Ιερουσαλήμ.
Τότε ο Νέρων διόρισε τον Βεσπασιανό για να καταστείλει την εξέγερση. Αυτός αποβιβάστηκε στη Γαλιλαία με την V και την Χ λεγεώνα. Αργότερα στην Πτολεμαΐδα ενώθηκε με τον γιο του Τίτο, που είχε φέρει μαζί του την ΧV λεγεώνα. Έτσι οι Ρωμαίοι, με μία δύναμη 60.000 επαγγελματιών στρατιωτών, σάρωσαν τη Γαλιλαία και το 69 βάδισαν προς την Ιερουσαλήμ.
Η σχέση της με τον Τίτο
Τότε ήταν που η Βερενίκη συνάντησε τον Τίτο και τον ερωτεύθηκε. Αυτός ήταν 11 έτη μικρότερός της. Ο Οίκος της πήρε το μέρος τού Οίκου τού Τίτου (των Φλαβίων) κατά τη σύγκρουση. Μέσα στο 69, ένα έτος μετά το τέλος του Νέρωνα, τρεις έγιναν διαδοχικά Αυτοκράτορες για σύντομο διάστημα: ο Γάλβας, ο Όθων και ο Βιτέλιος. Η Βερενίκη αναφέρεται ότι χρησιμοποίησε όλο τον πλούτο και την επιρροή της για να στηρίξει τον Βεσπασιανό, κατά την εκστρατεία του να γίνει Αυτοκράτορας. Όταν αυτός έγινε στις 21 Δεκεμβρίου 69, ο γιος του Τίτος παρέμεινε στην Ιουδαία για να καταστείλει την εξέγερση. Ο Πόλεμος τελείωσε το 70 με την καταστροφή του Δεύτερου Ναού και τη λεηλασία της Ιερουσαλήμ, με περίπου 1.000.000 νεκρούς και 97.000 αιχμαλώτους στους Ρωμαίους. Ο Τίτος επέστρεψε στη Ρώμη θριαμβευτής για να συνδράμει τον πατέρα του στη διακυβέρνηση, ενώ η Βερενίκη έμεινε στην Ιουδαία.
Πέρασαν τέσσερα έτη, ώσπου η Βερενίκη και ο Αγρίππας Β΄ ήλθαν στη Ρώμη το 75. Η λόγοι αυτής της μακράς απουσίας δεν είναι σαφείς και έχουν συνδεθεί με το ότι ο Γάιος Λικίνιος Μουκιανός, πολιτικός σύμμαχος του Βεσπασιανού (απεβ. 72-78), ήταν πιθανόν εναντίον της παρουσίας της. Στον Αγρίππα Β΄ δόθηκε το αξίωμα του πραίτορα, ενώ η Βερενίκη ανανέωσε τη σχέση της με τον Τίτο, ζώντας στο παλάτι μαζί του και -όπως αναφέρεται- ενεργούσε από κάθε άποψη ως σύζυγός του. Ο ιστορικός Δίων Κάσσιος γράφει ότι η Βερενίκη ήταν στην ακμή της ισχύος της το διάστημα αυτό. Μία ένδειξη της εξουσίας της είναι ότι ο Κουιντιλιανός βρέθηκε να παρακαλεί για μία υπόθεση στο όνομα της Βερενίκης, όπου η ίδια προέδρευε του δικαστηρίου. Το ανέκδοτο περιγράφει στο έργο του Institutio Oratoria. Ο Ρωμαϊκός πληθυσμός όμως θεωρούσε τη βασίλισσα από την Ανατολή ως ξένη και το ζεύγος κατηγορήθηκε στο θέατρο από τους Κυνικούς. Τότε ο Τίτος υποχώρησε στην πίεση και την έστειλε πίσω.
Όταν το 79 ο Τίτος έγινε Αυτοκράτορας, η Βερενίκη επανήλθε στη Ρώμη. Όμως ο Τίτος, μεταξύ άλλων φιλολαϊκών μέτρων που πήρε για να ενισχύσει τη φήμη του στον λαό, την απέπεμψε γρήγορα. Είναι πιθανό ότι σκόπευε να την καλέσει μια πιο βολική στιγμή, όμως δύο έτη μετά απεβίωσε αιφνίδια στις 13 Σεπτεμβρίου 81. Δεν ξέρουμε τι απέγινε η Βερενίκη. Ο Αγρίππας Β΄ απεβίωσε το 92· ήταν ο τελευταίος άρρην του Οίκου του, που έτσι εξέλιπε. Οι φιλοδοξία της να γίνει Αυγούστα έκανε τη σύγχρονη ιστορία να την περιγράψει ως "μικρογραφία Αυτοκράτειρας".
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 41-43 τον Μάρκο Ιούλιο Αλέξανδρο πλούσιο έμπορο από τον Οίκο των Αλαβάρχων. Δεν απέκτησε τέκνα και ο σύζυγός της απεβίωσε το 44.
Έπειτα η Βερενίκη έκανε δεύτερο γάμο με τον θείο της Ηρώδη βασιλιά της Χαλκίδας (στην Ιτουρέα) και είχε τέκνα:
Τέχνη
Από τον 17ο αιώνα έως τη σύγχρονη εποχή, υπήρξε μια μακρά παράδοση με μυθιστορήματα, δράματα, όπερες κ.λπ. αφιερωμένα στο πρόσωπο της Βερενίκης και ιδιαίτερα στη σχέση της με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Τίτο, όπως η όπερα H μεγαλοψυχία του Τίτου (Μότσαρτ), η τραγωδία Βερενίκη του Ρακίνα κλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία
Εθνική Νήσων Φερόε (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Νήσων Φερόε αντιπροσωπεύει τις Νήσους Φερόες στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, και τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νήσων Φερόε (FSF), που αποτελεί το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη χώρα, η οποία έγινε μέλος της FIFA το 1988 και της UEFA το 1990 και είναι η τέταρτη μικρότερη χώρα μέλος της ΟΥΕΦΑ από πλευράς πληθυσμού. Οι Νήσοι Φερόες συμμετέχουν ανελλιπώς απο το 1990-92 στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της ΦΙΦΑ και του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της ΟΥΕΦΑ,αλλά φυσικά δεν έχουν προκριθεί ποτέ στα τελικά. Η μοναδική τους διάκρισή ήταν όταν πήραν μέρος στα Νησιωτικά Παιχνίδια (island games) το 1989 και το 1991 και κέρδισαν και τα δύο πρωταθλήματα. Πήραν επίσης μέρος στο Σκανδιναβικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου για πρώτη και μοναδική φορά την περίοδο 2000-01.
Στις Νήσους Φερόες, η ομάδα είναι γνωστή ως η «landsliðið». Οι εντός έδρας αγώνες διεξάγονται στο Τόρσβολουρ (Tórsvøllur) ή στο Σβάνγκασκαρδ (Svangaskarð). Η ομάδα των Νήσων Φερόε προκάλεσε πάντως μεγάλη αίσθηση διεθνώς όταν στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της ιστορίας στις 12/9/1990 νίκησε 1-0 την εθνική Αυστρίας (σε αγώνα που διεξήχθη στη Σουηδία για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992), κάτι που θεωρήθηκε τεράστια έκπληξη εκείνη την εποχή. Ανάλογη έκπληξη προκάλεσαν, επίσης, οι νίκες επί της Ελλάδας στα πλαίσια των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016, στις 14/11/2014 και 13/6/2015, με 0-1 και 2-1 αντίστοιχα, σε έναν όμιλο που εκτός της Ελλάδας και των Φερόε συμμετείχαν ακόμα η Ουγγαρία, η Ρουμανία, η Βόρεια Ιρλανδία και η Φινλανδία. To ρεκόρ τους στα προκριματικά παγκοσμίου κυπέλλου είναι 5 νίκες, 4 ισοπαλίες και 51 ήττες, ενώ στα προκριματικά Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 6 νίκες, 6 ισοπαλίες και 52 ήττες.
250px|μικρογραφία
Αλεσάντρο Σοάρες
Τα πρώτα βήματα
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1973 στο Ρίο ντε Τζανέιρο και έχει ύψος 174 εκατοστά. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις ακαδημίες της Κρουζέιρο όπου διετέλεσε συμπαίκτης του Ρονάλντο και στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Μόντες Κλάρος.
Καριέρα στην Ελλάδα
Το καλοκαίρι του 1997 πήρε μεταγραφή στην Π.Σ. Καλαμάτα και το Ελληνικό Πρωτάθλημα στο οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 2006,αρχικά με τη φανέλα της Μαύρης Θύελλας (1997-2001) και στη συνέχεια με αυτή του ΟΦΗ (2001-04),καθώς και της ΑΕΚ (2004-06).Συνολικά στην καριέρα του στα ελληνικά γήπεδα πέτυχε 59 τέρματα σε 229 αγώνες ,ενώ ήταν πρώτος σκόρερ της ΑΕΚ τη σεζόν 2004/05.
Καριέρα στη Κύπρο
Φεύγοντας το καλοκαίρι του 2006 από την ΑΕΚ ο Σοάρες συνέχισε την καριέρα του στην Κύπρο αρχικά για μία σεζόν στην Ανόρθωση Αμμοχώστου με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κύπρου και στην συνέχεια στην Αλκή Λάρνακας.