cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
33η Μεραρχία Γρεναδιέρων SS «Καρλομάγνος»
Η μάχη του Βερολίνου
Στις 23 Απριλίου, η καγκελαρία του Ράιχ στο Βερολίνο διέταξε τον Κρούκενμπεργκ να προχωρήσει στην πρωτεύουσα με τους άνδρες του. Έφτασαν στο Βερολίνο στις 24 Απριλίου μετά από μακρά παράκαμψη για να αποφύγουν τους σοβιετικούς. Στις 25 Απριλίου, ο Kρούκενμπεργκ διορίστηκε διοικητής του Βερολίνου στον τομέα της άμυνας C που περιλάμβανε το τμήμα Nordland, του οποίου ο προηγούμενος διοικητής, ο Joachim Ziegler, απαλλάχθηκε. Η μεραρχία "Καρλομάγνος" συνδέθηκε με την 11η Εθελοντική μεραρχία Nordland. Η άφιξη των Γάλλων ενίσχυσε τη μεραρχία Nordland, των οποίων τα συντάγματα «Norge» και «Denmark» Panzergrenadier είχαν αποδεκατιστεί στις μάχες. Οι μάχες ξεκίνησαν στο Βερολίνο, με τη Νεολαία του Χίτλερ να πυροβολεί αντιαρματικά τα εισερχόμενα σοβιετικά άρματα.
Ο Φενέτ τραυματίστηκε και αποσύρθηκε με το τάγμα κοντά στο υπουργείο αεροπορίας του Ράιχ υπό την εποπτεία του SS-Brigadeführer, Wilhelm Mohnke της Σωματοφυλακής Αδόλφος Χίτλερ. Για την επιτυχία του τάγματος κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βερολίνου, ο Mohnke απέδωσε τον Σταυρό του Ιππότη του Σιδηρού Σταυρού στο Φενέτ στις 29 Απριλίου 1945. Στις 28 Απριλίου, ο Κόκκινος Στρατός ξεκίνησε μια επίθεση πλήρους κλίμακας στον κεντρικό τομέα. Ο αγώνας ήταν έντονος, η Μεραρχία Καρλομάγνος ήταν στο κέντρο της ζώνης μάχης γύρω από την Καγκελαρία του Ράιχ. Μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ στις 30 Απριλίου, ο μικρός αριθμός των ανδρών που έμειναν στο Sturmbataillon ήταν μέρος των τελευταίων υπερασπιστών στην περιοχή του συγκροτήματος bunker.
Tριάντα ικανά άτομα, τα περισσότερα μέλη του Sturmbataillon παραδόθηκαν κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό της Potsdamer σε στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού. Έχοντας ξεφύγει από το Βερολίνο, ο Φενέτ με μια μικρή δύναμη της μονάδας του παραδόθηκε σε βρετανικές δυνάμεις στο Bad Kleinen και στο Wismar. Οι περισσότεροι από αυτούς που έφτασαν στη Γαλλία συνελήφθησαν και απεστάλησαν στις συμμαχικές φυλακές. Το 1949, ο Φενέτ καταδικάστηκε σε 20 χρόνια καταναγκαστικής εργασίας, αλλά απελευθερώθηκε από τη φυλακή το 1959.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γ Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Εκλογές στον Ισημερινό
Εκλογές στον Ισημερινό διεξάγονται για πρόεδρο και για βουλή. Το Σύνταγμα προβλέπει τετραετή θητεία για τον Πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο, και τα μέλη του Κογκρέσου. Η κυβέρνηση περιλαμβάνει 15 υπουργεία. Οι επαρχιακοί κυβερνήτες και οι σύμβουλοι, όπως οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι εκλέγονται άμεσα. Το Κογκρέσο συνέρχεται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους εκτός από τον Ιούλιο και το Δεκέμβριο. Οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου διορίζονται από το Κογκρέσο. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για εγγεγραμμένα πρόσωπα ηλικίας από 18 ως και 65 ετών και προαιρετική για τους υπόλοιπους.
2009
Οι πρόωρες εκλογές του 2009 οδήγησαν στην επανεκλογή του προέδρου Ραφαέλ Κορέα.
2008
Ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα πέτυχε σημαντική νίκη με την έγκριση του νέου Συντάγματος, σε δημοψήφισμα, στις 28 Σεπτεμβρίου του 2008. Το νέο Σύνταγμα, το εικοστό στην Ιστορία της χώρας, εγκρίθηκε από τους πολίτες με υψηλό ποσοστό, που έφτασε το 63,9%, σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα. Συνταγματικό δημοψήφισμα, 28 Σεπτεμβρίου 2008. !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Επιλογή !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2011
Στις 7 Μαΐου 2011, οι πολίτες υπερψήφισαν (με ποσοστά που κυμαίνονται από 44,9% ως 50,4%) τις μεταρρυθμίσεις στο δικαστικό σύστημα και στα ΜΜΕ, που πρότεινε ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορρέα. Συνολικά, υπερψηφίστηκαν και οι 10 προτάσεις του δημοψηφίσματος, ανάμεσα στις οποίες είναι η απαγόρευση των καζίνο και του τζόγου, ο περιορισμός στις ταυρομαχίες και στις κοκορομαχίες, καθώς επίσης και η αναμόρφωση του δικαστικού συστήματος.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Έβρου 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Έβρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Έβρου.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Έβρου έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Έβρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 29 συνολικά ομάδων που χωρίστηκαν σε δυο ομίλους. Οι πρωταθλήτριες κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στην Α' Κατηγορία.
Α Όμιλος
Η βαθμολογία του ομίλου ήταν: 1 Η ομάδα Α.Ο. Αγνάντια είναι ουσιαστικά η Κ20 του Εθνικού Αλεξανδρούπολης, αναφέρεται και ως Εθνικός Αλεξανδρούπολης Β΄
Β Όμιλος
Η βαθμολογία του ομίλου ήταν:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Έβρου.
Γέφυρα Μπιρ-Χακίμ
Η γέφυρα Μπιρ-Χακίμ (Γαλλικά: Le Pont de Bir-Hakeim), με παλαιότερη ονομασία γέφυρα του Πασί, είναι μια γέφυρα που διασχίζει τον ποταμό Σηκουάνα στο Παρίσι. Συνδέει το 15ο με το 16ο διαμέρισμα, περνώντας από το νησάκι Ιλ ω Σίνι.
Η γέφυρα, κατασκευασμένη από χάλυβα και πέτρα, είναι η δεύτερη που ανεγέρθηκε στην περιοχή. Κατασκευάστηκε μεταξύ 1903 και 1905, αντικαθιστώντας μια προηγούμενη γέφυρα που είχε ανεγερθεί το 1878. Το μήκος της είναι 237 μέτρα και το πλάτος 24,7 μέτρα.
Είναι καταχωρημένη ως ιστορικό μνημείο από το 1986.
Προέλευση του ονόματος
εναλλ.=|πλαίσιο|αριστερά|μικρογραφία Η γέφυρα από την κατασκευή της το 1905 ονομαζόταν Γέφυρα του Πασί, από το όνομα της παλαιότερης κοινότητας Πασί, κοντά στην οποία βρίσκεται. Μετονομάστηκε το 1948 για να τιμήσει τη μνήμη της μάχης του Μπιρ Χακίμ, στρατηγικό σημείο στην έρημο της Λιβύης, όπου οι Ελεύθερες Γαλλικές Δυνάμεις πολέμησαν εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων τον Ιούνιο του 1942, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Στην εικόνα αριστερά, θέση της γέφυρας στον Σηκουάνα.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το άγαλμα της Αναγεννημένης Γαλλίας στο Μπελβεντέρε της γέφυρας Μπιρ-Χακίμ μικρογραφία|Η γέφυρα Μπιρ-Χακίμ, πρώτη στη σειρά Η γέφυρα έχει δύο επίπεδα: ένα για μηχανοκίνητα οχήματα, ποδηλάτες και πεζούς και ένα άλλο είναι που είναι σιδηροδρομική οδογέφυρα (Viaduc de Passy) κατασκευασμένο πάνω από το πρώτο, μέσω του οποίου περνάει η γραμμή 6 του Μετρό του Παρισιού. Η σιδηροδρομική οδογέφυρα υποστηρίζεται από μεταλλικές κιονοστοιχίες, εκτός από τα σημεία όπου περνά πάνω από το νησάκι Ιλ ντε Σίνι, όπου στηρίζεται από πέτρινη καμάρα. Πολλές αναμνηστικές πλάκες διακοσμούν τη γέφυρα, συμπεριλαμβανομένων αρκετών αφιερωμένων σε στρατιώτες που έπεσαν στο Βέλγιο κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου.
Επιπλέον, η κεντρική καμάρα της οδογέφυρας, στο επίπεδο του νησιού, είναι διακοσμημένη με τέσσερα αλληγορικά πέτρινα αγάλματα σε ανάγλυφο:
Η γέφυρα στο κέντρο της σχηματίζει ένα Μπελβεντέρε (πανόραμα), που περνά πάνω από το νησάκι Ιλ ντε Σίνι και καλύπτει το ανατολικό άκρο του νησιού. Εδώ βρίσκεται το άγαλμα Η αναγεννημένη Γαλλία. Η γέφυρα προσφέρει υπέροχη θέα στον Πύργο του Άιφελ.
Οι  υποστηρικτικοί πυλώνες  είναι διακοσμημένοι με δύο συνθέσεις αγαλμάτων, έργα του Γκυστάβ Μισέλ:
Κινηματογράφος
Η γέφυρα έχει χρησιμοποιηθεί για τα γυρίσματα πολλών ταινιών, όπως το Ριφιφί, Ασανσέρ για Δολοφόνους, Η Ζαζί στο μετρό, Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι, Inception, Στα ίχνη του χαμένου θησαυρού - Το βιβλίο με τα μυστικά κ.ά.
Εικόνες
εναλλ.=|κέντρο|μικρογραφία|920x920εσ|Η γέφυρα Μπιρ-Χακίμ φωτισμένη τη νύχτα
Παραπομπές
Μπιρ Χακιμ Κατηγορία:Παρίσι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
Αλλάντη (αποσαφήνιση)
Ο όρος Αλλάντη μπορεί να αναφέρεται σε:
Γιαν Κατσκόφσκι
Ο Γιαν Άνταμ Κατσκόφσκι (πολωνικά: Jan Adam Kaczkowski) (19 Ιουλίου 1977, Γκντίνια - 28 Μαρτίου 2016, Σόποτ) ήταν Πολωνός Ρωμαιοκαθολικός ιερέας, διδάκτωρ θεολογικών επιστημών και βιοηθικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου 1977 στη Γκντίνια ως πρόωρο μωρό στον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης. Μεγάλωσε στο Σόποτ, όπου σπούδασε στο Περιβαλλοντικό Λύκειο. Το 1996 αποφοίτησε από το λύκειο. Σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία στο Θεολογικό Σεμινάριο του Γκντανσκ, αποφοιτώντας το 2002 με μεταπτυχιακό στη θεολογία. Χειροτονήθηκε στην ιεροσύνη στις 15 Ιουνίου 2002. Το 2007, στο Πανεπιστήμιο «Καρδινάλιος Στέφαν Βισίνσκι» της Βαρσοβίας, με βάση τη διατριβή Η αξιοπρέπεια ενός ετοιμοθάνατου και η βοήθεια ανθρώπων σε τελική κατάσταση - μια θεολογική και ηθική μελέτη, απέκτησε διδακτορικό στη θεολογία. Το 2008 ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη βιοηθική στο Πανεπιστήμιο «Πάπας Ιωάννης Παυλος Β΄» της Κρακοβίας.
Τα έτη 2002–2007 εργάστηκε ως εφημέριος στην ενορία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Πουτσκ. Το 2007, αφού απαλλάχθηκε από τα καθήκοντα του εφημέριου, παρέμεινε στην ενορία ως ποιμαντικός βοηθός. Ανέλαβε τη λειτουργία του ιερέα ενός γηροκομείου και ενός νοσοκομείου στο Πουτσκ. Από το 2004 έως το 2011 ήταν κατηχητής στο Γυμνάσιο του Πουτσκ και στο Δευτεροβάθμιο Σχολικό Συγκρότημα στο Ζουτσέβο. Το 2010, έγινε λέκτορας βιοηθικής στο Πανεπιστήμιο «Νικόλαος Κοπέρνικος» του Τόρουν.
Το 2004, ήταν ένας από τους ιδρυτές του Οίκου Φιλοξενίας του Πουτσκ. Τα έτη 2007–2009 συντόνισε τις εργασίες κατασκευής του Κέντρου Προστασίας Αγίου Πίου και το 2009 έγινε διευθυντής και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου. Καθιέρωσε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης στη χριστιανική βιοηθική. Διεξήγαγε διαλέξεις και εργαστήρια για θέματα ξενώνα Ήταν διοργανωτής ημερίδων επικοινωνίας και ηθικής στην ιατρική για φοιτητές ιατρικής και νομικής. Στον εθελοντισμό του ξενώνα ενέπλεξε τους προβληματικούς νέους και κατάδικους.
Έγινε πρεσβευτής της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας 2016 στην Κρακοβία.
Ως vlogger δημοσίευσε τα βίντεό του στο Boska TV. Με βάση τις συνομιλίες μαζί του, δημιουργήθηκαν τα βιβλία Szału nie ma, jest rak (Więź, 2013), ''Życie na pełnej petardzie. Czyli wiara, polędwica i miłość (Wydawnictwo WAM, 2015), Dasz radę. Ostatnia rozmowa (Wydawnictwo WAM, 2016), Żyć aż do końca. Instrukcja obsługi choroby (Więź, 2017), Dekalog księdza Jana Kaczkowskiego'' (Wydawnictwo WAM, 2017). Ήταν ο συγγραφέας των βιλίων Grunt pod nogami (Wydawnictwo WAM, 2016) i ''Ekskluzywny żebrak. Czyli ks. Jan Kaczkowski o tym co najważniejsze'' (καταγραφή υλικού βίντεο, ομιλιών και συνεδρίων που παραδόθηκαν από τον πατέρα Κατσκόφσκι· Wydawnictwo Unitas, 2016).
Από τη γέννησή του, είχε αριστερόστροφη πάρεση και σοβαρή διαταραχή της όρασης. Διαγνώστηκε με καρκίνο του νεφρού (θεραπεύτηκε) και πολύμορφο γλοιοβλάστωμα.
Πέθανε στις 28 Μαρτίου 2016 στο σπίτι της οικογένειάς του στο Σόποτ. Κηδεύτηκε την 1η Απριλίου 2016 στο δημοτικό κοιμητήριο του Σόποτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί θεολόγοι Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Καστριότ Ισλάμι
Ο Καστριότ Σελμάν Ισλάμι (Kastriot Selman Islami, γενν. στις 18 Αυγούστου 1952, Τίρανα) είναι Αλβανός πολιτικός. Σπούδασε φυσική σε Τίρανα και Παρίσι. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Γεωλογικό και Γεωδαιτικό Ινστιτούτο ενώ δίδαξε φυσική στο Πανεπιστήμιο των Τιράνων. Διετέλεσε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Αλβανίας από τις 17 Απριλίου 1991 έως τις 6 Απριλίου 1992. Στις 3 Απριλίου 1992, όταν παραιτήθηκε ο τελευταίος κομμουνιστής πρόεδρος, Ραμίζ Αλία, ο Ισλάμι διετέλεσε προσωρινός πρόεδρος της χώρας για τρεις ημέρες. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Σαλί Μπερίσα (1992–1997), ο Ισλάμι δεν είχε σημαντικές θέσεις στην κυβέρνηση, αλλά από το 1997 έως το 2005 υπήρξε σημαντικό πρόσωπο στην κυβέρνηση. Πιο συγκεκριμένα, ήταν υπουργός Εξωτερικών από το 2003 έως το 2005, αλλά έχασε τη θέση του στο υπουργικό συμβούλιο, όταν σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση με τον Μπερίσα ως πρωθυπουργό μετά τις εκλογές του 2005. Επέστρεψε στο Δημοκρατικό Κόμμα στις 7 Μαΐου 2013, αφού έφυγε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα τον Μάρτιο.
Ο Ισλάμι κατείχε τις θέσεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλβανίας
Βασίλειο της Αγιουτάγια
Το Βασίλειο της Αγιουτάγια (ταϊλανδέζικα: อยุธยา) ήταν βασίλειο του Σιάμ που υφίστατο από το 1350 έως το 1767 με επίκεντρο την πόλη της Αγιουτάγια. Το βασίλειο της Αγιουτάγια θεωρείται ο πρόδρομος της σύγχρονης Ταϊλάνδης και αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της Ταϊλάνδης.
Το βασίλειο της Αγιουτάγια προέκυψε από την ένωση πόλεων-κρατών στην κοιλάδα Τσάο Φράγια στα τέλη του 14ου αιώνα κατά την διάρκεια της αυτοκρατορίας των Χμερ. Μετά από έναν αιώνα εδαφικών επεκτάσεων, η Αγιουτάγια έγινε σημαντική δύναμη στην νοτιοανατολική Ασία. Αντιμετώπισε εισβολές από την Βιρμανία με αποτέλεσμα την πρώτη άλωση της πόλης το 1569. Ωστόσο ο βασιλιάς Ναρσαουάν (1590-1605) απελευθέρωσε την Αγιουτάγια από την σύντομη κυριαρχία της από την Βιρμανία και την επέκτεινε στρατιωτικά. Μέχρι το 1600 οι υποτελείς του βασιλείου κατέλαβαν ορισμένες πόλεις-κράτη στην χερσόνησο της Μαλαισίας και σε ορισμένα τμήματα της Βιρμανίας και της Καμπότζης παρόλο που η επέκταση του ελέγχου της Αγιουτάγια στους γειτονικούς λαούς ποικίλει με την πάροδο των ετών. Τον 17ο αιώνα, η Αγιουτάγια έγινε σημαντικό κέντρο του διεθνούς εμπορίου ενώ άνθισε και ο πολιτισμός της. Η διακυβέρνηση του βασιλιά Ναράι (1657-1688) χαρακτηρίστηκε ως "Χρυσή Εποχή" του πολιτισμού του Σιάμ και ήταν γνωστή για τις στενές σχέσεις μεταξύ του πολιτισμού του Σιάμ και του πολιτισμού του βασιλιά Λουδοβίκου XIV της Γαλλίας. Ωστόσο τον 17ο και τον 18ο αιώνα, η Αγιουτάγια μαστιζόταν από διαμάχες για την διαδοχή του θρόνου και ξεκίνησαν πάλι οι εισβολές από την Βιρμανία (1759-1760, 1765-1767). Το βασίλειο της Αγιουτάγια καταλύθηκε το 1767 μετά την τελευταία εισβολή της Βιρμανίας και η πόλη Αγιουτάγια, μετά από 417 χρόνια ύπαρξης, καταστράφηκε ολοκληρωτικά. Η έδρα των κυβέρνησης του Σιάμ μεταφέρθηκε στο Θόνμπουρι και αργότερα στην Μπανγκόκ.
Στο εξωτερικό, η Αγιουτάγια αποκαλούνταν "Σιάμ", ωστόσο ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι ο πληθυσμός της Αγιουτάγια αυτοαποκαλούνταν Τάι και αποκαλούσαν το βασίλειό τους Κουνγκ Τάι που σημαίνει "χώρα Τάι".
Royal Chronicles of Ayutthaya
There are 18 versions of Royal Chronicles of Ayutthaya (Phongsawadan Krung Si Ayutthaya) known to scholars. See )
Some of these are available in Cushman, Richard D. (2000). The Royal Chronicles of Ayutthaya: A Synoptic Translation, edited by David K. Wyatt. Bangkok: The Siam Society.
Burmese accounts
These are Burmese historical accounts of Ayutthaya.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ταϊλάνδης
Άγιος Γεώργιος Φιλιππιάδος Πρέβεζας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φιλιππιάδος, του δήμου Ζηρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πρεβέζης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Γεωργίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Γεωργίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φιλιππιάδος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φιλιππιάδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζηρού.
Γενικά
Ο Άγιος Γεώργιος είναι κτισμένος σε περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, με πλατάνια, τρεχούμενα νερά, εκτροφεία πέστροφας, νεροτριβές και νερόμυλο.
Αρχαιολογικά στοιχεία
Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού έχουν γίνει επιφανειακές εξερευνήσεις αλλά και ανασκαφές από Άγγλους αρχαιολόγους, την περίοδο 1962-1967 και το 1981 και έχουν φέρει στο φως πολύ σημαντικά προϊστορικά ευρήματα από την μέση και την νεότερη παλαιολιθική εποχή. Από τις μέχρι τώρα έρευνες έχουν εντοπιστεί και ανασκαφεί, δύο θέσεις με μεγάλη αρχαιολογική σημασία:
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ζηρού Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας
Abahlali baseMjondolo
Το Abahlali baseMjondolo (Shack Dwellers) -σε ελεύθερη απόδοση: "Κάτοικοι των Παραγκουπόλεων"- είναι ένα οικιστικό κοινό το οποίο δημιουργήθηκε στην πόλη – λιμάνι Ντούρμπαν της Νότιας Αφρικής, στις αρχές του 2005 και είναι η μεγαλύτερη (σε επίπεδο αριθμού ενεργών μελών και υποστηρικτών) ακτιβιστική οργάνωση της Νότιας Αφρικής, στην μετά-Απαρτχάιντ εποχή.
Η ιδρυτική του εκδήλωση ήταν ο αποκλεισμός μιας οδικής αρτηρίας, από τους κατοίκους της παραγκούπολης Κένεντι Ρόουντ, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το γεγονός ότι ένα γειτονικό κομμάτι γης, το οποίο ο οικείος δημοτικός σύμβουλος είχε υποσχεθεί ότι θα διατεθεί για την κάλυψη των οικιστικών αναγκών τους, τελικά πωλήθηκε σε έναν ντόπιο βιομήχανο.
Το κίνημα βρήκε άμεσα πολύ μεγάλη αποδοχή, με αποτέλεσμα πολύ σύντομα να φτάσει να αριθμεί δεκάδες χιλιάδες υποστηρικτές, από τουλάχιστον 64 οικισμούς σε διάφορες πόλεις. Μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να αποτρέψει μεγάλο αριθμό επαπειλούμενων εξώσεων και κατεδαφίσεων, έχει οργανώσει την κατάληψη ανεκμετάλλευτων κρατικών εκτάσεων, έχει συνδέσει μεγάλο αριθμό κατοικιών με τα δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης και ηλεκτρικού ρεύματος και εξακολουθεί να είναι σταθερά προσανατολισμένο στην οικιστική αναβάθμιση των οικισμών που το υποστηρίζουν. Παράλληλα έχει αναπτύξει ένα πλέγμα δράσεων σε σχέση με την εκπαίδευση, την ισότητα, τα ατομικά δικαιώματα και την προστασία των πιο ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, όπως τα ορφανά και οι πάσχοντες από AIDS.
Το κοινό λειτουργεί ανεξάρτητα από κόμματα και άλλες πολιτικές οργανώσεις, χωρίς ιεραρχία, με τις αποφάσεις να λαμβάνονται με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Ωστόσο δεν διστάζει να λαμβάνει πολιτικές θέσεις ή να δέχεται υποστήριξη, με την προϋπόθεση ότι προωθούνται οι διεκδικήσεις και οι στόχοι του, χωρίς όμως να αλλοτριώνεται ο χαρακτήρας του. Επίσης συνεργάζεται με άλλα -εγχώρια και μη- κινήματα, που δρουν ενάντια στη φτώχεια και τον αποκλεισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικιστικά κοινά Κατηγορία:Κοινωνία της Νότιας Αφρικής
Ιωάννης Χ. Κούτσης
Ο Ιωάννης Κούτσης (1908 - 1968) ήταν Έλληνας ασφαλιστής και πρωταθλητής σκοποβολής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πειραιά και ήταν γιος του Χριστόδουλου Κούτση. Καταγόταν από παλαιά οικογένεια των Σπετσών και ήταν εγγονός του υποστράτηγου Νότη Κούτση και μικρανηψιός του εφοπλιστή και ερασιτέχνη ζωγράφου Ιωάννη Κούτση. Υπήρξε στέλεχος και διευθυντής της "Πανελλήνιας Ασφαλιστικής Εταιρείας Α.Ε.". Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας στη σκοποβολή (1926) έχοντας αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης στη Μαδρίτη το 1950, 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Μαδρίτη και 6ος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952. Εκτός από το Ελσίνκι είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου (1936), του Λονδίνου (1948) και της Μελβούρνης (1956). Μαθήτριά του στον ΟΦΚΟ υπήρξε η Όλγα Τζαβάρα.
Είχε επίσης ανδειχθεί πρωταθλητής Κωπηλασίας (1928).
Απεβίωσε στο Λονδίνο. Γιος του είναι ο Χρήστος Κούτσης, ιδιοκτήτης της πατρογονικής οικίας στις Σπέτσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Σκοπευτές ΟΦΚΟ Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Περιοχή Λουντέουα
Η Περιοχή Λουντέουα (Αγγλικά: Ludewa District, Σουαχίλι: Wilaya ya Ludewa), είναι μια από τις έξη περιοχές στην Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region) στην Τανζανία. Πριν από το 2012, η περιοχή ήταν μια από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region). Η περιφέρεια συνορεύει βόρεια με την Αγροτική Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Rural District) και την Περιοχή Μακέτε (Makete District), νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Ρουβούμα (Ruvuma Region) και στα νοτιοδυτικά από το Μαλάουι κατά μήκος της Λίμνης Νυάσα (Lake Malawi/Lake Nyasa).
Η πόλη Λουντέουα (Ludewa), είναι η διοικητική έδρα της περιοχής.
Κατά το 2002, σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή στην Τανζανία, ο πληθυσμός στην Επαρχία Λουντέουα (Ludewa District), ήταν 128.155 άτομα.
Γεωγραφία
Η περιοχή έχει μια φαρδιά όχθη της Λίμνης Νυάσα, με ελκυστικές παραλίες στο Λουπίνγκου (Lupingu), τη Μάντα (Manda) και το στόμιο του Ποταμού Ρουχούχου (Ruhuhu River).
Γεωργία
Η κύρια ασχολία, είναι η γεωργία επιβίωσης και η κτηνοτροφία.
Αλιεία
Κατά μήκος των ακτών της Λίμνης Νυάσα (Lake Nyasa), εξασκείται η παραδοσιακή αλιεία.
Εξορύξεις
Υπάρχει μια μικρή ποσότητα βιοτεχνικής εξόρυξης χρυσού και ποιοτικών πολυτίμων λίθων – πράσινης τουρμαλίνης.
Εκλογικές περιφέρειες
Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Από τις εκλογές του 2010, η Περιοχή Λουντέουα (Ludewa District), είχε μία εκλογική περιφέρεια:
Τομείς
Η Περιοχή Λουντέουα (Ludewa District), διαιρείται διοικητικά σε Τομείς.
Τμήματα
Κατά το 2002, η Περιοχή Λουντέουα (Ludewa District) – που διοικητικά υπαγόταν στην Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region), χωριζόταν σε είκοσι δύο Τμήματα:
Τμήματα κατά το 2002
• 4
Τμήματα κατά το 2012
Μετά την αναδιοργάνωση του 2012, όπου η Περιοχή Λουντέουα (Ludewa District), μεταφέρθηκε στην Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region), υπήρχαν είκοσι πέντε Τμήματα: • 4
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες στην Περιφέρεια Ντζόμπε Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Αλλάντη (Αρκαδία)
Η Αλλάντη (Ἀλλάντη) ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας. Η ύπαρξη της τεκμηριώνεται από το βιβλίο Εθνικά του Στεφάνου του Βυζάντιου.
Η τοποθεσία της Αλλάντης είναι άγνωστη προς το παρόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Warfare 1917
Το Warfare 1917 είναι ένα δωρεάν παιχνίδι στρατηγικής που βασίστηκε στον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Το παιχνίδι δημιουργήθηκε από τον Αυστραλό προγραμματιστή ConArtist και δημοσιεύτηκε από το Armor Games.
Στο παιχνίδι, ο παίκτης διαλέγει είτε τον αγγλικό είτε τον γερμανικό στρατό και καλεί στρατιώτες να πολεμήσουν τον στρατό του εχθρού. Πέρα από τις διάφορους τύπους στρατιωτών που μπορεί να επιλέξει κανείς, υπάρχουν όπλα μαζικής καταστροφής, όπως τοξικό αέριο ή οβίδες πυροβολικού. Υπάρχει ένα σύστημα πόντων εμπειρίας που επιτρέπει στους παίκτες να αναβαθμίζουν τον εξοπλισμό του στρατού τους.
Για να κερδηθεί η μάχη υπάρχουν 2 τρόποι: είτε ο ένας στρατός να καταλάβει ολόκληρο το έδαφος είτε να διαλυθεί το ηθικό του εχθρού. Η γερμανική εκστρατεία είναι η πιο δύσκολη, καθώς οι Άγγλοι θα έχουν καλύτερη τεχνολογία στα περισσότερα επίπεδα.
Το παιχνίδι έλαβε γενικά ευνοϊκές κριτικές. Ένα παρόμοιο παιχνίδι, το Warfare 1944, δημιουργήθηκε αργότερα, με τους Αμερικανούς και τους Ναζί στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η διπλή ζωή της Βερόνικα
Η διπλή ζωή της Βερόνικα (γαλλικά: La double vie de Véronique ή πολωνικά: Podwójne życie Weroniki) είναι δραματική ταινία του 1991 σε σκηνοθεσία Κριστόφ Κισλόφσκι και σενάριο του ιδίου, το οποίο συνέγραψε με τον Κριστόφ Πρέσιεβιτς. Πρωταγωνιστούν οι Ιρέν Ζακόμπ, Βλάντισλαβ Κοβάλσκι, Κελίνα Γέντρουσικ και ο Αλεξάντερ Μπαρντίνι. Η ταινία εξερευνά τα θέματα της ταυτότητας, της αγάπης και της ανθρώπινης διαίσθησης μέσα από τους χαρακτήρες της Βερόνικα, μιας ταλαντούχας σοπράνο που ζει στην Πολωνία και της δασκάλας μουσικής Βερονίκ που της μοιάζει σαν δίδυμη αδερφή της, η οποία όμως ζει στη Γαλλία. Οι δύο γυναίκες παρότι δεν γνωρίζονται, ωστόσο μοιράζονται έναν μυστηριώδη και συναισθηματικό δεσμό που ξεπερνά τη γλώσσα και τη γεωγραφία.
Η διπλή ζωή της Βερόνικα ήταν η πρώτη ταινία του Κισλόφσκι που παρήχθη εν μέρει εκτός της πατρίδας του Πολωνίας. Κέρδισε το Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής, το Βραβείο FIPRESCI καθώς και το Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας για τη Ζακόμπ στο Φεστιβάλ των Καννών το 1991. Η ταινία επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Πολωνία στην κατηγορία της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας στα βραβεία Όσκαρ, αλλά δεν έγινε αποδεκτή ως υποψήφια.
Πλοκή
Το 1990, μια νεαρή Πολωνή που ονομάζεται Βερόνικα τραγουδά σε μια υπαίθρια συναυλία με τη χορωδία της όταν μια ξαφνική νεροποντή κάνει τους τραγουδιστές να σπεύσουν να καλυφτούν. Εκεί η Βερόνικα γνωρίζει τον φίλο της, Αντέκ και πηγαίνουν στο διαμέρισμά του για να κάνουν έρωτα. Την επόμενη μέρα ζητά από τον πατέρα της να πει στον Αντέκ ότι φεύγει για να είναι με την άρρωστη θεία της στην Κρακοβία. Αναφέροντας ότι τον τελευταίο καιρό νιώθει ότι δεν είναι μόνη στον κόσμο.
Η Βερόνικα ταξιδεύει στην Κρακοβία με το τρένο και συναντιέται με τη θεία της και λίγο αργότερα έρχεται σε επαφή με έναν ντόπιο φίλο που συναντιέται στην εξάσκηση της χορωδίας της. Καθώς η χορωδία κάνει πρόβες, η Βερόνικα τους συνοδεύει ως σοπράνο εκτός σκηνής. Στη συνέχεια, ο μουσικός διευθυντής της ζητά να κάνει οντισιόν. Πανευτυχής, η Βερόνικα σπεύδει στο σπίτι της θείας της με τις παρτιτούρες. Καθώς περπατά σε μια πλατεία εν μέσω διαμαρτυρίας, η Βερόνικα παρατηρεί μια Γαλλίδα τουρίστρια να φωτογραφίζει τους διαδηλωτές—μια νεαρή γυναίκα που της μοιάζει ακριβώς. Η Βερόνικα χαμογελά καθώς παρακολουθεί την ομοία της να επιβιβάζεται στο τουριστικό λεωφορείο που σύντομα απομακρύνεται. Στην οντισιόν, το τραγούδι της Βερόνικα εντυπωσιάζει τον μουσικό διευθυντή και μαέστρο, όπου της ανακοινώνει αργότερα ότι κέρδισε τη συμμετοχή της. Καθώς πηγαίνει σπίτι μετά την οντισιόν, η Βερόνικα παθαίνει ήπια καρδιακή ανακοπή, αλλά αναρρώνει. Την επόμενη μέρα, η Βερόνικα ξανασμίγει με τον Αντέκ. Εκείνο το βράδυ κατά τη διάρκεια της συναυλίας, ενώ τραγουδά ένα σόλο μέρος, η Βερόνικα καταρρέει στη σκηνή και πεθαίνει από καρδιακή προσβολή.
Στο Παρίσι, εν τω μεταξύ, η Γαλλίδα Βερονίκ, η οποία, στην πραγματικότητα, ήταν η τουρίστρια του λεωφορείου, ξαφνικά αισθάνεται περίεργα: έχει την αίσθηση ότι είναι μόνη στον κόσμο. Αφού άκουσε από τον γιατρό της ότι έχει σοβαρά προβλήματα με την καρδιά της, η Βερονίκ πηγαίνει στον καθηγητή μουσικής και του ανακοινώνει ότι θέλει να σταματήσει να τραγουδάει. Αν συνέχιζε, στην πραγματικότητα, θα κινδύνευε να πεθάνει: επομένως κάνει την αντίθετη επιλογή από αυτή της Βερόνικα. Έχοντας γίνει η ίδια δάσκαλα μουσικής, η Βερονίκ μια μέρα συναντά έναν κουκλοπαίκτη που παίζει σε μια παράσταση στο σχολείο. Το κορίτσι αρχίζει να λαμβάνει ανώνυμα τηλεφωνήματα και πακέτα που περιέχουν κασέτες. Από κάποιες ενδείξεις καταφέρνει να εντοπίσει τον αποστολέα και ανακαλύπτει ότι είναι ο κουκλοπαίκτης, ο Αλεξάντερ. Μια σχέση γεννιέται μεταξύ των δύο.
Ένα βράδυ, σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, ο Αλεξάντερ αποκαλύπτει στη Βερονίκ ότι σε μια φωτογραφία του ταξιδιού του στην Πολωνία εντόπισε μια γυναίκα που μοιάζει σε αυτήν. Η Βερονίκ ξεσπά σε κλάματα. Ο Αλεξάντερ φτιάχνει μια μαριονέτα που μοιάζει με τη Βερονίκ, και αρχίζει να επινοεί την ιστορία δύο όμοιων γυναικών που γεννήθηκαν την ίδια μέρα, σε διαφορετικές αλλά ψυχολογικά ενωμένες πόλεις. Θέλει να ονομάσει αυτή την ιστορία "Η διπλή ζωή της..." αλλά δεν μπορεί να βρει ένα σωστό όνομα.
Κριτικές
Ο κριτικός Χρήστος Μήτσης έδωσε στην ταινία 4/5 από τα αστέρια του και γράφει για το athinorama.gr :
Στην κριτική του για το Empire Online, ο Ντέιβιντ Πάρκινσον την αποκάλεσε «μια ταινία μεγάλης ευθραυστότητας και ομορφιάς, με τη λεπτότητα του κουκλοθεάτρου». Σκέφτηκε ότι η ταινία ήταν «θεϊκά φωτογραφημένη» από τον Σλαβομίρ Ιντζιάκ και επαίνεσε την ερμηνεία της Ιρέν Ζακόμπ ως «απλά εξαιρετική που σαφώς άξιζε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στις Κάννες». Ο Πάρκινσον είδε την ταινία ως «επιτακτική, προκλητική και ακαταμάχητα όμορφη» και ένα «μεταφυσικό αριστούργημα».
Ο ιστότοπος ανασκόπησης κριτικών Rotten Tomatoes, δίνει βαθμολογία (Ιανουάριος 2022) θετικής έγκρισης 83% βασισμένες σε 30 κριτικές με μέσο όρο 7.80/10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1991 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κριστόφ Κισλόφσκι Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κριστόφ Κισλόφσκι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πολωνία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ Κατηγορία:Πολωνικές δραματικές ταινίες
Θέμα Λουκανίας
Η Λουκανία ήταν επαρχία του Βυζαντίου (Βυζαντινό Θέμα) στην Νότια Ιταλία που ιδρύθηκε μάλλον το περίπου 968 υπό τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά. Βρισκόταν μεταξύ των δύο παλιότερων Βυζαντινών θεμάτων, αυτό της Λογγοβαρδίας στα βόρεια και της Καλαβρίας στα νότια, και σχηματίστηκε για να περιλάβει τα εδάφη που κατοικούσαν κυρίως Λομβαρδοί, όπου είχαν εγκατασταθεί Βυζαντινοί Έλληνες στις αρχές του 11ου αιώνα (περιοχές Λατινιανό, Λαγκονέγκρο και Μερκούριο). Πρωτεύουσα του θέματος επιλέχθηκαν οι Θυρσοί (σύγχρονο Τούρσι), όπως και σαν έδρα της μητροπολιτικής επισκοπής της επαρχίας. Το Θέμα της Λουκανίας υπαγόταν κατά πάσα πιθανότητα στην γενική επίβλεψη του Κατεπανάτου της Ιταλίας με έδρα το Βάριον (Μπάρι).
Αστική Περιοχή Μακαμπάκο
Η Αστική Περιοχή Μακαμπάκο (Αγγλικά: Makambako Urban District, Σουαχίλι: Makambako Mjini) (ή Κοινοτικό Συμβούλιο Μακαμπάκο – Makambako Town Council), είναι μια από τις έξη περιοχές στην Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια και ανατολικά με την Περιοχή Μουφίντι (Mufindi District), στα νότια με την Αγροτική Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Rural District) και δυτικά με την Περιοχή Ουανγκινγκ'όμπε (Wanging'ombe District).
Θέμα Λουκανίας
Το τέλος του θέματος και γενικά της Βυζαντινής παρουσίας στη νότια Ιταλία ήρθε τη δεκαετία του 1050 με την Νορμανδική κατάκτηση της Νότιας Ιταλίας. Τα όρια του θέματος αντιστοιχούν περίπου με τη σημερινή περιοχή της Ιταλίας Μπαζιλικάτα.
Αστική Περιοχή Μακαμπάκο
Η διοικητική της έδρα βρίσκεται στην πόλη Μακαμπάκο (Makambako).
Θέμα Λουκανίας
Γνωστοί στρατηγοί του θέματος ήταν οι :
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια της Ιταλίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ιταλίας Κατηγορία:Βυζαντινή Ιταλία Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Μπαζιλικάτα
Αστική Περιοχή Μακαμπάκο
Δημογραφικά
Κατά το 2012, σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή στην Τανζανία, ο πληθυσμός στην Αστική Επαρχία Μακαμπάκο (Makambako Urban District), ήταν 93.827 άτομα.
Εθνοτικές φυλές
Η Αστική Περιοχή Μακαμπάκο (Makambako Urban District), κατοικείται κυρίως από την φυλή Μπένα (Bena).
Μεταφορές
Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός T1 από το Νταρ ες Σαλαάμ (Dar es Salaam) προς τα σύνορα της Ζάμπια (Zambia), διασχίζει την περιοχή. Η διακλάδωση του οδικού κορμού Τ6, παύει στην πόλη Μακαμπάκο (Makambako). Αυτός ο δρόμος, περνά μέσα από το Ντζόμπε (Njombe) και τελειώνει στην πόλη Σονγκέα (Songea), στην Περιφέρεια Ρουβούμα (Ruvuma Region).
Ο σιδηρόδρομος TAZARA – από το Νταρ ες Σαλαάμ (Dar es Salaam) προς την Λουσάκα (Lusaka) - περνά μέσα από την περιοχή από τα ανατολικά προς τα δυτικά· η πόλη Μακαμπάκο (Makambako), έχει σιδηροδρομικό σταθμό.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Από το 2012, η Αστική Επαρχία Μακαμπάκο (Makambako Urban District), διαιρείται διοικητικά σε 8 Τμήματα:
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες στην Περιφέρεια Ντζόμπε Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Θαλάσσια αύρα
Θαλάσσια αύρα είναι ο άνεμος που πνέει από ένα μεγάλο σώμα νερού προς τη ξηρά, ως αποτέλεσμα των διαφορών της ατμοσφαιρικής πίεσης που δημιουργείται εξαιτίας της διαφοράς θερμοχωρητικότητας μεταξύ νερού και στεριάς. Η θαλάσσια αύρα και η απόγειος αύρα είναι σημαντικοί παράγοντες στους κύριους ανέμους των παραλιακών περιοχών. Ο όρος άνεμος εκτός της ακτής μπορεί να αναφέρεται σε άνεμο πάνω από το ανοικτό νερό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετεωρολογία
Άγιος Γεώργιος Πάργας Πρέβεζας
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πρεβέζης, πολύ κοντά στην Πάργα και πάνω στην επαρχιακή οδό Πέρδικας-Πάργας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 105. Απέχει 70 χλμ. περίπου ΒΔ. της Πρέβεζας.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Πάργας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας
Επεισόδιο της γέφυρας Μάρκο Πόλο
Το Επεισόδιο της γέφυρας Μάρκο Πόλο, (Κινεζικά: 卢沟桥事变) ήταν μια μάχη τον Ιούλιο του 1937 μεταξύ του Εθνικού Επαναστατικού Στρατού της Κίνας και του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού.
Οι εντάσεις μεταξύ της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας και της Δημοκρατίας της Κίνας είχαν οξυνθεί μετά την εισβολή των Ιαπώνων στη Μαντζουρία το 1931 και την επακόλουθη δημιουργία ενός κράτους-μαριονέτας, του Μαντσουκούο, με επικεφαλής τον Που Γι, τον έκπτωτο αυτοκράτορα της δυναστείας Τσινγκ. Μετά την εισβολή, οι ιαπωνικές δυνάμεις επέκτειναν τον έλεγχό τους περαιτέρω στη βόρειο Κίνα, επιδιώκοντας να αποκτήσουν πρώτες ύλες. Eξεταστική επιτροπή από την Κοινωνία των Εθνών συνέταξε έκθεση στηλιτεύοντας τις πράξεις των Ιαπώνων, με αποτέλεσμα η Ιαπωνία να αποχωρήσει από την ΚΤΕ.
Η κυβέρνηση της Κουομιντάνγκ, η Κίνα εκείνη την περίοδο ήταν διαιρεμένη σε διάφορες κλίκες, αρνήθηκε να αναγνωρίσει το Μαντσουκούο. Στη συνέχεια, υπήρξαν διάφορα «περιστατικά» και ένοπλες συγκρούσεις, θερμά επεισόδια, περιορισμένης φύσης, ακολουθούμενες από μια επιστροφή στην, υποτιθέμενη, ειρήνη. Η σημασία του περιστατικού της γέφυρας Μάρκο Πόλο είναι ότι μετά από αυτό, οι εντάσεις δεν υποχώρησαν ξανά. Αντίθετα, υπήρξε μια κλιμάκωση, με μεγαλύτερες δυνάμεις να δεσμεύονται και από τις δύο πλευρές και τις μάχες να εξαπλώνονται σε άλλα μέρη της Κίνας. Εκ των υστέρων, αυτό το μικρό περιστατικό μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως η αφετηρία μιας μεγάλης σύγκρουσης.
Σύμφωνα με τους όρους του Πρωτοκόλλου Μπόξερ της 7ης Σεπτεμβρίου 1901, η Κίνα είχε παραχωρήσει σε έθνη με αντιπροσωπείες στο Πεκίνο το δικαίωμα να τοποθετούνφρουρούς σε δώδεκα συγκεκριμένα σημεία κατά μήκος των σιδηροδρόμων που συνδέουν το Πεκίνο με την Τιεντσίν. Αυτό έγινε για να εξασφαλιστούν ανοικτές επικοινωνίες μεταξύ της πρωτευούσης και του λιμανιού. Με μια συμπληρωματική συμφωνία στις 15 Ιουλίου 1902, επετράπη σε αυτές τις δυνάμεις να διεξάγουν ασκήσεις χωρίς να ενημερώσουν τις αρχές άλλων εθνών στην Κίνα.
Μέχρι τον Ιούλιο του 1937, η Ιαπωνία είχε επεκτείνει τις δυνάμεις της στην Κίνα σε περίπου 7.000 έως 15.000 άνδρες, κυρίως κατά μήκος των σιδηροδρόμων. Αυτός ο αριθμός των ανδρών, υπερέβαινε κατά πολύ τα όρια που έθεσε το Πρωτόκολλο του Μπόξερ. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός είχε ήδη περικυκλώσει το Πεκίνο και την Τιεντσίν.
Τη νύχτα της 7ης Ιουλίου, οι ιαπωνικές μονάδες που σταθμεύουν στο Fengtai διέσχισαν τα σύνορα για να πραγματοποιήσουν στρατιωτικές ασκήσεις. Ιαπωνικές και κινεζικές δυνάμεις έξω από τηο Wanping —μια πόλη με τείχη 16,4 χλμ νοτιοδυτικά του Πεκίνου— αντάλλαξαν πυρ περίπου στις 23:00. Η ακριβής αιτία αυτού του περιστατικού παραμένει άγνωστη. Όταν ο Ιάπωνας στρατιώτης Shimura Kikujiro, απέτυχε να επιστρέψει στη θέση του, ο κινέζος διοικητής του συντάγματος Ji Xingwen (του 219ου συντάγματος, 37ης μεραρχίας, 29ης στρατιάς) έλαβε ένα μήνυμα από τους Ιάπωνες ζητώντας άδεια να εισέλθουν στο Wanping για να αναζητήσουν τον αγνοούμενο στρατιώτη, οι Κινέζοι αρνήθηκαν κατηγορηματικά. Παρόλο που ο στρατιώτης Shimura επέστρεψε στη μονάδα του (ισχυριζόταν ότι έπασχε από στομαχόπονο και ήθελε να βρει ανακούφιση μέσα στο σκοτάδι, με αποτέλεσμα να χαθεί) {)_, και οι δύο πλευρές είχαν ήδη κινητοποιηθεί, με τους Ιάπωνες να αναπτύσσουν ενισχύσεις για να περιβάλλουν το Wanping.
Αργότερα το ίδιο βράδυ, μια μονάδα ιαπωνικού πεζικού προσπάθησε να παραβιάσει τις τετειχισμένες άμυνες του Wanping αλλά απωθήθηκε. Δύο ώρες αργότερα δόθηκε τελεσίγραφο από τους Ιάπωνες. Ως προληπτικό μέτρο, ο Qin Dechun, ο εν ενεργεία διοικητής της Κινεζικής Στρατιάς 29ης Διαδρομής, επικοινώνησε με τον διοικητή της Κινεζικής 37ης Μεραρχίας, στρατηγό Feng Zhian, διατάζοντάς τον να θέσει τα στρατεύματά του σε αυξημένη επιφυλακή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δεύτερος Σινοϊαπωνικός Πόλεμος
Τίνδη
Η Τίνδη (Τίνδη), επίσης γνωστή ως Τίνδιο (Τίνδιον), ήταν μια πόλη της Χαλκιδικής στην αρχαία Μακεδονία. Η πόλη είχε ενταχθεί στην Αθηναϊκή συμμαχία, δεδομένου ότι στο αθηναϊκό μητρώο για το έτος 434/3 π.Χ., η πόλη της Τίνδης είχε καταβάλει φόρο 3000 δραχμών από κοινού με τις πόλεις Κίθα, Γίγονος, Σμίλα και Λισαία.
Η τοποθεσία της Τίνδης είναι άγνωστη, αλλά μάλλον βρίσκεται εντός των ορίων της Βοττιαίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Βοττιαία Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Χαλκιδικής
Μαρία Τσέχοβα
Η Μαρία Πάβλοβνα Τσέχοβα (Мари́я Па́вловна Че́хова) ήταν Ρωσίδα δασκάλα, καλλιτέχνιδα, ιδρυτής του μουσείου Chekhov Memorial House στη Γιάλτα, και αποδέκτρια του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας. Ο αδερφός της ήταν ο Αντόν Τσέχωφ.
Βιογραφία
Η Μαρία Παβλόβνα Τσέχοβα γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1863 στην πόλη Ταγκανρόγκ. Μπήκε στο Γυμνάσιο Θηλέων Μαριίνσκαγια το 1872. Μετά την πτώχευση της οικογένειας το 1876, μετακόμισε με την οικογένεια στη Μόσχα, όπου αποφοίτησε από το Σχολείο Γυναικών Filaretovski το 1884. Από το 1886 έως το 1904 διάβασε ιστορία και γεωγραφία στο ιδιωτικό γυμνάσιο θηλέων Rzhevskaya. Τη δεκαετία του 1890 σπούδασε τέχνη στο Stroganovka. Το 1903 ήταν η αποδέκτης χρυσού μεταλλίου στην κορδέλα του Αγίου Στανισλάου για επιμέλεια στην εκπαίδευση.
Μετά το θάνατο του Αντόν Τσέχωφ, αφιέρωσε τη ζωή της στη συλλογή και δημοσίευση της λογοτεχνικής κληρονομιάς του αδελφού της. Το 1914 η Μαρία Τσέχωβα δωρίζει τα προσωπικά αντικείμενα του Αντον Τσέχωφ στο Μουσείο Τσέχοφ στο Ταγκανρόγκ και ήταν παρούσα στα εγκαίνια της Βιβλιοθήκης Τσέχωφ που σχεδιάστηκε από τον φίλο του Τσέχοφ, Φιόντορ Σέχτελ.
Από το 1922 έως το 1957 ήταν διευθύντρια του Μουσείου Τσέχωφ στη Γιάλτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντόν Τσέχωφ Κατηγορία:Ρώσοι καλλιτέχνες
Κάρλις Καουφμάνις
Ο Κάρλις Καουφμάνις (21 Φεβρουαρίου 1910, Ρίγα, Λετονία – 21 Ιουνίου 2003, Κλίαργουοτερ, Φλόριντα ) ήταν Λετονο-Αμερικανός αστρονόμος. Διακρίνεται για τη θεωρία του, στην οποία έδωσε μια δημόσια διάλεξη περισσότερες από χίλιες φορές, ότι το αστέρι της Βηθλεέμ ήταν μια σύνοδος των πλανητών Δία και Κρόνου, που έλαβε χώρα το 7 π. Χ.. Ήταν επίσης συγγραφέας πολλών εγχειριδίων για την αστρονομία, τα μαθηματικά και την κοσμολογία.
Κατείχε θέσεις στο Πανεπιστήμιο της Λετονίας (1936–40), στο Γαλλικό Λύκειο (1940–44) και στο Γυμνάσιο Εσλίνγκεν στη Γερμανία (1945–48). Μετακόμισε στο Κολέγιο Γκουστάβους Αντόλφους στο Σαιντ Πήτερ της Μινεσότα ως αναπληρωτής καθηγητής το 1949. Έγινε επισκέπτης λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1961 και έγινε αναπληρωτής καθηγητής το 1963. Κατείχε τη βαθμίδα του τακτικού καθηγητή από το 1970 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1978.
Κατά καιρούς η Σχολή Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα πραγματοποιεί τη Δημόσια Διάλεξη Κάρλις Καουφμάνις. Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο Κλάιντ Τόμπω, που ανακάλυψε τον νάνο πλανήτη Πλούτωνα, η Κάρολιν Πόρκο, γνωστή για την εργασία απεικόνισης των αποστολών Βόγιατζερ, και ο Μάικλ E. Μπράουν, που ανακάλυψε αρκετούς νάνους πλανήτες στη ζώνη Κάιπερ.
Χορηγός του Πανεπιστημίου της Λετονίας
Ο Κάρλις Καουφμάνις είναι ασημένιος χορηγός του Ιδρύματος του Πανεπιστημίου της Λετονίας. Το 2003, 100.000 δολάρια ΗΠΑ κληροδοτήθηκαν στο Πανεπιστήμιο της Λετονίας για την προώθηση της ανάπτυξης της αστρονομίας στη Λετονία. Η διαθήκη χρησιμοποιήθηκε ως απαραβίαστο κεφάλαιο από το οποίο καταβάλλονται υποτροφίες σε ταλαντούχους φοιτητές αστρονομίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2020
Το 85ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2020 διεξήχθη στις 8–9 Αυγούστου 2020 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας. Τα ειδικά πρωταθλήματα 50 χλμ βάδην, 10.000μ, επτάθλου και Ημιμαραθωνίου διεξήχθησαν σε διαφορετικές ημερομηνίες και τόπους. Ο Μαραθώνιος ματαιώθηκε λόγω Covid-19. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Γλυφάδας.
Παραπομπές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2020 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Libertatia
μικρογραφία|Ο Captain Misson, που περιγράφει ο Johnson ως ιδρυτή της φανταστικής Libertatia Η Libertatia (γνωστή και ως Libertalia) ήταν μια υποτιθέμενη αναρχική αποικία που ιδρύθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα στη Μαδαγασκάρη από πειρατές υπό την ηγεσία του καπετάνιου James Misson. (επώνυμο που κατά καιρούς γράφεται «Αποστολή», και το όνομα περιστασιακά «Olivier»).
Υπόβαθρο
Η Libertalia ήταν μια θρυλική ελεύθερη αποικία σφυρηλατημένη από τους πειρατές και τον πειρατή καπετάνιο Misson, αν και ορισμένοι ιστορικοί εξέφρασαν αμφιβολίες για την ύπαρξή του εκτός της λογοτεχνίας. Η Libertatia πήρε το όνομά της από τη λατινική λέξη Liberi που σημαίνει "ελεύθερη". Η ιδέα του Misson ήταν η κοινωνία του να είναι μια κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι όλων των χρωμάτων, των θρησκειών και των πεποιθήσεων να ήταν απαλλαγμένοι από κάθε έλεγχο. Ήθελε να δώσει στον λαό της Libertatia την δική του ταυτότητα, και όχι αυτην μιας παλιάς χώρας προέλευσης. Ο ιστορικός και ακτιβιστής Μάρκους Ρέντικερ περιγράφει τους πειρατές ως εξής:
"Αυτοί οι πειρατές που εγκαταστάθηκαν στη Libertalia θα ήταν «άγρυπνοι Κηδεμόνες των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Ελευθεριών». θα αποτελούσαν «εμπόδια ενάντια στους πλούσιους και ισχυρούς» της εποχής τους. Με τη διεξαγωγή πολέμου εκ μέρους του "καταπιεσμένου" ενάντια στους "καταπιεστές", θα είδαν ότι "η δικαιοσύνη ήταν εξίσου διανεμημένη"."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναρχισμός Κατηγορία:Ιστορία της Μαδαγασκάρης Κατηγορία:Φανταστικές τοποθεσίες
Josephine (τραγουδίστρια)
Η Τζέσσικα-Ζόζεφιν (αγγλικά: Jessica Josephine N, 22 Αυγούστου 1990, Αθήνα), γνωστή ως Josephine, είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Έγινε γνωστή από την συμμετοχή της στον ελληνικό τελικό της Eurovision, με το τραγούδι "Dancing Night" το 2014. Έχει λάβει μέρος επίσης στο show Your Face Sounds Familiar. Τον Δεκέμβριο του 2020 αναδείχθηκε νικήτρια του διαγωνισμού Just the 2 Of Us ως ντουέτο με τον Νάσο Παπαργυρόπουλο. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Records.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου 1990 από Λιβανέζα μητέρα ελληνικής καταγωγής και Γερμανό πατέρα. Φοίτησε σε ελληνοαμερικανικό σχολείο και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το πιάνο. Έχει δύο μικρότερα ετεροθαλή αδέλφια από τους επόμενους γάμους των γονιών της. Μετά το σχολείο, σπούδασε μάρκετινγκ και διοίκηση στο Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδας (Deree College) και παράλληλα ανέβαζε ερασιτεχνικά βίντεο στο YouTube όπου τραγουδούσε κομμάτια γνωστών καλλιτεχνών.
Καριέρα
Ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια, γνώρισε σε μια εκδήλωση τον μάνατζερ και στέλεχος της δισκογραφικής εταιρίας Panik Records, Γιώργο Αρσενάκο και μετά από λίγο διάστημα ξεκίνησαν τη συνεργασία τους. Το Μάρτιο του 2013, κυκλοφορεί το πρώτο της τραγούδι, με τίτλο "Για Μια Ακόμα Φορά" σε στίχους και μουσική του ράπερ OGE, σε συνεργασία με τον ίδιο. Το τραγούδι γνώρισε μεγάλη επιτυχία και μέσα στην ίδια χρονιά, κυκλοφορεί άλλα τρία τραγούδια, το "Πίσω Αν Γύριζα Το Χρόνο" με τους Unique, το "Radio" με τους Lunatic & RiskyKidd και το "Όλα Αλλάζουν" με τον Snik. Τη χειμερινή σεζόν 2013-14, συνεργάστηκε με τον Νίκο Βέρτη και την Αποστολία Ζώη στο Fantasia Live.
Το 2014 γίνεται υποψήφια για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στη Eurovision, με το τραγούδι "Dancing Night" σε στίχους/μουσική του Mark Angelo αλλά τελικά ήρθε τελευταία στον ελληνικό τελικό, χάνοντας τη πρώτη θέση από τους Freaky Fortune και RiskyKidd με το τραγούδι "Rise Up". Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, κυκλοφορεί το τραγούδι "Δρόμος Αγάπης" σε συνεργασία με τους Dj Kass και OGE ενώ το Νοέμβριο συνεργάζεται με τον DJ Pitsi για το τραγούδι "Turn Off the Lights".
Το 2015 ξεκινάει να εμφανίζεται στο νυχτερινό κέντρο "Apotheke" με την Καίτη Γαρμπή και παράλληλα, μέσα στη χρονιά κυκλοφορεί δύο νέα τραγούδια. Το "Προσεχώς" σε μουσική/στίχους Γαβριήλ Γαβριηλίδη και το "Εσύ Κι Εγώ" σε μουσική Τέο Τζήμα και μουσική Δημήτρη Μπερή.
Έπειτα, το 2016 συμμετέχει ως διαγωνιζόμενη στη ψυχαγωγική εκπομπή του ΑΝΤ1, Your Face Sounds Familiar ενώ παράλληλα εμφανίζεται για πρώτη φορά στο MadWalk - The Fashion Music Project με τους OtherView και την Μαρία Κορινθίου, ερμηνεύοντας το τραγούδι "All About the Bass" της Meghan Trainor και στο MadWalk Cyprus, ερμηνεύοντας το "Love, Sex, Magic" με τον Κωνσταντίνο Φραντζή. Ακόμα, μέσα στη χρονιά κυκλοφορεί δύο τραγούδια. Το "Καλοκαιρινές Στιγμές" με τους REC και το "Σαν Παραμύθι" με τους The Gatsbies.
Το 2017 ξεκινάει ζωντανές εμφανίσεις στο νυχτερινό μαγαζί BOX Athens με τα συγκροτήματα OtherView και Melisses ενώ μέσα στο Μάρτιο, κυκλοφορεί ένα τραγούδι, με τίτλο "Cocktail". Λίγο αργότερα, εμφανίζεται ξανά στο MadWalk - The Fashion Music Project, αυτή τη φορά με την Κόνι Μεταξά όπου ερμηνεύουν το νέο τους τραγούδι "Sha La La (Αμάξι)". Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, κυκλοφορεί το τραγούδι της "Δυο Σταγόνες Νερό" σε στίχους των OtherView, με τους οποίους έκανε και εμφανίσεις στο νυχτερινό κέντρο "Fantasia Live" τη χειμερινή σεζόν 2017-2018.
Το Φεβρουάριο του 2018, ξεκίνησε τη δική της κολεξιόν αθλητικών κολάν σε συνεργασία με την εταιρία ρουχισμού Type Of Love, η οποία ολοκληρώθηκε σύντομα. Το ίδιο καλοκαίρι, κυκλοφόρησε το νέο της τραγούδι, "Μάγια" σε στίχους/μουσική Λεωνίδα Σώζου, ενώ έκανε και κάποιες ζωντανή εμφανίσεις στη Θεσσαλονίκη με τους Κόνι Μεταξά και Λευτέρη Πανταζή. Τον Οκτώβριο, έκανε και μια έκτακτη εμφάνιση στην ελληνική εκδοχή της εκπομπής μόδας, "My Style Rocks".
Τη χειμερινή σεζόν 2018-2019 εμφανίζεται στα νυχτερινό κέντρο "Αθηνών Αρένα" με τους Νίκο Οικονομόπουλο, Άννα Καμαρινού, Αναστάσιο Ράμμο και Στέλιο Λεγάκη, ενώ πρωταγωνιστεί και στη μουσική επιθεώρηση "Κάνω Καμπάκ" των Μιχάλη Ρέππα - Θανάση Παπαθανασίου, μαζί με τους Φώτη Σεργουλόπουλο, Τζένη Διαγούπη και Κωνσταντίνο Φραντζή, στο Shamone Club.
Στις 17 Ιανουαρίου 2019, κυκλοφόρησε το τραγούδι "Πες Μου Πως" σε συνεργασία με τον ράπερ Bo και στις 9 Μαρτίου, κυκλοφόρησε το τραγούδι "Τι". Τον Ιούνιο του 2019, εμφανίστηκε στα Mad Video Music Awards με τους Goin' Through και τον Mike, όπου τραγούδησαν μαζί. Τον ίδιο μήνα συμμετείχε στο Color Day Festival και ξεκίνησε την καλοκαιρινή της περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο. Επίσης, την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε στα Κυπριακά μουσικά βραβεία Super Music Awards, ερμηνεύοντας τις επιτυχίες της "Μάγια" & "Τι". Το Σεπτέμβριο του 2019, ξεκίνησε την αμερικανική της περιοδεία "JSPN Tour" σε Φλόριντα, Μαϊάμι, Φιλαδέλφεια & Νέα Υόρκη. Στις 13 Οκτωβρίου, κυκλοφόρησε το νέο της τραγούδι, "Δεν Έχω Σήμα". Την σεζόν 2019-2020 εμφανίζονταν στο νυχτερινό μαγαζί Κέντρο Αθηνών μαζί με τους Νίκο Οικονομόπουλο και Αναστάσιο Ράμμο. Το καλοκαίρι του 2020 εμφανίζεται στο Romeo Club με τους Θοδωρή Φέρρη, Κατερίνα Λιόλιου και Χρήστο Ζώτο ενώ κυκλοφόρησε τα τραγούδια, "Φήμη" μαζί με τον MadClip, "Εγώ" και "Portofoli".
Τη σεζόν 2020-2021 συμμετέχει στο σόου "Just the 2 Of Us" ως ντουέτο με τον Νάσο Παπαργυρόπουλο όπου και αναδείχθηκαν νικητές.