cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γενιά
Κοινωνική γενιά
Δύο σημαντικοί παράγοντες που συνέβαλαν στην αλλαγή της νοοτροπίας ήταν η αλλαγή της οικονομικής δομής της κοινωνίας. Εξαιτίας της ραγδαίας κοινωνικής και οικονομικής αλλαγής, οι νέοι άντρες ειδικά ήταν λιγότερο προσηλωμένοι στους πατέρες και την οικογενειακή τους εξουσία από ό,τι στο παρελθόν. Η μεγαλύτερη κοινωνική και οικονομική κινητικότητα τους επέτρεψε να αψηφήσουν την εξουσία σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι ήταν παραδοσιακά δυνατό. Επιπλέον, οι δεξιότητες και η σοφία των πατέρων ήταν συχνά λιγότερο πολύτιμες από ό,τι παλαιότερα λόγω της τεχνολογικής και κοινωνικής αλλαγής. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η περίοδος μεταξύ της παιδικής ηλικίας και της ενηλικίωσης, που συνήθως περνούνταν στο πανεπιστήμιο ή στη στρατιωτική θητεία, αυξήθηκε επίσης για πολλούς ανθρώπους που έρχονταν σε θέσεις εργασίας. Αυτή η κατηγορία ανθρώπων είχε μεγάλη επιρροή στη διάδοση των ιδεών της νεανικής ανανέωσης.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας ήταν η διάσπαση των παραδοσιακών κοινωνικών και περιφερειακών ταυτίσεων. Η εξάπλωση του εθνικισμού και πολλοί από τους παράγοντες που τον δημιούργησαν (εθνικός τύπος, γλωσσική ομογενοποίηση, δημόσια εκπαίδευση, καταστολή των τοπικών ιδιαιτεροτήτων) ενθάρρυναν μια ευρύτερη αίσθηση του ανήκειν πέρα από τις τοπικές σχέσεις. Οι άνθρωποι θεωρούσαν τον εαυτό τους όλο και περισσότερο ως μέρος μιας κοινωνίας και αυτό ενθάρρυνε την ταύτιση με ομάδες πέρα από την τοπική. Ο Αύγουστος Κοντ ήταν ο πρώτος φιλόσοφος που προσπάθησε σοβαρά να μελετήσει συστηματικά τις γενιές. Στο Cours de philosophie positive ο Κοντ πρότεινε ότι η κοινωνική αλλαγή καθορίζεται από την αλλαγή των γενεών και ειδικότερα τη σύγκρουση μεταξύ των διαδοχικών γενεών. Καθώς τα μέλη μιας δεδομένης γενιάς γερνούν, το «ένστικτο κοινωνικής διατήρησης» τους γίνεται ισχυρότερο, κάτι που αναπόφευκτα και αναγκαστικά τα φέρνει σε σύγκρουση με τη «φυσιολογική ιδιότητα της νεότητας» - την καινοτομία. Άλλοι σημαντικοί θεωρητικοί του 19ου αιώνα ήταν ο Τζον Στιούαρτ Μιλ και ο Βίλχελμ Ντίλταϋ.
Ο κοινωνιολόγος Καρλ Μάνχαϊμ ήταν σημαντική προσωπικότητα στη μελέτη των γενεών. Επεξεργάστηκε μια θεωρία των γενεών στο δοκίμιό του το 1923 Το πρόβλημα των γενεών. Πρότεινε ότι μέχρι τότε υπήρχε χωρισμός σε δύο κύριων σχολών μελέτης γενεών. Πρώτον, οι θετικιστές όπως ο Κομτ μέτρησαν την κοινωνική αλλαγή σε καθορισμένες περιόδους ζωής. Ο Μανχάιμ υποστήριξε ότι αυτό υποβάθμιζε την ιστορία σε «ένα χρονολογικό πίνακα». Η άλλη σχολή, η «ρομαντική-ιστορική» σχολή εκπροσωπούνταν από τους Ντίλταϋ και Μάρτιν Χάιντεγκερ. Αυτή η σχολή εστίαζε στην ατομική ποιοτική εμπειρία σε βάρος του κοινωνικού πλαισίου. Ο Μάνχαϊμ τόνισε ότι η ταχύτητα των κοινωνικών αλλαγών στη νεολαία ήταν ζωτικής σημασίας για το σχηματισμό των γενεών και ότι δεν θα έβλεπε κάθε γενιά τον εαυτό της ως ξεχωριστή. Σε περιόδους ραγδαίων κοινωνικών αλλαγών, μια γενιά θα ήταν πολύ πιο πιθανό να αναπτύξει συνεκτικό χαρακτήρα. Πίστευε επίσης ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια σειρά από διακριτές υπογενιές.
Οι συγγραφείς Γουίλιαμ Στράους και Νίλ Χάου ανέπτυξαν τη θεωρία των γενεών Στράους-Χάου περιγράφοντας αυτό που έβλεπαν ως ένα πρότυπο γενεών που επαναλαμβάνονταν σε όλη την αμερικανική ιστορία. Αυτή η θεωρία είχε μεγάλη επιρροή στο κοινό και αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για την κοινωνιολογία των γενεών. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία μιας βιομηχανίας παροχής συμβουλών, εκδόσεων και μάρκετινγκ στον τομέα αυτό (οι εταιρείες ξόδεψαν περίπου εβδομήντα εκατομμύρια δολάρια για παροχή συμβουλών γενεών στις ΗΠΑ το 2015). Η θεωρία έχει επικριθεί από κοινωνικούς επιστήμονες και δημοσιογράφους που υποστηρίζουν ότι είναι μη διαψεύσιμη, ντετερμινιστική και δεν υποστηρίζεται από αυστηρά στοιχεία.
Θεωρία γενεών
Ενώ η έννοια της γενιάς έχει μακρά ιστορία και μπορεί να βρεθεί στην αρχαία λογοτεχνία, υπάρχουν επίσης ψυχολογικές και κοινωνιολογικές διαστάσεις με την έννοια του ανήκειν και της ταυτότητας που μπορεί να καθορίσουν μια γενιά. Η έννοια της γενιάς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό συγκεκριμένων ομάδων γεννήσεων σε συγκεκριμένες ιστορικές και πολιτιστικές συνθήκες, όπως οι «Baby Boomers».
Ο ιστορικός Χανς Γιέγκερ δείχνει ότι, κατά τη διάρκεια αυτής της μακράς ιστορίας, δύο σχολές σκέψης συνενώθηκαν σχετικά με το πώς σχηματίζονται οι γενιές: η «υπόθεση του ρυθμού παλμού» και η «υπόθεση αποτύπωσης». Σύμφωνα με την υπόθεση του παλμού, ολόκληρος ο πληθυσμός μιας κοινωνίας μπορεί να χωριστεί σε μια σειρά από μη επικαλυπτόμενες κοόρτες, καθεμία από τις οποίες αναπτύσσει μια μοναδική «συνομήλικη προσωπικότητα» λόγω της χρονικής περιόδου στην οποία κάθε κοόρτη ενηλικιώθηκε. Η μετακίνηση αυτών των κοορτών από το ένα στάδιο ζωής στο άλλο δημιουργεί έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο που διαμορφώνει την ιστορία αυτής της κοινωνίας. Ένα εξέχον παράδειγμα της γενεαλογικής θεωρίας του παλμού-ρυθμού είναι η γενεαλογική θεωρία Στράους-Χάου.
Οι κοινωνικοί επιστήμονες τείνουν να απορρίπτουν την υπόθεση του παλμού επειδή, όπως εξηγεί ο Τζέγκερ, «στέρεα αποτελέσματα της θεωρίας του παγκόσμιου παλμού της ιστορίας είναι, φυσικά, πολύ μέτρια. Με λίγες εξαιρέσεις, το ίδιο ισχύει και για τις θεωρίες μερικού παλμού. Δεδομένου ότι γενικά συλλέγουν δεδομένα χωρίς καμία γνώση στατιστικών αρχών, οι συγγραφείς είναι συχνά λιγότερο πιθανό να παρατηρήσουν σε ποιο βαθμό η ζούγκλα των ονομάτων και των αριθμών που παρουσιάζουν στερείται κάποιας πειστικής οργάνωσης ανάλογα με τις γενιές.»
Οι κοινωνικοί επιστήμονες ακολουθούν την «υπόθεση αποτυπώματος» των γενεών (δηλαδή, ότι τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα — όπως ο πόλεμος του Βιετνάμ, οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, η πανδημία COVID-19 κ.λπ. — αφήνουν ένα «αποτύπωμα» στη γενιά που τα βιώνει νεαρή ηλικία), η οποία μπορεί να εντοπιστεί στη θεωρία των γενεών του Καρλ Μάνχαϊμ. Σύμφωνα με την υπόθεση του αποτυπώματος, οι γενιές παράγονται μόνο από συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα που κάνουν τους νέους να αντιλαμβάνονται τον κόσμο διαφορετικά από τους μεγαλύτερους. Έτσι, μπορεί να μην είναι όλοι μέρος μιας γενιάς, αλλά μόνο όσοι μοιράζονται μια μοναδική κοινωνική και βιογραφική εμπειρία μιας σημαντικής ιστορικής στιγμής γίνονται μέρος μιας «γενιάς». Όταν ακολουθούν την υπόθεση του αποτυπώματος, οι κοινωνικοί επιστήμονες αντιμετωπίζουν μια σειρά από προκλήσεις. Δεν μπορούν να δεχτούν τις ετικέτες και τα χρονολογικά όρια των γενεών που προέρχονται από την υπόθεση του παλμού του ρυθμού (όπως Γενιά X ή Μιλένιαλ). Αντίθετα, τα χρονολογικά όρια των γενεών πρέπει να προσδιορίζονται επαγωγικά και ποιος είναι μέρος της γενιάς πρέπει να καθοριστεί μέσω ιστορικής, ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης.
Κριτική
Ο Φίλιπ Κόεν, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, επέκρινε τη χρήση των «ετικέτες γενιάς», δηλώνοντας ότι οι ετικέτες «επιβάλλονται από ερευνητές, δημοσιογράφους ή εταιρείες μάρκετινγκ» και «οδηγούν τους ανθρώπους σε στερεότυπα και βιαστική κρίση χαρακτήρα». Η ανοιχτή επιστολή του Κοέν, η οποία περιγράφει την κριτική του για τις ετικέτες των γενεών, έλαβε τουλάχιστον 150 υπογραφές από άλλους δημογράφους και κοινωνικούς επιστήμονες.
Ο Λούις Μέναντ, συγγραφέας στο The New Yorker, δήλωσε ότι «δεν υπάρχει εμπειρική βάση» για τον ισχυρισμό «ότι οι διαφορές μέσα σε μια γενιά είναι μικρότερες από τις διαφορές μεταξύ των γενεών». Υποστήριξε ότι οι θεωρίες γενεών «φαίνεται να απαιτούν» ότι οι άνθρωποι που γεννήθηκαν στο τέλος μιας γενιάς και οι άνθρωποι που γεννήθηκαν στην αρχή μιας άλλης «πρέπει να έχει διαφορετικές αξίες, γούστα και εμπειρίες ζωής» ή ότι τα άτομα που γεννήθηκαν το πρώτο και το τελευταίο έτος γέννησης μιας γενιάς (π.χ. ένα άτομο που γεννήθηκε το 1980, το τελευταίο έτος της Γενιάς Χ και άτομο που γεννήθηκε το 1965, το πρώτο έτος της Γενιάς Χ) «έχουν περισσότερα κοινά» από ό,τι με άτομα που γεννήθηκαν μερικά χρόνια πριν ή μετά από αυτά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημογραφία
Νταβίντ Κιπιάνι
Ο Νταβίντ Νταβίντοβιτς Κιπιάνι (ρωσ. Давид Давидович Кипиани, γεωργ. დავით ყიფიანი, 18 Νοεμβρίου 1951 — 17 Σεπτεμβρίου 2001), ήταν Σοβιετικός (από τη Γεωργία) διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής σε πολλές χώρες. Θεωρείται από πολλούς ως ο κορυφαίος παίκτης στην ιστορία της Γεωργίας. Για την προσφορά του στο άθλημα τιμήθηκε με το Τάγμα Αξίας της FIFA.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τιφλίδα της Σοβιετικής Ένωσης και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο από το σχολείο. Οι γονείς του ήταν γιατροί και ήθελαν ο γιος τους να ακολουθήσει το δικό τους επάγγελμα. Όμως αυτός αγάπησε το ποδόσφαιρο και εντάχθηκε στη Ντιναμό Τιφλίδας το 1967. Ταυτόχρονα με το παιχνίδι στην ποδοσφαιρική ομάδα αποφάσισε να σπουδάσει στο Πολυτεχνείο της Τιφλίδας στη Χημική Σχολή. Συνειδητοποιώντας ότι δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τις επιστήμες, άλλαξε για τη Νομική Σχολή, την οποία τελειώνει με επιτυχία. Λόγω τραυματισμών, μπόρεσε να συμμετάσχει μόνο σε ένα αγώνα πρωταθλήματος για δύο χρόνια που έμεινε στον πρώτο του σύλλογο. Έτσι, μετακόμισε για να παίξει σε έναν άλλο σύλλογο με έδρα την Τιφλίδα, τη Λοκομοτίβι.
Μετά από μία επιτυχημένη σεζόν, όπου με το κομψό του παιχνίδι, την ικανότητα ντρίμπλας και το εύρος της πάσας του καθιερώθηκε ως επιθετικός μέσος, κλήθηκε ξανά στη Ντιναμό. Έγινε μία από τις βασικές μονάδες της Ντιναμό Τιφλίδας, ηγετική παρουσία (οι Βρετανοί τον αποκάλεσαν «φαλακρό στρατηγό» ) που ήταν από τους ισχυρούς και επιτυχημένους συλλόγους - όχι μόνο στο υψηλότερο επίπεδο του σοβιετικού ποδοσφαίρου αλλά διεθνώς στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το 1976 ήρθε ο πρώτος τίτλος, το Κύπελλο Σοβιετικής Ένωσης. Ξεκίνησε μία εποχή με τα πιο σημαντικά αποτελέσματα στο εθνικό πρωτάθλημα (κατάκτηση του τίτλου της Σοβιετικής Ένωσης το 1978 ) μαζί με το τοπικό και διεθνής αναγνώριση και αξιοσημείωτα επιτεύγματα σε διάφορες αναγνωρισμένες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, όπως το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1981 με τη νίκη επί της γερμανικής Καρλ Τσάις Ιένα με 2–1, σε μία διοργάνωση που περιλάμβανε ομάδες όπως η Ρόμα, Μπενφίκα, Φέγενορντ και Βαλένθια. Η Ντιναμό έχασε την ευκαιρία να κατακτήσει και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Κύπελλο καθώς η πρωταθλήτρια Ευρώπης Λίβερπουλ αρνήθηκε να αγωνιστεί, μία από τις τρεις φορές που δεν διοργανώθηκε τελικός. Την επόμενη σεζόν η ομάδα έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης. Η εντυπωσιακή επιτυχία της γεωργιανής ομάδας εναντίον μεγάλων ποδοσφαιρικών συλλόγων όπως η Λίβερπουλ, Ίντερ,  Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, Φέγενορντ και άλλες καθορίστηκαν κυρίως από το ταλέντο, τις ικανότητες παιχνιδιού και τις ατομικές τους δεξιότητες, το εξαιρετικό όραμα του παιχνιδιού, από τις υποδειγματικές συνεννόηση των παικτών στο γήπεδο ποδοσφαίρου, όπου ο Κιπιάνι ήταν ίσως ο πιο σημαντικός και επιφανής παίκτης. Το περιοδικό World Soccer έγραψε: «Αν ο Κιπιάνι ήταν παίκτης σε ομάδα της δύσης, θα ήταν πραγματικός σούπερ σταρ». Ψηφίστηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής στη Σοβιετική Ένωση το 1977, χρονιά που ήταν η πιο παραγωγική στην καριέρα του με 14 γκολ πρωταθλήματος.
Σε διεθνές επίπεδο κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων το 1976 που τότε διεξήχθη σε χρονικό διάστημα δύο ετών και με αρχικό όριο των συμμετεχόντων τα 23 χρόνια. Ο Κιπιάνι το 1976 ήταν χάλκινος Ολυμπιονίκης με την ομάδα της ΕΣΣΔ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ. Συμμετείχε 19 φορές με την Εθνική Σοβιετικής Ένωσης μεταξύ Απριλίου 1974 και Μαΐου 1981, σημειώνοντας επτά γκολ. Έκανε το διεθνές ντεμπούτο του σε φιλικό αγώνα στις 17 Απριλίου 1974 σε εκτός έδρας συνάντηση με τη Γιουγκοσλαβία αγωνιζόμενος ως αλλαγή. Σημείωσε το πρώτο του διεθνές γκολ μόλις μετά από πέντε λεπτά στο ντεμπούτο του με τη Σοβιετική ομάδα, το οποίο έγινε το μοναδικό γκολ του αγώνα και η Σοβιετική Ένωση κέρδισε Γιουγκοσλαβία με 1–0. Στην εθνική της Σοβιετικής Ένωσης δεν είχε ανάλογη παρουσία λόγω των διαφωνιών που συχνά παρουσιάζονταν με το Βαλέρι Λομπανόφσκι. Έπαιξε τον τελευταίο του αγώνα με την εθνική ομάδα στις 30 Μαΐου 1981 σε συνάντηση για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982 με αντίπαλο την Ουαλία. Δεν είχε την ευκαιρία να παίξει στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πολλοί πιστεύουν ότι η κορύφωσή του θα ήταν το 1982, αλλά έχασε το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ισπανίας και σταμάτησε να παίζει λόγω σοβαρού τραυματισμού στο πόδι (κάταγμα) που υπέστη με αντίπαλο τη Κουμπάν Κρασνοντάρ στις 26 Απριλίου εκείνης της χρονιάς, από το οποίο δεν κατάφερε να αναρρώσει.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, προπόνησε ομάδες στη χώρα του γνωρίζοντας επιτυχία με την Ντιναμό, με την οποία κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα, ενώ ήταν δύο φορές προπονητής και της Εθνικής Γεωργίας. Η FIFA τον τίμησε μεταθανάτια με το Τάγμα Αξίας για τα εξαιρετικά του επιτεύγματα και την ιδιαίτερη προσφορά του στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο γράφοντας: «Ο Νταβίντ Κιπιάνι είναι εθνικός ήρωας για τους ποδοσφαιρόφιλους στη χώρα του, τη Γεωργία, τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής». Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα κοντά στο Τσεροβάνι (Μτσχέτα) στις 17 Σεπτεμβρίου 2001 σε ηλικία 50 ετών. Το Κύπελλο Γεωργίας και το Στάδιο Νταβίντ Κιπιάνι στην πόλη Γκουρτζαάνι ανήκουν στην Αλαζάνι Γκουρτζαάνι και έλαβαν το όνομά του.
Παίκτης
Ντιναμό Τιφλίδας Σοβιετική Ένωση
Προπονητής
Ντιναμό Τιφλίδας Τορπέντο Κουτάισι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γεωργίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιφλίδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβι Τιφλίδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γεωργιανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2004-05
Το Κύπελλο Κύπρου 2004-05 ήταν η 31η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (28η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2004-05. Πραγματοποιήθηκε Φάιναλ 8 στο Κλειστό Απόλλωνα Λεμεσού στη Λεμεσό. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 14η φορά στην ιστορία της.
Γκρεζ-συρ-Λουέν
Το Γκρεζ-συρ-Λουέν (γαλλικά: Grez-sur-Loing) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2004-05
Προημιτελικά
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της προημιτελικής φάσης οι οποίοι διεξήχθησαν στις 18 και 19 Απριλίου 2005.
Γκρεζ-συρ-Λουέν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρεζουά (γαλλικά: Grézois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2004-05
Ημιτελικά
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν στις 20 Απριλίου 2005.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η Νέα Σαλαμίνα. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 22 Απριλίου 2005 στο Κλειστό Απόλλωνα Λεμεσού στη Λεμεσό. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ (25-15, 25-18, 25-18, 19-25, 25-12).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2004 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2005
Φίλιππος Αριστόβουλος
Ο Φίλιππος Αριστόβουλος (1832-1903) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης λόγιος και ιεροκήρυκας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1832 στη Νεάπολη της Καππαδοκίας. Αποφοίτησε από τη Μεγάλη του Γένους Σχολή και την Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από όπου πήρε το πτυχίο του το 1856. Επέστρεψε στη Νεάπολη, όπου και δίδαξε για 40 χρόνια, τόσο ως λαϊκός όσο και ως καλόγερος. Αγωνίστηκε και υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των Ελλήνων στο διοικητικό συμβούλιο της επαρχίας, και για αυτό το λόγο ήταν σεβαστός από τους κατοίκους της περιοχής. Απεβίωσε τον Αύγουστο του 1903 στη Νεάπολη της Καππαδοκίας.
Έργα
Μεταξύ των έργων που δημοσίευσε ήταν τα εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ιωάννης των Λουζινιάν
Ο Ιωάννης, γαλλ. Jean (π. 1239/30 - 1375) από τον Οίκο των Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν αντιβασιλιάς της Κύπρου και τιτουλάριος πρίγκιπας της Αντιοχείας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούγου Δ΄ της Κύπρου και της Αλίκης του Ιμπελέν, κόρης του Γκυ (1286-1308) κυρίου της Νικοζίας.
Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Πέτρος Α΄ της Κύπρου και μικρότερος ο Ιάκωβος Α΄ της Κύπρου.
Στο κάστρο του Αγ. Ιλαρίωνα στην Κερύνεια, φέρει το όνομά του ένας πύργος: τού πρίγκιπα Ιωάννη. Από αυτόν τον πύργο εκτέλεσε τους δύο προσωπικούς Βουλγάρους φρουρούς του, ρίχνοντάς τους από τα παράθυρα του πύργου έναν-έναν. Ενεπλάκη στη δολοφονία του Πέτρου Α΄ και ως εκδίκηση δολοφονήθηκε το 1375 σε ηλικία 45/46 ετών με πρωτοβουλία της χήρας του Ελεονώρας της Αραγωνίας. Ο ιστορικός Ετιέν/Στέφανος ντε Λουζινιάν είναι απόγονος τού δισεγγονού του Φοίβου.
Οικογένεια
Το 1344 απεβίωσε η Κωνσταντία και ο Ιωάννης έκανε το 1350 δεύτερο γάμο με την Αλίκη του Ιμπελέν, κόρη του Γκυ (1306-1350/60) σενεσάλη της Κύπρου και είχε τέκνα:
Από μία μη νόμιμη σχέση με την Αλίκη των Εμπρίακο κυρίων του Ζιμπλέ (Βύβλου) είχε ένα φυσικό τέκνο:
Μπερναντέτ νι Γκαλτσόιρ
Η Μπερναντέτ νι Γκαλτσόιρ είναι ιρλανδή τηλεοπτική παρουσιάστρια και εκφωνήτρια. Ήταν γνωστό πρόσωπο της RTÉ από τα τέλη της δεκαετίας του '60 έως τις αρχές του '80.
Την δεκαετία του 1960 παρουσίαζε το ιρλανδικό τηλεπαιχνίδι γλώσσας Buntús Cainte. Είναι γνωστή για το ότι παρουσίασε τον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision του 1971 στο θέατρο Gaiety στο Δουβλίνο, ενώ συνέχισε να ασχολείται με τη Eurovision όταν το 1973 παρουσίασε τον εθνικό διαγωνισμό τραγουδιού.
Όταν το κανάλι RTÉ Two ξεκίνησε το 1978, η Γκαλτσόιρ ήταν μία από τους πρώτους παρουσιαστές που άνοιξαν επίσημα το κανάλι με τους Raymond Maxwell και Roisin Harkin.
Στη δεκαετία του 1980 αποσύρθηκε από την τηλεόραση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδοί Κατηγορία:Τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1971
Γκριζί-Σουίν
Το Γκριζί-Σουίν (γαλλικά: Grisy-Suisnes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκριζισολιέν (γαλλικά: Grisysoliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Γκριζί-συρ-Σεν
Το Γκριζί-συρ-Σεν (γαλλικά: Grisy-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκριζόν (γαλλικά: Grisons).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Green Glens Arena
Η Green Glens Arena είναι δημόσια περιοχή ψυχαγωγίας στο Μίλστριτ, στην Επαρχία Κορκ της Ιρλανδίας. Υπάρχει ένα υπαίθριο κτήμα για αθλητικές εκδηλώσεις ιππασίας ύψους 0,2 τ.χλμ. και μια εσωτερική αίθουσα μήκους 80 μέτρων έως 40 μέτρων. Η εσωτερική αρένα έχει χωρητικότητα 8.000 άτομα.
Η Green Glens φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1993. Το 1995 φιλοξένησε τον Παγκόσμιο αγώνα Super-Middleweight Boxing Championship μεταξύ Steve Collins και Chris Eubank. Το ιππικό κέντρο φιλοξενεί διεθνείς εκδηλώσεις ετησίως και προσφέρει ένα κλειστό ταξίδι, cross-country ιππασία, πειρατεία και ιππασία και κατοικημένα Σαββατοκύριακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιρλανδία
Κολύμβηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019
Η κολύμβηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019 πραγματοποιείται από τις 21 έως τις 28 Ιουλίου 2019.
Πρόγραμμα
42 αγωνίσματα θα διεξαχθούν.
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+9). Π = Πρωινό πρόγραμμα (έναρξη στις 10:00), Α = Απογευματινό πρόγραμμα (έναρξη στις 20:00)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κολύμβηση
Συμμετοχή του Μπουτάν στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το Μπουτάν μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1984.
Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή του Μπουτάν ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 1983 και αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή τον Απρίλιο του 1984. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στη χώρα να πραγματοποιήσει το ντεμπούτο της στην Ολυμπιάδα εκείνης της χρονιάς με 6 αθλητές. Έκτοτε, το Μπουτάν έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 23 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα, ενώ οι επιτυχίες είναι λιγοστές. Χαρακτηριστικό είναι πως μέχρι τους Αγώνες του 2012, οι αποστολές της χώρας απαρτίζονταν μόνο από αθλητές της τοξοβολίας.
Το Μπουτάν δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπουταν Κατηγορία:Αθλητισμός στο Μπουτάν
Γκερμάντ
Το Γκερμάντ (γαλλικά: Guermantes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκερμανταί (γαλλικά: Guermantais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Γκερσεβίλ
Το Γκερσεβίλ (γαλλικά: Guercheville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκερσεβιλουά (γαλλικά: Guerchevillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Κοινότητα Αγίας Βαρβάρας Ηρακλείου
Η κοινότητα Αγίας Βαρβάρας είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 σύμφωνα με το οποίο ο οικισμός Αγία Βαρβάρα ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κάτω Μούλια, Κερατοκεφάλι και Πειρουνιανά.
Πληθυσμός
Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Σήμερα, η κοινότητα έχει συνολικά 2.043 κατοίκους.
Κοινοτάρχες
Η κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Δρετάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητος Αγίας Βαρβάρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Yamaha Motor Racing
Η Yamaha Motor Racing (YMR) είναι εταιρεία θυγατρική της Yamaha, επιφορτισμένη με τη συμμετοχή σε αγώνες μοτοσικλέτας και άλλες εκδηλώσεις. Η επίσημη έδρα της βρίσκεται στο Τζέρνο ντι Λέζμο της περιοχής Λέζμο στην επαρχία Μόντσα-Μπριάντσα της Ιταλίας. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1980. Η Yamaha λαμβάνει μέρος στους αγώνες μοτοσικλέτας από την ίδρυσή της, κερδίζοντας μάλιστα στο 3ο Ράλι Ανάβασης στο Όρος Φούτζι με το πρώτο της προϊόν, τη μοτοσικλέτα YA-1.
Το ντεμπούτο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα για τη Yamaha έλαβε χώρα στο γαλλικό γκραν πρι του 1961. Το 1964 με τη RD56 κέρδισε τον πρώτο τίτλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στην κατηγορία των 250cc, κυρίως χάρη στον Φιλ Ριντ ως κορυφαία αναβάτη (ο οποίος ήταν ο νικητής του τίτλου των οδηγών) και τον Μάικ Νταφ. Επίσης κέρδισε τον ίδιο τίτλο την επόμενη χρονιά με την RD05 και τους ίδιους τους οδηγούς (με Ριντ και Νταφ στην πρώτη και τη δεύτερη θέση στην κατάταξη των οδηγών).
Το 1967 και το 1968, κέρδισε με το μοντέλο RA την πρώτη επίδοση κόσμο, ακόμη και στην κατηγορία των 125cc, με τους Μπιλ Ίβι και Φιλ Ρίντ ως κορυφαίους αναβάτες, κατακτώντας την πρώτη και δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα των οδηγών και στις δύο περιόδους. Στην ίδια κατηγορία, τότε, επίσης, κέρδισε τους τίτλους του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 1973 και το 1974, με τους Κεντ Άντερσον και Τζάκομο Αγκοστίνι.
Οργανισμός
Επίσης, η Yamaha Motor Racing μετέχει σε διάφορες εκδηλώσεις.
MotoGP
Η «Yamaha Factory Racing Team» μετέχει για λογαριασμό της Yamaha στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP, ως ιταλο-ιαπωνική εργοστασιακή ομάδα. Εδρεύει στο Τζέρνο ντι Λέζμο της επαρχίας Μόντσα-Μπριάντσα στην Ιταλία.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1999, έπειτα από την αποχώρηση του Γουέιν Ρένι, ο οποίος διέθετε μία εργοστασιακή ομάδα στα 500cc τα δύο προηγούμενα έτη. Η ομάδα είχε έδρα αρχικά στην Ολλανδία, αλλά μεταφέρθηκε στην Ιταλία το 2002. Ο Μαξ Μπιάτζι και ο Κάρλος Τσέκα αγωνίστηκαν για την ομάδα από το 1999 έως το 2002. Ο Μπιάτζι πέτυχε συνολικά εννέα νίκες σε αυτή την περίοδο, ως αναβάτης της Yamaha YZR500 και αργότερα το 2002 της Yamaha YZR-M1.
Το 2003, ο Τσέκα πλαισιώθηκε από τον Μάρκο Μελάντρι. Η ομάδα είχε μέσο όρο περιόδου χωρίς τερματισμό στο πόντιουμ. Για το 2004, ο Βαλεντίνο Ρόσι πλαισίωσε τον Τσέκα στην ομάδα. Ο Ρόσι πέτυχε 9 νίκες και κέρδισε το πρωτάθλημα. Ο Κόλιν Έντουαρντς εντάχθηκε στην ομάδα το 2005, όταν ο Ρόσι κέρδισε και πάλι το πρωτάθλημα, συλλέγοντας 11 νίκες. Ρόσι και Έντουαρντς έμειναν στην ομάδα για το 2006. Ο Ρόσι πέτυχε 5 νίκες και τερμάτισε 2ος στο πρωτάθλημα. Για την περίοδο 2007, και οι δύο αναβάτες παρέμειναν στην ομάδα ως αναβάτες της νέας Yamaha YZR-M1 με κυβισμό 800cc. Ο Ρόσι έχοντας 4 νίκες τερμάτισε στην 3η θέση.
Το 2010 η εταιρεία Yamaha Motor Racing παρουσίασε τη μοτοσικλέτα Yamaha YZF-R6, η οποία διέθετε ελάχιστες βελτιώσεις εξαιτίας των αναγκαστικών περικοπών λόγο της οικονομικής κρίσης.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομάδας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός Κατηγορία:Yamaha Corporation
Γιόζεφ Ντομπρόβσκι
Ο Γιόζεφ Ντομπρόβσκι (τσέχικα: Josef Dobrovský, 17 Αυγούστου 1753 – 6 Ιανουαρίου 1829) ήταν Τσέχος μελετητής της τσέχικης γλώσσας, της αρχαιότητας και κύριος ιδρυτής της συγκριτικής σλαβικής γλωσσολογίας.
Εκπαιδευμένος για το ρωμαιοκαθολικό ιερατείο, ο Ντομπρόβσκι αφιερώθηκε ακούραστα στην έρευνά του στα αρχαία σλαβικά χειρόγραφα και ταξίδεψε ευρέως, κυρίως στη Ρωσία και τη Σουηδία το 1792, αναζητώντας έργα που αφαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Η κειμενική κριτική του για τη Βίβλο τον οδήγησε να μελετήσει την Παλαιοεκκλησιαστική Σλαβική και, στη συνέχεια, τις σλαβικές γλώσσες ως ομάδα. Η πολυμάθειά του επεκτάθηκε τελικά σε όλους τους τομείς της σλαβικής λογοτεχνίας, της γλώσσας, της ιστορίας και των αρχαιοτήτων.
Βιογραφία
Το πρώτο από τα τρία σημαντικότερα έργα του ήταν το “Geschichte der böhmischen Sprache und Literatur” το 1792 («Ιστορία της Βοημικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας»), η οποία περιελάμβανε σκέψεις για πολλά προηγούμενα έργα που αποσιωπήθηκαν λόγω του προτεσταντικού θρησκευτικού τους περιεχομένου. Η γραμματική του στα Τσεχικά “Lehrgebäude der böhmischen Sprache” το 1809 («Σύστημα Εκμάθησης της Βοημικής Γλώσσας»), κωδικοποίησε τη γλώσσα και έβαλε τάξη στη χρήση της λογοτεχνικής γλώσσας που είχε παραμεληθεί τα προηγούμενα 150 χρόνια. Τα θεμέλια των συγκριτικών σλαβικών σπουδών τέθηκαν στη γραμματική του Ντομπρόβσκι της “Παλαιάς Εκκλησιαστικής Σλαβονικής” του 1815.
Ξεκινώντας θέτει τις βάσεις του γλωσσικού ρομαντισμού των Σλάβων, οι οποίοι θεωρούσαν πως η γλώσσα είναι εργαλείο επικοινωνίας και εξαρτάται αποτελεσματικά από τον βαθμό διαύγειας των ιδεών που εκφράζονται από τον ομιλητή. Η ιδέα του Ντομπρόβσκι ήταν να δημιουργήσει μια λογοτεχνική γραμματική, η οποία να περιέχει την πραγματική ιστορία της γλώσσας. Προέβαλε το βασικό πρόβλημα της σλαβικής λογοτεχνικής γλώσσας, το λεξιλόγιο, και το δικό του διακριτικό μοντέλο που βασίζεται στην κομψότητα, σταθερότητα και συνέχεια της γλώσσας.
Σύμφωνα με τον Ντομπρόβσκι έχουν επιβιώσει τρία αλφάβητα, το Γλαγολιτικό, το Κυριλλικό και το Λατινικό, και ταυτόχρονα τρία διαφορετικά συστήματα συλλαβισμού για κάθε γράμμα, τα οποία συγχωνεύτηκαν στις παραδοσιακές διαλέκτους. Στην αρχή οι διάλεκτοι δεν είχαν τόσες διαφορές μεταξύ τους όμως με την πάροδο διακοσίων χρόνων απέκτησαν ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα τους για αυτό και αποτελούσαν ξεχωριστή ενότητα η κάθε μια. Η γραφή των Σλοβένων βασίζεται στα παλιά Προτεσταντικά κείμενα του 16ου αιώνα και για το λόγο αυτό οι ακόλουθοι των Βάτσλαβ Πολ και πατρός Μάρκο Πόλιν δημιούργησαν μια γραφή πολύ κοντά σε αυτή των παλαιών κειμένων, με μικρές μόνο διαφορές στην παραδοσιακή γραμματική, η οποία να περιλαμβάνει και τις ιδιομορφίες του συλλαβισμού. Για την παλιά σερβική λογοτεχνία χρησιμοποιούνταν τα Εκκλησιαστικά Σλαβονικά όμως μετά τη δημιουργία της διαλέκτου στοκάφσκι, η Ρωσική και η Εκκλησιαστική Σλαβονική άρχισαν να εντάσσονται και αυτές στη γλώσσα της λογοτεχνίας με την ονομασία Ρωσοσλαβονική. Μετά από πενήντα χρόνια η διάλεκτος στοκάφσκι άλλαξε και διαχωρίστηκε σε δύο άλλες γλώσσες, τη Σλοβενική και την Σερβοκροατική.
Αντίθετη άποψη με τον Ντομπρόβσκι είχε ο Κόπιταρ, αν και ήταν πολύ καλοί φίλοι για περισσότερα από είκοσι χρόνια και ο μοναδικός Σλαβολόγος στη Βιέννη. Ο Κόπιταρ θεωρούσε ότι το Σλαβικό μοντέλο χαρακτηρίζεται από την παράδοση, τη βασική γραμματική του 16ου αιώνα, τη σταθερότητα και τη συνέχεια σε αντίθεση με τις αυθαίρετες πρακτικές των σύγχρονών του. Όλη του τη ζωή αδιάκοπα έψαχνε μια ιδανική «ορθογραφική μεταρρύθμιση» για όλο το Δυτικό σλαβικό πληθυσμό και για τις Νότιες σλάβικες γλώσσες. Προσπάθησε να καθιερώσει την εισαγωγή ενός ομοιομόρφου συστήματος ορθογραφίας ανάμεσα σε αυτό που ακούγεται και το συμβολισμό του. Και οι δυο με χιλιάδες άρθρα για τα γλωσσολογικά θέματα που τους αφορούσαν δημιούργησαν μια μοναδική επιτομή της σλαβικής φιλολογίας η οποία είναι αφιερωμένη στην Παλιά Εκκλησιαστική Σλαβική παράδοση.
Κλείνοντας, τα πρότυπα της λογοτεχνίας της Τσεχίας, της Σλοβενίας και της Σερβοκροατίας διαμορφωθήκαν κατά το πρώτο κύμα του γλωσσικού ρομαντισμού. Είναι τρεις ανεξάρτητες, πρωτότυπες και διαφορετικές γλωσσικές προϋποθέσεις, προσδιορίσιμες ως προς το βάρος της υπάρχουσας παράδοσης, το εύρος της διαλεκτικής διαφοροποίησης και τις γλωσσικές έννοιες των δημιουργών τους. Επιπλέον, ο αντίκτυπος του Ντομπρόβσκι στη γλωσσική αναγέννηση των Νότιων Σλάβων είναι περισσότερο γενικός παρά συγκεκριμένος και περιορίζεται στη διαμόρφωση μοντέλων λογοτεχνικών γλωσσών. Τέλος τα δύο βασικά μοντέλα που συζητήθηκαν διαφέρουν ως προς τη σχέση τους με τα συστατικά μιας λογοτεχνικής γλώσσας, την παράδοση και τον ζωντανό λόγο. Το μοντέλο του παραδοσιακού τύπου που είναι προκατειλημμένο κατά των διαλέκτων, ενώ ο ζωντανός ομιλητικός τύπος είναι αναγκαστικά ενσωματωμένος. Η αντίθετη τους φύση αποκαλύπτεται και στην προσέγγισή τους στη γλώσσα, ενώ η πρώτη τείνει να είναι κανονική, η δεύτερη είναι περιγραφική. Οι απόψεις αυτές ενσωματώθηκαν αντίστοιχα από τον Ντομπρόβσκι και τον Κόπιταρ, οι οποίοι αντιμετώπισαν ο ένας τον άλλον στον πρώιμο σλαβικό γλωσσικό ρομαντισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχοι συγγραφείς Κατηγορία:Τσέχοι γλωσσολόγοι Κατηγορία:Τσέχοι φιλόλογοι Κατηγορία:Τσέχοι ιστορικοί
Λεοπόλδος των Μεδίκων
O Λεοπόλδος, ιταλ. Leopoldo, (6 Νοεμβρίου 1617 - 10 Νοεμβρίου 1675) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν καρδινάλιος, λόγιος, προστάτης των Τεχνών και κυβερνήτης της Σιένα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο παλάτσο Πίτι της Φλωρεντίας και ήταν ο πέμπτος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.
Εκπαιδεύτηκε με διδασκάλους τον Ιάκοπο Σολντάνο, τον Φλαβιάνο Μικελίνι και τον Εβαντζελίστα Τοριτσέλι. Όταν ο αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ ανέλαβε μεγάλος δούκας της Τοσκάνης, έγινε σύμβουλός του για την παραγωγή, τη γεωργία και το εμπόριο. Ήταν οπαδός του Γαλιλαίου και παρατηρούσε από κοντά τα πειράματα του Εβαντζελίστα Τοριτσέλι, εφευρέτη του βαρομέτρου.
Είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την επιστήμη. Το 1638 ίδρυσε την Πλατωνική Ακαδημία. Μαζί με τον Φερδινάνδο Β΄ ίδρυσαν την Ακαδημία ντελ Σιμέντο (του Πειραματισμού) το 1657 για την προώθηση της παρατήρησης της φύσης μέσω των μεθόδων του Γαλιλαίου· έδειχνε πραγματικό ενδιαφέρον για τις δραστηριότητές της. Το 1641 έγινε μέλος της Ακαδημίας ντελλα Κρούσκα (για την βελτίωση της ιταλικής γλώσσας), όπου στην 3η έκδοση του Λεξικού της ο Λεοπόλδος επιμελήθηκε τις καταχωρήσεις που αφορούσαν την Τέχνη.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Γκυρσί-λε-Σατέλ
Το Γκυρσί-λε-Σατέλ (γαλλικά: Gurcy-le-Châtel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκυρσισουά (γαλλικά: Gurcyssois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Τραχειακός σωλήνας
Ο τραχειακός σωλήνας είναι καθετήρας που εισάγεται στην τραχεία με πρωταρχικό σκοπό τη δημιουργία και διατήρηση ενός αεραγωγού στον πάσχοντα και για την εξασφάλιση της επαρκούς ανταλλαγής οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα.
Διατίθενται πολλοί διαφορετικοί τύποι τραχειακών σωλήνων, κατάλληλοι για διαφορετικές συγκεκριμένες εφαρμογές:
Ιστορία
Η Portex Medical (Αγγλία και Γαλλία) παρήγαγε τους πρώτους ενδοτραχειακούς σωλήνες «Ivory» χωρίς πλαστικές "μανσέτες", σε συνδυασμό με το σχέδιο της Magill, προσθέτοντας αργότερα μια "μανσέτα" καθώς οι τεχνικές κατασκευής έγιναν πιο βιώσιμες, αυτές κολλήθηκαν στο χέρι για να φτιάξουν τον περίφημο σωλήνα Blue-line αντιγράφηκαν από πολλούς άλλους κατασκευαστές. Η Maeterlinck GmbH ανέπτυξε τον μίας χρήσης ενδοτραχειακό σωλήνα και παρήγαγε πληθώρα σχεδιαστικών παραλλαγών, προσθέτοντας το «Murphy Eye» στους σωλήνες τους σε περίπτωση «τυχαίας» τοποθέτησης του σωλήνα για να αποφευχθεί η σωστή βρογχική απόφραξη. Ο Ντέιβιντ Σέρινταν (David S. Sheridan) ήταν ένας από τους κατασκευαστές πλαστικού τραχειακού σωλήνα "μίας χρήσης" για την αμερικανική αγορά που χρησιμοποιείται πλέον συνήθως στη χειρουργική επέμβαση. Προηγουμένως, χρησιμοποιήθηκαν κόκκινοι σωλήνες από καουτσούκ (Rusch-Germany) και μετά αποστειρώθηκαν για επαναχρησιμοποίηση.
Εφαρμογές
Οι τραχειακοί σωλήνες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την παροχή οξυγόνου σε υψηλότερες συγκεντρώσεις από αυτές που βρίσκονται στον αέρα ή για τη χορήγηση άλλων αερίων όπως ηλίου, νιτρικού οξειδίου, νιτρώδους οξειδίου, ξένου ή ορισμένων πτητικών αναισθητικών παραγόντων όπως δεσφλουράνιο, ισοφλουράνιο ή σεβοφλουράνιο. Οι τραχειακοί σωλήνες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως οδός για τη χορήγηση ορισμένων φαρμάκων όπως η σαλβουταμόλη, η ατροπίνη, η επινεφρίνη, το ιπρατρόπιο και η λιδοκαΐνη. Οι τραχειακοί σωλήνες χρησιμοποιούνται συνήθως για τη διαχείριση των αεραγωγών στις ρυθμίσεις της γενικής αναισθησίας, της κρίσιμης φροντίδας, του μηχανικού αερισμού και της επείγουσας ιατρικής.
Ενδοτραχειακός σωλήνας
Οι τύποι των ενδοτραχειακών σωλήνων περιλαμβάνουν από του στόματος ή ρινική, με μανσέτα ή χωρίς συμπλοκή, προσχηματισμένα (π.χ. Σωλήνας RAE (Ring, Adair και Elwyn)), ενισχυμένοι σωλήνες και ενδοβρογχικοί σωλήνες διπλού αυλού. Για ανθρώπινη χρήση, οι σωλήνες κυμαίνονται σε μέγεθος από 2 έως 10,5 mm σε εσωτερική διάμετρο (ID). Το μέγεθος επιλέγεται με βάση το μέγεθος του σώματος του ασθενούς, ενώ τα μικρότερα μεγέθη χρησιμοποιούνται για παιδιατρικούς και νεογνικούς ασθενείς. Σωλήνες μεγαλύτεροι από 6 mm ID έχουν συνήθως φουσκωτή "μανσέτα". Αρχικά κατασκευασμένα από κόκκινο <a href="./%CE%9A%CE%B1%CE%BF%CF%85%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%8D%CE%BA" rel="mw:WikiLink" data-linkid="undefined" data-cx="{&quot;userAdded&quot;:true,&quot;adapted&quot;:true}">καουτσούκ</a>, οι περισσότεροι σύγχρονοι σωλήνες είναι κατασκευασμένοι από πολυβινυλοχλωρίδιο. Αυτά που τοποθετούνται σε πεδίο λέιζερ μπορεί να είναι φλεξομεταλλικά. Ο Robertshaw (και άλλοι) ανέπτυξε ενδοβρογχικούς σωλήνες διπλού αυλού για θωρακική χειρουργική επέμβαση. Αυτά επιτρέπουν τον εξαερισμό ενός πνεύμονα ενώ ο άλλος πνεύμονας καταρρέει για να διευκολύνει τη χειρουργική επέμβαση. Ο "ξεφουσκωμένος" πνεύμονας διογκώνεται ξανά καθώς η χειρουργική επέμβαση τελειώνει για να ελέγξει για συρίγγια (δάκρυα). Ένας άλλος τύπος ενδοτραχειακού σωλήνα έχει ένα μικρό δεύτερο άνοιγμα αυλού πάνω από το φουσκωτό μανσέτα, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναρρόφηση της ρινοφαρυγγικής περιοχής και πάνω από τη μανσέτα για να βοηθήσει την εκρίζωση (αφαίρεση). Αυτό επιτρέπει την αναρρόφηση εκκρίσεων που κάθονται πάνω από τη μανσέτα που βοηθά στη μείωση του κινδύνου λοιμώξεων στο στήθος σε μακροχρόνια διασωληνωμένους ασθενείς.
Οι "θωρακισμένοι" ενδοτραχειακοί σωλήνες είναι μανσέτες, ενισχυμένοι με σύρμα, λαστιχένιοι σωλήνες από σιλικόνη που είναι αρκετά εύκαμπτοι αλλά είναι δύσκολο να συμπιεστούν ή να τσακίσουν. Αυτό μπορεί να τα κάνει χρήσιμα για καταστάσεις στις οποίες η τραχεία αναμένεται να παραμείνει διασωληνωμένη για παρατεταμένη διάρκεια ή εάν ο λαιμός πρέπει να παραμείνει κάμπτεται κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Οι σωλήνες χλωριούχου πολυβινυλίου είναι σχετικά άκαμπτοι σε σύγκριση. Προμορφωμένοι σωλήνες (όπως οι στοματικοί και ρινικοί σωλήνες RAE, που πήραν το όνομά τους από τους εφευρέτες Ring, Adair και Elwyn) είναι επίσης ευρέως διαθέσιμοι για ειδικές εφαρμογές. Αυτά μπορεί επίσης να είναι κατασκευασμένα από πολυβινυλοχλωρίδιο ή ελαστικό σιλικόνης ενισχυμένο με σύρμα Άλλοι σωλήνες (όπως ο σωλήνας Bivona Fome-Cuf) έχουν σχεδιαστεί ειδικά για χρήση σε χειρουργική επέμβαση με λέιζερ εντός και γύρω από τον αεραγωγό. Έχουν αναπτυχθεί διάφοροι τύποι ενδοτραχειακών σωλήνων διπλού αυλού (στην πραγματικότητα, ενδοβρογχιακών) (Carlens, White, Robertshaw, κ.λπ.) για αερισμό κάθε πνεύμονα ανεξάρτητα - αυτό είναι χρήσιμο κατά τη διάρκεια πνευμονικών και άλλων θωρακικών επεμβάσεων.
Σωλήνας τραχειοστομίας
Διάφοροι τύποι σωλήνων τραχειοστομίας είναι διαθέσιμοι, ανάλογα με τις απαιτήσεις του ασθενούς, συμπεριλαμβανομένων των Shiley, Bivona (ένας σωλήνας πυριτίου με μεταλλικούς δακτυλίους που είναι κατάλληλος για αεραγωγούς με βλάβη στους τραχειακούς δακτυλίους ή αλλιώς όχι ευθεί), και ερεθίζονται.
Τραχειακό κομβίο
Το τραχειακό κομβίο χρησιμοποιείται γενικά σε άτομα με σοβαρή αποφρακτική άπνοια ύπνου, τα οποία συχνά φορούν αυτήν τη συσκευή κατά τις ώρες αφύπνισης και την αφαιρούν ενώ κοιμούνται για να εξασφαλίσουν έναν αεραγωγό ευρεσιτεχνίας και να μειώσουν τον κίνδυνο ασφυξίας. Επειδή ο σωλήνας δεν εκτείνεται πολύ στην τραχεία, είναι εύκολο να αναπνεύσετε και να μιλήσετε με τη συσκευή στη θέση της.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιατρικές συσκευές
Γκίνι
Το Γκίνι (γαλλικά: Guignes), παλαιότερα γνωστό ως Γκίνι-Ραμπυτέν (γαλλικά: Guignes-Rabutin), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκινιουά (γαλλικά: Guignois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Χανς Μπολλόνχιερ
Βιογραφία
μικρογραφία| Χανς Μπολλόνχιερ, Μπουκέτο με λουλούδια, [[Ρέικσμουζεουμ 1639.]] μικρογραφία| Χανς Μπολλόνχιερr, Λουλούδια σε γυάλινο βάζο, [[Μόναχο, 1640.]] Ο Μπολλόνχιερ γεννήθηκε και απεβίωσε στο Χάαρλεμ. Σύμφωνα με το RKD λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ζωή του. Έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ το 1623 και το 1675 ο μικρότερος αδελφός του Οράτιος ονομάστηκε κληρονόμος του. Ήταν ειδικός στα μπουκέτα λουλουδιών. Οι πίνακες που του αποδίδονται και δεν είναι νεκρές φύσεις με λουλούδια ή φρούτα είναι πιθανότατα έργα του αδελφού του Οράτιου. Άσκησε σημαντική επιρροή στους μεταγενέστερους ζωγράφους λουλουδιών, γνωστούς ως "μονογραμμιστής JF" και Άντονι Κλες ΙΙ. Ζωγράφιζε κατά την περίοδο μεγάλης παραγωγικότητας για τους ζωγράφους του Χάαρλεμ, κατά τις δεκαετίες μετά τη δημοσίευση του Schilderboeck του Κάρελ φαν Μάντερ εκεί. Στο βιβλίο του φαν Μάντερ υπήρχε ένα σύνολο κανόνων που έπρεπε να ακολουθηθούν για να δημιουργηθούν καλοί πίνακες και καλά σχέδια. Ο Μπολλόνχιερr ανέπτυξε το δικό του ύφος, αλλά εξακολουθούσε να τηρεί όλους αυτούς τους κανόνες. Οι πίνακές του ήταν πολύ δημοφιλείς, αλλά το έργο του δεν θεωρήθηκε ως τέτοιο από τους σύγχρονους ζωγράφους του Χάαρλεμ. Ως είδος, η ζωγραφική νεκρής φύσης θεωρούνταν κατώτερη από τις ιστορικές αλληγορίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Διαμαντής Ζέρβας
μικρογραφία|Ο Διαμαντής Ζέρβας, Σουλιώτης Οπλαρχηγός και Αγωνιστής της Επαναστάσεως. Ο Διαμάντης (ή και Διαμάντης) Ζέρβας ήταν οπλαρχηγός του 1821 από τη γνωστή οικογένεια των Ζερβαίων από το Σούλι.
Συμμετοχή σε μάχες
Αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία του Διαμάντη Ζέρβα στη μάχη της Αράχοβας και του Διστόμου. Ανέλαβε διοικητής Β΄ χιλιαρχίας στη Δ. Ελλάδα και πήρε μέρος στην άλωση της Βόνιτσας. Συγκεκριμένα, στη μάχη της Αράχοβας, τον Οκτώβριο 1826, ενίσχυσε τον Γεώργιο Καραϊκάκη στο στρατόπεδο της Ελευσίνας, μαζί με σουλιώτικα στρατεύματα με αρχηγούς τους Γιώτη Δαγκλή, Γεωργίου Ζήκου Τζαβέλλα, Γιαννούση Πανομάρα και Αθανάσιου Κουτσονίκα (συνολικά συμμετείχαν 1600 εμπειροπόλεμοι άντρες).
Στις 31 Ιανουαρίου 1827, σε αναμέτρηση Ελλήνων και Τούρκων στο Δίστομο κινδύνευσε να αιχμαλωτισθεί ο ΚαραΪσκάκης. Τραυματίσθηκε μάλιστα ελαφρά αλλά τελικά σώθηκε χάρη στην αυτοθυσία του Διαμάντη Ζέρβα, που έσπευσε με λίγους άντρες να τον ενισχύσει.
Σύμφωνα με τις οδηγίες της κυβέρνηση του Ιωάννη Καποδίστρια τον Απρίλιο του 1828 οργανώθηκαν και τα στρατεύματα της δυτικής Ελλάδας από τον στρατηγό Τσώρτς. Η Β' χιλιαρχία του στρατού της δυτικής Ελλάδας είχε χιλίαρχο τον Διαμάντη Ζέρβα και πεντακοσίαρχο τον Γεώργιο Ζέρβα και τον Γιάννη Κώστα με έδρα το στρατόπεδο Δαμιαλά και απεστάλη μαζί με την Α' χιλιαρχία αργότερα στον στατήγο Τσώρτς.
Προσωπική ζωή
Ήταν αδερφός του Χρήστου και του Νικολάου Ζέρβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Αουρέλιο Γκριμάλντι
Ο Αουρέλιο Γκριμάλντι (ιταλικά: Aurellio Grimaldi), (22 Νοεμβρίου 1957), είναι Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
ΓΣΛ Τσάμπιονσιπ
Το Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ (αγγλικά: United Soccer League, USL), πρώην USL Pro, είναι επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά που ξεκίνησε την εναρκτήρια αγωνιστική περίοδο το 2011. Το USL είναι αναγνωρισμένο από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία των ΗΠΑ (US Soccer) ως κατηγορία δευτέρου επιπέδου (Division II) στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ΗΠΑ.
Το πρωτάθλημα ανήκει και διοικείται από την United Soccer Leagues (USL) και σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης της Φερστ με τη Σέκοντ Ντιβίζιον της USL μετά την αμφιλεγόμενη αγωνιστική περίοδο του 2010, κατά την οποία η Φερστ Ντιβίζιον και το Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ δεν επικυρώθηκαν από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία των ΗΠΑ (USSF), με αποτέλεσμα την προσωρινή σύσταση της Ντιβίζιον 2 Προ Λιγκ. Η συγχώνευση έγινε με σκοπό την εδραίωση της θέσης της USL στο αμερικανικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο και στην επικέντρωση της στη σταθερότητα, την εμπορική και επαγγελματική ανάπτυξη του ποδοσφαίρου σε τέσσερις κύριες περιοχές σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Τον Ιανουάριο του 2013, η USL και η MLS κατέληξαν σε συμφωνία για τη συγχώνεση της Προ Λιγκ του USL με την Ριζέρβ Λιγκ του MLS, κυρίως για τη βελτίωση της ανάπτυξης των παικτών στη Βόρεια Αμερική, την ενίσχυση του ανταγωνισμού και τη δημιουργία δεσμών μεταξύ των τμημάτων της αμερικανικής ποδοσφαιρικής πυραμίδας. Αυτή η πολυετής συμφωνία ενθαρρύνει τις ομάδες του MLS και της Προ Λιγκ και τους δανεισμούς παικτών, με στόχο να έχουν περισσότερα παιχνίδια στα πόδια τους. Από το Μάρτιο του 2017, 22 ομάδες του USL συνδέονται με τις ομάδες του MLS, ενώ η Μινεσότα Γιουνάιτεντ έχει σύνδεση με το USL.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις ΗΠΑ
Συμβούλιο Ασφαλείας της Ρωσίας
Το Συμβούλιο Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Совет безопасности Российской Федерации) είναι ένα συμβουλευτικό όργανο του Ρώσου προέδρου, που εργάζεται πάνω σε αποφάσεις του προέδρου για τις εθνικές υποθέσεις ασφάλειας. Αποτελείται από τους σημαντικότερους υπουργούς και επικεφαλής αντιπροσωπειών, και προεδρεύεται από τον πρόεδρο της Ρωσίας. Ιδρύθηκε ως ένα φόρουμ για το συντονισμό και την ενοποίηση της πολιτικής εθνικής ασφάλειας. Είναι ο διάδοχος του Συμβουλίου Ασφαλείας της ΕΣΣΔ.
Ιστορικά στοιχεία
Όταν ο πρόεδρος Μεντβέντεφ απομάκρυνε τον Γιούρι Μπαλουγιέφσκι από το Αρχηγείο του Γενικού Επιτελείου και τον διόρισε στο Συμβούλιο Ασφαλείας, αρκετοί Ρώσοι αναλυτές υποστήριξαν ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας ήταν ένα βήμα για στρατιωτικούς και αξιωματούχους ασφαλείας στο δρόμο τους προς τη συνταξιοδότηση. Ο περιορισμένος ρόλος του μπορεί επίσης να τονισθεί στην περίπτωση του πολέμου της Νότιας Οσετίας το 2008, όταν το Συμβούλιο συνεδρίασε τη δεύτερη μέρα του πολέμου, αφού ο Μεντβέντεφ είχε ήδη διατάξει την εμπλοκή των ρωσικών δυνάμεων κατά της Γεωργίας.
Ρόλος
Το Συμβούλιο Ασφαλείας καταρτίζει βασικά έγγραφα, που καθορίζουν εννοιολογικές προσεγγίσεις για την εθνική ασφάλεια. Οι τακτικές συνεδριάσεις του διεξάγονται σύμφωνα με χρονοδιάγραμμα που ορίζει ο πρόεδρος της Ρωσίας. Εάν είναι αναγκαίο, το Συμβούλιο μπορεί να πραγματοποιεί έκτακτες συνεδριάσεις. Ο πρόεδρος καθορίζει την ημερήσια διάταξη και τη σειρά της ημέρας βάσει συστάσεων του Γραμματέα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ο πρόεδρος προεδρεύει των συνεδριάσεων, ενώ ο Γραμματέας πραγματοποιεί συναντήσεις εργασίας με υπουργούς σε συχνή βάση.
Έχει υποστηριχθεί ότι ο συντονιστικός ρόλος που ορίζεται για το Συμβούλιο Ασφαλείας πάνω στην στρατηγική εθνικής ασφάλειας έως το 2020, που δημοσιεύθηκε το Μάιο του 2009, αντιπροσωπεύει μια ενίσχυση της επιρροής και σημασίας του εντός της ρωσικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της ηγεσίας του νέου Γραμματέα Νικολάι Πατρούσεφ.
Ένα προεδρικό διάταγμα για το Συμβούλιο Ασφαλείας που εξέδωσε ο πρόεδρος Μεντβέντεφ στις αρχές Μαΐου 2011 φαίνεται να ενισχύει το ρόλο της προεδρικής εξουσίας στην επίβλεψη των στρατιωτικών υποθέσεων. Το διάταγμα διευκρινίζει ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας εξετάζει θέματα και προετοιμάζει «προεδρικές αποφάσεις» για την «οργάνωση της άμυνας, τη στρατιωτική οργανωτική ανάπτυξη, την αμυντική παραγωγή και τη στρατιωτική και στρατιωτικοτεχνική συνεργασία της Ρωσίας με ξένα κράτη», καθώς και τη σύνθεση και εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής και την παρακολούθηση των δημοσίων δαπανών για την άμυνα, εθνική ασφάλεια και επιβολή του νόμου. Επίσης, ο Γραμματέας υποβάλει προτάσεις για το συντονισμό του έργου των ομοσπονδιακών και περιφερειακών εκτελεστικών οργάνων σε περιπτώσεις εκτάκτων αναγκών.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ρωσίας
Λα Ωτ-Μαιζόν
Το Λα Ωτ-Μαιζόν (γαλλικά: La Haute-Maison) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλτιμαντισιέν (γαλλικά: Altimantissiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ωτφέιγ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Ωτφέιγ (γαλλικά: Hautefeuille) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωτφεϊουά (γαλλικά: Hautefeuillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Παναγιώτης Χούπης
Ο Παναγιώτης Χούπης ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος ομαδάρχης, γεννημένος στο Κερδύλλιο Σερρών. Υπήρξε επικεφαλής αντάρτικου σώματος στην περιοχή της Βισαλτίας, κατά τον Μακεδονικό Αγώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χούπης γεννήθηκε στον εγκαταλελειμμένο σήμερα ιστορικό οικισμό του Κάτω Κρουσόβου, που αργότερα μετονομάστηκε σε Κερδύλιο. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από την Μάνη. Υπήρξε επικεφαλής αντάρτικου σώματος του χωριού του. Το 1907, συμμετείχε μαζί με τον οπλαρχηγό Γεώργιο Γιαγκλή στην μάχη των Βρασνών, κατά την οποία το βουλγαρικό εχθρικό σώμα κατεστράφη με νικηφόρα έκβαση για την ελληνική πλευρά. Η μάχη ήταν μία από τις ελάχιστες που έλαβαν χώρα στην περιοχή, καθώς ο ελληνόφωνος χαρακτήρας της περιοχής δεν επέτρεψε διεκδικήσεις των Βουλγάρων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρχαν Τούρκοι. Μέχρι και σήμερα, δεν υπάρχει κάποιο μνημείο αφιερωμένο στον Χούπη.
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών