cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λίμνη Ήρι
Γεωλογία
Η λίμνη Ήρι στην παρούσα μορφή της έχει ηλικία μικρότερη των 4.000 ετών. Πριν από αυτό, η περιοχή στην οποία βρίσκεται η λίμνη τώρα έχει περάσει από πολλά και πολύπλοκα στάδια. Πάνω από δύο εκατομμύρια χρόνια πριν, μια μεγάλη πεδινή λεκάνη σχηματίζονταν στο σημείο στο οποίο βρίσκεται η λίμνη, ως αποτέλεσμα της ροής ενός ποταμού από τα ανατολικά ο οποίος υπήρχε πολύ πιο πριν από την Εποχή των Παγετώνων (Πλειστόκαινο). Αυτό το αρχαίο σύστημα ‘αποχέτευσης’ καταστράφηκε από το πρώτο μεγάλο παγετώνα στην περιοχή, ενώ την ίδια στιγμή η εμβάθυνση και η διεύρυνση της πεδιάδας επέτρεψε στο νερό να εγκατασταθεί και να σχηματίσει την λίμνη. Οι παγετώνες είχαν τη δυνατότητα να χαράξουν μεγαλύτερες εκτάσεις στην ανατολική πλευρά της πεδιάδας, επειδή η βάση τους είναι κατασκευασμένη από σχιστόλιθο, υλικό πολύ πιο μαλακό από τους ανθρακικούς βράχους της δυτικής πλευράς. Έτσι, η ανατολική πλευρά της σύγχρονης λίμνης είναι πολύ βαθύτερη από το δυτικό τμήμα της το οποίο έχει μέσο όρο μόνο 25 μέτρα βάθος. Η λίμνη Ήρι είναι η ρηχότερη των Μεγάλων Λιμνών, διότι ο πάγος ήταν τόσο λεπτός ώστε υπήρχε έλλειψη δύναμης που απαιτούνταν για την διάβρωση των εδαφών της πεδιάδας.
Επειδή κάθε μία από τις λίμνες είχε διαφορετική ποσότητα όγκου νερού, οι ακτογραμμές τους βρίσκονται σε διαφορετικά υψόμετρα. Η τελευταία από αυτές τις λίμνες που σχηματίσθηκε, η λίμνη Γουώρεν (Warren), δημιουργήθηκε μεταξύ 13.000 και 12.000 χρόνων πριν. Ήταν βαθύτερη από την υπάρχουσα λίμνη Ήρι, έτσι οι ακτογραμμές της βρίσκονταν περίπου οκτώ μίλια προς το εσωτερικό της σύγχρονης. Οι ακτές των λιμνών αυτών άφησαν πίσω υψηλές κορυφογραμμές άμμου οι οποίες χρησιμοποιούνταν ως μονοπάτια από τους Ινδιάνους και αργότερα, από τους πιονιέρους. Αυτά τα μονοπάτια έγιναν δρόμοι (Αυτοκινητόδρομος 30 δυτικά της Ντέλφος (Delphos) και Αυτοκινητόδρομος 20 του Νόρκγουοκ δυτικά και ανατολικά του Κλήβελαντ). Μπορεί κανείς να δει ακόμη μερικούς από αυτούς τους αρχαίους αμμόλοφους που σχηματίζονται στο Oak Openings Region στο Οχάιο.
Καιρικές συνθήκες
Η λίμνη Ήρι, όπως και οι άλλες μεγάλες λίμνες, τον χειμώνα δημιουργεί το φαινόμενο "lake effect snow", αποτέλεσμα των ψυχρών ανέμων που περνούν πάνω από τα ζεστά νερά, καθιστώντας το Μπάφαλο, τη Νέα Υόρκη και την Ήρι της Πενσιλβάνια την ενδέκατη και δέκατη Τρίτη, αντίστοιχα, πιο χιονισμένη περιοχή σε ολόκληρες της Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με δεδομένα που συλλέγονται από το Κέντρο Συλλογής Δεδομένων της εθνικής κλιματολογικής υπηρεσίας. Όντας η ρηχότερη των Μεγάλων Λιμνών, είναι το πιο πιθανό να παγώσει και συχνά το κάνει.
Η ποιότητα του νερού
Η λίμνη Ήρι μολύνθηκε σοβαρά στις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Η ποιότητα του νερού υποβαθμίστηκε λόγω των αυξανόμενων επιπέδων των θρεπτικών συστατικών φωσφόρου τόσο το νερό όσο και στα ιζήματα του πυθμένα της λίμνης. Τα επακόλουθα υψηλά επίπεδα αζώτου στο νερό προκάλεσαν ευτροφισμό, ο οποίος δημιούργησε φύκη. Οι μάζες των φυκιών και τα νεκρά ψάρια λόγω των μολυσμένων νερών κατέστρεφαν την ακτή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αλλά ένα άρθρο το 1969 στο περιοδικό Time για μια πυρκαγιά στον ποταμό Cuyahoga, παρακίνησε τους υπεύθυνους και το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών να περάσουν γρήγορα μία νέα τροπολογία το 1972. Το 1972 η Great Lakes Water Quality Agreement (Η Συμφωνία Για Την Καθαρότητα Των Μεγάλων Λιμνών) μεταξύ των κυβερνήσεων των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, μείωσε σημαντικά την απορροή του φωσφόρου στη λίμνη. Η λίμνη έχει γίνει αρκετά καθαρή ώστε να επιτρέψει το φως του ήλιου να διεισδύσει στο νερό και να επιτρέψει επίσης την παραγωγή φυκιών και ζιζανίων της θάλασσας. Η εκκαθάριση του νερού επίσης εν μέρει οφείλεται στην καθιέρωση και την ταχεία εξάπλωση των μυδιών "ζέβρα", καθένα από τα οποία μπορεί να φιλτράρει μέχρι και ένα λίτρο (1L) νερό την ημέρα. Η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος Ηνωμένων Πολιτειών μελετά αυτή τη στιγμή αυτό το κυκλικό φαινόμενο.
Η Λίμνη Ήρι αποτελεί ένα από τα κυριότερα σημεία αναφοράς όσον αφορά στην εμπορική ναυτιλία του γλυκού νερού. Η εμπορική αλιεία είναι ο στόχος των κριτικών που θα ήθελαν να δουν την λίμνη, που την διαχειρίζεται προς αποκλειστικό όφελος της η ερασιτεχνική αλιεία και διάφοροι κλάδοι της αλιείας, να εξυπηρετεί την αθλητική αλιεία.
Οι εμπορικές εκφορτώσεις κυριαρχούνται από την κίτρινη Πέρκα και το Walleye, με σημαντικές ποσότητες μαρίδας και λευκού λαβρακιού. Στόχος των ψαράδων είναι ο λευκόφθαλμος (Walleye) και η κίτρινη πέρκα. Μια ποικιλία από άλλα είδη αλιεύονται σε μικρότερες ποσότητες από ερασιτέχνες αλιείς.
Η Διαχείριση της αλιείας διακατέχεται από την κοινή συναίνεση όλων των φορέων διαχείρισης που ενδιαφέρονται για την πηγή (οι Πολιτείες της Νέας Υόρκης, της Πενσιλβάνια, του Οχάιο ,του Μίσιγκαν και της επαρχίας του Οντάριο), υπό την εποπτεία της Υπηρεσίας Αλιείας "Great Lakes Fishery Commission", η οποία καθοδηγεί την συνολική αλιεία από προγράμματα αξιολόγησης και πολύπλοκα συστήματα μαθηματικών μοντέλων. Η Επιτροπή εξακολουθεί να είναι η πηγή σημαντικών αντεγκλήσεων, κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους αλιείς καθώς και τις ομάδες αλιευτικών αποστολών με ιστορική αντιπάθεια προς την εμπορική αλιεία. Αυτή η σύγκρουση είναι πολύπλοκη, χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960, με τις ΗΠΑ στον τομέα της διαχείρισης της αλιείας που οδήγησε στην εξάλειψη της εμπορικής αλιείας στις περισσότερες πολιτείες των ΗΠΑ. Η διαδικασία ξεκίνησε στο Μίσιγκαν, και η εξέλιξή της είναι καλά τεκμηριωμένη στη Szylvian (2004), χρησιμοποιώντας τη λίμνη Μίσιγκαν ως αντικείμενο μελέτης. Τα βασικά ζητήματα είναι καθολικά, όπου ο αθλητισμός και η εμπορική αλιεία συνυπάρχουν, αλλά φαίνεται ότι αυτές οι συγκρούσεις είναι πολιτικές και όχι επιστημονικές. Αυτές οι συγκρούσεις γενικότερα οφείλονται σε μεγάλο βαθμό από κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά θέματα, δεν βασίζονται στην επιστήμη της οικολογίας.
Γεωργία
Η λίμνη δημιουργεί ευνοϊκό περιβάλλον για τη γεωργία στις περιοχές που συνορεύουν με το Οντάριο, Οχάιο, Μίσιγκαν, Πενσιλβάνια και Νέα Υόρκη. Η λεκάνη απορροής έχει καταστήσει το έδαφος να βρίσκεται σε καλή αλλά και γονιμοποιήσιμη γεωργική κατάσταση. Η Βόρεια ακτή του Οχάιο αναφέρεται ευρέως και ως η πρωτεύουσα των φυτωρίων.
Παραπομπές
Ηρι
Γεωργάκης Γάλιος
Ο Γεωργάκης Γάλιος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821. Καταγόταν από το Βαλτέτσι.
Διακρίθηκε περισσότερο ως μπουλουκτζής, στρατολογώντας ομάδες επαναστατών ειδικότερα στη πολιορκία της Τρίπολης και του Ναυπλίου. Τελικά έπεσε μαχόμενος στη μάχη στο Μανιάκι πολεμώντας με τον Παπαφλέσσα κατά του Ιμπραήμ (20 Μαΐου του 1825).
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Λαμπετώ
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λαμπετώ είναι γνωστή μία αρχηγέτιδα των Αμαζόνων. Η Αμαζόνα αυτή ίδρυσε ολόκληρη δυναστεία στον λαό των Αμαζόνων, μαζί με τη Μαρπησία, με την οποία και ταυτίζεται από ορισμένες πηγές. Υπάρχει και η παραλλαγή του ονόματός της Λαμπεδώ (Lampedo στη λατινική). Το όνομα κατά μία άποψη αναφέρεται σε παραδοσιακές λαμπαδηφορίες με πυρσούς προς τιμή της Αρτέμιδος σε κάθε Νέα Σελήνη.
Πηγή
Λαμπετω Κατηγορία:Αμαζόνες
Έμβλημα του Μισισίπι
right|thumb|200px|Το έμβλημα της πολιτείας Το έμβλημα του Μισισίπι υιοθετήθηκε το 1798 όταν το Μισισίπι ήταν ακόμα περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών.Αφού έγινε πολιτεία το 1817 το έμβλημα παρέμεινε το ίδιο. Ο αετός είναι υπερήφανα τοποθετημένος στο κέντρο του εμβλήματος με τα φτερά του ανοιχτά και του κεφάλι του στραμμένο προς τα πάνω.Αστέρια και ρίγες στολίζουν τον θώρακα του.Στα νύχια του ο αετός γραπώνει ένα κλαδί ελιάς που συμβολίζει την επιθυμία για ειρήνη καθώς και μια φαρέτρα με βέλη που συμβολίζουν την δύναμη σε περίπτωση πολέμου.Στον εξωτερικό κύκλο του εμβλήματος αναγράφονται τα εξής:The great seal of the state of Mississippi δηλαδή το πολιτειακό έμβλημα του Μισισίπι.
Ιστορία
Το έμβλημα της πολιτείας υιοθετήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1818.Στις 31 Ιανουαρίου 2014 η σύγκλητος του Μισισίπι ψήφισε για να προσθέσει την φράση  "In God We Trust" δηλαδή τον Θεό εμπιστευόμαστε στο έμβλημα.
Κυβερνητικά εμβλήματα του Μισισίπι
Κατηγορία:Εμβλήματα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Σύμβολα του Μισισίπι
Λάμπετος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λάμπετος είναι γνωστός ένας ήρωας, ο οποίος, σύμφωνα με το ανώνυμο έπος «Λέσβου κτίσις», σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα κατά την πολιορκία της Μηθύμνης. Ο τάφος του, που ονομαζόταν «Λαμπέτειον Σήμα», πίστευαν ότι βρισκόταν στην πόλη Ιεράπολη της Λέσβου.
Άιβορ Νοβέλο
Ο Άιβορ Νοβέλο (αγγλικά: Ivor Novello, 15 Ιανουαρίου 1893 - 6 Μαρτίου 1951) ήταν Ουαλός συνθέτης και ηθοποιός κι ένας από τους δημοφιλέστερους Βρετανούς καλλιτέχνες του θεάματος στις αρχές του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στο Κάρντιφ της Ουαλίας, ως Ντέιβιντ Άιβορ Ντέιβις (David Ivor Davies), μέσα σε οικογένεια μουσικών. Ο πατέρας του ήταν ο Ντέιβιντ Ντέιβις και η μητέρα του η Κλάρα Νοβέλο Ντέιβις, καταξιωμένη διεθνώς δασκάλα φωνητικής και μαέστρου χορωδίας.
Η πρώτη του επιτυχία, ως καλλιτέχνης, έγινε ως τραγουδοποιός, με το κομμάτι Keep the Home Fires Burning, το 1914, το οποίο έγινε αρκετά γνωστό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1917, έγραψε τραγούδι στο βρετανικό σόου Theodore & Co, το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία. Μετά τον Πόλεμο συνέχισε να συνθέτει, όπου κάποια στιγμή του ανατέθηκε να γράφει ολόκληρη του μουσική και σε άλλα κωμικά μιούζικαλ. Το συνθετικό του ύφος έμοιαζε περισσότερο με οπερέτα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις μελοποιούσε λιμπρέτα του Κρίστοφερ Χάσαλ.
Κατά τη δεκαετία του 1920, ξεκίνησε και η υποκριτική του καριέρα, πρώτο στον βρετανικό κινηματογράφο και στη συνέχεια στο βρετανικό θέατρο, και με τις δύο να θεωρούνται επιτυχημένες. Μεταξύ άλλων, εμφανίστηκε και σε δύο βουβές ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ, το The Lodger και το Downhill (και οι δύο του 1927). Στο θέατρο ξεκίνησε το 1921, με την παράσταση Deburau. Λίγο αργότερα δοκίμασε την καριέρα του και στο Χόλυγουντ, χωρίς όμως επιτυχία, με αποτέλεσμα να γυρίσει πίσω και να συνεχίσει κυρίως με τα μιούζικαλ, με γνωστότερη δουλειά του στο Glamorous Night. Απεβίωσε το 1951, στο Λονδίνο, σε ηλικία 58 ετών. Προς τιμήν του το 1955, δημιουργήθηκαν τα Ivor Novello Awards.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί Κατηγορία:Γκέι μουσικοί Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Ιωάννης Παλαμήδης
Ο Ιωάννης Παλαμίδης (θαν. 1886) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Ρήγας Παλαμήδης. Σπούδασε στη Γερμανία και τη Γαλλία και επέστρεψε το 1862 στην Ελλάδα. Διορίστηκε στην Κωνσταντινούπολη Γενικός Γραμματέας του Εμπορικού Γραφείου και αργότερα στη Σμύρνη και το Κάιρο ως Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας.
Απεβίωσε στο Παρίσι τον Ιούλιο του 1886.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
845 Νάιμα
Η Νάιμα (Naëma) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,093. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Νάιμα εκτιμάται σε 54,36 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,079. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Νάιμα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναιμα
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Ημαθίας
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ημαθίας.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ημαθίας
DK
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων DK ή dk ή dK μπορεί να αναφέρεται:
Έμβλημα της Αλάσκας
thumb|200px|Το έμβλημα της πολιτείας Το πολιτειακό έμβλημα της Αλάσκας υιοθετήθηκε πριν γίνει η Αλάσκα επίσημα πολιτεία. Ο πρώτος κυβερνήτης σχεδίασε ένα έμβλημα της περιοχής που περιελάμβανε όγκους πάγων, Βόρειο Σέλας, ιγκλού και έναν Εσκιμώο να ψαρεύει στον πάγο.
Το 1910 το έμβλημα αντικαταστήθηκε με ένα άλλο που άρμοζε πιο πολύ με τον βιομηχανικό και φυσικό πλούτο της πολιτείας. Το τωρινό έμβλημα περιέχει ακτίνες φωτός πάνω από τα βουνά που συμβολίζουν τα περίφημα βόρεια φώτα της Αλάσκας. Το χυτήριο συμβολίζει τη μεταλλουργία, το τρένο συμβολίζει τους μεγάλους σιδηροδρόμους της πολιτείας και το πλοίο υποδηλώνει την μεταφορά θαλάσσης. Τα δέντρα που υπάρχουν στο έμβλημα συμβολίζουν το πλήθος της ξυλείας στην περιοχή και ο αγρότης με τα άλογα στο χωράφι την γεωργία της Αλάσκας. Το ψάρι και οι φώκιες υποδηλώνουν την σημασία της αλιείας για την οικονομία της πολιτείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το Έμβλημα της Πολιτείας της Αλάσκας
Κατηγορία:Αλάσκα Κατηγορία:Εμβλήματα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Λιακόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Λιακόπουλος (ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Ηλία») μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κεζοβίτσα
Η Κεζοβίτσα (Бања Кежовица) είναι ιαματικά λουτρά δίπλα από τη νότια Στιπ στη Βόρεια Μακεδονία. Η θερμοκρασία του νερού είναι 74 °C στην πηγή και είναι ελαφρώς ραδιενεργό. Χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς. Υπάρχει ένα λουτρό που χτίστηκε κοντά στην κεντρική πηγή, καθώς και μια νοσοκομειακή μονάδα, που ειδικεύεται στην φυσικοθεραπεία που εκτελείται σε πισίνες γεμάτες με νερό από τις ιαματικές πηγές.
Υπάρχει μια δευτερεύουσα μεταλλική θερμή πηγή στο προάστιο του Νοβο Σέλο που ονομάζεται L'dzhite, η οποία χρησιμοποιείται συχνά από τους κατοίκους της περιοχής. Αυτή η πηγή θεωρείται επίσης ότι αποτελεί μέρος του συστήματος Κεζοβίτσα. Η περιοχή της ανατολικής Βόρειας Μακεδονίας μεταξύ των πόλεων Στίτ και Κράτοβο είναι μια περιοχή πολλών αδρανών και κατασβεσμένων ηφαιστείων και η ευρύτερη περιοχή έχει υψηλό σεισμικό κίνδυνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Δήμος Στιπ
Λάμπουσα
Πηγή
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Σίβυλλες
Αλεξανδρίδης
Το ελληνικό όνομα Αλεξανδρίδης (ετυμολογικά σημαίνει «γιος ή απόγονος του Αλεξάνδρου»)
μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:όπως Αλέξανδρος Αλεξανδρίδης (1973-) Είναι ένα ορυκτό της οικογένειας του χρυσοβήρυλλου. Ο αλεξανδρίτης παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον οπτικό φαινόμενο. Συγκεκριμένα μεταβάλλει το χρώμα του, ανάλογα με το είδος του φωτός που πέφτει πάνω του. Αν πέφτει πάνω του φυσικό φως έχει διαφορετικό χρώμα από το χρώμα που έχει αν πέφτει πάνω στην πέτρα τεχνητό φως. Στο φως του κεριού ο αλεξανδρίτης είναι κόκκινος, ενώ κάτω από μία λάμπα φθορισμού είναι γαλαζοπράσινος. Το φαινόμενο αυτό λέγεται και «φαινόμενο Αλεξανδρίτη».
Το ορυκτό ανακαλύφθηκε από τον Φιλανδό γεωλόγο Nils Gustaf Nordenskiöld το 1834. Πήρε το όνομα του από τον Τσάρο της Ρωσίας Αλέξανδρο Β’ διότι λέγεται ότι ανακαλύφθηκε στην ημέρα των γενεθλίων του. Έχει σκληρότητα 8,5, ένα από τα σκληρότερα υλικά στη φύση, και ειδικό βάρος 3,7. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στις ακριβότερες πολύτιμες πέτρες. Στην αγορά συχνά συναντάμε συνθετικό Αλεξανδρίτη (εργαστηριακά παραγόμενο) Ορυκτός Αλεξανδρίτης εξορύσσεται στη Ρωσία, στη Βραζιλία, στη Μυανμάρ, Σρι Λάνκα κ.λ.π. Ο φυσικός αλεξανδρίτης είναι πιθανό η ακριβότερη πολύτιμη πέτρα (βλ.πολύτιμες πέτρες)
Η ίδια πέτρα αλεξανδρίτη έχει πράσινο χρώμα αν φωτιστεί με λάμπα πυρακτώσεως, και μωβ χρώμα αν φωτιστεί σε φως ημέρας. Το οπτικό αυτό φαινόμενο ονομάζεται "φαινόμενο αλεξανδρίτη"
Νεότερη εποχή (ως επώνυμο)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Άγιος Ιωάννης Αρκαδίας
Ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) Αρκαδίας είναι ορεινό χωριό χτισμένο σε υψόμετρο 725 μ, 17 χιλιόμετρα δυτικά του Άστρους Κυνουρίας. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας και έχει 71 κατοίκους.
Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στην κεντρική πλατεία Ο Άγιος Ιωάννης Αρκαδίας αναφέρεται για πρώτη φορά το 1435 στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή και πιθανόν πήρε το όνομά του από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, που βρίσκεται στο κάτω μέρος του χωριού. Το 1638, το χωριό ανακηρύχθηκε Σταυροπηγιακό, δηλαδή Πατριαρχική Εξαρχία, με έδρα τον ναό του Αγίου Βασιλείου. Το 1765, ιδρύθηκε σχολείο στον ναό του Αγίου Δημητρίου, μετόχι της Μονής Λουκούς Αρκαδίας. Το 1798 στη θέση "Κουτρί" στον Αγιάννη ο  Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741 - 1819) έχτισε την καλλιμάρμαρο  Σχολή Καρυτσιώτη Καρυτσιώτη  και το 1805 έχτισε το παράρτημα της σχολής του Αγιάννη  στο Άστρος, η οποία σήμερα αποτελεί το Αρχαιολογικό Μουσείο. Η σχολή αυτή, λειτούργησε κατά τα έτη 1798 - 1826 και απέκτησε μεγάλη φήμη, καθώς στη Σχολή Καρυτσιώτη, συνέρρεαν μαθητές από διάφορα μέρη της Ελλάδας.
Το καλοκαίρι του 1822, ο Άγιος Ιωάννης έγινε πρωτεύουσα της Προσωρινής Κυβέρνησης της Επανάστασης, από τις 15 Αυγούστου μέχρι την 1 Οκτωβρίου. Το 1826 το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ Πασά, ενώ την ίδια τύχη είχαν και άλλα χωριά της περιοχής. Ο Ιμπραήμ Πασάς, κατέστρεψε επίσης πολλές εκκλησίες, όπως του Άγιου Βασιλείου, του Αγίου Ευστρατίου, του Αγίου Πέτρου και πολλές άλλες, όπως επίσης και την Σχολή του Καρυτσιώτη. Το 1845, το χωριό έγινε έδρα της Επαρχίας Κυνουρίας. Από το 1834 έως το 1912, αποτέλεσε θερινή έδρα του Δήμου Θυρέας. .
Το χωριό
μικρογραφία|Ο ναός του Προδρόμου στο κάτω μέρος του χωριού Ο Άγιος Ιωάννης, βρίσκεται χτισμένος αμφιθεατρικά στις πλαγιές του όρους Σαραντάψυχου. Το χωριό, έχει πολλές εκκλησίες όπως ο μεταβυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου στην πλατεία (15ος αι.), η Αγία Παρασκευή με το νεκροταφείο, ο βυζαντινός ναός του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου (15ος αι.), η Παναγία, ο Προφήτης Ηλίας, ο Άγιος Δημήτριος λίγο πιο έξω απ'το χωριό και ο Άγιος Ιωάννης Θεολόγος, πρώην μονή και επίσης εξωκκλήσι. Υπήρχαν επίσης και άλλες εκκλησίες, οι οποίες καταστράφηκαν από τον Ιμπραήμ πασά. Τα σημάδια της επιδρομής του, είναι ακόμη ορατά, καθώς στο εσωτερικό του Αγίου Γεωργίου, σώζονται ακόμα οι ξιφισμοί στις αγιογραφίες από τους Οθωμανούς, καθώς και σημάδια πυρκαγιάς.
Το χωριό έχει πολλές παραδοσιακές βρύσες, όπως το Σουληνάρι, το Περδικονέρι, το Πηγαδάκι, η Μούσγα, του Προδρόμου κ.α. Λίγο χαμηλότερα από τον ναό του Προδρόμου, σώζονται 4 νερόμυλοι, οι οποίοι λειτουργούσαν μέχρι πρόσφατα και άλεθαν με το νερό του Προδρόμου. Λίγα χιλιόμετρα έξω από το χωριό βρίσκεται το Κάστρο της Ωριάς, που χτίστηκε το 1256 από τον Φράγκο ηγεμόνα Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, προκειμένου να υποτάξει τους Τσάκωνες της περιοχής. Πολύ κοντά στο χωριό βρίσκονται και οι περίφημοι καταρράκτες της Λεπίδας. Το χωριό έχει παραδοσιακά οικοδομήματα, ξενώνες, ταβέρνες και είναι κατάφυτο με πλατάνια. Το καλοκαίρι και στις γιορτές, το χωριό έχει πολύ κόσμο και ιδιαίτερα στα πανηγύρια της Αγίας Παρασκευής, του Προφήτη Ηλία, τον Δεκαπενταύγουστο, του Αγίου Παντελεήμονα και του Προδρόμου. Επίσης κάθε χρόνο του Αγίου Γεωργίου γίνεται αναπαράσταση παλιού εθίμου και πανηγύρι. Το χειμώνα οι κάτοικοι του χωριού κατεβαίνουν στο Άστρος, αφήνοντας το χωριό με λίγους ανθρώπους.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Οικία Κωστή Παλαμά (Αθήνα)
Το Σπίτι στην Πλάκα
Η Οικία Κωστή Παλαμά στην Πλάκα είναι ένα διώροφο κτίριο που οικοδομήθηκε μέσα στη δεκαετία 1920-1930. Έχει τα χαρακτηριστικά ενός νεοκλασικού αστικού σπιτιού του Μεσοπολέμου με τα ακροκέραμα του γείσου του και τις σιδεριές στα μπαλκόνια.
Το 1935, ο Κωστής Παλαμάς, σε μεγάλη πια ηλικία, αναγκάστηκε να μετακομίσει, μετά την έξωσή του από την προηγούμενη κατοικία του στην οδό Ασκληπειού αριθμός 3, κατεδαφισμένη σήμερα όπου είχε ζήσει περισσότερα από σαράντα χρόνια (1894 - 1935), στο πλακιώτικο σπίτι της οδού Περιάνδρου 5. Στο σπίτι αυτό σ' ένα από τα δύο διαμερίσματα του δευτέρου ορόφου κατοικούσε ο Παλαμάς, η σύζυγός του Μαρία Βάλβη και η κόρη τους Ναυσικά, μοιραζόμενος το σπίτι και με άλλους ενοίκους. Σε αυτή την οικία, ο Παλαμάς έγραψε πολλά από τα ποιήματα και λογοτεχνήματά του. right|thumb|250px|Υπέρθυρη επιγραφή στην Οικία Παλαμά, Πλάκα
Στο σπίτι αυτό έζησε ο Παλαμάς τα τελευταία χρόνια της ζωής του κι άφησε την τελευταία του πνοή, εν μέσω γερμανικής Κατοχής, στις 27 Φεβρουαρίου 1943. Στην πάνδημη κηδεία του, πλήθος κόσμου συνέρρεε στο σπίτι της οδού Περιάνδρου και στους γύρω δρόμους για να συνοδέψει τον ποιητή στην τελευταία του κατοικία. Η νεκρώσιμη ακολουθία, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού, τελέστηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1943 στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Το Φιλολογικό Σαλόνι της Οδού Ασκληπιού
Το σημαντικότερο φιλολογικό σαλόνι της εποχής ήταν το σπίτι του Παλαμά στην οδό Ασκληπειού 3. Στο σπίτι αυτό έζησε ο Παλαμάς το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, οπότε μετακόμισε στην Πλάκα. Το σπίτι αυτό είχε δύο ορόφους, που επικοινωνούσαν μεταξύ τους με εσωτερική σκάλα. Μια εξωτερική μαρμάρινη σκάλα οδηγούσε από την εξώθυρα του δρόμου κι από την αυλή του σπιτιού στην είσοδο του επάνω ορόφου, όπου διέμενε ο Παλαμάς.
Στο σπίτι αυτό του Παλαμά γίνονταν τα βράδια, κυρίως τα Σαββατόβραδα, φιλολογικές συγκεντρώσεις με λογοτέχνες και λόγιους της εποχής, οι οποίοι συζητούσαν για την πνευματική ζωή και τη σύγχρονη λογοτεχνική κίνηση, αλλά και για τη μοντέρνα ευρωπαϊκή λογοτεχνία.
Στο φιλολογικό αυτό κύκλο του Παλαμά ανήκαν ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, ο Μιλτιάδης Μαλακάσης, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, ο Λάμπρος Πορφύρας, ο Παύλος Νιρβάνας και άλλοι, οι οποίοι διάβαζαν στις βραδυνές τους συναθροίσεις έργα τους, κάθε νέα δημιουργία τους στην ποίηση, το θέατρο ή το διήγημα.
left|thumb|200px|Πινακίδα στο σπίτι της οδού Ασκληπιού Το ιστορικό αυτό σπίτι του Παλαμά, όπου έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του και έγραψε τα πιο πολλά από τα έργα του, κατεδαφίστηκε το 1966, παρ´ όλες τις διαμαρτυρίες και έγγραφες αναφορές του πνευματικού κόσμου. Στον τύπο της εποχής είχε χαρακτηριστεί ως «πνευματικό έγκλημα».
Σήμερα, η πολυκατοικία που έχει ανεγερθεί στη θέση του στεγάζει το Ίδρυμα Κωστή Παλαμά. Μια εντοιχισμένη πλάκα στο νέο κτίριο αναγράφει ότι έζησε εκεί ο ποιητής Κωστής Παλαμάς από το 1884 μέχρι το 1935.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας Κατηγορία:Πλάκα Κ
Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν
Η Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν (Cecilia Payne-Gaposchkin, 10 Μαΐου 1900 – 7 Δεκεμβρίου 1979) ήταν Αγγλίδα (και στη συνέχεια Αμερικανίδα) αστρονόμος. Υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος που απέδειξε ότι ο Ήλιος αποτελείται κυρίως από υδρογόνο, και ότι το τελευταίο είναι το πιο κοινό στοιχείο στο σύμπαν, το 1925.
Τα πρώτα της χρόνια
Γεννήθηκε ως Σεσίλια Χέλενα Πέιν στο Γουέντοβερ της Αγγλίας και ήταν ένα από τα τρία παιδιά των Χέλενα Περτζ (Helena Pertz) και `Εντουαρντ Τζον Πέιν (Edward John Payne). Ο πατέρας της ήταν δικηγόρος του Λονδίνου, ιστορικός και μουσικός, αλλά πέθανε όταν η Σεσίλια ήταν μόλις 4 ετών, υποχρεώνοντας τη μητέρα της να αναθρέψει την οικογένειά της μόνη της. Η Σεσίλια παρακολούθησε το Παρθεναγωγείο του Σεν Πωλ και στη συνέχεια κέρδισε μία υποτροφία για να μελετήσει βοτανική, φυσική και χημεία στο Κολέγιο Νιούναμ του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, το 1919. Εδώ απέκτησε το ενδιαφέρον της για την αστρονομία, από μία διάλεξη του Άρθουρ Στάνλεϋ Έντινγκτον σχετικά με την αποστολή του στην Αφρική για την παρακολούθηση ολικής εκλείψεως Ηλίου και τη φωτογράφηση αστέρων, το φως των οποίων περνούσε κοντά από τον `Ηλιο με σκοπό τον έλεγχο της γενικής θεωρίας της σχετικότητας.
Η Πέιν ολοκλήρωσε τις σπουδές της, αλλά δεν της δόθηκε πτυχίο επειδή το Πανεπιστήμιο Κέμπριτζ δεν έδινε τότε ακόμα τίτλους σπουδών σε γυναίκες. Μετά από μία συνάντησή της με τον Χάρλοου Σάπλεϋ, διευθυντή του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ (Harvard College Observatory), το οποίο είχε μόλις αρχίσει ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στην αστρονομία, η Πέιν μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το 1923. Αυτό έγινε δυνατό χάρη σε μία υποτροφία για την ενθάρρυνση των γυναικών να σπουδάσουν στο Αστεροσκοπείο. Η πρώτη φοιτήτρια ήταν η Αδελαΐς `Ειμς (Adelaide Ames), το 1922, και η δεύτερη ήταν η Πέιν.
Οικογένεια και προσωπική ζωή
Η Πέιν ήταν η μεγαλύτερη αδελφή του αρχαιολόγου Χάμφρι Πέιν (1902-1936), γνωστού για τις έρευνές του στην Ελλάδα (ο Χ. Πέιν πέθανε στην Αθήνα και ο τάφος του βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών).
Η Σεσίλια Πέιν απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα το 1931. Σε ένα ταξίδι της στην Ευρώπη το 1933 γνώρισε τον γεννημένο στη Ρωσία Σεργκέι Ι. Γκαπόσκιν ως μετανάστη στη Γερμανία. Τον βοήθησε να πάρει βίζα για τις ΗΠΑ και τον παντρεύτηκε τον Μάρτιο του 1934. Απέκτησαν μαζί τρία παιδιά: τον `Εντουαρντ, την Κάθριν και τον Πήτερ. Η Πέιν-Γκαπόσκιν παρέμεινε επιστημονικά ενεργή σε όλη τη ζωή της, με ολόκληρη την ακαδημαϊκή της σταδιοδρομία στο Χάρβαρντ. Από το 1927 ως το 1938 ήταν τεχνική βοηθός του Σάπλεϋ. Κάποια εποχή σκέφθηκε να αφήσει το Χάρβαρντ εξαιτίας των περιορισμένων αποδοχών της, καθώς δεν είχε οργανική θέση εκεί. Αλλά ο Σάπλεϋ προέβη σε ενέργειες για να βελτιώσει την κατάστασή της και το 1938 η Πέιν απέκτησε τη θέση «αστρονόμου». Το 1954 ο νέος διευθυντής, ο Ντόναλντ Μένζελ προσπάθησε επίσης να βελτιώσει τη θέση της Πέιν και τελικά το 1956 της προσφέρθηκε η θέση του καθηγητή πρώτης βαθμίδας. Η Πέιν-Γκαπόσκιν έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια Α΄ βαθμίδας στην ιστορία της Σχολής Τεχνών και Επιστημών του Χάρβαρντ (Harvard's Faculty of Arts and Sciences). Αργότερα, με τον διορισμό της στην προεδρία του Τμήματος Αστρονομίας, έγινε και η πρώτη γυναίκα πρόεδρος τμήματος σε ολόκληρο το Πανεπιστήμιο.
Μεταγενέστερες έρευνες
Μετά το διδακτορικό της, η Πέιν μελέτησε αστέρες μεγάλης λαμπρότητας με σκοπό την διακρίβωση της δομής του Γαλαξία μας. Αργότερα, από κοινού με τον σύζυγό της, πραγματοποίησε μία επισκόπηση όλων των αστέρων που ήταν φωτεινότεροι από το δέκατο μέγεθος. Στη συνέχεια ερεύνησε τους μεταβλητούς αστέρες, μεταξύ των οποίων και τους καινοφανείς («νόβες»), εκτελώντας περισσότερες από 1.250.000 παρατηρήσεις μαζί με τους βοηθούς της. Αυτή η έρευνα επεκτάθηκε αργότερα στα Νέφη του Μαγγελάνου, οπότε προστέθηκαν άλλα 2 εκατομμύρια παρατηρήσεων μεταβλητών αστέρων. Αυτά τα παρατηρησιακά δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν για να διακριβωθούν τα μονοπάτια που ακολουθεί η αστρική εξέλιξη.
Η αξία της σταδιοδρομίας της
Σύμφωνα με τους G. Kass-Simon και Patricia Farnes, η περίπτωση της Πέιν ήταν ένα είδος σταθμού στην ιστορία του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ. Υπό τη διεύθυνση του Χάρλοου Σάπλεϋ, το αστεροσκοπείο είχε ήδη προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες στην αστρονομία σε γυναίκες από ό,τι άλλα ιδρύματα: Αξιοσημείωτα επιτεύγματα είχαν παρουσιαστεί νωρίτερα από τις Γουιλιαμίνα Φλέμινγκ, Αντόνια Μώρυ, Άνι Τζαμπ Κάνον και Χενριέτα Λήβιτ. Ωστόσο, με το διδακτορικό της Πέιν-Γκαπόσκιν οι γυναίκες εισχώρησαν στον πυρήνα της επιστημονικής έρευνας. Ο δρόμος που χάραξε εκείνη μέσα στην ανδροκρατούμενη επιστημονική κοινότητα υπήρξε έμπνευση για πολλές.
Βιβλία
Η Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν εξέδωσε αρκετά βιβλία, μεταξύ των οποίων και τα παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Άγγλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Διονύσιος Τσόκος
Ο Διονύσιος Τσόκος (Ζάκυνθος, 1814 ή 1820 – Αθήνα, 1862) ήταν ένας από τους πρώτους εθνικούς ζωγράφους της ελεύθερης Ελλάδας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο γύρω στα 1820. Φέρεται να έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής στη Ζάκυνθο υπό την εποπτεία του Νικόλαου Καντούνη. Αργότερα εγκαταστάθηκε λόγω σπουδών στη Βενετία όπου σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης με καθηγητή τον Ιταλό Λουδοβίκο Λιππαρίνι (Ludovico Lipparini). Μάλιστα κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην ιταλική πόλη συμμετείχε δύο φορές σε εκθέσεις ζωγραφικής. Το 1847 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και το 1856 τοποθετήθηκε στη θέση του καθηγητή σχεδίου στο Αρσάκειο Αθηνών. Επηρεασμένος από τον καθηγητή του και εμπνευσμένος από υψηλό πατριωτικό φρόνημα ζωγράφισε μια σειρά από έργα σχετιζόμενα με την Ελληνική Επανάσταση του 1821 όπως η Φυγή από την Πάργα (1849), Ο όρκος των Φιλικών (1849), Η δολοφονία του Καποδίστρια (1850), κ.ά. Από το 1850 έως το 1860 εκτέλεσε κατά παραγγελία πολλές προσωπογραφίες ιστορικών προσώπων της εποχής καθώς και προσωπογραφίες καθηγητών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Λίγο χρόνια πριν από το θάνατό του, ανέλαβε έπειτα από παραγγελία της ελληνικής κυβέρνησης να ζωγραφίσει πορτραίτα των αγωνιστών της Επανάστασης, όμως ο θάνατος του το 1862 δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει το έργο του.
Τεχνοτροπία
Το έργο του - κυρίως θέματα από την Επανάσταση του 1821, προσωπογραφίες και αγιογραφίες - συνδυάζει στοιχεία ακαδημαϊσμού χωρίς να απουσιάζουν στοιχεία της Επτανησιακής Σχολής ενώ είναι εμφανής η τάση εξιδανίκευσης. Στα έργα του που αφορούν την Επανάσταση παρατηρούνται σκηνές μικρού μεγέθους, σχετιζόμενες κατά κύριο λόγο με τα Επτάνησα ενώ σε αυτά είναι έντονη περισσότερο η προσωπική συγκίνηση ενώ παρά την ύπαρξή της, η ηρωική διάθεση υπάρχει σε μικρότερη κλίμακα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Κυμοδοκέα η επιγονάτειος
Η Κυμοδοκέα η επιγονάτειος (Cymodocea nodosa) είναι θαλάσσιο αγγειόσπερμο της οικογένειας Cymodoceaceae (Πίνακας 1). Η περιοχή γεωγραφικής εξάπλωσής του περιλαμβάνει τη λεκάνη της Μεσογείου, τα Κανάρια νησιά, με νοτιότερο όριο την κάτω Σενεγάλη. Βόρειο όριο εξάπλωσης αποτελεί η εκβολή Σάντο στο Βόρειο Ατλαντικό. Το είδος αυτό μπορεί να εξαπλωθεί σε παράκτια και μεταβατικά ύδατα σε σχετικά μικρά βάθη από 30 έως 40 cm περίπου, μπορεί όμως να αναπτυχθεί και σε μεγαλύτερα βάθη  (50 m), όπως στα Κανάρια νησιά και τη Μεσόγειο θάλασσα.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά
Η C. nodosa σύμφωνα με τους συντίθεται από οριζόντιο ρίζωμα, πλευρικό ρίζωμα με οριζόντια αύξηση (ρίζωμα Α), κατακόρυφο ρίζωμα με μεγάλα μεσογονάτια διαστήματα (ρίζωμα Β), οριζόντιο ρίζωμα που προήρθε από την αλλαγή αύξησης του ριζώματος Β (ρίζωμα C) και 4 τύπους κατακόρυφων ριζωμάτων με μικρά μεσογονάτια διαστήματα (ριζώματα V, VA, VB, VC). Tα φύλλα σχηματίζουν δεσμίδες των 2-4 φύλλων και έχουν ανοιχτό πράσινο έως γκριζοπράσινο χρώμα. Το πλάτος των φύλλων είναι μικρό, ενώ το μήκος τους μπορεί να φτάσει τα 40 cm. Κάθε φύλλο φέρει από 7 έως 9 ηθμαγγειώδεις δεσμίδες και αποτελείται από τον κολεό και το κυρίως μέρος του φύλλου. Η ρίζα έχει διάμετρο 1 mm. Κατά την εγγενή αναπαραγωγή, η C. nodosa απελευθερώνει γαμέτες στην θάλασσα, ενώ επιπλέον, οι σπόροι της μπορούν να παραμείνουν σε λήθαργο μέχρι την επόμενη άνοιξη.
Χρήση ως "Βιοδείκτη" Ρύπανσης
Η C. nodosa έχει χρησιμοποιηθεί σε επιστημονικές εργασίες ως βιοδείκτης ρύπανσης θαλάσσιων περιβαλλόντων, κυρίως για μέταλλα,   καθώς πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδρόβια φυτά
Βάλλι ντελ Παζούμπιο
Το Βάλλι ντελ Παζούμπιο (ιταλικά: Valli del Pasubio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Μάγας
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Λαμπετίη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λαμπετίη ή Λαμπετία είναι γνωστή μία θυγατέρα του θεού Ηλίου και της Νύμφης Νέαιρας. Μαζί με την αδελφή της Φαέθουσα, η Λαμπετίη φύλαγε στη Θρινακία τα κοπάδια βοδιών του πατέρα της. Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, μετά τον θάνατο του Φαέθοντα, η Λαμπετίη, ως μία από τις Ηλιάδες, μεταμορφώθηκε σε λεύκα.
Η Λαμπετίη αναφέρεται στην Οδύσσεια (μ 132, 375).
Πηγή
Λαμπετιη
Γκόγκας Δαγκλής
Ο Γκόγκας Δαγκλής ( 1762- 1808) υπήρξε Έλληνας αγωνιστής πριν από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ένας από τους πρώτους οπλαρχηγούς στο Σούλι. Οι Σουλιώτες κατοικούσαν σε 11 χωριά, ήταν χωρισμένοι δε σε 47 πατριές (φατριές) ή "φάρες" όπως τις αποκαλούσαν. Οι σημαντικότερες έφεραν τα ακόλουθα επώνυμα, αλφαβητικά: Είχε την προσωνυμία ' Τουρκοφάγος '. Πολέμησε μαζί με τον Φώτο Τζαβέλλα για την ελευθερία του Σουλίου.
Γιος του ήταν ο Ναστούλης και ο Γιώτης
Πηγές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Ηχώ (εφημερίδα)
Η ονομασία "Ηχώ" σε εφημερίδα μπορεί να αναφέρεται στην:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κύπελλο Ελλάδος
Ο όρος Κύπελλο Ελλάδος μπορεί να αναφέρεται σε μία από τις παρακάτω αθλητικές διοργανώσεις:
Επίκαιρα
Το Επίκαιρα είναι όνομα εφημερίδων ή περιοδικών:
Δρομολόγηση
Στα δίκτυα υπολογιστών ο όρος δρομολόγηση (αγγλ. routing) αναφέρεται στη διαδικασία με την οποία επιλέγεται η διαδρομή μέσα σε ένα δίκτυο πάνω από την οποία θα σταλούν δεδομένα.
Η δρομολόγηση κατευθύνει, προωθεί, το πέρασμα των λογικά διευθυνσιοδοτημένων πακέτων από την πηγή τους προς τον απόλυτο προορισμό τους μέσω ενδιάμεσων κόμβων (που λέγονται δρομολογητές). Η διαδικασία της δρομολόγησης κατευθύνει τα δεδομένα προωθώντας τα με βάση πίνακες δρομολόγησης που βρίσκονται στους δρομολογητές, οι οποίοι διατηρούν μια εγγραφή για την καλύτερη διαδρομή προς διάφορες κατευθύνσεις στο δίκτυο. Κατά συνέπεια η κατασκευή των πινάκων δρομολόγησης είναι πολύ σημαντική για αποτελεσματική δρομολόγηση.
Η δρομολόγηση διαφέρει από τη γεφύρωση στην υπόθεσή της ότι οι δομές διευθύνσεων υπονοούν την εγγύτητα των παρόμοιων διευθύνσεων μέσα στο δίκτυο, επιτρέποντας κατά συνέπεια σε έναν πίνακα δρομολόγησης εισόδου να αντιπροσωπεύσει τη διαδρομή προς μια ομάδα διευθύνσεων. Για αυτό και η δρομολόγηση ξεπερνά τη γεφύρωση σε μεγάλα δίκτυα, και έχει γίνει βασικός τρόπος εύρεσης διαδρομής στο Ίντερνετ.
Σε μικρά δίκτυα οι πίνακες δρομολόγησης μπορούν να συμπληρωθούν και με το χέρι. Σε μεγάλα δίκτυα, όπου εμπλέκονται πολύπλοκες και διαρκώς μεταβαλλόμενες τοπολογίες, η χειροκίνητη κατασκευή των πινάκων δρομολόγησης είναι προβληματική. Εντούτοις, τα περισσότερα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα μεταγωγής (PSTN) χρησιμοποιούν προϋπολογισμένους πίνακες δρομολόγησης, με εφεδρικές διαδρομές αν η πιο σύντομη μπλοκαριστεί. Η δυναμική δρομολόγηση προσπαθεί να λύσει αυτό το πρόβλημα κατασκευάζοντας τους πίνακες δρομολόγησης αυτόματα, βασιζόμενη στις πληροφορίες που μεταφέρονται από τα πρωτόκολλα δρομολόγησης, και αφήνει το δίκτυο να ενεργεί σχεδόν αυτόνομα στο να αποφεύγει βλάβες και μπλοκαρίσματα.
Η δυναμική δρομολόγηση κυριαρχεί στο Ίντερνετ. Εντούτοις όμως, η ρύθμιση των πρωτοκόλλων δρομολόγησης απαιτεί ικανότητες· δεν θα πρέπει κάποιος να υποθέτει ότι η τεχνολογία των δικτύων έχει εξελιχθεί μέχρι το σημείο της πλήρους αυτοματοποίησης της δρομολόγησης.
Τα δίκτυα μεταγωγής πακέτων όπως το Ίντερνετ, χωρίζουν τα δεδομένα σε πακέτα που το καθένα περιέχει πληροφορίες για τον προορισμό του και δρομολογούνται ξεχωριστά. Τα δίκτυα μεταγωγής κυκλώματος όπως τα τηλεφωνικά δίκτυα, εκτελούν και αυτά δρομολόγηση, με σκοπό να βρουν διαδρομές για κυκλώματα (όπως τηλεφωνικές κλήσεις) πάνω από τις οποίες μπορούν να στείλουν μεγάλες ποσότητες δεδομένων χωρίς να επαναλαμβάνουν συνεχώς τη διεύθυνση του προορισμού.
Το υλικό που χρησιμοποιείται στη δρομολόγηση περιλαμβάνει συγκεντρωτές, μεταγωγείς, και δρομολογητές.
Στατική δρομολόγηση
Αυτού του είδους οι αλγόριθμοι δρομολόγησης αποφασίζουν εκ των προτέρων το δρομολόγιο που θα ακολουθήσει ένα πακέτο για να πάει στον προορισμό του. Το δρομολόγιο δεν προσαρμόζεται δυναμικά στα διάφορα χαρακτηριστικά (τα οποία μπορεί να είναι ευμετάβλητα) του δικτύου.
Δρομολόγηση συντομότερης διαδρομής
Ο όρος 'συντομότερη' δεν αφορά απαραίτητα φυσική απόσταση, αλλά μπορεί να είναι οποιοδήποτε κριτήριο, το οποίο ποικίλει από υλοποίηση σε υλοποίηση. Σε κάποιο πρωτόκολλο δρομολόγησης μπορεί ένα κριτήριο απόστασης να είναι το πλήθος των αλμάτων από κόμβο σε κόμβο ή η μέση καθυστέρηση μετάδοσης ή το εύρος ζώνης κλπ. Σε κάθε περίπτωση, υπολογίζονται (βάσει ενός κριτήριου) οι αποστάσεις από κάθε δρομολογητή προς τους γειτονικούς του. Δεδομένων των αποστάσεων μεταξύ γειτονικών δρομολογητών, μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφοροι αλγόριθμοι για τον υπολογισμό της συντομότερης διαδρομής μεταξύ δύο (όχι απαραίτητα γειτονικών) δρομολογητών. Ο πιο γνωστός αλγόριθμος εύρεσης συντομότερης διαδρομής είναι αυτός του Dijkstra. Έτσι, κάθε δρομολογητής υπολογίζει τη συντομότερη διαδρομή προς κάθε προορισμό και βάσει αυτού αποφασίζει σε ποιον δρομολογητή να στείλει το πακέτο IP.
Δρομολόγηση πλημμύρας (flooding)
Σε έναν τέτοιο αλγόριθμο δρομολόγησης, κάθε εισερχόμενο πακέτο στέλνεται σε κάθε εξερχόμενη γραμμή εκτός από αυτή από την οποία έφτασε. Με τον τρόπο αυτό, δημιουργούνται άπειρα αντίγραφα του πακέτου και θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την ανακοπή της πλημμύρας. Ένα μέτρο είναι να περιέχεται ένας μετρητής αλμάτων στην κεφαλίδα κάθε πακέτου IP. Πρέπει όμως ο μετρητής αλμάτων να μην έχει τιμή μικρότερη από το πλήθος των αλμάτων που χρειάζονται για να φτάσει το πακέτο από την πηγή στον προορισμό. Για κάθε άλμα, ο μετρητής μειώνεται κατά ένα. Όταν μηδενιστεί, το πακέτο δεν θα αναμεταδοθεί, αλλά θα απορριφθεί.
Βασικές έννοιες της δυναμικής δρομολόγησης
Αν μια συγκεκριμένη διαδρομή γίνει μη διαθέσιμη, οι υπάρχοντες κόμβοι πρέπει να αποφασίσουν μια εναλλακτική διαδρομή που θα χρησιμοποιήσουν για να στείλουν τα δεδομένα στον προορισμό τους. Συχνά το πετυχαίνουν αυτό μέσω της χρήσης πρωτοκόλλων δρομολόγησης που χρησιμοποιούν μία από τις δυο ευρείες κλάσεις αλγορίθμων δρομολόγησης: αλγορίθμους διανύσματος απόστασης και αλγορίθμους κατάστασης συνδέσμων, οι οποίες περιέχουν σχεδόν το κάθε αλγόριθμο δρομολόγησης που χρησιμοποιείται σήμερα στο Ίντερνετ.
Αλγόριθμοι διανυσμάτων απόστασης (Distance vector algorithms)
Οι 'αλγόριθμοι διανυσμάτων απόστασης' χρησιμοποιούν τον αλγόριθμο Bellman-Ford. Αυτή η διαδικασία αναθέτει έναν αριθμό, το κόστος, σε κάθε ένα από τις συνδέσεις μεταξύ των κόμβων σε ένα δίκτυο. Οι κόμβοι θα στέλνουν πληροφορίες από το σημείο Α στο σημείο Β μέσω της διαδρομής που έχει το μικρότερο συνολικό κόστος (δηλ. το αποτέλεσμα που βγαίνει από την άθροιση του κόστους μεταξύ των κόμβων που χρησιμοποιήθηκαν).
Ο αλγόριθμος λειτουργεί με πολύ απλό τρόπο. Όταν ξεκινάει ένας κόμβος ξέρει μόνο τους άμεσους γείτονές του, και το κόστος που εμπλέκεται ώστε να φτάσει σε αυτούς. (Αυτές οι πληροφορίες, η λίστα με τους προορισμούς, το εμπλεκόμενο κόστος για να φτάσει κανείς σε αυτόν, και στον επόμενο κόμβο (hop), σχηματίζουν τον πίνακα δρομολόγησης ή πίνακα αποστάσεων). Κάθε κόμβος, σε τακτικά χρονικά διαστήματα, στέλνει σε κάθε γείτονά του την δική του παρούσα αντίληψη για το κόστος που εμπλέκεται μέχρι να φτάσει σε όλους τους προορισμούς που του είναι γνωστοί. Οι γειτονικοί κόμβοι εξετάζουν αυτές τις πληροφορίες, τις συγκρίνουν με αυτές που ήδη 'ξέρουν'· ότι τους παρουσιάζει μια βελτίωση σε σχέση με αυτά που ήδη έχουν το εισάγουν στον δικό τους πίνακα δρομολόγησης. Με τον καιρό, όλοι οι κόμβοι του δικτύου θα ανακαλύπτουν το καλύτερο επόμενο βήμα (hop) για όλους τους προορισμούς και το καλύτερο συνολικό κόστος.
Ένα πρωτόκολλο που χρησιμοποιεί αλγόριθμο διανυσμάτων απόστασης είναι το RIP, το αρχικό εσωτερικό πρωτόκολλο πύλης δικτύου του Internet. Αργότερα, αντικαταστάθηκε από το OSPF, το οποίο αποτελεί υλοποίηση ενός αλγορίθμου κατάστασης συνδέσεων.
Αλγόριθμοι κατάστασης συνδέσεων (Link-state algorithms)
Ο αλγόριθμος που χρησιμοποιείται για να επιλεγεί η βέλτιστη διαδρομή, ο αλγόριθμος του Dijkstra, το κάνει αυτό δημιουργώντας μια δομή δεδομένων, ένα δέντρο, με τον τρέχοντα κόμβο σαν ρίζα του δέντρου, που περιέχει όλους τους υπόλοιπους κόμβους του δικτύου. Ξεκινάει με ένα δέντρο που περιέχει μόνο τον εαυτό του. Μετά, έναν ένα τη φορά, από το σύνολο των κόμβων που δεν έχουν προστεθεί στο δέντρο, προσθέτει τον κόμβο που έχει το μικρότερο κόστος για να φτάσει έναν γειτονικό κόμβο ο οποίος ήδη υπάρχει στο δέντρο. Αυτό συνεχίζεται μέχρις ότου όλοι οι κόμβοι να υπάρχουν στο δέντρο.
Αυτό το δέντρο εξυπηρετεί στην κατασκευή του πίνακα δρομολόγησης του κάθε κόμβου, δείχνοντας το καλύτερο επόμενο βήμα (hop), για να φτάσει από τον εαυτό του σε οποιονδήποτε άλλο κόμβο στο δίκτυο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Βαλ Λιόνα
Το Βαλ Λιόνα (ιταλικά: Val Liona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Μοπτί
Το Μοπτί είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Μοπτί, στην Επαρχία Μοπτί και στο Διαμέριμσα Μοπτί. Έχει πληθυσμό 114.296 κατοίκων (2009).
Δημογραφία
Στην πόλη του Μοπτί ζουν 114.296 κάτοικοι (2009).
Μεταφορές
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Μοπτί.
Δείτε επίσης
Μοπτί Μοπτί
83
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 83 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Νέα Φλογητά Χαλκιδικής
Τα Νέα Φλογητά, γνωστά κυρίως ως Φλογητά, ανήκουν στον Νομό Χαλκιδικής και βρίσκονται 52 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη και 6 χλμ. από τα Νέα Μουδανιά. Ο παραθαλάσσιος αυτός οικισμός, που ανήκει στον Δήμο Νέας Προποντίδας, είναι χτισμένος σε έναν λόφο 500 μέτρα από τη θάλασσα. Στο χωριό υπάρχει μεταξύ άλλων Δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο.
Τα Φλογητά έχουν 1.604 (απογραφή 2011) μόνιμους κατοίκους, με τον αριθμό των επισκεπτών να αυξάνεται κατακόρυφα τους καλοκαιρινούς μήνες.Στην παραλία υπάρχουν ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια και πληθώρα από ταβέρνες, ταχυφαγεία, ζαχαροπλαστεία, καφετέριες, μπαρ και κλαμπ.
Η παραλία των Φλογητών είναι αμμώδης, με μήκος περίπου ένα χιλιόμετρο, οργανωμένη με ναυαγοσωστική κάλυψη, η οποία έχει αποσπάσει Γαλάζια Σημαία επί σειρά ετών. Η θάλασσα, η οποία είναι μια από τις καθαρότερες θάλασσες του νομού, είναι ιδιαίτερα ζεστή και το βάθος της αυξάνεται ομαλά, κάνοντάς τη ιδανική για όλες τις ηλικίες, ενώ υπάρχει και δυνατότητα για θαλάσσια σπορ.
Η ιστορία των Φλογητών ξεκινάει από τη Μικρασιατική καταστροφή. Το 1923, πρόσφυγες από τα Φλογητά ή Φλοϊτά (σημερινή ονομασία Suvermez) από την Καππαδοκία της Μ. Ασίας, συγκεντρώθηκαν και ίδρυσαν τα Νέα Φλογητά.
Αξιοθέατο είναι το μετόχι των Φλογητών, το οποίο στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο λειτούργησε ως νοσοκομείο. Σήμερα λειτουργεί σαν μουσείο αφού πρώτα έχει αναστυλωθεί.
Εκπαίδευση και πολιτισμός
Στα Νέα Φλογητά λειτουργεί 6θέσιο Δημοτικό Σχολείο καθώς και νηπιαγωγείο. Εκτός αυτού υπάρχει χορευτικός σύλλογος καθώς και ποδοσφαιρικός σύλλογος με το όνομα Θερμαϊκός Φλογητών.
Γλωσσικό ιδίωμα
Το γλωσσικό ιδίωμα που μιλούσαν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες κάτοικοι των Φλογητών, το οποίο ακόμα ομιλείται και είναι ευρέως γνωστό ως Καππαδοκική διάλεκτος, είναι ελληνικής προέλευσης με ευδιάκριτα στοιχεία αρχαίας ελληνικής διαλέκτου, και επιδράσεις της τουρκικής. Το γλωσσικό αυτό ιδίωμα περιγράφεται στο βιβλίο "Modern Greek in Asia Minor: a study of the dialects of Siĺli, Cappadocia and Phárasa, with grammar, texts, translations and glossary".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Μουδανιών Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας
Υπολογιστικό σύστημα
Ως επιστημονικό πεδίο τα υπολογιστικά συστήματα αποτελούν έναν βασικό κλάδο της πληροφορικής ο οποίος στοχεύει στη συστηματική μελέτη, ανάλυση, μοντελοποίηση και κατασκευή αποτελεσματικών πλατφορμών λογισμικού. Αν και σχετίζεται στενά με τη θεωρητική πληροφορική και με τη μελέτη του λογισμικού, διακρίνεται από αυτούς τους κλάδους καθώς δεν εστιάζει ούτε στα θεωρητικά θεμέλια των εννοιών του υπολογισμού και της πληροφορίας, ούτε στη σκιαγράφηση συγκεκριμένων αλγορίθμων (αν και αξιοποιεί αρκετούς), ούτε σε εργαλεία και μεθόδους ανάπτυξης λογισμικού, αλλά στη σχεδίαση και υλοποίηση υπολογιστικών υποδομών. Διακρίνεται επίσης από τη μηχανική υπολογιστών, ακόμα έναν βασικό κλάδο της πληροφορικής, διότι δεν δίνει έμφαση στη σχεδίαση και οργάνωση του υλικού αλλά σε μηχανισμούς αποτελεσματικής αξιοποίησης του τελευταίου από το λογισμικό.
Στα υπολογιστικά συστήματα συμπεριλαμβάνονται τα γνωστικά πεδία των λειτουργικών συστημάτων, των δικτύων υπολογιστών, καθώς και των κατανεμημένων, παράλληλων, ενσωματωμένων, πραγματικού χρόνου και κινητών υπολογιστικών συστημάτων. Συνολικά, πρόκειται για έναν από τους λιγότερο «μαθηματικοποιημένους» κλάδους της πληροφορικής, στηριζόμενο αντιθέτως στον προγραμματισμό συστήματος, στην καλή γνώση της αρχιτεκτονικής και οργάνωσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών και στον εμπειρικό πειραματισμό, χαρακτηριστικά που σε ορισμένες περιοχές του κόσμου (π.χ. στην Ευρώπη) συνετέλεσαν στην καθυστέρηση της πλήρους ακαδημαϊκής του αναγνώρισης.
Πηγές
Κατηγορία:Υλικό υπολογιστών Κατηγορία:Τεχνολογία Κατηγορία:Λογισμικό
Εθνική Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, η οποία συγκεντρώνει τους καλύτερους καλαθοσφαιριστές της αυτής εθνικότητας, αντιπροσωπεύει τις Αντίγκουα και Μπαρμπούντα στις διεθνείς διοργανώσεις ανδρικής καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Ερασιτεχνών Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (Antigua & Barbuda Amateur Basketball Association).
Πηγές
Αντιγκουα και Μπαρμπουντα Ανδρων
Βόρεια Ντακότα
Η Βόρεια Ντακότα (State of North Dakota) είναι μια πολιτεία που βρίσκεται στη μεσοδυτική περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, κατά μήκος του Καναδικού συνόρου, περίπου στο μέσο της απόστασης μεταξύ του Ειρηνικού ωκεανού και του Ατλαντικού Ωκεανού. Έχει έκταση 183.108 τ.χλμ. και πληθυσμό 811.044 κατοίκους (εκτίμηση 2023). Η Βόρεια Ντακότα είναι η 19η μεγαλύτερη πολιτεία σε έκταση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι επίσης η τέταρτη ολιγοπληθέστερη. Η Βόρεια Ντακότα δημιουργήθηκε από το Έδαφος της Ντακότα και έγινε δεκτή στη Ένωση στις 2 Νοεμβρίου του 1889, ταυτόχρονα με τη Νότια Ντακότα.
Πρωτεύουσα της πολιτείας είναι το Μπίσμαρκ και μεγαλύτερη πόλη είναι το Φάργκο. Τα κύρια δημόσια πανεπιστήμια βρίσκονται στο Γκραντ Φορκς και το Φάργκο. Η Αεροπορία των ΗΠΑ λειτουργεί βάση Αεροπορίας στο Μινότ και το Γκραντ Φορκς.
Γεωγραφία
Βλέπε επίσης: Κατάλογος κομητειών της Βόρειας Ντακότα 250px|left|thumb|Χάρτης της Βόρειας Ντακότα Η Βόρεια Ντακότα θεωρείται ότι ανήκει στις περιοχές που είναι γνωστές ως τα Άνω Μεσοδυτικά και οι Μεγάλες Πεδιάδες, και αναφέρεται μερικές φορές οι «Υψηλές Πεδιάδες». Η πολιτεία μοιράζεται τον Κόκκινο Ποταμό του Βορρά με την Μινεσότα στα ανατολικά· η Νότια Ντακότα βρίσκετα στα νότια, η Μοντάνα στα δυτικά, και οι Καναδικές επαρχίες του Σασκάτσουαν και της Μανιτόμπα βρίσκονται στα βόρεια. Η Βόρεια Ντακότα βρίσκεται στο κέντρο της Βόρειας Αμερικής, και συγκεκριμένα το κέντρο βρίσκεται σε ένα πέτρινο σήμα στο Ράγκμπι (Βόρεια Ντακότα), αυτοπροσδιοριζόμενο ως το «γεωγραφικό κέντρο της βορειοαμερικανικής ηπείρου». Με 70762 sqmi, η Βόρεια Ντακότα είναι η 19η μεγαλύτερη πολιτεία.
Κλίμα
Τα μετεωρολογικά γεγονότα περιλαμβάνουν τη βροχή, το χιόνι, το χαλάζι, χιονοθύελλες, πολικά μέτωπα, ανεμοστροβίλους, καταιγίδες, και ταχείς καθοδικούς ανέμους. Ανάλογα με την τοποθεσία, οι ετήσιοι καταιωνισμοί κυμαίνονται από 14 to 22 inch.
Οι ανοιξιάτικες πλημμύρες είναι σχετικά σύνηθες γεγονός στην Κοιλάδα του Βόρειου Ρεντ Ρίβερ, εξαιτίας του ποταμού που ρέει βόρεια στον Καναδά, δημιουργώντας ice jams.
Μείζων Κίνα
μικρογραφία|Χάρτης της Μείζονος Κίνας Η Μείζων Κίνα είναι άτυπη γεωγραφική περιοχή που μοιράζεται εμπορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με τους Κινέζους Χαν. Η έννοια της «Μείζονος Κίνας» αναφέρεται στην περιοχή που συνήθως περιλαμβάνει την ηπειρωτική Κίνα, το Χονγκ Κονγκ, το Μακάο και την Ταϊβάν στην Ανατολική Ασία, μέρη όπου η πλειοψηφία είναι πολιτιστικά και εθνοτικά Κινέζοι Χαν. Ορισμένοι αναλυτές μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν μέρη που έχουν κυρίως κινεζικό πληθυσμό, όπως η Σιγκαπούρη. Ο όρος μπορεί να γενικευτεί για να συμπεριλάβει «δεσμούς μεταξύ των περιφερειακών κινεζικών κοινοτήτων».