cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Νονός (μυθιστόρημα)
Περίληψη
Όταν ο Μάικλ δολοφονεί τον Σολότσο και τον σωματοφύλακά του, διεφθαρμένο αστυνόμο της Νέας Υόρκης, Μαρκ Μακλάσκυ, καθώς συναντιέται μαζί τους σε ένα εστιατόριο, η σύγκρουση κλιμακώνεται σε πόλεμο ευρείας κλίμακας που οδηγεί στη δολοφονία του Σόνι. Ο Ντον Βίτο προκειμένου να προστατέψει τον Μάικλ, τον στέλνει σε ένα χωριό της Σικελίας για κάποιο χρονικό διάστημα. Ο Μάικλ πληροφορούμενος για την κακή κατάσταση της υγείας του πατέρα του, αποφασίζει να επιστρέψει στην Νέα Υόρκη από το κρυσφήγετο του όπου ζει στη Σικελία για να αναλάβει τον έλεγχο της οικογένειας ως ο νέος Ντον.
Κάτω από την κηδεμονία του συνταξιούχου πατέρα του, ο Μάικλ ενορχηστρώνει ένα σχέδιο εκδίκησης, ενώ μεταφέρει τη βάση δύναμης της οικογένειας Κορλεόνε στο Λας Βέγκας για να προωθήσει τον στόχο του που δεν είναι άλλος από την νομιμοποιήση της οικογένειας του και να την βγάλει από το οργανωμένο έγκλημα. Αυτό περιλαμβάνει τη δολοφονία όλων των εχθρών της οικογένειας Κορλεόνε, συμπεριλαμβανομένου του κουνιάδου του Μάικλ, Κάρλο Ρίτσι, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δολοφονία του Σόνι. Μετά την πώληση όλων των υπόλοιπων επιχειρήσεων της οικογένειας στη Νέα Υόρκη, οι Κορλεόνε μετακομίζουν μόνιμα στο Λας Βέγκας.
Ασπίδα Πάκκου 1954
Βιβλιογραφία
1954 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1954
Ο Νονός (μυθιστόρημα)
Κύριοι χαρακτήρες
Ο πατριάρχης της οικογένειας Κορλεόνε είναι ο Βίτο Κορλεόνε (ο Ντον), του οποίου το επώνυμο αντιπροσωπεύει την πόλη της Σικελίας που γεννήθηκε, το Κορλεόνε. Το πραγματικό το όνομα είναι Βιτόριο Αντολίνι, αλλά καθώς μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον θάνατο των γονιών και του αδελφού του, το άλλαξε παίρνοντας το όνομα του χωριού του ως μια από τις λίγες πράξεις συναισθηματισμού του.
Ο Βίτο απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Σόνι, τον Φρέντο, τον Μάικλ και την Κόνι Κορλεόνε. Έχει επίσης έναν ανεπίσημα υιοθετημένο Ιρλανδό γιο, τον Τομ Χάγκεν, ο οποίος έγινε κονσιλιέρι (σύμβουλος) της οικογένειας Κορλεόνε. Ο Βίτο Κορλεόνε είναι επίσης νονός του διάσημου τραγουδιστή και σταρ του κινηματογράφου Τζόνυ Φοντέιν. Ο νονός που αναφέρεται στον τίτλο είναι ο Βίτο, αλλά ο κύριος χαρακτήρας της ιστορίας γίνεται ο Μάικλ. Η κεντρική ιστορία του μυθιστορήματος περιγράφει λεπτομερώς τη μοίρα του Μάικλ να διαδεχθεί τον πατέρα του ως αρχηγός της οικογενειακής αυτοκρατορίας, παρά την επιθυμία του να ζήσει μια αμερικανική ζωή με την κοπέλα του (και τελικά σύζυγό του) Κέι Άνταμς.
Η οικογένεια Κορλεόνε είναι μια ισχυρή εγκληματική οργάνωση με εθνική επιρροή, κυρίως πουλώντας προστασία, συνδικαλιστικό εκβιασμό και δραστηριοποιούμενη στον τζόγο. Ο μεγαλύτερος γιος του, ο Σόνι, υπηρετεί ως υπαρχηγός του Ντον Βίτο. Επικεφαλής της επιχειρησιακής πλευράς της οργάνωσης είναι δύο λοχαγοί, ο Πίτερ Κλεμένζα και ο Σαλβατόρε Τέσσιο. Άλλα σημαντικά μέλη της οργάνωσης περιλαμβάνουν τον βάναυσο σύζυγο της Κόνι, Κάρλο Ρίτσι, και τους αστυνομικούς Λούκα Μπράσι και Αλ Νέρι.
Υποδοχή
Στους The New York Times, ο Ρότζερ Τζέλινεκ έγραψε ότι: ''το βιβλίο «είναι αναπόφευκτο να έχει τεράστια επιτυχία, και όχι απλώς επειδή η Μαφία είναι στις ειδήσεις. Το μυθιστόρημα του κυρίου Πούζο είναι ένα όνειρο ηδονής, μια επιδέξια φαντασίωση βίαιης προσωπικής δύναμης χωρίς συνέπειες. Τα θύματα της «οικογένειας» του Κορλεόνε είναι μαφιόζοι ή διεφθαρμένοι μπάτσοι – όπου κανείς από εσάς ή εγώ δεν θα θέλαμε να μάθουμε. Απλώς επαγγελματικά, όπως θα έλεγε ο Δον Βίτο, όχι προσωπικά. Ποτέ δεν βλέπετε τους απλούς ανθρώπους στο βιβλίο, πόσο μάλλον να τους συναντήσετε, επομένως δεν υπάρχει ευκαιρία να συμπονέσουμε κανέναν εκτός από τον ηληκιωμένο πατριάρχη, καθώς κάνει τον κόσμο ασφαλή για την αγαπημένη του «οικογένεια»''. Το μυθιστόρημα παρέμεινε στη λίστα των New York Times των Best Seller για 67 εβδομάδες και πούλησε πάνω από εννέα εκατομμύρια αντίτυπα σε δύο χρόνια.
Κινηματογραφική μεταφορά
Η κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος έγινε το 1972 σε σκηνοθεσία Φράνσις Φορντ Κόπολα και με πρωταγωνιστές τον Μάρλον Μπράντο ως Ντον Βίτο Κορλεόνε και τον Αλ Πατσίνο ως Μάικλ Κορλεόνε. Ο Μάριο Πούζο βοήθησε τόσο στη συγγραφή του σεναρίου όσο και σε άλλες εργασίες παραγωγής. Η ταινία απέφερε περίπου 269 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και κέρδισε διάφορα βραβεία, συμπεριλαμβανομένων τριών βραβείων Όσκαρ, πέντε Χρυσών Σφαίρων και ενός Γκράμι. Η ταινία θεωρείται εξαιρετικά σημαντική στην κινηματογραφική ιστορία. Η συνέχεια της πρώτης ταινίας, Ο Νονός ΙΙ κέρδισε έξι Όσκαρ και έγινε το πρώτο σίκουελ που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Η πλοκή της ταινίας ακολουθεί το μυθιστόρημα εκτός από λεπτομέρειες όπως παρασκηνιακές ιστορίες ορισμένων χαρακτήρων που αποκλείστηκαν, αν και γυρίστηκαν. Μερικά από αυτά τα πλάνα συμπεριλήφθηκαν σε μεταγενέστερες εκδόσεις που επανεπεξεργάστηκαν, όπως το "The Godfather Saga". Η υποπλοκή που εμπλέκει τον Τζόνι Φοντέιν στο Χόλυγουντ δεν γυρίστηκε. Η πιο σημαντική απόκλιση της ταινίας από το μυθιστόρημα ήταν ότι το τελευταίο είχε πιο θετικό τέλος από την ταινία στην οποία η Κέι Κορλεόνε αποδέχεται την απόφαση του Μάικλ να αναλάβει την επιχείρηση του πατέρα του. Η ταινία τελειώνει με την συνειδητοποίηση από την Κέι της σκληρότητας του Μάικλ, ένα θέμα που θα αναπτυχθεί στη δεύτερη και στην τρίτη ταινία, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό δεν βασίζονται στο αρχικό μυθιστόρημα. Η ιστορία του Βίτο Κορλεόνε εμφανίστηκε στη δεύτερη ταινία, με τον χαρακτήρα του που υποδύεται ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο.
Λογοτεχνικές αναφορές
Η φράση του Ντον Βίτο «Θα του κάνω μια προσφορά που δεν μπορεί να αρνηθεί» συμπεριλήφθηκε τόσο στο πρωτότυπο μυθιστόρημα του Πούζο όσο και στην κινηματογραφική μεταφορά. Είναι το δεύτερο σε θέση κινηματογραφικό απόσπασμα που περιλαμβάνεται στο AFI's 100 Χρόνια...100 Κινηματογραφικές Ατάκες (2005) από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Η προέλευσή του μπορεί να είναι από το ίδιο έργο στο οποίο αποδίδεται στον Μπαλζάκ η εναρκτήρια επιγραφή. Ο Μπαλζάκ έγραψε για τον Βωτρέν που είπε στον Eugene: «Σε αυτή την περίπτωση, θα σου κάνω μια προσφορά που κανείς δεν θα αρνιόταν».
Επιρροές από την πραγματική ζωή
Μεγάλα μέρη του μυθιστορήματος βασίζονται στην πραγματικότητα, κυρίως στην ιστορία των «Πέντε Οικογενειών», της Μαφίας στη Νέα Υόρκη και τη γύρω περιοχή. Το μυθιστόρημα περιλαμβάνει επίσης πολλές νύξεις για μαφιόζους της πραγματικής ζωής και τους συνεργάτες τους. Για παράδειγμα, ο Τζόνυ Φοντέιν βασίζεται στον Φρανκ Σινάτρα, και ο Μο Γκριν στον Μπάγκσυ Σίγκελ. Επιπλέον, ο χαρακτήρας του Βίτο Κορλεόνε ήταν μια σύνθεση των πραγματικών αφεντικών του οργανωμένου εγκλήματος, Φρανκ Κοστέλο και Κάρλο Γκαμπίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1969
Ιωάννης Τσιμπούκης
Ο Ιωάννης Τσιμπούκης (1899 - 12 Ιουλίου 1983), του Νικολάου, ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής και υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1899 και είχε ευρεία μόρφωση, ενώ μελέτησε κυρίως ιστορικά και οικονομικά θέματα.
Διετέλεσε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Νήσων Αιγαίου Πελάγους στην κυβέρνηση του Κανελλόπουλου από τις 12 Νοεμβρίου ως τις 22 Νοεμβρίου 1945.
Στην κυβέρνηση του Θεμ. Σοφούλη παρέμεινε υφυπουργός για λίγες ημέρες, ως την παραίτησή του, στις 26 Νοεμβρίου 1945.
Εξελέγη βουλευτής Λαρίσης με το συνδυασμό της Ηνωμένης Παράταξης Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) το 1946, λαμβάνοντας στις εκλογές 9.188 ψήφους.
Απεβίωσε το 1983 και κηδεύτηκε στην Αθήνα από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 13 Ιουλίου. Ήταν παντρεμένος με την Άλμπα και είχαν δύο κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Νήσων Αιγαίου Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Νουμάνα
Η Νουμάνα (ιταλικά: Numana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Οφφάνια
Η Οφφάνια (ιταλικά: Offagna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια του Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Καρούζ (Ορν)
Το Καρούζ (γαλλικά: Carrouges) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καρουζιέν (γαλλικά: Carrougiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μεσημβρία Έβρου
Για τον ομώνυμο αρχαιολογικό χώρο δείτε το λήμμα: Μεσημβρία - Ζώνη
Η Μεσημβρία είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην περιφερειακή ενότητα Έβρου σε υψόμετρο 60 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μεσημβρία βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης και τα παράλια του Θρακικού πελάγους. Απέχει 21 χλμ. Δ. της Αλεξανδρούπολης και 48 χλμ. ΝΑ. από την Κομοτηνή. Νοτιοδυτικά του χωριού και δίπλα στη θάλασσα είναι ο αρχαιολογικός Μεσημβρίας - Ζώνης όπου έχει εντοπιστεί αρχαία αποικία της Σαμοθράκης που ιδρύθηκε στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. Η πόλη αυτή αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν η Μεσημβρία, ενώ στη συνέχεια η Ζώνη, άκμασε τον 5ο και 4ο π.Χ. αιώνα. Στην Μακεδονική και αργότερα Ρωμαϊκή περίοδο άρχισε να παρακμάζει αν και η κατοίκησή της συνεχίστηκε μέχρι και τον 6ο αιώνα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μάκρης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μάκρης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αλεξανδρούπολης του Δήμου Αλεξανδρούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 145 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Βικτώρια (Αλεξάνδρεια)
Η Βικτώρια (Αραβικά: فكتوريا, Φικτώρια) είναι μια συνοικία στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, που ονομάστηκε προς τιμήν της Βασίλισσας Βικτωρίας. Χρησιμεύει ως συγκοινωνιακός κόμβος για την ανατολική Αλεξάνδρεια, και περιλαμβάνει τον ανατολικότερο σταθμό των γραμμών 1 και 2 των τραμ της Αλεξάνδρειας, με γραμμές λεωφορείων και δρομολόγια Μασρού που ξεκινούν από κοντά στο τερματικό σταθμό. Η Βικτώρια φιλοξενεί το διάσημο Κολλέγιο της Βικτώριας, ένα ιδιωτικό, κοσμικό δευτεροβάθμιο σχολείο αρχικά σχεδιασμένο έχοντας ως πρότυπα βρετανικά δημόσια σχολεία.
Κατηγορία:Συνοικίες της Αλεξάνδρειας
Απόκριση Κύθνου
Η Απόκριση, επίσης γνωστή ως Απόκρουση, είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κύθνου στη Τοπική Κοινότητα Κύθνου στο Νομό Κυκλάδων. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, απέχει από το Μέριχα 9,4 χιλιόμετρα και από τη Χώρα (Κύθνος) 4,4 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 δεν είχε μόνιμους κατοίκους αλλά με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της Απόκρισης ανήλθε στους 2 μόνιμους κατοίκους. Με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός ανήλθε στους 11 μόνιμους κατοίκους. Κοντά στον οικισμό, βρίσκεται το βρυόκαστρο που ήταν η αρχαία πρωτεύουσα του νησιού, όπου είχε γίνει κατοικήσιμη από τον 10ο π.Χ. έως και τον 6ο-7ο μ.Χ. αιώνα. Στη τοποθεσία αυτή ανακαλύφτηκαν διάφορα ευρήματα (επιτύμβια ανάγλυφα, επιγραφές κλπ.). Οι χρόνιες ανασκαφές αποκάλυψαν ένα ασύλητο ιερό της κλασσικής ελληνιστικής περιόδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κύθνου
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1965)
To Billboard Hot 100 είναι ένας μουσικός κατάλογος επιτυχιών που κατατάσσει τα τραγούδια που παίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το έτος 1965, συνολικά 14 καλλιτέχνες και συγκροτήματα πέτυχαν να έχουν τραγούδι τους στην πρώτη θέση του καταλόγου επιτυχιών, όπως οι Πετούλα Κλαρκ, The Righteous Brothers, Γκάρι Λιούις & the Playboys, The Temptations, Freddie and the Dreamers, Γουέιν Φοντάνα και οι Mindbenders, Herman's Hermits, The Four Tops, The Byrds, The Rolling Stones, Sonny & Cher, Μπάρι ΜακΓκουάιρ, The McCoys και The Dave Clark Five.
Τα συγκροτήματα που είχαν περισσότερα από ένα τραγούδι στο νούμερο ένα την χρονιά αυτή ήταν οι Beatles, οι Supremes, οι Byrds και οι Rolling Stones, με αμφότερους τους Beatles και τους Supremes να έχουν τα περισσότερα (4), με τους Byrds και τους Rolling Stones να ακολουθούν με δύο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1965
Σωσέ (Ορν)
Το Σωσέ (γαλλικά: Ceaucé) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σωσεέν (γαλλικά: Ceaucéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ναός του Λευκού Αλόγου
Ο ναός του Λευκού Αλόγου (κινέζικα: 白马寺; Πινγίν: Báimǎ Sì), σύμφωνα με την παράδοση, είναι ο πρώτος Βουδιστικός ναός στην Κίνα και ανεγέρθηκε το 67 Κ.Ε., υπό την ηγεμονία του Αυτοκράτορα Μινγκ, της δυναστείας των Ανατολικών Χαν (κινέζικα: 东漢明帝; Πινγίν: dōng hàn míngdì, διακυβέρνησε 58–75 Κ.Ε.), στην τότε πρωτεύουσα Λούο Γιάνγκ (κινέζικα: 洛阳; Πινγίν: luòyáng).
Βρίσκεται 13 χμ βορειοανατολικά από την πόλη Λουογιάνγκ και 1,5 χμ βόρεια από την Πύλη της Δυτικής Αρμονίας (κινέζικα: 西雍门; Πινγίν: xi yōng mén) του παλατιού. Κείτεται στις πλαγιές του βουνού Μανγκ Σαν (κινέζικα: 邙山; Πινγίν: máng shān), και κοιτάει γαλήνια τα κρυστάλλινα νερά του ποταμού Λούο (κινέζικα: 洛河; Πινγίν: luò hé).
Η ίδρυση του Μοναστηριού
Μιά μέρα, ο δεύτερος αυτοκράτορας της δυναστείας των Aνατολικών Χαν, Μινγκ Ντι (κινέζικα: 东汉明帝; Πινγίν: dōnghàn míngdì, 28-75 Κ.Ε), είδε στον ύπνο του «έναν άνθρωπο από χρυσό που έλαμπε σαν ήλιος». Αφού ο αυτοκράτορας συμβουλεύτηκε τους συμβούλους, έστειλε μία ισχυρή διπλωματική αποστολή από 18 αντιπροσώπους του στην Ινδία, με επικεφαλής τον υπουργό του Φου Γι (κινέζικα: 傅毅; Πινγίν: fu yì), και τους ακολούθους του Τσάι Γιν (κινέζικα: 蔡愔; Πινγίν: cài yīn), Τσιν Τζινγκ (κινέζικα: 秦景; Πινγίν: qín jǐng) και Ουάνγκ Τζουν (κινέζικα: 王遵; Πινγίν: wáng zūn). Το 64 Κ.Ε, η αποστολή έφτασε στο Αφγανιστάν, όπου συνάντησε δύο Ινδούς ιερείς, τον Κασιάπα Ματάνγκα (κινέζικα: 摄摩腾; Πινγίν: shè mó téng) και τον Ντάρμα Ράκσα (κινέζικα: 竺法兰; Πινγίν: zhúfǎlán). Εκεί, συγκέντρωσαν ένα μεγάλο αριθμό βουδιστικών έργων, με σπουδαιότερα, την Ζωή του Βούδα σε πέντε τόμους και το Κείμενο των Σαράντα Δύο Κεφαλαίων (κινέζικα: 四十二章经; Πινγίν: sìshí'èr zhāng jīng).
Μία από τις διασημότερες ιστορικές προσωπικότητες, που μελέτησε και έζησε στο ναό του Λευκού Αλόγου, ήταν ο μοναχός Σουάν Τζαν (κινέζικα: 玄奘; Πινγίν: Xuánzàng, 602 - 664 Κ.Ε.). Ο Σουάν Τζαν οραματίστηκε το ταξίδι του στην Ινδία, όταν ήταν μοναχός στο ναό του Λευκού Αλόγου και όταν επέστρεψε από τα ταξίδια του, έγινε ο Ηγούμενος του μοναστηριού μέχρι το θάνατό του.
Αρχιτεκτονική και Αίθουσες
Το μοναστήρι είναι περιτριγυρισμένο από κόκκινα τείχη και έχει μία μεγάλη κεντρική πύλη προς το νότο, πάνω από την οποία είναι γραμμένα τα τρία ιδεογράμματα Μπάϊ Μά Σού (κινέζικα: 白馬寺; Πινγίν: Báimǎ Sì), ενώ δεξιά και αριστερά της, βρίσκονται δύο λευκά πέτρινα άλογα.
Περνώντας την κεντρική πύλη (κινέζικα: 中央门; Πινγίν: Zhōngyāng mén), μπαίνει κανείς σε ένα νέο κόσμο ηρεμίας και απόλυτης γαλήνης. Πιο πέρα στο βάθος, βρίσκεται η Αίθουσα της Ουράνιας Φρουράς (κινέζικα: 天王殿; Πινγίν: tiānwáng diàn). Είναι η μεγαλύτερη αίθουσα του μοναστηριού και στην σκεπή της υπάρχει το φωτοστέφανο του Βούδα, με τη φράση «ευοίωνη είναι η εποχή, όταν η χώρα ευημερεί και οι άνθρωποι ζουν ειρηνικά» (κινέζικα: 风调雨顺, 国泰民安; Πινγίν: fēngtiáoyǔshùn, guótàimín'ān).
Μετά την Αίθουσα της Ουράνιας Φρουράς βρίσκεται η Αίθουσα του Μεγάλου Βούδα (κινέζικα: 大佛殿; Πινγίν: dàfó diàn). Πιο πέρα, βρίσκεται η Αίθουσα της Μεγάλης Δύναμης (κινέζικα: 大雄殿; Πινγίν: dàxióngdiàn) και η μικρή Αίθουσα της Διδασκαλίας (κινέζικα: 接引殿; Πινγίν: jiē yǐn diàn).
Ανεβαίνοντας τα σκαλιά, βρίσκεται κανείς στην δροσερή βεράντα (κινέζικα: 清凉台; Πινγίν: qīngliáng tái). Είναι χτισμένη από μπλε τούβλα και φιλοξενεί δύο μεγάλα έλατα, πάνω από 500 ετών το καθένα. Στο κέντρο βρίσκεται η Αίθουσα του Βαϊροτσάνα (κινέζικα: 毗卢阁; Πινγίν: pí lú gé). Στις δύο μικρές πλαϊνές αίθουσες βρίσκονται τα αγάλματα με τα ιερά των δύο Ινδών μοναχών. Οι δύο ιερείς είναι θαμμένοι στο δάσος με τα έλατα μέσα στο μοναστήρι. Ο αυτοκράτορας Τζάου Τζί, της βόρειας δυναστείας Σούνγκ (κινέζικα: 宋趙佶; Πινγίν: sòng zhàojí, διακυβέρνησε 1100–1125), έδωσε στους δύο αυτούς μοναχούς τους τιμητικούς τίτλους «Δάσκαλος της Φώτισης» (κινέζικα: 汉启道圆通摩腾大师; Πινγίν: hàn qǐ dào yuántōng mó téng dàshī) και «Δάσκαλος της Βουδικής Διδασκαλίας» (κινέζικα: 汉开教总持竺法兰大师; Πινγίν: hàn kāi jiào zǒng chí zhúfǎlán dàshī)
Άλλες αίθουσες του μοναστηριού είναι η Τραπεζαρία (κινέζικα: 斋堂; Πινγίν: zhāi táng), η Αίθουσα Υποδοχής (κινέζικα: 客堂; Πινγίν: kètáng), η Αίθουσα των Έξι Αγίων (κινέζικα: 六祖殿; Πινγίν: liù zǔ diàn), η Αίθουσα των Γραφών (κινέζικα: 藏经阁; Πινγίν: cáng jīng gé), η Αίθουσα Διαλογισμού (κινέζικα: 禅堂; Πινγίν: chántáng), ο Πύργος της Καμπάνας (κινέζικα: 钟楼; Πινγίν: zhōnglóu), ο Πύργος του Τυμπάνου (κινέζικα: 鼓楼; Πινγίν: gǔlóu) και η Αίθουσα του Επικλινούς Βούδα (κινέζικα: 卧佛殿; Πινγίν: wò fó diàn).
Περίπου 200 μέτρα νοτιοανατολικά βρίσκεται η παγόδα Τσί Γιούν (κινέζικα: 齐云塔; Πινγίν: qí yún tǎ), 25 μέτρα ψηλή, με 13 ορόφους, γνωστή και σαν η «Παγόδα των Ιερών Λειψάνων» (κινέζικα: 释迦舍利塔; Πινγίν: shì jiā shèlì tǎ) γιατί περιέχει ιερά λείψανα του Βούδα. Η αρχική κατασκευή ήταν ξύλινη, αλλά κάηκε το τελευταίο έτος της δυναστείας των Βόρειων Σούνγκ (κινέζικα: 北宋末年; Πινγίν: běisòng mònián, 960- 1127). Ξαναχτίστηκε το 15ο έτος της περιόδου Ντα Τίνγκ (κινέζικα: 金朝大定十五年; Πινγίν: jīn cháo dà dìng shíwǔ nián), δηλαδή το 1175, που είναι και η σημερινή της μορφή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θρησκεία στην Κίνα Κατηγορία:Βουδιστικοί ναοί Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Κίνα
Βύβων
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Η επιγραφή στον λίθο του Βύβωνος όπου καταγράφεται η επίδοσή του. Ο Βύβων ήταν αθλητής που έζησε στην Αρχαία Ελλάδα τον 6ο αι. π.Χ. Η μοναδική πηγή πληροφόρησης για αυτόν είναι μια επιγραφή χαραγμένη σε λίθο που εντοπίστηκε στην περιοχή του Πελόπιου, κοντά στην Αρχαία Ολυμπία. Από την επιγραφή προκύπτει πως ο Βύβων ήταν αθλητής άρσης βαρών με αξιωσημείωτες επιδόσεις. Η επιγραφή που φέρει το όνομά του βρέθηκε σε έναν ογκόλιθο από γρανίτη με δύο βαθιές εγκοπές λαξευμένες σε αυτόν, ώστε να σχηματίζουν λαβή με σκοπό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί η πέτρα ως ελεύθερο βάρος. Το βάρος της πέτρας υπολογίζεται στα 143,5 κιλά και φέρει την εξής επιγραφή:
"ΒΥΒΟΝ ΤΕΤΕΡΕΙ ΧΕΡΙ ΥΠΕΡΚΕΦΑΛΑ Μ ΥΠΕΡΕΒΑΛΕΤΟ ΟΦΟ[Λ]Α Ο Βύβων με ανύψωσε με το ένα χέρι πάνω από το κεφάλι"
Ακουιτανική γλώσσα
Η Ακουιτανική γλώσσα ομιλούτο και στις δύο πλευρές των δυτικών Πυρηναίων στην αρχαία Ακουιτανία (περίπου μεταξύ των Πυρηναίων και της Γκαρόν, στην περιοχή που αργότερα αποκαλείται Γασκώνη) και στις περιοχές νότια των Πυρηναίων στις κοιλάδες της Χώρας των Βάσκων πριν από τη Ρωμαϊκή κατάκτηση. Πιθανότατα επέζησε στην Ακουιτανία μέχρι τον πρώιμο Μεσαίωνα.
Βύβων
Στην συγκεκριμένη απόδοση ο λίθος φαίνεται σαν να μιλά σε πρώτο πρόσωπο, ενώ με μια εναλλακτική προσέγγιση η επιγραφή μπορεί να αποδοθεί ως "...ΥΠΕΡΚΕΦΑΛΑΣ ΥΠΕΡΕΒΑΛΕΤΟ..." που θα μεταφραζόταν ως Ο Βύβων τον ανύψωσε με το ένα χέρι πάνω από το κεφάλι. Κατ' άλλους το τελευταίο σημείο της επιγραφής "...ΟΦΟ[Λ]Α" μπορεί να αποδοθεί ως ο [υιός του] Φόλα.
Ακουιτανική γλώσσα
Τα αρχαιολογικά, τοπωνυμικά και ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι ήταν μια Βασκονική γλώσσα ή μια ομάδα γλωσσών που αποτελούν πρόδρομο της Βασκικής γλώσσας. Τα σημαντικότερα τεκμήρια είναι μια σειρά από αναθηματικά και ταφικά κείμενα στα λατινικά που περιέχουν περίπου 400 προσωπικά ονόματα και 70 ονόματα θεών.
Βύβων
Στους αρχαίους Ολυμπιακούς αγώνες η άρση βαρών δεν αποτελούσε ολυμπιακό άθλημα, αλλά χρησίμευε ως άσκηση προθέρμανσης για τους αθλητές και συμπεριλαμβανόταν μόνο σε τοπικούς αγώνες. Το κατόρθωμα του Βύβωνα ωστόσο κρίθηκε αξιοθαύμαστο και επιλέχθηκε να αποτυπωθεί πάνω στον λίθο. Ο λίθος σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αθλητές
Ακουιτανική γλώσσα
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ακουιτανία Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Λε Σερκέιγ
Το Λε Σερκέιγ (γαλλικά: Le Cercueil) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σερκεγιαί (γαλλικά: Cercueillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Άγιος Ιωάννης Λιμνών Λασιθίου
Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της κοινότητας Λιμνών, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες της κορυφής «Λούτσι» (719 μ.), ανάμεσα στον Άγιο Νικόλαο και την Νεάπολη, και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360. Απέχει 15 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Όζιμο
Το Όζιμο (ιταλικά: Osimo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε. Είναι κτισμένο στην κορυφή ενός λόφου περίπου 15 χιλιόμετρα νότια από την Ανκόνα.
Η πόλη ήταν γνωστή κατά τη ρωμαϊκή περίοδο ως Auximum και διατηρεί μέρος του αρχαίου τείχους της (2ος αιώνας π.Χ.). Ο ανακαινισμένος καθεδρικός ναός έχει μια πύλη με γλυπτά του 13ου αιώνα, μια παλιά κρύπτη, μια ωραία χάλκινη κολυμπήθρα του 16ου αιώνα και μια σειρά από πορτρέτα όλων των επισκόπων της έδρας. Το δημαρχείο περιέχει μια σειρά από αγάλματα που βρέθηκαν στην τοποθεσία του αρχαίου φόρουμ. Το κάστρο (1489) χτίστηκε από τον Μπάτσιο Ποντέλλι. Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν ανεπτυγμένη η σηροτροφία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Όστρα (Ιταλία)
Η Όστρα (ιταλικά: Ostra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Γεφυράκι Μεσσηνίας
Το Γεφυράκι, είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στους Γαργαλιάνους και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Ο οικισμός βρίσκεται δυτικά των Γαργαλιάνων και βόρεια από τον Μάραθο, σε υψόμετρο 2 μέτρων από τη θάλασσα. Είναι πολύ κοντά στις βραχώδεις ακτές του Ιονίου Πελάγους και βρίσκεται διαγώνια απέναντι από τη νήσο Πρώτη. Σε απόσταση περίπου 1 χιλιομέτρου, προς τα νότια, από τον οικισμό βρίσκεται το λιμάνι και οι παραλίες του Μαράθου, ενώ σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων προς τα βόρεια από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Λαγκουβάρδου. Η απόστασή του οικισμού από τους Γαργαλιάνους είναι περίπου 7 χιλιόμετρα και από τον Μάραθο περίπου 1 χιλιόμετρο.
Ιστορία
Το Γεφυράκι είναι νεοσύστατος οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε μόλις το 2011 και προσαρτήθηκε στην τοπική κοινότητα Μαραθοπόλεως, και μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας, ο οποίος συστάθηκε με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο πολύ μικρός αυτός οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει μόλις 5 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται με τον τουρισμό και σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς στη περιοχή γύρω από τον οικισμό υπάρχουν, εκτός από ελαιώνες και καλλιέργειες σε θερμοκήπια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
J Balvin
Ο Χοσέ Άλβαρο Οσόριο Μπαλβίν (ισπανικά: José Álvaro Osorio Balvín, γενν. 7 Μαΐου 1985) ευρέως γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο J Balvin είναι Κολομβιανός τραγουδιστής της ρεγκετόν μουσικής.
Μεγάλες επιτυχίες-σταθμοί στην καριέρα του είναι τα κομμάτια: "Say My Name", "Tranquila", "Ay Vamos", "Ginza", "I Can't Get Enough", "Machika", "Mi Gente", "Bum Bum Tam Tam", "Con Altura", "Hey Ma" και "I like it".
Έχει πειραματιστεί με διάφορα είδη πέρα από τη reggaeton, όπως electronica, house, EDM, trap και R&B. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως Pharrell Williams, Major Lazer, Sean Paul, Justin Bieber, Beyonce, Liam Payne, Camila Cabello, Cardi B, Daddy Yankee, Ozuna, Maluma, Maroon 5, Ariana Grande, Nicky Jam, Becky G, Selena Gomez, Bebe Rexha και πολλούς άλλους. Ακόμα και στις συνεργασίες του με αγγλόφωνους καλλιτέχνες, τραγουδάει μόνο στη μητρική του γλώσσα, στα ισπανικά, με αποτέλεσμα να θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της σύγχρονης ισπανόφωνης μουσικής παγκοσμίως.
Στην Ελλάδα έγινε γνωστός το 2014, όταν ερμήνευσε το τραγούδι "Tranquila" στα Mad Video Music Awards με την Ελένη Φουρέιρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολομβιανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ποπ μουσικοί
Εθνικό Πάρκο Ντάιτι
Το Εθνικό Πάρκο Ντάιτι (Parku Kombëtar i Malit të Dajtit) είναι ένα εθνικό πάρκο, που ιδρύθηκε το 1966 στην κεντρική Αλβανία και εκτείνεται σε μια έκταση 293,84 τετραγωνικών χιλιομέτρων από το 2006. Το πάρκο είναι 40 χιλιόμετρα ανατολικά της Αδριατικής θάλασσας και 26 χιλιόμετρα ανατολικά των Τιράνων. Η περιοχή βρίσκεται υπό την κοινή δικαιοδοσία μεταξύ της Αλβανικής Υπηρεσίας Προστατευόμενων Περιοχών (AKZM) και του Οργανισμού Πάρκων και Ψυχαγωγίας του Δήμου των Τιράνων (APR). Είναι δίπλα στο εθνικό πάρκο Στάμε Πάς (Shtamë Pass) στα βορειοδυτικά, το προστατευόμενο τοπίο Κράστε-Βεριόν (Kraste-Verjon) στα δυτικά, και το προστατευόμενο τοπίο Μάλι με Γκρόπα-Μπίζα-Μαρτανές (Mali me Gropa-Bizë-Martanesh) στα ανατολικά. Το πάρκο χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετικά κατακερματισμένη, τραχιά τοπογραφία, που δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για μια μεγάλη ποικιλία οικοσυστημάτων και βιοποικιλότητας.
Η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) έχει κατατάξει το πάρκο ως Κατηγορία II. Το πάρκο έχει αναγνωριστεί ως σημαντική περιοχή φυτών διεθνούς σημασίας από την Plantlife.
Το 2019, άνοιξε το νέο κέντρο τουριστικών πληροφοριών Dajti Mt National Park, που βρίσκεται κοντά στους πύργους της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου κατά μήκος του δρόμου SH47 στο Φούσε Ντάιτ (Fushe Dajt).
Καραντουζένι
Το καραντουζένι είναι κούρδισμα του τρίχορδου μπουζουκιού, το οποίο το γνωρίσαμε μέσα από τις ρεμπέτικες ηχογραφήσεις της πειραιώτικης σχόλης.
Εθνικό Πάρκο Ντάιτι
Η περιοχή είναι γνωστή για το τελεφερίκ Dajti Ekspres και το Adventure Park, καθώς και τα παραδοσιακά παραδοσιακά εστιατόρια της περιοχής, που σερβίρουν τοπικά πιάτα σύμφωνα με την παράδοση της αργής κουζίνας.
Καραντουζένι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα
Εθνικό Πάρκο Ντάιτι
Γεωλογία
Ο ορεινός όγκος Ντάιτι, μια οροσειρά, που ανέρχεται σε υψόμετρο 1.613 μέτρων, περιλαμβάνει εκτός από το Ντάιτι, το Πρίσκα στα νότια, το Τουγιάνι στο κέντρο και το Μπράρι στα βόρεια. Οι ορειβάτες του βουνού μπορούν να δουν την πόλη των Τιράνων και τα βουνά της περιοχής. Λόγω της πανοραμικής θέας, αυτό το μέρος έχει χαρακτηριστεί ως το Μπαλκόνι των Τιράνων. Μία από τις κύριες πηγές νερού των Τιράνων, η λίμνη Μποβίλα, βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Μπραρ με απόκρημνους βράχους και ένα φαράγγι. Στο άλλο άκρο του πάρκου κατά μήκος του ποταμού Ερζέν βρίσκεται το προϊστορικό σπήλαιο Πελλουμπάς, που βρίσκεται στο φαράγγι Σκοράνα, το οποίο έχει διαμορφωθεί από τον ποταμό. Ένα άλλο φυσικό αξιοθέατο είναι οι καταρράκτες Σενγκίνι, που βρίσκονται κοντά στο χωριό Σενγκιέργκι.
Χλωρίδα και πανίδα
Η ποικίλη γεωλογία και τοπογραφία του Ντάιτι είχαν ως αποτέλεσμα μια ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Εκτός από τα δάση και τα ορεινά τοπία με πολλά άγρια λουλούδια, προστατεύονται επίσης πολλά θηλαστικά. Το πάρκο κατοικείται από αγριογούρουνα, ευρασιατικό λύκο, κόκκινη αλεπού, λαγό της Ευρώπης, καφέ αρκούδα, σκίουρο και ευρωπαϊκή αγριόγατα. Στο κάτω μέρος των βουνών, η βλάστηση αποτελείται από θαμνώδεις εκτάσεις και ρείκι, μυρτιά και φραγκάρια. Η βαλανιδιά κυριαρχεί σε υψόμετρο περίπου 600-1.000 μ. και παρεμβάλλεται από δάση οξιάς και σφενδάμνου και μερικά κωνοφόρα πάνω από 1.000 μ. υψόμετρο. Η βραχώδης κορυφή έχει λίγη βλάστηση.
Δασικές πυρκαγιές και αποψίλωση δασών
Στη δεκαετία του 2010, η αποψίλωση των δασών έχει γίνει ένα σημαντικό πρόβλημα στο βουνό. Το καλοκαίρι του 2012 και την άνοιξη του 2019, δασικές πυρκαγιές έκαψαν 10 εκτάρια δασών στην κορυφή της Πρίσκα και εν μέρει το Ντάιτι το 2017, απαιτώντας από τις αρχές να τις σβήσουν μόνο με τη βοήθεια ελικοπτέρων. Η ζημιά ήταν εκτεταμένη στις κορυφές και μπορεί να φανεί καθαρά από τα Τίρανα.
Οι δασικές πυρκαγιές συμβαίνουν συχνότερα κάθε χρόνο, ενώ οι υπεύθυνοι δεν καταδικάζονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αλβανικά (sq) Κατηγορία:Εθνικά πάρκα στην Αλβανία
Σουραύλι
Ένα διπλό φλάουτο ονομάζεται '''δισαύλι. Το δισαύλι''' έχει ένα φλάουτο χωρίς τρύπες και ένα άλλο που έχει τρύπες για την εκτέλεση της μελωδίας.
Στις Κυκλάδες, το σουραύλι είναι πολύ διαδεδομένο, ιδιαίτερα στη Νάξο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά όργανα
Όστρα Βέτερε
Το Όστρα Βέτερε (ιταλικά: Ostra Vetere) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Μανσίγια
thumb|300px thumb|300px|Παζάρι της Μανσίγια thumb|300px|Φωτογραφία της [[Πλατεία Μανσίγια|πλατείας Μανσίγια (Προξένων) από το 1924]] Η Ελ Μανσίγια (Αραβικά: المنشية ) είναι συνοικία στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Μία από τις παλαιότερες συνοικίες της πόλης, είδε σημαντική ανάπτυξη τον 19ο και τον 20ο αιώνα και αναδείχτηκε σε σημαντικό κέντρο διοίκησης και επιχειρηματικότητας της πόλης. Η έδρα του Κυβερνείου της Αλεξάνδρειας (που κάηκε κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 2011) και το εφετείο της Αλεξάνδρειας βρίσκονται στην Ελ Μανσίγια, όπως και τα γραφεία του Χρηματιστήριου της Αιγύπτου.
Μανσίγια
Μιλλιαρήσι Ηρακλείου
Το Μιλλιαρήσι ή Μηλιαρίσσα είναι πολύ μικρός οικισμός του Αρκαλοχωρίου στον Δήμο Μινώα Πεδιάδος της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου στην Κρήτη, ο οποίος απέχει περίπου 5 χλμ. ΝΔ. από αυτό και έχει υψόμετρο 492 μέτρα. Κατοικήθηκε από τα πρώτα βυζαντινά χρόνια. Σήμερα, υπάρχουν τα εγκαταλελειμμένα σπίτια του, τα οποία είναι παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, του 14ου-16ου αιώνα, ο οποίος λειτουργούσε την περίοδο της Ενετοκρατίας, όπως φαίνεται από πηγές. Αναφέρεται το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρκαλοχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την Αγία Σεμνή, το Αρχοντικό, τη Ζίντα, το Αρκαλοχώρι, τη Μουσούτα και το Χουμέρι, αποτελούν την κοινότητα Αρκαλοχωρίου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος και σύμφωνα την απογραφή του 2011 απογράφησαν 4 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Πανελλήνιοι Σχολικοί Αγώνες Λυκείων Ελλάδας – Κύπρου
Οι Πανελλήνιοι Σχολικοί Αγώνες Λυκείων Ελλάδας – Κύπρου είναι αθλητική διοργάνωση που διεξάγεται ετησιως από την Οργανωτική Επιτροπή Σχολικών και Αθλητικών Δραστηριοτήτων και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας. Περιλαμβάνουν αγωνίσματα κλασικού και μοντερνου αθλητισμού, αλλα και ομαδικά αθλήματα. Καθηκοντα Προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής ασκεί ο εκαστοτε Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με τρεχοντα τον Σωκράτη Σαβελίδη. Οι Αγώνες ξεκινούν μετά από τη δημοσίευση της σχετικής προκήρυξης κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους (συνήθως στις αρχες). Στους Σχολικούς Αγώνες εχουν δικαιωμα συμμετοχής μαθητές και μαθήτριες που φοιτούν σε Δημόσιο ή Ιδιωτικό Γενικό Λύκειο (ΓΕ.Λ.), Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.) ή σε κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα αρμοδιότητας του ΥΠ.Π.Ε.Θ. Την εποπτεια των αγώνων στίβου εχει ο ΣΕΓΑΣ. Μέχρι το 2010 διεξάγονταν παραλληλα και σχολικοί αγώνες Γυμνασίων.
1925-1933
Από το 1925 ο Πανιώνιος και με την αδεια του ΣΕΓΑΣ αρχισε να διοργανώνει το Πρωτάθλημα βόλεϊ Αθηνών το οποίο περιελάμβανε και ξεχωριστό πρωτάθλημα σχολείων (συμμετείχαν τα γυμνάσια Β΄, Γ΄, Ε΄, Στ΄ Αθήνας, Β΄ Εμπορική Σχολή, Εκπαιδευτήριο Μακρή και Πρότυπο Κλασικό Γυμνάσιο). To Πρωτάθλημα συνεχίστηκε έως το 1933.
1948-1974
Tην περίοδο 1948-49 στο Παναθηναϊκό Στάδιο πραγματοποιηθηκαν oι πρωτοι πανελληνιοι σχολικοι αγωνες στίβου μεταξύ μαθητών των εξατάξεων τοτε Γυμνασιων. Η διοργάνωση επανηλθε το 1957, απο το 1967 απεκτησαν δικαιωμα συμμετοχης και οι μαθητριες, και συντομα εντάχθηκαν πολλα ομαδικα αθληματα στους αγωνες. Οι διοργανωσεις μέχρι το 1980 ηταν διήμερες, ενώ το διαρκως αυξανομενο ενδιαφερον για τον σχολικο αθλητισμο παγκοσμίως οδηγησε στην ιδρυση της Διεθνούς Ομοσπονδίας το 1972 και το πρωτο παγκόσμιο σχολικο πρωταθλημα ποδοσφαιρου στο Βελγιο, αλλα και πετοσφαίρισης. Το 1973 πραγματοποιηθηκαν τα πρωτα παγκόσμια σχολικα πρωταθληματα καλαθοσφαίρισης και χειροσφαίρισης και το καλοκαίρι του 1974 η πρωτη Παγκόσμια Γυμνασιάδα (ουσιαστικα σχολικοι Ολυμπιακοί αγώνες) στη Δυτική Γερμανία. Παντως πρόδρομος της δημιουργιας των παγκόσμιων διοργανωσεων και της Διεθνούς Ομοσπονδίας θεωρουνται οι Αραβικοι σχολικοι αγωνες ηδη απο το 1949
1978-σημερα
Η εγκαταλειψη της καθαρεύουσας το 1978 την περιοδο της Μεταπολιτευσης συνοδεύτηκε από την κατάργηση του εξατάξιου Γυμνασιου την μετατροπη του σε τριτάξιου και την επιπλέον εισαγωγη του τριτάξιου Λυκειου. Απο το 1981 έως και το 1985 οι αγώνες στίβου ηταν τριήμεροι, ενω η εμφανιση του χουλιγκανισμου και στον μαθητικό αθλητισμό αναγκασε το Υπουργειο Παιδειας να διακοψει τα πρωταθληματα μπασκετ το 1985 και για μερικα χρονια. To 1986 καταργηθηκαν οι αγώνες Γυμνασιων για να επανέλθουν το 1988 (και έως το 2010), ενώ η διάρκεια της διοργάνωσης έγινε ξανα 2 ημέρες. Σημαντικη εξελιξη για την πορεία και ανάπτυξη του σχολικού αθλητισμού υπηρξε ο νόμος που ψηφιστηκε το 1989 απο το θερινό Τμήμα της Βουλής, με τον οποιο αποφασιστηκε οτι ο σχολικός αθλητισμός έχει τα ίδια προνόμια με αυτά που ίσχυαν για τον συλλογικό αθλητισμό και εθνικές ομάδες σε επίπεδο παγκοσμίων πρωταθλημάτων. Αυτο πρακτικα σημαινε οτι οι ολες πρωταθλητριες ομαδες (αγοριων και κοριτσιων) θα μπορουσαν να συμμετεχουν σε παγκοσμια σχολικα τουρνουα με έξοδα του Υπουργειου Παιδειας. Το 2006 η Ελλαδα φιλοξενησε την Γυμνασιαδα, σε Αθηνα και Θεσσαλονικη, ενώ το 2011 δεν διεξηχθησαν πανελληνιοι αγωνες για λόγους οικονομικούς οπως και την διετια 2019-2021 λογω πανδημιας. Η διοργανωση στίβου του 2019 ηταν η 62η στην ιστορία του θεσμού.
Σύστημα Διεξαγωγής
Στη Α΄ Φάση διεξάγονται αγώνες μεταξύ των ομάδων των Λυκείων του καθε νομου σε Ελλάδα και αντιστοιχα επαρχιας στην Κύπρο (οι μεγαλοι νομοι οπως η Αττικη χωρίζονται σε ζωνες ανατολικη, νοτια κτλ). Οι αγώνες διεξάγονται με το σύστημα του απλού αποκλεισμού (νοκ-άουτ). Στη Β΄ φάση διεξάγονται αγώνες μεταξύ των πρωταθλητριών ομάδων των Διευθύνσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε επίπεδο Περιφερειών. Στη Γ΄Φάση που είναι η τελική δημιουργείται το final-four με τις 3 νικήτριες ομάδες των προημιτελικών αγώνων και την εκπρόσωπο ομάδα της Κύπρου. Οι ομάδες και οι αθλητες που αναδεικνύονται πανελληνιοι πρωταθλητές προκρινονται στη διοργάνωση των παγκόσμιων σχολικων αγωνων.
Kαλαθοσφαίριση (κορασίδων)
===Πετοσφαίριση (κορασίδων) ===
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κύπρο Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Πότζο Σαν Μαρτσέλλο
Το Πότζο Σαν Μαρτσέλλο (ιταλικά: Poggio San Marcello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Όγκειον
Πήρε το όνομά της από τον πρώτο βασιλιά της τον Όγκιο γιο του Απόλλωνα. Ο Όγκιος ήταν γνωστός για τα περίφημα άλογα που εξέτρεφε στους στάβλους του. Ένα από αυτά ήταν ο Αρίων που γεννήθηκε από τη θεά Δήμητρα και τον θεό Ποσειδώνα.
Σύμφωνα με τον Παυσανία όταν κάποτε ο Ποσειδώνας καταδίωξε τη Δήμητρα για να ενωθεί μαζί της αυτή για να ξεφύγει μεταμορφώθηκε σε φοράδα και μπήκε στο κοπάδι του Όγκιου. Ο Ποσειδώνας όμως αντιλήφτηκε το τέχνασμα αυτό και με τη σειρά του μεταμορφώθηκε σε άλογο κατορθώνοντας τελικά να ενωθεί με τη θεά. Από την ένωση των δύο θεών γεννήθηκε μια κόρη που το όνομά της ήταν γνωστό μόνο στους μυημένους στα Ελευσίνια μυστήρια και ένα άλογο ο Αρίωνας τον οποίο αργότερα ο Όγκιος έδωσε στον Ηρακλή που τότε πολεμούσε εναντίων των Ηλείων. Στο Όγκειο υπήρχε ιερό της Δήμητρας Ερινύος και του Απόλλωνα Ογκαίου.
Την εποχή του Παυσανία το Όγκειον ήταν πλέον κώμη και ανήκε στην πόλη - κράτος της Θέλπουσας. Η ακριβής θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει εντοπιστεί αλλά εικάζεται ότι βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του σημερινού χωριού Καλλιάνι Αρκαδίας
Πηγές
Dictionary of Greek and Roman Geography: Abacaenum-Hytanis, William Smith, Walton & Maberly, 1854, London, σελ. 482
Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τροπαίων
Σοντς
Η Σοντς (Αραβικά: شدس) είναι συνοικία στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Το όνομα της συνοικίας αρχικά ήταν Σούντς (Schutz), το οποίο έλαβε από έναν ομώνυμο πλούσιο ολλανδό γεωκτήμονα που ζούσε στη περιοχή στις αρχές του 20ου αιώνα, ο οποίος και ήταν ιδρυτής και μελος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ramleh British Tram. Το όνομα της συνοικίας με πάροδο του χρόνου έχει παραφθαρεί σε "Σοντς".
Κατηγορία:Συνοικίες της Αλεξάνδρειας
Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου
Η Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου ως ενοποιημένο αυτοκυρίαρχο κράτος ξεκίνησε το 1707, με την πολιτική ένωση των βασιλείων της Αγγλίας και της Σκωτίας σε ένα ενωμένο βασίλειο, που ονομάζεται Μεγάλη Βρετανία. Μία περαιτέρω Πράξη Ένωσης το 1800 πρόσθεσε το Βασίλειο της Ιρλανδίας, για να δημιουργήσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου
Πολβερίτζι
Το Πολβερίτζι (ιταλικά: Polverigi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Αμρίγια (Αλεξάνδρεια)
thumb|300px Η Αμρίγια (Αραβικά: العامرية ) είναι συνοικία στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Είναι βιομηχανική ζώνη και έχει πολλά εργοστάσια και διυλιστήρια. Έχει πληθυσμό 845.845 κατοίκους σύμφωνα με απογραφή του 2006.
Κατηγορία:Συνοικίες της Αλεξάνδρειας
Άγιος Ευστάθιος Κιμώλου
Ο Άγιος Ευστάθιος ή το Πυργί είναι νησίδα του Αιγαίου ανάμεσα στη Μήλο, Κίμωλο και Πολύαιγο των Κυκλάδων με υψόμετρο 10 μέτρα. Βρίσκεται πιο κοντά προς στη Κίμωλο, απέναντι από το λιμάνι του νησιού τη Ψάθη και στα νότια του υπάρχει μια ακόμη νησίδα, ο Άγιος Γεώργιος. Το όνομά του προέρχεται από το εκκλησάκι του Αγίου Ευσταθίου που υπάρχει πάνω στη νησίδα και χτίστηκε το 1919 στη θέση παλαιότερου ναού. Υπάρχει ακόμα ένας φάρος που κατασκευάστηκε το 1893 με ύψος πύργου 7 μέτρων και εστιακό ύψος 26 μέτρων που εξυπηρετεί τη ναυσιπλοΐα στο θαλάσσιο στενό μεταξύ Κιμώλου και Πολυαίγου ή αλλιώς "στενό Πυργί". Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Κιμώλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κιμώλου Κατηγορία:Δήμος Κιμώλου
Μεταφορές στη Σλοβακία
Σιδηρόδρομοι
μικρογραφία|Το σιδηροδρομικό δίκτυο της Σλοβακίας το 2019
Τα παραπάνω δεδομένα ισχύουν για το 2008.
Οδικό δίκτυο
μικρογραφία|Χάρτης των κύριων δρόμων στη Σλοβακία
Τα παραπάνω δεδομένα ισχύουν για το 2008.
Αυτοκινητόδρομοι
δεξιά|μικρογραφία|Ο αυτοκινητόδρομος D1
Αεροδρόμια
Δείτε επίσης: Κατάλογος αεροδρομίων της Σλοβακίας δεξιά|μικρογραφία|Το Αεροδρόμιο της Μπρατισλάβας δεξιά|μικρογραφία|Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κόσιτσε Το 2012 στη Σλοβακία υπήρχαν 37 αεροδρόμια.
Αεροδρόμια με ασφαλτοστρωμένους αεροδιαδρόμους
Τα δεδομένα ισχύουν για το 2012.
Αεροδρόμια με μη ασφαλτοστρωμένους διαδρόμους
Το 2002, στη Σλοβακία υπήρχαν 18 αεροδρόμια με μη ασφαλτοστρωμένους διαδρόμους. Η ταξινόμηση των αεροδρομίων με μη ασφαλτοστρωμένους αεροδιαδρόμους σύμφωνα με το μέγεθος τους είναι η εξής:
Τα δεδομένα ισχύουν για το 2002.
Ελικοδρόμια
Το 2012 στη Σλοβακία υπήρχε 1 ελικοδρόμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφορές στη Σλοβακία
Ωσαννά
Ετυμολογία
Η λέξη ωσαννά (Λατινικά osanna, ελληνιστική κοινή ὡσαννά) προέρχεται από την εβραϊκή λέξη הושיעה־נא , הושיעה נא hôšîʿâ-nā και που σχετίζονται με την αραμαϊκή λέξη ܐܘܿܫܲܥܢܵܐ (ʾōshaʿnā) που σημαίνει «σώσω, διάσωση, σωτήρας».
Στην Εβραϊκή Βίβλο χρησιμοποιείται μόνο σε στίχους όπως «βοήθεια» ή «σώσω, προσεύχομαι» (Ψαλμοί 118:25). Στα Ευαγγέλια χρησιμοποιείται ως κραυγή αγαλλίασης και αυτό έχει προκαλέσει περίπλοκες συζητήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η λέξη ωσαννά φαίνεται να είναι «ειδικό είδος σεβασμού» που δίνεται σε αυτόν που σώζει, έσωσε, θα σώσει ή σώζει τώρα. Όταν χρησιμοποιείται έτσι, Ωσαννά σημαίνει «μια ιδιαίτερη τιμή σε αυτόν που σώζει». Η κυριολεκτική ερμηνεία «Σώσε, τώρα!», που βασίζεται στον Ψαλμό 118:25, δεν εξηγεί πλήρως την εμφάνιση της λέξης.
Ιουδαϊσμός
Στην εβραϊκή λειτουργική παράδοση, η λέξη χρησιμοποιείται στην λειτουργία Ωσαννά, μια ομάδα προσευχών από την οποίο τραγουδιέται μια επιλογή κάθε πρωί κατά τη διάρκεια της Σκηνοπηγίας, της Γιορτής των Θαλάμων ή των Σκηνών. Ο πλήρης κύκλος τραγουδιέται την έβδομη ημέρα της γιορτής, που ονομάζεται Οσανά Ραμπάχ (הושענא רבא, «Μεγάλο Ωσαννά»). Στον Ιουδαϊσμό χρησιμοποιείται πάντα στην αρχική του εβραϊκή μορφή, הושענא Hoshana.
Χριστιανισμός
«Ωσαννά» ήταν η κραυγή επαίνου ή λατρείας που γινόταν ως αναγνώριση του Ιησού ως μεσσία κατά τη θριαμβευτική είσοδό του στην Ιερουσαλήμ, "Ωσαννά! Ευλογημένος είναι αυτός που έρχεται στο όνομα του ΚΥΡΙΟΥ!» που αποτελεί μέρος της προσευχής του Επινίκιου ύμνου.
Χρησιμοποιείται σε πολλά εδάφια της Καινής Διαθήκης, συμπεριλαμβανομένου του «ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου» (Μάρκος 11.9), «ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις» (Μάρκος 11.10) και «Ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαυῒδ» (Ματθαίος 21:9).
Ο «Ύμνος Ωσαννά», που βασίζεται στη φράση Ωσαννά, είναι παραδοσιακός ύμνος της Μοραβικής Εκκλησίας γραμμένος από τον επίσκοπο Χριστιανό Γρηγόριο του Χέρνχουτ που τραγουδιέται την Κυριακή των Βαΐων και την πρώτη Κυριακή της Δεύτερης Έλευσης. Είναι αντιφωνικός, δηλαδή τραγούδι κλήσης και απάντησης. Παραδοσιακά, τραγουδιέται από το εκκλησίασμα παιδιών και ενηλίκων, αν και μπορεί να γίνεται με άλλους τρόπους, όπως μεταξύ χορωδίας και εκκλησίας, ή να παίζεται μεταξύ χορωδιών.
Χρησιμοποιείται επίσης σε διάφορα τραγούδια όπως στην ελληνική μετάφραση των στίχων του γερμανικού χριστουγεννιάτικου τραγουδιού Άγια Νύχτα.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Χριστιανική λατρεία
Μουσούτα Ηρακλείου
Η Μουσούτα ή Μουσσούτα είναι οικισμός του Αρκαλοχωρίου στον Δήμο Μινώα Πεδιάδος της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου στην Κρήτη, ο οποίος βρίσκεται 3 χλμ. νότιά του και έχει υψόμετρο 419 μέτρα. Αναφέρεται από το 14ο αιώνα και η ενετική της βρύση αναφέρεται από τον Gerola στον κατάλογο με τα ενετικά μνημεία της Κρήτης. Κοντά στην πλατεία βρίσκονται τα γραφεία του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού. Στο παλιό λατομείο του ακατοίκητου σήμερα οικισμού Βιτσιλιά αποκαλύφθηκε νεολιθικό νεκροταφείο. Αναφέρεται το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρκαλοχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την Αγία Σεμνή, το Αρχοντικό, τη Ζίντα, το Αρκαλοχώρι, το Μηλλιαρήσι και το Χουμέρι, αποτελούν την κοινότητα Αρκαλοχωρίου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος και σύμφωνα την απογραφή του 2011 απογράφησαν 90 κάτοικοι.
Ροζόρα
Η Ροζόρα (ιταλικά: Rosora) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ανκόνας, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Αιλουρίνες
Οι Αιλουρίνες είναι υποοικογένεια της οικογένειας των Αιλουροειδών, που περιλαμβάνει τα γένη και είδη που βρίσκονται παρακάτω. Τα περισσότερα είδη είναι μικρού έως μεσαίου μεγέθους αν και η ομάδα περιλαμβάνει ορισμένα από τα μεγαλύτερα ζώα, όπως το πούμα και το γατόπαρδο. Τα πρώτα στοιχεία των Αιλουρίνων αποδίδονται στο είδος Felis attica από τα τέλη του Μειόκαινου, 9 εκατομμύρια χρόνια πριν, της δυτικής Ευρασίας.
Τα αιλουροειδή χωρίζονται σε δύο ομάδες: τις κωνόδοντες γάτες (μέλη των σωζόμενων υποοικογενειών Αιλουρίνες και Πανθηρίνες) και τις εξαφανισμένες μαχαιρόδοντες γάτες (μέλη της Μαχαιροδοντίνες).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιλουρίδες
Κρεμλίνο του Καζάν
Το Κρεμλίνο του Καζάν (ρωσικά: Казанский Кремль, ταταρικά κυριλλικά: Казан кирмәне, ταταρικά λατινικά: Qazan kirmäne) είναι το κύριο ιστορικό φρούριο του Ταταρστάν, το οποίο βρίσκεται στην πόλη του Καζάν. Χτίστηκε κατ'εντολή του Ιβάν του Τρομερού πάνω στα ερείπια του πρώην κάστρου των χάνων του Καζάν. Ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 2000.
Μνημεία
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ|Ο Καθεδρικός του Ευαγγελισμού (1561-62) Το Κρεμλίνο του Καζάν περιλαμβάνει πολλά παλιά κτίρια, από τα οποία το παλαιότερο είναι ο Καθεδρικός του Ευαγγελισμού (1554-62), η μόνη ρωσική εκκλησία του 16ου αιώνα που έχει έξι προβλήτες και πέντε αψίδες. Όπως πολλά κτίρια του Καζάν αυτής της περιόδου, είναι κατασκευασμένο από τοπικό ψαμμίτη και όχι από τούβλα. Οι διάσημοι Πσκοβίτες αρχιτέκτονες Ποστνίκ Γιάκοφλεφ και Ιβάν Σιρτζάι (ονομαζόμενος ως Μπάρμα) κλήθηκαν από τον Τσάρο για να ξαναχτίσουν το Κρεμλίνο του Καζάν με πέτρα. Το κωδωνοστάσιο του καθεδρικού ναού ανεγέρθηκε σε πέντε βαθμίδες, με εντολή του Ιβάν του Τρομερού και χαράχτηκε για να θυμίζει το Μεγάλο Καμπαναριό του Ιβάν στη Μόσχα, το οποίο καταστράφηκε από τους Σοβιετικούς το 1930.
Το πιο εμφανές σημείο το Κρεμλίνο του Καζάν είναι ο πύργος Σογιεμπικά, ο οποίος πιθανώς χρονολογείται από τη βασιλεία του Πέτρου του Μέγα. Ένας πολύ γνωστός μύθος συνδέει τον πύργο με την τελευταία βασίλισσα του Χανάτου του Καζάν. Άλλο ένα αναγνωρίσιμο αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό είναι ο Πύργος Σπάσκαγια, ο οποίος στερεώνει το νότιο άκρο του Κρεμλίνου και χρησιμεύει ως η κύρια είσοδος στο Κρεμλίνο.
Μερικά από τα άλλα σημεία ενδιαφέροντος είναι οι χιονόλευκοι πύργοι και τείχη, οι οποίοι χτίστηκαν τον 16ο και 17ο αιώνα αλλά αργότερα ανακαινίστηκαν, το τζαμί Κολσαρίφ το οποίο ξαναχτίστηκε πρόσφατα μέσα στην ακρόπολη, και ο Οίκος του Κυβερνήτη (χτίστηκε από το 1843 έως το 1853) ο οποίος σχεδιάστηκε από τον Κονσταντίν Θον και σήμερα είναι η κατοικία του Προέδρου του Ταταρστάν. Πιστεύεται ότι το παλάτι βρίσκεται στον χώρο ενός πρώην παλατιού των χάνων. Βρίσκεται ανάμεσα στο Προεδρικό Παλάτι και τον Πύργο Σογιεμπικά, και είναι η εκκλησία παλατιού που χτίστηκε πάνω στα θεμέλια μεσαιωνικού τζαμιού.
Πρόσφατη ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|Γενική άποψη από το Κρεμλίνο του Καζάν Τα εγκαίνια του τζαμιού Κολσαρίφ, του μεγαλύτερου τζαμιού στην Ευρώπη, πραγματοποιήθηκαν στο Καζάν στις 24 Ιουνίου 2005. Περίπου 17.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για τον εορτασμό. Αντιπροσωπείες από σαράντα χώρες παρακολούθησαν την εκδήλωση. Οι εγκαταστάσεις ανακατασκευάστηκαν στο χώρο όπου προφανώς βρισκόταν το κύριο τζαμί του Χανάτου του Καζάν πριν το 1552. Στην τελετή, ο πρόεδρος του Ταταρστάν Μιντιμέρ Σαεΐμιεφ δήλωσε ότι "το τζαμί Κολσαρίφ είναι ένα νέο σύμβολο του Καζάν και του Ταταρστάν... μια γέφυρα που συνδέει... το παρελθόν και το μέλλον μας."
Το διάταγμα για την αποκατάσταση του τζαμιού Κολσαρίφ το 1995, επίσης διέταξε την αποκατάσταση του Καθεδρικού Ναού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου του Καζάν. Στις 21 Ιουλίου 2005, ημέρα γιορτής για την αγία εικόνα "Θεοτόκος του Καζάν", με την παρουσία 10.000 προσκυνητών, ο Πατριάρχης Αλέξιος Β΄ και ο Μιντιμέρ Σαεΐμιεφ τοποθέτησαν στο πρόσφατα ανακαινισμένο Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού το ιερότερο αντίγραφο του χαμένου εικονίδιου, το οποίο είχε επιστραφεί στη Ρωσία το 2004 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄, λίγο πριν από το θάνατό του.
Το 2005, το πρώτο στάδιο του Μετρό του Καζάν περιελάμβανε ένα σταθμό με το όνομα Κρεμλιόφσκαγια (ή Κρεμλ στα Ταταρικά), του οποίου η έξοδος βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το Κρεμλίνο.