cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάικλ Κόλινς
Απόλλων 11
Σε μία συνέντευξη στην εφημερίδα The Guardian τον Ιούλιο του 2009 ο Κόλινς απεκάλυψε ότι ανησυχούσε για την ασφάλεια των Άρμστρονγκ και Όλντριν. Τον απασχολούσε επίσης το ότι σε περίπτωση θανάτου τους στη Σελήνη, θα ήταν υποχρεωμένος να επιστρέψει στη Γη μόνος του και, ως ο μοναδικός επιζών της αποστολής, θα τον θεωρούσαν «σημαδεμένο για όλη του τη ζωή».
Δραστηριότητες μετά τη NASA
Μετά την επιστροφή του στη Γη, και αφού βγήκε από μία καραντίνα 18 ημερών, το πλήρωμα του Απόλλων 11 άρχισε περιοδεία 45 ημερών σε όλες τις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες. Πριν από την περιοδεία, ο διοικητής της NASA Τόμας Πέιν είχε ενημερώσει τον Κόλινς ότι ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Γουίλιαμ Π. Ρότζερς ενδιαφερόταν να τον διορίσει στη θέση του βοηθού υπουργού Εξωτερικών για τις Δημόσιες Υποθέσεις. Μετά την επιστροφή του πληρώματος στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο, ο Κόλινς συναντήθηκε με τον Ρότζερς και δέχθηκε τη θέση μετά από πιέσεις του Προέδρου των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον.
Ο Κόλινς συνταξιοδοτήθηκε από τη NASA το 1970. . Το επόμενο έτος διορίσθηκε διευθυντής στο Εθνικό Μουσείο Αέρα και Διαστήματος. Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1978 και μετά έγινε βοηθός γραμματέα στο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν. Το 1974 ολοκλήρωσε ένα πανεπιστημιακό πρόγραμμα Advanced Management και το 1980 έγινε αντιπρόεδρος της LTV Aerospace στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια. Παραιτήθηκε το 1985 για να ξεκινήσει τη δική του εταιρεία συμβούλων, τη «Michael Collins Associates».
Αποστρατεύθηκε από το Σώμα Εφέδρων Αεροπορίας με τον βαθμό του υποπτεράρχου.
Ο Κόλινς ως συγγραφέας
thumb|Ο Κόλινς και τα άλλα μέλη της αποστολής Απόλλων 11 σε συνάντηση με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ [[Μπαράκ Ομπάμα κατά τους εορτασμούς της τεσσαρακοστής επετείου της]] Ο Κόλινς έγραψε μία αυτοβιογραφία το 1974 με τίτλο Carrying the Fire: An Astronaut's Journeys (= «Μεταφέροντας τη φωτιά: Τα ταξίδια ενός αστροναύτη»). Για το βιβλίο αυτό γράφτηκε ότι «θεωρείται γενικώς ως η καλύτερη περιγραφή τού πώς είναι το να είσαι αστροναύτης». Επίσης έχει γράψει τα βιβλία:
Εκτός από τη συγγραφική του δραστηριότητα, ο Κόλινς έχει ζωγραφίσει υδατογραφίες, με θέμα κυρίως τους βάλτους της Φλόριντα ή αεροσκάφη με τα οποία είχε πετάξει. Μέχρι πρόσφατα δεν τις υπέγραφε για να αποφύγει την αύξηση της τιμής τους μόνο και μόνο επειδή θα είχαν το «αυτόγραφό» του. Υπήρξε επί αρκετά χρόνια έφορος της National Geographic Society. Είναι εταίρος της «Εταιρείας Πιλότων Δοκιμών» (Society of Experimental Test Pilots) και του Αμερικανικού Ιδρύματος Αεροναυτικής και Αστροναυτικής. Εξάλλου, έχει εισαχθεί στο «Hall of Fame Αμερικανών Αστροναυτών».
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Κόλινς έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο Διακεκριμένης Υπηρεσίας της NASA, το παράσημο «Διακεκριμένος Ιπτάμενος Σταυρός» (Distinguished Flying Cross) της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας και το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου. Από κοινού με τους `Αρμστρονγκ και Όλντριν τιμήθηκαν με το Collier Trophy το 1969, με το Μετάλλιο Hubbard της National Geographic Society το 1970 και με το Χρυσό Μετάλλιο Langley του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν το 1999.
Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση τον τίμησε δίνοντας στον αστεροειδή 6471 Κόλινς το όνομά του. Επίσης, όπως συνέβη και με τα άλλα δύο μέλη της αποστολής Απόλλων 11, το όνομά του δόθηκε σε έναν μικρό κρατήρα στην ορατή πλευρά της επιφάνειας της Σελήνης.
Οικογενειακή ζωή
thumb|Ο Μ. Κόλινς τον Φεβρουάριο του 2009 Ο Μάικλ Κόλινς και η Πατρίτσια («Πατ») παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι τον θάνατο της Πατρίτσια στις 9 Απρίλιου 2014. Απέκτησαν μαζί τρία παιδιά: την Κέιτ (γενν. 6 Μαΐου 1959), που έγινε ηθοποιός, την Ανν (γενν. 31 Οκτωβρίου 1961) και τον Μάικλ (γενν. 23 Φεβρουαρίου 1963). Διέμεναν στη μικρή πόλη Μάρκο Άιλαντ της νότιας Φλόριντα και στο χωριό `Ειβον της Βόρειας Καρολίνας. Το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Κόλινς Carrying the Fire είναι αφιερωμένο στην Πατρίτσια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες Κατηγορία:Αμερικανοί πιλότοι Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί
Νικηφόρος Καραντηνός
Ο Νικηφόρος Καραντινός υπήρξε ναύαρχος του Βυζαντίου και διοικητής Πελοποννήσου.
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο πατρίκιος Κωνσταντίνος Καραντινός. Διορίστηκε υπό του αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄ του Αργυρού διοικητής Πελοποννήσου. Το 1031 καταδίωξε τον αραβικό στόλο και τον κατέστρεψε. Το επόμενο έτος (1032), καινούργιος στόλος Αράβων από 1000 πλοία κατέπλευσε, και ο Καραντινός τον έτρεψε σε φυγή, συλλαμβάνοντας πολλούς αιχμαλώτους, τους οποίους οδήγησε στην Κωνσταντινούπολη. Σε άλλη ναυμαχία που ακολούθησε το επόμενο χρόνο (1033), νίκησε ξανά τους Άραβες και συνέλαβε 600 αιχμαλώτους.
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Αναφορές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ναύαρχοι Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Πελοποννήσου
Ασάγκι Γκιουζλέκ
Το Ασάγκι Γκιουζλέκ (επίσης, Ασάγκι Γκιουζλγιάκ, Κιουζλιάκ και Γιουχάρι Γκιουζλγιάκ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Φιζουλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Φιζουλί
Τζέφρυ Έπστειν
O Τζέφρυ Έντουαρντ Έπστειν (αγγλ. Jeffrey Edward Epstein), 20 Ιανουαρίου 1953 – 10 Αυγούστου 2019) ήταν Αμερικανός καταδικασμένος δράστης σεξουαλικών εγκλημάτων και πρώην χρηματοοικονομικός σύμβουλος. Ο Επστάιν, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ξεκίνησε την καριέρα του διδάσκοντας στο Dalton School στο Μανχάταν.  Μετά την απόλυσή του από το σχολείο, εισήλθε στον τραπεζικό και χρηματοοικονομικό τομέα, εργαζόμενος στην Bear Stearns σε διάφορα τμήματα, προτού τελικά ιδρύσει τη δική του εταιρεία. Ο Επστάιν συνδέθηκε με την ελίτ της αμερικανικής κοινωνίας, παντρεύτηκε αρκετές φορές και ήταν πατέρας πολλών παιδιών. Ο ίδιος και κάποιοι από τους συνεργάτες του στη συνέχεια τους κακοποιούσαν σεξουαλικά.
Το 2005, η αστυνομία στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα άρχισε να ερευνά τον Επστάιν όταν ένας γονέας ανέφερε ότι είχε κακοποιήσει σεξουαλικά τη 14χρονη κόρη της. Ο Επστάιν ομολόγησε την ενοχή του και καταδικάστηκε το 2008 από δικαστήριο της πολιτείας της Φλόριντα για εξώθηση παιδιού σε πορνεία. Oμοσπονδιακοί αξιωματούχοι είχαν εντοπίσει 36κορίτσια, μερικά μόλις 14 ετών, τα οποία ο Επστάιν φέρεται να είχε κακοποιήσει σεξουαλικά.
Ο Επστάιν συνελήφθη ξανά στις 6 Ιουλίου 2019, με κατηγορίες σε ομοσπονδιακό επίπεδο, για σεξουαλική διακίνηση ανηλίκων στη Φλόριντα και τη Νέα Υόρκη. Πέθανε στο κελί του στις 10 Αυγούστου 2019. Ο ιατροδικαστής έκρινε τον θάνατο ως αυτοκτονία. Οι δικηγόροι του Επστάιν αμφισβήτησαν το ιατρικό πόρισμα και υπήρξε σημαντικός σκεπτικισμός του κοινού σχετικά με τον πραγματικό τρόπο του θανάτου του. Δεδομένου ότι ο θάνατος του Επστάιν απέκλεισε τη δυνατότητα άσκησης ποινικής δίωξης εναντίον του, ο δικαστής απέρριψε όλες τις ποινικές κατηγορίες στις 29 Αυγούστου 2019. Ο Επστάιν είχε για δεκαετίες σχέση με τη Ghislaine Maxwell κόρη του μεγαλοεκδότη Ρόμπερτ Μάξγουελ. Από τις αστυνομικές έρευνες προέκυψε ότι υπήρξε συνεργός του στην σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικων κοριτσιών. Η Μάξγουελ συνελήφθη το 2021 για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών και πορνεία.
Αθανάσιος Καρίγιαννης
Ο Αθανάσιος Καρίγιαννης ήταν οπλαρχηγός από την Μάνη που διακρίθηκε για τον ηρωισμό του στην Επανάσταση του 1821.
Βιογραφία
Όταν κατά τον Ιούλιο του 1822 τα πρώτα τμήματα της στρατιάς του Δράμαλη άρχισαν τις επιδρομές στον αργολικό κάμπο, ο Καρίγιαννης βρέθηκε ολομόναχος στο Άργος. Παρέλαβε δέκα οπλίτες, ανέβηκε στο φρούριο του Άργους και ύψωσε τη σημαία του. Μετά από λίγες ημέρες, όταν έφτασαν 50 Οθωμανοί ιππείς, ο Καρίγιαννης κατέβηκε από το φρούριο και τους επιτέθηκε. Σκότωσε μερικούς, ενώ τους υπόλοιπους τους έτρεψε σε φυγή. Αργότερα και άλλοι οπλαρχηγοί, ο Μπαρμπιτσιώτης, Κατσάκος, Κουμουσιώτης και Ζαχαρόπουλος έφτασαν στο φρούριο και τον ενίσχυσαν με 200 οπλίτες. Έφτασαν και 500 του Υψηλάντη, Γεώργιου και Ιωάννη Μαυρομιχάλη και Πάνου Κολοκοτρώνη. Ο Καρίγιαννης έμεινε και πάλι μόνος του μέσα στο φρούριο, όταν όλοι οι άλλοι Έλληνες το εγκατέλειψαν. Κοιμόταν αμέριμνος σε ένα σπιτάκι, ενώ οι Τούρκοι είχαν καταλάβει το φρούριο και ασχολούντο με τη λαφυραγωγία. Χορεύοντας και τραγουδώντας και κρατώντας το όπλο του στα χέρια έκανε τον Τούρκο και πέρασε μέσα από τους εχθρούς, βγήκε από το φρούριο και ενώθηκε πάλι με τους δικούς του.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ντίλαν Έβερετ
Ο Ντίλαν Έβερετ (αγγλ.: Dylan Everett, γενν. 24 Ιανουαρίου 1995) είναι Καναδός ηθοποιός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στη τηλεοπτική σειρά Ίντι, ως Μάρλον Παρκς. Γεννήθηκε στο Τορόντο του Καναδά το 1995.
Σταδιοδρομία
Ο Έβερετ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με τη συμμετοχή του σε δύο επεισόδια στη τηλεοπτική σειρά The Doodlebops το 2005. Το 2009, πήρε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά Ίντι, ως Μάρλον Παρκς και το 2010 ήταν πρωταγωνιστής στη σειρά Wingin' It του Family Channel
Τον Φεβρουάριο του 2012 συμμετείχε στη σειρά Degrassi ως Κάμπελ Σόντερς. Το 2014 συμμετείχε στη σειρά Saved by the Bell, του Lifetime TV, ως Ζακ Μόρις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ζερβόχια Μαγνησίας
Η Ζερβόχια είναι χωριό της Θεσσαλίας στο νότιο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Ζερβόχια βρίσκεται προς τα παράλια του Παγασητικού κόλπου σε υψόμετρο 120 μέτρα ενώ απέχει περίπου 27 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και 16 ΒΔ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένη σε περιοχή κατάφυτη από ελιές ανατολικά από τη Κορόπη και βορειοδυτικά από τους Αφέτες. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νεοχωρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Δημήτριο, την Άφυσσο, το Νεοχώρι, τη Μεγάλη Βρύση και την Πλάκα αποτελούν την κοινότητα Νεοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αφετών του Δήμου Νοτίου Πηλίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 61 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Αρχιά Λακωνίας
Η Αρχιά είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κοίτας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Η Αρχιά είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λακωνίας, στην περιοχή της Λακωνικής Μάνης. Βρίσκεται δίπλα στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Σαγγιά, πάνω στην επαρχιακή οδό Αρεόπολης-Γερολιμένα και δίπλα στα Κεχριάνικα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει 81 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. της Σπάρτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κοίτας του νομού Λακωνίας. Καταργήθηκε το 1951 και επανασυστάθηκε το 2001 στον δήμο Οιτύλου. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Αντέλ Γκόλντσταϊν
Η Αντέλ Γκόλντσταϊν (το γένος Κατζ, 21 Δεκεμβρίου 1920 - Νοέμβριος, 1964) ήταν Αμερικανίδα μαθηματικός και προγραμματίστρια υπολογιστών. Έγραψε το εγχειρίδιο για τον πρώτο ηλεκτρονικό ψηφιακό υπολογιστή, ENIAC. Μέσα από την εργασία της για τον προγραμματισμό του υπολογιστή, ήταν επίσης καθοριστική στη μετατροπή του ENIAC από έναν υπολογιστή που έπρεπε να επαναπρογραμματίζεται κάθε φορά που χρησιμοποιείται σε έναν που ήταν σε θέση να εκτελεί ένα σύνολο πενήντα αποθηκευμένων οδηγιών.
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Η Γκόλντσταϊν γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 21 Δεκεμβρίου 1920, από εβραίους γονείς που μιλούσαν Γίντις. Ο πατέρας της μετανάστευσε από το Pandėlys της Λιθουανίας (τότε Ρωσική Αυτοκρατορία ) το 1902. Σπούδασε στο Hunter College High School και μετά στο Κολλέγιο Χάντερ. Αφού έλαβε το πτυχίο της, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, όπου κέρδισε μεταπτυχιακό στα μαθηματικά. Στο Μίσιγκαν, γνώρισε τον Χέρμαν Γκόλντσταϊν, τον στρατιωτικό σύνδεσμο και διαχειριστή για την κατασκευή του ENIAC και παντρεύτηκαν το 1941.
Εργασία στο ENIAC
Ως διδάσκουσα μαθηματικών για τις γυναίκες «υπολογιστές» στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Μουρ, η Γκόλντσταϊν εκπαίδεψε, επίσης, μερικές από τις έξι γυναίκες που ήταν οι αρχικοί προγραμματιστές του ENIAC για να υπολογίζουν χειροκίνητα τις βαλλιστικές τροχιές (σύνθετοι διαφορικοί υπολογισμοί). Η δουλειά του υπολογιστή ήταν κρίσιμη για την πολεμική προσπάθεια και οι γυναίκες θεωρούνταν ικανές να κάνουν τη δουλειά πιο γρήγορα και με μεγαλύτερη ακρίβεια σε σχέση με τους άνδρες. Μέχρι το 1943, και για την ισορροπία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ουσιαστικά όλοι οι υπολογιστές ήταν γυναίκες όπως και πολλοί από τους άμεσους επόπτες τους.
Έγραψε το Εγχειρίδιο χειριστή για το ENIAC αφού οι έξι γυναίκες ( Κέι ΜακΝάλτι, Μπέτυ Τζιν Τζέννινγκς, Μπέτυ Σνάιντερ, Μαρλίν Γουέσκοφ, Φραν Μπίλας και Ρουθ Λίχτερμαν) εκπαιδεύτηκαν να «προγραμματίσουν» το ENIAC χρησιμοποιώντας τα λογικά και ηλεκτρικά διαγράμματα μπλοκ. Η αναδιάρθρωση του μηχανήματος για την επίλυση ενός διαφορετικού προβλήματος περιελάμβανε φυσική σύνδεση και αποσύνδεση καλωδίων στο μηχάνημα. Ονομαζόταν «ρύθμιση», καθώς η σύγχρονη ορολογία του «προγράμματος» δεν είχε ακόμη τεθεί σε χρήση.
Το 1946 η Γκόλντσταϊν συμμετείχε σε συνεδρίες προγραμματισμού με την Μπάρτικ και τον Ντικ Κλίπιντζερ και προσλήφθηκε για να βοηθήσει στην εφαρμογή της αποθηκευμένης τροποποίησης προγράμματος του Κλίπιντζερ στο ENIAC. Ο Τζον φον Νόιμαν ήταν σύμβουλος για την επιλογή του σετ εντολών που εφαρμόστηκε. Αυτό έλυσε το πρόβλημα των προγραμματιστών που έπρεπε να αποσυνδέουν και να επανασυνδέουν τα καλώδια patch για κάθε πρόγραμμα που έπρεπε να τρέξει το μηχάνημα. Αντίθετα, το πρόγραμμα καταχωρήθηκε στους τρεις πίνακες λειτουργιών, οι οποίοι είχαν προηγουμένως χρησιμοποιηθεί μόνο για αποθήκευση της λειτουργίας μεταφοράς μίας τροχιάς. Η προγραμματίστρια του ENIAC, Τζιν Μπάρτικ, ονόμασε τη Γκόλντσταϊν μία από τιςς τρεις μεγάλες συνεργάτες προγραμματισμού της, μαζί με την Μπέτυ Χόλμπερτον και την Αρτ Γκέρινγκ. Συνεργάστηκαν μαζί για να προγραμματίσουν το πρόγραμμα Taub για το ENIAC.
Μεταπολεμικά χρόνια
Μετά τον πόλεμο, η Γκόλντσταϊν συνέχισε το προγραμματικό έργο της με τον φον Νόιμαν στο Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος, όπου επινοούσε προβλήματα για επεξεργασία από το ENIAC. Είχε δύο παιδιά, που γεννήθηκαν το 1952 και το 1959. Διαγνώστηκε με καρκίνο το 1962 και πέθανε δύο χρόνια αργότερα στην ηλικία των 43 το 1964.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί προγραμματιστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ντούσκο Ιβάνοβιτς
Ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς (Κυριλλικά : Душко Ивановић, γεννήθηκε Μπιέλο Πόλιε, 1 Σεπτεμβρίου 1957) είναι Μαυροβούνιος πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης στην ομάδα του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου.
Σταδιοδρομία ως καλαθοσφαιριστής
Ως παίκτης ξεκίνησε την καριέρα του στην Γέντινστβο της γενέτειράς του. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για την Μπούντουτσνοστ, με την οποία ήταν ο πρώτος σκόρερ του εθνικού πρωταθλήματος για το 1983, την Γιουγκοπλάστικα Σπλιτ, την ισπανική Γιρόνα, τη γαλλική Λιμόζ, καθώς και την ελβετική Ολιμπίκ Φριμπούργκ. Με τον κροατικό σύλλογο της ΚΚ Γιουγκοπλάστικα κατέκτησε δύο συνεχόμενες χρονιές το τρόπαιο της Ευρωλίγκα το 1989 και το 1990.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Η προπονητική του καριέρα ξεκίνησε στην ελβετική Ολιμπίκ Φριμπούργκ τη σεζόν 1993-94, όπου υπήρξε ταυτόχρονα και παίκτης και βοηθός προπονητή. Τη σεζόν 1994-95 υπήρξε βοηθός προπονητή στην Ισπανία με τον σύλλογο της Γιρόνα. Έπειτα έχει υπάρξει προπονητής της ελβετικής Ολιμπίκ Φριμπούργκ (1995-1999) με την οποία κατέκτησε τρία ελβετικά Πρωταθλήματα (1996-97, 1997-98, 1998-99) και δύο ελβετικά Κύπελλα (1997-98, 1998-99) και της Εθνικής ομάδας της Ελβετίας (1997-2000). Βρέθηκε στην Λιμόζ τη σεζόν 1999-00, κατακτώντας το Κύπελλο Κόρατς καθώς και ένα γαλλικό Κύπελλο και ένα γαλλικό Πρωτάθλημα (1999-00).
Ντρις Μέρτενς
Ο Ντρις Μέρτενς (6 Μαΐου 1987) είναι Βέλγος ποδοσφαριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την ιταλική ομάδα Νάπολι και την εθνική ομάδα του Βελγίου.
Ντούσκο Ιβάνοβιτς
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Την επόμενη πενταετία ήταν προπονητής της Ταού Κεράμικα (2000-2005) με την οποία ήταν δύο φορές φιναλίστ Ευρωλίγκα το 2001 και το 2005. ενώ την τριετία (2005-2008) της Μπαρτσελόνα, από την οποία παραιτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 2008.
Ντρις Μέρτενς
Ως έφηβος, ο Μέρτενς έπαιξε για τις Σταντ Λέουβεν, Άντερλεχτ και Γκαντ και έπαιξε επαγγελματικά ως δανεικός στην Έεντραχτ Άαλντ στη τρίτη κατηγορία του Βελγίου. Το 2006, μεταγράφηκε στην ολλανδική Άπελντοορμ, όπου αγωνίστηκε για τρία χρόνια πριν μετακινηθεί στην Ουτρέχτη για 600.000€. Δύο χρόνια αργότερα, αυτός και ο συμπαίκτης του Κέβιν Στρόοτμαν έλαβαν κοινή μεταγραφή για την PSV Αϊντχόφεν για 13 εκατομμύρια ευρώ. Το 2013, ο Μέρτενς υπέγραψε συμβόλαιο με τη Νάπολη για 9,6 εκατομμύρια ευρώ. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πάνω από 200 εμφανίσεις με τον σύλλογο και έχει σκοράρει 122 γκολ, γεγονός που τον κατατάσει ως πρώτο σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου, ξεπερνώντας τον Μάρεκ Χάμσικ και τον Ντιέγο Μαραντόνα. Έχει κερδίσει το Κόπα Ιτάλια και το Σούπερκοπα Ιταλιανά το 2014 και συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της χρονιάς για τον 2016-17.
Ντούσκο Ιβάνοβιτς
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Από τη σεζόν 2008-09 ήταν πίσω στη Βιτόρια προπονώντας ξανά την Κάχα Λαμποράλ μέχρι το Νοέμβριο του 2012, όταν και απολύθηκε.
Τον Ιανουάριο του 2014 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Τον Μάιο του 2016 αποχώρησε από την ομάδα και αντικαταστάθηκε από τον Νταμίρ Μουαλομέροβιτς.
Ντρις Μέρτενς
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερεντιβίζιε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΓΟΒΒ Άπελντοορν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουτρέχτη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑΑ Γάνδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έεντραχτ Άαλστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:FIFA Century Club
Ντούσκο Ιβάνοβιτς
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Στις 10 Ιουνίου του 2014, ο Ιβάνοβιτς υπέγραψε συμβόλαιο δύο ετών με τον Παναθηναϊκό. Στις 5 Απριλίου του 2015 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος με τον Παναθηναϊκό. Στις 3 Μαΐου του 2015, μετά την εντός έδρας ήττα με 66-77 από τον Ολυμπιακό για το ελληνικό πρωτάθλημα, απολύθηκε.
Στις 15 Μαρτίου του 2016, ο Ιβάνοβιτς προσλήφθηκε ως προπονητής της ρωσικής Χίμκι. Στις 29 Ιουνίου του 2017 η συνεργασία του με την ρωσική ομάδα λύθηκε.
Στις 20 Αυγούστου του 2018, ανέλαβε προπονητής στην τουρκική Μπεσίκτας.
Στις 24 Δεκεμβρίου του 2019, ανέλαβε την Μπασκόνια στην τρίτη του θητεία με την ισπανική ομάδα. Στις 30 Ιουνίου 2020, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ισπανίας με την Μπασκόνια. Μάλιστα ήταν το πρώτο πρωτάθλημα της ομάδας μετά από 10 χρόνια, πάλι με τον Ιβάνοβιτς προπονητή. Μετά την επιτυχία του τίτλου, ανανέωσε το συμβόλαιό του για ακόμα ένα χρόνο. Στις 15 Νοεμβρίου 2021, αποχώρησε από την τεχνική ηγεσία της Μπασκόνια μετά το άσχημο ξεκίνημα της ομάδας σε Ευρωλίγκα (3 νίκες -6 ήττες) και Πρωτάθλημα Ισπανίας (4 νίκες-10 ήττες).
Στις 14 Νοεμβρίου 2022, ανακοινώθηκε επίσημα από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, για τις επόμενες δύο σεζόν. Στις 18 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Σερβίας, αφού ο Ερυθρός Αστέρας νίκησε στον τελικό με 96-79 τη Μέγκα Μπάσκετ. Στις 11 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Σερβίας κόντρα στην FMP με 2-0 νίκες.
Καλλίνικος Σταυροβουνιώτης
Ο πατήρ Καλλίνικος Σταυροβουνιώτης ο Αγιογράφος (11 Νοεμβρίου 1920 - 23 Ιανουαρίου 2011) ήταν Ορθόδοξος Μοναχός που ασκήτευσε στην Κύπρο και υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους βυζαντινούς αγιογράφους της σύγχρονης εποχής.
Βιογραφία
Ο πατήρ Καλλίνικος Μοναχός, κατά κόσμον Κώστας Π. Μαμμούς γεννήθηκε το 1920 στην κωμόπολη Αθηένου της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο. Ήταν το τρίτο παιδί της οικογένειας Πέτρου Μαμμούς και Φλωρεντίας Γιάννη Λιονταρή. Σε νεαρή ηλικία (Ιούνιος 1941) εισέρχεται στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου ως δόκιμος μοναχός. Σύντομα κείρεται μοναχός και μαθητεύει κοντά στους Σταυροβουνιώτες αγιογράφους πατέρες και κυρίως τους πατέρες Μελέτιο, Διονύσιο και Στέφανο. Κατόπιν ευλογίας από τον ηγούμενο Γέροντα Βαρνάβα, το 1946 φεύγει για την Ελλάδα και το Άγιο Όρος με σκοπό την περαιτέρω εμβάθυνση στην τέχνη της Αγιογραφίας. Στο Άγιο Όρος μαθήτευσε αρχικά για δύο μήνες κοντά στον πατήρ Ιωαννίκιο Μαυρόπουλο, ο οποίος όμως κοιμήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την γνωριμία τους.
Εκτός από το Άγιο Όρος, επισκέφθηκε και άλλους Ορθόδοξους χώρους όπου υπήρχε γνώση της βυζαντινής αγιογραφίας. Μέρη που βρέθηκε ο πατήρ Καλλίνικος είναι και ο Μυστράς, η Βέροια, η Θεσσαλονίκη και το Όρος Σινά. Μαζί με την μαθητεία του κοντά σε διάφορους δασκάλους (όπως ο Φώτης Κόντογλου), απέκτησε και άλλες γνώσεις μέσω δικών του πειραματικών δοκιμών. Δοκιμές με διάφορα υλικά, όπως αυγό, άχυρο, ασβέστη κ.λπ. καθώς επίσης και με διάφορες τεχνικές. Το 1960 αφού μαθήτευσε κοντά στον Φώτη Κόντογλου, στράφηκε από την τεχνική της Αναγέννησης στην Βυζαντινή, την οποία ακολούθησε έπειτα. Σε αυτό το έργο του, στηρίχθηκε και από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο Γ΄ ο οποίος τον έστειλε το 1962 στην Ελλάδα για μαθητεία. Η βαθιά γνώση που απέκτησε τον κατέστησε γνωστό σε όλο τον Ορθόδοξο χώρο. Ενδεικτικό της φήμης του ήταν και η πρόσκλησή του το 1982 από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Α΄ να αγιογραφήσει το καθολικό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου.
Έργο
Ο Πατήρ Καλλίνικος ενεβάθυνε σε διάφορα είδη αγιογραφίας, όπως η τεχνική της νωπογραφίας (fresco) και της εγκαυστικής τέχνης (κηρόχυτες εικόνες) την οποία έμαθε στο Όρος Σινά κατά την επίσκεψή του το 1967. Στην αρχή ζωγράφιζε με λαδομπογιά, ενώ μετά χρησιμοποιούσε περισσότερο το αυγό για την μίξη των χρωμάτων. Εικόνες του υπάρχουν σε διάφορους Ναούς και Μοναστήρια στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Οι σημαντικότερες τοιχογραφίες του με την τεχνική του fresco, βρισκονται στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου. Από το 2006 και μετά αγιογραφούσε μόνο χρησιμοποιώντας την τεχνική της εγκαυστικής εικόνας. Επίσης, έργα του έχουν εκτεθεί σε διάφορες εκθέσεις διεθνώς.
Εκτός από το πλούσιο αγιογραφικό του έργο, ο Πατήρ Καλλίνικος έχει να επιδείξει και έργα φιλανθρωπίας. Ενδεικτικά, το Καλλινίκειο Δημοτικό Μέγαρο στην γενέτειρά του κωμόπολη Αθηένου, το οποίο κτίστηκε με τη δική του συμβολή και εξυπηρετεί διάφορες ανάγκες του δήμου και στεγάζει το τοπικό μουσείο. Παράλληλα, υπήρξε και γνωστός δάσκαλος αγιογραφίας μεταλαμπαδεύοντας την τέχνη και την γνώση του σε νεώτερους αγιογράφους. Δείγμα της διδασκαλίας του αποτελεί και ένα δικό του εκδοθέν βιβλίο για την αγιογραφία:
Από πολλούς θεωρείται ότι η βυζαντινή αγιογραφία άνθησε στην Κύπρο χάρη στον Πατέρα Καλλίνικο ο οποίος αναβίωσε αυτή την τεχνική σε μια περίοδο που οι περισσότερες αγιογραφίες είχαν στοιχεία ρώσικης τεχνοτροπίας με δυτική επίδραση. Αυτή ήταν και η τεχνική που ακολουθείτο στο Άγιο Όρος κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα.
Θάνατος
Ο Πατήρ Καλλίνικος Σταυροβουνιώτης ο Αγιογράφος απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών την 23η Ιανουαρίου 2011 στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου. Η εξόδιος ακολουθία έγινε την 25η του ιδίου μηνός και ετάφη στην γενέτειρά του Αθηαίνου. Με τον θάνατό του άφησε ένα σημαντικό έργο και μια εκτενή παράδοση στην σύγχρονη Ορθόδοξη Βυζαντινή αγιογραφία.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι μοναχοί Κατηγορία:Κύπριοι αγιογράφοι
Μεγάλη Βρύση Μαγνησίας
Η Μεγάλη Βρύση είναι χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Μεγάλη Βρύση βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ισώματα στα νοτιανατολικά του Πηλίου σε υψόμετρο 300 μέτρα ενώ απέχει περίπου 42 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Βόλο και 19 Β.-ΒΑ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός με την παλιά ονομασία Γιούρτσα το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νεοχωρίου και το 1955 στο ΦΕΚ 157Α - 21/06/1955 να μετονομάζεται σε Μεγάλη Βρύση. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Δημήτριο, την Άφυσσο, το Νεοχώρι, τη Ζερβόχια και την Πλάκα αποτελούν την κοινότητα Νεοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αφετών του Δήμου Νοτίου Πηλίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 14 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Μελίτη Κεκροπίδας
Η Μελίτη (Μελίτη) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Κεκροπίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας), ο οποίος βρισκόταν στην πόλη της Αθήνας, εντός του Θεμιστοκλείου τείχους, δυτικά της Ακρόπολης.
Ετυμολογία
Το όνομα του δήμου προέρχεται από την ναϊάδα Μελίτη, κόρη του Μύρμηκα (Μύρμηξ) και εγγονή του Μελανίππου ή σε άλλες αναφορές, κόρη του ποτάμιου θεού Αγαίου. Η Μελίτη ήταν σύζυγος του Ηρακλή. Αναφέρεται ότι στα Ελευσίνια Μυστήρια συνάντησε τον Ηρακλή και κάποιες πηγές την απεικονίζουν ως μητέρα του γιου του Ηρακλή, Ύλλου (υπήρχαν δυο γιοι του Ηρακλή με το όνομα Ύλλος, ο ένας γιος του από την Δηιάνειρα και ο άλλος από την Μελίτη). Κατά τους 19ο και 20ό αιώνες θεωρήθηκε ότι το όνομα προέρχεται από φοινικική επιρροή και ότι είναι ομόηχο από τα αρχαία ονόματα των πόλεων στα νησιά της Μάλτας και της Σαμοθράκης. Σήμερα πιστεύεται ότι το όνομα προέρχεται από τις λέξεις «μέλι» ή «μέλισσα» (Μέλισσα ή Μέλιττα).
Τοποθεσία της αρχαίας Μελίτης
Ο δήμος των Μελιταίων, ήταν δήμος του Άστεως. Η τοποθεσία του δήμου αυτού βρισκόταν εντός του Θεμιστοκλείου τείχους, στα δυτικά της Ακρόπολης και της Αγοράς. Περιλάμβανε την Αγορά και την Πνύκα.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Κεκροπίδας φυλής, συμμετείχε με 7 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος μεταφέρθηκε στην «μακεδονική» Δημητριάδα φυλή, αντιπροσωπευόμενος και πάλι από 7 βουλευτές, όπως και κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), μέχρι την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς), όταν και επέστρεψε εκ νέου στην Κεκροπίδα φυλή για την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) (άγνωστος ο αριθμός βουλευτών) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) (επίσης με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων).
Οι κάτοικοι της Μελίτης
thumb|left|350 px|Χάρτης της Αθήνας του 200 μ.Χ., ο οποίος εμφανίζει στα αριστερά τον δήμο Μελίτης εντός του άστεως και του [[Θεμιστόκλειο τείχος|Θεμιστοκλείου τείχους.]] Ο δημότης της αρχαίας Μελίτης ονομαζόταν Μελιτεύς. Εκτός από την Πνύκα και τα δημόσια κτίρια της Αγοράς, στη Μελίτη βρισκόταν, επίσης, ο ναός του Ηφαιστίωνα. Υπήρχε το ιερό του Ηρακλή Αλεξίκακου, με άγαλμα του Φειδία ή του δασκάλου του Αγελάδα, το οποίο στήθηκε για να τιμήσει το τέλος της πανούκλας του 429 π.Χ.
Ο Ευρυσάκης, γιος του Αίαντα του Τελαμώνιου, λατρευόταν μαζί με τον πατέρα του σε ιερό του δήμου. Αναφέρεται ότι μετανάστευσε με τον αδελφό του στην Αθήνα και έδωσε στους Αθηναίους το νησί της Σαλαμίνας, σε αντάλλαγμα για την ιθαγένεια. Αυτός ο μύθος πιθανότατα υπήρξε κατά τον έκτο αιώνα π.Χ., για να δικαιολογήσει την κατάληψη της Σαλαμίνας από τους Αθηναίους. Μεταξύ των απογόνων του Ευρυσάκη υπήρχαν πολλοί ιερείς και σημαντικοί αριστοκράτες, συμπεριλαμβανομένου του Αλκιβιάδη.
Στον δήμο της Μελίτης, επίσης, βρισκόταν ο ναός του Θησέα, στον οποίο λέγεται ότι υπήρχε και ο τάφος του ήρωα. Η παράδοση ανέφερε ότι οι αρχικοί κάτοικοι του δήμου μετανάστευσαν από το δήμο της Διόμειας, (ο οποίος ανήκε στην Αιγηίδα φυλή) από όπου και έφεραν μαζί τους τη λατρεία του Ηρακλή.
Ο δήμος Μελίτης, σε άλλες πηγές, αναφερόταν και ως δήμος της Οινηίδας φυλής, πιθανόν γιατί κάποιοι άλλοι κάτοικοι του δήμου προέρχονταν από άλλο δήμο ή περιοχή της Οινηίδας.
Η Μελίτη ήταν πολύ πυκνοκατοικημένη περιοχή. Μεταξύ αυτών που κατοικούσαν στη Μελίτη, αν και δεν ήταν δημότες του δήμου, αναφέρονται ο Επίκουρος, ο οποίος άφησε το σπίτι του στον επόμενο επικεφαλής της φιλοσοφικής του σχολής (η οποία έφερε το όνομα «Κήπος του Επίκουρου»). Επίσης ο Καλλίας Β´ (γιος του Ιππόνικου), ο Φωκίων, ο Θεμιστοκλής, ο οποίος μάλιστα έχτισε κοντά στο σπίτι του και τον ναό της Αριστοβούλου Αθηνάς.
Προσωπικότητες από την Μελίτη
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο της Μελίτης, όπως ο Βασιλείδης ο Μελιτεύς, ο Βοιωτός ο Μελιτεύς γιος του Δημοφίλου, ο βουλευτής Γναίος (Πολλίων) ο Μελιτεύς, ο βουλευτής Γναίος (Ποθεινός) ο Μελιτεύς, ο ιερέας Γόργιππος ο Μελιτεύς γιος του Ευδήμου, ο Δαιδούχος (Κλαύδιος Φίλιππος) ο Μελιτεύς γιος του Δημοστράτου, ο Δεξίθεος ο Μελιτεύς γιος του Αμυθέωνος, ο βουλευτής Δερκύλος ο Μελιτεύς, ο βουλευτής Δημήτριος ο Μελιτεύς γιος του Φιλίππου, ο βουλευτής Δημήτριος ο Μελιτεύς γιος του Παμίσου, ο Δημοκλής ο Μελιτεύς γιος του Κράτητος, ο βουλευτής Δίδυμος ο Μελιτεύς, ο βουλευτής Δίης ο Μελιτεύς γιος του Βασιλείδη, ο ταμίας της Βουλής Διογένης ο Μελιτεύς γιος του Διογένου, ο βουλευτής Διόγνητος ο Μελιτεύς γιος του Διόγνητος, ο βουλευτής Διονύσιος ο πρεσβύτερος ο Μελιτεύς γιος του Διονυσίου, ο βουλευτής Διονύσιος ο Μελιτεύς γιος του Εύπλοος,ο βουλευτής Διονύσιος ο Μελιτεύς, ο βουλευτής Διονυσόδωρος ο Μελιτεύς, ο γραμματέας της Βουλής και του Δήμου Δώρος ο Μελιτεύς γιος του Σμικύθου κ.α. Από τους πλέον γνωστούς, οι οποίοι είχαν κάποιου είδους σχέση με το δήμο ή την περιοχή του ήταν επίσης οι:
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Νιτρώδης μεθυλεστέρας
Ο νιτρώδης μεθυλεστέρας (αγγλικά: methyl nitrite) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο CH3NΟ2. Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι ένα αέριο. Χημικά, αποτελεί τον απλούστερο εστέρα του νιτρώδους οξέος.
Δομή
Σε θερμοκρασία δωματίου, ο νιτρικός μεθυλεστέρας υπάρχει ως ένα μίγμα και των cis- και trans- συμορφών. Η cis συμορφή είναι κατά 3,13 kJ mol-1 πιο σταθερή από την trans συμορφή, με  ενεργειακό φράγμα περιστροφής του 45,3 kJ mol-1. Οι cis- και trans- δομές έχουν επίσης προσδιοριστεί με φασματοσκοπία μικροκυμάτων  (δείτε παρακάτω τις εξωτερικές συνδέσεις).
Σύνθεση
Ο νιτρώδης μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση νιτρώδους αργύρου (AgNO2) και ιωδομεθάνιου (CH3I). Ο νιτρώδης άργυρος υπάρχει σε μορφή υδατικού διαλύματος, στο οποίο συνυπάρχουν κατιόντα Ag+ και ανιόντα NO2-. Ένα από τα μονήρη ηλεκτρονιακά ζεύγη ενός ατόμου οξυγόνου του νιτρώδους ανιόντος προσβάλλει τη μεθυλομάδα του ιωδομεθανίου, απελευθερώνοντας ανιόντα I- στο διάλυμα. Αντίθετα από τον ευδιάλυτο στο νερό νιτρώδη άργυρο, ο ιωδιούχος άργυρος (AgI), που σχηματίζεται μετά την αντίδραση, είναι πολύ δυσδιάλυτη στο νερό ένωση, οπότε καθιζάνει ως κίτρινο στερεό. Σημειώστε, όμως, ότι επειδή το άζωτο είναι καλύτερο πυρηνόφιλο από το οξυγόνο, οπότε, αν γίνει αντίδραση μέσω του μηχανισμού SΝ2,  το κύριο προϊόν της παραπάνω αντίδρασης θα είναι το νιτρομεθάνιο (CH3NO2). ΄Ετσι, αν χρησιμοποιηθούν διαλύματα νιτρώδους νατρίου (NaNO2) ή νιτρώδους καλίου (KNO2) για να αντιδράσουν με το ιωδομεθάνιο, το κύριο προϊόν θα είναι νιτρομεθάνιο, με το νιτρώδη μεθυλεστέρα ως δευτερεύον υποπροϊόν. Ωστόσο, η παρουσία του κατιόντος αργύρου στο διάλυμα σταθεροποιεί τον ενδιάμεσο σχηματισμό καρβοκατιόντος (CH3+), αυξάνοντας έτσι την απόδοση σε νιτρώδη μεθυλεστέρα. Σε κάθε περίπτωση, και τα δυο ισομερή σχηματίζονται: Η ύπαρξη και των δυο αερίων ισομερών στο μείγμα της αντίδρασης αποδεικνύεται και με φασματοσκοπία υπερύθρου και με φασματοσκοπία μικροκυμάτων.
Ο νιτρώδης μεθυλεστέρας είναι ένα παραπροϊόν της καύσης αμόλυβδης βενζίνης και ίσως αυτό να αποτελεί μια από τις αιτίες μείωσης του αριθμού των εντόμων, και κατά συνέπεια και των σπουργιτών και άλλων ωδικών πτηνών στην Ευρώπη.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:C1 Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο Κατηγορία:Εστέρες ανόργανων οξέων
Βιατσεσλάβ Βορόνιν
Ο Βιατσεσλάβ Νικολάγιεβιτς Βορόνιν (ρωσ. Вячеспав Никопаевич Воронин, γενν. 5 Απριλίου 1974) είναι Ρώσος αθλητής του στίβου, και συγκεκριμένα άλτης του ύψους.
Ο Βορόνιν γεννήθηκε στο Βλαντικαφκάς (τότε ονομαζόταν «Ορτζονικίτζε»). Το μεγαλύτερο επίτευγμά του ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1999. Ωστόσο, παρά τό ότι συμμετείχε σε τρεις Ολυμπιακούς Αγώνες, δεν κατόρθωσε να κερδίσει κάποιο μετάλλιο εκεί, με καλύτερη θέση μόλις την ένατη, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Το ατομικό του ρεκόρ είναι 2,40 μέτρα και το πέτυχε στο Λονδίνο, τον Αύγουστο του 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Χάακον της Νορβηγίας
Ο Χάακον της Νορβηγίας (Νορβηγικά: Haakon, Kronprinsen av Norge, 20 Ιουλίου 1973 -) είναι το νεότερο παιδί και ο μοναδικός γιος του βασιλιά Χάραλντ Ε΄ και ο φυσικός κληρονόμος του θρόνου της Νορβηγίας.
Το 2001, ο Πρίγκιπας Χάακον παντρεύτηκε την Μέτε-Μάριτ Χόιμπι με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Πριγκίπισσα Μάρθα Λουίζα. Σύμφωνα με την κληρονομική διαδοχή της Νορβηγίας, ο Χάακον έγινε διάδοχος πρίγκιπας όταν ο πατέρας του ανέβηκε στο θρόνο το 1991.
Πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1973 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρικσοσπιτάλετ στο Όσλο, γιος του Διαδόχου Πρίγκιπα Χάραλντ και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Σόνια. Βαφτίστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1973 από τον επίσκοπο Κάαρε Στόιλεν στο παρεκκλήσι του Βασιλικού Παλατιού του Όσλο. Νονοί του ήταν ο πάππους του βασιλιάς Όλαφ Ε΄ της Νορβηγίας, ο βασιλιάς Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος της Σουηδίας και η βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄ της Δανίας.
Ο Χάακον παντρεύτηκε μια κοινή θνητή και ανύπαντρη μητέρα την Μέτε-Μάριτ Τίεσεμ Χόιμπι στις 25 Αυγούστου 2001 στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος στο Όσλο. Ο Διάδοχος Πρίγκιπας Φρειδερίκος της Δανίας ήταν ο κουμπάρος του.
Όταν ανακοινώθηκε ο αρραβώνας του Διαδόχου Πρίγκιπα Χάακον και της Χόιμπι, πολλοί Νορβηγοί θεωρούσαν ότι η επιλογή της συζύγου του ήταν ακατάλληλη. Αυτός ήταν ο κύριος λόγος ότι η Χόιμπι ήταν μια ανύπαντρη μητέρα, αλλά οι πληροφορίες σχετικά με συμμετοχή της στην Ρέιβ σκηνή στο Όσλο, η οποία περιελάμβανε μια σημαντική ναρκωτική-υποκουλτούρα, προστέθηκε επίσης στην αμφισβήτηση. Επιπλέον, ο πατέρας του παιδιού της είχε καταδικαστεί για αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Σε μια ειλικρινή συνέντευξη τύπου πριν από το γάμο η Χόιμπι εξήγησε το παρελθόν της λέγοντας μεταξύ άλλων ότι η νεανική της επαναστατικότητα θα μπορούσε να ήταν πιο ισχυρή από τους περισσότερους νέους. Το ζήτημα του παρελθόντος της Μέτε-Μάριτ, είχε μια συνεχιζόμενη συζήτηση στον Νορβηγικό δημόσιο διάλογο.
Ο Χάακον και η Μέτε-Μάριτ απέκτησαν μια κόρη και ένα γιο:
Ο Χάακον είναι επίσης πατριός του γιου της Μέτε-Μάριτ, Μάριους Μπόργκ Χόιμπι, από την σχέση της με τον Μόρτεν Μπόργκ.
Αρχίπολη Ρόδου
Η Αρχίπολη (επισημη ονομασία Αρχίπολις) είναι χωριό της Ρόδου. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αφάντου, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Γεωγραφία
Η Αρχίπολη είναι ημιορεινό, μεσόγειο χωριό στη βορειοκεντρική Ρόδο. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του βουνού Κουτσούτης (570 μ.). πάνω στη διασταύρωση των δρόμων προς Ψίνθο και Κολύμπια, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 190. Απέχει 32 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 22,884 χμ² (2011).
Χάακον της Νορβηγίας
Τιμητικές διακρίσεις
Νορβηγικές
Αρχίπολη Ρόδου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1948 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας της Ρόδου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρχίπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αφάντου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αφάντου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Χάακον της Νορβηγίας
Τιμητικές διακρίσεις
Ξένες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Διάδοχοι της Νορβηγίας
Βασίλι Ένγκελχαρντ
Ο Βασίλι Πάβλοβιτς Ένγκελχαρντ (ρωσ. Василий Павлович Энгельгардт, 17 Ιουλίου 1828 – 6 Μαΐου 1915) ήταν Ρώσος αστρονόμος.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Ένγκελχαρντ γεννήθηκε στο Κουστόβιτσι της σημερινής δυτικής Λευκορωσίας ή στο Σμολένσκ και ήταν μέλος της εύπορης και γνωστής Οικογένειας Ένγκελχαρντ. Απεφοίτησε από τη Νομική Σχολή της Αγίας Πετρουπόλεως το 1847 και μετά υπηρέτησε σε κυβερνητικές θέσεις (Α΄ και Ε΄ Τμήμα της Γερουσίας). Αλλά το 1853 παραιτήθηκε από αυτές και αφιερώθηκε στη μελέτη της αστρονομίας.
Αστρονομική σταδιοδρομία
Το 1870 ολοκλήρωσε την παρατήρηση 50 κομητών και 70 αστεροειδών. Στρεφόμενος στα αστρικά σμήνη, ολοκλήρωσε το 1883 έναν κατάλογο 400 και πλέον νεφελωμάτων. Αρχίζοντας το 1886, παρατήρησε 829 αστέρες από τη λίστα του Τζέιμς Μπράντλεϋ για να διακριβώσει εάν είχαν συνοδούς αστέρες.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1890 λόγοι υγείας υποχρέωσαν τον Ένγκελχαρντ να εγκαταλείψει τις αστρονομικές παρατηρήσεις, οπότε δώρισε όλο τον εξοπλισμό του στο Πανεπιστήμιο του Καζάν, του οποίου πρύτανης ήταν τότε ο φίλος του αστρονόμος Ντμίτρι Ντουμπιάγκο. Το πανεπιστήμιο έκτισε ένα αστεροσκοπείο για να στεγάσει τον εξοπλισμό, το οποίο εγκαινιάσθηκε το 1901 και έφερε το όνομα του Ένγκελχαρντ από το 1903 μέχρι το 1931. Μέχρι το τέλος της ζωής του ο Ένγκελχαρντ συμμετείχε ενεργά στην κατασκευή και την οργάνωση του νέου αστεροσκοπείου και με τη διαθήκη του κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο του Καζάν όλη του την κινητή και ακίνητη περιουσία, ώστε να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη και συντήρηση του αστεροσκοπείου.
Ο Ένγκελχαρντ αναγορεύθηκε σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου του Καζάν το 1889 και το επόμενο έτος έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.
Πολιτιστικές δραστηριότητες
Για μεγάλο μέρος της ζωής του ο Βασίλι Ένγκελχαρντ διατηρούσε ενεργό ενδιαφέρον για τη ρωσική ιστορία, συλλέγοντας υλικό και δωρίζοντάς το σε ρωσικές συλλογές.
Ο γνωστός κλασικός συνθέτης Μιχαήλ Γκλίνκα ήταν καλός φίλος του Ένγκελχαρντ. Μετά τον θάνατο του Γκλίνκα στο Βερολίνο το 1857, ο Ένγκελχαρντ κανόνισε τη μεταφορά της σορού του στο Τίχβιν, ενώ έστειλε τη συλλογή χειρογράφων του στην Αγία Πετρούπολη, όπου ιδρύθηκε η Δημόσια Βιβλιοθήκη Γκλίνκα, και εξέδωσε τις παρτιτούρες από τις όπερες και τα συμφωνικά έργα του. Αργότερα, μετά από αίτημα του κριτικού Βλαντίμιρ Στάσοφ (παλαιού συμφοιτητή του στη Νομική), ο Ένγκελχαρντ εξέδωσε τα απομνημονεύματα του Γκλίνκα και του συνθέτη Αλεξάντερ Νταργκομίζσκι.
Μετά την παύση των αστρονομικών του ερευνών, ο Ένγκελχαρντ άρχισε τη συλλογή υλικού σχετικού με την εκστρατεία του Σουβόροφ στην Ελβετία και την Ιταλία, το οποίο δώρισε το 1912 στο Μουσείο Σουβόροφ στην Αγία Πετρούπολη με την ευκαιρία της εκατοστής επετείου από τη Γαλλική εισβολή στη Ρωσία το 1812.
Η αλληλογραφία του Ένγκελχαρντ με κορυφαίες μορφές του πολιτισμού (Γκλίνκα, Στάσοφ, Φραντς Λιστ, Χανς φον Μπύλοφ) θεωρείται ιστορικής αξίας.
Μπεσιάνα Κανταρέ
Η Μπεσιάνα Κανταρέ Besiana Kadare) είναι Αλβανή διπλωμάτης. Υπηρετεί ως Έκτακτος και Πληρεξούσιος Πρέσβης Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Αλβανίας στα Ηνωμένα Έθνη, Αντιπρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για την 75η σύνοδό της και πρέσβειρα της Αλβανίας στην Κούβα.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Καντάρε Γεννήθηκε το 1972. Είναι κόρη των συγγραφέων Έλενας Κανταρέ και Ισμαήλ Κανταρέ. Η Καντάρε είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στη σύγχρονη και συγκριτική λογοτεχνία και έχει ειδικό δίπλωμα υψηλών σπουδών στη σύγχρονη εξειδικευμένη λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο Sorbonne Paris-IV στο Παρίσι της Γαλλίας.
Πρώτα χρόνια
Η Κανταρέ υπηρέτησε ως Πρώτος Γραμματέας στη Μόνιμη Αποστολή της Αλβανίας στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη από το 2002-05. Επέστρεψε στην Αλβανία το 2005 για να συνεργαστεί με τον Οργανισμό Διεθνούς Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (USAID).
Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Αλβανίας στα Ηνωμένα Έθνη
Τον Οκτώβριο του 2017, σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Κανταρέ είπε ότι η ουσιαστική ένταξη των γυναικών στην πρόληψη των συγκρούσεων και στις ειρηνευτικές διαδικασίες παρέμεινε αμελητέα, με τις γυναίκες να παραμερίζονται κατά τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις ακόμη και όταν ήταν παρούσες, καθώς ήταν πάντα άνδρες αυτοί που ηγήθηκαν και αποφάσισαν πότε και πώς να κάνουν ειρήνη. Προέτρεψε τα κράτη μέλη να αυξήσουν τη δέσμευσή τους να ενσωματώσουν πλήρως τις γυναίκες στην ατζέντα της ειρήνης και της ασφάλειας.
Το 2018, η Αλβανία που έχει Μουσουλμανική πλειοψηφία συνδιοργάνωσε μια εκδήλωση στα Ηνωμένα Έθνη με την Καθολική Ιταλία και το Εβραϊκο Ισραήλ για τον εορτασμό της μετάφρασης του Ταλμούδ στα Ιταλικά για πρώτη φορά. Η Πρέσβης Καντάρε δήλωσε: «Έργα όπως η Βαβυλωνιακή Μετάφραση Ταλμούδ ανοίγουν ένα νέο δρόμο στον διαπολιτισμικό και διαθρησκευτικό διάλογο, φέρνοντας ελπίδα και κατανόηση μεταξύ των ανθρώπων, και τα σωστά εργαλεία για την καταπολέμηση της προκατάληψης, των στερεοτυπικών σκέψεων και των διακρίσεων. Με αυτόν τον τρόπο, πιστεύουμε ότι ενισχύουμε τις κοινωνικές μας παραδόσεις, την ειρήνη, τη σταθερότητα - και αντιμετωπίζουμε επίσης τις βίαιες εξτρεμιστικές τάσεις. "
Τον Ιανουάριο του 2019 η Κανταρέ εξ ονόματος της Αλβανίας συνδιοργάνωσε μαζί με το Παγκόσμιο Εβραϊκό Κογκρέσο και το Τμήμα Παγκόσμιων Επικοινωνιών των Ηνωμένων Εθνών μια εκδήλωση με θέμα «Μια ιστορία της ανθρωπότητας: η διάσωση των Εβραίων στην Αλβανία». Υπέβαλε παρατηρήσεις στα Ηνωμένα Έθνη σε μια ενημέρωση με τίτλο «Μνήμη του Ολοκαυτώματος: Ζητήστε και υπερασπιστείτε τα ανθρώπινα δικαιώματα σας», σηματοδοτώντας τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος και παραλληλίζοντας τη γενοκτονία έξι εκατομμυρίων Ευρωπαίων Εβραίων κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το ελάχιστα γνωστό γεγονός ότι κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος στην Αλβανία, ότι οι Αλβανοί έδωσαν καταφύγιο και φυγάδευσαν χιλιάδες Εβραίους που διαφορετικά θα είχαν καταλήξει στα στρατόπεδα των Ναζί.
Η Κανταρέ τον Δεκέμβριο του 2019 χαρακτήρισε «επαίσχυντη» την απόφαση να απονεμηθεί το βραβείο Νόμπελ στη λογοτεχνία για το 2019 στον Αυστριακό συγγραφέα Peter Handke, που θεωρείται ευρέως ως αρνητής της γενοκτονίας, λέγοντας ότι πρέπει να στοιχειώνει για πάντα το Ίδρυμα Νόμπελ.
Οδαίναθος
Ζωή
Το πλήρες όνομά του ήταν Λούκιος Σεπτίμιος Οδαίναθος. Σύμφωνα με μια άποψη, το όνομά του ήταν αραμαϊκής καταγωγής, ενώ άλλη άποψη υποστηρίζει ότι προέρχεται από την αραβική λέξη "Odaina" (οντάινα) που σημαίνει "μικρό αφτί". Η γενεαλογία του υποδηλώνει ότι ήταν αραβικής καταγωγής. Το όνομα του, Σεπτίμιος, δείχνει ότι η οικογένειά του έλαβε τη ρωμαϊκή υπηκοότητα υπό κάποιον αυτοκράτορα της Δυναστείας των Σεβήρων, και έτσι ήταν η σπουδαιότερη οικογένεια της Παλμύρας από τη δεκαετία του 190. Ήταν γιος του Αϊράν, γιου του Ουαβαλλάθου (Wahballath), γιου του Νασόρ. Η χρονιά που ο Οδαίναθος έγινε αρχηγός της Παλμύρας δεν είναι γνωστός, αλλά ήδη σε μια επιγραφή του 258 περιγράφεται ως "ο εκλαμπρότατος συγκλητικός, ο κύριός μας" (N.S.I. No. 126). Στην περιώνυμη σύζυγό του Ζηνοβία βρήκε έναν μεγάλο υποστηρικτή της πολιτικής του.
Βασιλεία και Περσικός Πόλεμος
μικρογραφία|αριστερά|200εσ|Προτομή του Οδαίναθου βασιλιά της Παλμύρας. Μουσείο Δαμασκού.
Η ήττα και η αιχμαλώτιση του αυτοκράτορα Βαλεριανού το 260 άφησε τις ανατολικές επαρχίες κατά το μεγαλύτερο μέρος στο έλεος των Περσών. Η προοπτική της υπεροχής των Περσών δεν ήταν κάτι που η Παλμύρα ή ο ηγέτης της είχαν οποιοδήποτε λόγο να επιθυμούν. Στην αρχή ο Οδαίναθος προσπάθησε να εξευμενίσει τον Πέρση μονάρχη Σαπώρη Α΄, αλλά όταν τα δώρα του απορρίφθηκαν με περιφρόνηση (Petr. Patricius, 10) αποφάσισε να πολεμήσει για τα συμφέροντα της Ρώμης. Η ουδετερότητα η οποία είχε φτιάξει την τύχη της Παλμύρας εγκαταλείφθηκε για μια ενεργητική στρατιωτική πολιτική, η οποία ενίσχυσε τη φήμη του Οδαίναθου, αλλά σε σύντομο χρονικό διάστημα επέφερε την καταστροφή της πόλης του. Επιτέθηκε στους νικηφόρους Πέρσες που επέστρεφαν από την λεηλασία της Αντιόχειας, και πριν μπορέσουν να διασχίσουν τον Ευφράτη τους κατάφερε αποφασιστική ήττα.
Κατόπιν, όταν η δύο σφετεριστές αυτοκράτορες του θρόνου ανακηρύχτηκαν στην Ανατολή (261), ο Οδαίναθος πήρε το μέρος του Γαλλιηνού, γιου και διαδόχου του Βαλεριανού, και επιτέθηκε και σκότωσε τον σφετεριστή Κύητο στην Έμεσα (το σύγχρονο Χομς) και ανταμείφτηκε για την αφοσίωσή του με την απονομή εξέχουσας θέσης (262). Μπορεί να είχε λάβει πριν τον τίτλο του βασιλιά, αλλά τώρα έγινε totius Orientis imperator, αυτοκράτορας πάσης Ανατολής, όχι καθεαυτό ηγεμόνας ούτε Αύγουστος, αλλά ανεξάρτητος αντιπρόσωπος του αυτοκράτορα στην Ανατολική (Mommsen, Επαρχίες, ii. p. 103).
To τέλος και η διαδοχή
Σύμφωνα με τα προκατειλημμένη προς τον αυτοκράτορα Ιστορία των Αυγούστων (Historia Augusta), ο Μαιόνιος σκότωσε τον Οδαίναθο και το γιο του Αϊράν κατά διάρκεια ενός εορτασμού, εξαιτίας συνωμοσίας της δεύτερης γυναίκας του Οδαίναθου Ζηνοβίας, η οποία ήθελε ο γιος της Βαμπάλαθος να διαδεχθεί τον Οδαίναθο, αντί του Αϊράν (ο οποίος ήταν γιος του Οδαίναθου από άλλη γυναίκα). Σύμφωνα με τον Γκίμπον, η πιο κοινώς αποδεχτή εκδοχή είναι, ότι η δολοφονία ήταν εκδίκηση για τη σύντομη φυλάκιση, που είχε επιβάλει ο Οδαίναθος στον Μαιόνιο για ασέβεια. Μετά το τέλος του (266 – 267), η Ζηνοβία τον διαδέχτηκε και ουσιαστικά κυβερνούσε την Παλμύρα εκ μέρους του νεαρού Βαμπαλάθου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονάρχες της Συρίας
Αρισταίος ο Πρεσβύτερος
Ο Αρισταίος ο Πρεσβύτερος (370 – 300 π.Χ.) ήταν Έλληνας μαθηματικός ο οποίος διαδέχτηκε τον Εύδοξο τον Κνίδιο στη λειτουργία της σχολής της Κυρήνης, και είναι κυρίως γνωστός για την εργασία του στις κωνικές τομές.
Περιγραφή
Ήταν σύγχρονος του Ευκλείδη, και πιθανώς πιο μεγάλος σε ηλικία από αυτόν. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του εκτός από το ότι ο μαθηματικός του 4ου αιώνα μ.Χ., Πάππος ο Αλεξανδρινός, αναφέρει στo Μαθηματικῶν συναγωγῶν βιβλία τον Αρισταίο ως πρεσβύτερο, κάτι που πιθανώς σημαίνει πως υπήρχε και κάποιος άλλος μαθηματικός με το ίδιο όνομα ο οποίος ήταν νεώτερος. Στα γραπτά του αυτά ο Πάππος επαινεί τον Αρισταίο για το πεντάτομο έργο του Στοιχεία των κωνικὠν τομών, ενώ είναι πιθανό πως μια άλλη μελέτη που του αποδίδεται ως Περί των κανονικών στερεών σωμάτων πρόκειται για το ίδιο έργο. Αναφορά στο έργο του Αρισταίου έκανε και ο μαθηματικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Υψικλής, αν και είναι πιθανό να αναφέρεται στον νεότερο.