cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
EUROAVIA
Η Ιστορία της EUROAVIA
Κατά τη διάρκεια μιας από τις συναντήσεις αυτές, ιδρύθηκε μια «Προσωρινή Επιτροπή». Στόχος της ήταν να οργανώσει και να περισυλλέξει τα απαραίτητα στοιχεία για την ίδρυση του συλλόγου με το όνομα "EUROAVIA». Μεταξύ 22 - 28 Σεπτεμβρίου του 1958, εκπρόσωποι των πολυτεχνείων του Άαχεν, του Ντελφτ, του Παρισιού και της Πίζας συζητούν σχετικά με τους στόχους και την οργάνωση της EUROAVIA. Το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης ήταν η επίκληση για γενική συνέλευση της EUROAVIA στο Άαχεν από τις 9 έως τις 17 Μαρτίου 1959.
Οι ημέρες μεταξύ των δύο αυτών συναντήσεων ήταν γεμάτες εργασία, δυσκολίες και ελπίδα. Δεν ήταν εύκολο να πεισθεί ο κόσμος ότι η βοήθειά του θα συμβάλει να σχεδιαστεί το μέλλον της αεροδιαστημικής βιομηχανίας.
Κατά την γενική συνέλευση αυτή ήταν παρόντες εκπρόσωποι από το Άαχεν, το Βερολίνο, το Μπραουνσβάιγκ, το Ντελφτ, την ENSA Παρισιού, την E.N.I.C.A. Παρισιού, το Μιλάνο, την Πίζα, την Στουτγάρδη και το Τορίνο. Όλοι μαζί ήταν τριάντα (30) φοιτητές, δέκα (10) πανεπιστημίων, από τέσσερις (4) χώρες. Το καταστατικό παρουσιάστηκε και έγινε δεκτό την Δευτέρα 16 Μαρτίου 1959. Έτσι, η ιδρυτική πράξη της EUROAVIA άρχισε επίσημα την 1η Μαΐου 1959.
Η Δομή της EUROAVIA
Η EUROAVIA σήμερα αποτελείται από τρεις βασικούς πυλώνες: το Διεθνές Διοικητικό Συμβούλιο, τις Τοπικές Αντιπροσωπείες και τις Ομάδες Εργασίας. Το Διεθνές Διοικητικό Συμβούλιο (IB) εκπροσωπεί την EUROAVIA σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το IB εκλέγεται κατά τη διάρκεια του ετησίου EMEAC (Εκλεκτορικό Συνέδριο της EUROAVIA), το οποίο πραγματοποιείται συνήθως τον Απρίλιο ή τον Μάιο του κάθε έτους. Οι εκλεγέντες αποτελούν το Επικείμενο Διοικητικό Συμβούλιο (DIB – Designated International Board) και έχουν την υποχρέωση να προετοιμάσουν ένα επιχειρηματικό και οικονομικό πλάνο πριν αναλάβουν τα καθήκοντα των προκατόχων τους στο AMEAC (Ετήσιο Συνέδριο της EUROAVIA) τον Οκτώβριο κάθε έτους. Οι φοιτητές των Τοπικών Αντιπροσωπειών συμμετέχουν για την στελέχωση των δύο αυτών συνεδρίων. Για συγκεκριμένους μακροπρόθεσμους στόχους, συστήνονται διάφορες Ομάδες Εργασίας. Έχουν οικονομική αυτονομία και αυτονομία στην λήψη αποφάσεων και υποβάλλουν έκθεση προόδου των εργασιών τους προς το συνέδριο της EUROAVIA. Μερικά από αυτά δημιουργήθηκαν σε μόνιμη βάση.
Το Διεθνές Διοικητικό Συμβούλιο (International Board)
Το Διεθνές Διοικητικό Συμβούλιο είναι το ηγετικό μέρος του συλλόγου σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Επιβλέπει τις διεθνείς δραστηριότητες των Τοπικών Αντιπροσωπειών, συντονίζει τις Ομάδες Εργασίας, ελέγχει τον προϋπολογισμό και είναι υπεύθυνο για όλες τις εξωτερικές σχέσεις του συλλόγου σε διεθνές επίπεδο. Το Διεθνές Συμβούλιο αποτελείται συνήθως από 5 μέλη. Ο Πρόεδρος ηγείται του Διεθνούς Διοικητικού Συμβουλίου και υποστηρίζεται από τον Γραμματέα, τον Ταμία και δύο Μέλη.
Τοπικές Αντιπροσωπείες (Affiliated Societies)
thumb|Χώρες και Πόλεις με Τοπικές Αντιπροσωπείες της EUROAVIA
Οι τριανταδύο (32) Τοπικές Αντιπροσωπείες σε δεκαέξι (16) Ευρωπαϊκές χώρες δρουν ανεξάρτητα στις εσωτερικές τους σχέσεις και κυρίως είναι συνδεδεμένες με τα πανεπιστήμια / πολυτεχνεία που εδρεύουν.
Οι τοπικές αντιπροσωπείες υπάρχουν στις ακόλουθες πόλεις: Άαχεν, Άγκυρα, Αθήνα, Αμβούργο, Βελιγράδι, Βουκουρέστι, Βουδαπέστη, Βρέμη, Δρέσδη, Ελσίνκι, Ζάγκρεμπ, Ζέσοφ, Κίεβο, Κλούζ – Ναπόκα, Κοβίλια, Κωνσταντινούπολη, Λέβεν, Λισσαβόνα, Μιλάνο, Μόναχο, Μπραουνσβάιγκ, Νάπολι, Ντελφτ, Παλέρμο, Πίζα, Παρίσι, Πάτρα, Σεβίλλη, Στουτγάρδη, Τεράσσα και Τορίνο.
Παλιότερες τοπικές αντιπροσωπείες: Βερολίνο, Λονδίνο, Σαουθάμπτον Χάαρλεμ, Στοκχόλμη, Βιέννη, Χάιφα, (Βαρσοβία, Μαδρίτη και Τουλούζη.
Ομάδες Εργασίας (Workings groups)
Για να διασφαλισθεί η υψηλή απόδοση όλων των λειτουργιών ενός μεγάλου συλλόγου όπως η EUROAVIA, έχουν δημιουργηθεί Ομάδες Εργασίας με σκοπό να εξυπηρετούν τις πάγιες (και μη) ανάγκες του συλλόγου σε διεθνές επίπεδο.
EUROAVIA News
Το επίσημο περιοδικό της EUROAVIA ονομάζεται EUROAVIA News. και εκδίδεται τέσσερις (4) φορές τον χρόνο. Εκδίδεται από μια μόνιμη ομάδα εργασίας, η οποία δρα στην τοπική αντιπροσωπεία του Ντελφτ. Τα τεύχη του περιοδικού περιλαμβάνουν αναφορές από τις τελευταίες εξελίξεις των αντιπροσωπειών, νέα από την βιομηχανία και άρθρα επιστημονικού περιεχομένου. Είναι ο επίσημος τρόπος επικοινωνίας και ενημέρωσης όλων των ενδιαφερομένων για τις δραστηριότητες που αναπτύσσονται στην EUROAVIA και μια πολύτιμη πηγή επιστημονικών νέων. Κάθε μέλος του συλλόγου αλλά και κάθε χορηγός – υποστηρικτής της EUROAVIA λαμβάνει τα τεύχη τακτικά.
Newsletter
Αυτό το όργανο εσωτερικής επικοινωνίας εκδίδεται μηνιαία και παρέχει σε όλα τα μέλη του συλλόγου τα τρέχοντα ζητήματα του συλλόγου διεθνώς καθώς και τα νέα των Τοπικών Αντιπροσωπειών και των Ομάδων Εργασίας. Η διανομή του γίνεται ψηφιακά και δίνει επίσης την δυνατότητα σε κάθε μέλος του συλλόγου να εκφράσει την άποψη του για όποιο ζήτημα αφορά στον σύλλογο.
EUROAVIA Young Engineers (EYE)
Με το EYE ο σύλλογος έχει μια Ομάδα Εργασίας η οποία συλλέγει επί μονίμου βάσεως θέσεις για πρακτική άσκηση και εκπαιδευτικές δυνατότητες για τα μέλη της, τα οποία καταχωρεί σε μια βάση δεδομένων προσβάσιμη από τους επισκέπτες της ιστοσελίδας. Επιπλέον, επεκτείνεται για να δώσει μια ολοκληρωμένη δυνατότητα στην παρουσίαση βιογραφικών σημειωμάτων και αιτήσεων ώστε οι εταιρίες να είναι σε θέση να το δουν ως μια πηγή στελέχωσής τους με όφελος και προς τις δύο πλευρές – οι χρήστες έχουν συγκεντρωμένες σε μια λίστα αεροναυπηγικές εταιρίες που τους παρέχουν την δυνατότητα εύρεσης εργασίας και αντίστοιχα οι εταιρίες έχουν πρόσβαση σε μια ομάδα σωστά καταρτισμένων και ενδιαφερομένων μηχανικών.
EUROAVIA Alumni Network (EAN)
Το Δίκτυο αυτό αποτελείται από πρώην ενεργά μέλη της EUROAVIA και είναι σε επαφή με τον σύλλογο μέσω της Ομάδας Εργασίας: Alumni Working Group, η οποία δημιουργεί και διατηρεί επαφές με αποφοιτήσαντες και πρώην μέλη του συλλόγου. Γίνεται αξιολόγηση διάφορων απόψεων όσον αφορά τον τρόπο συμβολής των πρώην μελών αλλά και το τι μπορεί να προσφέρει ο σύλλογος αντίστοιχα. Στο εγγύς μέλλον όλα θα είναι έτοιμα για να διασφαλίσουν ότι η πεντηκονταετή παραγωγική ικανότητα των μελών δημιουργεί ακόμα αποδοτικότερα δίκτυα προϊόντος του χρόνου.
Air show
Με την EUROAVIA να είναι παραδοσιακά παρούσα και στις δύο μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές Εκθέσεις Αεροναυπηγικής, του Παρισιού (Paris Air Show) στο Μπουρζέ (Le Bourget) και του Βερολίνου (ILA), η Ομάδα Εργασίας Air Show έχει ως καθήκον να διοργανώσει την παρουσία του συλλόγου σε αυτές τις εκθέσεις συμπεριλαμβανομένης της θέσης και του συντονισμού όλων των παρευρισκομένων μελών.
Το 2009, η EUROAVIA για πρώτη φορά συμμετείχε στην έκθεση του AERO (AERO) στο Φριντριχσάφεν (Friedrichshafen).
Information Technology (IT)
Μια ομάδα μελών άρτια καταρτισμένα και έμπειρα διαβεβαιώνει ότι η ιστοσελίδα του συλλόγου θα είναι πάντα ενημερωμένη και ότι οι ψηφιακοί τρόποι επικοινωνίας θα λειτουργούν κανονικά. Μετά από απόφαση στο AMEAC 2009 στο Άαχεν, η Ομάδα Εργασίας IT (ΙΤ Working Group) είναι επίσης υπεύθυνη για όλα τα αρχεία του συλλόγου, τα οποία μέχρι πρότινος διαχειριζόταν η Ομάδα Εργασίας Central Archive.
Ιρακινή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Η Ιρακινή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (αραβικά: الاتحاد العراقي لكرة القدم, αγγλικά: Iraq Football Association) είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο Ιράκ. Είναι υπεύθυνη για τις ιρακινές εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου ανδρών, γυναικών και νέων, όπως επίσης και για τη διοργάνωση των πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στο Ιράκ.
EUROAVIA
Information Technology (IT)
Το Central Archive συμπεριλαμβάνει όλα τα έγγραφα του συλλόγου, εκτυπωμένα και ψηφιακά δημοσιευμένα. Το έντυπο υλικό είναι αποθηκευμένο στο Άαχεν και το ψηφιακό σε εξυπηρετητή στο Ντέλφτ. Η προσβασιμότητα της ψηφιακής έκδοσης του αρχείου παρέχει σε όλα τα μέλη την δυνατότητα να ανταλλάξουν και να χρησιμοποιήσουν όλα τα αρχεία για τις εργασίες τους σε τοπικό, διεθνές αλλά και προσωπικό επίπεδο.
Ιρακινή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιρακ Κατηγορία:Αθλητικοί οργανισμοί που ιδρύθηκαν το 1948
EUROAVIA
Δραστηριότητες
Τα μέλη του συλλόγου διοργανώνουν συνεχώς διεθνή συνέδρια, σεμινάρια και πολυ–ημερίδες. Επιπλέον, τα μέλη της EUROAVIA συγκεντώνονται συστηματικά στις δύο γενικές συνελεύσεις του συλλόγου και στο ετήσιο «Formation Workshop». Η πιο αναγνωρισμένη δραστηριότητα του συλλόγου, όμως, είναι ο «Διαγωνισμός Σχεδιασμού» (Design Workshop).
Συνέδρια (Congresses - EMEAC και AMEAC)
Δυο (2) φορές τον χρόνο τα μέλη του συλλόγου συγκεντρώνονται σε δυο (2) εσωτερικά συνέδρια. Αυτά τα συνέδρια συνήθως διαρκούν μια εβδομάδα και παρέχουν τέσσερις (4) ημέρες αφιερωμένες εξ’ ολοκλήρου σε συζητήσεις που αφορούν τα θέματα του συλλόγου.
Το EMEAC (Εκλεκτορικό Συνέδριο της EUROAVIA) διεξάγεται την άνοιξη από μια Τοπική Αντιπροσωπεία. Εκτός από τα τρέχοντα θέματα και αποφάσεις που αφορούν στο σύλλογο, το πρόγραμμα επίσης περιλαμβάνει την διαδικασία ανάδειξης του Επικείμενου Διεθνούς Διοικητικού Συμβουλίου (Designated International Board) το οποίο θα αναλάβει τα καθήκοντα του από το ερχόμενο φθινόπωρο.
Το AMEAC (Ετήσιο Συνέδριο της EUROAVIA) διεξάγεται το φθινόπωρο κατά το οποίο αναλαμβάνει τα καθήκοντα του το νέο Διοικητικό Συμβούλιο και δίνει την ευκαιρία συζήτησης και έγκρισης όλων των ανοιχτών θεμάτων του συλλόγου.
Διαγωνισμός Σχεδιασμού (Design Workshop - DeWo)
Ανά δύο χρόνια μια ομάδα μελών του συλλόγου, σε συνεργασία με μια εταιρία ή προαιρετικά ένα πολυτεχνείο που θα παρέχει φιλοξενία, διοργανώνει ένα διαγωνισμό τριών (3) εβδομάδων με σκοπό τον προκαταρκτικό σχεδιασμό ενός ιπτάμενου οχήματος. Μερικούς μήνες πριν από το γεγονός αυτό, το οποίο συνήθως λαμβάνει χώρα το καλοκαίρι, ένας διαγωνισμός αρχίζει για όλους τους ενδιαφερόμενους φοιτητές, είτε είναι μέλη του συλλόγου είτε όχι. Σε αυτόν τον διαγωνισμό, ένα σύντομο άρθρο (από τον κάθε ενδιαφερόμενο) για δεδομένο θέμα θα αξιολογηθεί από μια επιτροπή σχετική με το θέμα του σχεδιασμού. Η επιτροπή αυτή αποτελείται από καθηγητές πανεπιστημίου και από επαγγελματίες μηχανικούς της συνεργάτιδας εταιρίας. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία υποβολής των άρθρων από τους ενδιαφερόμενους φοιτητές, οι επιτυχόντες προσκαλούνται να συμμετάσχουν στο “Design Workshop” και να καθοδηγηθούν από πεπειραμένους ομιλητές, ούτως ώστε να είναι έτοιμοι για την διαδικασία του σχεδιασμού πάνω στο δεδομένο θέμα μελέτης. Στο τέλος παρουσιάζονται ένα ή περισσότερα προκαταρκτικά σχέδια και θέτουν τις βάσεις για περαιτέρω διαδικασίες με την συνεργάτιδα εταιρία. Εκτός από τις τεχνικές γνώσεις, οι συμμετέχοντες φοιτητές γνωρίζονται μεταξύ τους, αλλά γνωρίζουν και την πόλη που λαμβάνει χώρα το “Design Workshop”. Κατά κανόνα το “Design Workshop”, το οποίο διοργανώνεται από μια Ομάδα Εργασίας του συλλόγου, είναι σε θέση να παρέχει στους συμμετέχοντες του όχι μόνο το τριών (3) εβδομάδων πρόγραμμα γεμάτο με επιστημονικές δραστηριότητες αλλά και οικονομική κάλυψη για το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων των συμμετεχόντων (εκτός των οδοιπορικών).
Formation Workshop
Το Formation Workshop είναι μία εσωτερική, εκπαιδευτικού χαρακτήρα δραστηριότητα της EUROAVIA, με κύριο στόχο την βελτίωση της ποιότητας των λειτουργιών της EUROAVIA. Τέτοιες λειτουργίες μπορεί να είναι, η διοργάνωση μιας διεθνούς δραστηριότητας, η σωστή διαχείριση και διοίκηση μιας Τοπικής Αντιπροσωπείας ή ακόμα η υποκίνηση των μελών για ακόμα δραστικότερη ενασχόληση τους με τον σύλλογο. The Formation Workshop είναι η απόδειξη ότι η EUROAVIA είναι ένας αξιόπιστος σύλλογος με παράδοση από το 1959 αλλά αποφασισμένος να μην εφησυχαστεί σε αυτό.
Fly-In
Οι συναθροίσεις περίπου τριάντα 30 μελών του συλλόγου σε μία Τοπική Αντιπροσωπεία ονομάζονται Fly-In. Γίνονται πολλές φορές τον χρόνο και συνήθως διαρκεί έκαστη μια εβδομάδα. Η υπεύθυνη Τοπική Αντιπροσωπεία αξιοποιεί ένα τέτοιο γεγονός προκειμένου να δείξει στους συμμετέχοντες τι μπορεί να προσφέρει η πόλη τους και ποια «βιομηχανικά» αξιοθέατα στη ευρύτερη περιοχή αξίζει να επισκεφθούν. Εκτός από τον επιστημονικό χαρακτήρα του ταξιδιού, η διαπολιτισμική ανταλλαγή αλλά και ο σχηματισμός ομάδων μεταξύ των φοιτητών είναι σε πρώτη προτεραιότητα.
Συμπόσια (Symposium)
Σε σύγκριση με το Fly-In το Συμπόσιο, το οποίο διαρκεί επίσης μια εβδομάδα με περίπου τριάντα (30) συμμετέχοντες, εστιάζεται κυρίως σε κάποιο επιστημονικό θέμα. Πάνω σε αυτό το θέμα δίδονται διαλέξεις και συγκεκριμένες εφαρμογές οι οποίες βοηθούν τους φοιτητές να διευρύνουν την εμπειρία τους. Επίσης, πολιτιστικές εκδρομές και επιστημονικές επισκέψεις συμπληρώνουν το πρόγραμμα.
Air Cargo Challenge
Το Air Cargo Challengeείναι ένας ευρωπαϊκός διαγωνισμός προερχόμενος από την Πορτογαλία στοχεύοντας σε φοιτητές μηχανικούς ή θετικών επιστημών και δημιουργήθηκε για να κεντρίσει το ενδιαφέρον τους στο πεδίο της αεροναυπηγικής και επίσης να δοκιμάσουν τις ικανότητες τους. Για να συμμετάσχει κανείς στον διαγωνισμό Air Cargo Challenge, χρειάζεται μια ομάδα από 3 – 6 μέλη, ένας πιλότος και ένας υπεύθυνος καθηγητής. Όλοι μαζί πρέπει να σχεδιάσουν, να κατασκευάσουν και να μελετήσουν εξ ολοκλήρου ένα μη επανδρωμένο τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος με την μέγιστη δυνατή ικανότητα άρσης φορτίου. Το “Air Cargo Challenge” προσφέρει στους φοιτητές ανώτατης εκπαίδευσης την μοναδική ευκαιρία να εξελίξουν μια πρωτοποριακή μελέτη από την αρχή μέχρι το τέλος της, να δοκιμάσουν τις γνώσεις τους και ταυτοχρόνως, να συμπεριλάβουν ένα ευρύ φάσμα δοκιμασιών που θα συναντήσουν στην μελλοντική, επαγγελματική τους καριέρα: επιστημονικές, τεχνολογικές, διαπροσωπικές, οικονομικές και αυστηρές προθεσμίες.
Cultural Exchange (CE)
Η «Πολιτισμική Ανταλλαγή» (Cultural Exchange) θέλει να δώσει την ευκαιρία σε ένα μικρό αριθμό μελών (10 – 20) από μια τοπική αντιπροσωπεία την ευκαιρία να επισκεφθεί μια άλλη γειτονική της. Το πρόγραμμα εστιάζεται κυρίως σε πολιτιστικές δραστηριότητες και δεν ξεπερνά σε διάρκεια τις τέσσερις (4) ημέρες.
Συνεργαζόμενοι Σύλλογοι
Στα πλαίσια του «Ανεπίσημου Φόρουμ Διεθνών Φοιτητικών Οργανώσεων» (Informal Forum of International Student Organisations - IFISO), η EUROAVIA συνεργάζεται με άλλους φοιτητικούς συλλόγους σε διάφορους τομείς σχετικά με την οργάνωση, την διαχείριση και την ανάπτυξη των φοιτητικών συλλόγων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
External References
Local Euroavia Associations
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις Κατηγορία:Οργανώσεις νέων
Μακαρέαι
Η Μακαρέαι, γνωστή και ως Μακαρίαι ή Μακαρία, ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην αρχαία Αρκαδία στην περιοχή Παρρασία. Ευρίσκονταν 22 στάδια (περίπου 4 χλμ.) από την Μεγαλόπολη και 2 στάδια (περίπου 400 μ.) από τον ποταμό Αλφειό. Ερειπώθηκε λίγο πριν την περίοδο του Παυσανία (2ος αιώνας π.Χ), καθώς οι κάτοικοι της μεταφέρθηκαν στην Μεγαλόπολη. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ιδρύθηκε από τον Μακαρέα, γιο του Λυκάων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Παρρασία
Σουλτάνας Γεώργιος
Ο Σουλτάνας Γεώργιος (1798-;) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Λάκκα Σουλίου.
Ὁ Γεώργιος Σουλτάνας πολέμησε με δικὸ του σώμα με τον Μάρκο Μπότσαρη στις μάχες Σουλίου, στο Μεσολόγγι και στο Καρπενήσι όπου φονεύθηκε ο Μάρκος. Στην συνέχεια με τον Κώστα Μπότσαρη στις μάχες στο Κρεμμύδι, στο Νεόκαστρο, στο Μετόχι του Προφήτη Ηλία Σαλώνων, στην πολιορκία του Μεσολογγίου, στην Αράχωβα, στο Δίστομο και στην Αττική. Τέλος ως Πεντηκόνταρχος πολέμησε στην μάχη στα Μάνινα Ξηρομέρου (13 Φεβρ. 1828), στο Αιτωλικό και με την Χιλιαρχία τού Νάση Κουτσονίκα στην Κορωνησία.
Υπηρέτησε ως Υπολοχαγός στο 13ο Ελαφρό Τάγμα, έλαβε τον βαθμό του Υπολοχαγού στην Βασιλική Φάλαγγα και εγκαταστὰθηκε το 1834 στο Αγρίνιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αραβική μυθολογία
Πριν την έλευση και εξάπλωση του Ισλάμ στην Αραβική Χερσόνησο το έτος 622, την Εγίρα του ισλαμικού ημερολογίου, το κέντρο της θρησκείας, η Κάαμπα της Μέκκας, δεν αποτελούσε μονάχα το μοναδικό σύμβολο του Θεού, όπως τώρα, αλλά καλυπτόταν και με σύμβολα που αναπαριστούσαν πληθώρα δαιμόνων, τζίνι και άλλων ημίθεων πλασμάτων, προβάλλοντας έτσι τον πολυθεϊστικό χαρακτήρα της προϊσλαμικής Αραβίας, από τον οποίο ξεπρόβαλαν σε ένα ευρύ πλαίσιο μύθοι και θρύλοι, που επιζούν ως τις μέρες μας.
Για παράδειγμα, το κακό μάτι αναφέρεται στο Κοράνι, στη σούρα "Αλ Φαλάκ", ενώ το Χέρι της Φάτιμα χρησιμοποιείται για να το διώξει, αν και απαγορεύεται από το Ισλάμ, όπως και όλα τα φυλαχτά και οι δεισιδαιμονίες.
Ο Πατέρας
Ο Χουμπάλ (αραβ. هبل) θεωρείται ο κυρίαρχος και πιο σημαντικός θεός. Ειδώλιό του βρέθηκε κοντά στην Κάαμπα, πλασμένο από κόκκινο αγάτη, με ανθρώπινη μορφή, αλλά το δεξί χέρι σπασμένο, έχοντας αντικατασταθεί από ένα όμοιο χρυσό.
Μίχαελ Ντρμότα
Ο Μίχαελ Ντρμότα, (γερμανικά: Michael Drmota, γενν. 17 Ιουλίου 1964, Βιέννη) είναι Αυστριακός μαθηματικός και καθηγητής στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Εργασίες
Η έρευνα του Ντρμότα επικεντρώνεται στη θεωρία αριθμών, τη συνδυαστική απαρίθμηση, την ανάλυση αλγορίθμων και τις στοχαστικές διαδικασίες σε συνδυαστικές δομές.
Στην αναλυτική συνδυαστική, είναι περισσότερο γνωστός για το "θεώρημα Ντρμότα-Λάλεϊ-Γουντς", όρος που επινοήθηκε από τον Φιλίπ Φλαγιολέ. Το θεώρημα αυτό, που βρέθηκε ανεξάρτητα γύρω στο 1995 από τους τρεις προαναφερθέντες μαθηματικούς, περιγράφει την ασυμπτωτική συμπεριφορά των συντελεστών αλγεβρικών συναρτήσεων- η συμπεριφορά αυτή προκύπτει στην πραγματικότητα από την τοπική ανάπτυξη της συνάρτησης γύρω από την κυρίαρχη ιδιομορφία της σε μια σειρά Πουϊσέ:
για z\sim \rho. Σύμφωνα με τη θεωρία των πολυγώνων του Νεύτωνα, ο εκθέτης \alpha μπορεί να είναι εκ των προτέρων οποιοσδήποτε ρητός, αλλά ο Ντρμότα έδειξε ότι από τη στιγμή που η συνάρτηση επαληθεύει ένα ισχυρά συνδεδεμένο σύστημα εξισώσεων με θετικούς συντελεστές, έχουμε \alpha=1/2. Το αποτέλεσμα αυτό επεκτάθηκε στη συνέχεια από τους Ντρμότα κ.ά. : αν το σύστημα δεν είναι ισχυρά συνδεδεμένο, τότε ο εκθέτης περιορίζεται να είναι ένας δυαδικός αριθμός:  (r και  n ακέραιοι).
Ο Ντρμότα εργάζεται επίσης σε προβλήματα που σχετίζονται με αυτόματες ακολουθίες και κανονικές ακολουθίες. Μαζί με τους Κριστιάν Μοντουί και Ζοέλ Ριβάτ απέδειξε ότι η ακολουθία όρων των οποίων οι δείκτες είναι τετράγωνα στην ακολουθία Θουέ-Μορς ορίζει έναν κανονικό αριθμό. Το αποτέλεσμα αυτό έδωσε αφορμή για πολλές επεκτάσεις,.
Ο Ντρμότα είναι επίσης συγγραφέας εκπαιδευτικών βιβλίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης
Διαδηλώσεις και εισβολή στο Αμερικανικό Καπιτώλιο (2021)
Στις 5 Ιανουαρίου και στις 6 Ιανουαρίου 2021 υποστηρικτές του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, συγκεντρώθηκαν στην Ουάσινγκτον, για να διαμαρτυρηθούν για το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών του 2020. Ο στόχος τους ήταν να υποστηρίξουν το αίτημα του Τραμπ προς τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Μάικ Πενς και το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, ώστε να απορρίψουν τη νίκη του Τζο Μπάιντεν. Το πρωί της 6ης Ιανουαρίου, οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο συλλαλητήριο "Σώστε την Αμερική", μία προγραμματισμένη εκδήλωση στην "Έλλειψη", όπου οι παρευρισκόμενοι άκουσαν ομιλίες του προέδρου Τραμπ, αλλά και του γιου του, Ντόναλντ Τραμπ του νεότερου, καθώς και του Ρούντι Τζουλιάνι. Η διαδήλωση κατέληξε σε ταραχές και το κτίριο του Καπιτωλίου παραβιάστηκε από τους υποστηρικτές του Τραμπ.
Πριν την ολοκλήρωση των ομιλιών, πλήθος υποστηρικτών του Τραμπ κατευθύνθηκε στο Κογκρέσο και εισέβαλε σε αυτό. Το Κογκρέσο εκείνη τη στιγμή συνεδρίαζε διεξάγοντας την καταμέτρηση των ψήφων του Εκλεκτορικού κολλεγίου και συζητούσε καθώς ο γερουσιαστής Τεντ Κρουζ του Τέξας και ο βουλευτής του Κογκρέσου Πωλ Γκόζαρ από την τέταρτη εκλογική περιφέρεια του Κογκρέσου της Αριζόνα αντιτάχθηκαν στην καταμέτρηση των ψήφων της Αριζόνας από το Εκλεκτορικό κολέγιο. Αρκετά κτίρια στο σύμπλεγμα του Καπιτωλίου εκκενώθηκαν και οι διαδηλωτές διαπέρασαν την ασφάλεια του κτιρίου και εισήλθαν στο αμερικανικό Καπιτώλιο, συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Αίθουσας Αγαλμάτων. Όλα τα κτίρια στο συγκρότημα του Καπιτωλίου στη συνέχεια τέθηκαν σε αποκλεισμό.
Στις πόρτες των θαλάμων του Κογκρέσου έλαβε χώρα ένοπλη σύγκρουση, εξαιτίας της οποίας έχασαν την ζωή τους 4 υποστηρικτές του Τραμπ και ένας άνδρας της ασφάλειας του Καπιτωλίου. Αναφέρεται ότι τουλάχιστον ένας αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός βρέθηκε στο Καπιτώλιο και ένας άλλος κοντά στην έδρα του Δημοκρατικού Κόμματος.
Το απόγευμα της 6ης Ιανουαρίου, ο Τραμπ κατήγγειλε τον Πενς και τον αναπληρωτή του ότι απέτυχαν να «κάνουν ότι έπρεπε να είχαν κάνει για να προστατεύσουν τη χώρα μας και το σύνταγμά μας», παρόλο που ο Πενς δεν είχε τη συνταγματική δυνατότητα να απορρίψει τη νίκη του Μπάιντεν. Στις 4:22 μ.μ. ώρα ανατολικών ΗΠΑ (11:22 μ.μ. ώρα Ελλάδας), ο Τραμπ προέτρεψε τους υποστηρικτές του να «γυρίσουν σπίτι ειρηνικά», λέγοντας ότι τους «αγαπάει» και επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς του για εκλογική νοθεία. Η σύζυγός του Μελάνια, ξεκαθάρισε ότι «η βία δεν είναι αποδεκτή» και καταδίκασε τα περιστατικά βίας στο Καπιτώλιο.
Η επίθεση στο Καπιτώλιο έχει περιγραφεί ως «εξέγερση», ως οριακή «στάση» και ως εγχώρια τρομοκρατία. Πολλές πηγές το χαρακτήρισαν ως απόπειρα πραξικοπήματος. Αρκετοί θεωρούν το γεγονός, ως μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της αμερικανικής ιστορίας. <references group=lower-greek />
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγκρούσεις Κατηγορία:Εισβολές Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες Κατηγορία:Συνωμοσίες Κατηγορία:Νεοναζισμός Κατηγορία:Ναζιστικές παραστρατιωτικές οργανώσεις Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Κωστής Μητσοτάκης
Νεανικά χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε το 1845 στη Μονεμβασιά της Λακωνίας (που κατά το μεγαλύτερο μέρος του 19ου αι. ανήκε στην Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς) από Κρητικούς γονείς που είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν την Κρήτη, λόγω της εξέγερσης του 1841. Καταγόταν από την οικογένεια των Ανδρεαδάκηδων, από το Χορδάκι του Ακρωτηρίου, οι οποίοι κυνηγημένοι από τους Τούρκους αναγκάστηκαν να αλλάξουν το επώνυμό τους. Ένας κλάδος της οικογένειας ονομάστηκε Μητσοτάκηδες. Μεγάλωσε στην Αθήνα και αφού αποφοίτησε από το Α΄ Γυμνάσιο Αθηνών σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου αναγορεύθηκε τελειοδίδακτος του Δικαίου (31/10/1869), αν και αρχικά (1863) είχε γραφτεί για έναν χρόνο στη Φιλοσοφική Σχολή.
Πολιτική δράση
Το 1872 εγκαταστάθηκε στα Χανιά, όπου ανέπτυξε πολιτική δράση, τιθέμενος επικεφαλής του κομιτάτου Χανίων με αποτέλεσμα τη σύλληψη και φυλάκισή του τον Οκτώβριο του 1876 στην Κωνσταντινούπολη, στο κάτεργο Μπάνιο, όπου υπέστη το μαρτύριο του λουτρού. Απελευθερώθηκε ύστερα από διπλωματικές πιέσεις και διαδηλώσεις.
Το 1878 επανήλθε στα Χανιά και συνυπέγραψε τη Σύμβαση της Χαλέπας, ενώ ίδρυσε το λεγόμενο Κόμμα των Ξυπόλητων (έτσι αποκαλείτο χλευαστικά από τους αντιπάλους του), προπομπό του Κόμματος των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου. Αντιπολιτευόταν το λεγόμενο «των Καραβανάδων», το συντηρητικό κόμμα των «από καραβάνεως ψωμιζομένων», δηλαδή όσων κατείχαν τις κρατικές θέσεις, το κόμμα που είχε την υποστήριξη των τουρκικών αρχών της Κρήτης.
Εκλέχθηκε πληρεξούσιος (βουλευτής) Κυδωνίας στην τοπική Κρητική Βουλή, τη Γενική Συνέλευση, της οποίας αναδείχθηκε από τις ηγετικές φυσιογνωμίες, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1888, οπότε και παραιτήθηκε και ορίστηκε εφέτης. Το 1885 συμμετείχε σε κίνημα κατά της οθωμανικής εξουσίας και ηγήθηκε πολιτικής εκστρατείας που οδήγησε τους χριστιανούς δικαστικούς και βουλευτές σε παραίτηση και το λαό σε άρνηση καταβολής του φόρου της δεκάτης. Υπήρξε στενός φίλος και συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου, τον οποίο προώθησε στην πολιτική μετά από την παραίτησή του από τη βουλευτική έδρα.
Θάνατος
Έπειτα από την Επανάσταση του 1895, στην οποία είχε ανάμειξη, φυγάδευσε την οικογένειά του αρχικά στη Σύρο και μετά στην Αθήνα. Ο ίδιος παρέμεινε στην Κρήτη, παρά τους κινδύνους, μέχρι τον Φεβρουάριο του 1898, οπότε μετέβη στην ελληνική πρωτεύουσα για υποθέσεις του κρητικού αγώνα. Τότε ασθένησε και πέθανε μέσα σε πέντε μέρες από καρδιακή προσβολή.
Τιμές
Η ελληνική Κυβέρνηση, τιμώντας τους αγώνες του, απέδωσε δια νόμου στην οικογένειά του τιμητική σύνταξη. Σύμφωνα με το σκεπτικό του ψηφίσματος:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κωστής
Blohm & Voss Ha 137
Το Ha 137 ήταν ένα μονοθέσιο Γερμανικό αεροσκάφος προσβολής εδάφους της δεκαετίας του ’30. Αποτέλεσε την πρόταση της Blohm & Voss (B&V) στο διαγωνισμό για την επιλογή εξειδικευμένου βομβαρδιστικού καθέτου εφορμήσεως (Κ/Ε) της Luftwaffe. Αν και στο διαγωνισμό θριάμβευσε το Junkers Ju 87, το Ha 137 απέδειξε πως τα αεροναυπηγεία Hamburger Flugzeugbau της B&V, με λιγότερο από δύο χρόνια ιστορίας την εποχή εκείνη, πραγματικά διέθεταν μια ικανότατη σχεδιαστική ομάδα.
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Η Hamburger είχε ήδη σχεδιάσει ένα εκπαιδευτικό διπλάνο, το Blohm & Voss Ha 135, υπό τον πρώτο της αεροναυπηγό, τον Ράινχολντ Μέβες (Reinhold Mewes). Όταν ο τελευταίος αποχώρησε για να εργαστεί στη Φίζελερ (Fieseler), στη θέση του προσελήφθη ο Ρίχαρντ Φοχτ (Richard Vogt), που την τελευταία δεκαετία απασχολούνταν στο αεροναυπηγικό τμήμα της Καβασάκι (Kawasaki), και επιθυμούσε να επιστρέψει στη Γερμανία. Πριν φύγει από την Ιαπωνία, ο Φοχτ εργαζόταν σε ένα νέο σχέδιο κατασκευής διαμήκους δοκού για ημιπτέρυγες (την κεντρική δοκό που διατρέχει εσωτερικά τα φτερά όλων των αεροσκαφών και τους παρέχει την απαραίτητη δομική στήριξη), υιοθετώντας ένα σωλήνα ορθογώνιας διατομής από κράμα χρωμίου-χάλυβα, που αποτελούσε το μέσο τμήμα της ημιπτέρυγας και ταυτόχρονα χρησίμευε και σαν κύρια δεξαμενή καυσίμου.
Όταν προκηρύχθηκε διαγωνισμός για το πρόγραμμα βομβαρδιστικού Κ/Ε στα 1934, η Hamburger δεν προσκλήθηκε να λάβει μέρος. Ωστόσο, ο Φοχτ ήταν πεπεισμένος πως η νέα κατασκευαστική του μέθοδος θα έδινε ένα αεροσκάφος που θα διέθετε την απαιτούμενη ανθεκτικότητα, αλλά με ανώτερες επιδόσεις από τα παραδοσιακά σχέδια, κι έτσι άρχισε να εργάζεται πάνω στο Projekt 6 και το υπέβαλε στο διαγωνισμό, ενώ παράλληλα ανέπτυξε και ένα συμβατικότερο σχέδιο διπλάνου βομβαρδιστικού, το Projekt 7.
Το Projekt 6 ήταν ουσιαστικά μια μεγέθυνση του τελευταίου σχεδίου που ο Vogt είχε αναπτύξει για την Καβασάκι, το Kawasaki Ki-5. Κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από μέταλλο και με ημικελυφοειδή δομή ατράκτου, το νέο (μονοθέσιο) αεροσκάφος έμοιαζε περισσότερο με καταδιωκτικό (και πιο συγκεκριμένα με το Heinkel He 112), παρά με βομβαρδιστικό Κ/Ε. Οι ημιπτέρυγες χρησιμοποιούσαν το σύστημα της σωληνωτής διαμήκους δοκού, το εσωτερικό μέρος της οποίας ήταν σφραγισμένο σαν δεξαμενή καυσίμου, που δέχονταν 270 λίτρα. Το σχέδιο υιοθέτησε σταθερό σύστημα προσγείωσης, έτσι, προκειμένου να μειωθεί το μέγεθός του και κατά συνέπεια η οπισθέλκουσα, οι ημιπτέρυγες διαμορφώθηκαν σαν αντεστραμμένα φτερά γλάρου, με μιαν απότομη κάμψη στο πρώτο τέταρτο του εκπετάσματος. Έτσι, οι ημιπτέρυγες βρίσκονταν πιο κοντά στο έδαφος, διατηρώντας την έλικα ψηλά. Ο κάθε τροχός προσγείωσης προσαρμόστηκε σε δύο αναρτήσεις, έτσι ο χώρος γύρω από το κάθε σύστημα προσγείωσης ήταν αρκετά μεγάλος να για δεχθεί την εγκατάσταση κάποιου οπλισμού (από ένα πολυβόλο MG 17 των 7,92 mm για τις δοκιμές ή ένα πυροβόλο MG FF των 20 mm αν αυτό ζητούνταν). Δύο επιπρόσθετα πολυβόλα MG 17 τοποθετήθηκαν στην άτρακτο, επάνω από τον κινητήρα.
Ο κινητήρας αποδείχθηκε πηγή προβλημάτων. Ο Φοχτ αρχικά κατέθεσε το σχέδιό του εφοδιασμένο με το νέο κινητήρα BMW XV. Ωστόσο, το μέλλον αυτού του κινητήρα ήταν αβέβαιο και το υπουργείο αεροπορίας (RLM) ζήτησε να ξαναϋποβληθεί το σχέδιο με τον Αμερικανικό αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney Hornet των 650 ίππων, που είχε μόλις αρχίσει να παράγεται με άδεια στη Γερμανία ως BMW 132. Η ομάδα του Φοχτ τροποποίησε το σχέδιο για να δεχτεί τον Hornet σαν Projekt 6a και το RLM έδειξε αρκετό ενδιαφέρον ώστε να χρηματοδοτήσει την κατασκευή τριών πρωτοτύπων.
Το Ha 137 V1 έκανε την παρθενική του πτήση τον Απρίλιο του 1935, ένα μήνα πριν από το V2 και αμφότερα έφυγαν για δοκιμές στο Τραβεμύντε (Travemünde) το ίδιο καλοκαίρι. Γρήγορα κατέστη σαφές πως ο Hornet ήταν τόσο ογκώδης, που μείωνε δραστικά την ορατότητα κατά τη βύθιση και το RLM πρότεινε το τρίτο πρωτότυπο να ολοκληρωθεί σαν Projekt 6b, με κινητήρα Ρολς Ροις (Rolls-Royce) Kestrel, καθυστερώντας το κάπως προκειμένου να γίνουν οι σχετικές μετατροπές στο σκάφος και να εγκατασταθεί ένα περίεργης όψης ψυγείο κάτω από το ρύγχος. Στο μεταξύ όμως, οι προδιαγραφές του προγράμματος για το βομβαρδιστικό Κ/Ε είχαν πια οριστικοποιηθεί, αντιγράφοντας επακριβώς τα χαρακτηριστικά του Junkers Ju 87, που είχε ήδη επιλεγεί σαν νικητήρια πρόταση, με αναπόσπαστη προϋπόθεση τη διθέσια διάταξη. Έτσι, το Ha 137 έχασε το διαγωνισμό.
Τα τρία πρωτότυπα με κινητήρες Jumo κατασκευάστηκαν, παρ'όλα αυτά, και χρησιμοποιήθηκαν σαν αεροσκάφη δοκιμών στην Blohm & Voss. Το V1 καταστράφηκε σε δοκιμές το 1935, όταν εξερράγησαν τα πυρομαχικά του και το V6 κατέπεσε τον Ιούλιο του 1937, αλλά τα υπόλοιπα τέσσερα συνέχισαν να χρησιμοποιούνται για χρόνια, ώσπου η έλλειψη ανταλλακτικών για τους κινητήρες τους τελικά τα ακινητοποίησε.
Ο Φοχτ εργάστηκε ακόμα και σε μια ναυτική εκδοχή του 137, το Projekt 11, αλλά το επιπρόσθετο βάρος του εξοπλισμού προσνήωσης ή των πλωτήρων στην έκδοση 11b, μείωσαν δραματικά την ακτίνα δράσης και κατέστησαν αδιάφορο το σχέδιο.
Σημείωση
Τα χαρακτηριστικά του πίνακα αναφέρονται στο υπόδειγμα Ha 137 V4
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη Blohm & Voss
Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας
thumb|right|350px|Η αποκαθήλωση του Ιησού. Πίνακας του [[Ροχίρ φαν ντερ Βάιντεν, Μαδρίτη, Μουσείο ντελ Πράδο]] Ο Ιωσήφ της Αριμαθείας ή Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας ήταν μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου της Ιερουσαλήμ, πλούσιος και μυστικός μαθητής του Ιησού, που φέρεται να αντιτάχθηκε στη καταδίκη του και ο οποίος, σύμφωνα με το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (27:57-60), μετά τον θάνατο του Ιησού ζήτησε από τον Πόντιο Πιλάτο την άδεια να αποκαθηλώσει το νεκρό σώμα του Ιησού από τον Σταυρό, προκειμένου να το προετοιμάσει για τον ενταφιασμό (κηδέψει) στον παραχωρούμενο, από τον ίδιο τον Ιωσήφ, λαξευτό τάφο, πιθανώς οικογενειακό. Πράγματι η άδεια αυτή του παραχωρήθηκε και με βοηθό του τον (ελληνοφανή) Νικόδημο "το Άχραντον Σώμα σινδόνι καθαρά ειλήσας και αρώμασι εν μνήματι καινώ κηδεύσας απέθετο", έως την ανάστασή Του. Ο Ιωσήφ αναφέρεται και από τους τέσσερις Ευαγγελιστές, αλλά επί της ουσίας τίποτα περαιτέρω δε γνωστοποιείται για τις μεταγενέστερες δραστηριότητές του.
Ο μύθος
Ο μύθος, όμως, μας παρέχει το υπόλοιπο της ιστορίας του αναφέροντας ότι ο Ιωσήφ συνόδευσε τον απόστολο Φίλιππο, τον Λάζαρο, τη Μαρία Μαγδαληνή και άλλους σε ιεραποστολή στους Γαλάτες. Ο Λάζαρος και η Μαρία έμειναν στη Μασσαλία, ενώ οι άλλοι ταξίδεψαν βόρεια. Βέβαια, η Ορθόδοξη παράδοση για τον Λάζαρο αναφέρει οτι "για τον φόβο των Ιουδαίων" κατέφυγε στην Κύπρο, όπου αργότερα χειροτονήθηκε Επίσκοπος Κιτίου (σημερινή Λάρνακα) από τον Παύλο και τον Βαρνάβα κατά την επίσκεψή τους στην Κύπρο, όπου πέθανε και ετάφη. Στο κανάλι της Μάγχης ο Αγ. Φίλιππος έστειλε τον Ιωσήφ με δώδεκα μαθητές για να εγκαθιδρύσουν τον Χριστιανισμό στη μακρινότερη γωνιά της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, το νησί της Βρετανίας. Τούτο το «γεγονός» συνέβη το 63 μ.Χ., ενώ ορισμένοι ιστορικοί το τοποθετούν στο 37 μ.Χ. Λέγεται πως ο Ιωσήφ έγινε πλούσιος εμπορευόμενος μέταλλα και τούτος είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο φημολογείται ότι ήδη γνώριζε τη Βρετανία, ιδιαίτερα τις νοτιότερες περιοχές της. Η Κορνουάλη ήταν η κύρια μεταλλευτική περιοχή και γνωστή στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία για τον κασσίτερό της. Το Σόμερσετ, επίσης ήταν γνωστό για τον υψηλής ποιότητας μόλυβδό του. Ορισμένοι ακόμη ισχυρίζονται ότι ο Ιωσήφ ήταν θείος της Μαρίας και επομένως παππούς του Ιησού, και ότι πιθανώς είχε πάρει μαζί του το νεαρό αγόρι σε ένα από τα επιχειρηματικά ταξίδια του στο νησί. Από τούτον τον μύθο άντλησε και ο Ουίλλιαμ Μπλέηκ την έμπνευσή του στην Ιερουσαλήμ:
Περπατήσαν άραγε τούτα τα πόδια
Πάνω στα πράσινα βουνά της Αγγλίας;
Οι φιλολογικές μαρτυρίες
Φαίνεται φυσικό, λοιπόν, το γεγονός ότι ο Ιωσήφ επέλεξε για το ιεραποστολικό του έργο τη Μεγάλη Βρετανία και ότι ήρθε αρχικά στο Γκλάστονμπερι, το φημισμένο κέντρο της δυτικής χώρας. Ο τοπικός μύθος αναφέρει ότι ο Ιωσήφ έπλευσε γύρω από το Λαντς Εντ και τράβηξε για τα γνώριμα λημέρια του. Η βάρκα του άραξε στις ακτές του Γκλάστονμπερι Μαρς και μαζί με τους συντρόφους του ανέβηκε στον παρακείμενο λόφο για να δει την περιβάλλουσα χώρα. Έχοντας φέρει μαζί του ένα ραβδί που ξεφύτρωσε από το ιερό αγκάθινο στέμμα του Ιησού, το έμπηξε στη γη. Το ραβδί με τρόπο θαυματουργό ρίζωσε στη γη και μπορεί να το δει κανείς ακόμη και σήμερα στο Γουέργυαλλ Χιλ. Ο Ιωσήφ συναντήθηκε με τον τοπικό κυβερνήτη, τον Αρβιράγκους, και εξασφάλισε δώδεκα εκτάρια γης στο Γκλάστονμπερι, όπου χτίστηκε το πρώτο μοναστήρι στην Αγγλία. Ο Αρβιράγκους αναφέρεται στο Ιωβηλαίο ως προσωπικότητα που αντιστάθηκε στη ρωμαϊκή κατάκτηση και εξουσία. Ο Τζέφρεϊ του Μονμάουθ τον αναφέρει ως βασιλιά του οποίου ο αδελφός σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής επιδρομής του Κλαύδιου το 43 μ.Χ. Συνδέθηκε με τον Καρατάκους, αλλά το πιο ενδιαφέρον ίσως είναι ότι αναφέρεται από τον Γουίλιαμ του Μάλμσμπουρι στο De Antiquitate Glastoniensis Ecclesiae, ως ο βασιλιάς που έδωσε 12 εκτάρια γης στο Γκλαστόνμπουρι στον Ιωσήφ της Αριμαθαίας και τους συντρόφους του, όταν έφεραν τον χριστιανισμό στη Μεγάλη Βρετανία το 63 μ.Χ.. Αρκετοί ιστορικοί πιστεύουν ότι ήταν ο Αρβιράγκους και οι άνθρωποί του που κατέλαβαν το φρούριο της κομητείας του Σόμερσετ, γνωστό ως κάστρο του Κάντμπουρι –που συνδέθηκε αργότερα με τον βασιλιά Αρθούρο- και το χρησιμοποίησαν ως βάση για την αντίστασή τους ενάντια στους Ρωμαίους.
Πολύ περισσότερα προστέθηκαν στο μύθο του Ιωσήφ κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα. Μεταβλήθηκε βαθμιαία σε σημαντικό άγιο και λατρευτικό ήρωα, ενώ τον διεκδίκησαν ως πρόγονό τους αρκετοί Βρετανοί μονάρχες. Λέγεται ότι έφερε μαζί του στη Μεγάλη Βρετανία ένα κύπελλο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στον Μυστικό Δείπνο, το ίδιο που χρησιμοποιήθηκε για να συγκεντρωθούν οι λιγοστές σταγόνες αίματος από το σταυρωμένο σώμα του Χριστού. Ένας μύθος αναφέρει ότι ο Ιωσήφ έκρυψε το Γκράαλ στο Γκλάστονμπερι, η ιστορική έρευνα ωστόσο έχει αρκετούς λόγους να αμφιβάλλει ακόμα και για το αν πάτησε στη Βρετανία το πόδι του ο Ιωσήφ της Αριμαθαίας, για οποιοδήποτε σκοπό.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης Ιωσηφ Αριμαθαιας Ιωσηφ Αριμαθαιας Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος
Άλκης Μπαλτάς
Ο Άλκης Μπαλτάς είναι διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άλκης Μπαλτάς γεννήθηκε το 1948 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε μουσική (βιολί και ανώτερα θεωρητικά) στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης.
Στο τέλος των μουσικών του σπουδών στη Θεσσαλονίκη, συνεργάστηκε με το Μουσικό Τμήμα του ΑΠΘ, ενώ υπήρξε έκτακτο μέλος της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ), διευθυντής διάφορων χορωδιών της πόλης και συνεργάτης του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της «Εβδομάδας νέων καλλιτεχνών» που εξακολουθεί να διοργανώνει η Δ.Ε.Θ. («Διεθνείς Μουσικές Μέρες»).
Το 1970 παρουσιάστηκε το πρώτο του έργο για ορχήστρα από την ΚΟΘ υπό τη διεύθυνση του δασκάλου του Σόλωνα Μιχαηλίδη. Την ίδια περίοδο έγραψε τη μουσική για αρκετά θεατρικά έργα που παρουσίασε το Κ.Θ.Β.Ε.
Το 1974 πήρε το πτυχίο Νομικής του Α.Π.Θ.
Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1978 και εργάζεται στο Κρατικό Ωδείο και στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Μακεδονίας.
Επί σειρά ετών υπήρξε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του «Ελληνικού Ωδείου» στην Αθήνα και του "Σύγχρονου Ωδείου Θεσσαλονίκης".
Επί 20ετία δίδαξε ως Ειδικός Επιστήμων στη Σχολή Μουσικολογίας του Τμήματος Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ.
Το 2004 βραβεύτηκε σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς σύνθεσης (Ισπανία και Τεργέστη).
Έργα του (μουσική δωματίου, χορωδιακά, για ορχήστρα, όπερα κ.τ.λ.) έχουν πολλές φορές εκτελεστεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Συνθέσεις του έχουν βραβευτεί τόσο στην Ελλάδα (διαγωνισμοί Υπουργείου Πολιτισμού και Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών) όσο και στο εξωτερικό (σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς του 2004, στην Ισπανία και Ιταλία).
Ως μαέστρος έχει διευθύνει εκτός της Ελλάδας στην Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Τσεχοσλοβακία, Σουηδία, Αυστρία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Κύπρο, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, Ηνωμένες Πολιτείες, Αργεντινή, Αυστραλία, Αγγλία.
Αναφορ ές
Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Δεύτερη Σύνοδος της Σεβίλλης
Η Δεύτερη Σύνοδος της Σεβίλλης (ή Δεύτερο Συμβούλιο της Σεβίλλης) ήταν μια σύνοδος της εκκλησιαστικής Ρωμαϊκής επαρχίας Βαιτική που πραγματοποιήθηκε το 619. Πραγματοποιήθηκε στη μητρόπολη της Σεβίλλης υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ισίδωρο. Ήταν η πρώτη σύνοδος στη Βαιτική μετά το 592. Συνέβη λίγο μετά από μια στρατιωτική εκστρατεία του Βασιλιά Σισεβούτου που ενσωμάτωσε ένα μεγάλο μέρος της Βαιτικής στο Βασίλειο των Βησιγότθων. Αυτό το έδαφος ήταν προηγουμένως μέρος της βυζαντινής επαρχίας της Σπανίας. Η επανένταξή της θα επέτρεπε στον επίσκοπο της Μάλαγα να παρευρεθεί στη σύνοδο.
Η Δεύτερη Σύνοδος της Σεβίλλης ασχολήθηκε αποκλειστικά με εκκλησιαστικά και θεολογικά θέματα - επισκοπικά δικαιώματα, μη κανονικές χειροτονίες, αθέμιτες καθαιρέσεις κληρικών, διαφορές εδαφικής δικαιοδοσίας - και καθόρισε διαδικασίες, συχνά βασισμένες στο ρωμαϊκό δίκαιο, για την επίλυσή τους. Πολλοί κανόνες ήταν αφιερωμένοι στην διάψευση κάποιου Γρηγορίου, που περιγράφεται ως Σύριος επίσκοπος των Ακέφαλων, που στο πλαίσιο αυτό σημαίνει εκείνους που αρνήθηκαν τα Τρία Κεφάλαια (δηλ. Επικεφαλίδες). Ο Γρηγόριος παραβρέθηκε στη σύνοδο αυτοπροσώπως.
Επίσης, η Σύνοδος ενέκρινε μια δήλωση για τις δύο φύσεις του Χριστού σε ένα άτομο. Οι επίσκοποι στερήθηκαν το δικαίωμα της εκκοσμίκευσης των κληρικών (ιερέων και διακόνων), μία πρακτική που διαδόθηκε σε όλο το βασίλειο. Φαίνεται ότι έγινε μια προσπάθεια, χωρίς μεγάλη επιτυχία, να πειστεί ένας χαρακτήρας που ονομάζεται Σινθάριος να εγκαταλείψει τις "λανθασμένες πεποιθήσεις του" που πιθανώς κρίθηκαν αιρετικές. Σύνθετες ίντριγκες πραγματοποιήθηκαν επίσης για να καθαιρεθεί ο επίσκοπος της Αστήγης (σημερινή Έθιχα). Απαγορεύτηκε στους διακόνους να φορούν δύο στολές, παρά μόνο μία. Το άμφιό τους έπρεπε να είναι λευκό και αραιά χρωματισμένο και δεν μπορούσε να κεντηθεί σε χρυσό.
Το συμβούλιο δεν ασχολήθηκε με τους λαϊκούς της Βαιτικής, ούτε με το Βησιγοτθικό κράτος, αν και παρευρέθηκαν δύο βασιλικοί αξιωματούχοι: ο Σισίκλος, ο διευθυντής δημοσίων υποθέσεων (rector rerum publicarum) και ο Σουανίλα, ο διευθυντής δημοσιονομικών υποθέσεων (rector rerum fiscalium).
Οι κανόνες της Δεύτερης Συνόδου της Σεβίλλης αντιγράφηκαν στο Ισπάνα (Hispana), μια μεγάλη συλλογή ιβηρικών και αφρικανικών συγγενών αρχείων, αργότερα τον έβδομο αιώνα. Μία Τρίτη Σύνοδος της Σεβίλλης φαίνεται να συνεδρίασε γύρω στο 624, αλλά οι κανόνες της καταργήθηκαν στη συνέχεια.
241 Γερμανία
Η Γερμανία (Germania) είναι πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1884 από τον Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και πήρε το όνομα της από τη λατινική ονομασία της Γερμανίας. Η Γερμανία έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,58.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γερμανίας υπολογίσθηκε σε 169 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος) και το άλβεδό της είναι 0,058. Η Γερμανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 31 λεπτά.
New Order
Οι New Order είναι αγγλικό new-wave και post-punk συγκρότημα από το Μάντσεστερ. Έγιναν γνωστοί το 1983 μέσω του τραγουδιού Blue Monday, το οποίο εξακολουθεί να είναι το κορυφαίο σε πωλήσεις maxi-single σε βινύλιο στον κόσμο.
Το συγκρότημα διαδέχθηκε τους Joy Division, του οποίου τα μέλη είχαν συμφωνήσει να μην εμφανιστούν με αυτό το όνομα, εάν ένα μέλος έπρεπε να αποχωρήσει από το συγκρότημα. Όταν ο τραγουδιστής Ίαν Κέρτις αυτοκτόνησε τον Μάιο του 1980, τα υπόλοιπα τρία μέλη του συγκροτήματος τίμησαν από σεβασμό την υπόσχεσή τους και σχηματίστηκαν εκ νέου με το όνομα New Order.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλικά post-punk συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Ψηφιδωτό της Σχολής του Πλάτωνα
Το ψηφιδωτό της Σχολής του Πλάτωνα ή ψηφιδωτό των Φιλοσόφων ανακαλύφθηκε το 1896 σε αρχαιολογικές ανασκαφές στο Ηράκλειο (Ερκολάνο) της Καμπανίας κοντά στην Πομπηία. Φιλοξενείται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι.
Καστανιά Ευρυτανίας
Η Καστανιά είναι ένα ορεινό χωριό που βρίσκεται στον Νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 910 μέτρα. Έχει πληθυσμό 179 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Καστανιάς και ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Προυσού του Δήμου Καρπενησίου.
Ψηφιδωτό της Σχολής του Πλάτωνα
Περιγραφή
Το ψηφιδωτό περιέχει επτά ηλικιωμένους γενειοφόρους άνδρες που ίστανται ή κάθονται γύρω από μια εξέδρα, ενώ συνομιλούν ή κάνουν διάλογο μεταξύ τους. Η γύρω περιοχή χαρακτηρίζεται από δύο κίονες με επιστύλιο, έναν κορμό δέντρου και ένα ηλιακό ρολόι που είναι τοποθετημένο επάνω σε κίονα. Στο βάθος δεξιά διακρίνουμε την κορυφή ενός λόφου ή βράχου, περιτοιχισμένου. Ο άνδρας στη μέση της σκηνής κρατάει στο χέρι του ένα ραβδάκι και δείχνει με αυτό προς την υδρόγειο σφαίρα που είναι τοποθετημένη στο έδαφος μέσα σε ένα πλαίσιο.
Καστανιά Ευρυτανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Απέχει περίπου 45 χλμ. από την πρωτεύουσα του νομού Καρπενήσι και 327 χλμ. από την Αθήνα. Βρίσκεται στις πλαγιές του Παναιτωλικού όρους και κοντά στον Προυσό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν στον τέως Δήμο Προυσού. Αναγνωρίστηκε ως κοινότητα στις 31 Αυγούστου 1912.
Ψηφιδωτό της Σχολής του Πλάτωνα
Ερμηνεία
Το ψηφιδωτό ερμηνεύεται ως η σχολή του Πλάτωνα. Ο Sogliano θέλει τον εικονιζόμενο βράχο για την Ακρόπολη και τοποθετεί την σκηνή στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, κεντρικό πρόσωπο είναι ο Πλάτωνας, ενώ διδάσκει. Μια παρόμοια σκηνή είναι γνωστή και από άλλο μωσαϊκό που βρίσκεται στην Villa Albani. Με την ερμηνεία αυτή συμφώνησαν αρχικά και άλλοι, οι E. Petersen και Diels, ενώ διαφώνησαν οι Chiappelli και Stein, οι οποίοι ερμήνευσαν τα πρόσωπα ως εξής (από αριστερά προς δεξιά): Ζήνων, Αριστοτέλης, Πυθαγόρας, Επίκουρος, Πλάτων, Σωκράτης και Θεόφραστος. Σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή πρόκειται για την τον Διονύσιο των Συρακουσών που επισκέπτεται τον Πλάτωνα στην Αθήνα.
Καστανιά Ευρυτανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Πιστεύεται πως ήταν η γενέτειρα του μοναχού Κυρίλλου Καστανοφύλλη. Μάλιστα, το 1864 έγινε συμπλοκή μεταξύ των κατοίκων της Καστανιάς και εκείνων του χωριού Απόκουρου. Ακόμα, περίπου 6 χλμ. νοτιοδυτικά του χωριού βρίσκεται η Αποκλείστρα, που πιστεύεται πως βρισκόταν το μαντείο του Οδυσσέα. Εκεί, βρήκαν τραγικό θάνατο κάτοικοι του χωριού, όταν κρύφτηκαν από τα στρατεύματα του Ομέρ Βρυώνη και προτίμησαν τον θάνατο παρά την υποταγή τους στους Τούρκους. Τέλος, υπάρχουν οκτώ εκκλησίες στο χωριό.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Προυσού
Κεραμίδι Τρικάλων
Το Κεραμίδι (επίσημη ονομασία: «το Κεραμίδιον») είναι οικισμός του νομού Τρικάλων και Τοπική Κοινότητα της Δημοτική Ενότητα Φαρκαδόνας του Δήμου Φαρκαδόνας που βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων της Περιφέρειας Θεσσαλίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης».
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο «Καποδίστριας», μέχρι το 2010, ο Άγιος Θεόδωρος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Κεραμιδίου, του πρώην Δήμου Φαρκαδόνας του Νομού Τρικάλων.
Ιστορικό
Το Κεραμίδι δημιουργήθηκε την περίοδο 1850-1870 από τους κατοίκους του τότε συνοικισμού «Δουβλατάνι» της Καρδίτσας, ο οποιος αποτελούσε χειμερινό βοσκοτόπι των κτηνοτρόφων. Η ονομασία του οικισμού «Κεραμίδι» την πήρε γιατί οι κάτοικοι της περιοχής έφτιαχναν κεραμίδια.
Σύμφωνα με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 έγινε η σύσταση της κοινότητας Κεραμιδίου η οποία αποσπάστηκε από το δήμο Φαρκαδόνας και ορίστηκε ως η έδρα του οικισμού. Το 1997 σύμφωνα με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός Κεραμίδι αποσπάστηκε από την κοινότητα και προσαρτήθηκε στο δήμο Φαρκαδόνος που είχε σαν αποτέλεσμα την κατάργηση της κοινότητας Κεραμιδίου.
Το χωριό
Καθε χρόνο διοργανώνεται ένα πανηγύρι αφιερωμένο στην μνήμη του Αγίου Χαραλάμπου, που είναι και ο προστάτης του οικισμού. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του οικισμού είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Αξιοθέατα
Το πρώτο αξιοθέατο του οικισμού Κεραμιδίου είναι το «Μεγάλο Γεφύρι», γνωστό στην περιοχή ως «Παλιογέφυρο» που γεφυρώνει τον ποταμό Ενιπέα και εξυπηρετούσε παλιότερα τη συγκοινωνία με την Καρδίτσα και τη Λάρισα. Δεν είναι ακριβές γνωστό πότε κατασκευάστηκε, αλλά πιθανολογείται ότι έγινε μεταξύ του 13ου και 16ου αιώνα. Το δεύτερο επίσης αξιοθέατο είναι το «Γεφύρι του Αλή-Εφένδη» που γεφυρώνει έναν παραπόταμο του Πηνειού, δίπλα από τον ποταμό Ενιπέα και παλιότερα εξυπηρετούσε τη συγκοινωνία των χωριών της Καρδίτσας με τη Φαρκαδόνα και τη Λάρισα. Η κατασκευή του πιθανολογείται ότι έγινε στην εποχή της τουρκοκρατίας, αλλά σε άγνωστη χρονική περίοδο.
Αθλητικοί σύλλογοι
Το Κεραμίδι διαθέτει τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Α.Ο. Κεραμιδίου «Πηνειός» ο οποίος συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ν. Τρικάλων.
Γεωγραφία
Το Κεραμίδι έχει υψόμετρο 62 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39.559146 και γεωγραφικό μήκος 22,0839374874 και είναι χτισμένο στη συμβολή των ποταμών Ενιπέα και Πηνειού. Βόρεια συνορεύει με την κωμόπολη της Φαρκαδόνας, νότια συνορεύει με τον οικισμό Βλοχός και δυτικά με τους οικισμούς Κόρδα και Μαραθέα οι οποίοι βρίσκονται στην αντίπερα όχθη του ποταμού Πηνειού.
Πληθυσμός
Κατά την τελευταία απογραφή του 2011 το Κεραμίδι είχε πληθυσμό 323 κατοίκους σημειώνοντας μείωση κατά 15% από την προηγούμενη απογραφή του 2001 όπου είχε 387 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας
Αλγόριθμος νυχτερίδας
Ο αλγόριθμος, ο οποίος είναι εμπνευσμένος από τη νυχτερίδα, είναι ένας μεταευρετικός αλγόριθμος βελτιστοποίησης, ο οποίος αναπτύχθηκε από τον Xin-She Yang, το 2010.
Ο αλγόριθμος νυχτερίδας βασίζεται στη συμπεριφορά ηχοεντοπισμού των μικρονυχτερίδων, με ποικίλους ρυθμούς παλμών, εκπομπής και έντασης ήχου.
Περιγραφή αλγορίθμου
Η εξιδανίκευση του ηχοεντοπισμού των μικρονυχτερίδων μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: Κάθε εικονική νυχτερίδα πετάει τυχαία, με μια ταχύτητα ui στη θέση xi με μεταβαλλόμενη συχνότητα ή μήκος κύματος και ένταση ήχου Α. Καθώς ψάχνει και βρίσκει τη λεία της, αλλάζει συχνότητα, ένταση ήχου και ρυθμό εκπομπής παλμών r. Η αναζήτηση εντατικοποιείται από μια τυχαία τοπική διαδρομή. Η επιλογή για την καλύτερη συνεχίζεται μέχρι να πληρούνται ορισμένα κριτήρια παύσης.
Αυτός ουσιαστικά χρησιμοποιεί μια τεχνική συντονισμού της συχνότητας, για τον έλεγχο της δυναμικής συμπεριφοράς ενός σμήνους από νυχτερίδες, και η ισορροπία μεταξύ εξερεύνησης και εκμετάλλευσης μπορεί να ελέγχεται με ρύθμιση των εξαρτημένων παραμέτρων του αλγορίθμου στον αλγόριθμο νυχτερίδας.