cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παραλογοτεχνία
Οι χαρακτηρισμοί αυτοί μαρτυρούν ότι υπάρχει μια δυσφορία, μια περιφρόνηση. Γίνεται φανερή μια διάκριση ανάμεσα σε δυο μορφές λογοτεχνικής παράγωγης. Όπως αναφέρει ο Μουλλάς, ο Michelet βλέπει έναν διχασμό «στη Γαλλία υπάρχουν δυο λαοί διαφορετικοί από πλευράς εκπαιδευτικής και πνευματικής» δυο κόσμοι: από τη μια η λόγια υψηλή νομιμοποιημένη και θεσμοθετημένη φιλολογία με καθοριστικό της πρωτείο την ποίηση και από την άλλη μεριά η πεζή ταπεινή ξενόφερτη μυθιστορηματική πρόζα η λεγόμενη ελαφρά φιλολογία (Μουλλάς, 1997, 10). Ωστόσο, αυτή η διαχρονική αντίθεση της λογιοσύνης προς ό,τι υπονομεύει (αισθητικά, γλωσσικά, ιδεολογικά) τις αξίες της, εκδηλώνεται πριν τον βιομηχανοποιημένο και εμπορευματοποιημένο 19ο αιώνα. (Ας θυμηθούμε π.χ. τις αντιδράσεις του Κοραή απέναντι στις λαϊκές εκδόσειςτης Βενετίας (λαϊκά αναγνώσματα της τουρκοκρατίας).) Παράλληλα, στην Ευρώπη ένα καινούργιο στοιχείο, οξύνει αυτές τις αντιθέσεις: το ιστορικό τοπίο· γιατί μέσα σε λίγες δεκαετίες οι μεταβάσεις από το ένα πολίτικο καθεστώς στο άλλο, από τους αγροτικούς πληθυσμούς στους αστικούς και από την προφορικότητα στη γραφή, είναι απανωτές. Οπότε, η εν λόγω αντίθεση, παραπέμπει –μ’ άλλα λόγια- στη διάσταση ανάμεσα στην αισθητική ποιότητα και τους στόχους της αγοράς δηλαδή στη βιομηχανοποίηση του πολιτισμού (βλ. την πολιτιστική βιομηχανία στην οποία αναφέρεται η Σχολή της Φραγκφούρτη).
Σε ακόμα μεγάλο βαθμό τον 19ο αιώνα το μυθιστόρημα παραμένει ένα είδος προβληματικό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στη Γαλλία του 1840 το μυθιστόρημα συνδέεται άρρηκτα με την ανάπτυξη του Τύπου και πολλοί συγγραφείς επιβιώνουν χάρη στην επιφυλλιδογραφία, ενώ λίγοι είναι αυτοί που έχουν αποσυνδέσει τα έργα τους από τον Τύπο (Stendhal, Flaubert, Proust).
1.2 Η πρώτη, ιστορικά, εμφάνιση του όρου «παραλογοτεχνία»
Μια νέα λέξη, παραλογοτεχνία, παρουσιασμένη στη 10ετία του 1960, ανοίγει έναν δρόμο για προβληματισμό κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου (Cerisy 1-10 Σεπτεμβρίου 1967). Ο Jean Tortel υπερασπιζόταν τον όρο υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι στα γαλλικά η πρόθεση παρά σημαίνει ταυτόχρονα κοντά σε, γύρω και εναντία σε, ή εντελώς κοντά σε. Η παραλογοτεχνία διαφέρει ασφαλώς από τη λογοτεχνία. Μπορεί όμως να τοποθετηθεί εντελώς κοντά της, διπλά της· όχι όμως χαμηλότερά της ή εναντίον της. Στη σημερινή εποχή προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον έναν ή τον άλλο ορισμό, χωρίς να περιορίσουμε ή να αναδείξουμε το ποιόν του περιεχομένου στο οποίο αντιστοιχεί ο καθένας τους.Κανένα πολιτισμικό φαινόμενο δε γεννιέται εκ του μηδενός, αφού πάντα τα πολιτιστικά φαινόμενα παρουσιάζονται σε συγκριμένες στιγμές, για συγκεκριμένους λογούς και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, στις οποίες συγκαταλέγονται καταβολές, κίνητρα ή ρήξεις κ.ά.. Κατ’ αυτόν τον τρόπο γεννιέται και ο όρος παραλογοτεχνία. Ο όρος αυτός καλύπτει μόνο τη λαϊκή λογοτεχνική παράγωγη των δύο τελευταίων αιώνων. Συνδέεται με γεγονότα και φαινόμενα κοσμοϊστορικής σημασίας, όπως η βιομηχανική επανάσταση, η κυριαρχία της αστικής τάξης, η διόγκωση των λαϊκών–εργατικών στρωμάτων, η υποχώρηση του αναλφαβητισμού, ο πρωτεύοντας ρόλος των πόλεων στην κοινωνικοοικονομική εξέλιξη, η εξάπλωση της γραφής που οφείλεται στην εντυπωσιακή ανάπτυξη του Τύπου και της τεχνολογίας που συνδέεται μ’ αυτόν και, τέλος, η εμφάνιση του ρομαντισμού.
Ως παραλογοτεχνία κατά καιρούς έχουν χαρακτηριστεί το αστυνομικό μυθιστόρημα, η επιστημονική φαντασία, τα κόμικς, τα γουέστερν και οι αισθηματικές ιστορίες, χωρίς αυτός ο χαρακτηρισμός να εμποδίσει ορισμένα από αυτά τα είδη να καθιερωθούν ως "σοβαρή" λογοτεχνία και να αναδείξουν αξιόλογους συγγραφείς και έργα. Ο όρος επομένως έχει επικρατήσει περισσότερο ως αρνητικός προσδιορισμός παρά ως σημαίνων χαρακτηρισμός του λογοτεχνικού έργου και των διαστάσεών του, καθώς φαίνεται από την ιστορία έργων που στην εμφάνισή τους χαρακτηρίστηκαν ως "παραλογοτεχνικά" αλλά τελικώς έγιναν αποδεκτά ως κατάκτηση της ελληνικής γλώσσας ή της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Παραλογοτεχνία επομένως είναι ένας αρνητικός (έως υβριστικός) προσδιορισμός, για τα έργα των άλλων όσων δεν είναι στο οικείο λογοτεχνικό περιβάλλον, και δεν αποτελούν μέλη μιας λογοτεχνικής συντροφιάς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πεζογραφία
Σιγιέ-Μπλεφόν
Το Σιγιέ-Μπλεφόν (γαλλικά: Silley-Bléfond) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Φωτομετρία
Η Φωτομετρία είναι τεχνική της αστρονομίας που ασχολείται με την μέτρηση της ροής ή τη μέτρηση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας ενός αστρονομικού αντικειμένου. Συχνά, η Φωτομετρία αναφέρεται στην μέτρηση μεγάλων ζωνών κύματος της ακτινοβολίας:όταν όχι μόνο η ποσότητα της ακτινοβολίας αλλά και φασματική κατανομή του που μετράται και χρησιμοποιείται με τον όρο Φασματοφωτομετρία.
Μέθοδοι
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση της φωτομετρίας εξαρτώνται από το μήκος των κυμάτων που βρίσκονται κάτω από συνθήκες μελέτης. Η φωτομετρία, ακόμη, διενεργείται από την συγκέντρωση ακτινοβολίας σε ένα τηλεσκόπιο, που περνάει μέσα από εξειδικευμένα οπτικά φίλτρα και στη συνέχεια απεικονίζει και καταγράφει την Φωτεινή ενέργεια με ένα φωτοευαίσθητο όργανο. Το σύνολο των ζωνών διέλευσης (φίλτρα) ονομάζεται Φωτομετρικό σύστημα.
Ιστορικά,η φωτομετρία με ένα μέσο που μετρήθηκε η ένταση του φωτόςενός αντικειμένου κατευθύνοντας το φως του πάνω σε ένα φωτοευαίσθητο κύτταρο ονομάστηκε Φωτοηλεκτρικό φωτόμετρο. Έχουν αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από κάμερες CCD που μπορούν ταυτόχρονα να απεικονίζουν πολλαπλά αντικείμενα,όμως τα φωτομετρικά φωτόμετρα χρησιμοποιούνται ακόμα σε ειδικές περιπτώσεις, όπου η υψηλή ανάλυση είναι απαραίτητη.
Φωτομετρία CCD
Όταν χρησιμοποιείται η κάμερα CCD για την διεξαγωγή της φωτομετρίας υπάρχουν διάφοροι πιθανοί τρόποι για να επιτευχθεί η φωτομετρική μέτρηση (π.χ. το Μέγεθος ενός αστεριού)από από τις πρώτες εικόνες. Τα παρατηρημένα σήματα των αντικειμένων μπορούν να κηλιδωθούν από πολλά εικονοστοιχεία με το σημείο εξάπλωσης της λειτουργίας και αυτό οφείλεται στα οπτικά του τηλεσκοπίου. Κατά την λήψη, η φωτομετρία για μία σημειακή πηγή (ένα αντικείμενο με μια γωνιακή διάμετρο που είναι πολύ μικρότερη από την ανάλυση του τηλεσκοπίου) ο στόχος είναι να προστεθεί όλο το φως από το αντικείμενο και να αφαιρεθεί λόγω του ουρανού. Η απλούστερη τεχνική είναι η πρόσθεση του συνόλου των εικονοστοιχείων σε ένα κύκλο με επίκεντρο το αντικείμενο και η αφαίρεση των αριθμών του ουρανού που είναι γνωστή ως Φωτομετρία διαφράγματος. Όταν κάποιος εκτελεί την διαδικασία της φωτομετρίας σε έναν γεμάτο χώρο όπως ένα σφαιρωτό σμήνος όπου τα προφίλ των αστεριών επικαλύπτονται σημαντικά,κάποιος άλλος πρέπει να τεχνικές αποσυνέλιξης, όπως την τοποθέτηση της εξάπλωσης της συνάρτησης για να προσδιορίσουν τις επιμέρους ροές των επικαλυπτόμενων πηγών.
Βαθμονομήσεις
Μετά τον προσδιορισμό της ροής ενός αντικειμένου σε μετρήσεις,κάποιος πρέπει να κάνει βαθμονομήσεις με κάποιον τρόπο. Αυτές οι βαθμονομήσεις που χρειάζονται εξαρτώνται από το είδος της φωτομετρίας που γίνεται και κάποιος μιλάει για την εκτέλεση της σχετικής ή απόλυτης φωτομετρίας.Τα δύο είδη φωτομετρίας μετράνε τις αλλαγές της φωτεινότητας ενός αντικειμένου κατά την πάροδο του χρόνου.Η σχετική φωτομετρία η μέτρηση των εμφανών λαμπρότητας των διάφορων αντικειμένων μεταξύ τους.Η απόλυτη φωτομετρία είναι η μέτρηση της φαινόμενης φωτεινότητας ενός αντικειμένου μέσο ενός φωτομετρικού συστήματος και αυτές μπορούν να συγκριθούν με άλλες απόλυτες φωτομετρικές μετρήσεις που λαμβάνονται με διαφορετικά τηλεσκόπια/όργανα.Στις περισσότερες περιπτώσεις τα είδη αυτά μπορούν να εκτελεστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια,αλλά σε γενικές γραμμές η ακριβής φωτομετρία είναι αρκετά δύσκολη όταν η φαινόμενη φωτεινότητα του αντικειμένου είναι αμυδρή.
Για την εκτέλεση αυτών των ειδών φωτομετρίας κάποιος πρέπει να διορθώνει τις μετρήσεις για οποιεσδήποτε προσωρινές αλλαγές στην ευαισθησία των οργάνων, καθώς και τις αλλαγές στην ατμοσφαιρική εξαφάνιση μέσα από την οποία εξετάζεται ένα αντικείμενο (κατά την παρατήρηση από το έδαφος). Αυτό συνήθως γίνεται την ίδια χρονική περίοδο που παρατηρείται η σύγκριση των αστεριών μαζί με το αντικείμενο που μελετάται.
Εφαρμογές
Οι φωτομετρικές μετρήσεις μπορούν να συνδυαστούν με τον νόμο του αντίστροφου τετραγώνουγια τον προσδιορισμό της φωτεινότητας ενός αντικειμένου εάν η απόστασή του μπορεί να καθοριστεί ή εάν είναι γνωστή. Άλλες φυσικές ιδιότητες ενός αντικειμένου, όπως η θερμοκρασία του ή η χημική σύνθεσή του,μπορούν να προσδιοριστούν μέσω ευρείας ή στενής ζώνης της φασματοφωτομετρίας. Συνήθως οι φωτομετρικές μετρήσεις των πολλαπλών αντικειμένων που λαμβάνονται μέσα από δύο φίλτρα αποτυπώνονται σε διάγραμμα χρώμα-μέγεθος, το οποίο για τα αστέρια είναι η παρατηρούμενη έκδοση του διαγράμματος Hertzsprung-Russell. Η φωτομετρία χρησιμοποιείται επίσης για τις μελέτες των διακυμάνσεων του φωτός ενός αντικειμένου,όπως μεταβλητοί αστέρες, αστεροειδείς, ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες ή σουπερνόβα ή τον εντοπισμό εξωηλιακών πλανητών. Μετρήσεις από αυτές τις αλλαγές μπορεί να χρησιμοποιηθούν για παράδειγμα, για τον προσδιορισμό της τροχιακής περιόδου και των ακτίνων των μελών ενός συστήματος των αριθμών των εκλειπτικών αστεριών ή ενός αστεροειδή ή ενός αστεριού ή μιας συνολική παραγωγικής ενέργειας ενός υπερκαινοφανή αστέρα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία Κατηγορία:Αστροφυσική
Ναός του Σωτήρος (Θεσσαλονίκη)
Ο Ναός του Σωτήρος είναι χριστιανικός βυζαντινός ναός που χρονολογείται στον 14ο αιώνα και βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη. Ανήκει στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO ως ένα από τα Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης Σωτηρος
Γενικές εκλογές στη Σερβική Δημοκρατία (2018)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στις 7 Οκτωβρίου 2018, ως μέρος των βοσνιακών γενικών εκλογών. Ο απερχόμενος πρόεδρος Μίλοραντ Ντόντικ δεν είχε δικαίωμα να διεκδικήσει την επανεκλογή του. Η πρωθυπουργός Ζέλικα Τσβιγιάνοβιτς προτάθηκε και εξελέγη στην προεδρία, κατερχόμενη στις εκλογές με μια κοινή πλατφόρμα αποτελούμενη από τον Συνασπισμό των Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών–Λαϊκή Συμμαχία–Σοσιαλιστικό Κόμμα, ενώ η Συμμαχία των Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών παρέμεινε η  μεγαλύτερη στην Εθνική Συνέλευση.
Εθνική Συνέλευση
2018 Σερβικη Δημοκρατια
Κλειστό Γυμναστήριο Εργάνης
Το Κλειστό Γυμναστήριο Εργάνης, γνωστό και ως Κλειστό Γυμναστήριο «Δημήτρης Καλτσάς», είναι κομμάτι του αθλητικού κέντρου της πόλης του Βύρωνα Αττικής.
Eγκαινιάστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2006, οπότε και τέθηκε επισήμως στη διάθεση των πολιτών του Βύρωνα. Ιδιοκτησιακά ανήκει στο Δήμο Βύρωνα. Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 25 Μαΐου 2015 στο γυμναστήριο δόθηκε η ονομασία «Δημήτρης Καλτσάς», ο οποίος ήταν αθλητής, παράγοντας και στέλεχος της Εθνικής Ενόπλων Δυνάμεων.
Φιλοξενεί αγώνες καλαθοσφαίρισης αποτελώντας έδρα των τμημάτων του Αθηναϊκού και της Ένωσης Βύρωνα. Αξιοσημείωτα σε αυτό στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης (EuroCup) η γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης του Αθηναϊκού το 2010.
Διαθέτει εμβαδόν 1.421,15 τετραγωνικά μέτρα, ενώ το μέγιστο ύψος του φτάνει τα 12,20 μέτρα. Οι διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου είναι 18 x 36 μέτρα, ενώ το ελεύθερο ύψος του είναι τα 11 μέτρα. Διαθέτει ξύλινο δάπεδο (παρκέ).
Διαθέτει 220 μόνιμες θέσεις θεατών και 100 πτυσσόμενες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εργανης Εργανης Εργανης Κατηγορία:Αθηναϊκός Α.Σ.
Φιλονίδης ο Λαοδίκειος
Ο Φιλονίδης ο Λαοδίκειος ή Φιλονίδης ο Επικούρειος ή Φιλωνίδης (200 - 130 π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος της σχολής των Επικούρειων και μαθηματικός με καταγωγή από την Λαοδίκεια της Συρίας -σημερινή Λαττάκεια-, και ήταν μέλος της βασιλικής αυλής της δυναστείας των Σελευκιδών υπό τον Αντίοχο Δ´ Επιφανή και τον Δημήτριο Α´ Σωτήρ.
Βιογραφικό
Είναι γνωστός κυρίως μέσω του έργου Βίος Φιλονίδου (Vita Philonidi) ο οποίος ανακαλύφθηκε ανάμεσα στους παπύρους του Ερκολάνο στη βίλα των παπύρων στο Ερκολάνο -αρχαία Ηράκλεια κοντά στη Νάπολη-. Ο Φιλονίδης κατάγονταν από οικογένεια η οποία διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς με τον οίκο των Σελευκιδών. και καθηγητές του υπήρξαν οι μαθηματικοί Διονυσόδωρος και Εύδημος. Ο Φιλονίδης προσπάθησε να προσηλυτίσει τον Αντίοχο στον Επικουρισμό, και κατόπιν υπήρξε καθηγητής φιλοσοφίας του Δημήτριου Α´, του ανιψιού του Αντίοχου. Απολάμβανε υψηλής εκτίμησης στην αυλή, και το όνομα του είναι επίσης γνωστό και από διάφορες επιγραφές οι οποίες έχουν ανακαλυφθεί.
Ήταν διάσημος ως μαθηματικός και αναφορά σε αυτόν γίνεται και από τον Απολλώνιο τον Περγαίο στο εισαγωγικό σημείωμα του δεύτερου βιβλίου του έργου των Κωνικών. Συνέλεγε επίσης με ιδιαίτερη θέρμη τα έργα του Επίκουρου και των συνεργατών του, και αναφέρεται πως εξέδωσε πάνω από 100 πραγματείες οι οποίες πιθανώς ήταν συλλογές των κειμένων που συνέλεγε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Σύροι φιλόσοφοι Κατηγορία:Σύροι μαθηματικοί
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Το 1989, ενώ είχαν ήδη αρχίσει να εκπέμπουν ιδιωτικοί ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί, επιτράπηκε η λειτουργία των δεύτερων σταθμών, οι οποίοι σταδιακά επικράτησαν σε τηλεθέαση και επιρροή και επιδόθηκαν σε έντονο ανταγωνισμό στον ενημερωτικό και στον ψυχαγωγικό τομέα. Το τηλεοπτικό τοπίο, στο οποίο κατά καιρούς λειτουργούσαν γύρω στα 150 κανάλια σε όλη τη χώρα, το οποίο παραμένει όμως άναρχο λόγω των καθυστερήσεων του κράτους να χορηγήσει μόνιμες άδειες.
Μέχρι το 2013 υπήρχαν τρία δημόσια δίκτυα, τα οποία σταμάτησαν να εκπέμπουν, όταν με απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά, έκλεισε η ΕΡΤ για να δημιουργηθεί εκ νέου μια νέα δημόσια εταιρεία, η ΝΕΡΙΤ· μέχρι να ξεκινήσει η τελευταία τη λειτουργία της, τον ρόλο του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα επιτελούσε η μεταβατική Δημόσια Τηλεόραση. Η ΕΡΤ επανασυστάθηκε το 2015 και λειτουργεί εκ νέου μέχρι σήμερα. Υπάρχουν ακόμα δεκάδες ιδιωτικά κανάλια, πανελλαδικής και τα περισσότερα περιφερειακής εμβέλειας. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν καλωδιακά δίκτυα, όμως κάποια ιδιωτικά και η ΕΡΤ εξέπεμπαν δορυφορικό πρόγραμμα, κυρίως για τους Έλληνες της διασποράς. Υπάρχουν ακόμη προσπάθειες για αποκλειστικά ιντερνετικό περιεχόμενο ή για ιντερνετικά κανάλια. Λόγω της οικονομικής κρίσης πολλά κανάλια έκλεισαν ή περιόρισαν σημαντικά τις δραστηριότητές τους.
Στον τομέα του προγράμματος, τα ιδιωτικά δίκτυα ακολουθούν την καθιερωμένη διάκριση μεταξύ ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, αν και η αναλογία δεν είναι σταθερή, ενώ τα δημόσια δίκτυα δίνουν έμφαση στον πολιτισμό και στην εκπαίδευση. Στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης παρήχθησαν εκατοντάδες σίριαλ, τηλεταινίες και θεατρικά έργα όπως και πολλά ενημερωτικά και ψυχαγωγικά προγράμματα με σημαντική επίδραση στο κοινό. Λόγω της οικονομικής κρίσης κυριαρχούν οι ξένες σειρές και οι επαναλήψεις παλαιών ελληνικών σίριαλ.
Η ελληνική τηλεόραση γενικότερα κατά καιρούς έχει κατηγορηθεί για έλλειψη αντικειμενικότητας στον ενημερωτικό τομέα εξαιτίας της χειραγώγησης των δημόσιων δικτύων από τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις και εξαιτίας του ότι τα ιδιωτικά δίκτυα προβάλλουν τα επιχειρηματικά ή πολιτικά συμφέροντα των ιδιοκτητών τους. Τα ιδιωτικά κανάλια έχουν ακόμη επικριθεί, πολλές φορές, για το χαμηλής ποιότητας πρόγραμμα στον ψυχαγωγικό και τον ενημερωτικό τομέα.
Σε ότι αφορά το νομικό πλαίσιο, αυτό είναι σαφέστερο για τα δημόσια τηλεοπτικά δίκτυα, αλλά τα ιδιωτικά (ιδίως τα επαρχιακά) εξακολουθούν να μην έχουν όλα άδειες εκπομπής όπως σε άλλες χώρες. Το κράτος ρυθμίζει τα ραδιοτηλεοπτικά ζητήματα μέσα από ανεξάρτητη, συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, που ιδρύθηκε το 1989.
Ιωνική διάλεκτος
Η Ιωνική διάλεκτος είναι μία από τις διαλέκτους της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, που εντοπιζόταν κυρίως στο κεντρικό τμήμα των παραλίων της Μικράς Ασίας, στην περιοχή της Ιωνίας, και η οποία κατατάσσεται από τους ειδικούς στην ενιαία «αττική-ιωνική» διαλεκτική ομάδα που με τη σειρά της τοποθετείται -μαζί με την αιολική και την αρκαδοκυπριακή- στην ευρύτερη ομάδα των ανατολικών διαλέκτων.
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Πρώτες πειραματικές προσπάθειες (ως το 1966)
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η χρήση της τηλεόρασης σαν μέσο ψυχαγωγίας και ενημέρωσης γενικεύτηκε στον δυτικό κόσμο, είτε κάτω από την κρατική επίβλεψη, όπως στη Βρετανία με το BBC, είτε κάτω από την ιδιωτική πρωτοβουλία και λειτουργία, όπως στις ΗΠΑ με το NBC. Στην Ελλάδα, αντίθετα, το πολιτικό κλίμα με το τέλος του πολέμου και αργότερα του εμφυλίου αλλά και η κακή οικονομική κατάσταση, εμπόδισαν την ανάπτυξη της τηλεόρασης, την οποία οι πολιτικοί (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) δεν ήθελαν, για δικούς τους λόγους. Τα νοικοκυριά δεν μπορούσαν να αντέξουν το κόστος αγοράς των συσκευών, ενώ δεν την έβλεπαν θετικά ούτε οι εκδότες, ούτε και οι κινηματογραφικές επιχειρήσεις. Πάντως η βελτίωση των συνθηκών προς το τέλος της δεκαετίας του 1950 και η σταδιακή εξοικείωση των Ελλήνων με το νέο μέσο έφεραν ξανά το θέμα στο προσκήνιο αλλά οι προσπάθειες να συσταθεί ένα τηλεοπτικό δίκτυο δεν είχαν αποτέλεσμα. Στη δεκαετία του 1950 έγιναν τέσσερις διαγωνισμοί για την ανάπτυξη τηλεόρασης (1952, 1955, 1958, 1959), που τελικά ακυρώθηκαν, ενώ και η Αεροπορία είχε πειραματιστεί με μικρής κλίμακας εκπομπές χωρίς συνέχεια.
Ο πρώτος πειραματικός τηλεοπτικός σταθμός λειτούργησε από τη ΔΕΗ με αρκετές τεχνικές δυσκολίες τον Σεπτέμβριο του 1960 στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης. Οι εκπομπές άρχισαν στις 3 Σεπτεμβρίου και κράτησαν 22 ημέρες. Διαρκούσαν λίγες ώρες κάθε απόγευμα και περιλάμβαναν κυρίως ξένα ντοκιμαντέρ, παιχνίδια και ζωντανό ψυχαγωγικό πρόγραμμα. Στην πρώτη εκπομπή, την πρώτη ημέρα, με παρουσιάστρια την Έλσα Παπαστεργίου, εμφανίστηκε ζωντανά ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Ιωνική διάλεκτος
Είναι η βασική γλώσσα της επικής ποίησης και του επιγράμματος, καθώς και των πρώτων πεζογράφων της ιωνικής λογογραφίας. Επίσης λυρικοί ποιητές, όπως ο Τυρταίος, ο Αρχίλοχος και άλλοι, χρησιμοποιούσαν την ιωνική διάλεκτο για τις ελεγείες τους.
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Πρώτες πειραματικές προσπάθειες (ως το 1966)
Παρά τη μεγάλη απήχηση στο κοινό το εγχείρημα δεν είχε συνέχεια και τα σχέδια για μονιμότερη τηλεοπτική παρουσία δεν υλοποιήθηκαν, αλλά δεν εγκαταλείφθηκαν και εντελώς. Έγιναν και νέοι διαγωνισμοί για την οργάνωση τηλεοπτικού δικτύου που και αυτοί δεν ολοκληρώθηκαν, ενώ δεν είχαν αποτέλεσμα και οι συζητήσεις με ξένα μέσα· καταγράφονται και πειραματικές αλλά βραχύβιες προσπάθειες, όπως ο τηλεοπτικός σταθμός της ΔΕΗ το 1962 και άλλες προτάσεις, όπως μια αμερικανική πρόταση να οργανωθεί από Αμερικανούς ένα πλήρες τηλεοπτικό δίκτυο για την Ελλάδα. Το, κατά διαστήματα, τεταμένο πολιτικό κλίμα της περιόδου 1960-1965 και τις αντιδράσεις από τους εκδότες εμπόδιζαν την ολοκλήρωση των σχεδίων.
Ιωνική διάλεκτος
Το ομηρικό ιδίωμα έχει ως βάση του την ιωνική, εμπλουτισμένη ωστόσο με στοιχεία από την αιολική και την αρκαδοκυπριακή.
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Εμφάνιση και καθιέρωση της τηλεόρασης (1966-1974)
Το 1965 το ζήτημα ίδρυσης τηλεοπτικού σταθμού επανήλθε στο προσκήνιο. Το ΕΙΡ οργάνωσε σταθμό με επικεφαλής τον Μιχάλη Γιαννακάκο, διευθυντή μελετών του Ιδρύματος, και οι δοκιμαστικές εκπομπές άρχισαν το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς. Η πρώτη επίσημη τηλεοπτική εκπομπή άρχισε στις 18:30 της 23ης Φεβρουαρίου 1966, με πρόγραμμα λίγων ωρών που μεταδόθηκε στην Αθήνα. Η Ελένη Κυπραίου ήταν η πρώτη παρουσιάστρια της ελληνικής τηλεόρασης. Η προσπάθεια έγινε δεκτή, με επιφύλαξη από τον τύπο εκείνης της εποχής. Σχεδόν ταυτόχρονα με το ΕΙΡ, άρχισε να οργανώνεται και δεύτερο κανάλι από τον στρατό, η Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), το οποίο άρχισε να εκπέμπει τέσσερις μέρες αργότερα στο Κανάλι 10 με τακτικό πρόγραμμα. Σαφή στοιχεία για τον αριθμό των θεατών δεν υπάρχουν, αλλά φαίνεται ότι τις πρώτες ημέρες λειτουργίας των καναλιών ήταν περίπου 2.000, σύντομα όμως οι αριθμοί τους άρχισαν να αυξάνονται.
Εκτός από τα δελτία ειδήσεων, που άρχισαν να μεταδίδονται από τον Απρίλιο σχεδόν αποκλειστικά με ξένα θέματα, στους σταθμούς υπήρχε ελάχιστο ζωντανό πρόγραμμα και καθόλου ελληνικά έργα μυθοπλασίας. Γρήγορα, πάντως, άρχισαν να μεταδίδονται και αθλητικές εκπομπές όπως η «Αθλητική Κυριακή» με τον Γιάννη Διακογιάννη. Παρά την προσπάθεια των υπευθύνων δεν μεταδίδονταν ελληνικές ταινίες, λόγω της άρνησης των παραγωγών, όπως του Φιλοποίμενα Φίνου, να δώσουν άδεια μετάδοσης. Γενικότερα όμως και για τα δύο κανάλια οι πόροι και το προσωπικό ήταν πολύ περιορισμένα τα πρώτα χρόνια.
Ιωνική διάλεκτος
Ιστορία
Η ιωνική διάλεκτος φαίνεται να εξαπλώθηκε αρχικά από την ηπειρωτική Ελλάδα κατά μήκος του Αιγαίου την εποχή της καθόδου των Δωριέων, γύρω στον 11ο αιώνα π.Χ. κατά τη διάρκεια του πρωίμου Ελληνικού Μεσαίωνα.
Δήμος Κόφινα
Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Κόφινα.
Αναστάσιος Σταμούλης
Ο Αναστάσιος Σταμούλης υπήρξε πολυμαθής ευπατρίδης και μεγάλος ιστοριοδίφης.
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Εμφάνιση και καθιέρωση της τηλεόρασης (1966-1974)
Τα δημόσια δίκτυα αφού ξεπέρασαν το στάδιο του πειραματισμού, ξεκίνησαν από το 1968 και 1969 αντίστοιχα, οπότε άρχισαν να εκπέμπουν πλήρες πρόγραμμα, να ακολουθούν την τυπική στη Δύση δομή με ψυχαγωγία και ενημέρωση. Το πρόγραμμα διαρκούσε 6-8 ώρες τη μέρα, ξεκινώντας το μεσημέρι και συνεχίζοντας, μετά από ένα απογευματινό διάλειμμα, το βράδυ.
Δήμος Κόφινα
Ο Δήμος Κόφινα ήταν δήμος του νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Γόρτυνας. Βρισκόταν στο νότια του νομού Ηρακλείου και είχε σαν έδρα του το χωριό Ασήμι. Το νότιο τμήμα του δήμου βρεχόταν από το Λιβυκό πέλαγος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε συνολικά 5.338 κατοίκους και έκταση 144.768 στρέμματα.
Σημαία της Κουίνσλαντ
Η σημαία του 1870
Η πολιτειακή σημαία σχεδιάστηκε για πρώτη φορά το 1870 με τη Σημαία της Ένωσης (Union Jack) πάνω από ένα μπλε φόντο. Ωστόσο, δεν υπήρχε έμβλημα. Στη θέση του τελευταίου βρισκόταν το προφίλ της Βασίλισσας Βικτωρίας σε έναν μπλε κυκλικό δίσκο και γύρω του ένα άσπρο στεφάνι, στο οποίο ήταν γραμμένη η λέξη "Queensland" με χρυσά γράμματα.
1876
Η επόμενη αλλαγή στη σημαία έγινε το 1876 καθώς υπήρχαν πολλά παράπονα για την αναπαραγωγή της κεφαλής της Βικτωρίας και τη δυσκολία που συνεπαγόταν. Έτσι, ζητήθηκε η αντικατάσταση της σημαίας. Οι πολιτειακές αρχές παραπονέθηκαν επίσης.
Ο Σταυρός της Μάλτας με το στέμμα επιλέχθηκαν για την αντικατάσταση της Βικτωριανής κεφαλής.
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Εμφάνιση και καθιέρωση της τηλεόρασης (1966-1974)
Σταδιακά το πρόγραμμα και στα δύο κανάλια, αλλά πολύ περισσότερο στην ΤΕΔ, που το 1970 μετονομάστηκε σε Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων (ΥΕΝΕΔ) και είχε την εύνοια του καθεστώτος σαν στρατιωτικό κανάλι, εμπλουτίστηκε με ενημερωτικά προγράμματα, προπαγανδιστικές εκπομπές, αθλητικές μεταδόσεις, τοκ σόου (όπως το Αλάτι και Πιπέρι με τον Φρέντυ Γερμανό), ζωντανό πρόγραμμα, θέατρο, μουσική και παιχνίδια. Τα δελτία ειδήσεων είχαν ωστόσο πολύ λόγο και σχετικά λίγη εικόνα.
Σημαία της Κουίνσλαντ
Η σημαία του 1901–1952
Η τελευταία επίσημη αλλαγή συντελέστηκε το 1901 με το θάνατο της Βασίλισσας Βικτωρίας. Ειδικότερα, το στέμμα στο Σταυρό της Μάλτας άλλαξε, γιατί η Βικτωρία και ο Εδουάρδος Ζ΄ είχαν διαφορετικά στέμματα για τη στέψη τους. Έγιναν και αλλαγές και στις κορόνες πάνω από το έμβλημα. Ωστόσο στη διάρκεια των χρόνων οι μονάρχες της Αυστραλίας επιλέχθηκαν διαφορετικά στέμματα και για τον λόγο αυτό, τα στέμματα ακολουθούν την κάθε αλλαγή.
Δήμος Κόφινα
Ο δήμος περιλάμβανε 8 δημοτικά διαμερίσματα:
Σημαία της Κουίνσλαντ
Παραπομπές
Σημαια Κατηγορία:Σημαίες της Αυστραλίας
Δήμος Κόφινα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοφιν
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Εμφάνιση και καθιέρωση της τηλεόρασης (1966-1974)
Τον Απρίλιο του 1970 μεταδόθηκε το πρώτο ελληνικό σίριαλ, Το σπίτι με τον φοίνικα, σε σενάριο της Κικής Σεγδίτσα, ενώ γρήγορα εμφανίστηκαν δεκάδες άλλα, με αρκετή απήχηση στο κοινό, το οποίο μεγάλωνε συνεχώς, χάρη στις αθλητικές μεταδόσεις (όπως το Μουντιάλ του 1970) και στις ενέργειες του καθεστώτος να διανέμει στην επαρχία τηλεοράσεις. Ιστορική στιγμή εκείνης της περιόδου ήταν η ζωντανή μετάδοση της προσσελήνωσης του Απόλλων 11 από το ΕΙΡ, σε περιγραφή του δημοσιογράφου Ιάσονα Μοσχοβίτη· εκτιμάται πως την παρακολούθησε σχεδόν το σύνολο όσων διέθεταν τηλεοπτικό δέκτη, που έφταναν τους 200.000.
Υπήρξε και μια προσπάθεια για ιδιωτικό κανάλι με έδρα τη βόρεια Ελλάδα, οργανωμένη κυρίως από διαφημιστές της περιοχής. Το Κανάλι 3 εξέπεμπε από τον Μάρτιο του 1964 ως τον Σεπτέμβριο του 1970 ψυχαγωγικό και ενημερωτικό πρόγραμμα χωρίς άδεια, ώσπου υποχρεώθηκε από την Κυβέρνηση σε κλείσιμο. Άλλη μια βραχύβια δημόσια προσπάθεια καταγράφηκε το 1971 και το 1972 με εκπομπές που μεταδόθηκαν μέσα από τη ΔΕΘ με ευθύνη του ΟΤΕ.
Η τηλεόραση στην μεταπολίτευση (1974-1989)
Η πτώση της χούντας τον Ιούλιο του 1974 συνοδεύτηκε από προσδοκίες για τον εκδημοκρατισμό της τηλεόρασης. Στο ΕΙΡΤ, όπως είχε μετονομαστεί ο φορέας από τα τέλη του 1970, τοποθετήθηκε διευθυντής ο Δημήτρης Χορν, στενός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, και υποδιευθυντής ο δημοσιογράφος Παύλος Μπακογιάννης, ενώ περιλήφθηκαν επιφανή ονόματα στο διοικητικό συμβούλιο του οργανισμού, όπως ο Οδυσσέας Ελύτης. Παρέλαβαν όμως μια δομή, που δεν άλλαξε πολύ μετά την πτώση της χούντας, καθώς παρουσίαζε συμπτώματα κακοδιοίκησης και είχε πληθώρα προσωπικού. Η έκθεση του επί πολλά χρόνια διοικητή του BBC Χιου Γκριν το 1975, αφού περιέγραφε την κατάσταση στο ΕΙΡΤ, έκανε ριζοσπαστικές προτάσεις αναδιοργάνωσης, όπως μετατροπή σε νομικό πρόσωπο, αποστρατικοποίηση της ΥΕΝΕΔ και συγχώνευση με την ΕΡΤ, αλλαγή νοοτροπίας και καλύτερη χρηματοδότηση, προτάσεις οι οποίες για διάφορους λόγους δεν ελήφθησαν όλες υπόψη.
thumb|Ο [[Γιώργος Κάρτερ ήταν μεταπολεμικά ένας από τους πρωτεργάτες της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης στην Ελλάδα, με παρουσία και στην μεταπολίτευση.]]
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 τα δύο κανάλια συνέχισαν χωρίς σημαντικές αλλαγές, παράγοντας ενημερωτικό πρόγραμμα και αρκετά επιτυχημένα σίριαλ, πολλά με πρωταγωνιστές ηθοποιούς του κινηματογράφου, ο οποίος είχε αρχίσει να φθίνει λόγω και της τηλεόρασης. Οι ζωντανές εκπομπές περιορίζονταν στα δελτία ειδήσεων, σε ενημερωτικά προγράμματα και σε αθλητικές μεταδόσεις, ενώ άρχισαν σταδιακά και κάποιες εκπομπές πολιτικού λόγου. Γενικά πολλές από τις εκπομπές της εποχής μιμούνταν ξένα πρότυπα.
Η πρώτη φορά που μεταδόθηκε έγχρωμο πρόγραμμα στην χώρα, ήταν τον Ιούνιο του 1978 με την προβολή του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου στην Αργεντινή. Η ΕΡΤ, που προετοιμαζόταν εκείνη την εποχή, έδειξε πειραματικά τους αγώνες σε έγχρωμο, καλώντας όσους ελάχιστους ακόμα είχαν ήδη έγχρωμους δέκτες, σε μεγάλες πόλεις, να συντονιστούν στις κατάλληλες συχνότητες.
Από τον Ιανουάριο του 1979 η ελληνική τηλεόραση πέρασε σταδιακά από την ασπρόμαυρη στην έγχρωμη μετάδοση με το SECAM, του οποίου η χρήση έναντι του PAL έφτασε να γίνει πολιτικό ζήτημα, καθώς ήταν προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Ιωνική διάλεκτος
Ιστορία
Στο τέλος της Αρχαϊκής Ελλάδας και στις αρχές της Κλασικής Ελλάδας τον 5ο αιώνα π.Χ., η κεντρική δυτική ακτή της Μικράς Ασίας, μαζί με τα νησιά Χίος και Σάμος, αποτέλεσαν την καρδιά της Ιωνίας. Η ιωνική διάλεκτος μιλιόταν επίσης στα νησιά του κεντρικού Αιγαίου και στην Εύβοια. Η διάλεκτος διαδόθηκε σύντομα από τον ιωνικό αποικισμό σε περιοχές του βόρειου Αιγαίου, της Μαύρης Θάλασσας και της δυτικής Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της Μεγάλης Ελλάδας στη Σικελία και την νότια Ιταλία.
Αναστάσιος Σταμούλης
Βιογραφία
Γεννημένος στη Σηλυβρία στις 21 Νοεμβρίου του 1843, σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, απ' όπου αποφοίτησε δάσκαλος. Δίδαξε για λίγο στα Αρχιγένεια Εκπαιδευτήρια και κατόπιν ασχολήθηκε με το εμπόριο, αποκτώντας μεγάλη περιουσία.
Ήταν ο πατέρας των Μιλτιάδη Σταμούλη, βουλευτή Καβάλας και διευθυντή του περιοδικού "Θρακικά", Σωφρονίου μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως και της λαογράφου Ελπινίκης Σταμούλη.
Υπήρξε πολύπλευρη προσωπικότητα, και από νωρίς ασχολήθηκε με τη συλλογή ιστορικών στοιχείων αναφορικά με την Ανατολική Θράκη. Κατάφερε να δημιουργήσει τεράστια και πολύ ενδιαφέρουσα αρχαιολογική συλλογή, με αντικείμενα από τη Θράκη, η οποία όμως κλάπηκε από τα συμμαχικά στρατεύματα κατά τον πόλεμο του 1913-18.
Μετά την Ανταλλαγή πληθυσμών κατέφυγε με τα παιδιά του στην Αθήνα, όπου συνέχισε να οργανώνει τη μεγάλη βιβλιοθήκη του με ιστορικά στοιχεία (σημειώσεις και βιβλία) αναφορικά με τη Θράκη. Τιμήθηκε με το αργυρό παράσημο της Ακαδημίας Αθηνών για το συνολικό του έργο.
Πέθανε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 1934.
Η τεράστια βιβλιοθήκη του δωρήθηκε από την οικογένειά του στο Κράτος, και σήμερα βρίσκεται μέρος της στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος και στα Γενικά Αρχεία του Κράτους.
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Ιωνική διάλεκτος
Ιστορία
Η ιωνική διάλεκτος χωρίζεται γενικά σε δύο μεγάλες χρονικές περιόδους, την Παλαιο-Ιωνική (ή Παλαιά Ιωνική) και τη Νέο-Ιωνική (ή Νέα Ιωνική). Η μετάβαση μεταξύ των δύο δεν είναι σαφώς καθορισμένη, αλλά το 600 π.Χ. είναι μια καλή προσέγγιση.
Τα έργα του Ομήρου (Η Ιλιάδα, Η Οδύσσεια, και οι Ομηρικοί Ύμνοι) και του Ησίοδου γράφτηκαν σε μια λογοτεχνική διάλεκτο που ονομάζεται Ομηρική Ελληνική, η οποία περιλαμβάνει σε μεγάλο βαθμό την Παλαιο-Ιωνική διάλεκτο, με κάποια δάνεια από τη γειτονική Αιολική διάλεκτο στα βόρεια της Ιωνίας. Ο ποιητής Αρχίλοχος έγραψε στα τέλη της Παλαιο-Ιωνικής.
Οι πιο διάσημοι συγγραφείς της Νέο-Ιωνίκης είναι ο Ανακρέων, ο Θέογνις ο Μεγαρεύς, ο Ηρόδοτος, ο Ιπποκράτης, και, κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, ο Αρεταίος, ο Αρριανός και ο Λουκιανός (ή ψευδο-Λουκιανός) «Περί της Συριακής Θεότητας (De Dea Syria)».
Η Ιωνική διάλεκτος απέκτησε κύρος μεταξύ των Ελληνόφωνων λόγω της σύνδεσής της με τη γλώσσα που χρησιμοποιούσαν τόσο ο Όμηρος όσο και ο Ηρόδοτος και της στενής γλωσσικής σχέσης με την αττική διάλεκτο που μιλιόταν στην Αθήνα. Αυτό ενισχύθηκε περαιτέρω από τη μεταρρύθμιση της γραφής που εφαρμόστηκε στην Αθήνα το 403 π.Χ., με την οποία το παλαιό αττικό αλφάβητο αντικαταστάθηκε από το ιωνικό αλφάβητο, όπως χρησιμοποιούνταν στην πόλη της Μιλήτου. Αυτό το αλφάβητο έγινε τελικά το κοινό ελληνικό αλφάβητο, ενώ η χρήση του έγινε ενιαία κατά τη διάρκεια της Ελληνιστικής εποχής. Ήταν επίσης το αλφάβητο που χρησιμοποιήθηκε στα χριστιανικά Ευαγγέλια και στις Πράξεις των Αποστόλων.
Ιωνικές υπο-διαλέκτοι
μικρογραφία|360x360εσ|Χάρτης των ελληνικών διαλέκτων της Ιωνίας Με βάση τις επιγραφές διακρίνονται τρεις υπο-διαλέκτους της Ιωνικής:
1. Δυτική Ιωνική, η διάλεκτος της Εύβοιας και του Ωρωπού,
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1992-93
Το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1992-93 ήταν το 27ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία πήραν μέρος έξι σύλλογοι βαλκανικών κρατών, που την προηγούμενη σεζόν είχαν κατακτήσει τον τίτλο της β΄ κατηγορίας της χώρας τους ή την άνοδο από τη β΄. Η διοργάνωση διεξήχθη με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ, ως το διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε ο Εδεσσαϊκός από την Ελλάδα, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στον τελικό αντιμετώπισε την Έταρ Βελίκο Τάρνοβο από τη Βουλγαρία. Η διοργάνωση ξεκίνησε το Σεπτέμβριο 1992 και ολοκληρώθηκε μέσα στη σεζόν 1992-93.
Ιωνική διάλεκτος
Ιωνικές υπο-διαλέκτοι
2. Ιωνική των Κυκλάδων (Κεντρική ή Κυκλαδική Ιωνική),
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1992-93
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1992 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1993
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Η τηλεόραση στην μεταπολίτευση (1974-1989)
Η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1981 συνοδεύτηκε και αυτή από προσδοκίες για μεγάλες αλλαγές στην τηλεόραση, αντίθετα η περίοδος που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από παρεμβατικότητα και λαϊκισμό. Στα τέλη του 1982 αποστρατικοποιήθηκε η ΥΕΝΕΔ (ένα στρατιωτικό κανάλι αποτελούσε περίεργη εικόνα σε μια χώρα της ΕΟΚ, όπου μόλις είχε ενταχτεί η Ελλάδα) και μετονομάστηκε σε ΕΡΤ2.
Ιωνική διάλεκτος
Ιωνικές υπο-διαλέκτοι
Η Ανατολική Ιωνική ξεχωρίζει από τις δύο άλλες διαλέκτους επειδή έχασε πολύ νωρίς τον ήχο /h/ (ψίλωση) (ο Ηρόδοτος θα πρέπει επομένως να προφερόταν ως Ρόδοτος). Επίσης, ο ήχος /w/ (δίγαμμα) απουσιάζει εντελώς από την Ανατολική Ιωνική, αλλά διατηρήθηκε μερικώς στη Δυτική και την Κυκλαδική Ιωνική. Επίσης οι αντωνυμίες που αρχίζουν με ὅπ- στη Δυτική και Κυκλαδική Ιωνική (ὅπου, ὅπως), στην Ανατολική Ιωνική αρχίζουν με ὅκ- (ὅκου/ὄκου, ὅκως/ὄκως).
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Η τηλεόραση στην μεταπολίτευση (1974-1989)
Με την δημιουργία της ενιαίας ΕΡΤ πέρασαν σε στενότερο κρατικό έλεγχο τόσο η διοίκηση, όσο και το ενημερωτικό πρόγραμμα, με αποτέλεσμα -μεταξύ άλλων- την υπερπροβολή των κυβερνητικών δραστηριοτήτων και τις συχνές αλλαγές των διοικητών για πολιτικούς λόγους. Στο πρόγραμμα υπήρξε στροφή σε κοινωνικού τύπου έργα μυθοπλασίας, τηλεταινίες και ντοκιμαντέρ που ταίριαζαν και με την ιδεολογική γραμμή της νέας κυβέρνησης, αλλά και σε νέους δημιουργούς. Το 1987 ενοποιήθηκαν η ΕΡΤ1 και η ΕΡΤ2 σε ενιαίο φορέα ο οποίος μετονομάστηκε σε ΕΡΤ ενώ τον Φεβρουάριο του 1989, λόγω και της πίεσης για ιδιωτικά κανάλια, ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη η ΕΤ3, που για χρόνια είχε χαμηλές τηλεθέασεις και μεγάλη εξάρτηση από την Αθήνα.
Ιωνική διάλεκτος
Ιωνικές υπο-διαλέκτοι
Η Δυτική Ιωνική διαφέρει από την Κυκλαδική και την Ανατολική ιωνική από τους ήχους -ττ- και -ρρ-, όπου οι άλλες δύο έχουν -σσ- και -ρσ- (τέτταρες vs. τέσσαρες (τέσσερα), θάρρος vs. θάρσος). Η Δυτική Ιωνική ξεχωρίζει επίσης με τη χρήση του ξένος, όπου οι άλλες δύο χωρικές διαλέκτους να χρησιμοποιούν ξεῖνος (ξένος).
Η Κυκλαδική Ιωνική μπορεί να υποδιαιρεθεί περαιτέρω: Η Κέα, η Νάξος και η Αμοργός διατήρησαν μια διαφορά μεταξύ δύο ήχων /æ/, δηλαδή του αρχικού /æ/ (που γράφεται ως "ε") και του /æ/ που εξελίχθηκε από το /ā/ (που γράφεται ως "η")- για παράδειγμα μήτερ = μήτηρ < μάτηρ, (μητέρα). Στα άλλα Κυκλαδίτικα νησιά δεν γινόταν αυτή η διάκριση, "η" και "ε" χρησιμοποιούνταν εναλλακτικά.
Εντός της Ανατολικής Ιωνικής, ο Ηρόδοτος αναγνώρισε τέσσερις υποομάδες ("Ιστορίαι", Α'.142), τρεις από τις οποίες προφανώς επηρεάστηκαν από μια γειτονική γλώσσα:
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Επικράτηση της ιδιωτικής τηλεόρασης (1989-2010)
Προς το τέλος της δεκαετίας του 1980, μετά την απελευθέρωση της ραδιοφωνίας που έγινε το 1987, λόγω του κρατικού ελέγχου που εξακολουθούσε να είναι στενός και των τάσεων αποκρατικοποίησης των μέσων ενημέρωσης στην Ευρώπη, ενισχύθηκε στην Ελλάδα το αίτημα για ιδιωτική τηλεόραση. Μετά τις εκλογές του 1985, η αντιπολίτευση υπό την Νέα Δημοκρατία άρχισε να θέτει επιτακτικά το ζήτημα της ανεξαρτητοποίησης της δημόσιας τηλεόρασης ενώ και η ΕΟΚ άρχισε να προετοιμάζει πανευρωπαϊκά το έδαφος με το άνοιγμα της σχετικής αγοράς. Δήμαρχοι που πρωτοστάτησαν στην πίεση προς την κυβέρνηση για ιδιωτική και δημοτική ραδιοφωνία, όπως ο Μιλτιάδης Έβερτ στην Αθήνα, ο Σωτήρης Κούβελας στη Θεσσαλονίκη και ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος στον Πειραιά, όλοι από τη ΝΔ, άρχιζαν να πιέζουν και για ιδιωτική τηλεόραση, ενώ, την ίδια ώρα, και οι μεγάλοι εκδότες άρχιζαν να προετοιμάζονται στο παρασκήνιο για την οργάνωση καναλιών.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αντιδρούσε στην προοπτική της ιδιωτικής τηλεόρασης και με διάφορες δικαιολογίες ανέβαλλε την έκδοση αδειών, αν και είχε συστήσει κοινοβουλευτική επιτροπή που θα διερευνούσε το θέμα. Παρά ταύτα έδωσε την άδεια για την αναμετάδοση από τον Σεπτέμβριο του 1988 έξι ξένων δορυφορικών καναλιών σε δέκα μεγάλες πόλεις. Τον Οκτώβριο του 1988, είχε αρχίσει να λειτουργεί στον Πειραιά, το συνδρομητικό κανάλι TV Plus, που μετέδιδε μόνο ταινίες, ενώ στο τέλος του 1988 άρχισε να εκπέμπει στη Θεσσαλονίκη και το αντιπολιτευόμενο TV 100, η λειτουργία του οποίου συνοδεύτηκε από επεισόδια και δικαστικές διαμάχες. Τελικά η κυβέρνηση μετέθεσε τις αποφάσεις περί αδειών για μετά τις εκλογές Ιουνίου του 1989, τις οποίες όμως έχασε, οπότε το ζήτημα διευθετήθηκε από την κυβέρνηση Τζαννετάκη που πέρασε τη σχετική νομοθεσία (νόμος 1866/1989).
Ιωνική διάλεκτος
Ιωνικές υπο-διαλέκτοι
β. Η ιωνική της Έφεσος, Κολοφώνα, Λέβηδου, Τέως, Κλαζομεναί, και Φώκαιας, και των αποικιών τους, επηρεασμένη από τη Λυδική,
γ. Η διάλεκτος της Χίος και της Ερυθραία και των αποικιών τους, επηρεασμένη από την Αιολική,
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Επικράτηση της ιδιωτικής τηλεόρασης (1989-2010)
Το Mega Channel και η Νέα Τηλεόραση ήταν επιχειρήσεις που στηρίζονταν από μεγάλους εκδότες των εφημερίδων, ενώ ο Antenna βασιζόταν στα κεφάλαια του εφοπλιστή Μίνωα Κυριακού. Στο Mega Channel μετείχαν με 20% έκαστος οι εκδότες των εφημερίδων Βήμα και Νέα (Λαμπράκης), Έθνος (Μπόμπολας), Ελευθεροτυπία (Τεγόπουλος), Καθημερινή (Αλαφούζος) και Μεσημβρινή (οικογένεια Βαρδινογιάννη). Στη Νέα Τηλεόραση μετείχαν οι εκδότες του Ελεύθερου Τύπου, της Απογευματινής και ο Μίνως Κυριακού. Μέχρι και σήμερα τα μεγάλα ιδιωτικά δίκτυα στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό σε εκδοτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, χωρίς πολύ μεγάλη συμμετοχή ξένων κεφαλαίων.
Ιωνική διάλεκτος
Ιωνικές υπο-διαλέκτοι
δ. Η διάλεκτος της Σάμου και των αποικιών της.
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Επικράτηση της ιδιωτικής τηλεόρασης (1989-2010)
μικρογραφία|Θεαματικότητες το διάστημα 1989-1993. Η έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης μείωσε κατά πολύ τις θεαματικότητες της ΕΤ1 και της ΕΤ2, την ώρα που τα δύο μεγάλα ιδιωτικά, Mega και Ant1, σταθεροποιήθηκαν πάνω από το 30%
Η έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης είχε καταλυτική επίδραση στην παραγωγή του τηλεοπτικού προγράμματος και στις συνήθειες των Ελλήνων και συρρίκνωσε κατά πολύ την επιρροή της δημόσιας, που έχασε σε θεαματικότητα, σε έσοδα από διαφημίσεις, ακόμα και σε προσωπικό, που μετακινήθηκε σε ιδιωτικά δίκτυα, λόγω καλύτερων αμοιβών και συνθηκών εργασίας. Αποτελεσματική στάθηκε πάντως, μια προσπάθεια βελτίωσης και αναμόρφωσης της θέσης των κρατικών καναλιών που έγινε προς τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Στις 20 Οκτωβρίου 1997 η ΕΤ2 μετονομάστηκε σε ΝΕΤ μετατρέποντάς το σε ενημερωτικό κανάλι.
Ιωνική διάλεκτος
Ιωνικές υπο-διαλέκτοι
Οι διαφορές μεταξύ αυτών των τεσσάρων ομάδων δεν είναι σαφώς ορατές από τις επιγραφές, πιθανώς επειδή οι επιγραφές παραγγέλνονταν συνήθως από μια υψηλή κοινωνική ομάδα που μιλούσε παντού το ίδιο είδος "πολιτισμένης ιωνικής". Ωστόσο, η τοπική ομιλία στην καθομιλουμένη θα πρέπει να είχε διαφορές. Μια υποψία αυτού μπορεί να μαρτυρηθεί στη γλώσσα του Εφέσιου "ζητιάνου ποιητή" Ιππόναξ, ο οποίος χρησιμοποιούσε συχνά την τοπική αργκό (νικύρτας, σάβαυνις= όροι βρισιάς, χλούνης=κλέφτης, κασωρικός=συμπεριφορά πόρνης) και λυδικά δάνεια (πάλμυς= βασιλιάς).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διάλεκτοι της αρχαίας ελληνικής Κατηγορία:Ελληνικές γλώσσες Κατηγορία:Ιωνία Κατηγορία:Γλώσσες της αρχαίας Ανατολίας
Τηλεόραση στην Ελλάδα
Επικράτηση της ιδιωτικής τηλεόρασης (1989-2010)
Το σύστημα των καναλιών πανελλαδικής εμβέλειας τελικά παγιώθηκε γύρω από τα τρία δημόσια δίκτυα και από τα ιδιωτικά με το Mega και τον ΑΝΤ1 να είναι τα μεγαλύτερα, αρκετά μικρότερης επιρροής και τοπικής εμβέλειας και πολλές δεκάδες περιφερειακής και τοπικής εμβέλειας.
Τα μεγάλα ιδιωτικά δίκτυα επένδυσαν πολλά στην ενημέρωση και την ψυχαγωγία, και πολύ λιγότερο στον παιδικό και τον επιμορφωτικό τομέα. Το MEGA επέλεξε κωμικά και δραματικά σίριαλ, κάποια από τα οποία είχαν μεγάλη απήχηση στο κοινό («Δύο ξένοι», «Η αίθουσα του θρόνου», «Ένοχη Αγάπη») και ο ANT1 είχε μεγαλύτερη επιτυχία, ειδικά με τις καθημερινές σειρές του Νίκου Φώσκολου («Η λάμψη», «Καλημέρα Ζωή»). Τα μικρότερα ιδιωτικά δίκτυα προτίμησαν να δώσουν βάρος στην ψυχαγωγία, κυρίως με ταινίες και ξένες σειρές, κατά καιρούς και στην ενημέρωση, με ερευνητικές και ειδησεογραφικές εκπομπές. Τα τοκ σόου ήταν η βασική μορφή μιας ενημερωτικής εκπομπής και σταδιακά επικράτησαν έναντι των εκπομπών ερευνητικής δημοσιογραφίας.
Η ιδιωτική τηλεόραση δημιούργησε μια μεγάλη αγορά φέρνοντας πολλούς παίκτες και νέες υπηρεσίες. Στις 15 Οκτωβρίου του 1994 άρχισε να εκπέμπει το πρώτο συνδρομητικό δίκτυο, το Filmnet σε συχνότητες που ενοικίασε από την ΕΡΤ με πρόγραμμα που επικεντρώνονταν στις ταινίες πρώτης προβολής και τα αθλητικά. Προς το τέλος της δεκαετίας έγιναν κινήσεις και για ψηφιακή δορυφορική πλατφόρμα: στις 16 Νοεμβρίου 1999 άρχισε να εκπέμπει η NOVA, ενώ στις 29 Οκτωβρίου 2001 άρχισε να εκπέμπει η Alpha Digital που χρεοκόπησε έναν χρόνο αργότερα. Δορυφορικά προγράμματα για τους απόδημους εξέπεμπαν κατά καιρούς η ΕΡΤ, το Mega, ο ANT1 και το Alter.
Την δεκαετία του 2000 τα ιδιωτικά κανάλια κυριαρχούσαν αλλά έχαναν σταδιακά θεατές, κυρίως προς τα νέα ψηφιακά μέσα· παράλληλα, τα δημόσια ανταγωνίζονταν σε κάποιες περιπτώσεις τα ιδιωτικά.
Από το 2006 άρχισαν οι προετοιμασίες για την μετάβαση στην επίγεια ψηφιακή τηλεόραση (switchover), τόσο οι νομοθετικές (νόμος 3592/2007) όσο και οι τεχνικές από τα κανάλια και τους τηλεθεατές, με προγραμματισμένη ημερομηνία το 2012, αν και δεν ολοκληρώθηκαν σε όλη τη χώρα παρά μόνο τον Φεβρουάριο του 2015, καθυστερημένα σε σχέση με άλλες χώρες της ΕΕ.
Οικονομική κρίση, κλείσιμο και επαναλειτουργία της ΕΡΤ (2010-σήμερα)
Η κακή οικονομική κατάσταση των περισσότερων καναλιών άρχισε να γίνεται εμφανής μετά το 2008 και περισσότερο μετά το 2010, με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Έκλεισαν οριστικά ένας πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικός σταθμός, το Alter, και δεκάδες άλλοι περιφερειακής και τοπικής εμβέλειας. Ο προϋπολογισμός των υπόλοιπων ιδιωτικών καναλιών περιορίστηκε και συρρικνώθηκε το εγχώριο ψυχαγωγικό και ενημερωτικό πρόγραμμα υπέρ ξένων σειρών, πολλές από τις οποίες στην πλειοψηφία είναι δραματικές σειρές τουρκικής παραγωγής. Συχνό είναι ακόμη το φαινόμενο των επαναλήψεων και της σύμπτωσης του περιεχομένου από το ένα κανάλι στο άλλο.
Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ ιδρύθηκε ένας νέος δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας, η ΝΕΡΙΤ. Μέχρι να προετοιμαστεί ο νέος φορέας και ύστερα από απαίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας δημιουργήθηκε τον Αύγουστο η Δημόσια Τηλεόραση, ένας μεταβατικός φορέας υπό την αιγίδα και εποπτεία του Υπουργείου Οικονομικών. Σταδιακά αρκετοί εργαζόμενοι άρχισαν να εργάζονται στο νέο φορέα, αν και οι ιντερνετικοί σταθμοί συνέχισαν να εκπέμπουν κάτω από το αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα της ΕΡΤ Open. Η διευθέτηση των ζητημάτων της, όπως η κανονική λειτουργία της ΝΕΡΙΤ και οι αποζημιώσεις των απολυμένων της ΕΡΤ συνεχίστηκε μέσα στο 2014. Η ΝΕΡΙΤ ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 4 Μαΐου του 2014 και διακόπηκε στις 11 Ιουνίου του 2015 με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εξαρχής είχε εντάξει στο πρόγραμμά του την επαναλειτουργία της ΕΡΤ και μετά τη νίκη του στις εκλογές Ιανουαρίου του 2015 το κόμμα κατέθεσε νομοσχέδιο για την επανασύσταση της ΕΡΤ, το οποίο βασίζεται στο νόμο λειτουργίας της ΝΕΡΙΤ και την επαναπρόσληψη μεγάλου μέρους των υπαλλήλων της. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στις 28 Απριλίου και ο φορέας εξέπεμψε ξανά στις 11 Ιουνίου, δύο χρόνια μετά το κλείσιμο.
Τα οικονομικά προβλήματα που παρουσίαζε το Mega άρχισαν από το 2016 να επηρεάζουν το πρόγραμμά του, το οποίο έγινε αποκλειστικά ψυχαγωγικό. Τελικά σταμάτησε να εκπέμπει στις 28 Οκτωβρίου 2018 από την επίγεια ψηφιακή πλατφόρμα της Digea. Αργότερα άλλαξε ιδιοκτησία και άρχισε να εκπέμπει εκ νέου από το 2020.
Περιφερειακοί και τοπικοί σταθμοί
Το τέλος του αποκλειστικά κρατικού ελέγχου και η έκρηξη των τοπικών δικτύων ήρθε παράλληλα και με άλλες ευρωπαϊκές χώρες (τέλη της δεκαετίας του 1980), αλλά εκεί η διαδικασία ήταν περισσότερο συγκροτημένη και η κρατική εποπτεία αποτελεσματικότερη. Στην Ελλάδα, σχεδόν ταυτόχρονα με τα ιδιωτικά δίκτυα στην Αθήνα εμφανίστηκαν και οι πρώτοι σταθμοί στην περιφέρεια, με πρώτο το TRT στον Βόλο στο τέλος του 1989, ενώ σύντομα εμφανίστηκαν πολλές δεκάδες σταθμοί, στο τηλεοπτικό τοπίο όλης της χώρας, παραμένοντας μέχρι και σήμερα χωρίς άδειες. Το 1993, όλοι οι περιφερειακοί και τοπικοί σε όλη την χώρα, ήταν ήδη 153 και το 1998, σε μια πρώτη προσπάθεια αδειοδότησης, καταγράφηκαν 143. Ο αριθμός τους εξακολουθούσε για πολλά χρόνια να είναι υπερβολικά μεγάλος και την επόμενη δεκαετία, παρότι στο ενδιάμεσο υπήρξαν εξαγορές, συγχωνεύσεις και διακοπές λειτουργίας. Ωστόσο, το φαινόμενο διακοπής λειτουργίας, έγινε εντονότερο, στους περιφερειακούς σταθμούς, ειδικότερα από το 2016 και μετά, ενώ πλέον σήμερα (2022) υπάρχουν ήδη μόνο 100 περιφερειακοί και τοπικοί σταθμοί σε όλη την χώρα, με πολλούς μάλιστα να υπολειτουργούν και να μην ανταπεξέλθονται οικονομικά στην τοπική αγορά, ενώ οι περισσότεροι δεν διαθέτουν ούτε και κανονικό πρόγραμμα, αλλά πρόγραμμα κονσέρβα. Αυτή η κινητικότητα κάνει τον ακριβή αριθμό τους «μόνιμο αίνιγμα».
Οι περιφερειακοί και τοπικοί σταθμοί εντοπίζονται στις έδρες των νομών και μεγάλα αστικά κέντρα και ανταγωνίζονται σκληρά σε μια μικρή αγορά. Προς το 2000 άρχιζαν να κερδίζουν σε θεαματικότητα έναντι των εθνικής εμβέλειας, που πάντως εξακολουθούν να κυριαρχούν. Το πρόγραμμά τους χαρακτηρίζεται από εκπομπές λόγου για την τοπική επικαιρότητα, αθλητικά, τηλεπωλήσεις, τηλεοπτικές συνομιλίες (tv chat), τηλεπαιχνίδια, και ξένες ταινίες (που συνήθως παίζονται παράνομα), και είναι πολύ συχνά χαμηλού κόστους, ποιότητας και αισθητικής. Οι συνεργασίες με εθνικής εμβέλειας κανάλια είναι σπάνιες, εκτός από ρεπορτάζ για έκτακτα σοβαρά γεγονότα, ενώ υπάρχουν και ενδείξεις για χρήση τους από τοπικούς παράγοντες για αθέμιτη πολιτική προβολή και άσκηση πιέσεων. Τα τεχνικά μέσα είναι πολλές φορές ανεπαρκή και παρωχημένα ενώ οι συνθήκες εργασίας για το προσωπικό δύσκολες είναι «ημινόμιμες ή ημιπαράνομες». Επίσης αρκετοί περιφερειακοί σταθμοί, εδώ και περίπου δέκα χρόνια, έχουν κληθεί αρκετές φορές από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, σχετικά με την συνεργασία τους, με άλλους σταθμούς της περιφέρειας, τις συχνές παραβιάσεις του προγράμματος τους, το πολύωρο τηλεμάρκετινγκ που προβάλλουν, αλλά και για τα πολύ χαμηλού επιπέδου ενημερωτικά και ψυχαγωγικά προγράμματα που μεταδίδουν, ενώ έχει επισημανθεί από το ΕΣΡ, για τις ίδιες εκπομπές ακόμη και για χρήση άσεμνης γλώσσας.