cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηπαρίνη
Τριδιάστατη δομή
Στην παραπάνω εικόνα:
Στα μοντέλα αυτά η ηπαρίνη υιοθετεί μια ελικοειδή μορφή, η περιστροφή της οποίας δείχνει τις θειικές ομάδες σε τακτικά διαστήματα περίπου 17 Ώνγκστρεμ (1,7 nm) στην κάθε πλευρά.
Τεχνικές αποπολυμερισμού
Ενζυματικές ή ανόργανες τεχνικές αποπολυμερισμού, ή και συνδυασμός τους, βρίσκονται πίσω από τη μεγάλη πλειονότητα των ανυλύσεων για τη δομή και τη δράση της ηπαρίνης και της θειικής ηπαράνης.
Ενζυματικές
Τα ένζυμα που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για τη διάσπαση της ηπαρίνης παράγονται στη φύση από το βακτηρίδιο του εδάφους Pedobacter heparinus (παλαιότερη ονομασία Flavobacterium heparinum). Αυτό το βακτήριο είναι ικανό να «χωνεύει» την ηπαρίνη (ή τη θειική ηπαράνη) ως τη μοναδική του πηγή άνθρακα και αζώτου. Για να το επιτύχει αυτό, παράγει σειρά ενζύμων όπως λυάσες, γλυκουρονιδάσες, σουλφοεστεράσες και σουλφαμιδάσες. Σε μελέτες της ηπαρίνης έχουν κυρίως εφαρμογή οι λυάσες. Το βακτηρίδιο παράγει τρεις λυάσες της ηπαρίνης: τις ηπαρινάσες I (EC 4.2.2.7}}), II και III, καθεμιά από τις οποίες έχει ξεχωριστές ειδικότητες υποστρώματος, όπως φαίνεται στον πίνακα:
Με ανόργανα οξέα
thumb|right|IdoA(2S)-aMan: Η ανυδρομανόζη μπορεί να αναχθεί σε ανυδρομανιτόλη Το νιτρώδες οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον αποπολυμερισμό της ηπαρίνης (ή της θειικής ηπαράνης), σε pH ίσο με 1,5 ή 4. Σε αμφότερες τις συνθήκες, το νιτρώδες οξύ διαχωρίζει τα τμήματα της μοριακής αλυσίδας με απαμίνωση, ανάμεσα στους δεσμούς GlcNS-GlcA και GlcNS-IdoA, απλώς με λίγο αργότερο ρυθμό στο μεγαλύτερο (λιγότερο όξινο) pH. Η αντίδραση απαμινώσεως και άρα η διάσπαση της αλυσίδας είναι ανεξάρτητη της θειώσεως των μονοσακχαριδίων.
Στο πιο όξινο pH η απαμινωτική διάσπαση εκλύει ανόργανο SO4 και η GlcNS μετατρέπεται σε ανυδρομανόζη (aMan). Αυτή είναι μια πολύ καλή μέθοδος για να διακρίνουμε N-θειωμένους πολυσακχαρίτες, όπως η ηπαρίνη, από μη N-θειωμένους, όπως η θειική δερματάνη και η θειική χονδροϊτίνη, καθώς οι τελευταίοι δεν διασπώνται από το νιτρώδες οξύ.
Ανίχνευση σε σωματικά υγρά
Οι σημερινές κλινικές εργαστηριακές δοκιμές για την παρουσία ηπαρίνης στηρίζονται σε μία έμμεση μέτρηση της δράσεως του φαρμάκου, αντί σε άμεση μέτρηση της χημικής του παρουσίας. Αυτές περιλαμβάνουν τον ενεργοποιημένο μερικό χρόνο θρομβοπλαστίνης (APTT) και τη δράση του αντιπαράγοντα Xa. Το δείγμα επιλογής είναι συνήθως φρέσκο, πλάσμα αίματος.
Παραγωγή
Η φαρμακευτικής ποιότητας ηπαρίνη λαμβάνεται από βλεννογόνους ιστούς ζώων που σφάζονται στα σφαγεία για το κρέας τους. Τέτοιοι ιστοί είναι τα χοιρινά εντόσθια και πνευμονικός ιστός βοοειδών. Πρόοδοι στη συνθετική παραγωγή ηπαρίνης έχουν σημειωθεί το 2003 και το 2008. Το 2011 αναφέρθηκε μια χημειοενζυματική διαδικασία συνθέσεως ηπαρινών μικρού μοριακού βάρους από απλά δισακχαρίδια.
Ιστορία
Η ηπαρίνη ανακαλύφθηκε το 1916 από τους Αμερικανούς Τζέυ Μακλήν (Jay McLean, 1890-1957) και Γουίλιαμ Χένρυ Χάουελ (William Henry Howell, 1860-1945), μολονότι κλινικές δοκιμές της άρχισαν μόλις το 1935. Αρχικώς απομονώθηκε από κύτταρα συκωτιού (ήπατος) σκύλου, από όπου πήρε και το όνομά της.
Ο Μακλήν ήταν μόλις δευτεροετής φοιτητής της ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς και εργαζόταν υπό την επίβλεψη του Χάουελ ερευνώντας προθρομβωτικά παρασκευάσματα, όταν απομόνωσε ένα λιποδιαλυτό φωσφατούχο αντιθρομβωτικό σε ηπατικό ιστό σκύλου. Το 1918 ο Χάουελ του έδωσε το όνομα «ηπαρίνη». Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ο Χάουελ απομόνωσε έναν υδατοδιαλυτό αντιθρομβωτικό πολυσακχαρίτη, που επίσης ονόμασε «ηπαρίνη», παρότι διαφορετικό.
Μετά το 1930 αρκετοί ερευνητές άρχισαν να μελετούν την ηπαρίνη. Ο Erik Jorpes στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα δημοσίευσε την έρευνά του επί της δομής της ηπαρίνης το 1935, κάτι που έδωσε τη δυνατότητα στη σουηδική εταιρεία Vitrum AB να δημιουργήσει το πρώτο προϊόν ηπαρίνης για ενδοφλέβια χρήση το 1936. Μεταξύ του 1933 και του 1936 τα Εργαστήρια Ιατρικών Ερευνών Connaught, τότε υπαγόμενα στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, τελειοποίησαν μια τεχνική για την παραγωγή ασφαλούς ηπαρίνης για ασθενείς. Οι πρώτες δοκιμές ηπαρίνης σε ανθρώπους άρχισαν τον Μάιο του 1935 και μέχρι το 1937 είχε γίνει συνείδηση ότι η ηπαρίνη των Connaught ήταν ένα ασφαλές, εύκολα διαθέσιμο και αποτελεσματικό αντιθρομβωτικό του αίματος. Μέχρι το 1933 η ηπαρίνη ήταν διαθέσιμη σε μικρές ποσότητες, ήταν εξαιρετικά ακριβή και τοξική, ώστε να μην έχει ιατρική αξία.
Νέες δυνητικές χρήσεις για το φάρμακο
Καθώς φαίνεται στον παρακάτω πίνακα, υπάρχουν αρκετές δυνατότητες για την ανάπτυξη της ηπαρίνης ή παρόμοιων μορίων ως φαρμάκων για πολλές διαφορετικές ασθένειες, πέρα από τη σημερινή αντιθρομβωτική χρήση.
Εξελικτικός συντηρητισμός
Εκτός από τον ιστό βοοειδών και χοίρων από τους οποίους λαμβάνεται συνήθως η φαρμακευτικής ποιότητας ηπαρίνη, έχει επίσης ληφθεί και χαρακτηρισθεί από τα εξής ζωικά είδη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιπηκτικά Κατηγορία:Πολυσακχαρίτες Κατηγορία:Πολυμερή Κατηγορία:Οργανικές αμίνες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Θάνατοι τον Απρίλιο του 2010
Παρατίθενται θάνατοι προσωπικοτήτων από όλο τον κόσμο που συνέβησαν τον Απρίλιο του έτους 2010.
30 Απριλίου
04
Παναγιώτης Βλαχοδήμος
Ο Παναγιώτης Βλαχοδήμος (Στουτγκάρδη, 12 Οκτωβρίου 1991) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στη Ντιναμό Δρέσδης.
Σε συλλογικό επίπεδο
Το καλοκαίρι του 2012 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε ως δανεικός κατά σειρά σε Άουγκσμπουργκ (2013), Πλατανιά (το δεύτερο εξάμηνο της περιόδου 2013-14), Εργοτέλη (το πρώτο εξάμηνο της περιόδου 2014-15) και Νιμ. Το καλοκαίρι του 2015 αποχώρησε ως ελεύθερος και τον Ιανουάριο του 2016 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό.
Τον Ιούλιο του 2017 επέστρεψε ως ελεύθερος στη γαλλική Νιμ, έπειτα από δύο χρόνια απουσίας.
Την σεζόν 2019-20 αγωνίστηκε στην τρίτη κατηγορία της Γερμανίας για λογαριασμό της Σόνενχοφ Γκρόσασπαχ. Τον Ιούλιο του 2020 πήρε μεταγραφή στην Ντιναμό Δρέσδης, όπου υπέγραψε διετές συμβόλαιο.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Παναγιώτης Βλαχοδήμος συμμετείχε στην εθνική Νέων από το 2009 έως το 2010, έχοντας 7 συμμετοχές και 3 τέρματα (το πρώτο στον αγώνα Πολωνία-Ελλάδα 0-1 ). Το 2011 συμμετείχε στην εθνική Ελπίδων, με την οποία σκόραρε για πρώτη φορά στον εντός έδρα αγώνα με τη Γερμανία στα προκριματικά του Euro 2013.
Συμμετοχές με την Νέων:
Προσωπική ζωή
Έχει Έλληνες γονείς αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία. Είναι αδελφός του νυν τερματοφύλακα της Μπενφίκα και διεθνή με την Εθνική Ελλάδος Οδυσσέα Βλαχοδήμου. Με τον αδερφό του υπήρξαν συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό για 1,5 χρόνο (Ιανουάριο 2016 έως Ιούλιο 2017).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άουγκσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιμ Ολιμπίκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Γερμανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΓ Σόνενχοφ Γκροσάσπαχ
Λάκης Μπέλλος
Ο Λάκης (Ηρακλής) Μπέλλος (Στείρι Βοιωτίας, 5 Ιουνίου 1954 - Κηφισιά Αττικής, 5 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας. .
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Στείρι Λιβαδειάς, στις 5 Ιουνίου του έτους 1954. Τα πρώτα του κείμενα τα έγραψε το 1977 στο περιοδικό Τράστ του γέλιου, όταν τα έστελνε ακόμα από το χωριό.
Ήταν μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (Ε.Σ.Η.Ε.Α.) και του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ), στο Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου είχε διατελέσει μέλος.
Έντυπος τύπος
Με τις εφημερίδες Απογευματινή και Φως των Σπορ ως αθλητικός συντάκτης, στην Εφημερίδα των συντακτών  ως αρθρογράφος καθώς και στο περιοδικό Τηλέραμα''. Διετέλεσε ρεπόρτερ του Παναθηναϊκού.
Ραδιόφωνο
Με τους σταθμούς Αθήνα 9.84, Σκάι' και ΑΝΤ1 Ράδιο.
Τηλεόραση
Είχε γράψει κείμενα μαζί με άλλους συγγραφείς στις τηλεοπτικές εκπομπές των σταθμών: «Πίτσι πίτσι με τον Μήτσι» (Mega, 1992), «Τρελλάς» (Σκάι, 1994), «Μήτσι χώστα» (Alter Channel, 2001) και «Κώδικας Ντα Μήτσι» (Alter, 2006), «Ο Γιώργος σφύριξε» (Alpha TV, 2008), με παρουσιαστή τον Γιώργο Μητσικώστα  και στον τηλεοπτικό σταθμό Star γράφοντας κείμενα για τη σειρά «Οι διαπλεκόμενοι», με τους Πέτρο Φιλιππίδη, Γιώργο Λέφα και Γιώργο Γαλίτη.
Θέατρο
Έγραψε σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς δώδεκα επιθεωρήσεις, που ανέβηκαν στα θέατρα Άλσος, Βέμπο και Πάρκ. Πρωταγωνίστησαν οι ηθοποιοί: Χάρρυ Κλυνν, Σωτήρης Μουστάκας, Γιώργος Κωνσταντίνου, Σπύρος Παπαδόπουλος, Ελένη Γερασιμίδου, Ηλίας Λογοθέτης, Χρυσούλα Διαβάτη, Άννα Παναγιωτοπούλου, Κώστας Βουτσάς, Παύλος Κοντογιαννίδης, Βάσια Τριφύλλη, Νένα Μεντή, Βλάσης Μπονάτσος και Παύλος Χαϊκάλης.
right|300px|thumb|Ελλάς πάμε λουκέτο
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αρβανίτες
C7H8
[[Αρχείο:Isotoluenes.png|μικρογραφία|Ισοτολουόλια: 1. 5-μεθυλενο-1,3-κυκλοεξαδιένιο.
2. 6-μεθυλενο-1,4-κυκλοεξαδιένιο.
3. 2-μεθυλενο-3-δικυκλο[3.1.0]εξένιο.
4. 5-μεθυλενο-2-δικυκλο[2.2.0]εξένιο. ]]
Ο μοριακός τύπος C7H8, με μοριακή μάζα 92,14 amu, μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς υδρογονάνθρακες με βαθμό ακορεστότητας 4, και πιο συγκεκριμένα στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
Μελισσοχώρι Δράμας
Το Μελισσοχώρι (πρώην Δρατσίστα και Δράτσιστα ) είναι εγκαταλελειμμένο χωριό του δήμου Παρανεστίου στον νομό Δράμας της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το Μελισσοχώρι βρίσκεται 13 χλμ. βορειοδυτικά από το Παρανέστι και επί Τουρκοκρατίας ήταν γνωστό ως Δρατσίστα ή Δράτσιστα, ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι το 1953, όταν και έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Περιήλθε στο ελληνικό κράτος κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, αποτελώντας αρχικά έδρα κοινότητας, ενώ ο πληθυσμός του αναφέρεται ως αμιγώς μουσουλμανικός. Το 1920 το χωριό αριθμούσε 431 άτομα (222 άνδρες και 209 γυναίκες). Μεταξύ των ετών 1923 και 1924, στο πλαίσιο της ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας πραγματοποιήθηκε η αποχώρηση των ντόπιων μουσουλμάνων και η εγκατάσταση Ελλήνων προσφύγων από την περιοχή του Πόντου. Οι νέοι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με αγροτικές εργασίες και αρχικά αντιμετώπισαν διάφορες αντιξοότητες, ωστόσο σταδιακά ξεκίνησε η ανάπτυξη του Μελισσοχωρίου, η οποία διεκόπη από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το καλοκαίρι του 1944 το Μελισσοχώρι, όπως και τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής, εκκενώθηκαν με εντολή των βουλγαρικών δυνάμεων Κατοχής ως κέντρα τροφοδοσίας Ελλήνων ανταρτών, ενώ ακολούθησε νέα εκκένωση το 1947 λόγω του Εμφυλίου Πολέμου. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ξεκίνησε η μαζική εγκατάλειψη του οικισμού και το 1971 το Μελισσοχώρι καταργήθηκε επίσημα ως οικισμός. Στην ευρύτερη περιοχή του Μελισσοχωρίου δραστηριοποιούνται κτηνοτροφικές και μελισσοκομικές επιχειρήσεις.
Σήμερα, στο χωριό βρίσκονται ερείπια των παλιών σπιτιών και τα ανακαινισμένα κτίρια της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου και του παλιού σχολείου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Λίζι Μπόρντεν (ηθοποιός)
Η Τζάνετ Ρομάνο-Ζικάρι (Janet Romano-Zicari) (γενν. 20 Δεκεμβρίου 1976 ή 1977), περισσότερο γνωστή ως Λίζι Μπόρντεν (Lizzy Μπόρντεν), είναι Αμερικανίδα πρώην πορνογραφική ηθοποιός και επαγγελματίας παλαιστής.
Πορνογραφία
Το 1999, η Μπόρντεν άρχισε να σκηνοθετεί η ίδια ταινίες για ενήλικες. Έγινε γνωστή για το ακραίο περιεχόμενο των ταινιών της, σκηνοθετώντας ταινίες όπως Cocktails (2000), στις οποίες οι γυναίκες πίνουν εμετό και άλλα σωματικά υγρά, Fossil Fucker (2001), όπου ηλικιωμένες γυναίκες κάνουν σεξ με νεαρούς άνδρες, Cannibalism: The Last Supper (2002) και Forced Entry (2002), που δείχνει προσομοιωμένο βιασμό. Συχνά δούλευε με τη Βερόνικα Κέιν, όπως στις Cocktails και Forced Entry και στην πάλη.
Το 2002, η Μπόρντεν εμφανίστηκε στην μη πορνογραφική κωμωδία τρόμου, απευθείας σε βίντεο, Terror Toons.
Κατηγορητήριο
μικρογραφία| Η Μπόρντεν με τον τότε σύζυγό της, Ρομπ Ζικάρι, το 2006 Τα γυρίσματα του Forced Entry καλύφθηκαν στο ντοκιμαντέρ του PBS Frontline American Porn (2002). Την 1η Ιουλίου 2009, η Μπόρντεν και ο πρώην σύζυγός της, Ρομπ Ζικάρι, καταδικάστηκαν σε φυλάκιση ενός έτους και μίας ημέρας για διανομή αισχρότητας και στα τέλη Σεπτεμβρίου το ζευγάρι άρχισε να εκτίει τις ποινές φυλάκισής του, ο Ζικάρι στο Ομοσπονδιακό Σωφρονιστικό Ίδρυμα Λα Τούνα στο Τέξας και η Ρομάνο στο Ομοσπονδιακό Σωφρονιστικό Ίδρυμα Ουασέκα στη Μινεσότα. Στις 10 Μαΐου 2010, η Μπόρντεν αποφυλακίστηκε και άρχισε να εργάζεται ξανά στον ιστότοπό της, τις ταινίες και άλλα έργα της.
Επαγγελματική πάλη
Το 1999, οι Μπόρντεν και Μπλακ ίδρυσαν την Xtreme Pro Wrestling (XPW), η οποία προσέλαβε διάφορες πορνοστάρ ως valet ή παλαιστές. Έπαιξε το ρόλο της κακιάς, σνομπ ιδιοκτήτριας ή «Η γυναίκα του αφεντικού». Είχε ως βοηθό της την Chastity και τσακώθηκε με την Kristi Myst. Ταπείνωσε επανειλημμένα την Κρίστι βάζοντάς την να της κάνει στριπτίζ και μετά σπρώχνοντάς την τριγύρω. Ήταν Valet του The Messiah και τον οδήγησε στο πρωτάθλημα XPW ως μέρος του The Black Army. Όταν ο Μεσσίας αποχώρησε από το XPW, εμφανίστηκαν φήμες στο Διαδίκτυο για μια υποτιθέμενη σχέση μεταξύ του ίδιου και της Μπόρντεν, κάτι που επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον Μεσσία σε μια συνέντευξη του 2020 με τον Κρις Κλος με τίτλο "Xtreme Memories" Η Μπόρντεν συχνά τσακωνόταν με οποιαδήποτε γυναίκα στο XPW. Συνήθως βάζει τους συμμάχους της του Μαύρου Στρατού να τους επιτεθούν για χάρη της. Μάλωσε με τους Veronica Caine, Lucy, Τάμι Λιν Σιτς, Νικόλ Μπας και Major Gunns και διαχειρίστηκε τον Johnny Webb για ένα διάστημα, όταν The Messiah είχε φύγει. Ευθυγραμμίστηκε για λίγο με τη Λαίδη Βικτώρια, η οποία είχε γυρίσει το τακούνι και αποχώρησε από την ομάδα της ετικέτας "Mexico's Most Wanted". Ο Μπόρντεν έκανε τη Βικτόρια να βάψει τα μαλλιά της ξανθά για να είναι σαν αυτήν. Στη διαμάχη της με τη Λούσι, αυτή και ο Σέιν Ντάγκλας πολέμησαν τη Λούσι και τον «σύζυγό» της, Βικ Γκράιμς, σε αγώνες μικτών ετικετών. Στα τέλη του 2002, αυτή και ο Ντάγκλας ανέλαβαν την εταιρεία και έτρεξαν εκπομπές έξω από την Πενσυλβάνια. Το XPW τελείωσε αμέσως μετά.
Μουσική
Η Μπόρντεν έχει πλέον υπογράψει με την Crash Music, Inc. ως το επίσημο μοντέλο της εταιρείας. Παράγει επίσης τη δική της μουσική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών
Φερρίτης (μεταλλουργία)
right|220px|thumb|Κόκκοι φερρίτη (με ανοιχτό γκρίζο χρώμα) και περλιτικές δομές (σκοτεινό γκρίζο έως μαύρο χρώμα) σε κοινό χάλυβα Α285 (% κ.β.: 0,18 C, 0,43 Mn, 0,009 P, 0,026 S), όπως αυτός παρατηρείται σε μεταλλογραφικό μικροσκόπιο. Ο φερρίτης είναι στερεά φάση καθαρού σιδήρου ή στερεό διάλυμα με βασικό συστατικό τον σίδηρο που κρυσταλλώνεται στο χωροκεντρομένο κυβικό σύστημα. Ο φερρίτης είναι η κύρια φάση στους κοινούς χάλυβες και τους χυτοσιδήρους.
Το Κλουβί με τις Τρελές (ταινία)
Το Κλουβί με τις Τρελές (γαλλικά: La Cage aux Folles) είναι γαλλοϊταλική ταινία σε σκηνοθεσία Εντουάρ Μολιναρό, που κυκλοφόρησε το 1978, προσαρμοσμένη από το ομότιτλο θεατρικό έργο του Ζαν Πουαρέ, με πρωταγωνιστές τον Ούγκο Τονιάτσι και τον Μισέλ Σερό.
Φερρίτης (μεταλλουργία)
Οι ιδιότητες του φερρίτη είναι σχεδόν ίδιες με τις ιδιότητες του καθαρού σιδήρου. Είναι όλκιμος και η εφελκυστική του αντοχή ανέρχεται σε περίπου 280 MPa. Η σκληρότητά του κυμαίνεται από 80 έως 100 HB (Brinell). Είναι επίσης ισχυρά μαγνητικός και μπορεί να αποκτήσει μόνιμη μαγνήτιση (σιδηρομαγνητικός) για θερμοκρασία χαμηλότερη από 770°C (θερμοκρασία Curie).
Το Κλουβί με τις Τρελές (ταινία)
Μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Γαλλία, υπήρξε επίσης από το 1980 έως το 1998 η πιο επιτυχημένη ξενόγλωσση ταινία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά από προσαρμογή σε μιούζικαλ το 1983, το 1996 κυκλοφόρησε με επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες το αμερικανικό ριμέικ της ταινίας, Φτερά και πούπουλα (The Birdcage) του Μάικ Νίκολς. Ο Εντουάρ Μολιναρό δημιούργησε μια συνέχεια το 1980, Το κλουβί με τις τρελές 2, βασισμένη σε πρωτότυπο σενάριο. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1985, κυκλοφόρησε ένα τρίτο μέρος που σκηνοθετήθηκε από τον Ζωρζ Λοτνέρ, Οι τρελές παντρεύονται - Το κλουβί με τις τρελές νο 3.
Η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας και σεναρίου το 1980, κέρδισε τη Χρυσή σφαίρα Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 1979, το βραβείο Σεζάρ στη Γαλλία και το βραβείο NBR (National Board of Review) Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1979.
Φερρίτης (μεταλλουργία)
Η διαλυτότητα του άνθρακα στον φερρίτη είναι πολύ περιορισμένη, γιατί στο χωροκεντρωμένο κρυσταλλικό πλέγμα τα άτομα του άνθρακα καταλαμβάνουν θέσεις παρεμβολής, δηλ. παρεμβάλονται ανάμεσα στα διατεταγμένα άτομα του σιδήρου και, εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους τους, προκαλούν έντονες τοπικές τάσεις. Εκτός από άνθρακα, ο φερρίτης μπορεί να περιέχει και μικρές ποσότητες από χρώμιο, νικέλιο, πυρίτιο ή και φώσφορο.
Το Κλουβί με τις Τρελές (ταινία)
Θέμα
Η ταινία θίγει ένα θέμα απαγορευμένο για τα δεδομένα της εποχής που γυρίστηκε, τις σχέσεις ομοφυλόφιλων ζευγαριών, αλλά το παρουσιάζει με ευαισθησία και χιούμορ, τα οποία συντέλεσαν στη μεγάλη επιτυχία της.
Φερρίτης (μεταλλουργία)
Στους κοινούς ανθρακούχους χάλυβες, ο φερρίτης αποτελεί το κύριο συστατικό. Υπό συνθήκες που πλησιάζουν την θερμοδυναμική ισορροπία (π.χ. ανοπτημένους χάλυβες), όταν η περιεκτικότητα του άνθρακα είναι μικρότερη από 0,76% κ.β. (ευτηκτοειδής σύσταση στο μετασταθές διάγραμμα φάσεων Fe–C), τότε ο φερρίτης σχηματίζει ξεχωριστούς κόκκους (κρυστάλλους) και συνυπάρχει μαζί με τον σεμεντίτη στην πλακοειδή («λαμελοειδή») δομή του περλίτη. Όταν η περιεκτικότητα του άνθρακα είναι ίση η μεγαλύτερη από 0,76% κ.β., τότε ο φερρίτης υπάρχει μόνο στον περλίτη.
Το Κλουβί με τις Τρελές (ταινία)
Πλοκή
Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού ομοφυλόφιλων - του Ρενάτο Μπάλντι (Ούγκο Τονιάτσι), διευθυντή νυχτερινού κέντρου που ειδικεύεται σε θεάματα με ντραγκ στο Σαιν-Τροπέ, και του Αλμπέν Μουζότ (Μισέλ Σερό), το αστέρι του - και την τρέλα που ακολουθεί όταν ο γιος του Ρενάτο, Λωράν (Ρεμί Λωράν), φέρνει στο σπίτι την αρραβωνιαστικιά του και τους υπερσυντηρητικούς γονείς της, ο πατέρας της είναι εξέχον μέλος του υπερσυντηρητικού κόμματος «Ένωση για την ηθική τάξη» και ιδιαίτερα αυστηρός πατέρας, για να τους συναντήσουν. Για να μην σοκάρει τα μελλοντικά πεθερά του, ο Λωράν ζητά από τον πατέρα του να παραστήσουν την αξιοσέβαστη οικογένεια. Ο Ρενάτο αποδέχεται απρόθυμα και αρχικά σκέφτεται να απομακρύνει τον Αλμπέν την ημέρα της συνάντησης αλλά καταλήγει να δεχθεί ότι ο Αλμπέν θα μείνει στη συνάντηση, παρόλο που υποψιάζεται, γνωρίζοντας τον χαρακτήρα του συντρόφου του, ότι αυτό θα περιπλέξει τα πράγματα, γεγονός που πράγματι συμβαίνει και ακολουθούν τραγελαφικές καταστάσεις.
Φερρίτης (μεταλλουργία)
220px|right|thumb|Φερριτική δομή Widmanstätten, όπως παρατηρείται στο μεταλλογραφικό μικροσκόπιο. Τέτοιες δομές παρατηρούνται σε [[μετεωρίτης|μετεωρίτες που έχουν ως κύριο συστατικό τον σίδηρο.]] Ο φερρίτης υπάρχει επίσης και σε μετασταθείς δομές που προκύπτουν με απότομη ψύξη («βαφή») των χαλύβων. Μία τέτοια δομή είναι και η δομή Widmanstätten (Βιντμανστάτεν) που δημιουργείται όταν ο χάλυβας ψυχθεί απότομα από την θερμοκρασία ωστενιτοποίησης σε θερμοκρασία κατά λίγο χαμηλότερη. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο δημιουργείται φερρίτης που έχει μορφή μεγάλων σφηνών που διασταυρώνονται, καθώς αναπτύσσεται κατά μήκος ορισμένων κρυσταλλογραφικών επιπέδων. Ο φερρίτης είναι επίσης το κύριο συστατικό του μετασταθούς μπαινίτη, ο οποίος δημιουργείται όταν ο ρυθμός ψύξης είναι κάπως μεγαλύτερος, ώστε να αποφευχθεί η δομή Widmanstätten. Μαρτενσίτης δεν δημιουργείται όταν η τελική θερμοκρασία ψύξης δεν είναι αρκετά χαμηλή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Κύπελλο Ισπανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Ισπανίας (ισπανικά: Copa del Rey, που σημαίνει Κύπελλο του Βασιλιά) είναι ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση της Ισπανίας που είναι η δεύτερη σε σημασία μετά το ισπανικό πρωτάθλημα. Το πλήρες όνομα της διοργάνωσης είναι Campeonato de España – Copa de Su Majestad el Rey (Πρωτάθλημα της Ισπανίας – Κύπελλο της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλιά). Πολυνίκης του θεσμού με 31 τρόπαια είναι η Μπαρτσελόνα ενώ παράλληλα μαζί με τις Αθλέτικ Μπιλμπάο και Ρεάλ Μαδρίτης κατέχουν το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 4.
Ιστορία
Το 1902, έπειτα από πρόταση του Carlos Padrós, μεταγενέστερα προέδρου της «ΦΚ Μαδρίτης» (της μετέπειτα Ρεάλ Μαδρίτης), διοργανώθηκε ένα ποδοσφαιρικό τουρνουά για τον εορτασμό της στέψης του βασιλιά Αλφόνσου ΙΓ΄. Τέσσερις ακόμα ομάδες υιοθέτησαν την ιδέα: η Μπαρτσελόνα, η Κλαμπ Βισκάγια (μία εκ των ομάδων που συνενώθηκαν μεταγενέστερα για τη δημιουργία της Αθλέτικ Μπιλμπάο), η Κλαμπ Εσπανιόλ και η Νιου Φουτμπόλ της Μαδρίτης. Το κύπελλο αυτό που κατέκτησε η Κλαμπ Βισκάγια, μολονότι εκτίθεται στην τροπαιοθήκη της Αθλέτικ Μπιλμπάο, δεν αναγνωρίζεται από την Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, θεωρείται δε απλώς ως ο πρόδρομος του επίσημου θεσμού, η διενέργεια του οποίου χρονολογείται από το 1903 και εντεύθεν. Το Ισπανικό Κύπελλο ποδοσφαίρου συνδέθηκε εξ αρχής με τον ανώτατο άρχοντα της χώρας. Γι’ αυτό στη συνέχεια πήρε διάφορες ονομασίες, ανάλογα με την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε στην Ισπανία, πριν πάρει τη σημερινή, όπως:
Τίτλοι ανά σύλλογο
Σημειώσεις
Στην ιστορία του θεσμού έχουν χρησιμοποιηθεί 12 αυθεντικά τρόπαια. Εκτός από το σημερινό τρόπαιο, τα 11 προηγούμενα έχουν απονεμηθεί μόνιμα στις εξής ομάδες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ι
9 ½ εβδομάδες
Οι 9½ εβδομάδες (9½ Weeks) είναι αμερικανική ερωτική δραματική ταινία του 1986 σε σκηνοθεσία Άντριαν Λυν και σενάριο των Σάρα Κερνότσαν, Ζάλμαν Κινγκ και Πατρίσια Λουιζιάνα Νοπ, το οποίο είναι μια προσαρμογή των απομνημονεύματων της Αυστροαμερικανίδας συγγραφέα Ingeborg Day, με το ψευδώνυμο "Ελίζαμπεθ ΜακΝήλ". Πρωταγωνιστούν οι Κιμ Μπέισινγκερ και ο Μίκι Ρουρκ. Η Μπέισινγκερ υποδύεται μία υπάλληλο της γκαλερί τέχνης της Νέας Υόρκης που έχει μια σύντομη αλλά έντονη σχέση με έναν μυστηριώδη μεσίτη της Wall Street, τον οποίο υποδύεται ο Ρουρκ.
Η ταινία ολοκληρώθηκε το 1984, αλλά δεν κυκλοφόρησε μέχρι τον Φεβρουάριο του 1986. Θεωρούμενη υπερβολικά σαφής από τον Αμερικανό διανομέα της Metro-Goldwyn-Mayer, η ταινία επεξεργάστηκε σε μεγάλο βαθμό για να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ήταν μια αποτυχία στο box office, με εισπράξεις 6,7 εκατομμυρίων δολαρίων με προϋπολογισμό 17 εκατομμυρίων δολαρίων. Έλαβε επίσης μικτές κριτικές κατά την κυκλοφορία της. Ωστόσο, το σάουντρακ της ταινίας πούλησε καλά και η ίδια η ταινία έγινε τεράστια επιτυχία διεθνώς στην πρωτότυπη εκδοχή της, ιδιαίτερα στην Αυστραλία, τον Καναδά, τη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, κερδίζοντας 100 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έχει επίσης αποκτήσει μεγάλη βάση θαυμαστών σε οικιακά μέσα και DVD και έχει αναπτύξει λατρεία.
Πλοκή
Ο τίτλος της ταινίας αναφέρεται στη διάρκεια της σχέσης μεταξύ του επενδυτή της Wall Street, Τζον Γκρέι, και της χωρισμένης υπαλλήλου της γκαλερί τέχνης Ελίζαμπεθ Μαγκρόου, που γνωρίστηκαν στη Νέα Υόρκη. Μετά από ένα σύντομο φλερτ, συναντιούνται ξανά λίγο αργότερα στο Γκρίνουιτς Βίλατζ, όπου ο Τζον της δίνει αυθόρμητα ένα ακριβό κασκόλ.
Συχνά οι δύο τους εμπλέκονται σε μια ποικιλία σεξουαλικών και ερωτικών δραστηριοτήτων σαδομαζοχιστικής φύσης, συμπεριλαμβανομένου ενός επεισοδίου στο οποίο ο Τζον περνάει πάγο πάνω από το σώμα της Ελισάβετ αφού της έχει δεμένα τα μάτια, μιας σκηνής στην οποία ο Τζον ταΐζει με το κουτάλι την Ελίζαμπεθ, που έχει κλείσει τα μάτια της με διάφορα είδη γλυκών, ένα επεισόδιο στο οποίο το ζευγάρι κάνει σεξ σε σκάλες και το στριπτίζ της Ελίζαμπεθ με μουσική υπόκρουση το τραγούδι «You Can Leave Your Hat On» του Τζο Κόκερ.
Η ταινία απεικονίζει μια ανοδική σπείρα σεξουαλικών σχέσεων καθώς ο Τζον ωθεί τα όρια της αντίληψης της Ελίζαμπεθ προς την κατεύθυνση μιας συναισθηματικής κατάρρευσης. Συχνά τη χειραγωγεί για να πάρει αυτό που θέλει κατά τη διάρκεια του σεξ και μερικές φορές την κακοποιεί, γνωρίζοντας ότι αυτή δεν θα μπορέσει να αντισταθεί. Όταν ο Τζον αποφασίζει να ανοιχτεί συναισθηματικά στην Ελίζαμπεθ, είναι ήδη πολύ αργά, καθώς αυτή τραβάει φρένο και τελειώνει τη σχέση που την έχει επηρεάσει συναισθηματικά.
Ανάπτυξη
Ο σκηνοθέτης Αντριαν Λυν ήθελε να κινηματογραφήσει μια προσαρμογή του μυθιστορήματος της Ingeborg Day "9½ εβδομάδες" μετά την ανάγνωσή του, αλλά αρχικά θεώρησε ότι θα ήταν αδύνατο να γυρίσει μια ταινία για τον σαδομαζοχισμό. Σκηνοθέτησε το Flashdance (1983) για να πείσει την TriStar Pictures να δώσει το πράσινο φως στην ταινία. Ωστόσο, λίγο πριν ξεκινήσει η κύρια φωτογραφία, η TriStar αποσύρθηκε από την παραγωγή λόγω «δημιουργικών διαφορών» με τον Λυν, κάτι που ο Λυν ισχυρίζεται ότι οφειλόταν στην πίεση του κύριου μετόχου της The Coca-Cola Company για το περιεχόμενό της. Τα γυρίσματα συνεχίστηκαν με χρηματοδότηση από τον Οργανισμό Πωλήσεων Παραγωγών και η MGM/UA Entertainment Co. συμφώνησε να διανείμει την ταινία στη Βόρεια Αμερική μετά την ολοκλήρωσή της.
Επιλογή ηθοποιών
Η Κιμ Μπέισινγκερ είπε ότι η οντισιόν ήταν εξαντλητική, καθώς κλήθηκε να συμπεριφερθεί σαν πόρνη που ψάχνει χρήματα σε ένα περίτεχνο σεξουαλικό παιχνίδι που επινοήθηκε από τον άνδρα πρωταγωνιστή. Η Μπέισινγκερ είπε ότι έφυγε από την οντισιόν κλαίγοντας και νιώθοντας ταπεινωμένη. Είπε στον ατζέντη της ότι δεν ήθελε να ξανακούσει για την ταινία και σίγουρα δεν θα το έκανε ακόμα κι αν την επέλεγαν. Όταν επέστρεψε στο σπίτι, βρήκε δύο ντουζίνες τριαντάφυλλα με μια κάρτα από τον Αντριαν Λυν και τον Μίκι Ρουρκ. Ο Λυν συνέχισε να την κυνηγάει για τον ρόλο και τελικά άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να τον πάρει. Ο Λυναρνήθηκε να κάνει πρόβες για τους Μπέισινγκερ και Ρουρκ, έτσι ώστε οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των χαρακτήρων τους να είναι η πρώτη τους συνάντηση στην πραγματική ζωή.
Κινηματογραφικές αίθουσες
Η κυκλοφορία της ταινίας στη Βόρεια Αμερική ήταν ανεπιτυχής, κερδίζοντας 3 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, διεθνώς η ταινία ήταν πιο κερδοφόρα, κερδίζοντας 17,6 εκατομμύρια δολάρια. Οι πωλήσεις της ταινίας στο box office ήταν πολύ ασυνήθιστες για την εποχή, καθώς οι μεγάλες ταινίες είχαν συνήθως κερδίσει το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους από το αμερικανικό κοινό. Ο Οργανισμός Πωλήσεων Παραγωγών κατηγόρησε τη MGM για την κακή απόδοση της ταινίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, υποστηρίζοντας ότι δεν ήταν πρόθυμη να προωθήσει την ταινία λόγω του αμφιλεγόμενου θέματός της.
Οικιακά μέσα
Το 1998, η MGM Home Entertainment κυκλοφόρησε μια "άκοπη, χωρίς λογοκρισία έκδοση" σε DVD που ήταν 117 λεπτών. Η ταινία κυκλοφόρησε από την Warner Home Video σε Blu-ray στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 6 Μαρτίου 2012.
Κριτικές
Οι 9½ εβδομάδες έχουν βαθμολογία 60% στο Rotten Tomatoes, με βάση 25 κριτικές. Η κριτική συναίνεση αναφέρει: "Οι περίφημες σκηνές του σεξ των 9½ εβδομάδων ξετυλίγονται αν και το δράμα που εκτυλίσσεται ανάμεσα στα κρεβάτια είναι σχετικά τυπικό για το είδος". Το κοινό που συμμετείχε σε δημοσκόπηση από το CinemaScore έδωσαν στην ταινία ένα μέσο βαθμό "C−" σε κλίμακα Α+ έως F.
Με την πάροδο του χρόνου, ορισμένοι κριτικοί ενθάρρυναν την ταινία και το κοινό της έδωσε κάπως μια κληρονομιά χάρη στην επιτυχία της στην αγορά εισητηρίων. Τα πήγε πολύ καλά στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στην Ιταλία, τη Γαλλία και επίσης στη Λατινική Αμερική. Η επιτυχία της στη Γαλλία ήταν τόσο δυνατή που έπαιξε για πέντε χρόνια σε έναν κινηματογράφο του Παρισιού, κερδίζοντας περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια. Στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, έπαιξε για 30 μήνες στην κινηματογραφική αίθουσα Cine Belas Artes από το 1986 έως το 1989.
Βραβεία & υποψηφιότητες
Η ταινία ήταν υποψήφια για τρεις κατηγορίες στα Βραβεία Χρυσά Βατόμουρα του 1986: της Χειρότερης Γυναικείας Ερμηνείας (Κιμ Μπέισινγκερ, η οποία έχασε από τη Μαντόνα για το Shanghai Surprise ), Χειρότερο Πρωτότυπο Τραγούδι ("I Do What I Do" των Jonathan Elias, Τζον Τέιλορ, Michael Des Barres, που έχασε από το "Love or Money" από το Under the Cherry Moon), και το Χειρότερο Σενάριο (Νοπ, Κινγκ, Κερνότσαν, που έχασε από το Χάουαρντ ο Αχτύπητος ). Η ταινία κέρδισε τεράστιους θαυμαστές στο οικιακά βίντεο, και παρά την αποδοχή της, τόσο η Μπέισινγκερ όσο και ο Ρουρκ έγιναν τεράστιοι σταρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Επαρχία Τουράρ Ρισκούλοφ
Η επαρχία Τουράρ Ρισκούλοφ (Тұрар Рысқұлов ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Τζαμπίλ στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Κουλάν, και η επαρχία έχει πληθυσμό 65.033 κατοίκων.
Παραπομπές
Τουραρ Ρισκουλοφ
S/2006 S 1
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Βαϊλέλε
Η Βαϊλέλε (σαμόα: Vailele) είναι η τέταρτη σε πληθσυσμό μεγαλύτερη πόλη των Σαμόα και της Τουαμασάγκα. Έχει πληθυσμό 3.265 κατοίκων (2006).
Γεωγραφία
Η Βαϊλέλε βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα, βόρεια-κεντρικά του Ουπόλου και βόρεια της Τουαμασάγκα. Βρίσκεται ανάμεσα στους δρόμους Ουτουμάπου Ρόουντ και Λετόγκο Ρόουντ.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, η Βαϊλέλε είχε 3.265 κατοίκους, ενώ το 2001 3.175.
Ανδρόνικος Δούκας (στρατηγός υπό τον Λέοντα ΣΤ΄)
Δομέστικος των Σχολών
Ο Ανδρόνικος Δούκας ήταν γιος του πρώτου μέλους της δυναστείας που καταγράφεται σε έγγραφο (855) αλλά δεν είναι τίποτε άλλο γνωστό για τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ο Ανδρόνικος εμφανίζεται για πρώτη φορά στις ιστορικές πηγές το 904, κατείχε τους τίτλους του Στρατηγού και του Πατρίκιου. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον των Αράβων με τον Ευστάθιο Αργυρό, συνέτριψε τις ενωμένες δυνάμεις των Αράβων από τη Μοψουεστία και την Ταρσό κοντά στην Καχραμάνμαρας. Ο ιστορικός Αλεξάντρ Βασίλιεφ (1867 - 1953) γράφει ότι η εκστρατεία έγινε σαν αντίποινα επειδή οι Άραβες λεηλάτησαν πριν από λίγους μήνες τη Θεσσαλονίκη τη δεύτερη πόλη στη Βυζαντινή αυτοκρατορία. Μετά τον μεγάλο θρίαμβο ο Ανδρόνικος Δούκας διορίστηκε Δομέστικος των σχολών δηλαδή γενικός διοικητής του αυτοκρατορικού στρατού.
Βαϊλέλε
Δημογραφία
Η Βαϊτέλε είναι η 2η μεγαλύτερη πόλη των νησιών Σαμόα, μετά την Άπια.
Παραπομπές
Βαιλελε Βαιλελε
Ανδρόνικος Δούκας (στρατηγός υπό τον Λέοντα ΣΤ΄)
Άρνηση συμμετοχής σε εκστρατεία
Ο Ανδρόνικος πήρε εντολή να ενωθεί με τον στόλο του ναύαρχου Ιμέριου στις ακτές του Αιγαίου για να αντιμετωπίσουν τον μεγάλο Αραβικό στόλο (906). Ο Ανδρόνικος αρνήθηκε να υπακούσει επειδή φοβήθηκε για την ασφάλεια του, ακούγεται ότι πήρε μυστικές αποστολές από την Κωνσταντινούπολη που τον πληροφόρησαν ότι ο Ιμέριος είχε στόχο να τον συλλάβει και να τον τυφλώσει. Οι πληροφορίες αυτές ήταν ραδιουργίες του ευνούχου Σαμώνα ο οποίος είχε πάντα μίσος στους Δούκες από την εποχή που ο γιος του Ανδρόνικου Κωνσταντίνος τον είχε συλλάβει σε μία επίθεση που έκανε στα πατρικά τους εδάφη. Ο Ιμέριος εξακολουθούσε να τον παρακαλεί επίμονα, αλλά ο Ανδρόνικος επέμενε μόνιμα στην άρνηση του, ο Ιμέριος τελικά αποφάσισε να αντιμετωπίσει τους Άραβες μόνος του. Στην επέτειο του Αγίου Θωμά πέτυχε μία μεγάλη νίκη απέναντι στους πανίσχυρους Άραβες (6 Οκτωβρίου 906), μετά τη νίκη αυτή διορίστηκε Λογοθέτης του Δρόμου, αξίωμα αντίστοιχο με Υπουργό Εξωτερικών της αυτοκρατορίας.
Αποστασία στους Άραβες
Ο Ανδρόνικος Δούκας έμεινε έκθετος, φοβήθηκε την τιμωρία και αποφάσισε να δραπετεύσει με την οικογένεια του, κυρίευσε ένα κάστρο κοντά στο Ικόνιο. Παρέμεινε έξι μήνες στο "κάστρο της Καμπάλλα", ο Λέων ΣΤ΄ έστειλε τον Δομέστικο των Σχολών Γρηγορά Ιβηρίτζη που ήταν συγγενής μέσω γάμου με τους Δούκες να του ζητήσει να παραδοθεί. Ο Ανδρόνικος έμαθε τον Φεβρουάριο του 907 ότι εκθρονίστηκε ο φίλος του Πατριάρχης Νικόλαος Α΄ ο Μυστικός στον οποίο στήριζε όλες τις ελπίδες του, τρομοκρατήθηκε και αποφάσισε να δραπετεύσει οριστικά στους Άραβες. Την άνοιξη του 907 έφτασε μία Αραβική φρουρά για να παραλάβει τον Ανδρόνικο και την οικογένεια του από το κάστρο, τους συνόδευσε στο Χαλιφάτο των Αββασιδών. Οι απόψεις των ιστορικών πλέον διίστανται, μερικοί όπως ο Αλεξάντρ Βασίλιεφ και ο Ρομιλί Τζένκινς (1907 - 1969) γράφουν ότι υπήρχε πραγματικά συνωμοσία εναντίον του Λέων ΣΤ΄ με τη συμμετοχή του Ανδρόνικου, του πατριάρχη Νικόλαου Α΄ και του ναυάρχου Ευστάθιου. Άλλοι ιστορικοί όπως ο Δημήτριος Πολέμης και ο Σον Ταουόκερ γράφουν ότι δεν υπήρχε καμία συνωμοσία, ο Ανδρόνικος φοβόταν πραγματικά τον Ιμέριο για την ζωή του χάρη στις ραδιουργίες και τα ψέματα του Σαμώνα.
Αιχμαλωσία
Ο Λέων ΣΤ΄ αισθανόταν ωστόσο ανασφάλεια χωρίς τις υπηρεσίες του, οι δύο αποστάτες στρατηγοί Λέων ο Τριπολίτης και Δαμιανός της Ταρσού είχαν γίνει οι πιό επικίνδυνοι αντίπαλοι του, χρειαζόταν τη βοήθεια του Ανδρόνικου. Ο αυτοκράτορας έντονα θλιμμένος με την εξέλιξη της υπόθεσης έγραψε ένα ποίημα στο οποίο τόνιζε πόσο λυπάται για την απομάκρυνση του. Ακολούθησε ένα μυστικό μήνυμα του Λέοντα στον Ανδρόνικο κρυμμένο μέσα σε ένα κερί, του ζητούσε να επιστρέψει, του εγγυήθηκε κάθε προσωπική ασφάλεια και του δήλωσε ρητά ότι τον συγχωρεί. Ο ευνούχος Σαμώνας καραδοκούσε ξανά, φρόντισε να πέσει η επιστολή στα χέρια του Άραβα χαλίφη και δυσφήμησε σκληρά τον Ανδρόνικο. Ο Ανδρόνικος φυλακίστηκε στη Βαγδάτη και ασπάστηκε με τη βία το Ισλάμ, πέθανε πιθανότατα αμέσως μετά. Ο γιος του Κωνσταντίνος Δούκας δραπέτευσε και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, ο Λέων ΣΤ΄ τον συγχώρεσε και του ανέθεσε υψηλά στρατιωτικά αξιώματα. Ο Κωνσταντίνος επιχείρησε να σφετεριστεί τον θρόνο όταν έγινε αυτοκράτορας ο ανήλικος γιος του Λέων ΣΤ΄ Κωνσταντίνος Ζ΄ (913), στην αρχή έδειξε ότι μπορούσε να τα καταφέρει αλλά τελικά βρήκε τον θάνατο. Οι περιπέτειες του Ανδρόνικου και του γιου του Κωνσταντίνου έγιναν πρότυπα σε δύο προσωπικότητες που αναφέρονται σε ποιήματα του Διγενή Ακρίτα.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Δουκών Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Φερρίτης
Ο όρος φερρίτης μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Μαλλιαροπούλειο Δημοτικό Θέατρο Τρίπολης
Το Μαλλιαροπούλειο Δημοτικό Θέατρο Τρίπολης είναι ένα διατηρητέο κτίριο στο Δήμο Τρίπολης, δωρισμένο από τον Ιωάννη Μαλλιαρόπουλο και βρίσκεται στην Πλατεία Πετρινού στην Τρίπολη Αρκαδίας. Είναι ευγενική προσφορά του Ιωάννη Μαλλιαρόπουλου ο οποίος ήταν γιατρός, πολιτικός αλλά και φιλότεχνος.
Το ιστορικό πριν την ανοικοδόμηση
Το επόμενο πρωί ο Δήμαρχος Δ. Γεωργίτσας και το Δημοτικό Συμβούλιο φρόντισαν να κατοχυρώσουν αυτή του την υπόσχεση στο συμβολαιογραφείο του Ιω. Βεϊκόπουλου, υπογράφοντας μία δωρεά 50.000 δραχμών στο Δήμο, για την ανέγερση του Θεάτρου. Μόνοι όροι του συμβολαίου ήταν να ανεγερθεί στο χώρο του Καποδιστριακού Σχολείου και το υπόλοιπο των χρημάτων που θα χρειάζονταν -αν χρειάζονταν- θα καλύπτονταν από έρανο. Ο Αναστάσιος Μεταξάς επιλέχθηκε να σχεδιάσει το κτίριο, ενώ για τα σχέδιά του αναλυτικά διαβάζουμε από την αρχιτεκτονική εργασία των Ιωάννας Πολυζώη και Κων/νας Σιούντρη Το Μαλλιαροπούλειο Θέατρο στην Τρίπολη (Νοέμβριος 2001).
Ανοικοδόμηση
Το θέατρο οικοδομήθηκε σε ένα πολεοδομικό τετράγωνο τριών περίπου στρεμμάτων. Έχει μήκος 32μ. και πλάτος 13μ, εκτός από το χώρο εισόδου που διαπλατύνεται στα 17,50μ. Στον προθάλαμο βρίσκεται η σκάλα που οδηγεί προς το foyer του εξώστη και ο χώρος που στο παρελθόν υπήρχε το αναψυκτήριο του θεάτρου. Η αίθουσα των θεατών ορθογωνικής κάτοψης περιλάμβανε 132 θέσεις στο ισόγειο και 8 στον εξώστη, καθώς και δύο θεωρεία -ένα για το δωρητή και ένα για το Δήμαρχο. Εκατέρωθεν της αίθουσας υπάρχουν δύο πόρτες εξόδου. Η σκηνή έχει πλάτος 11μ., βάθος μεταβλητό 7,90 έως 11,20μ και άνοιγμα μπούκας 7,5 επί 5μ., διαστάσεις που θεωρούνται πληθωρικές για ένα μικρό δημοτικό θέατρο. Κάτω από τη σκηνή υπάρχει υπόγειο με βοηθητικούς χώρους, ενώ πίσω της βρίσκονταν 8 καμαρίνια σε τρία επίπεδα. Η προσπέλαση σε αυτά γίνονταν μέσω δύο κυκλικών κλιμάκων, που γεφυρώνονταν στο 2ο επίπεδο με μικρό εξώστη. Κεντρικά, πίσω από τη σκηνή, τοποθετείται η βοηθητική έξοδος των ηθοποιών.
363
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 363 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Μαλλιαροπούλειο Δημοτικό Θέατρο Τρίπολης
Ανοικοδόμηση
Τα σχέδια του Μεταξά παραδόθηκαν το 1903 και μειοδότης εργολάβος αναδείχθηκε ο Κ. Θωμάς, με την υποχρέωση να το παραδώσει εντός 10 μηνών. Το Καποδιστριακόν Σχολείον γκρεμίστηκε και περισυλλέχθηκε η κτητορική επιγραφή
363
Το έτος 363 (CCCLXIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Ιουλιανού και Σαλλουστίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1116 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 363 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Μαλλιαροπούλειο Δημοτικό Θέατρο Τρίπολης
Ανοικοδόμηση
Καθώς ο ευεργέτης Μαλλιαρόπουλος δεν φειδωλεύτηκε τελικώς τις δαπάνες (που ξεπέρασαν τις 90.000 δρχ.), ο Μεταξάς μπόρεσε να χρησιμοποιήσει άριστους τεχνίτες. Στη διακόσμηση εργάστηκε ο διάσημος Γάλλος αρχιτέκτονας Ζολί, ενώ τις ταπετσαρίες επιμελήθηκε ο Σπύρος Τσοκόπουλος. Με βαθυκόκκινα βελούδινα καθίσματα, δερμάτινες κουίντες, πολυτελή θεωρεία και δώδεκα καμαρίνια, έμελλε να σημαδέψει την πολιτιστική ζωή όλης της Πελοποννήσου.
363
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μαλλιαροπούλειο Δημοτικό Θέατρο Τρίπολης
Ανοικοδόμηση
Το θέατρο θεμελιώθηκε το 1905 και εγκαινιάστηκε πέντε χρόνια αργότερα. Στο Θεατρικό Μουσείο όπου διατίθεται άρτιο αρχείο των παραστάσεων του νεοκλασικού θεάτρου, η 7η Φεβρουαρίου του 1910 εμφανίζεται ως η ημέρα εγκαινίων του χώρου.
Πληροφορίες
Το 1940 λεηλατήθηκε βάναυσα από τους Ιταλούς και διεκόπη η λειτουργία του. Το 1977 άρχισε σταδιακά η αποκατάστασή του, η οποία έχει ολοκληρωθεί στις μέρες μας. Η Θεατρική Ομάδα Τρίπολης και το Κέντρο Καλλιτεχνικής Πράξης, δύο φίλεργοι οργανισμοί με προσφορά στον πολιτισμό δίνουν παραστάσεις και οργανώνουν εκδηλώσεις. Το Μαλλιαροπούλειο είναι ένα αυθεντικό και αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής ζωής της Τρίπολης.
Παραστάσεις
Η πρώτη παράσταση ήταν Η Δεσποινίς Σοκολάτα του Παύλου Γκαβώ από τον Ελληνικό Δραματικό Θίασο της Ροζαλίας Νίκα και του Ευτύχιου Βονασέρα, ενώ τις επόμενες μέρες ακολούθησαν Η Σιμόνη του Μπριώ, η Ασφάλεια των Οικογενειών του Ενεκέν, ο Κοινωνικός Θάνατος του Γιακομέτι, Ο κλέπτης του Μπερνστάιν και Η κυρία Μογκοδέν των Μπλουμ και Τωσέ. Από τη σκηνή του πέρασαν η Μαρίκα Κοτοπούλη, η Κατίνα Παξινού, ο Αλέξης Μινωτής, ο Γιώργος Παπάς, δηλαδή η αφρόκρεμα της θεατρικής τέχνης. Επίσης φιλοξένησε μουσικές βραδιές.
Καλλιτεχνικές Επιτροπές
Την πρώτη καλλιτεχνική επιτροπή του θεάτρου αποτέλεσαν: ο Ιωάννης Μαλλιαρόπουλος (πρόεδρος), ο δήμαρχος Χρήστος Μάνεσης και οι Γ. Χατζηιωάννου, Π. Βασιλείου, Κ. Καρζής, Ευθύμης Ζαφειρόπουλος, Νίκος Μπακόπουλος, και Επαμεινώνδας Βοσινιώτης.
Πηγές
Κατηγορία:Τρίπολη Αρκαδίας Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αρκαδία
Τζόνι Τσεκότο
Οδηγώντας για τη Γιαμάχα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, κατέκτησε τον τίτλο 350 κ.εκ. (1975) και 750 κ.εκ. (1978). Το 1980 πέρασε στα μονοθέσια της Φόρμουλα 2 για λογαριασμό της Μινάρντι.
Στη Φόρμουλα 1 ντεμπουτάρισε τη σαιζόν 1983 οδηγώντας για τη Θίοντορ Ρέισινγκ - αν και κατάφερε να μπει στη βαθμολογούμενη εξάδα κατά το δεύτερο μόλις αγώνα του, η συνέχεια δεν υπήρξε ανάλογη αφού η ομάδα διαλύθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων πριν τελειώσει η χρονιά. Το 1984 υπέγραψε στην Τόλμαν μαζί με το νεομφανιζόμενο Άιρτον Σένα αλλά υπήρξε ακόμα πιο άτυχος: τραυματίσθηκε πολύ σοβαρά στα δοκιμαστικά του γκραν-πρι της Μεγάλης Βρετανίας, έσπασε τα πόδια του και αποσύρθηκε απ' τη Φόρμουλα 1.
Μετά το ατύχημα αφοσιώθηκε σε διοργανώσεις χαμηλότερων απαιτήσεων. Συνέχισε την αγωνιστική οδήγηση έως τα πενήντα του, έχοντας αρκετές διακρίσεις σε ράλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βενεζουελανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Νάνα
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Φρυγικές θεότητες
Σερβικές βουλευτικές εκλογές Νοεμβρίου 1888
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βασίλειο της Σερβίας τον Νοέμβριο του 1888. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για του Λαϊκού Ριζοσπαστικού κόμματος. Το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα σε μεγάλο βαθμό χρηματοδοτήθηκε από τους Ρώσους. Πολλοί από τους υποψηφίους του ισχυρίζονταν ότι η Σερβία δεν χρειάζεται στρατό αλλά αντί αυτού θα πρέπει να βασίζεται σε πολιτοφυλακή.
Στις 28 Νοεμβρίου ο βασιλιάς Μίλαν ακύρωσε τις εκλογές που διεξήχθησαν στις αγροτικές περιφέρειες με την αιτιολογία ότι οι εκλογές δεν ήταν ελεύθερες. Το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα κατάγγειλε παρέμβαση από την αστυνομία, ενώ το Προοδευτικό Κόμμα είχε καταγγείλει ότι οι ριζοσπάστες είχαν διεξάγει βίαιη εκστρατεία. Ο βασιλιάς διέταξε ξανά εκλογές σε αυτές τις περιφέρειες στις 3 Δεκεμβρίου με τρεις βασιλικούς επιτρόπους να συμμετέχουν σε κάθε εκλογική περιφέρεια.
Εκλογικό σύστημα
Στο κοινοβούλιο προβλεπόταν να εκλεγούν 628 μέλη, οι 88 εκλέγονται άμεσα σε 23 δήμους και 540 έμμεσα εκλέγονται στις αγροτικές περιφέρειες. Στις αγροτικές περιφέρειες οι ψηφοφόροι θα εκλέξουν πρώτα τους ψηφοφόρους, οι οποίοι με τη σειρά τους εκλέγουν τους βουλευτές. Περίπου 32.000 πολίτες είχαν εγγραφεί για να ψηφίσουν.
Αποτελέσματα
Το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα στις αρχικές εκλογές του Νοεμβρίου κέρδισε πλειοψηφία της τάξης των 40 εδρών πάνω από το δεύτερο κόμμα, αλλά μετά τις επαναληπτικές εκλογές στις αγροτικές εκλογικές περιφέρειες η πλειοψηφία αυξήθηκε κατά 200 έδρες. Το Προοδευτικό κόμμα κέρδισε αρκετές έδρες στις αρχικές εκλογές αλλά σχεδόν αφανίστηκε στην δεύτερη ψηφοφορία.
Παραπομπές
1888 Β
Μέρλιν (τηλεοπτική σειρά)
Ο Μέρλιν είναι βρετανική τηλεοπτική σειρά φαντασίας-περιπέτειας που δημιούργησαν οι Τζούλιαν Τζόουνς, Τζέικ Μίτσι, Τζούλιαν Μέρφι και Τζόνι Καπς. Άρχισε να μεταδίδεται στο BBC One στις 20 Σεπτεμβρίου του 2008 και ολοκληρώθηκε στις 24 Δεκεμβρίου του 2012. Η σειρά περιλαμβάνει 5 κύκλους των 13 επεισοδίων ο καθένας. Η σειρά βασίζεται στους θρύλους του Βασιλιά Αρθούρου και επικεντρώνεται στις σχέσεις του νεαρού μάγου Μέρλιν με τον νεαρό Πρίγκιπα Αρθούρο αλλά διαφέρει από τις παραδοσιακές εκδοχές του μύθου για πολλούς λόγους. Τη διεύθυνση της παραγωγής έχει αναλάβει η ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής, Shine Limited. Μετά την επιτυχία του πρώτου κύκλου, το αμερικανικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο NBC άρχισε τη μετάδοση του προγράμματος στις 21 Ιουνίου του 2009, αλλά μετά από την πτώση της τηλεθέασης, η σειρά μεταφέρθηκε στο δίκτυο καλωδιακής τηλεόρασης Syfy, όπου άρχισε να μεταδίδεται ο δεύτερος κύκλος στις 2 Απριλίου του 2010. Ο δεύτερος κύκλος άρχισε να μεταδίδεται στις 19 Σεπτεμβρίου του 2009 στο BBC One. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2010, ο κινηματογράφος BFI Southbank στο Λονδίνο οργάνωσε προβολή avant-premiere με τα πρώτα δύο επεισόδια του τρίτου κύκλου στο πλαίσιο του προγράμματος Ημέρα Διασκέδασης Ταινιών Σεπτεμβρίου.
Το Μέρλιν επηρεάστηκε από την Αμερικάνικη σειρά Σούπερμαν: Τα Χρόνια της Νιότης, που αναφερόταν στα πρώτα χρόνια του Σούπερμαν. Μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες να φέρουν το πρόγραμμα στη ζωή, η εξέλιξη του σημερινού Μέρλιν ξεκίνησε στα τέλη του 2006, με την υλική παραγωγή να αρχίζει το Μάρτιο του 2008. Η σειρά έλαβε γενικά ανάμικτες αντιδράσεις όταν άρχισε η μετάδοσή της. Οι κριτικοί ήταν αναστατωμένοι με τους επίπεδους διαλόγους και τη σύγχρονη εμφάνιση της σειράς. Ένας κριτής, ειδικότερα, αποκάλεσε την όλη ιδέα "ήπια". Η πρεμιέρα της σειράς υποδέχτηκε κατά μέσο όρο 6,65 εκατομμύρια ολονύκτιους τηλεθεατές στις 19:00, μια τελική συγκεντρωτική εικόνα των 7,15 εκατομμυρίων, παρά το γεγονός ότι έχει προγραμματιστεί έναντι δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς Το X Factor. Ο πρώτος κύκλος στο σύνολό του είχε κατά μέσο όρο 6,32 εκατομμύρια τηλεθεατές, οι οποίοι είναι λιγότεροι από όσους προσέλκυσε ο Doctor Who κατά τη διάρκεια του πρώτου του κύκλου, και ελαφρώς περισσότεροι από εκείνους που εισέπραξε ο Robin Hood. Ο Μέρλιν ήταν επίσης το πέμπτο πιο προσεγμένο πρόγραμμα στο BBC iPlayer το 2008. Ο τρίτος κύκλος του Μέρλιν ξεκίνησε στις 22 Σεπτεμβρίου του 2010, και έδειξε μια αύξηση στους θεατές, αποδεικνύοντας την αυξημένη δημοτικότητα της σειράς. Ο τρίτος κύκλος έληξε στις 4 Δεκεμβρίου του 2010.
Ναός (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ναός είναι γνωστός ένας δισέγγονος του Ευμόλπου, βασιλιά της Ελευσίνας. Επομένως ο Ναός ήταν τρισέγγονος του θεού Ποσειδώνα και της Χιόνης. Μυθολογείται ότι ο Ναός είχε καθιερώσει τα ιερά «Μυστήρια» της θεάς Δήμητρας στην Αρκαδία.
Μέρλιν (τηλεοπτική σειρά)
Ένας τέταρτος κύκλος δέκα επεισοδίων επιβεβαιώθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 2010 (αν και φημολογήθηκε πως θα μεταδιδόταν στις αρχές του 2012, αργότερα από τη συνηθισμένη του υποδοχή το φθινόπωρο) έτσι ώστε να μη συμβαδίσει με την άλλη εξαίρετη δραματική του BBC το Doctor Who το οποίο πιθανώς θα έτρεχε την ίδια περίοδο. Τον Μάρτιο του 2011, η απόφαση αυτή αναθεωρήθηκε, και ο τέταρτος κύκλος επεκτάθηκε στα 13 επεισόδια σύμφωνα με τους προηγούμενους κύκλους. Επιβεβαιώθηκε στο Comic-Con του 2011 στο Σαν Ντιέγκο ότι ο τέταρτος κύκλος θα μεταδοθεί και πάλι στις Ηνωμένες Πολιτείες στο κανάλι Syfy "στις αρχές του 2012." Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο τέταρτος κύκλος ξεκίνησε το Σάββατο 1 Οκτωβρίου του 2011.
Ναός (μυθολογία)
Πηγές
Ναος
Μέρλιν (τηλεοπτική σειρά)
Υπόβαθρο
Ο Μέρλιν είναι ένας νεαρός μάγος που φτάνει στο βασίλειο του Κάμελοτ, αφότου η μητέρα του κανονίζει να μείνει με τον ιατρό της Αυλής, τον Γάιο. Έπειτα, ανακαλύπτει ότι ο βασιλιάς, ο Ούθερ Πεντράγκον, έχει απαγορεύσει τη μαγεία και φυλακίσει τον τελευταίο μεγάλο δράκο βαθιά κάτω από το βασίλειο. Ο δράκος λέει στον Μέρλιν ότι παίζει ένα σημαντικό ρόλο: να προστατεύσει το γιο του Ούθερ, τον Άρθουρ, ο οποίος θα φέρει στο προσκήνιο ένα μεγάλο βασίλειο. Όταν ο Μέρλιν συναντά τον Άρθουρ, πιστεύει πως είναι ένας υπεροπτικός νταής και ο Άρθουρ, ομοίως, έχει μια λιγότερη αστρική γνώμη για τον Μέρλιν. Ο Μέρλιν πρέπει να κρατήσει τη μαγεία του μυστική ή να αντιμετωπίσει την εκτέλεσή του από τον Ούθερ.
Η Μοργκάνα είναι η κηδεμονευομένη του Ούθερ με τη δύναμη της προφητικής διορατικότητας, η οποία την τρομάζει και που κρατά μυστικό. Η Γκουίνεβιρ, την οποία φωνάζουν "Γκουέν", είναι η υπηρέτριά της και στενή φίλη. Ο πρώτος κύκλος επικεντρώθηκε στην εξέλιξη του Μέρλιν και της φιλίας του με τον Άρθουρ, ενώ ο δεύτερος κύκλος είναι περισσότερο επικεντρωμένος στην αξιοποίηση των άλλων μελών του καστ. Μερικά από κεντρικά θέματα των αργότερων κύκλων είναι ο αγώνας της Μοργκάνα να ελέγξει τις δυνάμεις της και η ενδεχόμενη αλλοίωσή της προς το κακό λόγω των ενεργειών του Ούθερ, καθώς και η ωρίμανση του Άρθουρ για να γίνει ο μεγάλος βασιλιάς του θρύλου και η άνθηση του ρομάντζου του με την Γκουέν. Ένα χρόνο αργότερα, η Μοργκάνα επιστρέφει σκοτεινότερη και πιο ισχυρή από ποτέ άλλοτε. Στην αρχή του τέταρτου κύκλου, μαθαίνει για την ταυτότητα του Μέρλιν ως Εμρίς (αν και δεν γνωρίζει ότι ο Μέρλιν και ο Εμρίς είναι το ίδιο πρόσωπο) και ο Μέρλιν βρίσκει τον εαυτό του ανίσχυρο έναντι των πνευμάτων των νεκρών που η Μοργκάνα κλητεύει. Ο Άρθουρ τελικά γίνεται βασιλιάς του Κάμελοτ, αφού ο Ούθερ σκοτώνεται, όταν τον προστατεύει από έναν δολοφόνο.