cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιχάλης Σταφυλάς
Εργογραφία
Όταν τον απέλυσε η δικτατορία, δημιούργησε τον εκδοτικό οίκο «Πολιτισμός» που κυκλοφόρησε τη 10τομη Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Γραμμάτων και Τεχνών: "Γίγαντες του Πνεύματος" τα περισσότερα κείμενα της οποίας έγραψε ο ίδιος. Στον λογοτεχνικό τομέα είναι ο πρώτος μελετητής που παρουσίασε στην Ελλάδα τον Τούρκο ποιητή και φιλέλληνα Ναζίμ Χικμέτ με το πρώτο του βιβλίο. Έκτοτε έχει εκδώσει 20 βιογραφικές - κριτικές μελέτες για 50 Νεοέλληνες λογοτέχνες. Επίσης 8 βιβλία δοκιμίων, 4 μυθιστορήματα, 3 συλλογές διηγημάτων, 2 ποιητικές συλλογές και ένα θεατρικό ("Πατροκοσμάς"). Για τρία χρόνια ήταν συνδιευθυντής του περιοδικού "Νεοελληνικός Λόγος", από το 1973 ως το 1987 διευθυντής του περιοδικού "Θεσσαλική Εστία" και από το 1988 ως σήμερα της "Πνευματικής Ζωής", (όπου διαδέχτηκε τον Μελή Νικολαΐδη). Σήμερα επιμελείται την έκδοση του τριμηνιαίου περιοδικού της Πανευρυτανικής Ένωσης "Ευρυτανικά Χρονικά". Κάθε χρόνο εκδίδει την "Διαρκή Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", που βρίσκεται στον 18ο τόμο.
Το 2008 η "Πανευρυτανική Ενωση" κυκλοφόρησε το βιβλίο του "Ευρυτανικά" που περιέχει εισηγήσεις του σε διάφορα θέματα ιστορικά και αντιστασιακά. Κάθε Ιούνιο που στη Δομνίστα Ευρυτανίας γίνονται εκδηλώσεις για το ξεκίνημα της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, ο Μιχάλης Σταφυλάς είναι ομιλητής με διάφορα θέματα. Το 2008 κυκλοφόρησε επίσης από την Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων το βιβλίο της καθηγήτριας Πανεπιστημίου και τ.υφυπουργού Πολιτισμού Καλλιόπης Μπουρδάρα "Μιχάλης Σταφυλάς -ο Ευρυτάνας λόγιος"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Καστελβετράνο
Το κέντρο του Καστελβετράνο αποτελείται από τρεις ευθυγραμμισμένες πλατείες με πολλά μνημεία στην ευρύτερη περιοχή, η Τσίεζα Μάντρε χρονολογείται τον 16ο αιώνα. Κοντά στην εκκλησία υπάρχει το Καθαρτήριο που οικοδομήθηκε την περίοδο 1624 - 1664 και η πρόσοψη του είναι γεμάτη αγάλματα. Ο φιλόσοφος Τζιοβάνι Τζεντίλε είναι γεννημένος στην Καστελβετράνο και ένα τοπικό σχολείο έχει το όνομα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας
Κωνσταντίνος Βαβούτζικος
Ο Κωνσταντίνος Βαβούτζικος ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 9ου αιώνα, Άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας, ένας από τους 42 Μάρτυρες του Αμορίου. Η μνήμη του εορτάζεται από την ορθόδοξη εκκλησία στις 6 Μαρτίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάγιστροι Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Βυζαντινοί Κατηγορία:Δρουγγάριοι της βίγλης Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Ιούλιος Γαλβάνης
Ο Ιούλιος Γαλβάνης (1838 – 1901) ήταν Ζακυνθινός ιατρός, από τους πρώτους χειρουργούς της νεότερης Ελλάδας.
Βιογραφία
Ο Ιούλιος Γαλβάνης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο, όπου και άσκησε αρχικώς την ιατρική. Αργότερα διορίσθηκε με πρόταση της βασίλισσας Όλγας διευθυντής του χειρουργικού τμήματος του νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Το 1881 ο Γαλβάνης έγινε καθηγητής της χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά απολύθηκε ύστερα από ένα μόλις έτος για πολιτικούς λόγους. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του καθηγητή Αρεταίου ο Γαλβάνης επανέκτησε την πανεπιστημιακή του έδρα. Στις αρχές του 1897 το όνομά του αναμίχθηκε σε φοιτητικές ταραχές που είχαν ως αφορμή μία επίπληξη του Γαλβάνη προς τους φοιτητές, αλλά αιτία ήταν η αναταραχή που είχε προκαλέσει το Κρητικό ζήτημα. Οι φοιτητικές εκείνες ταραχές που κράτησαν επί δεκαήμερο (9-19 Ιανουαρίου 1897) έμειναν γνωστές ως «Γαλβανικά» και έληξαν με την επέμβαση της χωροφυλακής αλλά και του στρατού. Απεβίωσε το 1901 στο Σούνιο.
Ο Ι. Γαλβάνης συνέγραψε έργα που άπτονται της ειδικότητάς του, όπως: Εγχειρητική (1884), Θεραπεία της φυματιώσεως δια της χειρουργικής, κ.α.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Οι ασυγχώρητοι (ταινία, 1960)
Οι ασυγχώρητοι είναι μια αμερικανική ταινία γουέστερν του 1960 σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον με πρωταγωνιστές τους Μπαρτ Λάνκαστερ και Όντρεϊ Χέπμπορν. Στην ταινία, που είναι γυρισμένη στο Ντουράνγκο του Μεξικού, συμμετέχουν οι Όντι Μέρφι, Τσαρλς Μπίκφορντ, Λίλιαν Γκις, Τζον Σάξον και άλλοι. Η ιστορία βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα του 1957 του Άλαν Λε Μέι. Ασυνήθιστη για την εποχή της, η ταινία αναδεικνύει το θέμα του ρατσισμού εναντίον των αυτοχθόνων Αμερικανών στην Άγρια Δύση. Η ταινία είναι επίσης γνωστή για τα παρασκηνιακά της προβλήματα. Ο Χιούστον έλεγε συχνά ότι αυτή ήταν η λιγότερο ικανοποιητική ταινία του.
Πλοκή
Κατά τη διάρκεια προετοιμασιών για μια διαδρομή με τα βόδια στη Ουίτσιτα του Κάνσας, η οικογένεια αναστατώνεται από την εμφάνιση του Έιμπ Κέλσι (Τζόζεφ Γουάιζμαν), ο οποίος ισχυρίζεται ότι η Ρέιτσελ έχει ινδιάνικη καταγωγή. Πιστεύοντας ότι αυτό είναι ψέμα, ο Μπεν και ο Κας έρχονται σε ένοπλη αντιπαράθεση με τον Κέλσι, σκοτώνοντας το άλογό του, αλλά εκείνος κλέβει τον αγαπημένο λευκό επιβήτορα της Ρέιτσελ. Αργότερα, μια ομάδα Καϊόβα εμφανίζεται και προσφέρει στον Μπεν άλογα με αντάλλαγμα την παράδοση της Ρέιτσελ. Ο αρχηγός της φυλής ισχυρίζεται ότι είναι αδελφή του και ότι του το είπε ένας λευκός γέρος.
Αμέσως μετά, ο Τσάρλι – στον οποίο ο Μπεν αποφάσισε να δώσει την άδεια να φλερτάρει τη Ρέιτσελ – σκοτώνεται από τους Καϊόβα. Μέσα στη θλίψη της, η μητέρα του Τσάρλι κατηγορεί τη Ρέιτσελ. Ο Μπεν ψάχνει με τους κτηνοτρόφους τον Κέλσι και τον φέρνουν πίσω στο ράντσο του για να τον κρεμάσουν ως αλογοκλέφτη.
Με μια θηλιά γύρω από το λαιμό του, ο Κέλσι λέει στους συγκεντρωμένους κτηνοτρόφους ότι, σε μια επιδρομή αντίποινων εναντίον των Καϊόβα με τον Γουίλ Ζάκαρι, βρήκε ένα κοριτσάκι και ήταν έτοιμο να το σκοτώσει όταν ο Γουίλ παρενέβη και πήρε το μωρό ως δικό του. Ο Κέλσι ισχυρίζεται ότι ο δικός του γιος συνελήφθη από τους Καϊόβα και του ζητήθηκαν λύτρα για την επιστροφή της Ρέιτσελ, αλλά ο Γουίλ αρνήθηκε. Ο Μπεν επεμβαίνει και λέει στην ομάδα την ιστορία που ξέρει, ότι ο γιος του Κέλσι σκοτώθηκε πράγματι στις μάχες και ότι ο Κέλσι επινόησε την ιστορία και τους ακολούθησε από πόλη σε πόλη, δηλητηριάζοντας τα μυαλά των ανθρώπων όπου κι αν πήγαινε.
Η Ματίλντα, έξαλλη από τις κατηγορίες του Κέλσι, χτυπά το άλογο στο οποίο κάθεται ο Κέλσι κι εκείνο κινείται ανεξέλεγκτα σκοτώνοντάς τον. Παρά τις διαμαρτυρίες ότι ο Κέλσι ήταν παράφρων, οι ενέργειές της πείθουν τον Ζεμπ ότι ο Κέλσι έλεγε την αλήθεια, και λέει στον Μπεν να δώσει τη Ρέιτσελ στους Καϊόβα, για να μη χαλάσει η συνεργασία τους. Ο Μπεν αρνείται, και όλοι οι κτηνοτρόφοι γυρίζουν την πλάτη τους στους Ζάκαρι.
Πίσω στο σπίτι τους, η Ματίλντα παραδέχεται στην οικογένειά της ότι ο Γουίλ πήρε το μωρό Καϊόβα και το έφερε στο σπίτι για να αντικαταστήσει μια μικρή κόρη που μόλις είχαν χάσει. Ο Κας, μη μπορώντας να δεχτεί μια Ινδιάνα ως αδελφή του, εγκαταλείπει την οικογένεια και περνά τη νύχτα με την Τζόρτζια Ρόλινς. Οι Καϊόβα επιστρέφουν δυναμικά στο ράντσο Ζάκαρι, απαιτώντας τη Ρέιτσελ, η οποία προσπαθεί να σώσει την οικογένειά της πηγαίνοντας με τους Καϊόβα. Για να τη σταματήσει, ο Μπεν παραβιάζει σκόπιμα την εκεχειρία διατάζοντας τον Άντι να σκοτώσει έναν Καϊόβα, κάτι που προκαλεί αιματηρή σύγκρουση. Αντιμέτωπος με τον θάνατο, ο Μπεν εκφράζει την επιθυμία να παντρευτεί τη Ρέιτσελ εάν επιβιώσουν. Σε ένα διάλειμμα από τις μάχες, οι Καϊόβα που στρατοπέδευσαν εκεί κοντά παίζουν μουσική με τα παραδοσιακά τους όργανα, ενώ οι Ζάκαρι παίζουν μια σύνθεση Μότσαρτ στο πιάνο τους. Ωστόσο, οι αναβάτες των Καϊόβα επιτίθενται και καταστρέφουν το πιάνο, ξαναρχίζοντας τη μάχη.
Όταν οι Καϊόβα πολιορκούν το σπίτι, η οικογένεια του βάζει φωτιά και βρίσκει καταφύγιο στο κελάρι. Η Ματίλντα, την οποία νωρίτερα είχαν πυροβολήσει, υποκύπτει στα τραύματά της και πεθαίνει. Σχεδόν χωρίς πυρομαχικά, ο Μπεν αγκαλιάζει τον Άντι και τη Ρέιτσελ, ενώ αυτός και η Ρέιτσελ φιλιούνται με πάθος. Τότε, ο κας, μετανοημένος, επιστρέφει και ανατρέπει την κατάσταση πολεμώντας τους εναπομείναντες Καϊόβα. Η Ρέιτσελ, προστατεύοντας τον τραυματισμένο Άντι, έρχεται αντιμέτωπη με τον αρχηγό της φυλής, που μπαίνει στο σπίτι. Μετά από μια στιγμή έντασης, τον πυροβολεί και τον σκοτώνει. Ενώ η υπόλοιπη φυλή έχει φύγει, η Ρέιτσελ και τα αδέρφια της βγαίνουν μαζί από το σπίτι και παρακολουθούν ένα κοπάδι χήνες να πετάει στον ουρανό.
Παραγωγή
δεξιά|μικρογραφία| Φωτογραφία των [[Μπαρτ Λάνκαστερ και Όντρεϊ Χέπμπορν από τα γυρίσματα.]] Οι ασυγχώρητοι ήταν η τελευταία παραγωγή της Hecht-Hill-Lancaster (HHL). Είχε προβλεπόμενο προϋπολογισμό 3 εκατομμυρίων δολαρίων, ο οποίος εκτοξεύθηκε στα 5,5 εκατομμύρια δολάρια. Ο αρχικός σεναριογράφος Τζέι Πι Μίλερ αντικαταστάθηκε από τον Μπεν Μάντοου, ο αρχικός σκηνοθέτης Ντέλμπερτ Μαν αντικαταστάθηκε από τον Τζον Χιούστον και τα σχέδια να παίξει ο Ρίτσαρντ Μπάρτον τον τον ρόλο που τελικά πήγε στον Όντι Μέρφι χάλασαν όταν ο Μπάρτον ζήτησε ίση αμοιβή με τον Μπαρτ Λάνκαστερ, κάτι που ο Λάνκαστερ αρνήθηκε.
Η παραγωγή διακόπηκε αρκετούς μήνες το 1959 αφού η Όντρεϊ Χέπμπορν έσπασε τη μέση της πέφτοντας από το άλογο στις πρόβες. Αν και τελικά ανάρρωσε, το ατύχημα θεωρείται ότι οδήγησε στην αποβολή του εμβρύου της Χέπμπορν. Σύμφωνα με αρκετές βιογραφίες της Χέπμπορν, κατηγορούσε τον εαυτό της για το ατύχημα και αποκήρυξε την ταινία, αν και την ολοκλήρωσε όταν έγινε αρκετά καλά για να επιστρέψει στη δουλειά. Η Χέπμπορν εγκατέλειψε την υποκριτική τον επόμενο χρόνο για να γεννήσει ένα άλλο παιδί, επιστρέφοντας στην οθόνη με το Πρόγευμα στο Τίφανις το 1961.
Ο κινηματογραφιστής της επιλογής του Χιούστον, Όσβαλντ Μόρις, δεν ήταν διαθέσιμος, με αποτέλεσμα ο Χιούστον να μην μιλάει με τον Μόρις για αρκετά χρόνια.
Ο Τζον Σάξον είχε υπογράψει συμφωνητικό τριών ταινιών με την HHL. Σκηνές με τον Σάξον κόπηκαν χωρίς τη συγκατάθεση του σκηνοθέτη.
Κριτικές
Ο Στάνλεϊ Κάουφμαν του περιοδικού The New Republic περιέγραψε την ταινία ως «γελοία».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντιμίτρι Τιόμκιν Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Άαλτερ
Το Άαλτερ (Aalter), παλ. γαλλικά Ελτρ (Aeltre), είναι πόλη και έδρα δήμου του Βελγίου, στην επαρχία Ανατολική Φλάνδρα (Oost-Vlaanderen). Ο δήμος έχει έκταση 81,92 χμ² και πληθυσμό 19.860 κατοίκους (2012). Βρίσκεται στο ΒΔ τμήμα της χώρας, πάνω στον αυτοκινητόδρομο που συνδέει το Μπρυζ με τη Γάνδη, περίπου 22 χλμ, Δ. της δεύτερης.
Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Άαλτερ-νάαρ (πληθ. Άαλτερ-νάρεν) (Aalternaar-en).
Ονομασία
Το όνομα της πόλης πιθανότατα προέρχεται από το γερμανικό halahdrja, που σημαίνει θάμνος αρκεύθου (Juniperus communis). Κατά το έτος 974 μ.Χ., ο κόμης Ντίτερικ της Δυτικής Φριζίας (Diederik van West-Friesland) δώρισε ένα τμήμα της Έπαυλης Haleftra στο αββαείο του Αγίου Πέτρου της Γάνδης. Αυτή η βίλα, πιθανόν βρισκόταν στη σημερινή Πλατεία της Αγοράς της πόλης και, περιβαλλόταν από λιβάδια, χωράφια και θάμνους με αρκεύθους, εξ ου και η προέλευση του ονόματος.
Ιστορία
240px|thumb|right|Η περιοχή Κράενεπουλ στο Άαλτερ Αρχαιολογικά ευρήματα από τις τελευταίες δεκαετίες δείχνουν, ότι υπήρχε στην περιοχή κατοίκηση, ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Βρέθηκε μια σειρά από λίθινα αντικείμενα σε έναν ικανό αριθμό παλαιοντολογικών χώρων, τα οποία χρονολογούνται πιθανότατα από το 3000 έως το 2000 π.Χ. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν επίσης τα απομεινάρια ενός χάλκινου πέλεκυ, που σύμφωνα με αυτούς, θα πρέπει να είχε κατασκευαστεί μεταξύ 1200 και 1000 π.Χ.
Το 840 και το 1112 μ.Χ., η πόλη εμφανίζεται με την ονομασία Haltra. Από τον Μεσαίωνα και αργότερα (περίοδος από το 1000 έως το 1800, περίπου) η διοικητική οργάνωση αποτελούνταν από φέουδα ευγενών που διαιρούνταν σε ενορίες. Το σημαντικότερο από αυτά ονομαζόταν η «Γη της Ερήμου» (Land van de Woestijne) και, ήταν περιουσία κάποιου κόμη γύρω από την χέρσα περιοχή Βουστάινε (Woestijne).
Το Άαλτερ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση της Γάνδης εναντίον των Κομητειών. Το 1379, το σώμα των «Λευκών Σαρικιών» (Witte Kaproenen) νίκησε τους Κόμητες του Μπριζ, στην περιοχή του Άαλτερ. Το Κανάλι Γάνδης-Μπριζ (Brugsevaart) (1613-1623) στη λεκάνη του Ντύρμε (Durme), ήταν μια πολύ σημαντική κατασκευή για την περιοχή. Μαζί, κατασκευάστηκαν και πολλές οχυρώσεις για την υπεράσπιση κατά των Ολλανδών. Τότε δημιουργήθηκε, επίσης, και μια υπηρεσία πορθμείων, η οποία ήταν σε λειτουργία μέχρι το 2008, και οι μεταφορές γίνονταν μόνο κατά μήκος του καναλιού. Το 1187 κατασκευάστηκε στη θέση Όοστμολεν (Oostmolen) ένας νερόμυλος, όπου οι κάτοικοι της πόλης έπρεπε να αλέθουν τα σιτηρά τους. Πριν τη διάνοιξη του καναλιού, υπήρχαν τρεις μικρές γέφυρες πάνω από τα ποτάμια Ντύρμε και Ζάουντλέιε, που μετά την κατασκευή έπρεπε να γκρεμιστούν. Αργότερα κατασκευάστηκε η πρώτη μεγάλη γέφυρα πάνω από το κανάλι, το 1775.
Η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή κατασκευάστηκε το 1838, που τώρα συνδέει το Άαλτερ με τις μεγάλες πόλεις (Γάνδη, Μπριζ).Το Άαλτερ υπέστη κάποιες μικρές, σχετικά, καταστροφές στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ στον Β’ απελευθερώθηκε από τους Γερμανούς, από την 1η Μεραρχία Τεθωρακισμένων του Πολωνικού στρατού, το 1944. Το 1977 έγινε σε όλο το Βέλγιο, μεγάλη διοικητική συγχώνευση αλλάζοντας τη δομή και τον αριθμό των δήμων της χώρας, οπότε το Άαλτερ περασε στη δικαιοδοσία της Γάνδης.
Οικονομία
Η κύρια δραστηριότητα της πόλης ήταν παλαιότερα η γεωργία, με την οικοτεχνία ως ένα επιπλέον εισόδημα, μέχρι που το 1962 κατασκευάστηκε ένα βιομηχανικό τερρέν, άνω των 125 στρεμμάτων, που έδωσε εργασία σε περισσότερα από 500 άτομα.
Εραλδική
Πριν τη διοικητική συγχώνευση της 1η Ιανουαρίου 1977, το Άαλτερ είχε ως σύμβολο έναν κόκκινο σταυρό του Αγίου Ανδρέα, σε ασημί υπόβαθρο. Μετά τη συγχώνευση, το Συμβούλιο της πόλης ενσωμάτωσε στο θυρεό της πόλης και εραλδικά στοιχεία από τις υπόλοιπες διοικητικές διαιρέσεις. Ο σημερινός θυρεός αλλά και η σημαία της πόλης αποτελείται από έναν ασημένιο σταυρό σε κόκκινο φόντο που, στην κορυφή, έχει ένα μαύρο λιοντάρι με κόκκινα νύχια, σε κίτρινο φόντο.
Αξιοθέατα
240px|thumb|left|Η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου Κατηγορία:Φλάνδρα
Αλκαλική φωσφατάση
Η αλκαλική φωσφατάση (Alkaline Phospatase – ALP) είναι ένα ένζυμο που ανήκει στην κατηγορία των υδρολασών. Οι υδρολάσες είναι ένζυμα που διασπούν υδρολυτικά μια σειρά από δεσμούς. Όπως υποδηλώνει το όνομα «αλκαλική φωσφατάση» η συγκεκριμένη υδρολάση είναι πιο αποτελεσματική στο αλκαλικό περιβάλλον. μικρογραφία|Το μόριο της αλκαλικής φωσφατάσης
Φυσιολογία
Σε υγιή άτομα η ολική ALP προέρχεται κυρίως από το ήπαρ και τα οστά. Περίπου το 25% των υγιών ατόμων έχουν εντερικό ισοένζυμο.
Παθοφυσιολογία
Η ολική αλκαλική φωσφατάση που προσδιορίζεται στον ορό ή πλάσμα είναι το άθροισμα πολλαπλών διακριτών μορφών αλκαλικής φωσφατάσης που προέρχονται από διαφορετικούς ιστούς. Σήμερα είναι γνωστά τέσσερα γονίδια που κωδικοποιούν ισάριθμα ισοένζυμα αλκαλικής φωσφατάσης. Αυτά είναι: Η κύρια διαγνωστική αξία του ενζύμου είναι η διάγνωση ηπατικών νόσων που συνυπάρχουν με μία οστική βλάβη, όπως σε κακοήθεις μεταστάσεις στα οστά. Τα ισοένζυμα της αλκαλικής φωσφατάσης άλλων ιστών είναι χρήσιμα στην παρακολούθηση του καρκίνου των αντίστοιχων οργάνων. Τα ισοένζυμα αυτά περιλαμβάνουν τις μορφές Regan και Nagao, που αντιστοιχούν στο πλακουντικό και στο ομοιάζον με πλακουντικό ισοένζυμο, όπως επίσης και η μορφή Kasahara, που φαίνεται ότι είναι η επανέκφραση ενός γονιδίου εμβρυικής αλκαλικής φωσφατάσης εντερικού τύπου. Η ολική αλκαλική φωσφατάση προσδιορίζεται με χημικές μεθόδους όπως η ενζυμική κινητική μέθοδο των Bowers και McComb στους 370C (DGKC). Ο προσδιορισμός των ισοενζύμων γίνεται με ηλεκτροφόρηση.
Μέθοδοι προσδιορισμού αλκαλικής  φωσφατάσης  στο εργαστήριο
Υπάρχουν δύο κοινές μέθοδοι προσδιορισμού της αλκαλικής φωσφατάσης στο εργαστήριο, η μέθοδος DEA Buffer της Γερμανικής Εταιρείας Κλινικής Χημείας (DGKC) και η μέθοδος AMP Buffer της Διεθνούς Ένωσης Κλινικής Χημείας (IFCC).
Αρχή μεθόδου της DEA Buffer
Η δραστικότητα του ενζύμου αλκαλική φωσφατάση προσδιορίζεται κινητικά σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Γερμανικής Εταιρίας Κλινικής Χημείας (DGKC). Η παρουσία του ενζύμου σε αλκαλικό περιβάλλον διαιθανολαμίνης (DEA) καταλύει την υδρόλυση του υποστρώματος p-φωσφορική νιτροφαινόλη (pNPP) προς σχηματισμό της έγχρωμης ένωσης p-νιτροφαινόλης. Η αύξηση της απορρόφησης στα 405 nm είναι ανάλογη της δραστικότητας της ALP στο δείγμα. Τιμές αναφοράς Παιδιά: 180 - 1200 U/L 370C Ενήλικες: 98 - 279 U/L 370C
Αρχή μεθόδου της AMP Buffer
Η μέθοδος του ρυθμιστικού διαλύματος AMP προτείνεται από την Διεθνή Εταιρία Κλινικής Χημείας (IFFC). Η αλκαλική φωσφατάση ALP καταλύει την μεταφορά της φωσφορικής ομάδας από p-νιτροφαινυλοφωσφορικό σε 2 αμινο -2 μεθυλο-1 προπανόλη (AMP) απελευθερώνοντας p-νιτροφαινόλη. Άνδρες: 40 - 129 U/L (37οC) Γυναίκες: 35 - 104 U/L (37οC) Παιδιά: Έως ενός έτους: < 462 U/L (37οC) Από 1 έως 12 έτη: < 300 U/L (37οC) Από 13 έως 17 έτη αγόρια : < 390 U/L (37οC) κορίτσια: < 187 U/L (37οC)
Αίτια αυξημένης ALP
Τα υψηλά επίπεδα ALP θα μπορούσαν να αποτελούν ένδειξη αποκλεισμού χοληφόρων πόρων. Επίσης είναι χρήσιμη στη διάγνωση ηπατοχολικής νόσου και της νόσου των οστών.
Η ALP των λευκοκυττάρων
Η λευκοκυτταρική αλκαλική φωσφατάση (LAP) βρίσκεται εντός των λευκών αιμοσφαιρίων. Τα επίπεδα της λευκοκυτταρικής εστεράσης μπορεί ορισμένες φορές να βοηθήσουν στην διάγνωση ορισμένων νοσημάτων. Αυξημένα επίπεδα παρατηρούνται στη γνήσια πολυκυτταραιμία (PV), σε πρωτοπαθή θρομβοκυττάρωση (ET), στην πρωτογενή μυελοϊνωση (PM) καθώς και στη λευχαιμοειδή αντίδραση. Τα χαμηλότερα επίπεδα βρίσκονται σε χρόνια μυελογενή λευχαιμία (ΧΜΛ), παροξυσμική αιμοσφαιριναιμία (ΠΝΑ) και οξεία μυελογενή λευχαιμία (AML).
Χρήση της ALP στην έρευνα
Η αλκαλική φωσφατάση έχει καταστεί ένα χρήσιμο εργαλείο στα εργαστήρια μοριακής βιολογίας δεδομένου ότι και το ίδιο το DNA διαθέτει φωσφορικές ομάδες στο 5΄ άκρο. Η απομάκρυνση αυτών των φωσφορικών ομάδων εμποδίζει την ένωση των δύο άκρων του DNA, το 5΄ άκρο συνδέεται με το 3΄ άκρο, διατηρώντας έτσι γραμμικά μόρια DNA απαραίτητα για τα επόμενα στάδια των μοριακών τεχνικών. Η απομάκρυνση των φωσφορικών ομάδων επιτρέπει την ραδιοσήμανση (αντικατάσταση με ραδιενεργά σεσημασμένες φωσφορικές ομάδες) προκειμένου να μετρηθεί η παρουσία του σεσημασμένου DNA στα επόμενα στάδια. Για τον σκοπό αυτό η αλκαλική φωσφατάση από γαρίδες είναι πιο χρήσιμη καθώς είναι πολύ εύκολο οι ραδιενεργές ομάδες να απενεργοποιηθούν στη συνέχεια. Άλλη σημαντική χρήση της αλκαλικής φωσφατάσης είναι ως ιχνηθέτης σε ανοσοενζυμικούς προσδιορισμούς. Τα αδιαφοροποίητα πολυδύναμα κύτταρα έχουν αυξημένα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης στην κυτταρική τους μεμβράνη, επομένως η χρώση αλκαλικής φωσφατάσης χρησιμοποιείται για την ανίχνευση αυτών των κυττάρων.
Χρήση της ALP στη βιομηχανία
Η αλκαλική φωσφατάση χρησιμοποιείται επίσης στην βιομηχανία γαλακτοκομικών προϊόντων ως δείκτης παστερίωσης του αγελαδινού γάλακτος. Η αλκαλική φωσφατάση μετουσιώνεται στις υψηλές θερμοκρασίες της παστερίωσης, γεγονός που μπορεί να ελεγχθεί με την αλλαγή χρώματος ενός υποστρώματος (παρα-νιτροφαινυλοφωσφορικό άλας) σε κατάλληλο ρυθμισμένο διάλυμα (Aschaffenburg Muller Test). Το νωπό γάλα παράγει συνήθως κίτρινο χρωματισμό μέσα σε ελάχιστα λεπτά ενώ το σωστά παστεριωμένο γάλα δεν εμφανίζει καμία αλλαγή. Υπάρχουν φυσικά εξαιρέσεις σε αυτή την περίπτωση εξαιτίας ορισμένων βακτηρίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ένζυμα
Αρχαίο θέατρο Ερέτριας
Το αρχαίο θέατρο Ερέτριας βρίσκεταιστη συνοικία Θεάτρου, στον δήμο Ερέτριας του νομού Ευβοίας και ακολουθεί την τριμερή διάρθρωση των ελληνιστικών θεάτρων: κοίλο, ορχήστρα και σκηνικό οικοδόμημα.
Περιγραφή
Από την πρώτη οικοδομική του φάση που χρονολογείται, κατά πάσαν πιθανότητα, στο τελευταίο τρίτο του 4ου αι. π.Χ. σώζονται μόνο τα θεμέλια του σκηνικού οικοδομήματος και των παρασκηνίων. Δεν έχει γίνει, μέχρι τώρα, γνωστή η κάτοψη της ορχήστρας και η διαμόρφωση του κοίλου.
Η σημερινή μορφή του κοίλου και της ορχήστρας ανήκει στη δεύτερη φάση (περίπου στο 300 π.Χ.). Σε αυτή τη φάση το θέατρο έγινε μνημειώδες και με πολλές αρχιτεκτονικές και καλλιτεχνικές λεπτομέρειες. Το κοίλο του που δεν στηρίζεται στο φυσικό λόφο, αλλά σε τεχνητό ημικυκλικό ανάχωμα, ήταν χωρισμένο με δώδεκα κλίμακες σε έντεκα κερκίδες και διέθετε προεδρία για τους επισήμους. Η χωρητικότητά του ήταν 6.000 θεατές περίπου. Η κυκλική ορχήστρα του (διαμ. 22 μ.) που την περιέτρεχε ένα ημικυκλικό κανάλι ομβρίων υδάτων, συνδεδεμένο με δύο υπόγειους αγωγούς, ήταν καλυμμένη με κονίαμα και διακοσμημένη με δίχρωμα σχέδια που απεικόνιζαν κλήμα και σταφύλια. Η σκηνή, που ανήκει στον τύπο με υπερυψωμένο προσκήνιο, συνδεόταν με την ορχήστρα με ένα υπόγειο θολωτό πέρασμα το οποίο εξυπηρετούσε τη σκηνοθετική αποκάλυψη του Κάτω Κόσμου, όταν οι ανάγκες του θεατρικού έργου το απαιτούσαν.
Κατά την τρίτη οικοδομική φάση, μετά το 198 π.Χ., επεκτάθηκε το  σκηνικό οικοδόμημα με την προσθήκη δύο διακοσμημένων με ζωγραφικά σχέδια πτερύγων και τοποθετήθηκε ένα προστατευτικό κιγκλίδωμα στην πρώτη σειρά των εδωλίων, προκειμένου να προστατεύονται οι θεατές κατά τους αγώνες των μονομάχων που λάμβαναν χώρα στο θέατρο.
Κατάσταση διατήρησης
Η κατάσταση διατήρησης του θεάτρου έχει ως εξής: α) διατηρείται περίπου το ένα πέμπτο του αρχικού συνόλου του κοίλου, β) το μεγαλύτερο μέρος των λίθινων  εδωλίων έχει διαρπαγεί, γ) σώζονται οι κατώτεροι δόμοι από ασβεστολιθικές λιθοπλίνθους των αναλημμάτων που στήριζαν τις επιχώσεις του κοίλου στις παρόδους και του σκηνής.
Σημερινή κατάσταση
Σήμερα, λόγω της προχωρημένης αποσάθρωσης, η πρόσβαση στο μνημείο έχει απαγορευτεί. Παλαιότερα όμως ήταν επισκέψιμο και φιλοξενούσε θεατρικές παραστάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα
Οικογένεια Νέβιλ
Η Οικογένεια Νέβιλ ή Οίκος των Νέβιλ ήταν ευγενής οίκος που είχε πρωταγωνιστήσει τον Μεσαίωνα στη βόρεια Αγγλία, ήταν η ισχυρότερη δύναμη μαζί με την Οικογένεια Πέρσι και η μεταξύ τους διαμάχη είχε σαν επακόλουθο τον Πόλεμο των Ρόδων. Η Οικογένεια Νέβιλ εμφανίζεται για πρώτη φορά την εποχή της Νορμανδικής κατάκτησης, το Domesday Book δεν καλύπτει την κομητεία του Ντάραμ που καταγράφονται τα πρώτα κτήματα της οικογένειας. Μετά τη Νορμανδική κατάκτηση η τοπική αριστοκρατία αντικαταστάθηκε από Νορμανδούς, η οικογένεια Νέβιλ ανήκε στους παλιούς που διατήρησαν τη δύναμη και τα προνόμια χωρίς να επηρεαστούν από τους Νορμανδούς. Η βόρεια Αγγλία που ήταν και έδρα των Νέβιλ είχε διατηρήσει σε μεγαλύτερο βαθμό τα παλιά της χαρακτηριστικά σε σχέση με τη νότια που η αντικατάσταση με τους Νορμανδούς ήταν ριζική, οι Νέβιλ ανήκαν στην προ της κατάκτησης αριστοκρατία στη Νορθουμβρία.
Καταγωγή της Οικογένειας
thumb|right|250px|Τα σύμβολα της Οικογένειας Νέβιλ σαν κόμητες του Γουέστμορλαντ Προπάτορας της οικογένειας καταγράφεται ο Ούτρεντ, ο γιος του Ντόλφιν διατηρούσε τη βίλα του Σταίντροπ στην κομητεία Ντάραμ με τεράστιες εκκλησιαστικές εκτάσεις που έφταναν τα 14.000 στρέμματα. Η τοποθεσία παρέμεινε θέση της οικογένειας μέχρι το 1569, η έδρα βρισκόταν στο Ρέμπι βορειότερα του Σταίντροπ στο οποίο τον 14ο αιώνα οικοδομήθηκε το κάστρο του Ρέμπι. Τον Ντόλφιν διαδέχθηκε ο γιος του Μέλντρεντ, τον Μέλντρεντ διαδέχθηκε ο γιος του Ροβέρτος Φιτς Μέλντρεντ που παντρεύτηκε τη Νορμανδή Ισαβέλλα ντε Νέβιλ. Ο γιος τους Γοδεφρείδος κληρονόμησε τις εκτάσεις του πατέρα του και της μητέρας του και ασπάστηκε το επώνυμο της μητέρας του. Οι απόγονοι του χρησιμοποίησαν το επώνυμο Νέβιλ το οποίο ως Νορμανδικό είχε πολύ μεγαλύτερη αξία στους αριστοκρατικούς κύκλους. Οι Νέβιλ κατείχαν όμως σημαντικές εκτάσεις πολύ πριν τον γάμο "η οικογένεια κρατούσε τα αρχαία της ονόματα για τουλάχιστον έναν αιώνα μετά τη Νορμανδική κατάκτηση, ήταν κυρίαρχη ανάμεσα στις υπόλοιπες οικογένειες στο Ντάραμ τον 12ο αιώνα".
Τον 16ο αιώνα πολλοί ιστορικοί ισχυρίστηκαν ότι ο γενάρχης των Νέβιλ Ούτρεντ ήταν απόγονος του Κρίναν του Ντάνκελντ του γενάρχη του Οίκου του Ντάνκελντ. Τα αρχαία γενεαλογικά δέντρα των δυο δυναστειών διεκδικούν κοινή καταγωγή από τη δυναστεία των Μπάμπουργκ των κομήτων της Νορθουμβρίας παραπέμποντας την εξουσία των Νέβιλ στη βόρεια Αγγλία από τις αρχές του 10ου αιώνα. Οι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν αναπτύξει πολλές θεωρίες για το γενεαλογικό δέντρο των προπατόρων των Νέβιλ αλλά δεν υπάρχουν πουθενά ακλόνητες αποδείξεις.
Η άνοδος των Νέβιλ
Ο πλούτος και η δύναμη των Νέβιλ αυξήθηκαν σημαντικά τις επόμενες δεκαετίες με σημαντικούς διορισμούς όπως σερίφηδες, δικαστές των δασών, δικαστές της ειρήνης σε διάφορα σημεία στη βόρεια Αγγλία. Τα μεγάλα αξιώματα ξεκίνησαν με τον γιο του Γοδεφρείδου Ροβέρτο έναν από τους ευγενείς που βοήθησαν σημαντικά τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας να αντιμετωπίσει τους επαναστατημένους βαρόνους του Σίμων ντε Μοντφόρτ. Οι Νέβιλ είχαν σημαντικές διοικητικές εξουσίες παράλληλα με τους πρίγκιπες επισκόπους του Ντάραμ. Ο εγγονός του Ροβέρτου Ραλφ Νέβιλ, 1ος βαρόνος των Νέβιλ του Ρέμπι ένα σημαντικό μέλος της Αγγλικής αριστοκρατίας έγινε μέλος της Βουλής των λόρδων και ο πρώτος βαρόνος των Νέβιλ του Ρέμπι (1295).
Οι υπηρεσίες που είχε προσφέρει η οικογένεια στους πολέμους εναντίον της Σκωτίας τον 13ο και τον 14ο αιώνα και στον Εκατονταετή Πόλεμο ήταν καθοριστικές. Ο Ραλφ Νέβιλ, 2ος βαρόνος των Νέβιλ του Ρέμπι διορίστηκε Φύλακας των Δυτικών Μαρς (1334), τη θέση κράτησαν οι Νέβιλ μόνιμα. Ο Ραλφ ήταν διοικητής των δυνάμεων που συνέτριψαν την επίθεση του Σκωτσέζικου στρατού στη Μάχη του Νέβιλ και αιχμαλώτισαν τον Δαυίδ Β΄ της Σκωτίας (1346), στα μέσα του 14ου αιώνα ανέλαβαν τη ναυτική άμυνα της Αγγλίας από τη θέση του Ναυάρχου του βορρά. Την ίδια περίοδο κέρδισαν σημαντικά αξιώματα στη βασιλική αυλή και την εκκλησία, ο Ραλφ Νέβιλ έγινε Στιούαρτ του βασιλικού νοικοκυριού τα αξιώματα του κληρονόμησε ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Τζων Νέβιλ, 3ος βαρόνος των Νέβιλ του Ρέμπι. Ο αδελφός του Τζων Αλεξάντερ Νέβιλ εξελέγη αρχιεπίσκοπος της Υόρκης και έγινε στενός σύμβουλος του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας με αποτέλεσμα να καταλήξει στόχος των επαναστατημένων βαρόνων που απέκτησαν μεγάλη δύναμη την περίοδο 1386 - 1389. Οι βαρόνοι έκαναν κατάσχεση της περιουσίας του αλλά γλύτωσε τον θάνατο επειδή ήταν κληρικός. Στα τέλη του 14ου αιώνα η οικογένεια Νέβιλ είχε απέραντο αριθμό από εδάφη σε ολόκληρη τη βόρεια Αγγλία, πέρα από την κομητεία του Ντάραμ είχε πολλά εδάφη στη βόρεια και κεντρική Γιορκσάιρ, την Κάμπερλαντ και τη Νορθάμπερλαντ, τη Λινκολνσάιρ, τη Νόρφολκ, τη Νορθχαμπτονσάιρ, το Μπέντφορντσερ και το Έσσεξ. Η οικογένεια είχε επίσης σημαντικά κάστρα στο Μίντλεχαμ, στο σεριφάτο του Χάτον και στο Σνέιπ στη Γιορκσάιρ. Τα εδάφη των Νέβιλ χωρίστηκαν σε τρεις μεγάλες διοικητικές μονάδες με έδρες το Ρέμπι, στο Μίντλεχαμ και στο Χάτον και στα τέλη του 14ου αιώνα το Μίντλεχαμ έγινε η δεύτερη οικογενειακή κατοικία.
Κόμητες του Γουέστμορλαντ
thumb|right|250px|Το κάστρο του Ρέμπι στην κομητεία του Ντάραμ Η μεγάλη άνοδος των Νέβιλ επικυρώθηκε με την κομητεία του Γουέστμορλαντ, ο τέταρτος κόμης των Νέβιλ του Ρέμπι έγινε ο Ραλφ Νέβιλ, 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ από τον Ριχάρδο Β΄ (1397). Η μεγάλη εξουσία των Νέβιλ μπορούσε να συγκριθεί στη βόρεια Αγγλία μόνο με τους Πέρσι που ήταν κόμητες του Νορθάμπερλαντ, από τότε έγιναν σκληροί αντίπαλοι. Οι βόρειοι ηγεμόνες είχαν μεγάλη αυτονομία από την κεντρική εξουσία λόγω της μεγάλης απόστασης από τα ανάκτορα σε μια συνοριακή περιοχή έντονα ταραγμένη, οι βασιλιάδες από την άλλη είχαν μεγάλη ανάγκη και τις δυο οικογένειες για να μπορέσουν να περιορίσουν την ασυδοσία της άλλης. Οι Νέβιλ αν και ήταν πιστοί στον Ριχάρδο Β΄ την εποχή που ανατράπηκε από τον ξάδελφο του Ερρίκο του Μπόλινμπροκ και ανέβηκε στον θρόνο ως Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας συμμάχησαν με τον νέο βασιλιά. Ο Ραλφ Νέβιλ, 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο την Ιωάννα Μπωφόρ ετεροθαλή αδελφή του Ερρίκου Δ΄. Ο νέος βασιλιάς ενίσχυσε σημαντικά τους Νέβιλ στα βόρεια για να τους χρησιμοποιήσει ενάντια στους ενοχλητικούς Πέρσι, η οικογένεια προχώρησε για λογαριασμό του στέμματος στην καταστολή μιας σειράς επαναστάσεων των Πέρσι τη δεκαετία του 1400. Η μεγάλη βασιλική εύνοια στους Νέβιλ έφερε τελικά συγκρούσεις μέσα στην οικογένεια, ο Ραλφ Νέβιλ είχε παντρευτεί σε πρώτο γάμο τη Μαργαρίτα Στάφορντ και ο τίτλος του κόμη του Γουέστμορλαντ πέρασε στους δικούς της απογόνους. Τα τελευταία χρόνια λάτρεψε ωστόσο τα παιδιά του με τη Μαργαρίτα Μπωφόρ και τους κληροδότησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του κάτι που έφερε μεγάλες συγκρούσεις ανάμεσα στους Νέβιλ του Ρέμπι τους απογόνους της Μαργαρίτας Στάφορντ και τους Νέβιλ του Μίντλεχαμ τους απογόνους της Ιωάννας Μπωφόρ.
Ο Ριχάρδος Νέβιλ, 5ος κόμης του Σόλσμπερι μεγαλύτερος γιος του 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ από τον δεύτερο γάμο του κέρδισε την κομητεία του Σόλσμπερι με τον γάμο του με την Αλίκη Μόνταγκιου, 5η κόμισσα του Σόλσμπερι, με τον ίδιο τρόπο ο γιος τους Ριχάρδος Νέβιλ, 16ος κόμης του Γουόρικ κέρδισε την κομητεία του Γουόρικ. Οι γάμοι έφεραν στην οικογένεια νέες τεράστιες εκτάσεις, η κομητεία του Γουόρικ κληρονομήθηκε από την οικογένεια Μποσάμπ με περισσότερες εκτάσεις στο Γουόρικσερ και στο Γούστερσαϊρ και με λιγότερες στην κομητεία του Ντάραμ, στο Ντέβον, την Κορνουάλη και τις Δυτικές Μαρς. Τα εδάφη του Σόλσμπερι κρατήθηκαν από τους Μόνταγκιου και διανεμήθηκαν στα νοτιοδυτικά ειδικά στο Ντέβον, το Ντόρσετ, το Σόμερσετ και το Γουιλσάιρ. Η οικογένεια διεκδίκησε επίσης την κομητεία του Λάτιμερ λόγω του δεύτερου γάμου του πατέρα του πρώτου κόμη του Γουέστμορλαντ με την Ελισάβετ Λάτιμερ, ο τίτλος πέρασε σε έναν από τους μικρότερους γιους του πρώτου κόμη τον Γεώργιο Νέβιλ, 1ο βαρόνο του Λάτιμερ. Οι βαρονίες του Φόκονμπεργκ και του Μπεργκαβεννί πέρασαν σε άλλους δυο από τους μικρότερους γιους του πρώτου κόμη μέσω των γάμων τους : στον Γουλιέλμο Νέβιλ, 1ος κόμη του Κεντ και στον Εδουάρδο Νέβιλ, 3ο βαρόνο του Μπεργκαβεννί αντίστοιχα.
Πόλεμος των Ρόδων
Ο Σόλσμπερι και ο Γουόρικ έγιναν οι σημαντικότεροι οπαδοί του Ριχάρδου της Υόρκης τα πρώτα χρόνια του Πολέμου των Ρόδων, με τον τρόπο αυτό είχαν ελπίδες να πάρουν βασιλική υποστήριξη στις σκληρές διαμάχες με τους Πέρσι. Ο Ριχάρδος της Υόρκης παντρεύτηκε τη μικρότερη αδελφή του Σόλσμπερι Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα της Υόρκης και έγιναν οι γονείς του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και του Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Οι Νέβιλ κέρδισαν το πλεονέκτημα από τον διορισμό του Ριχάρδου της Υόρκης στην θέση του κυβερνήτη του Καλαί και του κυβερνήτη των θαλάσσιων δυνάμεων, οι θέσεις αυτές βοήθησαν τον Ριχάρδο να κερδίσει τη στήριξη του δυσαρεστημένου πληθυσμού του Λονδίνου και των κατοίκων άλλων περιοχών στα νότια όπως το Κεντ. Οι δούκες της Υόρκης και του Σόλσμπερι ηττήθηκαν και σκοτώθηκαν στη μάχη του Γουέικφιλντ (1460) αλλά σε λίγους μήνες ο μεγαλύτερος γιος του Εδουάρδος της Υόρκης έγινε βασιλιάς της Αγγλίας με τη βοήθεια του Γουόρικ γιου του Σόλσμπερι (1461).
Η πτώση
Ο Γουόρικ τα πρώτα χρόνια του Εδουάρδου Δ΄ ήταν ο πλουσιότερος άντρας στην Αγγλία και η ισχυρότερη δύναμη πίσω από τον θρόνο. Η αποξένωση με τον βασιλιά ξεκίνησε με τον μυστικό ανεπιθύμητο γάμο του Εδουάρδου Δ΄ με την Ελισάβετ Γούντβιλ όταν ο Γουόρικ διαπραγματευόταν στη Γαλλία τον γάμο του Εδουάρδου με την κουνιάδα του Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας. Οι σχέσεις έγιναν ακόμα χειρότερες μετά όταν η οικογένεια Γούντβιλ αντιτάχθηκε στην εξωτερική πολιτική του Γουόρικ. Ο Γουόρικ πήρε με τη βία τον έλεγχο της κυβέρνησης μαζί με τον αδελφό του αρχιεπίσκοπο Τζώρτζ Νέβιλ και τον δυσαρεστημένο αδελφό του βασιλιά Γεώργιο Πλανταγενέτη, 1ο δούκα του Κλάρενς. Η συμμαχία επικυρώθηκε με τον γάμο του Γεωργίου Πλανταγενέτη με την Ισαβέλλα Νέβιλ, δούκισσα του Κλάρενς μεγαλύτερη κόρη του Γουόρικ, ο Γουόρικ και ο Κλάρενς φυλάκισαν τον βασιλιά αλλά σύντομα όταν είδαν την αδυναμία τους τον ελευθέρωσαν. Ο Εδουάρδος Δ΄ προτίμησε να μην τιμωρήσει τους επαναστάτες αλλά αποκατέστησε τους εχθρούς των Νέβιλ στον βορά, επέστρεψε στον Ερρίκο Πέρσι την κομητεία του Νορθάμπερλαντ.
Η πράξη στέρησε από τον Τζων Νέβιλ, 1ο μαρκήσιο του Μόνταγκιου τον μοναδικό Νέβιλ που είχε μείνει πιστός στον βασιλιά από τα αξιώματα, τα εδάφη και τους τίτλους του. Ο Εδουάρδος Δ΄ για να διατηρήσει την υποστήριξη του Τζων του παραχώρησε την κομητεία του Μόνταγκιου, αρραβώνιασε τον μικρό γιο του Τζων Νέβιλ με τη μεγαλύτερη κόρη του Ελισάβετ της Υόρκης και τον ονόμασε δούκα του Μπέντφορντ, οι παραχωρήσεις αυτές στάθηκαν όμως ανεπαρκείς για να εμποδίσουν τον Τζων να αλλάξει στρατόπεδο. Ο Γουόρικ και ο Κλάρενς επαναστάτησαν ξανά με στόχο να τοποθετήσουν τον Κλάρενς στον θρόνο (1470), μετά την αποτυχία δραπέτευσαν και συμμάχησαν με τους Λάνκαστερ, ο Γουόρικ πάντρεψε τη μικρότερη κόρη του Άννα Νέβιλ με τον διάδοχο των Λάνκαστερ Εδουάρδο του Ουεστμίνστερ. Ο Γουόρικ και οι Λάνκαστερ στρατοπέδευσαν στην Αγγλία αυτή τη φορά και με τη στήριξη του αδελφού τους Μόνταγκιου και ανάγκασαν τον Εδουάρδο Δ΄ να δραπετεύσει, στον θρόνο επανήλθε για λίγους μήνες ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας. Ο Εδουάρδος Δ΄ επανήλθε δυναμικότερα, στη μάχη του Νέβιλ (1471) οι αδελφοί Νέβιλ βρήκαν τον θάνατο (1471).
Κληρονομιά
Η περιουσία του Γουόρικ και του Μόνταγκιου βάση των Αγγλικών νόμων της εποχής θα έπρεπε να κληροδοτηθούν στον μοναδικό άρρενα απόγονο τους Τζώρτζ Νέβιλ, 1ο δούκα του Μπέντφορντ. Η Πράξη του Κοινοβουλίου (1478) που συγκλήθηκε από τον Εδουάρδο Δ΄ παραβιάζοντας τους κανόνες έδωσε την περιουσία τους στις κόρες του Γουόρικ που είχαν παντρευτεί τους αδελφούς του Άγγλου βασιλιά. Η κληρονομιά των Νέβιλ του Μίντλεχαμ έγινε αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα στον δύο αδελφούς του βασιλιά : Γεώργιο του Κλάρενς και Ριχάρδο του Γκλόστερ, ο Κλάρενς με τον γάμο του με την Ισαβέλλα Νέβιλ κέρδισε τις κομητείες του Γκλόστερ και του Σόλσμπερι. Ο Γκλόστερ διεκδίκησε την περιουσία των Νέβιλ στον βορά με τον γάμο του με την Άννα Νέβιλ που έμεινε χήρα όταν ο πρώτος της σύζυγος Εδουάρδος έπεσε στη μάχη του Τιούκσμπερι (1471) με επακόλουθο την οριστική συντριβή των Λάνκαστερ. Ο Ριχάρδος του Γκλόστερ μετακινήθηκε στον βορρά και έκανε έδρα και κύρια κατοικία του το κάστρο του Μίντλεχαμ μέχρι τότε που σφετερίστηκε τον θρόνο ως Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας (1483).
Η αποξένωση των δυο κλάδων των Νέβιλ είχε αποτέλεσμα οι Νέβιλ του Ρέμπι με αρχηγό τον Ραλφ Νέβιλ, 2ο κόμη του Γουέστμορλαντ να συνταχθούν με τους Λάνκαστερ, ο μικρότερος αδελφός του Τζων Νέβιλ, βαρόνος του Νέβιλ ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη του Τάουτον. Οι κόμητες του Γουέστμορλαντ επέζησαν από τους πολέμους αλλά η απώλεια των εδαφών τους από τους Νέβιλ του Μίντλεχαμ και η πτώση τους εξασθένησαν σημαντικά την οικογένεια. Ο μικρότερος κλάδος των Νέβιλ του Μίντλεχαμ επέζησε και έγιναν οι κάτοχοι στις βαρονίες του Λάτιμερ και του Μπεργκαβεννί με έδρες αντίστοιχα στο Σνέιπ και στο κάστρο του Αμπεργκάβεννι, ο Εδουάρδος Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί είχε στερηθεί πολλά χρόνια την κληρονομιά από τον ανιψιό του Γουόρικ. Στον εμφύλιο που ακολούθησε πολλοί διαφορετικοί κλάδοι της ίδιας οικογένειας συγκρούστηκαν με τους αρχηγούς της οικογένειας κόμητες του Σόλσμπερι και του Γουόρικ με έδρα το Μίντλεχαμ.
Τελευταία χρόνια
Οι βαρόνοι στα βόρεια σύνορα εξασθένησαν σημαντικά από τις απώλειες που είχαν στον Πόλεμο των Ρόδων και τη μεγάλη ενίσχυση της κεντρικής βασιλικής εξουσίας τον 16ο αιώνα. Οι Νέβιλ και οι Πέρσι από σκληροί αντίπαλοι τελικά συμμάχησαν (1569) στην "Εξέγερση του Βορρά" σε μια προσπάθεια να ανατρέψουν τη διαμαρτυρόμενη Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας και να την αντικαταστήσουν με την Καθολική Μαρία Α΄ της Σκωτίας. Η επανάσταση κατέληξε σε φιάσκο, o Τόμας Πέρσι, 7ος κόμης του Νορθάμπερλαντ αποκεφαλίστηκε, ο Κάρολος Νέβιλ, 6ος κόμης του Γουέστμορλαντ οδηγήθηκε σε εξορία και τα εδάφη του κατασχέθηκαν. Όταν πέθανε ο Κάρολος Νέβιλ (1601) ο κύριος κλάδος των Νέβιλ ξεκληρίστηκε.
Ο κλάδος των Λάτιμερ επίσης ξεκληρίστηκε (1577) αλλά οι Μπεργκαβεννί διασώθηκαν. Με τον θάνατο του Ερρίκου Νέβιλ, 6ου βαρόνου του Μπεργκαβεννί (1587) η κόρη του Μαρία Νέβιλ προσπάθησε να οριστεί διάδοχος σε ολόκληρη την κληρονομιά της οικογένειας αλλά τα εδάφη μοιράστηκαν ανάμεσα στην ίδια και τον ξάδελφο της Εδουάρδο Νέβιλ που κληρονόμησε τον τίτλο του βαρόνου. Ο γιος της Φραγκίσκος Φέιν, 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ (1580 - 1629) έγινε ο νέος 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ μετά τη νέα δημιουργία του τίτλου (1624) και συνεχίστηκε μέχρι τις μέρες μας με τους αρσενικούς της απογόνους. Οι απόγονοι του Εδουάρδου Νέβιλ κληρονόμησαν τη μαρκησία του Αμπεργκάβεννι, η γραμμή τους συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας με τον Χριστόφορο Νέβιλ, 6ο μαρκήσιο του Αμπεργκάβεννι. Τα εδάφη της οικογένειας σταδιακά χάθηκαν αλλά η βίλα στο Έριτζ Πάρκ του Σάσσεξ έγινε απο το 1448 η κύρια κατοικία της οικογένειας.
Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων
Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (σύντμηση: EDPS) είναι μια ανεξάρτητη εποπτική αρχή, που πρωταρχικός στόχος της είναι να διασφαλίσει ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και οργανισμοί σέβονται το δικαίωμα στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων, όταν επεξεργάζονται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και αναπτύσσουν νέες πολιτικές.
Ο Giovanni Buttarelli έχει διοριστεί ως Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων και ο Wojciech Wiewiórowski ως Αναπληρωτής Επόπτης, με κοινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Η θητεία είναι πενταετής και οι προαναφερόμενοι ανέλαβαν καθήκοντα στις 4 Δεκεμβρίου 2014.
Λειτουργίες
Τα καθήκοντα και οι εξουσίες του ΕΕΠΔ και του Αναπληρωτή Επόπτη, καθώς και η θεσμική ανεξαρτησία της εποπτικής αρχής, καθορίζονται από τον "Κανονισμό για την Προστασία των Δεδομένων". Στην πράξη, οι δραστηριότητες του ΕΕΠΔ μπορούν να χωριστούν σε τρεις κύριους ρόλους: εποπτεία, γνωμοδότηση και συνεργασία.
Εποπτεία
Ένας από τους βασικός στόχους του ΕΕΠΔ είναι η παρακολούθηση της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα Ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τους φορείς. Η διαδικασία επιτυγχάνεται σε συνεργασία με τους Υπαλλήλους Προστασίας Δεδομένων (ΥΠΔ), που είναι παρόντες σε κάθε θεσμικό όργανο και φορέα της Ευρώπης. Ο Υπεύθυνος Προστασίας Δεδομένων πρέπει να ενημερώνει τον ΕΕΠΔ για τυχόν διαδικασίες επεξεργασίας που αφορούν ευαίσθητα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα ή ενδεχόμενους άλλους κινδύνους. Στη συνέχεια, ο ΕΕΠΔ αναλύει αυτή τη διαδικασία επεξεργασίας, σύμφωνα με τον Κανονισμό για την Προστασία των Δεδομένων, και συντάσσει έκθεση "προληπτικού ελέγχου". Στις περισσότερες περιπτώσεις, η διαδικασία οδηγεί σε μια σειρά συστάσεων που πρέπει να εφαρμόσει το θεσμικό όργανο ή ο οργανισμός, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση του με τους Κανόνες Προστασίας Δεδομένων.
Το 2009, για παράδειγμα, ο ΕΕΠΔ ενέκρινε περισσότερες από εκατό εκθέσεις προληπτικού ελέγχου, οι οποίες αφορούσαν κυρίως ζητήματα δεδομένων για την υγεία, την αξιολόγηση του προσωπικού, την πρόσληψη, τη διαχείριση του χρόνου, τα εργαλεία απόδοσης της τηλεφωνικής καταγραφής και τις έρευνες ασφαλείας. Οι γνωμοδοτήσεις αυτές δημοσιεύονται στον δικτυακό τόπο του ΕΕΠΔ και η εφαρμογή τους παρακολουθείται συστηματικά.
Η εφαρμογή του κανονισμού για την προστασία των δεδομένων στη διοίκηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρακολουθείται στενά μέσω της τακτικής καταγραφής των δεικτών απόδοσης, με τη συμμετοχή όλων των θεσμικών οργάνων και οργανισμών της ΕΕ. Εκτός από αυτή τη γενική άσκηση εποπτείας, ο ΕΕΠΔ διενεργεί και επιτόπιες επιθεωρήσεις για την εξέταση της συμμόρφωσης των θεσμών.
Ο εποπτικός ρόλος του ΕΕΠΔ, επιπροσθέτως, περιλαμβάνει τη διερεύνηση καταγγελιών που κατατίθενται από υπαλλήλους της ΕΕ ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που θεωρεί ότι τα προσωπικά δεδομένα του έχουν κακοποιηθεί από ένα Ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο ή φορέα. Παραδείγματα καταγγελιών περιλαμβάνουν εικασίες για παραβιάσεις εμπιστευτικότητας, για πρόσβαση σε δεδομένα, για δικαιώματα διόρθωσης και διαγραφής δεδομένων καθώς και για υπερβολική συλλογή ή παράνομη χρήση δεδομένων από τον Υπεύθυνο Επεξεργασίας. Καταληκτικά, ο ΕΕΠΔ παρέχει συμβουλές για συσχετιζόμενα διοικητικά μέτρα και κατάρτιση επί θεματικών κατευθυντήριων γραμμών.
Γνωμοδότηση
Ο ΕΕΠΔ συμβουλεύει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ζητήματα Προστασίας Δεδομένων. Αυτός ο συμβουλευτικός ρόλος αφορά προτάσεις για νέες νομοθεσίες καθώς και άλλες πρωτοβουλίες που ενδέχεται να επηρεάσουν την προστασία των Προσωπικών Δεδομένων στην ΕΕ. Συνήθως δημοσιεύεται έκθεση, αλλά ο ΕΕΠΔ μπορεί να παρέχει καθοδήγηση με τη μορφή σχολίων ή εγγράφων στρατηγικής. Οι τεχνολογικές εξελίξεις που έχουν αντίκτυπο στην Προστασία των Δεδομένων παρακολουθούνται ως μέρος αυτής της δραστηριότητας.
Ορισμένα, σύγχρονα, σημαντικά θέματα στα οποία δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή από τον ΕΕΠΔ περιλαμβάνουν ζητήματα όπως οι διεθνείς μεταφορές δεδομένων, η διακυβέρνηση του διαδικτύου, η ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ , τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η ασφάλεια του κυβερνοχώρου καθώς και το μέλλον της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης (πρόγραμμα της Στοκχόλμης).
Στο πλαίσιο του συμβουλευτικού του ρόλου, καταληκτικά, ο ΕΕΠΔ παρεμβαίνει στις υποθέσεις, ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που σχετίζονται με τα καθήκοντά του. Τον Ιούνιο του 2009, λόγου χάρη, παρενέβη σε υπόθεση που αφορούσε τη σχέση μεταξύ διαφάνειας και προστασίας δεδομένων - η αποκαλούμενη υπόθεση "Bavarian Lager".
Συνεργασία
Ο ΕΕΠΔ συνεργάζεται με άλλες Αρχές Προστασίας Δεδομένων προκειμένου να προωθήσουν μια συνεπή προσέγγιση στην Προστασία των Δεδομένων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η συνεργασία μεταξύ των Αρχών Προστασίας Δεδομένων στην Ευρώπη πραγματοποιείται σύμφωνα με το Άρθρο 29 της Ομάδας Εργασίας για την Προστασία Δεδομένων. Ο ΕΕΠΔ συμμετέχει στις δραστηριότητες της Ομάδας Εργασίας, η οποία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ομοιόμορφη εφαρμογή της Οδηγίας για την Προστασία των Δεδομένων και του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR). Ο ΕΕΠΔ και η Ομάδα Εργασίας συνεργάστηκαν αποτελεσματικά σε μια σειρά θεμάτων, αλλά ειδικότερα στην εφαρμογή της Οδηγίας για την Προστασία των Δεδομένων και στις προκλήσεις που προκαλούν οι νέες τεχνολογίες. Ο ΕΕΠΔ υποστήριξε έντονα τις πρωτοβουλίες που έχουν πραγματοποιηθεί για την τήρηση του GDPR.
Ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα συνεργασίας του ΕΕΠΔ αφορά το EURODAC, όπου οι αρμοδιότητες εποπτείας κοινοποιούνται στις Εθνικές Αρχές Προστασίας Δεδομένων. Ο ΕΕΠΔ συνεργάζεται με τις Αρχές Προστασίας Δεδομένων στον πρώην "τρίτο πυλώνα" - στον τομέα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας - καθώς και με την Ομάδα Εργασίας για την αστυνομία και τη δικαιοσύνη.
Η συνεργασία του ΕΕΠΔ, πραγματοποιείται και μέσω της συμμετοχής του σε δύο σημαντικές ετήσιες διασκέψεις για την Προστασία των Δεδομένων: την Ευρωπαϊκή Διάσκεψη που συμμετέχουν οι Αρχές Προστασίας Δεδομένων από τα κράτη μέλη της ΕΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης και τη Διεθνή Διάσκεψη στην οποία συμμετέχουν εμπειρογνώμονες για θέματα Προστασίας Δεδομένων, του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Rules for the protection of personal data inside and outside the EU
Αυτοκινητόδρομος 4 (Ιταλία)
thumb|right|120px|Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 4 thumb|right|200px|Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 4
Ιστορικά
Ο αυτοκινητόδρομος 4 είναι ένας από τους πρώτους αυτοκινητόδρομος που κατασκευάστηκε στην ιστορία καθώς το πρώτο κομμάτι του ολοκληρώθηκε το 1927 ενώ το τελευταίο κομμάτι, η παράκαμψη της Βενετίας ολοκληρώθηκε το 2009. Ακόμη έγιναν και κάποιες αναβαθμίσεις όπως το 2007 κοντά στο Μιλάνο.
Φωτογραφίες
4
1032
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1032 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος
Το Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (πρωτότυπος τίτλος: Captain America: Civil War) είναι αμερικανική ταινία με υπερήρωες παραγωγής 2016, η οποία είναι βασισμένη στον χαρακτήρα Captain America των Marvel Comics. Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τα Marvel Studios και διανεμήθηκε από τη Walt Disney Studios Motion Pictures. Αποτελεί συνέχεια των ταινιών Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America (2011) και Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα (2014) και την 13η ταινία του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel (MCU). Την ταινία σκηνοθέτησαν οι Άντονι και Τζο Ρούσο, ενώ το σενάριο έγραψε το δίδυμο Κρίστοφερ Μάρκους και Στίβεν ΜακΦίλι. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Στιβ Ρότζερς/Captain America επιστρέφει ο Κρις Έβανς, πλαισιωμένος από τους Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Σκάρλετ Τζοχάνσον, Σεμπάστιαν Σταν, Άντονι Μακί, Ντον Τσιντλ, Τζέρεμι Ρένερ, Τσάντγουικ Μπόουσμαν, Πολ Μπέτανι, Ελίζαμπεθ Όλσεν, Πολ Ραντ, Έμιλι ΒανΚαμπ, Τομ Χόλλαντ, Φρανκ Γκρίλο, Γουίλιαμ Χερτ και Ντάνιελ Μπρουλ. Στο Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος, μία διαφωνία σχετικά με τη διεθνή εποπτεία των Εκδικητών διασπά την ομάδα σε δύο αντίθετες φατρίες—τη μία με επικεφαλής τον Στιβ Ρότζερς και την άλλη με επικεφαλής τον Τόνι Σταρκ.
Η ανάπτυξη της ταινίας ξεκίνησε στα τέλη του 2013, όταν οι Μάρκους και ΜακΦίλι ξεκίνησαν τη συγγραφή του σεναρίου, το οποίο δανείζεται στοιχεία της ιστορίας του ομότιτλου κόμικ Civil War που κυκλοφόρησε το 2006, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιεί και στοιχεία της ιστορίας και των χαρακτήρων από τις προηγούμενες ταινίες Captain America, ώστε να ολοκληρωθεί η τριλογία. Μετά την επιτυχία της ταινίας Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα, τα αδέλφια Ρούσο επέστρεψαν στις αρχές του 2014 για να αναλάβουν τη σκηνοθεσία. Ο τίτλος και η υπόθεση της ταινίας αποκαλύφθηκαν τον Οκτώβριο του 2014, όπως επίσης και η συμμετοχή του Ντάουνι ως Τόνι Σταρκ, με τα υπόλοιπα μέλη του καστ να ανακοινώνονται τους επόμενους μήνες. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2015 στα Pinewood Atlanta Studios στην πολιτεία της Τζόρτζια και συνεχίστηκαν στη μητροπολιτική περιοχή της Ατλάντα, πριν μεταφερθούν και ολοκληρωθούν στη Γερμανία τον Αύγουστο του 2015. Η ταινία ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ψηφιακές 2D κάμερες της IMAX (για την κεντρική σκηνή μάχης στο αεροδρόμιο), ενώ τα οπτικά εφέ παρασχέθηκαν από σχεδόν είκοσι διαφορετικά στούντιο.
Το Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στις 12 Απριλίου 2016 στο Λος Άντζελες, ενώ κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών στις 6 Μαΐου, ως η πρώτη ταινία της τρίτης φάσης του MCU. Στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε στις 5 Μαΐου 2016. Η ταινία είχε κριτική και εμπορική επιτυχία, με συνολικά έσοδα παγκοσμίως πάνω από $1,1 δισεκατομμύρια και τους κριτικούς να επαινούν τις ερμηνείες των ηθοποιών (κυρίως των Έβανς και Ντάουνι), τις σκηνές δράσης, το σενάριο και τα θέματα. Αποτελεί την ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις για το 2016 και κατά την κυκλοφορία της, έφτασε στη δωδέκατη θέση της λίστας των ταινιών με τις περισσότερες εισπράξεις όλων των εποχών. Μια τέταρτη ταινία βρίσκεται σε ανάπτυξη, δρώντας ως συνέχεια της σειράς των Marvel Studios στο Disney+ The Falcon and the Winter Soldier (2021), ακολουθώντας τον Σαμ Γουίλσον ως Captain America.
Πλοκή
Το 1991, ο υπερ-στρατιώτης Τζέιμς «Μπάκι» Μπαρνς ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση πλύσης εγκεφάλου, αποστέλλεται από την Υ.Δ.Ρ.Α. στη Σιβηρία για να πάρει μία βαλίτσα με ορό υπερ-στρατιώτη. Στο παρόν, περίπου έναν χρόνο μετά τα γεγονότα στη Σοκόβια, οι Στιβ Ρότζερς, Νατάσα Ρόμανοφ, Σαμ Γουίλσον και Γουάντα Μάξιμοφ σταματούν τον Μπροκ Ράμλοου από το να κλέψει ένα βιολογικό όπλο από εργαστήριο στο Λάγος. Ο Ράμλοου αυτοανατινάζεται και η Μάξιμοφ, προσπαθώντας να βοηθήσει μη χαθούν ζωές, εκτρέπει την έκρηξη σκοτώνοντας, ωστόσο, κατά λάθος πολίτες σε ένα κοντινό κτίριο.
1033
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη