cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision 2023
Υποδοχή και νομική αμφισβήτηση
Μετά την ανακοίνωση του Βερνίκου ως Έλληνα εισερχόμενου, η Μαντζούκη διαμαρτυρήθηκε δημόσια για τα αποτελέσματα της διαδικασίας, απειλώντας με νομικές ενέργειες. Η Μαντζούκη και η νομική της ομάδα ανέφεραν δύο ανησυχίες στην αμφισβήτηση των αποτελεσμάτων. Πριν από την ψηφοφορία της καλλιτεχνικής επιτροπής, αναφέρθηκε ότι το ντουέτο Καούρη - Μαραγκού είχαν αποσυρθεί από την εξέταση, αφήνοντας μόνο δύο συμμετέχοντες ως επιλογές. Παρόλα αυτά, και οι τρεις συμμετοχές έλαβαν βαθμούς από την επιτροπή. Δεύτερον, ισχυρίστηκαν ότι ακόμη και αν λαμβάνονταν υπόψη και οι τρεις συμμετοχές, οι τιμές πόντων που απονέμονται δεν αθροίζονται στην ποσότητα των διαθέσιμων πόντων, και αν είχαν, η Μαντζούκη θα είχε κερδίσει. Το μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής, Μαρία Κοζάκου, εξήγησε στη συνέχεια σε συνέντευξή της στην εκπομπή Πρωίαν σε Είδον, τήν Μεσημβρίαν της ΕΡΤ ότι οι βαθμοί δεν απονεμήθηκαν με βάση τα βραβεία πρώτης, δεύτερης και τρίτης θέσης από την επιτροπή (12, 10 ή 8 βαθμοί, αντίστοιχα με τον τρόπο της Eurovision), αλλά από 12 έως 4 βαθμούς (πρώτος έως έβδομος) για να ευθυγραμμιστούν οι συνολικές τιμές πόντων με την ποσότητα που απονέμεται από τη δημόσια επιτροπή. Ο δικηγόρος της Μαντζούκη, Χρήστος Ζωτιάδης, απάντησε κατά τη διάρκεια συνέντευξης στην εκπομπή BREAKFAST@STAR του Star Channel ότι δεν ήταν ικανοποιημένοι από την απάντηση της ΕΡΤ και ζήτησε να αποδεσμευτούν οι αναλυτικές ψηφοφορίες της επιτροπής για κάθε μέλος σε κάθε στάδιο της ψηφοφορίας για λόγους διαφάνειας.
Μια προσωρινή διαταγή διακοπής της ελληνικής συμμετοχής απορρίφθηκε από τα ελληνικά δικαστήρια στις 6 Μαρτίου, επικαλούμενη το σύντομο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τότε έως τη λήξη της προθεσμίας υποβολής δηλώσεων συμμετοχής της EBU στις 13 Μαρτίου. Η αγωγή της Μαντζούκη να ανακηρυχθεί νικήτρια και να επιδικαστεί αποζημίωση αναμένεται να εκδικαστεί στα μέσα Μαΐου μετά τον διαγωνισμό.
Προώθηση
Για την προώθηση της συμμετοχής, γυρίστηκε ένα βίντεο κλιπ του τραγουδιού, σε σκηνοθεσία Γιάννη Γεωργιουδάκη. Το τραγούδι επρόκειτο να κυκλοφορήσει στις 6 Μαρτίου, αλλά πήρε αναβολή λόγω του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη που συνέβη λίγες μέρες πριν. Τελικά κυκλοφόρησε στις 12 Μαρτίου μέσω της υπερσύγχρονης υπηρεσίας πολυμέσων ERTFLIX της ΕΡΤ μαζί με το ίδιο το τραγούδι.
Στη Eurovision
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023 θα πραγματοποιηθεί στο Liverpool Arena στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου και θα αποτελείται από δύο ημιτελικούς που θα πραγματοποιηθούν στις αντίστοιχες ημερομηνίες 9 και 11 Μαΐου και τον τελικό στις 13 Μαΐου 2023. Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη, τη , την , την και το , έπρεπε να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν για τον τελικό, με τις 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς τους να προκρίνονται στον τελικό. Πριν από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα μοτίβα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, όπως καθορίστηκαν από τον συνεργάτη τηλεψηφοφορίας του διαγωνισμού Digame, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας ψηφοφορίας από γειτονικές χώρες, ενώ παράλληλα να αυξήσει το σασπένς κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας. Στις 31 Ιανουαρίου 2023, πραγματοποιήθηκε η κλήρωση κατανομής στο St George's Hall στο Λίβερπουλ που έβαλε κάθε έθνος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς και καθόρισε σε ποιο μισό της παράστασης θα έπαιζε. Εκεί, ανακοινώθηκε ότι η Ελλάδα είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο πρώτο μισό του δεύτερου ημιτελικού του διαγωνισμού, που θα διεξαχθεί στις 11 Μαΐου 2023. Μόλις κυκλοφόρησαν όλες οι διαγωνιζόμενες συμμετοχές για τον διαγωνισμό του 2023, η σειρά διεξαγωγής των ημιτελικών αποφασίστηκε από τους παραγωγούς του διαγωνισμού για να αποτραπεί η τοποθέτηση παρόμοιων τραγουδιών το ένα δίπλα στο άλλο. Η Ελλάδα ορίστηκε να εμφανιστεί στη θέση 8, μετά τη συμμετοχή της Ισλανδίας και πριν τη συμμετοχή της Πολωνίας. Στην Ελλάδα, όλες οι εκπομπές θα μεταδοθούν στην ΕΡΤ, με σχολιασμό της Μαρίας Κοζάκου και της Τζένης Μελιτά.
Ως καλλιτεχνικός διευθυντής για τη συμμετοχή προσλήφθηκε ο Κωνσταντίνος Ρήγος, υπεύθυνος για τη σκηνική παρουσία. Είχε σκηνοθετήσει στο παρελθόν τις ελληνικές συμμετοχές το και το.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετοχές χωρών στην Eurovision Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
Μάχη της Βρωμοπηγάδας
Προανάκρουσμα
Μετά την ήττα των Βενετών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στον Έβδομο Βενετοτουρκικό Πόλεμο (1714-18), η Πελοπόννησος ξαναγύρισε στα οθωμανικά χέρια. Ωστόσο, η αυτόνομη Μάνη, που αρνήθηκε να δεχθεί την οθωμανική κυριαρχία κατά την πρώτη οθωμανική κατοχή της Πελοποννήσου, αρνήθηκε και πάλι να δεχθεί την οθωμανική διοίκηση. Οι Μανιάτες, μέσω ενός πράκτορα που είχαν στη Ρωσία, άρχισαν να συνωμοτούν με την Αικατερίνη Β' της Ρωσίας και τον Αλέξιο Ορλώφ. Το 1770 συμφωνήθηκαν οι όροι και ένας ρωσικός στόλος έπλευσε προς το Αιγαίο και στην πορεία του προς τη Μάνη, κατέστρεψε ένα οθωμανικό στόλο στη Ναυμαχία του Τσεσμέ.
Μετά την αρχική επιτυχία, τα Ορλωφικά έληξαν σε αποτυχία. Οι διαφωνίες μεταξύ του Ρώσου ηγέτη, Ορλώφ και του ηγέτη των Μανιατών, Ιωάννη Μαυρμιχάλη (Σκυλόγιαννης ο Τουρκοφάγος), οδήγησαν στον διαχωρισμό των στρατών. Ο στρατός του Ιωάννη υπέστη μια καταστροφική ήττα στο Ριζόμυλο της Μεσσηνίας εναντίον του οθωμανικού στρατού, με μόνο τον Ιωάννη να επιβιώνει. Εν τω μεταξύ, ο ρωσικός στρατός που δεν είχε μακροπρόθεσμα κέρδη υποχώρησε. Οι Οθωμανοί, εν τω μεταξύ, είχαν εξαπολύσει μισθοφόρους Αλβανούς Μουσουλμάνους (γνωστοί και ως Τουρκαλβανοί) στην Ελλάδα. Λεηλατούσαν στο διάβα τους προς την Αττική, πριν επιτεθούν στην Πελοπόννησο, όπου έσφαξαν Έλληνες αμάχους πολίτες, προς εκδίκηση για τις σφαγές και τις καταστροφές ιδιοκτησιών που διέπραξαν οι Χριστιανικές δυνάμεις εναντίον Μουσουλμάνων πολιτών.
Πραγματοποίησαν αρκετές εισβολές στη Μάνη, αλλά όλες αποκρούστηκαν με βαριές απώλειες. Αυτή η σειρά ηττών εξαγρίωσε τον Οθωμανό Πασά της Πελοποννήσου, τον Χατζί Οσμάν, ο οποίος συγκέντρωσε στρατό 16.000 ανδρών και εισέβαλε στη Μάνη. Κρατήθηκε πίσω για δώδεκα ημέρες στη Καστανίτσα, αλλά αφού κατέλαβε τους πύργους, προχώρησε παράκτια προς το Σκουτάρι, όπου για άλλη μια φορά καθυστέρησε από πύργο. Ο πύργος αυτός φυλασσόταν από δεκαπέντε άνδρες που κράτησαν τον οθωμανικό στρατό επί τρεις ημέρες, έως ότου ο πύργος ανατινάχτηκε. μικρογραφία|266x266εσ| Ναυμαχία της Χίου (Chesma), από τον [[Ιβάν Αϊβαζόφσκι (1848). ]]
Μάχη
Εν τω μεταξύ, μια Μανιάτικη δύναμη αποτελούμενη από 3.000 άνδρες και 2.000 γυναίκες, υπό τις εντολές του Έξαρχου Γρηγοράκη και του ανιψιού του, Ζανέτου Γρηγοράκη, είχε συγκεντρωθεί στους λόφους πάνω από την πόλη του Παρασυρού, που ήταν γνωστοί ως Τρικέφαλοι και είχαν οχυρωθεί. Ο Χατζί, εν τω μεταξύ, είχε προχωρήσει με το στρατό του στη Βρωμοπηγάδα (μια πεδιάδα που βρισκόταν μεταξύ του Παρασυρού και του Σκουταρίου) και από εκεί έστειλε απεσταλμένους απαιτώντας την παράδοση των Μανιατών. Ωστόσο, οι Μανιάτες δίσταζαν να στείλουν απεσταλμένους τους, διότι εάν η απάντηση ήταν αρνητική, ο Χατζί θα τους εκτελούσε.
Όταν οι Μανιάτες είδαν τη μοίρα των απεσταλμένων τους, αποφάσισαν πως να νικήσουν τους Οθωμανούς. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, μια δύναμη 1.500 Μανιατών υπερφαλάγγισε τις οθωμανικές θέσεις και πλησίασε από την πίσω πλευρά των Τούρκων. Εν τω μεταξύ, η κύρια δύναμη των Μανιατών επιτέθηκε στους Οθωμανούς καθώς κοιμόντουσαν. Οι Οθωμανοί, έκπληκτοι από τη νυχτερινή αυτή επίθεση, άρχισαν να το σκάνε, αλλά κόπηκαν από τους Μανιάτες στο πίσω μέρος τους έχοντας απώλειες πάνω από 10.000. Οι υπόλοιποι 6.000 Τούρκοι κατάφεραν να υποχωρήσουν στο Μυστρά.
Πηγές
Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Μάχες της Μάνης Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1770
Ανδρόνικος
Το όνομα Ανδρόνικος μπορεί να αναφέρεται στους παρακάτω:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Σελιδοδείκτης
thumb|right|Βιβλίο με δικό του σελιδοδείκτη μικρογραφία|Σελιδοδείκτης Origami Σελιδοδείκτης ονομάζεται ένα λεπτό μακρόστενο αντικείμενο, συνήθως λεπτή λουρίδα χαρτιού ή χαρτονιού, που χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει δύο σελίδες σε δεμένο τόμο. Ο σελιδοδείκτης εξυπηρετεί τον αναγνώστη ο οποίος θα ανατρέξει εύκολα στο σημείο που διέκοψε τη μελέτη αποφεύγοντας την άσκοπη φυλλομέτρηση και σύγχυση. Το υλικό των σελιδοδεικτών ποικίλει, και μπορεί να είναι από δέρμα, μετάξι, μέταλλο, ξύλο ή και ύφασμα. Ο σελιδοδείκτης, ειδικά ο χειροποίητος, αποτελούσε ανέκαθεν ένα πολύ καλό και χρήσιμο δώρο για τους λάτρεις των βιβλίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκευή βιβλίων
Ευθύμιος Μπουντώνας
Ο '''Ευθύμιος Γ. Μπουντώνας''', ανώτατος εκπαιδευτικός σύμβουλος, γεννήθηκε στο Βελβεντό της Δυτικής Μακεδονίας το 1864 και πέθανε στην Αθήνα το Δεκέμβριο του 1941.
Φοιτήσας στο Διδασκαλείο Θεσσαλονίκης, υπηρέτησε για μια τριετία ως δάσκαλος και ύστερα συνέχισε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τελειόφοιτος στη σχολή εκδίδει το βραβευμένο βιβλίο Μελέτη περί του γλωσσικού ιδιώματος Βελβεντού και των περιχώρων αυτού (1892). Ακολούθησαν οι σπουδές στα πανεπιστήμια της Λειψίας και του Βερολίνου (1899–1902), όπου μετεκπαιδεύτηκε στα παιδαγωγικά και τη γλωσσολογία. Επιστρέψας από τη Γερμανία, υπηρέτησε ως γυμνασιάρχης στη Θεσσαλονίκη. Τότε έγινε μέλος της Επιτροπής Αγώνα, που είχε οργανώσει ο γενικός πρόξενος Λάμπρος Κορομηλάς, αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο στην προσπάθεια απελευθέρωσης της Μακεδονίας.
Από το 1906 ως γενικός επιθεωρητής των σχολείων της Μακεδονίας (ο θεσμός ιδρύθηκε το 1904) διεύρυνε την εκπαιδευτική του δραστηριότητα οργανώνοντας σχολεία στις πόλεις και την ύπαιθρο της Μακεδονίας. Ως αποτέλεσμα της διετούς άσκησης των καθηκόντων του ως γενικού επιθεωρητή εξέδωσε στην Αθήνα το 1908 το βιβλίο Σχολικά προγράμματα και διδακτικαί οδηγίαι: Το Νηπιαγωγείον των ξενόφωνων ελληνικών κοινοτήτων. Εν τω μεταξύ, η δράση του με την Επιτροπή Αγώνα του Λάμπρου Κορομηλά τον αναγκάζει να φύγει κρυφά την Αθήνα.
Με την ένταξη της Μακεδονίας στο ελληνικό κράτος, δημιουργήθηκε στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας το Τμήμα εκπαιδεύσεως, επικεφαλής του οποίου τέθηκε ο Ευθύμιος Μπουντώνας. Στα πλαίσια των νέων του αρμοδιοτήτων εξέδωσε τιςΟδηγίες διά τας γλωσσικάς ασκήσεις του Νηπιαγωγείου των ξενόφωνων (1913). Έκτοτε ως ανώτατος εκπαιδευτικός σύμβουλος και ως διευθυντής Εκπαιδεύσεως Δυτικής και Ανατολικής Θράκης (1920–1922) πρόσφερε τις υπηρεσίες του για την οργάνωση της εκπαίδευσης. Συνταξιοδοτήθηκε το 1923 και πέθανε στην Αθήνα το Δεκέμβριο του 1941 πάμφτωχος.
Κωνσταντίνος Τσαλδάρης
Ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης (14 Απριλίου 1884,- 15 Νοεμβρίου 1970) ήταν Έλληνας πολιτικός, δύο φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας κατά τα έτη 1946,1947.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1884. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Βερολίνο, στο Λονδίνο και στη Φλωρεντία. Άσκησε για μικρό χρονικό διάστημα τη δικηγορία. Νεότατος ασχολήθηκε με την πολιτική. Διατέλεσε νομάρχης Πατρών και Κερκύρας (1915 - 1917).
Το 1926 εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αργολιδοκορινθίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά. Το 1928 προσχώρησε στο Λαϊκόν Κόμμα, όπου αρχηγός ήταν ο θείος του, Παναγής Τσαλδάρης. Μετείχε στη δεύτερη κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη ως υφυπουργός Συγκοινωνιών, (1933 - 1935) και στη συνέχεια ως υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ. Μετά το θάνατο του Παναγή Τσαλδάρη το 1936 έγινε μέλος της διοικούσας επιτροπής του Λαϊκού Κόμματος, το οποίο διέκοψε τη λειτουργία του με την επιβολή της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, και μετά την Απελευθέρωση κατά τις εκλογές στις 31 Μαρτίου 1946 ανακηρύχθηκε αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος και στη συνέχεια έγινε Πρόεδρος της πρώτης κατόπιν ελεύθερων εκλογών Κυβέρνησης της απελευθερωθείσας Χώρας.
Αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές του 1946 ως αρχηγός του συνασπισμού «Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων» και ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας από τον Απρίλιο του 1946 έως τον Ιανουάριο του 1947 με την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Απριλίου 1946 και την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Οκτωβρίου 1946. Η κυβέρνησή του διενήργησε το δημοψήφισμα, με το οποίο επανήλθε η Βασιλευομένη Δημοκρατία την 1η Σεπτεμβρίου 1946. Διατέλεσε επικεφαλής των ελληνικών αντιπροσωπειών στη Διάσκεψη των Παρισίων (1946), στις Γενικές Συνελεύσεις του ΟΗΕ το διάστημα 1947 - 1949. Επίσης ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα μετά των Αμερικανών για την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα (Δόγμα Τρούμαν) καθώς και για την αναδιοργάνωση του ελληνικού στρατού. Υπήρξε αντιπρόεδρος των κυβερνήσεων Δημητρίου Μαξίμου (1947) καθώς και Υπουργός Εξωτερικών: από 4 Απριλίου 1946 έως 6 Ιανουαρίου 1950, Θεμιστοκλή Σοφούλη (1947-1949)   και Αλεξάνδρου Διομήδη (1949 - 1950). Ανέλαβε πάλι την πρωθυπουργία τον Αύγουστο του 1947 και παρέμεινε πρωθυπουργός μέχρι το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους (Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 1947).
Στις εκλογές του 1950 το Λαϊκό κόμμα ήλθε πρώτο, ενώ κατά τις εκλογές του 1951 με την ίδρυση του Ελληνικού Συναγερμού του Αλέξανδρου Παπάγου το Λαϊκό Κόμμα έχασε μεγάλο μέρος της εκλογικής του βάσης και ο Τσαλδάρης εξελέγη βουλευτής στην ιδιαίτερη εκλογική του περιφέρεια (Αργολιδοκορινθία). Στις εκλογές όμως του 1952 που διεξήχθησαν με την αλλαγή του εκλογικού νόμου σε πλειοψηφικό σύστημα δεν εξελέγη τόσο ο ίδιος όσο και οι υποψήφιοι του κόμματος. Το 1956 εκλέχτηκε βουλευτής με τη Δημοκρατική Ένωση, ενώ στις εκλογές του 1958, ως επικεφαλής της Ενώσεως Λαϊκών Κομμάτων απέτυχε να εκλεγεί. Αποσύρθηκε τότε από τα δημόσια πράγματα και επανεμφανίστηκε στα Συμβούλια του Στέμματος την εποχή των Ιουλιανών.
Πέθανε στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου του 1970. Η κηδεία του έγινε δύο ημέρες αργότερα και λόγους εκφώνησαν ο Γεώργιος Μαύρος από την Ένωση Κέντρου και ο Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου από την Ε.Ρ.Ε.. Γιος του ήταν ο Αθανάσιος Τσαλδάρης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 06/2012 Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος Κατηγορία:Νομάρχες Κέρκυρας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Οικογένεια Τσαλδάρη Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Cowboys from Hell (τραγούδι)
Το κομμάτι θεωρείται ένα από τα πιο δημοφιλή και καλύτερα του σχήματος, ενώ πάντα είχε θέση στο συναυλιακό ρεπερτόριό τους. Ο τηλεοπτικός σταθμός VH1, κατέταξε το κομμάτι 25ο ανάμεσα στα Σπουδαιότερα Μetal Τραγούδια όλων των εποχών. Ενώ, σε ψηφοφορία που έγινε στην ελληνική έκδοση του Metal Hammer, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε μεταξύ των 200 Σπουδαιότερων Τραγουδιών όλων των εποχών, καταλαμβάνοντας την 16η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1990 Κατηγορία:Τραγούδια των Pantera Κατηγορία:Singles του 1990 Κατηγορία:Singles της Atlantic Records Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο)
Νταβίντ Ζινολά
Ο Ζινολά γεννήθηκε στο Γκασέν του Βαρ. Αγωνίστηκε για δέκα σεζόν στη γενέτειρά του, Γαλλία, προτού μετακομίσει στην Αγγλία το 1995, όταν και πήρε μεταγραφή για τη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Παρέμεινε στη χώρα, μέχρι την αποχώρησή του από τον χώρο του ποδοσφαίρου, επτά χρόνια αργότερα, έχοντας επίσης αγωνιστεί για λογαριασμό των Τότεναμ Χότσπερ, Άστον Βίλα και Έβερτον. Από την απόσυρσή του από τον χώρο του ποδοσφαίρου, το 2002, και μετά ασχολήθηκε με άλλους τομείς, μεταξύ άλλων της ηθοποιίας.
Γαλλία
Ο Ζινολά πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Σπορτίνγκ Τουλόν Βαρ το 1985, σε ηλικία 18 ετών, σε μία εκτός έδρας νίκη της ομάδας του με αντίπαλο απέναντι στη Μετς, με σκορ 2-0. Σημείωσε 14 συμμετοχές στη διάρκεια της πρώτης του σεζόν με την ομάδα, και μέχρι το 1986 είχε καταστεί, πλέον, βασικό στέλεχος της Τουλόν.
Το 1988, μεταπήδησε στη Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Παρί, όπου παρέμεινε μέχρι τη μεταγραφή του στην Μπρεστ το 1990. Εκεί ήταν, που ξεκίνησε να εντυπωσιάζει τους διάφορους σκάουτερ με το πλούτσιο ταλέντο του. Το 1991, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη της Μπρεστ (3–2) επί της μελλοντικής του ομάδας, Παρί Σεν Ζερμέν.
Ο Ζινολά εντάχθηκε στον σύλλογο της γαλλικής πρωτεύουσας τον Ιανουάριο του 1992, σε μια εποχή κατά την οποία η ΠΣΖ διψούσε για επιτυχίες, χάρη στην οικονομική βοήθεια του τηλεοπτικού κολοσσού Canal+. Λίγος καιρός του χρειάστηκε για να προσαρμοστεί στο καινούργιο αυτό περιβάλλον και σύντομα έγινε από τους πλέον αγαπημένους παίκτες του κοινού του Παρκ ντε Πρενς, χάρη στο εξαιρετικό του κοντρόλ της μπάλας, καθώς και την άνεση κινήσεων στον αγωνιστικό χώρο που διέθετε.
Τον ίδιο καιρό, βρισκόταν σε εξαιρετικά δεινή θέση με την Εθνική Γαλλίας, προπονητής της οποίας ήταν, τότε, ο Ζεράρ Ουγιέ, αλλά το παριζιάνικο κοινό ποτέ δεν φάνηκε να έχει κάποιο πρόβλημα μαζί του. Αντιθέτως, κατάφερε να γίνει ένας από τους πλέον δημοφιλείς παίκτες εντός των τάξεων των, απαιτητικών, φίλων της Παρί. Ήταν αγαπητός σε τέτοιο βαθμό, μάλιστα, που ακόμη κι όταν παραδέχτηκε πως από μικρό παιδί υποστήριζε τη “μισητή” αντίπαλο της ΠΣΖ, Ολιμπίκ Μαρσέιγ και πως θα είχε μεταγραφεί ευχαρίστως σε αυτή αντί για την Παρί, εάν οι διαπραγματεύσεις με τον, τότε, ισχυρό άνδρα των Μασσαλών Μπερνάρ Ταπί, δεν κατέληγαν σε αδιέξοδο, η δημοτικότητά του παρέμεινε στα ίδια επίπεδα.
Κι ενώ είχε προβλήματα με την εθνική του ομάδα, ο Ζινολά εντυπωσίαζε με την απόδοσή του στην ομάδα του. Συγκεκριμένα, η Παρί ΣΖ, η οποία εκείνη την εποχή διέθετε παίκτες όπως οι Πολ Λε Γκεν, Μπερνάρ Λαμά και Αντουάν Κομπουαρέ, ενώ προπονητής της ήταν ο Πορτογάλος Αρτούρ Ζόρζε, κατέκτησε τον δεύτερο τίτλο πρωταθλητή στην ιστορία της, γνωρίζοντας την ήττα μονάχα τρεις φορές, στη διάρκεια εκείνης της σεζόν. Ο Ζινολά έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη νικητήρια, για την ομάδα του, σεζόν, πετυχαίνοντας 13 γκολ σε 38 αγώνες, τα οποία τον έφεραν πρώτο σκόρερ της Παρί Σεν Ζερμέν για εκείνη τη σεζόν.
Η επομενη σεζόν, υπό τις οδηγίες του νέου προπονητή Λουίς Φερναντές, αποδείχτηκε λιγότερο επιτυχημένη στο πρωτάθλημα, με την ΦΚ Ναντ να κατακτά, τελικά, τον τίτλο του πρωταθλητή. Ο Ζινολά σκόραρε 11 φορές σε 28 συμμετοχές για το πρωτάθλημα. Όμως η ΠΣΖ κατάφερε να λάμψει στον θεσμό του κυπέλλου, κατακτώντας ακόμη ένα Κύπελλο Γαλλίας, καθώς και την πρώτη έκδοση του νεοσύστατου Λιγκ Καπ. Στο Τσάμπιονς Λιγκ, η ομάδα του Παρισιού έκανε τη μεγάλη έκπληξη, αποκλείοντας από τη συνέχεια της διοργάνωσης τη φιναλίστ του 1994, Μπαρτσελόνα, στη φάση των προημιτελικών, με τον Ζινολά να έχει αρκετά καλή απόδοση στους συγκεκριμένους αγώνες. Η ομάδα του, τελικά, αποκλείστηκε στην επόμενη φάση από την κάτοχο του τίτλου ΑΚ Μίλαν.
Νιούκασλ Γιουνάιτεντ
Το 1995, ο Ζινολά υπέγραψε στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ έναντι ποσού ύψους £2.5 εκατομμυρίων. Αποκτήθηκε σε μια εποχή κατά την οποία ο προπονητής Κέβιν Κίγκαν προσπαθούσε να μετατρέψει την ομάδα σε μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του αγγλικού ποδοσφαίρου, με την τότε διοίκηση του συλλόγου να είναι έτοιμη να δαπανήσει μεγάλα χρηματικά ποσά για την απόκτηση μεγάλων ευρωπαϊκών αστέρων. Ο Ζινολά πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα, σε έναν αγώνα απέναντι στην Κόβεντρι Σίτι στις 19 Αυγούστου 1995, όπου η Νιούκαστλ επικράτησε με σκορ 3–0. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα για το πρωτάθλημα στις 27 Αυγούστου, με αντίπαλο τη Σέφιλντ Γουένσντεϊ, εκτός έδρας, με την ομάδα του να επικρατεί με σκορ 2–0, ενώ πέτυχε συνολικά πέντε τέρματα στη διάρκεια της πρώτης του σεζόν στο αγγλικό πρωτάθλημα. Τη σεζόν 1995–96, η Νιούκαστλ τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα, τέσσερις βαθμούς πίσω από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αυτή ήταν η καλύτερη βαθμολογική θέση της ομάδας στο πρωτάθλημα έπειτα από δεκαετίες, με τον Ζινολά να αποτελεί σημαντικότατο στέλεχος αυτής της ομάδας. Η χημεία εντός της ομάδας ήταν εξαιρετική, με τον Ζινολά να προσαρμόζεται χωρίς πολλά προβλήματα στις νέες απαιτήσεις. Τελικώς όμως, η απογοήτευση ήταν μεγάλη στη Νιούκαστλ για τη δεύτερη θέση, καθώς η ομάδα προηγούνταν στον βαθμολογικό πίνακα με διαφορά 10 βαθμών μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου.
Ο Κίγκαν αποχώρησε από την ομάδα τον Ιανουάριο του 1997, με τον Ζινολά να μην καταφέρει ποτέ να τα βρει με τον αντικαταστάτη του, Κένι Νταλγκλίς, ο οποίος ποτέ δεν συμπάθησε ιδιαίτερα τον Γάλλο. Σύντομα έγινε εμφανής η πρόθεση του παίκτη να αποχωρήσει από την ομάδα του Τάινσαϊντ, κι αυτό παρά τη δημοτικότητά του στις τάξεις των οπαδών των Geordies, μερικοί εκ των οποίων του είχαν δώσει το παρατσούκλι "David Copperfield", λόγω της ικανότητάς του στις ντρίμπλες.
Προσωπική ζωή
Ο Ζινολά είναι παντρεμένος με το μοντέλο σε οίκο μόδας Κοραλίν. Το ζεύγος έχει έναν γιό και μία κόρη, και ζει κοντά στο Σαιν Τροπέ.
Οινοπαραγωγή
Το 2008, ο Ζινολά έλαβε ασημένιο μετάλλιο στο International Wine Challenge για ένα τύπου ροζέ κρασί, το οποίο παρήγαγε σε αμπέλια του στην Προβηγκία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Τουλόν Βαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Μπρεστουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ήθη και Έθιμα Αρκαδίας
Τα Ήθη και Έθιμα της Αρκαδίας, παρόλο που η περιοχή βρίσκεται πάντα μέσα στο πνεύμα των καιρών, διατηρούνται ακόμη από τους κατοίκους της. Ήδη από την αρχαιότητα χρέωναν στους Αρκάδες όλες τις καινοτομίες: την εγχρήματη συναλλαγή, την εφεύρεση της αρχιτεκτονικής, την μουσική, τη συνάθροιση σε πόλεις. Οι επιστήμες, οι τέχνες και το εμπόριο άνθησαν πολύ νωρίς στην Αρκαδία.
Η βαθιά θρησκευτικότητα των Αρκάδων ταυτίστηκε με την ορθοδοξία. Όμως ο τρόπος που τιμώνται ο Σωτήρας, η μητέρα του Θεού και οι Άγιοι έχει τη σφραγίδα της αρχέγονης κοινότητας. Κάθε καλοκαίρι, σε όλα τα εκκλησάκια που είναι αφιερωμένα στον Προφήτη Ηλία πραγματοποιούνται πανηγύρια. Όπως κάποτε προς τιμή του Απόλλωνα.
Στη Νεστάνη τιμάται ο Άγιος Γεώργιος την άνοιξη, στον ίδιο τόπο που γίνονταν οι γιορτές της Μητέρας Δήμητρας και της Σκοτεινής της Κόρης, της Δέσποινας. Με την παραδοσιακή τσιπιανίτικη φορεσιά, με γκλίτσες γεμάτες με λουλούδια, χορεύουν όλοι έναν πανάρχαιο κύκλιο χορό τραγουδώντας το τραγούδι του Άη Γιώργη. Η σκηνή παρομοιάζεται με αρχαία τραγωδία.
Τα πανηγύρια προς τιμή της Παναγίας είναι άφθονα. Μιας και η Παναγία τιμάται στην Αρκαδία πάρα πολύ, σχεδόν κάθε χωριό της έχει αφιερωμένη και μια εκκλησιά.
Τα ποιμενικά ήθη κρατάνε ακόμα στην Αρκαδία. Οι γέροντες τιμώνται με δική τους γιορτή τον Αύγουστο. Το συναπάντημα των βοσκών στο Βαλτετσινίκο είναι αφορμή για ένα ιδιαίτερο Πανηγύρι. Στο Λιμποβίσι και σε όλη τη Φάλανθο, στο Λεβίδι, στην ίδια την Τρίπολη, σε κάθε χωριό και κάθε πολιτεία οι Αρκάδες γιορτάζουν τιμώντας τα ήθη και έθιμα του τόπου τους. Οι Απόκριες έχουν συνδεθεί με το Διονυσιακό ξέσπασμα, με άφθονο κρασί και απελευθέρωση από τις συμβάσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Νομός Αρκαδίας Κατηγορία:Ήθη και έθιμα
Τατάν
Το Τατάν είναι ένας οικισμός στην περιφέρεια Καραγκάντα στο κεντρικό Καζακστάν, στην επαρχία Καρκαράλι.
Γεωγραφική θέση
Το επαρχιακό κέντρο, το Καρκαράλι απέχει 180 χιλιόμετρα βορειοδυτικά. Το Τατάν απέχει μερικά χιλιόμετρα από την περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν, που συνορεύει η επαρχία Καρκαράλι.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός είναι ο εξής:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2014–15
Για την περίοδο 2014–15, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λάρισας.
Τατάν
Πληθυσμός
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2014–15
Πρωτάθλημα
Το Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λάρισας 2014-15 εγινε με τη συμμετοχή 114 ομάδων σε 4 κατηγορίες: Α και Α1 σε έναν όμιλο των 18 ομάδων, Β σε 3 ομίλους των 14 ομάδων και Γ σε 3 ομίλους των 12 ομάδων με γεωγραφικά κριτήρια. Ο '''Α.Ο. Αμπελωνιακός''' κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή, καθώς και το Κύπελλο της ΕΠΣΝΛ, και τα δυο για 2η φορά στην ιστορία του
Α Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας της περιόδου 2014-15 διεξήχθη σε έναν όμιλο με τη συμμετοχή 18 ομάδων.
Βαθμολογία
Η τελική κατάταξη είχε ως εξής:
Α1 Κατηγορία
Η Α1 έγινε σε έναν όμιλο των 18 ομάδων-34 αγωνιστικών. Ο ιστορικός Απόλλων Λάρισας κατέκτησε το πρωταθλημα της Α1 ΕΠΣΝΛ και επέστρεψε στην Α' κατηγορία Τον ακολούθησαν οι ομάδες της Αμυγδαλέας και του Καλοχωρίου καθως κι ο επίσης ιστορικός ΠΟΕ
Οι 5 τελευταίοι βαθμολογικά υποβιβάστηκαν στην Β' ΕΠΣΝΛ, ενω η ΠΑΕΔ Πλατύκαμπου δε δήλωσε συμμετοχή για το επόμενο πρωτάθλημα
Β Κατηγορία
Η Β ΕΠΣΛ της περιόδου 2014-15 διεξήχθη σε 3 ομίλους των 14 ομάδων. Οι τελικές βαθμολογίες είναι ως εξής
Μπαράζ Ανόδου στην Α1
Οι πρωταθλητές καθε ομίλου και 2 από τους δευτεραθλητές μετά απο αγώνες κατάταξης(συνολικά 5 ομάδες) ανεβαίνουν στην Α1 ενω ο 3ος δευτεραθλητής είναι πρώτος επιλαχών για άνοδο, αν προκύψουν κενές θέσεις λογω μη δήλωσης συμμετοχής από ομάδες των πιο πάνω κατηγοριών. 2 επιπλέον θέσεις παρουσιάστηκαν (Μη συμμετοχη Κεραυνού Παραπόταμου και ΠΑΕ Δήμου Πλατυκάμπου)
Ο Ροδιακός που ηταν πρώτος επιλαχών ως ο δευτεραθλητης του 3ου ομίλου και 3ος στους αγώνες καταταξης, επέλεξε να μην συμμετεχει στην Α1 και ετσι τις θεσεις καλυψαν 2 τριταθλητές
Τελικός
Στον τελικό του Κυπελλου ο Α.Ο. Αμπελωνιακός επιβλήθηκε με 1-0 επί του Αχιλλέα Φαρσάλων και έκανε το ντάμπλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015
Σελιδοποίηση
Σελιδοποίηση είναι η οργάνωση της ύλης ενός τεκμηρίου που γίνεται από το τυπογραφείο έτσι ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμη η πληροφορία με τη χρήση του αριθμού της σελίδας. Υπάρχει και η ηλεκτρονική σελιδοποίηση, η οποία αναφέρεται στην οργάνωση της ύλης που βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στο Διαδίκτυο και βοηθά έτσι ώστε να είναι ευκολότερη η διαχείριση των ηλεκτρονικών πληροφοριών από τους χρήστες. Ακόμα η σελιδοποίηση μπορεί να αναφέρεται και στην οργάνωση και τον σχεδιασμό ενός βιβλίου. Γενικότερα πρόκειται για την οργάνωση της ύλης και όλων των στοιχείων για την παραγωγή ενός τεκμηρίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κατασκευή βιβλίων Κατηγορία:Γραφιστική
Ψάθη (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Ψάθη μπορεί να αναφέρονται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ερρίκος Α΄ της Καστίλης
Ο Ερρίκος Α΄ της Καστίλης (Ισπανικά : Enrique I de Castilla, 14 Απριλίου 1204 - 6 Ιουνίου 1217) μέλος του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέας ήταν Βασιλιάς της Καστίλης (1214 - 1217). Ο Ερρίκος Α΄ της Καστίλης ήταν μικρότερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου του Ευγενούς και της συζύγου του Ελεονώρας Πλανταγενέτη που ήταν δεύτερη κόρη και έκτο παιδί του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονόρας της Ακουιτανίας. Έγινε διάδοχος του θρόνου της Καστίλης όταν πέθανε αιφνίδια και πρόωρα ο μεγαλύτερος αδελφός του Φερδινάνδος της Καστίλης.
Βασιλιάς της Καστίλης
Με τον θάνατο και του πατέρα του (1214) ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Καστίλης σε ηλικία 10 ετών, κηδεμόνας του ορίστηκε η μεγαλύτερη αδελφή του Βερεγγάρια της Καστίλης σύζυγος του Αλφόνσου του Αγριόφωνου επίσης από τον Οίκο της Ιβρέας. Ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαφάλντα της Πορτογαλίας, κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας (1215). Ο Ερρίκος Α΄ ήταν 11 ετών και η Μαφάλντα 20, έτσι ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε και διαλύθηκε την επόμενη χρονιά από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ λόγω συγγένειας (1216). Την ίδια χρονιά ο μικρός Ερρίκος Α΄ αρραβωνιάστηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του Σάντσα, πριγκίπισσα του Λεόν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1215 την εξαδέλφη του Μαφάλντα του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας, κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας. Ήταν 11 ετών και διαζεύχθηκε το επόμενο έτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Καστίλης Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Ισπανοί βρετανικής καταγωγής
Ιερά Μητρόπολις Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας
Η Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι η Έδεσσα και γεωγραφικά περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του Νομού Πέλλης, τους οικισμούς Κουφάλια, Βαλτοχώρι, Ελεούσα, Λουδίας, Μικρό Μοναστήρι, Παρθένι και Χαλκηδόνα του Δήμου Χαλκηδόνας που υπάγονται διοικητικά στο Νομό Θεσσαλονίκης, και τους οικισμούς Γιαννακοχωρίου, Επισκοπής, Λευκαδίων, Μαρίνης, Πολλών Νερών, Ροδοχωρίου και Ροδακινιάς του Δήμου Νάουσας που υπάγονται διοικητικά στο Νομό Ημαθίας. Μεγαλύτερος πληθυσμιακά οικισμός, εντός της Ιεράς Μητρόπολις Εδέσσης, είναι η πόλη των Γιαννιτσών.
Η Μητρόπολη αποτελείται από 140 ενορίες και 9 Ιερές Μονές, εκ των οποίων 4 ανδρικές και 5 γυναικείες.
Ιστορία
Σημαντική ήταν η συνεισφορά της Μητρόπολης και στον Μακεδονικό Αγώνα (τότε η Μητρόπολη ονομαζόταν Μητρόπολη Βοδενών). Από τον Οκτώβριο του 1937 μέχρι τον Αύγουστο του 1938 διετέλεσε Γραμματέας και Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης ο Κωνσταντινουπολίτης αρχιμανδρίτης Δημήτριος (Παπαδόπουλος), ο μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος Α΄.
Έπειτα από απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 22 Ιουνίου 1967, η εκκλησιαστική περιφέρεια της Αλμωπίας ενσωματώθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης και Πέλλης από την Μητρόπολη της Φλώρινας και έτσι η Μητρόπολη της Έδεσσας μετονομάστηκε σε Ιερά Μητρόπολις Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας.
Όρια Μητρόπολης
thumb|250px|Ιερός Ναός Αγιών Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Μαυροβούνι thumb|250px|Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου στους [[Γαλατάδες Πέλλας|Γαλατάδες]] thumb|250px|Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής στον Παλαιό Μυλότοπο
Ιερές Μονές
Στην Ιερά Μητρόπολη υπάγονται οι παρακάτω μονές:
Ανδρικές
Γυναικείες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εδεσσης
Ουίλιαμ Αλόνσο
Ο Ουίλιαμ Αλόνσο (William Alonso, 29 Ιανουαρίου 1933 - 11 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Αργεντινός οικονομολόγος. Το σημαντικότερο έργο του θεωρείται η θεωρία του πλειοδοτικού τιμήματος (αγγλ.: Bid Rent Function Theory), που δημοσιεύθηκε το 1964 στο βιβλίο του Location and land use (Cambridge, MA: Harvard University Press 1964), στο οποίο προσέγγισε μέσω ενός πλειοδοτικού μοντέλου το ζήτημα της διαμόρφωσης των ενοικίων σε αστικά περιβάλλοντα. Το μοντέλο αυτό αποτέλεσε για δεκαετίες έναν από τους πυλώνες των αστικών οικονομικών.
Σπουδές και ακαδημαϊκή καριέρα
Ο Ουίλιαμ Αλόνσο γεννήθηκε το 1933 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.
Πήρε το πρώτο πτυχίο του στην Αρχιτεκτονική από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1954, καθώς και μεταπτυχιακό δίπλωμα στον Αστικό Σχεδιασμό από το ίδιο Πανεπιστήμιο το 1956. Το 1960 του απονεμήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια διδακτορικό στην Περιφερειακή Ανάπτυξη, στο πρώτο πρόγραμμα Περιφερειακής ανάπτυξης που ιδρύθηκε ποτέ, πρωτοβουλία του Βάλτερ Άισαρντ.
Τη περίοδο 1960 – 1961, ο Αλόνσο εργάστηκε ως διευθυντής και καθηγητής στο τμήμα Περιφερειακού και Αστικού Σχεδιασμού στο Bandung Institute of Technology της Ινδονησίας.
Το 1962 διατέλεσε επισκέπτης καθηγητής στο Universidad Central de Venezuela πριν γίνει acting director του Κέντρου Αστικών Σπουδών στο Χάρβαρντ. Από το 1963 μέχρι το 1965 εργάστηκε στα πανεπιστήμια του Γέιλ, του Μπέρκλεϋ και του Στάνφορντ.
Από το 1976 ο Αλόνσο ήταν διευθυντής του Κέντρου Πληθυσμιακών σπουδών (Center for Population Studies) του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Το 1978 έγινε καθηγητής στην έδρα Ρίτσαρντ Στάλτονστολ (Richard Saltonstall) της Σχολής Δημόσιας Υγείας και μέλος του Τμήματος Κοινωνιολογίας της Σχολής Τεχνών και Επιστημών.
Η έρευνα του επικεντρώθηκε στις δημογραφικές αλλαγές και κυρίως στις έντονα αστικοποιημένες περιοχές. Ανέπτυξε, λοιπόν, ένα μαθηματικό μοντέλο συνδέοντας τη μετανάστευση και την εξέλιξη της κατανομής του πληθυσμού.
Η θεωρία του πλειοδοτικού τιμήματος (Bid Rent Function Theory)
Το μοντέλο του Αλόνσο αποτελεί επέκταση του μοντέλου του φον Τύνεν (γερμ. von Thünen) για τις χρήσεις της αστικής γης. Το μοντέλο λαμβάνει υπόψη τις χρήσεις γης, το ενοίκιο, την ένταση χρήσης, τον πληθυσμό και την απασχόληση, σε συνάρτηση της απόστασης από το εμπορικό κέντρο (CBD) για τη λύση της οικονομικής εξίσωσης για την αγορά του χώρου. Συγκεκριμένα απαντάει στην ερώτηση: Αν για την εγκατάσταση στο κέντρο της πόλης σε συγκεκριμένα τετραγωνικά, ένα νοικοκυριό πληρώνει μια δεδομένη τιμή (εκκίνησης), και λαμβάνει μια δεδομένη ικανοποίηση, τι τιμή θα επέτρεπε στο νοικοκυριό, να αποκτήσει επαρκή γη (και άλλα αγαθά) σε μια άλλη περιοχή, ώστε να λαμβάνει την ίδια ικανοποίηση; Η καμπύλη πλειοδοσίας (Bid-Price Curve) είναι ένα πακέτο συνδυασμών τιμής γης – απόστασης, για τους οποίους το νοικοκυριό δεν ενδιαφέρεται (καμπύλη αδιαφορίας).
Η συνάρτηση (bid-rent) δίνει το ποσό που ένα νοικοκυριό δέχεται να πληρώσει για ενοίκιο σε διαφορετικές περιοχές (με διαφορετικό μεταφορικό κόστος) έτσι ώστε να επιτύχει το ίδιο επίπεδο ικανοποίησης (συνεπώς, υπάρχει μια καμπύλη πλειοδοσίας για κάθε επίπεδο ικανοποίησης). Αυτή η διατύπωση επιτρέπει την πιθανότητα επιλογής διαφορετικών ποσών ενοικίου σε διαφορετικές περιοχές. Επιτρέπει επίσης την πιθανότητα τα υψηλά εισοδηματικά στρώματα να εγκαθίστανται στα προάστια επειδή το κατ’ αναλογία κόστος της γης εκεί, είναι συγκρίσιμο με του (Εμπορικού) κέντρου. Η εξίσωση του πλειοδοτικού τιμήματος, δεν χρειάζεται να είναι ευθεία γραμμή.
Για ένα νοικοκυριό, η μετάβαση σε υψηλότερη εξίσωση πλειοδοτικού τιμήματος εμπεριέχει την αποδοχή χαμηλότερης καμπύλης αδιαφορίας, όπως για παράδειγμα, αν διαπιστώσει ότι η δεν υπάρχει περιοχή στην οποία η δική του εξίσωση να δίνει τιμή ίση ή μεγαλύτερη των υφιστάμενων ενοικίων.
Η μαθηματική διατύπωση της εξίσωσης έχει ως ακολούθως:
Αν U(x,h,T) η συνάρτηση που εκφράζει τις προτιμήσεις του νοικοκυριού, όπου h τα τετραγωνικά, Τ ο ελεύθερος χρόνος, και x η κατανάλωση λοιπών υπηρεσιών και αγαθών, ο προϋπολογισμός που θα διαθέσει ισούται με: όπου t είναι ο χρόνος μεταφοράς, w το επίπεδο μισθών y0 το μη χρηματικό εισόδημα. Με δεδομένα τα t, r και p, το νοικοκυριό μεγιστοποιεί την ωφέλεια.
Ο Αλόνσο υπογραμμίζει τρία σημεία στον χαρακτηρισμό του για την εξίσωση πλειοδοσίας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες Κατηγορία:Χωροταξία - Πολεοδομία Κατηγορία:Αστικά οικονομικά
Ταινιοθήκη
Ταινιοθήκη ονομάζεται ο χώρος φύλαξης της συλλογής κινηματογραφικών ταινιών, βιντεοεγγραφών, DVD, αλλά και γενικά υλικού σχετικού με κινηματογραφικές μελέτες.
Ο χώρος που φιλοξενεί αυτό το είδος υλικού θα πρέπει να έχει σχεδιαστεί με συγκεκριμένες προδιαγραφές ώστε να να διατηρείται ασφαλές ένα τόσο ευπαθές υλικό, όπως η μαγνητοταινία και το κινηματογραφικό φιλμ. Οι βιβλιοθήκες συνήθως απομονώνουν τις ταινιοθήκες σε χώρους όπου έχει πρόσβαση μόνο το προσωπικό, το οποίο σε αίτημα του χρήστη καλείται να ανασύρει και να δανείσει το υλικό που ενδιαφέρει. Σε άλλες περιπτώσεις, διαθέτουν ειδικά διαμορφωμένους χώρους, όπου ο χρήστης μπορεί να έχει οπτική πρόσβαση σε αυτό το υλικό κάνοντας χρήση του εξοπλισμού αναπαραγωγής του, εντός του χώρου της βιβλιοθήκης.
Φρίντριχ Ντέσαουερ
Ο Φρίντριχ Ντέσαουερ (Friedrich Dessauer, 19 Ιουλίου 1881 - 16 Φεβρουαρίου 1963) ήταν Γερμανός φυσικός και φιλόσοφος, ο οποίος εργάστηκε σε περιοχές της επιστήμης μεταξύ φυσικής, βιολογίας και ιατρικής.
Διετέλεσε καθηγητής και διευθυντής του βιοφυσικού Ινστιτούτου της Φραγκφούρτης, της Πειραματικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ (Ελβετίας), διακρίθηκε δε και ως ερευνητής στον τομέα της θεραπείας ασθενειών μέσω των ακτίνων Χ ενώ επινόησε την κατασκευή πολλών συσκευών ακτινοβολίας. Αυτή η απασχόληση του επέφερε σωματικές βλάβες, ώστε να υποστεί γύρω τις 100 εγχειρήσεις, οι οποίες και εξωτερικά του άφησαν μόνιμες παραμορφώσεις.
Συνέγραψε πολλά βιβλία, όπως είναι: «Άνθρωπος και κόσμος», «Το πρόβλημα της Τεχνικής», «Η φυσικομαθηματική Γνώση - Συμβολή στη φιλοσοφία της φύσης», «Η Θρησκεία υπό το φως της σύγχρονης Φυσικής Επιστήμης», «Η περίπτωση του Γαλιλαίου και εμείς» κ.α. Ο καθηγητής Paseual Jordan έγραψε ότι «ο Ντεσάουερ συνδυάζει εξαιρετική και πρωτοποριακή  επιτυχία σε ειδικές περιοχές της επιστήμης, με ταυτόχρονη βαθιά γνώση των προβλημάτων της ζωής και του πνεύματος».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Χάινριχ Σβάμπε
Ο Σάμουελ Χάινριχ Σβάμπε (Samuel Heinrich Schwabe, 25 Οκτωβρίου 1789 – 11 Απριλίου 1875) ήταν Γερμανός Αστρονόμος, γνωστός για τις έρευνές του σχετικά με τις ηλιακές κηλίδες και την περιοδικότητά τους.
Βιογραφία
Ο Σβάμπε γεννήθηκε στο Ντεσάου. Αρχικά ήταν φαρμακοποιός, αλλά το ενδιαφέρον του στράφηκε στην Αστρονομία και το 1826 άρχισε να παρατηρεί τις ηλιακές κηλίδες. Ο Σβάμπε προσπαθούσε αρχικώς να ανακαλύψει ένα νέο πλανήτη πιο κοντά στον Ήλιο από ό,τι ο Ερμής, τον υποθετικό Βουλκάν. Εξαιτίας της εγγύτητάς του στην ηλιακή σφαίρα, ένας τέτοιος πλανήτης θα ήταν ευκολότερο να ανιχνευθεί ως μία μαύρη κηλίδα που θα φαινόταν να περνά μπροστά από τον ήλιο (δηλαδή σε μία διάβασή του). Επί 17 χρόνια, από το 1826 ως το 1843, σε κάθε ηλιόλουστη ημέρα, ο Σβάμπε παρατηρούσε την ηλιακή επιφάνεια και κατέγραφε τις κηλίδες της, ώστε να εντοπίσει τον Βουλκάν ως μία από αυτές. Δεν ανακάλυψε τον πλανήτη, αλλά πρόσεξε μία περιοδική μεταβολή στον αριθμό των κηλίδων και δημοσίευσε το εύρημά του με ένα σύντομο άρθρο υπό τον τίτλο «Ηλιακές παρατηρήσεις κατά το 1843». Σε αυτό το άρθρο, ο Σβάμπε πρότεινε την ύπαρξη μιας πιθανής περιοδικότητας 10 ετών, δηλαδή ότι κάθε δέκατο έτος ο αριθμός των κηλίδων έφθανε σε ένα μέγιστο. Αρχικά η αστρονομική κοινότητα δεν έδωσε μεγάλη σημασία σε αυτή τη δημοσίευση, αλλά ο Ρούντολφ Βολφ, διευθυντής τότε του Αστεροσκοπείου της Βέρνης, εντυπωσιάστηκε κι έτσι άρχισε να παρατηρεί και ο ίδιος συστηματικά τις ηλιακές κηλίδες. Οι παρατηρήσεις του Σβάμπε χρησιμοποιήθηκαν αργότερα, το 1851, από τον Αλεξάντερ φον Χούμπολτ στον τρίτο τόμο του έργου του Kosmos. Σήμερα, η ενδεκαετής (κατά μέσο όρο) περιοδικότητα των ηλιακών κηλίδων είναι πλήρως επιβεβαιωμένη.
Το 1857 ο Σβάμπε τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σβαμπε Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Εξορκισμός
Με τον όρο Εξορκισμός εννοείται η εκδίωξη δαιμόνων ή άλλων κακών πνευματικών οντοτήτων που κατέχουν (αναλαμβάνουν τον έλεγχο) ένα πρόσωπο ή ένα χώρο. Η πρακτική, αν και αρχαία ως προς τις ρίζες της, είναι ακόμα τμήμα του συστήματος πεποιθήσεων πολλών θρησκειών. Η λέξη «εξορκισμός» σημαίνει «ωθώ κάποιον να ορκιστεί» και αναφέρεται κυρίως στον εξορκιστή που εξαναγκάζει κάποιο πνεύμα να υπακούσει κάποια ανώτερη δύναμη. Ο εξορκιστής είναι συχνά κάποιος ιερέας, ή άτομο προικισμένο με ειδικές δυνάμεις και δεξιότητες. Χρησιμοποιεί ένα συνδυασμό μαγικών και θρησκευτικών ιεροπραξιών, ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η προσευχή, οι κινήσεις, οι εικόνες και τα φυλακτά.
Η ιδέα της κατοχής από δαιμόνια και η πρακτική του εξορκισμού είναι πολύ αρχαία και διαδεδομένη, και ανάγεται πιθανώς σε προϊστορικές σαμανιστικές πεποιθήσεις. Η χριστιανική Καινή Διαθήκη περιλαμβάνει τον εξορκισμό ανάμεσα στα θαύματα που εκτέλεσε ο Ιησούς. Αυτός ήταν πιθανώς ο λόγος για τον οποίο η κατοχή υπήρξε εξαρχής τμήμα του συστήματος πεποιθήσεων του Χριστιανισμού και είναι σήμερα αναγνωρισμένη πρακτική του Καθολικισμού και ορισμένων προτεσταντικών δογμάτων.
Πρόσφατα, η πρακτική του εξορκισμού έχει χάσει την αρχική σημασία της στις περισσότερες θρησκευτικές ομάδες και η άσκησή του έχει μειωθεί. Η μείωση οφείλεται κυρίως σε μια μεγαλύτερη κατανόηση της ψυχολογίας, της λειτουργίας και της δομής του ανθρώπινου νου. Πολλές από τις περιπτώσεις που ήταν στο παρελθόν υποψήφιες για εξορκισμό ήταν απλά προϊόντα νοητικών ασθενειών. Σήμερα, ο εξορκιστής χρειάζεται τη συμβουλή ιατρών πριν προχωρήσει στην τέλεση ενός εξορκισμού. Ένας άλλος λόγος, που συχνά αγνοείται, για τη μείωση των περιπτώσεων εξορκισμού είναι η αλλαγή νοοτροπίας του δυτικού κόσμου. Ο Διαφωτισμός, ως ευρύτερο κοινωνικό κίνημα, εστιάστηκε στον ορθολογισμό, δίνοντας βάρος στον υλισμό και την φυσιοκρατία, εκτοπίζοντας με αυτόν τον τρόπο την πίστη στο υπερφυσικό.
Εξορκισμός κατά τον Χριστιανισμό
Στον χριστιανισμό εκτός από την επίσημη ιεροπραξία του εξορκισμού, σε ό,τι αφορά κυρίως στην ρωμαιοκαθολική εκκλησία, το μυστήριο του βαπτίσματος είναι εξορκιστική διαδικασία, τουλάχιστον ως προς την απόταξη του Σατανά, την απομάκρυνση του πιστού από κάθε τι το σατανικό. Σ' αυτό συντελεί καί ο εξορκισμός του Σατανά πού γίνεται πριν από τη Βάπτιση.
Η καθολική εκκλησία αναθεώρησε και ανανέωσε την ιεροτελεστία του εξορκισμού πολύ πρόσφατα, τον Ιανουάριο του 2000, υπό την εποπτεία του Πάπα Ιωάννη Παύλου ΙΙ, ο οποίος ενίσχυσε την όλη ιδέα εκτελώντας και ο ίδιος τρεις εξορκισμούς κατά τη διάρκεια της αρχιερωσύνης του. Οι διάφορες επισκοπές υπέδειξαν έναν ιερέα ως εξορκιστή για τις επισκοπές. Ανάμεσά τους ήταν και ο Γκαμπριέλ Αμόρθ ο αρχιεξορκιστής της Επισκοπής της Ρώμης. Οι ιεροί εξορκισμοί, σύμφωνα με το κανονικό δίκαιο της εκκλησίας γίνεται μόνο από εντεταλμένο ιερέα, με την άδεια του τοπικού επισκόπου. Η πράξη του εξορκισμού θεωρείται επικίνδυνο πνευματικό καθήκον, κατάλληλο μόνο για άτομα με βαθύτατες θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Αν και ο Ιωάννης Παύλος ΙΙ ενθάρρυνε την χρήση του εξορκισμού, πρακτική για την οποία μίλησε και ο νυν πάπας Βενέδικτος VI, είναι μια ιεροπραξία που εκτελείται υποθετικά μόνο μετά από προσεκτική διανοητική και φυσική εξέταση, καθώς και έρευνα για τα σχετικά στοιχεία που καθορίζουν ότι το συγκεκριμένο άτομο πάσχει πραγματικά από κατοχή και όχι από κάποια μορφή διανοητικής ασθένειας. Η θέληση του κατεχόμενου υφίσταται, αν και τον κυρίαρχο έλεγχο τον έχει ο δαίμονας. Τα σημάδια μιας δαιμονικής κατοχής είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν την ικανότητα να μιλά κανείς ξένες γλώσσες, για τις οποίες δεν έχει προηγούμενη γνώση (για παράδειγμα αρχαίες γλώσσες) υπερφυσικές δυνατότητες και δύναμη, γνώση λεπτομερειών της ατομικής ζωής κάποιου –ειδικά του εξορκιστή- βλάσφημες παρατηρήσεις και μεγάλη απέχθεια για τον Θεό, τους αγίους και τα καθαγιασμένα αντικείμενα.
Ένας γνωστός τύπος για τον εξορκισμό προέρχεται από ένα χειρόγραφο του 1415, που βρέθηκε στο Αββαείο του Μέττεν στην Βαυαρία και επεξηγεί τα ακρωνύμια του μεταλλίου του Αγίου Βενέδικτου αναφέρει:
Ο στίχος Vade retro satana χρησιμοποιείται στον Καθολικισμό ως «προφορικό φυλακτό». Τα αρχικά αυτού του τύπου (VRSNSMV SMQLIVB ή VRS:NSMV:SMQL:IVB) χαράζονταν συνήθως γύρω από τους σταυρούς ή καθολικά θρησκευτικά μετάλλια, όπως αυτό του Αγίου Βενέδικτου, στον οποίο αποδίδεται παραδοσιακά ο τύπος.
Τώρα, αν και υπάρχουν χριστιανικά δόγματα εκτός από τον Καθολικισμό που αναγνωρίζουν την κατοχή, ο Προτεσταντισμός για παράδειγμα και σε πρακτικό επίπεδο και η Ορθοδοξία, οι περιπτωσιολογικές μελέτες είναι περιορισμένες και οι λίγες περιπτώσεις που γίνονται γνωστές είναι εκείνες που συνιστούν περιπτώσεις κατάχρησης από μέρους του εξορκιστή, συχνά με επώδυνα έως θανατηφόρα αποτελέσματα για το «κατεχόμενο» ή δαιμονισμένο όπως αποκαλείται ενίοτε άτομο. Σε σύγκριση με τον καθολικό, ο προτεσταντικός εξορκισμός είναι λιγότερο τυπικός και επίσημος. Οι προτεστάντες (εκείνοι που πιστεύουν στον εξορκισμό) θεωρούν ότι όλοι οι Χριστιανοί έχουν τη δικαιοδοσία του εξορκισμού. Συνεπώς, όλοι μπορούν να συμμετέχουν και η ιεροπραξία δεν περιορίζεται στην ιερωσύνη.
Όσον αφορά την Ορθοδοξία η κατανόηση του εξορκισμού επέρχεται κυρίως μέσω της πατερικής μαρτυρίας, που υποδεικνύει ότι η αιτία του κακού στον κόσμο είναι ο διάβολος και οι πεπτωκότες άγγελοι που μετατρέπονται σε δαίμονες. Ο διάβολος, ωστόσο, αναγνωρίζει την θεία δύναμη, όπως συνέβη στην περίπτωση της αναγνώρισης του Χριστού, ως Υιού του Θεού (Κατά Ματθαίον Δ’, 1-11 και Κατά Λουκάν Δ΄, 1-3). Στην Καινή Διαθήκη ο Χριστός έστειλε τους αποστόλους του να θεραπεύσουν και να εκδιώξουν τα δαιμόνια (Κατά Ματθαίον Ι΄, 8, Κατά Λουκάν Ι΄, 17-20). Η Καινή Διαθήκη, ωστόσο, απορρίπτει τη χρήση μαγικών επικλήσεων και ιεροτελεστιών για την εκδίωξη των σατανικών δυνάμεων από τους ανθρώπους, (Πράξεις ΙΘ’, 13). Αρκεί το όνομα του Ιησού Χριστού για να εκδιωχθούν τα δαιμόνια και να καταστραφούν οι κακές δυνάμεις. Οι Πατέρες της Εκκλησίας αποδέχθηκαν τούτο το δόγμα και το διεύρυναν. Ο μάρτυρας Ιουστίνος (Απολογία 85, 2) αναφέρει ότι στο όνομα του Χριστού, του Υιού του Θεού που σταυρώθηκε και αναστήθηκε πάλιν, κάθε δαίμονας που εξορκίζεται ηττάται και υποτάσσεται. Οι σατανικές δυνάμεις υποτάσσονται και καταστρέφονται μέσω των δυνάμεων του σταυρού. Όσον αφορά το ίδιο το φαινόμενο, οι πατερικές μαρτυρίες για την πίστη στην κατοχή και την εκδίωξη των δαιμόνων με την δύναμη του λόγου του Θεού αφθονούν.
Ο εξορκισμός των σατανικών δυνάμεων εκτελείται επίσης από την ορθόδοξη εκκλησία σε άλλες ιεροτελεστίες, όπως αυτή της βασκανείας. Όλα τα ορθόδοξα προσευχητάρια περιλαμβάνουν τις προσευχές εξορκισμού που χρησιμοποιούνται από τους ιερείς για να αντιπαλαίψουν τη δύναμη του κακού. Το Μέγα Ευχολόγιον περιλαμβάνει τρεις προσευχές εξορκισμού από τον άγιο Βασίλειο και τέσσερις από τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Μέσω των συγκεκριμένων προσευχών ο διάβολος εκδιώκεται στο όνομα του Θεού και του Ιησού Χριστού και απελευθερώνεται στο όνομα του αιώνιου Θεού από τις δυνάμεις των ακάθαρτων πνευμάτων.
Από την ορθόδοξη θεολογική άποψη, οι παρακάτω μπορούν να θεωρηθούν εξορκιστές: