cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σεπτάρ Μεχμέτ Γιακούμπ
Βιογραφία
Υπηρέτησε ως Μουφτής σε ολόκληρη την κομμουνιστική εποχή στη χώρα του, μεταξύ 31 Δεκεμβρίου 1947 και του 1990. Προηγήθηκε ο Μιτάτ Ριφάτ και τον διαδέχθηκε ο Αμπλακίμ Ιμπραήμ. Ως επικεφαλής της μουσουλμανικής λατρείας, τοποθετήθηκε από τη Σεκουριτάτε υπό μυστική επιτήρηση στην επιχείρηση "Ο Σουλτάνος" υπό τους ισχυρισμούς ότι προσβάλλει την ΕΣΣΔ και προσπάθησε να ιδρύσει το 1950 έναν Παγκόσμιο Μουσουλμανικό Οργανισμό Ειρήνης.
Κατά τη διάρκεια των ετών θητείας του Nicolae Ceauşescu εκπροσώπησε την κοινότητα στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση, τώρα στο Κοινοβούλιο της Ρουμανίας. Ήταν φίλος με τον Ιουστινιανό Μαρίνα και τον Θεόκτιστο Αράπασου, Πατριάρχες της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και με τον Δρ Μωυσέ Ρόζεν, Επικεφαλής Ραβίνο του Ρουμανικού Εβραϊσμού.
Είχε μια καλή γνωριμία με τον ρουμανικό πολιτισμό και έγινε ένας από τους σημαντικούς ομιλητές της Ρουμανίας στη διεθνή σκηνή, ένας ανεπίσημος "πρεσβευτής" κατά τις επισκέψεις του στις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες. Σκέφτηκε ότι «το Ισραήλ και οι Άραβες πρέπει να έρθουν μαζί και να μιλήσουν άμεσα για την ειρήνη».
Το 1990, όταν οι συντάκτες του περιοδικού Ρένκλερ στο Βουκουρέστι, υπό την ηγεσία του ιστορικού Ταχσίν Γκεμίλ, δημιούργησαν το ταταρικό κίνημα βασισμένο σε ιδέες πολιτιστικής και γλωσσικής ομοιομορφίας, ο Μεχμέτ Γιακούμπ αντιτάχθηκε στο σχέδιο αυτό δημιουργώντας ένα κίνημα με πολιτιστικές διαφορετικές απόψεις διατηρώντας το σύνθημα Tek niyet, mútenevviyet ("Ενότητα στην πολυμορφία").
Ο Γιακούμπ πέθανε το 1991 στην Κωνστάντζα. Το σώμα του έχει ταφεί κοντά στη σύζυγό του, Ζεϊνέμπ, στο μουσουλμανικό κεντρικό νεκροταφείο της Κωνστάντζας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Τάταροι
Σανκτ Γκεόργκεν αμ Ράιτ
Το Σανκτ Γκεόργκεν αμ Ράιτ (γερμανικά: Sankt Georgen am Reith) είναι πόλη ευρισκόμενη εντός του Διαμερίσματος του Αμστέτεν της Κάτω Αυστρίας, στην Αυστρία.
Γεωγραφία
Το Σανκτ Γκεόργκεν αμ Ράιτ βρίσκεται στο Μόστφιρτελ της Κάτω Αυστρίας, στην όχθη κλάδου του ποταμού Ιμπς. Ποσοστό περίπου 77% της συνολικής έκτασης του δήμου είναι δασώδες. Η πόλη διαθέτει δύο εκκλησίες, μία Καθολική και μία Προτεσταντική, το δημαρχείο, καθώς και ένα πανδοχείο.
Eurogames
Το Eurogames (σε ελεύθερη μετάφραση: Ευρωπαιχνίδια ή Ευρωαγώνες) ήταν ευρωπαϊκό (ιταλικής παραγωγής) τηλεοπτικό πρόγραμμα το οποίο προβλήθηκε στο ιταλικό Canale 5 από τις 19 Σεπτεμβρίου έως τις 24 Οκτωβρίου 2019. Το παρουσίασε η Ίλαρι Μπλάζι και ο Άλβιν, με διαιτητή τον ολυμπιονίκη Γιούρι Κέκι. Ήταν μια αναθεωρημένη και ανανεωμένη έκδοση των Παιχνιδιών χωρίς σύνορα. Στην Ελλάδα προβάλλεται με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά στον ΣΚΑΪ, τρεις μήνες μετά την αρχική προβολή του στην Ιταλία.
Ιστορία
Το 2019 κυκλοφορούσαν φήμες για πιθανή αναβίωση των Παιχνιδιών χωρίς Σύνορα. Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν στις 18 Ιουνίου 2019 κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνέντευξης τύπου της γαλλικής κρατικής τηλεόρασης (France Télévisions). Η παραγωγή της γαλλικής έκδοσης θα γίνει από την Air Productions του Ναγκί και προβλήθηκε στο δεύτερο κρατικό κανάλι France 2.
Την ίδια στιγμή, η Mediaset ανακοίνωσε ότι ήθελε να δημιουργήσει ένα παιχνίδι της ίδιας μορφής. Ονομάστηκε Eurogames και μεταδόθηκε από το Canale 5 (ιδιόκτητο κανάλι της Μέντιασετ) με παρουσιαστές τους Ίλαρι Μπλάζι και Άλβιν. Αυτή η πρώτη και μοναδική έκδοση παρήχθη από την Mediaset και την Nonpanic. Αποτελείται από έξι επεισόδια (πέντε συν τον τελικό) τα οποία γυρίστηκαν στο πάρκο Τσινετσιτά Ουόρλντ στην Ρώμη, όπου δημιουργήθηκε το σύνολο όλων των παιχνιδιών. Ο χώρος έχει μέγεθος 8000 τετραγωνικών μέτρων. Συμμετέχουν οι εξής χώρες: Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Πολωνία, Ρωσία και Ισπανία.
Περιγραφή
Το παιχνίδι αποτελείται από εννέα αγωνίσματα, τις οποίες τα έθνη πρέπει να αντιμετωπίσουν κερδίζοντας πόντους. Από αυτά, έξι αντλούν το θέμα τους από τον πολιτισμό και την ιστορία των συμμετεχουσών χωρών. Κάθε χώρα είχε δικαίωμα να χρησιμοποιήσει ένα τζόκερ (επίσημα γνωστό ως τζόλι) σε ένα αγώνισμα που πιστεύει ότι θα τα πάει καλά, διπλασιάζοντας τους πόντους που θα αποκομίσει από το αγώνισμα. Επιπλέον, κάθε έθνος συμμετείχε στο φιλ ρουζ, μια ειδική δοκιμασία όπου κάθε χώρα συμμετέχει μεμονωμένα και στο τέλος οι πόντοι διπλασιάζονται. Στο τέλος του επεισοδίου οι χώρες αγωνίζονταν στο Παιχνίδι των πρωταθλητών, όπου κάθε χώρα επέλεγε τρεις διαγωνιζόμενους οι οποίοι έπρεπε να ανέβουν ένα τείχος στηριζόμενοι σε μια μεταλλική ράβδο χωρίς την δυνατότητα να κινήσουν τα πόδια τους (μπορούσαν να κινήσουν το σώμα τους μόνο από τα γόνατα και πάνω). Η τελευταία δοκιμασία τριπλασίαζε το σκορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές εκπομπές
Άσα Μπάτερφιλντ
Ο Άσα Μπάτερφιλντ είναι Άγγλος ηθοποιός και μοντέλο. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των 9 ετών στο τηλεοπτικό δράμα After Thomas (2006) και την ταινία κωμωδίας Son of Rambow (2007). Έγινε ευρύτερα γνωστός όταν έπαιξε τον κύριο χαρακτήρα Μπρούνο στην ταινία Το Αγόρι με τη Ριγέ Πιτζάμα (2008), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για το Βρετανικό Βραβείο Ανεξάρτητου Κινηματογράφου και το Βραβείο Κύκλου Κριτικών Κινηματογράφου του Λονδίνου για Νέους Βρετανούς Ερμηνευτές της Χρονιάς στην ηλικία των 11 ετών. Επίσης, έπαιξε το νεαρό Mordred στην τηλεοπτική σειρά του BBC Merlin (2008-2009) και τον Νόρμαν στην ταινία φαντασίας Η Νάννι ΜακΦι και ο Μεγάλος Σαματάς (2010).
Ο Μπάτερφιλντ γεννήθηκε στο Ίσλινγκτον του Λονδίνου και είναι γιος της Ζακλίν Φαρρ και του Σαμ Μπάτερφιλντ. Γεννήθηκε με τα μεσαία ονόματα "Maxwell Thornton", αλλά τώρα χρησιμοποιεί το μεσαίο όνομα "Bopp" στο διαβατήριό του.
Πηγές
1.http://m.imdb.com/name/nm2633535/filmotype/actor?ref_=m_nmfm_1
2.http://m.imdb.com/name/nm2633535/bio?ref_=m_mn_ov_bio
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2014-2015
To πρωτάθλημα Α1 πόλο ανδρών της περιόδου 2014-15, ήταν το 29ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Η πρώτη φάση ήταν η κανονική περίοδος όπου οι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους. Στη δεύτερη φάση, οι έξι πρώτες ομάδες της βαθμολογίας αγωνίστηκαν στα πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή συλλόγου, οι τέσσερις τελευταίες (9-12) αγωνίστηκαν στα πλέι άουτ για την αποφυγή του υποβιβασμού, ενώ οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 7 και 8 παρέμειναν στην Α1 χωρίς περαιτέρω αγωνιστικές υποχρεώσεις. Μετά την αποβολή του Νηρέα Λαμίας λόγω της συμπλήρωσης δύο μηδενισμών, η ένατη στη βαθμολογία ομάδα της Χίου παρέμεινε στην Α1 χωρίς να συμμετάσχει στους αγώνες πλέι άουτ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε, για 3η συνεχόμενη χρονιά και 29η στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός επικρατώντας με 3-0 νίκες του πρωτοεμφανιζόμενου σε τελικούς Παναθηναϊκού. Ο Πανιώνιος ακολούθησε το Νηρέα Λαμίας στην Α2 μετά το τέλος των αγώνων για τα πλέι άουτ.
Πλέι οφ
Το πανόραμα των πλέι οφ:
Θέσεις 5-6
Για τις θέσεις 5-6 έγινε ένας μονός αγώνας ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Υδραϊκό στην έδρα του πρώτου. Ο Υδραϊκός επικράτησε και κατέλαβε την πέμπτη θέση.
Πλέι άουτ
Στα πλέι άουτ ήταν προγραμματισμένο να μετάσχουν οι τέσσερις τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας, όμως μετά την αποχώρηση του Νηρέα Λαμίας η ομάδα της Χίου παρέμεινε χωρίς αγώνες στην κατηγορία. Αγώνες για την παραμονή έγιναν μόνο ανάμεσα σε Παλαιό Φάληρο και Πανιώνιο. Το Παλαιό Φάληρο επικράτησε με 2-0 νίκες και παρέμεινε στην κατηγορία. Στη συνέχεια έγινε ένας μονός αγώνας για τις θέσεις 9-10 ανάμεσα σε Χίο και Παλαιό Φάληρο, με τη Χίο να επικρατεί και να καταλαμβάνει την ένατη θέση. {|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2014 2015 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2014 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2015
Μοναστηράκι Φωκίδας
Το Μοναστηράκι είναι παραθαλάσσιο χωριό στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδας, σε υψόμετρο 15 μέτρα.
Γεωγραφία
Το Μοναστηράκι βρίσκεται επί της εθνικής οδού Αντιρρίου–Ιτέας, Α της Ναυπάκτου σε απόσταση 11,5 χλμ., Δ του Γαλαξειδίου (55 χλμ.) και Ν του Ευπαλίου (3 χλμ.). Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στον ομώνυμο όρμο του Κορινθιακού κόλπου. Διαθέτει λιμανάκι με αρκετές ταβέρνες, ουζερί, καφετέριες και δύο παραλίες για μπάνιο, την παραλία «του Ηλιόπουλου» και τον «Παραθάλλασο» με τη μικρή ομώνυμη λιμνοθάλασσα που αναπτύσσεται ακριβώς πίσω της.
Χάρτης / Συντεταγμένες: 38.4065°N, 21.94128°W
Αξιοθέατα
Σημαντικό αξιοθέατο είναι η στενή βραχώδης χερσόνησος, συνέχεια του λόφου «Αγγουράκι», που καταλήγει στο ακρωτήρι «Κόκκινος» ή «Κοκκινόβραχος». Βρίσκεται στα δυτικά του χωριού και δίπλα στον «Παραθάλλασο» και χωρίζει το Μοναστηράκι από τον γειτονικό οικισμό της Χιλιαδούς. Η χερσόνησος καλύπτεται από πουρνάρια, μεσογειακούς θάμνους, πεύκα και κυπαρίσσια και αποτελείται από δύο υψώματα που επικοινωνούν με έναν λαιμό. Λόγω της ιδιαίτερης αισθητικής της αξίας έχει χαρακτηριστεί ως «Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους (ΤΙΦΚ)» με Κωδικό Τόπου: AT2011018.
Ιστορία – Ονομασία
Το Μοναστηράκι ιδρύθηκε το 1907 με Βασιλικό Διάταγμα ως «νέα κώμη υπό το όνομα Μοναστηράκιον», αλλά προϋπήρχε άτυπος οικισμός του Ευπαλίου κατοικούμενος κυρίως από ψαράδες. Το όνομά του προέρχεται από το μοναστήρι που υπήρχε την ύστερη βυζαντινή περίοδο και βρισκόταν στη θέση όπου υπάρχει σήμερα ο ενοριακός ναός του Ευαγγελιστού Μάρκου. Στο κεφαλάρι του χωριού, και σε υψόμετρο 300 μέτρων, υπήρχε παλαιά δεξαμενή στην οποία οι κτηνοτρόφοι συγκέντρωναν το γάλα και με πήλινους σωλήνες το διοχέτευαν στο χωριό, όπου παρασκεύαζαν τυρί και βούτυρο. Τα προϊόντα του χωριού είναι δημητριακά, εσπεριδοειδή και ψάρια.
Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1897 στο ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ευπαλίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 το όνομά του διορθώθηκε σε Κώμη, ενώ το 1920 επανέρχεται σε Μοναστηράκι. Το 1924 με το ΦΕΚ 135Α - 17/06/1924 ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 374 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 279 και με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης από το 2011 μαζί με τη Μαγούλα και το Σκάλωμα αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μοναστηρακίου της Δημοτικής Ενότητας Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Τίμαιος ο Ταυρομενίτης
Ο Τίμαιος ο Ταυρομενίτης γεννήθηκε περί τα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους της σικελικής ιστοριογραφίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Ανδρόμαχος, κυβερνήτης του Ταυρομενίου και σύμμαχος του Τιμολέοντος. Όταν ο τύραννος των Συρακουσών Αγαθοκλής κατέλαβε το Ταυρομένιο, ο Τίμαιος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Σικελία. Κατέφυγε τότε στην Αθήνα όπου παράμεινε για πενήντα χρόνια (και είναι αβέβαιο αν ξαναγύρισε ποτέ πίσω στην πατρίδα του). Σπούδασε ρητορική κοντά στον ισοκρατικό Φιλίσκο τον Μιλήσιο και συγκέντρωσε πλούσιο υλικό για τη συγγραφή του ιστορικού του έργου μελετώντας συστηματικά στις βιβλιοθήκες της Αθήνας τα έργα των προγενεστέρων του ιστορικών και γεωγράφων. Πέθανε σε ηλικία των 96 ετών (όπως μας πληροφορεί ο Λουκιανός στην Περί μακροβίων πραγματεία του).
Κρεμαστά Συκιάς Αιτωλοακαρνανίας
Τα Κρεμαστά Συκιάς είναι ημιορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 440 μέτρα.
Τίμαιος ο Ταυρομενίτης
Έργα
Το ιστορικό σύγγραμμα του Τιμαίου, που αναφέρεται με διάφορους τίτλους (), αποτελείτο από 38 βιβλία και διηγιόταν την ιστορία της ελληνικής Δύσης από τις απαρχές μέχρι τον θάνατο του Αγαθοκλή (289 π.Χ.). Από τα διασωθέντα αποσπάσματα προκύπτει ότι υπήρχαν σ' αυτό πληροφορίες και για τους Ετρούσκους, τους Ρωμαίους, τους Κέλτες, τη Σαρδηνία, την Κορσική, τις Βαλεαρίδες νήσους, τη Μασσαλία, τις εκβολές του Ροδανού, τα Γάδειρα, την Ισπανία, τη Βόρεια Αφρική. Τα πρώτα πέντε βιβλία περιείχαν εκτεταμένες γεωγραφικές και εθνογραφικές περιγραφές και πραγματεύονταν τους μυθικοϊστορικούς χρόνους και τον πρώιμο αποικισμό, ενώ τα τελευταία πέντε εξιστορούνταν τα γεγονότα της εποχής του τυράννου Αγαθοκλή. Αργότερα προστέθηκαν και τα Περί Πύρρου βιβλία και έτσι η ιστορική αφήγηση του Τιμαίου έφθασε μέχρι το 264 π.Χ. περίπου.
Κρεμαστά Συκιάς Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Κρεμαστά Συκιάς βρίσκονται δυτικά της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών και πλησίον του Υδροηλεκτρικού φράγματος Κρεμαστών του Αχελώου. Απέχουν 54 χλμ. Α. από την Αμφιλοχία, 61 Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο και 10 χλμ. ΝΑ. από την Αλευράδα. Νοτιοδυτικά του χωριού και στη βόρεια πλευρά της κοίτης του Αχελώου, στη τοποθεσία "Μπαλκώνα" υπάρχει θειούχα ιαματική πηγή που οι ντόπιοι αποκαλούν "της Γριάς - Μαριάς". Ως οικισμός αναφέρονται επίσημα το 1961 να καταγράφονται στην τότε κοινότητα Αλευράδας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αλευράδα και τα Πιστιανά αποτελούν την τοπική κοινότητα Αλευράδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ίναχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν πληθυσμό 19 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Τίμαιος ο Ταυρομενίτης
Κριτική και εμβέλεια του έργου του Τιμαίου
Το έργο του Τιμαίου εκτιμήθηκε καθ' όλη την αρχαιότητα, αλλά και επικρίθηκε από ορισμένους ιστορικούς όπως ο Διόδωρος ο Σικελιώτης και ο Πολύβιος. Ο τελευταίος κατηγορούσε τον Τίμαιο για έλλειψη στρατιωτικής και πολιτικής εμπειρίας, μειωμένη ευθυκρισία, προκαταλήψεις και ρητορικές υπερβολές. Ο Τίμαιος πράγματι φαίνεται πως είχε ροπή προς τις ρητορείες - και γι' αυτό άλλωστε ο Κικέρων τον κατέτασσε στους εκπροσώπους του ασιανισμού. Ήταν επίσης γνωστός για το υπερκριτικό και δηκτικό του ύφος που τού επέφερε τελικά το παρωνύμιο "Επιτίμαιος".
Παρ' όλα αυτά ήταν σοβαρός και σημαντικός συγγραφέας. Συγκέντρωνε με επιμέλεια το ιστορικό του υλικό και ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός με τις χρονολογίες. Ήταν άλλωστε αυτός που, συγκρίνοντας τους καταλόγους των ολυμπιονικών με τους καταλόγους των ιερειών της Ήρας στο Άργος και τους καταλόγους των αρχόντων της Αθήνας και της Σπάρτης, καθιέρωσε το πανελλήνιο σύστημα χρονολόγησης με βάση τις ολυμπιάδες.
Το έργο του χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα από τους μεταγενέστερους ιστορικούς, αλλά και από γεωγράφους, σχολιαστές και λεξικογράφους όπως: ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, ο Στράβων, ο Πλούταρχος, ο Κορνήλιος Νέπως, ο Διογένης ο Λαέρτιος, ο Αθήναιος, ο Στέφανος ο Βυζάντιος, ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς και πολλοί άλλοι. Διασώθηκαν συνολικά 164 αποσπάσματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Ταυρομενίτες
Ντέιβιντ Θιούλις
Ο Ντέιβιντ Θιούλις (David Thewlis, γεννημένος 20 Μαρτίου 1963) είναι Βρετανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συγγραφέας. Οι πιο επιτυχημένοι εμπορικά ρόλοι του μέχρι σήμερα είναι αυτός του Ρέμους Λούπιν στις ταινίες Χάρρι Πότερ και του Ares στην ταινία Wonder Woman. Άλλες σημαντικές συμμετοχές αποτελούν οι ταινίες Naked (κερδίζοντας το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών), Dragonheart, Επτά χρόνια στο Θιβέτ, The Big Lebowski, Kingdom of Heaven, The Boy in the Striped Pyjamas, War Horse, The Theory of Everything και Macbeth. Έχει επίσης δώσει την φωνή του στις ταινίες James and the Giant Peach (1996), The Miracle Maker (2000) και Anomalisa (2015). Ο Θιούλις έχει συνδυάσει μια μεγάλη κινηματογραφική καριέρα με εξέχοντες ρόλους στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένων του ρόλου του Cyrus Crabb στην τηλεοπτική σειρά Dinotopia και του ανταγωνιστή του V.M. Varga στην τρίτη σεζόν της σειράς Fargo.
Βιογραφία
Γεννήθηκε ως David Wheeler στις 20 Μαρτίου 1963 στο Μπλάκπουλ του Λάνκασιρ. Είναι ο δεύτερος από τα τρία παιδιά της Maureen και του Alec Raymond Wheeler. Και οι δυο γονείς του εργάστηκαν στο μαγαζί του πατέρα του. Ως έφηβος, έπαιζε σε μια ροκ μπάντα που είχε το όνομα QED αλλά και κιθάρα σε μια punk ροκ μπάντα που λεγόταν Door 66.
Φοίτησε στο Highfield High School, ένα δημόσιο σχολείο στο South Shore του Μπλάκπουλ. Αργότερα σπούδασε μουσική και δραματική τέχνη στο Γκίλντχολ του Λονδίνου, από όπου αποφοίτησε το 1984.
Το 1993 βραβεύτηκε στο φεστιβάλ των Καννών για την ερμηνεία του στην ταινία Γυμνός του Μάικ Λι.
Σκηνοθεσία
Ο Θιούλις σκηνοθέτησε την ταινία Hello, Hello, Hello το 1995, με την οποία ήταν υποψήφιος για βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους. Επιπλέον έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην ταινία Cheeky (2003). Ο Θιούλις είναι επίσης συγγραφέας ; το πρώτο του μυθιστόρημα,The Late Hector Kipling, είναι μια μαύρη κωμωδία που τοποθετείται στον κόσμο της τέχνης και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Simon & Schuster το 2007.
Προσωπική ζωή
Το 1992, ο Θιούλις παντρεύτηκε την σκηνοθέτη Sara Sugarman ; πήραν διαζύγιο το 1994. Αργότερα είχε μια σύντομη σχέση με την κόρη του Bill Oddie, Kate Hardie. Το 2001, ξεκίνησε μια σχέση με την ηθοποιό Anna Friel, την οποία συνάντησε σε μια πτήση για τις Κάννες. Έχουν αποκτήσει ένα παιδί μαζί. Η Friel και ο Θιούλις χώρισαν στα τέλη του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κουράμπι Νένεμ
Ο Κουράμπι Νένεμ (Kourabi Nenem) είναι πρώην αθλητής και πολιτικός από το Κιριμπάτι, αντιπρόεδρος της χώρας από τις 13 Μαρτίου 2016, με πρόεδρο τον Τανέτι Μαμάου.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό (πάλη και πετοσφαίριση). Ήταν προπονητής της ομάδας πετοσφαίρισης των Ρέμπελς. .
Παραπομπές
Κατηγορία: Αντιπρόεδροι του Κιριμπάτι Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Πόδι (αποσαφήνιση)
Η λέξη πόδι χρησιμοποιείται στα ζώα, ως το αντικείμενο που παρέχει στήριξη στο έδαφος και επιτελεί τη λειτουργία της κίνησης. Έτσι, μπορεί να αναφέρεται:
Mink DeVille
Ο Mink DeVille (1974–86) υπήρξαν ροκ συγκρότημα στην Νέα Υόρκη. Ηχογράφησαν έξι δίσκους από το 1977 ως το 1985.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Punk rock συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από Νέα Υόρκη Κατηγορία:Punk rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Σαν Φρανσίσκο
Αθλητική Ένωση Σπάρτη
Η '''Α.Ε. Σπάρτη''' ήταν αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιούνταν στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης και του ποδοσφαίρου. Έδρευε στην πόλη της Σπάρτης, στο Νομό Λακωνίας.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα αγωνιζόταν στο Δημοτικό Στάδιο Σπάρτης, χωρητικότητας 1.500 θεατών.
Ιστορία
100px|μικρογραφία|Το λογότυπο της ΠΑΕ Σπάρτη (2016–2019)
Ο σύλλογος ονομαζόταν Χαρισιακός Αθλητικός Όμιλος Σπάρτης. Τα αρχικά ΧΑΟΣ είχαν γίνει σύνθημα στην πετυχημένη γενικά ομάδα της γειτονιάς. Ιδρύθηκε σε μία γειτονιά της Σπάρτης από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου και μερικούς φίλους για να παίζουν τα παιδιά τους ποδόσφαιρο. Το 1991 παραχωρήθηκε σε μία φιλόδοξη παρέα ανθρώπων που είχαν όραμα να αναγεννήσουν τον παλιό ΑΟ Σπάρτης. Έγινε και μια άτυπη συγχώνευση με την επίσης πετυχημένη Δόξα Μαγούλας. Το σχέδιο ήταν να υπάρχει μια πολύ καλή ομάδα στην Α' κατηγορία (Χαρισιακός) και μία δεύτερη (Δόξα) για να παίρνουν χρόνο συμμετοχής οι πιο μικροί κυρίως.
Νομός Λασιθίου
Ο Νομός Λασιθίου ή Λασηθίου είναι ο ανατολικότερος και ο λιγότερο κατοικημένος νομός της Κρήτης. Βρεχόμενος από θάλασσα στις τρεις πλευρές του, με το Κρητικό πέλαγος βόρεια, το Καρπάθιο ανατολικά και το Λιβυκό νότια, συνορεύει δυτικά με τον νομό Ηρακλείου, έχοντας ως φυσικό σύνορο την οροσειρά Δίκτη. Πρωτεύουσά του είναι ο Άγιος Νικόλαος.
Οι μέσες συντεταγμένες του νομού είναι Ν 35°05΄, Ε 25°50΄ και η έκτασή του 1.818 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία 23,58 αποτελούν τα γύρω νησιά του.
Αθλητική Ένωση Σπάρτη
Ιστορία
Το 2016 η ΑΕ Σπάρτη προχώρησε στη σύσταση της Π.Α.Ε. που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Football League για τρεις χρονιές, έως και την αγωνιστική περίοδο 2018-19 που αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα και κατέλαβε την τελευταία 16η θέση.
Νομός Λασιθίου
Οικονομία
Στο νομό Λασιθίου παράγεται το 0,8% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της Ελλάδος. Το 75% του προϊόντος του προέρχονται από τις υπηρεσίες, με σημαντική τη συμβολή του τουρισμού (16% από υπηρεσίες ξενοδοχείων και εστιατορίων). Το 2002 το 14% του προϊόντος του προέρχονταν από τη γεωργία (16% το 1997). Στο Λασίθι παράγεται το 1,5% του συνολικού γεωργικού προϊόντος της χώρας. Είναι η 6η παραγωγός περιοχή ελαιολάδου στη χώρα με 4,8% το 2004, η 6η στην παραγωγή πατάτας με 5% το 2004 και 7η στην παραγωγή ντομάτας.
Αθλητική Ένωση Σπάρτη
Πορεία Ομάδας
Η πορεία της ομάδας στα εθνικά πρωταθλήματα:
Νομός Λασιθίου
Διοίκηση
μικρογραφία|600x600εσ|Ο Νομός Λασιθίου έως το 1998. μικρογραφία|600x600εσ|Η Π.Ε. Λασιθίου σήμερα Στο Νομό Λασιθίου τρία είναι τα μεγάλα αστικά κέντρα, ο Άγιος Νικόλαος, η Σητεία και η Ιεράπετρα, που είναι και η μεγαλύτερη πόλη του νομού. Πρωτεύουσα του Νομού είναι ο Άγιος Νικόλαος. Πολυπληθέστερος Δήμος, μετά το "Σχέδιο Καλλικράτης" και τη διχοτόμηση του νέου Δήμου Ιεράπετρας (ΦΕΚ A 239 - 07.11.2011), είναι ο Δήμος Ιεράπετρας.
Αθλητική Ένωση Σπάρτη
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Αθλητικής Ένωσης Σπάρτη (Α.Ε.Σ. B.C.) μετείχε ως και την περίοδο 2018-19 στα πρωταθλήματα της Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κεντρικής και Νότιας Πελοποννήσου (Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π.). Το 2017 δημιουργήθηκε και γυναικείο τμήμα. Το 2019 το τμήμα καλαθοσφαίρισης αποφάσισε τη συνεργασία με δυο άλλους συλλόγους της πόλης τον Φιλαθλητικό Γ.Σ. και τους Λύκους για τη δημιουργία της «Σπάρτη B.C.»
Νομός Λασιθίου
Διοίκηση
Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης Διοικητική διαίρεση Π.Ε. Λασιθίου.
Αθλητική Ένωση Σπάρτη
Τμήματα υποδομών
Ο σύλλογος λειτουργούσε και τμήματα υποδομών, τα οποία συμμετείχαν στις διοργάνώσεις της Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κεντρικής και Νότιας Πελοποννήσου (Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π.).
Νομός Λασιθίου
Γεωγραφία
300px|right|thumb|Το Φαράγγι του Χα, στο 24ο χιλιόμετρο Αγίου Νικολάου-Ιεράπετρας, στην πλαγιά Παπούρα 300px|thumb|Το νησί Ψείρα.|εναλλ.=|αριστερά Το έδαφος είναι κυρίως ορεινό, με την οροσειρά Δίκτη (2148 μ.) (ή αλλιώς Λασιθιώτικα όρη) που κυριαρχεί στα δυτικά, να καταλαμβάνει εξολοκλήρου την επαρχία Λασιθίου και μέρος των επαρχιών Μιραμπέλλου και Ιεράπετρας. Μια δεύτερη οροσειρά, τα Στειακά όρη, βρίσκονται στα ανατολικά του νομού.
Κοιλάδες με ελαιόδενδρα υπάρχουν πολλές, με τις δύο μεγαλύτερες στην Ιεράπετρα και τη Νεάπολη, αλλοιώς και κοιλάδα Μεραμπέλλου κι άλλες μικρότερες ανάμεσα στα βουνά ,συχνά κοντά στα παράλια.
Υπάρχουν πολλά οροπέδια,το μεγαλύτερο είναι το οροπέδιο του Λασιθίου και το οροπέδιο του Καθαρού (στο Δ.Δ. Κριτσάς του Δήμου Αγίου Νικολάου).
Φαράγγια υπάρχουν αρκετά με πιο εντυπωσιακό αυτό του Χα (στο 24ο χιλιόμετρο Αγίου Νικολάου-Ιεράπετρας στην πλαγιά Παπούρα).
Δεν υπάρχουν αξιόλογα ποτάμια, παρά μόνο χείμαρροι και τα μόνο εμφανή νερά είναι διάφορες πηγές που εκμεταλλεύονται στην ύδρευση και την άρδευση.
Η ακτογραμμή του Νομού Λασιθίου είναι ποικίλη με ένα μεγάλο κόλπο (Μεραμπέλλου), μια λιμνοθάλασσα (Βουλισμένη Αγίου Νικολάου) εκτεταμένες παραλίες, μικρά και μεγάλα λιμάνια  στο βορρά  (Ελούντας, Σητείας, Πόρου και Φανερομένης), τα λιμάνια Γκράντε, Καρούμπι και Ζάκρος στα δυτικά και στα νότια Μακρυγιαλός και Καλά Νερά.
Τα ακρωτήρια του νομού είναι του Αγίου Ιωάννη, Φανερωμένης, Σίδερου (Αγίου Ισιδώρου), Ζάκρου και Πλάκα.300px|thumb|Το οροπέδιο του Λαισιθίου την άνοιξη.|εναλλ.=|αριστερά Τα νησιά που ανήκουν στο νομό είναι πολλά και ενδιαφέροντα, το καθένα για δικό του λόγο. Η Σπιναλόγκα, το νησί ενετικό οχυρό που χρησιμοποιήθηκε και ως τόπος συγκέντρωσης των χανσενικών (λεπρών), οι Άγιοι Πάντες που είναι καταφύγιο των κρητικών αιγάγρων (κρι κρι), η Κολοκύθα, η Ψείρα, οι Διονυσάδες με αρχαία  ευρήματα, η Ελάσα, το Κουφονήσι, η Χρυσή με ένα ενδημικό είδος κέδρου κ.α.
GR4320006
Οι περιοχές στο Βορειοανατολικό άκρο Κρήτης: Διονυσάδες, Ελάσα και Χερσόνησος Σίδερο – Άκρα Μαυροβούνι – Βάι – Άκρα Πλάκα και η θαλάσσια ζώνη τους, συνολικής έκτασης 394,16 τ.χλμ., είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000.
GR4320009
To Boρειοανατολικό άκρο της Κρήτης είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000 κατά μία έκταση 37,14 τ.χλμ.  Η περιοχή περιλαμβάνει το φοινικόδασος του Βάι, τις ακτές του Παλαιόκαστρου και τις νησίδες Ελάσα και Γράντες. Το ενδιαφέρον εστιάζεται στο φοινικόδασος, όπου κυριαρχούν οι Κρητικοί φοίνικες, και πέρα από αυτό η βλάστηση είναι ξηροφυτική με φρύγανα, κεφαλοθύμαρα και χινοπόδια. Η περιοχή είναι σημαντική για την αναπαραγωγή και τη μετανάστευση πτηνών. Στα προστατευόμενα είδη της ορνιθοπανίδας περιλαμβάνονται: ποταμότρυγγες, αλκυόνες, ωχροκελάδες, σκεπαρνάδες, μαυροσταχτάρες, χρυσαετοί, κραυγαετός, πορφυροτσικνιάδες, κρυπτοτσικνιάδες, γερακίνες, αετογερακίνες, τρασιηλούδες, λασποσκαλίδρες, δρεπανοσκαλίδρες, κοινές και σταχτιές νανοσκαλίδρες, αρτέμηδες, γιδοβύζια, θαλασσοσφυριχτές, αμμοσφυριχτές, μουστακογλάρονα, αργυρογλάρονα, φιδαετοί, καλαμόκιρκοι, βαλτόκιρκοι, λιβαδόκιρκοι, ορτύκια, ορτυκομάνες, λευκοχελίδονα, λευκοτσικνιάδες, βλάχοι, μαυροπετρίτες, κιρκινέζια, πετρίτες, μπεκατσίνια, σπιζαετοί, σταυραετοί, σταβλοχελίδονα, υδροβάτες, μικροτσικνιάδες, στραβολαίμηδες, αετομάχοι, σταχτοκεφαλάδες, καστανοκέφαλοι και μαυροκέφαλοι γλάροι, νανόγλαροι, αιγαιόγλαροι, δεντροσταρήθρες, μελισσοφάγοι, τσίφτες, κιτρινοσουσουράδες, τουρλίδες, νυχτοκόρακες, συκοφάγοι, χωραφοσπουργίτες, σφηκιάρηδες, θαλασσοκόρακες, μαχητές, χουλιαρομύτες, χαλκόκοτες, μαυροβουτηχτάρια, μικροπουλλάδες, μύχοι της Μεσογείου, οχθοχελίδονα, νανογλάρονα, ποταμογλάρονα, τρυγόνια, μαυρότρυγγες, λασπότρυγγες, κοκκινοσκέληδες, κ.α.
GR4320016
Τα Όρη Ζάκρου είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000 κατά μία έκταση 38,79 τ.χλμ.
Ελευθέριος Βενιζέλος
Ο Ελευθέριος K. Βενιζέλος (Μουρνιές Χανίων, 11/23 Αυγούστου 1864 – Παρίσι, 18 Μαρτίου 1936) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε πρωθυπουργός της Κρητικής Πολιτείας και επτά φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ως πολιτικός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο Κρητικό Ζήτημα, καθώς και στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας από το 1910 έως τον θάνατό του 1936.
Οργάνωσε το Κίνημα του Θερίσου και το 1910 ανέλαβε την πρωθυπουργία της Κρητικής Πολιτείας, την οποία εγκατέλειψε λίγους μήνες αργότερα για να αναλάβει την πρωθυπουργία στην Ελλάδα κατόπιν προσκλήσεως του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Υπήρξε ο πολιτικός πρωταγωνιστής του διπλασιασμού της Ελλάδος μετά τους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-1913. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τάχθηκε υπέρ της Αντάντ διαφωνώντας ανοιχτά με τη στάση ουδετερότητας του Βασιλιά. Λόγω αυτής της διαφωνίας, αν και είχε εκλεγεί πρωθυπουργός παραιτήθηκε δημιουργώντας τα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού. Επέστρεψε στην πρωθυπουργία την περίοδο 1917 - 1920 αλλά εγκατέλειψε την Ελλάδα μετά την ήττα του στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920. Επέστρεψε το 1924 για λίγους μήνες και το 1928 εξελέγη πάλι πρωθυπουργός. Τον Ιανουάριο του 1933 έγινε για τελευταία φορά πρωθυπουργός και τον Μάρτιο του 1935 μετά από απόπειρα πραξικοπήματος κατέφυγε στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε. Θάφτηκε σε ύψωμα στην αρχή του Ακρωτηρίου της Κρήτης, κοντά στο μέρος όπου γεννήθηκε. Οι Τάφοι των Βενιζέλων είναι σήμερα ένα από τα αξιοθέατα των Χανίων.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στο χωριό Μουρνιές, κοντά στην πόλη των Χανίων, στις 23 Αυγούστου 1864 και ήταν το πέμπτο παιδί του Κυριάκου Βενιζέλου, εμπόρου, και της Στυλιανής Πλουμιδάκη, η οποία καταγόταν από το χωριό Θέρισο. Πρώτος του ξάδερφος ήταν ο Χαράλαμπος Πλουμιδάκης. Μεγάλωσε στα Χανιά αλλά λόγω διώξεων του πατέρα του από την οθωμανική διοίκηση πέρασε μέρος των παιδικών του χρόνων στα Κύθηρα και την Ερμούπολη. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στα Χανιά, στο λύκειο Αντωνιάδη στην Αθήνα και στο Δημόσιο Γυμνάσιο Αρρένων Σύρου στην Ερμούπολη, απ´ όπου αποφοίτησε, και εργάστηκε στο κατάστημα του πατέρα του. Αν και ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε πρόθεση να συνεχίσει τις σπουδές του, ο πατέρας του επέλεξε να τον τοποθετήσει στο κατάστημά του με σκοπό να τον διαδεχθεί. Ύστερα από παρέμβαση του τότε γενικού προξένου της Ελλάδας στα Χανιά, Γεωργίου Ζυγομαλά, ο Κυριάκος πείστηκε να τον στείλει στην Αθήνα για ανώτερες σπουδές. Το 1881 εγγράφηκε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ´όπου αποφοίτησε το 1887. Αφού προσπάθησε ανεπιτυχώς να εκλεγεί δις εφέτης, άνοιξε δικηγορικό γραφείο καταφέρνοντας σε μικρό χρονικό διάστημα να διακριθεί. Το 1888 ανέλαβε μαζί με τους Χαράλαμπο Πωλογεωργάκη, Κωνσταντίνο Φούμη και Ιάκωβο Μοάτσο την αρχισυνταξία και την έκδοση της εφημερίδας «Λευκά Όρη», η οποία ανήκε στον γαμπρό του, Κωστή Μητσοτάκη. Από αυτήν αποχώρησε λίγους μήνες αργότερα για προσωπικούς λόγους.
Κρητική επανάσταση
thumb|Ο Βενιζέλος, αρχές 20ου αιώνα
Κρητική Πολιτεία & η επανάσταση του Θερίσου
Μετά τα γεγονότα ο Βενιζέλος ταξίδεψε στην Αθήνα, απ´ όπου επέστρεψε μαζί με τον Κρητικό πολιτικό Ιωάννη Σφακιανάκη. Οι Μεγάλες Δυνάμεις εν τω μεταξύ είχαν αποδεχθεί σχέδιο περί αυτονόμησης του νησιού. Το νέο καθεστώς θεωρήθηκε από τον Βενιζέλο και τους οπαδούς του μεταβατικό και προσωρινό. Έλαβε μέρος στη συνέλευση του Μυλοποτάμου καθώς και στις συνεδριάσεις της εκτελεστικής επιτροπής, που είχε αναλάβει τις διαπραγματεύσεις σχετικά με το σχήμα αυτονομίας. Τελικά αποφασίστηκε η Οθωμανική Αυτοκρατορία να διατηρήσει μια μορφή κυριαρχίας και να διοριστεί ως Ύπατος Αρμοστής της Κρήτης ο πρίγκιπας Γεώργιος της Ελλάδας. Ο τελευταίος διόρισε με τον ερχομό του μια δεκαεξαμελή επιτροπή με κύρια αρμοδιότητα την εκπόνηση νομοθετικής εργασίας που επρόκειτο να ψηφιστεί από τη γενική συνέλευση, όταν αυτή δημιουργούνταν. Σε αυτή την επιτροπή συμμετείχε και ο Βενιζέλος. Λόγω της νέας μορφής διοίκησης προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 24 Ιανουαρίου 1898, στις οποίες και εξελέγη ως αντιπρόσωπος Χανίων. Η συμβολή του στη σύνταξη του συντάγματος κρίνεται καθοριστική, κατακρίθηκε όμως για τις ασάφειές του και την υπερβολική συγκέντρωση εξουσιών στο πρόσωπο του Ύπατου Αρμοστή. Ακολούθως διορίστηκε σύμβουλος επί της δικαιοσύνης στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 1901. Κατά τη διάρκεια της θητείας του αναδιοργάνωσε τα δικαστήρια συντάσσοντας κώδικα δικαστηρίων, εκσυγχρόνισε τα δικαστήρια και εισήγαγε νέα συστήματα στην αστυνομία.
Παρά την επιτυχία του στον υπουργικό θώκο σύντομα ήρθε σε ρήξη με τον Ύπατο Αρμοστή πρίγκιπα Γεώργιο. Ο τελευταίος κυβερνούσε σε έναν βαθμό αυταρχικά χειριζόμενος μόνος του την εξωτερική πολιτική της Κρητικής Πολιτείας χωρίς να λαμβάνει υπόψιν του τις συμβουλές και τις απόψεις των υπουργών του. Ο Βενιζέλος θεωρούσε απαραίτητη την ανακήρυξη της Κρήτης σε αυτόνομο πριγκιπάτο έτσι ώστε να επέλθει με πιο θεσμικό τρόπο η ένωση με την Ελλάδα. Επιπλέον με την ανακήρυξη της αυτονομίας η συνέλευση, κατά τον Βενιζέλο, θα έπρεπε να προχωρήσει στην εκλογή ανώτατου άρχοντα τερματίζοντας ταυτόχρονα την κυριαρχία των Μεγάλων Δυνάμεων στο νησί. Αντίθετα ο Ύπατος Αρμοστής δεν συμμεριζόταν την προσέγγιση του Βενιζέλου έχοντας ήδη αρχίσει να ακολουθεί τη δική του, η οποία όμως δεν απέφερε τα επιθυμητά αποτέλεσμα. Παράλληλα στον αθηναϊκό τύπο δημοσιεύονταν αιχμηρά άρθρα εναντίον των απόψεων του Βενιζέλου, ο οποίος χαρακτηριζόταν ως ανθενωτικός. Στις 5 Μαρτίου 1901 υπέβαλε την παραίτησή του για λόγους υγείας, η οποία όμως δεν έγινε δεκτή. Στις 18 Μαρτίου υπέβαλε για δεύτερη φορά την παραίτησή του για λόγους που αφορούσαν την κακή σχέση του με τους συναδέλφους και τον Ύπατο Αρμοστή. Ούτε όμως αυτή τη φορά έγινε αποδεκτή. Δύο μέρες αργότερα, στις 20 Μαρτίου με διάταγμα που εκδόθηκε και ήταν βαρύτατα προσβλητικό ο Βενιζέλος απολύθηκε από τη θέση του. Σημαντική συμμετοχή στην όλη διαμάχη φαίνεται να είχε ο Ανδρέας Παπαδιαμαντόπουλος, γραμματέας του Ύπατου Αρμοστή και το Παλάτι. Ο πρώτος σε μυστική έκθεση προς την κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη χαρακτήριζε τον Βενιζέλο όργανο των ξένων δυνάμεων, φρόντιζε συνεχώς να φτάνουν στο υπουργείο εξωτερικών αναφορές που τον παρουσίαζαν ως όργανο των ξένων δυνάμεων ενώ σταθερά, όπως και το παλάτι, διοχέτευε στον αθηναϊκό τύπο εμπρηστικά άρθρα εναντίον του κρητικού πολιτικού.
thumb|300px|right|Ο Βενιζέλος στην Κρήτη, 1907 thumb|300px|Μαζί με τους [[Κωνσταντίνος Φούμης|Φούμη και Μάνο, 1907]] thumb|300px|Μαζί με Κρήτες επαναστάτες
Προκειμένου να αμυνθεί από τις επιθέσεις των αντιπάλων εγκαινίασε μια σειρά άρθρων με τον τίτλο «Γεννηθήτω το Φως» στην εφημερίδα «Κήρυξ των Χανίων», στα οποία περιέγραφε την πολιτική του Ύπατου Αρμοστή. Μεταξύ των επιθέσεων που δέχθηκε ξεχωρίζει αυτή του Μητροπολίτη Κρήτης Ευμένιου, ο οποίος τον χαρακτήρισε προδότη. Ο Βενιζέλος απάντησε με νέο άρθρο, για το περιεχόμενο του οποίο μηνύθηκε από τον Μητροπολίτη και καταδικάστηκε σε δεκαπενθήμερη φυλάκιση, την οποία και εξέτισε στη φυλακή Ιτζεδίν. Στις εκλογές του 1903 το κόμμα του Βενιζέλου ηττήθηκε εκλογικά αναδεικνύοντας πέντε βουλευτές. Ύστερα από συνεννοήσεις με άλλες ηγετικές μορφές της πολιτικής σκηνής τέθηκε επικεφαλής της «Ηνωμένης Αντιπολίτευσης», η οποία στις 26 Φεβρουαρίου 1905 διακήρυξε την ένωση με την Ελλάδα, και, σε περίπτωση αδυναμίας, την αυτονομία της νήσου, καθώς και την αναθεώρηση του συντάγματος. Στις 23 Μαρτίου 1905 ο Βενιζέλος μαζί με χίλιους ενόπλους συγκεντρώθηκαν στο Θέρισο. Σύντομα, στο Θέρισο κατέφθασαν άλλοι επτά χιλιάδες πολεμιστές από διάφορα σημεία της Κρήτης. Στις 20 Απριλίου η Συνέλευση κήρυξε την ένωση με την Ελλάδα και ζήτησε από τον Ύπατο Αρμοστή να πληροφορήσει τις Μεγάλες Δυνάμεις γι´ αυτή την εξέλιξη, οι οποίες όμως αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την ανακήρυξη. Τον Μάιο πραγματοποιήθηκαν εκλογές, στις οποίες η παράταξη του Βενιζέλου, του Φούμη και του Πωλογεωργάκη συγκέντρωσε 33.279 ψήφους αναδεικνύοντας 39 αντιπροσώπους έναντι 78 αντιπροσώπων του πρίγκιπα Γεωργίου. Στις 15 Ιουλίου οι Μεγάλες Δυνάμεις έδωσαν προθεσμία δεκαπέντε ημερών στους επαναστάτες, τελεσίγραφο που δεν έγινε δεκτό. Όταν έληξε η προθεσμία, οι Μεγάλες Δυνάμεις κήρυξαν στρατιωτικό νόμο. Μετά από συμβουλή του πρωθυπουργού της Ελλάδας Δημητρίου Ράλλη ο Ύπατος Αρμοστής ζήτησε από τη Συνέλευση να προχωρήσει στην αναθεώρηση του συντάγματος. Στις 2 Νοεμβρίου ο Βενιζέλος και οι επαναστάτες παρέδωσαν τα όπλα. Παράλληλα οι Μεγάλες Δυνάμεις έστειλαν μια διερευνητική επιτροπή για να αξιολογήσουν την κατάσταση στο νησί. Στις 23 Ιουλίου 1906 αποφασίστηκε η διεθνής δύναμη που βρισκόταν στο νησί να αποχωρήσει, να ανατεθεί η ασφάλεια του νησιού σε Έλληνες αξιωματικούς, που θα έπρεπε όμως να αποχωρήσουν από τον ελληνικό στρατό, να οργανωθεί εκ νέου η πολιτοφυλακή, να δοθεί δάνειο 9.300.000 φράγκων στην Κρητική Πολιτεία, να υπάρξει πλήρης ισότητα χριστιανών και μουσουλμάνων κ.α. Αν και η ελληνική κυβέρνηση και το παλάτι διαφωνούσαν με τη λύση, ο Βενιζέλος καθώς και ο διάδοχος του ελληνικού θρόνου πρίγκιπας Κωνσταντίνος τάχθηκαν υπέρ αυτού του σχεδίου με αποτέλεσμα ο πρίγκιπας Γεώργιος να παραιτηθεί από τη θέση του Ύπατου Αρμοστή για να διευκολύνει την κατάσταση. Ως αντικαταστάτης του επιλέχθηκε ο Αλέξανδρος Ζαΐμης.
Στις 12 Οκτωβρίου 1908 η Συνέλευση επικύρωσε τις αλλαγές και όρισε πενταμελή Εκτελεστική Επιτροπή. Σε αυτήν ο Βενιζέλος ανέλαβε τα υπουργεία εξωτερικών και δικαιοσύνης. Στις 29 Ιουλίου 1909 οι δυνάμεις του διεθνούς στρατού αποχώρησαν από την Κρήτη. Στις εκλογές του 1910 εξελέγη πρόεδρος της Συνέλευσης και πρωθυπουργός της Κρητικής Πολιτείας. Τον ίδιο μήνα εκδόθηκε το ψήφισμα για ένωση με την Ελλάδα και αναχώρησε για την Αθήνα για να συναντηθεί με τους ηγέτες του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Τον Μάιο του 1910 οι Χριστιανοί της Κρήτης επανέλαβαν το αίτημά τους για την ένωση με την Ελλάδα. Ο Βενιζέλος, ύστερα από παρότρυνση και της κυβέρνησης Δημητρίου Ράλλη, κατάφερε να ηρεμήσει τους Κρητικούς και να τους πείσει να αποφύγουν τις ακραίες ενέργειες.
Άφιξη στην Ελλάδα
thumb|Λαϊκή λιθογραφία για το [[Κίνημα στο Γουδί]]
Την 1η Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνεδρίαση της Βουλής σχετικά με την ψήφιση της προτάσεως περί αναθεωρήσεως μη θεμελιωδών διατάξεων του συντάγματος, πρόταση που ψηφίστηκε με 150 ψήφους υπέρ και 11 κατά. Κατά την προεκλογική περίοδο ο Βενιζέλος έλειπε στο εξωτερικό, στην Ελβετία και την Ιταλία επιστρέφοντας οκτώ ημέρες μετά τη διεξαγωγή των εκλογών. Κατά τις εκλογές της 8ης Αυγούστου 1910 η παράταξη του Βενιζέλου πέτυχε σημαντική νίκη έναντι των συνασπισμένων παλαιών κομμάτων αποκτώντας ευρεία πλειοψηφία στη Βουλή. Υπολογίσιμο αριθμό αποτελούσαν και οι βουλευτές που είχαν εκλεγεί με ανεξάρτητα ψηφοδέλτια και οι οποίοι υποστήριζαν τη σύγκληση συντακτικής συνέλευσης. Ο ίδιος εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας λαμβάνοντας 32.765 ψήφους σε σύνολο 38.800 ψήφων. Στις 22 Αυγούστου ο Βενιζέλος ίδρυσε το Κόμμα Φιλελευθέρων ενώ στις 3 Σεπτεμβρίου συνήλθε σε πρώτη συνεδρίαση η αναθεωρητική Βουλή. Δύο ημέρες αργότερα ο Βενιζέλος εκφώνησε λόγο σε συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος υποστηρίζοντας την αναγκαιότητα της αναθεωρητικής βουλής. Στις 12 Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση Δραγούμη παραιτήθηκε και λίγες ημέρες αργότερα, στις 6 Οκτωβρίου ο Βενιζέλος σχημάτισε κυβέρνηση, στην οποία μεταξύ άλλων συμμετείχαν οι Εμμανουήλ Ρέπουλης, Νικόλαος Δημητρακόπουλος κ.α., αναλαμβάνοντας παράλληλα τα υπουργεία Στρατιωτικών και Ναυτικών. Αν και η αντιπολίτευση, η οποία είχε συγκεντρώσει το 65% των ψήφων, και οι ανεξάρτητοι βουλευτές έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, υπό τη μορφή ανοχής, ο Βασιλιάς, ύστερα από συνεννόηση με τον Βενιζέλο, δημοσίευσε στις 12 Οκτωβρίου διάταγμα διάλυσης της Βουλής και προκήρυξης εκλογών στις 28 Νοεμβρίου. Η αντισυνταγματική, ενέργεια του Βασιλιά προκάλεσε τις σφοδρές αντιδράσεις της αντιπολίτευσης (Ράλλης, Μαυρομιχάλης, Θεοτόκης), η οποία δήλωσε ότι θα απείχε από την εκλογική διαδικασία σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Αντίθετα οι «Κοινωνιολόγοι» και το νεοσύστατο Λαϊκόν Κόμμα υπό την προεδρία του Αλέξανδρου Παπαναστασίου φάνηκε να είναι θετικοί ως προς τη διάλυση της Βουλής υποστηρίζοντας τις κινήσεις Βενιζέλου. Στις εκλογές της 28ης Νοεμβρίου τα παλιά κόμματα και νικητές των προηγούμενων εκλογών απείχαν και το κόμμα των Φιλελευθέρων αναδείχθηκε νικητής καταλαμβάνοντας 307 από τις 362 έδρες.
Νέο Σύνταγμα
Η συζήτηση για το νέο σύνταγμα ολοκληρώθηκε σε 42 συνεδριάσεις της ολομέλειας της Βουλής, από τις οποίες ο Ελευθέριος Βενιζέλος συμμετείχε στις 41. Το νέο σύνταγμα δημοσιεύθηκε την 1η Ιουνίου 1911 και περιελάμβανε σημαντικές μεταρρυθμίσεις που απέβλεπαν στην επιβολή της αρχής της νομιμότητας, στην καθιέρωση της ασφάλειας δικαίου και της ασφάλειας των συναλλαγών. Μαζί με το νέο σύνταγμα ψηφίστηκε και μία σειρά οργανικών νόμων εγκαινιάζοντας έτσι μια σειρά από μεταρρυθμιστικά μέτρα. Συνοπτικά, καθιέρωσε μέτρα προστασίας των εργαζομένων, όπως τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων καθώς και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας στα εργοστάσια, τεμάχισε τεράστιες εκτάσεις στη Θεσσαλία μοιράζοντας αυτές σε 4.000 οικογένειες, βελτίωσε την απονομή δικαιοσύνης και αναμόρφωσε το φορολογικό σύστημα.
Αναδιοργάνωση Στρατού
Εκτός από τη συνταγματική και διοικητική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Βενιζέλου σημαντικές πρωτοβουλίες καταγράφονται και στον στρατιωτικό τομέα. Κατόπιν προσωπικής του εντολής ζητήθηκε η συνδρομή της Γαλλίας και της Αγγλίας για να εκπαιδεύσουν τους αξιωματικούς και τους στρατιώτες του ελληνικού στρατού. Αν και το παλάτι προέβαλε αντιστάσεις, λόγω της φιλογερμανικής στάσης που διατηρούσε, σχετικά με τον ερχομό αυτής της ομάδας, τελικά η ομάδα ήρθε στις αρχές του 1911. Σε αντάλλαγμα, υπό τη μορφή συμβιβασμού, ο Βενιζέλος κατέθεσε νομοσχέδιο για την επιστροφή των πριγκίπων στον ελληνικό στρατό, νομοσχέδιο που ψηφίστηκε τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Επίσης αύξησε τον αριθμό των στρατιωτών, παρήγγειλε τουφέκια και πολεμικό υλικό και αναδιοργάνωσε το Βασιλικό Ναυτικό. Μια από τις πρώτες κινήσεις του Βενιζέλου ήταν να διορίσει ως υπασπιστή του τον Ιωάννη Μεταξά.
Βαλκανικοί Πόλεμοι
Κύριο λήμμα Βαλκανικοί Πόλεμοι
Υπήρχαν διπλωματικές επαφές, με στόχο να γίνουν μεταρρυθμίσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη προκειμένου να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των εκεί χριστιανικών πληθυσμών. Σε περίπτωση αποτυχίας των μεταρρυθμίσεων, σχεδιαζόταν να εκδιωχθεί η Τουρκία από τα Βαλκάνια. Αυτό το τελευταίο φαινόταν εφικτό, επειδή μετά την εισαγωγή Συντάγματος, ο διοικητικός μηχανισμός της Τουρκίας είχε αποδιοργανωθεί, δεν είχε στόλο για να μεταφέρει δυνάμεις από τη Μικρά Ασία στην Ευρώπη και ο ελληνικός στόλος κυριαρχούσε στο Αιγαίο. Ο Βενιζέλος δεν ήθελε να γίνουν άμεσα κινήσεις από τις βαλκανικές χώρες, προκειμένου να αναδιοργανωθεί στρατιωτικά η χώρα (προσπάθεια που είχε ξεκινήσει από την τελευταία κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη) και να είναι απολύτως έτοιμη όταν έρθει η ώρα που θα κρινόταν όλα (διέβλεπε τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε σύντομο διάστημα και τον αναπόφευκτο πόλεμο για τη διανομή των εδαφών). Πρότεινε στην Τουρκία να αναγνωρίσει στους Κρητικούς το δικαίωμα να στέλνουν βουλευτές στην ελληνική Βουλή, ούτως ώστε να κλείσει το Κρητικό Ζήτημα. Οι Νεότουρκοι (που είχαν πάρει αέρα μετά τη νίκη της Τουρκίας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897) απειλούσαν ότι θα κάνουν στρατιωτικό περίπατο μέχρι την Αθήνα, αν η τελευταία επέμενε σε τέτοιες αξιώσεις, προκαλώντας την τιμή και τα πληγωμένα από την ήττα του '97 πατριωτικά αισθήματα των Ελλήνων.
Ο Βενιζέλος είχε προσεγγίσει χωρίς αποτέλεσμα τους Τούρκους για το Κρητικό Ζήτημα και επιπλέον, δεν ήθελε να την πάθει η Ελλάδα όπως το 1877 με τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο (τότε παρέμεινε αδρανής ενώ οι άλλοι βαλκανικοί λαοί πολέμησαν με αποτέλεσμα να μην έχει λόγο μετά στη συνθήκη ειρήνης). Έτσι, στις 30 Σεπτεμβρίου 1912 κήρυξε τον πόλεμο στην Τουρκία. Ήταν ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος. Την 1 Οκτωβρίου, συνήλθε σε τακτική σύνοδο η Βουλή, όπου αναγγέλθηκε η κήρυξη του πολέμου, έγιναν δεκτοί οι Κρήτες βουλευτές, τους οποίους προσφώνησε ο ίδιος ο Βενιζέλος και κηρύχθηκε η ένωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα. Ο ελληνικός λαός υποδέχθηκε τις εξελίξεις αυτές με μεγάλο ενθουσιασμό.
Ο στρατός, με αρχιστράτηγο το διάδοχο Κωνσταντίνο, προήλασε προς τη Μακεδονία, επιτυγχάνοντας αλλεπάλληλες νίκες και στις 26 Οκτωβρίου 1912 κατέλαβε τη Θεσσαλονίκη. Σ' αυτή την περίοδο σημειώθηκε και η (δήθεν) διαφωνία με το διάδοχο Κωνσταντίνο Α΄, για την πορεία που έπρεπε να ακολουθήσει ο στρατός και ποιες πόλεις θα έπρεπε να απελευθερωθούν πρώτα. Ενώ ήδη ο Διάδοχος είχε διατάξει, από τις 11 Οκτωβρίου(ΔΙΣ/ΓΕΣ), την πορεία προς Βέροια και Θεσσαλονίκη,που κατέληξε στη συντριβή του εχθρού στη μάχη των Γιαννιτσών, ο Βενιζέλος, στις 12 Οκτωβρίου(ΔΙΣ/ΓΕΣ) έστειλε επείγον τηλεγράφημα στο Γενικό Επιτελείο και τον Κωνσταντίνο:
Ο Βενιζέλος, προβλέποντας τα προβλήματα που θα εμφανίζονταν μετά την απελευθέρωση της πόλης στον τομέα της αστυνόμευσής της και γνωρίζοντας ότι οι Βούλγαροι σύμμαχοί μας αλλά και οι μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις θα προωθούσαν μία εικόνα άναρχης πόλης και μίας Ελληνικής πολιτείας ανίκανης να επιβάλει την τάξη, φρόντισε, από τις 24 Οκτωβρίου, πριν ακόμη απελευθερωθεί η πόλη, να διατάξει τη μεταφορά δυνάμεως της Κρητικής Χωροφυλακής στη Θεσσαλονίκη. Στις 20 Νοεμβρίου, η Σερβία, το Μαυροβούνιο και η Βουλγαρία υπέγραψαν ανακωχή με την Τουρκία. Η Ελλάδα συνέχιζε τον πόλεμο στο μέτωπο της Ηπείρου. Ακολούθησε συνδιάσκεψη στο Λονδίνο, όπου η Ελλάδα πήρε μέρος αν και δεν είχαν τελειώσει οι επιχειρήσεις στην Ήπειρο. Η συνδιάσκεψη αυτή κατέληξε στη Συνθήκη του Λονδίνου μεταξύ των βαλκανικών συμμάχων και της Τουρκίας, ουσιαστικά σύμφωνα με τις επιθυμίες των Μεγάλων Δυνάμεων.
Την επομένη της νίκης, ο Βούλγαρος πρωθυπουργός Ιβάν Γκέσωφ, ενώ γινόταν δοξολογία στη Σόφια για τη συμμαχική νίκη, έστειλε το παρακάτω τηλεγράφημα στο Βενιζέλο:
Είμαι ευτυχής, αναγγέλλων υμίν την συγκινητικήν ταύτην τελετήν, κατά την οποίαν η αγία ημών Εκκλησία ηυλόγησε γεγονός το οποίον διά πρώτην φοράν η ιστορία θα αναγράψη εν τη βαλκανική χερσονήσω και σας παρακαλώ να ευαρεστηθήτε όπως δεχθήτε όλα τα συγχαρητήριά μου και τας ειλικρινείς ευχάς, τας οποίας εκφράζω, όπως εν καλόν και ευτυχές τέλος επιστέψη το έργον, του οποίου η πρωτοβουλία τα μέγιστα οφείλεται εις την Υμετέραν Εξοχότητα και την Κυβέρνησιν, της οποίας προΐστασθε. Γρήγορα εντούτοις οι Βούλγαροι, οι οποίοι ήθελαν να γίνουν ηγεμονική δύναμη στα Βαλκάνια και να αποκτήσουν διέξοδο στη θάλασσα, προέβαλαν υπερβολικές αξιώσεις. Και η Σερβία ζητούσε περισσότερα εδάφη απ' όσα είχε προσυμφωνήσει με τους Βουλγάρους, επειδή τους βοήθησε στη Θράκη πέρα απ' όσο είχε συμφωνηθεί. Κι ο Βενιζέλος ξεκαθάρισε στη συνδιάσκεψη του Λονδίνου ότι η Θεσσαλονίκη ήταν της Ελλάδας, αφού άλλωστε πρώτος την κατέλαβε ο ελληνικός στρατός.
Η απάντηση του Κωνσταντίνου ήταν η εξής:"Ευχαριστώ υμάς επί τη αναγγελία της υπογραφής της ειρήνης. Ο Θεός πλουσιοπαρόχως ηυλόγησε τας προσπαθείας ημών. Εν ονόματι του έθνους και εμού εκφράζω υμίν τας βασιλικάς μου ευχαριστίας. Νέα και ένδοξος εποχή διανοίγεται ενώπιον ημών. Εις πίστωσιν δε της ευγνωμοσύνης και της προς υμάς υπολήψεώς μου απονέμω υμίν τον Μεγαλόσταυρον του βασιλικού μου Τάγματος του Σωτήρος. Η πατρίς σάς είναι ευγνώμων."Και η απάντηση του Βενιζέλου:"Βαθύτατα συγκεκινημένος από το τηλεγράφημα της Υμετέρας Μεγαλειότητος, παρακαλώ αυτήν ευλαβώς να δεχθή την έκφρασιν της αναλλοιώτου μου ευγνωμοσύνης διά την επιεική εκτίμησιν των υπηρεσιών μου. Με το ευτυχές τέρμα και του δευτέρου πολέμου υπό τον μέγαν στρατηλάτην βασιλέα, όστις διά του ξίφους του εμεγάλωσε την Ελλάδα, η φιλτάτη πατρίς καταλαμβάνει την ανήκουσαν αυτή θέσιν εν τω κόσμω και με σταθερόν βήμα θέλει χωρήσει εις ευρύτατον μέλλον, ασφαλίζουσα το μεγαλείον και την ευημερίαν αυτής,"
Συνθήκη των Σεβρών και εκλογική ήττα
thumb|200px|Ελληνική λιθογραφία που απεικονίζει τον Βενιζέλο ανάμεσα στους νικητές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου thumb|220x220px|Χαρτής που απεικονίζει την Ελλάδα μετά τη Συνθήκη των Σεβρών
Όταν η Γερμανία υπέγραψε ανακωχή, συνήλθε στο Παρίσι η Συνδιάσκεψη της Ειρήνης, όπου ο Βενιζέλος παρέστη ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας και προέβαλε τις αξιώσεις της χώρας μας, οι οποίες έγιναν στο σύνολό τους δεκτές με τις συνθήκες του Νεϊγύ (27 Νοεμβρίου 1919) και των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920). Ως αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών η Ελλάδα προσάρτησε (προσωρινά) την Ανατολική Θράκη και εκλήθη να παράσχη αστυνομικά καθήκοντα στην ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης στην εκείθεν του Αιγαίου πλευρά. Όντας στη Γαλλία εκείνο τον καιρό, ο Βενιζέλος εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Ενώ όμως επρόκειτο να γυρίσει στην Ελλάδα, έγινε δολοφονική απόπειρα εναντίον του στο σιδηροδρομικό σταθμό της Λυών (από εκεί έπαιρνε κάποιος το τρένο για την πόλη Λυών), στο Παρίσι, από δύο απότακτους Έλληνες αξιωματικούς, κατά την οποία τραυματίστηκε από πυρά περιστρόφου. Αφού θεραπεύτηκε από τα τραύματά του, γύρισε το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς στην Αθήνα.
Ο θάνατος του βασιλιά Αλέξανδρου στις 25 Οκτωβρίου είχε ως συνέπεια ν' ανακηρύξει αντιβασιλέα η Βουλή τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη. Στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, το Κόμμα Φιλελευθέρων έλαβε 50,31% του συνόλου των ψήφων αλλά νικήθηκε από την ενωμένη αντιπολίτευση που είχε λάβει το 49,36% λόγω του εκλογικού νόμου, που οδήγησε τις περισσότερες έδρες στην αντιβενιζελική παράταξη. Είναι φανερό πόσο διχασμένος ήταν τότε ο λαός.
Κατά την περίοδο του προσφυγικού ζητήματος το κόμμα των Φιλελεύθερων έχασε την ισχύ του. Ο Βενιζέλος παρά το μεγάλο ποσοστό του κόμματός του, δεν εξελέγη καν βουλευτής. Τη μεθεπομένη σχημάτισε κυβέρνηση ο Δημήτριος Ράλλης, παραιτήθηκε ο Κουντουριώτης κι έγινε αντιβασίλισσα η βασιλομήτωρ Όλγα μέχρι να γίνει δημοψήφισμα, το οποίο θα επανέφερε τον εξόριστο Κωνσταντίνο. Στις 4 Νοεμβρίου ο Βενιζέλος αναχώρησε για το Παρίσι, δηλώνοντας ότι αποσύρεται από την ενεργό πολιτική και σκοπεύει να ιδιωτεύσει αλλά αν η χώρα ζητήσει τις υπηρεσίες του στο εξωτερικό, θα είναι στη διάθεσή της. Σύντομα και μετά το δημοψήφισμα της επιστροφής του, την ουσιαστική εξουσία ανέλαβε ο βασιλιάς Κωνσταντίνος.