cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ένωση Σύγχρονων Αρχιτεκτόνων
Το περιοδικό Σύγχρονη Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|αριστερά|Εξώφυλλο του περιοδικού «Σύγχρονη Αρχιτεκτονική», σχεδιασμένο από τον Α. ΓκανΗ ΟΣΑ ήταν με πολλούς τρόπους η αρχιτεκτονική πτέρυγα του σοσιαλιστικού περιοδικού ΛΕΦ (ρώσικα: ЛЕФ) και επίσης δημιούργησε το δικό της περιοδικό το 1926. Το περιοδικό Σύγχρονη Αρχιτεκτονική, μέχρι να κλείσει το 1930, εξέδωσε άρθρα σε μια πληθώρα θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων μιας διεθνής έρευνας σε κατασκευές με επίπεδη στέγη, μιας ιδιαίτερης έκδοσης στο χρώμα στην αρχιτεκτονική, και συζητήσεις του Λε Κορμπυζιέ, της σχολής Μπαουχάους, του Φ. Λέγκερ και του Κ. Μάλεβιτς (ο οποίος ήταν επίσης συνεργάτης στο περιοδικό). Το ντιζάιν ήταν κυρίως του Α. Γκαν, ο οποίος είχε επίσης σχεδιάσει το χαρακτηριστικό ορθοκανονικό μοτίβο των εξωφύλλων. Η φωτογραφία περιστασιακά ήταν έργο του Α. Ροτσένκο. Πέρα από κατασκευασμένα έργα του Μοντερνισμού, το περιοδικό δημοσίευσε πειραματικά σχέδια από τους φοιτητές του ΒΧΟΥΤΟΜΑΣ όπως τα Γραφεία της Διεθνούς της Λ. Κομάροβα, τις παράξενες Κατοικίες Ποντ του Σοκόλοβ και τις δουλειές του Ιβάν Λεονίντοβ. Τα άρθρα στο περιοδικό ήταν κατά κύριο λόγο στα ρώσικα, αν και περιστασιακά κάποια μέρη του δημοσιεύονταν και στα γερμανικά, υποδεικνύοντας τις συγγένειες της ομάδας με την Νέα Αντικειμενικότητα (γερμ: Neue Sachlichkeit ή Neues Bauen), αν και κανένας αρχιτέκτονας της ομάδας ΟΣΑ δεν κλήθηκε να συμβάλει στο σχεδιασμό του συγκροτήματος Βάισενχοφ (γερμ: Weißenhofsiedlung).
Επιδιώξεις και προσφορά της ομάδας
Η ομάδα αποτέλεσε, κατά κάποιο τρόπο, το σοβιετικό αντίστοιχο του Ντερ Ρινγκ στο Βερολίνο: ανακίνηση για τη σύγχρονη αρχιτεκτονική και τις κατασκευαστικές μεθόδους και πολεμική ενάντια στον κλασικισμό και τον εκλεκτικισμό που τελικά θα επικρατήσουν στην σταλινική αρχιτεκτονική. Από την δημιουργία της η «Ένωση Σύγχρονων Αρχιτεκτόνων» ήταν οργάνωση με μέλη που είχαν ως αντικειμενικό στόχο όχι την «κλειστή» δράση και τις θεωρητικές συζητήσεις μεταξύ τους αλλά αντίθετα την διαμόρφωση και ανάπτυξη των βασικών αρχών της αρχιτεκτονικής μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας μέσα από πολιτικούς αγώνες. Ήταν επίσης ομάδα (σε αντίθεση με τους περισσότερους πολιτιστικούς και καλλιτεχνικούς συλλόγους της εποχής) με μέλη όχι μόνο Μοσχοβίτες. Ομάδες ολόκληρες αρχιτεκτόνων από μακρινές επαρχίες μέχρι τη Σιβηρία, θα παρουσιάσουν περιοδικά τη δουλειά τους στη «Σύγχρονη Αρχιτεκτονική» και θα διαδηλώσουν τη συμφωνία τους με τη δράση και τους στόχους της ΟΣΑ.
Επιπλέον, επιχείρησε εξαρχής να μεταβάλει το modus operandi (τρόποι εργασίας) του αρχιτέκτονα, έτσι ώστε, από την παραδοσιακή σχέση τεχνίτη προς πελάτη, να εξελιχθεί ένας νέος τύπος επαγγελματία, που πρώτα απ’ όλα θα ήταν κοινωνιολόγος, δεύτερο πολιτικός και τρίτο τεχνικός. . Ενώ θα εισάγει στην επαγγελματική πρακτική και τις έρευνες και σφυγμομετρήσεις με τους κατοίκους των κτιρίων και κυριότερα με μελλοντικούς κατοίκους (Σ.Α., 1926, Νο 4).
Η ΟΣΑ, ανέλαβε με δική της πρωτοβουλία, να καταρτίσει τα απαραίτητα προγράμματα και τους κατάλληλους τύπους μορφών για μια αναδυόμενη σοσιαλιστική κοινωνία, στρέφοντας το ενδιαφέρον της και σε κάποια ευρύτερα ζητήματα κατανομής της ενέργειας και διασποράς του πληθυσμού. Κύρια, λοιπόν, ζητήματα ήταν: πρώτο, το ζήτημα της κοινοτικής κατοικίας και η δημιουργία των κατάλληλων κοινωνικών μονάδων και δεύτερο, η διαδικασία κατανομής, δηλαδή η μεταφορές σε όλες τους τις μορφές. Μετά την πρώτη, ακολούθησε και μια δεύτερη έρευνα το 1927, με στόχο τον προσδιορισμό της κατάλληλης μορφής της νέας κοινοτικής κατοικίας, της ντομ-κομούνα. Επίσης, οι αρχιτέκτονες της ΟΣΑ θα πρωτοεισάγουν στη Σοβιετική Ένωση τις ιδέες της προκατασκευής, της βιομηχανοποίησης και της τυποποίησης στις αρχιτεκτονικές κατασκευές.
Έργα των μελών της ΟΣΑ
Όλη αυτή η δραστηριότητα παρακίνησε την κυβέρνηση να συστήσει μια ομάδα έρευνας για τις προδιαγραφές της κατοικίας, υπό τη διεύθυνση του Γκίσνπουργκ. Το προϊόν της εργασίας αυτής της ομάδας οδήγησε στον σχεδιασμό μιας σειράς μονάδων Stroikem, από τις οποίες μάλιστα μια χρησιμοποίησε και ο Γκίνσμπουργκ στην πολυκατοικία Ναρκόμφιν, που έχτισε στη Μόσχα το 1929. Μολονότι ο Γκίνσμπουργκ χρησιμοποίησε έναν εσωτερικό διάδρομο με πρόσβαση σε ένα διπλανό κτίριο, όπου βρισκόταν μια καντίνα, ένα γυμναστήριο, μια βιβλιοθήκη, ένας βρεφονηπιακός σταθμός και μια ταράτσα, ήξερε πολύ καλά ότι μια τέτοια συλλογικότητα δε μπορούσε να επιβληθεί στους κατοίκους απλά και μόνο μέσα από τη μορφή του κτιρίου. Ο Γκίνσμπουργκ εκτός από την πολυκατοικία Ναρκόμφιν, έκτισε την επίσης γνωστή πολυκατοικία Γκόστρακ και άλλες όπως αυτές στο Gogolsky Boulevard, στη Μόσχα και στο Σβερντλόβσκ.
Υπάρχουν, επίσης, διάφορα παραδείγματα κατασκευασμένων έργων που σχεδιάστηκαν από τα υπόλοιπα μέλη της ΟΣΑ στην Σοβιετική Ένωση. Τέτοια ήταν τα έργα των δεκαετιών ’20 με ’30 των αδερφών Βεσνίν, που περιλαμβάνουν το πολιτιστικό μέγαρο Likhachev, το πολυκατάστημα Mostorg στη Μόσχα, την τράπεζα Ivanovo και τον σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας DneproGES. Επίσης, έργα του Μ. Μπαρστς, όπως το πλανητάριο της Μόσχας (συνεργασία με τον Sinyakvsky) και το συγκρότημα γραφείων Gostorg (ως μέλος μιας ομάδας με επικεφαλής τον Μπ. Βελικόβσκι). Έργα του Ι. Νικόλαεβ, όπως το ηλεκτρικό-τεχνικό συγκρότημα στη Μόσχα (σε συνεργασία με τον Φισένκο, το οποίο παρουσιάστηκε και στην Διεθνή Έκθεση Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Νέα Υόρκη το 1932) και η μεγάλη κοινοτική κατοικία για φοιτητές στη Μόσχα και τέλος οι εργατικές κατοικίες που σχεδιάστηκαν από τον Α. Νικόλσκυ στην οδό Τράκτορ, στο Λένινγκραντ.
Το τέλος της ομάδας
Η ομάδα από ένα σημείο και μετά δεχόταν επικρίσεις για ιδεαλισμό, όπως στο παράδειγμα του Ανακτόρου Πολιτιστικής Παιδείας του Λεονίντοβ, που στάθηκε η αφορμή να δεχθεί ο Λεονίντοβ την επίθεση της ομάδας ΒΟΠΡΑ (αρχικά που σημαίνουν «Πανρωσικός Σύνδεσμος Προλεταριακών Αρχιτεκτόνων»). Επίσης η στροφή στις θεωρίες της ομάδας γύρω στα 1929, από τα κοινοτικά αστικά συγκροτήματα σε κάποιου είδους ημι-αγροτικές (πλην τεχνολογικές) προτάσεις για την εξέλιξη των πόλεων συγκέντρωσαν ακόμη περισσότερες επικρίσεις. Τα μέλη της ΟΣΑ, ενδεχομένως επηρεασμένοι από τις βιαιότητες της επιβεβλημένης κολεκτιβοποίησης στη σοβιετική επαρχία, πρωτοστάτησαν στην ιδέα της «από-αστικοποίησης», πράγμα το οποίο είχε ολέθριες συνέπειες, όταν το κίνημα καταδικάστηκε από δήλωση του Πολιτικού Γραφείου. Το περιοδικό ΣΑ διαλύθηκε το 1930 και η ΟΣΑ σύντομα μετατράπηκε σε «Τμήμα Αρχιτεκτόνων για την Σοσιαλιστική Οικοδόμηση» πριν συγχωνευτεί με την «Κρατική Ένωση Αρχιτεκτονικής». Τα μέλη της ομάδας συνέχισαν να εξασκούνται στη μοντέρνα αρχιτεκτονική μέχρι το 1934 και το επίσημο ανάγγελμα του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού. Τα περισσότερα μέλη της ΟΣΑ επέζησαν των διώξεων, με τις εξαιρέσεις των Α. Γκαν και Μ. Οκίτοβιτς που δολοφονήθηκαν και οι δυο. Με την γενική αποκατάσταση του μοντερνισμού στην δεκαετία του 1960, τα θέματα του περιοδικού ΣΑ αναδημοσιεύτηκαν, μετά από δεκαετίες καταστολής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Ρωσία
Αγία Κυριακή Ιωαννίνων
Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Θεριακησίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αγίου Δημητρίου, του δήμου Δωδώνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Κρεζ
Η Κρεζ (γαλλικά: Creuse) είναι γαλλικός νομός, ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή Νέα Ακουιτανία. Οφείλει την ονομασία του στον ποταμό Κρεζ. Η INSEE και η La Poste της αποδίδουν τον κωδικό 23. Μεγαλύτερή του πόλη και πρωτεύουσά του είναι το Γκερέ (NaN κάτοικοι).
Αγία Κυριακή Ιωαννίνων
Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι οριενός στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους Τόμαρος, κοντά στον δρόμο Ιωαννίνων – Φιλιππιάδας (Ε 951) και την Ιονία Οδό (Ε5), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 530. Aπέχει περίπου 15 χλμ. Ν. των Ιωαννίνων.
Κρεζ
Ονομασία
Η Κρεζ ονομάζεται, στα οξιτανικά, La Creusa ή La Cruesa, που προφέρεται ως « Λα Κρόζο » ή « Λα Κρουέζο ».
Αγία Κυριακή Ιωαννίνων
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Θεριακησίου του νομού Ιωαννίνων. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Θεριακησίου και ορίστηκε έδρα του δήμου Αγίου Δημητρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αγίου Δημητρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δωδώνης, του οποίου ορίστηκε έδρα.
Κρεζ
Ιστορία
Ο νομός δημιουργήθηκε στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, κατ' εφαρμογή του νόμου της 22ας Δεκεμβρίου 1789, αποκλειστικά με βάση την παλαιά επαρχία της Μαρς.
Αγία Κυριακή Ιωαννίνων
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Κρεζ
Ιστορία
Πριν το 2016 ο νομός Κρεζ ανήκε στην περιοχή Λιμουζέν, η οποία, με τη νέα εδαφική μεταρρύθμιση, συνενώθηκε με την Ακουιτανία και το Πουατού-Σαράντ και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Από τον Μεσαίωνα, όπως στο σύνολο των κοινοτήτων του νομού, αρκετοί άνδρες έφευγαν κάθε χρόνο στις μεγαλουπόλεις στα εργοτάξια ώστε να προσληφθούν ως κτίστες, ξυλουργοί, στεγοποιοί...
Πολιτική
right|thumb|Το Μέγαρο των Μονερού στο Γκερέ αποτελεί έδρα του Γενικού Συμβουλίου
Γεωγραφία
Η Κρεζ αποτελεί τμήμα της περιοχής της Νέας Ακουιτανίας. Συνορεύει με τους νομούς της Κορέζ, της Ωτ-Βιέν, του Αλλιέ, του Πουί-ντε-Ντομ, του Σερ και της Αντρ.
Ο νομός βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του Μασίφ Σαντράλ. Το υψίπεδο του Μιλβάς βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα. Ο νομός φτάνει σε ύψος 932 μέτρων στο δάσος του Σατωβέρ, στο Σαιντ-Οραντού-ντε-Σιρούζ.
Οι τυρφώνες
Η Κρεζ διαθέτει αρκετούς τυρφώνες στα εδάφη της όπως ο τυρφώνας της Μαζύρ ο οποίος βρίσκεται μεταξύ των κοινοτήτων Ρουαγιέρ-ντε-Βασσιβιέρ, Λε Μοντέιγ-ω-Βικόντ και Σαιν-Πιέρ-Μπελβύ. Ένας τυρφώνας είναι ένα ιδιαίτερο οικοσύστημα, εύθραυστο, μια υγρή έκταση που χαρακτηρίζεται από την σταδιακή συσσώρευση τύρφης, ένα έδαφος που χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερη ανθεκτικότητά του σε οργανική ύλη ως επί το πλείστον φυτική, ελάχιστα ή καθόλου αποσυντεθειμένη. Αυτό το χαρακτηριστικό καθιστά τους τυρφώνες πηγές άνθρακα.
Η πανίδα είναι φτωχή και εξειδικευμένη : το Zootoca vivipara, το Anthus pratensis, την Vipera berus που υπάγεται σε καθεστώς ημιπροστασίας σύμφωνα με την λίστα του διατάγματος της 22ας Ιουλίου 1993, τον κιρκαετό Ζαν-λε-Μπλαν (Circaetus Galicus) : είναι πτηνό, ημερήσιο αρπακτικό της οικογένειας των accipitridae. Η μορφή του μοιάζει με αυτήν μιας χοντρής βαμβακίνας. Τα φτερά του και η ουρά του είναι πλατιά και η κοιλιά του ανοιχτόχρωμη, ενώ το στήθος και το κεφάλι του σκουρότερα. Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με φίδια.
Όσον αφορά τη χλωρίδα, εντοπίζεται μεγάλος αριθμός σπανίων ειδών ανάμεσά τους όλα τα είδη δροσερών.
Τα δάση
220px|thumb|right|Τυπικό τοπίο του δυτικού τμήματος της Κρεζ 220px|thumb|right|Τοπίο της Κρεζ
Το δάσος του Λιμουζέν είναι σχετικά καινούργιο. Το 1862, καταλάμβανε μια μικρή σχετικά έκταση της τάξεως των 118.900 εκταρίων. Αλλά μετά από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, μέσω φύτευσης και αναδάσωσης των εγκαταλειμμένων εδαφών, αναπτύχθηκε φτάνοντας τα 584.000 εκτάρια το 2003. Ως αποτέλεσμα, η ανάπτυξη του δάσους ήταν στον αντίποδα της μείωσης του πληθυσμού.
Οι μεγάλες εκτάσεις καλύπτονται αποκλειστικά από δάση ρητινοειδών (Pseudotsuga menziesii και Picea) καθώς και φυλλοβόλων (δρυς, οξιά, σημύδα, καστανιά ).
Κλίμα
Η Κρεζ έχει ωκεάνιο κλίμα λίγο ή περισσότερο επηρεασμένο από την τοπογραφία του που διαφέρει μεταξύ 200 και 900 μέτρων ύψους από βορρά προς νότο.
Για το υψίπεδο των Μιλβάς, κυριαρχεί υγρό κλίμα το οποίο είναι επηρεασμένο από τα ημιορεινά υψώματα τα οποία λειτουργούν ως πρώτο εμπόδιο στα ρεύματα που προέρχονται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι βροχοπτώσεις είναι σε μεγάλη αφθονία, οι χιονοπτώσεις σημαντικές και παραμένουν στο έδαφος. Οι χαμηλές θερμοκρασίες οφείλονται στην μορφολογία του εδάφους. Το υψίπεδο, ωστόσο, έχει ορισμένες χλιαρές ημέρες (χάρη σε μια εναλλαγή της θερμοκρασίας), κι ενώ αυτές είναι σπάνιες σε άλλες περιοχές στις πεδιάδες.
Οικονομία
150px|thumb|Ράτσα βοοειδών της περιοχής του Λιμουζέν
Η οικονομία της Κρεζ βασίζεται παραδοσιακά σε δύο τομείς :
Ωστόσο, εδώ και μερικά χρόνια, η ανάπτυξη του πράσινου τουρισμού καταφέρνει να κερδίσει το χαμένο έδαφος σε σχέση με τους συνορεύοντες νομούς, χάρη στην δημιουργία αρκετών χώρων φιλοξενίας, ξενώνων, αγροκτημάτων-ξενώνων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Νέας Ακουιτανίας
Παλαιά Πόλη Ιεροσολύμων
Η Παλαιά Πόλη (העיר העתיקה, Χα’Ιρ Χα’Ατικά, البلدة القديمة, αλ-Μπάλντα αλ-Καντίμα, Երուսաղէմի հին քաղաք, Erusałemi hin k’ałak' ) είναι μια περιτοιχισμένη περιοχή 0,9 τετραγωνικών χιλιομέτρων εντός της σύγχρονης πόλης της Ιερουσαλήμ.
Η ιστορία της Παλαιάς Πόλεως έχει τεκμηριωθεί με σημαντικές λεπτομέρειες, ιδίως σε παλιούς χάρτες της Ιερουσαλήμ τα τελευταία 1.500 χρόνια. Αυτή η περιοχή αποτελούσε ολόκληρη την πόλη της Ιερουσαλήμ μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα· γειτονικά χωριά όπως το Σιλωάμ και νέες εβραϊκές γειτονιές όπως το Μισκενότ Σα'ανανίμ, έγιναν αργότερα μέρος των δημοτικών ορίων.
Η Παλαιά Πόλη φιλοξενεί αρκετούς τόπους σημαντικότατης θρησκευτικής αξίας: το Όρος του Ναού και το Δυτικό Τείχος για τους Εβραίους, ο Ναός του Πανάγιου Τάφου για τους Χριστιανούς και ο Θόλος του Βράχου και το Τέμενος Αλ-Άκσα για τους Μουσουλμάνους. Προστέθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO το 1981.
Παραδοσιακά, η Παλαιά Πόλη χωρίζεται σε τέσσερεις άνισες συνοικίες, αν και οι σημερινοί ορισμοί εισήχθησαν μόνο τον 19ο αιώνα. Σήμερα, η Παλαιά Πόλη κατά προσέγγιση χωρίζεται (αριστερόστροφα από τη βορειοανατολική γωνία) στη Μουσουλμανική, Χριστιανική, Αρμενική και Εβραϊκή Συνοικία. Τα μνημειώδη αμυντικά τείχη της Παλαιάς Πόλεως και οι πύλες της πόλης χτίστηκαν το 1535–1542 από τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή.
Πληθυσμός
Ο σημερινός πληθυσμός της Παλαιάς Πόλεως κατοικεί κυρίως στη Μουσουλμανική και τη Χριστιανική συνοικία. Από το 2007 ο συνολικός πληθυσμός ήταν 36.965 κάτοικοι. Η ανάλυση των θρησκευτικών ομάδων το 2006 ήταν 27.500 Μουσουλμάνοι (από τους περίπου 17.000 το 1967, με πάνω από 30.000 έως το 2013, έχοντας αυξητική τάση)· 5.681 Χριστιανοί (περίπου 6.000 το 1967), εξαιρώντας τους 790 Αρμένιους (κάτω στους 500 περίπου από το 2011, έχοντας μειωτική τάση)·  και 3.089 Εβραίοι (ξεκινώντας με κανέναν το 1967, καθώς εκδιώχθηκαν μετά την κατάληψη της Παλαιάς Πόλεως από την Ιορδανία μετά τον Ααβοϊσραηλινό Πόλεμο του 1948, με σχεδόν 3.000 συν περίπου 1.500 μαθητές γιεσίβα μέχρι το 2013, έχοντας αυξητική τάση).
Πολιτικό καθεστώς
Κατά τη διάρκεια του Αραβοϊσραηλινού Πολέμου του 1948, η Παλαιά Πόλη καταλήφθηκε από την Ιορδανία και όλοι οι Εβραίοι κάτοικοί της εκδιώχθηκαν. Κατά τη διάρκεια του πολέμου των έξι ημερών το 1967, όπου υπήρξαν μάχες σώμα με σώμα στο Όρος του Ναού, οι ισραηλινές δυνάμεις κατέλαβαν την Παλαιά Πόλη μαζί με την υπόλοιπη Ανατολική Ιερουσαλήμ, στη συνέχεια προσαρτώντας την ως έδαφος του Ισραήλ και επανενώνοντάς την με το δυτικό τμήμα της πόλης. Σήμερα, η ισραηλινή κυβέρνηση ελέγχει ολόκληρη την περιοχή, την οποία θεωρεί μέρος της εθνικής της πρωτεύουσας. Ωστόσο, ο νόμος της Ιερουσαλήμ του 1980, ο οποίος ουσιαστικά προσάρτησε την Ανατολική Ιερουσαλήμ στο Ισραήλ, κηρύχθηκε άκυρος με το ψήφισμα 478 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η Ανατολική Ιερουσαλήμ θεωρείται πλέον από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητα ως μέρος της κατεχόμενης παλαιστινιακής επικράτειας, εξαιρουμένων των Ηνωμένων Πολιτειών και βέβαια του Ισραήλ.
Σπούτνικ 2
Ο Σπούτνικ 2 (ρωσ.:Спутник-2) ήταν το δεύτερο κατά σειρά διαστημικό σκάφος που εκτοξεύτηκε από την Σοβιετική Ένωση στις 3 Νοεμβρίου 1957 και τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη. Είναι επίσης το πρώτο διαστημικό σκάφος που μετέφερε έναν ζωντανό οργανισμό στο διάστημα, τη σκυλίτσα Λάικα.
Τεχνικά χαρακτηριστικά και εξοπλισμός
Οι διαστάσεις του ήταν 4 μέτρα (13 πόδια) ύψος μέχρι την κωνική του κορυφή, ενώ η διάμετρος στη βάση του ήταν 2 μέτρα (6,5 πόδια).
Περιείχε διάφορα διαμερίσματα για τις ραδιοσυσκευές αποστολής σημάτων, ένα σύστημα τηλεμετρίας, μια μονάδα προγραμματισμού, μια γεννήτρια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, ένα σύστημα ελέγχου θερμοκρασίας για την καμπίνα, και επιστημονικά όργανα.
Η διαβίβαση μηχανογραφικών στοιχείων δεδομένων γίνονταν με βάση το σύστημα τηλεμετρίας Tral D, το οποίο θα διαβίβαζε τα στοιχεία στη γη για 15 λεπτά σε κάθε περιφορά.
Είχε δύο φωτόμετρα για τη μέτρηση της ηλιακής ακτινοβολίας (υπεριώδεις ακτίνες και ακτίνες X) και κοσμικής ακτινοβολίας.
Δημοκήδης
Ο Δημοκήδης ο Κροτωνιάτης υπήρξε ιατρός της αρχαιότητας, ο πλέον επιδέξιος της εποχής του σύμφωνα με τον Ηρόδοτο.
Σπούτνικ 2
Τεχνικά χαρακτηριστικά και εξοπλισμός
Δεν είχε τηλεοπτικές κάμερες ή φωτογραφικές μηχανές (κάποιες τηλεοπτικές εικόνες σκυλιού που υπάρχουν, είναι από Σπούτνικ 5 με επιβάτη τη Στρέλκα και φέρονται κατά λάθος να είναι της Λάικα).
Δημοκήδης
Φαίνεται πως έγραψε βιβλίο για την ιατρική που χρησιμοποιήθηκε και σε έργα μεταγενεστέρων του.
Σπούτνικ 2
Περιγραφή της αποστολής
Το Σπούτνικ 2 εκτοξεύτηκε με τον πύραυλο R-7 χωρίς μετατροπές, παρόμοιο με αυτόν που χρησιμοποιήθηκε και για το Σπούτνικ 1.
Δημοκήδης
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Αρχαίοι Κροτωνιάτες
Σπούτνικ 2
Περιγραφή της αποστολής
Η τροχιά του ήταν 212 X 1.660 χιλιόμετρα (132 X 1.031 μίλια) με περίοδο περιστροφής 103,7 λεπτά.
Αφού έφθασε στην τροχιά του, η κωνική μύτη αποχωρίστηκε επιτυχώς, αλλά το τμήμα Blok Α δυσλειτούργησε και δεν αποχωρίστηκε, πράγμα που εμπόδιζε το θερμικό σύστημα ελέγχου να λειτουργήσει κανονικά. Επιπλέον δημιουργήθηκαν ελαφρές ζημιές στη θερμική μόνωση με αποτέλεσμα η θερμοκρασία στο εσωτερικό του σκάφους να φτάνει τους 40 °C (104 °F). Έτσι η Λάικα πέθανε από υπερθέρμανση λίγες ώρες μετά την εκτόξευση, γιατί τα σκυλιά μην διαθέτοντας ιδρωτοποιούς αδένες στο δέρμα τους (σε αντίθεση με τους ανθρώπους) είναι πάρα πολύ ευαίσθητα στην άνοδο της θερμοκρασίας.
Ο Σπούτνικ 2 επανεισήλθε τη γήινη ατμόσφαιρα στις 14 Απριλίου 1958 μετά από 162 ημέρες σε δορυφορική τροχιά της γης και κάηκε. Το όχημα δεν ήταν σχεδιασμένο για επανείσοδο, και έτσι από τη στιγμή της εκτόξευσης η Λάικα ήταν καταδικασμένη να χαθεί μαζί με το δορυφόρο. Υπήρχε μια συσκευή για να της γίνει ευθανασία δέκα μέρες μετά την εκτόξευση, κάτι που τελικά δεν χρειάστηκε, καθώς ο σκύλος δεν άντεξε στις θερμοκρασίες της καμπίνας.
Ο Σπούτνικ 2 και η ζώνη ακτινοβολίας Βαν Άλλεν
Ο Σπούτνικ 2 δεν ανίχνευσε τη ζώνη ακτινοβολίας Βαν Άλλεν, επειδή η τροχιά του ήταν πολύ ψηλά στο Βορρά, και επειδή δεν είχε τον ανάλογο εξοπλισμό καταγραφής. Οι μετρητές ραδιενέργειας κατέγραψαν μεν κάποια αύξηση στην ακτινοβολία στα 400-700 χιλιόμετρα (250-435 μίλια) μακριά από τη γη, αλλά αυτό δεν ερμηνεύθηκε ως κάτι ασυνήθιστο. Στην Αυστραλία, ο καθηγητής Harry Messel έλαβε τα σήματα αλλά δεν διέθετε τον κώδικα αποκωδικοποίησης για να μπορέσει να τα μελετήσει.
Από το 1958 και μετά αναπτύχθηκε η συνεργασία με τους Σοβιετικούς, ώστε με το Σπούτνικ 3, και αργότερα με τους Explorer 1, 2, 3 και 4 μελέτησαν και επιβεβαίωσαν το φαινόμενο αυτό.
Κατηγορία:Τεχνητοί δορυφόροι Κατηγορία:Σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1957
Δημήτρης Λούκα Οικονόμου
Ο Δημήτρης Λούκα Οικονόμου είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής, γεννήθηκε στο Παραλίμνι στις 6 Σεπτεμβρίου 1952.
Αγωνιζόταν σαν μέσος επιθετικός.
Από τις σημαντικότερες ποδοσφαιρικές φυσιογνωμίες της κωμόπολης του Παραλιμνίου της Κύπρου, ο Δημήτρης Λούκα Οικονόμου ή αλλιώς Κούδας, όπως πολλοί τον ονομάζανε, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο σύλλογο της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου την περίοδο 1967-1968, σε ηλικία μόλις 15 χρονών. Ο Δημήτρης με πρώτη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας της ΚΟΠ, αποτέλεσε σημαντικός για το σύλλογο, αλλά καθώς η ομάδα ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την άνοδο, δεν τα κατάφερε. Αυτό όμως έγινε κατορθωτό με τη μεγάλη βοήθεια του Δημήτρη την αμέσως επόμενη χρονιά(1968-1969), στο πρώτο ενιαίο Παγκύπριο πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας, οπού με σύνολο 19 νίκες, 3 ισοπαλίες και μόνο 2 ήττες, η ομάδα ανεβαίνει πανηγυρικά στα μεγάλα σαλόνια στα οποία αγωνίζεται ανελλιπώς μέχρι και σήμερα.
Ο Δημήτρης Λούκα Οικονόμου από νωρίς έδειξε τις επιτελικές του ικανότητες, ενώ αποτέλεσε πολύ σημαντικός ποδοσφαιριστής της Ένωσης. Οι εξαιρετικές του επινοήσεις και το μυαλωμένο παίξιμο του, έκαναν πολλούς να του δώσουν το προσωνύμιο Κούδας, λόγω της παρουσίας του Γιώργου Κούδα εκείνη την εποχή στον ΠΑΟΚ, ενός από τους μεγαλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές.
Είναι από τους μοναδικούς ποδοσφαιριστές της Ένωσης, όπου συμμετείχε σε όλους τους τελικούς Κυπέλλου και ευρωπαικούς αγώνες(εκτός του κυπέλλου Ιντερτότο) που αγωνίστηκε η ομάδα. Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της καλύτερης περιόδου της Ένωσης όλων των εποχών, της περιόδου 1974-1975, η οποία εκτός από φιναλίστ του Κυπέλλου και δευτεραθλήτρια Κύπρου, ανακηρύχθηκε ως η καλύτερη άμυνα της Ευρώπης εκείνης της ποδοσφαιρικής περιόδου, ενώ την ίδια περίοδο ο Δημήτρης σκόραρε 3 φορές στο πρωτάθλημα, πράγμα σπάνιο, αφού ενώ στην καριέρα του πρόσφερε δεκάδες ασσίστ, αλλά σπάνια έβλεπε ο ίδιος δίκτυα.
Από την περίοδο 1967-1968, μέχρι και την περίοδο 1974-1975 αγωνιζόταν στην Ένωση, ενώ την περίοδο 1975-1976 μεταγράφηκε παρέα με τον Δημήτρη Κύζα στον Παναθηναϊκό, έναντι αστρονομικού ποσού για τα δεδομένα της τότε εποχής. Με τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε δύο χρόνια στην Α' Εθνική κατηγορία, μέχρι και την περίοδο 1976-1977. Στη συνέχεια, την περίοδο 1977-1978 αγωνίστηκε για ένα χρόνο στην Προοδευτική στη Β' Εθνική κατηγορία, καθώς την επόμενη περίοδο(1978-1979) επέστρεψε στην Ένωση Νέων Παραλιμνίου, όπου και παρέμεινε μέχρι και το 1985 που έκλεισε την ποδοσφαιρική καριέρα του.
Συνολικά αγωνίστηκε 19 χρόνια στην καριέρα του, τα 16 εκ των οποίων ήταν με την Ένωση Νέων Παραλιμνίου, 2 με τον Παναθηναϊκό και 1 με την Προοδευτική.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Αντρέα Βακκάρο
Βιογραφία
Ο Αντρέα γεννήθηκε στη Νάπολη, σε μία οικογένεια ζωγράφων, μεταξύ των οποίων οι Ντομένικο Αντόνιο και Λορέντσο Βακκάρο. Στην αρχή μαθήτευσε στον ζωγράφο του ύστερου Μανιερισμού Τζιρόλαμο Ιμπαράτο. Οι πρώτες δημιουργίες του Α. Βακκάρο, λίγο μετά το 1620, δείχνουν την επίδραση του Καραβάτζο, όσο και των Ναπολιτάνων ακολούθων του. Ζωγράφισε ένα αντίγραφο της Μαστιγώσεως του Καραβάτζιο, και υπήρξε εποχή που αμφότερα τα έργα, το πρωτότυπο και το αντίγραφο, κρέμονταν το ένα δίπλα στο άλλο στον ναό Σαν Ντομένικο Ματζόρε της Νάπολης. Ο Βακάρο υπήρξε ταυτόχρονα φίλος και ανταγωνιστής του Μάσσιμο Σταντσιόνε. Μετά το 1630 ο τενεμπρισμός του Βακκάρο μαλάκωσε και τα έργα του έγιναν περισσότερο φωτεινά, μάλλον υπό την επίδραση καλλιτεχνών όπως ο Γκουίντο Ρένι και ο Πιέτρο ντα Κορτόνα. Πάτρωνές του υπήρξαν ο Ισπανός αντιβασιλιάς της Νάπολης Γκασπάρ ντε Μπρακαμόντε και ο Φλαμανδός έμπορος Γκασπάρ Ρούμερ (Roomer). Από τους μαθητές του Βακκάρο ο πλέον αξιόλογος ήταν ο Τζουζέπε Φαττορούζο. Ο γιος τού Α. Βακκάρο, Νικόλα (1632-1709), υπήρξε επίσης καλός ζωγράφος.
Τα έργα που ξεχωρίζουν
Από τα έργα που ζωγράφισε ο Αντρέα Βακκάρο ξεχωρίζουν τα παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Χάρι Γκουαρντίνο
Ο Χάρι Γκουαρντίνο (αγγλικά: Harry Guardino), (23 Δεκεμβρίου 1925 - 17 Ιουλίου 1995), ήταν Αμερικανός ηθοποιός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μαύρος Καθρέφτης
μικρογραφία|225x225εσ|Black Mirror LogoΤο Μαύρος Καθρέφτης (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Black Mirror) είναι βρετανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας που δημιουργήθηκε από τον Τσάρλι Μπρούκερ, με τους Μπρούκερ και Άναμπελ Τζόουνς να λειτουργούν ως συντονιστές του προγράμματος. Επικεντρώνεται σε σκοτεινά και σατιρικά θέματα που εξετάζουν τη σύγχρονη κοινωνία, ιδιαίτερα όσον αφορά τις απρόβλεπτες συνέπειες των νέων τεχνολογιών. Τα επεισόδια είναι αυτοτελή, συνήθως τοποθετημένα σε εναλλακτικό ή στο εγγύς μέλλον. Η σειρά ξεκίνησε στο βρετανικό Channel 4, τον Δεκέμβριο του 2011. Ένας δεύτερος κύκλος ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2013. Το Σεπτέμβριο του 2015, το Netflix εξαγόρασε το πρόγραμμα, παραγγέλνοντας μια σειρά 12 επεισοδίων που χωρίστηκαν αργότερα σε δύο κύκλους από έξι επεισόδια. Η πρώτη κυκλοφόρησε στο Netflix παγκοσμίως ως ο τρίτος κύκλος στις 21 Οκτωβρίου 2016. Ο τέταρτος κύκλος ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2017 και προβλήθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου του έτους. Ο πέμπτος κύκλος προβλήθηκε τον Ιούνιο του 2019 και ο έκτος τον Ιούνιο του 2023.
Πρώτος κύκλος - Επεισόδια
Ο κύκλος που μας σύστησε το Black mirror το 2011 γνωρίζοντας επιτυχία από κριτικούς και κοινό (Rotten Tomatoes: 98%-93%, IMDb: 9.0/10) απαρτίζεται από τρία επεισόδια:
The National Anthem (Εθνικός ύμνος)
(Πρώτη προβολή επεισοδίου:4 Δεκεμβρίου 2011) Με την απαγωγή της πριγκίπισσας Σουζάνας, ενός αγαπητού από τους πολίτες μέλους της βασιλικής οικογένειας, ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Μάικλ Κάλοου έρχεται αντιμέτωπος με ένα οικτρό δίλημμα που του ανατίθεται από τον απαγωγέα.
Fifteen million merits (Δεκαπέντε εκατομμύρια)
(Πρώτη προβολή επεισοδίου:11 Δεκεμβρίου 2011) Σε έναν κόσμο όπου η καθημερινότητα των ανθρώπων αποτελείται από την ακατάπαυστη άσκηση σε ποδήλατα γυμναστικής ούτως ώστε να κερδίσουν εικονικά "δολάρια", τα λεγόμενα merits, ο νεαρός Μπινγκ θα γνωρίσει την Άμπι και θα εναποθέσει σε αυτήν όλες του τις ελπίδες, χαρίζοντάς της 15 εκατομμύρια merits προκειμένου να συμμετάσχει σε ένα σόου ταλέντων.
THE ENTIRE HISTORY OF YOU (Ολόκληρη η δική σου ιστορία)
(Πρώτη προβολή επεισοδίου:18 Δεκεμβρίου 2011) Στο άμεσο μέλλον, αναπτύσσεται ένα εμφύτευμα μνήμης το οποίο καταγράφει ολόκληρη τη ζωή όσων το έχουν αποκτήσει (ό,τι βλέπουν, ακούν και κάνουν) δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ανατρέξουν στο παρελθόν ανά πάσα στιγμή και να "κουβαλούν" τις αναμνήσεις τους μαζί τους για πάντα. Είναι όμως αυτό τόσο καλό όσο ακούγεται για τον Λίαμ και τη Φιόν;
Δεύτερος κύκλος - Επεισόδια
Ο δεύτερος κύκλος της σειράς προβλήθηκε το 2013, σημειώνοντας παρόμοια επιτυχία με την πρώτη (Rotten Tomatoes: 87%-93%, IMDb: 8.5/10 ) και αποτελούνταν από τέσσερα επεισόδια:
BE RIGHT BACK (Επιστρέφω αμέσως)
(Πρώτη προβολή επεισοδίου:11 Φεβρουαρίου 2013) Μέσω της χρήσης μίας υπηρεσίας που επιτρέπει στους ανθρώπους να επικοινωνούν με τους νεκρούς, η Μάρθα επιχειρεί να επανασυνδεθεί με τον χαμένο σύντροφό της. μικρογραφία|Black Mirror: White Bear (κύκλος 2, επεισόδιο 2)
WHITE BEAR (Λευκός αρκούδος)
(Πρώτη προβολή επεισοδίου:18 Φεβρουαρίου 2013) Η Βικτώρια ξυπνάει χωρίς να θυμάται τίποτα σχετικά με τη ζωή της και χωρίς να ξέρει πού βρίσκεται ούτε τι συμβαίνει στον κόσμο γύρω της, ο οποίος αρνείται να επικοινωνήσει μαζί της. Τι είναι αλήθεια αυτό που έκανε τους πάντες να συμπεριφέρονται αλλόκοτα και που δεν επηρέασε την ίδια;
THE WALDO MOMENT (Η στιγμή του Γουάλντο)
(Πρώτη προβολή επεισοδίου:25 Φεβρουαρίου 2013) Ένας αποτυχημένος κωμικός που "δανείζει" τη φωνή του στη διάσημη αρκούδα-καρτούν Γουάλντο, εμπλέκεται στο πολιτικό προσκήνιο μετά από την πίεση στελεχών. Τι αποτελέσματα θα έχει όμως αυτό στη ζωή του;
WHITE CHRISTMAS (Λευκά Χριστούγεννα)
(Πρώτη προβολή επεισοδίου:16 Δεκεμβρίου 2014) Δύο άντρες σε ένα απομακρυσμένο σπίτι στην παγωμένη ερημιά, διηγούνται ο ένας στον άλλο τρεις ιστορίες οι οποίες υποδεικνύουν το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η τεχνολογία αλλά και το πόσο εύκολα η χρήση της καθίσταται ασύστολη, υπερβαίνοντας τα όρια...
Όθωνας Έσσλιν
Ο Όθωνας Έσσλιν (Αθήνα, 1880 - Αθήνα, 1913) ήταν Βαυαροέλληνας μακεδονομάχος.
Σταθμός Καλλιθέα (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Καλλιθέα είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1 (γνωστής και ως Ηλεκτρικού), στη χιλιομετρική θέση 5,558 από τον σταθμό Πειραιά. Πήρε το όνομά του από την ομώνυμη συνοικία που εξυπηρετεί. Εξυπηρετεί επίσης τον Δήμο Μοσχάτου-Ταύρου. Βρίσκεται στην οδό Θεσσαλονίκης, στο ύψος της Σιβιτανίδειου Σχολής.
Όθωνας Έσσλιν
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Έσσλιν γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου του 1880. Ήταν το νεότερο από τα οκτώ παιδιά του βαυαρικής καταγωγής μηχανικού Αριστείδη Έσσλιν και της Μαρίας Νοταρά, εγγονής του στρατηγού Γεωργίου Καραϊσκάκη και ήταν ρωμαιοκαθολικού δόγματος. Στις αρχές του 1906 εισήλθε στον Μακεδονικό Αγώνα ηγούμενος ενός μικρού ένοπλου σώματος το οποίο έδρασε στις περιοχές του Περιστερίου και του Μοριχόβου, σε συνεργασία με άλλους οπλαρχηγούς όπως οι Νικολούδης, Φωτάκης, Καραβίτης, Ρακοβίτης κ.ά. Στις 23 Απριλίου του 1906 ο Έσσλιν συμμετείχε από κοινού με άλλους οπλαρχηγούς σε μάχη με οθωμανικά αποσπάσματα στο Έλοβο Φλώρινας και λίγο αργότερα επανήλθε στην Ελλάδα.
Σταθμός Καλλιθέα (Μετρό Αθήνας)
Ιστορικό
Η κατασκευή του σταθμού ξεκίνησε από τον Σιδηρόδρομο Αθηνών - Πειραιώς (ΣΑΠ) το 1924, αλλά ολοκληρώθηκε από τη διάδοχή του εταιρεία, τους Ελληνικούς Ηλεκτρικούς Σιδηρόδρομους (ΕΗΣ) και εγκαινιάστηκε την 1 Ιουλίου 1928. thumb|left|Ο σταθμός Καλλιθέας όπως ήταν το 1982. Φαίνεται στη φωτογραφία και ένας από τους ξύλινους συρμούς του 20ού αιώνα.
Το 2003, ο σταθμός υπέστη ριζική ανακαίνιση εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Μέσα σε 10 μήνες, ανακατασκευάστηκαν οι αποβάθρες του, που επιστρώθηκαν με κεραμοειδή πλακάκια (προηγουμένως ήταν από τσιμέντο), και τα στέγαστρα εκσυγχρονίστηκαν, με νέα επικάλυψη, ενώ ενισχύθηκε και ο βραδινός φωτισμός του σταθμού. Παράλληλα, αναπλάστηκαν οι χώροι γύρω από τις εισόδους του. Ο ανακαινισμένος σταθμός εγκαινιάστηκε στις 5 Νοεμβρίου 2003 από τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και έγινε μόλις ο δεύτερος στον 21ο αιώνα σταθμός του μετρό της Αθήνας που έχει εγκαινιασθεί από πρωθυπουργό.
Όθωνας Έσσλιν
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Όθωνας Έσσλιν απεβίωσε λίγα χρόνια αργότερα, στη γενέτειρά του, Αθήνα, στις 30 Νοεμβρίου του 1913.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οθωνας Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες Ρωμαιοκαθολικοί
Σταθμός Καλλιθέα (Μετρό Αθήνας)
Παραπομπές
Καλλιθεα Καλλιθεα Κατηγορία:Δήμος Καλλιθέας
Κριστίνα Κίρχνερ
Η Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ (Cristina Elisabet Fernández de Kirchner, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [kɾisˈtina ferˈnandes ðe ˈkiɾʃneɾ] (Κριστίνα Φερνάντες δε Κίρτσνερ), 1953-) είναι Αργεντινή πολιτικός, αντιπρόεδρος, με πρόεδρο τον Αλμπέρτο Φερνάντες, από τις 10 Δεκεμβρίου 2019. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της χώρας από το 2007 ως το 2015 και χήρα του πρώην προέδρου Νέστορ Κίρχνερ. Στις εκλογές της 28ης Οκτωβρίου 2007 η Κριστίνα κατήλθε με το κυβερνών κόμμα "Μέτωπο για τη νίκη".
Αναδείχθηκε νικήτρια στις εκλογές με ποσοστό γύρω στο 45% των ψήφων και με διαφορά 20% από την κύρια αντίπαλό της, αποφεύγοντας έναν δεύτερο γύρο των εκλογών. Είναι η δεύτερη γυναίκα Πρόεδρος της Αργεντινής και η πρώτη εκλεγμένη. Ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Δεκεμβρίου του 2007, ενώ το 2011 επανεξελέγη για δεύτερη φορά στο ίδιο αξίωμα και στις εκλογές του 2019 εξελέγη αντιπρόεδρος.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου του 1953 στη Λα Πλάτα της επαρχίας Μπουένος Άιρες και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της γενέτειράς της. Στη διάρκεια των σπουδών της, γνώρισε το μετέπειτα σύζυγό της, Νέστορ Κίρχνερ και παντρεύτηκαν το 1975.
Πολιτική καριέρα
Το 1995 εξελέγη γερουσιαστής στο Σάντα Κρους, ενώ το 1997 βουλευτής. Το 2001 επανεξελέγη γερουσιαστής.
Το 2003 συνετέλεσε στην εκλογή του συζύγου της στην προεδρία, καθώς η ίδια ανέλαβε την επικοινωνιακή του εκστρατεία.
Εκλογή στην προεδρία
thumb|right|250px|Η πολιτικός δίπλα στο σύζυγό της, απερχόμενο Πρόεδρο της Αργεντινής την περίοδο της εκλογής της, στις 28 Οκτωβρίου 2007. Επιβεβαιώνοντας τα προγνωστικά και τις δημοσκοπήσεις έξω από τα εκλογικά τμήματα, η Φερνάντες κέρδισε τις εκλογές από τον πρώτο γύρο με ποσοστό γύρω στο 45% έναντι 23% για την Ελίσα Καρριό και 17% για τον πρώην Υπουργό Οικονομίας, Ρομπέρτο Λαβάνια.
Η θητεία της στην προεδρία ξεκίνησε στις 10 Δεκεμβρίου του 2007.
Επανεξελέγη πρόεδρος για δεύτερη φορά στις γενικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2011, ξανά από τον πρώτο γύρο, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό ύψους 54,1%, έναντι 16,6% του υποψήφιου των Σοσιαλιστών Έρμες Μπίνερ και 11,1% του Ρικάρδο Αλφονσίν, γιου του πρώην προέδρου Ραούλ Αλφονσίν.
Προσωπική ζωή
Η Κίρχνερ είναι διάσημη για την πλούσια γκαρνταρόμπα της. Από τα ΜΜΕ έχει αποκληθεί "Ιμέλντα" (στο ABC news).
Υγεία
Στις αρχές του 2012 υποβλήθηκε σε επέμβαση για καρκίνο του θυρεοειδούς, ο οποίος είχε διαγνωστεί λίγο μετά την έναρξη της δεύτερης θητείας στην προεδρία. Μάλιστα, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, ο οποίος είχε διαγνωστεί πως έπασχε και αυτός από καρκίνο, αναρωτήθηκε δημόσια «μήπως οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει μυστική τεχνολογία που προκαλεί καρκίνο στους αριστερούς ηγέτες της Λατινικής Αμερικής;», καθώς εκτός από αυτούς τους δύο σε θεραπεία για καρκίνο είχαν υποβληθεί ο πρόεδρος της Παραγουάης Φερνάντο Λούγο, η πρόεδρος της Βραζιλίας Ντίλμα Ρούσεφ καθώς και ο προκάτοχός της Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα. Η επέμβαση της Φερνάντες υπήρξε επιτυχής, ενώ λίγες ημέρες αργότερα ανακοινώθηκε πως τελικά προέκυψε, από τις εργαστηριακές εξετάσεις, πως ο αδένας που αφαιρέθηκε δεν περιείχε ποτέ καρκινικά κύτταρα.
Στις 5 Οκτωβρίου 2013 οι γιατροί συμβούλεψαν τη Φερνάντες να ξεκουραστεί για έναν μήνα, καθώς βρέθηκε αίμα στον εγκέφαλό της, εξαιτίας τραυματισμού στο κεφάλι που η ίδια είχε υποστεί στις 12 Αυγούστου 2013. Η πρόεδρος επανεισήχθη στο νοσοκομείο και υποβλήθηκε σε επιτυχή επέμβαση στις 8 Οκτωβρίου για την αφαίρεση θρόμβου που κάλυπτε τον εγκέφαλό της. Την περίοδο νοσηλείας της την αναπλήρωνε στα καθήκοντά της ο αντιπρόεδρος, Αμάδο Μπούντου.
Αντιπροεδρία
Η Φερνάντες εξελέγη Αντιπρόεδρος της Αργεντινής, στο πλευρό του εκλεγμένου προέδρου Αλμπέρτο Φερνάντες τον Οκτώβριο του 2019. Η ορκωμοσία τους έγινε στις 10 Δεκεμβρίου.
Απόπειρα δολοφονίας
Την 1η Σεπτεμβρίου 2022 εκδηλώθηκε αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας εναντίον της αντιπροέδρου Κίρχνερ από έναν 35χρονο άντρα με καταγωγή από τη Βραζιλία έξω από την επίσημη κατοικία της στη Ρικολέτα του Μπουένος Άυρες. Κατά την απόπειρα πυροβολισμού, το όπλο έπαθε εμπλοκή και δεν εκπυρσοκρότησε. Ο δράστης συνελήφθη επί τόπου.
Η επίθεση έλαβε χώρα ενώ η αντιπρόεδρος δεχόταν τους χαιρετισμούς οπαδών της σε μια μικρή συγκέντρωση έξω από την επίσημη κατοικία της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Αργεντινής Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα
Η ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα είναι ένας πορτογαλικός, αθλητικός σύλλογος με το ποδοσφαιρικό του τμήμα (το οποίο έχει διαλύθεί το 2010) να είναι το σημαντικότερο. Ιδρύθηκε το 1932. Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνιζόταν στο José Gomes, χωρητικότητας 1932 θεατών και συμμετείχε στην Portuguese Second Division. Έχει κερδίσει 1 Κύπελλο Πορτογαλίας το 1990. Έχει 16 σεζόν στη Πριμέιρα Λίγκα, με πιο πετυχημένη την περίοδο 1997-98 που τερμάτησε στην 7η θέση. Συμμετείχε στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1990-91.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932
ΚΝ Ελντένσε
Η ΚΝ Ελντένσε είναι ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα από την Elda, στην αυτόνομη Βαλενθιανική Κοινότητα. Ιδρύθηκε το 1921. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Municipal Nuevo Pepico Amat χωρητικότητας 4036 θεατών. Συμμετέχει στη Σεγούντα Ντιβιζιόν Β' ενώ μετρά 5 συμμετοχές στη Σεγούντα Ντιβιζιόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921
Πλιάσα
Η Πλιάσα (αλβ: Plasë) είναι χωριό του νομού Κορυτσάς της Αλβανίας εντός των ορίων του δήμου Μαλίκ. Βρίσκεται σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από την πόλη της Κορυτσάς.
Ιστορία
Παραδοσιακά στην Πλιάσα κατοικούσε ένας σημαντικός αριθμός Βλάχων, μεγάλο ποσοστό των οποίων κατά τη χειμερινή περίοδο μετακινείτο τα παλαιότερα χρόνια προς τη Θεσσαλία όπου και διαχείμαζε, ακολουθώντας μια τακτική επιβεβλημένη από την κτηνοτροφική ασχολία των περισσότερων εξ αυτών. Παράλληλα, αποτελούσε έδρα της ισχυρής φεουδαρχικής μουσουλμανικής οικογένειας των Σινάν. Κατά το 1878 ο χριστιανικός πληθυσμός του οικισμού μειώθηκε σημαντικά καθώς 135 βλάχικες οικογένειες εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην ευρύτερη περιοχή του Αλμυρού Μαγνησίας.
Σύμφωνα με τον Γερμανό γλωσσολόγο Γκούσταβ Βάιγκαντ που επισκέφτηκε την περιοχή την περίοδο 1889-1890, η Πλιάσα ήταν χωρισμένη σε δύο συνοικίες, μια μουσουλμανική και μια χριστιανική (βλάχικη). Κατά τον ερευνητή, η χριστιανική συνοικία είχε πληθυσμό 500 ατόμων ενώ αρκετοί από τους βλαχόφωνους ήταν ρουμανικής εθνικής συνείδησης (τάση που εμφανίστηκε στην περιοχή κατά τη δεκαετία του 1860 μέσω των προσπαθειών ρουμανικών κύκλων ). Επιπλέον από το 1881 λειτουργούσε ρουμανικό σχολείο στο οποίο κατά το 1890 φέρονται να φοιτούσαν 73 μαθητές.
Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, μεγάλο μέρος των χριστιανών κατοίκων της Πλιάσας όντες ρουμανικής εθνικής συνείδησης, τάχτηκαν στο πλευρό των κομιτατζήδων αλλά και των ρουμανόβλαχων ενόπλων που συνεργάζονταν με το Βουλγαρικό Κομιτάτο, αναδεικνύοντας διάφορους αρχηγούς ένοπλων ομάδων, με κυριότερους τους Βούλγαρους κομιτατζήδες Μήτρο Βλάχο και Αποστόλ Κοτσκόνα αλλά και τον ρουμανόβλαχο οπλαρχηγό Ατανάς Νάστα. Παράλληλα δεν αναγνώριζαν την εκκλησιαστική δικαιοδοσία της ελληνορθόδοξης μητρόπολης Κορυτσάς. Το 1905 η εκκλησία του χωριού πραγματοποιούσε τη λειτουργία στα ρουμανικά με αποτέλεσμα σώμα μακεδονομάχων υπό τον Κωνσταντίνο Γκούτα να εισβάλει στον οικισμό και να καταστρέψει τα ρουμάνικα λειτουργικά βιβλία σε μια προσπάθεια να εξαναγκάσει τον πληθυσμό να επιστρέψει στους κόλπους της μητρόπολης. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους άλλο σώμα Ελλήνων ανταρτών υπό τον Λάκη Νταηλάκη πραγματοποίησε επιχείρηση εναντίον τοπικών βουλγαρικών και ρουμανικών σωμάτων ενώ δύο μήνες αργότερα, ο ίδιος οπλαρχηγός κατάφερε να διαλύσει την ένοπλη ομάδα των ντόπιων Κοτσκόνα και Νάστα (αργότερα η τσέτα του Κοτσκόνα ανασυντάχθηκε και έδρασε μέχρι τη χορήγηση αμνηστίας από τους Νεότουρκους κατά το 1908).
Το 1906 ο μητροπολίτης Κορυτσάς Φώτιος Καλπίδης, προσπάθησε να επισκεφτεί την Πλιάσα για να τελέσει την θεία λειτουργία στα ελληνικά, προπηλακίστηκε όμως από μερίδα των κατοίκων και αποχώρησε. Μετά τη δημιουργία του αλβανικού κράτους και τη χάραξη των ελληνοαλβανικών συνόρων, ορισμένες οικογένειες νομάδων κτηνοτρόφων με ελληνική εθνική συνείδηση εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Ελλάδα.
Στη σημερινή εποχή, η Πλιάσα αποτελεί ένα από τα χωριά της νοτιοανατολικής Αλβανίας όπου εντοπίζονται ακόμη ομιλητές της βλάχικης γλώσσας.
Προσωπικότητες
Από την Πλιάσα κατάγονταν οι Βούλγαροι κομιτατζήδες Μήτρος Βλάχος και Αποστόλ Κοτσκόνα, ο Αθανάς Νάστα (ρουμανόβλαχος οπλαρχηγός), ο ιερέας Λάμπρος Μπαλαμάτση (σημαντική προσωπικότητα των ρουμανόβλαχων της ΝΑ Αλβανίας που σκοτώθηκε κατά την εξέγερση της Κορυτσάς ) και ο Ρουμάνος ποιητής Βασίλε Μούσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας Κατηγορία:Νομός Κορυτσάς
Ο ανιψιός του Ραμώ
Ο ανιψιός του Ραμώ είναι μια φανταστική φιλοσοφική συζήτηση, εμπνευσμένη και γραμμένη από τον Ντενί Ντιντερό, μεταξύ του Αυτός και Εγώ.
Τα θέματα που κυριαρχούν σε αυτήν την συζήτηση είναι η εκπαίδευση των παιδιών, το χρήμα κτλ.
Κατηγορία:Ντενί Ντιντερό Ανιψιος του ραμω
Πύργος ελέγχου
thumb|right|200px|Ο πολυόροφος Πύργος Ελέγχου του αερολιμένα της Βιέννης
Πύργος Ελέγχου ονομάζεται γενικά οποιαδήποτε πυργωτή κατασκευή από την οποία επιχειρείται οργανωμένη εποπτεία χώρου. Ειδικότερα καθιερώθηκε να ονομάζεται ειδική κατασκευή – εγκατάσταση των αερολιμένων, όπου το ύψος εκάστου καθορίζεται ανάλογα της έκτασης του αερολιμένα.
Ο Πύργος ελέγχου των μεγάλων αερολιμένων είναι συνηθέστερα πολυεπίπεδος όπου και συγκεντρώνονται όλες οι υπηρεσίες και τα συστήματα ελέγχου της κυκλοφορίας των αεροσκαφών τόσο στον εναέριο χώρο τους όσο και στο χώρο των τροχοδρόμων (διαδρόμων) αλλά και ευρύτερα της περιοχής. Πολλές φορές στους πύργους ελέγχου εγκαθίστανται συστήματα και υπηρεσίες ασφαλείας δαπέδων στάθμευσης, ενώ στην οροφή του φέρει μαζί με άλλες κεραίες και αεροφάρο.
Στο υψηλότερο επίπεδο του πύργου βρίσκεται ο θάλαμος ελεγκτών ο οποίος θα πρέπει να παρέχει πλήρη ορατότητα του χώρου των τροχοδρόμων ώστε να μπορούν να δοθούν άμεσες οδηγίες σε οτιδήποτε μέσον κινείται στο χώρο καθώς και για προσγείωση ή απογείωση αεροσκαφών. Ο θάλαμος ελεγκτών φέρει πλείστα όργανα επικοινωνίας, χρονόμετρα, βασικά μετεωρολογικά όργανα, ραδιοεντοπιστές διάφορης εμβέλειας (ραντάρ), βοηθήματα ελέγχου αεροναυτιλίας ορατής και ενόργανης πτήσης, καθώς και όργανα άλλων ηλεκτρονικών συστημάτων, ενώ μπορεί να περιλαμβάνει δύο και τρεις ακόμη ορόφους με επιμέρους αίθουσες ελεγκτών αρχικής προσέγγισης, ενδιάμεσης και ελέγχου αναχώρησης, ελεγκτών εδάφους, ελεγκτών προπτήσεως κ.ά. Σε ειδική αίθουσα του πύργου βρίσκονται οι απαραίτητες τεχνικές εγκαταστάσεις τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού, ραντάρ, πίνακες τηλεχειρισμού φωτεινής σήμανσης κ.λπ. που εξασφαλίζουν τις τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις με αεροσκάφη, άλλους πύργους ελέγχου της ευρύτερης περιοχής, μετεωρολογική υπηρεσία, υπηρεσίες ασφαλείας αερολιμένα κ.λπ.
Πύργος ελέγχου λιμένος
thumb|right|220px|Ο Πύργος Ελέγχου, παρά το νέο κτίριο του ΥΕΝ, στον λιμένα Πειραιά Σημειώνεται ότι πύργο ελέγχου φέρουν επίσης μεγάλης έκτασης λιμένες που παρουσιάζουν ιδιαίτερη κίνηση θαλασσίων μεταφορών, καθώς και μεγάλες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, αεροπλανοφόρα και ελικοπτεροφόρα, διώρυγες κ.λπ.. Και αυτοί οι πύργοι έχουν παρόμοια λειτουργικότητα και χρήση με εκείνους των αερολιμένων με προφανή διαφορά ότι σκοπός τους είναι ο έλεγχος του ευρύτερου θαλάσσιου χώρου και η παροχή οδηγιών για ασφαλή πλεύση παντός σκάφους εντός αυτού. Αντίστοιχος βέβαια είναι και ο τεχνικός εξοπλισμός τους.
Σημείωση
Στους σύγχρονους Πύργους ελέγχου όπως ομοίως και στις Γέφυρες των πλοίων τα παράθυρα τοποθετούνται λοξά με το πάνω μέρος προς τα έξω έτσι ώστε τη νύκτα να μην κατοπτρίζονται σ΄ αυτά οι φωτεινές ενδείξεις των υφισταμένων εσωτερικά ηλεκτρονικών οργάνων ή του πίνακα (κονσόλας) ελέγχου και παρεμποδίζουν την ορατότητα.
Πηγές
Κατηγορία:Εξοπλισμός αερολιμένων Κατηγορία:Αεροπορική ορολογία Κατηγορία:Εξοπλισμός λιμένων Ελεγχου
Το Πορφυρούν Χρώμα (ταινία)
Το Πορφυρούν Χρώμα ή Το Πορφυρό Χρώμα (αγγλικά: The Color Purple) είναι αμερικανική δραματική, κοινωνική ταινία, παραγωγής 1985, σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομότιτλο βραβευμένο με Πούλιτζερ μυθιστόρημα της Άλις Γουόκερ. Πρωταγωνιστούν οι Γούπι Γκόλντμπεργκ, Ντάνι Γκλόβερ, Μάργκαρετ Έιβερι και Όπρα Γουίνφρι.
Το Πορφυρούν Χρώμα κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 18 Δεκεμβρίου 1985. Απέσπασε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε 11 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Γκόλντμπεργκ και Β' Γυναικείου Ρόλου για τις Έιβερι και Γουίνφρι.
Πλοκή
Η Σέλι είναι Αφροαμερικανίδα που ζει στον αμερικανικό νότο. Είναι παντρεμένη με τον Άλμπερτ, έναν αδικαιολόγητα βίαιο άνδρα. Ως μόνη διέξοδο έχει τα γράμματα που στέλνει στην αδερφή της, Νέτι, στην οποία εξομολογείται τον πόνο της και τα παράπονά της. Ο Άλμπερτ όμως γνωρίζει για τη συνήθεια της Σέλι, η οποία την κρατάει κρυφή και φροντίζει να λαμβάνει αυτός τα γράμματα που στέλνει η Νέτι, αφήνοντας τη Σέλι να πιστεύει ότι η αδερφή της έχει πεθάνει. Η Σέλι στην πορεία αναπτύσει δυνατή φιλία με τη Σαγκ, την ερωμένη του Άλμπερτ. Παράλληλα με την ιστορία της Σέλι, εμπλέκονται και άλλες τραγικές ιστορίες εγχρωμων γυναικών, που είτε κακοποιούνται από το σύζυγό τους, είτε ταπεινώνονται από φυλετικές διακρίσεις.
Box office
Με προϋπολογισμό 15.000.000 δολάρια, η ταινία Το Πορφυρούν Χρώμα έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 5,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 98,4 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την παιδική κακοποίηση Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στίβεν Σπίλμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Καρολίνα
Ζακ ο μοιρολάτρης και ο αφέντης του
Ζακ ο μοιρολάτρης και ο αφέντης του είναι ο τίτλος μυθιστορήματος του Ντενί Ντιντερό, του οποίου η συγγραφή εκτείνεται από το 1771 ως τον θάνατο του συγγραφέα. Πρώτη φορά εκδόθηκε στη Γαλλία το 1796.
Αυτό το περίπλοκο μυθιστόρημα υπήρξε αδιαμφισβήτητα το έργο του Ντιντερό με τη μεγαλύτερη κριτική και τον περισσότερο σχολιασμό.
Ιστορικά
Το 1796, δώδεκα χρόνια μετά το θάνατο του συγγραφέα κυκλοφόρησε τυπωμένο και στα γαλλικά. Επομένως δεν υπάρχει τυπωμένο αντίγραφο που να έχει ελεγχθεί από τον συγγραφέα. Σώζονται μερικά χειρόγραφα εκ των οποίων το πιο σημαντικό θεωρείται αυτό του Λένινγκραντ καθώς περιέχει αρκετές διορθώσεις που φαίνονται να έγιναν από τον συγγραφέα και μάλιστα με υποδείξεις για το που πρέπει να μπουν. Το χειρόγραφο αυτό το έστειλε η κόρη του συγγραφέα στην Αικατερίνη Β' όταν πέθανε ο πατέρας της.
Το μυθιστόρημα
Πρόκειται, φαινομενικά, για μια αφήγηση του συγγραφέα για τη ζωή κυρίως του Ζακ ο οποίος είναι μοιρολάτρης και ταξιδεύει μαζί με το αφεντικό του. Σε διάφορα σημεία παρεμβάλλονται διαρκώς διάφορες φιλολογικές και φιλοσοφικές σκέψεις του Ντιντερό. Παίζει με τους διαλόγους των δύο αλλά και με τον αναγνώστη προβάλλοντάς του διαρκώς εναλλακτική μορφή των καταστάσεων που ζει ο Ζακ.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ντενί Ντιντερό Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα
Παλαμέντε Γκαττιλούζιο
Ο Παλαμέντε ήταν υιός του Φραντσέσκο Β΄ Γκαττιλούζιο και μάλλον της Βαλεντίνας Ντόρια, ανιψιάς του Μανουήλ Β' Παλαιολόγου.
Ο Παλαμέντε διαδέχθηκε το 1409 τον μεγάλο θείο του Νικολό Α΄ Γκαττιλούζιο στην αυθεντία της Αίνου. Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του η πόλη άκμασε, όπως δηλώνουν έξι επιγραφές από την περίοδο αυτή. Τότε οικοδομήθηκαν οι εκκλησίες της Χρυσοπηγής και του Αγ. Νικολάου στην πόλη.
Απέκτησε και την κυριαρχία της Σαμοθράκης: ο Βουργουνδός περιηγητής Μπερτραντόν ντε λα Μπροκιέρ, που πέρασε από την Αίνο το 1433, τον αναφέρει ως κύριο της Αίνου και Σαμοθράκης στο βιβλίο Το ταξίδι στους Αγίους Τόπους που έγραψε για την σχεδιαζόμενη Σταυροφορία του Φιλίππου Γ' των Βαλουά, δούκα της Βουργουνδίας.
Όταν το 1455 απεβίωσε, ο δευτερότοκος υιός του Ντορίνο Β' κατέλαβε την εξουσία. Ο πρωτότοκος Τζιόρτζιο διαμαρτυρήθηκε χωρίς αποτέλεσμα, έτσι πήγε στον Μεχμέτ Β' που ήρθε με στρατό και στόλο. Όταν είδε ότι οι κάτοικοι ήταν δυσαρεστημένοι με τον Ντορίνο Β', κατέλαβε την Αίνο και τη Σαμοθράκη το 1456. Έτσι ο Ντορίνο Β' με την οικογένειά του πήγε στη Λέσβο και μετά εγκαταστάθηκε στη Νάξο, όπου δούκας ήταν ο πεθερός του Ιάκωβος Β' Κρίσπο.
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Βαλεντίνα είχαν τέκνα: