cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όλγα Κεφαλογιάννη
Γέννηση και καταγωγή
Γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1975 στην Αθήνα και είναι η μεγαλύτερη από τις τρεις κόρες του πρώην βουλευτή και υπουργού Ιωάννη Κεφαλογιάννη και της δικηγόρου Ελένης Βαρδινογιάννη. Από την πλευρά του πατέρα της κατάγεται από την ομώνυμη οικογένεια των Ανωγείων Ρεθύμνης με σημαντική δράση κατά τις Κρητικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα, τους Βαλκανικούς Πολέμους και την Εθνική Αντίσταση καθώς και με πολύχρονη παρουσία στην πολιτική ζωή της Ελλάδας και είναι πρώτη εξαδέλφη του Ιωάννη Κεφαλογιάννη. Από τη μητέρα της κατάγεται από τη γνωστή επιχειρηματική οικογένεια Βαρδινογιάννη και είναι ανηψιά του Βαρδή Βαρδινογιάννη.
Σπουδές και επαγγελματική πορεία
Αποφοίτησε το 1992 από το Κολλέγιο Αθηνών. Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών λαμβάνοντας πτυχίο (LLB) το 1997. Έπειτα πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πρώτα στον τομέα Εμπορικού Δικαίου και Δικαίου των Επιχειρήσεων (LLM) στο Βασιλικό Κολλέγιο του Λονδίνου (King's College London) του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (1998) και αργότερα στις Διεθνείς Σχέσεις στη Σχολή Fletcher του Πανεπιστημίου Tufts της Βοστώνης (2006). Εκτός από την μητρική της ελληνική, γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά.
Είναι δικηγόρος Αθηνών από το 1999. Έχει εργαστεί σε δικηγορικά γραφεία της Αθήνας και της Νέας Υόρκης και στη Νομική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ διετέλεσε για μια διετία ειδική συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή σε νομικά θέματα. Το 2004 προέβη στην ίδρυση του Κέντρου Έρευνας και Ανάπτυξης Ρεθύμνου.
Πολιτική σταδιοδρομία
Διετέλεσε στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ και εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2007 και του 2009. Έχει διατελέσει γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων, Γραμματέας της Μόνιμης Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής και μέλος της Μόνιμης Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Περιβάλλοντος. Από το Δεκέμβριο του 2009 ήταν τομεάρχης Τουριστικής Ανάπτυξης της Νέας Δημοκρατίας.
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 μεταπήδησε στην εκλογική περιφέρεια της Α΄ Αθηνών, επιτυγχάνοντας να αναδειχτεί πρώτη στην προτίμηση του εκλογικού σώματος, συγκεντρώνοντας 17.465 ψήφους. Εξελέγη στην ίδια περιφέρεια στις εκλογές της 17ης Ιουνίου του 2012 που διεξήχθησαν με λίστα καθώς και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2015. Στις 21 Ιουνίου του 2012, διορίστηκε Υπουργός Τουρισμού στην Κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά.
Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό Ζήτημα», που έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Προσωπική ζωή
Στις 22 Ιανουαρίου 2010 παντρεύτηκε τον Μάνο Πενθερουδάκη στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών στο Κολωνάκι. Τον Ιανουάριο 2020 το ζευγάρι πήρε διαζύγιο. Στις 3 Μαΐου 2021 παντρεύτηκε τον μουσικοσυνθέτη Μίνωα Μάτσα με πολιτικό γάμο στις Σπετσες και λίγες μέρες αργότερα, στις 8 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι το ζευγάρι περιμένει δίδυμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Τουρισμού Κατηγορία:Οικογένεια Βαρδινογιάννη
Δημήτρης Ραυτόπουλος
Ο '''Δημήτρης Σπ. Ραυτόπουλος''' (γεν. Πειραιάς, 1930) είναι Έλληνας κριτικός της λογοτεχνίας, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος.
Βίος και έργο
Από τα εφηβικά του χρόνια αναμείχθηκε στις κινήσεις της πολιτικής νεολαίας της Αριστεράς. Το 1944 έγινε δεκτός στο Τμήμα Χημείας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά δεν ολοκλήρωσε ποτέ τις σπουδές του λόγων πολιτικών διώξεων. Αρθρογραφούσε στο περιοδικό της ΕΠΟΝ Νέα Γενιά (1944–1945) και υπήρξε συντάκτης της εφημερίδας του ΕΑΜ Ελεύθερη Ελλάδα (1946–1947).
Κατά την περίοδο 1947–1952, εξορίσθηκε στην Ικαρία, τη Μακρόνησο και τον Άγιο Ευστράτιο. Μετά τη χαλάρωση των μετεμφυλιακών μέτρων, εργάστηκε στις εφημερίδες Η Αυγή (1952–1967), Ελεύθερος, Ώρα (1955–1956). Μαζί με τον Κώστα Κουλουφάκο, τον Τίτο Πατρίκιο, τον Κώστα Πορφύρη κ.ά., συμμετείχε στη συντακτική ομάδα του περιοδικού Επιθεώρηση Τέχνης.
Μετά τη μεταπολίτευση, ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού Ηριδανός, το οποίο με τα αφιερώματά του πραγματοποίησε ανοίγματα προς νέες τάσεις της λογοτεχνίας. Παράλληλα, έγραφε επιφυλλίδες στην Αυγή (1977–1980) και εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Απογευματινή (1976–1981). Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Έργο
Ο Ραυτόπουλος θεωρείται από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μαρξιστικής κριτικής στη μεταπολεμική περίοδο. Με τα κείμενά του στην Επιθεώρηση Τέχνης, αναδείχθηκε σε έναν από τους δυναμικότερους και σημαντικότερους νέους βιβλιοκριτικούς και μελετητές της μεταπολεμικής περιόδου. Παρά τις πολιτικές χρωματισμένες, λόγω των πολιτικών συγκυριών, απόψεις του, απέφυγε συστηματικά τον δογματισμό. Υπήρξε διεισδυτικός, οξυδερκής, αιχμηρός στις τοποθετήσεις του και συχνά ήρθε σε σύγκρουση ακόμα και μέσα στον δικό του πολιτικό χώρο.
Το 1989, βραβεύθηκε για τη δημοσιογραφική του δουλειά από το Ίδρυμα Προαγωγής της Δημοσιογραφίας Αθανασίου Μποτση. Τιμήθηκε το 1997 με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής για το έργο του Άρης Αλεξάνδρου, ο εξόριστος. Το 2008, έλαβε το Βραβείο «Διδώ Σωτηρίου» της Εταιρείας Συγγραφέων, ενώ την ίδια χρονιά αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το 2014 έλαβε το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του. Επίσης για το συνολικό του έργο, έλαβε το Βραβείο Δοκιμίου-Μελέτης του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Ναζλί Καγκλά Ντονερτάς
Η Ναζλί Καγκλά Ντονερτάς (γενν. 1 Μαρτίου 1991 στην Κωνσταντινούπολη) είναι Τουρκάλα αθλήτρια της ιστιοπλοΐας. Σπουδάζει επίσης αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Οκάν στην Κωνσταντινούπολης.
Συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012, στην κατηγορία Laser Radial.
Παραπομπές
Ντονερτάς Ναζλί Καγκλά
Άρμιν βαν Μπιούρεν
Ο Άρμιν Γιόζεφ Γιάκομπους Ντάνιελ βαν Μπιούρεν (Armin Jozef Jacobus Daniël van Buuren, 25 Δεκεμβρίου 1976) είναι Ολλανδός παραγωγός μουσικής και DJ. Γεννήθηκε στο Λέιντεν (Leiden) και μεγάλωσε στο Κούντεκερκ αν ντερ Ράιν (Koudekerk aan den Rijn) της Ολλανδίας. Το 2007, 2008, 2009, 2010 και 2012 ψηφίστηκε ως ο No1 DJ στον κόσμο από την ετήσια ψηφοφορία του αγγλικού περιοδικού DJ Μagazine.
Από το 2001, ο Άρμιν βαν Μπιούρεν παρουσιάζει μια εβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή που ονομάζεται A State of Trance, η οποία αυτή τη στιγμή είναι η ραδιοφωνική εκπομπή με τη μεγαλύτερη ακροαματικότητα στον κόσμο, έχοντας περισσότερους από 20 εκατομμύρια ακροατές εβδομαδιαίως σε 74 χώρες μέσα από περισσότερους από 150 ραδιοφωνικούς σταθμούς. Αυτή η ραδιοφωνική εκπομπή τον ώθησε στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Βιογραφία
Ο Άρμιν βαν Μπιούρεν γεννήθηκε στο Λέιντεν της Ολλανδίας στις 25 Δεκεμβρίου του 1976. Τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1995 και εισήχθη σε κολέγιο για να σπουδάσει νομικά. Την ίδια εποχή η αγάπη του για να δημιουργεί μουσική τον οδήγησε στο να ξεκινήσει να εργάζεται ως DJ σε τοπικό κλαμπ που ονομαζόταν Nexus. Καθώς η καριέρα του φαινόταν να απογειώνεται και παρότι ο ίδιος είχε αφήσει σε δεύτερη μοίρα το πτυχίο του στη νομική, τελικά αποφοίτησε το 2004, από το πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Εν τω μεταξύ είχε μετακινήσει το μουσικό εξοπλισμό του από το υπνοδωμάτιό του σε ένα πραγματικό στούντιο. Ανάμεσα στα πρώτα τραγούδια που παρήγαγε στο νέο του στούντιο ήταν το "Touch me" και το "Communication". Το μουσικό του στυλ είχε χαρακτηριστεί ως απελευθερωτικό, ευφρόσυνο, τονωτικό, μελωδικό και ενεργητικό.
Τον Οκτώβριο του 2002, ο βαν Μπιούρεν ψηφίστηκε ως ο πέμπτος καλύτερος DJ από το DJ Magazine. Τον επόμενο χρόνο μετακινήθηκε στην τρίτη θέση, θέση την οποία διατήρησε για τα επόμενα τρία χρόνια. Το 2006 ψηφίστηκε ως ο δεύτερος καλύτερος DJ πίσω από τον Πωλ βαν Ντάικ, ενώ το 2007, όπως και το 2008 ψηφίστηκε ως καλύτερος DJ στον κόσμο. Ο ίδιος φιλοξενεί εβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή, που αποκαλείται "A state of Trance", στην οποία κυρίως συνθέτει μουσική τρανς, όπως και άλλα είδη μουσικής. Η εκπομπή συμπλήρωσε 400 επεισόδια τον Απρίλιο του 2009 και εορτάστηκε με 72 ώρες συνεχούς μουσικής.
Ως παραγωγός
Ο Άρμιν είχε πάντοτε το δικό του στούντιο και έτσι εργαζόταν μόνος του το περισσότερο χρονικό διάστημα. Δεν προσέλαβε μάλιστα ποτέ κάποιο τεχνικό μουσικό για τον ήχο, διότι δεν ήθελε η μουσική του να τροποποιηθεί από κανένα άλλο. Από το 1995 εξέδωσε αρκετά τραγούδια με διαφορετικούς τίτλους, με αυξανόμενη επιτυχία. Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία ήταν το "Blue Fear", από την Cyber Records σε ηλικία 19 ετών, κάτι που τον οδήγησε στη βρετανική λίστα των καλύτερων τραγουδιών. Το Communication το οποίο κυκλοφόρησε με την ίδια επωνυμία είχε σημαντική επιρροή στην Ίμπιζα το καλοκαίρι του 1999. Μετά την υπογραφή του με την AM PM Records, το τραγούδι αυτό έφτασε μέχρι και τη 18η θέση του βρετανικού τσαρτ το 2000. Το 2008 αναγνωρίστηκε ως κορυφαίος DJ στον κόσμο στην Ίμπιζα, ανάμεσα από άλλους DJ, όπως ο Τιέστο, ο Πωλ βαν Ντάικ και ο Φέρι Κόρστεν.
Στις αρχές του 1999, ο βαν Μπιούρεν ξεκίνησε τη συνεργασία του με τη United records. Η πρώτη έκδοση, Gig-One, υπό τον τίτλο Armind έτυχε θερμής υποδοχής. Η δεύτερη έκδοση, το "Touch me", υπό την ονομασία "Rising star" υπεγράφη από το Ministry of Sound της Μεγάλης Βρετανίας, πριν εκδοθεί σαν δίσκος. Από τη στιγμή της έκδοσης της τρίτης δουλειάς του, το Gimmick - "Free" που είχε υπογραφεί από την R&S Records, ο Άρμιν άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλής. Υπό την επωνυμία Gaia, εξέδωσε το "4 elements" με την Captivating Sounds, μια θυγατρική εταιρεία της Warner. Συνεργαζόμενος με τον Τιέστο σε δύο νέα πρότζεκτ προήλθαν τα Major League - "Wonder Where You Are?" που εκδόθηκε από την Black Hole Recordings καθώς και το Alibi - "Eternity" υπό την Armind. To Eternity μάλιστα γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία υπό την υπογραφή του Πωλ βαν Ντάικ. Μια ακόμα σημαντική συνεργασία ακολούθησε με τον Φερι Κορστεν, όταν δημιούργησαν το κλασσικό "Exhale" για το άλμπουμ System F. Εκδόθηκε σαν single και έφτασε στην κορυφή σε λιγότερο από ένα μήνα.
Το 2000 ο βαν Μπιούρεν ξεκίνησε τη δική του δισκογραφική σειρά. Ο ίδιος προσπάθησε να βρει μία ισορροπία μεταξύ της μουσικής progressive, techno και trance. Η πρώτη συλλογή, A state of trance, (που δεν είχε καμία σχέση με τη ραδιοφωνική εκπομπή), πούλησε περισσότερα από 10.000 αντίτυπα, περιέχοντας το ρεμίξ "Viola". Το δεύτερο άλμπουμ Basic Instinct ανέδειξε ένα νέο τραγούδι το "Perpetuous Dreamer" - "The Sound of Goodbye", το οποίο εισήλθε στο ολλανδικό chart τον Ιούνιο του 2001 στο νούμερο 26. Ένα χρόνο αργότερα το κομμάτι έφτασε στο νούμερο 1 του Hot Dance Music/Club Play chart. Το τρίτο άλμπουμ, In Motion εκδόθηκε στις 6 Αυγούστου του 2001. Αυτό το άλμπουμ περιείχε πραγματικό τρανς ήχο και έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στις ΗΠΑ. Το τέταρτο άλμπουμ, Transparence, ακολούθησε το 2002, ενώ το 2003 εργάστηκε με καλλιτέχνες όπως ο DJ Seth Alana Fannin, σε μία παγκόσμια περιοδεία, στο Dance Revolution στην Ευρώπη, κάνοντας sold out από 20.000 ανθρώπους στην Ολλανδία.
Τον Μάρτιο του 2001, ο βαν Μπιούρεν ξεκίνησε τη δική του ραδιοφωνική εκπομπή στο ID&T Radio. Σε αυτή την εβδομαδιαία δίωρη εκπομπή, που ονομάζεται "A State of trance" (ASOT), παίζει τα τελευταία δημοφιλή μουσικά τραγούδια. Η εκπομπή και οι καλλιτέχνες που παρουσιάζει μάλιστα γίνονται δημοφιλείς από τη δημοσιοποίηση των τραγουδιών τους στο σάιτ του. Η αναμετάδοση στο ραδιόφωνο σε συνδυασμό με την παρουσίαση στο διαδίκτυο έκανε την εκπομπή δημοφιλή παγκοσμίως. Ο βαν Μπιούρεν το 2004 εγκατέλειψε το σταθμό αυτό εξ αιτίας της αλλαγής μουσικών επιλογών, πηγαίνοντας στον Fresh FM, ένα Ολλανδικό ραδιοσταθμό. Τώρα παρουσιάζει μία εβδομαδιαία εκπομπή στον SLAM!FM, τον D.I.FM ένα online ραδιοφωνικό σταθμό και τον XM Sattelite radio, στο κανάλι 82 στην Αμερική και τον Καναδά. Τον Ιούνιο του 2005 γιόρτασε στο Άμστερνταμ τα 200 επεισόδια. Τα 250 τα γιόρτασε στο κλαμπ Αρτα στη Χάγη της Ολλανδίας, παρουσιάζοντας τους Jonas Steur, M.I.K.E., John Askew, Rank 1 και Menno de Jong.
Ως DJ
Ο βαν Μπιούρεν ξεκίνησε την καριέρα του ως Dj από το κλάμπ Nexus στο Leiden, όπου και έμαθε να παίζει μακράς διάρκειας παραστάσεις, οι οποίες συνήθως διαρκούσαν έξι με επτά ώρες. Κατά τη διάρκεια των σχολικών διακοπών του μάλιστα, έπαιζε περισσότερες από 4 φορές την εβδομάδα. Το 1999, συνάντησε το Dave Lewis ο οποίος το σύστησε ως Dj στην Αγγλία και τις ΗΠΑ. Η καριέρα ως Dj όμως επιταχύνθηκε, όταν εισήχθη στους 100 καλύτερους Dj το Νοέμβριο του 2001, από το DJ Magazine (στο νούμερο 27). Ο βαν Μπιούρεν έχει παίξει σε περισσότερες από 25 χώρες και συχνά βρισκεται στην κεντρική σκηνή των μεγάλων καλοκαιρινών φεστιβάλ. Επίσης έχει παίξει σε μία 9ωρη -κατάρριψη ρεκόρ- παράσταση στο Dancethater στη Χάγη της Ολλανδίας. Στη Μεγάλη Βρετανία παίζει συχνά στο Passion (διαμονή από 2002) και τα Godskitchen, Gatecrasher, Slinky, The Gallery - Ministry of Sound, London, Peach and Golden. Το 2002 απέκτησε κατοικία στο Glow της Ουάσιγκτον, με αποτέλεσμα να παίξει και σε πολλές πόλεις των Η.Π.Α. όπως το Σαν Φρανσίσκο, το Χιούστον, τη Βοστόνη, το Σικάγο, την Ατλάντα, τη Νέα Υόρκη κ.α. Επίσης παίζει συχνά στο κλαμπ Amnesia στην Ίμπιζα, τις Βαλεαρίδες νήσους και την Ισπανία.
right|thumb|220px|Ο Armin van Buuren στο Lizard Lounge. [[Ντάλας, Τέξας, 9 Αυγούστου 2008.]]
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ακόλουθοι και το κοινό είναι το πλέον σημαντικό πράγμα για ένα Dj. Στις 11 Νοεμβρίου του 2006, σε μία ζωντανή παράσταση που αποκλήθηκε "Μόνο Άρμιν" (Only Armin) στο Ahoy του Ρότερνταμ, έπαιξε για δεύτερη φορά σε ένα 9ωρο σόλο, στο οποίο παραβρέθηκαν 11 χιλιάδες θαυμαστές του. Το καλοκαίρι του 2007, ο βαν Μπιούρεν ηχογράφησε και εξέδωσε μία ζωντανή παράσταση από το κλαμπ Amnesia στην Ίμπιζα. Η παράσταση αποκλήθηκε "Παγκόσμια θρησκεία Κεφάλαιο 3, Ζωντανά από την Αμνησία της Ίμπιζα" (Universal Religion Chapter 3, Live from Amnesia at Ibiza) και εκδόθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου του 2007 σαν ένας συνδυασμός μουσικών μίξεων (mix compilation) από την Armada Records, ενώ στις ΗΠΑ σαν "Παγκόσμια θρησκεία" από την Ultra records στις Δεκεμβρίου του 2007. Στις 12 Ιανουαρίου, δόθηκε στον βαν Μπιούρεν το "Buma Cultuur Pop Award", ένα βραβείο που απονέμεται στον πλέον αναγνωρισμένο Ολλανδό μουσικό παραγωγό. Στις 19 Απριλίου είδε την τρίτη έκδοση του "Μόνο Άρμιν", αυτή τη φορά στο Jaarbeurs της Ουτρέχτης στην Ολλανδία, να το παρακολουθούν περισσότεροι από 16.000 φαν και μέρος του να παίζει ζωντανά στην Ολλανδική κρατική τηλεόραση. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 2008 ο βαν Μπιούρεν μετέφερε το σόου του στο εξωτερικό και έτσι επισκέφτηκε την Αυστραλία, τη Ρουμανία, την Πολωνία, το Βέλγιο και πραγματοποίησε και ένα ειδικό show στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ στο "Together As One". Ο βαν Μπιούρεν επισκέφτηκε την Ελλάδα και συγκεκριμένα την Αθηνα στις 7 Φεβρουαριου του 2009 στο club Venue οπως επισης και την Θεσσαλονίκη,στις 25 Απριλίου του 2009 στο κλαμπ Decandance.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί μουσικοί Κατηγορία:Τρανς μουσικοί Κατηγορία:Ολλανδοί DJs Κατηγορία:Ολλανδοί trance μουσικοί Κατηγορία:Eurodance μουσικοί Κατηγορία:Club DJs Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Οράγγης-Νασσάου
Πιοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι
Ο Πυοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκυ (ρωσικά: Пёτр Ильи́ч Чайко́вский, προφορά: [ˈpʲɵtr ɪlʲˈjit͡ɕ t͡ɕɪjˈkofskʲɪj], 7 Μαΐου 1840 – 6 Νοεμβρίου 1893 (Γρηγοριανό Ημερολόγιο), 25 Απριλίου 1840 – 25 Οκτωβρίου 1893 (Ιουλιανό Ημερολόγιο)) ήταν Ρώσος συνθέτης της ρομαντικής περιόδου. Όσο το ύφος του διευρυνόταν, ο Τσαϊκόφσκυ έγραψε μουσική σε ένα μεγάλο φάσμα ειδών, συμπεριλαμβανομένων συμφωνίας, όπερας, μπαλέτου, οργανικής μουσικής, μουσικής δωματίου και τραγουδιού. Συνέθεσε μερικά από τα πιο δημοφιλή ορχηστρικά και θεατρικά μουσικά έργα στο σύγχρονο κλασικό ρεπερτόριο, όπως τα μπαλέτα Η Λίμνη Των Κύκνων, Η Ωραία Κοιμωμένη, Ο Καρυοθραύστης, Ουβερτούρα 1812, η ουβερτούρα-φαντασία Ρωμαίος & Ιουλιέτα, το Πρώτο Κοντσέρτο για Πιάνο, επτά συμφωνίες και η όπερα Ευγένιος Ονέγκιν.
Ο Τσαϊκόφσκυ γεννήθηκε σε μια μεσοαστική οικογένεια. Η εκπαίδευση που έλαβε τον προετοίμασε για δημόσιο υπάλληλο, παρά την πρώιμη μουσική ανάπτυξη που είχε επιδείξει. Ενάντια στις επιθυμίες της οικογένειάς του αποφάσισε να ακολουθήσει σταδιοδρομία στη μουσική και το 1862 μπήκε στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης, από όπου αποφοίτησε το 1865. Αυτή η τυπική εκπαίδευση, με πολλές επιρροές από τη Δύση, τον ξεχώρισε από τη σύγχρονή του εθνικιστική κίνηση, υλοποιημένη από μια ομάδα νεαρών Ρώσων συνθετών γνωστοί ως Η Ομάδα των Πέντε, με τους οποίους ο Τσαϊκόφσκυ είχε μια ανάμικτη επαγγελματική σχέση καθ' όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του.
Παιδικά χρόνια
Ο Τσαϊκόφσκυ γεννήθηκε το 1840 στο Βότκινσκ, μια μικρή πόλη στη σημερινή Δημοκρατία των Ουντμούρτ. Ο πατέρας του, Ίλυα Πέτροβιτς Τσαϊκόφσκυ, ήταν κυβερνητικός μηχανικός ορυχείων ουκρανικής εθνικότητας, ο οποίος δούλευε ως διευθυντής εργοστασίων σε διάφορες ρωσικές πόλεις. Η μητέρα του συνθέτη, Αλεξάντρα Αντρέγιεβνα Ντ' Ασσιέ, είχε εν μέρει γαλλική καταγωγή και ήταν η δεύτερη από τις τρεις συζύγους του Ίλυα.
Ο Πυοτρ ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο από τα έξι παιδιά από τον δεύτερο γάμο του πατέρα του. Είχε τέσσερις αδελφούς (τον Νικολάι, τον Ίππολιτ και τους δίδυμους Ανατόλυ και Μόντεστ, με τον τελευταίο να είναι μεταφραστής, δραματουργός και λιμπρετίστας) και μία αδερφή, την Αλεξάντρα. Είχε επίσης μία ετεροθαλή αδερφή, τη Ζινάιντα, από τον πρώτο γάμο του πατέρα του.
Το 1843, οι γονείς του Τσαϊκόφσκυ προσέλαβαν μια Γαλλίδα γκουβερνάντα, τη Φαννύ Ντυρμπάκ. Η αγάπη και η τρυφερότητά της προς τα παιδιά λέγεται πως ερχόταν σε αντίθεση με την Αλεξάντρα, η οποία περιγράφεται από έναν βιογράφο ως ένας ψυχρός, δυστυχισμένος, απόμακρος γονιός που δεν ήταν καθόλου επιρρεπής σε εκδηλώσεις τρυφερότητας. Παρόλ' αυτά, άλλοι συγγραφείς υποστηρίζουν πως η Αλεξάντρα λάτρευε τον γιο της.
Ο Τσαϊκόφσκυ ξεκίνησε μαθήματα πιάνου στην ηλικία των πέντε ετών. Ως ένας πολύ ταλαντούχος μαθητής, ο Τσαϊκόφσκυ μπορούσε να διαβάζει μουσική τόσο καλά όσο και ο δάσκαλός του μέσα σε τρία χρόνια. Οι γονείς του υποστήριζαν πάρα πολύ το μουσικό ταλέντο του, προσλαμβάνοντας για εκείνον έναν καθηγητή, αγοράζοντάς του ένα όργανο και ενθαρρύνοντας τις σπουδές του στο πιάνο. Ωστόσο, ο ενθουσιασμός των γονιών του για το μουσικό ταλέντο του σύντομα υποχώρησε. Το 1850, η οικογένεια αποφάσισε να στείλει τον Τσαϊκόφσκυ στην Αυτοκρατορική Νομική Σχολή στην Αγία Πετρούπολη. Αυτό το ίδρυμα εξυπηρετούσε τους λιγότερο αριστοκράτες και μεγαλοαστούς, και θα τον προετοίμαζε για μια σταδιοδρομία δημοσίου υπαλλήλου. Καθώς η κατώτατη ηλικία αποδοχής σε αυτήν τη σχολή ήταν τα 12 έτη, ο Τσαϊκόφσκυ έπρεπε να περάσει δύο χρόνια εσώκλειστος στο προκαταρκτικό σχολείο της Αυτοκρατορικής Νομικής Σχολής, 1.300 χιλιόμετρα μακριά από την οικογένειά του. Μόλις πέρασαν αυτά τα δύο χρόνια, ο Τσαϊκόφσκυ μεταφέρθηκε στην Αυτοκρατορική Νομική Σχολή για να ξεκινήσει έναν επταετή κύκλο μαθημάτων.
Δημόσιες υπηρεσίες
Στις 25 Ιουνίου 1854, ο Τσαϊκόφσκυ υπέστη το σοκ του πρόωρου θανάτου της μητέρας του Αλεξάντρα από χολέρα. Επηρεάστηκε τόσο, ώστε δεν ήταν σε θέση να ενημερώσει τη Φαννύ Ντυρμπάκ πριν περάσουν δύο χρόνια. Παρόλ' αυτά, μέσα σε έναν μήνα από τον θάνατο της μητέρας του έκανε τις πρώτες του σοβαρές προσπάθειες στη σύνθεση, ένα βαλς στη μνήμη της. Αρκετοί συγγραφείς υποστηρίζουν πως η απώλεια της μητέρας του έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη σεξουαλική ανάπτυξη του Τσαϊκόφσκυ, μαζί με την εμπειρία του στην εκτεταμένη ομοφυλοφιλική άσκηση ανάμεσα στους μαθητές της Αυτοκρατορικής Νομικής Σχολής. Οι βιογράφοι έχουν γενικά συμφωνήσει ότι ο Τσαϊκόφσκυ ήταν ομοφυλόφιλος. Μέχρι τώρα μερικά από τα γράμματα του Τσαϊκόφσκυ, στα οποία μιλάει για τις σεξουαλικές του επιθυμίες, έχουν κρυφτεί από τον κόσμο επειδή τα αντικείμενα αυτών των επιθυμιών ήταν άλλοι άνδρες.
Κάποιες φιλίες με συμφοιτητές, όπως με τον Αλεξέι Ακπούτιν και τον Βλαντίμιρ Γκέραρντ, ήταν αρκετά έντονες ώστε να διαρκέσουν για το υπόλοιπο της ζωής του. Η μουσική δεν εθεωρείτο προτεραιότητα στη σχολή, αλλά ο Τσαϊκόφσκυ παρακολουθούσε συχνά όπερα και θέατρο με άλλους φοιτητές. Αγαπούσε τα έργα του Ροσσίνι, του Μπελλίνι, του Βέρντι και του Μότσαρτ. Ο κατασκευαστής πιάνων Φραντς Μπέκερ επισκεπτόταν περιστασιακά τη σχολή ως δάσκαλος μουσικής. Αυτή ήταν η μόνη επίσημη μουσική εκπαίδευση που έλαβε ο Τσαϊκόφσκυ εκεί. Από το 1855 ο Ίλυα Τσαϊκόφσκυ χρηματοδότησε ιδιαίτερα μαθήματα με τον Ρούντολφ Κούντινγκερ, έναν πασίγνωστο δάσκαλο πιάνου από τη Νυρεμβέργη. Ο Ίλυα ρώτησε, επίσης, τον Κούντινγκερ σχετικά με τη μουσική σταδιοδρομία του γιου του. Ο Κούντινγκερ απάντησε πως τίποτα δεν υποδείκνυε έναν μελλοντικό συνθέτη ή έστω έναν καλό ερμηνευτή.
Ωριμότητα
Αν και απόλαυσε πολλές επιτυχίες, δεν ήταν ποτέ συναισθηματικά ασφαλής και η ζωή του ήταν γεμάτη με προσωπικές κρίσεις και περιόδους κατάθλιψης. Παράγοντες που συντέλεσαν σε αυτό ήταν η καταπιεσμένη του ομοφυλοφιλία και ο φόβος της διαπόμπευσης, ο καταστροφικός του γάμος και η ξαφνική κατάρρευση της μοναδικής μεγάλης διάρκειας σχέσης στην ενήλικη ζωή του, της δεκατριάχρονης σχέσης του με την πλούσια χήρα Ναντέζντα φον Μεκ. Εν μέσω προσωπικών αναταραχών, η φήμη του Τσαϊκόφσκυ μεγάλωνε. Τιμήθηκε από τον Τσάρο με το παράσημο του Τάγματος του Αγίου Βλαδίμηρου το 1884, του χορηγήθηκε ισόβια σύνταξη και εγκωμιαζόταν στα μουσικά μέγαρα όλου του κόσμου. Ο ξαφνικός του θάνατος σε ηλικία 53 ετών αποδίδεται γενικά σε χολέρα, αλλά κάποιοι τον αποδίδουν σε αυτοκτονία.
Η σχέση του με τη Ναντέζντα φον Μεκ
Στις 10 Δεκεμβρίου 1876, η πλούσια χήρα Ναντέζντα Φιλαρέτοβνα φον Μεκ, παρακολούθησε για πρώτη φορά στη ζωή της στο Δημοτικό Θέατρο της Μόσχας μια συναυλία του Τσαϊκόφσκυ και ενθουσιάστηκε πάρα πολύ. Την επομένη το πρωί, του έγραψε ένα γράμμα με το οποίο τον ευχαρίστησε και του είπε πως η μουσική του κάνει πολύ ευχάριστη τη ζωή. Μόλις ο Τσαϊκόφσκυ πήρε αυτό το γράμμα της και το διάβασε, της απάντησε αμέσως κι εκείνη περίπου 20 μέρες αργότερα του έστειλε νέο γράμμα, στο οποίο έγραψε πως του ήταν πολύ ευγνώμων και αν ποτέ τύχαινε να βρεθεί σε δύσκολη θέση, να της το έλεγε αμέσως και εκείνη θα τον βοηθούσε όπως μπορούσε. Στις 28 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, η Ναντέζντα φον Μεκ έχασε το σύζυγό της, τον πλούσιο Βαυαρό επιχειρηματία Καρλ Γκέοργκ Όττο φον Μεκ, ο οποίος ήταν ο κατασκευαστής και ιδιοκτήτης των δύο πρώτων σιδηροδρομικών γραμμών της Ρωσίας. Μαζί του είχε αποκτήσει 12 παιδιά. Ο Φον Μεκ, σύμφωνα με πληροφορίες, λίγες μέρες νωρίτερα ανακάλυψε πως εκείνος ήταν πατέρας των 11 παιδιών της Ναντέζντα και πως το 12ο και τελευταίο, το οποίο ήταν κορίτσι, η Ναντέζντα το είχε κάνει με έναν υπάλληλό του. Η ανακάλυψη αυτή συντάραξε τον Φον Μεκ, έπαθε καρδιακή προσβολή και πέθανε. Από τότε, η Ναντέζντα αποφάσισε να αφιερώσει την υπόλοιπη ζωή της στην ανατροφή των 12 παιδιών της και στη μουσική του Τσαϊκόφσκυ.
Ο αποτυχημένος γάμος του Τσαϊκόσφσκυ με την Αντονίνα Ιβάνοβνα Μιλιούκοβα
Στις 6 Μαρτίου 1877, ο Τσαϊκόφσκυ έλαβε ένα ερωτικό γράμμα από την Αντονίνα Ιβάνοβνα Μιλιούκοβα, την οποία είχε μαθήτρια στο ωδείο. Αρχικά την απέρριψε, όμως μόλις η κοπέλα τού δήλωσε πως θα αυτοκτονούσε, αποφάσισε να της κάνει πρόταση γάμου. Σκέφτηκε πως θα ήταν καλύτερα γι' αυτόν να νυμφευθεί εκείνη την κοπέλα χωρίς έρωτα, επειδή με αυτόν τον τρόπο θα έμπαινε ένα τέλος στις φήμες για τις ερωτικές προτιμήσεις του, οι οποίες κάποια στιγμή θα έφταναν στα αφτιά της Φον Μεκ. Η Αντονίνα δέχτηκε και στις 6 Ιουλίου του ίδιου έτους, εκείνη και ο Τσαϊκόφσκυ παντρεύτηκαν. Δυστυχώς όμως για τον Τσαϊκόφσκυ, αυτός ο γάμος ήταν σκέτη κόλαση από την πρώτη μέρα. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του μέλιτος, εκείνος κοιμόταν σε μια πολυθρόνα επειδή δεν ήθελε να μοιράζεται το κρεβάτι με τη θερμή σύζυγό του και μόλις επέστρεψαν στη Μόσχα, προσπάθησε να αυτοκτονήσει πέφτοντας στον ποταμό Νέβα, μα σώθηκε την τελευταία στιγμή. Βρήκε τον Νικολάι Ρούμπινσταϊν, ο οποίος πλήρωσε την Αντονίνα προκειμένου να δεχτεί να χωρίσουν και ύστερα πήρε τον Τσαϊκόφσκυ μαζί του στην Ευρώπη σε ένα ταξίδι ανάρρωσης. Μόλις πέρασε ένας μήνας, ο Τσαϊκόφσκυ ένιωθε καλύτερα και επέστρεψαν στη Μόσχα.
Η επαναφορά στο προσκήνιο της Ναντέζντα φον Μεκ
Εκείνη τη στιγμή επανήλθε η Ναντέζντα φον Μεκ, η οποία στις αρχές Οκτωβρίου του 1877 τού έστειλε ένα γράμμα στο οποίο ανέφερε πως από εκείνη τη στιγμή θα του χορηγούσε ένα επίδομα 6.000 ρουβλίων. Αυτή η καταβολή του επιδόματος συνεχίστηκε μέχρι τον Οκτώβριο του έτους 1890. Στις 17 εκείνου του μήνα, η Ναντέζντα έστειλε στον Τσαϊκόφσκυ άλλο γράμμα στο οποίο ανέφερε πως ήταν αναγκασμένη να σταματήσει τη χορήγηση του επιδόματος αυτού και να διακόψει κάθε σχέση μαζί του, επικαλούμενη λόγους υγείας. Επίσης του έγραψε πως αυτή η διακοπή των σχέσεών τους επιθυμούσε να είναι οριστική και αμετάκλητη. Μόλις ο Τσαϊκόφσκυ διάβασε το γράμμα, έμεινε εμβρόντητος. Δεν είχε ανάγκη τα ρούβλια της προστάτιδάς του επειδή ήταν ο ίδιος πλούσιος, αλλά τον εξόργισε το γεγονός πως η Ναντέζντα φον Μεκ ξαφνικά περιφρόνησε τη μουσική του. Της έστειλε γράμματα στα οποία διαμαρτυρήθηκε εντονότατα, όμως εκείνη αδιαφόρησε. Ένα βράδυ, ο Τσαϊκόφσκυ, όπως ήταν ξαπλωμένος άρρωστος στο κρεβάτι του πόνου, φώναξε: Η καταραμένη, η καταραμένη!
Απήχηση
Αν και είναι διαχρονικά δημοφιλής στο φιλόμουσο κοινό όλου του κόσμου, ο Τσαϊκόφσκυ έχει κατά καιρούς επικριθεί σκληρά από κριτικούς, μουσικούς και συνθέτες. Ωστόσο, η φήμη του ως σημαντικού και αξιόλογου συνθέτη θεωρείται πλέον γενικά απρόσβλητη. Στις αρχές και στα μέσα του 20ού αιώνα, οι δυτικοί κριτικοί απέρριπταν τη μουσική του ως κοινή και με έλλειψη υψηλού πνεύματος, αλλά αυτή η περιφρόνηση έχει κατά το πλείστον εξαλειφθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Ρωσία Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2004
μικρογραφία|300x300εσ Οι Βουλευτικές εκλογές του 2004 ήταν πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Μαρτίου.
Πρώτο κόμμα ήλθε η Νέα Δημοκρατία με 45,36% και 165 έδρες, δεύτερο κόμμα το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα με 40,55% και 117 έδρες, τρίτο κόμμα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με 5,90% και 12 έδρες, τέταρτο και τελευταίο κόμμα ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς με 3,26% και 6 έδρες. Η κατανομή των εδρών έγινε με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής που είχε ψηφίσει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Δουκάτο της Βραβάντης
Το Δουκάτο της Βραβάντης ήταν κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα σημερινά κράτη Βέλγιο και Ολλανδία. Η περιοχή της περιελάμβανε τις σημερινές Βελγικές επαρχίες της Φλαμανδικής Βραβάντης, της Βαλλωνικής Βραβάντης, της Αμβέρσας, τη Περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτεύουσας και τη Ολλανδική επαρχία της Βόρειας Βραβάντης. Περαιτέρω περιελάμβανε τις λεγόμενες Landen van Overmaas («Χώρες πέραν του Μεύση»), μια περιοχή περίπου ισοδύναμο με το νότιο τμήμα της Ολλανδικής επαρχίας του Λιμβουργίας, καθώς και τη γερμανική Χέρτσογκενρατ (Herzogenrath).
Η εθνική σημαία του Βελγίου περιλαμβάνει τα χρώματα του οικοσήμου της Βραβάντης: μαύρο, κίτρινο και κόκκινο.
Στη Ρωμαϊκή εποχή η περιοχή, που βρίσκεται στις ρωμαϊκές επαρχίες της Βελγικής Γαλατίας και της Κάτω Γερμανίας, κατοικήθηκε από τους Βέλγες, οι οποίοι ήταν Κελτικής ή Γερμανικής προέλευσης. Στο τέλος της Ρωμαϊκής περιόδου κατακτήθηκαν από τους Φράγκους.
Παραπομπές
Βραβάντη Κατηγορία:Ιστορία του Βελγίου Κατηγορία:Ιστορία της Ολλανδίας
Πολυπλάτανος Ημαθίας
Ο Πολυπλάτανος (τ. Βέτσιστα Βοδενών) είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Πολυπλάτανος βρίσκεται στα όρια με το Νομό Πέλλας σε υψόμετρο 25 μέτρα. Ο πληθυσμός του είναι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 767 κάτοικοι. Ανήκε στον Δήμο Ειρηνούπολης από το 1986, αλλά από το 2011 ανήκει στον Δήμο Ηρωικής Πόλεως Νάουσας. Το σύγχρονο όνομά του το πήρε το 1926 από την επιτροπή τοπωνυμίων επειδή έχει πολλά πλατάνια. Γειτονικό του χωριό είναι το Αγγελοχώρι (τ. Βέτσιστα Ημαθίας). Σημαντική στιγμή για το χωριό ήταν η εγκατάσταση προσφύγων τη περίοδο 1922-1924, που αναμίχθηκαν με τον πληθυσμό των ντόπιων (που ομιλούσαν τη Σλαβομακεδονική διάλεκτο). Από το 1950 μέχρι την ένταξη στο δήμο Ειρηνούπολης ήταν αυτόνομη κοινότητα. Το 1963 ανακαλύφθηκαν στη θέση τουμπίτσα ίχνη νεολιθικού οικισμού, κάθως βρέθηκαν αγγεία και εργαλεία που χρονολογούνται από την 5η χιλιετία π.Χ. Στην μέση της πλατείας του έχει το σύμβολο της Μακεδονίας. Από το χωριό περνάει η Τάφρος 66 (από το 1932 που αποξηράνθηκε η λίμνη Γιαννιτσών, στις παρυφές της οποίας βρισκόταν το χωριό) που ενώνεται με τον Αλιάκμονα και στην οποία καταλήγουν βιομηχανικά απόβλητα. Στο χωριό λειτουργεί εξαθέσιο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο. Η οικονομία του χωριού είναι γεωργική, με καλλιέργεια νεκταρινιών και ροδάκινων.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Νάουσας
Αμυντικός (ποδόσφαιρο)
Με τον όρο Αμυντικός στο ποδόσφαιρο αναφερόμαστε στην θέση παίκτη μπροστά από τον τερματοφύλακα και πίσω από τον αμυντικό μέσο. Υπάρχουν δύο τύποι αμυντικών: ο κεντρικός αμυντικός και ο πλάγιος αμυντικός. Η λέξη 'stopper' είναι αυτή που στο μυαλό της φίλαθλης/οπαδικής μάζας χαρακτηρίζει όλους τους παίκτες που αγωνίζονται στην θέση του κεντρικού αμυντικού. Ένα χαρακτηριστικό πάντα σημαντικό για έναν αμυντικό, δεν αποτελεί πανάκεια για την αξία ή τον βαθμό χρησιμότητας του σε ένα ρόστερ. Στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι σαφώς πιο περίπλοκα όσον αφορά την επιλογή ενός κεντρικού αμυντικού, καθώς τα αναγκαία χαρακτηριστικά του είναι σε άμεση συνάρτηση με την φιλοσοφία και την διάταξη μιας ομάδας στον αγωνιστικό χώρο.
Κεντρικός αμυντικός
Η θέση του κεντρικού αμυντικού σήμερα μπορεί να απαντηθεί σε τρεις διαφορετικούς ρόλους. Ανάλογα με τις απαιτήσεις του συνόλου, που προκύπτουν μέσα από τον τρόπο που αμύνεται, δημιουργεί και επιτίθεται μια ομάδα.
Τα βασικά χαρακτηριστικά για όλους τους ρόλους είναι τα εξής:
1. Τεχνικά: κεφαλιά, μαρκάρισμα, τάκλιν.
2. Νοητικά: αντίληψη, συγκέντρωση, αποφασιστικότητα.
3. Φυσικά: δύναμη, στατικό άλμα
Όταν στο παιχνίδι της ομάδας από τον κεντρικό αμυντικό απαιτείται πρωτίστως η αμυντική προσήλωση, τότε αυτός οφείλει να κινείται χαμηλά στο γήπεδο, να μένει δίπλα στον παρτενέρ του και να χαλάει τις επιθέσεις του αντιπάλου. Είτε μαρκάροντας τον παίκτη που βγαίνει επάνω του, είτε απομακρύνοντας τη μπάλα από τον χώρο της αμυντικής του ευθύνης. Το ζητούμενο δεν είναι η ανάκτηση της μπάλας ή το χτίσιμο επιθέσεων, αλλά η απομάκρυνση κάθε πιθανού κινδύνου για την εστία.
Σε ένα σύνολο που συνήθως διακατέχεται από μια πιο ισορροπημένη ή και επιθετική φιλοσοφία, απαιτείται η παρουσία ενός τουλάχιστον κεντρικού αμυντικού με τον ρόλο του στόπερ. Του παίκτη που μαρκάρει πιο ψηλά και περισσότερο επιθετικά, επιχειρεί να βγει πρώτος στη μπάλα και να την ανακτήσει από τα πόδια του αντιπάλου. Ένας τέτοιος ρόλος που εκτελείται με επιτυχία, δίνει την δυνατότητα σε μια ομάδα να ανεβάσει τις γραμμές και την πίεση της στο γήπεδο.
Ένας τρίτος ρόλος που μπορεί να συναντήσει κανείς σε έναν κεντρικό αμυντικό είναι αυτός που προϋποθέτει ως βασική προτεραιότητα την κάλυψη της μπάλας ή αντιπάλου, σε καταστάσεις που μπορεί να δημιουργηθούν στην πλάτη της άμυνας. Ένας κεντρικός αμυντικός με καθήκον κάλυψης, τοποθετείται λίγα μέτρα πιο πίσω από τον παρτενέρ του και τους αμυντικούς της πλευράς, ενώ απαραίτητο χαρακτηριστικό του ρόλου είναι η επιτάχυνση. Εκτός από την γρήγορη σκέψη χρειάζεται και η γρήγορη κάλυψη των πρώτων μέτρων στον χώρο που επιχειρείται η επίθεση του αντιπάλου.
Sweeper vs. Libero
Αυτοί είναι δύο ρόλοι με πολλές ομοιότητες, που "χάθηκαν" όταν η άμυνα στην ευθεία έγινε μόδα και εμφανίστηκαν σταδιακά τα τελευταία χρόνια. Ο κεντρικός αμυντικός που αγωνίζεται ως sweeper μοιάζει πολύ με τον κεντρικό αμυντικό που αγωνίζεται με cover duty. Την συγκεκριμένη κατηγορία τη συναντάμε συνήθως σε άμυνα τριών, με τον sweeper να παίρνει βάθος προκειμένου να σταματήσει κάθετες πάσες στην πλάτη της άμυνας, να μαρκάρει τον έξτρα παίκτη που έρχεται στην περιοχή, να μαζέψει τις χαμένες πάσες του αντιπάλου και να εξασφαλίσει την κατοχή. Ο συγκεκριμένος ρόλος χρησιμοποιείται συνήθως σε ομάδες με αμυντική φιλοσοφία.
Τα βασικά χαρακτηριστικά της θέσης είναι τα εξής:
1. Τεχνικά: κεφαλιά, μαρκάρισμα, τάκλιν.
2. Νοητικά: αντίληψη, ψυχραιμία, αποφασιστικότητα, συγκέντρωση.
3. Φυσικά: επιτάχυνση, ισορροπία, στατικό άλμα, δύναμη, ευκινησία.
1. Τεχνικά: ντρίμπλα, κεφαλιά, μαρκάρισμα, μεταβίβαση, τάκλιν.
2. Νοητικά: αντίληψη, ψυχραιμία, αποφασιστικότητα, συγκέντρωση, τοποθέτηση, διορατικότητα, teamwork.
Στην κατηγορία του libero, όταν ο ρόλος του είναι υποστηρικτικός, τότε προϋποθέτει την προώθηση του παίκτη στο ύψος της μεσαίας γραμμής με σκοπό να βοηθήσει στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Είτε κουβαλώντας τη μπάλα, είτε ψάχνοντας τη συνεργασία με τη μεσοεπιθετική γραμμή. Σπανιότερα, συναντάται η πιο επιθετική version του ρόλου, που θέλει τον παίκτη να φτάνει αρκετά ψηλά προς την αντίπαλη περιοχή, δημιουργώντας μια αριθμητική υπεροπλία στον άξονα.
Φραντς Μπεκενμπάουερ, Φράνκο Μπαρέζι, Ελίας Φιγκερόα και Ρόναλντ Κούμαν είναι παίκτες που έπαιξαν με ξεχωριστή επιτυχία τους ρόλους. Επίσης οι Ματίας Ζάμερ και Λόταρ Ματέους, αγωνίστηκαν στη θέση σε ποδοσφαιρικά μεγάλη ηλικία, έχοντας αγωνιστεί ως κεντρικοί μέσοι στο μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας τους.
Κεντρικός αμυντικός
Ο κεντρικός αμυντικός είναι ο κυρίαρχος παίκτης της άμυνας. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο συνηθίζεται να υπάρχει ένας ψηλός αμυντικός και ένας πιο κοντός συνήθως γρηγορότερος που μπορεί να παίζει και στην πτέρυγα. Ένας κεντρικός αμυντικός μπορεί να παίξει και ως λίμπερο ως παίκτη δηλαδή πιο ελεύθερου στην άμυνα. Προσόν ενός καλού αμυντικού είναι το καλό διώξιμο της μπάλας με κεφαλιά και γενικότερα το ψηλό παιχνίδι και η σωματική δύναμη. Αυτός είναι υπεύθυνος: Σημαντικότεροι κεντρικοί αμυντικοί της ποδοσφαιρικής ιστορίας θεωρούνται οι Μπόμπι Μουρ, Σέρχιο Ράμος και Μαρσέλ Ντεσαϊγί.
Πλάγιος αμυντικός
Ο πλάγιος αμυντικός είναι ο παίκτης που κινείται στην πλάγια θέση του γηπέδου από την άμυνα μέχρι την μεσαία γραμμή. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ο πλάγιο αμυντικός μπορεί να παίξει εξ ίσου καλά και στην πλάγια θέση της επίθεσης. Οι πλάγιοι αμυντικοί συνήθως είναι παίκτες γρήγοροι, με δυνατό σουτ, ξέρουν να παίζουν με ντρίμπλες και δεν είναι ψηλοί. Δουλειά του είναι: Σημαντικότεροι πλάγιοι αμυντικοί της ποδοσφαιρικής ιστορίας θεωρούνται οι Καφού, Πάολο Μαλντίνι, Κάρλος Αλμπέρτο Τόρες και Νίλτον Σάντος.
Πηγές
Κατηγορία:Θέσεις ποδοσφαίρου
Βαβυλωνιακά μαθηματικά
Ο όρος βαβυλωνιακά μαθηματικά αναφέρεται στα μαθηματικά που αναπτύχθηκαν από τους ανθρώπους της Μεσοποταμίας (σύγχρονο Ιράκ) από τους πρώτους Σουμέριους μέχρι την Ελληνιστική περίοδο περίπου ως την εμφάνιση του Χριστιανισμού. Ονομάζονται Βαβυλωνιακά μαθηματικά λόγω του κύριου ρόλου της Βαβυλώνας ως τόπος σπουδών. Αργότερα, κατά την Αραβική αυτοκρατορία, η Μεσοποταμία, ειδικότερα η Βαγδάτη, για άλλη μια φορά έγινε ένα σημαντικό κέντρο σπουδών για τα Ισλαμικά μαθηματικά.
Αρχαιολογικό υλικό
Σε αντίθεση με τις ελάχιστες αναφορές σε πηγές στα Αιγυπτιακά μαθηματικά, οι γνώσεις μας για τα Βαβυλωνιακά μαθηματικά προέρχονται από περισσότερες από 400 πήλινες πλάκες οι οποίες ήρθαν στο φως από το 1850. Γραμμένες στη σφηνοειδή γραφή, οι πλάκες ήταν χαραγμένες ενώ ο πηλός ήταν υγρός, και ψημένος καλά σε φούρνο ή από τη ζέστη του ήλιου. Κάποιες από αυτές εμφανίζουν διαβαθμισμένη εργασία.
Τα αρχαιότερα στοιχεία καταγεγραμμένων μαθηματικών χρονολογούνται πίσω στους αρχαίους Σουμέριους, οι οποίοι έχτισαν τον πρώτο πολιτισμό της Μεσοποταμίας. Ανέπτυξαν ένα σύνθετο σύστημα μετρολογίας από το 3000 π.Χ. Από περίπου το 2500 π.Χ. και μετά, οι Σουμέριοι έγραψαν πίνακες προπαίδειας σε πήλινες πλάκες και αντιμετώπισαν γεωμετρικές εξισώσεις και προβλήματα διαιρετότητας. Τα πρώτα ίχνη των Βαβυλωνιακών αριθμών επίσης χρονολογούνται σε αυτήν την περίοδο.
Η πλειοψηφία των πήλινων πλακών που έχουν ανακτηθεί χρονολογείται από το 1800 στο 1600 π.Χ., και καλύπτει θέματα που περιλαμβάνουν συναρτήσεις, άλγεβρα, τετραγωνικές και κυβικές εξισώσεις, και τον υπολογισμό των περιοδικών και αμοιβαίων ζευγών. Οι πλάκες επίσης περιλαμβάνουν πίνακες πολλαπλασιασμού και μεθόδους επίλυσης γραμμικών και τετραγωνικών εξισώσεων. Η Βαβυλωνιακή πλάκα YBC 7289 δίνει μία προσέγγιση της √2 με ακρίβεια πέντε δεκαδικών ψηφίων.
Αριθμητικό σύστημα
Τα Βαβυλωνιακά μαθηματικά ήταν γραμμένα σε αριθμητικό σύστημα με βάση το 60. Από αυτό απορρέει η σύγχρονη χρήση των 60 δευτερολέπτων σε ένα λεπτό, 60 λεπτών σε μία ώρα, και 360 (60 x 6) μοιρών σε έναν κύκλο, όπως επίσης και η χρήση των δευτερολέπτων και των λεπτών ενός τόξου για να υποδηλώσει εξισώσεις κάποιου βαθμού.
Η Βαβυλωνιακή ανάπτυξη στα μαθηματικά διευκολύνθηκε από το γεγονός ότι το 60 έχει πολλούς διαιρέτες. Επίσης, αντίθετα με τους Αιγύπτιους, τους Έλληνες, και τους Ρωμαίους, οι Βαβυλώνιοι είχαν ένα πραγματικό σύστημα θέσης - αξίας, όπου τα ψηφία γράφονταν στην αριστερή στήλη αντιπροσωπεύοντας μεγαλύτερες τιμές, όπως στο δεκαδικό σύστημα. Ωστόσο τους έλειπε ένα σύμβολο ισοδύναμο της υποδιαστολής, και έτσι η αξία της θέσης ενός συμβόλου συχνά έπρεπε να γίνει κατανοητή από το περιεχόμενο. Από την άλλη πλευρά, αυτό το «ελάττωμα» είναι ισοδύναμο με τη σημερινή χρήση της κινητής υποδιαστολής. Εξάλλου, η χρήση της βάσης του 60 σημαίνει ότι οποιοιδήποτε αμοιβαίοι ακέραιοι, οι οποίοι είναι πολλαπλάσια διαιρετών του 60, υποχρεωτικά έχουν πεπερασμένη επέκταση στη βάση 60. (Στη δεκαδική αριθμητική, μόνο τα αμοιβαία των πολλαπλασίων του 2 και 5 έχουν πεπερασμένη δεκαδική έκφραση). Επομένως, υπάρχει μεγάλη διαμάχη σχετικά με το ότι ο συμβολισμός των αρχαίων Βαβυλωνίων θεωρείται πιο εξελιγμένος από τον σημερινό.
Υπολογισμοί πυθαγόρειων τριάδων
Η ερμηνεία των περιεχομένων της πλάκας Plimpton 322 η οποία παραθέτει ένα πίνακα αριθμών με 4 στήλες και 15 γραμμές, είναι ένας κατάλογος πυθαγόρειων τριάδων.
Ως προς το ιστορικό πλαίσιο χρήσης τους, πιθανολογείται πως μπορεί να χρησιμοποιούνταν για την λύση προβλημάτων ως προς τον ισομερή διαχωρισμό εκτάσεων γης μεταξύ ατόμων που μοιράζονταν την κληρονομιά κάποιου συγγενή τους. Έτσι περιπτώσεις όπως η ισεμβαδική διαχώριση τριγωνικών και τραπεζοειδών χώρων (με ακέραιο μήκος πλευρών) έφεραν την ανάγκη για τον υπολογισμό της τετραγωνικής ρίζας του 2, ή της επίλυσης της «Πυθαγόρειας εξίσωσης» με ακέραιους.
Αν α, β και γ ακέραιοι που σχηματίζουν μία πυθαγόρεια τριάδα:
τότε:
και χρησιμοποιώντας την έκφραση για τη διαφορά των δύο τετραγώνων:
Απαιτούμε δύο ακέραιους αριθμούς οι οποίοι είναι θετικοί και διαφέρουν κατά. Αυτό επιλύεται εύκολα θεωρώντας έναν πίνακα από ζεύγη σχετικά πρώτων αριθμών. Π.χ. το είναι ένα ζεύγος αριθμών το οποίο διαφέρει κατά  έτσι, δίνει \alpha=3, \beta=4 και \gamma=5.
Οι λύσεις της αρχικής εξίσωσης είναι έτσι δομημένες επιλέγοντας έναν ακέραιο αριθμό χ, από τον οποίο η πυθαγόρεια τριάδα που προκύπτει είναι 2\chi \chi^2-1, \chi^2+1. Άλλες τριάδες δημιουργούνται από την τροποποίηση των παραπάνω αριθμών (ο ακέραιος που είναι το μισό της διαφοράς μεταξύ του μεγαλύτερου και μιας άλλης πλευράς). Όλες οι πυθαγόρειες τριάδες προκύπτουν με αυτόν τον τρόπο, και τα παραδείγματα που υπάρχουν στο Plimpton 322 περιλαμβάνουν κάποια αρκετά μεγάλα νούμερα, με σύγχρονη ορολογία, όπως (4601, 4800, 6649) με δεκαδική γραφή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαβυλωνιακά μαθηματικά
Οικογένεια Ζαχαρία
Η Οικογένεια Ζαχαρία πήρε το όνομα της από τον γενάρχη της Ζαχαρία γιο του Ζαχαρία ντι Κάστελο που πήρε το όνομα του από τη συνοικία Σάντα Μαρία ντι Καστέλο της Γένοβας στην οποία ζούσε η οικογένεια του. Η μακρινή καταγωγή της οικογένειας ήταν το Πεδεμόντιο από το οποίο μετανάστευσαν στη Γένοβα τον 11ο αιώνα. Τα Χρονικά του Ορέγκιο Πανίς καταγράφουν την εκλογή του στη θέση του Δόγη της Γένοβας (1202).
Κατάκτηση της Χίου
Ο Ζαχαρίας απέκτησε με την άγνωστη σύζυγο του έναν γιο τον Φάλκονε Ζαχαρία που εμφανίζεται σαν σύμμαχος του Αυτοκράτορα της Νίκαιας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, τον βοήθησε να ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη από τη Λατινική Αυτοκρατορία (1261). Παντρεύτηκε δυο φορές: την Τζιουλέττα και τη Βεατρίκη, παιδιά του ήταν ο Βενέδικτος Ζαχαρίας και ο Εμμανουήλ Ζαχαρίας. Ο Εμμανουήλ δέχτηκε από τον αυτοκράτορα από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγο την Παλαιά και Νέα Φώκαια, όταν πέθανε τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Βενέδικτος (1288). Ο Βενέδικτος με πρόφαση την προστασία της Χίου από τις επιδρομές των Τούρκων κατέλαβε τον νησί και ανάγκασε τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο να τον αναγνωρίσει κύριο του νησιού (1304). Διάδοχος του Βενέδικτου ήταν ο γιος του Παλαιολόγος Ζαχαρίας και αυτόν με τη σειρά του διαδέχθηκαν οι γιοι του Βενέδικτος Β΄ Ζαχαρίας και Μαρτίνος Ζαχαρίας (1314).
Μαρτίνος Ζαχαρίας
thumb|right|200px|Νόμισμα του Μαρτίνου Ζαχαρία Ο Μαρτίνος ήταν το κορυφαίο μέλος της δυναστείας πέτυχε σημαντικές νίκες απέναντι στους Οθωμανούς, δολοφόνησε και αιχμαλώτισε 10.000 Τούρκους γι'αυτό υμνήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους Λατίνους συγγραφείς. Η αξία του Μαρτίνου Ζαχαρία αυξήθηκε σημαντικά όταν κέρδισε μεγάλες βαρονίες στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Λίγο μετά το 1316 αγόρασε τα δικαιώματα του στη βαρονία της Χαλανδρίτσας από τον Αιμόν ντε Ρανς που είχε πεθάνει πρόσφατα ο αδελφός του και συγκυβερνήτης και ήθελε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ο Μαρτίνος Ζαχαρίας είχε μάλλον τη μισή βαρονία, η υπόλοιπη μισή ανήκε όπως φαίνεται σε ένα έγγραφο του 1324 στον Πιέτρο νταλλε Κάρτσερι. Ο Μαρτίνος πρόσθεσε νέα εδάφη και τίτλους όταν παντρεύτηκε την Ζακλίν ντε Λα Ρος κόρη του Ρενάλδου ντε λα Ρος από τον κλάδο του Οίκου ντε Λα Ρος που κυβερνούσε την ενωμένη Βαρωνία της Βελιγοστής με την Τροιζήνα, ήταν καγκελάριος στο Δουκάτο των Αθηνών και Τριτημόριος της Εύβοιας. Ο Μαρτίνος είχε πολύ καλές σχέσεις με τον τιτλούχο Λατίνο Αυτοκράτορα Φίλιππο Α΄ του Τάραντα που του παραχώρησε πολλά επιπλέον νησιά στο Αιγαίο Πέλαγος, αυτό τον έφερε σταδιακά σε σύγκρουση με τους Βυζαντινούς επικυριάρχους του.
Απώλεια της Χίου
Ο νέος δυναμικός αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ΄ Παλαιολόγος με τη βοήθεια του αδελφού του Μαρτίνου Βενέδικτου Β΄ που είχε εκδιώξει από το νησί (1325) και των δυσαρεστημένων κατοίκων διέλυσε την Ηγεμονία της Χίου και την ένωσε με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία (1329). Ο Μαρτίνος φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, ελευθερώθηκε αργότερα και επέστρεψε στην πατρίδα του τη Γένοβα (1337). Συμμετείχε με τον στόλο της Γένοβας σε Σταυροφορία του πάπα εναντίον των Τούρκων στη Σμύρνη, δολοφονήθηκε σε ενέδρα μαζί με τους περισσότερους αρχηγούς των Σταυροφόρων (1345). Οι απόγονοι του Μαρτίνου έχασαν τη Χίο αλλά διατήρησαν τα υπόλοιπα εδάφη τους στην Πελοπόννησο και στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας.
Οι απόγονοι του Μαρτίνου Ζαχαρία στην Πελοπόννησο
thumb|right|250px|Το γενεαλογικό δέντρο της Οικογένειας Ζαχαρία Ο γιος του Μαρτίνου Κεντυρίων Α΄ Ζαχαρίας απέκτησε και το υπόλοιπο ήμισυ της βαρονίας της Χαλανδρίτσας (1359) αλλά με τον θάνατο του (1382) έχασε τη βαρονία της Βελίγοστης που κατακτήθηκε από το Δεσποτάτο του Μυστρά. Ο γιος του Κεντυρίων Α΄ Ανδρόνικος Ασάν Ζαχαρίας παντρεύτηκε την κόρη του βαρώνου της Αρκαδίας Εράρδου Γ΄ Μαύρου και με τον θάνατο του πεθερού του χωρίς γιο (1388) προστέθηκαν στις κτήσεις του και η Βαρωνία της Αρκαδίας (σημερινή Κυπαρισσία). Η κόρη του Κεντυρίων Α΄ Μαρία Β΄ Ζαχαρία παντρεύτηκε ταυτόχρονα τον Πέτρος του Σαν Σουπεράνο μέλος των Ναβαρραίων, στρατιωτικής μισθοφορικής ομάδας που έφτασε στην Ελλάδα το 1379 και έγινε πρίγκιπας της Αχαΐας (1396 - 1402). Με τον θάνατο του χωρίς απογόνους τον διαδέχθηκε η σύζυγος του Μαρία Ζαχαρία που έγινε πριγκίπισσα της Αχαΐας (1402 - 1404). Ο γιος του Ανδρόνικου Ασάν Ζαχαρία Κεντυρίων Β΄ Ζαχαρίας διαδέχθηκε τον πατέρα του στη βαρονία της Αρκαδίας και στη Βαρωνία της Χαλανδρίτσας (1401), κατόπιν ανέτρεψε τη θεία του Μαρία Ζαχαρία (1404) και έγινε επιπλέον πρίγκιπας της Αχαΐας.
Πτώση της οικογένειας
Ο δεσπότης του Μυστρά Θωμάς Παλαιολόγος με την άνοδο του (1428) άρχισε να πολιορκεί σταδιακά τα εδάφη του Κεντυρίων Β΄ με στόχο να καταλάβει ολόκληρη την Πελοπόννησο. Ο Θωμάς κατέλαβε τη βαρονία της Χαλανδρίτσας (1429), το πριγκιπάτο της Αχαΐας (1430) και ανάγκασε τον Κεντυρίων Β΄ να του δώσει σύζυγο την κόρη του Αικατερίνη Ζαχαρία. Μετά τον γάμο του με την Αικατερίνη ο Θωμάς επέτρεψε στον Κεντυρίων Β΄ να κρατήσει τη βαρονία της Αρκαδίας μέχρι τον θάνατο του (1432), στη συνέχεια ενσωμάτωσε και αυτή στο Δεσποτάτο του Μυστρά. Ο γιος του Κεντυρίων Β΄ Ιωάννης Ασάν Ζαχαρίας τελευταίος γνωστός γόνος της οικογένειας Ζαχαρία προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταλάβει το πριγκιπάτο της Αχαΐας και πέθανε στη Ρώμη (1469).
Πηγές
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι της Χαλανδρίτσας Κατηγορία:Ηγεμόνες της Χίου Κατηγορία:Βαρωνία της Βελιγοστής Κατηγορία:Βαρωνία της Αρκαδιάς
Μέσο αποθήκευσης δεδομένων
Τα μέσα αποθήκευσης δεδομένων είναι συσκευές χρήσιμες για την αποθήκευση δεδομένων και πληροφοριών. Στην επιστήμη υπολογιστών συνήθως θεωρούνται ως η δευτερεύουσα μνήμη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, κατ' αντιδιαστολή με την πρωτεύουσα κύρια μνήμη.
Διάτρητη κάρτα
thumb|Διάτρητη κάρτα των αρχών της δεκαετίας του 1970. Είναι μέρος ενός προγράμματος σε [[Fortran.]] thumb|Διάτρητη ταινία Η αρχαιότερη γνωστή μορφή αποθηκευτικού μέσου χρονολογείται στο 1725 και αποτελεί εφεύρεση του Μπαζίλ Μπουσόν (Basile Bouchon), ο οποίος χρησιμοποίησε διάτρητο χαρτί με επαναλαμβανόμενο μοτίβο, με σκοπό να σώσει διάφορα πατρόν για ρούχα.
Ωστόσο η πρώτη αληθινή πατέντα για αποθήκευση δεδομένων χρονολογείται στις 23 Σεπτεμβρίου 1884 και ανήκει στον Χέρμαν Χόλλεριθ (Herman Hollerith). Η εφεύρεση του Χόλλεριθ χρησιμοποιήθηκε για 9 δεκαετίες, έως και τα τέλη του 1970. Το όνομα της: διάτρητη κάρτα ή punched card, γνωστή και ως κάρτα Χόλλεριθ.
Η φωτογραφία παρουσιάζει ένα δείγμα μίας διάτρητης κάρτας. Είναι μία κάρτα 90 στηλών η οποία κυκλοφόρησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Επειδή η ποσότητα δεδομένων, η οποία μπορούσε να αποθηκευτεί στις διάτρητες κάρτες δεν ήταν αρκετή, η κύρια λειτουργία της κάρτας δεν ήταν η αποθήκευση μεγάλου αριθμού δεδομένων, αλλά η αποθήκευση ρυθμίσεων και εντολών για διάφορες μηχανές.
Διάτρητη ταινία
Η πρώτη γνωστή απόπειρα χρησιμοποίησης διάτρητης ταινίας (paper tape), ήταν το 1864 από τον Αλεξάντερ Μπέιν (Alexander Bain), εφευρέτη του φαξ και του ηλεκτρικού τηλέγραφου.