cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καθεδρικός Ναός του Μονρεάλε
Ιστορία
Το 1270 ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας, αδελφός του Καρόλου Α΄ της Νάπολης, ενταφιάστηκε εδώ. Το 1547-69 προστέθηκε ένα προστώο στη βόρεια πλευρά, σχεδιασμένο από τους Τζοβάννι Ντομένικο Γκατζίνι και Φάτσι Γκατζίνι, σε αναγεννησιακό ρυθμό. Η οροφή του σχηματίζει σταυροθόλια και στηρίζεται σε ένδεκα τόξα, που ερίδονται σε κορινθιακούς κίονες. Το 1559 προστέθηκε το μεγαλύτερο μέρος του δαπέδου.
Το αββαείο
Το ανάκτορο του αρχιεπισκόπου και τα μοναστικά κτήρια της νότιας πλευράς ήταν μεγάλου μεγέθους και μεγαλείου και περιβάλλοντο από από ένα μεγάλο περιφερειακό τείχος, που είχε δώδεκα πύργους ανά διαστήματα. Το μεγαλύτερο μέρος του τείχους έχει επανακτιστεί· από τους πύργους σώζονται, εκτός λίγων τμημάτων, ερείπια· επίσης μεγάλο μέρος από τους κοιτώνες των μοναχών και την τραπεζαρία· σώζεται η εξαίρετη στοά γύρω από την τετράγωνη, εσωτερική αυλή (cloister), που ολοκληρώθηκε το 1200.
Η μοναστική αυτή στοά είναι καλά διατηρημένη και είναι μία από τις πιο εκλεπτυσμένες ιταλικές στοές -που τώρα έχουν εξαλειφθεί- ως προς το μέγεθος και την ωραιότητα στις λεπτομέρειες. Είναι περί τα 2.200 τ.μ. με οξυκόρυφες αψίδες, που διακοσμούνται με γεωμετρικές ταινίες και ερίδονται σε διπλούς κίονες λευκού μαρμάρου. Υπάρχουν 216 συνολικά κίονες, εναλλάξ απλοί ή διακοσμημένοι με λωρίδες σχεδίων με χρυσό και χρώματα· τα σχέδια είναι από τετράπλευρες ψηφίδες (λατιν. tesserae) σε σπειροειδείς ή ευθύγραμμες σπείρες από τη μία άκρη ως την άλλη κάθε κίονα. Τα μαρμάρινα κιονόκρανα είναι σκαλισμένα με φυλλώματα, βιβλικές σκηνές και αλληγορίες· είναι όλα διαφορετικά μεταξύ τους. Στη μία γωνία, στον κίονα εσωτερικά, υπάρχει ένα μαρμάρινο αναβρυτήριο (lavatorium) για τους μοναχούς, του οποίου η τεχνοτροπία προδίδει μουσουλμάνους γλύπτες.
Η αρχιτεκτονική του ναού
Η κάτοψη του ναού είναι μείγμα Καθολικού και Βυζαντινού τύπου. Το δυτικό τμήμα είναι μία τρίκλιτη βασιλική, ενώ το ανατολικό τμήμα -δηλ. η μεγάλη χορωδία (η περιοχή μπροστά από το ιερό βήμα) και το ιερό βήμα- έχει τρία ημιθόλια, όμοια με τους πρώιμους με τρία ημιθόλια ναούς, που τόσο πολλά δείγματα υπάρχουν στη Συρία και αλλού στη Μέση Ανατολή. Είναι σαν να ενώθηκαν δύο διαφορετικές εκκλησίες, ταιριάζοντας τα άκρα τους.
Η βασιλική έχει ευρύ κύριο κλίτος και δύο στενά πλάγια κλίτη. Τα κλίτη χωρίζονται μεταξύ τους από δύο σειρές επτά μονολιθικών κιόνων από γκρι γρανίτη της ανατολής (μόνο ένας είναι μαρμάρινος), με αρχαία, κορινθιακά κιονόκρανα της κλασικής εποχής. Αυτά στηρίζουν οκτώ οξυκόρυφες αψίδες. Πιο πάνω υπάρχει μία ζώνη από παράθυρα (clerestory), όμοια με αυτά των πλαγίων κλιτών, που δίνουν αρκετό φως.
Το ανατολικό τμήμα του κτηρίου, Ανατολικών επιδράσεων, είναι ευρύτερο και υψηλότερο του πρώτου τμήματος. Και αυτό διαιρείται σε τρία κλίτη, που απολήγουν ανατολικά σε ημιθόλια. Η οροφή είναι ξύλινη, απλά σκαλισμένη, αλλά πλούσια ζωγραφισμένη με χρώματα· συντηρήθηκε πρόσφατα. Ο σηκός απολήγει δυτικά σε νάρθηκα μεταξύ δύο κωδωνοστασίων. Μπροστά από την είσοδο υπήρχε αίθριο (atrium), που τώρα δεν σώζεται. Την εποχή της Αναγέννησης προστέθηκε προστώο, έργο των Τζοβάννι Ντομένικο και Φλάτσιο Γκάρνι (1547-69).
Τα ψηφιδωτά
Το κύριο χαρακτηριστικό του εσωτερικού είναι η έκταση των Βυζαντινών ψηφιδωτών, που καλύπτουν τις μεγάλες επιφάνειες (6.500 τ.μ.)· εκτελέστηκαν από τα τέλη του 12ου αι. ως τα μέσα του 13ου από τοπικούς και Βενετούς τεχνίτες. Εκτός από μία οριζόντια λωρίδα από μάρμαρο στον τοίχο, όλες οι επιφάνειες, ακόμη και το κάτω μέρος των γείσων και οι πλαϊνές, εσωτερικές επιφάνειες των παραθύρων, είναι καλυμμένες από λεπτομερή ψηφιδωτά με λαμπερά χρώματα σε χρυσό βάθος. Οι εικονογραφία είναι από την Παλαιά και την Καινή διαθήκη και οι σκηνές διατάσσονται σε ζώνες, χωρισμένες με οριζόντιες λωρίδες: στους τοίχους της χορωδίας υπάρχουν πέντε επάλληλες ζώνες με μορφές.
Το ημιθόλιο, στο οποίο απολήγει ανατολικά το κύριο κλίτος, έχει μία κολοσσιαία μορφή του Χριστού Παντοκράτορα· στην πιο κάτω ζώνη η ένθρονη Θεοτόκος με την επιγραφή MHTHΡ ΘΕΟΥ Η ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΟC· περιβάλλεται από αγγέλους και αποστόλους. Τα άλλα δύο ημιθόλια έχουν τους αποστόλους Πέτρο και Παύλο ολόσωμους. Οι επιγραφές είναι στα ελληνικά και οι περισσότερες στα λατινικά. Στο κύριο κλίτος υπάρχουν σκηνές από την Παλαιά Διαθήκη, προφήτες, ενώ στην κάτω ζώνη και στη χορωδία υπάρχουν σκηνές από την Καινή Διαθήκη με τα θαύματα και τα πάθη του Χριστού. Τα σχέδια, η εκτέλεση και η επιλογή των θεμάτων είναι όλα Βυζαντινής σύλληψης και μοιάζουν επιλεγμένα από το Μηνολόγιον του Βασιλείου Β΄, βιβλίο που εικονογραφήθηκε για τον Αυτοκράτορα τον 12ο αι.
Ταφικά μνημεία
Στα βόρεια της χορωδίας είναι ο τάφος της μητέρας τού Γουλιέλμου Β΄, της Μαργαρίτας (κόρης του Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας), των αδελφών του: Ρογήρου (απεβ. 9 ετών) και Ερρίκου (απεβ. 12 ετών) και η υδρία με τα όργανα του Λουδοβίκου Θ΄ του αγίου της Γαλλίας, που απεβίωσε στην Τύνιδα το 1270. Το δάπεδο της χορωδίας είναι δείγμα μωσαϊκού από μάρμαρο και πορφυρίτη (opus alexandrinum) με κάποιες αραβικές επιρροές. Επίσης το δάπεδο της βασιλικής, που ολοκληρώθηκε τον 16ο αι., είναι μωσαϊκό από δίσκους πορφυρίτη και γρανίτη με γύρω λωρίδες μαρμάρου, που σχηματίζουν αλληλοπλεκόμενες γραμμές.
Δύο μπαρόκ παρεκκλήσια προστέθηκαν τον 17ο και 18ο αι., που είναι αποκομμένα από τον σηκό. Οι ορειχάλκινες θύρες της πύλης έγιναν από τον Μπαριζάνο ντα Τράνι το 1179.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Σικελία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία
Αμφιβολία (ταινία)
Η Αμφιβολία (αγγλικά: Doubt) είναι αμερικανική ταινία του 2008, σε σενάριο και σκηνοθεσία Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ (John Patrick Shanley). Το σενάριο αποτελεί διασκευή του ομώνυμου θεατρικού έργου "Doubt - a Parable", συγγραφέας του οποίου είναι επίσης ο Σάνλεϊ. Το βιβλίο κέρδισε το 2005 το Βραβείο Πούλιτζερ δραματικού έργου, στηριζόμενο εν μέρει και σε μια αληθινή ιστορία. Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Μέριλ Στριπ, ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, η Έιμι Άνταμς και η Βαϊόλα Ντέιβις. Θέμα της είναι οι αμφιβολίες αλλά και οι λανθασμένες ή σωστές βεβαιότητες των ηρώων, με αφορμή την πιθανολογούμενη σεξουαλική παρενόχληση ενός εφήβου από τον ιερέα δάσκαλό του.
Υπόθεση
Στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης του 1964 λειτουργεί ένα καθολικό σχολείο στο οποίο ένας από τους δασκάλους είναι και ο πατέρας Φλιν (Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν). Η ταινία αρχίζει με ένα κήρυγμα του ιερέα στο ποίμνιό του. Θέμα του, η αμφιβολία, για την οποία ο ιερέας λέει ότι αποτελεί ένα βασανιστικό συναίσθημα που μπορεί να ταλανίσει τον καθένα, αλλά και που μπορεί εντέλει να ενώσει τους ανθρώπους όσο και το αντίθετό της, δηλαδή η πίστη ή η βεβαιότητα. "Όταν αμφιβάλλεις, δεν είσαι μόνος", καταλήγει.
Στην πορεία της ταινίας ο πατέρας Φλιν παρουσιάζεται ως προοδευτικός κληρικός, υπέρ της φιλελευθεροποίησης του σχολείου, τρυφερός και προστατευτικός με τα παιδιά, αλλά παράλληλα απόμακρος ως προς την αδελφή Αλοΐσιους, μια χήρα πολέμου που έγινε καλόγρια (Μέριλ Στριπ). Η Αλοΐσιους είναι τυπικά υφισταμένη του στην ιεραρχία, αλλά έχει αρκετή εξουσία και πάντως διευθύνει το σχολείο. Δείχνει ότι έχει αναλάβει πρόθυμα το ρόλο του "μπαμπούλα" στο σχολείο, είναι αυστηρή, ψυχρή και απαιτητική. Τα αισθήματα αντιπάθειας μοιάζουν κάτι περισσότερο από αμοιβαία και η αδελφή Αλοΐσιους με αφορμή το κήρυγμα περί αμφιβολιών, ζητάει από τις άλλες καλόγριες και δασκάλες στο σχολείο "να έχουν το νου τους" και να της αναφέρουν οτιδήποτε ασυνήθιστο σχετικά με τον πατέρα Φλιν.
Μία νεαρή και άπειρη καλογριά, η αδελφή Τζέιμς (Έιμι Άνταμς) που είναι πολύ καλοπροαίρετη και την οποία η διευθύντρια κατηγορεί για αφέλεια, συμπαθεί τον ιερέα. Αισθάνεται όμως υποχρεωμένη να αναφέρει στην προϊσταμένη της κάτι που της φάνηκε παράξενο και της γέννησε αμφιβολίες, δηλαδή το γεγονός ότι κάποια στιγμή εν ώρα διδασκαλίας ο πατέρας Φλιν κάλεσε στο πρεσβυτέριο τον 12χρονο μαθητή Νόνταλντ Μιούλερ (Joseph Foster II),που είναι και ο μοναδικός Αφροαμερικανός του σχολείου. Λέει ότι όταν το αγόρι γύρισε στην τάξη μετά τη συνάντηση, η ανάσα του μύριζε οινόπνευμα. Η Αλοΐσιους κατηγορεί τον ιερέα με υπονοούμενα για ερωτικές παρεκτροπές και όταν η σύγκρουση κορυφώνεται εκείνος της λέει αγανακτισμένος ότι το αγόρι είχε πιει το κρασί της αγίας κοινωνίας και απλώς το είχε καλέσει για να το μαλώσει. Την κατηγορεί πάντως ότι τον σπιλώνει με προφάσεις και ότι ουσιαστικά το κίνητρό της είναι να τον διώξει από το σχολείο ως νεωτεριστή, ώστε να κρατήσει ανενόχλητη την εκπαίδευση στο μεσαίωνα.
Η αδελφή Τζέιμς πείθεται από όσα είπε ο πατέρας Φλιν αλλά η αδελφή Αλοΐσιους συνεχίζει ανένδοτη την προσπάθειά της να αποδείξει την προβλημαστική συμπεριφορά του και επιδιώκει να προσεταιριστεί τη μητέρα του αγοριού, την κυρία Μιούλερ (Βαϊόλα Ντέιβις). Ούτε εκείνη πείθεται όμως, αφού δεν υπάρχουν στοιχεία εναντίον του ιερέα. Επιπλέον θεωρεί πολύ σημαντικό να έχει το παιδί της ένα σύμμαχο έστω και στο πρόσωπο ενός ιερέα με αμφισβητούμενη ηθική, αφού κανένας άλλος δεν στηρίζει το γιο της. Ο ίδιος ο πατέρας του τον δέρνει και θέλει να τον πάρει από το σχολείο. Όταν η Αλοΐσιους επιμένει σκληρά, η μητέρα ξεσπάει και λέει ότι ακόμα κι αν υπάρχει κάποια αλήθεια σε όλα αυτά ίσως δεν φταίει μόνο ο ιερέας, αλλά και «η φύση κάποιων παιδιών», υπαινισσόμενη μέσες-άκρες ότι ίσως κάποια παιδιά –μπορεί και το δικό της- να έχουν ομοφυλοφιλικές τάσεις. Φεύγει λέγοντας πως «ό,τι κι αν συμβαίνει, θα κρατήσει λίγο» αφού τον Ιούνιο το αγόρι περνάει πλέον σε άλλη εκπαιδευτική βαθμίδα και αλλάζει σχολείο. Δηλώνει ότι στο διάστημα αυτό θα είναι στο πλευρό όποιου στηρίξει το γιο της, αφού το καθολικό σχολείο της ενορίας είναι η μοναδική ελπίδα του παιδιού της να ξεφύγει από τα γκέτο και να πάει στο κολέγιο.
Η Αλοΐσιους αμετάπειστη καλεί ξανά τον πατέρα Φλιν και απαιτεί να της πει «όλη την αλήθεια» και να παραιτηθεί. Επικαλείται με διφορούμενα κάποια τηλεφωνήματα που έκανε στις προηγούμενες ενορίες του. Εκείνος κρίνει τη συμπεριφορά της απαράδεκτη, αλλά επειδή η διευθύντρια δηλώνει αποφασισμένη να τραβήξει το σκοινί μέχρι τέλους, ο ιερέας υποχωρεί και παραιτείται. Η ταινία δεν ξεκαθαρίζει αν το κάνει επειδή αναλογίζεται τις συνέπειες που θα έχει η πολεμική της για την υπόληψή του και αν υπάρχει ψέγμα αλήθειας σε όλα αυτά ή απλά δεν αντέχει μια τόσο εξοντωτική διαμάχη.
Κριτική και Διακρίσεις
Το έργο είχε πολύ καλές κριτικές και στην Ελλάδα  και στο εξωτερικό. Συγκέντρωσε 44 υποψηφιότητες για βραβεία, ανάμεσα στις οποίες για 5 βραβεία Όσκαρ και 5 Χρυσές Σφαίρες. Τελικά κέρδισε 12 βραβεία για τις ερμηνείες και το σενάριό της, αλλά όχι Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα. Ανάμεσα στις διακρίσεις ήταν το αμερικανικό Βραβείο Κριτικών (για την ερμηνεία της Μέριλ Στριπ), το βραβείο Κριτικών του Ντάλλας - Φορτ (για την ερμηνεία της Βαιόλα Ντέιβις), δυο βραβεία της ένωσης Κριτικών της Ουάσιγκτον (Washington D.C. Area Film Critics Association Awards) για διάφορους συντελεστές και άλλα.
Διάφορα
Σε συνέντευξή του ο συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης σχετικά με τα κίνητρά του να γυρίσει την ταινία, δήλωσε ότι τον ενδιέφερε να θίξει την βεβαιότητα για πολιτικές αποφάσεις, όπως για τον πόλεμο στο Ιράκ, αλλά και για προσωπικά ζητήματα. "Η αμφιβολία είναι ένα πανανθρώπινο ζήτημα" είπε και "η βεβαιότητα δεν είναι πάντα το καλύτερο δυνατόν". Ανέφερε και ένα επιπλέον προσωπικό στοιχείο, λέγοντας ότι στην εφηβεία του τον είχε στηρίξει πολύ ένας γείτονάς του στο Μπρονξ χωρίς να τον παρενοχλήσει ποτέ, παρότι άλλοι τον κατηγορούσαν ως παιδεραστή. Σε μια συνάντηση με τους συμμαθητές του αργότερα έμαθε ότι ο άνθρωπος αυτός είχε όντως παρενοχλήσει κάποιον και όταν ο μέντοράς του πέθαινε και του διαμήνυσε ότι ήθελε να τον δει, ο σκηνοθέτης δεν πήγε. "Εμένα δεν με είχε πειράξει, αλλά δεν μπορούσα να ξεπεράσω το γεγονός ότι τώρα πια ήξερα πως είχε σχέσεις με άλλα παιδιά".
Το θεατρικό έργο παρουσιάστηκε και στην Ελλάδα, στο θέατρο Μέλι, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη, με τους Γιώργο Χριστοδούλου, Δήμητρα Χατούπη, Ξανθή Γεωργίου και Νίκη Σερέτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χάουαρντ Σορ
Παναγιώτης Μπρατσιώτης
Ο Παναγιώτης Μπρατσιώτης (1889–1982) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος ιερέα, γεννήθηκε στη Θήβα το 1889. Σπούδασε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή (1902–1907) και στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1907–1911). Συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γερμανία, στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και της Ιένας. Εκπόνησε, τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1918.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και την περίοδο 1915–1923 δίδαξε στη μέση εκπαίδευση. Το 1924 εξελέγη υφηγητής της ερμηνείας της Καινής Διαθήκης και το 1925 έκτακτος καθηγητής βιβλικής ιστορίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Από το 1927 και μετά από απόφαση της Σχολής άρχισε να διδάσκει εισαγωγή της Καινής Διαθήκης και Ερμηνευτική των Εβδομήκοντα, ενώ το 1928 εξελέγη τακτικός καθηγητής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1955–1956, αντιπρύτανης το 1954–1955 και δύο φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1934–1935 και 1943–1944. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1960. Το 1966 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1968–1969 υπήρξε πρόεδρος του Αρσάκειου Σχολείου.
Το 1955 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος πέντε χρόνια μετά, το 1960.
Πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1982 στην Αθήνα και κηδεύτηκε την επομένη σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Έργο
Εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος σε πολλές διεθνές συναντήσεις και συνέδρια. Υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής αρκετών κοινωφελών ιδρυμάτων, μεταξύ των οποίων η Χριστιανική Κοινωνική Ένωση (1932), το Ελληνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο και το νοσοκομείο Άγιος Σάββας (1935), και τον Χριστιανικό Κοινωνικό Κύκλο, στην Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944.
Συγγραφικό έργο
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται δημοσιεύσεις όλων των ειδών σχετικά με το πεδίο μελέτης τους. Οι σημαντικότερες είναι :
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Σαν Πέδρο δελ Νόρτε, Νικαράγουα
Το Σαν Πέδρο δελ Νόρτε (ισπανικά: San Pedro del Norte) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Πέδρο δελ Νόρτε.
Παραπομπές
Σ Σ
Ίζετ Χάιροβιτς
Ο Ίζετ Χάιροβιτς (βοσνιακά: Izet Hajrović, ) (4 Αυγούστου 1991) είναι Βόσνιος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Χάιροβιτς ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στους τοπικούς συλλόγους, ΦΚ Μπιρ και ΦΚ Βίντις, προτού ενταχθεί στην ακαδημία νέων της Γκρασχόπερς Ζυρίχης το 2000. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο εναντίον της ΦΚ Λουκέρνη στις 3 Οκτωβρίου 2009, σε ηλικία 18 ετών. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2010, σημείωσε δύο γκολ, τα πρώτα του επαγγελματικά γκολ. Ένα χρόνο αργότερα, σημείωσε το πρώτο χατ τρικ της σταδιοδρομίας του.
Γαλατασαράι
Αφού υπέβαλε καταγγελία στην FIFA ότι δεν έλαβε πληρωμές από τη Γαλατασαράι, ο Χάιροβιτς κέρδισε το δικαίωμα να ενταχθεί με ελεύθερη μεταγραφή σε άλλο σύλλογο.
Βέρντερ Βρέμης
Στις 10 Ιουλίου, ο Χάιροβιτς υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη γερμανική Βέρντερ Βρέμης. Έκανε το ανταγωνιστικό του ντεμπούτο για την ομάδα σε αγώνα για το Κύπελλο Γερμανίας εναντίον της ΦΒ Ίλερτισεν στις 17 Αυγούστου, όπου σημείωσε και γκολ. Μια εβδομάδα αργότερα, έκανε το ντεμπούτο του στη Μπούντεσλιγκα εναντίον της Χέρτα Βερολίνου. Στις 26 Απριλίου 2015, σημείωσε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα, εναντίον της Παντερμπόρν 07.
Όταν επέστρεψε από την περίοδο δανεισμού του, ο Χάιροβιτς κατάφερε να εξασφαλίσει θέση βασικού στη Βέρντερ Βρέμης. Ωστόσο, στις 3 Δεκεμβρίου 2016, υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο, ο οποίος διαγνώστηκε ως ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου και τον απέκλεισε για το υπόλοιπο της σεζόν. Επέστρεψε στο γήπεδο στις 16 Σεπτεμβρίου 2017, πάνω από εννέα μήνες μετά τον τραυματισμό.
Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Στις 31 Ιανουαρίου 2018, ο Χάιροβιτς εντάχθηκε στην κροατική Ντιναμό Ζάγκρεμπ, με συμβόλαιο μέχρι τον Ιούνιο του 2019. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για το σύλλογο σε μια άνετη νίκη επί της Όσιγιεκ στις 10 Φεβρουαρίου. Στις 4 Απριλίου, σημείωσε το πρώτο του γκολ για τον Ντιναμό Ζάγκρεμπ στην ισοπαλία εναντίον της Ριέκα για το Κύπελλο Κροατίας. Κέρδισε τον πρώτο του τίτλο με το σύλλογο στις 13 Μαΐου, όταν στέφθηκαν πρωταθλητές. Στις 2 Φεβρουαρίου 2019, ο Χάιροβιτς σημείωσε δύο γκολ εναντίον της ΝΚ Ρουντές, τα οποία ήταν τα πρώτα του γκολ στο πρωτάθλημα για την ομάδα.
Τον Ιούλιο, επέκτεινε το συμβόλαιο του μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021.
Άρης
Τον Ιούνιο του 2021, ο Χάιροβιτς υπέγραψε συμβόλαιο με τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Εθνικές ομάδες
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία| Ο Χάιροβιτς με τη [[Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (ποδόσφαιρο ανδρών)|Βοσνία και Ερζεγοβίνη το 2015]] Αφού εκπροσώπησε την Ελβετία σε επίπεδα νέων, ο Χάιροβιτς έκανε το ανώτερο διεθνές ντεμπούτο του στις 14 Νοεμβρίου 2012, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Τυνησίας. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2013, αποφάσισε ότι θα παίξει για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στο μέλλον.
Τον Αύγουστο, το αίτημά του για αλλαγή της αθλητικής ιθαγένειας από την Ελβετία στη Βοσνία εγκρίθηκε από τη FIFA. Αργότερα τον ίδιο μήνα, έλαβε την πρώτη του κλήση, για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2014 εναντίον της Σλοβακίας, εντός και εκτός. Έκανε ντεμπούτο στο εντός έδρας παιχνίδι στις 6 Σεπτεμβρίου. Τέσσερις ημέρες αργότερα, στο εκτός έδρας παιχνίδι, ο Χάιροβιτς σημείωσε το πρώτο του γκολ, το οποίο εξασφάλισε την κρίσιμη νίκη για την ομάδα του.
Τον Ιούνιο του 2014, ο Χάιροβιτς ορίστηκε στην ομάδα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, την πρώτη σημαντική διοργάνωση που έλαβε μέρος η χώρα. Έκανε το ντεμπούτο του στη διοργάνωση στον πρώτο αγώνα του ομίλου στις 15 Ιουνίου, το οποίο έληξε με νίκη της Αργεντινής στο Στάδιο Μαρακανά.
Προσωπική ζωή
Ο μικρότερος αδερφός του Χάιροβιτς, Σέαντ, είναι επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Έπαιξαν μαζί στη Γκρασχόπερς, πριν ο Σέαντ ενταχθεί στην Άρσεναλ τον Ιούλιο του 2009.
Διακρίσεις
Γκρασχόπερς
Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόσνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ελβετοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Βόσνιοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Έιμπαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μαρίνος Κλεάνθους
Ο Μαρίνος Κλεάνθους γεννήθηκε το 1979 στην Λευκωσία. Σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Δημοσιογραφία στο ΚΕΦΚΣ.
Είναι δικηγόρος, πρώην παίκτης ριάλιτι παιχνιδιού The Bar (MEGA 2002), Δημοτικός Σύμβουλος Αγλαντζιάς (2011-2021) , συγγραφέας   και τηλεοπτικό πρόσωπο. Εμφανίζεται στο ρόλο του Chaser στο παιχνίδι γνώσεων The Chase (ALPHA Κύπρου, 2020-2021) με παρουσιαστή τον Τάσο Τρύφωνος. Έγινε γνωστός για την ατάκα του "Barέθηκα Φεύγω!" όταν αποχώρησε οικειοθελώς σε ζωντανή εκπομπή του ριάλιτι παιχνιδιού The Bar παρά το γεγονός ότι ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς παίκτες.
Την περίοδο 2011-2013 εμφανιζόταν στο πάνελ της κοινωνικο-πολιτικής εκπομπής "Με την Ελίτα" (SIGMA)  Κατά την περίοδο αυτή βοήθησε και στήριξε την Έλενα Φραντζή, σε μια υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο.
Από το 2013 ίδρυσε το γραφείο IP CYPRUS που εξειδικεύεται στην νομική προστασία καινοτόμων ιδεών, εμπορικών σημάτων, διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας , λογισμικών και πνευματικών δικαιωμάτων και λόγω της εξειδίκευσής του συμμετείχε ως Μέντορας Πνευματικών Δικαιωμάτων σε σειρά προγραμμάτων καινοτομίας και σεμιναρίων στην Κύπρο και στο εξωτερικό.
Κατά την περίοδο 2018-2021 ήταν εκπρόσωπος Τύπου της Δημοκρατικής Παράταξης και από το 2022 Αντιπρόεδρος. Το 2020 συζητήθηκε το ενδεχόμενο να είναι υποψήφιος για την Δημαρχία Αγλαντζιάς παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ποτέ δεν δήλωσε υποψηφιότητα.
Βιβλία
Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου Barέθηκα... Φεύγω! (Εκδόσεις Λιβάνη, 2002) το οποίο αναλύει τις σκέψεις του σε σχέση με τα ριάλιτι παιχνίδια στην βάση των προσωπικών του εμπειριών και του βιβλίου "Αρχιεπισκοπικές Εκλογές στην Κύπρο κατά τον 20ο αιώνα" (Εκδόσεις POWER, 2005) στο οποίο αναλύονται τα ιστορικά γεγονότα των αρχιεπισκοπικών εκλογών στην Κύπρο κατά τον 20ο αιώνα.
Οικογενειακή Κατάσταση
Είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά.
Μια τρελλή τρελλή οικογένεια
Το Μια τρελλή τρελλή οικογένεια είναι ελληνική μουσική-κωμική, αισθηματική ταινία του 1965, σε παραγωγή Φίνος Φιλμ, σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και σενάριο των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη. Το σενάριο της ταινίας βασίστηκε στο θεατρικό έργο των Τσιφόρου-Βασιλειάδη, "Οι γυναίκες προτιμούν τους σκληρούς".
Πλοκή
Ο Ανδρέας το καταλαβαίνει αυτό από την πρώτη στιγμή, βλέποντας την αλλοπαρμένη και μισότρελη μητέρα της, την Τζίνα ή Πάστα Φλώρα (Μαίρη Αρώνη), την αδελφή της Μίκας, Σίσσυ (Κατερίνα Γώγου) και τον πατέρα της, Στέλιο (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), που του φαίνεται ο μόνος λογικός. Ο Στέλιος έχει φύγει από το σπίτι εδώ και ένα μήνα, διότι η Πάστα Φλώρα δεν άντεχε άλλο αυτόν το γάμο.
Ο Ανδρέας σηκώνει χέρι στη Μίκα για να της θέσει κάποια όρια και εκείνη λέει ότι θα τον χωρίσει. Τότε, ο Ανδρέας αποφασίζει να βοηθήσει τον Στέλιο να δείξει πως έχει κάποια θεση στην οικογένεια και να καταφέρει να τους λογικέψει. Έτσι, εξαγοράζει μια νεαρή κοπέλα για να υποδυθεί την ερωμένη και μέλλουσα γυναίκα του Στέλιου και καλεί την οικογένεια της Μίκας σε ένα γεύμα σε ταβέρνα. Η Πάστα Φλώρα αρχίζει να ζηλεύει, ενώ η Μίκα δεν μπορεί να ανεχτεί μία οποιαδήποτε γυναίκα δίπλα στον πατέρα της.
Στην πορεία, η Μίκα καταλαβαίνει το σχέδιο του Ανδρέα και θα αρχίζει να ξαναβγαίνει με τον Μίκη. Ο Ανδρέας ζηλεύει και τελικά οι δυο τους τα ξαναβρίσκουν μετά την αναχώρηση του Μίκη για το Λονδίνο. Τέλος, η Πάστα Φλώρα τα ξαναβρίσκει με τον Στέλιο, ο οποίος είναι πλέον ο αρχηγός της οικογένειας...
Κριτική της ταινίας
''Πηγή: Γ. κ. Πηλιχός, Εφημερίδα Τα Νέα, Οκτώβριος 1965''
Πληροφορίες
Η ταινία αποτελεί ένα δημοφιλές έργο του παλιού, καλού, ελληνικού κινηματογράφου μέχρι σήμερα, αναδεικνύοντας την Μαίρη Αρώνη με τον ρόλο της ως Πάστα Φλώρα. Η ίδια θα πρωταγωνιστήσει ακόμη σε δύο ταινίες την επόμενη χρονιά: Η γυναίκα μου τρελλάθηκε και Φουσκοθαλασσιές.
Για τον ρόλο της περίφημης Πάστα Φλώρας είχε προταθεί αρχικά η Ρένα Βλαχοπούλου, ωστόσο δε δέχτηκε να υποδυθεί την μητέρα της Καρέζη για λόγους γυναικείας φιλαρέσκειας. Τελικά, επιλέχθηκε η μοναδική Μαίρη Αρώνη, που ξεχώρισε στην καλύτερη-κατά κάποιους κριτικούς-κινηματογραφική εμφάνιση (ανάμεσα σε ελάχιστες). Το φινάλε της ταινίας, γυρισμένο σε μια χάρτινη Βενετία, περιείχε ένα μουσικοχορευτικό νούμερο, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Γιάννης Βογιατζής τραγούδησε στα ιταλικά το τραγούδι "Η πρώτη μας νύχτα", που ακούστηκε στα ελληνικά από τον Λάκη Παυλίδη στο μιούζικαλ του 1962 Μερικοί το προτιμούν κρύο..., σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.
Κατά τη διάρκεια μιας σκηνής, το γύρισμα διακόπτηκε και η Μαίρη Αρώνη αποχώρησε από το πλατό απειλώντας πως δεν θα ξαναγυρίσει. Ο λόγος ήταν ένα δυνατό χαστούκι που της είχε δώσει, για τις ανάγκες της ταινίας, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Ο παραγωγός της ταινίας Φιλοποίμην Φίνος, της έστειλε στο σπίτι της λουλούδια ώστε να τη συγχωρέσουν και να την πείσουν να επανέλθει στα γυρίσματα. Μάλιστα, ο ίδιος ο Παπαγιαννόπουλος είχε παραδεχτεί πως πολλές φορές τα χαστούκια που έδινε στις ταινίες, ήταν πέρα για πέρα αληθινά.
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά την 25η Οκτωβρίου 1965 και έκοψε συνολικά 521.134 εισιτήρια, ενώ κατατάχθηκε στην 5η θέση ανάμεσα σε 101 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 28 Φεβρουαρίου 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1965 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Σενάρια του Νίκου Τσιφόρου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πολύβιου Βασιλειάδη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες
Τζορτζ Στιλ
Ο Γουίλιαμ Τζέιμς Μάιρς (William James Myers, 16 Απριλίου 1937 - 16 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Αμερικανός παλαιστής και ηθοποιός. Έγινε περισσότερο γνωστός ήταν με το ψευδώνυμο Τζορτζ Στιλ (George Steele).
Καριέρα
Ο Τζορτζ Στιλ, είχε τον χαρακτηρισμό «Το Θηρίο». Η καριέρα του ξεκίνησε το 1967 και ολοκληρώθηκε το 1989. Από την απόσυρσή του μέχρι και το θάνατό του, πραγματοποιούσε σποραδικές εμφανίσεις σε διάφορα παλαιστικά προγράμματα, όχι όμως για να αγωνιστεί. Η μεγαλύτερη αντιπαλότητά του, ήταν με τον Ράντυ Σάβατζ, ενώ βρέθηκε στο ίδιο ρινγκ με σπουδαία ονόματα της εποχής του, όπως ο Μπρούνο Σαμαρτίνο και ο Νικολάι Βολκόφ.
Διακρίσεις
Στην 22 ετών καριέρα του, κατέκτησε μόλις δύο τίτλους. Έναν ατομικό για μια μικρότερης εμβέλειας εταιρεία και έναν ομαδικό στο NWA μαζί με τον Φράνκι Λέιν. Το 1995, για να τιμηθεί για την προσφορά του στον χώρο, εισήχθη στο WWE Hall of Fame.
Ηθοποιία
Στον τομέα της ηθοποιίας, ήταν περισσότερο γνωστός, υποδυόμενος έναν Σουηδό παλαιστή/ηθοποιό, τον Τορ Τζόνσον, στην ταινία Εντ Γουντ (Ed Wood), που έχει σκηνοθετήσει ο Τιμ Μπάρτον και πρωταγωνίστησε ο Τζόνι Ντεπ.
Προσωπική ζωή
Μεγάλωσε σε μια περιοχή του Μίσιγκαν. Στο σχολείο είχε πολλές διακρίσεις στον αθλητισμό και ασχολήθηκε με το ράγκμπι, αλλά τα παράτησε λόγω προβλημάτων στα γόνατά του. Αφού σπούδασε ιατρικές επιστήμες, έγινε δάσκαλος, ερασιτέχνης παλαιστής και προπονητής ράγκμπι. Από μικρός έπασχε από δυσλεξία, ενώ το 1988, διαπιστώθηκε πως πάσχει από μια πάθηση του εντέρου. Ήταν θρήσκος και ήταν παντρεμένος με την Πατ, με την οποία είχαν αποκτήσει τρία παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Βιταμίνη Β12
thumb|250px|Η χημική δομή της Β12 Η βιταμίνη Β12, γνωστή και ως κοβαλαμίνη, είναι υδατοδιαλυτή βιταμίνη που εμπλέκεται στον μεταβολισμό κάθε κυττάρου του ανθρώπινου σώματος. Είναι μία από τις οκτώ βιταμίνες Β. Είναι συμπαράγοντας στη σύνθεση του DNA, και στον μεταβολισμό λιπαρών οξέων και αμινοξέων. Είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος μέσω του ρόλου του στη σύνθεση της μυελίνης, και στην ωρίμανση των ερυθρών αιμοσφαιρίων στον μυελό των οστών.
Η βιταμίνη Β12 είναι η μεγαλύτερη και πιο πολύπλοκη δομικά βιταμίνη. Η βιταμίνη υπάρχει σε τέσσερις σχεδόν ταυτόσημες χημικές μορφές (βιταμίνες): κυανοκοβαλαμίνη, υδροξοκοβαλαμίνη, αδενοσυλοκοβαλαμίνη και μεθυλοκοβαλαμίνη. Η κυανοκοβαλαμίνη και η υδροξοκοβαλαμίνη χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ή τη θεραπεία της ανεπάρκειας βιταμίνης. Μόλις απορροφηθούν μετατρέπονται σε αδενοσυλοκοβαλαμίνη και μεθυλοκοβαλαμίνη, οι οποίες είναι οι μορφές που έχουν φυσιολογική δραστηριότητα. Όλες οι μορφές βιταμίνης Β12 περιέχουν το βιοχημικά σπάνιο στοιχείο κοβάλτιο (χημικό σύμβολο Co) τοποθετημένο στο κέντρο ενός δακτυλίου κορίνης. Οι μόνοι οργανισμοί που παράγουν βιταμίνη Β12 είναι ορισμένα βακτήρια και κυανοβακτήρια. Τα βακτήρια βρίσκονται σε φυτά που τρώνε τα φυτοφάγα. Μεταφέρονται στο πεπτικό σύστημα των ζώων, πολλαπλασιάζονται και αποτελούν μέρος της μόνιμης χλωρίδας του εντέρου τους, παράγοντας βιταμίνη Β12 εσωτερικά.
Οι περισσότεροι παμφάγοι άνθρωποι στις ανεπτυγμένες χώρες λαμβάνουν αρκετή βιταμίνη Β12 από την κατανάλωση ζωικών τροφών, όπως κρέας, ψάρι, πτηνά, γάλα και αυγά. Τα τρόφιμα με βάση τα δημητριακά μπορούν να ενισχυθούν προσθέτοντας τη βιταμίνη σε αυτά. Τα συμπληρώματα βιταμίνης Β12 διατίθενται ως δισκία μονής ή πολυβιταμίνης. Τα φαρμακευτικά παρασκευάσματα μπορούν να χορηγούνται με ενδομυϊκή ένεση. Επειδή υπάρχουν λίγες μη ζωικές πηγές βιταμίνης, συνιστάται στους χορτοφάγους να καταναλώνουν συμπλήρωμα διατροφής ή εμπλουτισμένα τρόφιμα για πρόσληψη Β12 ή να διακινδυνεύουν σοβαρές συνέπειες στην υγεία. Τα παιδιά σε ορισμένες περιοχές των αναπτυσσόμενων χωρών διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο λόγω των αυξημένων αναγκών κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης σε συνδυασμό με διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε ζωικά τρόφιμα.
Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12
Η πιο συνηθισμένη αιτία της ανεπάρκειας βιταμίνης Β12 στις ανεπτυγμένες χώρες είναι η μειωμένη απορρόφηση λόγω της απώλειας του γαστρικού ενδογενούς παράγοντα, ο οποίος πρέπει να συνδέεται με την προερχόμενη από τροφή Β12 για να απορροφηθεί. Μια δεύτερη σημαντική αιτία είναι η μείωση της παραγωγής γαστρικού οξέος που σχετίζεται με την ηλικία (αχλωρυδρία), επειδή η έκθεση σε οξύ ελευθερώνει τη δεσμευμένη σε πρωτεΐνη βιταμίνη. Για τον ίδιο λόγο, τα άτομα που λαμβάνουν μακροχρόνια αντιόξινη θεραπεία, που χρησιμοποιούν αναστολείς αντλίας πρωτονίων, αποκλειστές H2 ή άλλα αντιόξινα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο. Η ανεπάρκεια μπορεί να χαρακτηρίζεται από νευροπάθεια στα άκρα ή διαταραχή του αίματος που ονομάζεται κακοήθης αναιμία, ένας τύπος μεγαλοβλαστικής αναιμίας. Τα επίπεδα φυλλικού οξέος στο άτομο μπορεί να επηρεάσουν την πορεία των παθολογικών αλλαγών και της συμπτωματολογίας της ανεπάρκειας βιταμίνης Β12.
Εργαστηριακή διάγνωση
Η τιμή της βιταμίνης Β12 στον ορό είναι μάλλον ακατάλληλη επειδή μεταβάλλεται αργά και είναι επίσης σχετικά αναίσθητη και μη ειδική.
Το μεθυλομαλονικό οξύ στα ούρα ή στο πλάσμα του αίματος θεωρείται λειτουργικός δείκτης βιταμίνης Β12 που αυξάνεται όταν εξαντλούνται τα αποθέματα βιταμίνης Β12. Ωστόσο, τα αυξημένα επίπεδα μεθυλομηλονικού οξέος μπορεί επίσης να υποδεικνύουν τη συχνά απαρατήρητη μεταβολική διαταραχή, τη συνδυασμένη μηλονική και μεθυλομαλονική οξυουρία (CMAMMA).
Ο πρώτος δείκτης ανεπάρκειας βιταμίνης Β12 είναι τα χαμηλά επίπεδα της ολοτρανσκοβαλαμίνης, η οποία είναι ένα σύμπλοκο της βιταμίνης Β12 και της πρωτεΐνης μεταφοράς της.
ΦΚ Ταράζ
Η ΦΚ Ταράζ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την ομώνυμη πόλη του Καζακστάν. Έδρα της ομάδας είναι το Κεντρικό Στάδιο του Ταράζ. Κατέκτησε το πρωτάθλημα της χώρας το 1996 και το κύπελλο το 2004. Το 1998 συμμετείχε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ασίας, όπου και αποκλείστηκε στο δεύτερο γύρο.
Η ομάδα ιδρύθηκε στα τέλη του 1960, με την αρχική επωνυμία "Μεταλίστ", ονομασία που διατήρησε μέχρι και το 1966. Στη διάρκεια της ιστορίας της η ομάδα μετονομάστηκε διαδοχικά σε "Voshod" (1967-1968), "Energetik" (1968-1970), "Alatau" (1971-1974),"Khimik" (1975-1991)," Fosfor" (1991-1993), μέχρι να λάβει το σημερινό της όνομα, το 1994. Μετά τη δημιουργία του πανεθνικού Πρωταθλήματος Καζακστάν, ο σύλλογος πέρασε 20 σεζόν στην κορυφαία κατηγορία (η οποία από το 1992 έως το 2001 ονομαζόταν "Higher League", από το 2002 έως το 2007 ήταν γνωστή ως "Superliga", κι από το 2008 ονομάζεται "Premier League").
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960
A Momentary Lapse Of Reason
To A Momentary Lapse Of Reason είναι το 13ο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Pink Floyd, το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 1987 μέσω της "EMI" στην Ευρώπη και της "Columbia" στην Αμερική.
Ιστορία του δίσκου
Το "A Momentary Lapse Of Reason" ηχογραφήθηκε σε διάφορα στούντιο, μεταξύ αυτών το σκάφος του Ντέιβιντ Γκίλμορ με την ονομασία "Astoria", στο οποίο παρέμειναν από το Νοέμβριο του 1986 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1987. Μοναδικά βασικά μέλη του σχήματος ήταν ο Γκίλμορ και ο ντράμερ Νικ Μέισον, με πολλές γκεστ συμμετοχές όπως του πρώην κιμπορντίστα των Pink Floyd, Ρίτσαρντ Ράιτ, των ντράμερ Κάρμαιν Άπις και Τζιμ Κέλτνερ, του μπασίστα Τόνι Λεβίν, κ.α.. Λόγω της μεγάλης του αποχής από την μουσική, ο Μέισον ένιωθε ότι δεν μπορούσε να παίξει στον δίσκο, με αποτέλεσμα να ηχογραφήσει αρκετά από τα εφέ του άλμπουμ αλλά τα τύμπανα να μην παιχτούν από τον ίδιο στα περισσότερα κομμάτια. Το μεγαλύτερος μέρος των ηχογραφήσεων για τα πλήκτρα είχαν ήδη πραγματοποιηθεί όταν επέστρεψε ο Ρίτσαρντ Ράιτ στο συγκρότημα, από τους Τζον Κάριν, Μπομπ Έζριν και Μπιλ Πέιν.
left|thumb|200px| Μοντάζ φωτογραφιών από την περιοδεία του δίσκου Τον Φεβρουάριο του 1987, οι ηχογραφήσεις μεταφέρθηκαν στα "Mayfair Studios" του Λονδίνου και τον επόμενο μήνα στα "A&M Studios" του Λος Άντζελες. Ταυτόχρονα, τα μέλη των Pink Floyd είχαν να αντιμετωπίσουν την δικαστική διαμάχη με τον Ρότζερ Γουώτερς για την χρήση του ονόματος του συγκροτήματος, κάτι που έληξε με αίσιο τρόπο για τους ίδιους.
Αρχικοί τίτλοι του δίσκου ήταν "Signs of Life", "Of Promises Broken" και "Delusions of Maturity" και για πρώτη φορά μετά το 1977, ο Στορμ Θόργκερσον συνεργάστηκε μαζί τους για το εξώφυλλο του άλμπουμ. Παρουσίασε έναν ωκεανό από νοσοκομειακά κρεβάτια σε μία παραλία, επηρεασμένος από έναν στίχο του κομματιού "Yet Another Movie". Η φωτογράφηση πραγματοποιήθηκε στην παραλία Σόντον Σαντς του Ντέβον στην Αγγλία. Στο εσώφυλλο του άλμπουμ, υπάρχει μία φωτογραφία των μελών των Pink Floyd, για πρώτη φορά μετά το "Meddle" του 1971, με σκοπό να τονιστεί η απουσία του Γουώτερς.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 1987 ανεβαίνοντας στο # 3 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, πίσω από το "Bad" του Μάικλ Τζάκσον και το ομώνυμο άλμπουμ των Whitesnake. Ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του, βραβεύθηκε ως χρυσό στην Μεγάλη Βρετανία και το Νοέμβριο του 1987 έγινε πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2001, βραβεύθηκε ως τετραπλά πλατινένιο.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε από την Οττάβα του Καναδά δύο ημέρες μετά την κυκλοφορία του δίσκου και το set list περιελάμβανε σχεδόν ολόκληρο το νέο άλμπουμ. Διήρκεσε για σχεδόν τρία χρόνια, με τους Pink Floyd να ολοκληρώνουν την προώθηση του "A Momentary Lapse Of Reason" στο Στίβενεϊτζ της Αγγλίας στις 30 Ιουνίου 1990, έχοντας δώσει 197 συναυλίες.
Ανάλυση τραγουδιών
Ο δίσκος ξεκινάει με το "Signs of Life", ένα εισαγωγικό ορχηστρικό κομμάτι του οποίου ο μοναδικός στίχος αναφέρεται στον πρώην κιθαρίστα του συγκροτήματος, Σιντ Μπάρετ και την παιδική οπτική που είχε για τον κόσμο.
thumb|200px|Το σκάφος "Astoria" όπου πραγματοποιήθηκε το βασικό κομμάτι των ηχογραφήσεων Ακολουθεί to "Learning to Fly", το οποίο αναφέρεται στην εκμάθηση της πιλοτικής και την απελευθέρωση που προσφέρει το να πετάς με αεροπλάνο. Ο Ντέιβιντ Γκίλμορ και ο Νικ Μέισον έχουν διπλώματα πιλότου.
Το "The Dogs of War" αποτέλεσε ένα από τα σινγκλ του άλμπουμ και κατά τις ζωντανές εμφανίσεις των Pink Floyd είχε μεγαλύτερη διάρκεια και πιο μακροσκελή εισαγωγή. Οι στίχοι του περιγράφουν την θέληση των πολιτικών να διεξάγουν πολέμους με σκοπό το χρηματικό κέρδος.
Το "One Slip" έχει να κάνει με τον έρωτα και το πώς ένα συγκεκριμένο γεγονός μπορεί να αλλάξει την ζωή ενός ανθρώπου. Το τραγούδι αυτό αποτελεί σύνθεση του Γκίλμορ μαζί με τον Φιλ Μανζαρένα των Roxy Music.
Ένα άλλο από τα σινγκλ του άλμπουμ, το "On the Turning Away", έχει να κάνει με την αποστροφή του κόσμου προς τους αδύναμους πάρα το γεγονός ότι η φτώχεια αποτελεί ένα από τα βασικά προβλήματα του σύγχρονου πολιτισμού.
Το "A New Machine (Part 1)" χωρίζεται σε δύο μέρη, ανάμεσα στα οποία υπάρχει το ορχηστρικό "Terminal Frost". Το κομμάτι αναφέρεται στην ζωή από την οπτική μιας μηχανής. Στα κομμάτια αυτά χρησιμοποιήθηκε drum machine.
Το "A Momentary Lapse Of Reason" κλείνει με το "Sorrow", το οποίο συντέθηκε από τον Γκίλμορ σε διάστημα μίας εβδομάδας. Αποτέλεσε μέρος του set list τους μέχρι και την διάλυση τους το 1995.
Κατάλογος κομματιών
1. Signs of Life (Gilmour, Ezrin) – 4:24
2. Learning to Fly (Gilmour, Moore, Ezrin, Carin) – 4:53
3. The Dogs of War (Gilmour, Moore) – 6:05
4. One Slip (Gilmour, Manzanera) – 5:10
5. On the Turning Away (Gilmour, Moore) – 5:42
6. Yet Another Movie" / "Round and Around (Gilmour, Leonard / Gilmour) – 7:28
7. A New Machine (Part 1) (Gilmour) – 1:46
9. A New Machine (Part 2) (Gilmour) – 0:38
10. Sorrow (Gilmour) – 8:46
Βραβεύσεις
A Momentary Lapse Of Reason (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Γερμανία (BVMI Certification): Χρυσός
Αυστρία (IFPI Certification): Χρυσός
Ελβετία (IFPI Certification): 2 φορές πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): 3 φορές πλατινένιος
Γαλλία (SNEP Certification): Πλατινένιος
Μουσικοί
Το "A Momentary Lapse Of Reason" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Ηγεμονία του Μαυροβουνίου
thumb|right|200px|Η σημαία της ηγεμονίας thumb|right|200px|Η ηγεμονία το 1878 Η Ηγεμονία του Μαυροβουνίου (σερβικά : Књажевина Црна Гора) ήταν ένα κυρίαρχο κράτος στην νοτιανατολική Ευρώπη, στα εδάφη του σημερινού Μαυροβουνίου. Υπήρξε από το 1852 έως και το 1910 με πρωτεύουσα την Τσέτινιε.
Ιστορία
Το 1852 ο άρχοντας του Μαυροβουνίου μητροπολίτης Ντανίλο Α΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος κήρυξε την περιοχή που διοικούσε κοσμική ηγεμονία και με την αναγνώριση του τσάρου της Ρωσίας Νικολάου Α΄ αυτοανακηρύχθηκε ηγεμόνας (Књаж, prince). Έως τότε το Μαυρβούνιο ήταν θρησκευτικό κράτος με την ονομασία Επισκοπική ηγεμονία του Μαυροβουνίου με τον επίσκοπο (владика) να είναι και ηγεμόνας. Η πράξη του αυτή τον οδήγησε σε πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που το θεωρούσε αναπόσπαστο μέρος της. Ο Ντανίλο Α΄ προσπάθησε τη διπλωματική αναγνώρισή του από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις χωρίς επιτυχία και αντιμετώπισε την Εξέγερση του Βουκαλόβιτσα. Όμως μετά την νίκη του επί του οθωμανικού στρατού στην Μάχη του Γκράχοβατς στις 1 Μαΐου 1858, η Γαλλία και άλλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις αναγνώρισαν την ηγεμονία στις 1 Αυγούστου 1860.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων Μαυροβουνιου
Αθήνα Ιταλίας
Η Αθήνα ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην κεντρική Ιταλία. Βρισκόταν στους Σαβινικούς λόφους και εκείτο επί οδού που ένωνε την πόλη Σόρα με την πόλη Κασίνο.
Αρχαία ιστορία
Οι ιστορικές και φιλολογικές πηγές μαρτυρούν με εύλογη βεβαιότητα την ύπαρξη της πόλεως στην προρωμαϊκή εποχή: είναι γνωστό ότι σε ένα απόσπασμα από τον Βιργίλιο ότι η Αθήνα μαζί με την Αρδέα και άλλες πόλεις ενίσχυσαν τον βασιλέα Τούρνο στον αγώνα του κατά του Τρωαδίτη Αινεία.
Με την πάροδο των αιώνων η Αθήνα κατελήφθη από τη φυλή των Ουόλσκων. Στον 4ο αιώνα π.Χ., η πόλη συμπεριελήφθη στη Σαμνιτική συμμαχία και ανήκε στη μεγάλη φυλή των Πέντρων (λαός της πέτρας) μαζί με τις πόλεις Αλλίφες, Κασίνο και Ουέναφρον. Η Αθήνα είχε ένα σημαντικό ρόλο όχι μόνο για τις γραμμές επικοινωνίας μεταξύ του Σαμνίου, της Καμπανίας και του νοτίου Λατίου, αλλά και για την εγγύτητά του με τα ορυχεία σιδήρου του βουνού Μέτα.
Κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους κατά τη διάρκεια των Σαμνιτικών πολέμων. Έκτοτε εισήχθη στη φυλή Τερετίνα και κατέστη δήμος (λατ. municipium). Κατά τη λήξη του Κοινωνικού Πολέμου της Ρώμης (90 - 88 π.Χ.) οι Αθηναίοι του Λατίου απέκτησαν το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη, ώστε ο ρήτωρ Κικέρων έγραφε: "Αθήνα μητέρα πολλών επιφανών ανδρών, έτσι ώστε καμία άλλη πόλη της Ιταλίας δεν μπορεί να ειπωθεί ότι είναι πλουσιότερη". Στην εδαφική οργάνωση του αυτοκράτορα Αυγούστου περιλήφθηκε στη ρωμαϊκή επαρχία πρώτου Λατίου και Καμπανίας (Regio I Latium et Campania).
Τοποθεσία
Πρόκειται για τη σημερινή Atina της επαρχίας Frosinone του Λατίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Σάντο Τομάς δελ Νόρτε
Παραπομπές
Σ Σ
Γιάνις Τίμα
Ο Γιάνις Τίμα (λετονικά: Jānis Timma), (Κράσλαβα, 2 Ιουλίου 1992) είναι Λετονός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και διεθνής με την Εθνική Λετονίας. Με ύψος 2,03 μέτρα αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ στην ομάδα από το Πουέρτο Ρίκο, Γκρίσες ντε Χουμακάο.
Σταδιοδρομία
Γεννημένος στην Κράσαλβα, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην ΑΣΚ Ρίγα, το 2008. Το ντεμπούτο του σε επαγγελματικό επίπεδο το έκανε την σεζόν 2011-12 με την Λιεπάγιας Λάουβας. Το καλοκαίρι του 2012 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Βέντσπιλς, ενώ την χρονιά 2013-14 φόρεσε την φανέλα της ΒΕΦ Ρίγα. Το 2013, συμμετείχε στα Draft, όπου επελέγη από τους Μέμφις Γκρίζλις, χωρίς ωστόσο να μεταβεί στο ΝΒΑ.
Επόμενος σταθμός του για την διετία 2015-17 ήταν η Ρωσία και η Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
Τη σεζόν 2017-18 αγωνίστηκε στην ισπανική, Μπασκόνια. Στην Ευρωλίγκα σε 33 αγώνες είχε μέσο όρο 22.2 λεπτά συμμετοχής, 7.6 πόντους (76.7% στις βολές, 67.3% στα δίποντα, 41.2% στα τρίποντα), 2.4 ριμπάουντ, 1.3 ασίστ και 0.9 κλεψίματα. Στο Ισπανικό πρωτάθλημα σε 42 αγώνες είχε μέσο όρο 22.3 λεπτά συμμετοχής, 7.8 πόντους (83.7 % στις βολές, 63.4% στα δίποντα, 35.1% στα τρίποντα), 3 ριμπάουντ, 1.3 ασίστ και 0.7 κλεψίματα.
Το 2018 υπέγραψε στον Ολυμπιακό. Σε 23 παιχνίδια στην Ευρωλίγκα της σεζόν 2018-19 είχε μέσο όρο 3,4 πόντους, 0,9 ριμπάουντ, 0,7 ασίστ, 0,3 κλεψίματα και 0,8 λάθη, ενώ στο Πρωτάθλημα Ελλάδας μέτρησε 14 συμμετοχές έχοντας κατά μ.ο. 6,1 πόντους, 2,4 ριμπάουντ, 0,6 ασίστ, 0,6 κλεψίματα). Η συνεργασία του με την ομάδα δεν κύλησε ομαλά και τον Μάρτιο έφυγε ως δανεικός στην Χίμκι. Τελικά τον Ιούνιο του 2019 έφυγε οριστικά από τους ερυθρόλευκους.
Τον Ιούνιο του 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την Χίμκι. Τη σεζόν 2020-21, αγωνίστηκε σε 16 αγώνες Ευρωλίγκα και μέτρησε 7.1 πόντους με 35% τρίποντα, 2.8 ριμπάουντ και 0.9 ασίστ ανά παιχνίδι.
Το καλοκαίρι του 2021, συμμετείχε στο Summer League του ΝΒΑ με τους Ορλάντο Μάτζικ και είχε 7 πόντους και 3,4 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Στις 15 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε από την Ούνικς Καζάν με συμβόλαιο ενός μήνα και οψιόν ανανέωσης μέχρι το τέλος της σεζόν 2021-22. Τελικά στις 6 Δεκεμβρίου, ανακοινώθηκε η αποχώρησή του από την ομάδα καθώς η Ούνικς Καζάν δεν επέκτεινε το μηνιαίο συμβόλαιό του.
Στις 29 Ιανουαρίου 2022, συμφώνησε με τους Λέικλαντ Μάτζικ, θυγατρική των Ορλάντο Μάτζικ, για την Αναπτυξιακή Λίγκα του ΝΒΑ. Τον Φλεβάρη, κατέκτησε την τρίτη θέση στο Διηπειρωτικό Κύπελλο αφού οι Μάτζικ επικράτησαν της Ζάμαλεκ (113-78) στον μικρό τελικό της διοργάνωσης, ενώ ο ίδιος είχε 16 πόντους (2/4 δίποντα, 4/11 τρίποντα), 6 ριμπάουντ, 2 ασίστ και 2 κλεψίματα.
Στις 25 Δεκεμβρίου 2022, ανακοινώθηκε από την ομάδα Γκρίσες ντε Χουμαάκο από το Πουέρτο Ρίκο.
Εθνική ομάδα
Ο Τίμα υπήρξε μέλος της εφηβικής ομάδας της Λετονίας, με την οποία το 2010 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων. Το 2013, έπαιξε για πρώτη φορά με την Εθνική Λετονίας σε επίπεδο ανδρών. Με το εθνόσημο έχει λάβει μέρος στα Ευρωμπάσκετ του 2015 και 2017 καθώς και στο Προολυμπιακό τουρνουά του 2016 στο Βελιγράδι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ ΒΕΦ Ρίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιεπάγιας Λαούβας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Βέντσπιλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λετονικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Γιάροσλαβ Χάσεκ
Ο Γιάροσλαβ Χάσεκ (τσεχ.: Jaroslav Hašek, 30 Απριλίου 1883 - 3 Ιανουαρίου 1923) ήταν Τσέχος σατιρικός συγγραφέας. Έζησε σε μια εποχή που η Πράγα ήταν ένα κέντρο λογοτεχνίας με σήμερα παγκοσμίως γνωστά ονόματα όπως ο Φραντς Κάφκα και ο Μαξ Μπροντ.
Ζωή
Το 1906 προσχώρησε στο αναρχικό κίνημα, έχοντας συμμετοχή και στις αντι-γερμανικές ταραχές που σημειώθηκαν στην Πράγα το 1897, τότε ως μαθητής. Έδινε διαλέξεις σε ομάδες εργαζομένων και το 1907 έγινε ο συντάκτης του αναρχικού περιοδικού Komuna. Απομακρύνθηκε από το αναρχικό κίνημα και εργάστηκε ως σατιρικός συγγραφέας για περιοδικά όπως Η Τσουκνίδα (Kopřivy) και το Karikatury, από το 1908 μέχρι το 1910.
Το 1911 συμμετείχε στις εκλογές με το «Κόμμα υπέρ της προόδου μέσα στα πλαίσια του νόμου» (μια παρωδία παραδοσιακών κομμάτων) ζητώντας την κρατικοποίηση των υπηρεσιών θυρωρού, την σκλαβιά κλπ. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου αιχμαλωτίστηκε από τον ρωσικό στρατό και εντάχθηκε στις Τσεχοσλοβακικές Λεγεώνες, δυνάμεις εθελοντών που πολεμούσαν με το μέρος της Αντάντ κατά της Αυστροουγγαρίας. Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση στη Ρωσία διαφώνησε με τις Λεγεώνες και εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό. Τον Δεκέμβριο του 1920 επέστρεψε στην πατρίδα του. Παντρεύτηκε συνολικά δύο φορές, την πρώτη ακολουθώντας το καθολικό τελετουργικό, και τη δεύτερη φορά στη Ρωσία, με ορθόδοξο γάμο.