cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2006-07
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2006-07 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2006-07, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2006-07, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 2006-07 και οι 12 από τις 14 ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 2006-07.
Διεξήχθη σε 7 γύρους. Στους δύο πρώτους γύρους έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στον τρίτο και στον τέταρτο γύρο έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Στον επόμενο γύρο (προημιτελικά φάση) οι ομάδες χωρίζονταν σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι ομάδες κάθε ομίλου αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Οι δύο ομάδες που συγκέντρωσαν τους περισσότερους βαθμούς σε κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην επόμενη φάση.
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες και ίσχυε το ίδιο σύστημα διεξαγωγής όπως και στον τρίτο και τέταρτο γύρο. Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2007-2008.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Β΄ κατηγορίας 2006-07, Γ΄ κατηγορίας 2006-07 και 12 από τις 14 ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 2006-07. Οι δύο ομάδες της Δ΄ κατηγορίας που δεν συμμετείχαν στο κύπελλο ήταν αυτές που είχαν προβιβαστεί από το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ 2006 στη Δ΄ κατηγορίας 2006-07 τερματίζοντας στη δεύτερη και τρίτη θέση (Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς και Θύελλα Δρομολαξιάς). Η ομάδα που τερμάτισε στην πρώτη του πρωταθλήματος ένταξης ΣΤΟΚ 2006, ΑΕΚ Κουκλιών, συμμετείχε στο κύπελλο.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο.
Γ΄ γύρος
Στον Γ΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο και 6 από τις ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2006-07 (συμμετείχαν οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 9 έως 11 του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2005-06 και οι 3 ομάδες που προβιβάστηκαν από το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2005-06). Στο γύρο αυτό δεν συμμετείχαν οι πρώτες 8 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2005-06.
Δ΄ γύρος
Στον Δ΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Γ΄ γύρο και οι υπόλοιπες 8 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2006-07 που είχαν εξαιρεθεί από τον Γ΄ γύρο, δηλαδή αυτές που είχαν τερματίσει στις 8 πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2005-06.
Όμιλοι (προημιτελικά)
Στους ομίλους συμμετείχαν οι 8 ομάδες που προκρίθηκαν από τον Δ΄ γύρο. Οι πρώτες δύο ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση.
Όμιλος Α΄
Η τελική βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Α΄ ομίλου:
Όμιλος Β΄
Η τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Β΄ ομίλου:
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η Ομόνοια. Ο τελικός διεξήχθη στις 12 Μαΐου 2007 στο Νέο Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα της Ομόνοιας) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-2.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2006-2007
Στρατηγίς Ανταρτούς
Η Στρατηγίς Ανταρτούς (Στρατηγίς Ἀνταρτοῦς) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα.
Η στρατηγίδα περιλάμβανε το οχυρωμένο λιμάνι Ανταρτούς και τις γύρω περιοχές στην σημερινή Συρία.
Αδελφοί Κατσάμπα
Οι Αδελφοί Κατσάμπα (χαϊδευτικά "Τα Κατσαμπάκια") είναι Έλληνες αυτοδίδακτοι συνθέτες, τραγουδιστές και οργανοπαίκτες, με ειδικότητα την κιθάρα και το μπουζούκι. Αποτελούν συγκρότημα (καλλιτεχνικό δίδυμο) από το 1955 έως και σήμερα. Γεννήθηκαν στο Αγρίνιο, στις 15 Ιουλίου του 1941 ο Γιάννης Κατσάμπας και την 1 Ιανουαρίου του 1944 ο Γιώργος Κατσάμπας. Κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο στα 1968 για να ακολουθήσουν δεκάδες άλλοι. Αρκετά έργα τους είναι Latin δημιουργίες. Πήραν επίσης μέρος σε πολλές ταινίες του ελληνικού σινεμά με πρώτη την "Αλίκη στο Ναυτικό" αλλά και στην αμερικανική παραγωγή "Ξεφάντωμα στο Μεξικό" ("Fun in Acapulco" , 1963), με πρωταγωνιστή τον Έλβις Πρίσλεϊ.
Στρατηγίς Ανταρτούς
Η Άννα Κομνηνή αναφέρει την Ανταρτούς, στην Αλεξιάδα ως στρατηγίδα και μία από τις περιοχές που αναγνώρισε ο βυζαντινός αυτοκράτορας υπό την εξουσία του Βαλδουίνου της Βουλώνης ως πρώην βυζαντινά εδάφη με την Συνθήκη της Δεαβόλεως το 1108.
Αδελφοί Κατσάμπα
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά ντουέτα Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα αδελφών
Στρατηγίς Ανταρτούς
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Συρία
Ζέτσο Βακάλοβ
Ο Ζέτσο Βακάλοβ (Zhecho Atanasov Bakalov) ήταν Βούλγαρος δικηγόρος και πολιτικός, υπουργός με το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα.
Βιογραφία
Ο Βακάλοβ γεννήθηκε το 1867 στην πόλη Σούμεν, τότε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τον Ιούλιο του 1896 παντρεύτηκε τη Ράινα Ικομόνοβα (Raina Ikomonova) από το Ράζγκραντ, κόρη του Νίκολα Ικομόνοβ. Σπούδασε νομική στην Ελβετία και το 1899 άρχισε να εργάζεται ως δικηγόρος στη Σόφια. Εκεί ασχολείθηκε με την πολιτική κι έγινε μέλος του Νέου Φιλελεύθερου κόμματος.
Το 1899 - 1900 ήταν πρόεδρος της Χ Τακτικής Εθνοσυνέλευσης, και μεταξύ 1913 - 1918 - Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Εργασίας στη δεύτερη και τρίτη κυβέρνηση του Βασίλ Ραντοσλάβοβ .Επανεξελέγη επανειλημμένα ως βουλευτής στην XIII Τακτική Εθνοσυνέλευση (1903 - 1908), την XVI Τακτική Εθνοσυνέλευση (1913) και την XVII Τακτική Εθνοσυνέλευση (1913 - 1919).
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Βούλγαροι νομικοί Κατηγορία:Βούλγαροι βουλευτές
Νήσος του Διαβόλου
Η ποινική αποικία του Καγιέν (Bagne de Cayenne), κοινώς γνωστή ως Νήσος του Διαβόλου, ήταν μια γαλλική ποινική αποικία που λειτούργησε για περισσότερα από 100 χρόνια, από το 1852 έως το 1953, στα Νησιά Σωτηρίας της Γαλλικής Γουϊάνας. Η αποικία ξεκίνησε την λειτουργία το 1852 και δέχθηκε κατάδικους από τη φυλακή του Σαν Λορέν-ντου-Μαρονί, οι οποίοι είχαν απελαθεί από όλα τα μέρη της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Ήταν διαβόητη τόσο για τη σκληρή μεταχείριση του προσωπικού προς τους κρατούμενους όσο και για το τροπικό κλίμα και τις ασθένειες που συνέβαλαν στην υψηλή θνησιμότητα. Το σωφρονιστικό σύστημα είχε ποσοστό θανάτων 75% στη χειρότερη περίπτωση και τελικά έκλεισε το 1953.
Το νησί του διαβόλου ήταν επίσης διαβόητο καθώς χρησιμοποιήθηκε για την εσωτερική εξορία Γάλλων πολιτικών κρατουμένων, με πιο διάσημο τον Λοχαγό Άλφρεντ Ντρέιφους που κατηγορήθηκε για κατασκοπεία υπέρ της Γερμανίας. Η υπόθεση Ντρέιφους ήταν ένα σκάνδαλο που επεκτάθηκε για αρκετά χρόνια στα τέλη του 19ου-αρχές του 20ου αιώνα στη Γαλλία, αποκαλύπτοντας τον αντισημιτισμό και τη διαφθορά στον γαλλικό στρατό.
Γεωγραφία
Η Νήσος του Διαβόλου είναι μια βραχώδης πλην όμως έντονα φοινικόφυτη νησίδα του Ατλαντικού ωκεανού που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7 μιλίων από τις ακτές της Γαλλικής Γουϊάνας, ακριβώς απέναντι από τις εκβολές του ποταμού Κουρού, και είναι η μεγαλύτερη νήσος του νησιωτικού συμπλέγματος των νησιών της Σωτηρίας. Πρόκειται για μακρόστενο νησί που εκτείνεται από ΝΔ. προς ΒΑ., συνολικού μήκους 1200 μέτρων και μέγιστου πλάτους, στο βορειότερο τμήμα του, 400 περίπου μέτρων και με μέγιστο υψόμετρο τα 130 μ..
Οργάνωση
Εκτός από τις φυλακές σε καθένα από τα τρία νησιά του συγκροτήματος των νησιών της Σωτηρίας, οι Γάλλοι κατασκεύασαν τρεις σχετικές φυλακές στην ηπειρωτική χώρα της Νότιας Αμερικής, ακριβώς απέναντι από τα στενά στο Κορού, 50 χιλιόμετρα ανατολικά στην Καγιέν. Η τελευταία έγινε η πρωτεύουσα της Γαλλικής Γουιάνας. Μια άλλη φυλακή, το Σαν Λοράν κατασκευάστηκε 160 χλμ δυτικά.
Χρήση ως ποινική αποικία
Τα νησιά της Σωτηρίας ήταν μέρος μιας ποινικής αποικίας από το 1852 και μετά για Γάλλους εγκληματίες: εκείνους που καταδικάστηκαν από ενόρκους και όχι από δικαστές. Το κύριο μέρος της ποινικής αποικίας ήταν ένα στρατόπεδο εργασίας που εκτεινόταν κατά μήκος των συνόρων με την Ολλανδική Γουιάνα (σημερινό Σουρινάμ). Αυτή η ποινική αποικία ανέπτυξε τη φήμη της σκληρότητας και της ωμότητας και προκάλεσε περιοδικές εκκλήσεις για μεταρρυθμίσεις. Η βία μεταξύ κρατουμένων ήταν συνηθισμένη και οι τροπικές ασθένειες ήταν έντονες. Μόνο μια μικρή μειοψηφία ηλικιωμένων επιζώντων επέστρεψε στη Γαλλία για να αναφέρει πόσο φρικτή ήταν.
Η Νήσος του Διαβόλου είχε μετατραπεί σε φυλακή εγκληματιών και πολιτικών κρατουμένων, χαρακτηριζόμενη έτσι ως «υψίστης ασφαλείας» (μεταφραζόμενο σε «μεγίστης αδυναμίας απόδρασης μέχρις αδύνατης»), που αναδείχθηκε ο προσφιλέστερος τόπος της Γαλλικής Δημοκρατίας για τον εκτοπισμό προδοτών αλλά και των διαφόρων πολιτικών της αντιπάλων, αλλά και από τις πιο κακόφημες φυλακές του κόσμου. Ως φυλακές ξεκίνησαν να λειτουργούν επί αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέοντα Γ΄ το 1852. Στην ιστορία της φυλακής αυτής, για κάποιο διάστημα φέρεται να χρησιμοποιήθηκε και ως λεπροκομείο.
Γνωστότερος τρόφιμος των φυλακών αυτών ήταν ο Γαλλοεβραίος αξιωματικός Αλφρέντ Ντρέυφους που καταδικάστηκε για εθνική προδοσία και μεταφέρθηκε εκεί στις 13 Απριλίου του 1895. Στον τετραετή εκεί εγκλεισμό του, μέχρι τις 5 Ιουνίου του 1899 που απελευθερώθηκε έγραψε περί τις 1000 επιστολές που συμπλήρωσε σε ημερολόγιο. Εκτός αυτού στις ίδιες φυλακές μεταφέρθηκαν και πολλοί άλλοι κυρίως πολιτικοί εξόριστοι.
Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στη νήσο αυτή μεταφέρονταν κυρίως κατάσκοποι και λιποτάκτες προερχόμενοι κυρίως από τις γαλλικές αποικίες που αρνούνταν να πολεμήσουν σε άλλη ήπειρο. Στις 17 Ιουνίου του 1938, λίγο πριν την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Γαλλία κατάργησε την μεταγωγή κρατουμένων σε φυλακές που βρίσκονταν σε αποικίες. Τελικά οι τελευταίοι κρατούμενοι της Νήσου του Διαβόλου εγκατέλειψαν αυτήν 15 χρόνια μετά, το 1953.
Κλεμέν Ντιβάλ
Ο Κλεμέν Ντιβάλ, ένας αναρχικός, στάλθηκε στο Νησί του Διαβόλου το 1886. Αρχικά καταδικάστηκε σε θάνατο και αργότερα η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια καταναγκαστική εργασία. Δραπέτευσε τον Απρίλιο του 1901 και κατέφυγε στη Νέα Υόρκη, όπου παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Τελικά έγραψε ένα βιβλίο για τη φυλάκισή του που ονομάζεται "Revolte".
Φρανσουά Φρεν, Πολ Ρενουσί, Ρέιμοντ Βοντ, Τζοβάνι Μπατιστότι
Τέσσερις δραπέτες από το νησί του Διαβόλου (Φρανσουά Φρεν, Πολ Ρενουσί, Ρέιμοντ Βοντ και Τζοβάνι Μπατιστότι) έφτασαν στο Σεντ Τόμας, στις Παρθένες Νήσους των ΗΠΑ στις 18 Οκτωβρίου 1936. Η αυτοσχέδια βάρκα τους σχεδόν ναυάγησε σε ύφαλο και οι κατάδικοι αρχικά φιλοξενήθηκαν και νοσηλεύτηκαν για τους τραυματισμούς στο Δημοτικό Νοσοκομείο. Οι φυγάδες ανέφεραν ότι υπέστησαν κακουχίες.
Ανρί Σαριέ και Συλβέν
Το βιβλίο μπεστ σέλερ "Papillon" (1969) του Ανρί Σαριέ περιγράφει την επιτυχημένη απόδρασή του από το Νησί του Διαβόλου, με έναν σύντροφο, τον Συλβέν. Χρησιμοποίησαν δύο σάκους γεμάτους με καρύδες για να λειτουργήσουν ως σωσίβιες λέμβους. Σύμφωνα με τον Σαριέ, οι δύο άνδρες πήδηξαν στην θάλασσα από έναν γκρεμό και παρασύρθηκαν στην ηπειρωτική χώρα σε διάστημα τριών ημερών. Ο Συλβέν πέθανε σε κινούμενη άμμο σε μικρή απόσταση από την ακτή. Από εκεί, ο Σαριέ επρόκειτο να συναντήσει έναν άντρα που θα τον βοηθούσε να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τη διαφυγή του προς την ελευθερία. Αντίθετα όμως, ο Σαριέ πιάστηκε ξανά και υπηρέτησε για ένα διάστημα στη φυλακή Ελ Ντοράντο της Βενεζουέλας. Μόλις απελευθερώθηκε τελικά, παρέμεινε στη Βενεζουέλα.
Η αφήγηση του Σαριέ προκάλεσε μεγάλη διαμάχη. Οι γαλλικές αρχές το αμφισβήτησαν και κυκλοφόρησαν αρχεία της ποινικής αποικίας που έρχονταν σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του. αποδεικνύοντας ότι ο Σαριέ δεν είχε φυλακιστεί ποτέ στο Νησί του Διαβόλου και είχε δραπετεύσει από άλλη φυλακή της ηπειρωτικής χώρας. Γάλλοι δημοσιογράφοι ή σωφρονιστικές αρχές αμφισβήτησαν άλλα στοιχεία του βιβλίου του και είπαν ότι είχε εφεύρει πολλά περιστατικά ή οικειοποιήθηκε εμπειρίες άλλων κρατουμένων. Οι κριτικοί είπαν ότι θα έπρεπε να είχε παραδεχτεί ότι το βιβλίο του ήταν μυθοπλασία.
Διοξείδιο του ξένου
To διοξείδιο του ξένου ή ξενοδιοξείδιο είναι μια χημική ένωση του ξένου και του οξυγόνου, με χημικός τύπο XeO2, που συντέθηκε (για πρώτη φορά) το 2011. Συντέθηκε με υδρόλυση του τετραφθοριούχου ξένου, που έγινε στους 0 °C με νερό που περιείχε και 2 mole/lit θειικό οξύ.
Νήσος του Διαβόλου
Συνέπεια
300px|thumb|Η καλύβα στην οποία ζούσε ο Ντρέιφους. Το 1938, η γαλλική κυβέρνηση σταμάτησε να στέλνει κρατούμενους στο Νησί του Διαβόλου. Το 1953, το σωφρονιστικό σύστημα έκλεισε οριστικά εντελώς. Οι περισσότεροι από τους κρατούμενους εκείνη την εποχή επαναπατρίστηκαν στη μητροπολιτική Γαλλία από τον Στρατό Σωτηρίας. Μερικοί επέλεξαν να μείνουν και να εγκατασταθούν στη Γαλλική Γουιάνα.
Διοξείδιο του ξένου
Δομή
Το διοξείδιο του ξένου έχει μια επεκτεινόμενη (αλυσιδωτά ή σε δίκτυο) δομή στην οποία το ξένο και το οξυγόνο έχουν αριθμούς συναρμογής τέσσερα (4) και δύο (2), εναλλασόμενα. Η μοριακή γεωμετρία του ως προς το ξένο είναι επίπεδη τετραγωνική, που είναι σύμφωνη με τη θεωρία VSEPR για τέσσερεις (4) συναρμωτές και δυο (2) μονήρη ζεύγη ηλεκτρονίων (δηλαδή AX4E2 διαμόρφωση της θεωρίας VSEPR).
Νήσος του Διαβόλου
Συνέπεια
Το 1965, η γαλλική κυβέρνηση μεταβίβασε την ευθύνη για τα περισσότερα από τα νησιά στο νεοϊδρυθέν Διαστημικό Κέντρο της Γουιάνας. Τα νησιά βρίσκονται κάτω από την τροχιά των διαστημικών πυραύλων που εκτοξεύονται από το Κέντρο προς τα ανατολικά προς τη θάλασσα (σε γεωστατική τροχιά) και θα πρέπει να εκκενώνονται κατά τη διάρκεια κάθε εκτόξευσης. Τα νησιά φιλοξενούν μια ποικιλία συσκευών μέτρησης για εκτοξεύσεις στο διάστημα.
Διοξείδιο του ξένου
Δομή
Επιπρόσθετα, η ύπαρξη ενός μορίου με τύπο XeO2 προβλέφθηκε από μια «ab initio» μέθοδο της κβαντικής χημείας, αρκετά νωρίτερα από την πρώτη παραγωγή της ένωσης, από τους Ρύκκο (Pyykkö) και Ταμ (Tamm), αλλά αυτοί οι ερευνητές δεν είχαν πάρει υπόψη την επεκτεινόμενη δομή.
Νήσος του Διαβόλου
Συνέπεια
Η διαστημική υπηρεσία CNES, σε συνεργασία με άλλες υπηρεσίες, έχει αναπαλαιώσει κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικά μνημεία. Από την προσθήκη τουριστικών εγκαταστάσεων, τα νησιά δέχονται πλέον περισσότερους από 50.000 τουρίστες κάθε χρόνο.
Διοξείδιο του ξένου
Ιδιότητες
Στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, tο διοξείδιο του ξένου είναι ένα κίτρινο προς το πορτοκαλί στερεό. Είναι μια ασταθής ουσία, με ημιζωή περίπου δύο (2) λεπτά, που μετατρέπεται σε τριοξείδιο του ξένου και αέριο ξένο. Η ταυτότητα και η δομή του επιβεβαιώθηκαν με ψύξη στους −78 °C, οπότε η διάσπαση της ένωσης επιβραδύνεται αρκετά, ώστε να είναι εφικτή η πραγματοποίηση φασματοσκοπίας Raman.
Νήσος του Διαβόλου
Εκφράσεις
Με την ονομασία Νήσος του Διαβόλου έχουν χαρακτηριστεί κατά καιρούς, κατά δημώδη εκφράσεις πάντα, διάφορες νησίδες ή και μεγαλύτερα σχετικά νησιά στα οποία λειτούργησαν ή συνεχίζουν να υφίστανται φυλακές, ή στρατόπεδα συγκέντρωσης ή και οικισμοί εκτοπισμένων για διάφορους λόγους, π.χ. πολιτικούς, στρατιωτικούς, υγειονομικούς (λοιμοκαθαρτήρια) κ.λπ.. Στην Ελλάδα με την ονομασία αυτή χαρακτηρίστηκαν πολλές νησίδες αλλά και νησιά που χρησιμοποιήθηκαν ομοίως με τους παραπάνω λόγους όπως π.χ. η Ψυττάλεια, (ναυτικές φυλακές), η Μακρόνησος, (αρχικά ως τόπος αιχμαλώτων και στη συνέχεια ως φυλακή πολιτικών κρατουμένων), η Γυάρος, ομοίως με τη προηγούμενη, ο Άγιος Ευστράτιος, (τόπος εκτοπισμού), η Σπιναλόγκα, ως λοιμοκαθαρτήριο, κ.ά.
Διοξείδιο του ξένου
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ενώσεις ξένου Κατηγορία:Οξείδια
Νήσος του Διαβόλου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Γαλλικής Γουιάνας Κατηγορία:Φυλακές
Γιαν Πέτερ Μπαλκενέντε
Ο Γιαν Πέτερ Μπαλκενέντε (Jan Peter Balkenende, 7 Μαΐου 1956) είναι πολιτικός της Χριστιανοδημοκρατικής Έκκλησης της Ολλανδίας. Ηγήθηκε τεσσάρων κυβερνητικών σχηματισμών ως Πρωθυπουργός της Ολλανδίας, οι οποίοι κατέρρευσαν όλοι πρόωρα. Στις 9 Ιουνίου 2010 παραιτήθηκε από το κόμμα και τη θέση του στην κυβέρνηση, λαμβάνοντας πλήρη πολιτική ευθύνη για την εκλογική ήττα του CDA στις Ολλανδικές Εκλογές, με 20 έδρες.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1956. Έγινε μέλος του Κοινοβουλίου το 1998, όταν το κόμμα του, CDA, ήταν στην Αντιπολίτευση. Κέρδισε τις εκλογές του Μαΐου του 2002 και έγινε Πρωθυπουργός στις 22 Ιουλίου 2002, διαδεχόμενος τον Βιμ Κοκ. Ανέλαβε την προεδρία της ΕΕ για το δεύτερο εξάμηνο του 2004. Παραιτήθηκε εξαιτίας σκανδάλου, στις αρχές Ιουλίου του 2006, επανήλθε όμως μετά τη νίκη του στις εκλογές της 22 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Καταλαμβάνοντας μόλις 41 από τις 150 έδρες της Βουλής, οι Χριστιανοδημοκράτες (CDA) του πρωθυπουργού Γιάν Πέτερ Μπαλκενέντε είχαν σημαντική μείωση δυνάμεων, όπως και οι αντίπαλοί τους, Εργατικοί (PvdA). Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, οι 41 έδρες που κατέλαβαν οι Χριστιανοδημοκράτες σημαίνουν ότι η κοινοβουλευτική τους δύναμη μειώθηκε σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές (44 έδρες).
Ο τέταρτος κυβερνητικός σχηματισμός του οποίου ηγήθηκε, κατέρρευσε στις 20 Φεβρουαρίου, μετά από διαφωνίες ανάμεσα στους Χριστιανοδημοκράτες του CDA και τους Σοσιαλδημοκράτες σχετικά με την παράταση της ολλανδικής αποστολής στο Αφγανιστάν. Μία ημέρα μετά δήλωσε ότι ανέμενε πώς τα ολλανδικά στρατεύματα θα επιστρέψουν από το Αφγανιστάν σύμφωνα με το πρόγραμμα. .
Είναι παντρεμένος με την Μπιάνκα και έχει μία κόρη.
Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία της Ολλανδίας ο Μαρκ Ρούτε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ολλανδίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
93 (αριθμός)
Το 93 (ενενήντα τρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 92 και πριν από το 94. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 93 συμβολίζεται ως XCIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ϞΓ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Χρονολόγιο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
1821
Αμφιλεγόμενη εκτέλεση του Θεόδωρου Βλαδιμηρέσκου έπειτα από διαταγή του Αλέξανδρου Υψηλάντη (Τυργοβίτσι Μολδαβίας).
Μοίρα του ελληνικού στόλου υπό τον Ψαριανό Ν. Αποστόλη φτάνει στα Μοσχονήσια. Οι Τούρκοι αντιδρούν τις επόμενες μέρες με βιαιοπραγίες κατά του χριστιανικού στοιχείου των Μοσχονησίων, των Κυδωνιών και της Σμύρνης.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας ελληνικης επανασταστης του 1821
1727 Μέττε
Η Μέττε (Mette) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στα εσωτερικά όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,594. Ανακαλύφθηκε το 1965 από τον Ιρλανδό αστρονόμο Ντέιβιντ Άντριους, που παρατηρούσε από το Μπλουμφοντέιν της Νότιας Αφρικής και του έδωσε το όνομα της συζύγου του. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Η Μέττε είναι ένας από τους ελάχιστους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης που συμπληρώνει μία περιφορά γύρω από τον Ήλιο σε λιγότερες από χίλιες γήινες ημέρες. Στο περιήλιό της πλησιάζει κάποτε τον πλανήτη Άρη. Η σχετικά μεγάλη όμως κλίση της τροχιάς της ως προς την εκλειπτική περιορίζει την πιθανότητα για προσεγγίσεις κοντινότερες των λίγων εκατομμυρίων χιλιομέτρων και, πολύ περισσότερο, για μία σύγκρουση των δύο σωμάτων.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Μέττε είναι S (λιθώδης). Η Μέττε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 59 λεπτά, μια ταχεία περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεττε
Πρελούδιο, Op. 28, No. 15 (Σοπέν)
Το Πρελούδιο, Op. 28, No. 15, σε Ρεb μείζονα είναι ένα πρελούδιο του Φρέντρεικ Σοπέν, το οποίο αποτελεί μέρος του κύκλου του των πρελουδίων Op. 28. Το κομμάτι κυκλοφόρησε κι αυτό μαζί με τα υπόλοιπα πρελούδια του Σοπέν, το 1839. Είναι, επίσης, γνωστό και ως "Raindrop" (στην αγγλική σημειογραφία, το οποίο σημαίνει σταγόνα βροχής), για τον λόγο της εκτεταμένης και ρυθμικής κρούσης της νότας Λα ύφεση, δημιουργώντας έτσι την αίσθηση ότι πρόκειται για στογόνες βροχής.
Το Χρονικό της Νάρνια: Ο Πρίγκιπας Κάσπιαν
To Χρονικό της Νάρνια: Ο Πρίγκιπας Κάσπιαν (αγγλικά:The Chronicles of Narnia: Prince Caspian) είναι ο τίτλος μιας κινηματογραφικής ταινίας του 2008 υψηλής φαντασίας, που συν-γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Andrew Adamson, με βάση το βιβλίο Ο Πρίγκιπας Κάσπιανος (1951), το δεύτερο που δημοσιεύθηκε, άλλα το τέταρτο χρονολογικά μυθιστόρημα του CS Lewis και της σειράς επικής φαντασίας, The Χρονικά της Νάρνια. Είναι η δεύτερη ταινία στη σειρά ταινιών Το Χρονικό της Νάρνια από την Walden Media, μετά To Χρονικό της Νάρνια: Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα (2005).
Οι Γούιλιαμ Μόσλι, Άννα Πόπλγουελ, Σκάνταρ Κείνς, Τζεόρτζι Χένλει, Λιαμ Νίσον και Τίλντα Σουίντον επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από την πρώτη ταινία, ενώ το νέο καστ περιλαμβάνει τους Μπεν Μπαρνς, Σέρτζιο Καστελίτο, Πίτερ Ντίνκλατζ, Έντι Ίζαρντ, Κεν Στοτ και Βίντσεντ Γκρας. Στην ταινία, τα τέσσερα αδερφια Πέβενσι επιστρέφουν στη Νάρνια για να βοηθήσουν τον πρίγκιπα Κασπιανό στον αγώνα του με τη «μυστική» βοήθεια του Aslan για το θρόνο εναντίον του διεφθαρμένου θείου του, βασιλιά Μιράζ.
Πρελούδιο, Op. 28, No. 15 (Σοπέν)
Παραπομπές
<References/>
Το Χρονικό της Νάρνια: Ο Πρίγκιπας Κάσπιαν
Η συγκεκριμένη ταινία, η οποία είναι μια βρετανική-αμερικανική παραγωγή, είναι η τελευταία ταινία της Νάρνια που συμπαρήχθη από την Walt Disney Pictures, αφού η 20th Century Fox έγινε ο διανομέας για την επόμενη ταινία, To Χρονικό της Νάρνια: Ο Ταξιδιώτης της Αυγής, λόγω δημοσιονομικών διαφορών μεταξύ της Disney και της Walden Media, αλλά ως αποτέλεσμα της αγοράς της 20th Century Fox απο την Disney στις 20 Μαρτίου 2019, η Disney κατέχει πλέον τα πνευματικά δικαιώματα και για τις τρεις ταινίες της Νάρνια. Η συγγραφή του σεναρίου ξεκίνησε πριν κυκλοφορήσει η προηγούμενη ταινία, οπότε τα γυρίσματα θα μπορούσαν να ξεκινήσουν πριν οι ηθοποιοί μεγαλώσουν πάρα πολύ ηλικιακά.
Πρελούδιο, Op. 28, No. 15 (Σοπέν)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρελούδια του Φρεντερίκ Σοπέν Κατηγορία:Συνθέσεις του 1839 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε ύφεση μείζονα
Το Χρονικό της Νάρνια: Ο Πρίγκιπας Κάσπιαν
Ο σκηνοθέτης Άντριου Άνταμσον ήθελε να κάνει την ταινία πιο θεαματική από την προηγούμενη και δημιούργησε μια ολόκληρη σκηνή δράσης που δεν υπάρχει στο μυθιστόρημα. Οι Ναρνιανοί σχεδιάστηκαν για να φαίνονται πιο άγριοι καθώς κρύβονταν από διώξεις, τονίζοντας έτσι τον πιο σκοτεινό τόνο της συνέχειας. Ο σκηνοθέτης επιρεάστηκε πάρα πολύ από τους Ισπανούς ως προς την απεικόνιση των Τελμαρίνων. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2007 στη Νέα Ζηλανδία, αλλά σε αντίθεση με την προηγούμενη ταινία, η πλειοψηφία των γυρισμάτων πραγματοποιήθηκε στην Κεντρική Ευρώπη, λόγω των μεγαλύτερων σκηνών που διατίθενται σε αυτές τις χώρες. Για να μειώσει το κόστος, ο σκηνοθέτης επέλεξε να κάνει την μετα-παραγωγή στο Ηνωμένο Βασίλειο, λόγω των πρόσφατων πιστώσεων φόρου εκεί.
Λαδικό Ηλείας
Το Λαδικό είναι ακατοίκητο πεδινό χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 90 μέτρα.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Λαδικό βρίσκεται Δ.-ΒΔ. σε απόσταση περίπου 6 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τα Κρέστενα και 19 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο. Νότια είναι το Καλλίκωμο και περνάει η ΕΟ Πύργου - Κυπαρισσίας ενώ βορειοανατολικά είναι τα Μακρίσια. Στους σεισμούς του '65 υπέστη πολλές καταστροφές με αποτέλεσμα οι κάτοικοί του να το εγκαταλείψουν και να κτίσουν νέα σπίτια στο Καλλίκωμο. Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου έχει κριθεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, χρονολογείται στον 19ο αιώνα και έχει αξιόλογες φορητές εικόνες της ίδιας περιόδου. "Πρόκειται για τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική. Στο κέντρο της δυτικής πλευράς του ναού υψώνεται πυργοειδές κωδωνοστάσιο. Το κτίσμα έχει επιμελημένη τοιχοποιΐα, ενώ τα πλαίσια θυρών και παραθύρων σχηματίζονται με λαξευμένους πυργόλιθους. Στο εσωτερικό, διατηρείται η ξύλινη αγιογραφημένη οροφή".
Αναφορές για τον οικισμό με την ονομασία Λαδικού υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Φαναρίου. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα ως Λαδικό το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Βώλακος. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Καλλίκωμο και τους Κρουνούς αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλικώμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
61 (αριθμός)
Το 61 (εξήντα ένα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 60 και πριν από το 62. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 61 συμβολίζεται ως LXI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΞΑ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
61
Ανουάρ Τουχαμί
Ο Ανουάρ Μοχάμεντ Τουχαμί (Anuar Mohamed Tuhami, γενν. 15 Ιανουαρίου 1995) είναι Μαροκινός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Ισπανία, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Παναθηναϊκό, με δανεισμό από τη Ρεάλ Βαγιαδολίδ.
Ρεάλ Βαγιαδολίδ
Γεννημένος στη Θέουτα, ο Ανουάρ εκπαιδεύτηκε στις ακαδημίες νέων της Ρεάλ Βαγιαδολίδ και έκανε το ντεμπούτο του με την Ρεάλ Βαγιαδολίδ Β τη σεζόν 2012-13 στην Τερθέρα Ντιβισιόν, σε ηλικία 17 ετών.
Στις 12 Νοεμβρίου 2017, αφού είχες γίνει βασικός υπό το νέο προπονητή Λουίς Θέσαρ Σαμπέδρο, ο Ανουάρ ανανέωσε το συμβόλαιο του μέχρι το 2020. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 19 Δεκεμβρίου, στη νίκη με 3-2 επί της Ρεάλ Σαραγόσα.
Παναθηναϊκός (δανεισμός)
Στις 13 Ιανουαρίου 2020, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε τον δανεισμό του Ανουάρ για 6 μήνες.
Διεθνής σταδιοδρομία
Γεννημένος στην Ισπανία, ο Ανουάρ έχει καταγωγή από το Μαρόκο. Εκπροσώπησε την Εθνική Μαρόκου σε μία φιλική ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Μπουρκίνα Φάσο στις 6 Σεπτεμβρίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Οξείδιο του αργιλίου
Οξείδιο του αργιλίου ή αλουμίνα ονομάζεται η ανόργανη χημική ένωση του οξυγόνου και του αργιλίου. Μπορεί να είναι ένυδρη ή άνυδρη. Ο χημικός τύπος του άνυδρου οξείδιου του αργιλίου είναι Al_{2}O_{3} και ο ηλεκτρονιακός τύπος O=Al-O-Al=O. Η αλούμινα είναι από τα πιο σκληρά κεραμικά υλικά, ενώ είναι διαδεδομένο και σχετικά φτηνό με καθαρότητα 94%. Συνήθως συναντάται σε διαφανείς κρυστάλλους ή σε άσπρη σκόνη.
Ιδιότητες
Το υλικό αυτό είναι σκληρό και δύσκαμπτο, πολύ καλός αγωγός της θερμότητας και μονωτής του ηλεκτρικού ρεύματος.
Ο κρύσταλλος του οξειδίου του αργιλίου χαρακτηρίζεται από ισχυρούς ιοντικούς δεσμούς. Ο δεσμός μεταξύ του αργιλίου και του οξυγόνου έχει αποδειχθεί ότι είναι ομοιοπολικός δεσμός ο οποίος τείνει να εκφυλιστεί σε ετεροπολικό, πιο συγκεκριμένα το ηλεκτρονιακό νέφος του μορίου εμφανίζει μεταξύ των δύο ατόμων ένα πολύ έντονο στένωμα. Εντοπίζεται σε διάφορες φάσεις με θεμελιώδη την εξαγωνική φάση τύπου α.
Το οξείδιο του αργιλίου είναι δυσδιάλυτο στο νερό με θερμοκρασία τήξης 2020°C.
Η αλουμίνα δεν είναι δραστική σε οξέα ή βάσεις και στις υψηλές θερμοκρασίες. Αντιδρά με το υγρό φθόριο, το υδροφθορικό οξύ και το φωσφορικό οξύ. Η δραστικότητα της αλουμίνας αυξάνεται με την παρουσία ατμών αλκαλίων.
Εφαρμογές
Το οξείδιο του αργιλίου παράγεται με επεξεργασία Βωξίτη, ενώ απαντάται και ως Κορούνδιο, μορφές του οποίου είναι το ζαφείρι και το Ρουμπίνι. Αποτελεί ενδιάμεση ουσία για την παραγωγή αλουμινίου, το οποίο προκύπτει με ηλεκτρόλυση του οξειδίου.
Η αλουμίνα σε λεπτή σκόνη, χρησιμοποιείται ως προσροφητικό μέσο στα χημικά εργαστήρια με μεγάλες εφαρμογές στην χρωματογραφία. Είναι ισχυρότερο προσροφητικό υλικό από την πηκτή πυριτίου (ως προς τις πολικές ενώσεις).
Η αλουμίνα εμπλουτίζεται με οξείδιο του χρωμίου ή του μαγγανίου για τη βελτίωση των ιδιοτήτων της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις Κατηγορία:Οξείδια Κατηγορία:Βιοϋλικά
Αριστερό Μπλοκ
Το Αριστερό Μπλοκ (πορτογαλικά: Bloco de Esquerda, συντομογραφία B.E. ή Ο Bloco) είναι ένα πορτογαλικό αριστερό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 1999, ύστερα από τη συγχώνευση των κομμάτων Λαϊκή Δημοκρατική Ένωση, Επαναστατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα και Πολιτική XXI.
Το κόμμα είναι το πέμπτο μεγαλύτερο της Συνέλευσης της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας, έχοντας 8 από τις συνολικά 230 έδρες του κοινοβουλίου. Επίσης, έχει προτείνει τον πρώτο νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας της Πορτογαλίας, η ψήφιση του οποίου στηρίχθηκε από το Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ενώ υποστηρίζει διάφορους νόμους περί πολιτικών δικαιωμάτων όπως η προστασία των πολιτών από κάθε μορφής διακρίσεων, τη στήριξη του γάμου ομοφυλοφίλων, η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και την αντίθεση στις ταυρομαχίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογαλικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα
1728 Γκαίτε Λινκ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Γκαίτε Λινκ είναι άγνωστα. Ο Γκαίτε Λινκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 60 ως 100 ώρες περίπου, μια πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκαιτε Λινκ
Πάουλ φον Χίντενμπουργκ
Ο Πάουλ φον Χίντενμπουργκ (Paul Ludwig Hans Anton von Beneckendorff und von Hindenburg, Πόζναν, Πολωνία, 2 Οκτωβρίου 1847 - Ogrodzieniec, 2 Αυγούστου 1934) ήταν Γερμανός στρατάρχης και πολιτικός. Ήταν ο δεύτερος πρόεδρος του Γερμανικού Ράιχ κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο
Ως γιος Πρώσου αξιωματικού, αποφάσισε να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία. Εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή του Βάλστατ (Wahlstatt, σημερινό Λεγκνίτσκιε της Πολωνίας) το 1859 και αποφοίτησε το 1866. Κατά τη δεκαετία του 1860 ήταν, επί ένα διάστημα, υπηρέτης της χήρας του Βασιλιά της Πρωσίας Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ΄.
Πολέμησε ως υπολοχαγός στον γερμανικό πόλεμο το 1866 και αργότερα στον γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870-71. Ως απεσταλμένος του συντάγματος της φρουράς του, ήταν μάρτυρας της ανακήρυξης του Γερμανικού Ράιχ στο παλάτι των κατειλημμένων Βερσαλλιών στο Παρίσι, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1871.
Το 1888 ήταν ένας από τους ανώτερους αξιωματικούς που συνόδευσαν το πτώμα του αυτοκράτορα Γουλιέλμου Α΄. Κατά τη δεκαετία του 1890 εργάστηκε, μεταξύ άλλων, και στο πρωσικό υπουργείο πολέμου. Το 1903 έγινε στρατηγός και το 1911, σε ηλικία 64 ετών, παραιτήθηκε από την ενεργό υπηρεσία. Όταν το 1912 βολιδοσκοπήθηκε από τον Γουλιέλμο Β', δέχτηκε να αναλάβει τη διοίκηση τάγματος σε περίπτωση πολέμου.
Η άνοδος του Χίντενμπουργκ κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
thumb|250px|Οι στρατιωτικοί ηγέτες Πάουλ φον Χίντενμπουργκ και [[Έριχ Λούντεντορφ]] Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ανέλαβε την αρχηγία της 8ης στρατιάς στο ανατολικό μέτωπο. Αφού περί τα τέλη του 1914 νίκησε τις ρωσικές δυνάμεις στη μάχη του Τάννενμπεργκ, έγινε διάσημος και έλαβε το αξίωμα του Στρατάρχη. Από τότε ήταν για τον γερμανικό λαό ο θρυλικός «νικητής του Τάννενμπεργκ» («Sieger von Tannenberg»). Τον Αύγουστο του 1916 ανέλαβε μαζί με τον Έριχ Λούντεντορφ την αρχηγία των γερμανικών δυνάμεων.
Το 1918 προσπάθησε να σώσει το μοναρχικό καθεστώς του Γερμανικού Ράιχ, συνιστώντας στον Γουλιέλμο Β΄ να εγκαταλείψει τη χώρα. Συνεργάστηκε με τη νέα κυβέρνηση, προσπαθώντας με τον τρόπο αυτό να καταπολεμήσει τις ανησυχίες που υπήρχαν στον γερμανικό πληθυσμό. Όταν υπογράφτηκε η συνθήκη των Βερσαλλιών, τον Ιούλιο του 1919, ο Χίντενμπουργκ παραιτήθηκε. Μπροστά στην Επιτροπή Έρευνας της Εθνικής Συνέλευσης διέδωσε τη λεγόμενη Dolchstosslegende (Dolchstoss = μαχαιριά, Legende = θρύλος), βάσει της οποίας ο γερμανικός στρατός δεν νικήθηκε, απλά δέχθηκε «μαχαιριά στην πλάτη» από τους επαναστάτες του Νοεμβρίου μέσω της ανακωχής, την οποία συμφώνησαν με τον εχθρό.
Η Προεδρία του Χίντενμπουργκ
Τα δεξιά κόμματα επέμεναν να θέσει υποψηφιότητα ο κομματικά ανεξάρτητος Χίντενμπουργκ στις προεδρικές εκλογές του Ράιχ. Τον Απρίλιο του 1925 ψηφίζεται και στις 12 Μαΐου ορκίζεται, σε ηλικία 77 ετών, Πρόεδρος του Γερμανικού Ράιχ και διαδέχεται τον Φρίντριχ Έμπερτ. Παρόλο που ήταν μοναρχικός και, συνεπώς, έβλεπε τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης με σκεπτικισμό, προσπαθούσε να εκπληρώσει τα καθήκοντά του πάντα με βάση το Σύνταγμα.
Δραστηριότητα κατά του Ράιχσταγκ
Όταν υπέγραψε το «Σχέδιο Γιανγκ» (Young-Plan), το οποίο οι ακροδεξιοί θεωρούσαν υποδούλωση του γερμανικού λαού για πολλές δεκαετίες, οι πολιτικοί του σύμμαχοι άρχισαν να τον εγκαταλείπουν. Για τον λόγο αυτό ο Χίντενμπουργκ αποφάσισε να αντικαταστήσει τη μέχρι τότε κυβέρνηση, τον μεγάλο συνασπισμό του Καγκελάριου Χέρμαν Μύλερ (SPD), με αντιμαρξιστική και αντικοινοβουλευτική κυβέρνηση. Συνεπώς, με (νόμιμο) αναγκαστικό διάταγμα, διόρισε τον συντηρητικό Χάινριχ Μπρύνιγκ (Zentrum) νέο Καγκελάριο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας, δίχως προηγούμενη συζήτηση και έγκριση του κοινοβουλίου. Έτσι, άρχισε στη Γερμανία μια εποχή κατά την οποία ο Καγκελάριος κυβερνούσε με βάση την εμπιστοσύνη του Προέδρου και όχι πλέον του κοινοβουλίου. Παρόλα αυτά, ο Χίντενμπουργκ δεν πέτυχε στην πλήρη απενεργοποίηση του Ράιχσταγκ, επειδή το κοινοβούλιο είχε τη δύναμη, βάσει της παράγραφου 48 του Συντάγματος, να καταψηφίσει οποιοδήποτε αναγκαστικό διάταγμα του Προέδρου. Όταν συνέβη αυτό, τον Ιούλιο του 1930, ο Χίντενμπουργκ αμέσως μετά διέλυσε τη Βουλή – πράγμα που αποδείχτηκε μοιραίο λάθος, επειδή επρόκειτο για την τελευταία βουλή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης με δημοκρατική πλειοψηφία. Αγανακτισμένοι λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, πολλοί πολίτες έδωσαν την ψήφο τους στις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές σε αντιδημοκρατικά κόμματα, μεταξύ αυτών σε ακροδεξιά (κυρίως στο Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα). Το αποτέλεσμα ήταν, δηλαδή, παράδοξο: ο γηραιός Πρόεδρος Χίντενμπουργκ προκάλεσε μια πολιτικά επικίνδυνη κατάσταση, χρησιμοποιώντας τις παραγράφους 25 και 48 του Συντάγματος, οι οποίες, υποτίθεται, προορίζονταν για την αποτροπή πολιτικά επικίνδυνων καταστάσεων για το Ράιχ.
Διορισμός του Χίτλερ και πολιτικό τέλος του Χίντενμπουργκ
Στις 30 Ιανουαρίου 1933 ο 85χρονος πρόεδρος Χίντενμπουργκ κάλεσε τον Χίτλερ να αναλάβει την καγκελαρία. Παρόλο που αντιπαθούσε τον ίδιο τον Χίτλερ, μπήκε όλο και περισσότερο στη σφαίρα της επιρροής των εθνικοσοσιαλιστών. Έτσι, με αφορμή τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ, ο Χίντενμπουργκ πείστηκε να συμφωνήσει σε αναγκαστικό διάταγμα, το λεγόμενο και «Διάταγμα του εμπρησμού του Ράιχσταγκ» βάσει του οποίου de facto εξουσιοδοτούσε τον Χίτλερ να καταργήσει τα κυριότερα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών. Το αναγκαστικό διάταγμα, όμως, ίσχυε, βάσει του Συντάγματος, μόνο επί περιορισμένο χρονικό διάστημα.
Περί τα τέλη του Ιανουαρίου του 1933 ο Έριχ Λούντεντορφ, ο οποίος, δέκα χρόνια πριν υποστήριξε τον Χίτλερ στο πραξικόπημά του, έγραψε τα εξής σε επιστολή προς τον Χίντενμπουργκ: "Παραδώσατε την πατρίδα μας σε έναν από τους μεγαλύτερους δημαγωγούς όλων των εποχών. Σας δηλώνω επισήμως ότι ο ολέθριος αυτός άνθρωπος θα ρίξει το Ράιχ σε γκρεμό και θα φέρει τη δυστυχία για το έθνος μας. Μέλλουσες γενιές θα καταραστούν τον τάφο σας για την πράξη αυτή."
Θάνατος και θέση στην Ιστορία
Στο τέλος ο Χίντενμπουργκ κατέρρευσε σωματικά και πνευματικά. Το βράδυ της παραμονής του θανάτου του περνούσε τον Χίτλερ για τον Κάιζερ και τον αποκαλούσε «Μεγαλειότατο». Με τον θάνατο του Χίντενμπουργκ εξαφανίσθηκε και το τελευταίο εμπόδιο για τον Χίτλερ προκειμένου αυτός να εγκαθιδρύσει την εθνικοσοσιαλιστική δικτατορία.
Η κυβέρνηση Χίτλερ είχε προκηρύξει δημοψήφισμα ήδη από την 1η Αυγούστου (μια μέρα δηλαδή πριν πεθάνει ο Χίντενμπουργκ) για την έγκριση της ενοποίησης του αξιώματος του καγκελαρίου και του προέδρου της δημοκρατίας στο πρόσωπο του «Ηγέτη» («Führer») Χίτλερ. Το δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στις 19 Αυγούστου 1934. Μια ημέρα πριν, ο γιος του Χίντενμπουργκ, Όσκαρ φον Χίντενμπουργκ, κήρυξε τον Χίτλερ μέσω ραδιοφωνίας μοναδικό νόμιμο διάδοχο του Πάουλ φον Χίντενμπουργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γερμανίας Κατηγορία:Στρατάρχες της Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Δημοκρατία της Βαϊμάρης
Κράμερ εναντίον Κράμερ
Κράμερ εναντίον Κράμερ (αγγλικά: Kramer vs. Kramer) είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 1979 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Μπέντον. Το σενάριο έγραψε ο ίδιος και είναι βασισμένο στο βιβλίο του Έιβερι Κόρμαν. Πρωταγωνιστούν οι Ντάστιν Χόφμαν και Μέριλ Στριπ. Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός παντρεμένου ζευγαριού και τον αντίκτυπο που έχει το διαζύγιό τους στο περιβάλλον τους και ιδιαίτερα στο μικρό τους γιο.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 19 Δεκεμβρίου 1979. Έγινε μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία, με τις εισπράξεις στην Αμερική να φτάνουν τα 106,2 εκατομμύρια δολάρια. Έλαβε 9 υποψηφιότητες για Όσκαρ και στην 52η Απονομή των Βραβείων κέρδισε 5 χρυσά αγαλματίδια, ανάμεσά τους για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία, Α' Ανδρικού Ρόλου και Β' Γυναικείου Ρόλου για τους Χόφμαν και Στριπ αντίστοιχα και Διασκευασμένου Σεναρίου.
Πλοκή
Ο Τεντ Κράμερ, ένας εργασιομανής και στέλεχος διαφημιστικής εταιρίας, αναλαμβάνει τον μεγαλύτερο πελάτη της εταιρίας. Αφού περνάει τη μέρα του συζητώντας με το αφεντικό του το νέο του καθήκον, επιστρέφει σπίτι και βρίσκει τη σύζυγό του Τζοάνα να τον εγκαταλείπει.
Ο Τεντ αναγκάζεται να μεγαλώσει το γιο τους Μπίλι μόνος του. Οι δυο θα αρχίζουν να μισούν ο ένας τον άλλον καθώς ο Τεντ έχει πολλή δουλειά να κάνει και ο Μπίλι δεν αισθάνεται την αγάπη και την προσοχή που του έδινε η μητέρα του. Μετά από αρκετούς μήνες, οι Τεντ και Μπίλι θα εναρμονιστούν με τα νέα δεδομένα και τελικά θα αρχίσουν να αγαπάνε και να νοιάζονται ο ένας τον άλλον.
15 μήνες αργότερα η Τζοάνα επιστρέφει στη Νέα Υόρκη με σκοπό να διεκδικήσει τον Μπίλι και μια μάχη διεκδίκησης της κηδεμονίας αρχίζει. Κατά τη διάρκεια της δίκης, οι Τεντ και Τζοάνα είναι απροετοίμαστοι για τη σκληρή "δολοφονία" των χαρακτήρων τους από τους δικηγόρους τους. Η Μάργκαρετ αναγκάζεται να ομολογήσει ότι συμβούλεψε την Τζοάνα να αφήσει τον Τεντ αν ήταν δυστυχισμένη όπως η ίδια έλεγε και λέει στο δικαστήριο ότι ο Τεντ έχει αλλάξει. Τελικά, το γεγονός ότι ο Τεντ απολύθηκε και αναγκάστηκε να δεχτεί μια δουλειά με λιγότερες αποδοχές και το ατύχημα του Μπίλι θα προκαλέσουν ζημιά στην αξιοπιστία του Τεντ ως γονιός.
Το δικαστήριο δίνει την κηδεμονία στην Τζοάνα, όχι εξαιτίας των αποδείξεων αυτών αλλά επειδή ένα παιδί είναι καλύτερο να μεγαλώσει με τη μητέρα του. Ο Τεντ θέλει να ασκήσει έφεση αλλά ο δικηγόρος του τον προειδοποιεί ότι αν προβούν σε έφεση ο Μπίλι θα αναγκαστεί να καταθέσει και ο Τεντ δεν μπορεί να αντέξει την σκέψη να περάσει ο γιος του τέτοια δοκιμασία. Έτσι αποφασίζει να μη διεκδικήσει την κηδεμονία.
Τη μέρα όπου ο Μπίλι πρόκειται να μετακομίσει με την Τζοάνα, οι Τεντ και Μπίλι φτιάχνουν πρωινό μαζί. Αγκαλιάζονται σφιχτά καθώς ξέρουν και οι δύο ότι θα είναι η τελευταία φορά που τρώνε πρωινό μαζί. Η Τζοάνα ζητάει από τον Τεντ να μιλήσουν. Του λέει ότι αν και αγαπάει τον Μπίλι και θέλει να τον έχει μαζί της, γνωρίζει ότι ο Μπίλι είναι ήδη στο σπίτι του και ότι το πραγματικό του σπίτι είναι μαζί του. Έτσι δεν τον παίρνει μαζί της. Καθώς μπαίνει στο ασανσέρ, ρωτάει τον Τεντ "Πώς είμαι;". Η ταινία τελειώνει με τις πόρτες να κλείνουν και με την Τζοάνα, λίγο πριν ο Τεντ της απαντήσει "Είσαι υπέροχη", να ανεβαίνει στο σπίτι για να μιλήσει στον Μπίλι.
Γυρίσματα
Η διάσημη σκηνή με το παγωτό, όπου ο Μπίλι ζητάει από τον πατέρα του να περάσουν κατευθείαν στο επιδόρπιο ήταν αυτοσχεδιασμός των Χόφμαν και Χένρι. Η σκηνή άρεσε τόσο πολύ στον Ρόμπερτ Μπέντον που αποφάσισε να την συμπεριλάβει στην ταινία. Η σκηνή όπου ο Τεντ πετάει το ποτήρι με το κρασί στον τοίχο του εστιατορίου έγινε με πρωτοβουλία του ίδιου του Χόφμαν. Ο Χόφμαν ενημέρωσε μόνο τον κάμεραμαν για το τι θα συνέβαινε, ώστε να γυρίσει το πλάνο. Η αντίδραση της Στριπ είναι εντελώς γνήσια και κατάφερε να μείνει στο χαρακτήρα μέχρι να ολοκληρωθεί η σκηνή. Η Στριπ αργότερα δήλωσε ότι μόλις η σκηνή τέλειωσε άρχισε να φωνάζει στο Χόφμαν επειδή την τρόμαξε. Στη τελευταία σκηνή της ταινίας όπου η Τζοάνα ρωτάει τον Τεντ "Πώς είμαι;" είναι πραγματική ερώτηση της Στριπ, η οποία ρωτούσε τον Χόφμαν για το μακιγιάζ της, καθώς νόμιζε ότι η σκηνή είχε τελειώσει. Ο σκηνοθέτης κράτησε τη σκηνή. Ο Ντάστιν Χόφμαν, ο οποίος μόλις είχε περάσει από ένα διαζύγιο, πρόσθεσε πολλές προσωπικές στιγμές και δικούς του διαλόγους. Ο σκηνοθέτης του πρόσφερε συμμετοχή στο σενάριο αλλά ο Χόφμαν αρνήθηκε. Η Μέριλ Στριπ έγραψε μόνη της τα λόγια της στη σκηνή του δικαστηρίου αφού είπε στον Μπέντον ότι δεν της άρεσε ο τρόπος που ήταν γραμμένος στο σενάριο.
Κάστινγκ
Αρχική επιλογή για το ρόλο της Τζοάνα ήταν η Κέιτ Τζάκσον αλλά αναγκάστηκε να αρνηθεί εξαιτίας των υποχρεώσεών της στην τηλεοπτική σειρά Οι Άγγελοι του Τσάρλι (Charlie's Angels) ενώ η Τζέιν Φόντα τον απέρριψε. Η Μέριλ Στριπ αρχικά είχε πάρει το ρόλο της Φίλις, ο οποίος τελικά κατέληξε στη ΤζοΜπεθ Γουίλιαμς. Όταν η Τζάκσον δεν ήταν διαθέσιμη να παίξει το ρόλο της Τζοάνα, προσφέρθηκε στην Στριπ. Ο Τζέιμς Κάαν απέρριψε το ρόλο του Τεντ.
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου έχει κατατάξει τo Κράμερ εναντίον Κράμερ στην 3η θέση στην κατηγορία AFI 10 Top 10... 10 Δικαστικά Δράματα.
Ο Τζάστιν Χένρι παραμένει μέχρι σήμερα ο νεότερος (8 ετών) υποψήφιος για το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δικαστικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Μπέντον Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Κάτω Ταρσός Κορινθίας
Γενικά στοιχεία
Είναι κτισμένος περίπου 100 χιλιόμετρα δυτικά της Κορίνθου σε υψόμετρο 1040 μέτρων πάνω στις πλαγιές της Κυλλήνης και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας. Οι κάτοικοί του ασχολούνταν παραδοσιακά κυρίως με την κτηνοτροφία και σε μικρότερο βαθμό με τη γεωργία, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει άνοδο ο τομέας των τουριστικών υπηρεσιών. Σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής είναι το μοναστήρι της Παναγίας του Βράχου και ο βυζαντινός ναός των Αγίων Ταξιαρχών.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Κάτω Ταρσός - όπως και ο γειτονικός Άνω Ταρσός - ιδρύθηκε πιθανότατα τον 17ο αιώνα πάνω στα ερείπια της βυζαντινής πόλης της Ταρσού στα βόρεια της πεδιάδας της Φενεού. Αναφέρεται μάλιστα στη χωρογραφική καταγραφή του 1700 που πραγματοποιήθηκε από τον Βενετό απεσταλμένο Γκριμάνι ως Tarso Romeico. Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι κάτοικοι του Ταρσού διακρίνονταν ως ικανοί κτίστες.
Διοικητικά αποτέλεσε το 1834 μαζί με τον Άνω Ταρσό τμήμα του ομώνυμου δήμου όμως το 1845 προσαρτήθηκε στο δήμο Φενεού όπου παρέμεινε μέχρι το έτος 1912. Στη συνέχεια υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Κορινθίας και υπήρξε έδρα κοινότητας στην οποία συμπεριλαμβανόταν και ο Άνω Ταρσός, ενώ αργότερα προσαρτήθηκε στον καποδιστριακό δήμο Φενεού. Από το 2011 υπάγεται στο δήμο Σικυωνίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Γλώσσα Γκάγια
Η γλώσσα Γκάγια (伽耶語, 가야어), επίσης γνωστή ως Κάγια ή Καράκ, είναι η υποτιθέμενη γλώσσα της συνομοσπονδίας Γκάγια στη νότια Κορέα. Πιστεύεται ότι υπάρχει υποθετικά από δεκατρία τοπωνύμια, αλλά δεν μπορεί να είναι βέβαιο ότι αυτά αντικατοπτρίζουν τη γλώσσα Γκάγια και όχι μια προηγούμενη γλώσσα. Μόνο μία λέξη σώζεται που αναγνωρίζεται άμεσα από τη γλώσσα της συνομοσπονδίας Γκάγια.