cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ψηλορείτης
Εκδηλώσεις
Στην νοτιοδυτική πλευρά,στην περιοχή του Αμαρίου, στο τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου κάθε χρόνο διεξάγονται τα "Πάνας Δρώμενα" Παγκρήτια Συνάντηση Αοριού, μια τριήμερη εκδήλωση που περιλαμβάνει ανάβαση στο σπήλαιο του Πάνα (πανάρχαιο λατρευτικό σπήλαιο) από το φαράγγι των Πλατανίων, παραδοσιακή τυροκόμηση στ' αόρι, συναυλίες με καταξιωμένους καλλιτέχνες, θεατρικές παραστάσεις, ομιλίες από επιστήμονες με ορειβατικό-σπηλαιολογικό-φυσιολατρικό ενδιαφέρον, σπηλαιολογικά τουρ, κατασκηνωση και διαμονή στο βουνό κ.ά. Η εκδήλωση υποστηρίζεται από τον Δήμο Αμαρίου και την Περιφέρεια Κρήτης.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Λιβαδιωτών με όλους τους φορείς των Λιβαδίων διοργανώνει κάθε χρόνο στα τέλη Ιουλίου την εκδήλωση-γιορτή “Η Στράτα του Ψηλορείτη στο Λιβαδιώτικο Αόρι”. Την προσπάθεια στηρίζει ο Δήμος Μυλοποτάμου και η Περιφέρεια Κρήτης.
Φωτογραφίες
Για τον Ψηλορείτη, με αφορμή την ανάδειξή της αναμφισβήτητης ιστορίας και παράδοσής του και του πανέμορφου τοπίου έχει αναπτυχθεί στα πλαίσια του χρηματοδοτούμενου προγράμματος Interreg Ελλάδα - Κύπρος, GEOIN (Γεωτουρισμός στα νησιωτικά γεωπάρκα) εικονική περιήγηση. Στην εικονική περιήγηση έχει δοθεί έμφαση στην ανάδειξη των μικρών και μεγάλων πολιτισμικών θέσεων αλλά και θέσεων γεωλογικού ενδιαφέροντος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ψηλορείτης Κατηγορία:Νομός Ηρακλείου Κατηγορία:Νομός Ρεθύμνης Κατηγορία:Γεωπάρκα στην Ελλάδα Ψηλορειτη
Ρίνγκστρασσε
right|thumb|200px|Χάρτης με το εξωτερικό και το εσωτερικό Ring. Ανάμεσά τους είναι συνήθως πάρκα. thumb|right|200px|Το Schottenring το 1875 thumb|right|200px|Ιστορικό [[τραμ στο βραδινό Schubertring (2003)]]
Η Ρίνγκστρασσε (Ringstraße) είναι μια κυκλική κεντρική λεωφόρος της Βιέννης.
Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας αποφάσισε το 1857 την κατεδάφιση των τειχών της πόλης και στην διαθήκη του ζήτησε την κατασκευή μιας κυκλικής λεωφόρου. Το συνολικό μήκος της λεωφόρου είναι 5,2 χλμ και αποτελείται από διάφορους δρόμους, που φέρουν την κατάληξη -ring (= κύκλος). Στην Ρίνγκστρασσε μετακόμισαν οι εύπορες οικογένειες της πόλης και κατασκεύασαν τα παλάτια τους. Ανάμεσά τους και οι Ελληνικής καταγωγής Δούμπας και Ephrussi. Επίσης, κατασκευάστηκαν επί αυτής μεγάλα δημόσια κτίρια, όπως το Κοινοβούλιο και το Δημαρχείο.
Τα τμήματα της Ρίνγκστρασσε
Η παραποτάμια Franz-Josefs-Kai είναι το τελικό τμήμα, αλλά δεν ανήκει στην Ρίνγκστρασσε.
Κτήρια
Ρινγκστρασσε Ρινγκστρασσε Ρινγκστρασσε
Παναγία του Κουρσκ
Οι εικονιζόμενοι προφήτες του ιερού αυτού προσκυνήματος από άνω αριστερά προς τα κάτω και δεξιά είναι κατά σειρά οι: Προφητάναξ Δαυίδ, Μωυσής, Ησαΐας, Γεδεών, Αββακούμ (κάτω) και Ηλίας, Ιερεμίας, Δανιήλ και ο βασιλιάς Σολομών. Το εικόνισμα αυτό φυλάσσονταν στο ομώνυμο μοναστήρι που ανεγέρθηκε στο σημείο εύρεσης της εικόνας. Κατά τη μπολσεβική επανάσταση ακολούησε μεγάλη καταστροφή του άλλοτε περίλαμπρου μοναστηριού αλλά η ιερή εικόνα διασώθηκε και μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ όπου και βρίσκεται στη κατοχή της εκεί ορθόδοξης ρωσικής εκκλησίας. Σήμερα καταβάλλονται προσπάθειες ανοικοδόμησης του ιστορικού μοναστηριού. Το 1997 κόπηκε ιδιαίτερο αναμνηστικό νόμισμα γαι τη συμπλήρωση 400 χρόνων από την ίδρυση του ιστορικού μοναστηριού.
Κατηγορία:Εικόνες (Χριστιανισμός)
Λιναρία η γενιστόφυλλος
Η Λιναρία η γενιστόφυλλος (Linaria genistifolia), ανήκει στην οικογένεια Scrophulariaceae (Σκροφουλαριίδες) και αποτελεί είδος της Νοτιοανατολικής και Κεντρικοανατολικής Ευρώπης. Κατανέμεται σ’ όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, στα νησιά του Βορειανατολικού Αιγαίου και στις Σποράδες. Συναντάται σε χέρσους αγρούς, στις άκρες των δρόμων και σε θέσεις με ανθρωπογενή επιβάρυνση. Χαρακτηρίζεται από τον χαλαρό βότρυ και την κίτρινη στεφάνη μήκους μέχρι 22 mm, συμπεριλαμβανομένου και του πλήκτρου. Διακρίνεται από το συγγενικό του Linaria dalmatica από τα πιο στενά φύλλα και την σχετικά μικρότερη στεφάνη (μήκους 2-5 cm στο Linaria dalmatica ). Ανθίζει Μάιο-Σεπτέμβριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Λαμιώδη
NGC 3532
Το NGC 3532 (γνωστό και ως σμήνος πηγάδι των ευχών ή Caldwell 91) είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Τρόπιδα. Απέχει περίπου 1.300 έτη φωτός από τη Γη. Είναι αρκετά πλούσιο, αποτελούμενο από περίπου 400 άστρα, τα λαμπρότερα από τα οποία είναι όγδοου μεγέθους. Η ηλικία του σμήνους υπολογίζεται σε περίπου 300 εκατομμύρια έτη. Ανάμεσα στα γαλάζια άστρα του σμήνους υπάρχουν και ερυθροί γίγαντες, άστρα που βρίσκονται κοντά στο τέλος της ζωής τους.
Το NGC 3532 το ανακάλυψε ο Νικολά Λουί ντε Λακάιγ το 1751-52 και το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του. Το NGC 3532 ήταν το πρώτο αντικείμενο που παρατήρησε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ μετά την εκτόξευσή του το 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρόπις (αστερισμός) Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη 3532 091
Κροτούσα ωμοπλάτη
Επιδημιολογία
Στατιστικά στοιχεία στή διεθνή βιβλιογραφία δεν αναφέρονται, απλώς γράφουν ότι είναι "σπάνια νόσος". .Σε μιά ελληνική μηχανογραφημένη (computer) στατιστική 27 ετών επί 20.000 ασθενών Ορθοπεδικού Ιατρείου, καταγράφηκαν αλφαβητικά 6 μόνο περιστατικά, εκ των οποίων ένα χειρουργήθηκε. Η αναλογία αυτή αντιστοιχεί σε ένα περιστατικό ανά 3.333 ασθενείς Ορθοπεδικού ιατρείου. Ομως, το δείγμα αυτό δεν αντικατοπτρίζει τον γενικό πληθυσμό, δεν είναι τυχαίο δείγμα. Αν δεχθούμε ότι σε 30 χρόνια το 1/3 του πληθυσμού επισκέπτεται Ορθοπεδικό, τότε η νόσος είναι ακόμα πιό σπάνια στο γενικό πληθυσμό, δηλαδή το αποτέλεσμα αντιστοιχεί σε 6 άτομα στις 60.000 πληθυσμού.
Θεραπεία
Η θεραπεία της παθήσεως είναι συνήθως συντηρητική (ξεκούραση, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, φυσικοθεραπείες) και αποφυγή καταπόνησης και ασκήσεων που επιδεινώνουν το πρόβλημα. . Σπανιότατα χρειάζεται εγχείρηση αφαίρεσης της άνω γωνίας της ωμοπλάτης, η οποία συνήθως προκαλεί το πρόβλημα. Αυτό σήμερα μπορεί να γίνει και με αρθροσκόπιο ενδοσκοπικά. Εναλλακτικά μια σειρά ασκήσεων έλξεων σε μονόζυγο, μπορεί να ενισχύσει το πάχος των μυών και να πάψει ο κρότος. Τα τελευταία χρόνια μπορεί να γίνει θεραπευτικά και μία υποωμοπλατιαία έγχυση υαλουρονικού νατρίου.
Παραπομπές (References)
Κατηγορία:Σύνδρομα
Ρεύμα Ξάνθης
Το Ρεύμα είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ρεύμα βρίσκεται προς τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, σε απόσταση 29 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Ξάνθη και 15 χλμ. ΒΔ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές της οροσειράς Κούλας σε υψόμετρο 560 μέτρα και κάτω από την κορυφή Κρανιά (υψόμετρο 973 μ.) ενώ στη νότια άκρη του περνάει το ρέμα Τσάι που αρκετά μετά καταλήγει στον ποταμό Κόσυνθο. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και στα πομάκικα ονομάζεται Τουλούτσκα ενώ παλιότερα Τσάι Μααλέ. Στα βόρεια είναι το Δασικό Χωριό Ερύμανθου ή Δάσος Χαϊντούς που η περιοχή του είναι χαρακτηρισμένος βιότοπος Natura2000.
Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1940 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Ωραίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ωραίο, το Βασιλοχώρι, τη Θεοτόκο, τον Κύκνο και το Σταμάτι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ωραίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 148 κατοίκους. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Αετοφωλιά
thumb|right|250px|Η Αετοφωλιά στην κορυφή του βουνού και το τούνελ που οδηγούσε εκεί από μέσα από το βουνό. Φωτογραφία του 1945, Μπέρχτεσγκάντεν, Γερμανία. Η μυστική βάση Αετοφωλιά ήταν ένα από τα καταφύγια του Χίτλερ που ήταν κατασκευασμένα με σκοπό να του παρέχουν προστασία στις εξαιρετικά επικίνδυνες μέρες του πολέμου.
Τοποθεσία και περιγραφή
Η βάση αποτελείτο από ένα συγκρότημα οχυρών καταφυγίων, τοποθετημένου στο βουνό Λάνγκενχάιν - Τσίγκενμπεργκ (Langenhein-Ziegenberg) και στον οικισμό Βίζενταλ, που σήμερα βρίσκεται στο προάστιο Μπούτζμπαχ του Βέτεραουκράις. Χτίστηκε από τον Σεπτέμβριο του 1939 μέχρι τον Αύγουστο του 1940 από τον αρχιτέκτονα Άλμπερτ Σπέερ και τις ομάδες εργασίας της Οργάνωσης Τοτ (γερμ. Organisation Todt). Ο Χίτλερ αρχικά το απέρριψε, αφού το 1940 διάλεξε μια άλλη τοποθεσία, την Ορεινή Φωλιά και έβαλε να του φτιάξουν εκεί ένα καινούργιο καταφύγιο.
Οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις του οχυρού συμπεριλαμβάνουν, εκτός άλλων, και το κάστρο του Τσίγκενμπεργκ. Τα οχυρά στην πλαγιά του βουνού, που φαίνονταν και από μακριά, είχαν προσόψεις κανονικών σπιτιών για καμουφλάζ.
Χρήση του στον πόλεμο
Η Αετοφωλιά είχε αρχικά προορισμό την στέγαση του κυβερνητικού επιτελείου κατά την απόβαση στην Μεγάλη Βρετανία (σχέδιο "Θαλάσσιος Λέων" (Seelöwe)) που προετοίμαζε ο Χίτλερ. Το σχέδιο αυτό δεν υλοποιήθηκε, και έτσι το οχυρό χρησιμοποιήθηκε το '44-'45 κατά την διάρκεια της μάχης των Αρδεννών.
Ο Χίτλερ κατέφυγε στο οχυρό στις 11 Δεκεμβρίου 1944 και παρέμεινε εκεί μέχρι τις 15 Ιανουαρίου του επόμενου χρόνου. Το κάστρο του Τσίγκενμπεργκ ήταν σε λειτουργία από τον Οκτώβριο του 1944.
Καταστροφή του οχυρού
Το κάστρο του Τσίγκενμπεργκ κάηκε το 1945 μετά από εναέριο βομβαρδισμό. Οι εγκαταστάσεις στο Βίζενταλ καταστράφηκαν από τον γερμανικό στρατό, ενώ το οχυρό ανατινάχτηκε το 1946.
Μαρία του Χάναου-Χόροβιτς
Η Μαρία (γερμ. Marie von Hessen-Kassel, furstin von Hanau und zu Hořowitz, 22 Αυγούστου 1839 - 26 Μαρτίου 1917) από τον Οίκο της Έσσης-Κάσσελ ήταν Γερμανίδα ευγενής. Από τη μητέρα της είχε τον τίτλο της κόμισσας του Σάουμπουργκ και της πριγκίπισσας του Χάναου και Χόροβιτς. Λόγω του γάμου της διεκδικούσε τον τίτλο της πριγκίπισσας της Έσσης-Κάσσελ-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ, αλλά διαζεύχθηκε. Το 1876 ο Αυτοκράτορας της Γερμανίας της απένειμε τον τίτλο της πριγκίπισσας του Άρντεκ.
Βιογραφία
Ήταν η μικρότερη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Έσσης (1802-1875) και της μοργανατικής συζύγου του Γερτρούδης Φάλκενσταϊν (1803-1882), κόρης του Γιόχαν Γκότφρηντ Φάλκενσταϊν. Ο εκλέκτορας αργότερα απένειμε στη Γερτρούδη τον τίτλο της κόμισσας του Χάναου και Χόροβιτς.
Ο γάμος της
δεξιά|μικρογραφία|303x303εσ|Ο σύζυγός της [[Γουλιέλμος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ (1831-1890)|Γουλιέλμος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ, περί το 1850–1860.]]
Ο Φρειδερίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (αργότερα διεκδικητής του δουκάτου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν) ζήτησε το χέρι της Μαρίας, αλλά απορρίφθηκε και έτσι αυτός νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα του Χόενλοε.
Στις 27 Δεκεμβρίου 1857 η Μαρία παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ (1831-1890). Με αυτόν τον γάμο η μητέρα της ήλπιζε να συνδέσει την οικογένειά της πιο στενά με τον Οίκο της Έσσης. Ωστόσο ο Λουδοβίκος Γ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ θεώρησε ότι ο γάμος του Γουλιέλμου ήταν μοργανατικός και αρνήθηκε να αναγνωρίσει τα πέντε παιδιά από αυτόν τον γάμο ως πρίγκιπες της Έσσης. Πάντως τα παιδιά χρησιμοποίησαν την προσφώνηση και τον τίτλο του πατέρα τους μέχρι το 1876, όταν έγιναν Πρίγκιπες/ισσες του Άρντεκ.
Το ζεύγος διαζεύχθηκε στις 18 Μαρτίου 1872. Τον Αύγουστο του 1873 ο Γουλιέλμος παντρεύτηκε για 2η φορά, με την ανιψιά του Ιουλιανή, κόρη της μεγαλύτερης αδελφής του Μπέρτας και του συζύγου της Λουδοβίκου του Μπέντχαϊμ και Στάινφουρτ. Ο 3ος γάμος του ήταν με την μεγαλύτερη αδελφή της Ιουλιανής και ο 4ος γάμος του ήταν με την Αυγούστα, κόρη του Φρειδερίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ και ανιψιά του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Έγιναν οι γονείς του Χριστιανού της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ. Ο Γουλιέλμος απεβίωσε στο Ρότενμπουργκ στις 17 Ιανουαρίου 1890.
Μετέπειτα ζωή
Εκείνη και οι κόρες της Ελισάβετ και Λουίζα μετακόμισαν στο Βήσμπαντεν. Συνέχισε να έχει για τον εαυτό της τον τίτλο της πριγκίπισσας της Έσσης και μπήκε σε μία διαμάχη για τον τίτλο της με τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄, πρώην διάδοχο της Έσσης-Κάσσελ, ο οποίος έκρινε ότι αυτή είχε χάσει το δικαίωμα χρήσης αυτού του τίτλου λόγω του διαζυγίου της. Όταν η Μαρία έχασε νομικά την υπόθεση, ζήτησε από τον Γουλιέλμο Α΄ της Γερμανίας να της δώσει νέον τίτλο. Τότε η αυτοκρατορική Αυλή τής έστειλε μία λίστα με κάστρα στο Νάσσαου για να διαλέξει. Προφανώς οι αξιωματούχοι της Αυλής στο Βερολίνο μπερδεύτηκαν με τις διάφορες πρώην ηγεμονίες που σχημάτισαν τη νέα επαρχία Έσσης-Νάσσαου· η Μαρία επέλεξε το Άρντεκ. Το κάστρο Άρντεκ είναι ένα ερείπιο κοντά στο Χόλτσχαϊμ, το οποίο βρίσκεται στο σημερινό Ράιν-Λαν-Κράις. Έτσι από τις 28 Ιουλίου 1876 αυτή και τα παιδιά της ονομάστηκαν πρίγκιπες/ισσες του Άρντεκ.
Αργότερα μετακόμισε στη Βόννη, όπου απεβίωσε το 1917.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε (μοργανατικά) το 1857 τον Γουλιέλμο της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ και είχε τέκνα:
Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος
Το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος (Ε.Κ.Ε.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε από τον Ναπολέοντα Ζέρβα το 1945, και έλαβε μέρος στις εκλογές του 1946 και τις εκλογές του 1950. Συγχωνεύτηκε το 1950 με το Κόμμα Φιλελευθέρων.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε ως, κατά κάποιον τρόπο, πολιτική συνέχεια της αντιστασιακής του οργάνωσης ΕΔΕΣ. Το κόμμα είχε τοπική αναφορά κυρίως στην Ήπειρο, όπως ο ΕΔΕΣ στην Κατοχή. Τα χρηματικά μέσα που διέθετε για την προεκλογική εκστρατεία είχαν κινήσει την περιέργεια για την πηγή προέλευσής τους, ακόμη και σε πολιτευτές των Λαϊκών στην περιοχή. Οι οικονομικοί πόροι για την συντήρηση του κόμματός του προέρχονταν από τις ενισχύσεις που έλαβε από τους Βρετανούς κατά την Κατοχή.
Το κόμμα πρωτοεμφανίστηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1946 και εξέλεξε 20 βουλευτές. Ο Ζέρβας, στις εκλογές του 1946, συμπεριέλαβε στους εκλογικούς καταλόγους μέλη του "προδοτικού" ΕΔΕΣ Αθηνών, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση στελεχών της οργάνωσης, όπως του Κομνηνού Πυρομάγλου. Αν και στην υπόλοιπη Ελλάδα είχε αμελητέα παρουσία, όπως στο Δήμο Αθηναίων με μικροαστική κοινωνική σύνθεση, όπου έλαβε 2984 ψήφους και ποσοστό 2,29%, στην Ήπειρο και συγκεκριμένα στην περιοχή της Παραμυθιάς έλαβε 74,28% και στην περιφέρεια Ηπείρου 61,70% και 7 έδρες από τις 11 αναλογούσες. Σε ορισμένες άλλες περιοχές άσκησε σημαντική εκλογική επιρροή λόγω της οιονεί τοπικής εξουσίας που είχε συγκροτήσει ο ΕΔΕΣ από την περίοδο της Κατοχής, αλλά και λόγω παρακρατικών οργανώσεων οι οποίες εκβίασαν την ψήφο των πολιτών της περιοχής υπέρ των ακραίων μοναρχικών κομμάτων, μεταξύ αυτών και του ΕΚΕ. Τέτοια περίπτωση ήταν η Λιβαδειά, όπου έλαβε 13,34%. Τέλος είναι χαρακτηριστικό πως σε περιοχές πληγείσες από τους Γερμανούς, όπως το Δίστομο, έλαβε την πλειοψηφία το κόμμα του Ζέρβα, με ποσοστό 67,30%
Συμμετείχε στην κυβέρνηση του Δημητρίου Μαξίμου, στην οποία ο Ναπολέων Ζέρβας υπηρέτησε ως Υπουργός Δημόσιας Τάξης. Για τις εκλογές του 1950, ο Ζέρβας διεύρυνε τη συνεργασία του Ε.Κ.Ε. με τους δωσιλογικούς κύκλους της Αθήνας, εντάσσοντας στον συνδυασμό του κόμματος δύο από τους κύριους εισηγητές των ταγμάτων ασφαλείας, συγκεκριμένα τους Θεόδωρο Πάγκαλο και Βασίλειο Ντερτιλή. Η δεύτερη κάθοδος στις εκλογές, αποτέλεσε μία αποτυχία καθώς συγκέντρωσε 3,65% εξασφαλίζοντας μονάχα 7 βουλευτές. Αποτέλεσαν τις τελευταίες εκλογές του κόμματος, καθώς μετέπειτα συγχωνεύτηκε με το Κόμμα Φιλελευθέρων.
Dear Catastrophe Waitress
Το "Dear Catastrophe Waitress" είναι το έκτο άλμπουμ των Belle and Sebastian. Κυκλοφόρησε το 2003 από την Rough Trade Records. Παραγωγός ήταν ο Trevor Horn, πρώην μέλος των Buggles και παραγωγός των Yes και Frankie Goes to Hollywood και έδωσε ένα πιο γυαλισμένο, ποπ-φιλικό ήχο στο άλμπουμ. Αυτό ήρθε σε έντονη αντίθεση με τις προηγούμενες lo-fi κυκλοφορίες τους (αν και τραγούδια όπως το "Lord Anthony" παρέπεμπε πίσω στον παλιό τους ήχο). Ειδικότερα, το χορευτικό κομμάτι "Stay Loose" αποδείχθηκε ότι ήταν το πρώτο από μια σειρά τραγουδιών (όπως τα "Your Cover's Blown" και "Sukie in the Graveyard") που αποκλίνει περαιτέρω από τις ρίζες τους.
Το άλμπουμ ήταν υποψήφιο για το βραβείο Mercury Music Prize του 2004, ενώ το τραγούδι "Step into My Office, Baby" ήταν υποψήφιο για το Ivor Novello Award στην κατηγορία Καλύτερου Τραγουδιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
2666 Γκραμ
Ο Γκραμ (Gramme) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,419. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του εφευρέτη ηλεκτρολόγου μηχανικού Ζηνοβίου-Θεοφίλου Γκραμ (Zénobe-Théophile Gramme, 1826–1901).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Γκραμ είναι άγνωστα. Ο Γκραμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 14 ώρες και 7 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκραμ
Μετάλλιο για την σωτηρία των ετοιμοθάνατων
Το Μετάλλιο για την σωτηρία των ετοιμοθάνατων (ρωσ. медаль «За спасение погибавших») είναι ένα βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δημιουργήθηκε στις 2 Μαρτίου του 1994, με το διάταγμα Νο.442.
Απονομή
Το Μετάλλιο για την σωτηρία των ετοιμοθάνατων απονέμεται σε πολίτες για την σωτηρία των συνανθρώπων τους σε φυσικές καταστροφές, υδρόβιες και εδάφιες, όταν ξεσπά μια φωτιά και σε άλλες σοβαρές καταστάσεις.
Μετάλλιο για την σωτηρία των πνιγμένων
Προκάτοχος του βραβείου ήταν το μετάλιο για την σωτηρία των πνιγμένων (ρωσ. Медаль «За спасение утопающих»). Δημιουργήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1957, με διάταγμα του Πρόεδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Ωστόσο, μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, το 1991, με το διάταγμα Νο.442, που εκδόθηκε στις 2 Μαρτίου του 1994, αντικαταστάθηκε από το Μετάλλιο για την σωτηρία των ετοιμοθάνατων.
Το Μετάλλιο για την σωτηρία των πνιγμένων απονεμόταν για:
Σωτηρια ετοιμοθανατων
Νευροογκολογία
thumb|right|200 px|Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού: Η μάζα με έντονη αντίθεση υποδηλώνει μυελοβλάστωμα του παρεγκεφαλιδικού κορμού. Οι διάχυτες συσσωρεύσεις του σκιαγραφικού μέσου στον υπαραχνοειδή χώρο (βέλη) υποδεικνύουν εξάπλωση κατά μήκος των μηνίγγων. Η νευρο-ογκολογία (από το αρχαίο ελληνικό νεῦρον, -ὄγκος, -λογία) είναι μια ειδικότητα της ιατρικής που συνδυάζει τη νευρολογία και την ογκολογία.
Νευροογκολογία είναι μια εξειδίκευση στην ιατρική που συνδυάζει νευρολογία και ογκολογία. Η νευρο-ογκολογία ασχολείται κυρίως με τη διάγνωση, τη θεραπεία και την έρευνα όγκων ασθενειών του νευρικού συστήματος, η οποία περιλαμβάνει τους ακόλουθους τύπους όγκων: Αυτή η λίστα δείχνει ήδη ότι πρόκειται για έναν ευρύ τομέα που είναι δύσκολο να προσδιοριστεί. Ενώ η θεραπεία των λεμφωμάτων του κεντρικού νευρικού συστήματος ακολουθεί επίσης τις οδηγίες αιματολογικής θεραπείας και οι εγκεφαλικές μεταστάσεις δεν αντιμετωπίζονται χωριστά από τη βασική θεραπεία του πρωτοπαθούς όγκου, οι όγκοι των περιφερικών νεύρων είναι καλοήθεις, όπως τα νευρινώματα και όπως άλλοι όγκοι μαλακών ιστών εντοπίζονται συχνά στο ορθοπεδικό περιοχή.
Ενδοκρανιακή μετάσταση
Υπάρχουν τρεις τύποι ενδοκρανιακών μεταστάσεων: οι εγκεφαλικές μεταστάσεις, οι μεταστάσεις της σκληράς μήνιγγας και οι μηνιγγικές-λεπτομηνιγγικές μεταστάσεις. Η μετάσταση του εγκεφάλου μπορεί να είναι απλή ή πολλαπλή και να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του εγκεφάλου. Η μετάσταση στις δομές της σκληράς μήνιγγας συμβαίνει γενικά με αιματογενή εξάπλωση ή άμεση εισβολή από ένα παρακείμενο οστό. Οι σκληρές μεταστάσεις μπορούν να εισβάλουν στον υποκείμενο εγκέφαλο και να προκαλέσουν εστιακό οίδημα και συναφή νευρολογικά συμπτώματα. Λόγω της θέσης τους στο φλοιό, αυτές οι διεργασίες τείνουν να προκαλούν επιληπτικές κρίσεις νωρίς στην πορεία. Η λεπτομηνιγγική μετάσταση είναι ένα σπάνιο αλλά ευρέως αναγνωρισμένο κλινικό φαινόμενο σε ασθενείς με καρκίνο. Οι λεπτομηνιγγικές μεταστάσεις οφείλονται συχνότερα σε πρωτοπαθείς όγκους του μαστού, του πνεύμονα ή του μελανώματος.
Κρανιακές μεταστάσεις
Οι μεταστάσεις στο κρανίο χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: το κρανίο και τη βάση του κρανίου.
Πρωτοπαθείς όγκοι του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
Μια πρώτη υποδιαίρεση των όγκων του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) εμφανίζεται μεταξύ πρωτογενών (που προέρχονται απευθείας από το ΚΝΣ) και μεταστατικούς (που προέρχονται από άλλο όργανο) όγκους. Τα τελευταία έχουν συχνότητα περίπου δεκαπλάσια από αυτή των πρώτων. Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι νεοπλάσματα που αναπτύσσονται στον εγκέφαλο. Όγκοι όπως το μηνιγγίωμα, που λόγω της μαζικής συμπίεσης αλλά δεν διεισδύουν στον εγκέφαλο, και οι όγκοι της υπόφυσης και της επιφύσεως, που βρίσκονται στο εγκεφαλικό στέλεχος, συχνά αναφέρονται λανθασμένα ως ''όγκοι εγκεφάλου'‘. Ο όρος ενδοκρανιακοί όγκοι τα συνοψίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια. Οι πρωτοπαθείς όγκοι του ΚΝΣ περιλαμβάνουν μια ποικιλία παθολογικών οντοτήτων, η καθεμία με τη δική της φυσική ιστορία. Λόγω του γεγονότος ότι μόνο οι γλοιακές όγκοι αντιπροσωπεύουν σχεδόν 40 ποσοστό αυτών των όγκων, μπορεί πρώτα να γίνει διάκριση μεταξύ των νευρογλοιακών όγκων (γλοιώματα) και των μη-γλοιακών όγκων. Τα πιο κοινά γλοιώματα είναι τα αστροκυτώματα (που προέρχονται από νευρογλοιακά αστροκύτταρα), τα ολιγοδενδρογλοιώματα (που προέρχονται από ολιγοδενδρογλοιακά κύτταρα) και τα επενδυμώματα (που προέρχονται από επενδυματικά κύτταρα).
Επιδημιολογία
Οι κακοήθεις πρωτοπαθείς όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος είναι σχετικά σπάνιοι και ευθύνονται για περίπου 2 ποσοστό όλων των κακοήθων νεοπλασμάτων. Οι καρκινικές ασθένειες του κεντρικού νευρικού συστήματος κατανέμονται σε 95 τοις εκατό στον εγκέφαλο και σε 5 Ποσοστό σε μηνίγγες, κρανιακά νεύρα και νωτιαίο μυελό. Μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία και ο κίνδυνος εμφάνισης της νόσου αυξάνεται με την ηλικία. Στους ενήλικες, τα γλοιώματα μπορούν να βρεθούν ιστολογικά προερχόμενα από τον υποστηρικτικό ιστό των νευρικών κυττάρων, εκ των οποίων περίπου 75 τοις εκατό των γλοιοβλαστωμάτων Αστροκυτώματα IV. βαθμούς με δυσμενή πρόγνωση. Οι εμβρυϊκοί όγκοι κυριαρχούν σε βρέφη και μικρά παιδιά. Στη Γερμανία, περίπου 3.970 αρρώστησαν το 2016 άνδρες και 3.460 Γυναίκες με κακοήθεις όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος. Κατά μέσο όρο, τα ποσοστά επιβίωσης είναι 21 τοις εκατό για τους άνδρες και 24 τοις εκατό για τις γυναίκες. Οι στατιστικές επίσης σπάνια περιλαμβάνουν ιστολογικά καλοήθεις όγκους του ΚΝΣ, οι οποίοι εμφανίζονται σε περίπου 6.000 νέες περιπτώσεις ανά έτος ψέμα. Περίπου 65 Το ποσοστό προέρχεται από τις μήνιγγες. Οι γυναίκες επηρεάζονται πολύ πιο συχνά. Εάν δεν αντιμετωπιστεί με χειρουργική επέμβαση ή ακτινοθεραπεία, ακόμη και οι καλοήθεις όγκοι μπορεί να είναι θανατηφόροι λόγω της προοδευτικής ανάπτυξης στον κλειστό κρανιακό χώρο. Ο συχνότερος κακοήθης όγκος του ΚΝΣ είναι το γλοιοβλάστωμα, ο πιο κοινός καλοήθης είναι το μηνιγγίωμα.
Αιτιολογία
Η γενετική προδιάθεση για νεοπλάσματα του κεντρικού νευρικού συστήματος είναι σχετικά ασυνήθιστη, αν και ορισμένα γλοιώματα μπορεί να εμφανιστούν ως επιπλοκές πολλαπλών οικογενειών διαταραχών. Η μετάλλαξη ορισμένων ογκοκατασταλτικών γονιδίων χαρακτηρίζει αρκετά κληρονομικά σύνδρομα που δείχνουν αυξημένη ευαισθησία στην ανάπτυξη όγκων του εγκεφάλου. Οι ακόλουθες μεταλλάξεις και τα σύνδρομά τους σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης όγκων εγκεφάλου: μετάλλαξη γονιδίου NF1 με νευροϊνωμάτωση τύπου 1, μετάλλαξη APC με σύνδρομο Turcot, μετάλλαξη PTCH με σύνδρομο Gorlin και TP53 ή CHEK2 -Μετάλλαξη με σύνδρομο Li-Fraumeni. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες που σχετίζονται με τους πρωτογενείς όγκους του εγκεφάλου είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Σε ορισμένες μελέτες, η έκθεση σε χλωριούχο βινύλιο έχει συσχετιστεί με αυξημένη συχνότητα γλοιώματος υψηλού βαθμού. Η μόνη σπάνια αλλά καλά αναγνωρισμένη αιτία πρωτοπαθούς όγκου εγκεφάλου είναι η ιονίζουσα ακτινοβολία. Ειδικότερα, η ακτινοθεραπεία παιδιών με κοκκοειδή κεφαλίτιδα και ασθενών με οξεία λεμφική λευχαιμία, κρανιοφαρυγγίωμα ή λέμφωμα μη Hodgkin σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο γλοιώματος. Οι ασθενείς με AIDS έχουν αυξημένο κίνδυνο πρωτοπαθούς εγκεφαλικού λεμφώματος.
Σημάδια και συμπτώματα
Τα συμπτώματα της εγκεφαλικής νεοπλασίας χαρακτηρίζονται από μετατόπιση ή Καταστροφή του περιβάλλοντος ιστού και διήθηση των ίδιων αιτιών. Το πιο κοινό σύμπτωμα, που αναφέρεται από το 35 τοις εκατό των ασθενών, είναι ο πονοκέφαλος. Η εμφάνιση έντονων πονοκεφάλων σε ασθενείς που κατά τα άλλα σπάνια υποφέρουν από αυτούς είναι συχνά χαρακτηριστική, ειδικά εάν οι κρίσεις κεφαλαλγίας ή οι ημικρανίες είναι πιο έντονες το πρωί και συνοδεύονται από ναυτία, έμετο και νευρολογικά ελλείμματα. Σε ασθενείς που υποφέρουν από πονοκεφάλους πιο συχνά, μια αλλαγή στο σχήμα, η αύξηση της συχνότητας ή της έντασης των επιθέσεων μπορεί να είναι σύμπτωμα ανάπτυξης όγκου στον εγκέφαλο. Οι επιληπτικές κρίσεις εμφανίζονται στο ένα τρίτο περίπου των ασθενών με γλοίωμα, ιδιαίτερα με όγκους χαμηλού βαθμού ή του ΚΝΣ. Τα εστιακά νευρολογικά ελλείμματα σχετίζονται με τη θέση του όγκου. Αλλαγές στην ψυχική κατάσταση συμβαίνουν επίσης στο 15 έως 20 τοις εκατό των ασθενών με γλοίωμα.
Σκαλωσιά
Οι περισσότεροι πρωτογενείς ενδοκρανιακοί όγκοι παραμένουν εντοπισμένοι στο κρανίο, επομένως δεν απαιτούνται συστηματικές διαδικασίες σταδιοποίησης. Αντίθετα, οι πρωτογενείς νευροεκτοδερμικοί όγκοι, τα μυελοβλαστώματα, οι όγκοι των γεννητικών κυττάρων του ΚΝΣ και τα πρωτογενή λεμφώματα του ΚΝΣ συχνά εξαπλώνονται μέσω του υπαραχνοειδή χώρου στις λεπτομηνίγγειες. Η μαγνητική τομογραφία της σπονδυλικής στήλης ή η οσφυονωτιαία παρακέντηση είναι επομένως επίσης απαραίτητη για όλους τους ασθενείς με τέτοιες διαγνώσεις.
Γλοιώματα
Οι πρωτοπαθείς όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) περιλαμβάνουν μια ποικιλία παθολογικών ιστών, ο καθένας με τη δική του φυσική ιστορία. Λόγω του γεγονότος ότι τα γλοιώματα από μόνα τους αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 40 τοις εκατό όλων των όγκων του ΚΝΣ, είναι συνηθισμένο στη βιβλιογραφία να γίνεται διάκριση μεταξύ γλοιακών και μη γλοιακών όγκων.
Αστροκυτώματα
Συστήματα διαφόρων κατηγοριών έχουν προταθεί στη βιβλιογραφία με την πάροδο του χρόνου για τη βαθμολόγηση της κακοήθειας των αστροκυτωμάτων. Από το 1993, το σύστημα αξιολόγησης τεσσάρων επιπέδων που προτείνεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο και εφαρμοσμένο. Βασίζεται σε τέσσερα ιστολογικά χαρακτηριστικά: αυξημένη κυτταρική πυκνότητα, μίτωση, ενδοθηλιακό πολλαπλασιασμό και νέκρωση. Στη συνέχεια, τα αστροκυτώματα βαθμού Ι, όπως τα πιλοκυτταρικά αστροκυτώματα, είναι τυπικά καλοήθους ιστολογίας. Αστροκυτώματα II. Οι βαθμοί (διάχυτοι) εμφανίζουν αυξημένη κυτταρική πυκνότητα ως μοναδικό ιστολογικό χαρακτηριστικό και είναι νεοπλάσματα με μικρότερο βαθμό διήθησης. Τα αστροκυτώματα III παρουσιάζουν σημαντική μίτωση. βαθμός (αναπλαστικό). Και ενδοθηλιακός πολλαπλασιασμός ή νέκρωση παρατηρείται στα αστροκυτώματα IV. βαθμούς, τα λεγόμενα γλοιοβλαστώματα.
Αναπλαστικά αστροκυτώματα
thumb|left|200px|Μαγνητική τομογραφία διαφορετικών θεραπευτικών φάσεων ενός αναπλαστικού αστροκυτώματος Το αναπλαστικό αστροκύτωμα είναι ένας κακοήθης όγκος του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από διάχυτη ανάπτυξη, αυξημένη κυτταρική πυκνότητα και σχήματα πυρηνικής διαίρεσης. Προέρχεται από έναν συγκεκριμένο κυτταρικό πληθυσμό του κεντρικού νευρικού συστήματος, τα αστροκύτταρα. Σύμφωνα με την ταξινόμηση του ΠΟΥ για όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος, ο όγκος αντιστοιχεί σε όγκου βαθμού III. Συνήθως, οι ασθενείς με αναπλαστικό αστροκύτωμα παρουσιάζουν επιληπτικές κρίσεις, εστιακά νευρολογικά ελλείμματα, πονοκεφάλους και αλλαγές προσωπικότητας. Η μέση ηλικία των ασθενών είναι τα 45 έτη. Η μαγνητική τομογραφία γενικά δείχνει μια μαζική βλάβη με αυξημένο σήμα αντίθεσης, το οποίο μπορεί επίσης να είναι πιο αδύναμο. Η διάγνωση γίνεται με ιστολογική εξέταση της βλάβης με βιοψία ή χειρουργική εκτομή. Μια χειρότερη πρόγνωση μπορεί να σχετίζεται με προχωρημένη ηλικία, κακή φυσική κατάσταση και σημαντική νευρολογική βλάβη. Γενικά, το θεραπευτικό αποτέλεσμα είναι καλύτερο με πλήρη χειρουργική εκτομή (τυπική θεραπεία) χωρίς αυξανόμενα νευρολογικά ελλείμματα. Η ακτινοθεραπεία είναι καθιερωμένη γιατί έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τον χρόνο επιβίωσης. Ο ρόλος της χημειοθεραπείας είναι αμφιλεγόμενος.
Γλοιοβλάστωμα
thumb|right|200 px|Γλοιοβλάστωμα χωρίς θεραπεία Οι πιο συχνοί και κακοήθεις όγκοι γλοιακών κυττάρων είναι τα γλοιοβλαστώματα. Αποτελούνται από μια ετερογενή μάζα κακώς διαφοροποιημένων κυττάρων αστροκυτώματος κυρίως σε ενήλικες. Εμφανίζονται συνήθως στα εγκεφαλικά ημισφαίρια, πιο σπάνια στο εγκεφαλικό στέλεχος ή στο νωτιαίο μυελό. Εκτός από πολύ σπάνιες περιπτώσεις, όπως όλοι οι όγκοι του εγκεφάλου, δεν εκτείνονται πέρα από τις δομές του κεντρικού νευρικού συστήματος. Το γλοιοβλάστωμα μπορεί να προκύψει από διάχυτο (II. βαθμού) ή ένα αναπλαστικό αστροκύτωμα (III. βαθμός) αναπτύσσονται. Στην τελευταία περίπτωση, ονομάζεται δευτερεύουσα. Ωστόσο, όταν εμφανίζεται χωρίς προηγούμενα ή στοιχεία προηγούμενης κακοήθειας, αναφέρεται ως πρωτοπαθής. Τα γλοιοβλαστώματα αντιμετωπίζονται με χειρουργική επέμβαση, ακτινοβολία και χημειοθεραπεία. Θεραπεύονται δύσκολα και υπάρχουν λίγες περιπτώσεις που επιβιώνουν πέραν των τριών ετών.
Ολιγοδενδρογλοιώματα
Το ολιγοδενδρογλίωμα είναι ένας ασυνήθιστος νευρογλοιακός όγκος του εγκεφάλου που προκύπτει από ολιγοδενδροκύτταρα. Εμφανίζεται κυρίως σε ενήλικες μεταξύ 40 και 45 ετών, κατά προτίμηση στον εγκεφαλικό φλοιό και στη λευκή ουσία των εγκεφαλικών ημισφαιρίων. Τα ολιγοδενδρογλοιώματα είναι σχετικά ασυνήθιστα, καθώς αντιπροσωπεύουν λιγότερο από περίπου το 5 τοις εκατό όλων των πρωτοπαθών όγκων του εγκεφάλου και όχι περισσότερο από περίπου το 10 έως 15 τοις εκατό όλων των γλοιωμάτων. Αυτοί οι όγκοι χωρίζονται σε χαμηλού βαθμού και σε αναπλαστικές βλάβες. Το αναπλαστικό ολιγοδενδρογλίωμα χαρακτηρίζεται από αυξημένη κυτταρική πυκνότητα, μίτωση, ενδοθηλιακό πολλαπλασιασμό και πυρηνικό πολυμορφισμό και νέκρωση.
Ολιγοδενδρογλοιώματα και ολιγοαστροκυτώματα χαμηλού βαθμού
thumb|right|200 px|οριζόντιος - Σύγκριση μαγνητικής τομογραφίας ολιγοδενδρογλιώματος Η διάμεση επιβίωση για ασθενείς με καθαρό ολιγοδενδρογλίωμα είναι περίπου 10 χρόνια, με ολιγοαστροκύτωμα περίπου 8 χρόνια. Η επιμήκυνση σε σύγκριση με τα καθαρά αστροκυτώματα οφείλεται σε διαγραφή ή μετατόπιση του ζεύγους 1p/19q στον όγκο. Η μέση ηλικία των ασθενών κατά τη διάγνωση είναι τα 35 έτη. Τυπικά συμπτώματα είναι οι επιληπτικές κρίσεις, αλλά μπορεί επίσης να αναφερθούν εστιακά νευρολογικά ελλείμματα, αλλαγές προσωπικότητας ή άλλα συμπτώματα ενδοκρανιακής πίεσης, όπως πονοκέφαλος και έμετος. Αυτοί οι όγκοι δεν είναι συνήθως ορατοί στην αξονική τομογραφία, επομένως η μαγνητική τομογραφία είναι η μέθοδος εκλογής για τη διαγνωστική απεικόνιση. Στο T_2-Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού αναγνωρίζονται ως αυξημένη ένταση σήματος. επί T_1-Εικόνες, από την άλλη πλευρά, το σήμα μπορεί να τεθεί σε σίγαση και η βελτίωση της αντίθεσης μπορεί να ανιχνευθεί μόνο περιστασιακά. Ενδέχεται να λείπει ένα σήμα ασβεστοποίησης. Αυτοί οι όγκοι αναπτύσσονται πιο αργά από τα χαμηλού βαθμού αστροκυτώματα και δεν υπάρχει συναίνεση στη βιβλιογραφία σχετικά με τη βέλτιστη θεραπεία. Η αρχική θεραπεία περιλαμβάνει τον έλεγχο των συμπτωμάτων με αντισπασμωδικά φάρμακα, ακτινοβολία, χημειοθεραπεία ή συνδυασμό των δύο τελευταίων. Η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία παίζουν σημαντικό ρόλο στις υποτροπές. Οι εκτομές μπορούν να ανακουφίσουν τα συμπτώματα. Στην τεμοζολομίδη έδειξε 50 Το ποσοστό των ασθενών που υποτροπιάζουν μετά από ακτινοθεραπεία έχουν θετική αντίδραση.
Αναπλαστικά ολιγοδενδρογλοιώματα και ολιγοαστροκυτώματα
thumb|left|200px|Μαθηματική μοντελοποίηση της ανάπτυξης ενός αναπλαστικού ολιγοδενδρογλοιώματος με βάση τις τοπολογικές δομές του εγκεφάλου, εξέταση δύο pons (βίντεο) Τα αναπλαστικά ολιγοδενδρογλοιώματα εμφανίζουν τυπικά συμπτώματα που προκύπτουν από τη μαζική επίδραση και τις επιληπτικές κρίσεις. Παρά τη χημειοευαισθησία τους, η διάμεση επιβίωση είναι μόνο 3 μέχρι τις 5 Χρόνια. Η θεραπεία περιλαμβάνει μέγιστη εκτομή, ακολουθούμενη από ακτινοθεραπεία. Σχετικά με τη χημειοθεραπεία, θα πρέπει να σημειωθεί ότι δύο πρόσφατες κλινικές δοκιμές φάσης ΙΙΙ συνέκριναν τα αποτελέσματα της ακτινοθεραπείας με αυτά της συνδυασμένης ακτινοθεραπείας και χημειοθεραπείας με προκαρβαζίνη, λομουστίνη, βινκριστίνη. Αν και η επιβίωση χωρίς σχετικά συμπτώματα ήταν μεγαλύτερη με τη συνδυασμένη θεραπεία, η συνολική επιβίωση ήταν η ίδια και για τις δύο θεραπείες. Οι ασθενείς με διαγραφή 1p/19q πέτυχαν τα καλύτερα αποτελέσματα θεραπείας, ενώ οι ασθενείς χωρίς διαγραφή 1p/19q μπόρεσαν να βελτιώσουν τα αποτελέσματά τους με χημειοθεραπεία PCV. Προοπτικέςκλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι περίπου 50 μέχρι το 70 Το ποσοστό των ασθενών με υποτροπιάζον αναπλαστικό ολιγοδενδρογλίωμα μετά από ακτινοθεραπεία ανταποκρίνεται θετικά στη χημειοθεραπεία με PCV ή τεμοζολομίδη. Αν και η ανώτερη αποτελεσματικότητα της θεραπείας με τεμοζολομίδη και PCV δεν έχει τεκμηριωθεί, η έλλειψη αθροιστικής μυελοκαταστολής με τεμοζολομίδη υποδηλώνει τη χρήση της στην έναρξη της θεραπείας υποτροπής.
Επενδυμώματα
thumb|right|200 px|T_2-Αξονική προβολή με μαγνητικό σπιν επενδυμώματος Το επενδύμωμα είναι ένα νεόπλασμα που αναπτύσσεται από επενδυματικά κύτταρα που καλύπτουν τις εγκεφαλικές κοιλίες, το χοριοειδές πλέγμα, το τερματικό νήμα και τον κεντρικό σωλήνα του νωτιαίου μυελού. Τα επενδυματικά κύτταρα υπάρχουν επίσης στο παρέγχυμα του εγκεφάλου ως αποτέλεσμα της εμβρυϊκής μετανάστευσης από τις περικοιλιακές περιοχές στον εγκεφαλικό φλοιό. Αυτοί οι αρκετά σπάνιοι όγκοι μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά έχουν δύο χαρακτηριστικές κορυφές, από 0 έως 10 και από 40 έως 50 ετών. Οι ενδοκρανιακές κακώσεις, που συνήθως συμβαίνουν στον οπίσθιο βόθρο, είναι πιο συχνές στην πρώτη ηλικιακή ομάδα, ενώ οι κακώσεις της σπονδυλικής στήλης είναι συχνότερες στη δεύτερη ηλικιακή ομάδα. Τα επενδυμώματα χωρίζονται σε χαμηλού βαθμού βλάβες (I. και II. βαθμού στην κλίμακα της ΠΟΥ) και αναπλαστικές βλάβες (III. μοίρες) υποδιαιρείται. Ι. βαθμού είναι ιδιαίτερα τα υποεπενδυμώματα και τα μυξοθηλώδη επενδυμώματα, III. Αναπλαστικό επενδύμωμα. Οι ασθενείς με χαμηλού βαθμού επενδυμώματα στη σπονδυλική στήλη που μπορούν να αφαιρεθούν πλήρως δεν υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία στη συνέχεια. Ο ρόλος της μετεγχειρητικής ακτινοθεραπείας σε χαμηλού βαθμού ενδοκρανιακά επενδυμώματα είναι αμφιλεγόμενος, αλλά η ακτινοθεραπεία συνήθως ενδείκνυται για αναπλαστικούς ή χαμηλού βαθμού όγκους που δεν μπορούν να εκτομηθούν πλήρως. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα επενδυμώματα ανταποκρίνονται στη χημειοθεραπεία, ιδιαίτερα σε αυτές με βάση την πλατίνα. Το όφελος στη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα είναι 67 Τοις εκατό, από την άλλη 25 για τις νιτροζουρίες Τοις εκατό. Η πρόγνωση για τα επενδυμώματα II. Οι βαθμοί είναι η 6ετής επιβίωση χωρίς ασθένεια 68 τοις εκατό και με συνολική επιβίωση 87 Τοις εκατό. Στα αναπλαστικά επενδυμώματα, αυτές οι τιμές πέφτουν στο 29 τοις εκατό ή στο 37 Τοις εκατό.
Μυελοβλαστώματα
thumb|right|200 px|Υπολογιστική τομογραφία μυελοβλαστώματος Το μυελοβλάστωμα είναι ο πιο συχνός κακοήθης όγκος του εγκεφάλου στα παιδιά. Η υψηλότερη συχνότητα εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 2 και 7 ετών. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος ασθένειας παραμένει στην παιδική ηλικία, καθώς το μυελοβλάστωμα είναι πολύ σπάνιο σε άτομα ηλικίας άνω των 21 ετών. Αυτός ο όγκος είναι χαρακτηριστικός του οπίσθιου βόθρου, όπου εντοπίζεται και στα δύο ημισφαίρια της παρεγκεφαλίδας ή στον παρεγκεφαλιδικό κορμό. Επειδή είναι επεμβατική και ταχέως αναπτυσσόμενη, συνήθως εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) μέσω του ΕΝΥ και μπορεί να διεισδύσει στο έδαφος της κοντινής τέταρτης κοιλίας και στις μήνιγγες. Σπάνια, μπορεί να εμφανιστούν πρόσθετες μεταστάσεις στο ΚΝΣ. Όταν εμφανίζεται η κακοήθεια, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν απώλεια ισορροπίας, ασυντονισμό, διπλωπία, δυσαρθρία και λόγω προσβολής της τέταρτης κοιλίας, που συχνά οδηγεί σε αποφρακτικό υδροκεφαλία, κεφαλαλγία, ναυτία και έμετο και ασταθές βάδισμα. Η μαγνητική τομογραφία συνήθως δείχνει μια τεράστια βλάβη που ενισχύει την αντίθεση που περιλαμβάνει την παρεγκεφαλίδα. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το μυελοβλάστωμα έχει υψηλή τάση να διεισδύει τοπικά στις λεπτομηνίγγιες καθώς και να εξαπλώνεται στον υπαραχνοειδή χώρο, εμπλέκοντας τις κοιλίες, την εγκεφαλική κυρτότητα και τις λεπτομηνιγγικές επιφάνειες της σπονδυλικής στήλης. Κατά συνέπεια, είναι απαραίτητο να φέρουμε ολόκληρο τον κρανιονωτιαίο άξονα σε συντονισμό. Σκοπός της χειρουργικής επέμβασης είναι η αφαίρεση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης μάζας που παρουσιάζει η βλάβη. Στην πραγματικότητα, οι μετεγχειρητικοί υπολειπόμενοι όγκοι έχουν ως αποτέλεσμα χειρότερη πρόγνωση. Επίσης προάγγελος δυσμενούς πρόγνωσης είναι η παρουσία καρκινικών κυττάρων στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό ή η ανίχνευση συντονισμού των λεπτομηνιγγικών μεταστάσεων. Η χειρουργική επέμβαση από μόνη της συνήθως δεν είναι θεραπευτική. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, μπορεί να προκύψει θεραπευτική ακτινοβολία του κρανιονωτιαίου άξονα, εστιασμένη στη θέση του πρωτοπαθούς όγκου. Η προσθήκη χημειοθεραπείας μετά την ακτινοθεραπεία αυξάνει το ποσοστό ίασης. Φάρμακα με βάση την πλατίνα (σισπλατίνη ή καρβοπλατίνη), η ετοποσίδη και ένας αλκυλιωτικός παράγοντας (κυκλοφωσφαμίδη ή λομουστίνη) χρησιμοποιούνται με τη βινκριστίνη. Με την κατάλληλη θεραπεία, οι περιπτώσεις μακράς επιβίωσης άνω των 3 ετών σε ασθενείς με μυελοβλάστωμα κυμαίνονται από 60 έως 60 ετών και 80 Τοις εκατό.
Μηνιγγιώματα
thumb|right|200 px|Μακροσκόπηση μηνιγγιώματος: Είναι ξεκάθαρο ορατό ότι ο όγκος πιέζει τον εγκέφαλο αντί να τον διεισδύσει thumb|right|200 px|Ιστολογία μηνιγγιώματος Τα μηνιγγιώματα είναι οι πιο συχνοί ενδοκράνιοι εξωγενείς ή εξωαξονικοί όγκοι του εγκεφάλου που προέρχονται από τα κύτταρα του αραχνοειδούς, της μεμβράνης που επενδύει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Η συχνότητα εμφάνισης αυτής της νεοπλασίας είναι περίπου 2 περιπτώσεις ανά έτος ανά 100.000 Κάτοικος. Είναι συχνότερα σε γυναίκες στην έκτη και έβδομη δεκαετία. Η συχνότητά τους είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς με νευροϊνωμάτωση τύπου 2. Η απώλεια του χρωμοσώματος 22 είναι χαρακτηριστικό των μηνιγγιωμάτων, αν και η προγνωστική σημασία αυτού του ευρήματος είναι ακόμη ασαφής. Οι ασθενείς με μηνιγγίωμα μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα τυπικά μιας μαζικής βλάβης του κρανίου, συμπεριλαμβανομένων επιληπτικών κρίσεων και εστιακών νευρολογικών ελλειμμάτων. Επειδή το μηνιγγίωμα μπορεί επίσης να είναι ασυμπτωματικό, ενίοτε ανιχνεύονται σε αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία για άλλους λόγους. Αυτός ο όγκος συντονισμού έχει μια χαρακτηριστική εμφάνιση, που συνήθως αποτελείται από ομοιόμορφη ενίσχυση της αντίθεσης κατά μήκος της μήνιγγας με σαφή διαχωρισμό από το παρέγχυμα του εγκεφάλου. Ένα άλλο χαρακτηριστικό, αν και δεν υπάρχει σε όλες τις περιπτώσεις, είναι η λεγόμενη «ουρά της σκληράς μήνιγγας», που αντιπροσωπεύεται από μια διόγκωση που εκτείνεται πέρα από τη βλάβη και υποδηλώνει το σημείο αγκύρωσης στη μήνιγγα. Οι ασθενείς με μηνιγγίωμα μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα τυπικά μιας μαζικής βλάβης του κρανίου, συμπεριλαμβανομένων επιληπτικών κρίσεων και εστιακών νευρολογικών ελλειμμάτων. Επειδή το μηνιγγίωμα μπορεί επίσης να είναι ασυμπτωματικό, ενίοτε ανιχνεύονται σε αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία για άλλους λόγους. Αυτός ο όγκος συντονισμού έχει μια χαρακτηριστική εμφάνιση, που συνήθως αποτελείται από ομοιόμορφη ενίσχυση της αντίθεσης κατά μήκος της μήνιγγας με σαφή διαχωρισμό από το παρέγχυμα του εγκεφάλου. Ένα άλλο χαρακτηριστικό, αν και δεν υπάρχει σε όλες τις περιπτώσεις, είναι η λεγόμενη «ουρά της σκληράς μήνιγγας», που αντιπροσωπεύεται από μια διόγκωση που εκτείνεται πέρα από τη βλάβη και υποδηλώνει το σημείο αγκύρωσης στη μήνιγγα. Πολλά τυχαία ανακαλυφθέντα μηνιγγιώματα δεν απαιτούν θεραπεία κατά τη στιγμή της αρχικής διάγνωσης. Εάν διαπιστωθεί ότι ο ασθενής έχει σημαντική μαζική επίδραση, ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν συμπτώματα ή όχι, η θεραπεία εκλογής είναι συνήθως η πλήρης εκτομή. Σε ένα στούντιο της Mayo Clinics που συγκρίνει τα ποσοστά ελέγχου όγκου μετά από χειρουργική εκτομή και ακτινοχειρουργική σε ασθενείς με μικρό έως μέτριο ενδοκρανιακό μηνιγγίωμα και χωρίς συμπτώματα μαζικής επίδρασης, η ακτινοχειρουργική οδήγησε σε καλύτερο έλεγχο (98 έναντι 88 τοις εκατό) και με λιγότερες επιπλοκές (10 έναντι 22 ποσοστό) σε σύγκριση με τη χειρουργική αφαίρεση. ασταθές βάδισμα.
Εγκεφαλικές μεταστάσεις
Οι εγκεφαλικές μεταστάσεις είναι τα πιο κοινά ενδοκρανιακά νεοπλάσματα στους ενήλικες, καθώς είναι δέκα φορές συχνότερα από τους πρωτοπαθείς όγκους του εγκεφάλου. Πατούν στα 20 μέχρι τα 40 ποσοστό των ενηλίκων με καρκίνο και σχετίζονται κυρίως με τον καρκίνο του πνεύμονα και του μαστού και το μελάνωμα. Αυτές οι βλάβες προκύπτουν από την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και πιο συχνά εμφανίζονται στη συμβολή της φαιάς και της λευκής ουσίας, όπου η διατομή των αιμοφόρων αγγείων αλλάζει, παγιδεύοντας εμβολές καρκινικών κυττάρων. 80 το ποσοστό των βλαβών εμφανίζονται στα εγκεφαλικά ημισφαίρια, 15 τοις εκατό στην παρεγκεφαλίδα και 5 τοις εκατό στο εγκεφαλικό στέλεχος. Περίπου 80 το ποσοστό των ασθενών έχουν ιστορικό συστηματικού καρκίνου και το 70 ποσοστό έχει πολλαπλές εγκεφαλικές μεταστάσεις. thumb|right|200 px|οριζόντιος T_2-Μαγνητική τομογραφία εγκεφαλικής μετάστασης μελανώματος Πρόσφατα έχουν γίνει σημαντικές πρόοδοι στη διάγνωση και τη θεραπεία αυτών των βλαβών, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της επιβίωσης και τον έλεγχο των συμπτωμάτων. Η έναρξη των σημείων και των συμπτωμάτων είναι παρόμοια με εκείνα άλλων ογκωδών βλαβών στον εγκέφαλο. Η διαγνωστική μέθοδος εκλογής είναι η μαγνητική τομογραφία με χρήση σκιαγραφικών μέσων. Η βιβλιογραφία δείχνει ισοδύναμα αποτελέσματα για χειρουργική και ακτινοχειρουργική. Το τελευταίο φαίνεται να είναι πιο βολικό, αποτελεσματικό και ασφαλέστερο για μικρές βλάβες ή σε περιοχές απρόσιτες για χειρουργική επέμβαση. Η ακτινοχειρουργική είναι μια λογική εναλλακτική για ασθενείς που δεν μπορούν να χειρουργηθούν για ιατρικούς λόγους. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση είναι σαφώς η βέλτιστη μέθοδος για τη λήψη ιστών για διάγνωση και την αφαίρεση των βλαβών που προκαλούν μαζική επίδραση. Επομένως, η ακτινοχειρουργική και η χειρουργική πρέπει καλύτερα να θεωρούνται ως δύο συμπληρωματικές αλλά διαφορετικές μέθοδοι που πρέπει να εφαρμόζονται ανάλογα με τη διαφορετική κατάσταση του ασθενούς. Για σχεδόν 50 το ποσοστό των ασθενών με μία ή δύο εγκεφαλικές μεταστάσεις δεν είναι υποψήφιοι για χειρουργική αφαίρεση λόγω μη προσβασιμότητας των βλαβών, έκτασης συστηματικής νόσου ή άλλων παραγόντων. Σε αυτούς και σε άλλους ασθενείς με πολλαπλές μεταστάσεις προσφέρεται συνήθως πανεγκεφαλική ακτινοθεραπεία ως πρότυπο φροντίδας. Στην πραγματικότητα φτάστε σχεδόν τα 50 τοις εκατό από αυτούς με αυτή τη θεραπεία βελτίωση των νευρολογικών συμπτωμάτων και 50 μέχρι το 70 τοις εκατό μια αισθητή αντίδραση. Η χημειοθεραπεία σπάνια χρησιμοποιείται κυρίως για εγκεφαλικές μεταστάσεις. Για τους περισσότερους ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις, η διάμεση επιβίωση είναι μόνο τέσσερις έως έξι μήνες μετά την πανεγκεφαλική ακτινοθεραπεία. Ωστόσο, ασθενείς ηλικίας κάτω των 60 ετών με διακριτές βλάβες και ελεγχόμενη συστηματική νόσο μπορεί να επιτύχουν μεγαλύτερη επιβίωση επειδή μπορούν να ανεχθούν μια πιο επιθετική θεραπευτική προσέγγιση.
Μηνιγγικές μεταστάσεις
thumb|right|200 px|Ιστόγραμμα μηνιγγικών μεταστάσεων Γύρω στις 5 ποσοστό των ασθενών με όγκο μπορεί να διαγνωστεί με μεταστάσεις των μαλακών μηνίγγων (λεπτομηνιγγικές εγκεφαλικές). Τις περισσότερες φορές εμφανίζονται σε μελάνωμα, καρκίνο του μαστού και του πνεύμονα ως αποτέλεσμα της εξάπλωσης των καρκινικών κυττάρων μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Τα κακοήθη κύτταρα στη συνέχεια εξαπλώνονται σε όλο το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ), γενικά μέσω του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, κοινώς γνωστό ως εγκεφαλικό υγρό. Ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα μπορεί να προκληθούν από μηνιγγικές μεταστάσεις, μεταξύ άλλων: Η διάγνωση μπορεί να γίνει με εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού ή μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Η παρουσία κακοήθων κυττάρων μπορεί να μετρηθεί στο 50 το ποσοστό των ασθενών μπορεί να αναγνωριστεί. Τουλάχιστον 10 ποσοστό των ασθενών με λεπτομηνιγγική προσβολή, η κυτταρολογική εξέταση παραμένει αρνητική. Αυξάνοντας τον αριθμό των οσφυϊκών παρακεντήσεων σε έξι και τον όγκο του υγρού που αφαιρέθηκε σε 10 χιλιοστόλιτρο ανά παρακέντηση μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα θετικής διάγνωσης. Στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, η συγκέντρωση των πρωτεϊνών είναι συνήθως υψηλή, αυτή της γλυκόζης μπορεί να είναι χαμηλή παρουσία πλειοκυττάρωσης. Η ακτινολογική μελέτη μπορεί να δείξει υδροκέφαλο χωρίς μαζική βλάβη ή διάχυτη διεύρυνση των λεπτομηνίγγων. Χωρίς θεραπεία, η διάμεση επιβίωση είναι 4 μέχρι τις 6 εβδομάδες, με θάνατο λόγω προοδευτικής νευρολογικής επιδείνωσης. Οι λεπτομηνιγγικές μεταστάσεις είναι συχνά μια εκδήλωση του τελικού σταδίου της κύριας νόσου και η συμπτωματική θεραπεία μπορεί να είναι η καταλληλότερη λύση. Τα κορτικοστεροειδή και τα αναλγητικά προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση. Η θεραπεία μπορεί να προσφερθεί σε ασθενείς με ελάχιστη συστηματική νόσο και αποδεκτή γενική φυσική κατάσταση για την ανακούφιση των συμπτωμάτων και την παράταση της επιβίωσης. Η διάμεση επιβίωση μπορεί να βελτιωθεί με ακτινοθεραπεία σε συμπτωματικές θέσεις και πιο ογκώδεις ασθένειες περιοχές που εντοπίζονται με ακτινογραφία και με ενδορραχιαία θεραπεία με μεθοτρεξάτη, κυταραβίνη και θειοτέπα, που εκτελείται με οσφυϊκή παρακέντηση ή καθετήρα Ommaya, από 3 στις 6 μήνες αυξάνονται. Η κύρια επιπλοκή της ενδορραχιαίας θεραπείας με βάση τη μεθοτρεξάτη είναι η νεκρωτική λευκοεγκεφαλοπάθεια, η οποία μπορεί να αναπτυχθεί μετά από μήνες θεραπείας σε αυτούς τους λίγους ασθενείς που μπορούν να απολαύσουν παρατεταμένη επιβίωση. Αυτή η καταστροφική τοξική επίδραση είναι ιδιαίτερα συχνή σε ασθενείς που έχουν λάβει προηγούμενη ή ταυτόχρονα ακτινοθεραπεία με ενδορραχιαία θεραπεία με μεθοτρεξάτη.
Πόνοι και τελική φροντίδα
Η παρηγορητική φροντίδα είναι μια ειδική μορφή φροντίδας που έχει σχεδιαστεί για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής ασθενών που πάσχουν από μια σοβαρή ή απειλητική για τη ζωή ασθένεια, όπως ο καρκίνος. Στόχος της παρηγορητικής φροντίδας δεν είναι η θεραπεία, αλλά η πρόληψη ή αντιμετώπιση όσο το δυνατόν νωρίτερα των συμπτωμάτων και των παρενεργειών της νόσου και της αντιμετώπισής της, καθώς και των ψυχολογικών, κοινωνικών και πνευματικών προβλημάτων που συνδέονται με αυτήν. Η παρηγορητική φροντίδα είναι επίσης γνωστή ως φροντίδα άνεσης, υποστηρικτική φροντίδα και διαχείριση συμπτωμάτων. Η παρηγορητική φροντίδα παρέχεται καθ' όλη τη διάρκεια της εμπειρίας του ασθενούς με τον καρκίνο. Συνήθως ξεκινά με τη διάγνωση και συνεχίζεται μέσω της θεραπείας, της μετέπειτα φροντίδας και του τέλους της ζωής.
2667 Οϊκάβα
Ο Οϊκάβα (Oikawa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1967 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιάπωνα αστρονόμου Οκούρο Οϊκάβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Οικαβα
Άγιος Βασίλειος (συνοικία Στροβόλου)
Ο Άγιος Βασίλειος είναι συνοικία του Δήμου Στροβόλου.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τη Χρυσελεούσα, στα ανατολικά με τη συνοικία Απόστολος Βαρνάβας και Άγιος Μακάριος, στα νότια και δυτικά με την Αγία Παρασκευή (Δήμος Λακατάμιας) και στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Μάμα (Δήμος Λακατάμιας). Επιπλέον, η συνοικία Εθνομάρτυρας Κυπριανός συνορεύει από όλες τις μεριές της με τον Άγιο Βασίλειο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Βασιλείου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Στροβολου
Δημήτριος Γιαννακόπουλος (ΕΔΕΣ)
Ο Δημήτριος ή Μήτσος Γιαννακόπουλος (... - 4 Νοεμβρίου 1943 ) ήταν Έλληνας δικηγόρος, στέλεχος του ΕΔΕΣ Αθηνών. Ήταν υπέρμαχος της συνεργασίας με το ΕΑΜ. Δολοφονήθηκε για τη δράση του στις 4 Νοεμβρίου 1943.
Νεανικά Χρόνια
Μεγάλωσε σε χωριό στη περιοχή των Καλαβρύτων. Σπούδαζε ενώ παράλληλα εργαζόταν ως εφημεριδοπώλης.