cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιανουαριανή Εξέγερση
Ρομούαλντ Τράουγκουτ
Μόνο αφού ο Πολωνός στρατηγός Ρομούαλντ Τράουγκουτ πήρε την κατάσταση στα χέρια του στις 17 Οκτωβρίου 1863 για να ενώσει όλες τις τάξεις κάτω από ένα ενιαίο εθνικό λάβαρο, ο αγώνας θα μπορούσε να συνεχιστεί. Η αναδιάρθρωσή του ως προετοιμασία για μια επίθεση την άνοιξη του 1864 βασιζόταν σε έναν πανευρωπαϊκό πόλεμο. Στις 27 Δεκεμβρίου 1863, θέσπισε ένα διάταγμα της πρώην προσωρινής κυβέρνησης παραχωρώντας στους αγρότες τη γη που δούλευαν. Η γη επρόκειτο να παρασχεθεί με αποζημίωση των ιδιοκτητών μέσω κρατικών πόρων μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της εξέγερσης. Ο Τράουγκουτ κάλεσε όλες τις πολωνικές τάξεις να ξεσηκωθούν ενάντια στη ρωσική καταπίεση για τη δημιουργία ενός νέου πολωνικού κράτους. Η ανταπόκριση ήταν μέτρια, καθώς η πολιτική ήρθε πολύ αργά. Η ρωσική κυβέρνηση είχε ήδη αρχίσει να εργάζεται μεταξύ των αγροτών για να τους παραχωρήσει γενναιόδωρα αγροτεμάχια. Οι αγρότες που είχαν εξαγοραστεί δεν ασχολήθηκαν με Πολωνούς επαναστάτες σε κανένα βαθμό ούτε τους παρείχαν υποστήριξη.
Οι μάχες συνεχίστηκαν κατά διαστήματα κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 1863–1864 στο νότιο άκρο του Βασιλείου, κοντά στα σύνορα της Γαλικίας, από όπου εξακολουθούσε να παρέχεται βοήθεια. Στα τέλη Δεκεμβρίου στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν, η μονάδα του Στρατηγού Μίχαου Χάιντενραϊχ κατακλύστηκε. Η πιο αποφασιστική αντίσταση συνεχίστηκε στα Όρη Τιμίου Σταυρού, όπου ο Στρατηγός Γιούζεφ Χάουκε-Μπόσακ διακρίθηκε παίρνοντας πολλές πόλεις από τις εξαιρετικά ανώτερες ρωσικές δυνάμεις. Ωστόσο, και αυτός υπέκυψε σε μια συντριπτική ήττα στις 21 Φεβρουαρίου 1864, που προήγγειλε το τέλος του ένοπλου αγώνα. Στις 29 Φεβρουαρίου, η Αυστρία επέβαλε στρατιωτικό νόμο και στις 2 Μαρτίου, οι τσαρικές αρχές επέβαλαν την κατάργηση της δουλοπαροικίας στο Βασίλειο της Πολωνίας. Και τα δύο γεγονότα εξουδετέρωσαν την ιδέα του Τράουγκουτ για ανάπτυξη της εξέγερσης με μια γενική κινητοποίηση του πληθυσμού στο ρωσικό διαμελισμό και εξάρτηση από τη βοήθεια από τη Γαλικία. Τον Απρίλιο του 1864, ο Ναπολέων Γ΄ εγκατέλειψε το πολωνικό ζήτημα. Ο Βουαντίσουαφ Τσαρτορίσκι έγραψε στον Τράουγκουτ: «Είμαστε μόνοι και μόνοι θα παραμείνουμε».
Οι συλλήψεις εξάλειψαν βασικές θέσεις στο μυστικό πολωνικό κράτος και όσοι ένιωθαν ότι απειλούνται αναζήτησαν καταφύγιο στο εξωτερικό. Ο Τράουγκουτ αιχμαλωτίστηκε το βράδυ της 10ης Απριλίου. Αφού αυτός και τα τέσσερα τελευταία μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, οι Αντόνι Γεζιοράνκι, Ράφαου Κραγέφσκι, Γιούζεφ Τοτσίσκι και Ρόμαν Ζουλίνσκι, συνελήφθησαν από τα ρωσικά στρατεύματα, φυλακίστηκαν και εκτελέστηκαν με απαγχονισμό στις 5 Αυγούστου στο Οχυρό της Βαρσοβίας. Αυτό σήμανε το συμβολικό κλείσιμο της Εξέγερσης. Μόνο ο Αλεξάντερ Βασκόφσκι, ο επικεφαλής της εξέγερσης της Βαρσοβίας διέφυγε από την αστυνομία μέχρι τον Δεκέμβριο του 1864, αλλά και αυτός εντάχθηκε στη λίστα των «χαμένων» τον Φεβρουάριο του 1865. Ο πόλεμος που αποτελείται από 650 μάχες και αψιμαχίες με 25.000 Πολωνούς και άλλους αντάρτες που σκοτώθηκαν, διήρκησε 18 μήνες. Η εξέγερση συνεχίστηκε στη Σαμογιτία και την Ποντλάχια, όπου ο ελληνοκαθολικός πληθυσμός, αγανακτισμένος και διωκόμενος για τη θρησκευτική του τελετή, το «Kryaki» (αυτοί που βαφτίστηκαν στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία) και άλλοι όπως ο διοικητής και ιερέας Στανίσουαφ Μπζούσκα, προσκολλήθηκαν περισσότερο στο επαναστατικό λάβαρο μέχρι την άνοιξη του 1865.
Δεκαετίες αντιποίνων
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/Malczewski_wigilia_na_syberii.jpg/200px-Malczewski_wigilia_na_syberii.jpg|μικρογραφία|200x200εσ| Παραμονή Χριστουγέννων στη Σιβηρία, [[Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι]] Μετά την κατάρρευση της εξέγερσης ακολούθησαν σκληρά αντίποινα. Σύμφωνα με επίσημες ρωσικές πληροφορίες, 396 άτομα εκτελέστηκαν και 18.672 εξορίστηκαν στη Σιβηρία. Μεγάλος αριθμός ανδρών και γυναικών στάλθηκαν στο εσωτερικό της Ρωσίας, στον Καύκασο στα Ουράλια Όρη και σε άλλες απομακρυσμένες περιοχές. Συνολικά περίπου 70.000 άτομα φυλακίστηκαν και στη συνέχεια εξορίστηκαν από την Πολωνία και απεστάλησαν σε μακρινές περιοχές της Ρωσίας.
Η κατάργηση της δουλοπαροικίας στις αρχές του 1864 θεσπίστηκε σκόπιμα σε μια κίνηση που σχεδιάστηκε ειδικά για να καταστρέψει τη σλάχτα. Η ρωσική κυβέρνηση κατάσχεσε 1.660 κτήματα στην Πολωνία και 1.794 στη Λιθουανία. Επιβλήθηκε φόρος εισοδήματος 10% σε όλα τα κτήματα ως πολεμική αποζημίωση. Μόνο το 1869 μειώθηκε ο φόρος στο 5% σε όλα τα εισοδήματα. Ήταν η μοναδική φορά που οι αγρότες πλήρωσαν την αγοραία τιμή για την εξαγορά της γης (ο μέσος όρος για τη Ρωσική Αυτοκρατορία ήταν 34% πάνω από την τιμή της αγοράς). Όλη η γη που είχε αφαιρεθεί από τους Πολωνούς αγρότες από το 1864 επρόκειτο να επιστραφεί χωρίς δικαιώματα αποζημίωσης. Οι πρώην δουλοπάροικοι μπορούσαν να πουλήσουν γη μόνο σε άλλους αγρότες, όχι σε σλάχτα. Το 90% των πρώην δουλοπάροικων στην αυτοκρατορία που κέρδισαν πραγματικά γη μετά το 1861 περιορίστηκαν στις οκτώ δυτικές επαρχίες. Μαζί με τη Ρουμανία, οι Πολωνοί ακτήμονες ή οικιακοί δουλοπάροικοι ήταν οι μόνοι άνθρωποι που δικαιούνταν επιχορήγηση γης μετά την κατάργηση της δουλοπαροικίας.
Όλα αυτά έγιναν για να τιμωρήσουν τη σλάχτα για το ρόλο της στις εξεγέρσεις του 1830 και του 1863. Εκτός από τη γη που παραχωρήθηκε στους αγρότες, η ρωσική κυβέρνηση τους έδωσε δάσος, βοσκότοπο και άλλα προνόμια, τα οποία αποδείχτηκαν πηγή αδιάκοπου εκνευρισμού μεταξύ των γαιοκτημόνων και των αγροτών τις επόμενες δεκαετίες και εμπόδισαν την οικονομική ανάπτυξη. Η κυβέρνηση ανέλαβε όλα τα εκκλησιαστικά κτήματα και τα ταμεία και κατήργησε τα μοναστήρια. Με εξαίρεση τη θρησκευτική διδασκαλία, όλη η διδασκαλία στα σχολεία διατάχθηκε να γίνεται στα ρωσικά. Αυτή έγινε και η επίσημη γλώσσα της χώρας, για να χρησιμοποιείται αποκλειστικά σε όλα τα γραφεία της κεντρικής και τοπικής αυτοδιοίκησης. Όλα τα ίχνη της πρώην πολωνικής αυτονομίας αφαιρέθηκαν και το Βασίλειο χωρίστηκε σε δέκα επαρχίες, η καθεμία με διορισμένο Ρώσο στρατιωτικό κυβερνήτη υπό τον έλεγχο του Γενικού Κυβερνήτη στη Βαρσοβία. Όλοι οι πρώην αξιωματούχοι της πολωνικής κυβέρνησης στερήθηκαν τις θέσεις τους και αντικαταστάθηκαν από Ρώσους αξιωματούχους. Σύμφωνα με τον εξερευνητή Τζορτζ Κέναν, «χιλιάδες Πολωνοί αντάρτες» μεταφέρθηκαν στην «περιοχή εξόρυξης αργύρου Νέρτσισκ… μετά την αποτυχημένη εξέγερση του 1863». σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e7/Farewell_Europe%21.PNG/400px-Farewell_Europe%21.PNG|κέντρο|μικρογραφία|400x400εσ| Αντίο στην [[Ευρώπη, του Αλεξάντερ Σοχατσέφσκι. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης είναι ανάμεσα στους εξόριστους εδώ, κοντά στον οβελίσκο, στα δεξιά.]]
Κληρονομιά
Αυτά τα μέτρα πολιτιστικής εξάλειψης αποδείχθηκαν μόνο εν μέρει αποτελεσματικά. Το 1905, 41 χρόνια αφότου η Ρωσία συνέτριψε την εξέγερση, η επόμενη γενιά Πολωνών ξεσηκώθηκε για άλλη μια φορά στην Εξέγερση του Λοτζ, η οποία επίσης απέτυχε.
Επιρροή στην τέχνη και τη λογοτεχνία
Πέφτοντας στην ύστερη ρομαντική περίοδο, τα γεγονότα και οι φιγούρες της εξέγερσης ενέπνευσαν πολλούς Πολωνούς ζωγράφους, συμπεριλαμβανομένων των Άρτουρ Γκρότγκερ, Γιούλιους Κόσακ και Μίχαου Ελβίρο Αντριόλι, και σημάδεψαν την οριοθέτηση με τον θετικισμό που ακολούθησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξεγέρσεις στην Πολωνία Κατηγορία:Ιστορία της Ουκρανίας (1795-1918) Κατηγορία:Πόλεμοι ανεξαρτησίας Κατηγορία:Εθνικιστικά κινήματα στην Ευρώπη Κατηγορία:Πολωνικός εθνικισμός Κατηγορία:Ρομαντικός εθνικισμός Κατηγορία:Εξεγέρσεις του 19ου αιώνα Κατηγορία:Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας
Τζονγκ Γιου-μι (ηθοποιός γεννημένη το 1983)
Η Τζονγκ Γιου-μι (Χάνγκουλ: 정유미, 18 Ιανουαρίου 1983) είναι Νοτιοκορεάτισσα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Με το ντεμπούτο της, το 2005, στο Blossom Again, η Τζονγκ απέκτησε δημοτικότητα στη χώρα της. Μετά από αυτήν την ταινία συμμετείχε και σε άλλες, οι οποίες έλαβαν καλές κριτικές όπως το Family Ties (2006), το Chaw (2009) και το My Dear Desperado (2011), καθώς επίσης και στις επιτυχημένες εισπρακτικά The Crucible (2011) και Train to Busan (2016). Κατά τη διάρκεια της καριέρα της έχε λάβει αρκετές υποψηφιότητες και βραβεία στη χώρα της, όπως στα Baeksang Arts Awards, τα Buil Film Awards  και στα Blue Dragon Film Awards.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μαρκ Κρέιν
Ο Μαρκ Γκριγκόριεβιτς Κρέιν (Ουκρανικά : Марко́ Григо́рович Крейн, ρωσικά: Марк Григорьевич Крейн, 3 Απριλίου 1907 στο Κίεβο - 17 Οκτωβρίου 1989 στην Οδησσό) ήταν σοβιετικός μαθηματικός από την Ουκρανία. Το κυριότερο πεδίο των εργασιών του ήταν η συναρτησιακή ανάλυση, ιδίως η θεωρία των τελεστών και η θεωρία των διαφορικών εξισώσεων.
Βιογραφία
Ο Κρέιν καταγόταν από οικογένεια Εβραίων εμπόρων ξυλείας και έδειξε από νωρίς μαθηματικό ταλέντο και παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Οδησσού σε ηλικία 14 ετών. Το 1926, παρά την έλλειψη προηγούμενης πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, έγινε δεκτός από τον Νικολάι Γκριγκόριεβιτς Τσεμποτάρεφ για διδακτορικές σπουδές. Το 1929 έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα (ρωσικό διδακτορικό δίπλωμα, ισοδύναμο με την habilitation " διατριβή για υφηγεσία ") στην Οδησσό και από τότε παρέμεινε στο πανεπιστήμιο (ο επιβλέπων καθηγητής της διδακτορικής του διατριβής ο Τσεμποτάρεφ είχε μεταβεί στο Καζάν το 1928). Στην Οδησσό δημιούργησε μια σημαντική Σχολή λειτουργικής ανάλυσης. Σε αυτήν συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, οι A. P. Artyomenko (ο οποίος θεωρήθηκε ένας από τους πιο ταλαντούχους φοιτητές του αλλά εξαφανίστηκε μετά τον πόλεμο), ο Ντέιβιντ Μίλμαν, ο Βίτολντ Λβόβιτς Σμούλιαν, ο Μοσέ Λίβσιτς, ο Μαρκ Α. Ρούτμαν και ο Βλαντιμίρ Α. Ποτάποφ, καθώς και ο συνάδελφός του στην Οδησσό Μπόρις Γιάκοβλεβιτς Λέβιν. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Κριμαίας από το 1941 έως το 1944, απομακρύνθηκε από την περιοχή μαζί με το πανεπιστήμιο και εργάστηκε στο Ινστιτούτο Αεροπορίας του Κουιμπίσσεφ. Επέστρεψε στην Οδησσό το 1944, αλλά απολύθηκε λίγο αργότερα για εβραϊκό εθνικισμό (σύμφωνα με τον Ισραέλ Γκόχμπεργκ πιθανώς επειδή είχε πάρα πολλούς Εβραίους φοιτητές τη δεκαετία του 1930). Αντί για πανεπιστήμιο, ήταν καθηγητής μηχανικής στο Ινστιτούτο Ναυπηγών Μηχανικών στην Οδησσό και επίσης με μερική απασχόληση στο Μαθηματικό Ινστιτούτο της Ουκρανικής Ακαδημίας Επιστημών στο Κίεβο, αλλά απολύθηκε το 1952, προφανώς επειδή δεν ζούσε στο Κίεβο. Από το 1954 ήταν καθηγητής μηχανικής στο Ινστιτούτο Πολιτικών Μηχανικών στην Οδησσό. Διάφορες προσπάθειες μαθηματικών να τον επαναφέρουν στο Πανεπιστήμιο της Οδησσού απέτυχαν. Ωστόσο, ο Κρέιν δημιούργησε και πάλι μια πολύ ενεργή ερευνητική ομάδα, η οποία συνεδρίαζε εν μέρει στο ιδιωτικό του σπίτι καθώς και στην Επιστημονική Ένωση της Οδησσού. Στον Κρέιν απαγορεύτηκε να ταξιδεύει στο εξωτερικό.
Ο Κρέιν δημιούργησε ένα κέντρο λειτουργικής ανάλυσης στην Οδησσό τη δεκαετία του 1930. Μεταξύ άλλων, ασχολήθηκε με τους χώρους Μπάναχ, το πρόβλημα των στιγμών (ένα πρόβλημα που προέρχεται από τη θεωρία πιθανοτήτων για την ανακατασκευή των μέτρων από τις στιγμές τους), τις ολοκληρωτικές εξισώσεις και τη φασματική θεωρία των γραμμικών τελεστών. Μαζί με τον Ναούμ Ίλιτς Ατσίζερ, εργάστηκε επίσης γύρω στο 1937 πάνω σε προβλήματα ακραίων τιμών διαφορίσιμων περιοδικών συναρτήσεων, ένα πεδίο στο οποίο ο Αντρέι Κολμογκόροφ είχε προηγουμένως πρωτοπορήσει. Αργότερα ασχολήθηκε με την αρμονική ανάλυση, τα θεωρήματα δυαδικότητας και τις άλγεβρες φορέων στη θεωρία αναπαράστασης. Έγραψε πάνω από 270 εργασίες και αρκετές μονογραφίες. Με το όνομά του συνδέονται οι έννοιες της δυαδικότητας Τανάκα-Κρέιν (που πήρε επιπλέον το όνομά του από τον Ταντάο Τανάκα), των χώρων Κρέιν, του θεωρήματος συνέχειας Κρέιν και του θεωρήματος Κρέιν-Μίλμαν.
Το 1970 έγινε επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και το 1981 ομογενές μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. Το 1982 έλαβε το βραβείο Βολφ, μαζί με τον Χάσλερ Γουίτνεϊ. Το 1966 έδωσε διάλεξη ολομέλειας στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στη Μόσχα (Αναλυτικά προβλήματα και αποτελέσματα στη θεωρία των γραμμικών τελεστών στο χώρο Χίλμπερτ).
Το Βραβείο Μαρκ Γκριγκόριεβιτς Κρέιν απονεμήθηκε προς τιμήν του από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Ουκρανίας, της οποίας ήταν μέλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ουκρανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Η καλεσμένη (μυθιστόρημα)
Έμπνευση
Η καλεσμένη είναι μια φανταστική αφήγηση εμπνευσμένη από τη σχέση της Σιμόν ντε Μποβουάρ και του Ζαν-Πωλ Σαρτρ με την Ολγκά Κοζακιεβίτς, μαθήτρια της Μποβουάρ στο λύκειο της Ρουέν το 1934, και την αδελφή της Βάντα, αλλά περιλαμβάνει στοιχεία και από άλλες σχέσεις με νεαρές γυναίκες που είχε το ζευγάρι, πιο πρόσφατες στην εποχή της συγγραφής του έργου.
Υπόθεση
Με την αυθεντικότητα και τον αυθορμητισμό της, η Ξαβιέρ γοητεύει τον Πιέρ και δημιουργούν ερωτικό τρίγωνο. Αυτή η αντισυμβατική σχέση διαταράζει τις σχέσεις του ζευγαριού και η Φρανσουάζ θα οδηγηθεί στην αμφισβήτηση της ύπαρξής της και τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης της με τον σύντροφό της, προκειμένου να αναλάβει την ελευθερία της.
Η Φρανσουάζ (που είναι εν μέρει η Σιμόν ντε Μποβουάρ) δέχεται στο όνομα της απελευθέρωσης των ηθών μια ερωτική συμβίωση που παρόλα αυτά την πληγώνει βαθιά, την ταπεινώνει, την καταστρέφει. Η σχέση δεν βασίζεται στην ερωτική πτυχή, που αναφέρεται οριακά στο μυθιστόρημα. Αυτό που ενδιαφέρει τη συγγραφέα είναι η φιλοσοφική ανάλυση της σχέσης, οι πρωταγωνιστές θέλουν κυρίως να εξετάσουν αν η αλληλεγγύη και η αγάπη μεταξύ τριών ανθρώπων μπορεί να ανατρέψει το συμβατικό ζευγάρι. Στο τέλος του μυθιστορήματος, η ιστορία μετατρέπεται σε εφιάλτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Κλουμπ Νεκάξα
Η Κλουμπ Νεκάξα (ισπανικά: Club Necaxa) είναι μεξικανική ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία ιδρύθηκε στις 21 Αυγούστου του 1923 στην Πόλη του Μεξικού. Το 2003 άλλαξε την έδρα του στην πόλη της Αγουασκαλιέντες. Αγωνίζεται στη Λίγα ΜΧ από την Απερτούρα του 2016, έπειτα από την επίτευξη της ανόδου, νικώντας την Χουάρες με συνολικό αποτέλεσμα 3–0 στους τελικούς της Ασένσο για τον προβιβασμό το 2015.
Scream (τηλεοπτική σειρά)
To Scream (γνωστό και ως Scream: The TV Series) είναι μια Αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά τρόμου, η οποία έκανε πρεμιέρα στο MTV στις 30 Ιουνίου 2015. Η σειρά είναι μια τηλεοπτική προσαρμογή της σειράς ταινιών τρόμου με το ίδιο όνομα. Η πρώτη σεζόν αποτελείται από 10 επεισόδια και η δεύτερη σεζόν από 14 επεισόδια ενώ η τρίτη σεζόν αποτελείται από 6 επεισόδια. Ενώ οι πρώτες δύο σεζόν προβλήθηκαν στο MTV, η Τρίτη μεταφέρθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό VH1 το 2019.
Κλουμπ Νεκάξα
Έχει στο ενεργητικό της 18 τίτλους (7 Πρωταθλήματα, 5 Κύπελλα, 2 Καμπεόν ντε Καμπεόνες, 2 Κόπα Ελιμινατόρια, 1 Κύπελλο Πρωταθλητριών Βορείου Αμερικής και 1 ΚΟΝΚΑΚΑΦ Κύπελλο Κυπελλούχων) και τρεις τίτλους δεύτερης κατηγορίας. Ήταν η πρώτη ομάδα που κατέκτησε το Πρωτάθλημα και Κύπελλο στην ίδια περίοδο, το 1932-1933, λαμβάνοντας το ψευδώνυμο campeonísimo, ως η πρώτη ομάδα του Μεξικού ποδοσφαίρου που έφερε αυτό το ψευδώνυμο.
Scream (τηλεοπτική σειρά)
Υπόθεση
Όταν ένα βίντεο γίνεται viral στο Διαδίκτυο, οδηγεί σύντομα σε προβλήματα για την έφηβη Audrey και φαινομενικά λειτουργεί ως "καταλύτης για ένα φόνο που ανοίγει ένα παράθυρο στο ταραγμένο παρελθόν της μικρής πόλης του Lakewood."
Κλουμπ Νεκάξα
Κατέλαβε την 3η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων 2000 που πραγματοποιήθηκε στη Βραζιλία, ενώ μαζί με τη Μοντερρέι και την Ντεπορτίβο Σαπρίσα της Κόστα Ρίκα, οι ποιο επιτυχημένες ομάδες της ΚΟΝΚΑΚΑΦ.
Scream (τηλεοπτική σειρά)
Ανάπτυξη
Στις 12 του Απρίλη 2015, το πρώτο trailer για τη σειρά προβλήθηκε κατά τη διάρκεια των MTV Movie Awards 2015 που παρουσίασε η Bella Thorne, επίσης, αποκάλυψε την ημερομηνία της πρεμιέρας της σειράς.
Κάστινγκ
Στις 6, Αυγούστου του 2014, τόσο το κύριο καστ όσο και το περιοδικό καστ είχαν ανακοινωθεί. Ωστόσο, η Amy Forsyth παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από την Bex Taylor-Klaus. Στις 22 Φεβρουαρίου, 2015, αποκαλύφθηκε ότι ο Joel Gretsch, ο οποίος έπαιζε τον σερίφη Clark Hudson, είχε εγκαταλείψει την σειρά εφόσον οι παραγωγοί θεωρούσαν ότι ο χαρακτήρας του έπρεπε να ακολουθήσει διαφορετική πορεία. Αντικαταστάθηκε από τον Jason Wiles. Στις 11 Δεκεμβρίου του 2014, αποκαλύφθηκε ότι η Bella Thorne θα είναι μέρος του καστ. Η Thorne επιβεβαίωσε αυτό κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης λέγοντας: "Ναι είναι αλήθεια. Θα αναπαραστήσω την περίφημη σκηνή της Ντρου Μπάριμορ στην αρχική σειρά."
Κλουμπ Νεκάξα
Εγχώριες
Ερασιτεχνική εποχή
Scream (τηλεοπτική σειρά)
Γυρίσματα
Η σειρά γυρίζεται στο Μπατόν Ρουζ, Λουιζιάνα.
Κλουμπ Νεκάξα
Εγχώριες
Επαγγελματική εποχή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μεξικού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1923
Scream (τηλεοπτική σειρά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του MTV Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές με θέμα τον θάνατο‎
Γιούλια Πάιεβσκα
Η Γιούλια Τάιρα Πάιεβσκα (Yuliia "Taira" Paievska) (Юлія Паєвська; μερικές φορές γράφεται ως "Yulia Paevska") είναι  Ουκρανή γιατρός ,που ίδρυσε το εθελοντικό σώμα ασθενοφόρων "οι Άγγελοι της Τάιρα" κατά τη διάρκεια του Ρωσο-Ουκρανικού Πολέμου. Συνελήφθη και φυλακίστηκε από Ρώσους στρατιώτες στις 16 Μαρτίου 2022 και απελευθερώθηκε στις 17 Ιουνίου 2022. Έγινε σύμβολο ανδρείας και θυσίας σύμφωνα με τους New York Times.
Η Πάιεβσκα υπηρέτησε ως εθελόντρια γιατρός του δρόμου κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του Euromaidan το 2013, στη συνέχεια ως εκπαιδευτής τακτικής ιατρικής στην πρώτη γραμμή στο Ντονμπάς από το 2014 έως το 2018, όπου ίδρυσε τους "Αγγέλους της Τάιρα", οι οποίοι πιστώνονται ότι έσωσαν εκατοντάδες ζωές, συμπεριλαμβανομένων Ουκρανών πολιτών, Ουκρανών στρατιωτών, αυτονομιστών μαχητών και Ρώσων στρατιωτών. Υπηρέτησε στον ουκρανικό στρατό ως επικεφαλής στρατιωτικού νοσοκομείου στη Μαριούπολη από το 2018 έως το 2020, όταν αποστρατεύτηκε αλλά συνέχισε να εργάζεται ως εθελοντής ιατρός.
Νεανικά χρόνια και καριέρα
Η Γιούλια γεννήθηκε στο Κίεβο της Ουκρανίας και μεγάλωσε από τον παππού της, Κοστιαντίν Τσουμπούκοφ, ο οποίος υπηρέτησε ως αξιωματικός πληροφοριών στις Σοβιετικές Πολεμικές Αεροπορίες κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου και επέζησε της Πολιορκίας του Λένινγκραντ. Ο Τσουμπούκοφ τιμήθηκε με το Τάγμα του Λένιν και το Τάγμα του Κόκκινου Πανό, μεταξύ άλλων. Όταν συνταξιοδοτήθηκε τη δεκαετία του 1950, ο Τσουμπούκοφ μετακόμισε στο Κίεβο και έχτισε το σπίτι στο οποίο γεννήθηκαν τα παιδιά και τα εγγόνια του. Η Πάιεβσκα έδειξε ενδιαφέρον για την ιατρική ως μικρό παιδί και εργάστηκε υπό την κηδεμονία της σχολικής της νοσοκόμας, η οποία εργάστηκε ως γιατρός στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και η οποία δίδαξε στην Πάιεβσκα πώς να φτιάχνει και να εφαρμόζει επιδέσμους.
Ήταν έμπειρη κεραμίστρια και εργάστηκε ως σχεδιάστρια. Είχε επίσης 20 χρόνια εμπειρίας ως προπονήτρια Αϊκίντο  και ήταν πρόεδρος της ομοσπονδίας Aikido "Mutokukai-Ukraine". Η δουλειά της Πάιεβσκα ως προπονήτρια αϊκίντο την οδήγησε να σπουδάσει γιατρός, επειδή, σύμφωνα με τα λόγια της, ο αθλητισμός και οι τραυματισμοί ήταν αδιαχώριστα. Εργάστηκε ως γιατρός μερικής απασχόλησης ως μέλος της ιατρικής υπηρεσίας ASAP Rescue.
Ρωσο-Ουκρανικός Πόλεμος και οι "Άγγελοι της Τάιρα"
Το 2013, συμμετείχε στις διαδηλώσεις του Euromaidan (Ουκρανικές διαδηλώσεις του 2013) ως εθελόντρια γιατρός, όπου υιοθέτησε το ψευδώνυμο της, "Τάιρα". Ξεκίνησε παρέχοντας ιατρική περίθαλψη σε τραυματίες διαδηλωτές στην οδό Χρουσέφσκι στο Κίεβο, και αποφάσισε να παραμείνει στην πρώτη γραμμή με άλλους ομοϊδεάτες της εθελοντές. Δίδαξε τακτική ιατρική σε στρατιωτικά πεδία εκπαίδευσης και, αργότερα, στην πρώτη γραμμή.
Μετά το ξέσπασμα του ρωσο-ουκρανικού πολέμου το 2014, η Πάιεβσκα υπηρέτησε ως εθελοντής γιατρός και εκπαιδευτής στο ανατολικό Ντονμπάς, όπου παρέμεινε μέχρι το 2018. Εργάστηκε ως σύνδεσμος μεταξύ πολιτών και στρατιωτικών σε πόλεις της πρώτης γραμμής, που δεν είχαν ιατρικό προσωπικό. Τον πρώτο χρόνο της στο Ντονμπάς, σχημάτισε ένα εθελοντικό σώμα ασθενοφόρων, που περιέθαλψε θύματα αμάχων και στρατιωτικών, το οποίο τελικά απέκτησε το ονοματεπώνυμο «Οι Άγγελοι της Τάιρα». Η Πάιεβσκα εκπαίδευσε πάνω από 100 γιατρούς και οι Άγγελοι της Τάιρα πιστώνονται ότι έσωσαν εκατοντάδες τραυματίες πολίτες και στρατιωτικό προσωπικό από όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές.
Κατά τη διάρκεια της τετραετούς περιοδείας της στο Ντονμπάς, η Πάιεβσκα υπηρέτησε σε όλες τις γραμμές του μετώπου, συμπεριλαμβανομένων των Στσάστια, Ποπάνσα, Ζολοτέ, Αβντιίβκα, Σβιτλοντάρσκ και Συροκίνε, περιθάλποντας πολίτες, Ουκρανούς στρατιώτες και αυτονομιστές μαχητές.
Το 2017, εμφανίστηκε στο Invisible Battalion, ένα ντοκιμαντέρ για έξι γυναίκες, που πολεμούσαν στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο στο Ντονμπάς.
Το 2018, εντάχθηκε στον ουκρανικό στρατό. Η μονάδα της αναπτύχθηκε στη Μαριούπολη   όπου διοικούσε το 61ο Κινητό Νοσοκομείο. Η Πάιεβσκα αποστρατεύτηκε από τον ουκρανικό στρατό το 2020,  αλλά αυτή και οι «Άγγελοί» της συνέχισαν να εργάζονται εκεί ως εθελοντές γιατροί.
Τον Ιανουάριο του 2019, ο Ντέιβιντ Γκάουβι Χέρμπερτ πήρε συνέντευξη από την Πάιεβσκα για το Bloomberg News. Περιέγραψε την Πάιεβσκα ως πρώην μέλος του Δεξιού Τομέα, μιας κορυφαίας υπερεθνικιστικής ομάδας. Ο Χέρμπερτ ανέφερε ότι η Πάιεβσκα έφυγε από τον Δεξιό Τομέα εν μέσω εσωτερικών μαχών.
Βίντεο με κάμερα σώματος
Το 2021, η Πάιεβσκα έλαβε μια κάμερα σώματος, για να λάβει μέρος σε μια σειρά ντοκιμαντέρ για εμπνευσμένους ανθρώπους, που παρήγαγε ο πρίγκιπας Χάρι, ιδρυτής των Invictus Games. Χρησιμοποίησε την κάμερα, για να καταγράψει τραυματισμένους πολίτες και στρατιώτες στη Μαριούπολη. Μεταξύ 6 Φεβρουαρίου 2022 και 10 Μαρτίου 2022, κατέγραψε 256 gigabyte βίντεο σε μια κάρτα δεδομένων μεγέθους μικρογραφίας. Το βίντεο δείχνει την Τάιρα και τους "Αγγέλους" της να παρέχουν ιατρική περίθαλψη σε Ουκρανούς αμάχους καθώς και Ρώσους στρατιώτες κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας της Μαριούπολης. Στις 15 Μαρτίου, η Πάιεβσκα, με τη βοήθεια ενός διαμεσολαβητή αστυνομικού, έδωσε την κάρτα δεδομένων σε δημοσιογράφους του Associated Press, οι οποίοι την μετέφεραν λαθραία μέσω 15 ρωσικών σημείων ελέγχου έξω από τη Μαριούπολη και σε έδαφος, που ελεγχόταν από την Ουκρανία.
Σύλληψη και απελευθέρωση
Στις 16 Μαρτίου 2022, η Πάιεβσκα και ο οδηγός του ασθενοφόρου της, Σέρχιι, συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν από τη Ρωσία. Σύμφωνα με την κόρη της Πάιεβσκα, η Πάιεβσκα και ο οδηγός της βρίσκονταν σε ένα ασθενοφόρο σε έναν ανθρωπιστικό διάδρομο, για να βοηθήσουν στις προσπάθειες διάσωσης μετά την αεροπορική επιδρομή του θεάτρου της Μαριούπολης. Σταμάτησαν, για να περιθάλψουν έναν τραυματία, που προσπαθούσε να φύγει μακριά, και συνελήφθησαν από Ρώσους στρατιώτες. Ήταν 52 ή 53     ετών εκείνη την εποχή.
Στις 21 Μαρτίου, μια εκπομπή ρωσικού ειδησεογραφικού σταθμού ανακοίνωσε τη σύλληψη της Πάιεβσκα και μετέδωσε ένα βίντεο, που δείχνει την Πάιεβσκα, «ζαλισμένη και ταραγμένη», να διαβάζει μια εκ των προτέρων προετοιμασμένη δήλωση, που ζητούσε τον τερματισμό των μαχών. Είχε εμφανιστεί στο ρωσικό δίκτυο NTV και στα τηλεοπτικά δίκτυα στην αυτονομιστική περιοχή του Ντόνετσκ, με χειροπέδες και με το πρόσωπό της μελανιασμένο. Η Ρωσία χρησιμοποίησε την Πάιεβσκα σε προπαγανδιστικά βίντεο και απεικόνισε ψευδώς την Πάιεβσκα ότι διαπράττει εγκλήματα και συνδέεται με τους "ναζί" και το τάγμα Αζόφ, αν και το στρατιωτικό νοσοκομείο, που ηγήθηκε δεν συνδέεται με το τάγμα.
Η Πάιεβσκα θεωρείται ως ένα «βραβείο» από τη Ρωσία λόγω της περίφημης φήμης της στην Ουκρανία ως αθλήτρια σταρ, που εκπαίδευσε την εθελοντική ιατρική δύναμη της χώρας. Η κυβέρνηση της Ουκρανίας προσπάθησε να επιτύχει την απελευθέρωση της Πάιεβσκα ως μέρος μιας ανταλλαγής κρατουμένων, αλλά η Ρωσία αρχικά αρνήθηκε τα αιτήματα και αρνήθηκε να την κρατήσει. Οι υποστηρικτές της Πάιεβσκα, που υποστηρίζουν την απελευθέρωσή της ξεκίνησαν μια εκστρατεία hashtag, "#SaveTaira".
Στις 17 Ιουνίου 2022, η απελευθέρωση της Πάιεβσκα από τις ρωσικές δυνάμεις ανακοινώθηκε από τον Ουκρανό Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι σε εθνική ομιλία μέσω βίντεο. Σε μια ομιλία βίντεο την επόμενη μέρα, η Πάιεβσκα ευχαρίστησε τον Ζελένσκι, που κανόνισε την απελευθέρωσή της. Οι Ουκρανοί γιόρτασαν την απελευθέρωσή της. Στη δήλωσή της είπε ότι οι Ουκρανοί αιχμάλωτοι πολέμου κρατούνταν σε τρομερές συνθήκες παρόμοιες με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί. Οι κρατούμενοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε πληροφορία για τις οικογένειές τους, ιατρική περίθαλψη, και δέματα τροφίμων. Οι κρατούμενοι πίστευαν ότι η Ουκρανία έπαψε να υπάρχει ως ανεξάρτητο κράτος. Είπε ότι δεν θα είχε εκπλαγεί ,αν είχε καταλήξει σε ένα Gaswagen (:φορτηγό αερίων) και δεν ήταν αστείο.
Τραυματισμοί και Αγώνες Invictus
Η Πάιεβσκα τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια της περιοδείας της και χρειάστηκε να αντικαταστήσει και τους δύο γοφούς της με ενδοπροθέσεις τιτανίου, κάτι που την άφησε εν μέρει ανάπηρη.
Εντάχθηκε στην ουκρανική ομάδα για τους Αγώνες Invictus 2020 στην Ολλανδία, έναν αθλητικό διαγωνισμό για βετεράνους με αναπηρία,  για να εμπνεύσει τους τραυματίες στρατιώτες, που είχε περιθάλψει, ελπίζοντας ότι και αυτοί θα συμμετείχαν στους Αγώνες μετά την ανάρρωσή τους από τις πληγές τους. Ήταν η μόνη γυναίκα στην ουκρανική ομάδα,  και επρόκειτο να αγωνιστεί στην τοξοβολία και την κολύμβηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανές ιατροί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Στάδιο Σαν Νικόλα
Το Στάδιο Σαν Νικόλα (ιταλικά: Stadio San Nicola) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Μπάρι της Ιταλίας. Σχεδιάστηκε από τον Ρέντσο Πιάνο. Επί του παρόντος χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα της ΣΣΚ Μπάρι. Ο σχεδιασμός του σταδίου μοιάζει με άνθος. Για τη δημιουργία αυτού του συγκεκριμένου σχεδίου, το στάδιο αποτελείται από 26 «πέταλα» και τις ανώτερες βαθμίδες του υψηλότερου δακτυλίου που χωρίζονται από άδειους χώρους 8 μέτρων, επαρκείς για να εγγυηθούν ικανοποιητικές συνθήκες ασφαλείας.
Είναι το τέταρτο μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ιταλία μετά από το Στάντιο Τζουζέπε Μεάτσα στο Μιλάνο, το Ολυμπιακό Στάδιο στη Ρώμη και το Στάδιο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα στη Νάπολη, καθώς και το δεύτερο μεγαλύτερο που χρησιμοποιείται από μία μόνο ομάδα. Έχει χωρητικότητα 58.270 θεατών και γέμισε πλήρως για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια ενός αγώνα πλέι οφ της Σέριε Β 2013–2014 για τον Ιούνιο του 2014. Πριν από αυτό, η μεγαλύτερη προσέλευση στο γήπεδο ήταν 52.000 θεατές για έναν αγώνα της Μπάρι στη Σέριε Α κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009–10.
Το στάδιο χτίστηκε το 1990 για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, όπου φιλοξένησε πέντε αγώνες.
Φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1990-91, τον οποίο κέρδισε ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου. Ήταν επίσης ο χώρος διεξαγωγής των Μεσογειακών Αγώνων του 1997.
Το στάδιο φιλοξένησε αγώνα του Β Ομίλου των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 μεταξύ Ιταλίας και Σκωτίας τον Μάρτιο του 2007, τον οποίο η Ιταλία κέρδισε με 2–0.
Το στάδιο φιλοξένησε αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του της Ιταλίας εναντίον της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας την 1η Απριλίου 2009. Η Ιταλία αποδοκιμάστηκε στο τέλος του αγώνα, αφού η Ιρλανδία σόκαρε το έθνος σκοράροντας στο 87ο λεπτό. Ο αγώνας έληξε ισόπαλος με 1–1.
Κατάλογος έργων του Χανς Χόλμπαϊν του νεότερου
Το λήμμα αυτό περιλαμβάνει κατάλογο των έργων του Χανς Χόλμπαϊν του νεότερου (περ. 1497–1543). Δεδομένου ότι τα περισσότερα ανήκουν στο είδος στο οποίο ο καλλιτέχνης διέπρεψε, στην προσωπογραφία, ο όρος αυτός κατά κανόνα παραλείπεται από τον τίτλο των έργων.
Στάδιο Σαν Νικόλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ιταλία Κατηγορία:ΑΣ Μπάρι Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1990
Κατάλογος έργων του Χανς Χόλμπαϊν του νεότερου
Χολμπαιν
Πατέρες της Ερήμου
μικρογραφία|[[Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία|Κοπτική εικόνα του Μέγα Αντώνιου.]] Οι Πατέρες της Ερήμου, ονομάζονται επίσης Ασκητικοί Πατέρες ή Μοναχοί της Ερήμου, ήταν πρωτοχριστιανοί ασκητές των οποίων η άσκηση του ασκητισμού στην αιγυπτιακή έρημο, ξεκινώντας από τον 3ο αιώνα, αποτέλεσε τη βάση του χριστιανικού μοναχισμού. Ακολουθώντας το παράδειγμα της ζωής του Ιησού στη φτώχεια, στην υπηρεσία και στην αυταπάρνηση, οι πρώτοι αυτοί μοναχοί αφοσιώθηκαν σε όρκους λιτότητας, προσευχής και εργασίας. Αν και ο μοναχισμός έχει παρακμάσει τους τελευταίους αιώνες, διάφορες ενδείξεις για την επιρροή του είναι ακόμα αρκετά εμφανείς.
Την εποχή εκείνη η εκκλησία είχε νομιμοποιηθεί και ενσωματωθεί στο ρωμαϊκό κράτος. Έτσι, ένας αυξανόμενος αριθμός ανδρών και ορισμένων γυναικών επιζητούσε την απομόνωση στην έρημο, υπό την καθοδήγηση πολλές φορές ενός επικεφαλής μοναχού ορισμένων υποψηφίων. Συνήθως τα μέλη βρίσκονταν σε απομόνωση, το καθένα στο δικό του κελί, μέχρι την έκτη μέρα της εβδομάδας, οπότε συγκεντρώνονταν όλοι σε μια κεντρική τοποθεσία, συνήθως για μια ολονύκτια αγρυπνία που τελείωνε με τη Θεία Ευχαριστία όταν ήταν παρών ιερέας. Έπειτα, παραχωρούνταν ένα κοινό γεύμα (λεγόταν αγάπη), όπου ο καθένας αντάλλασσε τους κόπους της δουλειάς του με πρώτες ύλες και απαραίτητα για τη ζωή, οπότε και επέστρεφε στο κελί του για έξι ακόμη μέρες μοναξιάς.
Στις σύντομες επαφές μεταξύ τους, οι μοναχοί ανέπτυξαν ένα μεγάλο σύνολο ρήσεων που μεταδόθηκαν προφορικά (στα κοπτικά), τα οποία ονομάζονταν «ρητά (αποφθέγματα) των πατέρων». Αυτά καταγράφηκαν αργότερα (στα ελληνικά) από κάποιους μοναχούς που ήθελαν να διατηρήσουν τις παραδόσεις των γερόντων. Τα αποφθέγματα αυτά (σχεδόν 3.000 σώζονται) επρόκειτο να ασκήσουν (και εξακολουθούν να ασκούν) μια τεράστια διαμορφωτική επιρροή στο μοναστικό κίνημα, ενώ ταυτόχρονα αποτελούν τη σημαντικότερη πηγή πληροφοριών για τους πατέρες της ερήμου.
Ίσως ο πρώτος από τους ασκητές της ερήμου ήταν ο Όσιος Παύλος ο Θηβαίος, ενώ ο πιο γνωστός θεωρείται ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, ο οποίος θεωρείται ο ιδρυτής και πατέρας του οργανωμένου χριστιανικού μοναχισμού. Άλλοι γνωστοί πατέρες της ερήμου ήταν ο Παχώμιος, ο Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, ο Όσιος Αρσένιος ο Μέγας, η Οσία Συγκλητική, όπως επίσης και είκοσι επτά πατέρες (αββάς) και τρεις μητέρες (αμμά) των οποίων οι 1.202 ρήσεις συγκεντρώθηκαν στα Αποφθέγματα των Πατέρων (λατ: Apophthegmata Patrum).
Η ανατολική μοναστική παράδοση στο Άγιο Όρος και η δυτική διακυβέρνηση του Τάγματος του Αγίου Βενέδικτου επηρεάστηκαν έντονα από τις παραδόσεις που ξεκίνησαν στην έρημο. Μεγάλο μέρος της ανατολικής χριστιανικής πνευματικότητας, συμπεριλαμβανομένου του κινήματος των Ησυχαστών, είχε τις ρίζες του στις πρακτικές των μοναχών της ερήμου. Ακόμη και οι Γερμανοί ευαγγελικοί, οι Πιετιστές στην Πενσυλβάνια, το κίνημα Devotio Moderna και οι Αγγλοι μεθοδιστές θεωρούνται από τους σύγχρονους μελετητές ότι επηρεάστηκαν από τους πατέρες της ερήμου.
Ρονέλα Χαγιάτι
Η Ρονέλα Χαγιάτι (αλβανικά: Ronela Hajati, γεννημένη στις 2 Σεπτεμβρίου 1989), γνωστή επαγγελματικά ως Ronela, είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και χορεύτρια. Γεννημένη και μεγαλωμένη στα Τίρανα, συμμετείχε σε διάφορους διαγωνισμούς τραγουδιού και χορού ως παιδί πριν ακολουθήσει μια καριέρα στη μουσική. Διακρίνεται για την ευελιξία της στη μουσική, το στυλ και την ερμηνεία. Αφού κέρδισε την 60η έκδοση του Festivali i Këngës το 2021, ορίστηκε ως η εκπρόσωπος της Αλβανίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022.
1989–2020: Πρώτα χρόνια και πορεία
Η Ρονέλα Χαγιάτι γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1989 σε μια αλβανική οικογένεια στην πόλη των Τιράνων, τότε μέρος της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, σημερινή Αλβανία. Η μητέρα της καταγόταν από την Κορυτσά ενώ ο πατέρας της, Μαράς Χαγιάτι, ήταν από τη Σκόδρα. Δείχνοντας ενδιαφέρον για τη μουσική από πολύ μικρή ηλικία, η Χαγιάτι σπούδασε τόσο μπαλέτο όσο και πιάνο κατά τη διάρκεια του δημοτικού σχολείου της. Συμμετείχε επίσης σε μια σειρά από διαγωνισμούς αλβανικού τραγουδιού και χορού. Η Χαγιάτι συνέχισε την πρώιμη καριέρα της με συμμετοχές σε διάφορες μουσικές εκδηλώσεις σε διαφορετικές περιστάσεις, όπως το Top Fest και το Kënga Magjike. Έγινε σημαντική προβολή στα αλβανόφωνα Βαλκάνια με την κυκλοφορία του αναγνωρισμένου σινγκλ "Mala Gata" τον Μάιο του 2013. Στα τέλη του 2013, συμμετείχε στη 15η έκδοση του Kënga Magjike με το τραγούδι "Mos ma lsho", το οποίο της χάρισε το Βραβείο Διαδικτύου στον μεγάλο τελικό. Τον Δεκέμβριο του 2015, η Χαγιάτι κυκλοφόρησε το επόμενο single της "A do si kjo" και έφτασε στο νούμερο 13 στην Αλβανία. Το επόμενο σινγκλ, "Marre", ακολούθησε τον Ιούνιο του 2016 και έφτασε στο νούμερο 13 επίσης.
Κατά το διάστημα του 2017 και του 2018, η Χαγιάτι κυκλοφόρησε τέσσερα επόμενα σινγκλ, συμπεριλαμβανομένων των "Mos ik", "Sonte", "Maje men" και "Do ta luj", με εμπορική επιτυχία, φτάνοντας συνολικά στο top 30 στην Αλβανία, αντίστοιχα. Τον Δεκέμβριο του 2018, η Χαγιάτι συμμετείχε με επιτυχία στο Kënga Magjike στην 20η έκδοσή του με το τραγούδι "Vuj" να τερματίζει τελικά στην τέταρτη θέση. Τον Μάρτιο του 2019, μετά από κάποια απουσία, κυκλοφόρησε το "Pa dashni" και έφτασε στο νούμερο έξι στην Αλβανία. Η επιτυχία της στα chart ακολούθησε τον Ιούνιο του 2019 με το σινγκλ "Çohu", μια συνεργασία με τον Αλβανό ράπερ Don Phenom, που έκανε το ντεμπούτο της στο νούμερο 7 στο Top 100 της Αλβανίας. Διαδεχόμενη το κορυφαίο 10 σινγκλ "Lage", η Χαγιάτι σημείωσε το πρώτο της σινγκλ νούμερο ένα με το επόμενο "MVP" που κυκλοφόρησε αργότερα εκείνο το έτος, τον Σεπτέμβριο του 2019. Τον Ιούλιο του 2020, η αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα KF Tirana πλησίασε τη Χαγιάτι για να παράγει και να εκτελέσει τον ύμνο του συλλόγου "Bardh' e blu" ως μέρος των εορτασμών για τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας του.
2021–σήμερα: RRON και Eurovision
Η Χαγιάτι ανακοίνωσε το ντεμπούτο της στούντιο άλμπουμ, RRON, τον Μάρτιο του 2021. Το βασικό σινγκλ του, "Prologue", έκανε το ντεμπούτο του τον ίδιο μήνα στο νούμερο 19 του αλβανικού Top 100 και ανέβηκε στο νούμερο δύο ένα μήνα αργότερα. Το δεύτερο σινγκλ, "Shumë i mirë" που είχε φτάσει στο νούμερο 15 στα τέλη του 2021, ήταν υποψήφιο για βραβείο στο γκαλά Netët e Klipit Shqiptar 2021 στο Ulcinj του Μαυροβουνίου. Διαδέχοντας το "Shumë i mirë", το τρίτο σινγκλ, το "Aventura" που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2021, έφτασε στο νούμερο τρία στην πατρίδα της. Τον Ιούνιο του 2021, η Χαγιάτι συνεργάστηκε με τον Αλβανό μουσικό από το Κοσσυφοπέδιο Vig Poppa στο τέταρτο σινγκλ του άλμπουμ, "Alo", το οποίο έγινε ένα από τα κορυφαία 15 σινγκλ αυτόν τον μήνα. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2021, το επόμενο "Leje" έφτασε τελικά στον αριθμό 13. Ο αλβανικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, Radio Televizioni Shqiptar (RTSH), ανέφερε τον Νοέμβριο του 2021 ότι η Χαγιάτι επιλέχθηκε μεταξύ των 20 διαγωνιζομένων για να διαγωνιστεί στην 60η έκδοση του Festivali i Këngës με το τραγούδι "Sekret". Την προσέγγισαν επίσης τον ίδιο μήνα για να εμφανιστεί στο περίφημο Φεστιβάλ Nata e Bardhë στα Τίρανα. Κατά τη διάρκεια του μεγάλου τελικού του Festivali i Këngës τον Δεκέμβριο του 2021, η Χαγιάτι ορίστηκε ως νικήτρια του διαγωνισμού και έτσι ανακηρύχθηκε εκπρόσωπος της Αλβανίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022.
Sekret
Το "Sekret" (μετάφρ. "Μυστικό") είναι ένα τραγούδι της Αλβανίδας τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Ρονέλα Χαγιάτι, που συνέθεσε και έγραψε η ίδια, σε παραγωγή Marko Polo. Κυκλοφόρησε ανεξάρτητα ως single στις 5 Μαρτίου 2022. Αφού κέρδισε την 60η έκδοση του Festivali i Këngës τον Δεκέμβριο του 2021, εκπροσώπησε την Αλβανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο της Ιταλίας.
Σύνθεση
Το "Sekret" συνέθεσε και έγραψε η ίδια η Χαγιάτι και παρήχθη από τον Αλβανό παραγωγό Μάρκο Πόλο. Συνδυάζοντας παραδοσιακά και μοντέρνα στοιχεία, το "Sekret" είναι ένα αλβανόφωνο αισιόδοξο "έθνο" ποπ τραγούδι του οποίου η ενορχήστρωση περιλαμβάνει λαϊκή ενορχήστρωση. Σε μια συνέντευξη τον Ιανουάριο του 2022, η Χαγιάτι αποκάλυψε ότι το τραγούδι θα ανανεωνόταν με τον Ολλανδό παραγωγό Diztortion στο Λονδίνο.
Κυκλοφορία και μουσικό βίντεο
Το "Sekret" κυκλοφόρησε ανεξάρτητα ως σινγκλ σε ψηφιακές πλατφόρμες και σε υπηρεσίες ροής στις 2 Δεκεμβρίου 2021.[5] Για τους σκοπούς της συμμετοχής του Hajati στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022, το τραγούδι έγινε remaster και έγινε διαθέσιμο με τη μορφή των προαναφερθέντων μορφών στις 5 Μαρτίου 2022. Ένα συνοδευτικό μουσικό βίντεο για το "Sekret" έκανε πρεμιέρα στο επίσημο κανάλι YouTube του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision στις 4 Μαρτίου 2022. Γυρισμένο στο Αργυρόκαστρο και κατά μήκος του ποταμού Vjosë στο Byllis και στο Tepelenë, το βίντεο είναι ένας φόρος τιμής στο αλβανικό μυθολογικό φίδι Bistrice. Όσον αφορά το θέμα του βίντεο, είχε ως στόχο να αυξήσει την ευαισθητοποίηση του κοινού και τις προσπάθειες διατήρησης του απειλούμενου ποταμού Vjosë, ο οποίος συχνά αποκαλείται ως ο τελευταίος ζωντανός άγριος ποταμός της Ευρώπης.
Στο Festivali i Këngës
Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Αλβανίας, Radio Televizioni Shqiptar (RTSH), διοργάνωσε την 60η έκδοση του Festivali i Këngës προκειμένου να επιλέξει τον εκπρόσωπο της χώρας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο της Ιταλίας. Αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 27 και 28 Δεκεμβρίου, αντίστοιχα, και τον μεγάλο τελικό στις 29 Δεκεμβρίου 2021. Πριν από τη συμμετοχή της στο Festivali i Këngës, η Hajati δήλωσε ότι ήταν πάντα το όνειρό της να συμμετάσχει στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Ενώ οι μουσικοί κριτικοί ήταν ευνοϊκοί τόσο για τη φωνητική απόδοση της Χαγιάτι όσο και για την εθνοτική φύση του τραγουδιού, ο τραγουδιστής θεωρείται από τα μέσα ενημέρωσης ως ισχυρός υποψήφιος για να κερδίσει τον διαγωνισμό. Ένα βίντεο με καρτ ποστάλ παρουσίαζε τις παραστάσεις της Hajati που απεικονίζουν τη στενή σχέση της με τον πατέρα της, Marash Hajati, ο οποίος είχε ηγηθεί του εθνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα, RTSH, για αρκετά χρόνια. Κατά τις εμφανίσεις της εμπνευσμένες από πολεμιστές, η Χαγιάτι φορούσε μια μαύρη και χρυσή στολή, η οποία περιείχε τολμηρές επωμίδες και έναν στενό κορσέ, για να μεταδώσει τη δύναμή της. Στη σκηνή, η Χαγιάτι συνοδευόταν από πολυάριθμους χορευτές και μια ποικιλία από σκοτεινές εικόνες που εμφανίζονται στο σκηνικό LED. Στον μεγάλο τελικό του διαγωνισμού, η Χαγιάτι ανακηρύχθηκε νικήτρια του διαγωνισμού και η Αλβανίδα εκπρόσωπος για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022.
Στο Τορίνο
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2022 διεξήχθη στο PalaOlimpico στο Τορίνο της Ιταλίας και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς που πραγματοποιήθηκαν στις αντίστοιχες ημερομηνίες 10 και 12 Μαΐου και τον μεγάλο τελικό στις 14 Μαΐου 2022. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τους "Μεγάλους Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθούν από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν στον τελικό - οι 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς προκρίνονται στον μεγάλο τελικό. Η Ρονέλα αποκλείστηκε από τον τελικό, καθώς στον πρώτο ημιτελικό το τραγούδι "Sekret" ήρθε στην 12η θέση με 58 βαθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανίδες τραγουδίστριες
Μάχη του Φραγκοκάστελλου
Υπόβαθρο
Κατόπιν διαταγής του αρχιστρατήγου Τσορτς, που υπέγραφε ο ίδιος και ο αρχιγραμματέας Γεώργιος Λη με ημερομηνία 26 Ιουνίου 1827, ο Ηπειρώτης οπλαρχηγός Χατζημιχάλης Νταλιάνης είχε διορισθεί επικεφαλής των ατάκτων ιππέων της επαναστατικής κυβέρνησης. Λίγους μήνες μετά το διορισμό του, ο Νταλιάνης ήταν σε θέση να συμμετέχει σε επιχειρήσεις, καθώς είχε συγκροτήσει σώμα περίπου 100 ιππέων και με τη βοήθεια του εκπροσώπου των Κρητών Εμ. Αντωνιάδη αναχώρησε από το Ανάπλι με το μπρίκι «Λεωνίδας» για τη Γραμβούσα όπου έφτασε στις 4 Ιανουαρίου του 1828. Εκεί, οι άνδρες του ενώθηκαν με λιγοστούς Κρήτες μαχητές, αφού οι περισσότεροι οπλαρχηγοί του νησιού τηρούσαν επιφυλακτική στάση. Η αιτία ήταν η κίνηση του διορισμένου από το Μωχάμεντ Άλι, Τουρκαλβανού διοικητή Μουσταφά πασά να αποστείλει προειδοποιητικά γράμματα σε όλους τους επικεφαλής στρατιωτικών σωμάτων του νησιού, με τα οποία τους ανέγγειλε την άφιξη του Νταλιάνη, με την επισήμανση ότι είχε τη διάθεση να μη θεωρήσει εκείνους ως συμπράτοντες, απειλώντας δε με σκληρά αντίποινα κατά των γηγενών σε περίπτωση που τον ενίσχυαν. Όμως επιστολή έστειλε ο Μουσταφάς και στον ίδιο το Νταλιάνη, με τον οποίο είχε γνωριστεί παλαιότερα στην Κπολη, αλλά ο δεύτερος αγνόησε τις προτάσεις συνεργασίας ή υποταγής, που περιλαμβάνονταν σε αυτή (μονογραφία του Νταλιάνη, από το μητροπολίτη Ερμούπολης Αιγύπτου, Ευάγγελο).
Η κυρίως μάχη
Ο διοικητής της Κρήτης, πληροφορούμενος τα συμβάντα, όπως και λεπτομέρειες για τη σύνθεση του ελληνικού στρατόπεδου από έναν Αιγύπτιο ιπποκόμο, πρώην κρατούμενο των Ελλήνων (και θεωρούμενου εσφαλμένα από το Νταλιάνη, ως πιστού σε αυτόν) που κατάφερε να αποδράσει κατά τη διάρκεια της μάχης, αποφάσισε να εκστρατεύσει ο ίδιος κατά του Φραγκοκαστέλλου. Παράλληλα, ο Χατζημιχάλης, λόγω της αμοιβαίας καχυποψίας με τους Σφακιανούς υπερασπιστές του Πατσιανού, αγνόησε τις ορθές στρατιωτικές συμβουλές που του έγραψαν και φιλονίκησε μάλιστα μαζί τους, σε ανταλλαγή επιστολών. Αφορμή της αντιδικίας ήταν η προτεινόμενη εκ μέρους των Σφακιανών τακτική που θα ακολουθούσε στην επικείμενη σύγκρουση. Παρά τις ειλικρινείς εντέλει προσπάθειες των εντόπιων συναγωνιστών του (Α. Μανουσέλης, Σ. Δεληγιαννάκης, Σ. Και Π. Παπαδάκης, Γ. Τσουδερός, Σ. Καυκάλας, Π. Τσιριντάκης κ.α.) να τον μεταπείσουν, ο Νταλιάνης φερόταν αποφασισμένος να πέσει μαχόμενος κατά την άμυνα του κάστρου, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «Μια φορά γεννήθηκα και μια φορά θα πεθάνω». Εν τω μεταξύ, κατέφτασε στην περιοχή ένα ισχυρό σώμα υπό το Μουσταφά που το αποτελούσαν 4.000 πεζοί και 400 ιππείς, ενισχυμένοι με 3 κανόνια και ένα βομβοβόλο. Οι Τούρκοι στρατοπέδευσαν πλησίον του Φραγκοκάστελλου και την επόμενη μέρα (18-5-1828) άρχισαν την επίθεσή τους. Οι Έλληνες ήταν παραταγμένοι μέσα σε πέντε στη σειρά, πρόχειρα και δίχως πρόνοια για τη μεταξύ τους επικοινωνία, χαρακώματα που είχαν κατασκευάσει έξω απ’ το φρούριο, αφού προηγουμένως έδωσαν προ του αρχηγού τους, έναν όρκο τιμής να υπερασπίσουν το κάστρο «μέχρι θανάτου».
Η θυσία του Νταλιάνη
Το κεντρικό οχύρωμα υπό τον Κυριακούλη Αργυροκαστρίτη που δέχθηκε την κύρια προσβολή υπέρτερων κατά πολύ δυνάμεων, αμύνθηκε με γενναιότητα, αλλά τελικά όλοι οι άνδρες που το υπεράσπιζαν φονεύθηκαν στη μάχη εκ του συστάδην που ακολούθησε, εκτός δυο που κατάφεραν να διασωθούν. Βλέποντας την έκβαση, οι υπόλοιποι μαχητές επιχείρησαν να υποχωρήσουν προς το φρούριο, υπό την κάλυψη των ιππέων. Ο Νταλιάνης ήταν πάντα επικεφαλής των ανδρών του και πάλεψε με ανδρεία, έως ότου έπεσε νεκρός από τα σπαθιά των αντιπάλων του, όπως και συνολικά 338 Έλληνες. Ωστόσο, η ελληνική υποχώρηση πέτυχε, καθώς οι Τούρκοι δέχτηκαν επίθεση αντιπερισπασμού των υπερασπιστών του Καψοδάσους και του Πατσιανού, που είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο (συνολικά) 1.050 ανδρών του Μουσταφά.
Παράδοση του κάστρου
Τελικά όμως, το Φραγοκαστέλλο εγκαταλείφθηκε στα χέρια των Τούρκων (που εν συνεχεία το κατέστρεψαν, ώστε να μη χρησιμοποιηθεί εκ νέου εναντίον τους) μετά από συνθήκη που συμφωνήθηκε μεταξύ των δυο πλευρών και κατά την οποία οι εναπομείναντες Έλληνες μπορούσαν να αποχωρήσουν ελεύθερα, παίρνοντας μαζί τον οπλισμό και τα υπάρχοντά τους. Μαλιστά μεταξύ των πολιορκούμενων Ηπειρωτών και των πολιορκητών Τουρκαλβανών ανταλλάχθηκαν και δώρα, αφού τους συνέδεαν φυλετικοί δεσμοί κοινής καταγωγής. Ο Μουσταφάς, επιπλέον, απέστειλε στους οικείους του νεκρού αντιπάλου του, την ιπποσκευή του. Κατά την επιστροφή των Τούρκων στη βάση τους, πραγματοποιήθηκε νέα επίθεση σε βάρος τους από Σφακιανούς μαχητές, όμως ο Μουσταφά Πασάς αποφάσισε να μην τιμωρήσει την πόλη τους, επιδιώκοντας έτσι τον ειρηνικό κατευνασμό και τον τερματισμό της επανάστασης.
Λαϊκή παράδοση
Για τη θυσία του Νταλιάνη και των ανδρών του, η λαϊκή μούσα δημιούργησε ενδιαφέρον δημοτικό τραγούδι, το οποίο διέσωσε ο Γ. Βλαστός. Περαιτέρω, η φαντασία των κατοίκων της περιοχής έχει οδηγήσει στην παραδοχή του φαινομένου των «Δροσουλιτών», ενός οράματος στον ουρανό, το οποίο, όπως λένε, εμφανίζεται κάθε χρόνο έκτοτε, τις παραμονές της επετείου της μάχης.
Πηγές
Φραγκοκαστελλο Μαχη Φραγκοκαστελλο Μαχη
Πλατεία Χάλκης
Η Πλατεία ή Πλατειά είναι βραχονησίδα της Χάλκης στο Αιγαίο πέλαγος, η οποία βρίσκεται Δ.-ΝΔ. του νησιού προς τη Ρόδο και ανήκει στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων. Δυτικά είναι η νησίδα Νησάκι, βορειοανατολικά η Κάτω Πρασσούδα και νοτιοανατολικά το Νηπούρι. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Χάλκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Χάλκης
Alphabeta
Οι Alphabeta ήταν συγκρότημα που απαρτιζόταν από Ισραηλινούς τραγουδιστές. Κέρδισαν τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1978 με τον Ιζχάρ Κοέν. Τα μέλη του συγκροτήματος ήταν οι Ρούβεν Ερέζ (Reuven Erez), Λίζα Γκολντ-Ρουμπίν (Lisa Gold-Rubin), Νεχάμα Σουτάν (Nehama Shutan), Εστέρ Τζουμπερί (Esther Tzuberi) και Ιτζχάκ Οκέβ (Itzhak Okev). Το νικητήριο τραγούδι ήταν το A-Ba-Ni-Bi.
Το Ισραήλ συγκέντρωσε συνολικά 157 βαθμούς, καθώς του δόθηκε η ανώτερη βαθμολογία των 12 πόντων συνολικά 5 συνεχόμενες φορές, κάτι που αποτελεί ρεκόρ για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.
Όταν έγινε σαφές ότι ο νικητής θα ήταν το Ισραήλ, η Ιορδανία σταμάτησε την ζωντανή μετάδοση του διαγωνισμού από την τηλεόραση, προφασισμένη τεχνικές δυσκολίες. Στην οθόνη οι τηλεθεατές είδαν ένα μπουκέτο λουλούδια. Μία ημέρα μετά, η Ιορδανία παρουσίασε το τραγούδι του Βελγίου, το οποίο ήρθε 2ο στον διαγωνισμό, σαν να ήταν το νικητήριο τραγούδι. Έπειτα από εκείνη τη νίκη, ο επόμενος διαγωνισμός έγινε στην Ιερουσαλήμ το 1979.
Ο επικεφαλής της ισραηλινής αντιπροσωπείας Ρίβκα Μικαέλι, ανέφερε ότι το τραγούδι του Ιζχάρ Κοέν είχε σταλεί για τον διαγωνισμό, επειδή όλες οι άλλες συμμετοχές στον ισραηλινό εθνικό τελικό ήταν πολύ κακές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισραηλινά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ισραήλ Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1978 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Εδουάρδος Β΄ (Μάρλοου)
Εδουάρδος Β' (αγγλικός τίτλος: Edward II) είναι θεατρικό έργο του Άγγλου θεατρικού συγγραφέα Κρίστοφερ Μάρλοου. Ο πλήρης τίτλος του έργου είναι Η πολυτάραχη βασιλεία και ο οικτρός θάνατος του Εδουάρδου του Β', βασιλιά της Αγγλίας, και μαζί η τραγική πτώση του υπερφίαλου Μόρτιμερ.
Το έργο, ένα από τα τελευταία που έγραψε ο Μάρλοου, παρουσιάστηκε πιθανώς το 1592 ή 1593 και εγγράφηκε στο Μητρώο Βιβλιοπωλών τον Ιούλιο του 1593, λίγες εβδομάδες μετά τον θάνατο του συγγραφέα. Η παλαιότερη γνωστή έκδοσή του χρονολογείται από το 1594.
Το έργο είναι ένα από τα πρώτα θεατρικά ιστορικά έργα του Ελισαβετιανού θεάτρου με θέμα την ιστορία της Αγγλίας. Αναφέρεται στην αντίσταση των Άγγλων βαρόνων στον βασιλιά Εδουάρδο Β', του οποίου η κακοδιοίκηση, οι σπατάλες και οι σκανδαλώδεις παραχωρήσεις προς τους ευνοουμένους του οδήγησαν σε καταστροφικές για όλους συγκρούσεις.
Το έργο
Ο Κρίστοφερ Μάρλοου άντλησε το μεγαλύτερο μέρος του υλικού του γι' αυτό το έργο από τον τρίτο τόμο των Χρονικών (1587) του Ράφαελ Χόλινσεντ. Ακολουθεί γενικά τα ιστορικά γεγονότα των Χρονικών, προσθέτοντας όμως στοιχεία από άλλους χρονικογράφους ή παραλείποντας όσα γεγονότα δεν ευνοούν τη σκηνική οικονομία και τον ρυθμό του έργου. Επίσης, αντιμεταθέτει χρονολογίες και συμπυκνώνει ορισμένα ιστορικά δρώμενα σε λίγους στίχους για τις ανάγκες της δραματουργίας, ενώ στην πραγματικότητα μεταξύ των γεγονότων μεσολαβούν πολλά χρόνια.