cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάτρικ Λη Φέρμορ
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Με το ξέσπασμα του πολέμου ο Φέρμορ κατατάχθηκε στην Ιρλανδική Φρουρά, αλλά εξαιτίας της γνώσης που είχε ήδη για τον ελλαδικό χώρο, απεστάλη στο Σώμα Γενικών Καθηκόντων (General Service Corps) και έγινε στρατιωτικός σύνδεσμος στην Αλβανία. Πολέμησε στην Κρήτη και την ηπειρωτική Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, επέστρεψε στην Κρήτη τρεις φορές, τη μία με αλεξίπτωτο. Ανήκε σε μια ολιγάριθμη ομάδα αξιωματικών που είχε ως στόχο της της οργάνωση της αντίστασης του νησιού στη γερμανική κατοχή. Μεταμφιεσμένος ως βοσκός με το ψευδώνυμο Μιχάλης ή Filedem (Φιλεντέμ=φίλε μου Αδάμ), έζησε περισσότερα από δύο χρόνια στα βουνά. Με τον Γουίλιαμ Στάνλεϊ Μος ως υπαρχηγό, Ο Λη Φέρμορ οδήγησε την ομάδα που απήγαγε το 1944 τον Γερμανό διοικητή Χάινριχ Κράιπε, κοντά στις Αρχάνες.
Ύστερα χρόνια
Ο Λη Φέρμορ παντρεύτηκε το 1968 την Τζόαν Ελίζαμπεθ Ράινερ, που τον συνόδεψε σε πολλά από τα ταξίδια του μέχρι το θάνατό της στην Καρδαμύλη τον Ιούνιο του 2003 στην ηλικία των 91. Ζούσαν ένα τμήμα του χρόνου στο σπίτι τους, σε έναν ελαιώνα στην Καρδαμύλη της Μάνη ς (για την οποία συνέγραψε ομότιτλο βιβλίο, που μετέφρασε στα ελληνικά ο προσωπικός του φίλος, πρώην Πρωθυπουργός Τζαννής Τζαννετάκης) και το υπόλοιπο στο Γουορτσέστερσαιρ. Το 2004 στις Τιμητικές Διακρίσεις Νέου Έτους ο Πάτρικ Λη Φέρμορ χρίστηκε ιππότης. Το 2007 ανέφερε πως αποφάσισε να χρησιμοποιήσει γραφομηχανή, έχοντας γράψει όλα τα βιβλία του έως τότε χειρόγραφα. Σε πολλά από τα έργα του ύμνησε τα ελληνικά τοπία με λυρικό τρόπο, ενώ ειδικά στο βιβλίο του με τίτλο "Ρούμελη" αποτύπωσε τις δύο, κατά την άποψή του, φαινομενικά αντίθετες μεταξύ τους πλευρές του Έλληνα, δηλαδή αυτή του "ανθρωπάκου", αλλά και εκείνην του ευγενή και φιλόξενου οικοδεσπότη.
Θάνατος
Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ πέθανε στις 10 Ιουνίου 2011, σε ηλικία 96 ετών, έπειτα από ασθένεια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Βρετανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Βρετανοί φιλέλληνες
Συμμετοχή της Κύπρου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Η Κύπρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 που πραγματοποιοήθηκαν στο Ρίο ντε Τζανέιρο, εκπροσωπήθηκε από την Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΚΟΕ). Συνολικά, έλαβαν μέρος 16 αθλητές σε 7 αθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κύπρος 2016
Αντι-λενινισμός
Ο αντιλενινισμός είναι η αντίθεση στην πολιτική φιλοσοφία του λενινισμού όπως την υποστήριξε ο Βλαντίμιρ Λένιν.
Η αντίθεση στον λενινισμό καθώς και στο πρόσωπο του Λένιν μπορεί να αναχθεί στη διάσπαση του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος σε μενσεβικικές και μπολσεβικικές φατρίες στο 2ο Συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος. Η αντίθεση των Μπολσεβίκων στον Λένιν προέκυψε με την εμφάνιση των Οτζοβιστών, οι οποίοι αντιτάχθηκαν στη συμμετοχή στο κοινοβούλιο. Μεταξύ αυτών ήταν οι Alexander Bogdanov, Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς Ποκρόφσκι, Ανατόλι Λουνατσάρσκι και Αντρέι Μπουμπνόφ. Η αντίθεση των μενσεβίκων στον λενινισμό και τον μπολσεβικισμό βασίστηκε ουσιαστικά σε αυτό που θεωρούσαν ως αυταρχική φύση του Λένιν και στις μεθόδους για την επίτευξη ενός μαρξιστικού κράτους. Αυτή η αντίθεση εντάθηκε μόνο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπως η καταγγελία του Γιούλι Μάρτοφ για την αποκατάσταση της θανατικής ποινής. Ο αντιλενινισμός στο πλαίσιο του ρωσικού κομμουνισμού μπορεί επίσης να ειδωθεί στο πλαίσιο εκείνων των ατόμων που ήθελαν τον Λένιν να απομακρυνθεί από τον ηγέτη του κράτους κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του 1917-1924, οι οποίοι ήταν και από μετριοπαθείς που έβλεπαν πολιτικές όπως ο πολεμικός κομμουνισμός ως πολύ ακραίες καθώς και σκληροπυρηνικοί που έβλεπαν πολιτικές όπως η Νέα Οικονομική Πολιτική ως συνθηκολόγηση με τον καπιταλισμό.
Ο Έντουαρντ Μπερνστάιν και η Ρόζα Λούξεμπουργκ επέκριναν τον Λένιν, υποστηρίζοντας ότι η αντίληψή του για την επανάσταση ήταν ελιτιστική και ουσιαστικά μπλανκιστική. Ως μέρος μιας μεγαλύτερης ενότητας για τον μπλανκισμό στα «Οργανωτικά ζητήματα της ρωσικής σοσιαλδημοκρατίας» (αργότερα δημοσιεύτηκε ως «Λενινισμός ή Μαρξισμός;»), γράφει η Λούξεμπουργκ: «Για τον Λένιν, η διαφορά μεταξύ της σοσιαλδημοκρατίας και του μπλανκισμού περιορίζεται στην παρατήρηση ότι στη θέση μιας χούφτας συνωμοτών έχουμε ένα προλεταριάτο με ταξική συνείδηση. Ξεχνά ότι αυτή η διαφορά συνεπάγεται μια πλήρη αναθεώρηση των ιδεών μας για την οργάνωση και, επομένως, μια εντελώς διαφορετική αντίληψη του συγκεντρωτισμού καθώς και των σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ του κόμματος και του ίδιου του αγώνα. Ο μπλανκισμός δεν υπολόγιζε στην άμεση δράση της εργατικής τάξης. Επομένως, δεν χρειαζόταν να οργανώσει τον λαό για την επανάσταση. Ο λαός αναμενόταν να παίξει τον ρόλο του μόνο τη στιγμή της επανάστασης. Η προετοιμασία για την επανάσταση αφορούσε μόνο τη μικρή ομάδα επαναστατών που ήταν οπλισμένοι για το πραξικόπημα. Πράγματι, για να εξασφαλιστεί η επιτυχία της επαναστατικής συνωμοσίας, θεωρήθηκε σοφότερο να κρατηθεί η μάζα σε κάποια απόσταση από τους συνωμότες»
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Μαρξισμός-Λενινισμός
Κοινότητα Καμινακίου
Η Κοινότητα Καμινακίου είναι κοινότητα του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 356Α - 09/10/1926 με την απόσπαση του οικισμού Καμινάκι από την τότε κοινότητα Ψυχρού και τον ορισμό του ως έδρα της. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, περιλαμβάνοντας μόνο την έδρα της, έχει ως πληθυσμό 273 κατοίκους.
μικρογραφία|400x400εσ Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κα. Νίκη Πετράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Καμινακι
Ομάλο
Το Ομάλο (ომალო) είναι χωριό στην ιστορική περιοχή του Τουσέτι στη Γεωργία. Διοικητικά, είναι μέρος της επαρχίας Αχμέτα στο Καχέτι. Βρίσκεται στην οροσειρά του Μείζονος Καυκάσου και την οροσειρά Πιρικίτα στο Τουσέτι. Λόγω της τοποθεσίας του Ομάλο στα ορεινά των βόρειων πλαγιών της οροσειράς του Μείζονος Καυκάσου και της απουσίας καλοσυντηρημένων δρόμων, το χωριό είναι σε μεγάλο βαθμό απομονωμένο από την υπόλοιπη Γεωργία στο μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Ο μόνος οδικός σύνδεσμος είναι το πέρασμα Αμπάνο στα 2.850 μέτρα υψόμετρο. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 1.850 μέτρων. Το οχυρό Κεσέλο είναι αξιοθέατο στο Ζέμο (άνω) Ομάλο και ήταν καταφύγιο για τους ντόπιους σε σκηνές πολέμου.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2014, το χωριό έχει πληθυσμό 37 κατοίκων. Ο πληθυσμός του χωριού αποτελείται εξολοκλήρου από Γεωργιανούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Τίνκα Κούρτη
Η Τίνκα Κούρτη (αλβανικά: Tinka Kurti) (γεννημένη 17 Δεκεμβρίου 1932) είναι Αλβανίδα ηθοποιός. Μέσα σε 60 χρόνια συμμετείχε σε πάνω από 50 ταινίες και 150 θεατρικά έργα. Της έχει απονεμηθεί το μετάλλιο του Καλλιτέχνη του Αλβανικού Λαού.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στο Σεράγεβο, στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, που τότε ήταν τμήμα της Γιουγκοσλοαβίας), από Αλβανό πατέρα και Ουγγαρέζα μητέρα. Ήταν το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά της οικογενείας. Σε νεαρή ηλικία η οικογένειά της επέστρεψε στην πόλη Σκόδρα, στη βόρεια Αλβανίας όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της και συμμετείχε στο θέατρο από νεαρή ηλικία.
Το 1947 αποβλήθηκε από το 'Liceu Artistik' (Σχολή Τεχνών) στα Τίρανα και ποτέ δεν ήταν σε θέση να αποφοιτήσει. Ωστόσο αυτό δε τη σταμάτησε από το να επιδιώξει μία καριέρα στον χώρο της ηθοποιίας. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο στην ηλικία των 16 ετών, σε έναν μικρό ρόλο, στο έργο Dasma Shkodrane (Γάμος από την Σκόδρα). Από το 1949 έγινε μέλος του Θίασου 'Migjeni' στη Σκόδρα με τον οποίο συμμετείχε σε πάνω από 120 θεατρικές παραστάσεις μεταξύ των οποίων το "Gjaku i Arbrit", "Histori Irkutase", "Toka Jonë", "Fisheku në pajë" και "Fejesa e Çehovit".
Η Κούρτι δεν περιορίστηκε μόνο στο θέατρο και αποφάσισε να δοκιμάσει να συμμετάσχει και σε ταινίες. Επιλέχτηκε για τον πρώτο γυναικείο ρόλο στην πρώτη αλβανική ταινία 'Τάνα'. Ακολούθησε μια πολύ μεγάλη σειρά κινηματογραφικών ρόλων που δικαίως την έκαναν να θεωρηθεί θησαυρός της αλβανικής τέχνης. Ορισμένοι εξ αυτών ήταν η μητέρα Pashako στο "Yjet e netëve të gjata", η μητέρα στο "Çifti i lumtur", την 'Sinjorina Mançini' στο "Vajzat me kordele të kuqe" και η γιαγιά στο "Zemra e Nënës".
Δύο κινηματογράφοι στα Τίρανα έχουν πάρει το όνομα τους από την Τίνκα Κούρτη όπως και το σχολείο του Λεκμπιμπάι (ένα χωριό της Αλβανίας στη περιοχή της Τροπόγια).
Έως και σήμερα η Κούρτη συμμετέχει σε θεατρικές διοργανώσεις και εκπλήσσει το κοινό της όπου και αν πηγαίνει. Όπως έχει δηλώσει σχετικά: ''«Δεν φοβάμαι τα γηρατειά, ούτε καν τον θάνατο, αλλά φοβάμαι το γήρας του εγκεφάλου και όταν έρθει εκείνη η στιγμή, νομίζω ότι θα είμαι πεθαμένη δύο φορές. Γι'αυτό θέλω να εργάζομαι»''.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί ηθοποιοί
Ναυμαχία στο Δέλτα του Ποταμού Ρουφίτζι
Η Ναυμαχία στο Δέλτα του Ποταμού Ρουφίτζι ή απλά Ναυμαχία στο Δέλτα του Ρουφίτζι (Αγγλικά: Battle of the Rufiji River Delta ή Battle of the Rufiji Delta), διεξήχθη από τον Οκτώβριο του 1914 έως τον Ιούλιο του 1915 κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου μεταξύ του ελαφρού καταδρομικού SMS Königsberg της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής (σημερινή Τανζανία) και μιας ισχυρής ομάδας Βρετανικών πολεμικών πλοίων. Η μάχη ήταν μια σειρά επιτυχημένων τελικά προσπαθειών, προκειμένου να βυθιστεί το αποκλεισμένο Γερμανικό καταδρομικό.
Ιστορικό
Το 1914 το ισχυρότερο Γερμανικό πλεούμενο στον Ινδικό Ωκεανό, ήταν το ελαφρύ καταδρομικό SMS Königsberg. Στις 6 Αυγούστου 1914, ευρισκόμενο στον Ινδικό Ωκεανό και κοντά στην είσοδο προς την Ερυθρά Θάλασσα, συνέλαβε το Βρετανικό φορτηγό πλοίο City of Winchester, το οποίο μετέφερε τσάι αξίας άνω των 2.000.000$. Κατόπιν, αλλά τον ίδιο μήνα, ανεφοδιάζεται με άνθρακα από τον Δίαυλο της Μοζαμβίκης. Τον Σεπτέμβριο, βυθίζει μερικά εμπορικά σκάφη στον Κόλπο της Βεγγάλης. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1914, βυθίζει στη Ναυμαχία της Ζανζιβάρης, το Βρετανικό καταδρομικό προστασίας HMS Pegasus. Μετά από βλάβη στη μηχανή του Königsberg που προκλήθηκε από τη βύθιση του Βρετανικού καταδρομικού προστασίας HMS Pegasus, το Königsberg μετά του πλοίου εφοδιασμού του Somali, κρύφτηκαν στο δέλτα του ποταμού Ρουφίτζι, ενώ οι κατεστραμμένες μηχανές του Königsberg μεταφέρθηκαν δια ξηράς προς το Νταρ ες Σαλαάμ, για επισκευή. Στις 20 Οκτωβρίου 1914, ένας Βρετανός ανιχνευτής εντόπισε κρυμμένο ανάμεσα στα δέντρα, τον κύριο ιστό του Γερμανικού πλοίου. Στις αρχές Νοεμβρίου, το Chatham άνοιξε πυρ τη μεγίστη απόσταση και προκάλεσε πυρκαγιά στο Somali, αλλά, δεν κατόρθωσε να πλήξει το Königsberg, το οποίο κινήθηκε άμεσα προς τα πάνω, αντίθετα από το ρεύμα του ποταμού. Στις 5 Νοεμβρίου, έφτασαν στο σημείο, δύο πρόσθετα Βρετανικά καταδρομικά, τα HMS Dartmouth και Weymouth και απέκλεισαν το Γερμανικό πλοίο εντός του δέλτα. Τα Βρετανικά πλοία ήσαν ισχυρότερα του Königsberg, δεν ήσαν όμως ικανά να πλοηγηθούν εντός του δέλτα. Το πλήρωμα του Königsberg προέβησαν σε παραλλαγή του πλοίου τους, έτσι ώστε έμοιαζε με το παρακείμενο δάσος πέριξ του δέλτα. Στις 30 Νοεμβρίου 1914, το HMS Fox, κινήθηκε προς τα πάνω, αντίθετα από το ρεύμα του ποταμού και πυροβόλησε εναντίων του Königsberg, το Königsberg κινήθηκε άμεσα προς τα πάνω, έως ότου δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο. Όλη αυτή την περίοδο, μεταξύ των πληρωμάτων των δυο πλευρών, είχε δημιουργηθεί ένας περίεργος δεσμός και τα Χριστούγεννα του 1914, το πλήρωμα το HMS Fox, έστειλε μέσω του ποταμού, ένα μήνυμα που έγραφε: «Σας ευχόμαστε χαρούμενα Χριστούγεννα και το Νέο Έτος και ευχόμαστε να σας δούμε σύντομα», η οικεία απάντηση του Γερμανού Κυβερνήτη Loof, ήταν: «Ευχαριστώ. Επίσης. Αν επιθυμείτε να με δείτε, είμαι πάντα στο σπίτι».
Αποκλεισμός
αριστερά|μικρογραφία|Ο Sidney R.Drury-Lowe Κυβερνήτης του ελαφρού καταδρομικού του [[Βασιλικό Ναυτικό|Βασιλικού Ναυτικού HMS Chatham, ο οποίος εντόπισε στις 20 Οκτωβρίου του 1914 επί του Ποταμού Ρουφίτζι, το Γερμανικό καταδρομικό SMS Königsberg.]] δεξιά|μικρογραφία|Το δρομολόγιο του βοηθητικού σκάφους Rubens (Blockade runner A) από το [[Βιλχελμσχάφεν στον Κόλπο της Μάνζα στη Γερμανική Ανατολική Αφρική (Φεβρουάριος 1915 - Απρίλιος 1915).]] Οι Βρετανοί αποπειράθηκαν αρκετές φορές να βυθίσουν το Königsberg, συμπεριλαμβανομένης και μιας απόπειρας να γλιστρήσουν μια ρηχή σχεδία τορπιλακάτου (μετά συνοδείας) εντός της εμβέλειας, μια απόπειρα η οποία αποκρούστηκε εύκολα από τη δύναμη στο δέλτα. Το blockship, Newbridge, βυθίστηκε από τους Βρετανούς σε ένα από τα στόμια του δέλτα προκειμένου να αποτρέψει τη διαφυγή του· ωστόσο, σύντομα συνειδητοποίησαν ότι το Königsberg θα μπορούσε ακόμα να ξεφύγει, μέσα από ένα από τα άλλα κανάλια του δέλτα. Τοποθετήθηκαν ψεύτικες νάρκες, σε μερικές από αυτές τις εναλλακτικές οδούς διαφυγής, αλλά θεωρήθηκαν αμφιβόλου αποτελεσματικότητας. Ένας ιδιώτης πιλότος ονόματι Cutler, προσλήφθηκε για να φέρει για αναγνώριση, το υδροπλάνο του τύπου Curtiss· το αεροσκάφος του καταρρίφθηκε, παρόλα ταύτα, επιβεβαιώθηκε η παρουσία του φευγαλέου καταδρομικού. Από τη Βασιλική Ναυτική Αεροπορική Υπηρεσία, ήρθε ένα ζεύγος υδροπλάνων τύπου Sopwith με σκοπό να κατοπτεύσουν ακόμα και να βομβαρδίσουν το πλοίο, αλλά σύντομα διαλύθηκαν στις τροπικές συνθήκες. Τρία υδροπλάνα τύπου Short πέτυχαν κάπως καλύτερα, κατορθώνοντας να τραβήξουν φωτογραφίες του πλοίου πριν προσγειωθούν από τoν λίβα της τροπικής ζέστης και τα Γερμανικά πυρά.
Απόπειρες να χρησιμοποιήσουν τα πυροβόλα των 12 in από το παλαιό θωρηκτό HMS Goliath προκειμένου να βυθίσουν το καταδρομικό για μια ακόμη φορά απέβησαν άκαρπες, επειδή τα ρηχά νερά εμπόδιζαν το θωρηκτό, να φτάσει εντός βεληνεκούς.
Ωστόσο, έως τον Μάρτιο του 1915 τα αποθέματα τροφίμων στο Königsberg ήσαν χαμηλά και πολλά μέλη του πληρώματος είχαν αποβιώσει από την ελονοσία και άλλες τροπικές ασθένειες. Γενικά, αποκομμένοι από τον έξω κόσμο, το ηθικό των ναυτών έπεσε. Ωστόσο, η κατάσταση βελτιώθηκε οριακά με ένα σχέδιο για τον ανεφοδιασμό του πλοίου και του δόθηκε μια αγωνιστική ευκαιρία να επιστρέψει στην πατρίδα του. Το αιχμαλωτισμένο Βρετανικό εμπορικό πλοίο, Rubens, μετονομάστηκε σε Kronborg και του δόθηκαν μια σημαία της Δανίας, έγγραφα και ένα πλήρωμα από Γερμανούς ναύτες ειδικά επιλεγμένους για την ικανότητά τους να ομιλούν τα Δανικά. Εν συνεχεία, φορτώθηκε με κάρβουνο, πεδινά πυροβόλα, πυρομαχικά, πόσιμο νερό και προμήθειες. Μετά την επιτυχή διείσδυσή του στα ύδατα της Ανατολικής Αφρικής, παρεμποδίστηκε από το επιφυλακτικό HMS Hyacinth, το οποίο και το κατεδίωξε ως τον Κόλπο της Μάνζα (Manza Bay). Το παγιδευμένο πλοίο πυρπολήθηκε από το πλήρωμά του και εγκαταλείφθηκε. Αργότερα, οι Γερμανοί διέσωσαν το φορτίο του, το οποίο χρησιμοποίησαν στις χερσαίες εξορμήσεις τους και ορισμένα από τα εφόδιά του, μεταφέρθηκαν στο Königsberg.
Καταβύθιση
αριστερά|μικρογραφία|Γερμανική θέση μάχης στο Δέλτα, συγκεντρωμένη πέριξ ενός πυροβόλου, το οποίο είχε αφαιρεθεί από το Königsberg. μικρογραφία|Οι ζημιές της μάχης στο Königsberg. Δυο σκάφη monitor με ρηχές καρίνες τα HMS Mersey και HMS Severn, ρυμουλκήθηκαν από τη Μάλτα στον Ρουφίτζι μέσω της Ερυθράς Θάλασσας και στις 15 Ιουνίου 1915, έφτασαν στο δέλτα. Με τα μη βασικά στοιχεία τους να έχουν αφαιρεθεί, βιδωμένη την πρόσθετη θωράκιση και καλυπτόμενοι με πλήρη βομβαρδισμό από τον υπόλοιπο στόλο, άρχισαν την πρόκληση. Συνεπικουρούμενοι από μια μοίρα τεσσάρων αεροσκαφών, δυο Caudron και δυο Henry Farman, έχοντας τη βάση τους στη Νήσο Μαφία προκειμένου να εντοπίσουν την πτώση των οβίδων, ενεπλάκησαν σε μια μακρόχρονη μονομαχία μετά του Königsberg, η οποία υποβοηθήθηκε από τους παραποτάμιους παρατηρητές. Στις 6 Ιουλίου 1915, τα δυο σκάφη monitor (με τις ρηχές καρίνες) τα HMS Mersey και HMS Severn, ανηφόρησαν τον ποταμό, προκειμένου να επιτεθούν. Ο Κυβερνήτης Loof αντιλήφθηκε πλέον, ότι το πλοίο του δεν θα ξανά ταξίδευε σε ανοικτούς ωκεανούς. Έδωσε εντολή στο εν τρίτον του πληρώματος να υπηρετήσει στον στρατό ξηράς και άρχισε να ξεφορτώνει τον οπλισμό και τα πυρομαχικά του. Ωστόσο, κράτησε τα πυροβόλα των 6 in και έπληξαν το ένα από τα δύο πυροβόλα του Mersey. Μολονότι είχε βληθεί το Mersey και τα monitor ήσαν ανίκανα να φέρουν αποτελέσματα από την πρώτη ημέρα, επέστρεψαν ξανά στις 11 Ιουλίου. Τελικά, τα πυροβόλα τους των 6 in, κατέστρεψαν τον εξοπλισμό του Königsberg, το οποίο δεν μπορούσε να απαντήσει στον καταιγισμό των βολών, λόγω ανεπάρκειας πυρομαχικών. Όταν το πλοίο βλήθηκε στο κύριο κατάστρωμα, ο Looff διέταξε να απομακρυνθούν τα πυροβόλα και κατά τις 14:00, διέταξε να αυτοβληθεί με τορπίλη. Μετά τη ναυμαχία, οι Βρετανοί ήσαν αναμφισβήτητα η ισχυρότερη ναυτική δύναμη στον Ινδικό Ωκεανό.
Επακόλουθο
αριστερά|μικρογραφία|Θέση παρακολούθησης του Γερμανικού πυροβολικού, μέρος της από ξηράς άμυνας, η οποία δημιουργήθηκε στο Δέλτα πέριξ του Königsberg. Την επομένη, τα εναπομείναντα 188 μέλη του πληρώματος, έθαψαν τους 33 Γερμανούς νεκρούς συντρόφους τους. Μία πλάκα η οποία γράφει "Beim Untergang S.M.S. Königsberg am 11.7.15 gefallen..." τοποθετήθηκε πλησίον των τάφων, ακολουθούμενη από την ονομαστική κατάσταση των θανόντων. Οι Γερμανοί ανέκτησαν από το Königsberg 10 ταχυ-πυροβόλα των 105 mm, τα τοποθέτησαν σε αυτοσχέδιες άμαξες και τα χρησιμοποίησαν με μεγάλη επιτυχία ως ισχυρά πυροβόλα όπλα, στην αντατοπολεμική τους εκστρατεία εναντίων των Συμμάχων, πέριξ της Ανατολικής Αφρικής. Τα πυροβόλα χρησιμοποιήθηκαν ως οχύρωση στο Νταρ ες Σαλαάμ, με το ένα εξ' αυτών να έχει τοποθετηθεί στο επιβατικό πλοίο Graf von Götzen. Το τελευταίο πυροβόλο δεν χτυπήθηκε μέχρι τον Οκτώβριο του 1917. Τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος του Königsberg συνέχισαν να υπηρετούν ως πεζοπόρα τμήματα υπό τον Στρατηγό Πάουλ Έμιλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ (Paul Emil von Lettow-Vorbeck).
Διασώθηκαν τρία πυροβόλα των 105-mm από το Königsberg· το ένα εκτίθεται έξω από το Φόρτ Jesus, στη Μομπάσα, στην Κένυα, ένα άλλο έξω από το κτίριο της Ένωσης στην Πραιτόρια της Νότιας Αφρικής και το τρίτο στους Στρατώνες της Τζίντζα στην Ουγκάντα. Υπάρχουν φήμες για άλλο ένα στο Κονγκό, αλλά δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες.
Δείτε επίσης
• 2
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές σημειώσεων
<references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικού σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Τανζανίας Ρουφιτζι
Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ
Το Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ αποτελεί ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου στην επαρχία Λεμεσού της Κύπρου. Διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Αθλητική Αγροτική Ομοσπονδία Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Διοργανώθηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1955-56 και είναι το παλαιότερο αγροτικό κύπελλο της Κύπρου. Αρχικά ονομαζόταν Κύπελλο Α'Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ και από το 2017 μετονομάστηκε σε Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Στο κύπελλο αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΠΑΑΟΚ. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η Ανόρθωσις Μουτταγιάκας με 6 κατακτήσεις.
Η κυπελλούχος ομάδα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο ΣΤΟΚ.
Δομή
Αρχικά στο Κύπελλο ΠΑΑΟΚ συμμετείχαν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Α΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ και Β΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Η ονομασία της διοργάνωσης ήταν Κύπελλο ΠΑΑΟΚ. Από την περίοδο 2014-15 οι ομάδες της Β΄ κατηγορίας συμμετέχουν στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ, το οποίο αργότερα έγινε Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Από τότε η ονομασία της διοργάνωσης έγινε Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ.
Οι κυπελλούχες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου. Ο πίνακας δεν είναι πλήρης καθώς δεν έχουν βρεθεί στοιχεία για όλες τις περιόδους. Το κύπελλο των περιόδων 2019-20 και 2020-21 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου από το 2017 οπόταν και το κύπελλο μετονομάστηκε σε Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορία ΠΑΑΟΚ. Την περίοδο 2019-20 και την περίοδο 2020-21 το κύπελλο διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Olio (εφαρμογή)
μικρογραφία Το Olio (που αποδίδεται ως OLIO) είναι μια εφαρμογή για κινητά για κοινή χρήση τροφίμων, με στόχο τη μείωση της σπατάλης τροφίμων. Αυτό το κάνει συνδέοντας όσους έχουν πλεόνασμα τροφίμων με εκείνους που χρειάζονται ή επιθυμούν να καταναλώσουν τέτοια τρόφιμα. Το φαγητό πρέπει να είναι βρώσιμο. μπορεί να είναι ωμό ή μαγειρεμένο, σφραγισμένο ή ανοιχτό. Ως μέρος των πρωτοβουλιών που αναλήφθηκαν την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την απώλεια και τη σπατάλη τροφίμων για τη μείωση της απώλειας και της σπατάλης τροφίμων, η εφαρμογή προτείνεται μαζί με το Too Good To Go και το Nosh (εφαρμογή) μεταξύ πολλών άλλων. Η OLIO είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες startups μετά την Too Good To Go όσον αφορά τον όγκο των νέων λήψεων Android στον χώρο των εφαρμογών βιώσιμων τροφίμων.
Αυτοί που δωρίζουν το πλεόνασμα τροφίμων μπορεί να είναι άτομα ή εταιρείες όπως λιανοπωλητές τροφίμων, εστιατόρια, εταιρικές καντίνες, φωτογράφοι τροφίμων κ.λπ., και οι δωρεές μπορούν να πραγματοποιούνται σε ad-hoc ή περιοδική βάση. Για παράδειγμα, ορισμένες αλυσίδες σούπερ μάρκετ στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένης της Tesco, ο Συνεταιρισμός Midcounties, το Morrisons και το Sainsbury's  έχουν πιλοτικά την Olio ως «διαδικτυακή τράπεζα τροφίμων» για να δωρίσουν τρόφιμα και να μειώσουν τα απόβλητά τους.
Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις αρχές του 2015 από την Tessa Clarke και την Saasha Celestial-One, μέχρι τον Οκτώβριο του 2017 η εταιρεία είχε συγκεντρώσει 2,2 εκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδότηση. Η χρηματοδότηση της σειράς A της Olio έγινε από την Octopus Ventures, με επενδυτές όπως η Accel, η Quadia και ο Quentin Griffiths να συνεισφέρουν στα 6 εκατομμύρια δολάρια που συγκεντρώθηκαν. Η εφαρμογή Olio είχε περίπου 2,3 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες από τον Σεπτέμβριο του 2020. Το 2021, η Olio συγκέντρωσε 43 εκατομμύρια δολάρια στη Σειρά Β, της οποίας ηγήθηκε η VNV Global και μαζί με την DX Ventures, τον κλάδο VC της επιχείρησης παράδοσης τροφίμων Delivery Hero.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφαρμογή κινητού τηλεφώνου
Χερμάν Λουξ
Ο Χερμάν Ντάριο Λουξ (Germán Darío Lux, 7 Ιουνίου 1982) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τη Ρίβερ Πλέιτ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Εντάχθηκε στις ακαδημίες νέων της Ρίβερ Πλέιτ σε ηλικία 16 ετών και έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβιζιόν το 2001. Σύντομα, έγινε ο βασικός τερματοφύλακας.
Στην Απερτούρα 2006, ο Λουξ έχασε τη θέση του από το ανερχόμενο ταλέντο Χουάν Πάμπλο Καρίσο και λίγους μήνες μετά, κόπηκε από την ομάδα από τον προπονητή Ντανιέλ Πασαρέλα. Στις αρχές του έτους, έχασε τον αδελφό του, ο οποίος αυτοκτόνησε.
Ο Λουξ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Μαγιόρκα για τη σεζόν 2007-08, ως εφεδρικός του νεαρού Μιγκέλ Άνχελ Μογιά, αλλά επωφελήθηκε από τον τραυματισμό που υπέστη ο τελευταίος και αγωνίστηκε σε δέκα αγώνες της Πριμέρα Ντιβισιόν κατά τη διάρκεια της σεζόν. Τη δεύτερη σεζόν, συνέβη το ίδιο, καθώς ο Μογιά ήταν πάλι εκτός αγωνιστικής δράσης λόγω τραυματισμών και ο Λουξ προήχθη ως βασικός, αλλά έχασε τη θέση του τον Ιανουάριο του 2009, με την υπογραφή του Ντούντου Αουάτε από τη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια.
Τις επόμενες δύο σεζόν, ο Λουξ περιορίστηκε σχεδόν αποκλειστικά στους αγώνες του Κυπέλλου με τη Μαγιόρκα, κάνοντας μόνο πέντε εμφανίσεις. Η ίδια μοίρα τον περίμενε στον επόμενο σύλλογό του, τη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, όπου ήταν ο εφεδρικός τερματοφύλακας για δύο χρόνια, πίσω από το Ντανιέλ Αρανθούμπια.
Στις 26 Ιουνίου 2017, δέκα χρόνια μετά την αναχώρηση του για την Ευρώπη, ο 35χρονος Λουξ επέστρεψε στη Ρίβερ Πλέιτ, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ως βασικός (και στους έξι αγώνες, χωρίς να δεχτεί γκολ) κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ο Λουξ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου από την Εθνικής Αργεντινής U23, η οποία σημείωσε 17 γκολ. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών του 2005, είχε μία κακή απόδοση με την Εθνική Αργεντινής.
Ο Λουξ έμεινε εκτός της Εθνικής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 στη Γερμανία και επιλέχθηκε στη θέση του ο Όσκαρ Ουστάρι.
Προσωπική ζωή
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουξ, Χαβιέρ, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως μέσος και έπαιξε για πολλές ομάδες κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του.
Συλλογικές
Ρίβερ Πλέιτ
Ντεπορτίβο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2013–14
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2013 Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2014
Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας
Τοποθεσία
Το Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας στεγάστηκε για πρώτη φορά στον επάνω όροφο του αναγεννησιακού κτιρίου Σουκιενίτσε που βρίσκεται στην Κεντρική Πλατεία της Παλιάς Πόλης της Κρακοβίας, όπου σήμερα στεγάζει ένα από τα πιο δημοφιλή τμήματα της πόλης. Η κατασκευή του σύγχρονου Νέου Κεντρικού Κτιρίου του Μουσείου που βρίσκεται στην οδό Μάγια 3, ξεκίνησε το 1934, αλλά διακόπηκε από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ολοκληρώθηκε πλήρως το 1992, μετά την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ. Οι συλλογές - αποτελούμενες συνολικά από εκατοντάδες χιλιάδες αντικείμενα - διατηρούνται σε μεγάλο μέρος στο Κεντρικό Κτίριο όπου βρίσκονται τα διοικητικά γραφεία, αλλά και στα εννέα από τα τμήματά του γύρω από την πόλη.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η συλλογή λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς φασίστες εισβολείς. Μετά τον πόλεμο, η πολωνική κυβέρνηση ανέκτησε πολλά από τα έργα που κατασχέθηκαν από τους Γερμανούς. Όμως ακόμη και σήμερα λείπουν περισσότερα από 1.000 αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένου του The Fight Between Carnival and Lent (το οποίο ισχυρίζονται οι πολωνικές αρχές ότι κλάπηκε το 1939 από Γερμανούς εισβολείς και φέρεται να αφαιρέθηκε και να πουλήθηκε στη Βιέννη και επί του παρόντος βρίσκεται στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης της πόλης) από τον Πίτερ Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο (δωρίστηκε στο Μουσείο το 1937 από τον Στανίσουαφ Ούρσιν-Ρουσιέτσκι) και άλλα ανεκτίμητα. μικρογραφία|340x340εσ| [[Απόλλων (ηλιακό σύστημα του Κοπέρνικου) από τον Στανίσουαφ Βισπιάνσκι, 1904]]
Συλλογές
Το Κεντρικό Κτίριο διαθέτει την πρόσφατα ανακαινισμένη Πινακοθήκη της Πολωνικής Τέχνης του 20ου αιώνα, μια από τις μεγαλύτερες συλλογές ζωγραφικής και γλυπτικής από τα τέλη του 19ου αιώνα στην Πολωνία, με τα πιο διάσημα έργα τέχνης των Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι, Λέον Βιτσουουκόφσκι, Βουοντζίμιες Τετμάγερ και μια εκτενή συλλογή έργων του Στανίσουαφ Βισπιάνσκι, καθώς επίσης και έργα καλλιτεχνών των μεσοπολεμικών και μεταπολεμικών περιόδων, όπως των Πολωνών κυβιστών, εξπρεσιονιστών, χρωματιστές, των αβά-γκαρντ της δεκαετίας του 1930 και των εκπροσώπων των νέων ρευμάτων από τη δεκαετία του 1960.
Οι πίνακες της συλλογής περιλαμβάνουν αριστουργήματα του κινήματος της Νέας Πολωνίας, όπως των καλλιτεχνών Κόνραντ Κσιζανόφσκι, Όλγκα Μποζνάνσκα, Γιούζεφ Πανκιέβιτς, Βουαντίσουαφ Σλεβίνσκι, Βάτσουαφ Σιμανόφσκι, Λούντβικ Πούγκετ, Γιαν Στανισουάφσκι και Ταντέους Μακόφσκι. Η πολωνική αβάν-γκαρντ αντιπροσωπεύεται από τους Ζμπίγκνιεφ Προνάσκο, Λέον Χφίστεκ, Τίτους Τσιζέφσκι, Στανίσουαφ Οσοστόβιτς, Εουγκένιους Βάνιεκ, Γιαν Τσίμπις, Χάνα Ρούντζκα-Τσιμπισόβα, Άρτουρ Ναχτ-Σαμπόρσκι, Γιαν Σαντσένμπαχ, Γιούζεφ Τσάπσκι, Πιότρ Ποτφορόφσκι, Βάτσουαφ Ταραντσέφσκι και Γιούλιους Γιόνιακ.
Η συλλογή της μεταπολεμικής τέχνης περιλαμβάνει έργα των Ταντέους Κάντορ, Γιόνας Στερν, Μάρια Γιαρέμα, Γέζι Νοβοσιέλσκι, Άντζεϊ Βρουμπλέφσκι, Καταζίνα Κόμπρο, Αλίνα Σαποτσνίκοφ, Μάρια Πινίνσκα-Μπέρες και Καταζίνα Κοζίρα. Διαθέτει επίσης έργα από ένα ευρύ φάσμα σημαντικών σύγχρονων Πολωνών καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Γκζέγκος Στφιέρτνια, Ράφαου Μπουϊνόφσκι, Βίλχελμ Σάσναλ, Γιαντβίγκα Σαβίτσκα, Λέον Ταρασέβιτς, Στανίσουαφ Ροντζίνσκι, Γιαν Παμούουα και Γιαν Ταράσιν.
Στρατιωτικές
Το Κεντρικό Κτίριο έχει μια τεράστια στρατιωτική έκθεση κυμαινόμενης από τον 12ο έως τον 20ο αιώνα, που περιλαμβάνει πολωνικό οπλισμό από τον 16ο και 17ο αιώνα, πολωνικές σπάθες, πυροβόλα όπλα, σέλες και καλύμματα αλόγων, στρατιωτικές στολές από τον 18ο έως τον 20ο αιώνα, στρατιωτικά τάγματα, μετάλλια και διακρίσεις. Οι εγκαταστάσεις του Μουσείου περιλαμβάνουν επίσης μια συλλογή από όπλα της Δυτικής και Ανατολικής Ευρώπης. Τα στρατιωτικά εκθέματα παρουσιάζονται στην έκθεση «Όπλα και Χρώματα».
Διακοσμητικές τέχνες
Διακοσμητικές τέχνες και χειροτεχνίες εκτίθενται στην έκθεση Διακοσμητικών Τεχνών και Χειροτεχνίας, με αντικείμενα χρυσού, αργύρου και πολύτιμων λίθων που κυμαίνονται από τον δωδέκατο έως τον δέκατο όγδοο αιώνα, αντικείμενα από χαλκό, κασσίτερο και σίδερο, όπως μπολ και σεντούκια από σφυρήλατο σίδερο, παλιά έπιπλα, μουσικά όργανα, ρολόγια, κεραμικά και γυαλί, κυρίως βιτρό από τις εκκλησίες της Κρακοβίας. Το Μουσείο διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες συλλογές χαλιών της Πολωνίας και της Ανατολής, καθώς και μια συλλογή από κοστούμια του 16ου έως του 20ού αιώνα.
Παραρτήματα Μουσείου
μικρογραφία| Χριστός στον Κήπο της Γεθσημανής, ανάγλυφο από τον [[Φάιτ Στος.]]
Το 2009, ξεκίνησε ένα νέο έργο με την ονομασία «Museum Forum» για την προώθηση της τέχνης μπροστά από το Κεντρικό Κτήριο του Εθνικού Μουσείου. Το νικηφόρο σχέδιο από τον αρχιτέκτονα Μίχαλ Μπερνάσικ ήταν αυτό που επιλέχθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρακοβια Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Πολωνία Κατηγορία:Κρακοβία Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία Κατηγορία:Στρατιωτικά μουσεία
Σβετλάνα Τομά
Η Σβετλάνα Αντρέιεβνα Τομά (Светлана Андреевна Тома, γεννηθείσα Φομιτσόβα, Фомичёва, 24 Μαΐου 1947, Κισινάου, Μολδαβική ΣΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Μολδαβή ηθοποιός.
Βιογραφία
Η Σβετλάνα Αντρέιεβνα Φομιτσόβα (μετέπειτα Τομά) γεννήθηκε στο Κισινάου της τότε Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Ο πατέρας της ήταν αγρότης και η μητέρα της Εβραία κομμουνίστρια, καθώς και οι πέντε αδελφές της, οι οποίες φύλαγαν στο υπόγειο τους συλλογή μιας παράνομης βιβλιογραφίας. Η Τομά, κατά τη δεκαετία του 1960, αποφοιτά από το Ρωσικό Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Τεχνών, από το τμήμα ηθοποιίας. Το 1966, έκανε το ντεμπούτο της στον μολδαβικό κινηματογράφο, με την ταινία Krasnye polyany. Γενικότερα, η καριέρα της περιστράφηκε στη Μολδαβία και τη Ρωσία.
Η συνεργασία της με έταιρους δημοφιλείς σκηνοθέτες συνεχίστηκε και σε άλλες δεκαετίες, με περισσότερο ξεχωριστές να είναι αυτές με τον Βλαντίμιρ Βενγκέροφ, στο The Living Corpse (1969), τον Γιαν Φριντ στο Pious Martha (1982), τον Πάβελ Τσουχράι, στο People in the Ocean (1979) και με τον Βλαντίμιρ Μπόσοφ, στο Seven Shouts in the Ocean, μεταξύ άλλων. Το 1999, μαζί και με άλλους καλλιτέχνες συμμετείχε στον δίσκο The Stars of Theater and Cinema are Singing. Συμμετοχές έχει επίσης και στην τηλεόραση. Η Τομά, παντρεύτηκε τον Ολέγκ Λάτσιν, με τον οποίον απέκτησε μία κόρη, την Ιρίνα Λάτσινα, που κι αυτή είναι γνωστή ηθοποιός. Το 2001, τιμήθηκε με το Καλλιτεχνικό Βραβείο Ρωσίας και το 2008 με το Λαϊκό Μετάλλιο Τεχνών Μολδαβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μολδαβοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Μολδαβοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Σοβιετικοί ηθοποιοί Κατηγορία:Εβραίοι
Άννα Ρασπούτινα
Η Άννα Μιχαΐλοβνα Ρασπούτινα, γεννηθείσα Σουλιατίκοβα (Анна Михайловна Распутина, Шулятикова), γεννηθείσα στις 6 Δεκεμβρίου 1874, στο Κυβερνείο του Περμ, και αποβιώσασα στις 17 Φεβρουαρίου 1908, στο Λίσι Νος, ήταν Ρωσίδα επαναστάτρια, αδερφή του Βλαντιμίρ Σουλιάτικοφ.
Με σημείο εκκίνησης το 1906, ήταν μέλος της ιπτάμενης μοίρας μάχης της περιοχής του Βορρά του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος, ενώ, παράλληλα, συμμετείχε στην προετοιμασία αριθμού αποπειρών δολοφονίας.
Τον Φεβρουάριο του 1908, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο δια απαγχονισμού.
Βιογραφία
Η Άννα Μιχαΐλοβνα γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1874, στο χωριό του Νόβογιε Ουσόλιε, στο Κυβερνείο του Περμ. Μητέρα της ήταν η Αλεξάνδρα Κουζμίνιτσα και πατέρας της ήταν ο Μιχαήλ Σουλιάτικοφ, Ρώσος ακτιβιστής επαναστάτης, εξόριστος στο Περμ, ενώ αδερφός της ήταν ο Βλαντιμίρ Μιχαΐλοβιτς και αδερφή της ήταν η Όλγα Κράβτσοβα.
Η οικογένειά της επέστρεψε στη Μόσχα το 1882. Η Άννα Μιχαΐλοβνα αποφοίτησε από το 4ο Λύκειο Θηλέων Μόσχας το 1893, βραβευόμενη με αργυρό μετάλλιο, και στη συνέχεια από τη Σχολή μαθημάτων Μπεστούζεφ το 1896.
Τον Ιανουάριο του 1898, εξορίστηκε στην Ανατολική Σιβηρία.
Στο Γιακούτσκ, νυμφεύθηκε τον πολιτικό εξόριστο Ιβάν Σπιριντόνοβιτς Ρασπούτιν, στην εκκλησία της φυλακής του Γιακούτσκ. Από τον μεταξύ τους γάμου, απέκτησαν δύο κόρες, τις Γεκατερίνα, γεννηθείσα το 1899, και Ναταλία, γεννηθείσα το 1902. Επέστρεψε από τη Σιβηρία κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1903, και εγκαταστάθηκε εντός κατοικίας ενός θείου της, του Αλεξάντρ Τσαρούσνικοφ, στο ούγιεζντ του Μαλογιαροσλάβετς, στο Κυβερνείο της Καλούγκα.
Τον Νοέμβριο του 1904, μετέβη παρανόμως στην Αγία Πετρούπολη. Το 1906, κατέστη μέλος της ιπτάμενης μοίρας μάχης της περιοχής του Βορρά του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος, υπό την ηγεσία του Άλμπερτ Τράουμπεργκ, γνωστού υπό το ψευδώνυμο Καρλ. Συμμετείχε στην προετοιμασία των τρομοκρατικών υποθέσεων εναντίον του διευθυντή της φυλακής της Αγίας Πετρούπολης, συνταγματάρχη Ιβάνοφ, εναντίον του εισαγγελέα του ανωτάτου στρατιωτικού δικαστηρίου, στρατηγού Παβλόφ, εναντίον του γενικού διευθυντή της σωφρονιστικής υπηρεσίας, Αλεξάντρ Μαξιμόφσκι, καθώς και εναντίον του στρατηγού Μίνε, γνωστού για την καταστολή της εξεγέρσεως της Μόσχας στη Κράσναγια Πρέσνια. Παράλληλα, οργάνωσε την τρομοκρατική επίθεση εναντίον του Υπουργού Δικαιοσύνης, Ιβάν Στσεγκλόβιτοφ.
Κατόπιν σχετικών προκλήσεων ενορχηστρωμένων από τον Γιέβνο Άζεφ, η ίδια συνελήφθη στις 7 Φεβρουαρίου 1908, μαζί με αριθμό συντρόφων της, και φυλακίστηκε στο Φρούριο Πέτρου και Παύλου. Στη συνέχεια, το Στρατιωτικό Περιφερειακό Δικαστήριο της Αγίας Πετρούπολης την καταδίκασε σε θάνατο.
Απαγχονίστηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1908, στο Λίσι Νος, πλησίον της Αγίας Πετρούπολης, μαζί με τους Ι. Ν. Λεμπέντεβα, Βσέβολοντ Λεμπέντιντσεφ, Λεβ Σίνεγκουμπ, Λίντια Στούρε, Μπαράνοφ, καθώς και έναν χωρικό ονόματι Γεράνσκι, καταγόμενο από το ούγιεζντ της Βιάτσκα.
Η ιπτάμενη μοίρα μάχης της περιοχής του Βορρά αποτελεί το αντικείμενο του λογοτεχνικού έργου των Επτά Απαγχονισμένων του Λεονίντ Αντρέγιεφ (1908).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι επαναστάτες
Λουίζα Δωροθέα της Σαξονίας-Μάινινγκεν
H Λουίζα Δωροθέα (γερμ. Luise Dorothea von Sachsen-Meiningen von Wettin, 10 Αυγούστου 1710 - 22 Οκτωβρίου 1767) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ερνέστου Λουδοβίκου Α΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Δωροθέας Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1729 τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Μάινινγκεν
Αλευριτικό οξύ
δεξιά|μικρογραφία|220px|Δείγματα σελάκης (γομαλάκας), η οποία περιέχει αλευριτικό οξύ Το αλευριτικό οξύ ή α-αλευριτικό οξύ, είναι ένα από τα λιπαρά οξέα.
Αποτελεί ένα κύριο συστατικό της γομαλάκας, σε ένα μέσο ποσοστό περίπου 35%. Χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη στη βιομηχανία αρωμάτων για την παρασκευή του αρώματος μόσχου. Το αλευριτικό οξύ, το οποίο ονομάζεται και 9,10,16-τριιδροξυεξαδεκανοϊκό οξύ, αποτελεί υποσχόμενη λύση έναντι των δισφαινολών. Είναι ένα πολυυδροξυλιωμένο λιπαρό οξύ που χρησιμοποιείται σήμερα σε καλλυντικά σκευάσματα, ως πρόσθετο τροφίμων, και ως υλικό επικάλυψης για δισκία και κάψουλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιπαρά οξέα
Ψυχρά κι Ανάποδα (soundtrack)
Το soundtrack κυκλοφόρησε στις 25 Νοεμβρίου 2013 από την Walt Disney Records σε δύο εκδόσεις. Η μία ήταν η απλή κανονική έκδοση ενός δίσκου και η δεύτερη ήταν μία πολυτελής έκδοση με δύο δίσκους, η οποία περιελάμβανε αυθεντικές ντέμο ηχογραφήσεις των τραγουδιών και της μουσικής της ταινίας, ορχηστρικές εκδοχές των βασικών τραγουδιών της ταινίας και ηχογραφήσεις που τελικά δεν χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία. Στις 21 Οκτωβρίου 2013, κυκλοφόρησε ένα lead single με το τραγούδι «Let It Go», σε ερμηνεία της Λοβάτο. Μετέπειτα κυκλοφορίες συνοδεύονταν από μεταφρασμένες εκδοχές του τραγουδιού «Let It Go», στις γλώσσες τις οποίες μεταγλωττίστηκε η ταινία.
Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 18 των charts του Billboard 200. Κατέκτησε την κορυφή του Billboard και παρέμεινε σε αυτήν για δεκατρείς μη συνεχόμενες εβδομάδες, ενώ μέχρι τον Απρίλιο του 2015, πώλησε 4 εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το άλμπουμ έχει πιστοποιηθεί ως τριπλά πλατινένιο από την Ένωση Βιομηχανίας Ηχογραφήσεων Αμερικής (Recording Industry Association of America) και φτάνοντας στην κορυφή των charts του Billboard, όπως αναφέρθηκε, έγινε το τέταρτο soundtrack ταινίας κινουμένων σχεδίων που πέτυχε αυτό τον στόχο.
Εμπορικότητα
Από τις 11 Δεκεμβρίου 2014, το soundtrack της ταινίας Ψυχρά κι Ανάποδα έχει βρεθεί σαράντα-τρεις μη συνεχόμενες εβδομάδες στα Top Soundtracks του Billboard. Στο Billboard 200 των Ηνωμένων Πολιτειών, το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο No.18, την υψηλότερη θέση στα charts για soundtrack ταινίας κινουμένων σχεδίων από το 2006 και το soundtrack της ταινίας Αυτοκίνητα. Αργότερα ανέβηκε στο No.10, γινόμενο το δέκατο soundtrack ταινίας κινουμένων σχεδίων που έφτασε στο Top 10. Μετέπειτα, ανέβηκε στο No.4, την υψηλότερη θέση για soundtrack ταινίας κινουμένων σχεδίων από την ταινία της Disney Ποκαχόντας το 1995. Στο τέλος της εβδομάδας της 5ης Ιανουαρίου 2014, το Frozen έφτασε στο No.1 των charts, ξεπερνώντας το άλμπουμ της Μπιγιονσέ, Beyoncé (το οποίο διατηρούσε την πρώτη θέση για τρεις εβδομάδες από την κυκλοφορία του τον Δεκέμβριο του 2013), γινόμενο το τέταρτο soundtrack ταινίας κινουμένων σχεδίων στην ιστορία που έφτασε σε αυτή τη θέση. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα, γινόμενο το πρώτο soundtrack κινηματογραφικής ταινίας που παραμένει στο No.1 για αρκετές εβδομάδες από τις αρχές του 2007 και το soundtrack της ταινίας Dreamgirls, καθώς και το πρώτο soundtrack ταινίας κινουμένων σχεδίων που παραμένει στο No.1 για περισσότερο από μία εβδομάδα από το 1994-1995 και το soundtrack της ταινίας της Disney Ο Βασιλιάς των Λιονταριών. Με την παραμονή του στην πρώτη θέση για δεκατρείς μη συνεχόμενες εβδομάδες, το soundtrack της ταινίας Ψυχρά κι Ανάποδα είχε τις περισσότερες εβδομάδες στο No.1 για άλμπουμ από το 21 της Adele, το οποίο είχε κατακτήσει την κορυφή για 24 εβδομάδες, και τις περισσότερες εβδομάδες στο No.1 για soundtrack από το 1998 και το soundtrack της ταινίας Τιτανικός.
Παγκοσμίως, μόνο το 2014, το soundtrack της ταινίας Ψυχρά κι Ανάποδα πώλησε περισσότερα από 10 εκατομμύρια αντίτυπα και ήταν το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις της χρονιάς παγκοσμίως. Τον Μάρτιο του 2014, κυκλοφόρησε μία αποκλειστική έκδοση του soundtrack σε μορφή βινυλίου LP. Μέσα στο 2014, κυκλοφόρησε επίσης μία διαφορετική εκδοχή του soundtrack με το όνομα Frozen: The Songs (Ψυχρά κι Ανάποδα: Τα Τραγούδια) και η οποία συμπεριελάμβανε μόνο τα δέκα πρώτα κομμάτια της αυθεντικής εκδοχής.
Υποδοχή
Η Χέδερ Φερς από τη σελίδα AllMusic αναφέρει πως με τη φιλική εκδοχή του τραγουδιού «Let It Go» από τη Ντέμι Λοβάτο και τη μουσική επένδυση του Κρίστοφ Μπεκ, η οποία «παρέχει μεγάλο μέρος της δραματικότητας και της αγωνίας με τα ορχηστρικά, χορωδιακά και παραδοσιακά εμπνευσμένα στοιχεία της», να συμπληρώνουν τα τραγούδια των Άντερσον-Λόπεζ και Λόπεζ, «το Frozen μπορεί να είναι κάπως πιο ελαφρύ από μερικά υψηλής ποιότητας μιούζικαλ της Disney, αλλά εξακολουθεί να είναι μία ευπρόσδεκτη επιστροφή στο είδος των μιούζικαλ».
Η σελίδα Filmtracks βαθμολογώντας το soundtrack με 3/5, αναφέρει πως μέχρι τη δεδομένη στιγμή, η συνεχής αναζήτηση των στούντιο να βρουν έναν αντικαταστάτη του Άλαν Μένκεν δεν έχει στεφθεί με επιτυχία. Αναφερόμενη πιο ειδικά στο soundtrack, σχολιάζει πως υπάρχει μία παραφωνία ανάμεσα στα τραγούδια και τη μουσική επένδυση της ταινίας: «Αν και ο Μπεκ παρεμβάλει τις μελωδίες των τραγουδιών μέσα στη μουσική επένδυση, η έκφρασή τους είναι πολύ φτωχή αναγκάζοντάς τα να χαθούν μέσα στη δράση».
Ο Γουίλ Ρόμπινσον από τη σελίδα Sputnikmusic βαθμολόγησε το soundtrack με μόλις 2.1/5 αναφερόμενος σε αυτό ως «ο αιώνιος χειμώνας της στασιμότητας» σχολιάζοντας: «Το αυθεντικό soundtrack είναι μία ωραία ελαφριά και χνουδωτή υπόκρουση, μία πλατφόρμα για την ομάδα της Disney να βελτιώσει τη συναρπαστική εμπειρία της καλογραμμένης πλοκής. Ωστόσο, από μόνο του, το soundtrack της ταινίας είναι επίπεδο» και «δυστυχώς η επιτυχία τραγουδιών όπως τα «In Summer» και «Do You Want to Build a Snowman» δεν είναι αρκετή».
Ο Τζιτζς Λιού, σε πτυχιακή του εργασία για το Πανεπιστήμιο της Μπανγκόκ, ανέλυσε τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει το soundtrack μιας ταινίας κινουμένων σχεδίων στο κοινό, παίρνοντας ως αντικείμενο μελέτης το τραγούδι «Let It Go» και καταλήγοντας πως το τραγούδι είχε ιδιαίτερη επιρροή στους συμμετέχοντες στη μελέτη. Το τραγούδι τους βοήθησε να καταλάβουν τον χαρακτήρα της Έλσα, την πλοκή και την ιστορία της ταινίας καλύτερα, ενώ μοιάζει να αποτελεί σύμβολο ελευθερίας και να άλλαξε την στάση ζωής για αυτούς. Τέλος, τους βοήθησε να πετύχουν σε κάποιο βαθμό την πνευματική τους αναζήτηση και τους έκανε να μην φοβούνται τις δυσκολίες, δίνοντάς τους την ελπίδα και το κουράγιο να ξεπεράσουν δυσκολίες που αντιμετώπιζαν.
Διακρίσεις
Στην 57η τελετή απονομής των βραβείων Grammy, το soundtrack της ταινίας Ψυχρά κι Ανάποδα ήταν υποψήφιο στις κατηγορίες «Καλύτερο soundtrack μουσικής επένδυσης που γράφτηκε για οπτικό μέσο» και «Καλύτερο συλλογικό soundtrack που γράφτηκε για οπτικό μέσο», κερδίζοντας την τελευταία, ενώ το τραγούδι «Let It Go» κέρδισε το βραβείο στην κατηγορία «Καλύτερο τραγούδι γραμμένο για οπτικό μέσο». Το τραγούδι «Let It Go» κέρδισε επίσης το Όσκαρ στην κατηγορία του «Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού». Αυτή η νίκη έκανε τον Ρόμπερτ Λόπεζ το νεαρότερο άτομο που κατάφερε να μπει στην «ομάδα νικητών EGOT» (άτομο που βραβεύτηκε με Emmy, Grammy, Oscar & Tony).
Μεταξύ άλλων διακρίσεων, το τραγούδι «Let It Go» κέρδισε επίσης το βραβείο Critics' Choice στην κατηγορία του «Καλύτερου Τραγουδιού», ενώ ήταν υποψήφιο στην κατηγορία του «Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού» στις Χρυσές Σφαίρες και στα βραβεία Satellite.
Λίστα κομματιών
Η σύνθεση και οι στίχοι των κομματιών 1-10 ανήκουν στους Κρίστεν Άντερσον-Λόπεζ και Ρομπερτ Λόπεζ.
Σημείωση: Και τα τέσσερα κομμάτια είναι σε ορχηστρική μορφή.
Κομμούνα (μοντέλο διακυβέρνησης)
Η κομμούνα είναι ένα μοντέλο διακυβέρνησης που γενικά υποστηρίζεται από κομμουνιστές, επαναστάτες σοσιαλιστές και αναρχικούς. Το μοντέλο συχνά χαρακτηρίζεται ως ένας τοπικός καθώς και διαφανής οργανισμός που αποτελείται από εκπροσώπους που δεσμεύονται από εντολές. Αυτοί οι εκπρόσωποι θα μπορούσαν να ανακληθούν ανά πάσα στιγμή από τις θέσεις τους. Οι υποστηρικτές θεωρούν το δικαίωμα ανάκλησης ως μια ιδιαίτερα σημαντική διασφάλιση έναντι της διαφθοράς και της έλλειψης ανταπόκρισης μεταξύ των εκπροσώπων.
Εισαγωγή
Σχεδόν καθολικά, οι σοσιαλιστές, οι κομμουνιστές και οι αναρχικοί έχουν δει την Κομμούνα ως πρότυπο για την απελευθερωμένη κοινωνία που θα έρθει μετά την απελευθέρωση των μαζών από τον καπιταλισμό, μια κοινωνία η οποία βασίζεται στη συμμετοχική δημοκρατία από τη βάση.
Ο Μαρξ και ο Ένγκελς, ο Μπακούνιν και αργότερα ο Λένιν και ο Τρότσκι απέκτησαν σημαντικά θεωρητικά μαθήματα (ιδιαίτερα όσον αφορά τη «δικτατορία του προλεταριάτου» καθώς και τον « μαρασμό του κράτους ») από την περιορισμένη εμπειρία της Παρισινής Κομμούνας.
Παρόλα αυτά, αυτοί οι ίδιοι οι υποστηρικτές έκαναν κριτική στην κομμούνα. Ο Μαρξ θεώρησε επιβαρυντικό το γεγονός ότι οι Κομμουνάροι συγκέντρωσαν όλους τους πόρους τους για να οργανώσουν πρώτα δημοκρατικές εκλογές αντί να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους και να επιτεθούν έγκαιρα στις Βερσαλλίες. Πολλοί μαρξιστές, βασισμένοι στην ερμηνεία τους για τα ιστορικά στοιχεία και στα γραπτά του Μαρξ για το θέμα, πιστεύουν ότι οι Κομμουνάροι ήταν πολύ «μαλακοί» με τα μη προλεταριακά στοιχεία τα οποία βρίσκονταν ανάμεσά τους.
Αλλά η ιδέα της κομμούνας ως ελευθεριακής κοινωνικής οργάνωσης έχει επιμείνει στην επαναστατική θεωρία. Ο Κροπότκιν επέκρινε τη σύγχρονη αντιπροσωπευτική δημοκρατία ως απλώς ένα όργανο για την άρχουσα τάξη και υποστήριξε ότι μια νέα κοινωνία θα έπρεπε να οργανωθεί σε εντελώς διαφορετικές αρχές οι οποίες εμπλέκουν κάθε άτομο πιο άμεσα. Αντιμετωπίζει το εθνικό κράτος ως μια καπιταλιστική εδαφική οργάνωση η οποία επιβάλλεται σε πολλές κοινότητες μέσω του θεάματος της συμμετοχής που παρέχουν οι εκλογές παραπλανητικά. Από την άλλη πλευρά, οι κομμούνες αναμένεται να παρέχουν στις κοινότητες αυτονομία από εξωτερικές εξουσίες και να προσφέρουν σε κάθε άτομο μέσα τους ένα μέρος στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, μέσω κοινοτικών συνελεύσεων και εύκολα ανακλήσιμων αντιπροσώπων.
Μέσα στο μαρξισμό
Ο Καρλ Μαρξ, στο φυλλάδιό του Ο Εμφύλιος Πόλεμος στη Γαλλία (1871), που γράφτηκε κατά τη διάρκεια της Κομμούνας, υποστήριξε τα επιτεύγματα της Κομμούνας και την περιέγραψε ως το πρωτότυπο για μια επαναστατική κυβέρνηση του μέλλοντος, «τη μορφή που επιτέλους ανακαλύψε» για τη χειραφέτηση του το προλεταριάτο.