cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιός Ρότα
Μετάδοση
right|thumb|Rotavirus A from the [[faeces of an infected child|alt=Many rotavirus particles packed together, which all look similar]] Ο ιός Ρότα μεταδίδεται μέσω των περιττωμάτων της γαστρεντερικής οδού, μέσω της επαφής με μολυσμένα χέρια, επιφάνειες, και αντικείμενα και ενδεχομένως από τη γαστρεντερική οδό. Τα κόπρανα ενός μολυσμένου ατόμου μπορούν να περιέχουν περισσότερα από 10 τρισεκατομμύρια μολυσματικά σωματίδια ανά γραμμάριο, μόνο 10-100 από αυτά απαιτούνται για τη μετάδοση της λοίμωξης σε άλλο άτομο.
Ο ιός Ρότα είναι σταθερός στο περιβάλλον και έχουν βρεθεί στις εκβολές ποταμών δείγματα σε επίπεδα μέχρι και 1–5 μολυσματικά σωματίδια ανά γαλόνι νερού στις ΗΠΑ. Υγειονομικά μέτρα για την εξάλειψη βακτηρίων και παρασίτων φαίνεται να είναι αναποτελεσματικά στον έλεγχο του ιού Ρότα, καθώς η συχνότητα της λοίμωξης από τον ιό Ρότα σε χώρες με υψηλά και χαμηλά πρότυπα υγείας είναι παρόμοια.
Μηχανισμός της λοίμωξης
right|thumb|Electron micrograph of a rotavirus infected enterocyte (top) compared to an uninfected cell (bottom). The bar = approx. 500 nm|alt=The micrograph at the top shows a damaged cell with a destroyed surface. The micrograph at the bottom shows a healthy cell with its surface intact. Η διάρροια προκαλείται από πολλαπλούς μηχανισμούς του ιού. Η Δυσαπορρόφηση παρουσιάζεται εξαιτίας της καταστροφής των κυττάρων του εντέρου που ονομάζονται επιθηλιακά κύτταρα του εντέρου. Η τοξική πρωτεΐνη του ιού Ρότα NSP4 επάγει την εξαρτώμενη από την ηλικία και από τα ιόντα ασβεστίου χλωριούχο έκκριση, διαταράσσει τον SGLT1 μεταφορέα-μεσολαβητή της επαναρρόφησης ύδατος, προφανώς μειώνει τη δραστηριότητα των δισακχαριτών της λαχνωτής μεμβράνης, και πιθανώς ενεργοποιεί τα ιόντα ασβεστίου που εξαρτώνται από εκκριτικά αντανακλαστικά του εντερικού νευρικού συστήματος. Υγιή επιθηλιακά κύτταρα του εντέρου εκκρίνουν λακτάση στο λεπτό έντερο. Δυσανεξία στο γάλα λόγω της λακτάσης είναι ένα συγκεκριμένο σύμπτωμα της λοίμωξης από τον ιό Ρότα, το οποίο μπορεί να διαρκέσει για εβδομάδες. Ένα επαναλαμβανόμενο επεισόδιο ήπιας διάρροιας συχνά ακολουθείται από την επανεισαγωγή του γάλακτος στη διατροφή του παιδιού, που οφείλεται σε βακτηριδιακή ζύμωση της δισακχαριτικής λακτόζης στο έντερο.
Διάγνωση και Εντοπισμός
Η διάγνωση της λοίμωξης από τον ιό Ρότα συνήθως ακολουθεί τη διάγνωση της γαστρεντερίτιδας και είναι αιτία σοβαρής διάρροιας. Τα περισσότερα παιδιά στο νοσοκομείο με γαστρεντερίτιδα έχουν δοκιμαστεί για τον ιό Ρότα A. Η ειδική διάγνωση της λοίμωξης από τον ιό Ρότα A γίνεται με την εύρεση του ιού στα κόπρανα του παιδιού μέσω ανοσοενζυμικής μεθόδου. Υπάρχουν πολλά τεστ που έχουν αδειοδοτηθεί στην αγορά τα οποία είναι ευαίσθητα, ειδικά και εντοπίζουν όλους τους ορότυπους του ιού Ρότα A. Άλλες μέθοδοι, ηλεκτρονική μικροσκόπιση και ηλεκτροφόρηση σε πηκτή πολυακρυλαμιδίου, χρησιμοποιήθηκαν σε ερευνητικά εργαστήρια. Η αντίστροφη μεταγραφή αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (RT-PCR) μπορεί να ανιχνεύσει και να εντοπίσει όλα τα είδη και τους ορότυπους του ανθρώπινου ιού Ρότα.
Θεραπεία και Πρόγνωση
Η θεραπεία της οξείας λοίμωξης από ιό Ρότα είναι μη ειδική και περιλαμβάνει το διαχωρισμό των συμπτωμάτων και, το πιο σημαντικό, την προστασία από την αφυδάτωση. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, τα παιδιά μπορεί να πεθάνουν από την προκύπτουσα σοβαρή αφυδάτωση. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της διάρροιας, η θεραπεία περιλαμβάνει ενυδάτωση από το στόμα, κατά την οποία δίνεται στο παιδί επιπλέον νερό το οποίο περιέχει μικρές ποσότητες αλατιού και ζάχαρης. Ορισμένες λοιμώξεις είναι αρκετά σοβαρές ώστε να δικαιολογούν νοσηλεία όπου δίνονται υγρά ενδοφλεβίως ή με ρινογαστρικό σωλήνα. Οι ηλεκτρολύτες και η τιμή του σακχάρου στο αίμα ελέγχονται.
Οι λοιμώξεις από ιους Ρότα σπάνια προκαλούν άλλες επιπλοκές και με μια καλή διαχείριση το παιδί έχει καλή πρόγνωση. Υπάρχουν σπάνιες αναφορές των επιπλοκών που περιλαμβάνουν το κεντρικό νευρικό σύστημα (CNS) όπου ο ιός Ρότα εντοπίστηκε στο υγρό του ΚΝΣ σε περιπτώσεις εγκεφαλίτιδας και μηνιγγίτιδας,  Πρόσφατές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι η λοίμωξη από τον ιο Ρότα δεν περιορίζεται πάντα στο έντερο αλλά μπορεί να προκαλέσει ιαιμία.
Επιδημιολογία
left|thumb|The seasonal variation of rotavirus A infections in a region of England: rates of infection peak during the winter months.|alt=A line graph with the months and years on the x-axis and the number of infections on the y-axis. The peaks in the line correspond to the winter months of the northern hemisphere.
Ο ιός Ρότα είναι υπεύθυνος για το περισσότερο από το 90% της γαστρεντερίτιδας στον άνθρωπο, και είναι ενδημικός σε όλο τον κόσμο. Κάθε χρόνο ο ιός Ρότα προκαλεί εκατομμύρια κρούσματα διάρροιας σε αναπτυσσόμενες χώρες. Σχεδόν 2 εκατομμύρια νοσηλεύτηκαν και αναφέρθηκαν 453.000 θάνατοι παιδιών κάτω των πέντε χρονών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από την έναρξη του εμβολιασμού για τον ιό Ρότα —πάνω από 2.7 εκατομμύριες περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας (απο ιό Ρότα) συνέβησαν σε ετήσια βάση, 60,000 παιδιά νοσηλεύτηκαν και περίπου 37 πέθαναν ως αποτέλεσμα της λοίμωξης. Ο κύριος ρόλος του ιού Ρότα στη πρόκληση της διάρροιας δεν είναι ακόμη ευρέως αναγνωρισμένος στην κοινότητα της δημόσιας υγείας, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σχεδόν κάθε παιδί έχει μολυνθεί με τον ιό Ρότα έως την ηλικία των πέντε ετών. Είναι η κορυφαία αιτία σοβαρής διάρροιας σε βρέφη και παιδιά, καθώς είναι υπεύθυνη για το 20% των περιπτώσεων της, και αντιπροσωπεύει το 50% των περιπτώσεων που απαιτούν νοσηλεία. Ο ιός Ρότα προκαλεί το 37% των θανάτων που οφείλονται σε διάρροια και το 5% όλων των θανάτων σε παιδιά κάτω των πέντε ετών. Τα αγόρια έχουν διπλάσιες πιθανότητες από τα κορίτσια να νοσηλευτούν. Στις εύκρατες περιοχές, οι λοιμώξεις από τον ιό Ρότα αρχίζουν πρώιμα κυρίως τον χειμώνα, αλλά στους τροπικές ζώνες συμβαίνουν όλο το χρόνο ; Η διαφορά αυτή εξηγείται από τις αλλαγές στη θερμοκρασία και την υγρασία. Ο αριθμός που αναλογεί στη μόλυνση των τροφίμων δεν είναι γνωστός.
Ο ιός Ρότα B, που αναφέρεται επίσης και ως ιός Ρότα ενηλίκων ή ADRV, έχει προκαλέσει μεγάλες επιδημίες σοβαρής διάρροιας που προσβάλλουν χιλιάδες ανθρώπους κάθε ηλικίας στην Κίνα. Αυτές οι επιδημίες εμφανίστηκαν ως αποτέλεσμα της μόλυνσης από λύματα του πόσιμου νερού. Λοιμώξεις από ιό Ρότα B συνέβησαν και στην Ινδία το 1998.Το αιτιολογικό στέλεχος ονομάστηκε CAL. Σε αντίθεση με το ADRV, το στέλεχος CAL είναι ενδημικό. Μέχρι σήμερα επιδημίες που προκαλούνταν από τον ιό Ρότα B έχουν περιοριστεί ηπειρωτική Κίνα,και οι έρευνες καταδεικνύουν έλλειψη ανοσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο ιός Ρότα C έχει συνδεθεί με σπάνιες και σποραδικές περιπτώσεις διάρροιας σε παιδιά σε πολλές χώρες, και εστίες εμφανίστηκαν στην Ιαπωνία και στην Αγγλία.
Πρόληψη
Επειδή βελτιώθηκαν οι εγκαταστάσεις υγιεινής δεν σημαίνει ότι μειώθηκε ο επιπολασμός της νόσου από τον ιό Ρότα, και το ποσοστό των νοσηλειών παραμένει υψηλό, παρά την ενυδάτωση από το στόμα. Το κύριο μέτρο της δημόσιας υγείας παραμένει ο εμβολιασμός.
Λοιμώξεις των ζώων
Ο ιός Ρότα μολύνει και μπορεί να προκαλέσει διάρροια στους νέους από πολλά είδη ζώων. Μολύνει τα θηλαστικά (για παράδειγμα, τους πιθήκους, βοοειδη, χοίρων, σε πρόβατα, αρουραίους, γάτες και σκυλιά, ποντίκια, άλογα, κουνέλια) και πτηνά (κοτόπουλα και γαλοπούλες). Αυτά τα είδη των ιών Ρότα μπορούν να εξαλλαχθούν γενετικά σε ανθρώπινους ιούς Ρότα. Υπάρχουν αποδείξεις ότι οι ιοί Ρότα των ζώων μπορούν να μολύνουν ανθρώπους, είτε με άμεση μετάδοση του ιού είτε με τη συμβολή ενός ή περισσοτέρών τμημάτων RNA για να γίνει ο ετεροσυνδυασμός με τα ανθρώπινα στελέχη. Οι ιοί Ρότα είναι παθογόνοι και μπορούν να προκαλέσουν οικονομικές απώλειες για τους γεωργούς λόγω του κόστους της θεραπείας που συνδέονται με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας.
Τύποι του ιού Ρότα
Υπάρχουν 5 τύποι του ιού Ρότα που αναφέρονται ως A, B, C, D και E.Οι άνθρωποι κυρίως μολύνονται από τα είδη A, B και C, πιο συχνά από το είδος A. Και τα πέντε είδη προκαλούν ασθένεια στα ζώα. Στην κατηγορία του ιού Ρότα Α υπάρχουν διαφορετικά στελέχη που ονομάζονται ορότυποι. Όπως και στον ιό της γρίπης, ένα σύστημα διπλής ταξινόμησης χρησιμοποιείται, που βασίζεται σε δύο δομικές πρωτεΐνες στην επιφάνεια του βιρίου. Η γλυκοπρωτεΐνη VP7 καθορίζει τους G τύπους και η πρωτεάση-ευαίσθητη πρωτεΐνη VP4 καθορίζει τους P τύπους. Τα στελέχη γενικά υποδεικνύονται από τον ειδικό G ορότυπό τους (ορότυποι G1 με G4 και G9 ),και τα P τύπου υποδηλώνονται από έναν αριθμό και ένα γράμμα και από έναν ακόμα αριθμό μέσα σε αγκύλες για τον αντίστοιχο Pγονότυπος.( Οι ορότυποι P είναι δύσκολο να χαρακτηριστούν, γι αυτό μοριακές μέθοδοι που βασίζονται στην ανάλυση ακολουθίας χρησιμοποιούνται συχνά για τον καθορισμό του αντίστοιχου P γονότυπου. Αυτοί οι γονότυποι συσχετίζονται καλά με γνωστούς P ορότυπους. Επειδή τα δύο γονίδια που καθορίζουν τους G και P τύπους μπορούν να μεταβιβαστούν ξεχωριστά στους απογόνους, διάφοροι συνδυασμοί λαμβάνουν χώρα σε οποιοδήποτε στέλεχος.Το Wa στέλεχος κατατάσσεται πλήρως ως G1P1A[8].
Δομή
Το γονιδίωμα του ιού Ρότα συνίσταται από 11 μοναδικά δίκλωνα μόρια RNA τα οποία είναι συνολικά 18,555 νουκλεοτίδια. Κάθε έλικα, ή τμήμα, είναι ένα γονίδιο, αριθμημένο από το 1 έως το 11 κατά μειούμενη σειρά. Κάθε γονίδιο κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη, εκτός από τα γονίδια 9 και 11, το καθένα από τα οποία κωδικοποιεί 2. Το RNA περιβάλλεται από ένα καψίδιο μιας τριτοταγούς εικοσαεδρικής πρωτεΐνης. Τα ιικά σωματίδια έχουν εώς και 76.5 nm διάμετρο και δεν έχουν περίβλημα.
Πρωτεΐνες
Υπάρχουν 6 ιικές πρωτεΐνες (VPs) που συγκροτούν το σωματίδιο του ιού (βίριο ή ιοσωμάτιο). Αυτές οι δομικές πρωτεΐνες ονομάζονται VP1, VP2, VP3, VP4, VP6 and VP7. Εκτός από τις VPs, υπάρχουν 6 μη δομικές πρωτεΐνες (NSPs), που παράγονται μόνο σε κύτταρα μολυσμένα από τον ιό Ρότα. Αυτές ονομάζονται NSP1, NSP2, NSP3, NSP4, NSP5 and NSP6 πρωτεΐνες. left|thumb|A simplified diagram of the location of rotavirus structural proteins|alt=A cut-up image of a single rotavirus particle showing the RNA moecules surrounded by the VP6 protein and this in turn surrounded by the VP7 protein. The V4 protein protrudes from the surface of the spherical particel. Τουλάχιστον 6 από τις 12 πρωτεΐνες κωδικοποιούμενες από το γονιδίωμα του ιού δεσμεύουν RNA. Ο ρόλος που διαδραματίζουν αυτές οι πρωτεΐνες στην αναπαραγωγή του ιού δεν είναι πλήρως κατανοητός. Οι λειτουργίες τους πιστεύεται ότι σχετίζονται με τη σύνθεση και το πακετάρισμα του RNA στο βίριο, τη μεταφορά του mRNA στον τόπο της αντιγραφής του γονιδιώματος, τη μετάφραση του mRNA και τη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης.
Δομικές πρωτεΐνες
Η VP1 βρίσκεται στον πυρήνα του σωματιδίου και είναι ένα ένζυμο RNA πολυμεράση. Σε ένα μολυσμένο κύτταρο αυτό το ένζυμο παράγει mRNA αντίγραφα για τη σύνθεση των ιικών πρωτεϊνών και αντίγραφα του γονιδιώματος του ιού για πρόσφατα παραχθέντα σωματίδια του ιού. left|thumb| Electron micrograph of gold nanoparticles attached to rotavirus. The small dark circular objects are gold nanoparticles coated with a [[monoclonal antibody specific for rotavirus protein VP6.|alt=An electron micrograph of many rotavirus particles, two of which have several smaller, black spheres which appear to be attached to them]]
Η VP3 είναι μέρος του εσωτερικού πυρήνα του βιρίου και είναι ένα ένζυμο που ονομάζεται γουανυλική τρανσφεράση. Αυτό είναι ένα ένζυμο που καταλύει το σχηματισμό της 5'καλύπτρας στη μετα-μεταγραφική επεξεργασία του mRNA. Η καλύπτρα σταθεροποιεί το ιικό mRNA προστατευοντάς το από ένζυμα που διασπούν το νουκλεϊκό οξύ και λέγονται νουκλεάσες.
Η VP4 βρίσκεται στην επιφάνεια του βιρίου και προεξέχει σαν ακίδα. Ενώνεται με μόρια στην επιφάνεια των κυττάρων που ονομάζονται υποδοχείς και οδηγεί την είσοδο του ιού στο κύτταρο. Η VP4 πρέπει να τροποποιηθεί από μια πρωτεάση(ένζυμο που βρίσκεται στο έντερο) σε VP5* and VP8* πριν ο ιός να γίνει μεταδοτικός. Καθορίζει πόσο παθογόνος είναι ο ιός και τον P τύπο του.
Η VP6 αποτελεί τον κύριο όγκο του καψιδίου. Είναι πολύ αντιγονικό και μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αναγνώριση των ειδών ιού ρότα. Αυτή η πρωτεΐνη χρησιμοποιείται σε εργαστηριακές δοκιμές για λοίμωξη από ιό ρότα Α.
Η VP7 είναι μια γλυκοπρωτεΐνη που σχηματίζει την εξωτερική επιφάνεια του βιρίου. Εκτός από τις δομικές της λειτουργίες,καθορίζει τον G-τύπο του στελέχους και, μαζί με την VP4, εμπλέκεται στην ανοσία στη μόλυνση.
Μή δομικές ιικές πρωτεΐνες
Η NSP1,το προϊόν του γονιδίου 5,είναι μια μή δομική RNA-δεσμευτική πρωτεΐνη.
Η NSP2 είναι μια RNA δεσμευτική πρωτεΐνη που συσσωρεύεται στα κυτταροπλασματικά έγκλειστα (ιικό πλάσμα)και απαιτείται για την αντιγραφή του γονιδιώματος.
Η NSP3 είναι δεσμευμένη σε ιικά mRNA σε μολυσμένα κύτταρα και είναι υπεύθυνη για τη διακοπή της λειτουργίας της κυτταρικής πρωτεϊνοσύνθεσης.
Η NSP4 είναι μια ιική εντεροτοξίνη που επάγει τη διάρροια και ήταν η πρώτη ιική εντεροτοξίνη που ανακαλύφθηκε.
Η NSP5 κωδικοποιείται από το γονιδιακό τμήμα 11 του ιού ρότα Α και σε κύτταρα μολυσμένα από ιό συσσωρεύεται στο ιικό πλάσμα.
Η NSP6 είναι μια πρωτεΐνη που δεσμεύει νουκλεϊκό οξύ, και κωδικοποιείται από το γονίδιο 11 από ένα ανοιχτό πλαίσιο ανάγνωσης.
Ο πίνακας αυτός βασίζεται στο στέλεχος SA11 ιού ρότα πιθήκου. Οι αποστολές των RNA κωδικευουσών πρωτεϊνών διαφέρουν σε ορισμένα στελέχη.
Αντιγραφή
thumb|right|300px|Απλοποιημένη απεικόνιση του αναπαραγωγικού κύκλου του ροταϊού.|alt=A cartoon illustrating how a single rotavirus particle infects a cell, replicates in the cytoplasm and produces many progeny particles, which burst out from the host cell. Οι ροταϊοί αναπαράγονται κυρίως στο έντερο, και μολύνουν εντεροκύτταρα των λαχνών του λεπτού εντέρου, οδηγώντας σε δομικές και λειτουργικές αλλαγές του επιθηλίου. Το τριπλό πρωτεϊνικό στρώμα τα κάνει ανθεκτικά στο όξινο pH του στομάχου και των πεπτικών ενζύμων στο έντερο.
Ο ιός εισέρχεται στα κύτταρα με τη μεσολάβηση υποδοχέα ενδοκυττάρωσης και σχηματίζει μια κύστη γνωστή ως ενδόσωμα. Οι πρωτεΐνες στο τρίτο στρώμα (VP7 and the VP4) διαταράσσουν τη μεμβράνη του ενδοσώματος, δημιουργώντας μια διαφορά στη συγκέντρωση ασβεστίου. Αυτό προκαλεί το σπάσιμο των VP7 τριμερών σε ενιαίες πρωτεϊνικές υπομονάδες, αφήνοντας τα VP2 και VP6 πρωτεϊνικά στρώματα γύρω από το ιικό dsRNA, σχηματίζοντας ένα σωματίδιο διπλής στρώσης (DLP).
Τα 11 dsRNA κλώνοι παραμένουν μέσα στη προστασία των δύο πρωτεϊνικών κελύφων και η ιική RNA εξαρτώμενη πολυμεράση δημιουργεί mRNA αντίγραφα του ιικού γονιδιώματος. Παραμένοντας στον πυρήνα, το ιικό RNA αποφεύγει ανοσολογικές απαντήσεις που ονομάζονται RNA παρεμβολές και επάγονται από την παρουσία τουt δίκλωνου RNA.
Κατά τη διάρκεια της λοίμωξης, ο ιός Ρότα παράγει mRNA και για την βιοσύνθεση των πρωτεϊνών και για την αναπαραγωγή των γονιδίων. Οι περισσότερες πρωτεΐνες του ιού Ρότα συσσωρεύονται στον ιικό πλάσμα, όπου το RNA αντιγράφεται και τα διπλής στρώσης σωματίδια συγκεντρώνονται. Ιικό πλάσμα σχηματίζεται γύρω από τον πυρήνα του κυττάρου δύο ώρες μετά τη λοίμωξη από τον ιό, και αποτελείται από "ιικά εργοστάσια" που πιστεύεται ότι σχηματίζονται από δύο ιικές μη δομικές πρωτεΐνες: NSP5 and NSP2. Η αναστολή της NSP5 από RNA παρεμβολή έχει ως αποτέλεσμα μια απότομη μείωση της αντιγραφής του ιού Ρότα. Τα DLPs μεταναστεύουν στο ενδοπλασματικό δίκτυο όπου και αποκτούν το τρίτο τους εξωτερικό στρώμα (σχηματιζόμενο από VP7 and VP4). Τα νέα ιοσωμάτια απελευθερώνονται από το κύτταρο με τη λύση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιοί Κατηγορία:Παιδιατρική
Μπόγιανε (Σαράι)
Το Μπόγιανε (Бојане, Bojan) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 2230 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Σίμον Μπένινγκ
Ο Σίμον Μπένινγκ (φλαμανδικά: Simon Bening, περ. 1483 - 1561) ήταν Φλαμανδός μικρογράφος και εικονογράφος χειρογράφων. Γενικά θεωρείται ως ο τελευταίος μείζων καλλιτέχνης της παραδοσιακής Φλαμανδικής Σχολής.
Ο Μπένινγκ γεννήθηκε είτε στη Γάνδη είτε στην Αμβέρσα και εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του, επίσης εικονογράφο, Αλεξάντερ Μπένινγκ στο οικογενειακό εργαστήριο της Γάνδης. Ταξίδευε ανάμεσα στη Γάνδη και την Αμβέρσα και έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά και του Αγίου Ιωάννη της Μπρυζ ως εικονογράφος το 1508. Απέκτησε φήμη όταν μετακόμισε στη Μπρυζ γύρω στα 1510, όπου και έζησε ως το τέλος της ζωής του. Από το 1517 ως το 1555 καταγράφεται τακτικά στα ετήσια λογιστικά έγγραφα της Συντεχνίας. Τρεις φορές (1524, 1536, 1546) διετέλεσε πρύτανης των καλλιγράφων, των βιβλιοπωλών, των εικονογράφων και των βιβλιοδετών της Συντεχνίας.
Νυμφεύτηκε δύο φορές και απέκτησε έξι κόρες. Δυο από αυτές συνέχισαν την οικογενειακή παράδοση: Η Λεβίνα Τέερλινκ (Levina Teerlinc) έγινε ζωγράφος μικρογραφιών, κυρίως πορτρέτων και μετανάστευσε στην Αγγλία και η Αλεξαντρίν Κλάιζουένε (Alexandrine Claeiszuene) που έγινε επιτυχημένη έμπορος έργων τέχνης.
Έργο
Ο Μπένινγκ ειδικευόταν σε βιβλία των Ωρών, αλλά την εποχή εκείνη παρόμοια βιβλία παράγονταν μόνο για βασιλικούς ή πολύ πλούσιους προστάτες των τεχνών. Δημιουργούσε, επίσης, γενεαλογικούς πίνακες και "φορητά" πολύπτυχα σε περγαμηνή. Πολλά από τα πιο όμορφα έργα του αναφέρονται στον κύκλο των μηνών για βιβλία Ωρών, που είναι τοπία σε ιδιαίτερα μικρές διαστάσεις, την εποχή εκείνη είδος ζωγραφικής εν τη γενέσει του. Υπό άλλη σκοπιά το στυλ του ελάχιστα διαφοροποιείται από αυτό που είχε ήδη διαμορφωθεί στη ζωγραφική πριν από τη γέννησή του, αλλά τα τοπία του αποτελούν σύνδεσμο μεταξύ των εικονογράφων του 15ου αιώνα και του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Η αυτοπροσωπογραφία του και άλλα πορτρέτα του αποτελούν παραδείγματα μικρογραφιών πορτρέτων.
Δημιούργησε βιβλία για Γερμανούς ηγεμόνες, όπως ο Καρδινάλιος Άλμπρεχτ του Βραδεμβούργου (ή Αλβέρτος του Μάιντς) και βασιλείς όπως ο αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄ και ο ντον Φερνάντο, ινφάντης της Πορτογαλίας. Ο Ρόμπερτ ντε Κλερκ (Robert de Clercq), ηγούμενος της Κιρστεσιανής μονής Ter Duinen στο Κοκσάιντε (Koksijde) κοντά στη Μπρυζ του παράγγειλε ένα Ευλογητάριο γύρω στο 1519 - 1529. Ο Μπένινγκ απεικόνισε τον ηγούμενο σε πολύχρωμη σκηνή από την Σταύρωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική
Ναθάνιελ Πάλμερ
O Ναθάνιελ Πάλμερ (Nathaniel Brown Palmer, 8 Αυγούστου 1799 - 21 Ιουνίου 1877) ήταν Αμερικανός κυνηγός φώκιας, εξερευνητής, καπετάνιος και σχεδιαστής πλοίων Έδωσε το όνομά του στην Palmer Land της Ανταρκτικής, την οποία ανακάλυψε το 1820 με το πλοίο του, Hero. Γεννήθηκε στο Stonington του Κονέκτικατ και ήταν απόγονος του Γουόλτερ Πάλμερ, ενός από τους ιδρυτές της πόλης.
Κυνήγι φώκιας και εξερεύνηση της Ανταρκτικής
Κατά την δεκαετία του 1810, τα δέρματα φώκιας του Ανταρκτικού Ωκεανού είχαν μεγάλη αξία στο εμπόριο με την Κίνα. Ο Πάλμερ υπηρέτησε ως υποπλοίαρχος στο πρώτο ταξίδι του σκάφους Hersilia, κατά τη διάρκεια του οποίου έγινε το πρώτο γνωστό Αμερικανικό σκάφος που προσέγγισε τα Νότια Νησιά Σέτλαντ. Ως εξειδικευμένος και άφοβος κυνηγός φώκιας, ο Πάλμερ πέτυχε την πρώτη του αποστολή στην νεαρή ηλικία των 21 ετών. Το σκάφος του, με το όνομα Hero, είχε μήκος μόλις 14 μέτρα. Ο Πάλμερ κατευθύνθηκε με αυτό νότια στις αρχές του ανταρκτικού καλοκαιριού του 1820 – 1821. Ψάχνοντας ενεργά για νέες αποικίες φώκιας νότια του ακρωτηρίου Χορν, στις 17 Νοεμβρίου 1820 ο Πάλμερ και οι άνδρες του έγιναν οι πρώτοι Αμερικανοί και η τρίτη ομάδα ανθρώπων που ανακάλυψαν την Ανταρκτική Χερσόνησο. Μεγαλύτερα πλοία υπό τις εντολές των Fabian Gottlieb von Bellingshausen και Edward Bransfield είχαν αναφέρει ότι παρατήρησαν γη νωρίτερα μέσα στο 1820. Μαζί με τον Άγγλο κυνηγό φώκιας George Powell, ο Πάλμερ ανακάλυψε επίσης το κοντινό αρχιπέλαγος των Νότιων Ορκάδων.
Εμπορική ναυτιλιακή σταδιοδρομία και σχεδιασμός πλοίων
Αφού ολοκλήρωσε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία ως κυνηγός φώκιας, ο Πάλμερ, σε νεαρή ακόμη ηλικία, έστρεψε την προσοχή του στην διακυβέρνηση ταχύπλοων πλοίων για ταχεία μεταφορά εμπορευμάτων. Το 1843, ο Πάλμερ ανέλαβε ως καπετάνιος το πλοίο Paul Jones στο παρθενικό του ταξίδι από τη Βοστώνη στο Χονγκ Κονγκ, που διήρκεσε 111 ημέρες. Με τον νέο του αυτό ρόλο, ο καπετάνιος από το Κονέκτικατ ταξίδεψε πολλές από τις κύριες διαδρομές ιστιοπλοΐας σε όλο τον κόσμο. Παρατηρώντας τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες των ιστιοπλοϊκών πλοίων της εποχής του, ο Πάλμερ πρότεινε και σχεδίασε βελτιώσεις στα ύφαλα και τα ξάρτια τους. Οι βελτιώσεις τον ανέδειξαν συνσχεδιαστή του πλοίου clipper στα μέσα του 19ου αιώνα.
Νέντελν
Το Νέντελν (γερμανικά: Nendeln) είναι χωριό του Λίχτενσταϊν, το οποίο ευρίσκεται εντός του Δήμου του Έσεν.
Ναθάνιελ Πάλμερ
Εμπορική ναυτιλιακή σταδιοδρομία και σχεδιασμός πλοίων
Ο Πάλμερ αγόρασε την οικία του καπετάνιου Loper στο Southington του Κονέκτικατ το 1836. Η οικογένεια Loper ήταν κυρίως φαλαινοθήρες στην περιοχή του East Hampton στο Long Island. Ο Jacob Loper είχε τέσσερις γιους που έφεραν την φαλαινοθηρία στο Ναντάκετ της Μασαχουσέτης, στο Delaware Bay στη νότια Νέα Υερσέη και στο Southington του Κονέκτικατ. Ο περίπλοκος χαρακτήρας του Ismael στο Moby Dick βασίζεται σε γεγονότα της ζωής ενός από τα παιδιά του, ο οποίος ήταν ο μόνος επιζών ενός ναυαγίου που συνέβη το 1835 στην Ιαπωνία, στο οποίο χάθηκαν όλοι εκτός του νεαρού James Loper, ο οποίος επέπλεε πάνω σε ένα φέρετρο για μια εβδομάδα. Στην βιβλιοθήκη του σπιτιού του Loper ο Πάλμερ βρήκε πολλούς παλιούς χάρτες, συμπεριλαμβανομένων δύο από τις ακτές της Ανταρκτικής, που έφτιαξαν οι Loper όσο εργάζονταν για την Ολλανδική Εταιρία Ανατολικών Ινδιών. Η οικογένεια Loper εφηύρε το "All Found", που σήμαινε ότι το αγκυροβόλιο και το φαγητό δεν αφαιρούνται από την αμοιβή των ναυτικών, διασφαλίζοντας έτσι πρόθυμα πληρώματα για τον Τζέιμς Λούπερ. Σκλάβοι που διέφυγαν προσέρχονταν επίσης, καθώς όλοι οι ναυτικοί πληρώνονταν με τον ίδιο μισθό. Όλοι οι Αφροαμερικανοί με το επώνυμο Loper εντοπίζουν τη γενεαλογία τους από τότε, καθώς πήραν το επώνυμό τους από την ολλανδική οικογένεια Loper. Μεταξύ 1852 και 1854 ο Πάλμερ έχτισε το σπίτι του στο Στόνινγκτον, το οποίο σήμερα είναι γνωστό ως η Οικία Nathaniel B. Palmer (Capt. Nathaniel B. Palmer House). Το σπίτι είναι χτισμένο σε μεταβατικό στιλ που συνδυάζει στοιχεία ελληνικής αναβίωσης και βικτοριανού ιταλικού στυλ. Ορίστηκε Εθνικό Ιστορικό Μνημείο το 1996 και σήμερα είναι η έδρα της Ιστορικής Εταιρείας Stonington.
Ο Πάλμερ έκλεισε την καριέρα του στην ιστιοπλοΐα και εγκαταστάθηκε στη γενέτειρά του στο Στόνινγκτον ως επιτυχημένος ιδιοκτήτης πλοίων που εκμεταλλεύονταν άλλοι. Πέθανε στο Σαν Φρανσίσκο στις 21 Ιουνίου 1877, σε ηλικία 77 ετών.
Νέντελν
Γεωγραφία
Το χωριό ευρίσκεται εντός του βόρειου-κεντρικού τμήματος του Λίχτενσταϊν, επί της κύριας οδού μεταξύ Σάαν-Σάανβαλντ, η οποία συνδέει την χώρα με το Μπουχς (Ελβετία) και το Φέλντκιρχ (Αυστρία). Πλησιέστερα χωριά στο Νέντελντ είναι το Σάανβαλντ, το Μάουρεν, το Έσεν και το Πλάνκεν.
Ναθάνιελ Πάλμερ
Κληρονομιά στην Ανταρκτική και αλλού
Το Palmer Land, μέρος της χερσονήσου της Ανταρκτικής, καθώς και το αρχιπέλαγος Πάλμερ, ονομάστηκαν έτσι προς τιμήν του.
Νέντελν
Μεταφορές
Σε επίπεδο σιδηροδρομικών μεταφορών, το Νέντελν διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος ευρίσκεται επί της Γραμμής Φέλντκιρχ-Μπουχς.
Ναθάνιελ Πάλμερ
Κληρονομιά στην Ανταρκτική και αλλού
Το πρόγραμμα επιστήμης και έρευνας της Ανταρκτικής που διαχειρίζεται η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνεχίζει να υπενθυμίζει το ρόλο του Πάλμερ στην εξερεύνηση της περιοχής της Ανταρκτικής. Ο σταθμός Palmer, που βρίσκεται στα νησιά που εξερεύνησε, το πλοίο N.B. Palmer (που κατασκευάστηκε από τον Jacob Aaron Westervelt) και το παγοθραυστικό RV <i id="mwQQ">Nathaniel B. Palmer</i> πήραν το όνομά τους από τον καπετάνιο Πάλμερ.
Νέντελν
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του Λίχτενσταϊν
Ναθάνιελ Πάλμερ
Κληρονομιά στην Ανταρκτική και αλλού
Το Hero Bay, στα Νότια Σέτλαντ, πήρε το όνομά του από το πλοίο Hero του Πάλμερ, ένα από τα σκάφη με τα οποία έφτασε στα νησιά το 1820-21. Επίσης από τον σκάφος Hero πήρε το όνομά του ο Hero Rupes, ένας γκρεμός που ανακαλύφθηκε στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη Ερμή το 1973.
thumb|right|250px|Το Nathaniel B. Palmer House στο Στόνινγκτον του Κονέκτικατ Στις 14 Σεπτεμβρίου 1988, η Ταχυδρομική Υπηρεσία των ΗΠΑ εξέδωσε σφραγίδα προς τιμήν του Ναθάνιελ Πάλμερ.
Το σπίτι του στο Στόνινγκτον, το Capt. Nathaniel B. Palmer House, ανακηρύχθηκε Εθνικό Ιστορικό Μνημείο το 1996. Σύμφωνα με τα αρχεία του Κονέκτικατ, ξεκίνησε το 1826 από την οικογένεια Loper. Η Mason Service Association of North America δημοσίευσε ένα Δελτίο τον Μάρτιο του 2007, από το οποίο προκύπτει σχέση του με την Τεκτονική Αδελφότητα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Εξερευνητές της Ανταρκτικής
Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης Πλάτων
Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης Πλάτων (κατά κόσμον Βασίλειος Κρικρής, Πάτμος, 1962), είναι Έλληνας επίσκοπος, μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης.
Βιογραφία
Ο κατά κόσμον Βασίλειος Κρικρής γεννήθηκε το 1962 στο νησί της Πάτμου, όπου και μεγάλωσε. Αφού αποφοίτησε από την Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή, σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές, λαμβάνοντας αριστούχος μεταπτυχιακό δίπλωμα (master) στην Εκκλησιαστική Ιστορία και τη Δογματική Θεολογία από τη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, το 1998. Το 2002, εκπονώντας διδακτορική διατριβή με θέμα Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β' Παγκώστας ο Πάτμιος (1805-1825) έλαβε αριστούχος διδακτορικό δίπλωμα (PhD), από τη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ.
Το 1979 εκάρη μοναχός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο, λαμβάνοντας το όνομα Πλάτων. Αφού υπηρέτησε ως Κωδικογράφος της Μονής και Κατηχητής της Πατριαρχικής Εξαρχίας Πάτμου, χειροτονήθηκε διάκονος το 1983 στην Αθήνα και πρεσβύτερος το 1985, λαμβάνοντας παράλληλα και το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. Από το 1985 έως το 1997 υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Περιστερίου. Από το 1997 υπηρέτησε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών ως προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Αμπελοκήπων.
Από το 1998 έως το 2021 υπηρέτησε ως Γραμματέας του Ιδιαίτερου Γραφείου των Αρχιεπισκόπων Χριστοδούλου και του εν ενεργεία Ιερωνύμου, ως Εισηγητής της Αρχιγραμματείας της Ιεράς Συνόδου ως Γραμματέας της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής γυναικείων θεμάτων, ως Υπεύθυνος του Διαμητροπολιτικού Δικτύου Γυναικών, καθώς και ως Επιμελητής εκδόσεων των Διπτύχων της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Στις 8 Οκτωβρίου 2021 εξελέγη Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 9 Οκτωβρίου 2021 στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης
Μιχαήλ Μιλοράντοβιτς
Ο κόμης Μιχαήλ Αντρέεβιτς Μιλοράντοβιτς (Ρωσικά: Михаи́л Андре́евич Милора́дович, Αγγλικά: Miloradovich), (Οκτωβριος 1771- Δεκεμβριος 1825) ήταν Ρώσος στρατηγός Σερβικής καταγωγής, ο οποίος διακρίθηκε κατά τους Ναπολεοντείους πολέμους.
Το 1787, σε ηλικία 16ετών, εντάχθηκε στη στρατιωτική υπηρεσία, αλλά κατά τη βασιλεία του τσάρου Παύλου του Α΄ (1796-1801) προήχθηκε γρήγορα μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχου. Υπηρέτησε υπό τον Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Σουβόροφ στον πόλεμο κατά της Γαλλικής Επανάστασης, στην εκστρατεία  στην Ιταλία και στην  Ελβετία το  1799.
Στα χρόνια του Αλεξάνδρου Α' (1801-1825) ο Μιλοράντοβιτς υπηρέτησε σε πολέμους κατά της Γαλλίας και της Τουρκίας. Διακρίθηκε στη μάχη του Amstetten και συμμετείχε στη μάχη του Austerlitz το 1805 υπό τον   Κουτούζοφ. Στο Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1806-1812) ο Μιλοράντοβιτς στις 13 Δεκεμβρίου 1806 ήταν διοικητής των Σωμάτων που κατέλαβαν το Βουκουρέστι, ελευθερώνοντάς το από τους Τούρκους. Τον Ιούνιο του 1807 ο Μιλοράντοβιτς, ως διοικητής δύναμης 4.500 στρατιωτών, απέκρουσε στο Ομπιλέστι (Obilesti) οθωμανική επίθεση με στόχο το Βουκουρέστι. Το 1809 προήχθη σε στρατηγό του πεζικού. Τον Απρίλιο 1810 μετατέθηκε στο Κίεβο και ζήτησε από τον Έλληνα ιατρό του Βουκουρεστίου Κωνσταντίνο Καρακάση να τον συνοδεύσει στη νέα του θέση, ως προσωπικός του ιατρός. Το 1812 έλαβε μέρος στην αντιμετώπιση των στρατευμάτων του Ναπολέοντα κατά την εισβολή τους στη Ρωσία, υπό τον στρατηγό Κουτούζοφ, στη μάχη του Μποροντίνο, στη   μάχη του Ταρούτινο, ενώ στη μάχη της Βιάζμα (Vyazma), ως επικεφαλής στρατιωτικής μονάδος, επέτυχε νίκη επί των Γάλλων. Τέλος, μετά την εκκένωση της Μόσχας στη Γαλλική υποχώρηση του 1812, ως διοικητής της οπισθοφυλακής των Ρώσων, κατεδίωξε το στρατό του Ναπολέοντα, συμμετέχοντας στις μάχες του Κούλμ, της Λειψίας και του Παρισιού(1814). Στο μεταξύ το 1813 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Κόμη.
Το 1818 ο Μιλοράντοβιτς διορίσθηκε στρατιωτικός Κυβερνήτης της Αγίας Πετρούπολης, όπου τιμημένος με πολλά παράσημα, έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Ο Αλεξάντερ Χέρτσεν έγραψε για τον Μιλοράντοβιτς ότι ήταν «ένας από αυτούς τους στρατιωτικούς που κατέλαβαν ύψιστες πολιτικές θέσεις, χωρίς να έχουν ιδέα από δημόσιες υποθέσεις». Τέλος ο Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ τον χαρακτήρισε ως «γενναίο στρατιώτη, αλλά αλλόκοτο διαχειριστή».
Όταν η είδηση του θανάτου του Αλεξάνδρου Α΄ έφτασε στην Αγία Πετρούπολη, ο Μιλοράντοβιτς απέτρεψε την άνοδο στο θρόνο του μέλλοντος αυτοκράτορα Νικολάου Α΄, για δύο περίπου εβδομάδες, μέχρις ότου οι Ρομανόφ να λύσουν το θέμα της διαδοχής. Την ημέρα της ενθρόνισης του αυτοκράτορα (14 Δεκεμ.1825) ξέσπασε η εξέγερση των Δεκεμβριστών, που προκλήθηκε κυρίως από νεαρούς αξιωματικούς, οι οποίοι υποστήριζαν τον μεγαλύτερο αδελφό του Νικολάου, τον Κωνσταντίνο, για τον οποίο πίστευαν ότι θα ήταν περισσότερο δημοκρατικός. Παρόλο ότι ο Μιχαήλ Αντρέεβιτς Μιλοράντοβιτς είχε σαφείς ενδείξεις για την κίνηση των Δεκεμβριστών, δεν είχε επέμβει εγκαίρως, παρά μόνον όταν αυτοί κατέλαβαν την πλατεία της Γερουσίας (Senátskaia Plόschad). Τότε προχώρησε μεταξύ των επαναστατών με σκοπό να τους μιλήσει, δέχθηκε όμως θανατηφόρο πυροβολισμό από κάποιον Καχόβσκι (Pyotr Kakhovsky), έναν από τους πρωταγωνιστές της εξέγερσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Πολιορκία της Ιερουσαλήμ (63 π.Χ.)
Η Πολιορκία της Ιερουσαλήμ από τον Γνάιο Πομπήιο, (63 π.Χ.) ήρθε ως επακόλουθο της εμφύλιας σύρραξης που μαίνονταν στο βασίλειο των Ασμοναίων μεταξύ των γιων του Αλέξανδρου Ιανναίου τη στιγμή που οι Ρωμαίοι εδραίωναν την παρουσία τους στη γειτονική Συρία. Η πτώση της πόλης επισφράγισε στην απώλεια της ιουδαϊκής ανεξαρτησίας.
Ενέργειες του Αντίπατρου του Ιδουμαίου. Η ανάμειξη του Αρέτα
Η συμφωνία αυτή κάθε άλλο παρά ικανοποίησε τον Αντίπατρο τον Ιδουμαίο ένα εξέχον μέλος της παράταξης του Υρκανού. Αυτός, ενεργώντας και για δικό του όφελος, πήγε στον βασιλιά των Ναβαταίων Αρέτα ΙΙΙ και του ζήτησε να βοηθήσει τον Υρκανό υποσχόμενος εδαφικά ανταλλάγματα. Ο Άραβας βασιλιάς συμφώνησε. Ο Αντίπατρος αφού κατάφερε να οδηγήσει τον Υρκανό εκτός της Ιερουσαλήμ ξεκίνησε από την πρωτεύουσα των Ναβαταίων Πέτρα μαζί με τον Αρέτα και τον στρατό του (50.000 πεζούς και ιππείς) για να ανατρέψει τον Αριστόβουλο. Ο Υρκανός παρέμεινε στην Πέτρα. Ο Αριστόβουλος ύστερα από τις συνεχόμενες ήττες που γνώρισε στις πρώτες αψιμαχίες κλείστηκε στην Ιερουσαλήμ.
Η πολιορκία άρχισε και κατά τη διάρκεια της οι οπαδοί του Υρκανού συνέλαβαν τον Ονία τον Βροχοποιό (Χονί ο Κυκλοποιός), ένα σεβαστό πρόσωπο που όταν επικρατούσε ξηρασία με τις προσευχές του έφερνε βροχή και του ζήτησαν να καταραστεί τον Αριστόβουλο. Όταν ο Ονίας αρνήθηκε τον λιθοβόλησαν μέχρι θανάτου. Λίγο αργότερα έφτασε το Πάσχα και οι ιερείς του Ναού ζήτησαν από τους πολιορκητές να αγοράσουν ζώα για τις θυσίες που απαιτούσε η γιορτή. Εκείνοι δέχτηκαν αλλά τους ζήτησαν να καταβάλλουν 1.000 δραχμές για κάθε ζώο. Όταν καταβλήθηκαν αυτά τα υπέρογκα ποσά από τους ιερείς οι πολιορκητές αθέτησαν τον λόγο τους. Ύστερα από λίγο καιρό μια ισχυρή θύελλα έπληξε όλη τη χώρα καταστρέφοντας όλα τα σπαρτά. Ένας μόδιος σιταριού εκείνη την εποχή έφτασε να πουλιέται 11 δραχμές. Αυτό θεωρήθηκε θεϊκή εκδίκηση από τους ιερείς για τα εγκλήματα και την ασέβεια των οπαδών του Υρκανού.
Η ανάμειξη των Ρωμαίων
Ο Αριστόβουλος μην έχοντας άλλο τρόπο να αντιδράσει στράφηκε προς τον αντιταμία του Γνάιου Πομπήιου, Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο που βρίσκονταν εκείνη την εποχή στη Δαμασκό (64 π.Χ.). Ο Σκαύρος έμαθε την κατάσταση που επικρατούσε στο βασίλειο των Ασμοναίων, έσπευσε να την εκμεταλλευτεί και κινήθηκε προς τα εκεί.
Όταν έφτασε στα σύνορα του βασιλείου πρέσβεις από τα δυο αδέλφια ήρθαν να τον συναντήσουν, ζητώντας του βοήθεια. Ο Αριστόβουλος δωροδοκώντας τον με 300 τάλαντα εξασφάλισε τη βοήθεια του. Εκείνος απείλησε τους Αντίπατρο και Αρέτα ότι αν δεν έλυναν την πολιορκία και αποχωρούσαν ο ρωμαϊκός στρατός που βρίσκονταν στη Συρία θα στρέφονταν εναντίον τους. Ο Αρέτας θορυβήθηκε και αποχώρησε στη Φιλαδέλφεια αφήνοντας μόνο του τον Αντίπατρο και τους οπαδούς του Υρκανού. Ο Σκαύρος επέστρεψε στη Δαμασκό. Ο Αριστόβουλος αναθάρρησε, επιτέθηκε και συνέτριψε τους εχθρούς του σε μάχη που έγινε στην τοποθεσία Παπυρώνας. Μεταξύ των 6.000 νεκρών οπαδών του Υρκανού ήταν και ο αδελφός του Αντιπάτρου Φαλλίων.
Τότε ο Αντίπατρος και έπειτα ο Υρκανός κατέφυγαν στον Γνάιο Πομπήιο που είχε φτάσει στη Δαμασκό, προσπαθώντας να βάλει σε κάποια τάξη το χάος που επικρατούσε στη Συρία (64/3 π.Χ.). Τα επιχειρήματα τους έπεισαν τον Πομπήιο. Όμως και ο Αριστόβουλος κατάφερε να προσεταιριστεί τους αξιωματικούς του Πομπήιου Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο και Αύλο Γαβίνιο. Ο Πομπήιος εισέβαλε στην Ιουδαία και συνάντησε τον Αριστόβουλο κοντά σε ένα οχυρό, που ονομάζονταν Αλεξάνδρειο. Εκεί είχε καταφύγει ο Αριστόβουλος προσπαθώντας να υπερασπιστεί τα δίκαια του. Στην απόφαση του Πομπήιου να τον καθαιρέσει ο Αριστόβουλος αντέδρασε, υποστηριζόμενος από τους δυο αξιωματικούς του Πομπήιου. Όταν τελικά ο Αριστόβουλος υπέκυψε και αποχώρησε στην Ιερουσαλήμ, αντέδρασαν οι ίδιοι οι αξιωματικοί του Πομπήιου.
Η πολιορκία της πόλης
Τελικά ο Πομπήιος που αντιμετώπιζε και τις διαμαρτυρίες του στρατού του επειδή είχε παραμελήσει την εκστρατεία του εναντίον του Μιθριδάτη αποφάσισε να εκκαθαρίσει την κατάσταση. Την απόφαση του αυτή ενίσχυσε και η απόφαση του Αριστόβουλου να πολεμήσει. Έτσι ο Πομπήιος έφτασε μπροστά στην Ιερουσαλήμ. Ο Αριστόβουλος τρομοκρατημένος έσπευσε να τον συναντήσει και του υποσχέθηκε πολλά χρήματα προκειμένου να διατηρήσει το αξίωμα του. Όταν όμως ο Πομπήιος έστειλε τον Γαβίνιο στην πόλη για να εισπράξει αυτά τα χρήματα οι οπαδοί του Αριστόβουλου αρνήθηκαν να τον δεχθούν στην πόλη. Ο Πομπήιος εξοργίστηκε συνέλαβε τον Αριστόβουλο και πολιόρκησε την πόλη.
Κατάληψη του Ναού
Μέσα στην πολιορκημένη πόλη οι οπαδοί του Αριστόβουλου έχασαν την κατάσταση από τα χέρια τους και οχυρώθηκαν μέσα στον Ναό. Οι οπαδοί του Υρκανού άνοιξαν τις πύλες της πόλης στους λεγεωνάριους του Πομπήιου και εκείνος αφού την κατέλαβε πολιόρκησε τον Ναό. Ο Πομπήιος επιχωμάτωσε την περιοχή που βρίσκονταν περιμετρικά του Ναού και προώθησε πάνω στα αναχώματα πύργους τους οποίους εφοδίασε με πολεμικές μηχανές που έφερε από την Τύρο. Με αυτές σφυροκόπησε τους πύργους που βρίσκονταν στις πλευρές του Ναού. Ύστερα από τρίμηνη προσπάθεια, κατά την οποία οι Ρωμαίοι εκμεταλλεύτηκαν την ιουδαϊκή αργία του Σαββάτου , ένας πύργος έπεσε και οι άνδρες του Πομπήιου με επικεφαλής τον Φαύστο Κορνήλιο Σύλλα ξεχύθηκαν στον Ναό ημέρα Σάββατο. Ακολούθησε σφαγή. Πολλοί οπαδοί του Αριστόβουλου σκοτώθηκαν στη μάχη, άλλοι σκοτώθηκαν πηδώντας από τα τείχη, ενώ κάποιοι άλλοι πυρπόλησαν ορισμένα κτίρια που βρίσκονταν περιμετρικά του ιερού και βρήκαν τον θάνατο πέφτοντας μέσα στις φλόγες. Οι Ρωμαίοι είχαν λίγους νεκρούς ενώ από τους Ιουδαίους σκοτώθηκαν 12.000 (63 π.Χ.). Όταν τελείωσε η σφαγή ο Πομπήιος μπήκε μέσα στο ιερό και εξέθεσε στα μάτια όλων όσων ήταν παρόντες τα Άγια και τα Άγια των Αγίων. Τα Άγια των Αγίων ήταν άδεια ( inde vulgatum nulla intus deum effigie vacuam sedem et inania arcana, ο χώρος ήταν κενός δεν υπήρχαν ομοιώματα θεών μέσα και ο βωμός δεν είχε τίποτα να αποκαλύψει ). Ωστόσο δεν πείραξε κάποιο από τα ιερά αντικείμενα και διέταξε να ξαναρχίσει η συνήθης λειτουργία του Ναού. Η μόνη καταστροφή που είχε γίνει στην πόλη ήταν της γεφύρας που ένωνε τον Ναό με το Ξυστόν (ένα είδος ελληνορωμαϊκής αγοράς).Η γέφυρα αυτή όμως ξανακτίστηκε αργότερα.
Οι πολιτικές αποφάσεις του Πομπήιου. Το τέλος της ιουδαϊκής ανεξαρτησίας
Ύστερα ο Πομπήιος ανακοινώσε τις πολιτικές του αποφάσεις. Το Ασμοναϊκό βασίλειο έχανε όλες τις εξωτερικές του κτήσεις δηλαδή τις πόλεις της Κοίλης Συρίας που είχαν καταλάβει οι Ιουδαίοι, τις παραθαλάσσιες πόλεις Γάζα, Ιόππη, Δώρα και Πύργο Στράτωνος και τις πόλεις του εσωτερικού Ίππο, Σκυθόπολη, Σαμάρεια, Ιαμνεία, Μαρίσα, Άζωτο και Αρέθουσα ενώ διέταξε την ανοικοδόμηση των Γάδαρων. Όλες αυτές τις πόλεις τις προσάρτησε στη νέα επαρχία της Συρίας. Ο Πομπήιος έκανε τον Υρκανό αρχιερέα του αφαίρεσε όμως το βασιλικό τίτλο. Η Ιουδαία πέρασε στη δικαιοδοσία του Μάρκου Αιμίλιου Σκαύρου, ενώ ο Αριστόβουλος και η οικογένεια του μεταφέρθηκαν στη Ρώμη. Κατόπιν ο Πομπήιος αναχώρησε από την Ιουδαία για να επιστρέψει στη Ρώμη. Το βασίλειο των Ασμοναίων είχε συντριβεί και η ιουδαϊκή ανεξαρτησία είχε καταλυθεί.
Πηγές
Κατηγορία:Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι Ιερουσαλήμ 63
Toxicity
Το Toxicity είναι το δεύτερο άλμπουμ του Heavy Metal συγκροτήματος System of a Down, και κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2001 (4 Σεπτεμβρίου 2001) από την δισκογραφική εταιρία American Recordings. Γρήγορα έγινε νούμερο ένα στις ΗΠΑ, με 200.000 αντίτυπα, και στον Καναδά. Γενικά το Toxicity έχει πουλήσει πάνω από 12 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και είναι πλατινένιος δίσκος στις ΗΠΑ.
Eπευφημίες
Το άλμπουμ αυτό είναι ταξινομημένο στην λίστα του περιοδικού Blender "500 CDs You Must Own" (500 δίσκοι που πρέπει να αποκτήσεις). Η ιστοσελίδα Music Radar έκανε μια δημοσκόπηση και το Toxicity ήταν ταξινομημένο στην 28η θέση στην λίστα 50 Greatest Heavy Metal Albums of All Time. Το άλμπουμ αυτό είναι ταξινομημένο στην 44η θέση στην λίστα των 100 καλύτερων άλμπουμ της δεκαετίας του 2000 στο περιοδικό Rolling Stone. Η ιστοσελίδα Digital Dream Door έχει, αυτήν τη στιγμή, βαθμολογημένο το Toxicity στην θέση 72 στην λίστα "100 Greatest Metal Albums" ("Τα 100 καλύτερα Μέταλ άλμπουμ"), και στην θέση 16 στην λίστα "100 Greatest Albums of the 2000s" ("Τα 100 καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας του 2000"). Το περιοδικό Alternative Press ταξινόμησε το Toxicity στην 9η θέση στην λίστα "25 Best Albums of 2001" ("Τα καλύτερα άλμπουμ του 2001"). Το περιοδικό Mojo το βαθμολόγησε στην 93η θέση της λίστας "100 Modern Classics" ("100 μοντέρνα κλασικά").
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001 Κατηγορία:Άλμπουμ των System of a Down
Βεντοτένε
thumb|right|250px|Άποψη του Πόρτο Ρομάνο (μετάφρ.: ρωμαϊκό λιμάνι) - Βεντοτένε.
Η νήσος Βεντοτένε (ιταλικά: Ventotene / λατινικά: Pandataria ή Pandateria, εκ του αρχαιοελληνικού: Πανδατερία ή Πανδατωρία) βρίσκεται στο νησιωτικό σύμπλεγμα (αρχιπέλαγος) Ποντίνε στην Τυρρηνική θάλασσα, δυτικά της Νάπολης. Σε μικρή απόσταση αυτό στα ανατολικά βρίσκεται επίσης η νήσος Σάντο Στέφανο. Ο ομώνυμος δήμος έχει πληθυσμό 708 μόνιμους κάτοικους (2008).
Crimson Glory (άλμπουμ)
Το Crimson Glory είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Crimson Glory, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου το Οκτώβριο του 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Par Records" και επανεκδόθηκε σε μορφή CD το 2000 και το 2008 από τη "Roadrunner", με τη δεύτερη επανέκδοση να περιλαμβάνει και το τραγούδι "Dream Dancer".
Βεντοτένε
Υπάγεται στην Επαρχία της Λατίνα της Περιφέρειας Λάτιο (Λάτσιο), ευρισκόμενο κοντά στα όρια με την Περιφέρεια Καμπανίας.
Crimson Glory (άλμπουμ)
Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου περιόδευσαν ανοίγοντας συναυλίες των Anthrax και των Celtic Frost.
Βεντοτένε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας
Crimson Glory (άλμπουμ)
Το "Digital Dream Door" κατέταξε το "Crimson Glory" στην 23η θέση της λίστας με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ του progressive metal.
Ουρόλα
Ο Ουρόλα (Urola) είναι ποταμός της Ισπανίας, στη Χώρα των Βάσκων και συγκεκριμένα στην επαρχία Γκιπούθκοα. Η ονομασία είναι σύνθετη βασκική λέξη από το ur (= ύδωρ, νερό) και ola (= γύρω, περιστρέφω) που αποδίδεται στους νερόμυλους των παλιότερων εποχών.
Crimson Glory (άλμπουμ)
Τραγούδια
1. Valhalla (Drenning, Lords, Midnight) - 3:46
Λουτσιάνο Παβαρόττι
255px|thumb|right|Ο Λουτσιάνο Παβαρόττι στο στάδιο Βελοντρόμ της Μασσαλίας, στις 15 Ιουνίου 2002 Ο Λουτσιάνο Παβαρόττι (Ιταλικά: Luciano Pavarotti, 12 Οκτωβρίου 1935 - 6 Σεπτεμβρίου 2007, Μόντενα) ήταν Ιταλός τενόρος, γνωστός για την δεξιοτεχνία του στους υψηλότερους φθόγγους της έκτασης του τενόρου, για την οποία είχε κερδίσει το προσωνύμιο «βασιλιάς των υψηλών ντο». Θεωρούνταν ένας από τους εκλεκτότερους τραγουδιστές του μπελ κάντο των τελευταίων χρόνων. Ακόμη και στην υψηλότερη έκταση, η φωνή του παρουσίαζε αξιοσημείωτη καθαρότητα και τονική ακρίβεια.
Crimson Glory (άλμπουμ)
Τραγούδια
2. Dragon Lady (Drenning, Lords, Midnight) - 4:21
Ουρόλα
Ο Ουρόλα πηγάζει στο ανατολικό τμήμα των Κανταβρικών ορέων και συγκεκριμένα στην οροσειρά Αϊσκόρι όπου με κατεύθυνση από Ν. προς Β. και ελικοειδή ρου, διαμορφώνοντας την ομώνυμη κοιλάδα, εκβάλλει στο Βισκαϊκό Κόλπο παρά την πόλη Θουμάγια. Έχει συνολικό μήκος 55 χλμ., με μέσο όγκο εκβολής 8 κ.μ. ανά δευτερόλεπτο. Η λεκάνη απορροής του είναι περίπου 364 τ.χλμ. Στις όχθες του Ουρόλα έχουν αναπτυχθεί αρκετές πόλεις που φέρονται σήμερα να τις διασχίζει καθώς και πολλές βιομηχανίες που παλαιότερα με τους ρύπους τους είχαν επιβαρύνει δραματικά το οικοσύστημά του. Σήμερα φέρεται να έχει επανέλθει η φυσική του κατάσταση και να είναι ιχθυοτρόφος όπως και οι υπόλοιποι ποταμοί της επαρχίας.
Λουτσιάνο Παβαρόττι
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1935 στη Μόντενα της Ιταλίας. Ο πατέρας του ήταν αρτοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δάσκαλος φωνητικής και, γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '50, αποφάσισε να γίνει τραγουδιστής. Η σταδιοδρομία του άρχισε το 1961, όταν κέρδισε το διαγωνισμό Ρέτζο Εμίλια και τραγούδησε στην όπερα Πουτσίνι. Από τότε κατέκτησε το ιταλικό ακροατήριο. Το 1963 για πρώτη φορά εμφανίστηκε έξω από την Ιταλία, στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Από εκεί άνοιξαν οι δρόμοι για την υπόλοιπη Ευρώπη. Το 1965 είχε πλέον εμφανιστεί σε όλη την Ευρώπη, σημειώνοντας παντού τεράστια επιτυχία, προκαλώντας πρωτοφανή ενθουσιασμό. Τραγούδησε στις μεγαλύτερες όπερες. Συνέχισε πηγαίνοντας στην Αμερική, την Αυστραλία και την Άπω Ανατολή.
Ουρόλα
Πηγές
Κατηγορία:Γκιπούθκοα Κατηγορία:Ποταμοί της Χώρας των Βάσκων
Crimson Glory (άλμπουμ)
Τραγούδια
3. Heart of Steel (Drenning, Lords, Midnight) - 6:07
Λουτσιάνο Παβαρόττι
Βιογραφία
Το 2004 εμφανίστηκε για τελευταία φορά σε σκηνή της όπερας, αν και συνέχισε να τραγουδάει σε συναυλίες. Η τελευταία εμφάνισή του ήταν το Φεβρουάριο του 2006 στην τελετή έναρξης των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Τορίνο. Είχε τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με πέντε βραβεία Γκράμι.
Crimson Glory (άλμπουμ)
Τραγούδια
4. Azrael (Drenning, Lords, Midnight) - 5:42
Λουτσιάνο Παβαρόττι
Βιογραφία
Τα τελευταία χρόνια έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση τον Ιούλιο του 2006 και στη συνέχεια αποσύρθηκε στη γενέτειρά του Μόντενα. Απεβίωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τενόροι Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Crimson Glory (άλμπουμ)
Τραγούδια
5. Mayday (Drenning, Lords, Midnight) - 2:59
6. Queen of the Masquerade (Drenning, Lords, Midnight) - 5:27
7. Angels of War (Drenning, Lords, Midnight) - 5:23
8. Lost Reflections (Drenning, Lords, Midnight) - 4:43
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Crimson Glory" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Crimson Glory Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Κώστας Χαλλιορής
Ο Κώστας Χαλλιορής (29 Ιουνίου 1910 – 9 Αυγούστου 2000) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της Χίου. Γονείς του ο Ιωάννης Χαλλιορής, έμπορος - γιος του Δημογέροντα και μέλους της Εφορείας των Εκπαιδευτηρίων της Χίου Νικολάου Χαλλιορή - και η Μικρασιάτισσα Ιάσμη Γλύπτη, κόρη του παπά του Μελιού της Ερυθραίας, Δημήτρη Γλύπτη. Ο Κώστας Χαλλιορής ήταν το δεύτερο από τα επτά παιδιά της οικογένειας. Διδάχτηκε τα πρώτα του γράμματα στην Αστική Σχολή της Χίου και στη συνέχεια αποφοίτησε από την Εμπορική Σχολή, για να αναλάβει τις εμπορικές δραστηριότητες του πατέρα του. Η αγάπη του για την ποίηση και την πνευματική δημιουργία εκδηλώθηκε νωρίς, από τα πρώτα μαθητικά του χρόνια. Συνδέθηκε με ισχυρούς φιλικούς και πνευματικούς δεσμούς με τους νέους τότε Χιώτες ποιητές Γιώργο Μουτάφη και Φώτη Αγγουλέ.
Πρώτα βήματα στον Φιλοτεχνικό Όμιλο Χίου
Οι πνευματικές αναζητήσεις του Κώστα Χαλλιορή βρήκαν την έκφρασή τους στην ανθούσα - για την εποχή - δράση του Φιλοτεχνικού Ομίλου Χίου, σωματείου που ιδρύθηκε το 1918, με πρωτοβουλία του Γενικού Διοικητή της Χίου, Γεωργίου Παπανδρέου. Σειρά εκδηλώσεων, ομιλίες διακεκριμένων πνευματικών ανθρώπων και επιστημόνων, απαγγελίες ποιημάτων, μουσικά και θεατρικά δρώμενα, έδιναν τροφή, διέξοδο αλλά και ευκαιρίες συμμετοχής στους νέους της εποχής. Πρωτοπόρος ανάμεσά τους ο Κώστας Χαλλιορής. Το 1935 ανεβαίνει για πρώτη φορά, ως ομιλητής, στο βήμα του Φ.Ο.Χ για να αναπτύξει το θέμα: «Ο Ρομαντισμός και η γυναίκα» και το 1936 εκλέγεται στο Δ.Σ. του Φιλοτεχνικού Ομίλου Χίου. Θα υπηρετήσει τον Φιλοτεχνικό Όμιλο Χίου συνολικά επί 40 έτη. Τα 20 εξ αυτών από τη θέση του Προέδρου.
Το πατάρι του «Πιστόλα» – Περιοδικό «ΤΟ ΝΗΣΙ»
Από το 1935 έως και το 1939 ο Κώστας Χαλλιορής, συντροφιά με τους Μουτάφη και Αγγουλέ, παράλληλα με τις δράσεις του Φιλοτεχνικού Ομίλου, οργάνωναν κάθε δεύτερο Σάββατο, φιλολογικές βραδιές με καλεσμένους – συνδαιτυμόνες τους μυημένους και δόκιμους λογοτέχνες της Χίου, στο πατάρι της ταβέρνας του «Πιστόλα». Εκεί ο καθένας από αυτούς παρουσίαζε στην παρέα την πνευματική του δημιουργία, απαγγέλοντας τα ποιήματά του και αναπτύσσονταν θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Μέλη αυτής της φιλολογικής παρέας, μεταξύ άλλων, ο Αριστείδης Καράβας, ο Νομάρχης Χίου και λογοτέχνης Θεμιστοκλής Αθανασιάδης-Νόβας, η Αγάπη Μολυβιάτη, η Χαρά Παϊδούση. Οι ανησυχίες και η δημιουργικότητα του Κώστα Χαλλιορή βρήκαν - απ’ τον Ιούνη του 1937 - και την έντυπη έκφρασή τους στο μηνιαίο φιλολογικό και καλλιτεχνικό περιοδικό το «ΝΗΣΙ», που φιλοξενούσε στις σελίδες του ποιήματα, διηγήματα και πνευματικές εργασίες Χίων και μη. Μεταξύ αυτών, των Θεμιστοκλή Αθανασιάδη, Στέλιου Βίου, Στέφανου Καββαδά, Αριστείδη Καράβα, Γιώργου Θεοτοκά, Ουράνας Διοματάρη, Αντρέα Λοΐζου, Γιώργου Βαλέτα, Χρήστου Μεμένιου, Ελένης Καρδαμίτση, Αγάπης Βενέζη, Πάολας Σέτσι, Λένας Καλφοπούλου, Ιωάννας Καψύλη, Τάκη Δόξα, Άρη Δικταίου, κ.ά. Το «ΝΗΣΙ», υπό τη διεύθυνση του ενός ή του άλλου από τους Χαλλιορή, Μουτάφη, Αγγουλέ συνέχισε την έκδοσή του μέχρι τον Οκτώβρη του 1939.