cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουρικό οξύ
Το ουρικό οξύ είναι μια ετεροκυκλική χημική ένωση με χημικό τύπο C5H4N4O3, που αποτελεί παράγωγο της πουρίνης. Σχηματίζεται στον οργανισμό κυρίως από τον καταβολισμό πουρινικών βάσεων (αδενίνη, γουανίνη και ουρακίλη) των νουκλεϊκών οξέων. Υψηλές συγκεντρώσεις ουρικού οξέος στο αίμα σχετίζονται με την εμφάνιση ουρικής αρθρίτιδας («ποδάγρας») και λίθων στα νεφρά (νεφρολιθίαση, ουρολιθίαση).
Χημικές ιδιότητες
Το ουρικό οξύ είναι διπρωτικό οξύ με σταθερές οξύτητας pKa1 = 5,4 και pKa2 = 10,3. Σε υψηλό pH συμπεριφέρεται σαν ισχυρή βάση κατά Lewis και σχηματίζει το διπλώς αρνητικά φορτισμένο ουρικό ιόν. Ωστόσο, σε φυσιολογικό pH χάνει μόνο ένα πρωτόνιο και σχηματίζει το απλώς φορτισμένο ουρικό ανιόν, γνωστό και ως «όξινο ουρικό».
Η ένωση μπορεί να εμφανίζεται με ταυτομερείς κετονικές και ενολικές μορφές (ταυτομέρεια κετο-ενόλης), που διαφέρουν στην κατανομή των πρωτονίων μεταξύ των χαρακτηριστικών ομάδων του μορίου. Οι δύο ακραίες περιπτώσεις ταυτομερών είναι οι εξής:
Το ουρικό οξύ και τα άλατά του έχουν γενικά χαμηλή διαλυτότητα στο νερό, γεγονός που ευνοεί την δημιουργία κρυστάλλων.
Βιολογία
Η σύνθεση του ουρικού οξέος στον οργανισμό γίνεται από τα προϊόντα πουρινικών ενώσεων ξανθίνη και υποξανθίνη, με μεσολάβηση του ενζύμου ξανθινοξειδάση (οξειδάση της ξανθίνης). Στους ανθρώπους το ουρικό οξύ είναι το τελικό προϊόν μεταβολισμού των πουρινών και αποβάλλεται κυρίως (σε ποσοστό περίπου 70%) μέσω των νεφρών στα ούρα. Στα πτηνά και στα ερπετά το ουρικό οξύ είναι επίσης το τελικό προϊόν του μεταβολισμού των πουρινών, αλλά εκκρίνεται σε στερεά μορφή με τα κόπρανα. Σε άλλα θηλαστικά ο μεταβολισμός συνεχίζεται εντός του οργανισμού, με το ένζυμο ουρικάση να οξειδώνει το ουρικό οξύ σε αλλαντοΐνη. Το ουρικό οξύ είναι ισχυρά αναγωγική ένωση (δότης ηλεκτρονίων) και επομένως μπορεί να δράσει ως αντιοξειδωτικός παράγοντας.
Παθολογία
Αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα οδηγούν στην κατάσταση που ονομάζεται υπερουριχαιμία. Αυτή δηλώνει ότι η ισορροπία μεταξύ της διάσπασης των πουρινών εντός του οργανισμού και της αποβολής του ουρικού οξέος έχει διαταραχθεί, δηλαδή είτε παράγεται περισσότερο ουρικό οξύ από το φυσιολογικό (ή, ισοδύναμα, εισάγεται στον οργανισμό μεγάλη ποσότητα πουρινών), είτε η αποβολή του ουρικού οξέος είναι ατελής με αποτέλεσμα τη συσσώρευσή του. Η κατάσταση αυτή δεν συνιστά από μόνη της νόσο, ούτε έχει παθολογικά συμπτώματα. Σχετίζεται όμως με την ουρική αρθρίτιδα, η οποία εμφανίζεται με μορφή φλεγμονής και πόνου στα άκρα (κυρίως στα πόδια), και με την νεφρολιθίαση (λίθοι ουρικού οξέως), η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με μορφή κωλικού ή αιματουρίας.
Τα αίτια της υπερουριχαιμίας μπορεί να είναι είτε η αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος (π.χ. λόγω γενετικών/κληρονομικών παραγόντων ή διατροφής) είτε η μειωμένη απέκκρισή του (π.χ. λόγω νεφρικής δυσλειτουργίας που προσβάλλει ένα ποσοστό 5-25% των ανθρώπων, ή λήψης κάποιων φαρμάκων).
Η αντίθετη κατάσταση (υποουριχαιμία) είναι πιο σπάνια και σχετίζεται με έλλειψη σιδήρου (αναιμία) ή μολυβδαινίου, δύο στοιχείων που είναι απαραίτητα για την λειτουργία της ξανθινοξειδάσης.
Ακρίσιος
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο Ακρίσιος ήταν βασιλιάς στο Άργος και παππούς του διάσημου Έλληνα ήρωα Περσέα. Ο Ακρίσιος ήταν γιος του Άβαντα του Αργείου και της Αγλαΐας κόρης του Μαντινέα, εγγονός από πατέρα του Λυγκέως και δισέγγονος του Δαναού. Ο δίδυμος αδελφός του ήταν ο Προίτος και ο ετεροθαλής αδελφός του ο Λύρκος. Με την σύζυγο του Ευρυδίκη του Άργους την κόρη του Λακεδαίμονα απέκτησε την Δανάη μέσω της οποίας έγινε παππούς του διάσημου ήρωα Περσέα, η άλλη του κόρη Ευαρέτη παντρεύτηκε τον Οινόμαο, βασιλιά της Πίσας στην Ήλιδα. Ο Ακρίσιος και οι Προίτος βρέθηκαν σε έριδα από τότε που ήταν στην κοιλιά της μάνας τους, όταν μεγάλωσε ο Ακρίσιος και πέθανε ο πατέρας τους έστειλε τον Προίτο σε εξορία στην Λυκία. Τον Προίτο υποστήριξε ο πεθερός του Ιοβάτης, προχώρησαν σε εκστρατεία απέναντι στον Αρκίσιο, τον ανάγκασαν να συμβιβαστεί και να παραχωρήσει την Τίρυνθα στον Προίτο, ο ίδιος διατήρησε το Άργος. Μάλιστα μυθολογείται ότι σε αυτές τις μάχες χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η ασπίδα ως αμυντικό όπλο.
Ουρικό οξύ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πουρίνες Κατηγορία:Κύκλος του αζώτου Κατηγορία:Καρβαμίδια
Ακρίσιος
Απογοητευμένος ο Ακρίσιος επειδή έμεινε χωρίς διάδοχο πήγε να συμβουλευθεί το Μαντείο των Δελφών, που του απάντησε ότι όχι μονάχα δεν θα αποκτήσει γιο αλλά θα δολοφονηθεί από τον εγγονό του από την κόρη του Δανάη. Η Δανάη ήταν ακόμα άτεκνη, ο πατέρας της την φυλάκισε σε έναν μπρούτζινο θάλαμο στην ύπαιθρο ώστε να μην έρχεται σε επαφή με άνδρες, την τοποθέτησε μαζί με την παραμάνα της και έβαλε φρουρά. Ο Δίας την ερωτεύτηκε και ήρθε σε επαφή μαζί της με την μορφή χρυσής βροχής, από την ένωση γεννήθηκε ο Περσέας. Ο Ακρίσιος τοποθέτησε την Δανάη και το βρέφος σε έναν θώρακα και τον έριξε στην θάλασσα, ο Ζευς ωστόσο ζήτησε από τον Ποσειδώνα να ηρεμήσει τις θάλασσες και ο θώρακας προσάραξε στην νήσο Σέριφος. Ο Δίκτυς ένας ψαράς αδελφός του βασιλιά του νησιού Πολυδέκτη συνέλεξε την Δανάη και φρόντισε το βρέφος. Ο Περσεύς έγινε μεγάλος ήρωας. Στο σπουδαιότερο από τα κατορθώματα του σκότωσε την Μέδουσα και απελευθέρωσε την Ανδρομέδα, επέστρεψαν στο Άργος αλλά ο Αρκίσιος βρισκόταν σε ταφικούς αγώνες στην Λάρισα. Ο Περσέας πήγε στην Λάρισα με στόχο να αγωνιστεί και ο ίδιος, την ώρα που αγωνιζόταν στη δισκοβολία ο δίσκος χτύπησε κατά λάθος τον παππού του και τον σκότωσε, εκπληρώνοντας τον χρησμό. Ο Περσέας, μη θέλοντας να κληρονομήσει το βασίλειο εκείνου που είχε σκοτώσει, πρότεινε στον νέο βασιλέα της Τίρυνθας Μεγαπένθη, γιο του Προίτου, να ανταλλάξουν βασίλεια. Με αυτό τον τρόπο, οι απόγονοι του Περσέως βρέθηκαν τελικώς να βασιλεύουν στην Τίρυνθα και στις Μυκήνες. Ο Ευριπίδης γράφει ότι ο Αρκίσιος ίδρυσε τις Δελφικές Αμφικτιωνίας. Ο Ο Στράβων γράφει ότι ο Ακρίσιος είχε καθορίσει τις πρώτες διατάξεις του αμφικτυονικού συνεδρίου και είχε ορίσει τις πόλεις που μετείχαν σε αυτό. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι είδε στο Άργος το χάλκινο δωμάτιο όπου ο Ακρίσιος είχε φυλακίσει τη Δανάη. Ο Ντεσάρμ στην «Ελληνική Μυθολογία» του παρομοιάζει το δωμάτιο αυτό με τον λεγόμενο «Θησαυρό του Ατρέα» στις Μυκήνες (τον υποτιθέμενο τάφο δηλαδή του Αγαμέμνονα), ο οποίος είχε χάλκινες πλάκες στον θόλο του.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς του Άργους Κατηγορία:Αβαντιάδες
Μαρία Φραγκίσκη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ
Βιογραφία
Η Μαρία Φραγκίσκη Δωροθέα Χριστίνα ήταν η τρίτη κόρη του Ιωσήφ Καρόλου του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ και της Ελισάβετ Αυγούστας Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Γ΄ Φιλίππου του Παλατινάτου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1746 τον Φρειδερίκο Μιχαήλ του Παλατινάτου-Τσβαάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Τσβάιμπρυκεν Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Ζούλτσμπαχ
Λαρρεϋνάγα
Η Λαρρεϋνάγα (ισπανικά: Larreynaga, προφορά: lar.rei'naga) είναι ένας από τους δέκα δήμους του Διαμερίσματος Λεόν της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Μαλπαϊσίλλιο.
Πηγές
Λ Λ
Ταξική συνείδηση
Στον Μαρξισμό, ταξική συνείδηση αποκαλείται το σύνολο των πεποιθήσεων που έχει ένα άτομο σχετικά με την κοινωνική του τάξη ή την οικονομική του θέση στην κοινωνία, τη δομή της τάξης του και τα ταξικά του συμφέροντα. Σύμφωνα με τον Καρλ Μαρξ, αποτελεί συνειδητοποίηση που είναι το κλειδί για να πυροδοτήσει μια επανάσταση που θα «εγκαθίδρυε μια δικτατορία του προλεταριάτου, μετατρέποντάς το από μια μισθωτή, χωρίς περιουσία μάζα σε άρχουσα τάξη»
Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι όροι «εργατική τάξη» και «μεσαία τάξη» είχαν ήδη αρχίσει να χρησιμοποιούνται: «Η παλιά κληρονομική αριστοκρατία, ενισχυμένη από τους νέους ευγενείς που όφειλαν την επιτυχία τους στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τα επαγγέλματα, εξελίχθηκε σε μια "ανώτερη τάξη". Η συνείδησή της σχηματίστηκε εν μέρει από δημόσια σχολεία (με τη βρετανική έννοια όπου αναφέρεται σε μια μορφή ιδιωτικού σχολείου) και πανεπιστήμια. Η ανώτερη τάξη διατήρησε επίμονα τον έλεγχο του πολιτικού συστήματος, στερώντας όχι μόνο τις εργατικές τάξεις αλλά οι μεσαίες τάξεις μιας εκπροσώπησης στην πολιτική διαδικασία».
Ο καθορισμός της κοινωνικής τάξης ενός ατόμου μπορεί να είναι καθοριστικός για τη συνειδητοποίησή του. Οι μαρξιστές ορίζουν τις τάξεις με βάση τη σχέση τους με τα μέσα παραγωγής, ειδικά με το αν κατέχουν κεφάλαιο. Οι μη μαρξιστές κοινωνικοί επιστήμονες διακρίνουν διάφορα κοινωνικά στρώματα με βάση το εισόδημα, το επάγγελμα ή το καθεστώς.
Ενώ ο Μαρξ πίστευε ότι το προλεταριάτο πέτυχε την ταξική συνείδηση ως αποτέλεσμα των εμπειριών εκμετάλλευσης, ο Βλαντιμίρ Λένιν, πίστευε ότι η εργατική τάξη από μόνη της μπορούσε να επιτύχει μόνο «συνδικαλιστική συνείδηση» και έτσι χρειαζόταν ένα κόμμα πρωτοπορίας διανοουμένων έξω. η τάξη να φέρει την ταξική συνείδηση σε αυτήν
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαρξισμός
Πασαλίκι
Ορολογία
Η λέξη είναι τουρκικής προέλευσης. Υποδηλώνει την ποιότητα, το αξίωμα ή τη δικαιοδοσία ενός πασά ή του εδάφους που διαχειρίζεται. Σε ορισμένες βαλκανικές γλώσσες (βοσνιακά, σερβικά κλπ.) χρησιμοποιείται ο όρος πασαλούκι (Pašaluk, Пашалук). Αυτό υποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη λέξη, η οποία χρησιμοποιείται από τις τουρκικές γλώσσες, είναι παλαιάς μορφής. Το πρώτο διάστημα της οθωμανικής τουρκικής περιόδου, η σχετική λέξη ήταν «πασαλούκι» (پاشالوق, paşaluk). Έπειτα η λέξη πήρε την τελική της μορφή ως πασαλίκι (پاشالق, paşalık).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοπική Αυτοδιοίκηση
Δε Μπότομ
To Δε Μπότομ (αγγλικά: The Bottom, ολλανδικά: Botte) είναι πρωτεύουσα και η πιο μεγάλη πόλη της νήσου Σάμπα στην Καραϊβική θάλασσα. Επίσης είναι η πρώτη στάση από το λιμάνι της Σάμπα, το Fort Bay προς το υπόλοιπο νησί. Έχει περίπου 500 κατοίκους και στο Δε Μπότομ βρίσκονται και τα γραφεία της κυβέρνησης, ένα νοσοκομείο, ένα γηροκομείο, ένα γήπεδο, τρεις εκκλησίες, μια βιβλιοθήκη, διάφορα καταστήματα και η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σάμπα.
Κατηγορία:Σάμπα
Μοχαμέντ Φιρούντ
Ο Μοχαμέντ Φιρούντ, γεννημένος στις 6 Νοεμβρίου 1921 στο Οράν της, τότε, Γαλλικής Αλγερίας και αποβιώσας στις 17 Σεπτεμβρίου 2007 στο Μπερνίς της Γαλλίας, ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίστηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και του 1950. Νεώτερος αδερφός του Καντέρ Φιρούντ, αγωνίστηκε στη διάρκεια της καριέρας του στη θέση του αμυντικού.
Βιογραφία
Τελικώς, ο Μοχαμέντ Φιρούντ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις, με τα χρώματα της οποίας πραγματοποίησε συνολικά 126 συμμετοχές για την Ντιβιζιόν 1.
Ολοκλήρωσε την επαγγελματική του καριέρα αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΣΚ Τουλόν, η οποία ευρισκόταν, τότε, στην Ντιβιζιόν 2, όπου σε διάστημα τεσσάρων σεζόν πέτυχε συνολικά έξι τέρματα, ενώ αγωνίστηκε σε συνολικά 111 αναμετρήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αλγερινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανζέ ΣΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Τουλόν Βαρ Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αλγερινοί προπονητές ποδοσφαίρου
Αχαιμένης της Περσίας
Ο Αχαιμένης της Περσίας (περ. 705 π.Χ. - περ. 675 π.Χ.) ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος βασιλιάς των Περσών από την δυναστεία των Αχαιμενιδών που έζησε σύμφωνα με τους ιστορικούς υπολογισμούς από το 705 π.Χ. έως το 675 π.Χ., το όνομα του μεταφράζεται ως «ακόλουθος ενός πνεύματος». Ο Αχαιμένης εμφανίζεται στην μεγάλη επιγραφή του Δαρείου του Μεγάλου στο Μπεινστούν σαν ο προπάτορας της Περσικής βασιλικής δυναστείας άμεσος πρόγονος δικός του και του Κύρου καταγράφοντας ολόκληρη την γενεαλογία. Η ύπαρξη του αμφισβητείται επειδή δεν καταγράφεται το όνομα του σε παλιότερες Περσικές επιγραφές πριν τον Δαρείο Α’ αλλά ούτε και στον κύλινδρο του Κύρου στις Πασαργάδες. Οι ελάχιστες επιγραφές που έχουν βρεθεί από την εποχή του Κύρου με το όνομα του Αχαιμένη σύμφωνα με τους περισσότερους αρχαιολόγους είναι επίσης γραμμένες την εποχή του Δαρείου. Σε μια επιγραφή επιπλέον του βασιλιά των Ασσυρίων Σενναχειρείμ που βρέθηκε αντιμέτωπος το 691 π.Χ. με 15 περίπου αρχηγούς Περσικών φυλών δεν αναφέρεται πουθενά το όνομα του. Σύμφωνα με τους Περσικούς θρύλους ήταν ο αρχηγός της φυλής των Πασαργάδων μιας από τις οποίες προήλθε το έθνος τους, οι Ελληνικοί θρύλοι αντίστοιχα αναφέρουν ότι είχε Ελληνική καταγωγή. Ο Πλάτων συγκεκριμένα αναφέρει ότι ο Αχαιμένης ήταν γιος του Πέρση και εγγονός του μυθικού Περσέα, δηλαδή δισέγγονος του ίδιου του Δία, τον διαδέχθηκε ο γιος του Τεΐσπης.
Ντάριο Χαντ
Πρώιμη ζωή
Ο Χαντ, γιος δύο βετεράνων της Πολεμικής Αεροπορίας, γεννήθηκε στην Τάμπα της Φλόριντα. Μεγαλώνοντας, έζησε στην Ιαπωνία και την Τουρκία, καθώς και σε έξι ή επτά διαφορετικά κράτη. Παρακολούθησε τα μαθήματα τεσσάρων ή πέντε διαφορετικών δημοτικών σχολείων και δύο γυμνασίων.
Αχαιμένης της Περσίας
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς
Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Ντάριο Χαντ
Σταδιοδρομία λυκείου
Ο Χαντ πέρασε τα πρώτα τρία χρόνια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Λύκειο Πάιν Κρικ στο Κολοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο. Με την ομάδα μπάσκετ, κέρδισε τις δεύτερες ομάδες όλων των κρατών στη νεότερη του χρονιά, αφού οδήγησε την ομάδα σε σκοράρισμα, ριμπάουντ και κομμένα σουτ. Είχε κατά μέσο όρο 15 πόντους και 12 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως νεότερος. Πέτυχε σχολικές κορυφαίες επιδόσεις στην σταδιοδρομία του σε ριμπάουντ και τάπες, καθώς και κορυφαίες επιδόσεις σε μία χρονιά για σκοράρισμα, ριμπάουντ και τάπες. Κατά το τελευταίο έτος, ο Χαντ μετακόμισε στη Βόρεια Καρολίνα για να παρακολουθήσει το σχολείο Κάρις Πρεπ. Κατά την περίοδο 2007–08, είχε μέσο όρο 16,1 πόντους, 15,3 ριμπάουντ και 3,1 τάπες ανά παιχνίδι και βοήθησε το Κάρις Πρεπ να σημειώσει ρεκόρ 43–3. Στη συνέχεια ανακηρύχθηκε MVP της ομάδας και κέρδισε διακρίσεις πρώτης ομάδας στο πρωτάθλημα.
Σταδιοδρομία κολλεγίου
Ο Χαντ έπαιξε κολλεγιακό μπάσκετ για τους Γουλφ Πακ της Νεβάντα στο Δυτικό Αθλητικό Συνέδριο (WAC) από το 2008 έως το 2012. Ως πρωτοετής το 2008–09, ο Χαντ έπαιξε σε 34 παιχνίδια με 27 βασικός. Είχε 3,6 πόντους, 4,4 ριμπάουντ και 2,0 τάπες κατά μέσο όρο σε 18,8 λεπτά ανά παιχνίδι, με τις 67 τάπες του να θέτουν την επίδοση της σχολικής χρονιάς για έναν πρωτοετή σπουδαστή, ενώ κατατάσσεται επίσης τρίτος στα στοιχεία μιας περιόδου των Γουλφ Πακ.
Ως νεότερος το 2010-11, ο Χαντ είχε μέσο όρο 12,4 πόντους και μία κορυφαία επίδοση στην WAC με 9,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ενώ ξεκίνησε και τα 32 παιχνίδια ως βασικός. Κυριάρχησε επίσης στην WAC σε κομμένα σουτ με 1,84 ανά παιχνίδι και επιθετικά ριμπάουντ με 3,63 ανά παιχνίδι. Οι 59 τάπες της σεζόν σηματοδότησαν την πέμπτη καλύτερη χρονιά συνολικά στην ιστορία του σχολείου. Οι έξι τάπες του στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς απέναντι στο Νιου Μέξικο Στέιτ στις 10 Μαρτίου στο τουρνουά WAC ισοφάρισε την υψηλότερη επίδοση στην σταδιοδρομία του σε έναν αγώνα και ισοφάρισε τον Νικ Φαζέκας (2004–07) ως προς τους κορυφαίους βαθμούς στην σχολική ιστορία με 192. Ανακηρύχθηκε μέλος στην Αμυντική Ομάδα WAC για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και επιλέχθηκε στη δεύτερη ομάδα όλης της WAC καθώς και στη δεύτερη ομάδα NABC 6ου Διαμερίσματος.
Ως ανώτερος την περίοδο 2011–12, ο Χαντ είχε κατά μέσο όρο 10,3 πόντους, 9,8 ριμπάουντ και 2,4 τάπες ανά παιχνίδι και ολοκλήρωσε την τετραετή κολεγιακή σταδιοδρομία του ως ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία της WAC με 1.000 πόντους, 1.000 ριμπάουντ και 250 τάπες. Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, επιλέχθηκε ως μέλος στην κορυφαία αμυντική ομάδα της WAC και τη δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, κέρδισε τα βραβεία δεύτερης ομάδας όλης της WAC.
Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Αφού έμεινε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2012, ο Χαντ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο τον Ιούλιο του 2012 με την ουκρανική ομάδα της Οδησσού. Έπαιξε 21 παιχνίδια με την Οδησσό μεταξύ 28 Σεπτεμβρίου και 23 Δεκεμβρίου, με μέσο όρο 6,1 πόντους και 4,5 ριμπάουντ. Τον Φεβρουάριο του 2013, εντάχθηκε στην αυστριακή ομάδα Γκίσινγκ Νάιτς. Σε 13 παιχνίδια με την Γκίσινγκ, είχε κατά μέσο όρο 14,3 πόντους και 7,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Τον Νοέμβριο του 2013, ο Χαντ αποκτήθηκε από τους Ρι Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς της NBA Development League. Ένας τραυματισμός στον αστράγαλο τον Μάρτιο του 2014 οδήγησε τον Χαντ να χάσει επτά παιχνίδια. Σε 47 παιχνίδια με τους Βάιπερς το 2013-14, είχε μέσο όρο 8,6 πόντους, 7,2 ριμπάουντ και 1,1 τάπες ανά παιχνίδι.
Τον Αύγουστο του 2014, ο Χαντ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ιταλική ομάδα Ουπέα Κάπο ντ' Ορλάντο. Σε 30 παιχνίδια κατά την περίοδο 2014–15, είχε κατά μέσο όρο 10,1 πόντους, 8,5 ριμπάουντ και 1,1 τάπες ανά παιχνίδι.
Στις 31 Ιουλίου 2015, ο Χαντ υπέγραψε με την Γιουβεκαζέρτα Μπάσκετ, επιστρέφοντας στην Ιταλία για δεύτερη θητεία. Το 2015-16, έπαιξε στο Όλ Σταρ Γκέιμ της Σέριε Α και ήταν ο κορυφαίος ριμπάουντερ του πρωταθλήματος. Σε 29 παιχνίδια, είχε μέσο όρο 11,7 πόντους, 9,9 ριμπάουντ, 1,1 κλεψίματα και 1,4 τάπες ανά παιχνίδι.
Στις 13 Ιουνίου 2016, ο Χαντ υπέγραψε με τη γαλλική ομάδα ΣΛΟΥΚ Νανσί. Κατά την περίοδο 2016-17, αγωνίστηκε στο Ολ Σταρ Γκέιμ της Γαλλικής Λίγκας. Σε 30 παιχνίδια, είχε κατά μέσο όρο 9,4 πόντους, 7,2 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ ανά παιχνίδι.
Στις 28 Ιουλίου 2017, ο Χαντ υπέγραψε με την Τζερμάνι Μπάσκετ Μπρέσοα, επιστρέφοντας στην Ιταλία για τρίτη φορά. Σε 32 παιχνίδια, είχε μέσο όρο 11.0 πόντους και 6.5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Στις 31 Ιουλίου 2018, ο Χαντ υπέγραψε με τη βελγική ομάδα Σπιρού Μπάσκετ. Το 2018–19, αγωνίστηκε στο Ολ-Σταρ Γκέιμ του Βελγικού Πρωταθλήματος και κέρδισε τα βραβεία MVP του παιχνιδιού. Σε 34 αγώνες πρωταθλήματος, είχε 12,1 πόντους κατά μέσο όρο, 6,0 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ ανά παιχνίδι. Είχε επίσης κατά μέσο όρο 11,2 πόντους, 7,2 ριμπάουντ, 1,3 ασίστ και 1,2 τάπες σε έξι παιχνίδια στο FIBA Europe Cup.
Στις 2 Αυγούστου 2019, ο Χαντ υπέγραψε με τους Περθ Γουάιλντκατς στην Αυστραλία για τη περίοδο του NBL 2019-20. Αποδεσμεύτηκε από τους Γουάιλντκατς στις 8 Ιανουαρίου 2020. Σε 21 παιχνίδια, είχε κατά μέσο όρο 8,6 πόντους, 6,0 ριμπάουντ και 1,6 ασίστ ανά παιχνίδι.
Στις 26 Ιανουαρίου 2020, ο Χαντ υπέγραψε με την Μόρναρ Μπαρ του Μαυροβουνιακού Πρωταθλήματος για το υπόλοιπο της χρονιάς. Έπαιξε έναν αγώνα πριν ακυρωθεί η χρονιά. Στις 22 Αυγούστου 2020, ο Χαντ υπέγραψε με τη Βίρτους Ρόμα της Ιταλικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης.
Μετά την αποχώρηση της Βίρτους Ρόμα από τη Σέριε A λόγω οικονομικών προβλημάτων, ο Χαντ, όπως όλοι οι παίκτες της Ρόμα, έμεινε ελεύθερος μέχρι να υπογράψει με την Φορτιτίντο Μπολόνια στις 14 Δεκεμβρίου 2020. Στις 10 Αυγούστου 2021, ο Χαντ υπέγραψε με τον Προμηθέα Πατρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπιρού Σαρλεουά Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νανσί Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίο Γκράντε Βάλλεϋ Βάιπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλαντίνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚ Μορνάρ Μπαρ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ
Η καριέρα του ξεκίνησε εντυπωσιακά με το Κολέγιο του UCLA με την κατάκτηση τριών ατομικών και ομαδικών τίτλων σε ισάριθμα χρόνια παρουσίας. Ακολούθησε εικοσαετής επαγγελματική σταδιοδρομία (1969–1989) με τους Μιλγουόκι Μπακς και τους Λος Άντζελες Λέικερς αποτελώντας βασικό στέλεχος της πιο επιτυχημένης ομάδας της δεκαετίας του 1980, όπου ο Τζαμπάρ έκλεισε τη σταδιοδρομία του με 38.387 πόντους επιτυγχάνοντας να φτάσει στην κορυφή του πίνακα των σκόρερ του πρωταθλήματος, ενώ είναι τρίτος ριμπάουντερ στην ιστορία με 17.440, κατέκτησε 6 πρωταθλήματα, 6 βραβεία MVP και συμμετείχε 19 φορές στο All-Star Game του ΝΒΑ, περισσότερες από οποιοδήποτε άλλο παίκτη. Καθιερώνοντας το δικό του ιδιαίτερο επιθετικό τρόπο παιχνιδιού, με την ομάδα του Λος Άντζελες κέρδισε 5 πρωταθλήματα συμβάλλοντας στην ανάδειξη της σε μεγάλη δύναμη του επαγγελματικού πρωταθλήματος. Ο Τζαμπάρ βαφτίστηκε με το όνομα Φέρντιναντ Λιούις Άλσιντορ Τζούνιορ (Ferdinand Lewis Alcindor, Jr.), αλλά αργότερα ασπάστηκε το Ισλάμ και επέλεξε το όνομα με το οποίο είναι σήμερα γνωστός. Πολύπλευρη προσωπικότητα, υπήρξε επίσης περιστασιακά ηθοποιός, προπονητής μπάσκετ, συγγραφέας βιβλίων υψηλών πωλήσεων αναπτύσσοντας παράλληλα και αξιοσημείωτη κοινωνική δραστηριότητα.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1947 στο Μανχάταν στη Νέα Υόρκη από οικογένεια μεταναστών από το Τρινιντάντ της Καραϊβικής. Τα σωματικά του στοιχεία της γέννησης εντυπωσιακά: ζύγιζε 5,73 κιλά και είχε ύψος 57,2 εκατοστά. Τα πρώτα του χρόνια ήταν στο Χάρλεμ («το μόνο μέρος στην Αμερική όπου μπορούν να πάνε οι μαύροι και να δείξουν τι αξίζουν»). Η μητέρα του Κόρα δούλευε ως ελεγκτής τιμών σε μεγάλο κατάστημα και ο πατέρας του Φέρντιναντ αρχικά σε εργοστάσιο επίπλων και στη συνέχεια ως τροχονόμος. Μετακόμισαν όταν το μοναχοπαίδι τους ήταν τριών ετών από το Χάρλεμ σε δημόσια στέγαση στο Ίνγουντ του Μανχάταν. Σε ηλικία εννέα ετών, ο Λιου Τζούνιορ είχε την πρώτη επαφή με το άθλημα, ήδη με ύψος 1,73 μέτρα, πάντα ψηλότερος από το μέσο όρο της ηλικίας του. Στην όγδοη τάξη ήταν 2,03 μέτρα και μπορούσε να καρφώνει. Πρωτόπαιξε μπάσκετ σε ομάδα στο γυμνάσιο, όπου φοιτούσε με υποτροφία για τέσσερα χρόνια (1962–66, Power Memorial Academy) και ήταν ο μεγάλος αστέρας της ομάδας του και με το οποίο έκανε μια εντυπωσιακή σεζόν με 79 νίκες και δύο ήττες έχοντας και μία ακολουθία 71 νικών. Με την ομάδα της Ακαδημίας κατέκτησε τρία πρωταθλήματα Καθολικών Νέας Υόρκης, ενώ σημείωσε ρεκόρ πόντων και ριμπάουντ για τα γυμνάσια της πόλης. Την τρίτη χρονιά στον τελικό απέναντι στο Rice High School (αποτέλεσμα 73–41) πέτυχε 33 πόντους. Στο γυμνάσιο σημείωσε συνολικά 2.067 πόντους. Το 2000 οι Εθνικοί Αθλητικοί Συντάκτες ονόμασαν την ομάδα του «Η Νο 1 Ομάδα Γυμνασίου του Αιώνα».
Η επιτυχημένη πορεία του τον έκανε ευρύτερα γνωστό και σε μια τυχαία στιγμή συναντήθηκε με τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν που τότε μεσουρανούσε στο NBA. Ο Τσάμπερλεϊν του έδειξε τον τρόπο ζωής που θα μπορούσε να έχει ένας άνθρωπος της δικής του φήμης, και έγινε το είδωλό του. Επίσης, κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων παρακολούθησε αγώνες των Μπόστον Σέλτικς εστιάζοντας την προσοχή του στον τρόπο παιχνιδιού του Μπιλ Ράσελ. Ο Ράσελ υπήρξε πρότυπο για το Τζαμπάρ τόσο εντός των αγωνιστικών χωρών, όσο και για την εξωαθλητική του δραστηριότητα σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης και δικαιωμάτων των μειονοτήτων, που εκείνη την εποχή βρίσκονταν σε έξαρση. Ο Τζαμπάρ ήρθε ακόμα σε επαφή με τα διεκδικητικά κινήματα των μαύρων που άκμαζαν εκείνη την περίοδο. Έγραψε για την εφημερίδα Harlem Youth Action Project. Η εξέγερση του Χάρλεμ του 1964, η οποία προκλήθηκε από τον θανατηφόρο πυροβολισμό του 15χρονου μαύρου αγοριού από έναν αστυνομικό της Νέας Υόρκης, πυροδότησε το ενδιαφέρον του για τη φυλετική πολιτική. Ως 17χρονος πέρασε το καλοκαίρι του 1964 με το Harlem Youth Action Project (HARYOU-ACT), ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από την πόλη και στόχος του ήταν να εντοπίσει πολλά υποσχόμενους νέους Αφροαμερικανούς και να τους αναπτύξει ως ηγέτες. Εκείνη την εποχή συνάντησε για πρώτη φορά το Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δρώντας ως ρεπόρτερ. Η μητέρα του ήταν επίμονη στην απόκτηση μόρφωσης και ο ίδιος δεν παραμέλησε τις μελλοντικές του σπουδές.
Κολέγιο
Στο κολέγιο αγωνίστηκε στην ομάδα μπάσκετ του UCLA του Λος Άντζελες από το 1966 έως το 1969 και συνέβαλε σε ένα ακραία εντυπωσιακό ρεκόρ της ομάδας, που σε αυτά τα τρία χρόνια μέτρησε 88 νίκες σε 90 αγώνες κατακτώντας και τους τρεις τίτλους. Την πρώτη χρονιά η ομάδα τελείωσε αήττητη σε 30 αγώνες, ενώ τις επόμενες δύο έκανε από μία ήττα. Έχοντας ύψος τότε 2,16 μέτρα, έκανε το ντεμπούτο του ως φοιτητής το 1966 και στο πρώτο του παιχνίδι, απέναντι στους USC Trojans, σημείωσε 56 πόντους στη νίκη 105–90, θέτοντας το νέο ρεκόρ του κολεγίου. Αυτή δεν είναι η καλύτερη επίδοσή του για τη χρονιά καθώς σημείωσε 61 πόντους εναντίον των Ουάσιγκτον Κούγκαρς και γρήγορα έγινε γνωστός σε εθνικό επίπεδο: Το περιοδικό Sports Illustrated τον περιέγραψε ως «το νέο σούπερ σταρ» καθώς το ρεκόρ των 56 πόντων παραμένει ακατάρριπτο. Με τα πιο υψηλά ποσοστά ευστοχίας (75 %) πέτυχε 78 νταμπλ-νταμπλ, από τα οποία τα 28 συνεχόμενα. Την πρώτη χρονιά είχε μέσο όρο πόντων 33 ανά αγώνα. Ως δευτεροετής φοιτητής του προσφέρθηκε συμβόλαιο από τους Χάρλεμ Γκλόουμπτροτερς (Harlem Globetrotters) που ήταν επαγγελματική ομάδα αλλά το απέρριψε. Στην καριέρα του στο Κολεγιακό Πρωτάθλημα (NCAA) ο Τζαμπάρ βραβεύτηκε τρεις φορές ως παίκτης της χρονιάς από το 1967 ως το 1969, ο μόνος στην ιστορία, και τιμήθηκε με τη συμμετοχή στην καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος και τις τρεις χρονιές. Το 1967 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με μέσο όρο 26,5 πόντους, ενώ το 1969 ήταν ο κορυφαίος ριμπάουντερ. Το 1969 ήταν ο πρώτος που τιμήθηκε με το Naismith College Player of the Year Award. Σε μια προσπάθεια να περιορίσουν τον ασταμάτητο Τζαμπάρ αποφασίστηκε η απαγόρευση του καρφώματος στο κολεγιακό πρωτάθλημα μετά το 1968 με την αιτιολόγηση του μη επιδέξιου τρόπου επίτευξης πόντων, το οποίο επετράπη ξανά το 1976. Το 1967 και 1968 κέρδισε επίσης το USBWA College Player of the Year το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Oscar Robertson Trophy.
Έκλεισε την καριέρα του στο UCLA με 2.325 πόντους (26,4 μέσο όρο ανά αγώνα) και 367 ριμπάουντ (15,5 μέσο όρο), δεύτερος ριμπάουντερ στην ιστορία του NCAA. Τα επιτεύγματα αυτά τον καθιστούν τον κορυφαίο ίσως παίκτη στην ιστορία του κολεγιακού μπάσκετ. Ως παράφραση του ονόματος το Πανεπιστήμιο το αποκαλούσαν Lew CLA. Την πρώτη του χρονιά υπέστη τραυματισμό στον κερατοειδή για πρώτη φορά σε μία μονομαχία του. Υπήρξε φίλος και μαθητής του δασκάλου πολεμικών τεχνών Μπρους Λι και συμπρωταγωνίστησαν στην ταινία Game of death το 1978 όπου ενσάρκωσε τον ρόλο του Χακίμ. Σε συνέντευξη του τόνισε ότι η προπόνηση που έκανε μαζί με τον Μπρους Λι, ήταν και η αιτία που τον βοήθησε να έχει μια καριέρα 20 ετών χωρίς σοβαρό τραυματισμό.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1968, ο Φέρντιναντ Λιούις Άλσιντορ ασπάστηκε το σουνιτικό Ισλάμ από τον  Καθολικισμό μέσω του ισλαμικού δόγματος (αίρεση) Το Έθνος του Ισλάμ και άλλαξε όνομα σε Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ που σημαίνει «ευγενικός, γενναιόδωρος, ισχυρός υπηρέτης του Αλλάχ». Το νέο όνομα άρχισε να το χρησιμοποιεί δημόσια από το 1971. Μποϊκόταρε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 αποφασίζοντας να μην αγωνιστεί στην ομάδα των Ολυμπιακών Αγώνων των Ηνωμένων Πολιτειών. Η απόφασή του ήταν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την άνιση μεταχείριση Αφροαμερικανών στη χώρα. Δήλωσε τότε ότι «προσπαθούσε να επισημάνει στον κόσμο τη ματαιότητα της κατάκτησης του χρυσού μετάλλιο για αυτή τη χώρα και μετά να επιστρέψω για να ζήσω κάτω από την καταπίεση». Όπως ο ίδιος έγραψε σε άρθρο του μεταγενέστερα οι Αμερικανοί πολίτες άρχισαν να τον αποκαλούν «μη-Αμερικανό».
Η ραβέρσα
Έχοντας ολοκληρώσει την κολεγιακή του σταδιοδρομία είχε υιοθετήσει την κίνηση με την οποία έγινε διάσημος: skyhook. Το σκάιχουκ (ραβέρσα) του Τζαμπάρ ήταν ασταμάτητο, ακόμη και όταν ήξερε ο αντίπαλος ότι θα ερχόταν. Το αριστερό πόδι σάρωνε σε μήκος έτοιμο να σταθεροποιηθεί στο έδαφος. Το δεξί πόδι έκαμπτε 90 μοίρες στο γόνατο και αιωρούνταν στον αέρα. Ο δεξιός βραχίονας κινούνταν πίσω από το κεφάλι προτού να απλωθεί αργά ευθεία στον αέρα. Ο αριστερός βραχίονας προστατεύει την εσωτερική πλευρά της μπάλας και στη συνέχεια γινόταν το σουτ. Η αλληλουχία αφορά τη δεξιά προσπάθεια (ως δεξιόχειρας) αλλά θα επιχειρηθεί πάμπολλες φορές και με το αριστερό με μεγάλη επιτυχία. Παρέμεινε το σημαντικότερο επιθετικό του όπλο σε όλη την μελλοντική πορεία του. Η κίνηση αυτή δημιουργήθηκε καθώς η απαγόρευση των καρφωμάτων επέβαλε αναζήτηση τρόπων επιτυχίας καλάθιών, και έτσι στο κολέγιο εξακολούθησε να είναι όσο κυρίαρχος ήταν και πριν την αλλαγή του κανονισμού, ενώ στα γήπεδα του NBA σήμερα θεωρείται ως η πιο «ασταμάτητη» στην ιστορία του πρωταθλήματος. Και έκτοτε δεν έχει ξεπεραστεί από οποιοδήποτε στοιχείο του παιχνιδιού του μπάσκετ που ακολούθως παρουσιάστηκε, εξασφαλιζοντας στον ίδιο κορυφαίες επιτυχίες στο σύνολο της καριέρας του. Μη διαθέτοντας τη δυνατή σωματοδομή άλλων σέντερ του NBA όπως οι Ουίλτ Τσάμπερλεϊν και Ουίλις Ριντ, κατάφερε άμεσα να ανταπεξέλθει στις συναντήσεις απέναντί τους επιλέγοντας σταθερά τη σωστή κίνηση την κατάλληλη στιγμή. Η κίνηση αυτή δεν αντιγράφηκε στη συνέχεια (τουλάχιστον σε βαθμό επιτυχίας που να απαντάται ως μέρος του παιχνιδιού σε μεταγενέστερους σέντερ του πρωταθλήματος) που σταδιακά προτίμησαν άλλες επιθετικές επιλογές. Ολοκλήρωσε το κολέγιο και απέκτησε πτυχίο τέχνης με σπουδές στην ιστορία το 1969.
Μιλγουόκι Μπακς
Οι Χάρλεμ Γκλομπτρότερς επανήλθαν με το τέλος των σπουδών του και του προσέφεραν ένα εκατομμύριο δολάρια για να παίξει σε αυτούς (ποσό υπέρογκο για την εποχή), όμως εκείνος αρνήθηκε και πήγε στους Μιλγουόκι Μπακς, οι οποίοι ήταν στη δεύτερη χρονιά της ύπαρξή τους και τον επέλεξαν και πρώτο στα ντραφτ. Οι Μιλγουόκι Μπακς και οι Φοίνιξ Σανς (οι δύο τελευταίες ομάδες των περιφερειών) έστριψαν ένα κέρμα, αναφορικά με το ποια από αυτές θα έκανε την πρώτη επιλογή στα ντραφτ. Τα «ελάφια» του Μιλγουόκι βγήκαν νικητές στο στρίψιμο και επέλεξαν τον Τζαμπάρ. Η πολύ υψηλότερη προσφορά που έκαναν οι Νιου Τζέρσεϊ Νετς (3,25 εκατομμύρια δολάρια σε σύγκριση με τη χαμηλότερη προσφορά των Μπακς των 1,4 εκατομμυρίων δολαρίων) απορρίφθηκε από τον ίδιο.
Έκανε το ντεμπούτο του στις 18 Οκτωβρίου 1969 με αντίπαλο τους Ντιτρόιτ Πίστονς με νίκη 119–110 πετυχαίνοντας 29 πόντους και έχοντας 12 ριμπάουντ, 6 ασίστ και 3 κοψίματα και οδήγησε τους Μπακς στα τελικά της περιφέρειας με ρεκόρ νικών 56–26 (έναντι μόλις 27–55 το προηγούμενο έτος, η μεγαλύτερη βελτίωση μιας ομάδας στην ιστορία του πρωταθλήματος). Στις 21 Φεβρουαρίου 1970, σημείωσε 51 πόντους στη νίκη 140–127 επί των Σιάτλ Σούπερσονικς, ενώ ήταν δεύτερος σκόρερ στο πρωτάθλημα με 28,2 πόντους κατά μέσο όρο ανά αγώνα, τρίτος ριμπάουντερ με 14,5 μ.ό. και πήρε το βραβείο του ρούκι (καλύτερου νέου παίκτη) της χρονιάς. Επίσης ψηφίστηκε στη δεύτερη καλύτερη ομάδα και στη δεύτερη αμυντική πεντάδα του πρωταθλήματος, ενώ ήταν τρίτος στην ψηφοφορία για τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου. Στο παιχνίδι των πλέι οφ με τους Φιλαδέλφεια 76ερς, σημείωσε 46 πόντους και μάζεψε 25 ριμπάουντ, σε μια σειρά όπου οι Μπακς επιβλήθηκαν με 4–1 νίκες. Με αυτά, μαζί με τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν είναι οι μοναδικοί που σημείωσαν τουλάχιστον 40 πόντους και 25 ριμπάουντ σε ένα παιχνίδι των πλέι οφ. Εκείνη τη χρονιά το Μιλγουόκι αποκλείστηκε στον τελικό της περιφέρειας από τους Νιου Γιορκ Νικς παρά την εξαιρετική παρουσία του Τζαμπάρ που είχε 35,2 πόντους και 16,8 ριμπάουντ μέσους όρους ανά παιχνίδι.
thumb|left|250px|Σε μία από τις ραβέρσες του με αντίπαλο τον Ουές Άνσελντ το 1971
Με την προσθήκη του Όσκαρ Ρόμπερτσον το 1970, οι Μπακς έκαναν την τρίτη καλύτερη επίδοση στην ιστορία εκείνη την εποχή με 66 νίκες, με συνεχόμενους 20 νικηφόρους αγώνες, επίδοση ρεκόρ τότε στο ΝΒΑ. Το Μιλγουόκι είχε την καλύτερη ομάδα στην ιστορία του και μια από τις καλύτερες όλων των εποχών και κατέκτησε το πρωτάθλημα (το μοναδικό στο NBA μέχρι το 2021 ). Ο Τζαμπάρ με 31,7 πόντους ανά παιχνίδι (2.596 πόντους) ήταν πρώτος σκόρερ και πήρε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου (MVP) αλλά και των τελικών. Ήταν επίσης τέταρτος στα ριμπάουντ, δίνοντας το εντυπωσιακό αποτέλεσμα 12–2 στα πλέι οφ για τους Μπακς: στον πρώτο γύρο νίκησαν τους Σαν Φρανσίσκο Ουόριορς με 4–1, με το ίδιο σκορ τους Λος Άντζελες Λέικερς στον τελικό της Δυτικής Περιφέρειας και εύκολα στους τελικούς με 4–0 τους Μπάλτιμορ Μπούλετς. Ο Τζαμπάρ ξεχώρισε για την ταχύτητά του, ασυνήθιστη για παίκτη του ύψους του, ειδικά τα χρόνια εκείνα που οι ψηλοί παίκτες είχαν διαφορετικά χαρακτηριστικά προκειμένου να πετύχουν. Την 1η Μαΐου 1971, μία ημέρα μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος του NBA, υιοθέτησε επίσημα το μουσουλμανικό του όνομα. Για αυτή την αλλαγή δήλωσε αργότερα: «Ήταν μέρος της κληρονομιάς μου. Πολλοί από τους σκλάβους που ήλθαν στις ΗΠΑ ήταν μουσουλμάνοι. Την οικογένεια μου την έφερε ένας Γάλλος κηπουρός, που λεγόταν Άλσιντορ, ο οποίος είχε έλθει από το Τρινιδάδ. Η φυλή μου ήταν η Γιορούμπα και είχαν επιβιώσει της σκλαβιάς. Όλα αυτά μου τα είπε ο πατέρας μου, όταν ήμουν παιδί. Κατάλαβα πως ήμουν κάποιος, ακόμα και αν δεν το ήξερε κάποιος άλλος. Όταν ήμουν παιδί κανείς δεν θα πίστευε ό,τι θετικό μπορούσες να πεις για τους μαύρους ανθρώπους. Και αυτό ήταν βαρύ φορτίο για όλους τους μαύρους, γιατί δεν έχουν ακριβή ιδέα της ιστορίας τους που αφορά καταπίεση ή διαστρέβλωση». Έγινε το πιο εξέχον πρόσωπο του κλασικού Ισλάμ στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Κάποιοι στο Μιλγουόκι θεώρησαν ότι δεν συμπαθούσε τους λευκούς. Ήταν ένα υπεραπλουστευμένο συμπέρασμα, αλλά παρέμεινε προσκολλημένο στο Τζαμπάρ για χρόνια.
Συνέχισε να είναι ο θεμέλιος λίθος στο Μιλγουόκι και την επόμενη χρονιά (1971–72) με μέσο όρο 34,8 πόντους (σύνολο 2.822, το καλύτερο της καριέρας του με ποσοστό ευστοχίας 57,4 % ) ήταν και πάλι πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος παίρνοντας ξανά το βραβείο του MVP της κανονικής περιόδου. Επίσης ήταν δεύτερος ριμπάουντερ πίσω από τον Τσάμπερλεϊν. Παραμένει ο μόνος που κατάφερε να κατακτήσει δεύτερο τίτλο πολυτιμότερου παίκτη στα τρία μόλις πρώτα χρόνια. Στις 12 Δεκεμβρίου 1971 πέτυχε ρεκόρ καριέρας σημειώνοντας 55 πόντους με 23 στις 36 προσπάθειες στη νίκη του Μιλγουόκι απέναντι στους Μπόστον Σέλτικς με 120–104. Οι Μπακς ήταν αυτοί που σταμάτησαν το ρεκόρ των 33 συνεχόμενων νικών των Λέικερς του Λος Άντζελες στις 9 Ιανουαρίου 1972, σε αγώνα όπου ο Τζαμπάρ κυριάρχησε στη ρακέτα σημειώνοντας 39 πόντους, μαζεύοντας 20 ριμπάουντ και έχοντας και πέντε ασίστ. Ο Τσάμπερλεϊν σημείωσε μόνο 15 πόντους, μάζεψε 12 ριμπάουντ και έκοψε έξι προσπάθειες των αντιπάλων, και μαζί με την αστοχία της ομάδας οδήγησαν στην ήττα με 120–104, σε ένα από τα πιο ιστορικά παιχνίδια του NBA. Τη σεζόν 1972–73 ο Τζαμπάρ ήταν δεύτερος στην ψηφοφορία για τον καλύτερο παίκτη του πρωταθλήματος, τέταρτος ριμπάουντερ και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη πεντάδα. Η ατομική του απόδοση ήταν τέτοια θα μπορούσε να κατακτήσει και πάλι τον τίτλο του MVP αλλά τερμάτισε δεύτερος πίσω από τον Ντέιβ Κάουενς. Πολύ καλή ήταν και η κανονική περίοδος για την ομάδα με 60–22 νίκες, αποκλείστηκε όμως στον πρώτο γύρο των πλέι οφ από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς με μέτριες εμφανίσεις του Τζαμπάρ. Το 1974 κέρδισε το τρίτο βραβείο MVP σε πέντε χρόνια και ήταν μεταξύ των πέντε κορυφαίων παικτών του NBA στο σκοράρισμα (27,0 μ.ο., τρίτος), ριμπάουντ (14,5 μ.ο., τέταρτος), κοψίματα (2,83 μ.ο. δεύτερος) και ποσοστό ευστοχίας σε προσπάθειες δύο πόντων (53,9 % δεύτερος). Η ομάδα έφτασε στους τελικούς του πρωταθλήματος αλλά έχασε από τους Μπόστον Σέλτικς με το Τζαμπάρ πρώτο σκόρερ και ριμπάουντερ των πλέι οφ και με τους υψηλότερους μέσους όρους της καριέρας του σε τέτοια σειρά (33,2 πόντοι, 15,8 ριμπάουντ, 4,9 ασίστ). Αν και οι Σέλτικς θριάμβευσαν και σήκωσαν στον ουρανό το τρόπαιο του πρωταθλητή, επικρατώντας στη σειρά των τελικών με αποτέλεσμα 4–3, το νικητήριο σουτ του Τζαμπάρ στο έκτο παιχνίδι (μια ραβέρσα από ασυνήθιστα μακρινή θέση και υπό ασφυκτική πίεση), τρία δέκατα του δευτερολέπτου πριν από τη λήξη της δεύτερης παράτασης μέσα στο Μπόστον Γκάρντεν, παραμένει αλησμόνητο. Το έβδομο παιχνίδι βρήκε τον σέντερ των Μπακς επιτηρούμενο συχνά από δύο (ή και τρεις) αντιπάλους.
μικρογραφία|355x355εσ|Το 1974 με τους Μιλγουόκι Μπακς
Τα χρόνια στους Μπακς ήταν από τους ψηλότερους παίκτες του NBA και το μίγμα μεγέθους και κινητικότητας, η ταχύτητα, ο χειρισμός της μπάλας και η ικανότητα των προσπαθειών τον έκαναν ένα πολύπλευρο όπλο, που παρέμεινε απαράμιλλο σε όλη την ιστορία του πρωταθλήματος με την κυριαρχία του μέσα στα καλάθια να είναι εντυπωσιακή. Είχε κατά μέσο όρο 30 ραβέρσες ανά παιχνίδι ή περισσότερο σε τέσσερις από τις πρώτες έξι σεζόν του, κάνοντάς το κατά τη διάρκεια της χρυσής εποχής των ψηλών παικτών με τον ίδιο να παραμένει στους ψηλότερους του πρωταθλήματος. Κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού προετοιμασίας πριν από τη σεζόν 1974–75, γρατζούνισε το πάνω μέρος του ματιού του, γεγονός που τον εκνεύρισε δίνοντας μια μπουνιά στο στύλο της μπασκέτας σπάζοντας το χέρι του. Αυτό του στοίχισε την απουσία από 16 αγώνες του πρωταθλήματος. Στα μάτια του ανέπτυξε σύνδρομο διάβρωσης του κερατοειδούς, όπου τα μάτια αρχίζουν να στεγνώνουν εύκολα και παύουν να παράγουν υγρασία. Έκτοτε φορούσε προστατευτικά γυαλιά.
Μετά από έξι σεζόν στο Μιλγουόκι, ο Τζαμπάρ ήταν (και εξακολουθεί να είναι) ο κορυφαίος ριμπάουντερ (7.161) στην ιστορία της ομάδας και σκόρερ (14.211 πόντοι, επίδοση που κατέρριψε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο στις 1 Απριλίου 2022 ) και επίσης βρίσκεται στην κορυφή της λίστας όλων των εποχών με μέσο όρο πόντων (30,4 πόντοι μέσο όρο), επιτυχημένα σουτ που έγιναν (5.902), συνολικές προσπάθειες (10.787) και ποσοστό ευστοχίας (54,7 %). Τα 495 κοψίματά του κατατάσσονται τέταρτα στη λίστα όλων των εποχών, παρόλο που το στατιστικό στοιχείο διατηρήθηκε μόνο στις δύο τελευταίες του αγωνιστικές περιόδους με την ομάδα. Το 1975 πήρε μεταγραφή στους Λος Άντζελες Λέικερς (ανακοινώθηκε στις 16 Ιουνίου μετά από συνολικά οκτώ μήνες διαπραγματεύσεων), με την ομάδα του Μιλγουόκι να παίρνει ως αντάλλαγμα τέσσερις παίκτες που δεν πρόσφεραν τα αναμενόμενα στα πλαίσια μιας μεταγραφής από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία του NBA. Η αποχώρηση του Ρόμπερτσον το 1974 του στέρησε τον ικανότερο τροφοδότη του παιχνιδιού του. Το συμβόλαιό του έληγε ένα χρόνο μετά αλλά το Μιλγουόκι δεν ήταν η πόλη στην οποία μπορούσε να επιδιώξει την ενασχόληση με τα ενδιαφέροντά του στη μαύρη κουλτούρα, την ορθόδοξη μουσουλμανική πίστη, την τζαζ και τη σοβαρή ανάγνωση. Οι Νικς της Νέας Υόρκης έδειξαν έντονο ενδιαφέρον λαμβάνοντας υπόψη και την επιθυμία του ίδιου να μετακομίσει εκεί αλλά τελικά η ομάδα της δυτικής μεγαλούπολης επικράτησε.
Τη δεκαετία του 1970
Οι Λέικερς μετά την αποχώρηση του Τσάμπερλεϊν είχαν κατρακυλήσει στην τελευταία θέση στο πρωτάθλημα 1974–75. Ο Τζαμπάρ βοήθησε να πραγματοποιηθεί ανατροπή 10 παιχνιδιών στην πρώτη του χρονιά στο Λος Άντζελες. Κέρδισε δίκαια τον τέταρτο τίτλο MVP της καριέρας του με την πρώτη χρονιά (1975–76) σημειώνοντας 27,7 πόντους ανά παιχνίδι (δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος), ενώ ταυτόχρονα ήταν πρώτος σε ριμπάουντ με μέσο όρο 16,9 και κοψίματα (4,12) και στην καλύτερη ομάδα και την καλύτερη αμυντική πεντάδα της χρονιάς. Το σύνολο των 1.111 αμυντικών ριμπάουντ που μάζεψε εκείνη την περίοδο αποτελεί ακόμα και σήμερα ρεκόρ για τα περισσότερα αμυντικά ριμπάουντ που πήρε ποτέ ένας παίκτης σε μία μόνο σεζόν κανονικής περιόδου. Στις 12 Δεκεμβρίου 1975, έκανε ατομικό ρεκόρ στα ριμπάουντ με 34 στη νίκη 111–100 των Λέικερς στο Ντιτρόιτ επί των Πίστονς. Στον ίδιο αγώνα είχε ακόμα 27 πόντους και 8 κοψίματα. Η ομάδα σημείωσε μόνο 40 νίκες στην κανονική περίοδο και δεν συμμετείχε στα πλέι οφ.
Την επόμενη χρονιά ο Τζαμπάρ και πάλι ήταν εξαιρετικός και έφτασε στον πέμπτο τίτλο MVP της κανονικής περιόδου σε μόλις οκτώ χρόνια. Αναδείχθηκε τρίτος σε πόντους ανά παιχνίδι (μ.ο. 26,2), δεύτερος σε ριμπάουντ και κοψίματα (μ.ο. 13,3 και 3,2 αντίστοιχα), ενώ ήταν επίσης δεύτερος σε ποσοστό ευστοχίας στις προσπάθειες δύο πόντων (57,9 %). Εκείνη τη σεζόν οδήγησε την ομάδα στην καλύτερη επίδοση της κανονικής περιόδου με 53 νίκες. Η ομάδα έφτασε μέχρι τους τελικούς, όπου έχασε τον τίτλο από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς παρά τη στατιστική επικράτηση του Τζαμπάρ. Ακολούθησαν άλλες δύο καλές για τον ίδιο χρονιές, το 1978 και το 1979, όπου οι Λέικερς έφτασαν ξανά στα πλέι οφ, όπου αποκλείστηκαν και τις δύο φορές από τους Σιάτλ Σούπερσονικς. Ήταν και τις δύο χρονιές στη δεύτερη καλύτερη ομάδα. Ο τραυματισμός του στο χέρι μετά από αψιμαχία με αντίπαλο στο εναρκτήριο παιχνίδι της σεζόν 1977–78 απέναντι στους του στέρησε τη συμμετοχή στο All-Star Game του 1978 καθώς απουσίασε από 20 αγώνες. Ήταν η μόνη χρονιά που έχασε το All Star Game. Από το 1978 ήταν και αρχηγός της ομάδας. Στις 11 Νοεμβρίου 1979, σημείωσε ατομικό ρεκόρ κοψιμάτων με 11 απέναντι στους Σακραμέντο Κινγκς (111–110). Είχε επίσης 25 πόντους και 15 ριμπάουντ σε εκείνο το παιχνίδι. Ένα μήνα αργότερα πέτυχε το ρεκόρ αποτελεσματικότητας με 58 απέναντι στους Σικάγο Μπουλς. Ο ίδιος ήταν μία φορά στην καλύτερη αμυντική ομάδα και μία στη δεύτερη, ενώ ήταν και στη δεύτερη καλύτερη ομάδα της χρονιάς και τις δύο περιόδους.
Τη δεκαετία του 1980
Το 1978 οι Λέικερς μετά από μεταγραφικές διαπραγματεύσεις με τους Γιούτα Τζαζ απέκτησαν τα δικαιώματα της πρώτης επιλογής των Τζαζ στα ντραφτ του 1979. Οι Τζαζ στην κλήρωση για την πρώτη επιλογή του ντραφτ με τους Σικάγο Μπουλς, ευτύχησαν να κληρωθούν πρώτοι και έτσι οι Λέικερς που είχαν τα δικαιώματα επέλεξαν τον Μάτζικ Τζόνσον. Ο ύψους 2,05 μέτρων πόιντ γκαρντ θα εξελισσόταν σε έναν από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία του αθλήματος και μαζί με τους Τζαμπάρ, Τζέιμς Ουόρθι και Κερτ Ράμπις, θα έκαναν τους Λέικερς την ομάδα που θα κυριαρχούσε στο NBA τη δεκαετία του 1980 εμφανιζόμενη σε τελικούς οκτώ φορές. Ο Τζαμπάρ ήταν αρκετά γρήγορος για να συμμετάσχει στο παιχνίδι των Λέικερς που ονομάστηκε Show-time Lakers με επικεφαλής τον Τζόνσον και με καλή φυσική κατάσταση, ο Τζαμπάρ αγωνίστηκε κατά μέσο όρο 36,8 λεπτά ανά αγώνα. Η περαιτέρω ενίσχυση της ομάδας διευκόλυνε το έργο του με τον πλουραρισμό που σταδιακά αναπτύχθηκε και συνέχισε να υπογράφει βραχυπρόθεσμα συμβόλαια (συνήθως διετή) για να παρατείνει τη σταδιοδρομία του στο μπάσκετ. Η συνεργασία των δύο κορυφαίων παικτών βασίστηκε στην προσαρμοστικότητα του μέχρι τότε αυστηρού επαγγελματία Τζαμπάρ. Ο Τζόνσον αποτέλεσε το βασικό σχεδιαστή του νέου τρόπου παιχνιδιού, με το Τζαμπάρ να έχει τη σημαντικότερη παρουσία κάθε φορά που κάποιος αντίπαλος καθυστερούσε την ανάπτυξη της επιθετικής δραστηριότητας της ομάδας από τον πρώτο. Ο ρόλος αυτός ταίριαζε και με την ιδιοσυγκρασία του σέντερ των Λέικερς. Η τύχη της ομάδας άλλαξε: με ένα μόνο τίτλο στις δύο πρώτες δεκαετίες του NBA, κατέκτησαν πέντε σε μια δεκαετία. Ατομικά, ενώ ο ίδιος δεν ήταν πια ο κυρίαρχος παίκτης στο σύνολο όπως ήταν στη δεκαετία του 1970, βίωσε μεγάλες στιγμές και σε ατομικό επίπεδο που σχετίζονταν και με τη θεαματικότητα και δημοφιλία της ομάδας, ενώ είχε την τύχη να είναι ο αποδέκτης πολυάριθμων τελικών πασών (ασίστ) χωρίς αυτό να μειώνει την ατομική αξιολόγησή του.
Ανάμεσα στις ατομικές διακρίσεις του ήταν το έκτο βραβείο του MVP το 1980 (επίδοση ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτη). Εκείνη τη χρονιά βοήθησε την ομάδα του Λος Άντζελες σε επίδοση 60–22 νίκες, τη δεύτερη καλύτερη του πρωταθλήματος, ήταν πρώτος στα κοψίματα του πρωταθλήματος (3,41 ανά παιχνίδι), δεύτερος στο ποσοστό ευστοχίας (60,4 %), έκτος σκόρερ (24,8 πόντοι μ.ο.) και όγδοος στα ριμπάουντ (10,8 μ.ο.). Σε αντίθεση με τις δύο προηγούμενες συναντήσεις τους, η σειρά με το Σιάτλ βρήκε νικητές την ομάδα του Λος Άντζελες με 4–1. Ο Τζαμπάρ σημείωσε το αποφασιστικό καλάθι στο τελευταίο δευτερόλεπτο του πρώτου γύρου των τελικών με μία ραβέρσα. Απέναντι στους Φιλαδέλφεια 76ερς στον τελικό του NBA είχε τρία παιχνίδια με περισσότερους από τριάντα πόντους ανά αγώνα, 33, 38 και 33, και 14 ριμπάουντ σε κάθε ένα από αυτά. Τα στατιστικά στη σειρά ήταν τότε 33,4 πόντοι, 13,6 ριμπάουντ και 4,6 κοψίματα. Οι Λέικερς τελικά κέρδισαν 108–103 στο έκτο παιχνίδι με πρωταγωνιστή τον Μάτζικ Τζόνσον, γεγονός που έδωσε τον πρώτο τίτλο της νέας εποχής στην ομάδα του Λος Άντζελες.
thumb| left|360px|Ο Τζαμπάρ με τους Λος Άντζελες Λέικερς στη δεκαετία του 1980 σε μία από τις ραβέρσες του
Μετά τους τελικούς του 1989 στις 28 Ιουνίου ο Τζαμπάρ, σε ηλικία 42 ετών, ανακοινώνει πως αποσύρεται από την ενεργό δράση ύστερα από 20 χρόνια επαγγελματικής σταδιοδρομίας στο NBA. Τη στιγμή της αποχώρησής του, κατείχε το ρεκόρ για τα περισσότερα παιχνίδια από έναν παίκτη στο NBA με 1.560 (θα καταρριφθεί αργότερα από τον Ρόμπερτ Πάρις). Ήταν κάτοχος 15 ρεκόρ στο NBA, μεταξύ των οποίων του ρεκόρ όλων των εποχών για τους περισσότερους πόντους (38.387), τα περισσότερα εύστοχα σουτ που έγιναν (15.837), τα περισσότερα λεπτά συμμετοχής (57.446), τις συνολικές προσπάθειες (28.307), τα κοψίματα (3.189), τα αμυντικά ριμπάουντ (9.394), τις νίκες σταδιοδρομίας (1.074) και τα προσωπικά φάουλ (4.657). Έχοντας συλλέξει 15 ομαδικούς και ατομικούς τίτλους είναι τρίτος στην κατάταξη όλων των εποχών πίσω από το Μάικλ Τζόρνταν και το Μπιλ Ράσελ. Παραμένει ο πρώτος όλων των εποχών στις επιτυχημένες προσπάθειες και νίκες σταδιοδρομίας. Ακατάρριπτο παραμένει το ρεκόρ του με 19 συμμετοχές σε All-Star Game, όπως και το γεγονός ότι είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που αγωνίστηκε σε αυτό το 1989. Κατατάσσεται τρίτος όλων των εποχών τόσο στα ριμπάουντ, όσο και στα κοψίματα. Ο συνολικός αριθμός των ασίστ της καριέρας του (5.660) είναι το υψηλότερο σύνολο για παίκτη της θέσης του και στους 50 πρώτους στην ιστορία του ΝΒΑ. Οι μέσοι όροι καριέρας είναι 24,6 πόντοι ανά παιχνίδι, 11,6 ριμπάουντ και 55,9 % ποσοστό ευστοχίας. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του οι ομάδες του κατάφεραν να φτάσουν στα πλέι οφ 18 φορές και πέρασαν τον πρώτο γύρο 14 φορές, ενώ έφτασαν στους τελικούς του ΝΒΑ σε 10 περιπτώσεις. Οι πόντοι της σταδιοδρομίας του στο NBA (κανονική περίοδος και πλέι οφ, 44.149) παρέμειναν ως ρεκόρ μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου 2022, όταν ξεπεράστηκαν από τον ΛεΜπρόν Τζέιμς. Παρέμεινε ο πρώτος όλων των εποχών σε πόντους που έχουν σημειωθεί στην κανονική περίοδο μέχρι τις 7 Φεβρουαρίου του 2023. Το διάστημα αυτό είναι το μεγαλύτερο για κάτοχο του αντίστοιχου ρεκόρ, με τη μακροχρόνια καριέρα του, το ασταμάτητο επιθετικό του προφίλ και την συνεπή παρουσία του σε κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο να αντιρροπούν το μέσο όρο πόντων του ανά αγώνα, που δεν είναι στους δέκα υψηλότερους στη ιστορία του πρωταθλήματος. Το σύνολο των πόντων της καριέρας του (46.725) συμπεριλαμβανομένων αυτών του κολεγίου, της κανονικής περιόδου του NBA και των πλέι οφ καθώς και των All-Star Games ήταν ρεκόρ κόσμου έως 2001, όταν ξεπεράστηκε από το Βραζιλιάνο Οσκάρ Σμιτ.
Η ζωή μετά το μπάσκετ
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση υπήρξε επιφυλακτικός απέναντι στην προπονητική. Εργάστηκε ως βοηθός για τους Λος Άντζελες Κλίπερς και τους Σιάτλ Σούπερσονικς. Ήταν ο επικεφαλής προπονητής της Οκλαχόμα Στορμ του US Basketball League το 2002, οδηγώντας την ομάδα στο πρωτάθλημα εκείνη τη σεζόν, αλλά απέτυχε να κατακτήσει τη θέση προπονητή στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια ένα χρόνο αργότερα. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ανιχνευτής για τους Νιου Γιορκ Νικς. Επέστρεψε στους Λέικερς ως ειδικός βοηθός προπονητή για έξι χρονιές (2005–2011).
thumb |Σε φωτογραφία του 2014