cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο ζωγράφος (μυθιστόρημα)
Και τα δύο μυθιστορήματα του Γρηγόριου Παλαιολόγου στοχεύουν στα «ελαττώματα της κοινωνίας» και τις «ανθρώπινες παρεκτροπές». Από τον ευρωπαϊκό χώρο μέσα στον οποίο κινείται ο ήρωας του Πολυπαθούς (1839), ο συγγραφέας περνά στη νεοελληνική επικράτεια και συγκεκριμένα στη νεοσύστατη τότε πρωτεύουσα, στην οποία κινείται ο ήρωας του Ζωγράφου.
Υπόθεση
Το 1837, τρία χρόνια μετά την ανακήρυξη της Αθήνας σε πρωτεύουσα της Ελλάδας, ο Φιλάρετος έρχεται από τη Λακωνία για να σπουδάσει αλλά και να συναντήσει τον κρυφό του έρωτα, την εξαδέλφη του Χαρίκλεια. Αρχίζει τις σπουδές του στη Νομική και γίνεται δικηγόρος. Για να συναντάει την Χαρίκλεια, επισκέπτεται συχνά το σπίτι του θείου του Χαμαιλεωντίδη, καιροσκόπου πολιτευτή με σύζυγο της ανώτερης κοινωνίας, όπου γίνεται μάρτυρας διάφορων κωμικοτραγικών καταστάσεων. Η εξαδέλφη του ανταποκρίνεται στο αίσθημά του αλλά η σχέση τους είναι εξαρχής καταδικασμένη λόγω της συγγένειας. Ο θείος του καταφέρνει να γίνει υπουργός αλλά μετά λίγο καιρό χάνει τη θέση του όταν οι εφημερίδες αποκαλύπτουν τις εξωφρενικές πολιτικές μηχανορραφίες του και τη διαφθορά του. Η οικογένεια φθάνει στα πρόθυρα της καταστροφής, όταν την κατάσταση σώζει η εμφάνιση του θείου Ιάκωβου από την Αμερική, που γενναιόδωρα προικίζει τις τρεις άλλες κόρες της οικογένειας. Το μυθιστόρημα έχει αίσιο τέλος, καθώς μετά από πολλές περιπέτειες αποκαλύπτεται ότι η Χαρίκλεια δεν ήταν πραγματική εξαδέλφη του και το ζευγάρι παντρεύεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα
Τσίβο
Το Τσίβο (ιταλικά: Civo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Πούντα Κάνα
Η Πούντα Κάνα (ισπανικά: Punta Cana) είναι τουριστική κωμόπολη στην ανατολικότερη επαρχία της Δομινικανής Δημοκρατίας, La Altagracia. Η περιοχή διαθέτει παραλίες που βρέχονται ταυτόχρονα και από τον Ατλαντικό ωκεανό και την Καραϊβική. Έχει πληθυσμό που εκτιμάται κοντά στους 50.000 κατοίκους.
Δραστηριότητες
Η Πούντα Κάνα είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός στην Δομινικανή Δημοκρατία. Η περιοχή προσφέρει δραστηριότητες οι οποίες πραγματοποιούνται στο νερό όπως ταχυπλοΐα, κρουαζιέρες, κατάδυση, κολύμπι με καρχαρίες και σαλάχια, παρακολούθηση φαλαινών και δελφινιών, ψάρεμα καθώς και ziplinning και καταμαράν.
Η κωμόπολη περιλαμβάνει και πολλά κέντρα ψυχαγωγίας όπως το Puntacana Resort and Club, το Cap Cana και το Coco Bongo.
Τσίνο (Ιταλία)
Το Τσίνο (ιταλικά: Cino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Πούντα Κάνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Δομινικανής Δημοκρατίας
Τσίνο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ECCHR)]] είναι ένας ανεξάρτητος, μη κερδοσκοπικός μη κυβερνητικός οργανισμός (M.K.O) με σκοπό την επιβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με νομικά μέσα. Χρησιμοποιώντας δικαστικές διαφορές, προσπαθεί να θεωρήσει κρατικούς και μη κρατικούς φορείς υπεύθυνους για τρομερές καταχρήσεις. Ιδρύθηκε το 2007 από τον Γερμανό Wolfgang Kaleck μαζί με μια ομάδα δικηγόρων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, προκειμένου να βοηθήσει στην προστασία των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθώς και από άλλες δηλώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα εθνικά συντάγματα, με νομικά μέσα. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ασχολείται με δικαστικές διαφορές, χρησιμοποιώντας ευρωπαϊκό διεθνές και εθνικό δίκαιο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη δίωξη των δραστών.
Θέματα και εστίαση
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ξεκινά να αναπτύσσει και να υποστηρίζει διάφορες στρατηγικές ανθρωπίνων δικαιωμάτων υψηλού αντίκτυπου, ώστε να καταστούν υπεύθυνοι οι κρατικοί και οι μη κρατικοί φορείς για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πιο ευάλωτων. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ασχολείται με υποθέσεις που απεικονίζουν και επισημαίνουν σημαντικά νομικά και κοινωνικά προβλήματα, αναγνωρίζοντας ότι οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαπράττονται σε συγκεκριμένα πλαίσια με σκοπό την επίτευξη ορισμένων οικονομικών, κοινωνικών, στρατιωτικών ή πολιτικών στόχων. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διεκδικεί ενεργά υποθέσεις, αλλά επίσης ερευνά, διερευνά και βοηθά στο συντονισμό των αναπτυξιακών στρατηγικών νομικής υποστήριξης σε υποθέσεις. Ο οργανισμός εκτελεί τη λειτουργία του σε ένα δίκτυο συνεργαζόμενων οργανώσεων, δικηγόρων και όσων επηρεάζονται από συγκεκριμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Το Διεθνές Πρόγραμμα Εγκλημάτων και Ευθύνης στοχεύει στο να διασφαλίσει ότι οι σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου - εγκλήματα πολέμου, βασανιστήρια και άλλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας θα σταματήσουν και επίσης στοχεύει στο να τιμωρούνται οι δράστες.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εστιάζει το έργο του στις ακόλουθες χώρες και θέματα:
Για Εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν στη Συρία, στη Σρι Λάνκα, στην Κολομβία και την Αργεντινή.
Για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν κατά την καταπολέμηση της τρομοκρατίας από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τους συμμάχους τους στο Γκουαντάναμο κατά του Ιράκ και το Αφγανιστάν, καθώς και μέσω επιθέσεων με drone.
Για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων βασανιστηρίων και σεξουαλικής βίας στην Υεμένη, Κολομβία, Συρία και Κονγκό.
Για την αντιμετώπιση των εγκλημάτων των δικτατοριών στην Αργεντινή και τη Χιλή.
Για την αρμοδιότητα ΝΑΤΟ και ΟΗΕ στη Σερβία και το Αφγανιστάν.
Για τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το άσυλο, τους πρόσφυγες και τη μετανάστευση.
Για τις παράνομες πιέσεις στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απάνθρωπες συνθήκες εργασίας στην παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού σε αγροτικές και κλωστοϋφαντουργικές βιομηχανίες (π.χ. στο Πακιστάν, το Μπανγκλαντές, την Ινδία, το Κατάρ)
ECCHR εναντίων στελεχών της CIA και της Τζίνας Χάσπελ
Στις 17 Δεκεμβρίου 2014, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων άσκησε ποινικές κατηγορίες εναντίον άγνωστων στελεχών της CIA, αφού η Επιτροπή Επιλογής Γερουσίας των ΗΠΑ δημοσίευσε μια έκθεσή σχετικά με βασανιστήρια από τις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ. Στις 7 Ιουνίου 2017, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κάλεσε τον Γενικό Εισαγγελέα της Γερμανίας να εκδώσει ένταλμα σύλληψης εναντίον της Τζίνας Χάσπελ (η πρώτη γυναίκα διευθύντρια της CIA, 17 Μαΐου 2018) για ισχυρισμούς ότι επέβλεπε τα βασανιστήρια υπόπτων τρομοκρατίας. Η κατηγορία εναντίον της επικεντρώνεται στην υπόθεση του Σαουδάραβα υπηκόου Abu Zubaydah
Εκπαίδευση
Ως μέρος ενός ευρύτερου κοινωνικού κινήματος, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θεωρεί την υποχρέωσή του να μην αναλαμβάνει μόνο νομικές ενέργειες κατά των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και να εκπαιδεύει τις επόμενες γενιές δικηγόρων για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προσφέρει στους συμμετέχοντες μια πλατφόρμα για τη θεωρία και την πρακτική του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στοχεύει στην ανάπτυξη και περαιτέρω κριτική ανάλυση των σύγχρονων θεμάτων του δικαίου και της κοινωνίας. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ισχυρίζεται ότι από το 2008 περίπου 400 δικηγόροι ανθρωπίνων δικαιωμάτων από περισσότερες από 40 χώρες υπήρξαν εθελοντές ή εκπαιδευόμενοι στον οργανισμό.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διοργανώνει συνέδρια και άλλες δημόσιες εκδηλώσεις, διεξάγει επικοινωνία με τα μέσα ενημέρωσης και δημοσιεύει διαδικτυακές εκτυπώσεις και εκτυπώσεις και ανακοινώσεις για την ενημέρωση του κοινού σχετικά με σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως.
Πηγές
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στη Γερμανία
Λε Σατλέ-αν-Μπρι
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σατλαίν (γαλλικά: Châtelains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φέλα Κούτι
Ο Φέλα Ανικουλάπο Κούτι (γεννημένος ως Olufela Olusegun Oludotun Ransome-Kuti, 15 Οκτωβρίου 1938 – 2 Αυγούστου 1997), επίσης γνωστός ως Αμπάμι Εντα ήταν Νιγηριανός πολυοργανίστας, αρχηγός συγκροτήματος, συνθέτης, πολιτικός ακτιβιστής και παναφρικανός. Θεωρείται ως ο πρωτοπόρος του Αφρομπίτ, ενός αφρικανικού είδους μουσικής που συνδυάζει τα παραδοσιακά κρουστά γιορούμπα και το φωνητικό στυλ της αμερικανική φανκ και τζαζ. Στο απόγειο της δημοτικότητάς του, θεωρείτο ως ένας από τους πιο «προκλητικούς και χαρισματικούς μουσικούς ερμηνευτές» της Αφρικής. Ο Οδηγός AllMusic τον περιέγραψε ως «μουσική και κοινωνικοπολιτική φωνή» διεθνούς εμβέλειας.
Ο Κούτι ήταν γιος της Νιγηριανής ακτιβίστριας για τα δικαιώματα των γυναικών, της Funmilayo Ransome-Kuti. Μετά από κάποιες πρώτες εμπειρίες στο εξωτερικό, αυτός και η μπάντα του Africa 70 (με τον ντράμερ Τόνι Άλεν) έγιναν διάσημοι στη Νιγηρία κατά τη δεκαετία του 1970, κατά τη διάρκεια της οποίας ήταν ανοιχτά επικριτικός και γιαυτό βρισκόταν στο στόχαστρο της στρατιωτικής χούντας της Νιγηρίας. Το 1970, ίδρυσε την κοινότητα της Δημοκρατίας της Καλακούτα, η οποία αυτοανακηρύχτηκε ανεξάρτητη από τη κυβέρνηση της στρατιωτικής χούντας. Η κοινότητα καταστράφηκε το 1978 σε επιδρομή των στρατιωτικών δυνάμεων. Από τον θάνατό του το 1997, οι επανεκδόσεις και οι συλλογές της μουσικής του επιβλέπονται από τον γιο του, Φέμι Κούτι.
Πρώιμη ζωή και καριέρα
αριστερά|μικρογραφία| Η οικογένεια Ρανσόμε-Κούτι γύρω στο 1940: ο αιδεσιμότατος Ισραήλ και ο [[Φανμιλάγιο Ράνσομ-Κούτι|αρχηγός Φουνμιλάγιο καθισμένοι, η Ντόλου στο πίσω μέρος, ο Φέλα στο πρώτο πλάνο και το μωρό Μπέκο, με τον Ολικόγιε στα δεξιά]] Ο Ολουφέλα Ολουσεγκούν Ολουντοτούν Ράνσομε Κούτι γεννήθηκε στην οικογένεια Ράνσομε Κούτι, μια οικογένεια της ανώτερης μεσαίας τάξης της Νιγηρίας, στις 15 Οκτωβρίου 1938 στην Abeokuta (τη σύγχρονη πρωτεύουσα της πολιτείας Ogun ), η οποία την εποχή εκείνη άνηκε στη Βρετανική Αποικία της Νιγηρίας. Η μητέρα του, αρχηγός Funmilayo Ransome-Kuti, ήταν μια αντιαποικιακή φεμινίστρια και ο πατέρας του, ο αιδεσιμότατος Israel Oludotun Ransome-Kuti, ήταν Αγγλικανικός ιερέας, διευθυντής σχολείου και ο πρώτος πρόεδρος της Διδασκαλικής Ένωσης της Νιγηρίας. Τα αδέρφια του Beko Ransome-Kuti και Olikoye Ransome-Kuti, και οι δύο γιατροί, ήταν γνωστοί σε εθνικό επίπεδο. Ο Κούτι ήταν πρώτος ξάδερφος του συγγραφέα και νομπελίστα Wole Soyinka, του πρώτου μαύρου Αφρικανού που κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας, καθώς και οι δύο είναι απόγονοι του Josiah Ransome-Kuti, ο οποίος είναι ο παππούς του Κούτι και ο προπάππος της Soyinka.
Ο Κούτι φοίτησε στο σχολείο Abeokuta Grammar School. Το 1958, στάλθηκε στο Λονδίνο για να σπουδάσει ιατρική, αλλά αποφάσισε να σπουδάσει μουσική στο Trinity College of Music, με την τρομπέτα να είναι το όργανο επιλογής του. Εκεί σχημάτισε το συγκρότημα Koola Lobitos το οποίο έπαιζε ένα συνδυασμό τζαζ και highlife. Το 1960, ο Κούτι παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Remilekun (Remi) Taylor, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά ( Femi, Yeni και Sola). Το 1963, ο Κούτι επέστρεψε στην άρτι ανεξάρτητη Ομοσπονδία της Νιγηρίας, επανένωσε το συγκρότημα Koola Lobitos και εκπαιδεύτηκε ως ραδιοφωνικός παραγωγός για τον Οργανισμό Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης της Νιγηρίας. Έπαιξε για κάποιο διάστημα με τον Victor Olaiya και τους All-Stars του.
Το 1967, ο Κούτι ταξίδεψε στην Γκάνα αναζητώντας μια νέα μουσική κατεύθυνση. Ονόμασε το στυλ του Αφρομπίτ, έναν συνδυασμό highlife, funk, jazz, salsa, calypso και παραδοσιακής Yoruba μουσικής. Το 1969, ο Κούτι ταξίδεψε με το συγκρότημα στις Ηνωμένες Πολιτείες και πέρασε δέκα μήνες στο Λος Άντζελες. Ενώ ήταν εκεί, ανακάλυψε το κίνημα της Μαύρης Δύναμης μέσω της Σάντρα Σμιθ (τώρα γνωστής ως Sandra Izsadore ή Sandra Akanke Isidore), ενός μάχιμου μέλους του Κόμματος των Μαύρων Πανθήρων. Αυτή η εμπειρία επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη μουσική και τις πολιτικές του απόψεις. Μετονόμασε το συγκρότημα του σε Νιγηρία 70. Κάποια στιγμή αργότερα η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Πολιτογράφησης ενημερώθηκε από έναν διοργανωτή συναυλιών ότι ο Κούτι και η μπάντα του βρίσκονταν στις ΗΠΑ χωρίς άδειες εργασίας. Το συγκρότημα πραγματοποίησε μια γρήγορη ηχογράφηση στο Λος Άντζελες που αργότερα θα κυκλοφορούσε ως The '69 Los Angeles Sessions.
Η δεκαετία του 1970
Αφού ο Κούτι και η μπάντα του επέστρεψαν στη Νιγηρία, το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Αφρική '70, καθώς τα λυρικά θέματα άλλαξαν από ερωτικά σε κοινωνικά θέματα. Δημιούργησε τη Δημοκρατία της Καλακούτα— κατ' ουσία ένα χώρο όπου φιλοξενούσε ένα κοινόβιο, ένα στούντιο ηχογράφησης και χρησίμευε ως σπίτι ανθρώπων που είχαν σχέση με το συγκρότημα — αναγγέλοντας την ανεξαρτησία της από το νιγηριανό κράτος σε μεταγενέστερο χρόνο.
Ο Κούτι δημιούργησε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο ξενοδοχείο Empire, το οποίο ονομάστηκε αρχικά σε Afro-Spot και αργότερα σε Afrika Shrine, όπου και ο ίδιος έπαιζε τακτικά και προοίστατο σε ιδιότυπες τελετές της θρησκείας Γιορούμπα προς τιμήν της προγονικής πίστης του έθνους του. Άλλαξε και το όνομά του σε Ανικουλάπο (δηλαδή «Αυτός που κουβαλά τον θάνατο στο πουγκί του», με την ερμηνεία: «Θα είμαι ο κύριος της μοίρας μου και θα αποφασίσω πότε είναι η ώρα να με πάρει ο θάνατος»). Σταμάτησε να χρησιμοποιεί το τονικό επώνυμο Ρανσομέ επειδή το θεωρούσε όνομα σκλάβου.
Η μουσική του Κούτι ήταν δημοφιλής στο Νιγηριανό κοινό και στους Αφρικανούς γενικότερα. Αποφάσισε να τραγουδήσει στα αγγλικά Pidgin, έτσι ώστε άτομα σε όλη την Αφρική να μπορούν να απολαμβάνουν τη μουσική του, όπου οι τοπικές γλώσσες που μιλούν είναι ποικίλες και πολυάριθμες. Όσο δημοφιλής κι αν είχε γίνει η μουσική του Κούτι στη Νιγηρία και αλλού, δεν ήταν καθόλου προσφιλής στους κυβερνώντες και οι επιδρομές στη Δημοκρατία της Καλακούτα ήταν συχνές. Κατά τη διάρκεια του 1972, ο Τζίντζερ Μπάκερ ηχογράφησε το άλμπουμ Stratavarious, με τον Κούτι να εμφανίζεται δίπλα στον τραγουδιστή και κιθαρίστα Bobby Tench. Γύρω σε αυτή την εποχή, ο Κούτι ασχολήθηκε ακόμη περισσότερο με τη θρησκεία Γιορούμπα.
Το 1977, ο Κούτι και οι Africa 70 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Zombie</i>, το οποίο επέκρινε έντονα τους Νιγηριανούς στρατιώτες και χρησιμοποιούσε την ιδέα των ζόμπι για να περιγράψει τις μεθόδους του νιγηριανού στρατού. Το άλμπουμ είχε τεράστια επιτυχία και εξόργισε την κυβέρνηση, η οποία έκανε επιδρομή στη Δημοκρατία της Καλακούτα με 1.000 στρατιώτες. Κατά τη διάρκεια της επιδρομής, ο Κούτι ξυλοκοπήθηκε άγρια και η ηλικιωμένη μητέρα του τραυματίστηκε θανάσιμα αφού την πέταξαν από ένα παράθυρο. Η κομμούνα κάηκε και το στούντιο, τα μουσικά όργανα και οι ηχογραφήσεις του Κούτι καταστράφηκαν. Ο Κούτι ισχυρίστηκε ότι θα είχε σκοτωθεί αν δεν είχε παρέμβει ένας διοικητής καθώς τον ξυλοκοπούσαν. Η απάντηση του Κούτι στην επίθεση ήταν να αποστείλει το φέρετρο της μητέρας του στους Στρατώνες Dodan στο Λάγος, την κατοικία του στρατηγού Olusegun Obasanjo, και να γράψει δύο τραγούδια, "Coffin for Head of State" και "Unknown Soldier", αναφερόμενος στην επίσημη έρευνα που ισχυρίστηκε ένας άγνωστος στρατιώτης είχε καταστρέψει την κομμούνα.
Ο Κούτι και η μπάντα του εγκαταστάθηκαν στο ξενοδοχείο Crossroads Hotel μετά την καταστροφή της κύριας οικίας τους στην κομμούνα. Το 1978, παντρεύτηκε 27 γυναίκες: Kikelomo Oseyni, Folake Oladejo, Tejumade Adebiyi, Naa Lamiley, Sewaa Kuti, Omotola Osaeti, Omowunmi Oyedele, Alake Anikulapo Kuti, Shade Shodeinde, Adeola Williams, Najite Kütienor Osaeti., Adejonwo Iyabode Ogunitro, Bose Anikulapo Kuti, Lara Anikulapo Kuti, Suru Eriomola, Tokunbo Akran, Funmi Kuti, Omowunmi Afesumo, Laide Anikulapo Kuti, Ronke Edason, Damiregba Anikulapo Kuti, Aduni Idowu και Omolara Shosanya Remilekun Taylor. Πολλές από αυτές ήταν χορεύτριες, συνθέτριες και τραγουδίστριες με τις οποίες συνεργαζόταν. Ο γάμος δεν χρησίμευσε μόνο για τον εορτασμό της επετείου της επίθεσης στη Δημοκρατία της Καλακούτα, αλλά και για την προστασία του Κούτι και των συζύγων του από τους ψευδείς ισχυρισμούς των αρχών ότι ο Κούτι απήγαγε γυναίκες. Αργότερα, υιοθέτησε ένα σύστημα εκ περιτροπής διατήρησης 12 ταυτόχρονων συζύγων. Υπήρχαν επίσης δύο συναυλίες τη χρονιά: η πρώτη ήταν στην Άκρα, στην οποία ξέσπασαν ταραχές κατά τη διάρκεια του τραγουδιού "Zombie", που προκάλεσε την απαγόρευση εισόδου στον Κούτι στην Γκάνα; η δεύτερη συναυλία ήταν μετά το Φεστιβάλ Τζαζ του Βερολίνου, όταν οι περισσότεροι μουσικοί του Κούτι τον εγκατέλειψαν λόγω φημών ότι σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει όλα τα έσοδα για να χρηματοδοτήσει την προεδρική του εκστρατεία.
Το 1979, ο Κούτι ίδρυσε το πολιτικό του κόμμα, το οποίο ονόμασε Κίνημα του Λαού (MOP), τα αρχικά του οποίου σχημάτιζαν την αγγλική λέξη σφουγγαρίστρα, τονίζοντας το σλόγκαν του κόμματος, να «καθαρίσει την κοινωνία σαν σφουγγαρίστρα», αλλά γρήγορα έγινε ανενεργό λόγω των αντιπαραθέσεων του με την τότε κυβέρνηση. Ο MOP κήρυξε τον Νκρουμαχισμό και τον Αφρικανισμό.
Δεκαετία 1980 και μετά
Το 1983, ο Κούτι αυτοπροτάθηκε για τη θέση του προέδρου στις πρώτες εκλογές της Νιγηρίας εδώ και δεκαετίες, αλλά η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε. Εκείνη την εποχή, ο Κούτι δημιούργησε ένα νέο συγκρότημα, τους Egypt 80, το οποίο αντικατόπτριζε την άποψη ότι ο αιγυπτιακός πολιτισμός, η γνώση, η φιλοσοφία, τα μαθηματικά και τα θρησκευτικά συστήματα είναι αφρικανικά και πρέπει να θεωρηθούν ως τέτοια. Ο Κούτι δήλωσε σε συνέντευξή του: «Τονίζοντας τον στόχο μου ότι πρέπει να καταστήσω τους Αφρικανούς να συνειδητοποιήσουν το γεγονός ότι ο αιγυπτιακός πολιτισμός ανήκει στον Αφρικανό. Αυτός ήταν λοιπόν ο λόγος που άλλαξα το όνομα της μπάντας μου σε Egypt 80." Ο Κούτι συνέχισε να ηχογραφεί μουσικά άλμπουμ και να περιοδεύει στη χώρα. Εξόργισε περαιτέρω το πολιτικό κατεστημένο εμπλέκοντας τον αντιπρόεδρο της ITT Corporation, Moshood Abiola, και τον Obasanjo στο δημοφιλές πολιτικό τεύχος 25 λεπτών με τίτλο "ITT (International Thief-Thief)".
Το 1984, η κυβέρνηση του Muhammadu Buhari, της οποίας ο Κούτι ήταν ένθερμος αντίπαλος, τον φυλάκισε με την κατηγορία της λαθρεμπορίας συναλλάγματος. Η Διεθνής Αμνηστία και άλλοι κατήγγειλαν τις κατηγορίες ως πολιτικά υποκινούμενες. Η Αμνηστία τον όρισε κρατούμενο συνείδησης και άλλες ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανέλαβαν επίσης την υπόθεσή του. Μετά από 20 μήνες, ο στρατηγός Ιμπραήμ Μπαμπανγκίντα τον απελευθέρωσε από τη φυλακή. Μετά την αποφυλάκισή του, ο Κούτι χώρισε από τις 12 τρέχοντες συζύγους του, αναφέροντας ότι «ο γάμος φέρνει ζήλια και εγωισμό».
Στις 3 Αυγούστου 1997, ο αδελφός του Κούτι Olikoye Ransome-Kuti, ήδη εξέχων ακτιβιστής για το AIDS και πρώην υπουργός Υγείας, ανακοίνωσε ότι ο Κούτι πέθανε την προηγούμενη μέρα από επιπλοκές που σχετίζονται με το AIDS. Ο Κούτι ήταν αρνητής του AIDS και η χήρα του υποστήριξε ότι δεν πέθανε από AIDS. Ο μικρότερος γιος του Σεούν ανέλαβε τα ηνία του πρώην συγκροτήματος του Κούτι Egypt 80. , το συγκρότημα είναι ακόμα ενεργό, κυκλοφορώντας μουσική με το ψευδώνυμο Seun Kuti & Egypt 80 .
ΜΟΥΣΙΚΗ
Το συγκρότημα του Κούτι είχε την ιδιαιτερότητα το ότι είχε δύο βαρύτονα σαξόφωνα, όταν τα περισσότερα γκρουπ χρησιμοποιούσαν μόνο ένα. Αυτή είναι μια κοινή τεχνική σε αφρικανικά και αφρικανικά μουσικά στυλ και μπορεί να παρατηρηθεί στο φανκ και το χιπ χοπ. Οι μπάντες του έπαιζαν μερικές φορές με δύο μπασίστες ταυτόχρονα παίζοντας αλληλοσυνδεόμενες μελωδίες και ρυθμούς. Υπήρχαν πάντα δύο ή περισσότεροι κιθαρίστες. Η συμβολή της ηλεκτρικής κιθάρας σε στιλ Δυτικής Αφρικής στα συγκροτήματα Αφρομπίτ είναι υψίστης σημασίας, και χρησιμοποιείται για να προσδώσει υποδομή, παίζοντας μια επαναλαμβανόμενη χορδή/μελωδικό μοτίβο.
Τα τραγούδια του Κούτι τραγουδιούνται ως επί το πλείστον στα νιγηριανά pidgin αγγλικά, αν και ερμήνευσε επίσης μερικά τραγούδια στη γλώσσα των Γιορούμπα. Τα κύρια όργανα του ήταν το σαξόφωνο και τα πλήκτρα, αλλά έπαιζε επίσης τρομπέτα, ηλεκτρική κιθάρα και περιστασιακά σόλο ντραμς. Ο Κούτι αρνήθηκε να ερμηνεύσει ξανά τραγούδια αφού τα είχε ήδη ηχογραφήσει, κάτι που εμπόδισε τη δημοτικότητά του εκτός Αφρικής.
Ο Κούτι ήταν γνωστός για την παρουσία του στη σκηνή και οι συναυλίες του ήταν συχνά αλλοπρόσαλες και τρελές. Αναφερόταν στη σκηνική του παρουσία ως το «Υπόγειο πνευματικό παιχνίδι». Πολλοί περίμεναν ότι θα έκανε παραστάσεις όπως αυτές του δυτικού κόσμου, αλλά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 δεν τον ενδιέφερε να διασκεδάσει το κοινό. Η ευρωπαϊκή του ερμηνεία ήταν μια αναπαράσταση αυτού που ήταν σχετικό εκείνη την εποχή και των άλλων εμπνεύσεών του. Προσπάθησε να κάνει μια ταινία αλλά έχασε όλα τα υλικά από τη φωτιά που έβαλε στο σπίτι του η στρατιωτική κυβέρνηση στην εξουσία. Σκέφτηκε ότι η τέχνη, και συνεπώς και η δική του μουσική, θα έπρεπε να έχουν πολιτικό νόημα.
Ο Κούτι ήταν μέρος ενός κινήματος αφροκεντρικής συνείδησης που θεμελιώθηκε και διαδόθηκε μέσω της μουσικής του. Σε μια συνέντευξη που περιλαμβάνεται στο Noise of the World του Hank Bordowitz, ο Κούτι δήλωσε:"Η μουσική υποτίθεται ότι όφειλε να έχει κάποια επίδραση. Αν παίζεις μουσική και οι άνθρωποι δεν αισθάνονται κάτι, δεν κάνεις τίποτα. Αυτό είναι το θέμα της αφρικανικής μουσικής. Ακούς κάτι, και σε κάνει να κινηθείς. Θέλω να κάνω τον κόσμο να χορεύει, αλλά και να σκέφτεται. Η μουσική θέλει να υπαγορεύσει μια καλύτερη ζωή, ενάντια σε μια κακή ζωή. Όταν ακούτε κάτι που απεικονίζει μια καλύτερη ζωή, και δεν έχετε μια καλύτερη ζωή, οφείλει να έχει επίδραση πάνω σας."Η μουσική και ο ακτιβισμός του Κούτι εμπνεύστηκαν από το περιβάλλον του. Σε πλάνα συνέντευξης που βρέθηκε στο Faces of Africa στο CGTN Africa, μίλησε για σύγκριση μεταξύ αγγλικών τραγουδιών αγάπης και της δικής του μουσικής:"Ναι, αν βρίσκεστε στην Αγγλία, η μουσική μπορεί να είναι ένα μέσο απόλαυσης. Μπορείτε να τραγουδήσετε για την αγάπη, μπορείτε να τραγουδήσετε για το μελλοντικό σας αίσθημα. Αλλά στο δικό μου περιβάλλον, η κοινωνία μου είναι υπανάπτυκτη λόγω ενός αφύσικου συστήματος στους ανθρώπους μας. Άρα δεν υπάρχει μουσική απόλαυση. Δεν υπάρχει τίποτα σαν την αγάπη. Υπάρχει κάτι σαν τον αγώνα για την ύπαρξη των ανθρώπων."
Ακτιβισμός
Ο Κούτι ασχολήθηκε έντονα με τον πολιτικό ακτιβισμό στην Αφρική από τη δεκαετία του 1970 μέχρι τον θάνατό του. Επέκρινε τη διαφθορά νιγηριανών κυβερνητικών αξιωματούχων και την κακομεταχείριση Νιγηριανών πολιτών. Μίλησε για την αποικιοκρατία ως τη ρίζα των κοινωνικοοικονομικών και πολιτικών προβλημάτων που ταλαιπωρούσαν τον αφρικανικό λαό. Η διαφθορά ήταν ένα από τα χειρότερα πολιτικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Αφρική τη δεκαετία του 1970 και η Νιγηρία ήταν μεταξύ των πιο διεφθαρμένων χωρών. Η κυβέρνησή της Νιγηρίας νόθευε εκλογές και πραγματοποιούσε πραξικοπήματα που τελικά επιδείνωναν τη φτώχεια, την οικονομική ανισότητα, την ανεργία και την πολιτική αστάθεια, προωθώντας περαιτέρω τη διαφθορά και το έγκλημα. Τα τραγούδια διαμαρτυρίας του Κούτι κάλυψαν θέματα εμπνευσμένα από την επίδραση της διαφθοράς και της κοινωνικοοικονομικής ανισότητας στην Αφρική. Οι πολιτικές δηλώσεις του Κούτι είχαν απήχηση σε όλη την Αφρική.
Οι ξεκάθαρη εναντίωση του Κούτι για το βίαιο και καταπιεστικό καθεστώς που έλεγχε τη Νιγηρία δεν ήρθε χωρίς συνέπειες. Συνελήφθη σε περισσότερες από 200 διαφορετικές περιπτώσεις και πέρασε χρόνο στη φυλακή, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης θητείας του των 20 μηνών μετά τη σύλληψή του το 1984. Εκτός από τη φυλάκιση, η διεφθαρμένη κυβέρνηση έστειλε στρατιώτες για να βιαιοπραγήσουν κατά του Κούτι, της οικογένειας και των φίλων του και να καταστρέψουν οπουδήποτε ζούσε και ό,τι όργανα ή ηχογραφήσεις είχε.
Τη δεκαετία του 1970, ο Κούτι άρχισε να γράφει και να δημοσιεύει εκ βαθέων πολιτικά άρθρα στον διαφημιστικό χώρο ημερήσιων και εβδομαδιαίων εφημερίδων όπως οι The Daily Times και The Punch, παρακάμπτοντας τη συντακτική λογοκρισία στα κατά κύριο λόγο κρατικά ελεγχόμενα ΜΜΕ της Νιγηρίας. Αυτά τα γραπτά, που δημοσιεύτηκαν στη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με τον τίτλο "Chief Priest Say", ήταν προεκτάσεις των διάσημων Yabi Sessions του Κούτι — τελετουργίες στις οποίες οι ήχοι και οι λέξεις εναγάγουν τη συνείδηση με τον ίδιο στο ρόλο του αρχιερέα, και που διεξάγονταν στο νυχτερινό κλαμπ του στο Λάγος. Οργανωμένο γύρω από μια μαχητική αφροκεντρική απόδοση της ιστορίας και της έννοιας της μαύρης ομορφιάς, το «Chief Priest Say» επικεντρώθηκε στον ρόλο της πολιτιστικής ηγεμονίας στη συνεχιζόμενη υποταγή των Αφρικανών. Ο Κούτι αναφέρθηκε σε πολλά θέματα, από σφοδρές καταγγελίες για την εγκληματική συμπεριφορά της νιγηριανής κυβέρνησης, τον εκμεταλλευτικό χαρακτήρα του Ισλάμ και του Χριστιανισμού και τις κακές πολυεθνικές εταιρείες. στην αποδόμηση της δυτικής ιατρικής, στους μαύρους μουσουλμάνους, στο σεξ, στη ρύπανση και στη φτώχεια. Η δημοσίευση των "Chief Priest Say" τελικά ακυρώθηκαν από τους The Daily Times και The Punch. Πολλοί υπέθεσαν ότι οι συντάκτες της εφημερίδας πιέστηκαν να σταματήσουν τη δημοσίευση, υποκύπτοντας σε απειλές ακόμα και για βία.
Πολιτικές απόψεις
Φανταστείτε τον Τσε Γκεβάρα και τον Μπομπ Μάρλεϋ ως ένα άτομο και τότε μπορείτε να αποκτήσετε μια ιδέα για τον Νιγηριανό μουσικό και ακτιβιστή Φέλα Κούτι.
Άρθρο στην εφημερίδα Χέραλντ Σαν, Φεβρουάριος 2011
Οι στίχοι του Κούτι εξέφραζαν τις εσωτερικές του σκέψεις. Η άνοδος της δημοτικότητάς του κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 σηματοδότησε μια αλλαγή στη σχέση μεταξύ της μουσικής ως μορφής τέχνης και του κοινωνικοπολιτικού δημόσιου διαλόγου στη Νιγηρία. Το 1984 άσκησε κριτική και προσέβαλε τον αυταρχικό τότε πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Νιγηρίας, Muhammadu Buhari. Το "Beast of No Nation", ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του, αναφέρεται στον Buhari ως "ζώο στο σώμα ενός τρελού". στα νιγηριανά Pidgin: "No be out out Buhari dey ee / na craze man be dat / animal in craze man skini." Ο Κούτι πίστευε πολύ στην Αφρική και πάντα κήρυττε την ειρήνη μεταξύ των λαών της. Σκέφτηκε ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να αντισταθούν τον ευρωπαϊκό πολιτιστικό ιμπεριαλισμό ήταν να υποστηρίξουν τις παραδοσιακές θρησκείες και τον τρόπο ζωής στην ήπειρό τους. Το αμερικανικό κίνημα της Μαύρης Δύναμης επηρέασε επίσης τις πολιτικές απόψεις του Κούτι. Ο Κούτι ήταν οπαδός του Παναφρικανισμού και του σοσιαλισμού και καλούσε για μια ενωμένη, δημοκρατική αφρικανική δημοκρατία. Οι Αφρικανοί ηγέτες που υποστήριξε κατά τη διάρκεια της ζωής του ήταν οι Κβάμε Νκρούμαχ και Τομά Σανκαρά. Ο Κούτι ήταν γνήσιος υποστηρικτής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολλά από τα τραγούδια του είναι ευθείς επιθέσεις κατά των δικτατοριών, ειδικά των μιλιταριστικών κυβερνήσεων της Νιγηρίας στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Επίσης επέκρινε τους ομοεθνείς Αφρικανούς (ειδικά την ανώτερη τάξη) για τις συμπεριφορές που θεωρούσε ότι αποτελούσαν προδοσία της παραδοσιακής αφρικανικής κουλτούρας.
Το 1978 ο Κούτι έγινε πολύγαμος όταν παντρεύτηκε ταυτόχρονα 27 γυναίκες. Ο γάμος προσέλκυσε μεγάλη δημοσιότητα και εξυπηρέτησε πολλούς σκοπούς: η ημέρα του γάμου ήταν στην επέτειο ενός έτους από την επίθεση της νιγηριανής κυβέρνησης στη Δημοκρατία της Καλακούτα το 1977, και επίσης επισημοποίησε τις σχέσεις του Κούτι με τις γυναίκες που ήδη ζούσαν μαζί του. Η επισημοποίηση των σχέσεων τους εμπόδισε τη νιγηριανή κυβέρνηση να κάνει επιδρομή στο συγκρότημα του Κούτι χρησιμοποιώντας το πρόσχημα ότι ο Κούτι είχε απαγάγει τις γυναίκες. Ο Κούτι περιέγραψε επίσης την πολυγαμία ως λογική και βολική: «Ο άντρας πηγαίνει με πολλές γυναίκες έτσι και αλλιώς. Όπως στην Ευρώπη, ένας παντρεμένος άντρας βγαίνει έξω και ξενοκοιμάται, όταν η γυναίκα πάει για ύπνο. Είναι καλύτερα να φέρνει τις γυναίκες στο σπίτι, φίλε, να ζήσουν μαζί του και να σταματήσει να τρέχει στους δρόμους!» Κάποιοι χαρακτηρίζουν τις απόψεις του ως μισογυνικές και συνήθως αναφέρουν τραγούδια του όπως το "Mattress" ως περαιτέρω απόδειξη. Σε ένα πιο αμφιλεγόμενο παράδειγμα, χλευάζει τη προσπάθεια των Αφρικανών γυναικών να υιοθετήσουν τα ευρωπαϊκά πρότυπα ομορφιάς, ενώ εκθειάζει τις αξίες της των απλών γυναικών που δουλεύουν στις υπαίθριες αγορές στο "Lady". Ωστόσο, ο Κούτι επέκρινε επίσης αυτό που θεωρούσε παρεκκλίνουσες εκδηλώσεις αφρικανικής αρρενωπότητας. Στα τραγούδια του "JJD (Johnny Just Drop)" και "Gentleman", ο Κούτι χλευάζει την πολιτιστικά και πολιτικά ανάρμοστη υιοθέτηση ευρωπαϊκών προτύπων από τους Αφρικανούς άνδρες και για τον εαυτό του δηλώνει ως πρότυπο Αφρικάνου άνδρα "African Man: Original".
Ο Κούτι ήταν επίσης απερίφραστος επικριτής των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε μια συνάντηση κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στο Άμστερνταμ το 1981, "σχολίασε για τον ψυχολογικό πόλεμο που διεξήγαγαν αμερικανικές οργανώσεις όπως η ITT και η CIA εναντίον των αναπτυσσόμενων εθνών όσον αφορά τη γλώσσα". Επειδή όροι όπως Τρίτος Κόσμος, μη ανεπτυγμένες ή —ακόμα χειρότερα— αδέσμευτες χώρες υποδηλώνουν κατωτερότητα, ο Κούτι θεωρούσε ότι δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται.
Κληρονομιά
Ο Κούτι μνημονεύεται ως ένα ίνδαλμα με επιρροή που εξέφρασε τις απόψεις του για θέματα που επηρέασαν το νιγηριανό έθνος μέσω της μουσικής του. Από το 1998, το φεστιβάλ Felabration, μια ιδέα που επινόησε η κόρη του Yeni Kuti πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο New Afrika Shrine για να γιορτάσει τη ζωή αυτού του θρύλου της μουσικής και τα γενέθλιά του. Από τον θάνατο του Κούτι το 1997, υπήρξε μια αναβίωση της επιρροής του στη μουσική και τη λαϊκή κουλτούρα, με αποκορύφωμα επανεκδόσεις του καταλόγου του από τη δισκογραφική εταιρία UMG, βιογραφικές μουσικοθεατρικές παραστάσεις στο Μπρόντγουεϊ, και νέα συγκροτήματα, όπως οι Antibalas, που συστήνουν τη μουσική Αφρομμπίτ σε μια νέα γενιά ακροατών.
Το 1999, η Universal Music France, υπό τον Francis Kertekian, έκανε remaster τα 45 άλμπουμ του Κούτι που είχε στην κατοχή της και τα κυκλοφόρησε σε 26 compact δίσκους. Αυτοί οι τίτλοι αδειοδοτήθηκαν παγκοσμίως, εκτός από τη Νιγηρία και την Ιαπωνία, όπου άλλες εταιρείες κατείχαν τη μουσική του Κούτι. Το 2005, οι αμερικανικές θυγατρικές της UMG παραχώρησαν τον μουσικό κατάλογο τους στο είδος της world music στη δισκογραφική εταιρεία Wrasse Records που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία εξέδωσε επανεκδόσεις των ίδιων 26 δίσκων για διανομή στις Ηνωμένες Πολιτείες (όπου αντικατέστησαν τους τίτλους από την MCA) και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2009, η Universal σύναψε μια νέα συμφωνία για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, με την Knitting Factory Records και την PIAS αντίστοιχα, η οποία περιελάμβανε την κυκλοφορία της ηχογράφησης του μιούζικαλ Φέλα! Το 2013, η FKO Ltd., η εταιρία που κατείχε τα δικαιώματα για όλες τις συνθέσεις του Κούτι, εξαγοράστηκε από την BMG Rights Management.
Το 2003, η έκθεση Black President έκανε το ντεμπούτο της στο Νέο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης και περιλάμβανε συναυλίες, συμπόσια, ταινίες και έργα 39 διεθνών καλλιτεχνών.
Ο Αμερικανός τραγουδιστής Bilal ηχογράφησε μια διασκευή της σύνθεσης του Κούτι "Sorrow Tears and Blood " για το δεύτερο άλμπουμ του, Love for Sale, με συμμετοχή του ράπερ Common. Ο Μπιλάλ δήλωσε ότι το πάντρεμα της τζαζ και έθνικ μουσικών από τον Κούτι ως επιρροή στη μουσική του.
Η ταινία του 2007 The Visitor, σε σκηνοθεσία Thomas McCarthy, απεικόνιζε έναν απογοητευμένο από τη ζωή καθηγητή πανεπιστημίου (Richard Jenkins) που ήθελε να μάθει να παίζει το κρουστό όργανο djembe; τον βοηθά ένας νεαρός Σύριος ( Haaz Sleiman ) που λέει στον καθηγητή ότι δεν θα καταλάβει ποτέ αληθινά την αφρικανική μουσική αν δεν ακούσει Κούτι. Η ταινία περιλαμβάνει κλιπ από τα "Open and Close" του Κούτι και "Je'nwi Temi (Don't Gag Me)".
Το 2008, μια θεατρική παραγωγή εκτός Μπρόντγουεϊ για τη ζωή του Κούτι, με τίτλο Fela! και εμπνευσμένη από τη βιογραφία του 1982 Fela, Fela! This Bitch of a Life by Carlos Moore, ξεκίνησε με μία σύμπραξη μεταξύ του συγκροτήματος Afrobeat Antibalas και του βραβευμένου Tony Bill T. Jones. Η παραγωγή σημείωσε τεράστια επιτυχία, με όλα τα εισιτήρια να εξαντλούνται για τις όλες τις προγραμματισμένες παραστάσεις και κερδίζοντας την εκτίμηση των κριτικών. Στις 22 Νοεμβρίου 2009, η παράσταση Fela! ξεκίνησε μια σειρά παραστάσεων στο Μπρόντγουεϊ στο Θέατρο Eugene O'Neill. Ο Τζιμ Λιούις βοήθησε στη συγγραφή του σεναρίου (μαζί με τον Τζόουνς) και έλαβε τη συμμετοχή του Τζέι-Ζ και του Γουίλ Σμιθ ως παραγωγών, μεταξύ άλλων. Στις 4 Μαΐου 2010,το Fela! προτάθηκε για 11 Βραβεία Tony, συμπεριλαμβανομένων Καλύτερου Μιούζικαλ, Καλύτερου Βιβλίου Μιούζικαλ, Καλύτερης Σκηνοθεσίας Μιούζικαλ για τον Μπιλ Τ. Τζόουνς, καλύτερου πρωταγωνιστικού ρόλου σε μιούζικαλ για τη Sahr Ngaujah και καλύτερης ηθοποιού σε μιούζικαλ για τη Λίλιας Γουάιτ. Το 2011 η λονδρέζικη παραγωγή του Fela! (που ανέβηκε στο Βασιλικό Εθνικό Θέατρο) μαγνητοσκοπίστηκε. Στις 11 Ιουνίου 2012 ανακοινώθηκε ότι το Fela! θα επέστρεφε στο Μπρόντγουεϊ για 32 παραστάσεις.
Στις 18 Αυγούστου 2009, ο DJ J.Period κυκλοφόρησε μία δωρεάν μίξη μουσικών κομματιών στου Κούτι, με τίτλο The Messengers. Είναι μια συνεργασία με τον γεννημένο στη Σομαλία καλλιτέχνη hip-hop K'naan που αποτίει φόρο τιμής στους Κούτι, Μπομπ Μάρλεϊ και Μπομπ Ντίλαν.
Δύο μήνες αργότερα, η εταιρία Knitting Factory Records άρχισε να επανακυκλοφορεί τους 45 δίσκους τα δικαιώματα των οποίων ελέγχονται από την UMG, ξεκινώντας με μια ακόμη επανέκδοση στις ΗΠΑ της συλλογής The Best of the Black President, η οποία ολοκληρώθηκε και κυκλοφόρησε το 2013.
Ο τίτλος Fela Son of Kuti: The Fall of Kalakuta είναι ένα θεατρικό έργο που γράφτηκε από τον Onyekaba Cornel Best το 2010. Είχε θριαμβευτική αναγνώριση όταν προβλήθηκε στο φεστιβάλ Felabration εκείνης της χρονιάς και παίχτηκε το 2014 στο Εθνικό Θέατρο και στο Πάρκο Ελευθερίας στο Λάγος. Το έργο πραγματεύεται γεγονότα που διαδραματίζονται σε ένα κρησφύγετο, μια μέρα μετά την έφοδο του στρατού και την πτώση της Καλακούτα.
Το μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ Finding Fela, σε σκηνοθεσία Alex Gibney, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance 2014. μικρογραφία| Άγαλμα Φέλα Κούτι στο Ikeja, Λάγος Μια βιογραφική ταινία της Focus Features, σε σκηνοθεσία Στηβ ΜακΚουήν και σενάριο Biyi Bandele, φημολογήθηκε ότι ήταν σε παραγωγή το 2010, με τον Τσιούετελ Έτζιοφορ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ωστόσο, το 2014, η παραγωγή δεν ήταν στον έλεγχο της εταιρίας παραγωγής Focus Features και ενώ διατήρησε τον ρόλο του ως κύριος σεναριογράφος, ο ΜακΚουήν αντικαταστάθηκε από τον Andrew Dosunmu στη θέση σκηνοθέτη. Ο ΜακΚουήν είπε στο Hollywood Reporter ότι η ταινία ήταν «νεκρή».
Το ντοκιμαντέρ του 2019 Ο Φίλος μου ο Φέλα ( Meu amigo Fela ), του Joel Zito Araújo, εξερευνά την πολυπλοκότητα της ζωής του Κούτι «μέσα από τα μάτια και τις συνομιλίες» του βιογράφου του Carlos Moore.
Το τραγούδι του Κούτι "Zombie" εμφανίστηκε στο βιντεοπαιχνίδι Grand Theft Auto: IV και προτάθηκε μεταθανάτια στο Rock & Roll Hall of Fame το 2021.
Το 2021, το συνδρομητικό κανάλι HULU κυκλοφόρησε ένα ντοκιμαντέρ έξι επεισοδίων με τίτλο "McCartney 3, 2, 1", στο οποίο ο Πωλ ΜακΚάρτνεϋ φέρεται να διηγείται για μια επίσκεψη όπου είδε τον Φέλα Κούτι στο African Shrine, το κλαμπ του Κούτι έξω από το Λάγος, στις αρχές της δεκαετίας του 1970. : «Η μουσική ήταν τόσο απίστευτη που έκλαψα. Η εμπειρία ήταν μια από τις μεγαλύτερες μουσικές στιγμές της ζωής μου.»
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Επικριτές του Ισλάμ Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού Κατηγορία:Μουσικοί της έθνικ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βεατρίκη της Ουγγαρίας, δελφίνη του Βιενουά
Η Βεατρίκη' (1290 – 1343 ή 1354) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν κόμισσα (δελφίνη) τού Βιενουά από τον γάμο της με τον Ιωάννη Β΄ του Βιενουά.
Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη και το δεύτερο από τα τρία παιδιά του Καρόλου Μαρτέλου διεκδικητή βασιλιά της Ουγγαρίας και της Κλημεντίας των Αψβούργων, κόρης του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας. Η Βεατρίκη ήταν αδελφή του Καρόλου Α΄ της Ουγγαρίας και της Κλημεντίας, συζύγου τού Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας.
Όταν η Βεατρίκη ήταν μόλις έξι ετών το 1296, παντρεύτηκε στη Νάπολη τον Ιωάννη Β΄ του Βιενουά, που ήταν δέκα χρόνια μεγαλύτερός της. Το ζευγάρι είχε δύο παιδιά.
Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε το 1319, η Βεατρίκη έγινε μοναχή στο Σιτώ. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1340, όταν μεταφέρθηκε στο αβαείο Σαιν-Ζυστ-ντε-Κλαι. Ο γιος της ίδρυσε για εκείνη το μοναστήρι του Σαιν-Ζυστ νταν λε Ρουαναί.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ του Βιενουά και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι του 14ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα
Τσέζαρε Παόλι
Ο Τσέζαρε Παόλι (ιτ. Cesare Paoli) (1840–1902) υπήρξε Ιταλός ιστορικός και παλαιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1840 στη Φλωρεντία. Πατέρας του ήταν ο βουλευτής Μπαλτασσάρε Παόλι. Σχολείο πήγε στην γενέτειρά του, και σε ηλικία 21 χρονών διορίστηκε στο γραφείο αρχειοθέτησης. Εργάστηκε στο αρχείο της Σιένας από το 1865 ως το 1871. Πιθανόν να επέστρεψε στη Φλωρεντία, όπου το 1874 διορίστηκε καθηγητής παλαιογραφίας και διπλωμάτων στο Istituto di Studii Superiori, όπου συνέχισε τις μελέτες του. Απεβίωσε το 1902.
Συγγράμματα
Δημοσίευσε εκτός των άλλων :
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Κόπα Λουίς Βιγιαρέχο
Το Κόπα Λουίς Βιγιαρέχο (ισπανικά: Copa Luis Villarejo) είναι ποδοσφαιρική διοργάνωση στο Πουέρτο Ρίκο. Συστάθηκε το 2016 και είναι ανοιχτή σε όλους τους συλλόγους που είναι συνδεδεμένοι με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Πουέρτο Ρίκο. Η νικήτρια της αγωνιστικής περιόδου 2016 αγωνίστηκε το 2017 στο ΚΦΟ Κλαμπ Τσάμπιονσιπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Πουέρτο Ρίκο
Σατεναί-συρ-Σεν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σατεναιζιέν (γαλλικά: Châtenaisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Τσορνομόρσκ
Το Τσορνομόρσκ (Чорномо́рськ), πρώην Ιλίτσιβσκ (Іллічі́вськ, Ильичёвск) είναι πόλη στο Ραγιόν Οδησσού, στην Περιφέρεια Οδησσού της νοτιοδυτικής Ουκρανίας, που εξαρτάται από το Λιμάνι του Τσορνομόρσκ. Ο πληθυσμός του είναι 58.524 κάτοικοι (εκτίμηση 2021)
Αρχικά, η πόλη ιδρύθηκε ως δορυφορική πόλη της Οδησσού. μικρογραφία| Παραθαλάσσιο Τσορνομόρσκ μικρογραφία| Πάρκο στο Τσορνομόρσκ μικρογραφία| Μνημείο στο κέντρο του Τσορνομόρσκ μικρογραφία| Στάδιο Σκιλνίγι
Γεωγραφία
Το Τσορνομόρσκ βρίσκεται στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας, 20 χιλιόμετρα νότια από την Οδησσό.
Ιστορία
Πριν από την κατασκευή ενός λιμανιού με πόλη, η περιοχή ήταν η τοποθεσία πολλών ανοργάνωτων αγροκτημάτων και οικισμών (χούτορ), τα οποία βρίσκονταν σε γεωργικές εκτάσεις ενός ντόπιου γαιοκτήμονα, του Αντρίι Μπουχόβι. Μετά την εγκαθίδρυση του σοβιετικού καθεστώτος και την «εθνικοποίηση» και κολεκτιβοποίηση της περιοχής, το 1927 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Ιλίτσιβσκι Χούτιρ.
Στις 15 Μαΐου 2015, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο, υπέγραψε νομοσχέδιο με το οποίο ξεκίνησε μια περίοδος έξι μηνών για την αφαίρεση κομμουνιστικών μνημείων και την υποχρεωτική μετονομασία οικισμών με ονόματα που σχετίζονται με τον κομμουνισμό. Στις 12 Νοεμβρίου 2015, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να μετονομάσει την πόλη σε Τσορνομόρσκ (από την ακτή της Μαύρης Θάλασσας στην οποία βρίσκεται η πόλη). Η απόφαση επιβεβαιώθηκε από το Βερχόβνα Ράντα (το ουκρανικό κοινοβούλιο) στις 4 Φεβρουαρίου 2016. Η πόλη ονομάστηκε αρχικά από τον Βλαντίμιρ Ίλιτς Λένιν, τον ιδρυτή της Σοβιετικής Ένωσης.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την Ουκρανική Απογραφή του 2001:
Διεθνείς σχέσεις
Το Τσορνομόρσκ είναι αδελφοποιημένο με τις:
Κολορίνα
Η Κολορίνα (ιταλικά: Colorina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Τσορνομόρσκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας Κατηγορία:Πόλεις-λιμένες στην Ουκρανία
Κολορίνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Κόζιο Βαλτελλίνο
Το Κόζιο Βαλτελλίνο (ιταλικά: Cosio Valtellino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Σατενουά (Σεν-ε-Μαρν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστελνεοσιέν (γαλλικά: Castelnéociens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία
Τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία διασφαλίζονται από το σύνταγμα της χώρας. Ένας ανεξάρτητος δημόσιος συνήγορος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκλέγεται από το κοινοβούλιο της Γεωργίας για τη διασφάλιση της τήρησης αυτών των δικαιωμάτων. Εντούτοις, έχει υποστηριχτεί από τη Διεθνή Αμνηστία, το Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών και τη γεωργιανή αντιπολίτευση ότι αυτά τα δικαιώματα υπόκεινται συχνά σε παραβιάσεις.
Ανρί Μπορντιέρ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1817 στο Παρίσι. Ήταν ιστορικός, παλαιογράφος και βιβλιοθηκάριος. Εργάστηκε από το 1851 ως το 1853 στο εθνικό αρχείο (Archives nationales), και ύστερα στην εθνική βιβλιοθήκη (Bibliothèque nationale de France). Απεβίωσε στις 31 Αυγούστου 1888 στην γενέτειρά του.
Ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία
Επιπλέον, περίπου το 20% της επικράτειας της πρώην Γεωργιανής ΣΣΔ είναι σε καθεστώς αμφισβήτησης, με συχνές καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε αυτά τα εδάφη.
Ανρί Μπορντιέρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία
Μειονοτικά δικαιώματα
Η κυβέρνηση της Γεωργίας έχει λάβει μέτρα για την προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων, ενώ οι επιθέσεις εναντίον μελών μειονοτικών θρησκειών έχουν υποχωρήσει μετά την Επανάσταση των Ρόδων. Ο πρωθυπουργός Ζουράμπ Ζβάνια ήταν βασικός υποστηρικτής της αποδοχής των θρησκευτικών οργανώσεων από το κράτος, αλλά αντιμετώπισε σημαντική κριτική από την κυβέρνησή του. Παρά τις μεταρρυθμίσεις που επέτρεψαν στις μειονοτικές εκκλησίες να αναγνωριστούν το 2005, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας θεωρείται ως μοναδικός θρησκευτικός εκπρόσωπος της Γεωργίας, ενώ οι μειονοτικές θρησκευτικές ομάδες δυσκολεύονται ακόμη και σήμερα στη δημιουργία τόπων λατρείας.
Το σύμφωνο του 2002 μεταξύ της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της κυβέρνησης, χορήγησε στην πρώτη μια προνομιούχα θέση στη Γεωργία και της εξασφάλισε εξουσία σε όλα τα θρησκευτικά θέματα. Είναι η μόνη εκκλησία που έχει αφορολόγητο καθεστώς, ενώ συχνά ζητείται η γνώμη της σε κυβερνητικά θέματα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας λαμβάνει επίσης κάποια χρηματοδότηση για την πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας.
Η Γεωργία επικύρωσε τη Σύμβαση-Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων (FCNM) το 2005. Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Ανεκτικότητα» επισήμανε, το 2008, ότι αρκετά από τα άρθρα της Σύμβασης έχουν εξαιρεθεί από την πλήρη εφαρμογή τους από το κοινοβούλιο της Γεωργίας. Συγκεκριμένα, έχουν τεθεί σε κίνδυνο οι διατάξεις σχετικά με την πλήρη έκφραση και ανοχή των μειονοτικών γλωσσών σε πολιτιστικά, εκπαιδευτικά και διοικητικά θέματα. Για παράδειγμα, ο αριθμός των αζέρικων σχολείων έχει μειωθεί και αναφέρονται περιπτώσεις διορισμού διευθυντών σε αζέρικα σχολεία που δεν μιλούν την αζέρικη γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γεωργια Κατηγορία:Γεωργία
Αγγολέμι
Το Αγγολέμι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Ειδική βαθμολογία Fair Play
Η ειδική βαθμολογία Fair Play (Ευ Αγωνίζεσθαι) είναι βαθμολογία που καταρτίζει η UEFA με την οποία αξιολογούνται οι επιδόσεις των Ευρωπαϊκών χωρών και ομάδων σε θέματα σχετικά με το Fair Play (Ευ Αγωνίζεσθαι). Η βαθμολογία άρχισε να καταρτίζεται από το 1995. Με βάση την βαθμολογία αυτή εξασφαλίζονται τρεις επιπλέον θέσεις ομάδων στην διοργάνωση του Γιουρόπα Λιγκ. Για την περίοδο 2011-12 τις πρώτες θέσεις της ειδικής βαθμολογίας κατέλαβαν οι χώρες Νορβηγία, Φινλανδία και Ολλανδία, ενώ η Ελλάδα κατέλαβε την 45η θέση κερδίζοντας δύο θέσεις από την προηγούμενη χρονιά όπου είχε κατελάβει την 47η και τελευταία θέση (εξαιρουμένων των χωρών με αριθμό αγώνων στα εγχώρια πρωταθλήματα χαμηλότερο από το κατώτατο όριο).
Λειτουργία του συστήματος
Για την κατάρτιση της ειδικής βαθμολογίας fair play λαμβάνεται υπόψη η παρουσία των ομάδων των ανώτερων κατηγοριών κάθε χώρας στις εγχώριες και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η βαθμολογία κάθε χρονιάς αφορά την περίοδο από 1η Ιουνίου έως 31 Μαΐου του επόμενου έτους. Οι χώρες που εξασφαλίζουν τις τρεις πρώτες θέσεις της ειδικής βαθμολογίας και ξεπερνούν παράλληλα το βαθμολογικό όριο των 8 βαθμών, εξασφαλίζουν μία ακόμα θέση στην διοργάνωση του Γιουρόπα Λιγκ. Την θέση καταλαμβάνει η ομάδα που είναι πρώτη στην ειδική βαθμολογία fair play της χώρας που κατέλαβε μία από τις πρώτες θέσεις. Αν η ομάδα αυτή έχει εξασφαλίσει ήδη την έξοδό της σε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση το εισιτήριο πηγαίνει στην αμέσως επόμενη ομάδα της κατάταξης.
Τα κριτήρια με τα οποία γίνεται η επιλογή αφορούν:
Σιγισμούνδος Γκοντζάγκα, καρδινάλιος
O Σιγισμούνδος, ιταλ. Sigismondo, (1469 – 3 Οκτωβρίου 1525) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν καρδινάλιος.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Φρειδερίκου Α΄ μαρκήσιου της Μάντοβα και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας.
Τον πατέρα του τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ ως μαρκήσιος της Μάντοβα. Είχε ακόμη έναν αδελφό, τον Ιωάννη κύριο του Βεσκοβάτο και τρεις αδελφές.
Ήταν μικρανιψιός του καρδινάλιου Φραγκίσκου Γκοντζάγκα και του αδελφού του Λουδοβίκου, επισκόπου της Μάντοβα.
Ο ανιψιός του Έρκολε Γκοντζάγκα έγινε επίσης καρδινάλιος. Ο ίδιος απεβίωσε το 1525 στη Μάντοβα.
Σιγισμουνδος Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Μαρία της Βάδης (1834-1899)
Η Μαρία της Βάδης (Marie von Baden, 20 Νοεμβρίου 1834 - 21 Νοεμβρίου 1899) ήταν σύζυγος του Ερνέστου Λεοπόλδου του Λάινινγκεν.
Βιογραφία
Η Μαρία Αμαλία γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1834 στην Καρλσρούη, και ήταν το έβδομο παιδί και η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου της Βάδης και της Σοφίας της Σουηδίας.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1858 παντρεύτηκε τον Ερνέστο Λεοπόλδο του Λάινινγκεν στην Καρλσρούη. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Πέθανε στις 21 Νοεμβρίου 1899 στο Άμορμπαχ σε ηλικία 65 ετών.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Μπάντεν