cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντόνιο Γκουτέρες
Ο Αντόνιο Μανουέλ ντε Ολιβέιρα Γκουτέρες (António Manuel de Oliveira Guterres, προφορά στα πορτογαλικά: [ɐ̃ˈtɔnju ɡuˈtɛʁɨʃ], γεν. 30 Απριλίου 1949) είναι Πορτογάλος πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος έχει εκλεγεί επόμενος Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών. O Γκουτέρες ήταν πρωθυπουργός της Πορτογαλίας από το 1995 μέχρι το 2002 και ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ήταν επίσης πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς από το 1999 μέχρι το 2005. Ήταν ο δέκατος Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, από τον Ιούνιο του 2005 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015. Στις 13 Οκτωβρίου 2016, εξελέγη δια βοής από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ να είναι ο επόμενος γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, διαδεχόμενος τον Μπαν Κι-μουν. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2017 και επανεξελέγη στη θέση από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 18 Ιουνίου 2021. Η δεύτερη συνεχόμενη θητεία του αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος
2727 Πάτον
Ο Πάτον (Paton) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή δύο Ουκρανών μηχανικών: του Εβγκένι Ο. Πάτον (Євген Оскарович Патон, 1870–1953) και του γιου του, Μπόρις Πάτον (Борис Євгенович Патон, γενν. το 1918).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πάτον είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Πατον
Ρέι Άλεν
Ο Ουόλτερ Ρέι Άλεν (Walter Ray Allen, Jr., γεννήθηκε 20 Ιουλίου 1975) είναι πρώην επαγγελματίας Αμερικανός καλαθοσφαιριστής του ΝΒΑ που αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Αγωνίστηκε για 19 χρόνια στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου, το ΝΒΑ, ενώ έπαιξε για τελευταία φορά στους Μαϊάμι Χιτ το 2014.
Καριέρα
Ο Άλεν υπήρξε αθλητής στο κολεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ και επιλέχθηκε πέμπτος στο ντραφτ του 1996 από την ομάδα των Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Έχει επίσης παίξει για τους Μιλγουόκι Μπακς (1996-2009) και τους Σιάτλ Σούπερσονικς (2003-2007), Μπόστον Σέλτικς (2007-2012) και Μαϊάμι Χιτ (2012-2014). Συνολικά μέτρησε 1.300 παιχνίδια στο ΝΒΑ με 18,9 πόντους κατά μ.ο., 4,1 ριμπάουντ και 3,4 ασίστ, ενώ στην καριέρα του επιχείρησε 18.955 σουτ, εκ των οποίων 7.429 τρίποντα. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους σουτέρ και σούτινγκ γκαρντ στην ιστορία του NBA. Επιπλέον είναι ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ στα εύστοχα τρίποντα (2.973).
Την 1η Νοεμβρίου 2016 ο Ρέι Άλεν με μια επιστολή προς τον δεκατριάχρονο εαυτό του, ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.
Εθνική Ομάδα
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, κατέκτησε χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Ομάδα των Η.Π.Α.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ο Ρέι Άλεν έχει τίτλους και αρκετές διακρίσεις στην καριέρα του:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σιατλ Σούπερσονικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Ντενέμπολα
Ντενέμπολα (Denebola) ή και (εξελληνισμένα) Δενέβολα είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα β του αστερισμού Λέοντα. Είναι το δεύτερο φωτεινότερο άστρο του Λέοντα μετά τον Βασιλίσκο και εντοπίζεται εύκολα με γυμνό μάτι στο πίσω μέρος του αστερισμού (ανατολικό), καθώς αντιπροσωπεύει την ουρά του λιονταριού που παριστάνουν τα φωτεινότερα άστρα του, ανατέλλοντας, όπως φαίνεται από την Ελλάδα, πάνω από μιάμιση ώρα μετά τον Βασιλίσκο. Με βάση αστρομετρικές μετρήσεις από τον δορυφόρο HIPPARCOS, ο Ντενέμπολα απέχει περί τα 36 έτη φωτός από τη Γη. Είναι ένας μεταβλητός αστέρας του τύπου δ Ασπίδος, με τη λαμπρότητά του να μεταβάλλεται ελαφρώς κάθε λίγες ώρες.
Με τον Αρκτούρο και τον Στάχυ ο Ντενέμπολα σχηματίζει ένα μεγάλο σχεδόν ισόπλευρο τρίγωνο, το λεγόμενο «Εαρινό Τρίγωνο», και ένα άλλο, παρόμοιο τρίγωνο, με τον Αρκτούρο και την Καρδία Καρόλου. Ενωμένα στην κοινή πλευρά τους αυτά τα δύο τρίγωνα σχηματίζουν τον λεγόμενο «Αδάμαντα της Παρθένου».
Ονομασίες και ιστορία
Το όνομα «Ντενέμπολα» προέρχεται από τη σύντμηση της αραβικής φράσεως Danab al-asad (ذنب الاسد), που σημαίνει «η ουρά του λιονταριού», από τη θέση του αστέρα στον αστερισμό (πρβλ. και τον Ντενέμπ στον αστερισμό Κύκνο, που επίσης αντιστοιχεί στην ουρά του πουλιού). Ομοίως οι αρχαίοι `Ελληνες ονόμαζαν τον αστέρα Αλκαία, λέξη που σημαίνει το ίδιο αλλά και γενικότερα ουρά ζώου. Πολλές παρεφθαρμένες μορφές του αραβικού ονόματος ακολούθησαν στη νεότερη εποχή: Ο Μπάγερ τον ονομάζει Denebalecid και Denebaleced, ενώ ο Edmund Chilmead Deneb Alased και ο Σίκαρντ Dhanbol-asadi. Ο Ριτσιόλι, παραλείποντας την πρώτη συλλαβή, αποκαλεί τον αστέρα Nebolellesed και Nebollassid «των Νουβίων αστρολόγων». Ο Πέρσης αστρονόμος Αλ Σούφι αναφέρει τον αστέρα με το όνομα Alazet, ενώ αλλού αναφέρεται ως Nebulasit και AlesitΠαρόμοια, στους Αλφόνσειους Πίνακες το βρίσκουμε ως Denebalezeth, καθώς και με το παρόμοιας σημασίας Dafira (στα αραβικά ονομαζόταν έτσι η φούντα από σκληρές τρίχες στο άκρο της ουράς). Στον αστρικό χάρτη του βόρειου ημισφαιρίου (1871) ο Βρετανός αστρονόμος Ρίτσαρντ Πρόκτορ τον ονομάζει Deneb Aleet. Ο Kazwini αλλάζει και τη σημασία του ονόματος με τα Al Aktab al Asad = τα σπλάγχνα του λιονταριού και Al Katab = το μικρό σαμάρι.
Για τους `Αραβες σημείωνε τον δέκατο σεληνιακό οίκο ή «στάση» (manzil), τον Al Sarfah = ο «Αλλάσσων» (ενν. τον καιρό), ονομασία που ο Ούλουγκ Μπεγκ τη δίνει στον ίδιο τον Ντενέμπολα, με τον Αλ Μπιρούνι να προσθέτει τον 11ο αιώνα: «η ζέστη φεύγει όταν ανατέλλει και το κρύο φεύγει όταν εξαφανίζεται». Από αυτή την ονομασία προέκυψαν οι Asumpha του Chilmead και Serpha του Φράνσις Μπέιλι, την οποία ο Βρετανός ανατολιστής Thomas Hyde (1636-1703) μετέφρασε στα λατινικά ως Mutatrix.
Για τους Ινδούς σημείωνε επίσης τον δέκατο σεληνιακό οίκο τους (nakshatra), τον Uttara Phalguni. Στους αρχαίους Κινέζους εξάλλου ο Ντενέμπολα ήταν μέρος του πεντάστερου μικρού αστερισμού Woo Ti Tsi (五帝座一) = ο «Θρόνος των Πέντε Αυτοκρατόρων». Στους Βαβυλωνίους ο β Λέοντος σημείωνε τον 17ο αστερισμό της εκλειπτικής, τον Zibbat A, που σημαίνει επίσης «ουρά του λιονταριού». Στη Μεσοποταμία ως άλλες ονομασίες για τον αστέρα αναφέρονται οι Lamesh = «Κολοσσός» και Sa = κυανός (ο Samu των Ασσυρίων), αλλά και Mikid-isati = «πυρός καύσις», ίσως μία αναφορά στην καυτή εποχή του έτους όταν ο ήλιος βρίσκεται στην περιοχή του. Οι Σογδιανοί και Χοράσμιοι είχαν μια παρόμοια άποψη για τον Ντενέμπολα, αφού τον ονόμαζαν Widhu και Widhayu, δηλαδή «καυτό». Αντιθέτως, οι Πέρσες τον αποκαλούσαν Avdem, δηλαδή αυτός που βρίσκεται στην ουρά. Κατά τον J.F. Hewitt στην Ινδία ήταν το άστρο της θεάς Bahu, της «Δημιουργού Μητέρας».
Μαζί με τον θ Λέοντος ο Ντενέμπολα συναποτελούσε την Ασφυλία (Asphulia) στην κοπτική γλώσσα, λέξη που πιθανώς σήμαινε την ουρά.
Το 1725 ο Τζον Φλάμστηντ έδωσε στον αστέρα την ονομασία 94 Λέοντος (αριθμός Φλάμστηντ). Πρόσθετες ονομασίες αποτελούν οι αριθμοί του στους αστρικούς καταλόγους: BD +15°2383, HR 4534, HIP 57632, GJ 448, HD 102647 κ.ά..
Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
Ο Ντενέμπολα είναι ένας αστέρας της Κύριας Ακολουθίας με φασματικό τύπο A. Η μάζα του είναι κατά 75% μεγαλύτερη της ηλιακής και η λαμπρότητά του δωδεκαπλάσια της ηλιακής. Ο Ντενέμπολα είναι ένας σχετικώς νεαρός αστέρας με ηλικία 100 ως 380 εκατομμυρίων ετών. Συμβολομετρικές παρατηρήσεις δίνουν μια διάμετρο περίπου 1,73 φορά την ηλιακή, ωστόσο η ταχύτατη περιστροφή του γύρω από τον άξονά του (128 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο στον ισημερινό, έναντι 2 στην περίπτωση του Ηλίου), συγκρίσιμη με αυτή του Αχερνάρ, του προσδίδει ένα πεπλατυσμένο σχήμα. Η μάζα του δίνει στον Ντενέμπολα μία συνολική διάρκεια ζωής περί τα 2 δισεκατομμύρια έτη.
Η ενεργός θερμοκρασία της επιφάνειας και των εξωτερικών στρωμάτων του αστέρα είναι περίπου 8500 K, που αντιστοιχεί σε λευκούς αστέρες. Ο Ντενέμπολα πιστεύεται ότι είναι ένας παλλόμενος μεταβλητός αστέρας του τύπου δ Ασπίδος (delta Scuti), του οποίου η λαμπρότητα παρουσιάζει μόλις ανιχνεύσιμες μεταβολές της τάξεως του 0,025 του μεγέθους με περίοδο περί τις 2,4 ώρες.
Ο Ντενέμπολα εμφανίζει ισχυρή περίσσεια υπερύθρου, που οφείλεται μάλλον στην ύπαρξη κάποιου περιαστρικού δίσκου ψυχρής σκόνης που περιφέρεται γύρω του. Καθώς το δικό μας Ηλιακό Σύστημα πιστεύεται ότι έχει σχηματισθεί από ένα τέτοιο δίσκο, Ο Ντενέμπολα και παρόμοιοι αστέρες με δίσκο, όπως ο Βέγας και ο β Οκρίβαντος είναι πιθανότατα καλοί υποψήφιοι αστέρες για την ανίχνευση εξωηλιακών πλανητών. Η σκόνη που περιβάλλει τον Ντενέμπολα έχει θερμοκρασία περίπου 120 K (−153 °C). Παρατηρήσεις με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χέρσελ απέδωσαν μεγάλης ευκρίνειας εικόνες, που δείχνουν καθαρά τον δίσκο σε απόσταση 39 AU από τον αστέρα.
κινηματικές μελέτες έδειξαν ότι ο Ντενέμπολα ανήκει σε μία ομάδα αστέρων που είναι γνωστή ως «υπερσμήνος του IC 2391»: όλοι οι αστέρες αυτής της ομάδας έχουν σχεδόν την ίδια κίνηση στον χώρο, παρότι δεν είναι βαρυτικά «δεμένοι» μεταξύ τους. Αυτό υποδεικνύει ότι γεννήθηκαν στο ίδιο μέρος. Μέλη της ίδιας αστρικής ομάδας είναι οι α Οκρίβαντος, Γκομέισα και το ανοικτό σμήνος IC 2391. Συνολικά έχουν εντοπισθεί πάνω από 60 πιθανά μέλη της ομάδας. Ο Ντενέμπολα απομακρύνεται από εμάς (από το Ηλιακό Σύστημα) με ταχύτητα 200 μέτρα ανά δευτερόλεπτο (720 χιλιόμετρα την ώρα), ενώ εμφανίζει και ιδία κίνηση 0,51 ΄΄/έτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου A Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
Αθανάσιος Σουλιώτης
Ο Αθανάσιος Σουλιώτης (1878-1945) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, μακεδονομάχος και πολιτικός.
Βιογραφία
Καταγόταν από τη σουλιώτικη οικογένεια Κολιοδημήτρη. Γεννήθηκε στη Σύρο το 1878. Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων το 1900 υπηρέτησε στη Γεωδαιτική Υπηρεσία Στρατού, θέση από την οποία αργότερα δίδασκε γεωγραφία στη Σχολή Ευελπίδων.
Μακεδονικός Αγώνας
Έλαβε ενεργό μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα με το ψευδώνυμο Νικολαΐδης όπου σύστησε και διεύθυνε δική του οργάνωση που είχε την ονομασία «Οργάνωση Θεσσαλονίκης». Συνεργάστηκε με τον τότε Πρωτοσύγκελο της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης Αιμιλιανό Λαζαρίδη τον οποίο μύησε στην οργάνωση. Ακολούθως με τη συνεργασία του Ίωνα Δραγούμη συνέστησε το 1908 την «Οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως», την οποία και διεύθυνε μέχρι το 1912.
Βαλκανικοί πόλεμοι & πολιτική δράση
Μετείχε των Βαλκανικών πολέμων με την ανάθεση σε αυτόν προκεχωρημένου τμήματος παρακολούθησης της βουλγαρικής μεραρχίας Θεοδωρώφ στα τουρκοβουλγαρικά σύνορα. Αργότερα, το 1920, διετέλεσε πληρεξούσιος Θεσσαλονίκης στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση του ιδίου έτους. Στην Αθήνα μαζί με τους Ι. Δραγούμη και Γ. Μπούσιο επανεξέδωσε την Πολιτική Επιθεώρηση, γράφοντας και πολλά άρθρα σε καθημερινές εφημερίδες. Περί το τέλος της καριέρας του μετατάχθηκε στην Ελληνική Βασιλική Χωροφυλακή απ΄ όπου και αποστρατεύθηκε υποστράτηγος. Πέθανε το 1945.
Ο Αθαν. Σουλιώτης δημοσίευσε δύο ιστορικά έργα του: τα Γράμματα από τα βουνά και Οι κάτοικοι της Μικράς Ασίας.
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Θράκης Κατηγορία:Έλληνες κατάσκοποι
Στάνιτσι (Ντέρβεντα)
Το Στάνιτσι (σερβικά κυριλλικά: Станићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 27 κατοίκους.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 370 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Παννονία Δευτέρα
Η Παννονία Δευτέρα, λατιν.: Pannonia Secunda, ήταν μία από τις επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Δημιουργήθηκε το έτος 296, επί Αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν το Σίρμιον (Sirmium) (σήμερα Sremska Mitrovica). Η Παννονία ΙΙ περιελάμβανε τμήματα της σημερινής Σερβίας, Κροατίας και Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.
Ιστορία
μικρογραφία|300x300εσ| Η Παννονία ΙΙ τον 4ο αι. Πριν από τη δημιουργία αυτής της επαρχίας, η επικράτειά της ήταν μέρος της επαρχίας της Κάτω Παννονίας (Pannonia Inferior). Το έτος 296 η Κάτω Παννονία χωρίστηκε σε δύο επαρχίες: την Παννονία Δευτέρα στο νότο και την Παννονία Βαλερία στα βόρεια. Τα σύνορα μεταξύ των δύο νεοσύστατων επαρχιών ήταν ο ποταμός Ντράβα.
Η πρωτεύουσα της Παννονίας ΙΙ, το Σίρμιον, ήταν επίσης μία από τις τέσσερις πρωτεύουσες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αρκετοί Ρωμαίοι Αυτοκράτορες γεννήθηκαν μέσα ή κοντά σε αυτήν την πόλη.
Κατά τον 5ο αι. η επαρχία δέχτηκε πολλές επιδρομές από μετανάστες λαούς, συμπεριλαμβανομένων των Ούννων και των Γότθων. Κατά τον 6ο αι. η περιοχή αμφισβητήθηκε μεταξύ των Οστρογότθων, των Γεπιδών, των Λαγγοβάρδων, των Αβάρων και της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας.
Πόλεις
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ| Χρυσός [[σόλιδος τού Αυτοκράτορα Ιουλιανού (361-363), κομμένος στο Σίρμιον (οπίσθια όψη). Επιγρ.: VIRTUS EXERCITUS ROMANORUM (= η δύναμη του Ρωμαϊκού στρατού), SIRM. Πολεμιστής κρατά με το αριστερό του χέρι γονατιστό αιχμάλωτο από το κεφάλι. Στο δεξί χέρι φέρει τρόπαιο. 4,19 γραμ.]] Εκτός από το Σίρμιον, οι άλλες πόλεις στην Παννονία ΙΙ ήταν:
Έπαρχοι
Μεταξύ των επάρχων της Παννονίας ΙΙ:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες
Ηλεκτρική ενέργεια
Όταν γίνεται χρήση του ηλεκτρισμού η ηλεκτρική ενέργεια μετατρέπεται σε άλλη μορφή ενέργειας π.χ. σε κινητική ενέργεια όταν λειτουργεί ένας κινητήρας ή σε φως όταν ανάβει ένας λαμπτήρας.
Ο σύγχρονος κόσμος εξαρτά την επιβίωση και την ευημερία του του από αυτό το είδος ενέργειας. Η πλειονότητα των συσκευών λειτουργεί με ηλεκτρικό ρεύμα.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Οι κυριότεροι είναι η καύση διαφόρων ουσιών (λιγνίτης, πετρέλαιο, κάρβουνο), τα πυρηνικά εργοστάσια, τα ηλιακά πάρκα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα και τα αιολικά πάρκα. Τα τελευταία 20 χρόνια γίνονται έντονες προσπάθειες αύξησης του ποσοστού ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται με τη χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Π.Ε.).
Το μεγάλο μειονέκτημα της ηλεκτρικής ενέργειας είναι η δύσκολη, σχεδόν αδύνατη μακροχρόνια αποθήκευσή της. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να καταναλώνεται ταυτόχρονα με την παραγωγή της ή να αποθηκεύεται αφού πρώτα μετατραπεί σε άλλες μορφές ενέργειας (π.χ. χημική, δυναμική κ.λ.π.). Η ανάγκη άμεσης κατανάλωσης της ηλεκτρικής ενέργειας έχει οδηγήσει στην κατασκευή ενός παγκόσμιου πλέγματος ηλεκτρικών δικτύων, έτσι ώστε να μπορεί να μεταφέρεται εύκολα, από το σημείο παραγωγής της, στο σημείο κατανάλωσης.
Τη χρησιμοποιούν ακόμα και τα οχήματα, όπως τρένα, αυτοκίνητα, κά.
Επίσης, είναι το μέλλον τρόπου καύσης για την κίνηση ενός οχήματος, αφού το ντίζελ (πετρέλαιο) και τα παράγωγά του (βενζίνη, φυσ.αέριο, κυροζύνη κλπ) είναι μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και κάποτε θα πάψουν να υπάρχουν.
Μασουραίικα Αχαΐας
Τα Μασουραίικα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Κάλφα Αχαΐας του Δήμου Ερυμάνθου στην Αχαΐα. Σε αντίθεση με το υπόλοιπο χωριό, βρίσκεται γεωγραφικά στον Νομό Ηλείας. Εκεί βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Νικολάου (Αη-Νικόλας).
2728 Γιατσκίβ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γιατσκίβ εκτιμάται σε 15,52 ± 1,5 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,080 ± 0,019.
Μασουραίικα Αχαΐας
Βρίσκεται σε υψόμετρο 169 μέτρων περίπου. Απέχει οδικώς περίπου 53,5 χλμ. από το κέντρο της Πάτρας και 38,5 χλμ. περίπου από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο "Μασούρας" που κατοικεί στην περιοχή. Είναι σχετικά καινούριος οικισμός. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 05/04/1981 και έκτοτε αποτελεί τμήμα της Κοινότητας Κάλφα σε όλες τις διοικητικές μεταβολές.
Σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες αναφέρεται η κατοίκησή του ήδη μετά το 1900 και οι οικιστές της περιοχής προήρθαν από το ορεινό χωριό της Βερβινής. Μόλις το 1981 απογράφεται αυτοτελώς ενώ πριν οι κάτοικοί του απογράφονταν στον πληθυσμό του γειτονικού Κάλφα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Αντιλίβανος
Ο Αντιλίβανος (αραβ. جبال لبنان الشرقية) είναι οροσειρά που εκτείνεται κυρίως στον Λίβανο, αλλά και στη Συρία και το Ισραήλ. Είναι παράλληλη στην Οροσειρά του Λιβάνου και βρίσκεται στα ανατολικά της.
Το μήκος της οροσειράς είναι περίπου 150 χλμ. Οι υψηλότερες κορυφές της είναι το όρος Ερμών (Jabalu sh-Shaykh, στην αραβική جبل الشيخ) με υψόμετρο 2.814 μέτρα, που είναι και η νοτιότερη κορυφή της οροσειράς, και το Ta'a Musa με υψόμετρο 2.669 μέτρα.
Το σύνορο μεταξύ της Συρίας και του Λιβάνου ορίζεται κατά μεγάλο μέρος του από την κορυφογραμμή της οροσειράς. Στον βορρά, ο Αντιλίβανος εκτείνεται μέχρι το γεωγραφικό πλάτος της συριακής πόλης Χομς. Στα δυτικά της οροσειράς βρίσκεται η Κοιλάδα Μπεκάα, που τη διαχωρίζει από την οροσειρά του Λιβάνου. Προς τα ανατολικά, στη Συρία, υπάρχει η Κοιλάδα Χελμπούν, μέσα στην οποία είναι κτισμένη η Δαμασκός.
Ρόμπερτ Μπάκερ
Ο δόκτωρ Ρόμπερτ Τόμας Μπάκερ (αγγλ.: Robert Thomas Bakker, γενν.: 24 Μαρτίου 1945) είναι Αμερικανός παλαιοντολόγος. Βοήθησε στην διαμόρφωση των σύγχρονων θεωριών για τους δεινόσαυρους, ιδιαίτερα υποστηρίζοντας ότι μερικοί δεινόσαυροι δεν ήταν ψυχρόαιμοι αλλά είχαν θερμό αίμα. Ο Μπάκερ μελέτησε ιδιαίτερα το οικολογικό πλαίσιο και τη συμπεριφορά των δεινοσαύρων. Το βιβλίο του Οι Αιρέσεις των Δεινοσαύρων, τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Ο Δρ. Ρόμπερτ Μπάκερ επίσης είναι λειτουργός στην Εκκλησία της Πεντηκοστής.
Αντιλίβανος
Κατηγορία:Οροσειρές του Λιβάνου Κατηγορία:Οροσειρές της Συρίας Κατηγορία:Οροσειρές του Ισραήλ
Ρόμπερτ Μπάκερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλαιοντολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί βιολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Τριπολίτιδα
Η περιοχή είχε οικιστικές εγκαταστάσεις από την αρχαιότητα, και για πρώτη φορά έγινε γνωστή ως μέρος της Καρχηδονιακής αυτοκρατορίας. Μετά την ήττα της Καρχηδόνας στους Καρχηδονιακούς Πολέμους, η Αρχαία Ρώμη οργάνωσε την περιοχή (μαζί με τη σημερινή Τυνησία και την ανατολική Αλγερία), σε μία επαρχία γνωστή ως Αφρική, και την έθεσε υπό τη διοίκηση ενός ανθυπάτου (proconsul). Κατά τη διάρκεια των Διοκλητιανών μεταρρυθμίσεων στα τέλη του 3ου αι., όλη η Βόρεια Αφρική τοποθετήθηκε στη νεοσύστατη διοίκηση Αφρικής, της οποίας η Τριπολίτιδα ήταν συστατική επαρχία.
Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 5ο αι., η Τριπολίτιδα άλλαξε χέρια μεταξύ των Βανδάλων και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μέχρι που καταλήφθηκε κατά τη Μουσουλμανική κατάκτηση του Μαγκρέμπ τον 8ο αι. Ήταν μέρος της περιοχής, που ήταν γνωστή στον ισλαμικό κόσμο ως Iφρικίγια, τα όρια της οποίας αντικατοπτρίζουν χονδρικά εκείνα της παλαιάς ρωμαϊκής επαρχίας της Ανθυπατικής Αφρικής. Αν και ονομαστικά υπό την επικυριαρχία του χαλιφάτου των Αββασιδών, οι τοπικές δυναστείες, όπως οι Αγλαβίδες και αργότερα το χαλιφάτο των Φατιμιδών, ήταν πρακτικά ανεξάρτητες. Οι γηγενείς Βέρβεροι, που είχαν κατοικήσει στην περιοχή τοπικά για αιώνες πριν από την άφιξη των Αράβων, ίδρυσαν τη δική τους ιθαγενή δυναστεία των Χαφσιδών επάνω από την Iφρικίγια τον 13ο αι. και από τότε έλεγχαν την περιοχή, μέχρι να κατακτηθεί από την Οθωμανική αυτοκρατορία τον 15ο αι., που καθιέρωσε την οθωμανική Τριπολίτιδα ως διακριτή επαρχία. Η Τριπολίτιδα έγινε ιταλική αποικία το 1911.
Μετά τον σχηματισμό της Λιβύης το 1934, η επαρχία της Τριπολίτιδας ορίστηκε ως μία από τις τρεις κύριες επαρχίες της χώρας, μαζί με την επαρχία Κυρηναϊκής στα ανατολικά και την επαρχία Φεζάν στα νότια.
Ορισμός
αριστερά|μικρογραφία| 1818 Χάρτης τού Πίκερτον της Βόρειας Αφρικής, τμήμα. Ιστορικά, το όνομα Τρίπολη προσδιόριζε μία περιοχή και όχι μία πόλη, όπως σήμερα στα αραβικά η ίδια λέξη Tαραμπλούς (طرابلس) χρησιμοποιείται τόσο για την πόλη, όσο και για την περιοχή. Η αραβική λέξη όταν χρησιμοποιείται μόνη της, εννοεί ότι σημαίνει μόνο την πόλη. Για να ορίσετε την Τριπολίτιδα στα αραβικά, απαιτείται χαρακτηρισμός όπως "πολιτεία", "επαρχία" ή "σαμπιγιάχ".
Η περιοχή της Τρίπολης ή Τριπολίτιδα προέρχεται από το ελληνικό όνομα Τρίπολις «τρεις πόλεις», και αναφέρεται στις πόλεις Οία, Σαβράθα και Μεγάλη Λέπτις. Η Οία ήταν η μόνη από τις τρεις πόλεις που επέζησε από την αρχαιότητα, και έγινε γνωστή ως Τρίπολη. Σήμερα η Τρίπολη είναι η πρωτεύουσα της Λιβύης και το βορειοδυτικό τμήμα της χώρας.
Εκτός από την Τρίπολη, οι ακόλουθες είναι από τις μεγαλύτερες και πιο σημαντικές πόλεις της Τριπολίτιδας: Mισράτα, Zαβίγια (κοντά στην αρχαία Σαβράθα), Γκαργιάν, Κομς (κοντά στην αρχαία Μεγάλη Λέπτιν, Leptis Magna), Tαρχούνα και Σύρτη.
Αρχαιότητα
Η πόλη της Οίας, στη θέση της σύγχρονης Τρίπολης, ιδρύθηκε από τους Φοίνικες τον 7ο αι. π.Χ. Κατακτήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα από τους Έλληνες αποίκους της Κυρηναϊκής, οι οποίοι με τη σειρά τους εκτοπίστηκαν από τους Καρχηδόνιους της Καρχηδόνας. Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία κατέλαβε την Τριπολίτιδα το 146 π.Χ. και η περιοχή ευημερούσε κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η λατινική ονομασία Regio Tripolitania χρονολογείται στον 3ο αι. Οι Βάνδαλοι την κατέλαβαν το 435, και με τη σειρά τους αντικαταστάθηκαν κατά την ανάκτηση από τη Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 530, υπό την ηγεσία του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ και του στρατηγού του Βελισάριου.
Μεσαίωνας
Τον 7ο αι. η Τριπολίτιδα κατακτήθηκε από το χαλιφάτο Ρασιντούν και κληρονομήθηκε από τους απογόνους του, το χαλιφάτο των Ομεϋαδών και το χαλιφάτο των Αββασιδών. Το χαλιφάτο των Φατιμιδών κυβέρνησε από την Τυνησία έως τη Συρία. Στη δεκαετία του 1140, οι Ιταλο-Νορμανδοί εισέβαλαν στην Τρίπολη, αλλά εκδιώχθηκαν από την εξέγερση που σάρωσε την περιοχή το 1156. Ο Aμπού Ζαχαρίγια Γιαχγιά, ένας υποτελής των Αλμοαδών, ίδρυσε ένα ανεξάρτητο κράτος στην Τυνησία το 1229, και πήρε τον έλεγχο της Τριπολίτιδας λίγο αργότερα. Έπειτα οι Χαφσίδες έλεγχαν την περιοχή μέχρι την Οθωμανική κατάκτηση το 1553.
Σύγχρονη ιστορία
μικρογραφία| Αναλυτικός χάρτης της Τριπολίτιδας μικρογραφία| Σημαία του [[Οθωμανική Τριπολίτιδα|βιλαετίου Τριπολίτιδας (1864–1911).]] μικρογραφία|170x170εσ| Επίσημο εθνόσημο της Ιταλικής Τριπολίτιδας. Η Οθωμανική Τριπολίτιδα (ایالت طرابلس غرب) εκτείνεται πέρα από την περιοχή της Τριπολίτιδας, συμπεριλαμβανομένης και της Κυρηναϊκής. Η Τριπολίτιδα έγινε ουσιαστικά ανεξάρτητη υπό τους ηγεμόνες της δυναστείας Καραμανλί από το 1711, έως ότου επιβλήθηκε εκ νέου ο Οθωμανικός έλεγχος από τον Μαχμούτ Β' το 1835. Η οθωμανική κυριαρχία παρέμεινε μέχρι το 1911-1912, όταν καταλήφθηκε από την Ιταλία στον Ιταλο-τουρκικό πόλεμο. Η Ιταλία παραχώρησε επίσημα αυτονομία μετά τον πόλεμο, αλλά σταδιακά κατέλαβε την περιοχή.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μία Αραβική Δημοκρατία, η Al-Jumhuriya al-Trabulsiya, ή « Τριπολιτανική Δημοκρατία», κήρυξε την ανεξαρτησία της Τριπολίτιδας από την Ιταλική Λιβύη. Την ανακήρυξη της Τριπολιτανικής Δημοκρατίας το φθινόπωρο του 1918 ακολούθησε επίσημη διακήρυξη ανεξαρτησίας στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού το 1919 (Συνθήκη των Βερσαλλιών). Αυτή ήταν η πρώτη επίσημα δηλωμένη δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης στον αραβικό κόσμο, αλλά κέρδισε ελάχιστη υποστήριξη από τις διεθνείς δυνάμεις και διαλύθηκε μέχρι το 1923. Η Ιταλία υπό τον φασίστα δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι κατάφερε να αποκαταστήσει τον πλήρη έλεγχο της Λιβύης μέχρι το 1930.
Αρχικά διοικούμενη ως μέρος μίας ενιαίας αποικίας, η ιταλική Τριπολιτανία ήταν ξεχωριστή αποικία από τις 26 Ιουνίου 1927 έως τις 3 Δεκεμβρίου 1934, όταν συγχωνεύτηκε στη Λιβύη. Οι Ιταλοί φασίστες κατασκεύασαν τη Μαρμάρινη Αψίδα ως μία μορφή αυτοκρατορικής αψίδας θριάμβου, στα σύνορα μεταξύ Τριπολίτιδας και Κυρηναϊκής κοντά στην ακτή.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αρκετές εκστρατείες με κινητά τεθωρακισμένα οχήματα διέσχισαν τις παράκτιες ερήμους της Βόρειας Αφρικής αλλεπάλληλα μπρος-πίσω μεταξύ των πρώτων Ιταλών Φασιστών και των Βρετανών, ενώ σύντομα προσχώρησαν οι Γερμανοί Ναζί το 1941. Η Λιβύη τελικά καταλήφθηκε από τους δυτικούς Συμμάχους: οι Βρετανοί μετακινήθηκαν δυτικά από την Αίγυπτο μετά τη νίκη τους στο Ελ Αλαμέιν τον Οκτώβριο του 1942 εναντίον του Γερμανού στρατάρχη Έρβιν Ρόμελ και των Aφρικανικών Σωμάτων του, και οι Αμερικανοί από τα δυτικά μετά από αποβιβάσεις στην επιχείρηση Πυρσός στο Μαρόκο και την Αλγερία τον Νοέμβριο του 1942. Από το 1942 συνεχίζοντας μέχρι το τέλος τού πολέμου το 1945 έως το 1951, όταν η Λιβύη κέρδισε την ανεξαρτησία, η Τριπολίτιδα και η περιοχή της Κυρηναϊκής διοικούνταν από τη Βρετανική Στρατιωτική Διοίκηση. Η Ιταλία αποκήρυξε επισήμως την αξίωση επί της επικράτειας το 1947.
Η Τριπολίτιδα διατήρησε την ιδιότητά της ως επαρχίας στο βασίλειο της Λιβύης από το 1951 έως το 1963, όταν αντικαταστάθηκε από ένα νέο σύστημα κυβερνήσεων, το οποίο χώριζε την Τριπολίτιδα στις επαρχίες Κομς, Zαβίγια, Τζαμπάλ αλ Γκαρμπί, Mισράτα και Tαραμπουλούς.
Σύγχρονη λατινική ιεραποστολική δικαιοδοσία: Αποστολικό Βικαριάτο Τριπολιτάνας (αργότερα μετονομάστηκε από την έδρα της Βεγγάζη).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τριπολιτανία Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά
Καρβαζόλιο
Το καρβαζόλιο είναι μια αρωματική ετεροκυκλική οργανική χημική ένωση. Η δομή του είναι τρικυκλική, με δυο βενζολικούς δακτυλίους συμπυκνωμένους εκατέρωθεν ενός πενταμελούς αζωτούχου δακτυλίου. Μπορεί να θεωρηθεί ότι η δομή του προέρχεται από το δικυκλικό μόριο του ινδολίου, στο οποίο ένας επιπλέον δακτύλιος βενζολίου έχει συμπυκνωθεί στον δεσμό 2-3 του πενταμελούς ινδολικού δακτυλίου.
Σύνθεση
Μια κλασική εργαστηριακή σύνθεση του καρβαζολίου είναι η κυκλοποίηση Borsche–Drechsel.
450px|Σύνθεση Borsche–Drechsel
Το πρώτο στάδιο αποτελείται από συμπύκνωση φαινυλυδραζίνης με κυκλοεξανόνη προς την αντίστοιχη ιμίνη. Το δεύτερο στάδιο είναι μια αντίδραση μετάθεσης που καταλύεται από υδροχλωρικό οξύ και καταλήγει σε κυκλοποίηση προς τετραϋδροκαρβαζόλιο. Μια παραλλαγή της αντίδρασης είναι η πραγματοποίηση και των δύο σταδίων σε ένα μόνο βήμα, εφόσον η αντίδραση πραγματοποιηθεί σε οξικό οξύ. Τέλος, το τετραϋδροκαρβαζόλιο οξειδώνεται προς καρβαζόλιο με χρήση ερυθρού μολύβδου.
440px|Σύνθεση Bucherer
Μια τρίτη μέθοδος σύνθεσης είναι η αντίδραση Graebe–Ullmann, η οποία περιλαμβάνει σχηματισμό ενδιάμεσου διαζωνιακού άλατος που μετατρέπεται αμέσως σε 1,2,3-τριαζόλιο. Το τριαζόλιο όμως είναι ασταθές και με αύξηση της θερμοκρασίας μετατρέπεται σε καρβαζόλιο με έκλυση αερίου αζώτου. 440px
Χρήσεις
Το καρβαζόλιο χρησιμοποιείται στην παραγωγή χρωστικών και στη βιομηχανία πολυμερών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες Κατηγορία:C12 Κατηγορία:Ινδόλες
Ντμίτρι Κοζάκ
Εντός της Κυβέρνησης Βλαντιμίρ Πούτιν 2007 ήταν υπουργός περιφερειακής ανάπτυξης. Από το 2004 έως το 2007 υπηρέτησε ως Προεδρικός Απεσταλμένος στην ομόσπονδη Περιοχή του Βόρειου και Νότιου Καυκάσου. Είναι γνωστός στενός συνεργάτης του Βλαντίμιρ Πούτιν, έχοντας εργαστεί μαζί του στη διοίκηση της πόλης της Αγίας Πετρούπολης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και στην συνέχεια έγινε ένα από τα πιο βασικά μέλη στις προεδρικές ομάδες του Πούτιν. Κατά τη διάρκεια των ρωσικών προεδρικών εκλογών του 2004 ήταν επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας της ομάδας του Πούτιν. Επίσης είχαν δημοσιευτεί στοιχεία ότι υπάρχει ενδεχόμενο να διαδεχθεί στην προεδρία τον Πούτιν το 2008. Τελικά στην προεδρία διαδέχθηκε τον Πούτιν ο σημερινός πρωθυπουργός της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1958 στο χωριό Μπαντούροβο (Бандурово), στην περιοχή Κιροβογκράντ της Ουκρανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ, (σημερινή Αγία Πετρούπολη), το 1985 με πτυχίο νομικής. Από το 1985 έως το 1989 εργάστηκε στο γραφείο του εισαγγελέα του Λένινγκραντ. Το 1989 άρχισε να δραστηριοποιείται στον τομέα των επιχειρήσεων, και εργάζεται ως επικεφαλής του νομικού τμήματος της κατασκευαστικής εταιρείας Μονολίτ-Κιροφστρόι (Монолит-Кировстрой) και νομικός επικεφαλής  σύμβουλος του Συνδέσμου Εμπορικών Λιμένων. Σήμερα είναι αναπληρωτής πρωθυπουργός εντός της κυβέρνησης Μεντβέντεφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Fast Auroral Snapshot Explorer
Ο Fast Auroral Snapshot Explorer (FAST) είναι δορυφόρος που εκτόξευσε η NASA προκειμένου να διεξαχθεί έρευνα στον χώρο της φυσικής του πλάσματος. Είναι ο δεύτερος δορυφόρος του Προγράμματος Small Explorer και κατασκευάστηκε στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόμπαρντ (Goddard Space Flight Center) της NASA.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε στις 21 Αυγούστου 1996 από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ με πύραυλο Pegasus XL. Τα πρώτα τρία χρόνια λειτουργίας του ήταν υπό την διαχείριση του Γκόμπαρντ, αλλά στην συνέχεια ο έλεγχος πέρασε στο Εργαστήριο Διαστημικών Επιστημών (Space Sciences Laboratory) που ανήκει στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ.
Ο FAST δημιουργήθηκε για να μελετηθούν και να μετρηθούν φαινόμενα που σχετίζονται με το Σέλας και παρατηρούνται και στους δύο Πόλους της Γης. Παρόλο που το όργανο για το Πείραμα Ηλεκτρικού Πεδίου έπαψε να λειτουργεί το 2002, ο υπόλοιπος επιστημονικός εξοπλισμός παρέμεινε ενεργός χωρίς προβλήματα μέχρι και το τέλος της επιστημονικής αποστολής την πρωτομαγιά του 2009. Various engineering tests were conducted afterward.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Small Explorer Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1996 Κατηγορία:Πρόγραμμα Explorer
Αλμπέρ Καρτιέ
Ο Αλμπέρ Καρτιέ, γεννημένος στις 22 Νοεμβρίου 1960 στην πόλη Βεσούλ (Vesoul) της Γαλλίας, είναι πρώην ποδοσφαιριστής και εν ενεργεία προπονητής ποδοσφαίρου. Από τον Αύγουστο του 2009 εως τον Ιανουαριο του 2010 ηταν στην τεχνική ηγεσία του Πανθρακικού Κομοτηνής.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Καρτιέ αγωνιζόταν ως αμυντικός. Όλη του την καριέρα αγωνίστηκε σε δύο ομάδες: στη Νανσί κατά την περίοδο 1980-1987 και στην Μετς από το 1987 έως το 1995, οπότε και ολοκλήρωσε την καριέρα του.
Προπονητική καριέρα
Ο Καρτιέ ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα ως βοηθός προπονητή στην Μετς όπου τον Δεκέμβριο του 2000 ανέλαβε ως πρώτος προπονητής. Ακολούθησαν οι Γκενιόν (2002-2004), Λα Λουβιέρ (2004-2005), Βρυξέλλες (2005-2008) και Τούμπιζε Βελγίου (2008-2009). Από τον Αύγουστο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2010 ήταν προπονητής του Πανθρακικού αλλά η πενιχρή συγκομιδή βαθμών μόλις 2 σε 14 αγώνες πρωταθλήματος οδήγησαν τον Γάλλο προπονητή στην λύση της συνεργασίας με την ομάδα της Κομοτηνής.Τον Σεπτέμβριο του 2010 ανέλαβε την βελγική Έουπεν παρά την προσπάθεια και κάποια καλά αποτελέσματα έλυσε τη συνεργασία του με το βελγικό σύλλογο ως αποτέλεσμα της ήττας από τη Σαρλερουά στα μπαράζ παραμονής.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανθρακικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Μετς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Βρυξέλλες Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Γκενιόν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΡΑΑ Λουβιερουάζ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΡΑΕΚ Μονς
EAN
thumbnail|Ένας αριθμός του κώδικα EAN-13 (GTIN-13) σε αριθμητική και στην αντίστοιχη ραβδοκωδική μορφή.
Το EAN είναι ένας μηχαναγνώσιμος ραβδοκώδικας ή αλλιώς ένας μηχαναγνώσιμος αριθμός. Ο ραβδοκώδικας είναι ένα υπερσύνολο του αρχικού 12-ψήφιου συστήματος καθολικής κωδικοποίησης προϊόντων (UPC) που είχε αναπτυχθεί στη Βόρεια Αμερική. Ο ραβδοκώδικας κώδικας ΕΑΝ-13 καθορίζεται από τον οργανισμό προτύπων GS1. Στην Ιαπωνία ονομάζεται ΙΑΝ. Οι κώδικες UPC, EAN, και ΙΑΝ καλούνται συλλογικά παγκόσμιοι κώδικες εμπορικών αγαθών (αγγλ. Global Trade Item Numbers, GTIN), αν και μπορούν να εκφραστούν σε διάφορους τύπους ραβδωτών κωδίκων.Οι γραμμοκώδικες EAN χρησιμοποιούνται παγκοσμίως για αναζήτηση στο σημείο λιανικής πώλησης, αλλά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως αριθμοί για άλλους σκοπούς, όπως χονδρική παραγγελία ή λογιστική.
Σχέσεις Ελλάδας-Κατάρ
Οι σχέσεις Ελλάδας–Κατάρ αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Κράτους του Κατάρ. Οι σχέσεις σχηματίστηκαν το 1973.
Διπλωματική εκπροσώπηση
Η Ελλάδα εγκαινίασε την πρεσβεία στην Ντόχα το 2007. Ο Κωνσταντίνος Ορφανίδης είναι ο επικεφαλής της από το 2016. Το Κατάρ έχει πρεσβεία στην Αθήνα από το 2008. Ο Αμπντουλαζίζ Αλί Αλ-Νάαμ υπηρετεί ως πρέσβης του Κατάρ στην Ελλάδα από το 2016.
Μετά το κλείσιμο της πρεσβείας της Αιγύπτου στο Κατάρ, το 2017, η ελληνική πρεσβεία στη Ντόχα συμφώνησε να αντιπροσωπεύει διπλωματικά τους αιγύπτιους πολίτες.
Διπλωματικές επισκέψεις
Τον Μάρτιο του 2009, ο Έλληνας Αναπληρωτής Πρωθυπουργός Θεόδωρος Πάγκαλος πραγματοποίησε επίσκεψη στο Κατάρ.
Στρατιωτικές
Έχουν υπογραφεί αρκετές στρατιωτικές συμφωνίες μεταξύ του Κατάρ και της Ελλάδας, όπως η συμφωνία για τις κοινές εκπαιδευτικές ασκήσεις και ένα μνημόνιο κατανόησης μεταξύ της κυβέρνησης του Κατάρ, την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων και την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία.
Επιχειρήσεις και οικονομία
Τον Ιανουάριο του 2013, το τμήμα ακινήτων της Αρχής Επενδύσεων του Κατάρ Qatari Diar ενεπλάκη σε μια προσπάθεια για την ανάπλαση του Διεθνές Αεροδρομίου του Ελληνικού, αλλά αποφάσισε να αποσυρθεί από τη δημοπρασία. Αργότερα αυτό το μήνα, η εταιρεία ανακάλεσε την αποχώρησή της μετά από επίσκεψη του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στην Ντόχα. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, η κυβέρνηση του Κατάρ συμφώνησε να δημιουργήσει ένα κοινό ταμείο 1.34 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να βοηθήσει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα ώστε να ενισχυθεί η πληγμένη από την ύφεση οικονομία της. Επίσης, το 2013, ένα άλλο τμήμα από την Αρχή Επενδύσεων του Κατάρ, η Qatar Holding, επένδυσε ποσό 1.2 δισ. ευρώ στη βιομηχανία εξόρυξης χρυσού της βόρειας Ελλάδας.
Ένα κοινό επιχειρηματικό συμβούλιο ιδρύθηκε το 2015. Ο κύκλος εργασιών του εμπορίου είναι χαμηλός. Το 2017, ο συνολικός όγκος του διεθνούς εμπορίου ήταν 372 εκατομμύρια δολάρια.
Όσον αφορά τη συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων, η ελληνική εταιρεία Anangel Maritime Services υπέγραψε μια συμφωνία κοινοπραξίας με την Nakilat με έδρα το Κατάρ για να απασχολήσει 10 από τα πλοία της για να μεταφέρει υγροποιημένο φυσικό αέριο. Υπήρχαν περίπου 7 ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Κατάρ το 2017.
Μετανάστευση
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών του Κατάρ, υπάρχουν 2.200 Έλληνες μετανάστες στο Κατάρ το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καταρ Κατηγορία:Πολιτική του Κατάρ
Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ελλάδα)
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ιδρύθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1983 από την πρώτη Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου με τον Νόμο 1397/1983 στα πλαίσια μεταρρύθμισης και αναβάθμισης της δημόσιας υγείας και της λειτουργικής ενοποίησης των δημόσιων υποδομών περίθαλψης. Σκοπός του είναι η ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική κάλυψη των αναγκών του ελληνικού πληθυσμού και όσων διαμένουν στην Ελλάδα, μέσω της παροχής δωρεάν υπηρεσιών. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2021, στο Ε.Σ.Υ. δόθηκαν 4.256.596.000 €. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σε έκθεση του το 2000 κατέταξε το ΕΣΥ δέκατο τέταρτο (14ο) παγκοσμίως στη μετρική παράμετρο «γενική επίδοση συστήματος υγείας» (Αγγλικά: "overall health system performance"). Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, υπάρχουν 6,2 ιατροί κάθε ειδικότητας ανά 1.000 κατοίκους και 1,2 μονάδες ΝΠΔΔ ανά 100.000. Το 47,8% των Ελλήνων απολαμβάνει πολύ καλή υγεία.
Οι υπηρεσίες υγείας οφείλουν να παρέχονται απρόσκοπτα και ισότιμα σε όλους τους πολίτες ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική τους κατάσταση μέσα από ένα ενιαίο και αποκεντρωμένο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αιχμή του συστήματος ήταν η δημιουργία Κέντρων Υγείας, περιφερειακών και νομαρχιακών Νοσοκομείων στην Ελλάδα. Η μεταρρύθμιση αυτή εισήχθη με το προαναφερθέντα νόμο 1397 του 1983.
Τον Δεκέμβριο του 2022, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής Μητρώου Δημοσίων Υπαλλήλων, υπηρετούσαν 89.710 άνθρωποι, μειωμένοι κατά -12,96% με το 2019.
Ιστορία
Στον δέκατο ένατο αιώνα, με το Ελληνικό κράτος να έχει πρόσφατα ιδρυθεί, το 1833 καθιερώθηκε ο θεσμός του τότε «νομιάτρου», με σημερινές αρμοδιότητες νομιάτρου και ιατροδικαστή. Ένα χρόνο αργότερα ιδρύθηκε το Ιατροσυνέδριο, μια γραμματεία του τότε Υπουργείου Εσωτερικών η οποία λειτουργούσε ως γνωμοδοτικό όργανο. Το 1836 ιδρύθηκε το πρώτο νοσοκομείο, το Πολιτικό Νοσοκομείο, και το πρώτο δημόσιο ταμείο ασφάλισης, το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο, το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 1861. Το ίδιο έτος ιδρύθηκε το Ταμείο Συντάξεων Δημοσίων Υπαλλήλων ενώ το επόμενο έτος δημοσιεύθηκε ο Νόμος ΨΜΒ΄ (1862) «Περί συστάσεως φρενοκομείων».
Στην προπολεμική περίοδο, η κυβέρνηση Βενιζέλου από το 1910 ως το 1915 ξεκίνησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο σύστημα υγείας της χώρας, όπως ο Νόμος 3934 του 1911 ο οποίος υποχρεώνει τους εργοδότες στην ασφάλιση των εργαζομένων, ο Νόμος 281 του 1914 ο οποίος θέσπισε το επίδομα τοκετού και έδωσε τη δυνατότητα ίδρυσης ταμείων αλληλοβοήθειας, και ο Νόμος 551 του 1915 ο οποίος προβλέπει την υποχρεωτική αποζημίωση πιθανού εργατικού ατυχήματος. Το 1922 ιδρύθηκε το Υπουργείο Υγιεινής και Πρόνοιας. Έναν χρόνο αργότερα η χώρα διαιρέθηκε σε πέντε Υγειονομικές Περιφέρειες και για κάθε νομό συστάθηκε ένα Συμβούλιο Υγείας. Το 1925 εισήχθηκε ο θεσμός των Λαϊκών Ιατρείων. Βάσει του Νόμου 6298 του 1934 ιδρύθηκε το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.) το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 1937. Με τον Αναγκαστικό Νόμο 965 του 1937 τα νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας έλαβαν τη μορφή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.).
Στην μεταπολεμική περίοδο, με τον Νόμο 2592 του 1953 καθιερώθηκε η αποκέντρωση του συστήματος, υπήχθησαν όλες οι μονάδες υγείας στο Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας και επιχειρήθηκε η αναλογική κατανομή των νοσοκομειακών κλινών. Με τον Νόμο 1316 του 1983 ιδρύθηκε ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.), η Εθνική Φαρμακοβιομηχανία και η Κρατική Φαρμακαποθήκη
Με τον Νόμο 1397 του 1983 ενοποιήθηκε και ονομάστηκε ως τέτοιο το Εθνικό Σύστημα Υγείας και δημιουργήθηκαν τα Κέντρα Υγείας. Μέχρι τότε λειτουργούσαν ογδόντα ασφαλιστικά ταμεία υγείας με 6 κλίνες /1000 κατοίκους και 103 υγειονομικούς/100.000 κατοίκους.
Το 2001 με τον ν.2889/2001 συγκροτούνται δεκαέξι Υγειονομικές Περιφέρειες με υπαγωγή στο ΠΕΣΥ (Περιφερειακό Σύστημα Υγείας). Το 2005, με τον ν.3329/2005 συγχωνεύθηκαν σε επτά.
Δομή
Το Σύστημα αποτελείται από επτά (7) Υγειονομικές Περιφέρειες (Υ.Π.): Αττικής, Πειραιώς και Αιγαίου, Μακεδονίας, Μακεδονίας και Θράκης, Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδος, Πελοποννήσου, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδος, και Κρήτης) οι οποίες διοικούν τρεις (3) βαθμούς Φροντίδων Υγείας (Α΄, Β΄ και Γ΄), ως εξής:
Εκτός των παραπάνω τριών κύριων κατηγοριών, υπάρχουν διάσπαρτα Αγροτικά και Περιφερειακά Ιατρεία (συντμ. Α.Ι. και Π.Ι.) στην Ελληνική επικράτεια τα οποία διοικούνται από τις επτά Υγειονομικές Περιφέρειες.
Για τους ασφαλισμένους προβλέπεται η παροχή υπηρεσιών υγείας και από τον Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.) και τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (συντμ. Ε.Ο.Π.Υ.Υ., γνωστού μεταξύ 2014 ως 2017 ως Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας, συντμ. Π.Ε.Δ.Υ.), ενώ από το 2016 διασφαλίζεται η δωρεάν πρόσβαση των ανασφάλιστων και των ευάλωτων ομάδων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2013
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2013 διεξήχθη στις 24 Φεβρουαρίου στην Πύλη Τρικάλων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο '''Γ.Α.Σ. Ιλισσός''' για έκτη φορά στην ιστορία του θεσμού.
Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ελλάδα)
Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας
Το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (συντμ. Ε.Κ.Α.Β.) έχει σκοπό την αποστολή εξειδικευμένου προσωπικού στον τόπο ενός εκτάκτου συμβάντος, για την παροχή άμεσης βοήθειας και διακομιδής πασχόντων ατόμων προς τους πλησιέστερους υγειονομικούς σχηματισμούς (νοσοκομεία, κέντρα υγείας). Η επικοινωνία γίνεται μέσω του 112 ή του 166.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2013
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2013 Κατηγορία:Νομός Τρικάλων
Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ελλάδα)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υγεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Υγειονομική περίθαλψη ανά χώρα
2729 Ουρούμτσι
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ουρούμτσι εκτιμάται σε 18,96 ± 1,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,135 ± 0,030. Ο Ουρούμκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 8 λεπτά, μία ταχεία περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ουρουμκι
Death Magnetic
Death Magnetic είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο δίσκου του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Metallica, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου του 2008 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Warner Bros. Το συγκεκριμένο άλμπουμ χαρακτηρίστηκε από κριτικούς και κοινό ως η επιστροφή στον κλασικό ήχο των πρώτων άλμπουμ των Metallica και είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος με τον Ρόμπερτ Τρουχίγο στη σύνθεση τους.
Σύνθεση και ηχογράφηση
Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2004, ο Τζέιμς Χέτφιλντ δήλωσε ότι το συγκρότημα ήλπιζε να επιστρέψει στο στούντιο το 2005 με σκοπό την ηχογράφηση του ένατου τους δίσκου. Κάτι τέτοιο δεν πραγματοποιήθηκε στο επιθυμητό χρονικό διάστημα αλλά το 2006, με τον Λαρς Ούλριχ να αποκαλύπτει ότι το συγκρότημα είχε ήδη συνθέσει 6-7 τραγούδια. Επίσης, έγινε γνωστό ότι παραγωγός του δίσκου θα ήταν ο Ρικ Ρούμπιν και όχι ο Μπομπ Ροκ, ο οποίος είχε κάνει την παραγωγή όλων των δίσκων τους από το 1991 και έπειτα.
Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν σε τρία στούντιο, τα "Sound City Studios" στο Βαν Νάις της Καλιφόρνια, τα "Shangri La Studios" στο Μαλιμπού και τα "HQ" στο Σαν Ραφαέλ. Στις 14 Μαρτίου 2007, στην επίσημη ιστοσελίδα των Metallica ανακοινώθηκε ότι το συγκρότημα μετέβη από τα "HQ" στα "Sound City Studios". Τρεις μήνες αργότερα, ο Ρόμπερτ Τρουτζίλο προέβλεψε την πιθανή κυκλοφορία του άλμπουμ τον Φεβρουάριο του 2008. Τουλάχιστον δεκαπέντε τραγούδια παρέμειναν εκτός δίσκου, τέσσερα εκ των οποίων συμπεριλήφθηκαν στο ΕΡ "Beyond Magnetic", το 2011.
Ο τίτλος του άλμπουμ προέρχεται από στίχο του τραγουδιού "My Apocalypse", ενώ ένας άλλος πιθανός τίτλος ήταν το"Songs of Suicide and Forgiveness".
Κυκλοφορία και ανταπόκριση
Στις αρχές του 2008 ανακοινώθηκε η καθυστέρηση της κυκλοφορίας του άλμπουμ μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2008. Ο δίσκος ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς και κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου σε όλο τον κόσμο εκτός της Αυστραλίας, όπου εκδόθηκε την επομένη.
Ο δίσκος κέρδισε την πρώτη θέση στις λίστες με τα άλμπουμ της χρονιάς στο "Kerrang!", το "Metal Hammer" και το "Revolver", ενώ το περιοδικό "TIME" το κατέταξε τρίτο και το "Rolling Stone" ένατο.
Το "Death Magnetic" σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ του Billboard κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του με πωλήσεις που ξεπέρασαν τις 490.000 αντίτυπα. Το γεγονός αυτό έκανε τους Metallica το πρώτο συγκρότημα το οποίο έχει πέντε συνεχόμενα # 1 στούντιο άλμπουμ στο ενεργητικό του. Ο δίσκος παρέμεινε στο # 1 για τρεις εβδομάδες και στις λίστες του Billboard για σχεδόν ένα χρόνο.
Επίσης, ανέβηκε στο # 1 σε 34 χώρες, μεταξύ αυτών η Μεγάλη Βρετανία, η Γερμανία, ο Καναδάς και η Αυστραλία. Πιο συγκεκριμένα, κατά την πρώτη του εβδομάδα, το "Death Magnetic" πούλησε πάνω 75.000 αντίτυπα στο Ηνωμένο Βασίλειο, 81.000 αντίτυπα στον Καναδά, 55.000 αντίτυπα στην Αυστραλία και 100.000 αντίτυπα στη Γερμανία.
Το άλμπουμ βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γερμανία και την Αυστραλία, τετραπλά πλατινένιο στον Καναδά και πλατινένιο στη Μεγάλη Βρετανία.
Η περιοδεία του δίσκου
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ονομάστηκε "World Magnetic Tour" και ξεκίνησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2008 από το "Cow Palace" της Καλιφόρνια, με τους Metallica να δίνουν 28 συναυλίες στη Βόρεια Αμερική μέχρι τα τέλη της χρονιάς, συνεχίζοντας με άλλες δέκα ζωντανές εμφανίσεις τον Ιανουάριο του 2009. Το πρώτο ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας πραγματοποιήθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου και αρχές Μαρτίου με πέντε συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία και από μία σε Βέλγιο και Σουηδία, πριν επιστρέψουν στα τέλη του Μαρτίου για άλλες έξι εμφανίσεις και τον Μάιο για εννέα συναυλίες στη Σουηδία, τη Γερμανία και την Αυστρία.
Στις αρχές Ιουνίου, το συγκρότημα έδωσε τρεις συναυλίες στο "Foro Sol" της Πόλης του Μεξικού, για να συνεχίσει με 26 εμφανίσεις σε όλη την Ευρώπη. Μέχρι τα τέλη του 2009, οι Metallica συνέχισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, για να μεταβούν στη Λατινική Αμερική τον Ιανουάριο του 2010 και στην Κεντρική Αμερική δύο μήνες αργότερα, συνεχίζοντας την άνοιξη στην Ευρώπη και το Ισραήλ. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με εμφανίσεις στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και την Ιαπωνία, τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο του 2010.
Τραγούδια
Όλα τα τραγούδια γραμμένα από τους Metallica
Ντοριάνο Κόρτσταμ
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2014, υπέγραψε στον πρώτο του επαγγελματικό σύλλογο, με τη σλοβακική Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε, από την οποία δόθηκε άμεσα με δανεισμό στην Σλάβοϊ Τρεμπίσοφ.
Στις 17 Αυγούστου 2015, εντάχθηκε στην Ρόντα ΓΚ, όπου σε δύο σεζόν αγωνίστηκε μόνο στην ομάδα U21.
Πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στην Ίιρστε Ντιβίζι με την Αχίλλες '29 στις 6 Φεβρουαρίου 2017, σε έναν αγώνα εναντίον της ΦΚ Έιντχοφεν.
Τη σεζόν 2017-18, αγωνίστηκε στην ΦΚ Έιντχοφεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Κουρασάο Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κουρασάο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σλάβοϊ Τρεμπίσοφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αχίλλες '29 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Έιντχοφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2017
Βυζακηνή
Η Βυζακηνή, λατιν.: Byzacena ή 'Byzacium, Βυζάκιον, ήταν μία ύστερη ρωμαϊκή επαρχία στο κεντρικό τμήμα της ρωμαϊκής Βόρειας Αφρικής, που τώρα είναι περίπου η Τυνησία, χωρισμένη από την Ανθυπατική Αφρική (Africa Proconsularis).