cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έγκιλμαρ Β΄ του Όλντενμπουργκ
Βιογραφία
Έγινε κόμης του Όλντενμπουργκ το διάστημα 1108-1142.
Μετά τον θάνατό του (μεταξύ 1142 και 1153) τον διαδέχτηκε ο γιος του Χριστιανός Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1102 την Άιλικα του Βερλ-Ρίτμπεργκ, κόρη του Ερρίκου, κόμη του Ρίτμπεργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Σενάριο
Είδη
Μπορεί να αφορά μια θεατρική παράσταση, μια τηλεοπτική σειρά, μια κινηματογραφική ταινία, μια τηλεταινία, ένα κουτσομπολιό, ένα βιντεοκλίπ, ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, ένα κόμικ, ένα πορνογραφικό σκετσάκι, ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα ή μια παρουσίαση κάποιας εκδήλωσης. Ένα σενάριο μπορεί να είναι η πρωτότυπη δουλειά του σεναριογράφου, αλλά μπορεί να είναι και κάποια διασκευή ενός ήδη υπάρχοντος λογοτεχνικού ή θεατρικού έργου.
Περιγραφή
Το σενάριο δεν είναι λογοτεχνία, αλλά η απλή περιγραφή μιας ιστορίας που θα κληθεί να παραλάβει ο σκηνοθέτης και να της δώσει σάρκα και οστά. Παρ' όλα αυτά ακολουθεί πιστά τους κανόνες αφήγησης όπως αυτοί περιγράφονται στην Ποιητική του Αριστοτέλη. Γενικώς έχει έναν ήρωα, ένα θέμα, μία υπόθεση, ένα περιβάλλον, τους υπόλοιπες χαρακτήρες που θα πλαισιώσουν τον ήρωα και ένα δραματικό γιατί. Αυτό μπορεί να παρουσιαστεί δραματικά ή κωμικά ανάλογα με την επιθυμία του σεναριογράφου.
Μοτίβο
Στα αμέτρητα είδη σεναρίων που υπάρχουν, συμβαίνει πάντα το ίδιο πράγμα. Ο ήρωας κάνει ένα ταξίδι, έχει έναν στόχο και καλείται να προσπεράσει μια σειρά από εμπόδια για να καταφέρει να φτάσει από τη θέση Α στη θέση Β.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημιουργία ταινιών Κατηγορία:Ορολογία φιλμ και βίντεο Κατηγορία:Παραγωγή ταινιών
Δήμος Αμφιλοχίας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Αμφιλοχίας βρίσκεται στο νομό Αιτωλοακαρνανίας και έδρα του είναι η παραθαλάσσια πόλη Αμφιλοχία. Συνορεύει με το Δήμο Φυτειών και το Δήμο Στράτου στα νότια, με το Δήμο Ινάχου στα ανατολικά, με το Δήμο Μενιδίου στα βόρεια και με το Δήμο Μεδεώνος στα δυτικά.
Η υγειονομική κάλυψη των κατοίκων του Δήμου εξυπηρετείται από το Κέντρο Υγείας της Αμφιλοχίας. Επίσης, λειτουργούν 4 περιφερειακά ιατρεία στο Ανοιξιάτικο, στο Λουτρό, στα Σαρδίνια και στο Σπάρτο, τα οποία εξυπηρετούνται από αγροτικούς ιατρούς. Ακόμη, στην Αμφιλοχία έχει θεμελιωθεί το "Κέντρο Αποθεραπείας Φυσικής και Κοινωνικής Αποκατάστασης" ("ΚΑΦΚΑ"). Πρόκειται για ένα μεγάλο έργο, το οποίο δεν έχει τεθεί ακόμα σε πλήρη λειτουργία και πρόκειται να καλύψει τις ανάγκες αποθεραπείας και αποκατάστασης ασθενών με χρόνια νοσήματα, σε ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα. Η υγειονομική κάλυψη συμπληρώνεται και από το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι", μέσω του οποίου εξειδικευμένο προσωπικό επισκέπτεται και παρέχει βοήθεια σε ειδικές κατηγορίες κατοίκων.
Οι ανάγκες της βασικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καλύπτονται από 5 Παιδικούς Σταθμούς, 10 Νηπιαγωγεία, 17 Δημοτικά Σχολεία, 3 Γυμνάσια, 1 Ενιαίο Λύκειο και 1 Τεχνικό Λύκειο.
Τέλος, οι συγκοινωνιακές ανάγκες του δήμου μας εξυπηρετούνται από το ΚΤΕΛ Αμφιλοχίας και από ιδιωτικά ταξί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμφιλοχίας
Χριστιανική Ένωση (Ολλανδία)
Ιδρύθηκε το 2000 ως συγχώνευση της Μεταρρυθμιστικής Πολιτικής Συμμαχίας και της Μεταρρυθμιστικής Πολιτικής Ομοσπονδίας. Μετά τις εκλογές του 2006, ήταν το μικρότερο κόμμα της κυβέρνησης Μπαλκενέντε. Σε κάποιες εκλογές συνεργάστηκε με το πιο συντηρητικό Πολιτικό Κόμμα Μεταρρύθμισης το οποίο δεν επιθυμεί τη συμμετοχή του σε κάποια κυβέρνηση.
Καθώς είναι προτεσταντικό κόμμα, η Χριστιανική Ένωση βασίζει της αρχές της στη Βίβλο, ενώ υιοθετεί τις αρχές της αλληλεγγύης και της επιστασίας για την υποστήριξη των δημοσίων δαπανών και του περιβαλλοντισμού. Υποστηρίζει τη διατήρηση των χριστιανικών αρχών αλλά παράλληλα υποστηρίζει την ανεξιθρησκία. Το κόμμα είναι μετριοπαθώς συντηρητικό και συμμετέχει στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο μέσω της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Χριστιανικού Πολιτικού Κινήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
NGC 1533
Ο NGC 1533 είναι ραβδωτός φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Δοράς. Είναι ο έβδομος λαμπρότερος γαλαξίας της Ομάδος γαλαξιών Δοράδος και βρίσκεται 1° από το κέντρο της. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 5 Δεκεμβρίου 1834. Γύρω από τον γαλαξία υπάρχει πελώριος δακτύλιος (ή τόξο) Η I που συνδέεται με τα IC 2038 και IC 2039. Ο δακτύλιος είναι σε τροχιά με ακτίνα περίπου 32 kpc από το γαλαξιακό κέντρο. Όπως συμβαίνει με τους περισσότερους γαλαξίες αυτού του είδους, ο ρυθμός γεννέσεως νέων αστέρων είναι σχετικά μικρός. Η απόσταση του NGC 1533 από την Γη είναι, ανάλογα με την μελέτη, σε 19.4 ± 1.1 Mpc ή 18.6 ± 2.0 Mpc. Ο μέσος όρος των δύο εκτιμήσεων δίνει απόσταση της τάξεως των 19 mpec ή 62 εκατομμυρίων ετών φωτός.
Το 1970 ανιχνεύτηκε υπερκαινοφανής αστέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1533 Κατηγορία:Ραβδωτοί φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός)
Θυμαιτάδες
Οι Θυμαιτάδες (Θυμαιτάδαι), (ο δήμος: Θυμαιτάδων ή Θυμαιταδών), αναφερόμενες σπάνια ως Θυμοιτάδες ή Θυμοιτάδαι και εσφαλμένα σε μεταγενέστερες πηγές, ως Θυματάδες ή Θυματάδαι, ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος του άστεως της αρχαίας Αθήνας, της Ιπποθοωντίδας (περιοχή και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Με το ίδιο όνομα (Θυμαιτάδες) ονομάζονταν οι δημότες του δήμου αυτού.
Ονομασία
Ο δήμος πήρε το όνομά του, από τον μυθικό επώνυμο ήρωα, Θυμοίτη, γιο του Οξύντη και βασιλιά της αρχαίας Αθήνας. Ο Θυμοίτης ήταν ο τελευταίος στη διαδοχή της δυναστείας των Κεκροπιδών και των Θησειδών, (απογόνων του Θησέα), αφότου δολοφόνησε τον ετεροθαλή αδελφό του, τον Αφείδαντα και ανέλαβε το θρόνο. Ανατράπηκε, όμως τελικά, από τον Μεσσήνιο Ανδρόπομπο ή/και το γιο αυτού, τον Μέλανθο, της οικογένειας των Νηλειδών, ο οποίος ξεκίνησε τη δυναστεία των Μελανθιδών, για να τον ακολουθήσει ο γιος και διάδοχός του Κόδρος, ο οποίος υπήρξε και ο τελευταίος βασιλιάς της αρχαίας Αθήνας, καθώς από το θάνατό του και μετά ορίζονταν πλέον ισόβιοι άρχοντες, αρχικά με κριτήριο την κληρονομικότητα και από το 753 π.Χ. χωρίς κριτήριο, καθώς οι αρχαίοι Αθηναίοι άρχιζαν τις διεργασίες αυτές, οι οποίες οδήγησαν σταδιακά στην Αθηναϊκή Δημοκρατία.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος των Θυμαιταδών, ήταν δήμος του άστεως. Βρισκόταν στα δυτικά του κύριου οικισμού της αρχαίας Αθήνας, στα βορειοδυτικά του δήμου Πειραιά, στην περιοχή την οποία βρίσκεται σήμερα το σύγχρονο Κερατσίνι του Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Ιπποθοωντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν επίσης με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι των Θυμαιταδών
Ο δημότης των αρχαίων Θυμαιταδών ονομαζόταν Θυμαιτάδης, αν και μεταγενέστεροι συγγραφείς τον αναφέρουν εσφαλμένα ως: «Θυματάδης». Ο δήμος είχε λιμάνι, και πιθανώς και ναυπηγεία, από όπου κατασκεύασε πλοία και απέπλευσε κρυφά ο Θησέας για την Κρήτη, το οποίο ονομαζόταν «λιμάνι των Φώρων» (Φώρων λιμήν), δηλαδή «το λιμάνι των κλεφτών», επειδή σύχναζαν σε αυτό λαθρέμποροι, κυρίως λόγω της δύσκολης πρόσβασης από την ηπειρωτική χώρα. Ήταν μικρό κυκλικό λιμάνι–πορθμός, αλλά και η κύρια έξοδος προς τον κόλπο της Σαλαμίνας, η οποία, σύμφωνα με τον Edward Dodwell, εξακολουθεί να ονομάζεται με το ίδιο όνομα διαχρονικά. Το λιμάνι συνεχίζει να είναι και σήμερα σημείο εκκίνησης για τα οχηματαγωγά πλοία προς τη Σαλαμίνα, όπως και στην αρχαιότητα, και σήμερα είναι γνωστό ως το Πέραμα και ο δήμος του ως Δήμος Περάματος Αττικής. Ο κοντινός οικισμός αναφέρεται επίσης διαχρονικά, ως Αμφιάλη, καθώς όλη η γύρω περιοχή αυτή ονομαζόταν ακρωτήριο Αμφιάλης ή Αμφιάλη Άκρα (ἀμφί + ἅλς, δηλαδή περιοχή, η οποία έχει θάλασσα αμφίπλευρα) και μεταγενέστερα ολόκληρο η σημερινή ακτή μεταξύ Πέραματος - Σκαραμαγκά έφερε το όνομα "Ακτή Αμφιάλης".
Τα ερείπια δύο ναών του δήμου βρίσκονται, ο μεν πρώτος σε λόφο κοντά στην ακτή και ο δε δεύτερος περίπου μισό χιλιόμετρο πιο μακριά, στο δρόμο προς τον κύριο της Αθήνας. Ο δεύτερος αυτός ναός ήταν πιθανότατα αφιερωμένος στον Ηρακλή, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα σεβαστός στους κατοίκους των 4 δήμων, του Πειραιά, του Φαλήρου, της Ξυπετής και των Θυμαιταδών, οι οποίοι συναποτελούσαν την κοινότητα–ενότητα με την ονομασία “Τεράκωμος“ ή “Τεράκωμοι”, η οποία είχε το ιερό του Ηρακλή, ως κοινό σημείο. Σύμφωνα με την αρχαιολόγο Έφη Λυγκούρη: «Η αρχική κώμη του Πειραιά η οποία μαζί με τα γειτονικά χωριά, τους μετέπειτα δήμους της Ξυπετής (Νέο Φάληρο, Μοσχάτο), του Φαλήρου (Παλαιό Φάληρο) και των Θυμαιτάδων (Κερατσίνι) αποτελούσε σύμφωνα με τον Πολυδεύκη ένα τετράκωμο με κέντρο το ιερό του Ηρακλέους στα Καμίνια προς τιμήν του οποίου τελούνταν αγώνες». Μεταξύ των τεσσάρων αυτών δήμων - κωμών τελούνταν και αγώνες. Στα Καμίνια κοντά στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής της συνοικίας Απόλλωνα (ή, εναλλακτικά, στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη), πιθανολογείται ότι υπήρχε το Τετράκωμον Ηράκλειον, δηλαδή το κοινό ιερό προς τιμή του θεού Ηρακλή. Σε αυτό συνηγορεί η ανεύρεση επιγραφών με ονόματα νικητών κατά τους αγώνες στο Ηράκλειο.
Αυτός ο ναός βρισκόταν προς την πλευρά των Στενών της Σαλαμίνας και ήταν πάνω σε έναν από τους λόφους της περιοχής, που αναφέρονται και ως όρος Τρίκορφο, το οποίο αποτελεί επίσης τμήμα του όρους, γνωστού ως το Αιγάλεω Όρος, από το οποίο ο Ξέρξης παρακολούθησε την καταστροφή του περσικού στόλου κατά τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Το σημείο αυτό δεν προσφέρει πλήρη εικόνα προς τη θάλασσα, αλλά ο Ξέρξης πιθανώς το επέλεξε, ίσως επειδή ήταν κοντά στο λιμάνι, από το οποίο είχαν καταπλεύσει τα πλοία του.
Πολύ διάσημα προϊόντα, τα οποία προέρχονταν από το δήμο αυτόν, ήταν οι ονομαστές «θυμαιτίδες σισύρες» (σισύραι), οι οποίες ήταν ενδύματα, όπως γούνες, πανωφόρια, χλαίνες, κάπες, σκεπάσματα, τα οποία παράγονταν από δέρμα κατσίκας μαζί με τις τρίχες. Οι κάτοικοι των Θυμαιταδών ήταν επίσης διάσημοι και για τη δικομανή φύση τους.
Προσωπικότητες από τις Θυμαιτάδες
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο των Θυμαιταδών, όπως ο Γλαύκιππος ο Θυμαιτάδης, Διόγειτος ο Θυμαιτάδης, ο βουλευτής Διοπείθης ο Θυμαιτάδης γιος του Διογείτου, ο βουλευτής Δίυλλος ο Θυμαιτάδης γιος του Φανοδήμου κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Εκτελεστική εξουσία
Η εκτελεστική εξουσία, καλούμενη και διοικητική εξουσία, είναι η δεύτερη κατά σειρά διακριτή λειτουργία της ενιαίας κρατικής εξουσίας, μετά τη νομοθετική εξουσία και πριν τη δικαστική εξουσία που εκδηλώνονται σε κάθε δημοκρατικά ευνομούμενη Πολιτεία, σύμφωνα με την τριχοτόμηση της εξουσίας που προέβη ο Γάλλος φιλόσοφος Μοντεσκιέ, αναπτύσσοντας τον όρο που εισήγαγε για πρώτη φορά ο Άγγλος φιλόσοφος Τζων Λοκ.
Γενικά
Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, πρόσωπο που ασκούσε την εκτελεστική εξουσία ήταν ο Ηγεμόνας με το συμβούλιό του και ο διοικητικός μηχανισμός του κράτους εξαρτιόταν απ' αυτόν. Αργότερα, όταν αναπτύχθηκαν οι κοινοβουλευτικές μορφές διακυβέρνησης, η εκτελεστική εξουσία, σύμφωνα με τα συντάγματα, ανήκει μεν στον αρχηγό του κράτους, Βασιλέα ή Πρόεδρο, ασκείται όμως εν ονόματί τους από την κυβέρνηση, της οποίας προΐσταται ο πρωθυπουργός. Σε κάποιες σύγχρονες δημοκρατίες φέρεται η εκτελεστική εξουσία να ασκείται «εν ονόματι του λαού», τούτο όμως θα μπορούσε να έχει μια αληθοφάνεια μόνο σε περιπτώσεις κυβέρνησης εθνικής ενότητας ή σε λαϊκές επαναστάσεις. Σήμερα σ΄ όλες σχεδόν τις χώρες του δυτικού κόσμου και στις περισσότερες αραβικές την ευθύνη της εκτελεστικής εξουσίας φέρουν οι κυβερνήσεις ενώπιον των κοινοβουλίων. Χαρακτηριστικό παραμένει το γεγονός πως όταν σε μία χώρα ξεσπάει πολιτική κρίση μειώνεται η κοινοβουλευτική δράση και αναπτύσσεται η εκτελεστική εξουσία. Σε κάποιες δε χώρες με θεοκρατικό καθεστώς η άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας βασίζεται σε δογματισμούς και ιερά κείμενα. Τέλος στις χώρες που διατηρούν κομμουνιστικό καθεστώς ή έντονο σοσιαλιστικό, ο όρος αυτός είναι ανύπαρκτος, όπως και ο διαχωρισμός εξουσιών όπου εκεί ισχύει η αρχή της ενιαίας κρατικής εξουσίας, που «ανήκει στους εργαζόμενους μέσα από τα αντιπροσωπευτικά τους σώματα», δια των οποίων εκλέγεται η κυβέρνηση.
Αντικείμενο
Αντικείμενο της εκτελεστικής εξουσίας, σύμφωνα με συνταγματικές θεωρίες, είναι η επίβλεψη της εκτέλεσης των νόμων καθώς και η διεύθυνση των κρατικών υποθέσεων. Σύμφωνα με το είδος του πολιτεύματος κάθε χώρας η εκτελεστική εξουσία ανατίθεται στον ανώτατο άρχοντα (Ηγεμόνα, ή Πρόεδρο Δημοκρατίας κ.λπ.) και στην Κυβέρνηση. Αυτοί που ασκούν την Εκτελεστική, ή Διοικητική εξουσία, ονομάζονται «Διοικητικά όργανα» ή απλά «Όργανα» (του Κράτους).
Όργανα - διάκριση
1. Τα όργανα της εκτελεστικής εξουσίας διακρίνονται αρχικά σε ατομικά και συλλογικά όργανα. Ατομικά όργανα είναι εκείνα που τα αποτελούν φυσικά πρόσωπα π.χ. ο Υπουργός, ο Νομάρχης κ.λπ. Συλλογικά όργανα είναι εκείνα που αποτελούνται από πολλά πρόσωπα π.χ. «κυβέρνηση», «συμβούλια» κ.λπ. Εξ αυτών άλλα έχουν αποφασιστική αρμοδιότητα άλλα και γνωμοδοτική.
2. Μια δεύτερη διάκριση των οργάνων της εκτελεστικής εξουσίας είναι τα κεντρικά και τα περιφερειακά όργανα, τα οποία διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την έκταση της αρμοδιότητας. Τα μεν κεντρικά φέρονται να έχουν αρμοδιότητα σε όλη την επικράτεια, όπως π.χ. ο υπουργός, ο γενικός γραμματέας κ.λπ., ενώ τα περιφερειακά επί ορισμένης μόνο εδαφικής περιφέρειας, π.χ. ο Νομάρχης, ο Λιμενάρχης κ.λπ.
Οργάνωση
Γενικά όσον αφορά την οργάνωση της εκτελεστικής εξουσίας αυτή διακρίνεται ανάλογα από το ακολουθούμενο σύστημα διοίκησης το οποίο μπορεί να είναι είτε συγκεντρωτικό, είτε αποκεντρωτικό, ή ακόμα σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης ή σύστημα καθ΄ ύλη αυτοδιοίκησης. Εξ αυτών: Στο συγκεντρωτικό σύστημα τα κεντρικά όργανα έχουν και τις αποφασιστικές αρμοδιότητες. Αντίθετα στο αποκεντρωτικό σύστημα οι αποφασιστικές αρμοδιότητες ασκούνται από τα περιφερειακά όργανα. Στο σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης τις αποφασιστικές αρμοδιότητες για μια περιοχή ασκούν οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ), ενώ στο σύστημα της καθ΄ ύλη αρμοδιότητας τις αποφάσεις αυτές ασκούν αυτοτελή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΔΕΚΟ)
Γενικά
Της εκτελεστικής εξουσίας ηγείται ο ηγέτης της κυβέρνησης. Σε ένα προεδρικό σύστημα ο πρόεδρος της χώρας μπορεί να είναι και ηγέτης του κράτους, ενώ σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα είναι πολύ συχνά ο ηγέτης του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος στη νομοθετική εξουσία και συνήθως ονομάζεται πρωθυπουργός (όμως καγκελάριος στη Γερμανία και την Αυστρία). Στη Γαλλία ο πρόεδρος και ο πρωθυπουργός μοιράζονται την εκτελεστική εξουσία και αυτό το σύστημα έχει αναπαραχθεί σε διάφορες πρώην γαλλικές αποικίες. Ο ηγέτης της κυβέρνησης βοηθείται από τους υπουργούς, οι οποίοι συνήθως έχουν αρμοδιότητα σε συγκεκριμένο τομέα (π.χ. υγεία, εκπαίδευση, εξωτερικές υποθέσεις) και από μεγάλο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων.
Ρόλος της εκτελεστικής εξουσίας
Ο ακριβής ρόλος της εκτελεστικής εξουσίας εξαρτάται από το σύνταγμα της χώρας. Δεν είναι απαραίτητο όλες οι πιο κάτω λειτουργίες να ασκούνται από την κεντρική εκτελεστική εξουσία, ιδιαίτερα σε ομόσπονδες χώρες όπου μπορούν να ασκούνται από την τοπική αυτοδιοίκηση (βλέπε πιο κάτω).
Οι δύο κύριες λειτουργίες της εκτελεστικής εξουσίας είναι:
Η εκτελεστική εξουσία είναι επίσης υπεύθυνη για τη ρύθμιση πολλών (αν όχι όλων) των τομέων της οικονομίας, όπως:
Η εκτελεστική εξουσία δυνατό να παρέχει υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης. Στη χειρότερη περίπτωση, έχει ρόλο στη ρύθμισή τους. Μπορεί επίσης να λειτουργεί κρατική βιομηχανία και να προωθεί την έρευνα και τον πολιτισμό.
Σχέση με νομοθετική εξουσία
Παρόλο που η νομοθετική εξουσία έχει την ευθύνη να εγκρίνει τους νόμους του κράτους, εντούτοις συνήθως δεν έχει τη δυνατότητα να τους εφαρμόσει, όσον αφορά το προσωπικό και άλλη υποδομή. Η αναγκαιότητα για την αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων επιβάλλει τη συνεργασία μεταξύ νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας: η νομοθετική μπορεί να ψηφίσει «δωρεάν μπίρα για όλους», αλλά είναι η εκτελεστική που θα ρωτήσει «ποιος πληρώνει τον ζυθοποιό;»
Σε ορισμένες χώρες η εκτελεστική εξουσία έχει το δικαίωμα να ασκήσει βέτο σε μερικά ή όλα τα είδη νομοθεσίας, ή έστω να καθυστερήσει την έγκρισή τους επιμένοντας σε πιο αναλυτική συζήτηση των συνεπειών. Από την άλλη, η νομοθετική εξουσία επιβλέπει τις ενέργειες της εκτελεστικής και μπορεί να αντικαταστήσει τον ηγέτη της κυβέρνησης ή συγκεκριμένους υπουργούς με ψήφο (μη) εμπιστοσύνης ή μομφή. Αν η νομοθετική εξουσία αρνηθεί να συνεργαστεί με την εκτελεστική, π.χ. αν αρνηθεί να ψηφίσει τον προϋπολογισμό του κράτους, τότε ο ηγέτης του κράτους μπορεί να διαλύσει το νομοθετικό σώμα και να προκηρύξει νέες εκλογές.
Η νομοθετική εξουσία συνήθως παρέχει στην εκτελεστική τη δυνατότητα άσκησης περιορισμένης νομοθετικής εξουσίας, κυρίως για έκδοση διαταγμάτων ή υπουργικών αποφάσεων για συμπλήρωση νομοθεσίας με τεχνικές λεπτομέρειες ή σημεία τα οποία δυνατό να αλλάζουν συχνά (π.χ. χρεώσεις για κυβερνητικές υπηρεσίες). Η εκτελεστική εξουσία μπορεί επίσης να εκδώσει νομοθεσία σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Στις περισσότερες χώρες πάντως η δυνατότητα της εκτελεστικής εξουσίας να νομοθετεί οφείλει να απορρέει από συγκεκριμένη νομοθετική εξουσιοδότηση, να της το έχει επιτρέψει δηλαδή ρητά η νομοθετική εξουσία.
Σχέση με δικαστική εξουσία
Θεωρητικά, η εκτελεστική εξουσία υπόκειται στους νόμους (εκτός από την περίπτωση της δικτατορίας). Όμως η ακριβής δικαιοδοσία της δικαστικής εξουσίας για επίβλεψη στην εκτελεστική ποικίλλει από χώρα σε χώρα. Οι νόμοι που αφορούν την εκτελεστική εξουσία είναι γνωστοί ως διοικητική νομοθεσία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η εκτελεστική δεν υπόκειται σε άλλους νόμους, όπως για παράδειγμα τα ανθρώπινα δικαιώματα ή το πολεμικό δίκαιο. Σε κάποιες περιπτώσεις οι αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας μπορούν να αμφισβητηθούν ενώπιον δικαστηρίου. Κατά κανόνα, η δικαστική εξουσία έχει την εξουσία να ανατρέψει αποφάσεις της εκτελεστικής κατά περίπτωση, ενώ η νομοθετική εξουσία επιβλέπει την εκτελεστική σε ένα πιο γενικό (και πολιτικό) επίπεδο.
Όπως συμβαίνει και με τη νομοθεσία, η δικαστική εξουσία δεν είναι σε θέση να εφαρμόσει τις αποφάσεις της χωρίς τη βοήθεια της εκτελεστικής (π.χ. αστυνομική δύναμη, φυλακές). Η εκτελεστική είναι επίσης υπεύθυνη να παρέχει τα δικαστήρια και τις απολαβές των δικαστών: αυτή η τεχνική διοίκηση του δικαστικού συστήματος αποτελεί ευθύνη του υπουργού δικαιοσύνης.
Σε μερικές χώρες η εκτελεστική εξουσία έχει την ευθύνη να παίρνει νομικά μέτρα για το δημόσιο συμφέρον, όπως ποινική δίωξη εγκληματιών ή προστασία εκείνων που δεν μπορούν να υπερασπιστούν το άτομό τους (π.χ. παιδιά ή άτομα με ειδικές ανάγκες). Σε άλλες χώρες αυτή την ευθύνη την έχει η νομοθετική ή η δικαστική εξουσία, αν και η εκτελεστική παραμένει υπεύθυνη για την καθημερινή διοίκηση (π.χ. παροχή γραφείων και πληρωμή απολαβών).
Τοπική διοίκηση
Τα διάφορα κρατίδια ή επαρχίες σε ένα ομοσπονδιακό σύστημα έχουν τη δική τους εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία επιπρόσθετα στα αντίστοιχα σώματα σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Ακόμη και σε μη ομοσπονδιακά συστήματα, σχεδόν όλες οι χώρες έχουν κάποιου είδους τοπική διοίκηση, παρόλο που σε τέτοιες περιπτώσεις η εκτελεστική και (ιδιαίτερα) η δικαστική εξουσία είναι συχνά πολύ περιορισμένες. Η κατανομή εκτελεστικής εξουσίας ανάμεσα στην κεντρική κυβέρνηση και την τοπική διοίκηση ποικίλλει πολύ από χώρα σε χώρα: για παράδειγμα, η αστυνόμευση και η εκπαίδευση είναι ευθύνες της τοπικής διοίκησης στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά της κεντρικής κυβέρνησης στη Γαλλία. Ένα ακραίο παράδειγμα είναι η Ελβετία, όπου η εθνικότητα είναι θέμα που άπτεται στον κάθε δήμο, ενώ σχεδόν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα είναι ευθύνη της κεντρικής κυβέρνησης.
Η τοπική διοίκηση μπορεί να χρηματοδοτείται από τοπικούς φόρους (π.χ. φόρος ιδιοκτησίας), από κονδύλια της κεντρικής κυβέρνησης, ή από συνδυασμό των δύο. Επικεφαλής της τοπικής εκτελεστικής διοίκησης ενός δήμου είναι ο δήμαρχος, ενώ άλλοι όροι υπάρχουν για τους επικεφαλής σε άλλα επίπεδα τοπικής διοίκησης. Η τοπική εκτελεστική διοίκηση συνήθως επιτηρείται από εκλεγμένο συμβούλιο, το οποίο έχει την ευθύνη να θέτει τους τοπικούς φόρους (όπου αυτοί υπάρχουν, και σε περιορισμένο βαθμό) και να εγκρίνει τον προϋπολογισμό της τοπικής εκτελεστικής διοίκησης. Η κεντρική κυβέρνηση μπορεί επίσης να έχει ρόλο επίβλεψης, ο οποίος μπορεί να φτάνει μέχρι και στο σημείο να μπορεί να διαλύσει εντελώς την τοπική διοίκηση σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
Όπως αναφέρεται πιο πάνω, είναι σημαντική η κατανομή των ρόλων της τοπικής και της κεντρικής διοίκησης όταν γίνεται σύγκριση του ρόλου της εκτελεστικής εξουσίας σε διάφορες χώρες: η παροχή δημόσιας εκπαίδευσης αποτελεί εκτελεστική λειτουργία, είτε παρέχεται από την κεντρική κυβέρνηση (π.χ. Γαλλία), είτε από τα κρατίδια (π.χ. Γερμανία), είτε από τις σχολικές εφορίες (π.χ. ΗΠΑ).
Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο Κατηγορία:Κυβερνητικά όργανα Κατηγορία:Δημόσιο Δίκαιο
Magnavox Odyssey
Το Magnavox Odyssey ήταν η πρώτη εμπορική οικιακή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών στον κόσμο. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1972 και κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του ίδιου έτους, προηγούμενη του Atari Pong κατά τρία χρόνια. Πρόκειται για μια ψηφιακή κονσόλα παιχνιδιών, αν και λανθασμένα πιστεύεται ότι είναι αναλογική, λόγω της χρήσης αναλογικών κυκλωμάτων για την υλοποίηση της εξόδου βίντεο, καθώς και του αναλογικού χειριστηρίου που συνόδευε την κονσόλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κονσόλες της Magnavox Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών πρώτης γενιάς Κατηγορία:Μονόχρωμες κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Οικιακές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Α΄ Γυμνάσιο Αρρένων Χανίων
Το Α΄ Γυμνάσιο Αρρένων Χανίων είναι το πρώτο Γυμνάσιο που ιδρύθηκε στα Χανιά και αναγνωρίστηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1887) και το τρίτο στην Κρήτη μετά το Γυμνάσιο του Ηρακλείου (1883) και της Νεάπολης Λασιθίου (1884).
'Ιδρυση
Το Μάιο του 1881 ψηφίστηκε ο πρώτος νόμος για την παιδεία και ιδρύθηκε το πρώτο δημόσιο Γυμνάσιο στην Κρήτη, στο Ηράκλειο, με την επωνυμία «Κρητικόν», που αναγνωρίστηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών στις 17 Μαρτίου 1883.
Η ίδρυση της Α΄ δημόσιας τάξης Γυμνασίου στα Χανιά έγινε τον Ιούνιο του 1883, ύστερα από ψήφισμα των 49 χριστιανών πληρεξούσιων της Κρητικής Βουλής (19 Μαΐου 1883) προς το Γενικό Διοικητή Φωτιάδη πασά και σχετικό διάταγμά του (αρ. πρ. 667 και διεκπ. 1082). Η Α΄ τάξη ξεκίνησε κανονικά τη σχολική χρονιά 1883-1884 με χρηματοδότηση της τουρκικής διοίκησης 15000 γροσίων ετησίως. Το γυμνάσιο για μια τετραετία λειτουργούσε άλλλοτε με δύο τάξεις και άλλοτε με τρεις τάξεις από τις οποίες μόνο η Α΄ ήταν δημόσια και οι άλλες ιδιοσυντήρητες. Σπουδαίοι φιλόλογοι δίδαξαν αυτήν την τετραετία στο Γυμνάσιο Χανίων, όπως είναι ο Αντώνιος Βορεάδης και ο Αντώνιος Γιάνναρης.
Αναγνώριση από το Πανεπιστήμιο Αθηνών
Το έτος 1887-1888, ύστερα από πολλούς αγώνες των μελών της Εφορευτικής Επιτροπής και της τοπικής κοινωνίας, το Γυμνάσιο συμπληρώθηκε και με τις τέσσερις τάξεις του, έγινε δημόσιο και ονομάστηκε «Ελληνικόν Γυμνάσιον Χανίων», εξασφαλίζοντας έτσι τη βιωσιμότητά του. Την πρώτη αυτή χρονιά είχε 102 μαθητές συνολικά. Τα εγκαίνιά του έγιναν με κάθε επισημότητα στις 23 Σεπτεμβρίου του 1887 και η αναγνώρισή του από το Πανεπιστήμιο Αθηνών ως ισότιμου με εκείνα που λειτουργούσαν στην Ελλάδα έγινε στις 29 Νοεμβρίου του 1887.
Οι πρώτοι δημόσιοι καθηγητές του ήταν: ο φιλόλογος και ιστορικός Βασίλειος Ψιλάκης ως Γυμνασιάρχης, ο Νικόλαος Παλιεράκης, φιλόλογος, ο Πέτρος Μανταδάκης, φιλόλογος ο Δημήτριος Παπαδάκης, προλύτης της φιλοσοφίας, ο Διονύσιος Κονοφάος, μαθηματικός, ο Γεώργιος Κιουρτζάκης, προλύτης της φιλοσοφίας για τη διδασκαλία των θρησκευτικών και ο Ανδρέας Rostand, διδάσκαλος των γαλλικών.
Μέχρι το σχολικό έτος 1895-96 το Γυμνάσιο λειτούργησε κανονικά, αν και ποτέ πια οι μαθητές του δεν έφτασαν τον αριθμό 100. Οι περιπέτειες της Κρήτης, οι συνεχείς επαναστάσεις δεν άφηναν περιθώριο στις οικογένειες να στέλνουν τα παιδιά τους στο Γυμνάσιο, αλλά και οι ίδιοι οι νέοι προτιμούσαν να κρατούν το τουφέκι παρά την πένα. Το σχολικό έτος 1896-97 γράφτηκαν μόνο 30 μαθητές σε όλες τις τάξεις, αλλά το Γυμνάσιο έκλεισε για 2 χρόνια στις 20 Ιανουαρίου 1897, όπως άλλωστε συνέβη και σε όλα τα σχολεία της Κρήτης. Είχαν αρχίσει οι σφαγές των Τούρκων, ακολούθησε η επανάσταση του 1897.
Το Γυμνάσιο επί Κρητικής Πολιτείας
Το «Ελληνικόν Γυμνάσιο Χανίων» άνοιξε ξανά το 1899-1900, όπως και τα περισσότερα σχολεία, όταν η Κρήτη ήταν πια αυτόνομη «Κρητική Πολιτεία». Το Γυμνάσιο αρχικά (1899-1901) έγινε επτατάξιο, αφού προσαρτήθηκε σ’ αυτό το τριτάξιο Ελληνικό Σχολείο. Τα χρόνια 1902-1911 έγινε ξανά τετρατάξιο. Από το 1911 λειτούργησε πάλι ως εξατάξιο και διατηρήθηκε έτσι ως και μετά την Ένωση (1913) με την Ελλάδα, στην οποία τα γυμνάσια εξακολουθούσαν να είναι τετρατάξια μέχρι του 1929.
Στέγαση
Από τότε μέχρι σήμερα το «Ελληνικόν Γυμνάσιον Χανίων», έχοντας παρακολουθήσει όλες τις αλλαγές των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, λειτουργεί κανονικά ως δύο διαφορετικά μη συστεγαζόμενα σχολεία: 1ο Γυμνάσιο και 1ο Γενικό Λύκειο Χανίων. Το Γυμνάσιο, ύστερα από τις περιπέτειές της στέγασής του, από την ίδρυσή του μέχρι το 1910, στεγάζεται μέχρι σήμερα στο ιστορικό κτίριό του στο κέντρο της πόλης των Χανίων. Πρόκειται για τη δυτική πτέρυγα του πρώην γαλλικού στρατώνα, που μετά την αποχώρηση των γαλλικών στρατευμάτων το 1909 η Εκτελεστική Επιτροπή της Κρητικής Πολιτείας αποφάσισε τη μετατροπή της σε Γυμνάσιο. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1909 ο επί των εσωτερικών Επίτροπος (υπουργός) Μ. Καψάλης προκήρυξε μειοδοτική δημοπρασία για τη μετατροπή της δυτικής πτέρυγας «του άλλοτε Γαλλικού στρατώνος εις Γυμνάσιον». Τα έργα με λεπτομερή εκτίμηση ανέρχονταν συνολικά στις 10.000 δραχμές και η αποπληρωμή τους κράτησε χρόνια.
Ποδηλατικό Καρναβάλι
To Ποδηλατικό Καρναβάλι διοργανώνεται κάθε Τσικνοπέμπτη στη Θεσσαλονίκη, με στόχο το πάντρεμα της παράδοσης του Καρναβαλιού, με την αναβίωση της παράδοσης του ποδηλάτου στην Ελλάδα.
Η σατιρική θεματολογία του έχει σχέση με το Ποδήλατο & τη Βιώσιμη Κινητικότητα, την Οικολογία & το Περιβάλλον, την Κοινωνία, την Πολιτική και την Επικαιρότητα.
Στο Ποδηλατικό Καρναβάλι πραγματοποιείται μια μεγάλη παρέλαση μεταμφιεσμένων ποδηλατιστών, με θεματικές ομάδες και αποκριάτικα άρματα συμβολικού και σατυρικού χαρακτήρα, συνοδευόμενα από τον Βασιλιά Καρνάβαλο. Μετά την παρέλαση ακολουθεί ένα ξέφρενο γλέντι για όλη την πόλη, με ζωντανή μουσική, dj set, προβολές, γαϊτανάκι, ξυλοπόδαρους, πυροτεχνήματα, δρώμενα, άφθονο κρασί, φαγητό και άλλες εκπλήξεις, ενώ γίνεται και η παραδοσιακή καύση του Βασιλιά Καρνάβαλου.
Το Καρναβάλι/Αποκριά παραδοσιακά βασίζεται στις αρχαίες Διονυσιακές και στις νεώτερες Ρωμαϊκές γιορτές, ενώ σημαίνει αποχή από το κρέας. Την Τσικνοπέμπτη γίνεται μεγάλο φαγοπότι για την προετοιμασία της νηστείας της Σαρακοστής. Το Ποδηλατικό Καρναβάλι την Τσικνοπέμπτη θέλει συμβολικά να προτείνει την αποχή από την κουλτούρα του αυτοκινήτου. Θέλουμε να περάσουμε το μήνυμα: ΝΑΙ στο ΠΟΔΗΛΑΤΟ! Η λύση για την υγεία και τη σωματική μας άσκηση, το περιβάλλον και τη ρύπανση, την οικονομική κρίση και την απεξάρτηση μας από το πετρέλαιο, για την βελτίωση του κυκλοφοριακού και την ποιότητα ζωής.
Το Ποδηλατικό Καρναβάλι καλεί συλλογικότητες από όλη την Ελλάδα να επικοινωνήσουν ώστε να συμμετέχουν με την δική τους θεματική ομάδα καρναβαλιστών και μη-μηχανοκίνητων αρμάτων, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα.
Το Ποδηλατικό Καρναβάλι αυτο-οργανώνεται από μια ομάδα ενεργών πολιτών και υποστηρίζεται από διάφορες συλλογικότητες.
Το σλόγκαν του Ποδηλατικού Καρναβαλιού είναι: "ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΕΤΑΛΙ!"
Ιστορικό
Τις προηγούμενες χρονιές το Ποδηλατικό Καρναβάλι παρουσίασε:
Συμμετοχές σε άλλα Καρναβάλια
Τον Ιανουάριο του 2011 σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό και Περιβαλλοντικό Σύλλογο Καστοριάς “Σπασμένο Ρόδι”, το Ποδηλατικό Καρναβάλι συμμετείχε στο Καστοριανό Καρναβάλι “Ραγκουτσάρια” με τις “Νύφες του Θερμαϊκού και της Λίμνης” ζητώντας καθαρότερα νερά αντίστοιχα.
Το 6ο Ποδηλατικό Καρναβάλι 2015 αφιερώθηκε στην μνήμη της Ελένη Τσαδήλα (Νένη), την ψυχή του Συλλόγου "Σπασμένο Ρόδι" Καστοριάς. Μιας πολύ σημαντική προσωπικότητα, για το περιβάλλον, τον πολιτισμό και την κοινωνία, που χάθηκε πρόωρα από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοργανώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολιτισμός στη Θεσσαλονίκη
Ματζ Σίνκλερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Μπόρις Σαράφωφ
Ο Μπόρις Πετρώφ Σαράφωφ (βουλγαρικά: Борис Петров Сарафов, 1872 - 1907) ήταν Βούλγαρος στρατιωτικός - επαναστάτης ένας από τους ηγέτες της ΕΜΕΟ, βουλγαρικού κομιτάτου που έδρασε στη περιοχή της Μακεδονίας επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1894-1905.
Βιογραφία
Φερόμενος υπό την κάλυψη του Πρίγκιπα Φερδινάνδου άρχισε να συγκροτεί ένοπλες ομάδες οι οποίες περιφέρονταν στη Μακεδονία για είσπραξη χρημάτων με αναγκαστικές εισφορές για τον αγώνα της οργάνωσης και παράλληλα για τον ολοκληρωτικό εκβουλγαρισμό των κατοίκων, πράξεις που θεωρήθηκαν αντίθετες της επίσημης βουλγαρικής κυβέρνησης με συνέπεια να συλληφθεί και να φυλακιστεί. Το 1902 εξελέγη μεταξύ των Ηγετών της ΕΜΕΟ. Συμμετέχοντας στην εξέγερση του Ίλιντεν προσπάθησε με τον Ντάμο Γκρούεφ να επανορθώσει την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης προς το πρόσωπό του αλλά απέτυχε.Επιτέθηκε σε ελληνικές πόλεις επιδιδόμενος σε σφαγές, λεηλασίες και άλλα. Τον ίδιο καιρό είχαν ξεσπάσει εσωτερικές έριδες στην Οργάνωση επί των τρόπων δράσης από άλλες φατρίες περισσότερο δημοκρατικές παρά εθνικιστικές. Αυτές αποτελούσαν την αριστερή πτέρυγα της Οργάνωσης της οποίας κύρια πρόσωπα ήταν ο Γιάνε Σαντάσκι και ο Χρήστο Σερνόπεφ.
Τελικά ο Σαράφωφ συνελήφθη από τους αριστερούς και στις 28 Νοεμβρίου του 1907 δολοφονήθηκε, μαζί με τον Ιβάν Γκαρβάνοφ, στη Σόφια, από τον Τοντόρ Πανίτσα έμπιστο πρόσωπο του Γιάνε Σαντάνσκι.
Σημειώσεις
Ο Μπόρις Σαράφοβ θεωρείται σήμερα από μεν τη Βουλγαρία Βούλγαρος, από δε την Βόρεια Μακεδονία, Σλαβομακεδόνας.
Πηγές
Κατηγορία:Βούλγαροι επαναστάτες Κατηγορία:Βούλγαροι Μακεδόνες
Atlas Maritime
H Atlas Maritime είναι μια διεθνής ναυτιλιακή εταιρία με στόλο δεξαμενόπλοιων που ασχολούνται με την παγκόσμια μεταφορά αργού πετρελαίου και προϊόντων εξευγενισμένου πετρελαίου.
Ιδρύθηκε το 2004 από τον Λέοντα Πατίτσα, ο οποίος εκτός από ιδρυτής είναι και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας.
Ιστορία
Η Atlas Maritime βασίζεται στη μακρά ιστορία της οικογένειας Λαιμού, ελληνική οικογένεια εφοπλιστών που έχει ασχοληθεί με τη ναυτιλία από τον 18ο αιώνα. Από το 1860 έως το 1914 η οικογένεια είχε 52 σκάφη. Αν και τα πρώτα πλοία τους ήταν γενικά φορτία, η οικογένεια επέκτεινε τα συμφέροντά τους με την πάροδο των χρόνων, σε πλοία μεταφοράς φορτίου χύδην και δεξαμενόπλοια.
Καθ' όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα, η οικογένεια συνέχισε να χτίζει, να πωλεί και να αγοράζει σκάφη διαφόρων τύπων. Κατά τους δύο αιώνες της λειτουργίας του, η οικογένεια Λαιμού-Πατίτσα κατείχε πάνω από 100 πλοία αναπτύσσοντας ένα ευρύ δίκτυο επαφών της βιομηχανίας.
Το 1905, ο Χρήστος Μ. Λαιμός αγόρασε το πρώτο ατμόπλοιο της οικογένειας, το οποίο ονομάστηκε "Μαριέττα Ράλλη" και έγινε καπετάνιος του.
Οι γιοι του, συμπεριλαμβανομένου του καπετάνιου Λέοντα Λαιμού, επέκτειναν την ναυτιλιακή επιχείρηση ιδρύοντας το 1937 με έδρα το Λονδίνο την εταιρία "Lemos & Pateras". Με την αναγνώριση της συμβολής τους στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και ως αποζημίωση για τις απώλειες που υπέστησαν, το 1947 αγόρασε την "Hellas". Ο Λέων Λαιμός έγινε εξέχων Έλληνας εφοπλιστής τη δεκαετία του 1970 και του 1980, δημιουργώντας ένα στόλο 17 σκαφών.
Ο Λέων Λαιμός είναι πατέρας της Μαριγούς Λαιμού-Πατίτσα και παππούς των Λέοντα & Φιλήμονα Πατίτσα. Ο πατέρας τους Σπύρος Πατίτσας εισήλθε στην οικογενειακή επιχείρηση το 1968.
Κατηγορία:Ναυτιλιακές επιχειρήσεις
Ράμσαου
Το Ράμσαου είναι πόλη της Γερμανίας στις Βαυαρικές Άλπεις, με πληθυσμό περίπου 1.800. Βρίσκεται στην περιοχή του Berchtesgadener Land στη Βαυαρία, κοντά στα σύνορα με την Αυστρία, ενώ απέχει 35 χιλιόμετρα νότια από το Σάλτσμπουργκ και 150 χιλιόμετρα νότια-ανατολικά από το Μόναχο. Βρίσκεται βόρεια του Εθνικού Πάρκου Berchtesgaden.
Το Ράμσαου φημίζεται για τα ψηλά βουνά του, συμπεριλαμβανομένου του τρίτου ψηλότερου βουνού της Γερμανίας, το μυθικό βουνό Watzmann (2713 m), και για τη λίμνη Hintersee. Η εκκλησία του Ramsau είναι συχνά σε καρτ-ποστάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Μάικ Ντ' Αντόνι
Ο Μάικ Ντ' Αντόνι (Michael Andrew D'Antoni, 8 Μαΐου 1951) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ και μετέπειτα προπονητής.
Απόφοιτος του κολεγίου Marshall University, επιλέχτηκε από τους Kansas City-Omaha Kings στα ντραφτ του 1973, με τους οποίους αγωνίσθηκε για 2 χρόνια στο NBA, για να μεταπηδήσει στη συνέχεια στο ΑΒΑ και τους St. Lewis Spirits (1975-76) αλλά και τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Από το 1977 έως το 1990 ήταν στέλεχος της Ιταλικής Ολίμπια Μιλάνο με την οποία έκανε μεγάλη καριέρα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης κατακτώντας δυο τρόπαια, στα 1987 και 1988. Είχε το προσωνύμιο "πλέι - μέικερ κομπιούτερ", λόγω του "εγκεφαλικού" τρόπου με τον οποίο οργάνωνε το παιχνίδι της ομάδας του. Επίσης τον έλεγαν και Αρσέν Λουπέν, λόγω της ικανότητάς του στο κλέψιμο της μπάλας από τους αντιπάλους του.
Από το 1990 που εγκατέλειψε την ενεργό δράση, εργάζεται σαν προπονητής. Αρχικά στους ιταλικούς συλλόγους Ολίμπια Μιλάνο (1990-1994), Μπένετον Τρεβίζο (1994-1997) και ακολούθως σε Ντένβερ Νάγκετς (1998-1999), βοηθός σε Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς (2000-2001), Μπένετον Τρεβίζο (2001-2002), Φοίνιξ Σανς (2003-2008), Νιου Γιορκ Νικς (2008-2012) και από το 2012 έως το 2014 στους Λος Άντζελες Λέικερς, από τους οποίους αποχώρησε την 1 Μαΐου 2014.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παλακανέστρο Τρεβίζο Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Λος Άντζελες Λέικερς
Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία
Η Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία είναι διεθνές κίνημα που ξεκίνησε από το Βανκούβερ του Καναδά το 2004. Συμμετέχουν σε αυτό περισσότερες από 70 πόλεις σε όλο τον κόσμο, στις οποίες διοργανώνεται  σε ετήσια βάση η Γυμνή Ποδηλατοδρομία για την προώθηση του ποδηλάτου ως μέσο μετακίνησης, ενάντια στην κουλτούρα του αυτοκινήτου και την ρύπανση που δημιουργεί, την εξάρτηση από το πετρέλαιο, την οικολογία, την απενοχοποίηση του γυμνού σώματος.
Στην Ελλάδα διοργανώθηκε για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή 27 Ιουνίου του 2008 με την συμμετοχή 100 ποδηλατιστών. Από τότε διοργανώνεται κάθε χρόνο με πολύ μεγάλη επιτυχία με περισσότερους από 2.000 ποδηλάτες. Η Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία πραγματοποιείται κάθε Ιούνιο στη Θεσσαλονίκη.
Η Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία πραγματοποιεί και παράλληλες δράσεις ενημέρωσης για την απελευθέρωση του σώματος και τα πρότυπα ομορφιάς και την ελευθερία έκφρασης.
Η Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία καλεί τους συμμετέχοντας να νοιώσουν ελεύθερα και να έρθουν όσο γυμνοί τολμούν. Όπως τους γέννησε η μητέρα φύση, με body-painting, φυσική διακόσμηση, μαγιό, μάσκες, περούκες, αξεσουάρ, πολύ κέφι και φαντασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημες σελίδες:
Κατηγορία:Ποδηλασία Κατηγορία:Βιώσιμη κινητικότητα Κατηγορία:Γυμνισμός Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες Κατηγορία:Περιβάλλον
Κυβέρνηση της Αργεντινής
Η Κυβέρνηση της Αργεντινής (ισπανικά: Gobierno de Argentina) λειτουργεί στο πλαίσιο μιας προεδρικής δημοκρατίας, που αποτελεί το πολίτευμα της χώρας, δομημένης σε ένα ομοσπονδιακό σύστημα. Ο Πρόεδρος της Αργεντινής είναι τόσο αρχηγός του κράτους όσο και επικεφαλής της κυβέρνησης. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο. Η νομοθετική εξουσία ασκείται τόσο από την εκτελεστική όσο και από το Εθνικό Συμβούλιο. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και από τη νομοθετική εξουσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση Κατηγορία:Πολιτική της Αργεντινής
Δώριο Μεσσηνίας
Το Δώριο είναι οικισμός του νομού Μεσσηνίας, που ανήκει από το 2011 σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης στο δήμο Οιχαλίας. Παλαιότερα ήταν η έδρα του δήμου Δωρίου. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 200 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Δώριο είχε 915 κατοίκους.
Η πρώτη αναφορά του Δώριου γίνεται στην ραψωδία Β 591-602 της Ιλιάδας του Ομήρου, όπου αναφέρεται μαζί με άλλες πόλεις που αποτελούσαν την επικράτεια του Νέστορα. Ο γεωγράφος Στράβων δεν κατάφερε να ταυτίσει το Δώριο με κάποια από τις σύγχρονές του πόλεις, αν και αρκετοί υποστήριζαν ότι ήταν η πόλη Όλουρις, στον σημερινό Αυλώνα. Το Δώριον αναφέρεται ξανά από τον ρωμαίο συγγραφέα Πλίνιο το Πρεσβύτερο στο 4ο βιβλίο της «Φυσικής Ιστορίας» του (Naturalis Historia, 4.i.5.15) και από τον Παυσανία. Τα ερείπεια που ανακαλύφθηκαν το 1927 στο λόφο της Μάλθης νοτιοδυτικά του χωριού από τον Σουηδό αρχαιολόγο Ν. Βάλμιν ταυτίστηκαν με το προϊστορικό Δώριο και με το Δώριο που περίεγραψε ο Παυσανίας.
Στο χωριό εδρεύει το ποδοσφαιρικό σωματείο Δωριεύς Δωρίου ή ''Α.Ο. Δωρίου'', το οποίο ιδρύθηκε το 1969. Το σωματείο χρησιμοποιεί για τους αγώνες που δίνει το ποδοσφαιρικό γήπεδο Δωρίου, χωρητικότητας 500 θεατών.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Χριστιανός Α΄ του Όλντενμπουργκ
Ο Χριστιανός Α΄, γερμ. Christian I (απεβ. 1167) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν Κόμης του Όλντενμπουργκ (1143-1167).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Έλιμαρ Β΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Άιλικα του Βερλ-Ρίτμπεργκ, κόρης του Ερρίκου, κόμη του Ρίτμπεργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κουνιγούνδη και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1974-1975
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1974-75 ήταν το 16ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός για 20ή φορά στην ιστορία του, τερματίζοντας 2 βαθμούς μπροστά από τη δεύτερη ΑΕΚ.
Πρωταθλητής
Ολυμπιακός
Βαθμολογία
Β = Βαθμοί, Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Δ =Διαφορά τερμάτων;
Γενικές εκλογές στο Βανουάτου 2022
Πρόωρες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βανουάτου στις 13 Οκτωβρίου 2022 για να εκλεγούν και οι 52 έδρες στο Κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος Νικενίκε Βουρομπαράβου διέλυσε το Κοινοβούλιο τον Αύγουστο του 2022 κατόπιν γνωμοδότησης του Συμβουλίου Υπουργών ενόψει της ψηφοφορίας μη εμπιστοσύνης κατά του πρωθυπουργού Μπομπ Λάφμαν.
Ιστορικό
Στις 18 Αυγούστου 2022 ο νέος πρόεδρος διέλυσε το Κοινοβούλιο στα μέσα της κοινοβουλευτικής περιόδου έπειτα από αίτημα του πρωθυπουργού Bob Loughman, ο οποίος ζήτησε τη διάλυση για να αποφευχθεί η ψήφος δυσπιστίας. Το ψήφισμα προκάλεσε κριτική από την αντιπολίτευση, με τον αρχηγό της αντιπολίτευσης Ραλφ Ρεγκενβάνου να ανακοινώνει ότι τα αντίπαλα μέρη θα αμφισβητήσουν τη διάλυση στο δικαστήριο.
Εκλογικό σύστημα
Τα 52 μέλη του Κοινοβουλίου εξελέγησαν για τετραετή θητεία με ενιαία αμεταβίβαστη ψηφοφορία σε δεκαοκτώ εκλογικές περιφέρειες, δέκα εκ των οποίων ήταν πολυμελείς περιφέρειες μεταξύ δύο και επτά εδρών, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ ήταν μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες στις οποίες διεξάγεται η ψηφοφορία με τη μορφή ενός συστήματος πλειοψηφικού.
Αποτελέσματα
Τα επίσημα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στις 23 Οκτωβρίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Βανουάτου
Πιέτρο Αρριγκόνι
Βιογραφία
Ο Αρριγκόνι γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου του 1856 στο Μιλάνο όπου σπούδασε πολιτικός μηχανικός και παρακολούθησε μαθήματα αρχιτεκτονικού σχεδίου στην Accademia di Belle Arti. Πριν έρθει στην Ελλάδα είχε παντρευτεί και είχε αποκτήσει τρία παιδιά. Μετά την εγκατάστασή του στη Θεσσαλονίκη το 1890 ξαναπαντρεύτηκε και απέκτησε άλλα έξι παιδιά, τρεις γιούς και τρεις κόρες. Εγγονός του ήταν ο ιστορικός και ποιητής Κωστής Μοσκώφ.
Στη Θεσσαλονίκη, ο Αρριγκόνι εγκαταστάθηκε το 1892, όταν η βελγική εταιρία στην οποία εργαζόταν ανέλαβε την εκμετάλλευσή των τροχιοδρόμων της Θεσσαλονίκης και τον επέλεξε για τη θέση του διευθυντή των γραφείων της στην πόλη. Αργότερα ο Ιταλός μηχανικός προσλήφθηκε από την Compagnie Francaise des chemins de Fer: “Jonction-Salonique- Constantinople” για να κατασκευάσει τον πρώτο κορμό της γραμμής αυτής. Συγχρόνως εργάστηκε ως εκτιμητής για ξένες ασφαλιστικές εταιρίες για τις ζημιές που προξενούνταν από πυρκαγιές στη Θεσ/νίκη.
Παράλληλα, συνέταξε τα σχέδια για διάφορα κτίρια δημόσια και ιδιωτικά, που κατασκευάστηκαν εκείνη την περίοδο στην πόλη. Έργα του Αρριγκόνι είναι το κτίριο του παλαιού σιδηροδρομικού σταθμού της Θεσσαλονίκης (1894), η Βίλα Αχμέτ Καπαντζή (που σήμερα βρίσκεται στην οδό Βασ. Όλγας 105 και παλαιότερα χρησιμοποιήθηκε μεταξύ άλλων από τον Ερυθρό Σταυρό και το ΝΑΤΟ)(1896), το κτίριο του Ιταλικού Γενικού Νοσοκομείου «Βασίλισσα Μαργαρίτα» (σήμερα Νοσοκομείο Λοιμωδών), το κτίριο του Νοσοκομείου «Χιρς» (το παλαιό κτίριο του Νοσοκομείου Ιπποκράτειου)(1904), η Κάζα Μπιάνκα (1911-1913) (σήμερα βρίσκεται στη συμβολή των οδών Βασ. Όλγας και Θεμ. Σοφούλη) και οι εγκαταστάσεις των χυτηρίων Μακεδονίας της Εταιρίας των Fratelli Tiano που ειδικεύονταν στην κατασκευή χυτοσιδηρών κιόνων.
Το 1907 ο Αρριγκόνι άρχισε την εκμετάλλευση των Ορυχείων Μαγνησίας της Βάβδου.
Το 1911 του απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο στην Αγροτική Έκθεση του Τορίνο για την μελέτη του, για λογαριασμό των τραπεζιτών Μοδιάνο, για τη δημιουργία στη Γέφυρα Θεσσαλονίκης ενός υποδειγματικού αγροκτήματος που θα αρδευόταν αποκλειστικά από τον Αξιό ποταμό. Την ίδια χρονιά ο Πιέτρο Αρριγκόνι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει με την οικογένεια του τη Θεσσαλονίκη λόγω της έναρξης του Ιταλοτουρκικού πολέμου. Στην πόλη επέστρεψε μετά την απελευθέρωσή της από τον ελληνικό στρατό και την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος το 1912. Η αναγκαστική φυγή του Αρριγκόνι από την πόλη λόγω του Ιταλοτουρκικού πόλεμου και στη συνέχεια οι Βαλκανικοί πόλεμοι έπληξαν οικονομικά τον Ιταλό μηχανικό. Αυτό συνέβη διότι μετά την απελευθέρωση της Θεσ/νίκης τόσο οι Οθωμανοί όσο και οι Έλληνες δεν τον πλήρωναν για τις διάφορες μελέτες του υποστηρίζοντας οι μεν ότι δεν παρέλαβαν αυτοί τα έργα οι δε ότι δεν τα είχαν παραγγείλει. Επιπλέον, διάφοροι Οθωμανοί οφειλέτες του είχαν φύγει από την πόλη.
Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Αρριγκόνι έχασε τον ένα του γιό στο Ιταλικό μέτωπο. Ο άλλος γιός του, ο Μάσσιμο Αρριγκόνι, που και αυτός πολέμησε στο Ιταλικό μέτωπο και στη συνέχεια στο μέτωπο της Μακεδονίας, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη στις αρχές του 1921 εγκαταλείποντας, για οικονομικούς λόγους, τις σπουδές του στην Ρώμη. Μετά την επιστροφή του στην μακεδονική πρωτεύουσα ίδρυσε μαζί με τον πατέρα του την οικοδομική εταιρία με την επωνυμία «Αρχιτέκτων Πέτρος Αρριγκώνη και υιός Μάξιμος».
Η οικοδομική αυτή εταιρία κατασκεύασε:
Επίσης σε σχέδια του Αρριγκόνι κατασκευάστηκε το πρώτο εργοστάσιο μπύρας της εταιρίας «Όλυμπος- Νάουσα» ενώ σύμφωνα με το γιό του Μάσσιμο έργα του πατέρα του ήταν και ο κινηματογράφος Διονύσια (που βρισκόταν στην οδό Αγίας Σοφίας) και το ξενοδοχείο Majestic (που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Αγ. Σοφίας και Βασ. Κωνσταντίνου).
Ο Πιέτρο Αρριγκόνι δολοφονήθηκε το 1940 από ένα κλέφτη που είχε μπει στο σπίτι του.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες
Grunge
thumb|Ο [[Κερτ Κομπέιν (δεξιά) και ο Κριστ Νοβοσέλιτς (αριστερά) των Nirvana σε ζωντανή εμφάνιση στα MTV Video Music Awards το 1992.]] Η Γκραντζ (αγγλ. grunge) είναι είδος της εναλλακτικής ροκ μουσικής, το οποίο αναπτύχθηκε στα μέσα του 1980 στην πολιτεία της Ουάσινγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, και κυρίως στο Σιάτλ. Η περιοχή του Σιάτλ ήταν μουσικά απομονωμένη από την υπόλοιπη Αμερική, κάτι που έκανε δυνατή την ανάπτυξη ενός καινούριου είδους ροκ, που δεν θα επηρεαζόταν από τα ΜΜΕ που προέβαλαν τη μουσική βιομηχανία του Λος Άντζελες και της Νέα Υόρκη.
Εμπνευσμένη από την σκληροπυρηνική πανκ, την heavy metal και την indie rock, η γκραντζ χαρακτηρίζεται από ηλεκτρικές κιθάρες με έντονη ηχητική παραμόρφωση, με αρκετό θόρυβο και ηχητικά εφέ. Οι στίχοι είναι απαθείς ή γεμάτοι από θλίψη, και έχει την ίδια θεματολογία με την πανκ. Έχει όμως, πολύ πιο αργό τέμπο και πιο περίπλοκη ενορχήστρωση με έντονες διαφορές ανάμεσα στην δυναμική των διαφόρων κομματιών και απαθή ή γεμάτο θλίψη στίχο.
Η γκραντζ είναι αισθητικά και οπτικά απογυμνωμένη, σε σχέση με άλλα είδη μουσικής. Πολλοί καλλιτέχνες της γκραντζ είναι γνωστοί για την αδιαφορία τους προς την εξωτερική τους εμφάνιση, κάνοντας απλές ενδυματολογικές και στυλιστικές επιλογές. Γενικά, η γκραντζ είναι γνωστή για τον δυναμισμό της και την απουσία ακριβών σκηνικών ή εφέ με φώτα τα οποία χρησιμοποιούνται από συγκροτήματα άλλων ειδών μουσικής. Τα συγκροτήματα παρουσιάζονταν χωρίς καμία διαφορά από ένα τοπικό συγκρότημα, και με στόχο όχι να ψυχαγωγήσουν, αλλά να ροκάρουν.
Η γκραντζ έγινε επιτυχημένη στις αρχές του 1990, κυρίως λόγω της κυκλοφορίας του Nevermind από τους Nirvana και του Ten από τους Pearl Jam. Αυτή η επιτυχία όμως δεν ήταν πολύ ευχάριστη για τα συγκροτήματα της γκραντζ, και έτσι πολλά από αυτά διαλύθηκαν μέχρι τα τέλη του 1990. Ο θάνατος του Κερτ Κομπέιν το 1994 σηματοδότησε το τέλος της γκραντζ, καθώς είχε γίνει είδωλο της τότε νέας γενιάς, και επίσης επειδή κανένα άλλο συγκρότημα από το Σιάτλ δεν κατάφερε να να σημειώσει εντυπωσιακές πωλήσεις. Παρόλα αυτά, η γκραντζ έδωσε ώθηση στην εναλλακτική μουσική και έπαιξε τεράστιο ρόλο στο να την αναδείξει στην δημοφιλή ποπ σκηνή και κουλτούρα. Επίσης, η κραντζ επηρέασε άλλα είδη, όπως το ποστ-γκραντζ.
Αετός Μεσσηνίας
Ο Αετός είναι ημιορεινός οικισμός κοντά στο Κοπανάκι και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Το χωριό περιλαμβάνεται στα Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας, αφού έχει χαρακτηριστεί από το Ελληνικό Κράτος, ως μαρτυρικό χωριό, καθώς το 1943 γνώρισε τη ναζιστική θηριωδία, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, βομβαρδίστηκε, κάηκε και κάτοικοί του βρήκαν τραγικό θάνατο σε αντίποινα για την αντιστασιακή δράση τους. Από τον Αετό, καταγόταν κι η μητέρα του αρχιστρατήγου, κατά την Επανάσταση του 1821, Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, Ζαμπία Κωτσιόπουλου ή "Κωτσάκη", όπως την αποκαλούσαν οι ντόπιοι.
Τοποθεσία
Ο Αετός βρίσκεται περίπου 24 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά της Κυπαρισσίας, έχει υψόμετρο 377 μέτρα και απέχει επίσης περίπου 18 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Ο Αετός βρίσκεται νοτιότερα από το Κοπανάκι, από το οποίο απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα, ενώ κοντά του βρίσκονται τα χωριά Πολυθέα προς τα νοτιοδυτικά και Μοναστήρι προς τα νότια, από τα οποία απέχει, κι απ’ τα δυο, περίπου 3 χιλιόμετρα αντίστοιχα.