cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλβέρτος Β΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1642 την Ερριέττα-Λουίζα, κόρη του Λουδοβίκου-Φρειδερίκου δούκα της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ και είχε τέκνο:
Το 1650 απεβίωσε η Ενριέττα-Λουίζα και ο Αλβέρτος Γ΄ έκανε το 1651 δεύτερο γάμο με τη Σοφία-Μαργαρίτα, κόρη του Ιωακείμ-Ερνέστου κόμη του Έττινγκεν-Έττινγκεν και είχε τέκνα:
Το 1664 απεβίωσε η Σοφία-Μαργαρίτα και ο Αλβέρτος Γ΄ έκανε τρίτο γάμο το 1665 με τη Χριστίνα, κόρη του Φρειδερίκου ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Βαλκιούζα (ιταλικός δήμος)
Το Βαλκιούζα (ιταλικά: Valchiusa) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Βαλ ντελλα Τόρρε
Το Βαλ ντελλα Τόρρε (ιταλικά: Val della Torre) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Βαλ ντι Τσι
Το Βαλ ντι Τσι (ιταλικά: Val di Chy) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Άρπαντ
Ο Άρπαντ (ουγγρικά: Árpád,, 845 - 907) ήταν ο επικεφαλής της συνομοσπονδίας των ουγγρικών φυλών περί τον 9ο και 10ο αιώνα. Μπορεί να ήταν είτε ο ιερός ηγέτης ή κέντε των Ούγγρων ή ο στρατιωτικός τους ηγέτης γκιούλα, αν και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του είναι αντικείμενο συζήτησης από τους ιστορικούς, διότι διαφορετικές πηγές περιέχουν αντιφατικές πληροφορίες. Παρ' όλ' αυτά, πολλοί Ούγγροι αναφέρονται σε αυτόν ως «ιδρυτής της χώρας μας» και ο πρωταρχικός ρόλος του Άρπαντ στην ουγγρική κατάκτηση της λεκάνης των Καρπαθίων έχει τονιστεί από μερικά μεταγενέστερα χρονικά. Η δυναστεία καταγόμενη από τον Άρπαντ κυβερνούσε το Βασίλειο της Ουγγαρίας μέχρι το 1301.
Πρώτα χρόνια
Ο Άρπαντ ήταν ο γιος του Άλμος, που αναφέρεται ως ο πρώτος επικεφαλής της συνομοσπονδίας των Μαγυαρικών φυλών από όλα τα ουγγρικά χρονικά. [ His mother's name and family are unknown. Τα ονόματα της μητέρας και της οικογένειάς του είναι άγνωστα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γκιούλα Κρίστο ο Άρπαντ γεννήθηκε γύρω στο 845. Το όνομά του προήλθε από την ουγγρική λέξη για το κριθάρι árpa, που έχει τουρκική καταγωγή.
Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος (βασ. 913–959) αναφέρει ότι οι Ούγγροι «δεν είχαν ποτέ κανένα άλλο πρίγκιπα» πριν από τον Άρπαντ, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την αναφορά των ουγγρικών χρονικών στον πατέρα του. Στην αφήγηση του Πορφυρογέννητου ο χαγάνος των Χαζάρων ξεκίνησε τον συγκεντρωτισμό της διοίκησης των ουγγρικών φυλών προκειμένου να ενισχύσει τη δική του επικυριαρχία επί αυτών. Ο χαγάνος αρχικά ήθελε να διορίσει έναν αρχηγό με το όνομα Λέβεντι για να ηγηθεί των Ούγγρων. Ωστόσο ο Λέβεντι δεν αποδέχτηκε αυτήν την προσφορά και πρότεινε να προωθηθεί αντί για αυτόν είτε ο Άλμος είτε ο Άρπαντ. Ο χαγάνος προσέγγισε τους Ούγγρους με αυτή τη νέα πρόταση. Προτίμησαν τον Άρπαντ από τον πατέρα του, επειδή «θαυμαζόταν πολύ για τη σοφία, τις συμβουλές του και την ανδρεία του και θεωρείτο ικανός για αυτό το αξίωμα». Στη συνέχεια ο Άρπαντ έγινε "πρίγκιπας σύμφωνα με το έθιμο των Χαζάρων, ανυψώνοντάς τον πάνω σε ασπίδα." Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητο αναφέρεται στον Άρπαντ ως "το μεγάλο πρίγκιπα της Τουρκίας"  ὁ μέγας Τουρκίας άρχων).
Η αξιοπιστία της αναφοράς του Βυζαντινού αυτοκράτορα στην εκλογή του Άρπαντ αμφισβητείται από τους σύγχρονους ιστορικούς: για παράδειγμα ο Βίκτορ Σπίνει αναφέρει ότι είναι "μάλλον ασαφής και ελάχιστα αξιόπιστη", αλλά ο Αντρας Ρόνα-Τας γράφει ότι ο πυρήνας του είναι αξιόπιστος. Ο τελευταίος ιστορικός προσθέτει ότι η εκλογή του Άρπαντ προωθήθηκε από τον Άλμος, που ανάγκασε τον Λέβεντι να παραιτηθεί από τη θέση του ως kende. Κατά συνέπεια, κατά την άποψη του Ρόνα-Τας ο Άρπαντ διαδέχθηκε τον Λέβεντι ως ιερό κυβερνήτη, ή kende, γεγονός που επέτρεψε στον πατέρα του να διατηρήσει τη θέση του ως πραγματικού ηγέτη των Ούγγρων ή gyula.
Προς την Ουγγρική κατάκτηση
Η πρώτη αξιόπιστη πηγή για της ζωή του Άρπαντ είναι ένα έγγραφο των αρχών του 10ου αιώνα, η Συνέχεια του Χρονικού του Γεωργίου του Μοναχού. Αφηγείται ότι ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός (βασ. 886-912) έστειλε τον απεσταλμένο του Νικήτα Σκληρό στους Ούγγρους το 894 ή το 895 "για να δώσει δώρα" και να τους υποκινήσει κατά της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Ο Σκληρός συναντήθηκε με τους δύο ηγέτες τους, τον Άρπαντ και τον Κούρσαν, στον Κάτω Δούναβη. Η αποστολή του Σκληρού πέτυχε: Ουγγρικός στρατός διέσχισε σύντομα το Δούναβη με Βυζαντινά πλοία εναντίον της Βουλγαρίας. Μια παρεμβολή στο κείμενο του Πορφυρογέννητου υποδηλώνει ότι οι Ούγγροι που εισέβαλαν βρίσκονταν υπό την ηγεσία του γιου του Άρπαντ, Λιύντικα.
Οι ιστορικοί δεν συμφωνούν για τις θέσεις που κατείχαν οι Άρπαντ και Κούρσαν κατά τις διαπραγματεύσεις τους με το Σκληρό Ο Σπίνεϊ έγραψε ότι ο Άρπαντ ήταν ο gyula και ο Κούρσαν ήταν ο kende. Αντίθετα ο Κρίστο ότι ο Κούρσαν ήταν ο gyula και ο Άρπαντ αντιπροσώπευε τον πατέρα του, τον Άλμος kende. "Εκείνη την εποχή οι Βούλγαροι είχαν παραβιάσει τη συνθήκη ειρήνηςκαι επέδραμαν στη θρακική ύπαιθρο. Διώχθηκαν για την παραβίαση του όρκου τους προς το Χριστό τον Θεό μας, τον αυτοκράτορα όλων, και γρήγορα υπέστησαν την τιμωρία τους. Ενώ οι δυνάμεις μας ήταν απασχολημένες εναντίον των Σαρακηνών, η θεία Πρόνεια οδήγησε τους [Ούγγρους], στη θέση των Ρωμαίων για να πολεμήσουν εναντίον των Βουλγάρων. Ο στόλος των πλοίων της Αυτού Μεγαλειότητας τους υποστήριξε και τους πέρασε από το Δούναβη. [Η Πρόνεια] τους έστειλε εναντίον του στρατού των Βουλγάρων, που τόσο ασεβώς είχαν πάρει τα όπλα εναντίον Χριστιανών και, σαν να ήταν δημόσιοι τιμωροί, τους νίκησαν αποφασιστικά σε τρεις συμπλοκές, έτσι ώστε οι Χριστιανοί Ρωμαίοι να μη βάψουν τα χέρια με τους αίμα των Χριστιανών Βουλγάρων."
- Λέων ο Σοφός: Τακτικά
Ο Ουγγρικός στρατός νίκησε τους Βούλγαρους, αλλά οι τελευταίοι μίσθωσαν τους Πετσενέγους εναντίον τους. Οι Βούλγαροι και οι Πετσενέγοι εισέβαλαν διαδοχικά στα εδάφη των Ούγγρων στις δυτικές περιοχές των στεπών του Πόντου το 895 ή το 896. Η καταστροφή των οικισμών τους από τους Πετσενέγους ανάγκασε τους Ούγγρους να φύγουν για μια νέα πατρίδα από τα Καρπάθια Όρη προς την Πεδιάδα της Παννονίας.
Το Εικονογραφημένο Χρονικό αναφέρει ότι ο πατέρας του Άρπαντ Άλμος "δεν μπορούσε να φτάσει στην Παννονία, γιατί σκοτώθηκε στο Ερντελβ" ή Τρανσυλβανία. Οι Ένγκελ, Κρίστο και Μόλναρ, που αποδέχονται την αξιοπιστία αυτής της αναφοράς, έγραψαν ότι ο θάνατος του Άλμος ήταν μια τελετουργική δολοφονία, παρόμοια με τη θυσία των Χαζάρων Χαγάνων, σε περίπτωση καταστροφής που έπληττε το λαό τους. Σε αντίθεση με αυτούς ο Ρόνα-Τας αναφέρει ότι ακόμη και αν η αναφορά για τη δολοφονία του Άλμος αντικατοπτρίζει το αληθινό γεγονός, η μόνη πιθανή εξήγηση θα ήταν ότι ο Άρπαντ ή κάποιος στο περιβάλλον του "σκότωσε τον ηλικιωμένο πρίγκιπα. Ο Σπίνεϊ απορρίπτει την αναφορά του Εικονογραφημένου Χρονικού σχετικά με τη δολοφονία του Άλμος στην Τρανσυλβανία, επειδή η τελευταία αναφορά για αυτόν στην αντίθετη αφήγηση του Gesta Hungarorum συνδέεται με μια πολιορκία του Ούνγκβαρ (Ούζχοροντ, Ουκρανία) από τους Ούγγρους.  Το τελευταίο χρονικό λέει ότι ο Άλμος διόρισε τον Άρπαντ "ως ηγέτη και αφέντη" των Ούγγρων με την ευκαιρία αυτή.
Οικογένεια
Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ των Μακεδόνων ο πορφυρογέννητος αναφέρει, ότι ο Άρπαντ είχε γιους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι
Βαλτζόιε
Το Βαλτζόιε (ιταλικά: Valgioie) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Γιαν Πίτερς Σένρενταμ
Ο Γιαν Πίτερς Σένρενταμ (ολλανδικά: Jan Pieterszoon Saenredam (1565 – 6 Απριλίου 1607 ) ήταν Ολλανδός μανιεριστής ζωγράφος, χαράκτης και χαρτογράφος, πατέρας του ζωγράφου εσωτερικού εκκλησιών Πίτερ Σένρενταμ. Είναι γνωστός για τις πολλές αλληγορικές εικόνες που δημιούργησε με βάση την κλασική μυθολογία και τη Βίβλο.
Βιογραφία
Ο Γιαν Σένρενταμ γεννήθηκε στο Ζάανταμ. Έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία και ανατράφηκε από τον θείο του, Πίτερ ντε Γιονγκ (Pieter de Jongh), ο οποίος ασκούσε το επάγγελμα του δικαστικού κλητήρα στο Άσσεντελφτ. Ο θείος του τον προόριζε για αγρότη και τεχνίτη, γι' αυτό τον έστειλε να μάθει καλαθοπλεκτική. Καθώς ήταν επιμελής μαθητής, διδάχτηκε γραφή και ανάγνωση, αλλά εξέπληξε τους δασκάλους του με τις διακοσμήσεις που δημιουργούσε στα κείμενά του. Παράδειγμα των καλλιγραφικών του ικανοτήτων κάποτε μπορούσε κανείς να δει στο Assum House του Χέιμσκερκ, τόπο κατοικίας του ηγεμόνα του Άσσενντελφτ. Παρά την αρχική απόφαση της επαγγελματικής του στροφής στη γεωργία και στο εμπόριο, επέδειξε τόσο σημαντικές καλλιτεχνικές ικανότητες, ώστε άρχισε να εργάζεται ως μαθητευόμενος χαρτογράφος. Ο πρώτος του χάρτης χρονολογείται από το 1589, απεικόνιζε την Ολλανδία και μπορούσε κανείς να τον δει στο βιβλίο που εξέδωσε η πόλη και αποκλήθηκε Guiccardijn (αναφορά στο έργο του Λοντοβίκο Γκουιτσαρντίνι, με τίτλο Η περιγραφή των Κάτω Χωρών)). Λίγο καιρό αργότερα τον κηδεμόνα του επισκέφθηκε ένας δικηγόρος του Άσσεντελφτ ονόματι Σποορβάτερ τοτ Άσσεντελφτ, πείθοντάς τον να επιτρέψει στον προστατευόμενό του να αξιοποιήσει το χάρισμά του. Έτσι, ο νεαρός Σένρενταμ στάλθηκε να σπουδάσει σχέδιο με τον Χέντρικ Χόλτσιους (στον οποίο τον σύστησε ο δικηγόρος), στο Χάαρλεμ. Εκεί έγινε "Δάσκαλος" σε ηλικία 24 ετών.
Σύμφωνα με το Ρέικσμουζεουμ, το 1595 επέστρεψε από το Άμστερνταμ στο Άσσεντελφτ, όπου νυμφεύτηκε την Άννα Πάουβελσντοχτερ (Anna Pauwelsdochter). Ο Γιαν άφησε στη σύζυγό του σημαντική περιουσία, αποτέλεσμα επικερδών επενδύσεων στην Ολλανδική Εταιρία Δυτικών Ινδιών. Απεβίωσε από τύφο στις 6 Απριλίου 1607 σε ηλικία 41 ετών και τάφηκε στο χοροστάσιο της εκκλησίας του Αγίου Αδόλφου στο Άσσεντελφτ. Η επιτύμβια πλάκα του φέρει την επιγραφή Ioannis Saenredam Sculptoris celeberrimi.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Τσαγκτσαράν
Το Τσαγκτσαράν (νταρί: چغچران) ή Φιροζκόχ (νταρί: فیروزکوه) είναι η 15η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Αφγανιστάν, με 144.162 κατοίκους το 2020. Είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Επαρχίας Γκοούρ. Το Τσαγκτσαράν είναι κτισμένο στη νότια όχθη του ποταμού Χάρι, σε μέσο υψόμετρο 2.230 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 34°31΄21΄΄ Βόρειο πλάτος και 65°15΄06΄΄ Ανατολικό μήκος.
Η πόλη απέχει οδικώς 380 χιλιόμετρα από τη Χεράτ και 450 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας Καμπούλ.
Ιστορία
thumb|Ο [[Μιναρές Τζαμ, έργο του 12ου αιώνα]] Η περιοχή της πόλεως ήταν κατοικημένη από την προϊσλαμική εποχή, με τους κατοίκους να είναι πιστοί του Ζωροαστρισμού, του Βουδισμού και του Ινδουισμού. (Η ισλαμική κατάκτηση του Αφγανιστάν έγινε τον 10ο αιώνα από τον Μαχμούντ του Γκάζνι.) Μετά την ήττα των Γαζναβιδών τον 12ο αιώνα η περιοχή περιήλθε υπό τον έλεγχο της τοπικής δυναστείας των Γουριδών ή Γ(κ)οριδών. Οι Γουρίδες είχαν τη θερινή τους πρωτεύουσα, τη Φιρουζκούχ, κάπου κοντά στη σημερινή πόλη και ανέγειραν τον περίφημο Μιναρέ Τζαμ 69 χιλιόμετρα δυτικά του σημερινού Τσαγκτσαράν σε ευθεία γραμμή, σήμερα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Τον 13ο αιώνα η περιοχή δέχθηκε την εισβολή των Μογγόλων, που κατέστρεψαν τη Φιρουζκούχ. Το Ιλχανάτο κατείχε την περιοχή μέχρι που το διαδέχθηκε ο Ταμερλάνος τον 14ο αιώνα.
Τα σύγχρονα γεγονότα
thumb|Λιθουανός στρατιωτικός ιατρός εξετάζει μικρό τραυματία σε νοσοκομείο του Τσαγκτσαράν. Τον Ιούνιο του 2005 η ΝΑΤΟϊκή Διεθνής Δύναμη Αρωγής για την Ασφάλεια (ISAF) εγκατέστησε στο Τσαγκτσαράν μια «Ομάδα Επαρχιακής Ανασυγκροτήσεως» υπό λιθουανική διοίκηση, στην οποία συμμετείχε προσωπικό από την Κροατία, τη Δανία, τις ΗΠΑ, την Ουκρανία, την Ισλανδία, ακόμα και από τη Γεωργία.
Τον Μάιο του 2020 οι Ταλιμπάν επιτέθηκαν σε ένα σημείο ελέγχου στην πόλη, σκοτώνοντας τρεις Αφγανούς στρατιώτες και αιχμαλωτίζοντας άλλους ένδεκα.
Τον Αύγουστο του 2021 το Τσαγκτσαράν καταλήφθηκε από μαχητές των Ταλιμπάν, καθιστάμενο έτσι η δέκατη έκτη πρωτεύουσα επαρχίας του Αφγανιστάν που κατέλαβαν οι Ταλιμπάν ως μέρος της ευρύτερης επιχειρήσεως ανακαταλήψεως της χώρας.
Παραπομπές
Τσαγκτσαραν
Βάλλο Τορινέζε
Το Βάλλο Τορινέζε (ιταλικά: Vallo Torinese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Μελίχα
Η Μελίχα είναι πόλη της Μάλτα. Τον Μάρτιο του 2014 είχε πληθυσμό 10087 κατοίκους. Αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό λόγω των παραλιών της που είναι αμμώδεις και του φυσικού περιβάλλοντος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μάλτας
Διωνυμικό θεώρημα
Το διωνυμικό θεώρημα είναι ένα θεώρημα στην άλγεβρα, για το ανάπτυγμα του αθροίσματος δύο όρων υψωμένο στην \nu-οστή δύναμη. Πιο συγκεκριμένα, για οποιοδήποτε φυσικό αριθμό \nu \in \N και οποιουσδήποτε πραγματικούς αριθμούς x, y \in \R, ισχύει ότι όπου είναι οι διωνυμικοί συντελεστές.
Για παράδειγμα, για παίρνουμε
Απόδειξη με επαγωγή
Θα αποδείξουμε το διωνυμικό θεώρημα με χρήση της μαθηματικής επαγωγής στους φυσικούς αριθμούς \nu.
Βασική Περίπτωση: Για \nu = 1, έχουμε ότι, και επομένως
Επαγωγική Περίπτωση: Έστω ότι ισχύει για, δηλαδή Θα αποδείξουμε ότι ισχύει και για. Έχουμε ότι Αλλάζοντας τα όρια του πρώτου αθροίσματος Μετακινώντας εκτός αθροίσματος τον τελευταίο όρο του πρώτου αθροίσματος και τον πρώτο όρο του δεύτερου αθροίσματος, Χρησιμοποιώντας ότι , Ενώνοντας τα δύο αθροίσματα, Χρησιμοποιώντας τον ορισμό των διωνυμικών συντελεστών Τέλος, χρησιμοποιώντας ότι , Συνεπώς, ισχύει και για και από την μαθηματική επαγωγή, για όλους τους φυσικούς αριθμούς \nu.
Συνδυαστική απόδειξη
Παρατηρήστε ότι αναπτύσσοντας το γινόμενο, εμφανίζονται όροι της μορφής για κάποιον φυσικό αριθμό. Η ιδέα για την συνδυαστική απόδειξη είναι να μετρήσουμε πόσες φορές εμφανίζεται κάθε τέτοιος όρος.
Για παράδειγμα, για \nu = 2, έχουμε και για \nu = 3, έχουμε
Άρα θέλουμε να μετρήσουμε το πλήθος των ακολουθιών μήκους \nu αποτελούμενους από \kappa όρους και  όρους. Από τον συνδυαστικό ορισμό του διωνυμικού συντελεστή, υπάρχουν τέτοιοι όροι. Συνεπώς,
Απόδειξη διωνυμικών ταυτοτήτων
Το διωνυμικό θεώρημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην απόδειξη ταυτοτήτων.
Παράδειγμα 1ο
Για οποιονδήποτε φυσικό αριθμό \nu \in \N, ισχύει ότι
Θέτοντας x = y = 1 στο διωνυμικό θεώρημα, λαμβάνουμε
Παράδειγμα 2ο
Για οποιονδήποτε φυσικό αριθμό \nu \in \N, ισχύει ότι
Παράδειγμα 3ο: Ταυτότητα Βαντερμόντε
Για οποιοσδήποτε φυσικούς αριθμούς  και, έχουμε ότι
Τριγωνομετρικοί τύποι
Πιο γενικά, για οποιονδήποτε φυσικό αριθμό \nu και οποιονδήποτε πραγματικό αριθμό \theta,
Ο τύπος του Όιλερ μας δίνει ότι Το αριστερό μέλος, μπορεί να γραφτεί ως εξής Ο όρος i^{\kappa} είναι πραγματικός όταν το \kappa είναι ζυγός. Επομένως έχουμε,
Εξισώνοντας τα πραγματικά και τα φανταστικά μέρη στην λαμβάνουμε τις ταυτότητες.
Διωνυμική κατανομή
Στην διωνυμική κατανομή, το διωνυμικό θεώρημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δείξουμε ότι η για  είναι συνάρτηση πιθανότητας. Πιο συγκεκριμένα, θέτοντας x = p και y = 1 - p, έχουμε ότι
Αντιμεταθετικός δακτύλιος
Στις παραπάνω αποδείξεις χρησιμοποιήσαμε μόνο την αντιμεταθετική ιδιότητα του πολλαπλασιασμού και την επιμεριστική ιδιότητα του πολλαπλασιασμού ως προς την πρόσθεση. Επομένως, το διωνυμικό θεώρημα ισχύει για κάθε αντιμεταθετικό δακτύλιο (π.χ. για τους μιγαδικούς αριθμούς).
Πολυωνυμικό θεώρημα
Το πολυωνυμικό θεώρημα γενικεύει το διωνυμικό θεώρημα, θεωρώντας πάνω από δύο όρους στην βάση, π.χ. .
Για οποιουσδήποτε φυσικούς αριθμούς \nu, \mu και πραγματικούς αριθμούς, έχουμε ότι όπου είναι οι πολυωνυμικοί συντελεστές.
Η ιδέα της παραπάνω συνδυαστικής απόδειξης μπορεί να εφαρμοστεί και εδώ, αυτή την φορά μετρώντας όρους της μορφής, με. Για παράδειγμα,
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλγεβρα Κατηγορία:Μαθηματικά θεωρήματα
Η Ακτή της Φαλέζας
Η Ακτή της Φαλέζας (The Beach of Falesá) είναι διήγημα του Σκωτσέζου συγγραφέα Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1892 και αργότερα εκδόθηκε υπό μορφή βιβλίου σε μία συλλογή διηγημάτων (1893). Γράφτηκε αφού ο Στίβενσον μετακόμισε στα νησιά Σαμόα λίγα μόλις χρόνια πριν πεθάνει εκεί.
Κατηγορία:Διήγημα
Μαραντοχώρι Λευκάδας
Το Μαραντοχώρι είναι ημιορεινό χωριό που βρίσκεται στη Νότια Λευκάδα, 31 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης της Λευκάδας. Βρίσκεται 5 χλμ. ανατολικά της Βασιλικής και 4 χλμ. δυτικά από τα Σύβοτα. Ο πληθυσμός του είναι 327 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Βρίσκεται 5 χλμ. από την παραλία της Αμμούσως, ενώ λίγο πάνω από το χωριό και μέσα σε μια έκταση από ελαιόδεντρα υπάρχει μια μικρή φυσική λίμνη, η λίμνη του Μαραντοχωρίου, σημαντικός υδροβιότοπος για πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας.
Κοντά στο χωριό, στη θέση χαμπιλου υπάρχει το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, η ίδρυση του οποίου υπολογίζεται γύρω στα τέλη του 16ου αιώνα με αρχές του 17ου, μέχρι το 1620. Το μοναστήρι αυτό αν και ήταν μικρό, υπήρξε πλουσιότατο με πολλά κτήματα, και ήταν γεμάτο τοιχογραφίες από τις οποίες όμως λίγες σώζονται έως σήμερα. Ο κύριος λόγος είναι πως το 1922, σύμφωνα με πληροφορίες των κατοίκων, ο ναός έγινε τόπος απομόνωσης ατόμων που είχαν προσβληθεί από ευλογιά. Μετά την επιδημία για απολύμανση σφυροκόπησαν τους τοίχους και τους ασβέστωσαν.
Σήμερα σώζεται τμήμα του νεότερου τέμπλου αξιόλογης ξυλογλυπτικής τέχνης, από τα μέσα του 18ου αιώνα, όπου υπάρχουν δύο αξιόλογες εικόνες, της Θεοτόκου και του Χριστού.
Στις θέσεις Μάρμαρα, Πυργί και Κλεισμάτια η Αρχαιολογική Υπηρεσία έχει εντοπίσει λείψανα αρχαίων πύργων.
Δρόμος 5.000 μέτρων
Ο δρόμος των 5.000 μέτρων είναι αγώνισμα του στίβου που διεξάγεται εντός του σταδίου σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις, όπου αντιστοιχεί σε δωδεκάμιση στροφές για στίβο κανονικών διαστάσεων. Το ίδιο αγώνισμα όταν διεξάγεται σε δημόσια οδό αναφέρεται συχνά διεθνώς ως «δρόμος 5 χιλιομέτρων». Σε αμφότερες τις περιπτώσεις κατατάσσεται στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων («δρόμοι αντοχής»).
Το αγώνισμα περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων της νεότερης εποχής από το 1912 για τους άνδρες και από το 1996 για τις γυναίκες. Επίσης, διεξάγεται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου από την πρώτη τους διοργάνωση για τους άνδρες και από το 1995 για τις γυναίκες. Προηγουμένως όμως υπήρχε για τις γυναίκες στους μεγάλους αγώνες ως αντίστοιχο αγώνισμα ο δρόμος 3.000 μέτρων, που αντικαταστάθηκε από τα 5000 μέτρα.
Ο δρόμος των 5.000 μέτρων αντιπροσωπεύει την ίδια περίπου απόσταση με τον δόλιχο, αγώνισμα των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων που εισάχθηκε για πρώτη φορά το 720 π.Χ.. Κάποιες φορές ο δρόμος των 5.000 μέτρων γίνεται και σε κλειστό στίβο, με την IAAF να αναγνωρίζει επίσημα ξεχωριστά ρεκόρ για τον ανοικτό και τον κλειστό στίβο στο αγώνισμα.
Παγκόσμιο ρεκόρ
Το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο 5.000 μέτρων ανδρών αναγνωρίσθηκε από την IAAF το 1912, και από τότε έχει καταρριφθεί επισήμως 34 φορές.
Άνδρες
Η εξέλιξη του επίσημου παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα των ανδρών φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Πριν από αυτό, ως καλύτερη επίδοση αναφέρεται εκείνη του Άγγλου δρομέα Άλφρεντ Σραμπ (A. Shrubb) με 14 λεπτά και 59 δευτερόλεπτα από το 1904.
Στον κλειστό στίβο, η παγκόσμια επίδοση είναι 12.49,60 από τις 20 Φεβρουαρίου 2004 και ανήκει επίσης στον Κενενίσα Μπεκέλε. Σημειώθηκε στο Μπέρμιγχαμ.
Γυναίκες
Η εξέλιξη του παγκόσμιου ρεκόρ στα 5.000 μέτρα γυναικών φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Περιλαμβάνονται και οι βεβαιωμένες επιδόσεις πριν το 1981.
Στον κλειστό στίβο, η παγκόσμια επίδοση είναι 14.18,86 από τις 19 Φεβρουαρίου 2015 και ανήκει στην Γκενζεμπέ Ντιμπάμπα (Αιθιοπία). Σημειώθηκε στη Στοκχόλμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δρομος 0500
Νίκος Τιμοθέου
Ο Νίκος Τιμοθέου γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1973 και είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού και του μέσου. Κατά την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία αγωνίστηκε κυριότερα στην Κύπρο, με εξαίρεση ένα σύντομο πέρασμα από την Ελλάδα.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας
Βαλπέργκα (Ιταλία)
Η Βαλπέργκα (ιταλικά: Valperga) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Σαβοΐα (νομός)
Η Σαβοΐα (γαλλικά: Savoie) είναι γαλλικός νομός της περιοχής Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στα σύνορα με την Ιταλία, με πρωτεύουσα το Σαμπερί και υπονομαρχίες τις κοινότητες Αλμπερβίλ και Σαιν-Ζαν-ντε-Μωριέν.
Μαζί με την Άνω Σαβοΐα, η Σαβοΐα είναι ένας από τους δύο νομούς της ιστορικής περιοχής της Σαβοΐας. Το δουκάτο της Σαβοΐας προσαρτήθηκε από τη Γαλλία τον Ιούνιο 1860, μετά την υπογραφή της συνθήκης του Τορίνο τον Μάρτιο 1860.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) και το Ταχυδρομείο αποδίδουν στο νομό τον κωδικό 73.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Σαβουαγιάρ.
Τοπωνυμία
εναλλ.=|μικρογραφία|370x370εσ|Θέση του νομού Σαβοΐας στην [[Ωβέρνη-Ρον-Αλπ]] Το όνομα προέρχεται από την παλιά περιοχή Sapaudie (λατινικά: Sapaudia, γύρω στο 354, και σήμαινε «Η χώρα των ελάτων»(από το γαλατικό sapo= έλατο). Το όνομα εξελίχθηκε σε Sabaudia, Sabogla, Saboia, Savogia και τέλος Savoie: Σαβοΐα. Η Sapaudia αναφέρεται στη Res Gestae του Αμμιανού Μαρκελλίνου το 369 και στη συνέχεια στο 5ο αιώνα στη Notitia Dignitatum (κατάλογος αξιωματούχων), καθώς και στα Chronica Gallica  του 511. Τον 12ο αιώνα η Sabaudia άρχισε να ονομάζεται Σαβοΐα.
Σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους γαλλικούς νομούς, ο νομός της Σαβοΐας έχει διατηρήσει το ιστορικό του όνομα και δεν έχει ονομαστεί σύμφωνα με τη γεωγραφία του τόπου. Αυτό εξηγείται από την καθυστερημένη δημιουργία του νομού, το 1860. Εκείνη την εποχή, η μετα-επαναστατική βούληση να ξεχαστεί η παλιά διαίρεση ανά επαρχία του Παλαιού Καθεστώτος δεν ήταν τόσο ισχυρή όσο λίγο μετά τη Γαλλική επανάσταση του 1789.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Γέφυρα στο ποταμό [[Ιζέρ (ποταμός)|Ιζέρ στο Μουτιέ]] αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το χιονοδρομικό κέντρο [[Κουρσεβέλ]] Η Σαβοΐα ανήκει στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Έχει έκταση 6.028 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Διοικητικά αποτελείται από 3 διαμερίσματα και περιλαμβάνει 273 κοινότητες. Ο πληθυσμός του νομού είναι 429.681 κάτοικοι (στην απογραφή του 2016). Πρωτεύουσα του νομού είναι το Σαμπερί (59.183 κάτοικοι) και υπονομαρχίες οι κοινότητες Αλμπερβίλ (19.055 κάτοικοι) και Σαιν-Ζαν-ντε-Μωριέν (7.794 κάτοικοι).
Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Γαλλίας, στα σύνορα με την Ιταλία και συνορεύει: προς τα βόρεια με την Άνω Σαβοΐα, προς τα δυτικά με τους νομούς Αιν και Ιζέρ, προς τα νότια με το νομό Ωτ-Αλπ. Προς τα ανατολικά συνορεύει με την Ιταλία, με την κοιλάδα της Αόστα και τη Μητροπολιτική πόλη του Τορίνο.
Το μεγαλύτερο μέρος της Σαβοΐας καλύπτεται από βουνά. Περιλαμβάνει πολλές οροσειρές, μεταξύ των οποίων τις δασωμένες οροσειρές των Μπωζ και της Σαρτρέζ των Προάλπεων, την οροσειρά των Αραβίς στα σύνορα με την Άνω Σαβοΐα, την οροσειρά της Βανουάζ, τμήμα του Λευκού όρους, τις κορυφές Γκραντ Κας (3.855 μέτρα), Γκαντ Σασιέρ (3.747 μ.) και Γκλασιέ (3.834 μ.), τη διάβαση του όρους Σενί, τις διαβάσεις του Γκαλιμπέ (2.642 μ.) και του Ιζεράν (2.764 μ.), υψηλότερη διάβαση των Άλπεων και της Γαλλίας, και τη σήραγγα Φραζύς, που καταλήγει στην Ιταλία. Γεωφυσικός χάρτης του νομού.
Όσον αφορά την υδρογραφία, ο νομός διασχίζεται από τα ανατολικά προς τα δυτικά από τους ποταμούς Ιζέρ και Αρκ, οι οποίοι πηγάζουν κοντά στο Ιζεράν. Ο Ιζέρ κατεβαίνει την κοιλάδα της Ταρανταίζ και ο Αρκ την κοιλάδα της Μωριέν, μετά την οποία ενώνεται με τον Ιζέρ. Υπάρχουν πολλές λίμνες, οι κυριότερες είναι η λίμνη Μπουρζέ (44,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η μεγαλύτερη και βαθύτερη φυσική λίμνη που βρίσκεται αποκλειστικά στη Γαλλία) και η λίμνη Αιγκμπελέτ (5,45 χιλιόμετρα), μία από τις λιγότερο μολυσμένες στη Γαλλία, λόγω του νομαρχιακού διατάγματος του 1976 που απαγορεύει τη χρήση λέμβων θερμικής μηχανής (με εξαίρεση τις υπηρεσίες διάσωσης) στη λίμνη. Το υδάτινο στοιχείο αντιπροσωπεύει συνολικά 12.569 εκτάρια, εκ των οποίων τα 8.000 είναι λίμνες.
Η περιοχή με το χαμηλότερο ύψος βρίσκεται στην κοινότητα Σαιν-Ζενί-συρ-Γκιέ (210 μ.) και το υψηλότερο σημείο της στα 3.855 μέτρα για την κορυφή Γκραντ Κας στην οροσειρά της Βανουάζ, με μια υψομετρική διαφορά μεγαλύτερη των 3.600 μέτρων και ένα μέσο υψόμετρο του νομού στα 1.500 μέτρα. Η υψηλότερη κατοικημένη περιοχή είναι στο χιονοδρομικό κέντρο Τίνι, στα 2.150 μέτρα.
Ιστορία
μικρογραφία|279x279εσ|Το [[δουκάτο της Σαβοΐας γύρω στο 1700]] Τα ευρήματα που υποδεικνύουν την ύπαρξη των πρώτων ανθρώπινων πολιτισμών στη Σαβοΐα χρονολογούνται από τη Νεολιθική περίοδο. Η περιοχή κατοικήθηκε διαδοχικά από κελτικές φυλές, με κυριότερη τους Αλλόβρογες, από τους Ρωμαίους, τους Βουργουνδούς, πριν γίνει μέρος της κομητείας της Σαβοΐας κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, το Δουκάτο της Σαβοΐας από το 1416 και το βασίλειο της Σαρδηνίας από το 1718. Μετά από περιόδους συμφωνίας και αντιπαλότητας με το όμορο βασίλειο της Γαλλίας, η Σαβοΐα συνδέθηκε για πρώτη φορά με την μετα-επαναστατική Γαλλία από το 1792 μέχρι το τέλος της Πρώτης Αυτοκρατορίας το 1815. Στη συνέχεια επέστρεψε στον Οίκο της Σαβοΐας και εκεί παρέμεινε μέχρι τις 24 Μαρτίου 1860, ημέρα της υπογραφής του συμφώνου του Τορίνο που επικύρωσε την τελική προσάρτηση της Σαβοΐας στη Γαλλία. Μετά από δημοψήφισμα τον Απρίλιο, με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ της προσάρτησης, ενσωματώθηκε επισήμως στη Γαλλία στις 14 Ιουνίου.
Οι νομοί Σαβοΐας και Άνω Σαβοΐας δημιουργήθηκαν την επόμενη μέρα, 15 Ιουνίου 1860.
Από το 1960 έως το 2015, η Σαβοΐα ήταν νομός της περιοχής Ρον-Αλπ. Την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Ρον-Αλπ συγχωνεύτηκε με την περιοχή Ωβέρνη και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|320x320εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα της Σαβοΐας Ο νομός Σαβοΐας χωρίζεται σε 3 διαμερίσματα, 19 καντόνια και 273 κοινότητες:
Πόλεις
μικρογραφία|250x250εσ|Το κτίριο της Νομαρχίας στο Σαμπερί Οι κυριότερες κοινότητες του νομού της Σαβοΐας είναι:
Οικονομία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Χιονοδρομικό κέντρο Τίνι Σύμφωνα με το Εμπορικό Επιμελητήριο του Σαμπερί, σχεδόν το 50% των εσόδων του νομού προέρχεται από τον τουρισμό. Κάθε χρόνο, η Σαβοΐα φιλοξενεί πάνω από 30 εκατομμύρια επισκέπτες. Ο νομός διαθέτει επίσης φυσικούς πόρους με ιδιαίτερη δυναμική στην επεξεργασία μεταλλευμάτων, λιθάνθρακας και σιδηρομεταλλεύματα, και την υδροηλεκτρική ενέργεια.
Η Σαβοΐα έχει εξαιρετικά υψηλή αναλογία εξαγωγών / εισαγωγών, το 2005 κατά 214%. Οι εξαγωγές της ανήλθαν σε 1,768 δισ. ευρώ και σε εισαγωγές 825 εκατ. ευρώ. Οι κύριες εξαγωγές της ήταν χάλυβας, αλουμίνιο και ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά εξαρτήματα. μικρογραφία|250x250εσ|Αμπελώνες στους πρόποδες της [[Οροσειρά των Μπωζ|οροσειράς των Μπωζ ]] Μόνο το ένα τρίτο της γης του νομού είναι κατάλληλο για τη γεωργία. Από την συνολική έκταση υπάρχουν 90.028 εκτάρια σε αρόσιμες εκτάσεις και σε κήπους, 65.033 σε τεχνητά λιβάδια, 55.482 σε φυσικά λιβάδια, 122.615 σε ελαιώνες, 9.912 σε αμπελουργικές περιοχές. Πολυάριθμοι αμπελώνες καλλιεργούνται και τα πιο διάσημα κρασιά της περιοχής παράγονται από σταφύλια Gamay, Pinot noir και Mondeuse. Η παραγωγή φρούτων είναι η τρίτη μεγαλύτερη συνιστώσα της αγροτικής παραγωγής της.
Τα σημαντικότερα προϊόντα του εδάφους είναι τα σιτηρά, πατάτες, καπνός, κανάβι, κάστανα, μήλα, αχλάδια και κρασί (περίπου 140.000 hl). Η κτηνοτροφία είναι ανεπτυγμένη, ιδιαίτερα τα βοοειδή και τα πρόβατα στα εκτεταμένα βοσκοτόπια, καθώς και η τυροκομία και η επεξεργασία τροφίμων. Αξίζει επίσης να αναφερθεί και η ύφανση μεταξιού.
Ιαματικές πηγές βρίσκονται σε αρκετές λουτροπόλεις, όπως το Αιξ-λε-Μπαιν. Ο τομέας των υπηρεσιών συμβάλλει επίσης πολύ στην οικονομία της Σαβοΐας.
Αξιοθέατα-Μνημεία
Ο νομός Σαβοΐας έχει μια σημαντική αρχιτεκτονική και πολιτιστική κληρονομιά, λόγω της ποικιλομορφίας των πολιτισμών που την κατέλαβαν. Διαθέτει 214 κτίρια ταξινομημένα ως ιστορικά μνημεία. Αυτά τα μνημεία καλύπτουν όλες τις εποχές: ο Πέτρινος κύκλος του Σεζέ που χρονολογείται από τη Νεολιθική, η ρωμαϊκή Αψίδα του Καμπανού στο Αιξ-λε-Μπαιν, οι εκκλησίες και τα φεουδαρχικά κάστρα από τον Μεσαίωνα ή η παλιά είσοδος της σιδηροδρομικής σήραγγας του Φρεζύς του 19ου αιώνα. Με 25 ιστορικά μνημεία, η κοινότητα Σαμπερί, η ιστορική πρωτεύουσα της Σαβοΐας, καταλαμβάνει μόνη της το 12%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Νίκη (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 159)
Το αγαλμάτιο της Νίκης που εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό μουσείο με αριθμό καταλόγου 159 βρέθηκε στην Επίδαυρο και είναι έργο του ύστερου 4ου αι. π.Χ..
Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Το άγαλμα παρουσιάζει τη θεά Νίκη. Η εντύπωση του αέρινου βαδίσματος ενισχύονταν από τα φτερά, τα οποία χάθηκαν και δεν σώζονται. Το αγαλματίδιο ήταν τοποθετημένο στο ακροτήριο του αριστερού δυτικού αετώματος του ναού της Αρτέμιδος στην Επίδαυρο, και ανήκε στην ίδια ομάδα με τα εκθέματα αρ. 160 και 161. Είναι έργο του ύστερου 4ου αιώνα π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία τέχνη Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Βαλπράτο Σοάνα
Το Βαλπράτο Σοάνα (ιταλικά: Valprato Soana) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Suzuki
Η Suzuki (πλήρες όνομα Suzuki Motor Corporation) είναι μια ιαπωνική πολυεθνική εταιρεία που εδρεύει στην πόλη Χαμαμάτσου της Ιαπωνίας, η οποία ειδικεύεται στην κατασκευή αυτοκινήτων, οχημάτων SUV με κίνηση στους τέσσερις τροχούς, καθώς και σε μοτοσικλέτες, οχήματα παντός εδάφους, θαλάσσιες εξωλέμβιες μηχανές, αναπηρικές καρέκλες και μια ποικιλία άλλων μικρών κινητήρων εσωτερικής καύσης.
Το 2017 είναι η δέκατη κατά σειρά σε παραγωγή αυτοκινήτων παγκοσμίως και τρίτη στην εγχώρια αγορά της Ιαπωνίας. Η Suzuki έχει προσωπικό πάνω από 45.000 υπαλλήλους παγκοσμίως και έχει 35 κύριες εγκαταστάσεις παραγωγής σε 23 χώρες και 133 διανομείς σε 192 χώρες.
Αυτοκίνητα
Το τμήμα παραγωγής αυτοκινήτων της Suzuki είναι από τα σημαντικότερα και κυριότερα της εταιρείας. Η Suzuki παράγει κυρίως μικρά και μικρομεσαία αυτοκίνητα πόλης, καθώς και τετρακίνητα SUV, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως στην παλέτα της δεν υπάρχουν και άλλων κατηγοριών αυτοκίνητα. Όλα τα μοντέλα της, κατά κανόνα φημίζονται για τον σχεδιασμό τους και την χαμηλή κατανάλωση καυσίμου, καθώς και για την τετρακίνηση τους αντίστοιχα, αλλά και συνολικά για την αξιοπιστία τους και την αντοχή των κινητήρων τους.
Το πρώτο αυτοκίνητο που δημιούργησε και παρήγαγε η Suzuki ήταν το Suzulight, που ξεκίνησε να πωλείται τον Οκτώβριο του 1955 και σταμάτησε να παράγεται 14 χρόνια αργότερα, το 1969.
Μοτοσυκλέτες
Η Suzuki ξεκίνησε την παραγωγή μηχανών το 1952, με τα πρώτα της μοντέλα να είναι πρακτικώς μηχανοκίνητα ποδήλατα. Από το 1955 έως και το 1976, η εταιρεία κατασκεύαζε μόνο μοτοσυκλέτες με δίχρονους κινητήρες, ενώ το μεγαλύτερο δίχρονο μοντέλο της ήταν το τρικύλινδρο GT750, το οποίο ήταν και υδρόψυκτο. Από το 1976 και έπειτα, η εταιρεία ξεκίνησε να παράγει και τετράχρονες μηχανές, με πρώτα της μοντέλα να είναι το GS400 και το GS750.
Η Suzuki κέρδισε το πρώτο της παγκόσμιο πρωτάθλημα αγώνων το 1962 στην κατηγορία αγώνων δρόμου FIM 50 cc. Το 1970 η Suzuki έγινε η πρώτη ιαπωνική εταιρεία που κέρδισε παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοκρός, όταν ο Ζοέλ Ρομπέρ κέρδισε τον τίτλο των 250cc. Στη δεκαετία του 1970, η Suzuki καθιερώθηκε στον αγώνα μοτοσικλετών με τον Μπάρι Σιν και τον Ροζέρ ντε Κοστέρ να κερδίζουν παγκόσμια πρωταθλήματα στην μεγαλύτερη κατηγορία, αυτή των 500 κυβικών, στον αγώνα δρόμου και μοτοκρός αντίστοιχα. Επιπλέον, η Suzuki έχει καταγράψει συνολικά 93 νίκες στο Isle of Man TT Races.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Ιαπωνίας Κατηγορία:Κατασκευαστές μοτοσικλετών της Ιαπωνίας
Βαριζέλλα
Η Βαριζέλλα (ιταλικά: Varisella) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Βεναρία Ρεάλε
Η Βεναρία Ρεάλε (ιταλικά: Venaria Reale) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Βάουντα Καναβέζε
Η Βάουντα Καναβέζε (ιταλικά: Vauda Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Ιωάννης Φρειδερίκος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος, γερμ. Johann-Friedrich (18 Οκτωβρίου 1654 - 22 Μαρτίου 1686) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου (1667-1686).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Σοφίας-Μαργαρίτας, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου κόμη του Έττινγκεν-Έττινγκεν.
Το 1686 απεβίωσε στο Άνσμπαχ σε ηλικία 32 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του με τη σειρά: Χριστιανός-Αλβέρτος, Γεώργιος-Φρειδερίκος Β΄ και Γουλιέλμος-Φρειδερίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ιωάννα-Ελισάβετ, κόρη του Φρειδερίκου ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και είχε τέκνα:
Το 1681 ο Ιωάννης-Φρειδερίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Ελεονώρα-Έρντμουτε των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Μαρία Ελισάβετ της Γαλλίας
Η Μαρία Ελισάβετ της Γαλλίας (Marie-Élisabeth de France : 27 Οκτωβρίου 1572 - 2 Απριλίου 1578) ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα και μέλος του Οίκου των Βαλουά. Ήταν το μοναδικό παιδί του βασιλιά Καρόλου Θ΄ της Γαλλίας και της Ελισάβετ των Αψβούργων. Οι μητρικοί παππούδες της ήταν ο Μαξιμιλιανός Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η Αρχιδούκισσας Μαρίας και οι πατρικοί παππούδες του ήταν ο Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας και η Αικατερίνη των Μεδίκων.
Ζωή
Γεννημένη στο παλάτι του Λούβρου, αγαπήθηκε από τους γονείς της, παρά την αναπόφευκτη απογοήτευσή τους που δεν ήταν ο αρσενικός κληρονόμος που ήλπιζαν. Βαφτίστηκε σχεδόν τέσσερις μήνες αργότερα, στις 2 Φεβρουαρίου 1573 στο Saint-Germain l'Auxerrois. Παρά τη θρησκευτική και πολιτική διαμάχη που προήλθε από τη Σφαγή της Ημέρας του Αγίου Βαρθολομαίου (η οποία είχε συμβεί μόλις δύο μήνες πριν από τη γέννησή της), μια από τις νονές της ήταν η Προτεστάντισσα βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας που έστειλε τον Γουλιέλμο, 3ο κόμη του Worcester ως αντιπρόσωπό της στην τελετή. Νονά της ήταν και η γιαγιά της, Μαρία, και νονός της ήταν ο Εμμανουήλ Φιλιβέρτος της Σαβοΐας.
Όταν η Μαρία Ελισάβετ ήταν ηλικίας μικρότερης των δύο ετών ο πατέρας της, ο βασιλιάς Κάρολος Θ΄, πέθανε και ο θείος της έγινε ο Ερρίκος Γ΄ της Γαλλίας. Ενάμισι αργότερα, η μητέρα της επέστρεψε στη Βιέννη, ενώ η Μαρία Ελισάβετ, ως πριγκίπισσα της Γαλλίας, παρέμεινε πίσω. Αποχαιρετίστηκαν στο Château d'Amboise στις 28 Αυγούστου 1575, και δεν θα έβλεπαν η μια την άλλη ποτέ ξανά.
Ο Pierre de Bourdeille, (του οποίου η θεία, η κυρία Crissé, ήταν γκουβερνάντα της Μαρίας Ελισάβετ) περιγράφει την πριγκίπισσα στα γραπτά του. Αναφέρει ότι ήταν όμορφη, αλλά και ασυνήθιστα έξυπνη και πρόθυμη να μάθει, κάποτε φερόταν περισσότερο σαν ενήλικας παρά σαν παιδί. Μνημόνευσε τα ονόματα των προγόνων της, τόσο των Βαλουά όσο και των Αψβούργων, και θα έλεγε με υπερηφάνεια ότι άνηκε σε αυτά τα μεγάλα βασιλικά σπίτια. Δυναστικά, η Μαρία Ελισάβετ ήταν σημαντική επειδή ήταν το μόνο εγγόνι του Ερρίκου Β΄ και της Αικατερίνης των Μεδίκων που άνηκε στον Οίκο των Βαλουά, παρά το γεγονός ότι είχαν τέσσερις γιους που έφτασαν στην ενηλικίωση. Αν η Μαρία Ελισάβετ ήταν άνδρας, θα ήταν κληρονόμος στο θρόνο της Γαλλίας και αν είχε ζήσει αρκετά καιρό, θα μπορούσε να συνέχισε τον Οίκο των Βαλουά και να εμποδίσει κάποιους από τους επόμενους πολέμους πάνω στη διαδοχή και τη θρησκεία. Ακόμη και ως γυναίκα (δηλαδή, απαγορευόταν από τον Σαλικό νόμο να κυβερνήσει μια γυναίκα από μόνη της), ως εκπρόσωπος του Οίκου των Βαλουά και ως μέλος του Οίκου των Αψβούργων, ίσως έπαιζε ρόλο στην ανακούφιση της διαδοχής κρίση μέσω του γάμου της, ίσως ακόμη και να γινόταν βασιλική σύζυγος της Γαλλίας. Έτσι, ο πρόωρος θάνατός της ήταν μια έμμεση αιτία τουλάχιστον ενός μέρους της διαμάχης που ακολούθησε.
Η Μαρία Ελισάβετ κατοικούσε αρχικά στην Amboise και στο Μπλουά, αλλά αργότερα μετακόμισε στο Παρίσι. Πέθανε στις 2 Απριλίου 1578 στο Hôtel d'Anjou, προφανώς από ασθενική υγεία, ηλικίας μόλις πεντέμισι ετών. Θρηνήθηκε βαθιά από το βασίλειο, παρά την νεότητά της, για την καλοσύνη, τη χάρη και την απαλότητά της. Οκτώ ημέρες αργότερα, στις 10 Απριλίου, θάφτηκε σε έναν θόλο στη Βασιλική του Αγίου Ντενίς, δίπλα στον πατέρα της. Στις 17 Οκτωβρίου του 1793, ο τάφος της βεβηλώθηκε από τους επαναστάτες και τα κατάλοιπα της ρίχτηκαν σε έναν κοινό τάφο. Το 1817 ξαναθάφτηκε στο οστεοφυλάκιο της Βασιλικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Οβριός Μαγνησίας
Ο Οβριός είναι νεότερη ονομασία της παραλίας "Κολοκυθάκι" της Παλαιάς Μιτζέλας με πολύ μικρό παραθαλάσσιο οικισμό του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου στα ανατολικά του Πηλίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Οβριός βρίσκεται στην Παλαιά Μιτζέλα στα παράλια του Αιγαίου πελάγους σε απόσταση 56 χλμ. ΒΑ. από τον Βόλο, περίπου 13 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Ζαγορά (έδρα του δήμου) και 7 χλμ. (οδηγικά) Α. από το Πουρί. Οι ντόπιοι τον αναφέρουν με την ονομασία Παλιά Μιτζέλα. Δίπλα και δυτικά του περνάει ο χείμαρρος Λαγωνίκας που καταλήγει στη μεγάλη βοτσαλωτή παραλία του Οβριού.
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Πουρίου του τότε δήμου Ζαγοράς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Πουρί και την Ελίτσα αποτελούν την κοινότητα Πουρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ζαγοράς του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 19 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Τζελίλ Αμπντουλά
Ο Τζελίλ Αμπντουλά (Xhelil Abdulla· Џелил Абдула, μεταγραμματισμός σε λατινικά: Djelil / Dzelil Abdul(l)a) είναι ποδοσφαιριστής από τη Βόρεια Μακεδονία, αλβανικής καταγωγής. Αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού. Είναι διεθνής με την Εθνική Βόρειας Μακεδονίας. Μεταξύ άλλων αγωνίστηκε σε Ντε Χράαφσχαπ, ΦΚ Σκεντίγια και ΦΚ Ρενόβα,
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειομακεδόνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σκεντίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντε Χράαφσχαπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεγκιονάλλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Κωνσταντίνος Λάγκος
Ο Κωνσταντίνος Λάγκος (γεν. 30 Νοεμβρίου 1982) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1982 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας του Βασίλης Λάγγος είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης της τηλεόρασης και του κινηματογράφου ενώ η μητέρα του είναι τραγουδίστρια. Ξεκίνησε να ασχολείται με την υποκριτική σε ηλικία μόλις 7 ετών. Συγκεκριμένα το 1988 επιλέχτηκε από τον σκηνοθέτη Αντώνη Τέμπο για έναν από τους παιδικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στην παιδική σειρά της ΕΤ1 Φώτα παρακαλώ, που προβλήθηκε τη σεζόν 1988-1989. Το 1990 ακολούθησε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, με πρωταγωνιστικό ρόλο, στην ταινία μικρού μήκους Γιατί, άμα, όμως της Φένιας Παπαδοδήμα. Την αμέσως επόμενη χρονιά ακολούθησε ένας ρόλο στο καστ της δραματικής ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλο Το μετέωρο βήμα του πελαργού, υποδυόμενος το παιδί της ταινίας σε ηλικία 8 ετών.
Μετά τα πρώτα του βήματα ως παιδί-ηθοποιός αποφάσισε πως θα ακολουθήσει την υποκριτική ως επάγγελμα. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ξεκίνησε τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου απ' όπου αποφοίτησε το 2001.
Τηλεόραση
Τη σεζόν 1999-2000 συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Πάνο Κοκκινόπουλο στη σειρά εποχής της ΕΡΤ1 Ερόικα, έχοντας το ρόλο του Ανδρέα. Τον Οκτώβριο του 2000 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μηνά Χατζησάββα, την Πέγκυ Σταθακοπούλου και την Πέγκυ Τρικαλιώτη στο πρώτο επεισόδιο, Ο επισκέπτης, της αστυνομικής σειράς του Alpha TV Κόκκινος Κύκλος, σε μία υπόθεση δολοφονίας του συγκλόνισε τη χώρα. Μετά το πέρας των σπουδών του, τη σεζόν 2004-2005, υποδύθηκε τον Ανδρέα στην αισθηματική σειρά της Άννας Αδριανού Ευτυχισμένες Μέρες στον ANT1. Ακολούθησε η συμμετοχή του στο επεισόδιο "Σε πρώτο βαθμό" της αστυνομικής σειράς 10η εντολή το 2005. Από το 2005 μέχρι το 2006 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, αυτόν του Στέργιου Αναστασιάδη, στην κοινωνική σειρά της ΝΕΤ Τα παιδιά της Νιόβης. Την ίδια περίοδο ήταν μέρος του καστ της κωμικής σειράς Έλα να αγαπηθούμε ενώ έκανε και μία guest εμφάνιση στη σειρά Επαφή. Από το 2006 μέχρι το 2008 υποδύθηκε τον Πάρη Μωραΐτη στη δραματική σειρά του Alpha Αν μ' αγαπάς, συμπρωταγωνιστώντας μεταξύ άλλων με τον Γιώργο Βογιατζή, την Ταμίλα Κουλίεβα, την Κατερίνα Παπουτσάκη και τη Λίλη Τσεσματζόγλου. Το 2007, πέρα από το Αν μ' αγαπάς, εμφανίστηκε σε επεισόδια των σειρών 10η εντολή, Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Γιούγκερμαν. Το 2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Φίλιππο Σοφιανό και την Μαρία Κορινθίου στο επεισόδιο Επικίνδυνος έρωτας της ερωτικής σειράς Αληθινοί Έρωτες. Ακολούθησε ένας ρόλος-κλειδί στα δύο τελευταία επεισόδια της σειράς του Mega Channel Singles. Το 2010 εμφανίστηκε ως guest στις σειρές Παιδική χαρά και Η γενιά των 592 ευρώ.
Το 2011 υποδύθηκε τον καθηγητή μουσικής Χρήστο Ιωάννου στη νεανική σειρά του ANT1 Steps. Το 2011 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στο δεύτερο κύκλο της σειράς Η Ζωή της Άλλης υποδυόμενος το γιατρό Κυριάκο Αποστολάκη, μέσω του οποίου ανατρέπονται τα μέχρι στιγμής δεδομένα της σειράς. Ο ρόλος που τον έκανε ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο στο ευρύ κοινό ήταν αυτός του Σταύρου Χαλκιά στην καθημερινή δραματική σειρά του Mega Channel Κλεμμένα Όνειρα. Ξεκίνησε να υποδύεται τον Σταύρο από το πρώτο επεισόδιο της σειράς, τον Δεκέμβριο του 2011, συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τον Αλέξανδρο Σταύρου, την Ελισάβετ Μουτάφη, την Αθηνά Οικονομάκου, τη Βάσω Λασκαράκη, τον Ορφέα Παπαδόπουλο και τη Λίλη Τσεσματζόγλου. Ο χαρακτήρας του Χαλκιά ήταν και ο μακροβιότερος της σειράς με συμμετοχή και στα 526 επεισόδια από τον πρώτο μέχρι και τον τελευταίο κύκλο, τη σεζόν 2014-2015. Το 2015 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Μάνα Χ Ουρανού. Ακολούθησε ο ρόλος του Ανδρέα στην καθημερινή δραματική σειρά του Star Channel 9 Μήνες. Τη σεζόν 2017-2018 συνεργάστηκε και πάλι με τον σκηνοθέτη Δημήτρη Αρβανίτη, μετά τα Κλεμμένα Όνειρα, στην κωμική σειρά του ANT1 4x4 υποδυόμενος ένας άβουλο σύζυγο που ακολουθεί πιστά τις εντολές της αυταρχικής γυναίκας του. Το 2018 πρωταγωνίστησε στο επεισόδιο "Πάθος στη φορμόλη" της αστυνομικής σειράς Έγκλημα και Πάθος.Τη σεζόν 2021 σειρά Το Αύριο μας Ανήκει mega Τη σεζόν 2022 σειρά.στΟργή ΣΚΑΪ
Θέατρο
Στο θέατρο ο ηθοποιός συμμετείχε σε παραστάσεις όπως ο Φιλοκτήτης, Το Σχήμα των πραγμάτων και άλλες. Το 2012 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην παράσταση Fame το μιούζικαλ δίπλα σε ηθοποιούς και τραγουδιστές όπως ο NiVo, η Άντα Λιβιτσάνου και η Demy.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Σαφέντ
Η Σαφέντ (εβραϊκά: צְפַת‎, Τσφατ, αραβικά: صفد‎‎, Σάφαντ) είναι πόλη στο Βόρειο Διαμέρισμα του Ισραήλ. Βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μέτρων και είναι η πόλη που βρίσκεται στο μεγαλύτερο υψόμετρο στη Γαλιλαία και το Ισραήλ. Λόγω του υψομέτρου, η Σαφέντ βιώνει θερμά καλοκαίρια και κρύους, συχνά με χιονοπτώσεις, χειμώνες. Εξαιτίας του γραφικού τοπίου της και του σχετικά ήπιου κλίματός της, αποτελεί δημοφιλές θέρετρο για τους Ισραηλινούς και τους ξένους επισκέπτες. Πριν την ίδρυση του Ισραήλ, το 1948, κατοικούταν από 12.000 Παλαιστίνιους Άραβες και 1.700 Εβραίους κυρίως θρησκευόμενους και γηραιότερους. Εβραϊκές ένοπλες δυνάμεις κατέλαβαν την πόλη στις 11 Μαΐου 1948, τρεις μέρες πριν την ανακήρυξη του κράτους του Ισραήλ και εκδίωξαν τους άραβες κατοίκους. Το 2015 ο πληθυσμός της ήταν 33.358 άτομα, κατά 99% Εβραίοι.
Απαντάται στη Βίβλο ως Σφαθ (Ṣ'fath). Από τον 16ο αιώνα, η Σαφέντ θεωρείται μία από τις τέσσερις ιερές πόλεις του Ιουδαϊσμού, μαζί με την Ιερουσαλήμ, τη Χεβρώνα και την Τιβεριάδα. Από εκείνη την εποχή, η πόλη έχει παραμείνει κέντρο της Καμπάλα, δηλαδή του κλάδου του ιουδαϊκού μυστικισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Ντιλάν Μπορλέ
Ο Ντίλαν Μπορλέ (γεν. 20 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Βέλγος αθλητής των σπριντ. Συμμετέχει στα 400 μέτρα. Έχει το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018, στα 4 x 400 μέτρα σκυταλοδρομία. Έχει δύο χρυσά σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα στα 4 x 400 μ.
Γεννήθηκε στο Βολούβ Σαιντ-Λαμπέρτ. Τα δίδυμά του αδέλφια Κεβίν και Ζονατάν Μπορλέ, όπως και η Ολιβιά Μπορλέ, είναι και αυτοί αθλητές του στίβου. Και οι τέσσερις προπονούνται από τον πατέρα τους, Ζακ Μπορλέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Βερολένγκο
Το Βερολένγκο (ιταλικά: Verolengo) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Ιβάνοβο
Το Ιβάνοβο είναι πόλη και διοικητικό κέντρο στην Περιφέρεια Ιβάνοβο, Ρωσία. Απέχει 254 χιλιόμετρα από τη Μόσχα και περίπου 100 χιλιόμετρα από το Γιαροσλάβλ και το Βλαντίμιρ. Από την πόλη περνάει ο ποταμός Ούβοτ, ένας παραπόταμος του ποταμού Κλιάζμα, ο οποίος χωρίζει την πόλη σε δύο μέρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Ένας έρωτας του Σουάν
Ένας έρωτας του Σουάν (γαλλικός τίτλος: Un amour de Swann) είναι μυθιστόρημα του Μαρσέλ Προυστ. Είναι το δεύτερο μέρος του πρώτου τόμου (Από τη μεριά του Σουάν)(1913) του επτάτομου Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο και έχει συχνά δημοσιευθεί ανεξάρτητα από το υπόλοιπο έργο. Το 1950, το μυθιστόρημα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των βραβευμένων έργων με το Μεγάλο Βραβείο των καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.