cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγριογεράνι (Geranium molle)
Το αγριογεράνι (Dove's-foot Crane's bill ή το Dovesfoot Geranium, είναι ετήσιο ποώδες φυτό της οικογένειας Geraniaceae.
Κατανομή και οικότοπος
Βρίσκεται σε ξηρά λιβάδια, φράχτες, όχθες και δασικές άκρες. Προτιμά ηλιόλουστα μέρη σε αμμώδη και σχετικά ξηρά εδάφη, σε υψόμετρο 0 - 1000 m πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Φυτικό φάρμακο
Ο Nicholas Culpeper στο φυτικό κατάλογό του του 1652 πρότεινε ποικιλία χρήσεων για το αγριογεράνι, συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας εσωτερικών και εξωτερικών τραυματισμών. Σημειώθηκε ότι το μελανιασμένο φύλλο επούλωσε τα εξωτερικά τραύματα πιο γρήγορα. Ένα αφέψημα στο κρασί λέγεται ότι ανακουφίζει την ουρική αρθρίτιδα και άλλους πόνους στις αρθρώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χλωρίδα του Λιβάνου Κατηγορία:Χλωρίδα του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Χλωρίδα της Γαλλίας
Φθογγικές μεταβολές
Οι μεταβολές σε φωνητικό-φωνολογικό επίπεδο στη σύσταση των φθόγγων των λέξεων ονομάζονται φθογγικά πάθη τα οποία συνίστανται στην αλλαγή της προφοράς συγκεκριμένων φωνημάτων μιας γλώσσας. Οι μεταβολές αυτές μπορεί να έχουν καθαρά φωνητικό χαρακτήρα χωρίς να επηρεάζουν το φωνολογικό σύστημα της γλώσσας, μπορεί όμως να έχουν και φωνολογικό χαρακτήρα, δηλαδή να επηρεάσουν τη σύσταση των φωνημάτων της γλώσσας και να προκαλέσουν γλωσσική αλλαγή σε φωνητικό-φωνολογικό επίπεδο.
Φωνητικοί νόμοι
Όταν αυτές οι μεταβολές συμβαίνουν χωρίς εξαιρέσεις σε μια συγκεκριμένη γλώσσα σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, τότε ονομάζονται φωνητικοί νόμοι. Ένα παράδειγμα είναι ο νόμος του Γκράσμαν που ίσχυσε στα Αρχαία Ελληνικά και τα Σανσκριτικά. Σύμφωνα με αυτό τον νόμο όταν ένα δασύ σύμφωνο ακολουθείται από άλλο επίσης δασύ σύμφωνο στην επόμενη συλλαβή, τότε η πρώτη συλλαβή αποδασύνεται:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορική γλωσσολογία
Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1915
Η Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1915, σχηματίστηκε τρεις μήνες μετά τη νίκη του κόμματος των Φιλελευθέρων στις εκλογές του Μαΐου του 1915. Ο βίος της έληξε 50 μέρες μετά τον σχηματισμό της, όταν ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' υποχρέωσε τον πρωθυπουργό σε παραίτηση για θέματα εξωτερικής πολιτικής, δεύτερη φορά μέσα στον ίδιο χρόνο.
Λόγω της ασθένειας (πλευρίτιδα) του βασιλιά Κωνσταντίνου, η προηγούμενη κυβέρνηση του Γούναρη καθυστέρησε τόσο τον σχηματισμό αυτής της κυβέρνησης όσο και την έναρξη των εργασιών της ψηφισμένης Βουλής. Η καθυστέρηση παρέτεινε όπως ήταν επόμενο, την πολιτική της ουδετερότητας καθώς και τις προσχηματικές διαπραγματεύσεις του Γούναρη με την Ανταντ.
Σχεδόν αμέσως μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης προέκυψε διαφωνία Κωνσταντίνου - Βενιζέλου σχετικά με τη συνδρομή της χώρας στο Σερβικό βασίλειο στα πλαίσια της Ελληνοσερβικού συμφώνου. Στη θυελλώδη συνεδρίαση της Βουλής της 21ης Σεπτεμβρίου, το Κοινοβούλιο ενέκρινε με την ψήφο του, την πρωτοβουλία του Βενιζέλου, να προσκαλέσει τα στρατεύματα της Αντάντ στη Μακεδονία. Παρόλαυτα στη συνάντηση του με τον Βενιζέλο τα ξημερώματα της επόμενης μέρας ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, διαφώνησε με την πρωτοβουλία του, εξαναγκάζοντας τον Πρωθυπουργό σε παραίτηση.
Τα σημαντικότερα γεγονότα
Στις 8 Σεπτεμβρίου η Σερβία ζήτησε για δεύτερη φορά την ένοπλη βοήθεια της Ελλάδας βάση της ελληνοσερβικής συνθήκης του 1913, όταν και μαθεύτηκε η μερική επιστράτευση που διέταξε το Βασίλειο της Βουλγαρίας, το οποίο στις 24 Αυγούστου είχε ήδη υπογράψει μυστικές πολεμικές συνθήκες με τη Γερμανική Αυτοκρατορία, την Αυστροουγγαρία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Βενιζέλος πρότεινε στο παλάτι μερική επιστράτευση για 20 κλάσεις στρατευσίμων. Για να καμψει τις αρχικές αντιρρήσεις του παλατιου πως η σερβική πλευρά βρισκόταν σε κλοίο τριών κρατών και θα αδυνατούσε να παρατάξει 150.000 στρατιώτες στα σερβοβουλγαρικά σύνορα που προέβλεπε η συμφωνία, ο Βενιζέλος πρότεινε αυτοί να αντικατασταθούν με 150.000 από τη Στρατιά της Ανατολής που αποχωρούσαν εκείνη την εποχή ηττημένα από την Εκστρατεία της Καλλίπολης. Αν και ο βασιλιάς φαίνεται να συμφώνησε σιωπηλά στην πρόσκληση για απόβαση στη Θεσσαλονίκη, αρνηθηκε την μερική επιστράτευση, όπως το ίδιο εκανε και με την υποβολή της παραίτησης Βενιζέλου. Εντέλει το Γενικό Επιτελείο αναγκάστηκε να δεχτεί γενική, πλέον, επιστράτευση, για αμυντικούς όμως λόγους, στις 10 Σεπτεμβρίου, όταν και η Βουλγαρία κήρυξε γενική επιστράτευση, ευθυγραμμίζοντας έτσι την επίσημη θεση της Ελλάδας λιγο περισσότερο με τους σχεδιασμούς του πρωθυπουργού υπέρ της Αντάντ. Γιατί ο μεν Βασιλιάς συμφωνούσε στην επιστράτευση προκειμένου να προστατευτούν τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα έναντι ενδεχόμενης βουλγαρικής επίθεσης (ακόμη κι αν έπαιρνε διαβεβαιώσεις από τους Γερμανούς πως δεν απειλούνται), ο δε Βενιζέλος επιθυμούσε την επιστράτευση για να βοηθήσει τη Σερβία στην επίθεση που δεχόταν από τις Κεντρικές Δυνάμεις. Στις 19 Σεπτεμβρίου, ο Γάλλος πρέσβης στην Ελλάδα, Γκιγιεμέν, γνωστοποίησε με επιστολή προς τον Πρωθυπουργό, την άφιξη των πρώτων αξιωματικών υπό τον στρατηγό Ίαν Χάμιλτον στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να προετοιμάσουν την απόβαση, ενώ παράλληλα του ζητούσε να διευκολύνει η Ελλάδα τα αγγλογαλλικά στρατεύματα που θα έφταναν στη Βόρεια Ελλάδα, προκειμένου να σταλούν στη Σερβία να τη βοηθήσουν στην πολεμικό αγώνα της.
Στη θυελλώδη συνεδρίαση της 21ης Σεπτεμβρίου η αντιπολίτευση ζήτησε εξηγήσεις από τον Πρωθυπουργό για τη χλιαρή στάση του απέναντι στην παραβίαση του ελληνικού εδάφους για μιά "ανεφάρμοστη" συμφωνία με καθαρά βαλκανικό χαραχτήρα. Ακόμα περισσότερο έθεσε θέμα ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Η ψηφοφορία (142 ψήφοι υπέρ της κυβερνητικής πολιτικής και της γενικής επιστράτευσης, 102 κατά, και 13 αποχές) κατέδειξε ότι η Κυβέρνηση έχαιρε ακόμα της εμπιστοσύνης της Βουλής.
Ο Βασιλιάς, μετά την παραίτηση Βενιζέλου, κάλεσε και πάλι, τον διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, Αλέξανδρο Ζαΐμη ως τον μετριοπαθέστερο των πολιτικών να αναλάβει την Πρωθυπουργία, κλήση που αυτή τη φορά έγινε δεκτή από τον Ζαΐμη.
Πηγές
1915 08 Κατηγορία:1915 1
Ελευθερία Βιδάκη
Η Ελευθερία Βιδάκη (1969 - 30 Μαρτίου 2004) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Θέρισο Χανίων το 1969. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου και αποφοίτησε με άριστα, καθώς και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ερμήνευσε σημαντικούς ρόλους στο θέατρο, ενώ έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή της στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά Κάτι Τρέχει με τους Δίπλα, όπου συμπρωταγωνιστούσε με τους Ρένο Χαραλαμπίδη, Κλέωνα Γρηγοριάδη και Δήμητρα Ματσούκα. Έλαβε επίσης μέρος στις τηλεοπτικές σειρές «Μικροί-μεγάλοι», «Φωτορομάντζο», «Καθρέφτες», «Μια γυναίκα από το παρελθόν», «Νέμεσις», «Καλημέρα Ζωή» (ΑΝΤ1), «Εσύ φταις» (Mega Channel) και «Αέρινες σιωπές» (Mega Channel). Ήταν παντρεμένη με στέλεχος του τηλεοπτικού σταθμού Mega Channel και είχε έναν γιο.
Έκανε αισθητή την παρουσία της στο Εθνικό Θέατρο συμμετέχοντας σε παραστάσεις όπως οι Βάκχες (1990) | Χορός, Τρωάδες (1991) | Χορός, Το νησί της Αγίας (1992) | Αδελφή Αικατερίνη | Θ' Γυναίκα, Ζωή (1992) | Σκλήραινα, ερωμένη Κωνσταντίνου, Σχολείον σκανδάλων (1993) | Μαρία, Εκκλησιάζουσες (1993) | Χορός, Ο έφηβος (1994) | Όλια, Νεφέλες (1994) | Χορός, ο Σέντζας (2002) | Μαρίτσα. Εθεωρείτο εξαιρετικά ταλαντούχα ηθοποιός και μία από τις ελπίδες για το ελληνικό θέατρο. Από τη γέννηση του γιου της και μετά, έπασχε από επιλόχεια κατάθλιψη. Αυτοκτόνησε στις 30 Μαρτίου 2004, πέφτοντας από το παράθυρο του κλιμακοστασίου του τετάρτου ορόφου της πολυκατοικίας όπου διέμενε, στην Αγία Παρασκευή, βρίσκοντας ακαριαίο θάνατο. Η κηδεία της έγινε στην ιδιαίτερη πατρίδα της, το Θέρισο Χανίων.
Το 2010, οι κάτοικοι του Θέρισου Χανίων μαζί με τον δήμαρχο του χωριού και τη βοήθεια του πατέρα της ηθοποιού, Θρασύβουλου Βιδάκη, αποφάσισαν να δώσουν εις μνήμην της, το όνομά της στην οδό για το δρόμο που οδηγεί στο πατρικό της σπίτι, και έτσι λέγεται «Οδός Ελευθερίας Βιδάκη».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μαρία Λουίζα της Ορλεάνης, πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών
Η Μαρία Λουίζα (γαλλ. Marie Louise d'Orléans, 31 Δεκεμβρίου 1895 - 8 Μαρτίου 1973) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν κόρη του Δούκα του Βαντόμ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών.
Βιογραφία
Η Μαρία Λουίζα Φερδινάνδη Καρλόττα Ερριέττα ήταν η πρώτη κόρη του Εμμανουήλ, Δούκα του Βαντόμ, και της Ερρέττας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Φιλίππου, Κόμη της Φλάνδρας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1916 τον Φίλιππο των Δύο Σικελιών και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Γεώργιος Βράνος
Ο Γεώργιος Βράνος (1969, Αθήνα) είναι Έλληνας διευθυντής ορχήστρας.
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Βράνος γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα. Αποφοίτησε το 1995 από την Ανώτατη Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου του Μονάχου με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση, λαμβάνοντας δίπλωμα διεύθυνσης ορχήστρας, έχοντας καθηγητή τον Μίχαελ Χέρμαν, και κάνοντας μεταπτυχιακές σπουδές στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο. Έχει σπουδάσει στο Εθνικό Ωδείο ανώτερα θεωρητικά με τον Αμάραντο Αμαραντίδη και πιάνο με την Ιφιγένεια Παπαδογιάννη, στο οποίο έλαβε δίπλωμα.
To 1994 έως το 1995, διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας (Abaco Orchester) του Πανεπιστημίου του Μονάχου, από το 1997 έως το 2003, ήταν αρχιμουσικός  στην Όπερα του Πφόρτσχαϊμ, από το 2003 έως το 2008, διετέλεσε εξέχων αρχιμουσικός και αναπληρωτής καλλιτεχνικός  διευθυντής της Όπερας του Ρέγκενσμπουργκ και από την ίδια χρονιά έως το 2010, εργάστηκε στην Όπερα του Κόμπουργκ στην ίδια θέση και επιπλέον ως καλλιτεχνικός διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων, ενώ κατά την περίοδο 2004 με 2005, υπήρξε καλλιτεχνικός  διευθυντής στην Όπερα του Ρέγκενσμπουργκ.
Έχει συνεργαστεί με τις Όπερες της Τριρ και του Φλενσμπουργκ στη Γερμανία, ενώ έχει διευθύνει πολλάκις γερμανικές συμφωνικές ορχήστρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες
Ερρίκος Α΄ του Λύνεμπουργκ
Ο Ερρίκος Α΄ ο Mεσαίος (15 Σεπτεμβρίου 1468 - 19 Φεβρουαρίου 1532) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1478-1520), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Όθωνα Ε΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Άννας, κόρης του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1471, όταν ο Ερρίκος ο μεσαίος ήταν 3ετής, έτσι ο παππούς του Φρειδερίκος Β΄ που ήταν μοναχός, άφησε τη μονή και επέστρεψε στην εξουσία ως το θάνατό του το 1478. Τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Α΄, που ήταν τότε 10ετής και την επιτροπεία άσκησε η μητέρα του Άννα ως την ενηλικίωσή του το 1486.
Στην έριδα του Ιωάννης Δ΄ πρίγκιπα-επισκόπου του Χιλντεσχάιμ με τους ευγενείς και τους Γουέλφους του Μπράουνσβαϊγκ, πήρε το μέρος του πρώτου, μάλιστα στη μάχη του Ζόλταου θα ήταν νικητής. Στην εκλογή του Γερμανού βασιλιά το 1519 είχε πάρει το μέρος του Φραγκίσκου Α΄ βασιλιά της Γαλλίας, αλλά τελικά εκλέχθηκε την ημέρα της μάχης ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων, που επενέβη στη μάχη και τον νίκησε. Ο νέος βασιλιάς της Γερμανίας, που βέβαια είχε εχθρικές διαθέσεις εναντίον του, τον εξόρισε στην Αυλή του Γάλλου βασιλιά το επόμενο έτος. Τον διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του. Με την αρχή της Μεταρρύθμισης στο Λύνεμπουργκ το 1527 ως φλογερός Καθολικός επέστρεψε με τη βοήθεια των Καθολικών Δυνάμεων και προσπάθησε να ανακτήσει την εξουσία του με τη βοήθεια αυτών που ήταν αντίθετοι στη Μεταρρύθμιση, αλλά δεν επέτυχε και έφυγε πίσω στη Γαλλία. Επέστρεψε πάλι το 1530 και έζησε στην πριγκιπική κατοικία του Λύνεμπουργκ για τα υπόλοιπα δύο έτη της ζωής του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
Η Μαργαρίτα απεβίωσε το 1528. Ο Ερρίκος Α' νυμφεύτηκε μοργανατικά σε 2ο γάμο την Άννα φον Κάμπε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Πρόεδρος της Μολδαβίας
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (ρουμανικά: Președintele Republicii Moldova‎) είναι ο αρχηγός του κράτους της Μολδαβίας. Ο τωρινός πρόεδρος είναι η Μάγια Σάντου, η οποία ανέλαβε καθήκοντα στις 24 Δεκεμβρίου 2020.
Καθήκοντα & Λειτουργίες
Το αξίωμα της προεδρίας στη Μολδαβία είναι σε μεγάλο βαθμό τελετουργικό, με το μεγαλύτερο μέρος της επίσημης πολιτικής εξουσίας να ασκείται από το κοινοβούλιο και τον πρωθυπουργό. Ωστόσο, επειδή ο πρόεδρος εκπροσωπεί τη Μολδαβία διεθνώς, επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τις σχέσεις της χώρας με άλλες χώρες. Επιπλέον, ο πρόεδρος μπορεί να επηρεάσει τη δημόσια τάξη χρησιμοποιώντας το υψηλό προφίλ του για να ξεκινήσει και να συμμετάσχει σε δημόσιο διάλογο.
Μια συλλογή από οργανωτικά όργανα που είναι γνωστά ως Προεδρική Διοίκηση, των οποίων τα μέλη διορίζονται από τον πρόεδρο, χρησιμεύουν ως υπηρεσία επικοινωνίας μεταξύ της κυβέρνησης και της προεδρίας. Ένα γραφείο της Διοίκησης, ονόματι το Ανώτατο Συμβούλιο Ασφαλείας, συμβουλεύει τον πρόεδρο για την εξωτερική πολιτική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Μολδαβίας
Ιωάννης Φραγκούδης
100px|right|Campione olimpico Ο Ιωάννης Φραγκούδης (1863 - 19 Οκτωβρίου 1916) ήταν Ελληνοκύπριος Ολυμπιονίκης της σκοποβολής (1896) και αξιωματικός του Στρατού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και ήταν γιος του διπλωμάτη Χαράλαμπου Φραγκούδη. Καταγόταν από παλαιά οικογένεια της Λεμεσού και ήταν εγγονός του Δημήτριου Φραγκούλη, εμπόρου εγκατεστημένου στην Τεργέστη. Αδελφός του ήταν ο Ανδρέας Φραγκούδης, συνταγματάρχης του στρατού. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και υπήρξε συμφοιτητής με τον διάδοχο Κωνσταντίνο, με τον οποίο συνδέθηκε με φιλία. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο Πυροβολικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχη. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 καθώς και στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο.
Διετέλεσε υπασπιστής του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ και ήταν παρών κατά τη διάρκεια της δολοφονίας του τελευταίου στις 5 Μαρτίου 1913 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν, μάλιστα, αυτός που συνέλαβε τον δολοφόνο του Βασιλιά, Αλέξανδρο Σχινά.
Υπήρξε δεινός ξιφομάχος. Το 1908, ύστερα από φιλονικία, μονομάχησε με τον Λεωνίδα Παρασκευόπουλο τραυματίζοντας τον τελευταίο.
Απεβίωσε στις ΗΠΑ το 1916 από ηλεκτροπληξία και ενώ βρισκόταν σε αποστολή του ελληνικού στρατού με σκοπό την προμήθεια πυρομαχικών.
Σκοποβολή
Στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1896, συμμετείχε με τα χρώματα της Ελλάδας και κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο στο περίστροφο 25 μέτρων, ένα αργυρό μετάλλιο στο πολεμικό όπλο 300 μ. και ένα χάλκινο στο ελεύθερο πιστόλι.
Μέχρι την Ολυμπιάδα του Λονδίνου το 2012 (και την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου από τον Παύλο Κοντίδη) ήταν ο μοναδικός Κύπριος που έχει κατακτήσει ολυμπιακό μετάλλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Κύπριοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Καρούντα
Η Καρούντα (αγγλ: Karoonda) είναι οικισμός της Αυστραλίας στην πολιτεία της Νότιας Αυστραλίας. Αποτελεί έδρα του περιφερειακού συμβουλίου της Καρούντα Ιστ Μάρεϊ (Karoonda East Murray). Σύμφωνα με την απογραφή του 2006 ο πληθυσμός της Καρούντα ανέρχεται στους 514 κατοίκους (245 άνδρες και 269 γυναίκες).
Γενικά στοιχεία
Η Καρούντα είναι κτισμένη σε απόσταση 145 χιλιομέτρων ανατολικά από την πρωτεύουσα της πολιτείας, Αδελαΐδα και 65 χιλιόμετρα ανατολικά από την κωμόπολη Μάρεϊ Μπριτζ. Η ονομασία της προέρχεται από τη λέξη καρούντα που στη γλώσσα των ιθαγενών της Αυστραλίας σημαίνει χειμερινό κατάλυμα. Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι χριστιανικού θρησκεύματος και ασχολείται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Ιστορικά στοιχεία
Η ευρύτερη περιοχή κατοικήθηκε γύρω στο 1859 από κτηνοτρόφους. Η Καρούντα δημιουργήθηκε επίσημα τον Δεκέμβριο του 1913 στα πλαίσια της επέκτασης των σιδηροδρομικών γραμμών της χώρας. Ο νεότευκτος οικισμός απέκτησε γρήγορα διάφορα κοινοτικά καταστήματα και δημόσια κτίρια ενώ το πρόβλημα της υγειονομικής περίθαλψης λύθηκε μόνο κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1920 με την εγκατάσταση γιατρού και τη δημιουργία τοπικού νοσοκομείου. Ο οικισμός δέχτηκε ισχυρό οικονομικό πλήγμα κατά τη δεκαετία του 1930 εξαιτίας της ξηρασίας και της κατακόρυφης πτώσης της τιμής του σιταριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νότια Αυστραλία Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2019
Το 33ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών, διοργανώθηκε στις 9 και 10 Φεβρουαρίου 2019 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για ένατη φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός.
Νικητές
Πηγή:
Ομαδική βαθμολογία
Βαθμολογήθηκαν συνολικά 57 σωματεία.
{| class="wikitable" !width=50|Θέση !width=215|Σύλλογος !width=50|Βαθμολογία
Πηγή:
Παραπομπές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2019 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Τιφαρίτι
Το Τιφαρίτι (ισπανικά: Tifariti, αραβικά: تيفاريتي‎) είναι πόλη-όαση η οποία βρίσκεται στη βορειοανατολική Δυτική Σαχάρα, ανατολικά του Μαροκινού Τείχους, 138 χλμ από τη Σμάρα και 15 χλμ βόρεια των συνόρων με τη Μαυριτανία. Αποτελεί μέρος αυτού που το Μέτωπο Πολισάριο αποκαλεί Απελευθερωμένα Εδάφη και το Μαρόκο αποκαλεί Ουδέτερη Ζώνη. Έχει καταστεί ως η de facto προσωρινή πρωτεύουσα της Σαχαριανής Αραβικής Λαϊκής Δημοκρατίας από τότε που η κυβέρνηση μετακινήθηκε εκεί το 2008 από το Μπιρ Λέλου. Είναι το αρχηγείο της 2ης στρατιωτικής περιοχής της ΣΑΛΔ.
Δήμαρχος της πόλης είναι ο Μοχάμεντ Σάλεμ Ντάγια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής Κατηγορία:Πόλεις της Δυτικής Σαχάρας
Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Το Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο (αγγλικά:San Francisco Film Critics Circle For Best Cinematography) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο για να τιμήσει τον καλύτερο Διευθυντή Φωτογραφίας που έχει επιδείξει εξαιρετική δουλειά στη Κινηματογραφική βιομηχανία.
Τόνι Άνταμς
Ο Τόνι Αλεξάντερ Άνταμς MBE (αγγλικά: Tony Alexander Adams, 10 Οκτωβρίου 1966 - ) είναι Άγγλος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου, που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Η καριέρα του είναι συνυφασμένη με την Άρσεναλ, καθώς αγωνίστηκε εκεί για πάνω από δύο δεκαετίες. Υπήρξε, επίσης, μέλος και της Εθνικής Αγγλίας, στην οποία μετρά 66 συμμετοχές και 5 γκολ.
Αποσύρθηκε το 2002, και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα, χωρίς σταθερότητα. Έως τώρα έχει αναλάβει τρεις ομάδες: την Γουάικομπο Γουόντερερς, τη σεζόν 2003-04, την Πόρτσμουθ, τη σεζόν 2008-09 και την Γκαμπαλά, τη σεζόν 2010-11.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πόρτσμουθ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές Γκαμπάλα ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γρανάδα ΚΦ
When Dream And Day Unite
Το When Dream And Day Unite είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Ιουνίου του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Mechanic Records". Ο δίσκος επανεκδόθηκε από την "One Way Records" στις 12 Μαρτίου 2002.
Ακονυζιά
Η ακονυζιά, επίσης γνωστή ως false yellowhead, woody fleabane,  sticky fleabane και yellow fleabane, είναι ένα ανθοφόρο φυτό στην οικογένεια μαργαριτών.
When Dream And Day Unite
Το ορχηστρικό κομμάτι "The Ytse Jam" αποτέλεσε μέρος των ζωντανών εμφανίσεων του συγκροτήματος για το υπόλοιπο της καριέρας του και ο τίτλος του είναι αναγραμματισμός της λέξης "Majesty", του αρχικού ονόματος των Dream Theater. Το όνομα αυτό είχε δοθεί στο συγκρότημα από το ντράμερ Μάικ Πορτνόι, όταν χαρακτήρισε "μαγευτικό" το τέλος του κομματιού "Bastille Day" των Rush.
Το "When Dream And Day Unite" ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 1988 στα "Kajem/Victory Studios" του Γκλαντβάιν της Πενσυλβάνια. Η εμπορική αποτυχία του δίσκου, οδήγησε τα μέλη του σχήματος σε προσωπικές διαμάχες και στην αποχώρηση του τραγουδιστή Τσάρλι Ντομινίτσι μετά τις πέντε προγραμματισμένες εμφανίσεις των Dream Theater για την προώθηση του άλμπουμ.
Κατά την 15η επέτειο της κυκλοφορίας του δίσκου, στις 6 Μαρτίου 2004, οι Dream Theater έπαιξαν ζωντανά ολόκληρο το άλμπουμ στο Λος Άντζελες, με γκεστ εμφανίσεις από τον Τσάρλι Ντομινίτσι και τον κιμπορντίστα Ντέρεκ Σέρινιαν.
Ακονυζιά
Είναι ένα σημαντικό φυτό στην καταλανική παράδοση, που συχνά αναφέρεται σε παροιμίες και παροιμίες. Ένα ρητό λέει ότι: "Όχι vos 'nemoreu, amor, de cap fadrina gallarda que és com la flor d'olivarda molt guapa, i dolenta d'olor." [Αγαπητή μου, μην ερωτευτείτε με οποιαδήποτε γυναίκα που έχει μόνο ωραία εμφάνιση, είναι σαν ένα ψεύτικο λουλούδι κίτρινης κεφαλής: όμορφο, αλλά γεμάτο δυσωδία. ]
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Φυτικές βαφές Κατηγορία:Αστεροειδή
When Dream And Day Unite
Λίστα Τραγουδιών
1. A Fortune in Lies (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 5:12
2. Status Seeker (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 4:17
3. The Ytse Jam (Petrucci, Moore, Myung, Portnoy) - 5:46
4. The Killing Hand (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 8:41
5. Light Fuse and Get Away (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 7:23
6. Afterlife (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 5:26
7. The Ones Who Help to Set the Sun (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 8:05
8. Only a Matter of Time (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 6:35
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dream Theater Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Oxford University Press
Ο Oxford University Press (OUP, ) είναι ο μεγαλύτερος πανεπιστημιακός εκδοτικός οίκος στον κόσμο και ο δεύτερος παλαιότερος μετά τον Cambridge University Press. Είναι τμήμα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και διοικείται από τους Αντιπροσώπους του Τύπου. Αυτή είναι μια ομάδα 15 μελών του πανεπιστημίου. Διευθύνονται από τον Γραμματέα των Αντιπροσώπων, ο οποίος λειτουργεί ως διευθύνων σύμβουλος του OUP και ως κύριος εκπρόσωπός του σε άλλα πανεπιστημιακά όργανα. Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης χρησιμοποιεί αυτό το σύστημα ελέγχου από τον 17ο αιώνα.
Το πανεπιστήμιο ξεκίνησε την εκτύπωση βιβλίων γύρω στο 1480. Σύντομα εξελίχθηκε σε έναν μεγάλο εκτυπωτή βίβλων γενικού ενδιαφέροντος, εκκλησιαστικών βιβλίων και επιστημονικών έργων. Ξεκίνησε αυτό που αργότερα έγινε το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης στα τέλη του 19ου αιώνα. Τα τελευταία εκατό χρόνια, η Οξφόρδη έχει μεγαλώσει και δημοσιεύει επιπλέον παιδικά βιβλία, σχολικά βιβλία, βιβλία για τη μουσική, περιοδικά, τη σειρά World Classics, μια σειρά με τα καλύτερα σε πωλήσεις κείμενα διδασκαλίας αγγλικής γλώσσας, καθώς και τους ακαδημαϊκούς και θρησκευτικούς τίτλους της. Άνοιξε το πρώτο διεθνές γραφείο της στη Νέα Υόρκη το 1896. Οι αλλαγές που προκλήθηκαν από την τεχνολογία των υπολογιστών και την ανάγκη μείωσης του κόστους, οδήγησαν τον OUP να αναθέσει την εκτύπωση και τη δέσμευσή του. Το τυπογραφείο του OUP στην Οξφόρδη έκλεισε το 1989. Ο πρώην χάρτινος μύλος του στο Wolvercote κατεδαφίστηκε το 2004.
Ο OUP δημοσιεύει περίπου 6.000 νέους τίτλους σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Είναι ένας φιλανθρωπικός οργανισμός, τα κέρδη του πηγαίνουν στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Οι στόχοι αριστείας του πανεπιστημίου στην υποτροφία, στην έρευνα και στην εκπαίδευση υποστηρίζονται μέσω των εκδοτικών του δραστηριοτήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι στο Ηνωμένο Βασίλειο
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο (αγγλικά:San Francisco Film Critics Circle For Best Animated Feature) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο για να τιμήσει την καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στη Κινηματογραφική βιομηχανία.
Βέλος (αστερισμός)
Συνορεύει με τους αστερισμούς Αλώπεκα, Ηρακλή Αετό και Δελφίνα. Είχε επινοηθεί από την αρχαιότητα, παρόλο που είναι μικρός και δεν διαθέτει αστέρα φωτεινότερο του τρίτου μεγέθους.
Οι αρχαίοι Έλληνες το συνέδεσαν με διάφορους μύθους: Θεωρήθηκε ως ένα από τα βέλη που εκτόξευσε ο Ηρακλής προς τις Στυμφαλίδες Όρνιθες, αλλά ο Ερατοσθένης ισχυριζόταν ότι ήταν το βέλος με το οποίο ο Απόλλων εξολόθρευσε τους Κύκλωπες — και για κάποιους ήταν το Βέλος του Έρωτα. Ο Ερατοσθένης εξάλλου αποκαλούσε τον αστερισμό Τόξον (μια σύγχυση που συμβαίνει και σήμερα από τους Νεοέλληνες στην ομιλία τους). Ο `Αρατος το χαρακτήρισε ποιητικά με τα επίθετα «φτερωτό», «καλοσχηματισμένο» και ως «άλλος οϊστός», «το άλλο βέλος», για να το διακρίνει από αυτό του Τοξότη. Κι όμως, από άλλους πάλι έχει θεωρηθεί ως το όπλο του τελευταίου, που ξέφυγε κατά λάθος από τον ιδιοκτήτη του. Ο Ίππαρχος και ο Πτολεμαίος αναφέρουν τον αστερισμό απλά ως «Οϊστός».
Στους Λατίνους συγγραφείς βρίσκουμε τις ονομασίες Canna, Calamus και Harundo, από την πρώτη ύλη που έφτιαχναν τα βέλη (το καλάμι). Επίσης, Missile, Jaculum και Telum (= Όπλο, Ακόντιο και Κεντρί), με το τελευταίο να διασώζεται ως την εποχή του Κέπλερ. Αλλά το Sagitta ήταν το κοινό όνομα για όλους τους Ρωμαίους που ανέφεραν τους αστέρες του. Ο Κικέρωνας χαρακτηρίζει τον αστερισμό ως «φωτεινό» και «φλογώδη» (μόνο τέτοιος δεν είναι).
Οι Άραβες τον αποκαλούσαν Al Sahm, οι Αρμένιοι και οι Πέρσες Tigris, και οι Εβραίοι Hes ή Hets. Οι ονομασίες αυτές σημαίνουν όλες «βέλος». Το Al Sahm παραφράσθηκε σε Alsoham, σε Schaham από τον Ριτσιόλι και σε Sham από τον Πιάτζι. Σε κάποιους από τους Αλφόνσειους Πίνακες ο αστερισμός εμφανίζεται ως Istusc, που επαναλαμβάνεται στην Αλμαγέστη του 1515 ως Istiusc, αμφότερες μάλλον παρεφθαρμένες μορφές του οϊστός. Αντιθέτως, στην έκδοση του 1521 των Αλφόνσειων Πινάκων τον βρίσκουμε ως Alahance, ίσως από το αραβικό Al Hams ή Hamsah που σημαίνει «οι Πέντε» (Αστέρες), το διακριτικό γνώρισμα του Βέλους. Ο Julius Schiller αντιστοίχισε στον αστερισμό τη Λόγχη ή ένα από τα Καρφιά της Σταυρώσεως.
Καθώς βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, ο αστερισμός Βέλος φαίνεται ψηλά στον ουρανό της Ελλάδας τις καλοκαιρινές νύχτες και το φθινόπωρο μόλις βραδιάσει, λίγο νότια του ζενίθ. Επειδή οι αστέρες του είναι αμυδροί, κανένας τους δεν έχει ιδιαίτερο όνομα, παρότι το σημερινό μήκος του αστερισμού είναι πενταπλάσιο από εκείνο του αρχαίου αστερισμού (σχεδόν 20 αντί 4 μοίρες). Ο Αργκελάντερ του απέδιδε μόλις 16 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι, ενώ ο Heis 18. Ωστόσο, επειδή το Βέλος τέμνεται από το επίπεδο του Γαλαξία μας, περιέχει εκατομμύρια άστρα ορατά με τηλεσκόπιο.
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
- Το γηραιό σφαιρωτό σμήνος M71 ή NGC 6838, φαινόμενου μεγέθους 8,3, υπολογίζεται ότι απέχει από τη Γη 13.000 έτη φωτός και έχει διάμετρο 23 έτη φωτός.
- Στα σύνορα με την Αλώπεκα βρίσκεται ο πρώτος πάλσαρ (pulsar) που ανακαλύφθηκε ποτέ, ο CP 1919+21, με περίοδο παλμών 1,377 δευτερόλεπτο. Η ανακάλυψη έγινε από την Αγγλίδα μεταπτυχιακή φοιτήτρια Τζόσελυν Μπελ, τον Οκτώβριο 1967. Τα σήματα αυτού και άλλων τέτοιων σωμάτων θεωρήθηκαν πιθανώς τεχνητής προελεύσεως (από εξωγήινα όντα), μέχρι που ταυτοποιήθηκαν ως αστέρες νετρονίων.
- Αλλά και ο Πάλσαρ «Μαύρη χήρα» έχει ενδιαφέρον, όντας σε μέλος διπλού συστήματος με φαιό νάνο, τον οποίο «κατασπαράζει».
Ιωάννα της Αραγωνίας
Ο Ιωάννα της Αραγωνίας, (Giovanna d'Aragona), ήταν ευγενής του Βασιλείου της Νάπολης και Δoύκισα του Αμάλφι σαν συγκυβερνήτης του γιου της από το 1498 έως το 1510. Η τραγική της ζωή ενέπνευσε διάφορα έργα λογοτεχνίας, κυρίως το έργο του Τζων Ουέμπστερ, Η Δούκισσα του Αμάλφι.
Η Ιωάννα ήταν κόρη του Ερρίκου της Αραγωνίας, αδελφού του βασιλιά Φρειδερίκου της Νεαπόλεως. Είχε δύο αδέλφια, τον καρδινάριο Λουίτζι της Αραγωνίας και τον Κάρλο μαρκήσιο του Τζεράσκε. Το 1490, σε ηλικία δώδεκα ετών παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Α΄ Πικκολόμινι, ο οποίος έγινε Δούκας του Αμάλφι το 1493. Σκοτώθηκε το 1498, μαχαιρωμένος σε μάχη με τον Κόμη του Σελάνο. Πέντε μήνες αργότερα, το Μάρτιο του 1499, γεννήθηκε ο γιος του, ο οποίος ονομάζεται επίσης Αλβόνσο, ως μοναδικός κληρονόμος του πατέρα του.
Η Ιωάννα έγινε συγκυβερνήτης του Αμάλφι μετά το θάνατο του συζύγου της, επειδή ο γιος της ήταν ακόμα βρέφος, κυβέρνησε για δώδεκα χρόνια. Η Ιωάννα προσέλαβε τον Αντόνιο Μπεκαδέλι ως υπηρέτη της, για να διαχειριστεί το κτήμα της<. Οι δύο σύντομα άρχισαν να εμπλέκονται στενά και παντρεύτηκαν κρυφά επειδή αυτός δεν ευγενής στην καταγωγή. Απέκτησε ακόμα δύο παιδιά από τον σύζυγό της, γεγονός που το ζευγάρι κατάφερε να κρατήσει μυστικό από την οικογένεια της Ιωάννας, η οποία θα ερμήνευε τον γάμο της με έναν υπηρέτη ως ντροπή για την ευγενική γενεαλογία τους. Τα παιδιά αυτά, ο Φρειδερίκος και η Ιωάννα, μεγάλωσαν χωριστά από τη μητέρα τους, η οποία τα έβλεπε μόνο κρυφά.
Έγκυος και πάλι γνώριζε ότι το μυστικό της δεν μπορούσε πλέον να κρατηθεί κρυφό, άφησε ξαφνικά την Αμάλφι τον Νοέμβριο του 1510, ισχυριζόμενη ότι πηγαίνει σε προσκύνημα στο Λορέτο. Στην πραγματικότητα το Λορέτο ήταν στο δρόμο για την Ανκόνα, όπου την περίμενε ο σύζυγός της. Αφού σταμάτησε και προσκύνησε στο Λορέτο, προχώρησε στην Ανκόνα, στην οποία περίμενε να είναι ασφαλής καθώς ήταν πέρα ​​από τα όρια του Βασιλείου της Νάπολης. Εκεί εξήγησε την κατάσταση στην αδελφή της. Στην Ανκόνα γέννησε το τρίτο παιδί τους παιδί. Ωστόσο, ο αδελφός της Καρδινάλιος Λουίτζι της Αραγωνίας, χρησιμοποίησε την επιρροή του για να αναγκάσει την οικογένεια να διωχτεί από την Ανκόνα. Το ζευγάρι στη συνέχεια πήγε στη Σιένα, από την οποία προσπάθησε να φτάσει στη Βενετία, αλλά δέχτηκε πράκτορες που έστειλε η ισχυρή οικογένειά της, οι οποίοι την έφεραν με τα τρία παιδιά της από τον Αντόνιο πίσω στο Αμάλφι. Ο Αντόνιο κατάφερε να δραπετεύσει στο Μιλάνο. Εκείνη, η υπηρέτρια της και τα παιδιά της δεν θα τα ξαναδεί ποτέ αφού υποτίθεται ότι δολοφονήθηκαν.
Η Μπαντέλο λέει ότι η Δούκισσα, η υπηρέτρια της και τα παιδιά της στραγγαλίστηκαν με την υποκίνηση των αδελφών της, αλλά η πραγματική τους τύχη δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα Ο τοπικός θρύλος λέει ότι πέθανε στο φρούριο γνωστό ως "Torre dello Ziro" στην Ατράνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι Κατηγορία:Οικογένεια Πικκολόμινι Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Νεαπόλεως
Νουαντίμπου
Η Νουαντίμπου (αραβικά: نواذيبو), το πρώην Πορτ-Ετιέν (γαλλικά: Port-Étienne) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Μαυριτανία και λειτουργεί ως σημαντικό εμπορικό κέντρο. Η ίδια η πόλη έχει περίπου 118.000 κατοίκους που επεκτείνονται σε πάνω από 140.000 στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή. Βρίσκεται σε μια χερσόνησο ή ακρωτήρι μήκους 65 χιλιομέτρων που ονομάζεται Ρας Νουαντίμπου (βερβερικά: Ighef Nwadibu), Καπ Μπλανκ (ισπανικά: Cap Blanc) ή Κάβο Μπλάνκο (ισπανικά: Cabo Blanco), της οποίας η δυτική πλευρά έχει τη μαροκινή πόλη Λα Γκουέρα. Κατά συνέπεια, η Νουαντίμπου βρίσκεται μόλις μερικά χιλιόμετρα από τα σύνορα μεταξύ Μαυριτανίας και Μαρόκου. Ο σημερινός της δήμαρχος είναι ο Ελγάσσεμ Ουλντ Μπελλάλι, ο οποίος τοποθετήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαυριτανίας
Πρωταπριλιά
Κατά την 1η Απριλίου, συνηθίζεται να λέγονται καλοπροαίρετα ψέματα λόγω εθίμου.
Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.
Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου τη Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η 1η Απριλίου. Τη χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.
Το έθιμο στην Ελλάδα
Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος, θα χηρέψει γρήγορα.
Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο "ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή" όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα "αντίμετρα" (αλεξίκανα μέτρα). Επίσης και ο Έλληνας λαογράφος Γ. Μέγας συμφωνεί πως η πρωταπριλιάτικη "ψευδολογία" παραπλανά ελλοχεύουσες δυνάμεις του κακού, έτσι ώστε να θεωρείται από τον λαό ως σημαντικός όρος μαγνητικής ενέργειας (έλξης ή αποτροπής) για μια επικείμενη επιτυχία.
Πηγές
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Έθιμα Απριλίου Κατηγορία:Φάρσες
Ερριέττα του Βελγίου
Η Ερριέττα (γαλλ. Henriette de Belgique, 30 Νοεμβρίου 1870 - 28 Μαρτίου 1948) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα ήταν κόρη του Κόμη της Φλάνδρας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ορλεάνης.
Βιογραφία
Η Ερριέττα Μαρία Καρλόττα Αντωνία ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου, Κόμη της Φλάνδρας, και της Μαρίας των Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγεν, κόρης του Καρόλου Αντωνίου του Χοεντσόλλερν. Η Μαρία ήταν αδελφή του Καρόλου Α΄ της Ρουμανίας και η Ερριέττα αδελφή του Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1896 τον Εμμανουήλ, Δούκα του Βαντόμ, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βελγίου Κατηγορία:Δούκισσες του Βαντόμ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Δήμος Οινιάδων
Ο Δήμος Οινιάδων ήταν Δήμος του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, που συστάθηκε το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας», από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Κοινοτήτων, την Κοινότητα Νεοχωρίου Μεσολογγίου, την Κοινότητα Κατοχής, την Κοινότητα Γουριάς, την Κοινότητα Λεσινίου, την Κοινότητα Μάστρου και την Κοινότητα Πενταλόφου, οι οποίες στη συνέχεια αποτέλεσαν τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου.
Το 2010 με εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», ο Δήμος Οινιάδων καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, ως Δημοτική Ενότητα Οινιάδων. Υπήρξε επίσης Δήμος Οινιάδος, από το 1836 μέχρι το 1912, με έδρα την Κατοχή.
Χάρτης
<mapframe latitude="38.447405" longitude="21.226959" zoom="12" width="1000" height="330" align="center" /> Κατηγορία:Δήμοι του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Φραγκίσκη της Βραζιλίας
Η Φραγκίσκη (πορτογαλ. Francisca de Bragança, princesa do Brasil, 2 Αυγούστου 1824 - 27 Μαρτίου 1898) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν κόρη του Αυτοκράτορα της Βραζιλίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Ζουανβίλ.
Βιογραφία
Η Φραγκίσκη Καρολίνα Ιωάννα Καρλόττα Λεοπολδίνα Ρωμανή Ξαβερία ντε Πάουλα Μιχαέλα Γαβριέλα Ραφαέλα Γκοντζάγκα ήταν η τρίτη (επιζήσασα) κόρη του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας (Πέτρου Δ΄ της Πορτογαλίας) και της Μαρίας Λεοπολδίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Β΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1843 τον Φραγκίσκο, Πρίγκιπα του Ζουανβίλ, και είχε τέκνα:
Call of Duty: WWII
Το Call of Duty: WWII είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από την αμερικανική Sledgehammer Games και κυκλοφόρησε στις 3 Νοεμβρίου του 2017 από την Activision για τα PlayStation 4, Xbox One και Microsoft Windows. Σχεδιαστές του παιχνιδιού είναι οι Γκλεν Στκόφιελντ και Μίχαελ Κόντρεϊ.
Πλοκή
Το παιχνίδι διαδραματίζεται στην Ευρώπη κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο Campaign, ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του Ronald "Red" Daniels, στρατιώτη της πρώτης μεραρχίας πεζικού, μαζί με τους οπλίτες Zusmman, Aiello και τον Stiles. Καθοδηγείται από τους λοχίες Turner και Pierson. Πολεμά στην Απόβαση στη Νορμανδία, συμμαχεί με τις γαλλικές αντιστασιακές δυνάμεις και με την βρετανική κατασκοπεία.
Τρόπος παιχνιδιού
Είναι βιντεοπαιχνίδι βολών ενός ή πολλαπλών παικτών και παίζεται σε οπτική πρώτου προσώπου. Οι πίστες του campaign είναι οι εξής:
Υποδοχή
Από το 2017, το Call of Duty: WWII πούλησε περισσότερα από 19 εκατομμύρια αντίτυπα και τα έσοδα από τις πωλήσεις ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2017 Κατηγορία:Call of Duty Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αλγερία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αυστρία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γαλλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γερμανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αίγυπτο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιταλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σικελία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ολλανδία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ισπανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ζόμπι
Συνεργασία Δημοκρατικών Δυνάμεων
Η Συνεργασία Δημοκρατικών Δυνάμεων είναι κεντρώο κυπριακό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε το 2020.
Στη Βουλή των Αντιπροσώπων εκπροσωπείται από δύο βουλευτές, μέσω της Δημοκρατικής Παράταξης.
Ιστορικό
Ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2021, η Συνεργασία Δημοκρατικών Δυνάμεων ανακοίνωσε τη συνεργασία της με τη Δημοκρατική Παράταξη, με τη συμμετοχή στελεχών της στα ψηφοδέλτια. Στις εκλογές, εξελέγησαν δύο μέλη της Συναργασίας, ο Μαρίνος Μουσιούττας και ο Αλέκος Τρυφωνίδης, στη Λευκωσία.
Έμβλημα
Η κεφαλή συμβολίζει την ανθρωποκεντρική προσέγγιση της πολιτικής. Τα διάφορα κομματάκια (pixels) συμβολίζουν τη σύγκλιση των κοινών προσπαθειών αλλά και το σεβασμό στη διαφορετικότητα των ανθρώπων και των απόψεων. H ένωση αυτών των κομματιών και η αρμονική συνύπαρξη μεταξύ τους είναι στην ουσία η πρόταση της πλατφόρμας.
ΙΒ' Κοινοβουλευτική Περίοδος
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2021, η Συνεργασία Δημοκρατικών Δυνάμεων εξέλεξε δύο βουλευτές, μέσα από το ψηφοδέλτιο της Δημοκρατικής Παράταξης.
Τογιοχάρα Τσικανόμπου
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Εκτύπωση που απεικονίζει την Γιαεγκάκι-χιμέ να κουβαλά το κράνος του πολεμίστη Τακέντα Σίνγκεν καθώς χορεύει ανάμεσα σε μαγικές φωτιές αλεπού στο Χόντσο Νιτζουσίκο. Τρίπτυχο του Τσικανόμπου. Ο Τογιοχάρα Τσικανόμπου (豊原周延, 1838–1912), καλύτερα γνωστός στους σύγχρονούς του ως Γιόσου Τσικανόμπου (Yōshū Chikanobu) (楊洲周延), ήταν παραγωγικότατος καλλιτέχνης ξυλογραφίας στην Ιαπωνία κατά την περίοδο Μέιτζι.
Ονόματα
Ο Τσικανόμπου υπέγραψε τα έργα τέχνης του "Γιόσου Τσικανόμπου" (楊洲周延). Αυτό ήταν το καλλιτεχνικό του όνομα (作品名, sakuhinmei). Το πραγματικό όνομα του καλλιτέχνη (本名, honmyō) ήταν Χασιμότο Ναογιόσι (Hashimoto Naoyoshi) (橋本直義) και δημοσιεύτηκε στην νεκρολογία του.
Πολλά από τα πρώτα του έργα υπογράφτηκαν ως "ατελιέ του Γιόσου Τσικανόμπου" (楊洲齋周延, Yōshū-sai Chikanobu). Ένας μικρός αριθμός των πρώιμων δημιουργιών του έφεραν απλώς την υπογραφή "Γιόσου " (楊洲). Τουλάχιστον ένα τρίπτυχο από το Μέιτζι 12 (1879) υπάρχει υπογεγραμμένο ως "Γιόσου Ναογιόσι " (楊洲直義).
Το πορτρέτο του αυτοκράτορα Μέιτζι, που κρατά το Βρετανικό Μουσείο φέρει την επιγραφή "σχεδιασμένο από τον Γιόσου Τσικανόμπου με ειδική παραγγελία" (應需楊洲周延筆, motome ni ōjite Yōshū Chikanobu hitsu).
Δεν έχουν εμφανιστεί έργα που να φέρουν την υπογραφή «Τογιοχάρα Τσικανόμπου» ή «Χασιμότο Τσικανόμπου».
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο Τσικανόμπου ήταν υποστηρικτής της φυλής Σακακιμπάρα του τομέα Τακάντα στην επαρχία Ετσίγκο. Μετά την κατάρρευση του Σογκουνάτου Τοκουγκάβα, εντάχθηκε στους Σογκιτάι και πολέμησε στη Μάχη του Ουένο.
Εντάχθηκε στους πιστούς του Τοκουγκάβα στο Χακοντάτε, στο Χοκκάιντο, όπου πολέμησε στη μάχη του Χακοντάτε στο οχυρό Γκοριόκακου, που έχει σχήμα πεντάκτινου αστεριού. Υπηρέτησε υπό την ηγεσία των Ενομότο Τακεάκι και Οτόρι Κεϊσούκε και απέκτησε φήμη για την ανδρεία του.
Καλλιτεχνική καριέρα
Το 1875 ( Μέιτζι 8 ), αποφάσισε να προσπαθήσει να ζήσει ως καλλιτέχνης. Ταξίδεψε στο Τόκιο. Βρήκε δουλειά ως καλλιτέχνης για τον ''Καΐσιν Σίμπουν. '' Επιπλέον, παρήγαγε έργα τέχνης νισίκι-ε. Στα νεότερα του χρόνια, είχε σπουδάσει στη σχολή ζωγραφικής Κάνο. Αλλά το ενδιαφέρον του τράβηξε το ουκίο-ε. Σπούδασε με έναν μαθητή του Κεϊσάι Έισεν και στη συνέχεια εντάχθηκε στη σχολή του Ιτσιγιουσάι Κουνιγιόσι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αποκαλούσε τον εαυτό του Γιοσιτσούρου. Μετά το θάνατο του Κουνιγιόσι, σπούδασε με τον Κουνισάντα. Αναφερόταν επίσης στον εαυτό του ως Γιόσου.
Όπως πολλοί καλλιτέχνες ουκίο-ε, ο Τσικανόμπου έστρεψε την προσοχή του σε μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων. Το έργο του κυμαινόταν από την ιαπωνική μυθολογία μέχρι τις απεικονίσεις των πεδίων των μαχών της ζωής του μέχρι τη γυναικεία μόδα. Όπως και αρκετοί άλλοι καλλιτέχνες αυτής της περιόδου, απεικόνισε επίσης ηθοποιούς καμπούκι,που υποδύονταν κάποιο χαρακτήρα και είναι γνωστός για τις εντυπώσεις του από το μίε ( mise en scène ) των παραγωγών καμπούκι. Ο Τσικανόμπου ήταν γνωστός ως ειδικός των μπιτζίνγκα, εικόνες όμορφων γυναικών και για την απεικόνιση αλλαγών στη γυναικεία μόδα, συμπεριλαμβανομένων τόσο των παραδοσιακών όσο και των δυτικών ενδυμάτων. Η δουλειά του απεικόνιζε τις αλλαγές στα κομμωτήρια και το μακιγιάζ με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα, στις εικόνες του Τσικανόμπου στο Καθρέφτης των Ηλικιών (1897), τα στυλ μαλλιών της εποχής Τενμέι, 1781-1789 διακρίνονται από εκείνα της εποχής Κεϊό, 1865-1867. Τα έργα του αποτυπώνουν τη μετάβαση από την εποχή των σαμουράι στη νεοτερικότητα του Μέιτζι, το καλλιτεχνικό χάος της περιόδου Μέιτζι, που αποτελεί παράδειγμα της έννοιας του "φουρουμεκάσιι/ιμαμεκάσιι". δεξιά|μικρογραφία| "Η εξέγερση της Κορέας του 1882" — ξυλότυπη εκτύπωση από τον Τσικανόμπου Ο Τσικανόμπου είναι ένας αναγνωρίσιμος καλλιτέχνης της περιόδου Μέιτζι αλλά τα θέματά του μερικές φορές αντλήθηκαν από παλαιότερες ιστορικές εποχές. Για παράδειγμα, μια εκτύπωση απεικονίζει ένα περιστατικό κατά τη διάρκεια του σεισμού του Ανσέι Έντο το 1855. Η πρώιμη περίοδος Μέιτζι σημαδεύτηκε από συγκρούσεις μεταξύ των αντιμαχόμενων δυνάμεων των Σαμουράι με διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον τερματισμό της αυτοεπιβαλλόμενης απομόνωσης της Ιαπωνίας και σχετικά με την αλλαγή της σχέσης μεταξύ της Αυτοκρατορικής αυλής και του σογκουνάτου Τοκουγκάβα. Δημιούργησε μια σειρά από εντυπώσεις και σκηνές της εξέγερσης Σατσούμα και του Σάιγκο Τακαμόρι. Μερικές από αυτές τις εκτυπώσεις απεικονίζουν την περίοδο της εγχώριας αναταραχής και άλλα θέματα τοπικού ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένων εκτυπώσεων όπως η εικόνα του 1882 του Περιστατικού του Ίμο, επίσης γνωστή ως το Περιστατικό Τζίνγκο (壬午事変, jingo jihen).
Ο μεγαλύτερος αριθμός πολεμικών εκτυπώσεων (戦争絵, sensō-e) εμφανίστηκε σε μορφή τρίπτυχου. Αυτά τα έργα κατέγραψαν τον Πρώτο Σινο-Ιαπωνικό Πόλεμο του 1894-1895. Για παράδειγμα, το "Νίκη στο Άσαν" δημοσιεύτηκε με μια σύγχρονη αφήγηση της μάχης της 29 Ιουλίου 1894.
Μεταξύ εκείνων που επηρεάστηκαν από τον Τσικανόμπου ήταν ο Νομπουκάζου και ο Γκιοκουέι.
Σκηνές μάχης
Παραδείγματα σκηνών μάχης (戦争絵, sensō-e)  περιλαμβάνουν:
Παραδείγματα σκηνών από αυτόν τον πόλεμο περιλαμβάνουν:
Εκτυπώσεις πολεμιστών
Παραδείγματα αναπαραστάσεων πολεμιστών (武者絵, Musha-e) περιλαμβάνουν:
Εικόνες ομορφιάς
Παραδείγματα "εικόνων ομορφιάς" (美人画, Bijin-ga) περιλαμβάνουν:
Ιστορικές εικόνες
Παραδείγματα ιστορικών σκηνών (史教画, Reshiki-ga) περιλαμβάνουν: Πρόσφατη ιστορία (εποχή Μέιτζι)
Διάσημα μέρη
Παραδείγματα μαγευτικών τοποθεσιών (名所絵, Meisho-e) περιλαμβάνουν:
Πορτρέτα
Παραδείγματα πορτρέτων (肖像画, Shōzō-ga) περιλαμβάνουν:
Σκηνές θεάτρου
Παραδείγματα "σκηνών καμπούκι/πορτέτων ηθοποιών" (役者絵, Yakusha-e) περιλαμβάνουν:
Γυναικεία χόμπι
Παραδείγματα "Γυναικείων τρόπων συμπεριφοράς και εθυμοτυπίας"  (女禮式, joreishiki) περιλαμβάνουν:
Εικόνες του αυτοκράτορα Μέιτζι
Παραδείγματα χαλάρωσης του αυτοκράτορα Μέιτζι περιλαμβάνουν:
Εικόνες αντιθέσεων
Παραδείγματα εικόνων με αντιθέσεις (見立絵, Mitate-e) περιλαμβάνουν:
Αποθέωση της Γκέισας
Παραδείγματα αυτού του είδους περιλαμβάνουν:
Μορφές
Όπως η πλειονότητα των συγχρόνων του, εργάστηκε κυρίως στη μορφή όμπαν τάτε-ε (ōban tate-e). Υπάρχουν πολλές σειρές μεμονωμένων πλαισίων, καθώς και πολλά άλλα χαρακτικά σε αυτή τη μορφή που δεν αποτελούν μέρος καμίας σειράς.
Παρήγαγε αρκετές σειρές σε μορφή όμπαν γιόκο-ε (oban yoko-e), οι οποίες συνήθως διπλώνονταν σταυρωτά για την παραγωγή ενός άλμπουμ.
Αν και είναι, ίσως, περισσότερο γνωστός για τα τρίπτυχα, τα μεμονωμένα θέματα και τις σειρές του, είναι γνωστές και δύο δίπτυχες σειρές. Υπάρχουν, τουλάχιστον, δύο πολύπτυχα γνωστά χαρακτικά.