cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κερί (ουσία)
Με τον όρο κερί αναφέρεται επίσης και κερί σχηματοποιημένο σε κυλινδρική μορφή με πυρήνα από φιτίλι, το οποίο χρησιμοποιείται για φωτιστικούς και λατρευτικούς σκοπούς. Βάζοντας φωτιά στο φιτίλι, το κερί τροφοδοτεί τη φλόγα, με αποτέλεσμα τη σταδιακή καύση του κεριού και την παραγωγή φλόγας.
Φυτικά και ζωικά κεριά
Το πιο γνωστό ζωικό κερί είναι το κερί της μέλισσας. Κύριο συστατικό του κεριού μέλισσας είναι ένας εστέρας γνωστός με την ονομασία παλμιτική μυρικύλη (myricyl palmitate), ουσία που χρησιμοποιούν οι μέλισσες για την κατασκευή των κηρηθρών τους. Το σημείο τήξης του είναι στους 62-67° C. Ένα άλλο αρκετά γνωστό ζωικά παραγόμενο κερί είναι το κητόσπερμα το οποίο εξάγεται από τις κοιλότητες του κεφαλιού της φάλαινας φυσητήρα, έχει μια σειρά από ιδιαίτερες ιδιότητες χρήσιμες σε συγκεκριμένες εφαρμογές και έχει ως εκ τούτου αποτελέσει έναν από τους λόγους φαλαινοθηρίας αυτού του είδους φάλαινας.
Κεριά παράγωγα πετρελαίου
Τα κεριά που προέρχονται από το αργό πετρέλαιο αποκαλούνται κεριά παραφίνης (ή και απλά παραφίνη) και είναι μίγματα κυρίως κανονικών αλκανίων και ισο-αλκανίων με αλυσίδες από 20 έως 40 ατόμων άνθρακα, δηλαδή με γενικό τύπο CnH2n+2 και 20 ≤ n ≤ 40, αλλά περιέχουν σε μικρό ποσοστό και ναφθένια και αρωματικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υλικά Κατηγορία:Εστέρες Κατηγορία:Φυτικά προϊόντα
Κερά Ονυθέ
Κερά Ονυθέ ονομάζεται αρχαιολογική θέση στην Κρήτη, στο νομό Ρεθύμνου και κοντά στον οικισμό των Γουλεδιανών.
Κατά τη διάρκεια ανασκαφών το 1946 ήρθαν στην επιφάνεια κατάλοιπα πόλεως της αρχαιότητας η οποία ταυτίζεται ενδεχομένως με την αρχαία Οσμίδα ή την αρχαία Φάλαννα. Από μεταγενέστερες ανασκαφές του Νικόλαου Πλάτωνα και της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας έχει έρθει στο φως - από την παλαιοχριστιανική φάση της πόλης ξυλόστεγη βασιλική που εκτιμάται πως ανήκει στον 5ο αι. μ.Χ.
Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία
Κατά τα έτη 1954-1956 ο Έφορος Αρχαιοτήτων της Κρήτης Νικόλαος Πλάτων προέβη σε ανασκαφική διερεύνηση της περιοχής. Από την παλαιοχριστιανική φάση της πόλης ανεσκάφη τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με υπερώα, νάρθηκα με προθάλαμο στα δυτικά και δευτερεύοντα κτίσματα (πιθανώς βαπτιστήριο με τέσσερις χώρους) στα βορειοδυτικά. Το ανατολικό τμήμα του κεντρικού κλίτους συνιστά το Ιερό, το αντίστοιχο των δύο πλαγίων κλιτών διαμορφώνεται ως ιδιαίτερος χώρος, ενδεχομένως παστοφόριο, που επικοινωνεί μέσω θυρών με το υπόλοιπο κλίτος και με το Ιερό. Το δάπεδο του βορείου παστοφορίου, του Ιερού, του κεντρικού κλίτους και του νάρθηκα κάλυπταν ψηφιδωτά με γεωμετρικά θέματα και πλαίσια από πλοχμό και βλαστό με φύλλα κισσού. Το δάπεδο του νοτίου μέρους έχει σχηματιστεί πάνω σε λαξευμένο βράχο καλυμμένο με λευκό επίχρισμα, ενώ το βορείου μέρους έχει δημιουργηθεί από αλεπάλληλες στρώσεις χώματος, πετρών και επιχρίσματος. Οι στυλοβάτες των μεταξύ τους κιονοστοιχιών επίσης παρουσιάζουν ανομοιογένεια (λαξευμένος στο φυσικό βράχο ο νότιος, κτιστός ο βόρειος). Η οικοδόμηση του ναού και η δημιουργία των ψηφιδωτών ανάγεται ενδεχομένως στο τέλος του 5ου αι.
Το βορειοδυτικό κτίσμα, σύγχρονο του κυρίως ναού, ερμηνεύεται πιθανώς ως βαπτιστήριο με τέσσερις χώρους: εξώτερο οίκο, φωτιστήριο και δύο μικρότερους, ορθογώνιους, πιθανώς αποδυτήριο και χρισμάριο. Οι τρεις τελευταίοι χώροι επικοινωνούσαν μεταξύ τους, με το νάρθηκα (το φωτιστήριο) και με το βόρειο κλίτος του ναού (το χρισμάριο ή αποδυτήριο).
Εκτός των ανασκαφών, ο Ν. Πλάτων προέβη και σε συμπλήρωση της τοιχοποιίας της αψίδας, της ΒΑ. και της ΝΑ. γωνίας του κυρίως ναού.
Παραπομπές-Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Ρεθύμνης
Ροζαί (Ζυρά)
Το Ροζαί (γαλλικά: Rosay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Αντάντ (αποσαφήνιση)
Ο όρος Αντάντ που προήλθε εκ του γαλλικού Entente που σημαίνει συμφωνία, συνεννόηση υπήρξε διπλωματικός όρος κατά τον 19ο αιώνα με τον οποίο δηλώνονταν διάφορες διπλωματικές συμφωνίες και συμμαχίες. Κυριότερες των οποίων ήταν:
Επαρχία Ρατζάνα Σιρσίλα
Γεωγραφία
Η επαρχία εκτείνεται σε μια περιοχή που φτάνει τα 2.030,89 τ.χλμ.
Δημογραφικά στοιχεία
Στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 546.121 κατοίκων. Η επαρχία έχει ποσοστό αλφαβητισμού 62.71%.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η επαρχία έχει δύο υποδιαιρέσεις, τις Σιρσίλα και Βεμουλαουάντα και 13 μαντάλ. Ο Ντ. Κρίσνα Μπασκάρ ήταν ο Συλλέκτης (διοικητής και ιστορικά αυτός που συνέλεγε τους φόρους για την Βρετανική Αυτοκρατορία) της επαρχίας το 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τελανγκάνα
Ρεβινί
Το Ρεβινί (γαλλικά: Revigny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Ονυθέ Γουλεδιανών
Κατά τα έτη 1954-1956 η Αρχαιολογική Εταιρεία ερεύνησε οικισμό στη θέση Ονι(υ)θέ πλησίον του χωριού Γουλεδιανά και κυρίως δύο οικίες που ανάγονται στα τέλη του 7ου-αρχές του 6ου π. Χ. αιώνα. Η «οικία Α», στην οποία βρέθηκε μεγάλος αριθμός αποθηκευτικών αγγείων, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα δείγματα αρχαϊκής οικιστικής αρχιτεκτονικής της Κρήτης. Αξιόλογα είναι και τα κινητά ευρήματα της θέσης.
Εισαγωγή
Η θέση «Ονιθέ» (ή Ονυθέ) βρίσκεται σε απόσταση 18 χλμ. νοτίως του Ρεθύμνου, νοτιοανατολικά της κοινότητας Γουλεδιανών και σε υψόμετρο 700 μ. στις νότιες υπώρειες του Βρύσινα. Το σημείο βρίσκεται σε στρατηγική γεωγραφική θέση μεταξύ της κοιλάδας Καρών-Γουλεδιανών και της πεδιάδας Ρεθύμνου. Τα αρχιτεκτονικά λείψανα που έχουν εντοπιστεί ή ανασκαφεί σε ένα ευρύ πλάτωμα ανήκουν σε ακόμα μη ταυτισμένο οικισμό των ιστορικών χρόνων που διέθετε οχυρωμένη ακρόπολη.
Η ιστορία των ανασκαφών
Προπολεμικά και το 1946 αντίστοιχα παραδόθηκαν στο Μουσείο Ρεθύμνου άγαλμα καθήμενης γυναικείας μορφής, που βρέθηκε κοντά σε αρχαία κρήνη στη θέση, και μέρος χάλκινης περικεφαλαίας προερχόμενο από την περιοχή γύρω από τον Βρύσινα. Ο τότε Έφορος Αρχαιοτήτων Νικόλαος Πλάτων δημοσίευσε την τελευταία στην Αρχαιολογική Εφημερίδα του 1953-1954 και, μετά από εύρεση κομματιών αρχαϊκών πίθων στη θέση Ονιθέ, διεξήγαγε εκεί για λογαριασμό της Αρχαιολογικής Εταιρείας ανασκαφές σε τρεις περιόδους (1954-1956), με σκοπό την αποκάλυψη των οικιών από τις οποίες προήλθαν. Στο φως ήρθαν δύο κτηριακά συγκροτήματα («οικίες Α-Β») αρχαϊκής εποχής με αξιόλογα ευρήματα, ενώ ερευνήθηκαν και άλλα αρχιτεκτονικά λείψανα στην ευρύτερη περιοχή του οικισμού και την ακρόπολη. Επιπλέον, στη θέση Κερά, ανατολικά του οικισμού, αποκαλύφθηκε παλαιοχριστιανική βασιλική (βλ. σχετικό λήμμα). Σε συνολική επαναξιολόγηση των ευρημάτων της ανασκαφής Πλάτωνος προέβη ο Κυριάκος Ψαρουδάκης με εργασία του το 2004. Αν και τα κτηριακά κατάλοιπα αξιολογούνται ως σημαντικότατο δείγμα αρχαϊκής οικιστικής αρχιτεκτονικής στην Κρήτη, δεν έχουν μέχρι τώρα λάβει χώρα περαιτέρω συστηματικές έρευνες της θέσης που κηρύχθηκε αρχαιολογικός χώρος το 1962 και οριοθετήθηκε μόλις το 2013.
Οι «οικίες Α-Β»
Κύριο αντικείμενο των ερευνών ήταν τα δύο κτηριακά συγκροτήματα, οι «οικίες Α και Β». Λεπτομερέστερα διερευνήθηκε η «οικία Α», συνολικής έκτασης 21x36 μ., όπου ήρθαν στο φως οκτώ δωμάτια με πρόσοψη προς Ανατολάς, από τα οποία τα πίσω και ιδιαίτερα εκείνα της νότιας πλευράς εισχωρούσαν στο βράχο. Στο νότιο μέρος, ο χώρος φαίνεται πως λειτουργούσε ως πρόπυλο που οδηγούσε στον αύλειο χώρο. Ολοι οι χώροι διέθεταν βάσεις για ξύλινους κίονες ή πεσσούς. Το σύνολο οργανωνόταν στον τύπο της οικίας με παστάδα. Το βόρειο τμήμα χωριζόταν από το νότιο με εγκάρσιο τοίχο χωρίς ανοίγματα.
Σημαντικά είναι τα ευρήματα του συγκροτήματος: Σε όλα τα δωμάτια βρέθηκαν αγγεία. Βρέθηκαν επίσης τουλάχιστον 20 αποθηκευτικοί πίθοι με απλή διακόσμηση κορδονιού, τοποθετημένοι πάνω σε πλάκες και κυβόλιθους κατά μήκος των τοίχων όπως και στάμνοι πάνω σε κυλινδρικές βάσεις· αποκαλύφθηκαν επιπλέον περί τους επτά πίθους με διακόσμηση ανάγλυφων δακτυλίων καθώς και επτά ορθογώνια στηρίγματα πίθων. Από τα υπόλοιπα ευρήματα σημειώνεται μαρμάρινη λεκάνη με προχοή σε σχήμα λεοντοκεφαλής, ενώ βρέθηκε και χάλκινη προχοή λεοντοκεφαλής και λαβή με ρόδακες χάλκινου σκεύους.
Βάσει της κεραμικής αλλά και των άλλων αντικειμένων που βρέθηκαν ο Πλάτων χρονολόγησε την οικία στα τέλη του 7ου-αρχές του 6ου π. Χ. αιώνα ερμηνεύοντας το συγκρότημα ως κατοικία, μορφολογικά ανήκουσα σε πρώιμο τύπο σπιτιού με παστάδα. Η χρονολόγηση και ερμηνεία έχουν επικρατήσει, πρόσφατα μολαταύτα ο Κ. Ψαρουδάκης τονίζοντας τη σπανιότητα του οικιστικού τύπου για την αρχαϊκή εποχή και την προσώρας ανεπαρκή μελέτη της κεραμικής δεν αποκλείει χρονολόγηση του συγκροτήματος ακόμη και στα κλασικά χρόνια. Ως προς τη λειτουργία του συγκροτήματος, η εύρεση αποθηκευτικών πίθων και η μεγαρόσχημη αρχιτεκτονική των χώρων Γ-Δ παραπέμπουν σε κατοικία επιφανούς προσώπου ή ακόμη και σε δημόσια χρήση του κτηρίου. Πάντως, η Franziska Lang θεωρεί ότι στο χώρο στεγάζονταν δύο οικίες, ο δε Ian Morris τέσσερις.
Ως προς την «οικία Β», η οποία ερευνήθηκε μόνον περιμετρικά, διαπιστώθηκε ότι είχε μήκος πάνω των 50 μ. και τουλάχιστον δέκα παράλληλα δωμάτια, ενώ διέθετε και περίβολο. Ο ανασκαφέας δεν αποκλείει να επιμεριζόταν σε δύο κατοικίες.
Περαιτέρω κτηριακά κατάλοιπα
Νοτιοανατολικά των οικιών «Α-Β» εντοπίστηκαν τοίχοι μεγάλου επιμήκους κτηρίου και ακόμη νοτιότερα περαιτέρω κτήριο, εν μέρει λαξευμένο στο βράχο. Επιπλέον, βρέθηκαν λείψανα κατοικίας βορειοανατολικά της «οικίας Α» και κρηπίδα κτηρίου από πωρόλιθους στις υπώρειες της ακροπόλεως. Στα βορειοδυτικά του οικισμού αποκαλύφθηκε από τους κατοίκους το 1938 και ερευνήθηκε από τον Πλάτωνα κρήνη που αποτελούταν από αγωγό λαξευμένο σε βράχο, από τον οποίο τρία στόμια διοχέτευαν το νερό σε χαμένη τώρα δεξαμενή. Πλησίον βρέθηκε το προαναφερθέν καθήμενο γυναικείο άγαλμα του δευτέρου μισού του 7ου π. Χ. αιώνα, που πιθανώς υποδεικνύει και τη χρονολογία ανέγερσης της κρήνης. Τέλος, στο νοτιότερο και υψηλότερο σημείο της πόλης, που φέρει το όνομα «πύργος», βρίσκεται η ακρόπολη, η οποία ερευνήθηκε σύντομα. Το ύψωμα καταλήγει στα νότια σε κρημνό, ενώ στις άλλες τρεις πλευρές το τείχος ήταν κτισμένο κατά το ισοδομικό ορθογώνιο σύστημα με σφυροκοπημένη την επιφάνεια των λίθων και διέθετε πύργο. Ο ανασκαφέας χρονολογεί την οχύρωση στον 6ο ή 5ο π. Χ. αιώνα, αν και έχει προταθεί και η πρώιμη ελληνιστική εποχή.
Άλλα σημαντικά ευρήματα
Εκτός δύο εργαλείων νεολιθικής εποχής, σημαντικά είναι δύο χάλκινα ευρήματα από την περιοχή που παραδόθηκαν από κατοίκους. Από την χάλκινη περικεφαλαία στο Μουσείο Ρεθύμνου, που ήδη μνημονεύτηκε, σώζεται το 1/3 (εικ. 6). Ανήκει στον κορινθιακό τύπο και φέρει σε έκκρουστη και εγχάρακτη τεχνική παράσταση συνορίδας με τον ηνίοχό της που πιθανώς περιελάμβανε και ανερχόμενο παραιβάτη· παρόμοια παράσταση θα υπήρχε και στο χαμένο μέρος της περικεφαλαίας. Χρονολογείται από τον Ν. Πλάτωνα στο πρώτο τέταρτο του 6ου π. Χ. αιώνα και πιθανότατα ανήκε σε μέλος της τοπικής αριστοκρατίας του οικισμού της Ονιθές. Εξίσου σημαντική είναι μικρή χάλκινη κεφαλή κοριτσιού, τώρα στο Μουσείο Ηρακλείου, που βρέθηκε το 1955 στη Ονιθέ και παραδόθηκε στον ανασκαφέα (εικ. 7), η οποία πιθανώς αποτελούσε μέρος πώματος. Ο Πλάτων, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την σχηματική διάταξη της κόμης που συγκρατείται από διπλή ταινία και τελειώνει σε κόμβο στο πίσω μέρος, χρονολόγησε την κεφαλή στον όψιμο 7ο π. Χ. αιώνα, αν και η Αγγελική Λεμπέση ερμήνευσε τα χαρακτηριστικά του προσώπου ως αυστηρορυθμικά, τοποθετώντας το έργο στον πρώιμο 5ο π. Χ. αιώνα.
Το πρόβλημα της ταύτισης της πόλης
Δυστυχώς, ο οικισμός δεν μπόρεσε ακόμη να ταυτιστεί ασφαλώς με κάποια από τις γνωστές, κυρίως από γραπτές πηγές, κρητικές πόλεις της περιοχής. Μέχρι τώρα επικρατέστερα είναι τα ονόματα της Οσμίδας και της Φάλλανας, ενώ τελευταία έχει προταθεί και η Ρίθυμνα, με την προϋπόθεση ότι αυτή δεν βρίσκεται στο χώρο του σημερινού Ρεθύμνου.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Ρίτσμοντ Χιλ (Λονδίνο)
μικρογραφία|Άποψη της θέας από το Ρίτσμοντ Χιλ
Το Ρίτσμοντ Χιλ (αγγλικά: Richmond Hill, μτφ. λόφος του Ρίτσμοντ) είναι λοφώδης τοποθεσία στην περιοχή Ρίτσμοντ του νοτιοδυτικού Λονδίνου. Βρίσκεται στην περιοχή ανάμεσα στην πόλη του Ρίτσμοντ, το πάρκο του Ρίτσμοντ και τις περιοχές του Πήτερσαμ και του βορείου Σην. Η περιοχή είναι διάσημη για τη θέα που προσφέρει από τον λόφο και είναι η μοναδική προστατευόμενη θέα στην Αγγλία με ψήφισμα του βρετανικού κοινοβουλίου από το 1902, και ιστορικά έχει αναπαρασταθεί από σημαντικούς Βρετανούς ζωγράφους όπως ο Ουίλλιαμ Τέρνερ και ο Τζόσουα Ρέυνολντς. Η πόλη του Ρίτσμοντ στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ πήρε την ονομασία της από το Ρίτσμοντ του Λονδίνου, βάσει της σχεδόν πανομοιότυπης θέας που υπήρχε στην περιοχή με αυτής του Ρίτσμοντ Χιλ.
Στην περιοχή υπάρχουν κυρίως πολυτελείς κατοικίες. Σημαντικά κτήρια στην τοποθεσία είναι το παλιό στρατιωτικό νοσοκομείο του Ρόγιαλ Σταρ εντ Γκάρτερ (Royal Star and Garter) το οποίο πλέον λειτουργεί ως συγκρότημα κατοικιών, οι οικίες του Κλάρενς και Χάλφορντ, το πτωχοκομείο του Μίτσελ, το εργοστάσιο παπαρούνας, καθώς και το Αμερικάνικο πανεπιστήμιο του Ρίτσμοντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Highway 61 Revisited
Το Highway 61 Revisited είναι το έκτο άλμπουμ του Αμερικανού μουσικού Μπομπ Ντίλαν. Κυκλοφόρησε στις 30 Αυγούστου 1965 από την Columbia Records. Ο Ντίλαν, που έως τότε ηχογραφούσε κυρίως ακουστική μουσική, στον συγκεκριμένο δίσκο χρησιμοποίησε ροκ μουσικούς και ενορχηστρώσεις σε κάθε τραγούδι, εκτός από την 11λεπτη μπαλάντα Desolation Row που κλείνει το άλμπουμ. Οι κριτικοί τονίζουν τον πρωτοποριακό τρόπο με τον οποίο ο Ντίλαν συνδύασε συναρπαστικές συνθέσεις βασισμένες στα μπλουζ με ιδιαίτερα ευαίσθητους ποιητικούς στίχους, για να δημιουργήσει τραγούδια που συνέλαβαν το πνεύμα του πολιτικού και πολιτισμικού χάους που βασίλευε εκείνη την εποχή στις ΗΠΑ. Ο συγγραφέας Μάικλ Γκρέι επισημαίνει ότι, κατά μια σημαντική έννοια, η δεκαετία του 1960 "ξεκίνησε" με αυτόν τον δίσκο.
Το άλμπουμ ξεκινά με το ιδιαίτερα επιτυχημένο single Like a Rolling Stone και περιέχει τραγούδια που έως και σήμερα αποτελούν σταθερά μέρος του ρεπερτορίου του Ντίλαν στις ζωντανές εμφανίσεις του, όπως τα Ballad of a Thin Man και Highway 61 Revisited. Το όνομα του δίσκου (το οποίο στα Ελληνικά σημαίνει "Επιστροφή στον Αυτοκινητόδρομο 61") προέρχεται από έναν βασικό αυτοκινητόδρομο των ΗΠΑ που συνδέει τη γενέτειρα του Ντίλαν, Ντουλούθ, με πόλεις του Νότου που φημίζονται για τη μουσική τους παράδοση, όπως το Σεντ Λούις, το Μέμφις, τη Νέα Ορλεάνη και την περιοχή του Μισσισσιππή όπου γεννήθηκαν τα μπλουζ του Δέλτα.
Το Highway 61 Revisited έφτασε έως την 3η θέση των καταλόγων επιτυχιών στις ΗΠΑ και την 4η θέση στη Βρετανία. Το άλμπουμ κατατάχθηκε στην 4η θέση του καταλόγου των "500 σημαντικότερων άλμπουμ όλων των εποχών" του περιοδικού Rolling Stone. Το "Like a Rolling Stone" βρέθηκε μέσα στις 10 πρώτες θέσεις των καταλόγων επιτυχιών σε πολλές χώρες, και κατέκτησε την 1η θέση στο κατάλογο με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών του Rolling Stone. Στον ίδιο κατάλογο περιλαμβάνονται δύο ακόμη από τα τραγούδια του δίσκου, τα Desolation Row και Highway 61 Revisited, στις θέσεις 187 και 373 αντίστοιχα.
Ο Ντίλαν και ο Αυτοκινητόδρομος 61
μικρογραφία|δεξιά|Το περίφημο "Σταυροδρόμι" του Αυτοκινητόδρομου 61 και της Εθνικής Οδού 49, όπου ο Ρόμπερτ Τζόνσον πούλησε την ψυχή του στον διάβολο. Στα απομνημονεύματά του, Chronicles: Volume One, ο Ντίλαν περιγράφει την ιδιαίτερη σχέση που νιώθει πως τον συνδέει με τον δρόμο που έδωσε τον τίτλο στον έκτο δίσκο του: "Η διαδρομή του Αυτοκινητόδρομου 61, της κύριας αρτηρίας των αγροτικών μπλουζ, ξεκινά περίπου εκεί που ξεκίνησε και η δική μου διαδρομή. Πάντα ένιωθα ότι πάνω του γεννήθηκα, ότι πάντα πάνω του πορευόμουν και ότι μπορούσε να με πάει οπουδήποτε, ακόμα κι ως κάτω βαθιά στην ύπαιθρο του Δέλτα. Ήταν πάντοτε ο ίδιος δρόμος, γεμάτος με τις ίδιες αντιθέσεις, τις ίδιες ερημικές πόλεις, τους ίδιους πνευματικούς προγόνους... Ήταν η δική μου θέση στο σύμπαν, και πάντα ένιωθα πως τον είχα μες στο αίμα μου."
Κατά τη δεκαετία του 1950, την εποχή που ο Ντίλαν μεγάλωνε στη Μινεσότα, ο Αυτοκινητόδρομος 61 απλωνόταν από τον Καναδά, μέσω του Ντουλούθ και του Σεντ Πολ, της πρωτεύουσας της Πολιτείας, ως τον Νότο και τη Νέα Ορλεάνη. Επάνω ή κοντά σε αυτήν τη διαδρομή γεννήθηκαν και έζησαν σημαντικοί μουσικοί, όπως ο Μάντι Γουότερς, ο Σον Χάουζ, ο Έλβις Πρίσλεϊ και ο Τσάρλι Πάτον. Η "αυτοκράτειρα της μπλουζ" Μπέσι Σμιθ πέθανε μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα που είχε στον Αυτοκινητόδρομο 61. Επάνω του βρίσκεται και το περίφημο και πολυτραγουδισμένο Σταυροδρόμι των Εθνικών Οδών 61 και 49, όπου ο θρύλος της μπλουζ Ρόμπερτ Τζόνσον πούλησε την ψυχή του στον διάβολο. Ο αυτοκινητόδρομος έχει αποτελέσει, επίσης, θέμα πολλών μπλουζ ηχογραφήσεων, όπως οι Highway 61 Blues (1932) του Ρούζβελτ Σάικς και 61 Highway (1964) του Μισσισσίππι Φρεντ Μακ Ντάουελ.
Ο Ντίλαν έχει δηλώσει ότι για να δώσει στον δίσκο τον συγκεκριμένο τίτλο χρειάστηκε να ξεπεράσει σημαντικές αντιρρήσεις από πλευράς της Columbia. Όπως είπε στον βιογράφο του Ρόμπερτ Σέλτον, "Ήθελα να ονομάσω το άλμπουμ Highway 61 Revisited. Κανείς δεν καταλάβαινε τον τίτλο. Έπρεπε να φτάσω ως τη γαμημένη την ανώτατη διοίκηση της εταιρείας, ώσπου επιτέλους να δώσει εντολή στους αποκάτω: 'Αφήστε τον να πει τον δίσκο όπως θέλει να τον πει'". Σύμφωνα με τον Μάικλ Γκρέι, ο τίτλος του άλμπουμ αντιπροσωπεύει την πίστη του Ντίλαν ότι οι ρίζες των τραγουδιών του βρίσκονται στην παράδοση των μπλουζ: "Ο τίτλος του άλμπουμ Highway 61 Revisited προϊδεάζει ότι η επιστροφή θα διαρκέσει καιρό, καθώς η διαδρομή στον αυτοκινητόδρομο των μπλουζ είναι μεγάλη. Πολλοί μουσικοί της μπλουζ τον ταξίδεψαν πριν τον Ντίλαν, κι όλοι τους ηχογραφούσαν διαφορετικές εκδόσεις του ίδιου μπλουζ, που έχει τίτλο Αυτοκινητόδρομος 61".
Μια άλλη πλευρά του Μπομπ Ντίλαν
Τον Μάιο του 1965, ο Ντίλαν επέστρεψε από την περιοδεία του στην Αγγλία νιώθοντας κουρασμένος και απογοητευμένος με το υλικό του. Όπως δήλωσε στον δημοσιογράφο Νατ Χέντοφ: "Ήταν να παρατήσω το τραγούδι. Ήμουν εντελώς εξαντλημένος. [...] Είναι πολύ κουραστικό να ακούς τον κόσμο να σου λέει πόσο σε γουστάρει, όταν εσύ ο ίδιος δεν σε γουστάρεις".
Ως αποτέλεσμα της απογοήτευσής του, ο Ντίλαν έγραψε 20 σελίδες στίχων που αργότερα περιέγραψε ως "έναν μακρόσυρτο εμετό". Περικόπτοντας το ποίημα αυτό προέκυψε ένα τραγούδι με τέσσερις στροφές κι ένα ρεφρέν: "Like a Rolling Stone". Ο Ντίλαν είπε στον Χέντοφ ότι η σύνθεση κι η ηχογράφηση του τραγουδιού πήρε μακριά την απογοήτευσή του και ξαναζωντάνεψε το πάθος του για τη μουσική δημιουργία. Περιγράφοντας την εμπειρία στον Ρόμπερτ Χίλμπερν το 2004, σχεδόν 40 χρόνια μετά, ο Ντίλαν έλεγε: "Κάτι τέτοια τραγούδια είναι λες και τα γράφει ένα πνεύμα... Δεν ξέρεις τι σημαίνει το τραγούδι, παρά μόνο ότι το πνεύμα σε διάλεξε για να το γράψεις".
Το "Like a Rolling Stone" ηχογραφήθηκε στα μέσα του καλοκαιριού και στις 25 Ιουλίου ο Ντίλαν έδωσε μια ιστορική όσο και επεισοδιακή συναυλία στο Φεστιβάλ Φολκ του Νιούπορτ, όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ηλεκτρική μπάντα και αποδοκιμάστηκε από μέρος του κοινού. Η αντίδρασή του ήταν να ξαναγυρίσει αμέσως στο στούντιο και να ηχογραφήσει τον υπόλοιπο δίσκο. Το τελικό άλμπουμ, Highway 61 Revisited, έχει περιγραφεί ως "το πρώτο καθαρόαιμο ροκ άλμπουμ του Ντίλαν". Με την κυκλοφορία του υλοποιήθηκε η επιθυμία του Ντίλαν να αφήσει πίσω τις παλιές μουσικές φόρμες που χρησιμοποιούσε και να προχωρήσει, μουσικά, πιο πέρα από τα εξολοκλήρου ακουστικά τέσσερα πρώτα του άλμπουμ και το ακουστικό και ηλεκτρικό πέμπτο, Bringing It All Back Home. Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη ντοκιμαντέρ Ντον Πένεμπακερ, που κινηματογράφησε την ακουστική περιοδεία του Ντίλαν στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Μάιο του 1965: "Δεν ήξερα ότι είχε αποφασίσει να παρατήσει  την ακουστική μουσική. Αυτό που ήξερα ήταν ότι τον είχε κουράσει λιγάκι".
Ηχογράφηση
Το Highway 61 Revisited ηχογραφήθηκε σε δύο περιόδους ηχογραφήσεων, στο Στούντιο A της Columbia, στο κεντρικό Μανχάτταν. Η πρώτη περίοδος, στις 15 και 16 Ιουνίου, ηχογραφήθηκε σε παραγωγή του Τομ Ουίλσον και απέδωσε το σινγκλ "Like a Rolling Stone". Κατόπιν οι ηχογραφήσεις διακόπηκαν για περίπου έναν μήνα, κατά τη διάρκεια του οποίου έγινε η σύνθεση και συγγραφή του υπόλοιπου υλικού του δίσκου. Στις 29 Ιουλίου, τέσσερις ημέρες μετά το Νιούπορτ, ο Ντίλαν ξαναμπήκε στο στούντιο. Έως τις 4 Αυγούστου ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση και των υπόλοιπων κομματιών του άλμπουμ, αλλά με νέο παραγωγό, τον Μπομπ Τζόνστον.
Ηχογραφήσεις 15–16 Ιουνίου
Οι μουσικοί επέστρεψαν στο Στούντιο A την επόμενη μέρα, την οποία αφιέρωσαν σχεδόν ολόκληρη στην ηχογράφηση του "Like a Rolling Stone". Παρών ήταν και ένας νεαρός μουσικός, ο Αλ Κούπερ, τον οποίο είχε προσκαλέσει ο Ουίλσον για να παρακολουθήσει τη διαδικασία. Ωστόσο ο Κούπερ θέλησε να παίξει μαζί με τους υπόλοιπους και κατάφερε τελικά όχι μόνο να λάβει μέρος στην ηχογράφηση, αλλά και να αυτοσχεδιάσει ένα ριφ στο όργανο που αποτέλεσε βασικό στοιχείο του κομματιού. Για το μάστερ επιλέχθηκε η τέταρτη λήψη, από τις δεκαπέντε συνολικά που ηχογράφησαν οι μουσικοί. Μετά την ολοκλήρωση του "Like a Rolling Stone", ο Ντίλαν αυτοσχεδίασε ένα σύντομο τραγούδι, που κυκλοφόρησε αργότερα παράνομα με τον τίτλο "Lunatic Princess Revisited", αλλά κατοχυρώθηκε ως πνευματική ιδιοκτησία με τον τίτλο "Why Do You Have to Be So Frantic?". Ο κριτικός Κλίντον Χέιλιν αποκαλεί το τραγούδι ένα "περίεργο απόσπασμα της μιας στροφής", αλλά ισχυρίζεται ότι το ριφ αποτελεί το προσχέδιο για τη θρησκευτική σύνθεση του 1979 "Slow Train".
Ηχογραφήσεις 29 Ιουλίου – 4 Αυγούστου
Προκειμένου να δημιουργήσει το υλικό για το Highway 61 Revisited, ο Ντίλαν πέρασε έναν μήνα γράφοντας στο νέο του σπίτι, στην αποικία καλλιτεχνών Μπέρντκλιφ στο Γούντστοκ της Νέας Υόρκης. Όταν γύρισε στο Στούντιο A, στις 29 Ιουλίου, τον συνόδευαν οι ίδιοι μουσικοί, εκτός από τον Χάρβει Μπρουκς στο μπάσο που είχε αντικαταστήσει τον Μάτσο. Επίσης, ο Μπομπ Τζόνστον είχε αντικαταστήσει τον Ουίλσον στη θέση του παραγωγού.
alt=Ο Τσάρλι ΜακΚόι στη σκηνή, κρατώντας μικρόφωνο|right|thumb|upright|Η συμμετοχή του μουσικού συνοδείας Τσάρλι ΜακΚόι, από το Νάσβιλ, είχε ως αποτέλεσμα το πλουμιστό ακομπανιαμέντο κιθάρας στο "Desolation Row", το τελευταίο κομμάτι του άλμπουμ. Η πρώτη ημέρα αφιερώθηκε σε τρία τραγούδια. Αφού ηχογραφήθηκαν αρκετές λήψεις για τα "Tombstone Blues", "It Takes a Lot to Laugh" και "Positively 4th Street", δημιουργήθηκαν με επιτυχία τα μάστερ. Τα "Tombstone Blues" και "It Takes a Lot to Laugh" μπήκαν στο τελικό άλμπουμ, αλλά το "Positively 4th Street" κυκλοφόρησε μόνο ως σινγκλ. Στο κλείσιμο της ημέρας ο Ντίλαν επιχείρησε να ηχογραφήσει το "Desolation Row", συνοδευόμενος από τον Αλ Κούπερ στην ηλεκτρική κιθάρα και τον Χάρβει Μπρουκς στο μπάσο, αλλά χωρίς τύμπανα καθώς ο ντράμερ είχε ήδη αποχωρήσει από το στούντιο. Αυτή η ηλεκτρική έκδοση κυκλοφόρησε τελικά το 2005, στη συλλογή The Bootleg Series Vol. 7: No Direction Home: The Soundtrack.
Στις 30, ηχογραφήθηκαν τρία ακόμη τραγούδια. Ολοκληρώθηκε το μάστερ του "From a Buick 6", αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας αφιερώθηκε στο "Can You Please Crawl Out Your Window?". Ο Ντίλαν δεν έμεινε ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα και ανέβαλε την τελική ηχογράφηση του κομματιού για κάποια άλλη, μελλοντική στιγμή. Τελικά ηχογραφήθηκε ξανά με τους Hawks τον Οκτώβριο.
Ο Ντίλαν πέρασε το Σαββατοκύριακο με τον Κούπερ στο Γούντστοκ, γράφοντας τις συγχορδίες για τα τραγούδια και οι ηχογραφήσεις ξανάρχισαν στις 2 Αυγούστου. Ηχογραφήθηκαν με επιτυχία τα "Highway 61 Revisited", "Just Like Tom Thumb's Blues", "Queen Jane Approximately" και "Ballad of a Thin Man" και επιλέχθηκαν τα μάστερ για το άλμπουμ.
Οι τελευταίες ηχογραφήσεις έγιναν στις 4 Αυγούστου, πάντα στο Στούντιο A. Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας αφιερώθηκε στην ολοκλήρωση του "Desolation Row", τελευταίου και μεγαλύτερου κομματιού του δίσκου. Ο Τζόνστον είχε μάθει ότι ο κάντρι μουσικός Τσάρλι ΜακΚόι από το Νάσβιλ βρισκόταν στην Νέα Υόρκη, και τον προσκάλεσε να παίξει κιθάρα στην ηχογράφηση. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ηχογραφήθηκαν πολλές λήψεις του "Desolation Row" και το μάστερ προέκυψε από τη συγχώνευση της έκτης και της έβδομης λήψης.
Πρώτη πλευρά
Το Highway 61 Revisited ανοίγει με το "Like a Rolling Stone", που θεωρείται ότι έφερε μια επανάσταση συνδυάζοντας τα περάσματα της ηλεκτρικής κιθάρας, τις συγχορδίες του Κούπερ στο όργανο και τη φωνή του Ντίλαν, "τόσο νεανική και ταυτόχρονα τόσο γεμάτη φθόνο ... και κυνική". Ο Μάικλ Γκρέι χαρακτήρισε το τραγούδι "ένα χαοτικό αμάλγαμα μπλουζ, ιμπρεσιονισμού, αλληγορίας και έντονης αμεσότητας: 'Πώς νιώθεις τώρα;'" Ο Πολιτσόττι γράφει ότι η σύνθεση ξεχωρίζει στο γεγονός ότι αποφεύγει τα παραδοσιακά θέματα της ποπ μουσικής, όπως τον έρωτα, και στη θέση τους εκφράζει περιφρόνηση και πάθος για εκδίκηση. Έχει υποστηριχθεί ότι η "Δεσποινίς Παντέρημη", ο κεντρικός χαρακτήρας του τραγουδιού, βασίστηκε στην Έντι Σέτζουικ, ηθοποιό και κοσμική παρουσία που συμμετείχε στο Factory του Άντι Γουόρχολ. Ο κριτικός Μάικ Μαρκούσε έχει γράψει ότι στη σύνθεση έχουμε "σίγουρα μια έκτακτη εμφάνιση του Ντίλαν" και ότι η ακραία βαναυσότητα των στίχων εξηγείται από το γεγονός ότι το κομμάτι "το απευθύνει, τουλάχιστον εν μέρει, ο τραγουδιστής στον εαυτό του: αυτός είναι που 'δεν έχει σπίτι να γυρίσει'". Το "Like A Rolling Stone" έφθασε στη δεύτερη θέση του καταλόγου επιτυχιών Billboard Hot 100 το καλοκαίρι του 1965, και μπήκε στο τοπ τεν στην Αυστραλία, τον Καναδά, τη Νέα Ζηλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Από τους στίχους του γοργού μπλουζ "Tombstone Blues", που βασίζεται σε δύο συγχορδίες και κυριαρχείται από την κιθάρα του Μπλούμφιλντ, παρελαύνουν διάφορα ιστορικά πρόσωπα —η παράνομος Μπελ Σταρ, η βιβλική γόησσα Δαλιδά, ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης, που στο τραγούδι περιγράφεται ως πετυχημένος επιχειρηματίας, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, που εδώ περιγράφεται ως βασανιστής, και η ερμηνεύτρια των μπλουζ Μα Ρέινι, την οποία ο Ντίλαν θέλει να μοιράζεται τον υπνόσακό της με τον μεγάλο κλασικό συνθέτη Μπετόβεν— για να σκιαγραφηθεί μια παράλογη περιγραφή της Αμερικής εκείνης της εποχής. Για τους κριτικούς Πολιτσόττι και Γκιλ, το νόημα που κρύβεται πίσω από το τραγούδι είναι ο Πόλεμος του Βιετνάμ, που εκείνη την εποχή κλιμακωνόταν: πιστεύουν ότι ο στίχος για τον "βασιλιά των Φιλισταίων" που στέλνει τους δούλους του "έξω στη ζούγκλα" είναι μια αναφορά στον Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον.
Η έκδοση του "It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry" που περιλαμβάνεται στον δίσκο είναι η δεύτερη και πιο αργή, που ηχογραφήθηκε στις 29 Ιουλίου 1965. Ο κριτικός Τόνι Γκλόβερ, που ήταν παρών στην ηχογράφηση, θυμάται ότι ο Ντίλαν ξαναδούλεψε το τραγούδι στο πιάνο, ενώ οι υπόλοιποι μουσικοί είχαν σταματήσει για φαγητό. Ο κριτικός Άντριου Γκιλ επισημαίνει ότι οι στίχοι μαρτυρούν το ταλέντο του Ντίλαν να δανείζεται από παλιότερα μπλουζ κομμάτια, καθώς εδώ έχει προσαρμόσει στίχους από το κομμάτι "Solid Road" των Μπράουνι ΜακΓκι και Λίροϊ Καρρ. Σύμφωνα με τον ίδιο, το κομμάτι αντικατοπτρίζει τη δημιουργικότητα του Ντίλαν, τόσο γιατί αποτελεί προσαρμογή ενός παλιού μπλουζ κομματιού, όσο και για το λόγο ότι ο Ντίλαν ηχογράφησε δύο ριζικά διαφορετικές εκδόσεις του τραγουδιού: μια πρώτη, γρήγορη και βασισμένη στην κιθάρα, και μια δεύτερη, που κυκλοφόρησε με το Highway 61, όπου ο Ντίλαν μεταμόρφωσε το τραγούδι σε ένα "αργό, σαγηνευτικό μπλουζ βασισμένο στο πιάνο". Ο κριτικός Σιν Έγκαν γράφει ότι ο Ντίλαν, επιβραδύνοντας το τέμπο, μετέτρεψε το κομμάτι από ένα "αφόρητα εξυπνακίστικο κολπάκι σε έναν αργό, τρυφερό ύμνο γεμάτο αίσθημα".
Ο κριτικός του AllMusic Μπιλ Τζάνοβιτς περιγράφει το "From a Buick 6" ως ένα "ξέφρενο, γρήγορο μπλουζ", που παίζεται "σχεδόν απερίσκεπτα". Το τραγούδι ξεκινά με ένα χτύπημα στο ταμπούρο, όπως και το "Like a Rolling Stone". Βασίζεται εν μέρει στο παραδοσιακό τραγούδι του 1930 "Milk Cow Blues" του Σλίπι Τζον Έστις, ενώ η κιθάρα βασίζεται σε παλιότερα μπλουζ ριφ του Ρόμπερτ Τζόνσον, του Τσάρλι Πάτον και του Μπιγκ Τζο Ουίλιαμς. Ο Ρόμπερτ Σέλτον θεωρεί το τραγούδι "έναν γήινο και απλοϊκό φόρο τιμής σε ακόμη μία περίεργη μητρική θεότητα", ενώ για τον Χέιλιν το κομμάτι αποτελεί σχεδόν παραγιομίδι του δίσκου: υποστηρίζει ότι μόνο μέσω της ερμηνείας των μουσικών του μπορεί ο Ντίλαν "να μας πείσει ότι κάνει κάτι περισσότερο από το να απαριθμεί τους τρόπους με τους οποίους αυτή η 'γυναίκα του νεκροταφείου' τη μια στιγμή χαρίζει τη ζωή και την επόμενη την αφαιρεί".
Δεύτερη πλευρά
Ο Πολιτσόττι, στη μελέτη του για το Highway 61 Revisited, γράφει ότι το κομμάτι "Queen Jane Approximately", που ανοίγει τη δεύτερη πλευρά του δίσκου, είναι παρόμοιο με το "Like a Rolling Stone", όμως προσφέρει "λίγη συμπόνοια, ακόμα και παρηγοριά, αντί για ανελέητο χλευασμό". Το κομμάτι αποτελείται από μια σειρά τετράστιχων στροφών της μορφής ABAB, και μετά από κάθε στροφή ακολουθεί ένα ρεφρέν που αποτελεί απλή επανάληψη του τελευταίου στίχου της στροφής: "Won't you come see me Queen Jane?". Ο Γκιλ θεωρεί ότι αυτό είναι "το κομμάτι με το μικρότερο ενδιαφέρον" στον δίσκο, όμως επαινεί τον τρόπο με τον οποίο το πιάνο ανεβαίνει την κλίμακα στην παύση που οδηγεί η φυσαρμόνικα, καθώς θεωρεί ότι συμβολίζει "την αποπνικτική φύση της ζωής στις ανώτερες τάξεις". Το "Queen Jane Approximately" κυκλοφόρησε ως B-side του "One of Us Must Know (Sooner or Later)" στις αρχές του 1966.
Το ομότιτλο τραγούδι του δίσκου, "Highway 61 Revisited", ξεκινά με τους στίχους Ω, είπε ο Θεός στον Αβραάμ "Για σφάξε μου έναν γιο" / "Φίλε, μάλλον με δουλεύεις" είπε ο Άμπης στον Θεό. Όπως σημειώνει ο Γκιλ, Αβραάμ είναι το όνομα του πατέρα του Ντίλαν κι έτσι ο γιος, που ο Θεός προστάζει να θυσιαστεί, είναι ο τραγουδιστής. Σχολιάζει, επίσης, ότι αυτό το κομμάτι, που αναφέρεται σε έναν αυτοκινητόδρομο ιδιαίτερα σημαντικό για την ιστορία των μπλουζ, δικαίως είναι ένα "ξέφρενο μπλουζ μπούγκι". Σημειώνει ότι στο τραγούδι ο αυτοκινητόδρομος περιγράφεται σαν ένα μέρος με απεριόριστες πιθανότητες, όπου συχνάζουν διφορούμενοι χαρακτήρες με κορυφαίο έναν διαφημιστή που "σκέφτεται σοβαρά να διοργανώσει τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο στον Αυτοκινητόδρομο 61". Στο κομμάτι ακούγεται και ο ήχος μιας "αστυνομικής σειρήνας": στις σημειώσεις του οπισθόφυλλου αναφέρεται ότι στο κομμάτι ο Ντίλαν παίζει "περιπολικό". Το "Highway 61 Revisited" κυκλοφόρησε ως B-side του σινγκλ "Can You Please Crawl Out Your Window?" στις 30 Νοεμβρίου 1965.
Το "Just Like Tom Thumb's Blues" αποτελείται από έξι στροφές, χωρίς ρεφρέν. Οι στίχοι περιγράφουν μια εφιαλτική εμπειρία στη Σιουδάδ Χουάρες, στο Μεξικό, όπου, με τα λόγια του Σέλτον, "ο αντι-ήρωάς μας παραπατά ανάμεσα στην αρρώστια και την απελπισία, ανάμεσα σε πόρνες και αγίους". Πολεμά με τις διεφθαρμένες αρχές, με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, προτού αποφασίσει απηυδισμένος να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη. Σε αυτό το τραγούδι διακρίνονται λογοτεχνικές αναφορές στη νουβέλα Κάτω από το ηφαίστειο του Μάλκολμ Λόουρι, στις Δολοφονίες της οδού Μοργκ του Έντγκαρ Άλαν Πόε και τους Άγγελους της ερημιάς του Τζακ Κέρουακ. Οι μουσικοί που συνοδεύουν εδώ τον Ντίλαν, ο Μπόμπι Γκρεγκ στα ντραμς, ο Μάικ Μπλούμφιλντ στην κιθάρα και δύο πιανίστες, ο Πολ Γκρίφιν στο τροποποιημένο χόνκι-τονκ πιάνο κι ο Κούπερ στο πιανέτο Χόνερ, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που, σύμφωνα με τον Γκιλ, συμπληρώνει άψογα τον "υπνωτιστικό τόνο" των στίχων. Ο Χέιλιν σημειώνει ότι κατά την ηχογράφηση ο Ντίλαν έδειξε μεγάλη επιμονή -φτάνοντας τις δεκάξι λήψεις- ώσπου να πετύχει το αποτέλεσμα που ήθελε για αυτό το κομμάτι με τους στίχους που "τρεμοπαίζουν στα όρια της λογικής".
Ο Ντίλαν κλείνει το Highway 61 Revisited με το μοναδικό ακουστικό κομμάτι αυτού του ροκ άλμπουμ. Ο Γκιλ χαρακτήρισε το "Desolation Row" ως "ένα εντεκάλεπτο εντροπικό έπος, που παίρνει τη μορφή μιας Φελινικής παρέλασης γκροτέσκων και περίεργων γεγονότων από την οποία περνά ένας τεράστιος θίασος εμβληματικών χαρακτήρων". Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται ιστορικές διασημότητες όπως ο Αϊνστάιν και ο Νέρωνας, οι βιβλικοί χαρακτήρες Νώε, Κάιν και Άβελ, οι ήρωες του Σέξπιρ Οφηλία και Ρωμαίος, καθώς και -τελευταίοι- οι γίγαντες της λογοτεχνίας Τ.Σ. Έλιοτ και Έζρα Πάουντ. Το τραγούδι ανοίγει με την είδηση ότι "πουλούν καρτ-ποστάλ του απαγχονισμού" και ότι "το τσίρκο ήρθε στην πόλη". Ο Πολιτσόττι περιγράφει το "Desolation Row" ως ένα καουμπόικο τραγούδι, ως τον κάντρι ύμνο της τρομακτικής επικράτειας που ήταν η Αμερική των μέσων της δεκαετίας του '60. Στον προτελευταίο στίχο, οι επιβάτες του Τιτανικού φωνάζουν "Which side are you on?". Σύμφωνα με τον Σέλτον, ο Ντίλαν εδώ ρωτά "Τι σημασία έχει με ποια πλευρά είσαι, όταν ταξιδεύεις με τον Τιτανικό;", σατιρίζοντας έτσι την "απλοϊκή πολιτική στράτευση".
Παραλειπόμενα κομμάτια
Έντεκα επιπλέον ηχογραφήσεις, που προέκυψαν στα πλαίσια της παραγωγής του Highway 61 Revisited αλλά δεν συμπεριελήφθησαν στο τελικό άλμπουμ, έχουν κατά καιρούς κυκλοφορήσει από τις εταιρείες Columbia και Legacy. Η πρώτη κανονική κυκλοφορία κομματιού εκτός άλμπουμ ήταν το single "Positively 4th Street", παρόλο που στις πρώτες κόπιες του single η Columbia περιέλαβε κατά λάθος ένα κομμάτι από το άλμπουμ, το "Can You Please Crawl Out Your Window?". Το "Crawl Out Your Window" ηχογραφήθηκε ξανά με τους Hawks τον Οκτώβρη του '65 και κυκλοφόρησε ως single τον Νοέμβριο. Επίσης λόγω λάθους, η Columbia περιέλαβε στις πρώτες κόπιες του άλμπουμ μια εναλλακτική ηχογράφηση του "From a Buick 6" και η έκδοση αυτή συνέχισε να εμφανίζεται στις κυκλοφορίες του δίσκου στην ιαπωνική αγορά για πολλά ακόμη χρόνια. Στη συλλογή The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991 υπάρχουν μερικές ακόμη επίσημες κυκλοφορίες από τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ. Είναι οι εναλλακτικές εκδόσεις των "Like a Rolling Stone" και "It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry", καθώς και ένα έως τότε ακυκλοφόρητο τραγούδι, το "Sitting on a Barbed Wire Fence". Εναλλακτικές λήψεις των "Desolation Row", "Highway 61 Revisited", "Just Like Tom Thumb's Blues", "Tombstone Blues" και μία ακόμη νέα έκδοση του "It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry" κυκλοφόρησαν στη συλλογή The Bootleg Series Volume 7, το 2005,, ενώ το CD-ROM Highway 61 Interactive, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1995, περιλαμβάνει αποσπάσματα από πολλές διαφορετικές λήψεις του "Like a Rolling Stone". Υπάρχουν πολλές ακόμη εναλλακτικές ηχογραφήσεις διάφορων τραγουδιών του άλμπουμ, όμως παραμένουν ακυκλοφόρητες, όπως και η σύνθεση "Why Do You Have to Be So Frantic?".
Συσκευασία
Το εξώφυλλο του δίσκου είναι μια φωτογραφία που τράβηξε ο Ντάνιελ Κρέιμερ αρκετές βδομάδες πριν ξεκινήσουν οι ηχογραφήσεις του δίσκου. Ο Κρέιμερ απαθανάτισε τον Ντίλαν να κάθεται στο πλατύσκαλο του διαμερίσματος του μάνατζέρ του, Άλμπερτ Γκρόσμαν, στο Γκρέιμερσι Παρκ της Νέας Υόρκης. Πίσω από τον Ντίλαν ο φωτογράφος τοποθέτησε τον Μπομπ Νιούριθ, φίλο του τραγουδιστή, "για να προσθέσει χρώμα". Ο Ντίλαν φορά ένα μπλουζάκι με στάμπα το σήμα της Triumph, της αγαπημένης του μάρκας μοτοσυκλετών, ενώ στο δεξί χέρι κρατά τα γυαλιά ηλίου Ray-Ban που είχαν πρόσφατα γίνει αναπόσπαστο τμήμα της εμφάνισής του. Το 2010 ο φωτογράφος σχολίασε την έκφραση του Ντίλαν: "Είναι εχθρικός ή η ατμόσφαιρα είναι εχθρική. Σχεδόν προκαλεί εμένα, εσάς ή όποιον κοιτά το εξώφυλλο: "Τι θα κάνεις γι' αυτό, μεγάλε;"
Όπως και στα προηγούμενα τρία άλμπουμ του, έτσι και στο οπισθόφυλλο του Highway 61 Revisited ο Ντίλαν συμπεριέλαβε κείμενά του, με τη μορφή ρευστής και σουρεαλιστικής πρόζας: "Στο αργό το τρένο δεν παρεμβαίνει ο χρόνος και στην αραβική διάβαση περιμένει ο Λευκός Σωρός, ο άνθρωπος απ' την εφημερίδα και πίσω του οι εκατό αναπόφευκτοι φτιαγμένοι από συμπαγή βράχο και πέτρα." Ο κριτικός Ίγκαν επισημαίνει τη στενή ομοιότητα αυτών των σημειώσεων με την πειραματική νουβέλα ελεύθερου συνειρμού Tarantula, που δούλευε ο Ντίλαν κατά τη διάρκεια του 1965 και 1966.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Αναφορές
Ν
Σπέτσες (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Σπέτσες μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Μινιοβιλάρ
Το Μινιοβιλάρ (γαλλικά: Mignovillard) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Γιώργος Πολυχρονίου
Ο Γιώργος Πολυχρονίου είναι Έλληνας παρουσιαστής, μουσικόφιλος ραδιοφωνικός παραγωγός, ραδιοφωνικός dj, δημοσιογράφος και συλλέκτης δίσκων. Γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1953.
Η μουσική αλλά και το ραδιόφωνο τον έλκυαν από πολύ νωρίς κι έτσι την περίοδο 1964-1965 έστησε μαζί με τον εξάδελφό του Στέλιο Πολυχρονίου παράνομο ερασιτεχνικό (πειρατικό) σταθμό μεσαίων κυμάτων, τον οποίο ονόμασαν «G.S.Poly». Από εκείνη την εποχή του έμεινε το προσωνύμιο "G-Poly" (Τζι Πόλυ).
Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό παρουσιάζοντας το τηλεπαιχνίδι "Ο τροχός της τύχης" στον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 από την Πρωτοχρονιά του 1990 μέχρι και τις 23 Οκτωβρίου 1992, έχοντας ως βοηθό του την Κρίστα Σταματοπούλου. Παρουσίαζε επίσης στο Mega το τηλεπαιχνίδι Mega Βanca από το 1992 έως το 1994, έχοντας ως βοηθό την πρωτοεμφανιζόμενη Ελένη Μενεγάκη, που έκανε τότε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο.
Θεωρείται άριστος γνώστης των μουσικών θεμάτων, παρακολουθώντας τις διεθνείς κυκλοφορίες δίσκων και εμπλουτίζοντας διαρκώς τη συλλογή του, κατά βάση με ξενόγλωσσο ρεπερτόριο. Σύμφωνα με εκτίμηση του ιδίου, η συλλογή του ανέρχεται σε περίπου 80 χιλιάδες δίσκους βινυλίου και 40 χιλιάδες CD.
Ο Γιώργος Πολυχρονίου έχει από τον πρώτο του γάμο μία κόρη, τη Ντέμη, από την οποία το 2016 απέκτησε εγγονή. Σε δεύτερο γάμο υπήρξε σύζυγος της ραδιοφωνικής παραγωγού Μάγκυς Χαραλαμπίδου.
Επί αρκετά χρόνια ασχολείτο παράλληλα και με ραδιοφωνικές μεταδόσεις ποδοσφαιρικών αγώνων. Είναι υποστηρικτής του Παναθηναϊκού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Ραβιγιόλ
Το Ραβιγιόλ (γαλλικά: Ravilloles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Γλώσσα Οκπαμχέρι
Η γλώσσα Οκπαμχέρι (ISO 639-3: opa, Ethnologue: opa, Glottolog: okpa1238 ) κατατάσσεται στις εντοειδείς γλώσσες με χρήση στη Νιγηρία. Χρησιμοποιούνταν από 30.000 ομιλητές σύμφωνα με στοιχεία του 1973. Η γλώσσα Αντούτζε παλαιότερα ταξινομούνταν ως διαφορετική γλώσσα, και αργότερα διαπιστώθηκε πως πρόκειται για την ίδια γλώσσα Οκπαμχέρι η οποία ομιλούνταν στο χωριό Αντούτζε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο
Σαιν-Σιρ-Μονμαλέν
Το Σαιν-Σιρ-Μονμαλέν (γαλλικά: Saint-Cyr-Montmalin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Κρις Μπακ
Ο Κρίστοφερ Τζέιμς Μπακ (αγγλικά: Christopher James Buck, 24 Φεβρουαρίου 1954) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, animator και σεναριογράφος, περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή τους στις ταινίες της Disney, όπως το Tarzan (1999), το Frozen (2013) και το Frozen 2 (2019). Μάλιστα, στο πρωτελευταίο, όπου το συν-σκηνοθέτησε, κέρδισε κι ένα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, στο οποίο το είχε κερδίσει μία υποψηφιότητα το 2007 με την ταινία Surf's Up. Ως animator είχε συμμετάσχει σε ταινίες όπως το Ποκαχόντας (1995) και το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα (2004).
Είναι παντρεμένος με τη βραβευμένη με Όσκαρ Καλύτερου Ήχου Σέλι Ρέι Χίντον, με την οποία έχει αποκτήσει 3 παιδιά. Στις 27 Οκτωβρίου του 2013, πεθαίνει ο μεγάλος τους γιος Ράιντερ, σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Η τραγωδία αυτή τον οδήγησε στους στίχους του "The Next Right Thing", στο Forzen II, καθώς επίσης και στη δημιουργία του χαρακτήρα Ράιντερ. Πέρα από τον κινηματογράφο, έχει συμμετάσχει και σε ταινίες μικρού μήκους και σε τηλεοπτικές σειρές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί animators Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄
Το Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄ είναι ένα εικονογραφημένο χειρόγραφο που σχεδιάστηκε ως εκκλησιαστικό ημερολόγιο ή λειτουργικό βιβλίο (μηνολόγιο) της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δημιουργήθηκε περί το 1000 μ.Χ. για τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ (περ. 976–1025). Περιέχει Συναξάριο, μια σύντομη συλλογή βίων αγίων, που συντάχθηκε στην Κωνσταντινούπολη για λειτουργική χρήση, και περίπου 430 μικρογραφίες από οκτώ διαφορετικούς καλλιτέχνες. Ήταν ασυνήθιστο για Μηνολόγιο εκείνης της εποχής να έχει τόσο πλούσια εικονογράφηση. Σήμερα βρίσκεται στην Βιβλιοθήκη του Βατικανού (Ms. Vat. gr. 1613 ). Ακριβές αντίγραφο παρήχθη το 1907.
Περιγραφή
Τεχνικά, το χειρόγραφο δεν είναι Μηνολόγιο, αλλά Συναξάριο: λειτουργικό βιβλίο που περιέχει κατάλογο αγίων και τις γιορτές τους με μια σύντομη περιγραφή δεκαέξι γραμμών κειμένου και μια εικόνα ενός αγίου ή ομάδας αγίων. Οι περισσότερες από 430 εικόνες είναι σπουδαία δείγματα βυζαντινής αγιογραφίας, ως λατρείας των αγίων. Κείμενο και εικόνες καλύπτουν μόνο το ήμισυ του θρησκευτικού ημερολογίου του βυζαντινού λειτουργικού έτους (Σεπτέμβριο έως Φεβρουάριο), οπότε εικάζεται ότι το έργο είχε δεύτερο τόμο που πιθανότατα δεν δημιουργήθηκε ποτέ, καθώς μερικές σελίδες στο χειρόγραφο αφέθηκαν ημιτελείς. Οι ίδιες οι μινιατούρες δεν έχουν λειτουργικό ρόλο - θεωρείται πιθανό πως ο σκοπός τους ήταν να ενεργούν ως προστάτες του αυτοκράτορα. Το χειρόγραφο ενέπνευσε την απεικόνιση ορισμένων μεταγενέστερων μηνολογίων.
Καλλιτέχνες
thumb|280px|right|Βούλγαροι στρατιώτες σφαγιάζουν Χριστιανούς, από το Μηνολόγιον του Βασιλείου Β΄, 10ος αιώνας. Οι καλλιτέχνες που παρήγαγαν τις εικόνες για το Μηνολόγιο χρησιμοποίησαν προοπτική και απομακρύνθηκαν από τις επίπεδες απεικονίσεις που συνηθίζονταν μέχρι εκείνη την εποχή. Οι χειρονομίες και η αμφίεση των μορφών απεικονίζονται με ζωντανό τρόπο, με καλοδιατηρημένη την αρχιτεκτονική και τα φόντα. Οι εκφράσεις των προσώπων είναι βαμμένες σε νατουραλιστικό ύφος. Το έργο καταδεικνύει έτσι το ζωγραφικό ύφος της περιόδου που συχνά αναφέρεται ως Μακεδονική Αναγέννηση, στην οποία οι ζωγράφοι επέστρεψαν στα αρχαία μοντέλα.
Πράγμα ασυνήθιστο για ένα βυζαντινό χειρόγραφο, το όνομα του ζωγράφου κάθε εικονογράφησης καταγράφεται από στην άκρη κάθε εικόνας. Μπορούν να αναγνωριστούν συνολικά οκτώ ονόματα. Ένας ζωγράφος, με το όνομα Παντολέων, ο οποίος μπορεί να αναφέρεται σε άλλα έγγραφα της εποχής, φαίνεται να ήταν υπεύθυνος για την ομάδα. Πιθανότατα συνεργάστηκαν σε εργαστήριο συνδεδεμένο με την Αυτοκρατορική Αυλή. Οι άλλοι ζωγράφοι είναι ο Γεώργιος, ο Μιχαήλ ο Νεότερος, ο Μιχαήλ των Βλαχερνών, ο Συμεών, ο Συμεών των Βλαχερνών, ο Μάνας και ο Νέστωρ.
Τα ονόματα δεν είναι υπογραφές των ίδιων των καλλιτεχνών, καθώς όλα είναι γραμμένα με τον ίδιο γραφικό χαρακτήρα. Είναι πολύ σπάνιο για καλλιτεχνικά έργα του Μεσαίωνα να καταγράφουν το όνομα του καλλιτέχνη, καθώς δεν ήταν τόσο σημαντικός ο μεμονωμένος καλλιτέχνης όσο το νόημα της εικόνας. Ο λόγος που εδώ καταγράφονται τα ονόματα των ζωγράφων κάτω από τα έργα τους, δεν είναι σαφής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγιολογία Κατηγορία:Χειρόγραφα Κατηγορία:Έργα βυζαντινής τέχνης
Σχέσεις Ολλανδίας-Πολωνίας
Οι σχέσεις Ολλανδίας-Πολωνίας είναι οι επίσημες διμερείς σχέσεις μεταξύ του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Η Πολωνία έχει πρεσβεία στη Χάγη και η Ολλανδία έχει πρεσβεία στη Βαρσοβία.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής, εμπορεύματα μεταφέρονταν ελεύθερα μεταξύ της Ολλανδίας και της Πολωνίας, με τους Ολλανδούς εμπόρους να αποκτούν δεσπόζουσες θέσεις στο εμπόριο με τους Πολωνούς, μέχρι την επέκταση των τεχνών και της αρχιτεκτονικής. Ωστόσο, στη συνέχεια, αργότερα οι σχέσεις μεταξύ δύο χωρών διακόπηκαν από τους διαμελισμούς της Πολωνίας και για τα περισσότερα από τα επόμενα 123 χρόνια, δεν υπήρχε επίσημος δεσμός μεταξύ των δύο. Παρ΄ όλα αυτά, Πολωνοί μετανάστες που διέφευγαν από τους διωγμούς στη Ρωσική Αυτοκρατορία, στην Αυστριακή Αυτοκρατορία και στο Βασίλειο της Πρωσίας δέχθηκαν βοήθεια από την Ολλανδία και μερικές φορές εγκαταστάθηκαν εκεί. Στα τέλη του 18ου αιώνα, ορισμένοι Ολλανδοί Μενονίτες εγκαταστάθηκαν κοντά στις πόλεις Λβουφ και Γκρούντεκ Γιαγκιελόνσκι στον Αυστριακό Διαμελισμό της Πολωνίας.
Σύγχρονοι δεσμοί
μικρογραφία| Οι κάτοικοι της [[Μπρέντα ευχαριστούν τους στρατιώτες του 1ου Πολωνικού Τάγματος Τεθωρακισμένων για την απελευθέρωση της πόλης από τη γερμανική κατοχή (1944).]] Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την αναγέννηση της Πολωνίας, οι δύο χώρες σύναψαν και πάλι σχέσεις. Ωστόσο, υπήρχαν ελάχιστες έως καθόλου επίσημες συνδέσεις μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η ναζιστική Γερμανία ξεκίνησε εισβολές και στα δύο έθνη. Όντας θύματα της ναζιστικής βαρβαρότητας, οι Πολωνοί και οι Ολλανδοί μοιράστηκαν κοινά σύνορα εναντίον των Ναζί. Το 1ο Πολωνικό Τάγμα Τεθωρακισμένων εντάχθηκε ως μέρος των Συμμάχων υπό την ηγεσία του Ηνωμένου Βασιλείου και συμμετείχε στον ολλανδικό απελευθερωτικό πόλεμο εναντίον των Ναζί, όπου επαινέθηκε για τις γενναίες προσπάθειές του στον αγώνα του για απελευθέρωση τόσο της Πολωνίας όσο και της Ολλανδίας. μικρογραφία| Χιλιάδες κάτοικοι της [[Ουτρέχτη (πόλη)|Ουτρέχτης αποχαιρετούν μια συνοδεία 120 φορτηγών με χριστουγεννιάτικα πακέτα στην Πολωνία (1981)]] Ωστόσο, μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι σχέσεις της Ολλανδία και της Πολωνίας διακόπηκαν εντελώς για δεύτερη φορά, με την Πολωνία να πέφτει στους κομμουνιστές που ελέγχονταν από τη Σοβιετική Ένωση στο Ανατολικό Μπλοκ, ενώ η Ολλανδία ήταν μέρος του Δυτικού Μπλοκ του Ψυχρού Πολέμου. Παρ΄ όλα αυτά, οι Ολλανδοί υποστήριξαν το κίνημα Αλληλεγγύης για την ανατροπή των κομμουνιστών στην Πολωνία, το οποίο ήταν απόλυτη επιτυχία και ανέτρεψε συνολικά την κομμουνιστική κυριαρχία στην Ανατολική Ευρώπη.
Εμπόριο, άνθρωποι και συνεργασία
Η Ολλανδία είναι πλέον ο Νο.1 επενδυτής της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με συνολικά 30,3 δισεκατομμύρια ευρώ το 2015. Υπάρχουν περίπου 2.500 επιχειρήσεις που λειτουργούν στην πολωνική αγορά με ολλανδικό μερίδιο, οι οποίες απασχολούν πάνω από 120.000 άτομα στην Πολωνία.
Η πολωνική διασπορά υπάρχει επίσης στην Ολλανδία και γίνεται αντιληπτή από τους Ολλανδούς ντόπιους. Οι Πολωνοί μετανάστες αποτελούν την έκτη μεγαλύτερη μεταναστευτική ομάδα στην Ολλανδία.
Διπλωματικές αποστολές
δεξιά|μικρογραφία| Πρεσβεία της Ολλανδίας στη Βαρσοβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολωνια Ολλανδια
Ανρί Λανγκλουά
Ο Ανρί Λανγκλουά (Henri Langlois, 13 Νοεμβρίου 1914 - 13 Ιανουαρίου 1977) ήταν Γάλλος αρχειοθέτης ταινιών και σινεφίλ. Ήταν πρωτοπόρος στη διατήρηση του κινηματογραφικού φιλμ, ενώ έχει αναγνωριστεί ως μία από τις σπουδαιότερες μορφές στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο Λανγκλουά ίδρυσε, μαζί με τον Ζωρζ Φρανζού και τον Ζαν Μιτρί τη Γαλλική Ταινιοθήκη, τη μεγαλύτερη συλλογή φιλμ στον κόσμο. Ήταν γνωστός για τις εκκεντρικές του μεθόδους, ενώ επηρέασε ιδιαίτερα τους καλλιτέχνες της Νουβέλ Βαγκ. To 1974 του απονεμήθηκε τιμητικό Όσκαρ για «την αφοσίωσή του στην τέχνη της κινηματογραφικής ταινίας, τις σχετικές του ογκώδεις συνεισφορές στο παρελθόν και την απαρέγκλιτη πίστη του στο μέλλον της».