cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λακσαντγουίπ
Καθώς τα νησιά δεν έχουν αυτόχθονες ομάδες, έχουν διατυπωθεί διαφορετικές απόψεις από τους μελετητές για την ιστορία της κατοίκησης σε αυτά τα νησιά. Αρχαιολογικά στοιχεία υποστηρίζουν την ύπαρξη ανθρώπινης εγκατάστασης στην περιοχή γύρω στο 1500 π.Χ. Τα νησιά είναι από καιρό γνωστά στους ναυτικούς, όπως υποδεικνύεται από μια ανώνυμη αναφορά από τον πρώτο αιώνα μ.Χ. στην περιοχή στον Περίπλου της Ερυθράς Θάλασσας. Τα νησιά αναφέρονται επίσης σε Βουδιστικές ιστορίες Τζατάκα του έκτου αιώνα π.Χ. Η άφιξη των Μουσουλμάνων ιεραποστόλων γύρω στον έβδομο αιώνα οδήγησε στην έλευση του Ισλάμ στην περιοχή. Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, η περιοχή είχε κυβερνηθεί από τη δυναστεία Τσόλα και το Βασιλείου του Καννανόρε. Οι Πορτογάλοι έφτασαν περίπου το 1498 και είχαν εκδιωχθεί από το 1545. Η περιοχή τότε κυβερνήθηκε από τον μουσουλμανικό οίκο Αρακκάλ, ακολουθούμενη από τον Τίπου Σουλτάν. Με τον θάνατό του το 1799, το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής πέρασε στους Βρετανούς και με την αναχώρησή τους, η Ενωσιακή Επικράτεια ιδρύθηκε το 1956.
Δέκα από τα νησιά κατοικούνται. Στην ινδική απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ενωσιακής επικράτειας ήταν 64.473 άτομα. Η πλειοψηφία του γηγενούς πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι και οι περισσότεροι από αυτούς ανήκουν στη σχολή Σάφι της Σουνιτικής αίρεσης. Οι νησιώτες είναι εθνοτικά παρόμοιοι με τους Μαλαγιάλι από το πλησιέστερο Ινδικό κρατίδιο της Κεράλα. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μιλάει Μαλαγιαλάμ με τα Μάχι (ή Μαχλ) να είναι η πιο ομιλούμενη γλώσσα στο Μαχλ. Τα νησιά εξυπηρετούνται από το αεροδρόμιο στο νησί Αγκάτι. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η αλιεία και καρύδας καλλιέργεια, με τον τόνο να είναι το κύριο στοιχείο της εξαγωγής.
Ιστορία
Τον 16ο αιώνα, οι Πορτογάλοι κυριάρχησαν στις θάλασσες μεταξύ του Ορμούζ και της Ακτής Μαλαμπάρ και νότια προς την Κεϋλάνη. Ακόμη και από το 1498, πήραν τον έλεγχο του αρχιπελάγους (οι οποίοι το ονόμασαν Λακεντίβα), και αργότερα εκμεταλλεύτηκαν την παραγωγή κοκοφοίνικα, μέχρι την αποβολή τους από τους νησιώτες το 1545. Τον 17ο αιώνα, τα νησιά ήταν υπό την κυριαρχία των Αλή Ραγιά/Αρακκάλ Μπιβί του Κανούρ, που τα έλαβε ως δώρο από τους Κολαθίρι. Τα νησιά αναφέρονται λεπτομερώς στις ιστορίες του Άραβα ταξιδιώτη Ιμπν Μπατούτα.
Η ομάδα νησιών Αμινιντίβι (Αντρόθ, Αμίνι, Καντμάτ, Κιλτάν, Τσετλάθ και Μπίτρα) ήρθαν υπό την κυριαρχία του Τίπου Σουλτάν το 1787. Πέρασε υπό τον έλεγχο των Βρετανών μετά τον Τρίτο Αγγλομαϊσορικό Πόλεμο και τοποθετήθηκαν στη Νότια Κανάρα. Τα υπόλοιπα νησιά βρίσκονταν υπό την επικυριαρχία της οικογένειας Αρακάλ του Καννανόρε σε αντάλλαγμα πληρωμής ετήσιου φόρου. Οι Βρετανοί ανέλαβαν τη διοίκηση των νησιών για τη μη πληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Τα νησιά αυτά συνδέθηκαν με την επαρχία Μαλαμπάρ της Προεδρίας του Μαντράς κατά τη διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας.
Ανεξάρτητη Ινδία
Στις 1 Νοεμβρίου του, κατά τη διάρκεια της αναδιοργάνωσης των πολιτειών της Ινδίας, τα νησιά Λακσαντγουίπ χωρίστηκαν από το Μαντράς και οργανώθηκαν σε ξεχωριστή ενωσιακή επικράτεια για διοικητικούς σκοπούς. Η νέα περιοχή ονομάστηκε Νήσοι Λακκαδίβες, Μινικόι και Αμιντίβι πριν από την έγκριση του ονόματος Λακσαντγουίπ στις 1 Νοεμβρίου του 1973.
Για να διασφαλίσει τις ζωτικής σημασίας θαλάσσιες οδούς της Ινδίας προς τη Μέση Ανατολή, και την αυξανόμενη σημασία των νησιών σε ζητήματα ασφάλειας, μια Ινδική Ναυτική βάση, η ΙΝΒ Ντουιπρακσάκ, έχει ανατεθεί στο νησί Καβαράτι.
Μια DX-pedition (VU7AG) από ραδιοερασιτέχνες έτρεξε στο νησί Αγκάτι κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιπελάγη του Ινδικού Ωκεανού Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδίας Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Πελατειακές σχέσεις
Πελατειακές σχέσεις είναι ορισμός της πολιτικής που αναφέρεται στην πελατεία ή τον πελάτη, για τις αθέμιτες σχέσεις και συναλλαγές μεταξύ πολιτικών και ψηφοφόρων. Πελατειακές σχέσεις ορισμένες φορές ονομάζουμε την ανταλλαγή ειδών για την εξασφάλιση προσωπικών συμφερόντων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική
Κρατιδιακές εκλογές της Ρηνανίας-Παλατινάτου (2016)
Οι κρατιδιακές εκλογές του 2016 στη Ρηνανία-Παλατινάτο διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2016 για την εκλογή των 101 μελών του κοινοβουλίου του κρατιδίου (Landtag). Η πρωθυπουργός του κρατιδίου Μαλού Ντράιερ από το SPD ηγήθηκε κυβέρνησης συνασπισμού με τη Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι (το SPD είχε κερδίσει και τις προηγούμενες εκλογές του 2011). Μετά τις εκλογές, η Ντράιερ επιβεβαιώθηκε ως πρωθυπουργός και ηγήθηκε μιας κυβέρνησης συνασπισμού με τους Πράσινους. Έτσι, το SPD κέρδισε την 6η συνεχή εκλογική του νίκη στο κρατίδιο.
Αποτελέσματα
Το SPD κέρδισε τις εκλογές, εξασφαλίζοντας ποσοστό 37,5% των ψήφων, έναντι 32,5% για την Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ. Landtag, 13 Μαρτίου 2016 ! rowspan="2" style="text-align:left; background:#e9e9e9; width:400px;"|Κόμμα ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;" colspan="3"|Λαϊκή ψήφος ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;" colspan="3"|Έδρες ! style="text-align:right; background:#e9e9e9; width:60px;"|Ψήφοι ! style="text-align:right; background:#e9e9e9; width:40px;"|% ! style="text-align:right; background:#e9e9e9; width:50px;"|+/– ! style="text-align:right; background:#e9e9e9; width:30px;"|Έδρες ! style="text-align:right; background:#e9e9e9; width:30px;"|+/–
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλογές στη Ρηνανία-Παλατινάτο
Γιακουτικό μαχαίρι
μικρογραφία|Ένα σύγχρονο Γιακουτικό μαχαίρι με λαβή σημύδας και θήκη δέρματος. Το Γιακουτικό μαχαίρι (Σαχά: саха быһаҕа, якутский нож), μερικές φορές γνωστό ως μαχαίρι Γιακούτ, είναι το παραδοσιακό μαχαίρι των Γιακούτ (μια εθνοτική ομάδα από την Δημοκρατία των Σαχά (ή Γιακουτία), την περιοχή της Σιβηρίας), που χρησιμοποιείται για την εργασία με ξύλα, δέρματα, ψάρια και κρέας. Το μαχαίρι έχει χρησιμοποιηθεί στην Γιακουτία για εκατοντάδες χρόνια χωρίς σημαντικές αλλαγές στο σχεδιασμό του.
Τα τυπικά γιακουτιανά μαχαίρια έχουν λεπίδα μήκους 100-180 χιλιοστών και πλάτους 25-38 χιλιοστών. Το μοναδικό χαρακτηριστικό του μαχαιριού είναι ότι η λεπίδα είναι ασύμμετρη, η μία πλευρά της λεπίδας έχει ένα αυλάκι και ένα άλεσμα άκρης, ενώ η άλλη πλευρά δεν έχει κανένα αυλάκι και είναι βασικά μια κυρτή άκρη (που σημαίνει ότι στρογγυλοποιείται προς τα κάτω στην άκρη, αντί να έχουν μια ευθεία λοξότμηση). Η λεπίδα είναι παραδοσιακά σφυρηλατημένη  από τοπικό σιδηρομετάλλευμα κατεργασμένο από Γιακούτιους σιδεράδες. Η λαβή του μαχαιριού είναι παραδοσιακά κατασκευασμένη από σημύδα και είναι παχιά, έχοντας σχήμα αυγού και βρίσκεται σε διατομή. Ταιριάζει στο χέρι και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί φορώντας γάντια. Η σημύδα επίσης προστατεύει το χέρι από τις επιπτώσεις του κρύου χάλυβα του μαχαιριού σε ακραίο ψύχος, μια κοινή κατάσταση στη Σιβηρία κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Παραπομπές
Γιακο
Αποτέφρωση
thumb|Αποτεφρωτήρας στο Στρασβούργο. δεξιά|μικρογραφία| Εργοστάσιο αποτέφρωσης SYSAV στο [[Μάλμε της Σουηδίας, ικανό να χειρίζεται 25 τόνους οικιακών απορριμμάτων ανά ώρα. Στα αριστερά της κύριας καμινάδας, μια νέα είναι υπό κατασκευή (Μάρτιος 2007).]] Η αποτέφρωση είναι διαδικασία επεξεργασίας απορριμμάτων που περιλαμβάνει την καύση ουσιών που περιέχονται στα απόβλητα υλικά. Η αποτέφρωση και άλλα συστήματα επεξεργασίας αποβλήτων σε υψηλές θερμοκρασίες περιγράφονται ως «θερμική επεξεργασία». Η αποτέφρωση των απορριμμάτων μετατρέπει τα απόβλητα σε τέφρα, καυσαέρια και θερμότητα. Η τέφρα σχηματίζεται ως επί το πλείστον από τα ανόργανα συστατικά των αποβλήτων και μπορεί να πάρει τη μορφή στερεών σβώλων ή σωματιδίων που μεταφέρονται από τα καυσαέρια. Τα καυσαέρια πρέπει να καθαρίζονται από αέριους και σωματιδιακούς ρύπους πριν διασκορπιστούν στην ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η θερμότητα που παράγεται από την αποτέφρωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Η αποτέφρωση με ανάκτηση ενέργειας είναι μία από τις πολλές τεχνολογίες μετατροπής αποβλήτων σε ενέργεια, όπως η αεριοποίηση, η πυρόλυση και η αναερόβια χώνευση. Ενώ οι τεχνολογίες αποτέφρωσης και αεριοποίησης είναι κατ' αρχήν παρόμοιες, η ενέργεια που παράγεται από την αποτέφρωση είναι θερμότητα υψηλής θερμοκρασίας, ενώ το καύσιμο αέριο είναι συχνά το κύριο ενεργειακό προϊόν από την αεριοποίηση. Η αποτέφρωση και η αεριοποίηση μπορούν επίσης να πραγματοποιηθούν χωρίς ανάκτηση ενέργειας και υλικών.
Σε πολλές χώρες, εξακολουθούν να υπάρχουν ανησυχίες από ειδικούς και τοπικές κοινότητες σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των αποτεφρωτηρίων. Σε ορισμένες χώρες, οι αποτεφρωτήρες που κατασκευάστηκαν στο παρελθόν συχνά δεν περιλάμβαναν διαχωρισμό υλικών για την αφαίρεση επικίνδυνων, ογκωδών ή ανακυκλώσιμων υλικών πριν από την καύση. Αυτές οι εγκαταστάσεις έτειναν να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των εργαζομένων στο εργοστάσιο και το τοπικό περιβάλλον λόγω των ανεπαρκών επιπέδων ελέγχου της διαδικασίας καθαρισμού και καύσης αερίου. Οι περισσότερες από αυτές τις εγκαταστάσεις δεν παρήγαγαν ηλεκτρική ενέργεια.
Οι αποτεφρωτήρες μειώνουν τη στερεά μάζα των αρχικών απορριμμάτων κατά 80%-85% και τον όγκο (ήδη συμπιεσμένο κάπως στα απορριμματοφόρα) κατά 95%-96%, ανάλογα με τη σύνθεση και τον βαθμό ανάκτησης υλικών όπως τα μέταλλα από την τέφρα για ανακύκλωση. Αυτό σημαίνει ότι ενώ η αποτέφρωση δεν αντικαθιστά πλήρως την υγειονομική ταφή, μειώνει σημαντικά τον απαραίτητο όγκο. Τα απορριμματοφόρα συχνά μειώνουν τον όγκο των απορριμμάτων με έναν ενσωματωμένο συμπιεστή πριν από την παράδοση στον αποτεφρωτήρα. Εναλλακτικά, στις χωματερές, ο όγκος των ασυμπίεστων σκουπιδιών μπορεί να μειωθεί κατά περίπου 70%  χρησιμοποιώντας σταθερό συμπιεστή χάλυβα, αν και με σημαντικό ενεργειακό κόστος. Σε πολλές χώρες, η απλούστερη συμπίεση απορριμμάτων είναι μια κοινή πρακτική για τη συμπύκνωση σε χώρους υγειονομικής ταφής.
Η αποτέφρωση έχει ιδιαίτερα οφέλη για την επεξεργασία ορισμένων τύπων αποβλήτων σε εξειδικευμένες περιοχές, όπως κλινικά απόβλητα και ορισμένα επικίνδυνα απόβλητα όπου παθογόνα και τοξίνες μπορούν να καταστραφούν από υψηλές θερμοκρασίες. Παραδείγματα περιλαμβάνουν εγκαταστάσεις χημικών προϊόντων με ποικίλα τοξικά ή πολύ τοξικά ρεύματα λυμάτων, τα οποία δεν μπορούν να μεταφερθούν σε μια συμβατική μονάδα επεξεργασίας λυμάτων.
Η καύση απορριμμάτων είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Σιγκαπούρη και η Ολλανδία, όπου οι διαθέσιμες εκτάσεις είναι περιορισμένες. Η Δανία και η Σουηδία είναι πρωτοπόροι χρησιμοποιώντας την ενέργεια που παράγεται από την αποτέφρωση για περισσότερο από έναν αιώνα, σε τοπικές εγκαταστάσεις συνδυασμένης παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας που υποστηρίζουν συστήματα τηλεθέρμανσης. Το 2005, η αποτέφρωση απορριμμάτων παρήγαγε το 4,8% της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας και το 13,7% της συνολικής οικιακής κατανάλωσης θερμότητας στη Δανία. Ορισμένες άλλες ευρωπαϊκές χώρες βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην αποτέφρωση για τη διαχείριση των αστικών απορριμμάτων, ιδίως το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Γερμανία και η Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καύση Κατηγορία:Διαχείριση απορριμμάτων
Ασπίδα ΚΟΠ 1990
Η Ασπίδα ΚΟΠ 1990 ήταν η 21η έκδοση του Super Cup Κύπρου. Στον αγώνα συμμετείχαν ο πρωταθλητής Κύπρου, ΑΠΟΕΛ, και η κυπελλούχος Κύπρου, Νέα Σαλαμίνα.
Η ασπίδα ονομάστηκε Ασπίδα Ανεξαρτησίας επειδή ήταν αφιερωμένη στα 30 χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η Νέα Σαλαμίνα κέρδισε τον αγώνα, νικώντας το ΑΠΟΕΛ με 1-0.
Βιβλιογραφία
1990 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1990
Ρουμπιέρα
Η Ρουμπιέρα (ιταλικά: Rubiera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Σαν Μαρτίνο ιν Ρίο
Το Σαν Μαρτίνο ιν Ρίο (ιταλικά: San Martino in Rio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Σωκράτης Ιγγλέσης
Ο Σωκράτης Ιγγλέσης (1883 - 1965) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σάμου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Εξέγερση στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας το 2001
Η εξέγερση του 2001 στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ήταν ένοπλη σύγκρουση, η οποία ξεκίνησε όταν η αλβανική στρατιωτική οργάνωση του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού (NLA) επιτέθηκε στις δυνάμεις ασφαλείας της Βόρειας Μακεδονίας στις αρχές Φεβρουαρίου του 2001 και έληξε με τη Συμφωνία της Οχρίδας. Έχει υποστηριχθεί, βάσει ισχυρισμών, ότι η οργάνωση αποσκοπούσε στην πλήρη απόσχιση από τη χώρα, των περιοχών, όπου ο αλβανικός πληθυσμός αποτελούσε την πλειοψηφία, αν και τα υψηλά κλιμάκια του NLA το διαψεύδουν. Η σύγκρουση διήρκεσε καθ' όλη τη διάρκεια του 2001, ενώ οι συνολικές απώλειες παρέμειναν περιορισμένες σε μερικές δεκάδες ανθρώπων και από τις δύο πλευρές. Η σύγκρουση αυτή αποτελεί την κατακλείδα της ταραγμένης περιόδου των γιουγκοσλαβικών πολέμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Εξεγέρσεις ανά χώρα Κατηγορία:Αλβανικός εθνικισμός
Κομητεία Ακτό
μικρογραφία|Μια καμήλα κοντά στην Λίμνη Καρακούλ, στην κομητεία Ακτό Η Κομητεία Ακτό (Κιργιζικά: ﺍﻗﺘﻮﻭ وودانى/Актоо ооданы, Aqtoo oodanı, Κινεζικά: 阿克陶县, πινγίν: Ākètáo Xiàn, Ουιγουρικά: ئاقتو ناھىيىسى, Ақто
Наһийиси‎, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Aqto Nahiyisi, Ουιγουρικό Νέο Αλφάβητο: Aⱪto Naⱨiyisi, Ντουνγκανικά: Акәто щян, Akəto şjan) είναι κομητεία στον Αυτόνομο Κιργιζικό Νομό Κιζίλσου, στο Σιντσιάνγκ της Κίνας. Η κομητεία καλύπτει έκταση 24.107 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η κομητεία έχει πληθυσμό 170.000 κατοίκων.
Μεταφορές
Η κομητεία εξυπηρετείται από τον σιδηρόδρομο Κασγκάρ-Χοτάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομητείες του Σιντσιάνγκ
Επαρχία Μπουμερντές
Το Μπουμερντές (ولاية بومرداس, βερβερικές γλώσσες: ⴱⵓⵎⴻⵔⴷⴰⵙ, Wilaya de Boumerdès) είναι επαρχία (βιλάγια) της βόρειας Αλγερίας στην περιοχή της Καβυλίας, μεταξύ του Αλγερίου και του Τιζί Ουζού. Πρωτεύουσα της είναι η ομώνυμη παράκτια πόλη, ανατολικά του Αλγερίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 802.083 κατοίκους, ενώ καλύπτει 1.591 χλμ².
Σαν Πόλο ντ'Έντσα
Το Σαν Πόλο ντ'Έντσα (ιταλικά: San Polo d'Enza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Επαρχία Μπουμερντές
Διοικητική διαίρεση
Αποτελείται από 9 διαμερίσματα (νταΐρες) και 32 κοινότητες ή δήμους.
Σαν Πόλο ντ'Έντσα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Επαρχία Μπουμερντές
Γεωγραφία
Η επαρχία είναι σε μεγάλο βαθμό ορεινή, με μεγάλη ακτογραμμή και μερικά ποτάμια, κυρίως τον Ισέρ και τον Σεμπαού. Τα δυτικά άκρα της επαρχίας αποτελούν τα προάστια του Αλγερίου, καθώς η πρωτεύουσα επεκτάθηκε.
Παραπομπές
Μπουμερντες
Μαρίνα Κιλίπκο
Η Μαρίνα Βιατσεσλαβίβνα Κιλίπκο (ουκρανικά: Марина В'ячеславівна Килипко) (10 Νοεμβρίου 1995, Χάρκοβο, Ουκρανία) είναι Ουκρανή αθλήτρια του στίβου που αγωνίζεται στο άλμα επί κοντώ. Έχει αναδειχθεί επί σειρά ετών πρωταθλήτρια Ουκρανίας στον ανοικτό και τον κλειστό στίβο, ενώ στις διακρίσεις της περιλαμβάνονται ακόμη μετάλλια σε ευρωπαϊκό επίπεδο και η πέμπτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.
Υπολογιστική πόρτα (λογισμικό)
Στον προγραμματισμό, η πόρτα έχει διάφορες σημασίες. Στο λογισμικό, μια υπολογιστική πόρτα (γνωστή απλώς και ως πόρτα) είναι μια εικονική/λογική σύνδεση δεδομένων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από προγράμματα για να γίνει άμεσα ανταλλαγή δεδομένων, χωρίς να γίνεται μέσω κάποιου αρχείου ή κάποιου άλλου προσωρινού αποθηκευτικού χώρου.
Μαρίνα Κιλίπκο
Εγχώριες διοργανώσεις
Η Κιλίπκο εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση στο εγχώριο πρωτάθλημα νεανίδων του 2010. Έκτοτε έχει αναδειχθεί επτά συνεχόμενες φορές (από το 2015 μέχρι το 2021) πρωταθλήτρια Ουκρανίας του άλματος επί κοντώ στον ανοικτό στίβο και έχει κατακτήσει άλλες τέσσερις φορές (τα έτη 2015, 2017, 2018 και 2019) τον αντίστοιχο τίτλο στο εγχώριο πρωτάθλημα κλειστού στίβου.
Σε διεθνές επίπεδο
Το 2011 δηλώθηκε η συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κάτω των 18 Ετών που διοργανώθηκε στη Γαλλία, ωστόσο δεν βαθμολογήθηκε. Το 2013 έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κάτω των 20 Ετών που διεξήχθη στο Ριέτι της Ιταλίας μένοντας εκτός τελικού, ενώ ανάλογες ήταν οι επιδόσεις της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20 του 2014 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 του 2015, στα οποία κατετάγη δέκατη όγδοη και δέκατη έκτη αντίστοιχα. Το 2016 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο, δίχως να προκριθεί στους τελικούς του αγωνίσματος, έχοντας καλύτερες επιδόσεις στα 4,35 μέτρα και 4,55 μ. αντίστοιχα. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους πραγματοποίησε ατομικό (αλλά και εθνικό) ρεκόρ, περνώντας με επιτυχία τα 4,65 μ. σε διεθνές μίτινγκ στο Τράνι της Ιταλίας. αριστερά|μικρογραφία|222x222px|Επιχειρώντας άλμα. Στις 4 Μαρτίου του 2017 η Κιλίπκο διακρίθηκε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Βελιγράδι, κερδίζοντας (από κοινού με τη Σουηδή Αντζέλικα Μπένγκτσον) το χάλκινο μετάλλιο με άλμα στα 4,55 μέτρα. Επιπλέον κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κάτω των 23 ετών με καλύτερη επίδοση στα 4,45 μ. Το ίδιο έτος συμμετείχε ακόμη στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα ανοιχτού στίβου που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο (κατέλαβε στην εικοστή τέταρτη θέση) και στην Πανεπιστημιάδα της Ταϊβάν όπου κατέλαβε την τέταρτη θέση της τελικής κατάταξης.
Υπολογιστική πόρτα (λογισμικό)
Η πιο κοινή από αυτές είναι οι πόρτες TCP και UDP (εύρη: 0-65535), οι οποίες χρησιμοποιούνται για την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ υπολογιστών στο διαδίκτυο. Αυτή η μεταβλητή πόρτας εκπροσωπεί ένα ιδιαίτερο χρήστη της υπηρεσίας μεταφοράς στον ορισμένο οικοδεσπότη.
Μαρίνα Κιλίπκο
Σε διεθνές επίπεδο
Τον Φεβρουάριο του 2018 τραυματίστηκε ελαφρά κατά τη διάρκεια του μίτινγκ All Star Perche στο Κλερμόν-Φεράν της Γαλλίας, όταν μετά από αποτυχημένο άλμα προσγειώθηκε μερικώς εκτός στρώματος. Νωρίτερα είχε πετύχει νέο εθνικό ρεκόρ ξεπερνώντας τα 4,62 μέτρα. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς προκρίθηκε στον τελικό του άλματος επί κοντώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βερολίνου καταλαμβάνοντας την όγδοη θέση. Το 2019 έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Κατάρ, μένοντας εκτός τελικού, καθώς απέτυχε να ξεπεράσει το όριο πρόκρισης, ενώ την ίδια χρονιά κατετάγη δεύτερη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εθνικών Ομάδων στο Μπίντγκοζ, με άλμα στο 4,56 μ., πίσω από την Ελληνίδα Κατερίνα Στεφανίδη.
Υπολογιστική πόρτα (λογισμικό)
Στον προγραμματισμό βασισμένο στο Flow, πόρτα ονομάζεται το σημείο επικοινωνίας ανάμεσα σε μια διαδικασία και μια σύνδεση.
Μαρίνα Κιλίπκο
Σε διεθνές επίπεδο
Τον Σεπτέμβριο του 2020 η Κιλίπκο κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου στην Κλουζ-Ναπόκα με άλμα στα 4,30 μέτρα. Τον Φεβρουάριο του 2021 κατετάγη δεύτερη με άλμα στα 4,50 μ. στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου και τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που πραγματοποιήθηκε στο Τόρουν της Πολωνίας, παίρνοντας την ένατη θέση με επίδοση 4,35 μ. Τον Ιούνιο πέτυχε νέο εθνικό ρεκόρ με άλμα στα 4,70 μ. και τον Αύγουστο του ίδιου έτους συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, όπου κατέλαβε την πέμπτη θέση με άλμα στα 4,50 μ.
Υπολογιστική πόρτα (λογισμικό)
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό
Μαρίνα Κιλίπκο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ουκρανοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2017 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ιουλία Ιατρίδη
Η Ιουλία Ιατρίδη (1914–1996) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας και μουσικός.
Σκαντιάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Ιουλία Ιατρίδη
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914 και ήταν κόρη του Ιωσήφ Μπουστίντουι, ο οποίος καταγόταν από την Ισπανία και για πολλά χρόνια διετέλεσε αρχιμουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. Η Ιατρίδη σπούδασε ισπανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και στη συνέχεια πραγματοποίησε μαθήματα βιολιού στο Ωδείο Αθηνών. Ξεκίνησε να εργάζεται αρχικά ως καθηγήτρια ισπανικών στο Διδασκαλείο Ξένων Γλωσσών του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια δίδασκε βιολί στο Ωδείο του Πειραϊκού Συνδέσμου. Παράλληλα με την επαγγελματική της ενασχόληση πραγματοποιούσε και σόλο εμφανίσεις σε ευρωπαϊκές ορχήστρες.
Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1950 δημοσιεύοντας διηγήματα στο περιοδικό Νέα Εστία. Μετά από δύο χρόνια βραβεύτηκε σε διαγωνισμό που πραγματοποίησε η εφημερίδα Herald Tribune της Νέας Υόρκης για το διήγημα της Όλη νύχτα μαζί. Ακόμη βραβεύτηκε με το Βραβείο Κώστα Ουράνη (1959), το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας (1964), το Α΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορηματικής Βιογραφίας (1978) και το βραβείο Μάθιους (1995). Ήταν αντιπρόεδρος τόσο της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών όσο και της Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας και πέθανε στην Αθήνα το 1996.
Δάσος Στενής
Το Δάσος Στενής βρίσκεται στη Νότια πλαγιά του Όρους Δίρφυς, κοντά στη Στενή Δίρφυος. Είναι ένα από τα 19 Ελληνικά αισθητικά δάση και αποτελεί προστατευόμενη τοποθεσία του δικτύου Natura 2000. Καλύπτεται από χαλέπια πεύκα, Ευρωπαϊκές καστανιές, Κεφαλληνιακές ελάτες (στα μεγάλα υψόμετρα), βελανιδιές και Ανατολικούς πλάτανους. Το δάσος προσφέρεται για εκδρομές αναψυχής, τουρισμό και πεζοπορία. Έχει συνολική έκταση 674 εκτάρια, ενώ η προστατευόμενη περιοχή καλύπτει μία έκταση 1360 εκτάρια, σε υψόμετρα 432 - 1740 μ.
Ιουλία Ιατρίδη
Εργογραφία
Εκτός από διηγήματα ασχολήθηκε και με μεταφράσεις θεατρικών και λογοτεχνικών έργων, αλλά και διασκευές λογοτεχνικών έργων για ραδιοφωνική και τηλεοπτική παρουσίαση. Συνεργάστηκε εκτενώς με το περιοδικό Ευθύνη γράφοντας άρθρα σχετικά με την ελληνική γλώσσα. Στο έργο της κυριαρχεί το θέμα της συμφιλίωσης του ανθρώπου με τον εαυτό του αλλά και το παράλογο της φθαρτής ζωής. Στα σημαντικότερα έργα της περιλαμβάνονται τα εξής :
Δάσος Στενής
Αναφορές
Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές στην Ελλάδα Κατηγορία:Δάση της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Εύβοιας
Γιόκο Ογκάουα
Η Γιόκο Ογκάουα (ιαπωνικά: 小川 洋子, Ογκάουα Γιόκο, γεν. 30 Μαρτίου 1962) είναι Ιαπωνέζα συγγραφέας.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Ογκάουα γεννήθηκε στην πόλη Οκαγιάμα, της επαρχίας Οκαγιάμα και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Ουασέντα, στο οποίο σπούδασε λογοτεχνία και τέχνη. Σήμερα, ζει στην Ασίγια, της επαρχίας Χιόγκο, μαζί με τον σύζυγο και τον γιο της.
Καριέρα
Από το 1988, η Ογκάουα έχει δημοσιεύσει περισσότερα από πενήντα έργα μυθοπλασίας και μη. Το 2006 συνέγραψε το Yo ni mo utsukushii sugaku nyumon (Εισαγωγή στα πιο κομψά μαθηματικά) μαζί με τον Μασαχίκο Φουτζιουάρα, έναν μαθηματικό, ως ένα είδος διαλόγου για την υπέρτατη ομορφιά των αριθμών.
Ο γνωστός Ιάπωνας συγγραφέας Κενζαμπούρο Όε έχει πει για την Ογκάουα: «Η Γιόκο Ογκάουα είναι σε θέση να εκφράσει τις πιο λεπτές λειτουργίες της ανθρώπινης ψυχολογίας με τη μορφή μιας πεζογραφίας που είναι λεπτή αλλά διεισδυτική». Η λεπτότητα εν μέρει έγκειται στο γεγονός ότι οι χαρακτήρες της Ογκάουα φαίνεται συχνά να μην ξέρουν γιατί κάνουν αυτό που κάνουν. Η Ογκάουα δουλεύει με συσσώρευση λεπτομερειών. Πρόκεται για μια τεχνική η οποία είναι ίσως πιο επιτυχημένη στα μικρότερα από έργα της. Ο αργός ρυθμός ανάπτυξης στα μεγαλύτερα έργα απαιτεί κάτι σαν από μηχανής θεό για να τα οδηγήσει μέχρι το τέλος τους. Παρουσιάζεται στον αναγνώστη μια οξεία περιγραφή του τι παρατηρούν και νιώθουν τα κεντρικά πρόσωπα, που συνήθως είναι γυναίκες, και οι κάπως αλλοτριωμένες αυτοπαρατηρήσεις τους, μερικές από τις οποίες αντικατοπτρίζουν την ιαπωνική κοινωνία και ιδιαίτερα τους ρόλους των γυναικών μέσα σε αυτή. Ο τόνος των έργων της Ογκάουα ποικίλλει από το σουρεαλιστικό μέχρι το γκροτέσκο και από το —ενίοτε γκροτέσκο— χιουμοριστικό, μέχρι το ψυχολογικά διφορούμενο έως και ανατριχιαστικό. (Το Ξενοδοχείο Ίρις, ένα από τα μεγαλύτερα σε έκταση έργα της, είναι πιο σαφές σεξουαλικά από τα άλλα έργα της και είναι επίσης το πιο ευρέως μεταφρασμένο της έργο).
Τον Ιούνιο του 2005 κυκλοφόρησε Γαλλία μια ταινία στα γαλλικά με τίτλο L'Annulaire (Ο παράμεσος), βασισμένη εν μέρει στο Kusuriyubi no hyōhon (薬指の標本) του Ογκάουα.
Μεταφράσεις στα ελληνικά
Αρκετά έργα της Ογκάουα έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορήσει στην ελληνική γλώσσα:
Σαντ'Ιλάριο ντ'Έντσα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Γιόκο Ογκάουα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνέζες συγγραφείς Κατηγορία:Ιαπωνέζες μυθιστοριογράφοι
Μέγαρο Ελιζέ
Το Παλάτι των Ηλυσιων (γαλλικά: Le palais de l'Élysée), συχνά αναφέρεται απλά ως Ελιζέ, στα ελληνικά και μέγαρο των Ηλυσίων, είναι η επίσημη κατοικία του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Το μέγαρο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως γραφείο του Γάλλου Προέδρου το 1848.
Το σημερινό κτήριο περιλαμβάνει το προεδρικό γραφείο και την κατοικία και είναι ο τόπος συνάντησης του Υπουργικού Συμβουλίου. Βρίσκεται στην οδό Φωμπούρ Σαιντ-Ονορέ κοντά στη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού και το όνομα Ελιζέ προέρχεται από τα Ηλύσια Πεδία, προορισμός της ψυχής των ηρώων και των ενάρετων στην ελληνική μυθολογία.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|293x293εσ|Η είσοδος του μεγάρου Ελιζέ
Βασιλικό και Αυτοκρατορικό Παλάτι
Το 1787, το μέγαρο αγοράστηκε από την εξαδέλφη του Λουδοβίκου ΙΣΤ', Μπατίλντ της Ορλεάνης, δούκισσα των Βουρβόνων, που το κατοίκησε, το ονόμασε Ελιζέ και κατασκεύασε μικρά σπιτάκια στον κήπο. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, η Δούκισσα συνελήφθη μεταξύ 1793 και 1795 και αργότερα εγκατέλειψε τη χώρα. Το Ελιζέ κατασχέθηκε και μισθώθηκε. Οι κήποι χρησιμοποιήθηκαν για δεξιώσεις και χορούς και τα δωμάτια έγιναν λέσχες τυχερών παιχνιδιών.
Το 1803 το Ελιζέ πωλήθηκε στον στρατάρχη Ζοακίμ Μυρά, ο οποίος όταν τοποθετήθηκε βασιλιάς της Νάπολης το 1808, παραχώρησε στον Ναπολέοντα όλες τις ιδιοκτησίες του στη Γαλλία. Εκείνη την εποχή το μέγαρο ονομάστηκε Ελιζέ-Ναπολεόν. Μετά την καταστροφική μάχη του Βατερλώ, ο Ναπολέοντας επέστρεψε στο Ελιζέ, όπου υπέγραψε την παραίτησή του στις 22 Ιουνίου 1815 και έφυγε για την εξορία από το Ελιζέ στις 25.
Ρώσοι Κοζάκοι στρατοπέδευσαν στους κήπους όταν κατέλαβαν το Παρίσι το 1814. Με την παλινόρθωση των Βουρβόνων, το ακίνητο επιστράφηκε στον παλαιό ιδιοκτήτη του, τη δούκισσα των Βουρβόνων, η οποία το 1816 το πούλησε στον εξάδελφό της, τον Λουδοβίκο ΙΗ'.
Προεδρική κατοικία
μικρογραφία|Το σαλόνι των Πρεσβευτών Από το 1848, με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Δεύτερης Δημοκρατίας, το μέγαρο ονομάστηκε Εθνικό Ελιζέ και ορίσθηκε ως επίσημη κατοικία του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας. (Ο Πρόεδρος έχει επίσης τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει διάφορες άλλες επίσημες κατοικίες, όπως το κάστρο του Ραμπουγιέ, 45 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Παρισιού -από το 1896 έως το 2009- και το φρούριο του Μπρεγκανσόν κοντά στη Μασσαλία).
Το 1853, μετά το πραξικόπημα που τερμάτισε τη Δεύτερη Δημοκρατία, ο Ναπολέων Γ' ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Ζοζέφ-Εζέν Λακρουά να ανακαινίσει το μέγαρο. Ο ίδιος εγκαταστάθηκε στο κοντινό παλάτι του Κεραμεικού, αλλά κράτησε το Ελιζέ ως ένα διακριτικό μέρος για τις ιδιωτικές στιγμές του. Από όταν ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση του 1867, η βασική εμφάνιση του μεγάρου Ελιζέ παρέμεινε η ίδια.
Το 1873, κατά τη διάρκεια της Τρίτης Δημοκρατίας, το Ελιζέ έγινε η επίσημη προεδρική κατοικία.
Το Ελιζέ παρέμεινε επίσημη κατοικία των Προέδρων της Γαλλίας μέχρι τον Ιούνιο του 1940, οπότε έκλεισε και εγκαταλείφθηκε όταν ναζιστικά γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν το Παρίσι στις τελευταίες ημέρες της Μάχης της Γαλλίας. Μετά τη γερμανική ήττα, έγινε και πάλι η προεδρική κατοικία το 1946 και εξακολουθεί να είναι έως τον 21ο αιώνα.
Στο μέγαρο Ελιζέ διαμένει ο Εμμανουήλ Μακρόν, Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας από το 2017. Το μέγαρο είναι ανοικτό στο κοινό μόνο κατά τις Ευρωπαϊκές ημέρες πολιτιστικής κληρονομιάς, συνήθως ένα Σαββατοκύριακο στα μέσα Σεπτεμβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παρίσι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Γαλλία
Σύνδεσμος Καλαθοσφαίρισης Φιλιππίνων
Ο Σύνδεσμος Καλαθοσφαίρισης Φιλιππίνων (αγγλικά: Basketball Association of the Philippines, BAP) ήταν η αναγνωρισμένη από τη Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) ως η εθνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης στις Φιλιππίνες. Αναγνωρίστηκε από την FIBA το 1936 μέχρι το 2007, οπότε και συγχωνεύθηκε με τη Φιλιππινέζικη Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (PB) στις 6 Φεβρουαρίου του 2007, για να δημιουργηθεί η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Φιλιππίνων (SBP).
Είχε την ευθύνη της διοργάνωσης ως επί το πλείστον ερασιτεχνικών και ημιεπαγγελματικών πρωταθλημάτων όπως αυτό του Αθλητικού Συνδέσμου Περιφέρειας Εθνικής Πρωτεύουσας (NCRAA), του Αθλητικού Συνδέσμου Πανεπιστημίων και Κολεγίων (UCAA), του Αθλητικού Συνδέσμου Μιντανάο Βισάγιας (MVBA), της Εθνικής Συνδιάσκεψης Καλαθοσφαίρισης (NBC) και της BARECOM.
Η BAP διαλύθηκε έπειτα από τη σύσταση του νέου οργανισμού, όπως αναφέρεται από ένα κοινό ανακοινωθέν μεταξύ της BAP και της PB, κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου της FIBA στη Σαϊτάμα της Ιαπωνίας. Παρ' ολ' αυτά, η BAP συνέχισε να υφίσταται, ως μη αναγνωρισμένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στις Φιλιππίνες
Ανδρέας Βασιλόγιαννης
Ο Ανδρέας Βασιλόγιαννης (Κάτω Αχαΐα, 21 Φεβρουαρίου 1991) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος μέσος για τον ΑΟ Χανίων.
Πρώτα χρόνια
Ο Βασιλόγιαννης γεννήθηκε στην Κάτω Αχαΐα και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στον τοπικό σύλλογο ''Α.Ο. Δύμη Αχαΐας'', από όπου μετακινήθηκε στις ακαδημίες νέων του Ολυμπιακού το Μάιο του 2007. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στο Super Cup του 2007, ερχόμενος ως αλλαγή στη θέση του Λιονέλ Νούνιες στο 77ο λεπτό.
Εθνικός Πειραιώς
Τον Αύγουστο του 2010, ο Βασιλόγιαννης μετακινήθηκε στη Φούτμπολιγκ και τον Εθνικό Πειραιώς, με μονοετή δανεισμό. Έκανε 22 εμφανίσεις τη σεζόν 2010-11, σημειώνοντας 3 γκολ.
Απόλλων Λεμεσού και Γλυφάδα
Τον Ιανουάριο του 2012, μόλις λίγες εβδομάδες μετά την επιστροφή του στον Ολυμπιακό, η Γλυφάδα από τη Γ΄ Εθνική προσφέρθηκε να τον υπογράψει με δανεισμό μέχρι το τέλος της σεζόν, μία προσφορά την οποία ο Ολυμπιακός δέχτηκε, καθώς ο παίκτης δεν θα είχε χρόνο συμμετοχής στην ομάδα.
Χανιά και Λαμία
Στις 29 Αυγούστου 2013, αποδεσμεύτηκε από τον Ολυμπιακό και εντάχθηκε στα Χανιά. Στις 9 Ιουλίου 2014, μετά από μια επιτυχημένη χρονιά (33 εμφανίσεις, 2 γκολ, 5 ασίστ) στη Φούτμπολιγκ, υπέγραψε ετήσιο συμβόλαιο με τη Λαμία.
Ερμής Αραδίππου
Στις 8 Ιουλίου 2015, συμφώνησε να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του με τον Ερμή Αραδίππου στην Α΄ κατηγορία Κύπρου, ακολουθώντας τον πρώην προπονητή του Παύλο Δερμιτζάκη. Υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο (με επιλογή για ακόμη ένα έτος).
Δεύτερη θητεία στη Λαμία
Στις 16 Ιουνίου 2016, επέστρεψε στο πρώην σύλλογό του, τη Λαμία, για να βοηθήσει με την εμπειρία του να εκπληρωθεί ο στόχος της ομάδας για άνοδο στη Super League. Αναδείχθηκε ως ο Πολυτιμότερος Παίκτης της σεζόν.
Ουμρανίγεσπορ
Στις 4 Ιουλίου 2017, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Ουμρανίγεσπορ της πρώτης κατηγορίας Τουρκίας, με ετήσια αμοιβή 180.000 ευρώ. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2017, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στην ισοπαλία 1-1 με την Εσκίσεχισπορ.
ΑΟ Χανιά
Τον Χειμώνα του 2021, ο Ανδρέας Βασιλόγιαννης έμεινε εκτός πλάνων απ τον πρπονητή της Λαμίας, Μιχάλη Γρηγορίου και ανακοινώθηκε από την ομάδα τον Χανίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Γλυφάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερμή Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουμρανίγεσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Χανίων-Κισσαμικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Χανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Soyuz-Viktan
Η Soyuz-Viktan ήταν μια διεθνής εταιρεία παραγωγής αλκοόλ με έδρα στο Κίεβο της Ουκρανίας. Είχε γραφεία στη Μόσχα και τη Νέα Υόρκη. Τα κύρια εργοστάσια βρίσκονταν στη Συμφερόπολη και δύο στη Περιφέρεια Μόσχας: Ρούζα και Λιτκάρινο. Η εταιρεία υπήρξε για πάνω από 13 χρόνια. Ισχυρίστηκε ότι ήταν η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία στον είδος του στο κόσμο. Τα προϊόντα της εξάγονταν σε πάνω από 30 χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανία-επέκταση Κατηγορία:Ουκρανικά εμπορικά σήματα
Γκυ Α΄ του Μπλουά
Ο Γκυ Α΄ του Μπλουά ή Γκυ Α΄ του Σατιγιόν (Guy Ier de Blois-Châtillon, 1298 - 12 Αυγούστου 1342) από τον Οίκο του Σατιγιόν, ήταν, ως σύζυγος της Μαργαρίτας των Βαλουά, κόμης του Μπλουά και κύριος του Αβέν (1307 - 1342).
Βιογραφία
Ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ούγου Β΄ του Σατιγιόν και της Βεατρίκης του Νταμπιέρ, κόρης του Γκυ κόμη της Φλάνδρας.
Ο Γκυ συμμετείχε στην εκστρατεία του Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας εναντίον του Ροβέρτου Γ΄ της Φλάνδρας και συμμετείχε στο πλευρό της Γαλλίας τα πρώτα χρόνια του Εκατονταετούς Πολέμου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1310 την Μαργαρίτα των Βαλουά, κόρη του Καρόλου κόμη του Βαλουά και αδελφή του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας, με την οποία απέκτησε:
Τοάνο
Το Τοάνο (ιταλικά: Toano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Οικογένεια ακροβατών με μαϊμού
Οικογένεια ακροβατών με μαϊμού (Γαλλικά: "Famille d'acrobates avec singe") είναι ένας πίνακας του Πάμπλο Πικάσο του 1905. Το έργο αυτό έγινε σε χαρτόνι με μεικτά μέσα: γκουάς, υδατογραφία, παστέλ και ινδικό μελάνι. Το μέγεθος του πίνακα είναι 104 εκ. x 75 εκ. και βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία.
Ο πίνακας απεικονίζει ένα λεπτό ακροβάτη σε μια στενή ροζ στολή αρλεκίνου και καπέλο, ο οποίος κάθεται στα αριστερά μιας γυναίκας που φοράει ένα μπλε φόρεμα. Και οι δύο κοιτάζουν ένα παιδί το οποίο κρατιέται από τη γυναίκα. Στα δεξιά τους βρίσκεται ένας μπαμπουίνος, ο οποίος κοιτάζει επίσης προς το παιδί. Υπάρχουν πασπαλίσματα πράσινα και μπλε στο υπόβαθρο και κόκκινο στο πάτωμα, που ίσως αποτελούν τμήμα μιας σκηνής τσίρκου. Το πορτοκαλί καπέλο του άνδρα είναι άβαφο και είναι το χρώμα του χαρτονιού. Τα στοιχεία είναι διατεταγμένα σε πυραμιδική σύνθεση, βασισμένη σε κλασικές εικόνες της Αγίας Οικογένειας. Το έργο φέρει την υπογραφή "Picasso" και στο πίσω μέρος αναγράφεται "P 1905".
Ο πίνακας πωλήθηκε από τον Γερτρούδη Στάιν το 1922 και αγοράστηκε από το Μουσείο Τέχνης του Γκέτεμποργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πίνακες με παιδιά Κατηγορία:Πίνακες του 1905 Κατηγορία:Πίνακες του Πάμπλο Πικάσο
Μπάμπης Αλιβιζάτος
Ο '''Χαράλαμπος (Μπάμπης) Β. Αλιβιζάτος''' και Αλυβιζάτος, (1902 - 1981 ) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και υπουργός. Συνέγραψε αρκετά έργα.
Στην κυβέρνηση Μεταξά χρημάτισε υφυπουργός Συνεταιρισμών από τις 4 Σεπτεμβρίου 1939 ως το 1941. Την ίδια περίοδο υπήρξε και γενικός γραμματέας του Υπουργείου Γεωργίας. Στις εκλογές του 1946 εξελέγη βουλευτής Κεφαλληνίας με την Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα).
Πέθανε το 1981 και κηδεύτηκε στην Κηφισιά σε στενό οικογενειακό κύκλο, σύμφωνα με την επιθυμία του, στις 19 Μαΐου 1981.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συνεταιρισμών Κατηγορία:Βουλευτές Κεφαλληνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου
Αρχαιολογία του φύλου
Ως αρχαιολογία του φύλου εννοείται εκείνη η μέθοδος μελέτης κοινωνιών του παρελθόντος μέσω του υλικού πολιτισμού τους, που εξετάζει κριτικά την κοινωνική κατασκευή των ταυτοτήτων και των σχέσεων των φύλων. Το φύλο γίνεται συνήθως κατανοητό ως πολιτισμική ερμηνεία της σεξουαλικής διαφοράς και συνεπώς οι ιδιότητές του μπορεί να είναι αντικρουόμενες, μεταβλητές και σωρευτικές, εξαρτώμενες από προσωπικές και ιστορικές συνθήκες. Η σχετική αρχαιολογική μελέτη σε κοινωνίες του παρελθόντος είναι σχετικά νέα τάση στην αρχαιολογία και περιλαμβάνει διακριτές παραδόσεις στην πρακτική της που προέρχονται κυρίως από τη φεμινιστική θεωρία, η οποία αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '60
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαιολογική θεωρία Κατηγορία:Φεμινισμός
Ματθίλδη του Λάνκαστερ, κόμισσα του Άλστερ
Η Ματθίλδη του Λάνκαστερ, κόμισσα του Άλστερ (1310 - 5 Μαΐου 1377) Αγγλίδα ευγενής από τον Οίκο του Λάνκαστερ ήταν δεύτερη κόρη και τρίτο παιδί του Ερρίκου, 3ου κόμη του Λάνκαστερ και της συζύγου του Ματθίλδης Τσάουορθ, δισέγγονη μέσω πατέρα του βασιλιά Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας.[1] Η Ματθίλδη ήταν σύζυγος του Γουίλιαμ Μπεργκ, 3ου κόμη του Άλστερ και μητέρα της Ελισάβετ Μπεργκ, κόμισσας του Άλστερ. Ο δεύτερος σύζυγος της ήταν ο Σερ Ραλφ Ούφφορντ δικαστής της Ιρλανδίας, μετά τον θάνατο του δεύτερου συζύγου της έγινε μοναχή στην Αυγουστινιανή μονή του Κάμπσει στο Σάφοκ. Τα αδέλφια της ήταν : Λευκή του Λάνκαστερ, βαρόνη των Γουέικ του Λίντελ, Ερρίκος, δούκας του Λάνκαστερ, Ιωάννα του Λάνκαστερ, Ελεονώρα του Λάνκαστερ και η Μαρία του Λάνκαστερ. Η ανιψιά της Λευκή του Λάνκαστερ κόρη του αδελφού της Ερρίκου ήταν πρώτη σύζυγος του Ιωάννη της Γάνδης και μητέρα του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας. Η μητέρα της πέθανε όταν η Ματθίλδη ήταν 12 ετών (1322).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Γουίλιαμ Μπεργκ, 3ο κόμη του Άλστερ (1 Μαΐου 1327), το ζεύγος αναγκάστηκε να ζητήσει παπική απαλλαγή για να προχωρήσει ο γάμος. Το ζεύγος αναχώρησε για να ζήσει στην Ιρλανδία, η μοναδική τους κόρη που γεννήθηκε στο κάστρο του Καρικφέργκους στο Μπέλφαστ ήταν :
Τον Ιούνιο του 1333 ο πρώτος της σύζυγος δολοφονήθηκε κοντά στο Καρικφέργκους. Μετά την δολοφονία του συζύγου της δραπέτευσε με την μικρή της κόρη στην Αγγλία στην αυλή του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και έζησε μαζί με την βασιλική οικογένεια. Η περίοδος που έζησε στην Ιρλανδία της έδωσε μεγάλη πείρα στον χειρισμό των Ιρλανδικών υποθέσεων.
Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Σερ Ραλφ Ούφφορντ (8 Αυγούστου 1343), μικρότερο γιο του Ρόμπερτ Ούφφορντ, λόρδου του Ούφφορντ και της Σεσίλυ της Βαλόνι. Ο δεύτερος σύζυγος της διορίστηκε δικαστής της Ιρλανδίας (1344) και τον συνόδευσε στην Ιρλανδία τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, μαζί του απέκτησε άλλη μια κόρη :
Ο Σερ Ραλφ Ούφφορντ αποδείχτηκε ανίκανος δικαστής και σύντομα δέχτηκε την περιφρόνηση όλων των Ιρλανδών ενώ ο σκληρός εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στις οικογένειες Μπεργκ και Ντέσμοντ έφτασε στο αποκορύφωμα. Ο Ραλφ Ούφφορντ κλήθηκε από το Κοινοβούλιο για να απαντήσει στις κατηγορίες σε βάρος του για την πολύ κακή του διοίκηση που προκάλεσε συγκρούσεις ανάμεσα στους Άγγλο-Νορμανδούς ευγενείς. Με τον θάνατο του δεύτερου συζύγου της (9 Απριλίου 1346) η Ματθίλδη επέστρεψε στην Αγγλία, ανάμεσα στις 8 Αυγούστου 1347 και στις 25 Απριλίου 1348 έγινε μοναχή στην Αυγουστιανινή μονή του Κάμπσει στο Σάφοκ. Το 1364 μεταφέρθηκε στην μονή των Πουρ Κλαρ στο αβαείο του Μπρουίσγιαρντ που έζησε μέχρι τον θάνατο της σε ηλικία 67 ετών (5 Μαΐου 1377), τάφηκε στο αβαείο του Μπρουίσγιαρντ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Γκαμπρίνους (αποσαφήνιση)
Το όνομα Γκαμπρίνους  μπορεί να αναφέρεται:
Κουβέιτ (αποσαφήνιση)
Ο όρος Κουβέιτ μπορεί να αναφέρεται σε:
Νάστια Βραχάτη
Η Νάστια Βραχάτη (γεν. Καλαμάτα) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καλαμάτα και σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρακολούθησε υποκριτική παράλληλα με τις σπουδές αυτές, ενώ έχει παίξει και στο θέατρο. Έχει συμμετάσχει σε τηλεοπτικές σειρές των ANT1 και Mega.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (1958)
Ακολουθεί κατάλογος με τα 300 μέλη που εξελέγησαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο έπειτα από τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1958
Σημειώσεις και παραπομπές
1958
Βεντάσσο
Το Βεντάσσο (ιταλικά: Ventasso) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Βέττο
Το Βέττο (ιταλικά: Vetto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Λουδοβίκος Β΄ του Μπλουά
Ο Λουδοβίκος Β΄ του Σατιγιόν (Louis Ier de Blois-Châtillon, ... - 26 Αυγούστου 1346), γιος του Γκυ Α΄ του Μπλουά και της Μαργαρίτας του Βαλουά, ήταν κόμης του Μπλουά και κύριος του Αβέν (1342-1346).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στο Σουασόν το 1340 την Ιωάννα του Αβέν, κόμισσα του Σουασόν (απεβ. 1350), κόρη του Ιωάννη του Μπωμόν και μαζί της απέκτησε:
Ο Λουδοβίκος Β΄ σκοτώθηκε στη μάχη του Κρεσί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Χριστιανισμός στο Κοσσυφοπέδιο
Ο Χριστιανισμός στο Κοσσυφοπέδιο έχει μια μακρόχρονη παράδοση που χρονολογείται από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ολόκληρη η περιοχή των Βαλκανίων είχε εκχριστιανιστεί από τις Ρωμαϊκές, Βυζαντινές και Πρώτες Βουλγαρικές Αυτοκρατορίες μέχρι τον 10ο αιώνα. Μετά τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389 έως το 1912, το Κοσσυφοπέδιο ήταν μέρος της Μουσουλμανικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σημειώθηκε υψηλό επίπεδο εξισλαμισμού. Κατά τη χρονική περίοδο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κοσσυφοπέδιο κυβερνήθηκε από κοσμικές σοσιαλιστικές αρχές στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (ΣΟΔΓ). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Κοσσυφοπέδιοι έγιναν ολοένα και πιο εκκοσμικευμένοι. Σήμερα, το 90% του πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου προέρχεται από μουσουλμανικό οικογενειακό υπόβαθρο, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι Αλβανοί, αλλά επίσης περιλαμβάνουν σλαβόφωνους ομιλητές (οι οποίοι ως επί το πλείστον αναγνωρίζονται ως Γκοράνοι ή Βόσνιοι Μουσουλμάνοι) και Τούρκοι.
Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
μικρογραφία| Καθεδρικός ναός της Αγίας Μητέρας Τερέζας στην [[Πρίστινα.]] Περίπου το 3% των Αλβανών στο Κοσσυφοπέδιο παραμένουν μέλη της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας παρά τους αρκετούς αιώνες οθωμανικής κυριαρχίας. Κατά την περίοδο κατά την οποία η προσηλύτιση των Ρωμαιοκαθολικών στο Ισλάμ ήταν ταχύτερη (το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα έως το τέλος του δέκατου όγδοου αιώνα) πολλοί μετανάστες συνέχισαν να ασκούν ιδιωτικές ρωμαιοκαθολικές τελετές, αν και η Καθολική Εκκλησία το απαγόρευσε από το 1703 και το 1845 σημαντικός αριθμός ανθρώπων που είχαν περάσει ως Μουσουλμάνοι δήλωσαν ότι ήταν Ρωμαιοκαθολικοί, για να αποφύγουν τη στρατολόγηση. Υπάρχουν ακόμη αναφερόμενες περιπτώσεις οικογενειών που «επιστρέφουν» στη ρωμαιοκαθολική τους πίστη - υπάρχουν περίπου 65.000 Ρωμαιοκαθολικοί στο Κοσσυφοπέδιο και άλλοι 60.000 Ρωμαιοκαθολικοί γεννημένοι εκτός του Κοσσυφοπεδίου. Η Μητέρα Τερέζα, της οποίας οι γονείς ήταν πιθανότατα από το Κοσσυφοπέδιο, είδε το όραμα που την όρισε σχετικά με τη θρησκευτική της αποστολή στην Εκκλησία της Μαύρης Παναγίας στο χωριό Λέτνιτσα του Κοσσυφοπεδίου. Στην κεντρική λεωφόρο της Πρίστινα δόθηκε το όνομά της. Ένας Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός καθαγιάστηκε στην Πρίστινα το 2011, χτισμένος σε γη που δωρίστηκε από τον δήμο. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κοσσυφοπεδίου (1999), πραγματοποιήθηκε βανδαλισμός των αλβανικών Ρωμαιοκαθολικών εκκλησιών του Κοσσυφοπεδίου. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία του Αγίου Αντωνίου που βρίσκεται στη Τζακόβα υπέστη μεγάλη ζημιά από Γιουγκοσλάβους Σέρβους στρατιώτες. Στην Πρίστινα, Γιουγκοσλάβοι Σέρβοι αξιωματικοί έδιωξαν καλόγριες και έναν ιερέα από την Καθολική Εκκλησία του Αγίου Αντωνίου και εγκατέστησαν ραντάρ αεροσκαφών στο καμπαναριό, κάτι που οδήγησε στο βομβαρδισμό του ΝΑΤΟ στην εκκλησία και στα γύρω σπίτια.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Ο σερβικός πληθυσμός, που εκτιμάται σε 50.000 έως 100.000 άτομα, είναι σε μεγάλο βαθμό Ορθόδοξοι Σέρβοι. Το Κοσσυφοπέδιο έχει 26 μοναστήρια και πολλές εκκλησίες, Σερβικές Ορθόδοξες εκκλησίες και μοναστήρια,  των οποίων οι τρεις είναι Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς: η Πατριαρχική Μονή του Ιπεκίου (αν και ο Πατριάρχης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας κατοικεί αλλού εδώ και αιώνες), το Μοναστήρι του Βίσοκι Ντέτσανι και Μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα. Δεκάδες εκκλησίες καταστράφηκαν και άλλες υπέστησαν ζημιές μετά το τέλος της σερβικής διακυβέρνησης το 1999 και άλλες 35 καταστράφηκαν την εβδομάδα της βίας τον Μάρτιο του 2004.
Προτεσταντισμός
Υπάρχει επίσης ένας μικρός αριθμός Ευαγγελικών Προτεστάντων, των οποίων η παράδοση χρονολογείται από το έργο των Μεθοδιστών ιεραποστόλων στο κέντρο της Μπίτολα, στα τέλη του 19ου αιώνα. Εκπροσωπούνται από την Προτεσταντική Ευαγγελική Εκκλησία του Κοσσυφοπεδίου.
Οικονομία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Η οικονομία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι μεταβατική οικονομία με περιορισμένες μεταρρυθμίσεις για τη μετατροπή της σε οικονομία της αγοράς. Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη κήρυξε την ανεξαρτησία της από τη σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία στις 1 Μαρτίου 1992.
Επισκόπηση
Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι μια χώρα ανώτερου μεσαίου εισοδήματος η οποία έχει καταφέρει πολλά από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Σήμερα είναι ενδεχόμενο υποψήφιο κράτος μέλος της ΕΕ και κινείται σε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο εντός μιας περιόδου αργής ανάπτυξης και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η οικονομία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης είναι μικρή και ανοικτή. Το ΑΕΠ της Βοσνίας κυριαρχείται από τον τομέα των υπηρεσιών, ο οποίος απέδιδε το 55% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) της Βοσνίας το 2016. Στη χώρα υπάρχει μέτρια ανάπτυξη του βιομηχανικού και μεταποιητικού τομέα. Ο βιομηχανικός τομέας αποδίδει το 23% του ΑΕΠ της χώρας και ο μεταποιητικός τομέας αποδίδει το 12% του ΑΕΠ της χώρας. Η γεωργία αποδίδει περίπου το 6% του ΑΕΠ.
Η κύρια οικονομική πρόκληση για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη είναι η ανισορροπία του οικονομικού μοντέλου της: οι δημόσιες πολιτικές και τα κίνητρα στρέφονται προς τον δημόσιο και όχι προς τον ιδιωτικό τομέα, ενώ επίσης στρέφονται στην κατανάλωση και όχι προς τις επενδύσεις και στις εισαγωγές αντί για τις εξαγωγές. Η χώρα πρέπει να μεταβάλλει το επιχειρηματικό περιβάλλον που είναι ευνοϊκό για τις ιδιωτικές επενδύσεις. Η χώρα αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ανασυγκρότησης μιας χώρας η οποία επλήγη από μια πολεμική σύγκρουση. Επίσης πρέπει να εισάγει μεταρρυθμίσεις απελευθέρωσης της αγοράς.
Το μετατρέψιμο μάρκο εισήχθη ως νόμισμα της Βοσνίας το 1998. Είναι προσδεδεμένο με το ευρώ. Η εμπιστοσύνη στο νόμισμα και τον τραπεζικό τομέα έχει αυξηθεί. Οι διαδικασίες ιδιωτικοποίησης προχωρούν με αργό ρυθμό και οι τοπικές αρχές δεν εμπιστεύονται εύκολα τους εθνικούς θεσμούς. Η μεταρρύθμιση στο τραπεζικό τομέα επιταχύνθηκε το 2001, καθώς ξένες τράπεζες, κυρίως από τη Δυτική Ευρώπη, ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του τραπεζικού τομέα. Το μεγάλο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και το πολύ υψηλό ποσοστό ανεργίας είναι τα σοβαρότερα οικονομικά προβλήματα. Η χώρα λαμβάνει σημαντικά ποσά διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας και λαμβάνει σημαντική χρηματοδότηση για την ανασυγκρότηση της. Ωστόσο θα πρέπει να προετοιμαστεί για μια εποχή φθίνουσας βοήθειας.