cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηλεκτρική αγωγιμότητα
Η ηλεκτρική αγωγιμότητα εκφράζει την ευκολία με την οποία το ηλεκτρικό ρεύμα περνάει μέσα από κάποιο υλικό σώμα και αποτελεί το δυαδικό μέγεθος της ηλεκτρικής αντίστασης. Η ηλεκτρική αγωγιμότητα δείχνει την απόκριση του υλικού εάν εφαρμοστεί σε αυτό διαφορά δυναμικού. Όσο μεγαλύτερη είναι η αγωγιμότητα του υλικού τόσο περισσότερο ηλεκτρικό ρεύμα θα ρεύσει εντός του υλικού. Ανάλογα λοιπόν με την τιμή της ηλεκτρικής του αγωγιμότητας, ένα υλικό χαρακτηρίζεται ως αγωγός, μονωτής ή ημιαγωγός.
Εξαρτάται γενικά από την ειδική αγωγιμότητα του υλικού, και τη γεωμετρία του αντικειμένου. Θεμελιωτής της θεωρίας της ηλεκτρικής αγωγιμότητας θεωρείται ο Άγγλος φυσικός Στήβεν Γκρέυ (1670-1736).
Μονάδα μέτρησης της αγωγιμότητας σύμφωνα με το Διεθνές σύστημα μονάδων (SI) είναι το Ζίμενς (Siemens), διεθνές σύμβολο S. Οι Αγγλοσάξωνες συνηθίζουν να χρησιμοποιούν για τη μέτρηση της αγωγιμότητας και τη μονάδα mho (℧), της οποίας η γραφή προκύπτει από την αντιστροφή των γραμμάτων της μονάδας μέτρησης της ηλεκτρικής αντίστασης Ωμ (Ohm), εξ ου και διαβάζεται "αντίστροφο Ωμ".
Η ηλεκτρική αγωγιμότητα δίνεται αριθμητικά εάν διαιρέσουμε την ένταση του ρεύματος που διαρρέει ένα αντικείμενο (σε amperes) προς τη διαφορά δυναμικού/τάση που εφαρμόζεται στα άκρα του (σε volts). Πρόκειται δηλαδή για ένα μέγεθος αντίστροφο της ηλεκτρικής αντίστασης. Ο αντίστοιχος τύπος είναι:
όπου:
G: Η αγωγιμότητα που εμφανίζει το αντικείμενο (σε Siemens)
R: Η αντίσταση που εμφανίζει το αντικείμενο (σε ohms)
V: Η διαφορά δυναμικού που εφαρμόζεται στα άκρα του αντικειμένου (σε volts)
I: Η ένταση του ρεύματος που διαρρέει το αντικείμενο (σε amperes)
Αρχή λειτουργίας
Η ροή του ηλεκτρικού ρεύματος μέσα σε ένα υλικό σημαίνει ότι μέσα σε αυτό υπάρχουν ελεύθερα ηλεκτρικά φορτία, δηλαδή σωματίδια ή άλλες καταστάσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται από κάποιο ηλεκτρικό φορτίο, και τα οποία έχουν τη δυνατότητα κίνησης μέσα στο υλικό. Ωστόσο, η κίνηση μέσα σε ένα υλικό είναι πιο περιορισμένη επειδή υπάρχουν εμπόδια, τα ακίνητα άτομα ή μόρια του υλικού, με τα οποία συγκρούονται οι φορείς του ηλεκτρικού ρεύματος (φαινόμενο Τζάουλ), αυτές οι συγκρούσεις ονομάζονται σκεδάσεις. Από την άλλη μεριά η ποσότητα των ελεύθερων φορέων που προσφέρει το υλικό αυξάνει την αγωγιμότητά του.
Η αγωγιμότητα είναι ο συντελεστής αναλογίας της πυκνότητας ρεύματος και της έντασης του ηλεκτρικού πεδίου.
Αρχή λειτουργίας της ιοντικής αγωγιμότητας
Μέσα σε ένα διάλυμα με ιόντα, τα ιόντα έχουν ηλεκτρικό φορτίο, ενώ μπορούν να κινηθούν ελεύθερα μέσα στο υγρό. Εφαρμόζοντας διαφορά δυναμικού στο υγρό τα ανιόντα κινούνται προς την άνοδο, ενώ τα κατιόντα προς την κάθοδο προσδίδοντας το ηλεκτρικό τους φορτίο στους ακροδέκτες. Η ροή ηλεκτρικού ρεύματος σχετίζεται άμεσα με χημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν ταυτόχρονα μέσα στο διάλυμα, αυτά τα φαινόμενα μελετά η ηλεκτροχημεία.
Αρχή λειτουργίας της ηλεκτρονιακής αγωγιμότητας
Η παροχή των ηλεκτρικών φορτίων σε ένα υλικό εξαρτάται από την κατανομή των ηλεκτρονίων στο υλικό, δηλαδή την κατανομή των ηλεκτρονίων στα άτομα, τα μόρια, τον κρύσταλλο. Η κατανομή αυτή διαχωρίζει τα ηλεκτρόνια σε ζώνες μέσα στο άτομο.
Οι διάφορες ζώνες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους στα μόρια και στον κρύσταλλο. Οι ζώνες γεμίζουν, από τις πιο εσωτερικές μέχρι τις πιο εξωτερικές, ως προς το κάθε άτομο. Υπάρχουν άπειρες ζώνες, αλλά δύο ζώνες δε διασταυρώνονται μεταξύ τους, και για να πάει ένα ηλεκτρόνιο από μία ζώνη σε μία άλλη πρέπει, πρώτον, να υπάρχει θέση και, δεύτερον, να αποκτήσει την κατάλληλη ενέργεια.
Μια ζώνη μπορεί να αποκτήσει σχετικά εύκολα ηλεκτρόνια όταν έχουν γεμίσει οι πιο εσωτερικές ζώνες και περισσεύουν ηλεκτρόνια ή όταν η προηγούμενη γεμάτη ζώνη απέχει, ενεργειακά, σχετικά λίγο. Η πλέον εξωτερική ζώνη που έχει τη δυνατότητα να αποκτήσει ηλεκτρόνια μπορεί να είναι, κατά κύριο λόγο, γεμάτη, μισογεμάτη ή άδεια.
Μια μισογεμάτη ζώνη επιτρέπει στα ηλεκτρόνια να κινηθούν ελεύθερα όπου θέλουν, κάτι που συνήθως ισχύει στα μέταλλα κι έτσι αυτά τα υλικά είναι καλοί αγωγοί.
Άλλα υλικά έχουν την τελευταία ζώνη που μπορεί να αποκτήσει ηλεκτρόνια γεμάτη, έτσι δεν υπάρχει τρόπος να κινηθούν τα ηλεκτρόνια, οπότε τα υλικά αυτά είναι μονωτές.
Τα υλικά στα οποία η πλέον εξωτερική ζώνη που έχει τη δυνατότητα να αποκτήσει ηλεκτρόνια είναι άδεια επιτρέπουν τη διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος, όταν τα ηλεκτρόνια αποκτήσουν σχετικά λίγη ενέργεια για να μεταπηδήσουν από την προηγούμενη γεμάτη ζώνη. Η διαφορά με την προηγούμενη περίπτωση είναι ότι στους μονωτές η γεμάτη με την άδεια ζώνη έχουν μεγάλη διαφορά ενέργειας.
Αν οι σκεδάσεις σε ένα υλικό εξαφανιστούν, τότε το υλικό γίνεται υπεραγώγιμο.
Κατηγορίες ηλεκτρικής αγωγιμότητας
Αγωγός είναι κάθε υλικό το οποίο αφήνει τα ηλεκτρικά φορτία να περνούν ελεύθερα από μέσα του. Μερικοί αγωγοί του ηλεκτρισμού είναι τα μέταλλα, το ανθρώπινο σώμα και η γη.
Μονωτής (ή διηλεκτρικό) είναι κάθε υλικό το οποίο δεν επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση του ηλεκτρικού φορτίου από το σώμα του. Τέλειοι μονωτές που να απαγορεύουν εντελώς τη διέλευση του ηλεκτρικού φορτίου από μέσα τους δεν υπάρχουν, αλλά μερικά υλικά τις περισσότερες φορές συμπεριφέρονται σαν τέλειοι μονωτές. Μερικοί μονωτές είναι τα πλαστικά, το γυαλί και ο εβονίτης.
Ημιαγωγός είναι κάθε υλικό που επιτρέπει να περνά το ηλεκτρικό φορτίο από μέσα του με κάποιες προϋποθέσεις, όπως αύξηση της θερμοκρασίας ή πρόσπτωση φωτός. Τέτοια υλικά είναι το γερμάνιο και το πυρίτιο.
Ειδική αγωγιμότητα
Η ειδική αγωγιμότητα (electrical conductivity) είναι μέτρο της ευκολίας ή δυσκολίας με την οποία άγεται ηλεκτρικό ρεύμα δια μέσω κάποιου υλικού ανεξάρτητα από τις διαστάσεις του. Συμβολίζεται συνήθως με σ. Η μονάδα μέτρησης της ειδικής αγωγιμότητας είναι το Siemens ανά μέτρο (S·m-1).
όπου Α η διατομή του σώματος κάθετα στη διεύθυνση του ηλεκτρικού ρεύματος και l το μήκος του σώματος
Η ειδική αγωγιμότητα ενός υλικού με ένα φορέα ελεύθερου φορτίου είναι το γινόμενο της πυκνότητας φορτίου στο υλικό επί την ειδική κινητικότητα του φορτίου μέσα στο υλικό. Η πυκνότητα φορτίου είναι το γινόμενο της συγκέντρωσης φορτίου επί το ηλεκτρικό φορτίο του κάθε φορέα. Η ειδική κινητικότητα είναι ό λόγος του γινομένου του ηλεκτρικού φορτίου του κάθε φορέα επί το μέσο χρόνο ολίσθησης του φορέα στο υλικό προς την ενεργό μάζα του κάθε φορέα. Ο τύπος της ειδικής αγωγιμότητας είναι:
Η ειδική αγωγιμότητα υλικού στο οποίο υπάρχει περισσότεροι φορείς ελεύθερου φορτίου είναι το άθροισμα της ειδικής αγωγιμότητας που θα είχε το υλικό αν ήταν ο μόνος φορέας (αρχή της επαλληλίας).
Αγωγιμοτητα Ηλεκτρικη αγωγιμοτητα
Κότε
Το Κότε (σιναλέζικα: ශ්රී ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ, ταμίλ: ஸ்ரீ ஜயவர்த்தனபுரம் கோட்டே) επίσημα Σρι Τζάγιαβαρντενεπουρα Κότε, είναι πρωτεύουσα της Σρι Λάνκα (από το 1982). Βρίσκεται νότια από τη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, Κολόμπο. Έχει πληθυσμό 115.826 κατοίκους (2001). Στο Κότε βρίσκεται η Βουλή και το Ανώτατο Δικαστήριο της Σρι Λάνκα.
Ιστορία
thumb|right|350px|Χάρτης του Κότε (1557-1565) Το χωριό Νταρουγκάμα βρισκόταν στη συμβολή δύο ρεμάτων, των ρεμάτων Diyawanna Oya και Kolonnawa Oya. Καθώς η Νταρουγκάμα ήταν ένα ασφαλές μέρος, δεν ήταν εύκολο για τους εχθρούς να εισχωρήσουν σε αυτό. Εδώ, τον 13ο αιώνα, ένας αρχηγός που ονομαζόταν Αλαγκακονάρα (Nissanka Alagakkonara) έχτισε ένα Κότε (Kotte), ή φρούριο.
Ο Αλαγκακονάρα αναφέρεται από τον Ιμπν Μπατούτα ως κυβερνήτης της Κουρουνέγκαλα, αλλά άλλες πηγές δείχνουν ότι ήταν ο Bandara (φύλακας) της επαρχίας Raigama Korale, αντίστοιχη της σημερινής επαρχίας Καλουτάρα. Ο στρατός του Arya Chakravarthy απωθήθηκε από τον Αλαγκακονάρα μπροστά από το Κότε (φρούριο), ενώ νίκησε τον εχθρικό στόλο εισβολής στην Παναντούρα (Panadura) στα νοτιοδυτικά.
Το Κότε ήταν ένα jala durgha (φρούριο νερού), σε σχήμα τριγώνου, με τα έλη Diyawanna Oya και Kolonnawa Oya να σχηματίζουν τις δύο μεγάλες πλευρές, και κατά μήκος της μικρότερης τρίτης (ξηράς) πλευράς υπήρχε μια μεγάλη τάφρος (η «εσωτερική τάφρος»). Το φρούριο είχε έκταση περίπου 2,5 τ.χλμ., οχυρωμένο με επάλξεις από βράχο λατερίτη, ύψους 2,5 μέτρων και πλάτους 10,7 μέτρων.
Το 1391, μετά την κατάκτηση του Βασιλείου της Τζάφνα από τον πρίγκιπα Σαπούμαλ (Sembahap Perumal), στο Κότε δόθηκε το επίθετο «Sri Jayawardhanapura» («περίλαμπρη πόλη της αυξανόμενης νίκης»). Έγινε η πρωτεύουσα του αρχαίου Βασιλείου του Κότε, το οποίο παρέμεινε μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα.
Κοινοβούλιο
Το νέο κοινοβούλιο εγκαινιάστηκε στις 29 Απριλίου του 1982. Τα κτίρια χτίστηκαν σε ανακτημένη γη, αφού σχηματίστηκε μια τεράστια λίμνη με τη βυθοκόρηση των βάλτων γύρω από το ρέμα Diyawanna Oya. Τα νέα κτίρια του κοινοβουλίου χτίστηκαν στο Duwa, ένα νησί 50.000 τετραγωνικών μέτρων (12 στρέμματα) στο κέντρο της λίμνης. Το νησί (εκτός της οδού Baddegana, Pita Kotte) είχε χρησιμοποιηθεί ως σημείο αναψυχής και φιλονικίας για τους Πορτογάλους στρατιώτες τις τελευταίες ημέρες της εποχής Κότε, με το αλκοόλ να απαγορεύεται στη Βασιλική Πόλη. Ανήκε στον E. W. Perera και είχε στεγάσει μία φάρμα εκτροφής ορνίθων πριν από την παραχώρηση του στην πολιτεία. Στις 29 Απριλίου του 1982, το νέο κοινοβουλευτικό συγκρότημα κηρύχθηκε ανοιχτό από τον πρώην πρόεδρο Τζ. Ρ. Τζαγιαουάρντεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας Κατηγορία:Πόλεις της Σρι Λάνκα
Μιχάλης Σοφοκλέους
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μιχάλης Σοφοκλέους γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1972 στη Λευκωσία. Μέχρι το 2017 εργαζόταν ως διευθυντής στο οικογενειακό αρχιτεκτονικό γραφείο «Τάκης Σοφοκλέους Αρχιτέκτονες» αλλά και ως Σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας. Σήμερα είναι Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης.
Πολιτική διαδρομή
Στα μαθητικά του χρόνια ήταν πρόεδρος της Μαθητικής Κίνησης του ΔΗΣΥ. Σε ηλικία 16 ετών αποτέλεσε το νεαρότερο μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ. Ακολούθως, διετέλεσε οργανωτικός και πρόεδρος της Πρωτοπορίας Αθηνών. Στη συνέχεια διετέλεσε πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της ΦΠΚ Πρωτοπορία.
Κατά τις προεδρικές εκλογές του 2003 διετέλεσε συντονιστής του Επιτελείου Συνεργαζόμενων Δυνάμεων και Προσωπικοτήτων του Γλαύκου Κληρίδη ενώ στις προεδρικές εκλογές του 2008 διετέλεσε συντονιστής της προεκλογικής εκστρατείας του Ιωάννη Κασουλίδη.
Το 2017 ανέλαβε διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας, επί προεδρίας Νίκου Αναστασιάδη. Στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του 2018, ανέλαβε τον καταρτισμό του προγράμματος διακυβέρνησης της χώρας του Νίκου Αναστασιάδη.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, το 2019, ο βουλευτής Εκλογικής Περιφέρειας Λευκωσίας του ΔΗΣΥ, Νίκος Νουρής, διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Επόμενος επιλαχών για τη θέση του στη βουλή ήταν ο Μιχάλης Σοφοκλέους, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 6 Δεκεμβρίου 2019 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 αλλά δεν επανεκλέγηκε.
Επαρχία Μπαγιαναούλ
Η επαρχία Μπαγιαναούλ (Баянауыл ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Παβλοντάρ στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το χωριό Μπαγιαναούλ. Πληθυσμός: 27,899 (εκτίμηση Φεβρουαρίου 2013), 28,296 (απογραφή 2009), 32,985 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Μπαγιαναουλ
Μπερνάρντο Μπελλόττο
Ο Μπερνάρντο Μπελλόττο (Bernardo Bellotto, περ. 1721/2 ή 30 Ιανουαρίου 1721 - 17 Νοεμβρίου 1780 ) ήταν Ιταλός ζωγράφος αστικού τοπίου ή vedutista, και εκτυπωτής χαρακτικής διάσημος για τις απόψεις ευρωπαϊκών πόλεων (Δρέσδη, Βιέννη, Τορίνο και Βαρσοβία). Ήταν μαθητής και ανιψιός του διάσημου Τζοβάνι Αντόνιο Κανάλ Καναλέττο και μερικές φορές χρησιμοποίησε το διάσημο όνομα του τελευταίου, υπογράφοντας ως Bernardo Canaletto. Στη Γερμανία και την Πολωνία, ο Μπελότο αποκαλούσε τον εαυτό του με το όνομα του θείου του, Καναλέττο.
Το στυλ του Μπελλόττο χαρακτηριζόταν από περίπλοκη αναπαράσταση αρχιτεκτονικών και φυσικών τοπίων, και από τη συγκεκριμένη ποιότητα του φωτισμού κάθε χώρου. Είναι πιθανό το ότι ο Μπελτότο, και άλλοι Βενετοί δάσκαλοι του Vedute, μπορεί να έχουν χρησιμοποιήσει σκοτεινό θάλαμο για να επιτύχουν ανώτερη ακρίβεια στα αστικά τοπία.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία| Capricho arquitectónico, Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπιλμπάο Ο Μπελλότο γεννήθηκε στη Βενετία, ο γιος του Λορέντζο Αντόνιο Μπελότο και της Φιορέντζα Κανάλ, αδελφή του διάσημου Καναλέτο, και σπούδασε στο εργαστήριο του θείου του.
Το 1742 μετακόμισε στη Ρώμη, όπου δημιούργησε πίνακες με όψεις της πόλης. Το 1744 και το 1745 ταξίδεψε βόρεια Ιταλία, και ζωγράφισε πάλι όψεις της κάθε πόλης. Μεταξύ άλλων, εργάστηκε για τον Κάρολο Εμμανουήλ Γ΄ της Σαβοΐας. αριστερά|μικρογραφία| Δρέσδη από τη δεξιά όχθη του Έλβα πάνω από τη γέφυρα του Αυγούστου, [[Πινακοθήκη των Παλαιών Δασκάλων]] Από το 1747 έως το 1758 μετακόμισε στη Δρέσδη, μετά από πρόσκληση του Βασιλιά Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας. Δημιούργησε πίνακες των πόλεων Δρέσδη και Πίρνα και τα περίχωρά τους. Σήμερα αυτοί οι πίνακες διατηρούν μια ανάμνηση της πρώην ομορφιάς της Δρέσδης, η οποία καταστράφηκε από βομβαρδισμό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η διεθνής φήμη του μεγάλωσε, και το 1758 δέχτηκε μια πρόσκληση από την αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία να έρθει στη Βιέννη, όπου ζωγράφισε απόψεις των μνημείων της πόλης.
αριστερά|μικρογραφία|«Καπρίτσιο του [[Καπιτωλίνος λόφος|Καπιτωλίνου».]] Όταν ο Βασιλιάς Αύγουστος Γ΄ της Πολωνίας, επίσης Εκλέκτορας της Σαξονίας, που συνήθως ζούσε στη Δρέσδη, πέθανε το 1763, το έργο του Μπελτότο έγινε λιγότερο σημαντικό στη Δρέσδη. Κατά συνέπεια, άφησε τη Δρέσδη για αναζήτηση εργασίας στην Αγία Πετρούπολη στην αυλή της Αικατερίνης Β της Ρωσίας. Στο δρόμο του στην Αγία Πετρούπολη, ωστόσο, ο Μπελότο δέχτηκε πρόσκληση το 1764 από τον νέο βασιλιά της Πολωνίας, Στανίσλαβο Αύγουστο Πονιάτοφσκι, για να γίνει ζωγράφος του στη Βαρσοβία από το 1768. μικρογραφία| Άποψη της Βαρσοβίας από την Πράγα, [[Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας|Βασιλικό Κάστρο, Βαρσοβία]] Εκεί παρέμεινε περίπου 16 χρόνια, για το υπόλοιπο της ζωής του, ως ζωγράφος του βασιλιά, για τον οποίο ζωγράφισε πολλές απόψεις της πολωνικής πρωτεύουσας και του περιβάλλοντος του Βασιλικού Κάστρου της Βαρσοβίας, συμπλήρωμα των μεγάλων ιστορικών έργων που ανέθεσε ο Πονιατόφσκι από τον Μαρτσέλλο Μπακιαρέλλι. Οι αρχικές του αναθέσεις περιελάμβαναν τη διακόσμηση του Κάστρου Ουγιαζντόβ μεταξύ 1767 και 1770, από την οποία μια μελέτη για την ψευδαίσθηση θησαυροφυλάκιο είναι το μόνο διατηρημένο παράδειγμα της διακόσμησης που χάθηκε το 1784 κατά τη μετατροπή του κάστρου σε στρατιωτικούς στρατώνες.
Το 1769 ο ζωγράφος και ο γιος του Λορέντσο (1744-1770) πραγματοποίησαν μια άλλη μεγάλη βασιλική ανάθεση - δεκατέσσερις απόψεις της Ρώμης, αρχαίας και παπικής, με βάση τη συλλογή χαρακτικών από τον Τζοβάνι Μπατίστα Πιρανέζι με τίτλο Vedute di Roma. Η συλλογή διασκορπίστηκε στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα και σήμερα διάφοροι πίνακες εκτίθενται σε διάφορα μουσεία στη Ρωσία - Το Ρωμαϊκό Φόρουμ όπως φαίνεται από το Καπιτώλιο στα νοτιοανατολικά και την Πιάτσα ντέλλα Ροτόντα με το Πάνθεον (Μουσείο Καλών Τεχνών στη Μόσχα), Άποψη της Πιάτσα Ναβόνα (Κρατικό Μουσείο στο Γκόρκυ), ''Άποψη της Σ. Μαρία Ματζόρε'' (Μουσείο Τέχνης στο Χαβαρόβσκ) και σε ιδιωτικές συλλογές.
Οι πίνακες ζωγραφικής του στη Βαρσοβία, 26 απόψεις ζωγραφισμένοι μεταξύ 1770–80 για να εξωραΐσουν τη λεγόμενη Αίθουσα των Πανοραμάτων (αργότερα Αίθουσα Καναλέττο) στο Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας και που αργότερα μεταφέρθηκαν στη Ρωσία, αποκαταστάθηκαν στην πολωνική κυβέρνηση το 1921 και χρησιμοποιήθηκαν στην ανοικοδόμηση της πόλης μετά την σχεδόν πλήρη καταστροφή της από γερμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. μικρογραφία| Άποψη του Μεγάλου Καναλιού με τη [[Σάντα Μαρία ντέλα Σαλούτε και το Ντοτζάνα]] Η πρώιμη δουλειά του Μπελότο έχει έντονα τα χαρακτηριστικά του στυλ του θείου του, γίνεται πιο ατομική και διακρίνεται τα τελευταία χρόνια με σαφή έμπνευση από την ολλανδική ζωγραφική τοπίου με σωρούς συννέφων, σκιές και πλούσιο φύλλωμα. Ο χρωματισμός του είναι πιο κρύος και χαρακτηρίζεται από το γκρι του ατσαλιού.
Ο Μπερνάρντο Μπελλόττο πέθανε στη Βαρσοβία το 1780 και θάφτηκε στην Εκκλησία των Καπουτσίνων στην οδό Μιόντοβα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βενετοί Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Αυλικοί ζωγράφοι
948
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 948 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ζαβέν Κρικοριάν
Γεννήθηκε στο Χαλέπιο και μεγάλωσε εντός της Αρμενικής Διασποράς της Συρίας, στους κόλπους πολυπληθούς οικογένειας, με αδελφό, μεταξύ άλλων, τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Βιέννης και Ομότιμο Καθηγητή στο Τμήμα Νεοελληνικών και Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου Βιέννης Μεσρόμπ Κρικοριάν (1932-2017). Σπούδασε Αραβική και Ισλαμική Ιστορία στο Αραβικό Πανεπιστήμιο Βυρηττού, ενώ, ακολούθως, ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιέννη, στο Αυστριακό Technologisches Gewerbemuseum.
Εργάσθηκε ως διδάσκων σε Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Συρίας και της Ελλάδας, ενώ διετέλεσε Διευθυντής του Αρμενικού Εκπαιδευτηρίου Αρτάκι Καλπακιάν, υπό την σκέπη της Γενικής Αρμενικής Ένωσης Αγαθοεργίας, για περισσότερες από τέσσερεις δεκαετίες (1968-2009).
Έχει εκπονήσει πλήθος μελετών αναφορικά με επί μέρους ιστορικά, θεολογικά και γλωσσικά ζητήματα, ενώ έχει δημοσιεύσει ποιητικές συλλογές στην αραβική και την αρμενική γλώσσα.
Συνεργάζεται, ως αρθρογράφος, σε αραβικά και αρμενικά έντυπα ανά τον κόσμο, όπως, μεταξύ άλλων, στις εφημερίδες Baikar Weekly (Μασαχουσέτη Η.Π.Α.), Ζartonk (Λίβανος), Arev (Καϊρο Αιγύπτου) κ.α., ενώ έχει λάβει συνεντεύξεις από σημαίνουσες προσωπικότητες των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών, εντός και εκτός Ελλάδος, όπως ο Έλληνας ποιητής Γιάννης Ρίτσος, η Αρμένισσα λογοτέχνης Σίλβα Kαπουτικιάν, o ζωγράφος Ρισάρ Τζερανιάν και ο Αστροφυσικός Βίκτορ Αμπαρτσουμιάν. Παραμένει, μέχρι σήμερα, Διευθυντής Σύνταξης της Εφημερίδας Νορ Ασχάρ, την οποία εκδίδει η Ελληνοαρμενική Φιλολογική Ένωση «ΑΡΑΡΑΤ».
Τον Μάρτιο 2006 βραβεύθηκε από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Zartonk για την εν γένει προσφορά του στη δημοσιογραφία και τα αρμενικά γράμματα.
Είναι παντρεμένος με την Αλίς Νεκτάρ Κρικοριάν και έχει δύο κόρες.
Αποτελεί μία από τις εξέχουσες προσωπικότητες της εν Ελλάδι Αρμενικής παροικίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς
Στέφανος Σαχλίκης
Ο Στέφανος Σαχλίκης (γεννήθηκε γύρω στο 1331 - πέθανε μετά το 1391) ήταν κρητικός σατιρικός ποιητής, ο πρώτος εκπρόσωπος της κρητικής λογοτεχνίας και ο πρώτος ποιητής που χρησιμοποίησε ομοιοκαταληξία στη νεοελληνική λογοτεχνία.
Η ζωή του
Για τη ζωή του μπορούμε να αντλήσουμε λίγες πληροφορίες από έγγραφα της εποχής και από τα αυτοβιογραφικά στοιχεία των έργων του. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο γύρω στο 1331, από εύπορη ελληνική οικογένεια που ενδεχομένως είχε ασπαστεί τον Καθολικισμό. Ο πατέρας του ήταν μέλος της Συγκλήτου. Το 1348 ο πατέρας και η αδερφή του πέθαναν κατά τη διάρκεια της επιδημίας πανώλης και ο Σαχλίκης κληρονόμησε όλη την περιουσία της οικογένειας.
Το έργο του
Το συγγραφικό του έργο μπορεί να διαιρεθεί σε δύο περιόδους. Η πρώτη είναι η περίοδος της φυλακής και περιλαμβάνει τα ποιήματα «Περί φίλων», «Περί φυλακής» και την ομάδα των ποιημάτων για τις «πολιτικές», δηλαδή τις πόρνες («Καταλόγιν της Πόθας», «Η Βουλή των πολιτικών», «Η γκιόστρα των πολιτικών»). Το ποίημα για τους φίλους είναι περισσότερο ηθικοδιδακτικό, ενώ αυτό για την φυλακή έχει περισσότερο σατιρικά στοιχεία. Χαρακτηρίζεται από ρεαλιστικές περιγραφές και διαλόγους και είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι ενσωματώνει και ιταλικές φράσεις για να αναπαραστήσει την αυθεντική καθημερινή ομιλία. Και τα δύο ποιήματα είναι γραμμένα σε ανομοιοκατάληκτους πολιτικούς στίχους. Κύρια χαρακτηριστικά των ποιημάτων του Σαχλίκη θεωρούνται ο ρεαλισμός και η διδακτικοσατιρική διάθεση, η ειρωνική στάση απέναντι στον κλήρο, η χρήση της δημώδους γλώσσας και η μίμηση της λαϊκής παράδοσης. Με τις συγκεκριμένες ιδιομορφίες τους, τα κείμενα του κρητικού συγγραφέα προσεγγίζουν την ευρωπαϊκή προαναγεννησιακή λογοτεχνική παραγωγή. Τα ποιήματα για τις πόρνες είναι καυστική σάτιρα των διεφθαρμένων ηθών της κρητικής κοινωνίας, που φαίνεται ότι είχε γνωρίσει πολύ καλά και ο ίδιος, με κωμικό τόνο και τολμηρές εκφράσεις, αλλά και καθαρά εκδικητική πρόθεση απέναντι στην Κουταγιώταινα, τη γυναίκα που τον έστειλε φυλακή. Το «Καταλόγιν της Πόθας» περιέχει τους κομπασμούς μιας πόρνης, της Πόθας ή «Ποθοτσουτσουνιάς». Η «Βουλή των πολιτικών» εξιστορεί μια συνέλευση των πορνών με σκοπό τη δημιουργία συντεχνίας και η «Γκιόστρα», ποίημα ημιτελές, εξιστορεί μια κονταρομαχία. Τα ποιήματα περιέχουν αρκετές αναφορές σε γνωστά πρόσωπα της εποχής και σε αυτά εμφανίζεται η πρώτη χρήση ομοιοκαταληξίας στη νεοελληνική λογοτεχνία, με τους στίχους να ομοιοκαταληκτούν σε ομάδες των τεσσάρων ή και περισσοτέρων. Συχνά ήταν και αθυρόστομος.
Η δεύτερη περίοδος του έργου τοποθετείται στα μέσα της δεκαετίας του 1380. Περιλαμβάνει δύο έργα σε ομοιοκατάληκτα δίστιχα. Οι Συμβουλές στον Φραντζισκή είναι διδακτικό έργο που απευθύνεται στο γιο ενός φίλου, με συμβουλές να αποφεύγει τις νυχτερινές διασκεδάσεις, τα τυχερά παιχνίδια και τις ύποπτες γυναίκες. Η Αφήγησις παράξενος του ταπεινού Σαχλίκη είναι ποιητική αυτοβιογραφία που εξιστορεί τις πιο δυσάρεστες στιγμές της ζωής του, κατηγορώντας την Τύχη.
Επιρροές του Σαχλίκη στην ποίηση της εποχής
Επιρροές από το Στέφανο Σαχλίκη και από ιταλικά πρότυπα έχει το ποίημα «Έπαινος των γυναικών» με 735 οκτασύλλαβους ομοιοκατάληκτους στίχους, μία χλευαστική περιγραφή των ηθικών ελαττωμάτων των γυναικών αρχίζοντας από τις ανύπαντρες, προχωρώντας στις παντρεμένες και τελειώνοντας στις χήρες.
Μίμηση του Σαχλίκη και στο θέμα ακόμη είναι και ένα άλλο ποίημα ανώνυμου στιχουργού, ο «Θρήνος του φαλίδου του πτωχού» σε 280 επτασύλλαβους ή οκτασύλλαβους τροχαϊκούς στίχους, που αποτελούν την αυτοβιογραφία ενός ευγενούς νέου, ο οποίος κατασπατάλησε την περιουσία του σε ασωτίες και βρέθηκε στο τέλος χρεοκοπημένος.
Χειρόγραφη παράδοση και εκδόσεις
Πρώτη συνολική έκδοση των ποιημάτων έκανε ο Wilhelm Wagner (Carmina Graeca Medii Aevi, 1874), με βάση τα χειρόγραφα Ρ και Μ (δηλαδή δεν περιέχεται το «Καταλόγι της Πόθας» και η Αφήγησις παράξενος). Το 1896 εκδόθηκαν περισσότερα κείμενα από τον S. Papadimitriou (Stefan Sakhlikis i ego stikhotvorenie "Αφήγησις παράξενος", Οδησσός 1896), με βάση το χειρόγραφο Ν (δεν περιέχει το «Περί φίλων» και την «Γκιόστρα»). Μεμονωμένα οι Συμβουλές στον Φρατζισκή είχαν εκδοθεί από τον Εμίλ Λεγκράν το 1871
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Βασίλειο της Κάντια
Ροτόντα (αρχιτεκτονική)
Η ροτόντα (Λατινικά rotunda) είναι περίκεντρο οικοδόμημα, επιστεγασμένο συνήθως με θόλο.
Ως αρχιτεκτονικός τύπος έχει ιστορική αξία, καθώς ήταν διαδεδομένος ήδη κατά την ύστερη μεσαιωνική περίοδο και την πρώιμη Αναγέννηση με χαρακτηριστικό δείγμα τη Βίλα Κάπρα «Λα Ροτόντα» του Ενετού αρχιτέκτονα Αντρέα Παλλάντιο. Ο κυκλικός αυτός αρχιτεκτονικός ρυθμός ανήκει σε ό,τι θεωρείται ιερή αρχιτεκτονική και χρησιμοποιήθηκε σε θρησκευτικά κτήρια ήδη κατά τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ροτόντα στον ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικοί τύποι ναών Κατηγορία:Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Δωμάτια
Σώμα Ορκωτών Ελεγκτών Λογιστών
Το Σώμα Ορκωτών Ελεγκτών Λογιστών (Σ.Ο.Ε.Λ) ιδρύθηκε το 1992.
Πρόκειται για Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που έχει ως καταστατικό του σκοπό την άσκηση του ελέγχου της οικονομικής διαχείρισης κάθε μορφής δημοσίων και ιδιωτικών οργανισμών και επιχειρήσεων, ανεξάρτητα από την νομική τους μορφή και από πρόσωπα με αυξημένα επαγγελματικά προσόντα, που ασκούν το έργο τους με διαφάνεια και υπευθυνότητα, προκειμένου να διασφαλίζεται η εγκυρότητα και αξιοπιστία των πορισμάτων, ακολουθώντας τα διεθνώς αναγνωρισμένα ελεγκτικά πρότυπα καθώς και την εσωτερική και κοινοτική νομοθεσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογιστική
N-μεθυλαιθεναμίνη
Η N-μεθυλαιθεναμίνη ή Βινυλομεθυλαμίνη ή μεθυλαμινοαιθένιο ή 2-αζαβουτένιο-3 είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο CH3NHCH=CH2. Είναι μια δευτεροταγής αλκεναμίνη (ή και γενικότερα εναμίνη), δηλαδή άκυκλη μονοαμίνη με ένα διπλό δεσμό. Με βάση το χημικό τύπο της, C3H7N, έχει τα ακόλουθα ένδεκα (11) ισομερή θέσης:
Ταυτομέρεια
Βασική ιδιότητά της είναι η ταυτομέρεια με την N-μεθυλαιθανιμίνη, με την οποία βρίσκεται πάντα σε χημική ισορροπία, έντονα μετατοπισμένη σε όφελος της ιμίνης, η οποία όμως δεν είναι δυνατό να απομονωθεί χωρίς την παρουσία ανιχνεύσιμων ιχνών N-μεθυλαιθεναμίνης. Μπορεί να καταλυθεί προς την επιθυμητή κατεύθυνση με παρουσία οξέων, βάσεων ή ουσιών που απομακρύνουν ποσότητες από τη μια από τις δύο ενώσεις:
Πηγές
Κατηγορία:Αλκεναμίνες
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στα Φίτζι
Οι λεσβίες, οι ομοφυλόφιλοι, οι αμφιφυλόφιλοι και οι τρανς (ΛΟΑΤ+) άτομα στα Φίτζι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν νομικές προκλήσεις που δεν αντιμετωπίζουν οι μη-ΛΟΑΤ+ κάτοικοι. Το 1997, τα Φίτζι έγιναν η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τη Νότια Αφρική που προστατεύει ρητά από τις διακρίσεις που βασίζονται στον σεξουαλικό προσανατολισμό στο Σύνταγμά τους. Το 2009 καταργήθηκε το Σύνταγμα(πραξικόπημα του 2006). Το νέο Σύνταγμα, που εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2013, απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας ή έκφρασης φύλου. Ωστόσο, ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου παραμένει απαγορευμένος στα Φίτζι και οι αναφορές για κοινωνικές διακρίσεις και εκφοβισμό δεν είναι ασυνήθιστες.
Νόμοι σχετικά με τη ομοφυλοφιλική σεξουαλική δραστηριότητα
Το 2005, ο Αυστραλός τουρίστας Thomas McCosker είχε συναινετική σεξουαλική επαφή με έναν ενήλικα ονόματι Direndra Nadan. Οι άνδρες δικάστηκαν και φυλακίστηκαν βάσει του νόμου περί σοδομισμού, αλλά η καταδίκη ανατράπηκε στη συνέχεια τον Αύγουστο του 2005 από το ανώτατο δικαστήριο του έθνους ως παραβίαση του Συντάγματος.
Ταυτόχρονα, ο τότε πρωθυπουργός Laisenia Karase υπερασπίστηκε τους ποινικούς νόμους του έθνους του κατά της ομοφυλοφιλίας ως βασισμένοι στη Βίβλο. Αντίθετα, ο τότε αντιπρόεδρος Ratu Joni Madraiwiwi δήλωσε ότι ένιωθε ότι οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να προστατεύονται το δικαίωμά τους στην ιδιωτική ζωή.
Το 2006, ο Ύπατος Αρμοστής των Φίτζι στη Νέα Ζηλανδία επιβεβαίωσε ότι υπάρχει πλέον μια πολιτική να μην συλλαμβάνονται ομοφυλόφιλοι άνδρες για συναινετικό ομοφυλοφιλοκό σεξ.
Αναγνώριση των ομόφυλων ζευγαριών
Οι νόμοι των Φίτζι δεν παρέχουν νομική αναγνώριση γάμου ομοφυλοφίλων ή συμφώνων συμβίωσης. Από το 2002, ο νόμος απαγορεύει ρητά τους γάμους ομοφυλόφιλων.
Θεραπεία αλλαγής σεξουαλικού προσανατολισμού
Οι θεραπείες αλλαγής σεξουαλικού προσανατολισμού έχουν αρνητική επίδραση στη ζωή των LGBT ατόμων και μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη και αυτοκτονία.
Το διάταγμα για την ψυχική υγεία του 2010 ορίζει ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να θεωρούνται ψυχικά άρρωστοι εάν αρνούνται ή αποτυγχάνουν να εκφράσουν έναν συγκεκριμένο σεξουαλικό προσανατολισμό και απαγορεύει οποιαδήποτε θεραπεία μετατροπής από εγγεγραμμένους επαγγελματίες υγείας στον τομέα της ψυχικής υγείας.
Ο ακτιβιστής Kalisito Biaukula έχει μιλήσει για το πώς για πολλά άτομα LGBTQ+ στα Φίτζι, η σωματική βία και η ενδοοικογενειακή κακοποίηση είναι μια μορφή οικογενειακής θεραπείας μετατροπής.
Κοινωνικές συνθήκες
Η πλειονότητα των πολιτών είναι μεθοδιστές ή καθολικοί, οι οποίες παραδοσιακά βλέπουν αρνητικά τη σεξουαλικότητα των ομοφυλόφιλων και τις διεμφυλικές ταυτότητες. Η τρίτη μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα, περίπου το 6% του πληθυσμού, είναι μουσουλμάνοι, οι οποίοι επίσης τείνουν να βλέπουν την ομοφυλοφιλία και το ντύσιμο με ρούχα του αντίθετου φύλλου ως αμαρτωλή συμπεριφορά που πρέπει να διορθωθεί. Ενώ άλλες, γενικά πιο ανεκτικές, θρησκευτικές παραδόσεις υπάρχουν στα Φίτζι, τείνουν να έχουν μικρότερα μέλη. Αυτά τα κυρίαρχα θρησκευτικά ήθη τείνουν να επηρεάζουν την κατάσταση των LGBT ατόμων στην κοινωνία.
Την 1η Ιουλίου 2001, ο ηγέτης του Ερυθρού Σταυρού John Maurice Scott και ο σύντροφός του, Gregory Scrivener, δολοφονήθηκαν βάναυσα στη Σούβα, σε μια προφανή ομοφοβική επίθεση με πιθανό πολιτικό κίνητρο. Η ιστορία των Scott και Scrivener έχει γίνει το θέμα ενός ντοκιμαντέρ της Νέας Ζηλανδίας του 2008, An Island Calling. Τον Σεπτέμβριο του 2017, ένας ομοφυλόφιλος φοιτητής βρέθηκε νεκρός στο Νασίνου. Τον Μάιο του 2018, μια νεαρή τρανς γυναίκα δολοφονήθηκε βάναυσα στη Σούβα. Η έλλειψη εμπιστοσύνης στην αστυνομία λόγω πιθανής παρενόχλησης αποθαρρύνει τα LGBT άτομα και ζευγάρια από το να αναφέρουν βία κατά των ομοφυλοφίλων ή διακρίσεις μίσους.
Η πρώτη παρέλαση υπερηφάνειας των Φίτζι πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαΐου 2018 για να συμπέσει με την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας. Η πορεία πραγματοποιήθηκε στη Lautoka, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη των Φίτζι, και ήταν η πρώτη τέτοια πορεία σε νησιωτικό έθνος του Ειρηνικού (εξαιρουμένης της Νέας Ζηλανδίας και ορισμένων εξαρτημένων περιοχών, όπως η Χαβάη). Η τοπική αστυνομία παρείχε συνοδεία για τους συμμετέχοντες. Στην εκδήλωση μίλησε ο πρώην Πρόεδρος Epeli Nailatikau.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φίτζι Κατηγορία:Κοινωνία των Φίτζι
Οινολογία
Εκπαίδευση
Ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός Πανεπιστημίων προσφέρουν ακαδημαϊκούς τίτλους σπουδών στην Οινολογία και την Αμπελουργία. Τα περισσότερα από αυτά προσφέρουν βασικούς ακαδημαϊκούς τίτλους ή ερευνητικούς τίτλους σπουδών. Οι Οινολόγοι και οι Αμπελουργοί που διαθέτουν διδακτορικά διπλώματα συνήθως τα έχουν αποκτήσει σε άλλους τομείς, όπως η Φυτοκομία, η Φυσιολογία Φυτών ή η Μικροβιολογία.
Ρεάλ Ισημερινού
μικρογραφία Το ρεάλ υπήρξε  νόμισμα του Ισημερινού έως και το 1871. Δεν υπήρχαν υποδιαιρέσεις του νομίσματος αυτού ωστόσο 16 αργυρά ρεάλ ήταν ίσα με 1 χρυσό εσκούδο  και το κέρμα των 8 ρεάλ ήταν  γνωστό ως πέσο.
Οινολογία
Εκπαίδευση
Στην Ελλάδα σε προπτυχιακό επίπεδο λειτουργούν τα Τμήματα Επιστημών Οίνου, Αμπέλου και Ποτών και Οινολογίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και Αγροτικής Βιοτεχνολογίας και Οινολογίας στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας, ενώ σε μεταπτυχιακό επίπεδο λειτουργεί το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Αμπελουργία - Οινολογία του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ρεάλ Ισημερινού
Ιστορία
Μέχρι το 1822 κυκλοφορούσε στην περιοχή του Iσημερινού το ισπανικό αποικιακό ρεάλ, αργότερα ακολούθησε το ρεάλ της Κολομβίας και τελικά το 1833 ο Ισημερινός έθεσε στην κυκλοφορία δικό του νόμισμα το οποίο αντικατέστησε όλα τα προϋπάρχοντα με ισοτιμία 1/1. Το 1856 το νόμισμα του Ισημερινού συνδέθηκε με το γαλλικό φράγκο με ισοτιμία 8 ρεάλ = 5 φράγκα (1 ρεάλ = 62 ½ σεντίμ). Από το 1862 εκδόθηκαν και τραπεζογραμμάτια τα οποία έφεραν τις ονομασίες πέσος και ρεάλ. Τελικά το 1871 το ρεάλ αντικαταστάθηκε με το πέσο με αναλογία 8 ρεάλ = 1 πέσο.
Οινολογία
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρασί Κατηγορία:Επιστήμη τροφίμων
Ρεάλ Ισημερινού
Χαρτονομίσματα
Από το 1862 έως και το 1871 εκδόθηκαν από ιδιωτικές τράπεζες χαρτονομίσματα που εκφράζονταν σε ρεάλ και πέσος.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Ισημερινός
Show Yourself (τραγούδι Disney)
Το Show Yourself (Ελληνικά: «Κοίτα με») είναι τραγούδι από την αμερικάνικη ταινία κινούμενων σχεδίων του 2019, Frozen ΙΙ (Ελληνικά: Ψυχρά κι Ανάποδα ΙΙ). Τους στίχους και την μουσική δημιούργησαν το ανδρόγυνο Lopez ενώ το ερμηνεύουν οι Idina Menzel ως Έλσα και η Evan Rachel Wood ως Βασίλισσα Iduna. Στην ελληνική εκδοχή, το τραγούδι ερμήνευσε η Σία Κοσκινά η οποία έδωσε την φωνή της στην Έλσα στο Ψυχρά κι Ανάποδα και η Τάμτα ως Βασίλισσα Iduna. Το τραγούδι είναι το προτελευταίο κατά σειρά εμφάνισης που εμφανίζεται στην ταινία.
Κατά την διάρκεια του τραγουδιού, η Έλσα φτάνει στον Ατοχάλλαν, ένα μαγικό παγετώνα από που την καλούσε μια μαγική φωνή. Όταν φτάνει εκεί, αρχίζει να ψάχνει την φωνή και πηγαίνει όλο και πιο βαθιά στον παγετώνα προσπαθώντας να ανακαλύψει από ποιαν προέρχεται αυτή η φωνή. Όταν φτάνει πάρα πολύ βαθιά στον παγετώνα, ανακαλύπτει ότι η ίδια της είναι το Πέμπτο Πνεύμα του Μαγικού Δάσους και ότι η φωνή ανήκει στον ίδιο της τον εαυτό που την καλούσε για να έρθει να ανακαλύψει την αλήθεια. Ταυτόχρονα, η μητέρα της (Βασίλισσα Iduna) την καθοδηγεί στο να καταλάβει ποια είναι πραγματικά. Επίσης, το τραγούδι θεωρείται το νέο Και ξεχνώ.
Άλλες γλώσσες
Το τραγούδι έχει ηχογραφηθεί σε πολλές γλώσσες. Συγκεκριμένα μεταγλωττίστηκε επισήμως σε 49 γλώσσες.
Κατηγορία:Παιδικά τραγούδια Κατηγορία:Ψυχρά κι Ανάποδα
Παγετώνας Περίτο Μορένο
Ο Παγετώνας Περίτο Μορένο (ισπ. Glaciar Perito Moreno), βρίσκεται στην Αργεντινή, στο Εθνικό Πάρκο των Παγετώνων στην επαρχία της Σάντα Κρουζ, και αποτελεί ένα από τους ελκυστικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας. Ο παγετώνας προσεγγίζεται από την πανέμορφη κωμόπολη του Ελ Καλαφάτε,, 80 χλμ μακριά και κύριο κέντρο τουρισμού της περιοχής. Την ονομασία του την πήρε από τον Αργεντινό εξερευνητή Φρανσίσκο Μορένο τον επονομαζόμενο και Περίτο, που σημαίνει τον ″ειδικό″.
Ο παγετώνας
Ο παγετώνας Περίτο Μορένο είναι ένας από τους μεγαλύτερους στην Παταγωνία με μήκος που φτάνει τα 30 χιλιόμετρα. Η αρχή του βρίσκεται σε υψόμετρο 2.100 μέτρων και καταλήγει στα θερμά επίπεδα της λίμνης Αργεντινής, 180 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Συγκαταλέγεται στους ελάχιστους παγετώνες παγκοσμίως που εξακολουθούν να αυξάνονται με τον χρόνο, γεγονός που τον καθιστά αντικείμενο μελέτης από τους ειδικούς. Το μέτωπο του παγετώνα εκτείνεται σε μήκος 5 χιλιομέτρων, και το μέσο ύψος του φθάνει τα 75 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της λίμνης, ενώ το βυθισμένο τμήμα του είναι 170 μέτρα.
Η κατάρρευση
μικρογραφία| Ο παγετώνας Περίτο Μορένο |300px|left Ο παγετώνας καθώς επεκτείνεται, συναντά την απέναντι ξηρά της χερσονήσου του Μαγγελάνου, αποκόπτοντας έτσι τον νότιο βραχίονα, της λίμνης Αργεντινής, τον Μπράτσο Ρίκο (Braco Rico) από την υπόλοιπη λίμνη. Τότε, η στάθμη του Μπράτσο Ρίκο αρχίζει να ανυψώνεται σταδιακά, δεχόμενη τα ύδατα της λεκάνης απορροής της, φθάνοντας έως και 30 μέτρα πάνω από τη στάθμη της υπόλοιπης λίμνης. Η δύναμη που ασκεί το νερό στη βάση του παγετώνα τον διαβρώνει σιγά-σιγά, έως ότου αναγκάζεται το παγωμένο αυτό φράγμα να καταρρεύσει τελείως και τα νερά να παροχετευθούν στη λίμνη μέσω του πορθμού του Τυμπάνου (Canal de los Tempanos). Τώρα το σκηνικό είναι έτοιμο για την έναρξη του επόμενου κύκλου. Ο κύκλος αυτός είναι ακανόνιστος και διαρκεί δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια ο ένας από τον άλλον. Η πλέον πρόσφατη κατάρρευση συνέβη στις 10 Μαρτίου 2016, ενώ προηγούμενες έχουν καταγραφεί το 2012, 2008, 2006, 2004 κ.λ.π. μικρογραφία| Μικρή κατάρρευση στο μέτωπο του Περίτο Μορένο
Τουρισμός
Ο παγετώνας Περίτο Μορένο αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της Παταγωνίας. Στην περιοχή δραστηριοποιούνται πολλές τουριστικές εταιρείες, οι οποίες δρομολογούν τόσο πλοία όσο και λεωφορεία, για τον συγκεκριμένο παγετώνα αλλά και άλλους γειτονικούς. Με λεωφορείο απέχει δύο περίπου ώρες από το θέρετρο του Ελ Καλαφάτε. Επί τόπου, στον παγετώνα λειτουργεί κέντρο επισκεπτών, ενώ μπορεί κάποιος να επιλέξει μεταξύ δύο διαδρομών, μιάς διάρκειας μιάμισυ ώρας, και μιάς μεγαλύτερης διάρκειας πέντε ωρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγετώνες Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αργεντινή
Γενική Διεύθυνση Μεταφράσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η Γενική Διεύθυνση Μεταφράσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία εδρεύει στις Βρυξέλλες και στο Λουξεμβούργο, παρέχει μετάφραση γραπτού κειμένου σε και από τις είκοσι τέσσερις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με ετήσια παραγωγή περίπου 1,5 εκατομμυρίων σελίδων, είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία μετάφρασης στον κόσμο, απασχολώντας περίπου 1750 γλωσσολόγους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλωσσική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Μαρτιανός Καπέλλα
Ο Μαρτιανός Καπέλλα (Martianus Minneus Felix Capella) ήταν Λατίνος συγγραφέας του 5ου αιώνα μ.Χ. Καταγόταν από την Καρχηδόνα. Έργο του είναι ένα αλληγορικό μίγμα πρόζας και ποίησης με τίτλο De nuptiis Philologiae et Mercurii σε 9 βιβλία, το οποίο και αφιέρωσε στον γιο του. Θέμα του έργου είναι ο γάμος του Ερμή με την προσωποποιημένη Φιλολογία η οποία δέχεται ως γαμήλιο δώρο τις επτά Ελευθέριες Τέχνες (artes liberales). Το έργο αυτό χρησίμευσε ως σχολικό εγχειρίδιο κατά τον Μεσαίωνα και επηρέασε πολύ τους πρώτους πανεπιστημιακούς κύκλους της Ευρώπης.
949
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 949 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κομόρες
Οι Κομόρες, επίσημα Ένωση των Κομορών (Union des Comores, : لإتّحاد القمريّ al-Ittiḥād al-Qumuriyy), μεταξύ 1978-2001 Ισλαμική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία των Κομορών (République fédérale islamique des Comores, : جزر القمر Juzur al-Qumur), είναι ένα ηφαιστειογενές σύμπλεγμα τριών νήσων και πολυάριθμων νησίδων που (μαζί με τη Μαγιότ που ανήκει στη Γαλλία) αποτελούν ομώνυμο αρχιπέλαγος και σήμερα ανεξάρτητη χώρα με πληθυσμό 969.996 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Βρίσκεται δυτικά του Ινδικού ωκεανού, μεταξύ της νήσου Μαδαγασκάρης και των ανατολικών ακτών της Αφρικής, στο βόρειο τμήμα του πορθμού της Μοζαμβίκης.
Η έκτασή τους (1.862 τ.χλμ.) τις καθιστά την τρίτη μικρότερη σε έκταση χώρα στην Αφρική, ενώ ο πληθυσμός της, που είναι γύρω στους 850.688 κατοίκους την καθιστά το έκτο μικρότερο αφρικανικό κράτος σε πληθυσμό, παρότι έχει τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα στην ήπειρο. Αποτελούν επίσης το νοτιότερο κράτος- μέλος του Αραβικού Συνδέσμου. Το όνομά τους προέρχεται από το αραβικό qamar, που σημαίνει "σελήνη".
Οι νήσοι Κομόρες είναι η Ντζαζίτζα (Njazidja), που από τους ναυτικούς λέγεται και Μεγάλη Κομόρα (Grand Comore), η Μοχελή ή Μοελί (Mwali/ Moheli), και η Τζανή ή Ανζουάνη (Nzwani ή Anjouan).
Η πρωτεύουσα των Κομορών είναι η Μορόνη (στη Μ. Κομόρα). Άλλες πόλεις είναι η Φομπόνη και η Μουτσαμούντου αντίστοιχα στις άλλες νήσους.
Κύρια προϊόντα της χώρας είναι ζαχαροκάλαμο, βανίλια, κίτρα και λεμόνια. Επίσης ανεπτυγμένη είναι και η κτηνοτροφία. Ετησίως τα αλιεύματα φθάνουν τους 4.000 τόνους.
Τις νήσους Κομόρες επισκέφθηκαν οι Ευρωπαίοι για πρώτη φορά τον 16ο αιώνα. Το 1841 ο Γάλλος ναύαρχος ντε Ελλ κατάφερε με ειδική συνθήκη τη παραχώρηση της νήσου Μαγιότ στη Γαλλία. Το 1866 οι ιθαγενείς Σουλτάνοι των δύο άλλων νήσων τέθηκαν με συνθήκη υπό τη προστασία της Γαλλίας. με συνέπεια και οι τρεις νήσοι να αποτελέσουν γαλλικό προτεκτοράτο. Στη συνέχεια σύμφωνα με διάταγμα της Γαλλίας (9 Απριλίου 1908) και οι τρεις νήσοι διατελούσαν υπό την ανωτάτη εξουσία του Διοικητή της Μαδαγασκάρης. Στις 25 Ιουλίου 1912 οι Κομόρες μαζί με τη Μαδαγασκάρη αποτελούν επίσημο γαλλικό προτεκτοράτο μέχρι το 1947 και στη συνέχεια με δική τους κυβέρνηση υποτελή στη Γαλλία μέχρι το 1961. Στις 22 Δεκεμβρίου του 1974 τρία νησιά απέκτησαν ανεξαρτησία εκτός της Μαγιότ που έμενε στη Γαλλία, η οποία καταδίκασε τα ψηφίσματα του ΟΗΕ υπέρ της κομοριανής κυριαρχίας στο νησί.
Η πρώτη κυβέρνηση του Αχμέντ Αμπντάλα εκδιώχθηκε μόλις ένα μήνα μετά, από τον μετέπειτα πρόεδρο της Χώρας Αλί Σοϊλίχ στις 3 Αυγούστου του 1975. Ωστόσο τον Μάιο του 1978 ο Αμπντάλα κατάφερε να επανέλθει στην εξουσία εκδιώκοντας τον Σοϊλίχ. Ο Αμπντάλα τον Οκτώβριο του 1984 εκλέχθηκε πρόεδρος της χώρας για 2η φορά. Η πολιτική αστάθεια ταλανίζει τη χώρα, η οποία από την εποχή της ανεξαρτησίας ως σήμερα έχει δει γύρω στα 20 πραξικοπήματα και απόπειρες πραξικοπημάτων.
Γεωγραφία
thumb|200px|right|Χάρτης των νησιών Κομόρες Τα νησιά που απαρτίζουν το αρχιπέλαγος είναι τα Νγκαζίντα, Ντζουανί (στα δύο πρώτα ζει η πλειονότητα των κατοίκων) και Μουαλί. Το τέταρτο νησί είναι η Μαγιότ, η οποία παρέμεινε γαλλική κτήση. Οι Κομόρες αποτελούν αναδυόμενα τμήματα από ηφαιστειακά συγκροτήματα. Το μεγαλύτερο νησί, η Μεγάλη Κομόρα ή Νγκαζίντα, έχει έκταση 1.146 τετραγωνικά χιλιόμετρα και αποτελείται από βασαλτικά πετρώματα εξ ολοκλήρου. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι των Κομορών νήσων απειλούνται από την επέλαση του τουριστικού κύματος.
Κλίμα
thumb|Δορυφορική φωτογραφία του ηφαιστείου Καρτάλα Το κλίμα των νησιών είναι τροπικό με τους μουσώνες να δημιουργούν δύο εποχές: η πρώτη περίοδος από το Νοέμβριο ως τον Απρίλιο είναι ζεστή και η δεύτερη, από Μάιο ως τον Οκτώβριο, χαρακτηρίζεται από ξηρασία και είναι επίσης ψυχρή εποχή. Το ψηλότερο σημείο της χώρας είναι στα 2.361μ. όπου υπάρχει το ενεργό ηφαίστειο Καρτάλα, στη Μεγάλη Κομόρα. Υπάρχει επίσης το όρος Ντινγκί (1.595 μ.) στο νησί Ανζουάν ή Ντζουανί.
Δημογραφία
thumb|Η δημογραφική ανάπτυξη στα νησιά την περίοδο 1961-2003 Ο πληθυσμός του κράτους είναι μείγμα Αράβων και Αφρικανών, Μαλαγάσιων και Ασιατών. Οι Ανταλότε συνιστούν τη σπουδαιότερη εθνοτική ομάδα, ενώ άλλες σημαντικές εθνότητες είναι οι Κάφρι, οι Μακόα, οι Οϊματσάχα και οι Σακαλάβα. Τα αραβικά και τα γαλλικά ομιλούνται περισσότερο, ενώ υπάρχει και η γλώσσα σικομόρο, ένα κράμα της αραβικής με τη σουαχίλι.
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 67,4 χρόνια (65,9 χρόνια οι άνδρες και 68,9 οι γυναίκες). Οι περισσότεροι από αυτούς (72%) ζουν εκτός πόλεων. Το 98% των κατοίκων είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι και ελάχιστοι είναι Χριστιανοί Ρωμαιοκαθολικοί.
Πρωτεύουσα της νησιωτικής χώρας είναι η Μορονί στο νησί Νγκαζίντα. Σημαντικές πόλεις είναι και τα διοικητικά κέντρα των άλλων δύο νησιών, η Μουτσαμούντου του Ντζουανί και η Φομπονί του Μουαλί.
Οικονομία
thumb|Παραλία στην πόλη Ιτσέντρα, κοντά στην πρωτεύουσα Μορονί Η οικονομία της χώρας δεν παρουσιάζει ανάπτυξη εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας και της έλλειψης πλουτοπαραγωγικών πηγών. Το 2009 το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ανακοίνωσε ότι ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας για την αφρικανική χώρα δεν προβλέπεται να ξεπεράσει το 1%. Το κράτος είναι υπερχρεωμένο και για να εξοφλήσει το διεθνές χρέος θα χρειαστεί, όπως ανακοινώθηκε το 2009, το ποσό των 25,1 εκατομ. δολαρίων. Κύριες πηγές πλούτου είναι ο πρωτογενής τομέας (παράγονται γλυκοπατάτες, κοκκοφοινικέλαιο (κόπρα), σιζάλ) και η αλιεία. Εξάγονται καφές και μπαχαρικά, όπως επίσης αρωματικές ουσίες (βανίλια, γαρίφαλο).
Η βιομηχανική ανάπτυξη είναι περιορισμένη, όπως και οι συγκοινωνιακές υποδομές (δεν υπάρχει σιδηροδρομικό δίκτυο). Αυτό καθιστά δύσκολες τις προσπάθειες να προσελκυθούν ξένοι επενδυτές και να αναπτυχθεί περισσότερο ο τουρισμός. Οι Κομόρες διαθέτουν 4 αεροδρόμια και 3 λιμάνια. Ωστόσο, το 2006 η χώρα βρέθηκε στον κατάλογο με τις αεροπορικές εταιρείες χωρών που δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές ασφαλείας της ΕΕ.
Το νόμισμα της χώρας είναι το Φράγκο των νησιών Κομόρες, το οποίο από την 1 Ιανουαρίου 1999 "κλειδώθηκε" σε σταθερή ισοτιμία με το ευρώ, λόγω της σύνδεσης των νησιών με τη Γαλλία από την εποχή της αποικιοκρατίας. Το 1985 η αντιστοιχία του ήταν 50 Κομοριανά = 1 γαλλικό φράγκο. Υφίσταται επίσης Τράπεζα στις Κομόρες που συνεργάζεται με την Τράπεζα Μαδαγασκάρης και Κομορών. Το 2008 ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε κατά μέσο όρο στο 5%.
Διοικητική διαίρεση
Οι Κομόρες διαιρούνται διοικητικά σε τρεις επαρχίες. Κάθε νησί της χώρας συνιστά και μια επαρχία. Οι επαρχίες συνοδευόμενες από την πρωτεύουσα και τον πληθυσμό τους κατά προσέγγιση το 2003, είναι:
Πρώτοι άποικοι
Οι Άραβες κατοίκησαν πρώτοι στα νησιά και μάλιστα ίδρυσαν σουλτανάτα. Το 16ο αιώνα οι Πορτογάλοι εξοβέλισαν το αραβικό στοιχείο και δημιούργησαν αποικία στη Μεγάλη Κομόρα, η οποία εγκαταλείφθηκε αργότερα. Με την κατάληψη της νήσου Μαγιότ το 1843 οι Γάλλοι εγκαθίδρυσαν προτεκτοράτο στην περιοχή. Το 1886 περιήλθαν υπό τον έλεγχό τους και τα υπόλοιπα 3 νησιά, τα οποία έγιναν ανεξάρτητη αποικία (1912). Το 1914 το Νγκαζίντα, το Μουαλί και το Ντζουανί ενώθηκαν και σχημάτισαν αποικία υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης της Μαδαγασκάρης.
Πορεία προς την ανεξαρτησία
Το 1946 ανακηρύχθηκαν αυτοδιοικούμενο υπερπόντιο έδαφος της Γαλλίας και το 1961 παραχωρήθηκε στα νησιά εσωτερική αυτοδιοίκηση. Το 1972 επικράτησαν στις εκλογές τα κόμματα που ήταν υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Γαλλία. Πρόεδρος της κυβέρνησης έγινε ο Αχμέτ Αμπνταλάχ. Το δημοψήφισμα του 1973 για την ανεξαρτησία επιβεβαίωσε τη θετική στάση των κατοίκων στο θέμα αυτό (ποσοστό 96% υπέρ) με εξαίρεση τη Μαγιότ, η οποία επέλεξε να μείνει κτήση της Γαλλίας.
Ταραχώδης περίοδος
Ως αποτέλεσμα αυτών, στις 6 Ιουλίου 1975 οι Κομόρες ανακηρύχθηκαν ανεξάρτητο κράτος, με πρώτο πρόεδρο τον Αμπνταλάχ, ο οποίος καθαιρέθηκε την ίδια χρονιά και την εξουσία ανέλαβε ειδικό εκτελεστικό συμβούλιο, με επικεφαλής τον ηγέτη της Αντιπολίτευσης. Το 1978 η χώρα εκδιώχθηκε από τον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας (σημερινή Αφρικανική Ένωση) και η πολιτική αστάθεια έγινε "σήμα- κατατεθέν" της την περίοδο 1975-1995. Συνεχή πραξικοπήματα (το 1999 ήταν το 18ο από την περίοδο της ανεξαρτησίας) και η δολοφονία του Αμπνταλάχ το 1989 σηματοδότησαν πολιτικές ταραχές.
Τον Σεπτέμβριο του 1995 έγινε αποτυχημένο πραξικόπημα στα νησιά από το μισθοφόρο Μπομπ Ντενάρ. Ο πρόεδρος Σαΐντ Μοχάμετ Τζοχάρ ανατράπηκε και αποκαταστάθηκε λίγες ημέρες μετά, με επέμβαση των γαλλικών δυνάμεων.
Η διακυβέρνηση του Μοχάμετ Τακί
Έπειτα από τη γαλλική επέμβαση διεξήχθησαν εκλογές το 1996 και πρόεδρος εξελέγη ο Μοχάμετ Τακί. Ο νέος ηγέτης διέλυσε αμέσως την ομοσπονδιακή βουλή και την αντικατέστησε με ισλαμική επιτροπή, μετονόμασε το κράτος σε Ισλαμική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία των Κομορών και επέβαλε τη σαρία (ισλαμικός νόμος) στα νησιά. Επί της προεδρίας του κορυφώθηκαν οι αποσχιστικές τάσεις δύο νησιών, του Ντζουανί και του Μουαλί. Τα δυο τους κηρύχθηκαν μονομερώς ανεξάρτητα τον Αύγουστο του 1996 και ο Οργανισμός Αφρικανικής Ενότητας δεν τα αναγνώρισε. Ο Πρόεδρος Τακί πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1998. Έπειτα από συνομιλίες, το 1999 οι αντιμαχόμενες παρατάξεις συμφώνησαν στη Μαδαγασκάρη να αναγνωριστεί αυξημένη αυτονομία στα νησιά και να επανέλθει η ονομασία Ομοσπονδία των Κομορών.
Πραξικόπημα 1999 και εκλογές
Το 1999, έπειτα από πραξικόπημα, κατέλαβε την εξουσία ο στρατηγός Αζαλί Ασουμανί, ο οποίος διόρισε πρωθυπουργό τον Αχμέτ Αμαντί και προκήρυξε εκλογές, στις οποίες δεν ήταν υποψήφιος. Το 2001 έγιναν και νέες απόπειρες πραξικοπημάτων, ενώ την ίδια χρονιά σε δημοψήφισμα οι κάτοικοι αποφάσισαν να διατηρηθεί η ενότητα του νησιωτικού συμπλέγματος, με μεγαλύτερη όμως αυτονομία για κάθε νησί. Με βάση το νέο Σύνταγμα, θα υπάρχει εναλλαγή των τριών νησιών στην προεδρία, με θητεία τεσσάρων ετών το καθένα. Έπειτα από τη συνταγματική αναθεώρηση διεξήχθησαν εκλογές το 2002 και ανέδειξαν νικητή τον Ασουμανί. Στις τελευταίες εκλογές του 2006 πρόεδρος εξελέγη ο εκπρόσωπος του Ντζουανί, Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί. Το 2008 το τυραννικό καθεστώς στο Ανζουάν τερματίστηκε με την εισβολή του στρατού των Κομόρων, με τη βοήθεια στρατευμάτων από χώρες της Αφρικανικής Ένωσης. Το 2010 εξελέγη νέος πρόεδρος ο Ικιλιλού Ντοϊνέν, εκπρόσωπος του Μοελί. Το 2016 επέστρεψε στην αρχηγία του κράτους ο Ασουμανί.