cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς
Η Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς (Catherine Zeta-Jones, 25 Σεπτεμβρίου 1969) είναι Ουαλή ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο από μικρή ηλικία. Αφού πρωταγωνίστησε σε αρκετές βρετανικές και αμερικανικές τηλεταινίες και έπαιξε μικρούς ρόλους σε ταινίες, εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά The Darling Buds of May από το 1991 μέχρι το 1993. Ήρθε στο προσκήνιο με ρόλους σε χολιγουντιανές ταινίες όπως την περιπετειώδη ταινία Η Μάσκα του Ζορό (The Mask of Zorro, 1998) και το θρίλερ Διπλή Παγίδα (Entrapment, 1999). Ο ρόλος που την έκανε να ξεχωρίσει ήταν αυτός στο Traffic (2000), για τον οποίο έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
Η Ζέτα-Τζόουνς αργότερα πρωταγωνίστησε ως Βίλμα Κέλι στην κινηματογραφική μεταφορά του μιούζικαλ Σικάγο (Chicago, 2002), μια κριτική και εμπορική επιτυχία, για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, BAFTA, Screen Actors Guild Award και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Αργότερα εμφανίστηκε στη ρομαντική κωμωδία Αβάσταχτη Γοητεία (Intolerable Cruelty, 2003) και στην κωμωδία Η Συμμορία των Δώδεκα (Ocean's Twelve, 2004). Επίσης πρωταγωνίστησε στη συνέχεια της ταινίας του 1998 Ο Θρύλος του Ζορό (The Legend of Zorro, 2005), στο βιογραφικό ρομαντικό θρίλερ Αψηφώντας το Θάνατο (Death Defying Acts, 2008) και στο ψυχολογικό θρίλερ Παρενέργειες (Side Effects, 2013).
Το 2010 κέρδισε το Τόνυ Καλύτερης Ηθοποιού σε Μιούζικαλ για το ρόλο της ως Ντέζιρι στο A Little Night Music.
Είναι παντρεμένη με τον Μάικλ Ντάγκλας από το έτος 2000 και μαζί έχουν αποκτήσει δυο παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Ουαλές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ουαλές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ουαλές ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Σάμουελ Τσουκουέζε
Ο Σάμουελ Τσιμερένκα Τσουκουέζε (Samuel Chimerenka Chukwueze) (γεννημένος στις 22 Μαΐου 1999) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τη Νιγηρία που παίζει για την ιταλική Μίλαν και την εθνική ομάδα της Νιγηρίας ως πλάγιος μέσος.
Τα πρώτα χρόνια και η εκπαιδευτική σταδιοδρομία
Ο Τσουκουέζε γεννήθηκε στην πολιτεία Umuahia Abia της Νιγηρίας. Κατάγεται από τη φυλή ίγκμπο και μεγάλωσε σε μια χριστιανική οικογένεια με έναν μικρότερο αδερφό και μια μικρότερη αδερφή. Παρακολούθησε μαθήματα στο κολέγιο της Umuahia και το γυμνάσιο Evangel. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο σε ηλικία 8 ετών και θαύμαζε τον Jay-Jay Okocha και ήταν το ποδοσφαιρικό του είδωλο. Έχει εκπαιδευτεί από τον Hon Victor Apugo. Έβλεπε τον Victor Apugo σαν πατέρα, όπως δήλωσε σε προηγούμενη συνέντευξή του. μικρογραφία| Ο Τσουκουέζε (αριστερά) με το παγκόσμιο κύπελλο 2015 Κ17. Ο Βίκτορ Απούγκο (στη μέση). Ο Κελέτσι Νουακάλι MVP του ίδιου τουρνουά (στα δεξιά)
Καριέρα σε συλλόγους
Γεννήθηκε στην Amaokwe Ugba Ibeku, Ουμάχια, Άβια Στέιτ, και εντάχθηκε στη Βιγιαρεάλ στην ομάδα νέων το 2017, από την τοπική ομάδα Diamond Football Academy. Αφού αγωνίστηκε αρχικά στην ομάδα Juvenil A του συλλόγου, έκανε το ντεμπούτο του με ως αναπληρωματικός της Βιγιαρεάλ Β στις 15 Απριλίου 2018, ερχόμενος από τον πάγκο στο δεύτερο ημίχρονο στη θέση του Sergio Lozano στην ισοπαλία 1-1 στο πρωτάθλημα της Segunda División B ενάντια στην CE Sabadell FC.
Ο Τσουκουέζε σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 20 Μαΐου 2018, σε μια ήττα από την Μπιλμπάο Αθλέτικ Β με σκορ 3-1. Συνέβαλε με δύο γκολ σε 11 εμφανίσεις στην πρώτη του σεζόν, αλλά η ομάδα του έχασε το εισιτήριο για τα πλέι οφ ανόδου.
Ο Chukwueze έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Βιγιαρεάλ στις 20 Σεπτεμβρίου 2018, όταν μπήκε ως αλλαγή του Nicola Sansone σε μια ισοπαλία 2-2 εναντίον της Rangers, για το UEFA Europa League 2018-19. Στο πρωτάθλημα της Λα Λίγκα έκανε το ντεμπούτο του στις 5 Νοεμβρίου 2018, παίζοντας 90 λεπτά σε μια ισοπαλία 1-1 εναντίον της Λεβάντε, για τη La Liga 2018-19.
Τον Απρίλιο του 2019 κέρδισε το βραβείο του καλύτερου νεαρού παίκτη της χρονιάς 2018 από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Νιγηρίας.
Διεθνής καριέρα
Αφού έπαιξε για την Κ17 της εθνικής Νιγηρίας, κλήθηκε για πρώτη του φορά στην πρώτη ομάδα τον Οκτώβριο του 2018. Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική της Νιγηρίας στις 20 Νοεμβρίου 2018 ως βασικός σε φιλικό 0-0 με την Ουγκάντα.
Τον Μάϊο του 2019, ο Τσουκουέζε κλήθηκε στην εθνική και πάλι, για το Αφρικανικό Κύπελλο Εθνών και την ομάδα της Κ20 για το τουρνουά παγκόσμιου κυπέλλου ταυτόχρονα. Παρόλα αυτά η Βιγιαρεάλ ξεκαθάρισε ότι θα μπορεί να παίξει μόνο σε ένα από τα δύο τουρνουά με τον Τσουκουέζε να επιλέγει την πρώτη ομάδα της Εθνικής Νιγηρίας. Σκόραρε το πρώτο του γκολ με την εθνική σε μια νίκη 2-1 επί της Νότιας Αφρικής στα ημιτελικά του Αφρικανικού Κυπέλλου Εθνών που διεξήχθη στην Αίγυπτο.
Στυλ παιχνιδιού
Συχνά παρομοιάζεται με αυτό του Arjen Robben λόγω της ικανότητας του με την μπάλα στα πόδια.
Λέσχη
μικρογραφία| Ο Chukwueze κρατάει το Χάλκινο Παπούτσι του Παγκόσμιου Κυπέλλου FIFA U-17 2015.
Διεθνές επίπεδο
Νιγηρία Κ17
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Suhrkamp Verlag
Ο Suhrkamp Verlag είναι ένας εκδοτικός οίκος από τη Φραγκφούρτη και απασχολεί 140 άτομα. Είναι ο σημαντικότερος εκδότης βιβλίων υψηλού επιπέδου στη Γερμανία. Πρώτος εκδότης ήταν ο Peter Suhrkamp, αλλά δυο χρόνια μετά, λόγω θάνατού του ανέλαβε ο Siegfried Unseld. Ο συνδυασμός από πρώτες εκδόσεις βιβλίων υψηλού επίπεδου σε συμβατή τιμή και με πρωτοποριακή γραφιστική ονομάζεται στη Γερμανία συχνά Suhrkamp-Kultur, δηλαδή πολιτισμός τύπου Suhrkamp.
Στην εταιρία Suhrkamp ανήκουν και οι εκδόσεις Insel Verlag, Deutscher Klassiker Verlag και Jüdischer Verlag.
Κατηγορία:Φραγκφούρτη Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Χριστιανή Θήρας
Η Χριστιανή είναι μικρή ακατοίκητη ηφαιστειογενής νησίδα νοτιοδυτικά της Σαντορίνης, η οποία ανήκει στο σύμπλεγμα των νησιών Χριστιανά, τα οποία διοικητικά ανήκουν στο Δημοτικό Διαμέρισμα Θήρας. Το υψηλότερο σημείο της είναι 283 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Στην νησίδα αυτή υπάρχουν υπολείμματα ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως παλιές ξερολιθιές, αλώνια, κτίσματα και παλιές καλλιέργειες που δείχνουν ότι η νησίδα αυτή παλαιότερα ήταν κατοικημένη. Επίσης, έχουν εντοπιστεί λείψανα από τους προϊστορικούς χρόνους (τέλη 3ης χιλιετίας π.Χ.). Στο βόρειο τμήμα του νησιού είναι χτισμένο μικρό εκκλησάκι, ο Άγιος Βασίλειος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Θήρας
Αθανάσιος Αθανασίου (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Αθανάσιος Αθανασίου μπορεί να αναφέρονται:
Άγιος Σύλλας (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Άγιος Σύλλας είναι γνωστοί:
Δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Ομόηχο αλλά με άλλη γραφή είναι το μοναστήρι του Αγίου Σίλα στην Καβάλα.
Δουκάτο του Μιλάνου
Το Δουκάτο του Μιλάνου ήταν ιταλικό κράτος που βρισκόταν στη βόρεια Ιταλία και αποτέλεσε μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το Δουκάτο δημιουργήθηκε το 1395 από τον Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι, τότε Λόρδο του Μιλάνου και μέλος της σημαντικής οικογένειας Βισκόντι, που κυβερνούσε την πόλη από το 1277.
Το Δουκάτο περιλάμβανε είκοσι έξι πόλεις και μια ευρύτερη αγροτική περιοχή της μέσης κοιλάδας του Πάδου, ανατολικά των ορέων του Μομφεράτου. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του συνόρευε με τη Σαβοΐα στα δυτικά, τη Βενετία στα ανατολικά, την Ελβετική Συνομοσπονδία στα βόρεια και τη Γένοβα στα νότια. Υπό τη Δυναστεία των Σφόρτσα, το Δουκάτο του Μιλάνου αποτέλεσε μήλον της έριδος τόσο από την πλευρά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όσο και από εκείνη του Βασιλείου της Γαλλίας. Το 1556 πέρασε στον έλεγχο της Αψβουργικής Ισπανίας και το 1707 η Αψβουργική Αυστρία το κατέστησε φέουδό της, επωφελούμενη από τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Το Δουκάτο παρέμεινε υπό αυστριακό έλεγχο μέχρι το 1796, όταν το κατέκτησε ο γαλλικός στρατός υπό τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ένα έτος αργότερα, ως αποτέλεσμα της Συνθήκης του Κάμπο Φόρμιο, η Αυστρία παραχώρησε τα εδάφη του πρώην Δουκάτου στη Δημοκρατία της Κισαλπίνης.
Μετά την οριστική ήττα του Ναπολέοντα, το Συνέδριο της Βιέννης του 1815 επανέφερε την ύπαρξη πολλών κρατών που είχαν καταλυθεί από τους Γάλλους, αλλά όχι το Δουκάτο του Μιλάνου. Αντί αυτού, η πρώην επικράτειά του έγινε μέρος του Βασιλείου της Λομβαρδίας - Βενετίας, με βασιλιά του τον Αυτοκράτορα της Αυστρίας. Το 1859, η Λομβαρδία παραχωρήθηκε στο Βασίλειο του Πεδεμοντίου-Σαρδηνίας, το οποίο θα ενταχθεί στο Βασίλειο της Ιταλίας το 1861.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Μιλάνου Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Πρώην κρατίδια της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλικές πόλεις-κράτη
Αληθινή
Αληθινή είναι η πραγματική, η ειλικρινής.
Με την ονομασία αυτή υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δαβίδ Β΄ του Λορί
Ο Δαβίδ Β΄, (άκμασε 1089 - 1113) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι) διαδέχθηκε τον πατέρα του Γεώργιο Β΄ στο θρόνο τού βασιλείου τού Tασίρ-Ντζοραγκέτ (= Λορί). Κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του Αμπάς Α΄. Αντιμέτωπος με την επέκταση των Σελτζούκων Τούρκων και των Βαγκρατιδών της Γεωργίας, μετέφερε την πρωτεύουσά του στο Mατσναμπέρντ το 1111, όπου κυβέρνησε μέχρι το 1118.
Βιογραφία
Τον διαδέχθηκαν ο γιος του Γεώργιος Γ΄ και μετά ο γιος αυτού Αμπάς Β΄. Ωστόσο, δεν είχαν το κύρος ή τη δύναμη των προγόνων τους. Μετά το τέλος τού Αμπάς Β΄, η αδελφή του Μπορίν μεγάλωσε τον γιο της Αγκσαρτάν ως κληρονόμο. Αυτός με τη σειρά του έγινε πατέρας τού τελευταίου μέλους της οικογένειας, τού Γεωργίου Δ΄, ο οποίος απεβίωσε χωρίς διαδόχους.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βασιλείς του Τασίρ-Ντζοραγκέτ
Ρίτσαρντ Μπράντραμ
Ο Ρίτσαρντ Μπράντραμ, αγγλ. Richard Brandram (5 Αυγούστου 1911 - 28 Μαρτίου 1994) ήταν ταγματάρχης του Βρετανικού Στρατού, που νυμφεύτηκε την Αικατερίνη πριγκίπισσα της Ελλάδας το 1947. Αυτή ήταν συγγενής με τις πιο πολλές βασιλικές οικογένειες της Ευρώπης. Ο Ρ. Μπράντραμ έλαβε τον Στρατιωτικό Σταυρό στη Βρετανία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπέξιλ-ον-Ση (Bexhill-on-Sea), στο Σάσσεξ της Αγγλίας. Ο πατέρας του Ανδρέας ήταν επικεφαλής μίας ευγενούς οικογένειας γαιοκτημόνων και ίδρυσε τη Σχολή Μπίκλεϋ Παρκ (Bickley Park School) στο Κεντ, ενώ η μητέρα του Μωντ Κάμπμπελ Μπλέικερ (Maud Campbell Blaker) ήταν οικοκυρά.
Η Αικατερίνη πριγκίπισσα της Ελλάδας ήταν μέλος του Ερυθρού Σταυρού, όταν ξεκίνησε το 1939 ο Β΄ Π. Π. Το 1941 οι δυνάμεις του Άξονα κατέλαβαν την Ελλάδα και η Αικατερίνη με τον αδελφό της Παύλο διέφυγαν στη Νότιο Αφρική με το αεροπλάνο. Η Αικατερίνη εργάστηκε σε ένα νοσοκομείο του Κέιπ Τάουν ως νοσοκόμος ως το 1946. Τότε για να επιστρέψει στη Βρετανία, μετέβη στην Αίγυπτο και πήρε το πλοίο RMS Ascania των Γραμμών Cunard. Επάνω σε αυτό γνώρισε τον Ρ. Μπράντραμ, ταγματάρχη του Πυροβολικού και παίκτη του ράγκμπυ. Όταν έφθασαν στην Αγγλία, έπειτα από τρεις εβδομάδες μνηστεύθηκαν, αλλά η ανακοίνωση των αρραβώνων τους έγινε το 1947. Τρεις εβδομάδες πριν τον γάμο τους, την 1η Απριλίου, ο αδελφός της Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας έπαθε καρδιακή προσβολή και απεβίωσε σύντομα, παρουσία της Αικατερίνης. Τον διαδέχθηκε ο Παύλος ως βασιλιάς, που τους πάντρεψε.
Στις 25 Αυγούστου 1947 ο 2ος εξάδελφος της Αικατερίνης, ο Γεώργιος ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, της απένειμε τη θέση της κόρης δούκα, στη σειρά προτεραιότητας της Αυλής. Το ζεύγος έζησε στο Ήτον Σκουέαρ της Μπελγκράβια, στο κέντρο του Λονδίνου και έπειτα μετακόμισαν στο Κροφτ Κότατζ, στο Μάρλοου του Μπάκινγκχαμσαϊρ. Έπειτα από μακρά ασθένεια, ο Ρ. Μπράντραμ απεβίωσε το 1994, σε ηλικία 82 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στις 21 Απριλίου 1947 την Αικατερίνη πριγκίπισσα της Ελλάδας, κόρη του Κωνσταντίνου Α΄ βασιλιά της Ελλάδας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί
Σκαμνέλι Ιωαννίνων
Το Σκαμνέλι είναι χωριό του κεντρικού Ζαγορίου, βρίσκεται 54 χιλιόμετρα βόρεια των Ιωαννίνων. Είναι χτισμένο στις παρυφές της Τύμφης, δίπλα στην τοποθεσία "Γυφτόκαμπος".
Η περιοχή κατοικούνταν από την προϊστορική περίοδο, σε αυτό μαρτυρούν και τα αρχαία (λεγόμενα πελασγικά) τείχη που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από το Σκαμνέλι. Το χωριό πυρπολήθηκε από τους Τούρκους λίγες εβδομάδες πριν την απελευθέρωσή του το 1913, ως αποτέλεσμα σήμερα να έχει χάσει μέρος της παραδοσιακής του εικόνας. Παρόλα αυτά υπάρχουν ακόμη παλιά αρχοντικά, λιθόκτιστα μονοπάτια και πλατείες. Ο ναός των Αγίων Αποστόλων κτισμένος το 1793, δεσπόζει στην κεντρική πλατεία (μεσοχώρι).
Σαρακατσάνικη Στάνη
left|820 px|thumb
Η εγκατάσταση είναι επισκέψιμη δωρεάν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, λόγω όμως της τοποθεσίας και του χαρακτήρα της, είναι δύσκολο να την περιηγηθεί κανείς όταν έχει χιόνι. Δημιουργός και συντηρητής της είναι η Αδελφότητα Σαρακατσαναίων Ηπείρου, η οποία λειτουργεί στο χώρο μία παραδοσιακή ταβέρνα, ενώ κάθε χρόνο διοργανώνει πανελλαδικό αντάμωμα των μελών της με εκδηλώσεις και υπαίθρια κατασκήνωση στις αρχές Αυγούστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Τύμφης Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Στάμος Παπαφράγκος
Ο Στάμος Παπαφράγκος (1872 - 27 Νοεμβρίου 1942) ήταν Έλληνας νομικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Αθανασίου Παπαφράγκου, δικαστικού και γενικού γραμματέα του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από οικογένεια αγωνιστών του Μεσολογγίου. Σπούδασε νομικά και έγινε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρχικά ιδιώτευσε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ακολούθησε το επάγγελμα του δικαστικού διοριζόμενος το 1929 αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Την περίοδο 1929 - 1935 διετέλεσε πρόεδρος του Β΄ τμήματος του ΣτΕ και το 1935 διορίστηκε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1941, οπότε και ύστερα από πιέσεις του τότε Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού αντικαταστάθηκε. Συγκεκριμένα υποστηρίζεται ότι ο Δαμασκηνός εκδικήθηκε τον πρόεδρο και τον εισηγητή του Συμβουλίου της Επικρατείας, για την προ τριετίας δικαστική ακύρωση της εκλογής του ως αρχιεπισκόπου. Το 1935 εξελέγη πρόεδρος της επιτροπής για τη σύνταξη σχεδίου νέου Συντάγματος, η οποία έμεινε γνωστή ως επιτροπή Παπαφράγκου.
Είχε σημαντικό συγγραφικό έργο ενώ διετέλεσε μέλος της συντακτικής και αναθεωρητικής επιτροπής του Αστικού Κώδικα. Υπήρξε νομικός σύμβουλος της Κρητικής Πολιτείας την περίοδο 1903 - 1905, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (1926 - 1929) , πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος (1924 - 1942), γενικός γραμματέας του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" κ.α.
Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή το 1942.
Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου
Το Όσκαρ A' Γυναικείου Ρόλου (αγγλ. Academy Award for Best Actress) είναι ένα από τα βραβεία Όσκαρ που απονέμονται ετησίως από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών (Academy of Motion Picture Arts and Sciences). Το βραβείο απονέμεται προς αναγνώριση της εξαιρετικής ερμηνείας μιας ηθοποιού στο χώρο του κινηματογράφου. Αν και οι ηθοποιοί προτείνονται για αυτό το βραβείο από μέλη της Ακαδημίας που είναι και τα ίδια ηθοποιοί, οι νικητές επιλέγονται από όλα τα μέλη της Ακαδημίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία Όσκαρ Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Αθλητική αναρρίχηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Το σύνθετο αποτελείτο από τρία επιμέρους αγωνίσματα: την κύρια αναρρίχηση (lead climbing), την αναρρίχηση ταχύτητας (speed climbing) και το bouldering. Η απόφαση να συμπεριληφθούν αυτά στο σύνθετο προκάλεσε γενική κριτική ανά τον κόσμο της αναρρίχησης.
Τα μετάλλια καθορίστηκαν με βάση την καλύτερη απόδοση στα παραπάνω τρία. Ο ολυμπιακός κωδικός για την αθλητική αναρρίχηση είναι CLB.
Ολυμπιακή πρόκριση
Η καθεμιά Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή μπορούσε να έχει ως και 2 χώρους για κάθε αγώνισμα (συνολικά το πολύ 4 χώρους για τα 2 αγωνίσματα). Σε κάθε αγώνισμα προκρίθηκαν 20 άτομα: 18 από το γύρο πρόκρισης, 1 από τη διοργανώτρια (Ιαπωνία) και 1 από τις προσκλήσεις της Τριμερούς Επιτροπής.
Μια από τις διοργανώσεις που καθόρισαν την πρόκριση στους Ολυμπιακούς ήταν το Παγκόσμιο πρωτάθλημα αναρρίχησης του 2019 από την IFSC.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα για το άθλημα της αθλητικής αναρρίχησης ήταν ως εξής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2020
Μπιλ Τούμι
Ο Μπιλ Τούμι (William Anthony Toomey, 10 Ιανουαρίου 1939) είναι πρώην Αμερικανός δεκαθλητής και χρυσός ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στο Μεξικό.
Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Κολοράντο χωρίς εξαιρετικές επιδόσεις ως αθλητής. Το 1964 δεν κατόρθωσε να επιλεγεί για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο, καθόσον έλαβε την 4η θέση στη σειρά της κατάταξης των Αμερικανών αθλητών. Το 1968, όμως, κέρδισε το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στους αγώνες στην Πόλη του Μεξικού, όντας υποψήφιος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Στάνφορντ. Στις 11 Δεκεμβρίου 1969 πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ στο δέκαθλο, στο Λος Άντζελες. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και την τηλεόραση μετά το τέλος της αθλητικής καριέρας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δεκαθλητές
Μέγας Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας
Μέγας Κάμπος είναι η ονομασία οικισμού της πρώην κοινότητας Βαρετάδας Αιτωλοακαρνανίας και σήμερα Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Αμφιλοχίας. Ο οικισμός έχει 88 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 (περίπου 50 στην πραγματικότητα) και βρίσκεται σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 430 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ο Μέγας Κάμπος βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο Αμφιλοχίας Εμπεσού. Απέχει 11 χιλιόμετρα από την Αμφιλοχία, 7 χιλιόμετρα από τα Σαρδήνινα και 4 από την έδρα του διαμερίσματος της Βαρετάδας. ΄Έχει δημοτικό σχολείο και μια μικρή εκκλησία.
Εξέλιξη του οικισμού
Ο οικισμός άρχισε να αναπτύσσεται μετά το 1964, όταν ιδρύθηκε εκεί μονοθέσιο δημοτικό σχολείο με 41 μαθητές (πρώτος δάσκαλος ο Παπαϊωάννου Κώστας Χ. από το 1964 μέχρι το 1970). Οι μαθητές προέρχονταν από τις γύρω αγροικίες (Προβατσούλι κ.ά.) και οικογένειες κτηνοτρόφων από την Ευρυτανία (Λιθοχώρι, Επινιανά ή Πιγκιανά ) και κυρίως μετά την ύδρευση και ηλεκτροδότηση του οικισμού.
Ο οικισμός τα παλαιότερα χρόνια ήταν πέρασμα των κτηνοτρόφων, που με τα κοπάδια τους κατέβαιναν στον Κάμπο της Αμφιλοχίας ή στα χωριά της πριοχής για να ξεχειμωνιάσουν. Υπήρχε και χάνι, που εξυπηρετούσε τους ταξιδιώτες από τον ορεινό Βάλτο με προορισμό την Αμφιλοχία για την ανταλλαγή και αγορά διάφορων προϊόντων και προμηθειών.
Κοντά στον οικισμό βρίσκεται παλιό μοναστήρι, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, με τοιχογραφίες, που έχουν, κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, καταστραφεί. Το μοναστήρι ήταν ενεργό κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Επί βασιλείας του ΄Οθωνα και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας το μοναστήρι υποχρεώθηκε να κλείσει, με βασιλικό διάταγμα (23 Σεπτεμβρίου 1833), όπως και πολλά άλλα μοναστήρια του νομού. Το βασιλικό διάταγμα όριζε: "΄Οσα μοναστήρια έχουν κάτω από έξι μοναχούς η περιουσία τους θα εκποιείται υπέρ του εκκλησιαστικού ταμείου και οι μοναχοί, που ζούσαν σ' αυτά, θα μετακομίσουν σ' ένα από τα μοναστήρια, που θα κρίνονταν διατηρητέα".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Μπουρλότ
Το Μπουρλότ είναι ένα χαρτοπαίγνιο ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ελλάδα, προερχόμενο από το γαλλικό Μπελότ, που παίζεται σε πολλές χώρες, κυρίως της Ευρώπης. Σε άλλα μέρη της Ελλάδας παίζεται μια εξελιγμένη παραλλαγή του, η Βίδα, που ιδιαίτερα στην Κύπρο είναι πολύ δημοφιλής, με την ονομασία Πιλότα.
Παίζεται με 4 άτομα, χωρισμένα σε 2 ομάδες. Ας είναι οι θέσεις των παικτών σύμφωνα με τα σημεία του ορίζοντα: Βορράς (Β), Δύση (Δ), Νότος (Ν), Ανατολή (Α), δηλ. οι 2 ομάδες θα είναι Β+Ν και Α+Δ.
Χρησιμοποιούνται τα 32 μεγαλύτερα φύλλα της τράπουλας (7 8 9 10 J Q K A). Τα φύλλα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες : Τα Κόζια (ή Ατού) και τα άλλα. Στα Κόζια υπάρχει διαφορετική ταξινόμηση σε σχέση με τους πόντους. Ο J κόζι είναι το ισχυρότερο φύλλο, ακολουθεί το 9 κόζι και μετά ο A, 10, K, Q, 8, 7. Στα άλλα το δυνατότερο είναι ο A και ακολουθούν το 10, K, Q, J, 9, 8, 7. Αν προστεθούν οι πόντοι βγαίνουν 152. Σ' αυτούς θα προστεθούν +10 στην ομάδα που θα πάρει την τελευταία μπάζα. Το σύνολο των πόντων είναι 162.
Υπάρχουν τρόποι να αυξηθούν οι πόντοι με τον λεγόμενο Αέρα. Αέρα λέμε το Μπουρλότ, τις Τρίτες, τις Τετάρτες, τις Πέμπτες και τα Καρέ.
Συγκεκριμένα: Μπουρλότ (=+20 πόντοι) : Λέγεται όταν κάποιος έχει στα χέρια του και την Q και τον K κόζι και πρέπει να το δηλώσει, να πει Μπουρλότ όταν πετάξει ένα από αυτά τα δύο κατά την διάρκεια του παιχνιδιού.
Τρίτη (=+20 πόντοι) : Τρία συνεχόμενα φύλλα της ίδιας φυλής με σειρά 7,8,9,10,J,Q,K,A. Για παράδειγμα ή.
Τετάρτη (=+50 πόντοι) : Τέσσερα συνεχόμενα φύλλα της ίδιας φυλής.
Πέμπτη (=+100 πόντοι) : Πέντε συνεχόμενα φύλλα της ίδιας φυλής (π.χ. ). Αν κάποιος πιάσει έξι ή παραπάνω συνεχόμενα φύλλα πάλι μετράει για 100.
Καρέ των 10,Q,K,A (=+100 πόντοι) : Τέσσερα ίδια φύλλα από αυτά που αναφέρονται (π.χ.  )
Καρέ του 9 (=+150 πόντοι) : Τέσσερα εννιάρια
Καρέ του J (=+200 πόντοι) : Τέσσερις βαλέδες
Τα Καρέ των 7* και 8 δεν δίνουν πόντους. (*Για μερικούς ισχύει ότι το Καρέ του 7 αναιρεί το Καρέ του J του αντιπάλου).
Επίσης όταν μια ομάδα μαζέψει και τους 162 πόντους, δηλαδή πάρει όλες τις μπάζες, αντί για 162 πόντους, θα γράψει 252. Αυτό ονομάζεται Καπό.
Κανόνες
Γενικός Κανόνας. Ό,τι φύλλο παιχτεί κάτω, φύλλο ίδιας φυλής πρέπει να πετάξουν όλοι. Αν κάποιος δεν έχει φύλλο ίδιας φυλής με το πρώτο που παίχτηκε, τότε είναι υποχρεωμένος να τσακίσει, δηλ. να ρίξει Κόζι. Το Κόζι παίρνει την μπάζα πάντα. Αν τουλάχιστον δύο άτομα τσακίσουν, τότε την μπάζα παίρνει το μεγαλύτερο Κόζι. Αν δεν έχει ούτε Κόζι, τότε πετάει ένα οποιοδήποτε φύλλο, όμως δεν παίρνει την μπάζα. Την μπάζα κερδίζει πάντα το ισχυρότερο φύλλο. Ο παίκτης που κερδίζει τη μπάζα, ρίχνει το πρώτο φύλλο της επόμενης.
Υπάρχει ένας κανόνας γιά τα Κόζια. Όταν παιχτεί Κόζι, τότε ο επόμενος είναι υποχρεωμένος να ανέβει, δηλαδή να ρίξει Κόζι μεγαλύτερης αξίας από αυτό που είναι κάτω, εφ’όσον έχει βέβαια, αλλιώς πετάει μικρότερο κι αν δεν έχει Κόζι πετάει ένα οτιδήποτε φύλλο άλλης φυλής. Το ίδιο ισχύει και για τον τρίτο και για τον τέταρτο. Στα άλλα φύλλα που δεν είναι Κόζια ΔΕΝ ισχύει το ίδιο, δεν είναι δηλαδή υποχρεωμένος ο παίκτης να ανέβει στα προηγούμενα φύλλα.
Μοίρασμα – Αγορά
Ένας παίκτης ανακατεύει και μοιράζει την τράπουλα με αντίθετη φορά από αυτήν του ρολογιού, αφού πρώτα δώσει στον αντίπαλο να κόψει. Σε κάθε παίκτη μοιράζονται οκτώ φύλλα. Τα φύλλα μοιράζονται κλειστά. Πρώτα δίνει από 3 στον καθένα και μετά από 2. Αφού ο καθένας έχει 5 φύλλα στο χέρι του, ο παίκτης που μοιράζει βγάζει το επόμενο ανοικτό. Τότε ο παίκτης στα δεξιά του μιλάει πρώτος. Η πρώτη γύρα μιλήματος είναι αν κάποιος θέλει την φυλή στην οποία ανήκει το ανοικτό φύλλο ως Κόζια. Αν δεν την θέλει, δηλώνει Πάσο. Αν κάποιος θελήσει αυτά ως Κόζια, τότε ο παίκτης που μοίρασε δίνει και τα υπόλοιπα 3 φύλλα στον καθένα. Αυτός παίρνει τα 2 φύλλα που μείνανε συν το ανοικτό. Το ανοικτό φύλλο όμως μπορεί να το πάρει κάποιος άλλος και να το αλλάξει με το 7 της ίδιας φυλής. Αν όλοι οι παίκτες πάνε Πάσο, τότε πάλι με την ίδια σειρά δηλώνουν ποια φυλή προτιμούν για Κόζια. Φυσικά στην δεύτερη γύρα δεν μπορεί κάποιος να διαλέξει τη φυλή στην οποία ανήκει το ανοικτό χαρτί. Δεν είναι υποχρεωτικό να αγοράσει κάποιος στην δεύτερη γύρα. Αν δεν έχει καλό φύλλο ξαναλέει Πάσο και το δικαίωμα για αγορά πάει στον επόμενο κ.ο.κ. Όταν ο παίκτης βαφτίσει μια φυλή για Κόζια, τότε η διαδικασία του βαφτίσματος σταματά και μοιράζονται τα υπόλοιπα φύλλα. Αυτήν τη φορά δεν μπορεί κάποιος να αλλάξει το ανοικτό φύλλο με το 7, καθώς αυτό ισχύει μόνο για τα Κόζια. Αν όλοι οι παίκτες πάνε Πάσο, τότε το παιχνίδι χαλάει και μοιράζει ο επόμενος.
Μεταξύ συμπαικτών δεν υπάρχει διαμάχη ποιος αέρας είναι μεγαλύτερος. Μετράνε και των δύο.
Υπάρχει ακόμα το ενδεχόμενο κάποιος να μη θελήσει να δείξει τον αέρα του και συνήθως αυτό γίνεται για λόγους τακτικής.
Αφού ολοκληρωθεί η παρτίδα, η κάθε ομάδα μετράει τους πόντους της, το άθροισμα των οποίων πρέπει να είναι 162 συν τον αέρα. Αν υπάρχει εμπιστοσύνη μπορεί να μετρήσει μόνο μια ομάδα, οπότε οι πόντοι της άλλης θα είναι 162 - αυτούς που μετρήθηκαν + τον αέρα αν υπάρχει. Μερικοί γράφουν το σκορ στρογγυλοποιημένο, δηλαδή αν μια ομάδα έχει 105 πόντους και η άλλη 57, γράφονται 100 στη μία και 60 στην άλλη. Σε περίπτωση που μια ομάδα έχει 106 και η άλλη 56, τότε την στρογγυλοποίηση προς τα πάνω την κάνει η ομάδα που είχε τον J Κόζι. Από την άλλη αφαιρούνται 6 πόντοι και γράφει 50. Καλό είναι βέβαια να γράφεται ακριβώς το σκορ χωρίς στρογγυλοποιήσεις.
Στρατηγική
Για να αγοράσει κάποιος θα πρέπει να έχει δυνατά κόζια ή καλό εξώφυλλο. Εξώφυλλο είναι τα φύλλα που δεν είναι Κόζια και καλό εξώφυλλο είναι οι Άσοι, ειδικά αν συνοδεύονται από τα δεκάρια τους. Θα πρέπει να προσέξει κανείς όταν αγοράσει στην πρώτη φάση μιλήματος, να μην στηρίζεται αρκετά στο ανοικτό φύλλο καθώς μπορεί να το πάρει κάποιος αντίπαλος με το 7.
Όπως προαναφέρθηκε σκοπός των παιχτών είναι, οι μεν που αγόρασαν να βγάλουν την αγορά και οι δε να προσπαθήσουν να τους βάλουν μέσα, δηλαδή να πάρουν περισσότερους πόντους. Οι αγοραστές θα προσπαθήσουν να μαζέψουν τα Κόζια από τους αντιπάλους.
Υποθέτουμε ότι έχει αγοράσει ο Β και παίζει πρώτη η Α. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ξεκινήσει το παιχνίδι. Ένας είναι να παίξει το ξερό φύλλο, δηλαδή αν έχει μόνο ένα φύλλο από μια φυλή (εκτός αν είναι Κόζι), έτσι ώστε αν πιάσει, ο συμπαίκτης του να ξαναρίξει φύλλο από την ίδια φυλή και να τσακίσει η Α. Άλλος τρόπος είναι να ξεκινήσει ρίχνοντας Άσο, εφ’όσον έχει βέβαια, και αν πάρει την μπάζα να συνεχίσει με την ίδια φυλή. Έτσι μπορεί να πετύχει είτε τσάκισμα των αντιπάλων είτε τσάκισμα του συμπαίκτη του, το οποίο είναι θετικό. Σε περίπτωση που ο Ν έχει δείξει Τρίτη στον Άσο (π.χ. Q♣ K♣ A♣ ), η Α θα μπορούσε να πετάξει ένα φύλο ίδιας φυλής με τον Άσο του Ν, ώστε να διακόψει την επικοινωνία του Β με τον Ν. Δηλαδή αν ο Β είχε μόνο ένα φύλλο από την φυλή του Άσου του συμπαίκτη του, να μην μπορέσει να τον ξαναπεράσει εκεί.
Αν ξεκινάει πρώτος ο Β το σύνηθες είναι να ρίξει τον J Κόζι, αν τον έχει. Μπορεί όμως να μην τον ρίξει, ειδικά αν δεν έχει καλό εξώφυλλο. Μπορεί επίσης να ρίξει ένα άλλο φύλλο ώστε αν πιάσει ο συμπαίκτης του, να του ανοίξει αυτός Κόζι, ώστε η Α να αναγκαστεί να ανέβει στο Κόζι. Ειδικά αν έχει το 9 Κόζι θα είναι ό,τι καλύτερο.
Γενικά υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ξεκινήσει το παιχνίδι. Όλα αυτά εξαρτώνται από το τι φύλλο έχει ο καθένας. Με μερικά παιχνίδια ο νέος παίκτης θα το αντιληφθεί.
Μέσα στο παιχνίδι και με την εμπειρία που έχει κάποιος μπορεί να χαρίσει μία μπάζα. Δηλαδή ενώ θα μπορούσε να πάρει μια μπάζα σίγουρα ρίχνοντας τον Άσο, ρίχνει ένα άλλο φύλλο προκειμένου να πάρει την επόμενη. Ο απώτερος σκοπός του χαρίσματος του Άσου είναι το 10 που κάποιος θα φοβηθεί να το ρίξει αφού στο παιχνίδι παίζει ο Άσος. Συνηθίζεται να χαρίζει κάποιος όταν στο παιχνίδι δεν παίζουν πολλά κόζια ή όταν τα έχει ο ίδιος ή όταν τη μπάζα την παίρνει ο συμπαίκτης του. Γι’ αυτό είναι καλό σε μια γύρα να ανεβαίνει κάποιος στο χαρτί του προηγούμενου, ώστε ο επόμενος να δυσκολευτεί να χαρίσει και να διευκολύνει τον συμπαίκτη του σε περίπτωση που τη μπάζα παίρνει η ομάδα του. Αυτή η κίνηση όμως πρέπει να γίνεται γρήγορα γιατί η πολύ σκέψη καμιά φορά προδίδει.
Τακτική
Αν είστε πολύ παρατηρητικοί μπορείτε να καταλάβετε τι έχει ή τι δεν έχει ο άλλος παίκτης. Δηλαδή που είναι η δύναμή του, ο Άσος του δηλαδή. Το κυριότερο είναι βέβαια ο αγοραστής να κοιτάει τι ρίχνει ο συμπαίκτης του. Συνήθως το πρώτο φύλλο που ρίχνει ο συμπαίκτης του σημαίνει ότι δεν έχει τον Άσο σε εκείνη την φυλή. Επίσης αν ξεσκαρτάρει τα φύλλα του από το μεγαλύτερο μιας φυλής προς το μικρότερο δείχνει ότι δεν είναι δυνατός εκεί, ειδικά αν ρίξει και το 10. Αν τα ξεσκαρτάρει από το μικρότερο προς το μεγαλύτερο δείχνει ότι εκεί είναι δυνατός. Αν φορτώσει κάποιον Άσο τότε σημαίνει πως έχει και το 10 και για να το κάνει θα πρέπει να έχει τουλάχιστον 2 μπάζες και αν τα πράγματα βολεύουν, καλό είναι ο αγοραστής να τραβήξει όλα τα κόζια του και κάθε μπάζα που έχει και μετά να τον περάσει εκεί ώστε καλώς εχόντων των πραγμάτων να πάρουν το παιχνίδι Καπό. Επίσης αν ο συμπαίκτης έχει δείξει Τρίτη στον Άσο και σε μία μπάζα τον φορτώσει σημαίνει ότι έχει και το 10 από πίσω, οπότε έχει τουλάχιστον 3 μπάζες. Από τα φύλλα του αντιπάλου ίσως καταλάβει κανείς τι χαρτί του λείπει, ώστε αν το είχε να σχημάτιζε αέρα, οπότε και θα τον φανέρωνε, στην περίπτωση όμως που δεν έχει φανερωθεί ήδη άλλος αέρας από την ομάδα τους.
Κατηγορία:Χαρτοπαίγνια
Μπόσα νόβα
Η μπόσα νόβα (πορτ. bossa nova) είναι ένα είδος της βραζιλιάνικης μουσικής που αναπτύχθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο και διαδόθηκε παγκοσμίως στο τέλος της δεκαετίας του 1950 και την αρχή της δεκαετίας του 1960. Η φράση «μπόσα νόβα» σημαίνει κυριολεκτικά «νέος ρυθμός» στα πορτογαλικά και είναι μια λυρική συγχώνευση της σάμπα και της τζαζ. Η μπόσα νόβα απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα στη δεκαετία του 1960 αρχικά στους νέους μουσικούς και τους σπουδαστές κολλεγίων. Από τη γέννησή της, έχει παραμείνει ένα σημαντικό μέρος του ρεπερτορίου της τζαζ.
Στην πραγματικότητα η μπόσα νόβα ήταν ένας καινούργιος τρόπος να τραγουδάει κανείς την παραδοσιακή σάμπα. Απάλυνε το πάθος και την έντασή της απομακρύνοντας την κυριαρχία των κρουστών από τις ορχήστρες, απέδιδε στην κιθάρα και στο πιάνο τον πρωταγωνιστικό ρόλο και επέλεγε σαν χώρους ακρόασης μικρότερες αίθουσες όπου μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει μέσα σε συνθήκες απόλυτης ηρεμίας.
Για τον μουσικολόγο Ζούλιο Μεντάλια είναι «η μουσική που όλοι μπορούν να τραγουδήσουν, αφού καταργεί την πρωτοκαθεδρία του τραγουδιστή-σολίστα», ενώ ο τραγουδιστής Κάρλος Λίρα (Carlos Lyra) παρατηρεί πως «τραγουδούσαμε σαν να ψιθυρίζαμε στο αυτί μιας γυναίκας». Ανάμεσα στους στίχους και τη μουσική υπήρχε πολύ στενή σχέση και το σύνολο απέπνεε αισιοδοξία, ελαφράδα, φως. Ηταν ένα «δημιούργημα της ημέρας» όπως χαρακτηριστικά την αποκάλεσαν.
Από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της μπόσα νόβα είναι ο Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ (Antônio Carlos Jobim) και ο Ζοάο Ζιλμπέρτο (João Gilberto) ο οποίος υπήρξε από τους πιο ευρηματικούς συνθέτες του είδους. Ένα από τα πιο φημισμένα τραγούδια μπόσα νόβα είναι το «The Girl From Ipanema» το οποίο γράφτηκε το 1962 από τον Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ και στίχους στα πορτογαλικά από τον Βινίσιους ντε Μοράες (Vinicius de Moraes) και αργότερα στα Αγγλικά από τον Νόρμαν Γκίμπελ (Norman Gimbel).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Μουσική στη Βραζιλία
Αλέξανδρος Τομπάζης
'''Ο Αλέξανδρος Ν. Τομπάζης''', γεννήθηκε στο Καράτσι (που τότε ανήκε στις Βρετανικές Ινδίες) στις 10 Απριλίου 1939. Σε ηλικία έξι ετών η οικογένεια του μετακόμισε στην Αγγλία και ένα χρόνο αργότερα, το 1947, εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα. Αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, το 1962, όπου αρίστευσε και τιμήθηκε με το βραβείο Θωμαΐδιο και Χρυσοβέργειο. Την περίοδο 1963 - 1965 ήταν επιμελητής στον Τομέα Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων του ΕΜΠ.
Από το 1964 έως το 1966 εργάστηκε ως επιστημονικός βοηθός του Κωνσταντίνου Α. Δοξιάδη, όπου ασχολήθηκε με θεωρητικές μελέτες και έρευνα. Το 1963 ίδρυσε το Γραφείο Μελετών "Αλέξανδρου Ν. Τομπάζη" και έχει αναλάβει αρχιτεκτονικά έργα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το ενδιαφέρον του για τη τεχνολογία και η πρώτη πετρελαϊκή κρίση τον έσπρωξε να ασχοληθεί με τη χρήση της ηλιακής ενέργειας αρχικά και άλλων εναλλακτικών πηγών ενέργειας αργότερα. Έτσι από τη δεκαετία του '70 και μετά ασχολείται κυρίως με την αρχιτεκτονική με έμφαση στον Βιοκλιματικό Σχεδιασμό και εφάρμοσε τις αρχές αυτού σε μεγάλη κλίμακα. Ο ίδιος θεωρεί ότι για να σχεδιαστεί ένα κτίριο πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν τα κλιματικά χαρακτηριστικά του τόπου και να τα αξιοποιήσουμε με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Αρχιτεκτονικά έργα και κείμενά του έχουν δημοσιευθεί σε εκδόσεις εντός και εκτός Ελλάδος, σε αρχιτεκτονικά περιοδικά, τον ημερήσιο και περιοδικό τύπο καθώς και σε πρακτικά συνεδρίων.
Έχει τιμηθεί σε περισσότερους από 95 πανελλήνιους ή διαγωνισμούς με πρόσκληση και σε 15 διεθνείς διαγωνισμούς. Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), του Συνδέσμου Ελληνικών Γραφείων Μελετών (ΣΑΔΑΣ), του Συνδέσμου Ελληνικών Γραφείων Μελετών (ΣΕΓΜ), της International Solar Energy Society (ISES),της American Solar Energy Society (ASES), της Ελληνικής Εταιρίας Ηλιακής Ενέργειας (ΕΛΕΤΗΛΕΝ), αποτελεί Life Fellow της Passive and Low Energy Architecture (PLEA), είναι Honorary fellow του Αμερικανικού Συλλόγου Αρχιτεκτόνων (AIA), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής (ΕΙΑ) και της Ελληνικής Αρχιτεκτονικής Εταιρίας.
Ο Αλέξανδρος Τομπάζης είναι γόνος της παλιάς ναυτικής οικογένειας της Ύδρας. Ο γιος του, Νικόλαος Τομπάζης, ήταν ο αρχισχεδιαστής της ομάδας Φόρμουλα 1 της Φερράρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Οικογένεια Τομπάζη
Μο' Νικ
Η Μο'Νικ (Monique Angela Hicks, 11 Δεκεμβρίου 1967) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και κωμικός. Είναι περισσότερο γνωστή για το ρόλο της ως Νίκι Πάρκερ στη σειρά The Parkers. Έχει εμφανιστεί και σε ταινίες όπως Phat Girlz (2006) και Καλωσόρισα κι... Αντίο! (Welcome Home Roscoe Jenkins, 2008). Το 2009 έλαβε επαίνους από τους κριτικούς για το ρόλο της στο Μονάκριβη (Precious) και κέρδισε πολλά βραβεία όπως το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, τη Χρυσή Σφαίρα, το BAFTA και το Screen Actors Guild Award Β' Γυναικείου Ρόλου. Παρουσίασε την τηλεοπτική εκπομπή The Mo'Nique Show, ένα σόου αργά το βράδυ το οποίο έκανε πρεμιέρα το 2009 στο ΒΕΤ. Η εκπομπή κόπηκε το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Μάριους φαν ντερ Φέεν
Ο Μάριους φαν ντερ Φέεν (λατινικό αλφάβητο : Maas van der Feen Full name: Marius "Maas" van der Feen ) (1 Φεβρουαρίου 1888 - 10 Μαρτίου 1973) ήταν Ολλανδός αθλητής της αντισφαίρισης.
Πρωταθλητής Ολλανδίας στο απλό το 1913, 1914, 1918 και 1924 και στο διπλό το 1913. Έπαιξε στο Γουίμπλετον το 1925 και το 1926 φτάνοντας τους προημιτελικούς του το 1925.
Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε με την Ολλανδία το 1933 όπου σε δύο αγώνες είχε δύο ήττες.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο απλό έχασε στον δεύτερο γύρο και στο διπλό με συμπαίκτη τον συμπατριώτη του Τζεράρντ Λίμπρουγκεν αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο από τους Λάντισλαβ Ζέλμα και Γιαν Κόζελουχ.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1931 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1931 πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Νικόλαος Παπανικολάου από την Ελλάδα για δεύτερη συνεχή φορά. Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε ο Στέβαν Μιόκοβιτς από τη Γιουγκοσλαβία και το χάλκινο ο Πάναγιοτ από τη Ρουμανία. Η Ελλάδα κέρδισε το αγώνισμα για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Έλαβαν μέρος 6 αθλητές από 4 χώρες.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, ώρα 15:50.
Βαθμολογία
Η επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ήταν: Βαθμολογικό σύστημα: 5-4-3-2-1 βαθμοί
Μετέχουσες χώρες
Στο αγώνισμα συμμετείχαν 6 αθλητές από 4 χώρες.
• 4
Πίνακας μεταλλίων (1929—1931)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1931.
Βασιλικά Αγίου Ιωάννη Κέρκυρας
Η Βασιλικά της τοπικής κοινότητας Αγίου Ιωάννη είναι πεδινός οικισμός 278 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 40-60 μέτρων, στο κέντρο του νησιού της Κέρκυρας, κοντά στις παραλίες τόσο της ανατολικής όσο και τις δυτικής ακτής. Βρίσκεται κοντά στο λιμάνι και το αεροδρόμιο αφού απέχει περίπου 9,5 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας. Μαζί με τους οικισμούς Αγία Τριάδα (192 κ.), Άγιος Ιωάννης (598 κ.) και Κουραμαδίτικα (72 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου (1140 κ.) της δημοτικής ενότητας Παρελίων του δήμου Κέρκυρας.
Τουρισμός
Πολύ κοντά βρίσκεται το «Υδάτινο Πάρκο Κέρκυρας» της Aqualand, που εκτείνεται σε 75.000 τ.μ. και συγκαταλέγεται στα πιό μεγάλα της Ευρώπης.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Για τα έτη από 1928 έως και 1991 η απογραφή αναφέρεται σε πραγματικό πληθυσμό και για τα 2001 και 2011 σε μόνιμο.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα μαζί με τους οικισμούς Αγία Τριάδα (192 κ.), Άγιος Ιωάννης (598 κ.) και Κουραμαδίτικα (72 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου (1140 κ.) της δημοτικής ενότητας Παρελίων του δήμου Κέρκυρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Πάπας Βενέδικτος Γ΄
Ο Πάπας Βενέδικτος Γ΄ διετέλεσε Πάπας Ρώμης μεταξύ των ετών 855 και 858.
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Βενέδικτου πριν εκλεγεί Πάπας. Μορφώθηκε και έζησε στη Ρώμη, όπου ήταν καρδινάλιος όταν εξελέγη Πάπας. Είχε αποκτήσει φήμη μορφωμένου και ταπεινού. Εξελέγη Πάπας μετά την άρνηση του Αδριανού, ο οποίος είχε καταρχήν εκλεγεί από κλήρο και λαό, να δεχτεί το Θρόνο. Ομάδα ισχυρών παραγόντων προωθούσε διαφορετικό υποψήφιο, τον Αναστάσιο. Η ομάδα αυτή αμφισβήτησε την εκλογή του Βενεδίκτου και εγκατέστησε Πάπα (Αντιπάπα) τον Αναστάσιο. Όμως, με την πίεση της κοινής γνώμης, υπερίσχυσε η εκλογή του Βενεδίκτου. Ο Λουδοβίκος Β΄ της Ιταλίας έπεισε τον Βενέδικτο να φερθεί με επιείκεια προς τους υποστηρικτές του Αναστάσιου. Το σχίσμα αυτό εξασθένισε την επιρροή των Αυτοκρατόρων επί των Παπών.
Αξιοσημείωτα
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα
Χρήστος Καψάλης (νομικός)
Ο Χρήστος Καψάλης (1851 - 1921) ήταν Έλληνας νομικός.
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και ήταν γιος του Αποστόλη Καψάλη. Καταγόταν από παλιά οικογένεια του Μεσολογγίου και ήταν εγγονός του ήρωα της επαναστάσεως, Χρήστου Καψάλη, δισέγγονος του Παναγιώτη Παλαμά καθώς και μακρινός ξάδελφος του Κωστή Παλαμά. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αρχικά ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Το 1882 διορίστηκε αντιεισαγγελέας, το 1903 αρεοπαγίτης και το 1911 πρόεδρος του Αρείου Πάγου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τον θάνατό του, το 1921. Κατά την διάρκεια του Εθνικού Διχασμού αρνήθηκε πρόταση του Σπυρίδωνος Λάμπρου να αναλάβει υπουργείο στην κυβέρνηση του τελευταίου.
Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο Δημήτρης Καψάλης, διπλωμάτης, ο οποίος διετέλεσε πρέσβης στη Ρώμη.
Πηγές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι του Αρείου Πάγου
Μονή Αγίου Αθανασίου Ζηγκοβίστης
Η Μονή Αγίου Αθανασίου Ζηκόβιστας ήταν μοναστήρι του 17ου αιώνα στο Νομό Καστοριάς. Σήμερα, διασώζεται μόνο το καθολικό της.
Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Σπήλιος (Ζηκόβιστα), Κερασώνα και Άγιος Ηλίας του νομού Καστοριάς και στη Δαμασκηνιά του νομού Κοζάνης και από το 1918 υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης.
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Καστοριάς, Φιλάρετο Βαφείδη, η Μονή Αγίου Αθανασίου Ζηκόβιστας χτίστηκε το 1629. Αυτό αναφερόταν σε δύο φιρμάνια που υπήρχαν στο μοναστήρι το 1900, όταν ο Μητροπολίτης επισκέφθηκε την Μονή, τα οποία όμως σήμερα δε σώζονται. Το 1747 η Μονή ανακαινίστηκε δια χειρός Παρθενίου, γεγονός που αναφερόταν σε πλάκα που υπήρχε στο μοναστήρι, και την οποία είδε ο Φιλάρετος, ούτε αυτή όμως σώζεται σήμερα. Υπήρχαν δε προφορικές μαρτυρίες, τις οποίες άκουσε ο Μητροπολίτης, ότι το μοναστήρι ήταν αρχικά χτισμένο σε άλλο σημείο. Το 1759 κτίστηκε το Μετόχι και το 1760 η βόρειος πλευρά. Η αγιογράφηση του καθολικού, που σώζεται σήμερα, έγινε το 1785 από τους Μιχαήλ Χιοναδίτη και Δημήτριο Μπορμουτζιώτη, σύμφωνα με την επιγραφή που υπάρχει στο υπέρθυρο, στο δυτικό τοίχο του καθολικού.
Το 1884 στο μοναστήρι υπήρχαν δώδεκα κελιά χωρητικότητας 120 ατόμων το δε μοναστήρι είχε εισόδημα 150 λίρες που διαχειριζόταν εξαμελής επιτροπή, επρόκειτο δηλαδή για ενοριακό μοναστήρι. Στην μονή λειτούργησε για δεκατρία χρόνια (από το 1872 μέχρι το 1885) σχολείο (δημοτικό και ημιγυμνάσιο).
Την νύχτα της 12ης Μαρτίου του 1905 κομιτατζήδες έβαλαν φωτιά στο μοναστήρι καθώς αποτελούσε ορμητήριο ελληνικών ανταρτικών ομάδων. Από τη φωτιά καταστράφηκαν οι στάβλοι με τα ζώα, αρκετά κελιά και το σχολείο με τη βιβλιοθήκη ενώ σώθηκε το καθολικό.
Το 1930 το μοναστήρι έγινε μετόχι του μοναστηριού της Αγίας Τριάδας, στο Βυθό Βοΐου και δύο χρόνια αργότερα μετόχι της Μονής της Παναγίας στο Μικρόκαστρο. Το 1931 η Μονή είχε στην ιδιοκτησία της, μεταξύ άλλων, 300 περίπου στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων και άλλα 300 στρέμματα με δέντρα. Το 1952 παραχωρήθηκε σε ακτήμονες μεγάλο μέρος της περιουσίας της.
Το 1976 ο ναός, που είναι το μόνο κτίσμα από το μοναστήρι που διασώζεται, χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο και έγιναν εργασίες για την αναστήλωση του. Στα πλαίσια αυτών των εργασιών κατασκευάστηκαν στον περίβολο κελιά για την φιλοξενία των επισκεπτών.
Αρχιτεκτονική
Το καθολικό είναι μονόκλιτη θολοσκέπαστη βασιλική. Ο κυρίως ναός έχει διαστάσεις 4μ. 8 εκ. Χ 4μ. 50 εκ. ενώ ο νάρθηκας 4μ. 18 εκ. Χ 4μ. 57 εκ. Και στα δύο τμήματα του ναού υπάρχουν τυφλοί θόλοι. Η στέγη του κτιρίου είναι δίριχτη και είναι καλυμμένη με σχιστόλιθους. Η τοιχοποιία αποτελείται από λιθοδομή και οι τοίχοι είναι επιχρισμένοι με πολύ αρμολόγημα. Η είσοδος του ναού βλέπει δυτικά.
Αγιογράφηση
thumb|right|300px|Παναγία πλατυτέρα ή Ύμνος της Παναγίας επί σοι Χαίρει από το θόλο του ναού Οι αγιογράφοι του ναού, Μιχαήλ Χιοναδίτης και Δημήτριος Μπορμουτζιώτης κατάγονταν από τους Χιονάδες και το Μπουρμουτσικό (σημ. Επταχώρι) αντίστοιχα. Ο πρώτος αγιογράφησε και τον ναό του Αγίου Αχίλλειου, στον Πεντάλοφο και το καθολικό της μονής της Αγίας Τριάδας στο Βυθό Βοΐου.
Το καθολικό της Μονής του Αθανασίου Ζηκόβιστας είχε αγιογραφηθεί και πριν το 1785 και πάνω στις παλιές αγιογραφίες, αφού έγινε επίχριση με ασβεστοκονίαμα, φιλοτεχνήθηκαν οι αγιογραφίες που διασώζονται σήμερα.
Από εικονογραφική άποψη ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διακοσμημένες επιφάνειες του εικονογραφικού προγράμματος (σύνολο αγιογραφικών παραστάσεων) και στη κάτω ζώνη οι ολόσωμοι άγιοι και οι δυο κτήτορες μοναχοί του ναού. Στο νάρθηκα υπάρχει επιγραφή που σώζεται μέχρι σήμερα:
Τόσο στον κυρίως ναό όσο και στο νάρθηκα οι αγιογραφίες είναι ζωγραφισμένες σε τρεις ζώνες. Στον κυρίως ναό στην πρώτη ζώνη υπάρχουν ζωγραφισμένοι ολόσωμοι άγιοι ενώ στη δεύτερη σε προτομή, τα λεγόμενα στηθάρια. Στην τελευταία είναι ζωγραφισμένη η Κοίμηση της Θεοτόκου, ο Χριστός που οδηγείται στο Σταυρό, η Σταύρωση και ο Επιτάφιος Θρήνος. Στον νάρθηκα υπάρχουν αγιογραφίες του Χριστού, της Παναγίας Βρεφοκρατούσας, διαφόρων αγίων και προφητών, καθώς και σκηνές από την τιμωρία στην κόλαση. Υπάρχουν επίσης εικόνες των ιερομονάχων Ανανία και Ιακώβου με έξοδα των οποίων έγινε η αγιογράφηση.
Πηγές
Κατηγορία:Μονές του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Μεταβυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Θέμης Βάγγης
Ο Θέμης Βάγγης (γεν. 1 Αυγούστου 1956 ) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή.
Αγωνίσθηκε επί σειρά ετών στις ομάδες του Π.Α.Ο. Ρουφ, του Παναθηναϊκού, του Ατρομήτου Αθηνών, του Α.Ο. Αιγάλεω, του Άρη Θεσσαλονίκης (26 συμμετοχές/ 1 γκολ), του Βύζαντα Μεγάρων κ.α..
Ήταν ταλαντούχος ντριμπλέρ και διεμβολιστής, ενώ ξεχώριζε για το ιδιαίτερό του αγωνιστικό στυλ κάτι που τον καθιέρωσε στη συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων ως έναν από τους πιο χαρισματικούς παίκτες που πέρασαν τόσο από τα Ελληνικά όσο και τα Ευρωπαϊκά γήπεδα, αφού φορώντας τη φανέλα του Άρη συμμετείχε σε αγώνες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1979-80, με ξεχωριστή επιτυχία. Τα τελευταία χρόνια μένει μόνιμα στη Σύρο.
Παραπομπές
Βαγγης Θεμης Βαγγης Θεμης Βαγγης Θεμης Βαγγης Θεμης Βαγγης Θεμης Βαγγης Θεμης Βαγγης Θεμης
Μουλέν Ρουζ: Λα Γκουλύ
Το Μουλέν Ρουζ: Λα Γκουλύ (Moulin Rouge: La Goulue) είναι αφίσα του Γάλλου καλλιτέχνη Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ. Είναι μια έγχρωμη λιθογραφία από το 1891, πιθανόν εκτυπωμένη σε περίπου 3.000 αντίγραφα, διαφημίζοντας τις διάσημες χορεύτριες Λα Γκουλύ και Βαλεντίν "Χωρίς κόκαλα" καθώς και τη νέα Παρισινή αίθουσα χορού Μουλέν Ρουζ. Αν και τα περισσότερα αντίγραφα ελήφθησαν ως διαφημιστικά πόστερ και χάθηκαν, τα διασωθέντα αντίγραφα βρίσκονται τώρα στην συλλογή του Μουσείου Τέχνης της Ινδιανάπολης και σε πολλούς άλλους οργανισμούς.
Περιγραφή
Η Μουλέν Ρουζ: Λα Γκουλύ είναι μια τολμηρή λιθογραφία τεσσάρων χρωμάτων που απεικονίζει τη διάσημη χορεύτρια του χορού καν-καν Λα Γκουλύ καθώς και την ευλύγιστη παρτενέρ της Βαλεντίν "Χωρίς κόκαλα", που δημιουργήθηκε για να διαφημίσει το δημοφιλές γαλλικό κλαμπ, Μουλέν Ρουζ. Η παρουσία του κοινού έχει περιοριστεί με την απεικόνιση σιλουέτων, προκειμένου να επικεντρωθεί η προσοχή στις χορεύτριες και να επικαλεστεί την ιαπωνική τέχνη που ήταν τότε στη μόδα. Η τριπλή επανάληψη του ονόματος του κλαμπ εφιστά την προσοχή προς τα κάτω στο κεντρικό πρόσωπο της αφίσας, την ίδια την Λα Γκουλύ. Τα κάτασπρα μεσοφόρια της, που απεικονίζονται με λίγες γραμμές πάνω στο λευκό χαρτί, αποτελούν την επιτομή του τολμηρού απλοϊκού στυλ του Τουλούζ-Λωτρέκ, μια απότομη διακοπή από τις συνηθισμένες αφίσες με βαρύ κείμενο της εποχής.
Ιστορικές πληροφορίες
Το Μουλέν Ρουζ είχε ανοίξει δύο χρόνια νωρίτερα, το 1889 και αμέσως καθιερώθηκε ως ορόσημο της Μονμάρτρης. Φημιζόταν για την ελαστικότητα των νεαρών χορευτριών του, τόσο σωματικά όσο και ηθικά. Οι αστυνομικοί έκαναν περιοδικούς ελέγχους για να διασφαλίσουν ότι όλες φορούσαν εσώρουχα. Ωστόσο, η αφίσα του Jules Chéret που διαφήμιζε τις απολαύσεις του κλαμπ ήταν σχετικά υποτονική και έτσι ο σκηνοθέτης Τσάρλς Ζίντλερ προσέλαβε τον νεαρό (μόλις 27 ετών) Τουλούζ-Λωτρέκ για να δημιουργήσει μια πιο ζωντανή αφίσα.