cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρούμαν Καπότε
Βιογραφία
Το Νοέμβριο του 1959, η είδηση για τέσσερις ανεξήγητους φόνους των μελών μίας οικογένειας στο Κάνσας προκάλεσε το ενδιαφέρον του Καπότε, ο οποίος ξεκίνησε μία παρατεταμένη έρευνα του γεγονότος, που θα του παρείχε τη βάση για το επόμενο μυθιστόρημά του, με τίτλο Εν ψυχρώ. Σημαντική βοήθεια κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της έρευνας, πρόσφερε η συγγραφέας και παιδική φίλη του, Χάρπερ Λι, η οποία ταξίδεψε μαζί του στον τόπο του εγκλήματος και καλλιέργησε σχέσεις με την τοπική κοινωνία προκειμένου να εκμαιεύσουν πληροφορίες, μέσα από προσωπικές συνεντεύξεις. Το Εν Ψυχρώ ολοκληρώθηκε το 1966 και αποτέλεσε κατά πολλούς το πλέον πετυχημένο έργο του, τόσο εμπορικά όσο και καλλιτεχνικά. Ο ίδιος ο Καπότε, επιθυμούσε να δημιουργήσει ένα νέο είδος λογοτεχνίας, το οποίο θα συνδύαζε τις καθιερωμένες λογοτεχνικές μεθόδους με τη δημοσιογραφικού τύπου εξιστόρηση ενός πραγματικού γεγονότος.
Ρουρ
Περιγραφή και Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, δύο από τα φράγματα πάνω στον Ρουρ, το Φράγμα Μένε και το Φράγμα Σόρπε ήταν στόχοι της "Επιχείρηση Τιμωρία" (Operation Chastise), κατά την οποία σχεδιάστηκαν ειδικές βόμβες με σκοπό να ανατιναχτούν τα φράγματα και να πλημμυρίσει η κοιλάδα, με την ελπίδα να πληγούν σοβαρά οι γερμανικές βιομηχανίες στην περιοχή. Η ιστορία αυτή είναι καταγεγραμμένη σε βιβλίο του 1951 αλλά έγινε ευρύτερα γνωστή από την ταινία "Τhe Dam Busters" του 1951. μικρογραφία|Η Λεκάνη απορροής του Ρουρ
Τρούμαν Καπότε
Βιογραφία
Η έκδοση του Εν Ψυχρώ συνοδεύθηκε από ένα πολυδιαφημισμένο πάρτι που διοργάνωσε ο Καπότε στις 28 Νοεμβρίου του 1966, το οποίο αναγνωρίζεται ως ένα ιδιαίτερο γεγονός της δεκαετίας του 1960. Από την αρχή της σταδιοδρομίας του, ο Καπότε είχε καλλιεργήσει σχέσεις με άλλους συγγραφείς και καλλιτέχνες, προσωπικότητες της υψηλής κοινωνίας, αλλά και διεθνείς διασημότητες, προκαλώντας συχνά την προσοχή των μέσων ενημέρωσης για την ταραχώδη κοινωνική του ζωή, καθώς και τη δηλωμένη ομοφυλοφιλία του.
Επόμενο λογοτεχνικό έργο του Καπότε αποτέλεσε το - ημιτελές τελικά - μυθιστόρημα Όταν οι προσευχές εισακούονται (Answered Prayers), όπου επιχείρησε να περιγράψει τη ζωή των πλούσιων και διάσημων φίλων του. Απόσπασμα του έργου δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Esquire το 1975, προκαλώντας την αντίδραση αρκετών φίλων του Καπότε, γιατί αποκάλυπτε προσωπικά στοιχεία.
Ρουρ
Λίμνες
Υπάρχουν πέντε δεξαμενές στον ποταμό, που χρησιμοποιούνται συχνά για δραστηριότητες ανάπαυσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Ρήνου
Τρούμαν Καπότε
Βιογραφία
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του απομονώθηκε, πιθανώς εξαιτίας της απόρριψης πολλών φίλων του και υιοθέτησε μία άκρως εκκεντρική συμπεριφορά στις δημόσιες εμφανίσεις του, ενδεχομένως απόρροια του αλκοολισμού και της κατάχρησης άλλων ναρκωτικών ουσιών. Το τελευταίο λογοτεχνικό έργο του, που δημοσιεύθηκε ενώ βρισκόταν στη ζωή, ήταν η συλλογή διηγημάτων Μουσική για χαμαιλέοντες (Music for Chameleons), το 1980.
Πέθανε στις 25 Αυγούστου 1984, ύστερα από υπερβολική δόση χαπιών, σε ηλικία 59 ετών. Ο θάνατός του συνέβη στην οικία της φίλης του, Τζοάν Κάρσον, πρώην συζύγου του Τζόνυ Κάρσον, στις τηλεοπτικές εκπομπές του οποίου ήταν συχνά καλεσμένος ο Καπότε.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου 2016 οι στάχτες του Τρούμαν Καπότε δημοπρατήθηκαν και παραδόθηκαν σε ανώνυμο πλειοδότη από το Λος Άντζελες, έναντι 43.750 δολαρίων. Οι στάχτες είχαν μείνει «αδέσποτες» μετά τον θάνατο της Τζοάν Κάρσον, που τις διατηρούσε σε δοχείο στο σπίτι της από το 1984.
Κινηματογράφος
Έργα του Καπότε μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο. Αρχικά το μυθιστόρημα Πρόγευμα στο Τίφανις, το 1961, σε σκηνοθεσία του Μπλέικ Έντουαρντς και με πρωταγωνίστρια την Όντρεϊ Χέπμπορν. Θεωρείται πως ο Καπότε δεν ενέκρινε τις αλλαγές του σεναρίου της ταινίας σε σχέση με το βιβλίο. Το μυθιστόρημα Εν Ψυχρώ μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1967, σε σκηνοθεσία του Ρίτσαρντ Μπρουκς, ενώ σκηνοθετήθηκε το 1996 και από τον Τζόναθαν Κάπλαν ως τηλεοπτική σειρά. Το 2005 προβλήθηκε η βιογραφική ταινία Truman Capote (Capote) σε σκηνοθεσία του Μπένετ Μίλερ, με θέμα την περίοδο έρευνας και συγγραφής για το Εν Ψυχρώ.
Ο Καπότε συμμετείχε ακόμα στη συγγραφή του σεναρίου της ταινίας Πιο Δυνατός απ' τον Διάβολο (Beat the Devil, 1953) ενώ εμφανίστηκε ως ηθοποιός στις ταινίες Πρόσκληση σε γεύμα από έναν υποψήφιο δολοφόνο (1976), σε σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Μουρ και σενάριο του Νιλ Σάιμον και Ο Νευρικός Εραστής (1977) του Γούντι Άλεν, όπου υποδύεται τον σωσία του εαυτού του, σε έναν μικρό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
35px Ο Καπότε σε ανάγνωση του Christmas Memory (αρχείο ήχου)
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Toyota Tundra
Η τρίτη γενιά του Toyota Tundra είναι διαθέσιμη και σε υβριδική εκδοχή. Άλλα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν αυτόματο διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης και ενσωματωμένη δορυφορική πλοήγηση. Το Toyota Tundra ήταν το truck (όπως ονομάζονται στις ΗΠΑ τα pick-up) της χρονιάς του αμερικανικού περιοδικού Motor Trend για τα έτη 2000 και 2008.
Από το 2004 και κάθε χρόνο διαρκώς, μια αγωνιστική εκδοχή του Toyota Tundra λαμβάνει μέρος και στο ράλλυ NASCAR.
Πωλήσεις στη Βόρεια Αμερική
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Tundra Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Πρόβλημα απόφασης
μικρογραφία|249x249εσ|Ένα πρόβλημα απόφασης έχει μόνο δύο πιθανές εξόδους, ναι ή όχι  (ή εναλλακτικά, 1 ή 0) για κάθε πιθανή είσοδο. Στη θεωρία υπολογισιμότητας και τη θεωρία πολυπλοκότητας, ένα πρόβλημα απόφασης είναι ένα ερώτημα σε κάποιο τυπικό σύστημα που επιδέχεται μιας ναι ή όχι απάντησης, ανάλογα με τις τιμές κάποιων παραμέτρων εισόδου. Τα προβλήματα απόφασης εμφανίζονται συνήθως σε μαθηματικά ερωτήματα αποκρισιμότητας (αποφασισιμότητας), δηλαδή ερωτήματα σχετικά με την ύπαρξη ή μη κάποιας συστηματικής μεθόδου για να προσδιοριστεί αν κάποιο αντικείμενο υπάρχει ή αν ανήκει σε κάποιο σύνολο· κάποια από τα πιο σημαντικά προβλήματα των μαθηματικών είναι μη αποκρίσιμα (μη αποφασίσιμα).
Για παράδειγμα, το ακόλουθο πρόβλημα: «δοθέντων δύο αριθμών x και y, διαιρεί τέλεια ο x τον y;» είναι ένα πρόβλημα απόφασης. Η απάντηση μπορεί να είναι είτε «ναι» είτε «όχι», και εξαρτάται από τις τιμές των x και y. Μια μέθοδος για την επίλυση τέτοιου προβλήματος, δοσμένης με τη μορφή αλγορίθμου, αποκαλείται διαδικασία απόφασης. Μια διαδικασία απόφασης για το παραπάνω πρόβλημα θα έδινε τα βήματα εκείνα για να διαπιστώσουμε αν ο x διαιρεί τέλεια τον y, δοσμένων των x και y. Ένας τέτοιος αλγόριθμος είναι η μακρά διαίρεση, που διδάσκεται σε πολλά σχολεία. Αν το υπόλοιπο είναι ίσο με μηδέν, τότε η απάντηση στο πρόβλημα είναι «ναι», σε αντίθετη περίπτωση είναι «όχι». Ένα πρόβλημα απόφασης που δύναται να επιλυθεί με κάποιον αλγόριθμο, όπως στο παράδειγμα, αποκαλείται αποκρίσιμο (ή αποφασίσιμο).
Ο τομέας της υπολογιστικής πολυπλοκότητας κατηγοριοποιεί τα αποκρίσιμα προβλήματα απόφασης με κριτήριο τη δυσκολία επίλυσής τους. Υπό αυτή την έννοια, το «δύσκολο» ορίζεται βάσει των υπολογιστικών πόρων που απαιτεί ο πιο αποδοτικός αλγόριθμος για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Παράλληλα, ο τομέας της θεωρίας υπολογισιμότητας κατηγοριοποιεί τα μη αποκρίσιμα προβλήματα απόφασης με το βαθμό Turing, ο οποίος αποτελεί ένα μέτρο της μη υπολογισιμότητας που είναι εγγενής σε οποιαδήποτε λύση. Μια στενά συνδεδεμένη κατηγορία των προβλημάτων απόφασης αποτελούν τα προβλήματα συνάρτησης, τα οποία απαιτούν μια πιο περίπλοκη λύση από ένα απλό «ναι» ή «όχι». Ένα αντίστοιχο παράδειγμα προβλήματος είναι το εξής: «δοθέντων δύο αριθμών x και y, ποιο είναι το αποτέλεσμα του x διαιρούμενου με το y;». Τα προβλήματα απόφασης συνδέονται επίσης με τα προβλήματα βελτιστοποίησης, τα οποία απαιτούν τη βέλτιστη λύση για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Υπάρχουν πρότυπες τεχνικές για το μετασχηματισμό προβλημάτων συνάρτησης σε βελτιστοποίησης, και το αντίστροφο, οι οποίες δεν αλλάζουν ιδιαίτερα την υπολογιστική δυσκολία των προβλημάτων. Για το λόγο αυτό, η έρευνα στη θεωρία υπολογισιμότητας και πολυπλοκότητας έχει επικεντρωθεί κυρίως στα προβλήματα απόφασης.
Ορισμός
Ένα πρόβλημα απόφασης είναι μία οποιαδήποτε ερώτηση σε κάποιο άπειρο σύνολο εισόδων, που απαντάται με «ναι» ή «όχι». Εξαιτίας αυτού, είθισται να ορίζουμε ισοδύναμα το πρόβλημα απόφασης ως: το σύνολο των εισόδων για τα οποία το πρόβλημα επιλύεται με «ναι».
Αυτές οι είσοδοι μπορεί να είναι φυσικοί αριθμοί, ή ακόμη και τιμές οποιουδήποτε είδους, όπως συμβολοσειρές στο δυαδικό αλφάβητο {0,1} ή κάποιο άλλο πεπερασμένο σύνολο συμβόλων. Το υποσύνολο των εισόδων για τα οποία το πρόβλημα επιλύεται με «ναι» αποτελεί μια τυπική γλώσσα και συχνά τα προβλήματα απόφασης ορίζονται κατ' αυτό τον τρόπο ως τυπικές γλώσσες.
Εναλλακτικά, χρησιμοποιώντας κάποια κωδικοποίηση όπως η Γκεντελοποίηση, οποιαδήποτε συμβολοσειρά μπορεί να κωδικοποιηθεί σε κάποιον φυσικό αριθμό, κι έτσι τελικά το πρόβλημα απόφασης να οριστεί ως υποσύνολο των φυσικών αριθμών.
Παραδείγματα
Ένα κλασικό παράδειγμα αποκρίσιμου προβλήματος απόφασης είναι το σύνολο των πρώτων αριθμών. Είναι δυνατό να αποφασίσουμε αποτελεσματικά εάν κάποιος δοσμένος φυσικός αριθμός είναι πρώτος, ελέγχοντας κάθε πιθανό τετριμμένο παράγοντα. Αν και υπάρχουν πολύ πιο αποδοτικές μέθοδοι για τον έλεγχο πρώτων, η ύπαρξη οποιασδήποτε αποτελεσματικής μεθόδου είναι αρκετή για να αποδείξουμε την αποκρισιμότητα.
Ισοδυναμία με προβλήματα συνάρτησης
Ένα πρόβλημα συνάρτησης αποτελείται από μια μερική συνάρτηση f. Άτυπα, το πρόβλημα είναι ο υπολογισμός των τιμών της f στις εισόδους για τις οποίες ορίζεται.
Κάθε πρόβλημα συνάρτησης μπορεί να μετασχηματιστεί σε πρόβλημα απόφασης, αφού το τελευταίο αποτελεί ουσιαστικά το γράφο της αντίστοιχης συνάρτησης (Ο γράφος μιας συνάρτησης f είναι το σύνολο των ζευγών (x,y) για τα οποία f(x) = y). Αν το πρόβλημα απόφασης είναι αποτελεσματικά επιλύσιμο, τότε το ίδιο θα είναι και το αντίστοιχο πρόβλημα συνάρτησης. Όμως αυτή η μετατροπή δε διατηρεί την υπολογιστική πολυπλοκότητα. Για παράδειγμα, είναι πιθανό ο γράφος μιας συνάρτησης να είναι αποκρίσιμος σε πολυωνυμικό χρόνο (στην οποία περίπτωση ο χρόνος εκτέλεσης υπολογίζεται ως συνάρτηση του ζεύγους (x,y)) ενώ η συνάρτηση να μην είναι υπολογίσιμη σε πολυωνυμικό χρόνο (της οποίας ο χρόνος εκτέλεσης υπολογίζεται ως συνάρτηση μόνο του x). Μια συνάρτηση με αυτή την ιδιότητα είναι η f(x) = 2x.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία υπολογισιμότητας Κατηγορία:Υπολογιστικά προβλήματα
Μποταφόγκο Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΣΠ)
Η Μποταφόγκο Φουτεμπόλ Κλούμπε είναι μια βραζιλιάνικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ribeirão Preto. Ιδρύθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1918. Έδρα της ομάδας είναι το Santa Cruz, χωρητικότητας 5000 θεατών. Συμμετέχει στην Campeonato Brasileiro Série D.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918 Κατηγορία:Μποταφόγκο Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΣΠ) Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας
Γέφυρα Ιμπάμπα
Η Γέφυρα Ιμπάμπα είναι σημαντική σιδηροδρομική γέφυρα, η οποία ευρίσκεται στο Κάιρο της Αιγύπτου κατά μήκος του Ποταμού Νείλου. Ευρίσκεται σε απόσταση περίπου 935 χιλιομέτρων καθοδικά από το Φράγμα του Ασουάν. Η Γέφυρα Ιμπάμπα είναι σήμερα η μοναδική σιδηροδρομική γέφυρα πάνω από το Νείλο στο Κάιρο. Η σημερινή μορφή της γέφυρας χτίστηκε μεταξύ του 1912 και του 1924 από την βελγική εταιρεία Baume-Marpent. Η πρώτη εκδοχή της γέφυρας ανεγέρθηκε το 1891 και σχεδιάστηκε ώστε να επιτρέπει στους σιδηροδρόμους να διασχίζουν τον Νείλο προς τα δυτικά και τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Γκίζας.
Παραπομπές
Ιμπαμπα, Γεφυρα
Γλώσσα Μπίλι
Η γλώσσα Μπίλι (Μπίλι: भीली) είναι δυτική Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται στη δυτικο-κεντρική Ινδία, στην περιοχή ανατολικά του Αχμενταμπάντ. Άλλα ονόματα για τη γλώσσα περιλαμβάνουν τα Μπαγκόρια και Μπιλμπόλι. Αρκετές ποικιλίες ονομάζονται Γκαράσια. Αποτελεί μέρος των γλωσσών Μπιλ, οι οποίες σχετίζονται με τα Γκουτζαρατικά και τα Ρατζαστανικά. Η γλώσσα γράφεται με το αλφάβητο Ντεβαναγκάρι.
Οι Ναχάλι (Κάλτο) και Χαντέσι είναι οι κύριες διάλεκτοι της γλώσσας Μπίλι. Ο όρος Μπίλι προέρχεται από τη λέξη Βιλ, η οποία είναι Δραβιδικής προέλευσηςκαι σημαίνει τόξο, που αναφέρεται στους ανθρώπους Μπόου.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Κορράδος της Λωρραίνης
Ο Κορράδος της Λωρραίνης ή Κορράδος ο Ερυθρός (Conrad le Roux, 922 - 10 Αυγούστου 955) μέλος του Οίκου των Σαλίων και προπάτορας της δυναστείας ήταν δούκας της Λωρραίνης (944 - 953). Ο Κορράδος ο Ερυθρός ήταν γιος του Βέρνερ Ε΄ των Σαλίων κόμητος του Νεζώ, του Σπάιερ και του Βορμς τον οποίο διαδέχθηκε και της Χίχας κόρης του Μπούρχαρτ Β΄ της Σουαβίας και της συζύγου του Ρεγκελίντας της Ζυρίχης. Η καταγωγή του πατέρα του είναι άγνωστη, ήταν το πρώτο ιστορικό μέλος της δυναστείας γιος του Βέρνερ Δ΄ και μιας ανώνυμης αδελφής του Κορράδου Α΄ της Γερμανίας.
Δούκας της Λωρραίνης
Ο Κορράδος της Λωρραίνης εμφανίζεται για πρώτη φορά διάδοχος του πατέρα του στην Ρηνική Φρανκονία και σε περιοχές στην δεξιά όχθη του Ρήνου (941), μετέφερε την κατοικία του στην Βορμς και συγκρούστηκε με τον αρχιεπίσκοπο Φρειδερίκο του Μάιντς για την κυριαρχία στην Ρηνική Φρανκονία. Οι Σάλιοι κόμητες επεκτάθηκαν στην Φρανκονία, ο Οίκος των Κορραδιδών αντίθετα άρχισε να πέφτει όταν πέθανε ο Κορράδος Α΄ (918) και ανέβηκε στον θρόνο ο Οίκος των Οθωνιδών. Ο μικρότερος αδελφός του Κορράδου Α΄ Έμπερχαρντ της Φραγκονίας τον διαδέχθηκε στο Δουκάτο της Φρανκονίας, κυβέρνησε για κάποιο διάστημα και την Λοθαριγγία. Ενώθηκε ωστόσο μαζί με τον Γιλβέρτο της Λωρραίνης σε επανάσταση εναντίον του Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και σκοτώθηκε στην Μάχη του Άντερναχ (939).
Την Λοθαριγγία κληρονόμησε ο μικρότερος αδελφός του Όθων Α΄ Ερρίκος Α΄ της Βαυαρίας, ο Κορράδος παρέμεινε πάντα πιστός στον αυτοκράτορα, έγινε αντιβασιλεύς της Φρανκονίας μετά τον θάνατο του Έμπερχαρντ, ίσως να πήρε και τον δουκικό τίτλο. Ο βασιλιάς της Δυτικής Φραγκίας Λουδοβίκος Δ΄ της Γαλλίας διεκδίκησε την Λοθαριγγία αλλά ο Κορράδος τον απέτρεψε, αποκάλυψε επίσης στον Όθων Α΄ συνωμοσία εναντίον της ζωής του από τον μικρότερο αδελφό του Ερρίκο Α΄ (941). Σαν ανταμοιβή παρέλαβε την Λοθαριγγία (944), η τοπική αριστοκρατία ήθελε να τον διώξει αλλά παρέμεινε χάρη στην υποστήριξη του αυτοκράτορα. Παντρεύτηκε σε τρία χρόνια την Λιούτγκαρτ της Σαξονίας (πέθανε το 953) μια από τις κόρες του Όθων Α΄ με την πρώτη σύζυγο του Έντγκυθ, της κόρης του Άγγλου βασιλιά Εδουάρδου του Πρεσβύτερου, απέκτησαν έναν γιο τον Όθων Α΄ της Καρινθίας (948).
Σύγκρουση με τον αυτοκράτορα
Ο Κορράδος της Λωρραίνης έδειξε τις ικανότητες του όταν συνόδευσε τον Όθων Α΄ στο Βασίλειο της Ιταλίας και ξεκίνησε διαπραγματεύσεις, ο Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας εμφανίστηκε στην Δίαιτα του Άουγκσμπουργκ και δήλωσε την υποταγή του (952). Ο Κορράδος εξαπατήθηκε ωστόσο από τον αυτοκράτορα όταν παραχώρησε την κομητεία της Βερόνας στον αδελφό του Ερρίκο. Την επόμενη χρονιά ο Κορράδος ενώθηκε σε επανάσταση με τον κουνιάδο του Λιούντολφ της Σουηβίας εναντίον του αυτοκράτορα, ο Όθων Α΄ εξοργίστηκε έντονα με την συμπεριφορά του γαμπρού του, η επανάσταση εξαπλώθηκε αλλά συνετρίβη όταν αντιμετώπισε τις Ουγγρικές δυνάμεις. Στην Δίαιτα του Φρίτσλαρ που ακολούθησε ο Κορράδος και ο Λιούντολφ στερήθηκαν τα δουκάτα τους, την Λοθαριγγία πήρε ο μικρότερος αδελφός του Όθων αρχιεπίσκοπος Μπρούνο ο Μέγας και ο Κορράδος εκδιώχθηκε από τους ευγενείς.
Θάνατος σε μάχη
Η οικογένεια των Σαλίων συμφιλιώθηκε σύντομα με τον Όθωνα, ο Κορράδος ξαναπήρε τα εδάφη του αλλά δεν αποκαταστάθηκε ποτέ στον δουκικό τίτλο, αργότερα (954) συμμετείχε σε εκστρατεία εναντίον των Ουκρανών. Ο Κορράδος ο Ερυθρός έπεσε στην "μάχη του Λέχφελντ" κοντά στο Άουγκσμπουργκ εναντίον των Μαγυάρων (955), σύμφωνα με τον χρονικογράφο του :
"Ο δούκας Κορράδος ο κορυφαίος στην μάχη, εξαντλημένος από την ζέστη έσκυψε να χαλαρώσει την πανοπλία του, ένα βέλος τον χτύπησε στον λαιμό και έπεσε νεκρός".
Το σώμα του Κορράδου μεταφέρθηκε από τον γιο του Όθων στην Βορμς και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό της πόλης, ο τρόπος ταφής ήταν αντίστοιχος με αυτόν των επισκόπων και των βασιλέων, δισέγγονος του ήταν ο Κορράδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Λωρραίνης Κατηγορία:Δούκες της Λοθαριγγίας Κατηγορία:Οίκος των Σαλίων
Στεγαστική φούσκα (ΗΠΑ)
Τον Οκτώβριο 2007, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ αποκάλεσε την εκραγείσα στεγαστική φούσκα "το σημαντικότερο κίνδυνο για την οικονομία μας."
Αναφορές
Κατηγορία:Οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών
Νήριτος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νήριτος είναι γνωστός ένας Ιθακήσιος, γιος του Πτερελάου και αδελφός του Ίθακου και του Πολύκτορα. Σύμφωνα με τη μυθική παράδοση, το βουνό της Ιθάκης Νήριτος πήρε το όνομά του από τον Νήριτο. Ο Νήριτος αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου (ραψωδία ρ, στίχος 207) ως ένας από τους τρεις δημιουργούς (οι άλλοι δύο ήταν οι αδελφοί του) της χτιστής βρύσης που βρισκόταν κοντά στην πρωτεύουσα του νησιού, από όπου υδρεύονταν οι κάτοικοι.
Πηγές
Νηριτος Νηριτος
Χέντρικ τερ Μπρούγκεν
Βιογραφία
Δεν έχουν εντοπιστεί γραπτές αναφορές στον τερ Μπρούγκεν κατά τη διάρκεια του βίου του. Πατέρας του ήταν ο Γιαν Έγκμπερς τερ Μπρούγκεν από το Οφεράισσελ, που μετακόμισε στην Ουτρέχτη, όπου ονομάστηκε γραμματέας στο δικαστήριο της πόλης από τον πρίγκηπα της Οράγγης Γουλιέλμο τον Σιωπηλό. Νυμφεύτηκε την Σοφία Ντιρκς (Sophia Dircx) και το 1588 έγινε δικαστικός κλητήρας στο Επαρχιακό Συμβούλιο της Ολλανδίας στη Χάγη, όπου και γεννήθηκε ο Χέντρικ.
Η παλαιότερη σύντομη αναφορά στον ζωγράφο είναι στο βιβλίο Het Gulden Cabinet του Κορνέλις ντε Μπι (1661), όπου εσφαλμένα αναφέρεται ως "Φερμπρούγκεν" (Verbrugghen). Μια ακόμη σύντομη αναφορά του υπάρχει στο βιβλίο - λεξικό τέχνης Teutsche Academie του Γιοάχιμ φον Σάντραρτ (Joachim von Sandrart), όπου αναφέρεται ως "Φέρμπρουχ" (Verbrug). Από αυτό μαθαίνουμε ότι σπούδασε ζωγραφική με τον μανιεριστή ζωγράφο Άμπραχαμ Μπλούμερτ (Abraham Bloemaert). Ο Σάντραρστ αναφέρει για τον τερ Μπρούγκεν ότι "εκφράζει βαθιές αλλά μελαγχολικές σκέψεις με το έργο του".
Από αυτή την αβέβαιη βάση, ο γιος του καλλιτέχνη Ρίχαρντ τερ Μπρούγκεν προσπάθησε να αποκαταστήσει τη φήμη του πατέρα του ως ζωγράφου στις αρχές του 18ου αιώνα. Εξασφάλισε μια επιστολή, με ημερομηνία 17 Απριλίου 1707 από τον διακεκριμένο ζωγράφο πορτρέτων Άντριεν φαν ντερ Βερφ (Adriaen van der Werff) από το Ρόττερνταμ, στην οποία εξέφραζε την εκτίμησή του για το έργο του Χέντρικ. Αργότερα το ίδιο έτος, στις 5 Αυγούστου 1707, ο Ρίχαρντ παρουσίασε στο κυβερνητικό συμβούλιο του Ντέβεντερ τέσσερις πίνακες με τους "Ευαγγελιστές" για να αναρτηθούν στο Δημαρχείο της πόλης, ως μόνιμο μνημείο για τον πατέρα του.
Ένα χαρακτικό, το οποίο πιθανότατα ανατέθηκε από τον Ρίχαρντ τερ Μπρούγκε στον Πίτερ Μπόνταρτ, βασισμένο σε παλαιότερο σχέδιο του Χέραρντ Χουτ τοποθετήθηκε γύρω στα 1708. Εμφανίζει ένα ιδεατό πορτρέτο του Χέντρικ, το οικογενειακό οικόσημο και χαραγμένη επιγραφή, η οποία σημαίνει: Γεννημένος στο Οφεράισσελ το 1588, ταξίδεψε από την Ουτρέχτη στη Ρώμη και δέκα χρόνια αργότερα επέστρεψε στην Ουτρέχτη, νυμφεύτηκε εκεί, έζησε εκεί διακεκομμένα και απεβίωσε την 1η Νοεμβρίου 1629, σε ηλικία 42 ετών. Ήταν μεγάλος και διάσημος ζωγράφος ιστορικών σκηνών με μορφές ίδιου μεγέθους με το πραγματικό, με ιταλικό ύφος και τόσο ανώτερος από τους άλλους που ο διάσημος Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς ταξιδεύοντας στην Ολλανδία διακήρυξε ότι όταν ήρθε στην Ουτρέχτη βρήκε μόνον ένα ζωγράφο, τον Henricus ter Brugghen. ''G. Hoet del. P. Bodart, fec''.
Ο Κορνέλις ντε Μπι στο έργο του Spiegel vande Verdrayde Werelt (= Κόσμος ανεστραμμένος στον καθρέφτη) του 1708 και ο Άρνολντ Χαουμπράκεν στο έργο του De Groote Schouburgh (= Το μέγα θέατρο των Ολλανδών ζωγράφων, 1718 - 1721), έγραψαν βιογραφίες αναπαράγοντας τον ισχυρισμό του Ρίχαρντ ότι ο ζωγράφος είχε συναντήσει τον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς στη Ρώμη και είχε, επίσης, εργαστεί και στη Νάπολι.
Απεβίωσε στην Ουτρέχτη την 1η Νοεμβρίου 1629, πιθανόν θύμα της πανώλους. Η οικογένεια ζούσε τότε στο χωριό Σνίππενφλουχτ (Snippenvlucht). Το τελευταίο παιδί του, από τα οκτώ, ο Χέννικχεν (Hennickgen) γεννήθηκε τέσσερις μήνες αργότερα, στις 14 Μαρτίου 1630.
Έργο και επιδράσεις
Είναι βέβαιο ότι μελέτησε το έργο του Καραβάτζιο και των μαθητών του ("Καραβατζίστι"), όπως ο Οράτσιο Τζεντιλέσκι. Οι εργασίες του Καραβάτζιο είχαν δημιουργήσει μεγάλη αίσθηση στην Ιταλία, καθώς οι πίνακές του χαρακτηρίζονταν από τον τολμηρό τους τενεμπρισμό ως προς την τεχνική τους, με τις αντιθέσεις που δημιουργούσαν οι καθαρές, φωτεινές επιφάνειες με τα σκουρόχρωμα, ζοφερά τμήματα, αλλά και με τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό των θεμάτων του, ορισμένες φορές γοητευτικά, άλλες φορές σοκαριστικά ή εντελώς χυδαία. Άλλοι Ιταλοί ζωγράφοι που επηρέασαν τον τερ Μπρούγκεν κατά τη διαμονή του στην Ιταλία ήταν οι Αννίμπαλε Καρράτσι, Ντομενικίνο και Γκουίντο Ρένι.
Όταν επέστρεψε στην Ουτρέχτη συνεργάστηκε με τον Χέραρντ φαν Χόντχορστ, άλλον ένα από τους Ολλανδούς "Καραβατζιστές". Το αγαπημένο θέμα του τερ Μπρούγκεν ήταν οι ημίσωμες μορφές μουσικών ή ατόμων που πίνουν, αλλά δημιούργησε επίσης και θρησκευτικούς πίνακες και ομαδικά πορτρέτα μεγαλύτερων διαστάσεων. Τους σημάδευε η επίδραση του Καραβάτζιο, καθώς στους πίνακές του κάνει δραματική χρήση φωτός και σκιάσεων ενώ τα θέματά του είναι συναισθηματικά φορτισμένα. Αν και απεβίωσε σε μικρή ηλικία, το έργο του έτυχε καλής υποδοχής και άσκησε μεγάλη επίδραση σε άλλους ζωγράφους. Ο χειρισμός του σε θρησκευτικά θέματα μπορεί να επισημανθεί και σε έργα του Ρέμπραντ ενώ το ύφος του συναντάται σε πίνακες του Φρανς Χαλς και του Γιοχάνες Βερμέερ. ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς περιέγραψε το έργο του τερ Μπρούγκεν ως "... υπεράνω όλων των καλλιτεχνών της Ουτρέχτης".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Λένα Ζευγαρά
Η Λένα Ζευγαρά (Καρδιτσομαγούλα, 24 Μαρτίου 1992) είναι Ελληνίδα λαϊκή τραγουδίστρια. Θεωρείται ως ένα από τα ανερχόμενα ονόματα του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Καρδιτσομαγούλα του Νομού Καρδίτσας. Αποφοίτησε από το τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Το 2018 κυκλοφορεί το τραγούδι "Όνειρα" σε μουσική Μιχάλη Τουρατζίδη και στίχους Βασίλη Καρρά, από τη δισκογραφική εταιρεία M.T.
Τον χειμώνα του 2019-2020 εμφανίζεται στο νυχτερινό κέντρο Tokyo Theater, στην Αθήνα.
Τον Μάιο του 2020 κυκλοφόρησε από την Panik και την Μ.Τ ένα medley σε live έκδοση και με τίτλους "Ήμαρτον" και "Δεν Έχεις Τον Θεό Σου" μαζί με το video clip.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Ινδική αστρονομία
Ιστορικά, η ινδική αστρονομία (Jyotiṣa) αναπτύχθηκε ως μία «Βεντάνγκα», δηλαδή ως ένα από τα 6 βοηθητικά πεδία σπουδής για τη μελέτη των ιερών κειμένων του Ινδουισμού, που είναι οι Βέδες. Το αρχαιότερο κείμενο αστρονομίας από την Ινδία είναι η πραγματεία του Λαγκάντα, που χρονολογείται στους τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες και ειδικότερα στη Μαουρυανή περίοδο.
Καθώς λοιπόν συνέβη και με άλλους πολιτισμούς, η αρχική εφαρμογή της αστρονομίας στον ινδικό πολιτισμό ήταν θρησκευτική και αστρολογική. Η αρχή της επιστημονικής ινδικής αστρονομίας συνδέεται με την επίδραση σε αυτή της ελληνικής αστρονομίας, από τον 4ο αιώνα π.Χ. και μετά,  με χαρακτηριστικά παραδείγματα τη Γιαβανατζατάκα και τη Ρομάκα Σιντάντα, μία μετάφραση ελληνικού κειμένου από τον 2ο αιώνα μ.Χ.
Η ινδική αστρονομία άνθισε κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ. με τον Αριαμπάτα, του οποίου το έργο Αριαμπατίγια αντιπροσωπεύει την κορύφωση των αστρονομικών γνώσεων της εποχής, και επηρέασε σημαντικά τη μεσαιωνική ισλαμική αστρονομία. Στην κλασική αυτή εποχή της ινδικής αστρονομίας εντάσσονται και άλλοι αστρονόμοι, που βασίσθηκαν στο έργο του Αριαμπάτα, όπως οι Βραχμαγκούπτα, Βαραχαμιχίρα και Λάλλα.
Η διάκριτη γηγενής ινδική αστρονομική παράδοση παρέμεινε ενεργή συνεχώς μέχρι τον 16ο ή 17ο αιώνα, ιδίως στα πλαίσια της Σχολής αστρονομίας και μαθηματικών της Κεράλα.
Ιστορία
Ορισμένες κοσμολογικές έννοιες βρίσκονται στις Βέδες, όπως και αναφορές σχετικές με τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων κατά τη διάρκεια του έτους. Η Jyotiṣa Vedānga ως η επιστήμη της μελέτης των ουρανών με σκοπό την ορθή τέλεση των βεδικών θυσιών εμφανίζεται μετά το τέλος της Βεδικής Περιόδου, από τον 6ο μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ., και η πραγματεία του Λαγκάντα αντλεί από αυτές τις προγενέστερες παραδόσεις.
Οι ελληνικές αστρονομικές ιδέες άρχισαν να εισέρχονται στην Ινδία κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. ως επακόλουθο των κατακτήσεων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μέχρι τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, η ελληνική επίδραση στην παράδοση της Βεντάνγκα είναι εμφανής, με κείμενα όπως οι Γιαβανατζατάκα και Ρομάκα Σιντάντα. Μεταγενέστεροι αστρονόμοι αναφέρουν την ύπαρξη διάφορων σιντάντα (Siddhanta) αυτής της περιόδου, όπως η Σούρυα Σιντάντα. Αλλά αυτά δεν ήταν τόσο παγιωμένα κείμενα όσο μία προφορική παράδοση γνώσεων και το περιεχόμενό τους είναι περιορισμένο. Το κείμενο που είναι σήμερα γνωστό ως Σούρυα Σιντάντα χρονολογείται στην περίοδο Γκούπτα και το είχε δεχθεί ο Αριαμπάτα ως δώρο.
Η κλασική εποχή της ινδικής αστρονομίας αρχίζει κατά την ύστερη εποχή Γκούπτα, τον 5ο και τον 6ο αιώνα. Η Pañcasiddhāntikā (Βαραχαμιχίρα, 575 μ.Χ.) προσεγγίζει τη μέθοδο για τον προσδιορισμό της διευθύνσεως του μεσημβρινού από οποιεσδήποτε τρεις θέσεις της σκιάς ενός γνώμονα. Την εποχή του Αριαμπάτα η κίνηση των πλανητών θεωρείτο ήδη ελλειπτική και όχι κυκλική. Επίσης ορίζονταν διάφορες μονάδες χρόνου, έκκεντρα και επικυκλικά μοντέλα πλανητικών κινήσεων, καθώς και διορθώσεις του γεωγραφικού μήκους με τη βοήθεια πλανητών για διάφορες γήινες τοποθεσίες.
right|225px|thumb|Σελίδα από το ινδικό ημερολόγιο του 1871–1872.
Ημερολόγια
Οι υποδιαιρέσεις του έτους έγιναν στη βάση θρησκευτικών τελετών και των εποχών (Ρτου). Η περίοδος από τα μέσα Μαρτίου μέχρι τα μέσα Μαΐου αντιστοιχούσε στην άνοιξη (vasanta), από τα μέσα Μαΐου ως τα μέσα Ιουλίου στο θέρος (grishma), από τα μέσα Ιουλίου ως τα μέσα Σεπτεμβίου στην εποχή των βροχών (μουσώνων) (varsha), από τα μέσα Σεπτεμβρίου ως τα μέσα Νοεμβρίου στο φθινόπωρο, από τα μέσα Νοεμβρίου ως τα μέσα Ιανουαρίου στον χειμώνα και από τα μέσα Ιανουαρίου ως τα μέσα Μαρτίου στη «δρόσο» (Shishira).
Σύμφωνα με τη Vedānga Jyotiṣa το έτος αρχίζει με το χειμερινό ηλιοστάσιο. Η μέτρηση των ετών (χρονολόγηση) αρχίζει από διαφορετικά σημεία στα διάφορα ινδικά ημερολόγια:
Ο J.A.B. van Buitenen (2008) γράφει για τα ινδικά ημερολόγια:
Εξοπλισμός
thumb|Ο μαχαραγιάς Σαβάι Τζάι Σινγκ (1688–1743 μ.Χ.) άρχισε την κατασκευή πολλών αστεροσκοπείων. Εδώ το αστεροσκοπείο Τζαντάρ Μαντάρ στην [[Τζαϊπούρ.]] thumb|right|Το Γιάντρα Μαντίρ (ολοκληρώθηκε το 1743) στο[[Δελχί.]]
Τα ινδικά αστρονομικά όργανα περιελάμβαναν τον γνώμονα, που μνημονεύεται από τους Αριαμπάτα, Βαραχαμιχίρα, Μπάσκαρα, Βραχμαγκούπτα κ.ά. , την κλεψύδρα (Ghatī -yantra), που χρησιμοποιήθηκε στην Ινδία για αστρονομικούς σκοπούς μέχρι πρόσφατα, τον σφαιρικό αστρολάβο, κ.ά..
Ο σφαιρικός αστρολάβος χρησιμοποιήθηκε στην Ινδία από την αρχαιότητα και μνημονεύεται στα έργα του Αριαμπάτα. Η Goladīpikā, μία λεπτομερής πραγματεία για τις ουράνιες σφαίρες και τον σφαιρικό αστρολάβο, γράφτηκε μεταξύ του 1380 και του 1460 μ.Χ. από τον Παραμεσβάρα. Επί του θέματος της χρήσεως του σφαιρικού αστρολάβου στην Ινδία ο Ōhashi (2008) γράφει: «Ο ινδικός σφαιρικός αστρολάβος (gola-yantra) βασιζόταν στις ισημερινές συντεταγμένες, αντίθετα με τον ελληνικό, που βασιζόταν στις εκλειπτικές συντεταγμένες. Πιθανώς οι ουράνιες συντεταγμένες των αστέρων που συνέδεαν τους σεληνιακούς οίκους προσδιορίζονταν από τον σφαιρικό αστρολάβο από τον 7ο αιώνα περίπου. Αναφέρεται επίσης μία ουράνια σφαίρα που περιστρεφόταν από τρεχούμενο νερό».
Κάποιο όργανο που επινοήθηκε από τον Μπάσκαρα Β΄ αποτελείτο από μία ορθογώνια πλάκα με καρφίδα και βραχίονα-δείκτη. Αυτή η διάταξη, στα ινδικά Phalaka-yantra, χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό του χρόνου από το ύψος του Ηλίου. ΤΟ Kapālayantra ήταν ένα ισημερινό ηλιακό ρολόι που το χρησιμοποιούσαν για την εύρεση του αζιμουθίου του Ηλίου. Το Kartarī-yantra συνδύαζε δύο ημικυκλικά όργανα. Ο αστρολάβος, που εισάχθηκε από τον ισλαμικό κόσμο και αναφέρεται για πρώτη φορά στα έργα του Μ. Σούρι, μνημονεύεται από τους Παντμανάμπα (1423 μ.Χ.) και Ραμακάντρα (1428 μ.Χ.) καθώς η χρήση του εξαπλώθηκε στην Ινδία.
Ο Παντμανάμπα εφεύρε ένα νυκτερινό όργανο πολικής περιστροφής που αποτελείτο από ένα ορθογώνιο πίνακα με μία σχισμή και δείκτες με ομόκεντρους βαθμονομημένους κύκλους. Ο χρόνος και άλλα αστρονομικά μεγέθη μπορούσαν να υπολογισθούν ρυθμίζοντας τη σχισμή παράλληλα με την κατεύθυνση των αστέρων α και β της Μεγάλης Άρκτου. Κατά την περιγραφή του Ōhashi: «Η πίσω πλευρά του ήταν ένα τεταρτημόριο κύκλου με νήμα της στάθμης και βραχίονα-δείκτη. Τριάντα παράλληλες γραμμές ήταν χαραγμένες μέσα στο τεταρτημόριο και τριγωνομετρικοί υπολογισμοί γίνονταν γραφικά. Μετά τον προσδιορισμό του ύψους του Ηλίου με τη βοήθεια του νήματος, ο χρόνος υπολογιζόταν γραφικά με τη βοήθεια του δείκτη.»
Ο μαχαραγιάς της Τζαϊπούρ Σαβάι Τζάι Σινγκ (1688–1743) κατασκεύασε 5αστεροσκοπεία στις αρχές του 18ου αιώνα, από τα οποία σώζονται σήμερα τα 4 (στο Δελχί, στη Τζαΐπούρ, στην Ουτζάιν και στο Βαρανάσι). Υπάρχουν αρκετά τεράστια αστρονομικά όργανα, τόσο της ινδικής όσο και της ισλαμικής αστρονομίας. Π.χ. το samrāt-yantra (= «όργανο του αυτοκράτορα») είναι ένα πελώριο ηλιακό ρολόι που αποτελείται από έναν τριγωνικό τοίχο-γνώμονα και ένα ζεύγος τεταρτημορίωνs προς τα ανατολικά και τα δυτικά του γνώμονα.
Η μονοκόμματη ουράνια σφαίρα, που επινοήθηκε στη Λαχόρη και το Κασμίρ, θεωρείται ως ένα από τα πλέον εντυπωσιακά αστρονομικά όργανα και επιτεύγματα της μεταλλουργίας και της μηχανικής. Πριν από αυτή, όλες οι ουράνιες σφαίρες ήταν ενώσεις δύο ή περισσότερων κομματιών, και κατά τον εικοστό αιώνα πιστευόταν από τους μεταλλουργούς ότι ήταν τεχνικώς αδύνατο να δημιουργηθεί μία μεταλλική σφαίρα χωρίς καθόλου ενώσεις-κολλήσεις, ακόμα και με τη χρήση σύγχρονης τεχνολογίας. Ωστόσο τη δεκαετία του 1980 η Emilie Savage-Smith ανεκάλυψε αρκετές μονοκόμματες ουράνιες σφαίρες στη Λαχόρη και το Κασμίρ. Η αρχαιότερη από αυτές σχεδιάσθηκε στο Κασμίρ από τον Αλί Κασμίρι ιμπν Λουκμάν το 1589–90 μ.Χ.. Μία άλλη κατασκευάσθηκε το 1659–60 από τον Muhammad Salih Tahtawi με επιγραφές στα αραβικά και τα σανσκριτικά, ενώ η νεότερη κατασκευάσθηκε στη Λαχόρη από τον ινδουϊστή μεταλλουργό Lala Balhumal Lahuri το 1842. Συνολικά παράχθηκαν 21 τέτοιες σφαίρες και αυτά παραμένουν τα μοναδικά δείγματα μονοκόμματων ουράνιων σφαιρών. Αυτοί οι μεταλλουργοί της Μογγολικής Αυτοκρατορίας της Ινδίας είχαν αναπτύξει τη μέθοδο της «χυτεύσεως του χαμένου κηρού» προκειμένου να κατασκευάσουν αυτές τις σφαίρες.
Η ελληνική επίδραση
Υπάρχουν σημαντικές ομοιότητες ανάμεσα στα κλασικά ινδικά αστρονομικά κείμενα και στην προ-πτολεμαϊκή ελληνική αστρονομία. Ο David Pingree ανιχνεύει τις ελληνικές ρίζες της ινδικής αστρονομίας σε αυτές τις ομοιότητες. Στην αντίθετη πλευρά, ο Van Der Waerden υποστηρίζει την πρωτοτυπία και την αυτόνομη ανάπτυξη της ινδικής αστρονομίας.
Με την ανάδυση του ελληνικού πολιτισμού στην ανατολή, κατά την Ελληνιστική εποχή, η αρχαιοελληνική αστρονομία εισάχθηκε στην Ινδία, όπου επέδρασε βαθιά στην τοπική αστρονομική παράδοση. Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι στην ελληνοβακτριανή πόλη Άι-χανούμ έχουν ανακαλυφθεί σε αρχαιολογικές ανασκαφές διάφορα ελληνιστικά ηλιακά ρολόγια, από τα οποία το ένα κατασκευάσθηκε για το γεωγραφικό πλάτος του Ουτζάιν. Οι πολυάριθμες αλληλεπιδράσεις με την Αυτοκρατορία των Μαουρύα και η μετέπειτα επέκταση του Ελληνοϊνδικού Βασιλείου στην Ινδία υποδεικνύουν ότι η μετάδοση των ελληνικών αστρονομικών ιδεών στην Ινδία έλαβε χώρα σε αυτή την περίοδο. Η αρχαιοελληνική ιδέα ότι η Γη είναι σφαιρική και περιβάλλεται από τις σφαίρες των πλανητών, που υποστηρίχθηκε με πάθος από αστρονόμους όπως ο Βαραχαμιχίρα και ο Βραχμαγκούπτα, εκτόπισε τη μακραίωνη ινδική κοσμολογική πίστη σε μία επίπεδη κυκλική Γη
Αρκετές ελληνορωμαϊκές αστρολογικές πραγματείες είναι επίσης γνωστό ότι είχαν εξαχθεί στην Ινδία κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες. Η Γιαβανατζατάκα ήταν ένα σανσκριτικό κείμενο του 3ου αιώνα μ.Χ. επί της ελληνικής ωροσκοπίας και μαθηματικής αστρονομίας. Το Ουτζάιν, η πρωτεύουσα του Ρουντρανταμάν, «κατέστη το Γκρήνουιτς των Ινδών αστρονόμων και το Αρίν των αραβικών και λατινικών αστρονομικών πραγματειών. Γιατί αυτός και οι συνεχιστές του ενεθάρρυναν την εισαγωγή της αρχαιοελληνικής αστρονομίας και ωροσκοπίας στις Ινδίες».
Αργότερα, κατά τον 6ο αιώνα, η Ρομάκα Σιντάντα (= «Το ρωμαϊκό δόγμα») και η Παουλίζα Σιντάντα (= «Το Παύλειο Δόγμα», δηλαδή οι θεωρίες του Παύλου του Αλεξανδρινού) θεωρήθηκαν ως δύο από τις 5 βασικές αστρολογικές πραγματείες, τις Pañca-siddhāntikā του Βαραχαμιχίρα. Ο Βαραχαμιχίρα δηλώνει στη συνέχεια: «Οι `Ελληνες είναι, πράγματι, ξένοι, αλλά σε αυτούς η επιστήμη τούτη (αστρονομία) βρίσκεται σε κατάσταση ακμής». Το Gargi-Samhita, ένα άλλο ινδικό κείμενο, εγκωμιάζει παρόμοια τους Γιαβάνας (`Ελληνες) τονίζοντας: «Οι Γιαβάνας, παρότι βάρβαροι, είναι άξιοι σεβασμού ως προφήτες, επειδή εισήγαγαν την αστρονομία στην Ινδία».
Ινδική και κινεζική αστρονομία
Η ινδική αστρονομία έφθασε στην Κίνα μαζί με την επέκταση του Βουδισμού κατά την ύστερη Δυναστεία των Χαν (25–220 μ.Χ.). Επιπλέον μεταφράσεις ινδικών αστρονομικών έργων έγιναν από το 220 ως το 265 μ.Χ.. Ωστόσο, η πλέον λεπτομερής ενσωμάτωση της ινδικής αστρονομίας συνέβη κατά τη Δυναστεία των Τανγκ (618–907), όταν Κινέζοι σοφοί όπως ο Γι Σινγκ ήταν εξίσου εξοικειωμένοι με την κινεζική και την ινδική επιστήμη. `Ενα σύστημα ινδικής αστρονομίας συγγράφηκε στην Κίνα ως Jiuzhi-li το 718 μ.Χ. από τον Ινδό Γκαουτάμα Σίντα, που υπήρξε ο διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου της δυναστείας των Τανγκ.
Ινδική και ισλαμική αστρονομία
Ινδική επιρροή αποτελεί μία προσεγγιστική σχέση για την τήρηση του χρόνου από τους Μουσουλμάνους αστρονόμους. Η ινδική αστρονομία άσκησε επίδραση στη μεσαιωνική ευρωπαϊκή αστρονομία μέσα από αραβικές μεταφράσεις. Το έργο του Μουχαμάντ αλ-Φαζαρί Μέγα Sindhind, που βασιζόταν στη Σούρυα Σιντάντα και στα εργα του Βραχμαγκούπτα, μεταφράσθηκε στα λατινικά το 1126 και άσκησε επίδραση εκείνη την εποχή. Τον 17ο αιώνα, στη Μογγολική Αυτοκρατορία της Ινδίας, υπήρξε μία σύνθεση της ισλαμικής και ινδουιστικής αστρονομικής παραδόσεως, στην οποία ισλαμικά παρατηρησιακά όργανα συνδυάσθηκαν με ινδικές υπολογιστικές τεχνικές. Παρά το ελάχιστο ενδιαφέρον για τη θεωρία, Μουσουλμάνοι και Ινδουιστές αστρονόμοι στην Ινδία συνέχισαν να σημειώνουν πρόοδο στην παρατηρησιακή αστρονομία. Ο αυτοκράτορας Χουμαγιούν έχτισε ένα προσωπικό αστεροσκοπείο κοντά στο Δελχί. Μετά την παρακμή της μουσουλμανικής αυτής ινδικής αυτοκρατορίας, ο ινδουιστής βασιλιάς Τζάι Σινγκ Β΄ επεχείρησε να αναζωογονήσει τόσο την ισλαμική όσο και την ινδική αστρονομική παράδοση: Στις αρχές του 18ου αιώνα έχτισε μεγάλα αστεροσκοπεία, τα «Γιάντρα Μαντίρ», ώστε να συναγωνισθεί το αστεροσκοπείο του Ούλουγκ Μπεγκ στη Σαμαρκάνδη και να βελτιώσει τις Σιντάντα και τις ισλαμικές παρατηρήσεις.
Η ινδική αστρονομία στην Ευρώπη
Ο βασιλιάς Τζάι Σινγκ Β΄ (βλ. παραπάνω) προσκάλεσε Ευρωπαίους Ιησουίτες αστρονόμους σε ένα από τα αστεροσκοπεία του, εφοδιασμένους με τους αστρονομικούς πίνακες του Φιλίπ ντε λα Ιρέ (1702). Αφού εξέτασε το έργο του Λα Ιρέ, ο Τζάι Σινγκ συμπέρανε ότι οι παρατηρησιακές τεχνικές και όργανα που χρησιμοποιούσαν οι Ευρωπαίοι αστρονόμοι ήταν κατώτερα αυτών που χρησιμοποιούνταν στην Ινδία εκείνη την εποχή. Ωστόσο υιοθέτησε τη χρήση τηλεσκοπίων. Στο έργο του Zij-i Muhammad Shahi γράφει: «τηλεσκόπια κατασκευάσθηκαν στο βασίλειό μου και με τη χρήση τους έγινε ένας αριθμός παρατηρήσεων.».
Πηγές
Ινδικη Αστρονομια Αστρονομια
Νίσα
Με το όνομα Νίσα είναι γνωστή μία μικρή αρχαία πόλη της Βοιωτίας, που απέστειλε στρατό στον Τρωικό Πόλεμο και για τον λόγο αυτό αναφέρεται στη ραψωδία Β της Ιλιάδας, στον λεγόμενο «Νεών κατάλογο» (Β 508). Η Νίσα μνημονεύεται και από τον γεωγράφο Στράβωνα (9, 2, 15) ως μία κωμόπολη που βρισκόταν κοντά στο βουνό Ελικώνας.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Γεώργιος Ψυχουντάκης
Ο Γεώργιος Ψυχουντάκης (3 Νοεμβρίου 1920 - 29 Ιανουαρίου 2006) ήταν Έλληνας μαχητής της αντίστασης στην Κρήτη κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν βοσκός, ήρωας πολέμου και συγγραφέας. Υπηρέτησε ως αγγελιοφόρος πίσω από τις γερμανικές γραμμές για την Αντίσταση στην Κρήτη και αργότερα, κατά την περίοδο 1941 - 1945, για τη SOE. Κατά τα μεταπολεμικά χρόνια φυλακίστηκε κατά λάθος ως λιποτάκτης. Εκεί έγραψε τα απομνημονεύματά του, τα οποία γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία. Αργότερα μετέφρασε από το πρωτότυπο την Ιλιάδα και την Οδύσσεια στη κρητική διάλεκτο.
Πρώτα χρόνια
Ο Γεώργιος Ψυχουντάκης γεννήθηκε στην Ασή Γωνιά, ένα χωριό μερικών εκατοντάδων κατοίκων στη δυτική Κρήτη. Το χωριό δεν εξυπηρετείτο από δρόμους μέχρι τη δεκαετία του 1950. Ήταν ο Πρώτος γιος του Νικολάου και της Αγγελικής, που είχαν μια από τις φτωχότερες οικογένειες στο χωριό. Ζούσαν σε μια μονόχωρη κατοικία με χωμάτινο δάπεδο. Τέλειωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού, έγινε βοσκός, φυλάσσοντας τα λίγα αιγοπρόβατα της οικογένειάς του. Γνώρισε με λεπτομέρεια την γεωμορφολογία της δυτικής Κρήτης.
Στο πόλεμο που ακολούθησε, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τα σπήλαια για να ζουν και να αποθηκεύουν όπλα. Ακολουθούσαν κατσικόδρομους για να μεταφέρουν μηνύματα, αγαθά και ανθρώπους. Η Κρήτη είχε παράδοση αντίστασης σε εισβολείς. Το νησί απελευθερώθηκε από τους Τούρκους μόλις το 1898. Οι πολυάριθμες εξεγέρσεις κατά τη διάρκεια της μακράς κατοχής, μαζί με το ορεινό ανάγλυφο του εδάφους, συνέβαλαν στο να διατηρήσουν οι κάτοικοι του νησιού την ανεξαρτησία στο χαρακτήρα τους και προθυμία να φέρουν και να χρησιμοποιούν όπλα.
Υπηρεσία κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής
Οι Κρήτες αγγελιοφόροι κατάφεραν απίστευτους άθλους και προσέφεραν απαραίτητες υπηρεσίες στις Βρετανικές επιχειρήσεις στην Μεσόγειο. Το 490 π.Χ. ο Φειδιππίδης έτρεξε 42 χλμ. από τη μάχη του Μαραθώνα για να ανακοινώσει τη νίκη κατά των Περσών, και πέθανε λίγο μετά την παράδοση του μηνύματός του. Ο Ψυχουντάκης έτρεξε από το Καστέλι Κισσάμου, στην βορειοδυτική ακτή της Κρήτης μέχρι την Παλαιόχωρα, στη νοτιοδυτική ακτή, σε μια νύχτα. Η απόσταση κατά μήκος του σημερινού κεντρικού δρόμου 70 χιλιόμετρα. Μέσα από ένα τραχύ τοπίο με βαθιές χαράδρες, όπου έπρεπε να τρέξει για να αποφύγει τους Γερμανούς, η απόσταση που διένυσε μπορεί να ήταν και δύο φορές μεγαλύτερη.
Οι μαχητές της αντίστασης αντιμετώπισαν τα καυτά Κρητικά καλοκαίρια και τους πολύ κρύους χειμώνες, ιδιαίτερα στις ορεινές περιοχές. Τα τρόφιμα συχνά δεν ήταν αρκετά και οι αγωνιστές υπέφεραν κρυμμένοι στο κρύο, σε σπηλιές που έσταζαν και με βαθύ χιόνι απ' έξω. Οι μαχητές του νησιού ποτέ δεν λιποψύχισαν; ήλπιζαν ότι η Κρήτη θα αποτελούσε την αφετηρία για την εισβολή στην Νότια Ευρώπη.Το νησί απελευθερώθηκε το 1945. Οι Βρετανοί προσφέρθηκαν να πληρώσουν τον Ψυχουντάκη για τις υπηρεσίες του αλλά αυτός αρνήθηκε. Είπε ότι εργάστηκε για τη χώρα του και όχι για τα χρήματα.
Μετά τον πόλεμο
Μετά την απελευθέρωση, ο Ψυχουντάκης συνελήφθη ως λιποτάκτης και υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό για 16 μήνες παρά το γεγονός ότι είχε τιμηθεί με το μετάλλιο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (British Empire Medal Β.Ε.Μ.) για την άξια προσφορά του. Αμέσως μετά τον πόλεμο ο Γιώργης Ψυχουντάκης, βόσκοντας κάποια λίγα πρόβατα και εργαζόμενος εδώ και εκεί, στον ελεύθερο χρόνο του, τις νύχτες ως επί το πλείστον, κάτω από το φως του λυχναριού, έγραφε τις νωπές ακόμα αναμνήσεις του από την Γερμανική κατοχή.
Όταν διάβασε τις χειρόγραφες σημειώσεις, ο Λη Φέρμορ τις μετέφρασε στα Αγγλικά και βοήθησε να δημοσιευθούν με τον τίτλο The Cretan Runner (Ο Κρητικός Μαντατοφόρος). Από τότε το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε πολλές Ευρωπαϊκές γλώσσες. Στη συνέχεια εργάστηκε στην καύση κάρβουνου, για να συντηρήσει την οικογένειά του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγραψε το βιβλίο Αετοφωλιές της Κρήτης, στο οποίο πραγματεύεται την ζωή και τα έθιμα των ανθρώπων στο χωριό του την Ασή Γωνιά.
Ο Γιώργος ήταν από τη φύση του ανθρωπολόγος καθώς και ταλαντούχος συγγραφέας με εκπληκτική μνήμη. Ήταν πολύ φτωχός. Δεν είχε χρήματα για να αγοράσει μολύβι και χαρτί. Το 1968 ο Barrie Machin, ένας Εγγλέζος ανθρωπολόγος που ήρθε και έκανε την διατριβή του οικογενειακώς στην Ασή Γωνιά, μένοντας στο χωριό για εννέα μήνες, του άφησε έναν τεράστιο σωρό από καρτέλες διαστάσεων 10 επί 12.5 εκατοστά και στυλό και έτσι θα μπορούσε πλέον να γράψει. Ξεκίνησε την Οδύσσεια την ίδια χρονιά.
Ο Ψυχουντάκης συνέβαλε σημαντικά στον πολιτισμό της Κρήτης. Έμαθε από την προφορική ποιητική παράδοση της Κρήτης και με την γραφή του συνέβαλε και ο ίδιος σε αυτήν. Με την προτροπή και στήριξη του κουμπάρου του Μανούσου Κ. Μανουσάκη μετέφρασε τα έργα του Ομήρου, Ιλιάδα (560 σελίδες) και Οδύσσεια (474 ​​σελίδες), από τα αρχαία ελληνικά στην Κρητική διάλεκτο σε δεκαπεντασύλλαβο ομοιοκατάληκτο, και γι' αυτό του το έργο τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Με δεδομένο ότι είχε τελειώσει μόνο το δημοτικό σχολείο του χωριού του, το επίτευγμά του ήταν αξιοσημείωτο
Από το 1974 μέχρι τη συνταξιοδότησή του, ο Ψυχουντάκης, μαζί με ένα άλλο μαχητή της ελληνικής αντίστασης, Μανώλη Πατεράκη,, ήταν επιστάτες στο Γερμανικό Νεκροταφείο στο Λόφο 107 πάνω από το Μάλεμε. Ο Γιώργος Ψυχουντάκης  έθαψε τον  Bruno Brauer, όταν τον έφεραν στην Κρήτη, όπου και  ενταφιάστει αργότερα, στη δεκαετία του 1970.
Από το 2018 υπάρχει στο χωριό του Ασή Γωνιά ένα Μουσείο Ιστορικό και λαογραφικό (The Cretan Runner Museum) προσανατολισμένο και αφιερωμένο στον Γιώργη Ψυχουντάκη, από τον γιο του Νίκο, σε ένα πετρόχτιστο οίκημα κατασκευασμένο από τον Γιώργη.
Συγγραφικό έργο
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Καπνός
Ο Καπνός μπορεί να αναφέρεται στις εξής έννοιες:
Αρτιόμ Κιουρεγκιάν
Ο Άρτιομ Κιουρεγκιάν (Αρμενία, 9 Σεπτεμβρίου 1976) είναι πρώην Αρμένιος–Έλληνας αθλητής της πάλης.
Βιογραφικό
Ο Άρτιομ Κιουρεγκιάν γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1976 στο Λενικανάν της Αρμενίας. Αποφάσισε όμως να εγκατασταθεί στην Ελλάδα, λόγω καταγωγής της μητέρας του και να πάρει την ελληνική υπηκοότητα. Το 1982, ο Άρτιομ Κιουρεγκιάν κάνει τα πρώτα του βήματα στο άθλημα της πάλης μέσα από τον σύλλογο Ποντίων Αγίας Βαρβάρας. Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήρθε το 2004 αφού κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής πάλης, στη Σουηδία. Λίγο μετά στην Ολυμπιάδα της Αθήνας, αν και τραυματίστηκε στον ημιτελικό, αγωνίστηκε, κέρδισε τέσσερις αντιπάλους και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία 55 κιλών, μετάλλιο που το είχε υποσχεθεί στην Ελληνίδα μητέρα του και στην κόρη του.
Προσωπική Ζωή
Ο Άρτιομ Κιουρεγκιάν είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη, τη Λουντμίλα.
Διακρίσεις
Παρακάτω εμφανίζονται χρονολογικά οι πιο σημαντικές επιτυχίες του Κιουρεγκιάν.
2015 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βετεράνων: 1η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελληνορωμαϊκής πάλης Κατηγορία:Έλληνες παλαιστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Έλληνες της Αρμενίας Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Νοήμονας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νοήμονας (Νοήμων, που σημαίνει φρόνιμος, μυαλωμένος) είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιρλανδίας
Η Λιγκ οβ Άιρλαντ Πρέμιερ Ντιβίζιον (αγγλικά: League of Ireland Premier Division, ιρλανδικά: Príomhroinn Sraith na hÉireann) είναι η κορυφαία εθνική ποδοσφαιρική κατηγορία στην Ιρλανδία και την πρώτη από τις δύο κατηγορίες της League of Ireland. Επίσημος χoρηγός του πρωταθλήματος είναι η εταιρία Airtricity και ως εκ τούτου το πρωτάθλημα έχει την ονομασία SSE Airtricity League Premier Division.
Ξεκίνησε το 1922 μετά την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Μέχρι τότε οι ομάδες της χώρας συμμετείχαν σε ενιαίο πρωτάθλημα του νησιού. Τα περισσότερα πρωταθλήματα έχει κατακτήσει η Σάμροκ Ρόβερς, η οποία έχει συνολικά 20 τίτλους, και ακολουθεί η Νταντάλκ με 14.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ιρλανδίας Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Max (συνδρομητική υπηρεσία)
Το Max (γνωστό κι ως HBO Max) είναι μια αμερικανική συνδρομητική υπηρεσία ροής βίντεο κατ 'απαίτηση που ανήκει στην Warner Bros. Discovery και ξεκίνησε στις 27 Μαΐου 2020, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην Λατινική Αμερική και την Καραϊβική ξεκίνησε στις 29 Ιουνίου 2021, ενώ σε ορισμένες περιοχές της Ευρώπης, θα ξεκινήσει κατά το δεύτερο εξάμηνο του ίδιου έτους. Ενώ βασίζεται σε περιεχόμενο από την ομώνυμη premium τηλεοπτική υπηρεσία, χρησιμεύει κυρίως ως κόμβος περιεχομένου για τις διάφορες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές ιδιοκτησίες της Warner Bros, του Cartoon Network και του Adult Swim, προσφέροντας ταυτόγχρονα και μια σειρά από πρωτότυπα περιεχόμενα προγραμματισμού και βιβλιοθήκης της εταιρείας, καθώς και πρόσθετο περιεχόμενο με άδεια μέσω διανομέων τρίτων. μικρογραφία|Το λογότυπο του HBO Max Σύμφωνα με την AT&T, η HBO και το HBO Max είχαν συνολικά 69,4 εκατομμύρια συνδρομητές που πληρώνουν παγκοσμίως 30 Ιουνίου 2021, συμπεριλαμβανομένων 43,5 εκατομμυρίων συνδρομητών HBO Max στις ΗΠΑ, 3,5 εκατομμύρια συνδρομητές μόνο HBO στις ΗΠΑ (κυρίως εμπορικοί πελάτες όπως ξενοδοχεία), και 20,5 εκατομμύρια συνδρομητές είτε του HBO Max είτε του HBO από μόνο του σε άλλες χώρες. Στα τέλη Απριλίου του 2022, ανακοινώθηκε ότι το HBO Max, μαζί με το HBO, είχαν 76.8 εκατομμύρια συνδρομητές παγκοσμίως.
Τον Απρίλιο του 2023, ανακοινώθηκε πως το HBO Max θα επανακυκλοφορήσει ως Max, περιλαμβάνοντας και περιεχόμενο της Discovery, όπως κι έγινε τελικά.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Warner Bros. Discovery Κατηγορία:Συνδρομητικές πλατφόρμες των ΗΠΑ Κατηγορία:Διαδικτυακή streaming τηλεόραση
Ζαν Ζιρωντού
Ο Ζαν Ζιρωντού (Hippolyte Jean Giraudoux, 29 Οκτωβρίου 1882 – 31 Ιανουαρίου 1944) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και διπλωμάτης. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους Γάλλους δραματουργούς του Μεσοπολέμου. Το έργο του διακρίνεται για την κομψότητα του ύφους και την ποιητική φαντασία. Κυρίαρχο θέμα στα έργα του είναι οι σχέσεις ανδρών-γυναικών ή σε ορισμένες περιπτώσεις ένα απραγματοποίητο ιδανικό.
Με λαμπρές σπουδές, δυο φορές πληγωμένος στον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο και Ιππότης της Λεγεώνος της Τιμής, υπηρέτησε σε διπλωματικές και διοικητικές θέσεις, συγγράφοντας συγχρόνως μυθιστορήματα. Στράφηκε τελικά προς το θέατρο, μετά την γνωριμία του με τον κωμικό Λουί Ζουβέ, που σκηνοθέτησε και ερμήνευσε τα σπουδαιότερα έργα του.
Όπως και άλλοι δραματουργοί της δεκαετίας 1930-1940, «ξαναέγραψε» τους αρχαίους ελληνικούς μύθους ιδωμένους από μια σύγχρονη οπτική. Αναμείγνυε το τραγικό και το ελαφρύ με ασυνήθιστες εικόνες απαράμιλλης κομψότητας και ποίησης.
Επιλογή έργων
Μυθιστορήματα
Θεατρικά