cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δολοφονία της Ριτ Γιούρβετσον
Οικογένεια Μάνσον
Είναι ενδιαφέρον ότι περίπου 11 μήνες πριν από τη δολοφονία της Ριτ, είχε διαπραχθεί η ανθρωποκτονία της Μαρίνα Χέιμπ, μιας 17χρονης έφηβης από το Λος Άντζελες, της Καλιφόρνια. Η κοπέλα είχε πέσει θύμα απαγωγής στις 30 Δεκεμβρίου του 1968, έξω από το σπίτι της. Όμως μόλις δύο μέρες αργότερα, το πτώμα της βρέθηκε, σε μια άκρη της λεωφόρου Μούλχολαντ Ντράιβ. Υπήρχαν ορισμένες σημαντικές ομοιότητες μεταξύ των δύο γυναικών. Πρώτον, και οι δύο είχαν μαχαιρωθεί πολλές φορές στο λαιμό προκαλώντας κοπή της καρωτίδας και δεύτερον, τα πτώματα τους βρέθηκαν στην ίδια γειτονιά. Επιπλέον ο θάνατος της Χέιμπ θεωρήθηκε επίσης "έργο" της "Οικογένειας Μάνσον", όπως και στην περίπτωση της Ριτ, αλλά ούτε αυτό μπόρεσε να αποδειχθεί με επαρκή στοιχεία. Έτσι λοιπόν, παρόλο που οι δυο υποθέσεις ήταν εντυπωσιακά ίδιες, οι ερευνητές δεν μπόρεσαν να συνδέσουν τις δύο ανθρωποκτονίες.
Ταυτοποίηση
Τον Ιούνιο του 2015, η μεγαλύτερη αδερφή της Ριτ, η Άννυ, επικοινώνησε με φίλους που έψαχναν μέσω του Εθνικού Συστήματος Αγνοουμένων και Αγνώστων Προσώπων και οι οποίοι είχαν παρατηρήσει μια ομοιότητα μεταξύ μιας σύγχρονης φωτογραφίας νεκροτομείου της τότε άγνωστης γυναίκας, με την αδελφη της Ριτ Σίλβια Γιούρβετσον. Ως απάντηση στην ειδοποίηση, η Άννυ έδωσε δείγμα DNA για σύγκριση με δείγμα που ανακτήθηκε από ένα αιματοβαμμένο σουτιέν που ανήκε στην νεκρή. (Να σημειωθεί ότι το σουτιέν βρέθηκε κατά τύχη το 2015, από τον αστυνομικό Λουίς Ριβέρα, ο οποίος ερευνούσε την θήκη στοιχείων μια άλλης υπόθεσης. Προς έκπληξη του όμως, διαπίστωσε ότι πάνω από τα έγγραφα κατάθεσης, υπήρχε μια σακούλα με το ματωμένο σουτιέν με την ένδειξη "Άγνωστη γυναικά 59", το οποίο προφανώς είχε τοποθετηθεί κατά λάθος μέσα στο κουτί το έτος 1969. Εκείνη την εποχή, η τεχνολογία της γενετικής ήταν σε εμβρυακό στάδιο και δυστυχώς είχαν την εσφαλμένη τακτική να βάζουν μαζί σε κουτί, τους φακέλους μιας υπόθεσης και τα στοιχεία DNA που λάμβαναν από τον τόπο του εγκλήματος.)
Ένα χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 2016, έγινε επίσημη ανακοίνωση στο κοινό, ότι το πτώμα είχε ταυτοποιηθεί οριστικά ως Ριτ Σίλβια Γιούρβετσον.
Η εξαφάνιση της το 1969
δεξιά|μικρογραφία| Καρτ ποστάλ που έστειλε η Γιούρβετσον στους γονείς της στον Καναδά, η οποία ήταν η τελευταία επικοινωνίας που είχαν μαζί της. Η Ριτ Σίλβια Γιούρβετσον ήταν μια γοητευτική νέα γυναικά με καλλιτεχνική προσωπικότητα, η οποία πρόσεχε πολύ τον εαυτό της και την εμφάνιση της, της άρεσε να ζωγραφίζει και είχε την συνήθεια να ράβει μόνη της κάποια από τα ρούχα που φορούσε. Νόμιζε ότι είχε όλη της τη ζωή μπροστά της. Δυστυχώς όμως, είχε την τάση να είναι αφελής και να εμπιστεύεται εύκολα τους άλλους ανθρώπους.
Αμέσως μετά την αποφοίτησή της από το Λύκειο, η Ριτ μετακόμισε στο Τορόντο για να ζήσει με τη γιαγιά της, και λίγο αργότερα έπιασε δουλειά στο ταχυδρομείο. Όμως στα τέλη του καλοκαιριού του 1969, αποφάσισε να πάει στην Καλιφόρνια για να συναντήσει έναν άντρα που είχε γνωρίσει σε μια καφετέρια στο Μόντρεαλ. Σύμφωνα με την Άννυ, η Ριτ είχε αρχικά αποφασίσει να φτάσει στον προορισμό της με ωτοστόπ, το οποίο ήταν μια συνηθισμένη μέθοδος ταξιδιού το 1969. Ωστόσο η Άννυ έπεισε την Ριτ να μην το κάνει αυτό και να πάρει λεωφορείο.
Αρκετές ημέρες μετά την άφιξη της (και μόλις δύο εβδομάδες πριν από τη δολοφονία της), η Ριτ αποφάσισε να μείνει μόνιμα εκεί, καθώς έγραψε μια καρτ ποστάλ στην εσθονική γλώσσα στην οικογένεια της που περιέγραφε τη γενική της ικανοποίηση από τη ζωή της στο Λος Άντζελες και ενθάρρυνε τους γονείς της να διατηρήσουν επαφή μαζί της μέσω αλληλογραφία. Συγκεκριμένα τους έγραψε:
"Αγαπητή μου μητέρα και πατέρα
''Ο καιρός είναι καλός και οι άνθρωποι εδώ πολύ ευγενικοί. Έχω ένα όμορφο μικρό διαμέρισμα. Πηγαίνω συχνά στην παραλία. Σας παρακαλώ γράψτε μου και εσείς.''
Σας φιλώ,
Ριτ"
Μια άλλη καρτ ποστάλ στάλθηκε επίσης στην πιο στενή της φίλη. Αυτές οι δύο καρτ-ποστάλ ήταν η τελευταία επαφή που έλαβαν οι συγγενείς της και οι φίλοι της πριν χάσουν οριστικά τα ίχνη της. Η οικογένεια της δεν δήλωσε στην αστυνομία την εξαφάνιση της, καθώς γνώριζαν πόσο περιπετειώδης είχε γίνει η Ριτ στα τελευταία της εφηβικά χρόνια, και υπέθεσαν ότι απλώς «ήθελε να αυτονομηθεί και να φτιάξει μια νέα ζωή για τον εαυτό της». Εντούτοις ήλπιζαν ότι αργά ή γρήγορα θα επικοινωνούσε μαζί τους. Κατά διαστήματα, η μητέρα της ρωτούσε τους φίλους της μικρής της κόρης αν είχαν κάποιο νέο της, και πάντα λάμβανε αρνητική απάντηση.
Όταν αρχίσαν να περνούν οι μήνες και αργότερα τα χρόνια, χωρίς να έχουν κανενός είδους νέο ή επικοινωνίας από την κόρη τους, οι γονείς της άρχισαν να απελπίζονται. Έστειλαν λοιπόν ένα άτομο στη διεύθυνση αποστολέα με βάση τα στοιχεία διαμονής από την ταχυδρομική κάρτα. Εντούτοις, το μόνο που καταφέραν να μάθουν ήταν ότι η Ριτ είχε αφήσει το διαμέρισμα αρκετές εβδομάδες νωρίτερα από την ημερομηνία που τους έστειλε την καρτ-ποστάλ. Λίγο αργότερα, η οικογένεια προσέλαβε έναν ιδιωτικό ερευνητή, ο οποίος δεν μπόρεσε επίσης να βρεις πολλά χρήσιμα στοιχεία.
Οι Γιούρβετσονς δεν σταμάτησαν να προσπαθούν να έρθουν σε επαφή με την Ριτ όλα αυτά τα χρόνια. Παρά όμως αυτές τις αποτυχίες, η Άννυ τόνισε ότι, πριν της δείξουν τις διαδικτυακές φωτογραφίες της νεκρής αδερφής της, αυτή και η οικογένεια της δεν είχαν σκεφτεί ποτέ σοβαρά ότι η Ριτ θα μπορούσε να έχει πέσει θύμα ανθρωποκτονίας.
Σύμφωνα με την οικογένεια, τους φίλους της και τον ντετέκτιβ Λουίς Ριβέρα, η Ριτ είχε «ερωτευτεί κεραυνοβόλα» τον άντρα ονόματι "Τζον" ή "Τζιν" και είχε αποταμιεύσει τα χρήματα που λάμβανε από την εργασίας της στο Τορόντο, για να μπορέσει να βρεθεί κοντά του. Παρόλα αυτά, κανείς από τους δικούς της δεν μπορούσε να θυμηθεί το επώνυμο του ή αν εκείνος συστήθηκε ποτέ με αυτό.
Τα αρχεία δείχνουν ότι έμενε σε ένα διαμέρισμα κοντά στην θάλασσα, στο ξενοδοχείο Paramount μαζί με δυο άντρες. Εν τω μεταξύ, το δάσος που βρέθηκε το πτώμα της Ριτ λίγους μήνες αργότερα από την άφιξη της στο Λος Άντζελες, ήταν μόλις λίγα μίλια μακριά από το διαμέρισμα της.
Συμφώνα με καταθέσεις ύποπτων μαρτύρων, η Ριτ συζούσε με τον άντρα που πήγε να συναντήσει, δηλαδή τον Τζον ή Τζιν, και τον συγκάτοικο του, ο οποίος ονομαζόταν επίσης Τζιν. Σύνθετα σκίτσα αυτών των δυο αντρών δημιουργήθηκαν από το Αστυνομικό Τμήμα του Λος Άντζελες από την περιγραφή που έδωσε μιας μάρτυρα από το Μόντρεαλ που γνώρισε τη Ριτ. Αυτό το άτομο είπε ότι ο Τζιν ήταν φοιτητής ιατρικής, το ύψος του ήταν 1,72 - 1,75 μέτρα, είχε κάστανα μάτια και μακριά κάστανα μαλλιά και έμοιαζε πολύ με τον τραγουδιστή του συγκροτήματος Τhe Doors, τον Τζιμ Μόρισον. Επιπλέον, καταγόταν από το Μόντρεαλ και είχε μια ελαφρά γαλλική προφορά. Προφανώς, αποφοίτησε από ένα Λύκειο του Μόντρεαλ μεταξύ των ετών 1964 και 1968.
Ο δεύτερος "Τζιν" και συγκάτοικος του πρώτου υπόπτου, ήταν λίγο κοντύτερος από τον φίλο του, καθώς είχε ύψος 1,70 μέτρα, είχε μπλε μάτια και μαύρα κοντά μαλλιά, τα οποία ήταν χτενισμένα και κουρεμένα με βάση το παραδοσιακό στυλ που είχαν εκείνη την εποχή οι τραγουδιστές του συγκροτήματος των Beatles. Ο συγκεκριμένος άντρας είπε στην καλύτερη φίλη της Γιούρβετσον, την Τζίλντα Γκριν, ότι η Ριτ έμεινε πράγματι μαζί τους για κάποιες εβδομάδες και αργότερα έφυγε χαρούμενη, με την δική της θέληση, χωρίς να τους ενημερώσει για τον προορισμό της. Μετά από αυτή την επικοινωνία που είχαν μεταξύ τους, κανείς δεν είδε ή άκουσε νέα για τους δυο άντρες με το ίδιο όνομα.
Πολλά χρόνια αργότερα, έγινε γνωστό ότι τον Νοέμβριο του 1969, η Ριτ είχε ενημερώσει τον μεγαλύτερος αδερφός της Τόνι, ότι εκείνες τις μέρες θα επισκεπτόταν τον ίδιο και την σύζυγο του, στο σπίτι τους στο Σκότσντεϊλ της Αριζόνα. Αυτή η επίσκεψη όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Δάσος της Βενσέν
Το Δάσος της Βενσέν (γαλλικά: Bois de Vincennes) βρίσκεται στο 12ο διαμέρισμα στην ανατολική άκρη του Παρισιού και είναι το μεγαλύτερο δημόσιο πάρκο της πόλης. Δημιουργήθηκε μεταξύ 1855 και 1866 από τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ'.
Το δάσος βρίσκεται δίπλα στο κάστρο της Βενσέν, παλαιά κατοικία των βασιλέων της Γαλλίας.
Ιστορία
Αρχικά, το δάσος της Βενσέν ήταν ένας χώρος για κυνήγι που προοριζόταν για τους βασιλιάδες της Γαλλίας, οι οποίοι κατείχαν επίσης το κάστρο της Βενσέν, που βρίσκεται στην άκρη του δάσους.
Μετατράπηκε σε δημόσιο πάρκο από το 1855 έως το 1866, κατά τον μετασχηματισμό του Παρισιού κατά τη Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία, εποχή κατά την οποία δημιουργήθηκαν και πολλές παρισινές πλατείες και πάρκα: το δάσος της Βουλώνης, το πάρκο Μπυτ-Σωμόν και άλλα.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η λίμνη Ντωμενίλ Το δάσος της Βενσέν διαθέτει ένα δίκτυο τεχνητών ρυακιών και 4 λιμνών διακοσμημένων με γέφυρες και νησάκια. Η μεγαλύτερη λίμνη είναι η λίμνη Ντωμενίλ, που είναι διακοσμημένη με σπήλαιο και ένα μικρό στρογγυλό ναό. Όλα τα ρυάκια και οι λίμνες τροφοδοτούνται από τα νερά του Σηκουάνα. Έχει επιφάνεια 995 εκτάρια και είναι ο μεγαλύτερος πράσινος χώρος στο Παρίσι.
Το δάσος περιλαμβάνει πάρκο αγγλικού τύπου με τέσσερις λίμνες, ζωολογικό κήπο, δενδρόκηπο, βοτανικό κήπο, ορνιθολογικά παρατηρητήρια, ιππόδρομο, πίστα ποδηλατοδρομιών για αγώνες ποδηλάτων και εγκαταστάσεις του Γαλλικού εθνικού ινστιτούτου αθλητισμού και φυσικής αγωγής.
Υπάρχουν επίσης εστιατόρια και καφέ και πραγματοποιούνται πολλές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, ιδιαίτερα το καλοκαίρι.
Ο ζωολογικός κήπος της Βενσέν δημιουργήθηκε το 1934.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας μερικές περιοχές του δάσους αλλάζουν όψη και μετατρέπονται σε περιοχή σκοτεινών δοσοληψιών.
Η δημιουργία του πάρκου
Το 1854 ο αυτοκράτορας Ναπολέων Γ' και ο νέος Νομάρχης του Σηκουάνα Ζωρζ-Εζέν Οσμάν, αποφάσισαν να μετατρέψουν το δάσος της Βενσέν σε δημόσιο πάρκο. Στα σχέδια του Οσμάν για το Παρίσι περιλαμβάνονταν τρία μεγάλα έργα: η βελτίωση της κυκλοφορίας της πόλης, τόσο για πρακτικούς όσο και για στρατιωτικούς λόγους, η δημιουργία ενός νέου συστήματος υδροδότησης και αποχέτευσης της πόλης και η κατασκευή ενός δικτύου πάρκων και κήπων σε όλη την πόλη. Ο σκοπός του πάρκου της Βενσέν ήταν να παρέχει πρασινάδα και αναψυχή στον μεγάλο πληθυσμό της εργατικής τάξης του ανατολικού Παρισιού, κάτι αντίστοιχο προς το δάσος της Βουλώνης, το οποίο ο Ναπολέων Γ' είχε αρχίσει να κατασκευάζει το 1852 για τον πιο εύπορο πληθυσμό της δυτικής πλευράς του Παρισιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάρκα στη Γαλλία
Ρίπιν
Το Ρίπιν (πολωνικά: Rypin, Rippin) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Ρίπιν, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας, περίπου 50 χιλιόμετρα ανατολικά του Τόρουν. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 15.999 κάτοικοι (2020).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| [[Γοτθική αρχιτεκτονική|Γοτθική εκκλησία της Αγίας Τριάδας]] Το Ρίπιν ιδρύθηκε τον Μεσαίωνα και ήταν μέρος της Πολωνίας από την ίδρυση του κράτους τον 10ο αιώνα. Από τον 11ο αιώνα ήταν η έδρα ενός τοπικού καστελανάτου και από τον 14ο αιώνα ήταν έδρα κομητείας. Της παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης στις αρχές του 14ου αιώνα, και στη συνέχεια ήταν μια βασιλική πόλη του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας, που βρισκόταν διοικητικά στη Γη Ντόμπζιν στο Βοεβοδάτο Ινοβρότσουαφ της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Στις αρχές του 14ου αιώνα, ντόπιοι δούκες της πολωνικής δυναστείας των Πιαστ ίδρυσαν ένα νοσοκομείο στο Ρίπιν για να τιμήσουν τη μνήμη του αποθανόντος πατέρα τους, Δούκα Σιεμόβιτ του Ντόμπζιν. Το 1352, στο νοσοκομείο παραχωρήθηκαν διάφορα προνόμια από τον Δούκα Βλάντισλαφ τον Κυφό
Χρουμπιέσουφ
Το Χρουμπιέσουφ (πολωνικά: Hrubieszów, Грубешів, γίντις: הרוביעשאָוו) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Χρουμπιέσουφ, στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν της νοτιοανατολικής Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 17.232 κάτοικοι (2020).
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας, ο πολιτισμός και η αρχιτεκτονική της πόλης διαμορφώθηκαν έντονα από τους Πολωνούς Ρωμαιοκαθολικούς, Ελληνοκαθολικούς και Εβραίους κατοίκους της. Σχεδόν όλη η εβραϊκή κοινότητα της πόλης, ωστόσο, δολοφονήθηκε στο Ολοκαύτωμα. Το Χρουμπιέσουφ είναι επίσης η γενέτειρα του Πολωνού συγγραφέα, μυθιστοριογράφου και συγγραφέα δημοφιλών βιβλίων, Μπολέσουαφ Πρους και του επιχειρηματία και επιζώντα του Ολοκαυτώματος, Χένρι Όρενσταϊν.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| [[Μπαρόκ αρχιτεκτονική|Μπαρόκ Εκκλησία του Αγίου Νικολάου]] Η περιοχή αποτελούσε μέρος των Πόλεων Τσέρβεν, μια περιοχή που συμπεριλήφθηκε στο αναδυόμενο Πολωνικό Κράτος τον 10ο αιώνα από τον πρώτο ιστορικό ηγεμόνα του, Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας. Το Ρως του Κιέβου εισέβαλε και προσάρτησε την Πολωνία το 981, και στη συνέχεια άλλαξε ιδιοκτήτες αρκετές φορές μεταξύ της Πολωνίας και της Ρωσίας, και μάλιστα περιήλθε στη Μογγολική Αυτοκρατορία στα μέσα του 13ου αιώνα. Η προέλευση της πόλης χρονολογείται από τον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν υπήρχε ένα αμυντικό γκορντ στο νησί του ποταμού Χούτσβα. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1254, ως κυνηγετικός οικισμός που βρίσκεται ανάμεσα σε δάση.
Μετά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, το Χρουμπιέσουφ προσαρτήθηκε από την Αυστρία. Το 1800, ο Στανίσουαφ Στάσιτς ίδρυσε την Αγροτική Εταιρεία Χρουμπιέσουφ, την πρώτη συνεταιριστική οργάνωση στην Ευρώπη, η οποία υπήρχε μέχρι το 1945. Το όνομα της πόλης άλλαξε το 1802 από Ρουμπιέσουφ σε Χρουμπιέσουφ. Μετά τον Αυστρο-Πολωνικό Πόλεμο του 1809, η πόλη έγινε μέρος του βραχύβιου πολωνικού Δουκάτου της Βαρσοβίας και στη συνέχεια το 1815 έγινε μέρος της υπό ρωσικό έλεγχο Πολωνίας του Συνεδρίου, εντός του Κυβερνείου Λούμπλιν. Το 1909, ο πληθυσμός της ήταν 15.000. Τις τελευταίες εβδομάδες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Νοέμβριο του 1918, μια νεοσύστατη πολωνική μονάδα από το Χέουμ απελευθέρωσε την πόλη. Ενσωματώθηκε με την αναγεννημένη Πολωνία, εντός της οποίας ήταν διοικητικά μέρος του Βοεβοδάτου Λούμπλιν (1919-1939). μικρογραφία| Πολεμικό νεκροταφείο Κατά τη διάρκεια της κοινής γερμανοσοβιετικής εισβολής στην Πολωνία, που ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο γερμανικός στρατός εισήλθε στην πόλη στις 15 Σεπτεμβρίου 1939. Δέκα μέρες αργότερα, οι Γερμανοί αποχώρησαν και ο Σοβιετικός Στρατός κατέλαβε την πόλη, αλλά μετά από ένα δεκαπενθήμερο την επέστρεψε στους Γερμανούς, σύμφωνα με μια νέα σοβιεογερμανική συμφωνία. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, η περιοχή γνώρισε την εξέγερση του Ζάμοστς. Πολλοί κάτοικοι, συμπεριλαμβανομένων σχεδόν όλων των 7.000 Εβραίων κατοίκων, δολοφονήθηκαν στο Ολοκαύτωμα. Το 1944, η γερμανική κατοχή τελείωσε και η πόλη αποκαταστάθηκε στην Πολωνία, αν και με ένα κομμουνιστικό καθεστώς που είχε εγκατασταθεί από τη Σοβιετική Ένωση, το οποίο παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την πτώση του κομμουνισμού στη δεκαετία του 1980.
Μεταξύ 1975 και 1998, η πόλη ήταν διοικητικά τμήμα του Βοεβοδάτου Ζάμοστς.
Εβραϊκή κοινότητα
Ο εβραϊκός πληθυσμός αριθμούσε 709 το 1765, 3.276 το 1856, 5.352 (από 10.636) το 1897, το 1921 ήταν 5.679 και πιθανώς γύρω στους 7.500 το 1939.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γερμανικός Στρατός οργάνωσε αμέσως μια σειρά πογκρόμ μετά την εισβολή του στην πόλη στις 15 Σεπτεμβρίου 1939. Πάνω από 2.000 Εβραίοι, έχοντας βιώσει τον τρόμο των Ναζί, έφυγαν με τον αποχωρούντα Σοβιετικό Στρατό, ο οποίος κατέλαβε την πόλη λίγο μετά τις 25 Σεπτεμβρίου 1939. Στις 2 Δεκεμβρίου 1939, 1.000 Εβραίοι από το Χρουμπιέσουφ και 1.100 από το Χέουμ οδηγήθηκαν σε μια πορεία θανάτου στον ποταμό Μπουκ. Εκατοντάδες δολοφονήθηκαν στην πορεία, οι επιζώντες αναγκάστηκαν να προσπαθήσουν να κολυμπήσουν διασχίζοντας το Μπουκ μέχρι την ΕΣΣΔ, αλλά οι Σοβιετικοί δεν τους επέτρεψαν να εισέλθουν. Οι επιζώντες επέστρεψαν στο Χρουμπιέσουφ. Τον Αύγουστο του 1940, η γερμανική και η πολωνική αστυνομία συνέλαβαν περίπου 800 Εβραίους και απέλασαν 600 σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας, όπου περίπου οι μισοί πέθαναν. Κάπου ανάμεσα στο καλοκαίρι του 1940 και τον Ιούνιο του 1942, δημιουργήθηκε ένα γκέτο της κατοχής. Τόσο οι ντόπιοι Εβραίοι όσο και όσοι αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στο Χρουμπιέσουφ περιορίστηκαν σε μια καθορισμένη περιοχή. Μέχρι τον Απρίλιο του 1942, υπήρχαν περισσότεροι από 5.800 Εβραίοι στο γκέτο. μικρογραφία| Μνημείο για τα θύματα του Ολοκαυτώματος Τον Ιούνιο του 1942, περίπου 3.000 Εβραίοι από το γκέτο συγκεντρώθηκαν, κάποιοι σκοτώθηκαν στην πόλη και οι περισσότεροι στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Σομπίμπουρ, όπου σκοτώθηκαν όλοι. Η δεύτερη απέλαση από το Χρουμπιέσουφ έγινε στις 28 Οκτωβρίου 1942, όταν 2.500 Εβραίοι απελάθηκαν στο Σομπίμπουρ και δολοφονήθηκαν. Περίπου 400 που αντιστάθηκαν εκτελέστηκαν στο εβραϊκό νεκροταφείο και οι τελευταίοι 160 Εβραίοι στάλθηκαν σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούντσιν. Περίπου 140 Εβραίοι του Χρουμπιέσουφ πιστεύεται ότι επέζησαν. Ήταν κυρίως εκείνοι που είχαν καταφύγει σε ελεγχόμενα από τη Σοβιετική Ένωση εδάφη στην αρχή του πολέμου.
Εβραϊκή αντίσταση
Το καλοκαίρι του 1941, ο Γιούλεκ Μπραντ, ηγέτης του σιωνιστικού κινήματος νεολαίας Μπέταρ από το Χόζουφ, ο οποίος ήταν συγγενής του προέδρου της Γιούντενρατ (Εβραϊκού Συμβουλίου) του Χρουμπιέσουφ, Σάμουελ Μπραντ, κανόνισε για αρκετές εκατοντάδες μέλη του Μπέταρ στο Γκέτο της Βαρσοβίας να εργαστούν σε τοπικές φάρμες και κτήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός στο Ντουούζνιουφ (Dłużniów) και στο Βερμπκοβίτσε (Werbkowice). Πριν από τον πόλεμο, το κτήμα στο Ντουούζνιουφ ανήκε στον Μακς Γκλάζερμαν, έναν Εβραίο μηχανικό από το Λβουφ που αφέθηκε να διαχειρίζεται την ιδιοκτησία. Μεταξύ αυτών που στάλθηκαν στο Ντουούζνιουφ ήταν μια νεαρή γυναίκα από τη Βαρσοβία, η Χάνκα Τάουμπερ. Η αφήγηση της για το τι συνέβη εκεί καταγράφηκε στο ημερολόγιο του γκέτο του Άμπραχαμ Λέβιν.
Το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας Μπέταρ σκοτώθηκε την άνοιξη του 1942 και τους επόμενους μήνες μαζί με τον τοπικό εβραϊκό πληθυσμό. Ένας μικρός αριθμός, ωστόσο, κατάφερε να επιστρέψει στο γκέτο και αργότερα πήρε μέρος στην Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας. Ο Γιούλεκ Μπραντ δραπέτευσε από ένα μεταφορικό μέσο που κατευθυνόταν προς το στρατόπεδο εξόντωσης Σομπίμπουρ. Καταγγέλθηκε από ντόπιους που τον παρέδωσαν στην Γκεστάπο στο Χρουμπιέσουφ. Εκεί υποχρεώθηκε σε καταναγκαστική εργασία από τον Gestapo Obersturmbannführer Έμπνερ, ο οποίος τον όρισε αρχηγό ενός μικρού στρατοπέδου εργασίας στην οδό Γιατκόβα. Στα τέλη του 1942 ή στις αρχές του 1943, ο Μπραντ εκτελέστηκε από τον Έμπνερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λούμπλιν Κατηγορία:Στετλ Κατηγορία:Βοεβοδάτο Ρουθηνίας Κατηγορία:Κυβερνείο Λούμπλιν Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λούμπλιν (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020–21
Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020-21 είναι η 66η σεζόν της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της Ευρώπης με διοργανώτρια την ΟΥΕΦΑ και η 29η σεζόν από τότε που μετονομάστηκε σε ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο τελικός θα διεξαχθεί στο Στάδιο Ντραγκάο στο Πόρτο. Ο νικητής του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020-21 θα προκριθεί αυτόματα στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2021-22, ενώ θα αντιμετωπίσει τον νικητή του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2020–21 στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2021, και επίσης θα προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της ΦΙΦΑ για το 2021 που θα διεξαχθεί στην Ιαπωνία.
Η Μπάγερν Μονάχου είναι η υπερασπίστρια του τίτλου.
Κατανομή των ομάδων
Συνολικά 79 ομάδες από 54 από τις 55 ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ πρόκειται να πάρουν μέρος στην διοργάνωση (με εξαίρεση το Λιχτενστάιν, το οποίο δεν έχει εγχώριο πρωτάθλημα). Η κατάταξη των ομοσπονδιών που βασίζεται στον συντελεστή της ΟΥΕΦΑ που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του αριθμού των συμμετεχόντων ομάδων από κάθε ομοσπονδία:
Ομάδες ανά γύρο
Η λίστα του αριθμού των ομάδων ανά φάση για αυτή την σεζόν.
Προκαταρκτικός γύρος
Η κλήρωση του προκαταρκτικού γύρου πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. Συμμετείχαν συνολικά 4 ομάδες και οι αγώνες ήταν μονοί (ημιτελικοί και τελικός). Διεξήχθησαν σε ουδέτερη τοποθεσία στη Νιόν της Ελβετίας.
!colspan=3|Ημιτελικός γύρος
!colspan=3|Τελικός γύρος
Α. Ο αγώνας δεν διεξήχθη καθώς δύο παίκτες της Ντρίτα βρέθηκαν θετικοί στον κορωνοϊό. Σύμφωνα με τους κανονισμούς η Λίνφιλντ κέρδισε 3-0 άνευ αγώνος.
Πρώτος προκριματικός γύρος
Συμμετείχαν 34 ομάδες και οι αγώνες ήταν και πάλι μονοί και πραγματοποιήθηκαν στις 18-19 Αυγούστου 2020.
Α. Ο αγώνας δεν διεξήχθη καθώς ένας παίκτης της Σλόβαν Μπρατισλάβας βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό. Σύμφωνα με τους κανονισμούς η ΚΙ Κλάκσβικ κέρδισε 3-0 άνευ αγώνος.
Δεύτερος προκριματικός γύρος
Συμμετείχαν 26 ομάδες οι οποίες χωρίστηκαν σε 2 μονοπάτια.
Μονοπάτι των πρωταθλητών: 20 πρωταθλήτριες ομάδες
Μονοπάτι των μη-πρωταθλητών: 6 μη-πρωταθλήτριες ομάδες
Οι αγώνες ήταν μονοί και πραγματοποιήθηκαν στις 25-26 Αυγούστου 2020.
!colspan="3"|Πρωταθλητές
!colspan="3"|Μη Πρωταθλητές
Τρίτος προκριματικός γύρος
Συμμετείχαν συνολικά 16 ομάδες οι οποίες ήταν χωρισμένες και πάλι σε δύο σκέλη.
Μονοπάτι των πρωταθλητών: 10 πρωταθλήτριες ομάδες
!colspan="3"|Πρωταθλητές
!colspan="3"|Μη Πρωταθλητές
Γύρος Πλέι-Οφ
Συμμετείχαν συνολικά 12 ομάδες, χωρισμένες σε δύο μονοπάτια.
Μονοπάτι των πρωταθλητών: 8 πρωταθλήτριες ομάδες
Μονοπάτι των μη-πρωταθλητών: 4 μη-πρωταθλήτριες ομάδες
Οι αγώνες ήταν διπλοί και πραγματοποιήθηκαν, οι πρώτοι στις 22-23 Σεπτεμβρίου 2020 και οι επαναληπτικοί στις 29-30 Σεπτεμβρίου 2020.
!colspan="6"|Πρωταθλητές
!colspan="6"|Μη Πρωταθλητές
Φάση ομίλων
Η κλήρωση για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ πραγματοποιήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2020.
KT: Κάτοχος τροπαίου
ΓΛ: Κάτοχος Γιουρόπα Λιγκ
Προημιτελικά
<section begin="R16" />
Ημιτελικά
<section begin="R16" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2020 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2021
United Soccer Leagues
Η United Soccer Leagues (USL) αποτελεί τη διοργανώτρια αρχή πολλών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου με ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Καραϊβική. Περιλαμβάνει πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών, επαγγελματικά και ερασιτεχνικά. Τα πρωταθλήματα που διοργανώνει είναι το Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ, το Πρέμιερ Ντιβέλοπμεντ Λιγκ, το Σούπερ Υ-Λιγκ και το Σούπερ-20 Λιγκ. Είναι άμεσα συνδεδεμένη με την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία των Ηνωμένων Πολιτειών, την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ενηλίκων Ηνωμένων Πολιτειών και την Καναδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στις ΗΠΑ
Αλέκος Κωστίκος
Βιογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Πιερικό, όπου αγωνίστηκε από το 1970 ως το 1974. Το 1974 αγωνίστηκε στον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Μετά τον Πιερικό αγωνίστηκε στην ΑO Πάτρας, τη Ρόδο, τον ΕδεσσαΪκό και τη Νάουσα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα. Ήταν πατέρας 2 παιδιών. Σκοτώθηκε τον Οκτώβριο του 1991 σε ηλικία 38 ετών σε τροχαίο δυστύχημα στο 5ο χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού Κατερίνης - Λιτοχώρου όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε ξέφυγε από την πορεία του μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε μετωπικά με άλλο όχημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου
Μαρία Ναρύσκινα
Η Μάρια Αντόνοβνα Ναρύσκινα (ρωσικά: Мария Антоновна Нарышкина, 1779 –1854), γεννήθηκε Μάρια Τσετβερτύνσκα-Σβιάτοπελκ (Мария Святополк-Четвертинская), ήταν Πολωνή ευγενής που ήταν η ερωμένη του Αλέξανδρου Α΄ της Ρωσίας για 19 χρόνια.
Βιογραφία
Ήταν η κόρη του Πολωνού πρίγκιπα Αντόνι Στάνισουαφ Τσετβερτύνσκα-Σβιάτοπελκ και της συζύγου του, Τέκλα φον Κάμπενχαουζεν. Το 1795, παντρεύτηκε τον Ντμίτρι Λβόβιτς Νάρυσκιν, έναν υπάλληλο. Το 1799, με την έγκριση του συζύγου της, σύναψε σχέση με τον Αλέξανδρο, ο οποίος έγινε τσάρος το 1801. Της άρεσε πολύ η οικογένεια του Αλεξάνδρου, εκτός από τη σύζυγό του, την αυτοκράτειρα Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα.
Περιγράφεται ως συναρπαστική και γοητευτική, με την ικανότητα να προσελκύει ανθρώπους, και ονομάζεται "Η Ασπασία του Βορρά". Ο Φιλίπ Βίγκελ έγραψε ότι είχε ομορφιά "τόσο τέλεια που φαινόταν αδύνατη". Το 1803, προσπάθησε να πείσει τον Αλέξανδρο να χωρίσει τη σύζυγό του και να την παντρευτεί, αλλά απέτυχε. Συνόδευσε τον Τσάρο στο Συνέδριο της Βιέννης το 1815, το οποίο του έδωσε κακή δημοσιότητα.
Είχε τουλάχιστον τέσσερις νόθες κόρες από τον Αλέξανδρο. Τρεις από αυτές (δύο ονομαζόμενες Γιελιζαβέτα και μία με το όνομα Ζινάιντα) πέθαναν σε βρεφική ηλικία και το άλλο, η Σόφια, έζησε ως την ηλικία των 16 ετών. Είχε επίσης έναν γιο, τον Εμάνουελ, ο οποίος δεν έγινε δεκτός από τον σύζυγό της και ήταν πιθανώς και το παιδί του Τσάρου.
Ο Αλέξανδρος πείστηκε να την αφήσει το 1818 και επέστρεψε στη σύζυγό του, Ελίζαμπεθ. Συνέχισε να αναφέρεται σε αυτήν ως μέλος της οικογένειά του.
Απόγονοι
Τέσσερα από αυτά ήταν πιθανώς παιδιά του Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Καταρίνα Κονσταντίνοβιτς
Η Καταρίνα Κονσταντίνοβιτς (σέρβικα κυριλικά, yrатарина Константиновић; 1848–1910) ήταν Σέρβα ευγενής και απόγονος της δυναστείας Ομπρένοβιτς ως κόρη της πριγκίπισσας Άνκα Ομπρένοβιτς. Ήταν επίσης η πρώτη ξαδέλφη του Βασιλιά Μιλάν Α' για τον οποίο ενήργησε ως εκ των πραγμάτων πρώτη κυρία της βασιλικής αυλής, αφού η Βασίλισσα, Ναταλί Κέσκο, χώρισε από αυτόν.
Η Καταρίνα παντρεύτηκε δύο φορές. Πριν από τον πρώτο της γάμο, ήταν η ερωμένη του ξαδέλφου της, του Σέρβου κυβερνήτη, πρίγκιπα Μιχαήλ Ομπρενόβιτς Γ', ο οποίος σκεφτόταν να πάρει διαζύγιο από την άτεκνη σύζυγό του Ιουλία Ουνιάδη ντε Κέτελι για να κάνει την Καταρίνα σύζυγό του. Στις 10 Ιουνίου 1868, ενώ εκείνη, ο πρίγκιπας Μιχαήλ και η πριγκίπισσα Άνκα περπατούσαν στο πάρκο Κοσούντζιακ κοντά στη βασιλική κατοικία, δολοφόνοι πυροβόλησαν και σκότωσαν τον εραστή και τη μητέρα της και άφησαν την ίδια τραυματισμένη. Την ίδια χρονιά (1868) παντρεύτηκε το στρατηγό Μιλιβογιε Μπλάζναβακ, από τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Μετά το θάνατό του το 1873, παντρεύτηκε τον ξάδελφό της Μιζχαήλο Μπογκίσεβιτς.
Οικογένεια
Η Καταρίνα γεννήθηκε το 1848, κόρη του Αλεξάντερ Κωνσταντίνοβιτς και της πολυμαθούς ηγέτιδας της κοινωνίας Πριγκίπισσα Άνκα Ομπρενόβιτς, ανιψιά του Μίλος Ομπρένοβιτς Α' Πρίγκιπα της Σερβίας και ιδρυτή της δυναστείας Ομπρενόβιτς. Είχε έναν αδερφό, τον συνταγματάρχη Αλεξάντερ Κωνσταντίνοβιτς (πέθανε το 1914) και μια ετεροθαλή αδελφή, τη Συμεόνα (πέθανε το 1915), που γεννήθηκε από τη σχέση της μητέρας της με τον κουνιάδο της, Γιόβαν Γκερμάνι.
Πρίγκιπας Μιχαήλ
Κάποια στιγμή μετά το θάνατο του πατέρα της, η Καταρίνα και η μητέρα της προσκλήθηκαν από τον πρώτο ξάδερφό της τελευταίας, τον πρίγκιπα Μιχαήλ για να ζήσουν στη βασιλική αυλή. Από τον Σεπτέμβριο του 1860, είχε αναλάβει τη διοίκηση ως ηγέτης της Σερβίας για δεύτερη φορά, έχοντας καθαιρεθεί το 1842 μετά από μια τριετή βασιλεία. Ήταν σε ένα δυστυχισμένο γάμο με την Ουγγαρέζα κόμισσα, Ιουλία Ουνιάδη ντε Κέτελι, η οποία δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδιά. Ο πρίγκιπας Μιχαήλ και η Καταρίνα έγιναν εραστές. Η Καταρίνα δεν μπήκε στον κόπο να κρύψει την περιφρόνησή της για την Πριγκίπισσα Γιούλια και επιδείκνυε ανοιχτά τη σχέση της με τον πρίγκιπα. Ο Μιχαήλ ήθελε να χωρίσει τη Γιούλια και να παντρευτεί την Καταρίνα, ειδικά καθώς η Γιούλια είχε τότε τον δικό της εραστή, Δούκα Καρλ φον Άρενμπεργκ. Ενώ οι Σέρβοι δεν έκρυβαν της δυσπιστίας τους απέναντι στη Γιούλια λόγω της καθολικής της θρησκείας και της ουγγρικής της καταγωγής, όταν εξαπλώθηκε η είδηση για την επιθυμία του Μιχαήλ να ζητήσει διαζύγιο για να την αντικαταστήσει με τη δεύτερη ξαδέλφη του, την Καταρίνα, τόσο οι απλοί άνθρωποι όσο και οι πολιτικούς και οι κληρικοί ήταν εξίσου εξοργισμένοι με την προοπτική. Ένας από τους πιο ένθερμους αντιπάλους του διαζυγίου ήταν ο διακεκριμένος πρωθυπουργός της Σερβίας, Ίλιγια Γκαράσιν, ο οποίος απολύθηκε από τη θέση του το 1867 γιατί δημοσιοποίησε τις αντιρρήσεις του σχετικά με το προτεινόμενο διαζύγιο του Μιχαήλ από την Γιούλια και τον γάμο με την Καταρίνα. Η απόλυση του προκάλεσε μία οργισμένη διαμαρτυρία από τη Ρωσία.
Οι ελπίδες της Καταρίνα για να γίνει πριγκιπική σύζυγος ποτέ δεν υλοποιήθηκαν. Στις 10 Ιουνίου 1868, ενώ εκείνη, ο πρίγκιπας Μιχαήλ και η μητέρα της περπατούσαν στο πάρκο Κοσούτνιακ κοντά στην εξοχική κατοικία του Μιχαήλο στα περίχωρα του Βελιγραδίου, δέχθηκαν πυροβολισμούς από δολοφόνους, φερόμενους ως στη δούλεψη των Καραγεώργεβιτς, που ήταν οι δυναστικοί αντίπαλοι των Ομπρέντοβιτς για το σερβικό θρόνο, αν και δεν αποδείχθηκε ποτέ. Ο πρίγκιπας Μιχαήλ σκοτώθηκε αμέσως, η Καταρίνα απλώς τραυματίστηκε, αλλά η μητέρα της, αφού πολέμησε γενναία με τους ένοπλους επιτιθέμενους, σκοτώθηκε επίσης.
Γάμοι και απόγονοι
Την ίδια χρονιά του 1868, η Καταρίνα, που ήταν 20 χρονών τότε, παντρεύτηκε τον Στρατηγό Μιλίβογιε Μπλάζναβατς (16 Μαΐου 1824 - 5 Απριλίου 1873), ο οποίος υπηρέτησε ως Υπουργός Πολέμου της Σερβίας και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαδοχή στο σερβικό θρόνο για τον 14χρονο ξάδερφό της Καταρίνα, τον Μιλάν, αφού έδωσε εντολή στο στρατό να υποστηρίξει τον νεαρό πρίγκιπα. Ο στρατηγός, ο οποίος ενήργησε ως αντιβασιλέας του Μιλάνο, ήταν 24 ετών μεγαλύτερος της Καταρίνα και μαζί είχαν έναν γιο, τον Βόισλαβ (1869-1910) και μία κόρη, τη Μίλιτσα, η οποία πέθανε όταν ήταν παιδί.
Χρόνια αργότερα, όταν ο πρίγκιπας Μίλαν έγινε βασιλιάς της Σερβίας, ενήργησε ως η πρώτη κυρία της αυλής λόγω του χωρισμού του από τη σύζυγό του, Ναταλί.
Ο στρατηγός Μπλάζναβατς πέθανε τον Απρίλιο του 1873 και παντρεύτηκε στη συνέχεια τον ξάδελφό της, Μιχαήλο Μπόγκισεβιτς (1843-1899). Έφυγαν από τη Σερβία και ξεκίνησαν μία τυχοδιωκτική ζωή, ζώντας σε διάφορα μέρη σε όλη την Αυστροουγγρική αυτοκρατορία. Ωστόσο, επέστρεψαν αργότερα στο Βελιγράδι, όπου ο Μπογκίσεβιτς υπηρέτησε ως δήμαρχος από τις 4 Απριλίου 1886 έως τις 4 Φεβρουαρίου 1887. Ερωτεύτηκε έναν φίλο του γιου της, Βόισλαβ, ο οποίος ήταν 18 χρόνια νεότερος από αυτήν. Στη συνέχεια άφησε τον σύζυγό της για τον νεαρό εραστή της και έλαβε οικονομική στήριξη από τον γιο της, καθώς και από την πλούσια ετεροθαλή αδερφή της, τη Συμεόνα, η οποία ήταν παντρεμένη με έναν σημαντικό Ρουμάνο πολιτικό, τον Αλεξάντερ Λάχοβαρι (1841-1897) και είχε θέση ως κυρία επί των τιμών στη Βασίλισσα Ελισάβετ της Ρουμανίας.
Η Καταρίνα πέθανε το 1910 στο Νις, στη νότια Σερβία, όπου ο γιος της, Βόισλαβ, ήταν υπηρετούσε ως στρατιώτης και θάφτηκε στο Βελιγράδι. Ο Βόισλαβ πέθανε τον ίδιο χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ομπρένοβιτς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Θάνατοι τον Ιανουάριο του 2022
Παραπομπές
01
Jessica Jones (τηλεοπτική σειρά)
Η Jessica Jones της Marvel, ή απλά Jessica Jones (πρωτότυπος τίτλος: Marvel's Jessica Jones, ή απλά Jessica Jones), είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά που δημιουργήθηκε από τη Μελίσα Ρόζενμπεργκ για το Netflix, και βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα των Marvel Comics. Τα γεγονότα της σειράς διαδραματίζονται μέσα στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel (MCU), αποτελώντας μια συνοχή με ταινίες και άλλες τηλεοπτικές σειρές του franchise, ενώ αποτελεί επίσης τη δεύτερη σειρά από μια ομάδα σειρών του Netflix που οδήγησαν στη μίνι τηλεοπτική crossover σειρά, The Defenders. Η παραγωγή έγινε απο τη Marvel Television σε συνεργασία με τα ABC Studios και την εταιρία παραγωγής Tall Girls Productions. Η Ρόζενμπεργκ ήταν η επικεφαλής της σειράς και στους τρεις κύκλους της, με τον Σκοτ Ρέινολντς να προστίθεται ως συν-επικεφαλής στον τρίτο κύκλο.
Η Κρίστεν Ρίτερ πρωταγωνιστεί ως Τζέσικα Τζόουνς, μια πρώην υπερηρωίδα η οποία ανοίγει το δικό της γραφείο ντετέκτιβ. Οι Ρέιτσελ Τέιλορ, Έκα Ντάρβιλ και Κάρι-Αν Μος πρωταγωνιστούν επίσης και στους τρεις κύκλους της σειράς, με τους Μάικ Κόλτερ, Γουίλ Τραβάλ, Έριν Μοριάρτι και Ντέιβιντ Τένναντ να συμπληρώνουν το βασικό καστ του πρώτου κύκλου, τους Τζ.Ρ. Ραμίρεζ, Τέρι Τσεν, Λέα Γκίμπσον και Τζάνετ ΜακΤιρ του δεύτερου κύκλου και τους Μπέντζαμιν Γουόκερ, Σαρίτα Τσάντχερι, Τζέρεμι Μπομπ και Τίφανι Μακ του τρίτου κύκλου.
Το 2010, η Ρόζενμπεργκ είχε αρχίσει να εργάζεται πάνω σε μία εκδοχή της σειράς για το ABC, αλλά το δίκτυο επέλεξε τότε να μην προχωρήσει στην παραγωγή της. Απο τα τέλη του 2013, η Ρόζενμπεργκ άρχισε να δουλεύει και πάλι πάνω στη σειρά για το Netflix, με τον τίτλο του πρότζεκτ να είναι A.K.A. Jessica Jones. Περίπου ένα χρόνο αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2014, η Ρίτερ επιλέχθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Τα γυρίσματα της σειράς έλαβαν χώρα στην Πόλη της Νέας Υόρκης, σε περιοχές που ακόμα μοιάζουν με το παλιό Χελς Κίτσεν.
Όλα τα επεισόδια του πρώτου κύκλου κυκλοφόρησαν στις 20 Νοεμβρίου 2015 στην πλατφόρμα του Netflix, λαμβάνοντας θετικές κριτικές και με τους κριτικούς να επαινούν τις ερμηνείες της Ρίτερ και του Τένναντ, καθώς επίσης και τον νουάρ τόνο της σειράς, την προσέγγισή της στο σεξουαλικό στοιχείο και την απεικόνιση σκοτεινότερων θεμάτων όπως ο βιασμός, οι βίαιες επιθέσεις και η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD). Πέραν των θετικών κριτικών, η σειρά έλαβε επίσης αρκετές υποψηφιότητες για βραβεία, κερδίζοντας κάποια από αυτά. Τον Ιανουάριο του 2016, το Netflix έδωσε το πράσινο φως για έναν δεύτερο κύκλο επεισοδίων, με τα γυρίσματα να ξεκινούν τον Απρίλιο του 2017 και να ολοκληρώνονται τον Σεπτέμβριο του 2017. Τα επεισόδια του δεύτερου κύκλου κυκλοφόρησαν στις 8 Μαρτίου 2018, ενώ στις 12 Απριλίου 2018 δόθηκε το πράσινο φως για τον τρίτο κύκλο, τα επεισόδια του οποίου κυκλοφόρησαν στις 14 Ιουνίου 2019. Ο τρίτος κύκλος ήταν και ο τελευταίος της σειράς, καθώς στις 18 Φεβρουαρίου 2019 το Netflix ανακοίνωσε επίσημα την ακύρωσή της. Την 1η Μαρτίου 2022, όλες οι σειρές της Marvel στο Netflix σταμάτησαν να είναι διαθέσιμες στην πλατφόρμα του Netflix, εξαιτίας της λήξης της άδειας που είχε το δίκτυο για τις συγκεκριμένες σειρές και την επιστροφή των δικαιωμάτων τους στην Disney. Από τις 16 Μαρτίου 2022, όλες οι σειρές θα είναι διαθέσιμες στην πλατφόρμα Disney+.
Πλοκή
Η Τζέσικα Τζόους είναι μία γυναίκα με υπερδυνάμεις, η οποία χρησιμοποιούσε για κάποιο διάστημα τις δυνάμεις της για καλό σκοπό, μέχρι τη στιγμή που ο Kilgrave, ένας κακός με την ικανότητα να ελέγχει τις πράξεις των άλλων διεισδύοντας στο μυαλό τους, την αναγκάζει να σκοτώσει κάποιον. Μετά το περιστατικό, η Τζέσικα αποσύρεται από την υπερηρωϊκή δράση και αρχίζει να εργάζεται ως ιδιωτική ντετέκτιβ ανοίγοντας το δικό της γραφείο. Στον πρώτο κύκλο, η Τζέσικα έρχεται αντιμέτωπη με τον Kilgrave, ο οποίος επιστρέφει αναζητώντας την, κι εκείνη πρέπει να βρει έναν τρόπο σταματήσει τη δράση του.
Στον δεύτερο κύκλο, η Τζέσικα ανακαλύπτει πως η μητέρα της, την οποία θεωρούσε νεκρή, κατάφερε να επιβιώσει του ατυχήματος που είχαν οικογενειακώς πριν χρόνια χάρη στα πειράματα του Καρλ Μάλους και, όπως και η ίδια, έχει αποκτήσει κι εκείνη υπερδυνάμεις. Στον τρίτο κύκλο, η Τζέσικα έρχεται αντιμέτωπη με έναν πανέξυπνο ψυχοπαθή, τον Γκρέγκορι Σάλιντζερ, ο οποίος είναι αποφασισμένος να αποδείξει πως η ίδια είναι μία απάτη και κακώς ο κόσμος τη θεωρεί ηρωίδα. Επίσης, έρχεται αντιμέτωπη και με τη θετή της αδελφή και καλύτερή της φίλη, Τρις Γουόκερ, η οποία έπειτα από προσπάθειες κατάφερε να αποκτήσει υπερδυνάμεις και, νομίζοντας πως τις χρησιμοποιεί για καλό, καταλήγει δολοφόνος.
Ανάπτυξη
Τον Δεκέμβριο του 2010, η Μελισα Ρόζενμπεργκ είχε αρχίσει να δουλεύει πάνω σε μία σειρά με τίτλο AKA Jessica Jones για το ABC, κάτω από την ομπρέλα της νέας δικής της εταιρίας παραγωγής, Tall Girls Productions, σε συνεργασία με τα ABC Studios και τη Marvel Television. Η σειρά, η οποία θα βασιζόταν στη σειρά κόμικ Alias και θα επικεντρωνόταν στον χαρακτήρα της Τζέσικα Τζόουνς, θα έβγαινε στον αέρα κατά το τηλεοπτικό πρόγραμμα της σεζόν 2011-12, με εκτελεστικούς παραγωγούς τον επικεφαλής της Marvel Television Τζεφ Λόουμπ, τον Τζο Κεσάντα, τον Άλαν Φάιν και τον Χάουαρντ Κλέιν, ενώ ο συγγραφέας του Alias, Μπράιαν Μάικλ Μπέντις θα ενεργούσε ως σύμβουλος της σειράς. Το 2011, στη διεθνή Comic-Con του Σαν Ντιέγκο, ο Λόουμπ είπε πως η σειρά αφορούσε «μία αποτυχημένη υπερηρωίδα η οποία ξαναφτιάχνει τη ζωή της ως ιδιωτική ντετέκτιβ στην Πόλη της Νέας Υόρκης» και θα συμπεριελάμβανε τους χαρακτήρες των Κάρολ Ντένβερς και Λουκ Κέιτζ. Τον Νοέμβριο, η Ρόζενμπεργκ είπε πως πλέον ήλπιζε η σειρά «να μπει στο πρόγραμμα» για το 2012, ώστε να προβληθεί κατά την τηλεοπτική σεζόν 2012-13, και πρόσθεσε: «Αγαπώ αυτόν τον χαρακτήρα. Το ότι είναι ένας απίστευτα κατεστραμμένος, σκοτεινός, περίπλοκος γυναικείος χαρακτήρας ο οποίος μπορεί να τα βάλει με όλους ... [η Τζέσικα] είναι μία πρώην υπερηρωίδα που υποφέρει από PTSD». Δήλωσε επίσης πως αν και ο Κέιτζ αποτελούσε μέρος της σειράς, η κόρη του ζευγαριού, Ντανιέλ, θα εμφανιζόταν «πολύ αργότερα». Αργότερα τον ίδιο μήνα, είπε πως η σειρά θα αναγνώριζε την ύπαρξη του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel, με αναφορές στον Τόνι Σταρκ και την εταιρία του, Stark Industries, στο πρώτο επεισόδιο, αλλά παραδέχτηκε πως «όσο προχωράμε τα πράγματα θα αλλάζουν αναλόγως με το τι θα είναι διαθέσιμο σε εμάς. Σίγουρα βρισκόμαστε μέσα σε αυτό το σύμπαν και σε καμία περίπτωση δεν αρνούμαστε την ύπαρξη του ευρύτερου σύμπαντος. Και θα χρησιμοποιήσω όσα περισσότερα στοιχεία μπορώ από εκεί». Επιβεβαίωσε επίσης πως αρχικά η Ντένβερς θα ήταν ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς.
Τον Μάιο του 2012, ο πρόεδρος του ABC, Πολ Λι, είπε πως το κανάλι δεν έδωσε το πράσινο φως για τη σειρά. Ο Λόουμπ αποκάλυψε πως το ABC είχε ζητήσει η σειρά να αλλάξει το επίκεντρό της κάνοντας τη Ντένβερς τον βασικό της χαρακτήρα, η οποία έχει «μια υπέροχη ζωή» διαμένοντας στην 5η Λεωρόρο, και η Τζόουνς να γίνει ένας υποστηρικτικός χαρακτήρας στην ιστορία της Ντένβερς. Αργότερα την ίδια χρονιά, η Ρόζενμπεργκ προσπαθούσε να πουλήσει τη σειρά σε κάποιο άλλο τηλεοπτικό δίκτυο, λέγοντας: «Δεν γνωρίζω αν είναι μία σειρά που ταιριάζει στο ABC. Μπορεί στην πραγματικότητα να ταιριάζει περισσότερο σε ένα καλωδιακό δίκτυο. Το Alias είναι το πρώτο κόμικ που η Marvel έφτιαξε με σκοπό να απευθύνεται σε ένα μεγαλύτερο, ενήλικο κοινό. Προσάρμοσα κάπως αυτό το στοιχείο [για το ABC], αλλά είναι πολύ, πολύ εύκολο να μεταφερθεί η ιστορία σε ένα καλωδιακό δίκτυο. Πολύ εύκολο». Τον Οκτώβριο του 2013, η ιστοσελίδα Deadline Hollywood δημοσίευσε πως η Marvel προετοίμαζε τέσσερις δραματικές σειρές και μία μίνι σειρά, με συνολικό αριθμό 60 επεισοδίων, τις οποίες θα παρουσίαζε σε video on demand υπηρεσίες και καλωδιακούς παρόχους, με το Netflix, το Amazon και το WGN America να εκφράζουν το ενδιαφέρον τους. Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Marvel και η Disney ανακοίνωσαν πως η Marvel Television και τα ABC Studios θα παρείχαν στο Netflix τέσσερις live-action σειρές οι οποίες θα επικεντρώνονταν αντίστοιχα στους χαρακτήρες των Τζέσικα Τζόουνς, Daredevil, Iron Fist και Λουκ Κέιτζ, και οι οποίες θα οδηγούσαν σε μία μίνι τηλεοπτική crossover σειρά που θα ήταν βασισμένη στην ομάδα των Defenders. Η Ρόζενμπεργκ προσελήφθη για να γράψει και να δημιουργήσει τη νέα εκδοχή της σειράς, να αναδιαμορφώσει το αρχικό της πλάνο, κάτι το οποίο η ίδια αποκάλεσε «σελίδα ένα-ανακαίνιση» σε σχέση με το αρχικό της όραμα. Η Λιζ Φρίντμαν ήταν επίσης εκτελεστική παραγωγός για τον πρώτο κύκλο. Τον Δεκέμβριο του 2014, αποκαλύφθηκε πως ο επίσημος τίτλος της σειράς θα ήταν Marvel's A.K.A. Jessica Jones. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2015, η Marvel αποκάλυψε πως ο τίτλος συμπτύχθηκε σε Marvel's Jessica Jones. Στο γιατί έγινε αυτή η αλλαγή στον τίτλο, ο Λόουμπ είπε: «Κυριολεκτικά ήταν ένα από αυτά τα πράγματα που απλά συμβαίνουν. Το είχαμε συζητήσει αν αυτός θα ήταν ο καλύτερος τίτλος για τη σειρά και έτσι έγινε», ενώ η Ρόζενμπεργκ πρόσθεσε πως το «AKA» θα παρέμενε ως μέρος του τίτλου του κάθε επεισοδίου.
Τον Ιανουάριο του 2016, το Netflix έδωσε το πράσινο φως για έναν δεύτερο κύκλο 13 επεισοδίων. Η Ρεϊέλ Τάκερ προστέθηκε στη σειρά ως εκτελεστική παραγωγός και σεναριογράφος για τον δεύτερο κύκλο, αντικαθιστώντας την Φρίντμαν η οποία αποχώρησε για να δουλέψει πάνω στο πιλοτικό επεισόδιο της σειράς Conviction για το ABC. Ο τρίτος κύκλος επεισοδίων πήρε το πράσινο φως στις 12 Απριλίου 2018, ένα μόλις μήνα μετά την κυκλοφορία του δεύτερου κύκλου. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, η Ρόζενμπεργκ υπέγραψε συμβόλαιο με τη Warner Bros. Television αποχωρώντας από το Netflix, ώστε να εργαστεί πάνω σε καινούρια πρότζεκτ αφού και η ίδια έψαχνε «να κάνει κάτι διαφορετικό». Ωστόσο, παρέμεινε επικεφαλής της σειράς και κατά τη διάρκεια του τρίτου κύκλου, έχοντας ως συν-επικεφαλής τον Σκοτ Ρέινολντς.
Σενάριο
Η Ρόζενμπεργκ μίλησε για την ελευθερία που είχε η σειρά, λέγοντας πως θα πήγαινε «ακόμα περαιτέρω σε όλη μας την αφήγηση» σε σχέση με το τι έκανε ο Μπράιαν Μάικλ Μπέντις στο κόμικ Alias: «Αυτή είναι η ομορφιά του να δουλεύεις με το Netflix. Είναι 13 [επεισόδια]. Δεν υπάρχει πιλοτικό επεισόδιο και μετά να περιμένεις σχόλια, ανταπόκριση και τηλεθέαση. Βρίσκεσαι μέσα σε αυτή τη φούσκα. Έτσι, ποια είναι η ιστορία που θέλεις να πεις; Πού θέλεις να την πας [με τους χαρακτήρες]»; Η Ρόζενμπεργκ επεκτάθηκε σε αυτό λέγοντας πως «ξεκινάμε με το εκπληκτικό υλικό [του Μπέντις] και προφανώς η Τζέσικα Τζόουνς δεν είναι τόσο γνωστή στο ευρύτερο κοινό όπως ο Daredevil και όλοι οι υπόλοιποι, κάτι που πραγματικά μας επιτρέπει να έχουμε αρκετή ελευθερία. Υπάρχουν οι περιορισμοί όσον αφορά το [κινηματογραφικό] σύμπαν της Marvel σε σχέση με συγκεκριμένους κανόνες μυθολογίας, αλλά πέραν αυτού έχουμε το ελεύθερο της δημιουργίας». Σημείωσε επίσης πως εξαιτίας αυτής της διαφορετικής μυθολογίας που έχει το MCU, αυτή η δεύτερη σειρά είναι πολύ διαφορετική από εκείνη που είχε δημιουργήσει για το ABC.
Κάστινγκ
Τον Αύγουστο του 2014, ο Σαράντος είπε πως είχαν ξεκινήσει να ψάχνουν «για το ποια θα υποδυόταν την Τζέσικα». Μέχρι τον Νοέμβριο, οι Κρίστεν Ρίτερ, Αλεξάντρα Νταντάριο, Τερέζα Πάλμερ, Τζέσικα Ντε Γκάου και Μαρίν Άιρλαντ πέρασαν από δοκιμαστικό για τον ρόλο της Τζέσικα Τζόουνς, με τη Ρίτερ να έχει περάσει από αυτή τη δοκιμασία από τον Οκτώβριο. Επιπρόσθετα, οι Λανς Γκρος, Μάικ Κόλτερ και Κλέο Άντονι βρίσκονταν ανάμεσα στις επιλογές για τον ρόλο του Λουκ Κέιτζ, ο οποίος υπολογιζόταν να κάνει κάποιες εμφανίσεις σε αυτή τη σειρά πριν αποκτήσει τη δική του. Τον επόμενο μήνα, η Ρίτερ προσλήφθηκε για τον ρόλο της Τζέσικα Τζόουνς. Η Ρίτερ και η Πάλμερ ήταν οι δύο τελευταίες υποψήφιες για τον ρόλο και πριν την τελική πρόσληψη, πέρασαν και οι δύο από δοκιμαστικό μαζί με τον Κόλτερ έτσι ώστε να δοκιμαστεί η χημεία μεταξύ τους. Τον Δεκέμβριο, επιβεβαιώθηκε πως ο Κόλτερ θα υποδυόταν τον Λουκ Κέιτζ. Τον Ιανουάριο του 2015, ο Ντέιβιντ Τένναντ προσλήφθηκε για τον ρόλο του Kilgrave και η Ρέιτσελ Τέιλορ για τον ρόλο της Πατρίσια «Τρις» Γουόκερ. Ο χαρακτήρας της Γουόκερ προστέθηκε στη σειρά για να αντικαταστήσει τον χαρακτήρα της Ντένβερς, καθώς εκείνη θα πρωταγωνιστούσε στη δική της ταινία. Ένα μήνα αργότερα, η Κάρι-Αν Μος προστέθηκε στο καστ και τον Οκτώβριο αποκαλύφθηκε πως ο ρόλος της θα αποτελούσε τη γυναικεία εκδοχή του χαρακτήρα Τζέριν Χόγκαρθ από τα κόμικ. Επίσης τον Φεβρουάριο, οι Έκα Ντάρβιλ, Έριν Μοριάρτι και Γουίλ Τραβάλ προσλήφθηκαν για τους ρόλους των Μάλκολμ Ντουκάς, Χόουπ Σλότμαν, και Γουίλ Σίμπσον αντίστοιχα.
Οι Ρίτερ, Τέιλορ, Ντάρβιλ και Μος επέστρεψαν για τον δεύτερο κύκλο. Το βασικό καστ του δεύτερου κύκλου συμπληρώνουν οι Τζ. Ρ. Ραμίρεζ ως Όσκαρ Αρότσο, Τέρι Τσεν ως Πράις Τσενγκ, Λέα Γκίμπσον ως Ινέζ Γκριν και Τζάνετ ΜακΤιρ ως Αλίσα Τζόουνς. Οι Τραβάλ και Τένναντ εμφανίστηκαν επίσης στον δεύτερο κύκλο ως γκεστ. Οι Ρίτερ, Τέιλορ, Μος και Ντάρβιλ επέστρεψαν επίσης και για τον τρίτο κύκλο, με το βασικό καστ αυτού του κύκλου να συμπληρώνουν οι Μπέντζαμιν Γουόκερ ως Έρικ Γκέλντεν, Σαρίτα Τσάντχερι ως Κιθ Λιόν, Τζέρεμι Μπομπ ως Γκρέγκορι Σάλιντζερ και Τίφανι Μακ ως Ζάγια Οκόντζο.
Κοστούμια
Η Στέφανι Μασλάνσκι, η οποία είχε εργαστεί ως σχεδιάστρια κοστουμιών στη σειρά Daredevil, επέστρεψε για να αναλάβει το ίδιο πόστο και στη σειρά Jessica Jones. Στο πρώτο επεισόδιο είχε βοήθεια από τη Τζεν Ρόγκιεν, η οποία φιλοτέχνησε το δερμάτινο σακάκι, το ξεθωριασμένο τζιν και τις μπότες της Τζέσικα Τζόουνς. Οι στιλιστικές επιλογές της Μασλάνσκι για τον κάθε χαρακτήρα ήταν επηρεασμένες από την απεικόνιση αυτών στα κόμικ και η ίδια είπε: «Πραγματικά πρέπει να μελετήσεις την ιστορία των χαρακτήρων και να δεις πώς ντύνονται, πως σχεδιάστηκαν αρχικά, πώς εξελίχθηκαν με την πάροδο των χρόνων μέσα από τα κόμικ. Και αυτό που ίσως ανακαλύψεις είναι πως, όπως δείχνει, κάπως φοράνε το ίδιο πράγμα όλη την ώρα». Η Μασλάνσκι δήλωσε επίσης πως «όλοι έχουν μία πολύ συγκεκριμένη εμφάνιση και μπορείς να κάνεις διαφοροποιήσεις πάνω σε αυτή την εμφάνιση, αλλά όχι υπερβολικές αλλαγές. Πρέπει να μοιάζει ρεαλιστικό και προσγειωμένο μέσα σε αυτή την αυθεντική πραγματικότητα που δημιουργήσαμε στο Χελς Κίτσεν». Σχετικά με τα ρούχα της Τζόουνς, η Μασλάνσκι είπε: «Θεωρώ πως το ντύσιμό της είναι μία πανοπλία, μία ασπίδα, κάτι το οποίο τη βοηθάει να διατηρήσει την απόστασή της από τους άλλους ανθρώπους και την ιδιωτικότητά της. Την κρατάει μακριά από το να πρέπει να έρθει αντιμέτωπη με την υπόλοιπη ανθρωπότητα κατά κάποιο τρόπο». Δημιουργήθηκαν τουλάχιστον δέκα εκδοχές του σακακιού της Τζόουνς και χρησιμοποιήθηκαν είκοσι ζευγάρια τζιν, ενώ και τα δύο είδη ρουχισμού τέθηκαν σε επεξεργασία για να δείχνουν παλαιωμένα και ταλαιπωρημένα.
Τίτλοι αρχής
Οι τίτλοι αρχής της σειράς, τους οποίους δημιούργησε η Imaginary Forces, ενσωματώνουν το θεματικό τζαζ ύφος που συνέθεσε ο Σον Κάλερι αναμειγμένο με την καλλιτεχνική δημιουργία του Ντέιβιντ Μακ, ο οποίος είχε επίσης δημιουργήσει και το εξώφυλλο του κόμικ Alias, «ταξιδεύοντας [τον θεατή] στα νουάρ σοκάκια του Χελς Κίτσεν, μέσα από τα μάτια της Τζέσικα».