cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λε Σαλάρ
Το Λε Σαλάρ (γαλλικά: Le Chalard, οξιτανικά: Lu Chaslar) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Περουλιέ (γαλλικά: Peyrouliers).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Αγία Σωτήρα Τροιζήνας
Η Αγία Σωτήρα είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Γαλατά, της δημοτικής ενότητας Τροιζήνος του δήμου Τροιζηνίας, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.
Γεωγραφία
Η Αγία Σωτήρα βρίσκεται στην ΒΑ. Πελοπόννησο και στην Κ. Τροιζηνία. Είναι πεδινός οικισμός δυτικά του Γαλατά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαλατά
(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=26231)
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Τροιζηνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Βάντα Μπουένσκα
Η Βάντα Μπουένσκα (πολωνικά: Wanda Błeńska), γράφεται επίσης και ως Βάντα Μπλένσκα (Wanda Blenska) (30 Οκτωβρίου 1911 - 27 Νοεμβρίου 2014), ήταν Πολωνή ειδικός της λέπρας (νόσος του Χάνσεν), αξιωματικός του Πολωνικού Εθνικού Στρατού και ιεραπόστολος, που κατάφερε να αναπτύξει το Νοσοκομείο Μπουλούμπα στην Ουγκάντα σε ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κέντρο για τη θεραπεία της λέπρας.
Βιογραφία
Η Μπουένσκα γεννήθηκε στο Πόζναν (τότε Πόζεν) και αποφοίτησε από το Λύκειο Θηλέων στο Τόρουν και από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πόζναν το 1934. Από το 1934 έως το 1936 εργάστηκε στο Δημοτικό Νοσοκομείο του Τόρουν και στη συνέχεια, το 1939, στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Γκντίνια. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν δεύτερη υπολοχαγός στον Πολωνικό Εθνικό Στρατό, μέλος του Πομεράνιου Γρύπα και διοικητής του παραρτήματος γυναικείων κλάδων του Εσωτερικού Πολωνικού Στρατού στο Τόρουν. Μετά το πόλεμο, ήταν διευθύντρια του δημοτικού νοσοκομείου του Τόρουν. Από το 1945 έως το 1946 εργάστηκε στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Γκντανσκ. Το 1946, μετακόμισε στο Αννόβερο. Ολοκλήρωσε μαθήματα τροπικής ιατρικής στο Αννόβερο και το 1948 τις μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Τροπικής Ιατρικής και Υγιεινής στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ.
Από το 1951 έως το 1994, εργάστηκε σε ένα κέντρο θεραπείας της λέπρας στο χωριό Μπουλούμπα, κοντά στη λίμνη Βικτόρια της Ουγκάντα, όπου, μέχρι το 1983, ήταν η προϊστάμενη των ιατρών. Αρχικά, ήταν μια μικρή εγκατάσταση υπό τη διεύθυνση Ιρλανδών Φραγκισκανών και στη συνέχεια το κέντρο εξελίχθηκε σε ένα σύγχρονο θεραπευτικό και εκπαιδευτικό κέντρο με ένα νοσοκομείο 100 κλινών και ένα παιδικό παράρτημα, διαγνωστικές εγκαταστάσεις, σπίτια για λεπρούς και την εκκλησία, τώρα γνωστή ως Νοσοκομείο Μπουλούμπα. Εκτός από την κατάρτιση των ιατρών, η Δρ. Μπουένσκα ξεκίνησε και οργάνωσε μαθήματα για τους φροντιστές των λεπρών (Μαθήματα κατάρτισης βοηθών της λέπρας). Στη Μπουλούμπα, η Δρ. Μπουένσκα συνεργάστηκε με άλλους Πολωνούς γιατρούς, τους: Δρ. Μπόχνταν Κοζουόφσκι, Δρ. Βάντα Μάρτσακ-Μαλτσέφσκα, Δρ. Ελζμπιέτα Κοουακόφσκ και Δρ. Χένρικ Νόβακ. Η μακροχρόνια δουλειά της της απέφερε το ψευδώνυμο «Μητέρα των Λεπρών».
Το 1955, η Μπουένσκα έγινε η πρώτη γυναίκα που έφτασε στην κορυφή Βιτόριο Εμανουέλε στα Όρη Ρουβενζόρι.
Το 1993, επέστρεψε στην Πολωνία και εγκαταστάθηκε στο Πόζναν.
Εξύμνηση
Τον Φεβρουάριο του 2020, η Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή του Πόζναν ξεκίνησε τα πρώτα βήματα για τη διαδικασία κανονικοποίησής της.
Διακρίσεις
Το 2011, της απονεμήθηκε το Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας από τον Πρόεδρο της Πολωνίας, Μπρονίσλαφ Κομορόφσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ιατροί Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί ιατροί Κατηγορία:Λεπρολόγοι Κατηγορία:Πολωνοί αιωνόβιοι Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας‎ Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας‎ Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Χαμόγελου
Ηχηρό διχειλικό τριβόμενο σύμφωνο
Το ηχηρό διχειλικό τριβόμενο σύμφωνο (ΔΦΑ: <β>) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών. Τόσο στο φωνολογικό όσο και στο φωνητικό επίπεδο είναι αρκετά σπάνιο, όπως και το άηχό του ομόλογο /ɸ/, όντας τις περισσότερες φορές αλλόφωνο των αντίστοιχων κλειστών. Αποτελεί φώνημα σε γλώσσες όπως η Έβε στην Κεντρική Αφρική και μερικές νότιες μπαντού γλώσσες όπου λειτουργεί ως ελάχιστο ζεύγος με το χειλοδοντικό τριβόμενο. Σε αντίθεση με τα χειλοδοντικά που ενεργοποιούν μόνο το κάτω χείλος, κατά την άρθρωση των διχειλικών τίθενται σε λειτουργία και τα δύο χείλη. Πιθανότατα υπήρξε το ενδιάμεσο στάδιο στην εξέλιξη του αρχαίου ελληνικού κλειστού φωνήματος /b/ στο νεοελληνικό τριβόμενο /v/.
Ηχηρό διχειλικό προσεγγιστικό
Στη μεσαιωνική ισπανική ήταν το φώνημα που αντιστοιχούσε στα συμφωνικά γραφήματα <v, u> πριν τη σύγχυση των χειλικών που κατέληξε στην παραπάνω φωνολογική πραγματικότητα.
Παραδείγματα του ηχηρού διχειλικού προσεγγιστικού:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηχηρά σύμφωνα Κατηγορία:Τριβόμενα σύμφωνα Κατηγορία:Διχειλικά σύμφωνα
Κατηγορία:Προσεγγιστικά σύμφωνα
Λιμνιά Καβάλας
Η Λιμνιά (μέχρι το 1926 Σουγιουτζούκ ) είναι χωριό του Δήμου Καβάλας της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 35 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 720 μέτρων, στις νοτιοδυτικές πλαγιές των ορέων Λεκάνης. Κοντά στο χωριό βρίσκονται πυκνά δάση φυλλοβόλων δέντρων, εκτεταμένα χορτολίβαδα και εγκαταλελειμμένοι αγροί με τυπική χλωρίδα αυτών των υψομέτρων, όπως διάφορα είδη δρυός, σφενδάμια, οξιές, άρκευθοι, φράξοι, κρανιές, καστανιές, κερασιές και καρυδιές.
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, η Λιμνιά ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής. Η στατιστική του 1900 αναφέρει ότι κατοικούνταν τόσο από Τούρκους όσο και Έλληνες και η στατιστική Χαλκιόπουλου, το 1910, αναφέρει ότι είχε 881 κατοίκους, μουσουλμάνους, και οι στατιστική και η απαρίθμηση πληθυσμού από τον ελληνικό στρατό το 1911 και 1913, αναφέρουν ότι είχε 1.045 και 1.109 κατοίκους αντίστοιχα. Στην απογραφή του 1920 είχε 983 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στη Λιμνιά εγκαταστάθηκαν 86 οικογένειες προσφύγων. Στην απογραφή του 1928 είχε 386 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 462 κατοίκους. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φιλίππων, και παλαιότερα ήταν έδρα της κοινότητας Λιμνιάς. Ανάμεσα στο Βουνοχώρι και στη Λιμνιά βρίσκεται εγκαταλελειμμένο λατομείο μαρμάρων.
Ντόντο
Εξάλειψη
Το ντόντο είχε ήδη εξαφανιστεί από τα μέσα του 17ου αιώνα. Το ντόντο δεν φοβόταν καθόλου τους ανθρώπους, και αυτό, σε συνδυασμό με έλλειψη μαχητικότητας του, το έκανε εύκολη λεία για τους κυνηγούς. Ωστόσο, τα βιβλία της εποχής είναι γεμάτα από αναφορές σχετικά με την κακή γεύση και το σκληρό κρέας του, και από τις αναφορές αυτές διαπιστώθηκε ότι ο άνθρωπος δεν ήταν ο μοναδικός λόγος εξάλειψης του ντόντο. Αν και υπάρχουν διάσπαρτες για μαζικές δολοφονίες ντόντο για την τροφοδοσία των πλοίων, οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν βρει μέχρι στιγμής πενιχρά στοιχεία της ανθρώπινης θηρευτικής δραστηριότητας σε αυτά τα πουλιά. Όταν οι άνθρωποι έφθασαν αρχικά στον Μαυρίκιο, έφεραν μαζί τους άλλα ζώα που δεν υπήρχαν στο νησί πριν, συμπεριλαμβανομένων σκύλων, αλλά και χοίρων, γάτων, αρουραίων, που λεηλάτησαν τις φωλιές των ντόντο, ενώ οι άνθρωποι κατέστρεψαν τα δάση, όπου ζούσαν τα πουλιά. Υπάρχει κάποια διαμάχη γύρω από την ημερομηνία εξαφάνισης των ντόντο. Υπάρχουν αναφορές ότι η εξαφάνιση του ντόντο συνήθως χρονολογείται στην τελευταία επιβεβαιωμένη παρατήρηση ζωντανού ντόντο, που χρονολογείται στο 1662, όμως κάποιοι ναυαγοί ναυτικοί αλλά και πολλές άλλες πηγές δείχνουν ως πιο πιθανή ημερομηνία το 1681.
Διάσημος για τους πίνακές του, που απεικονίζουν ντόντο, ήταν ο Φλαμανδός Ρούλαντ Σάβεραϊ.
Κατηγορία:Περιστερίδες Κατηγορία:Πανίδα του Ινδικού Ωκεανού Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα
Άηχο διχειλικό τριβόμενο σύμφωνο
Το άηχο διχειλικό τριβόμενο σύμφωνο (ΔΦΑ: <ɸ>) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών. Τόσο στο φωνολογικό όσο και στο φωνητικό επίπεδο είναι αρκετά σπάνιο όντας τις περισσότερες φορές αλλόφωνα των αντίστοιχων κλειστών όπως και το άηχο ομόλογό του /β/. Συμβολίζεται με μια παραλλαγή του γραφήματος <Φ>.
Παραπομπές
διχειλικο τριβομενο αηχο τριβομενο αηχο διχειλικο
Κυλινδρικός σφραγιδόλιθος
thumb|right|300px|Κυλινδρικός σφραγιδόλιθος των Σουμερίων με αντίστοιχο αποτύπωμα. Οι κυλινδρικοί σφραγιδόλιθοι είναι σφραγιδόλιθοι σε γεωμετρικό σχήμα κυλίνδρου. Πρωτοεμφανίστηκαν την εποχή Ουρούκ μεταξύ 32ου και 31ου αιώνα π.Χ. στο Σουμέρ. Θεωρείται ανακάλυψη των Σουμερίων. Οι κυλινδρικοί σφραγιδόλιθοι κατατάσσονται στα έργα γλυπτικής και μελετούνται από την επιστήμη της σφραγιδογραφίας. Η εμφάνισή τους σήμανε το προσωρινό τέλος των σφραγιδόλιθων κάθετης αποτύπωσης, των οποίων η χρήση εκτοπίστηκε σχεδόν ολοκληρωτικά για περίπου 23 αιώνες.
Εγγύς Ανατολή
thumb|right|250px|Κυλινδρικός σφραγιδόλιθος και αποτύπωμα. Κύπρος, [[κυπρομινωική γραφή]] Το μέγεθος των κυλινδρικών σφραγιδόλιθων συνήθως κυμαίνεται από ένα έως και οκτώ εκατοστά, ενώ σπανίως συναντούμε και μικρότερου μεγέθους, άνω των 0,15 εκατοστών. Έχουν διάμετρο από ένα έως δύο εκατοστά και φέρουν σχήμα κυλίνδρου, διάτρητου. Ήταν περασμένος σε νήμα ή αλυσίδα και ο κάτοχός του το φορούσε επάνω του ως κόσμημα. Κατασκευάζονται από απλή πέτρα, ή κάποιο πολύτιμο λίθο, και κυρίως από όνυχα, λάπις λάζουλι, αχάτη, ή φριτ. Η εικονογράφιση ήταν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που συνδεόταν με τον κάτοχό τους, και κυρίως έγγλυφη, έτσι ώστε το αποτύπωμα να δημιουργεί επαναλαμβανόμενη ανάγλυφη εικόνα ή κείμενο επάνω σε μαλακό πηλό. Χρησιμοποιούνταν στο εμπόριο για την επισφράγιση του στομίου των πίθων, καθώς και την επισφράγιση εγγράφων.
Αρχικά, η κατοχή κυλινδρικών σφραγιδόλιθων ήταν προνόμιο κυρίως των φορέων κρατικών αξιωμάτων, αργότερα όμως ήταν σύνηθες αγαθό των πολιτών της Μεσοποταμίας. Μέχρι σήμερα έχουν αποδειχθεί διάφορες ταυτότητες κατόχων κυλινδρικών σφραγιδόλιθων, ενώ μάλιστα, οι λεγόμενοι «δυναστιακοί» έχουν διαιωνισθεί περνώντας από γενεά σε γενεά. thumb|right|250px|Σουμεριακός κυλινδρικός σφραγιδόλιθος και αντίστοιχο αποτύπωμα
Οι κυλινδρικοί σφραγιδόλιθοι ήταν φιλοτεχνημένοι με αναπαραστάσεις διακοσμητικές (ornament), εικόνες από το κυνήγι, την αγροτική ζωή, ή άλλες σκηνές θρησκευτικού και μυθολογικού περιεχομένου. Στο πρώτο ήμισυ της 3ης χιλιετίας π.Χ. παρουσιάζεται ήδη ένας πλούσιος καλλιτεχνικός κόσμος με παραστάσεις από το ζωικό βασίλειο. Στην πρώιμη δυναστική εποχή (περ. 2700 - 2350 π.Χ.) παρατηρούμε μια μεταβολή προς την αφηρημένη τέχνη. Στην Ακκαδική εποχή (2350 - 2150 π.Χ.) έχουμε λεπτομερείς και ρεαλιστικές παραστάσεις που εικονίζουν ζώα, ανθρώπους, ακόμα και σκηνές με θεότητες και λάτρεις. Σημαντικές αλλαγές παρατηρούμε επίσης στην ύστερη Κασσιτική εποχή (2000 π.Χ.), όπου παριστάνονται σύμβολα και αφηρημένη τέχνη. Η διακόσμηση των κυλινδρικών σφραγιδόλιθων άκμασε δε την εποχή των Ασσυρίων (2000 - 1500 π.Χ.), όπου συναντούμε ζώα και μυθικά όντα. Την εποχή των Συρίων και Βαβυλωνίων παρουσιάζονται και πάλι σύμβολα και αφηρημένη τέχνη, ενώ την εποχή των Αχαιμενιδών (800 - 600 π.Χ.) η τέχνη ακμάζει και πάλι, ενώ οι σφραγιδόλιθοι χρησιμοποιούνται κυρίως από κρατικούς υπαλλήλους και υπηρεσίες της αυτοκρατορίας. Στην Παρθία συναντούμε τους κυλινδρικούς σφραγιδόλιθους για τελευταία φορά.
Αρχαία Αίγυπτος
Στην αρχαία Αίγυπτο συναντάμε κυλινδρικούς σφραγιδόλιθους για πρώτη φορά αμέσως μετά την πρώτη Δυναστεία, και συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται για μια χιλιετία μέχρι τις αρχές του μέσου βασιλείου (περ. 2100 π.Χ.) για να ακολουθήσει η χρήση των σκαραβαίων. Αρχικά οι αιγυπτιακοί κυλινδρικοί σφραγιδόλιθοι ανέφεραν το όνομα της κρατικής υπηρεσίας, του δημόσιου υπάλληλου και των βασιλιάδων. Αργότερα η κατασκευή κυλινδρικών σφραγιδόλιθων περιέπεσε στο βασιλικό μονοπώλιο, και παύουν να αναφέρουν τα ονόματα των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά αναφέρουν την κρατική υπηρεσία, το αξίωμα ή το όνομα του βασιλιά.
Σαλύ
Το Σαλύ (γαλλικά: Châlus,, οξιτανικά: Chasluç) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαλυζιέν (γαλλικά: Chalusiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Σαμπορέ
Το Σαμπορέ (γαλλικά: Chamboret, οξιτανικά: Chamborèt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαμπορετώ (γαλλικά: Chamborêtauds).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Νάταλι Μπάρνεϋ
μικρογραφία|Φωτογραφία της Νάταλι Κλίφορντ Μπάρνεϋ, τραβημένη το 1898 από την Alice Hughes. Η Νάταλι Κλίφορντ Μπάρνεϋ (Natalie Clifford Barney, 31 Οκτωβρίου 1876 – 2 Φεβρουαρίου 1972) ήταν Αμερικανίδα μυθιστοριογράφος και ποιήτρια που έζησε ως ομογενής στην Γαλλία. Το σαλόνι της Μπάρνεϋ πραγματοποιήθηκε στο σπίτι της στην οδό Ζακόμπ στην αριστερή όχθη του Παρισιού για περισσότερα από 60 χρόνια και συγκέντρωσε συγγραφείς και καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Εργάστηκε για την προώθηση της γραφής από γυναίκες και δημιούργησε την «Ακαδημία των Γυναικών» (L' Académie des Femmes) ως απάντηση στη Γαλλική Ακαδημία που τότε ήταν αποκλειστικά για άνδρες, ενώ επίσης έδωσε υποστήριξη και έμπνευση σε άντρες συγγραφείς όπως τον Μαρσέλ Προύστ, Ζαν Κοκτώ, Έρνεστ Χέμινγουεϊ και άλλους.
Βιογραφία
Η Νάταλι γεννήθηκε το 1876 στο Ντέιτον του Οχάιο, πατέρας της ήταν ο Άλμπερτ Κλίφορντ Μπάρνεϋ και μητέρα της η ζωγράφος Άλις Πάικ Μπάρνεϋ. Η μητέρα της ήταν γαλλικής, ολλανδικής και γερμανικής καταγωγής και ο πατέρας της ήταν αγγλικής καταγωγής, γιος ενός πλούσιου κατασκευαστή σιδηροδρομικών αυτοκινήτων. Ο προπάππος της από τη μεριά της μητέρας της ήταν Εβραίος.
Όταν η Νάταλι ήταν πέντε ετών, η οικογένειά της πέρασε το καλοκαίρι στο Long Beach Hotel της Νέας Υόρκης, όπου έτυχε να μιλούσε ο Όσκαρ Ουάιλντ στην αμερικανική περιοδεία του. Ο Ουάιλντ την μάζεψε καθώς έτρεχε δίπλα του, προσπαθώντας να αποφύγει μια ομάδα μικρών αγοριών και την κράτησε μακριά από την αγριότητα τους. Μετά την τοποθέτησε στο γόνατό του και της είπε μια ιστορία.
Φοίτησε στο γαλλικό οικοτροφείο Les Ruches, μαζί με την αδελφή της Λώρα. Ως ενήλικας μιλούσε και έγραφε άπταιστα γαλλικά. Η ίδια δήλωσε ότι γνώριζε ότι ήταν ομοφυλόφιλη από την ηλικία των δώδεκα. Κατά την διάρκεια της ζωής της είχε πολλές ερωμένες. Κάποιες από αυτές ήταν η ποιήτρια Renée Vivien, η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού, η Ρομέιν Μπρούκς, η Ντόλυ Ουάιλντ (ανιψιά του Όσκαρ Ουάιλντ), η Liane de Pougy κ.α.
Συγγραφικό έργο
Το 1900, η Μπάρνεϋ​​ δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο, μια συλλογή ποιημάτων που ονομάζεται Quelques Portraits-Sonnets de Femmes (Μερικά Πορτρέτα-Σονέτα Γυναικών). Τα ποιήματα γράφτηκαν σε παραδοσιακό γαλλικό στίχο και σε επίσημο, παλιομοδίτικο ύφος αφού η Μπάρνεϋ δεν νοιαζόταν για τον ελεύθερο στίχο. Οι κριτικές ήταν γενικά θετικές αλλά όταν ο πατέρας της έμαθε για το θέμα των ποιημάτων, αγόρασε και κατέστρεψε το υπόλοιπο απόθεμα.
Για να ξεφύγει από την κυριαρχία του πατέρα της, η Μπάρνεϋ δημοσίευσε το επόμενο βιβλίο της, Cinq Petits Dialogues Grecs (Πέντε μικροί ελληνικοί διάλογοι, 1901), με το ψευδώνυμο Tryphé. Το όνομα προήλθε από τα έργα του Πιέρ Λουί, ο οποίος βοήθησε στην επεξεργασία και την αναθεώρηση του χειρογράφου και στον οποίο είναι αφιερωμένο το βιβλίο. Ο θάνατος του πατέρα της το 1902 της άφησε μια σημαντική περιουσία, απελευθερώνοντάς την από κάθε ανάγκη να κρύψει την συγγραφή των βιβλίων της. Δεν χρησιμοποίησε ποτέ ξανά ψευδώνυμο.
Το Je Me Souviens εκδόθηκε το 1910, μετά τον θάνατο της Ρενέ Βιβιάν. Την ίδια χρονιά, δημοσίευσε το Actes et Entr'actes, μια συλλογή από μικρά θεατρικά έργα και ποιήματα.
Το Éparpillements (1910) ήταν η πρώτη συλλογή pensées - δηλαδή, σκέψεων - της Μπάρνεϋ​​. Αυτή η λογοτεχνική μορφή είχε συνδεθεί με την κουλτούρα των σαλονιών στη Γαλλία από τον 17ο αιώνα, όταν το είδος τελειοποιήθηκε στο σαλόνι της Μαντάμ ντε Σαμπλέ.
Η λογοτεχνική της καριέρα πήρε ώθηση όταν έστειλε ένα αντίγραφο του Éparpillements στον Ρεμί ντε Γκουρμόν, έναν Γάλλο ποιητή, κριτικό λογοτεχνίας και φιλόσοφο, ο οποίος είχε γίνει ερημίτης αφού προσβλήθηκε από την παραμορφωτική ασθένεια lupus vulgaris στα τριάντα του χρόνια και εντυπωσιάστηκε αρκετά ώστε να την προσκαλέσει σε μια από τις κυριακάτικες συγκεντρώσεις στο σπίτι του, στις οποίες συνήθως δεχόταν μόνο μια μικρή ομάδα παλιών φίλων. Ο ντε Γκουρμόν την ερωτεύτηκε και στις επιστολές που της έστελνε την αποκαλούσε «Αμαζόνα» (l'Amazone). Εκείνος πέθανε το 1915, αλλά το παρατσούκλι που της έδωσε θα μείνει μαζί της σε όλη της τη ζωή –ακόμη και η ταφόπλακά της την προσδιορίζει ως «η Αμαζόνα του Ρεμί ντε Γκουρμόν»– και τα Γράμματά του στην «Αμαζόνα» έκαναν τους αναγνώστες του να θέλουν να μάθουν περισσότερα για τη γυναίκα που τον είχε εμπνεύσει.
Η Μπάρνεϋ​​ δημοσίευσε το Pensées d'une Amazone (Σκέψεις μιας Αμαζόνας) το 1920, το πιο φανερά πολιτικό της έργο. Στην πρώτη ενότητα, «Σεξουαλικές αντιξοότητες, πόλεμος και φεμινισμός», ανέπτυξε φεμινιστικά και ειρηνιστικά θέματα, περιγράφοντας τον πόλεμο ως μια "ακούσια και συλλογική αυτοκτονία που διατάχθηκε από τον άνθρωπο". Ένα άλλο τμήμα του Pensées d'une Amazone, «Παρεξήγηση, ή η μήνυση της Σαπφούς», συγκέντρωσε ιστορικά κείμενα για την ομοφυλοφιλία μαζί με τα δικά της σχόλια. Κάλυψε επίσης θέματα όπως το αλκοόλ, τη φιλία, τα γηρατειά και τη λογοτεχνία, γράφοντας «Τα μυθιστορήματα είναι μεγαλύτερα από τη ζωή»  και «Ο ρομαντισμός είναι μια παιδική πάθηση· όσοι τον είχαν νέοι είναι οι πιο δυνατοί». Ένας τρίτος τόμος, Nouvelles Pensées de l'Amazone (Νέες σκέψεις της Αμαζόνας), εμφανίστηκε το 1939.
Εργογραφία
Κατηγορία:Γαλλίδες συγγραφείς
Ζίγκφριντ της Βρέμης
Ο Ζίγκφριντ, γερμ. Siegfried (περ. 1132 - 24 Οκτωβρίου 1184) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος της Βρέμης (1168, 1179/80-84) και του Βρανδεμβούργου (1173-79). Ήταν ισχυρός υποστηρικτής των συμφερόντων του Οίκου του.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλβέρτου της Άρκτου, κόμη του Άνχαλτ και της Σοφίας των Φόρμπαχ, κόρης του Χέρμαν Α΄ κόμη του Βίντσενμπουργκ.
Μάλλον πριν το 1147 εισήλθε στη Μονή της Παναγίας στο Μαγδεβούργο ως κοσμικό μέλος του Συλλόγου (canon). Οι δωρεές αγροτικών εκτάσεων στη μονή από τον πατέρα του το 1151 μάλλον σχετίζονται με το να παράσχουν στον Ζίγκφριντ πριγκιπική διαμονή στη μονή. Το 1154 εμφανίζεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του Χάλλε επί του Ζάαλε μαζί με τον πατέρα του και τους αδελφούς του: βεβαίωναν ότι ο Χάρτβιχ Α΄, αρχιεπίσκοπος της Βρέμης είχε λάβει από την Άιλικα, μητέρα του Αλβέρτου της άρκτου, μια δωρεά στο Πάουλιντσελ. Το 1155 παρακολούθησε με τους γονείς του και τα αδέλφια του την εναρκτήρια λειτουργία της μονής στο Λάιτσκαου. Το επόμενο έτος έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού ναού του Μαγδεβούργου.
Το 1184 απεβίωσε σε ηλικία 52 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Δακτυλιοειδής παπαγάλος
Ο Δακτυλιοειδής παπαγάλος (Psittacula krameri), ή στην Καθομιλουμένη ρινγκ-νεκ (ring-necked parakeet, που σημαίνει "Δακτυλιολαίμικο παπαγαλάκι") είναι μεσαίου μεγέθους παπαγάλος που ανήκει στο γένος Psittacula, της οικογένειας των Ψιττακιδών. Ζει κυρίως στην Αφρική και τη Νότια Ασία, αλλά απαντά σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου όπου πρώην παπαγάλοι σε αιχμαλωσία έχουν απελευθερωθεί και εγκλιματιστεί στις αντίστοιχες περιοχές (πληθυσμοί τους απαντώνται και εν Ελλάδι) και εκτρέφονται για το εμπόριο εξωτικών κατοικίδιων ζώων.
Έχει περίπου 40 εκ. μήκος, μαζί με τα φτερά της ουράς. Το κάθε φτερό του έχει άνοιγμα 15 με 17,5 εκ. Και τα δύο φύλα έχουν χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα στην άγρια φύση τους, παρατηρείται όμως φυλετικός διμορφισμός καθώς το ενήλικο αρσενικό έχει ένα κόκκινο ή μαύρο δακτύλιο στο λαιμό (Εξ ου και το προσωνύμιο "Ringneck") ενώ τα θηλυκά, αλλά και τα νεότερα πουλιά και των δύο φύλων, είτε δεν έχουν καθόλου τον εν λόγω δακτύλιο, είτε αυτός έχει χρώμα από ανοιχτό έως σκούρο γκρι. Είναι φυτοφάγος, κάνει ένα χαρακτηριστικό έντονο ήχο και όταν ζει στην αιχμαλωσία μπορεί να μάθει να μιλάει.
Αν και δεν είναι μεταναστευτικό πτηνό, μεγάλοι αριθμοί Δακτυλιοειδών παπαγάλων ζουν και σε ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, και στις Η.Π.Α καθώς πτηνά του είδους που χρησιμοποιούνταν ως κατοικίδια αφού ξέφυγαν από την αιχμαλωσία προσαρμόστηκαν στο νέο περιβάλλον και ζουν ακόμα και μέσα στις πόλεις. Αυτά τα παπαγαλάκια έχουν επίσης αποδειχθεί ικανά να ζήσουν σε μια ποικιλία κλιμάτων εκτός της φυσικής τους περιοχής και είναι σε θέση να επιβιώσουν σε χαμηλές χειμερινές θερμοκρασίες στη Βόρεια Ευρώπη. Το είδος αναφέρεται ως λιγότερο ανησυχητικό από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) επειδή ο πληθυσμός του φαίνεται να αυξάνεται, αλλά η δημοτικότητά του ως κατοικίδιων ζώων και η έλλειψη δημοτικότητας με τους αγρότες έχουν μειώσει τον αριθμό του σε ορισμένα μέρη της ιθαγενούς του περιοχής.
Ταξονομία
Ο Δακτυλιοειδής παπαγάλος έχει αναγνωρισμένα τέσσερα υποείδη, με ελάχιστες διαφορές το κάθε ένα. Τα δύο συναντώνται στην Αφρική και τα άλλα δύο στην Ινδία και σε γειτονικές της χώρες. Ειδικότερα:
Στην Ασία, και ειδικότερα στην νότια Ινδία, συναντάται ο Ινδικός Δακτυλιοειδής παπαγάλος (P. k. manillensis) ενώ ο υπο-αρκτικός Δακτυλιοειδής παπαγάλος (P. k. borealis) στο Μπαγκλαντές, το Πακιστάν, τη βόρεια Ινδία, το Νεπάλ και τη κεντρική Μπούρμα.
Το όνομα του γένους Psittacula είναι χαϊδευτικό του λατινικού "Psittacus" (Ψιττάκος), που σημαίνει «παπαγάλος», και το "krameri" τιμά τον αυστριακό φυσιολόγο Γουίλελμ Χέινριχ Κράμερ. Επομένως, η επιστημονική τους ονομασία μεταφράζεται στα Ελληνικά ως "Ψιττακούλα η Κραμέρια".
Κατανομή
μικρογραφία|Κάλεσμα του Δακτυλιοειδούς παπαγάλου Από τον 19ο αιώνα, ο Δακτυλιοειδής παπαγάλος έχει αποικίσει με επιτυχία πολλές άλλες χώρες. Αναπαράγεται πιο βόρεια από οποιοδήποτε άλλο είδος παπαγάλου. Έχει καθιερωθεί σε μεγάλη κλίμακα στη Γερμανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, την Ιταλία και, σε μεγάλο βαθμό, το Ηνωμένο Βασίλειο. Πληθυσμοί του απαντώνται και στην Ελλάδα. μικρογραφία|Παπαγάλοι, που τρώνε συσκευασμένους σπόρους
Οικολογία και συμπεριφορά
Στην άγρια φύση, οι Δακτυλιοειδείς παπαγάλοι τρώνε συνήθως μπουμπούκια, φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, μούρα και σπόρους. Τα άγρια κοπάδια πετούν επίσης αρκετά μίλια για τροφή σε χωράφια και περιβόλια, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές.
Στην Ινδία, τρέφονται με δημητριακά, και κατά τη διάρκεια του χειμώνα και με όσπρια. Στην Αίγυπτο κατά την άνοιξη, τρέφονται με μούρα και το καλοκαίρι τρέφονται με χουρμάδες, φωλιάζουν μέσα σε φοίνικες και τρώνε από χωράφια ηλίανθων και καλαμποκιού.
Σε αιχμαλωσία, τα Δακτυλιοειδή παπαγαλάκια θα πάρουν μια μεγάλη ποικιλία τροφίμων και μπορούν να τρέφονται με διάφορα φρούτα, λαχανικά, σφαιρίδια, σπόρους και ακόμη και μικρές ποσότητες μαγειρεμένου κρέατος για πρωτεΐνες. Τα έλαια, τα άλατα, η σοκολάτα, το αλκοόλ και άλλα συντηρητικά πρέπει να αποφεύγονται. μικρογραφία|Ζευγάρι
Αναπαραγωγή
Ζευγαρώνουν από Σεπτέμβριο έως Δεκέμβριο. Δεν έχουν συντρόφους και συχνά αναπαράγονται με άλλο σύντροφο κατά την επόμενη περίοδο αναπαραγωγής. Κατά τη διάρκεια αυτής της ψυχρής περιόδου, επιλέγουν και υπερασπίζονται τοποθεσίες φωλιών, αποφεύγοντας έτσι τον ανταγωνισμό για τοποθεσίες με άλλα πουλιά. Η διατροφή των χειμερινών καλλιεργειών μπιζελιών παρέχει στα θηλυκά θρεπτικά συστατικά απαραίτητα για την παραγωγή αυγών. Από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο, φροντίζουν τα μικρά τους. Οι πετούμενοι νεοσσοί είναι έτοιμοι να φύγουν από τη φωλιά πριν από τον μουσώνα. μικρογραφία|Μπλε
Πτηνοτροφία
μικρογραφία|Νεοσσοί Οι δακτυλιοειδείς παπαγάλοι είναι δημοφιλείς ως κατοικίδια ζώα και έχουν μακρά ιστορία στην πτηνοτροφία. Οι αρχαίοι Έλληνες κράτησαν τα ινδικά υποείδη P. krameri manillensis, και οι αρχαίοι Ρωμαίοι κράτησαν τα αφρικανικά υποείδη P. krameri krameri. Οι χρωματικές μεταλλάξεις του ινδικού υποείδους έχουν γίνει ευρέως διαθέσιμες τα τελευταία χρόνια. Μία μεταλλαγή μορφής μπλε χρώματος του παπαγάλου διατηρείται επίσης συνήθως στην πτηνοτροφία. Τα πουλιά που εμφανίζουν αυτή τη μετάλλαξη έχουν ανοιχτό μπλε φτερά αντί για πράσινα και δεν έχουν τους δακτυλίους των αντίστοιχων φυσικών τους.
Μίμηση
μικρογραφία|Ομίλων δακτυλιοειδής παπαγάλος (ηχητικό αρχείο) Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά έχουν τη δυνατότητα να μιμούνται την ανθρώπινη ομιλία. Πρώτον, το πουλί ακούει τα περίχωρά του και στη συνέχεια αντιγράφει τη φωνή του ανθρώπινου ομιλιτή. Μερικοί άνθρωποι μεγαλώνουν στο χέρι νεοσσούς του είδους για αυτόν τον σκοπό. Τέτοιοι παπαγάλοι στη συνέχεια γίνονται αρκετά ήσυχοι και δεκτικοί στη μάθηση. Εκτιμάται ότι μπορούν να μάθουν μέχρι 250 λέξεις, ή να σχηματίσουν ακόμη και εκφράσεις. μικρογραφία|Ελεύθερη θηλυκιά
Ελεύθερα πτηνά εκτός του του φυσικού τους περιβάλλοντός τους
Ως ένα δημοφιλές είδος κατοικίδιου ζώου, κυκλοφόρησε σε ένα ευρύ φάσμα πόλεων σε όλο τον κόσμο, δίνοντάς του ένα περιβάλλον με λίγους θηρευτές όπου η προτιμώμενη διατροφή σπόρων, ξηρών καρπών, φρούτων και μούρων είναι διαθέσιμη από προαστιακούς κήπους και τροφοδότες πουλιών. Οι προσαρμογές του στους κρύους χειμώνες στους πρόποδες των Ιμαλαΐων του επιτρέπουν να αντέχει εύκολα στις ευρωπαϊκές χειμερινές συνθήκες. Έχει δημιουργήσει ελεύθερους (feral) πληθυσμούς σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, τη Νότια Αφρική και την Ιαπωνία. Υπάρχουν επίσης φαινομενικά σταθεροί πληθυσμοί στις ΗΠΑ (Φλόριντα, Καλιφόρνια και Χαβάη) και μικροί αυτοσυντηρούμενοι πληθυσμοί στην Άγκυρα, την Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη (συγκεντρωμένα σε πάρκα), την Τύνιδα, την Τρίπολη Λιβύης και την Τεχεράνη (συγκεντρωμένα στη βόρεια πλευρά της πόλης). Βρίσκεται επίσης σε όλο τον Λίβανο, το Ισραήλ, το Ιράν, τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ και το Ομάν. Ένας μικρός αριθμός διαφυγόντων πτηνών είναι παρών και στην Αυστραλία. Στην Ελλάδα, φαίνεται να εμφανίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας το '80, μετά από ατύχημα στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού, και πλέον απαντώνται στο Πάρκο Τρίτση, στο Πεδίον του Άρεως, στον Εθνικό Κήπο και αλλού.
Οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί καθιερώθηκαν στα μέσα έως τα τέλη του 20ού αιώνα. Τα δείγματα σε αυτούς τους πολιτογραφημένους πληθυσμούς αντιπροσωπεύουν συχνά ενδο-ειδικά υβρίδια, ή / και (σε μικρότερο βαθμό) krameri μαζί με ορισμένα δια-ειδικά υβρίδια με το φυσικοποιημένο Psittacula eupatria (Αλεξανδρινό παπαγαλάκι).
Όπου παρουσιάζονται, τα δακτυλιοειδή παπαγαλάκια μπορεί να επηρεάσουν τη φυσική βιοποικιλότητα και την ανθρώπινη οικονομία και ευεξία.
Μια πανευρωπαϊκή καταμέτρηση πραγματοποιήθηκε το 2015 και βρήκε 85.220 δακτυλιοειδείς παπαγάλους σε 10 ευρωπαϊκές χώρες.
Προσωρινή Κυβέρνηση της Αλβανίας
Η Προσωρινή Κυβέρνηση της Αλβανίας (αλβανικά: Qeveria e Përkohshme e Shqipërisë) ήταν η πρώτη κυβέρνηση της Αλβανίας, που δημιουργήθηκε από τη Συνέλευση του Αυλώνα στις 4 Δεκεμβρίου 1912. Ήταν πατερναλιστική κυβέρνηση, υπό την ηγεσία του Ισμαήλ Κεμάλ, μέχρι την παραίτησή του στις 22 Ιανουαρίου 1914 ακολουθούμενος από τον Φέιζι Αλιζότι μέχρι την ανακήρυξη του πριγκιπάτου της Αλβανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσωρινές κυβερνήσεις Κατηγορία:Ιστορία της νεότερης Αλβανίας
Ματ (ποταμός)
Ο Ματ (Mat ή Mati), γνωστός στα ελληνικά ως Μάθις, είναι ποταμός στη βόρεια-κεντρική Αλβανία. Το συνολικό μήκος του είναι 115 χλμ., ενώ η λεκάνη απορροής του καλύπτει επιφάνεια 2.441 χλμ2. Η μέση εκροή του είναι 103 μ3/δ. Ο κύριος παραπόταμος του είναι ο Φαν, που ρέει από τα βορειοανατολικά, ενώ ο Ματ ρέει από τα νοτιοδυτικά μέχρι τη συμβολή με τον Φαν και στη συνέχεια προς την Αδριατική.
Ο Ματ πηγάζει από τη συμβολή αρκετών ρυακίων στην καρστική οροσειρά Μαρτάνες, όπου σχηματίζει βαθιά φαράγγια. Ξεκινώντας από τη Μαρτάνες, ο Ματ κατευθύνεται δυτικά προς τον δήμο Ματ και βορειοδυτικά μέσω των πόλεων Κλος και Μπουρέλ. Περίπου 10 χλμ. μετά το Μπουρέλ, τα ύδατα του ποταμού σωρεύονται σε έναν μεγάλο ταμιευτήρα (Liqeni i Ulzës - «Λίμνη Ούλζα»). Αφού περάσει από ένα υδροηλεκτρικό φράγμα, ρέει μέσω ενός άλλου, μικρότερου ταμιευτήρα (Liqeni i Shkopetit - «Λίμνη Σκοπέτ») και σχηματίζει ένα στενό φαράγγι μέσα από την οροσειρά που χωρίζει την περιοχή Ματ από τις παράκτιες πεδιάδες. Εισέρχεται σε αυτές τις πεδιάδες μεταξύ των πόλεων Μιλότ και Ζεϊμέν.
Μετά από 115 χλμ., ο Ματ εκβάλει στην Αδριατική Θάλασσα κοντά στο Φούσα Κούκε, ανάμεσα στις πόλεις Λέζα και Λατς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Αλβανίας Κατηγορία:Υδρολογικό σύστημα της Αδριατικής Θάλασσας
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – Άλμα εις ύψος ανδρών
Το άλμα εις ύψος ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξήχθη στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα από τις 1 Οκτωβρίου έως τις 4 Οκτωβρίου.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+3)
Προκριματικά
Πρόκριση: 2.31 (Q) ή οι 12 καλύτερες επιδόσεις.
Παραπομπές
ΑΥψος Αν Κατηγορία:Άλμα εις ύψος
Ασενοκουμαρόλη
Η ασενοκουμαρόλη, γνωστή με την εμπορική ονομασία Sintrom μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται ως αντιπηκτικό. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και την πρόληψη της εν τω βάθει φλεβοθρόμβωσης (DVT), της πνευμονικής εμβολής (PE) και λοιπών θρομβώσεων, καθώς και σε άτομα με μεταλλική προσθετική βαλβίδα. Χρησιμοποιείται επίσης σε άτομα με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS) και έμφραγμα του μυοκαρδίου. Χορηγείται από το στόμα.
Οι αιμορραγίες είναι η κύρια παρενέργεια της ασενοκουμαρόλης, με συχνότερες εκδηλώσεις την αιμορραγία του δέρματος, την αιματουρία, τα αιματώματα, αιμορραγίες γαστρεντερικού, επίσταξη και αιμορραγίες της μήτρας. Επιπλέον παρατηρούνται ναυτία, εμέτοι, διάρροιες και κοιλιακό πόνο. H χορήγησή της κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο έμβρυο ή και αποβολή. Ανήκει στα κουμαρινικά αντιπηκτικά, τα οποία δρουν ως ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ. Η χημική δομή της μοιάζει με αυτή της βαρφαρίνης, αλλά στη φαινυλομάδα της θέσης 4 αντί για υδρογόνο έχει νιτροομάδα. Αν και έχει μικρότερο χρόνο ημιζωής από τη βαρφαρίνη, έχει βρεθεί ότι έχει πιο σταθερή αντιπηκτική δράση. Η δράση της στον οργανισμό παρακολουθείται με μέτρηση αιματοκρίτη, INR και ηπατικών εξετάσεων.
Η ασενοκουμαρόλη αναπτύχθηκε το 1953 και κυκλοφόρησε για ιατρική χρήση στην Ευρώπη το 1955 και στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1956. Η ανάπτυξή της ήταν αποτέλεσμα της χρησιμοποίησης της δικουμαρόλης, που χρησιμοποιούταν ως τρωκτικοκτόνο, για ιατρικούς σκοπούς τη δεκαετία του 1940.
Ηχηρό οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο
Το ηχηρό οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο (ΔΦΑ: <ð>) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών, το ηχηρό ομόλογο του άηχου /θ/. Το σύμβολό του στο ΔΦΑ προέρχεται από το βορειοευρωπαϊκό γράφημα εθ. Τόσο ως φθόγγος όσο και ως φώνημα είναι ιδιαίτερα σπάνιο, με τις περισσότερες γλώσσες της Ευρώπης και της Ασίας να μην το διαθέτουν, γεγονός που προκαλεί δυσκολίες στην προφορά του σε γλώσσες όπως τα αγγλικά (γνωστό ως φατνιοποίηση, κλείσιμο και προώθηση του th) και τα ελληνικά. Στην Ευρώπη είναι εμφανής η παρουσία του σε ένα ευρύ τόξο που διατρέχει την περιφέρεια της ηπείρου από τις σκανδιναβικές γλώσσες στα αγγλικά, τα ουαλικά, τα βασκικά, τις ιβηρορομανικές και οξιτανορομανικές, τα σαρδηνιακά, τα ελληνικά και τα αλβανικά.
Στις ιβηρορομανικές και οξιτανορομανικές γλώσσες συχνά χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον αντίστοιχο προσεγγιστικό φθόγγο [ð̞] που εμφανίζεται πάντα ως αλλόφωνο του κλειστού /d/: ισπανικά (dedo: ['deð̞o], καταλανικά (gaudir: [gaw'ð̞i]) . Κάτι αντίστοιχο λαμβάνει χώρα και στα δανικά. Με τη σειρά τους, τα ισλανδικά παρουσιάζουν ένα ηχηρό φατνιακό μη συρριστικό τριβόμενο [ð̠].
Στις σημιτικές γλώσσες εμφανίζεται στα στάνταρ αραβικά και σε μερικές διαλέκτους της εβραϊκής και αραμαϊκής γλώσσας. Στις τουρκικές, η μπασκίρ και η τουρκμενική διαθέτουν το ζεύγος ηχηρό/άηχο οδοντικό τριβόμενο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηχηρά σύμφωνα Κατηγορία:Οδοντικά σύμφωνα Κατηγορία:Τριβόμενα σύμφωνα
Πύρρος Παπαδημητρίου
Ο Πύρρος Παπαδημητρίου (1963), είναι Έλληνας πανεπιστημιακός, δικηγόρος, οικονομολόγος, επιχειρηματίας και διευθυντικό στέλεχος επιχειρήσεων.
Είναι αναπληρωτής Καθηγητής στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Διατέλεσε Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος (CEO) των Ολυμπιακών Αερογραμμών από το 2007 έως το 2009. Σήμερα, διατελεί επιστημονικός διευθυντής του KMOP Policy Center στις Βρυξέλλες και Αντιπρόεδρος της Δ.Ε.Η.
= Βιογραφία = Γεννήθηκε το 1963 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης (1985) και του τμήματος Νομικής (1989) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Σάσσεξ (1987) και από το Πανεπιστήμιο Κεντ (1988). Έχει διδακτορικό δίπλωμα (PhD) στα Οικονομικά (1992), από το Πανεπιστήμιο Κεντ του Ηνωμένου Βασιλείου.
= Επαγγελματική καριέρα = Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως οικονομικός αναλυτής στην Gerald & National Inter Commodities στο Λονδίνο (1989-1990) και συνέχισε ως ερευνητής στο τμήμα Μακροοικονομικής Πολιτικής στο Ίδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών στην Αθήνα (1994-95), διευθυντής στο Τμήμα Τομεακής Έρευνας & Ανάλυσης και στη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών της τράπεζας Alpha Bank (1995-1996), διευθυντής Συμβουλευτικών Υπηρεσιών στην ICAP S.Α. (1996-1997) και σύμβουλος θεμάτων νομισματικής ενοποίησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1996-1998).
Το 1997, ίδρυσε την εταιρεία συμβουλευτικών αναλύσεων και υπηρεσιών στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα "Headway Economic Consultants SA"  και υπήρξε βασικός μέτοχός της  από το 1997 έως το 2021. Το 2006, υπήρξε συνιδρυτής του δικτύου εμπειρογνωμόνων "Four Assist Development Consulting Ltd.", το οποίο αναλαμβάνει κυρίως έργα στον τομέα της Διαχείρισης Δημόσιων Οικονομικών στις αναπτυσσόμενες χώρες. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, η "Four Assist" υλοποίησε περισσότερα από 120 έργα σε διάφορες περιοχές του αναπτυσσόμενου κόσμου. Ο κ. Παπαδημητρίου αποχώρησε από την εταιρεία στα τέλη του Δεκεμβρίου 2015.
Από το 2007 έως το 2009, ο Πύρρος Παπαδημητρίου, ανέλαβε την θέση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου των Ολυμπιακών Αερογραμμών, καθώς και της Ολυμπιακής Αεροπορίας (Υπηρεσιών). Επιπλέον, ανέλαβε την εκτέλεση του έργου της ιδιωτικοποίησής τους.
Από τον Αύγουστο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2014, ορίστηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση, ως Συντονιστής Ιδιωτικοποίησης των Ελληνικών Περιφερειακών Αεροδρομίων, ένα έργο που ολοκληρώθηκε με επιτυχία με την εξαγορά των αεροδρομίων από τη Fraport AG έναντι 1,23 δισ. ευρώ.
Το 2013, εξελέγη Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και Αειφορίας (FOGGS) στις Βρυξέλλες, μίας οργάνωσης μελέτης των σύγχρονων προκλήσεων της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Από το 2019, είναι Αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Δ.Ε.Η.  ενώ από το 2020 είναι, ο επιστημονικός διευθυντής του KMOP Policy Center που εδρεύει στις Βρυξέλλες.
= Ακαδημαϊκή καριέρα = Ο Πύρρος Παπαδημητρίου, διαθέτει σημαντική διδακτική, ερευνητική και ακαδημαϊκή εμπειρία, έχοντας διατελέσει καθηγητής Οικονομικών στη Σχολή Ικάρων (1993-1994), επισκέπτης καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Κρήτης (1996-1998), λέκτορας (1998-2003) και επίκουρος καθηγητής (2003-07) στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Από το 2007, είναι αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Διευθύνοντες σύμβουλοι Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
Συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος
Οι συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος ξεκίνησαν μετά την Τουρκική Εισβολή του 1974.
Παραδοσιακές θέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στις συνομιλίες
Υπάρχουν αρκετά βασικά θέματα γύρω από τα οποία κινούνται οι συνομιλίες.
Οι παραδοσιακές θέσεις των ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών θέσεων σε αυτά τα ζητήματα είναι αρκετά διαφορετικές. Εξαίρεση αποτελούν τα αριστερά τουρκοκυπριακά κόμματα CTP (Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα), BDH (Κίνημα ειρήνης και Δημοκρατίας) και TKP (Κόμμα Κοινοτικής Απελευθέρωσης)
Στο πολιτειακό ζήτημα, Στο πολιτειακό ζήτημα, οι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι έχουν αντίθετες προτιμήσεις. Οι Ελληνοκύπριοι επιθυμούν να είναι το κράτος ενιαίο (ή ομοσπονδία με ισχυρή κεντρική κυβέρνηση) ενώ οι Τουρκοκύπριοι επιθυμούν δυο κράτη (ή συνομοσπονδία). Οι τρίτες χώρες υποστηρίζουν μια μέση πρόταση.
Στο ζήτημα της ασφάλειας, η ηγεσία της ελληνοκυπριακής κοινότητας παραδοσιακά δεν επιθυμεί την συνέχιση των εγγυήσεων, ενώ αντιθέτως οι Τουρκοκύπριοι επιθυμούν την συνέχιση τους. Οι τρίτες χώρες υποστηρίζουν μια μέση λύση.
Στο ζήτημα των τριών ελευθεριών (δλδ μετακίνησης, εγκατάστασης και δικαίωμα να αποκτά κάποιος περιουσία) η ελληνοκυπριακή ηγεσία είναι υπέρ καθώς αυτή η διευθέτηση τείνει περισσότερο προς το ενιαίο κράτος, ενώ οι Τουρκοκύπριοι επιθυμούν περιορισμούς.
Στην περίπτωση του εδαφικού, οι Ελληνοκύπριοι προτιμούν να διεκδικούν να ελέγχουν το 75% του εδάφους ενώ οι Τουρκοκύπριοι το 29%. Ορισμένες ακροδεξιές ομάδες δεν επιθυμούν την επιστροφή γης.
Συνομιλίες Βιέννης (και συμφωνία Γ' Βιέννης)
Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο το Δεκέμβριο του 1974 και το 1975, η τουρκοκυπριακή κοινότητα σε μια προσπάθεια αναβάθμισης αυτοανακηρύθχηκε σε μονομερώς σε «Τουρκικό Ομόσπονδο Κράτος της Κύπρου» (πριν την εισβολή: «Τουρκοκυπριακή Προσωρινή Διοίκηση»). Σε μια άλλη εξέλιξη, το αμερικανικό Κογκρέσο πάγωσε την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στην Τουρκία λόγω της εισβολής.
Τρεις γύροι συνομιλιών διεξήχθησαν στη Βιέννη το 1975, ωστόσο λόγο εκατέρωθεν καχυποψίας απέβησαν άκαρπες για την λύση του Κυπριακού. Ωστόσο στις 2 του Αυγούστου, κατέληξαν σε συμφωνία, γνωστή και ως συμφωνία Γ' Βιέννης, η οποία υπεγράφη μεταξύ Γλαύκου Κληρίδη και Ραούφ Ντενκτάς με την οποία μετακινήθηκαν 8.033 Τουρκοκύπριοι στον βορρά και ρυθμίστηκε ο τρόπος διαβίωσης 943 Ελληνοκύπριων που παρέμειναν στον βορρά. Η συμφωνία ονομάστηκε από την τουρκική πλευρά ως «Εθελοντική Αναδιάταξη Πληθυσμών». Ο Κληρίδης δέχτηκε κριτική για την υπογραφή της συμφωνίας, επειδή σήμαινε τη δημογραφική διχοτόμηση του νησιού, αν και η απόφαση πάρθηκε από τα θεσμικά όργανα της Κυπριακής Δημοκρατίας με επικεφαλής τον Μακάριο.
μικρογραφία|Ο Αυστριακός Κουρτ Βάλντχαϊμ ήταν Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ από το 1972 έως το 1981
Ένας νέος γύρος συνομιλιών (5ος γύρος) υπό τον νέο Γενικό Γραμματέα Κουρτ Βάλντχαϊμ πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 1976, όμως οι συνομιλίες κατέληξαν σε αδιέξοδο.
Συμφωνία υψηλού επιπέδου Μακαρίου-Ντενκτάς (1977) για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία
μικρογραφία|Ραούφ Ντεκτάς, ο ιστορικός ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, εκ Πάφου.
Τον Ιανουάριο του 1977, υπογράφτηκε η «Συμφωνία υψηλού επιπέδου Μακαρίου-Ντενκτάς» (ή Συμφωνία 4 σημείων) η οποία έθετε τις βάσεις για την λύση του κυπριακού με Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Η ελληνοκυπριακή πλευρά υποχώρησε από την θέση της για ενιαίο κράτος, ενώ η τουρκοκυπριακή υποχώρησε από την θέση της για δύο κράτη.
Η Συμφωνία προέβλεπε τα ακόλουθα: 1. Μία ανεξάρτητη, αδέσμευτη, δικοινοτική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία.
2. Η εδαφική περιοχή υπό τη διοίκηση κάθε κοινότητας θα συζητηθεί υπό το φως της οικονομικής βιωσιμότητας ή παραγωγικότητας και εγγείου ιδιοκτησίας.
3. Θέματα αρχών, όπως η ελευθερία διακίνησης και εγκατάστασης, το δικαίωμα της περιουσίας και άλλα περαιτέρω θέματα, είναι ανοικτά προς συζήτηση, λαμβάνοντας υπόψη τη θεμελιώδη βάση του δικοινοτικού ομοσπονδιακού συστήματος και ορισμένες πρακτικές δυσχέρειες που πιθανόν να αναδειχθούν για την τουρκοκυπριακή κοινότητα.
4. Οι εξουσίες και λειτουργίες της κεντρικής κυβέρνησης θα είναι τέτοιες ώστε να διασφαλίζουν την ενότητα της χώρας, έχοντας υπόψη τον διακοινοτικό χαρακτήρα του Κράτους.»
Πλαίσιο ABC
Tον Νοέμβριο του 1978, παρουσιάστηκε μια κοινή πρόταση από την αμερικανική, βρετανική και καναδική κυβέρνηση, γνωστή ως «Πλαίσιο ABC» (American, British, Canadian, ABC Plan). Βασιζόταν στο σύνταγμα του 1960 και στην προηγούμενη συμφωνία του 1977. Το κράτος θα ήταν δικοινοτικό και ομόσπονδο, με ισχυρή κεντρική κυβέρνηση. Ο Σπύρος Κυπριανού, ο οποίος διαδέχτηκε τον Μακάριο λόγω του ότι ο ίδιος απεβίωσε αιφνιδίως το 1977, έσπευσε να απορρίψει το σχέδιο προκαλώντας αντιδράσεις από την αντιπολίτευση.
Τον Μάιο του 1979, υπεγράφη μια νέα συμφωνία ανάμεσα στους ηγέτες της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής κοινότητας, (γνωστή ως Δεύτερη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου 1979 Κυπριανού-Ντεκτάς) με ένα κείμενο 10 σημείων αυτή τη φορά, με νέες υποχωρήσεις από τους δυο ηγέτες, Κυπριανού και Ντενκτάς.
1980 έως 1999
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας επεδίωξε να διεθνοποιήσει το πρόβλημα του Κυπριακού, προσπαθώντας να εγγράψει το Κυπριακό στην ατζέντα του ΟΗΕ. Η τουρκοκυπριακή πλευρά επεδίωκε τον τερματισμό των συνομιλιών, τις οποίες θεωρούσε ατελέσφορες και χωρίς προοπτική, ώστε να αναγνωριστεί ως ξεχωριστό κράτος.
Δείκτες Ντε Κουεγιάρ
μικρογραφία|Ο Πέρεζ ντ ε Κουεγιάρ το 1982. Υπήρξε ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στην Κύπρο και αργότερα ανέλαβε Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ από το 1982 έως το 1991
Το καλοκαίρι του 1983, ο νέος Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Χαβιέρ Πέρες ντε Κουέγιαρ ανέλαβε πρωτοβουλία για έναρξη διαπραγματεύσεων, με την παρουσίαση ενός υπομνήματος, γνωστού ως «Δείκτες Ντε Κουεγιάρ» το οποίο βασιζόταν σε σύστημα Ομοσπονδίας με ταυτόχρονη παραχώρηση εδαφών από την τουρκοκυπριακή πλευρά. Η ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου όμως δυναμίτισε τις συνομιλίες, οι οποίες συνεχίστηκαν μετ' εμποδίων. Τελικά, πρώτος απέρριψε τους δείκτες Ντε Κουέγιαρ ο ηγέτης της ελληνοκυπριακής πλευράς (με το ΔΗ.ΣΥ. και το Α.Κ.Ε.Λ. να διαφωνούν), με τον Ντενκτάς να φαίνεται πλέον ως διαλλακτικός. Μια νέα προσπάθεια από τον Ντε Κουεγιάρ το 1986, με βάση πάλι την διζωνική ομοσπονδία, απορρίφθηκε από την ελληνική κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Το 1989, ο νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γιώργος Βασιλείου, παρουσίασε μια νέα πρόταση για την λύση του κυπριακού η οποία βασιζόταν στις προηγούμενες συμφωνίες και τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ, όμως απορρίφθηκε από τους Τουρκοκυπρίους.
Δέσμη Ιδεών Γκάλι 1992
Την σκυτάλη της ηγεσίας του ΟΗΕ από τον Ντε Κουεγιάρ ανέλαβε ο Μπούτρος Μπούτρος - Γκάλι. Οι προτάσεις του για λύση του Κυπριακού ονομάστηκαν "Δέσμη Ιδεών Γκάλι", με τα βασικά σημεία να είναι η υιοθέτηση της ΔΔΟ, πολιτική ισοτιμία των δυο κοινοτήτων, επιστροφή εδαφών προς ελληνοκύπριους και ύπαρξη μίας νομικής προσωπικότητας και υπηκοότητας.
μικρογραφία|Ο Μπούτρος Μπούτρος - Γκάλι ήταν Αιγύπτιος πολιτικός και διπλωμάτης που την περίοδο 1992 - 1996 διετέλεσε γενικός γραμματέας του ΟΗΕ.
Εξαιτίας της αποτυχίας της προσπάθειας Γκάλι, ο Τζο Κλαρκ, ως νέος ειδικός μεσολαβητής του ΓΓ του ΟΗΕ, το 1992, πρότεινε τα «Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης» (ΜΟΕ) με στόχο την ανάπτυξη εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δυο κοινότητες.
Συνομιλίες Κληρίδη - Ντενκτάς, προς Σχέδιο Ανάν
Το 1999 ξεκίνησαν με πρωτοβουλία του νέου ΓΓ του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, οι συνομιλίες Κληρίδη Ντενκτάς, οι οποίες κατέληξαν στο σχέδιο Ανάν. Ο Κληρίδης υπήρξε υποστηρικτικός της διαδικασίας ενώ ο Ντενκτάς εγκατέλειψε την διαδικασία πριν ολοκληρωθούν οι συνομιλίες που οδήγησαν τελικά στο σχέδιο Ανάν. Ο νέος ηγέτης των Ελληνοκυπρίων απέρριψε σχέδιο, όπως και τελικά οι Ελληνοκύπριοι στην πλειοψηφία τους στο δημοψήφισμα του Μαΐου του 2004. Αντιθέτως, οι Τουρκοκύπριοι, παρά της εκκλήσεις του Ντενκτάς για απόρριψη του σχεδίου, ψήφισαν υπέρ.
Συνομιλίες Παπαδόπουλου-Ταλάτ
200px|right|O Τάσος Παπαδόπουλος, ηγήθηκε της εκστρατείας του ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν, το 2004
Η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 έδωσε νέα δυναμική στις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού. Ο νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσσος Παπαδόπουλος κατέληξε, με τον επικεφαλής των Τουρκοκυπρίων, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, σε μια «ενδιάμεση συμφωνία» με βασικό άξονα την σύσταση τεχνικών επιτροπών για διευθέτηση προβλημάτων που επηρεάζουν την καθημερινότητα του λαού.
Πηγές
Κατηγορία:Κυπριακό πρόβλημα Κατηγορία:Σχέδια λύσης Κυπριακού Κατηγορία:Σχέσεις Κύπρου-Τουρκίας
Άηχο οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο
Το άηχο οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο (ΔΦΑ: <θ>) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών, ομόλογο του αντίστοιχου ηχηρού /ð/. Ο τόπος άρθρωσης διαφέρει ανά γλώσσα και διάλεκτο καθώς, για παράδειγμα, στα ισπανικά είναι διοδοντικό ενώ στις ευρωπαϊκές διαλέκτους των αγγλικών αποκλειστικά οδοντικό (η γλώσσα ακουμπάει την άνω οδοντοστοιχία). Το σύμβολό του στο ΔΦΑ προέρχεται από το ελληνικό γράμμα θήτα.