cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2002
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χάλκινο μετάλλιο.
Χώρες που δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο.
Χώρες που δεν έλαβαν μέρος στους Αγώνες.]] Ο πίνακας μεταλλίων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2002 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002.
Συνολικά, 2.399 αθλητές από 78 χώρες έλαβαν μέρος σε 78 αγωνίσματα των 7 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Σολτ Λέικ Σίτι των Ηνωμένων Πολιτειών, το διάστημα 8-24 Φεβρουαρίου 2002. Από τις 78 συμμετέχουσες χώρες, οι 24 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες, ενώ 18 από αυτές πανηγύρισαν την κατάκτηση έστω ενός χρυσού.
Η Γερμανία πρωτοστάτησε για δεύτερη συνεχόμενη διοργάνωση, έχοντας συνολικά 36 μετάλλια, αριθμός ρεκόρ σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Ήταν επίσης πρώτη αρχικά στην κατάταξη, καθώς είχε 12 χρυσά μετάλλια. Ωστόσο, δύο χρόνια αργότερα απονεμήθηκαν δύο επιπλέον χρυσά μετάλλια στη Νορβηγία, ανεβάζοντας το σύνολό τους σε 13 και δίνοντάς της την κορυφή στον πίνακα μεταλλίων. Επιπλέον, η Νορβηγία ισοφάρισε την ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης του 1976 για τα περισσότερα χρυσά μετάλλια σε μία Χειμερινή Ολυμπιάδα. Αυτό το ρεκόρ θα σπάσει οκτώ χρόνια αργότερα από τον Καναδά (14) στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010.
Οι διοργανωτές Αμερικανοί έμειναν τρίτοι στην κατάταξη με 34 μετάλλια στο σύνολο. Εσθονία και Κροατία κατέκτησαν τα πρώτα τους μετάλλια σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ Αυστραλία και Κίνα πανηγύρισαν τα πρώτα τους χρυσά.
Πίνακας μεταλλίων
thumb|300px|Ο Νορβηγός [[Όλε Έιναρ Μπιόρνταλεν κατέκτησε στο Σολτ Λέικ Σίτι τέσσερα χρυσά μετάλλια σε αγωνίσματα του διάθλου.]] Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.
Αλφόνσος
Άλλα πρόσωπα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πανελλήνιο πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών-γυναικών 2019
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών-γυναικών 2019 ήταν η 62η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, που διεξήχθη από την Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Ε.Φ.Ο.Επ.Α.) και τον Ο.Α. Χανίων. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού, στα Χανιά από το Σάββατο 2 έως και την Κυριακή 3 Μαρτίου του 2019.
Το πρωτάθλημα φιλοξενήθηκε στην Κρήτη έπειτα από 17 χρόνια και εκτός Αττικής μετά την διοργάνωση της Πάτρας το 2005. Διεξήχθησαν τα αγωνίσματα απλό ανδρών, απλό γυναικών, διπλό ανδρών και διπλό γυναικών και συμμετείχαν 50 αθλητές (32 άνδρες, 18 γυναίκες) από 24 συλλόγους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών και Γυναικών Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2019 Κατηγορία:Αθλητισμός στα Χανιά
Πουτίν
Ετήσιοι εορτασμοί για το έδεσμα πραγματοποιούνται στο Μόντρεαλ, την πόλη του Κεμπέκ και το Ντράμοντβιλ, καθώς και στο Τορόντο, την Οτάβα, το Νιου Χάμσαϊρ και το Σικάγο. Ονομάστηκε « εθνικό πιάτο του Καναδά », αν και ορισμένοι πιστεύουν ότι αυτή η επισήμανση αντιπροσωπεύει πολιτιστική οικειοποίηση της εθνικής ταυτότητας του Κεμπού ή του Κεμπέκ. Πολλές παραλλαγές της αρχικής συνταγής είναι δημοφιλείς, με αποτέλεσμα ορισμένοι να προτείνουν ότι το πουτίνι έχει εμφανιστεί ως μια νέα ταξινόμηση πιάτων από μόνη της, όπως με τα σάντουιτς και τα ζυμαρικά.
Προέλευση
Σύμφωνα με τον Καναδό ερευνητή τροφίμων Σιλβάν Σαρλεμπουά, ενώ το Γουόγουικ είναι η γενέτειρα του πούτιν, ο Ζαν-Πολ Ρουά του Ντράμοντβιλ είναι ο πραγματικός εφευρέτης αφού ο Λε Ρουά Τζουζέπ ήταν ο πρώτος που πούλησε πουτίνη με τρία συνδυασμένα συστατικά, το 1964. Το Oxford Companion to Cheese έχει μια διαφορετική οπτική, δηλώνοντας ότι οι εφευρέτες δεν ήταν σεφ αλλά οι πελάτες που επέλεξαν να προσθέσουν μπουκίτσες τυριού στις πατάτες τους.
Ανάπτυξη
Το πούτιν καταναλώθηκε σε μικρά εστιατόρια με « λιπαρά κουτάλια » (κοινώς γνωστά στο Κεμπέκ ως καντίνες ή κασετίνα ), παμπ, σε καντίνες του δρόμου και σε αρένες χόκεϊ. Για δεκαετίες παρέμεινε ένα αγροτικό σνακ στη γαλακτοκομική περιοχή του Κεμπέκ, λόγω του στενού παραθύρου φρεσκάδας του τυροπήγματος τσένταρ. Το 1969, το πούτιν μεταφέρθηκε στην πόλη του Κεμπέκ με το φορτηγό τροφίμων του Αστόν Λεμπλόντ (μια επιχείρηση που εξελίχθηκε στην αλυσίδα φαστ φουντ Chez Ashton ). Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, το La Banquise άρχισε να σερβίρει πουτίνι στο Μόντρεαλ, και ακολούθησε η αλυσίδα Burger King το 1983. Άλλοι που ακολούθησαν χρησιμοποίησαν κατώτερο τυρί και η φήμη του πιάτου μειώθηκε. Το πούτιν έγινε αντιληπτό σε μεγάλο βαθμό ως ένα μη εκλεπτυσμένο παρασκήνιο ή ανθυγιεινό πρόχειρο φαγητό  που καταναλώνεται μετά από μια νύχτα ποτού.
Ετυμολογία
Το Dictionnaire historique du français québécois απαριθμεί 15 σημασίες του πούτιν στα Κεμπεκιανά και στα Καναδικά Γαλλικά, οι περισσότερες από τις οποίες είναι για είδη φαγητού. η λέξη poutine με την έννοια «παγανιές με τυρί και σάλτσα» χρονολογείται το 1982 στα αγγλικά. Άλλες έννοιες της λέξης χρησιμοποιούνται τουλάχιστον από το 1810.
Σύμφωνα με την Merriam-Webster, μια δημοφιλής ετυμολογία είναι ότι το πούτιν προέρχεται από μια λέξη αργκό του Κεμπουά που σημαίνει «χάος» και ότι άλλοι την αποδίδουν στην αγγλική λέξη πουτίγκα. Η ακριβής προέλευση της λέξης πούτιν είναι αβέβαιη.
Το Dictionnaire historique αναφέρει την πιθανότητα ότι η μορφή poutine είναι απλώς μια γαλλοποίηση της λέξης πουτίγκα. Ωστόσο, θεωρεί πιο πιθανό ότι κληρονομήθηκε από τοπικές γλώσσες που ομιλούνται στη Γαλλία και ότι ορισμένες από τις έννοιές του προέκυψαν από την μεταγενέστερη επιρροή της αγγλικής λέξης pudding με παρόμοιο ήχο. Αναφέρει τις Προβηγκιανές μορφές poutingo "κακό στιφάδο" και poutité "hodgepodge" ή "θρυμματισμένα φρούτα ή φαγητά". poutringo "μίγμα από διάφορα πράγματα" στο Languedocien ; και πουτρίγκα ή ποτρίνγκα «κακό στιφάδο» στο Φρανς-Κοντέ, όπως πιθανώς σχετίζεται με το πουτίνι. Η έννοια "τηγανητές πατάτες με τυρί και σάλτσα" της πουτίνης είναι μεταξύ αυτών που θεωρούνται πιθανώς άσχετες με την πουτίγκα, υπό την προϋπόθεση ότι η τελευταία άποψη είναι σωστή.
Συνταγή
μικρογραφία| Το La Banquise, ένα πουλερικό στο Μόντρεαλ, σερβίρει περισσότερες από τριάντα ποικιλίες πούτιν. Η παραδοσιακή συνταγή για πουτίνι αποτελείται από:
Για να διατηρηθεί η υφή των πατατών, τα τυρόπηγμα και η σάλτσα προστίθενται αμέσως πριν από το σερβίρισμα του πιάτου. Η ζεστή σάλτσα συνήθως περιχύνεται πάνω από τυρόπηγμα σε θερμοκρασία δωματίου, έτσι ζεσταίνονται χωρίς να λιώσουν τελείως. Η λεπτή σάλτσα επιτρέπει σε όλες τις πατάτες να επικαλυφθούν. Το πιάτο σερβιρίσματος έχει συνήθως κάποιο βάθος για να λειτουργεί ως καλάθι για τις πατάτες, ώστε να διατηρούν τη θερμότητά τους. Είναι σημαντικό να ελέγχετε τη θερμοκρασία, το χρονοδιάγραμμα και τη σειρά με την οποία προστίθενται τα συστατικά για να αποκτήσετε τη σωστή υφή των τροφίμων —ένα ουσιαστικό μέρος της εμπειρίας της κατανάλωσης πούτιν.
Η φρεσκάδα και ο χυμός του τυροπήγματος είναι απαραίτητη. Ο αέρας και η υγρασία διαρρέουν από το τυρόπηγμα με την πάροδο του χρόνου, αλλάζοντας το επίπεδο οξύτητάς τους. Αυτό αναγκάζει τις πρωτεΐνες να χάνουν την ελαστικότητά τους και οι τυρομπουκιές να χάνουν την πολύπλοκη υφή τους και τον χαρακτηριστικό ήχο τριγμού όταν μασούνται. Η τυρομπουκιά πρέπει να είναι λιγότερο από μία ημέρα, κάτι που απαιτεί εγγύτητα σε γαλακτοκομείο. Ενώ το Μόντρεαλ απέχει 60 χιλιόμετρα από ένα εργοστάσιο τυριού στο Μίραμπελ, εστιατόρια και εξειδικευμένα καταστήματα τυριών εκτός των γαλακτοκομικών περιοχών ενδέχεται να μην μπορούν να πουλήσουν αρκετά τυρόπηγμα για να δικαιολογήσουν τα έξοδα των καθημερινών παραδόσεων. Επιπλέον, οι καναδικές πρακτικές ασφάλειας τροφίμων απαιτούν την τυρομπουκιά να ψύχεται εντός 24 ώρες, που καταστέλλει τις ιδιότητες της υφής τους. Αυτό οδήγησε σε πουλερικά που ειδικεύονται στο πιάτο. τα πολυάσχολα πουτίνι μπορούν να χρησιμοποιήσουν 100 κιλά τυρομπουκιών την ημέρα. Τα πούτιν που είναι πολύ μακριά από τα γαλακτοκομεία μπορούν να φτιάχνουν τα δικά τους τυρόπηγμα επί τόπου, σε παρτίδες κάθε λίγες ώρες, για να εξασφαλίσουν φρέσκο και σταθερό ανεφοδιασμό.
Παραλλαγές
εναλλ.=Poutine with a thicker beef gravy|μικρογραφία| Το πούτιν που φτιάχνεται με παχύρρευστο μοσχαρίσιο σάλτσα πάνω σε τηγανητές πατάτες με φρέσκο τυρόπηγμα είναι ένα στυλ που συναντάμε συνήθως έξω από το Κεμπέκ. Η υφή, η θερμοκρασία και το ιξώδες των συστατικών του πούτιν διαφέρουν και αλλάζουν συνεχώς καθώς καταναλώνεται το φαγητό, καθιστώντας το ένα πιάτο με εξαιρετικά δυναμικές αντιθέσεις. Ενισχύοντας αυτές τις αντιθέσεις, οι ανώτερες πουτίνες προσδιορίζονται από την τραγανότητα των πατατών, τη φρεσκάδα του τυροπήγματος και το ενωτικό σάλτσα. Ακόμη και μικρές παραλλαγές στα συστατικά ή την προετοιμασία -το λάδι που χρησιμοποιείται για το τηγάνισμα, η προέλευση του τυροπήγματος ή τα μπαχαρικά στη σάλτσα- μπορεί να οδηγήσουν σε μια σαφώς διαφορετική εμπειρία κατανάλωσης του πούτιν.
Μερικές συνταγές εξαλείφουν το τυρί, αλλά οι περισσότεροι Κεμπουά θα αποκαλούσαν ένα τέτοιο πιάτο σάλτσα φρίτας, όχι πούτιν. Όταν το τυρόπηγμα δεν είναι διαθέσιμο, το τυρί μοτσαρέλα μπορεί να είναι μια αποδεκτή εναλλακτική λύση. Η τεμαχισμένη μοτσαρέλα χρησιμοποιείται συνήθως στο Σασκάτσουαν. Η γλυκοπατάτα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μια πιο υγιεινή εναλλακτική λύση στις τηγανιτές πατάτες, προσθέτοντας περισσότερες διαιτητικές ίνες και βιταμίνες.
Τα Πούτιν, όπως το La Banquise του Μόντρεαλ, που πιστώνεται για μεγάλο μέρος της καινοτομίας και της εκλαΐκευσης του πουτίνι, έχουν δεκάδες ποικιλίες πουτίνι στα μενού τους. Πολλά από αυτά βασίζονται στην παραδοσιακή συνταγή με πρόσθετη επικάλυψη κρέατος, όπως λουκάνικο, κοτόπουλο, μπέικον, ψαρονέφρι ή καπνιστό κρέας τύπου Μόντρεαλ, με τη σάλτσα προσαρμοσμένη για ισορροπία. Η αλυσίδα Chez Ashton που εδρεύει στο Κεμπέκ είναι γνωστή για το πουτί της Galvaude (με κοτόπουλο και πράσινα μπιζέλια) και το Dulton (με κιμά μοσχαρίσιο κρέας). Νέες παραλλαγές εισάγονται συχνά. Το χοιρινό κρέας ήταν δημοφιλές γύρω στο 2013, ενώ μερικά χρόνια αργότερα ακολούθησαν τα ασιατικά πυρηνικά πούτιν. μικρογραφία| Πουτίν πολωνικής έμπνευσης με [[πιερόγκι αντί για τηγανιτές πατάτες]] Ο υψηλός πληθυσμός μεταναστών του Μόντρεαλ οδήγησε σε πολλούς να υιοθετήσουν το πιάτο εμπνευσμένο από άλλες κουζίνες, όπως Αϊτινή, Μεξικάνικη, Πορτογαλική,  Ινδική, Ιαπωνική,  Ελληνική και Ιταλική. Αυτά τα πούτιν μπορεί να μοιάζουν ελάχιστα με την παραδοσιακή συνταγή. Αντικαθιστούν μερικά ή όλα τα συστατικά, αλλά διατηρούν τις δυναμικές αντιθέσεις υφής και θερμοκρασιών με ένα τραγανό στοιχείο, ένα γαλακτοκομικό ή γαλακτοκομικό στοιχείο και μια ενοποιητική σάλτσα. Πολλές παραλλαγές της αρχικής συνταγής είναι δημοφιλείς, με αποτέλεσμα μερικοί να προτείνουν ότι το πούτιν έχει εμφανιστεί ως μια νέα ταξινόμηση πιάτων από μόνη της, όπως με τα σάντουιτς, τα ζυμαρικά, τις σούπες και τα πλακέ ψωμάκια.
Οι Πουτινιέρες προσφέρουν συχνά προωθητικές προσφορές περιορισμένου χρόνου, όπως ένα πουτί για την Ημέρα των Ευχαριστιών με γαλοπούλα, γέμιση και σάλτσα cranberry. Εν αναμονή της νομιμοποίησης της κάνναβης στον Καναδά, το Le Gras Dur του Μόντρεαλ σέρβιρε ένα «πούτιν κατσαρόλας» με μια σάλτσα που περιελάμβανε πρωτεΐνη κάνναβης, σπόρους κάνναβης και λάδι κάνναβης, που προσφέρεται με ένα ρολό γαλοπούλας που μοιάζει με αρμό, άγρια μανιτάρια και ρόκα.
Αλυσίδες όπως Smoke's Poutinerie, New York Fries, McDonald's,   Wendy's, A&amp;W, KFC,  Burger King,  Τα εστιατόρια Harvey's,  Mary Brown's,  Arby's,  και Wahlburgers πωλούν επίσης πολλές ποικιλίες πούτιν στο Κεμπέκ και στον υπόλοιπο Καναδά (αν και όχι πάντα σε όλη τη χώρα). Ο Τιμ Χόρτονς άρχισε να πουλά πούτιν το 2018. Τα συνδυαστικά γεύματα γρήγορου φαγητού στον Καναδά έχουν συχνά τις επιλογές να έχουν τηγανητές πατάτες «πουτινοποιημένες» προσθέτοντας τυρόπηγμα (ή τριμμένο τυρί στα Λιβάδια και τον Δυτικό Καναδά ) και σάλτσα ή αντικαθιστώντας ένα πούτιν με τηγανητές πατάτες.
Διεθνώς
Το πούτιν βρίσκεται στις βόρειες συνοριακές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Αγγλίας και του μεγαλύτερου Βορειοανατολικού, του Βορειοδυτικού Ειρηνικού και του Άνω Μεσοδυτικού. Αυτές οι περιοχές προσφέρουν περαιτέρω παραλλαγές του βασικού πιάτου, συνήθως με τη χρήση τυριών εκτός από φρέσκο τυρόπηγμα, που δεν είναι ευρέως διαθέσιμα στις ΗΠΑ. Η αλυσίδα φαστ φουντ της Wendy's προσφέρει πουτίνη σε μορφή «Baconator Fries», η οποία είναι τηγανητά λεπτά μπαστουνάκια πατάτας με λιωμένο κίτρινο τυρί και κομμάτια μπέικον. Στην κουλτούρα της χώρας, ένα ανάμεικτο τηγανητό μπορεί επίσης να συνοδεύεται από μαγειρεμένο μοσχαρίσιο κιμά και αναφέρεται ως μείγμα χάμπουργκερ, αν και αυτό είναι λιγότερο δημοφιλές από ένα κανονικό μείγμα. Στα βορειοδυτικά του Ειρηνικού, μια παραλλαγή αντικαθιστά τη σάλτσα με σούπα που περιλαμβάνει τοπικά θαλασσινά.
Οι τηγανιτές πατάτες ντίσκο, τηγανητές πατάτες που συνήθως καλύπτονται με τυρί μοτσαρέλα και καφέ σάλτσα, έγιναν δημοφιλείς στο Νιου Τζέρσεϊ τη δεκαετία του 1990. Απέκτησαν το όνομά τους τη δεκαετία του 1970 επειδή ήταν αγαπημένοι των βραδινών δείπνων, που συχνά προέρχονταν από χορό σε ντίσκο κλαμπ. Το πιάτο είναι επίσης δημοφιλές στη Νέα Ορλεάνη συμπεριλαμβανομένων των παραλλαγών που ονομάζονται Πούτιν κατζούν.
Ένα πιάτο με τυρί, πατατάκια και σάλτσα προτάθηκε για να αντικαταστήσει το παραδοσιακό εθνικό πιάτο της Νήσου του Μαν με βραστές πατάτες και ρέγγα το 2018. Είναι φτιαγμένο από τηγανιτές πατάτες και τριμμένο τυρί Manx cheddar λιωμένο από ζεστό μοσχαρίσιο σάλτσα και έγινε δημοφιλές τη δεκαετία του 1990. Δεν είναι σαφές εάν αυτό το πιάτο είναι μια ανεξάρτητη εφεύρεση ή μια παραλλαγή πούτιν.
Το πούτιν εξαπλώθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιαπωνία, την Κορέα και τη Ρωσία, όπου έχει αναφερθεί ως " Ρασπούτιν ". Η πρώτη πουτινιέρα στο Παρίσι, La Maison de la Poutine, άνοιξε το 2017 και γρήγορα κέρδισε την προσοχή από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και τους μάγειρες.
Πολιτιστικές πτυχές
Το πούτιν ήταν από καιρό το λατρεμένο πρόχειρο φαγητό του Κεμπέκ πριν εξαπλωθεί στον υπόλοιπο Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι τότε δεχόταν επικρίσεις από τους γαστρονομικούς κύκλους, αμφισβητώντας την κατάσταση του πρόχειρου φαγητού. Ο κριτικός τροφίμων Τζέικομπ Ράικλερ σημείωσε το 2012 ότι τα καναδικά πιάτα μοιάζουν πολύ με τις ευρωπαϊκές ρίζες τους για να θεωρούνται πρωτότυπα, με εξαίρεση το πούτιν, το οποίο πιστώθηκε ως το πιο διάσημο γαστρονομικό δημιούργημα της χώρας. Τον Μάιο του 2014, η λέξη "poutine" προστέθηκε στο λεξικό Merriam-Webster της αγγλικής γλώσσας.
Το 2007, το CBC, ο καναδικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, ανακοίνωσε τα αποτελέσματα μιας διαδικτυακής έρευνας σχετικά με τις μεγαλύτερες καναδικές εφευρέσεις, στην οποία το πούτιν κατατάχθηκε στο No. 10. Η έρευνα του Maclean το 2017 για το "αγαπημένο εμβληματικό καναδικό φαγητό" έβαλε πρώτο το πουτίνι με 21% των ερωτηθέντων, μπροστά από το σιρόπι σφενδάμου με 14%. Μέχρι το 2011, τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν 11 Απρίλιος ως Εθνική Ημέρα Πουτίνης. μικρογραφία| Μια ποτινιέρα (που προσφέρει επίσης φτερά Buffalo, τα οποία προέρχονται από [[Μπάφαλο (Νέα Υόρκη)|τις Ηνωμένες Πολιτείες ) με το στυλ της Σημαίας του Καναδά κατά τη διάρκεια των εορτασμών για την Ημέρα του Καναδά στην πλατεία Τραφάλγκαρ]] Τον Μάρτιο του 2016, το πούτιν σερβίρεται στον Λευκό Οίκο κατά τη διάρκεια του πρώτου κρατικού δείπνου που παρέθεσαν ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα και ο Πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό. Το Poutine ήταν το αποκορύφωμα των εορτασμών για την Ημέρα του Καναδά στην πλατεία Τραφάλγκαρ στο Λονδίνο, Αγγλία, για αρκετά χρόνια, και ήταν μια τροφή παρηγοριάς για την τοπική κοινότητα μετά τον εκτροχιασμό Λακ-Μεγκαντίκ το 2013. Σερβίρεται στα εναρκτήρια Canadian Comedy Awards.
Το πρώτο φεστιβάλ πούτιν πραγματοποιήθηκε στο Γουόργουικ του Κεμπέκ το 1993. Αυτή η ετήσια εκδήλωση επεκτάθηκε για να γίνει το μεγαλύτερο φεστιβάλ τυριού στον Καναδά. Το 2014, μεταφέρθηκε στη μεγαλύτερη πόλη της Victoriaville. Το Μόντρεαλ φιλοξένησε την Εβδομάδα πούτιν, ένα ετήσιο φεστιβάλ, περιοδεία φαγητού και διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε 1–7 Φεβρουάριος, από το 2013. Εξαπλώθηκε στον Καναδά και διεθνώς και μέχρι το 2021 είχε γίνει το μεγαλύτερο φεστιβάλ πουτίνι στον κόσμο, με πάνω από 700 εστιατόρια που σερβίρουν περισσότερα από 350.000 πιάτα. Φεστιβάλ Poutine πραγματοποιούνται επίσης στο Drummondville (από το 2008),   Ottawa-Gatineau,  Toronto,  Calgary, Vancouver, Quebec City και Sherbrooke. Στις ΗΠΑ, μεγάλα φεστιβάλ έχουν πραγματοποιηθεί στο Σικάγο, IL,  Μάντσεστερ, NH, Knoxville, TN, και στο Rhode Island. μικρογραφία| Ο Τζόι Τσέστνατ κατέχει το τρόπαιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατανάλωσης Πούτιν 2012 στο Τορόντο. Από το 2010, η Διεθνής Ομοσπονδία Ανταγωνιστικής Διατροφής (IFCE) διοργανώνει ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα φαγητού πουτινοφαγίας με χορηγία της αλυσίδας Smoke's Poutinerie με έδρα το Τορόντο. Υπήρξε κριτική ότι ο εναρκτήριος διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε εκτός του Κεμπέκ και απέκλεισε το Québécois. Η IFCE δήλωσε ότι οι πουτινιέρες του Μόντρεαλ δεν είχαν εκφράσει κανένα ενδιαφέρον για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού. Οι κανονισμοί για τους διαγωνισμούς στο Κεμπέκ δυσκολεύουν τη συμπερίληψη της επαρχίας, η οποία συχνά απουσιάζει από τους εθνικούς διαγωνισμούς. Το Smoke's έκτοτε χρηματοδοτεί μια περιοδεία φαγητού σταυρού στον Καναδά. Το 2011, ο σεφ Τσακ Χιουζ κέρδισε το Iron Chef America (επεισόδιο 2 της σεζόν 9 ) νικώντας τον Μπόμπι Φλέι με ένα πιάτο πούτιν αστακού.
Η Jones Soda Co., αρχικά μια καναδική εταιρεία που τώρα εδρεύει στις ΗΠΑ, δημιούργησε ένα αναψυκτικό περιορισμένης έκδοσης με γεύση πουτίνι το 2013, το οποίο έλαβε την προσοχή της διεθνούς ποπ κουλτούρας. Το Bacon-poutine ήταν μία από τις τέσσερις γεύσεις που επιλέχθηκαν ως φιναλίστ στον διαγωνισμό τσιπ πατάτας του Lay's Canada Do Us A Flavor το 2014. Αν και δεν κέρδισε, η Lay's αργότερα πρόσθεσε μια ποικιλία μπέικον-πούτιν στην καταχώρισή της στον Καναδά για το World Flavourites. Οι μάρκες President's Choice και Ruffles Loblaws προσφέρουν επίσης πατατάκια με γεύση πουτίνι στον Καναδά. Το Giapos Ice Cream της Νέας Ζηλανδίας σερβίρει ένα "παγωτό poutine" από τσάι oolong matcha, παγωτό και σάλτσα καραμέλας πάνω από πατάτες κομμένες στο χέρι από το 2017. Σε μια διαφημιστική καμπάνια του 2018 για την ταινία Crazy Rich Asians, δημιουργήθηκε το «πιο πλούσιο πούτιν στον κόσμο» με μπριζόλα wagyu, αστακό, τρούφα, μανιτάρια shiitake και chanterelle, βρώσιμες ορχιδέες και νιφάδες χρυσού, με τιμή λίγο κάτω από 450 $.
Ο Τζόελ Έντμουντσον, της πρωταθλήτριας ομάδας του National Hockey League 2018–19, St. Louis Blues, έφαγε πούτιν από το Stanley Cup κατά τη διάρκεια εορτασμών στους οποίους συμμετείχαν περισσότεροι από 4.000 οπαδοί στη γενέτειρά του, Μπράντον (Μανιτόμπα). Ο Ματιέ Τζόζεφ, κάτοικος Σαμπλί του Κεμπέκ που κέρδισε το Κύπελλο με τους Tampa Bay Lightning το 2020 και το 2021, έφαγε επίσης πούτιν από το Κύπελλο κατά τη διάρκεια μιας γιορτής με το Κύπελλο το 2021.
Κοινωνική αποδοχή
Η κοινωνική θέση του πούτιν έχει εξελιχθεί δραματικά από την αρχή του στο αγροτικό Κεμπέκ τη δεκαετία του 1950. Το πιάτο χλευαζόταν από καιρό ως γαστρονομική εφεύρεση και χρησιμοποιήθηκε ως μέσο στιγματισμού από μη Κεμπουέζους εναντίον της κοινωνίας του Κεμπέκ για να μειώσει τη νομιμότητά της. Ενώ οι πρώτες γενιές που υπέφεραν από το στίγμα πούτιν επέλεξαν να αποσυνδεθούν από το πιάτο, η νεολαία του Κεμπέκ πρόσφατα έκανε μια επανοικειοποίηση του πούτιν για να επανεκτιμήσει θετικά το πιάτο ως σύμβολο της πολιτιστικής υπερηφάνειας του Κεμπέκ. Σήμερα, το πιάτο γιορτάζεται σε πολλά ετήσια φεστιβάλ πούτιν στο Κεμπέκ, στον υπόλοιπο Καναδά,  και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η εξέλιξη των διαφορετικών συμβόλων που σχετίζονται με το πούτιν μελετήθηκε για πρώτη φορά στο Maudite Poutine! του Charles-Alexandre Théorêt. Ο Théorêt επανεξέτασε πολλά από αυτά τα στίγματα σε μια συνέντευξη που δόθηκε στο <i id="mwAnY">Tout le monde en parle</i> στις 11 Νοεμβρίου 2007.
Καθώς το πούτιν κέρδισε δημοτικότητα εκτός των επαρχιακών συνόρων του Κεμπέκ στα μέσα της δεκαετίας του 2000, το πιάτο σταδιακά σταμάτησε να κοροϊδεύεται και τελικά εισήχθη στη λαϊκή συζήτηση ως σύμβολο της καναδικής ταυτότητας. Σήμερα, το πιάτο παρουσιάζεται συχνά ως καναδική κουζίνα, ακόμη και ως εθνικό πιάτο του Καναδά. Ο Nicolas Fabien-Ouellet, ο συγγραφέας του Poutine Dynamics (άρθρο με κριτές που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό CuiZine ) έχει προτείνει ότι αυτή η «καναδοποίηση» του πούτιν συνιστά πολιτιστική ιδιοποίηση. Αυτή η πίστωση δεν συνδέεται με την προετοιμασία ή την κατανάλωσή της εκτός Κεμπέκ καθεαυτή, αλλά αυστηρά με την παρουσίασή της ως καναδικό πιάτο αντί για πιάτο του Κεμπουά. Ο Fabien-Ouellet εξηγεί:Ο Fabien-Ouellet έχει δώσει πολλές ομιλίες σχετικά με τον καναδισμό και την πολιτιστική ιδιοποίηση της πουτίνης, κυρίως στους The New York Times, National Post, Vice, Radio-Canada, Global News: BC 1, CHOI 98.1 Radio X, ENERGIE 98.9, Vermont Public Radio, HuffPost, La Presse, και Le Journal de Montréal.
Στην πολιτική
δεξιά|μικρογραφία| Σήμανση έξω από το εστιατόριο Vladimir Poutine του Μόντρεαλ Κατά τις καναδικές ομοσπονδιακές εκλογές του 2011, ορισμένοι ψηφοφόροι ανέφεραν ότι έλαβαν αυτοματοποιημένες κλήσεις που ισχυρίζονταν ότι προέρχονταν από το Elections Canada, από έναν αριθμό τηλεφώνου που ήταν καταχωρημένος στο "Pierre Poutine". Οι προσκλήσεις στόχευαν ψηφοφόρους που είχαν δηλώσει προηγουμένως ότι δεν θα ψήφιζαν το Συντηρητικό Κόμμα. Οι κλήσεις, που έγιναν την ημέρα των εκλογών ή την προηγούμενη ημέρα, ενημέρωσαν ψευδώς τους ψηφοφόρους ότι το εκλογικό τους τμήμα είχε αλλάξει, σε μια προσπάθεια να τους εμποδίσουν να ψηφίσουν. Οι ισχυρισμοί έγιναν γνωστοί ως το σκάνδαλο Robocall και η επακόλουθη έρευνα από τη Βασιλική Καναδική Έφιππη Αστυνομία οδήγησε στον Michael Sona, έναν κατώτερο στέλεχος του Συντηρητικού Κόμματος, να καταδικαστεί για παραβίαση του Εκλογικού Νόμου.
Ο πρωθυπουργός του Βελγίου Σαρλ Μισέλ είχε καναδικό γεύμα με τον ομόλογό του Justin Trudeau στις 16 Ιούνιος 2017, κατά την οποία έφαγαν χοτ ντογκ και πουτίνι. Ο Μισέλ έγραψε αργότερα στο Twitter ότι αυτός ήταν "Ένας υπέροχος τρόπος για να γνωρίσεις έναν αγαπημένο φίλο, αν και οι πατάτες μας είναι καλύτερες", αναφερόμενος στον δημοφιλή ισχυρισμό ότι οι πατάτες εφευρέθηκαν αρχικά στο Βέλγιο. Το 2019, ο Καναδάς προσπάθησε να συγκεντρώσει υποστήριξη για την εκστρατεία του για μια μη μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις εκλογές του επόμενου έτους, δίνοντας κουκούτσι σε διπλωμάτες του ΟΗΕ.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Λουμπόμπο (συνοικία)
Το Λουμπόμπο (Lubombo) είναι μια από τις 4 συνοικίες της Σουαζιλάνδης. Πρωτεύουσα είναι το Σιτέκι.
Γεωγραφία
Γεωγραφικά, σχεδόν όλη η συνοικία επιβάλλεται από τα όρη Λουμπόμπο.
Τοποθεσία
Το Χνόχο βρίσκεται βορειοανατολικά κεντρο-ανατολικάτης Σουαζιλάνδης.
Πληθυσμός
Το Λουμπόμπο είναι η μικρότερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 1997, 202.000 κατοίκους.
Ονομασία
Το Λουμπόμπο ονομάστηκε έτσι από την νοτιοαφρικανική οροσειρά Λουμπόμπο, η οποία το περιβάλλει και ένα μέρος της βρίσκεται σε αυτό.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουαζιλάνδης
Άρον Νίμζοβιτς
Ο Άρον Νίμζοβιτς (Aron ή Aaron Nimzowitsch, επίσης Nimzovich ή Niemzowitsch, συχνά προφέρεται και Νίμτζοβιτς ή Νίμτσοβιτς, Ρίγα, 7 Νοεμβρίου 1886 - Κοπεγχάγη, 16 Μαρτίου 1935) ήταν Λετονός Διεθνής Γκρανμαίτρ στο σκάκι. Υπήρξε ο πιο σπουδαίος εκπρόσωπος της σχολής του υπερμοντερνισμού στη σκακιστική σκέψη.
Ζωή
Ο Νίμζοβιτς προερχόταν από μια εύπορη εβραϊκή οικογένεια και έμαθε σκάκι από τον έμπορο πατέρα του. Ταξίδεψε στη Γερμανία για να σπουδάσει φιλοσοφία, αλλά ξεκίνησε την καριέρα του ως επαγγελματίας σκακιστής τον ίδιο χρόνο. Μετά τα ταραχώδη χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Νίμζοβιτς μετακόμισε στην Κοπεγχάγη το 1922 (μερικές πηγές αναφέρουν το 1920) όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής του, έχοντας λάβει τη δανέζικη υπηκοότητα, σε ένα μικρό νοικιασμένο διαμέρισμα.
Αν και υπέφερε για χρόνια από καρδιακά προβλήματα, ο θάνατός του υπήρξε αναπάντεχος. Ασθένησε στα τέλη του 1934 και νοσηλεύτηκε για τρεις μήνες πριν καταλήξει από πνευμονία. Αναπαύεται στο κοιμητήριο του Μπίσπεμπιεργκ στην Κοπεγχάγη.
Σκακιστική Καριέρα
Στο ζενίθ της καριέρας του (1927-1931), ο Νίμζοβιτς ήταν ο τρίτος καλύτερος παίχτης στον κόσμο, αμέσως μετά τον Αλιέχιν και τον Καπαμπλάνκα. Αν και σύγχρονος αυτών των δύο, δεν έπαιξε ποτέ εναντίον τους σε σοβαρό ματς. Οι πιο αξιόλογες επιτυχίες του ήταν η πρώτη θέση στην Κοπεγχάγη το 1923, στο Μάριενμπαντ το 1925, στη Δρέσδη το 1926, στο Ανόβερο το 1926, στα πρωταθλήματα του Κάρλσμπαντ (1929, 1933, και 1934) και δεύτερη θέση μετά από τον Αλιέχιν στο Σαν Ρέμο το 1930. Αν και ο Νίμζοβιτς ποτέ δεν ανέπτυξε ιδιαίτερα το αγωνιστικό παίξιμο, η μεγαλύτερή του αγωνιστική επιτυχία ήταν μια ισοπαλία με τον Αλιέχιν (αν και αυτό το ματς αποτελούνταν από μόνο τρεις παρτίδες το 1914, δεκατρία χρόνια πριν γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής ο Αλιέχιν).
Αν και ο Νίμζοβιτς δεν κέρδισε ούτε μια παρτίδα εναντίον του Καπαμπλάνκα, πήγε πολύ καλύτερα εναντίον του Αλιέχιν, τον οποίο νίκησε με τα μαύρα στην Αγία Πετρούπολη το 1914:
1. e4 e6 2. d4 d5 3. Nc3 Nf6 4. exd5 Nxd5 5. Nf3 b6 6. Bb5+ c6 7. Bd3 Be7 8. O-Ο Nd7 9. Nxd5 cxd5 10. Qe2 O-Ο 11. Bf4 Bb7 12. c3 Bf6 13. Rfe1 Qe7 14. Ba6 Bxa6 15. Qxa6 Nb8 16. Qb5 Qb7 17. Re3 Nc6 18. Qd3 g6 19. Bh6 Bg7 20. Bxg7 Kxg7 21. Rae1 Qc7 22. h4 Rac8 23. h5 Qf4 24. Ne5 Nxe5 25. Rxe5 Rc7 26. g3 Qf6 27. Qe3 Rd8 28. Kg2 Rcc8 29. Rh1 Kf8 30. Rh4 Ke8 31. Qh6 Ke7 32. Rf4 Qh8 33. Re1 Rd7 34. Rh1 Qg8 35. Qg5+ Kd6 36. Qe5+ Kc6 37. a4 Kb7 38. Ra1 Qh8 39. Rf6 Qd8 40. Rf3 Qh8 41. Qe2 a6 42. Qe3 Qg7 43. h6 Qf8 44. Qe5 Qh8 45. Rf6 Qf8 46. Rf3 Qh8 47. Rf6 Qf8 48. Rh1 Qd8 49. Rf3 Qh8 50. Rf6 Qd8 51. Rf3 Qh8 52. Rf6 Qd8 53. Rf4 Rc4 54. Ra1 Rc6 55. Rf6 Qf8 56. Qe3 Re7 57. Qf3 Qe8 58. g4 Qd7 59. Re1 Rc7 60. b3 Ka7 61. g5 Qd6 62. Qd3 Qa3 63. Qc2 Qb4 64. Rc1 Qa3 65. Re1 Qb4 66. Rc1 Qa3 67. Re1 Qb4 68. Rc1 Qd6 69. Qd3 Qa3 70. Rb1 Qa2 71. Rf3 e5 72. Re3 e4 73. Qd1 f6 74. gxf6 Rf7 75. Ra1 Qb2 76. Rb1 Qa3 77. c4 Rxf6 78. cxd5 Rcf7 79. Re2 Qd6 80. Qc2 Qxd5 81. Kf1 e3 82. Rxe3 Qh1+ 83. Ke2 Rxf2+ 84. Kd3 Qd5 85. Qc8 Rd7 0-1
Κληρονομιά
Ο Νίμζοβιτς θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σκακιστές και συγγραφείς στην ιστορία. Τα έργα του επηρέασαν αρκετούς άλλους σπουδαίους σκακιστές, όπως ο Σαβιέλλυ Ταρτακόβερ, ο Μίλαν Βίντμαρ, ο Ριχάρδος Ρέτι, ο Ακίμπα Ρουμπινστάιν, ο Μπεντ Λάρσεν και ο Τίγκραν Πετροσιάν μεταξύ άλλων, ενώ η επιρροή του είναι αισθητή και σήμερα.
Έγραψε τρία βιβλία για τη σκακιστική στρατηγική: Mein System (Το Σύστημα μου) (1925), Die Praxis meines System (Η πρακτική του συστήματός μου) και Die Blockade (Το Μπλοκάρισμα). Το τελευταίο είναι δυσεύρετο στα Αγγλικά, πάντως αρκετό από το περιεχόμενο έχει καλυφθεί και στο Σύστημα μου. Λέγεται ότι 99% των μεγάλων σκακιστών έχουν διαβάσει Το Σύστημα μου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να το θεωρούν πολλοί την μεγαλύτερη συνεισφορά του Νίμζοβιτς στο σκάκι. Το βιβλίο αυτό εκθέτει τις πιο σπουδαίες ιδέες του, ενώ το δεύτερο σε επιρροή έργο του Η Πρακτική του Σκακιού αναπτύσσει διεξοδικά αυτές τις ιδέες, προσθέτει μερικές καινούργιες, και έχει τεράστια αξία σαν ενδιαφέρουσα συλλογή των παρτίδων του Νίμζοβιτς συνοδευόμενη από τον ιδιαίτερο, υπερβολικό σχολιασμό του, που συχνά είναι τόσο διασκεδαστικός όσο και διδακτικός.
Οι σκακιστικές θεωρίες του Νίμζοβιτς αψηφούσαν τις ορθόδοξα ακολουθούμενες συμβάσεις του κορυφαίου θεωρητικού της εποχής, του Ζίγκμπερτ Τάρρας και των οπαδών του. Οι αδιάλλακτες γενικεύσεις του Τάρρας βασιζόταν σε προηγούμενες εργασίες του Βίλχελμ Στάινιτς, ενώ ο κοφτερός λόγος του Τάρρας, απέρριπτε τις όποιες διαφωνίες. Οι σπουδαιότεροι σκακιστές της εποχής, όπως οι Αλιέχιν, Λάσκερ και ο Καπαμπλάνκα, δεν επέτρεπαν το παιχνίδι τους να περιχαρακώνεται από τυφλή υποταγή στις κεντρικές ιδέες της σκακιστικής φιλοσοφίας του Τάρρας. Οι αρχάριοι όμως διδάσκονταν να αντιλαμβάνονται ως απαράλλακτες αρχές γενικεύσεις όπως οι εξής: το κέντρο πρέπει να ελέγχεται από πιόνια, η ανάπτυξη πρέπει να πραγματοποιείται υποστηρικτικά προς τον έλεγχο, οι πύργοι ανήκουν σε ανοικτές γραμμές και στήλες, ανοίγματα από τα πλάγια είναι σαθρά.
Ο Νίμζοβιτς συνέτριψε αυτές τις υποθέσεις. Εισήγαγε έννοιες αμυντικού παιχνιδιού προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι στόχοι ενός σκακιστή μέσω της αποτροπής της πραγματοποίησης των σχεδίων του αντιπάλου. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι η υπερπροστασία, ο έλεγχος του κέντρου με κομμάτια αντί πιονιών, το μπλοκάρισμα κομματιών του αντιπάλου και η προφύλαξη. Ήταν ένας απο τους πρωτοπόρους στην ανάπτυξη αξιωματικών για το σχηματισμό φιανκέτου. Πιο σημαντικό ήταν ότι σχηματοποίησε την ορολογία που χρησιμοποιείται και σήμερα σε σύνθετες σκακιστικές τακτικές. Δεν ήταν ο πρώτος που εφήρμοσε αυτές τις ιδέες, αλλά ήταν ο πρώτος που τις παρουσίασε συστηματικά ως ένα είδος λεξικού, συνοδευόμενου από εκτενείς ταξινομημένες παρατηρήσεις.
Πολλά σκακιστικά ανοίγματα και βαριάντες έχουν πάρει το όνομά του, όπως η Νιμζοϊνδική Άμυνα ή Ινδική άμυνα του Νίμζοβιτς (1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιγ3 Αβ4) και η λιγότερο διαδεδομένη Άμυνα του Νίμζοβιτς (1.ε4 Ιγ6). Ο βιογράφος του Νίμζοβιτς, γκρανμαίτρ Ρέημοντ Κην αλλά και άλλοι αναφέρονται στο άνοιγμα 1. Ιζ3 δ5 2. β3 ως την Επίθεση Νίμζοβιτς-Λάρσεν. Ο Κην έγραψε βιβλίο σχετικά με αυτό το άνοιγμα. Τα προαναφερθέντα ανοίγματα αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα των ιδεών του Νίμζοβιτς σχετικά με τον έλεγχο του κέντρου με τα κομμάτια. Επίσης έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην ανάπτυξη δυο γαλλικών αμυντικών συστημάτων, τη Βαριάντα Βίναβερ επίσης γνωστή και ως Βαριάντα Νίμζοβιτς (1. ε4 ε6 2. δ4 δ5 3. Ιγ3 Αβ4) και τη Βαριάντα Προώθησης (1. ε4 ε6 2. δ4 δ5 3. ε5). Ήταν επιπλέον πρωτοπόρος δύο ρηξικέλευθων βαριάντων της Σικελικής Άμυνας: τη Βαριάντα Νίμζοβιτς, 1. ε4 γ5 2. Ιζ3 Ιζ6, που προκαλεί τη συνέχεια 3. ε5 Ιδ5 (όπως και στην Άμυνα Αλιέχιν) και τη βαριάντα 1. ε4 γ5 2. Ιζ3 Ιγ6 3. δ4 γxδ4 4. Ιxδ4 δ5 ?! (με αμφιβολίες να εκφράζονται σχετικά με το αν είναι καλή η τελευταία κίνηση). Ο διεθνής γκρανμαίτρ Τζον Λ. Γουάτσον βάφτισε ως «Νιμζο-Αγγλική» τη βαριάντα 1. γ4 Ιζ6 2. Ιγ3 ε6 3. Ιζ3 Αβ4, χρησιμοποιώντας την στο 11ο κεφάλαιο του πρόσφατου βιβλίου του Mastering the Chess Openings, Volume 3.
Προσωπικότητα
Πολλά διασκεδαστικά ανέκδοτα υπάρχουν για τον Νίμζοβιτς. Για παράδειγμα όταν έχασε την πρώτη θέση χάνοντας από τον Ζέμις, σε τουρνουά του Βερολίνου και μόλις αντελήφθη ότι επίκειται να χάσει σηκώθηκε από το τραπέζι και φώναξε: «Μα να χάσω από αυτόν τον ηλίθιο!».
Ο Νίμζοβιτς εκνευριζόταν από το κάπνισμα των αντιπάλων του. Μία δημοφιλής ιστορία, με τις λεπτομέρειες να ποικίλλουν ανά βιβλιογραφική πηγή αφορά στον επίμαχο αντίπαλο καπνιστή, είτε τον Λάσκερ είτε τον Μιλάν Βίντμαρ, να αφήνει ένα σβηστό τσιγάρο στο τραπέζι, με την πρόθεση να το ανάψει. Ο Νίμζοβιτς αμέσως παραπονέθηκε στους διαιτητές του τουρνουά λέγοντας: «Απειλεί να καπνίσει και ως έμπειρος σκακιστής πρέπει να γνωρίζετε ότι η απειλή είναι ισχυρότερη και από την εκτέλεσή της».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονοί σκακιστές Κατηγορία:Εβραίοι Κατηγορία:Δανοί σκακιστές
Νικόλαος Ορέσμιος
Ο Νικόλαος Ορέσμιος (εκλατ.: Nicolaus Oresmius, γαλλ. γραφές: Nicole Oresme, Nicolas Oresme, Nicolas d'Oresme) ήταν σημαντικός φιλόσοφος, συγγραφέας, μαθηματικός και μεταφραστής του ύστερου Μεσαίωνα (14ος αιώνας). Συνέγραψε έργα με επίδραση στα μαθηματικά, τη φυσική, την αστρονομία, τη φιλοσοφία και τη θεολογία. Υπήρξε επίσκοπος του Λιζιέ, σύμβουλος του βασιλιά Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας και ίσως ένας από τους πιο καινοτόμους διανοητές στην Ευρώπη του 14ου αιώνα.
Βιογραφικές πληροφορίες
Ο Ορέσμιος γεννήθηκε μεταξύ του 1320 και του 1325 στο χωριό Allemagnes (το σημερινό Φλερύ-συρ-Ορν) κοντά στην πόλη Καέν της Νορμανδίας, στην Επισκοπή του Μπαγιέ. Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για την οικογένειά του. Το γεγονός ότι σπούδασε στο χρηματοδοτούμενο από τον βασιλικό οίκο Κολέγιο της Ναβάρρας στο Παρίσι, στο οποίο πήγαιναν σπουδαστές που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν στη Σορβόννη, καθιστά πιθανό ότι προερχόταν από αγροτική οικογένεια.
Ο Ορέσμιος μελέτησε τις «τέχνες» στο Παρίσι με τον Ζαν Μπουριντάν (τον κατά πολλούς ιδρυτή της «γαλλικής σχολής της φυσικής φιλοσοφίας»), τον Αλβέρτο της Σαξονίας και ίσως τον Μαρσίλιο του Ίνγκεν. Εκεί πήρε το δίπλωμα Magister Artium.
Το 1348 γνωρίζουμε ότι ήταν φοιτητής της θεολογίας στο Παρίσι και το 1356 πήρε διδακτορικό και έγινε grand-maître του Κολεγίου της Ναβάρρας. Το 1364 διορίσθηκε στον Καθεδρικό Ναό της Ρουέν. Περί το 1369 άρχισε μία σειρά μεταφράσεων των έργων του Αριστοτέλη μετά από παραγγελία του Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας, ο οποίος του χορήγησε ισόβια σύνταξη το 1371. Επιπλέον, με τη βασιλική υποστήριξη διορίσθηκε Επίσκοπος του Λιζιέ το 1377. Πέντε χρόνια αργότερα, στις 11 Ιουλίου 1382, απεβίωσε στο Λιζιέ.
Κοσμολογία
thumb|Σελίδα από το βιβλίο του Ορέσμιου Livre du ciel et du monde (1377), που δείχνει τις ουράνιες σφαίρες. Στο έργο του Livre du ciel et du monde ο Ορέσμιος συζητά ενδείξεις υπέρ και κατά της ημερήσιας περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της. Από αστρονομικής απόψεως, έγραψε ότι αν η Γη ήταν σε κίνηση και όχι οι ουράνιες σφαίρες, τότε όλες οι κινήσεις που παρατηρούμε στα ουράνια και υπολογίζονται από τους αστρονόμους θα εμφανίζονταν ακριβώς οι ίδιες. Απέρριψε το φυσικό αριστοτελικό επιχείρημα ότι αν η Γη κινείτο ο αέρας θα έμενε πίσω, προκαλώντας ισχυρό άνεμο κατά τη διεύθυνση ανατολή-δύση. Κατά τον Ορέσμιο τα αριστοτελικά στοιχεία γη, νερό και αέρας μοιράζονταν όλα την ίδια κίνηση. Όσο για το απόσπασμα της Αγίας Γραφής που απαιτεί την κίνηση του ήλιου, ο Ορέσμιος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «ακολουθεί τη συνήθη χρήση του καθημερινού λόγου» και δεν χρειάζεται να το παίρνουμε με την κυριολεκτική του έννοια. Σημείωσε επίσης ότι θα ήταν ευκολότερο να περιστρέφεται η μικρή Γη από ό,τι η απέραντη σφαίρα των αστέρων. Ωστόσο, συμπέρανε ότι κανένα από αυτά τα επιχειρήματα δεν είχε ισχύ τελειωτικής αποδείξεως και ότι «ο καθένας υποστηρίζει, και το νομίζω κι εγώ, πως η ουράνια σφαίρα κινείται και όχι η Γη.»
Κριτική της αστρολογίας
Στο μαθηματικό έργο του, ο Ορέσμιος ανέπτυξε την έννοια των «ασύμμετρων κλασμάτων», κλασμάτων που δεν μπορούσαν να εκφρασθούν ως δυνάμεις ή πολλαπλάσια το ένα του άλλου, και προέβη σε στατιστικά και πιθανοθεωρητικά επιχειρήματα σχετικώς με τη συχνότητα με την οποία απαντώνται. Αντιστοίχως, υπεστήριξε ότι ήταν πολύ πιθανό η διάρκεια της ημέρας και του έτους να είναι ασύμμετρες ποσότητες (άρρητοι αριθμοί), όπως ασύμμετρες προς άλληλες ήσαν και οι περίοδοι των κινήσεων της Σελήνης και των πλανητών. Από αυτό, σημείωσε πως οι πλανητικές σύνοδοι και αντιθέσεις δεν θα επαναλαμβάνονταν ποτέ ακριβώς οι ίδιες. Ο Ορέσμιος υπεστήριξε ότι αυτό διαψεύδει τους ισχυρισμούς των αστρολόγων, που, νομίζοντας «ότι γνωρίζουν με απόλυτη ακρίβεια τις κινήσεις, τις όψεις, τις συνόδους και τις αντιθέσεις», κρίνουν «πρόχειρα και εσφαλμένα σχετικώς με μελλοντικά γεγονότα.»
Η κριτική του Ορέσμιου για την αστρολογία στο έργο του Livre de divinacions τη χωρίζει σε 6 μέρη. Το πρώτο είναι ουσιαστικά αστρονομία, αφορά τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων και ο Ορέσμιος το θεωρεί καλή επιστήμη αλλά αδύνατο να προσφέρει απολύτως ακριβή γνώση. Το δεύτερο μέρος ασχολείται με τις επιδράσεις των ουράνιων σωμάτων πάνω στα γήινα γεγονότα σε όλες τις κλίμακες. Ο Ορέσμιος δεν αρνείται ότι μπορεί να υπάρχουν τέτοιες επιδράσεις, αλλά δηλώνει, σε συμφωνία με μια συνηθισμένη άποψη, ότι είτε οι θέσεις των ουράνιων σωμάτων υποδηλώνουν καθαρώς συμβολικά τα γεγονότα, είτε ότι πραγματικά τα προκαλούν, με ντετερμινιστικό τρόπο. Τα παραπάνω μέρη της αστρολογίας αποτελούν αυτό που ο Ορέσμιος θεωρεί τις φυσικές επιδράσεις των αστέρων και των πλανητών (στους «πλανήτες» με την αρχαία έννοια περιλαμβάνονταν και ο Ήλιος με τη Σελήνη) πάνω στη Γη. Αν και παραθέτει επικριτικά επιχειρήματα, δέχεται ότι υπάρχουν κάποιες επιδράσεις. Τα τελευταία τρία μέρη είναι αυτά που κατά τον Ορέσμιο αφορούν την καλή και την κακή τύχη. Είναι κατά κάποιο τρόπο ερωτήματα προς τα «άστρα»: πότε να προβούμε σε ενέργειες όπως επαγγελματικές συμφωνίες, εκλογές, γάμους, μάχες. Οι γεννήσεις εμπίπτουν σε αυτά τα μέρη, παρά το ότι δεν επιλέγεται συνήθως ο μήνας τους. Ο Ορέσμιος ταξινομεί τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα στις «ολικώς ψευδείς τέχνες», αν και η κριτική του στην «αστολογία γεννήσεων» είναι πιο μετρημένη. Αρνείται ότι οποιαδήποτε πορεία των γεγονότων είναι προκαθορισμένη από τα ουράνια σώματα, επειδή οι άνθρωποι έχουν ελεύθερη βούληση, αλλά δέχεται ότι τα ουράνια σώματα μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά και τη διάθεση, μέσω των συνδυασμών των χυμών σε κάθε άνθρωπο. Συνολικά, ο σκεπτικισμός του Ορέσμιου διαμορφώνεται ισχυρά από την αντίληψή του για τον σκοπό της αστρολογίας. Δέχεται πράγματα που ένας σύγχρονος σκεπτικιστής θα απέρριπτε, αλλά και απορρίπτει κάποια άλλα — όπως τη δυνατότητα να είναι γνωστές με ακρίβεια οι πλανητικές κινήσεις και να γίνεται πρόγνωση του καιρού — που είναι πραγματικότητες για τη σημερινή επιστήμη.
Μαθηματικά
Οι σημαντικότερες συνεισφορές του Ορέσμιου στα μαθηματικά περιέχονται στο έργο του Tractatus de configurationibus qualitatum et motuum. Σε μια ποιότητα, όπως η θερμότητα, ο φιλόσοφος διακρίνει το intensio (την «ένταση» της θερμότητας σε κάθε σημείο) και το extensio (π.χ. τις διαστάσεις του θερμαινόμενου σώματος). Αυτοί οι δύο όροι αντικαθιστώνται συχνά από τους όρους latitudo και longitudo. Για λόγους καθαρότητας, ο Ορέσμιος συνέλαβε την ιδέα της αναπαραστάσεως αυτών των εννοιών με επίπεδα σχήματα, προσεγγίζοντας αυτό που σήμερα θα αποκαλούσαμε ορθογώνιες συντεταγμένες. Η ένταση της ποιότητας αντιπροσωπεύεται από ένα latitudo ανάλογο της εντάσεως, που υψώνεται κάθετα στη βάση σε δεδομένο σημείο πάνω στη γραμμή βάσεως, η οποία αντιπροσωπεύει το longitudo. Ο Ορέσμιος πρότεινε ότι η γεωμετρική μορφή ενός τέτοιου σχήματος μπορούσε να θεωρηθεί ως αντιστοιχούσα σε ένα χαρακτηριστικό της ίδιας της ποιότητας. Επίσης όρισε ως ομοιόμορφη ποιότητα αυτή την οποία αντιπροσωπεύεται από μία γραμμή παράλληλη με το longitudo, και κάθε άλλη ποιότητα ως ετερόμορφη. Οι ομοιόμορφα μεταβαλλόμενες ποιότητες παριστάνονται με μία ευθεία με κλίση ως προς τον οριζόντιο άξονα (του longitudo), ενώ περιέγραψε πολλές περιπτώσεις μη ομοιόμορφα μεταβαλλόμενων ποιοτήτων. Ο Ορέσμιος επεξέτεινε αυτό το σύστημα σε σχήματα τριών διαστάσεων. Θεωρούσε αυτή την ανάλυση εφαρμόσιμη σε πολλές διαφορετικές ποιότητες, όπως στη θερμοκρασία, στη λευκότητα και στη γλυκύτητα. Κατά τρόπο σημαντικό για μεταγενέστερες προόδους, ο Ορέσμιος εφάρμοσε αυτή την έννοια στην ανάλυση της τοπικής κινήσεως, όπου το latitudo ή «ένταση» αντιπροσώπευε την ταχύτητα, το longitudo τον χρόνο και το εμβαδόν του σχήματος αντιστοιχούσε στην απόσταση που είχε διανυθεί.
Ο Ορέσμιος δείχνει ότι η μέθοδός του είναι εφαρμόσιμη στην περίπτωση της κινήσεως ενός υλικού σημείου, υπό την προϋπόθεση ότι ο χρόνος λαμβάνεται ως το longitudo και η ταχύτητα ως το latitudo. Τότε η «ποιότητα» είναι το χωρικό διάστημα που καλύπτεται σε δοσμένο χρόνο. Με αυτή την αντιστοίχηση, το θεώρημα latitudo uniformiter difformis έγινε ο νόμος του διαστήματος που διανύεται στην περίπτωση της σταθερά μεταβαλλόμενης κινήσεως. Ο Ορέσμιος δημοσίευσε έτσι αυτά που δίδαξε πάνω από δύο αιώνες προτού ο Γαλιλαίος το καταστήσει διάσημο.
Μεταξύ των μαθηματικών επιτευγμάτων του Ορέσμιου ξεχωριστή θέση κατέχει η πρώτη απόδειξη του ότι η αρμονική σειρά αποκλίνει, κάτι που επαναλήφθηκε μετά από αιώνες από τους αδελφούς Μπερνούλι. Η απόδειξη του Ορέσμιου, που απαιτεί λιγότερο προχωρημένα μαθηματικά από ό,τι οι σύγχρονοι έλεγχοι για απόκλιση, αρχίζει παρατηρώντας ότι για κάθε n που είναι δύναμη του 2 υπάρχουν n/2 - 1 όροι στη σειρά μεταξύ του 1/(n/2) και του 1/n. Ο καθένας από αυτούς τους όρους ισούται με τουλάχιστον 1/n, και επειδή υπάρχουν n/2 το πλήθος τέτοιοι όροι, έχουν άθροισμα μεγαλύτερο του 1/2. Για παράδειγμα, υπάρχει ένας όρος 1/2, μετά δύο όροι 1/3 + 1/4 που έχουν άθροισμα τουλάχιστον 1/2, μετά τέσσερεις όροι 1/5 + 1/6 + 1/7 + 1/8 που επίσης αθροίζονται σε πάνω από 1/2, κ.ο.κ.. Επομένως η σειρά πρέπει να έχει μεγαλύτερο άθροισμα από την επίσης άπειρη σειρά 1 + 1/2 + 1/2 + 1/2 + ..., που δεν έχει πεπερασμένο όριο. Αυτό αποδεικνύει ότι η αρμονική σειρά αποκλίνει.
Ο Ορέσμιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που απέδειξε αυτή την ιδιότητα, που (μετά την απώλεια της αποδείξεώς του) δεν ξανααποδείχθηκε πάλι μέχρι τον 17ο αιώνα, οπότε και την απέδειξε ο Πιέτρο Μένγκολι.
Ο Ορέσμιος ασχολήθηκε επίσης με τις κλασματικές δυνάμεις και την πιθανότητα σε άπειρες ακολουθίες, ιδέες που δεν θα αναπτύσσονταν παραπέρα για τους επόμενους τρεις και πέντε αιώνες, αντιστοίχως.
Επί της χωρικής κινήσεως
Ο Ορέσμιος, όπως και πολλοί σύγχρονοί του (Μπουριντάν, Αλβέρτος της Σαξονίας), άσκησε κριτική και τροποποίησε της θεωρίες του Αριστοτέλη και του Αβερρόη για την κίνηση. Εμπνεόμενος από τις θεωρίες των forma fluens και fluxus formae, ο Ορέσμιος πρότεινε τις δικές του απόψεις για τη μεταβολή και την κίνηση στο σχόλιό του επί των Φυσικών του Αριστοτέλη. Η Forma fluens συνοψίζεται από τον Γουλιέλμο του Όκαμ με τη φράση «Το κάθε πράγμα που κινείται, κινείται από κάποιο κινούν» και τη fluxus formae με τη φράση «η κάθε κίνηση παράγεται από κάποιο κινούν» (αίτιο). Ενώ οι Μπουριντάν και Αλβέρτος της Σαξονίας προσυπέγραφαν την κλασική ερμηνεία της κινητικής καταστάσεως ως ενδογενούς ιδιότητας ενός σώματος, ο Ορέσμιος διεχώρισε τη θέση του. Συμφώνησε πως η κίνηση αποδίδεται σε ένα σώμα, αλλά υπεστήριξε ότι ένα σώμα τίθεται σε κίνηση, αντί να του δίνεται (εκχωρείται) κίνηση, αρνούμενος έναν θεμελιώδη διαχωρισμό μεταξύ ενός ακίνητου και ενός κινούμενου σώματος. Για τον Ορέσμιο ένα σώμα κινείται, δεν είναι ένα «κινούμενο αντικείμενο» (ενιαίος όρος). Από τη στιγμή που ένα σώμα αρχίζει να κινείται στις τρεις διαστάσεις, αποκτά ένα νέο «modus rei» (= «τρόπο υπάρξεως»), που θα πρέπει να περιγράφεται μόνο από την άποψη του σώματος που κινείται, αντί από ένα σημείο έξω από το σώμα αυτό. Αυτή η γραμμή σκέψεως συμβαδίζει με την άποψή του για τη δομή του Σύμπαντος. Η περιγραφή του Ορέσμιου για την κίνηση, αν και ολοκληρωμένη, δεν υπήρξε δημοφιλής στην εποχή του.
Οικονομικά
Με την πραγματεία του De origine, natura, jure et mutationibus monetarum (= «Επί της προελεύσεως, της φύσεως, των νόμων και των μεταβολών του χρήματος»), ένα από τα παλαιότερα χειρόγραφα που είναι αφιερωμένα σε ένα ζήτημα οικονομικών, ο Ορέσμιος μάς προσφέρει μία ενδιαφέρουσα «εκ των ένδον» επισκόπηση της μεσαιωνικής έννοιας του χρήματος. Οι απόψεις του δίνονται στο τρίτο και στο τέταρτο μέρος του έργου, το οποίο ολοκλήρωσε μεταξύ του 1356 και του 1360. Πιστεύει ότι οι άνθρωποι έχουν ένα φυσικό δικαίωμα να κατέχουν περιουσία. Αυτή η περιουσία ανήκει τόσο στο άτομο, όσο και στην κοινότητα. Στο 4ο μέρος παρέχει μία λύση σε ένα πολιτικό πρόβλημα: πώς μπορεί να αποδοθούν ευθύνες σε έναν μονάρχη, ώστε να τεθεί το κοινό καλό πάνω από τις οποιεσδήποτε ιδιωτικές του υποθέσεις. Παρά το ότι η μοναρχία είχε αυτοδικαίως δικαιώματα πάνω σε όλα τα χρήματα που δίνονταν σε μία κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ο Ορέσμιος δηλώνει ότι όποιος μονάρχης ή γενικότερα κυβερνήτης τα ασκήσει είναι ένας «τύραννος που βασιλεύει πάνω σε σκλάβους». Ο Ορέσμιος ήταν ένας από τους πρώτους μεσαιωνικούς διανοητές που δεν δεχόταν το δικαίωμα του μονάρχη να διεκδικεί όλα τα χρήματα του βασιλείου του.
Ψυχολογία
Ο Ορέσμιος υπήρξε εκτός των άλλων και ένας πρωτοπόρος ψυχολόγος. Εφάρμοσε την τεχνική των «εσωτερικών αισθήσεων» και μελέτησε την αντίληψη του περιβάλλοντος από τον άνθρωπο. Συνεισέφερε στη γνωστική ψυχολογία, στην ψυχολογία της αντιλήψεως και της συνειδήσεως, και στην ψυχοφυσική (πεδία δηλαδή που θεωρούνται κλάδοι της ψυχολογίας του 19ου και του 20ού αιώνα). Μπορεί να θεωρηθεί θεμελιωτής της ψυχολογίας του ασυνείδητου. Ανέπτυξε επίσης πολλές ιδέες πέρα από την ποιότητα, την ποσότητα, τις κατηγορίες και τους όρους, που ονομάσθηκαν «γνωσιακή θεωρία».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί επίσκοποι στη Γαλλία Κατηγορία:Νορμανδοί συγγραφείς Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 14ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Μάικλ Φλάτλεϊ
Ο Μάικλ Φλάτλεϊ (Michael Ryan Flatley, 16 Ιουλίου 1958) είναι Αμερικανός χορευτής και δημιουργός των μιούζικαλ Lord of the Dance, Riverdance, Feet of Flames και Celtic Tiger.
Βιογραφία-Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1958 στο Σικάγο και είναι ιρλανδικής καταγωγής. Ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στον ιρλανδικό χορό και στις κλακέτες στα 11. Στα 17 κέρδισε τον διαγωνισμό Ιρλανδικού χορού στην Αμερική. Μετά τις σπουδές άνοιξε σχολή χορού. Το 1994 με τη συνεργασία του Jean Butler δημιούργησε το σόου Riverdance που πρωτοπαρουσιάστηκε στο διαγωνισμό τραγουδιού της eurovision την ίδια χρονιά. Είχε μεγάλη επιτυχία και εξακολουθεί να παίζεται μέχρι σήμερα. Μετά το Riverdance συνέχισε το 1996 με το The Lord of the Dance που εντυπωσίασε στην απονομή βραβείων Όσκαρ το 1997. Ίσως είναι η μεγαλύτερη του επιτυχία και συνεχίζεται να παίζεται έως σήμερα. Ο Michael Flatley δεν χορεύει πλέον στις περιοδείες του The lord of the dance. Σε κάθε παράσταση του μιούζικαλ χτυπιέται 150000 φορές η κλακέτα. Ένα εκατομμύριο CD και 9 εκατομμύρια βίντεο της παράστασης έχουν πωληθεί μέχρι τώρα. Η παράσταση έχει παιχτεί σε 30 χώρες συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.
Επόμενο βήμα του ήταν το Feet of Flames το 1998 το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε στο Hyde Park του Λονδίνου. Τα κύρια στοιχεία του δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από το The Lord of the Dance. Το αποκορύφωμα της παράσταση ήταν όταν το 2000 παίχθηκε μπροστά σε 100.000 θεατές στη Βουδαπέστη. Η τελευταία παράσταση του ήταν το 2001. Σε κάθε παράσταση ο Michael Flatley έχανε 5 κιλά βάρος, κυρίως υγρά. Αρκετά αργότερα, στα 47, το 2005 δημιουργεί το Celtic Tiger στο οποίο συμμετείχε χορεύοντας. Ή πορεία του μιούζικαλ δεν ήταν μεγάλη αφού τον Νοέμβριου του 2006 αρρώστησε και οι παραστάσεις ματαιώθηκαν. Σήμερα πλέον παίζεται το The Lord of the Dance από τέσσερις διαφορετικές διανομές χορευτών.
Το πάθος του για τον χορό τον απόκτησε από τη γιαγιά του που και αυτή ήταν πρωταθλήτρια στον Ιρλανδικό χορό. Σε κάθε παράσταση αφήνει μία κενή θέση προς τιμή της. Αν και πετυχημένος μποξέρ άφησε την αθλητική του καριέρα και αφιερώθηκε στον χορό. Εκτός από εξαιρετικός χορευτής είναι πολύ ικανός στο φλάουτο. Κατείχε το ρεκόρ γκίνες στις κλακέτες με 38 χτυπήματα της κλακέτα το δευτερόλεπτο. Το διαζύγιο του με την Beata Dziaba το 1997 μετά από 11 χρόνια γάμου τον οδήγησε στο αλκοόλ και σε σοβαρά ψυχολογικά πρόβλημα. Σήμερα τα έχει ξεπεράσει και είναι παντρεμένος με τη Niamh O’Brien χορεύτρια των μιούζικαλ του.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Ιρλανδοί χορευτές
Γ΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών Ελλάδας
Η Γ΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών (γνωστή και ως Γ΄ Εθνική γυναικών) διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.) από τη σεζόν 2010-11 και έπειτα. Προήλθε από τη διάσπαση του Περιφερειακού πρωταθλήματος γυναικών σε Β΄ και Γ΄ κατηγορία.
Το πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας διεξάγεται με το σύστημα ομίλων, όπως και αυτό της Β΄ κατηγορίας. Οι ομάδες για τη σεζόν 2010-11, χωρίστηκαν σε τέσσερις (4) ομίλους των τεσσάρων ομάδων ο καθένας.
Σημειώσεις
<references group="σ" />