cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έγκλημα πολέμου
Πρώιμα παραδείγματα
Το 1474, η πρώτη δίκη για έγκλημα πολέμου ήταν αυτή του Πίτερ φον Χάγκενμπαχ, που πραγματοποιήθηκε από ένα ad hoc δικαστήριο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, για την ευθύνη διοίκησης για τις πράξεις των στρατιωτών του, επειδή «αυτός, ως ιππότης, θεωρούνταν ότι έχει καθήκον να αποτρέψει την εγκληματική συμπεριφορά της στρατιωτικής δύναμης». Παρά το γεγονός ότι είχε υποστηρίξει ότι είχε υπακούσει σε ανώτερες εντολές, ο φον Χάγκενμπαχ καταδικάστηκε σε θάνατο και αποκεφαλίστηκε.
Συμβάσεις της Χάγης
Οι Συμβάσεις της Χάγης ήταν διεθνείς συνθήκες που διαπραγματεύτηκαν στην Πρώτη και τη Δεύτερη Διάσκεψη Ειρήνης στη Χάγη της Ολλανδίας, το 1899 και το 1907, αντίστοιχα, και ήταν, μαζί με τις Συμβάσεις της Γενεύης, από τις πρώτες επίσημες δηλώσεις του δικαίου του πολέμου και των εγκλημάτων πολέμου στο εκκολαπτόμενο σώμα του κοσμικού διεθνούς δικαίου.
Συμβάσεις της Γενεύης
μικρογραφία|280x280εσ|Σοροί μερικών από τους εκατοντάδες βιετναμέζους χωρικούς που δολοφονήθηκαν από στρατιώτες των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της [[Σφαγή του Μι Λάι|σφαγής του Μι Λάι (1968).]] Οι Συμβάσεις της Γενεύης είναι τέσσερις συναφείς συνθήκες που εγκρίθηκαν και επεκτείνοταν συνεχώς από το 1864 έως το 1949. Αποτελούν τη νομική βάση και το πλαίσιο για τη διεξαγωγή του πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Κάθε κράτος μέλος των Ηνωμένων Εθνών έχει επικυρώσει τις συμβάσεις, οι οποίες είναι παγκοσμίως αποδεκτές ως διεθνές εθιμικό δίκαιο που εφαρμόζεται σε κάθε κατάσταση ένοπλης σύγκρουσης στον κόσμο. Ωστόσο, τα πρόσθετα πρωτόκολλα στις Συμβάσεις της Γενεύης που εγκρίθηκαν το 1977 και περιέχουν τις πιο σχετικές, λεπτομερείς και ολοκληρωμένες προστασίες του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου για πρόσωπα και αντικείμενα στον σύγχρονο πόλεμο δεν έχουν ακόμη επικυρωθεί από πολλά κράτη που εμπλέκονται συνεχώς σε ένοπλες συγκρούσεις. Συγκεκριμένα δεν έχουν επικυρωθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ, την Ινδία, το Πακιστάν, το Ιράκ, το Ιράν κ.α. Κατά συνέπεια, τα κράτη διατηρούν διαφορετικούς κώδικες και αξίες σχετικά με τη συμπεριφορά τους εν καιρώ πολέμου. Ορισμένοι υπογράφοντες παραβιάζουν συστηματικά τις Συμβάσεις της Γενεύης είτε χρησιμοποιώντας τις ασάφειες του δικαίου είτε με πολιτικούς ελιγμούς για να παρακάμψουν τις διατυπώσεις και τις αρχές του δικαίου.
Οι τρεις πρώτες συμβάσεις αναθεωρήθηκαν και επεκτάθηκαν, με την τέταρτη να προστέθηκε το 1949 :
Δύο πρόσθετα πρωτόκολλα εγκρίθηκαν το 1977 με το τρίτο να προστίθεται το 2005, συμπληρώνοντας και επικαιροποιώντας τις Συμβάσεις της Γενεύης:
Δίκες της Λειψίας 1921
Αμέσως μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι παγκόσμιες κυβερνήσεις άρχισαν να προσπαθούν να δημιουργήσουν συστηματικά έναν κώδικα για τον ορισμό των εγκλημάτων πολέμου. Το πρώτο τους περίγραμμα νόμου ήταν «Οδηγίες για την Κυβέρνηση των Στρατών των Ηνωμένων Πολιτειών στο πεδίο»—γνωστό και ως «Κώδικας Λίμπερ». Ένας μικρός αριθμός γερμανικού στρατιωτικού προσωπικού του Α' Παγκοσμίου Πολέμου δικάστηκε το 1921 από το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας για τα φερόμενα εγκλήματα πολέμου.
Δίκες της Νυρεμβέργης 1945
μικρογραφία|280x280εσ|Το σώμα του Γερμανού στρατηγού Άντον Ντόστλερ πέφτει στο έδαφος μετά την εκτέλεση του από το εκτελεστικό απόσπασμα στην Αβέρσα της Ιταλίας. Ο στρατηγός δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο από το Αμερικανικό Στρατιωτικό Δικαστήριο (π. 1945). Η σύγχρονη έννοια του εγκλήματος πολέμου αναπτύχθηκε περαιτέρω υπό την αιγίδα της Δίκες της Νυρεμβέργης με βάση τον ορισμό στον Χάρτη της Νυρεμβέργης που δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 1945 (βλ. επίσης αρχές της Νυρεμβέργης). Μαζί με τα εγκλήματα πολέμου, ο χάρτης όριζε επίσης εγκλήματα κατά της ειρήνης και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, τα οποία συχνά διαπράττονται κατά τη διάρκεια πολέμων, σε συνδυασμό με τα εγκλήματα πολέμου.
Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο για την Άπω Ανατολή 1946
Γνωστό και ως Δίκη του Τόκιο, Δικαστήριο Εγκλημάτων Πολέμου του Τόκιο ή απλά ως Δικαστήριο, συγκλήθηκε στις 3 Μαΐου 1946, για να δικαστούν τα ηγετικά μέλη της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας για τρία είδη εγκλημάτων: «Κατηγορία Α» (εγκλήματα κατά της ειρήνης), «Κατηγορία Β» (εγκλήματα πολέμου) και «Κατηγορία Γ» (εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας), που διαπράχθηκαν κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο
Την 1η Ιουλίου 2002, ιδρύθηκε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο με έδρα τη Χάγη, για τη δίωξη εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν από το 2002 κι έπειτα. Αρκετά έθνη, κυρίως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, η Ρωσία και το Ισραήλ, έχουν ασκήσει κριτική στο Δικαστήριο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να συμμετέχουν ως παρατηρητές. Το άρθρο 12 του Καταστατικού της Ρώμης παρέχει τη δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να διώκει πολίτες μη συμβαλλόμενων κρατών, εάν κατηγορούνται για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου στην επικράτεια ενός από τα συμβαλλόμενα κράτη.
Τα εγκλήματα πολέμου ορίζονται στο Καταστατικό που ίδρυσε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, το οποίο περιλαμβάνει:
Το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία για αυτά τα εγκλήματα μόνο όταν αποτελούν «μέρος ενός σχεδίου ή πολιτικής ή ως μέρος μιας μεγάλης κλίμακας διάπραξης τέτοιων εγκλημάτων».
Αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων
Μέχρι σήμερα, οι τότε εν ενεργεία και πρώην αρχηγοί κρατών και αρχηγοί κυβερνήσεων που κατηγορήθηκαν για εγκλήματα πολέμου ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Δίκαιο πολέμου Κατηγορία:Διεθνές ποινικό δίκαιο Κατηγορία:Επακόλουθα πολέμου
Κωνστάντιος Γ΄
Ο Κωνστάντιος Γ΄ (Flavius Constantius, 370 - 2 Σεπτεμβρίου 421) ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας για επτά μήνες το 421. Επιφανής στρατηγός και πολιτικός, ήταν η δύναμη πίσω από το θρόνο για ένα μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 410 και το 421 έγινε για σύντομο χρονικό διάστημα συναυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τον Ονώριο. Την εποχή της βασιλείας του, αυτοκράτορας στο ανατολικό τμήμα ήταν ο Θεοδόσιος Β´, ο οποίος δεν τον αναγνώρισε ποτέ ως αυτοκράτορα της Δύσης. Η καταγωγή του ήταν από τη Ναϊσσό της Άνω Μοισίας.
Η ανέλιξη και η εγκατάστασή του στον θρόνο
Η πρώτη του επιτυχία ήταν η απώθηση των Βησιγότθων από τη Γαλατία προς την Ισπανία και ταυτόχρονα η παύση και εξουδετέρωση τού σφετεριστή τού θρόνου τού δυτικού τμήματος της Αυτοκρατορίας Φλ. Κλ. Κωνσταντίνου. Ακολούθησε ο γάμος του με την ετεροθαλή αδελφή τού Αυτοκράτορα Ονώριου, Γάλλα Πλακιδία με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: την Ονωρία και τον μετέπειτα Αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Γ΄. Ταυτόχρονα ο Ονώριος τον διόρισε συναυτοκράτορα. Ακολούθησε ένα σύντομο διάστημα συμβασιλείας τους (επτά μήνες), όπου ο Κωνστάντιος Γ΄ δεν επέδειξε ιδιαίτερα ηγετικά χαρίσματα. Απεβίωσε το 421 από φυσικά αίτια. Μετά το τέλος τού Κωνστάντιου Γ΄ ο Ονώριος παρέμεινε στον θρόνο για δύο ακόμη χρόνια και απεβίωσε επίσης από φυσικά αίτια, άκληρος. Τον διαδέχθηκε ως σφετεριστής ο Ιωάννης και ως νόμιμος διάδοχος ο γιος του Βαλεντινιανός Γ΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Μίχαου Στάσιακ
Ο Μιχάλ Στάσιακ είναι Πολωνός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 12 Μαρτίου 1981. Αγωνίζεται ως Αμυντικός στην Πολωνική Β΄ Εθνική (I liga) με τα χρώματα της Flota Σβινόουστσιε.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Μιχάλ Στάσιακ ξεκίνησε από της ακαδημίες τις ομάδας MKS MOS Zduńska Wola και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα της Widzew Łódź. Το 2003 ήταν μια ασταθής χρονιά για αυτόν,ο ομάδα είχε πολλά οικονομικά προβλήματα και μετακόμισε στη Ντισκομπόλια Γκρόντζισκ και έπειτα στη Αμίτσα Βρόνκι και στη Όντρα Βοτζίσλαβ χωρίς να βρει θέση βασικού. Το 2005 πήγε στη Ζαγκλέμπι Λουμπίν και εξελίχθηκε σε έναν από τους αγαπημένους παίκτες της κερκίδας κερδίζοντας μάλιστα και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Το συμβόλαιό του έληγε το 2013 αλλά λόγω προβλημάτων λύθηκε το 2011 πραγματοποιώντας 172 εμφανίσεις και σκοράροντας 18 γκολ αν και αμυντικός. Το καλοκαίρι του 2011 αποκτήθηκε από την Ξάνθη μέχρι τις 30-06-2013.
Εθνική
Αγωνίστηκε στην Εθνική Πολωνίας σε 3 αγώνες με τα Σκόπια, τη Λιθουανία και τις ΗΠΑ.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίντζεφ Λοτζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμίκα Βρόνκι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλότα Σβινόουστσιε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζαγκουένμπιε Λούμπιν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντισκομπόλια Γκρόντζισκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όντρα Βοτζίσλαβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Μόστις
Ο Μόστις ήταν βασιλιάς των Οδρυσών της Θράκης.
Βίος
Ηγεμονευσε στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ και είναι γνωστός από τα αργυρά τετράδραχμα που έκοψε. Τα νομίσματα αυτά στην μία όψη είχαν προσωπογραφία του και στην άλλη επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΟΣΤΙΔΟΣ ή το όνομα του άρχοντος ΕΠΙΣΑΔΑΛΟΥ. Έκοψε και χάλκινα νομίσματα με την κεφαλή του Απόλλωνα στην μία όψη και στην άλλη ιππέα.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Οδρυσών
Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Το Σύστημα ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος Κύπρου είναι μια σειρά αλληλοσυνδεόμενων πρωταθλημάτων για τις ποδοσφαιρικές ομάδες στην Κύπρο. Το σύστημα έχει ιεραρχική δομή με προβιβασμό και υποβιβασμό μεταξύ των πρωταθλημάτων διαφορετικών επιπέδων. Τα τρία κορυφαία πρωταθλήματα διοργανώνονται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ), το τέταρτο από την Συνομοσπονδία Τοπικών Ομοσπονδιών Κύπρου (ΣΤΟΚ) και τα υπόλοιπα από τοπικές ομοσπονδίες.
Δομή
Κορυφαίο πρωτάθλημα είναι η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου, στην οποία συμμετέχουν 14 ομάδες. Ακολουθούν, κατά επίπεδο, η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου και η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου στις οποίες συμμετέχουν 16 και 14 ομάδες αντίστοιχα.
Στο τέλος κάθε ποδοσφαιρικής περιόδου, οι πρώτες ομάδες κάθε πρωταθλήματος προβιβάζονται σε ανώτερη κατηγορία και οι τελευταίες υποβιβάζονται σε χαμηλότερη κατηγορία. Ο προβιβασμός στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ προκύπτει από το πρωτάθλημα ένταξης που διοργανώνει η ΚΟΠ. Οι ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα ένταξης είναι οι πρώτες ομάδες κάθε πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας που διεξάγουν οι τοπικές ομοσπονδίες. Επιπρόσθετα, η ΣΤΟΚ διοργανώνει πρωτάθλημα πρωταθλητριών στο οποίο συμμετέχουν οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου των τοπικών ομοσπονδιών και κύπελλο κυπελλούχων στο οποίο συμμετέχουν οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου των τοπικών ομοσπονδιών. Οι διοργανώσεις αυτές πραγματοποιούνται μετά την ολοκλήρωση των πρωταθλημάτων και των κυπέλλων των τοπικών ομοσπονδιών.
Κύπελλα
Η συμμετοχή σε κάθε πρωτάθλημα επηρεάζει τη διοργάνωση κυπέλλου στην οποία συμμετέχει κάθε ομάδα.
Σύστημα
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει την τρέχουσα δομή του συστήματος. Για κάθε κατηγορία αναφέρεται η επίσημη ονομασία της και ο αριθμός των ομάδων που συμμετέχουν. Οι ομάδες κάθε κατηγορίας μπορούν να προβιβαστούν στην κατηγορία που βρίσκεται από πάνω της και να υποβιβαστούν στην κατηγορία που βρίσκεται από κάτω της.
Οι ομάδες των παγκυπρίων πρωταθλημάτων περιόδου 2021-2022
ΑΕΚ Κοράκου, ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου, ΑΠΟΝΑ Ανάγυιας, ΑΣΠΙΣ Πύλας, Άτλας Αγλαντζιάς, Ένωση Νέων «Ο Κορμακίτης», Δόξα Παλαιομετόχου, ΘΟΪ/ΑΕΚ Λειβαδιών, Όλυμπος Ξυλοφάγου, Ορόκλινη-Τρούλλοι FC, Ορφέας Λευκωσίας, ΠΟ Άδωνις Ιδαλίου
Β΄ Όμιλος:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου Κυπρος
2308 Σιλτ
Ο Σιλτ (Schilt) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,80. Ανακαλύφθηκε το 1967 από τους αστρονόμους Κάρλος Ούλρικο Θέσκο (Αργεντινός) και `Αρνολντ Ρ. Κλέμολα (από τις ΗΠΑ), που παρατηρούσαν από το Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ολλανδοαμερικανού αστρονόμου Γιαν Σιλτ (Jan Schilt, 1894-1982).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σιλτ εκτιμάται σε 17,54 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1094 ± 0,011. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Σιλτ γύρω από τον εαυτό του.
Άνταμ Όντρα
Ο Άνταμ Όντρα (Adam Ondra) (5 Φεβρουαρίου, 1993, Μπρνο) είναι Τσέχος αναρριχητής. Κέρδισε 2007 το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων που οργανώνει η Διεθνής Ομοσπονδία Αθλητικής Αναρρίχης (International Federation of Sport Climbing) ή IFSC.
Το 2006 αναρριχήθηκε τη διαδρομή Martin Krpan στο Οσπ, κάνοντάς τον πιθανώς το νεότερο άτομο που σκαρφάλωσε 9a/5.14d αθλητική διαδρομή. Το 2008 ανέβηκε τη La Rambla, (επίσης γνωστή ως La Rambla original ή La Rambla extension) στη Σιουράνα, της Ισπανίας, αθλητική διαδρομή 9a+/5.15a. Αναρριχήθηκε επίσης στην La Novena Enmienda, 9a+/5.15a, της Σάντα Λίνυα . Το 2010, σκαρφάλωσε την πρώτη 9b διαδρομή, Golpe de Estado στη Σιουράνα της Ισπανίας.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Τσέχοι αθλητές
Καταλανοί
right|thumb|250px|Χάρτης της [[Ισπανία|Ισπανίας, όπου φαίνεται η Καταλονία, πατρίδα των Καταλανών]] Οι Καταλανοί είναι έθνος της βόρειας Ιβηρικής χερσονήσου, που ζει κυρίως στην Καταλονία, στους πρόποδες των Πυρηναίων στα σύνορα με τη Γαλλία.
Μιλάνε καταλανικά, απολαμβάνουν αυξημένη αυτονομία από την Ισπανία και τα τελευταία χρόνια, οι Καταλανοί θεωρούν τους εαυτούς τους όλο και περισσότερο ξεχωριστό έθνος σε σχέση με τους υπόλοιπους Ισπανούς. Η ύπαρξή τους ως Καταλανικό Έθνος, χωριστού από το ισπανικό, συμπεριλήφθηκε μάλιστα στο νέο (2006) Σύνταγμα της αυτόνομης περιοχής.
Στην Ελλάδα ο όρος χρησιμοποιείται και για να περιγράψει τους στρατιώτες της Καταλανικής Εταιρείας, ενός στρατιωτικού σώματος Καταλανών που έδρασαν το 14ο αιώνα ως μισθοφόροι στο χώρο της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, στα εδάφη της Ελλάδας και της Μικράς Ασίας. Κατέλαβαν μάλιστα το Δουκάτο των Αθηνών από τους Φράγκους, στο οποίο και παρέμειναν κυρίαρχοι από το 1311 έως και το 1388, οπότε και εκδιώχθηκαν από τον Ιταλό Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι.
Ο λεγόμενος «καταλανικός εθνικισμός» έχει ιστορικά ερείσματα. Η Καταλονία δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα, όταν έγινε ανεξάρτητη περιοχή από την αυτοκρατορία του Καρόλου του Μεγάλου. Μετά αποτέλεσε βασίλειο μαζί με την Αραγωνία, το ονομαζόμενο Στέμμα της Αραγωνίας. Οι Καταλανοί βασιλείς της Αραγωνίας απέκτησαν τη Βαλένθια και τις Βαλεαρίδες. Κατόπιν απέκτησαν επικυριαρχία στη Σικελία, τη Νάπολη και τη Σαρδηνία, για λίγο καιρό και στην Αθήνα και είχαν σχέσεις με τους τελευταίους Βυζαντινούς αυτοκράτορες.
Στα τέλη του 15ου αιώνα, ο βασιλέας της Αραγωνίας και η βασίλισσα της Καστίλλης παντρεύτηκαν, αλλά το Βασίλειο της Αραγωνίας δεν έχασε τα δικαιώματά του. Μόνο το 1716, όταν έγινε βασιλέας ο Γάλλος Φίλιππος Ε΄, καταργήθηκαν τα δικαιώματα και οι νόμοι της Αραγωνίας, και η Ισπανία υπήρξε το μοναδικό βασίλειο. Η γλώσσα των Καταλανών, που μιλιέται επίσης από τους κατοίκους της Βαλένθιας και των Βαλεαρίδων, δεν χάθηκε και έχει μεγάλη ιστορία ως γλώσσα στην οποία έχουν συνταχθεί λογοτεχνικά έργα.
* Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες χωρισμένες από διεθνή σύνορα
Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής
Η Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής είναι η πρώτη χριστιανική εκκλησία της Πεντηκοστής στην Ελλάδα και συνεργάζεται (χαλαρά, καθώς πλέον είναι αυτοκέφαλη) με την παγκόσμια εκκλησία των Συνάξεων του Θεού. Είναι το βασικότερο μέλος της Συνόδου Αποστολικών Εκκλησιών Πεντηκοστής Ελλάδας, ενώ συμμετέχει και στον Πανελλήνιο Ευαγγελικό Σύνδεσμο.
Ο Δημήτρης Κατρισιώσης ήταν ο πρώτος Έλληνας κήρυκας της Πεντηκοστής στην Ελλάδα μαζί με τον Ιωάννη Τσέλλο (1924) που δραστηριοποιήθηκαν στην περιοχή του χωριού τους (Βάγια Θηβών), στη Βόρεια, Κεντρική, και Νότια Ελλάδα. Καρπός της εργασίας τους ήταν η Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής καθώς και άλλες εκκλησίες, μετέπειτα.
Σήμερα η Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής αριθμεί εκατοντάδες μέλη σε 13 εκκλησίες σε όλη την Ελλάδα. Διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο που εκλέγεται από την Σύνοδο εργατών. Πρόεδρος της συνόδου είναι ο Ηλ. Χατζηελευθερίου.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησίες της Πεντηκοστής Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Ιωάννα της Φλάνδρας, δούκισσα της Βρετάνης
Η Ιωάννα της Φλάνδρας (~1295 – Σεπτέμβριος 1374) ήταν δούκισσα της Βρετάνης από τον γάμο της με τον Ιωάννη του Μονφόρ. Αγωνίστηκε για τα κληρονομικά δικαιώματα του γιου της και του συζύγου της στο δουκάτο της Βρετάνης πολεμώντας ενεργά στο πεδίο της μάχης, επιδεικνύοντας σημαντικές ικανότητες ως στρατιωτική ηγέτιδα, ενάντια στις διεκδικήσεις της Ιωάννας του Παντιέβρ στην διαμάχη που έμεινε γνωστή ως «Πόλεμος των Δύο Ιωάννων» που αποτέλεσε μέρος του Εκατονταετούς Πολέμου.
Λόγω του δυναμισμού της απέκτησε το προσωνύμιο «Ιωάννα η Φλόγα» ή «Φλογερή Ιωάννα» ενώ ο φιλόσοφος Ντέιβιντ Χιουμ την αποκάλεσε «πιο εκπληκτική γυναίκα της εποχής της».
Η ζωή της
αριστερά|μικρογραφία|«Οι κάτοικοι της Νάνδης αποτίουν φόρο τιμής στον Ιωάννη του Μονφόρ και τη σύζυγό του». Έργο ανώνυμου δημιουργού του 15ου αιώνα. Η Ιωάννα της Φλάνδρας γεννήθηκε γύρω στο 1295 και ήταν κόρη του Λουδοβίκου Α΄, κόμη του Νεβέρ και της Ιωάννας, κόμησσας του Ρετέλ. Αν και παππούς της ήταν ο κόμης της Φλάνδρας, Ροβέρτος Γ΄, ο πατέρας της δεν κληρονόμησε ποτέ αυτόν τον τίτλο γιατί πέθανε πριν από τον πατέρα του, αλλά παρ’όλα αυτά η Ιωάννα έμεινε γνωστή ως «Ιωάννα της Φλάνδρας».
Το 1329 παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Μονφόρ και μαζί του έκανε δύο παιδιά:
Αφορμή πολέμου διαδοχής της Βρετάνης
Το 1341 ο δούκας της Βρετάνης, Ιωάννης Γ΄, που ήταν μισαδελφός (αδελφός από άλλη μητέρα) του συζύγου της Ιωάννας, πέθανε χωρίς απογόνους έχοντας ορίσει ως διάδοχό του στο δουκάτο της Βρετάνης την ανιψιά του (κόρη του αδελφού του Γκι του Παντιέβρ), την Ιωάννα του Παντιέβρ. Λίγο πριν τον θάνατό του όμως συμφιλιώθηκε με τον μισαδελφό του, Ιωάννη του Μονφόρ, και είπε πως εκείνος θα τον διαδέχονταν.
Αυτή η κατάσταση προκάλεσε μία διαμάχη διαδοχής για το δουκάτο της Βρετάνης ανάμεσα στη Ιωάννα του Παντιέβρ και τον Ιωάννη του Μονφόρ καθώς ο τελευταίος διεκδικούσε τον τίτλο ως αρσενικός συγγενής αλλά η Ιωάννα του Παντιέβρ, σύμφωνα με τον Σαλικό Νόμο, διεκδικούσε τον τίτλο ως εκπρόσωπος του γηραιότερου αρσενικού απογόνου, δηλαδή του πατέρα της, Γκι του Παντιέβρ, που ήταν δευτερότοκος γιος, ενώ ο Ιωάννης του Μονφόρ ήταν τέταρτος στη διαδοχή.
Ο Ιωάννης του Μονφόρ πήγε στο Παρίσι για να ζητήσει από τον βασιλιά της Γαλλίας, Φίλιππο ΣΤ΄, να επιλύσει τη διαμάχη, αλλά εκείνος τον φυλάκισε και όρισε δούκισσα της Βρετάνης την Ιωάννα του Παντιέβρ, που ήταν παντρεμένη με τον ανιψιό του, Κάρολο των Μπλουά.
Ο Πόλεμος των Δύο Ιωάννων
Αμέσως μετά η Ιωάννα της Φλάνδρας έσπευσε στο Χενμπόν για να το υπερασπιστεί γνωρίζοντας πως θα δεχθεί επίθεση και πολιορκία από τους Μπλουά ως αντίποινα και ζήτησε βοήθεια από τον Άγγλο βασιλιά, Εδουάρδο Γ΄. Ο Εδουάρδος, που διεκδικούσε τον γαλλικό θρόνο, θεώρησε πως θα ήταν χρήσιμο να έχει ως σύμμαχο τη Βρετάνη στις δικεδικήσεις του και έστειλε στην Ιωάννα τη βοήθεια που είχε ζητήσει.
Πολιορκία της Χενμπόν
μικρογραφία|«Η Πολιορκία της Χενμπόν». Έργο ανώνυμου καλλιτεχνη του 15ου αιώνα. Όπως περίμενε η Ιωάννα, ο Κάρολος των Μπλουά έφτασε στη Χενμπόν το 1342 και ξεκίνησε την πολιορκία, κατά την διάρκεια της οποίας η Ιωάννα συμμετείχε ενεργά στη μάχη φορώντας πανοπλία και παίρνοντας τα όπλα ενώ παρότρυνε τις γυναίκες της πόλης «να σκίσουν τις φούστες τους και να πάρουν την ασφάλειά τους στα χέρια τους».
Κάποια στιγμή παρατήρησε από το κάστρο της πόλης πως το εχθρικό στρατόπεδο ήταν σχεδόν αφύλακτο. Αμέσως οργάνωσε αιφνιδιαστική επίθεση ηγούμενη δύναμης 300 αντρών και έκαψε τις σκηνές και τα τρόφιμα του εχθρού. Αυτό της χάρισε το προσωνύμιο «Ιωάννα η Φλόγα» ή «Φλογερή Ιωάννα». Μόλις ο Κάρολος κατάλαβε τι είχε γίνει, τής έκλεισε τον δρόμο επιστροφής στη Χενμπόν, αλλά εκείνη οδήγησε τους άντρες της στη Βρέστη προσελκύοντας ταυτόχρονα και ένα τμήμα από την δύναμη του Καρόλου. Όταν ασφάλισε και τη Βρέστη, συγκέντρωσε και άλλους άντρες και επέστρεψε κρυφά στη Χενμπόν.
Τότε ο Κάρολος των Μπλουά απέκοψε τις προμήθειες στη Χενμπόν προσπαθώντας να προκαλέσει λιμό και ο επίσκοπος της Λυών έσπευσε να πείσει την Ιωάννα να παραδοθεί. Όμως η Ιωάννα είδε από το παράθυρο να καταφτάνει ο Αγγλικός στόλος ως ενίσχυση στον αγώνα της και αρνήθηκε. Με την βοήθεια των Άγγλων κράτησε τη Χενμπόν και ο Κάρολος αναγκάστηκε να υποχωρήσει. μικρογραφία|«Η Ιωάννα τη Φλάνδρας βλέπει τον Αγγλικό στόλο να φτάνει στη Χενμπόν», 1869.
Αιχμαλωσία και θάνατος
Αν και αρχικά η Ιωάννα έγινε δεκτή στην Αγγλία με τιμές, κάποια στιγμή αργότερα φυλακίστηκε στο κάστρο του Τίκχιλ από τον Εδουάρδο Γ΄. Αιτία ειπώθηκε πως ήταν κάποια ψυχική νόσος που λέγεται πως εμφάνισε προς το τέλος της ζωής της η Ιωάννα, αλλά έχει διατυπωθεί και η θεωρία πως απλά ο Εδουάρδος ήθελε να ενισχύσει την εξουσία του στη Βρετάνη. Η Ιωάννα της Φλάνδρας πέθανε στη φυλακή το 1374.
Υστεροφημία
μικρογραφία|328x328εσ|«Η Φλογερή Ιωάννα». Εικόνα από το «L'Histoire de Notre Bretagne», 1922. Η Ιωάννα της Φλάνδρας θεωρήθηκε πρότυπο πολεμίστριας στη Βρετάνη και ίσως και να άσκησε επιρροή και στην Ιωάννα της Λωρραίνης αργότερα. Ο Ζαν Φρουασάρ, ιστορικός της εποχής της, είπε πως «διέθετε το θάρρος ενός άντρα και την καρδιά ενός λιονταριού» ενώ ο Ντείβιντ Χιούμ την περιέγραψε ως την «πιο εκπληκτική γυναίκα της εποχής της».
Οι βικτωριανές φεμινίστριες την θεώρησαν πρότυπο ενώ η φιλόσοφος Χάριετ Τέιλορ Μιλ την αναφέρει ως μία από τις «ηρωικές πυργοδέσποινες» του Μεσαίωνα στο έργο της «Η Χειραφέτηση των Γυναικών». Η ακτιβίστρια Αμέλια Μπλούμερ την χαρακτήρισε ως μία από τις «ηρωικές γυναίκες» της εποχής της.
Η Ιωάννα αργότερα απέκτησε ιδιαίτερη θέση στη λαϊκή συνείδηση των ανθρώπων της Βρετάνης ως φλογερή πολεμίστρια, ειδικά μετά από μία μπαλάντα που εξιστορούσε τα κατορθώματά της κατά την πολιορκία της Χενμπόν, που συμπεριλήφθηκε στις «Μπαλάντες της Βρετάνης», μία συλλογή Βρετονικών λαϊκών τραγουδιών που εκδόθηκε το 1839. Κατά τον 20ο αιώνα η Ιωάννα της Φλάνδρας παρουσιάστηκε επίσης ως Βρετονή ηρωίδα που αντιστάθηκε στη γαλλική κατοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολεμίστριες Κατηγορία:Πολεμίστριες στη Γαλλία Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Ιστορία του Μεσαίωνα Κατηγορία:Μεσαιωνική Γαλλία Κατηγορία:Βρετόνοι Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Σιμόν Μπάιλς
Η Σιμόν Αριάν Μπάιλς (Simone Arianne Biles, γεννήθηκε 14 Μαρτίου 1997) είναι Αμερικανή αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Κολόμπους του Οχάιο στις 14 Μαρτίου 1997. Είναι η τρίτη κατά σειρά γεννημένη από τα τέσσερα αδέρφια της. Στην ηλικία των 6 ετών, η μητέρα της, Σάνον Μπάιλς, δεν μπορούσε να μεγαλώσει τη Σιμόν και τα υπόλοιπα τρία αδέλφια της, επειδή πάλευε με την εξάρτηση της από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, και έδωσε τα παιδιά στους γονείς της, δηλαδή στον παππού των κοριτσιών και τη σύζυγο του, Νέλι.
Είναι Καθολική Χριστιανή στη θρησκεία. Κατάγεται από το Μπελίζ από τη μητέρα της.
Ολυμπιακοί Αγώνες
αριστερά|μικρογραφία|Η Μπάιλς στους [[Ολυμπιακοί Αγώνες 2016|Ολυμπιακούς Αγώνες 2016.]] Η Μπάιλς, πηγαίνοντας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, ήταν μόλις 19 ετών. Έχοντας ήδη πολλά χρυσά μετάλλια από τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ενόργανης Γυμναστικής 2013, 2014 και 2015, ήταν έτοιμη να κερδίσει εξίσου πολλά μετάλλια και εκεί.
Στις 9 Αυγούστου κέρδισε μαζί με την ομάδα των ΗΠΑ το σύνθετο ομαδικό γυναικών. Στις 11 Αυγούστου κέρδισε και το σύνθετο ατομικό. Μετά από 3 ημέρες, στις 14 Αυγούστου, κέρδισε το άλμα, ενώ στις 16 Αυγούστου κέρδισε και και τις ασκήσεις εδάφους. Στις 16 Αυγούστου επίσης πήρε το χάλκινο μετάλλιο στη δοκό ισορροπίας.
Παγκόσμια Πρωταθλήματα
Η Μπάιλς είναι πέντε φορές Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στο ατομικό σύνθετο (2013, 2014, 2015, 2018, 2019), τρεις φορές στη δοκό ισορροπίας (2014, 2015, 2019), πέντε φορές στις ασκήσεις εδάφους (2013, 2014, 2015, 2018, 2019) και δύο φορές στο άλμα (2018, 2019). Έχει τέσσερα χρυσά μετάλλια σε ομαδικά αγωνίσματα. Τα υπόλοιπα μετάλλια της είναι έξι, 3 ασημένια και 3 χάλκινα. Συνολικά έχει 19 χρυσά, 3 ασημένια και 3 χάλκινα σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.
Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1393-1402)
Προοίμιο
Η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τον Οθωμανό Σουλτάνο Βαγιαζήτ Α, διήρκεσε οκτώ χρόνια, 1394 - 1402. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, που έμοιαζε περισσότερο με αποκλεισμό της απομονωμένης Κωνσταντινούπολης από τον υπόλοιπο κόσμο, τουλάχιστον από τη στεριά, η αδυναμία του οθωμανικού στόλου επέτρεψε στους Βυζαντινούς να λάβουν ενίσχυση από τη θάλασσα. Αυτός ο αποκλεισμός ή πολιορκία της Κωνσταντινούπολης οδήγησε τους Χριστιανούς της Δύσης να κινητοποιηθούν εναντίον της ολοένα και πιο ηγεμονικής τουρκικής δύναμης. Πράγματι, οργανώθηκε μεγάλη σταυροφορία από τη Δύση με τη συμμετοχή χιλιάδων Γάλλων, Γερμανών και Άγγλων ιπποτών και άλλων Σλαβικών λαών υπό την ηγεσία του Γερμανού αυτοκράτορα Σιγισμόνδιου. Ο Βαγιαζήτ Α' αναγκάστηκε τότε να διακόψει προσωρινά την πολιορκία, για να τους αντιμετωπίσει τελικά νικηφόρα στην Νικόπολη της σημερινής Βουλγαρίας. Η ανυπομονησία και η ανυπακοή των Γάλλων ιπποτών στον κατά τα άλλα ικανό Σιγισμόνδιο ήταν η κυριότερη αιτία της ήττας. Ως αποτέλεσμα η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης έγινε ακόμα πιο ασφυκτική.
Η μάχη
thumb|left| Ο αυτοκράτορας [[Ιωάννης Ζ' Παλαιολόγος ο οποίος οργάνωσε το 1396-1402 την άμυνα της Κωνσταντινούπολης ενάντια στους Οθωμανούς.]]
Λίγα χρόνια αργότερα ο Ταμερλάνος (ή αλλιώς Τιμούρ Λενγκ), ο διάσημος Μογγόλος κατακτητής, άρχισε τις κατακτήσεις προσπαθώντας να εκδιώξει τους συναγωνιστές του στο Τουρκμενιστάν. Είχε καταλάβει μέχρι το 1369 ολόκληρη την περιοχή γύρω από την πρωτεύουσα του κράτους του, τη Σαμαρκάνδη. Έκανε εκστρατείες κατά των Περσών και το 1392 προχώρησε κατά μήκος του Ευφράτη κατακτώντας πολλές περιοχές. Στη συνέχεια εισέβαλλε στη νότια Ρωσία. Προωθήθηκε ως το Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας. Τελικά όμως δεν επιχείρησε την κατάληψή του και επέστρεψε στο κράτος του. Κατόπιν στράφηκε στην κατάκτηση της Ινδίας το 1398 και κατάφερε να καταστρέψει το Σουλτανάτο του Δελχί. Το 1400 ο Μογγόλος κατακτητής επιτέθηκε στη Συρία και στο Ιράκ. Κατάφερε να καταλάβει το Αλέπο, τη Δαμασκό και τη Βαγδάτη. Επίσης κατέλαβε και τη Σεβάστεια, η οποία τότε ήταν υπό οθωμανικό έλεγχο. Ο Σουλτάνος Βαγιαζήτ Α' βλέποντας τον Ταμερλάνο να επεκτείνεται προς τα εδάφη που είχαν κατακτήσει οι Οθωμανοί, έλυσε την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης και έσπευσε να τον αντιμετωπίσει. Η μάχη πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα το 1402 ανάμεσα στους Μογγόλους του Ταμερλάνου και τους Οθωμανούς Τούρκους και τους Σέρβους υποτελείς του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Α' στην Άγκυρα και έληξε με την συντριπτική ήττα των Τούρκων.
Μετά τη μάχη
Οι Μογγόλοι μετά τη νίκη τους έφθασαν μέχρι τη Σμύρνη, αλλά αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω, καθώς ο Ταμερλάνος, ετοιμαζόταν να επιτεθεί στην Κίνα. Τελικά όμως ο θάνατός του δεν του επέτρεψε να προχωρήσει σε αυτή την κίνηση. Η νίκη των Μογγόλων στη Μάχη της Άγκυρας είχε ιδιαίτερη σημασία και για τους Βυζαντινούς, εκτός του ότι προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο στο Οθωμανικό κράτος, καθυστέρησε την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης.
Οι Βυζαντινοί δεν έχασαν την ευκαιρία και υπέγραψαν συμφωνίες ειρήνης με τους Χριστιανούς γείτονες τους και με ένα από τους γιους του Βαγιαζήτ. Χάρη στις ενέργειες αυτές, οι Βυζαντινοί ανακατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη και τα περισσότερα εδάφη της Πελοποννήσου. Ο Οθωμανικός Εμφύλιος Πόλεμος έληξε το 1413 όταν ο Μωάμεθ Α', με τη στήριξη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, νίκησε τους αντιπάλους του. Ωστόσο, οι καλές σχέσεις μεταξύ Βυζαντινών και Οθωμανών δεν έμελλε να διαρκέσουν.
Παραπομπές
Κωνσταντινούπολη 1393 Κωνσταντινούπολη 1393 Κωνσταντινούπολη 1393 Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Πολιορκίες της Κωνσταντινούπολης
Προστασία αντιγραφής
Τα τεχνικά μέτρα για την παρεμπόδιση της αντιγραφής περιλαμβάνουν χρήση κωδικών πρόσβασης ώστε να εξασφαλίζεται η εξουσιοδοτημένη πρόσβαση ενός πιστοποιημένου χρήστη στο ψηφιακό περιεχόμενο. Άλλες τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι η παρουσίαση αρχείων με χαμηλή ανάλυση ή η τμηματική τους παρουσίαση ώστε να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν ή να αντιγραφούν.
Για την προστασία του ψηφιακού περιεχομένου εφαρμόζονται οι τεχνικές της κρυπτογράφηση και η άλλη είναι η ψηφιακή διαχείριση πνευματικών δικαιωμάτων (DRM), η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε πολλά είδη ψηφιακών αρχείων όπως στις ταινίες, στην μουσική, στα ψηφιακά βιβλία, στα παιχνίδια και στις φωτογραφίες. Παραδείγματα εφαρμογής του DRM είναι το ψηφιακό υδατογράφημα, το δακτυλικό αποτύπωμα που χρησιμοποιείται για την ταυτοποίηση ψηφιακού περιεχομένου και τα μεταδεδομένα. Υπάρχουν οι γλώσσες έκφρασης δικαιωμάτων (Rights Expression Languages) που περιορίζουν την πρόσβαση στο αρχείο και επιτρέπουν συγκεκριμένες λειτουργίες.
Υπάρχουν πολλά ακόμα τεχνικά μέσα με σκοπό την παρεμπόδιση της ελεύθερης αντιγραφής και διανομής ψηφιακού περιεχομένου ανάλογα με τον τύπο αρχείου (εικόνα, βίντεο, έγγραφο, παιχνίδι) και τον επιθυμητό περιορισμό.
Πηγές
Ιωάννης Ιγγλεζάκης (Γ’ έκδοση, 2018) Δίκαιο Πληροφορικής
Philippe Jougleux (2011) Η ευθύνη για παραβίαση ασφάλειας και παραβίαση προσωπικών δεδομένων στο Διαδίκτυο
Χρυσοπούλου Σοφία, Λεφάκης Παναγιώτης Η προσβολή της πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο
Παραδείσας Μανώλης (2012) Ψηφιακή Διαχείριση Πνευματικών Δικαιωμάτων (DRM)
Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας - Νόμος 2121/1993
EUIPO - Συχνές ερωτήσεις για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας
WIPO Copyright Treaty (WCT)
Copyright Law in the EU
Is Copy Protection Needed or Futile?
Digital rights management
Copy protection
Κατηγορία:Ψηφιακά δικαιώματα Κατηγορία:Κρυπτογραφία Κατηγορία:Ψηφιακά μέσα
Κατάλογος νησιών περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (πληθυσμός 608.182 το 2011) υπάρχουν τα εξής νησιά (ταξινομημένα ανά νομό)  :
Νομός Έβρου (147.947)
Δήμος Αλεξανδρούπολης (έδρα Αλεξανδρούπολη)
Νήσος Σαμοθράκη (2.859)
40.45306°N, 25.58611°W
Δήμος Σαμοθράκης (έδρα Σαμοθράκη)
Νήσος Θάσος (13.765)
40.68417°N, 24.66111°W
Δήμος Θάσου (έδρα Θάσος)
Νομός Ξάνθης (111.222)
Δήμος Αβδήρων (έδρα Άβδηρα)
Νομός Ροδόπης (112.039)
Δήμος Κομοτηνής (έδρα Κομοτηνή)
Σημειώσεις
Σε παρένθεση αναφέρεται, εφ' όσον κατοικούνται, ο μόνιμος πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.)
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες βασίζονται στην απεικόνιση του δορυφορικού χάρτη του Google Maps. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υπάρχει απεικόνιση από τον δορυφορικό χάρτη, αλλά από τον εδαφικό χάρτη του προγράμματος Google Maps, τίθεται αστερίσκος (*) πριν από τις αναφερόμενες συντεταγμένες. Εάν, παρ' όλα αυτά δεν υπάρχει καμία απεικόνιση ή η ακριβής τους θέση δεν κατέστη δυνατόν να προσδιοριστεί, τίθεται λατινικό ερωτηματικό (?) πριν από τις αναφερόμενες συντεταγμένες και απλώς σημειώνεται η θέση τους, σύμφωνα με τις ιστοσελίδες GeoNames και SatelliteViews οι οποίες αναπαράγουν τα δεδομένα από το National Geospatial-Intelligence Agency.
Διοικητική διαίρεση και πληθυσμός
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μακεδονίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Θράκης Νησια Ανατολικη Μακεδονια και Θρακη
Οτζοβισμός
Ο οτζοβισμός είναι μια πολιτική τάση, που εμφανίστηκε το 1909 στη Ρωσία, μέσα στη μπολσεβίκικη πτέρυγα του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Υποστήριζε ότι έπρεπε να ανακληθούν οι σοσιαλδημοκράτες αντιπρόσωποι από την Τρίτη Δούμα. Αυτό, διότι οι πραγματικοί επαναστάτες δεν είχαν καμιά θέση μέσα στην τσαρική Δούμα, που ήταν όργανο των αντιδραστικών. Όσοι έμπαιναν σ' αυτήν, θα έπρεπε να απαρνηθούν την επανάσταση. Η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρείχε η νομοθεσία, ήταν ουσιαστικά ανέφικτη στις επικρατούσες τότε συνθήκες. Οι συνεπείς μπολσεβίκοι δεν είχαν καμιά θέση μέσα σε μια λέσχη ή ένα συνδικάτο, που λειτουργούσε υπό την εποπτεία της αστυνομίας. Οι οτζοβιστές θεωρούσαν εσφαλμένη αλλά και οπορτουνιστική την εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρείχαν οι νόμοι, τακτική την οποία υποστήριζε ο Λένιν. Χαρακτήριζαν τον Λένιν και τους οπαδούς του δεξιούς, κι έλεγαν ότι είχαν χάσει την πίστη τους στην επανάσταση. Επικεφαλής των οτζοβιστών ήταν ο Στανισλάβ Βόλσκι, ένας Μοσχοβίτης διανοούμενος (μενσεβίκος κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση και κατόπιν αντιδραστικός), και ο Αλεξίνσκι. Λίγο ως πολύ υποστηρίζονταν από τον Ανατόλι Λουνατσάρσκι και τον Αλεξάντερ Μπογκντάνοφ. Η επαναστατική φρασεολογία των οτζοβιστών είχε ως αποτέλεσμα να τους ακολουθήσουν πολλοί επαναστάτες εργάτες. Δέχτηκαν σφοδρή πολεμική από τον «Προλετάριο», τον οποίο διεύθυναν ο Λένιν, ο Κάμενεφ και ο Ζηνόβιεφ, οι οποίοι υποστήριζαν ότι ο οτζοβισμός ήταν επικίνδυνη τάση, διότι θα είχε ως συνέπεια να απομακρυνθούν οι μπολσεβίκοι από τις εργατικές μάζες και την καθημερινή πάλη.
Πηγή
Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Εθνική Οδός 76 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 76 (ΕΟ76), είναι οδικός άξονας της Ελλάδας που ενώνει τη Μεγαλόπολη με τον Ναό Επικούριου Απόλλωνα κοντά στα Κρέστενα, μέσω Ανδρίτσαινας και Καρύταινας. Σε όλο το μέρος της περνάει από την Πελοπόννησο. Έχει μια λωρίδα ανά κατεύθυνση. Διασχίζει τη δυτική και κεντρική Πελοπόννησο, στους νομούς Ηλείας και Αρκαδίας.
Διαδρομή
Η Εθνική Οδός 76 περνά από τις ακόλουθες τοποθεσίες:
Αξιοθέατα
76 Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Ιμίαρ Χίνι
Η Ιμίαρ Μέρι Ρόουζ Χίνι είναι Ιρλανδή τραγουδίστρια και συνθέτις. Είναι περισσότερο γνωστή για τη νίκη της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον 1996 με το τραγούδι The Voice. Από τότε έχει περιοδεύσει και έχει δώσει πολλές συναυλίες διεθνώς και έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ. Το πιο πρόσφατο από αυτά είναι το Ériu, ηχογραφημένο με την ορχήστρα συναυλιών της ιρλανδικής ραδιοτηλεόρασης και κυκλοφόρησε το 2020.
Μουσική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Δουβλίνο. Η Χίνι εντάχθηκε σε χορωδία στην ηλικία των τεσσάρων ετών και στα δεκαπέντε της άρχισε επίσημη φωνητική εκπαίδευση υπό την επίβλεψη του Τζόντι Μπέγκαν. Αποφοίτησε με πτυχίο στη μουσική από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας Μέινουθ. Ενώ σπούδαζε για το πτυχίο της ανέπτυξε ενδιαφέρον για την πρώιμη μουσική και ήταν ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Ζέφιρο.
Το 1995 εντάχθηκε στη χορωδία Anúna. Ηχογράφησε τα άλμπουμ Omnis (1996) και Deep Dead Blue (1996), όντας σολίστ σε μια σειρά από κομμάτια. Έχει επίσης περιοδεύσει διεθνώς με τη χορωδία να συμμετέχει σε συναυλίες στην Ισπανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Κατά την διάρκεια της συναυλίας στον καθεδρικό του Αγίου Πατρικίου του Δουβλίνου τα Χριστούγεννα του 1995 όπου την άκουσε ο τραγουδοποιός Μπρένταν Γκρέιαμ και την προσκάλεσε να τραγουδήσει το τραγούδι The Voice στον τελικό της Ιρλανδίας. Το τραγούδι της κέρδισε, και στη συνέχεια ταξίδεψε στο Όσλο όπου νίκησε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον 1996. Η Χίνι άρχισε να περιοδεύει σόλο, παίζοντας στην Αυστραλία, την Αμερική και σε όλη την Ευρώπη σε χώρους όπως το Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ, το Κρατικό Θέατρο του Σίδνεϊ και το Εθνικό Δάσος στις Βρυξέλλες. Έκανε επίσης πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις και παρουσίασε επίσης τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές των RTÉ και TV3.
Η Χίνι έχει συνεργαστεί με μια σειρά διεθνών συνθετών σε μια σειρά μουσικών και τηλεοπτικών έργων. Αυτά συμπεριλαμβάνουν την εκτέλεση και συγγραφή της μουσικής για την βελγική δραματική σειρά Stille Waters με τον Στιβ Βίλερτ. Εκτέλεσε το Voice of an Angel στο άλμπουμ Another World του Λίαμ Λότον.
Το 2006 η Χίνι κυκλοφόρησε το άλμπουμ Gatherings, μια συλλογή μουσικής που είχε ηχογραφήσει κατά την προηγούμενη δεκαετία. Αυτός ήταν ο τρίτος σόλο δίσκος της Χίνι. Η Χίνι ερμήνευσε το "The Voice" αργότερα εκείνο το έτος, ενώ εμφανίστηκε στη συναυλία "Ireland's Finest in Concert", έναν εορτασμό της 25ης επετείου από τα εγκαίνια της Εθνικής Αίθουσας Συναυλιών. Αυτή η συναυλία μεταδόθηκε από την ιρλανδική τηλεόραση και κυκλοφόρησε σε δίσκο.
Από τότε η Χίνι περιοδεύει, ερμηνεύει και συνθέτει. Το 2011 της ζητήθηκε να δώσει συναυλία για τη Βασίλισσα Ελισάβετ της Αγγλίας κατά την επίσκεψη της στη χώρα. Πραγματοποίησε ειδική συναυλία με τη Συμφωνική Ορχήστρα στο Εθνικό Μέγαρο Μουσικής του Δουβλίνου τον Οκτώβριο του 2012.
Επίσης, το 2019 ερμήνευσε το τραγούδι της 'The Voice' σε ένα ακροατήριο 10.000 ατόμων στο Ζιγκοντόουμ του Άμστερνταμ. Το 2020 εμφανίστηκε στο άλμπουμ "Natural High" της Σάρα Κλας και νωρίτερα φέτος εμφανίστηκε σε ένα αφιέρωμα στον Ιρλανδό καλλιτέχνη Χάρι Κλαρκ, που φιλοξενήθηκε από τον Ιρλανδό πρεσβευτή στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη.
Προσωπική ζωή
Η Χίνι είναι παντρεμένη με τον Νόελ Κούραν, ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό παραγωγό, πρώην γενικό διευθυντή της ιρλανδικής ραδιοτηλεόρασης και νυν γενικός διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης. Έχουν δύο κόρες: την Ζολίν που γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 2009 και τη Μαρλίν που γεννήθηκε τον Απρίλιο του 2012. Διαχωρίζουν το χρόνο τους μεταξύ Ιρλανδίας και Ελβετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Λιάνα Σουβαλτζή
Η Λιάνα Σουβαλτζή είναι ελληνίδα αρχαιολόγος. Σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε αρχαιολογικές έρευνες με τη χρηματοδότηση του συζύγου της.
Βιογραφία
Το 1989, ενώ πραγματοποιούσε ανασκαφές στην όαση Σίβα, η Σουβαλτζή έκανε μία ανακοίνωση σε συνέδριο Αιγυπτιολογίας ισχυριζόμενη ότι είχε ανακαλύψει ένα μακεδονικό τάφο. Επρόκειτο για έναν ελληνορωμαϊκό ναό του 1ου μ.Χ. αιώνα, που ήταν γνωστός από Ευρωπαίους περιηγητές και είχε ανασκαφεί τη δεκαετία του 1930 από τον Αιγύπτιο αρχαιολόγο Αχμέτ Φάκρυ. Η ανακοίνωσή της δεν έτυχε ευμενούς υποδοχής και την ίδια τύχη είχαν και οι ανακοινώσεις της στον Αιγυπτιακό και τον Ελληνικό τύπο το 1992.
Η Σουβαλτζή κατηγορήθηκε ότι έτρεφε ακραία εθνικιστικά συναισθήματα και ότι, ηθελημένα ή όχι, η εργασία της έγινε αφορμή άσκησης πολιτικής στο Μακεδονικό ζήτημα. Ο Βρετανός αρχαιολόγος Νίκολας Σώντερς χαρακτήρισε την υπόθεση «κωμική».
Το 2002 εκδόθηκε από τις εκδόσεις Γεωργιάδη το βιβλίο της «Ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην όαση Σίουα». Η Σουβαλτζή κατηγορήθηκε ότι στο βιβλίο χρησιμοποιούσε πληροφορίες του Φακρύ, δίχως να το αναγνωρίζει.
Το 2003 η Σουβαλτζή συμμετείχε σε εκδήλωση του ελληνικού ακροδεξιού χώρου για τον Μέγα Αλέξανδρο, μαζί με τον Μάκη Βορίδη, τον Δημοσθένη Λιακόπουλο, τον Κώστα Πλεύρη, τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Γωβιός
Ο Γωβιός είναι γένος ψαριών του γλυκού νερού που ανήκει στην οικογένεια των Γωβιιδών και αριθμεί πολυάριθμα είδη.
Εξωτερικά Χαρακτηριστικά
Τα περισσότερα είδη Γωβιών είναι σχετικά μικρού μεγέθους και μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις ξεπερνούν τα 25 εκατοστά. Έχουν μακρουλό σώμα, με μεγάλη ελαφρώς πεπιεσμένη κεφαλή. Επίσης, έχουν χοντρά χείλη, μάτια που προεξέχουν και το πρώτο από τα δύο ραχιαία πτερύγια είναι αγκαθωτό, ενώ το ουραίο στρογγυλό.Τα περισσότερα είδη γωβιών έχουν χρώματα αντίστοιχα με το περιβάλλον στο οποίο κινούνται δηλαδή, κυριαρχεί το καφέ χρώμα στα περισσότερα είδη γωβιού.
Τόπος Διαβίωσης
Είναι εξαπλωμένος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τα περισσότερα είδη γωβιού ζουν στη θάλασσα, ενώ άλλα σε υφάλμυρα ή γλυκά νερα.Τα περισσότερα είδη γωβιού ζουν σε μεικτούς βυθούς με χαμηλές πέτρες,χαλίκια ,λιβάδια Ποσειδωνίας και κάποιες φορές συναντάται σε αποκλείστηκαν αμμώδεις βυθούς.
Πηγές
Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων
Εθνική Οδός 111 (Ελλάδα, προπολεμική χρήση)
Η «111» κατασκευάστηκε το 1922.
Περί ονομασίας
Το παράδοξο με αυτόν τον άξονα είναι ότι η αρίθμηση Ε.Ο. 111 δεν προκύπτει από την απόφαση του 1963 αλλά είναι προπολεμική. Συγκεκριμένα, στα Τεχνικά Χρονικά του 1934 αναφέρεται οδός με αύξοντα αριθμό 111 και ονομασία «Πατρών - Τριπόλεως» στον οποίο γίνονταν ή επρόκειτο να γίνουν έργα στα τμήματα: α) από χάνι Μπαλάση προς Δίβρην και β) γέφυρα Τριποτάμου, όπως δηλώνεται χαρακτηριστικά στη σχετική καταχώριση.
Μετά από την απόφαση του 1963 ο δρόμος αυτός αποκαλείται ως Ε.Ο. 33. Ωστόσο οι ντόπιοι κάτοικοι της ευρείας αυτής περιοχής, και όχι μόνο, εξακολουθούν να αποκαλούν ακόμη και σήμερα την συγκεκριμένη εθνική οδό ως «111», και συγκεκριμένα όλη την σημερινή Εθνική Οδό 33.
Διαδρομή
Η εθνική οδός διέρχεται από:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Αχαΐας Κατηγορία:Ιστορία της Ηλείας
Αθλητική Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία Ελλάδας
Παράλληλα και εκτός της δυναμικής παρουσίας στο πλευρό κάθε μοτοσυκλετιστή, η ΜΟΤ.Ο.Ε. επηρέασε και τις διεθνείς εξελίξεις συν-ιδρύοντας, το 1988, μαζί με ενώσεις άλλων κρατών, την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών (FEMA).
Η αναγνώριση του μοτοσυκλετισμού ως αθλήματος το 1999 μέσω του νέου, τότε, Αθλητικού Νόμου (Ν2725/1999) άνοιξε τον δρόμο για την αναγνώριση της αθλητικής Ομοσπονδίας, όνειρο όλων των αθλητών του χώρου για δεκαετίες. Ετσι η ΜΟΤΟΕ, από το 2000 ακολούθησε τις επιταγές και τις διαδικασίες του νόμου προχωρώντας στην ίδρυση της Αθλητικής ΜΟΤΟΕ, η οποία έχει μέλη τα μοτοσυκλετιστικά σωματεία της Ελλάδας που έχουν αθλητικούς σκοπούς.
Κυρίαρχο προτέρημα των ΜΟΤΟΕ και ΑΜΟΤΟΕ αποτελεί η δομημένη παρουσία τους σε όλη την Ελλάδα μέσω των 85 σωματείων τους συνολικά, τα μέλη των οποίων ξεπερνούν τους 10.000 μοτοσυκλετιστές.
Από το σύνολο των σωματείων, τα 112, είναι αθλητικά και αποτελούν την θερμή ψυχή και το δυνατό σώμα της Αθλητικής ΜΟΤΟΕ, η οποία, από τις 21 Μαρτίου 2012, με απόφαση της Γ.Γραμματείας Αθλητισμού είναι η εθνικά αναγνωρισμένη Αθλητική Ομοσπονδία Μοτοσυκλετισμού ενώ από την 1/1/2012 εκπροσωπεί την Ελλάδα και στην Παγκόσμια Ομοσπονδία (FIM).
Η ΑΜΟΤΟΕ ξεκίνησε την πορεία της το 2004 με διοργάνωση αγώνων Enduro φτάνοντας σήμερα να διοργανώνει κάθε μορφή αγώνων μοτοσυκλέτας σε εθνικό, διεθνές ή και παγκόσμιο επίπεδο συναρπάζοντας μεγάλο κομμάτι του ελληνικού κοινού, φτάνοντας σήμερα να διοργανώνει Πανευρωπαϊκά και Παγκόσμια πρωταθλήματα. Οι δραστηριότητες των ΜΟΤΟΕ & ΑΜΟΤΟΕ αφορούν όλη την ελληνική επικράτεια, όλο το πληθυσμό της Ελλάδας και κυρίως την ελληνική νεολαία που διψά για ξεχωριστή δράση και άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε αυτήν. Η ΑΜΟΤΟΕ προκηρύσσει πλέον Πανελλήνια Πρωταθλήματα, Κύπελλα, Περιφερειακά Πρωταθλήματα καθώς και μεμονωμένοι αγώνες/εκδηλώσεις σε κάθε γνωστή μορφή μοτοσυκλετιστικού αγωνίσματος (Enduro, Motocross, Ταχύτητα, Scramble, Dragster, Trial, RallyRaid,, Supermoto, ακόμα και Hill Climbing ή Freestyle). Η αθλητές σήμερα, ξεπερνούν τους 3500 με σημαντική τάση αύξησης Πέραν όμως της αθλητικής δράσης, η ΜΟΤΟΕ διοργανώνει κάθε χρόνο (το 3ήμερο του Αγ. Πνεύματος) την πανηγυρική Πανελλήνια Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών), την εκδήλωση-θεσμό του ελληνικού μοτοσυκλετισμού η οποία κάθε φορά συγκεντρώνει χιλιάδες μοτοσυκλετιστές από όλη την Ελλάδα (και όχι μόνο!!) έχοντας κοινωνική, ψυχαγωγική και αθλητική διάσταση. Παράλληλα, συνεχίζει να συνεργάζεται με τις κρατικές υπηρεσίες σε θέματα μοτοσυκλετισμού, να οργανώνει ημερίδες μοτοσυκλετισμού, να συμμετέχει στα προβλήματα τις ελληνικής κοινωνίας με αιμοδοσίες, δωρεάν τεχνικούς ελέγχους, εκπαιδευτικά σεμινάρια σε σχολεία, εξειδικευμένες εκπαιδεύσεις και πολλά άλλα, φτάνοντας να βοηθά σε προβλήματα ύδρευσης χωριών Αφρικανικών κρατών! Με δεδομένη την συνύφανση της ελληνικής κοινωνίας και πραγματικότητας με το μηχανοκίνητο δίκυκλο (υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα κυκλοφορούν περισσότερα από 1.000.000 μηχανοκίνητα δίκυκλα) οι ΜΟΤΟΕ-ΑΜΟΤΟΕ αποτελούν φορέα έκφρασης των αναγκών οδηγών δικύκλων αλλά και εργαλείο επίλυσης προβλημάτων που σχετίζεται με όλη αυτή την δραστηριότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός Μοτοσυκλετιστικη
Νικελίνης
Ο νικελίνης (αγγλ. nickeline, αμερικανική βιβλιογραφία, niccolite, ευρωπαϊκή βιβλιογραφία) είναι ορυκτό του αρσενικού και του νικελίου. Χημικά είναι αρσενικούχο νικέλιο. Το όνομά του προέρχεται από τη γερμανική έκφραση Kupfernickel (αποδίδεται ως "στοιχειωμένος χαλκός"), επειδή (λόγω χρώματος) πιστευόταν ότι περιέχει χαλκό, αλλά δεν μπορούσαν να τον εξαγάγουν. Συνώνυμό του είναι ο μιλλερίνης.
Χαρακτηρίζει μια ομάδα ορυκτών (ομάδα νικελίνη), την οποία συνιστούν τα εξής ορυκτά:
Ο νικελίνης στον αέρα καλύπτεται από σκούρο χρώμα (χρώμα επιπολής), ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εξαλλοιώνεται προς ανναβεργίτη. Λόγω του περιεχομένου αρσενικού, εμφανίζει, σε ορισμένες περιπτώσεις, οσμή σκόρδου.
Είναι δευτερεύον ορυκτό νικελιούχων - χαλκούχων κοιτασμάτων σε υψηλής θερμοκρασίας υδροθερμικές φλέβες. Εμφανίζεται, επίσης, παρενεσπαρμένος σε περιδοτίτη και νορίτη.
Ανευρίσκεται στη Γερμανία (Σαξονία, όρη Χαρτς, Έσση), στην Αυστρία, στην Τσεχία και τη Σλοβακία, στη Γαλλία (περιοχή Ιζέρ, Isère) και στις ΗΠΑ (Κολοράντο). Απαντά, επίσης, στον Καναδά, στη Βολιβία, στο Μαρόκο, στο Ιράν και στο Βιετνάμ.
Βιβλιογραφία
Νικελίνης Κατηγορία:Ορυκτά του νικελίου
Ελληνικές προεδρικές εκλογές 1990
Μια έμμεση εκλογή για τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 19 και 25 Φεβρουαρίου, 3 Μαρτίου, 30 Απριλίου και 4 Μαΐου 1990. Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξελέγη ο Κωνσταντίνος Καραμανλής της Νέας Δημοκρατίας.
Δεδομένου ότι υπήρχε ανικανότητα εκλογής προέδρου, η Βουλή διαλύθηκε και έγιναν εκλογές στις 8 Απριλίου 1990 καθώς δεν εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας αφού δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ των κομμάτων για κοινό υποψήφιο.
Ιστορικό ψηφοφορίας
Στην πρώτη ψηφοφορία (19 Φεβρουαρίου 1990) ο Χρήστος Σαρτζετάκης (ΠΑΣΟΚ, Ενιαίος Συνασπισμός) ήταν ο μοναδικός υποψήφιος, με 151 βουλευτές να ψηφίζουν υπέρ, 148 παρόντες και 1 απών.
Στην δεύτερη ψηφοφορία (25 Φεβρουαρίου 1990), ο Ιωάννης Αλευράς, επίσης από το ΠΑΣΟΚ, έλαβε 127 ψήφους, ενώ ο Σαρτζετάκης έλαβε 21. Η ψηφοφορία δεν κατάφερε να εκλέξει ΠτΔ, καθώς 148 βουλευτές δήλωσαν παρόντες και 4 απών.
Στην τρίτη ψηφοφορία (3 Μαρτίου 1990), ο Ιωάννης Αλευράς, επίσης από το ΠΑΣΟΚ, έλαβε 128 ψήφους, ενώ ο Σαρτζετάκης έλαβε 21. Η ψηφοφορία δεν κατάφερε να εκλέξει ΠτΔ, καθώς 148 βουλευτές δήλωσαν παρόντες, 2 απών και 1 απόντες.