cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φωταύγεια
Η φωταύγεια ανάλογα στο χώρο που παρατηρείται αλλά και του τρόπου με τον οποίο συμβαίνει διακρίνεται ανάλογα σε:
Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις παρέχεται ενέργεια σε ηλεκτρόνια των ατόμων της ουσίας η οποία και προκαλεί τη διέγερσή τους. Στη συνέχεια αυτά αποδιεγείρονται επανεκπέμποντας την ενέργεια που είχαν απορροφήσει σε μορφή φωτονίων.
Κατηγορία:Φως
Καλβένε
Το Καλβένε (ιταλικά: Calvene) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Ασοσιασιόν Σπορτίβ ΣΟΝΑΜΠΕΛ
Η Ασοσιασιόν Σπορτίβ ΣΟΝΑΜΠΕΛ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την Μπουρκίνα Φάσο, με βάση την πόλη Ουαγκαντουγκού. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1990. Αγωνίζεται στο Stade de la SONABEL, χωρητικότητας 5000 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το βυσσινί και το άσπρο. Αγωνίζεται στην Burkinabé Premier League, την ανώτατη κατηγορίας της χώρας. Το 2011 και 2013 τερμάτησε στη δεύτερη θέση.
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μπουρκίνα Φάσο
Πολυβώτης
Στην ελληνική μυθολογία ο Πολυβώτης ήταν ένας από τους Γίγαντες που πολέμησαν εναντίον των θεών κατά τη Γιγαντομαχία. Τον Πολυβώτη κατεδίωξε κατόπιν εντολής του Δία ο θεός Ποσειδώνας μέχρι την Κω. Εκεί ο θεός απέσπασε ένα τμήμα του νησιού και το έριξε πάνω στον Πολυβώτη. Με τον τρόπο αυτό σχηματίσθηκε το νησί Νίσυρος.
Κατά τον Παυσανία, κοντά στο Ολυμπιείο υπήρχε άγαλμα του Ποσειδώνα που τον παρίσταινε πάνω σε άλογο να ρίχνει ένα δόρυ εναντίον του Πολυβώτη.
Πηγή
Πολυβωτη
Ακροπόταμος Καβάλας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή του στο ελληνικό κράτος, ο Ακροπόταμος υπήχθη στην επαρχία Παγγαίου όπου παρέμεινε μέχρι το 1997. Στη συνέχεια αποτέλεσε κομμάτι του καποδιστριακού δήμου Ορφανού και από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Παγγαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Μένανδρος (αποσαφήνιση)
Με το αρχαίο ελληνικό όνομα Μένανδρος ήταν γνωστοί οι:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αστρονομία ακτίνων Χ
Η εκπομπή ακτίνων Χ γίνεται από αντικείμενα με μεγάλη θερμοκρασία, από 1 εκατομμύριο μέχρι εκατοντάδες εκατομμύρια βαθμοί Κέλβιν. Αν και η εκπομπή ακτίνων Χ από τον Ήλιο ήταν γνωστή από τη δεκαετία του 1940, η ανακάλυψη της πρώτης κοσμικής πηγής ακτίνων Χ το 1962 ήταν μία έκπληξη. Η πηγή αυτή ονομάστηκε Σκορπιός Χ-1 (Sco X-1), την πρώτη πηγή ακτίνων Χ που βρέθηκε στον αστερισμό Σκορπίο. Η εκπομπή ακτίνων Χ από την Sco X-1 είναι 10.000 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη στο ορατό φάσμα. Αντίστοιχα, η εκπομπή ακτίνων Χ στον Ήλιο είναι 1 εκατομμύριο φορές μικρότερη. Εξαιτίας, των ανακαλύψεων στο πεδίο των ακτίνων Χ, ο Ρικάρντο Τζιακόνι, πρωτοπόρος στην αστρονομία ακτίνων Χ, βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ φυσικής το 2002. Σήμερα είναι γνωστό ότι πηγές ακτίνων Χ είναι αστέρες νετρονίων και μαύρες τρύπες. Η εκπομπή προκαλείται όταν αντικείμενα βρεθούν σε ισχυρά βαρυτικά πεδία και θερμανθούν.
Χιλιάδες πηγές ακτίνων Χ έχουν ανακαλυφθεί. Μια ιδιαίτερη πηγή είναι το υπέρθερμο αέριο που βρίσκεται στα γαλαξιακά και στα αστρικά σμήνα με θερμοκρασίες μεταξύ 10 και 100 εκατομμυρίων βαθμών Κέλβιν.
Ιστορία
Η μελέτη των αστρονομικών σωμάτων σε υψηλές ενέργειες (ακτίνες Χ και ακτίνες γ) ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960. Ο πρώτος πύραυλος που είχε εξοπλιστεί ώστε να ανιχνεύσει ακτίνες Χ ήταν ο Aerobee. Η ιδέα για την αποστολή του πυραύλου ήταν του Ρικάρντο Τζιακόνι, ο οποίος θεωρείται ο πατέρας της αστρονομίας ακτίνων-Χ. Ο πύραυλος ήταν εξοπλισμένος με τρεις μετρητές Γκάιγκερ και σκοπός του ήταν να ανιχνεύσει την εκπομπή ακτίνων Χ από τη Σελήνη. Ο πύραυλος έμεινε για 6 λεπτά σε ύψος μεγαλύτερο από 80 χιλιόμετρα. Αν και ο αρχικός στόχος απέτυχε, οι μετρητές εντόπισαν μια πηγή στον αστερισμό Σκορπίο, την οποία ονόμασαν Σκορπιός Χ-1. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας είχαν εντοπιστεί άλλες 20 γαλαξιακές πηγές ακτίνων Χ και οι δύο πρώτες εξωγαλαξιακές, ο ελλειπτικός γαλαξίας Μεσιέ 87 και ο κβάζαρ 3C 273.
Το 1970 εκτοξεύθηκε το πρώτο διαστημικό αστεροσκοπείο ακτίνων Χ, το Uhuru. Το Uhuru ανακάλυψε και παρατήρησε παλμικές δυαδικές πηγές ακτίνων Χ, όπως οι Κένταυρος X-3, Ιστία X-1 και Ηρακλής X-1, και η αναγνώριση της πηγής Κύκνος X-1, της πρώτης υποψίας μαύρης τρύπας. Εκδόθηκαν 4 κατάλογοι πηγών ακτίνων Χ, με τον τελευταίο, τον 4U, να περιλαμβάνει 339 αντικείμενα. Την δεκαετία του 1970 εκτοξεύθηκαν και άλλοι δορυφόροι, οι ANS, Ariel 5, SAS-3, OSO-8, Κοπέρνικος, Ηakuchο και τέλος HEAO-1. Αυτοί οι πρώτοι δορυφόροι είχαν ως όργανα παρατήρησης μετρητές Γκάιγκερ.
Το πρώτο παρατηρητήριο εξοπλισμένο με ένα πραγματικό τηλεσκόπιο ακτίνων Χ ήταν το HEAO-2, γνωστό και ως «Αϊνστάιν», το οποίο εκτοξεύθηκε το 1978. Στον πρώτο χρόνο λειτουργίας του το Αϊνστάιν ανίχνευσε πάνω από 5.000 πηγές και πιστοποίησε ότι όλοι οι αστέρες είναι πηγές ακτίνων Χ. Το «Αϊνστάιν» βρήκε επίσης διακριτές πηγές μέσα σε άλλους γαλαξίες, όπως στον Γαλαξία της Ανδρομέδας, όπου βρήκε 80 διαφορετικές, και ότι υπάρχει σύγκλιση των γαλαξιακών πηγών προς το κέντρο του Γαλαξία. Άλλο ένα σημαντικό διαστημικό τηλεσκόπιο ήταν το RΟSΑΤ, το οποίο λειτούργησε από το 1990 μέχρι το 1999. Ανίχνευσε 60.000 πηγές σε όλον τον ουρανό και προέβη στην πληρέστερη χαρτογράφηση των πηγών μέχρι τότε. Σήμερα οι παρατηρήσεις πηγών ακτίνων Χ γίνονται από τα διαστημικά τηλεσκόπια Chandra (ΝΑΣΑ) και XMM Neuton (ΕΣΑ).
Όργανα παρατήρησης
thumb|250px|Εστίαση ακτίνων Χ στα τηλεσκόπια τύπου 1. 1:[[παραβολή (γεωμετρία)|Παραβολικά κάτοπτρα 2:Υπερβολικά κάτοπτρα 3:Εισερχόμενες ακτίνες X 4: Εστιακό σημείο]] Το κύριο όργανο παρατήρησης σήμερα είναι το τηλεσκόπιο ακτίνων Χ. Η σχεδίασή του διαφέρει πολύ από αυτή του κοινού αντανακλαστικού τηλεσκοπίου επειδή οι ακτίνες Χ έχουν τόση ενέργεια, ώστε μπορούν να διαπεράσουν το κάτοπτρο. Έτσι για να ανακλαστούν οι ακτίνες πρέπει να το κάτοπτρο να έχει πολύ μικρή γωνία σε σχέση με την πορεία τους. Συνηθισμένα υλικά που χρησιμοποιούνται στα κάτοπτρα είναι το ιρίδιο, ο χρυσός και το νικέλιο. Μια άλλη τεχνική ανάκλασης ακτίνων Χ που χρησιμοποιείται είναι η εναλλαγή στρωμάτων με άτομα μικρού και μεγάλου ατομικού αριθμού, η λεγόμενη εποικοδομητική συμβολή.
Η εφαρμογή της ανάκλασης επιτρέπει στα τηλεσκόπια να εστιάζουν τις ακτίνες Χ από ένα αντικείμενο τόσο ώστε να μπορεί να παραχθεί εικόνα ηλεκτρονικά. Η τεχνική αυτή αυξάνει το λόγο σήματος προς θόρυβο και επιτρέπει την παρατήρηση αντικειμένων που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση ή είναι αχνότερα. Επίσης αυξάνει και την ανάλυση και μειώνεται η ασάφεια θέσης ενός αντικειμένου, διευκολύνοντας την εντόπισή του στο ορατό φάσμα. Υπάρχουν τρεις τύποι τηλεσκοπίων που χωρίζονται ανάλογα με τη διάταξη των κατόπτρων, αλλά μόνο δύο χρησιμοποιούνται για τα αστρονομικά τηλεσκόπια.
Τα σημερινά τηλεσκόπια ακτίνων Χ αντικατέστησαν παλιότερες τεχνολογίες. Στα πρώτα παρατηρητήρια χρησιμοποιήθηκαν αρκετά όργανα ανίχνευσης ακτίνων Χ, όπως μετρητές Γκάιγκερ και οι αναλογικοί απαριθμητές. Αυτά τα όργανα χρειάζονται μεγάλη επιφάνεια συλλογής επειδή η εκπομπή από τις πηγές είναι ασθενής λόγω απόστασης, ενω απαιτείται και υψηλή διακριτική ικανότητα ώστε να ξεχωρίζουν το σήμα από τις μαλάκες ακτίνες Χ του υποβάθρου και από τη ακτινοβολία που οφείλεται στην κοσμική ακτινοβολία.
Αστρονομικές πηγές ακτίνων Χ
Υπάρχουν πολλά ουράνια αντικείμενα που εκπέμπουν, ανακλούν ή φθορίζουν τις ακτίνες Χ, όπως οι δίσκοι προσαύξησης γύρω από υπερσυμπυκνωμένα αντικείμενα, οι οποίες είναι παλμικές πηγές ακτίνων Χ. Η ποικιλία αντικειμένων που εκπέμπουν ακτίνες Χ είναι μεγάλη, από τα αστέρια όπως ο Ήλιος, ο οποίος είναι η φαινομενικά φωτεινότερη πηγή ακτίνων Χ, μέχρι τους ενεργούς γαλαξίες, τα υπολείματα υπερκαινοφανών και το θερμό αέριο στα γαλαξιακά σμήνη. Ακόμη και οι πλανήτες παρουσιάζουν εκπομπή ακτίνων Χ, αν και αυτή είναι αποτέλεσμα ανάκλασης.
Σχεδόν όλα τα αστέρια εκπέμπουν ακτίνες Χ, με αυτά που έχουν μεγαλύτερη θερμοκρασία να είναι πιο φωτεινά. Μια πηγή ακτίνων Χ είναι το ηλιακό στέμμα, όπου επικρατούν θερμοκρασίες εκατομμυρίων βαθμών, όμως η εκπομπή ακτίνων Χ από τον ίδιο τον Ήλιο παρουσιάζει μεταβλητότητα. Από την άλλη, οι ερυθροί γίγαντες, όπως ο Μπετελγκέζ, δεν εκπέμπουν ακτίνες Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακτινων Χ
Τίτος Ιούλιος Σέπτιμος Ιουλιανός
Ο  Τίτος Ιούλιος Σέπτιμος (ή Σεπτίμιος) Ιουλιανός από τη Σμύρνη υπήρξε αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης σε άγνωστο άθλημα το 189 μ.Χ., στη 242η Ολυμπιάδα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τίτος Ιούλιος Σέπτιμος (ή Σεπτίμιος) Ιουλιανός κατέκτησε τον κότινο στην 242η Ολυμπιάδα, όταν πλέον συμμετείχαν και εξελληνισμένοι Ρωμαίοι πολίτες στους αγώνες. Δεν είναι γνωστό το άθλημα που νίκησε αλλά πιθανολογείται πως ήταν κάποιο βαρύ άθλημα: πάλη, πυγμαχία ή παγκράτιο. Μετά τη νίκη του στην Ολυμπία, συνέχισε να αγωνίζεται με επιτυχία και έγινε «περιοδονίκης», δηλαδή αναδείχθηκε νικητής και στους τέσσερις μεγάλους πανελλήνιους αγώνες της αρχαιότητας: Ολύμπια, Ίσθμια, Νέμεα και Πύθια.
Ήταν σύγχρονος του επίσης Σμυρναίου ολυμπιονίκη Κλαύδιου Απολλώνιου και πιθανόν απόγονος του ολυμπιονίκη Τίτου Κλαύδιου Ρούφου, που είχε νικήσει έναν αιώνα ενωρίτερα, στην 215η Ολυμπιάδα, το 81 μ.Χ.
Γιώργος Τσαρουχάς
Ο '''Γιώργος Ν. Τσαρουχάς''' (1912 - 9 Μαΐου 1968) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, βουλευτής της ΕΔΑ και ένας από τους πρωτεργάτες του αντιδικτατορικού αγώνα ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών. Δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια βασανιστηρίων, μετά τη σύλληψή του από τη χούντα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1912 στην περιοχή της Αδριανούπολης και το 1924, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο χωριό Δρυνοχώρι, κοντά στην Καρπερή Σερρών. Γράφτηκε στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, από όπου όμως αποβλήθηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, για ένα χρόνο, εξαιτίας της συνδικαλιστικής του δράσης και για τη συμμετοχή του στο ΚΚΕ. Μετά τη λήξη της αποβολής του, πήρε μεταγραφή στη Νομική Αθηνών, από όπου αποφοίτησε.
Πήρε μέρος στον πόλεμο του '40 ως εθελοντής, κατά τη διάρκεια της κατοχής έγινε γραμματέας του ΕΑΜ Ανατολικής Μακεδονίας και μετά την απελευθέρωση διορίστηκε νομάρχης Καβάλας. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου συνελήφθη, καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκιση από τα Έκτακτα Στρατοδικεία της εποχής και εξορίστηκε στη Γυάρο. Αφέθηκε ελεύθερος το 1951, συνελήφθη όμως ξανά δύο χρόνια αργότερα και εξορίστηκε εκ νέου, αυτή τη φορά στον Αη Στράτη. Τελικά αφέθηκε ελεύθερος το 1961 και αφού μετέβη στη Μόσχα για να υποβληθεί σε θεραπεία στο μάτι (όπου είχε μόνιμο πρόβλημα), επέστρεψε στην Ελλάδα και στις εκλογές του 1961 εκλέχτηκε βουλευτής με την ΕΔΑ.
Στις 27 Μαΐου του 1963, το βράδυ της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη, ο Γιώργος Τσαρουχάς δέχτηκε και αυτός επίθεση, ενώ κατευθυνόταν στην αίθουσα που θα μιλούσε ο Λαμπράκης, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο κεφάλι και να μεταφερθεί αιμόφυρτος στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκε 29 ημέρες. Ήταν δε βασικός μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη των δολοφόνων του Λαμπράκη. Μετά την επιβολή της δικτατορίας το 1967, ανέλαβε επικεφαλής της αντιδικτατορικής οργάνωσης Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο (ΠΑΜ) Θεσσαλονίκης και της παράνομης κομματικής οργάνωσης του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη. Τάχθηκε δε με το μέρος του γραφείου εσωτερικού του κόμματος και εναντίον της 12ης Ολομέλειας του ΚΚΕ που έγινε το 1968 και όπου οι διαφωνούντες θεώρησαν ότι εγκαταλείφθηκε ο επαναστατικός χαρακτήρας του κόμματος.
Η δολοφονία του
Στις 10 Μαΐου του 1968 δημοσιεύτηκε στον τύπο η ψευδής είδηση ότι ο κομμουνιστής Γιώργος Τσαρουχάς συνελήφθη ενώ πήγαινε από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και ότι πέθανε από καρδιακή προσβολή.
Όμως κατά την ανάκριση που διεξήχθη μετά την πτώση της δικτατορίας, ο ανακριτής Ηλιάδης βρήκε στη θυρίδα της Σήμανσης ένα φιλμ από το οποίο προέκυψε ότι ο Τσαρουχάς είχε υποστεί βασανιστήρια μετά από τη σύλληψή του. Επρόκειτο για φωτογραφίες του κακοποιημένου σώματος του νεκρού πια βουλευτή, στις οποίες φαίνονταν τα μαστιγώματα στην πλάτη, τα πρησμένα κάτω άκρα και κυρίως τα χτυπήματα στο εσωτερικό των μηρών που, σύμφωνα με γιατρούς που είδαν τις φωτογραφίες, πρέπει να ήταν τα μοιραία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Νομάρχες Καβάλας Κατηγορία:Δολοφονημένοι Κατηγορία:Θύματα της Χούντας των Συνταγματαρχών Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Καμιζάνο Βιτσεντίνο
Το Καμιζάνο Βιτσεντίνο (ιταλικά: Camisano Vicentino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Ακουιλία Σεβήρα
H Ιουλία Ακουιλία Σεβήρα, λατιν. Aquilia Severa (άκμασε 220-222) ήταν Αυτοκράτειρα ως δεύτερη σύζυγος του Ελαγάβαλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Κουίντου Ακουιλίου δις υπάτου (consul) υπό τον Καρακάλλα. Όταν έγινε Αυτοκράτειρα της δόθηκε το prenomen Ιουλία.
Η Α. Σεβήρα ήταν Εστιάδα Παρθένος και ως τέτοια ο γάμος της με τον Ελαγάβαλο στο τέλος τού 220 ήταν αιτία μεγάλης αντιπαράθεσης· παραδοσιακά η τιμωρία για το σπάσιμο τού 30ετούς όρκου αγαμίας ήταν ο θάνατος με το να καεί ζωντανή επί της πυράς. Όμως ο Ελαγάβαλος πιστεύεται, ότι είχε θρησκευτικούς λόγους να νυμφευτεί τη Σεβήρα: ο ίδιος ήταν πιστός τού Συριακού ηλιακού θεού Ελ-Γκαμπάλ και όταν νυμφεύτηκε τη Σεβήρα, έκανε επίσης έναν συμβολικό γάμο τού θεού του με την Εστία (Vesta).
Οι δύο γάμοι ωστόσο ανακλήθηκαν σύντομα μετά. Αυτό πιθανά οφείλεται στη βιασύνη της μάμμης τού Ελαγάβαλου, της Ιουλίας Μαίσας, που είχε μηχανευτεί την άνοδο του Ελαγάβαλου στον θρόνο. Έπειτα ο Αυτοκράτορας νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, με την Αννία Φαυστίνα, μία πιο αποδεκτή επιλογή, από την αριστοκρατική τάξη των Συγκλητικών. Όμως σύντομα ο Ελεγάβαλος χώρισε τη Φαυστίνα και επέστρεψε να ζήσει με τη Σεβήρα, ισχυριζόμενος ότι το διαζύγιο ήταν άκυρο. Θεωρείται, ότι η Σεβήρα παρέμεινε με τον Ελαγάβαλο έως τη δολοφονία του το 222. Οι δύο τους δεν πιστεύεται, ότι είχαν παιδιά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 220 τον Ελαγάβαλο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων· δεν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ύφασης
thumb|right|250px|Ο ποταμός Ύφασηςthumb|right|250px thumb|right|250px Ο ποταμός Ύφασης, επίσης γνωστός ως Μπέας ή Μπίας, (Σανσκριτικά:, Vipasa) είναι παραπόταμος του Ινδού ποταμού στη βόρεια Ινδία. Ο ποταμός ρέει από τα Ιμαλάια στο κεντρικό Χιμάτσαλ Πραντές της Ινδίας του ινδικού Παντζάμπ (Πενταποταμία). Το συνολικό μήκος του είναι 470 χιλιόμετρα και η λεκάνη απορροής του είναι 20.303 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Στον ποταμό Ύφαση αποστάτησε ο στρατός του Μεγάλου Αλεξάνδρου και αρνήθηκε να προχωρήσει περαιτέρω στην Ινδία. Έτσι ο μεγάλος στρατηλάτης αναγκάστηκε να αλλάξει πορεία και να κινηθεί νότια, αφού όμως ίδρυσε στην ανατολική μεριά του ποταμού την ανατολικότερη όλων των Αλεξανδρειών, την Αλεξάνδρεια επί του Ύφαση.
Τα ύδατα του Ύφαση κατανέμονται αποκλειστικά στην Ινδία υπό τους όρους της συνθήκης των υδάτων του Ινδού. Ο ποταμός σήμερα παίζει σημαντικό ρόλο στην άρδευση της περιοχής και στην παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας.
Κατηγορία:Ποταμοί της Ινδίας
Killing the Dragon
Killing the Dragon είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο δίσκου του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Dio, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Spitfire Records".
Ιστορία του δίσκου
Οι ηχογραφήσεις για το νέο άλμπουμ ολοκληρώθηκαν στις αρχές της νέας χρονιάς και η επίσημη κυκλοφορία έγινε στις 21 Μαΐου 2002. Ο δίσκος κατάφερε να μπει στις χαμηλές θέσεις του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και των βρετανικών τσαρτ, ενώ ανέβηκε σε πολλά ευρωπαϊκά τσαρτ.
Σε μία συνέντευξη του το 2002 στην εφημερίδα USA Today, ο Ντίο δήλωσε ότι ο δράκος είναι συμβολική μορφή της τεχνολογίας και της αλλαγής που επιφέρει στην κοινωνία. Αναφέρει επίσης, ότι το κομπιούτερ έχει γίνει ένας "μικρός Θεός με ηλεκτρική καρδιά στη σημερινή εποχή και είναι καιρός να επαναστατήσουμε εναντίον του".
Ένα βίντεο κλιπ έγινε για το τραγούδι "Push" με τη συμμετοχή του Τζακ Μπλακ και του συγκροτήματος του, Tenacious D.
Τον Απρίλιο του 2003, ο Όλντρικ αποφάσισε να ενταχθεί στους Whitesnake, με τον Γκρεγκ Γκόλντι να επιστρέφει για άλλη μια φορά στους Dio με ανακοίνωση η οποία έγινε στις 23 Μαΐου 2003. Πριν ξεκινήσουν να δουλεύουν για τον διάδοχο του "Killing the Dragon", ο μπασίστας Τζίμι Μπέην ανακοίνωσε την αποχώρηση του, με τον Ντίο να καλεί τον Τζεφ Πίλσον να αναλάβει και πάλι το μπάσο.
Τραγούδια
1. Killing the Dragon (Dio, Bain) - 4:25
2. Along Comes a Spider (Dio, Bain, Aldrich) - 3:32
3. Scream (Dio, Bain, Aldrich) - 5:02
4. Better in the Dark (Dio, Bain) - 3:43
5. Rock & Roll (Dio, Bain, Goldy) - 6:11
7. Guilty (Dio, Bain) - 4:25
9. Before the Fall (Dio, Bain) - 3:48
10. Cold Feet (Dio, Bain) - 4:11
Θέσεις τσαρτ
Killing the Dragon (άλμπουμ)
Μέλη των Dio
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Killing the Dragon" είχε την εξής μορφή:
Νέλσον (νησί)
Το Νέλσον (αγγλικά: Nelson Island) είναι αμερικανικό νησί και ειδικότερα το δέκατο πέμπτο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των ΗΠΑ. Έχει έκταση 2.183 τ.χλμ. και 1.197 κατοίκους (2010).
Νελσον
Θρασαμούνδος
Ο Θρασαμούνδος, λατιν. Thrasamundus (450 - 523) ήταν βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών (496-523), ο 5ος στο βασίλειο των Βανδάλων της Βόρειας Αφρικής. Η βασιλεία του διήρκεσε 27 έτη και είναι η δεύτερη σε διάρκεια, μετά τον πάππο του Γιζέριχο (βασίλευσε 49 έτη).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γκέντο πρίγκιπα των Βανδάλων, γιου του Γιζέριχου. Το 496 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Γουνθαμούνδος, που είχε διαδεχθεί τον θείο τους Ονώριχο (διάδοχο του Γιζέριχου). Από τους απογόνους του Γιζέριχου ζούσε μόνο αυτός και ο εξάδελφός του Χιλδέριχος, γιος του Ονώριχου. Έγινε βασιλιάς σύμφωνα με έναν νόμο, που θέσπισε ο πάππος του, κατά τον οποίο η βασιλεία περιέρχεται στο μεγαλύτερο άρρεν μέλος της οικογένειας του θανόντος βασιλιά.
Οι Βάνδαλοι ήταν υποτελείς στον Θεοδώριχο τον Μεγάλο, βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας. Αυτός έδωσε την αδελφή του Αμαλαφρίδα ως σύζυγο στον Θρασαμούνδο μαζί με μεγάλη προίκα: το ακρωτήριο Λιλύβαιο (το δυτικό άκρο) της Σικελίας, που έτσι περιήλθε στους Βαλδάλους, 1.000 επίλεκτους στρατιώτες και 5.000 οπλισμένους ακολούθους τους. Ο ιστορικός Χέρβιγκ Βόλφραμ θεωρεί ότι αυτό έγινε το έτος 500, "αμέσως μετά τον εορτασμό της 30ετίας του Θεοδώριχου ως βασιλιά". Παρά τη συμμαχία, ο Θρασαμούνδος δεν μπόρεσε να έλθει σε βοήθεια του Θεοδώριχου, όταν το Ρωμαϊκό Ναυτικό επέδραμε την ακτή της νότιας Ιταλίας για να τον αποτρέψει να συνδράμει τον Αλάριχο βασιλιά των Βησιγότθων στη μάχη του Βουγιέ, όπου τελικά ηττήθηκε ο Αλάριχος.
Επίσης ο Θρασαμούνδος έληξε τα πολλά έτη διωγμού της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που είχαν ξεκινήσει από τον Αρειανό θείο του Χουνέριχο, μία κίνηση που βελτίωσε τις σχέσεις των Βανδάλων με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης. Ο Προκόπιος αναφέρει πως ήταν "ένας πολύ ιδιαίτερος φίλος του Αυτοκράτορα Αναστάσιου".
Ο Θρασαμούνδος απεβίωσε το 523 και τον διαδέχθηκε α εξάδελφός του Χιλδέριχος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 500 την Αμαλαφρίδα, κόρη του Θεοδώριχου του Μεγάλου βασιλιά των Οστρογότθων στην Ιταλία. Ήταν ο 2ος σύζυγός της.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες Κατηγορία:Βάνδαλοι Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Εκλογές στη Φινλανδία
Στη Φινλανδία γίνονται εκλογές για Πρόεδρο και για Κοινοβούλιο. Το πολίτευμα είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία, με αυξημένο θεσμικό ρόλο του προέδρου της δημοκρατίας. Ο αρχηγός του κράτους (Πρόεδρος της Δημοκρατίας) εκλέγεται κάθε εξαετία με καθολική ψηφοφορία. Στην περίπτωση που την απόλυτη πλειοψηφία δε συγκεντρώσει κανένας από τους υποψηφίους, ο ανώτατος άρχοντας αναδεικνύεται έμμεσα από σώμα εκλεκτόρων, οι οποίοι όμως ορίζονται ύστερα από καθολική ψηφοφορία. Την εκτελεστική εξουσία ασκεί η κυβέρνηση και τη νομοθετική το κοινοβούλιο (εντουσκούντα), του οποίου τα μέλη εκλέγονται για τετραετή θητεία.
2012
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στις 22 Ιανουαρίου, η συμμετοχή ήταν 72,8%. Στο γύρο αυτό προηγήθηκε ο Σάουλι Νιινίστο με ποσοστό 37,0% των ψήφων έναντι 18,8% για τον Πέκα Χααβίστο. Στο δεύτερο γύρο στις 5 Φεβρουαρίου ο Νιινίστο εξελέγη πρόεδρος. Πρόεδρος, 22 Ιανουαρίου και 5 Φεβρουαρίου 2012 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμμα στο οποίο πρόσκειται !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι 1ου γύρου !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι 2ου γύρου !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2006
Η πρόεδρος Τάρια Χάλονεν επανεξελέγη στον β΄ γύρο των εκλογών, που διεξήχθη στις 29 Ιανουαρίου 2006, με ποσοστό γύρω στο 52%. Προεδρικές εκλογές, 15 και 29 Ιανουαρίου 2006 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμμα στο οποίο πρόσκειται !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι 1ου γύρου !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι 2ου γύρου !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2011
Εκλογές για το Κοινοβούλιο της Φινλανδίας (Eduskunta) διενεργήθηκαν στις 17 Απριλίου 2011 και είχαν ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των Αληθινών Φινλανδών (λαϊκιστικό κόμμα), το οποίο κέρδισε τις εκλογές μαζί με τρία μεγάλα κόμματα. Το Κόμμα του Εθνικού Συνασπισμού (NCP) τερμάτισε στις εκλογές επίσης ως το μεγαλύτερο κόμμα για πρώτη φορά στην ιστορία του. Η συμμετοχή αυξήθηκε στο 70,5% έναντι 67,9% που είχαν ψηφίσει στις προηγούμενες εκλογές το 2007. Ο κυβερνών συνασπισμός με επικεφαλής το Κόμμα του Κέντρου απώλεσε την πλειοψηφία του κατά 2 έδρες, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την πρωθυπουργία η Μάρι Κιβίνιεμι. Ο τότε υπουργός οικονομικών Γίρκι Κατάινεν σχημάτισε νέα κυβέρνηση.
Οι διαβουλεύσεις του Κατάινεν με τα υπόλοιπα κόμματα με σκοπό τον σχηματισμό κυβέρνησης κορυφώθηκαν στις 17 Ιουνίου 2011, με την συμφωνία για σχηματισμό εξακομματικού συνασπισμού, με επικεφαλής τον Κατάινεν και αποτελούμενο από 19 υπουργούς. Το NCP και το SDP αποφασίστηκε να έχουν 6 υπουργούς, η Αριστερή Συμμαχία, οι Πράσινοι και το SPP 2 και οι Χριστιανοδημοκράτες έναν υπουργό.
Το νέο Κοινοβούλιο εξέλεξε τον Κατάινεν στην πρωθυπουργία στις 22 Ιουνίου. Η νέα κυβέρνηση συνασπισμού, συναποτελούμενη από 6 κόμματα (Εθνική Συμμαχία, Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, Πράσινοι, Χριστιανοδημοκράτες, Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα και Αριστερή Συμμαχία), έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 118 υπέρ, 72 κατά και 9 απόντες. Η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης έγινε επίσης στις 22 Ιουνίου 2011.
Κοινοβούλιο της Φινλανδίας, 17 Απριλίου 2011 !Κόμματα !Ψήφοι !Ποσοστό !Έδρες
2015
Στις βουλευτικές εκλογές στις 19 Απριλίου 2015 το Κεντρώο Κόμμα της Αντιπολίτευσης αναδείχθηκε πρώτο κόμμα και νέος πρωθυπουργός θα γίνει ο ηγέτης του, Γιούχα Σιπίλα. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλεξάντερ Στουμπ αναγνώρισε την ήττα του και συνεχάρη το νικητή των εκλογών.
2019
Στις Φινλανδικές βουλευτικές εκλογές της 14ης Απριλίου 2019, κέρδισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που συγκέντρωσε το 17,73% των ψήφων και πήρε τις 40 από τις 200 έδρες του Κοινοβουλίου. Ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Άντι Ρίνε σχημάτισε μια κυβέρνηση συνεργασίας με το Κόμμα Κέντρου, την Πράσινη Ένωση, την Αριστερή Συμμαχία και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα.
Παραπομπές
*
Μεσιέ 3
Το Μεσιέ 3 (γνωστό και ως M3 και NGC 5272) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 33.920 ετών φωτός στον αστερισμό Θηρευτικοί Κύνες. Είναι ένα από τα πιο εξέχοντα σφαιρωτά σμήνη, καθώς αποτελείται από περίπου μισό εκατομμύρια άστρα.
Ιστορικό
Το Μεσιέ 3 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1764. Είναι το πρώτο αντικείμενο που ανακάλυψε. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ ήταν ο πρώτος που το ανέλυσε σε άστρα το 1784.
Μέλη
Τα λαμπρότερα μέλη του Μ3 έχουν μέγεθος περίπου φαινόμενο μέγεθος +12,7, ενώ οι γίγαντες έχουν μέγεθος + 15,7, και τα 25 λαμπρότερα άστρα έχουν μέσο όρο +14,23. Περίπου 44.500 μέλη έχουν μέγεθος μεγαλύτερο από +22,5.
Το Μ3, επίσης, αποτελείται από σχετικά πολλά άστρα γνωστά και ως «blue stragglers», δηλαδή μπλε άστρα κύριας ακολουθίας που φαίνονται πολύ νεότερα από ότι είναι η μέση ηλικία του σμήνους. Τα πρώτα άστρα αυτού του είδους ανακαλύφθηκαν το 1953 σε φωτογραφίες από το αστεροσκοπείο του Πάλομαρ και αποτελούσαν για πολύ καιρό μυστήριο. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι αυτά τα άστρα στερήθηκαν τα εξώτερα, ψυχρότερα στρώματά τους κατά τη διάρκεια στενών επαφών μεταξύ άστρων που συμβαίνουν περιστασιακά στα σφαιρωτά σμήνη.
Τροχιά
Το Μεσιέ 3 βρίσκεται στην άλω του Γαλαξία, σε απόσταση περίπου 40.000 ετών φωτός από το γαλαξιακό κέντρο. Κινείται σε μία τροχιά με μορφή κουτιού με εκκεντρότητα περίπου 0,55, που το φέρνει σε απόσταση μέχρι 66.000 έτη φωτός από το γαλαξιακό κέντρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη 03 5272 Κατηγορία:Θηρευτικοί Κύνες
Καμπίλια ντεϊ Μπέριτσι
Η Καμπίλια ντεϊ Μπέριτσι (ιταλικά: Campiglia dei Berici) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
13 Σεπτεμβρίου
12 Σεπτεμβρίου | 13 Σεπτεμβρίου | 14 Σεπτεμβρίου
Η 13η Σεπτεμβρίου είναι η 256η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (257η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 109 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Τρύφων-Τριαντάφυλλος Νάτσης
Ο Τρύφων-Τριαντάφυλλος Νάτσης (1883-1929) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με καταγωγή από το Βογατσικό. Ήταν πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του ΕΜΠ αλλά και με σπουδές στο Παρίσι. Εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας στην Καστοριά και στη Θεσσαλονίκη
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Γιούλα Γαβαλά
Η Γιούλα Γαβαλά (19 Νοεμβρίου 1947 - 29 Ιουνίου 2004) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Το ξεκίνημα
Γεννήθηκε το 1947 στην Κομοτηνή. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε στη δραματική σχολή του Γρηγόρη Βαφιά. Κατά το διάστημα 1967-1969 ήταν μέλος του χορού σε τραγωδίες που ανέβασε το Εθνικό Θέατρο («Μήδεια» σκηνοθεσία Λάμπρου Κωστόπουλου με την Αλέκα Κατσέλη, «Λυσιστράτη» σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού με την Μαίρη Αρώνη, «Ηλέκτρα» σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη με την Ελένη Χατζηαργύρη κ.ά.). Στο Εθνικό Θέατρο επίσης κατά την ίδια περίοδο έπαιξε στα έργα «Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις» του Μπέρναρ Σω, και «Σκοτεινιά στον Έπαχτο» του Δημήτρη Μπόγρη. Ως μέλος του θιάσου Κατερίνας Βασιλάκου – Θανάση Μυλωνά το 1969 έπαιξε στο έργο «Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» που ανέβηκε στο θέατρο «Αυλαία», στη Θεσσαλονίκη.
Καριέρα στο εξωτερικό
Συνέχισε την καριέρα της το 1970 στον Καναδά. Ανέβασε στο Μόντρεαλ τη «Μήδεια» στην αγγλική γλώσσα, όπως επίσης και στη γαλλική γλώσσα με χρηματοδότηση από την κυβέρνηση του Κεμπέκ. Είχε επίσης και τηλεοπτική εκπομπή για τον απόδημο Ελληνισμό. Ύστερα από ένα χρόνο μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου παρακολούθησε μαθήματα στο Actors Studio και ανέβασε και πάλι τη «Μήδεια» επί τρεισήμισυ μήνες δίνοντας οκτώ παραστάσεις την εβδομάδα. Κατόπιν σε μοντέρνα διασκευή ανέβασε την «Ηλέκτρα». Πήγε μετά στο Λος Άντζελες, εκτός από το θέατρο, έκανε κινηματογράφο και τηλεόραση. Είχε βασικό ρόλο στη σειρά «My Palikari» όπου πρωταγωνιστούσε ο Τέλι Σαβάλας.
Επιστροφή στην πατρίδα
Το 1981 επανήλθε στην Ελλάδα. Το 1982 έπαιξε στην ταινία «Ρεπόρτερ» σε σκηνοθεσία Ανδρέα Θωμόπουλου και σε τηλεοπτική σειρά, που όμως δεν προβλήθηκε. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς είχε το ρόλο της Ερμιόνης στην «Ανδρομάχη» του Ευριπίδη που ανέβασε στο Ηρώδειο ο θίασος Έλσας Βεργή. Επίσης έπαιξε στις τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ «Η κούρσα του θανάτου» σε σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου, και «Μαντώ Μαυρογένους» (1983) σε σκηνοθεσία Σταμάτη Χονδρογιάννη. Τον χειμώνα του 1982 έπαιξε μαζί με τον Κώστα Πρέκα στο έργο «Κούκου» και άρχισε να φτιάχνει το δικό της θέατρο. Επρόκειτο για το θέατρο «Ελληνικό» 750 θέσεων σύγχρονων προδιαγραφών, επί της οδού Αγίου Μελετίου 133, εκεί όπου παλιότερα λειτουργούσε ο κινηματογράφος «Όλγα». Το 1983 έπαιξε μαζί με τον Ανδρέα Μπάρκουλη στη σειρά «Αστέρια από χώμα» σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαδάκη. Το θέατρο «Ελληνικό» εγκαινιάστηκε το 1984 με το έργο «Ταμπού» του Νικόλα Μαντσάρι, το οποίο ανέβασε ο θίασος του Μάνου Κατράκη. Ήταν η τελευταία εμφάνιση του Κατράκη. Σημειωτέον ότι η Γαβαλά δεν συμμετείχε στο έργο. Τη σεζόν 1984-1985 ανέβασε το έργο του Ευγένιου Ο'Νηλ «Ένα φεγγάρι για τους κατατρεγμένους» σε σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα, παίζοντας μαζί με τον Πέτρο Φυσσούν. Η ερμηνεία της υμνήθηκε από τους κριτικούς. Τη σεζόν 1985-1986 ανέβασε το έργο της Κωστούλας Μητροπούλου «Καμπαρέ ο Κόσμος» και το 1986 το έργο του Νιλ Σάιμον «Ο τελευταίος εραστής» με τίτλο «Ο εραστής, η Εύα και τα στρείδια» σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου με τον Λάκη Κομνηνό.
Καλλιτέχνες χωρίς σύνορα
Η Γιούλα Γαβαλά σύστησε τον καλλιτεχνικό οργανισμό «Καλλιτέχνες χωρίς σύνορα» που παρουσίασε ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων με τίτλο «Το τρένο του Πολιτισμού και της Ειρήνης». Γύριζε με αμαξοστοιχία που της παραχώρησε ο ΟΣΕ την Ελλάδα, παρουσιάζοντας εκθέσεις με θέματα όπως το περιβάλλον, η ειρήνη, θεατρικά έργα, και οργανώνοντας εκδηλώσεις για την ποίηση, τα εικαστικά κ.ά.
Το 1986 πήρε μέρος στην ταινία «Γλυκειά πατρίδα» σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, το 1987 στην ταινία «Made in Greece» σε σκηνοθεσία Πάνου Αγγελόπουλου. Το 1994 στην ταινία «Ηνίοχος» σε σκηνοθεσία Αλέξη Δαμιανού.
Έπαιξε στις τηλεοπτικές σειρές «Χρόνια πολλά γλυκιά μου» το 1988 σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα, «Το μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη» το 1990 σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Σερντάρη, και «Το τελευταίο αντίο» το 1994 σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου. Έφυγε από τη ζωή στις 29 Ιουνίου 2004 από καρκίνο, σε ηλικία 56 ετών.
Πηγές
1. εφημερίδα Ριζοσπάστης 3/7/2004 2. «Κωστούλα Μητροπούλου - Γιούλα Γαβαλά: Μουσική για δυο αναχωρήσεις, οκτώ χρόνια μετά» του Δημήτρη Κραουνάκη στην ιστοσελίδα www.olympia.gr 24/1/2012
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Πρόσωπα από την Κομοτηνή
Καρρέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Bedford CA
Το Bedford CA ήταν ελαφρύ εμπορικό όχημα που παρήχθη μεταξύ του 1952 και του 1969 από τη βρετανική Bedford Vehicles, στο Λούτον της Αγγλίας. Κατασκευάστηκε σε διαστάσεις μικρού και μεγάλου μεταξονίου, με κάθε διάσταση να διατίθεται είτε σε έκδοση 10-12 cwt είτε σε έκδοση 15 cwt.
Κυκλοφορία
Το CA εξήχθη επίσης στον Καναδά και πωλήθηκε ως το Envoy CA, ως μέρος της σειράς επωνυμιών Envoy. Στην 17χρονη παραγωγή του, κατασκευάστηκαν 370,000 αντίτυπα. Το συνολικό προφίλ και η αρχιτεκτονική του CA άλλαξαν λίγο κατά τη δεκαεπτάχρονη ζωή του οχήματος. Υπήρχαν, ωστόσο, τρεις διαφορετικές εκδόσεις που πωλήθηκαν. Τα πρώτα βαν διέθεταν αλεξήνεμο (παρμπρίζ) δύο τμημάτων, που αποτελείται από δύο ξεχωριστά επίπεδα φύλλα γυαλιού που χωρίζονται με ένα κεντρικό κάθετο μεταλλικό χάσμα. Καθώς το καμπυλωτό τζάμι έγινε διαθέσιμο στο Ηνωμένο Βασίλειο σε αποδεκτή τιμή, το αλεξήνεμο δύο τεμαχίων αντικαταστάθηκε με ένα ελαφρώς καμπύλο παρμπρίζ το 1958. Ταυτόχρονα, η βαμμένη μπροστινή μάσκα του πρωτότυπου, η οποία είχε ένα κεντρικό διαχωριστικό που δίνει την εντύπωση διπλού παρμπρίζ, αντικαταστάθηκε από μια μικρότερη μπροστινή γρίλια, που ήταν ακόμα βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος του βαν. Η τρίτη έκδοση του Bedford CA, που πωλήθηκε από τα τέλη του 1964, διέθετε πολύ βαθύτερο παρμπρίζ και πλευρικά παράθυρα, και αντίστοιχη μείωση του ύψους του βαμμένου μεταλλικού πάνελ scuttle ακριβώς κάτω από το παρμπρίζ. Τα βαν του 1964 αντικατοπτρίζουν επίσης τις γενικές τάσεις στη σχεδίαση αυτοκινήτων της εποχής, παρουσιάζοντας, για πρώτη φορά, μπροστινή μάσκα από κράμα αλουμινίου. Η μακρύτερη έκδοση του μεταξόνιου είχε μακρύτερο σώμα στο οποίο είχε προστεθεί επιπλέον κοντό πλαίσιο οροφής, με φαρδύτερες πόρτες.
Το CA διέθετε εμπρόσθιο κινητήρα εσωτερικής καύσης με διαμήκη προσανατολισμό και κίνηση πίσω. Το 3τάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων τοποθετήθηκε αμέσως πίσω από τον κινητήρα και η ροπή μεταδόθηκε σε άκαμπτο πίσω άξονα μέσω ενός ανοικτού άξονα καρντάν.
Ο κινητήρας και το τριτάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων χρησιμοποιήθηκαν επίσης στο Vauxhall F-series Victor. Το τετρατάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων από τα μεταγενέστερα μοντέλα της σειράς FC θα μπορούσε εύκολα να τοποθετηθεί εκ των υστέρων σε οποιοδήποτε Bedford CA, και αργότερα προσφέρθηκε ως εργοστασιακή επιλογή.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φορτηγό Κατηγορία:Μοντέλα Bedford
Υπολογιστική στατιστική
Η υπολογιστική στατιστική είναι ένας διεπιστημονικός τομέας που συνδυάζει την επιστήμην των υπολογιστών και τη στατιστική. Στόχος της είναι ο μετασχηματισμός ακατέργαστων δεδομένων, δηλαδή δεδομένων που δεν έχουν υποστεί κάποια επεξεργασία ή ξεκαθάρισμα, σε χρησιμοποιήσιμη πληροφορία. Αξιοσημείωτη είναι η συνεισφορά του Edward Wegman με το άρθρο "Computational Statistics: A New Agenda for Statistical Theory and Practice".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αριθμητική ανάλυση  Κατηγορία:Θεωρητική πληροφορική
Ποίας
Στην ελληνική μυθολογία ο Ποίας ήταν Αργοναύτης, γιος του Θαυμάκου, σύζυγος της Μεθώνης και πατέρας του Φιλοκτήτη (όπως αναφέρεται από τον Νέστορα στην Οδύσσεια).
Ο Ποίας πήρε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και σκότωσε τον γιγαντιαίο Τάλω. Παραδίνεται ότι ο Ποίας ήταν ο μόνος που είχε το θάρρος να βάλει φωτιά στον σωρό από ξύλα (πυρά) όπου κάηκε ο Ηρακλής, στη σημερινή κορυφή Πυρά της Οίτης. Για τον λόγο αυτό, ο Ηρακλής του έδωσε το τόξο και τα βέλη του, τα οποία στη συνέχεια κληρονόμησε ο γιος του Φιλοκτήτης, κατά την ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή.
Πηγές
Ποιας Ποιας Κατηγορία:Βασιλείς της Θεσσαλίας
Κούιου
Το Κούιου (αγγλικά: Kuiu Island) είναι αμερικανικό νησί και ειδικότερα το δέκατο έκτο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των ΗΠΑ. Έχει έκταση 1.936 τ.χλμ. και 10 κατοίκους (2000).
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2007
thumb|250px|80η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Η 80η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 2007, έλαβε χώρα στις 24 Φεβρουαρίου 2008. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας. Πρόκειται για την έβδομη συνεχή χρονιά που φιλοξενήθηκαν στο χώρο αυτό, ενώ για την 33η μεταδόθηκαν στην αμερικανική τηλεόραση από το δίκτυο ABC.
Παρουσιαστής της απονομής ήταν διάσημος αμερικανός παρουσιαστής του Daily Show, Τζον Στούαρτ. Ο Στούαρτ είχε επίσης παρουσιάσει την τελετή των βραβείων Όσκαρ και το 2006. Για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο, Τιμητικό Βραβείο Όσκαρ έλαβε ο 98χρονος καλλιτεχνικός διευθυντής, Ρόμπερτ Φ. Μπόυλ.
Υποψηφιότητες ανά κατηγορία
Ακολουθούν αναλυτικά όλες οι υποψηφιότητες ανά κατηγορία. Οι νικητές σημειώνονται με έντονη γραφή.
Ανακοίνωση Υποψηφιοτήτων
Οι υποψήφιοι για την 80η τελετή απονομής των βραβείων ανακοινώθηκαν στις 22 Ιανουαρίου 2008, στις 5:38 π.μ. PST (13:38 UTC) από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, μέσω του προέδρου της Σιντ Γκάνις και από την ηθοποιό Κάθι Μπέιτς, στο Samuel Goldwyn Theater στο Μπέβερλυ Χιλς. Στις 9 Φεβρουαρίου 2008, σε σχετική τελετή στο Beverly Wilshire Hotel της ίδιας πόλης, παρουσιάστηκαν από την ηθοποιό Τζέσικα Άλμπα οι υποψηφιότητες των τεχνικών κατηγοριών.
Οι ταινίες μεγάλου μήκους (εκτός από τις υποψήφιες στην κατηγορία ξενόγλωσσου φιλμ) που συγκέντρωσαν τις υποψηφιότητες για το έτος αυτό είναι:
Απεργία των Σεναριογράφων
Με δεδομένη τη συνέχιση της απεργίας του Σωματείου Σεναριογράφων της Αμερικής (WGA), εξαιτίας της οποίας η Απονομή των Χρυσών Σφαιρών του ίδιου έτους περιορίστηκε σε ωριαία συνέντευξη Τύπου, πολλοί εξέφρασαν φόβους σχετικά με την τύχη της απονομής των Όσκαρ. Προκειμένου να αποφευχθεί μια βραδιά που θα χαρακτήριζαν οι απουσίες και οι πικετοφορίες των απεργών, η διοργανώτρια αρχή παράλληλα ετοίμασε εναλλακτικό σχέδιο δράσης, στο οποίο οι νικητήριοι λόγοι των βραβευμένων ηθοποιών θα αντικαθίσταντο από μουσικά νούμερα και ιστορικά βίντεο αφιερωμένα στα 80 χρόνια της ιστορίας του θεσμού. Το παραδοσιακό πλέον πάρτυ του Vanity Fair που πραγματοποιείται μετά την τελετή κάθε χρόνο ακυρώθηκε. Ωστόσο στις 12 Φεβρουαρίου η απεργία έλαβε τέλος καθώς το Σωματείο των Σεναριογράφων ήρθε σε συμφωνία για την ικανοποίηση των αιτημάτων του τρεις ημέρες πριν. Έτσι ο κίνδυνος ακύρωσης της τελετής απομακρύνθηκε και η διαδικασία προχώρησε με βάσει το αρχικό σχέδιο.
Εμπορικότητα Νικητών
Τα πιο «καλλιτεχνικά» στούντιο Miramax Films και Paramount Vantage μοιράστηκαν τα βασικότερα βραβεία της βραδιάς, συγκεντρώνοντας συνολικά έξι χάρη στα «Καμιά Πατρίδα Για Τους Μελλοθάνατους» και το «Θα Χυθεί Αίμα». Καμία από τις δύο ταινίες πάντως, δεν έχει κάνει εμπορική επιτυχία. 64 εκατομμύρια μάζεψε σε 16 εβδομάδες προβολής στις Η.Π.Α. η πρώτη, μόλις 35 εκατομμύρια σε εννέα εβδομάδες, η δεύτερη.
Ιρακ
Με την κατηγορία του καλύτερου ντοκιμαντέρ να έχει δύο υποψήφια που αφορούσαν τον πόλεμο στο Ιράκ, οι διοργανωτές είχαν την ιδέα να βάλουν αμερικανούς στρατιώτες να ανακοινώσουν το νικητή, μέσω δορυφορικής σύνδεσης με τη Βαγδάτη.
Επέλαση Ευρωπαίων
Αυτή ήταν η πρώτη χρονιά μετά το 1964, που τα βραβεία και στις τέσσερις κατηγορίες ερμηνειών πήγαν σε ευρωπαίους. Συγκεκριμένα η Μαριόν Κοτιγιάρ έγινε η πρώτη Γαλλίδα που έλαβε το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου, μετά τη Σιμόν Σινιορέ το 1959 για την ερμηνεία της στην ταινία Ανεμοστρόβιλος του Πάθους, και η μοναδική βραβευμένη για ερμηνεία στην γαλλική γλώσσα. Ο Χαβιέρ Μπαρδέμ είναι ο πρώτος Ισπανός ηθοποιός που κερδίζει το χρυσό αγαλματάκι. Το 1964 είχαν τιμηθεί: ο Βρετανός Ρεξ Χάρισον με το Όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου για την ταινία Ωραία μου Κυρία (My Fair Lady), η συμπατριώτισσά του Τζούλι Άντριους με το αντίστοιχο γυναικείο για τη Μαίρη Πόπινς, ο Πίτερ Ουστίνοφ με το Όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου για την ταινία Τοπ Κάπι και η Λίλα Κέντροβα με το αντίστοιχο γυναικείο για την ερμηνεία της ως Μαντάμ Ορτάνς στην ταινία Ζορμπάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οσκαρ Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Εθνική Μπουρκίνα Φάσο (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Μπουρκίνα Φάσο αντιπροσωπεύει την Μπουρκίνα Φάσο στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Μπουρκίνα Φάσο (FBF). Η ομάδα αγωνίζεται στο Σταντ ντυ 4-Ουτ.
Ιστορία
Συμμετείχε για πρώτη φορά στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 1978. Μέχρι το 1984 ήταν γνωστή ως εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Άνω Βόλτα. Δεύτερη εμφάνιση της στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής έγινε το 1996. Το 1998, όταν η χώρα φιλοξένησε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής, κατέκτησε την 4η θέση. Το 2013 έφτασε μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης. Για πέντε συνεχόμενα τουρνουά, μεταξύ 1996 και 2004, προκρινόταν στην τελική φάση, φτάνοντας στα ημιτελικά το 1998.
Στάδιο
Έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Σταντ ντυ 4-Ουτ, χωρητικότητας 35.000 θεατών, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Ουαγκαντουγκού.
Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Θεσπιών
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου αποτελεί χριστιανικό ναό που βρίσκεται στις Θεσπιές, ιστορική περιοχή του νομού Βοιωτίας. Η ίδρυση της ενορίας χάνεται στα βάθη των αιώνων, καθώς διαθέτουμε ιστορική μαρτυρία ύπαρξης επισκοπής Θεσπιών τον 7ο και 8ο μ.Χ. αιώνα.
Το κέντρο της ενορίας είναι ο ιερός ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος θεμελιώθηκε το 1895 στο χώρο του παλαιότερου και μικρότερου ναού και εγκαινιάστηκε το 1912.
Ο λιθόκτιστος ναός ρυθμού βασιλικής μετά τρούλου κοσμείται εσωτερικά με εξαιρετικής τέχνης ξυλόγλυπτο τέμπλο, κατασκευής 1996, στο οποίο είναι αναρτημένες οι εικόνες του παλαιού κτιστού τέμπλου, έργα αγιορειτών αγιογράφων από την Ν. Σκήτη (χρονολογίας 1912).
Η εκκλησία άρχισε να ανακαινίζεται και να αγιογραφείται το 1984. Κατά τα έτη 1987-1989 κατασκευάστηκε ο πρόναος και το λιθόκτιστο κωδωνοστάσιο και διαμορφώθηκε στο γυναικωνίτη παρεκκλήσιο αφιερωμένο στην Αγία Αναστασία την Ρωμαία.
Παραπλεύρως της εκκλησίας μεταξύ των ετών 1986-1991 ανοικοδομήθηκε το Πνευματικό Κέντρο της ενορίας, για τη διακονία του έργου της κατηχήσεως και της φιλανθρωπίας.
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας Κατηγορία:Θρησκεία στη Βοιωτία Θεσπιες
Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων
Η Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων (συντομογραφία: ΤΕΔ, καθαρεύουσα: Τηλεόρασις Ενόπλων Δυνάμεων) ήταν το δεύτερο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι που ξεκίνησε στην Ελλάδα και ανήκε στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Ξεκίνησε να λειτουργεί στις 27 Φεβρουαρίου 1966, 4 μέρες μετά το ξεκίνημα του καναλιού του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ). Το Νοέμβριο του 1970 το κανάλι μετονομάστηκε σε Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων (ΥΕΝΕΔ).
Η ΤΕΔ ήταν το τρίτο τηλεοπτικό κανάλι που εξέπεμψε τηλεοπτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα (το πρώτο ήταν ο Σταθμός Τηλεοράσεως της ΔΕΗ και το δεύτερο ήταν το κανάλι του ΕΙΡ). Η πρώτη εκπομπή που μεταδόθηκε εκείνη την ημέρα από την ΤΕΔ ήταν το ντοκιμαντέρ "Κέρκυρα".
Η ΤΕΔ το πρώτο διάστημα της λειτουργίας ήταν γνωστή και ως "Κανάλι 10 (ή Δίαυλος 10)", λόγω της συχνότητας από την οποία εξέπεμπε. Λίγα χρόνια αργότερα, μεταφέρθηκε στην συχνότητα 5 VHF (εκπομπή από Πάρνηθα) και αναφερόταν "Κανάλι 5".
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1966 Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς τηλεόρασης στην Ελλάδα Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Πιερ Μασερέ
Ο Πιερ Μασερέ (17 Φεβρουαρίου 1938) είναι Γάλλος φιλόσοφος και κριτικός λογοτεχνίας. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Λιλ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί
Καρτιλιάνο
Το Καρτιλιάνο (ιταλικά: Cartigliano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Αντελίνα της Ολλανδίας
Η Αντελίνα της Ολλανδίας (περί το 990 - περί το 1045) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν πιθανότατα κόρη του Αρνούλφου της Ολλανδίας και της συζύγου του Λουτγκάρδης του Λουξεμβούργου. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Βαλδουίνο Β΄ κόμη της Βουλώνης με τον οποίο απέκτησε :
Μετά το τέλος του πρώτου συζύγου της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ανγκυεράν Α΄ κόμη του Ποντιέ.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Γαλλία Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Ετούμπι
Το Ετούμπι είναι μία μικρή πόλη στην επαρχία Cuvette-Ouest της βορειοδυτικής Δημοκρατίας του Κογκό. Οι περισσότεροι κάτοικοι ζουν κυνηγώντας στο τοπικό δάσος.
Στη συγκεκριμένη πόλη του Ετούμπι έχουνε σημειωθεί τέσσερα ξεσπάσματα επιδημείας του ιού Εμπόλα. Πιστεύεται ότι τα ξεσπάσματα του ιού οφείλεται στο ότι οι ιθαγενείς τρώνε το κρέας ζώων που είχαν βρεθεί νεκρά στο δάσος. Το 2003, 120 άνθρωποι πέθαναν από ένα ξέσπασμα της επιδημίας. Ένα πρόσφατο ξέσπασμα τον Μάιο του 2005 οδήγησε στον αποκλεισμό της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δημοκρατίας του Κονγκό
Γιαγοβί Αγκμπογιμπό
Ο Γιαγοβί Αγκμπογιμπό (Yawovi Agboyibo, 1943-2020) ήταν Τογκολέζος δικηγόρος, ακτιβιστής των ανθρώπινων δικαιωμάτων  και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας του για έναν χρόνο, από το 2006 ως το 2007.
Πρώτα χρόνια και δράση στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων
Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1943 στο Κούνι της επαρχίας Γιότο
Εξελέγη βουλευτής το 1985, ως ανεξάρτητος και επανεξελέγη το 1990.
Το 1987 ο πρόεδρος Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά διόρισε τον Αγκμπιγιμπό ως πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η εν λόγω επιτροπή συστάθηκε στις 9 Ιουνίου 1987 και τα μέλη της ανέλαβαν καθήκοντα στις 21 Οκτωβρίου 1987. Υπηρέτησε στη θέση εκείνη ως το 1990.
Εκείνη την περίοδο ανέλαβε την ηγεσία του Μετώπου Ενώσεων για την Ανανέωση (FAR), το οποίο μετεξελίχθηκε σε πολιτικό κόμμα, με την ονομασία Επιτροπή Δράσης για την Ανανέωση (CAR). Με την CAR αρχικά θα ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 1993, όμως αποσύρθηκε μαζί με τον Εντέμ Κότζο, καταγγέλλοντας νοθεία υπέρ του προέδρου, ο οποίος επανεξελέγη.
Πριν την πρωθυπουργία
Ο Αγκμπογιμπό εξελε΄γη βουλευτής το 1994 με το κόμμα CAR στην Α΄ εκλογική οεριφέρεια Γιοτό- Κέντρο.
Το 1998 ήταν ξανά υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές και ήρθε 3ος στον 1ο γύρο με ποσοστό 9,54% των ψήφων.
Στις 3 Αυγούστου 2001 καταδικάστηκε σε φυλάκιση 6 μηνών και πρόστιμο 100.000 φράγκων για συκοφαντική δυσφήμηση του πρωθυπουργού Κότζο. Οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα ζήτησαν την απελευθέρωσή του, ανάμεσα στις οποίες και η Διεθνής Αμνηστία, χωρίς αποτέλεσμα. Παρά τη θετική πρόταση του εφετείου για την αποφυλάκισή του, ο πολιτικός δεν αποφυλακίστηκε, λόγω της συνενοχής του για διασυνδέσεις με παράνομες οργανώσεις στη Σιντόμ, κατηγορία που του είε προσαφθεί λίγο μετά την καταδίκη του για τη δυσφήμηση.
Ήταν ξανά υποψήφιος με το CAR στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν το 2003 και ήθρε πάλι 3ος με ποσοστό 5,12%.
Πρωθυπουργία
Έγινε πρωθυπουργός της χώρας στις 16 Σεπτεμβρίου του 2006, καθώς διορίστηκε από τον πρόεδρο Φόρε Γκνασίγκμπε. Στις 20 του ιδίου μήνα εγκρίθηκε η κυβέρνησή του. Το 1993 κατήλθε υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, χωρίς όμως επιτυχία. Ο ίδιος παραιτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου του 2007. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Κομλάν Μαλί.
Μετέπειτα πολιτική δράση
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 ο Αγκμπιγιμπό επανεξελέγη βουλευτής. Το 2008 αποχώρησε από την ηγεσία του CAR και αντικαταστάθηκε. Ωστόσο, ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρός του και ειλέχθηκε ως υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του 2010. Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Μάρτιο του 2010 ήρθε πάλι τρίτος με ποσοστό 2,96% των ψήφων.
Θάνατος
Απεβίωσε στη Γαλλία στις 30 Μαΐου 2020 σε ηλικία 76 ετών. Η αιτία του θανάτου του ήταν η ολιγοήμερη ασθένεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τόγκο
Κική Σεγδίτσα
Η Αγγελική (Κική) Σεγδίτσα, (Λαμία, 1930 - Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 2019), ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος, σεναριογράφος, συγγραφέας, ποιήτρια και κριτικός κινηματογράφου.
Βιιογραφία
Στη δημοσιογραφική της καριέρα, από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 συνεργάστηκε με εφημερίδες (Αθηναϊκή, Απογευματινή, Ακρόπολη, Προοδευτική, Νίκη, Οικονομική, Νέα Πολιτεία, Εξπρές, Μεσημβρινή) και με περιοδικά ποικίλης και ειδικής ύλης (Ρομάντσο, Πάνθεον, Βεντέττα, Ταχυδρόμος, Επίκαιρα, Και, Αλίκη και Μανίνα, του οποίου διετέλεσε και αρχισυντάκτρια). Στο ραδιόφωνο συνεργάστηκε με την ΤΕΔ (κατόπιν ΥΕΝΕΔ), το ΕΙΡ (κατόπιν ΕΡΤ) και το Ράδιο ΑΝΤΕΝΝΑ. Στην τηλεόραση συνεργάστηκε με τον ΑΝΤ1 και ειδικότερα στον Πρωινό Καφέ.
Έργα
'Εγραψε επίσης και θεατρικά έργα, όπως και έργα για θεατρικές παραστάσεις των σπουδαστών της Σχολής Θεάτρου της Μαίρης Τράγκα, στην οποία υπήρξε καθηγήτρια.