cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατάλογος Ελλήνων παραολυμπιονικών
Έξι μετάλλια έχει ο Γρηγόρης Πολυχρονίδης (1-3-2), ενώ από πέντε μετάλλια έχουν οι Χρήστος Ταμπαξής, Κωνσταντίνος Φύκας (2-3-0), Γιώργος Καπελλάκης (1-1-3) και Ανθή Καραγιάννη (0-4-1).
Συνολικά 50 αθλητές έχουν βρεθεί στο βάθρο των νικητών/νικητριών και συγκεκριμένα οι εξής:
Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Λιμνοθάλασσα της Βενετίας
thumb|Εναέρια αποψη της Λιμνοθάλασσας της Βενετίας που δείχνει αρκετά από τα νησιά της, όπως τη Βενετία (πίσω από το κέντρο) με τη γέφυρα που τη συνδέει με την ενδοχώρα. thumb|Η Λιμνοθάλασσα της Βενετίας (φωτογραφία του 2001)
Θέση
Η Λιμνοθάλασσα της Βενετίας εκτείνεται από τον ποταμό Σίλε στα βόρεια μέχρι τον ποταμό Μπρέντα στα νότια. Η έκτασή της είναι περίπου 550 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία περί το 8% είναι η έκταση των νησιών της, που περιλαμβάνουν την ίδια τη Βενετία και πολλά μικρότερα νησιά. Από τα υπόλοιπα μόλις το 11% περίπου είναι μόνιμα πλωτό, με εκβαθυνόμενες διαύλους, κανάλια και διώρυγες, ενώ γύρω στο 80% αποτελείται από ξέρες, αμμώδεις υφαλοτράπεζες και άλλα ρηχά νερά, κάποια πλωτά μόνο κατά την πλημμυρίδα, καθώς και αλμυρά έλη. Η Λιμνοθάλασσα της Βενετίας είναι ο μεγαλύτερος υγρότοπος στη Λεκάνη της Μεσογείου.
Η γειτονική Λιμνοθάλασσα Γκράντο-Μαράνο, με έκταση περί τα 160 τετρ. χιλιόμετρα, είναι η βορειότερη λιμνοθάλασσα της Αδριατικής και αποκαλείται μερικές φορές «η δίδυμη αδελφή της Λιμνοθάλασσας της Βενετίας».
Ανάπτυξη
Η Λιμνοθάλασσα της Βενετίας είναι αυτό που διατηρήθηκε από ένα σύστημα εκβολικών λιμνοθαλασσών που στη ρωμαϊκή εποχή εκτεινόταν από τη Ραβέννα μέχρι την Τεργέστη. Κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ. στα νησιά της κατέφυγαν οι εντόπιοι πληθυσμοί καταδιωκόμενοι από εισβολείς (κυρίως τους Ούννους). Αργότερα παρείχε τις ίδιες συνθήκες φυσικής προστασίας για την ανάπτυξη της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας και της θαλάσσιας αυτοκρατορίας της. Ακόμα και σήμερα παρέχει μία καλή βάση για ένα λιμάνι, ναύσταθμο, αλιεία, λίγο κυνήγι και τη νεότερη «βιομηχανία» των ιχθυοτροφείων.
Ωστόσο, η σημερινή μορφή της λιμνοθάλασσας οφείλεται στην ανθρώπινη παρέμβαση. Κατά τον 15ο και 16ο αιώνα, κατασκευαστικά προγράμματα των Βενετών που αποσκοπούσαν στην αποφυγή της μετατροπής της λιμνοθάλασσας σε βάλτο αντέστρεψαν τη φυσική εξέλιξή της. Αρχικώς, πολλά από τα νησιά της λιμνοθάλασσας ήταν ελώδη, αλλά ένα σταδιακό αποστραγγιστικό πρόγραμμα τα κατέστησε κατοικήσιμα. Πολλές από τις μικρότερες νησίδες είναι εντελώς τεχνητές, ενώ ορισμένες εκτάσεις γύρω από το λιμάνι του Μέστρε είναι επίσης νησιά που «ανακτήθηκαν» από τη θάλασσα. Τα υπόλοιπα νησιά είναι ουσιαστικά θίνες, όπως αυτά της παράλιας λωρίδας: το Λίντο, η Πελλεστρίνα και το Τρεπόρτι.
Η Λιμνοθάλασσα της Βενετίας κατοικήθηκε από την αρχαιότητα, αλλά μόνο κατά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μετά από αυτή κάτοικοι από την ενδοχώρα του Βένετο, εγκαταστάθηκαν σε αριθμούς αρκετούς ώστε να ιδρύσουν την πόλη της Βενετίας. Σήμερα οι κύριες πόλεις μέσα στη λιμνοθάλασσα είναι η Βενετία, στο κεντρικό της τμήμα, και η Κιότζια, στη νότια είσοδο. Τα νησιά Λίντο και Πελλεστρίνα είναι επίσης κατοικημένα, αποτελούντα μέρος της Βενετίας. Πάντως, οι περισσότεροι κάτοικοι της Βενετίας, όλες σχεδόν οι οικονομικές δραστηριότητες πλην του τουρισμού, το αεροδρόμιό της και το λιμάνι της βρίσκονται στη δυτική ακτή της λιμνοθάλασσας, γύρω από τις πρώην κωμοπόλεις Μέστρε και Μαργκέρα. Στο βόρειο άκρο της λιμνοθάλασσας βρίσκεται η πόλη Ιεσόλο, γνωστή ως παραθαλάσσιο θέρετρο, και η κωμόπολη Καβαλλίνο-Τρεπόρτι.
Διοικητικά
Η Λιμνοθάλασσα της Βενετίας υπάγεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της στην Επαρχία της Βενετίας, αλλά το νοτιοδυτικό μέρος της ανήκει στην Επαρχία της Πάντουα.
Τα μεγαλύτερα νησιά της Λιμνοθάλασσας της Βενετίας κατά σειρά μεγέθους, εξαιρώντας παράλιες ανακτημένες από τη θάλασσα εκτάσεις και το νησί-εξωτερικό φράγμα του Λίντο, είναι τα:
Υπάρχουν και άλλα κατοικημένα νησιά, μεταξύ των οποίων τα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιμνοθαλασσα Βενετιας Λιμνοθαλασσα Βενετιας
Σύστημα ελέγχου αναχώρησης
thumb|320px|Στον [[Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος»|Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» το εσωτερικό του κτιρίου - Η Αίθουσα Ελέγχου Εισιτηρίων, Επιβατών και Αποσκευών.]] thumb|320px|Σειρά από γκισέ check-in της αεροπορικής εταιρίας [[Lufthansa, στο Αεροδρόμιο Τέγκελ του Βερολίνου.]] thumb|320px|Συσκευή ελέγχου ογκωδών αποσκευών (bulky baggage inspection machine). Το Σύστημα ελέγχου αναχώρησης (Departure Control System (DCS)), είναι το σύστημα που χρησιμοποιείται από τις αεροπορικές εταιρίες και τα αεροδρόμια, για το check-in (έλεγχο των ταξιδιωτικών εγγράφων του επιβάτη, έλεγχο εισιτηρίου, αποδοχή-ζύγισμα αποσκευών, την έκδοση της κάρτας επιβίβασης κλπ.) Το DCS, συνδέεται με το σύστημα κράτησης θέσεων, όπου του επιτρέπει να ελέγξει, ποιος έχει έγκυρη κράτηση στην συγκεκριμένη πτήση. Χρησιμοποιείται επίσης, για να εισάγει τις πληροφορίες που απαιτούνται από τα τελωνεία ή τις υπηρεσίες ασφαλείας των συνόρων και να εκδίδουν τα έγγραφα επιβίβασης. Επιπλέον, το DCS, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποστολή φορτίων και τη βελτιστοποίηση της ζυγοστάθμισης (βάρους και ισορροπίας) του αεροσκάφους.
Το Σύστημα Ελέγχου Αναχώρησης (Departure Control System (DCS)), αυτοματοποιεί την επεξεργασία των λειτουργιών διαχείρισης μιας Αεροπορικής εταιρίας στο Αεροδρόμιο. Αυτό περιλαμβάνει τη διαχείριση των πληροφοριών που απαιτούνται για τον έλεγχο αποδοχής (check-in) του επιβάτη και των αποσκευών του στο αεροδρόμιο και στην εκτύπωση της κάρτας επιβίβασης (Boarding card ή Boarding pass), στην επιβίβαση, τον έλεγχο φορτίων και τους ελέγχους των αεροσκαφών.
Σήμερα τα DCS, διαχειρίζονται ως επί το πλείστον (98%) ηλεκτρονικά εισιτήρια μέσω ενδιάμεσων (interfaces) από ένα φάσμα συσκευών όπως γκισέ check-in, online check-in, καρτών επιβίβασης και διαχείρισης αποσκευών μέσω κινητών. Τα DCS είναι σε θέση να εντοπίζουν, να κρατούν και να ενημερώνουν τις κρατήσεις από το ηλεκτρονικό σύστημα κράτησης θέσεων μιας αεροπορικής εταιρίας για τους επιβάτες, όπου αποθηκεύονται στο λεγόμενο Passenger Name Record (PNR). Το DCS χρησιμοποιείται για την ενημέρωση της κράτησης, συνήθως ως ελεγμένου (checked-in), επιβιβασμένου (boarded), που πραγματοποίησε την πτήση ή άλλο καθεστώς.
Επιπλέον, ένα DCS όλο και περισσότερο, μπορεί επίσης να συνδέεται για ορισμένα ζεύγη πόλεων και με τον μεταναστευτικό έλεγχο (immigration control) για τις θεωρήσεις αδειών εισόδου (visa), τη μετανάστευση και τις λίστες παρακολούθησης των απαγορευμένων επιβατών (passenger no-fly watchlists).
Ιστορία
Τα συστήματα DCS που δημιουργήθηκαν στη Βόρεια Αμερική, έχουν ενσωματώσει τις λειτουργίες DCS ως μέρος των συστημάτων κράτησης θέσεων με το check-in που ξεκινούν απευθείας από το PNR. Ο Έλεγχος φορτίου (Load Control) (επίσης γνωστός και ως βελτιστοποίηση της ζυγοστάθμισης [βάρους και ισορροπίας] του αεροσκάφους) στη συνέχεια παρέχεται από μια αυτόνομη εφαρμογή. Τα συστήματα που αναπτύχθηκαν από τις αεροπορικές εταιρίες εκτός της Βορείου Αμερικής, παραδοσιακά έχουν μια ξεχωριστή βάση δεδομένων για το DCS, που απαιτεί τα δεδομένα του επιβάτη να μεταφέρονται από το PNR στα αρχεία του DCS. Τα συστήματα αυτά έχουν μια ολοκληρωμένη ικανότητα ζυγοστάθμισης (βάρους και ισορροπίας).
Ουάσινγκτον Ντίπλοματς
Η Ουάσινγκτον Ντίπλοματς ήταν αμερικανική, ποδοσφαιρική ομάδα της Ουάσινγκτον. Έδρα της ομάδας ήταν το Robert F. Kennedy Memorial Stadium. Ιδρύθηκε το 1971 και συμμετείχε στη νεοιδρυθείσα North American Soccer League (Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ, NASL), την ανώτατη κατηγορία του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Το 1980 η ομάδα διαλύθηκε όταν ο ιδιοκτήτης της είχε ζημιές 6 εκατομμυριών. Ωστόσο, την ίδια σεζόν το franchise της Detroit Express επανατοποθετήθηκε στην Ουάσινγκτον και μετονομάστηκε σε Ντίπλοματς. Ωστόσο, η χαμηλή προσέλευση και η έλλειψη επιτυχιών, οδήγησαν στο διάλυση της ομάδας το 1981.
Σύστημα ελέγχου αναχώρησης
Ιστορία
Τα λεγόμενα DCS «νέας γενιάς» έχουν αναπτυχθεί και εγκατασταθεί από Προμηθευτές, όπως το Amadeus και τη SITA, ως μέρος του συνολικού ανασχεδιασμού των αεροπορικών συστημάτων επιβατικών υπηρεσιών (Airline Passenger Services Systems). Αυτά τα νέας γενιάς συστήματα, συνήθως χρησιμοποιούν μια κοινή βάση δεδομένων και μια αρχιτεκτονική προσανατολισμένη στις υπηρεσίες, η οποία επιτρέπει στις κρατήσεις, το check-in και τις άλλες υπηρεσίες για να διατηρήσουν μια συνεκτική εικόνα των πληροφοριών του επιβάτη.
Ουάσινγκτον Ντίπλοματς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971 Κατηγορία:Ουάσινγκτον Ντίπλοματς
Σύστημα ελέγχου αναχώρησης
Ιστορία
Το 1987 το πρώτο single server -βασισμένο σε υπολογιστή- σύστημα ελέγχου αναχωρήσεων, αναπτύχθηκε από την ICCI - Airline System στο Westlake Village, Καλιφόρνια. Η πρώτη εγκατάσταση έγινε από την Unisys το 1988 για την Aerovias de México στην Πόλη του Μεξικού. (Η Unisys ήταν κάτοχος αδείας μεταπωλητή της ICCI - Airline Systems, όπως ήταν και η IBM.) Η ICCI-DCS είχε προσθέσει επιπλέον 'αεροδρομιακές' ενότητες, με πρώτο το σύστημα απεικόνισης πληροφοριών πτήσης, ακολουθούμενο από το σύστημα σήμανσης (signage system) για τον έλεγχο των γκισέ του check-in / της ηλεκτρονικής σήμανσης της πύλης αναχώρησης. Αυτό το νέο σύστημα, στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στον Φοίνιξ (Αριζόνα) για την America West Airlines, η HP Enterprise Services (EDS) ήταν ο κύριος πωλητής.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Αερολιμενικές υποδομές
Νήφων Α΄
Ο Νήφων διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1310 ως το 1314.
Βίος
Ο Νήφων γεννήθηκε στη Βέροια και είχε μέτρια μόρφωση. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες σχετικά με το κοσμικό του όνομα, την οικογένειά του, τον χρόνο παραμονής του στη γενέθλια πόλη του. Ίσως έζησε για κάποιο χρονικό διάστημα στη Θεσσαλονίκη. Άγνωστο πότε ενδύθηκε το μοναχικό σχήμα και εγκαταβίωσε στο Άγιον Όρος. Το 1294 απαντά σε πράξη του Πρώτου του Αγίου Όρους, Ιωαννίκιου ως ηγούμενος της Μεγίστης Λαύρας.
Μητροπολίτης Κυζίκου
Εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Προικοννήσου και πρέπει να προήχθη σε Μητροπολίτη Κυζίκου στα τελευταία χρόνια της πατριαρχίας του Ιωάννη ΙΒ', αφού σε αφιερωτήριο έγγραφο της Μονής Μεγίστης Λαύρας (17 Αυγούστου 1304) εμφανίζεται άλλο πρόσωπο ως ηγούμενος. Στην περίοδο της αρχιερατείας του μερίμνησε ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες από τη μικρασιατική ενδοχώρα που κατέφευγαν στην Κύζικο. Επειδή εκποίησε όμως τα εκκλησιαστικά σκεύη για να χρηματοδοτήσει την περίθαλψη των προσφύγων, κατηγορήθηκε για ιεροσυλία. Ο Πατριάρχης Αθανάσιος ζήτησε από τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' την άμεση εξέταση του θέματος. Όμως ο αυτοκράτορας καθυστερούσε την έρευνα και αυτό ίσως ήταν αποτέλεσμα την επιθυμίας του να δει τον Νήφωνα Πατριάρχη. Από την άλλη, ο Αθανάσιος πίεζε για τη διερεύνηση της υπόθεσης από τον φόβο μήπως κατηγορηθεί από τους Αρσενίτες για συγκάλυψη. Τελικά ο αυτοκράτορας προώθησε τον Νήφωνα στον Πατριαρχικό θρόνο.
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Στις 9 Μαΐου 1310 ο από Κυζίκου Νήφων εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, αποτελώντας προσωπική επιλογή του αυτοκράτορα. Ως Πατριάρχης, συνδιαλλέχτηκε με τους Αρσενίτες και τον Σεπτέμβριο του 1310 ανήγγειλε εορταστικά την επιστροφή τους στην Εκκλησία.
Η προσωπικότητά του
Ο Νήφων ήταν κοσμικός και υπερλεπτολόγος άνθρωπος, που ήταν γνωστός ως πολύ καλός και διακριτικός διοικητής. Την ικανότητά του αυτή απέδειξε όταν κατάφερε να συνδιαλλαγεί σχεδόν αμέσως με τους Αρσενίτες.
Για τον λόγιο Νικηφόρο Γρηγορά ήταν αδαής και αγράμματος, έμπλεος φθόνου, μοχθηρίας, κοσμικής υπερηφάνειας και φιλαργυρίας. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί δεν είναι σε όλα τους αξιόπιστοι, αν και ο ίδιος του αναγνωρίζει την ικανότητά του στη διαχείριση των κοσμικών ζητημάτων. Επίσης αλληλογραφούσε με τον επί του κανικλείου Νικηφόρο Χούμνο, τον επίσκοπο Ταυρίδος Γεώργιο-Γρηγόριο Χιονιάδη και πιθανότατα με τον Κωνσταντίνο Ακροπολίτη. Όλα αυτά δεν τεκμηριώνουν τα σχόλια του Γρηγορά περί αγραμματοσύνης του Νήφωνα.
Είχε αναλάβει και διεκπεραιώσει ικανοποιητικά για λογαριασμό του Δημοσίου την απογραφή και φορολόγηση της επαρχίας του. Επίσης ως Πατριάρχης είχε την επιτροπήν και διοίκησιν ...των γυναικείων πραγμάτων και κτημάτων ...του τε Περτζέ καλουμένου και Κραταιού. Προστάτης της καλλιτεχνικής δημιουργίας σχετίζεται με τη ίδρυση διαφόρων ναών και μοναστηριακών ιδρυμάτων, όπως της μικρής μονής Περιβλέπτου στην Κωνσταντινούπολη και των Αγίων Αποστόλων Θεσσαλονίκης.
Ο θάνατός του
Αν και κάποιο ιστορικοί τοποθετούν την ημερομηνία θανάτου του στις 3 Σεπτεμβρίου 1328, μάλλον παραμένει άγνωστη, αλλά θα πρέπει να τοποθετηθεί χρονικά μετά το 1333, αφού τότε ήταν ακόμα εν ζωή σύμφωνα με τη μαρτυρία του Sanudo.
Νήφων ή Νίφων;
Τη γραφή Νίφων με ι εντοπίζουμε σε βυζαντινές επιγραφικές μαρτυρίες στο παλαιολόγειο μνημείο των Αγίων Αποστόλων Θεσσαλονίκης, όπου αναφέρεται ως κτήτορας του ναού, αλλά και οι Νικηφόρος Γρηγοράς, Νικηφόρος Χούμνος, Ιωάννης Καντακουζηνός. Αντίθετα οι Γεώργιος Φραντζής το γράφει με η.
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Νηφων Α Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Εκλογές στην Αλγερία
Η Αλγερία είναι ημιπροεδρική δημοκρατία και με βάση το Σύνταγμα διεξάγονται εκλογές. Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται για πενταετή θητεία. Ο πρόεδρος είναι επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου και του Ανωτάτου Συμβουλίου Ασφαλείας. Διορίζει τον Πρωθυπουργό, ο οποίος είναι επίσης αρχηγός κυβερνήσεως. Το υπουργικό συμβούλιο διορίζεται από τον Πρωθυπουργό.
Το Κοινοβούλιο αποτελείται από δύο σώματα, την Κάτω Βουλή, που ονομάζεται Εθνική Λαϊκή Συνέλευση (APN) και απαρτίζεται από 380 μέλη, και την Άνω Βουλή που έχει 144 μέλη και ονομάζεται Συμβούλιο του Έθνους. Τα μέλη της APN εκλέγονται για πενταετή θητεία.
Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι και όλες οι πολίτες που είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Με βάση το Σύνταγμα του 1976 (τροποποιήθηκε το 1979 και αναθεωρήθηκε τα έτη 1988, 1989 και 1996) η Αλγερία είναι πολυκομματικό κράτος. Όλα τα κόμματα θα πρέπει να εγκρίνονται από το Υπουργείο Εσωτερικών. Ως σήμερα η χώρα είχε περισσότερα από 40 νόμιμα πολιτικά κόμματα. Σύμφωνα με το Σύνταγμα απαγορεύεται η ίδρυση οποιουδήποτε πολιτικού κόμματος ή οργάνωσης, το οποίο βασίζεται σε διαφορές στη θρησκεία, τη φυλή, το φύλο και την περιοχή.
Το Νοέμβριο του 2008, το αλγερινό Κοινοβούλιο τάχτηκε υπέρ της αναθεώρησης του συνταγματικού νόμου, ο οποίος περιόριζε σε δύο τις προεδρικές θητείες. Έτσι, άνοιξε ο δρόμος για να διεκδικήσει και τρίτη θητεία ο Μπουτεφλίκα.
2009
Στις 9 Απριλίου 2009 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές με τη συμμετοχή έξι υποψηφίων. Περίπου 20 εκατομμύρια ψηφοφόροι προσήλθαν στις κάλπες παρά την έκκληση της αντιπολίτευσης για μη συμμετοχή. Ο πρόεδρος Μπουτεφλίκα, ο οποίος είναι ο επικρατέστερος για τη νίκη, εξέφρασε την επιθυμία του να εκλεγεί με συντριπτική πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο. Ανάμεσα στους υποψηφίους ήταν και μια γυναίκα, η Λουίζα Χανούν. Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 10 Απριλίου και η συμμετοχή ήταν πολύ υψηλή της τάξης του 74,54%, περισσότερο από τις προηγούμενες εκλογές. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών της χώρας, ο Μπουτεφλίκα επανεξελέγη για τρίτη θητεία με ποσοστό 90,24% των ψήφων. Τη 2η θέση με 4,22% κατέλαβε η τροτσκίστρια Λουίζα Χανούν. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε ότι στη διάρκεια της ψηφοφορίας σημειώθηκαν εκτεταμένες παρατυπίες, ενώ την ημέρα της ψηφοφορίας έγινε και επίθεση από ενόπλους σε εκλογικό τμήμα.
Αποτελέσματα
Πρόεδρος, 9 Απριλίου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιοι και κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2014
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 17 Απριλίου 2014 και είχαν ως αποτέλεσμα την επανεκλογή του Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα για 4η θητεία.
2007
Εθνοσυνέλευση, 17 Μαΐου 2007
Οι γυναίκες κέρδισαν 28 έδρες, δύο περισσότερες από τις προηγούμενες εκλογές.
2012
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Μαΐου 2012.Ο κυβερνών συνασπισμός του FLN του προέδρου Μπουτεφλίκα και του RND του πρωθυπουργού Ουγιαχία διατήρησαν την εξουσία, ενώ απώλειες σημείωσαν τα ισλαμικά κόμματα του Πράσινου Συνασπισμού.
Γερουσία
Οι τελευταίες έμμεσες εκλογές διεξήχθησαν το 2022.
2005
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2005 οι κάτοικοι ενέκριναν με ποσοστό άνω του 97% σχέδιο ειρήνευσης και εθνικής συμφιλίωσης, που προβλέπει αμνηστία για τους ακραίους ισλαμιστές. Στο δημοψήφισμα η συμμετοχή ήταν της τάξης του 80%.
Παραπομπές
Εκλογες *
Βοήθιος
Ο Βοήθιος (Anicius Manlius Severinus Boëthius, 477 - 524) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ύπατος, μάγιστρος των οφφικίων και φιλόσοφος στις αρχές του 6ου αιώνα. Γεννήθηκε ένα έτος μετά την εκτόπιση του τελευταίου αυτοκράτορα της Δύσης από τον Οδόακρο ηγεμόνα των Οστρογότθων, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ιταλίας. Έγινε ύπατος το 510 επί Θευδέριχου του Μεγάλου, που όμως το 523 τον κατηγόρησε για συνεργασία με τον Αυτοκράτορα της Ανατολής, τον φυλάκισε και ένα χρόνο μετά τον εκτέλεσε. Στη φυλακή ο Βοήθιος έγραψε το περίφημο έργο του Consolatio Philosophiae (Η παραμυθία της Φιλοσοφίας) θεωρούμενο ως το τελευταίο μεγάλο έργο της αρχαιότητος. Μετέφρασε τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα και έγραψε εγχειρίδια για την εκπαίδευση, έργα που χρησιμοποιήθηκαν πολύ κατά τον Μεσαίωνα που ακολούθησε.
Η νεανική ζωή και τα αξιώματα
Γεννήθηκε στη Ρώμη περί το 480 σε οικογένεια πατρικίων, τους Ανικίους. Μέλη της ήταν οι αυτοκράτορες της Δύσης Πετρώνιος Μάξιμος και ο Ολύβριος και πολλοί ύπατοι. Ο ομώνυμος πάππος του ήταν συγκλητικός και είχε διοριστεί έπαρχος των πραιτωρίων στην Ιταλία· απεβίωσε το 454 κατά τη συνωμοσία εναντίον του Φλαβίου Αετίου μαγίστρου του στρατού. Ο πατέρας τού Βοήθιου, ο Μάνλιος Βοήθιος, που είχε διοριστεί ύπατος το 487, απεβίωσε όταν ο Βοήθιος ήταν μικρός. Τότε ένας άλλος πατρίκιος, ο Κουίντος Αυρήλιος Μέμιος Σύμμαχος, ιστορικός και λόγιος, υιοθέτησε τον νεαρό και τον ανέθρεψε, ενσταλάζοντάς του την αγάπη για τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία.
Ο Σύμμαχος και ο Βοήθιος μιλούσαν άπταιστα Ελληνικά, κάτι όλο και πιο σπάνιο την εποχή εκείνη στη Δύση. Για τον λόγο αυτόν, πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι ο Βοήθιος είχε σπουδάσει στην Ανατολή. Μάλιστα ο Τζον Μούρχεαντ πιστεύει ότι σπούδασε στην Αθήνα, βασισμένος σε μία επιστολή του Κασσιόδωρου, που αναφέρεται στην εκπαίδευση του Βοήθιου. Όμως στην επιστολή αναφέρεται απλά ότι ο Βοήθιος είχε ευκολία με τα έργα των Ελλήνων φιλοσόφων και δεν πρέπει αυτό να παρερμηνεύεται.
Ο Πιέρ Κουρσέλ υποστηρίζει ότι ο Βοήθιος σπούδασε στην Αλεξάνδρεια, στον νεοπλατωνικό φιλόσοφο Αμμώνιο Ερμείου. Ωστόσο ο Μούρχεαντ παρατηρεί ότι η απόδειξη γι'αυτό "δεν είναι τόσο ισχυρή, όσο φαίνεται" και προσθέτει ότι ο Βοήθιος μπορούσε να αποκτήσει την ευρεία μόρφωσή του χωρίς να έχει ταξιδέψει.
Λόγω της εξαιρετικής του παιδείας, ο Βοήθιος εισήλθε στην υπηρεσία του Θεοδωρίχου του Μεγάλου σε νεαρή ηλικία: στα 25 του ήταν ήδη συγκλητικός. Οι πρώτες καταγεγραμμένες ενέργειές του ήταν να ερευνήσει την κατηγορία ότι ο υπεύθυνος πληρωμών των σωματοφυλάκων του βασιλιά είχε υποτιμήσει το νόμισμα. να παραγγείλει ένα υδραυλικό ρολόι για να το χαρίσει ο Θεοδώριχος στον Γκουντομπάντ ηγεμόνα των Βουργουνδών και να βρει έναν παίκτη λύρας για τον Κλόβη Α΄ ηγεμόνα των Φράγκων.
Ο Βοήθιος νυμφεύτηκε τη Ρουστισιάνα, κόρη του θετού πατέρα του και απέκτησε δύο γιους: τον Σύμμαχο και τον Βοήθιο.
Κατά τη βασιλεία του Θεοδώριχου, ο Βοήθιος κατείχε σημαντικά αξιώματα, όπως την υπατεία του έτους 510. Ο Βοήθιος ομολογεί στο έργο του Παραμυθία της Φιλοσοφίας πως το πιο μεγάλο επίτευγμά του ήταν το ότι οι δύο γιοί του έγιναν μαζί ύπατοι, το έτος 522. Έτσι "βρέθηκε μεταξύ δύο συνυπάτων σαν σε στρατιωτικό θρίαμβο και εκπλήρωσε τις επιθυμίες των ατόμων που καθόταν γύρω του". Το έτος αυτό ο Βοήθιος αποδέχθηκε τον διορισμό του ως μαγίστρου του στρατού, δηλ. του επικεφαλής των κυβερνητικών και αυλικών υπηρεσιών.
Η πτώση και το τέλος
Το 520 ο Βοήθιος εργαζόταν για την ανανέωση των σχέσεων της επισκοπής της Ρώμης με το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Οι δύο αρχιεπισκοπές είχαν αρχίσει να έχουν διαφωνίες και αυτό θα μπορούσε να επιφέρει την απώλεια της εύνοιας του Αυτοκράτορα. Πράγματι η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση επέφερε το Σχίσμα το 1054 και την απόσπαση της Ρώμης από την Εκκλησία.
Το 523 ο Βοήθιος εξέπεσε της θέσης του. Έπειτα από μία περίοδο φυλάκισης στην Παβία για λόγους προδοσίας, εκτελέστηκε το 524. Οι αρχικές πηγές γενικά συμφωνούν για τα γεγονότα που συνέβησαν: σε μία σύσκεψη του βασιλικού Συμβουλίου στη Βερόνα, ο ανώτερος δικαστικός (referendarius) Κυπριανός κατηγόρησε τον πρώην ύπατο Καισίνα Δέκιο Φαύστο Αλβίνο για μυστική αλληλογραφία με τον Ιουστίνο Α΄. Ο Βοήθιος έτρεξε προς υπεράσπισή του, φωνάζοντας: "η κατηγορία του Κυπριανού είναι ψευδής, αλλά αν ο Αλβίνος το έκανε, τότε και εγώ και όλη η Σύγκλητος με συμφωνία. Είναι ψέμα, άρχοντά μου βασιλιά."
Τότε ο Κυπριανός κατηγόρησε τον Βοήθιο για το ίδιο αδίκημα και προσήγαγε τρεις άνδρες, ως μάρτυρες. Ο Βοήθιος και ο Αλβίνος συνελήφθησαν. Πρώτα οι δύο τους κρατήθηκαν σε ένα βαπτιστήριο εκκλησίας, μετά ο Βοήθιος εξορίστηκε στο Ager Calventianus, μία μακρινή ιδιοκτησία, όπου εκτελέστηκε. Όχι πολύ μετά ο Θεοδώριχος εκτέλεσε και τον πεθερό εκείνου Σύμμαχο, που σύμφωνα με τον Προκόπιο οι δύο τους είχαν σχεδιάσει εξέγερση, και κατέσχεσε την περιουσία τους.
"Τα βασικά γεγονότα της υπόθεσης δεν αμφισβητούνται" γράφει ο Τζέφρυ Ρίτσαρντς. "Αυτό που μένει συζητήσιμο, είναι η ερμηνεία τους". Ο Βοήθιος ισχυρίζεται, ότι επιζητούσε "τη σωτηρία του συγκλητικού" και αναφέρει πως από τους τρεις μάρτυρες, ο Βασίλειος είχε απολυθεί από τη βασιλική υπηρεσία για χρέη, ενώ ο Βενάτιος Οπίλιο και ο Γαυδέντιος είχαν εξοριστεί για απάτη. Ωστόσο άλλες πηγές τους περιγράφουν θετικά, για παράδειγμα ο Κασσιόδωρος περιγράφει τον Κυπριανό και τον Οπίλιο ως "εντελώς σχολαστικούς, δίκαιους και πιστούς" και αναφέρει ότι ήταν αδελφοί, εγγονοί του υπάτου Οπιλίου.
Ο Αρειανός Θεοδώριχος ένοιωθε να απειλείται από διεθνή γεγονότα: το Β΄ Ακακιανό Σχίσμα είχε λυθεί, και οι αριστοκράτες του βασιλείου του, οπαδοί της Συνόδου της Νικαίας που καταδίκασε τον Άρειο, ζητούσαν να ανανεώσουν τους δεσμούς τους με την Κωνσταντινούπολη. Ο καθολικός Χιλδέριχος είχε γίνει ηγεμόνας των Βανδάλων και είχε εκτελέσει την Ορθόδοξη Αμαλαφρίδα, αδελφή του Θεοδώριχου. Επίσης κυνηγούσε τους Αρειανούς. Επίσης ο Βοήθιος είχε από πριν δεσμούς με τον Θεοδάτο, κάτι που τον έφερε στη λάθος πλευρά στη διαμάχη για τη διαδοχή από τον Ευθάριχο, γαμπρό και ανακηρυγμένο διάδοχο του Θεοδώριχου.
Η μέθοδος εκτέλεσης του Βοήθιου ποικίλλει ανάλογα με τις πηγές. σκοτώθηκε με πέλεκυ ή ξίφος, ή ίσως χτυπήθηκε έως θανάτου ή μπορεί να κρεμάστηκε. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ένα σχοινί τυλίχθηκε γύρω από το κεφάλι του και σφίχθηκε τόσο, ώστε να πεταχτούν τα μάτια του έξω και μετά να σπάσει το κεφάλι του. Η σορός του τάφηκε στην εκκλησία Σαν Πιέτρο ιν Σιελ ντ'Όρο της Παβίας, εκεί που το 430 είχε ταφεί ο Αυγουστίνος επίσκοπος Ιππώνος. Στη Θεία Κωμωδία του Δάντη (Παράδεισος, άσμα Χ, στίχ. 121-129), ο Θωμάς Ακινάτης δείχνει το πνεύμα του Βοήθιου: "αν τώρα το πνευματικό σας μάτι έμαθε / να πηγαίνει από το φως στο φως, / θα δείτε τον όγδοο αξιοπρόσεκτο σκελετό, / την ψυχή που έδειξε τις δυσκολίες της ζωής. / Σε όποιον ακούει, αυτή ξεδίπλωσε την απατηλότητα του κόσμου / και κάτω από το σιέλ ντ'Όρο βρίσκεται ο σκελετός / που ήρθε από πού, από τις συμφορές και την εξορία / και έφθασε εδώ στον τόπο της ειρήνης και της μακαριότητας."
Έργα
Μαθηματικά έργα:
Μεταφράσεις
Σχόλια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι αξιωματούχοι Κατηγορία:Ρωμαίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Ύστερη Αρχαιότητα
Γκουερτσίνο
Ο Τζιοβάννι Φρανσέσκο Μπαρμπιέρι (Giovanni Francesco Barbieri, Τσέντο, 2 Φεβρουαρίου 1591 - Μπολόνια, 22 Δεκεμβρίου 1666) γνωστός ως Γκουερτσίνο (Guercino) ήταν Ιταλός ζωγράφος του μπαρόκ. Πολλοί από τους πίνακές του διακρίνονται για τις ζωντανές απεικονίσεις και την φωτεινότητά τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
2374 Βλαντβισότσκι
Ο Βλαντβισότσκι (Vladvysotskij) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1974 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου ποιητή, ηθοποιού και μουσικού Βλαντίμιρ Βισότσκι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βλαντβισότσκι είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Βλαντβισοτσκι
Κινεζικό γουάν
Το κινεζικό γιουάν (πίνγιν: yuán, προφέρεται γιουάν ή γιουέν), επίσημη ονομασία ρενμίνμπι (πίνγιν: rénmínbì, προφέρεται ζένμινμπι), (σύμβολο: ¥; κωδικός: CNY) είναι το νόμισμα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Το κινεζικό γουάν είναι το νόμιμο χρήμα στην ηπειρωτική Κίνα, αλλά όχι στο Χονγκ Κονγκ και το Μακάο.
Ρενμίνμπι είναι το όνομα του νομίσματος, το οποίο μετριέται σε γουάν. Αντίστοιχα δηλαδή όπως στερλίνα είναι το όνομα της λίρας Αγγλίας, η οποία μετριέται σε λίρες.
Ρενμίνμπι σημαίνει «το νόμισμα του λαού» και είναι η ονομασία με την οποία εκδόθηκε το νόμισμα αυτό το 1948 κατά τη διάρκεια του κινεζικού εμφυλίου, σχεδόν ένα χρόνο πριν την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Η διαφορά μεταξύ ρενμίνμπι και γουάν ήταν γενικά χαοτική κατά περιόδους λόγω των πολλών διαφορετικών γουάν που υπήρχαν σε κυκλοφορία και του πολύ μεγάλου υπερπληθωρισμού. Το 1955 εκδόθηκε νέο ρενμίνμπι για το οποίο ένα νέο γουάν ήταν ίσο με 10.000 παλιά γουάν.
Τον Δεκέμβριο του 2015 η Ζιμπάμπουε ανακοίνωσε ότι υιοθετεί το κινεζικό γιουάν για τις εμπορικές συναλλαγές εντός της χώρας.
Μάχη της Αντιόχειας (145 π.Χ.)
Η Μάχη της Αντιόχειας δόθηκε το 145 π.Χ. στις όχθες του ποταμού Οινοπάρα (σημ. Αφρίν, παραπόταμος του Ορόντη) μεταξύ του Πτολεμαίου Φιλομήτορα και του γαμπρού του Αλέξανδρου Βάλα.
Τα περιστατικά πριν τη μάχη
Ο νέος Σελευκίδης βασιλιάς Αλέξανδρος Βάλας και ο βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος ήταν όχι μόνο φίλοι και σύμμαχοι αλλά και συγγενείς καθώς ο Πτολεμαίος είχε παντρέψει την κόρη του Κλεοπάτρα Θεά με τον Σελευκίδη μονάρχη (150/149 π.Χ.).
Η κακή διακυβέρνηση του Αλέξανδρου Βάλα ενθάρρυνε τις αποστασίες. Το 147 π.Χ. ο Δημήτριος Β' Νικάτωρ γιος του πρώην βασιλιά Δημήτριου Α' Σωτήρα αποβιβάστηκε στην Κιλικία αποφασισμένος να διεκδικήσει τον πατρικό θρόνο.
Ο Πτολεμαίος πληροφορήθηκε τα γεγονότα και έσπευσε με τον στρατό του στην Αντιόχεια ,επιδιώκοντας με το πρόσχημα της βοήθειας προς τον γαμπρό του την ανάκτηση της Συρίας. Όταν όμως έφτασε στις πύλες της πόλης ο Αλέξανδρος Βάλας προσπάθησε ανεπιτυχώς να οργανώσει μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του. Ο Πτολεμαίος διέλυσε την συμμαχία μαζί του καθώς και τον γάμο με την κόρη του την οποία αποφάσισε να δώσει στον Δημήτριο.
Οι Αντιοχείς που δεν ήθελαν τον Αλέξανδρο Βάλα τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει την πόλη. Κατόπιν δέχτηκαν τον Πτολεμαίο και του πρόσφεραν το σελευκιδικό στέμμα. Ο Πτολεμαίος όμως καταλαβαίνοντας ότι οι Ρωμαίοι δεν θα δέχονταν κάτι τέτοιο έπεισε τους κατοίκους να δεχτούν ως βασιλιά τον Δημήτριο Β΄.
Η μάχη
Ο Αλέξανδρος Βάλας κατέφυγε στην Κιλικία και αφού συγκέντρωσε στρατό κινήθηκε με ορμή εναντίον του Πτολεμαίου. Η μάχη δόθηκε στις όχθες του ποταμού Οινοπάρα κοντά στην Αντιόχεια (145 π.Χ.).
Σε κάποια στιγμή της μάχης το άλογο του Πτολεμαίου φοβήθηκε εξαιτίας ενός ελέφαντα και έριξε τον αναβάτη του κάτω. Οι στρατιώτες του Βάλα τον είδαν στο έδαφος και του επιτέθηκαν τραυματίζοντας τον στο κεφάλι. Τελικά οι σωματοφύλακες του επενέβηκαν και κατάφεραν να τον σώσουν.
Νίκη του Πτολεμαίου. Θάνατος του Αλέξανδρου Βάλα και του Πτολεμαίου.
Η παράταξη του Πτολεμαίου κατάφερε να κερδίσει την μάχη. Ο Πτολεμαίος όμως είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά και ήταν αναίσθητος για πολλές ημέρες.
Ο Αλέξανδρος Βάλας κατέφυγε σε έναν Άραβα δυνάστη τον Ζάβειλο ο όποιος τον δολοφόνησε. Κατόπιν απέκοψε το κεφάλι του και το έστειλε στον Πτολεμαίο. Ο Πτολεμαίος που συνήλθε για λίγο είδε το κεφάλι του αντίπαλου του. Λίγο αργότερα πέθανε και εκείνος.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες των Συριακών Πολέμων Κατηγορία:Μάχες πτολεμαϊκού στρατού Κατηγορία:Μάχες σελευκιδικού στρατού Κατηγορία:Μάχες ελληνιστικής περιόδου
Γλώσσα Αφρικάανς
Τα αφρικάανς (Afrikaans) ή αφρικανολλανδικά είναι δυτική γερμανική γλώσσα, με προέλευση τα ολλανδικά. Απαντάται κυρίως στη Νότια Αφρική και τη Ναμίμπια και σε μικρότερη συχνότητα και στην Μποτσουάνα, τη Ζιμπάμπουε και τη Ζάμπια. Λόγω της μετανάστευσης πολλών Αφρικάνερς, υπάρχουν τουλάχιστον επιπλέον 300.000 ομιλούντες τη γλώσσα στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ σχετικά μεγάλες κοινότητες συναντά κανείς και στις Βρυξέλλες, το Άμστερνταμ, το Περθ, το Τορόντο και το Ώκλαντ. Είναι μία από τις επίσημες γλώσσες της Νότιας Αφρικής, αλλά μετά το τέλος του απαρτχάιντ η χρήση της έχει υποχωρήσει προς όφελος των αγγλικών.
Γεωγραφικά, η αφρικάανς είναι η γλώσσα της πλειονότητας του ενός τρίτου της δυτικής Νότιας Αφρικής (στο Βόρειο και Δυτικό Ακρωτήριο ομιλείται από το 69% και το 58% αντίστοιχα). Είναι επίσης η κυριότερη γλώσσα στο γειτονικό νοτιότερο ένα τρίτο της Ναμίμπιας.
Η λέξη αφρικάανς είναι ολλανδικής προέλευσης και σημαίνει αφρικανικός. Είναι η γλώσσα που μιλούν οι Μπόερς, οι έγχρωμοι του Ακρωτηρίου (Αφρικανοί ιθαγενείς που έχουν αναμειχθεί με Ολλανδούς αποικιστές), κάποιοι Ινδοί της Νότιας Αφρικής και γενικά σχεδόν όλοι οι Ολλανδικής καταγωγής αποικιστές και άτομα που κατέφθασαν στο Ακρωτήριο κατά την ολλανδοκρατία και έπειτα.
Ιστορία
Τα Αφρικάανς άρχιζαν να εμφανίζονται τον 17ο αιώνα από την επαφή των Ολλανδών αποικιστών με ιθαγενείς της περιοχής και αποικιστές από άλλες ευρωπαϊκές χώρες στην ολλανδική αποικία του νότιου Ακρωτηρίου. Έως τα τέλη του 19ου αιώνα τα Αφρικάανς ήταν κυρίως προφορική γλώσσα και από τα τέλη αυτού του αιώνα άρχισε η προσπάθεια ανάδειξης των διαφορών της από το ολλανδικό πρότυπο.
Το 1925 έγινε επίσημη γλώσσα της Νότιας Αφρικής, ως αποτέλεσμα των προσπαθειών του κινήματος Κοινότητα Αληθινών Αφρικανών, μαζί με τα ολλανδικά και τα αγγλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυτικές γερμανικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Μποτσουάνας Κατηγορία:Γλώσσες της Ναμίμπιας Κατηγορία:Γλώσσες της Νότιας Αφρικής Κατηγορία:Γλώσσες της Σουαζιλάνδης
Κλακ Φιλμ
Εκτός από τον Νίκο Ξανθόπουλο, η εταιρεία συγκέντρωσε πολλά μεγάλα ονόματα του ελληνικού θεάτρου: Μάνος Κατράκης, Τζαβαλάς Καρούσος, Λυκούργος Καλλέργης, Θόδωρος Μορίδης, Ελένη Ζαφειρίου, Κατερίνα Βασιλάκου, Μιράντα Μυράτ.
Παραγωγή
Στον παράκατω πίνακα αναφέρονται το έτος παραγωγής, ο τίτλος της ταινίας, ο σκηνοθέτης, η θέση στο box office και τέλος ο αριθμός εισητηρίων που έκοψε η κάθε ταινία κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας της στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Σαν Αντόνιο Θάντερ
Η Σαν Αντόνιο Θάντερ ήταν ποδοσφαιρική ομάδα των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 1975 και ήταν μέλος της North American Soccer League. Η ομάδα υπήρξε μόνο για δύο περιόδους. Έδρα της ομάδας ήταν το 1975 το North East Stadium. Το 1976 έδρα της ομάδας ήταν το Alamo Stadium.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαν Αντόνιο Θάντερ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1975
Τουμπάς
Η Τουμπάς (طوباس) είναι παλαιστινιακή πόλη στη βορειοανατολική Δυτική Όχθη, η οποία βρίσκεται βορειοανατολικά της Ναμπλούς, δυτικά της κοιλάδας του Ιορδάνη. Είναι πόλη άνω των 63.000 κατοίκων, και χρησιμεύει ως το οικονομικό και διοικητικό κέντρο του Κυβερνείου Τουμπάς. Η αστική της περιοχή αποτελείται από 227 εκτάρια. Διοικείται από ένα δημοτικό συμβούλιο 15 μελών και οι περισσότεροι εργαζόμενοι κάτοικοί της απασχολούνται με τη γεωργία ή τις δημόσιες υπηρεσίες. Ο Χαλίντ Σαμίρ Αμπντέλ Ραζέκ είναι ο νυν δήμαρχος της Τουμπάς.
Η Τουμπάς έχει ταυτιστεί ως η Θαιβαίς, μια αρχαία χαναανική πόλη διάσημη για την εξέγερση εναντίον του βασιλιά Αβιμέλεχ. Στα τέλη του 19ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στην Παλαιστίνη, αραβικές φυλές που ζούσαν στην κοιλάδα του Ιορδάνη κατοικούσαν στην Τουμπάς και έγινε μια μεγάλη πόλη στην Περιφέρεια Ναμπλούς, ιδιαίτερα γνωστή για την ξυλεία και την τυροκομία. Υπήρξε υπό τη Βρετανική Εντολή για την Παλαιστίνη το 1922, προσαρτήθηκε από την Ιορδανία μετά την κατάληψη της πόλης στον Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο του 1948 και στη συνέχεια καταλήφθηκε από το Ισραήλ από τον Πόλεμο των έξι ημερών του 1967. Η Εθνική Παλαιστινιακή Αρχή κατέχει τον έλεγχο της Τουμπάς από τότε που η πόλη μεταφέρθηκε στη δικαιοδοσία της το 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Παλαιστίνης
Σταυροπόταμος (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βούτσιμος Αχαΐας
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ακράτας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Ασβέστιο
Το ασβέστιο (αγγλ.: calcium) είναι ένα χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 20 και ατομικό βάρος 40,078. Έχει θερμοκρασία τήξης 839 °C και θερμοκρασία βρασμού 1484,4 °C. Το σύμβολό του είναι Ca. Είναι μέταλλο δισθενές και μέλος της δεύτερης ομάδας του περιοδικού πίνακα, γνωστής ως «αλκαλικές γαίες».
Χημικές ενώσεις
Σημαντικότερες χημικές ενώσεις του ασβεστίου είναι το οξείδιο του ασβεστίου, το υπεροξείδιο του ασβεστίου και τα άλατα του ασβεστίου. Στην Οργανική Χημεία διαπιστώνεται το ασβέστιο να ενώνεται κυρίως με αλκάλια δημιουργώντας επί το πλείστον ασταθείς οργανικές ενώσεις.
Διατροφή
Το ασβέστιο αποτελεί το 1,5% του σωματικού βάρους, δηλ. περίπου 1160 γραμμάρια. Το 99% του ασβεστίου απαντά στα οστά υπό μορφή συμπλόκου, το δε 1% ανευρίσκεται στα δόντια, το δέρμα και το πλάσμα του αίματος. Αναφορικά με το πλάσμα, το 60% του ασβεστίου βρίσκεται στην ιοντική του μορφή, Ca++, όπου είναι και βιολογικά ενεργό και σε 40% βρίσκεται υπό τη μορφή λευκωμάτων.
Ημερήσιες ανάγκες οργανισμού σε ασβέστιο
Βρέφη: 360–540 mg, Παιδιά: 1200 mg, Ενήλικες: 1000 – 1200 mg, Έγκυες/θηλάζουσες: 1400–1600 mg, Αθλητές: 1600 – 2000 mg
Κύριες διατροφικές πηγές ασβεστίου
Δείτε επίσης Απορρόφηση ασβεστίου από τον οργανισμό.
Άλλες πηγές
Γάλα, γιαούρτι, πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, φασολάκια, μπάμιες, μαρούλι, βρούβες, μαϊντανός), μπρόκολο, αγκινάρες, λάχανο, ξερά σύκα, πορτοκάλι, ακτινίδιο, λευκό αλεύρι σόγιας, παξιμάδι, σαρδέλες, γαρίδες, γλώσσα, συκώτι, αβγό, μπακαλιάρος, ρεβύθια, φασόλια, καρύδια, ελιές, αμύγδαλα
Απορρόφηση ασβεστίου από τον οργανισμό
Οι παράγοντες που εμποδίζουν την απορρόφηση του ασβεστίου από τον οργανισμό είναι:
Η απορρόφηση του ασβεστίου επηρεάζεται από
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
2375 Ράντεκ
Ο Ράντεκ (Radek) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,61. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του συνθέτη Στιράντ (Ράντεκ) Κόχουτεκ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ράντεκ είναι D. Ο Ράντεκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ώρες και 52,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ραντεκ
Δημήτριος Αλεξανδρίδης
Η ζωή του στον Τύρναβο
Ο Δημήτριος Αλεξανδρίδης, γεννήθηκε το έτος 1784, στην πόλη Τύρναβο της Θεσσαλίας. Σε αυτόν τον τόπο έζησε και τα παιδικά του χρόνια, κατά τα οποία έμεινε ορφανός. Φοίτησε στο σχολείο της πόλης. Μερικές πηγές αναφέρουν πως είχε συγγενικούς δεσμούς με σημαντικούς λογίους της εποχής εκείνης. Συγκεκριμένα, πιστεύεται πως ο φιλόσοφος και ιεροδιάκονος Στέφανος Δούγκας, από τον οποίο έμαθε τα πρώτα γράμματα, ήταν αδελφός του. Παράλληλα, ο κληρικός και κορυφαίος διαφωτιστής Άνθιμος Γαζής, εικάζεται πως ήταν θείος του. Πάντως, λίγα στοιχεία γνωρίζουμε για τη ζωή του, απολύτως ιστορικά τεκμηριωμένα, πριν το 1812.
Οι σπουδές του στην Ιένα
μικρογραφία|Πρωτοσέλιδο του "[[Ελληνικός Τηλέγραφος (εφημερίδα)|Ελληνικού Τηλέγραφου", με ημερομηνία 27 Ιανουαρίου 1835.]] Περίπου το 1806, ο Αλεξανδρίδης φεύγει από τον Τύρναβο για την Ιένα της Γερμανίας. Στο πανεπιστήμιο της πόλης σπούδασε ιατρική, ενώ παρακολούθησε και κάποια μαθήματα φυσικών επιστημών, κυρίως ορυκτολογίας. Κατά συνέπεια, θα γίνει μέλος επιστημονικών εταιρειών της πόλης, που ασχολούνται με τους παραπάνω κλάδους.
Η εγκατάστασή του στη Βιέννη
Ύστερα από τις σπουδές του στην Ιένα, ο Δημήτριος Αλεξανδρίδης εγκαθίσταται στη Βιέννη της Αυστρίας. Εκεί θα δουλέψει ως γιατρός, επάγγελμα το οποίο θα εξασκεί επιτυχώς. Εκτός από την ενασχόλησή του με την ιατρική, θα δείξει ενδιαφέρον και για τα γράμματα. Συγκεκριμένα, εκδίδει τη βιογραφία και τη βιβλιογραφία των Ελλήνων στοχαστών που έζησαν μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Το ίδιο έτος, θα δημοσιεύσει την τρίτομη μετάφραση της Ιστορίας της Ελλάδος, του Άγγλου ιστορικού Oliver Goldsmith. Στη συνέχεια, ακολουθεί μια σειρά μελετών της φιλολογίας και του πολιτισμού των λαών της Ανατολής, κυρίως των Αράβων. Το 1807, εκδίδει δύο πίνακες γεωγραφίας, καθώς και τη μετάφραση του έργου του Άραβα Αλμπουφέδα, η οποία, όμως, δέχθηκε επικρίσεις. Το 1812, δημοσίευσε ένα ελληνοτουρκικό λεξικό, καθώς και μία γραμματική της τουρκικής γλώσσας. Επίσης, έγραψε και ένα γερμανικοτουρκικό λεξικό. Γνώριζε πολλές γλώσσες, αρχαία και νέα ελληνικά, τουρκικά, αραβικά και τις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Ελληνικός Τηλέγραφος
Κύριο λήμμα: Ελληνικός Τηλέγραφος
Ο Δημήτριος Αλεξανδρίδης, όμως, έμεινε γνωστός για την εφημερίδα «Ελληνικός Τηλέγραφος», που εξέδιδε στη Βιέννη από το 1812 ως το 1836. Η εφημερίδα αυτή, που κυκλοφορούσε κάθε δύο εβδομάδες, περιελάμβανε θέματα ποικίλου περιεχομένου: πολιτικά, οικονομικά, επιστημονικά και φιλολογικά. Μεταξύ των ετών 1817 και 1819, μάλιστα, θα κυκλοφορεί και φιλολογικό παράρτημά της, με το όνομα «Φιλολογικός Τηλέγραφος». Μέσα σε βραχύ χρονικό διάστημα, ο «Ελληνικός Τηλέγραφος» θα καταξιωθεί στα μάτια των Ελλήνων ομογενών του εξωτερικού ως η κύρια πηγή πληροφόρησής τους, καθώς και ως μέσο που τους κρατούσε πνευματικά αφυπνισμένους.
Αντίδραση της αυστριακής και οθωμανικής κυβέρνησης
Το περιεχόμενο, όμως, του «Ελληνικού Τηλέγραφου», στον οποίο γίνονταν αναφορές για την Ελληνική Επανάσταση, προκάλεσε την αντίδραση της φιλότουρκης αυστριακής κυβέρνησης, που εφάρμοσε λογοκρισία. Δυσαρέσκεια δημιούργησε και στην Υψηλή Πύλη. Παρ’ όλα αυτά, χάρη στην ευφυή διπλωματία του Αλεξανδρίδη, η εφημερίδα συνέχισε να εκδίδεται μέχρι το 1836.
Ο θάνατός του - το έργο του
Λίγα είναι γνωστά για τα τελευταία χρόνια του Αλεξανδρίδη, αλλά είναι πιθανόν να πέθανε το έτος 1851. Η συνεισφορά του στην πνευματική ανάπτυξη του απόδημου ελληνισμού, ιδίως με τον «Ελληνικό Τηλέγραφο», είναι ανυπολόγιστη. Σημαντική, ήταν επίσης, η προσφορά του ελληνοτουρκικού λεξικού που εξέδωσε, μέσω του οποίου διευκολύνθηκε η εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας.
Τα χαρακτηριστικά της γραφής του
Αν και το ύφος του Αλεξανδρίδη έχει απορρίψει τα αρχαΐζοντα στοιχεία, διατηρεί έναν συντηρητισμό στο θέμα της γλώσσας. Η ιδεολογία του είναι παρόμοια με αυτή του Αδαμάντιου Κοραή, αφού πίστευε πως για να αποτινάξουν οι Έλληνες τον οθωμανικό ζυγό, έπρεπε πρώτα να ανέλθουν σε ανώτερο πνευματικό επίπεδο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Σταθερά του Μπόλτσμαν
Η σταθερά του Μπόλτσμαν (Boltzmann constant), συμβολιζόμενη ως k ή και kB, είναι μία φυσική σταθερά, η οποία συσχετίζει τη μέση κινητική ενέργεια των σωματιδίων ενός αερίου με τη θερμοκρασία του αερίου. Απαντάται στον Νόμο του Πλανκ για την ακτινοβολία μέλανος σώματος και στη σχέση της εντροπίας του Μπόλτσμαν. Η σταθερά αυτή εισάχθηκε πρώτα από τον Μαξ Πλανκ, αλλά φέρει το όνομα του Λούντβιχ Μπόλτσμαν.
Προκύπτει από τη διαίρεση της παγκόσμιας σταθεράς των αερίων R δια του αριθμού του Αβογκάντρο
NA
Η σταθερά του Μπόλτσμαν έχει διαστάσεις ενέργειας δια θερμοκρασία, τις ίδιες διαστάσεις με την εντροπία. Μέχρι το 2018, η τιμή της στο σύστημα SI ήταν μετρούμενη ποσότητα. Η συνιστώμενη τιμή της (με το τυπικό σφάλμα σε παρένθεση) ήταν 1,38064852(79) × 10-23 J/K.
Ιστορικά οι μετρήσεις της σταθεράς του Μπόλτσμαν εξαρτώνταν από τον ορισμό του βαθμού (K) της κλίμακας Κέλβιν μέσω του τριπλού σημείου του νερού. Ωστόσο, στον επανορισμό των βασικών μονάδων του SI που υιοθετήθηκε στην 26η Γενική Διάσκεψη Μέτρων και Σταθμών (CGPM), στις 16 Νοεμβρίου 2018, ο ορισμός του βαθμού K άλλαξε σε έναν ορισμό βασισμένο σε μία σταθερή ακριβή αριθμητική τιμή της σταθεράς του Μπόλτσμαν, παρόμοια με τον τρόπο με τον οποίο δόθηκε στην ταχύτητα του φωτός μία συγκεκριμένη τιμή στη 17η CGPM το 1983. Η τελική αυτή τιμή είναι 1,380649 × 10-23 J/K.
Γέφυρα από τη μακροσκοπική στη μικροσκοπική φυσική
Η σταθερά του Μπόλτσμαν είναι ένας συντελεστής ανάμεσα στη μακροσκοπική (απόλυτη θερμοκρασία) και στη μικροσκοπική (θερμική ενέργεια) φυσική. Μακροσκοπικώς, ο νόμος των ιδανικών αερίων δηλώνει ότι, για ένα ιδανικό αέριο, το γινόμενο της πιέσεως p και του όγκου V είναι ανάλογο του γινομένου της ποσότητας των σωματιδίων του αερίου n (σε γραμμομόρια) και της απόλυτης θερμοκρασίας T: όπου R είναι η παγκόσμια σταθερά των αερίων (8,31446 J⋅K−1⋅mol−1}}). Η εισαγωγή της σταθεράς του Μπόλτσμαν μετατρέπει τον νόμο των ιδανικών αερίων σε μια εναλλακτική μορφή: όπου N είναι ο αριθμός των σωματιδίων του αερίου. Για n = 1 γραμμομόριo, ο N ισούται με τον αριθμό του Αβογκάντρο.
Ρόλος στην ισοκατανομή της ενέργειας
Σε ένα θερμοδυναμικό σύστημα σε απόλυτη θερμοκρασία T, η μέση θερμική ενέργεια που έχει ο κάθε μικροσκοπικός βαθμός ελευθερίας στο σύστημα είναι
1⁄2kT
Στην κλασική στατιστική μηχανική, αυτή η μέση τιμή προβλέπεται να ισχύει ακριβώς για ομοιογενή ιδανικά αέρια. Τα μονοατομικά ιδανικά αέρια (ουσιαστικά τα 6 ευγενή αέρια) έχουν τρεις βαθμούς ελευθερίας ανά άτομο, που αντιστοιχούν στις τρεις διαστάσεις του χώρου, οπότε έχουν θερμική ενέργεια
3⁄2kT
ανά άτομο. Αυτό συμφωνεί πολύ καλά με τα πειραματικά δεδομένα. Η θερμική ενέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της μέσης ταχύτητας rms των ατόμων, η οποία αποδεικνύεται ότι είναι αντιστρόφως ανάλογη της τετραγωνικής ρίζας της ατομικής μάζας. Οι ταχύτητες rms που μετρούνται σε θερμοκρασία δωματίου αντιστοιχούν με ακρίβεια στην ιδιότητα αυτή, κυμαινόμενες από 1370 m/sec (μέτρα ανά δευτερόλεπτο) για το ήλιο μέχρι 240 m/sec για το ξένο.
Η κινητική θεωρία των αερίων δίνει τη μέση πίεση p για ένα ιδανικό αέριο ως Ο συνδυασμός με τον νόμο των ιδανικών αερίων δείχνει ότι η μέση μεταφορική κινητική ενέργεια είναι Επειδή το διάνυσμα της γραμμικής ταχύτητας
v
έχει τρεις βαθμούς ελευθερίας (έναν για κάθε διάσταση), η μέση ενέργεια ανά βαθμό ελευθερίας θα είναι ίση με το ένα τρίτο της παραπάνω ποσότητας, δηλαδή
.
Ρόλος στην κατανομή Μπόλτσμαν
Γενικότερα, συστήματα σε ισορροπία σε θερμοκρασία T έχουν πιθανότητα Pi να βρίσκονται σε μια κατάσταση i με ενέργεια E, πιθανότητα που εξαρτάται από τον αντίστοιχο παράγοντα Μπόλτσμαν: όπου Z είναι η συνάρτηση επιμερισμού. Και πάλι, ο παράγοντας που υπεισέρχεται είναι το γινόμενο kT.
Συνέπεια των παραπάνω είναι, μεταξύ άλλων, και η εξίσωση Αρρένιους στη χημική κινητική.
Ρόλος στον στατιστικό ορισμό της εντροπίας
thumb|right|205px|Ο τάφος του Μπόλτσμαν στο [[Κεντρικό Κοιμητήριο της Βιέννης, με την προτομή του και τη σχέση της εντροπίας.]] Στη στατιστική μηχανική η εντροπία S ενός απομονωμένου συστήματος σε θερμοδυναμική ισορροπία ορίζεται ως ο φυσικός λογάριθμος του αριθμού των διαφορετικών μικροσκοπικών καταστάσεων που είναι διαθέσιμες στο σύστημα με δεδομένους τους μακροσκοπικούς περιορισμούς (όπως η σταθερή ολική ενέργεια), επί τη σταθερά του Μπόλτσμαν:
Αυτή η εξίσωση, που συσχετίζει τις μικροσκοπικές καταστάσεις (μικροκαταστάσεις) του συστήματος με τη μακροσκοπική του κατάσταση (δια της εντροπίας), είναι η κεντρική ιδέα της στατιστικής μηχανικής. Η σημασία της είναι τόσο μεγάλη, ώστε είναι γραμμένη πάνω στον τάφο του Μπόλτσμαν.
Η k ως σταθερά αναλογίας καθιστά τη στατιστική εντροπία ίση με την κλασική θερμοδυναμική εντροπία του Κλαούζιους:
Θα μπορούσε να επιλεγεί, αντί για αυτήν, μία αδιάστατη εντροπία, τέτοια ώστε:
Αυτή είναι μια πιο «φυσική» μορφή και αντιστοιχεί ακριβώς στη μεταγενέστερα εισαγμένη έννοια της πληροφοριακής εντροπίας του Σάνον.
Η χαρακτηριστική ενέργεια kT είναι έτσι η ενέργεια που απαιτείται για την αύξηση της εντροπίας αυτής κατά 1 nat.
Ρόλος στη φυσική των ημιαγωγών: η θερμική τάση
Στη φυσική των ημιαγωγών, η εξίσωση διόδου του Shockley (η σχέση ανάμεσα στην ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος και στο ηλεκτρικό δυναμικό σε μία ένωση p-n) εξαρτάται από μία χαρακτηριστική τάση, γνωστή ως θερμική τάση
VT
. Η θερμική τάση συνδέεται με την απόλυτη θερμοκρασία T με τη σχέση όπου q είναι η απόλυτη τιμή του ηλεκτρικού φορτίου του ηλεκτρονίου, 1,602... × 10-19 C. Ισοδύναμα,
Σε θερμοκρασία 300 K η
ισούται με περίπου 25,85 mV. Η θερμική τάση είναι επίσης σημαντική στη φυσική πλάσματος και σε διαλύματα ηλεκτρολυτών, όπου παρέχει ένα μέτρο τού κατά πόσο η κατανομή στον χώρο ηλεκτρονίων ή ιόντων επηρεάζεται από την ύπαρξη ενός ορίου που διατηρείται σε σταθερό δυναμικό.
Ιστορία
Αν και ο Μπόλτσμαν συνέδεσε την εντροπία με την πιθανότητα από το 1877, η σχέση τους δεν εκφράσθηκε με μία συγκεκριμένη σταθερά μέχρι που ο Μαξ Πλανκ εισήγαγε πρώτος την k και της απέδωσε μια συγκεκριμένη τιμή (1,346 × 10-23 J/K, περίπου 2,5% μικρότερη από τη σημερινή «στάνταρ» τιμή), κατά την εξαγωγή του ομώνυμου νόμου το 1900-1901. Πριν από το 1900 οι εξισώσεις που περιελάμβαναν παράγοντες Μπόλτσμαν δεν γράφονταν με τις ενέργειες ανά μόριο και τη σταθερά του Μπόλτσμαν, αλλά με χρήση μιας μορφής της σταθεράς των αερίων R και μακροσκοπικ΄πων ενεργειών για μακροσκοπικά μεγέθη της ουσίας. Η εμβληματική απλή μορφή
S = k ln W
που χαράθηκε στον τάφο του Μπόλτσμαν οφείλεται στην πραγματικότητα στον Πλανκ, όχι στον Μπόλτσμαν. Ο Πλανκ μάλιστα την εισήγαγε στην ίδια εργασία στην οποία εισήγαγε και τη σταθερά του Πλανκ.
Το 1920 ο Πλανκ έγραψε στο κείμενο της διαλέξεώς του για το Βραβείο Νόμπελ :