cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γυροσκοπική πυξίδα
Πλεονεκτήματα
Σ΄ αυτό το βασικό πλεονέκτημα αν προστεθούν και οι δυνατότητες που παρέχουν οι γυροσκοπικές πυξίδες όπως η σύνδεσή τους με άλλα βασικά ναυτιλλιακά όργανα, που δεν παρέχουν οι μαγνητικές, όπως π.χ. με ραντάρ, με ραδιογωνιόμετρα, με τα αυτόματα συστήματα πηδαλιουχίας (αυτόματους πιλότους πλοίων), ή ακόμα και με ηλεκτρική μετάδοση των ενδείξεών τους σε διάφορους επαναλήπτες (repeaters) που μπορεί να βρίσκονται και εκτός της Γέφυρας του Πλοίου, ακόμα και στην καμπίνα του Πλοιάρχου, καθίσταται καταφανές η μεγάλη σημασία τους στην εξέλιξη της ναυσιπλοΐας και την απαραίτητη χρήση τους απ΄ όλους τους τύπους των πλοίων, τόσο των πάσης φύσεως εμπορικών, όσο και των μεγάλων πολεμικών πλοίων.
Μειονεκτήματα
Αντίθετα οι γυροσκοπικές πυξίδες αποτελούν περίπλοκους ηλεκτρικούς μηχανισμούς που υπόκεινται, όπως είναι φυσικό, σε ειδική διαδικασία, κατά τύπο, συντήρησης και ποικιλία βλαβών. Για το λόγο αυτό και απαιτούν κατάλληλα και ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό τουλάχιστον για την παρακολούθηση της καλής λειτουργίας τους και για την επιβαλλόμενη συντήρησή τους, βάσει των τεχνικών εγχειριδίων που συνοδεύουν αυτές, για την ανίχνευση και αποκατάσταση υων πιθανότερων παρουσιαζομένων βλαβών. Ένα μέρος των παραπάνω εργασιών επιδιώκεται να γίνεται από το ανώτερο προσωπικό πλοίου, εφόσον έχει υποστεί βέβαια ανάλογη εκπάιδευση. Ενώ για βλάβες που απαιτούν ιδιαίτερες τεχνικές γνώσεις θα πρέπει να καλούνται οι κατά τόπους τεχνικοί, (sevice engineers), του πρώτου λιμένα προσέγγισης που υφίστανται.
Επίσης το μειονέκτημα που παρουσιάζουν οι γυροσκοπικές πυξίδες ως προς το χρόνο που απαιτείται από την εκκίνηση τους μέχρι να καταστούν ναυτιλιακά χρησιμοποιήσιμες, που είναι περίπου 4 - 5 ώρες, αντιπαρέρχεται, είτε με την έγκαιρη εκκίνηση τους πριν τον προβλεπόμενο χρόνο απόπλου, είτε με ειδικό τρόπο, κατά τύπο, βάση των τεχνικών εγχειριδίων που τις συνοδεύουν.
Απαιτήσεις κατασκευής
Η κατασκευή οποιουδήποτε τύπου γυροσκοπικής πυξίδας θα πρέπει να καλύπτει τις ακόλουθες βασικές απαιτήσεις:
Οι βασικές διαφορές που παρατηρούνται στους διάφορους κατασκευαστικούς τύπους των γυροσκοπικών πυξίδων με τις οποίες εφοδιάζονται τα πλοία είναι κυρίως:
α) στο τρόπο στήριξης του ή των γυροσφονδύλων. (Οι τύποι Anschutz, Plath κ.ά. φέρουν ζεύγος γυροσφονδύλων).
β) στο σύστημα αναζήτησης και σταθεροποίησης του άξονα περιστροφής του γυροσφονδύλου ή της συνισταμένης του ζεύγους των γυροσφονδύλων στον μεσημβρινό του τόπου, και
γ) στα συστήματα παρακολούθησης και μετάδοσης των ενδείξεων.
Εγκατάσταση γυροπυξίδας
Μία πλήρης βασική εγκατάσταση γυροσκοπικής πυξίδας περιλαμβάνει τα ακόλουθα κύρια μέρη:
Κύρια πυξίδα
Η κύρια πυξίδα που ακολουθεί το κατασκευαστικό τύπο της sperry περιλαμβάνει τα ακόλουθα βασικά μέρη: Το ευαίσθητο στοιχείο (sensitive element), το 'στοιχείο παρακολούθησης (phantom element), το στοιχείο αποκατάστασης του γυροσφονδύλου στο μεσημβρινό (control element), το στοιχείο της αρχάχνης, (outer member), ή spider element), και τη θήκη της πυξίδας, (binnacle), με τη βάση στήριξης (pedestal).
Ευαίσθητο στοιχείο
Το ευαίσθητο στοιχείο (sensitive element): είναι και το σπουδαιότερο τμήμα της γυροσκοπικής πυξίδας. Αποτελείται επιμέρους από τον γυροσφόνδυλο, τη θήκη του γυροσφονδύλου, στην οποία ο στάτορας φέρεται με τριφασική περιέλιξη, τον κατακόρυφο δακτύλιο, με τους αντισταθμιστικούς βραχίονες, και το νήμα της ανάρτησης.
Ο γυροσφόνδυλος βάρους περίπου 24 χγρ. περιστρέφεται με ταχύτητα 6.000 στροφές ανά λεπτό αποτελεί μέρος του τριφασικού κινητήρα του οποίου το επαγώγιμο (στάτορ) είναι προσαρμοσμένο στο βόρειο άκρο της θήκης η οποία και τον περιβάλλει. Ο δε άξονας του γυροσφονδύλου στηρίζεται μέσα στη θήκη πάνω σε κατάλληλους σφαιροτριβείς (ρουλεμάν)έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η ελεύθερη περιστροφή του.
Τα δε καλώδια παροχής ρεύματος στη θήκη του γυροσφονδύλου ξεκινούν από τους ρευματοφόρους δακτυλίους που περιβάλλουν τον μίσχο του δακτυλίου παρακολούθησης τα οποία και καταλήγουν στο βόρειο άκρο της θήκης, στο επαγώγιμο του κινητήτα το οποίον και τροφοδοτούν. Τα κλώδια αυτά είναι μικρά και εύκαμπτα και δεν επηρεάζουν την ισορροπία της θήκης στην οποία στηρίζονται.
Η θήκη του γυροσφονδύλου, που στηρίζεται με αξονίσκους σε σφαιροτριβείς, περιβάλλεται από τον κατακόρυφο δακτύλιο. Οι δε τριβείς επιτρέπουν στη θήκη την ελεύθερη οριζόντια περιφορά της. Στο νότιο τμήμα της θήκης αυτής υπάρχει στάθμη οινοπνεύματος με την οποία και ελέγχεται η οριζοντιότητά της.
Ο κάθετος δακτύλιος περιβάλλει τη θήκη όπου και φέρει βραχίονες περιορισμού στροφής της θήκης στην ανατολική πλευρά, ενώ στη δυτική υπάρχει ειδικός αναστολέας με τον οποίο τίθεται η θήκη οριζόντια όταν αυτή τίθεται εκτός λειτουργίας. Ο κάθετος δακτύλιος φέρει επιπρόσθετα στο άνω μέρος κάθετα του επιπέδου του, (δηλαδή σταυρωτά), ένα κυρτό βραχίονα που καταλήγει εκατέρωθεν της θήκης στις άκρες του οποίου φέρονται αντισταθμιστικά βάρη, με κύριο σκοπό τη συμμετρική κατανομή, πέριξ του γυροσφονδύλου, του βάρους του όλου ευαίσθητου στοιχείου, προς αποφυγή σφαλμάτων κατά τους διατοιχισμούς του πλοίου.
Το νήμα ανάρτησης αποτελείται από μια ομάδα συρμάτων από την οποία αναρτάται ολόκληρο το σύστημα του ευαίσθητου στοιχείου και αυτό περνώντας μέσα από το μίσχο λαιμό του δακτυλίου παρακολούθησης, (επόμενο στοιχείο), στηρίζεται σ΄ αυτόν. Η λειτουργία του παρακάτω, "στοιχείου παρακολούθησης", διασφαλίζει το νήμα ανάρτησης από τον κίνδυνο συστροφής του.
Πηγές
Κατηγορία:Προσανατολισμός Κατηγορία:Ναυτικά όργανα
Περιφερικό νευρικό σύστημα
Το περιφερικό νευρικό σύστημα αποτελείται από νευρικές ίνες πού μεταφέρουν αισθητικά μηνύματα τόσο προς το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) αλλά και την απάντηση του ΚΝΣ πρός την αντίθετη μεριά των ινών δήλαδή το σώμα (κυρίως μύες, όργανα, αδένες).
Είδη νευρώνων
μικρογραφία|Το περιφερικό νευρικό σύστημα και [[νευρώνας σε μεγέθυνση]] Τα κύτταρα του νευρικού συστήματος τα οποία μεταφέρουν πληροφορίες από το το σώμα (δηλαδή τους περιφερικούς υποδοχείς που υπάρχουν στο σώμα και αναγνωρίζουν τις αλλαγές) ονομάζονται κεντρομόλοι ή προσαγωγοί νευρώνες. Οι πληροφορίες αυτές όταν πλέον γίνουν αντιληπτές από τον εγκέφαλο ονομάζονται αισθητικοί νευρώνες. Οι φυγόκεντροι ή εξαγωγοί νευρώνες είναι αυτοί που μεταφέρουν την απάντηση του εγκεφάλου στο ερέθισμα του προσαγωγού νευρώνα. Όταν οι φυγόκεντροι νευρώνες (αυτοί δηλαδή που έχουν κατεύθυνση από τον εγκέφαλο προς το σώμα) νευρώνουν σκελετικούς μυς προκαλώντας κινήσεις ονομάζονται κινητικοί νευρώνες. Θα πρέπει να αναφερθεί και μιά άλλη κατηγορία νευρώνων που υπάρχει οι διάμεσοι ή συνδετικοί ή εφεδρικοί νευρώνες. Οι νευρώνες αυτοί όμως ανήκουν στο ΚΝΣ.
Επίσης θα πρέπει να τονισθεί πως όταν αναφερόμαστε στην αισθητική οδό του περιφερικού νευρικού συστήματος δεν περιλαμβάνονται οι ειδικές αισθήσεις που μεταφέρονται με τα εγκεφαλικά νεύρα (όσφρησης, όρασης, γεύσης, ακοής και ισορροπίας) αλλά οι γενικές αισθήσεις όπως αυτές της αφής, πίεσης, πόνου, θερμοκρασίας κτλ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα Κατηγορία:Φυσιολογία ζώων Κατηγορία:Νευρολογία
Σαΐτα (ερπετό)
Η σαΐτα, Platyceps najadum (Eichwald, 1831) είναι φίδι της οικογένειας Colubridae. Πρόκειται για φίδι μη δηλητηριώδες και ακίνδυνο για τον άνθρωπο.
Περιγραφή
Ημερόβιο, πολύ νευρικό και ασύγκριτα γρήγορο φίδι, που κυνηγά επίμονα την λεία του μερικές φορές για μεγάλες αποστάσεις. Μπορεί να φτάσει μέγιστο μήκος 135cm, συνήθως όμως λιγότερο. Από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι και τα 2000m υψόμετρο.
Γεωγραφική κατανομή
Απαντάται στην Βαλκανική χερσόνησο (Ελλάδα, Τουρκία, Βουλγαρία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Βόρεια Μακεδονία, Αλβανία και στην περιοχή του Καυκάσου (Ρωσία, Γεωργία, Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία), καθώς και στην Κύπρο, τη Συρία και το Ιράκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερπετά της Ευρώπης Κατηγορία:Ερπετά της Ελλάδας Κατηγορία:Καινοφιίδαι
Ιερά Μονή Παναγίας της Κανδήλας
Η Ιερά Μονή Παναγίας της Κανδήλας βρίσκεται ανάμεσα στον Ολίγυρτο και το όρος Τραχύ, 41 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Είναι γυναικείο μοναστήρι και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Η παράδοση θέλει ο μικρός σπηλαιώδης –αρχικά- ναός να έχει υποδειχθεί από μια επίμονη λάμψη για το πού θα χτιστεί γύρω στο 1650. Πλήθος κελιών έχουν λαξευτεί στα απόκρημνα βράχια. Δυστυχώς οι πυρκαγιές στα χρόνια του αγώνα κατέστρεψαν τα αρχεία και χάθηκε μεγάλο μέρος της ιστορίας της. Με πατριαρχικό γράμμα του Γρηγορίου του Ε’ γίνεται σταυροπηγιακή μονή, όντας αντρικό μοναστήρι. Η προσφορά των μοναχών της στην Ελληνική Επανάσταση ήταν τεράστια. Ο ηγούμενος Καλλίνικος υπήρξε κανονικός πολέμαρχος. Ήταν επίσης έμπειρος γιατρός και γι’ αυτό το μοναστήρι έγινε το αναρρωτήριο των αγωνιστών. Έτσι η Ιερά Μονή Παναγίας της Κανδήλας πλήρωσε βαρύ τίμημα με αποτέλεσμα να καταστραφεί το 1820. Αναστηλώθηκε και από το 1936 λειτουργεί ως γυναικεία μονή.
Το όνομα της κορυφής που βρίσκεται είναι Κρουσταλλές, αλλά οι ντόπιοι το λένε και Τρύπες ή απλά Μοναστήρι. Στην ίδια θέση στην αρχαιότητα υπήρχε ιερό της Αρτέμιδος Κονδυλεάτιδος.
Πηγές
Κ
CG
Η συντομογραφία CG ή Cg ή cg μπορεί να αναφέρεται:
Φορτούνα Ντύσσελντορφ
Η Φορτούνα Ντύσσελντορφ (γερμανικά: Fortuna Düsseldorf) είναι γερμανικός αθλητικός σύλλογος από το Ντύσσελντορφ που ιδρύθηκε το 1895. Αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος. Η έδρα της είναι το Merkur Spiel-Arena, 54.600 θέσεων. Η ομάδα έχει κατακτήσει 1 φορά το Γερμανικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου το 1933 και δύο Κύπελλα Γερμανίας το 1979 και 1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1895 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1895
Κύριο θέμα (μουσική)
Ως κύριο θέμα, λάιτμοτίβ (γερμ. Leitmotiv) είναι το αναγωνρίσιμο καλλιτεχνικό μελωδικό ή αρμονικό στοιχείο που χρησιμοποιείται ως πηγή έμπνευσης αλλά και συνδετικός κρίκος με ένα πρόσωπο, αντικείμενο ή αφηρημένη έννοια π.χ. του μουσικού δράματος έτσι που να το συνοδεύει κάθε φορά που αυτό εμφανίζεται στη σκηνή ή υπονοείται με οποιονδήποτε τρόπο από τα λόγια των τραγουδιστών-ηθοποιών. Ταυτίζεται με τον αντίστοιχο γαλλικό όρο idée fixe.
Τα λαϊτμοτίβε μπορούν να παρουσιαστούν στην αυθεντική τους μορφή (συνήθως όταν ακούγονται για πρώτη φορά), παραλλαγμένα ή σε συνδυασμό με άλλα. Η χρήση τους έγκειται στο να λειτουργούν σαν υπενθύμιση του στοιχείου με το οποίο ταυτίζονται στο υποσυνείδητο του ακροατή και σαν δομικό υλικό, το οποίο βοηθάει στη μορφολογική ενότητα του δράματος.
Ιστορία
Τα λαϊτμοτίβε αποτελούν εξέλιξη του υπενθυμητικού μοτίβου και στη μουσική πρωτοχρησιμοποιήθηκαν από τον Γερμανό συνθέτη Καρλ Μαρία φον Βέμπερ (1786-1826). Ο συνθέτης όμως, ο οποίος τα αξιοποίησε πλήρως και τα χρησιμοποίησε κατά κόρον στα έργα του, είναι ο επίσης Γερμανός Ρίχαρντ Βάγκνερ (1813-1883), που ουσιαστικά έχτισε όλα τα μουσικά του αριστουργήματα με βάση την αρχή της τεχνικής του λαϊτμοτίφ. Αργότερα χρησιμοποίησαν την ίδια τεχνική οι Τζάκομο Πουτσίνι, Ρίχαρντ Στράους και άλλοι. Σήμερα εμφανίζονται λαϊτμοτίβε στη μουσική των κινηματογραφικών έργων «Ο Πόλεμος των Άστρων», Κινγκ Κονγκ, «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» κ.α.
Σημαντικά λαϊτμοτίβε
Το λαϊτμοτίφ από την όπερα Τριστάνος και Ιζόλδη του Ρίχαρντ Βάγκνερ ήταν σημαντικός σταθμός της κλασικής μουσικής και πηγή έμπνευσης που οδήγησε τελικά στο ατονικό σύστημα και τον δωδεκαφθογγισμό.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Άρης Θεσσαλονίκης (άρση βαρών)
Το τμήμα άρσης βαρών του Άρη έδρευε στην Θεσσαλονίκη και υπήρξε ενεργό κομμάτι του συλλόγου από το 1985 μέχρι το 2000.
Ανδρικό τμήμα
Το τμήμα ιδρύθηκε το 1985, όταν ο ΑΣ Άρης βρισκόταν υπό την προεδρία του Άκη Μιχαηλίδη. Μοναδικός προπονητής στην δεκαπενταετή πορεία του τμήματος υπήρξε ο παλιός πρωταθλητής της ΧΑΝΘ και καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Κώστας Καζακλής. Ως έδρα χρησιμοποιούνταν το κλειστό γυμναστήριο που βρίσκεται κάτω από την θύρα 1 του γηπέδου Χαριλάου.
Πρώτη επιτυχία του τμήματος υπήρξε η τέταρτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων του 1988, με κορυφαίο αθλητή, τον μετέπειτα προπονητή της ελληνικής εθνικής ομάδας άρσης βαρών σε πάγκο, Δημήτρη Ιωαννίδη στα 82,5 κιλά, ο οποίος κατέκτησε δύο φορές το πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων και αναδείχθηκε τρίτος Βαλκανιονίκης. Επίσης, αξιόλογοι αθλητές υπήρξαν ο Γιώργος Οικονόμου στα 100 κιλά και ο Γιώργος Ναλτσατσιάδης στα 90 κιλά, οι οποίοι κατέκτησαν το αργυρό μετάλλιο στο πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων, ενώ χάλκινα μετάλλια κατέκτησαν οι Στέργιος Αζάς στα 67,5 κιλά, Κώστας Κοροξενίδης στα 100 κιλά και Θανάσης Κιοσσές στα υπερβαρέα βάρη. Παρά τις πρώιμες αυτές επιτυχίες, οι αθλητές αυτοί σταμάτησαν πρόωρα τις καριέρες τους, με το ανδρικό τμήμα να σταματάει την λειτουργία του το 1998.
Γυναικείο τμήμα
Ο ΑΣ Άρης ίδρυσε το 1990 το πρώτο γυναικείο τμήμα άρσης βαρών στην βόρεια Ελλάδα, λειτουργώντας για μία δεκαετία με μεγάλες επιτυχίες σε επίπεδο γυναικών και νεανίδων. Από το 1994 ως το 1997, ο Άρης υπήρξε ο αποκλειστικός τροφοδότης του κλιμακίου βορείου Ελλάδος της ελληνικής εθνικής ομάδας, κατακτώντας παράλληλα τα πανελλήνια πρωταθλήματα του 1994 και του 1995.
Κορυφαίες αθλήτριες του συλλόγου υπήρξαν οι Φιλιππία Κοχλιαρίδου στα 75 κιλά, Θεανώ Ζαγκλιβέρη στα 67,5 κιλά, Μαρία Παπάζογλου στα 82,5 κιλά, Χρύσα Τακίδου στα 48 κιλά, Ρεβέκκα Αηδονίδου στα 52 κιλά, Ευγενία Αηδονίδου στα 56 κιλά, Σαβούλα Αηδονίδου στα 67,5 κιλά, Σοφία Ναλμπαντίδου στα 67,5 κιλά και Βίκυ Μπόγδου στα υπερβαρέα.
Πηγές
Άρση Βαρών Αρης Θεσσαλονικης
Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου
thumb|right|350px|Τα θαλάσσια τεμάχια στην Κυπριακή ΑΟΖ Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου καλύπτει περισσότερα από 70.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και χωρίζεται σε 13 εξερευνητικά τετράγωνα. Η διαδικασία δημιουργίας αποκλειστικών οικονομικών ζωνών Κύπρου, Ισραήλ και Λιβάνου πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία το 2010 με ξεχωριστές συναντήσεις μεταξύ κάθε χώρας. Η Κύπρος και το Ισραήλ στο πλαίσιο της ευρύτερης συνεργασίας τους συμφώνησαν να ξεκινήσουν τις εξερευνήσεις φυσικού αερίου με μια κοινή αμερικανική εταιρεία, συγκεκριμένα την Noble Energy. Οι κυπριακές και ισραηλινές κυβερνήσεις συζητούν να εξάγουν το φυσικό τους αέριο μέσω της μεταφοράς πεπιεσμένου φυσικού αερίου στην Ελλάδα και στη συνέχεια στην υπόλοιπη Ευρώπη ή μέσω υποθαλάσσιων αγωγών που ξεκινούν από το Ισραήλ και στη συνέχεια οδηγούν στην Ελλάδα μέσω Κύπρου.
Η Δημοκρατία της Κύπρου έχει κάνει επί σειρά δεκαετιών νόμιμες διεθνείς διπλωματικές ενέργειες για τη διακήρυξη και οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης. Αρχικά το 1988 η Κύπρος επικύρωσε την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας που ρυθμίζει διεθνώς τις θαλάσσιες ζώνες των παραθαλασσίων χωρών. Το 2003 και 2004 υπέγραψε και κύρωσε την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο. Ακολούθησαν αντίστοιχες συμφωνίες με τον Λίβανο, και το Ισραήλ, ενώ παράλληλα όρισε τα τεμάχια και προχώρησε σε αδιοδοτήσεις με διεθνείς κολοσούς στον τομέα της έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπρος Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης
Καλυβάκια Ξενιών Ηλείας
Τα Καλυβάκια είναι χωριό της Ηλείας και ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ξενιών, της Δημοτικής Ενότητας Βουπρασίας του πρώην Δήμου Βουπρασίας. Είναι παρόχθιος οικισμός της τεχνητής λίμνης Πηνειού.
Ιστορία
Το χωριό αναφέρεται ότι ήταν ακατοίκητο την εποχή του Καποδίστρια.
Την 20/04/1835 ο οικισμός προσαρτάται στον τότε Δήμο Ξενίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Ξενίας και προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίων. Την 28/08/1912 με το ΦΕΚ 256Α αποσπάται από το Δήμο Βουπρασίων και προσαρτάται στην κοινότητα Ζόγκας. Το ΦΕΚ 28Α της 08/02/1916 αποσπά τον οικισμό από την κοινότητα Ζόγκας και τον προσαρτά στην κοινότητα Ξενιών. Με το ΦΕΚ 182Α της 24/09/1971 ορίζεται έδρα της κοινότητας Καλυβακίων, όπως μετονομάστηκε μέχρι το 1984 η Κοινότητα Ξενιών. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997 προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίας.
Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Πολιούχος του χωριού είναι η "Ζωοδόχος Πηγή". Στα πλαίσια των εορτασμών της διεξάγεται τα τελευταία χρόνια στο χωριό αγώνας δρόμου σε μια περιοχή με ιδιαίτερη φυσική ομορφιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Βουπρασίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης
Ιερά Μητρόπολις Κυθήρων και Αντικυθήρων
Ιστορικά στοιχεία
Επίσκοπος Κυθήρων μαρτυρείται ήδη από τον 4ο αιώνα, κάτι που καθιστά την Μητρόπολη Κυθήρων μία από τις αρχαιότερες στον ελληνικό χώρο.
Τον Νοέμβριο του 2019 μετονομάστηκε σε «Κυθήρων και Αντικυθήρων».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κυθηρων  Κατηγορία:Κύθηρα
Τζορτζ Μπέρλινγκ
Ο Τζορτζ Φρέντερικ Μπέρλινγκ (αγγλικά: George Frederick Beurling) (6 Δεκεμβρίου 1921 – 20 Μαΐου 1948) υπήρξε ο μεγαλύτερος Καναδός ιπτάμενος άσσος της RAF κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σημείωσε 32 καταρρίψεις, διακριθείς ιδιαίτερα για τη δράση του κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Μάλτας το καλοκαίρι του 1942.
Παιδικά χρόνια
«Μαμά, μπορώ να πετάξω;»..
-Μα βέβαια, Τζορτζ, μπορείς να πας και μέχρι το φεγγάρι αν θες!», του απάντησε εκείνη, χαριτολογώντας. Ο ίδιος φυσικά, εξέλαβε την απάντηση ως καταφατική και έτρεξε γρήγορα πίσω στο αεροδρόμιο. Η πτήση διήρκεσε μόλις 10 λεπτά, αλλά αιχμαλώτισε την ύπαρξή του για πάντα. Όλες αυτές οι δραστηριότητες βέβαια, δεν είχαν ποτέ την έγκριση των γονέων του, οπότε το 1938, σε ηλικία 16 ετών, εγκατέλειψε το γυμνάσιο και ζούσε πουλώντας τα μοντέλα του για να εξοικονομήσει χρήματα. Με αυτά πλήρωνε για μαθήματα πτήσης και μέχρι τον επόμενο χρόνο είχε πάρει το πτυχίο πιλότου, συγκεντρώνοντας 150 ώρες πτήσης.
Προς αναζήτηση δράσης
Τον Μάιο του 1940 επιβιβάστηκε σε ένα μεταγωγικό πλοίο μιας συμμαχικής νηοπομπής με προορισμό τη Σκωτία. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού η νηοπομπή δέχθηκε επίθεση από γερμανικό υποβρύχιο, χάνοντας επτά πλοία μέσα σε 10 λεπτά. Το πλοίο στο οποίο επέβαινε ο ίδιος, ολοκλήρωσε επιτυχώς το ταξίδι και φθάνοντας στη Σκωτία, ο Τζορτζ αναζήτησε το πλησιέστερο στρατολογικό γραφείο. Οι Άγγλοι εντυπωσιάστηκαν από τις 150 ώρες πτήσης του, αλλά αναγκάστηκαν να τον απορρίψουν επειδή είχε ξεχάσει το πιστοποιητικό γεννήσεώς του στον Καναδά! Με ανένδοτη επιμονή, επέστρεψε στον Καναδά με το ίδιο πλοίο, μόνο και μόνο για να πάρει το πιστοποιητικό. Στη διαδρομή η νηοπομπή δέχθηκε και πάλι επίθεση, αλλά το πλοίο του έφθασε στον Καναδά με ελαφρές μόνο ζημιές. Πήρε το πιστοποιητικό του, διέσχισε πάλι τον Ατλαντικό προς την αντίθετη κατεύθυνση, έφθασε στην Αγγλία τον Σεπτέμβριο και η επιμονή του ανταμείφθηκε.
Στη RAF
Τον Απρίλιο του 1942, με τον βαθμό του σμηνία τοποθετήθηκε στην 41η Μοίρα της RAF, πετώντας με Spitfire Μk V, να λαμβάνει μέρος σε περιπολίες πάνω από τη Μάγχη και την κατεχόμενη Γαλλία, με το αεροσκάφος του να κρατά την τελευταία θέση του σχηματισμού, όπως συνέβαινε με κάθε νέο πιλότο. Η θέση αυτή ήταν η πλέον ευάλωτη σε ενδεχόμενο εχθρικής επίθεσης, ενώ ταυτόχρονα είχε την ευθύνη της προστασίας των νώτων όλου του σχηματισμού. Στην τρίτη κατά σειρά περιπολία του την 1η Μαΐου 1942 ο σχηματισμός του δέχθηκε την αιφνιδιαστική επίθεση πέντε Focke-Wulf Fw 190 και ο καταιγισμός των πυρών κατέστρεψε τα μισά από τα πολυβόλα του Μπέρλινγκ. Ωστόσο, ξεφεύγοντας από τον σχηματισμό, ο Καναδός κατέρριψε ένα FW 190 με μία σύντομη ριπή από τα εναπομείναντα όπλα του. Δύο ημέρες αργότερα, στην ίδια θέση του σχηματισμού, εντόπισε πρώτος ένα μοναχικό «Focke-Wulf» και χωρίς να περιμένει άδεια από τον διοικητή του, ξέφυγε από τον σχηματισμό, το κατεδίωξε και το κατέρριψε. Μετά την επιστροφή στη βάση ο Μπέρλινγκ κατηγορήθηκε ότι με την ατομιστική συμπεριφορά του διασπούσε τη συνοχή του σχηματισμού, έθετε σε κίνδυνο την ασφάλεια όλων και επιτίθετο χωρίς άδεια. Αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με τους ανωτέρους, αλλά και τους συναδέλφους του, οπότε αποφάσισε να ζητήσει μετάθεση, την οποία ο διοικητής του ενέκρινε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Το «Γεράκι της Μάλτας»
Στις 9 Ιουνίου 1942 παρουσιάστηκε στην 249η Μοίρα της RAF στη Μάλτα. Εκείνη τη χρονική περίοδο η Μάλτα αποτελούσε αγκάθι στο πλευρό των ιταλογερμανικών νηοπομπών οι οποίες ανεφοδίαζαν τα στρατεύματά τους στην Αφρική, για αυτό και βρισκόταν σε αδιάσπαστη πολιορκία από το 1940. Στους ουρανούς της διεξαγόταν οι βιαιότερες αερομαχίες του Β΄ ΠΠ, μεταξύ μαχητικών της RAF και αεροσκαφών της Luftwaffe και της Ιταλικής Βασιλικής Αεροπορίας (Regia Aeronautica). Αυτό το θέατρο πολέμου το οποίο, για οποιονδήποτε άλλο πιλότο αποτελούσε εφιάλτη, για τον Μπέρλινγκ θα ήταν οι «…ευτυχέστερες μέρες της ζωής» του, όπως δήλωσε αργότερα, αφού εκεί βρήκε εκείνα ακριβώς τα στοιχεία που αναζητούσε: αδιάκοπη δράση και χαλαρή πειθαρχία.
Στις 12 Ιουνίου 1942 πήρε την πρώτη γεύση από τις αερομαχίες της Μάλτας, προκαλώντας ζημιές σε ένα Messerschmitt Bf 109. Ωστόσο, από τις αρχές Ιουλίου 1942 και για τους επόμενους τρεις μήνες ο Μπέρλινγκ θα επιδιδόταν σε μία αλλεπάλληλη σειρά νικών οι οποίες δεν είχαν γνωρίσει προηγούμενο.
Στις 6 Ιουλίου σημείωσε τρεις καταρρίψεις σε δύο εξόδους. Στην πρώτη συνεπλάκησαν 11 Spitfire Μk V εναντίον τριών ιταλικών βομβαρδιστικών Cant 1007Ζ και 30 μαχητικών Macchi 202. Ο Μπέρλινγκ προκάλεσε ζημιές σε ένα βομβαρδιστικό και κατέστρεψε δύο μαχητικά. Στη δεύτερη έξοδο, ο ίδιος μαζί με τρεις συναδέλφους του αντιμετώπισαν μία γερμανική επιδρομή δύο βομβαρδιστικών Junkers 88 και 20 μαχητικών, καταρρίπτοντας ένα Bf 109. Εκείνη ήταν η τρίτη νίκη του την ίδια ημέρα και η πέμπτη του συνολικά, κερδίζοντας επισήμως τον τίτλο του άσσου.
Τόσο στον αέρα, όσο και στο έδαφος, ο Μπέρλινγκ ήταν μοναχικός και εκκεντρικός. Στην εξωτερική του εμφάνιση τα πάντα μαρτυρούσαν τη σκανδιναβική καταγωγή του: ψηλός, λεπτός, ξανθά μαλλιά, ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, μεγάλα γαλανά μάτια με ψυχρό, διαπεραστικό βλέμμα. Μονίμως αχτένιστος, ατημέλητος και λιγομίλητος, παρέμενε συνήθως απόμακρος από τους συναδέλφους του και στους ανωτέρους του απευθυνόταν με ένα μάλλον περιφρονητικό ύφος. Δεν κάπνιζε, δεν έπινε, δεν έβριζε και προτιμούσε να πετάει με άδειο στομάχι, επειδή πίστευε ότι η πείνα οξύνει την όρασή του. Έφερε πάντοτε μαζί του μία Βίβλο που του είχε χαρίσει η μητέρα του, την οποία δεν αποχωριζόταν ποτέ.
Το μοναδικό του ενδιαφέρον η βελτίωσή του στην τέχνη της αερομαχίας. Η οξύτατη όραση και η ευστοχία του κατέπληξαν τους συναδέλφους του. Ήταν πάντοτε ο πρώτος ο οποίος διέκρινε τα εχθρικά αεροσκάφη, είχε αναπτύξει μία μοναδική δεξιοτεχνία στις βολές απόκλισης (deflection shot) και κατέρριπτε το θύμα του καταναλώνοντας τον ελάχιστο δυνατό αριθμό πυρομαχικών, γνωρίζοντας τα επακριβή σημεία στα οποία είχαν κτυπήσει τα πυρά του. Επίσης συνήθιζε να ανοίγει πυρ από την απόσταση των 250 μ. -μία απόσταση στην οποία οι περισσότεροι πιλότοι έπαυαν πυρ για να αποφύγουν τη σύγκρουση- ώστε να είναι βέβαιος ότι τα πυρά του θα προκαλούσαν τη μεγαλύτερη δυνατή ζημιά.
Οι ελιγμοί διαφυγής που χρησιμοποιούσε στις αερομαχίες ήταν βίαιοι και επικίνδυνοι. Όταν δεχόταν μία επίθεση από τα νώτα συνήθιζε να τραβά δυνατά πίσω το χειριστήριο, ώστε το Spitfire αναποδογύριζε από την απότομη απώλεια στήριξης και έπεφτε σχεδόν ακυβέρνητο σε περιδίνηση. Ο ελιγμός αυτός απαιτούσε γερά νεύρα, δεξιοτεχνία και πτητική εμπειρία αρκετών χρόνων στα μαχητικά για να καταφέρει ένας πιλότος να επαναφέρει το αεροσκάφος υπό τον έλεγχό του μετά την ανεξέλεγκτη περιδίνηση. Υπήρχαν πιλότοι με μάχιμη εμπειρία δύο ή τριών ετών οι οποίοι απέφευγαν αυτόν τον ελιγμό λόγω της επικινδυνότητάς του. Ακόμη και αυτοί όμως, δεν θα κατέφευγαν σε αυτόν περισσότερες από μία ή δύο φορές σε όλη τους τη σταδιοδρομία. Για τον Μπέρλινγκ ωστόσο, με μάχιμη εμπειρία μικρότερη των τεσσάρων μηνών, ο ελιγμός αυτός είχε γίνει ενστικτώδης, σε σημείο μάλιστα, να καταφέρνει επιπλέον να επαναφέρει ταχύτατα το αεροσκάφος του και να βρίσκεται αιφνιδιαστικά στα νώτα του αεροσκάφους που του είχε επιτεθεί, καταρρίπτοντάς το. Σε καθημερινές αερομαχίες όπου τα βρετανικά καταδιωκτικά αντιμετώπιζαν ακόμη και τα δεκαπλάσια εχθρικά αεροσκάφη, ο Μπέρλινγκ φαινόταν να βρίσκεται στο στοιχείο του: ορμούσε στο κέντρο του εχθρικού σχηματισμού όπου έβρισκε αφθονία στόχων σε μικρή απόσταση και άνοιγε πυρ.
Επανειλημμένως απεδείκνυε τη μαχητική δεξιοτεχνία του. Στις 12 Ιουλίου σημείωσε δύο αλλεπάλληλες νίκες μέσα σε επτά δευτερόλεπτα, καταρρίπτοντας δύο Reggiane 2001 και τρεις ημέρες αργότερα του απενεμήθη το Μετάλλιο Διακεκριμένων Πτήσεων (D.F.M). Στις 27 του ίδιου μηνός, σε μία συμπλοκή οκτώ Spitfire εναντίον επτά βομβαρδιστικών και 40 μαχητικών, κατέρριψε τέσσερα εχθρικά μαχητικά σε μία έξοδο – δύο Macchi 202 και δύο Bf 109. Μέχρι εκείνη την ημέρα είχε ήδη σημειώσει 14 νίκες από την ημέρα που αφίχθηκε στο νησί, κερδίζοντας τον τίτλο του μεγαλύτερου άσσου της Μάλτας - ένας τίτλος που δεν θα έχανε ποτέ. Στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων εμφανίστηκε με ηρωικότερους χαρακτηρισμούς, όπως «Το Γεράκι της Μάλτας» ή «Ο Ιππότης της Μάλτας». Στα τέλη του μηνός, όταν η μεγάλη γερμανοϊταλική επίθεση του Ιουλίου είχε εξασθενήσει, ο Μπέρλινγκ προήχθη σε ανθυποσμηναγό. Ταυτόχρονα όμως, η ψυχολογική πίεση των αδιάκοπων μαχών, η σωματική καταπόνηση και κυρίως, η δυσεντερία είχαν επιπτώσεις στην υγεία του. Στις 8 Αυγούστου, πετώντας με το Spitfire V “T-T” (EN 973), κατέρριψε ένα Bf 109, αλλά κατερρίφθη από ένα δεύτερο, εκτελώντας καταναγκαστική προσγείωση σε ένα χωράφι. Πέρασε το υπόλοιπο του μηνός νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο. Τον Σεπτέμβριο επέστρεψε στη βάση του, σημειώνοντας μία διπλή νίκη στις 25. Ο Οκτώβριος θα ήταν μία επανάληψη του Ιουλίου, με τα αεροσκάφη της Luftwaffe και της Ιταλικής Βασιλικής Αεροπορίας να εξαπολύουν μία νέα μεγάλη επίθεση κατά του νησιού. Ο Μπέρλινγκ έλαβε μέρος στις συμπλοκές της 10, 13 και 14 του μηνός, σημειώνοντας διπλές και τριπλές νίκες σε κάθε περίπτωση. Η 14η Οκτωβρίου 1942 θα ήταν η τελευταία και δραματικότερη ημέρα του στη Μάλτα. Στις 13.10, λαμβάνοντας μέρος στην τρίτη έξοδο εκείνης της ημέρας, τα Spitfire της 249ης Μοίρας του Μπέρλινγκ συνεπλάκησαν με οκτώ Ju-88 και 50 μαχητικά. Με την έναρξη της μάχης ο Καναδός άσσος, πετώντας με το Spitfire V “T-D” (BR 173), κατέρριψε ένα Junkers. Καθώς το βομβαρδιστικό έπεφτε φλεγόμενο προς τη θάλασσα όμως, ο οπίσθιος πολυβολητής του ανταπέδωσε με μανία τα πυρά πριν αφήσει την τελευταία του πνοή. Ολόκληρη η αριστερή πλευρά του Spitfire γαζώθηκε από μία ριπή 30 τουλάχιστον βολίδων, τραυματίζοντάς τον στον αριστερό του βραχίονα.
Απτόητος ο Μπέρλινγκ συνέχισε τη μάχη καταρρίπτοντας δύο ακόμη Bf 109. Την επόμενη ακριβώς στιγμή ένα άλλο Messerschmitt τον αιφνιδίασε από τα νώτα, αποτελειώνοντας το ήδη χτυπημένο αεροσκάφος του, τραυματίζοντάς τον για δεύτερη φορά με ένα βλήμα των 20 mm στη δεξιά του φτέρνα. Εγκατέλειψε το φλεγόμενο αεροσκάφος του από το οριακό ύψος των 150 m, πέφτοντας στη θάλασσα. Είκοσι λεπτά αργότερα, τον περισυνέλεξε μία σωστική άκατος. Ωστόσο, το πλήρωμα του σκάφους θυμάται χαρακτηριστικά ότι ο τραυματισμένος Μπέρλιγνκ έδειχνε περισσότερο αναστατωμένος επειδή έψαχνε απεγνωσμένα στη θάλασσα τη Βίβλο που του είχε χαρίσει η μητέρα του. Μόλις τη βρήκε φάνηκε να συνέρχεται και τους εξήγησε ότι δεν μπορούσε να πετάξει χωρίς αυτήν! Νοσηλεύτηκε επί 15νθήμερο στο νοσοκομείο και μετά την ανάρρωσή του τού απενεμήθη το Μετάλλιο Διακεκριμένης Υπηρεσίας (D.S.O. – Distinguished Service Order) και του χορηγήθηκε μία περίοδος επιχειρησιακής ανάπαυσης στoν Καναδά, παρότι εκείνος επέμενε να παραμείνει στη Μάλτα.
«Λοιπόν, τι θα κάνεις μετά τον πόλεμο, Μπέρλινγκ;», τον ρώτησε ένας συνάδελφός του. «Θα πάω στην Κίνα», απάντησε. «Πάντα γίνεται κάποιος πόλεμος εκεί». Η αναχώρησή του από τη Μάλτα θα σήμαινε και την αρχή του τέλους της μάχιμης σταδιοδρομίας του. Πάνω από τη Μάλτα είχε διεκδικήσει 27 καταρρίψεις – μακράν το μεγαλύτερο σκορ οποιουδήποτε άλλου Βρετανού πιλότου στη συγκεκριμένη εκστρατεία. Ωστόσο, είχε ακόμα να δώσει μία τελευταία μάχη για τη ζωή του.
Ανάρρωση στον Καναδά και επιστροφή στην επιχειρησιακή δράση
Μετά την άφιξή του στην Αγγλία, εισήχθη και πάλι στο νοσοκομείο, με νευρικό κλονισμό και μόλυνση του τραύματός του. Τον Νοέμβριο έφθασε στον Καναδά, όπου έγινε δεκτός με τιμές εθνικού ήρωα. Η Βασιλική Καναδική Αεροπορία (R.C.A.F.) του ανέθεσε μία σειρά δημοσίων εμφανίσεων προκειμένου να ενθαρρύνει τη στρατολόγηση και να προάγει την πολεμική προσπάθεια. Το επιτελείο, γνωρίζοντας την αντιστρατιωτική διαγωγή του, και κατόπιν αρκετών δισταγμών, αποφάσισε να τον εντάξει τον Σεπτέμβριο του 1943 στην Καναδική 403 Μοίρα, στο αεροδρόμιο του Κένλεϋ. Ωστόσο, η επιστροφή στην επιχειρησιακή δράση δεν ήταν αυτή που φανταζόταν ο Μπέρλινγκ. Συνηθισμένος από την ανατριχιαστική δράση της Μάλτας, όπου γύρω του ελίσσονταν 50 εχθρικά αεροπλάνα, ο Μπέρλινγκ βρήκε αφόρητα ανιαρές τις κατά κανόνα, ήσυχες περιπολίες, μερικών Spitfire πάνω από την κατεχόμενη Γαλλία, όπου το μόνο που ήλπιζαν να συναντήσουν ήταν ένα σμήνος γερμανικών μαχητικών. Στις 24 Σεπτεμβρίου, επιστρέφοντας από μία ήσυχη περιπολία, όπου δεν είχε συμβεί τίποτα, οι πιλότοι συγκεντρώθηκαν στην αίθουσα ενημέρωσης. Κανείς δεν είχε να αναφέρει κάτι αξιόλογο και λίγο πριν λήξη της συγκέντρωσης, ο Μπέρλινγκ πετάχτηκε και είπε, «Εγώ κατέρριψα ένα Focke Wulf». Ακούστηκε σαν ένα αδιάφορο, καθημερινό γεγονός. Κανείς δεν πίστεψε την οργιαστική εκδοχή της υποτιθέμενης νίκης του Μπέρλινγκ, ο οποίος ουσιαστικά, ισχυριζόταν ότι τη στιγμή που όλοι οι άλλοι πετούσαν αμέριμνοι, εκείνος είχε καταρρίψει έναν Γερμανό και είχε επιστρέψει χωρίς κανείς να αντιληφθεί το παραμικρό - και φυσικά, χωρίς την κατάθεση ενός αυτόπτη μάρτυρα ήταν αδύνατον να επιβεβαιωθεί ή νίκη του, εκτός βέβαια αν το φωτοπολυβόλο του επιβεβαίωνε κάτι τέτοιο. Το φιλμ έδειχνε ολοκάθαρα ένα Focke Wulf Fw 190 να καταρρίπτεται φλεγόμενο, μετά από πέντε πλήγματα στο πιλοτήριο! Ο διοικητής του, ωστόσο, άφριζε και μόνο στη σκέψη ότι ο Μπέρλινγκ είχε ξεφύγει από τον σχηματισμό. Με την έλευση του Οκτωβρίου οι έξοδοι των αεροσκαφών μειώθηκαν λόγω των δυσχερών καιρικών συνθηκών και ο Μπέρλινγκ άρχισε να εκνευρίζεται, εξωτερικεύοντας τον εκνευρισμό του προς τους συναδέλφους του. Η αδράνεια τον ωθούσε σε προκλητικές αντιδράσεις και ερειστική συμπεριφορά. Παρακούοντας ρητή διαταγή του διοικητή του, βρέθηκε μία μέρα να εκτελεί ακροβατικούς ελιγμούς χαμηλού ύψους πάνω από το αεροδρόμιο. Φέροντας τον βαθμό του σμηναγού και γλυτώνοντας μία προσαγωγή στο στρατοδικείο με την κατηγορία της εσκεμμένης απείθειας, τον Νοέμβριο μετατέθηκε στην καναδική 412 Μοίρα, υπό τη διοίκηση του διακεκριμένου βετεράνου της Μάλτας επισμηναγού Ρόμπερτ ΜακΝαιρ, ο οποίος γνώριζε από τότε το απείθαρχο πνεύμα του Μπέρλιγνκ. Δυστυχώς για τον τελευταίο, ο νέος του διοικητής αποδείχθηκε πολύ λιγότερο ανεκτικός από τον προηγούμενο, κατακρίνοντάς τον διαρκώς για την έλλειψη ομαδικού πνεύματος συνεργασίας στον αέρα. Πέρασαν δύο μήνες πριν καταρρίψει ένα ακόμη Fw 190 στις 30 Δεκεμβρίου 1943 και αυτή θα ήταν και η τελευταία νίκη της σταδιοδρομίας του.
Αποστρατεία
Παρότι οι μάχες πάνω από τις ακτές της Νορμανδίας προς υποστήριξη των αποβατικών δυνάμεων βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη, η ανεύθυνη και προκλητική συμπεριφορά του προκάλεσε πάλι την οργή του διοικητή του και στις 29 Ιουνίου 1944 αποφασίστηκε επίσημα η απομάκρυνσή του από τις τάξεις της Καναδικής Αεροπορίας και η επιστροφή του στην πολιτική ζωή. Ο υπερενεργητικός Μπέρλινγκ όμως, στάθηκε αδύνατον να προσαρμοσθεί στους ειρηνικούς ρυθμούς της. Η φήμη του είχε προηγηθεί της άφιξής του στον Καναδά και η αίτηση προσλήψεώς του προς την πολιτική αεροπορία απερρίφθη επειδή η διοίκησή της φοβήθηκε ότι ο Μπέρλιγνκ θα κατατρομοκρατούσε τους επιβάτες στον αέρα. Εκείνο τον καιρό, με τη συμβολή του δημοσιογράφου Λέσλυ Ρόμπερτς, συνέγραψε και εξέδωσε την αυτοβιογραφία του υπό τον τίτλο “Malta Spitfire”. Στις 29 Νοεμβρίου 1944 νυμφεύθηκε την Νταϊάνα Γουίτχωλ, κόρη γνωστής οικογενείας από το Βανκούβερ, αλλά ούτε αυτή η αλλαγή στη ζωή του βελτίωσε τη διάθεσή του. Ήταν διαρκώς μελαγχολικός και βαρύθυμος. Τέσσερις μήνες αργότερα, τον Μάρτιο 1945 ο γάμος του είχε καταρρεύσει και βρισκόταν σε διάσταση με τη σύζυγό του.
Ο θάνατός του
Το 1948 ανακάλυψε τον Αραβο-ισραηλινό πόλεμο και αποφάσισε να καταταχθεί στην Ισραηλινή Αεροπορία, η οποία ήταν πρόθυμη να προσλάβει έμπειρους πιλότους για τα μαχητικά της, ανεξαρτήτως εθνικότητος. Η προσφορά ενός σταθερού μισθού και η προοπτική ότι θα πετούσε και πάλι ήταν αρκετά για να αναζωπυρώσουν την ελπίδα του Μπέρλινγκ για ζωή. Το πρωί της 20ης Μαΐου 1948, καθ΄οδόν προς το Ισραήλ και πετώντας με ένα μονοκινητήριο ελαφρύ μεταγωγικό, τύπου Norduyn Norseman, έκανε μία στάση στο αεροδρόμιο Ούρμπε της Ρώμης. Λίγο πριν την προσγείωση εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο αεροσκάφος, το οποίο έχασε τον έλεγχο και συνετρίβη από χαμηλό ύψος. Η επίσημη αναφορά του συμβάντος απέδωσε το δυστύχημα σε «αυτανάφλεξη του διανομέα παροχής καυσίμου», αλλά οι φήμες οργίαζαν. Διατυπώθηκαν υποψίες δολιοφθοράς εκ μέρους της αραβικής αντικατασκοπίας, αν και ποτέ δεν αποδείχθηκε τίποτα. Μετά από μία κηδεία στη Ρώμη, απόντων συγγενών και φίλων του, τάφηκε στο νεκροταφείο του Βεράνο, όπου το φέρετρό του παρέμεινε φυλαγμένο σε αποθήκη, επειδή η οικογένειά του δεν ήταν σε θέση να πληρώσει τα έξοδα μεταφοράς στον Καναδά, ενώ οι καναδικές αρχές απέφυγαν ευγενικά να προβούν στην ενέργεια αυτή, εκφράζοντας απλώς, τα βαθιά τους συλλυπητήρια. Τον Νοέμβριο του 1950 η Ισραηλινή κυβέρνηση ανέλαβε να αποδώσει στον Καναδό άσσο τιμές Ισραηλινού ήρωα, μεταφέροντας τη σορό του στο νεκροταφείο του όρους Καρμέλ στο Ισραήλ, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://imansolas.freeservers.com/Aces/Beurling.html
Αναφορές
Κατηγορία:Καναδοί πιλότοι
Εμβόλιο αιμόφιλου ινφλουέντζας τύπου Β
Συστάσεις
Συστήνεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών. Δυο ή τρεις δόσεις θα πρέπει να χορηγούνται πριν από την ηλικία των έξι μηνών. Η πρώτη δόση συνιστάται σε ηλικία περίπου έξι εβδομάδων, με διάστημα τεσσάρων εβδομάδων μεταξύ των δόσεων. Εάν ληφθούν μόνο δύο δόσεις, συστήνεται η χορήγηση μιας ακόμα δόσης στην ενηλικίωση. Το εμβόλιο χορηγείται με ενδομυϊκή έγχυση.
Ασφάλεια και μορφές
Σοβαρές παρενέργειες είναι σπάνιες. Περίπου το 20-25% των ατόμων που έλαβαν το εμβόλιο αναπτύσσει πόνο στο σημείο έγχυσης, ενώ περίπου το 2% παρουσιάζει πυρετό. Δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία που να συσχετίζουν το εμβόλιο με σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Το εμβόλιο Hib διατίθεται μεμονωμένα, σε συνδυασμό με το εμβόλιο διφθερίτιδας-τετάνου-κοκκύτη και, μεταξύ άλλων, σε συνδυασμό με το εμβόλιο ηπατίτιδας Β. Όλα τα εμβόλια Hib που χορηγούνται σήμερα είναι συζευγμένα εμβόλια.
Ιστορία και πολιτισμός
Το πρώτο εμβόλιο Hib αναπτύχθηκε το 1977, το οποίο όμως αντικαταστάθηκε τη δεκαετία του 1990 από ένα πιο αποτελεσματικό παρασκεύασμα. Από το 2013, 184 χώρες περιλαμβάνουν το εμβόλιο στο πρόγραμμα εμβολιασμού τους. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο των σημαντικότερων φαρμακευτικών ουσιών που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας. Το 2014, η τιμή χονδρικής πώλησης ενός πενταδύναμου εμβολίου που περιλαμβάνει το εμβόλιο Hib ανερχόταν σε 15,40 δολάρια ανά δόση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η τιμή του εμβολίου κυμαίνεται από 25 έως 50 δολάρια ανά δόση.
Παραπομπές
Αιμοφιλο
Βερν Γκάνια
American Wrestling Association
Ο Γκάνια, ήταν ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης της εταιρείας επαγγελματικής πάλης, American Wrestling Association, που ιδρύθηκε το 1960 και διαλύθηκε το 1991 από χρέη. Είχε έδρα την Μινεάπολης στην Μινεσότα των Η.Π.Α. , καθώς και μια πιο μικρή θυγατρική εταιρεία στην Μανιτόμπα του Καναδά.
Διακρίσεις
Η καριέρα του ξεκίνησε το 1949 και διήρκεσε 32 έτη, ως το 1981. Στην διάρκειά της, έγινε 15 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην δική του εταιρεία, την AWA και μια ακόμα στην εταιρεία IWA. Είναι τρίτος στις μεικτές μέρες κατοχής παγκοσμίου τίτλου, για οποιαδήποτε εταιρεία, πίσω από τους Μπρούνο Σαμαρτίνο και Λου Θεζ. Είναι επίσης ο ένας από τους έξι παλαιστές που έχουν εισαχθεί στα WWE Hall of Fame, WCW Hall of Fame, Professional Wrestling Hall of Fame και Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame.
Προπονητής
Μερικοί από τους παλαιστές, τους οποίους έχει εκπαιδεύσει είναι οι: Ρικ Φλερ, Ρίκι Στιμμπόατ, Κερτ Χένιγκ, Μπομπ Μπάκλουντ, Άιρον Σέικ, Μπλάκτζακ Μούλιγκαν, Πολ Έλερινγκ, Τζίμι Βάλιαντ, Λοχίας Σλάουτερ, Τζίμι Σνούκα, Αντερτέικερ.
Ράγκμπι
Ο Γκάνια, ξεκίνησε παράλληλα με την επαγγελματική πάλη, να αγωνίζεται και στο άθλημα του ράγκμπι, για την ομάδα του Σικάγο. Όμως, ο πρόεδρος της ομάδας, δεν ήθελε ο αθλητής του να ασχολείται και με άλλο άθλημα, και δε τόσο επικίνδυνο, έτσι του έβαλε το δίλημμα να παρατήσει ή το ράγκμπι ή το κατς, με τον Βερν να συνεχίζει αποκλειστικά ως παλαιστής.
Θάνατος
Πέθανε στις 27 Απριλίου 2015.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Βαλδουίνος ΣΤ΄ της Φλάνδρας
Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ της Φλάνδρας ή Βαλδουίνος ο Καλός ή Βαλδουίνος Α΄ του Αινώ (Baldwin VI of Flanders, 1030 – 17 Ιουλίου 1070) από τον Οίκο της Φλάνδρας, Κόμης της Φλάνδρας (1067 - 1070) και Κόμης του Αινώ (1051 - 1070) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Βαλδουίνου Ε΄ της Φλάνδρας και της Αδέλας της Γαλλίας κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας. Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ ήταν μεγαλύτερος αδελφός της Ματθίλδης της Φλάνδρας συζύγου του Γουλιέλμου του Κατακτητή.
Κληρονόμος του Αινώ
Ο πατέρας του τακτοποίησε τον γάμο του με την Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ και του Μονς (1051) με προίκα τις κομητείες του Αινώ και του Μονς τμήματα του Ερρίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στον Βαλδουίνο και τον αυτοκράτορα, ανεπιτυχής για τον Βαλδουίνο. Την περίοδο (1050 - 1054) με σύμμαχο τον Λαμπέρ Β΄ του Λανς πολέμησε εναντίον του αυτοκράτορα.
Θάνατος και κληρονομιά του Βαλδουίνου
Πέθανε πρόωρα (17 Ιουλίου 1070), στο νεκροκρέβατο παραχώρησε την Φλάνδρα στον μεγαλύτερο γιο του Αρνούλφο και το Αινώ στον δεύτερο γιο του Βαλδουίνο υπό την προϋπόθεση αν πεθάνει πριν τον Αρνούλφο το Αινώ θα κληρονομήσει ο αδελφός του. Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ ανέθεσε στον μικρότερο αδελφό του Ροβέρτο Α΄ την κηδεμονία του μικρού Αρνούλφου και του εγγυήθηκε την ασφάλεια του δικού του γιου Ροβέρτου ενώ τον έβαλε να ορκιστεί ότι θα είναι πιστός στην σύζυγο του Ριχίλδη ως την ενηλικίωση του μικρού Αρνούλφου.
Οικογένεια
Με την σύζυγό του Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ, κόρη τού Ράινερ τού Χάσνον απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες του Αινώ Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Fantastic Four
Οι Fantastic Four είναι φανταστική ομάδα αμερικανικών υπερηρώων που πρωταγωνιστεί στο ομώνυμο κόμικ της Marvel Comics. Δημιούργημα του συγγραφέα Σταν Λι και του σκιτσογράφου Τζακ Κίρμπι, οι Fantastic Four έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στο ιστορικό τεύχος The Fantastic Four #1 (Νοέμβριος 1961), που συνέβαλε στην απαρχή ενός νέου νατουραλισμού στο μέσο.
Οι Fantastic Four αποτέλεσαν τη βάση για να αναδειχθεί η Marvel Comics από μικρό τμήμα εταιρίας περιοδικών σε μεγάλη εταιρία ψυχαγωγίας, ενώ διατηρούν περίοπτη θέση στην ιστορία των αμερικανικών κόμικς. Οι ιστορίες τους μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση με τέσσερις σειρές κινουμένων σχεδίων, αλλά και στον κινηματογράφο, με την ταινία Fantastic Four (2005) και τη συνέχειά της, Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer (2007). Μια επανεκκίνηση, επίσης με τίτλο Fantastic Four, κυκλοφόρησε το 2015. Μια ταινία Fantastic Four, η οποία διαδραματίζεται στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel, βρίσκεται σε ανάπτυξη.
Mister Fantastic
100px|thumb|Ο Mister Fantastic, σχέδιο [[Στιβ ΜακΝίβεν.|αριστερά]] Ο Mister Fantastic (μτφρ.: Κύριος Φανταστικός, πραγματικό όνομα: Reed Richards) είναι ο αρχηγός της ομάδας και σύζυγος της Invisible Woman. Η δύναμη του Ριντ Ρίτσαρντς είναι η ελαστικότητα. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να τεντώσει το σώμα του σε εξαιρετικά εκτεταμένο μήκος και σε διαφορετικά σχήματα. Παράλληλα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά μυαλά του σύμπαντος της Marvel, ίσως ο πιο έξυπνος άνθρωπος πάνω στη Γη. Συνεχώς καταπιάνεται με διάφορες εφευρέσεις και ανακαλύψεις που οδηγούν την ομάδα σε περιπέτειες τόσο εντός όσο και εκτός των ορίων του πλανήτη.
Invisible Woman
100px|thumb|Η Invisible Woman, σχέδιο [[Τζον Ρομίτα.]] Η Invisible Woman (μτφρ.: Αόρατη Γυναίκα, πραγματικό όνομα: Susan "Sue" Storm) είναι σύζυγος του Mister Fantastic, αδερφή του Human Torch και υπαρχηγός της ομάδας. Η Σου μπορεί να γίνει αόρατη και να δημιουργήσει ισχυρά ενεργειακά πεδία γύρω της. Αρχικά, είχε μόνο την ικανότητα να γίνεται αόρατη κατά βούληση, και εκεί οφείλεται και το όνομά της. Τα πρώτα χρόνια μάλιστα λέγονταν Invisible Girl (μτφρ.: Αόρατο Κορίτσι) και μετά το άλλαξε σε "Γυναίκα". Παρόλο που μια πρώτη εντύπωση δείχνει πως είναι μάλλον αδύναμη σε σχέση με τα άλλα μέλη της ομάδας, αυτό δεν ισχύει αφού τα ενεργειακά της πεδία μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολλούς τρόπους, τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά. Τα πεδία αυτά είναι σχεδόν αδιαπέραστα. Επίσης μπορεί να κάνει αόρατα και άλλα αντικείμενα ή ανθρώπους που βρίσκονται κοντά της, μέσω της επαφής μαζί τους. Η Ρεμπέκα Σταμπ υποδύθηκε τον ρόλο της Invisible Woman στην ακυκλοφόρητη ταινία The Fantastic Four (1994), η Τζέσικα Άλμπα στην ομώνυμη ταινία του 2005 και στο Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer (2007), ενώ η Κέιτ Μάρα στην ταινία Fantastic Four (2015).
Human Torch
αριστερά|μικρογραφία|165x165εσ|Ο Human Torch, σχέδιο [[Μάικλ Κόμαρκ.]] Ο Human Torch (μτφρ.: Ανθρώπινος Πυρσός, πραγματικό όνομα: Johnny Storm) είναι μικρότερος αδελφός της Σούζαν, ο οποίος μπορεί να πυρακτώσει με φλόγες το σώμα του, να πετάξει και να δημιουργήσει εστίες φωτιάς γύρω του. Είναι επανασχεδιασμός των Σταν Λι και Τζακ Κίρμπι ενός χαρακτήρα που δημιουργήθηκε αρχικά το 1939 από τον Καρλ Μπούργκος για την Timely Comics. Ο Τζέι Άντεργουντ υποδύθηκε τον ρόλο του Human Torch στην ακυκλοφόρητη ταινία The Fantastic Four (1994), ο Κρις Έβανς στην ομώνυμη ταινία του 2005 και στο Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer (2007), ενώ ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν στην ταινία Fantastic Four (2015).
The Thing
right|100px|thumb|The Thing, σχέδιο [[Αντρέα Ντι Βίτο.]] The Thing (μτφρ.: Το Πράγμα, πραγματικό όνομα: Ben Grimm) είναι χαρακτήρας με τερατόμορφη εμφάνιση, με το σώμα του να καλύπτεται από πορτοκαλί φολίδες (συχνά αναφέρονται λανθασμένα ως "πετρώδεις"). Διαθέτει υπεράνθρωπη σωματική δύναμη και αντοχή. Γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη.
50 Σπουδαιότεροι Παίκτες της FIBA (1991)
Οι 50 Σπουδαιότεροι Παίκτες της FIBA (1991) είναι ο κατάλογος με τους 50 σπουδαιότερους παίκτες στην ιστορία της διεθνούς καλαθοσφαίρισης της FIBA (Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης), όπως επιλέχθηκε το 1991, από το FIBA Magazine. Ο κατάλογος δημιουργήθηκε προς τιμήν των 100 χρόνων από τη δημιουργία του αθλήματος της καλαθοσφαίρισης, από τον Τζέιμς Νέισμιθ. Η FIBA είχε μία ομάδα διεθνών ειδικών στην καλαθοσφαίριση, αποτελούμενη κυρίως από διεθνείς προπονητές καλαθοσφαίρισης, που ψήφισαν για τον κατάλογο με τους 50 σπουδαιότερους παίκτες. Κάθε ειδικός ψηφοφόρος είχε την αποστολή να επιλέξει 25 παίκτες.
Fantastic Four
The Thing
Ήταν άσσος πιλότος κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και είναι αρκετά ικανός σε μάχη σώμα με σώμα. Είναι σκληρό, κυνικό και κάπως ευερέθιστο άτομο. Έχει γνώσεις παλαιστή, και μπορεί να σηκώσει έως και 85 τόνους. Ήταν συγκάτοικος με τον Ριντ Ρίτσαρντς. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, δεν μπορεί να "ενεργοποιεί" τις δυνάμεις του όποτε το επιθυμεί, με αποτέλεσμα να έχει μόνιμα την τερατόμορφη όψη του. Το γεγονός αυτό τον έχει κάνει αρκετά εσωστρεφή και οξύθυμο.
50 Σπουδαιότεροι Παίκτες της FIBA (1991)
Η ψηφοφορία υπολογίστηκε ως, 25 μονάδες για ψήφο 1ης θέσης, 24 μονάδες για ψήφο 2ης θέσης κ.ο.κ. Επιλέχθηκαν 51 παίκτες, ως αποτέλεσμα ισοψηφίας στο σύνολο των ψήφων. Οι παίκτες από όλο τον κόσμο θεωρήθηκαν επιλέξιμοι για ψηφοφορία, συμπεριλαμβανομένων των παικτών του ΝΒΑ.
Fantastic Four
Προσωρινά μέλη
Κατά καιρούς, διάφοροι άλλοι ήρωες έχουν γίνει μέλη της ομάδας για μικρά ή μεγαλύτερα διαστήματα.
50 Σπουδαιότεροι Παίκτες της FIBA (1991)
Πέντε Ευρωπαίοι παίκτες που είχαν παίξει στο ΝΒΑ μέχρι τότε βρέθηκαν στον κατάλογο (Ντίβατς, Πέτροβιτς, Σαρούνας Μαρτσουλιόνις, Βολκόφ, Μαρτίν). Ωστόσο, κανένας Αμερικανός παίκτης του ΝΒΑ δεν βρέθηκε στον κατάλογο, επειδή δεν συμμετείχαν σε μεγάλες διοργανώσεις που διοργανώθηκαν από τη FIBA μέχρι τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Παρ΄ όλα αυτά, 5 παίκτες με αμερικανική υπηκοότητα που έπαιξαν σε πρωταθλήματα εκτός του ΝΒΑ, βρέθηκαν στον κατάλογο (Μπράμπεντερ, Λούικ, Γκάλης, Κρουζ και Μορς).
Fantastic Four
Οι Fantastic Four στην Ελλάδα
right|150px|thumb|Το εξώφυλλο του 1ου τεύχους της ελληνικής έκδοσης της Μαμούθ. Η πρώτη γνωριμία της ομάδας με το ελληνικό κοινό έγινε μέσω των εκδόσεων της Καμπανάς, που δημοσίευε ιστορίες τους σαν δεύτερες στα περιοδικά της Marvel που κυκλοφορούσε. Η πρώτη ξεχωριστή έκδοση του τίτλου έγινε το 1986 από τη Μαμούθ Comix. Η σειρά ήταν διμηνιαία, είχε τον τίτλο "Οι 4 Φανταστικοί" και στα είκοσι τεύχη που κυκλοφόρησαν δημοσιεύθηκαν αρκετά τεύχη διάφορων περιόδων των Fantastic Four περιλαμβανομένων κάποιων από τις πρώτες κλασσικές ιστορίες των Σταν Λι και Τζακ Κίρμπι. Αρχικά το περιοδικό περιείχε δύο ιστορίες της ομάδας, ενώ αργότερα άρχισε να φιλοξενεί και άλλα κόμικς της Marvel, όπως τη Ms. Marvel και τους Morituri. Στα τέλη της δεκαετίας του '90, τεύχη του κόμικς δημοσιεύθηκαν από τη Modern Times και αργότερα από την Anubis Comics.
50 Σπουδαιότεροι Παίκτες της FIBA (1991)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκά βραβεία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:FIBA
Fantastic Four
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κίρμπι Κατηγορία:Υπερηρωικές ομάδες της Marvel Comics
Σημαία Υπερηφάνειας Αμφιφυλοφιλίας
μικρογραφία| Μια απτή εκδοχή της αμφιφυλόφιλης σημαίας υπερηφάνειας. μικρογραφία| Η σημαία της αμφιφυλόφιλης υπερηφάνειας Η αμφιφυλόφιλη σημαία υπερηφάνειας σχεδιάστηκε από τον Μάικλ Πέιτζ (Michael Page) το 1998 για να δώσει στην αμφισεξουαλική κοινότητα ενα σύμβολό συγκρίσιμο με τη γκέι σημαία υπερηφάνειας της μεγαλύτερης ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Στόχος του Michael ήταν να αυξήσει την προβολή των αμφιφυλόφιλων, τόσο στην κοινωνία ως σύνολο όσο και στην ΛΟΑΤΚΙ κοινοτητα. Η σημαία αμφιφυλόφιλης υπερηφάνειας παρουσιάστηκε για πρωτη φορα στο πρώτο πάρτι της BiCafe στις 5 Δεκεμβρίου 1998.
Σχεδιασμός & χρώματα
Ο σχεδιαστης της σημαιας Μάικλ Πέιτζ πήρε τα χρώματα από ένα ήδη υπάρχον αμφιφυλόφιλο σύμβολο και το απεικόνισε σε μια δική του εκδοχή, λέγοντας:
Σχεδιάζοντας την αμφιφυλόφιλη σημα'ια υπερηφάνειας διάλεξα τα χρώματα των Biangles και τον τρόπο που βρίσκονται το ένα πάνω στο άλλο για να συμβολίσω την αμφισεξουαλική κοινότητα. κέντρο|μικρογραφία| Biangles Τα διγώνια, ή αμφιφυλόφιλα τρίγωνα, είναι ένα άλλο σύμβολο για την αμφιφυλόφιλη κοινότητα με ασαφή προέλευση. Ενα άλλο συμβολο εκεινου της ημισελήνου είναι ένας ακομη τροπος συμβολισμου για την αμφιφυλοφιλία που αποφεύγει σκόπιμα τις εικόνες του ροζ τριγώνου λογω της μεγαλης ιστοριας του ροζ τριγώνου.