Καθεδρικός_ναός_του_Αγίου_Πνεύματος_(Μινσκ)
Περισσότερες λεπτομέρειες
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Η [[Θεοτόκος|εικόνα της Θεοτόκου στον καθεδρικό ναό έχει αναφερθεί ως θαυματουργή]] Ο καθεδρικός ναός, που βρίσκεται στην οδό Κυρίλλου και Μεθοδίου, χρονολογείται από το 1633–1642, όταν χτίστηκε το μοναστήρι του τάγματος των Κιστερκιανών, σε μια εποχή που η πόλη ήταν μέρος της Πολωνίας-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το κτήριο καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1741 και απαιτήθηκε η ανοικοδόμηση ολόκληρου του μοναστηριού. Στην περιοχή του καθεδρικού ναού παλιότερα βρισκόταν ένα ορθόδοξο μοναστήρι αφιερωμένο στους Κοσμά και Δαμιανό. Οι πρώτες πληροφορίες σχετικά με αυτό το ορθόδοξο μοναστήρι χρονολογούνται στις αρχές του 15ου αιώνα. Αναφέρεται επίσης σε ιστορικά έγγραφα των αρχών του 17ου αιώνα. Στις αρχές του 17ου αιώνα, η ιδιοκτησία και το ίδιο το μοναστήρι του Κοσμά και Δαμιανού κατασχέθηκαν παράνομα από τις πολωνικές αρχές από τους Ορθόδοξους και δόθηκαν στους Ουνίτες και κατόπιν στους Βερναρδίνους μοναχούς. Μετά την πυρκαγιά του 1741 οι μοναχές δεν μπόρεσαν να αποκαταστήσουν όλες τις ζημιές του μοναστηριού και λόγω της μείωσης του αριθμού των μοναχών σε αυτόν, ο ναός έκλεισε εντελώς. Οι υπόλοιπες μοναχές μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι των Βερναρδίνων στην πόλη Νέσβιζ. Από το 1860, η πρώην εκκλησία έγινε Ορθόδοξη Εκκλησία. Το κτήριο ξαναχτίστηκε περισσότερες από μία φορές. Ένα διώροφο κτήριο σε σχήμα U συνορεύει με τον ναό από τα βορειοανατολικά. Το 1860 η Ορθόδοξη εκκλησία αφιερώθηκε στους ισαποστόλους Κύριλλο και Μεθόδιο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 έγιναν αρκετές επισκευές στην εκκλησία και το 1870 ο κύριος βωμός της εκκλησίας αφιερώθηκε στο Άγιο Πνεύμα. Λίγο αργότερα την 1η Νοεμβρίου 1870 ο δεξιός βωμός της εκκλησίας αφιερώθηκε προς τιμήν των Αγίων Κύριλλου και Μεθόδιου. Η Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος λειτούργησε μέχρι τις αρχές του 1918 και ήταν μοναστήρι. Το 1905, ο αριθμός των κατοίκων του μοναστηριού δεν ξεπερνούσε τους δέκα. Ανάμεσά τους ήταν ένας αρχιμανδρίτης, ένας ηγούμενος, τέσσερις ιερομόναχοι, δύο ιεροδιάκονοι και δύο μοναχοί. Υπήρχε μια σχολή βιοτεχνίας στο μοναστήρι, όπου τα ορφανά μάθαιναν την ξυλουργική τέχνη. Λόγω της Οκτωβριανής επανάστασης το μοναστήρι έκλεισε το 1918 και σταμάτησαν να τελούνται ιερές ακολουθίες στην εκκλησία του Αγίου Πνεύματος. Κατά τη διάρκεια, που ήταν κλειστή η εκκλησία, ο χώρος της εκκλησίας χρησιμοποιήθηκε για διάφορους σκοπούς, όπως αθλητική αίθουσα, φυλακή για εκδιωχθέντες αγρότες. Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, οι ιερές ακολουθίες επαναλήφθηκαν στην Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος. Στις αρχές του 1943, στην εκκλησία ανεγέρθηκε ένα νέο τέμπλο τριών επιπέδων, που καταστράφηκε το 1961. Το 1945, η θαυματουργή εικόνα του Μινσκ της Αγίας Θεοτόκου μεταφέρθηκε από τον κλειστό καθεδρικό ναό Πέτρου και Παύλου στον ναό. Το 1947, τοποθετήθηκαν σταυροί πάνω από τον καθεδρικό ναό. Στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1950, πραγματοποιήθηκε σημαντική ανακαίνιση στο εσωτερικό μέρος του ναού. Στην κρύπτη του καθεδρικού ναού, χτίστηκε ένα παρεκκλήσι προς τιμήν των Μεθόδιου και του Κύριλλου, που σήμερα λειτουργεί ως βαπτιστήριο. Το 1961, στην εκκλησία του Αγίου Πνεύματος δόθηκε το καθεστώς του καθεδρικού ναού της Επισκοπής του Μινσκ.