cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυπριανός και Ιουστίνα
Βιογραφία
Η Ιουστίνα ήταν κόρη ενός ειδωλολάτρη ιερέα από την Αντιόχεια. Έγινε όμως χριστιανή και έκανε και τους γονείς της χριστιανούς. Ένας νεαρός, ο Αγλαΐδας, θέλησε να την κάνει δικιά του. Επειδή δεν τα κατάφερνε απευθήνθηκε σε ένα μάγο, τον Κυπριανό. Οι προσπάθειες του Κυπριανού απέτυχαν επειδή η Ιουστίνα έκανε το σταυρό της νικώντας έτσι τους δαίμονες. Στο τέλος ο Κυπριανός κατάλαβε το λάθος του, ελευθερώθηκε από το Σατανά και έγινε Χριστιανός. Έγινε διάκονος, ιερέας και επίσκοπος. Η ιστορία του αναφέρεται και από τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό ο οποίος όμως τον συγχέει με τον Κυπριανό Καρχηδόνας, ένα λάθος που κάνουν πολλοί. Είναι σίγουρο όμως ότι δεν υπήρξε επίσκοπος Αντιόχειας με το όνομα Κυπριανός.
Μαρτύριο και θάνατος
Ο Κυπριανός και η Ιουστίνα κατά τη διάρκεια του διωγμού του Διοκλητιανού μεταφέρθηκαν στη Δαμασκό όπου και βασανίστηκαν. Επειδή η πίστη τους άντεξε, μεταφέρθηκαν στον Διοκλητιανό στη Νικομήδεια. Εκεί με διαταγή του αποκεφαλίστηκαν.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κυπριανός
Παναγιώτης Σπύρου
Ο Παναγιώτης Σπύρου (1936-2012) ήταν Έλληνας καρδιοχειρούργος και καθηγητής, το όνομα του οποίου συνδέθηκε με τις πρώτες μεταμοσχεύσεις καρδιάς στην Ελλάδα.
Βιογραφικά στοιχεία και σπουδές
Γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Ανταρτικό, στη Μικρή Πρέσπα, στο νομό Φλώρινας το 1936.
Αν και δεν είχε στόχο να γίνει γιατρός, σπούδασε στη Θεσσαλονίκη και απέκτησε το πτυχίο της Ιατρικής στο Α.Π.Θ. το 1963.
Το 1968, με μηδαμινούς οικονομικούς πόρους, αναχώρησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Εκπόνησε μεταπτυχιακές σπουδές, όπου εξειδικεύθηκε στη χειρουργική θώρακα. Στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ καταξιώθηκε επαγγελματικά, έγινε ένας πετυχημένος γιατρός και απέκτησε φήμη. Στο νοσοκομείο που εργαζόταν γνώρισε και τη σύζυγό του Άλις, μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τη Σοφία και τον Αλέξανδρο.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1983 σε ηλικία 47 ετών.
Έργο και διακρίσεις
Το 1983, ίδρυσε και οργάνωσε τη Θωρακοκαρδιοχειρουργική κλινική του νοσοκομείου Παπανικολάου στη Θεσσαλονίκη. Ουσιαστικά στην κλινική αυτή οργάνωσε το πρώτο καρδιοχειρουργικό κέντρο στην Ελλάδα. Η κλινική τότε αριθμούσε 17 γιατρούς και καθημερινά διενεργούνταν 3 έως 4 επεμβάσεις καρδιάς. Αναφέρεται ότι ο ίδιος εκπόνησε πέραν των 3.000 χειρουργικών επεμβάσεων, στα συνολικά δεκαπέντε έτη που υπηρέτησε στο νοσοκομείο Παπανικολάου.
Η 1η εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, η 1η μεταμόσχευση καρδιάς στη Θεσσαλονίκη, καθώς επίσης και η τοποθέτηση της πρώτης μηχανικής καρδιάς στην Ελλάδα, έγιναν από τον ίδιο και την χειρουργική ομάδα του, στο Παπανικολάου. Ο Παναγιώτης Σπύρου διηύθυνε την εν λόγω κλινική μέχρι το 1997.
Τα μέλη ΔΕΠ της Ιατρικής Σχολής της Θεσσαλονίκης τον αντιμετώπιζαν πάντοτε με καχυποψία και ως αμφιλεγόμενο. Δεν εκλέχθηκε καθηγητής Πανεπιστημίου καθώς απορρίφθηκε ή δεν ψηφίστηκε. Τελικά, το 1997 εξελέγη καθηγητής πρώτης βαθμίδας στην Ιατρική Σχολή, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και έζησε στην πόλη της Λάρισας.
Θάνατος
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν άσχημα. Υπέφερε για χρόνια από κατάθλιψη, η οποία συνεχώς χειροτέρευε. Ο Π. Σπύρου δοκιμάστηκε και επιβαρύνθηκε από τον τραγικό χαμό της 26χρονης κόρης του, Σοφίας, η οποία αυτοκτόνησε. Υπέστη αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια και νοσηλεύτηκε για μεγάλο διάστημα σε ιδιωτική κλινική της Θεσσαλονίκης.
Πέθανε στη Θεσσαλονίκη σε ηλικία 76 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καρδιοχειρουργοί Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Μοσχονήσια
Τα Μοσχονήσια είναι συστάδα νησίδων και σκοπέλων της Μικράς Ασίας που βρίσκονται στη νότια είσοδο του Αδραμυττηνού κόλπου, απέναντι από τη Λέσβο. Ανήκουν στην Επαρχία Μπαλικεσίρ της Τουρκίας. Πρόκειται για τις αρχαίες «Εκατόνησους» ή «Ασκανίους νήσους».
Η μεγαλύτερη από τις νησίδες λέγεται Μοσχόνησος. Σύμφωνα με τον Αϊβαλιώτη Φώτη Κόντογλου, ονομάστηκε έτσι μαζί με τα άλλα νησάκια (Μοσχονήσια) «από το όνομα ενός κουρσάρου Μόσκου που λημέριαζε πάνω τους». Η απέναντι μικρασιατική ακτή σχηματίζει τα λιμάνια των Κυδωνίων (σημερινό Αϊβαλί).
Νησιά του συμπλέγματος
right|thumb|400px| Χάρτης της περιοχής Το μεγαλύτερο νησί είναι το Μοσχονήσι ή Μοσχόνησος, το οποίο συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του συμπλέγματος. Άλλο κατοικημένο νησί είναι το Κρεμμύδι, νησίδα που παρεμβάλλεται ανάμεσα στο Αϊβαλί και το Μοσχονήσι, με τα οποία συνδέεται με γέφυρες. Το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος είναι ο Πύργος, που βρίσκεται βορειότερα του μεγαλύτερου νησιού και είναι ακατοίκητο. Από τα υπόλοιπα νησιά του συμπλέγματος τα μεγαλύτερα είναι ο Κάλαμος, το Γυμνό, ο Λειψός και το Μοσχόπουλο. Άλλα μικρότερα νησιά του συμπλέγματος είναι οι νησίδες Αγκίστρι, Αδιάβατος, Αιγιαλονήσι, Δασκαλιό, Ζεφύρι, Καλαμόπουλο, Καλαμάκια, Πέρα Μόσχος, Λίχα, Πελαγονήσι, Πλάτη, Τάλιανος, Κόπανος, Πετρούσα, Ουλιά, Σκλαβονήσι και Ψαριανό.
Οι περισσότεροι κάτοικοί τους, ύστερα από την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924, είναι Τουρκοκρητικοί.
Δείτε επίσης
Μοσχονήσι ή Μοσχόνησος (τουρκικά: Alibey Adası).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου Κατηγορία:Επαρχία Μπαλικεσίρ Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Τουρκίας Κατηγορία:Αϊβαλί
Μαξ φον Σίντοφ
Ο Μαξ φον Σίντοφ ή Μαξ φον Σίντοου (Max Carl Adolf von Sydow, 10 Απριλίου 1929 - 8 Μαρτίου 2020) ήταν Σουηδός ηθοποιός.
Είχε εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, τόσο στη Σουηδία, όσο και στο εξωτερικό. Είχε συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ο Ντέιβιντ Λιντς, ο Ρίντλεϊ Σκοτ, ο Μάρτιν Σκορσέζε και ο Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Για την ερμηνεία του στην ταινία Πελέ ο κατακτητής κέρδισε το Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερου ηθοποιού και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Επίσης, προτάθηκε για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Εξαιρετικά Δυνατά και Απίστευτα Κοντά, και δύο φορές για Χρυσή Σφαίρα για τις ταινίες Ο Εξορκιστής και Hawaii.
Στην τηλεόραση, είχε εμφανιστεί στη σειρά Game of Thrones στον ρόλο του Three-Eyed Raven, ενώ είχε δώσει τη φωνή του και σε ένα επεισόδιο των The Simpsons.
Απεβίωσε στις 8 Μαρτίου 2020 σε ηλικία 90 ετών.
Το κύκνειο άσμα του Μαξ Φον Σίντοφ ήταν η ταινία «Καλάβρυτα 1943» (Echoes of the Past), που αφηγείται την δολοφονία άνω των 700 ανδρών κατοίκων των Καλαβρύτων από τους ναζί την περίοδο της κατοχής, όπου υποδύεται τον Νικόλα Ανδρέου, επιζήσαντα της σφαγής των Καλαβρύτων.
Μοχάμεντ Μπουαζίζι
Πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 2011, σε ηλικία 26 ετών, αφού αυτοπυρπολήθηκε διαμαρτυρόμενος εναντίον ενός συστήματος που δεν του επέτρεπε να ζήσει με αξιοπρέπεια. Ο Μπουαζίζι είχε πέσει συχνά θύμα των τυνήσιων αστυνομικών, που του επέβαλλαν πρόστιμα και έπαιρναν το εμπόρευμα και τις ζυγαριές του, ενώ την τελευταία φορά τον ξυλοκόπησαν και τον έριξαν καταγής. Η οικογένειά του πιστεύει ότι η ταπείνωση, και όχι η φτώχεια, τον οδήγησε στην αυτοπυρπόληση, αφού διεκδίκησε το δίκιο του, αλλά δεν του αναγνωρίστηκε. Ο Bouazizi περιλούστηκε με βενζίνη και έβαλε φωτιά έξω από την είσοδο του κυβερνείου της μικρής πόλης Σιντί Μπουζίντ. Η πράξη του έδωσε το έναυσμα για διαμαρτυρίες που γρήγορα εξαπλώθηκαν, καθώς Τυνήσιοι από όλα τα κοινωνικά στρώματα βγήκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν κατά της διεφθαρμένης κυβέρνησης, της υψηλής ανεργίας και των περιορισμών της ελευθερίας τους.
Μαξ φον Σίντοφ
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μοχάμεντ Μπουαζίζι
Ο Μπουαζίζι ζούσε ακόμα, χαροπαλεύοντας τυλιγμένος σε επιδέσμους από την κορφή ως τα νύχια, όταν το αυταρχικό καθεστώς του προέδρου Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι, που βρισκόταν στην εξουσία από το 1987, άρχισε να καταρρέει. Δέκα ημέρες μετά τον θάνατο του Μπουαζίζι, ο Μπεν Άλι αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει τη χώρα, καθώς διαδηλωτές πλημμύριζαν τους δρόμους της Τύνιδας, πολλοί από αυτούς κρατώντας την εικόνα του Μπουαζίζι.
Αναφορές
Κατηγορία:Τυνήσιοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ
Wolbachia
Ιστορία
Το γένος αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1924 από τους Marshall Hertig και Simeon Burt Wolbach στο κοινό κουνούπι. Το περιέγραψαν ως «έναν κάπως πλειομορφικό, ραβδόμορφο, Gram-αρνητικό, ενδοκυτταρικό οργανισμό [που] μολύνει μόνο τις ωοθήκες και τους όρχεις ». Ο Hertig περιέγραψε επίσημα το είδος το 1936 και πρότεινε τόσο το γένος όσο και το είδος: Wolbachia pipientis. Η έρευνα για τη Wolbachia εντάθηκε μετά το 1971, όταν οι Janice Yen και A. Ralph Barr του UCLA ανακάλυψαν ότι τα ωάρια κουνουπιών Culex θανατώθηκαν από κυτταροπλασματική ασυμβατότητα όταν το σπέρμα των μολυσμένων με Wolbachia αρσενικών γονιμοποιήσε ωάρια χωρίς μόλυνση. Το γένος Wolbachia παρουσιάζει σημαντικό ενδιαφέρον σήμερα λόγω της ευρείας κατανομής του, των πολλών διαφορετικών εξελικτικών αλληλεπιδράσεων και της πιθανής χρήσης του ως παράγοντα βιοελέγχου.
Μέθοδος σεξουαλικής διαφοροποίησης σε ξενιστές
Αυτά τα βακτήρια μπορούν να μολύνουν πολλούς διαφορετικούς τύπους οργάνων, αλλά είναι πιο γνωστά για τις λοιμώξεις των όρχεων και των ωοθηκών των ξενιστών τους. Τα είδη Wolbachia είναι παρόντα παντού στα ώριμα ωάρια, αλλά όχι στο ώριμο σπέρμα. Μόνο τα μολυσμένα θηλυκά, επομένως, μεταδίδουν τη μόλυνση στους απογόνους τους. Τα βακτήρια Wolbachia μεγιστοποιούν την εξάπλωσή τους αλλάζοντας σημαντικά τις αναπαραγωγικές ικανότητες των ξενιστών τους, με τέσσερις διαφορετικούς φαινότυπους :
Επιδράσεις της σεξουαλικής διαφοροποίησης στους ξενιστές
Αρκετά είδη ξενιστών, όπως αυτά του γένους Trichogramma, εξαρτώνται τόσο από τη σεξουαλική διαφοροποίηση λόγω της Wolbachia που δεν είναι σε θέση να αναπαραχθούν αποτελεσματικά χωρίς τα βακτήρια στο σώμα τους και μερικά μπορεί ακόμη και να μην μπορούν να επιβιώσουν χωρίς μόλυνση.
Μια μελέτη σε μολυσμένες ψείρες του ξύλου έδειξε ότι οι γόνοι μολυσμένων ατόμων είχαν υψηλότερη αναλογία θηλυκών σε σχέση με τους γόνους των μη μολυσμένων ατόμων.
Το Wolbachia, ειδικά η κυτταροπλασματική ασυμβατότητα που προκαλείται από το Wolbachia, μπορεί να είναι σημαντική για την προώθηση της ειδογένεσης. Τα στελέχη Wolbachia που παραμορφώνουν την αναλογία των φύλων μπορεί να αλλάξουν το μοτίβο σεξουαλικής επιλογής του ξενιστή στη φύση, και επίσης να προκαλέσουν ισχυρή επιλογή για να αποτρέψουν την απόκριση του ξενιστή, οδηγώντας σε μερικά από τα ταχύτερα παραδείγματα φυσικής επιλογής σε φυσικούς πληθυσμούς.
Τα αποτελέσματα θανάτωσης και θηλυκοποίησης αρσενικών λοιμώξεων από Wolbachia μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε ειδογένεση στους ξενιστές τους. Για παράδειγμα, οι πληθυσμοί του Armadillidium vulgare που εκτίθενται στις θηλυκοποιητικές επιδράσεις της Wolbachia, χάνουν το χρωμόσωμα που καθορίζει το θηλυκό φύλο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μόνο η παρουσία του Wolbachia μπορεί να κάνει ένα άτομο να αναπτυχθεί σε θηλυκό. Τα κρυπτικά είδη του συμπλέγματος Hemiandrus maculifrons φιλοξενούν διαφορετικές γενεαλογίες της Wolbachia, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει την ειδογένεσή τους χωρίς οικολογικό ή γεωγραφικό διαχωρισμό.
Αρμοστικά πλεονεκτήματα από λοιμώξεις Wolbachia
Η λοίμωξη από Wolbachia έχει συνδεθεί με την ιική αντίσταση σε Drosophila melanogaster, Drosophila simulans και είδη κουνουπιών. Οι μύγες, συμπεριλαμβανομένων των κουνουπιών, που έχουν μολυνθεί από τα βακτήρια είναι πιο ανθεκτικές σε ιούς RNA όπως ο ιός Drosophila C, ο νοροϊός, ο flock house virus, ο ιός της παράλυσης των ακριδών, ο ιός chikungunya, και ο ιός του Δυτικού Νείλου.
Στο κοινό κουνούπι, τα υψηλότερα επίπεδα Wolbachia συσχετίστηκαν με μεγαλύτερη αντοχή στα εντομοκτόνα.
Το Muscidifurax uniraptor, μια παρασιτοειδής σφήκα, επωφελείται επίσης από τη φιλοξενία των βακτηρίων Wolbachia.
Στα παρασιτικά είδη νηματοειδών νηματωδών που ευθύνονται για την ελεφαντίαση, όπως το Brugia malayi και το Wuchereria bancrofti, το Wolbachia έχει γίνει υποχρεωτικό ενδοσύμβιο και παρέχει στον ξενιστή χημικές ουσίες απαραίτητες για την αναπαραγωγή και την επιβίωσή του. Επομένως, η εξάλειψη των συμβιόντων Wolbachia μέσω αντιβιοτικής θεραπείας εμποδίζει την αναπαραγωγή του νηματώδους και τελικά οδηγεί στον πρόωρο θάνατό του.
Ορισμένα είδη Wolbachia που μολύνουν τα αρθρόποδα παρέχουν επίσης κάποια μεταβολική παροχή στους ξενιστές τους. Στην Drosophila melanogaster, το Wolbachia βρέθηκε ότι μεσολαβεί στον μεταβολισμό του σιδήρου υπό διατροφικό στρες και στο Cimex lectularius, το στέλεχος Wolbachia cCle βοηθά τον ξενιστή να συνθέσει βιταμίνες Β.
Ορισμένα στελέχη Wolbachia έχουν αυξήσει τον επιπολασμό τους αυξάνοντας τη γονιμότητα των ξενιστών τους. Τα στελέχη Wolbachia που καταγράφηκαν από το 1988 στη νότια Καλιφόρνια εξακολουθούν να προκαλούν έλλειμμα γονιμότητας, αλλά σήμερα το έλλειμμα γονιμότητας έχει αντικατασταθεί με ένα πλεονέκτημα γονιμότητας έτσι ώστε η μολυσμένη Drosophila simulans να παράγει περισσότερους απογόνους από τα μη μολυσμένα.
Συνέπειες στον κύκλου ζωής ξενιστών λόγω μόλυνσης από Wolbachia
Επιπλέον, η Wolbachia έχει παρατηρηθεί να μειώνει τη διάρκεια ζωής του Aedes aegypti, των φορέων ασθενειών που μεταδίδονται από τα κουνούπια, και να μειώνει την αποτελεσματικότητά τους στη μετάδοση παθογόνων, επειδή τα μεγαλύτερα κουνούπια είναι πιο πιθανό να έχουν γίνει φορείς μιας από αυτές τις ασθένειες. Αυτό έχει χρησιμοποιηθεί ως μέθοδος για τον έλεγχο των παρασίτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρνητικά κατά Gram βακτήρια Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ερμενγκόλ ΣΤ΄ του Ουρζέλ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βαγιαδολίδ της Καστίλης, γι' αυτό αποκλήθηκε Ο Καστιλιανός. Το 1102 απεβίωσε ο πατέρας του και την εκπαίδευση τού 6ετούς Ερμενγκόλ ΣΤ΄ ανέλαβε ο πάππος του Πέρεθ, ο οποίος έγινε επίτροπος της αρχής. Πάντως η πραγματική εξουσία ασκείτο από τους Γκεράου Β΄ δε Καβρέρα και τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Γ΄ κόμη της Βαρκελώνης. Με τη βοήθειά τους το 1105 ο νεαρός κόμης κατέκτησε τη Μπάλαγερ και την έκανε πρωτεύουσά του. Συνεργάστηκε με τον Αλφόνσο Α΄ των Χιμένεθ της Παμπλόνα & Αραγωνίας το 1118 για την κατάληψη της Θαραγόθα και στην εκστρατεία, που έκανε ο Αλφόνσος Ζ΄ των Ιβρέα του Λεόν και της Καστίλης -τού οποίου ο Ερμενγκόλ ΣΤ΄ ήταν μαγιορδόμος- εναντίον της Αλμερία το 1147. Το 1133 παραχώρησε την Ανδόρρα στον επίσκοπο τού Ουρζέλ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1126 την Αρσέντα δε Καβρέρα, κόρη τού Γκεράου Β΄ υποκόμη τού Άγερ και είχε τέκνο:
Πηγές
Ερμενγκόλ ΕΑ
Τζιζέλα Λαντό Κανόβας
H Τζιζέλα Λαντό Κανόβας (Ισπανικά: Gisela Lladó Cánovas, 1 Ιανουαρίου 1979, Ελ Μπρουκ, Καταλονία, Ισπανία), γνωστή απλά ως Τζιζέλα, είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια, μοντέλο, ηθοποιός και χορεύτρια. Σπούδασε δημοσιογραφία στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης πριν βγει [για διευκρινίσεις] αφού τερμάτισε όγδοος στην πρώτη ισπανική έκδοση του Operesion Trionfo το 2001. Η Τζιζέλα είναι επίσης γνωστή ως εκπρόσωπος της Ανδόρρας στην Eurovision του 2008 στο Βελιγράδι.
Γιουροβίζιον 2008
Η Τζιζέλα επιβεβαιώθηκε ως εκπρόσωπος της Ανδόρρας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2008 με το τραγούδι "Casanova". Αγωνίστηκε στον πρώτο ημιτελικό στις 20 Μαΐου 2008. Δεν κατάφερε να περάσει στον τελικό, τοποθετώντας τη 16η από τις 19 συμμετοχές με 22 πόντους. Αν και αυτό το αποτέλεσμα, κατάφερε ακόμα την επιτυχία στα μουσικά διαγράμματα που φθάνουν στο No.2 στην Ισπανία.
Δισκογραφία
Άλμπουμ Μόνους
Μέλχιορ του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν
Ο Μέλχιορ, γερμ.: Melchior von Braunschweig-Grubenhagen von Welfen (απεβ. το 1381 ή το 1384 ) ήταν Γερμανός ευγενής, πρώτα πρίγκιπας-επίσκοπος του Όσναμπρυκ από το 1369 ως το 1376 και έπειτα πρίγκιπας-επίσκοπος του Σβερίν από το 1376 έως το 1381.
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος (3ος από τον 2ο γάμο) του Ερρίκου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και της 2ης συζύγου του Ελβίς των Ιμπελέν, κόρης του Φιλίππου σενεσάλη της Κύπρου.
Αδέλφια του ήταν ο Φίλιππος κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ, σύζυγος πρώτα της Ελοΐζ του Νταμπιέρ και μετά της Αλίκης του Ιμπελέν, κόρης του Γκυ σενεσάλη της Κύπρου (εξαδέλφου της Ελβίς των Ιμπελέν)· ο Βαλτάσαρ "δεσπότης της Ρωμανίας", κ.ά. Ετεροθαλή αδέλφια του ήταν ο Όθωνας δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν, σύζυγος της Ιωάννας Α΄ της Νάπολης · η Αγνή, σύζυγος του Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας, κ.ά.
Η θεία του (Αδελαΐδα) Ειρήνη είχε παντρευτεί τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Το 1366 διαδέχθηκε τον Γιόχαν Χόετ ως πρίγκιπας-επίσκοπος του Όσναμπρυκ, όπου έμεινε ως το 1376, οπότε τον διαδέχθηκε ο Ντήτριχ του Χόρνε.
Το ίδιο ή το επόμενο έτος διαδέχθηκε τον Φρειδερίκο φον Μπύλοβ ως πρίγκιπας επίσκοπος του Σβερίν, όπου έμεινε ως το 1381. Στην αρχή (1377-1378) είχε αντίπαλο τον Μάρκουαρντ Μπέρμαν, διεκδικητή επίσκοπο του Σβερίν. Τον Μέλχιορ διαδέχθηκε ο Πότο του Πότενσταϊν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Γενικές εκλογές της Μπελίζ (2020)
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Μπελίζ στις 11 Νοεμβρίου 2020 για την εκλογή των 31 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ημέρα υποβολής υποψηφιοτήτων ήταν η 21η Οκτωβρίου.
Το Ενωμένο Κόμμα του Λαού κέρδισε την πρώτη του νίκη σε εθνικές εκλογές από το 2003, κερδίζοντας 26 έδρες, ενώ το κυβερνών Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα είχε το χειρότερο αποτέλεσμα από το 1998, κερδίζοντας τις υπόλοιπες 5 έδρες. Παρά τις συνέπειες της συνεχιζόμενης πανδημίας COVID-19 και μιας πρόσφατης τροπικής καταιγίδας, η προσέλευση στις εκλογές ήταν πάνω από 81%, η υψηλότερη από το 1998.
Στις εκλογές συμμετείχαν επίσης η πρώτη γυναίκα αρχηγός κόμματος και υποψήφια πρωθυπουργός στην ιστορία των γενικών εκλογών της Μπελίζ: η Νανσί Μαρίν, αρχηγός του Λαϊκού Μετώπου της Μπελίζ.
Αρκετοί βουλευτές υψηλού προφίλ επέλεξαν επίσης να μην συμμετάσχουν στις εκλογές. Ο προηγούμενος πρωθυπουργός, Ντιν Μπάροου (UDP), ήταν συνταγματικά υποχρεωμένος να παραιτηθεί έπειτα από τρεις θητείες, υπηρετώντας ως βουλευτής από το 1984, αποφάσισε επίσης να αποσυρθεί από τη βουλή. Ο προκάτοχός του ως πρωθυπουργός, ο Σαΐντ Μούσα (PUP), επέλεξε επίσης να αποσυρθεί. Ο Μούσα ήταν ο τελευταίος βουλευτής που υπηρετούσε στη βουλή από την εποχή πριν από την ανεξαρτησία το 1981.
Ημερομηνία
Οι προηγούμενες γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 4 Νοεμβρίου 2015 και η νέα Εθνοσυνέλευση ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 13 Νοεμβρίου 2015. Σύμφωνα με το άρθρο 84 του Συντάγματος της Μπελίζ, η Εθνοσυνέλευση πρέπει να διαλυθεί "πέντε χρόνια από την ημερομηνία που συνεδρίασαν για πρώτη φορά τα δύο Σώματα της πρώην Εθνοσυνέλευσης", εκτός εάν διαλυθούν νωρίτερα από τον Γενικό Κυβερνήτη της Μπελίζ έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού. Οι γενικές εκλογές πρέπει να προκηρυχθούν εντός τριών μηνών από τη διάλυση, πράγμα που σήμαινε ότι η τελευταία πιθανή ημερομηνία για τις επόμενες γενικές εκλογές της Μπελίζ θα ήταν η 13η Φεβρουαρίου 2021.
Παρά την πενταετή θητεία, τρεις από τις τέσσερις τελευταίες γενικές εκλογές είχαν προκηρυχθεί τουλάχιστον ένα χρόνο νωρίτερα. Τόσο ο πρωθυπουργός Ντιν Μπάροου όσο και το αντιπολιτευόμενο Λαϊκό Ενωμένο Κόμμα υποστήριξαν τη μείωση της μέγιστης θητείας της Εθνικής Συνέλευσης σε τέσσερα χρόνια.
Ο Μπάροου δήλωσε αρχικά την πρόθεσή του να αποσυρθεί ως πρωθυπουργός το αργότερο στα τέλη του 2019, αλλά άλλαξε γνώμη για να παραμείνει μέχρι το 2020 κατόπιν προτροπής του υπουργικού συμβουλίου του. Ωστόσο, είπε ότι θα αποσυρθεί ακόμη από την ηγεσία του Ενωμένου Δημοκρατικού Κόμματος στο συνέδριο και στις εκλογές για αρχηγό του κόμματος, οι οποίες είχαν προγραμματιστεί για πρώτη φορά στις 9 Φεβρουαρίου 2020. Υπέδειξε έντονα τις πρόωρες εκλογές στις αρχές του 2020. Ωστόσο, τον Μάιο του 2019, ο Μπάροου απέρριψε αυτή την παρατήρηση και είπε ότι θα διεξαχθούν εκλογές τον Νοέμβριο του 2020.
Στις 5 Οκτωβρίου 2020 ο Μπάροου προκήρυξε τις εκλογές για τις 11 Νοεμβρίου, με την ημέρα για υποβολή υποψηφιοτήτων στις 21 Οκτωβρίου. Το διάταγμα των εκλογών κατατέθηκε επίσημα από τον Γενικό Κυβερνήτη αμέσως μετά. Συμβούλεψε τον Γενικό Κυβερνήτη να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση στις 6 Οκτωβρίου.
Το Κίνημα Ειρήνης της Μπελίζ (BPM), μια οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών, υπέβαλε δικαστική αίτηση τον Δεκέμβριο του 2019 για να διεξαχθεί διαδικασία ανακατανομής των περιφερειών πριν τις επόμενες εκλογές. Κατά την άποψη του BPM, ο χάρτης περιοχής που χρησιμοποιείται δεν αντικατοπτρίζει την κατανομή του πληθυσμού, οδηγώντας σε άνιση εκπροσώπηση. Δεδομένου ότι δεν έχει αναληφθεί καμία ενέργεια από το δικαστήριο πριν από την ανακοίνωση των εκλογών στις 6 Οκτωβρίου, η BPM υπέβαλε αίτηση από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 13 Οκτωβρίου για να καθυστερήσει τις εκλογές μέχρι να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία. Το PUP συμμετείχε στην υπόθεση από την πλευρά της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι θα χάσουν τα χρήματα της εκστρατείας τους εάν καθυστερούσαν οι εκλογές. Στις 28 Οκτωβρίου η υπηρεσιακή επικεφαλής της δικαιοσύνης Μιτσέλε Αράνα αποφάσισε υπέρ της κυβέρνησης: καθώς η εκλογική διαδικασία είχε ήδη ξεκινήσει και η εθνοσυνέλευση είχε ήδη διαλυθεί, το δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να παρέμβει.
Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας των εκλογών, η τροπική καταιγίδα Έτα οδήγησε σε πλημμύρες σε τμήματα της χώρας. Ενώ ο Μπάροου αναγνώρισε ότι η αναβολή των εκλογών θα ήταν δυνατή (με την έγκριση των συμμετεχόντων κομμάτων), αποφάσισε να παραμείνει στις 11 Νοεμβρίου, καθώς δεν υπήρχε ρητή πρόβλεψη για αναβολή στο Σύνταγμα.
Τηλεμαχίες
Για πρώτη φορά από το 1998 διεξήχθη μια πρωθυπουργική συζήτηση (τηλεμαχία), που διοργανώθηκε από κοινού από το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο του Μπελίζ (BCCI), το Πανεπιστήμιο Γκάλεν και τον ραδιοφωνικό σταθμό LOVE FM. Είχε προγραμματιστεί για τις 28 Οκτωβρίου και οι κανόνες και η μορφή τέθηκαν από την Επιτροπή Συζητήσεων της Τζαμάικα. Οι ερωτήσεις υποβλήθηκαν από μια ποικιλία τοπικών ΜΚΟ, επιχειρηματικών ενώσεων και συνδικάτων. Από τις 23 Οκτωβρίου, τρεις από τους τέσσερις προσκεκλημένους ηγέτες του κόμματος είχαν ανακοινώσει τη συμμετοχή τους στη συζήτηση. Ο προσκεκλημένος που έμεινε, Τζόνι Μπρικένιο του PUP, ήθελε να συναντηθεί ιδιωτικά με τους διοργανωτές πριν αποφασίσει να συμμετάσχει. Οι διοργανωτές είχαν ήδη κυκλοφορήσει δημοσίως τους κανόνες συζήτησης. Δεδομένου ότι ένας από τους κανόνες απαγόρευε την ιδιωτική επικοινωνία μεταξύ των διοργανωτών και των συμμετεχόντων, οι διοργανωτές δεν απάντησαν στο PUP. Ο Πάτρικ Φάμπερ του UDP αποφάσισε στη συνέχεια να μην συμμετάσχει. Στο τέλος, πραγματοποιήθηκε η συζήτηση μεταξύ του αρχηγού του Προοδευτικού Κόμματος της Μπελίζ Πάτρικ Ρότζερς και της αρχηγού του Λαϊκού Μετώπου της Μπελίζ Νάνσι Μαρίν. Η συζήτηση μεταδόθηκε ζωντανά σε κάθε σελίδα του διοργανωτή στο Facebook, προσελκύοντας συνολικά 33.500 θεατές.
Σε επίπεδο περιφέρειας, η ΜΚΟ «Πολίτες για την Καλή Διακυβέρνηση» (CGG) με έδρα την Ντανγκρίγκα διοργάνωσε συζήτηση στις 3 Νοεμβρίου μεταξύ των δύο υποψηφίων, του Λουίς Ζαμπάνε (PUP) και του Τζον Σουάζο (BPF). Ο κάτοχος του αξιώματος Φρανκ Μένα (UDP), αρνήθηκε να συμμετάσχει. Αυτή η συζήτηση μεταδόθηκε ζωντανά στο Dangriga Cable Vision (Κανάλι 58). Επίσης, μεταδόθηκε σε ζωντανή μετάδοση από τις σελίδες στο Facebook των CGG, Southern Belize Media και Tropical Vision Limited.
Αποτελέσματα
Κατόπιν πρόσκλησης του υπουργείου Εξωτερικών της Μπελίζ, η CARICOM έστειλε μια εξαμελή ομάδα παρατήρησης. Η πρώτη δήλωση της ομάδας έδειξε ότι οι εκλογές διεξήχθησαν ομαλά και έγκαιρα. Επαίνεσαν ιδιαίτερα την ικανότητα της εκλογικής επιτροπής να εφαρμόζει υγειονομικά μέτρα COVID-19, ενώ ασχολήθηκαν με τις επιπτώσεις της τροπικής καταιγίδας Έτα.
Οι κάλπες έκλεισαν στις 6:15 μ.μ. Με τις πρώτες μετρήσεις να προβλέπουν ήδη το προβάδισμα για το PUP, ο Φάμπερ έκανε ομιλία παραδοχής της ήττας στην τηλεόραση τρεις ώρες αργότερα, συγχαίροντας τον Μπρικένιο και το PUP ζητώντας την εθνική ενότητα. Η προσέλευση στις εκλογές ήταν πάνω από 81%, η υψηλότερη από το 1998.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το PUP πέτυχε την πρώτη του νίκη στις εθνικές εκλογές από το 2003, κερδίζοντας 26 έδρες. Αντιθέτως, το κυβερνών Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα είχε το χαμηλότερο αποτέλεσμα από το 1998, κερδίζοντας τις υπόλοιπες 5 έδρες. Τέσσερις από τις πέντε έδρες του UDP ήταν στην Μπελίζ Σίτι: οι Φάμπερ και Τρέισι Πάντον διατήρησαν τις έδρες τους, ενώ οι Ντενίζ Μπάροου και Σάιν Μπάροου κέρδισαν έδρες των αποχωρούντων μελών του UDP. Η πέμπτη έδρα βρισκόταν στην Κοροζάλ, την οποία διατηρούσε ο νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Χούγκο Πατ.
Ο Μπρικένιο ορκίστηκε ως νέος πρωθυπουργός στις 12 Νοεμβρίου από τον Γενικό Κυβερνήτη. Η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης ορίστηκε για τις 16 Νοεμβρίου.
Παραπομπές
2020 Μπελιζ
Περιφέρειες της Σοβιετικής Ένωσης
Οι περιφέρειες της Σοβιετικής Ένωσης ήταν οντότητες δεύτερου επιπέδου της Σοβιετικής Ένωσης, και οντότητες πρώτου επιπέδου των Δημοκρατιών της Σοβιετικής Ένωσης.
Ορολογία
Η λέξη Όμπλαστ είναι σλαβικός όρος που υπάρχει στην Ρωσική γλώσσα. Η ρωσική γλώσσα ήταν επίσημη σε όλες τις δημοκρατίες.
Περιοχή της Βαλτικής
δεξιά|μικρογραφία|309x309εσ Το 1950 υπήρχαν δέκα περιφέρειες στις τρεις Βαλτικές δημοκρατίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Σοβιετικής Ένωσης
Γιώργος Οικονομίδης (ποδοσφαιριστής)
Ο Γιώργος Οικονομίδης (γενν. στις 10 Απριλίου 1990) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Οικονομίδης ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με το ΑΠΟΕΛ, όπου προηγουμένως είχε περάσει από τις ακαδημίες του. Από το 2009 έως το 2011, αγωνίστηκε με δανεισμό στο Διγενή Ακρίτα Μόρφου.
Τη σεζόν 2013-14, αγωνίστηκε στη Δόξα Κατωκοπιάς.
Τον Ιούλιο του 2014, εντάχθηκε στην Ομόνοια, με ελεύθερη μεταγραφή.
Στις 4 Ιουλίου 2016, εντάχθηκε με μεταγραφή στην Ανόρθωση, με κόστος 25.000 ευρώ.
Την 1η Ιουλίου 2019, υπέγραψε μονοετή συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Λευκωσίας.
Από το 2020 μέχρι και το 2022 αγωνίστηκε στη Δόξα Κατωκοπιάς και το καλοκάιρι του 2022 υπέγραψε με τη Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Κύπρου ανδρών στις 28 Μαρτίου 2015, σε ένα αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 εναντίον του Βελγίου.
Διακρίσεις
ΑΠΟΕΛ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Διγενή Μόρφου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΕΕΚ Κερύνειας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Κατωκοπιάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας
Στανίσουαφ Κονιετσπόλσκι
Ο Στανίσουαφ Κονιετσπόλσκι (πολωνικά: Stanisław Koniecpolski) (1591 – 11 Μαρτίου 1646) ήταν Πολωνός στρατιωτικός διοικητής, ο οποίος θεωρείται ένας από τους πιο ταλαντούχους και ικανούς στην ιστορία της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Ήταν επίσης άρχοντας, βασιλικός αξιωματούχος (σταρόστα), καστελάνος, μέλος της πολωνικής αριστοκρατίας (σλάχτα) και βοεβόδας του Σαντόμιες από το 1625 μέχρι το θάνατό του. Ηγήθηκε σε πολλές επιτυχημένες στρατιωτικές εκστρατείες κατά των επαναστατημένων Κοζάκων και της εισβολής των Τάταρων. Από το 1618 κατείχε το αξίωμα του Χετμάνου Μάχης του Στέμματος προτού γίνει ο Μέγας Χετμάνος του Στέμματος, ο στρατιωτικός διοικητής, δεύτερος μόνο μετά τον Βασιλιά, το 1632.
Πλούτος και επιρροή
εναλλ.=Pidhirtsi Castle|μικρογραφία| [[Κάστρο του Πιντχίρτσι, χτισμένο από τον Βίλχελμ Μπιούπλαν για τον Κονιετσπόλσκι, 1635–40]] Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Κονιετσπόλσκι συγκέντρωσε πολύ πλούτο. Τα περισσότερα από τα υπάρχοντά του ήταν στην Ουκρανία και έγινε ο ανεπίσημος ηγεμόνας της Ουκρανίας. Μερικοί ξένοι τον ανέφεραν ως «αντιβασιλέα της Ουκρανίας», αν και δεν υπήρξε ποτέ τέτοια θέση στην Κοινοπολιτεία. Ο Βασιλιάς Βλαδίσλαος Δ΄ του εμπιστεύτηκε τις περισσότερες πολιτικές αποφάσεις σχετικά με αυτήν τη νοτιοανατολική περιοχή της Κοινοπολιτείας. Με τη γνώση και την υποστήριξη του βασιλιά, ο Κονιετσπόλσκι έστειλε και έλαβε διπλωματικές αποστολές από την Κωνσταντινούπολη, διεξήγαγε διαπραγματεύσεις και υπέγραψε συνθήκες και ως Χετμάνος του Μεγάλου Στέμματος έλεγχε άμεσα ένα σημαντικό μέρος του στρατού της Κοινοπολιτείας. Είχε το δικό του ιδιωτικό στρατό και ένα δίκτυο κατασκοπείας που εκτεινόταν από τη Μόσχα μέχρι την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ο Κονιετσπόλσκι κληρονόμησε περίπου επτά ή οκτώ χωριά από τον πατέρα του. Μετά τον θάνατό του, κατείχε 12 περιοχές σταρόστφο με πάνω από 300 οικισμούς, συμπεριλαμβανομένων δεκάδων πόλεων, δίνοντάς του ετήσια έσοδα άνω των 500.000 ζλότι. Η περιουσία του σε γη και δουλοπάροικους στη δυτική Ουκρανία ήταν σημαντική. όπου του ανήκαν 18.548 νοικοκυριά στο Μπράτσλαβ. Επένδυσε μεγάλο μέρος του πλούτου του στην ανάπτυξη των ουκρανικών κτημάτων του και υποστήριξε την εγκατάσταση υποκατοικημένων περιοχών. Ίδρυσε και υποστήριξε την ανάπτυξη πολλών πόλεων, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Μπρόντι, η οποία άκμασε με τις επενδύσεις του και έγινε σημαντικό τοπικό εμπορικό κέντρο. Οχύρωσε την πόλη με μια ακρόπολη και προμαχώνες το 1633 και δημιούργησε εργαστήρια για την παραγωγή υφασμάτων σαμί περσικού τύπου, χαλιών και μοκετών. Κατασκεύασε επίσης ένα οχυρωμένο παλάτι στο Πιντχίρτσι (Ποντχόρτσε) με όμορφους ιταλικούς κήπους. Όπως οι περισσότεροι άρχοντες, ο Κονιετσπόλσκι ήταν προστάτης των τεχνών, χορηγώντας ζωγράφους, γλύπτες και συγγραφείς. Ίδρυσε επίσης πολλές εκκλησίες και προσπάθησε να αναβαθμίσει τη σχολή του Μπρόντι σε ακαδημία. Υποστήριξε την κατασκευή του Παλατιού του Κονιετσπόλσκι (τώρα του Προεδρικού Μεγάρου) στη Βαρσοβία και στρατιωτικών οχυρώσεων στο Μπαρ και στο Κούντακ.
Θεωρούμενος ως ευγενικός και μορφωμένος άνθρωπος, ο Κονιετσπόλσκι συμμετείχε σε όλες τις συνεδρίες του Σέιμ που μπορούσε, αν και σπάνια μιλούσε δημόσια λόγω του τραυλισμού του. Ήταν ευρέως σεβαστός και πολύ δημοφιλής στους όμοιούς του στη σλάχτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί ηγέτες Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς Κατηγορία:Κοσμικοί γερουσιαστές της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Μεγάλοι Χετμάνοι του Στέμματος Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Ριτουξιμάμπη
Η ριτουξιμάμπη, που πωλείται με την επωνυμία Rituxan μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων αυτοάνοσων ασθενειών και τύπων καρκίνου. Χρησιμοποιείται για λέμφωμα μη-Hodgkin, χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, ρευματοειδή αρθρίτιδα, κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα, ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, κοινή πέμφιγα, μυασθένεια gravis και θετικά στον ιό Epstein-Barr βλεννογονικά έλκη. Χορηγείται με αργή ένεση σε φλέβα.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες εμφανίζονται συχνά εντός δύο ωρών από τη χορήγηση του φαρμάκου, περιλαμβάνουν εξάνθημα, κνησμό, χαμηλή αρτηριακή πίεση και δύσπνοια. Άλλες σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν την επανενεργοποίηση της ηπατίτιδας Β σε όσους είχαν προηγουμένως μολυνθεί, προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια και τοξική επιδερμική νεκρόλυση. Δεν είναι σαφές εάν η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ασφαλής για το αναπτυσσόμενο έμβρυο ή το νεογέννητο μωρό.
Η ριτουξιμάμπη είναι χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα κατά της πρωτεΐνης CD20, το οποίο βρίσκεται κυρίως στην επιφάνεια των Β κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Όταν συνδέεται με αυτήν την πρωτεΐνη, ενεργοποιεί τον κυτταρικό θάνατο.
Η ριτουξιμάμπη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1997. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έληξε το 2016 και έχουν κυκλοφορήσει αρκετά βιοανάλογα.
Ιατρικές χρήσεις
Η ριτουξιμάμπη καταστρέφει τόσο τα φυσιολογικά όσο και τα κακοήθη Β κύτταρα που έχουν CD20 στις επιφάνειές τους και ως εκ τούτου χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ασθενειών που χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη πάρα πολλών Β κυττάρων, υπερδραστηρίων Β κυττάρων ή δυσλειτουργικών Β κυττάρων. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="Material near this tag needs references to reliable medical sources. (February 2020)">απαιτείται ιατρική αναφορά  ] Η ριτουξιμάμπη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με φλουδαραβίνη και κυκλοφωσφαμίδη για τη θεραπεία προηγουμένως θεραπευμένης ή μη CD20 θετικής χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας. Η ριτουξιμάμπη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας μέτριας έως σοβαρής δραστικότητας με ανεπαρκή απόκριση σε μία ή περισσότερες θεραπείες ανταγωνιστών του TNF. Η ριτουξιμάμπη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με γλυκοκορτικοειδή για τη θεραπεία τόσο της κοκκιωμάτωσης με πολυαγγειίτιδα όσο και της μικροσκοπικής πολυαγγειίτιδας.
Η ριρουξιμάμπη σε συνδυασμό με την ανθρώπινη υαλουρονιδάση, που πωλείται με τα εμπορικά σήματα MabThera SC και Rituxan Hycela, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του θυλακικού λεμφώματος, του διάχυτου λεμφώματος μεγάλων Β κυττάρων και της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας.
Αυτοάνοσα νοσήματα
Η ριτουξιμάμπη έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας σε τρεις τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές και έχει πλέον άδεια χρήσης για χρήση σε ανθεκτική ρευματοειδή νόσο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει εγκριθεί από το FDA για χρήση σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη (ΜΤΧ) για τη μείωση σημείων και συμπτωμάτων σε ενήλικες ασθενείς με μέτρια έως σοβαρά ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα (RA) που είχαν ανεπαρκή απόκριση σε ένα ή περισσότερα θεραπείες άντι-TNF-άλφα. Στην Ευρώπη, η άδεια είναι ελαφρώς πιο περιοριστική: έχει άδεια χρήσης σε συνδυασμό με MTX σε ασθενείς με σοβαρή ενεργή RA που είχαν ανεπαρκή ανταπόκριση σε μία ή περισσότερες θεραπείες κατά του TNF.
Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις για την αποτελεσματικότητα, αλλά όχι απαραίτητα ασφάλεια, σε μια σειρά άλλων αυτοάνοσων ασθενειών και η ριτουξιμάμπη χρησιμοποιείται ευρέως εκτός ετικέτας για τη θεραπεία δύσκολων περιπτώσεων σκλήρυνσης κατά πλάκας, συστηματικού ερυθηματώδη λύκου, χρόνιας φλεγμονώδους απομυελινωτικής πολυνευροπάθειας και αυτοάνοσων αναιμιών. Η πιο επικίνδυνη, αν και μεταξύ των πιο σπάνιων, παρενέργεια είναι η προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (PML), μια λοίμωξη η οποία είναι συνήθως θανατηφόρα. Ωστόσο, μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός περιπτώσεων έχει καταγραφεί σε αυτοάνοσες ασθένειες.
Άλλες αυτοάνοσες ασθένειες που έχουν αντιμετωπιστεί με ριτουξιμάμπη περιλαμβάνουν αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία, αμιγή απλασία ερυθρών κυττάρων, θρομβωτική θρομβοκυτταροπενική πορφύρα (ΤΤΡ), ιδιοπαθή θρομβοκυτταροπενική πορφύρα (ITP), σύνδρομο Evans, αγγειίτιδα ( π.χ., Αγγείιτιδα Wegener ), πομφολυγώδεις δερματικές διαταραχές (για παράδειγμα πέμφιγα, πεμφιγοειδές -με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα με περίπου 85% ταχεία ανάκαμψη στην πέμφιγα, σύμφωνα με μια μελέτη του 2006), σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, σύνδρομο Sjögren, εγκεφαλίτιδα άντι-υποδοχέα NMDA και νόσος Devic, οφθαλμοπάθεια Γκρέιβς, αυτοάνοση παγκρεατίτιδα, σύνδρομο οψόκλωνου-μυόκλονου (OMS) και ασθένεια που σχετίζεται με IgG4. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι είναι αναποτελεσματική στη θεραπεία αυτοάνοσων ασθενειών που προκαλούνται από IgA.
Μεταμοσχεύσεις οργάνων
Η ριτουξιμάμπη χρησιμοποιείται εκτός ετικέτας στη διαχείριση των παραληπτών μεταμόσχευσης νεφρού. Αυτό το φάρμακο μπορεί να έχει κάποια χρησιμότητα σε μεταμοσχεύσεις που περιλαμβάνουν ασύμβατες ομάδες αίματος. Χρησιμοποιείται επίσης ως επαγωγική θεραπεία σε ασθενείς με υψηλή ευαισθησία που πρόκειται να μεταμοσχευθούν νεφρά. Η χρήση ριτουξιμάμπης δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματική σε αυτό το περιβάλλον και όπως όλοι οι παράγοντες εξάντλησης, ενέχει τον κίνδυνο μόλυνσης. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2011)">απαιτείται παραπομπή  ]
Παρενέργειες
Σοβαρές παρενέργειες, που μπορούν να προκαλέσουν θάνατο και αναπηρία, περιλαμβάνουν:
Δύο ασθενείς με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο πέθαναν από προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (PML) μετά από θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Το PML προκαλείται από την ενεργοποίηση του ιού JC, ενός κοινού ιού στον εγκέφαλο που είναι συνήθως λανθάνων. Η επανενεργοποίηση του ιού JC συνήθως οδηγεί σε θάνατο ή σοβαρή εγκεφαλική βλάβη.
Τουλάχιστον ένας ασθενής με ρευματοειδή αρθρίτιδα ανέπτυξε PML μετά τη θεραπεία με ριτουξιμάμπη.
Η ριτουξιμάμπη έχει αναφερθεί ως πιθανός συμπαράγοντας σε χρόνια λοίμωξη από ηπατίτιδα Ε σε άτομο με λέμφωμα. Η λοίμωξη από ηπατίτιδα Ε είναι συνήθως μια οξεία λοίμωξη, γεγονός που υποδηλώνει ότι το φάρμακο σε συνδυασμό με το λέμφωμα μπορεί να έχει εξασθενίσει την ανοσολογική απόκριση του οργανισμού στον ιό.
Μηχανισμοί δράσης
δεξιά|μικρογραφία| Μηχανισμοί δράσης ριτουξιμάμπης; Οι τρεις κύριοι ανεξάρτητοι μηχανισμοί είναι (1) κυτταρική κυτταροτοξικότητα εξαρτώμενη από αντισώματα (ADCC), (2) συμπληρωματική κυτταροτοξικότητα μεσολαβούμενη (CMC) και (3) απόπτωση. Ο πίνακας υποομάδων απεικονίζει μια σχηματική όψη της δομής CD20 και του rituximab. δεξιά|μικρογραφία| Η σύνδεση ριτουξιμάμπης με CD20. Οι πρωτεΐνες CD20 προεξέχουν από την κυτταρική μεμβράνη και το rituximab, το αντίσωμα σχήματος Υ, συνδέεται με τις πρωτεΐνες CD20. Το αντίσωμα συνδέεται με την πρωτεΐνη κυτταρικής επιφάνειας CD20. Το CD20 εκφράζεται ευρέως σε Β κύτταρα, από πρώιμα προ-Β κύτταρα έως αργότερα σε διαφοροποίηση, αλλά απουσιάζει σε τερματικά διαφοροποιημένα κύτταρα πλάσματος. Αν και η λειτουργία του CD20 είναι άγνωστη, μπορεί να παίζει ρόλο στην εισροή Ca2 + σε μεμβράνες πλάσματος, διατηρώντας την ενδοκυτταρική συγκέντρωση Ca2 + και επιτρέποντας την ενεργοποίηση των Β κυττάρων.
Η ριτουξιμάμπη είναι σχετικά αναποτελεσματική στην αποβολή κυττάρων με χαμηλά επίπεδα επιφανείας κυττάρων CD20. Τείνει να κολλήσει στη μία πλευρά των κυττάρων Β, όπου βρίσκεται το CD20, σχηματίζοντας ένα πώμα και τραβώντας πρωτεΐνες σε αυτήν την πλευρά. Η παρουσία του πώματος αλλάζει την αποτελεσματικότητα των φυσικών κυττάρων δολοφονίας (NK) στην καταστροφή αυτών των Β κυττάρων. Όταν ένα κύτταρο ΝΚ προσκολλάται στο καπάκι, είχε ποσοστό επιτυχίας 80% κατά τη θανάτωση του κυττάρου. Αντίθετα, όταν το κύτταρο Β δεν είχε αυτό το ασύμμετρο σύμπλεγμα πρωτεϊνών, σκοτώθηκε μόνο το 40% του χρόνου.
Ιστορία
Η ριτουξιμάμπη αναπτύχθηκε από τους ερευνητές Ναμπίλ Χάνα και Μίτσελ Ρεφ και συνεργάτες της IDEC Pharmaceuticals με το όνομα IDEC-C2B8. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ για το φάρμακο εκδόθηκε το 1998 και έληξε το 2015.
Με βάση την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά του σε κλινικές δοκιμές, η ριτουξιμάμπη εγκρίθηκε από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ το 1997 για τη θεραπεία λεμφωμάτων μη-Hodgkin Β-κυττάρων ανθεκτικών σε άλλα σχήματα χημειοθεραπείας. Η ριτουξιμάμπη, σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία CHOP, είναι ανώτερη από το CHOP μόνο στη θεραπεία διάχυτου λεμφώματος μεγάλων Β κυττάρων και πολλών άλλων λεμφωμάτων Β-κυττάρων. Το 2010, εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για θεραπεία συντήρησης μετά την αρχική θεραπεία του λεμφώματος των ωοθυλακίων.
Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Ορφανά φάρμακα Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Αντισώματα Κατηγορία:Αντινεοπλασματικά και ανοσορρυθμιστικά φάρμακα
Νυκτωδία
thumb|Το «Νοτούρνο σε σολ μινόρε» του [[Σοπέν (Op. 15, No. 3). Η σημείωση «languido e rubato», αργός ρυθμός, δημιουργεί μια διάθεση χαρακτηριστική των νυκτωδιών.]] Νυκτωδία ή νοτούρνο (από το ιταλικό notturno, που σημαίνει «νυκτερινό») ή και νυχτερινό στην κλασική μουσική ονομάζεται μια μουσική σύνθεση που είναι εμπνευσμένη από τη νύχτα ή ανακαλεί στον ακροατή την αίσθηση της νύχτας.
Ιστορία
Η ονομασία δόθηκε για πρώτη φορά σε μουσικές συνθέσεις κατά τον 18ο αιώνα, όταν υποδήλωσε μια παραλλαγή της ενόργανης σερενάτας με αρκετές κινήσεις (μέρη), που συνήθως παιζόταν σε υπαίθριους χώρους για μια βραδινή δεξίωση και μετά ξεχνιόταν. Τότε γραφόταν κυρίως για πνευστά όργανα. Ο ιταλικός όρος επικρατούσε και στις γερμανόφωνες χώρες: γνωστό είναι το Notturno σε ρε του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, K.286, γραμμένο για τέσσερα διαχωρισμένα σύνολα ζευγών κόρνων με έγχορδα, καθώς και η Serenata Notturna του, K. 239. Αρχικώς το έργο δεν ανακαλούσε απαραιτήτως την αίσθηση της νύχτας, αλλά ίσως απλώς προοριζόταν για νυκτερινή εκτέλεση. Η κυριότερη διαφορά ανάμεσα στη σερενάτα και το νοτούρνο ήταν η ώρα κατά την οποία ερμηνεύονταν: η πρώτη περί τις 9 μ.μ., ενώ το δεύτερο πλησιέστερα στις 11 μ.μ..
Στην πιο οικεία του μορφή ως βραχεία σύνθεση σε μία κίνηση, συνήθως γραμμένη για σόλο πιάνο, αλλά και για φωνή, το νοτούρνο καλλιεργήθηκε κυρίως κατά τον 19ο αιώνα (ρομαντικό νοτούρνο). Τα πρώτα νοτούρνα που συντέθηκαν με αυτόν τον χαρακτηρισμό στον τίτλο τους ήταν έργα του Ιρλανδού συνθέτη Τζων Φιλντ,, που θεωρείται ως ο πατέρας της ρομαντικής νυκτωδίας, της οποίας χαρακτηριστικό είναι η υπέρθεση μιας μελωδίας σε στιλ καντάμπιλε πάνω σε ένα αρπέτζιο ακομπανιμέντο. Ωστόσο ο πλέον διάσημος συνθέτης του είδους υπήρξε ο Φρεντερίκ Σοπέν, που συνέθεσε 21 νυκτωδίες, καθιστώντας το είδος δημοφιλές, αλλά και εξελίσσοντας την ιδέα του Φιλντ. Από την άλλη, ένα από τα περιφημότερα στην εποχή του κομμάτια της «σαλόν» μουσικής του 19ου αιώνα ήταν το «Πέμπτο νοτούρνο» του σχεδόν πλέον ξεχασμένου Γάλλου Ιγκνάς Λεμπάς (Ignace Leybach). Μεταγενέστεροι συνθέτες νυκτωδιών για πιάνο ήταν μεταξύ άλλων και οι Γκαμπριέλ Φωρέ, Αλεξάντρ Σκριάμπιν, Ερίκ Σατί (1919), Φρανσίς Πουλένκ (1929) και μετέπειτα ο Αυστραλός Πήτερ Σκάλθορπ. Στην κίνηση Musiques nocturnes της σύνθεσης Στο ύπαιθρο για σόλο πιάνο (1926), ο Μπέλα Μπάρτοκ μιμήθηκε ήχους της φύσεως. Ο Αμερικανός συνθέτης Λόουελ Λίμπερμαν έχει γράψει 11 νυκτωδίες για πιάνο, από τις οποίες η No. 6 ενορχηστρώθηκε από τον ίδιο ως «Νοτούρνο για ορχήστρα». Αξοσημείωτα νοτούρνα από τον 20ό αιώνα είναι και εκείνα του Σάμιουελ Μπάρμπερ.
Τα νοτούρνα θεωρείται γενικώς ότι αποτελούν γαλήνιες, συχνά εκφραστικές και λυρικές συνθέσεις, και κάποιες φορές μάλλον καταθλιπτικές, αλλά στην πράξη κομμάτια με αυτό το όνομα έχουν προκαλέσει ποικίλες διαθέσεις. Π.χ. το δεύτερο από τα νουτούρνα του Ντεμπυσσύ είναι πολύ ζωηρό, όπως και μέρη του «Νοτούρνο και ταραντέλα» (1915) του Κάρολ Σιμανόφσκι και το «Συμφωνικό νοτούρνο για σόλο πιάνο» (1977–1978) του Καϊχοσρού Σαπουρτζί Σοραμπτζί.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Κλασική μουσική
Συμμετοχή της Γερμανίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Η Γερμανία θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Θα είναι η δέκατη έβδομη εμφάνισή της στους αγώνες.
Παραπομπές
Γερμανία Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ντανιέλα Αμαβία
Η Ντανιέλα Αμαβία (4 Μαρτίου 1966), γνωστή και ως Daniela Elle και Daniela Lunkewitz, είναι ηθοποιός και μοντέλο, με εμφανίσεις σε αρκετές ταινίες και διεθνή σόου μόδας.
Καριέρα
Το 2001, η Αμαβία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Ανεξάρτητων Ταινιών στη Νέα Υόρκη για την ταινια The Woman Every Man Wants (aka Perfect Lover), καθώς και το Deutscher Filmpreis, το γερμανικό αντίστοιχο βραβείο Όσκαρ. Παράλληλα με την υποκριτική και το μόντελινγκ, η Αμαβία έχει επίσης γράψει, σκηνοθετήσει και κάνει την παραγωγή αρκετών ταινιών μικρού μήκους.
Το 2003, η Αμαβία εμφανίστηκε στην τηλεοπτική μίνι σειρά Frank Herbert's Children of Dune. Η Laura Fries του περιοδικού Variety αποκάλεσε την ερμηνεία της "επιφανειακή".
Το 2013, η Αμαβία έγραψε και σκηνοθέτησε τη δραματική ταινία A Beautiful Now, που ασχολείται με μια παθιασμένη χορεύτρια που σκέφτεται να κάνει μια ακραία ενέργεια όταν φτάνει σε αδιέξοδο στη ζωή της.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Κατερίνα Μιχαλοπούλου
Η Κατερίνα Μιχαλοπούλου (γενν. 1972) ήταν η νικήτρια του τίτλου "Ελληνίδα 1991" στον διαγωνισμό ομορφιάς Star Hellas/Miss Hellas/Miss Young το 1991. Διαγωνίστηκε στο Ντακάρ της Σενεγάλης για τον τίτλο Miss Europe το 1991 όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Η Susane Petry από τη Γερμανία, που αρχικά νίκησε στον διαγωνισμό, αποκλείστηκε αργότερα και ο τίτλος πήγε στη Μιχαλοπούλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Πέρσυ Σμάϊζερ
Ο Πέρσυ Σμάιζερ (5 Ιανουαρίου 1931-13 Οκτωβρίου 2020) ήταν Καναδός επιχειρηματίας, αγρότης και πολιτικός. Διεθνώς γνωστός έγινε κατά τη διάρκεια της πολύχρονης νομικής μάχης του ενάντια στην πολυεθνική αγροχημική εταιρεία Monsanto.
Βιογραφικά στοιχεία
Οι παπούδες του κατάγονταν απο τη Βαυαρία και μετανάστευσαν στον Καναδά τα τέλη του 19ου αιώνα. Σχετικά νέος ανέλαβε την επιχείρηση των γονιών του (αγροτεμάχια, κατάστημα πώλησης και βενζινάδικο). Από το 1966 ως το 1983 ήταν δήμαρχος στην πόλη Μπρούνο όπου ζούσε στον Καναδά, και στη αργότερα συμμετείχε στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης. Το 1952 παντρεύτηκε τη γυναίκα του Λουίζε, η οποία ασχολήθηκε αργότερα με τη βιολογική καλλιέργεια και με την οποία απέκτησαν πέντε παιδιά. Σε μεγαλύτερη ηλικία έπασχε από Παρκινσον.
Αγώνας κατά της Monsanto
Κατά την πρώτη δίκη ασκήθηκε μήνυση το 1997 κατά του Πέρσυ από τη Μονσαντο. Σύμφωνα με τη Μονσάντο ο Πέρσυ καλλιέργησε στα χωράφια του πατενταρισμένη ελαιοκράμβη της εταιρείας. Σύμφωνα με τον Πέρσυ, η ελαιοκράμβη δεν καλλιεργήθηκε από τον ίδιο, αλλά κατέληξε στο χωράφι του είτε με τον άνεμο, είτε από περαστικά φορτηγά. Καθότι δεν χρησιμοποίησε ποτέ το παρασιτοκτόνο της Μονσαντο, για το οποίο σχεδιάστηκε η πατέντα, και καθότι τα φυτά βρέθηκαν τυχαίο στον ιδιωτικό του χώρο, δεν θα έπρεπε να πληρώσει την εταιρεία για δικαιώματα χρήσης του φυτού. Η τελική απόφαση πάρθηκε από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας. Με πλειοψηφία 9-0 αποφασίστηκε πως δεν θα έπρεπε να πληρώσει για τη χρήση της τεχνολογίας, από την άλλη ωστόσο, με πλειψηφία 5-4, πως παραβίασε το δικαίωμα της πατέντας. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η Μονσάντο είχε πληρώσει ιδιωτική εταιρεία για να παρενοχλεί τον Πέρσυ. Η διαπίστωση επίσης, πως στα χωράφια του καλλιεργούνταν το πατενταρισμένο προϊόν, είχε γίνει με παράνομο τρόπο.