cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζέρνογκραντ
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1915 ως τέρμα του Βερμπλιούντ (Верблю́д) λόγω της κατασκευής του σιδηροδρόμου Ροστόφ-Τοργκόβαγια. Από το 1933, αποτέλεσε οικισμό και μετονομάστηκε σε Ζερνοβόι (Зерново́й). Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1951 και μετονομάστηκε σε Ζέρνογκραντ το 1960.
Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Ζέρνογκραντ εξυπηρετεί ως διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Ζερνογκράντσκι. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη μαζί με δέκα άλλους οικισμούς της επαρχίας Ζερνογκράντσκι ως Αστικός Οικισμός Ζερνογκράντσκι. Ως δημοτική διαίρεση, αυτή η διοικητική μονάδα έχει επίσης καθεστώς αστικού οικισμού και αποτελεί μέρος της Δημοτικής Επαρχίας Ζερνογκράντσκι.
Στρατός
Από το 1969 έως το 1995, το Ζέρνογκραντ ήταν η έδρα του 106ου Συντάγματος Κατάρτισης Αεροπορίας της Ανώτερης Στρατιωτικής Σχολής Πιλότων του Γιέισκ των Σοβιετικών Αεροπορικών Δυνάμεων. Το σύνταγμα ήταν εξοπλισμένο με τα αεροσκάφη L-29 και L-39.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Κουτσουπιά Λάρισας
Η περιοχή της Κουτσουπιάς, είναι πυκνή σε βλάστηση και γι' αυτό οι καστανιές, οι κουμαριές, τα πεύκα κι οι βελανιδιές της, φτάνουν μέχρι την θάλασσα.
Angel Witch
Οι Angel Witch είναι βρετανικό χέβι μέταλ συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1977 με βασικό συνθέτη και μόνο παραμένον ιδρυτικό μέλος, τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Κέβιν Χέιμπορν. Το συγκρότημα θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του μουσικού είδους New Wave of British Heavy Metal.
Κουτσουπιά Λάρισας
Αναφορές
Koutsoupia
Angel Witch
1977 - 1983
Το 1977, ο Κέβιν Χέιμπορν μαζί με τον κιθαρίστα Ρομπ Ντάουνινγκ, τον μπασίστα Μπάρι Κλέμεντς και το ντράμερ Στηβ Τζόουνς σχημάτισαν τους Lucifer. Μετά από μερικές ζωντανές εμφανίσεις, οι Lucifer διαλύθηκαν και ο Χέιμπορν με τον Ντάουνινγκ σχημάτισαν τους Angel Wich, εντάσσοντας στο νεοσύστατο σχήμα το ντράμερ Ντέιβ Χογκ και τον μπασίστα Κέβν Ριντλς.
Το πρώτο τραγούδι το οποίο ηχογράφησαν ήταν το "Baphomet" για τη συλλογή "Metal for Muthas", το οποίο σε συνδυασμό με την έκρηξη του New Wave of British Heavy Metal οδήγησε τη δισκογραφική εταιρεία "EMI" στο να τους προτείνει συμβόλαιο συνεργασίας, αλλά η συμφωνία τους ακυρώθηκε μετά την εμπορική αποτυχία του πρώτου τους σινγκλ, "Sweet Danger", το οποίο ανέβηκε μόλις στο # 75 των βρετανικών τσαρτ.
Το συγκρότημα μεταπήδησε στην "Bronze Records" κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους στις 12 Μαρτίου 1980. Ο δίσκος έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές και θεωρείται ένας από τους πιο αντιπροσωπευτικούς του βρετανικού χέβι μέταλ. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, ο Ντέιβ Χογκ και ο Κέβιν Ριντλς αποχώρησαν, γεγονός που οδήγησε στην προσωρινή διάλυση των Angel Witch.
Το 1982, ο Χέιμπορν μαζί με τον τραγουδιστή Ρότζερ Μάρσντεν, το ντράμερ Ρίκι Μπρους και τον μπασίστα Τζέρι Κάνινχαμ αναζωπύρωσαν και πάλι το όνομα του συγκροτήματος, αλλά λόγω του γεγονότος ότι το στυλ του Μάρσντεν δεν ταίριαζε με τον ήχο τους, ο Χέιμπορν τον απέλυσε και ανέλαβε ο ίδιος τα φωνητικά.
1984 - σήμερα
Το συγκρότημα διαλύθηκε και πάλι, για να επανενεργοποιηθεί το 1984, με τον μπασίστα Πήτερ Γκορντελιέ και τον τραγουδιστή Ντέιβ Τάτουμ να πλαισιώνουν τον Χέιμπορν και τον Ντέιβ Χογκ, ο οποίος επέστρεψε στο συγκρότημα μετά από τρία χρόνια. Με αυτή τη σύνθεση, οι Angel Witch κυκλοφόρησαν το δίσκο "Screamin' 'n' Bleedin'", το Σεπτέμβριο του 1985. Ακολούθησε στις αρχές Απριλίου του 1986, το "Frontal Assault", με τον Σπένσερ Χόλμαν στα τύμπανα.
Λίγο αργότερα, ο Ντέιβ Τάτουμ απολύθηκε, με τον Χέιμπορν να αναλαμβάνει και πάλι τα φωνητικά. Το συγκρότημα παρέμεινε με αυτή τη μορφή για αρκετά χρόνια, κυκλοφορώντας τον ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο "Angel Witch Live", το 1990.
Στα τέλη της δεκαετίας του '90, ο Χέιμπορν μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες σχηματίζοντας εκ νέου το συγκρότημα με τον Τζον Τόρες στο μπάσο, τον Νταγκ Πίρσι στην κιθάρα και τον Τομ Χάντινγκ στα τύμπανα. Η σύνθεση αυτή των Angel Witch διαλύθηκε λίγο πριν δώσει τις πρώτες της συναυλίες λόγω της σύλληψης του Χέιμπορν για παράνομη μετανάστευση, το 1998.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2013, ο πρώην μπασίστας του συγκροτήματος, Τζον Τόρες έχασε την ζωή του από καρδιακή ανεπάρκεια σε ηλικία 51 ετών. Την ίδια χρονιά, εντάχθηκε στους Angel Witch o κιθαρίστας Τομ Ντρέιπερ, για τις ζωντανές τους εμφανίσεις.
Στούντιο κυκλοφορίες
thumb|300px|Οι Angel Witch στο Hellfest το 2011
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα
Daydream (1981)
Το Daydream (ιαπων. Hakujitsumu) είναι μια ταινία ιαπωνικής παραγωγής, γυρισμένη το 1981 από τον Τετσούι Τακέσι. Η ταινία αποτελεί ριμέικ της ομότιτλης, πρωτοποριακής για την εποχή της, ταινίας που ο Τακέσι είχε γυρίσει το 1964 και αποτελούσε μια από τις πρώτες ακριβές παραγωγές ερωτικών ταινιών στην Ιαπωνία (ή pinku eiga όπως αποκαλούνται εκεί). Το φιλμ του 1981 θεωρείται η πρώτη πραγματικά πορνογραφική ταινία που παίχτηκε στις αίθουσες της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου.
Ιστορία
Ο σκηνοθέτης Τετσούι Τακέσι υπήρξε από τους πρωτοπόρους του Ιαπωνικού ερωτικού κινηματογράφου. Το 1964 σκηνοθετεί το Daydream που υπήρξε η πρώτη σοβαρή και με μεγάλο προϋπολογισμό παραγωγή του είδους γνωρίζοντας την επιτυχία αλλά και διανομή στο ευρύ εμπορικό κύκλωμα αιθουσών σε μια χώρα με πολύ αυστηρά κριτήρια στη λογοκρισία. Στα επόμενα χρόνια της δεκαετίας του '60 θα σκηνοθετήσει και άλλες παρόμοιες παραγωγές προκαλώντας το συντηρητικό κατεστημένο της Ιαπωνίας, όπως το Black Snow (1965) που είχε σαν αποτέλεσμα μια διαβόητη δίκη για προσβολή των ηθών. Στη δεκαετία του '70 ασχολήθηκε κυρίως με τη συγγραφή σεναρίων και την παρουσίαση τηλεοπτικών προγραμμάτων. Το 1981 και σε ηλικία 68 ετών επιστρέφει πίσω από τις κάμερες σκηνοθετώντας ένα σκληρό πορνογραφικό ριμέικ του Daydream. Ο Τακέσι επέλεξε να συνεργαστεί για μια ακόμη φορά με το διευθυντή φωτογραφίας του Ναγκίσα Όσιμα, Ακίρα Τακέντα.
Τσάγεζι
Με την ονομασία Τσάγεζι ήταν παλαιότερα γνωστοί δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Daydream (1981)
Ιστορία
Ο Τακέσι επέλεξε για πρωταγωνίστρια την άγνωστη μέχρι τότε ηθοποιό Κιόκο Αϊζόμε όταν είδε μια γυμνή της φωτογράφιση σε κάποιο περιοδικό. Μετά την προβολή της ταινίας στις αίθουσες, μια δήλωση της Αϊζόμε στην οποία παραδέχονταν ότι είχε όντως συνουσιασθεί μπροστά στην κάμερα, οδήγησε σε ακόμα μεγαλύτερο σάλο. Αν και όπως απαιτεί ο νόμος περί ασέμνων στην Ιαπωνία, τα γεννητικά όργανα και οι τρίχες του εφηβαίου είχαν καλυφθεί (κάνοντας στα συγκεκριμένα σημεία την εικόνα θολή), η εφημερίδα Asahi Shimbun χαρακτήρισε την ταινία σαν μια πρωτιά της Ιαπωνίας στον τομέα του σκληρού πορνό. Η Αϊζόμε έγινε διάσημη χάρη στην ταινία αυτή και θεωρήθηκε κατ' επέκταση η πρώτη Γιαπωνέζα πορνοστάρ.
Τσάγεζι
Ετυμολογία: Από το τουρκικό Çay ağzı = εκβολές (το στόμα του ποταμιού). Çay = ποταμάκι, ağız = στόμα, ağzı = το στόμα
Daydream (1981)
Περίληψη
Βασισμένη εν μέρει σε ένα σύντομο διήγημα του διάσημου Ιάπωνα συγγραφέα Γιουνιχίρο Τανιζάκι γραμμένο το 1926, η ταινία ξεκινά με έναν καλλιτέχνη και μια νεαρή κοπέλα στην αίθουσα αναμονής ενός οδοντιατρείου. Ο καλλιτέχνης νιώθει γοητευμένος από την κοπέλα, αλλά δεν της μιλάει. Λίγο μετά θα βρεθούν μαζί στο δωμάτιο εξέτασης. Όταν του δίνουν το αναισθητικό αρχίζει να έχει μια σειρά οραμάτων στις οποίες η νεαρή γυναίκα γίνεται αντικείμενο σεξουαλικής εκμετάλλευσης, βιασμού και βασανιστηρίων. Όταν ξυπνάει ανακαλύπτει μια σειρά στοιχείων που πιθανότατα αποδεικνύουν ότι όλα όσα είδε δεν ήταν απλά παραισθήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ερωτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες exploitation
Κώμη Αχαΐας
thumb|260x260px|Άποψη του χωριού Κώμη. Η Κώμη είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αχαΐας που βρίσκεται χτισμένο στις παρυφές του Κομποβουνίου σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρων και στην τοπική κοινότητα Μιτοπόλεως του δήμου Δυτικής Αχαΐας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός έχει πληθυσμό 77 κατοίκους.
Ιστορία
Η Κώμη κατά την Ενετοκρατία αποτελούσε μέρος της Βαρωνίας της Μιτόπολης που ιδρύθηκε το 1209 από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη. Σύμφωνα με την αραγονική έκδοση του Χρονικού του Μορέως, δόθηκε στον Γάλλο ιππότη Γιλβέρτο ντε Κορ. Ανάμεσα στην Κώμη και την Μιτόπολη υπάρχουν σήμερα τα απομεινάρια του κάστρου, που είχε χτίσει ο Κορ και χρησιμοποιούσε ως έδρα της βαρωνίας.
Δημογραφική εξέλιξη
Ενδεικτικά, η σύγχρονη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος (ύπατος το 6)
Ο Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος (π. 30 π.Χ. - 33 μ.Χ.) ήταν πατρίκιος Ρωμαίος συγκλητικός, πολιτικός και στρατηγός, που επαίνεσε ο ιστορικός Κ. Τάκιτος.
Καταγωγή και πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Λέπιδος ήταν γιος της Κορνηλίας και τού Παύλου Αιμίλιου Λέπιδου (που χρησίμευε ως τιμητής, censor) και κουνιάδος της εγγονής τού Αυγούστου, Ιουλίας της Νεότερης, η οποία παντρεύτηκε τον αδελφό του Λεύκιο Αιμίλιο, ύπατο το 1 μ.Χ. Έτσι, ήταν μέλος ενός από τα παλαιότερα γένη πατρικίων, τού γένους των Aιμιλίων.
Έγινε ύπατος το 6 μ.Χ. Στη συνέχεια διακρίθηκε ως απεσταλμένος (legatus) επικεφαλής στρατού κατά τον Ιλλυρικό πόλεμο (6 – 9 μ.Χ.) υπό τη διοίκηση τού Τιβέριου, του μετέπειτα Αυτοκράτορα. Μετά το τέλος τού πολέμου υπηρέτησε ως κυβερνήτης είτε της Δαλματίας (σημερινή Κροατία και Βοσνία) είτε της Παννονίας (σημερινή Ουγγαρία).
Την εποχή τού τέλους τού Αυγούστου, το 14 μ.Χ., ήταν κυβερνήτης της Βόρειας Ιβηρικής, επικεφαλής ενός στρατού τριών λεγεώνων. Ενώ υπήρξαν σοβαρές ταραχές στους στρατούς στη Γερμανία και την Παννονία μετά το τέλος τού Αυγούστου, ο στρατός τού Λέπιδου δεν εμφάνισε κανένα πρόβλημα.
Δραστηριότητες επί Τιβερίου
Ο Λέπιδος υπερασπίστηκε τον Γναίο Καλπούρνιο Πίσωνα (φίλο τού Τιβέριου, αλλά και συγγενή τού Λέπιδου) στη δίκη του για την υποτιθέμενη δηλητηρίαση τού Γερμανικού.
Το 21 μ.Χ. ο Τιβέριος του πρόσφερε τη θέση τού κυβερνήτη της επαρχίας της Αφρικής. Απέρριψε την προσφορά, ισχυριζόμενος την κακή υγεία και τις απαιτήσεις των παιδιών του, αλλά πιθανότατα αναγνώρισε τη σοφία να αφήσει τη θέση στον Κόιντο Ιούνιο Βλαίσο, θείο τού Λεύκιου Αιλίου Σηιανού, τού ισχυρού πραιτοριανού έπαρχου. Αν και αυτό μπορεί να έκανε τον Λέπιδο να φαίνεται αδικαιολόγητα υποταγμένος στον Αυτοκράτορα Τιβέριο και τους ισχυρούς συμμάχους του, οι δραστηριότητες τού Λέπιδου στη Σύγκλητο δείχνουν ανεξάρτητο μυαλό. Το 21 μ.Χ. έκανε έναν ισχυρό λόγο κατά της θανατικής ποινής για έναν ασεβή ποιητή. Παρόλα αυτά, ο ποιητής εκτελέστηκε με εντολή της Συγκλήτου. Αυτό επέτρεψε στον Τιβέριο να επαινέσει τη μετριοπάθεια τού Λέπιδου (καθώς και τον ζήλο της Συγκλήτου να διώξει κάθε προσβολή εναντίον τού Αυτοκράτορα).
Οικογένεια
Είναι πιθανό ο Λέπιδος να νυμφεύτηκε τη Βιψανία Μαρκελλίνα, κόρη του Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα και της δεύτερης συζύγου του Κλαυδίας Μαρκέλλας της Πρεσβύτερης (ανιψιάς τού Αυτοκράτορα Αυγούστου). Αν ναι, τότε ένας:
Ιωάννης Βελλιανίτης
Ο Ιωάννης Βελλιανίτης (περ. 1750-1820) ήταν Έλληνας λόγιος, γιατρός και πολιτικός του 18ου αιώνα.
Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος (ύπατος το 6)
Οικογένεια
Μετά τη Βιψανία νυμφεύτηκε δεύτερη φορά με μία άγνωστη γυναίκα, δεν είναι σίγουρο αν αυτή ή η Βιψανία ήταν η μητέρα των άλλων παιδιών του. Η κόρη του:
Ιωάννης Βελλιανίτης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στους Παξούς και έζησε στην Κέρκυρα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβας. Μετά την κατάλυση της Βενετικής Δημοκρατίας το 1797, εξεφώνησε λόγο πανηγυρικό περί της χρησιμότητας της τυπογραφίας. Ο λόγος του εκφωνήθηκε στα γαλλικά και είναι μεταφρασμένος στα ιταλικά. Εκλέχθηκε βουλευτής της Ιονίου Πολιτείας και εργάσθηκε υπέρ της πολιτικής ισοτιμίας των Παξών και της Ιθάκης με τα άλλα πέντε των Επτανήσων.
Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος (ύπατος το 6)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Γένος Αιμιλίων
Ιωάννης Βελλιανίτης
Βιογραφικά στοιχεία
Έγινε Πρόεδρος της Συντακτικής Επιτροπής που επεξεργάστηκε το πρώτο σύνταγμα της Ιονίου Πολιτείας. Μετά την κατάλυση της Ιονίου Πολιτείας και την κατάληψη των νησιών από τους Βρετανούς, ο Βελλιανίτης απεχώρησε από την πολιτική.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ιόνιος Πολιτεία
Φράγμα Ιταϊπού
Το φράγμα Ιταϊπού (Barragem de Itaipu, Represa de Itaipú) είναι υδροηλεκτρικό φράγμα στον ποταμό Παρανά το οποίο βρίσκεται στο σύνορο Βραζιλίας και Παραγουάης. Η κατασκευή του φράγματος αμφισβητήθηκε αρχικά από την Αργεντινή αλλά οι διαπραγματεύσεις και η λύση της αμφισβήτησης οδήγησαν στη διαμόρφωση της βάσης της αργεντινοβραζιλιάνικης ολοκλήρωσης.
Το όνομα "Ιταϊπού" προέρχεται από ένα νησί κοντά στο χώρο κατασκευής. Στα Γκουαρανί, ιταϊπού σημαίνει "η ηχηρή πέτρα". Το φράγμα Ιταϊπού ήταν το δεύτερο πιο παραγωγικό του κόσμου το 2020, και το ξεπερνά μόνο το Φράγμα των Τριών Φαραγγιών στην παραγωγή ενέργειας.
Ολοκληρώθηκε το 1984, είναι δικρατικής ιδιοκτησίας Βραζιλίας και Παραγουάης καθώς βρίσκεται στο σύνορο των δύο χωρών, 15 χιλιόμετρα βόρεια της Γέφυρα της Φιλίας. Το εγχείρημα ξεκινά από τα νότια στο Φος ντου Ιγκουασού στη Βραζιλία και τη Σιουδάδ δελ Έστε στην Παραγουάη και φτάνει μέχρι την Γκουαΐρα και το Σάλτο ντε Γουαϊρά. Η εγκατεστημένη χωρητικότητα είναι 14 γιγαβάτ αποτελούμενο από 20 μονάδες παραγωγής που παράγουν 700 μεγαβάτ η καθεμία. Το 2016 το φράγμα απασχολούσε 3.038 εργαζομένους.
Από τις 20 μονάδες παραγωγής που έχουν εγκατασταθεί, δέκα παράγουν ενέργεια 50 χερτς για την Παραγουάη και 60 για τη Βραζιλία. Επειδή η παραγωγή των γεννητριών της Παραγουάης ξεπερνά κατά πολύ τις τοπικές ανάγκες η περισσότερη παραγωγή εξάγεται στη Βραζιλία, όπου δύο γραμμές που διασχίζουν περίπου 800 χιλιόμετρα μεταφέρουν την πλειοψηφία της ενέργειας στις περιοχές του Σάο Πάουλο και Ρίο ντε Τζανέιρο όπου ο τερματικός εξοπλισμός μετατρέπει την ενέργεια σε ενέργεια 60 χερτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδροηλεκτρικά φράγματα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βραζιλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Παραγουάη
Μανώλης Μπαμπούσης
O Μανώλης Μπαμπούσης είναι Έλληνας φωτογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Είναι φωτογράφος, εικαστικός, αρχιτέκτονας, ποιητής, με σημαντικό ρόλο στην καθιέρωση της φωτογραφίας στον χώρο της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα. Το 1998, εκλέχθηκε καθηγητής Φωτογραφίας της ΑΣΚΤ (1998- 2013). Το 2003 το  ΕΜΣΤ πραγματοποίησε την πρώτη του αναδρομική έκθεση με φωτογραφικά έργα.
Το 1999, ίδρυσε το Φωτογραφικό Εργαστήριο της ΑΣΚΤ: Μορφές της Αναλογικής και Ψηφιακής Φωτογραφικής Εικόνας στη Σύγχρονη Τέχνη , όπου δίδαξε συστηματικά τις διαφορετικές προσεγγίσεις των Διαδρομών της Φωτογραφίας στη Σύγχρονη Τέχνη .
Το 2013 παραιτήθηκε από τη θέση του Αντιπρύτανη, (2010-2013), και από τη θέση του τακτικού καθηγητή της ΑΣΚΤ διαφωνώντας με την μη ένταξη της φωτογραφίας στις κατευθύνσεις της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Aπό το 2015 είναι ομότιμος καθηγητής της.
Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας (1968-1975), προτείνοντας μια μελέτη κατεδάφισης ενός ψυχιατρείου αντί της ανέγερσης ενός νέου κτηρίου και αναστηλώσεις στο Διεθνές κέντρο Συντήρησης Πολιτιστικής  Κληρονομιάς  i.c.c.r, στη Ρώμη. Υπήρξε Βοηθός του Α. Νatalini, ιδρυτικό μέλος του Superstudio, στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Φλωρεντίας. εναλλ.= Μανώλης Μπαμπούσης, Ήπειρος, 1976|μικρογραφία|Μανώλης Μπαμπούσης, Ήπειρος, 1976 Η μακρόχρονη φωτογραφική του συνεργασία με τον Γιάννη Κουνέλλη, δημιούργησε ένα σημαντικό αρχείο του έργου του μεγάλου ιστορικού καλλιτέχνη.
Ως Αρχιτέκτονας εργάσθηκε στον ΟΣΚ. Έχει σχεδιάσει μια σειρά ουτοπικές αρχιτεκτονικές στο Αιγαίο. Το 2011 σχεδίασε και επιμελήθηκε την φύτευση 10 στρεμμάτων δημιουργώντας τον κήπο της ΑΣΚΤ. Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής σε εταιρίες παραγωγής κινηματογραφικής διαφήμισης.
Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις σε Μουσεία και χώρους τέχνης. Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα, 2011, New York Photofestival, 2009, Camec, La Spezia, 2008, ΕΜΣΤ Αθήνα, 2003 και ΜΜΣΤ, Θεσσαλονίκη και και συμμετάσχει σε δεκάδες ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Fridericianum Museum, Documenta 14 (Συλλογή του ΕΜΣΤ), Κάσελ, 2017, Eidos-Idées, Besançon, 2014, κ.α. Galleria Hilario Galguera  2007 Μexico city. Έργα του βρίσκονται  σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές. Έχουν εκδοθεί μονογραφίες,  και ποιητικές του συλλογές.
Καλλιτεχνική προσέγγιση
εναλλ.= Μανώλης Μπαμπούσης, Imola,1973|μικρογραφία|Μανώλης Μπαμπούσης, Imola,1973 Oι μετωπικές έγχρωμες φωτογραφίες του Μανώλη Μπαμπούση, των άδειων χώρων εγκλεισμού του ψυχιατρείου της Volterra, από το 1973 και οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες (1985-1996) του βιβλίου Αθήνα  εικόνες πρόδρομοι μετέπειτα προσεγγίσεων   αναδεικνύουν την κατάθλιψη των διαρκών τραυματισμών, αφορούν την ανθρώπινη συνθήκη, τις συμπυκνωμένες ενδείξεις ενός «νεκρού» χώρου, κατάθεσης και εγκλεισμού.
Υπογραμμίζει την εικαστική διάσταση της φωτογραφικής παράδοσης και της φωτογραφίας-πίνακα  -περισυλλογής, την υλική υπόσταση της φωτογραφίας, την κλίμακα, την εκθεσιακή διαδοχή των εικόνων ανεξάρτητα θέματος και χρονολογικής σειράς.
Αναφέρεται σε καλλιτεχνικά και κοινωνικά φαινόμενα και με άλλα μέσα – βιντεοπροβολές, σχέδια, γλυπτά, κείμενα, ποιήματα, ιδιαίτερα στις εκθέσεις Volterra, 1972-74, εκτός σχεδίου 2013 και Something stupid 2017.
== Ενότητες έργων == εναλλ.= Mανώλης Μπαμπούσης, Μπούστα 1998|μικρογραφία|Mανώλης Μπαμπούσης, Μπούστα 1998
Σημειώσεις - Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες
Δήμος Κορινού
Ο Δήμος Κορινού ήταν ένας από τους 13 συνολικά δήμους του νομού Πιερίας. Είχε έδρα τον Κορινό και περιλάμβανε πέντε δημοτικά διαμερίσματα, με έξι οικισμούς. Με το σχέδιο Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Κατερίνης. Τα πέντε Δημοτικά Διαμερίσματα ήταν:
Στο δήμο υπάρχει και τοπικό σύμβούλιο νέων, οι οποίοι εγγράφηκαν στο Μητρώο Νέων.
Ο Δήμος Κορινού αδελφοποιήθηκε με το Δήμο Πολίτσε στην Πολωνία.
Πρόεδροι της Κοινότητας Κορινού
το 1959 (αντιπ. ο Σιδ. Μιχαηλίδης)
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι, από το 1999 που άρχισε να ισχύει ο Νόμος Καποδίστρια και ο Κορινός έγινε Δήμος, έγιναν οι εξής:
1770
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1770 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Άγγελος Μπασινάς
Ο Άγγελος Μπασινάς (Χαλκίδα, 3 Ιανουαρίου 1976) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.
Παναθηναϊκός
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού και την περίοδο 1995-96 μεταπήδησε στην πρώτη ομάδα των "πρασίνων". Τις τρεις πρώτες του χρονιές στην πρώτη ομάδα δεν είχε ιδιαίτερη παρουσία, ήταν από τους λίγους της ηλικίας του όμως που δεν δόθηκαν δανεικοί σε κάποια μικρότερη ομάδα, δείγμα ότι είχε εκτιμηθεί το ταλέντο του.
Με τους "πράσινους" πήρε μέρος και σε εξαιρετικές ευρωπαϊκές παρουσίες. Η αρχή έγινε την περίοδο 2000-01 όταν ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στους 16 του Champions League, καθώς στον προκριματικό όμιλο απέκλεισε το Αμβούργο και τη Γιουβέντους του Ζινεντίν Ζιντάν. Μάλιστα στον τελευταίο και καθοριστικότερο αγώνα για την πρόκριση εναντίον της Γιουβέντους, που διεξήχθη στο ΟΑΚΑ και στο οποίο οι δύο ομάδες ήθελαν πάση θυσία τη νίκη, ο Παναθηναϊκός επικράτησε της σπουδαίας αντιπάλου του με το επιβλητικό 3-1 σε μία βραδιά που ο Μπασινάς πραγματοποίησε την καλύτερη ίσως ευρωπαϊκή του εμφάνιση, σκοράροντας με πέναλτι στο 59' και σφραγίζοντας στην ουσία την πρόκριση επί των Ιταλών.
Την επόμενη χρονιά (2001-02) ο Άγγελος Μπασινάς κατάφερε να φτάσει με τον Παναθηναϊκό μέχρι τα προημιτελικά. Στον πρώτο προκριματικό όμιλο το "τριφύλλι" ξεπέρασε το εμπόδιο των Άρσεναλ, Σάλκε και Μαγιόρκα, ενώ στους "16" κληρώθηκε με Ρεάλ Μαδρίτης, Πόρτο, Σπάρτα Πράγας και οι "πράσινοι", με τον Μπασινά βασικό τους στέλεχος, πήραν την πρόκριση για τα προημιτελικά. Εκεί αντιμετώπισαν την Μπαρτσελόνα των Ριβάλντο και Κλάιφερτ και παρότι ο Μπασινάς σκόραρε με πέναλτι στον πρώτο εντός έδρας αγώνα (1-0), στον επαναληπτικό ηττήθηκαν με 3-1 και αποκλείστηκαν.
Την περίοδο 2002-03 στο κύπελλο UEFA ο Μπασινάς, που πλέον είχε καθιερωθεί στη βασική ενδεκάδα, έφθασε έως τα προημιτελικά αποκλείοντας την τουρκική Φενερμπαχτσέ και τη βελγική Άντερλεχτ. Εναντίον της τουρκικής ομάδας σκόραρε με μακρινό σουτ στον πρώτο αγώνα της Πόλης (1-1) και άνοιξε τον δρόμο της πρόκρισης που ήρθε με το επιβλητικό 4-1 στον επαναληπτικό της Αθήνας.
Μαγιόρκα
Το 2005 αποκτήθηκε από την ισπανική Μαγιόρκα δοκιμάζοντας την τύχη του και εκτός συνόρων. Την περίοδο 2005-06 ήταν βασικός και από τους πρωταγωνιστές της ομάδας στην πετυχημένη προσπάθεια να αποφύγει τον υποβιβασμό.
ΑΕΚ
Το καλοκαίρι του 2008 ο Άγγελος Μπασινάς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ.
Πόρτσμουθ
Στις 2 Φεβρουαρίου 2009 αποχώρησε, υπογράφοντας στην αγγλική Πόρτσμουθ, με την οποία αγωνίστηκε ως τον Μάιο του 2010 στην Πρέμιερ Λιγκ και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας 2010.
Αρλ-Αβινιόν
Τον Αύγουστο του 2010 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη γαλλική Αρλ-Αβινιόν.
Διεθνής καριέρα
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 18 Αυγούστου 1999 στον εντός έδρας φιλικό αγώνα με το Ελ Σαλβαδόρ (3-1).
Η κορυφαία στιγμή της καριέρας του με την Ελλάδα ήταν η κατάκτηση του Euro 2004 που διεξήχθη στην Πορτογαλία, αγωνιζόμενος σε πέντε αγώνες. Στον εναρκτήριο αγώνα με τους διοργανωτές Πορτογάλους (2-1) σημείωσε με πέναλτι το δεύτερο τέρμα των Ελλήνων, ενώ στον τελικό και πάλι απέναντι στους Πορτογάλους (1-0), εκτέλεσε το κόρνερ από το οποίο προήλθε το νικητήριο τέρμα του Άγγελου Χαριστέα, σε έναν αγώνα που είχε εξαιρετική απόδοση περιορίζοντας αρκετά παίκτες όπως ο Ντέκο και ο Φίγκο.
Αγωνίστηκε συνολικά σε 100 αγώνες, επίδοση που τον κατατάσσει στην πέμπτη θέση όλων των εποχών σε συμμετοχές στην ιστορία της Ελλάδας.
Υπήρξε βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.
Προσωπική ζωή
Η κόρη του, Αλεξάνδρα Μπασινά, αγωνίζεται από τις αρχές του 2022 στη γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου του Παναθηναϊκού ως επιθετικός, πετυχαίνοντας το πρώτο της γκολ με την ομάδα στις 12 Μαρτίου 2022 σε αγώνα εναντίον του Α.Ο. Μελισσίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αρλ-Αβινιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Αγγλοφριζικές γλώσσες
Οι Αγγλοφριζικές γλώσσες είναι μία υποομάδα των Γερμανικών και Ινγκβαεονικών γλωσσών, στην οποία περιλαμβάνονται οι Αγγλικές και Φριζικές γλώσσες. Αυτή η κατηγοριοποίηση προέρχεται από την ύπαρξη διαφόρων φωνητικών αλλαγών που οφείλονται στον Ινγκβαεονικό ρινικό σπειροειδή νόμο.
Κλέαρχος Περγαντάς
Ο Κλέαρχος Περγαντάς είναι Έλληνας πολιτικός και ο πρώτος αιρετός Περιφερειάρχης της Στερεάς Ελλάδας όπως προκύπτει από την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης. Στο παρελθόν διετέλεσε νομάρχης Βοιωτίας για μία οκταετία από το 2002 μέχρι το 2010.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λιβαδειά όπου και τελείωσε το λύκειο.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εν συνεχεία, το 1982 έγινε δεκτός στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σορβόνης στο Παρίσι όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ειδικευόμενος στο Διοικητικό, Συνταγματικό και Κοινοβουλευτικό Δίκαιο, με υποτροφία του Συμβουλίου Επικράτειας. Το 1984 έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στο Δημόσιο Δίκαιο ενώ το 1992 ανακηρύχθηκε αριστούχος διδάκτωρ του Διοικητικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει άριστη γνώση της Γαλλικής και Αγγλικής γλώσσας και στο ενεργητικό του, έχει καταγράψει ένα αξιοσημείωτο συγγραφικό έργο με βιβλία-διατριβές, που έχουν εκδοθεί, και άρθρα και μελέτες, που έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά.
Ο Κλέαρχος Περγαντάς ήταν επικεφαλής της εθνικής αντιπροσωπείας αυτοδιοίκησης στο συμβούλιο της Ευρώπης με έδρα το Στρασβούργο την περίοδο 2010-2014. Με την ιδιότητα του Νομάρχη ήταν μέλος του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας από το 2003 έως το 2010, καθώς και μέλος με δικαίωμα ψήφου της Επιτροπής Παρακολούθησης του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Περιβάλλον & Αειφόρος Ανάπτυξη» (ΕΠΠΕΡΑΑ), από το 2003 έως σήμερα και Ε.Π. Ηπείρου – Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας 2007 – 2013. Αποτέλεσμα αυτών είναι να διαθέτει άριστη γνώση των προβλημάτων της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, καθώς επίσης και τις δυνατότητες αναπτυξιακών προοπτικών της Περιφέρειας. Ήταν επίσης, εκλεγμένο μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος (ΕΝΑΕ) για το διάστημα 2007 -2010 και Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της ΕΝΑΕ, με αποτέλεσμα την ευρεία γνώση και εμπειρία σε θέματα Αυτοδιοίκησης, καθώς και σε μείζονα περιβαλλοντικά προβλήματα της χώρας.
Την περίοδο 2010 έως 2014 εξελέγη περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας με ποσοστό 52,5%.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 δεν συμμετείχε και ολοκλήρωσε μετά από 12 χρόνια την αυτοδιοικητική του διαδρομή.
Επαγγελματική δραστηριότητα
Κατά την επαγγελματική του διαδρομή, παράλληλα με την δικηγορική δράση, κατά τα έτη 1987 – 1994 διετέλεσε ειδικός σύμβουλος στο Υπουργείο Εσωτερικών, με κύριες αρμοδιότητες τα θέματα ιθαγένειας και Περιφερειακής ανάπτυξης και την επεξεργασία του θεσμικού πλαισίου για τη συγκρότηση της Δευτεροβάθμιας Αυτοδιοίκησης (μετάβαση στις αιρετές Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις).
Συγκεκριμένα:
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Γνώστης των προβλημάτων του Νομού, με θέση και άποψη για την ανάπτυξη του τόπου, σε ηλικία 42 ετών, εκλέχτηκε Νομάρχης Βοιωτίας στις νομαρχιακές εκλογές τον Οκτώβριο του 2002. Το 2006, ήταν εκ νέου υποψήφιος Νομάρχης όντας επικεφαλής του Συνδυασμού «ΒΟΙΩΤΙΑ ΝΕΑ ΔΥΝΑΜΗ» και επανεκλέχτηκε από την πρώτη Κυριακή, με ποσοστό 54%. Συνολικά, υπηρέτησε τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση δύο διαδοχικές τετραετίες (2003 – 2010).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομάρχες Βοιωτίας
Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος (ύπατος το 50 π.Χ.)
Ο Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος, λατιν.: Lucius Aemilius Paullus, (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Ήταν αδελφός τού Μάρκου Αιμίλιου Λέπιδου ενός της Τριανδρίας, και γιος τού Μάρκου Αιμίλιου Λέπιδου, υπάτου το 78 π.Χ. Η μητέρα του μπορεί να ήταν κόρη τού Λεύκιου Απουλήιου Σατουρνίνου.
Ο Παύλος υποστήριξε τον Κικέρωνα κατά τη διάρκεια της Συνωμοσίας τού Κατιλίνα. Ποτέ δεν υποστήριξε τον Πομπήιο, πιθανώς επειδή τού κρατούσε κακία, επειδή πρόδωσε τον πατέρα του το 77. Ο Παύλος ήταν ταμίας (quaestor) το 59 π.Χ., αγορανόμος (aedilis) το 55, πραίτορας το 53 και ύπατος το 50.
Κατά τη διάρκεια της υπατείας τού Παύλου, ο Ιούλιος Καίσαρας τον δωροδόκησε για την υποστήριξή του. Ανοικοδόμησε την Αιμιλία Βασιλική στη Ρώμη, με μέρος των χρημάτων του από τη δωροδοκία.
Σύμφωνα με τον Βαλέριο Μάξιμο: «Όταν η Σύγκλητος αποφάσισε να κατεδαφιστούν οι ναοί της Ίσιδας και του Σεράπιδος, και κανείς από τους εργάτες δεν τολμούσε να τους αγγίξει, ο ύπατος Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος έβγαλε την επίσημη ρούχο του, άρπαξε ένα τσεκούρι και χτύπησε τις πόρτες τού ναού», (I, 3.3· παραθέτουμε τον Julius Paris (μετάφραση από την έκδοση Loeb).
Ο Παύλος αντιτάχθηκε στη Β΄ Τριανδρία: τού Οκταβιανού, τού Μάρκου Αντώνιου και τού ίδιου τού αδελφού τού Παύλου, Μάρκου Aιμίλιου Λέπιδου. Υποστήριξε τον Κικέρωνα στην καταδίκη των μελών της. Οι τρεις της Τριανδρίας τον συμπεριέλαβαν στις προγραφές τους. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Κάσσιο Δίωνα, ο αδελφός του τού επέτρεψε να διαφύγει. Οι στρατιώτες τού Λέπιδου τον άφησαν ανεμπόδιστο. Ο Παύλος προσχώρησε στον πολιτικό στασιαστή Mάρκο Ιούνιο Βρούτο. Όταν ο Βρούτος απεβίωσε το 42, ο Παύλος έλαβε χάρη και έζησε τα υπόλοιπα χρόνια του στη Μίλητο.
Ο γιος τού Παύλου, Παύλος Αιμίλιος Λέπιδος, ήταν ύπατος το 34 π.Χ., και το 22 μοιράστηκε το αξίωμα τoύ τιμητή (censor) με τον Αύγουστο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά
thumb|300px|Η μονή thumb|300px|Η φλεγόμενη βάτος του [[Μωυσής|Μωυσή, η οποία βρίσκεται στη μονή]] 150px|thumb|right|[[Χριστός Παντοκράτωρ (Σινά)]]
Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά (Ιερά Αυτόνομος Βασιλική Μονή Αγίας Αικατερίνης του Αγίου και Θεοβαδίστου Όρους Σινά όπως αποκαλείται επίσημα, αραβικά: دير القدّيسة كاترين) θεωρείται η παλαιότερη χριστιανική μονή στον κόσμο, παρόλο που και η Ιερά Μονή του Αγίου Αντωνίου κοντά στο Κάιρο, κατέχει ανάλογη διάκριση. Είναι κτισμένη στις παρυφές του όρους Σινά, στην ομώνυμη χερσόνησο της Αιγύπτου και υπάγεται στην αυτόνομη Εκκλησία του Όρους Σινά. Ηγούμενος της Μονής είναι από τις 23 Δεκεμβρίου 1973 ο Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ, Δαμιανός.
Η Μονή αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ιστορικό
Ως απάντηση σε αίτημα μοναχών της μονής για προστασία, η μονή έλαβε από τον Μωάμεθ «ιδιόγραφη υποχρέωση» ή Διαθήκη (Αχτναμέ), επικυρωμένη με το αποτύπωμα της ίδιας της παλάμης του, που περιγράφει τα δικαιώματα των χριστιανών που ζουν με τους Μωαμεθανούς.
Η βιβλιοθήκη της μονής διατηρεί την δεύτερη μεγαλύτερη συλλογή χειρογράφων και Κωδίκων της πρωτοχριστιανικής περιόδου, μετά από αυτή του Βατικανού. Ο «Σιναϊτικός κώδικας», που βρίσκονταν αρχικά στη μονή ως τον 19ο αιώνα, τώρα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου.
Στο μοναστήρι βρίσκονται επίσης εικόνες, οι παλαιότερες από τις οποίες είναι του 5ου και του 6ου αιώνα. Κατά αυτή τη περίοδο διετέλεσε ηγούμενος της μονής ο άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης ο λεγόμενος «της Κλίμακος».
Η Μονή Σινά και οι Έλληνες λογοτέχνες
Η Μονή Σινά έγινε τόπος επίσκεψης από πολλούς Έλληνες λογοτέχνες. Τον Φεβρουάριο του 1960 πραγματοποιεί επίσκεψη ο Γιώργος Θεοτοκάς και το 1961 και τις εντυπώσεις του τις δημοσιεύει το 1961 από τις εκδόσεις Φέξη. Δίνει πληροφορίες για το φυσικό και δομημένο περιβάλλον της Μονής της Αγίας Αικατερίνης. Δίνει πληροφορίες για τον θρησκευτικό βίο, την πληθυσμιακή κατάσταση του χώρου, το έμψυχο δυναμικό της με τις ιδιάζουσες φυσιογνωμίες που εγκαταβιώνει σε αυτήν, για την τέχνη, τα κειμήλια και τη βιβλιοθήκη της. Το Σινά, επίσης, αξιοποιείται και ως ένας από τους χώρους δράσης μυθιστορηματικών ηρώων του. Ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματός του ‘’Οι Καμπάνες’’, Κωστής Φιλομάτης, είναι ένας άνθρωπος που πέρασε τη ζωή του στις δυτικές μεγαλουπόλεις και στο τέλος σκοτώνεται στην θεοβάδιστη κορυφή του όρους Σινά, καθώς προσπαθεί να φτάσει αυτή. Ο χώρος λειτουργεί αρχετυπικά ως κάτι πνευματικό και αντιθετικά στον σύγχρονο βιομηχανικό πολιτισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Αίγυπτο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αίγυπτο
Mzeo
Το "Mzeo" (Γεωργιανά: მზეო, Ελληνικά: Ήλιος) είναι ένα τραγούδι από τη Γεωργιανή τραγουδίστρια Μάριαμ Μαμαντάσβιλι. Εκπροσώπησε τη Γεωργία και ήταν το νικητήριο τραγούδι στην Junior Eurovision 2016 στη Βαλέτα της Μάλτας.
Επιπλέον λινκ
Κατηγορία:Τραγούδια του 2016
Αγία Ελεούσα Άνδρου
Η Αγία Ελεούσα είναι οικισμός της Άνδρου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Παλαιόπολης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Υδρούσας, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Η Αγία Ελεούσα είναι παράκτιος οικισμός της δυτικής Άνδρου. Βρίσκεται στους πρόποδες του Προφήτη Ηλία, δίπλα στην Παλαιόπολη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 70. Απέχει περίπου 17 χλμ. Δ. ΝΔ. της Χώρας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαιοπόλεως της Άνδρου. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαιοπόλεως και προσαρτήθηκε στο δήμο Υδρούσας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δημο Υδρούσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Επίτροπος για τον Οικονομικό Προγραμματισμό και τον Προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ο Επίτροπος για τον Οικονομικό Προγραμματισμό και τον Προϋπολογισμό είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Βασικές αρμοδιότητες του επιτρόπου είναι η διαχείριση του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σχετικά οικονομικά θέματα εκτός από την budgetary discharge η οποία αποτελεί αρμοδιότητα του ευρωπαίου επιτρόπου επί διοικητικών θεμάτων (Admin Commissioner).
Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε
Η Επίτροπος Γκριμπαουσκάιτε εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2004 ως Επίτροπος για τον Οικονομικό Προγραμματισμό και τον Προϋπολογισμό, μια θέση εκτεταμένη από την Επιτροπή του Πρόντι για να περιλαμβάνει τον Οικονομικό Προγραμματισμό.
Ο προϋπολογισμός των 121,6 δισεκατομμυρίων ευρώ που προτάθηκε από τον επίτροπο το 2008 για πρώτη φορά με στόχο την αειφόρο ανάπτυξη θα ήταν υψηλότερος (57,2 δισ. ευρώ) από εκείνον για την Κοινή Γεωργική Πολιτική (56,3 δισ. ευρώ), παραδοσιακά την μεγαλύτερη πηγή εξόδων για την ΕΕ. Επίσης θα υπάρχει αύξηση στα ταμεία συνοχής, ενέργεια και τις μεταφορές κατά 14%, την έρευνα κατά 11% και την δια βίου μάθηση κατά 9%. Θα υπήρχε επίσης αύξηση στον διοικητικό προϋπολογισμό, βοήθεια στο Κόσοβο και στα Παλαιστινιακά ιδρύματα και κεφάλαια για την επιχείρηση Γαλιλαίος.
Εξωτερικοί συνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Χαρτοφυλάκια στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Νασίφ Μόρις
Ο Νασίφ Μόρις (Mogammat Nasief Morris, 16 Απριλίου 1981) είναι Νοτιοαφρικανός πρώην ποδοσφαιριστής που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του καριέρας στο ελληνικό πρωτάθλημα, φορώντας τη φανέλα του Άρη και του Παναθηναϊκού.
Γεννήθηκε στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής στις 16 Απριλίου 1981. Αγωνίστηκε ως αμυντικός. Από τα 16 του χρόνια, έπαιζε επαγγελματικά στη Σάντος της Νότιας Αφρικής. Το 2001 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Άρη. Στον σύλλογο της Θεσσαλονίκης παρέμεινε δύο χρόνια και το 2003 κατηφόρισε στην Αθήνα και τον Παναθηναϊκό, όπου αγωνίστηκε για 4 1/2 χρόνια. Μετά από δύο σεζόν στην Ισπανία για λογαριασμό των Ουέλβα και Ρασίνγκ Σανταντέρ και μία στην Κύπρο με τον Απόλλων Λεμεσού, επέστρεψε στη Νότια Αφρική, όπου τελείωσε την καριέρα του φορώντας τη φανέλα της πρώτης του ομάδας, Σάντος.
Λεύκιος Αιμίλιος Λέπιδος
Ο Παύλος Αιμίλιος Λέπιδος, λατιν.: Paullus Aemilius Lepidus, (π. 77 π.Χ. – μετά το 11 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός.
Βιογραφία
Ήταν εγγονός τού Mάρκου Αιμίλιου Λέπιδου και της Aπουληίας μέσω τού γιου τους Λεύκιου Αμίλιου Παύλου από την ανώνυμη σύζυγό του. Ο εκ πατρός θείος του Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος είχε υπηρετήσει ως μέλος της Β΄ Τριανδρίας. Ο Παύλος υπηρέτησε ως ύπατος το 34 π.Χ. και τινητής (censor) το 22. Ο Παύλος ήταν κατά κάποιο τρόπο συγγενής με μία Κασσία.
Ο Παύλος νυμφεύτηκε για πρώτη φορά την Κορνηλία (π. 54 π.Χ.-16 π.Χ.). Με την Κορνηλία, ο Παύλος απέκτησε τρία παιδιά:
Ο Παύλος έμεινε χήρος το 18 π.Χ., την ίδια χρονιά που ήταν ύπατος ο αδελφός της Κορνηλίας Πόπλιος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελίνος. Λίγο μετά το τέλος της Κορνηλίας, νυμφεύτηκε την Κλαυδία Μαρκέλλα τη Νεότερη, κόρη της Οκταβίας της Νεότερης, αδελφής του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου. Ο γάμος της Mαρκέλλας και τού Παύλου συνέδεσε δύο τιμώμενους δημοκρατικούς οίκους, και τους έδεσε στενά με τον αυτοκρατορικό κύκλο. Κάποια στιγμή μετά το 11 π.Χ., η Μαρκέλλα τού γέννησε έναν γιο,
Πηγές
Κατηγορία:Γένος Αιμιλίων
Τζέρεμι Μπένθαμ
Ο Τζέρεμι Μπένθαμ ( αγγλικά: Jeremy Bentham,, Λονδίνο, 15 Φεβρουαρίου 1748 - 6 Ιουνίου 1832) ήταν Άγγλος φιλόσοφος και νομικός. Θεωρείται ο ιδρυτής του σύγχρονου Ωφελιμισμού και πνευματικός ηγέτης του ριζοσπαστικού κινήματος στην Αγγλία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο και σε ηλικία δώδεκα ετών έγινε δεκτός στο Κολλέγιο Queen΄s της Οξφόρδης, από όπου αποφοίτησε το 1763. Στη συνέχεια σπούδασε νομικά στο Lincoln΄s Inn στο Λονδίνο και το 1769 αναγορεύτηκε δικηγόρος, που ήταν το επάγγελμα του πατέρα του. Παρά το θεωρητικό ενδιαφέρον του και τις μελέτες του για το δίκαιο, εντούτοις, ο Μπένθαμ δεν άσκησε ποτέ το δικηγορικό επάγγελμα. Αντί της επαγγελματικής σταδιοδρομίας έθεσε στον εαυτό του το φιλόδοξο πρόγραμμα της κριτικής και ριζικής αναθεώρησης της αγγλικής νομικής επιστήμης και γενικότερα του ισχύοντος συστήματος δικαίου όλης της ανθρωπότητας.
Φιλελληνισμός
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε ο Μπένθαμ για την υπόθεση της ελληνικής ανεξαρτησίας. Υπήρξε μέλος του φιλελληνικού κομιτάτου του Λονδίνου και οι πολιτικές του ιδέες γνώρισαν αξιόλογη αίγλη στην επαναστατημένη Ελλάδα. Ο ίδιος κατά καιρούς αλληλογράφησε με κορυφαίους εκπροσώπους του ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα, όπως τον Αδαμάντιο Κοραή, τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, τον Θεόδωρο Νέγρη και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο. Οι οπαδοί του μεταξύ των Φιλελλήνων εργάστηκαν για τη διάδοση των ιδεών του στην Ελλάδα, ιδίως μέσα από τις σελίδες των Ελληνικών Χρονικών του Μεσολογγίου. Προς το σκοπό αυτό ο Άγγλος φιλόσοφος σχολίασε το Προσωρινό Πολίτευμα της Επιδαύρου και πρότεινε στον Κοραή να μεταφράσει τα έργα του στα Ελληνικά. Τελικά δημοσιεύτηκε δίτομη ελληνική μετάφραση της έκδοσης του Ντυμόν από τον Γ. Αθανασίου (τόμ. Α΄, Αίγινα 1834, τόμ. Β΄, Αθήνα 1842.
Συγγραφικό έργο
Τα σημαντικότερα έργα του τιτλοφορούνται:
Εργογραφία του ιδίου και βιβλιογραφία άλλων συγγραφέων που τον αφορούν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Άγγλοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Βρετανοί φιλέλληνες Κατηγορία:Άγγλοι νομικοί Κατηγορία:Συνεπειοκράτες φιλόσοφοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία τον 18ο αιώνα Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία στο Ηνωμένο Βασίλειο
Τζέιμς Μέρεντιθ
Ο Τζέιμς Μέρεντιθ (James Howard Meredith, 25 Ιουνίου 1933) είναι Αμερικανός ακτιβιστής, συγγραφέας, πολιτικός σύμβουλος και βετεράνος της πολεμικής αεροπορίας.
Η ζωή του
Το 1962, μετά από αγώνα οκτώ χρόνων να γίνει δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή, ο μαύρος βετεράνος της πολεμικής αεροπορίας των Η.Π.Α. Τζέιμς Μέρεντιθ δικαιώθηκε όταν το ομοσπονδιακό δικαστήριο αποφάσισε ότι το πανεπιστήμιο του Μισισιπή ήταν υποχρεωμένο να τον δεχτεί ως φοιτητή. Η υπόθεση του Τζέιμς Μέρεντιθ ήταν μία από τις υποθέσεις που συγκλόνισαν τον κόσμο, όταν επιχείρησε να εγγραφεί στο πανεπιστήμιο αλλά βρέθηκε αντιμέτωπος με εξαγριωμένους λευκούς φοιτητές και υπέρμαχους των χωριστών σχολείων (segregationists) που, με την υποστήριξη του κυβερνήτη Ρος Μπάρνετ, του έκλειναν το δρόμο ενώ έφεραν όπλα και αυτοσχέδια εκρηκτικά. Το γεγονός προκάλεσε την κινητοποίηση χιλιάδων μαύρων, Λατινοαμερικανών και λευκών αντιρατσιστών, οι οποίοι συγκρότησαν διαδήλωση. Δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν και 75 τραυματίστηκαν σε ταραχές που εκδηλώθηκαν την 1η Οκτωβρίου του 1962.
Τελικά, ο Τζέιμς Μέρεντιθ έγινε ο πρώτος μαύρος που φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή, ενώ αργότερα πρωταγωνίστησε στον αγώνα για τα δικαιώματα των Αφροαμερικανών.
Οι συνεχιζόμενες φυλετικές συγκρούσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και η αδυναμία του ειρηνικού κινήματος υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων των μαύρων να επιβάλει την εξίσωση λευκών-μαύρων, παρά τα νομοθετικά μέτρα της κυβέρνησης Λίντον Τζόνσον κατά των φυλετικών διακρίσεων, οδήγησε σε όξυνση του προβλήματος του ρατσισμού κατά τη διάρκεια του 1966. Μετά τη δολοφονία του ηγέτη των μαύρων Μάλκολμ Χ το 1965, στις 7 Ιουνίου του 1966, επιχειρήθηκε η δολοφονία και του Τζέιμς Μέρεντιθ στο Χερνάντο του Μισισιπή. Ο Μέρεντιθ, ο οποίος τη στιγμή της δολοφονικής απόπειρας κρατούσε τη Βίβλο και πορευόταν στους επαρχιακούς δρόμους της πολιτείας κηρύττοντας το φιλειρηνικό μήνυμά του, διασώθηκε ως εκ θαύματος, καθώς πυροβολήθηκε στην πλάτη και στα πόδια. Η φωτογραφία που τράβηξε ο Τζακ Τορνέλ με τον Τζέιμς Μέρεντιθ να σφαδάζει από τον πόνο καθώς σέρνεται στο δρόμο, του απέφερε βραβείο Πούλιτζερ το 1967.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία των αφροαμερικανικών πολιτικών δικαιωμάτων Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Ελληνική διασπορά στη Γαλλία
Ελληνική διασπορά υφίστατο στη σημερινή Γαλλία από την περίοδο, κιόλας, της Αρχαιότητας. Αυτή η κοινωνία εξαφανίστηκε στη διάρκεια της Ύστερης Αρχαιότητας, λόγω της απορρόφησής της από τον τοπικό πληθυσμό, ωστόσο εμφανίστηκε εκ νέου μέσω κυμάτων μετανάστευσης στη διάρκεια του 19ου αιώνα (17ου αιώνα στην Κορσική, η οποία δεν βρισκόταν, ακόμη, εκείνη την εποχή, υπό γαλλικό έλεγχο), ενώ αυτό τον καιρό βρίσκεται συγκεντρωμένη γύρω από τους αστικούς πυρήνες του Παρισιού, της Λυών, της Γκρενόμπλ και της Μασσαλίας.
Οι Φωκαείς της Μασσαλίας
Η Μασσαλία ιδρύθηκε κατά το 600 π.Χ. από Έλληνες ναυτικούς οι οποίοι προέρχονταν από τη Φώκαια της Μικράς Ασίας υπό την ονομασία Μασσαλία. Ο εξερευνητής και επιστήμονας Πυθέας ήταν μία από τις σημαντικότερες ελληνικές προσωπικότητες της Μασσαλίας εκείνης της περιόδου. Οι Μασσαλιώτες διέθεταν αρκετά λιμάνια και εμπορικούς ναυστάθμους κατά μήκος των προβηγκιανών ακτών: τον Κιθαρίστα (Λα Σιοτά), το Ταυροέντον και το Ταυροέις (το Σαιν-Σιρ και το Μπρυσκ), την Ολβία (την Αλμανάρ), την Ηρακλήια Κακαβάρια (το Καβαλαίρ), την Αντίπολις (την Αντίμπ) και τη Νικήια (τη Νις).
Οι Έλληνες της Κορσικής
Τον Ιανουάριο του 1676, μια μικρή αποικία 600 Ελλήνων, προερχόμενη από το Γύθειο, επιβιβάστηκε στο Βίτυλο (σημερινό Οίτυλο) - χωριά ευρισκόμενα στα νότια της Πελοποννήσου στη χερσόνησο της Μάνης - για να διαφύγει της τουρκικής κατοχής, και ίδρυσε στην ενδοχώρα της Σαγκόν, την Παομία, σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από τα Ανατολικά του σημερινού Καργκέζε. Όταν οι Γενουάτες, τότε κύριοι της Κορσικής, απέδωσαν τα εδάφη της Παομία στην ελληνική κοινότητα, υποχρέωσαν την τελευταία στη συμπλήρωση ενός συμβολαίου. Το συμβόλαιο αυτό προέβλεπε ότι οι Έλληνες θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη βυζαντινή λειτουργική, ωστόσο θα έπρεπε να γίνουν Καθολικοί, κάτι που τους οδήγησε στην ένταξή τους στις Δυτικές Καθολικές Εκκλησίες. Οι μικτοί γάμοι μεταξύ των απογόνων των Ελλήνων αποίκων και των Κορσικανών έχουν, σήμερα, ενώσει τις δύο κοινότητες του Καργκέζε, με τη χρήση της ελληνικής γλώσσας να έχει, τελικώς, εξαφανιστεί από την περιοχή, και με την πάροδο του χρόνου, προς όφελος των κορσικανικών.
Η διασπορά της ηπειρωτικής Γαλλίας
Η ελληνική διασπορά της ηπειρωτικής Γαλλίας έχει τρεις κύριες πηγές:
Η Κοίμηση της Θεοτόκου, ελληνορθόδοξη εκκλησία της Μασσαλίας, είναι η παλαιότερη των ορθόδοξων εκκλησιών της Γαλλίας: εγκαινιάστηκε το 1845. Αποτελεί τη μοναδική ορθόδοξη εκκλησία αυτοκρατορικού ρυθμού στη Γαλλία και πιθανώς στην Ευρώπη. Άλλες ελληνικές ενορίες υπάρχουν επίσης στο Παρίσι, τη Λιλ, το Μπορντώ, τη Λυών, την Γκρενόμπλ, τη Μασσαλία, την Τουλόν και τη Νις, οι οποίες είναι οργανωμένες σε τρεις πρωτοσυγγελικές επισκοπές της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας: αυτή του Βορρά (Παρίσι), αυτή του Κέντρου (Λυών) και αυτή του Νότου (Μασσαλία), των οποίων τα αρχεία αποτελούν την κυριότερη πηγή πληροφοριών, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων της Γαλλίας θεωρούνται Γάλλοι υπήκοοι, ενώ η γαλλική ταυτότητα δεν κάνει ουδεμία αναφορά στην εθνική προέλευση ή το θρήσκευμα του πολίτη.
Στον παρόντα χρόνο
Επί του παρόντος, είναι δύσκολο να εκτιμηθεί ο αριθμός των Ελλήνων που ζουν στη Γαλλία βάσει στατιστικών, υπάρχουν 35.000 Έλληνες στη Γαλλία, αλλά οι Έλληνες δεν υποχρεούνται να αναφέρουν το μεταναστευτικό τους καθεστώς στη Γαλλία επειδή ανήκουν στον χώρο Σένγκεν, υπάρχουν πολυάριθμες ελληνικές οργανώσεις οι πολίτες. στο Παρίσι, το Grand Est, την Κυανή Ακτή, την Κορσική μεταξύ άλλων γαλλικών περιοχών.
Γαλλικές προσωπικότητες ελληνικής καταγωγής
• 3
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Έλληνες * Κατηγορία:Κοινωνία της Γαλλίας
1771
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1771 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γεγονότα
Επιστήμη & Τεχνική
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τζον Μπένερ
Ο Τζον Άντριου Μπένερ (αγγλ. John Andrew Boehner, 17 Νοεμβρίου 1949) είναι Αμερικανός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως 53ος Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Από το 1991 έως το 2015, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ από το Οχάιο για την 8η κογκρεσιακή περιφέρεια. Επιπλέον, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Οχάιο από την 57η περιφέρεια από το 1985 έως το 1990.
Πρώιμος βίος, εκπαίδευση και καριέρα
Ο Μπένερ γεννήθηκε στο Ρήντινγκ του Οχάιο, γιος της Μέρι Αν (πρώην Χολl) και του Ερλ Χένρυ Μπένερ, δεύτερος από δώδεκα παιδιά. Ο πατέρας του ήταν Γερμανικής καταγωγής και η μητέρα του είχε Γερμανική και Ιρλανδικής καταγωγής.
Μεγάλωσε σε ήπιες συνθήκες, μοιραζόμενος ένα μπάνιο με τα έντεκα αδέλφια του σε ένα σπίτι δύο δωματίων στο Σινσινάτι. Οι γονείς του κοιμόνταν σε έναν καναπέ κρεβάτι. Άρχισε να εγάζεται στο μπαρ της οικογένειάς του σε ηλικία 8 ετών, μια επιχείρηση που ιδρύθηκε από τον παππού του Άντυ Μπένερ το 1938. Ζει στο Νοτιοδυτικό Οχάιο όλη του τη ζωή.
Αφού αποφοίτησε από το Λύκειο "Moeller High School" του Σινσινάτι, σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Ξαβιέ του Οχάιο, λαμβάνοντας πτυχίο το 1977.
Πολιτική
Στις εκλογές του 1990, εξελέγη Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ από το Οχάιο για την 8η κογκεσιακή περιφέρεια (Η περιφέρεια περιλαμβάνει αρκετές αγροτικές και ημιαστικές περιοχές κοντά στο Σινσινάτι και το Ντέιτον, και ένα μικρό τμήμα του ίδιου του Ντέιτον). Επανεξελέγη στο αξίωμα, δώδεκα ακόμη φορές (1992-2014). Στις 31 Οκτωβρίου 2015, παραιτήθηκε από την βουλευτική του έδρα.
Ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη Βουλή
Ο Μπένερ, υπηρέτησε ως Ηγέτης της Μειοψηφίας της Βουλής από το 2007 μέχρι το 2011, και ως Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής από το 2006 μέχρι το 2007.
Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων
Το 2011, ο Μπένερ, εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής, στο 113ο Κογκρέσο (Ιανουάριος 2013) και στο 114ο Κογκρέσο (Ιανουάριος 2015).
Ως Πρόεδρος της Βουλής, ο Μπένερ ήταν δεύτερος στην γραμμή διαδοχής, μετά τον Αντιπρόεδρο σύμφωνα με την Πράξη Προεδρικής Διαδοχής.
Στις 29 Οκτωβρίου 2015, ο Τζον Μπένερ, παραιτήθηκε από το αξίωμα του Προέδρου της Βουλής, έτσι, ο Ρεπουμπλικανός Βουλευτής Πoλ Ράιαν διαδέχθηκε τον Μπένερ ως 54ος Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ.