cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουζμπεκιστάν
Οικονομία
Το Χρηματιστήριο Τασκένδης ξεκίνησε να λειτουργεί το 1994. Οι μετοχές όλων των μετοχικών εταιρειών με έδρα το Ουζμπεκιστάν (περίπου 1.250) διαπραγματεύονται στο χρηματιστήριο της Τασκένδης. Ο αριθμός των εισηγμένων εταιρειών τον Ιανουάριο του 2013 υπερβαίνει τις 110. Ο όγκος της αγοράς κινητών αξιών έφτασε τα 2 τρισεκατομμύρια το 2012 και ο αριθμός αυξάνεται ραγδαία λόγω του αυξανόμενου ενδιαφέροντος από τις εταιρείες για την προσέλκυση απαραίτητων πόρων μέσω της κεφαλαιαγοράς. Σύμφωνα με το Κεντρικό Αποθετήριο τον Ιανουάριο του 2013, η ονομαστική αξία των εκκρεμών μετοχών στο Ουζμπεκιστάν ξεπερνούσε τα εννέα τρισεκατομμύρια.
Χάρη εν μέρει στην ανάκαμψη των τιμών του χρυσού και του βαμβακιού στην παγκόσμια αγορά (είναι μεταξύ των βασικών προϊόντων της χώρας), στην επέκταση του όγκου παραγωγής φυσικού αερίου, στην αύξηση των εξαγωγών μεταποιημένων προϊόντων και στην αύξηση των μεταναστών εργαζομένων, ο δημόσιος προϋπολογισμός της χώρας είναι πλεονασματικός. Το 2018, τα συναλλαγματικά αποθέματα, συμπεριλαμβανομένου του χρυσού, ανήλθαν σε περίπου 25 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας ανήλθαν το 2010 σε 13 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Το Ουζμπεκιστάν σύμφωνα με έρευνα της τράπεζας HSBC, αναμένεται να είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες χώρες του κόσμου.
Πολιτισμός
δεξιά|μικρογραφία|[[Θέατρο του Ναβόι|Θέατρο Όπερας Ναβόι στην Τασκένδη]] μικρογραφία|Κέντημα από το Ουζμπεκιστάν μικρογραφία|Παραδοσιακή [[Αγγειοπλαστική|ουζμπεκική κεραμική]] Το Ουζμπεκιστάν κατοικείται κυρίως από Ουζμπέκους, αν και ζουν πολλές μειονότητες εκεί. Το 1995 περίπου το 71% του πληθυσμού του Ουζμπεκιστάν ήταν Ουζμπέκοι. Οι κύριες μειονοτικές ομάδες ήταν οι Ρώσοι (8%), οι Τατζίκοι (3–4.7%),   οι Καζάκοι (4%), οι Τάταροι (2.5%) και οι Καρακαλπάκοι (2%). Λέγεται, ωστόσο, ότι οι μη Ουζμπέκοι μειώνονται τόσο ποσοστιαία όσο και αριθμητικά, επειδή οι Ρώσοι και άλλες μειονοτικές ομάδες αποχωρούν σταθερά και οι Ουζμπέκοι επιστρέφουν από άλλα μέρη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, λόγω της αμοιβαίας εσωτερικής μετανάστευσης μέχρι το 1991.
Όταν το Ουζμπεκιστάν ανεξαρτητοποιήθηκε το 1991, διατυπώθηκαν ανησυχίες ότι ο μουσουλμανικός φονταμενταλισμός θα εξαπλωθεί σε όλη τη Κεντρική Ασία. Η αιτιολόγηση για αυτή την ανησυχία ήταν ότι μια χώρα στην οποία δεν υπήρχαν θρησκευτικές ελευθερίες για καιρό θα χαρακτηριστούν από μια ταχύτατη αύξηση της έκφρασης της κυρίαρχης πίστης της.
Σύμφωνα με έκθεση του Κέντρου Ερευνών Πιου του 2009, το 96.3% των Ουζμπέκων είναι μουσουλμάνοι (το 54% δεν ταυτίζεται με κάποιο δόγμα, ένα 18% δηλώνει σουνίτης και 1% σιίτης), ενώ ένα 11% δηλώνει ότι ανήκει σε κάποιο σουφιστικό τάγμα.
Μουσική
μικρογραφία|Άτομα με παραδοσιακές ενδυμασίες στο Φεστιβάλ Μεταξιού και Μπαχαρικών στη [[Μπουχάρα]] Η κλασική μουσική της Κεντρικής Ασίας ονομάζεται σασμακάμ. Το εν λόγω μουσικό είδος έκανε την εμφάνιση του στην Μπουχάρα στα τέλη του 16ου αιώνα, όταν αυτή η πόλη ήταν περιφερειακή πρωτεύουσα. Ετυμολογικά και χαρακτηριστικά, έχει στενή σχέση με το αζέρικο μουγκάμ και το ουιγουρικό μουκάμ. Το όνομα σασμακάμ λέγεται έξι μακάμ. Ο τίτλος αναφέρεται στη δομή της μουσικής, η οποία περιέχει έξι τμήματα σε έξι διαφορετικούς τρόπους μουσικής, σε τρόπο παρόμοιο με την περσική παραδοσιακή μουσική. Τα αποσπάσματα της προφορικής σουφικής ποίησης διακόπτουν την εκτέλεση της μουσικής. Η εκτέλεση του σασμακάμ χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή εξύψωση του μουσικού τόνου και έπειτα την επιστροφή του μουσικού τόνου στην αρχική μορφή του.
Εκπαίδευση
Το Ουζμπεκιστάν αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις προϋπολογισμού στο εκπαιδευτικό του πρόγραμμα. Ο εκπαιδευτικός νόμος του 1992 ξεκίνησε τη διαδικασία της θεωρητικής μεταρρύθμισης, αλλά η φυσική βάση έχει επιδεινωθεί και η αναθεώρηση του προγράμματος σπουδών προχώρησε αργά. Η διαφθορά στο εκπαιδευτικό σύστημα είναι σημαντικό πρόβλημα. Οικογένειες υψηλότερου οικονομικού επιπέδου δωροδοκούν τακτικά τους δασκάλους και τα στελέχη των σχολείων όπου φοιτούν τα παιδιά τους, ώστε οι εκπαιδευτικοί να βάζουν υψηλούς βαθμούς στα παιδιά τους χωρίς να πηγαίνουν σχολείο ή να δίνουν εξετάσεις.
Μπαρτελεμί ντε Ρουά
Ο Μπαρτελεμί ντε Ρουά (γεννηθείς προς το 1170 - αποβιώσας στις 24 Ιανουαρίου 1237) ήταν Γάλλος ευγενής των τελών του 12ου αιώνα και των αρχών του 13ου αιώνα, ο οποίος διετέλεσε σύμβουλος του Βασιλέα της Γαλλίας Φίλιππου Β΄ Αυγούστου.
Ουζμπεκιστάν
Εκπαίδευση
Αρκετά πανεπιστήμια, τόσο από τη Δύση όσο και από τη Κορέα, διατηρούν παραρτήματα στη Τασκένδη τα οποία προσφέρουν αγγλόφωνα προγράμματα σπουδών σε πολλές ειδικότητες. Τα περισσότερα εθνικά πανεπιστήμια προσφέρουν μαθήματα ρωσικής γλώσσας και μαθήματα στα ρωσικά συμπεριλαμβανομένων του κρατικού πανεπιστημίου της Μόσχας και του ρωσικού κρατικού πανεπιστημίου πετρελαίου και φυσικού αερίου Γκούμπκιν, διατηρώντας παραρτήματα στην Τασκένδη.
Εθνικές αργίες
Επίσης επίσημες αργίες είναι το Ραμαζάνι και το Ιντ αλ-φιτρ, των οποίων η ημερομηνία διαφέρει κάθε έτος.
Μπαρτελεμί ντε Ρουά
Βιογραφία
Ο Μπαρτελεμί ντε Ρουά ήταν δεύτερος υιός του Ρογκ, άρχοντα του Ρουά και του Ζερμινί, και της Αντελίν ντε Γκιζ.
Ουζμπεκιστάν
Κουζίνα
δεξιά|μικρογραφία|Μαντί από το Ουζμπεκιστάν δεξιά|μικρογραφία|[[Πάλοφ|Ουζμπεκικό πιλάφι]] Η ουζμπεκική κουζίνα επηρεάζεται από την τοπική γεωργία, όπως γίνεται σε περισσότερα έθνη. Στο Ουζμπεκιστάν παράγονται πολλά σιτηρά, οπότε τα ψωμιά και τα ζυμαρικά είναι σημαντικό μέρος της κουζίνας και η ουζμπεκική κουζίνα έχει χαρακτηριστεί ως «πλούσια σε νουντλς». Το πρόβειο κρέας είναι δημοφιλής ποικιλία κρέατος λόγω της αφθονίας των προβάτων στη χώρα και αποτελεί μέρος διαφόρων πιάτων του Ουζμπεκιστάν.
Μπαρτελεμί ντε Ρουά
Βιογραφία
Νυμφεύθηκε την Πετρονίλ ντε Μονφόρ († 3 Φεβρουαρίου 1216), κόρη του Σιμόν ντε Μονφόρ και της Αμισί του Λέστερ, με την οποία και απέκτησε πέντε τέκνα :
Ουζμπεκιστάν
Κουζίνα
Το χαρακτηριστικό πιάτο του Ουζμπεκιστάν είναι το πιλάφι. Τα κύρια συστατικά του είναι το ρύζι με κομμάτια κρέατος και τριμμένα καρότα και κρεμμύδια. Το όσι ναχόρ (πρωινό πιλάφι) σερβίρεται νωρίς το πρωί (μεταξύ 6 π.μ. και 9 π.μ.) σε μεγάλες συγκεντρώσεις καλεσμένων, συνήθως ως μέρος μιας συνεχιζόμενης γαμήλιας γιορτής.
Μπαρτελεμί ντε Ρουά
Βιογραφία
Το 1205, πάντρεψε την κόρη του, Αλίξ (Αλίς), με τον Ζαν, υιό του Κόμη του Μπρετέιγ-Λέστερ. Παραχώρησε στους νεόνυμφους προίκα της τάξεως των, περίπου, 90 λιρών τουρνουά, αποτελούμενη από τα εδάφη του Αλμενές και του Μπερναί, μαζί με τα υπαγόμενα σε αυτά εδάφη. Ο Λαμπέρ Καντόκ, άρχοντας του Γκαϊγιόν, και ο Ρομπέρ ντε Κουρτεναί se portèrent garants de cet acte.
Ουζμπεκιστάν
Κουζίνα
Το πράσινο τσάι είναι το εθνικό ζεστό ρόφημα και καταναλώνεται όλη την ημέρα. Τα τεϊοποτεία (τσαϊχανά) έχουν πολιτιστική σημασία. Το μαύρο τσάι είναι το δημοφιλέστερο στη Τασκένδη, αλλά τόσο το πράσινο όσο και το μαύρο τσάι καταναλώνονται καθημερινά, χωρίς γάλα ή ζάχαρη. Το τσάι συνοδεύει πάντα ένα γεύμα, αλλά είναι επίσης το ποτό που ο οικοδεσπότης θα προσφέρει στον φιλοξενούμενό του. Το αριάνι είναι δροσερό ρόφημα γιαουρτιού. Είναι δημοφιλές το καλοκαίρι, αλλά δεν αντικαθιστά το ζεστό τσάι κατά το καλοκαίρι.
Μπαρτελεμί ντε Ρουά
Βιογραφία
Μετά το 1208, ο Μπαρτελεμί ντε Ρουά διετέλεσε Μέγας Καμεράριος της Γαλλίας και κατέστη, χάρις στον τίτλο αυτόν, ως ένα εκ των σημαντικότερων προσώπων της Αυλής του Βασιλέα Φίλιππου Αυγούστου. Συμμετείχε, στο πλευρό του τελευταίου, στην Γ΄ Σταυροφορία και την μάχη της Μπουβίν.
Προς το 1215, ο Μπαρτελεμί ντε Ρουά ανήγειρε το Κάστρο του Ρετς εντός του δάσους του Κρουί, το οποίο είναι σήμερα γνωστό ως δάσος του Μαρλί.
Ουζμπεκιστάν
Κουζίνα
Η χρήση αλκοόλ είναι λιγότερο διαδεδομένη σε σχέση με τη Δύση, αλλά το κρασί είναι σχετικά δημοφιλές για τα δεδομένα του μουσουλμανικού κόσμου, καθώς το Ουζμπεκιστάν είναι σε μεγάλο βαθμό κοσμικό. Το Ουζμπεκιστάν διαθέτει 14 ζυθοποιεία. Το γνωστότερο από αυτά είναι το Χοβρένκο στη Σαμαρκάνδης (ιδρύθηκε το 1927). Το Οινοποιείο της Σαμαρκάνδης παράγει μια ποικιλία κρασιών από τοπικές ποικιλίες σταφυλιών: Γκουλιακαντόζ, Σιρίν, Αλεατίκο και Καμπαρέτ λικέρνογιε (κυριολεκτικά καμπερνέ σοβινιόν στα ρωσικά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κράτη της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη
Μπαρτελεμί ντε Ρουά
Βιογραφία
Το 1221, ίδρυσε ένα αββαείο, αφιερωμένο στη Παναγία και τον Άγιο Λαυρέντιο σε κοντινή απόσταση από εκεί, πιο συγκεκριμένα στο Σαμπουρσί, εντός του λαγκαδιού του Ζουαγιανβάλ στην κάτω πλευρά του Μον ντε Ζουά ή Μονζουά. Το Αββαείο του Ζουαγιανβάλ, πλουσίως διακοσμημένο και ευρισκόμενο υπό των έλεγχο των Πρεμονστρατενσιανών, άκμασε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Φιλοξενών τα λείψανα της Αγίας Κλοτίλδης, αποτέλεσε την νεκρόπολη της οικογένειας των Ρουά. Υπέφερε σε σημαντικό βαθμό κατά την περίοδο του Εκατονταετούς Πολέμου και την Ένωση του Δημοσίου Συμφέροντος.
Τον Ιούνιο του 1225, Μπαρτελεμί ντε Ρουά παρευρέθηκε στην παραχώρηση που πραγματοποίησε προς τον Βασιλέα Λουδοβίκο Η΄ η Κόμισσα, Μαρί ντε Ποντιέ (προ 1199 † 1250), του εδάφους του Σαιν-Ρικιέ, του Ντουλάνς, του εδάφους του Αβέν, καθώς και των υπαγόμενων σε αυτό εδαφών, το σύνολο των οποίων ενσωματώθηκε στο βαϊλάτο της Αμιάν.
Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά την περίοδο βασιλείας του Λουδοβίκου Η΄ και την αντιβασιλεία της Λευκής της Καστίλης.
Το 1227, ο Μπαρτελεμί ντε Ρουά συνεισέφερε στην απελευθέρωση του Λαμπέρ Καντόκ, κατόπιν αιτήματος της Λευκής της Καστίλης.
Πηγές
Κατηγορία:Μεγάλοι Καμεράριοι της Γαλλίας Μπαρτελεμι ντε Ρουα Μπαρτελεμι
Πανεπιστήμιο Ροβίρα ι Μπιρζίλι
Το Πανεπιστήμιο Ροβίρα ι Μπιρζίλι (Universitat Rovira i Virgili) είναι ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της Καταλονίας. Η κύρια έδρα του είναι στην Ταρραγόνα αν και οι έξι πανεπιστημιουπόλεις τους μοιράζονται μεταξύ του Ρέους, της Τορτόζα, της Μπιλασέκα και του Κάτω Πενεδές. Το 2016 τοποθετείτο στις θέσεις μεταξύ 401 και 500 των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου στην κατάταξη του Times Higher Education Supplement κυρίως χάρη στο πλήθος των ακαδημαϊκών δημοσιεύσεων των ερευνητών του. Το ακαδημαϊκό έτος 2015-16 στα 119 προπτυχιακά, μεταπτυχιακά και διδακτορικά προγράμματα του πανεπιστημίου φοίτησαν 11.500 άτομα.
Ιστορία
Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1991 από την Κυβέρνηση της Καταλονίας για να καλύψει τις ακαδημαϊκές ανάγκες της επαρχίας της Ταρραγόνας και ονομάστηκε προς τιμήν του Καταλανού διανοούμενου Αντόνι Ροβίρα ι Μπιρζίλι. Θεωρείται απόγονος του Πανεπιστημίου της Ταρραγόνας, του πρώτου πανεπιστημίου της περιοχής που ιδρύθηκε το 1572 από τον Καστιλιανό κληρικό και αρχιεπίσκοπο της Ταραγόνας, Γκασπάρ Θερβάντες ντε Γκαέτα. Η καταπίεση των καταλανικών θεσμών και η ενσωμάτωση του συνόλου των ακαδημαϊκών θεσμών της Καταλονίας στο Πανεπιστήμιο της Σερβέρα μετά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής επέφερε το κλείσιμο του πανεπιστημίου. Η ακαδημαϊκή ζωή επανήλθε σταδιακά με τη λειτουργία επαγγελματικών σχολών επικεντρωμένων στην βιομηχανική παραγωγή στην Τεράσα και την Ταρραγόνα τη δεκαετία του 1960 και την ίδρυση αντιπροσωπειών σπουδών της φιλοσοφικής σχολής και των επιστημών εκ νέου στην πόλη της Ταρραγόνας από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Το 1977 ξεκίνησε η λειτουργία της σχολής Ιατρικής στο Ρέους και το 1983 δημιουργήθηκαν οι σχολές Φιλοσοφίας και Επιστημών στην Ταρραγόνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Καταλωνία Κατηγορία:Ταρραγόνα
Ντέρμπι του Μπλακ Κάντρυ
Το Ντέρμπι του Μπλακ Κάντρυ (Black Country derby) είναι ο τοπικός ποδοσφαιρικός αγώνας "ντέρμπι" μεταξύ των αγγλικών ομάδων Άλμπιονς και Γούλβς. Ο όρος "Ντέρμπι του Μπλακ Κάντρυ" μπορεί επίσης να δοθεί και στους αγώνες των παραπάνω ομάδων με την Γουόλσολ (αν και είναι πιο σπάνιοι καθώς η Γουόλσολ βρίσκεται στην Α' Αγγλίας ενώ η Άλμπιον βρίσκεται στην Πρέμιερ Λιγκ (μετά από προβιβασμό) και οι Γουλβς επίσης στην Πρέμιερ Λιγκ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά παιχνίδια αγγλικών ομάδων Κατηγορία:Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Κατηγορία:Ουόλσολ ΦΚ
Βλάσης Καραχρήστος
Ο Βλάσης Καραχρήστος (1867-1921) ήταν υποστράτηγος του Ελληνικού Στρατού. Σκοτώθηκε στις 20 Αυγούστου 1921 κατά τη Μάχη του Σαγγαρίου στο χωριό Καρακουγιού του όρους Τσαλ Νταγ.
Βιογραφικό
Ο Βλάσης Καραχρήστος γεννήθηκε το 1867 στο Χαλκιόπουλο Αιτωλοακαρνανίας. Κατατάχτηκε στον ελληνικό στρατό το 1884 και στη συνέχεια φοίτησε στην προπαρασκευαστική Σχολή Υπαξιωματικών, απ' όπου αποφοίτησε το 1886 με το βαθμό του λοχία.
Μετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως επιλοχίας, όπου και διακρίθηκε. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους το 1912 ως υπολοχαγός Διοικητής Λόχου στις μάχες Ελασσόνας, Σαρανταπόρου, Κατερίνης, Γιαννιτσών, Οστρόβου, Ιωαννίνων και Αετοράχης. Στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο το 1913 ήταν διοικητής Λόχου, στις μάχες Κιλκίς – Λαχανά, Κρέσνας, Τζουμαγιάς και Ονιάς Μαχαλά όπου και τραυματίσθηκε ελαφρά. Κατά την περίοδο της Αυτονομίας της Βορείου Ήπειρο συμμετείχε ως εθελοντής και ανέλαβε την οργάνωση και διεύθυνση του Συντάγματος Δελβίνου κατά την άμυνα της Μονής Τσέπου.
Κατά τη διάρκεια του εθνικού διχασμού τάχθηκε με το μέρος των βασιλικών. Αποστρατεύθηκε το 1917, όταν ο Βενιζέλος ανέλαβε την πρωθυπουργία και επανήλθε στο στράτευμα με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου 1920 και την επάνοδο των βασιλικών στην εξουσία. Τον Νοέμβριο του 1920 ανέλαβε τη διοίκηση του 37ου Συντάγματος στη Μικρά Ασία κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας και έλαβε μέρος στις μάχες του Ασκέ Μπαγλί, Τενλί και Εσκή Σεχίρ. Τον Μάιο του 1921 με το βαθμό του συνταγματάρχη ανέλαβε τη διοίκηση του 6ου Συντάγματος Αρχιπελάγους.
Στις επιχειρήσεις Σαγγαρίου - Αγκύρας τον Αύγουστο του 1921 ανέλαβε τη διοίκηση του 2/39 Συντάγματος Ευζώνων. Έπεσε μαχόμενος στην πρώτη γραμμή κατά τη διάρκεια της μάχης του Καρακουγιού (λόφος Καραχρήστου) στο Τσαλ Νταγ στις 20 Αυγούστου 1921. Στη μάχη αυτή οι απώλειες του 2/39 Συντάγματος Ευζώνων ήταν πολύ μεγάλες και ανήλθαν σε 30 αξιωματικούς και 545 οπλίτες.
Τιμήθηκε με το «Αριστείον Ανδρείας», ενώ μετά το θάνατό του προήχθη σε υποστράτηγο.
Ιωάννης Ξανθάκης
Ο Ιωάννης Ξανθάκης (Γύθειο,21 Νοεμβρίου 1904 - Αθήνα, 10 Ιουλίου 1994) ήταν Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος. Χρημάτισε υπουργός Γεωργίας στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ' 60. Μεταξύ άλλων, καθιέρωσε και το μάθημα των πιθανοτήτων στις μαθηματικές σπουδές.
Βιογραφία
Σπούδασε Μαθηματικά και Φυσική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ σε ηλικία 25 ετών. Η διατριβή του είχε τίτλο "Συμβολή εις την θεωρίαν των ανωμαλιών των διαφορικών εξισώσεων πρώτης τάξεως" και ολοκληρώθηκε υπό την επίβλεψη του καθηγητή Παναγιώτη Ζερβού. Μετεκπαιδεύτηκε στο Αστεροσκοπείο του Στρασβούργου. Υπηρέτησε ως καθηγητής των Ανωτέρων Μαθηματικών στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και εν συνεχεία, το 1940 καθηγητής Αστρονομίας στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε στην τελευταία επί 16 χρόνια. Το 1955 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1966 εξελέγη μέλος στο πρώτο Δ.Σ. της Εταιρείας Λακωνικών Σπουδών. Ήταν ο πρώτος επόπτης του γραφείου Ερευνών και Υπολογισμών της Ακαδημίας, στην οποία χρημάτισε πρόεδρος το 1964. Διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας (1965-68) και της Εθνικής Αστρονομικής Επιτροπής.
Ο Ξανθάκης ανέλαβε υπουργός Γεωργίας για πρώτη φορά στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη. Υπηρέτησε από τις 29 Σεπτεμβρίου 1963 ως τις 8 Νοεμβρίου 1963. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παρασκευόπουλου χρημάτισε ξανά υπουργός Γεωργίας, από τις 30 Δεκεμβρίου 1963 ως τις 18 Φεβρουαρίου 1964.
Πέθανε στις 10 Ιουλίου 1994 σε ηλικία 90 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Λοφότεν
Τα νησιά Λοφότεν ή Λοφούτεν (νορβηγική προφορά: Λόουφοτ(ε)ν με κοφτό "ε") είναι αρχιπέλαγος και παραδοσιακή επαρχία στην επαρχία Νόρντλαντ της Νορβηγίας. Το Λοφότεν έχει διακριτό σκηνικό με δραματικές κορυφές και βουνά, ανοιχτή θάλασσα και κόλπους, παραλίες και ανέγγιχτη γη.
Σιάμ (Ζυρά)
Το Σιάμ (γαλλικά: Syam) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Λοφότεν
Το όνομα είναι σύνθετο και σημαίνει πόδι (foten) του λύγκα (Ló), εμπνευσμένο πιθανώς από το σχήμα του νησιού.
Σιάμ (Ζυρά)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σιαμουά (γαλλικά: Syamois).
Λοφότεν
Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη, το Σβόλβερ, βρίσκεται περίπου 169 χιλιόμετρα του Αρκτικού Κύκλου και περίπου 2.420 χιλιόμετρα από το Βόρειο Πόλο. Έτσι το Λοφότεν είναι μια από τις βορειότερες κατοικημένες περιοχές. Επειδή βρίσκεται στον Αρκτικό Κύκλο, το αρχιπέλαγος έχει μια από τις μεγαλύτερες υψομετρικές ανωμαλίες, λόγω του υψηλού γεωγραφικού μήκους.
Σιάμ (Ζυρά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Λοφότεν
Τα κυριότερα νησιά είναι τα Χίνεγια, Όστβογκεϊ, Γκίμσεγια, Βέστβογκεϊ, Φλάκσταντεγια και Μόσκενεσεγια. Άλλα μικρότερα νησιά είναι τα Βέρεϊ και Ρεστ.
Κατηγορία:Νησιά της Νορβηγίας Κατηγορία:Επαρχίες της Νορβηγίας
1696 Νούρμελα
Ο Νούρμελα (Nurmela) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,896. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του ακαδημαϊκού Τάουνο Κάλερβο Νούρμελα (Tauno Kalervo Nurmela), προσωρινού πρύτανη του Πανεπιστημίου του Τούρκου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Νούρμελα είναι άγνωστα. Ο Νούρμελα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 9 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
WEBrick
Χρησιμοποιείται από το πλαίσιο ανάπτυξης Ruby on Rails για τη δοκιμή εφαρμογών σε περιβάλλον παραγωγής. Αν και είναι δημοφιλές, το WEBrick έχει αποκτήσει κάποια άσχημη φήμη λόγω της ολικής έλλειψης τεκμηρίωσης του κώδικά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδίκτυο Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Ruby
801 Χελβέρθια
Η Χελβέρθια (Helwerthia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,454. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της μητέρας του, της Ελίζε Χέλβερτ Βολφ (Elise Helwerth Wolf).
Η τροχιά της Χελβέρθιας προσεγγίζει αυτές των αστεροειδών της Οικογένεια της Ευνομίας, ωστόσο η διαφορά στον φασματικό τύπο (C αντί S) καθιστά σχεδόν αδύνατη την περίπτωση να ανήκει η Χελβέρθια στην οικογένεια αυτή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χελβερθια
Άξονας του Κακού
Η φράση «Άξονας του Κακού» (αγγλικά: Axis of Evil) αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους με την ευκαιρία του εορτασμού της Ένωσης στις 29 Ιανουαρίου 2002. Αναφέρεται σε μια υποθετική συνωμοσία κρατών υπέρ της διεθνούς τρομοκρατίας και συμμετέχει στην ανάπτυξη όπλων μαζικής καταστροφής. Τα έθνη που ανέφερε ρητά ο Μπους με την ευκαιρία αυτή ήταν το Ιράκ, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα. .
Η ομιλία πραγματοποιήθηκε λίγο περισσότερο από τέσσερις μήνες μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και λίγο περισσότερο από ένα χρόνο πριν από την «εισβολή στο Ιράκ» από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους της (Μάρτιος 2003). Ο «Άξονας του κακού» εμφανίζεται ως ένωση δύο άλλων εκφράσεων γνωστών στους Αμερικανούς, τις δυνάμεις του Άξονα (δηλαδή των Ιταλών, των Γερμανών και των Ιαπωνών στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο) και την «Αυτοκρατορία του κακού» (δηλαδή τη Σοβιετική Ένωση στην ορολογία που εισήγαγε ο Ρόναλντ Ρέιγκαν).
Ιστορικό
Ο Ντέιβιντ Φρουμ, συγγραφέας πολλών ομιλιών του Μπους και συγγραφέας του δεξιού περιοδικού "National Review", λέει ότι ο Πρόεδρος Μπους ήθελε η ομιλία του για την Ένωση των Πολιτείων να περιέχει, σε μερικές προτάσεις, μια εξήγηση το γιατί ο Σαντάμ Χουσεΐν έπρεπε να απομακρυνθεί από την κυβέρνηση του Ιράκ.
Κατά την εκπλήρωση του καθήκοντος, ο Φρουμ λέει πώς συγκλίνουν δύο διαφορετικά σκέλη στην έκφραση: αυτός του «άξονα» προέρχεται σαφώς από τον Άξονα Ρώμης-Βερολίνου και τη διαμάχη που ανέλαβε ο δημοκρατικός παρεμβατισμός του Ρούσβελτ εναντίον του για την «είσοδο» στον πόλεμο των Ηνωμένων Πολιτειών το 1941. Μετά από μια διόρθωση στην οποία προέβη ο ίδιος ο Τζορτζ Μπους, στη συνέχεια, υπήρξε μια σύνδεση με την ορολογία του Ρέιγκαν, αν και αυτή τη φορά ήταν ένας νεο-παρεμβατισμός σε αντίθεση με την απειλή του ισλαμικού εξτρεμισμού.
Προιστορία από τον δημοκρατικό παρεμβατισμό
Ο Φρουμ εμπνεύστηκε από τη διάσημη ομιλία του Ρούσβελτ μετά την επίθεση από την Ιαπωνία στο Περλ Χάρμπορ (το λεγόμενο Infamy Speech). Στην ομιλία αυτή, στην πραγματικότητα, ο Ρούσβελτ έπρεπε να πείσει τους Αμερικανούς για την ανάγκη να πολεμήσουν όχι μόνο εναντίον της Ιαπωνίας, αλλά και εναντίον ενός έθνους λιγότερο εύκολο να αναγνωριστεί ως «εχθρός» από τον αμερικανικό λαό, τη Γερμανία. Ο Ρούσβελτ χρησιμοποίησε τη φράση:
Ο Μπους δέχτηκε σχεδόν ολόκληρο το σχέδιο ομιλίας του Φρουμ, αλλάζοντας μόνο το «μίσος» σε «κακό». Αυτή η τελευταία λέξη - που φαινόταν πιο σύμφωνη με τις θεολογικές μεταφορές που χρησιμοποίησε ο Μπους μετά την 11η Σεπτεμβρίου - ανήκει στην ορολογία του Ρέιγκαν, αφού ήταν ο Ρόναλντ Ρέιγκαν ο πρώτος πρόεδρος του νεοσυντηρητισμού που επανέφερε τη λέξη «κακό» (εγκαταλείφθηκε από τις ημέρες του Ειρήνης της Βεστφαλίας από το σήμα των διεθνών σχέσεων στην ειρήνη).
Ο Ρέιγκαν έδωσε μια ομιλία το 1982 αποκαλώντας τη Σοβιετική Ένωση «την αυτοκρατορία του κακού». Στην ίδια κατεύθυνση αναφέρονταν, τα επόμενα χρόνια, οι ορισμοί των «αδίστακτων κρατών», που αποδόθηκαν σε έθνη που βρίσκονταν σε συγκρούσεις με την αμερικανική υπερδύναμη: μια υποτροπή μιας τέτοιας προπαγάνδας σε λειτουργικούς όρους συνέβη όταν το Κογκρέσο ψήφισε νόμους που υποχρέωναν το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να αρνηθεί την πρόσβαση στην αμερικανική οικονομική βοήθεια σε κράτη αντίθετα με τις αξίες που μοιράζονται στην Ουάσινγκτον (πρώτα η σταυροφορία κατά του λαθρεμπορίου ναρκωτικών και μετά εκείνης κατά της διοικητικής διαφθοράς στα «αποτυχημένα κράτη», τελικά κατά την ένταξη στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο).
Το περιεχόμενο
Το κείμενο της ομιλίας του Μπους ήταν το ακόλουθο:
Η συνέχιση της ομιλίας ήταν να καινοτομήσει την ίδια στρατηγική εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών, επίσης μέσω μιας προληπτικής προσέγγισης των κινδύνων που απορρέουν από τα κράτη του άξονα του κακού.
Παράγωγες εκφράσεις
Άλλα μέλη της κυβέρνησης Μπους έχουν καταρτίσει λίστες φερόμενων εχθρών της Αμερικής, συνήθως ως επεκτάσεις του αρχικού «Άξονα του Κακού». Στις 6 Μαΐου 2002, ο Υφυπουργός Εξωτερικών Τζον Μπόλτον έδωσε μια ομιλία με τίτλο «Πέρα από τον Άξονα του Κακού», αναφέροντας τρία άλλα «αδίστακτα κράτη» ως φίλους της τρομοκρατίας και ικανά να δημιουργήσουν όπλα μαζικής καταστροφής: τη Λιβύη, τη Συρία και την Κούβα. Μετά από αυτό το λόγο, αν και λιγότερο γνωστό, ο «Άξονας του Κακού» αναφέρεται σχεδόν πάντα με αυτήν την εκτεταμένη έννοια. Τον Ιανουάριο του 2005, η Υπουργός Εξωτερικών Κοντολίζα Ράις μίλησε για «φυλάκια τυραννίας» αναφερόμενη στα έξι «πιο επικίνδυνα και αντι-αμερικανικά» έθνη του κόσμου: Βόρεια Κορέα, Ιράν, Κούβα, Λευκορωσία, Ζιμπάμπουε και Μιανμάρ. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ντόναλντ Ράμσφελντ μίλησε αργότερα για τον «άξονα του κακού της Λατινικής Αμερικής» για αναφορά σε έθνη της Νότιας Αμερικής με αριστερές κυβερνήσεις. Ο Ούγκο Τσάβες, ο τότε Πρόεδρος της Βενεζουέλας, απάντησε στην πρόκληση χρησιμοποιώντας την αρχική έκφραση «άξονας του κακού» για να αναφερθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και στους συμμάχους της και σε αντίθεση με τον «άξονα του καλού» που συγκροτήθηκε από τη Βενεζουέλα, την Κούβα και τη Βολιβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Τρομοκρατία
Διογένεια
Με το όνομα Διογένεια φέρονται στην ελληνική μυθολογία τρεις γυναίκες και μια αθηναϊκή γιορτή των τελευταίων κλασικών χρόνων:
Συπτ
Το Συπτ (γαλλικά: Supt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Συμπεριέν (γαλλικά: Subériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Southbridge
thumb|300px|Διάγραμμα Northbridge-Southbridge Το southbridge, (επίσης γνωστό και ως Κεντρικός Ελεγκτής Εισόδου/Εξόδου - Input/Output Controler Hub (ICH) στα συστήματα της Intel) είναι το τσιπ το οποίο υλοποιεί τις πιο «αργές» λειτουργίες της μητρικής πλακέτας (σε αρχιτεκτονική υπολογιστών βασισμένων σε τσίπσετ northbridge/southbridge).
Το southbridge συνήθως δεν συνδέεται απευθείας με την ΚΜΕ. Αντιθέτως, επικοινωνεί με αυτήν μέσω του northbridge. Επίσης μπορεί να συνδέει τα σήματα από τις συσκευές εισόδου/εξόδου απευθείας με τον επεξεργαστή, μέσω ενός ολοκληρωμένου κυκλώματος ελέγχου των διαύλων, για την πρόσβαση και τον έλεγχο των δεδομένων.
Επισκόπηση
Το southbridge είναι πιο «απομακρυσμένο» από την ΚΜΕ. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο του έχει δοθεί η ευθύνη για τις πιο αργές συσκευές του υπολογιστή. Ένα τσιπ southbridge μπορεί να δουλεύει με πλήθος διαφορετικών northbridge, με την προϋπόθεση όμως πως έχουν κατασκευαστεί για να συνεργάζονται. Δεν υπάρχει, δηλαδή, ένα παγκόσμιο βιομηχανικό πρότυπο ώστε αυτά τα δυο τσιπ να μπορούν να λειτουργούν και να επικοινωνούν μεταξύ τους ανεξάρτητα από την κατασκευή τους(τρόπος κατασκευής,εταιρεία κλπ). Παραδοσιακά ο τρόπος επικοινωνίας του northbridge με το southbridge ήταν ο δίαυλος PCI. Επειδή όμως δημιουργήθηκε μεγάλη συμφόρηση ως προς τις επιδόσεις, με την πάροδο των χρόνων, τα σύγχρονα τσίπσετ χρησιμοποιούν διαφορετικές διεπαφές έτσι ώστε να εξασφαλίζονται οι απαιτούμενες επιδόσεις (εξαρτώμενες από την κατασκευάστρια εταιρεία).
Ετυμολογία
Σχεδιάζοντας ένα διάγραμμα της αρχιτεκτονικής αυτής (όπως φαίνεται στην εικόνα), το τσιπ βρίσκεται «νοτιότερα». Κάπως έτσι προήλθε το όνομα του συγκεκριμένου τσιπ (southbridge από το south=νότος), ενώ πρώτη φορά έγινε αναφορά σε αυτό ως southbridge με την εισαγωγή της αρχιτεκτονικής διαύλου PCI στους υπολογιστές το 1991. Οι εισηγητές της προδιαγραφής του PCI της Intel, σχεδίασαν το δίαυλο PCI έτσι ώστε να αποτελεί το επίκεντρο στην αρχιτεκτονική πλατφόρμα ενός υπολογιστή. Το λεγόμενο northbridge είναι τοποθετημένο στα βόρεια του PCI για την υποστήριξη της ΚΜΕ, της μνήμης/cache(λανθάνουσα μνήμη) κλπ.
Ομοίως το southbridge εκτείνεται βόρεια της μονάδας PCI και συνδέεται με λιγότερο κρίσιμες δυνατότητες Εισόδου/Εξόδου. Η ΚΜΕ θα συνδέεται με το τσίπσετ μέσω μιας ταχύτερης γέφυρας (συνδέσμου, δηλ. του northbridge), το οποίο είναι τοποθετημένο βόρεια από άλλες συσκευές του συστήματος (βλ. εικόνα). Το northbridge, στη συνέχεια, θα συνδέεται με το υπόλοιπο τσίπσετ μέσω μιας πιο αργής γέφυρας (δηλ. το southbridge) το οποίο είναι τοποθετημένο νότια από άλλες συσκευές του συστήματος. Παρόλο που η σύγχρονη αρχιτεκτονική πλατφόρμα των υπολογιστών έχει αντικαταστήσει πλήρως το κέντρο διαύλου PCI με μια ταχύτερη κεντρική μονάδα Εισόδου/Εξόδου, οι ονομασίες παραμένουν ως είχαν.
Λειτουργικότητα
Ένα σύγχρονο southbridge περιλαμβάνει τα εξής:
Συμπληρωματικά, το southbridge περιλαμβάνει επίσης υποστήριξη για Ethernet, RAID, USB, κωδικοποιητές ήχου και FireWire. Σπανίως, το southbridge μπορεί να περιέχει υποστήριξη για το πληκτρολόγιο, το ποντίκι και τις σειριακές θύρες αλλά στους σημερινούς υπολογιστές τα παραπάνω εμπεριέχονται σε μια ενιαία συσκευή που ονομάζεται Super I/O.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή
377 Καμπανία
Η Καμπανία (Campania) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,89. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιφέρεια της Ιταλίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Καμπανίας υπολογίσθηκε σε 91 ως 94 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 790 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι D, ενώ το άλβεδό της είναι 0,059 (από δεδομένα του IRAS). Η Καμπανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 30,4 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καμπανια
Γκούντισον Παρκ
Το Γκούντισον Παρκ (αγγλ.: Goodison Park) είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο που βρίσκεται στην περιοχή Γουάλτον της πόλης του Λίβερπουλ στην Αγγλία. Το Στάδιο είναι η έδρα της Έβερτον από την στιγμή της ολοκληρωσης του το 1892. Είναι ένα από τα πρώτα στάδια που κατασκευάστηκαν παγκοσμίως με σκοπό την διεξαγωγή αγώνων ποδοσφαίρου. Το γήπεδο είναι χτισμένο σε μια κατοικημένη περιοχή της πόλης του Λίβερπουλ 4,8 χλμ (3 μίλια) από το κέντρο της πόλης. Στο Γκούντισον Παρκ έχουν γίνει πολλές βελτιώσεις όλα αυτά τα χρόνια, και η σημερινή του χωρητικότητα είναι 39.572 θέσεις.
Ονομασία
thumb|left|Το Σχέδιο του Γκούντισον Παρκ Το γήπεδο πήρε το όνομά του Γκούντισον Παρκ, διότι το μήκος του βρίσκεται στην οδό Γκούντισον. Η οδός πήρε το ονομά της από ένα πολιτικό μηχανικό τον Τζόρτζ Γκούντισον οποίος παρείχε μια έκθεση λυμάτων στο τοπικό συμβούλιο του Γουάλτον.
Αγώνες
Το Γκούντισον Παρκ έχει φιλοξενήσει τους περισσότερους αγώνες της Πρέμιερ Λιγκ από κάθε άλλο γήπεδο στην Αγγλία. Εκτός από τα παιχνίδια της Έβερτον, στο γήπεδο έγινε ο Τελικός κυπέλλου Αγγλίας το 1894, πολλοί διεθνείς αγώνες, αλλά και 5 αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1966, μεταξυ των οποίων και ο ένας ημιτελικός.
Συνδέσεις
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αγγλία Κατηγορία:Έβερτον Κατηγορία:Λίβερπουλ Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1966
Λογγιές Ροποτού Τρικάλων
Οι Λογγιές Ροποτού είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Ροποτού, της Δημοτικής Ενότητας Πύλης και υπάγονται στο Δήμο Πύλης.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Οι Λογγιές Ροποτού Τρικάλων  είναι κτισμένες σε υψόμετρο 295 μέτρων και έχουν 17 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.432481" longitude="21.589508" zoom="13" width="1000" height="300" align="center" /> Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Λίμνη Βουλισμένη
Η Βουλισμένη είναι λιμνοθάλασσα, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης του Αγίου Νικολάου Λασιθίου με διάμετρο 137 μέτρα και βάθος 48.8 μέτρα. Οι ντόπιοι αναφέρονται λανθασμένα σε αυτή τη λιμνοθάλασσα ως λίμνη Βουλισμένη, ή απλά ως «λίμνη», καθώς παλιότερα, μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα, δεν συνδεόταν με την θάλασσα, αλλά το νερό της ήταν γλυκό και λόγω της στασιμότητάς του ήταν βούρκος. Η λίμνη συνδέεται με το λιμάνι της πόλης με ένα κανάλι που ανοίχθηκε το 1870. Πανοραμική θέα της λίμνης προσφέρεται από το πάρκο που βρίσκεται πάνω από αυτήν. Κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα του Πάσχα, η πλειοψηφία του πληθυσμού της πόλης μαζεύεται γύρω από αυτή για να γιορτάσει με πυροτεχνήματα και κροτίδες που ρίχνονται από την τοπική αρχή και τον κόσμο που παρευρίσκεται.
Σύμφωνα με μύθο, η Θεά Αθηνά (ή/και η Άρτεμις) λουζόταν σε αυτήν.
Αναφέρεται ότι μέλη του γερμανικού στρατού κατά την υποχώρησή τους από την περιοχή κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έριξαν μέρος του οπλισμού τους ή/και των οχημάτων τους στη λίμνη.
Τοπικός αστικός μύθος αναφέρει ότι η λίμνη δεν έχει πυθμένα. Η άποψη αυτή πιθανόν βασίζεται στο δυσανάλογα μεγάλο της βάθος σε σχέση με την επιφάνειά της ή/και σε διαταραχές στην επιφάνεια ή και την στάθμη του νερού που παρατήρησαν οι κάτοικοι κατά τη διάρκεια του σεισμού της Σαντορίνης το 1956. Για αυτό το λόγο εικάζεται πως υπάρχει γεωλογική σχέση των δύο θέσεων, αλλά δεν υπάρχουν επιστημονικές έρευνες επί του θέματος που να υποστηρίζουν κάτι τέτοιο.
Σύνδεσμοι
Βουλισμένη Κατηγορία:Νομός Λασιθίου Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Κρήτης
802 Επυάξα
Η Επυάξα (Epyaxa) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,522. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Η Επυάξα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Επυάξας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επυαξα
Βαθύφωνος
Βαθύφωνος ή μπάσος ονομάζεται ο άνδρας τραγουδιστής με τη χαμηλότερη έκταση, σε σχέση με τους άλλους ανδρικούς τύπους φωνής (βαρύτονος, τενόρος και κοντρα-τενόρος). Η τυπική έκταση ενός βαθυφώνου είναι από το Μι2 έως το Μι4, αν και η τεσσιτούρα του εξαρτάται από τον υπότυπο της φωνής του (βλ. παρακάτω). Η μουσική για βαθύφωνους γράφεται στο κλειδί του Φα, αν και στη μπαρόκ όπερα άλλα κλειδιά ήταν επίσης σε χρήση.
Μπασοβαρύτονος ή Λυρικός Μπάσος
Όπως δηλώνει και ο τίτλος, η φωνή του μπασοβαρύτονου κινείται ανάμεσα στην περιοχή ενός βαρύτονου και ενός πραγματικού βαθύφωνου. Ένας μπασοβαρύτονος οφείλει να έχει την κανονική έκταση ενός μπάσου και ενός βαρυτόνου, ενώ παράλληλα να διατηρεί τη σκούρα χροιά του μπάσου. Καθώς οι ρόλοι του είναι γραμμένοι στην ψηλότερη περιοχή, διακρίνεται από μια λυρικότητα στο χρώμα· στον αντίποδα υπάρχει ο υπότυπος του δραματικού βαρύτονου (βλ. παρακάτω). Ορισμένοι κλασικοί ρόλοι γραμμένοι για μπασοβαρύτονο είναι οι εξής:
Δραματικός μπασοβαρύτονος
Ο δραματικός μπασοβαρύτονος ή ψηλός μπάσος (γερμ. Hoher Bass) έχει τα χαρακτηριστικά της φωνής ενός μπασοβαρύτονου, με τη διαφορά ότι το χρώμα του είναι περισσότερο δραματικό και ερμηνεύει πιο δυναμικούς ρόλους όπως:
Μπάσος σπίντο
Ο τύπος του μπάσου σπίντο (ιτ. spinto) αναφέρεται σε νεανικούς ρόλους, ασχέτως αν ο ερμηνευτής είναι νεαρής ηλικίας. Ως φωνή χαρακτηρίζεται από ευλυγισία και άνεση στα γρήγορα και δεξιοτεχνικά περάσματα. Ορισμένοι ρόλοι είναι οι εξής:
Κωμικός Μπάσος
Η φωνή του κωμικού βαθύφωνου (ιτ. Buffo) είναι μια λυρική φωνή, με άνετη κολορατούρα και δυναμική διάθεση. Στην όπερα, συνήθως αναλαμβάνει το ρόλο του ανταγωνιστή του πρωταγωνιστικού ρόλου, ή ενός φαιδρού χαρακτήρα στην εποχή του μπελ κάντο. Ορισμένοι ρόλοι για κωμικό μπάσο είναι οι εξής:
Δραματικός μπάσος
Αντίστοιχη του κωμικού μπάσου, η φωνή του δραματικού μπάσου έχει πιο δυναμικό χαρακτήρα και χρησιμοποιείται για πιο ηρωικούς ρόλους, όπως οι εξής:
Λυρικός μπάσος προφόντο
Πρόκειται για τη χαμηλότερη φωνή στην κατηγορία των βαθύφωνων, όπως άλλωστε προκύπτει και από το προσωνύμιο προφόντο (ιτ. Basso profondo = χαμηλός, εκ βαθέων). Ο λυρικός υπότυπος χαρακτηρίζεται από έναν ήρεμο και συμπαγή τόνο, χωρίς υπερβολικό βιμπράτο, κατάλληλο για πατρικούς ή αρχοντικούς ρόλους, όπως οι ακόλουθοι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι φωνών στην όπερα
Ρόμπερτ Μπράουνινγκ (Βυζαντινολόγος)
Ο Ρόμπερτ Μπράουνινγκ (αγγλ.: Robert Browning, (15 Ιανουαρίου 1914 – 11 Μαρτίου 1997) ήταν Σκωτσέζος βυζαντινολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Πρώτα βήματα
Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1914 στη Γλασκώβη. Μετά τα σχολικά χρόνια στην Ακαδημία Kelvinside της Γλασκώβης, φοίτησε στο τμήμα ανθρωπιστικών σπουδών του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης (1931-1935), όπου και αρίστευσε στις κλασικές σπουδές, λαμβάνοντας την υποτροφία Sir John Snell. Κατά τον όρο της υποτροφίας (Snell Exhibitioner) φοίτησε στο Κολλέγιο Balliol του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, όπου και πήρε πτυχίο με άριστα στα «Mods and Greats» (προχωρημένες κλασικές σπουδές), ενώ έλαβε πλήθος άλλων βραβείων και αριστείων όπως Nowlands, Ireland, Craven, Ferguson, De Paravicini και Jenkyns. Το 1939 πήρε ένα ακόμη πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης. Στο μεταξύ είχε αρχίσει ήδη να μαθαίνει με εκπληκτική ευκολία πλήθος ανατολικοευρωπαϊκών γλωσσών, ξεκινώντας με την αλβανική γλώσσα.
Το 1939 ξεκίνησε την 7ετή θητεία του στο Βασιλικό Πυροβολικό, και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στην Αίγυπτο, στην Ιταλία, στη Βουλγαρία και στη Γιουγκοσλαβία.
Σταδιοδρομία και επιστημονικές διακρίσεις
Το 1946, επέστρεψε στο ακαδημαϊκό πεδίο. Υπήρξε Harmsworth Senior Scholar στο Merton College της Οξφόρδης, ενώ μετακινήθηκε αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Από το 1947 έως το 1965 δίδαξε στο University College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου: το 1947 λέκτορας κλασικών σπουδών, το 1955-1965 υφηγητής (reader). Από το 1965 ως την αφυπηρέτησή του το 1981, ήταν καθηγητής Κλασικών Σπουδών και Αρχαίας Ιστορίας στο Κολλέγιο Birkbeck του ίδιου Πανεπιστημίου. To 1967-1969 έγινε κοσμήτορας των ανθρωπιστικών σπουδών στο ίδιο κολλέγιο και το 1969-1974 συγκλητικός του ίδιου πανεπιστημίου και από το 1981 ομότιμος.
Η συνολική εμπειρία του, ήδη από τη νεότητά του, μετέτρεψε τον Μπράουνινγκ από κλασικό φιλόλογο σε κατεξοχήν Ελληνιστή. Η γνώση του της βυζαντινής και νεοελληνικής γλώσσας και πολιτισμού, τον ώθησε στο πεδίο του Βυζαντινολόγου.
Όντας ένας από τους επιφανέστερους βυζαντινολόγους, με διεθνή ακτινοβολία, κατέλαβε πλήθος σημαντικών θέσεων. Υπήρξε πρόεδρος τόσο της Society for the Promotion των Ελληνικών Σπουδών, όσο και της Society for the Promotion των Βυζαντινών Σπουδών. Ήταν επιμελητής του περιοδικού Journal of Hellenic Studies και επιμελητής βιβλιογραφίας του περιοδικού Byzantinische Zeitschrift. Υπήρξε σύμβουλος του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Dumbarton Oaks του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ)(1973-1974, 1982) και αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Βυζαντινών Σπουδών. Από το 1978 έγινε μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας.
Επίσης επισκέπτης καθηγητής στο Εθνικό Αυστραλιανό Πανεπιστήμιο της Καμπέρρα (1979) και άλλων πανεπιστημίων και ερευνητικών ιδρυμάτων σε Μ.Βρετανία, Η.Π.Α., Αυστραλία, Καναδά, Γερμανίας, Ολλανδίας, Καναδά, Γερμανίας, Κύπρου. Ένθερμος φιλέλληνας, ο Μπράουνινγκ επισκέφθηκε πολλές φορές την Ελλάδα και την Κύπρο. Βοήθησε ποικιλότροπα, δημόσια και ανεπίσημα, στην δημιουργία του Πανεπιστημίου Κύπρου, στο οποίο περιήλθε η εντυπωσιακή βιβλιοθήκη του μετά το θάνατό του. Συνέβαλε ουσιωδώς στη συγκρότηση της Φιλοσοφικής Σχολής, συμμετέχοντας στις πενταμελείς ειδικές επιτροπές εκλογής και ανέλιξης αρκετών ακαδημαϊκών της Σχολής. Υπήρξε επίσης πρόεδρος της αγγλικής επιτροπής για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα. Έλαβε τιμητικά το Κλειδί της Πόλεως των Αθηνών.
Ακούραστος επιστήμονας, δημοσίευσε μέγα αριθμό εργασιών σε πολλά επιστημονικά περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες και λεξικά παγκοσμίου κύρους και εξέδωσε πολλές σημαντικές μονογραφίες. Ένα από τα πιο σημαντικά του προσόντα ήταν η πολυγλωσσία του: είχε δημοσιεύσει άρθρα στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ελληνικά, βουλγαρικά, ρωσικά. Λακωνικός και διακριτικός στην προσωπική του ζωή, έδινε εντούτοις εντυπωσιακές γλαφυρές διαλέξεις με πολλή ευγλωττία, ενώ ήταν πολύ αγαπητός και ασκούσε μεγάλη επίδραση στους φοιτητές του. Προς τιμήν του εκδόθηκαν δύο τιμητικοί τόμοι: ο πρώτος, με τίτλο «Μαΐστωρ», εκδόθηκε στην Αυστραλία το 1984, ενώ με ελληνική πρωτοβουλία το 1997 εκδόθηκε ο δεύτερος, με τίτλο «Φιλέλλην», από το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας.
Προσωπική ζωή
Ο Ρόμπερτ Μπράουνινγκ νυμφεύθηκε δύο φορές, την πρώτη το 1946 με την Γκαλίνα Τσιτσέκοβα (Galina Chichekova), με την οποία απέκτησε δύο κόρες, και τη δεύτερη το 1972 με την Ρουθ Γκρις (Ruth Gresh). Πέθανε σε ηλικία 83 ετών, το 1997.
Η βιβλιοθήκη του Ρ. Μπράουνινγκ
Η συλλογή αποκτήθηκε από την Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου το 1999, όταν η βιβλιοθήκη του Μπράουνινγκ βγήκε σε πλειστηριασμό από τον οίκο Sotheby’s. Η συλλογή αγοράστηκε από το Πανεπιστήμιο Κύπρου με χρήματα που προσφέρθηκαν ως δωρεά από το Ελληνικό Κράτος προς το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ο τότε υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Γιάννος Κρανιδιώτης, κατάφερε ύστερα από πολύμηνες προσπάθειες να εξεύρει τα απαραίτητα κονδύλια, σε συνεργασία με τον τότε μορφωτικό Ακόλουθο του Σπιτιού της Κύπρου στην Αθήνα, καθηγητή Γιώργο Γεωργή. Το ποσό καλύφθηκε από τα υπουργεία Εξωτερικών και Πολιτισμού της Ελλάδας με συνδρομή του ΟΠΑΠ, καθώς και από το Ίδρυμα Λεβέντη.
Η συλλογή αποτελείται από σχεδόν 5000 τόμους βιβλίων και 1000 τόμους περιοδικών. Περιέχει κείμενα και μελέτες για την αρχαία ελληνική, λατινική και βυζαντινή λογοτεχνία και ιστορία, όπως επίσης και για τη νεοελληνική λογοτεχνία και ιστορία, μονογραφίες σχετικές με τον αρχαίο ελληνικό, λατινικό, βυζαντινό, νεοελληνικό, και ευρωπαϊκό πολιτισμό, την τέχνη και συναφείς επιστήμες. Μεγάλο μέρος καταλαμβάνουν οι μελέτες για την γλωσσολογία μεγάλης ποικιλίας γλωσσών, μαζί με γραμματικές και λεξικά.
Πηγές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Σκωτσέζοι βυζαντινολόγοι
1697 Κόσκενιεμι
Ο Κόσκενιεμι (Koskenniemi) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,847. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον Φινλανδό αστρονόμο Χέικι Αλικόσκι, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του δημοφιλούς συμπατριώτη του ποιητή Βέικο Άντερο Κόσκενιεμι (Veikko Antero Koskenniemi, 1886-1962), καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Τούρκου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κόσκενιεμι είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοσκενιεμι
Κύκλος της ουρίας
thumb|250px|Απεικόνιση του κύκλου Ο κύκλος της ουρίας είναι ένα μεταβολικό μονοπάτι με το οποίο το αμμώνιο το οποίο σχηματίστηκε από την αποικοδόμηση των αμινοξέων μετατρέπεται από τον οργανισμό σε ουρία, μορφή με την οποία αποβάλλεται από τα χερσαία σπονδυλωτά. Ο κύκλος ονομάζεται επίσης Κρεμπς-Χένσελειτ (Krebs-Henseleit), από τους επιστήμονες που τον ανακάλυψαν το 1932. Ήταν η πρώτη κυκλική μεταβολική πορεία που ανακαλύφθηκε. Η αντίδραση λαμβάνει χώρα στο ήπαρ.
Βήματα
Το αμμώνιο παράγεται κυρίως στους περιφερικούς ιστούς από την χρήση των αμινοξέων ως πηγές ενέργειας. Το πρώτο στάδιο στην αποικοδόμηση των αμινοξέων είναι η απομάκρυνση της αμινικής ομάδας. Αυτοί οι ιστοί δεν έχουν τη δυνατότητα να μετατρέψουν το αμμώνιο σε ουρία, κάτι το οποίο λαμβάνει χώρα μόνο στο ήπαρ. Ένας τέτοιος ιστός είναι οι μύες. Η μεταφορά του αμμωνίου από τους μύες λαμβάνει χώρα με το αμμώνιο να μεταφέρεται στο πυροσταφυλικό και να σχηματίζεται αλανίνη, η οποία μεταφέρεται στο ήπαρ, και εκεί λαμβάνει χώρα η αντίθετη αντίδραση. Ένα άλλο «όχημα» μεταφοράς αμμωνίου είναι η γλουταμίνη, η οποία προήλθε από την προσθήκη του αμμωνίου σε ένα μόριο γλουταμινικού.
Βλάβες του κύκλου
Ο κύκλος της ουρίας στο ήπαρ είναι η κύρια πορεία με την οποία απομακρύνεται το αμμώνιο από τον οργανισμό των χερσαίων σπονδυλωτών, όπως είναι ο άνθρωπος, ενώ δεν υπάρχει εναλλακτική οδός για την σύνθεση ουρίας. Οπότε οποιαδήποτε βλάβη στα βήματα του κύκλου μπορούν να είναι καταστρεπτικές. Όλες οι βλάβες έχουν ως σύμπτωμα την υπεραμμωνιαιμία, δηλαδή τα αυξημένα επίπεδα αμμωνίου στο αίμα. Τα συμπτώματα των περισσότερων από αυτές εμφανίζονται μια με δύο μέρες μετά την γέννηση, με τα ασθενή νεογνά να παρουσιάζουν λήθαργο και εμετούς και μπορεί να ακολουθήσει κώμα και τελικά μη αναστρέψιμη εγκεφαλική βλάβη.
Πηγές
Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Κύκλος του αζώτου
Προεδρικές εκλογές της Αμπχαζίας (2020)
Προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Δημοκρατία της Αμπχαζίας στις 22 Μαρτίου 2020 μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να ακυρώσει τα αποτελέσματα των εκλογών του 2019 στις 10 Ιανουαρίου και την συνακόλουθη παραίτηση του προέδρου Ραούλ Χατζίμπα λόγω διαμαρτυριών κατά της προεδρίας του.
Ο Ασλάν Μπτζάνια θεωρήθηκε ως ο επικρατέστερος να νικήσει στις εκλογές,  και εξελέγη με γύρω στο 59% των ψήφων.
Επακόλουθα
Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών, ο Μπζάνια έδωσε συνέντευξη τύπου. Ανακοίνωσε προγραμματισμένες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και ότι ο Αλεξάντερ Ανκβάμπ θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.
Παραπομπές
2020
Ιστορία δύο πόλεων
Το Ιστορία δύο πόλεων (πρωτότυπος τίτλος: A Tale of Two Cities) είναι βρετανικό μυθιστόρημα του Κάρολου Ντίκενς, το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1859. Η πλοκή του εξελίσσεται μεταξύ Λονδίνου και Παρισίου, πριν τα και κατά τη διάρκεια των γεγονότων της Γαλλικής Επανάστασης. Πρόκειται για ένα από τα γνωστότερα μυθιστορήματα του συγγραφέα, και ένα από τα πιο επιτυχημένα σε πωλήσεις βιβλία όλων των εποχών, αφού πούλησε, συνολικά, 200 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και είναι στην κορυφή της λίστας των βιβλίων με τα περισσότερα αντίτυπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Κάρολου Ντίκενς Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν όπερες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Ντούλα Μουρίκη
Η Ντούλα Μουρίκη (Αμπελόκηποι Αιγιαλείας, 17 Ιουνίου 1934 - 25 Νοεμβρίου 1991) ήταν Ελληνίδα πανεπιστημιακός. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια της Αρχιτεκτονικής Σχολής στην Ιστορία της τέχνης. Έγινε γνωστή και από τον αγώνα της για τη διάσωση της βυζαντινής κληρονομιάς στην Ελλάδα. Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και το βραβείο Χέρντερ (1987) από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην ιδιαίτερη πατρίδα της και το 1956 πήρε το πτυχίο από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Δύο χρόνια αργότερα έγινε και πτυχιούχος Γαλλικής Φιλολογίας. Την ίδια περίοδο είχε φοιτήσει με υποτροφία στη Σορβόννη και στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960 πάλι με υποτροφία στο Πρίνστον από όπου απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στις καλές τέχνες με άριστα. Στο ίδιο πανεπιστήμιο αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας το 1970 και ήταν η πρώτη γυναίκα που πέτυχε κάτι τέτοιο. Το 1971 έγινε ξανά η πρώτη γυναίκα που εξελέγη καθηγήτρια στην έδρα της Γενικής Ιστορίας της Τέχνης στην Ανωτάτη Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Το σημαντικότερο ίσως έργο της είναι η μονογραφία της για τα ψηφιδωτά της Νέας Μονής Χίου, που εκδόθηκε το 1985. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της μελέτησε τις τοιχογραφίες του Μυστρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί της τέχνης Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
ΕΡΤ Καλαμάτας
Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Καλαμάτας (ΕΡΤ Καλαμάτας) είναι ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός της Καλαμάτας και του Νομού Μεσσηνίας και μία αυτονομημένη μονάδα της ΕΡΤ και ελέγχεται από την Ελληνική Ραδιοφωνία.
Ιστορικό
Ξεκίνησε να εκπέμπει τον Σεπτέμβριο του 1986 στα μεσαία κύματα και στους 1600 χιλιόκυκλους. Το 1988 εντάχθηκε στην ΕΡΤ. Ο Ρ/Σ Καλαμάτας (ως ΕΡΑ Καλαμάτας) από τις 8 Φεβρουαρίου 1996 εκπέμπει και στα FM, συγκεκριμένα μέχρι το 2012 στους 105.4 MHz με κέντρο εκπομπής το Πεταλίδι όπου παράλληλα μεταδιδόταν και το Δεύτερο Πρόγραμμα το οποίο εκπέμπει στους 94.2 MHz ενώ η ΕΡΑ Καλαμάτας εκπέμπει στους 107.2 MHz και τα δύο από το ίδιο σημείο. Από την 1η Ιουλίου 1998, η ΕΡΤ Καλαμάτας συνεργάζεται μαζί με την ΕΡΤ Τρίπολης και μαζί δημιούργησαν και αποτελούν το δίκτυο Πελοποννήσου της ΕΡΑ.
Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου του 2013 από την Ελληνική Κυβέρνηση, ο σταθμός διέκοψε τη λειτουργία του. Τον Μάρτιο του 2014 οι απολυμένοι τέως εργαζόμενοι του ξεκίνησαν την επαναλειτουργία του κάτω από το εγχείρημα της ΕΡΤ Open, αρχικά μέσω διαδικτύου και από τον Μάιο μέσω των FM.
Ωστόσο, στις 28 Απριλίου 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου του 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Καλαμάτας αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Καλαμάτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία
Σουβάν
Το Σουβάν (γαλλικά: Souvans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.