cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζίκο
Προπονητής
Τον Ιούλιο του 2006 υπέγραψε διετές συμβόλαιο στην τουρκική Φενερμπαχτσέ. Την πρώτη χρονιά στέφθηκε πρωταθλητής Τουρκίας, ενώ τη δεύτερη οδήγησε την ομάδα για πρώτη φορά στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου αποκλείσθηκε απ' την Τσέλσι. Για τις επιτυχίες του οι οπαδοί τον αποκαλούν Κραλ Αρτούρ, δηλ. Βασιλιά Αρθούρο. Μολονότι η τουρκική ομάδα ήθελε να ανανεώσει τη συνεργασία μαζί του, ο Ζίκο προτίμησε να αποχωρήσει το καλοκαίρι του 2008. Αυτοπροτάθηκε στη Νιούκαστλ, η οποία είχε μείνει χωρίς προπονητή μετά την απόλυση του Γκρέιαμ Σούνες, αλλά η διοίκηση της αγγλικής ομάδας προτίμησε να συνεχίσει με τον -έως τότε υπηρεσιακό- Γκλεν Ρέντερ. Έτσι ο Ζίκο μετακόμισε στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν, ανέλαβε τη Μπουνιοντκόρ μεσούσης της σεζόν και κατέκτησε το νταμπλ της περιόδου 2008, ενώ έφτασε ως τα ημιτελικά του Ασιατικού Τσάμπιονς Λιγκ.
Στις 12 Ιανουαρίου 2009 υπέγραψε στη ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας, αλλά τα αποτελέσματα υπήρξαν πενιχρά και στις 10 Σεπτεμβρίου αντικαταστάθηκε.
Έξι μέρες αργότερα, ο Ζίκο προσλήφθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς στη θέση του απολυμένου Τιμούρ Κετσπάγια. Μολονότι η ομάδα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με τραυματισμούς βασικών παικτών, υπό τις οδηγίες του Βραζιλιάνου τερμάτισε άνετα στη δεύτερη θέση του ομίλου της στο Τσάμπιονς Λιγκ 2009–10 και κέρδισε την πρόκριση στην επόμενη φάση. Όμως στο Ελληνικό Πρωτάθλημα η πορεία δεν ήταν ανάλογη: μετά από ένα καλό φθινοπωρινό ξεκίνημα, το χειμώνα ο Ολυμπιακός απώλεσε 12 βαθμούς σε μόλις εννέα αγωνιστικές, πέφτοντας στη 2η θέση της βαθμολογίας με 7 βαθμούς διαφοράς από τον προπορευόμενο Παναθηναϊκό. Ο Βραζιλιάνος βρέθηκε στο επίκεντρο πολύ σκληρής κριτικής από τον τύπο και τους οπαδούς, τόσο για την κακή απόδοση της ομάδας, όσο και για κάποιες δυσνόητες αποφάσεις του, όπως το να δώσει ρεπό εννέα ημερών στους ποδοσφαιριστές την περίοδο της Πρωτοχρονιάς. Τελικά στις 19 Ιανουαρίου 2010 η διοίκηση του Ολυμπιακού τον απέπεμψε, αντικαθιστώντας τον με το δίδυμο Μπόζινταρ Μπάντοβιτς - Ανδρέα Νινιάδη. Τον Αύγουστο του 2011 ανέλαβε προπονητής στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Ιράκ, όπου παρέμεινε για ένα χρόνο.
Ποδοσφαιριστής
Φλαμένγκο Κασίμα Άντλερς
Βραζιλία
Προπονητής
Φενερμπαχτσέ Μπουνιοντκόρ ΠΦΚ ΤΣΣΚΑ Μόσχα Ολυμπιακός Ιαπωνία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βραζιλιάνοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Βραζιλιάνοι πολιτικοί Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κασίμα Άντλερς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κασίμα Άντλερς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ιαπωνίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπουνιοντκόρ ΠΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Γκαράφα ΣΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ιράκ Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA
Δίλοφο Κοζάνης
Το Δίλοφο ή Δίλοφος είναι ορεινό χωριό στο Βόιο, σε υψόμετρο περίπου 1.000 μ. Ανήκει στην Δημοτική ενότητα Πενταλόφου του Δήμου Βοΐου.
Έχει γύρω γύρω βουνά, όπως είναι η Βαρέγκα και το Παλιόκαστρο. Τον χειμώνα λόγω του υψομέτρου του, το χιόνι φτάνει πάνω από ένα μέτρο. Έχει λίγους κατοίκους πλέον, όπως και όλη η γύρω περιοχή. Το καλοκαίρι γιορτάζει η εκκλησία του χωριού που είναι αφιερωμένη στην Παναγία. Κάθε δεκαπενταύγουστο διεξάγεται μεγάλο πανηγύρι στην πλατεία του Διλόφου και μαζεύονται πάρα πολλοί άνθρωποι που κατάγονται από αυτό και ζουν διασκορπισμένοι σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως και επισκέπτες. Επίσης, στο τέλος του Οκτωβρίου αναβιώνει κάθε χρόνο με μεγάλη συμμετοχή κόσμου το παλιό έθιμο της "Γουρουνοχαράς", που συνοδεύεται από γλέντι με ήχους κλαρίνου από παραδοσιακή ορχήστρα.
Ιουδαϊκό Θεολογικό Σεμινάριο Αμερικής
Το Ιουδαϊκό Θεολογικό Σεμινάριο Αμερικής (Jewish Theological Seminary, JTS) είναι συντηρητικός ιουδαϊκός εκπαιδευτικός οργανισμός στη Νέα Υόρκη που ιδρύθηκε το 1886. Αποτελεί ένα από τα ακαδημαϊκά και πνευματικά κέντρα του Συντηρητικού Ιουδαϊσμού παγκοσμίως, και μείζον κέντρο επιστημονικών εβραϊκών σπουδών στις ΗΠΑ. Η βιβλιοθήκη του διαθέτει πάνω από 400 χιλιάδες τόμους και τη μεγαλύτερη συλλογή εβραϊκών χειρογράφων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικές σχολές Κατηγορία:Πολιτισμός της Νέας Υόρκης
Κάτω Καστρίτσι Αχαΐας
Το Κάτω Καστρίτσι είναι τοπική κοινότητα του Δήμου Πατρέων και έδρα της. Ανήκε στην πρώην Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Βρίσκεται χτισμένο στους πρόποδες του Παναχαϊκού σε υψόμετρο 75 μέτρων και συνορεύει με το Ρίο, το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Άνω Καστρίτσι.
Ιστορία
Το Κάτω Καστρίτσι είναι σχετικά νέο χωριό. Δημιουργήθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από κατοίκους του κοντινού Καστριτσίου, όπου ανήκε η περιοχή και εκεί διατηρούσαν οικίες. Αναφέρεται ότι το 1928 έγινε μεγάλη μετακίνηση κατοίκων από το Καστρίτσι στο Κάτω Καστρίτσι. Το 1961 είχε 368 κατοίκους, 389 το 1971 και 518 το 1981.
Αναγνωρίστηκε επίσημα οικισμός το 1940 (ΦΕΚ - 16/10/1940) με την ονομασία Νέο Καστρίτσι και προσαρτήθηκε στον Δήμο Πατρέων. Το 1951 μετονομάστηκε σε Κάτω Καστρίτσι. Το 1954 (ΦΕΚ 32Α - 26/02/1954) αποσπάται από τον Δήμο Πατρέων και γίνεται ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997) που καταργήθηκε η κοινότητα και έγινε δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ρίου.
Μαγούλα Αχαΐας
Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε πληθυσμό 758 μόνιμους κατοίκους και ο οικισμός της Μαγούλας, που υπάγεται στην τοπική κοινότητα, είχε 288 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ρίου Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Αυγούστα της Βυρτεμβέργης, πριγκίπισσα του Τουρν ουντ Τάξις
Οικογένεια
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1753 στη Στουτγάρδη παντρεύτηκε τον Κάρολο Άνσελμο, 4ο Πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις, και απέκτησαν τα εξής παιδιά:
Απεβίωσε στις 4 Ιουνίου 1787 στο Χόρνμπεργκ σε ηλικία 52 ετών. Τάφηκε στην εκκλησία του Ανακτόρου Λούντβιχσμπουργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Δούκισσες της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τουρν και Τάξις
Ο δήμιος (Μπαλζάκ)
Ο Δήμιος ή Ελ Βερδούγο (γαλλικός τίτλος:El Verdugo) είναι νουβέλα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύθηκε το 1830 και εντάσσεται στις Φιλοσοφικές μελέτες της Ανθρώπινης κωμωδίας. Το έργο αφηγείται ένα τραγικό επεισόδιο της γαλλικής εκστρατείας στην Ισπανία (1808-1814) και είναι ένα από τα παλαιότερα και τα πιο έντονα ρομαντικά έργα του Μπαλζάκ.
Υπόθεση
Η ιστορία διαδραματίζεται στη (φανταστική) παραλιακή ισπανική πόλη Μέντα, την εποχή της κατοχής της Ισπανίας από τον γαλλικό στρατό υπό τον Ναπολέοντα κατά τη διάρκεια πολέμου της Ιβηρικής Χερσονήσου.
Η κατοχική γαλλική φρουρά διοικείται από τον νεαρό αξιωματικό Βικτόρ Μαρσάν, που είναι ερωτευμένος με την Κλάρα, την κόρη του τοπικού άρχοντα μαρκήσιου Λεγκάνες. Ένα βράδυ, γίνεται εξέγερση ενάντια στη γαλλική φρουρά, οι Ισπανοί υποστηρίζονται από πλοία του βρετανικού ναυτικού. Η εξέγερση διευθύνεται από τον μαρκήσιο Λεγκάνες και τους γιους του. Οι αξιωματικοί της γαλλικής φρουράς, που βρίσκονταν στο κάστρο του μαρκήσιου τη νύχτα της εξέγερσης με πρόσχημα ένα χορό προς τιμήν τους, σφαγιάζονται. Ο Μαρσάν διασώζεται με τη βοήθεια της Κλάρας και καταφεύγει στο κοντινό γαλλικό στρατιωτικό αρχηγείο.
Λίγες μέρες αργότερα, οι Γάλλοι επανακαταλαμβάνουν τη Μέντα. Η πόλη παραδίδεται χωρίς μάχη, καθώς οι Βρετανοί είχαν στείλει μόνο πλοία με πυροβολικό και όχι χερσαίες δυνάμεις. Ο Γάλλος στρατηγός αποδέχεται την παράδοση, και υπόσχεται να μη λεηλατήσει την πόλη με αντάλλαγμα χρήματα και την παράδοση των ηγετών της εξέγερσης. Στη συνέχεια, παίρνει μια τρομερή εκδίκηση: πυροβολεί συνοπτικά διακόσιους από τους εξεγερμένους και διατάζει τον απαγχονισμό του μαρκήσιου Λεγκάνες και ολόκληρης της οικογένειάς του. μικρογραφία|250x250εσ|[[Η 3η Μαΐου 1808, αφιερωμένος στη μνήμη της αντίστασης των Ισπανών κατά τον πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου. Πίνακας του Γκόγια (1814)
]] Ο Μαρσάν ζητά από τον στρατηγό η οικογένεια Λεγκάνες να εκτελεστεί με αποκεφαλισμό και όχι με απαγχονισμό και ένας γιος να γλιτώσει. Ο στρατηγός συμφωνεί υπό τον όρο ότι ο γιος θα εκτελέσει ο ίδιος την οικογένειά του. Ο Λεγκάνες και η υπόλοιπη οικογένεια πείθουν τον μεγαλύτερο γιο Χουανίτο να συμφωνήσει. Η φρικτή τραγωδία ξεκινά καθώς οι Γάλλοι αξιωματικοί παρακολουθούν ενώ περνούν ευχάριστα με μουσική, χορό και ποτό στην αίθουσα χορού του κάστρου. Πρώτη πρόκειται να εκτελεσθεί η Κλάρα, της οποίας η εκτέλεση διακόπτεται για λίγο, καθώς ένας αλλόφρων Μαρσάν έρχεται τρέχοντας προς τη σκηνή φωνάζοντας ότι ο στρατηγός της χάρισε τη ζωή αν τον παντρευτεί. Η Κλάρα, ωστόσο, απορρίπτει περιφρονητικά την πρότασή του. Στη συνέχεια, ο Χουανίτο εκτελεί με αποκεφαλισμό την Κλάρα, τον πατέρα του, τους δύο αδελφούς και ακόμη μία αδελφή του. Όταν έρχεται η σειρά της μητέρας του, ο νεαρός καταρρέει και η μητέρα του αυτοκτονεί πηδώντας από τα τείχη του κάστρου για να τον απαλλάξει από την αποτρόπαια αποστολή.
Η ιστορία ολοκληρώνεται λέγοντας ότι ο Χουανίτο κληρονομεί τον τίτλο του πατέρα του και μετά από πολλά χρόνια δημιουργεί οικογένεια για να διατηρηθεί το οικογενειακό όνομα. Μέχρι το τέλος της ζωής του είναι γνωστός ως Ελ Βερδούγο (ο Δήμιος), τίτλος που του απένειμε ο βασιλιάς της Ισπανίας, αλλά μέσα στη θλίψη και τις ενοχές του, ο Χουανίτο αποφεύγει την κοινωνία και περιμένει τον θάνατο για να τον απαλλάξει από τις τύψεις του και να ενωθεί με τις Σκιές που δεν σταματούν ποτέ να τον στοιχειώνουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Καταλανική γλώσσα
Η καταλανική ή βαλενσιανική γλώσσα (στα καταλανικά català και valencià, [kətəˈɫa] ή [kataˈɫa]) είναι μία από τις οξιτανορομανικές γλώσσες της Ευρώπης που ομιλείται σήμερα ως επίσημη στην Ανδόρα, ως συνεπίσημη, μαζί με τα ισπανικά, σε τρεις αυτοδιοικούμενες περιφέρειες της Ισπανίας (Καταλονία, Βαλενθιανική Κοινότητα και Βαλεαρίδες Νήσοι) και ως ανεπίσημη στις αυτοδιοικούμενες περιφέρειες της Αραγωνίας και της Μούρθια (περιοχή του Κάρτσε), στον γαλλικό νομό των Ανατολικών Πυρηναίων και την πόλη Αλγκέρο της Σαρδηνίας.
Ιστορικά προέκυψε από τη ρομανική διάλεκτο της σημερινής Καταλονίας κατά τον 9ο αιώνα κι έφτασε στη μέγιστη ακμή της κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα, όταν και έγινε η κυρίαρχη γλώσσα των εδαφών του Στέμματος της Αραγώνας. Η ένωση του αραγωνικού στέμματος με το Στέμμα της Καστίλης τον 16ο αιώνα και η σταδιακή συγκρότηση, από τις αρχές του 17ου, της σημερινής Ισπανίας σε ένα συγκεντρωτικό κράτος με επίκεντρο την Καστίλη ευνόησε τα ισπανικά ως μοναδική επίσημη γλώσσα εις βάρος των υπολοίπων γλωσσών της χώρας. Το λογοτεχνικό κίνημα της Καταλανικής Αναγέννησης (Renaixença, «Ρεναϊσένσα») στα μέσα του 19ου αιώνα και η ακμή της καταλανόφωνης αστικής τάξης επανέφεραν κάπως τη δημογραφική της δυναμική, που κινδύνευσε ωστόσο κατά τη διάρκεια της σαραντάχρονης δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο. Η έλευση της δημοκρατίας και η απόδοση ευρειών εξουσιών στις περιφέρειες, που συμπεριελάμβαναν σχετική αυτονομία σε θέματα εκπαίδευσης, οδήγησε στην αναγνώριση της σημασίας της καταλανικής και στην εξομάλυνση της χρήσης της.
Ιστορία
Η καταλανική γλώσσα γεννήθηκε κατά τον 9ο αιώνα στις περιοχές της σημερινής Καταλονίας, συμπεριλαμβανομένου και του σημερινού γαλλικού νομού των Ανατολικών Πυρηναίων, ως εξέλιξη της τοπικής ρομανικής διαλέκτου. Η αυτονόμηση των καταλανών κόμητων οδήγησε στην άνοδο της Κομητείας της Βαρκελώνης, που πήρε από τα χέρια των μουσουλμάνων την υπόλοιπη Καταλονία και μετά την ένωσή της με το βασίλειο της Αραγωνίας, κατέκτησε εκτεταμένες περιοχές της Ισπανίας (το Βασίλειο της Βαλένθια, τις Βαλεαρίδες νήσους και, προσωρινά, τη Μούρθια) που εποίκησε με καταλανόφωνους πληθυσμούς. Η πόλη του Αλγκέρο στη Σαρδηνία εποικίστηκε επίσης με καταλανόφωνους κατά τον 14ο αιώνα.
Τα πρώτα γραπτά κείμενα στα καταλανικά είναι του 11ου αιώνα (το Memorial de greuges de Ponç I, comte d'Empúries, contra Jofre, Compte de Roselló, 'Υπόμνημα των προσβολών του Κόμη Ζόφρε του Ροσελιό στον Πονς Α’, κόμη της Ενπούριες' και το Jurament de pau I treva del compte Pere Ramon de Pallars Jussà, 'Ο όρκος ειρήνης κι εμπιστοσύνης του κόμη Πέρε Ραμόν' αλλά ο πρώτος σημαντικός επώνυμος συγγραφέας στα καταλανικά ήταν ο μαγιορκινός Ραμόν Λιουλ (1232–1315). Ακολούθησαν τα λεγόμενα «Τέσσερα Μεγάλα Χρονικά» της καταλανικής ιστοριογραφίας, έργα που αναφέρονται στη ζωή και τη δράση τριών βασιλέων, του Ιάκωβου Α΄, του Πέτρου Β’ και του Πέτρου Δ’, και του Ραμόν Μουντανέ, ενός ευγενούς που συμμετείχε στην Καταλανική Εταιρεία.
Αν και στα πρώτα της βήματα, η καταλανική γλώσσα έφερε ισχυρές επιρροές από την οξιτανική και την προβηγκιανική, λόγω του λογοτεχνικού κύρους που έχαιραν αυτές στην αυλική ζωή των ευγενών και των μοναρχών, με τον Βαλενθιανικό Χρυσό Αιώνα καθιερώθηκε ένα αρκετά ξεκάθαρο γλωσσικό μοντέλο που καθιέρωσαν σπουδαία έργα στα καταλανικά από συγγραφείς όπως τον Αουζιάς Μαρκ και τον Ζοανότ Μαρτορέλ. Ο ερχομός της τυπογραφίας στην Ιβηρική είδε την ίδρυση τυπογραφείων σε πολλές καταλανόφωνες περιοχές όπως τη Βαρκελώνη, τη Λιέιδα και τη Βαλένθια, όπου και τυπώθηκε το πρώτο βιβλίο στα καταλανικά με τίτλο «Ποιήματα εξύμνησης της Παρθένου Μαρίας» (Trobes en llaors de la Verge Maria).
Η κατακόρυφη πληθυσμιακή μείωση και οικονομική συρρίκνωση των καταλανόφωνων περιοχών από το τέλος του 14ου αιώνα και η ένωση των στεμμάτων της Αραγώνας και της Καστίλης, περιόρισαν το κύρος και την πληθυσμιακή δυναμική της γλώσσας. Τα ισπανικά εισήχθησαν στην καθημερινή ζωή των καταλανόφωνων ελίτ, που τον 17ο αιώνα ήταν πλέον δίγλωσσες, και κυριάρχησαν απόλυτα στους εκκλησιαστικούς κύκλους.
Το πρώτο από τα δύο μεγάλα πλήγματα για το καθεστώς των καταλανικών επήλθε αρχικά από την απώλεια της Βόρειας Καταλονίας, που εντάχθηκε στη συγκεντρωτική Γαλλία του Λουδοβίκου ΙΔ’ μετά τη συνθήκη των Πυρηναίων το 1659. Το δεύτερο πλήγμα προκλήθηκε όταν μετά τον πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής και την ήττα των υποστηρικτών των Αρχιδούκα Καρόλου από τον Φίλιππο Ε’, η πλειοψηφία των οποίων εντοπιζόταν στα εδάφη του Στέμματος της Αραγώνας, επιβλήθηκαν οι καστιλιανικοί νόμοι σε όλη την Ισπανία και απαγορεύτηκε η χρήση των καταλανικών στη διοίκηση.
Η Αναγέννηση των καταλανικών γραμμάτων συμβολικά ορίζεται ότι ξεκίνησε από το 1833 και διήρκησε μέχρι τέλη του 19ου αιώνα και συνέβη παράλληλα και στα δύο κύρια καταλανόφωνα αστικά κέντρα, τη Βαλένθια και τη Βαρκελώνη. Το κίνημα αυτό κατάφερε να επαναφέρει τα καταλανικά στο πολιτισμικό προσκήνιο κυρίως της Καταλονίας και, σε συνδυασμό με την άνοδο του καταλανικού εθνικισμού και του ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος για τη γλώσσα (ίδρυση του Ινστιτούτου Καταλανικών Σπουδών το 1907), ανατροφοδότησε την καταλανική πολιτική και γλωσσική συνείδηση. Εν τούτοις, οι δικτατορίες των Μιγέλ Πρίμο δε Ριβέρα (1923-1930) και του Φρανθίσκο Φράνκο (1939-1975) υπονόμευσαν εκ νέου τη χρήση των καταλανικών.
Σύγχρονη κατάσταση
Από την επανασύσταση της δημοκρατίας στην Ισπανία το 1975, τα καταλανικά επανέκτησαν το κύρος τους ως αυθεντική γλώσσα των καταλανόφωνων περιοχών με τους νόμους περί γλωσσικής εξομάλυνσης της δεκαετίας του 1980 και επανεντάχθηκαν στους επίσημους θεσμούς του κράτους και των περιφερειών, στη δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση ενώ αναπτύχθηκαν και αποκλειστικά καταλανόφωνοι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί. Ωστόσο η εξομάλυνσης της χρήσης και η θεσμική προώθηση της γλώσσας διαφέρει από περιοχή σε περιοχή.
Η Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας αφιερώνει σημαντικό μέρος του προϋπολογισμού της για την προώθηση των καταλανικών. Στην Καταλονία πλέον είναι αδύνατον για κάποιον μαθητή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης να αποφοιτήσει χρησιμοποιώντας μόνο τα ισπανικά ενώ παρατηρείται μια κάποια μεγαλύτερη προτίμηση της νέας γενιάς στα καταλανικά. Στη Βαλενθιανική κοινότητα και τις Βαλεαρίδες αντίθετα, οι επίσημοι θεσμοί ακολουθούν μια τακτική ισορροπίας μεταξύ των ισπανικών και των καταλανικών, που ωστόσο έχει λάβει πολλές κριτικές.
Στις υπόλοιπες καταλανόφωνες περιοχές τα καταλανικά δεν χαίρουν θεσμικής υποστήριξης αν και στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων της Γαλλίας, από το 2004 έχει ξεκινήσει η μερική υποστήριξη και αναγνώριση των καταλανικών ως γλώσσας του νομού.
Τον Μάιο του 2013 προκλήθηκε μεγάλη διαμάχη αναφορικά με την αλλαγή της ονομασίας της καταλανικής γλώσσας που μιλιέται στις ανατολικές περιοχές της Αραγονίας, όταν το περιφερειακό κοινοβούλιο αποφάσισε, στο νέο νομοσχέδιό του περί γλωσσών της Αραγονίας, να αναφερθεί στη γλώσσα που ομιλείται στις καταλανόφωνες ανατολικές περιοχές της περιφέρειας ως «αραγωνική γλώσσα, ιδιαίτερη των ανατολικής περιοχής της περιφέρειας» (Lengua aragonesa propia de las aréas orientales, γνωστής πλέον ως LAPAO). Η πράξη αυτή προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από πολλές πλευρές σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.
Καταλανική φιλολογία και γλωσσολογία
Οι πρώτες σύγχρονες γλωσσολογικές μελέτες της καταλανικής εντοπίζονται στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα στα πλαίσια της συγκριτικής φιλολογίας. Προηγουμένως, μεταγλωσσικά αποσπάσματα εντοπίζονται σε συγγραφείς και δοκιμιογράφους με πρώτον τον Ραμόν Λιουλ, τον Ζοάν Λιουίς Μπίβες, Γκρεγόρι Μαγιάνς, Μπισέν Σαλβά, Ζάουμε Μπάλμες (οι πρώτες γραμματικές της καταλανικής εκδόθηκαν τον 18ο αιώνα) μέχρι τον Μανουέλ Μιλά ι Φοντανάλς που τοποθετείται στο μεταίχμιο μεταξύ των παραδοσιακών γλωσσικών μελετών και της σύγχρονης γλωσσολογίας. Ο ίδιος, μελετητής εξίσου της ισπανικής και οξιτανικής γλώσσας, θεωρείται ο ιδρυτής της καταλανικής φιλολογικής παράδοσης. Μαθητής του υπήρξε ο Αντόνι Ρουβιό ι Λιουκ.
Η πρώτη ακαδημαϊκή έδρα ιδρύθηκε το 1932 στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Με το πέρας του Εμφυλίου πολέμου, η επακόλουθη δικτατορία απαγόρευσε τη δημόσια παρουσία των καταλανικών και την παρουσία τους στο πανεπιστήμιο και τη δράση του Ινστιτούτου. Ακαδημαϊκοί όπως ο Μαρτί δε Ρικέ και ο Αντόνι Μαρία Μπαδία ι Μαργαρίτ συνέχισαν να προφέρουν μαθήματα σχετικά με την καταλανική λογοτεχνία και γλώσσα (επικεντρωμένα κυρίως στον Μεσαίωνα) ενώ η πρώτη έδρα Καταλανικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ιδρύθηκε το 1968 και κατελήφθη από τον Αντόνι Κόμας ι Πουζόλ. Σπουδαίο γεγονός για την εξέλιξη των μελετών της καταλανικής υπήρξε το 8ο Διεθνές Συνέδριο Ρομανικής Γλωσσολογίας που έλαβε χώρα στη Βαρκελώνη το 1953 υπό την προεδρία του Μπαδία. Συνέβαλε στην ανανέωση του ντόπιου και διεθνούς ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος για τα καταλανικά εν μέσω της δικτατορίας. Ο Φρανσέσκ ντε Μπόρζα Μολ, πέραν της οριστικής έκδοσης του λεξικού του Αλκοβέ, διατήρησε ζωντανές τις μελέτες γύρω από τη γλώσσα στις Βαλεαρίδες. Αντίστοιχη εργασία επιτέλεσε ο Μανουέλ Σάντσις Γκουαρνέ στη Βαλένθια.
Παράλληλα φιλόλογοι όπως ο Ζοάν Κορομίνες, ένας από τους σημαντικότερους ρομανιστές της γενιάς του σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συνέχισαν την έρευνα σε θέματα ιστορική γλωσσολογίας και ονομασιολογίας, χαρίζοντας στην ακαδημαϊκή έρευνα στα καταλανικά ένα βάθος που ξεπερνάει στους παραπάνω τομείς αυτό των υπόλοιπων ρομανικών γλωσσών. Μεταξύ 1969 και 1981 εκδόθηκαν οι 15 τόμοι της Μεγάλης Καταλανικής Εγκυκλοπαίδειας. Ο ακαδημαϊκός Ζερμά Κολόν, συνεχίζοντας την πορεία του Κορομίνες, μελέτησε ιδιαίτερα το καταλανικό λεξικό στα πλαίσια των ρομανικών γλωσσών και την ετυμολογία λειτουργώντας με τη σειρά του ως καθοδηγητής των ρομανιστών Ρολφ Έμπερεντς και Μίκαελ Μετσέλτιν.
Ο ποιητής και γλωσσολόγος Γκαβριέλ Φερατέ, καθηγητής για σύντομο χρονικό διάστημα στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, προώθησε τη γενετική γλωσσολογία. Τον ακολούθησαν ακαδημαϊκοί όπως ο Ζοάν Αρζεντέ. Από τον δομισμό, μελέτες στην ιστορική φωνητική της γλώσσας έγιναν από τον Εμίλιο Αλάρκος, που επίσης εφάρμοσε τη φωνολογία του Αντρέ Μαρτινέ στην καταλανική. Ο πολυπράγμων ακαδημαϊκός Ζοάν Σολά θεωρείται ειδικός στα προβλήματα της γραμματικής. Η διαλεκτολογία συνεχίστηκε από τον Ζοάν Μπεν που εξέδοσε το εγχειρίδιο αναφοράς του τομέα με το Els parlars catalans.
Η σύγχρονη καταλανική γλωσσολογία είναι ευρύτατα γνωστή σε δύο κατευθύνσεις: αυτή της κοινωνιογλωσσολογίας και αυτή της ορολογίας. Την πρώτη πρωταγωνίστησε το Grup de sociolingüística catalana, προϊόν της προβληματικής γύρω από την καταλανική γλώσσα και την εξέλιξή της σε ένα εχθρικό περιβάλλον με τη μαζική εισροή ισπανόφωνων μεταναστών από τον νότο της χώρας, παρήγαγε πολυάριθμες μελέτες και έφερε εις πέρας ένα αξιοπρόσεκτο έργο προσαρμογής της γλώσσας στο νέο περιβάλλον. Στη δεύτερη εντάσσονται πρωτοπόρες πρωτοβουλίες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο όπως το Termcat, το κέντρο επικαιροποίησης της ορολογίας της καταλανικής γλώσσας που βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο έργο της γλωσσολόγου Μαρία Τερέζα Καβρέ.
Διάλεκτοι
Το 1861, ο γλωσσολόγος Μανουέλ Μιλά ι Φοντανάλς πρότεινε τον κατηγοριοποίηση των καταλανικών σε δύο μεγάλες διαλεκτολογικές ομάδες, τις Δυτικές και τις Ανατολικές διαλέκτους και στην οποία είναι εμφανές ότι δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη γραμμή που να χωρίζει τις δύο ομάδες, δεδομένης της ύπαρξης μεταβατικών διαλέκτων.
Οι κύριες διαφοροποιήσεις μεταξύ των δύο ομάδων είναι:
Πρότυπα της γλώσσας
Στις καταλανόφωνες περιοχές υπάρχουν ουσιαστικά δύο πρότυπα για τη γλώσσα, αυτό που καθορίζεται από το Ινστιτούτο Καταλανικών Σπουδών, με έδρα τη Βαρκελώνη, αυτό που καθορίζεται από τη Βαλενθιανική Ακαδημία της Γλώσσας. Το πρώτο έχει ευρύτερη αποδοχή και αφορά το σύνολο της καταλανικής γλώσσας και παρότι το πρότυπό του είναι αρκετά επηρεασμένο από την κεντρική διάλεκτο, ακολουθεί την αρχή περί ενότητας της καταλανικής γλώσσας, κύρια ιδέα των γλωσσολόγων που εγκαθίδρυσαν τη σημερινή γραμματική της καταλανικής στις αρχές του 20ού αιώνα. Στις Βαλεαρίδες ως όργανο έκφρασης της τοπικής διαλέκτου είναι το Πανεπιστήμιο των Βαλεαρίδων, που ωστόσο αποδέχεται ως πρότυπο αυτό του Ινστιτούτου.
Το δεύτερο πρότυπο δημιουργήθηκε από τη Βαλενθιανική Ακαδημία της Γλώσσας, και αφορά συγκεκριμένα τη βαλενθιανική διάλεκτο. Παίρνει ως βάση τη λεγόμενη ορθογραφία της Καστελιό, επίσης φρούτο των ίδιων γλωσσολογικών κύκλων που διαμόρφωσαν και το προηγούμενο πρότυπο, που αποτυπώνει όμως κυρίως τις δυτικές διαλέκτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Γαλλίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ισπανίας Κατηγορία:Οξιτανορομανικές γλώσσες
Λογικές συναρτήσεις
Λογικές συναρτήσεις ονομάζουμε εκείνες για τις οποίες μπορούμε να αποφασίσουμε αν είναι αληθείς ή όχι. Χειριζόμαστε τις λογικές προτάσεις στην συγγραφή λογισμικού και στην προτασιακή λογική. Οι μεταβλητές που εκπροσωπούν λογικές προτάσεις ονομάζονται λογικές μεταβλητές. Οι συναρτήσεις που περιέχουν λογικές μεταβλητές λέγονται λογικές συναρτήσεις ή συναρτήσεις αληθείας.
Λογικές συναρτήσεις μιας μεταβλητής
Η μεταβλητή α και οι συναρτήσεις f0, f1, f2, f3 παίρνουν τιμές στο δισύνολο {0, 1} ή στο {Ψευδής, Αληθής}. Ο πίνακας τιμών και ο αληθοπίνακας για την μεταβλητή και τις συναρτήσεις της είναι οι παρακάτω:
Αληθοπίνακας των συναρτήσεων μιας μεταβλητής
Λογικές συναρτήσεις δυο μεταβλητών
Γενικά υπάρχουν Q διαφορετικές s-τιμες συναρτήσεις, με t μεταβλητές r-τιμών, και Q = s^(r^t). (Το σύμβολο ^ συμβολίζει την ύψωση σε δύναμη). Εδώ έχουμε δίτιμες συναρτήσεις, (s = 2), με δύο μεταβλητές, (t = 2), δίτιμες (r = 2), άρα Q = 2^(2^2) = 16. Επομένως υπάρχουν δεκαέξι λογικές συναρτήσεις δυο (λογικών) μεταβλητών. Παρακάτω φαίνεται ο πίνακας τιμών όλων αυτών των συναρτήσεων:
Ο αριθμητικός δείκτης κάθε συνάρτησης είναι το δεκαδικό ισοδύναμο του δυαδικού περιεχόμενου του πίνακα. Δηλαδή, στην f3 αντιστοιχεί το 0011, που στο δυαδικό σύστημα είναι ο αριθμός 3.
Επιλέγουμε f3 = α και f5 = β, όπου α και β είναι δυο δυαδικές μεταβλητές. (Η επιλογή είναι αυθαίρετη. Φροντίσαμε μόνο, αν βάλουμε δίπλα – δίπλα τα αντίστοιχα περιεχόμενα του πίνακα, να έχουμε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς τιμών για τις α και β : α = 0 και β = 0, α = 0 και β = 1, α = 1 και β = 0, α = 1 και β = 1). Μετά από την επιλογή αυτή κάθε συνάρτηση μπορεί να περιγραφεί από συνδυασμούς πρόσθεσης, πολλαπλασιασμού και συμπληρωμάτων των α, β, 0 και 1, όπως ορίζονται αυτά στην Άλγεβρα Μπουλ.
Κάθε λογική συνάρτηση έχει το δικό της όνομα, που αναφέρουμε στον επόμενο πίνακα. Οι συναρτήσεις χρησιμεύουν ως συνδετικά ανάμεσα από απλές λογικές μεταβλητές για να σχηματίζονται απλές λογικές προτάσεις, και στην συνέχεια, ανάμεσα από τις απλές λογικές προτάσεις, για να σχηματίζονται σύνθετες λογικές προτάσεις.
Πίνακας τύπων των 16 λογικών συναρτήσεων δύο μεταβλητών α και β
Τα ηλεκτρονικά κυκλώματα που λειτουργούν όπως οι λογικές συναρτήσεις τα ονομάζουμε λογικές πύλες. Οι γενικές πύλες, που αντικαθιστούν όλες τις πύλες, έχουν χρησιμέψει στην βιομηχανική παραγωγή ολοκληρωμένων κυκλωμάτων, επειδή διευκολύνεται η διαδικασία κατασκευής από την χρησιμοποίηση ενός μόνο είδους πύλης.
Γενικές πύλες NAND και NOR
Κάθε κύκλωμα λογικών πυλών μπορεί να κατασκευαστεί μόνο με πύλες NAND ή NOR. Για το λόγο αυτό οι πύλες αυτές καλούνται γενικές ή καθολικές (universal).
Παρακάτω δείχνουμε πώς η NAND και η NOR μπορούν να αντικαταστήσουν τις τρεις βασικές πύλες AND, OR και NOT.
Ελάχιστοι όροι συναρτήσεων t μεταβλητών
Θεωρούμε ότι έχουμε μεταβλητές και συναρτήσεις δίτιμες. Σύμφωνα με τα προηγούμενα έχουμε Q = 2^(2^t) διαφορετικές συναρτήσεις t μεταβλητών, και δυο από αυτές τις συναρτήσεις είναι η μηδενική και η μοναδιαία συνάρτηση.
Ελάχιστος όρος (minterm) λέγεται ένα γινόμενο με t παράγοντες, τις t διαφορετικές μεταβλητές (ή αυτές ή τα συμπληρώματά τους). Μια λογική συνάρτηση μπορεί πάντα να εκφραστεί ως άθροισμα ελάχιστων όρων (άθροισμα γινομένων).
Παρατηρώντας τις περιπτώσεις όπου οι αυθαίρετες συναρτήσεις F και G έχουν τιμή μονάδα, γράφουμε τους τύπους τους έτσι : F = m0 + m2 = α’β’ + αβ’ και G = m0 + m1 + m2 = α’β’ + α’β + αβ’.
Παρατηρώντας τις περιπτώσεις όπου οι αυθαίρετες συναρτήσεις F και G έχουν τιμή μηδέν, γράφουμε τους τύπους τους έτσι : F = NOT( m1 + m3 ) = ( α’β + αβ )’ και G = NOT( m3 ) = ( αβ )’.
Ελαχιστοποίηση λογικής συνάρτησης
Η ελαχιστοποίηση μπορεί να γίνει είτε με έναν ειδικό πίνακα (Karnaugh, Marquand ή Veitch) είτε με κάποια συστηματική μέθοδο (Quine – McCluskey). Οι μέθοδοι με τους πίνακες είναι ισοδύναμες.
Θα περιγράψουμε την διαδικασία ελαχιστοποίησης με χρήση πινάκων Βάιτς (Veitch) :
Με την διαδικασία αυτή ελαχιστοποιούμε την λογική συνάρτηση. Όταν την μετατρέψουμε σε κύκλωμα, αυτό θα είναι πιο απλό, πιο οικονομικό, πιο γρήγορο.
Θετική / αρνητική λογική και λογικές συναρτήσεις
Έχουμε ένα κύκλωμα με δυο εισόδους Α, Β και μια έξοδο Γ. Καθένας από τους ακροδέκτες Α, Β, Γ μπορεί να βρίσκεται σε μια από δυο καταστάσεις : High ή Low, (υψηλή τάση ή χαμηλή τάση, Η ή L). Οι τιμές που μπορούν να έχουν οι ακροδέκτες δίνονται από τον παρακάτω πίνακα:
Η λογική συνάρτηση που πραγματοποιείται με το κύκλωμα αυτό εξαρτάται από τον ορισμό που θα δώσουμε στις καταστάσεις Η και L.
Παρατηρούμε ότι με την αλλαγή της λογικής το ίδιο κύκλωμα εκτελεί άλλη συνάρτηση.
Γενικότερα, με την αλλαγή της λογικής,
Κατηγορία:Μαθηματική λογική
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1984-85
Την περίοδο 1984-85 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Έβερτον κερδίζοντας στον τελικό την Ραπίντ Βιέννης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Εμφύλιοι πόλεμοι της Αργεντινής
Η Αργεντινή υπέστη μια σειρά εμφύλιων πολέμων κατά το μεγαλύτερο μέρος του δεκάτου ενάτου αιώνα (1814–1880), ξεχωριστά από τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Αργεντινής (1810–1820), αν και προέκυψαν κατά τη διάρκεια του, αποτέλεσμα της οποίας αποτελεί η μορφή διακυβέρνησης της χώρας μέχρι και σήμερα.
Οι κύριοι ανταγωνιστές, σε γεωγραφικό επίπεδο, ήταν η Επαρχία Μπουένος Άιρες και οι άλλες επαρχίες της σύγχρονης Αργεντινής, ενώ σε πολιτικό επίπεδο, το Ομοσπονδιακό Κόμμα και το Κόμμα Ενότητας. Η κύρια αιτία της σύγκρουσης ήταν ο υπερβολικός συγκεντρωτισμός που προωθούνταν από τους ηγέτες του Μπουένος Άιρες και, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, το μονοπώλιο σχετικά με τη χρήση του λιμανιού του Μπουένος Άιρες, ως αποκλειστικό μέσο για το διεθνές εμπόριο. Άλλοι συμμετέχοντες που ενεπλάκησαν στις διαμάχες είναι η Ουρουγουάη σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές, και οι αυτοκρατορίες Αγγλία και Γαλλία, οι οποίες γενικά υποστήριζαν την συγκεντρωτική πλευρά για την υπεράσπιση των εμπορικών συμφερόντων και για λόγους στρατηγικής, ιδίως στο γαλλικό αποκλεισμό του Ρίο ντε λα Πλάτα του 1838 και στον αγγλο-γαλλικό αποκλεισμό του Ρίο ντε λα Πλάτα που έληξε το 1850.
Η περίοδος των εμφυλίων πολέμων της Αργεντινής διήρκεσε από το 1814 έως το 1880. Στην πρώτη φάση αυτής της περιόδου εμφανίζεται το ομοσπονδιακό κόμμα, το οποίο επιχειρεί τον συγκεντρωτισμό της διοίκησης του εδάφους, που αποκτήθηκε ως κληρονομιά από την αποικιακή διοίκηση. Το 1880, όταν επιτεύχθηκε μια γενική συμφωνία σχετικά με το άνοιγμα και τη φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, η ομοσπονδιακά οργανωμένη κυβέρνηση του Συντάγματος του 1853, αποφάσισε την ομοσπονδιοποίηση του Μπουένος Άιρες ως πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Αργεντινής.
Παραπομπές
* Αργεντινης
Σίνγκμαν Ρι
Ο Ρι γεννήθηκε στην περιφέρεια Χουάνγκχε που άνηκε στην επονωμαζόμενη τότε χώρα των Τσοσόν, σπουδάζοντας σε αμερικανικό μεθοδιστικό σχολείο, όπου κι ασπάστηκε τον χριστιανισμό. Μετά το τέλος του Α' Σινοϊαπωνικού Πολέμου, ακολούθησε διάφορες αντι-ιαπωνικές δραστηριότητες, οι οποίες τον οδήγησαν σε φυλάκιση το 1899. Το 1904 αποφυλακίστηκε και μετακινήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σπούδασε σε Αμερικανικά πανεπιστήμια. Εκείνη την περίοδο συνάντησε και τον Θίοντορ Ρούζβελντ. Μεταξύ το 1910 και το 1912, επέστρεψε στην Κορέα, όπως μετά μετακινήθηκε στη Χαβάη. Μεταξύ το 1918 και το 1924 ανέλαβε κάποιες διοικητικές θέσεις στην Κορέα, αντιπροσωπεύοντας τον Δυτικό Κόσμο. Το 1945, επέστρεψε στην αμερικανοκρατούμενη Κορέα και στις 20 Ιουλίου 1948 έγινε ο πρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κορέας, με ποσοστό 92,7%, νικώντας τον Κιμ Γκου.
Ο Ρι κατά τη διάρκεια της θητείας του ακολούθησε γερή αντικομμουνιστική γραμμή και φιλοαμερικανική τάση. Το 1949 καταστέλει την κομμουνιστική εξέγερση στη νήσο Τζέτζου, ακολουθώντας μετά σφαγές όσων ήταν προσφιλής με τον κομμουνισμό, με τους θανάτους να φτάνουν τους 100.000. Μεταξύ το 1950 και το 1953, ήτοι κατά τη διάρκεια του Κορεατικού Πολέμου αρνήθηκε αρχικά να υπογράψει συνθήκη παύσης πυρών, η οποία αργότερα σταμάτησε τον πόλεμο, ελπίζοντας ότι η Κορεατική Χερσόνησος θα ενωθεί σε ένα κράτος, έστω και με εξαναγκασμό και βία. Μέτα τον πόλεμο η χώρα είχε βρισκόταν σε άσχημη οικονομική θέση και ήταν εξαρτημένη από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες πολιτικοί Κατηγορία:Αντικομμουνιστές Κατηγορία:Μεθοδιστές Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κορέας Κατηγορία:Κορεάτες επαναστάτες Κατηγορία:Εξόριστοι πολιτικοί
Λέων Β. Μελάς
Για άλλους με όμοιο όνομα δείτε Λέων Γ. Μελάς, Λέων Μ. Μελάς.
Ο '''Λέων Β. Μελάς''' (1885 - 1966) ήταν Έλληνας διπλωμάτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Βίκτωρα Μελά, μέλους της οικογένειας Μελά. Ακολούθησε καριέρα διπλωμάτου και διετέλεσε πρέσβης στα Τίρανα (1928), στο Βελιγράδι (1930), στο Λονδίνο και στο Βερολίνο. Το 1936 έγινε πληρεξούσιος υπουργός Α΄, το 1945 πρέσβης και την ίδια χρονιά διορίστηκε γενικός διευθυντής του υπουργείου εξωτερικών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1947. Εν συνεχεία διορίστηκε πρέσβης στο Λονδίνο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1955, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Βασίλειο Μόστρα.
Ως εξάδελφος του Ψυχάρη συνέβαλε σημαντικά στο να επιτευχθεί η αγορά της βιβλιοθήκης του Ψυχάρη από τον Εμμανουήλ Μπενάκη. Τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Φοίνικος ενώ έφερε τον τίτλο του πρέσβη επί τιμή.
Ήταν παντρεμένος με την Δωροθέα Ντέιβις, εγγονή του Εμμανουήλ Μπενάκη και είχε αποκτήσει δύο παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Λεων Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2004
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 2004.
Η ζούγκλα των πόλεων
Η ζούγκλα των πόλεων είναι μία δραματική κοινωνική κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1970.
Πλοκή
Πίσω από το θύμα, που είχε τον οικονομικό έλεγχο ενός μεγάλου οικοδομικού οργανισμού και χρηματιζόταν για να καλύπτει τις παρανομίες της διοίκησης, κρύβεται ένα παράνομο και αδίστακτο κύκλωμα που για χρόνια εκμεταλλεύεται τα χρήματα φτωχών ανθρώπων. Το κύκλωμα έχει καταχραστεί πολλά από τα χρήματα που προορίζονταν για την ανέγερση κατοικιών για άστεγους τραυματίες πολέμου και τώρα η διοίκησή του ενοχλείται σφόδρα απο τις αποκαλύψεις του Αυγέρη. Έτσι, προσπαθούν να του κλείσουν το στόμα, αλλά εκείνος δεν πτοείται συνεχίζοντας την έρευνα. Αυτό το ρεπορτάζ το πληρώνει πολύ ακριβά, με απειλές, με ξύλο κ.ά.
Τελικά, ανακαλύπτει πως πίσω από όλα αυτά βρίσκεται ο πατέρας του, ο οποίος είναι ο αρχηγός του κυκλώματος και θεωρούσε προ πολλού πεθαμένο. Καταλήγει να καταγγείλει τον πατέρα του στον εισαγγελέα και να αναρωτιέται αν υπάρχει τρόπος διαφυγής σε μια σάπια και διεφθαρμένη κοινωνία.
Παραγωγή
Η πρώτη προβολή της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1970. Κόβοντας 246.844 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 17η θέση ανάμεσα σε 87 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 26 Ιουλίου 2010.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης
Good Friendly Violent Fun
Το Good Friendly Violent Fun είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Exodus, το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Combat Records" το 1991. Επανεκδόθηκε από την "Century Media" το 1999, ενώ η "Floga Records" του εξέδωσε σε μορφή βινυλίου, τον Ιανουάριο του 2011 στον περιορισμένο αριθμό των 500 αντιτύπων.
Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο Fillmore του Σαν Φρανσίσκο στις 14 Ιουλίου 1989 κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ "Fabulous Disaster", μέσω των Westwood One. Η μίξη του ήχου έγινε στο "Soma Sync Studio" του Σαν Φρανσίσκο.
Τραγούδια
1. Fabulous Disaster (Holt, Souza) - 5:46
2. Chemi-Kill (Holt, Souza) - 6:09
3.  'Til Death Do Us Part (Holt, Souza) - 5:07
5. Cajun Hell (Holt, Souza) - 5:55
6. Corruption (Holt, Souza) - 5:37
7. Brain Dead (Baloff, Holt) - 4:31
8. Dirty Deeds Done Dirt Cheap (A. Young, M.Young, Scott) - 4:42
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Good Friendly Violent Fun" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Exodus Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Γκραφ Σπέε
To όνομα Γκραφ Σπέε (γερμ. Graaf Spee) μπορεί να αναφέρεται :
Ντόνι Μόρινι
Το Ντόνι Μόρινι (σερβικά κυριλλικά: Доњи Морињ) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Μάγκας (παλαιά Αθήνα)
Ο μάγκας, συνήθης κοινωνικός χαρακτήρας της προπολεμικής περιόδου, στυλιζαρισμένη μορφή της περιοδολόγησης του ρεμπέτικου και του μεσοπολέμου ήταν κυρίως άντρας των λαϊκών αστικών στρωμάτων που χαρακτηριζόταν από υπερβολική αυτοπεποίθηση ή έπαρση, καθώς και από ιδιάζουσα εμφάνιση ή συμπεριφορά. Συνηθισμένα στην εμφάνιση του μάγκα ήταν το μακρύ μουστάκι, τα μυτερά παπούτσια με γυρισμένες μύτες, το καβουράκι, το παντελόνι με ρίγα και το κομπολόι. Στη μέση φορούσαν τυλιχτό ζωνάρι, κυρίως για να κρύβουν τα μικρά όπλα – μαχαίρια και πιστόλια – που κουβαλούσαν. Περπατούσαν με ιδιόρρυθμο τρόπο, σα να κουτσαίνουν - από κει και το κουτσαβάκης, φορώντας μόνο το ένα μανίκι απ' το σακάκι.
Οι μάγκες εμφανίστηκαν ως κουτσαβάκηδες γύρω στα 1870 και έδρασαν περίπου μέχρι το 1892, οπότε ο τότε διευθυντής της αστυνομίας Μπαϊρακτάρης τους κυνήγησε αλύπητα. Εκτός από τη φυλάκιση και το κούρεμα με την ψιλή, έδωσε εντολή να τους κόβουν το μισό μουστάκι (υποχρεώνοντάς τους να ξυρίσουν και το άλλο μισό - θανάσιμη προσβολή για τους μάγκες της εποχής). Τους έκοβε επίσης τις μύτες απ' τα παπούτσια και το μανίκι που κρεμόταν. Το 1896 πάντως, κατά τους πρώτους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, οι κουτσαβάκηδες επιστρατεύτηκαν απ΄την αστυνομία, προκειμένου να κατασταλεί η ξενόφερτη εγκληματικότητα.
Αργότερα, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο τύπος του μάγκα γνώρισε καινούργια αναβίωση, αυτή τη φορά συνδεμένος με την κουλτούρα της ρεμπέτικης μουσικής. Η ελληνική λαϊκή μουσική έχει αφιερώσει αρκετά τραγούδια της στην περιγραφή και τις συνήθειες του μάγκα (βλ. Του Βοτανικού ο Μάγκας, Έμαθα πως είσαι μάγκας, Ε ντε λα μαγκέ ντε Βοτανίκ, Πού 'σουν μάγκα το Χειμώνα, ή Μάγκας βγήκε για σεργιάνι κ.ά.). Για την ετυμολογία της λέξης υπάρχουν αρκετές απόψεις:
Ελύμνιον
Το Ελύμνιον ήταν αρχαία πόλη της Εύβοιας, που σήμερα μας είναι γνωστή μόνο από γραπτές πηγές και επιγραφές. Η ακριβής θέση της δεν είναι γνωστή, πιστεύεται όμως ότι βρισκόταν εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η Λίμνη, στις ακτές του Βόρειου Ευβοϊκού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Ελυμνίων
Μάγκας (παλαιά Αθήνα)
Κατηγορία:Υποκουλτούρες Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Εκφράσεις
Ελύμνιον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορική γεωγραφία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ευβοίας
Γιλντίζ (κλάση)
Η κλάση Γιλντίζ φέρεται να σχεδιάστηκε στη Γερμανία πλην όμως η ναυπήγηση έγινε στην Τουρκία. Στην κλάση αυτή περιλαμβάνονται η ΤΠ/Κ Γιλντίζ και η ΤΠ/Κ Καραγέλ με διακριτικούς αριθμούς P-348 και P-349 αντίστοιχα.
Γενικά χαρακτηριστικά κλάσης
Α. Ναυπηγικά
Β. Εξοπλισμός
Πηγές
Κατηγορία:Πυραυλάκατοι
Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας
Η Κανδήλα είναι χωριό στην περιοχή του Ξηρομέρου στην Αιτωλοακαρνανία και έδρα του πρώην Δήμου Αλυζίας. Κατά στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 1.048 κατοίκων. Σήμερα ανήκει διοικητικά στο Δήμο Ξηρομέρου. Αποτελείται στην ουσία από δυο χωριά, την Πάνω και την Κάτω Κανδήλα. Το χωριό βρίσκεται στις απολήξεις των Ακαρνανικών Ορέων σε υψόμετρο περίπου 70 μέτρων και ανάμεσα σε έναν καταπράσινο ελαιώνα. Πανηγυρίζει την ημέρα μνήμης της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου). Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Α.Ο. Κανδήλας.
Ονομασία
Εικάζεται ότι η ονομασία του οφείλεται στην προσομοίωση του χωριού με καντήλι, το οποίο φέγγει από μακριά ή και μέσα στην θάλασσα. Εκεί βρισκόταν στα αρχαία χρόνια η Αλυζία της οποίας η έκταση έφτανε μέχρι το διπλανό χωριό, τον Μύτικα, απέναντι από το νησί Κάλαμος. Η θάλασσα βρίσκεται σε απόσταση τριών χιλιομέτρων.
Ναοί
thumb|Ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής της Κανδήλας Παλιά η Κανδήλα είχε δύο ενορίες, την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στην Άνω Κανδήλα και αυτήν της Ζωοδόχου Πηγής στην Κάτω Κανδήλα, ενώ σήμερα πλέον έχει μόνο έναν μόνιμο ιερέα, αυτόν της ενορίας της Ζωοδόχου Πηγής. Ο ναός του Αγίου Ανδρέα βρίσκεται σε ένα ύψωμα, που προσφέρει στον επισκέπτη αμφιθεατρική θέα προς την θάλασσα, τον ελαιώνα και τα Ακαρνανικά Όρη.
Αξιοθέατα και υποδομή
Η γειτονιά της Άνω Κανδήλας που βρίσκεται στο πιο ψηλό σημείο του χωριού ονομάζεται Κουκουβάγια" και διαθέτει μια από τις ωραιότερες θέες της περιοχής. Το χωριό διαθέτει Παιδικό Σταθμό, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό και Γυμνάσιο το οποίο στεγάζεται σε ένα σύγχρονο κτίριο που βρίσκεται στον δρόμο που ενώνει την Κάτω Κανδήλα και το διπλανό χωριό Βάρνακας.
Στην Πλατεία του Κάτω χωριού υπάρχουν καφετέριες και πολλές ψησταριές (γεμάτες κόσμο τους καλοκαιρινούς μήνες), όπου σερβίρονται παραδοσιακά εδέσματα, όπως κοκορέτσι, γουρνοπούλα, φριγαδέλι, κοντοσούβλι και σπληνάντερο.
Αντίστοιχα και στην Πλατεία του Πάνω χωριού βρίσκονται παραδοσιακά καφενεία και ψησταριά, ενώ και στις δύο πλατείες υπάρχουν κανάλια με τρεχούμενο πόσιμο νερό.
Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Κανδήλας
thumb|Το κτήριο του δημαρχείου στην Κανδήλα, έδρα του Δήμου Αλυζίας ως το 2011. Από την ίδρυση της Κοινότητας Κανδήλας ως σήμερα, έχουν διατελέσει πρόεδροι :
Βιβλιογραφία
Σχετικά με την ιστορία της Αλυζίας, έχει εκδοθεί βιβλίο από τον Γυμνασιάρχη του χωριού Β. Λιάγκο με τον τίτλο "Ένας μικρός τόπος, μια μεγάλη ιστορία".
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ξηρομέρου
Χρόνινγκεν
To όνομα Χρόνινγκεν (ολλ. Groningen) μπορεί να αναφέρεται:
Υπουργείο Δημόσιας Τάξης (Ελλάδα)
Το Υπουργείο Δημόσιας Τάξεως (1964-1985) και (1986-2007) ήταν Υπουργείο της κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας, υπεύθυνο για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια και κρατική ασφάλεια, την πυρασφάλεια, δασοπυρόσβεση και αγροτική ασφάλεια, την πολιτική άμυνα και τη συνεργασία με τις ένοπλες δυνάμεις. Ιδρύθηκε το 1964 με το Νομοθετικό Διάταγμα 4426 και καταργήθηκε το 1985, όταν συγχωνεύθηκε με το υπουργείο Εσωτερικών στο Υπουργείο Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης. Επανιδρύθηκε το 1986 και καταργήθηκε ξανά το 2007 οπότε συγχωνεύθηκε με το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης στο Υπουργείο Εσωτερικών. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2007 με το Π.Δ. 215/2007 οι υπηρεσίες του συγκρότησαν τη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Τάξης.
Στις 8 Οκτωβρίου 1984 εκδόθηκε ο Νόμος 1481 με τον «Οργανισμό του Υπουργείου Δημόσιας Τάξεως» που περιέγραφε την αποστολή, τη διάρθρωση του υπουργείου και το προσωπικό του.
Αναφορές
Δημοσιας Ταξης  Κατηγορία:Υπουργεία Δημοσίας Τάξεως
Συμμετοχή της Ελλάδας στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου 2016
Η Ελλάδα αγωνίστηκε στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου 2016 στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας στις 27 Φεβρουαρίου του 2016. Στο Πρωτάθλημα 24 αθλητές, 11 άνδρες και 13 γυναίκες, πήραν μέρος σε 18 αγωνίσματα συνολικά, 9 ανδρών και 18 γυναικών.
Η Ελλάδα συμμετείχε για 21η συνεχόμενη φορά επίσημα και 22 από την δοκιμαστική διοργάνωση το 1991. Η ομάδα κέρδισε 12 μετάλλια, 2 χρυσά, 4 ασημένια και 6 χάλκινα από τα οποία τα 7 ήταν από γυναίκες και τα 5 από άνδρες. Τερμάτισε 5η από τις 16 χώρες στον πίνακα των μεταλλίων κάτω από την Κροατία και κατέλαβε την 3η θέση στο βαθμολογικό πίνακα με 106.5 βαθμούς συνολικά, 50 στους άνδρες και 56.5 στις γυναίκες.
Μετάλλια
thumb|250px|Ο Δημήτρης Τσιάμης που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις τριπλούν.
Ανδρών
διαμορφώνεται από τις καλύτερες επιδόσεις σε αυτές τις σειρές.
Γυναικών
διαμορφώνεται από τις καλύτερες επιδόσεις σε αυτές τις σειρές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου 2016 Κατηγορία:Συμμετοχή της Ελλάδας στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου
Χειμάρρα (πλοίο)
Το Ε/Γ Χειμάρρα ήταν ένα επιβατηγό ατμόπλοιο που εκτελούσε τη διαδρομή Πειραιά - Θεσσαλονίκης. Το πλοίο προσέκρουσε σε ύφαλο και βυθίστηκε στις 19 Ιανουαρίου 1947 στον Ευβοϊκό κόλπο, παρασύροντας στο θάνατο περίπου 400 ανθρώπους. Είναι το πιο πολύνεκρο ναυτικό ατύχημα στην Ελλάδα.
Το ναυάγιο
Στις 18 Ιανουαρίου 1947, το Χειμάρρα απέπλευσε από τη Θεσσαλονίκη προς τον Πειραιά με 86 άτομα πλήρωμα και περίπου 550 επιβάτες. Με τον εμφύλιο πόλεμο σε εξέλιξη, 36 από τους επιβάτες ήταν πολιτικοί κρατούμενοι καθ' οδόν προς την εξορία. Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών, ο καπετάνιος Σπυρίδωνας Μπιλλίνης αποφάσισε να χαράξει πορεία μέσω του Ευβοϊκού Κόλπου και να αποφύγει το επικίνδυνο ακρωτήριο Καφηρέα (Κάβο Ντόρο) στο νοτιοανατολικό άκρο της Εύβοιας. Μετά από μια ενδιάμεση στάση στη Χαλκίδα όπου αποβίβασε 10 επιβάτες, το πλοίο ξεκίνησε ξανά στις 01.30 π.μ. Περίπου στις 4:00 π.μ. της 19ης Ιανουαρίου 1947, και ενώ έπλεε στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο μέσα σε ομίχλη, το πλοίο προσέκρουσε σε ύφαλο κοντά στις νησίδες Βερδούγια, μεταξύ Αγίας Μαρίνας και Νέων Στύρων. Η σύγκρουση προκάλεσε βλάβη του πηδαλίου και του ασυρμάτου καθώς και εισροή υδάτων.
Το Χειμάρρα βυθίστηκε μιάμιση ώρα μετά το ατύχημα, μόλις ένα μίλι από τη νησίδα Καβαλλιανή. Ωστόσο, ο πανικός κατά την άτακτη εγκατάλειψη του σκάφους, σε συνδυασμό με τα ανεπαρκή σωστικά μέσα, τις χαμηλές θερμοκρασίες και τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα, οδήγησε σε απώλεια περίπου 400 ανθρώπων. Αρκετές πηγές αναφέρουν 383 θύματα, αλλά ο ακριβής αριθμός είναι άγνωστος καθώς ο αριθμός των επιβατών δεν επιβεβαιώθηκε.
Το ναυάγιο ανακαλύφθηκε το 1999 από την καταδυτική ομάδα που αποτελούσαν οι Αντώνης Γράφας, Αριστοτέλης Ζερβούδης, Κώστας Θωκταρίδης και Βασίλης Λάμπρου.
Επίλογος
Οι πρώτες εκτιμήσεις απέδωσαν το ατύχημα σε σύγκρουση του σκάφους με θαλάσσια νάρκη, ωστόσο δεν επιβεβαιώθηκαν. Οι έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το πλοίο είχε παρεκκλίνει αρκετά μίλια από την πορεία του. Λόγω του μεγάλου αριθμού θυμάτων, το ατύχημα αποκλήθηκε Ελληνικός Τιτανικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυάγια Κατηγορία:Ναυτικά ατυχήματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Επιβατηγά πλοία της Ελλάδας
Ανάλυση ενεργοποίησης νετρονίων
Η ανάλυση ενεργοποίησης νετρονίων είναι ραδιομετρική μέθοδος ποσοτικής χημικής ανάλυσης που χρησιμοποιείται για ανάλυση ίχνους κεραμεικής και λίθινων τεχνέργων, εφαρμόσιμη και σε μεταλλικά τέχνεργα.
Αν και η τεχνική είναι μη καταστροφική, κατά διαδικασία χρησιμοποιούνται δείγματα και όχι πλήρη τέχνεργα εξαιτίας της ραδιενεργού δραστηριότητας.
Τα δείγματα στερεάς μορφής (100 mg για την κεραμεική) εκτίθενται σε κατάλληλη πηγή εκπομπής νετρονίων, η οποία μετατρέπει σταθερά ισότοπα σε ραδιοϊσότοπα του ίδιου στοιχείου. Κατά την διαδικασία πολλά από τα ραδιοϊσότοπα εκπέμπουν ακτίνες γάμμα με χαρακτηριστικές ενέργειες.