cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων
Αρμοδιότητα
Με τη γνωμοδότηση ολοκληρώνεται ο φάκελος της υπόθεσης, ο οποίος υπογράφεται από τον Πρόεδρο ή τον Πρόεδρο του Συμβουλίου και αποστέλλεται στην αρμόδια Διεύθυνση μόλις εξεταστεί ένα θέμα. Στη συνέχεια τίθεται το ζήτημα της Υπουργικής Απόφασης επί του θέματος και ο Υπουργός ή ο αρμόδιος Γενικός Διευθυντής δεν δεσμεύεται από τη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων ως προς την ουσία της. Παράλληλα, ο Γραμματέας του Κ.Ε.Μ.Μ. συντάσσει επίσης τα πρακτικά της συνεδρίασης, τα οποία στη συνέχεια υπογράφονται από τον Πρόεδρο ή τον Πρόεδρο του Συμβουλίου.
Νομική Βάση
Το άρθρο 50 του νόμου 3028/2002, "Περί της προστασίας των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς", ορίζει ότι το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων εξετάζει και γνωμοδοτεί για θέματα που αφορούν τη διατήρηση των σύγχρονων μνημείων και των τοποθεσιών που έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικές μετά το 1830.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσειολογία στην Ελλάδα Κατηγορία:Συμβούλια και θεσμοί στην Ελλάδα
Ιουράσια περίοδος
Ιουράσια (ή Ιουρασική) περίοδος (διεθν. Jurassic) ονομάζεται η γεωλογική περίοδος που εκτείνεται στο παρελθόν από τα 199,6 έως τα 145,5 Ma (εκατομμύρια χρόνια πριν), δηλαδή από τα τέλη του Τριαδικού έως τις αρχές του Κρητιδικού. Το Ιουρασικό αποτελεί τη μεσαία περίοδο του Μεσοζωικού αιώνα, που είναι γνωστός και ως «Αιώνας των Ερπετών», και χωρίζεται σε τρεις επιμέρους περιόδους: το Κατώτερο (Πρώιμη), το Μέσο (Μέση) και το Ανώτερο (Ύστερη).
Η αρχή της περιόδου αυτής χαρακτηρίζεται από το γεγονός της μεγάλης Τριασικής-Ιουρασικής εξαφάνισης ειδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσοζωική εποχή
Λιουμπλιάνιτσα
μικρογραφία|Ο Λουμπλιάνικα στη [[Λιουμπλιάνα]] Ο Λιουμπλιάνιτσα (σλοβενικά: Ljubljanica) είναι ποταμός της Σλοβενίας, παραπόταμος του Σάβα. Έχει μήκος 41 χλμ, διασχίζει την πρωτεύουσα της Σλοβενίας Λιουμπλιάνα και μετά από 10 χλμ εκβάλει στον Σάβα. Ο Λιουμπλιάνιτσα στις πηγές που βρίσκονται σε υψόμετρο 300 μέτρων είναι η συνέχιση πολλών υπόγειων καρστικών ποταμών που ρέουν από το Πρεζίντσκο πόλιε και έτσι ο ποταμός ποιητικά έχει επτά ονόματα : Τρμπουχοβίτσα, Όμπρχ, Στρζεν, Ρακ, Πίβκα, Ούνιτσα, και Λιουμπλιάνιτσα. Η λεκάνη απορροής του είναι 1.860 τετραγωνικά χλμ (720 τετραγωνικά μίλια).
Ο Λιουμπλιάνιτσα έχει γίνει δημοφιλής περιοχή για αρχαιολόγους και τους κυνηγούς θησαυρών που βουτούν στα νερά του για χαμένα κειμήλια και έργα τέχνης. Σε τοποθεσίες στο ποτάμι μεταξύ Λιουμπλιάνα και Βρχνίκα έχουν βρεθεί αντικείμενα από την εποχή του λίθου έως την Αναγέννηση, που ανήκουν σε διάφορες ομάδες, από τους τοπικούς αρχαίους πολιτισμούς σε πιο γνωστές ομάδες όπως οι Ρωμαίοι και οι Κέλτες. Ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα είναι μία αιχμή δόρατος που βρέθηκε το 2009 στην Σίνια Γκόριτσα. Έχει χρονολογηθεί σε περίπου 35.000 έως 45.000 πριν και συμπληρώνει τα ανεπαρκή στοιχεία σχετικά με την παρουσία των κυνηγών της Λίθινης εποχής στην περιοχή της Λιουμπλιάνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σάβου
Φόρκυς
Ο Φόρκυς ήταν δευτερεύων θαλάσσιος θεός των αρχαίων Ελλήνων που αναφέρεται ακόμη και από τον Όμηρο.
Σύμφωνα με τη μυθολογία
Θεωρείτο υιος του Πόντου και της Γαίας ή του Ωκεανού και της Τηθύος, αδελφός του Νηρέα, του Θαύμαντος, της Ευρυβίας και της Κητούς (η οποία παράλληλα ήταν και σύζυγός του) και πατέρας των Γραιών και των Γοργόνων.
Οι αρχαίοι Έλληνες τον απεικόνιζαν ως γέροντα και πίστευαν ότι κατοικούσε στη Τριτωνίτιδα, λίμνη της Λιβύης.
Εκ της συγγενικής γραμμής διαφαίνεται ότι ο Φόρκυς υπήρξε Θεότητα στην ελληνική μυθολογία στην μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα εποχή.
Γενεαλογικό δένδρο
Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες
Παραπομπές
Κατηγορία:Θαλάσσιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαία Λιβύη
Οικολογική κρίση
Οικολογική κρίση υπάρχει όταν οι αλλαγές στο περιβάλλον ενός είδους ή ενός πληθυσμού αποσταθεροποιούν τη συνεχιζόμενη επιβίωσή του. Με την οικολογική κρίση, επέρχεται διαταραχή της οικολογικής ισορροπίας και επιμέρους οικοσυστημάτων. Μερικές από τις σημαντικότερες αιτίες οικολογικής κρίσης είναι οι εξής:
Λόγω της επίδρασης του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον κατά την πρόσφατη γεωλογική περίοδο, ο όρος οικολογική κρίση εφαρμόζεται συχνά σε περιβαλλοντικά προβλήματα που προκαλούνται από τον ανθρώπινο πολιτισμό, όπως: η κλιματική αλλαγή, η απώλεια βιοποικιλότητας και η ρύπανση από τα πλαστικά. Αυτά τα τρία έχουν φτάσει να γίνουν σημαντικές προκλήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο κατά τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα.
Κρίσεις από αβιοτικούς παράγοντες
Η κλιματική αλλαγή αρχίζει να έχει σημαντικές επιπτώσεις στα οικοσυστήματα. Με την αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη, υπάρχει μείωση των χιονοπτώσεων και η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει, αφού επηρεάζεται άμεσα από παρόμοιους μετεωρολογικούς και υδρολογικούς παράγοντες. Τα οικοσυστήματα αλλάζουν ή εξελίσσονται, για να αντιμετωπίσουν την αύξηση της θερμοκρασίας. Κατά συνέπεια, πολλά είδη απομακρύνονται από τους βιότοπους.
Οι πολικές αρκούδες απειλούνται. Χρειάζονται πάγο για να κυνηγήσουν φώκιες, το κύριο θήραμά τους. Ωστόσο, οι πάγοι λιώνουν, καθιστώντας τις περιόδους κυνηγιού μικρότερες κάθε χρόνο. Ως αποτέλεσμα, οι πολικές αρκούδες δεν αναπτύσσουν αρκετό λίπος, το οποίο τους είναι απαραίτητο για να ζήσουν τον χειμώνα, όταν δεν υπάρχει αρκετή τροφή ούτως ή άλλως. Επομένως, οι αρκούδες δεν καταφέρνουν να αναπαραχθούν με υγιή ρυθμό.
Τα οικοσυστήματα γλυκών νερών και υγρότοπων αντιμετωπίζουν επίσης ακραίες επιπτώσεις από την αύξηση της θερμοκρασίας. Η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να αποβεί καταστροφική για το σολομό, την πέστροφα και άλλους υδρόβιους οργανισμούς. Η άνοδος της θερμοκρασίας θα διαταράξει τα τρέχοντα πρότυπα ζωής του σολομού και της πέστροφας. Τέτοιου είδους ψάρια κρύο εγκαταλείπουν τελικά τη φυσική τους γεωγραφική περιοχή για να ζήσουν σε πιο δροσερά νερά σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Έτσι, οι αντίστοιχοι πληθυσμοί ψαριών μειώνονται σταθερά από τις περιοχές όπου παραδοσιακά ζούσαν.
Ενώ πολλά είδη κατάφεραν να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες μετακινούμενα προς τους πόλους, κάποια άλλα είδη δεν στάθηκαν τόσο τυχερά. Για παράδειγμα, η επιλογή της μετακίνησης δεν υπάρχει για τις πολικές αρκούδες ούτε για κάποια υδρόβια είδη.
Εξάλειψη της βιοποικιλότητας
Η απώλεια βιοποικιλότητας περιλαμβάνει την εξαφάνιση ειδών σε παγκόμσιο επίπεδο, καθώς και τη μείωση ή εξαφάνιση ειδών σε συγκεκριμένους βιότοπους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια βιοποικιλότητας.
Το φαινόμενο της απώλειας βιοποικιλότητας μπορεί να είναι παροδικό ή μόνιμο, ανάλογα με το κατά πόσο η υποβάθμιση του περιβάλλοντος που οδηγεί στην απώλεια είναι παροδική ή μόνιμη (όταν, για παράδειγμα, υπάρχει απώλεια γης).
Όπως έχει παρατηρηθεί, "η κλιματική αλλαγή, η απώλεια της βιοποικιλότητας και η υποβάθμιση του εδάφους μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ευημερία του ανθρώπου, επειδή απειλούνται οι υπηρεσίες των οικοσυστημάτων, όπως η πρόσβαση σε γλυκά ύδατα και η παραγωγή τροφίμων".
Υπερπληθυσμός (είδη)
Στην άγρια φύση, το πρόβλημα του υπερπληθυσμού των ζώων επιλύεται από την ύπαρξη των θηρευτών. Οι θηρευτές συνήθως αναζητούν σημάδια αδυναμίας στο θήραμά τους και, ως εκ τούτου, συνήθως τρώνε πρώτα τα ηλικιωμένα ή τα άρρωστα ζώα. Αυτό οδηγεί στην εξασφάλιση ενός ισχυρού πληθυσμού επιζώντων και στον έλεγχο του πληθυσμού.
Ελλείψει θηρευτών, τα είδη ζώων εξαρτώνται από τους πόρους που μπορούν να βρουν στο περιβάλλον τους, αλλά αυτό δεν ελέγχει απαραίτητα τον υπερπληθυσμό. Στην πραγματικότητα, η άφθονη προσφορά πόρων μπορεί να δημιουργήσει έκρηξη πληθυσμού που καταλήγει με περισσότερα άτομα από όσα μπορεί να υποστηρίξει το περιβάλλον. Σε αυτήν την περίπτωση, η πείνα, η δίψα, και μερικές φορές ο βίαιος ανταγωνισμός για την απόκτηση των λιγοστών πόρων μπορεί να οδηγήσει σε απότομη μείωση του πληθυσμού και, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, πτώση του πληθυσμού. Είναι γνωστό ότι οι λέμοι, καθώς και άλλα λιγότερο δημοφιλή είδη τρωκτικών, έχουν βιώσει τέτοιους κύκλους ταχείας αύξησης του πληθυσμού και επακόλουθη μείωση.
Σε ένα ιδανικό περιβάλλον, όσο αυξάνονται οι ζωικοί πληθυσμοί, τόσο θα αυξάνεται και ο αριθμός των θηρευτών που τρέφονται με το συγκεκριμένο ζώο. Επίσης, τα ζώα που έχουν γενετικές ανωμαλίες ή αδύναμα γονίδια θα πεθαίνουν, αφού θα είναι ανίκανα να ανταγωνιστούν ισχυρότερα, πιο υγιή ζώα.
Στην πραγματικότητα, ένα ζώο που δεν είναι γηγενές σε ένα περιβάλλον μπορεί να έχει πλεονεκτήματα έναντι των γηγενών ειδών, όπως το ότι είναι ακατάλληλο για τους τοπικούς θηρευτές. Εάν αφεθεί ανεξέλεγκτο, ένα τέτοιο ζώο μπορεί γρήγορα να οδηγηθεί σε υπερπληθυσμό και τελικά να καταστρέψει το περιβάλλον του.
Υπάρχουν άφθονα παραδείγματα υπερπληθυσμού ζώων που προκαλούνται από την εισαγωγή ενός ξένου είδους:
Περισσότερα παραδείγματα
Μερικά κοινά παραδείγματα οικολογικών κρίσεων είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιβάλλον Κατηγορία:Οικολογία
Κατάλογος πόλεων της Βόρειας Κορέας
Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων της Βόρειας Κορέας.
Μεγαλύτερες πόλεις
Εδώ αναφέρονται οι 20 μεγαλύτερες πόλεις:
Παραπομπές
* Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Κορέας Βορεια Κορεα
Δημόσια υπηρεσία
Σύμφωνα με το Διοικητικό Δίκαιο ο όρος δημόσια υπηρεσία μπορεί να έχει ουσιαστικό (λειτουργικό) ή οργανικό περιεχόμενο. Στην Ελλάδα, ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως με το οργανικό του περιεχόμενο.
Δημόσια υπηρεσία με την οργανική έννοια είναι οι οργανώσεις του κράτους και των άλλων δημοσίων νομικών προσώπων, που συναρθρώνονται από φυσικά πρόσωπα και υλικά μέσα με τα οποία επιδιώκουν να πραγματοποιήσουν τους σκοπούς τους, ασκώντας δημόσια εξουσία. Βασικό στοιχείο της έννοιας αυτής, είναι ότι η οργάνωση κι η λειτουργία των οργανωτικών αυτών σχηματισμών, διέπεται από τους ειδικούς κανόνες του Διοικητικού Δικαίου. Έτσι, στην κατηγορία των υπηρεσιών που έχουν δημόσιο χαρακτήρα ανήκουν τα υπουργεία, οι περιφέρειες, οι νομαρχίες, οι εφορίες, τα πανεπιστήμια, τα κρατικά νοσοκομεία κ.λπ.
Δημόσια υπηρεσία με την ουσιαστική έννοια είναι η δραστηριότητα των δημοσίων νομικών προσώπων, που σκοπό έχει την παροχή αγαθών ή υπηρεσιών προς τους διοικούμενους προκειμένου να ικανοποιήσουν ορισμένες βασικές τους ανάγκες, όπως καθορίζονται από την έννομη τάξη (εκπαίδευση, συγκοινωνίες, ηλεκτρική ενέργεια, ύδρευση κ.λπ.).
Αλόπη
Στην ελληνική μυθολογία η Αλόπη ήταν κόρη του βασιλιά της Ελευσίνας Κερκύονα. Η Αλόπη από παράνομο δεσμό της με τον θεό Ποσειδώνα γέννησε τον Ιπποθόωντα (Παυσ. Α, 5,2), τον επώνυμο ήρωα της Ιπποθοωντίδας φυλής της Αττικής. Ο πατέρας της, εξοργισμένος από το γεγονός, τη σκότωσε τοξεύοντάς τη και άφησε το παιδί της έκθετο στο δάσος. Τότε ο Ποσειδώνας μεταμόρφωσε την αγαπημένη του Αλόπη σε κρήνη στην Ελευσίνα, «ήτις Φιλότης εκαλείτο» (λεξικό του Ησύχιου στο λήμμα «Αλόπη»).
Σύμφωνα πάλι με τον Παυσανία (Α, 39,3), το μνήμα της Αλόπης βρισκόταν στην οδό που οδηγούσε από την Ελευσίνα προς τα Μέγαρα.
Από τον μύθο της Αλόπης εμπνεύσθηκε ο Αθηναίος δραματουργός Χοιρίλος ομώνυμο δράμα, όπως και ο Ευριπίδης, του οποίου όμως η ομώνυμη τραγωδία δεν διασώθηκε.
Πηγές
Αλοπη
Τούλα
Η Τούλα (ρωσικά: Ту́ла, ΔΦΑ: [ˈtulə]), είναι βιομηχανική πόλη στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας. Έχει πληθυσμό 501.169 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Είναι το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Τούλα. Ο τηλεφωνικός κωδικός της πόλης είναι +7 4872.
Βρίσκεται 165 χλμ. νότια της Μόσχας, στις όχθες του ποταμού Ούπα. Η πόλη αναφέρεται ήδη από τον 14ο αιώνα. Από τον 18ο αιώνα αναπτύσσεται σε σημαντικό κέντρο παραγωγής πολεμικού υλικού. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και βοήθησε σημαντικά στην άμυνα της Μόσχας. Η Τούλα είναι ονομαστή για την παραγωγή σαμοβαριών.
Ιστορία
Η πόλη υπήρχε τουλάχιστον από τον 14ο αιώνα. Κάποιοι ιστορικοί πιστεύουν ότι η Τούλα θα πρέπει να ταυτίζεται με την Ταϊντούλα, έναν ακαθόριστο οικισμό που αναφέρεται σε ένα χρονικό του έτους 1146.
Στον Μεσαίωνα, η Τούλα ήταν ένα μικρό οχυρό στα σύνορα με το Πριγκιπάτο του Ριαζάν. Καθώς πέρασε στα χέρια του Μεγάλου Δουκάτου της Μόσχας, ένας πύργος από τούβλα, ή κρεμλίνο, κατασκευάστηκε το 1530. Ήταν ένα κεντρικό κάστρο της μεγάλης οχυρωματικής γραμμής γνωστής και ως Μεγάλη ζώνη των πεσμένων δέντρων και αντιστάθηκε με επιτυχία στην πολιορκία των Τατάρων το 1552. Το 1607, ο Ιβάν Μπολότνικωφ και οι υποστηρικτές τους κατέλαβαν τον πύργο και αντιστάθηκαν για 4 μήνες στην πολιορκία του τσαρικού στρατού. Το 18ο αιώνα μερικά τμήματα του φρουρίου κατεδαφίστηκαν. Παρά την αρχαϊκή της εμφάνιση, ο πέντε τρούλων καθεδρικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο φρούριο κτίστηκε όχι νωρίτερα από το 1764.
Το 1712, η Τούλα δέχτηκε επίσκεψη από τον Πέτρο Α΄της Ρωσίας, που ανέθεσε την οικογένεια των σιδηρουργών Ντεμίντωφ να κτίσουν το πρώτο εργοστάσιο όπλων της Ρωσίας στην Τούλα. Πολλές δεκαετίες αργότερα η Τούλα είχε μετατραπεί από τους Ντεμίντωφ στο μεγαλύτερο κέντρο σιδηρουργίας της Ανατολικής Ευρώπης. Το αρχαιότερο μουσείο της πόλης, που προβάλλει την ιστορία των όπλων, εγκαινιάστηκε από τους Ντεμίντωφ το 1724, και η εκκλησία του Νικολάι-Ζαρέτσκι της πόλης φιλοξενεί το οστεοφυλάκιο της οικογένειας. Το πρώτο εργοστάσιο για την παραγωγή σαμοβάρι σε βιομηχανική κλίμακα εγκαταστάθηκε στην Τούλα στην διάρκεια του 18ου αιώνα. Μετά την μετακίνηση από τους Ντεμίντωφ της κεντρικής τους βιομηχανίας στα Ουράλια Όρη, η πόλη εξακολούθησε να λειτουργεί ως κέντρο βαριάς βιομηχανίας, ειδικότερα στην παραγωγή πολεμικού υλικού.
Κατά την διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου από το 1941 μέχρι το 1945, η πόλη ήταν σημαντική για την παραγωγή όπλων (μαζική παραγωγή τυφεκίων SVT-40). Η Τούλα έγινε στόχος της Γερμανικής επιθετικότητας προκειμένου να κάμψει την αντίσταση της Μόσχας στην ευρύτερη περιοχή από τις 24 Οκτωβρίου έως τις 5 Δεκεμβρίου, του 1941. Η βαριά οχυρωμένη πόλη άντεξε εντούτοις, και η Δεύτερη Ταξιαρχία των Πάντσερ του Χάιντς Γκουντέριαν ανακόπηκε κοντά στην Τούλα. Η πόλη εξασφάλισε την νότια πλευρά κατά την διάρκεια της Σοβιετικής άμυνας της Μόσχας και την επακόλουθη αντεπίθεση. Στην Τούλα απονεμήθηκε ο τίτλος της Ηρωικής Πόλης το 1976. Είναι η έδρα για την αεροπορική βάση του Κλόκοβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη 1848
Η Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη (Μάρτιος - Οκτώβριος 1848) του 1848 με πρωθυπουργό τον επιφανή Υδραίο αγωνιστή του 1821, ήταν η πρώτη εξωκοινοβουλευτική κυβέρνηση, εγκαινιάζοντας τις παρεμβάσεις του βασιλέα Όθωνα στην λειτουργία του Κοινοβουλίου.
Λειτουργία της κυβέρνησης
Όταν η κυβέρνηση Τζαβέλλα παραιτήθηκε - με αφορμή την διαφωνία με τον Όθωνα ως προς τον διορισμό ορισμένων γερουσιαστών - ο βασιλιάς ήρθε σε επαφές με πολιτικούς παράγοντες για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Ο Άγγλος πρεσβευτής Έντμουντ Λάιονς, πίεζε τον βασιλιά προς την κατεύθυνση του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, ωστόσο ο βασιλιάς προτίμησε να δώσει την εντολή στον μετριοπαθέστερο Σπυρίδωνα Τρικούπη, επίσης του Αγγλικού κόμματος. Ο Τρικούπης όμως αρνήθηκε κατηγορηματικά, υπέρ του Μαυροκορδάτου, και τότε ο βασιλιάς κάλεσε τον Γεώργιο Κουντουριώτη ο οποίος σχημάτισε κυβέρνηση με πρόσωπα κυρίως του Γαλλικού κόμματος, έτσι όπως επιθυμούσε και ο Όθων. :
Τον Αύγουστο του 1848 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο προϋπολογισμός του κράτους για το 1848.
Τα κυριώτερα έσοδα του ελληνικού κράτους το 1848 (αλλά και των άλλων ετών εκείνης της περιόδου) προέρχονταν:
Τα κυριώτερα έξοδα ήταν :
Μαουρίσιο Σολίς
Ο Μαουρίσιο Ροντρίγκο Σολίς Μόρα (ισπανικά: Mauricio Rodrigo Solís Mora) (γενν. 13 Δεκεμβρίου 1972) είναι Κοσταρικανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος.
Πρώτα χρόνια
Με το ψευδώνυμο el Mauro, ο Σολίς ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με την ΚΣ Ερεδιάνο, κάνοντας το ντεμπούτο του με τον σύλλογο στις 5 Νοεμβρίου 1990 εναντίον της ΑΝ Λιμονένσε. Θα παρέμενε στην Ερεδιάνο μέχρι το 1996, κερδίζοντας το τελευταίο Πρωτάθλημα Κόστα Ρίκα με την ομάδα τη σεζόν 1992–93.
Χρόνια στο εξωτερικό
Μετά από δύο χρόνια στο Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ, ο Σολίς επέστρεψε στην Κόστα Ρίκα, όπου υπέγραψε συμβόλαιο με την ΛΝ Αλαχουελένσε. Έπαιξε δύο σεζόν με την ομάδα, κερδίζοντας πρωταθλήματα το 2000–01 και το 2001–02, πριν κοιτάξει ξανά στο εξωτερικό, υπογράφοντας συμβόλαιο με τον ΟΦΗ, όπου συνάντησε τον συμπατριώτη του, Ρόναλντ Γκόμεζ. Μετά από ένα χρόνο μαζί τους, ο Σολίς επέστρεψε ξανά στην Αμερική, παίζοντας τη σεζόν 2003–04 στο Μεξικό για την ΚΝ Ιραπουάτο. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αλαχουελένσε και το καλοκαίρι του 2005 επέστρεψε στην Κομουνικασιόνες.
Επιστροφή στην Ερεδιάνο
Το 2007, μεταγράφηκε στη Μακάμπι Νετάνια ΦΚ, αλλά το συμβόλαιό του λύθηκε μετά την προετοιμασία ύστερα από ορισμένες επιπλοκές και έτσι επέστρεψε στην Κόστα Ρίκα και αποφάσισε να ενταχθεί στην ομάδα που ξεκίνησε την καριέρα του, την ΚΣ Ερεδιάνο. Τον Μάρτιο του 2010 έγινε ο 7ος παίκτης που έφτασε τους 300 αγώνες για την ομάδα.
Τον Απρίλιο του 2010, λίγο αφότου η Ερεδιάνο ολοκλήρωσε τη συμμετοχή του στο καλοκαιρινό Πρωτάθλημα Κόστα Ρίκα 2010, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο. Ωστόσο, αντέστρεψε αυτή την απόφαση όταν εντάχθηκε στη φιλόδοξη ομάδα της δεύτερης κατηγορίας Κόστα Ρίκας ΚΣ Ουρουγουάη ντε Κορονάντο τον Φεβρουάριο του 2011. Αποσύρθηκε 5 μήνες αργότερα.
Εθνική ομάδα
Ο Σολίς έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Κόστα Ρίκα το Σεπτέμβριο του 1993, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και έκανε συνολικά 110 συμμετοχές, σημειώνοντας 6 γκολ. Εκπροσώπησε τη χώρα του σε 30 αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και έπαιξε και στα Παγκόσμια Κύπελλα του 2002 και του 2006. Έπαιξε επίσης στα Κύπελλα Εθνών ΠΕΚΑ του 1995, του 1999 και του 2001, καθώς και στα ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ του 2002 και του 2003. Έπαιξε επίσης στο Κόπα Αμέρικα του 1997 και του 2001.
Ο Σολίς ήταν ο δεύτερος Κοσταρικανός, πίσω από τον Λουίς Μάριν, που έφτασε τις 100 συμμετοχές, τον Ιούνιο του 2005 ενάντια στη Γουατεμάλα.
Ο τελευταίος του αγώνας ήταν ένας αγώνας του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 εναντίον της Πολωνίας.
Αγγελία (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία η Αγγελία ήταν κόρη του θεού Ερμή, του αγγελιαφόρου των θεών του Ολύμπου.
Η Αγγελία είχε την ειδικότητα ότι μετέδιδε στους νεκρούς πληροφορίες για τους ζωντανούς και γενικά για τα όσα συνέβαιναν στον «επάνω κόσμο».
Πηγές
Κατηγορία:Χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες αγγελιοφόροι
Ερύμανθος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία ο Ερύμανθος ήταν γιος του Απόλλωνα, ο οποίος τυφλώθηκε από τη θεά Αφροδίτη επειδή την είδε την ώρα που λουζόταν και ετοιμαζόταν να ενωθεί με τον Άδωνι. Ο Απόλλων εξοργίσθηκε από την τύφλωση του γιου του, μεταμορφώθηκε σε αγριόχοιρο και πήγε και σκότωσε τον Άδωνι.
Με το πρόσωπο αυτό ταυτίζεται μερικώς και ο ποτάμιος θεός της Ψωφίδος Ερύμανθος, που αντιστοιχεί στον ομώνυμο ποταμό της Πελοποννήσου. Οι μυθογράφοι συνδέουν τον Ερύμανθο αυτό με τον Αρκάδα.
Άλλη εκδοχή της μυθολογίας αναφέρει ότι ήταν βασιλικής καταγωγής απόγονος του Πελασγού και του Αρκάδα. Ήρθε με στρατό στην περιοχή όπου εγκαταστάθηκε, εξημέρωσε τους ανθρώπους τους έμαθε να καλιεργούν να ντύνονται και να μένουν σε σπίτια, θεωρείται ο γενάρχης της αρχαίας Ψωφίδας όπου αργότερα θεοποιήθηκε.
Κρόνος (πετρελαιοφόρο)
Κρόνος (Πετρελαιοφόρο) / Α-373
Ερύμανθος (μυθολογία)
Πηγές
Ερυμανθος Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Κρόνος (πετρελαιοφόρο)
Πρώην ‘ISLAY’, πρώην ‘DRESDEN’. Κατασκευάστηκε στη Γερμανία, χωρητικότητας 110 τόνων. Λεία πολέμου των Βρετανών. Παρελήφθη στις 20 Μαΐου 1946 στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Προέρχεται από τις Γερμανικές επανορθώσεις. Στις 10 Ιανουάριου του 1979 μετατράπηκε σε πετρελαιοφορτηγίδα. Στις 15 Φεβρουαρίου 1991 παροπλίστηκε.
Αρχέλαος της Κιλικίας
Ο Αρχέλαος (πριν το 8 π.Χ. - 38 μ.Χ.) ήταν πρίγκιπας της Καππαδοκίας, που έγινε βασιλιάς της Κιλικίας Τραχέας (που περιελάμβανε και την ανατολική Λυκαονία), υποτελής στους Ρωμαίους. Καλείται και Αρχέλαος ο Νεότερος ή Αρχέλαος Β΄ για να διαχωριστεί από τον πατέρα του.
Η καταγωγή του
Ήταν γιος τού Αρχελάου βασιλιά της Καππαδοκίας (γιού τού Αρχελάου Β΄ ιερέα-βασιλιά στα Κόμανα) και μίας ανώνυμης πριγκίπισσας της Αρμενίας. Είχε καταγωγή Ελληνική (Μακεδονική), Αρμενική και Περσική. Ήταν ο πέμπτος Αρχέλαος στη σειρά: ο πρώτος ήταν έμπιστος στρατηγός τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου, μάλλον σύζυγος κόρης τού βασιλιά. Αδελφή του ήταν η Γλαφύρα, μητέρα τού Τιγράνη Ε΄ της Αρμενίας.
Η μητέρα του ίσως ήταν κόρη τού Αρταβάσδη Β΄ της Αρμενίας (βασ. 53-34 π.Χ.) των Αρταξιδών. Ο πατέρας τού τελευταίου, ο Τιγράνης Β΄ ο Μεγάλος της Αρμενίας είχε νυμφευτεί την Κλεοπάτρα, κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄. Οπότε η μητέρα του θα ήταν 2η εξαδέλφη τού Αρχελάου Β΄.
Η ζωή του
Δεν γνωρίζουμε πολλά πριν γίνει βασιλιάς. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα μεσόγεια της χώρας του. Ο Αύγουστος το 25 π.Χ. έδωσε στον πατέρα του και άλλες περιοχές να κυβερνήσει, όπως την Ελαιούσα. Ή οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην πόλη αυτή και ο πατέρας του την ανέπτυξε: έκτισε ένα ανάκτορο στο νησί μπροστά στο λιμάνι και προς τιμήν τού Αυγούστου άλλαξε το όνομα της πόλης σε Ελαιούσα Σεβαστή.
Το 17 π.Χ. απεβίωσε ο πατέρας του και η Καππαδοκία έγινε ρωμαϊκή επαρχία. Η Μικρή Αρμενία δόθηκε στον Αρταξία Γ΄ για να κυβερνήσει ως υποτελής των Ρωμαίων. Οι Ρωμαίοι έδωσαν εντολή στον Αρχέλαο να κυβερνήσει την Κιλικία Τραχέα, που περιελάμβανε τα λιμάνια Δέρβη, Λάρανδα και τις γύρω περιοχές ως και την Ανατολική Λυκαονία, όλα πρώην εδάφη τού πατέρα του. Επίσης συνέχισε την εξουσία του επί της Κέτις στην Κιλικία.
Οι ιστορικές πηγές αναφέρουν λίγα για τη ζωή τού Αρχέλαου και τη διακυβέρνησή του. Κύριες πηγές είναι επιγραφές της επικράτειάς του. Το 36 μ.Χ. οι Κιέται, Καππαδοκική φυλή υποτελής τού Αρχελάου, εξεγέρθηκαν εναντίον του, διότι εξαναγκάστηκαν να φορολογηθούν με τον ρωμαϊκό τρόπο. Η φυλή αποσύρθηκε στα όρη τού Ταύρου και βοηθούμενη από το φυσικό περιβάλλον, έκανε άτακτο πόλεμο. Τότε ο Λεύκιος Βιτέλλιος ο Πρεσβύτερος κυβερνήτης της Συρίας έστειλε 4.00 λεγεωνάριους από τον Συριακό στρατό, υπό τη διοίκηση τού Μάρκου Τρεβέλλιου, μαζί με βοηθητικά σώματα. Όταν αυτοί έφθασαν στον Ταύρο, έφτιαξαν τάφρο γύρω από τους δύο λόφους, τους οποίους κρατούσαν οι αρχηγοί των Κιετών Κάδρα και Δαβάρα. Όταν μερικοί της φυλής προσπάθησαν να περάσουν την τάφρο, σκοτώθηκαν και τελικά ο Τρεβέλλιος ανάγκασε τους υπόλοιπους να παραδοθούν.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία του Αρχέλαου
Κατάσταση θαλάσσης
Συνηθίζεται πολλές φορές, όταν γίνεται αναφορά στον Κυματισμό - θαλάσσιο κυματισμό, να χρησιμοποιούνται δύο κυρίως όροι - η κατάσταση θαλάσσης και η αποθαλασσία (υπολογισμός ύψους κύματος χονδρικά, δηλ. χαμηλή, μέση και υψηλή).
Συγκεκριμένα με τον όρο κατάσταση θαλάσσης χαρακτηρίζεται ο πραγματικός κυματισμός χωρίς να συνδέεται με τον επικρατούντα άνεμο (η Κλίμακα Μποφώρ είναι αυτή που βασίζεται στον άνεμο) τη στιγμή της παρατήρησης, λόγω του ότι πολλές φορές δεν συμβαδίζουν (π.χ. κοντά σε υπήνεμη ακτή ή ανοικτό πέλαγος όπου ο κυματισμός προέρχεται από άνεμο σε άλλη περιοχή ή από άνεμο που έπνεε προηγουμένως στην περιοχή). Άρα ο εν λόγω όρος αφορά στην πραγματική κατάσταση της θάλασσας και για αυτό ονομάζεται κατάσταση θαλάσσης, αλλιώς δεν θα είχε λόγο ύπαρξης, καθότι ο όρος Μποφώρ ή ο όρος αποθαλασσία θα κάλυπτε τα πάντα. Έτσι η κατάσταση θαλάσσης (καθορίζεται από το ύψος του κυματισμού) βοηθά στην πληροφόρηση για την κατάσταση της θαλάσσης για περιοχή στην οποία η κλίμακα Μποφώρ δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα.
Απόδοση χαρακτηρισμών
Ναυτοδικείο
Ειδικό ποινικό δικαστήριο ενώπιον του οποίου δωσιδικούν όσοι ανήκουν στο πολεμικό ναυτικό ή το λιμενικό σώμα. Το Ναυτοδικείο Πειραιώς εδρεύει στον Πειραιά, δίπλα από το Ναυτικό Νοσοκομείο Πειραιώς (Ν.Ν.Π.) στην Φρεαττύδα παραλιακά επί της Ακτής Μουτσοπούλου με αρμοδιότητα εκδίκασης όλων των αξιόποινων πράξεων των ανηκόντων στο Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα.
Εκτός από το Ναυτοδικείο Πειραιώς και το Ναυτοδικείο Χανίων (για τη λειτουργία των οποίων βλ. άρθρο 168 ΣΠΚ), λειτουργούν σήμερα στην Ελλάδα και τα παρακάτω Ναυτοδικεία: Ναυτοδικείο Θεσσαλονίκης (για την ίδρυση του οποίου βλ. ΠΔ 164/2000, ΦΕΚ Α΄ 23.6.2000) και Ναυτοδικείο Ιωαννίνων (για την ίδρυση του οποίου βλ. ΠΔ 144/2005, ΦΕΚ Α΄199/11.8.2005).
Τα Ναυτοδικεία, όπως και τα υπόλοιπα στρατιωτικά δικαστήρια (στρατοδικεία και αεροδικεία) συγκροτούνται, σύμφωνα με το άρθρο 96 παρ. 5 του Συντάγματος, κατά πλειοψηφία από μέλη του δικαστικούς σώματος των ενόπλων δυνάμεων, που περιβάλλονται με τις εγγυήσεις λειτουργικής και προσωπικής ανεξαρτησίας του άρθρου 87 παρ. 1 του Συντάγματος. Γενικότερα πρέπει να παρατηρηθεί ότι η ποινική δικαιοσύνη στο στρατό (Ένοπλες Δυνάμεις) απονέμεται από τα στρατιωτικά δικαστήρια (στρατοδικεία, αεροδικεία, ναυτοδικεία και Αναθεωρητικό Δικαστήριο και τον Άρειο Πάγο. Οι αποφάσεις των στρατιωτικών δικαστηρίων πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένες, σύμφωνα με το άρθρο 167 ΣΠΚ.
Κατά των αποφάσεων των Ναυτοδικείων επιτρέπεται έφεση και αναθεώρηση ενώπιον του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, και εναντίον της αποφάσεως του τελευταίου, αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
''Για περισσότερα βλ. Ευγένιος Γιαρένης, Στρατιωτικός Ποινικός Κώδικας, Θεωρία-Εφαρμογή, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2005. ''
Κατηγορία:Στρατιωτικά δικαστήρια Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Πείραμα των δύο σχισμών
300px|μικρογραφία|Το πείραμα των δύο σχισμών: ελάχιστου μεγέθους σωματίδια ύλης ή φωτός εκπέμπονται από πηγή, διέρχονται μέσω διάταξης δύο παράλληλων σχισμών και πέφτουν σε οθόνη όπου αφήνουν ίχνος, ως σωματίδια. Το σχήμα που προκύπτει από την κατανομή των ιχνών είναι αποτέλεσμα [[συμβολής, η οποία είναι κυματικό φαινόμενο.]]
Το πείραμα των δύο σχισμών (γνωστό και ως πείραμα του Γιανγκ) είναι μια επίδειξη πως τα σωματίδια, είτε ύλης (π.χ. ηλεκτρόνια) είτε ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (φωτόνια), εκδηλώνουν και σωματιδιακή και κυματική συμπεριφορά. . Το πείραμα αυτό πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Άγγλο φυσικό Thomas Yang στις αρχές της δεκαετίας του 1800. Το πείραμα από τον Γιανγκ έγινε με φως και έπεισε, την εποχή εκείνη, πως η πρόταση του Ισαάκ Νεύτωνα ότι το φως είναι ρεύμα σωματιδίων, ήταν λανθασμένη. . Έκτοτε το πείραμα επαναλήφθηκε με όλο και μεγαλύτερη λεπτομέρεια και παραλλαγές και δείχνει πλέον πως το φως εμφανίζει δύο φύσεις, και σωματιδιακή και κυματική, καθώς και ότι τα σωματίδια της ύλης εμφανίζουν κι αυτά κυματικές ιδιότητες.
Στο πείραμα αυτό, κατά το οποίο τα σωματίδια αναγκάζονται να περάσουν μέσα από μια διάταξη με δύο λεπτές παράλληλες σχισμές που είναι πολύ κοντά η μία στην άλλη, παίζει σημαντικό ρόλο η παρατήρηση. Στην προσπάθειά του παρατηρητή να δει από ποια σχισμή περνά το κάθε σωματίδιο, αλλοιώνεται η συμπεριφορά που αυτά εμφανίζουν σε σχέση με όταν δεν τα παρατηρεί. Η προσπάθεια παρατήρησης τα κάνει να εκδηλώνουν ιδιότητες σωματιδίου ενώ όταν δεν τα παρατηρεί εμφανίζουν κυματικές ιδιότητες.
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το τι ακριβώς συμβαίνει όταν το σωματίδιο διέρχεται από τη διάταξη των δύο σχισμών. Η ερμηνεία της σχολής της Κοπενχάγης είναι πως δεν οφείλει κανείς να εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει στο επίμαχο μέρος της πειραματικής διάταξης αρκει να δεχτούμε πως απλώς συμβαίνει σύμφωνα με τον μαθηματικό φορμαλισμό που περιγράφει με επιτυχία το σύστημα.
Το 2002, η έκδοση του πειράματος των δύο σχισμών του Jönsson, με ηλεκτρόνια, ψηφίστηκε ως το πιο όμορφο πείραμα Φυσικής όλων των εποχών από τους αναγνώστες του Physics World.
Σωματιδιακή φύση
Ο τρόπος που απορροφάται το πολύ ασθενές φως σε κάθε σημείο που πέφτει πάνω σε μια οθόνη-ανιχνευτή δείχνει, πάντοτε, πως το φως αποτελείται από διακριτά σωματίδια με συγκεκριμένη ενέργεια, τα φωτόνια.
Κυματική φύση
Αν τα φωτόνια, πριν πέσουν στην οθόνη ανίχνευσης, διέλθουν από μια λεπτή σχισμή που έχει πάχος συγκρίσιμο με το μήκος κύματός τους, ή διέλθουν από ένα σύστημα με δύο, το ίδιο κοντινές, παράλληλες τέτοιες σχισμές (διπλή σχισμή), στην οθόνη εμφανίζονται σχήματα που εξηγούνται αν δεχτούμε πως το φως έχει κυματικές ιδιότητες. Όταν το φως περνά από μία μόνο σχισμή αποτυπώνεται στην οθόνη το σχήμα του φαινομένου της περίθλασης, ενώ όταν περνά από το σύστημα των δύο σχισμών προστίθεται στην περίθλαση και το κυματικό φαινόμενο της συμβολής.
Κροσσοί συμβολής
Η κάθε σχισμή από την οποία διέρχεται ένα κύμα γίνεται νέα πηγή κύματος. Όταν συναντώνται δύο κύματα, εκεί που συμπίπτει η κορυφή του ενός κύματος με την κορυφή του άλλου τα κύματα ενισχύουν το ένα το άλλο, ενώ εκεί που συμπίπτει η κορυφή του ενός με το χαμηλότερο σημείο του άλλου εξουδετερώνονται. Έτσι σχηματίζεται η εικόνα της συμβολής, με φωτεινές και σκοτεινές περιοχές στο φως, με μέγιστα και ελάχιστα στην ταλάντωση της επιφάνειας ενός υγρού κλπ.
Σωματιδιακή και κυματική φύση της ύλης
μικρογραφία|330px|Βώλοι που περνούν μέσα από πέτασμα με δύο σχισμές. μικρογραφία|δεξιά|330px|Ηλεκτρόνια που περνούν μέσα από πέτασμα διπλής σχισμής.
Σωματιδιακή φύση
Όταν πετάμε ύλη μακροσκοπικών διαστάσεων (π.χ. βώλους) μέσα από μια σχισμή, τα σημάδια των βόλων που περνούν από τη σχισμή και πέφτουν σε πίνακα τοποθετημένο πίσω της αποτυπώνουν το σχήμα της σχισμής (ένα ευθύγραμμο τμήμα).
Όταν πετάμε βόλους προς δύο παράλληλες σχισμές, όσοι διέρχονται από αυτές σχηματίζουν με τα ίχνη τους στον πίνακα δύο παράλληλες γραμμές (πάνω σχήμα).
Το παράδοξο της κυματικής φύσης της ύλης
Αντίθετα από ότι θα ανέμενε κανείς για την ύλη γενικά, όταν χρησιμοποιούμε σωματίδια ύλης σε ατομική και υποατομική κλίμακα, όπως ηλεκτρόνια, και αντίστοιχης κλίμακας σχισμές, τότε, ενώ σε οθόνη πίσω από μία σχισμή σχηματίζεται μια γραμμή, το σχήμα στην οθόνη πίσω από σύστημα διπλής σχισμής δεν είναι δύο γραμμές αλλά κροσσοί συμβολής (κάτω σχήμα). Η ύλη πλησιάζοντας στην ατομική κλίμακα εμφανίζει, όπως και η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, κυματικές ιδιότητες.
Στην πραγματικότητα η ύλη εμφανίζει σε όλες τις κλίμακες κυματικές ιδιότητες, όμως στις πολύ μικρές διαστάσεις το μήκος κύματος της σωματιδιακής ακτινοβολίας φτάνει να είναι της ίδιας τάξης μεγέθους με το πλάτος των σχισμών από τις οποίες τα σωματίδια περνούν, με αποτέλεσμα τη σαφή εμφάνιση της κυματικής συμπεριφοράς.
Ως το 1961 το πείραμα των δύο σχισμών δεν είχε γίνει με τίποτε άλλο από φως και τότε πρώτη φορά ο Clauss Jönsson από το πανεπιστήμιο του Tübingen το εκτέλεσε με ηλεκτρόνια.
Το 1999, μόριο του άνθρακα αποτελούμενο από 60 άτομα (C60) βρέθηκε να εμφανίζει επίσης κυματική συμπεριφορά. Το μόριο αυτό, διαμέτρου περίπου 7nm, σχεδόν μισό εκατομμύριο φορές μεγαλύτερο από πρωτόνιο, είναι αρκετά μεγάλο για να παρατηρηθεί με κλασικό μικροσκόπιο.
Δεύτερο παράδοξο: Ένα μοναχικό σωματίδιο φαίνεται να αλληλεπιδρά με τον «εαυτό» του
μικρογραφία|150px|Ίχνη ηλεκτρονίων με το πέρασμα του χρόνου Με το σκεπτικό πως ενδεχομένως υπάρχει αλληλεπίδραση των σωματιδίων μεταξύ τους, καθώς αυτά διέρχονται από τις σχισμές, και έτσι εμφανίζεται το αποτέλεσμα της συμβολής, το πείραμα επαναλήφθηκε με τον περιορισμό να διέρχεται ένα μόνο σωματίδιο τη φορά από το σύστημα των δύο παράλληλων σχισμών. Αυτό επιτυγχάνεται όταν φτάνει να βλέπει κανείς να αφήνεται ένα ίχνος κάθε τόσο στην οθόνη, πράγμα που σημαίνει πως ένα μόνο ηλεκτρόνιο ή φωτόνιο έχει μπει και μετά έχει βγει από το σύστημα των δύο σχισμών. Η λογική πρόθεση είναι πως, στην περίπτωση που το φαινόμενο της συμβολής οφείλεται σε αλληλεπίδραση των ηλεκτρονίων λόγω συγκρούσεων μεταξύ τους, με ένα ηλεκτρόνιο τη φορά δεν είναι δυνατή μια τέτοια αλληλεπίδραση και το ίχνος στην οθόνη θα εμφανίζει πλέον το αποτύπωμα των δύο σχισμών, δύο παράλληλες γραμμές που απλώς ξεθωριάζουν με την απόσταση.
Ο ελιγμός αυτός αποδεικνύεται αναποτελεσματικός· μετά από αρκετή ώρα, καθώς τα ίχνη των ηλεκτρονίων αθροίζονται στην οθόνη, εμφανίζεται και πάλι συμβολή. Κάθε ένα ηλεκτρόνιο φαίνεται σαν να έχει περάσει και από τις δύο σχισμές, κάνοντας συμβολή με τον ίδιο του τον εαυτό. Μαθηματικά, όλο αυτό εμφανίζεται ακόμα πιο παράδοξο· η μαθηματική περιγραφή του φαινομένου εμφανίζεται ως η επαλληλία των πιθανοτήτων να περνά το ηλεκτρόνιο από τη μία μόνο σχισμή, από την άλλη, από τις δύο μαζί και από καμία, ταυτόχρονα.
Τρίτο παράδοξο: Η παρατήρηση εξουδετερώνει την κυματική φύση της ύλης
Όταν τοποθετείται η μετρητική συσκευή όμως, συμβαίνει κάτι ακόμα πιο παράξενο· το ηλεκτρόνιο παύει να συμπεριφέρεται ως κύμα και δεν δίνει πια το φαινόμενο της συμβολής, παρά εμφανίζεται στην οθόνη η κατανομή που αντιστοιχεί γύρω από το αποτύπωμα των δύο σχισμών. Το ηλεκτρόνιο συμπεριφέρεται πλέον ως σωματίδιο όταν προσπαθούμε να παρατηρήσουμε τι ακριβώς κάνει! Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι πως έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα είτε παρατηρούμε το ηλεκτρόνιο αμέσως πριν περάσει από τη διπλή σχισμή, είτε αφού έχει μόλις βγει από αυτήν.
Ο παρατηρητής φαίνεται να αλλοιώνει το αποτέλεσμα του πειράματος στην οθόνη, απλά με την παρατήρηση!
Προσπάθειες ερμηνείας των φαινομένων «συμπεριφοράς» της ύλης
Υπάρχουν αρκετοί που προσπάθησαν να εξηγήσουν τι συμβαίνει στον χώρο κοντά στο σύστημα της διπλής σχισμής καθώς διέρχεται από αυτό το σωματίδιο. Οι επιστημονικές θεωρίες έχουν το σημαντικό χαρακτηριστικό ότι δεν κάνουν αχρείαστες υποθέσεις. Εδώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, με «ανήκουστες» προτάσεις προκειμένου να δοθεί εξήγηση:
Όλες αυτές οι προσεγγίσεις, καθώς και αρκετές άλλες που έχουν προταθεί, έχουν απίθανες παραδοχές. Ενώ οι επιστήμονες και οι σχολές που εκπροσωπούν υποστηρίζουν διαφορετικές θεωρίες, με διαφορετικά αδύναμα σημεία παραδοχών σε κάθε μία από αυτές, η επίσημη θέση της Κβαντικής Μηχανικής δίνεται από τη «στάνταρ» εκδοχή (σχολή της Κοπεγχάγης): Απλώς δεν υπάρχει εξήγηση και δεν υπάρχει λόγος να διερευνάται το τι ακριβώς συμβαίνει εκεί. Αρκεί ο τρόπος που περιγράφεται το σύστημα από τις κυματοσυναρτήσεις και την επίλυσή τους και δεν έχουμε λόγο να ερευνούμε το πώς και γιατί συμβαίνουν τα πράγματα όπως συμβαίνουν. Ένα αντικείμενο, σύμφωνα με τον Νιλς Μπορ, ενός εκ των πατέρων της κβαντομηχανικής και μέλος της σχολής της Κοπεγχάγης, δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα σωματίδιο και κύμα. Είναι είτε το ένα είτε το άλλο και αυτό εξαρτάται από το αν το παρατηρούμε ή όχι.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική Κατηγορία:Κυματικά φαινόμενα Κατηγορία:Επιστημονικά πειράματα
Έρυξ
Επιστρέφοντας ο Ηρακλής από τον άθλο με τα Βόδια του Γηρυόνη συνάντησε τον Έρυκα, που είχε πια διαδεχθεί τον πατέρα του στον θρόνο των Ελυμιών. Ο Έρυξ, ως εξαιρετικά καλός παλαιστής, τον προκάλεσε σε πάλη για να του τα πάρει. Ο Ηρακλής δέχθηκε και, νικώντας τον στην πάλη, τον σκότωσε. Αντί να κρατήσει όμως το βασίλειο του αντιπάλου του, το άφησε στους ντόπιους Σικελούς, λέγοντάς τους ότι κάποια μέρα ένας από τους απογόνους του θα ερχόταν να πάρει την εξουσία. Αυτό και έγινε όταν ο Δωριέας ήρθε και ίδρυσε αποικία στο μέρος αυτό.
Μία εναλλακτική εκδοχή για τον θάνατο του Έρυκα είναι ότι τον απολίθωσε ο Περσέας με την κεφαλή της Μέδουσας.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικελίας
Παρθία
thumb|Η αυτοκρατορία των Παρθών (247 - 224 π.Χ, με κόκκινο χρώμα). Η Παρθία (αρχαία ελληνικά: Παρθυηνή (Parthyēnḗ), Και ως επαρχία στην Παρθική Αυτοκρατορία. Πηγές - αναφορές: Πολύβιος «Ιστορίαι» 10,28,7 και στην επανέκδοση 1670, «Πολυβίου του Λυκόρτα Μεγαλοπολίτου, Ιστοριών τα σωζόμενα», Βιβλίο Ι (10ο), Κεφάλαιο 4, Τα βασίλεια της Ασίας - (iv. res asiae) - Polybius 10,28,7. Βιβλίο Ι (10ο), Κεφάλαιο 4, (iv. res asiae): «ὁ δὲ βασιλεὺς διανύσας τὴν ἔρημον ἧκε πρὸς τὴν Ἑκατόμπυλον προσαγορευομένην, ἣ κεῖται μὲν ἐν μέσῃ τῇ Παρθυηνῇ, τῶν δὲ διόδων τῶν φερουσῶν ἐπὶ πάντας τοὺς πέριξ τόπους ἐνταῦθα συμπιπτουσῶν ἀπὸ τοῦ συμβαίνοντος ὁ τόπος εἴληφε τὴν προσηγορίαν». Επίσης Στράβων «Γεωγραφικά», Βιβλίο ΙΑ (11ο), Κεφάλαιο 8, παράγραφος 1 - Strabo 11,8,1.. Βιβλίο ΙΑ (11ο), Κεφάλαιο 8, παράγραφος 1: «Ἀπὸ δὲ τῆς Ὑρκανίας θαλάττης προϊόντι ἐπὶ τὴν ἕω δεξιὰ μέν ἐστι τὰ ὄρη μέχρι τῆς Ἰνδικῆς θαλάττης παρατείνοντα͵ ἅπερ οἱ Ἕλληνες ὀνομάζουσι Ταῦρον͵ ἀρξάμενα ἀπὸ τῆς Παμφυλίας καὶ τῆς Κιλικίας καὶ μέχρι δεῦρο προϊόντα ἀπὸ τῆς ἑσπέρας συνεχῆ καὶ τυγχάνοντα ἄλλων καὶ ἄλλων ὀνομάτων. προσοικοῦσι δ᾽ αὐτοῦ τὰ προσάρκτια μέρη πρῶτοι μὲν οἱ Γῆλαι καὶ Καδούσιοι καὶ Ἄμαρδοι͵ καθάπερ εἴρηται͵ καὶ τῶν Ὑρκανίων τινές͵ ἔπειτα τὸ τῶν Παρθυαίων ἔθνος καὶ τὸ τῶν Μαργιανῶν καὶ τῶν Ἀρίων καὶ ἡ ἔρημος͵ ἣν ἀπὸ τῆς Ὑρκανίας ὁρίζει ὁ Σάρνιος ποταμὸς πρὸς ἕω βαδίζουσι καὶ ἐπὶ τὸν Ὦχον. καλεῖται δὲ τὸ μέχρι δεῦρο ἀπὸ τῆς Ἀρμενίας διατεῖνον ἢ μικρὸν ἀπολεῖπον Παραχοάθρας. ἔστι δὲ ἀπὸ τῆς Ὑρκανίας θαλάττης εἰς τοὺς Ἀρίους περὶ ἑξακισχιλίους σταδίους• εἶθ᾽ ἡ Βακτριανή ἐστι καὶ ἡ Σογδιανή͵ τελευταῖοι δὲ Σκύθαι νομάδες. τὰ δ᾽ ὄρη Μακεδόνες μὲν ἅπαντα τὰ ἐφεξῆς ἀπὸ Ἀρίων Καύκασον ἐκάλεσαν͵ παρὰ δὲ τοῖς βαρβάροις τά τε ἄκρα καὶ τοῦ Παροπαμίσου τὰ προσβόρεια καὶ τὰ Ἠμωδὰ καὶ τὸ Ἴμαον καὶ ἄλλα τοιαῦτα ὀνόματα ἑκάστοις μέρεσιν ἐπέκειτο». ή Παρθυαία ή αρχαία περσικά: Παρθάβα (Parθava), λατινικά: Parthia, κοινή ελληνική: Παρθία, αγγλικά: Parthyene ή Parthyaea ή Parthava ή Parthia, περσικά: پارت ή پرثوه ή پهلو) ήταν περιοχή που κατά την αρχαία εποχή βρισκόταν στη σημερινή περιοχή Χορασάν, στο βορειοανατολικό άκρο, της Περσίας (σημερινό Ιράν).
Κατά τους χρόνους της δυναστείας των Αχαιμενιδών η Παρθία αποτελούσε Σατραπεία του Μεγάλου Βασιλέως. Για τους χρόνους αυτούς δεν είναι τίποτε γνωστό. Όμως στην εποχή του Μ. Αλεξάνδρου, στην Ελληνιστική περίοδο η Παρθία φαίνεται πως είχε ενωθεί με την Υρκανία (σημερινό Γκοργκάν του Ιράν) που αποτέλεσε επαρχία του Βασιλείου των Σελευκιδών. Τότε κτίστηκαν πολλές ελληνιστικές αποικίες, όπως η Εκατόμπυλος, η Ευμένεια, η Καλλιόπη, η Μυσία και άλλες. Σκοπός ήταν η αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων. Μάλιστα κατά την εποχή του Σελεύκου Α' (312-281 π.Χ.) και  του Αντιόχου Α' του Σωτήρα στην Παρθία εγκαταστάθηκαν οι νομάδες Πάρνι (ή και Απάρνι) που προέρχονταν από την κεντρική Ασία. Οι νομάδες αυτοί αφομοιώθηκαν τελικά από τον αυτόχθονα πληθυσμό του οποίου και υιοθέτησαν την παρθική γλώσσα.
Πρώτη πρωτεύουσα της Χώρας ήταν πιθανώς η Δάραδα, η σημερινή Αμπιβάρντ, και μεταγενέστερη η Εκατόμπυλος, που βρισκόταν κοντά στο σημερινό Νταμγκάν.
Η Παρθία βρισκόταν ακριβώς πάνω στους μεγάλους τότε εμπορικούς δρόμους ανάμεσα στην Ασία και τον Ελληνορωμαϊκό κόσμο, ο έλεγχος των οποίων έδωσε τη δυνατότητα στους Πάρθους να δημιουργήσουν Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία των Αρσακιδών μέχρι το 224 μ.Χ. όταν ο τοπικός διοικητής Αρδασίφ της νότιας Παρθίας επαναστάτησε και ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες Αυτοκρατορίες - Χώρες Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος * Κατηγορία:Σατραπείες της Περσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιρανικές χώρες και εδάφη
Ερυσίχθονας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ερυσίχθονας (Ερυσίχθων) αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:
Πτώση της Καμπούλ (2001)
{{Πληροφορίες στρατιωτικής σύγκρουσης
205 τραυματίες
646 τραυματίες
1.345 αιχμάλωτοι }} Η πτώση της Καμπούλ πραγματοποιήθηκε το 2001 κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Αφγανιστάν. Οι δυνάμεις της Βόρειας Συμμαχίας ξεκίνησαν την επίθεσή τους στην πόλη στις 13 Νοεμβρίου και πραγματοποίησαν ταχεία πρόοδο εναντίον των δυνάμεων των Ταλιμπάν, οι οποίες αποδυναμώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από αμερικανικές και βρετανικές αεροπορικές επιθέσεις. Η πρόοδος προχώρησε σύμφωνα με τα σχέδια και την επόμενη ημέρα οι δυνάμεις της Βόρειας Συμμαχίας (με την υποστήριξη της ODA 555) εισήλθαν στην Καμπούλ χωρίς να συναντήσουν καμία αντίσταση. Οι δυνάμεις των Ταλιμπάν υποχώρησαν στη Κανταχάρ στα νότια της χώρας.
Σε συνδυασμό με την πτώση του Μαζάρι Σαρίφ πέντε ημέρες νωρίτερα, η κατάληψη της Καμπούλ ήταν ένα σημαντικό πλήγμα για τη διακυβέρνηση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν.
Ως αποτέλεσμα όλων των απωλειών, τα επιζόντα μέλη των Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα υποχώρησαν προς την Κανταχάρ, την πνευματική γενέτειρα και έδρα των Ταλιμπάν, και το Τόρα Μπόρα.
Θεοδώρα Α΄ του Τούσκουλου
Η Θεοδώρα (Teodora, 870 - 916) ήταν συγκλητική της Ρώμης. Ήταν κόμισσα του Τούσκουλου και μία από τις πιο ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες της Ιταλίας του 10ου αιώνα. Μαζί με τον σύζυγό της Θεοφύλακτο Α΄ και την κόρη της Μαροζία άσκησαν την μεγαλύτερη πολιτική επιρροή στην παπική εξουσία και έκαναν την οικογένειά τους την πιο ισχυρή στην Ρώμη του 10ου αιώνα. Λόγω της μεγάλης της εξουσίας δέχτηκε σκληρή κριτική που συνοδεύτηκε από αναπόδεικτες κατηγορίες σεξουαλικής ακολασίας κυρίως από τον πολιτικό της αντίπαλο Λιουτπράνδο της Κρεμόνα. Αυτές οι κατηγορίες οδήγησαν στον χαρακτηρισμό της εποχής της ακμής της οικογένειάς της ως "πορνοκρατία".
Η ζωή της
Η Θεοδώρα γεννήθηκε στην Ρώμη και πιθανότατα είχε ευγενική καταγωγή. Ήταν γνωστή για την θρησκευτική της αφοσίωση, την ηθική της ζωή και την φιλανθρωπία της. Κάποια στιγμή παντρεύτηκε τον Θεοφύλακτο Α΄ που ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς άντρες της Ρώμης. Μαζί του έκανε δύο κόρες, τη Μαροζία και τη Θεοδώρα Β΄.
Το 904, προωθώντας τα συμφέροντα του συζύγου της, μεθόδευσε την άνοδο του Σέργιου Γ΄ στον παπικό θρόνο. Εκείνος σε αντάλλαγμα έκανε τον Θεοφύλακτο Κόμη του Τούσκουλου, του έδωσε το ύπατο αξώμα του Roman consul και τον όρισε παπικό Θησαυροφύλακα (Vestarius) και Στρατηγό (Magister militium). Τότε οι πολιτικοί αντίπαλοι της οικογένειας και ειδικά ο Λιουτπράνδος της Κρεμόνα άρχισαν να διαδίδουν φήμες σχετικά με την ηθική του νέου πάπα αλλά και την ηθική της οικογένειας των Θεοφύλακτων. Ισχυρίσθηκαν ότι ο Σέργιος, με τις ευλογίες της Θεοδώρας και του Θεοφύλακτου, είχε ερωτική σχέση με την ανήλικη τότε κόρη τους, τη Μαροζία ενώ δεν δίστασε να κατηγορήσει και την ίδια τη Θεοδώρα για σεξουαλική ακολασία. Την χαρακτήρισε «αναίσχυντη πόρνη [...] μοναδική κυβερνήτρια της Ρώμης[...] που ασκεί εξουσία σαν άντρας» ενώ είπε για τις κόρες της ότι "ξεπερνούσαν την μητέρα τους στις αγαπημένες δραστηριότητες της Αφροδίτης". Ειδικά ο βίος της Θεοδώρας Β΄ που ήταν άμεμπτος ήθικα και δεν προκάλεσε κανένα σχόλιο και καμία υποψία δείχνει και τον βαθμό στον οποίον ήταν προκατειλημμένος ο Λιουτπράνδος και πόσο μεροληπτικά ήταν τα κείμενά του. Όπως είχαν κάνει και αμέτρητοι άλλοι πριν απο αυτόν, ο Λιουτπράνδος θεωρούσε την γυναικεία εξουσία τόσο αφύσικη που για να την δικαιολογήσει έπρεπε να την συνδέσει με την σεξουαλική επιρροή. Για εκείνον μόνο μέσω κάποιας σεξουαλικής χάρης μπορούσε μία γυναίκα να αποκτήσει εξουσία.
Μετά τον θάνατο του Σέργιου και μετά από τις σύντομες θητείες των Αναστάσιου Γ΄ και Λάνδωνα η οικογένεια των Θεοφύλακτων φρόντισε να γίνει πάπας ο Ιωάννης Ι΄ το 914 που ανταπέδωσε την εύνοια με το να δώσει στην Θεοδώρα τους τίτλους senatrix, δηλαδή συγκλητικός, και serenissima vestaratrix της Ρώμης. Αυτούς τους τίλους κληρονόμησαν και οι κόρες της. Ο Λιουτπράνδος συνέχισε την συκοφαντική τακτική του κατηγορώντας την Θεοδώρα ότι είχε σχέσεις με νεαρούς ιερείς και ότι έκανε όργια στο σπίτι της στο νησί Τιβερίνα που βρίσκεται στην μέση του ποταμού Τίβερη. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι ο λόγος που έγινε πάπας ο Ιωάννης Ι΄ ήταν γιατί ήταν εραστής της Θεοδώρας και ότι η νεότερη κόρη της, η Θεοδώρα Β΄, ήταν στην πραγματικότητα δική του κόρη και όχι του Θεοφύλακτου. Το γεγονός ότι η Θεοδώρα Β΄ είχε γεννηθεί περίπου το 900 δείχνει ότι ο Λιουτπράνδος άφηνε να εννοηθεί ότι η σχέση του Ιωάννη με την Θεοδώρα ήταν μακροχρόνια και είχε ξεκινήσει πριν να γίνει πάπας ο Ιωάννης. Αυτές οι κατηγορίες όμως θεωρούνται απίθανες.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Κόμισσες Κατηγορία:Κόμισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Πολιτικοί (γυναίκες) της Ιταλίας Κατηγορία:Γυναίκες στην Ιταλία Κατηγορία:Κόμητες του Τούσκουλου Κατηγορία:Οικογένεια Θεοφύλακτων
Άμφια
thumb|right|300px|Ιερέας, Επίσκοπος [[Αγιασμός|αγιάζει τα νερά, χαλκογραφία από το βιβλίο του Pitton de Turnefort «Relation d'un voyage du Levant...», Παρίσι 1717 (σχέδιο: Audriet)]]
Τα ιερατικά άμφια είναι τα ενδύματα που χρησιμοποιούνται από τους κληρικούς κατά τη Θεία Λειτουργία καθώς και σε άλλες ακολουθίες και εκκλησιαστικές τελετές. Αποτελούν ταυτόχρονα διακριτικά της εκκλησιαστικής ιεραρχίας και εξουσίας καθώς για κάθε έναν από τους τρεις βαθμούς της ιεροσύνης (του διακόνου, του ιερέα και του επισκόπου), υπάρχει ένα συγκεκριμένο ενδυματολογικό σύνολο που αντιστοιχεί στον αντίστοιχο βαθμό. Αρχικά ο όρος άμφια συναντάται στους Βυζαντινούς (μη εκκλησιαστικούς) συγγραφείς και δήλωνε οποιεσδήποτε πολύτιμες και λαμπρές ενδυμασίες. Αργότερα, ο συγκεκριμένος όρος χαρακτήριζε μόνο τα ενδύματα των αυτοκρατόρων και των κληρικών και στη μεταβυζαντινή εποχή κατέληξε να αναφέρεται αποκλειστικά στα ενδύματα των κληρικών, τα οποία ενδύονται κατά τον χρόνο άσκησης της χριστιανικής λατρείας.
Ονομάζονται «ιερά» ή «άγια» και καθίστανται αγιασμένα είτε λόγω της απλής ευλογίας που δίνεται από τον επίσκοπο (π.χ. στα άμφια κατά τη χειροτονία του κληρικού) είτε με τη χρήση τους στις διάφορες ιεροπραξίες, εφόσον είναι αφιερωμένα στο Θεό.
Αμφίεση των Ισραηλιτών ιερέων
Η αμφίεση των Ισραηλιτών ιερέων περιοριζόταν αυστηρά κατά την ώρα της λατρείας μόνο εντός του ναού του Θεού. Οι ιερείς στην καθημερινή ζωή τους έφεραν τα κοινά ενδύματα, που διευκόλυναν την κίνησή τους και τις άλλες εργασίες τους. Την εντυπωσιακή και πλούσια ενδυμασία των Ισραηλιτών αρχιερέων τη συναντούμε και πολύ αργότερα, στα χρόνια του Χριστού.
Αμφίεση την εποχή του Ιησού
Για τη χρήση ειδικών αμφίων κατά την εποχή των Αποστόλων ή των σύγχρονών τους δεν υπάρχει καμία ένδειξη από την Καινή Διαθήκη. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο Ιησούς Χριστός παρέδωσε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, χωρίς να χρησιμοποιήσει κανένα άμφιο στην πρώτη εκείνη μυσταγωγία, αφού έγινε κατά τη διάρκεια ενός κοινού δείπνου.
Κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες δεν παρουσιάζεται καμία διαφοροποίηση της καθημερινής ενδυμασίας των κληρικών σε σχέση με τους λαϊκούς ή των χριστιανών σε σχέση με τους Ρωμαίους πολίτες. Τόσο ο Ιησούς, όσο και οι μαθητές του δεν ζητούσαν από τους πιστούς να διακρίνονται από τους άλλους ανθρώπους με την αλλαγή της ενδυμασίας και την τροποποίηση της αμφίεσής τους. Την διάκριση θα την κατόρθωναν με την αλλαγή της εσωτερικής τους κατάστασης και τον τρόπο ζωής τους. Γραπτές μαρτυρίες και απεικονίσεις μνημείων της εποχής των πρώτων αιώνων της Εκκλησίας μας δείχνουν ότι δεν έγινε καμία μεταβολή της εξωτερικής αμφίεσης των πρώτων χριστιανών και κληρικών σε σχέση με τους λοιπούς ανθρώπους της εποχής τους.