cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκάνγκα Ντιν
Πληροφορίες παραγωγής
Ο πρόεδρος της RKO Πάντρο Μπέρμαν, σκεφτόταν καιρό την παραγωγή μιας ταινίας βασισμένης στο ποίημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ "Γκάνγκα Ντιν", με θέμα την ιστορία του θρυλικού Ινδού νεροκουβαλητή. Ανέθεσε λοιπόν τη σκηνοθεσία στον Χάουαρντ Χοκς, ο οποίος σκόπευε να αναθέσει τους ρόλους των Άγγλων αξιωματούχων στους Ρόμπερτ Ντόνατ, Ρόναλντ Κόλμαν και Σπένσερ Τρέισι. Παρόλα αυτά ο Χοκς χρειάστηκε πολύ καιρό για την ολοκλήρωση των γυρισμάτων του Η Γυναίκα με τη Λεοπάρδαλη (Bringing Up Baby, 1938) και όταν η εν λόγω ταινία απέτυχε στο αμερικανικό box-office, o Χοκς παραιτήθηκε και τη θέση του πήρε ο Τζορτζ Στίβενς (μελλοντικός σκηνοθέτης των: Μια θέση στον ήλιο (A Place In The Sun), Άρπαγες της Γης (Shane) και Ο Γίγας (Giant) . Ο Στίβενς ανέθεσε λοιπόν τους ρόλους των τριών αξιωματικών στους Βίκτορ ΜακΛάγκλεν, Ντάγκλας Φέρμπανκς τζούνιορ και Κάρι Γκραντ. Αρχικά ο ρόλος του Μπάλανταϊν, του αξιωματικού που ήθελε να αφήσει το στρατό για να παντρευτεί την Έμμι Στέμπινς (Τζόαν Φοντέιν) επρόκειτο να ερμηνευτεί από τον Κάρι Γκραντ. Ο Γκραντ που προτιμούσε το ρόλο του ανέμελου και τυχοδιώκτη αξιωματικού Κάτερ ζήτησε από το Στίβενς να αλλάξει το ρόλο του με εκείνο του Φέρμπανκς. Ο Στίβενς τους πρότεινε να ρίξουν κέρμα κι ο Γκραντ κέρδισε, στερώντας από τον Φέρμπανκς το σημαντικότερο ρόλο της καριέρας του. Ο ρόλος του Γκάνγκα Ντιν προοριζόταν αρχικά για τον Σαμπού, έναν από τους διασημότερους Ινδούς ηθοποιούς της περιόδου, ο οποίος δεν ήταν διαθέσιμος. Τη θέση του πήρε τότε ο 47χρονος Σαμ Τζάφι που κατάφερε να υποδυθεί πειστικά το ρόλο του 18χρονου Ινδού Γκάνγκα Ντιν. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 1938, με προϋπολογισμό 2 εκατομμυρίων περίπου (η ακριβότερη παραγωγή της RKO μέχρι τότε) και η προβολή της ταινίας συνοδεύτηκε από θετικές κριτικές. Σε πολλές από τις Πολιτείες της Αμερικής, η ταινία ήταν η τρίτη εμπορικότερη ταινία του 1939, μετά το Όσα παίρνει ο άνεμος και τον Μάγο του Οζ. Η ταινία βρισκόταν στη 10η θέση στη λίστα με τις εμπορικότερες ταινίες του 1939, αλλά λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής της, έχασε χρήματα. Στην τελευταία σκηνή της ταινίας εμφανιζόταν ένας ηθοποιός που υποδυόταν τον Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, ως αυτόπτη μάρτυρα των γεγονότων που εξιστορεί η ταινία και που τον ώθησαν να γράψει το ποίημά του. Η οικογένεια του Κίπλινγκ εναντιώθηκε στην απεικόνιση του Κίπλινγκ που είχε πεθάνει το 1936 και η σκηνή αφαιρέθηκε από την ταινία και προστέθηκε ξανά χρόνια αργότερα.
Βραβεύσεις
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1939 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής RKO Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φυλακές
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1962
Το ΜΗ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1962 διεξήχθη από τις 31 Αυγούστου ως τις 2 Σεπτεμβρίου 1962 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας χωριστά από το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1962. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για όγδοη συνεχόμενη χρονιά.
Ημικανονικό πολύεδρο
Ημικανονικό πολύεδρο λέγεται ένα πολύεδρο, που όλες οι έδρες του είναι κανονικά πολύγωνα διαφόρων τύπων, τα οποία ενώνονται με τον ίδιο τρόπο γύρω από κάθε κορυφή. Ένα ημικανονικό πολύεδρο αναγνωρίζεται από τη διαμόρφωση κορυφής, δηλαδή από τον τρόπο με τον οποίο οι πολυγωνικές έδρες ενώνονται για να σχηματίσουν την πολυεδρική γωνία της κάθε κορυφής του. Για παράδειγμα, η διαμόρφωση κορυφής (3.3.3.3.4) αντιστοιχεί στον πεπλατυσμένο κύβο, ενώ η (3.3.3.4) αντιστοιχεί στο τετραγωνικό αντιπρίσμα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1962
Χρονικό
Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή 391 αθλητές από 37 σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Οι αγώνες έγιναν στο Στάδιο με μικρή παρουσία θεατών και γενικά μέτριες επιδόσεις, ενώ το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη το Σάββατο 5 Μαΐου στην κλασική διαδρομή. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με υπερδιπλάσιους βαθμούς από τον δεύτερο σύλλογο.
Βαθμολογία
* Συνολικά βαθμολογήθηκαν 22 σωματεία.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1962 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ημικανονικό πολύεδρο
Συγκεκριμένα, στα ημικανονικά πολύεδρα ανήκουν:
Στα αγγλικά ο αντίστοιχος όρος είναι semiregular polyhedron, που όμως είναι υπό συζήτησιν ως προς τον ακριβή ορισμό του και ποιες ομάδες πολυέδρων περιλαμβάνει.
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Στερεομετρία
Η ιστορία της ελπίδας
Η ιστορία της ελπίδας (αγγλικά: The Story of Holly and Ivy). Το παραμύθι γράφτηκε το 1958 από τη συγγραφέα Ράμερ Γκόντεν και εικονογραφήθηκε από την εικονογράφο Μπάρμπαρα Κούνεϊ.
Υπόθεση
Η Ήβη είναι ένα εξάχρονο κορίτσι που ζει σε ένα ορφανοτροφείο. Πλησιάζουν Χριστούγεννα και η Ήβη θέλει μια κούκλα και μια οικογένεια για δώρο. Όλα τα παιδιά θα περάσουν με κάποιο τα Χριστούγεννα εκτός από την Ήβη. Η μικρή όμως είναι έξυπνη και αντί να πάει στο σπίτι των νηπίων σταματάει στο Άπλετον. Στο Άπλετον βρίσκεται το κατάστημα του κυρίου Μπλόσσομ και μέσα μια κούκλα, η Χριστίνα που αναζητά ένα κοριτσάκι να τη δεχτεί. Όμως στο Άπλετον ζει και ένα ζευγάρι που δεν έχει παιδιά, ο αστυφύλακας κύριος Τζόουνς και η γυναίκα του η κυρία Τζόουνς που θέλει ένα παιδί. Στο τέλος θα βρεθούν όλοι μαζί ως δώρο ο ένας στον άλλο.
Χαρακτήρες
Κατηγορία:Παραμύθια
Νίκος Μουλατσιώτης
Ο  Νίκος Μουλατσιώτης  είναι παλαίμαχος Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Αγωνίστηκε τη δεκαετία του ’70 στην Α΄ Εθνική και στη Β΄ Εθνική, στην Καλαμάτα και στην Παναχαϊκή.
Ποδοσφαιριστής
Ο Νίκος Μουλατσιώτης γεννήθηκε στην Καλαμάτα, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1970. Σύντομα έγινε βασικός και το 1972 πήρε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Το 1972-73 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική. Στο τέλος της σεζόν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε αλλά το 1974 πήρε ξανά τον τίτλο και την άνοδο από τη Β΄ Εθνική. Έπαιξε άλλη μία σεζόν στην ανώτερη κατηγορία αλλά υποβιβάστηκε ξανά.
Ο Μουλατσιώτης έμεινε στο σύλλογο της γενέτειράς του άλλες δυο σεζόν, αλλά όχι μόνο δεν κατάφερε να ανεβεί ξανά στην Α΄ Εθνική αλλά υποβιβάστηκε στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Έτσι το 1977 πήρε μεταγραφή για την Παναχαϊκή, στην οποία είχαν πάει και άλλοι ποδοσφαιριστές της Καλαμάτας, όπου αγωνίστηκε για τρεις σεζόν με επιτυχία. Τέλειωσε τη καριέρα του στην Καλαμάτα.
Τίτλοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Σπύρος Μπλαζάκης-Γιώργος Τσομπανάκης
Οι Σπύρος Μπλαζάκης (1916-4 Δεκεμβρίου 1996 ) και Γιώργος (Γιώργης) Τζομπανάκης (1919, Επαρχία Αποκορώνου-1 Νοεμβρίου 1996 ) ήταν Έλληνες Κρητικοί αντάρτες, στελέχη του ΕΑΜ αρχικά και του ΔΣΕ αργότερα, οι οποίοι έδρασαν κατά τη διάρκεια της κατοχής και του Εμφυλίου στην περιοχή των Λευκών Ορέων και παρέμειναν στην παρανομία για περίπου 30 χρόνια, από το 1947 που το ΚΚΕ κηρύχθηκε εκτός νόμου, έως τον Φεβρουάριο του 1975, οπότε και εμφανίστηκαν ξανά στη δημόσια ζωή του τόπου τους.
Και οι δυο τους πολέμησαν στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, ενώ ήταν ενεργά μέλη της Εθνικής Αντίστασης εναντίον των δυνάμεων Κατοχής. Αργότερα, συμμετείχαν στον Εμφύλιο ως αντάρτες του ΔΣΕ Κρήτης, ενώ το 1948 η ομάδα τους, δύναμης 100 ατόμων, εγκλωβίστηκε στα βουνά και σταδιακά αποδεκατίστηκε, με αποτέλεσμα ο τελευταίος τους σύντροφος να αποβιώσει το 1964. Τρέφονταν με ρίζες και θεραπεύονταν με βότανα, ενώ τρεις φορές αρνήθηκαν την αμνηστία που τους προσφέρθηκε (από τον Νικόλαο Πλαστήρα, τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο και επί χούντας, το 1972), για λόγους πολιτικών αρχών.
Με την πτώση της δικτατορίας, η νέα δημοκρατική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή επανέφερε στη νομιμότητα το ΚΚΕ και στις 12 Φεβρουαρίου 1975 χορήγησε αμνηστία, την οποία αποδέχτηκαν οι δυο διωκόμενοι πρώην αντάρτες. Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 1975, κατόπιν προσυνεννόησης με τοπικά στελέχη του ΚΚΕ, οι δυο φυγάδες εμφανίστηκαν στη θέση «Μεγάλη Τρούμπα», πλησίον του φαραγγιού του Θερίσου, όπου τους υποδέχτηκαν μέλη του ΚΚΕ και πολλοί δημοσιογράφοι. Στη σύντομη συνέντευξη που έδωσαν, δήλωσαν ότι κρύβονταν σε κρησφύγετο της κορυφής «Όρνιο» των Λευκών Ορέων. Σε προηγούμενη συνέντευξή τους σε ξένο δημοσιογράφο, τρία χρόνια νωρίτερα ισχυρίστηκαν ότι τους είχαν προσάψει ανύπαρκτο κατηγορητήριο. Οι κατηγορίες που τους βάρυναν ήταν φόνος και αντικυβερνητικές ενέργειες.
Απεβίωσαν με διαφορά μόλις ενός μήνα μεταξύ τους, στα τέλη του 1996.
Παραπομπές
Τζομπανακης Γιωργος-Μπλαζακης Σπυρος Τζομπανακης Γιωργος-Μπλαζακης Σπυρος Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε
Πιερικός (ποδόσφαιρο)
Έδρα του συλλόγου είναι το Α' Δ.Α.Κ. Κατερίνης (πρώην Εθνικό Στάδιο Κατερίνης) όπου αγωνίζεται από το 1964 μέχρι και σήμερα και αποτελεί παραδοσιακή του έδρα.
Με την θέσπιση του επαγγελματισμού το 1979 έγινε ημιεπαγγελματική ομάδα παίζοντας στη Β' Εθνική, ενώ το 1984 μετατράπηκε σε ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρεία (ΠΑΕ) καθώς προβιβάστηκε εκ νέου στην Α' Εθνική.
Ο Πιερικός αποτελεί την πλέον επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του Νομού Πιερίας, αλλά και μία με σημαντική πορεία στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Για τη σεζόν 2023-24 αγωνίζεται στη Γ’ Εθνική Κατηγορία.
Ο πρώτος Πιερικός του 1930
Ο πρώτος Πιερικός, ιδρύθηκε το 1930, αυτοδιαλύθηκε όμως πολύ γρήγορα επειδή τότε μεσουρανούσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν είχε καμία σχέση με τον Σ.Φ.Κ. Πιερικός, αφού προϋπήρξε 30 χρόνια νωρίτερα και ήταν μια ομάδα που απλώς έφερε αυτό το όνομα.
Η ιδέα και η ίδρυση του Σ.Φ.Κ. Πιερικός το 1961
Ο Σ.Φ.Κ. Πιερικός ιδρύθηκε στις 11 Απριλίου του 1961 έπειτα από τη συγχώνευση των ομάδων Μέγας Αλέξανδρος και Όλυμπος και μέσα στην ίδια χρονιά η ομάδα της Κατερίνης κατάφερε να κερδίσει την άνοδο στην Α΄ Εθνική κατηγορία.
Ο Δεύτερος εκπρόσωπος της ποδοσφαιρικής Κατερίνης ο Όλυμπος, με αξιώσεις προσπαθεί να μιμηθεί τον συμπολίτη του αλλά χωρίς επιτυχία και χάνει το εισιτήριο της ανόδου στην Α' Εθνική από τον Θερμαϊκό Θεσ/νίκης, επάνω στο νήμα.
Ο υποβιβασμός του Μέγα Αλέξανδρου και η αποτυχία ανόδου του Όλυμπου, οδηγούν τους «ψυχραιμότερους» σε μία επαναστατική για την εποχή σκέψη, την Συνένωση. Και θεωρείται επαναστατική αυτή τη σκέψη επειδή ανάμεσα στα δύο Σωματεία υπήρχε ένα άσβεστο ποδοσφαιρικό μίσος.
Η συγχώνευση
thumb|alt=Ο Σ.Φ.Κ. ΠΙΕΡΙΚΟΣ|320px|Η πρώτη επίσημη φωτογραφία του Σ.Φ.Κ. Πιερικός το 1961, μπροστά από το παλιό κτίριο της αγροτικής τράπεζας επί της οδού Ι. Δραγούμη 9 Όρθιοι:(από αριστερά) Μαρινόπουλος, Σιδηρόπουλος, Αναστασιάδης, Κεφαλίδης, Καρανταγλίδης, Πορτοκαλίδης, Ταξίδης, Μυστακίδης, Δρανδάκης. Ημικαθιστοί:(από αριστερά) Σιδηρόπουλος, Μπίκας, Φουλίδης, Καραφουλίδης, Χριστοφορίδης. Δεξιά: (με κοστούμι) προπονητής [[Λούκας Αουρέντνικ|Αουρέντνικ]] Τη σεζόν 1960-1961 Μ.Αλέξανδρος και Όλυμπος αποτυγχάνουν εκ νέου να ανέβουν στην Α' Εθνική καθώς καταλαμβάνουν την 3η και 4η θέση αντίστοιχα,στον Κεντρικό όμιλο της Β' Εθνικής.
Η νέα κατάσταση με την δημιουργία της Α' Εθνικής, άλλαζε την ροή των πραγμάτων. Δεν υπήρχαν περιθώρια εγωισμών και παρόμοιων άλλων συναισθημάτων. Η σύσταση ενός ισχυρού ποδοσφαιρικού εκπροσώπου, από το θαυμάσιο έμψυχο υλικό των δύο ομάδων, ήταν η απαίτηση των καιρών.
Η σκέψη της συνένωσης άρχισε να ωριμάζει μιας και άλλα σωματεία της επαρχίας είχαν ακολουθήσει αυτή την οδό λόγω οικονομικών και άλλων προβλημάτων. Υπήρχαν βέβαια οι αντιδράσεις. Οι σκληροί λιγόστευαν. Η δημιουργία μιας πανίσχυρης ομάδας που θα εκπροσωπούσε επάξια την Πιερία, κερδίζει έδαφος.
thumb|left|upright|Ο Νομάρχης Πιερίας [[Κωνσταντίνος Ναλμπάντης, ο πρώτος Πρόεδρος (προσωρινός) του Πιερικού.]] Την απόφαση για την κοινή συνάντηση των εκπροσώπων των δύο συλλόγων αναλαμβάνουν ο τότε Νομάρχης Πιερίας, Κων/νος Ναλμπάντης και ο Δήμαρχος Κατερίνης Βασίλειος Ταβαντζής. Η πρώτη σύσκεψη έγινε στην Νομαρχία, το Σάββατο 18 Μαρτίου 1961, με πρόεδρο και εισηγητή του θέματος, τον Νομάρχη, ο οποίος στους εκπροσώπους Ολύμπου και του Μέγα Αλέξανδρου'' είπε:
"Εξ ιδίας πείρας αλλά και εκ διαθέσεως των φιλάθλων ανεξαρτήτως σωματειακής τοποθετήσεως, οτι με τα σημερινά δεδομένα και ως διεξάγεται το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, επιβάλλεται όπως δημιουργηθεί στην πόλη μας, ένας δυναμικός ποδοσφαιρικός οργανισμός, τον οποίο θα ενισχύει ηθικώς και υλικώς ολόκληρος ο πληθυσμός της πόλεώς μας".
Πραγματικά υπήρξε διάθεση συνένωσης. Οι αποφάσεις για το θέμα των Γενικών Συνελεύσεων των δύο Σωματείων, ορίσθηκαν την Τρίτη 11 Απριλίου 1961. Η επόμενη κίνηση ήταν οι συνελεύσεις των δυο Συλλόγων για αποφάσεις. Η Γενική Συνέλευση του Μέγα Αλέξανδρου έγινε στο καφενείο "Αγροτικόν", στην οδό Ι.Δραγούμη και του Ολύμπου στο καφενείο "Παράδεισος" επί της (τότε) οδού Διαδόχου Κων/νου.
Η Γενική Συνέλευση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με 90 παρόντα μέλη, αποφάσισε ομόφωνα υπέρ της συγχώνευσης, μετά από ωριαία διαδικασία. Αντίθετα η Γενική Συνέλευση του Ολύμπου, υπήρξε αρκετά θορυβώδεις, με αντιδράσεις, ζωηρές αντεγκλήσεις, διαξιφισμούς και αποχωρήσεις. Η ψηφοφορία ανέδειξε 70 υπέρ της συγχωνεύσεως, 6 κατά και 20 αποχωρήσαντες. Όμως, παρ'όλα αυτά, η συγχώνευση είναι πλέον γεγονός! Λίγο αργότερα, στις 29 Μαΐου του 1961 ο Πιερικός δίνει το πρώτο του φιλικό παιχνίδι, στο οποίο επικρατεί του Παναθηναϊκού με 3-0 χάρη σε δύο γκολ του Φουλίδη και ένα του Μπίκα. Τα πρώτα σημάδια είναι θετικά… Στις 4 Ιουνίου του ίδιου χρόνου, υπογράφεται το καταστατικό.
Η ονομασία
Ακολούθησε οι διευθέτηση των λεπτομερειών που προβλεπόταν. Οι δύο Σύλλογοι θα ολοκλήρωναν το πρωτάθλημα 1960-61 και τον Ιούνιο, μετά από κλήρωση, θα παρέμενε προσωρινά ένα από τα δύο Σωματεία, στο οποίο θα προσχωρούσε τυπικά το δεύτερο και θ' άλλαζε καταστατικό και επωνυμία αργότερα. Το όνομα αυτού: ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ «Ο ΠΙΕΡΙΚΟΣ», σήμα του ο αναγεννώμενος εκ της τέφρας Φοίνιξ. Τα ονόματα που ετέθησαν ήταν πέντε, Αθλητική Ένωση Κατερίνης - Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Κατερίνης - Κατερίνη - Παμπιερικός - Πιερικός, το Πιερικός επικράτησε. Η κλήρωση οδήγησε στην τυπική μεταγραφή στον Μέγα Αλέξανδρο, του οποίου τροποποιήθηκε το καταστατικό και άλλαξε το όνομα σε Σ.Φ.Κ. ΠΙΕΡΙΚΟΣ διατηρώντας τον Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ του Μ. Αλεξάνδρου (Α.Μ.ΕΠΟ 267). Ο Πιερικος πήρε τη θέση του Μ.Αλεξανδρου στο πρωτάθλημα της Κεντρικής και Δυτικης Μακεδονίας 1961-1962 ενώ διατηρήθηκε ο Όλυμπος, σαν ομάδα φυτώριο, η οποία με την σειρά της μετονομάσθηκε σε Απόλλων Κατερίνης αργότερα.
Οι καταστατικές διαδικασίες
Η αίτηση έγκρισης του καταστατικού του νεοϊδρυθέντος συλλόγου δικάστηκε με πληρεξούσιο δικηγόρο τον αείμνηστο Ευάγγελο Σουσουρογιάννη, στις 12 Ιουνίου 1961. Ο Δικαστής Ι. Κόρδας, αποφάσισε: ''«Το Δικαστήριον δεχόμενον την υπό κρίσιν αίτησιν. Διατάσσει. 1/ την διά του δελτίου δικαστικών δημοσιεύσεων του Τ.Σ.Ν. και της ἐνταῦθα εκδιδομένης εφημερίδος «Νέα Εποχή» δημοσίευσιν περιλήψεως, τα ουσιώδη στοιχεία των τροποποιήσεων του καταστατικού του ἐνταῦθα εδρεύοντος σωματείου υπό την επωνυμίαν «Α.Γ.Σ ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ» κατά το από 4-6-1961 πρακτικόν της συνελεύσεως αυτού και 2/ την μετά την τήρησιν της διατυπώσεως ταύτης και την τελεσιδικίαν της παρούσης καταχώρησις των ως άνω επενεχθεισών τροποποιήσεων εις το παρά τω δικαστηρίω τούτω τηρούμενον δημόσιον βιβλίον των σωματείων.'' Εκρίθη, απεφασίσθη εν Κατερίνη τη 12 Ιουνίου 1961 και εδημοσιεύθη αυτόθι τη 12 Ιουνίου 1961.»
Στις 7 Ιουλίου συγκροτήθηκε και η πρώτη (προσωρινή) διοίκηση της ομάδας με πρόεδρο τον τότε Νομάρχη Πιερίας, Κωνσταντίνο Ναλμπάντη, ενώ στις 12 Σεπτεμβρίου διεξήχθησαν οι πρώτες εκλογές του συλλόγου με πρώτο εκλεγμένο πρόεδρο τον Γεώργιο Καλέντζη.
Έμβλημα και χρώματα
Το έμβλημα της ομάδας αποφασίστηκε να είναι ο αναγεννώμενος Φοίνικας ο οποίος συμβόλιζε την αναγέννηση της ομάδας μετά την συγχώνευση ως μια νέα ποδοσφαιρική δύναμη και ένα νέο ξεκίνημα στα ποδοσφαιρικά δρώμενα της Κατερίνης. Το έμβλημα στην φανέλα όντας δύσκολο η μοδίστρα της εποχής να κεντήσει πάνω στην φανέλα φοίνικα αναγεννώμενο από την τέφρα του, προτιμήθηκε να ραφτεί ένα έγκυκλο Π, το οποίο καθιερώθηκε στην συνείδηση όλων των Ελλήνων φιλάθλων ως σήμα και ως λογότυπο του Πιερικού εμπνευσμένο από την αρχαιότητα, όπου τότε κάθε στρατιωτική ομάδα είχε το δικό της λογότυπο, σχέδιο, το οποίο οι στρατιώτες σχεδίαζαν πάνω στην ασπίδα τους, και δεν ήταν ούτε προχειρότητα, ούτε νεωτερισμός της εποχής. Υπήρχε για χιλιετίες πριν τον Πιερικό. Με αυτό το Π στην φανέλα διέπρεψε η ομάδα στην καλύτερη δεκαετία της. Ιστορικά οι πρώτες φανέλες του Πιερικού είχαν μαύρο κύκλο και μέσα ένα λευκό Π, αργότερα ο κύκλος έγινε λευκός με μαύρη περίμετρο και μαύρο Π όπου έγινε πλέον κλασσικό. Κάποια χρονιά υπήρξε μόνο μαύρο Π χωρίς κύκλο. Αργότερα επανήλθε το κλασσικό και πάλι.
Τα χρώματα του Πιερικού σύμφωνα με το καταστατικό του, ορίζονταν τα λευκά. Δεν υπήρχε καμία αναφορά σε δεύτερο χρώμα, όμως θα έπρεπε να υπάρχει κι ένα δεύτερο διαφορετικό χρώμα, ώστε να είναι διακριτοί οι αριθμοί στις φανέλες και έτσι ως δεύτερο βοηθητικό χρώμα χρησιμοποιήθηκε το μέλαν μαύρο. Η επιλογή του χρώματος δεν έγινε τυχαία. Είχε αποφασιστεί ότι το χρώμα θα είναι έξω από τα «κλισέ» χρώματα του τότε ποδοσφαιρικού «κατεστημένου» (πάλαι ποτέ Π.Ο.Κ.) με τις κάθετες ρίγες, (ερυθρόλευκα, ή πρασινόλευκα, ή κιτρινόλευκα). Διαλέχτηκε με πρότυπα μη «κατεστημένα», μη Ελληνικά... Επελέγη όχι χρώμα, αλλά απουσία χρώματος. Εμπνευσμένο από την Ρεάλ των πέντε συνεχόμενων κυπέλλων πρωταθλητριών εκείνη την εποχή στην Ευρώπη. Καθ' όλη την διάρκεια δεκαετίας του 60, ο Πιερικός εκτός έδρας πάντα φορούσε ολόλευκες εμφανίσεις ενώ τις περιπτώσεις συναντήσεων στην Κατερίνη που ο αντίπαλος έπαιξε με λευκές φανέλες, ο Πιερικός έπαιξε με άλλα χρώματα αφού ο κανονισμός έλεγε πως ο φιλοξενούμενος έχει δικαίωμα να διαλέξει πρώτος, και ο γηπεδούχος πρέπει να φορέσει διαφορετικά χρώματα από του φιλοξενούμενου.
Πρώτος Αγώνας μπαράζ
thumb|300px|Η ενδεκάδα του Πιερικού στον αγώνα με τον Ολυμπιακό Κοζάνης. Όρθιοι:(από αριστερά) Κεφαλίδης, Σιδηρόπουλος Θ., Πορτοκαλίδης, Μυστακίδης, Δοκός Καθιστοί:(από αριστερά) Καραφουλίδης, Μπίκας, Φουλίδης, Αμανατίδης, Χριστοφορίδης Ακολουθησε μπαράζ απέναντι στον Ολυμπιακό Κοζάνης την 1η Απριλίου του 1962 στο γήπεδο του Άρεως ημέρα Κυριακή και ώρα 10,30 π.μ. για την είσοδο στην τελική φάση της Β'Εθνικης. 18.000 φίλαθλοι έφτασαν στο γήπεδο της Θεσ/νίκης (και 10.000 έξω από το γήπεδο), στην πλειοψηφία τους Πιεριείς. Μια εκστρατεία μετακίνησης προς στην Θεσ/νίκη που όμοιά της δεν γνώρισε η Κατερίνη, αφού στον αγώνα πήγε σχεδόν όλη η Κατερίνη και όλη η Κοζάνη, χρησιμοποιόντας κάθε μεταφορικό μεσο που ήταν διαθέσιμο (λεωφορεία, φορτηγά, ταξί, Ι.Χ.) ενώ ο Ο.Σ.Ε. πρόσθεσε επιπλέον βαγόνια για να μεταφερθούν οι φίλαθλοι.
thumb|300px|Η στιγμή της αποβολής του Ταξίδη στο 57' Ο αγώνας αυτός ήταν πολύ σκληρός, υπήρξαν τόσα πολλά σκληρά φάουλ και μαρκαρίσματα εκατέρωθεν, που ο Πιερικός έφτασε να παίζει με 10 παίκτες και ο Ολυμπιακός Κοζάνης με 9. Τρεις αποβολές παικτών συνολικά, δύο για τον Ολυμιακό, μία για τον Πιερικό. Στο 52' αποβάλλεται ο Σανόπουλος της Κοζάνης, ενώ στο 57'οι Ταξίδης του Πιερικού και Τσακιρίδης της Κοζάνης, είδαν την κόκκινη κάρτα από τον Πορτογάλο διαιτητή Γκουβέϊα. Το νικητήριο γκολ ήρθε απο τον Κεφαλίδη στο 89' με δυνατό σουτ έξω από την περιοχή. Ο Κεφαλίδης σαν γρήγορος παίκτης πήρε την μπάλα από τα μετόπισθεν, πέρασε 5-6 παίκτες του Ολυμπιακού και όταν έφτασε στην αντίπαλη περιοχή σούταρε και σημείωσε το τέρμα. Οι πανηγυρισμοί στις κερκίδες ήταν ξέφρενοι.
Δεύτερος αγώνας μπαράζ
thumb|300px|Η ενδεκάδα του Πιερικού στον αγώνα με τον Ηρακλή Καβάλας. Διάσπαρτοι:Δρανδάκης, Κεφαλίδης, Πορτοκαλίδης, Μυστακίδης, Ταξίδης, Σιδηρόπουλος, Μπίκας, Αναστασιάδης, Θεοδωρίδης, Ορφανίδης, Χριστοφορίδης. Ο Πιερικός στις 4 Ιουλίου του 1962 οδηγείται και πάλι σε αγώνα Μπαράζ με τον Ηρακλή Καβάλας με τον οποιο ισοβάθμησε, αφού δεν κατάφερε να τον κερδίσει, φέρνοντας ισοπαλία 0-0, στην τελευταία αγωνιστική της τελικής φάσης της Β'Εθνικης, μέσα στην Κατερίνη. Ο αγώνας έγινε στο γήπεδο του Άρεως με 12.000 θεατές. Το 1-0 για τον Πιερικό ήρθε στο 57'. Ο Χριστοφοριδης πάσαρε στον Θεοδωρίδη ο οποίος έξυπνα άφησε την μπάλα στον Μπίκα ο οποίος με δυνατό βολέ άνοιξε το σκορ. Το τελικό 2-0 διαμορφώθηκε στο 87' όταν μετά από ατομική προσπάθεια ο Χριστοφοριδης έφτασε στην περιοχή του Ηρακλή και τροφοδότησε τον αμαρκαριστο Αναστασιάδη ο οποίος από κοντα επισφραγίσε την νίκη και την επιτυχία. left|thumb|220px|Το «Καλωσόρισμα» εφημερίδας της εποχής Το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Ο Πιερικός στην Α' Εθνική ! Ένα πραγματικό κατόρθωμα αφού ο Πιερικός ήταν η πρώτη επαρχιακή ομαδα της Ελλάδας που με την πρώτη κιόλας χρονιά ανέβηκε στην Α' Εθνική.
Η δόξα που ακολούθησε στην 10ετία του '60, τάραξε τα νερά της ποδοσφαιρικής Ελλάδας και Κατερίνη δεν άργησε να γίνει «ποδοσφαιρομάνα» αυτής της χώρας. Ο Πιερικός μπροστά και όλη η Κατερίνη ακολουθεί, η Κατερίνη που αγάπησε τόσο το άθλημα αυτό, το ανέβασε ψηλά, το «λάτρεψε σαν θρησκεία». Το όνειρο, η ελπίδα και ο πόθος για διάκριση, ένωσε όλους τους Κατερινιώτες, που στο όνομα αυτού του αθλήματος, ύψωσε το ασπρόμαυρο έμβλημα και το έκανε γνωστό σ' όλη την Ελλάδα και όχι μόνο.
Δεκαετία 1960
Ο Πιερικός έπαιξε επίσης στον Ημιτελικό Κυπέλλου Ελλάδος της ίδιας σεζόν όπου υπέστη ήττα 3-1 από την ΑΕΚ. Αυτός ο ημιτελικός αποτέλεσε κατά κάποιον τρόπο «τελικό» επειδή ο άλλος ημιτελικός μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού ποτέ δεν τελείωσε και ως εκ τούτου η ΕΠΟ απένειμε το κύπελλο στην ΑΕΚ.
Δεκαετία 1970
Σε αυτή τη σεζόν ο Πιερικός νίκησε με το φανταστικό 10-1 τον Μακεδονικό Σιάτιστας, αλλά επειδή στο τέλος της σεζόν ο Πιερικός είχε κατηγορηθεί για δωροδοκία παικτών της Νίκης Βόλου με 3-0 σε εκτός έδρας νίκη και παρ' ότι είχε τερματίσει πρώτος στη βαθμολογία, έχασε στα «χαρτιά» τους 9 τελευταίους αγώνες του (στους οποίους είχε σημειώσει 6 νίκες και 3 ισοπαλίες) οι οποίοι κατοχυρώθηκαν υπέρ των αντιπάλων του. Μετά από αυτές τις αξιώσεις ο σύλλογος είχε υποβιβαστεί στην Ερασιτεχνική Εθνική Κατηγορία (Γ' Εθνική) αντί να προβιβαστεί στην Α' Εθνική.
Σύγχρονη ιστορία
Τη σεζόν αυτή, με απόφαση της ΕΠΟ, οι πρωτοι των 8 ομίλων (μαζί και ο Πιερικός), προβιβάστηκαν στη FL χωρίς αγώνες μπαράζ λόγω των υγειονομικών μετρων.
Τη σεζόν αυτή ο Πιερικός μαζί με άλλες ομάδες προβιβάστηκε στην SL2, λόγω της αναδιάρθρωσης των κατηγοριών.
Η πορεία της ομάδας ήταν απογοητευτική σε αυτή τη σεζόν όπου με συγκομιδή 32 μόνο συνολικά βαθμών, υποβιβάστηκε.
Την ίδια χρονιά κατέκτησε το Κύπελλο ΕΠΣ Πιερίας κερδίζοντας λόγω γοήτρου, τυπικά ως φιλοξενούμενος, τον Εθνικό Νέου Κεραμιδίου με σκορ 0-2.
Εποχή Ευάγγελου Μήτρα (1984-1985)
Η πορεία της ομάδας ήταν απογοητευτική σε αυτή τη σεζόν καθώς ο Πιερικός, για πρώτη φορά στην Α Εθνική ως ΠΑΕ, από τις πρώτες κι'όλας αγωνιστικές «έχασε το τρένο» και με συγκομιδή 12 μόνο συνολικά βαθμών, υποβιβάστηκε.
Ανάλογη ήταν και η πορεία του στο Κύπελλο Ελλάδος της ίδιας σεζόν, αφού αποκλείστηκε στον Γ' γύρο από τον Ολυμπιακό Βόλου με συνολικό σκορ 4-5 (στον πρώτο αγώνα με 3-2 και στον δεύτερο με 1-3)
Εποχή Ηλία Ιωαννίδη (1991-1996)
Στη σεζόν 1990-1991 ο σύλλογος τερμάτισε στην 3η θέση της Β' Εθνικής και κέρδισε εκ νέου την άνοδο στην Α' Εθνική. Τότε δημιουργήθηκε για δεύτερη φορά ΠΑΕ και το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών αγόρασε ο επιχειρηματίας Ηλίας Ιωαννίδης, γνωστός και με το παρατσούκλι «Μάμπο». Η ΠΑΕ Πιερικός παρέμεινε στην Α' Εθνική για δυο χρόνια με μια μέτρια πορεία στη σεζόν 1991-92 τερματίζοντας στην 11η θέση της Α' Εθνικής.
Στην επόμενη σεζόν του 1992-1993 ο σύλλογος τερμάτισε στη 16η θέση της Α' Εθνικής και έτσι υποβιβάστηκε. Με τον υποβιβασμό στη Β' Εθνική η τιμή της μετοχής της ΠΑΕ Πιερικός έπεσε σχεδόν στο μισό της αξίας της και τότε δημιουργήθηκε το διοικητικό πρόβλημα ξεκινώντας, ουσιαστικά, η παρακμή του Πιερικού. Μετά τον υποβιβασμό ο Η. Ιωαννίδης αποχώρησε από τη διοίκηση και πρόεδρος ανέλαβε ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Πιερικού, Πόλυς Σιδηρόπουλος (1994-96). Ο Η. Ιωαννίδης είχε δηλώσει σε όλους ότι δεν χαρίζει τις μετοχές που και τις πιο πολλές τις πουλάει με 50 και 60% πάνω από την ονομαστική τους αξία. Οι παράγοντες που ενδιαφέρονταν να αναλάβουν τη διοίκηση δεν ήταν διατεθειμένοι να δώσουν κάποια χρήματα για τις μετοχές που είχε ο Ιωαννίδης.
Στις 13 Δεκεμβρίου 1995 πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του δημάρχου Κατερίνης, με την παρουσία μελών του Δ.Σ. της ΠΑΕ Πιερικός, σύσκεψη για να συζητήσουν το διοικητικό και οικονομικό θέμα του Πιερικού. Ο Μενέλαος Τερζόπουλος μπήκε κατευθείαν στο θέμα που επρόκειτο να συζητηθεί δηλώνοντας:
"Ακούγεται στα στέκια και στα πεζοδρόμια ότι ο δήμος θα λύσει το πρόβλημα του Πιερικού. Αυτό κύριοι δεν έχει καμία βάση και εγώ δεν είμαι διατεθειμένος να δώσω χρήματα των δημοτών της Κατερίνης για τον Πιερικό. Αυτό ξεχάστε το, γιατί δεν στέκει και νομικά. Εκτός αυτού δεν είναι θέμα του δημάρχου αλλά του δημοτικού συμβουλίου".
Η πρώτη προσπάθεια εξεύρεσης λύσης απέτυχε και στις 14 Δεκεμβρίου 1995 ο δήμαρχος Κατερίνης ανέλαβε διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Ηλία Ιωαννίδη και ομάδας επιχειρηματιών προκειμένου να αγοράσουν το πακέτο των μετοχών και να βγει ο Πιερικός από το οικονομικό-διοικητικό τέλμα.
Μία δεύτερη ομάδα επιχειρηματιών εξεδήλωσε την επιθυμία να πάρει τις μετοχές και να τις διαθέσει στους φιλάθλους. Ο κάτοχος του πακέτου των μετοχών, Ηλίας Ιωαννίδης δέχθηκε εν μέρει την πρόταση και έκανε τη δική του πρόταση ζητώντας από τους αγοραστές δύο ή τρεις επιταγές που θα έληγαν μετά από δύο χρόνια ώστε να έχει κάποια κατοχύρωση των μετοχών που θα δώσει.
Τα "πέτρινα χρόνια" της Δ΄ Εθνικής (2001-2005)
Ο κύκλος του Πιερικού στη Α Εθνική έκλεισε τον Ιούνιο του 1993. Τρία χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 1996 υποβιβάζεται στη Γ Εθνική. Το ξεκίνημα της νέας χιλιετίας (2002-2005) βρήκε τον Πιερικό στην παρακμή της Δ΄ Εθνικής.ή Την περίοδο 2001-2005 δείχνει εικόνα πλήρους διάλυσης και κατρακυλάει στην Δ’ Εθνική. Εκείνη την περίοδο από τον Πιερικό είχαν φύγει όλοι οι παίκτες, δεν είχε ούτε έναν, πλην ενός μονο δελτίου κι αυτό «ξεχασμένο», του ποδοσφαιριστή Τσιουπλή, ο οποίος υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία στην Αλεξανδρούπολη. Στα αποδυτήρια και στο τούνελ που τα συνδέει με τον αγωνιστικό χώρο, υπήρχαν φόρμες και ρούχα προπονήσεως που «μουχλιάζανε» πεταμένα. Ο Σταύρος Διαμαντόπουλος δέχθηκε να αναλάβει την ομάδα μετά απο παράκληση της διοίκησης επειδή ο Πιερικός διαλυόταν. Ήταν η χρονιά που ο Πιερικός κατέβηκε στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής στο παραπέντε.
Στα πέτρινα αυτά χρόνια του Πιερικού, ο αείμνηστος τοπικός επιχειρηματίας Νικόλαος Ζήσκας διέσωσε το κύρος της ομάδας μένοντας ο μοναδικός χρηματοδότης της, προστατεύοντάς την από την πτώση στο Α' Τοπικό και τον διασυρμό. Από την άλλη, κάποιοι νεαροί, πιστοί φίλοι της ομάδας ακολουθούσαν και στήριζαν τον σύλλογο με θέρμη και παλμό. Στα δύσκολα χρόνια δεν δίστασαν να φωνάξουν «ΠΙΕΡΙΚΟΣ». Ήταν αρκετοί, ήταν τολμηροί, ήταν δυνατοί για να συμπορευτούν με μια ομάδα που, λόγω της μικρής ηλικίας τους, δεν έζησαν μαζί της καμιά χαρά, καμιά μεγάλη στιγμή. Ήταν το μόνο στήριγμα που είχε ο Πιερικός εκείνα τα χρόνια.
Τρεις αγωνιστικές προτού τελειώσει το πρωτάθλημα, ο Νικόλαος Ζήσκας δηλώνει αδυναμία να συνεχίσει και στη Γενική Συνέλευση που ακολούθησε, έθεσε την παραίτησή του. Η Γενική συνέλευση ορίζει πενταμελή διοικούσα επιτροπή με πρόεδρο τον Κυριάκο Καλπακίδη.
Μετά τη λήξη του πρωταθλήματος και επι μήνες γίνεται ένας αγώνας να βρεθεί διαδοχή, και στην τρίτη γενική συνέλευση (δυο άκαρπες) και ύστερα από απαίτηση πολλών μελών τέθηκε το θέμα συγχώνευσης με Νέους Πόρους.
Σ´αυτή την Γ/Σ, παρουσία 200 μελών του συλλόγου, ανακοινώθηκε η διαδικασία εκλογής της νέας διοίκησης με με δύο υποψήφιους, τον Μ. Πέρρο και Διονύση Κωτούλα, όπου μετά το πέρας της ψηφοφορίας προέκυψε η νέα διοίκηση του Μανώλη Πέρρου.
Εποχή Ντούμου-Ελευθεριάδη (2007-2011)
Το 2006 ο Πιερικός που μόλις «ανάρρωσε» από το πέρασμά του στην Δ' Εθνική, ο τοπικός επιχειρηματίας Γιάννης Ντούμος μαζί με τον Δημήτρη Ελευθεριάδη, ανέλαβε τον Πιερικό με σκοπό να τον ανεβάσει κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, το 2007, ο Πιερικός ανέβηκε στη Β' Εθνική όπου και παρέμεινε μέχρι το 2015. Στην εξαετή θητεία του Γ. Ντούμου ο Πιερικός είχε μέτρια πορεία με τη διοίκησή του να κάνει προσπάθειες για άνοδο στην Α' Εθνική οι οποίες όμως δεν απέδωσαν, με πολλούς προπονητές να διαδέχονται ο ένας τον άλλον στον πάγκο αλλά και χωρίς γηγενείς παίκτες, καθώς και η προσέλευση του κόσμου στο γήπεδο ήταν απογοητευτική με τα εισιτήρια να πέφτουν κατακόρυφα. Μετά τα παραπάνω, το 2011 οι Γ. Ντούμος και Δ. Ελευθεριάδης αποφάσισαν να αποσυρθούν από τον Πιερικό, μιας και την ίδια χρονιά τα ονόματά τους ενεπλάκησαν στο περίφημο σκάνδαλο Koriopolis, όπου στον δεύτερο ασκήθηκε ποινική δίωξη αλλά απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, καθώς δεν προέκυψαν επαρκή στοιχεία. Στις 3 Ιουνίου 2011 η μεταβίβαση των μετοχών ολοκληρώθηκε περνώντας στη διοίκηση Κώστα Παπαδόπουλου με διακανονισμένες οφειλές στο ΙΚΑ 250.000 ευρώ.
Εποχή Κώστα Παπαδόπουλου (2011-2015)
Ούτε από αυτή την διοίκηση δόθηκε βάρος στην οργάνωση και δημιουργία υποδομών ακολουθώντας το ίδιο μοτίβο της προηγούμενης. Αυτό είχε σαν συνέπεια τα χρέη τα προς εφορία, ΙΚΑ, και προς τρίτους να διπλασιαστούν, οι προσφυγές απλήρωτων παικτών να αυξάνονται και οι ποινές της Football League (αφαίρεσης βαθμών) λόγω των προσφυγών των απλήρωτων ποδοσφαιριστών να προκαλέσουν την κατάρρευση του Πιερικού και τον υποβιβασμό του στην Γ' Εθνική το 2015.
Στη γενική συνέλευση που ακολούθησε ο Κώστας Παπαδόπουλος άφησε υπονοούμενα ότι ο ποδοσφαιριστής καθοδηγήθηκε από τον Αιγινιακό, αλλά δεν εξήγησε στα μέλη γιατί δεν πλήρωσε τα 1.000 ευρώ για να αποφύγει η ομάδα της Κατερίνης τον υποβιβασμό.
Εποχή Νατσιάβα-Κουκοδήμου (2020-2022)
Με την άνοδο του Πιερικού στη SL2 συστάθηκε νέα ΠΑΕ με πρόεδρο τον Σταύρο Νατσιάβα με την στήριξη του δημάρχου Κατερίνης Κώστα Κουκοδήμου και επί των ημερών των οποίων ο Πιερικός διέγραψε την ακόλουθη πορεία:
Τη σεζόν 2019/2020 ο Πιερικός κατέκτησε το πρωτάθλημα του 3ου Ομίλου του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος της Γ’ Εθνικής, με Πρόεδρο τον Γαβριήλ Κωνσταντινίδη και Προπονητή τον Σάκη Παπαβασιλείου, από κοινού με τους έτερους επτά πρωταθλητές των επτά ομίλων της κατηγορίας, εκμεταλλευόμενος την ματαίωση των αγώνων μπαράζ ανήλθε απευθείας στην 3η τη τάξη επαγγελματική κατηγορία Football League. Συστάθηκε νέα ΠΑΕ με πρόεδρο τον Σταύρο Νατσιάβα.
Την επόμενη σεζόν 2020/2021 ο Πιερικός κατετάγη 5ος μεταξύ των 10 ομάδων του Βορείου Ομίλου της Football League, με Πρόεδρο της νέας ΠΑΕ τον Σταύρο Νατσιάβα και Προπονητή τον Σάκη Παπαβασιλείου, ο οποίος τρεις αγωνιστικές μετά την έναρξη του πρωταθλήματος αιφνιδίως αντικαταστάθηκε από το δίδυμο προπονητών Μάριου Παναγιώτου και Νίκου Θεοδοσιάδη. Ο Πιερικός παρά την μέτρια επίδοσή του, επωφελούμενος της ενοποίησης των δύο κατώτερων επαγγελματικών κατηγοριών προβιβάστηκε στην αναδιαρθρωμένη Super League 2 (Β’ Εθνική).
Τη σεζόν 2021/2022 ο Πιερικός κατετάγη 14ος μεταξύ 17 ομάδων του Βορείου Ομίλου της Super League 2, με Πρόεδρο της ΠΑΕ τον Σταύρο Νατσιάβα και Προπονητές αρχικά το δίδυμο Μάριου Παναγιώτου – Νίκου Θεοδοσιάδη και στην συνέχεια τον Γιώργο Βαζάκα. Ο Πιερικός με την κακή του απόδοση τερμάτισε ακριβώς κάτω από την ζώνη του υποβιβασμού και επέστρεψε άδοξα στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής, για έναν μόλις βαθμό.
Η παρακμή και τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα
Η παρακμή του Πιερικού ξεκίνησε ουσιαστικά από την πτώση του στη Β' Εθνική το 1993. Έκτοτε άρχισαν και τα προβλήματα, τόσο οικονομικά όσο και αγωνιστικά, διεκδικώντας συνεχώς την άνοδο χωρίς όμως αποτέλεσμα μετρώντας 30 χρόνια μακριά από τη μεγάλη κατηγορία, λόγω του ότι η ομάδα της Κατερίνης δεν είχε ποτέ μεγαλοεπενδυτή (όπως και πολλές ομάδες της επαρχίας), αλλά και επειδή η Πιερία έχει αρχίσει να στερεύει από ταλέντα, τουλάχιστον στον βαθμό που εμφανίζονταν τις δεκαετίες '60, 70' και '80, λόγω έλλειψης οργάνωσης ακαδημιών και οικονομικών προβλημάτων.
Τα χρέη
Η σημερινή οικονομική κατάσταση της ομάδας είναι τέτοια, ώστε ΙΚΑ και εφορία να έχουν μπλοκάρει το ΑΦΜ του ΣΦΚ Πιερικός λόγω χρεών και να μην μπορεί να πραγματοποιηθεί νόμιμα καμία είσπραξη επίσημα από τον σύλλογο. Χορηγία μεγάλης εταιρίας, όπως αυτές που συνήθως μπαίνουν στα ταμεία συλλόγων από δημόσιους ή ιδιωτικούς μηχανισμούς (ΟΠΑΠ, ΔΕΚΟ, ΑΕ κλπ), κινδυνεύει να κατασχεθεί άμεσα, αφού οι τραπεζικοί λογαριασμοί του συλλόγου είναι δεσμευμένοι, με αποτέλεσμα ο Πιερικός να βρίσκεται σε οικονομικό τέλμα. Η Διοίκηση Γιάννη Ντούμου-Δημήτρη Ελευθεριάδη (2007-2011) δημιούργησε χρέη τα οποία διπλασιάστηκαν από τη μετέπειτα Διοίκηση Κώστα Παπαδόπουλου (2011-2015) και αποτελούν εμπόδιο για την άνοδο στην Α' Εθνική αφού κανείς δεν αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας τη διαδικασία της εκκαθάρισης ώστε να απαλλαγεί ο Πιερικός από τα χρέη.
Το πρόβλημα της εκκαθάρισης
Στις 27 Αυγούστου του 2015 η ΠΑΕ Πιερικός (σύμφωνα με το άρθρο 111 του Ν. 2725/1999) έχει τεθεί σε καθεστώς εκκαθάρισης. Η εκκαθάριση είναι η εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για να πάψουν να ισχύουν τα χρέη του Πιερικού ώστε να προσελκυσθεί επενδυτής και χορηγοί. Όμως, καμία διοίκηση και κανένας κατερινιώτης επιχειρηματίας δεν αναλαμβάνει να τρέξει την εκκαθάριση και να ονοματίσει τα χρέη του Πιερικού σε όλους όσους πέρασαν από τη διοίκηση του Πιερικού τα προηγούμενα χρόνια και δεν τακτοποίησαν τις οφειλές που δημιούργησε ο σύλλογος επι των ημερών τους (πρόεδροι-διευθύνοντες σύμβουλοι), αναλαμβάνοντας την ευθύνη αυτής της χρονοβόρας διαδικασίας ώστε να βγει οριστικά από το οικονομικό αδιέξοδο ο Πιερικός, να αποκτήσει ικανή διοίκηση και να αρχίσει έναν σοβαρό προγραμματισμό και μοντάρισμα της ομάδας που θα τον ανεβάσει στη Β' εθνική.
Η «λύση» του νέου Α.Φ.Μ.
Από την πτώση του Πιερικού στην Γ' Εθνικη το 2015 και προκειμένου να αποφευχθεί ο «Γολγοθάς» της εκκαθάρισης, τέθηκε ως «λύση» η αλλαγή ΑΦΜ και η συγχώνευση του Πιερικού με άλλες τοπικές ομάδες του νομού, με τα μέλη του '''Σ.Φ.Κ. Πιερικός''' να εκφράζουν την έντονη δυσαρέσκειά τους. Καμία από αυτές δεν πραγματοποιήθηκε. Στην τελευταία, οι φίλαθλοι του Πιερικού «Μελανόλευκοι» αντιτάχθηκαν υπέρ το δέον σε αυτή τη συγχώνευση με τον Διαγόρα Σεβαστής που εξέδωσαν «σκληρή» ανακοίνωση στις τοπικές αθλητικές ιστοσελίδες, με βασικό επιχείρημα ότι το «καθαρό ΑΦΜ» είναι ένα επικοινωνιακό τρικ μιας και από μόνο του δεν μπορεί να εγγυηθεί την επιτυχία παρά μόνο να δώσει μια αρχική ώθηση.
Το αδιέξοδο
Χωρίς να διαφαίνεται στον ορίζοντα λύση στο πρόβλημα της εκκαθάρισης, το οποίο αποτελεί τροχοπέδη για οποιονδήποτε πιθανό μελλοντικό επενδυτή, μαζί με το διοικητικό και οικονομικό πρόβλημα που βιώνει ο σύλλογος, δημιουργείται θέμα «αναστολής λειτουργίας» της ομάδας. Στις 15 Μαΐου του 2019 πραγματοποιήθηκε άτυπη Γενική Συνέλευση στο Συνεδριακό Κέντρο Κατερίνης, γνωστό στους κατερινιώτες ως «ΕΚΑΒΗ», όπου ετέθη θέμα παράδοσης της σφραγίδας του συλλόγου στον Δήμο Κατερίνης και αναστολή λειτουργίας της ομάδας, ή ακόμα και διάλυσης του συλλόγου.
Η κατάσταση σήμερα
Ο Πιερικός σήμερα είναι μια ομάδα που αγωνίζεται στη Β΄ ή τη Γ΄ Εθνική, με ορισμένες αναλαμπές διεκδικεί άνοδο στην πρώτη κατηγορία, αλλά ποτέ δεν τα έχει καταφέρει. Το διοικητικό-οικονομικό πρόβλημα δεν αφήνει τον Πιερικό να βγει από το αδιέξοδο που κυριολεκτικά τον πνίγει και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να επέλθει το τέλος μιας ομάδας που έγραψε μια ξεχωριστή ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο και που θεωρείται από τις ομάδες της επαρχίας που τίμησε το επαρχιακό ποδόσφαιρο. Κάποια θετικά βήματα που γίνονται είναι είτε πολύ λίγα είτε σταματούν στη συνέχεια, μια και οι απαιτήσεις των εθνικών πρωταθλημάτων είναι πλέον πολύ αυξημένες, χρειάζονται ακριβές μεταγραφές μιας και η «ποδοσφαιρομάνα» Πιερία δεν βγάζει πλέον εκείνη την ποιότητα των ποδοσφαιριστών που θα στελεχώσουν μία ομάδα για την Α΄ Εθνική, και αν βγάζει, είτε δεν αξιοποιούνται σωστά από τις τελευταίες διοικήσεις, είτε εγκαταλείπουν την πόλη. Στο οικονομικό κομμάτι, κάποιοι λίγοι τοπικοί επιχειρηματίες ενισχύουν την ομάδα οικονομικά με κάποιες μικρές χορηγίες και διαφημίσεις εντός του γηπέδου, ίσα-ίσα για να μπορεί να συμμετέχει η ομάδα στο πρωτάθλημα, οι οποίες όμως δεν είναι αρκετές για να βγει από το αδιέξοδο ο Πιερικός.
Το «άδειο» γήπεδο
left|thumb|300px|Οι λιγοστοί φίλαθλοι του Πιερικού (ανατολική κερκίδα) Η προσέλευση των Κατερινιωτών στους αγώνες είναι ελάχιστη έως ανύπαρκτη λόγω των διοικήσεων δίχως όραμα, κακοδιαχείρισης, αλλά και έλλειψης εμπειρίας με άμεσο αντίκτυπο στο αγωνιστικό κομμάτι του συλλόγου το οποίο φθίνει ολοένα «προσφέροντας» κάκιστο θέαμα, αλλά και πρόσωπα στα διοικητικά της ομάδας τα οποία δεν είναι αρεστά στην τοπική κοινωνία της Κατερίνης.
Όλα αυτά έχουν φέρει σε ιστορική ανυποληψία τον σύλλογο από τους φιλάθλους του, φίλαθλων απαιτητικών, οι οποίοι γνωρίζουν την ομάδα του παρελθόντος δεν «καταδέχονται» να τον βλέπουν να αγωνίζεται σε χαμηλές κατηγορίες. Έτσι, η προσέλευση στο γήπεδο είναι μικρή και με λίγα έσοδα του συλλόγου από τα εισιτήρια.
Η ανάμνηση
Οι παλιοί Κατερινιώτες θυμούνται την ομάδα της δεκαετίας του '60 που έπαιξε τελικό κυπέλλου το 1963 και έφτασε μια ανάσα από άλλους δυο τελικούς κυπέλλου, μία το 1964 και μία το 1974. Επίσης, δύο φορές τερμάτισε στην πέμπτη θέση της Α΄ Εθνικής, μία τη σεζόν 1964-65 και μία στη σεζόν 1967-68, ενώ μία φορά εκπροσώπησε την Ελλάδα στους βαλκανικούς αγώνες ποδοσφαίρου το 1969.
Η πορεία στην Δ΄ Εθνική
Οι θέσεις του Πιερικού στα μέχρι τώρα πρωταθλήματα:
Τελικός 1963
Το 1963 ο Πιερικός, δυο μόλις χρόνια μετά την ίδρυσή του από τη συγχώνευση Μ. Αλεξάνδρου και Ολύμπου, αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό, στις 18 Ιουλίου.
Για πρώτη και μοναδική φορά ως τώρα στην ιστορία του ο Πιερικός, αντιμετωπίζοντας στον ημιτελικό τον Αβέρωφ Ιωαννίνων όπου και κέρδισε με σκορ 4-0, έφτασε στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος αντιμετωπίζοντας αυτή τη φορά τον Ολυμπιακό. Στον άλλον ημιτελικό ο Ολυμπιακός κέρδισε τον Άρη (1-1 κανονική διάρκεια) με σκορ 2-5 στην παράταση. Αυτός ήταν ο πρώτος νυχτερινός τελικός κυπέλλου στην ιστορία του θεσμού ο οποίος διεξήχθη στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας υπό το φως των προβολέων, όπου η ομάδα του Πειραιά έφτασε στην κατάκτησή του με νίκη 3-0 επί του Πιερικού.
Το πρώτο ημίχρονο έληξε με σκορ 2-0 με σκόρερ τους Πολυχρονίου στο 28' και Παπάζογλου στο 38'. Το τρίτο τέρμα, που διαμόρφωσε και το τελικό αποτέλεσμα 3-0, σημειώθηκε από τον Σιδέρη στο 65', με νικητή και κυπελλούχο Ελλάδος 1963 τον Ολυμπιακό.
Το τελικό 3-0 δεν ανταποκρινόταν στην εικόνα της αναμέτρησης με τον Πιερικό να στέκεται πολύ καλά απέναντι στους Πειραιώτες, στον πρώτο τελικό που διεξήχθη βράδυ υπό το φως των προβολέων, γεγονός που ήταν πρωτόγνωρο για τους Κατερινιώτες που δεν ήταν συνηθισμένοι σε τέτοιες συνθήκες σε αντίθεση με τους ερυθρόλευκους που είχαν αγωνιστεί αρκετές φορές με προβολείς.
Τον τελικό διαιτήτευσε ο Ελβετός Ότμαρ Χούμπερ την Πέμπτη 18 Ιουλίου του 1963 και είχε 25.000 θεατές. Με τον αγώνα αυτό τελείωσε η αγωνιστική περίοδος, που χαρακτηρίζεται επιτυχής για τον Πιερικό, αφού στη δεύτερη μόλις χρονιά της ύπαρξής του, κατάφερε να τερματίσει ένατος στο πρωτάθλημα και να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος.
Ημιτελικός 1964
Το 1964 ο Πιερικός, την επόμενη χρόνια μετά τον τελικό του 1963, συνχέχισε την καλή πορία του στον θεσμό φτάνοντας στον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδος όπου αγωνίστηκε με την Α.Ε.Κ., στις 17 Ιουνίου. Ο Πιερικός ηττήθηκε με σκορ 1-3 μέσα στην Κατερίνη. Το πρώτο ημίχρονο έληξε με σκορ 0-2 με σκόρερ τους Παπαϊωάννου να σκοράρει πολύ νωρίς στο 2' και του Νεστορίδη στην εκπνοή του πρώτου ημιχρόνου, στο 45' αλλά και στο 76'. Ο Πιερικός κατάφερε να μειώσει στο 85' με τον Αμανατίδη, τέρμα που διαμόρφωσε και το τελικό αποτέλεσμα 1-3 με νικήτρια την Α.Ε.Κ..
Στον άλλον ημιτελικό την ίδια μέρα, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός συγκρούονταν στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Επειτα από υπερβολικά χαμένες ευκαιρίες εκατέρωθεν, οι φίλαθλοι υποψιάστηκαν ότι ο αγώνας ήταν στημένος, οργήστηκαν και εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο στο 116’ κι έτσι ο ημιτελικός αυτός δεν έληξε ποτέ λόγω σοβαρότατων επεισοδίων. Η ΑΕΚ με τη νίκη της επί του Πιερικού αναδείχθηκε κυπελλούχος εκείνης της χρονιάς χωρίς τελικό αλλά και χωρίς απονομή. .
Τον ημιτελικό Πιερικός-Α.Ε.Κ. διαιτήτευσε ο Ελβετός Μπούχελι την Τετάρτη 17 Ιουνίου 1964 μέσα στην Κατερίνη και είχε 5.000 θεατές.
Ημιτελικός 1974
Ο Πιερικός φτάνει ξανά, για τρίτη φορά στην ιστορία του στον θεσμό, στον ημιτελικό Κυπέλλου Ελλάδος, αντιμετωπίζοντας ως γηπεδούχος (τυπικά) τον Π.Α.Ο.Κ. στο Καυτανζόγλειο Στάδιο, στις 8 Μαΐου 1974.
left|thumb|250px|Το γκολ του αγώνα από τον Σαράφη στο 88'. Η λήξη του αγώνα όμως άφησε τον Πιερικό με πολλά παράπονα από τον διαιτητή Τσανακλίδη. Οι Κατερινιώτες υποστήριξαν, ότι τους ακυρώθηκε κανονικό γκολ του Μυτιληναίου, με το οποίο θα προηγούνταν 1-0, το γκολ όμως δεν μέτρησε και ο ΠΑΟΚ προκρίθηκε κερδίζοντας 0-1 με γκολ του Σταύρου Σαράφη, το οποίο όμως σύμφωνα με τους ανθρώπους του Πιερικού ήταν από αντικανονική θέση και οι Κατερινιώτες έμειναν εκτός τελικού.
Η μεγάλη πίκρα από εκείνον τον αποκλεισμό αφορά τις ελπίδες, που θα είχε ο Πιερικός να αγωνιστεί για πρώτη φορά στην ιστορία του σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, μιας και στον τελικό θα αντιμετώπιζε τον πρωταθλητή Ολυμπιακό κι έτσι είτε ως κυπελλούχος, είτε ως φιναλίστ του τελικού θα είχε μία θέση στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο την ερχόμενη σεζόν, στιγμή που θα αποτελούσε αναμφίβολα την πιο χρυσή σελίδα στην ιστορία του.
Το παιχνίδι έγινε κάτω από βροχόπτωση και οι φιλοξενούμενοι στο πρώτο 45λεπτο, αν και η κατοχή της μπάλας ήταν μοιρασμένη, κατέγραψαν 8 τελικές προσπάθειες, έναντι μόλις 2 του ΠΑΟΚ.
Τον ημιτελικό Πιερικός-ΠΑΟΚ διαιτήτευσε ο Τσανακλίδης της ΕΠΣ Καβάλας την Τετάρτη 8 Μαΐου 1974 στο Καυτανζόγλειο Στάδιο και είχε 3.000 θεατές.
Ιδιοκτησιακό καθεστώς και οικονομικά στοιχεία
Παρά το Γεγονός ότι η προηγούμενη ΠΑΕ ΠΙΕΡΙΚΟΣ δεν έχει ολοκληρώσει τη λύση και εκκαθάριση και, παραμένοντας ακόμα εγγεγραμμένη στο Γ.Ε.ΜΗ. του επιμελητηρίου Πιερίας τελούμενη υπό καθεστώς εκκαθάρισης συγκροτήθηκε νέα ΠΑΕ με την εξής μετοχική σύνθεση:
Το 10% των μετοχών κατέχει (βάσει νόμου) ο ερασιτέχνης Σ.Φ.Κ. Πιερικός, ενώ από τις 20 Δεκεμβρίου 2021 το πλειοψηφικό πακέτο κατέχει η Λυδία Lidia Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία σε ποσοστό 82,5%.
Το υπόλοιπο 7,5% κατέχει η Ένωση Μετόχων Πιερικού (ΕΜεΠ) ως μικρομμέτοχοι.
Το μετοχικό κεφάλαιο της ΠΑΕ Πιερικός ανέρχεται στο ποσό των 350.000 ευρώ.
Χρώματα και έμβλημα
Τα χρώματα του Πιερικού είναι το λευκό και ως δεύτερο βοηθητικό το μέλαν μαύρο. Το έμβλημα του συλλόγου είναι ο Φοίνικας, σύμβολο που συνδέεται με την αναγέννηση της ομάδας μετά τη συγχώνευση, αν και δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ πάνω στη φανέλα και προτιμήθηκε το γράμμα Π. Με το πέρασμα του χρόνου, το έμβλημα του Πιερικού έχει υποστεί διάφορες τροποποιήσεις.
Εμφάνιση
Ο Πιερικός πάντα φορούσε ολόλευκες φανέλες, λευκά σορτσάκια και λευκές κάλτσες. Λίγες είναι οι εξαιρέσεις που ο ρουχισμός της ομάδας άλλαξε. Στα πρώτα χρόνια του συλλόγου, 1961 - 1964, φορέθηκε λευκή φανέλα με χαρακτηριστικό τον πολύ ανοιχτό τύπου V γιακά, ενώ κάτι τέτοιο δεν συνέβη και στα επόμενα χρόνια. Τα σχέδια πάντα ήταν απλά, είτε με απλές λευκές φανέλες με μαύρο περιλαίμιο, ποδόγυρο και τελείωμα μανικιών στα άκρα, είτε με μονόχρωμες φανέλες με τρεις μαύρες ρίγες στους ώμους και στα πλαϊνά. Τη δεκαετία του 2010 δημιουργήθηκαν διάφορες εμφανίσεις και τα σχέδια εκμοντερνίζονται συχνά με πρωτότυπες δημιουργίες.
Κορυφαίοι σε συμμετοχές Α΄ Εθνικής
Οι πρώτοι σε συμμετοχές στην Α' Εθνική
Πρώτοι σκόρερ στην Α΄ Εθνική
Οι πρώτοι σκόρερ στην Α' Εθνική.
Παίκτες που έγιναν προπονητές
Από την ίδρυση του Συλλόγου έως σήμερα έχουν φορέσει τη φανέλα του Πιερικού σε επίσημο αγώνα 614 παίκτες. Οι 25 εξ'αυτών έχουν καθίσει στον πάγκο του Πιερικού και ως προπονητές.
Θεόδωρος Χατζόγλου
Ο Θεόδωρος Ν. Χατζόγλου (1914 – 1979), καπνέμπορος στο επάγγελμα, υπήρξε ιστορικός παράγοντας στην ιστορία των ολόλευκων, διοικητικός ηγέτης του Μ. Αλεξάνδρου, ένας εκ των πρωτεργατών της ιδέας της συνένωσης και συνιδρυτής του Πιερικού. Άνθρώπος με έντονη, πολυεπίπεδη κοινωνική δράση και προσφορά στην Κατερίνη και την Πιερία ευρύτερα. Ως διοικητικός ηγέτης του Μ. Αλεξάνδρου, υπήρξε ένας εκ των εμπνευστών της γέννησης του Πιερικού το 1961 και με συντονισμένες ενέργειες και κυρίως μέσα από τις επαφές που πραγματοποίησε με τα μέλη του Ολύμπου, συνέβαλε στην επίτευξη της ένωσης. Διοίκησε τον Πιερικό για μία δεκαετία, άλλοτε από την θέση του Προέδρου κι άλλοτε ως απλό Μέλος. Επί των ημερών του ο Πιερικός γνώρισε τις πιο ένδοξες στιγμές της Ιστορίας του.
Χασσάν Μπεκτάς
Ο Χασσάν Ρ. Μπεκτάς (1925 – 2006), Ιατρός χειρουργός στο επάγγελμα, ήταν επίσης ένας εκ των εμπνευστών της συνένωσης και συνιδρυτής του Πιερικού, διετέλεσε πρόεδρος του Πιερικού, όντας παράγοντας και παλαιότερα του Μ. Αλεξάνδρου. Επί των ημερών του ο Πιερικός είχε από τις καλύτερες πορίες της Ιστορίας του.
Γεννήθηκε το 1925 στην Κατερίνη και λειτουργούσε ιδιωτική κλινική. Απεφοίτησε απο την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1956 και ήσκησε την ιατρική ως χειρουργός επι 33 έτη, όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1989. Απεβίωσε το 2006.
Ευάγγελος Μήτρας
Ο Ευάγγελος Μήτρας χρημάτισε πρόεδρος της νεοσυσταθείσας ΠΑΕ Πιερικός από το 1985 ως το 1986, παραδίδοντας την προεδρία του αθλητικού σωματείου (ερασιτέχνη Πιερικό) στον Γιάννη Φελεκίδη.