cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιατρομάντης
Ο ιατρομάντης είναι τίτλος που συναντάται στην αρχαία ελληνική και ασιατική παράδοση. Η λέξη είναι σύνθετη και προέρχεται από τις λέξεις ιατρός και μάντης. Είναι η ελληνική εκδοχή του σαμάνου και σχετίζεται με μυθικές φιγούρες όπως οι Άβαρις Υπερβόρειος, Αριστέας, Επιμενίδης και Ερμότιμος Κλαζομενές.
Κατά την αρχαιότητα η μαντική ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιατρική η οποία ήταν αποκλειστικό προνόμιο των ιερέων μέχρι και την εποχή του Ιπποκράτη. Η κύρια διαλογιστική πράξη του ιατρομάντη ήταν η ἐγκοίμησις, η οποία του επέτρεπε να βρεθεί στην τέταρτη κατάσταση συνειδητότητας, κάτι περισσότερο από αυτό που αντιλαμβανόμαστε σαν κατάσταση ύπνου, ονείρου και αφύπνισης.
Ο μύθος του Μελάμποδα
Χαρακτηριστικός είναι ο μύθος του Μελάμπους ο οποίος γεννήθηκε στην Πύλο. Ήταν γιος του Αμυθάονος και της Ειδομένης και σύμφωνα με την παράδοση πήρε το όνομα του επειδή όταν ήταν βρέφος τον άφησε η μητέρα του στην σκιά ενός δένδρου, εκτός των ποδιών του, τα οποία έμειναν εκτεθειμένα στον ήλιο και μαύρισαν. Σύμφωνα με τα λεγόμενα, σε μετέπειτα ηλικία, φίδια τα οποία ο ίδιος είχε προστατέψει και αναθρέψει, καθάρισαν με την γλώσσα τους τα αυτιά του κι έτσι απέκτησε την ιδιότητα να προλέγει τα μέλλοντα. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, την μαντική τέχνη την διδάχθηκε από τον ίδιο τον Απόλλωνα. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Κάδμος είναι αυτός που τον μύησε στα μυστήρια του θεού.
Δείγμα της θεραπευτικής του ιδιότητας είναι η θεραπεία των Προιτίδων ή σύμφωνα με τον Παυσανία η θεραπεία των Αργείων γυναικών, που τιμωρήθηκαν με την πάθηση της μανίας από τους θεούς. Αυτό το συμβάν συντέλεσε στο να να γίνει ένας από τους τρεις βασιλείς του Άργους και με την θεραπεία του για τη μανία με τον μέλανα ελλέβορο κατέκτησε την λαϊκή και επιστημονική ιατρική. Όπως τονίζει ο Απολλόδωρος, ο Μελάμπους, «μάντης ων, και δια φαρμάκων και καθαρμών θεραπείαν πρώτος ευρηκώς».
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαμανισμός
Αντώνης Κ. Λάβδας
Ο '''Αντώνης Κ. Λάβδας''' (Αθήνα, 10 Απριλίου 1926 - Αθήνα, 6 Μαϊου 2009) ήταν Έλληνας συνθέτης, μουσικολόγος, μουσικοκριτικός και στέλεχος τού ΕΙΡ/ΕΙΡΤ/ΕΡΤ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Απριλίου του 1926 και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Λάβδα, ναυτικού από την Άνδρο, και της Αλεξάνδρας Παπαϊωάννου, με καταγωγή από το Σούλι Ηπείρου. Θείοι του ήταν οι Γεώργιος Λάβδας, υποστράτηγος του στρατού ξηράς, και Νικόλαος Λάβδας, μουσικός.
Ήδη σε νεαρή ηλικία ήρθε σε επαφή με την μουσική παρακολουθώντας μαθήματα στην περίφημη «Αθηναϊκή Μανδολινάτα», που τελούσε υπό τη διεύθυνση του θείου του Νικολάου Λάβδα. Εν συνεχεία πραγματοποίησε αρχικά σπουδές αρμονίας υπό την καθοδήγηση του Μάριου Βάρβογλη και αργότερα στο Ελληνι­κό Ωδείο, με καθηγητές τους Μιλτιάδη Κουτούγκο (αρμονία, ενορχήστρωση, διεύθυνση μανδολινά­τας), Αντίοχο Ευαγγελάτο (μορφολογία), Μάριο Βάρβογλη (ιστορία της μουσικής) καθώς και, ιδιω­τικά, µε τον Αλέκο Κόντη (πρακτικές εφαρμογές αρμονίας – αντίστιξη και φούγκα).
Απεβίωσε στις 6 Μαΐου 2009 στην Αθήνα.
Ραδιόφωνο
Από τη δεκαετία του 1940 ξεκίνησε να συνθέτει δημιουργώντας έργα μουσικής δωματίου, για σόλο πιάνο και βιολί, χορωδιακά, καθώς και μουσική για το θέατρο και το ραδιόφωνο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 ξεκίνησε και η ενασχόλησή του με την Ραδιοφωνία. Υπήρξε από τους βασικούς συντελεστές της λεγόμενης «χρυσής» εποχής της, όταν το πρόγραμμα ήταν αποτέλεσμα θεωρητικού προβληματισμού και σχεδιασμού σχετικά με το ρόλο και την αποστολή της Ραδιοφωνίας. Διετέλεσε Προϊστάμενος Μουσικού Τµήµατος και Συντονιστής Προγράμματος του Κεντρικού Ραδιο­φωνικού Σταθµού Ενόπλων Δυνάμεων (1949-52) και Προϊστάμενος τμημάτων και Υπηρεσίας Μουσικών Εκπομπών τού ΕΙΡ/ΕΙΡΤ/ΕΡΤ (1954-77). Υπήρξε μάλιστα και ο συνθέτης του πρώτου ηχητικού σήματος της τηλεόρασης της ΕΙΡ, διασκευάζοντας τον ύμνο του Πινδάρου. Την περίοδο 1955 - 1957 διηύθυνε τη «Μικρή Ορχήστρα» ΕΙΡ, σε εκπομπές προκλασικής μουσικής (1955-57).
Συνεργάστηκε, επίσης, με το Γ' Πρόγραμμα του B.B.C. σε εκπομπές για την αρχαία Ελληνική ποίηση και μουσική.
Σταδιοδρομία
Υπήρξε συνθέτης αρκετών έργων μουσικής δωματίου, για σόλο πιάνο και βιολί, χορωδιακά, καθώς και μουσική για το θέατρο και το ραδιόφωνο. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του συνεργάστηκε με την ΕΙΡ, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος κ.α.
Μαλάτεια
Η Μαλάτεια (Մալաթիա Malat'ya, Meletî, Malīṭīná, مالاتيا) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της ανατολικής Τουρκίας, γνωστή και ως Μελιτηνή κατά την αρχαιότητα.
Αντώνης Κ. Λάβδας
Σταδιοδρομία
Το 1954 πραγματοποίησε την πρώτη τεχνολόγηση της διαστηματικής τάξης τραγουδιών της βορείου Ηπείρου, που ανακοινώθηκε με επιστολή του μέσω τού ΕΙΡ προς την Choir Moledet τού Τελ Αβίβ, σε απάντηση ερωτημάτων για την Ελληνική μουσική παράδοση. Αργότερα τα ευρήματα αυτά δημοσιεύονται στο άρθρο «Πεντάφθογγοι κλίµακες εν τη δηµώδει μουσική της Ηπείρου» στην Ηπειρωτική Εστία, το 1958. Η τεχνολόγηση αυτή έγινε τότε αποδεκτή, μεταξύ άλλων, και από τον Καθηγητή τής Μουσικής Επιστήμης στα Πανεπιστήμια τής Χαϊδελβέργης και του Μονάχου, Θρασύβουλου Γεωργιάδη.
Μαλάτεια
Ιστορία
Η Μαλάτεια είναι η αρχαία Μελιτηνή της εποχής των Σταυροφοριών και είναι η πόλη που γεννήθηκε ο Άγιος Ευθύμιος (373-473), ένας από τους θεμελιωτές του βυζαντινού μοναχισμού στην Παλαιστίνη. Η Μελετίνη αποτέλεσε αργότερα κέντρο του Μονοφυσιτισμού.
Αντώνης Κ. Λάβδας
Σταδιοδρομία
Υπήρξε συνεργάτης για το μουσικό λημματολόγιο στο «Λεξικό του Νεοελληνικού Έθνους» του Ελευθερουδάκη και της «Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας» για το τακτικά ως κριτικός μουσικής στον ημερήσιο και περιοδικό τύπου ("Σημερινά", "Καθημερινή", "Ελεύθερος Κόσμος" και τα περιοδικά "Ελληνικά" - µέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών από το 1987), μετέφραζε περιστασιακά αρχαία ελληνική ποίηση στα νέα ελληνικά, ενώ για κάποιο διάστημα έγραφε τις αναλύσεις έργων για συναυλίες της Κρατικής Ορχήστρας και τού Φεστιβάλ Αθηνών.
Μαλάτεια
Ιστορία
Τα επόμενα χρόνια κύριοι της πόλης έγιναν οι Βυζαντινοί έως και τον 7ο αιώνα οπότε η πόλη έπεσε στα χέρια των Αράβων. Τον 9ο αιώνα την κυβέρνησε ο εμίρης Ουμάρ αλ-Ακτά, διάσημος για τις επιδρομές του κατά του Βυζαντίου, μέχρι τον θάνατό του στη Μάχη του Λαλακάοντα το 863. Ο Βασίλειος Α΄ απομόνωσε την πόλη, αλλά απέτυχε να την πάρει και παρέμεινε σε Αραβικά χέρια μέχρι το 934, όταν κατελήφθη από τον Ιωάννη Κουρκούα.
Αντώνης Κ. Λάβδας
Σταδιοδρομία
Το 1962, ήταν υπεύθυνος για την πρώτη ανακατασκευή αρχαίας Ελληνικής κιθάρας στη σύγχρονη εποχή, τα σχέδια της οποίας έκανε βασιζόμενος σε παραστάσεις σε αρχαία αγγεία. Την εργασία έφεραν εις πέρας οι έμπειροι οργανοποιοί αδελφοί Γ. και Β. Παναγή, ακολουθώντας τις οδηγίες του. Η κιθάρα χρησιμοποιήθηκε για παραστάσεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, για τις οποίες είχε γράψει τη μουσική υπόκρουση (Προμηθέας Δεσμώτης, 1962) και, αργότερα, για ηχογραφήσεις μελοποιημένων ποιημάτων της Σαπφούς, που τραγούδησε η Γιοβάννα. Σήμερα βρίσκεται στην μόνιμη έκθεση του ΚΘΒΕ «Ίχνη του εφήμερου» στο Βασιλικό Θέατρο. Σημαντική συνεισφορά αποτέλεσε η έρευνά του πάνω στην μελέτη τών σχέσεων λόγου και μουσικής στην Αρχαία Ελλάδα, η οποία κατέληξε στην δημοσίευση της εργασίας με τίτλο "Η Μουσική και ο Λόγος στην αρχαία Ελλάδα". Η μελέτη αυτή μεταδόθηκε σε σειρά εκπομπών από το ΕΙΡ το 1967, ενώ διάφορα στοιχεία και περιλήψεις της έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς. Για την εργασία αυτή, που έτυχε αναγνώρισης από πολλούς ειδικούς διεθνώς, τιμήθηκε από το Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας.
Μαλάτεια
Ιστορία
Κατά τον 19ο αι., η πόλη μετακινήθηκε από την αρχική της θέση (σημ. χωριό Μπατταλγκάζι ή Εσκιμαλάτγια, "Παλαιά Μαλάτεια"), νοτιότερα, στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα η σύγχρονη πόλη.
Αντώνης Κ. Λάβδας
Έργο
ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΩΜΑΤΙΟΥ
Μαλάτεια
Ιστορία
Κατά τη γενοκτονία των Αρμενίων η πόλη έλαβε κύματα εκτοπισμένων από πόλεις όπως η Σεβάστεια, αλλά και άλλα χωριά, που είχαν ως τελικό τους προορισμό τα στρατόπεδα εξόντωσης στην κεντρική Μικρά Ασία.
Αντώνης Κ. Λάβδας
Έργο
ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Μαλάτεια
Κουζίνα
thumb|left|220px|Βερίκοκα στη Μαλάτεια Οι κεφτέδες έχουν μία ξεχωριστή θέση στην κουζίνα όπως και τα βερίκοκα, τα οποία χρησιμοποιούνται σε πολλές συνταγές, από κεμπάπ μέχρι και για επιδόρπιο. Υπάρχουν πάνω από εβδομήντα είδη κεφτέδων συνήθως φτιάχνονται με σιτάρι και άλλα υλικά αναμειγμένα. Το «Καγκίτ κεμπάμπι» είναι μία από τις σημαντικότερες τοπικές σπεσιαλιτέ. Το «Καγκίτ κεμπάμπι» είναι ένα πιάτο το οποίο φτιάχνεται με αρνί και λαχανικά, γίνεται στη σχάρα και τυλίγεται συνήθως σε λαδόκολλα. Η περιοχή της Μαλάτειας είναι γνωστή για τους οπωρώνες με βερίκοκα.
Αντώνης Κ. Λάβδας
Έργο
ΧΟΡΩΔΙΑΚΑ
Μαλάτεια
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Αντώνης Κ. Λάβδας
Έργο
ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑ ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ
ΣΚΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
ΔΙΑΦΟΡΑ
Μελέτες
ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Ραδιοφωνική ιστορία Κατηγορία:Έλληνες μουσικολόγοι
Καμάρα Μυτιληνιών Σάμου
Η Καμάρα Μυτιληνιών είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Ανατολικής Σάμου της Σάμου, προς το βορειοανατολικό τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 223 μέτρα. Απέχει περίπου 9 χλμ. Δ. από την πόλη της Σάμου και 4 χλμ. ΒΑ. από τους Μυτιληνιούς. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μυτιληνιών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους Μυτιληνιούς, το Ποτάμι Μεσοκάμπου, τον Ριζόβραχο και τη Μονή Αγίας Τριάδας αποτελούν την κοινότητα Μυτιληνιών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πυθαγορείου του Δήμου Ανατολικής Σάμου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 3 κατοίκους.
Σημείωση
Στο νησί και τον ίδιο δήμο υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καμάρα Βαθέος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Αριστείδης Χρυσοβέργης
Ο Αριστείδης Χρυσοβέργης (ρωσικά: Аристид Фёдорович Хрисовери 1812- ;) ήταν Έλληνας αξιωματικός που οδήγησε την Ελληνική Λεγεώνα του αυτοκράτορα Νικολάου Α΄ κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου.
Βιογραφία
Ο Χρυσοβέργης γεννήθηκε το 1812 στην Μεσημβρία  της Μαύρης Θάλασσας (σημερινό Νέσεμπαρ  της Βουλγαρίας) σε ελληνική μεσοαστική οικογένεια. Σπούδασε στην "Ελληνική Εμπορική  Σχολή της Οδησσού" Το 1828 η Ρωσία κήρυξε τον πόλεμο στην Τουρκία, μετά από 7 χρόνια αιματηρού απελευθερωτικού αγώνα της Ελλάδας. Ο Χρυσοβέργης εγκατέλειψε τις σπουδές του και εντάχθηκε στις τάξεις των ελλήνων επαναστατών, προς το τέλος του πολέμου. Αργότερα συνέχισε την υπηρεσία στον ελληνικό βασιλικό στρατό. Από την αρχή του Κριμαϊκού πολέμου ο Χρυσοβέργης εμφανίστηκε στις αρχές του 1854 στο Βουκουρέστι, και με τη βοήθεια του φίλου του, Ρώσου αξιωματικού  του ναυτικού, Ιωάννη Βλασσόπουλου, συναντήθηκε με τον διοικητή του ρωσικού Στρατού στον  Δούναβη στρατηγό Μ.Γκορτσάκοβ για την δημιουργία μιας ξεχωριστής  μονάδας από Έλληνες εθελοντές. Με διάταγμα του Γκορτσάκοβ ο Χρυσοβέργης στάλθηκε στην μονάδα του στρατηγού Ουσακόβ στις εκβολές του Δούναβη. Οι Έλληνες εθελοντές και ο ίδιος ο Χρυσοβέργης δεν ήταν ντυμένοι με ρωσικές στρατιωτικές στολές, αλλά με φουσταννέλα όπως και οι αγωνιστές του 1821. Το καλοκαίρι του 1854, στον βραχίονα Σωλήν, ο Χρυσοβέργης με τον βαθμό του λοχαγού, και επικεφαλής 25 Ελλήνων εθελοντών έδωσε μάχη ενάντια σε βρετανικό άγημα  700 στρατιωτών. Κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης οι Βρετανοί  έχασαν έξι αξιωματικούς και 72 στρατιώτες, συμπεριλαμβανομένου του αριστοκράτη Ρίτσαρντ  Πάρκερ Χάιντ IV. Αυτός ήταν ο λόγος που για την μάχη αυτή έγινε συζήτηση στο Βρετανικό Κοινοβούλιο. Στις αρχές του 1855 η Λεγεώνα, μεταφέρθηκε στην Κριμαία και έλαβε μέρος στην επίθεση της Ευπατόριας στις  5 Φλεβάρη του 1855, όπου έχασε μερικές δεκάδες άτομα σκοτωμένους και  30 τραυματίες, συμπεριλαμβανομένων των αξιωματικών Χρυσοβέργη και Σταμάτη. Μετά την Ευπατόρια η Ελληνική Λεγεώνα συμμετείχε στην άμυνα της Σεβαστούπολης, ως μέρος της φρουράς από τις 1 Μαρτιο μέχρι τις 27 Αυγούστου 1855 και στην Μάχη του Μαύρου ποταμού στις 16 Αυγούστου, όπου ο Χρυσοβέργης έλαβε τιμητική διάκριση. Μετά τον πόλεμο ο Χρυσοβέργης παρέμεινε στη Ρωσία και το 1864 ως απόστρατος συνταγματάρχης έκανε αναφορά προς τις ρωσικές αρχές για να στήσει ένα μνημείο για τους Έλληνες, που έπεσαν στον πόλεμο της Κριμαίας. Η πρόταση του δεν υλοποιήθηκε
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Μεσόφωνος
Δεδομένου ότι στις περισσότερες όπερες οι γυναικείοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι έχουν γραφτεί για σοπράνο, οι μέτζο-σοπράνο συνήθως ερμηνεύουν δευτερεύοντες ή συμπρωταγωνιστικούς ρόλους. Δεν είναι όμως σπάνιο φαινόμενο, κάποιος ρόλος υψιφώνου να δοθεί σε μεσόφωνο, καθώς η φωνή της μέτζο κινείται με ευκολία και στις ψηλές περιοχές. Ειδικά για κάποιους δραματικούς ρόλους για σοπράνο, πολλές φορές προτιμάται η μέτζο-σοπράνο, λόγω της μεγαλύτερης έντασης που παράγει η φωνή στην ψηλή περιοχή και της πιο "γεμάτης" μεσαίας περιοχής.
Ανάμεσα στις όπερες που ο πρωταγωνιστικός ρόλος έχει γραφτεί εξαρχής για μέτζο, ξεχωρίζουν η «Κάρμεν» του Ζωρζ Μπιζέ, ο «Κουρέας της Σεβίλλης» του Ροσσίνι, η όπερα "Σαμσών και Δαλιδά" του Σεν-Σανς κ.ά. Στην εποχή του μπαρόκ συναντάμε πιο συχνά πρωταγωνιστικούς ρόλους για μέτζο απ'ό,τι στο Bel Canto ή τον Βερισμό και πλέον μέτζο-σοπράνο ερμηνεύουν μπαρόκ ρόλους που ήταν αρχικά γραμμένοι για Castrati.
Διακεκριμένες ελληνίδες μεσόφωνοι
Κατηγορία:Τύποι φωνών στην όπερα
Αικατερίνη του Νάσσαου-Μπάιλσταϊν
Η Αικατερίνη, γερμ.: Katharina von Nassau-Beilstein (απεβ. 6 Σεπτεμβρίου 1459) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Μπάιλσταϊν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου. Έγινε επίτροπος του Χάναου κατά την ανηλικιότητα του γιου της Ράινχαρντ Γ΄ από το 1452 έως το 1458.
Τσέζαρε Μαλντίνι
Ο Τσέζαρε Μαλντίνι (Cesare Maldini, 5 Φεβρουαρίου 1932 - 3 Απριλίου 2016) ήταν Ιταλός διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως αμυντικός, και προπονητής ποδοσφαίρου.
Ξεκίνησε την αγωνιστική του σταδιοδρομία από την ομάδα της Τριεστίνα το 1952 και το 1954 μεταγράφηκε στη Μίλαν. Έως το 1966 που αποχώρησε (για να κλείσει την καριέρα του στην Τορίνο την περίοδο 1966-67) ο Τσέζαρε Μαλντίνι έλαβε μέρος σε σχεδόν 350 επίσημους αγώνες, κατακτώντας τέσσερις εγχώριους τίτλους πρωταθλητή και έναν ευρωπαϊκό (1962-63). Σαν προπονητής (έως και το 2002) εργάσθηκε στη Μίλαν (2 φορές), στην Εθνική Ομάδα (ως βοηθός και ως πρώτος προπονητής σε τμήματα υποδομών), στην Πάρμα, τη Φότζα, την Τερνάνα και την Εθνική Ομάδα της Παραγουάης. Είναι ο πατέρας του ρέκορντμαν συμμετοχών της Μίλαν, επίσης διεθνή Πάολο Μαλντίνι και παππούς των Κριστιάν και Ντανιέλ Μαλντίνι, επίσης ποδοσφαιριστών της ομάδας. Ο Τσέζαρε Μαλντίνι είναι μέλος του Hall of Fame της Μίλαν
Απεβίωσε το 2016 σε ηλικία 84 ετών.
Αικατερίνη του Νάσσαου-Μπάιλσταϊν
Βιογραφία
Παντρεύτηκε στις 18 Ιανουαρίου 1407 με τον Ράινχαρντ Β΄ κύριο του Χάναου, ο οποίος αναβαθμίστηκε σε κόμη του Χάναου το 1429. Αυτός απεβίωσε το 1451.
Επίτροπος και διαίρεση της κομητείας
Μετά το πρόωρο τέλος του μεγαλύτερου γιου της Ράινχαρντ Γ΄ το 1452, ανέλαβε την επιτροπεία για τον γιο του (και εγγονό της) Φίλιππο Α΄ τον Νεότερο, μαζί με τον εκ μητρός πάππο του Όθωνα Α΄ κόμη του Παλατινάτου-Μόσμπαχ και τον μικρότερο γιο της Φίλιππο Α΄ τον Πρεσβύτερο. Το 1458 η κομητεία του Χάναου διαιρέθηκε μεταξύ του Φιλίππου Α΄ του Νεότερου και τού θείου του Φιλίππου Α΄ του Πρεσβύτερου· ο τελευταίος διορίστηκε ο μοναδικός κηδεμόνας του πρώτου, απαλλάσσοντας την Αικατερίνη από τα καθήκοντά της ως επιτρόπου.
Στις συζητήσεις που οδήγησαν στη διχοτόμηση της κομητείας, η Αικατερίνη πήρε τη θέση ότι η διαίρεση της κομητείας και η άδεια του Φιλίππου Α΄ του Πρεσβύτερου να νυμφευτεί θα αύξανε τις πιθανότητες επιβίωσης για τον Οίκο του Χάναου και, ως εκ τούτου, ήταν προτιμότερο να τηρηθεί αυστηρά η διαδοχή στον πρωτότοκο. Η Αικατερίνη δεν είχε κάποια προτίμηση για το αν ο Οίκος θα συνεχιζόταν μέσω του εγγονού της Φιλίππου Α΄ του Νεότερου ή μέσω του γιου της Φιλίππου Α΄ του Πρεσβύτερου. Υποστήριξε ότι ο Οίκος του Χάναου κινδυνεύει να εξαλειφθεί και ότι το να επιτρέψουμε στον Φίλιππο Α΄ τον Πρεσβύτερο να παντρευτεί θα ήταν σοφότερο, από το να ριψοκινδυνεύουμε με την ικανότητα του Φιλίππου Α΄ του Νεότερου, ο οποίος ήταν μόλις τεσσάρων ετών, να έχει απογόνους.
Η Αικατερίνη απεβίωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 1459 και τάφηκε στην εκκλησία της Αγ. Μαρίας στο Χάναου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1407 τον Ράινχαρντ Γ΄ κύριο του Χάναου και είχε τέκνα:
Βόλφγκανγκ Λάτσιους
Ο Βόλφγκανγκ Λατς (Wolfgang Laz), γνωστότερος με το εκλατινισμένο του όνομα Λάτσιους (Wolfgang Lazius, 31 Οκτωβρίου 1514 – 19 Ιουνίου 1565), ήταν Αυστριακός ουμανιστής που εργάστηκε ως χαρτογράφος, ιστορικός και γιατρός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιέννη και στην αρχή σπούδασε ιατρική. Έγινε καθηγητής της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου της Βιέννης το 1541. Στη συνέχεια ανέλαβε φύλακας των συλλογών του Αυτοκράτορα και επίσημος ιστορικό του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α΄. Με εκείνη την ιδιότητα, συνέγραψε αρκετά ιστορικά έργα και έκανε πολλά ταξίδια, με σκοπό να συλλέξει (και μερικές φορές να κλέψει) έγγραφα από μονές και άλλες βιβλιοθήκες. Επιμελήθηκε χάρτες της Αυστρίας, της Βαυαρίας, της Ουγγαρίας και της Ελλάδας. Το έργο του Typi chorographici provinciarum Austriae (1561) θεωρείται μερικές φορές από τους αρχαιότερους ιστορικούς άτλαντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ιστορικοί Κατηγορία:Αυστριακοί ιατροί Κατηγορία:Αυστριακοί χαρτογράφοι
Electronic Arts
Η Electronic Arts (EA) είναι μια αμερικανική εταιρεία ηλεκτρονικών παιχνιδιών που εδρεύει στο Ρέντγουντ Σίτι της Καλιφόρνια. Ιδρύθηκε και ενσωματώθηκε στις 28 Μαΐου 1982 από τον Τριπ Χώκινς. Η εταιρεία ήταν πρωτοπόρος της πρώτης βιομηχανίας παιχνιδιών οικιακού παιχνιδιού και ήταν αξιοσημείωτη για την προώθηση των σχεδιαστών και προγραμματιστών που είναι υπεύθυνοι για τα παιχνίδια της. Από τον Σεπτέμβριο του 2017, η Electronic Arts είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία τυχερών παιχνιδιών στην Αμερική και την Ευρώπη από τα έσοδα και την κεφαλαιοποίηση της αγοράς μετά από την Activision Blizzard και μπροστά από την Take-Two Interactive και την Ubisoft.
Επί του παρόντος, η EA αναπτύσσει και δημοσιεύει παιχνίδια κάτω από διάφορες ετικέτες συμπεριλαμβανομένων των τίτλων της EA Sports FIFA, Madden NFL, NHL, NCAA Football, NBA Live και SSX. Άλλες ετικέτες της EA παράγουν εδραιωμένες σειρές παιχνιδιών (franchises) όπως το Battlefield, Need for Speed, The Sims, Medal of Honor, Command & Conquer, καθώς και νεότερες σειρές παιχνιδιών (franchises) όπως Crysis, Dead Space, Mass Effect, Dragon Age, Army of Two, Titanfall και Star Wars: Ιππότες της Παλαιάς Δημοκρατίας, σε συνεργασία με την LucasArts. Η EA κατέχει επίσης και εκμεταλλεύεται μεγάλα στούντιο τυχερών παιχνιδιών, την EA Tiburon στο Ορλάντο, την EA Βανκούβερ στο Μπέρναμπι, τη BioWare στο Έντμοντον καθώς και το Ώστιν και το DICE στη Σουηδία και το Λος Άντζελες.
Ιστορία
Η εταιρεία άρχισε να αναπτύσσει παιχνίδια στο σπίτι και υποστηρίζει κονσόλες παιχνιδιών από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η EA αργότερα αναπτύχθηκε με την απόκτηση αρκετών επιτυχημένων προγραμματιστών. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η ​​EA είχε γίνει ένας από τους μεγαλύτερους τρίτους εκδότες στον κόσμο. Στις 4 Μαΐου 2011, η EA ανακοίνωσε έσοδα ύψους 3,8 δισ. Δολαρίων για τη χρήση που έληξε τον Μάρτιο του 2011 και στις 13 Ιανουαρίου 2012 η EA ανακοίνωσε ότι είχε υπερβεί το 1 δισ. Δολάρια σε ψηφιακά έσοδα κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος. Σε σημείωμα προς τους υπαλλήλους, ο διευθύνων σύμβουλος της EA, κ. Τζον Ριτσιτιέλο, το ονόμασε αυτό "ένα εξαιρετικά σημαντικό ορόσημο" για την εταιρεία. Η EA άρχισε να κινείται προς την άμεση διανομή ψηφιακών παιχνιδιών και υπηρεσιών με την εξαγορά του δημοφιλέστερου δικτυακού τόπου τυχερών παιχνιδιών Pogo.com το 2001. Το 2009, η EA εξαγόρασε το Playfish για την εκκίνηση κοινωνικών παιχνιδιών με έδρα το Λονδίνο και τον Ιούνιο του 2011, μια ηλεκτρονική υπηρεσία για την πώληση παιχνιδιών με δυνατότητα λήψης απευθείας στους καταναλωτές. Υπάρχει επίσης ένα χαρακτηριστικό "On The House" στο Origin που σας επιτρέπει να κάνετε λήψη πλήρων εκδόσεων παιχνιδιών της EA δωρεάν, ενημερώνεται τακτικά. Τον Ιούλιο του 2011, η EA ανακοίνωσε ότι είχε αποκτήσει PopCap Games, την εταιρεία πίσω από επιτυχίες όπως τα φυτά εναντίον ζόμπι και Bejeweled.
Η EA συνέχισε τη στροφή της προς τα ψηφιακά προϊόντα το 2012, αναδιπλώνοντας το τμήμα EA Interactive (EAi) που επικεντρώνεται στην κινητή τηλεφωνία σε άλλους οργανισμούς σε ολόκληρη την εταιρία, συγκεκριμένα σε τμήματα με επικεφαλής τον Frank Gibeau, τον COO Peter Moore, και τον CTO Rajat Taneja, EVP του ψηφιακού Kristian Segerstrale.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών  Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1982
Γουίλιαμ Γουάλας
thumb|200px thumb|200px
Ο Γουίλιαμ Γουάλας (William Wallace, 1270 - 23 Αυγούστου 1305) ήταν Σκωτσέζος ευγενής και πατριώτης, πρωταγωνιστής του πολέμου κατά των Άγγλων κατά τη διάρκεια της ανεξαρτησίας της Σκωτίας. Υμνήθηκε από τους ποιητές και τους καλλιτέχνες, ιδιαίτερα από τον τροβαδούρο του 15ου αιώνα Μπλιντ Χάρρυ.
Καταγόταν από το μικρό χωριό Ελλερσλί και κατά τη δημοφιλέστερη εκδοχή το όνομα Γουάλλας σημαίνει "Ουαλός" ή "ξένος" λόγω της Ουαλικής του καταγωγής. Ο Μπλιντ Χάρρυ δεν περιγράφει τα περιστατικά της ζωής του ως το 1296, οπότε και συνέβη η επίθεση του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Α' μετά από τρεις γενιές ειρήνης μεταξύ Άγγλων Σκωτσέζων, γιατί δεν είχε στοιχεία να τα συμπεριλάβει. Αμφισβητείται έντονα και η ημερομηνία γέννησης του αλλά το βέβαιο είναι ότι συνέβη το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1270.
Προβλήματα διαδοχής στη Σκωτία, σκληρή επέμβαση του Εδουάρδου
Την εποχή της γέννησης του Γουίλιαμ Γουάλας, η Σκωτία απολάμβανε μεγάλη ευημερία πάνω από 20 χρόνια όπου βρισκόταν υπό την εξουσία του άξιου βασιλιά της Αλεξάνδρου Γ'. Τα προβλήματα ξεκίνησαν το 1286, οπότε και ο Αλέξανδρος Γ' πέθανε πέφτοντας από το άλογο του, αφήνοντας διάδοχο του τη μόλις τετράχρονη εγγονή του Μαργαρίτα. Ο βασιλιάς της Αγγλίας Εδουάρδος Α' ο μακροσκελής πήρε τότε πλεονέκτημα, αρραβωνιάζοντας τον γιο και διάδοχο του Εδουάρδο με τη Μαργαρίτα και την υπόσχεση να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Σκωτίας. Αλλά όταν πέθανε η εφτάχρονη Μαργαρίτα, το 1290, τα προβλήματα διαδοχής στη Σκωτία ήρθαν σε μεγάλο αδιέξοδο, και ξεκίνησε τότε ο πόλεμος διαδοχής μεταξύ των δύο κυριότερων αντιμαχόμενων Σκωτσέζικων οικογενειών του Ροβέρτου Μπρους και του Τζων Μπάλλιολ.
Το αδιέξοδο θα μπορούσε να λυθεί με την επέμβαση του ισχυρότατου γείτονα τους, του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Α' ο οποίος ως τότε είχε δείξει καλές προθέσεις απέναντι τους και όλοι οι ευγενείς ακόμα και οι Μπρους - Μπάλλιολ συμφώνησαν να μπουν υπό την κρίση του. Ο Εδουάρδος Α΄ τελικά αποφάσισε στα τέλη του 1292 να ορίσει βασιλιά της Σκωτίας τον Τζων Μπάλλιολ και να έχει ο ίδιος την υψηλή εξουσία απέναντι του, κάτι που δυσαρέστησε έντονα την οικογένεια των Μπρους. Ο Εδουάρδος δεν κράτησε τις υποσχέσεις του για ανεξαρτησία της Σκωτίας και αμέσως μετά την ενθρόνιση του Τζων Μπάλλιολ έγινε σκληρός, αυταρχικός, ήθελε να ελέγχει όλες του τις κινήσεις. Ο Τζων Μπάλλιολ έφτασε σε ακραία σημεία δυσαρέσκειας απέναντι στον Άγγλο βασιλιά, το 1296, όταν αρνήθηκε να αναγνωρίσει την υποταγή του και συμμάχησε με τη Γαλλία εναντίον του. Τότε ο Εδουάρδος κυρίευσε το κάστρο του Μπέργουικ σφάζοντας τους αντιπάλους του, και τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου οι Σκωτσέζοι ηττήθηκαν οριστικά στη μάχη του Ντουνχάρ ο Τζων Μπάλλιολ αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Ο Εδουάρδος Α' δέχτηκε την υποτέλεια 8.000 Σκωτσέζων ευγενών, αφού πρώτα έκλεψε την ιερή πέτρα που βρισκόταν κάτω από τον θρόνο των Σκωτσέζων βασιλέων και τη μετέφερε στο Λονδίνο.
Ο σκληρός αγώνας του κατά των Άγγλων
Κυκλοφορούν δύο ιστορίες γύρω από τη νεότητα του Γουίλιαμ Γουάλας (1296 - 1297), ο ένας λέει ότι ψάρευε στον ποταμό Ίρβινγκ όταν τον προσέγγισε μια ομάδα από Άγγλους στρατιώτες που του ζήτησαν να παραδοθεί σε αυτούς. Ο Γουίλιαμ τους καλόπιασε προσφέροντάς τους μισό από το ψάρι του, και εκνευρισμένος από την αστεία του πράξη ένας στρατιώτης τον πλησίασε και τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει. Τότε ο Γουίλιαμ τον έπληξε και τον σκότωσε με το καλάμι ψαρέματος και παίρνοντας το ξίφος του στη συμπλοκή υπέταξε εύκολα μόνος του και τους υπόλοιπους Άγγλους στρατιώτες, σκοτώνοντας 5 από αυτούς. Σύμφωνα με μια άλλη ιστορία, στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου στην πόλη του Ντάντι ξεκίνησε τον πόλεμο ανεξαρτησίας, δολοφονώντας τον γιο του Άγγλου διοικητή της πόλης. Η ιστορία αυτή φαίνεται ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να ισχύει, γιατί στη συγκεκριμένη πόλη ο Γουίλιαμ Γουάλας είχε σπουδάσει, ξοδεύοντας μεγάλο μέρος από τη νεότητα του σε αυτήν, αλλά δεν υπάρχει κανένα κείμενο για τις δραστηριότητες του ως το 1297. Τον Μάιο του 1297, σκότωσε και κομμάτιασε τον Άγγλο σερίφη του Λανάρκ για να εκδικηθεί τον θάνατο της παντρεμένης ερωμένης του, Μάριον Μπραίντφουτ του Λάμινγκτον. Συμμαχώντας με τον Γουλιέλμο Ντάγκλας άρχισε ασταμάτητες επιδρομές σε όλα τα Αγγλικά εδάφη της Νότιας Σκωτίας ελευθερώνοντας διαδοχικά τις πόλεις Αμπερντίν, Περθ, Γλασκώβη, Ντάντι.
Μπλέχτηκε το 1297 σε άλλο ένα επεισόδιο, όπου παγίδευσε τους Άγγλους κατόχους του κάστρου του Αρντροσσάν, κατέλαβε το κάστρο και αφού τους σκότωσε έριξε τα πτώματα τους σε ένα τούνελ. Οι υποστηριχτές της επανάστασης δέχτηκαν ένα ισχυρό κτύπημα όταν οι Σκωτσέζοι ευγενείς ήρθαν σε συμφωνία με τους Άγγλους τον Ιούλιο στο Ίρβιν, ο Γουίλιαμ Γουάλας άφησε το Σελκίρκ προκειμένου να ενωθεί με τον Ανδρέα Μοράι στο Στίρλιγκ. Ο βασιλιάς Εδουάρδος Α' προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ζήτησε την εκτέλεση των βαρόνων ο Ρόναλντ Κράουφορντ ήταν ένας από τους πρώτους που κρεμάστηκαν. Ο Γουίλιαμ Γουάλας έστειλε μήνυμα στον θείο του ώστε να προχωρήσει στην εκτέλεση του φρουρού στο κάστρο του Άιρ, και στη συνέχεια να το κάψει ενώ επέστρεψε στο δάσος του Σέλκιρκ για ασφάλεια. Στο δάσος ένωσε μαζί του τις δυνάμεις του ο Γουλιέλμος Κράουφορντ, αμέσως μετά τη δολοφονία του πατέρα του.
Μεγάλες προσωρινές επιτυχίες
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1297 στη μάχη της γέφυρας του Στέρλιγκ οι Σκωτσέζικες δυνάμεις υπό τον Γουίλιαμ Γουάλας και τον Αντρέα Μοράι κατατρόπωσαν τον Αγγλικό στρατό συντρίβοντας τους 10.000 πεζούς και 3.000 ιππείς του κόμητος του Σάρρει. Απέφυγαν να συγκρουστούν ανοιχτά μαζί τους προτίμησαν να τους παγιδεύσουν γύρω από τα στενά της γέφυρας και να τους αποδεκατίσουν εύκολα. Οι Άγγλοι στρατιώτες τρομαγμένοι οπισθοχώρησαν οπότε η γέφυρα από την οποία πέρασε κατέρρευσε και οι περισσότεροι Άγγλοι που είχαν επιζήσει από τη μάχη πνίγηκαν, ενώ κατά τον Χάρρυ η γέφυρα έπεσε με την επέμβαση κάποιου Σκωτσέζου που ήταν κρυμμένος σ´αυτήν. Ο Ούγος Κρέσσινγχαμ ο θησαυροφύλακας του Εδουάρδου Α' στη Σκωτία έπεσε στη μάχη και οι Σκωτσέζοι σαν τρόπαιο τον έγδαραν, χρησιμοποιώντας το δέρμα του στη δημιουργία λωρίδων υπό τη μορφή επάθλου, ο Γουλιέλμος Κράουφορντ με 400 ιππείς έδιωξε τους Άγγλους από τη Σκωτία. Ο Μοράι τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη και πέθανε από αυτά τον χειμώνα του 1297.
Μετά από την επιστροφή του από τη μάχη στη γέφυρα του Στίρλιγκ, ο Γουίλιαμ Γουάλας χρίστηκε ιππότης με τον Τζων Γκράχαμ και τον Γουλιέλμο Κράουφορντ από τον Ροβέρτο Μπρους, ενώ ορίστηκε φρουρός και διοικητής των αρμάτων στη Σκωτία. Τους επόμενους 6 μήνες μετά τη μεγάλη του νίκη, ο Γουάλας άρχισε τις επιδρομές στη βόρεια Αγγλία, προκαλώντας την οργή του Εδουάρδου που δεν μπορούσε να αντιδράσει.
Οριστική ήττα στο Ρόξμπουργκ
Έναν χρόνο αργότερα ο Γουίλιαμ Γουάλας έχασε στη μάχη του Φαλκίρκ και οι Άγγλοι επιτέθηκαν στο Ρόξμπουργκ (1298), κερδίζοντας μερικά κάστρα αλλά απέτυχαν να προκαλέσουν τον Γουάλας σε μάχη. Ο Γουάλας χώρισε τους πολεμιστές του σε τέσσερεις ομάδες περικλειόμενοι από ένα αμυντικό τείχος με ξύλινους σωρούς, οι Άγγλοι πήραν το πάνω χέρι επιτέθηκαν με το ιππικό τους σπάζοντας τη γραμμή των Σκωτσέζων τοξοτών. Οι Σκωτσέζοι ευγενείς οπισθοχώρησαν και οι άντρες του Εδουάρδου άρχισαν να σπάνε όλες τις απομένουσες αντιδράσεις των Σκώτων, που είχαν τεράστιες απώλειες ο Γουίλιαμ Γουάλας δραπέτευσε και η στρατιωτική του φήμη κλονίστηκε. Ο Τζων Γκράχαμ σκοτώθηκε και ο Γουλιέλμος Κράουφορντ έγινε νέος υπαρχηγός του. Τον Σεπτέμβριο του 1298, ο Βάλλας αποφάσισε να παραιτηθεί από τη θέση του φρουρού στη Σκωτία για λογαριασμό του Ροβέρτου Μπρους, κόμη του Κάρρικ και του Ιωάννη Καμίν συμβασιλέα και ανιψιού του Τζων Μπάλλιολ ενώ ο Μπρους συμφιλιώθηκε με τον Εδουάρδο το 1302. Κατά τον Χάρρι ο Γουίλιαμ Γουάλας δραπέτευσε (1298) στη Γαλλία με τον Γουλιέλμο Κράουφορντ προκειμένου να ζητήσει υποστήριξη από τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Δ' τον Ωραίο στα δικαιώματα του στον θρόνο της Σκωτίας. Μόλις ξέφυγε από τις Αγγλικές ακτές, μια ομάδα Γάλλων πειρατών όρμησε στο πλοίο του προκειμένου να συλλάβει τον περίφημο πειρατή Ριχάρδο Λόνγκοβιλ, που τον μετέφερε στον βασιλιά Φίλιππο. Με την επέμβαση του Γουίλιαμ Γουάλας ο Φίλιππος έδωσε αμνηστία στον Λόνγκοβιλ, ενώ πρότεινε ένα εκπληκτικό σχέδιο κατά του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Α'.
Οι Αγγλικές ιστορικές καταγραφές δεν αναφέρουν στη συνέχεια δύο συμμετοχές του στον Γαλλικό στρατό σε μάχες κατά των Άγγλων και ένα διπλωματικό ταξίδι του στη Ρώμη. Το (1303) ο Σκουίρ Γκουθρί στάλθηκε στη Γαλλία προκειμένου να ζητήσει από τον Γουάλας να επιστρέψει στη Σκωτία αλλά στην πραγματικότητα να κατασκοπεύσει για λογαριασμό των Άγγλων τον τόπο διαμονής του, στο Έλχο Γουντ. Μετά από πολλές φήμες που κυκλοφορούσαν μεταξύ των Άγγλων ότι μένει στο συγκεκριμένο μέρος κατέφθασαν στο οικόπεδο του να τον συλλάβουν. Μόλις το πληροφορήθηκε σκότωσε έναν από τους άντρες του που τον κατηγόρησε για προδοσία προκειμένου οι Άγγλοι να μην βρουν κανένα ίχνος στον δρόμο τους.
Μαρτυρικός θάνατος και θρύλοι
Ο Γουίλιαμ Γουάλας συνελήφθη από έναν προδότη Σκωτσέζο ευγενή τον Ιωάννη του Μεντείθ στις 5 Αυγούστου 1305, μεταφέρθηκε στο Λονδίνο και κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία απέναντι στον βασιλιά Εδουάρδο Α'. Στην απολογία του ανέφερε ότι δεν είναι προδότης, διότι ως βασιλιά του αναγνωρίζει τον Τζων Μπάλλιολ και όχι τον Εδουάρδο. Ωστόσο, κρίθηκε ένοχος εσχάτης προδοσίας και καταδικάστηκε σε θάνατο με φρικτό τρόπο. Ξεγυμνώθηκε, μεταφέρθηκε με ένα άλογο στους δρόμους της πόλης στη συνέχεια κρεμάστηκε και ενώ ήταν ακόμα ζωντανός τον ελευθέρωσαν απ' το σκοινί, τον ευνούχισαν, του έβγαλαν τα άντερά του και τα έκαψαν μπροστά του, και τελικά τον αποκεφάλισαν και το κεφάλι του τοποθετήθηκε σε πάσσαλο στη γέφυρα του Λονδίνου.
Όλες οι πληροφορίες γύρω από το πρόσωπο του Γουίλιαμ Γουάλας βασίστηκαν στο επικό ποίημα του Μπλιντ Χάρρι που γράφτηκε (1470) 160 χρόνια μετά τον θάνατο και οι διηγήσεις του περιγράφουν ένα πρόσωπο που φαίνεται περισσότερο μυθολογικό. Δεν είναι βέβαιο ότι βασίστηκε σε ιστορικά κείμενα της εποχής του γιατί αυτά δεν εμφανίστηκαν, αναφέρεται ότι ο επίσκοπος του Αγίου Ανδρέα ανέλαβε την αποστολή να καταγράψει τα κατορθώματα του Γουίλιαμ Γουάλας αλλά και από αυτόν δεν βρέθηκε τίποτα. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό (1995) με την επική ταινία Braveheart, γραμμένη από τον υποτιθέμενο απόγονο του Ράνταλ Γουάλας και πρωταγωνιστή τον Μελ Γκίμπσον. Η ταινία, αν και βασίστηκε σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα, περιέχει πολλές ανακρίβειες - χαρακτηριστικό σφάλμα της η ερωτική σχέση του με την Ισαβέλλα της Γαλλίας η οποία ήταν μόλις 10 ετών όταν αυτός πέθανε.
Κινηματογραφήσεις
Η υπερπαραγωγή Μπρέιβχαρτ του 1995, με πρωταγωνιστή τον Μελ Γκίμπσον, είναι βασισμένη στην ιστορία του Γουίλιαμ Γουάλας, ιδιαίτερα από τον Μπλιντ Χάρρυ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι επαναστάτες Κατηγορία:Ιστορία της Σκωτίας Κατηγορία:Σκωτσέζοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Σκωτσέζοι ευγενείς
Μοναστήρι Μορ Μαρκός
Το Μοναστήρι Μορ Μαρκός ή Αγίου Μάρκου (στα συριακά: Dayro d-Mor Marqos) είναι Συριακό Ορθόδοξο μοναστήρι ευρισκόμενο εντός της αρμενικής συνοικίας της Παλαιάς Πόλης των Ιεροσολύμων, επί της βόρειας πλαγιάς του Όρους Σιών. Είναι ρομανικής αρχιτεκτονικής. Αποτελεί έδρα του Συριακού Ορθόδοξου Πατριαρχικού Βικαριάτου Ιεροσολύμων και Αγίων Τόπων.
Ιστορία
Το μοναστήρι επισκέφτηκε και περιέγραψε εντός του έργου του ο Προσκυνητής του Μπορντό το 333, ο Κύριλλος Ιεροσολύμων το 348, η προσκυνήτρια Σίλβα Ισπανίας το 385, καθώς και αρκετοί άλλοι. Ευρισκόμενο, σύμφωνα με μια συριακή παράδοση προερχόμενη από τις Πράξεις των Αποστόλων, στην τοποθεσία της οικίας του Αγίου Μάρκου του Ευαγγελιστή, αποτελεί σήμερα τον τόπο κατοικίας του Συριακού Ορθόδοξου Μητροπολίτη των Ιεροσολύμων , μαζί με το παρεκκλήσιό του αφιερωμένο στον Άγιο Μάρκο του οποίου και η πρόσβαση είναι ανοιχτή στο κοινό.
Το μοναστήρι φαίνεται να ανεγέρθηκε από Σταυροφόρους ιππότες στην διάρκεια του 12ου αιώνα (όπως προκύπτει από την μεσαιωνική αρχιτεκτονική του) στην θέση παλαιότερης εκκλησίας, ενώ υπέστη σειρά ανακατασκευών (το 1009, το 1718, το 1791, το 1833, το 1858 και το 1940), με στόχο, μεταξύ άλλων, την προστασία της βιβλιοθήκης του, πλούσιας σε αρχαία χειρόγραφα. Οι σημαντικότερες εκ των εργασιών διεξήχθησαν υπό την εποπτεία του Αμπντέλ Αχάντ Μπεν Φενάχ από το Μαρντίν, το 1719, ο οποίος προχώρησε, επίσης, σε συντήρηση των χειρογράφων.
Μια εικόνα της Παναγίας ιδιαίτερης λατρευτικής αξίας για τους Συριακούς Ορθόδοξους ευρίσκεται επάνω από την κολυμβήθρα. Σύμφωνα με την παράδοση, η τελευταία χρονολογείται από την ευαγγελική περίοδο και φιλοτεχνήθηκε από τον Ευαγγελιστή Λουκά. Το μοναστήρι ισχυρίζεται, επίσης, πως έχει στην κατοχή του λείψανα Αγίων, καθώς και του Τιμίου Σταυρού.
Μια επιγραφή επάνω σε μια λίθινη πλάκα του 6ου αιώνα ανακαλύφθηκε το 1940 εντός του μοναστηριού. Η τελευταία αναφέρει: «Αυτός είναι ο οίκος της Μαρίας, μητέρας του Ιωάννη - αποκαλούμενου Μάρκου. Χάρη στους Αγίους Αποστόλους, η εκκλησία αυτή έλαβε την προστασία της Παρθένου Μαρίας, Θεομήτορος, έπειτα από την Ανάληψη εις ουράνια του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ανεγέρθηκε εκ νέου έπειτα από την καταστροφή των Ιεροσολύμων από τον Αυτοκράτορα Τίτο το έτος 73.»
Σύμφωνα με μια παράδοση προερχόμενη από το Ευαγγέλιο του Αγίου Λουκά, ο Απόστολος Πέτρος βρήκε καταφύγιο στην τοποθεσία αυτή, στην οικία της μητέρας του Μάρκου, έπειτα από την απελευθέρωσή του από την φυλακή, όπου και είχε σταλεί από τον Ηρώδη Αγρίππα. Παραδόσεις ύστερων ημερομηνιών καθιστούν την συγκεκριμένη οικία ως τόπο του Μυστικού Δείπνου και της βαπτίσεως της Παρθένου Μαρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Χριστιανισμός στο Ισραήλ Κατηγορία:Συριακά Ορθόδοξα μοναστήρια Κατηγορία:Ρομανική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Παλαιά Πόλη Ιεροσολύμων
Γουέιν Ρούνεϊ
Ο Γουέιν Μαρκ Ρούνεϊ (Wayne Mark Rooney, ορθή προφορά: Ουέιν Ρούνι, γεννήθηκε 24 Οκτωβρίου 1985) είναι Άγγλος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Αποτελεί τον πρώτο σκόρερ όλων των εποχών για την ομάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την εθνική ομάδα της χώρας του. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Άγγλους επιθετικούς όλων των εποχών.
Έβερτον
Γεννήθηκε στο Λίβερπουλ και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα παιδικά τμήματα της Έβερτον στην ηλικία των 10 ετών. Το 2002 υπέγραψε με επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο. Στις 19 Οκτωβρίου 2002, πέντε ημέρες πριν συμπληρώσει τα 17 του χρόνια, πέτυχε σε βάρος της Άρσεναλ το πρώτο του τέρμα στην Πρέμιερ Λιγκ, διακόπτοντας το σερί των αντιπάλων με 30 αήττητους αγώνες και γινόμενος ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ μέχρι τότε. Με το τέλος της περιόδου 2003-04, απαίτησε να του δοθεί μεταγραφή επικαλούμενος την αδυναμία του συλλόγου να καλύψει τις δικές του προσδοκίες για σπουδαιότερη καριέρα. Η απόφαση του νεαρού συνάντησε τις έντονες αντιδράσεις των φίλων της Έβερτον, καθώς ο Ρούνεϊ είχε δηλώσει ότι από μικρός αποτελούσε οπαδό της.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Στη μάχη προσφορών που ακολούθησε για την απόκτηση του 18ετούς Ρούνεϊ νικήτρια αναδείχθηκε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που συνολικά κατέβαλε 25,6 εκατομμύρια λίρες, το υψηλότερο ποσό για αγορά παίκτη κάτω των 20 ετών. Πραγματοποίησε εντυπωσιακό ντεμπούτο στις 28 Σεπτεμβρίου 2004 και κατά τη νίκη 6–2 επί της Φενερμπαχτσέ για το Τσάμπιονς Λιγκ, σημειώνοντας χατ τρικ και μια ασίστ. Εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους επιθετικούς του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και συγκέντρωσε πλήθος βραβεύσεων για τις ατομικές του επιδόσεις. Το 2006, σε έναν αγώνα εναντίον της Κοπεγχάγης για το Τσάμπιονς Λιγκ, ο Ρούνεϊ φόρεσε για πρώτη φορά το περιβραχιόνιο του αρχηγού σε ηλικία μόλις είκοσι ετών. Με τη Μάντσεστερ έχει κατακτήσει 5 εθνικά πρωταθλήματα (2006–07, 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2012–13), ένα κύπελλο (2016) και 3 Λιγκ καπ (2006, 2010, 2017), ενώ σε διεθνές επίπεδο το Τσάμπιονς Λιγκ του 2007–08, το Γιουρόπα Λιγκ 2016–17 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2008 (πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 3 γκολ σε μόλις 106 λεπτά ).
Διεθνής καριέρα
Με προϋπηρεσία σε τρία αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα μικρότερων ηλικιών, υπήρξε στις 12 Φεβρουαρίου 2003 ο νεότερος παίκτης που αγωνίστηκε με την ομάδα των ανδρών και συγκεκριμένα πριν συμπληρώσει τα 17 και 4 μήνες, βρίσκεται δε πλέον στη δεύτερη αντίστοιχη θέση. Έχει λάβει μέρος στις τελικές φάσεις των τριών πρόσφατων Παγκοσμίων Κυπέλλων (2006, 2010, 2014, σύνολο 11 εμφανίσεις/1 γκολ) και σε ισάριθμες ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (2004, 2012, 2016, σύνολο 10/6). Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε κατά την πρώτη του διεθνή διοργάνωση, το Euro της Πορτογαλίας, όπου ανακηρύχθηκε δεύτερος σκόρερ με 4 τέρματα και συμπεριλήφθηκε στην ιδανική 23άδα, παρότι μικρότερος από 19 χρονών και τέταρτος νεότερος ποδοσφαιριστής που είχε ποτέ αγωνιστεί στα τελικά Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (είναι πέμπτος πλέον και δεύτερος στους νεότερους σκόρερ).
Από το 2014 πρόκειται για τον αρχηγό της Αγγλίας, ενώ με την ολοκλήρωση της τελικής φάσης του Euro 2016 στη Γαλλία αριθμούσε 115 εμφανίσεις για την ομάδα, λιγότερες μόνον από τον τερματοφύλακα Πίτερ Σίλτον που συμπλήρωσε 125 το 1990. Ήδη από το 2015, τα 53 γκολ του Ρούνεϊ τον κατατάσσουν πρώτο στην ιστορία της εθνικής μπροστά από τα 49 ενός άλλου επιθετικού της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τις δεκαετίες '50 και '60, του Σερ Μπόμπι Τσάρλτον
Προπονητής
Ο Ρούνεϊ ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα εκεί που ουσιαστικά τελείωσε την επαγγελματική του καριέρα ως ποδοσφαιριστής. Ενώ ήταν ακόμα παίκτης της Ντέρμπι Κάουντι, ανέλαβε την σεζόν 2020/21 και τον ρόλο του προπονητή. Έμεινε προπονητής έως τον Ιούνιο του 2022, όταν και παραιτήθηκε, καθώς η Ντέρμπι Κάουντι μπήκε σε διαδικασία πτώχευσης. Από τον Ιούλιο του 2022 ανέλαβε προπονητής στην Ντι Σι Γιουνάιτεντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Άγγλοι αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
Ρούντολφ Όττο
Ο Ρούντολφ Όττο (Rudolf Otto) (25 Σεπτεμβρίου 1869 – 7 Μαρτίου 1937) ήταν ένας διαπρεπής  Γερμανός θεολόγος, φιλόσοφος και θρησκειολόγος. Θεωρείται ότι είναι ο μεγαλύτερος θρησκειολόγος του πρώτου μισού του 20ου αιώνα. Ιδιαίτερη επιρροή σε φιλοσόφους, θεολόγους και θρησκειολόγους άσκησε το κλασικό βιβλίο του «Το ιερό-Για το παράλογο στην ιδέα του θείου και τη σχέση του με το έλλογο». Συνέβαλε στην ανάπτυξη του κλάδου της φιλοσοφίας της θρησκείας, της φαινομενολογίας της θρησκείας και της ιστορίας των θρησκευμάτων.
Η ζωή του
Ο Ρούντολφ Όττο γεννήθηκε το 1869 στο Πάινε (Peine) της κάτω Σαξωνίας (κοντά στο Ανόβερο). Μεγάλωσε σε μία χριστιανική Λουθηρανική οικογένεια. Ο πατέρας του είχε ένα εργοστάσιο αλκοολούχων ποτών. Σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Χίλντεσχάϊμ (Hildesheim). Σπούδασε αρχικά στο πανεπιστήμιο του Έρλανγκεν (Erlangen) και έπειτα στο πανεπιστήμιο του Γκαίτινγκεν (Göttingen), όπου απέκτησε τους τίτλους του διδάκτορα Θεολογίας και του διδάκτορα Φιλοσοφίας. Κατά έτη 1911 και 1912 ο Ρούντολφ Όττο πήγε μία παγκόσμια περιοδεία, που περιελάμβανε μεταξύ άλλων επισκέψεις στα Κανάρια νησιά, στην Κίνα, στην Ινδία, στην Ιαπωνία, τις ΗΠΑ και είχε χρηματοδοτηθεί από έναν Γάλλο τραπεζίτη, τον Αλβέρτο Κάν (Albert Kahn) με τη βοήθεια της Γερμανικής κυβέρνησης. Επισκεπτόμενος μία συναγωγή στο Μαρόκο σ΄ αυτή την περιοδεία συνέλαβε την ιδέα του ιερού, που ανέπτυξε αργότερα στο βιβλίο του «Το ιερό».
Ο Ρούντολφ Όττο ασχολήθηκε με την πολιτική. Έγινε μέλος του Γερμανικού κοινοβουλίου το 1913 και παρέμεινε βουλευτής και κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Ανέλαβε την πρωτοβουλία να προωθήσει την απλούστευση της ψηφοφορίας στις εκλογές στην Πρωσσία το 1917. Συνέχισε να ασχολείται με την πολιτική και μετά το τέλος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Ήταν μέλος της Γερμανικής Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης το 1918 και λίγο αργότερα ασχολήθηκε με πολιτικά θέματα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Το 1920 οργάνωσε μία διεθνή μη κυβερνητική οργάνωση με την ονομασία Religiöser Menschheitsbund (Θρησκευτική Ένωση της ανθρωπότητας), επειδή θεώρησε ότι ήταν ένα απαραίτητο συμπλήρωμα της Κοινωνίας των Εθνών. Ο Ρούντολφ Όττο επίσης ασχολήθηκε με δραστηριότητες, που είχαν σαν σκοπό το διάλογο και την κατανόηση των διαφορετικών χριστιανικών ομολογιών μεταξύ τους καθώς και την εξομάλυνση των σχέσεων των χριστιανών με άλλα θρησκεύματα στον κόσμο.
Έγινε καθηγητής φιλοσοφίας της θρησκείας σε θεολογικές σχολές των πανεπιστημίων του Γκαίτινγκεν (Göttingen) (1897-1915), του Μπρεσλάου (Breslau) (1914-1917) και του Μαρβούργου (Marburg) (1917-1929). Στο Μαρβούργο παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Συνταξιοδοτήθηκε το 1929 αλλά συνέχισε να γράφει. Στο Μαρβούργο ίδρυσε το κληροδότημά του με την επωνυμία «Θρησκειογνωστική Συλλογή» (Religionskundliche Sammlung), που είναι ένα μουσείο με εκθέματα από όλες τις θρησκείες του κόσμου. Για τη δημιουργία του μουσείου έκανε ένα δεύτερο ταξίδι στη Νότια Ασία το 1927 και 1928. Το μουσείο είναι ανοικτό στους επισκέπτες μαζί με το αρχείο του Ρούντολφ Όττο στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του Μαρβούργου. Πέθανε το 1937 από πνευμονία και φυσικά αίτια λόγω μίας σοβαρής πτώσης από έναν πύργο μερικούς μήνες νωρίτερα. Δεν έχει επιβεβαιωθεί, αν αυτή η πτώση ήταν ατύχημα ή αυτοκτονία. Μετά το θάνατό του άφησε όλη την περιουσία του στο πανεπιστήμιο του Μαρβούργου για την ανάπτυξη θρησκειολογικών ερευνών.
Οι αντιλήψεις του
Ο Ρούντολφ Όττο είχε επηρεαστεί αρχικά από τον Γερμανό θεολόγο και φιλόσοφο Φρήντριχ Σλάιερμαχερ (Friedrich Schleiermacher) και αργότερα από τις ιδέες του φιλοσόφου Jacob Friedrich Fries για τη «διαίσθηση» ή «προαίσθημα». Η «διαίσθηση» ή «προαίσθημα» συνίσταται στη λαχτάρα, που δημιουργεί το «αίσθημα της αλήθειας». Αυτή η αντίληψη ώθησε τον Ρούντολφ Όττο να καταπιαστεί με την ιδέα του ιερού. Στο βιβλίο του Naturalistische und religiöse Weltansicht (1904) αναφέρεται στον θρησκευτικό και επιστημονικό τρόπο ερμηνείας του κόσμου και επισημαίνει ότι δεν πρέπει να υφίσταται εχθρότητα ανάμεσα στους επιστήμονες και τους θεολόγους σχετικά με την ερμηνεία του κόσμου και ότι οι διαφορετικές προσεγγίσεις πρέπει να γίνουν σεβαστές. Το βιβλίο του «Το ιερό-Για το παράλογο στην ιδέα του θείου και τη σχέση του με το έλλογο» το έγραψε το 1917 και σημείωσε τεράστια επιτυχία. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες σε όλο τον κόσμο και θεωρείται ως το πιο πολυδιαβασμένο γερμανικό θεολογικό βιβλίο του 20ου αιώνα. Το βιβλίο αυτό έχει μεταφραστεί και στα Ελληνικά. Σ' αυτό το βιβλίο χρησιμοποίησε τον νεολογισμό «numinous», που προέρχεται από τη λατινική λέξη «numen»= πνεύμα, θεία δύναμη, θεϊκό στοιχείο. Η θρησκεία είναι ένα ιδιάζον φαινόμενο του πολιτισμού. Κύρια έννοια της θρησκείας είναι το ιερό (das Heilige). Το ιερό είναι το Άλλο, το εντελώς διαφορετικό (das ganz Andere). Το ιερό βιώνεται ως «το μη δεκτικό λόγου» (Irrationale). Το θρησκευτικό βίωμα κατ' ουσία είναι εξωλογικό ή καλύτερα υπερλογικό. Στις πιο εξελιγμένες θρησκείες «το μη δεκτικό λόγου» και το θρησκευτικό βίωμα του ανθρώπου εκφράζονται με λογικό τρόπο. Έτσι, στην ιδέα του Θεού ανήκει όχι μόνο το Irrationale αλλά και το Rationale. Το ιερό διαιρεί και ενώνει το θείο με το ανθρώπινο, το φυσικό με το υπερφυσικό. Το θρησκευτικό φαινόμενο βιώνεται ως mysterium tremendum et fascinosum. Το ιερό, το θείο προκαλεί από τη μια μεριά έλξη, γοητεία, σαγήνη και από την άλλη μεριά προκαλεί άπωση, φρίκη, ιερό τρόμο και ευλαβικό δέος μπροστά στο μεγαλείο της θεότητας. Η άπωση οφείλεται στην συναίσθηση της αμαρτωλότητας του ανθρώπου, ενώ η έλξη οφείλεται στο ότι ο θεός είναι αγαθός Πατέρας, που επιθυμεί να λυτρώσει τον άνθρωπο από το κακό και τον θάνατο. Αυτά τα δύο αντίθετα στοιχεία αποτελούν τους δύο πόλους του θρησκευτικού βιώματος, που τελικά εναρμονίζονται μέσα στη θρησκεία (Kontrast-Harmonie). Το ιερό βιώνεται πρωτίστως με ανορθολογικό τρόπο. Υπάρχουν όμως και ορθολογικά στοιχεία στη βίωση του θρησκευτικού φαινομένου στις θρησκείες. Αποκλείεται εκ προοιμίου η ταύτιση του ιερού και του ορθολογικού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Γιώργος Χρονάς
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1948 στον Πειραιά. Είναι ιδρυτής και εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού Οδός Πανός και των εκδόσεων Σιγαρέτα. Έχει εκδώσει ποιήματα, πεζά και θεατρικά έργα. Επίσης, έχει γράψει στίχους, τους οποίους έχουν ερμηνεύσει καλλιτέχνες όπως η Δήμητρα Γαλάνη, η Τάνια Τσανακλίδου, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Νίκος Ξυλούρης, η Χάρις Αλεξίου, η Μαρία Δημητριάδη, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Παντελής Θεοχαρίδης και η Ελένη Δήμου. Από το 1979 ως το 2011 έκανε εκπομπές στο ραδιόφωνο, στο Πρώτο, στο Δεύτερο και στο Τρίτο Πρόγραμμα.
To 2011 πήρε το Διεθνές Βραβείο Ποίησης Καβάφη και τo 2013 τιμήθηκε από τον Δήμο Πειραιά για την προσφορά του στα Ελληνικά Γράμματα.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ήταν υποψήφιος με το Ποτάμι.
Βιβλία
Στο βιβλίο «99 poems», που κυκλοφόρησε το 1999 σε 283 σελίδες, από τις εκδόσεις Οδός Πανός, με ISBN 9789607716279, η μετάφραση στην αγγλική γλώσσα έγινε από τον λογοτέχνη Γιάννη Γκούμα, καθώς και η επιλογή των 99 ποιημάτων του Γιώργου Χρονά, της περιόδου 1973–1997, από τα έργα: "Βιβλίο", "Οι λάμπες", "Τα μαύρα τακούνια", "Ο αναιδής θρίαμβος" και "Κατάστημα νεωτερισμών".
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Μιχάλης Μισούνοφ
Ο Μιχάλης Μισούνοφ (Michail Misunov) είναι πρώην καλαθοσφαιριστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μόσχα στις 27 Μαΐου του 1964. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Sibenik Sibenka KK. Αγωνίστηκε στον Άρη από το 1987 έως το 1997 και κατέκτησε 4 πρωταθλήματα Ελλάδας (1988, 1989, 1990, 1991), 4 Κύπελλα Ελλάδος (1988, 1989, 1990, 1992). Το 1993 με τον Άρη κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων στο Τορίνο απέναντι στην Εφές Πίλσεν.
Μετά τον Άρη αγωνίστηκε στον Ηρακλή, στη Σιέννα και στη Gostivar Nikol Fert.
Τον Οκτώβριο του 2014 συνελήφθη κατηγορούμενος ότι κατείχε πάνω από 1,5 κιλό επεξεργασμένης κάνναβης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παπάγου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή
Μπαντάμσα
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Περιφέρεια Ακτόμπε