cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σφαγή του Διστόμου
Ιστορικό
Στις 10 Ιουνίου του 1944 ο εικοσιεξάχρονος τότε Φριτς Λάουτενμπαχ, λοχαγός των SS του 2ου λόχου του 1ου τάγματος του 7ου τεθωρακισμένου συντάγματος της αστυνομίας SS, έλαβε διαταγή να μετακινήσει το λόχο του από τη Λειβαδιά προς τα χωριά Δίστομο, Στείρι και Κυριάκι με σκοπό τον εντοπισμό ανταρτών στη δυτική πλευρά του Ελικώνα. Σα δόλωμα οι Γερμανοί είχαν δύο επιταγμένα Ελληνικά φορτηγά γεμάτα με άνδρες των SS μεταμφιεσμένους σε χωρικούς, που προπορεύονταν της κύριας φάλαγγας. Ταυτόχρονα ο 10ος και 11ος λόχος του 3ου τάγματος από την Άμφισσα κατευθύνονταν προς το Δίστομο για να συναντήσουν το 2ο λόχο. Οι τρεις λόχοι συναντήθηκαν χωρίς να έχουν εντοπίσει αντάρτες εκτός από 18 παιδιά που κρύβονταν σε γύρω στάνες. Έξι από τα παιδιά που προσπάθησαν να δραπετεύσουν εκτελέστηκαν. Οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και εκφοβίζοντας τους χωρικούς έμαθαν ότι υπήρχαν αντάρτες στο Στείρι. Ο 2ος λόχος κατευθύνθηκε προς τα εκεί και στη θέση Λιθαράκι, περιοχή του Στειρίου, έπεσε σε ενέδρα ανταρτών του 11ου λόχου του 3ου τάγματος του 34ου συντάγματος του ΕΛΑΣ. Η μάχη του Στειρίου ήταν σκληρή και κράτησε περίπου μέχρι τις δύο το μεσημέρι αναγκάζοντας τους Γερμανούς σε οπισθοχώρηση.
Η Σφαγή του Διστόμου
right|255px|thumb|Το Μαυσωλείο Αν και από το χωριό Δίστομο τα Γερμανικά στρατεύματα δε δέχθηκαν κάποια πρόκληση (παρόλο που μεταπολεμικά το ισχυρίστηκαν οι Γερμανοί κατηγορούμενοι της σφαγής), για λόγους αντεκδίκησης ο 2ος λόχος του 8ου Συντάγματος της 4ης Αστυνομικής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας Γρεναδιέρων των Ες Ες άρχισε τη σφαγή όσων κατοίκων έβρισκαν στο χωριό. Η μανία τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δεν ξεχώριζαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα ούτε τους ηλικιωμένους. Τον ιερέα του χωριού τον αποκεφάλισαν, βρέφη εκτελέστηκαν και γυναίκες βιάστηκαν πριν θανατωθούν. Η σφαγή σταμάτησε μόνον όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στη Λειβαδιά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στη βάση τους, καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στο δρόμο τους. Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και οι 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων. Η μαρτυρία του απεσταλμένου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Eλβετού George Wehrly ο οποίος έφτασε στο Δίστομο μετά λίγες μέρες μιλάει για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή, με πτώματα να κρέμονται ακόμα και από δέντρα περιμετρικά του δρόμου που οδηγεί στο χωριό.
Τις 24 Ιουνίου 1944, οι Γερμανοί επανήλθαν και έκαψαν τα σπίτια και τις θημωνιές στα αλώνια του Στειρίου, χωρίς ανθρώπινες απώλειες αφού οι κάτοικοί του είχαν προλάβει να κρυφτούν σε γειτονικές του χωριού δύσβατες περιοχές
Ο λοχαγός των SS Φριτς Λάουτενμπαχ (Fritz Lautenbach) είναι ο άνθρωπος που εκτέλεσε την εντολή για τη σφαγή του Διστόμου, ο οποίος και μετά το τέλος της συνέταξε ψευδή αναφορά που ανέφερε ότι οι άνδρες του δέχθηκαν επίθεση "με όλμους, αυτόματα όπλα και τουφέκια από τη μεριά του Διστόμου". Η αναφορά του Lautenbach αμφισβητήθηκε αμέσως καθώς ο Georg Koch, πράκτορας της μυστικής υπηρεσίας, o οποίος συνόδευε επίσης το τάγμα, υπέβαλλε ξεχωριστή αναφορά κατά την οποία βεβαίωσε ότι το τάγμα στην πραγματικότητα έπεσε σε ενέδρα πολλά μίλια έξω από το Δίστομο. Ο Koch προσθέτει επίσης ότι μόνο αφού το τάγμα είχε αποτελεσματικά απωθήσει τους "αντάρτες", έκανε μεταβολή προς το Δίστομο για να διεκπεραιώσει τη σφαγή.
Στην ανάκριση που ακολούθησε, ο Λάουτενμπαχ υπερασπίστηκε τις επιλογές του λέγοντας ότι προτίμησε συνειδητά να ακολουθήσει το πνεύμα των διαταγών, παρά το γράμμα. Επίσης, δήλωσε ότι γνώριζε πως η επιλογή του μπορούσε να θεωρηθεί ανυποταξία, ωστόσο ήλπιζε να εγκριθεί εκ των υστέρων, βάσει των ανθρωπιστικών και στρατιωτικών ιδανικών. Σημειώνεται ότι στο στρατοδικείο που ακολούθησε, δεν κλήθηκε κανένας Έλληνας μάρτυρας.
Ένας από τους επικεφαλής που θεωρήθηκε επίσης υπεύθυνος για τη σφαγή στο Δίστομο, ο Χανς Τσάμπελ (en:Hans Zampel), μετά το τέλος του πολέμου συνελήφθη στη Γαλλία και εκδόθηκε στην Ελλάδα. Στην πορεία ζητήθηκε η μεταφορά του στη Γερμανία για τις εκεί έρευνες όπου και παρέμεινε. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες ζει ως σήμερα ελεύθερος.
Μέλη του ίδιου συντάγματος είχαν πραγματοποιήσει ένα μήνα μόλις πριν, τη Σφαγή της Κλεισούρας με 273 αμάχους νεκρούς ανάμεσα τους παιδιά και βρέφη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διστομο Κατηγορία:Ιστορία της Βοιωτίας Κατηγορία:Τόποι εκτέλεσης στην Ελλάδα Κατηγορία:1944 Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας
Γκριγκόρι Φρέιμαν
Ο Γκριγκόρι Άμπελεβιτς Φρέιμαν (Григорий Абелевич Фрейман, γεν. 1926) είναι Ρώσος μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στην Πρόσθετη θεωρία αριθμών, ειδικότερα για την απόδειξή του που είναι γνωστή ως το Θεώρημα του Φρέιμαν. Είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.
Βιογραφικά στοιχεία
Στη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Φρέιμαν συμμετείχε στο κίνημα των αρνητών. Το σαμιζντάτ (samizdat) δοκίμιό του, με τον τίτλο Φαίνεται ότι είμαι Εβραίος, περιγράφει τη διάκριση εναντίον των εβραίων μαθηματικών στη Σοβιετική Ένωση. Η δημοσίευση έγινε στις ΗΠΑ το 1980.
Αργότερα, ο Φρέιμαν μετανάστευσε στο Ισραήλ, όπου έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.
Ηλεκτροδιαπίδυση
Η ηλεκτροδιαπίδυση ή ηλεκτροδιάλυση (electrodialysis) είναι μια ηλεκτροχημική διεργασία απομάκρυνσης ιόντων ή ιοντογενών ουσιών από το νερό ή άλλα υγρά που χρησιμοποιεί ηλεκτρικά αγώγιμες μεμβράνες κατάλληλης εκλεκτικότητας και ένα ηλεκτρικό δυναμικό για να προκαλέσει μεταφορά ιόντων. Οι χρησιμοποιούμενες κατιοντοδιαπερατές (Κ) μεμβράνες αποτελούνται από αδιάλυτα πολυανιόντα, φέρουν αρνητικό φορτίο και επιτρέπουν τη δίοδο μέσω της μάζας τους μόνο των ιόντων αντιθέτου φορτίου, δηλ. των κατιόντων, ενώ αποκλείουν τη δίοδο των ανιόντων. Οι ανιοντοδιαπερατές (Α) μεμβράνες αποτελούνται από αδιάλυτα πολυκατιόντα, φέρουν θετικό φορτίο και επιτρέπουν τη δίοδο των ανιόντων, ενώ αποκλείουν τη δίοδο των κατιόντων.
Η ηλεκτροδιαπίδυση διαφέρει από τον ηλεκτροαπιονισμό (electrodeionization ή filled cell electrodialysis) στο ότι δεν χρησιμοποιούνται ιοντοανταλλακτικές ρητίνες στα διαμερίσματα αραίωσης. Διαφέρει επίσης από τον χωρητικό απιονισμό (capacitive deionization) στο ότι είναι μια συνεχής διεργασία χωρίς εναλλασσόμενα στάδια φόρτισης – εκφόρτισης – έκπλυσης των ηλεκτροδίων.
Αρχή λειτουργίας
Η μέθοδος βασίζεται στον αποκλεισμό των ιόντων λόγω ηλεκτροστατικής άπωσης με τη χρησιμοποίηση κατάλληλα φορτισμένων μεμβρανών. Η ηλεκτροχημική διάταξη ηλεκτροδιαπίδυσης αποτελείται από εναλλασσόμενα διαμερίσματα συγκέντρωσης και αραίωσης ιόντων τα οποία διαχωρίζονται μεταξύ τους με τις εναλλασσόμενες ανιοντοδιαπερατές και κατιοντοδιαπερατές μεμβράνες. Το προς καθαρισμό νερό τροφοδοσίας διοχετεύεται κάθετα προς το εφαρμοζόμενο ηλεκτρικό πεδίο.
Εξ’ αιτίας του ηλεκτρικού πεδίου τα κατιόντα κινούμενα προς την κάθοδο διαπερνούν τις μεμβράνες αντιθέτου φορτίου δηλ. τις κατιοντοδιαπερατές αλλά όχι τις μεμβράνες ομοίου φορτίου δηλ. τις ανιοντοδιαπερατές. Ομοίως τα ανιόντα κινούμενα προς την άνοδο διαπερνούν τις ανιοντοδιαπερατές και όχι τις κατιοντοδιαπερατές μεμβράνες. Κατά συνέπεια, η συγκέντρωση του προς καθαρισμό νερού μεταβάλλεται τοπικά και έτσι δημιουργούνται τα εναλλασσόμενα διαμερίσματα συγκέντρωσης και αραίωσης ιόντων. Επομένως, με τη μέθοδο της ηλεκτροδιαπίδυσης μπορούμε να διαχωρίσουμε ένα διάλυμα άλατος σε ένα αραιωμένο (φτωχό σε άλας) διάλυμα κα σε ένα συμπυκνωμένο (πλούσιο σε άλας) διάλυμα.
Εφαρμογές
Η ηλεκτροδιαπίδυση εφαρμόζεται κυρίως στην αφαλάτωση του θαλασσινού ή υφάλμυρου νερού, στη συμπύκνωση της άλμης για τη παραγωγή μαγειρικού άλατος, στην απομάκρυνση ιοντικών ουσιών από διαλύματα διάφορων μη ιοντικών συστατικών (πρωτεϊνών, σακχάρων κ.ά.) και στην επεξεργασία οίνων, τροφίμων και φρουτοχυμών. Επιπρόσθετα, με χρήση διπολικών ιοντοανταλλακτικών μεμβρανών η ηλεκτροδιαπίδυση μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την ηλεκτροχημική διάσπαση άλατος στο αντίστοιχο οξύ και τη βάση από το οποίο αυτό προέρχεται π.χ. διάσπαση του KΝΟ3 σε ΗΝΟ3 και KΟΗ, ή του NaCl σε HCl και NaOH αντίστοιχα. Ενα επίσης σημαντικό πεδίο εφαρμογής της διεργασίας αποτελεί ο εμπλουτισμός και η ανάκτηση εξαντλημένων καταλυτών, ευγενών μετάλλων ή άλλων πολύτιμων ουσιών με ταυτόχρονη εξυγίανση και επαναχρησιμοποίηση του νερού από υδατικά βιομηχανικά απόβλητα.
Σύγκριση με άλλες διεργασίες αφαλάτωσης
Η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας κατά την αφαλάτωση του νερού εξαρτάται από την συγκέντρωση του άλατος του νερού τροφοδοσίας και υπολογίζεται από τη σχέση:
όπου: Ε = η πειραματικά προσδιοριζόμενη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας
n = ο αριθμός των στοιχειωδών μονάδων της συστοιχίας
Ι = η ένταση ρεύματος που διαρρέει την συστοιχία ηλεκτροδιαπίδυσης
R = η ηλεκτρική αντίσταση της κυψέλης
t = ο χρόνος
z = το φορτίο ιόντος
F = η σταθερά Faraday
Q = η παροχή του προς αφαλάτωση νερού τροφοδοσίας
C_{inlet}^d = η συγκέντρωση στο εισερχόμενο νερό τροφοδοσίας (mol/L)
= η συγκέντρωση στο εξερχόμενο καθαρό νερό (mol/L)
α = η απόδοση ρεύματος
Για συγκεντρώσεις άλατος μεταξύ 500 και 10000 mg/l η ηλεκτροδιαπίδυση είναι η περισσότερο οικονομική μέθοδος συγκρινόμενη με τις υπόλοιπες γνωστές μεθόδους αφαλάτωσης όπως η ιοντοανταλλαγή (ion exchange), η αντίστροφη ώσμωση (reverse osmosis), η πολυβάθμια εκρηκτική εξάτμιση (multi-stage-flush-evaporation) και η μηχανική συμπίεση ατμών (mechanical vapor compression). Για συγκεντρώσεις άλατος < 500 mg/l πλεονεκτεί από άποψη κατανάλωσης λιγότερης ενέργειας η ιοντοανταλλαγή, ενώ για συγκεντρώσεις άλατος > 10000 mg/l πλεονεκτούν η αντίστροφη ώσμωση και η πολυβάθμια εκρηκτική εξάτμιση. Πολύ οικονομικότερη αφαλάτωση επιτυγχάνεται με τη μέθοδο του χωρητικού απιονισμού (capacitive deionization). Η μέθοδος αυτή όμως βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο και δεν έχει αξιοποιηθεί βιομηχανικά ακόμα.
Πηγές και άλλες σημειώσεις
Κατηγορία:Ηλεκτροχημεία Κατηγορία:Τεχνολογία νερού
Dialyse (Chemie)
Άνταμ Λάξαλτ
Ο Άνταμ Πολ Λάξαλτ (αγγλικά: Adam Paul Laxalt, 31 Αυγούστου 1978) είναι Αμερικανός δικηγόρος, πολιτικός και πρώην στρατιωτικός, που υπηρέτησε ως 33ος Γενικός Εισαγγελέας της Νεβάδας, από το 2015 έως το 2019. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Εξελέγη ως Γενικός Εισαγγελέας της Νεβάδας, το 2014, νικώντας τον Δημοκρατικό ανθυποψήφιό του, Ρος Μίλερ, με ποσοστό 46.2% έναντι 45.3%. Το 2018, ήταν ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών για την θέση του Κυβερνήτη της πολιτείας, και έχασε από τον Δημοκρατικό Στιβ Σίσολακ με ποσοστό 45.3% έναντι 49.4%. Ήταν ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών για την έδρα της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νεβάδα για τις εκλογές του 2022, στις οποίες ηττήθηκε οριακά από την Δημοκρατική ανθυποψήφιά του, Γερουσιαστή Κάθριν Κόρτεζ Μάστο.
Ο Λάξαλτ είναι αρνητής του αποτελέσματος των εκλογών του 2020 στη Νεβάδα, και υποστηρίζει ότι το αποτέλεσμα της νίκης του Τζο Μπάιντεν είναι προιόν νοθείας, ευθυγραμμισμένος με τον πρώην πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Ήταν μέλος της προσπάθειας για την ανατροπή των εκλογικών αποτελεσμάτων.
Βιογραφία
Ο Άνταμ Λάξαλτ, γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1978 στο Ρίνο της Νεβάδας. Μεγάλωσε στο Ρίνο της Νεβάδας και στην Αλεξάντρια της Βιρτζίνιας, σε μονογονεϊκή οικογένεια. Γονείς του ήταν οι Πιτ Ντομένιτσι (πρώην γερουσιαστής από το Νέο Μεξικό) - ο οποίος τον αναγνώρισε το 2013 και η Μισέλ Λάξαλτ. Ήταν παιδί εκτός γάμου.
Φοίτησε στο Λύκειο "St. Stephen's & St. Agnes School" στην Αλεξάντρια της Βιρτζίνιας, όπου και αποφοίτησε το 1997. Το ίδιο έτος εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Τουλέιν στη Νέα Ορλεάνη, προκειμένου να σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες. Το ίδιο έτος πήρε μετεγγραφή και σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Κυβερνητικές Σπουδές, στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν της Ουάσινγκτον, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1997. Κατόπιν, συνέχισε τις σπουδές του, και σπούδασε Νομική στο ίδιο πανεπιστήμιο (Τζορτζτάουν) και έλαβε πτυχίο (JD) το 2005.
Εργάστηκε ως δικηγόρος και ως πολιτικός σύμβουλος στην Ουάσινγκτον έως το 2014.
Ο Λάξαλτ, υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 2005 έως το 2010, λαμβάνοντας μέρος στον Πόλεμο του Ιράκ. Αποστρατεύτηκε ως Υποπλοίαρχος το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενικοί Εισαγγελείς της Νεβάδας Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Οι φύλακες της νύχτας (ταινία)
Οι φύλακες της νύχτας (Ρωσικά: Ночной дозор) είναι ταινία στο είδος δράσης/φαντασίας/θρίλερ, ρωσικής παραγωγής του 2004.
Πλοκή
Με φόντο τη σύγχρονη Μόσχα, το "Νochnoi Dozor" ξεσκεπάζει τη μάχη του άλλου κόσμου που χαρακτηρίζεται από μία ανακωχή χιλίων ετών μεταξύ των δυνάμεων του Φωτός και των δυνάμεων του Σκότους. Εδώ και αιώνες, τα μυστικά μέλη των Φυλάκων της Νύχτας αστυνομεύουν τα πλάσματα του Σκότους - τους βρικόλακες, τις μάγισσες και τους μάγους που κάνουν ύπουλες πράξεις μέσα στη νύχτα - ενώ τα πλάσματα του Σκότους έχουν έναν Ημερήσιο Φύλακα, που με τη σειρά του αστυνομεύει τις δυνάμεις του Φωτός. Η μοίρα της ανθρωπότητας εξαρτάται από αυτή την ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα στο Καλό και στο Κακό, αλλά βρίσκεται σε κίνδυνο...
Η Σταύρωση του Αγίου Πέτρου (Καραβάτζιο)
Η Σταύρωση του Αγίου Πέτρου (ιταλικά: Crocefissione di San Pietro), είναι ελαιογραφία του 1600 – 1601 που φιλοτέχνησε ο Μικελάντζελο Μέριζε ντα Καραβάτζιο. Βρίσκεται στο Παρεκκλήσι Τσεράζι, στην εκκλησία της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο στη Ρώμη. Απέναντι σε αυτό βρίσκεται το έργο του ίδιου καλλιτέχνη που απεικονίζει τη Μεταστροφή του Αγίου Παύλου στο δρόμο προς τη Δαμασκό. Οι δύο άγιοι συμβολίζουν τα θεμέλια της Καθολικής Εκκλησίας.
Το έργο απεικονίζει το μαρτύριο του Αγίου Πέτρου με σταύρωση. Ο Πέτρος ζήτησε να αναστραφεί ο σταυρός του ώστε να μην μιμηθεί τον Ιησού, πράγμα που διακρίνεται καθαρά. Επίσης στον καμβά υπάρχουν Ρωμαίοι, με τα πρόσωπά τους σκιασμένα, ενώ προσπαθούν με κόπο να σηκώσουν το σταυρό του ηλικιωμένου, αλλά μυώδους Πέτρου. Ο άγιος είναι βαρύτερος από αυτό που θα έκρινε κανείς βλέποντας την ηλικία του, και το σήκωμά του απαιτεί τη δύναμη τριών ανδρών, λες και το βάρος του αμαρτήματος βαραίνει ήδη πάνω τους. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η λεπτομέρεια, όπως οι ρυτίδες στο πρόσωπο του Αγίου και τα βρώμικα πόδια του ανθρώπου μπροστά.
Τα δύο έργα του Καραβάτζιο αποτελούν παραγγελία του Μονσινιόρ Τιμπέριο Τσεράζι το Σεπτέμβριο του 1600. Οι δύο αρχικές προτάσεις του καλλιτέχνη απορρίφθηκαν και αυτές που υπάρχουν σήμερα είναι η δεύτερη εκδοχή τους. Αυτές, που από ό,τι φαίνεται ήταν λιγότερο συμβατικές σε σχέση με τις πρώτες, έγιναν δεκτές χωρίς καμία αντίρρηση. Στόχος των δύο έργων του Καραβάτζιο είναι να συμβολίσει την αφοσίωση της Ρώμης (και του Τσεράζι) στους δύο Αγίους σε αυτή την εκκλησία η οποία κυριαρχεί στη μεγαλόπρεπη πλατεία που καλωσόριζε τους προσκυνητές από το βορρά. Αντιπροσωπεύει τα θέματα της Αντιμεταρρύθμισης σχετικά με τον προσηλυτισμό και το μαρτύριο και λειτουργώντας σαν ένα είδος προπαγάνδας ενάντια στις δίδυμες απειλές της οπισθοδρόμησης και του Προτεσταντισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο Κατηγορία:Έργα μπαρόκ ζωγραφικής
Μαρία Γιαννακοπούλου
Η Μαρία Γιαννακοπούλου (Αθήνα, 1918 - 1967) ήταν ηθοποιός, παλιά καρατερίστα του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο 1938 με τον θίασο του Βασίλη Αργυρόπουλου στο έργο Όταν η σύζυγος κυβερνά. Σημαντικούς ρόλους είχε επίσης στον κινηματογράφο, στις ταινίες Ο μεθύστακας το 1950 στον ρόλο της μητέρας του Δημήτρη Χορν και στη Μανταλένα στον ρόλο της γιαγιάς της Αλίκης Βουγιουκλάκη όπου εμφανίζεται για λίγο. Σε αυτήν την τελευταία της εμφάνιση σε κινηματογραφική ταινία, η Γιαννακοπούλου, αν και σε ρόλο γιαγιάς, ήταν μόνο 42 ετών. Έπαιξε στο "Θέατρο Τέχνης" στη Φαλακρή τραγουδίστρια του Ευγένιου Ιονέσκο το 1961. Πέθανε σε ηλικία μόλις 49 ετών από καρκίνο τον Ιούλιο του 1967.
Θέατρο
συμπληρωματικός πίνακας παραστασιογραφίας:
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
The Last Rebel
The Last Rebel είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 16 Φεβρουαρίου του 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic".
Αυτός ήταν ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος μετά την επανένωση του και συνδύαζε την hard rock μουσική με την country, δημιουργώντας ένα μείγμα southern rock, το οποίο όμως δεν έλαβε θετικές κριτικές, αφού το "Allmusic" το βαθμολόγησε με δύο αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,2 / 5.
Μετά την κυκλοφορία του "The Last Rebel" αποχώρησαν από το συγκρότημα ο ντράμερ Κερτ Κάστερ και ο κιθαρίστας Ράνταλ Χολ, δίνοντας την θέση τους στον Όουεν Χέιλ και τον Μάικ Έστις αντίστοιχα.
Θέσεις τσαρτ
The Last Rebel (άλμπουμ)
Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Αχαΐας
Η Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολογου είναι γυναικείο κοινοβιακό μοναστήρι της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.
Θέση
Βρίσκεται στο χωριό Βερίνο κοντά στο Αίγιο.
Ιστορία
Ιδρύθηκε κατά την επικρατέστερη άποψη τον 17ο αιώνα ως ανδρικό μοναστήρι. Αργότερα έγινε μετόχι της Ι. Μ. Ταξιαρχών Αιγιαλείας. Το 1987 επανασυστάθηκε από τον Αρχ. Ευσέβιο Γιαννακάκη ως γυναικεία Μονή. Η Μονή φημίζεται για την πνευματικότητά της. Αδελφές της Μονής είναι γιατροί και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν στους κατοίκους των γύρω χωριών. Σήμερα στο μοναστήρι μονάζουν 25 μοναχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Κατηγορία:Δήμος Συμπολιτείας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Μουράτ Ουναλμίς
Ο Μουράτ Ουναλμίς (Murat Ünalmış), είναι  Τούρκος ηθοποιός.
Βιογραφία
Ο Μουράτ Ουναλμίς γεννήθηκε στις 23 Απριλίου του 1981 στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, το σύγχρονο Καϊσερί. Στην εφηβεία του ασχολήθηκε με το μπάσκετ, παίζοντας επαγγελματικά στη Φενέρ μπαχτσέ. Τελειώνοντας το σχολείο σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά. Έχει συμμετάσχει σε πολλές Τούρκικες παραγωγές για την τηλεόραση και το cinema και στη χώρα του είναι ιδιαίτερα δημοφιλής.
Προσωπική Ζωή
Τον Μάιο του 2011, ο Ουναλμίς παντρεύτηκε με την συνάδελφό του στη σειρά Ρώτα την Αγάπη, Μπιρτζέ Ακαλάι. Τον Δεκέμβριο του 2012 αποφάσισαν να χωρίσουν τους δρόμους τους, και πήραν διαζύγιο. Ωστόσο, μετά από τέσσερις μήνες, το ζευγάρι έσμιξε ξανά αλλά ξαναχώρισαν, αυτή τη φορά οριστικά. Δεν υπάρχουν ελπίδες επανασύνδεσης καθώς η 29χρονη Ακαλάι παντρεύτηκε με τον συνάδελφό της, Σαρπ Λεβέντογλου.
Μουράτ Ουναλμίς και Ελλάδα
Ο Ουναλμίς έγινε γνωστός στη χώρα μας, μέσα από τη σειρά Ρώτα την Αγάπη, την οποία πρόβαλε ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha TV. Η σειρά, λόγω των χαμηλών ποσοστών τηλεθέασης διέκοψε τη προβολή της, έχοντας προβληθεί μόνο ο πρώτος από τους τρεις κύκλους της σειράς. Η σειρά Ρώτα την Αγάπη συνέχισε στην Τουρκία (3ος Κύκλος), χωρίς, όμως, τον Μουράτ Ουναλμίς και την σύζυγό του, Μπιρτζέ Ακαλάι.
Πηγές
http://www.sinematurk.com/kisi/7890-/ - Φιλμογραφία στα Τούρκικα http://www.ishow.gr/person.asp?guid=F10C9FBC-1466-4947-8D30-D63A89AAAE32 - Βιογραφία στα Ελληνικά
Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020
μικρογραφία|Ερωτηματολόγιο των απογραφών Το 2020 ήταν η χρονιά για την εικοστή τέταρτη απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ημέρα αναφοράς που χρησιμοποιήθηκε για την απογραφή, ήταν η 1η Απριλίου 2020. Εκτός από τις πιλοτικές δοκιμές κατά τη διάρκεια της απογραφής του 2000, οι απογραφές του 2020 ήταν οι πρώτη στην ιστορία των ΗΠΑ που προσέφερε επιλογές για απογραφή τηλεφωνικώς ή μέσω διαδικτύου. Η απογραφή κατέγραψε πληθυσμό 331.449.281 κατοίκων, αύξηση της τάξεως του 7,4%, ή 22.703.743, από τις προηγούμενες. Ο ρυθμός ανάπτυξης ήταν ο δεύτερος χαμηλότερος που έχει καταγραφεί ποτέ και η καθαρή αύξηση ήταν η έκτη υψηλότερη στην ιστορία. Σύμφωνα με τα στατιστικά, οι Λευκοί αποτελούν το 57,8% (69,1% το 2000, 63,7%) του πληθυσμού, οι Αφροαμερικανοί το 12,1% (12,1 το 2000, 12,2% το 2010), οι Λατινοαμερικανοί το 18,7% (12,5% το 2000, 16,3%), οι Ασιάτες Αμερικανοί το 5,9% (3,6% το 2000, 4,7 το 2010) και οι Ιθαγενείς/Ινδιάνοι το 0,7%.
Παραπομπές
Κατηγορία:2020
Αρχέβιος της Ινδίας
[[Αρχείο:Archebios_Tetradrachm.jpg|μικρογραφία| Αργυρό τετράδραχμο του Αρχέβιου. Εμπρόσθια όψη: Ο βασιλιάς Αρχέβιος με κράνος. Επιγραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΑΡΧΕΒΙΟΥ
Οπίσθια όψη: Δίας, με επιγραφή στη γλώσσα Καρόστι: MAHARAJASA DHRAMIKASA JAYADHARASA ARKHEBIYASA, δηλ. ο βασιλιάς ο Δίκαιος (Ντάρμα), ο Νικηφόρος Αρχέβιος. ]] [[Αρχείο:Archebios_bareheaded.jpg|μικρογραφία|300x300εσ|Νόμισμα του Αρχεβίου. Εμπρόσθια όψη: Ο βασιλιάς Αρχέβιος με διάδημα (ταινία νικητή αθλητή) στο κεφάλι. Επιγραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΑΡΧΕΒΙΟΥ Οπίσθια όψη: Ο Δίας, με επιγραφή στη γλώσσα Καρόσθι: MAHARAJASA DHRAMIKASA JAYADHARASA ARKHEBIYASA, δηλ. ο βασιλιάς ο Δίκαιος (Ντάρμα), ο Νικηφόρος Αρχέβιος.]] μικρογραφία|300x300εσ|Νόμισμα του Αρχεβίου. Εμπρόσθια όψη: Ο βασιλιάς Αρχέβιος με κράνος, κρατώντας ένα δόρυ. Επιγραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΑΡΧΕΒΙΟΥ Οπίσθια όψη: [[Δίας (μυθολογία)|Δίας, με επιγραφή σε γλώσσα Καρόσθι: MAHARAJASA DHRAMIKASA JAYADHARASA ARKHEBIYASA, δηλ. ο βασιλιάς ο Δίκαιος (Ντάρμα), ο Νικηφόρος Αρχέβιος.]] μικρογραφία|300x300εσ|Νόμισμα του Αρχεβίου με ελέφαντα και γλαύκα.
Ο Αρχέβιος ο Δίκαιος και Νικηφόρος (παλαιότερα διαβαζόταν ως "Αρχέλιος" ) ήταν Ινδο-Έλληνας βασιλιάς, που κυβερνούσε την περιοχή της Τάξιλα. Ο νομισματολόγος Όσμουντ Μποπεαράχτσι τον χρονολογεί στο π. 90–80 π.Χ., και ο R.C. Senior περίπου την ίδια περίοδο. Ήταν ίσως ένας από τους τελευταίους Ινδο-Έλληνες βασιλείς, πριν ο Μάουες βασιλιάς των Saka κατακτήσει την Τάξιλα και σύγχρονος του Ερμαίου των Παροπαμισάδων στα δυτικά. Μπορεί να ήταν συγγενής του Ηλιολή Β΄, ο οποίος χρησιμοποίησε την ίδια αντίστροφη όψη στα νομίσματά του και επίσης τον ίδιο τίτλο του Δίκαιου.
Τύποι νομισμάτων
Ο Αρχέβιος εξέδωσε αργυρά νομίσματα, όπου εμφανίζεται με διάδημα (ταινία νικητή) ή κράνος, ή μερικές φορές σε στάση ρίψης δόρατος. Στο πίσω μέρος βρίσκεται ο Δίας όρθιος, κρατώντας έναν κεραυνό ή -σε ορισμένες κοπές- μία αιγίδα (θυρεό).
Υπουργείο Περιβαλλοντικής Προστασίας της Πολιτείας της Νέας Υόρκης
Το  (ανεπίσημα αναφέρεται ως NYSDEC, DEC,EnCon, 'NYSECON) είναι τμήμα της κυβέρνησης της πολιτείας της Νέας Υόρκης. . Ιδρύθηκε το 1970 αντικαθιστώντας το Τμήμα Διατήρησης της Νέας Υόρκης και διευθύνεται από τον Μπασιλ Σεγκος. .
Αρχέβιος της Ινδίας
Τύποι νομισμάτων
Ο Αρχέβιος έκοψε μία σπάνια σειρά τετράδραχμων στον τύπο των Αττικών, που βρέθηκαν στη Βακτρία.
Εξέδωσε χάλκινα με μία κουκουβάγια στη μία όψη, ενώ στην άλλη με μία Νίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Πρωτεόλυση
Με τον όρο πρωτεόλυση ή πρωτεϊνόλυση (proteolysis) χαρακτηρίζεται στη Βιοχημεία το σύνολο των αντιδράσεων αποδόμησης των συμπλόκων πρωτεϊνικών ουσιών. Η διάσπαση αυτή των μορίων της πρωτεΐνης επιτυγχάνεται με την υδρόλυση των πεπτιδικών δεσμών τους. Στο ζωντανό κύτταρο η πρωτεϊνόλυση εξασφαλίζεται από ειδικά ένζυμα που εξ αυτού και ονομάζονται πρωτεολυτικά ένζυμα (ενδοπεπτιδάσες και εξωπεπτιδάσες)
Κατά τη διάρκεια της πέψης τα πεπτικά ένζυμα αποδομούν αυτές τις σύμπλοκες πρωτεΐνες που εισάγονται με την τροφή. Εξ αυτών των αντιδράσεων τα απελευθερούμενα αμινοξέα μπορούν ν΄ ανασυνδυαστούν κατά διαφορετικό τρόπο συνεισφέροντας έτσι στη σύνθεση νέων πρωτεϊνών που χρειάζεται μεν ο οργανισμός αλλά δεν τις λαμβάνει με τις τροφές.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Δομή της πρωτεΐνης
Γκλίνις Μπάρμπερ
Η Γκλίνις Μπάρμπερ (Glynis Barber-Brandon, πατρικό όνομα: Γκλίνις Φαν ντερ Ριτ Glynis van der Riet, 25 Οκτωβρίου 1955) είναι Νοτιοαφρικανή ηθοποιός.
Βιογραφία-Σταδιοδρομία
Η Γκλίνις γεννήθηκε στο Ντέρμπαν της Νοτίου Αφρικής και σε ηλικία 5 ετών, μετά το διαζύγιο των γονιών της, μετακόμισε με τη μητέρα της στο Γιοχάνεσμπουργκ. Μεγαλώνοντας την εποχή του Απαρτχάιντ η μικρή Γκλίνις έτυχε να γνωρίσει στα σχολικά της χρόνια τη Helen Suzman τη μόνη γυναίκα (και μοναδική φιλελεύθερη) στο κοινοβούλιο, συνάντηση που την ώθησε να πολιτικοποιηθεί και να γίνει αργότερα μέλος σε ανθρωπιστικές οργανώσεις.
Από μικρή ηλικία θέλησε να ασχοληθεί με την υποκριτική και συμμετείχε σε σχολικές παραστάσεις ενώ σε ηλικία 18 ετών, ένα χρόνο μετά το θάνατο της μητέρας της, και με τη συμπαράσταση του πατριού της μετακόμισε στην Αγγλία. Συμμετείχε σε διάφορες τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές από το, 1978, αλλά η μεγάλη της ευκαιρία ήρθε με τη συμμετοχή στην σειρά επιστημονικής φαντασίας του BBC, Blake's 7, όπου το 1981 υποδύθηκε για κάποια επεισόδια το ρόλο της Soolin. Το 1982 πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεοπτική διασκευή του κόμικ Jane, υποδυόμενη την χαριτωμένη θρυλική ηρωίδα που στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κατάφερνε πάντα να μπλέκει στις πιο απίθανες περιπέτειες και να χάνει συνεχώς τα ρούχα της. Η σειρά είχε γυριστεί με τη μέθοδο του blue screen που επέτρεπε την ενσωμάτωση ζωγραφιστών σκηνικών μαζί με τους ηθοποιούς, μέθοδος που τότε ήταν ακόμη σε πειραματικό στάδιο.
Η μεγαλύτερη επιτυχία της πάντως ήρθε στα μέσα της δεκαετίας του '80, παίζοντας την αρχιφύλακα Harriet Makepeace στην δημοφιλή αστυνομική σειρά Dempsey & Makepeace, όπου και γνώρισε το μέλλοντα σύζυγο της Μάικλ Μπράντον (Michael Brandon). Από το 1987 και μετά η Γκλίνις εμφανίστηκε σε μια πλειάδα τηλεοπτικών, κινηματογραφικών και θεατρικών παραγωγών. Η θεατρική της δουλεία περιλαμβάνει τα έργα "Μάκβεθ", "Killing Time", "High Flyers" (στο πλευρό του Χιού Γκραντ, "Make Me A Match" και "The Graduate" ("Ο Πρωτάρης"). Η συμμετοχή της στην τελευταία παράσταση προκάλεσε πολλαπλά σχόλια στον τύπο ύστερα από την άρνηση της να εμφανιστεί γυμνή για τις ανάγκες του ρόλου. Το 2006 συμπεριλήφθηκε στο καστ της σαπουνόπερας του ITV1, Emmerdale.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βρετανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βρετανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Εστέμπαν Γρανέρο
Ο Εστέμπαν Φελίξ Γρανέρο Μολίνα (γεννημένος στις 2 Ιουλίου 1987) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Ρεάλ Σοσιεδάδ. Γνωστός με το ψευδώνυμο El Pirata (ο πειρατής), μπορεί να αγωνιστεί ως κεντρικός ή επιθετικός μέσος, με τις καλύτερες αρετές του να είναι στην πάσα, στις τεχνικές ικανότητες και τα σουτ.
Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αχαΐας
Η Ιερά Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας είναι ορθόδοξο ελληνικό μοναστήρι.
Θέση
Βρίσκεται σε απόσταση 13 χλμ. από το Αίγιο.
Εστέμπαν Γρανέρο
Αναδείχτηκε μέσω των ακαδημιών της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά κατάφερε να κάνει το όνομά του μέσω της Χετάφε, την οποία ακολούθησε η επιστροφή του στην πρώτη του ομάδα, με την οποία κατέκτησε δύο σημαντικούς τίτλους, αν και χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα σε διάστημα τριών σεζόν κατά το οποίο παρέμεινε στην ομάδα.
Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αχαΐας
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1415-1420 από τον Όσιο Λεόντιο, εγγονό του Αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου.
Εστέμπαν Γρανέρο
Ο Γρανέρο εκπροσώπησε την Ισπανία στην ηλικιακή κατηγορία Κ-21, αγωνιζόμενος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009.
Ρεάλ Μαδρίτης
Ο Γρανέρο πήγε στις ακαδημίες της Ρεάλ από τα 8 του και γρήγορα φάνηκε το ποδοσφαιρικό του ταλέντο. Από το 2004 ως το 2006 ο Γρανέρο αγωνιζόταν για τη Ρεάλ C΄ σκοράροντας 9 φορές σε 48 ματς. Στο τέλος της σεζόν, ο Γρανέρο προβιβάστηκε στη Ρεάλ Β΄. Σε μία σεζόν πέτυχε 4 γκολ σε 37 αγώνες.
Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αχαΐας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τ Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Εστέμπαν Γρανέρο
Χετάφε
Τη σεζόν 2006-07 ο Γρανέρο πήγε στη Χετάφε σαν δανεικός από τη Ρεάλ. Κέρδισε αμέσως την εμπιστοσύνη του Μίτσελ και έγινε βασικός στην εντεκάδα. Έβαλε 3 γκολ σε 27 ματς.
Στις 13 Ιουλίου 2008 ο Ισπανός μέσος υπέγραψε συμβόλαιο με τη Χετάφε. Βοήθησε πολύ στην πορεία της ομάδας, πετυχαίνοντας 5 γκολ σε 35 ματς.
Επιστροφή στη Ρεάλ
Ο Γρανέρο πήγε στην ομάδα που ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου 2009 έναντι 4.000.000€. Έκανε το ντεμπούτο του στη Πριμέρα Ντιβιζιόν στη νίκη επί της Εσπανιόλ στις 29 Σεπτεμβρίου με 3-0, σκοράροντας μάλιστα το πρώτο γκολ της αναμέτρησης.
Τη σεζόν 2009-2010 η βασίλισσα απέκτησε τους Μεζούτ Εζίλ και Σάμι Κεντίρα, οι οποίοι αγωνίζονταν στην ίδια θέση με τον Γρανέρο. Έτσι ο Ισπανός ποδοσφαιριστής έμενε στον πάγκο. Μετά από 2 σεζόν έρχεται ο Φάμπιο Κοεντράο και ο Γρανέρο δεν είχε πολύ χρόνο συμμετοχής. Σκόραρε 4 γκολ σε 67 αγώνες.
Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς
Στις 30 Αυγούστου 2012, 2 μέρες πριν κλείσει η μεταγραφική περίοδος του καλοκαιριού, ο Γρανέρο υπέγραψε 4ετές συμβόλαιο με την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Πέτυχε 1 γκολ σε 25 αγώνες.
Ρεάλ Σοσιεδάδ
Στη συνέχεια πήγε δανεικός στη Ρεάλ Σοσιεδάδ και στη συνέχεια παρέμεινε εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Γ
Μικρό Απόδειπνο
εναλλ.=Μοναχοί προσεύχονται κατά το Απόδειπνο, Σεϊντ Νάζιανζ, Ουισκόνσιν|μικρογραφία|[[Μοναχός|Μοναχοί προσεύχονται κατά το Απόδειπνο, Σεϊντ Νάζιανζ, Ουισκόνσιν]] Μικρό Απόδειπνον ονομάζεται η καθημερινή ακολουθία της ορθοδόξου λατρείας. Τελείται κάθε βράδυ μετά το δείπνο, εξού και η ονομασία του.
Αρχικά υπήρχε ένας τύπος αποδείπνου, ο οποίος ήταν αρκετά μακροσκελής, γιατί οι μοναχοί ήθελαν να δοξολογούν τον Θεό όσο περισσότερο γίνεται. Αυτό όμως ήταν πρόβλημα για τις ενορίες, επειδή οι ενορίτες έκαναν παράπονα για το μέγεθος της ακολουθίας που τους εξαντλούσε παρά την κατανυκτικότητα, ενώ λόγω του περιορισμένου χρόνου τους συχνά ήταν δύσκολο να παρίστανται.
Γι' αυτό τον λόγο η ακολουθία συμπτύχθηκε και η διάρκειά της μειώθηκε σε 25-30 λεπτά. Αυτό το Απόδειπνο ονομάστηκε μικρό, ενώ η παλαιά ακολουθία ονομάστηκε Μέγα. Σταδιακά το Μικρό Απόδειπνο επικράτησε του μεγάλου κι έτσι η χρήση του τελευταίου περιορίστηκε στις καθημερινές (εκτός Παρασκευής) της Μεγάλης Τεσσαρακοστής λόγω της κατανυκτικότητάς του.
Οι φύλακες της μέρας (ταινία)
Οι φύλακες της μέρας (Ρωσικά: Дневной дозор) είναι ταινία στο είδος δράσης/φαντασίας/θρίλερ, ρωσικής παραγωγής του 2006.
Πλοκή
Το «Οι φύλακες της μέρας» είναι συνέχεια της επιτυχημένης ταινίας Οι φύλακες της νύχτας, επίσης ρώσικης παραγωγής. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ χρησιμοποίησε ένα μείγμα ειδικών εφέ, σκηνών δράσης και τρόμου. Έχει περάσει αρκετός καιρός από το φινάλε της πρώτης ταινίας. Ο Αντόν εξακολουθεί να πολεμά τις δυνάμεις του Σκότους, ενώ προσπαθεί ταυτόχρονα να βρει και να σώσει το γιο του από τα νύχια των δυνάμεων αυτών. Όταν όμως βρυκόλακες από τη Σκοτεινή πλευρά αρχίζουν να δολοφονούνται μυστηριωδώς, ο Αντόν κατηγορείται για τους φόνους τους και πρέπει να καταφέρει να αποδράσει από τους Φύλακες της Μέρας που θέλουν το αίμα του.
Μικρό Απόδειπνο
Σήμερα το Μικρό Απόδειπνο σπάνια τελείται στους ναούς του κόσμου, τελείται όμως στις Μονές, ενώ πολλοί χριστιανοί το διαβάζουν στα σπίτια τους.
Δίλοφο Ιωαννίνων
Το Δίλοφο είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων και ανήκει στο συγκρότημα των Ζαγοροχωρίων της Ηπείρου. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις πλαγιές της Τύμφης. Το Δίλοφο υπάγεται στον Δήμο Ζαγορίου ενώ έως το 2010 ανήκε στον δήμο Κεντρικού Ζαγορίου. Ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ήταν 29 κάτοικοι, οι οποίοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τον τουρισμό. Απέχει 32 χιλιόμετρα από τα Ιωάννινα.
Ιστορία
Ο οικισμός χρονολογείται από το 540, όταν εισέβαλαν οι Σλάβοι στην Ήπειρο κι οι κάτοικοι του Πιτουρνίου μετοίκησαν στην περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα το χωριό. Αργότερα, και οι κάτοικοι ενός άλλου κοντινού χωριού με το τότε όνομα Ζλάροβο μετακινήθηκαν στο Σοποτσέλι, ίσως το 1583.
Το 1870, το χωριό είχε 550 κατοίκους και ένα ελληνικό σχολείο, ενώ αργότερα δυο, ένα θηλέων κι ένα αρρένων. Ωστόσο, μαστιζόταν από επιδρομές και ληστείες και έτσι μειώθηκε ο πληθυσμός του. Το 1940 είχε 140 κατοίκους.
Οικισμός
Το Δίλοφο είναι από τα καλύτερα διατηρημένα χωριά του Ζαγορίου. Είναι χαρακτηριστικό δείγμα Ζαγορίτικης αρχιτεκτονικής, καθώς όλα τα κτίσματα είναι φτιαγμένα από τον τοπικό σχιστόλιθο, γι' αυτό τον λόγο το χωριό έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός, όπου μόνο ανακατασκευάζονται ή αναστηλώνονται παλαιά κτίρια.
Η απαγόρευση διέλευσης αυτοκινήτων μέσα από τον οικισμό έχει βοηθήσει σημαντικά στην διατήρηση του παραδοσιακού χαρακτήρα του Κεντρικού Ζαγορίου. Ο χαρακτηρισμός μάλιστα του οικισμού ως παραδοσιακού και διατηρητέου έχει ενισχύσει τον αναλλοίωτο χαρακτήρα του μίας και σε αυτό επιτρέπονται μόνο αναστηλώσεις και ανακατασκευές παλαιών κτισμάτων.
Αξιοθέατα
Στα αξιοθέατά του περιλαμβάνονται πέτρινες βρύσες, λιθόστρωτα καλντερίμια, μικρά εκκλησάκια και αρχοντικά, ανάμεσα στα οποία και η ψηλότερη κατοικία στα Ζαγοροχώρια, ύψους 13,5 μέτρων, το αρχοντικό Μακρόπουλου. Σύμφωνα με την παράδοση, ο γιος ενός πλούσιου Ζαγορίτη παντρεύτηκε μία κοπέλα από το γειτονικό χωριό Κουκούλι. Όταν εγκαταστάθηκαν στο σπίτι του γαμπρού στο Δίλοφο, η κοπέλα εξέφρασε έντονη νοσταλγία για το χωριό της. Τότε λοιπόν, ο σύζυγος έκτισε το πανύψηλο αρχοντικό για να μπορεί η γυναίκα του να αγναντεύει το χωριό της από τα ψηλότερα πατώματα του.
Ονομασία
Το παλαιότερο όνομα του χωριού μέχρι το 1920 ήταν Σωπετσέλι ή Σο(μ)ποτσέλι, ονομασία η οποία στα σλάβικα και βλάχικα σημαίνει "τόπος με πολλά νερά".right|280px|thumb|Πέτρινο γεφύρι κοντά στο Δίλοφο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κεντρικού Ζαγορίου Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Τάκης Παπουλίδης
Ο Παναγιώτης (Τάκης) Παπουλίδης (1934 - 5 Σεπτεμβρίου 1998) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο και στον Παναθηναϊκό ως αμυντικός αλλά και ως μέσος. Στην ίδια θέση διακρίθηκε αργότερα και ο γιος του, ο Γιάννης Παπουλίδης, επίσης ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Τάκης Παπουλίδης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σε μικρή ηλικία, από την Α.Ε. Καλλιθέας. Εν συνεχεία, υπήρξε παίκτης του Πανιώνιου από τα μέσα της δεκαετίας του '50 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '60. Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1961, όταν απέκλεισε τον Παναθηναϊκό με 2-1 και τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης με 1-0, για να ηττηθεί στον τελικό από τον Ολυμπιακό.
Το 1963 πήγε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε δύο τίτλους τις περιόδους 1963-64 και 1964-65 κι έφτασε άλλη μια φορά στον τελικό του Κυπέλλου το 1965.
Στις εθνικές ομάδες
Απεβίωσε το 1998 σε ηλικία 64 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Σίσσυ, Η νεαρή Αυτοκράτειρα
Η Σίσσυ, Η νεαρή Αυτοκράτειρα (γερμανικά: Sissi - Die junge Kaiserin) είναι αυστριακή δραματική ταινία του 1956 σε σκηνοθεσία Έρντστ Μαρίσκα.
Η ταινία αναφέρεται στην αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας στην αρχή του έγγαμου βίου της με τον Αυστριακό Αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ Α'. Είναι η δεύτερη ταινία της τριλογίας με κεντρική ηρωίδα την Σίσσυ, όπου την υποδυέται όπως και στις άλλες δύο ταινίες η Ρόμι Σνάιντερ.
Η ταινία Σίσσυ, η νεαρή Αυτοκράτειρα πήρε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ των Καννών του 1957.
Υπόθεση
Επειδή η Αρχιδούκισσα πιστεύει ότι η Αυτοκράτειρα Σίσσυ είναι ακόμα πολύ νεαρή και δεν μπορεί να πάρει τις σωστές αποφάσεις της, αναλαμβάνει την εκπαίδευση της αυτοκράτειρας. Η Σίσσυ μελετά γλώσσες, γεωγραφία και άλλες επιστήμες.
Η Αρχιδούκισσα έβαλε τις καλύτερες δασκάλες για την εκπαίδευση της νεαρής αυτοκράτειρας, ωστόσο όμως τις διέταξε να τις αναφέρουν το κάθε βήμα της νύφης της. Ως εκ τούτου, η μελλοντική αυτοκράτειρα αισθάνεται κλειδωμένη σε ένα χρυσό κλουβί, όπου γράφει στους γονείς της: «Έχω τα πάντα και δεν υπάρχει τίποτα». Παρότι η Σίσσυ βοήθησε με πολλούς τρόπους τη δημιουργία φιλικών σχέσεων μεταξύ της Αυστρίας και της Ουγγαρίας, ωστόσο δεν κατάφερε να πείσει την Αρχιδούκισσα ότι δεν είναι πλέον κοριτσάκι και μπορεί να αντεπεξέλθει στα καθήκοντα μιας αυτοκράτειρας. Όλα θα γίνουν περίπλοκα με τη γέννηση της κόρης της Σίσσυ, πριγκίπισσας Σοφίας.
Στην αρχή, όλα πάνε καλά: ο Σίσσυ και ο Φράντς είναι ευχαριστημένοι με την έλευση του πρώτου παιδιού τους, αλλά εδώ παρεμβαίνει η Αρχιδούκισσα. Αποφασίζει ότι η Σίσσυ είναι πολύ άπειρη για το ρόλο της μητέρας και παίρνει την εγγονή της από την Σίσσυ. Ο Φραντς σταματά να μιλάει με την μητέρα του και στη συνέχεια η Σίσσυ φεύγει και πηγαίνει στους γονείς της στο Ποζενχόφεν. Εκεί μοιράζεται τα προβλήματα της με τον πατέρα της. Ο Φραντς αποφασίζει να επιστρέψει στη Σίσσυ, αφού η ζωή του μακριά της είναι ανυπόφορη για τον ίδιο. Με την επιστροφή της Σίσσυς ο Φραντς θα την πάρει σε ένα ρομαντικό ταξίδι στα βουνά. Εκεί θα είναι πολύ χαρούμενοι και οι δύο, αλλά με την άφιξή τους στη Βιέννη τα προβλήματα θα επιστρέψουν.
Παρά το γεγονός ότι ο Φραντς παίρνει την πλευρά της συζύγου του, η μητέρα του δεν συμφωνεί να δώσει την εγγονή της. Και μόνο η μητέρα της Σίσσυς θα καταφέρει να πείσει την Αρχιδούκισσα Σοφία ότι τα παιδιά πρέπει να ζουν με τους γονείς τους.
Αυτό αποδεικνύεται πολύ χρήσιμο, δεδομένου ότι η στέψη του Φράντς θα έπρεπε να γίνει από τον βασιλιά της Ουγγαρίας και χωρίς την Σίσσυ οι Ούγγροι δεν θα δεχόταν ως νέο αυτοκράτορα.
Η ταινία τελειώνει με τη σκηνή της στέψης του Φραντς, με τους Ούγγρους τον υποδέχονται τον νέο αυτοκράτορα και την νεαρή αυτοκράτειρα Σίσσυ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αυστριακές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1956 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Έρνστ Μαρίσκα Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία
Ρόι Άτγουελ
Ο Ρόι Άτγουελ (αγγλικά: Roy Atwell, 2 Μαΐου 1878 - 6 Φεβρουαρίου 1962) ήταν Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός και συνθέτης. Σπούδασε στην υποκριτική σχολή Sargent School of Acting, και εμφανίσθηκε σε 34 κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ το 1914 και το 1947. Πιθανώς, ο πιο γνωστός του ρόλος να ήταν στην ταινία Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, ως ο νάνος Σοφός (Doc). Πέρα από την κινηματογραφική του καριέρα, έχει εμφανιστεί σε αρκετές παραστάσεις του Μπρόντγουεϊ όπως, μεταξύ άλλων, στο The Little Missus, στο The Mimic World, στο Oh, My Dear!, στο The Firefly, και στο How's Your Health?. Ήταν επίσης μέλος της San Carlo Opera Company, του Φόρτουν Γκάλο. Υπήρξε, επιπλέον, και μέλος της Αμερικανικής Ένωσης Συνθετών Συγγραφέων και Εκδοτών, από το 1957. Συνέθεσε το γνωστό τραγούδι Some Little Bug is Going to Find You. Ενώ έγραψε και τους στίχους του τραγουδιού When a Piece of Toast Climbs Your Bedpost with a Cigar.
Ένα ενδιαφέρον περιστατικό στη θεατρική καριέρα του Άτγουελ, ήταν όταν σε μία παράσταση, ακόμα φρέσκος στο επάγγελμα, αντί να πει τη φράση It is spring and all the little birds are twittering in the tree tops, είπε, Tis ting and the twits are birdering in the tree flops. Μετά από αυτό το λάθος του, περίμενε να απολυθεί. Όμως, το κοινό ευφράνθηκε από το λάθος του και ξέσπασε τα γέλια. Τότε, το επόμενο βράδυ του ζητήθηκε να επαναλάβει αυτή τη φράση. Αυτή η άθελα κωμική του πράξη, τον οδήγησε από έναν δραματικό ηθοποιό σε κωμικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ζωζώ Σαπουντζάκη
Η Ζωζώ (Ζωή) Σαπουντζάκη (Θεσσαλονίκη, 27 Μαΐου 1933) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και πέρασε τα πρώτα της χρόνια. Ο πατέρας της, Σωκράτης, καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη ενώ η μητέρα της, Φυλή, από τη Σμύρνη. Ξεκίνησε τη θεατρική της καριέρα από την ηλικία των 7 ετών με την ηθογραφία του Ελευθεριάδη Το αγρίμι μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή της, Βάσω, στο «Θέατρο του Λευκού Πύργου». Οι δυο τους υπήρξαν θεατρικό δίδυμο, αποκαλώντας τους εαυτούς τους «το κουκί και το ρεβίθι». Η Βάσω σταμάτησε νωρίς από το θέατρο γιατί παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια, η Ζωζώ συνέχισε από κει και ύστερα μια θεατρική και κινηματογραφική καριέρα. Γείτονάς της ήταν ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο οποίος, μάλιστα, ήταν αυτός που της έμαθε να χορεύει. Ύστερα γνώρισε τον Κριστιάνο στο καμπαρέ «Αρζεντίνα» όπου της έμαθε κλακέτες.
Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Το θύμα, Ο Έλληνας μεγιστάνας, Εθνική παπάδων, Χαρούμενη Κυριακή, Στησιχόρου 73, Βραδιά επιθεώρησης, Η μικρή μας επιθεώρηση,Οι τρεις Χάριτες, Συγκάτοικοι στην τρέλλα, Οι μικρομεσαίοι, Της Ελλάδος τα παιδιά, Η φωνή, Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον, Μην ψαρώνεις και τη σεζόν 2020 στο Just the 2 Of Us στο OPEN.
Καριέρα
Στις αρχές τις δεκαετίας του 1950, κατέβηκε στην Αθήνα, όπου σημείωσε μεγάλες επιτυχίες παίζοντας σε επιθεωρήσεις. Στα μέσα της ίδιας δεκαετίας, άφησε το θέατρο και ξεκίνησε εμφανίσεις σε διάφορα νυχτερινά κέντρα, όπου σύχναζε όλη η «αφρόκρεμα» της εποχής εκείνης (Αριστοτέλης Ωνάσης, Σταύρος Νιάρχος, κ.ά.). Οι εμφανίσεις της με πανάκριβες τουαλέτες, με φτερά και πούπουλα, έκαναν την νυχτερινή Αθήνα να παραμιλά για το μπρίο της και η επιτυχία της ήταν τόσο μεγάλη που από πολλούς χαρακτηρίστηκε η «βασίλισσα της νύχτας».
Η μητέρα της σε ρόλο μάνατζερ ζητούσε πάντα πολλά χρήματα για να υπογράψει συμβόλαιο για ταινία ή δίσκο. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που στην Ελλάδα δεν συμμετείχε σε πολλές ταινίες. Η καριέρα της στην Αμερική και την Κωνσταντινούπολη υπήρξε σημαντική. Στην Αμερική βρέθηκε απλά για να «πικάρει» ένα παλιό της φλερτ, ενώ στην Πόλη είχαν κυκλοφορήσει ακόμα και σοκολατάκια με τη φωτογραφία της.
Την εποχή που τη φώναζαν «βασίλισσα της νύχτας» κάποιος την αποκάλεσε παχουλή και από τότε έβαλε στόχο και έχασε τα περιττά κιλά.
Δικαστήρια
Το 1968 κατηγορήθηκε για αποδοχή προϊόντων εγκλήματος και ψευδορκία εξαιτίας ενός συντρόφου της, του Ευθυμίου Παπαναστασίου, ο οποίος ως λογιστής της Πειραϊκής-Πατραϊκής, καταχράστηκε χρήματα της εταιρείας. Στο στόχαστρο βρέθηκαν η νεόδμητη, τότε, οικία της στην Κινέτα, κοσμήματα, μία Mercedes και 10 άλογα ιπποδρόμου, τα οποία ο σύντροφος της δώρισε στον αδερφό της Σαπουντζάκη. Σύμφωνα με την Πειραϊκή-Πατραϊκή οι αγορές αυτές προήλθαν από χρήματα που καταχράστηκε ο Παπαθανασίου το 1964 από την εταιρεία, τα οποία υπολογίστηκαν σε 15 εκ. δραχμές.
Η Ζωζώ Σαπουντζάκη διέψευσε όλες τις κατηγορίες λέγοντας ότι δεν ήταν επισήμως αρραβωνιασμένοι, ότι τον γνώρισε το 1966 και όχι το 1964 και ότι το σπίτι, τα κοσμήματα και τα άλογα προέρχονταν από τις μεγάλες αμοιβές που λάμβανε ως πρώτο όνομα της νύχτας. Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο αδελφός της Θεόδωρος Σαπουντζάκης έδειχνε ατάραχος, ενώ η ηθοποιός είχε αρκετά ξεσπάσματα και μια λιποθυμία. Πλήθος κόσμου και γνωστών καλλιτεχνών μαζεύονταν καθημερινά για να παρακολουθήσουν την ακροαματική διαδικασία. Πολλοί καλλιτέχνες υποστήριξαν την Ζωζώ Σαπουντζάκη, η οποία συνεχώς τόνιζε ότι το μόνο που έχει δεχτεί από αυτόν είναι τα κοσμήματα του αρραβώνα τους. Τελικά, έπειτα από μήνες το δικαστήριο καταδίκασε τη δημοφιλή ηθοποιό σε 5 μήνες φυλάκιση για ψευδορκία, αλλά την αθώωσε για τη βίλα. Ο αδερφός της απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες και ειδικότερα για τον στάβλο «Χολαργό» με τα 10 άλογα. Όσο για τα κοσμήματα, συνολικής αξίας 1,5 εκατομμυρίου δραχμών, η Ζωζώ Σαπουντζάκη τα είχε επιστρέψει στον πρώην σύντροφό της, μετά τον χωρισμό τους.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος της γάμος, έγινε σε ηλικία 18 ετών, με τον Γιώργο Χατζηπαρασκευά, έναν γιατρό από τη Θεσσαλονίκη με τον οποίο είχαν μεγάλη διαφορά ηλικίας και ο οποίος κράτησε μόλις τρεις μήνες. Με το δεύτερό της σύζυγο, τον δικηγόρο Ανδρέα Πολίτη παντρεύτηκε στις 2 Μαΐου του 1973 στον Άγιο Δημήτριο τον Λουμπαδιάρη. Ο ίδιος νόσησε από καρκίνο και πέθανε σε διάστημα τριών μηνών από την ανακοίνωση της ασθένειας του. Έζησαν μαζί 23 χρόνια. Σε συνέντευξή της παραδέχτηκε ότι έχει περάσει μία αποβολή παιδιού.
Peugeot 106
Το Peugeot 106 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας A, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot, σε 2 φάσεις. Η γνωστή εκ των υστέρων ως Φάση 1 (εσωτερικός κωδικός του Ομίλου PSA : S1) κατασκευάστηκε από τον Σεπτέμβριο του 1991 έως τον Απρίλιο του 1996 και η Φάση 2 (εσωτερικός κωδικός του Ομίλου PSA : S2) από τον Μάιο του 1996 έως τον Δεκέμβριο του 2003. Το 106 αντικατέστησε το αρκετά παλαιότερο Peugeot 104 (που είχε εισαχθεί το 1972 και διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 1988) και αντικαταστάθηκε τον Ιούνιο του 2005 από το Peugeot 107. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.798.200 αντίτυπα σειράς 106.
Συγγενικά μοντέλα
Στα πλαίσια της πολιτικής του τότε Ομίλου PSA, το Peugeot 106 S1 (Φάσης 1) μοιραζόταν το μηχανικό υπόβαθρο με το Citroën AX, που είχε εισαχθεί ήδη από τον Οκτώβριο του 1986, αν και δεν είχε καμία αισθητική ομοιότητα με αυτό. Παρομοίως, το Peugeot 106 S2 (Φάσης 2), που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάιο του 1996, μοιραζόταν το μηχανικό υπόβαθρο με το λίγο μεγαλύτερο Citroën Saxo της κατηγορίας B (supermini αυτοκίνητα πόλης), που είχε εξελιχθεί με βάση την πλατφόρμα του προκατόχου AX. Επίσης, οι κινητήρες και τα περισσότερα μηχανικά εξαρτήματα όλων αυτών των μοντέλων, ήταν κοινά με του λίγο μεγαλύτερου Peugeot 205 της κατηγορίας B.
Φάση 1
thumb|left|5-πορτο Peugeot 106 Φάσης 1.
Οι πρώτες φωτογραφίες του 106 είχαν εμφανιστεί ήδη από το 1989, πλην όμως λόγω της συνεχιζόμενης τεράστιας επιτυχίας του λίγο μεγαλύτερου Peugeot 205 η εισαγωγή του μοντέλου καθυστέρησε κατά 2 έτη ακόμα. Μάλιστα κατά τα έτη 1989 και 1990, αλλά ακόμα και το πρώτο εξάμηνο του 1991, η εταιρεία το ονόμαζε προσωρινά με τον κωδικό «Peugeot S10» και επί όλα αυτά τα έτη είχε αφήσει να εννοηθεί ότι εμπορικώς θα ονομαζόταν Peugeot 105. Η τελική απόφαση να ονομαστεί Peugeot 106 ελήφθη μόλις στα μέσα καλοκαιριού του 1991 και κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή πριν την παρουσίασή του, με συνεπακόλουθο αποτέλεσμα να μην υπάρξει ποτέ μοντέλο με την ονομασία Peugeot 105.