cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Final Fantasy VII Remake
Ιστορία
Το Final Fantasy VII αναπτύχθηκε από τη SquareSoft (νυν Square Enix) για το πρώτο PlayStation. Η ανάπτυξή του ξεκίνησε το 1994 ως κυκλοφορία για κονσόλα της Nintendo, αλλά έπειτα μεταφέρθηκε στο PlayStation, ενώ σημαντικότερα μέλη του προσωπικού ανάπτυξης ήταν οι Χιρονόμπου Σακαγκούτσι, δημιουργός και παραγωγός της σειράς, Γιοσινόρι Κιτάσε, σκηνοθέτης συν-σεναριογράφος, Γιούσουκε Ναόρα, καλλιτέχνης, Τετσούγια Νομούρα, σχεδιαστής χαρακτήρων, και Καζουσίγκε Νοτζίμα, σεναριογράφος. Κυκλοφόρησε το 1997, αποσπώντας σύγχρονη και μετέπειτα αναγνώριση από τους κριτικούς, έγινε το παιχνίδι της σειράς Final Fantasy με τις μεγαλύτερες πωλήσεις, πουλώντας δέκα εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως, και κατέστησε τη σειρά ως σημαντικό franchise. Το παιχνίδι δημιούργησε την υποσειρά πολυμέσων με τον τίτλο Compilation of Final Fantasy VII. Απαιτήσεις και φήμες για ένα remake άνθισαν με την προβολή στην E3 2005 ενός αναβαθμισμένου με την τεχνολογία της εποχής tech demo του παιχνιδιού για το PlayStation 3, αλλά και το 2007, με τη δέκατη επέτειο από την κυκλοφορία του. Και στις δύο περιπτώσεις, αναφέρθηκε από το προσωπικό της Square Enix ότι δεν υπήρχε κάποιο remake υπό ανάπτυξη. Παρά τις συνεχείς αιτήσεις του κοινού και τις φήμες που αφήνονταν στους τίτλους του Compilation, διάφορες ήταν οι αιτίες που συνέβαλλαν στο να μη δημιουργηθεί το remake: η επιθυμία των δημιουργών κάποιος σύγχρονος τίτλος να ξεπεράσει σε πωλήσεις και φήμη το VII, η εστίαση σε νέους τίτλους, η αναγκαιότητα να διαγραφούν κομμάτια του VII για να γίνει το εγχείρημα διαχειρίσιμο, η δυσκολία της ανάπτυξης πάνω σε συστήματα όπως αυτό του PlayStation 3, και ο μεγάλος απαιτούμενος χρόνος ανάπτυξης.
Παραγωγή
Για την ανάπτυξη του παιχνιδιού, οι δημιουργοί δέχονται βοήθεια με την Unreal Engine 4 από την ομάδα που αναπτύσσει το Kingdom Hearts III.
Αντιδράσεις
Απορία δημιουργήθηκε για την σχεδόν ταυτόχρονη κυκλοφορία του port και του remake για το PlayStation 4. Σε συνέντευξή του, ο Τετσούγια Νομούρα​ δήλωσε: "Το port από PC, ειλικρινά, έγινε εν αγνοία μου. Νόμιζα ότι ήδη πωλούνταν. Παρ' όλα αυτά, πραγματικά δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ της PC εκδοχής και αυτού του remake. Γιατί τώρα; Αυτή την εβδομάδα στην E3 ανακοινώσαμε αρκετούς τίτλους που έρχονται για το PlayStation 4: όχι μόνο το Final Fantasy XV, το Kingdom Hearts III, και το World of Final Fantasy, αλλά [επίσης] και ένα νέο Star Ocean και άλλα. Από το να ανακοινώσουμε το remake αφού κυκλοφορήσουν αυτά τα παιχνίδια, θέλαμε να δώσουμε στους παίκτες κάτι που θα τους κάνει χαρούμενους - να τους παραπέμψουμε, ίσως, στο να αγοράσουν το PlayStation 4."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2020 Κατηγορία:Final Fantasy VII Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Final Fantasy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Unreal Engine Κατηγορία:Remakes βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation 4
Απαγωγό νεύρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα Κατηγορία:Μάτι
Λίμπιντο
Η λίμπιντο (ή σεξουαλική ορμή) είναι η γενική σεξουαλική κίνηση του ατόμου ή η επιθυμία για σεξουαλική δραστηριότητα. Η λίμπιντο επηρεάζεται από βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Βιολογικά, οι ορμόνες φύλου και οι σχετιζόμενοι νευροδιαβιβαστές ρυθμίζουν τη λίμπιντο στους ανθρώπους. Οι κοινωνικοί παράγοντες, όπως η εργασία και η οικογένεια, και οι εσωτερικοί ψυχολογικοί παράγοντες, όπως η προσωπικότητα και το στρες, μπορούν να επηρεάσουν τη λίμπιντο. Η λίμπιντο μπορεί επίσης να επηρεαστεί από ιατρικές παθήσεις, φάρμακα, τρόπους ζωής και σχέσεις και ηλικία (π.χ. εφηβεία). Ένα άτομο που έχει εξαιρετικά συχνή ή ξαφνικά αυξημένη σεξουαλική ορμή μπορεί να βιώνει υπερσεξουαλικότητα, ενώ η αντίθετη προϋπόθεση είναι η υποθετικότητα.
Ένα άτομο μπορεί να έχει μια επιθυμία για συνουσία, αλλά δεν έχει την ευκαιρία να ενεργήσει για αυτή την επιθυμία, ίσως για προσωπικούς, ηθικούς ή θρησκευτικούς λόγους. Ψυχολογικά, η ώθηση ενός ατόμου μπορεί να κατασταλεί ή να εξαλειφθεί. Από την άλλη πλευρά, ένα άτομο μπορεί να έχει σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς μια πραγματική επιθυμία γι 'αυτό. Πολλοί παράγοντες επηρεάζουν την ανθρώπινη σεξουαλική ορμή, συμπεριλαμβανομένου του άγχους, της υγείας, της εγκυμοσύνης και άλλων. Μια έρευνα του 2001 διαπίστωσε ότι, κατά μέσο όρο, οι άντρες έχουν μεγαλύτερη επιθυμία για συνουσία από τις γυναίκες.
Οι σεξουαλικές επιθυμίες είναι συχνά σημαντικός παράγοντας για τη διαμόρφωση και διατήρηση στενών σχέσεων στον άνθρωπο. Η έλλειψη ή η απώλεια της σεξουαλικής επιθυμίας μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς τις σχέσεις. Οι αλλαγές στις σεξουαλικές επιθυμίες οποιουδήποτε συντρόφου σε μια σεξουαλική σχέση, εάν παραμένουν ανεπίλυτες, μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στη σχέση. Η απιστία ενός από δύο συντρόφους μπορεί να αποτελεί ένδειξη ότι οι μεταβαλλόμενες σεξουαλικές επιθυμίες του δεν μπορούν πλέον να ικανοποιηθούν μέσα στην τρέχουσα σχέση. Προβλήματα μπορεί να προκύψουν από την ανισότητα των σεξουαλικών επιθυμιών μεταξύ των δύο συντρόφων ή την κακή επικοινωνία των σεξουαλικών αναγκών και προτιμήσεών τους.
Ενδογενείς ενώσεις
Το λίμπιντο διέπεται κατά κύριο λόγο από τη δραστηριότητα της μεσολομυϊκής οδού της ντοπαμίνης. Κατά συνέπεια, η ντοπαμίνη και τα σχετικά ιχνοστοιχεία (κυρίως φαιναιθυλαμίνη) παίζουν κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο του λίμπιντο.
Άλλοι νευροδιαβιβαστές, νευροπεπτίδια και σεξουαλικές ορμόνες επηρεάζουν τη σεξουαλική ορμή με τη διαμόρφωση της δραστικότητας σε αυτήν την οδό ή με αυτήν τη δράση περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Εβιωνίτες
«μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.» (Λουκά 6:20.)
«...λέγει κύριος καὶ ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω ἀλλ' ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺς λόγους μου.»
Δοξασίες
Οι Εβιωνίτες θεωρούσαν ότι ο Ιησούς δεν ήταν Θεός ή Υιός του Θεού, αλλά ένας από τους μεγάλους προφήτες, που έλαβε τις αποκαλύψεις μετά την βάπτισή του από τον Ιωάννη, και από τότε το πνεύμα του Μεσσία μπήκε μέσα του μέχρι που σταυρώθηκε. Το μήνυμα του Ιησού περιλάμβανε τη διδασκαλία και το κήρυγμα της αποκάλυψης, αλλά δεν περιλάμβανε τη σωτηρία ή την άφεση αμαρτιών. Περιγραφή των δοξασιών τους βρίσκουμε στο "Πανάριον" του αγίου Επιφανίου Σαλαμίνος.
Βιβλία
Οι Εβιωνίτες χρησιμοποιούσαν την Παλαιά Διαθήκη αλλά και το "ευαγγέλιο των Εβιωναίων" που συγγενεύει με το κανονικό ευαγγέλιο του Ματθαίου, "γράφτηκε ελληνικά στις αρχές του 2ου αιώνα και σώζεται αποσπασματικά". Σύμφωνα με τον Επιφάνιο, αναθεώρησαν και διαστρέβλωσαν το ευαγγέλιο του Ματθαίου για να ταιριάζει με τα δόγματά τους, π.χ. αφαίρεσαν τη διήγηση του ευαγγελιστή για τη γέννηση του Ιησού Χριστού.
Πρακτικές
Αυτή η αίρεση παρείχε βοήθεια και σίτιση προς απόρους, χήρες, και ταξιδιώτες, όπως και οι Χριστιανοί, αλλά επιπλέον επέμενε σε συχνές πλύσεις για καθαρισμό. Επίσης απείχαν από το κρέας, αφού δέχονταν ότι με τη σταύρωση του Χριστού δεν χρειάζονταν πια οι θυσίες ζώων της Παλαιάς Διαθήκης.
Επιρροές
Ο καθηγητής Σωτήριος Δεσπότης σημειώνει ότι σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές, ο Ιουδαιοχριστιανισμός και μάλιστα αυτός των Εβιωνιτών είναι «Ο χαμένος συνδετικός κρίκος μεταξύ χριστιανισμού και Ισλάμ".
Υποσημειώσεις
Το άρθρο αυτό βασίζεται στο άρθρο "Εβιωναίοι" του Ελληνικού Ορθόδοξου Wiki.
Κατηγορία:Εβραϊκή ιστορία
Γκέρχαρντ Ποντσκάλσκυ
Ο Γκέρχαρντ Ποντσκάλσκυ (Gerhard Podskalsky) ανήκει στο τάγμα των Ιησουϊτών. Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν της Γερμανίας το 1937. Το 1956 εντάχθηκε στο τάγμα των Ιησουϊτών. Το διάστημα 1958-1961 σπούδασε φιλοσοφία στο Πούλλαχ και το 1963-67 θεολογία στη Φιλοσοφική και Θεολογική Σχολή Sankt Georgen της Φρανκφούρτης. Το 1971 αναγορεύτηκε διδάκτορας Θεολογίας και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου με θέμα την εσχατολογία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από το 1981 διδάσκει ως τακτικός καθηγητής στο Sankt Georgen της Φρανκφούρτης. Επίσης από το 1978 διδάσκει ως επισκέπτης καθηγητής στο Ποντιφικό Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών. Έχει συγγράψει πλήθος μελετών με θέμα τη Βυζαντινή θεολογία, φιλοσοφία και πατρολογία, επίσης θεωρείται ειδικός στην Ορθόδοξη σλαβική γραμματεία.
Τα γνωστότερα έργα του είναι τα εξής:
Παραπομπές
Γερμανοί θεολόγοι
Κώστας Γκόντζος
Ο Κώστας Γκόντζος (1959) είναι Έλληνας αθλητικός δημοσιογράφος με ειδικότητα στα θέματα του Παναθηναϊκού. Διατέλεσε επί σειρά ετών υπεύθυνος του ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού στην Αθλητική Ηχώ, και, στην συνέχεια, διευθυντής των καθημερινών αθλητικών εφημερίδων DERBYsports και DERBYnews, καθ' όλη την διάρκεια της κυκλοφορίας τους, από το 2001 έως το 2013.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1959 στο Θεσπρωτικό Πρέβεζας. Τελείωσε το 2ο Λύκειο Ζωγράφου στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένειά του από το 1973. Είναι πτυχιούχος του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την διάρκεια των σπουδών του, υπήρξε στέλεχος της ΚΝΕ.
Δημοσιογραφική σταδιοδρομία
Ως επαγγελματίας δημοσιογράφος ξεκίνησε από την Αθλητική Ηχώ, απ' όπου αποχώρησε το 1991 μαζί με αρκετούς συναδέλφους του με προορισμό την νεοσύστατη τότε ΩΡΑ ΓΙΑ ΣΠΟΡ, για να επανέλθει τελικά στην Αθλητική Ηχώ και να αναλάβει υπεύθυνος του ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού. Το καλοκαίρι του 2000 ξεκίνησε την έκδοση, με δική του πρωτοβουλία, της εβδομαδιαίας αθλητικής εφημερίδας Fair-play.
Αποχωρώντας εκ νέου από την εφημερίδα Αθλητική Ηχώ, ανέλαβε από την πρώτη μέρα λειτουργίας της (2001) την διεύθυνση της καινούριας αθλητικής εφημερίδας DERBYsports. Μετά την αναστολή της λειτουργίας της τον Ιούνιο του 2009 από τον εκδότη της Αντώνη Δελλατόλα, ο Κώστας Γκόντζος προχώρησε σε συνεργασία με συναδέλφους του στην έκδοση της εφημερίδας DERBYnews, η οποία αποτέλεσε συνέχεια της DERBYsports, διατηρώντας την θέση του διευθυντή.
Έχει συνεργαστεί, ως ραδιοφωνικός παραγωγός και παρουσιαστής, με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΡΑΔΙΟ 5, Αθήνα 9.84, ΣΚΑΙ και NOVASPORTFM. Από το 2017 αρθρογραφεί στην αθλητική ιστοσελίδα sportdog.gr
Σχέσεις με Γιάννη Βαρδινογιάννη
Ο Κώστας Γκόντζος ανέκαθεν στήριζε την διοίκηση της οικογένειας Βαρδινογιάννη, τόσο επί Γιώργου Βαρδινογιάννη όσο και επί Γιάννη Βαρδινογιάννη. Για αυτόν τον λόγο, έχει έλθει σε σύγκρουση με ένα τμήμα των φιλάθλων του Πανθηναϊκού, και κυρίως τους οργανωμένους. Μετά τις αγωνιστικές αποτυχίες της πολυμετοχικότητας και της διοίκησης Αλαφούζου, ο Γκόντζος υποστηρίζει ότι οι απόψεις του έχουν δικαιωθεί.
Πηγή
Προφίλ του Κώστα Γκόντζου στην αθλητική ιστοσελίδα OnSports.gr
GAZelle NEXT
Είναι αρκετά δημοφιλές στη Ρωσία, όπου πωλείται στην τιμή των 650.000 ρουβλίων με τον βασικό εξοπλισμό, δηλαδή μόλις 8.000 ευρώ. Παράγεται στη Ρωσία (στο Νίζνι Νόβγκοροντ, κεντρικό εργοστάσιο της εταιρείας) και στην επαρχία Σαγγάριου της Τουρκίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Μοντέλα GAZ Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κοινότητα Καστελλιανών
Η Κοινότητα Καστελλιανών είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία το 1940 προήλθε από τη διόρθωση του ονόματος της κοινότητας Κάτω Καστελλιανών. Εκτός από την έδρα της (τα Κάτω Καστελλιανά) περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άνω Καστελλιανά, Τσούτσουρος, Φαβριανά και Φίλιπποι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά έχει 558 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Πευκιανάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Υπογλώσσιο νεύρο
1. Μηνιγγικός κλάδος για τη σκληρή μήνιγγα.
2. Αναστομωτικοί κλάδοι με τα γειτονικά νεύρα.
3. Ο κατιών κλάδος από ίνες Α1 νεύρου, φέρεται προς τα κάτω, πάνω στην έξω καρωτίδα και αναστομώνεται με το κατιόν αυχενικό νεύρο (Α2 και Α3 ίνες) σχηματίζοντας έτσι την αγκύλη του υπογλώσσιου νεύρου.
5. Ο γενειοϋοειδής κλάδος (αυχενικός κλάδος) για τον ομώνυμο μυ.
6. Οι γλωσσικοί κλάδοι, οι οποίοι νευρώνουν όλους τους μυς της γλώσσας.
Πηγές
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα
Λουκ Καστάνιος
Ο Λουκ Καστάνιος είναι ένας Ολλανδός ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1992 στο Σχιντάμ της Ολλανδίας. Ξεκίνησε την καριέρα του το 2009 στην Φέγενορντ, όπου συμμετείχε σε 37 αγώνες και σκόραρε 15 φορές. Το 2011 πήρε μεταγραφή στην Ιντερνασιονάλε Μιλάνο, όπου μέσα σε 6 αγώνες έβαλε 1 γκολ. Το 2012 πήρε μεταγραφή στην Τβέντε, όπου μέχρι τώρα έχει συμμετάσχει ως επιθετικός σε 65 αγώνες και σκόραρε 27 φορές.
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τβέντε Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φίτεσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21
Γεώργιος Καραμπατζός
Ο Γεώργιος Καραμπατζός (20 Σεπτεμβρίου 1945 - 3 Ιουνίου 2011) ήταν Έλληνας καθηγητής Υπολογιστικών Μαθηματικών και Πληροφορικής που διετέλεσε πρώτος πρύτανης του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1969) και πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1974) και εν συνεχεία εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο τμήμα μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών (1979).
Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία διατελώντας επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ και Επίκουρος Καθηγητής στα Τμήματα Μαθηματικών και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου από την ίδρυσή του (1991) μέχρι και το 1999 καθώς και πρώτος Πρύτανης του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου από το 1999 έως το 2004. Προς τιμήν της προσφοράς του στο πανεπιστημιακό ίδρυμα το κεντρικό αμφιθέατρο του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου φέρει το όνομά του.
Διετέλεσε, επίσης, ειδικός γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης του υπουργείου Παιδείας (1989 - 1992) καθώς και γενικός γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων (2004 - 2007).
Απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 2011. Ήταν παντρεμένος με δύο παιδιά. Γιος του είναι ο Αντώνης Καραμπατζός, καθηγητής αστικού δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Τριζόνια Φωκίδας
Ετυμολογία
Για την προέλευση της ονομασίας κυριαρχούν δύο απόψεις. Σύμφωνα με την πρώτη το νησί πήρε το όνομά του από το ομώνυμο έντομο, ενώ σύμφωνα με την δεύτερη άποψη αποτελεί παραφθορά του «τριονήσια», όνομα που περιέγραφε το σύμπλεγμα των Τριζονίων που περιλαμβάνει τρία κύρια όμορα νησιά (Τριζόνια, Άγιος Ιωάννης και Πρασούδι).
Γεωγραφία
Το νησί αποτελεί μέρος ενός συμπλέγματος που περιλαμβάνει άλλα τρία μικρότερα ακατοίκητα νησάκια, τον Άγιο Ιωάννη, το Πλανέμι και το Πρασούδι. Στο κέντρο του δεσπόζει το γραφικό και προφυλαγμένο φυσικό λιμάνι, και ο οικισμός, διαμορφωμένο τα τελευταία χρόνια σε μαρίνα σκαφών αναψυχής, που πλέουν στον Κορινθιακό. Το ψηλότερο σημείο του, η Αετόραχη, βρίσκεται σε υψόμετρο 106 περίπου μέτρων από τη θάλασσα.
Το νησί διαθέτει τρεις παραλίες. Η μεγαλύτερη, με την κοκκινωπή αμμουδιά της, βρίσκεται στην θέση «Πούντα» 2 χλμ. ΝΑ από το λιμάνι. Δύο ακόμα μικρές παραλίες που ονομάζονται «Άσπρα Χαλίκια» και «Καψάλες», βρίσκονται στη νότια και δυτική πλευρά αντίστοιχα του νησιού, απέναντι από την Πελοπόννησο.
Η βλάστηση του νησιού περιλαμβάνει ελιές, αμυγδαλιές, αμπέλια, φραγκοσυκιές, δενδροκυπάρισσα, πυκνούς σχίνους, πουρνάρια και ευκαλύπτους. Λόγω της ιδιαίτερης αισθητικής του αξίας έχει χαρακτηριστεί ως «Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους».
Δημογραφία
Ο πληθυσμός του νησιού παρουσίασε ελαφριά μείωση κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες έχει σχεδόν σταθεροποιηθεί παρουσιάζοντας μικρές διακυμάνσεις, όπως φαίνεται και στον παρακάτω πίνακα, ενώ σήμερα αριθμεί περί τα 64 άτομα.
Πορεία του πληθυσμού:
Ιστορία
Στη θέση «Παλιόκαστρο», σε απόσταση περίπου 1.500 μέτρων από το λιμάνι, υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικού πύργου. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας υπήρξε στο νησί λοιμοκαθαρτήριο. Τον Αύγουστο του 1828 έγινε μάχη μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων με επικεφαλής τους Γιαννάκη Στράτο, Κίτσο Τζαβέλα και Νικόλαο Τζαβέλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Φωκίδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Αναστάσιος Κουρέντης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι το 1829 περίπου. Έγινε εμποροπλοίαρχος και διεύθυνε το πλοίο της οικογένειάς του για πολλά χρόνια. Διέπλευσε τον Ατλαντικό Ωκεανό πάρα δεκάδες φορές, τη Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο. Το 1860 περίπου προσκλήθηκε στην Ελληνική Ατμοπλοΐα ως υποπλοίαρχος, και το 1862 προβιβάστηκε σε πλοίαρχο. Πολλές φορές κυβέρνησε το «Πανελλήνιο» και το «Αρκάδιο» στην Κρήτη. Το Αρκάδιο πυρπολήθηκε στις 7/19 Αυγούστου του 1867 στην Αγία Ρούμελη Χανίων, ενώ ήταν αυτός πλοίαρχος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ναυτικοί
Παστιάς Γιατσόπουλος
Ο Παστιάς Γιατσόπουλος (1897-1979) ήταν ηγετικό στέλεχος του ΣΕΚΕ, Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ την περίοδο 1926-1927 και μετέπειτα ένας από τους σημαίνοντες στην Ελλάδα τροτσκιστές ηγέτες.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιατσόπουλος γεννήθηκε στην Αγχίαλο της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1897. Αργότερα, η οικογένειά του μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου σπούδασε στην Εμπορική Σχολή της Χάλκης. Το 1919 μετακινήθηκε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε ως υπάλληλος τραπέζης και λογιστής. Την περίοδο αυτή εντάχθηκε στο ΣΕΚΕ και συνδέθηκε με τις οργανώσεις Δράμας και Θεσσαλονίκης, για να επανέλθει αργότερα στην Αθήνα.
Ο Γιατσόπουλος θα εκπροσωπήσει το ΣΕΚΕ στο 3ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς στη Μόσχα τον Ιούνιο του 1921 μαζί με τους Νίκο Δημητράτο και Γιώργο Γεωργιάδη. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην ηγεσία του ΣΕΚΕ και αργότερα του ΚΚΕ.
Την περίοδο της Δικτατορίας του Πάγκαλου (1925-1926) εξορίστηκε μαζί με άλλα στελέχη του ΚΚΕ.
Διαγραφή και τροτσκιστική πορεία
Στο 3ο Τακτικό Συνέδριο του ΚΚΕ το Μάρτη του 1927 ο Γιατσόπουλος απομακρύνθηκε από τη θέση του Γραμματέα της ΚΕ και διαγράφηκε αργότερα, το Σεπτέμβριο του 1927, με ολόκληρη την τροτσκιστική κίνηση, ως λικβινταριστής. Αμέσως μετά τη διαγραφή τους, οι τροτσκιστές συγκρότησαν την αντιπολιτευτική στο ΚΚΕ Οργάνωση Σπάρτακος. Με το Σπάρτακο συντάχθηκαν και οι Κεντριστές Σεραφείμ Μάξιμος, Τάσος Χαϊνόγλου, Κώστας Σκλάβος, οι οποίοι είχαν επίσης μόλις διαγραφεί. Ο Παστιάς Γιατσόπουλος έπαιξε τότε σημαντικό ρόλο στη συγκρότηση της Ενωμένης Αντιπολίτευσης στην Ελλάδα.
Όμως το 1929 ο Γιατσόπουλος θα μείνει ανάπηρος όταν θα καταρρεύσει το καφενείο Πανελλήνιον στα Χαυτεία, ενώ στο ίδιο δυστύχημα θα σκοτωθεί ο Νίκολης. Το γεγονός της αναπηρίας του θα τον αναγκάσει να αποστασιοποιηθεί από την ενεργό δράση, ωστόσο το 1947 το καθεστώς θα τον στείλει στην εξορία. Στο υπόλοιπο της ζωής του ασχολήθηκε κυρίως με μεταφράσεις μαρξιστικών βιβλίων.
Ο Παστιάς Γιατσόπουλος πέθανε στην Αθήνα το 1979.
Πηγές
Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες τροτσκιστές Κατηγορία:Έλληνες της Βουλγαρίας
Νικόλαος Βιγέλλης
Ο Νικόλαος Βιγέλλης (1929 -  1991) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τη Λέσβο, ο οποίος υπηρέτησε και ως βουλευτής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, γιος του Γρηγορίου Βιγέλλη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος στη Μυτιλήνη. Συμμετείχε ως υποψήφιος στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964 με το ψηφοδέλτιο της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης και Κόμματος Προοδευτικών λαμβάνοντας 1.313 ψήφους. Εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 με 5.655 σταυρούς. Ήταν επίσης υποψήφιος στις εκλογές του 1977 και του 1981, με 6.747 ψήφους, χωρίς να πετύχει την εκλογή του. Τον Σεπτέμβριο του 1980 ανέλαβε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης μέχρι τον Μάρτιο του 1981, οπότε παραιτήθηκε. Το 1987 έπαθε το πρώτο εγκεφαλικό επεισόδιο. Πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1991 στην Αθήνα μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου
Χαιρήμων
Στην ελληνική αρχαιότητα με το όνομα Χαιρήμων φέρονταν τα ακόλουθα πρόσωπα:
TNA Sacrifice
To Sacrifice είναι μια ετήσια διοργάνωση Πληρωμής ανά προβολή, της εταιρία πάλης, Total Nonstop Action Wrestling. Το πρώτο Sacrifice έγινε τον Αύγουστο του 2005 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα κάθε Μάιο.
Ιστορία
Η πρώτη διοργάνωση έγινε στις 14 Αυγούστου 2005, όπου και πραγματοποιήθηκε ο τελικός γύρος ενός τουρνουά. Επίσης, το 2006 και το 2008 υπήρξε πάλι τελικός τουρνουά. Σε κάθε τέτοια διοργάνωση περιέχονται διάφοροι παλαιστικοί αγώνες, τις περισσότερες φορές με έπαθλο κάποιο πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Πατέρα στο σπίτι
Στο διήγημα ο συγγραφέας παρουσιάζει με έντονο ρεαλισμό την οικτρή κατάσταση μιας πολυμελούς οικογένειας που εγκαταλείφθηκε από τον πατέρα, θίγοντας σοβαρά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα της εποχής του, όπως την εγκατάλειψη της οικογένειας, τη φτώχεια, τη θέση της γυναίκας, τον αλκοολισμό.
Το διήγημα έχει διασκευαστεί για το θέατρο.
Η αφήγηση
Η αφήγηση χρονικά αρχίζει από τη μέση της υπόθεσης, με την αφηγηματική τεχνική in media res, και η ιστορία εξελίσσεται με αναδρομή στα γεγονότα. Αφηγητής αρχικά είναι ο ίδιος ο Παπαδιαμάντης, σε πρώτο πρόσωπο ως αυτόπτης μάρτυρας ενός περιστατικού, και στη συνέχεια μας μεταφέρει την ιστορία που του αφηγείται κάποιος άλλος.
Το διήγημα, που γράφτηκε ένα χρόνο μετά την πτώχευση του ελληνικού κράτους του 1893, περιλαμβάνει αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα, όπως τη συνήθειά του να πηγαίνει στο μπακάλικο της γειτονιάς - όπου έτρωγε, έπινε, συναντούσε τους φίλους του και, όποτε είχε έμπνευση, αποτραβιόταν στο βάθος κι έγραφε κάποιο διήγημα - και την περιγραφή της οικονομικής του κατάστασης: εκείνη την ημέρα «συνέβη νὰ εἶμαι πλούσιος», γιατί είχε καταφέρει να εισπράξει 15 δραχμές για εργασία του.
Υπόθεση
Ο αφηγητής βρίσκεται στο συνοικιακό μπακάλικο μιας φτωχογειτονιάς της Αθήνας και παρακολουθεί μια σκηνή με την οποία αρχίζει το διήγημα. Ένα πεντάχρονο ρακένδυτο αγόρι ζητά λίγο λάδι χωρίς να έχει χρήματα και ομολογεί με σπαρακτικό χαμόγελο το πρόβλημα της οικογένειας: ο πατέρας έχει εγκαταλείψει το σπίτι. Ο αφηγητής συγκινημένος του δίνει μια πεντάρα.
Ο μπακάλης, που γνώριζε όλα τα μυστικά της γειτονιάς, πληροφορεί τον συγγραφέα – αφηγητή για την ιστορία της οικογένειας του παιδιού. Το ζευγάρι, ο Μανώλης και η Γιαννούλα, παντρεύτηκε πριν εννέα χρόνια. Ο Μανώλης ήταν ξυλουργός αλλά οκνηρός και άσωτος, συνήθως περνούσε τα Σαββατοκύριακα μέσα στην κραιπάλη σε αντίθεση με τη Γιαννούλα που προσπαθούσε να συμβάλει στα οικονομικά της οικογένειας ράβοντας πουκάμισα στη ραπτομηχανή της. Σχεδόν κάθε δεύτερο χρόνο αποκτούσαν ένα παιδί, συνολικά απέκτησαν πέντε, και η μητέρα δεν είχε πια καιρό να ράβει. Η οικονομική τους κατάσταση χειροτέρευσε, η ραπτομηχανή υποθηκεύθηκε και έφθασαν στο σημείο να μην έχουν ψωμί για τα παιδιά και το τζάκι τους σπάνια άναβε.
Τη δύσκολη κατάσταση επιδείνωσε και ένα σκάνδαλο: ο ευκατάστατος κουμπάρος τους άρχισε να τους επισκέπτεται όλο και συχνότερα, φέρνοντας τρόφιμα για τα παιδιά. Οι γείτονες κακολόγησαν τη Γιαννούλα, της οποίας το μόνο έγκλημα ήταν ότι ίσως καλόπιανε τον κουμπάρο για να εξασφαλίσει φαγητό στα παιδιά της και δεν τον είχε διώξει από την αρχή, ο Μανώλης άρχισε να ζηλεύει, να κάνει σκηνές και να ξενοκοιμάται, ώσπου τελικά εγκατέλειψε την οικογένεια αδιαφορώντας για την τύχη των παιδιών του. Ο κουμπάρος αρραβωνιάστηκε και εξαφανίστηκε και η Γιαννούλα έμεινε μόνη με τα 4 παιδιά της - εν τω μεταξύ το ένα πέθανε - χωρίς πόρους και σε απελπιστική κατάσταση. Έτσι, εκείνο το βράδυ είχε στείλει το πεντάχρονο αγόρι να ζητήσει ως ελεημοσύνη λίγο λάδι, γιατί δεν είχαν πατέρα στο σπίτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
Κέιπ Τάουν
Το Κέιπ Τάουν (αγγλικά: Cape Town, αφρικάανς: Kaapstad, ξόσα: iKapa, κυριολεκτικά: Πόλη του Ακρωτηρίου) είναι η νομοθετική πρωτεύουσα (έδρα του Κοινοβουλίου) και η τρίτη σε πληθυσμό πόλη της Νότιας Αφρικής. Επίσης είναι η επαρχιακή πρωτεύουσα της επαρχίας «Δυτικό Ακρωτήριο» (Western Cape).
Το Κέιπ Τάουν είναι πολύ γνωστό για το λιμάνι του, τη χλωρίδα της περιοχής και για δύο μοναδικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά: Το Τραπεζοειδές Όρος (Table Mountain) που δεσπόζει πάνω από την πόλη και το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, περί τα 30 χιλιόμετρα νότια. Εξαιτίας και αυτών των χαρακτηριστικών είναι ο δημοφιλέστερος τουριστικός προορισμός στη Νότια Αφρική.
Κατά την απογραφή του 2001 το Κέιπ Τάουν είχε πληθυσμό 2,95 εκατομμύρια κατοίκους, αλλά η μεγάλη έκταση του πολεοδομικού συγκροτήματος, 2.499 τετρ.χιλιόμετρα, η μεγαλύτερη στη Νότια Αφρική, έχει ως αποτέλεσμα συγκριτικώς χαμηλότερη πυκνότητα πληθυσμού (1.158 κάτοικοι ανά τετρ.χιλιόμετρο).
Δείτε επίσης
Εθνική Βιβλιοθήκη της Νότιας Αφρικής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κειπ Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Κοινότητα Νιπιδιτού
Η Κοινότητα Νιπιδιτού είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 125Α - 07/04/1926 με την απόσπαση του οικισμού Νιπηδητός από την κοινότητα Παναγιάς και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Ρουσσοχώρια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνεργασία (εργασία)
μικρογραφία|250x250εσ|Ένας χώρος συνεργασίας στην Αθήνα Το συνεργατικό μοντέλο εργασίας (coworking) σαν όρος αφορά μια εργασιακή διαρρύθμιση κατά την οποία εργαζόμενοι διαφορετικών εταιρειών μοιράζονται έναν κοινό χώρο γραφείου, διασφαλίζοντας έτσι την εξοικονόμηση κόστους αλλά και την διευκόλυνσή τους μέσω της χρήσης κοινών υποδομών, όπως εξοπλισμού, υπηρεσιών κοινής ωφελείας, ρεσεψιόν και υπηρεσίες φύλαξης, και σε ορισμένες περιπτώσεις αναψυκτικά και υπηρεσίες παραλαβής δεμάτων. Είναι ελκυστικό για ανεξάρτητους εξωτερικούς συνεργάτες, ανεξάρτητους επιστήμονες, απομακρυσμένους εργαζόμενους, ψηφιακούς νομάδες και άτομα που ταξιδεύουν συχνά. Επιπλέον, το coworking βοηθά τους εργαζόμενους να μειώνουν το αίσθημα κοινωνικής απομόνωσης που μπορεί να βιώσουν όταν εργάζονται εξ αποστάσεως ή όταν ταξιδεύουν και εξαλείφει τους περισπασμούς. Οι περισσότεροι coworking χώροι χρεώνουν συνδρομές μέλους. Οι σημαντικότερες εταιρείες που παρέχουν συνεργατικούς χώρους εργασίας και εξυπηρετούμενα γραφεία περιλαμβάνουν την WeWork και την IWG plc.
Κοινότητα Νιπιδιτού
Συνολικά έχει 548 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Χατζιδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Συνεργασία (εργασία)
Τύποι
Το coworking δεν αφορά μόνο την παροχή ενός φυσικού χώρου, αλλά και τη δημιουργία μιας κοινότητας. Η ταχεία ανάπτυξή του έχει θεωρηθεί ως ένας πιθανός τρόπος για τους πολεοδόμους να αντιμετωπίσουν την παρακμή του λιανικού εμπορίου στα αστικά κέντρα. Τα πλεονεκτήματά του μπορούν ήδη να γίνουν αντιληπτά και εκτός του φυσικού χώρου ενώ συνιστάται να ξεκινήσει κανείς με τη δημιουργία μιας συνεργατικής κοινότητας προτού εξετάσει το ενδεχόμενο να ανοίξει ένα χώρο εργασίας. Ωστόσο, κάποιοι χώροι συνεργασίας στερούνται κοινοτικού κτιρίου, απλά καταλαμβάνουν μέρος ενός κτηρίου συνδυάζοντας το άνοιγμα τους με μια εκδήλωση που προσελκύει το αγοραστικό κοινό τους.
Το coworking συνήθως κατηγοριοποιείται σε δύο ομάδες: Σε αυτή που έχει ως επίκεντρο την ακίνητη περιουσία (που ασχολείται κυρίως με την πώληση γραφείων και θέσεων εργασίας) και σε αυτή που επικεντρώνεται στην κοινότητα (επικεντρώνεται στην οικοδόμηση κοινότητας που τυχαίνει να έχει επίσης γραφεία ή θέσεις εργασίας). Οι εμπλεκόμενοι στοχεύουν σε ελεύθερους επαγγελματίες, απομακρυσμένους εργαζόμενους και μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) που χρειάζονται χώρο και αναζητούν μια κοινότητα με συνεργατικό πνεύμα. Οι πελάτες επωφελούνται επίσης συχνά από επαγγελματικές υπηρεσίες όπως η εκτύπωση, η ενσωμάτωση ή η παροχή συμβουλών.
Το coworking διαφέρει από τα μοντέλα των business accelerators, business incubators και executive suites. Αυτοί οι χώροι δεν ταιριάζουν στο συνεργατικό μοντέλο επειδή συχνά τους λείπει η κοινωνική, συνεργατική και ανεπίσημη διάσταση της διαδικασίας. Στο coworking, οι πρακτικές διαχείρισης είναι πιο κοντά σε αυτές ενός συνεταιρισμού, συμπεριλαμβανομένου του ότι βασικός στόχος είναι η κοινότητα και όχι το κέρδος. Ορισμένοι συνεργάτες συμμετέχουν επίσης σε μη-διασκέψεις, όπως το BarCamp.
Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ| Citizen Space στο Σαν Φρανσίσκο Μεταξύ 2006 και 2015, μελέτες έδειξαν ότι ο αριθμός των συνεργατικών χώρων εργασίας και των διαθέσιμων θέσεων σε αυτούς σχεδόν διπλασιαζόταν κάθε χρόνο.
Προπομπός του coworking ήταν ευρωπαϊκοί χώροι χάκερ της δεκαετίας του 1990, όπου οι προγραμματιστές αντάλλασσαν δεξιότητες και βέλτιστες πρακτικές.
Κάποιοι χώροι συνεργασίας αναπτύχθηκαν από απομακρυσμένους εργαζόμενους και επιχειρηματίες που αναζητούσαν εναλλακτικές στην εργασία σε καφετέριες ή στη απομόνωσή τους σε αυτόνομα ή οικιακά γραφεία.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που ωθεί τη ζήτηση για το coworking είναι ο αυξανόμενος ρόλος των ανεξάρτητων εξωτερικών συνεργατών και των ψηφιακών νομάδων στην αγορά.
Ασία-Ειρηνικός
μικρογραφία| Ο σχεδιασμός του Toong στο Ανόι συνδυάζει πολιτιστικά χαρακτηριστικά και σύγχρονες λεπτομέρειες. Το coworking στην Ασία έχει γίνει πολύ δημοφιλές καθώς ο χώρος είναι γενικά περιορισμένος σε περιοχές όπως η Κίνα, το Χονγκ Κονγκ, η Ινδία, οι Φιλιππίνες, η Σαουδική Αραβία, η Σιγκαπούρη, η Ταϊβάν και το Βιετνάμ. Οι σημαντικές μητροπολιτικές πόλεις, σε αυτές τις περιοχές, παρουσιάζουν καθημερινά νέες ιδέες και χώρους συνεργασίας, προσκαλώντας τις αναδυόμενες νεοφυείς επιχειρήσεις και τις επιχειρήσεις να υιοθετήσουν την τάση. Έρευνα από την εμπορική χρηματιστηριακή εταιρεία JLL διαπίστωσε ότι ο ευέλικτος χώρος εργασίας στην Ασία-Ειρηνικό, συμπεριλαμβανομένων τόσο των εξυπηρετούμενων γραφείων όσο και των συνεργατικών αυξήθηκε κατά 150% από το 2014 έως το 2017.
Σε χώρες του Ειρηνικού, όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, το coworking έχει γίνει δημοφιλές καθώς οι τιμές των εμπορικών χώρων και των λειτουργικών εξόδων τους αυξάνονται, με το coworking να είναι έως και 25% φθηνότερο για τις περισσότερες επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες. μικρογραφία|250x250εσ| Coworking space στο Makati, Φιλιππίνες Στο Χονγκ Κονγκ, για παράδειγμα, έχουν δημιουργηθεί δεκάδες χώροι συνεργασίας για την ενίσχυση της ταχέως αναπτυσσόμενης κοινότητας startup, που σύμφωνα με το Forbes βρίσκεται μεταξύ των κορυφαίων τεχνολογικών τοποθεσιών στον κόσμο, μαζί με τη Νέα Υόρκη και τη Silicon Valley. Κατανεμημένες σε όλες σχεδόν τις συνοικίες, οι συνεργατικές θέσεις εργασίας είναι ευρέως διαδεδομένες, ενώ η πλειονότητά τους βρίσκεται στο νησί του Χονγκ Κονγκ και εκεί, κυρίως στις περιοχές Central και Sheung Wan.
Στην πολιτεία Πενάνγκ της Μαλαισίας, που θεωρείται εδώ και καιρό ως η Silicon Valley της Ανατολής, έχει επίσης παρατηρηθεί αύξηση των χώρων συνεργασίας. Εκτός από τις ιδιόκτητες νεοφυείς επιχειρήσεις, η κυβέρνηση της πολιτείας Πενάνγκ έχει ξεκινήσει μια κινητοποίηση να μετατρέψει κτίρια της αποικιακής εποχής στην πρωτεύουσα Τζορτζ Τάουν σε χώρους συνεργασίας.
Το coworking είναι δημοφιλές στην Ινδία. Σύμφωνα με μια έκθεση του 2017 από την εταιρεία ακινήτων CBRE, υπάρχουν 350 χειριστές εργαζόμενοι σε θέσεις συνεργατικής εργασίας στην Ινδία σε περισσότερες από 800 τοποθεσίες. Η δραστηριότητα χρηματοδοτικής μίσθωσης από coworking και επιχειρηματίες επιχειρηματικών κέντρων υπερτριπλασιάστηκε το 2016. εναλλ.=A coworking space on two levels with stairs and people working together. Underneath a big glass atrium|μικρογραφία| Συνεργατικός χώρος στη [[Μελβούρνη, Αυστραλία]] Στην Αυστραλία, το WeWork και το Spaces θέτουν με την παρουσία τους υπό αμφισβήτηση το μοντέλο εργασίας των τοπικών εταιριών. Το Hub Australia είναι ο μεγαλύτερος, ιδιόκτητος χώρος συνεργατικών θέσεων εργασίας της Αυστραλίας. Με πολλούς ανεξάρτητους φορείς να ανοίγουν μικρότερες εξειδικευμένες τοποθεσίες (συμπεριλαμβανομένων των αγροτικών και περιφερειακών περιοχών της μεγάλης χώρας), ορισμένοι μεγαλύτεροι πάροχοι έχουν επεκταθεί σε εθνικό επίπεδο, με την απόσταση μεταξύ των μεγάλων πόλεων να αποτελεί πλεονέκτημα τόσο για τον πάροχο coworking όσο και για την κοινότητα.
Στην Ινδία, οι επιχειρήσεις Coworking είναι πολύ δημοφιλείς στις μητροπολιτικές πόλεις όπως τα Tier 2 και Tier 3 Cities της Ινδίας. Στην Ινδία το 2017 και το 2018 σημειώθηκε αξιοσημείωτη αύξηση. Ενώ το 2017, ο χώρος που μισθώθηκε ως χώρος συνεργασίας ήταν 1,9 εκατομμύρια τετραγωνικά πόδια, το 2018 αυξήθηκε περισσότερο από δύο φορές, φτάνοντας τα 3,9 εκατομμύρια τετραγωνικά πόδια. Η Ινδία έχει το τρίτο μεγαλύτερο οικοσύστημα startup μετά την Κίνα και τις ΗΠΑ με περισσότερες από 5.200 νεοφυείς επιχειρήσεις. Τώρα πολλές μεγάλες πόλεις όπως η Βομβάη, το Χαϊντεραμπάντ, το Μπανγκαλόρ, το Δελχί, το Αχμενταμπάντ και το Τσενάι έχουν χώρους συνεργασίας και αυξάνονται μέρα με τη μέρα λόγω των startups.
Στην Ευρώπη
μικρογραφία|250x250εσ| Coworking space στη Γλασκώβη, Ηνωμένο Βασίλειο Το 2017, η Ευρώπη κατέλαβε την τρίτη θέση στις περιοχές αναφορικά στον τον αριθμό των χώρων συνεργασίας, πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες (3.205) και την Ασία (3.975).
Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες που ανταποκρίνονται πιο θετικά στην ιδέα της συνεργατικής εργασίας, με ιδιαίτερη έμφαση να δίνεται στο Λονδίνο. Στην πόλη, η περιοχή Shoreditch ηγείται της αγοράς coworking, όχι μόνο για τον μεγάλο αριθμό θέσεων συνεργασίας που προσφέρει αλλά και για την ποικιλία των χώρων που υπάρχουν για να ανταποκρίνονται στις διαφορετικές ανάγκες μεταξύ των νεοφυών επιχειρήσεων, των επιχειρηματιών και των ελεύθερων επαγγελματιών. Το Camden Collective είναι ένα έργο αναγέννησης στο Λονδίνο που επαναχρησιμοποιεί προηγουμένως κενές και ανεπαρκώς χρησιμοποιούμενες ιδιοκτησίες και άνοιξε τον πρώτο «ασύρματο, χωρίς τοίχο» χώρο συνεργασίας το 2009.
Τον Ιούνιο του 2013, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ανακοίνωσε ότι θα εφαρμόσει τις αρχές της συνεργασίας σε ένα νέο πιλοτικό πρόγραμμα για τη στρατηγική της «One Public Sector Estate» που καλύπτει 12 τοπικές αρχές στην Αγγλία, το οποίο θα ενθαρρύνει τη συνεργασία των τοπικών συμβουλίων με κεντρικές κυβερνητικές υπηρεσίες και άλλους φορείς έτσι ώστε το προσωπικό να μοιράζεται τα κτίρια. Αυτό θα επιτρέψει στις αρχές να ενθαρρύνουν τη συνεργασία καθώς και την επαναχρησιμοποίηση ή την απελευθέρωση ιδιοκτησίας και γης που θεωρείται ως πλεόνασμα αναφορικά στις απαιτήσεις, περικόπτοντας τις δαπάνες και ελευθερώνοντας γη για τοπική ανάπτυξη.
Εσθονία Στις αρχές του 2022, ο χώρος εργασίας Pärnu Start-Up Center άνοιξε στο Pärnu. Στόχος τους είναι η διασύνδεση απομακρυσμένων εργαζόμενων και μικρών επιχειρηματιών που συνήθως εργάζονται σε καφετέριες ή στο σπίτι, προσφέροντάς τους ένα άνετο επιχειρηματικό κέντρο όπου μπορούν να εργαστούν με ηρεμία και να συναντήσουν τους πελάτες τους. Με αυτό τον τρόπο ενισχύουν την τοπική επιχειρηματική κοινότητα να αναπτυχθεί και να δημιουργήσει νέες επαφές, με πίστη στη δύναμη της κοινότητας και της συνεργασίας και με τη γνώση ότι μαζί μπορούν να κάνουν το αδύνατο δυνατό. Το κτίριο Hommiku 5 ανακαινίστηκε και χρηματοδοτήθηκε για ψηφιακούς επαγγελματίες από τον Chi Keung Ivan Wong από το Χονγκ Κονγκ.
Το coworking είναι επίσης διαδεδομένο στην ηπειρωτική Ευρώπη, σε μέρη όπως το Βερολίνο.
Μικρότερες αστικές περιοχές με πολλούς νέους και δημιουργικούς ανθρώπους και ειδικά οι φοιτητικές πόλεις μπορούν να προσφέρουν χώρους συνεργασίας, με το Cowork Greifswald στη Γερμανία να είναι ένα βασικό παράδειγμα που επικεντρώνεται στη συνεργασία μεταξύ χώρων συνεργασίας και ακαδημαϊκού περιβάλλοντος.
Στη Βόρεια Αμερική
Από τότε που η Neuberg ξεκίνησε το κίνημα coworking το 2005, το Σαν Φρανσίσκο συνεχίζει να έχει τεράστις παρουσία στην coworking κοινότητα φιλοξενώντας έναν αυξανόμενο αριθμό coworking χώρων. Επίσης στην περιοχή Bay, η Anca Mosoiu ίδρυσε το Tech Liminal το 2009, έναν χώρο συνεργατικής εργασίας στο Όκλαντ.
Το μοντέλο συνεργατικών θέσεων εργασίας στους χώρους γραφείων είναι εξαιρετικά δημοφιλές στο Μαϊάμι. Για την ακρίβεια, μια μελέτη του 2018 που έγινε από τον Yardi Matrix, όρισε το Μαϊάμι ως την πόλη των ΗΠΑ με τους περισσότερους χώρους συνεργασίας ανά τετραγωνικό πόδι. Το coworking έχει επίσης εξαπλωθεί σε πολλές άλλες μητροπολιτικές περιοχές, με πόλεις όπως το Σιάτλ, Ουάσιγκτον, Πόρτλαντ, Όρεγκον, Τορόντο, Γουίτσιτα, Κάνσας, και Κολόμπους, Οχάιο να προσφέρουν πλέον μια ποικιλία χώρων συνεργασίας. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια αύξηση στον αριθμό των προαστιακών και αγροτικών χώρων συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένου του Amarillo, Texas, Des Moines, Iowa, Independence, Oregon και Indianapolis, Indiana.
Η κοινότητα συνεργασίας της Νέας Υόρκης εξελίσσεται επίσης γρήγορα στο επιχειρηματικό κέντρο Regus και Rockefeller Group. Το WeWork και άλλες υπηρεσίες έχουν μεγάλη παρουσία. Η ζήτηση για coworking στις γειτονιές του Μπρούκλιν είναι υψηλή λόγω του αυξημένου αριθμού millennials στο εργατικό δυναμικό, καθώς σχεδόν ένας στους 10 εργαζόμενους στην περιοχή Gowanus του Μπρούκλιν είναι απομακρυσμένοι εργαζόμενοι. Η βιομηχανική περιοχή του Gowanus γνωρίζει μια έκρηξη νέων startups που μετατρέπουν παλιά κτίρια σε νέους χώρους συνεργασίας. Στο Μπρούκλιν, το 2008, ιδρύθηκε από την Jennie Nevin ο πρώτος χώρος συνεργασίας που επικεντρώνεται στην πράσινη ανάπτυξη στις ΗΠΑ, ονομαζόμενο Green Spaces, και επεκτάθηκε το 2009 στο Μανχάταν και το Ντένβερ αποτελώντας κινητήρια δύναμη για την πράσινη επιχειρηματικότητα μέσω της του μοντέλου αλληλεπίδρασης των συνεργατικών χώρων εργασίας. εναλλ.=Venture Park|μικρογραφία| ΤΑ Hubs στην Αφρική
Στην Αφρική
Το 2011, το Co-Creation Hub ιδρύθηκε στο Yaba του Λάγος από τους Bosun Tijani και Femi Longe, ένας χώρος συνεργασίας που συχνά αναφέρεται ως Cc-Hub και στεγάζει πάνω από 50 startups όπως οι BudgIT, GoMyWay, Lifebank, Findworka, Autobox
Το IHub στο Ναϊρόμπι της Κένυας είναι επίσης ένας κόμβος καινοτομίας και μια θερμοκοιτίδα για νεοφυείς επιχειρήσεις που ιδρύθηκε από τον Erik Hersman το 2010. Το iHub ήταν ένας πρωτοποριακός χώρος συνεργασίας στην Αφρική, του οποίου η εξαγορά ανακοινώθηκε από το Cc-hub το 2019.
Το Ventures Park ιδρύθηκε το 2016 στην Abuja από τον Kola Aina. Είναι ένας καλλιτεχνικός χώρος για ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρηματίες του οποίου τις λειτουργικές ανάγκες και το δίκτυο διαχειρίζονται άλλες νεοφυείς επιχειρήσεις. Το Campus Co-working space που ιδρύθηλε στο Πανεπιστήμιο της Abuja, είναι πλέον γνωστό ως Ventures Platform campus
βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Χώρος εργασίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Οπούλ-Περιγιός
Το Οπούλ-Περιγιός (γαλλικά: Opoul-Périllos, καταλανικά: Òpol i Perellós) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Οπουλέν (γαλλικά: Opoulencs).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Friend of a Friend (τραγούδι των Lake Malawi)
Το Friend of a Friend είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από το τσέχικο συγκρότημα Lake Malawi. Το τραγούδι εκπροσώπησε την στη Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ, προκρίθηκε στον τελικό και κατέλαβε την 11η θέση με 157 βαθμούς. Το τραγούδι ανακοινώθηκε ως νικητήριο του εθνικού τελικού της χώρας στις 28 Ιανουαρίου του 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Τουρκική λίρα
Η Τουρκική λίρα είναι το εθνικό νόμισμα της Τουρκίας. Χρησιμοποιείται στην Τουρκία και στις κατεχόμενες από την Τουρκία περιοχές της Κύπρου, οι οποίες αυτοαποκαλούνται «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», καθώς και σε εδάφη της Συρίας, που κατέχονται με εισβολή, από το 2019, από την ίδια την Τουρκία.
Νέα Τουρκική Λίρα
Η Νέα Τουρκική Λίρα έγινε το νέο εθνικό νόμισμα της Τουρκίας από την 1η Ιανουαρίου του 2005. Ισοδυναμεί με 1 εκατομμύριο παλιές τουρκικές λίρες και διαιρείται σε 100 νέα κουρούς (kuruş) (τα οποία είχαν καταργηθεί εδώ και 20 χρόνια). Μέχρι το τέλος του 2005 κυκλοφορούσαν και τα δύο νομίσματα και οι τιμές αναγράφονταν και στα δύο. Από την 1η Ιανουαρίου 2009 το νέο νόμισμα έχει και πάλι το σύμβολο TL.
Τυποποίηση νομίσματος
Όλα τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα απεικονίζουν τον δημιουργό της σύγχρονης Τουρκίας, Κεμάλ Ατατούρκ.
Το μέγεθος και το σχέδιο των 50 κουρούς και της μίας νέας λίρας μοιάζουν με αυτά των 1€ και 2€ αντίστοιχα. Αυτό δύναται να προκαλέσει σύγχυση στην ευρωζώνη. Ακόμα, επέφερε προβλήματα σε επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν αυτόματα μηχανήματα συναλλαγών (όπως π.χ. σε αεροδρόμια), τα οποία δέχονταν τα κέρματα της μίας λίρας αντί για τα κέρματα των 2€. Καθώς χονδρικά η αξία των κερμάτων της μίας λίρας ανέρχεται στο 1/4 των κερμάτων των 2€, τα επηρεασμένα μηχανήματα αναβαθμίστηκαν με έξοδα των ιδιοκτητών τους.
Ιστορία
Λόγω του υψηλού πληθωρισμού στην Τουρκία από τη δεκαετία 1970 ως και τη δεκαετία 1990, η τουρκική λίρα υπέστη σημαντική υποτίμηση. Από περίπου 9 λίρες ανά δολλάριο ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του 1960 κατέληξε στις περίπου 1,65 εκατομμύρια λίρες στα τέλη του 2001. Οι υπολογισμοί και οι στατιστικές είχαν γίνει πλέον ιδιαίτερα δύσκολοι. Ο Πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποκάλεσε το ζήτημα αυτό «εθνική ντροπή». Το Δεκέμβριο του 2004 το Τουρκικό Κοινοβούλιο πέρασε νόμο που επέτρεψε την απομάκρυνση έξι μηδενικών από το νόμισμα και τη δημιουργία της Νέας Τουρκικής Λίρας.
Οι ισοτιμίες την 1η Ιανουαρίου 2005 ήταν:
Η εισαγωγή της Νέας Τουρκικής Λίρας συνοδεύτηκε από την έκδοση δύο νέων χαρτονομισμάτων που δεν είχαν αντίστοιχο στο παλιό σύστημα: TRY 100 και TRY 50.
Από τις αρχές του 2018 και μέχρι σήμερα η Τουρκική λίρα έχει υποτιμηθεί εξαιρετικά.
Με την οικονομική κρίση η οποία εντάθηκε στην Τουρκία στις αρχές το 2021, τον Απρίλιο του συγκεκριμένου έτους, ένα ευρώ έφτασε να ισοδυναμεί με 10 τουρκικές λίρες και τον Ιούλιο του 2023 με 28,38 τουρκικες λίρες.
Δικτυακοί τόποι
Λιρα Τουρκική Λιρα Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Türk lirası
Σάβιο (ποδοσφαιριστής)
Ο Σάβιο Μπορτολίνι Πιμεντέλ (πορτογαλικά: Sávio Bortolini Pimentel, 9 Ιανουαρίου 1974), περισσότερο γνωστός ως Σάβιο (Sávio), είναι Βραζιλιάνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και διεθνής με την Εθνική Βραζιλίας.
Έχει αγωνιστεί με επιτυχία στη Φλαμένγκο και τη Ρεάλ Μαδρίτης με την οποία κατέκτησε 3 φορές το Τσάμπιονς Λιγκ και σήμερα αγωνίζεται στην Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Τίτλοι
Φλαμένγκο Ρεάλ Μαδρίτης Ρεάλ Σαραγόσα Desportiva Capixaba Εθνική Βραζιλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Βραζιλιάνοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αβαΐ Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ντεσπορτίβα Φεροβιάρια Βάλε ντο Ρίο Ντόσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ
Κέβιν Μουρ
Ο Κέβιν Μουρ (αγγλ. Kevin Moore) είναι Αμερικανός κιμπορντίστας, τραγουδιστής και συνθέτης, γνωστότερος ως πρώην μέλος του progressive metal συγκροτήματος Dream Theater. Από το 1998 και έπειτα ηχογραφεί και περιοδεύει με το πρότζεκτ Chroma Key και τους O.S.I., ενώ συνεργάστηκε στο παρελθόν και με τους Fates Warning.
Majesty
Ο Μουρ γεννήθηκε τον Μάιο του 1967 στο Κινγκς Παρκ του Λονγκ Άιλαντ. Ξεκίνησε να παίζει πιάνο στα πέντε του χρόνια και έγραψε την πρώτη του σύνθεση σε ηλικία δώδεκα ετών. Κατά τα εφηβικά του χρόνια, συμμετείχε στα συγκροτήματα Crystalbeast και Sidewinder, πριν ενταχθεί στους Centurion μαζί με τον κιθαρίστα Τζον Πετρούτσι.
Το 1985, ξεκίνησε την φοίτηση του στο πανεπιστήμιο του Φρεντόνια με σκοπό να σπουδάσει πάνω στην κλασική μουσική. Λίγους μήνες αργότερα, του ζητήθηκε από τον Πετρούτσι να ενταχθεί στο συγκρότημα Majesty, μαζί με τον μπασίστα Τζον Μιανγκ και το ντράμερ Μάικ Πορτνόι. Το καλοκαίρι του 1986, ο Μουρ διέκοψε τις σπουδές του με σκοπό να επικεντρωθεί στο συγκρότημα, το οποίο μετά την προσθήκη του Τσάρλι Ντομινίτσι στα φωνητικά, υπέγραψε στην "Mechanic Records" το 1988.
Dream Theater
Μετά την μετονομασία του συγκροτήματος σε Dream Theater, κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο-άλμπουμ τους με τίτλο "When Dream And Day Unite", αλλά λόγω οικονομικών προβλημάτων της εταιρείας, η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου αποτελούνταν από μόλις πέντε συναυλίες. Μετά από αυτές τις εμφανίσεις, ο Ντομινίτσι απολύθηκε.
Μετά από μεγάλο αριθμό οντισιόν, το μικρόφωνο του συγκροτήματος ανέλαβε ο Τζέιμς ΛαΜπρι των Καναδών Winter Rose. Οι Dream Theater υπέγραψαν στην "ATCO Records" και κυκλοφόρησαν το πιο επιτυχημένο άλμπουμ τους με τίτλο "Images And Words", το 1992. Ο δίσκος συνοδευόταν από το σινγκλ "Pull Me Under", το οποίο έφθασε στο # 10 των Mainstream Rock Tracks του Billboard. Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, βοήθησε την άνοδο της εμπορικής επιτυχίας του άλμπουμ, το οποίο βραβεύθηκε ως χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες και πλατινένιο στην Ιαπωνία.
Δύο χρόνια αργότερα, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Awake", ο οποίος σκαρφάλωσε στο # 32 στις Ηνωμένες Πολιτείες και περιείχε ένα από τα κομμάτια που χαρακτήρισαν τον Μουρ, την μπαλάντα "Space-Dye Vest". Λίγο πριν την κυκλοφορία του δίσκου, ο Μουρ ανακοίνωσε την επιθυμία του να αποχωρήσει από το συγκρότημα, για να επικεντρωθεί στις προσωπικές του μουσικές φιλοδοξίες.
Chroma Key
Μετά την αποχώρηση του από τους Dream Theater, ο Μουρ μετακόμισε στο Νέο Μεξικό και ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στον πρώτο του προσωπικό δίσκο. Η πρώτη του ηχογράφηση ήταν ένα ντέμο με τίτλο "Music Meant To Be Heard", το οποίο συμπεριλήφθηκε στην κυκλοφορία "This is a Recording: 1994-1997" του 1999. Την ίδια περίοδο συμμετείχε στους δίσκους "A Pleasant Shade of Gray" και "Disconnected", των Fates Warning.
Το 1998, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Dead Air for Radios" με το συγκρότημα να ονομάζεται Chroma Key, μέσω της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας "Fight Evil Records". Στον δίσκο συμμετείχαν ο ντράμερ Μαρκ Ζόντερ και ο μπασίστας Τζόι Βέρα. Δύο χρόνια αργότερα, ο Μουρ μετακόμισε στο Λος Άντζελες, όπου ηχογράφησε το "You Go Now", βασισμένο στην ηλεκτρονική μουσική. Στην συνέχεια, διέμεινε στην Κόστα Ρίκα, όπου εμφανιζόταν εβδομαδιαίως στο " Radio For Peace International".
Το 2004, ηχογράφησε το "Graveyard Mountain Home", το τρίτο άλμπουμ των Chroma Key.