cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Remember the Time
Μουσικό βίντεο
Ως μέρος της προώθησης του Remember the Time, κυκλοφόρησε ένα μουσικό βίντεο, που γυρίστηκε στα μέσα του Ιανουαρίου του 1992. Πριν την κυκλοφορία του βίντεο, η δισκογραφική εταιρεία του Τζάκσον το προώθησε με σχετικά κλιπ, ενώ επίσης κυκλοφόρησε ένα βίντεο που δείχνει το γύρισμα του βίντεο. Έκανε την πρεμιέρα του στα MTV, Fox και Black Entertainment Television στις 2 Φεβρουαρίου 1992. Μετά την πρεμιέρα του βίντεο στο MTV, το κανάλι έδειξε ένα rockumentary ονόματι More Dangerous Than Ever που περιέχει σκηνές από τη δημιουργία του βίντεο. Η δισκογραφική εταιρεία αργότερα δεν θα δημοσιεύσει τον προϋπολογισμό του βίντεο. Το βίντεο είχε παραγωγό τον Τζων Σίνγκλτον και χορογράφο τη Φατίμα Ρόμπινσον, και είχε διάρκεια εννέα λεπτών. Η πλοκή διεξάγεται στην Αρχαία Αίγυπτο και σε αυτή συμμετέχουν αστέρες όπως Έντι Μάρφι, Iman, The Pharcyde, Μάτζικ Τζόνσον, Τομ Λίστερ και Βάιλ Ντράπερ, ο οποίος έπαιζε τον ενήλικα Τζάκσον στο The Jacksons: An American Dream και πέθανε λίγο μετά την κυκλοφορία του βίντεο.
Θεόδωρος Α΄ Μεδιολάνων
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Remember the Time
Μουσικό βίντεο
Ο Τζάκσον εμφανίζεται στο βίντεο ως μάγος με κουκούλα, ο οποίος εμφανίζεται για να διασκεδάσει τη γυναίκα του Φαραώ. Δύο άλλοι δοκίμασαν και απέτυχαν, και αυτή τους έστειλε να εκτελεστούν. Η Βασίλισσα βλέπει ότι αυτός ο μάγος είναι διαφορετικός - και σε αντίθεση με τους άλλους που κάνουν juggling ή τρώνε φωτιά αυτός φθάνει κοντά της και την ρωτά αν θυμάται τον χρόνο που ήταν μαζί. Ο Φαραώ (Μάρφι) δεν είναι ευχαριστημένος και διατάζει τους φρουρούς του να συλλάβουν τον Τζάκσον. Ο Τζάκσον τρέχει μακριά, και φθάνει σε ένα δωμάτιο όπου χορεύει αιγυπτιακούς χορούς με τους υπάλληλους του Φαραώ. Όταν οι φύλακες τον ανακαλύπτουν, οι υπηρέτες εξαφανίζονται όπως ο Τζάκσον, σε ένα σύννεφο από χρυσή άμμο. Στο βίντεο, ο Τζάκσον είναι ντυμένος με χρυσό κοστούμι. Το βίντεο δείχνει περίπλοκες χορευτικές κινήσεις και έγινε ένα από τα κεντρικά βίντεο του Dangerous.
Το μουσικό βίντεο έλαβε γενικά θετικές κριτικές. Η Ίρα Ρόμπινς, της Entertainment Weekly, περιέγραψε το βίντεο του Remember the Time ως «υπέροχο αρχαίο αιγυπτιακό βίντεο». Το μουσικό βίντεο εμφανίζεται στα πάρακατω βίντεο άλμπουμ: Dangerous - The Short Films, Video Greatest Hits – HIStory και Michael Jackson's Vision. Το μουσικό βίντεο, όπως και τα άλλα βίντεο του άλμπουμ Dangerous, εμφανιζόταν συχνά στο MTV.
Κατάλογος κομματιών
DVD side
Παραπομπές
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1991 Κατηγορία:Singles του 1992 Κατηγορία:Singles της Epic Records
Κάρεν Γκίλαν
Η Κάρεν Σέλια Γκίλαν (Karen Sheila Gillan, γεννημένη στις 28 Νοεμβρίου του 1987) είναι μια Σκωτσέζα ηθοποιός. Είναι γνωστή για τους ρόλους της ως η Εντέκατη Ιατρός στο Doctor Who (2010-2013) και η Νέμπιουλα στις ταινίες του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel, Φύλακες του Γαλαξία (2014), Φύλακες του Γαλαξία 2 (2017), Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018), Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019), Thor: Love and Thunder (2022) και Φύλακες του Γαλαξία 3 (2023), και στο τηλεοπτικό σπέσιαλ Οι Φύλακες του Γαλαξία Εορταστικό Αφιέρωμα (2022).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζες ηθοποιοί Κατηγορία:Σκωτσέζες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σκωτσέζες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Σκωτσέζες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τίβανταρ Τσόντβαρι Κόστκα
Ο Τίβανταρ Τσόντβαρι Κόστκα (ουγγρική προφορά: [ˈTivɒdɒr ˈt͡ʃontvaːri ˈkostkɒ], 5 Ιουλίου 1853 - 20 Ιουνίου 1919) ήταν ένας Ούγγρος ζωγράφος που συμμετείχε στο πρωτοποριακό κίνημα των αρχών του εικοστού αιώνα. Εργάστηκε κυρίως στη Βουδαπέστη και ήταν ένας από τους πρώτους Ούγγρους ζωγράφους που έγινε γνωστός στην Ευρώπη. Στις 15 Δεκεμβρίου 2006, η Πινακοθήκη Kieselbach της Βουδαπέστης πούλησε σε δημοπρασία τον πιο ακριβό πίνακα του Τσόντβαρι μέχρι στιγμής. Το Rendezvous (Συνάντηση εραστών) (1902) αγοράστηκε από έναν ανώνυμο πελάτη για περισσότερα από ένα εκατομμύριο ευρώ.
Έργα του Τσόντβαρι βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη και στο Μουσείο Τσόντβαρι στο Πετς, μεταξύ άλλων φορέων και ιδιωτικών συλλεκτών.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τσόντβαρι γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1853 στο Kisszeben, της περιοχής Sáros, στο Βασίλειο της Ουγγαρίας (το οποίο σήμερα λέγεται Sabinov και ανήκει στη Σλοβακία) και πέθανε στις 20 Ιουνίου 1919 στη Βουδαπέστη. Ο πατέρας του, ο δρ. Λάζλο Κόστκα, ήταν γιατρός και φαρμακοποιός, η μητέρα του ήταν η Franciska Hajczelmajer από το Darócz (το οποίο σήμερα λέγεται Šarišské Dravce και ανήκει στη Σλοβακία). Οι πρόγονοί του από την πλευρά του πατέρα του ήταν Πολωνοί που εγκαταστάθηκαν στην Ουγγαρία. Παρά το γεγονός ότι Τσόντβαρι είχε εμμονή με τις ούγγρικές ρίζες του, μεγάλωσε μιλώντας σλοβακικά ανακατεμένα με γερμανικά. Εργαζόταν ως φαρμακοποιός μέχρι τα 20 του.
Ένα ζεστό ηλιόλουστο απόγευμα της 13ης Οκτωβρίου 1880, όταν ήταν 27 ετών, είδε ένα μυστικιστικό όραμα. Άκουσε μια φωνή να λέει: "Θα γίνεις ο μεγαλύτερος ζωγράφος του κόσμου, μεγαλύτερος από τον Ραφαήλ." Ο Τσόντβαρι έκανε ταξίδια σε όλη την Ευρώπη, επισκέφτηκε τις πινακθήκες του Βατικανού και επέστρεψε στην Ουγγαρία για να κερδίσει χρήματα για τα ταξίδια του δουλεύοντας σε φαρμακείο. Από το 1890, ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο. Επισκέφτηκε το Παρίσι, τη Μεσόγειο (Δαλματία, Ιταλία, Ελλάδα), τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή (Λίβανος, Παλαιστίνη, Αίγυπτος, Συρία) και ζωγράφιζε. Συχνά οι πίνακες του είναι πολύ μεγάλοι, με πλάτος και ύψος αρκετά μέτρα.
Ο Τσόντβαρι ζωγράφησε τα μεγάλα του έργα μεταξύ 1903 και 1909. Έκανε κάποιες εκθέσεις στο Παρίσι (1907) και στη Δυτική Ευρώπη. Οι περισσότεροι από τους κριτικούς στη Δυτική Ευρώπη αναγνώριζαν τις ικανότητες και την τέχνη του, αλλά στο Βασίλειο της Ουγγαρίας κατά τη διάρκεια της ζωής του, θεωρούνταν εκκεντρικός τύπος για διάφορους λόγους, π.χ. για τη χορτοφαγία του, το γεγονός ότι ήταν κατά του αλκοόλ και κατά του καπνίσματος, τον φιλειρηνισμό του και τα ζοφερά, προφητικά γραπτά για τη ζωή του (Curriculum), την ιδιοφυΐα του (Η αυθεντία, Η ιδιοφυΐα) και τη θρησκευτική φιλοσοφία του (Positivum). Μερικοί από τους βιογράφους του θεώρησαν οτι έδειχναν μια λανθάνουσα, αλλά ολοένα αυξανόμενη σχιζοφρένεια. Αν και αργότερα αναγνωρίστηκε, κατά τη διάρκεια της ζωής του το οραματιστικό και εξπρεσιονιστικό του ύφος του Τσόντβαρι δεν βρήκε μεγάλη ανταπόκριση. Ήταν μοναχικός από τη φύση του και η «αποτυχία» του εξασθενούσε τη δημιουργική του δύναμη.
Κληρονομιά
μικρογραφία|300x300εσ| Ηλιοβασίλεμα στο Traui
Άλλες πηγές
Németh, Lajos. Τσόντβαρι. Βουδαπέστη: Corvina, 1992.ISBN 963 13 2635 7ISBN 963 13 2635 7.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του συμβολισμού Κατηγορία:Ούγγροι καλλιτέχνες
Ταξιάρχες Δράμας
Οι Ταξιάρχες είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Ταξιάρχες βρίσκονται στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Φαλακρό σε υψόμετρο 400 μέτρα σε απόσταση 11 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Δράμα. Το χωριό αποτελεί θρησκευτικό προορισμό λόγω της Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος που είναι κτισμένη στη δυτική άκρη του και τον Όσιο Γεώργιο τον εν Δράμα που μόνασε από το 1929 στην περιοχή (Σίψα). Η μονή ανεγέρθηκε σταδιακά μετά τον Απρίλιο του 1970 γύρω από το ναΰδριο της Αναλήψεως του Σωτήρος, το οποίο προϋπήρχε, από τη μετέπειτα Γερόντισσα Ακυλίνα.
Το χωριό αναφέρεται από την τουρκοκρατία με την ονομασία Μαχαλετζίκ και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 20 προσφυγικές οικογένειες (95 άτομα).
Διοικητικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1919 ως Μαχαλετζίκ στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ραβενίων (σημερινό Μακρυπλάγιο). Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Ταξιάρχες. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δράμα, τα Αμπελάκια, τη Νέα Σεβάστεια και τον Τιμόθεο αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Δράμας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δράμας του Δήμου Δράμας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 146 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Αλέξανδρος Μέγας Κομνηνός
Ο Αλέξανδρος ή Σκαντάριος (π. 1406 - πριν το 1459) από τον Οίκο των Μεγάλων Κομνηνών ήταν συν-αυτοκράτορας της Τραπεζούντας, πρώτα με τον πατέρα του Αλέξιο Δ΄ (1429) και μετά με τον αδελφό του Ιωάννη Δ΄ (π. 1451-π. 1459).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξίου Δ΄ (βασίλευσε 1417-1429) και της Θεδώρας Καντακουζηνής. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Δ΄ και μικρότερος ο Δαυίδ.
Κατά τη βασιλεία του Αλεξίου Δ΄, ο γιος του Ιωάννης Δ΄ προσπάθησε να τον εκτοπίσει, αλλά απέτυχε και διέφυγε στη Γεωργία το 1429. Τότε ο Αλέξιος Δ΄ όρισε τον Αλέξανδρο συναυτοκράτορα. Το 1429 ο Ιωάννης Δ΄ επέστρεψε στην Τραπεζούντα και κατέλαβε την εξουσία. Οι υποστηρικτές του δολοφόνησαν τον πατέρα του και ο Αλέξανδρος εξορίστηκε. Αυτός μετέβη με την αδελφή του Μαρία στην Κωνσταντινούπολη. Ο ταξιδευτής Πέρο Ταφούρ από την Καστίλη τον συνάντησε εκεί τον Οκτώβριο του 1429 και γράφει, ότι "δεν είχε καλές σχέσεις με την αδελφή του". Η Μαρία Μεγάλη Κομνηνή παντρεύτηκε εκεί τον Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο.
Ο Ταφούρ συνέχισε το ταξίδι του στην Τραπεζούντα, όπου συνάντησε τον Ιωάννη Δ΄ και συνέχισε ως τη Γενουατική Κάφφα (Θεοδοσία) της Κριμαίας. Μετά άρχισε την επιστροφή του και στη Μυτιλήνη συνάντησε τον Αλέξανδρο πάλι, αυτή τη φορά νυμφευμένο με τη Μαρία Γκαττιλούζιο, κόρη του Ντορίνο ηγεμόνα της Λέσβου, από τη Γένοβα. Γράφει ότι ο Αλέξανδρος "ετοίμαζε πλοία εναντίον του αδελφού του". Τότε ο Ταφούρ τού είπε ότι ο Ιωάννης Δ΄ συμμάχησε με τους Τούρκους και είχε επισφραγίσει τη συμφωνία, νυμφευόμενος της κόρη του Τούρκου και πως ο πόλεμος θα ήταν επιζήμιος για όλους.
Το ότι ο Αλέξανδρος σχεδίαζε την εκτόπιση τού αδελφού του, επιβεβαιώνεται και από άλλες πηγές. Τα Γενουατικά αρχεία έχουν αντίγραφο επιστολής, που εστάλη στον Ντορίνο Α΄ προτρέποντάς τον να κάνει ό,τι μπορεί, ώστε να ειρηνεύσει τους δύο αδελφούς και να δώσει σύνταξη στον δευτερότοκο, αφήνοντάς τον να ζήσει στη Μυτιλήνη ή την Κωνσταντινούπολη. Η Γένοβα είχε εμπορικά συμφέροντα στην Τραπεζούντα και θα μπορούσαν να βλαφτούν από τη διαμάχη.
Δέκα έτη μετά τα συμφέροντα της Γένουας άλλαξαν, όταν το 1447 ο Δαυίδ έκανε επιδρομή στη Κάφφα. Η Γένουα πρόσφερε με επιστολή υποστήριξη στον Αλέξανδρο να ανακτήσει τον θρόνο (1451), αλλά φαίνεται ότι οι δύο αδελφοί είχαν ήδη συμφιλιωθεί, διότι ο Αλέξανδρος με τη σύζυγο και τον γιο του ζούσε τότε στην Τραπεζούντα. Ο ιστορικός Μιχαήλ Κουρτσάνσκις προτείνει ότι ο Ιωάννης Δ΄, που δυσπιστούσε προς τον Δαυίδ, είχε κάνει συναυτοκράτορα τον Αλέξανδρο και τον γιο εκείνου κληρονόμο.
Ο Αλέξανδρος απεβίωσε πριν το 1460, που απεβίωσε ο Ιωάννης Δ΄. Νέος αυτοκράτορας ανέλαβε ο Δαυίδ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Γκαττιλούζιο, κόρη του Ντομένικο ηγεμόνα της Λέσβου και είχε τέκνο:
Ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης ιστορεί ότι το 1463 ο Μωάμεθ Β΄ κατέλαβε την Τραπεζούντα και πήρε τη Μαρία Γκαττιλούζιο στο χαρέμι του, καθώς "λεγόταν ότι ήταν μία από τις πιο όμορφες και ελκυστικές γυναίκες". Ωστόσο είναι αμφίβολο, πως ο νεαρός σουλτάνος νυμφεύτηκε μία χήρα 50 ετών. Είναι γνωστό, ότι πολλές γυναίκες του χαρεμιού δεν ήταν σύζυγοι, ούτε ερωμένες του σουλτάνου.
Ο σουλτάνος έκανε τον Αλέξιο ακόλουθο στην Πύλη "δεύτερο τη τάξη, έναν Ρωμαίο μετά τον αδελφό του". Φαίνεται πως δεν τον εκτέλεσε το 1463, όπως έκανε με τα τέκνα του Δαυίδ.
Αναφορές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Αλεξανδρος Κατηγορία:Συναυτοκράτορες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Τενοντοπάθεια
Τενοντοπάθεια είναι ένας ευρύς όρος που χρησιμοποιείται για οποιαδήποτε πάθηση του τένοντα που προκαλεί πόνο, πρήξιμο, και εξασθένηση των λειτουργικών δραστηριοτήτων της πληγείσας περιοχής. Η τενοντοπάθεια περιλαμβάνει τόσο την τενοντίτιδα (φλεγμονή) όσο και την τεντίνωση (εκφύλιση). Υπάρχουν πάνω από 600 μονάδες μυών-τενόντων στο ανθρώπινο σώμα. Θεωρητικά, τενοντοπάθεια μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε από αυτά. Εμφανίζεται, ωστόσο, συχνότερα γύρω από τον ώμο (τενοντίτιδα στροφικού πετάλου, τενοντίτιδα δικεφάλου), αγκώνα (επικονδυλίτιδα αγκώνα, έσω επικονδυλίτιδα), καρπό, ισχίο, γόνατο (τενοντοπάθεια επιγονατιδικού τένοντα, τενοντίτιδα ιγνυακού μυός) ή αστράγαλο (τενοντίτιδα αχίλλειου τένοντα).
Οι βασικές αιτίες που προκαλούν τενοντοπάθεια περιλαμβάνουν τον τραυματισμό ή τις επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες (υπερχρήση). Λιγότερο κοινές αιτίες περιλαμβάνουν τη λοίμωξη, την αρθρίτιδα, την ουρική αρθρίτιδα, τη νόσο του θυρεοειδούς και τον διαβήτη. Οι ομάδες σε κίνδυνο περιλαμβάνουν άτομα που κάνουν χειρωνακτική εργασία, μουσικούς και αθλητές. Οι περισσότερες τενοντοπάθειες προκύπτουν δευτερογενώς σε υπερχρήση και μπορεί να είναι οξείες, χρόνιες ή υποτροπιάζουσες.
Μίκι Μούστερ
Ο Νικολάι Μούστερ (22 Νοεμβρίου 1925 - 7 Μαΐου 2018), που έγινε γνωστός ως Μίκι Μούστερ, ήταν Σλοβένος πανεπιστημιακός γλύπτης, εικονογράφος, γελοιογράφος και κομίστας. Θεωρείται πρωτοπόρος στον τομέα των κόμικς και των κινούμενων σχεδίων στη Σλοβενία, γνωστός για τη σειρά των κόμικς με τους χαρακτήρες Zvitorepec, Trdonja και Lakotnik καθώς και για τηλεοπτικές διαφημίσεις με κινούμενα σχέδια.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μούστερ άρχισε να ενδιαφέρεται για τα κινούμενα σχέδια, όταν είδε την ταινία του Disney Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι. Αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Λιουμπλιάνας, παίρνοντας πτυχίο γλυπτικής. Ακόμα και κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ήθελε να δουλέψει στα στούντιο της Disney στις ΗΠΑ, κάτι που ήταν αδύνατο λόγω της μεταπολεμικής πολιτικής κατάστασης. Αφού ολοκλήρωσε μόνο λίγα αγάλματα, επικεντρώθηκε στο σχέδιο.
Το 1952, ο Μούστερ άρχισε να σχεδιάζει το κόμικ του Zvitorepec, το οποίο δημοσιευόταν στα περιοδικά Poletove podobe στο povesti (PPP) και Tedenska tribuna. Το PPP θα δημοσίευε κόμικ της Disney, αλλά καθώς αυτά δεν έφτασαν εγκαίρως, ο Μούστερ έδωσε ένα δικό του. Από το 1955 έως το 1973, σχεδίαζε το Slovenski poročevalec, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Delo. Στη συνέχεια, εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας. Η δουλειά του ως κομίστας αποδοκιμάστηκε από την κομμουνιστική γιουγκοσλαβική κυβέρνηση, με τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό να είναι το προτιμώμενο καλλιτεχνικό ύφος και οτιδήποτε πολύ δυτικό να είναι ανεπιθύμητο. Αυτή η στάση συνέχισε σε κάποιο βαθμό ακόμη και μετά τη διάσπαση Τίτο – Στάλιν.
Το 1973, ο Μούστερ μετακόμισε στο Μόναχο για να συνεχίσει την καριέρα του στο ανιμέισον στην εταιρεία παραγωγής Bavaria Film. Αφότου η Σλοβενία κήρυξε της ανεξαρτησία της, ο Μούστερ επέστρεψε στην πατρίδα του και σχεδίαζε γελοιογραφίες για τα πολιτικά περιοδικά Mag και Reporter.
Για το έργο του, ο Μούστερ έλαβε μια σειρά από βραβεία. Το 2014, η Δημοσιογραφική Ένωση της Σλοβενίας του απένειμε το βραβείο Borut Meško για τα επιτεύγματά του στην απεικόνιση και τη γελοιογραφία. Επίσης, το 2014, του απονεμήθηκε το ασημένιο τάγμα αξίας για το πρωτοποριακό έργο του στον τομέα των κόμικς και του κινούμενου σχεδίου από τον πρόεδρο της Σλοβενίας Μπόρουτ Πάχορ. Το 2015 έλαβε το βραβείο Prešeren για τα επιτεύγματα μια ζωής, το υψηλότερο σλοβενικό βραβείο για τις τέχνες. Το 2015 ονομάστηκε επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο της Nova Gorica.
Ο Μούστερ πέθανε στις 7 Μαΐου 2018 σε ένα γηροκομείο στη Notranje Gorice, σε ηλικία 92 ετών.
Έργο
Ο Μούστερ ήταν γνωστός κυρίως για τα κόμικ του με ήρωες τους Zvitorepec, Trdonja και Lakotnik, μια ανθρωπόμορφη αλεπού, μια σοφή χελώνα και έναν πάντα πεινασμένο λύκο. Οι χαρακτήρες προέρχονται από τη λαογραφία της Σλοβενίας. Μέσα από μια σειρά εκδόσεων, οι περιπέτειες αυτής της τριάδας έγιναν παγκοσμίως γνωστοί, σε ιστορίες από διαφορετικές ιστορικές περιόδους, κυρίως στην Άγρια Δύση, στο μέλλον, ακόμη και στο διάστημα. Το επεισόδιο στο διάστημα (του 1959) προκάλεσε ένα μικρό πολιτικό επεισόδιο: οι Ρώσοι κοσμοναύτες που συναντά η τριάδα στο ταξίδι της στη Σελήνη απεικονίστηκαν ως αρκούδες. Η σοβιετική πρεσβεία στο Βελιγράδι εξέδωσε επίσημη διαμαρτυρία. Προκειμένου να επιλυθεί το πρόβλημα, ο επόμενος τόμος απεικόνιζε τους Αμερικανούς αστροναύτες ως πιθήκους, γεγονός που ικανοποίησε τους Ρώσους (χωρίς να ενοχλήσει τις ΗΠΑ, όπου τα κόμικ δεν δημοσιεύθηκαν ούτως ή άλλως). Μερικές ιστορίες περιέγραφαν προβλήματα του πραγματικού κόσμου, όπως η αυξανόμενη ρύπανση και η επιθετική οδήγηση, ενώ μια ιστορία όπου ο Lakotnik χτίζει μόνος του το σπίτι του σατίριζε την οικοδομική δραστηριότητα στη Γιουγκοσλαβία τη δεκαετία του 1960. Αν και ορισμένοι σύγχρονοι επέκριναν το ύφος του Μούστερ ως «πολύ αμερικάνικο» και «πολύ Disney», ωστόσο ο καλλιτέχνης αναγνωρίστηκε για το ταλέντο του. Τα κόμικ του ήταν εξαιρετικά δημοφιλή στα παιδιά και τους εφήβους και εμφανίζονταν σε εφημερίδες και συλλογές βιβλίων για δεκαετίες.
Ο Μούστερ ήταν επίσης γνωστός για τη δουλειά του στο κινούμενο σχέδιο, ειδικά για τηλεοπτικές διαφημίσεις. Μεταξύ των πιο γνωστών έργων του ήταν τα λαγουδάκια Cikcak και οι διαφημίσεις για τις εταιρείες Mercator, Čunga Lunga και Viki krema. Όσο ήταν στο Μόναχο, ο Μούστερ συνεργάστηκε με τον Αργεντινό γελοιογράφο Γκιγέρμο Μορντίγιο, δημιουργώντας περίπου 400 σκίτσα με βάση τους χαρακτήρες του. Εργάστηκε επίσης στα κινούμενα σχέδια με τις περιπέτειες του Γερμανού ιδιωτικού ντετέκτιβ Νικ Νάτερτον.
ΑΦΚ Γουίμπλεντον
Η ΑΦΚ Γουίμπλεντον (αγγλικά: AFC Wimbledon) είναι ένας επαγγελματικός σύλλογος ποδοσφαίρου που εδρεύει στο Κίνγκστον, νοτιοδυτικά του Λονδίνου. Ο σύλλογος αγωνίζεται στης κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Έχει έδρα το Κίνγκσμεντοου (πλήρης ονομασία: Cherry Red Records Stadium, για εμπορικούς λόγους) στο Κίνγκστον απόν Τεμς, ένα γήπεδο που μοιράζεται με την Κινγκστόνιαν ΦΚ.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε από τους οπαδούς της Γουίμπλεντον ΦΚ το 2002, ως άμεση αντίδραση στην ανεξάρτητη επιτροπή που διορίστηκε από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία για να επιτρέψει στη Γουίμπλεντον ΦΚ να μεταφερθεί στο Μίλτον Κέινς στο Μπάκιγχαμσαϊρ, 56 μίλια βόρεια του Γουίμπλεντον. Η μεγάλη πλειοψηφία των οπαδών της Γουίμπλεντον ΦΚ αντέδρασαν πολύ έντονα στην ιδέα της μεταφοράς της ομάδας τόσο μακριά, αισθανόμενη ότι ο σύλλογος μεταφέρθηκε στο Μίλτον Κέινς και έτσι δεν θα μπορούσε να εκπροσωπεί την ιστορία και την παράδοση της Γουίμπλεντον ΦΚ. Η Γουίμπλεντον ΦΚ μετακόμισε το 2003 και μετονομάστηκε επισήμως σε Μίλτον Κέινς Ντονς το 2004.
Οι οπαδοί της Γουίμπλεντον ΦΚ έκαναν μια εκστρατεία εναντίον της μεταφοράς θεωρώντας ότι τα επίσημα εγκαίνια της νέας ομάδας σήμαναν τον "θάνατο" της παλιάς. Η ΑΦΚ Γουίμπλεντον θεωρείται από τα μέλη της ως πνευματική συνέχεια της παλιάς ομάδας αντί της Μίλτον Κέινς Ντονς. Ο σύλλογος μετά την ίδρυσή του προσχώρησε στην Κομπάιντ Κάουντις Λιγκ, ενάτου επιπέδου κατηγορία της Αγγλίας.
Έμβλημα, χρώματα και ψευδώνυμα
Το έμβλημα της AFC Wimbledon έχει βάσει με αυτό του Δήμου του Γουίμπλετον, με κύριο χαρακτηριστικό τον μαύρο δικέφαλο αετό. Σε σχέση με την τοπική παράδοση πιστεύετε ότι ο Ιούλιος Καίσαρας κάποτε στρατοπέδευσε στην περιοχή του Γουίμπλετον. Το έμβλημα σχεδιαστικέ βάσει της αυθεντικής Wimbledon F.C.
Τα χρώματα που επελέγησαν από την ομάδα είναι το “βασιλικό γαλάζιο” και το κίτρινο που αντιπροσωπεύουν την αυθεντική   Wimbledon και αυτή η εμφάνιση χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο φιλικό που έδωσε η ομάδα το 2002.
Τα “ψευδώνυμα” (nicknames) της AFC είναι τα ίδια με την αυθεντική Wimbledon, δηλαδή το “The Dons” και “The Wombles”.
Χορηγός
Χορηγός της AFC Wimbledon είναι η Sports Interactive (δημιουργεί της γνωστής σειράς Championship Manager/Football Manager) και συνεργάζονται από το 2002. Ο γενικός διευθυντής της S.I. Miles Jacobson είχε δήλωση: “Είμαστε μεγάλη οπαδοί του παραδοσιακού ποδοσφαίρου, οι ποιο πολλοί από εμάς παίζουμε ποδόσφαιρο σύμφωνα με τις παραδόσεις και ξέρουμε ότι τα αστέρια του αύριο θα έρθουν από τις παραδόσεις μας.”
Μασκότ
Από το 2000 έως το 2003 η αυθεντική Wimbledon F.C. χρησιμοποιούσε τον “Womble” που ήταν ένα φανταστικό γούνινο ζωάκι δημιούργημα της συγγραφέως Ελίζαμπεθ Μπέρεσφορντ (Elisabeth Beresford) που αρχικά εμφανίστηκε σε σειρές παιδικών μυθιστορημάτων το 1968. Του είχαν δώσει το όνομα “Wandle" από τον ποταμό Wandle. Το 2006 η AFC Wimbledon διοργάνωσε διαγωνισμό για να δοθεί νέο όνομα στην μασκότ, όπου τελικά το όνομα το έδωσε η ίδια η συγγραφέας, όπου ανακοίνωσε το όνομα το νέου Womble θα είναι “Haydon” από την οδό Haydon, που είναι ο πλησιέστερος σιδηροδρομικός σταθμός της έδρας της αυθεντικής Wimbledon.
Έδρα
Έχει έδρα το Kingsmeadow (Cherry Red Records Stadium, λόγο του επίσημου χορηγού του γηπέδου) που μοιράζετε με την Kingstonian F.C. Η AFC Wimbledon θέλει να χτίσει στάδιο 10.000 θέσεων (με την ονομασία New Plough Lane) στην περιοχή του London Borough of Merton όπου είχε έδρα η αυθεντική Wimbledon. Τα σχέδια του νέου γηπέδου εγκρίθηκαν ομόφωνα στις 10 Δεκεμβρίου 2015.
Ιδιοκτησία και νομικό καθεστώς
Η AFC Wimbledon ανήκει στους οπαδούς της ομάδας κατά 75% με την ονομασία Dons Trust. H Dons Trust είναι μια “Βιομηχανική και Μετοχική εταιρία” (Industrial and provident society) κατοχυρωμένη από την “Υπηρεσία Οικονομικών Υποθέσεων” (Financial Services Authority) ως “Εταιρία Περιορισμένης Ευθύνης Γουίμπλετον Φ.Κ.” (Wimbledon Football Club Supporters' Society Limited). Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με την Wimbledon Independent Supporters Association (WISA) που είναι κατοχυρωμένη να αγοράζει μερίδια της AFC Wimbledon ως μετοχικής εταιρίας. Ο ισόβιος διευθυντής είναι ο Eric Samuelson ο οποίος έχει τον ετήσιο μισθό της 1 γκινέας (49 λίρες)!
Προσφορά στην κοινότητα
Ο σύλλογος δίνει μεγάλη βαρύτητα στο ρόλο της ως κοινοτική εστία στην τοπική κοινότητα και μέρος αυτού του ρόλου είναι η προσφορά της δυνατότητας προς όλους να παίζουν ποδόσφαιρο, γι’αυτό τον λόγο εγκαθίδρυσε το “Ποδοσφαιρικό Κοινοτικό Σχήμα” (Community Football Scheme (CFS)) το 2004. Την 01 Μαΐου 2010 η AFC Wimbledon βραβεύτηκε από την FA Charter Standard Club Programme με την υψηλότερη τιμητική διάκριση “Community Club Award” για το έργο που έχει προσφέρει στην κοινότητα. Στις 27 Μαρτίου 2012 η AFC Wimbledon τιμήθηκε με το βραβείο “Big Society Award” από τον υπουργό Αθλητισμού και Ολυμπιακών Αγώνων Hugh Robertson για το κοινοτικό της έργο. Η AFC Wimbledon προσφέρει σχολικό ποδοσφαιρικό πρόγραμμα σε γειτονικούς δήμους.
Πληροφορίες
Η AFC Wimbledon έχει το ρεκόρ των 78 αήττητων αγώνων από τον Φλεβάρη του 2003 έως και τον Δεκέμβρη του 2004. Από την παλιά Wimbledon μόνο 2 συνέχισαν στην MK Dons, ο τερματοφύλακας David Martin και ο αμυντικός Dean Lewington. Το όνομα της AFC Wimbledon ακούστηκε για μια αποτυχημένη προσπάθεια στησίματος αγώνων όταν οι εφημερίδες έβγαλαν το σκάνδαλο ότι 2 επιχειρηματίες μαζί με τον παίχτη Michael Boateng ότι στήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2014 ο αγώνας της AFC με την Dag & Red.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2002
Κάρολ Πόπιελ
Ο Κάρολ Μίχαου Πόπιελ (πολωνικά: Karol Michał Popiel) (28 Οκτωβρίου 1887 – 6 Ιουνίου 1977) ήταν Πολωνός πολιτικός της χριστιανικής δημοκρατικής τάσης και συγγραφέας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Πόπιελ υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης από το 1941 έως το 1942 και Υπουργός για την ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης από το 1943 έως το 1944 στην πολωνική εξόριστη κυβέρνηση. Μετά το τέλος του πολέμου, ήταν ηγέτης του Εργατικού Κόμματος από το 1945 έως το 1946.
Βιογραφία
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε στις Πολωνικές Λεγεώνες. Από το 1918 έως το 1921 εργάστηκε σε Υπουργούς Εσωτερικών. Το 1920 ήταν ένας από τους ιδρυτές του Εθνικού Εργατικού Κόμματος και από το 1929 έως το 1937 ήταν πρόεδρος αυτού του κόμματος. Από το 1922 έως το 1927 ήταν μέλος του Σέιμ.
Από το 1930 ήταν μέλος των συμμαχιών Τσεντρόλεφ και Μέτωπο Μορζ. Την περίοδο από το Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 1930, φυλακίστηκε από τις αρχές της Σανάτσια στο Φρούριο του Μπρεστ για πολιτικούς λόγους. Από το 1937 έως το 1939 ήταν αντιπρόεδρος και στην πράξη αρχηγός του Εργατικού Κόμματος.
Μετά τη γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας, πήγε στη Γαλλία και αργότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου εργάστηκε στις δομές της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης. Από το φθινόπωρο του 1939 έως το Νοέμβριο του 1941 διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Ήταν υποστηρικτής της πολιτικής του Στρατηγού Βουαντίσουαφ Σικόρσκι. Μετά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, υπήρξε υποστηρικτής της εξομάλυνσης των Πολωνο-Σοβιετικών σχέσεων. Από τον Οκτώβριο του 1941 έως τον Ιανουάριο του 1942 υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης. Από τον Ιανουάριο του 1942 έως τον Ιούλιο του 1943 διετέλεσε υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο και από τον Ιούλιο του 1943 έως το Νοέμβριο του 1944 υπηρέτησε ως υπουργός ανασυγκρότησης της δημόσιας διοίκησης.
Το καλοκαίρι του 1945 επέστρεψε στην Πολωνία. Μέχρι το 1946 ήταν αρχηγός του Εργατικού Κόμματος. Από το Δεκέμβριο του 1945 έως το Μάρτιο του 1946, ήταν μέλος του Εθνικού Κρατικού Συμβουλίου. Το Νοέμβριο του 1947 πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αργότερα έμεινε στο Παρίσι. Από το 1962 ζούσε στη Ρώμη. Στην εξορία, επεδίωξε την αναγνώριση από τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες των Πολωνο-Γερμανικών συνόρων Όντερ-Νάισσε.
Αφοσιώθηκε στη συγγραφή βιβλίων. Οι εκδόσεις που εκδόθηκαν στην εξορία στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας λόγω λογοκρισίας δεν εκδόθηκαν παρά τη δεκαετία του 1980.
Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία.
Βραβεία
μικρογραφία| Ο τάφος του Κάρολ Πόπιελ στο [[Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας (1922-1927) Κατηγορία:Πολωνοί λεγεωνάριοι (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Θεοφιλόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Θεοφιλόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Αμάλα
Η Αμάλα είναι ελώδης λίμνη στη νοτιοδυτική Ουγκάντα. Σχηματίζεται από τις εκροές παραποτάμων του Κατόνγκα. Βρίσκεται μόλις τριάντα χιλιόμετρα περίπου δυτικά από την Καμπάλα, την πρωτεύουσα της Ουγκάντας. Η σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει την Καμπάλα με τις περιοχές στην ανατολική πλευρά των ορέων Ρουβενζόρι διέρχεται από τη βόρεια όχθη της λίμνης Αμάλα.
Πηγές
Αμαλα
Βαρυτικός φακός
thumb|right|355px|Ο φωτεινός ερυθρός γαλαξίας στο κέντρο κάμπτει με τη βαρύτητά του το φως που έρχεται από έναν πολύ πιο μακρινό γαλάζιο γαλαξία, δημιουργώντας έναν σχεδόν πλήρη δακτύλιο. Τέτοιοι σχηματισμοί ονομάζονται «δακτύλιοι του Αϊνστάιν». Βαρυτικός φακός (αγγλ. gravitational lens) ονομάζεται κάθε κατανομή ύλης (όπως ένας γαλαξίας ή σμήνος γαλαξιών) που βρίσκεται ανάμεσα σε μία μακρινή πηγή φωτός και έναν παρατηρητή, και καμπυλώνει τη διαδρομή του φωτός από την πηγή μέχρι τον παρατηρητή. Το φαινόμενο χαρακτηρίζεται ως βαρυτική εστίαση και αποτελεί μία από τις προβλέψεις της Γενικής Θεωρίας της σχετικότητας. (Η κλασική φυσική προβλέπει επίσης την καμπύλωση του φωτός, αλλά στο μισό από όσο η Γενική σχετικότητα. )
Οι παραπάνω μελέτες ήταν όλες θεωρητικές. Μόλις το 1979 παρατηρήθηκε στο Σύμπαν το φαινόμενο του βαρυτικού φακού, με την ανακάλυψη του «Δίδυμου Κβάζαρ» (SBS 0957+561) στη Μεγάλη Άρκτο.
Περιγραφή
thumb|left|Γαλαξίας ως βαρυτικός φακός, που τροποποιεί το είδωλο ενός μακρινού γαλαξία σε διάφορες θέσεις πίσω του (καλλιτεχνική απόδοση). thumb|right|Σχηματικό διάγραμμα για το πώς το φως μακρινού γαλαξία παραμορφώνεται από τη βαρύτητα ενός κοντινού γαλαξία-φακού. Τα ραδιοτηλεσκόπια αριστερά παρατηρούν τους χαρακτηριστικούς δακτυλίους. thumb|Οι βαρυτικοί φακοί προσφέρουν και μεγέθυνση: η ανάλυση της παραμορφώσεως του SDP.81 την οποία προκαλεί το φαινόμενο, έχει αποκαλύψει περιοχές έντονου αστρικού σχηματισμού (φωτεινοί σβώλοι) στον μακρινό γαλαξία. Αντίθετα με έναν συνηθισμένο φακό, ένας βαρυτικός φακός εκτρέπει (πολύ) περισσότερο το φως που περνά πιο κοντά από το κέντρο του και (πολύ) λιγότερο το φως που περνά πιο μακριά από αυτό. Κατά συνέπεια δεν έχει μοναδικό σημείο ως εστία, αλλά μία γραμμή (εστιακή γραμμή). Ο όρος «φακός» για τη βαρυτική κάμψη των φωτεινών ακτίνων χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον O.J. Lodge, ο οποίος σχολίασε ότι «δεν είναι επιτρεπτό να λέμε ότι το ηλιακό βαρυτικό πεδίο δρα ως φακός, διότι δεν έχει εστιακή απόσταση». Αν η φωτεινή πηγή, ο «φακός» και ο παρατηρητής βρίσκονται ακριβώς στην ίδια ευθεία. η αρχική πηγή θα εμφανισθεί ως ένας δακτύλιος γύρω από το σώμα που δρα ως φακός. Αν υπάρχει κάποια απόκλιση από αυτή την ευθεία, ο παρατηρητής θα δει ένα τμήμα του δακτυλίου, ένα φωτεινό τόξο. Αυτά αναφέρθηκαν για πρώτη φορά το 1924 από τον Ρώσο φυσικό Ορέστ Χβόλσον (Chwolson) και ποσοτικοποιήθηκαν από τον Αϊνστάιν το 1936, οπότε αναφέρονται συνήθως ως «δακτύλιοι του Αϊνστάιν», αλλά κάποτε ως «δακτύλιοι Einstein–Chwolson» ή και ως «δακτύλιοι Chwolson». Συνήθως η μάζα που δρα ως φακός έχει πολύπλοκη κατανομή (π.χ. όταν είναι ομάδα ή σμήνος γαλαξιών), οπότε δεν προκαλεί σφαιρική παραμόρφωση του χωρόχρονου και το είδωλο της πηγής θα έχει το σχήμα πολλών τόξων γύρω από τον φακό. Ο παρατηρητής μπορεί ίσως να δει πολλαπλά παραμορφωμένα είδωλα της ίδιας πηγής. Ο αριθμός και το σχήμα τους εξαρτάται από τις σχετικές θέσεις της πηγής, του φακού και του παρατηρητή, αλλά και από το σχήμα του βαρυτικού πεδίου του φακού.
Υπάρχουν τρεις τάξεις βαρυτικής εστιάσεως :
1. Η ισχυρή βαρυτική εστίαση, στην οποία οι παραμορφώσεις είναι εύκολα/άμεσα ορατές, όπως με τον σχηματισμό δακτυλίων, τόξων και πολλαπλών ειδώλων.
2. Η ασθενής βαρυτική εστίαση, στην οποία οι παραμορφώσεις των πηγών είναι πολύ μικρότερες και μπορούν να ανιχνευθούν μόνο με τη στατιστική ανάλυση μεγάλου αριθμού πηγών για τον εντοπισμό παρόμοιων παραμορφώσεων. Το φαινόμενο παρουσιάζεται στατιστικώς ως μια προτιμώμενη διάταξη των μακρινών πηγών σε διεύθυνση κάθετη ως προς τη διεύθυνση προς το κέντρο του φακού. Μετρώντας τα σχήματα και τους προσανατολισμούς πολλών μακρινών γαλαξιών, μπορούμε να εξαγάγουμε τον μέσο όρο των προσανατολισμών του, για τη μέτρηση του βαρυτικού πεδίου-φακού σε κάθε περιοχή. Αυτό το αποτέλεσμα μπορεί με τη σειρά του να χρησιμεύσει στο να ανακατασκευασθεί η κατανομή μάζας στην περιοχή, και ειδικότερα η κατανομή της σκοτεινής ύλης. Αυτές οι επισκοπήσεις για τον εντοπισμό ασθενούς εστιάσεως πρέπει να προσέχουν για να αποφεύγουν σημαντικά αίτια συστηματικού σφάλματος: το αληθινό σχήμα των γαλαξιών, την τάση μιας κάμερας να παραμορφώνει το σχήμα ενός γαλαξία και η παραμόρφωση των σχημάτων από την ατμοσφαιρική τύρβη πρέπει να λαβαίνονται υπόψη. Τα αποτελέσματα τέτοιων επισκοπήσεων είναι σημαντικά για την εκτίμηση κοσμολογικών παραμέτρων, για την καλύτερη κατανόηση και τη βελτίωση του τρέχοντος κοσμολογικού μοντέλου Λ-CDM. Μπορεί επίσης να δώσουν στο μέλλον ένα σημαντικό όριο για τη σκοτεινή ενέργεια.
3. Η μικροεστίαση, στην οποία δεν διακρίνεται παραμόρφωση στο σχήμα, αλλά η ποσότητα του φωτός που δεχόμαστε από ένα ουράνιο σώμα στο υπόβαθρο μεταβάλλεται ως συνάρτηση του χρόνου. Στην τυπική περίπτωση, ο βαρυτικός φακός είναι μεμονωμένος αστέρας του Γαλαξία μας.
Και στις δύο πρώτες περιπτώσεις το φαινόμενο του βαρυτικού φακού χρειάζεται ισχυρές μεγεθύνσεις για να παρατηρηθεί, καθώς ακόμα και ένας γαλαξίας με μάζα άνω των 100 δισεκατομμυρίων ηλιακών μαζών θα σχηματίσει είδωλα που απέχουν μόλις λίγα δευτερόλεπτα της μοίρας από αυτόν. Τα σμήνη γαλαξιών μπορούν να δώσουν διαχωρισμούς αρκετών λεπτών της μοίρας. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, οι γαλαξίες και οι πηγές είναι πολύ μακρινά, περισσότερο από ένα δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.
Οι βαρυτικοί φακοί δρουν εξίσου επί όλου του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, και όχι μόνο του ορατού φωτός. Φαινόμενα βαρυτικής εστιάσεως μελετώνται στην περίπτωση της ακτινοβολίας υποβάθρου μικροκυμάτων όπως και στις επισκοπήσεις για γαλαξίες. Ισχυρή βαρυτική εστίαση έχει παρατηρηθεί, εκτός από το φως, στα ραδιοκύματα και στις ακτίνες Χ. Αν ένας ισχυρός φακός παράγει δύο ή περισσότερα διαφορετικά είδωλα, θα υπάρχει μία σχετική χρονική καθυστέρηση στους χρόνους αφίξεως από τις διαφορετικές διαδρομές.
Ιστορία
right|thumb|155px|Μία από τις φωτογραφίες του [[Άρθουρ Στάνλεϋ Έντινγκτον|Έντινγκτον από την έκλειψη Ηλίου του 1919, παρουσιασμένη στη δημοσίευση που ανήγγελλε την επιτυχία της ανιχνεύσεως βαρυτικής εστιάσεως]] Ο Χένρι Κάβεντις το 1784 (σε αδημοσίευτο χειρόγραφο) και ο Γιόχαν Γκέοργκ φον Ζόλντνερ το 1801 (δημοσ. 1804) είχαν επισημάνει ότι η νευτώνεια βαρύτητα προβλέπει την καμπύλωση του φωτός των αστέρων γύρω από ένα σώμα μεγάλης μάζας, όπως είχε εξάλλου υποθέσει και ο ίδιος ο Νεύτων το 1704 («Queries», στο έργο του Opticks). Την ίδια τιμή με αυτή που είχε βρει ο φον Ζόλντνερ υπολόγισε και ο Αϊνστάιν το 1911 βασισμένος μόνο πάνω στην Αρχή της ισοδυναμίας. Ωστόσο, εκπονώντας τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας το 1915, σημείωσε ότι αυτό ήταν μόνο το ήμισυ της σωστής τιμής.
Η πρώτη απόπειρα για παρατήρηση της αποκλίσεως του φωτός έγινε με τη μέτρηση της φαινομενικής θέσεως αστέρων το φως των οποίων περνούσε πολύ κοντά στον Ήλιο, αλλά γίνονταν ορατά εξαιτίας μιας ολικής ηλιακής εκλείψεως. Αυτό πραγματοποιήθηκε στις 29 Μαΐου 1919 από τους Έντινγκτον, Φρανκ Γουότσον Ντάυσον και τους συνεργάτες τους. Μετρήσεις εκείνη την ημέρα έγιναν από την πόλη Σομπράλ της Βραζιλίας και από τις νήσους Σάο Τομέ και Πρίνσιπε (σήμερα ανεξάρτητο κράτος) κοντά στη δυτική ακτή της Αφρικής. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι το αστρικό φως πράγματι καμπυλωνόταν ελαφρώς, δηλαδή οι εμφανιζόμενοι κοντά στον Ήλιο αστέρες φαίνονταν ελαφρώς μετατοπισμένοι.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Το Ελληνικό είναι ορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 740 μέτρων και ανήκει στα Κατσανοχώρια της Ηπείρου.
Βαρυτικός φακός
Ιστορία
thumb|left|Η κάμψη των ακτίνων φωτός γύρω από ένα σώμα μεγάλης μάζας. Τα προτοκαλί βέλη δείχνουν τη θέση στην οποία εμείς στη Γη (αριστερά) παρατηρούμε την πηγή του φωτός. Τα λευκά βέλη δείχνουν την πορεία του φωτός από την πραγματική θέση της πηγής μέχρι τη Γη. thumb|Στον σχηματισμό που είναι γνωστός ως «[[Σταυρός του Αϊνστάιν» τέσσερα είδωλα του ίδιου μακρινού κβάζαρ εμφανίζονται γύρω από έναν κοντινότερο σε εμάς γαλαξία εξαιτίας ισχυρής βαρυτικής εστίασης.]] Η δημοσίευση του συμπέρασματος αυτού πέρασε στην πρώτη σελίδα των περισσότερων σημαντικών εφημερίδων. Κατέστησε τον Αϊνστάιν και τη θεωρία του διάσημους παγκοσμίως. Αν και οι υπολογισμοί από εκείνη την έκλειψη αμφισβητήθηκαν αργότερα, μια νέα ανάλυση τον 21ο αιώνα δικαιώνει μάλλον τους Έντινγκτον και Ντάυσον. Ως προς άλλους αστέρες πλην του Ήλιου, αρκετοί άλλοι φυσικοί έγραψαν για τη δυνατότητα δράσεώς τους ως βαρυτικών φακών, αλλά όλοι έφθαναν στο κοινό συμπέρασμα ότι θα ήταν πρακτικώς αδύνατον να παρατηρηθούν.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Ελληνικό βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού και δυτικά του Άραχθου ποταμού. Το χωριό απέχει 19,5 χλμ. ΝΑ. της πόλης των Ιωανίννων και 38 χλμ. Δ. από τα Πράμαντα. Αξιοθέατα είναι το μουσείο σύγχρονης τέχνης "Θεόδωρος Παπαγιάννης" στο παλιό δημοτικό σχολείο του χωριού, ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (του 1661) και έξω από αυτό η ιερά μονή Παναγίας Τσούκας καθώς και οι τοποθεσίες "Μεγάλες Πάδες" ή "Ράχες" και "Δονάτος" με θέα προς το λεκανοπέδιο Ιωαννίνων και τη περιοχή των Τζουμέρκων.
Βαρυτικός φακός
Ιστορία
Παρά το ότι ο Αϊνστάιν εκτέλεσε το 1912 αδημοσίευτους υπολογισμούς για το θέμα, η πρώτη συζήτηση περί βαρυτικής εστιάσεως που δημοσιεύθηκε ήταν εκείνη του Ρώσου φυσικού Ορέστ Χβόλσον, σε ένα σύντομο άρθρο του το 1924 για το «φαινόμενο της άλω» που θα προκαλούσε η βαρύτητα όταν η πηγή, ο βαρυτικός φακός και ο παρατηρητής βρίσκονται σχεδόν τέλεια ευθυγράμμιση (δακτύλιος του Αϊνστάιν.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Ιερά Μονή Παναγίας Τσούκας
Στα βορειοανατολικά του Ελληνικού, στη τοποθεσία "Τσούκα" (υψόμετρο 760 μέτρα) και σε απόσταση 1,5 χλμ. είναι κτισμένο το μοναστήρι της Παναγίας. Είναι αφιερωμένο στο Γενέθλιο της Θεοτόκου και σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε γύρω στα 1190 από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ισαάκιο Β’ Άγγελο, καταστράφηκε το 1736 και ανακαινίσθηκε το 1779. Έχει φρουριακό χαρακτήρα και το καθολικό είναι σταυροειδές με τρούλο. Οι τοιχογραφίες που διασώζονται στο εσωτερικό του είναι του έτους 1662 και το λιθόκτιστο κωδωνοστάσιο του 1866. Από το 1985 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο επειδή "αποτελεί ενδιαφέρον και χαρακτηριστικό δείγμα της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής τέχνης της μεταβυζαντινής περιόδου στην Ήπειρο".
Βαρυτικός φακός
Ιστορία
Το 1936, μετά από κάποια πίεση από τον Ρούντι Μαντλ, ο Αϊνστάιν δημοσίευσε απρόθυμα τη μικρή εργασία του «Φακοειδής δράση ενός αστέρα από την απόκλιση του φωτός μέσα στο βαρυτικό του πεδίο» στο περιοδικό Science.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Μουσείο σύγχρονης τέχνης "Θεόδωρος Παπαγιάννης"
Στο μουσείο εκτίθενται έργα του γλύπτη και καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Θεόδωρου Παπαγιάννη και μια σειρά από προπλάσματα μεταλλίων και νομισμάτων. Πολλά από τα εκθέματά του έχουν δημιουργηθεί από τα αποκαΐδια του Πολυτεχνείου, συνδυασμένα και στολισμένα με ανακυκλώσιμα υλικά. Είναι έργα με έντονη οικολογική συνείδηση, αναφέρονται στην ιστορία του τόπου, στις αναμνήσεις του καλλιτέχνη από τα σχολικά του χρόνια στο χωριό κ.λ.π.
Η διαδρομή από το χωριό που φιλοξενεί το μουσείο σύγχρονης τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης» έως τη μονή της Παναγιάς Τσούκα είναι διακοσμημένη με έργα του Παπαγιάννη πράγμα που ομορφαίνει ακόμη περισσότερο το τοπίο.
Βαρυτικός φακός
Ιστορία
Το επόμενο έτος ο Φριτς Τσβίκυ μελέτησε πρώτος την περίπτωση στην οποία οι μακρινοί γαλαξίες, των οποίων η ύπαρξη είχε μόλις συνειδητοποιηθεί (ακόμα τότε πολλοί τους αποκαλούσαν «νεφελώματα»), θα μπορούσαν να δράσουν ως φακοί ή πηγές των οποίων το φως να κάμπτεται, και σημείωσε ότι, εξαιτίας των μεγάλων μαζών, το φαινόμενο θα μπορούσε να παρατηρηθεί ευκολότερα.
Λιμουζέν (επαρχία)
Το Λιμουζέν (γαλλικά: Limousin) είναι μια γεωγραφική και πολιτιστική ζώνη στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, η οποία από το 1589 έως τη Γαλλική επανάσταση αποτελούσε επαρχία του βασιλείου της Γαλλίας.
Βαρυτικός φακός
Ιστορία
Το 1963 οι Κλίμοφ, Λημπς (S. Liebes) και Σγιουρ Ρέφσνταλ επεσήμαναν ανεξαρτήτως ο ένας από τον άλλον ότι οι μόλις ανακαλυφθέντες κβάζαρ αποτελούν μια ιδανική μακρινή πηγή φωτός για το φαινόμενο του βαρυτικού φακού.
Ωστόσο, χρειάστηκε να περάσουν αρκετά έτη ώσπου το 1979 να ανακαλυφθεί το πρώτο ορατό φαινόμενο βαρυτικού φακού, γνωστό ως «Δίδυμος Κβάζαρ» (SBS 0957+561), στη Μεγάλη Άρκτο, καθώς εμφανίζεται ως δύο πανομοιότυποι κβάζαρ. ανακαλύφθηκε στις αρχές του 1979 από μια αγγλοαμερικανική ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τους Dennis Walsh, Robert Carswell και Ray Weyman, με χρήση του τηλεσκοπίου των 2,1 μέτρων στο Αστεροσκοπείο Κιτ Πηκ των ΗΠΑ.
Λιμουζέν (επαρχία)
Από το 1960 έως το 2015, ήταν διοικητική περιοχή περιλαμβάνοντας τρεις νομούς, τους Κρεζ, Κορέζ και Ωτ-Βιέν. Με τη νέα εδαφική μεταρρύθμιση, από το 2016 αποτελεί τμήμα της Νέας Ακουιτανίας.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Φάρμα "Η Ράχη"
Βρίσκεται περίπου 1 χιλιόμετρο απο την κεντρική πλατεία του χωριού και οι πολίτες μπορούν να την επισκεφτούν δωρεάν. Πρόκειται για ιδιωτικό χώρο που λειτουργεί εθελοντικά και φιλοξενεί πολλά οικόσιτα πτηνά, θηλαστικά και ψάρια, όπως χήνες και πάπιες από πολλά μέρη της γης, ράτσες περιστεριών από Γερμανία, Πακιστάν, Αμερική, Κίνα και Ινδία αλλά και παγώνια, φασιανούς, κουνέλια, πόνυ, παπαγάλους, ψάρια και σαλιγκάρια. είναι μερικά από τα ζωάκια που φιλοξενεί η Φάρμα στο χώρο της.
Βαρυτικός φακός
Ιστορία
Κατά τη δεκαετία του 1980 οι αστρονόμοι σκέφθηκαν ότι ο συνδυασμός των νέων τεχνολογιών της κάμερας CCD και των ισχυρών υπολογιστών θα επέτρεπε τη μέτρηση της φωτεινότητας εκατομμυρίων αστέρων σε μία νύκτα. Σε ένα πυκνό αστρικό πεδίο, όπως στο κέντρο του Γαλαξία μας ή στα Νέφη του Μαγγελάνου, θα μπορούσαν έτσι να ανιχνευθούν πολλές περιπτώσεις μικροεστιάσεως ανά έτος. Αυτό οδήγησε σε συστηματικές προσπάθειες, όπως το μακρόβιο Πείραμα Οπτικής Βαρυτικής Εστίασης (OGLE), που έχει ταυτοποιήσει εκατοντάδες τέτοια «γεγονότα» με ανακάλυψη και εξωηλιακών πλνητών, όπως του OGLE-2016-BLG-1195Lb.
Λιμουζέν (επαρχία)
Η ενσωμάτωση στον βασιλικό τομέα
αριστερά|μικρογραφία|269x269εσ|Το βασίλειο της Γαλλίας και τα φέουδα, 1477 Στα τέλη του 15ου αιώνα, τα εδάφη του σύγχρονου Λιμουζέν ήταν διαιρεμένα ανάμεσα στις κτήσεις δύο φεουδαλικών οίκων της νοτιοδυτικής Γαλλίας, του Οίκου του Αλμπρέ (υποκομητεία της Λιμόζ, υποκομητεία της Τυρέν, κομητεία του Περιγκόρ) και του οίκου Αρμανιάκ (κομητεία της Μαρς), ενώ μερικά μικρά τμήματα ανήκαν είτε σε ανεξάρτητα δουκάτα (δουκάτο της Βουρβόνης στα ανατολικά) είτε σε φέουδα του βασιλιά της Γαλλίας (κομητεία της Ανγκουλέμ από τον 14ο αιώνα, Πουατού από τον 13ο αιώνα).
Ελληνικό Ιωαννίνων
Φάρμα "Η Ράχη"
Δημιουργήθηκε γι αυτούς που θέλουν να έρθουν κοντά στην φύση και για να ευαισθητοποίησει κυρίως τα παιδιά σε θέματα που αφορούν το περιβάλλον.
Βαρυτικός φακός
Ερμηνεία με βάση την καμπύλωση του χωροχρόνου
thumb|left|Προσομοιωμένη βαρυτική εστίαση με μαύρη τρύπα που περνά μπροστά από έναν μακρινότερο γαλαξία. Στη Γενική Θεωρία της σχετικότητας (ΓΘτΣ), το φως ακολουθεί την καμπυλότητα του χωροχρονικού συνεχούς, οπότε κάμπτεται όταν περνά γύρω από ένα σώμα μεγάλης μάζας. Αυτό σημαίνει ότι το φως από την άλλη πλευρά θα καμφθεί προς το μάτι του παρατηρητή, ακριβώς όπως από έναν συνηθισμένο φακό. Στη ΓΘτΣ η κάμψη αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως συνέπεια του γεγονότος ότι το φως κινείται πάντοτε κατά μήκος γεωδαισιακών γραμμών του χωροχρόνου, ή ισοδυνάμως ότι η ταχύτητά του εξαρτάται από το βαρυτικό δυναμικό (γνωστό στη ΓΘτΣ ως μετρική). Οι ακτίνες φωτός αποτελούν το σύνορο μεταξύ των περιοχών του μέλλοντος, των χωροειδών περιοχών και των περιοχών του παρελθόντος. Η βαρυτική έλξη μπορεί να θεωρηθεί ως η κίνηση ελεύθερων σωμάτων σε ένα υπόβαθρο καμπυλωμένης γεωμετρίας ή ισοδύναμα ως η απόκριση των σωμάτων σε μία δύναμη σε μία επίπεδη γεωμετρία. Η γωνία κατά την οποία αποκλίνει το φως προς τη μάζα Μ είναι:
Λιμουζέν (επαρχία)
Η ενσωμάτωση στον βασιλικό τομέα
Το 1531 η κομητεία της Μαρς ενσωματώθηκε οριστικά στον βασιλικό τομέα. Το 1572, ο οίκος των Βουρβόνων, στο πρόσωπο του Ερρίκου των Βουρβόνων, διαδέχθηκε τη μητέρα του Ιωάννα του Αλμπρέ, επικεφαλής των διαφόρων φέουδων του οίκου Αλμπρέ. Έγινε έτσι ταυτόχρονα υποκόμης της Λιμόζ και κόμης του Περιγκόρ.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Φάρμα "Η Ράχη"
Παραδοσιακά Πέτρινα Γεφύρια
Βαρυτικός φακός
Ερμηνεία με βάση την καμπύλωση του χωροχρόνου
όπου r είναι η απόσταση από τη μάζα, G η Σταθερά της Παγκόσμιας έλξης και c η ταχύτητα του φωτός στο κενό. Αυτή η σχέση είναι ταυτόσημη με τη σχέση για ασθενή βαρυτική εστίαση που εξάγεται με χρήση σχετικιστικής νευτώνειας δυναμικής χωρίς την παραδοχή ότι ο χωρόχρονος κάμπτεται.
Επειδή η ακτίνα Σβάρτσιλντ ορίζεται ως, η πρώτη σχέση μπορεί να εκφρασθεί απλούστερα ως
Λιμουζέν (επαρχία)
Βασιλική επαρχία
κέντρο|μικρογραφία|520x520εσ|Χάρτης της επαρχίας Λιμουζέν τον 18ο αιώνα και σύγχρονες πόλεις
Βαρυτικός φακός
Η αναζήτηση βαρυτικών φακών
thumb|Εικόνα του σμήνους γαλαξιών MACS J1206 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ Οι περισσότεροι βαρυτικοί φακοί στο παρελθόν έχουν ανακαλυφθεί τυχαία. Μία αναζήτηση στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας (η Cosmic Lens All Sky Survey, CLASS), που έγινε στα ραδιοκύματα με χρήση της VLA οδήγησε στην ανακάλυψη 22 νέων συστημάτων φακών-πηγών. Αυτή η έρευνα άνοιξε μια νέα ερευνητική οδό για την εξεύρεση πολύ μακρινών σωμάτων και τιμών των κοσμολογικών παραμέτρων.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Φάρμα "Η Ράχη"
Πέτρινο μονότοξο γεφύρι που βρίσκεται στο χωριό Ελληνικό, σε ανώνυμο ρέμα της περιοχής που χύνεται στον Άραχθο ποταμό. Η χρονολογία κατασκευής του είναι το 1926.
Λιμουζέν (επαρχία)
Βασιλική επαρχία
Με σύνορα που συχνά άλλαζαν, όπως σε όλες τις επαρχίες του Παλαιού καθεστώτος, η επαρχία Λιμουζέν περιελάμβανε τα εδάφη του σημερινού νομού Κορέζ, της Ωτ-Βιέν και ένα μικρό τμήμα της Δορδόνη ς. Η περιοχή γύρω από τη Λιμόζ ονομαζόταν Άνω Λιμουζέν και γύρω στην Τυλ ήταν το Κάτω Λιμουζίν.
Βαρυτικός φακός
Η αναζήτηση βαρυτικών φακών
Μια παρόμοια έρευνα στο νότιο ημισφαίριο θα αποτελούσε ένα πολύ καλό βήμα προς τη συμπλήρωση της έρευνας του βόρειου ημισφαιρίου, αλλά και προς την ανάδυση άλλων αντικειμένων για μελέτη. Μια τέτοια συλλογή δεδομένων είναι η «AT20G» (Australia Telescope 20 GHz Survey), που έγινε με χρήση της Australia Telescope Compact Array (ATCA). Στην υψηλή συχνότητα των 20 GHz που έγινε η επισκόπηση, οι πιθανότητες ευρέσεως βαρυτικών φακών είναι μεγαλύτερες, επειδή ο σχετικός αριθμός σωμάτων με συμπαγή πυρήνα (π.χ. κβάζαρ) είναι υψηλότερος αναλογικά (Sadler et al. 2006) σε υψηλές συχνότητες και το φαινόμενο είναι ευκολότερο να ανιχνευθεί σε απλά σώματα σε σχέση με σύνθετα. Αυτή η έρευνα εφαρμόζει συμβολομετρικές μεθόδους για την ταυτοποίηση υποψήφιων βαρυτικών φακών και μετά την παρατήρησή τους με υψηλότερη διακριτική ικανότητα.
Λιμουζέν (επαρχία)
Βασιλική επαρχία
Το 1738, η υποκομητεία της Τυρέν, η οποία μέχρι τότε είχε συνεχίσει να απολαμβάνει σημαντική αυτονομία, συνδέθηκε τελικά με το Βασίλειο της Γαλλίας.
Βαρυτικός φακός
Η αναζήτηση βαρυτικών φακών
Τεχνικές της μικροεστίασης έχουν εφαρμοσθεί για να αναζητηθούν εξωηλιακοί πλανήτες. Μια στατιστική ανάλυση συγκεκριμένων περιπτώσεων μικροεστίασης που παρατηρήθηκαν από το 2002 έως το 2007 υποστηρίζει ότι οι περισσότεροι αστέρες του Γαλαξία μας φιλοξενούν τουλάχιστον έναν πλανήτη που περιφέρεται γύρω τους σε αποστάσεις από 0,5 μέχρι 10 AU.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Φάρμα "Η Ράχη"
Μορφή: Μονότοξο
Βαρυτικός φακός
Η αναζήτηση βαρυτικών φακών
Σε δημοσίευση του 2009 στο Science Daily μία ομάδα με επικεφαλής έναν κοσμολόγο από το Εθνικό Εργαστήριο Λώρενς στο Μπέρκλεϋ ενημερώνει για μεγάλη πρόοδο στην επέκταση της χρήσεως βαρυτικών φακών για τη μελέτη πολύ αρχαιότερων και μικρότερων δομών από όσο ήταν δυνατό προηγουμένων, δηλώνοντας ότι η ασθενής βαρυτική εστίαση βελτιώνει τις μετρήσεις για μακρινούς γαλαξίες.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Φάρμα "Η Ράχη"
2) Γεφύρι στην τοπωνύμια " Αμπέρια
Λιμουζέν (επαρχία)
Βασιλική επαρχία
Η επαρχία Λιμουζέν ήταν επί αιώνες βασική συνιστώσα της Ακουιτανίας.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Φάρμα "Η Ράχη"
Πέτρινο μονότοξο γεφύρι που βρίσκεται στο χωριό Ελληνικό, στη τοποθεσία "Μπέρια". Το έτος κατασκευής του είναι το 1864.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1969)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 1969 ήταν το 20ό που διοργάνωσε η FIA. Ξεκίνησε την 1 Μαρτίου στη Νότια Αφρική και ολοκληρώθηκε στις 19 Οκτωβρίου στο Μεξικό. Περιλάμβανε συνολικά 11 Γκραν Πρι. Το σημαντικότερο απ' τα γεγονότα που σημάδεψαν αυτό το πρωτάθλημα ήταν τα ατυχήματα στα οποία ενεπλάκησαν οι δυο οδηγοί της Λότους Γιόχεν Ριντ και Γκράχαμ Χιλ στο Γκραν Πρι Ισπανίας το οποίο έγινε στο Μοντζουίκ.
Λιμουζέν (επαρχία)
Η δημιουργία των νομών
Η επαρχία Λιμουζέν, όπως και όλες οι άλλες γαλλικές επαρχίες, με την εδαφική μεταρρύθμιση κατά τη Γαλλική Επανάσταση εξαφανίστηκε. Το έδαφος της επαρχίας κατανεμήθηκε μεταξύ τριών νέων νομών: κυρίως στους νομούς Κορέζ και Ωτ-Βιέν, και σε ένα μικρό τμήμα στη Δορδόνη.
Ελληνικό Ιωαννίνων
Φάρμα "Η Ράχη"
Συντεταγμένες: N 39° 33΄29,9΄΄ E 020° 55΄50,7΄΄
Υψόμετρο: 559
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1969)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1969 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1969
Λιμουζέν (επαρχία)
Το σύγχρονο Λιμουζέν
Το Λιμουζέν ξαναγεννήθηκε ως επίσημη διοικητική περιοχή στον 20ό αιώνα, αλλά με μια ευρύτερη έννοια. Συμπεριλάμβανε και τον νομό Κρεζ, που ιστορικά ανήκε στην κομητεία της Μαρς.