cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρούλα Μαυρονικόλα
Πολιτική διαδρομή
Ήταν ιδρυτικό στέλεχος της φοιτητικής παράταξης Αγώνας. Την περίοδο 1981-1990 ήταν μέλος της Σοσιαλιστικής Νεολαίας ΕΔΕΝ. Την περίοδο 1990-1999 ήταν μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής του Σοσιαλιστικού Κόμματος ΕΔΕΚ Λευκωσίας-Κερύνειας. Επιπλέον, ήταν οργανωτική γραμματέας της Σοσιαλιστικής Γυναικείας Κίνησης την περίοδο 1987-1999 και πρόεδρός της από το 1998. Το 1990 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΕΔΕΚ ενώ το 1999 έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κινήματος. Το 2000 έγινε υπεύθυνη της Θεματικής Ισότητας Οικογένειας και Παιδιού της ΕΔΕΚ και μέλος της Επιτροπής Ίσων Ευκαιριών του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Το 2005 έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Παρατηρητηρίου Ισότητας Κύπρου. Επιπλέον, είναι μέλος του Εθνικού Μηχανισμού για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, του Παγκύπριου Αντιναρκωτικού Συνδέσμου και του συνδέσμου Cαns for Kids.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016 λόγω απαγόρευσης του καταστατικού του κόμματος.
Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας. Επιπλέον, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι συνδικαλιστές Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Τιτσιάνο Φέρο
Ο Τιτσιάνο Φέρο (Tiziano Ferro, 21 Φεβρουαρίου 1980) είναι Ιταλός τραγουδιστής της ποπ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1980 στη Λατίνα. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση του το 2002 και σύντομα κατάφερε να γίνει μεγάλος Ιταλός σταρ. Πολύ γνωστό του τραγούδι είναι το Perdono. Έκανε επίσης μεγάλη επιτυχία στην Ισπανία και στη Λατινική Αμερική. Το 2004, κυκλοφόρησε το πρώτο του αγγλόφωνο single, με τίτλο "Universal Prayer", για να προωθήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Το τραγούδι είναι ένα ντουέτο με τη Βρετανίδα Jamelia. Βραβεύτηκε το 2004 στα MTV Europe Music Awards.
Κατάλογος τραγουδιών
(2008, ιταλικά)
1.La tua vita non passerà
2.Alla mia età
3.Il sole esiste per tutti
4.Indietro
5.Il regalo più grande
6.Il tempo stesso
8.La traversata dell'estate
9.Scivoli di nuovo
10.Assurdo pensare
11.Per un po' sparirò
12.Fotografie della tua assenza
13.Breath gentle (Feat Kelly Rowland) (bonus track) (2011, ιταλικά)
1.Hai delle isole negli occhi
2.L'amore è una cosa semplice
4.La fine
6.Interludio:10000 scuse
7.L'ultima notte al mondo
8.Paura non ho
9.TVM
10.Troppo buono
11.Quiero vivir con vos
12.Ma so proteggerti
13.Per dirti ciao
14.Karma feat John Legend (2016, ιταλικά)
1.Epic
2.Solo è solo una parola
3.Il mestiere della vita
4.Valore assoluto
5.Il conforto feat Carmen Consoli
7.Troppo bene (per stare male)
8.My steelo feat Tormento
9.Potremmo ritornare
10.Ora perdona
11.Casa è vuota
12.La tua vita intera
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Servants of Chaos
Το Servants of Chaos είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Cirith Ungol, η οποία κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2001 μέσω της "Metal Blade Records".
Η συλλογή περιλαμβάνει ακυκλοφόρητο υλικό από το 1978 μέχρι και το 1990, όπως ανέκδοτες και ζωντανές ηχογραφήσεις.
Τα κομμάτια 9 ως 12 του δεύτερου CD, ηχογραφήθηκαν στις 5 Μαρτίου 1985 στο Arlington Theater της Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια, ενώ το κομμάτια 13 και 14 ηχογραφήθηκαν στο "The Country Club" της Ρεσέντα στις 9 Νοεμβρίου 1984.
CD 1
1. Hype Performance (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 2:24
2. Last Laugh (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:14
3. Frost and Fire (Lindstrom) - 3:54
4. Eyes (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:15
5. Better Off Dead (Lindstrom) - 5:00
6. 100 MPH (Baker, Fogle, Vujea, Garven, Lindstrom) - 3:33
7. I'm Alive (Lindstrom) - 5:08
8. Bite of the Worm (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 3:42
9. The Twitch (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 2:20
10. Maybe That's Why (Lindstrom) - 6:29
11. Ill Met in Lankhmar (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 5:58
12. Return to Lankhmar (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 6:54
13. Darkness Weaves (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 8:10
14. Witchdance (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 1:19
15. Feeding the Ants (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 2:10
16. Obsidian (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:36
CD 2
1. Death of the Sun (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 3:55
2. Fire (Brown, Crane, Finesilver, Ker) - 2:52
3. Fallen Idols (Baker, Barraza, Green, Garven) - 6:34
4. Chaos Rising (Baker, Barraza, Green, Garven) - 7:43
5. Fallen Idols (Baker, Barraza, Green, Garven) - 6:28
6. Paradise Lost (Baker, Barraza, Green, Garven) - 6:28
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1995
Το 60ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1995 διεξήχθη στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο Πάτρας μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1995.
Servants of Chaos
CD 2
8. Before the Lash (Baker, Barraza, Green, Garven) - 3:44
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1995
Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 5 Νοεμβρίου στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο στη μνήμη "Γρηγόρη Λαμπράκη" και το "Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αστυνομικών Υπαλλήλων". Χωριστά διεξήχθησαν, επίσης, τα πρωταθλήματα επτάθλου και βάδην αλλά τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία. Τη χρονιά αυτή στους δρόμους αντοχής αντί των 3.000μ έγιναν τα 5.000μ. Επίσης, στο πρόγραμμα προστέθηκαν το άλμα επί κοντώ και η σφυροβολία.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και 18η συνολικά. Παράλληλα, έκανε το "νταμπλ", αφού κατέκτησε και το ανδρικό πρωτάθλημα.
Servants of Chaos
CD 2
10. Master of the Pit (Live) (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 6:38
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1995
Οι νικήτριες
* Σε άλμα χωρίς ευνοϊκό αέρα έκανε ν.π.ρ. με 13,45.
Servants of Chaos
CD 2
11. King of the Dead (Live) (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 6:57
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1995
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1995 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Servants of Chaos
CD 2
12. Last Laugh (Live) (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:24
13. Cirith Ungol (Live) (Lindstrom) - 8:21
14. Secret Agent Man (Live) (Sloan, Barri) - 3:12
15. Ferrari 308QV (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 0:23
Τα μέλη των Cirith Ungol
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του Servants of Chaos:
Αλντεμπαράν
Αλντεμπαράν (Aldebaran, εξελληνισμένα Αλδεβαράν) είναι η ιδιαίτερη ονομασία, προερχόμενη από τους Άραβες, του αστέρα α του αστερισμού Ταύρου, ενώ η αρχαία ονομασία αυτού από τους Έλληνες ήταν «νότιος οφθαλμός του Ταύρου». Στην Ελλάδα ονομάζεται σήμερα και Λαμπαδίας.
Ιστορία
Στη Μαθηματική σύνταξη του Πτολεμαίου αναφέρεται ακόμη ως «ο λαμπρός των Υάδων», καθώς από τη Γη φαίνεται να ανήκει στο ανοικτό σμήνος αστέρων Υάδες ως ο λαμπρότερος αυτών. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι μέλος του σμήνους, αφού ο Αλντεμπαράν βρίσκεται τρεις φορές πιο κοντά στη Γη.
Το αραβικό όνομα Αλντεμπαράν που είναι και σήμερα σε χρήση σημαίνει «αυτός που ακολουθεί». Προφανώς οι Άραβες τον ονόμασαν έτσι επειδή ακολουθεί τις Πλειάδες (κοινώς Πούλια) που αποτελεί ομάδα αστέρων του ίδιου αστερισμού.
Χαρακτηριστικά
Ο Αλντεμπαράν είναι λαμπρός αστέρας πρώτου μεγέθους και ακριβέστερα 0,85 μεγέθους (κατά μέσο όο). Κατά σειρά λαμπρότητας είναι ο 14ος αστέρας του ουρανού και βρίσκεται σχετικά εύκολα αν προεκταθεί η γραμμή των τριών λαμπρών αστέρων της Ζώνης του Ωρίωνα προς Βορρά, ή ακόμα αν προεκταθεί η γραμμή δ - α της Μεγάλης Άρκτου κατ' αντίθετη διεύθυνση προς την ουρά. Τότε συναντάται στην αρχή η Αίγα και στη συνέχεια ο Αλντεμπαράν. Το χρώμα του Αλντεμπαράν είναι κόκκινο ή ακριβέστερα πορτοκαλί.
Ακόμα, μια περιοδική μεταβολή στο φάσμα του Αλντεμπαράν υποστηρίχθηκε πρόσφατα, το 1997, ότι προκαλείται από έναν συνοδό, ένα σώμα δηλαδή που περιφέρεται γύρω του, με περίοδο τροχιάς δυο ετών. Το σώμα πιθανόν να είναι ένας καφέ νάνος με μάζα 11 φορές αυτή του Δία. Η ανακάλυψη αυτή, αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί πλήρως, θεωρείται αρκετά πιθανή, ενώ πιθανολογείται και η ύπαρξη και άλλων πλανητών γύρω απ' το αστέρι.
Η απόστασή του από η Γη, που μετρήθηκε από τους πρώτους των αστέρων (απλανών), είναι γύρω στα 65,1 έτη φωτός. Έχει διάμετρο 38-45 φορές μεγαλύτερη του Ηλίου, κι αν τον βάζαμε στη θέση του, θα έφτανε περίπου στο μέσο της απόστασης μέχρι τον πλανήτη Ερμή, και, καθώς έχει 150 φορές τη λαμπρότητα του Ήλιου, θα έκανε τη ζωή πάνω στη Γη αδύνατη. Κατά την ταξινόμηση του Σέκι ανήκει στην κατηγορία του δικού μας Ήλιου, έχει δηλαδή περίπου την ίδια μάζα, ενώ κατά αυτή του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ συγκαταλέγεται μεταξύ των ερυθρωπών, βαθυκίτρινων αστέρων, στους οποίους δεν παρατηρείται υδρογόνο. Πράγματι ο Αλντεμπαράν είναι ένα αστέρι το οποίο έχει εξαντλήσει τα πυρηνικά του καύσιμα σε υδρογόνο και έχει αφήσει την Κύρια Ακολουθία. Έχει μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα και οι πυρηνικές αντιδράσεις στο εσωτερικό του βασίζονται πλέον στη σύντηξη του ηλίου σε άνθρακα. Η θερμοκρασία της επιφάνειάς του βρέθηκε με διάφορες μεθόδους ότι φθάνει τους 3.500 βαθμούς Κελσίου αλλά όχι άνω των 3.830.
Η πρώτη διαπίστωση περί κίνησης των άστρων
Ο Αλντεμπαράν είναι ο πρώτος αστέρας στον οποίο διαπιστώθηκε ιδία κίνηση, ότι δηλαδή δεν μένει ακίνητος στο διάστημα αλλά ότι μετατοπίζεται. Το σημαντικό αυτό γεγονός κατακρήμνισε την αντίληψη ότι οι αστέρες έμεναν ακίνητοι (εξ ου και καλούνταν «απλανείς») και συνέβη το 1718, όταν διαπιστώθηκε από τον Άγγλο αστρονόμο Έντμουντ Χάλλεϋ, όταν συνέκρινε τις δικές του παρατηρήσεις με αυτές των αρχαίων Ελλήνων αστρονόμων.
Τιμόλαος ο Κορίνθιος
Ο Τιμόλαος ο Κορίνθιος ήταν αρχαίος Έλληνας πολιτικός της Κορίνθου που μαζί με τον συμπολίτη του Πολυάνθη είχε διαφθαρεί από τους λεγόμενους "τοξότες", τα νομίσματα με τα οποία τον δωροδόκησε ο Τιμοκράτης ο Ρόδιος, προκειμένου να υποκινήσει την πατρίδα του σε πόλεμο με τη Σπάρτη. Απώτερος σκοπός αυτής της υποκίνησης ήταν ν΄ αναγκαστεί η Σπάρτη ν΄ ανακαλέσει τον Αγησίλαο από την Ιωνία στην οποία είχε καταφύγει.
Έτσι κατά το συνέδριο των συμμάχων Αθηναίων, Θηβαίων, Αργείων και Κορινθίων το 395 π.Χ. ο Τιμόλαος και άλλοι (που είχαν δωροδοκηθεί) υποστήριξαν την άμεση επίθεση κατά των Σπαρτιατών και μάλιστα εντός της Λακωνικής χώρας πριν εκείνοι προλάβουν να ενισχυθούν με επικουρικές δυνάμεις. Η γνώμη του όμως δεν υπερίσχυσε ως προς το άμεσο της επιχείρησης έναντι της γνώμης των Θηβαίων και Αθηναίων για μια απαραίτητη προπαρασκευή. (Παυσανίας, Λακωνικά, Θ.8).
Πηγές
"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΚΓ΄, σελ.45
Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί
Έψιλον Μικροσκοπίου
Ο ε (έψιλον) Μικροσκοπίου (Epsilon Microscopii, συντομογραφικώς ε Mic) είναι ο δεύτερος φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας του νότιου αστερισμού Μικροσκόπιον. Ως αστέρας 4ου-5ου μεγέθους (φαινόμενο μέγεθος +4,71), είναι ορατός με γυμνό μάτι από την Ελλάδα (και τη νότια Ευρώπη γενικότερα) σε σκοτεινές τοποθεσίες τις ασέληνες καλοκαιρινές νύχτες, χαμηλά προς τον νότιο ορίζοντα. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος του αστερισμού του.
Μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχει κάποιον συνοδό αστέρα. Η ετήσια αστρική ηλιοκεντρική παράλλαξη του ε Μικροσκοπίου είναι 19,7054 χιλιοστά του δευτερολέπτου της μοίρας, τιμή που δίνει μια απόσταση από τη Γη περί τα 166 έτη φωτός.
Ο αστέρας έχει φασματικό τύπο A1 V, δηλαδή είναι ένας νάνος αστέρας της Κύριας Ακολουθίας. Το χρώμα του είναι «καθαρό» λευκό, με δείκτη χρώματος (B-V) = +0,06. Επιπλέον το φάσμα του φωτός του υποδεικνύει μια αυξημένη περιεκτικότητα πυριτίου στην ατμόσφαιρά του, ενώ η περιεκτικότητα σε σίδηρο είναι ίση με την ηλιακή.
Ο ε Μικροσκοπίου έχει μάζα ίση με 2,18 ηλιακές μάζες και διάμετρο ίση με 2,2 ηλιακές διαμέτρους. Η ηλικία του αστέρα εκτιμάται στα 525 εκατομμύρια έτη περίπου. Το απόλυτο μέγεθος του ε Mic είναι +0,97, που σημαίνει ότι η φωτιστική ισχύς του είναι περίπου 35,6 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Η επιφάνειά του (φωτόσφαιρα) έχει ενεργό θερμοκρασία 9.126 K.
Ο ε Μικροσκοπίου απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 7,20 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (25.900 χιλιόμετρα την ώρα).
Ιστορικά, ο αστέρας βρισκόταν μέσα στα όρια του μη αποδεκτού σήμερα αστερισμού Αερόστατον (Globus Aerostaticus), τον οποίο είχε επινοήσει ο Γάλλος αστρονόμος Ζερόμ Λαλάντ, και μάλιστα ήταν ο φωτεινότερος αστέρας εκείνου του αστερισμού.
Η νύχτα των σαλτιμπάγκων
Η νύχτα των σαλτιμπάγκων (Gycklarnas Afton) είναι ένα σουηδικό φίλμ του 1953 σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ο οποίος έγραψε και το σενάριο της ταινίας. Η ταινία ήταν μια αποτυχία, όταν βγήκε το 1953, αλλά θεωρείται ως ένα αριστούργημα σήμερα και ένα από τα καλύτερα του Μπέργκμαν. Στη λίστα του βρετανικού περιοδικού Empire, κατατάσσεται στις καλύτερες 500 ταινίες της ιστορίας και είναι στη θέση 300.
Πλοκή
1900 στη Σουηδία. 'Ενας αξιοθρήνητος θίασος σταθμεύει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου ο Alberti, αρχηγός του θιάσου, εγκατέλειψε τη γυναίκα του και τα παιδιά του τρία χρόνια πριν. Απελπισμένοι από τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και την απώλεια των ρούχων τους κατά τη διάρκεια μια καταιγίδας, ο Alberti και η Anne, η καινούρια του σύντροφος, θα ικετεύσουν το διευθυντή του τοπικού θεάτρου να τους δώσει κοστούμια. Το τσίρκο ετοιμάζεται να δώσει παράσταση, η οποία όμως διακόπτεται πριν καλά-καλά ξεκινήσει με την άφιξη της αστυνομίας.
Αψηφώντας τη ζήλια της Anne, ο Alberti αποφασίζει να επισκεφτεί την παλιά του σύζυγο και τα παιδιά του. Για να πάρει εκδίκηση, η Anne δίνεται στο Franz, έναν κυνικό ηθοποιό, με αντάλλαγμα ένα κόσμημα χωρίς αξία. Ανακαλύπτοντας την απιστία της Anne, ο Alberti προκαλεί τον Franz ο οποίος τον χτυπά αλύπητα και τον εξευτελίζει μπροστά σε όλο το τσίρκο και τους θεατές. Ταπεινωμένος, ο Alberti απομονώνεται στο κάρο του και αποπειράται να αυτοκτονήσει, χωρίς επιτυχία. Τις πρώτες πρωινές ώρες, το καραβάνι ξαναπαίρνει το δρόμο του. Ο Frost, ο κλόουν, αφηγείται ένα παράξενο όνειρο όπου μικραίνει ολοένα για να μπει τελικά στην κοιλιά της γυναίκας του. Η Anne γυρίζει κοντά στον Alberti και του απευθύνει ένα λυπημένο χαμόγελο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1953 Κατηγορία:Σουηδικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Γεφύρι του Κόκκορου
Στη θέση της σημερινής γέφυρας στο παρελθόν υπήρχε άλλη γέφυρα, η οποία χρησιμοποιούνταν για την τιμωρία των ζωοκλεφτών. Η σημερινή γέφυρα κτίστηκε το 1750 με χορηγία του Νούτσου Καραμισίνη από το Βραδέτο. Η γέφυρα επισκευάστηκε από τον Αλέξη Νούτσο στα τέλη 18ου ή αρχές 19ου αιώνα, γιό του αρχικού χορηγού. Μετά από κάποιες ζημίες η γέφυρα ανακαινίστηκε από τον Γρηγόρη Κόκκορο από το Κοκκούλι, μαζί με τα γειτονικά χωριά, την περίοδο 1910-1911. Ο Κόκκορος διατηρούσε μύλο δίπλα στην γέφυρα και έτσι η γέφυρα έγινε γνωστή ως γέφυρα του Κόκκορου. Η γέφυρα ανακαινίστηκε και την Ένωση Ζαγορισίων το 1960 και χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο το 1964. Το 1977 η γέφυρα υπέστη ζημιές από αγνώστους όταν ακούστηκε ο θρύλος ότι σε αυτήν κρύβεται θησαυρός. Η γέφυρα αποκαταστάθηκε στη συνέχεια.
Η γέφυρα είναι μονότοξη, με άνοιγμα τόξου 23,6 μέτρα και ύψος τόξου 13,3 μέτρα. Το συνολικό μήκος καταστρώματος είναι 36,4 μέτρα και το πλάτους 2,67 μέτρα. Κοντά στην γέφυρα βρίσκεται η λεγόμενη «σπηλιά του Νταβέλη», επειδή σε αυτή κατέφυγε ο Γιώργος Νταβέλης το 1881 όταν τον κυνηγούσαν οι Τούρκοι. Κοντά στη γέφυρα βρίσκεται εξωκλήσι αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή και ο μύλος του Κόκκορου.
Παραπομπές
Κοκκορου Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Ίμρε Γκάραμπα
Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Εθνική Ουγγαρίας το 1980, με την οποία και είχε συνολικά, 82 συμμετοχές, κατά την διάρκεια των οποίων πέτυχε 3 τέρματα, έως το 1991. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 και του 1986, όπου η Ουγγαρία, και στις δύο εκδόσεις της διοργάνωσης, απέτυχε να προκριθεί από την φάση των ομίλων.
Ο Ίμρε ήταν ιδιαιτέρως δημοφιλής μεταξύ των υποστηρικτών της Χόνβεντ Βουδαπέστης, λόγω της μαχητικότητας και του πάθους που έβγαζε στο παιχνίδι του, καθώς και λόγω του ότι, παρά το γεγονός πως ο ίδιος αγωνιζόταν ως αμυντικός, πέτυχε αριθμό σημαντικών τερμάτων για λογαριασμό, τόσο της Χόνβεντ, όσο και της Εθνικής Ουγγαρίας. Διετέλεσε καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ουγγαρίας του 1980 από την Χόνβεντ Βουδαπέστης, καθώς και εκείνων του 1984, του 1985 και του 1986.
Στη συνέχεια, αγωνίστηκε για λογαριασμό της γαλλικής Ρεν και της βελγικής Σαρλερουά, προτού ολοκληρώσει την αγωνιστική καριέρα του επιστρέφοντας στην Ουγγαρία και αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΒΣΚ Βουδαπέστης, όπου, επίσης, εργάστηκε ως προπονητής. Έκτοτε, δεν έχει διατελέσει τον οποιοδήποτε ρόλο στα δρώμενα του ουγγρικού ποδοσφαίρου, ωστόσο παραμένει δημοφιλές πρόσωπο μεταξύ των υποστηρικτών της Χόνβεντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόνβεντ Βουδαπέστης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΜΤΚ Βουδαπέστης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Γαλήνη Έβρου
Η Γαλήνη είναι ακατοίκητος πεδινός οικισμός της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 80 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Γαλήνη βρίσκεται στον βόρειο Έβρο, προς τη μεθοριακή γραμμή της Ελλάδας με τη Βουλγαρία. Είναι κτισμένη στην ανατολική όχθη του ποταμού Άρδα και απέχει 39 χλμ. Δ. - ΒΔ. από την Ορεστιάδα. Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν Τσιγγέλη ή Τσιγκέλ’ι και πήρε το όνομα Γαλήνη από τους κάτοικους του χωριού Μηλιά οι οποίοι αναγκάζονταν να τον κατοικήσουν προσωρινά όταν πλημμύριζε ο Άρδας και δεν είχαν πρόσβαση στα χωράφια τους. Η Μηλιά βρίσκεται στην απέναντι (δυτική) όχθη του Άρδα. Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, χτισμένος το 1962 στη θέση παλιότερου τζαμιού και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο οικισμός δεν κατοικείται.
Το Σπίτι του Τρόμου
Το Σπίτι του Τρόμου (Αγγλικά:The House of Fear) είναι μια αστυνομική ταινία μυστηρίου αμερικανικής παραγωγής του 1945 σε σκηνοθεσία Ρόι Γουίλιαμ Νιλ και σενάριο του Ρόι Τσάνσλορ βασισμένο στο διήγημα Τα πέντε κουκούτσια πορτοκαλιού ή Οι πέντε σπόροι πορτοκαλιού το οποίο περιέχεται στην σειρά Οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ του 1892. Είναι η δέκατη ταινία βασισμένη στο χαρακτήρα του Σέρλοκ Χολμς με πρωταγωνιστικό ζευγάρι τον Μπέιζιλ Ράθμποουν (στον ρόλο του Σέρλοκ Χολμς) και τον Νάιτζελ Μπρους (στον ρόλο του Δρ. Γουάτσον).
Πλοκή
Ο ασφαλιστικός πράκτορας κύριος Τσάλμερς επισκέπτεται τον Σέρλοκ Χολμς στο σπίτι του, όπου του αναφέρει μια παράξενη ιστορία. Επτά ανύπαντροι άνδρες, που αποκαλούνται «Οι καλοί σύντροφοι», ζουν μαζί στο απομακρυσμένο κάστρο της Σκωτίας το Ντρίρκλιφ Χάουζ, κοντά στο χωριό Ινβέρνιλ. Πρόσφατα ένας από τους "Καλούς συντρόφους" έλαβε ένα παράξενο μήνυμα, έναν φάκελο που δεν περιείχε τίποτα άλλο παρά μόνο επτά κουκούτσια πορτοκαλιού. Εκείνη τη νύχτα, δολοφονήθηκε και το σώμα του βρέθηκε να είναι ακρωτηριάσμενο φρικτά. Λίγες μέρες αργότερα, παραδόθηκε ένας δεύτερος φάκελος, αυτή τη φορά που περιείχε έξι κουκούτσια και ο παραλήπτης πέθανε επίσης μυστηριώδως λίγο αργότερα, με το πτώμα του να ανακτάται από το έδαφος ενός γκρεμού. Ο Τσάλμερς αναφέρει στον Χολμς ότι κατέχει 100.000 λίρες σε ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής για τους επτά άνδρες και υποψιάζεται ότι κάποιος δολοφονεί συστηματικά τους άλλους για να συλλέξει τα χρήματα, και παρακαλεί τον Χολμς να ερευνήσει την υπόθεση.
Ο Χολμς και ο Δρ. Γουάτσον φτάνουν στο κάστρο διαπιστώνοντας ότι συνέβη μια ακόμη δολοφονία που αυτήν την φορά το πτώμα του «καλού συντρόφου» του κάηκε. Ο Επιθεωρητής της Σκότλαντ Γιαρντ Λεστράντ φτάνει επίσης στο κάστρο για να ερευνήσει και αυτός την υπόθεση. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Χολμς, συμβαίνουν τρεις ακόμη θάνατοι, κάθε φορά με το πτώμα του θύματος να μην αναγνωρίζεται. Εν τω μεταξύ, ο τοπικός καπνοπώλης Αλεκ ΜακΓκρέγκορ στέλνει ένα μήνυμα στον Λεστράντ, το οποίο δυστυχώς είχε ήδη ανοιχτεί και ξανασφραγιστεί πριν φτάσει στην κατοχή του επιθεωρητή. Ο Χολμς και ο Λεστράντ πηγαίνουν στο κατάστημα του ΜακΓκρέγκορ για να μάθουν τι συμβαίνει, μόνο για να διαπιστώσουν ότι ο καπνοπώλης είναι νεκρός αφού πυροβολήθηκε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του.
Ο Λεστράντ φτάνει στο προφανές συμπέρασμα, ότι το τελευταίο μέλος που έχει επιβίωσει, ο Μπρους Άλιστερ, δολοφόνησε όλους τους άλλους συντρόφους του. Ωστόσο, αφού ο Δρ. Γουότσον εξαφανίζεται, ο Χολμς φτάνει στην λύση του μυστηρίου οδηγώντας τους Λεστράντ και Άλιστερ σε ένα μυστικό δωμάτιο όπου όλοι οι "καλοί σύντροφοι" είναι τελικά ζωντανοί και καλά στην υγεία τους, με τον Γουότσον δεμένο. Ο Χολμς εξηγεί ότι ο Άλιστερ ήταν θύμα μιας συνωμοσίας για να τον καταδικαστεί για τις δολοφονίες και οι αλλοι σύντροφοι να εισπράξουν τα ασφαλιστικά χρήματα. Οι έξι "καλοί σύντροφοι" δολοφόνησαν τον ΜακΓκρέγκορ επειδή ποτέ δεν πίστεψε σε φαντάσματα και εντόπισε ένα από αυτούς του σύντροφους ζωντανό στην παραλία.
Παραγωγή
Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν τον Μάιο του 1944, αλλά η ταινία δεν κυκλοφόρησε πριν από τον Μάρτιο του 1945. Η εταιρεία παραγωγής Universal Pictures έδωσε στην ταινία τον ίδιο τίτλο με αυτήν του 1939 με πρωταγωνιστές τους Γουίλιαμ Γκάργκαν και Ίρεν Χέρβεϊ.
Ο Μπέιζιλ Ράθμποουν πήρε ως αμοιβή 20.000 λίρες και ο Νάιτζελ Μπρους πήρε 12.000 λίρες. Ο προυπολογισμός παραγωγής της ταινίας ανήλθε συνολικά σε 192.250 δολάρια.
Κριτικές
Το Σπίτι του Τρόμου θεωρείται ως μια από τις καλύτερες από τις 12 παραγωγές της Universal με θέμα τον χαρακτήρα του Σέρλοκ Χολμς. Ωστόσο, δεν συμφωνούν όλοι οι κριτικοί του κινηματογράφου. Οι κριτικές ήταν ανάμεικτες, με τις περισσότερες να δηλώνουν ότι η ταινία ήταν τουλάχιστον διασκεδαστική και ικανοποιητική. Οι New York Times είχαν σαφώς αρνητική στάση απέναντι στην ταινία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1945 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόι Γουίλιαμ Νιλ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σκωτία Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Αρκαδία (ουτοπία)
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ|Η Αρκαδική ή Ποιμαντική Πολιτεία, [[Τόμας Κόουλ, 1834]] Η Αρκαδία αναφέρεται σε ένα όραμα ποιμενισμού και αρμονίας με τη φύση. Ο όρος προέρχεται από την ελληνική περιοχή με το ίδιο όνομα που υπάρχει από την αρχαιότητα. Η ορεινή τοπογραφία της επαρχίας και ο αραιός αγροτικός πληθυσμός προκάλεσαν τη λέξη Αρκαδία να εξελιχθεί σε ποιητική έννοια όπου εκφράζει ένα ειδυλλιακό όραμα της υπαίθρου. Η Αρκαδία είναι ένας ποιητικός χώρος που συνδέεται με πλούσιο φυσικό μεγαλείο και αρμονία καικατοικείται συχνά από βοσκούς. Η ιδέα εμφανίζεται επίσης στη μυθολογία της Αναγέννησης. Αν και συνήθως θεωρείται ότι ευθυγραμμίζεται με τα ουτοπικά ιδανικά, η Αρκαδία διαφέρει από αυτήν την παράδοση, δεδομένου ότι θεωρείται πιο συχνά ως ανέφικτη. Επιπλέον, θεωρείται ως μια χαμένη, Εδεμική μορφή ζωής, σε αντίθεση με την προοδευτική φύση των ουτοπικών επιθυμιών.
Στην αρχαιότητα
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Αρκαδία της Πελοποννήσου ήταν ο τομέας του Παν και θεωρήθηκε ως χώρα του θεού γεμάτη δρυάδες, νύμφες και άλλα πνεύματα της φύσης. Ήταν μια εκδοχή του παράδεισου, αν και μόνο με την έννοια ότι είναι η κατοικία υπερφυσικών οντοτήτων και όχι μια μεταθανάτια ζωή για τους νεκρούς θνητούς.
Τον 3ο αιώνα π.Χ., ο Έλληνας ποιητής Θεοκρίτης έγραψε εξιδανικευμένες απόψεις για τη ζωή των αγροτών στην Αρκαδία για τους συναδέλφους του από την υπεραστική πόλη της Αλεξάνδρειας.
Η ελληνική μυθολογία ενέπνευσε τον Ρωμαίο ποιητή Βιργίλιο να γράψει τα Βουκολικά, μια σειρά ποιημάτων για την Αρκαδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Αρκαδία Κατηγορία:Αναγεννησιακή τέχνη Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Ιάκωβος Ψαρράς
Ο Ιάκωβος Ψαρράς (Νάξος, 1936 - Θεσσαλονίκη, 21 Νοεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός και από τις πιο σεμνές παρουσίες του θεάτρου.
Βιογραφία
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο συνδέθηκε στενά αφού συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τους περισσότερους σκηνοθέτες και έπαιξε πολλούς ρόλους. Η πρώτη του εμφάνιση έγινε το 1957, σε ηλικία 20 ετών. Από τότε και για 50 συναπτά χρόνια, υπηρέτησε το Εθνικό Θέατρο. Παντρεύτηκε τις ηθοποιούς Μαρούλα Ρώτα (με την οποία απέκτησε μια κόρη) και Λιάνα Λαζαρίδου (με την οποία απέκτησε άλλη μια κόρη).
Ο Ψαρράς πέθανε το Νοέμβριο του 2006 έπειτα από εγχείριση ανοικτής καρδιάς, στην οποία υπεβλήθη σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.
Θεατρική παρουσία
Το ντεμπούτο έγινε με το θίασο του Αλέκου Αλεξανδράκη στο έργο του Πρίσλεϊ Ο ανακριτής έρχεται και συνέχισε με τους θιάσους Μουσούρη, Παππά, Λαμπέτη, Μινωτή- Παξινού και πολλών μεγάλων ηθοποιών, όπως και με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Κάρολου Κουν, με το ΚΘΒΕ και με το Εθνικό (1976- 1997).
Υπήρξε δάσκαλος στη Σχολή του Εθνικού. Το 1964 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «Άρματος Θεάτρου».
Το 2000 επέστρεψε στο Εθνικό για να παίξει τον ρόλο του θεράποντα στον Οιδίποδα. Παρέμεινε στο θέατρο μέχρι το τέλος της ζωής του. Η τελευταία του εμφάνιση έγινε στην Ανδρομάχη του Ευριπίδη (από την εταιρεία «Αιχμή»), που περιόδευε σε όλη την Ελλάδα έως τον Σεπτέμβριο του 2006.
Θεατρικές Παραστάσεις
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Κινηματογραφική παρουσία
Στον κινηματογράφο έπαιξε σε ταινίες, όπως «Ωρες αγάπης, ώρες πολέμου» και «Η δίκη των δικαστών». Εκτός από ηθοποιός, ήταν και λογοτέχνης καθώς ασχολήθηκε με την ποίηση. Το 1978 δημοσίευσε την ποιητική συλλογή "Μνήμες". Τα τελευταία χρόνια έπαιξε σε ταινίες μικρού μήκους, με τελευταία το «Όλα πάνε ρολόι» της Σοφίας Δάντη (2002).
Τηλεόραση
Ο Ιάκωβος Ψαρράς εμφανίστηκε σε 94 τηλεοπτικά θεατρικά έργα - κυρίως στο θέατρο της Δευτέρας αλλά και σε άλλες θεατρικές παραγωγές της κρατικής τηλεόρασης. Εμφανίστηκε επίσης σε κωμικές και δραματικές σειρές της μικρής οθόνης. Ορισμένες τηλεοπτικές συμμετοχές του ήταν σε σειρές, όπως η «Μαντάμ Σουσού», «Οι Δίκαιοι», «Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία» (1985), "Το σόι μας", «Τρίτο στεφάνι» (1995), «Το χρώμα του φεγγαριού» (1996). Το τηλεοπτικό κύκνειο άσμα του ήταν η σειρά «Alma libre: Ελεύθερη Ψυχή».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2030
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2030 (αγγλικά : 2030 FIFA World Cup) θα είναι το 24ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της FIFA, ένα διεθνές τουρνουά ποδοσφαίρου που πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια και στο οποίο συμμετέχουν οι εθνικές ομάδες των μελών της FIFA. Σε αυτή τη διοργάνωση θα συμπληρωθούν 100 χρόνια από το Πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο, που πραγματοποιήθηκε στην Ουρουγουάη το 1930, και η χώρα αυτή έχει εκφράσει ενδιαφέρον να φιλοξενήσει την 24η έκδοση της διοργάνωσης για την επέτειο των 100 χρόνων.
Επιλογή διοργανωτή
Έχουν κατατεθεί δυο υποψηφιότητες για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της FIFA του 2030. Η πρώτη ήταν μια συλλογική υποψηφιότητα από τα μέλη της Ποδοσφαιρικής Ένωσης της Αργεντινής και της Ποδοσφαιρικής Ένωσης της Ουρουγουάης. Η δεύτερη ήταν από την Αγγλική Ποδοσφαιρική Ένωση. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της FIFA που ισχύουν από το 2017, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030 δεν μπορεί να λάβει χώρα στην Ασία, καθώς τα μέλη της ασιατικής επιτροπής αποβλήθηκαν από τη διαδικασία μετά την επιλογή του Κατάρ το 2022, ούτε μπορεί να λάβει χώρα στη Βόρεια Αμερική (CONCACAF), όπου θα γίνει το τουρνουά του 2026.
Η κοινή υποψηφιότητα της Αργεντινής και της Ουρουγουάης ανακοινώθηκε στις 29 Ιουλίου 2017. Οι παίκτες της Μπαρτσελόνα Λουίς Σουάρες και Λιονέλ Μέσι προώθησαν αυτήν την υποψηφιότητα. Στις 31 Αυγούστου 2017, προτάθηκε η Παραγουάη ως τρίτη διοργανώτρια χώρα. Το CONMEBOL επιβεβαίωσε την τριπλή υποψηφιότητα τον Σεπτέμβριο του 2017. Η υποψηφιότητα "Ουρουγουάη-Παραγουάη-Αργεντινή" για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης συμπίπτει με τα 100ά γενέθλια από το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της FIFA (με τον τελικό να πραγματοποιείται στην Ουρουγουάη), καθώς και με τα 200 χρόνια από την ανεξαρτησία και το πρώτο Σύνταγμα της Ουρουγουάης.
Το 2015, ο Άγγλος αντιπρόεδρος της FA David Gill είχε δηλώσει ότι η χώρα του θα μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030, με την προϋπόθεση ότι η διαδικασία επιλογής του οικοδεσπότη θα γινόταν με μεγαλύτερη διαφάνεια. Ο δημοσιογράφος Ben Rumsby έγραψε, "Η Αγγλία είναι μια από τις ελάχιστες χώρες που θα ήταν σε θέση να φιλοξενήσουν καθ' ολοκληρίαν μια εκδήλωση με 48 έθνη, όταν ο διευθύνων σύμβουλος της Football Association Martin Glenn ξεκαθάρισε νωρίτερα την ίδια χρονιά ότι η υποψηφιότητα της χώρας για το 2030 ήταν μια επιλογή". Τον Ιούνιο του 2017, ο πρόεδρος της UEFA Aleksander Čeferin ανέφερε ότι η Ευρώπη (UEFA) θα προσπαθούσε σίγουρα να φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2030. Τον ίδιο μήνα, η UEFA δήλωσε ότι "θα υποστήριζε μια υποψηφιότητα της Βρετανίας για το 2030". Στις 15 Ιουλίου 2018, ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου, Tom Watson, είπε σε μια συνέντευξη ότι ο ίδιος και το κόμμα του θα υποστήριζαν μια υποψηφιότητα του Ηνωμένου Βασιλείου για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2030 αναφέροντας ότι "Πιστεύω ότι είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που κάνει μια κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος".
Ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας Moon Jae-in πρότεινε τον Ιούνιο του 2017 να διεξαχθεί το Παγκόσμιο Κύπελλο στο βορειοανατολικό ασιατικό μπλοκ, συμπεριλαμβανομένων και της Βόρειας και Νότιας Κορέας, λέγοντας στον πρόεδρο της FIFA Gianni Infantino ότι κάτι τέτοιο θα βελτίωνε τις σχέσεις στην περιοχή. Ο Chung Mong-gyu, ο διευθυντής της Ποδοσφαιρικής Ένωσης της Κορέας, ανανέωσε την προσφορά της χώρας στο Συνέδριο της FIFA στη Μόσχα τον Ιούνιο του 2018.
Την ίδια ημέρα, η Αγγλική Ποδοσφαιρική Ένωση ανακοίνωσε ότι ήταν σε συζητήσεις με τα άλλα έθνη για μια ευρεία υποψηφιότητα του Ηνωμένου Βασιλείου ώστε να φιλοξενήσει τη διοργάνωση.
Λουκάς Πατσούλας
Ο Λουκάς Πατσούλας (γενν. στις 10 Μαΐου 1966) είναι Έλληνας παγοδρόμος ταχύτητας, ο πρώτος Έλληνας παγοδρόμος στα χρονικά που έλαβε μέρος σε παγκόσμιο πρωτάθλημα παγοδρομίας ταχύτητας, το Φεβρουάριο του 1989.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1966. Την περίοδο που αγωνιζόταν ζούσε στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Αγωνίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ' 80 στα 500μ, 1000μ, 1.500μ και στα 5 χλμ. Στις 11 Φεβρουαρίου 1989 εκπροσώπησε το Σωματείο Ελλήνων Παγοδρόμων (έπειτα από έγκριση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Παγοδρομίας) και στην πρώτη εμφάνιση Έλληνα αθλητή σε παγκόσμιο πρωτάθλημα παγοδρομιών ταχύτητας πέτυχε χρόνο 10.15,11 στο Όσλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των παγοδρομιών
Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς
Βιογραφία
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς (τότε παίκτης) τον ανακάλυψε σε ηλικία 16 ετών, όταν αγωνιζόταν στην ομάδα νέων της Μπόσνα Σαράγεβο της Βοσνίας. Τον ήθελε στην Παρτιζάν Βελιγραδίου, αλλά οι ιθύνοντες της ομάδας του Σεράγεβο δεν το επέτρεψαν με αποτέλεσμα να μείνει αδρανής για δύο χρόνια. Το 1987 ο Ντανίλοβιτς με τον κίνδυνο να χάσει και δεύτερη χρονιά μη αγωνιζόμενος έφυγε σε ένα λύκειο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να τελειώσει το σχολείο και να μάθει αγγλικά. Έπαιζε μπάσκετ στο Κούκβιλ του Τενεσί, αλλά λέει ότι δεν έμαθε τίποτα καινούργιο επειδή ήταν ο καλύτερος παίκτης με διαφορά. Το καλοκαίρι του 1988, επέστρεψε στο Βελιγράδι ως παίκτης της Παρτιζάν. Η λαμπρή καριέρα του ξεκίνησε με τον θρίαμβο της Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα FIBA U18 το 1988.
Τη σεζόν 1988—89, έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Παρτιζάν και τελείωσε με μέσο όρο 5,6 πόντους. Όμως, παίζοντας δίπλα σε διεθνείς παίκτες απέκτησε πολύτιμη εμπειρία και επίσης δύο τρόπαια: το Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας εκείνη τη χρονιά και το Κύπελλο Κόρατς την επόμενη. Το 1989 έκανε και το ντεμπούτο του με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας των ανδρών και κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Η επόμενη χρονιά τον βρήκε με σοβαρό τραυματισμό να χάνει το μεγαλύτερο μέρος της. Το 1991—92 η Παρτιζάν κατέκτησε το κύπελλο και το πρωτάθλημα καθώς ο Ντανίλοβιτς είχε μέσο όρο 21,8 πόντους. Στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, ο μέσος όρος του ήταν 19,4 πόντοι. Η ομάδα έφθασε μέχρι τον τελικό και έκανε την έκπληξη στις 16 Απριλίου, νικώντας την Χοβεντούτ Μπανταλόνα με το περίφημο τρίποντο του Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς. Ωστόσο, ο καλύτερος παίκτης του τελικού ήταν ο Ντανίλοβιτς, ο οποίος σημείωσε 25 πόντους και ψηφίστηκε πολυτιμότερος παίκτης του φάιναλ φορ. Η μεταγραφή του στην Ιταλία και τη Βίρτους Μπολόνια δεν ήταν έκπληξη με την όποια κέρδισε τρία πρωταθλήματα στα τρία χρόνια παραμονής του. Πριν δοκιμάσει την τύχη του στο ΝΒΑ, ο Ντανίλοβιτς κέρδισε το τρίτο του χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1995. Σε έναν αξέχαστο τελικό η Γιουγκοσλαβία νίκησε τη Λιθουανία με 96—90 με 23 από τον Ντανίλοβιτς, ο οποίος ήταν από τους πρωταγωνιστές του παιχνιδιού με το κάρφωμα μπροστά στον Άρβιντας Σαμπόνις. Το 1997 ήταν και πάλι πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική του ομάδα, ενώ ένα ακόμα χάλκινο ήρθε το 1999.
Η αμερικανική καριέρα του δεν ήταν εντυπωσιακή: στα 75 παιχνίδια του στο NBA με τους Μαϊάμι Χιτ και Ντάλας Μάβερικς, είχε μέσο όρο 12,8 πόντους, ενώ έκανε το 37,9 % των τρίποντων. Η καλύτερή του στιγμή ήταν σε ένα παιχνίδι με τους Νιου Γιορκ Νικς, στους οποίους σημείωσε 21 πόντους με 7 από 7 τρίποντα. Το 1997 επέστρεψε στην Ευρώπη κερδίζοντας πρώτα από όλα ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1997. Μετά από αλλα τρία χρόνια στην Ιταλία και τη Βίρτους σταμάτησε σε ηλικία 30 ετών λόγω έλλειψης φιλοδοξιών. Η τελευταία αγωνιστική του παρουσία ήταν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Το 2016 εκλέχθηκε πρόεδρος της Σερβικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
Τίτλοι και διακρίσεις
Σύλλογοι
Εθνική Γιουγκοσλαβίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Παλλακανέστρο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1997 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1999 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης
Ιγνάτιος Ουγγροβλαχίας
Ο Ιγνάτιος Ουγγροβλαχίας (Μυτιλήνη, 1765–1828) ήταν Έλληνας κληρικός. Διετέλεσε μητροπολίτης Άρτας από το 1794 μέχρι το 1805, όπου είχε σχέσεις με τον Αλή πασά και συμμετείχε στις πολιτικοστρατιωτικές εξελίξεις της περιοχής, κι ανάμεσα στ' άλλα μεσολάβησε για συνθήκη μεταξύ των Επτανησίων και του Αλή πασά. Την περίοδο 1806–1809 βρίσκονταν στα Επτάνησα, παρών και εκεί στις εξελίξεις. Το 1807 έλαβε μέρος στην άμυνα της Λευκάδας, επικεφαλής σώματος 400 Ηπειρωτοσουλιωτών. Στα τέλη του 1807 πήγε στη Νεάπολη και τον Απρίλιο του 1809 στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Διορίστηκε από τη Σύνοδο της Εκκλησίας της Ρωσίας, με την τσαρική συγκατάθεση, μητροπολίτης Βουκουρεστίου και πρόεδρος του τοπικού Διβανίου. Το 1812, με την επιστροφή των παραδουνάβιων ηγεμονιών στους Τούρκους, έφυγε από την έδρα του και εγκαταστάθηκε στη Βιέννη. Από εκεί, το 1815, μετακινήθηκε στην Πίζα. Υποστήριξε την ελληνική επανάσταση, χωρίς όμως να μεταβεί στην Ελλάδα. Πέθανε στις 31 Αυγούστου/12 Σεπτεμβρίου 1828.
Η επισκοπεία του στην Άρτα και η σχέση του με τον Αλή πασά
Έντεκα συνολικά χρόνια, από το 1794 μέχρι το 1805, ποίμανε την επισκοπή Άρτας. Έχοντας μαζί του τον αδελφό του και τον Κονιτσιώτη δάσκαλο Δημήτριο Μόστρα, έλαβε πρωτοβουλίες με σκοπό την πνευματική ενίσχυση του ποιμνίου του: εγκατέστησε τυπογραφείο, ενώ αγόρασε κτήματα με σκοπό την οικονομική ενίσχυση της μητρόπολης. Όταν περιήλθε στην εξουσία του Αλή πασά η Άρτα, ενισχύθηκε με εξουσίες πολιτικής διοίκησης: έτσι ήταν αγορανομικός επόπτης στην επαρχία του και εισπράκτορας φόρων. Αρκετές φορές, με σκοπό την προστασία των Ελλήνων από τις αυθαιρεσίες του Αλή πασά και τους υπέρογκους φόρους, πλήρωσε φόρους από χρήματα της μητρόπολης ή έστελνε επιστολές προς τον Αλή πασά ή δεχόταν ν' αναμιχθεί σε πολιτικοστρατιωτικές υποθέσεις του. Ο Τζορτζ Φίνλεϊ, πάλι, αναφέρει πως ήταν σχολαστικά ευσυνείδητος στην είσπραξη των φόρων, τόσο πολύ που κατέφευγε σε καταπιεστικά μέτρα, προκαλώντας την εξέγερση των κατοίκων.
Ο ρόλος του στην άλωση της Πρέβεζας
Μετά την απομάκρυνση των Βενετών από τα Επτάνησα (1797) και την κατάληψη της περιοχής από τους Γάλλους, τα σχέδια του Αλή πασά για διεύρυνση του ζωτικού του χώρου ευνοούνταν από την εύνοια που του έδειξαν οι Γάλλοι. Μετά τη ρήξη που επήλθε στις γαλλοτουρκικές σχέσεις και την ήττα των Γάλλων στο Αμπουκίρ, ο Αλή πασάς προσανατολίστηκε προς τους Άγγλους και τους Ρώσους, των οποίων τη διείσδυση στην Ήπειρο ήθελε να προλάβει. Έτσι, κατέλαβε αιφνιδιαστικά το Βουθρωτό, την Ηγουμενίτσα και τον Οκτώβριο του 1798 την Πρέβεζα. Ο ρόλος του Ιγνατίου στα γεγονότα της Πρέβεζας συνίστατο στο να δώσει μυστικές οδηγίες στον κλήρο της πόλης να εμποδίσει τον ντόπιο ελληνικό πληθυσμό να βοηθήσει τους Γάλλους, ενώ παρακίνησε τους Πρεβεζάνους που είχαν καταφύγει στο Άκτιο να επιστρέψουν στην πόλη τους, κατόπιν σχετικής υπόσχεσης του Αλή πασά πως δεν θα τους έβλαπτε. Όμως, όταν αυτοί επέστρεψαν στην Πρέβεζα συνελήφθησαν και σφαγιάστηκαν. Ο Χριστόφορος Περραιβός τον κατηγορεί γι' αυτό, αλλά ο Πουκεβίλ λέει πως εξαπατήθηκε, αφού ο Αλή πασάς του είχε υποσχεθεί περί του αντιθέτου. Άλλοι πάλι ιστορικοί είναι αμφίρροποι στην εκτίμησή τους: ο Σιμόπουλος λέει «Αν παρέδωσε τους Πρεβεζάνους στο φάσγανο του Αλή ενσυνείδητα ή γιατί τον παραπλάνησε ο βεζύρης με τις υποσχέσεις του είναι άγνωστο».
Ο ρόλος του στην υποταγή της Βόνιτσας, της Πάργας και των Σουλιωτών
Ο Ιγνάτιος μετέβη στη Βόνιτσα με σκοπό να πείσει τους κατοίκους να παραδοθούν χωρίς να γίνει σύγκρουση με τα στρατεύματα του Αλή πασά. Ο Περραιβός ισχυρίζεται πως αυτό έγινε κατόπιν εντολής του Αλή, αλλά πιθανώς κι ο ίδιος από μόνος του να πήγε με σκοπό ν' αποτρέψει την επανάληψη για τους κατοίκους της Βόνιτσας όλων όσων έπαθαν οι κάτοικοι της Πρέβεζας. Η Πάργα ήταν ο επόμενος στόχος του Αλή πασά, αλλά η κατάληψή της δεν ήταν εύκολη λόγω της ισχυρής αντίστασης των κατοίκων της, επικουρούμενων κι από τη μικρή γαλλική φρουρά εκεί αλλά και από τους Σουλιώτες. Οι Παργινοί έστειλαν αντιπροσωπεία στον Αλή, τον Ιγνάτιο, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα και μεσολαβητής του Αλή, και υπογράφτηκε συνθήκη ανάμεσα στα δύο μέρη. Ο Ιγνάτιος υπέγραψε κι αυτός τη συμφωνία ως διορισμένος και από τα δύο μέρη διά τον συμβιβασμόν.
Ο Ιγνάτιος εμπλέκεται και στην παράδοση των Σουλιωτών. Ο Πρώσος διπλωμάτης Γιάκομπ Λούντβιχ Σάλομον Μπαρτόλντι (Jakob Ludwig Salomon Bartholdy) στα 1805 έγραψε πως ο Ιγνάτιος με διαταγή του Αλή πασά πήγε να πείσει τους Παραμυθιώτες να μην βοηθήσουν το Σούλι, όμως η αποστολή του απέτυχε. Βασισμένος σε αυτό ο Τζορτζ Φίνλεϊ ισχυρίζεται πως ο Ιγνάτιος, μαζί με τον μητροπολίτη Ιωαννίνων και τον μητροπολίτη Παραμυθιάς, έβγαλε αφορισμό προκειμένου να αποτρέψει όσους θα βοηθούσαν τους Σουλιώτες. Τα περί προδοτικής στάσης του Ιγνατίου σε βάρος των Σουλιωτών επαναλαμβάνει και ο Ανώνυμος της Ελληνικής Νομαρχίας. Ο Καρπάθιος ιστορικός και πανεπιστημιακός Εμμανουήλ Πρωτοψάλτης (επί δεκαπενταετία διευθυντής των Γενικών Αρχείων του Κράτους) ισχυρίζεται πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς ό,τι έπραττε ο Ιγνάτιος το έπραττε υπό το κράτος της τρομοκρατίας του Αλή. Άλλωστε, δεκαοκτώ χρόνια αργότερα, σε συζήτησή του με τον γιατρό Στέφανο Καραθεοδωρή, ο Ιγνάτιος δεν θα έκρυβε το θαυμασμό του για τη μαχητικότητα των Σουλιωτών.
Η Συνθήκη μεταξύ των Επτανησίων και του Αλή πασά
Το Σεπτέμβριο του 1803 ο Ιγνάτιος μετέβη στην Κέρκυρα με σκοπό να συνάψει συνθήκη για λογαριασμό του Αλή πασά, η οποία θα ρύθμιζε εκκρεμή θέματα των δύο πλευρών: συγκεκριμένα οι Επτανήσιοι ζητούσαν από τον Αλή φοροαπαλλαγές στην περιοχή του, όπως και στην υπόλοιπη Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ ο Αλή πασάς ζητούσε να μη δίδεται άσυλο σε ληστές οι οποίοι κατέφευγαν από τα εδάφη του στα Επτάνησα, και τα χρησιμοποιούσαν ως ορμητήριο για επιθέσεις στις περιοχές του. Ο Αλή πασάς και η Επτάνησος Πολιτεία έμειναν ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα των συνομιλιών που είχε πραγματοποιήσει ο Ιγνάτιος και της συμφωνίας που είχε πετύχει, και η δεύτερη μάλιστα, απένειμε στον Ιγνάτιο ισόβιο προνόμιο τριών χαρίτων, δηλαδή να απονέμει τρεις φορές τον χρόνο χάρη σε καταδίκους που είχαν συμπληρώσει το ένα τρίτο της ποινής τους.
Φυγή και δράση στα Επτάνησα
Στην Κέρκυρα ο Ιγνάτιος αποτέλεσε τον πυρήνα κοινής δράσης των Ελλήνων κλεφταρματολών που ζούσαν στα Επτάνησα αλλά και διαφόρων σημαινουσών προσωπικοτήτων, όπως του Καποδίστρια, του αρχηγού των ελληνικών ταγμάτων του εκεί ρωσικού στρατού Εμμανουήλ Παπαδόπουλου και του πληρεξουσίου της Ρωσίας στα Επτάνησα Γεωργίου Μοτσενίγου. Υπό την προεδρία του Ιγνατίου, το 1806, έλαβε χώρα στη Λευκάδα σύσκεψη των αρματολών της Ακαρνανίας και Ηπειροθεσσαλίας. Λίγο μετά την έναρξη του Ρωσοτουρκικού πολέμου, τον Μάρτιο του 1807 ο Παπαδόπουλος κινητοποίησε τους Έλληνες αρματολούς, ορίζοντας ως καθοδηγητή τον Ιγνάτιο, ο οποίος ήλπιζε στη ρωσική βοήθεια για την ελληνική υπόθεση. Ο Μοτσενίγος τού ανέθεσε αποστολή να οργανώσει στρατιωτικό σώμα ενσωματώνοντας τους εξόριστους καπεταναίους σε Λευκάδα και Ιθάκη, για να το στείλει για αντιπερισπασμό στις δυνάμεις του Αλή πασά στην Στερεά Ελλάδα.
Στα τέλη του 1806 με αρχές του 1807 άρχισε η πολιορκία της Λευκάδας από τα στρατεύματα του Αλή πασά. Ο Ιγνάτιος είχε ενεργό ρόλο στην άμυνα του νησιού από τον Απρίλιο του 1807, όταν είχε φτάσει στο νησί, έχοντας υπό τις διαταγές του 400 Ηπειρωτοσουλιώτες, δηλαδή σώματα διαφόρων οπλαρχηγών. Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς ήρθε και ο Καποδίστριας και συντόνιζαν από κοινού την ελληνορωσική στρατιωτική συνεργασία. Το καλοκαίρι όμως του 1807 υπογράφτηκε η Συνθήκη του Τιλσίτ και τα Ιόνια νησιά πέρασαν στους Γάλλους. Ο Ιγνάτιος, αν και δέχτηκε δελεαστικές προτάσεις από αυτούς, οι οποίοι γνώριζαν την επιρροή του στους Έλληνες, για να αναλάβει την διοίκηση των Ελλήνων μισθοφόρων, αλλά και από τους Άγγλους, οι οποίοι του πρότειναν να πάει στη Μάλτα, αρνήθηκε. Ανάλογη βολιδοσκόπησή του έγινε και από τον Αλή πασά. Τελικά αναχώρησε με τον Γεώργιο Μοτσενίγο για τη Νεάπολη στα τέλη του 1807. Ο Μοτσενίγος έστειλε στον Ρώσο υπουργό των Εξωτερικών εγκωμιαστικό υπόμνημα για τις υπηρεσίες του Ιγνατίου και τελικά εγκρίθηκε από τον τσάρο η μετάβασή του στην Αγία Πετρούπολη τον Απρίλιο του 1809.
Στην Αγία Πετρούπολη
Φτάνοντας στην Αγία Πετρούπολη, ο Ιγνάτιος έλαβε από τον πρωθυπουργό Νικολάι Πετρόβιτς Ρουμιάντσεφ την εντολή να συντάξει υπόμνημα περί της καταστάσεως της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας σχετικά με την οργάνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της σχέσεως αυτού με την οθωμανική κυβέρνηση και το θέμα της εκπαίδευσης του κλήρου. Ο Ρώσος αυτοκράτορας τον αξιοποίησε υπέρ των ρωσικών συμφερόντων και, εν μέσω του ρωσοτουρκικού πολέμου, μετά την προσάρτηση της Βλαχίας, της Μολδαβίας και της Βεσσαραβίας, και αφού κενώθηκε η θέση της Μητροπόλεως Ουγγροβλαχίας (Βουκουρεστίου), ο Ιγνάτιος διορίστηκε από τη Σύνοδο της Εκκλησίας της Ρωσίας, με την τσαρική συγκατάθεση, μητροπολίτης Βουκουρεστίου και πρόεδρος του τοπικού Διβανίου.
Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας
Στις 5 Μαΐου 1810 έφτασε μέσω Ιασίου στο Βουκουρέστι και εγκαταστάθηκε στη Μητρόπολη Ουγγροβλαχίας. Ο ενθρονιστήριος λόγος του εκφράζει σαφώς τα φιλορωσικά αισθήματά του, καθώς με αυτόν εκφράζει την προσδοκία του να φανεί με τη δράση του αντάξιος της εύνοιας που έδειξε στο πρόσωπό του ο Ρώσος αυτοκράτορας. Το έργο του, όχι αποκλειστικά εκκλησιαστικό, ήταν πολυσχιδές, και μέσω της Φιλολογικής Εταιρείας Βουκουρεστίου της οποίας ηγούνταν, περιελάμβανε και την οικονομική υποστήριξη του περιοδικού της διασποράς Λόγιος Ερμής στη Βιέννη.
Πριν καν φτάσει στην εκκλησιαστική του έδρα, με επιστολές του προς τον Αλή πασά και τον γιο του Μουχτάρ, κατά παράκληση του Ρώσου πρωθυπουργού Νικολάι Ρουμιάντσεφ, προσπαθεί να τους προσελκύσει προς τη Ρωσία, εκμεταλλευόμενος τις αποσχιστικές από τον σουλτάνο φιλοδοξίες τους. Δεν έλαβε όμως καμία απάντηση εκ μέρους τους.