cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ωτ-Αλπ
Γεωγραφικά στοιχεία
Συνορεύει με τους νομούς: στα νότια με Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς, στα δυτικά με το νομό Ντρομ και στα βόρεια με τους νομούς Ιζέρ και Σαβοΐα. Στα ανατολικά συνορεύει με τη Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο και την επαρχία Κούνεο της περιοχή του Πεδεμοντίου της Ιταλίας.
Είναι ένας πολύ ορεινός νομός, ο υψηλότερος κατά μέσο όρο στη Γαλλία με το υψηλότερο μέσο υψόμετρο, καθώς περισσότερο από το ένα τρίτο της επιφάνειας υπερβαίνει τα 2.000 μέτρα. Το υψόμετρο κυμαίνεται από 470 μέτρα στην κοινότητα Ριμπιέ στην κοιλάδα του ποταμού Μπυές έως 4.102 μέτρα στην κορυφή της οροσειράς των Εκρέν (Μπαρ ντεζ Εκρέν, δεύτερη υψηλότερη κορυφή στη Γαλλία μετά το Μον Μπλαν). Είναι επίσης ο νομός με το υψηλότερο οδικό δίκτυο, με μέσο υψόμετρο περίπου 1000 μέτρα. Υπάρχει επίσης η υψηλότερη κοινότητα στη Γαλλία, το Σαιν-Βεράν, χωριό που βρίσκεται σε υψόμετρο 2.042 μέτρα. Το Γκαπ έχει το μεγαλύτερο υψόμετρο πρωτεύουσας νομού της Γαλλίας (740 μ.) και είναι μία από τις υψηλότερες πόλεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στα βορειοανατολικά του Μπριανσόν, το πέρασμα Μονζενέβρ αποτελεί ορεινή διάβαση προς την Ιταλία.
Ο νομός περιλαμβάνει πολλά ποτάμια: Ντυράνς, Ντρακ, Μπυές, Κλαρέ, Γκιλ, Γκιζάν, Σεβεραίς, Ρομάνς. Επιπλέον, έχει μια τεράστια λίμνη 28,2 τετρ. χιλιομέτρων, τη λίμνη Σερ-Πονσόν που μοιράζεται με το νομό Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς, με μια κεντρική πόλη: Σαβίν-λε-Λακ.
Το Εθνικό Πάρκο των Εκρέν και το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Κερά είναι τα δύο μεγαλύτερα φυσικά καταφύγια στο νομό. Γεωφυσικός χάρτης του νομού.
Κλίμα
Ο νομός Ωτ-Αλπ βρίσκεται σε ορεινή περιοχή και το κλίμα που επικρατεί είναι ορεινό. Παρά το δριμύ κλίμα που επικρατεί, και σαν συνέπεια της μεσογειακής επιρροής και της αδύναμης επιρροής των ωκεάνιων βροχοπτώσεων, η ετήσια ηλιοφάνεια είναι μεγαλύτερη από 2.300 ώρες ή ακόμη και 2.500 ώρες στα σύνορα με τις Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς. Οι χειμώνες είναι κρύοι σε όλο το νομό και γίνονται δριμύτεροι πάνω από τα 1.200 μέτρα. Τα καλοκαίρια είναι ήπια στα ορεινά και πολύ ζεστά κάτω από τα 1.000 μέτρα. Οι ενδιάμεσες εποχές είναι μεταβλητές.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|132x132εσ|Έμβλημα του νομού Ο νομός Ωτ-Αλπ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (πλέον 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Δημιουργήθηκε από το νοτιοανατολικό τμήμα της επαρχίας Ντωφινέ και το βόρειο τμήμα της επαρχίας Προβηγκία και χωρίστηκε στα τέσσερα διαμερίσματα: Μπριανσόν, Εμπρέν, Γκαπ και Σερ με 39 καντόνια. Πρωτεύουσα αρχικά ήταν η κοινότητα Σορζ, ωστόσο, η διοίκηση άλλαξε την ίδια χρονιά. Στις 17 Φεβρουαρίου 1800 με νέα εδαφική μεταρρύθμιση καταργήθηκε το διοικητικό διαμέρισμα Σερ. Μετά τη μεταρρύθμιση της 10ης Σεπτεμβρίου 1926, καταργήθηκε επίσης το διαμέρισμα Εμπρέν.
Δημογραφικά στοιχεία
Το εξαιρετικά ορεινό τοπίο εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τον χαμηλό πληθυσμό του νομού. Ο πληθυσμός, ο οποίος έφτανε τους 120.000 κατοίκους κατά τη δημιουργία του το 1790, παρουσίασε ελάχιστες αλλαγές κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Ήταν ακόμη πάνω από 100.000 την παραμονή του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, ο οποίος επηρέασε βαθιά τη δημογραφία του νομού, όπως και ολόκληρο τον πληθυσμό της Γαλλίας. Ο πληθυσμός στη συνέχεια παρέμεινε στάσιμος μεταξύ 85.000 και 90.000 κατοίκων για μερικές δεκαετίες. Στη δεκαετία του 1960 άρχισε να αυξάνεται, χάρη σε μια οικονομία ενισχυμένη από την ανάπτυξη του τουρισμού, από 87.436 κατοίκους το 1962 σε 121.419 το 1999. Αυτή η ανάπτυξη έχει ωφελήσει κυρίως την πόλη Γκαπ και τις πόλεις και χωριά των κύριων κοιλάδων, αλλά η απομάκρυνση του πληθυσμού των πιο ορεινών περιοχών (με την πιο δύσκολη πρόσβαση) δεν μπόρεσε να αντισταθμιστεί. εναλλ.=|μικρογραφία|260x260εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα
Διοικητική διαίρεση
Ο νομός Ωτ-Αλπ χωρίζεται σε 2 διοικητικά διαμερίσματα, 15 καντόνια και 162 κοινότητες:
Πόλεις
μικρογραφία|320x320εσ|Χάρτης του νομού Ωτ-Αλπ Οι κυριότερες κοινότητες του νομού Ωτ-Αλπ είναι:
Τουρισμός
μικρογραφία|250x250εσ|Το χιονοδρομικό κέντρο Βαρς Ο τουρισμός είναι η κύρια οικονομική δραστηριότητα του νομού. Το μερίδιο της απασχόλησης στον τομέα του τουρισμού είναι πολύ σημαντικό, δεδομένου ότι αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 15% της συνολικής μισθωτής απασχόλησης.
Ο τουριστικός κλάδος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σκι το χειμώνα. Το καλοκαίρι το αλπικό τοπίο και πολλές υπαίθριες δραστηριότητες προσελκύουν επισκέπτες από όλη την Ευρώπη (ιστιοπλοΐα, πεζοπορία, αναρρίχηση και εναέρια αθλήματα). Ο Ποδηλατικός Γύρος της Γαλλίας περνά από το νομό και προσελκύει πολλούς φανατικούς της ποδηλασίας για να παρακολουθήσουν τον αγώνα.
Υπάρχουν μεγάλα χιονοδρομικά κέντρα, όπως το Σερ Σεβαλιέ με έκταση 250 χιλιομέτρων, τα Βαρς, Ριζούλ, Μονζενέβρ, Ορσιέρ, Λα Γκραβ,και πολλά άλλα.
Η οροσειρά των Εκρέν με το Εθνικό πάρκο των Εκρέν και η προστατευόμενη περιοχή Κερά με το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Κερά είναι προνομιακές τοποθεσίες για ορειβασία και πεζοπορία στα ψηλά και μεσαίου ύψους βουνά. Πολλές άλλες φυσικές περιοχές του νομού κατατάσσονται σε περιοχές Natura 2000 και είναι φυσικά καταφύγια.
Το Περιφερειακό πάρκο των Μπαρονί της Προβηγκίας, το οποίο μοιράζεται ο νομός με τον νομό Ντρομ, προσφέρει επίσης ευκαιρίες για τουρισμό στα βουνά (αναρρίχηση, ελεύθερη πτήση, πεζοπορία) στο δυτικό τμήμα του νομού.
Ο ποταμός Ντυράνς και οι κύριοι παραπόταμοί του προσφέρουν πολλές ευκαιρίες για ράφτινγκ και άλλα σπορ.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο Κερά Ο νομός έχει μια πολιτιστική κληρονομιά που ποικίλλει ανάλογα με τη γεωγραφική θέση. Η αρχιτεκτονική κληρονομιά περιλαμβάνει κυρίως οχυρωμένες τοποθεσίες, όπως του Μπριανσόν, το κάστρο του Κερά ή του Μον-Ντωφέν, τμήμα των Οχυρώσεων του Βωμπάν.
Υπάρχουν επίσης τα κάστρα του Μονμώρ, του Ταλάρ και του Πικοντάλ που έχουν ταξινομηθεί ως Ιστορικά Μνημεία. Είναι ανοιχτά για επισκέψεις από το κοινό καθώς και για παρουσιάσεις, συναυλίες και άλλες δραστηριότητες.
Ο νομός Ωτ-Αλπ χαρακτηρίζεται από την ποιότητα και τον αριθμό των τοιχογραφιών και των ηλιακών ρολογιών, μερικά από τα οποία είναι πολύ παλιά.
Δημοψήφισμα της Οκινάουα (2019)
Ένα δημοψήφισμα διεξήχθη στον νομό Οκινάουα στις 24 Φεβρουαρίου 2019. Στο δημοψήφισμα οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν ή να απορρίψουν την πρόταση κατασκευή της αμερικανικής βάσης του Σώματος των Πεζοναυτών στον κόλπο Χενόκο. Η πρόωρη ψηφοφορία διεξήχθη μεταξύ 15 και 23 Φεβρουαρίου.
Πρόκειται για το δεύτερο δημοψήφισμα στο νομό της Οκινάουα, με το πρώτο να διεξάγεται το 1996 για τη μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας. Ο κυβερνήτης Ντένι Ταμάκι ανακοίνωσε το δημοψήφισμα τον Νοέμβριο του 2018, εκπληρώνοντας την προεκλογική του υπόσχεση.
Το εκλογικό σώμα της Οκινάουα ψήφισε να απορρίψει συντριπτικά το σχέδιο για τη μεταφορά της βάσης στο Χενόκο. Το 72% των ψηφοφόρων της Οκινάουα καταψήφισαν το σχέδιο, με το 19% να υποστηρίζει το σχέδιο. Η αρνητική ψήφος υπερέβη επίσης το κατώτατο όριο του 25%, πράγμα που σημαίνει ότι ο κυβερνήτης είναι υποχρεωμένος να σεβαστεί το αποτέλεσμα και να το μεταφέρει στον Πρωθυπουργό της Ιαπωνίας και στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, η κεντρική κυβέρνηση δεν είναι νομικά υποχρεωμένη να σεβαστεί το αποτέλεσμα.
Η προσέλευση των ψηφοφόρων έφτασε το 72%.
Παραπομπές
2019 δημοψηφισμα Ιαπωνια
Γκριγκόρι Γκρίνκο
Ο Γκριγκόρι "Χρίνκο" Φεντόροβιτς Γκρίνκο (ουκρανικά : Григорій Федорович Гринько, Hryn’ko) (18 Νοεμβρίου 1890 – 15 Μαρτίου 1938) ήταν Σοβιετικός, Ουκρανικής καταγωγής, πολιτικός.
Αρχικά ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού επαναστατικού κόμματος της Ουκρανίας. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ο Χρίνκο έγινε ηγέτης των Ουκρανών Μποροτμπιστών και προσχώρησε στο Κομμουνιστικό κόμμα (μπολσεβίκοι) της Ουκρανίας όταν οι Μποροτμπιστές διαλύθηκαν από την Κομιντέρν. Ως πρώην μέλος του εκλιπόντος κόμματος υπέρ της ανεξαρτησίας, κατηγορήθηκε το 1922 για «εθνικιστική απόκλιση», αλλά ανέκτησε την εύνοια κατά την προσπάθεια για εξουκρανοποίηση και έγινε ουκρανός επίτροπος της Κρατικής επιτροπής σχεδιασμού της Ουκρανίας το 1925 .
Καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 15 Μαρτίου 1938.
Κέιλι ΜακΈνανι
Η Κέιλι Μισέλ ΜακΈνανι (αγγλικά: Kayleigh Michelle McEnany, 18 Απριλίου 1988), είναι Αμερικανίδα πολιτική σχολιαστής, συγγραφέας και πρώην κυβερνητική αξιωματούχος, που υπηρέτησε ως 33η Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου υπό την προεδρία Τραμπ από τον Απρίλιο του 2020 έως τον Ιανουάριο του 2021. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Σήμερα, εργάζεται ως οικοδέσποινα στην εκπομπή ειδήσεων του Fox News "Outnumbered".
Από το 2017 έως το 2019, ήταν εκπρόσωπος της Ρεπουμπλικανικής Εθνικής Επιτροπής (RNC). Εργάστηκε για την προεδρική εκστρατεία του Ντόναλντ Τραμπ από το 2019 έως το 2020.
Βιογραφία
Η Κέιλι ΜακΈνανι, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1988 στην Τάμπα της Φλόριντα, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το ιδιωτικό καθολικό Λύκειο θηλέων "Academy of the Holy Names" το 2006. Σπούδασε Διεθνή Πολιτική και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν στην Ουάσινγκτον, και έλαβε πτυχίο (BA) το 2010. Αργότερα, εγγράφθηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, προκειμένου να σπουδάσει Νομική. Στη συνέχεια, έλαβε μετεγγραφή και συνέχισε τις σπουδές τις στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, απ'όπου έλαβε πτυχίο (JD) το 2016.
Προσωπική ζωή
Η ΜακΈνανι, είναι παντρεμένη με τον Σον Γκιλμάρτιν από τον Νοέμβριο του 2017. Έχουν αποκτήσει μαζί μία κόρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπρόσωποι Τύπου του Λευκού Οίκου Κατηγορία:Λευκός Οίκος Κατηγορία:Προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ Κατηγορία:Κυβερνητικοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί παρουσιαστές Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Δημοκρατία του Αραράτ
Η Δημοκρατία του Αραράτ, επίσης γνωστή ως Κουρδική Δημοκρατία του Αραράτ, ήταν αυτοαποκαλούμενο Κουρδικό κράτος. Βρισκόταν στην ανατολική Τουρκία με επίκεντρο την επαρχία Καρακιοσέ. Να σημειωθεί ότι στα Τουρκικά και στα Κουρδικά το όρος Αραράτ αποκαλείται «Αγκρί».
Ιστορία
Μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπεγράφη το 1920 η Συνθήκη των Σεβρών, η οποία εκτός άλλων προέβλεπε τη δημιουργία ενός αυτόνομου Κουρδιστάν. Η συνθήκη απορρίφθηκε από το Τουρκικό Εθνικό Κίνημα υπό τον Κεμάλ Ατατούρκ, το οποίο κατά τη διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου Ανεξαρτησίας (1920-1923) ανέλαβε de facto την εξουσία με έδρα την Άγκυρα. Στη διάρκεια αυτού του πολέμου, τα κεμαλικά στρατεύματα υποστηρίχθηκαν στρατιωτικά από κουρδικές ένοπλες ομάδες, οι οποίες ως αντάλλαγμα ήλπιζαν στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους. Ωστόσο με το τέλος του πολέμου και την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, η περιοχή του Κουρδιστάν περιήλθε στο νεοσύστατο Τουρκικό Κράτος, κάτι που φυσικά άφησε ανεκπλήρωτο το όραμα των Κούρδων για ανεξαρτησία.
μικρογραφία|200x200εσ|Από αριστερά προς τα δεξιά: Σιπκανλί Χαλίς Μπέης, Ιχσάν Νουρί Πασάς, Χασενανλί Φερζεντέ Μπέης
Η Δημοκρατία του Αραράτ, οδηγούμενη από την κεντρική επιτροπή του κόμματος Χοϊμπούν, κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 28 Οκτωβρίου 1927 ή το 1928, κατά τη διάρκεια ενός κύματος εξέγερσης μεταξύ των Κούρδων στη νοτιοανατολική Τουρκία.
Η εξέγερση του Αραράτ οδηγήθηκε από τον στρατηγό Ιχσάν Νουρί Πασά. Τον Οκτώβριο του 1927, το Κουρντ Αβά ή Κουρνταβά, ένα χωριό κοντά στο Όρος Αραράτ, ορίστηκε ως προσωρινή πρωτεύουσα του Κουρδιστάν. Το Χοϊμπούν έκανε εκκλήσεις προς τις Μεγάλες Δυνάμεις και την Κοινωνία των Εθνών και έστειλε επίσης μηνύματα σε άλλους Κούρδους στο Ιράκ και τη Συρία ζητώντας συνεργασία.
Ο τουρκικός στρατός, ο οποίος θέλησε να καταπνίξει την εξέγερση, ολοκλήρωσε την πολιορκία του όρους Αραράτ την 1η Ιουλίου 1930 και ξεκίνησε τη γενική επίθεση στις 7 Σεπτεμβρίου. Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Αραράτ, που διήρκεσε μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου, ο Ιμπραήμ Αγκά πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου στο Κίρ, (στη πεδιάδα μεταξύ του όρους Αραράτ και του Μικρού Αραράτ), ενώ ο Ιχσάν Νουρί κατέφυγε στο Ιράν. Στη συνέχεια, στη δίκη που έγινε στα Άδανα, 34 άνθρωποι καταδικάστηκαν σε θάνατο. Η επαρχία μετονομάστηκε σε Αγκρί το 1938.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, οι Κούρδοι στη πόλη Μαχαμπάν του βορειοδυτικού Ιράν πραγματοποίησαν μια δεύτερη προσπάθεια να ιδρύσουν ένα κουρδικό κράτος, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Μαχαμπάν, η οποία διήρκεσε 11 μήνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Κουρδιστάν
Παλαιστινιακή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας
Η Παλαιστινιακή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας είναι μια δήλωση που έγραψε ο Παλαιστίνιος ποιητής Μαχμούντ Νταρβίς και διακηρύχθηκε από τον Γιάσερ Αραφάτ στις 15 Νοεμβρίου 1988 (5 Ραμπί αλ-Θανί 1409). Προηγουμένως εκδόθηκε από το Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο, το νομοθετικό σώμα της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), με 253 ψήφους υπέρ, 46 κατά και 10 αποχές. Διαβιβάστηκε κατά την σύνοδο του 19ου Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου σε μόνιμη επίθεση. Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης της διακήρυξης, ο Αραφάτ, ως πρόεδρος του Οργανισμού Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης ανέλαβε τον τίτλο "Πρόεδρος της Παλαιστίνης". Τον Απρίλιο του 1989, το κεντρικό συμβούλιο της ΟΑΠ εξέλεξε τον Γιάσερ Αραφάτ τον πρώτο Πρόεδρο του κράτους της Παλαιστίνης.
Ιστορικό
Στις 28 Οκτωβρίου 1974, η Σύνοδος Κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου του 1974 που πραγματοποιήθηκε στο Ραμπάτ χαρακτήρισε την ΟΑΠ ως "μοναδικό νόμιμο εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού και επιβεβαίωσε το δικαίωμά του να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο κράτος επειγόντως".
Η νομική αιτιολόγηση της δήλωσης βασίστηκε στο ψήφισμα 181 (2) της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών της 29ης Νοεμβρίου 1947, το οποίο προέβλεπε τον τερματισμό της βρετανικής εντολής και την διαίρεση της βρετανικής εντολής της Παλαιστίνης σε εβραϊκό και αραβικό κράτος. Στις 14 Μαΐου 1948 ιδρύθηκε το Ισραήλ και η Ιορδανία εισέβαλε στη Δυτική Όχθη προσαρτώντας τη το 1950. Τον Σεπτέμβριο του 1948 αιγυπτιακές δυνάμεις κατέλαβαν τη Λωρίδα της Γάζας και την κατείχαν υπό στρατιωτικό έλεγχο. Μέχρι τον πόλεμο των έξι ημερών τον Ιούνιο του 1967 τα δύο αυτά εδάφη παρέμειναν υπό την ιορδανική και αιγυπτιακή κυριαρχία.
Το 1988, όταν η Παλαιστίνη διακήρυξε την ανεξαρτησία της, δεν κατείχε έδαφος.
Η ΟΑΠ άρχισε να ασκεί περιορισμένη εξουσία στις περιοχές Α και Β της Δυτικής Όχθης και μέρος της Λωρίδας της Γάζας ως συνέπεια της συμφωνίας Γάζας-Ιεριχώ του 1994, υπό την αιγίδα της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Σενεγάλης
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Σενεγάλης - είναι η εθνική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Ντακάρ. Ιδρύθηκε το 1976 και το 1979 προσαρτήθηκε στα Εθνικά Αρχεία. Ως εκ τούτου, ο ρόλος αυτός ασκείται από τη Βιβλιοθήκη των Αρχείων της Σενεγάλης (Bibliothèque des Archives du Sénégal).
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Σενεγάλης ιδρύθηκε με το διάταγμα αριθ. 76-493 της 5ης Μαΐου 1976. Της παραχωρήθηκε το δικαίωμα να λάβει νόμιμη κατάθεση. Δεδομένου ότι δεν της παραχωρήθηκε κτίριο ή προϋπολογισμό για την αγορά βιβλίων και την πρόσληψη βιβλιοθηκονόμων, δεν μπόρεσε να ξεκινήσει τις δραστηριότητές της. Με το διάταγμα της 5ης Οκτωβρίου 1979, ενσωματώθηκε στα Εθνικά Αρχεία της Σενεγάλης. Σύμφωνα με το νόμο της 3ης Απριλίου 2002, η Εθνική Βιβλιοθήκη ανέκτησε την αυτονομία της και στο κέντρο του Ντακάρ, ο τότε πρόεδρος Αμπντού Ντιούφ σχεδίασε την ανέγερση ενός κτιρίου γι' αυτήν. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1999, αλλά σταμάτησαν ένα χρόνο αργότερα μετά τις επόμενες προεδρικές εκλογές[2]. Μετά τις εκλογές του 2012, ο νέος πρόεδρος Μακί Σαλ υποσχέθηκε να συνεχίσει την κατασκευή ενός κτιρίου για τη βιβλιοθήκη, αλλά μέχρι το 2019 δεν είχε κατασκευαστεί.
Κατά συνέπεια, τον ρόλο της εθνικής βιβλιοθήκης αναλαμβάνει η Βιβλιοθήκη των Αρχείων της Σενεγάλης. Από το 1982, έχει εκχωρήσει ISSN και δημοσιεύει εθνική βιβλιογραφία.
Συλλογή
Σύμφωνα με διάταγμα του 1976, η βιβλιοθήκη δικαιούται νόμιμο αντίγραφο όλων των δημοσιεύσεων που εκδίδονται στη Σενεγάλη. Η βιβλιοθήκη λαμβάνει 4 αντίγραφα βιβλίων, φυλλαδίων, δακτυλογραφημένων κειμένων, παρτιτούρων, μουσικών εκτυπώσεων, καρτ ποστάλ, δίσκων και ταινιών που έχουν εκδοθεί στη Σενεγάλη. Το 2007, η συλλογή περιελάμβανε 30.000 τόμους, μεταξύ των οποίων: 29.800 βιβλία και φυλλάδια, 3.000 αφίσες, 2.000 χάρτες, 500 καρτ ποστάλ, 30 ηχογραφήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Σενεγάλη Σ
Εκκλησία Αγίας Παρασκευής (Νόβγκοροντ)
Η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (Церковь Параскевы-Пятницы на Торгу) στο Βελίκι Νόβγκοροντ αποτελεί μία εκ των παλαιότερων εκκλησιών της Ρωσίας, καθώς η ανέγερσή της χρονολογείται στο 1207. Η εκκλησία βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, εντός της πρώην Αυλής του Γιαροσλάβ και της πλατείας της αγοράς. Σήμερα, λειτουργεί ως μουσείο.
Η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως τμήμα του αντικειμένου 604, υπό τον τίτλο «Ιστορικά Μνημεία του Νόβγκοροντ και Περιχώρων». Το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως αρχιτεκτονικό μνημείο ομοσπονδιακής σημασίας (#5310046012).
Ιστορία
Η εκκλησία ανεγέρθηκε το 1207 από εμπόρους του Νόβγκοροντ. Η Αγία Παρασκευή αποτελούσε την αγία προστάτιδα των εμπόρων. Η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής είναι εκ των ελαχίστων σωζόμενων εκκλησιών στη Ρωσία, οι οποίες ανεγέρθηκαν κατά τις απαρχές του 13ου αιώνα. Παλαιότερα, υπήρξαν τουλάχιστον δύο διαφορετικές εκκλησίες αφιερωμένες στην Αγία Παρασκευή επί της συγκεκριμένης τοποθεσίας, όπου η ανέγερση της πρώτης χρονολογείτο στο 1156, ενώ της δεύτερης στο 1191.
Η εκκλησία ανακατασκευάστηκε αριθμό φορών. Συγκεκριμένα, ο θόλος της κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του 18th century, ενώ, μεταξύ του 1954 και της δεκαετίας του 2000, η εκκλησία υπέστη εκτεταμένες εργασίες αναπαλαίωσης, κατά τη διάρκεια των οποίων διασώθηκαν και αναδείχθηκαν τα παλαιότερα τοιχώματά της.
Αρχιτεκτονική
Πρόκειται για μικρού μεγέθους εγγεγραμμένη σταυροειδή με τρούλο εκκλησία, με τρία κλίτη και τέσσερις κίονες. Οι τοίχοι της είναι χτισμένοι από πηλίτη και ασβεστόλιθο.
Η εκκλησία δεν είναι δυνατό να συγκριθεί αρχιτεκτονικά με άλλα σύγχρονά της κτίρια στο Νόβγκοροντ, ωστόσο, παρουσιάζει αρκετές αρχιτεκτονικές ομοιότητες με την Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ στο Σμολένσκ. Ως εκ τούτου, εικάζεται πως η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής ανεγέρθηκε από χτίστες προερχόμενους από το Σμολένσκ. Τα διακοσμητικά στοιχεία τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της εκκλησίας, ωστόσο, αποτελούν δημιουργήματα αρχιτεκτόνων προερχόμενων από το Νόβγκοροντ, ενώ, παράλληλα, κατεστάθησαν ως συχνό φαινόμενο και χαρακτηριστικό της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του Νόβγκοροντ κατά τη διάρκεια του 14ου και του 15ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Μαρούσκα Ντέτμερς
Η Μαρούσκα Ντέτμερς (αγγλικά: Maruschka Detmers) (γενν. 16 Δεκεμβρίου 1962), είναι Ολλανδέζα ηθοποιός του κινηματογράφου.
Μετακόμισε στη Γαλλία σε εφηβική ηλικία όπου την ανακάλυψε ο Γάλλος σκηνοθέτης Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο θα το κάνει το 1983 με την ταινία "Όνομα: Κάρμεν". Άλλες ταινίες της είναι Ο πόλεμος της Χάνα (1988) και οι Μάμπο Κινγκς (1992). Η πιο γνωστή ταινία της είναι Ο διάβολος στο κορμί της (1986).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ολλανδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Σάρα Γουέιν Κάλις
Η Σάρα Γουέιν Κάλις (αγγλικά:  Sarah Wayne Callies, γενν. 1 Ιουνίου 1977) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της στην σειρά του Fox Prison Break και του AMC The Walking Dead. Έχει επίσης πρωταγωνιστήσει στην ταινία του USA Network Colony
Γεννήθηκε στο Λα Γκράνκε του Ιλλινόις και είναι η κόρη της Βαλερί Γουέιν και του Ντέιβιντ Ε. Κάλις, καθηγήτριας αγγλικών και καθηγητή δικαίου αντίστοιχα στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης στην Μανόα. Σε ηλικία ενός έτους, η Κάλις μετακόμισε με την οικογένειά της στην Χονολουλού της Χαβάης. Στα νιάτα της εξέφρασε ένα ενδιαφέρον για την υποκριτική μέσω της συμμετοχής της σε αρκετές σχολικές παραστάσεις. Μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο, η Κάλις σπούδασε στο Κολλέγιο Ντάρτμουθ στο Νιου Χάμσαϊρ. Παράλληλα με τις σπουδές της, η Κάλις ασχολήθηκε ενεργά με το θέατρο. Συνέχισε τις σπουδές της στο Κονσερβατόριο του Εθνικού Θεάτρου, όπου έλαβε μεταπτυχιακό στις καλές τέχνες το 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Διεθνής Γύρος Ρόδου
Ο Διεθνής Γύρος Ρόδου είναι αγώνας ποδηλασίας δρόμου, που πραγματοποιείται την άνοιξη κάθε έτους στο νησί της Ρόδου. Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1987. Μετά από διάλειμμα αρκετών ετών, έλαβε χώρα ξανά μεταξύ 1995 και 2003. Μετά από ένα ακόμη διάλειμμα, ο Γύρος έχει επιστρέψει στο αγωνιστικό ημερολόγιο της Διεθνούς Ποδηλατικής Ένωσης (UCI) μαζί με το Διεθνές Γκραν Πρί Ρόδου από το 2017 και αποτελεί μέρος του UCI Europe Tour.
==Αποτελέσματα ==
Δείτε ακόμη
Γκραν Πρι Ρόδου
Γύρος Ελλάδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδηλασία στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητισμός στη Ρόδο
Τζορτζ Μίλερ (σκηνοθέτης)
O Τζορτζ Μίλερ AO (αγγλικά: George Miller, 3 Μαρτίου 1945) είναι Αυστραλός σκηνοθέτης ταινιών, σεναριογράφος, παραγωγός και πρώην γιατρός. Είναι περισσότερο γνωστός για τη σειρά ταινιών Mad Max, με τις ταινίες ο δρόμος της οργής και Mad Max 2 να θεωρούνται από τις καλύτερες ταινίες δράσης όλων των εποχών. Ο Τζορτζ Μίλερ πέρα από τον Mad Max έχει ασχοληθεί και με άλλα έργα, όπως τα Bade και Happy Feet, τα οποία έχουν κερδίσει βραβεία Όσκαρ. O Μίλερ είναι συνιδρυτής των εταιριών Kennedy Miller Mitchell και Dr. D Studios.
Το 2006, ο Μίλερ κέρδισε το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων για το Happy Feet. Επίσης έχει προταθεί για άλλα πέντε βραβεία Όσκαρ: καλύτερο πρωτότυπο σενάριο για το Lorenzo's Oil (1992), καλύτερης ταινίας και προσαρμοσμένου σεναρίου το 1995 για την ταινία Babe και καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας για την ταινία Ο δρόμος της οργής το 2015. Ήταν πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών το 2016.
Ο Μίλερ γεννήθηκε στο Μπρίσμπεϊν από Έλληνες μετανάστες, τον Δημήτρη Καστρίτσιο Μίλερ και την Άνγκελα Μπάλσον. Ο Δημήτρης προερχόταν από τα Κύθηρα και άλλαξε το επίθετό του από Μηλιώτης σε Μίλερ όταν μετανάστευσε στην Αυστραλία και η οικογένεια της μητέρας του (Μπαγιοπούλου) ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες. Το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά: τους δίδυμους Τζορτζ και Τζον, τον Κρις και τον Μπιλ. Ο Μπιλ είναι παραγωγός ταινιών των ταινιών του Τζορτζ μετά τον θάνατο του πρώτου παραγωγού του, Μπάιρον Κένεντι.
Φιλμογραφία
Ταινίες τις οποίες έχει σκηνοθετήσει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αυστραλοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αυστραλοί φεμινιστές Κατηγορία:Αυστραλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Σεμά Ραμαζάνογλου
Η Σεμά Ραμαζάνογλου (τουρκικά: Sema Ramazanoğlu) (γεννημένη 25 Αυγούστου 1959) είναι Τούρκάλα πολιτικός από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), που υπηρέτησε ως υπουργός Οικογένειας και Κοινωνικής Πολιτικής στο τρίτο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου από τις 24 Νοεμβρίου 2015 έως τις 24 Μαΐου 2016. Είναι η δεύτερη υπουργός του υπουργικού συμβουλίου της Τουρκίας, που φορά μαντίλα, μετά την προκάτοχό της ως υπουργός Οικογένειας και Κοινωνικής Πολιτικής Αϊσέν Γκιουρτζάν. Υπηρετεί ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια του Ντενιζλί από τότε, που εξελέγη στις πρόωρες γενικές εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 2015.
Πριν γίνει βουλεύτρια και υπουργός του υπουργικού συμβουλίου, η Ραμαζάνογλου υπηρέτησε ως σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από το 2003 έως το 2009 υπό την ιδιότητά του ως αρχηγού του AKP, έχοντας υπάρξει επίσης μία από τους ιδρυτές του AKP. Έχει υπηρετήσει στο Κεντρικό Εκτελεστικό Συμβούλιο Αποφάσεων του κόμματος (MKYK). Η αδερφή της, Σελμά Αλιγιέ Καβάφ, ήταν επίσης βουλεύτρια του AKP από το 2007 έως το 2011 και υπηρέτησε ως υπουργός Επικρατείας αρμόδια για τις γυναίκες και την κοινωνική πολιτική μεταξύ 2009 και 2011.
Η Ραμαζάνογλου αντιμετώπισε μεγάλης κλίμακας κριτική και διαμαρτυρίες για παραίτησή της, αφού αποκαλύφθηκε ότι 45 παιδιά, που διέμεναν σε παράνομους κοιτώνες, που ανήκουν στο Ίδρυμα Ενσάρ, έναν φιλοκυβερνητικό πάροχο θρησκευτικής εκπαίδευσης, βιάστηκαν από έναν από τους δασκάλους του Ενσάρ στο Καραμάν. Η Ραμαζάνογλου επικρίθηκε για την υπεράσπιση του Ιδρύματος, υποστηρίζοντας ότι «μια φορά που εμφανίστηκε μια τέτοια κατάσταση δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί, για να δυσφημήσει τις συνεισφορές του Ενσάρ στην κοινωνία».
Νεανικά χρόνια και καριέρα
Η Ραμαζάνογλου γεννήθηκε το 1959 στο Ντενιζλί. Είναι παντρεμένη με τον Γιλντιρίμ Μεχμέτ Ραμαζάνογλου, ο οποίος είναι επίσης πολιτικός. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας ως χειρουργός και αργότερα ταξίδεψε στη Βέρνη της Ελβετίας, για να ειδικευτεί στον τομέα της ακτινολογίας. Ενώ εργαζόταν σε πανεπιστήμια και νοσοκομεία στην Ελβετία, δραστηριοποιήθηκε τόσο σε τουρκικές όσο και σε ισλαμικές οργανώσεις, που ζούσαν στην Ευρώπη.
Ως χειρουργός, η Ραμαζάνογλου εργάστηκε για περισσότερα από 20 χρόνια σε πολλά γνωστά κρατικά νοσοκομεία και συμμετείχε επίσης στη διοίκηση ιδρυμάτων, που σχετίζονται με την υγεία, όπως η Ένωση Ιατρών Γυναικών (KASAD-D). Ήταν επίσης μέλος του Συνδέσμου Εκπαίδευσης, Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Κασπίας. Συμμετείχε στην ίδρυση και εργάστηκε σε ιδιωτική κλινική στην Κωνσταντινούπολη.
Δικαιώματα γυναικών
Η Ραμαζάνογλου συμμετείχε ενεργά στο ίδρυμα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW) στη Νέα Υόρκη, βοηθώντας στην παρουσίαση και παρέχοντας καθοδήγηση στην προετοιμασία εκθέσεων σχετικά με την Τουρκία. Εκτός από τα Ηνωμένα Έθνη, η Ραμαζάνογλου έχει επίσης συμμετάσχει σε πολλούς άλλους διεθνείς οργανισμούς, που ασχολούνται με τις γυναίκες στον σύγχρονο κόσμο. Έχει εκπροσωπήσει το AKP σε πολλές εκδηλώσεις σχετικά με προβλήματα, που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην Τουρκία και στον Ισλαμικό Κόσμο. Υπήρξε επίσης αρθρογράφος στο περιοδικό «Γυναίκα και Οικογένεια» («Kadın ve Aile»).
Η Ραμαζάνογλου είναι επίσης ιδρυτικό μέλος του Wise Women Advisory Board της Ισλαμικής Τράπεζας Ανάπτυξης στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας. Δραστηριοποιήθηκε ως επίτιμος σύμβουλος του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου σε έργα, που αφορούσαν τις πολιτικές για τις γυναίκες και την οικογένεια, προτάσεις και τον σχεδιασμό και την υλοποίηση έργων.
Υπουργός Οικογένειας και Κοινωνικής Πολιτικής
Η Ραμαζάνογλου προτάθηκε ως δεύτερη υποψήφια προτίμησης για την εκλογική περιφέρεια του Ντενιζλί από το AKP και εξελέγη στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου 2015 ως βουλευτής. Η Ραμαζάνογλου διορίστηκε Υπουργός Οικογένειας και Κοινωνικής Πολιτικής στην 64η κυβέρνηση της Τουρκίας από τον πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου στις 24 Νοεμβρίου 2015. Είναι η δεύτερη υπουργός στην ιστορία της Τουρκίας, που φορά μαντίλα, με την πρώτη να είναι η προκάτοχός της Αϊσέν Γκιουρτζάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ιατροί Κατηγορία:Υπουργοί της Τουρκίας Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου της Άγκυρας Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί
Δημοτική Ενότητα Οιτύλου
μικρογραφία|[[Δήμος Ανατολικής Μάνης]] μικρογραφία|Το [[Οίτυλο της Μάνης]] μικρογραφία|[[Αρεόπολη Λακωνίας|Αρεόπολη]] μικρογραφία|Το άγαλμα του [[Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης|Πέτρου Μαυρομιχάλη, στην Αρεόπολη.]] μικρογραφία|[[Σπήλαιο Γλυφάδα Διρού|Σπήλαιο Γλυφάδας Διρού]] μικρογραφία|[[Καραβοστάσι Οιτύλου Λακωνίας|Καραβοστάσι]] μικρογραφία|[[Λιμένι Λακωνίας|Λιμένι]] μικρογραφία|Κάστρο [[Κελεφά|Κελεφάς]] μικρογραφία|[[Βάθεια Λακωνίας|Βάθεια]] Η Δημοτική Ενότητα Οιτύλου, είναι ο πρώην Δήμος Οιτύλου, που δημιουργήθηκε το 1997, με το Σχέδιο «Καποδίστριας». Το 2010 με Πρόγραμμα «Καλλικράτης», εντάχθηκε ως Δημοτική Ενότητα, στο Δήμο Ανατολικής Μάνης.
Σαλβάδορ Γκονθάλεθ
μικρογραφία| Αίθουσα των τάφων των Σαλβαδόρεθ στο μοναστήρι της Όνια.
Δημοτική Ενότητα Οιτύλου
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.686592" longitude="22.445068" zoom="13" width="1000" height="325" align="center" /> Κατηγορία:Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Σαλβάδορ Γκονθάλεθ
Ο Σαλβαδόρ Γκονζάλες, ισπαν.: Salvador Gonzalez, (απεβ. το 1067) ήταν ένας Καστιλιανός ευγενής, που δραστηριοποιήθηκε στις περιοχές Λα Μπουρέβα και Μπούργος στο μεσαίο τρίτο του 11ου αι. Η καταγωγή του είναι ασαφής, και έτσι στέκεται πρώτος στη γενεαλογία του, των Σαλβαδόρεθ. Παρέμεινε πιστός στον κυβερνήτη της Καστίλης σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, ακόμη και όταν αυτό σήμαινε απώλεια θέσης μετά την απόκτηση της Μπουρέβα από τη γειτονική Παμπλόνα.
Καταγωγή
Αν και το όνομα του πατέρα του Σαλβάδορ υποδηλώνεται από το πατρωνυμικό του (Γκονθάλεθ σημαίνει «γιος του Γκονθάλο»), οι σύγχρονοι ιστορικοί διαφωνούν ως προς την ταυτότητά του. Ως αποτέλεσμα, ο Σαλβάδορ είναι το παλαιότερο γνωστό μέλος της γενεαλογίας του, που κατά συνέπεια ονομάζεται Σαλβαδόρεθ (ή Σαλβαδόρες). Σύμφωνα με τη Mαργαρίτα Τόρρες, ο Γκονθάλo ήταν πιθανώς ο Γκονθάλο Γκαρσία, γιος του κόμη Γκαρσία Φερνάνδεθ της Καστίλης και της κόμισας Άβα της Ριβαγόρθα. Ο Γκονθάλο Μαρτίνεθ Ντίεθ θεωρεί αυτή την καταγωγή ως αδύνατη. Ο Χούστο Πέρεθ δε Ουρβέλ γράφει ότι η γενεαλογία πιθανότατα προέρχεται από τη δεύτερη σύζυγο του Φερνάν, Ουρράκα Γκαρσές. Υπάρχουν κάποια ονομαστικά στοιχεία, που υποστηρίζουν τη θέση του Πέρεθ δε Ουρβέλ. Ένα έγγραφο που χρονολογείται στο 994 έχει υπογραφεί από έναν Σαλβάδορ Πέρεθ, γιο του Πέδρο Φερνάνδεθ, έναν πιθανό γιο του Φερνάν Γκονθάλεθ και της Ουρράκα Γκαρθές.
Οι Σαλβατόρεθ πιστεύεται επίσης ότι σχετίζονται με τον Οίκο της Λάρα, ίσως μέσω του αδελφού τού Σαλβάδορ, κόμη Mούνιο Γκονθάλεθ. Ο γιος του Mούνιo, Γκονθάλο Μούνιοθ, είναι το αρχαιότερο μέλος της γενεαλογίας των Λάρα.
Πηγές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Οίκος της Λάρα
Γλυκιά Ήβη ΙΙ
Η ταινία Γλυκιά Ήβη ΙΙ (αγγλικά: Poison Ivy II: Lily) είναι αμερικανικό ερωτικό θρίλερ, σε σκηνοθεσία της Αν Γκουρσώ και σενάριο της Κλόι Κινγκ, με πρωταγωνίστρια την Αλίσα Μιλάνο. Είναι η συνέχεια της ταινίας Γλυκιά Ήβη και το δεύτερο μέρος της σειράς Γλυκιά Ήβη.
Υπόθεση
Η Λίλι, είναι φοιτήτρια καλών τεχνών από το Μίσιγκαν και επρόκειτο να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Βρίσκει ένα διαμέρισμα, και σύντομα παρατηρεί ότι οι συγκάτοικοί της, Τάνια (μια φιλική λεσβία καλλιτέχνιδα, η οποία συμφιλιώνεται με τη Λίλι), Μπρίτζετ (μια αγενής και ειρωνική καλλιτέχνιδα, την οποία αντιπαθεί κατευθείαν), και Ρόμπερτ (έναν σιωπηλό, αλλά ταλαντούχο μουσικό), όλοι τους φοιτητές καλών τεχνών, οι οποίοι φαινομενικά δεν είναι και τόσο φυσιολογικοί.
Μια μέρα ανακαλύπτει ένα κουτί με αντικείμενα που ανήκουν στην Άιβι, μια κοπέλα την οποία δεν έχει συναντήσει ποτέ. Στο κουτί, βρίσκει γυμνές φωτογραφίες της κοπέλας και το ημερολόγιό της. Σύντομα, ελκύεται από το περιεχόμενο, και επιθυμεί να κατέχει την σεξουαλική αυτοπεποίθησή και το θάρρος της. Στην τάξη, δυσκολεύεται να εκφράσει τον εαυτό της, σε αντίθεση με τον Γκρέντιν, έναν ελκυστικό συμφοιτητή της και γλύπτη, με τον οποίον σύντομα αρχίζει να βγαίνει. Εν τω μεταξύ, βρίσκει δουλειά, να προσέχει την Ντάφνα, την κόρη του καθηγητή των καλλιτεχνικών της, Ντόναλντ Φολκ, ο οποίος απατά τη σύζυγό του με διάφορες γυναίκες.
Σιγά-σιγά, η Λίλι παθαίνει ψύχωση με τα γράμματα και τις φωτογραφίες της Άιβι και επιχειρεί να της μοιάσει. Κόβει τα μαλλιά της και αρχίζει να φορά όλο και πιο αποκαλυπτικά ρούχα. Ο Γκρέντιν ελκύεται ακόμη πιο πολύ, και αρχίζουν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις. Δυσανασχετεί από το χρόνο που περνάει η Λίλι με τον Ντόναλντ, παρόλο που εκείνη του εξηγεί ότι αυτό συμβαίνει λόγω του ότι προσέχει την κόρη του. Ωθεί τον Ντόναλντ να ζωγραφίσει ξανά, διότι βλέπει ότι εκείνος φοβάται να εκφράσει τον εαυτό του. Συμφωνεί να ποζάρει γυμνή για εκείνον. Ο Ντόναλντ την ερωτεύεται, γεγονός που προσβάλει το γάμο του με την Άντζελα.
Μια μέρα, η Λίλι βλέπει τον Γκρέντιν και την Μπρίτζετ μαζί. Αναστατωμένη, τρυπάει τον αφαλό της και αρχίζει να επαναστατεί, ενώ παράλληλα αποστασιοποιείται από τους φίλους της. Σε ένα πάρτι Χαλοουίν, αρέσκεται την προσοχή που τραβάει στους άνδρες και διασκεδάζει, μέχρις ότου βλέπει τον Γκρέντιν να χορεύει με άλλη κοπέλα. Προσπαθώντας να τον κάνει να ζηλέψει, φιλά έναν μασκοφόρο άνδρα, που αποκαλύπτεται ότι είναι ο Ρόμπερτ. Τελικά καταλήγει να κάνει σεξ με τον Γκρέντιν, αλλά την επόμενη μέρα την παρατάει. Ωστόσο της εξηγεί ότι πιστεύει ότι άλλαξε πολύ.
Εν τω μεταξύ, η Άντζελα ανακαλύπτει το σκίτσο του Ντόναλντ που απεικονίζει την Λίλι και πιστεύει ότι οι δυο τους έχουν παράνομο δεσμό. Ο Ντόναλντ, ήδη απεγνωσμένος που είδε την Λίλι να φιλά τον Γκρέντιν, εξομολογείται στην Λίλι. Ισχυρίζεται ότι την έχει ερωτευτεί και προσπαθεί να τη φιλήσει. Αρχικά, δεν ανταποκρίνεται στις προσπάθειές του να την διεγείρει, αλλά έπειτα ερωτοτροπούν. Στην συνέχεια διακόπτονται από το κουδούνι της πόρτας, με τη Λίλι φεύγει και σύντομα να επανασυνδέεται με τον Γκρέντιν.
Λίγο αργότερα, η Άντζελα την καλεί να δειπνήσουν όλοι μαζί κατά τη μέρα των Ευχαριστιών και φέρνει μαζί της τον Γκρέντιν, γεγονός που αναστατώνει τον Ντόναλντ. Αφού η Ντάφνα ζητάει να την πάει εκείνη και ο πατέρας της στο κρεβάτι, καταλήγει να απομονώνεται στο χολ με τον Ντόναλντ, και εκείνος προσπαθεί να της επιβληθεί. Προσπαθεί ανεπιτυχώς να τον σταματήσει. Τελικά, τους βλέπει η Ντάφνα, η οποία φεύγει τρέχοντας από το σπίτι, ο Γκρέντιν βλέπει την Λίλι αναμαλλιασμένη και φεύγει, ενώ ένα αυτοκίνητο χτυπά την Ντάφνα.
Η Λίλι σημαδεμένη από ό, τι συνέβη εκείνη τη νύχτα, επιστρέφει στο σπίτι και καταστρέφει όλα τα πράγματα που έχουν σχέση με την Άιβι. Έπειτα κάνει μπάνιο και ο Γκρέντιν εμφανίζεται, λέγοντάς της ότι το κοριτσάκι είναι καλά. Ο ψυχωτικός Ντόναλντ τον χτυπά προτού μπει στο δωμάτιο της Λίλι και της επιτίθεται. Ο Γκρέντιν προσπαθεί να τη σώσει, αλλά ο Ντόναλντ τον δέρνει και προσπαθεί να τον μαχαιρώσει με ένα ψαλίδι. Ενώ η Λίλι φεύγει τρέχοντας, ο Ρόμπερτ πλησιάζει τον Ντόναλντ και του λέει ότι η αστυνομία είναι καθ'οδόν, αλλά τον σπρώχνει από τις σκάλες. Έπειτα, ο Ντόναλντ ακολουθεί τη Λίλι στην σκεπή, αλλά πέφτει και πεθαίνει.
Παραγωγή και κυκλοφορία
Η ταινία είναι γνωστή για τις προσπάθειες της πρωταγωνίστριας Αλίσα Μιλάνο να σπάσει την εικόνα του παιδιού σταρ. Εμφανίστηκε σε αρκετές ερωτικές ταινίες, συμπεριλαμβανομένου της ταινίας Γλυκιά Ήβη ΙΙ. Όταν μπήκε στην παραγωγή το συγκεκριμένο σίκουελ, η Μιλάνο επιλέχθηκε ως 'παράγοντας αναγνώρισης'. Η σκηνοθέτις Αν Γκουρσώ συνεργάστηκε ξανά με τη Μιλάνο στο παρελθόν για την ταινία Embrace of the Vampire (1994), και ανησυχούσαν ότι το Γλυκιά Ήβη ΙΙ δε θα ήταν τόσο τολμηρό όσο η άλλη ταινία. Αποφάσισαν να μη χρησιμοποιήσουν την Μιλάνο ως το κύριο σύμβολο του σεξ, αλλά τον συμπρωταγωνιστή της Τζόναθον Σεκ.
Μετά την κυκλοφορία της, προωθήθηκε περισσότερο για τις σκηνές σεξ που περιελάμβαναν την Μιλάνο. Η Γκουρσώ παραδέχθηκε ότι η ταινία είχε περισσότερο ανδρικό κοινό, αλλά και θηλυκό εξίσου. Παρόλο που δεν ήταν τόσο επιτυχημένη όσο το Embrace of the Vampire, η ταινία τα πήγε πολύ καλά στις πωλήσεις της στα βίντεο κλαμπ. Οι κριτικοί δε, θεώρησαν την ταινία ως ελαφρύ πορνό και έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1996 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ερωτικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Γλώσσα Κάσκα (Μικρά Ασία)
Η γλώσσα Κάσκα (ISO 639-3: zsk) ήταν μη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα η οποία ομιλούνταν στη βορειοανατολική Μικρά Ασία κατά την εποχή του Χαλκού, στην ορεινή περιοχή των νοτίων ακτών του Ευξείνου Πόντου, από τον λαό των Κάσκα.
Περιγραφή
Βάσει των τοπονυμίων και ανθρωπονυμίων, μερικές φορές η γλώσσα θεωρείται πως σχετίζεται με την επίσης μη ινδοευρωπαϊκή χαττική γλώσσα. Ενδεχομένως υπάρχει σύνδεση και με τις βορειοδυτικές καυκάσιες γλώσσες, ενώ η ονομασία Κάσκα ή Κάσκια πιθανώς έχει την ίδια ετυμολογία με παλαιότερη ονομασία της Κιρκασίας (Κασαχία).
Η ονομασία μιας φυλής των Κάσκα, των Αμπέσλα, ενδεχομένως συνδέεται με το ενδώνυμο των Αμπχάζιων και κάποιων Κιρκάσιων πληθυσμών, κάνοντας την υπόθεση πως οι Κάσκα και οι Αμπέσλα ίσως ήταν οι πρόγονοι των Κιρκασίων και άλλων λαών του Καυκάσου. Έχει επίσης υποτεθεί πως η γλώσσα ενδεχομένως άνηκε στη γλωσσική οικογένεια των Ζαν, καθώς και έχει υποστηριχτεί πως εμφανίζει ομοιότητες με τη μεγρελιακή ή τη λαζική γλώσσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες Κασκα
Σουκ Χιουν-γιουν
Ο Σουκ Χιουν-γιουν (Κορεατικά 석현준, γεννημένος στις 29 Ιουνίου 1991) είναι Νοτιοκορεάτης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της ΕΣ Τρουά ΑΚ, ως δανεικός από την Πόρτο, και την Εθνική Νότιας Κορέας.
Ολλανδία
Έπειτα από μια αρχική δοκιμαστική περίοδο με την ομάδα του Άγιαξ, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας 1,5 έτους με τον ολλανδικό σύλλογο τον Οκτώβριο του 2010. Το συμβόλαιο, το οποίο τέθηκε ισχύ μετά την 1η Ιανουαρίου του 2010, προέβλεπε επίσης την οψιόν ανανέωσής του από τον Άγιαξ για ακόμη έναν χρόνο. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, εισερχόμενος ως αλλαγή κατά την διάρκεια εντός έδρας επικράτησης με τελικό σκορ 4-0 επί της Ρόντα ΓΚ.
Στις 27 Ιουνίου 2011 ο Σουκ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας δύο ετών με την ΦΚ Χρόνινγκεν, με τον σύλλογο να έχει οψιόν ανανέωσής του για ακόμη δύο χρόνια.
Πορτογαλία και Σαουδική Αραβία
Τον Ιανουάριο του 2013 ο Σουκ μεταγράφηκε στην ΚΣ Μαρίτιμο, με τα χρώματα της οποίας πέτυχε το πρώτο του τέρμα κατά την διάρκεια της τρίτης του συμμετοχής, σε μία νίκη με σκορ 1-0 επί της Σπόρτινγκ.
Στις 11 Ιουλίου 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Αλ-Αχλί.
Στις 30 Ιουνίου 2014 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας τεσσάρων ετών με την ΚΝ Νασιονάλ.
Πόρτο και δανεισμοί
Στις 15 Ιανουαρίου 2016 ο Σουκ μεταγράφηκε στην ΦΚ Πόρτο.
Στις 11 Αυγούστου 2016 ο Σουκ μετακόμισε στην Τραμπζονσπόρ υπό την μορφή μονοετούς δανεισμού, με οψιόν μόνιμης απόκτησής του. Σύμφωνα με τα έγγραφα οικονομικού ισολογισμού της Τραμπζονσπόρ, το ποσό το οποίο καταβλήθηκε στην Πόρτο για την απόκτησή του από την Τραμπζονσπόρ ήταν της τάξεως των €750.000, ενώ ο μισθός του Σουκ θα ήταν της τάξεως άνω του €1 εκατομμυρίου ετησίως. Στις 31 Ιανουαρίου 2017, έπειτα από παραμονή για διάστημα μισής σεζόν στην Τραμπζονσπόρ και χωρίς να έχει σημειώσει κάποια ιδιαίτερη επιτυχία, ο δανεισμός του Σουκ διεκόπη. Κατά την διάρκεια της ίδιας ημέρας, διαπραγματεύσεις ενόψει παραχώρησής του στην Μπαστιά απέβησαν ανεπιτυχείς, παρά το γεγονός πως είχε υπογραφεί συμφωνία για τον δανεισμό του με την Πόρτο. Η εξήγηση η οποία δόθηκε από την Μπαστιά ήταν πως τα απαραίτητα διοικητικά έγγραφα δεν είχαν σταλεί εγκαίρως.
Στις 14 Φεβρουαρίου 2017 ο Σουκ μετακόμισε στην ουγγρική Ντέμπρετσεν ως δανεικός για το υπόλοιπο της σεζόν.
Στις 30 Αυγούστου 2017 παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, αυτή τη φορά στην Τρουά, ομάδα της Λιγκ 1, για τη σεζόν 2017-18.
Διεθνής Καριέρα
Το 2006 κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Νότιας Κορέας U17. Συμμετείχε, επίσης, στο Προκριματικά του Ασιατικού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου U19 του 2010.
Ο Σουκ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα των ανδρών της χώρας του στις 7 Σεπτεμβρίου 2010 σε αναμέτρηση με αντίπαλο το Ιράν.
Ο Σουκ αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 κατόπιν χορήγησης wild card στην Εθνική του ομάδα.
Προσωπική ζωή
Ο Σουκ είναι πιστός Χριστιανός. Ορισμένοι εσφαλμένα πίστευαν πως ο Σουκ ήταν Μουσουλμάνος, λόγω του πανηγυρισμού του στα τέρματα που σημειώνει, ο οποίος μοιάζει με το Σαλάτ. Ωστόσο ο ίδιος ο Σουκ δήλωσε πως αυτό ήταν αναληθές και πως ο πανηγυρισμός του αποτελούσε απομίμηση εκείνου του Κακά. Η τάση του Σουκ να προσεύχεται εμφανώς κατά την διάρκεια αγώνων, έχει αποτελέσει ορισμένες φορές αντικείμενο κριτικής από Κορεάτες δημοσιογράφους και φιλάθλους.
Ο Σουκ έχει επίσης δύο εμφανή τατουάζ μανίκια στα χέρια του.
Κατά την διάρκεια της παρουσίας του στην Πόρτο, ο Σουκ ανέπτυξε στενές σχέσης φιλίας με το Ισπανό συμπαίκτη του και τερματοφύλακα ευγνωσμένης αξίας, Ίκερ Κασίγιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κορέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χρόνινγκεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μαρίτιμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ (Τζέντα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Σετούμπαλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέμπρετσενι ΒΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέμζετι Μπάινοκσαγκ Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες Χριστιανοί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Νότιας Κορέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος
Μοχάμαντ Σταγιέχ
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιστίνιοι πολιτικοί
Πρωθυπουργός του Κράτους της Παλαιστίνης
Ο πρωθυπουργός του κράτους της Παλαιστίνης είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης του κράτους της Παλαιστίνης. Το αξίωμα υπάρχει από τον Ιανουάριο του 2013, όταν η Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή μετονομάστηκε σε κράτος της Παλαιστίνης και η νέα θέση αντικατέστησε την προηγούμενη θέση του πρωθυπουργού της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής.
Διορισμός
Ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον πρόεδρο του κράτους της Παλαιστίνης.
Κατηγορία:Πολιτική της Παλαιστίνης
1205 Εμπέλλα
Η Εμπέλλα (Ebella) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,525. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Καρλ Έμπελλ (Carl Wilhelm Ludwig Martin Ebell, 1871-1944).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Εμπέλλας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εμπελλα
Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης
Ο Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης είναι ο επικεφαλής του κράτους της Παλαιστίνης. Είναι επίσης ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Γιασέρ Αραφάτ από το 1989 έως τον θάνατό του το Νοέμβριο του 2004. Διάδοχος και σημερινός πρόεδρος είναι ο Μαχμούντ Αμπάς. Τον Ιανουάριο του 2005, το κεντρικό συμβούλιο της Οργάνωσης Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) ζήτησε από τον Αμπάς να αναλάβει τα καθήκοντα του προέδρου του κράτους της Παλαιστίνης. Τον Νοέμβριο του 2008, το κεντρικό συμβούλιο της ΟΑΠ ενέκρινε τη επανεκλογή του Αμπάς ως προέδρου του κράτους της Παλαιστίνης.
Ιστορικό
Στις 15 Νοεμβρίου 1988, ο Οργανισμός Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης κήρυξε το κράτος της Παλαιστίνης. Ο Γιάσερ Αραφάτ, Πρόεδρος του Οργανισμού Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης, ανέλαβε τον τίτλο "Πρόεδρος της Παλαιστίνης". Τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν την ΟΑΠ ως "εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού". Η ΟΑΠ ίδρυσε παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο και εξόριστη κυβέρνηση, εκπροσωπώντας ταυτόχρονα τον παλαιστινιακό λαό σε όλο τον κόσμο.
Οι Συμφωνίες του Όσλο εγκαθίδρυσαν την παράλληλη Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή ( Παλαιστινιακή Αρχή ) και το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο, όργανα τα οποία εκπροσωπούν και τους Παλαιστίνιους στα παλαιστινιακά εδάφη. Από το 1996, τα δύο αξιώματα (Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης και της Παλαιστινιακής Αρχής) κατέχονται ταυτόχρονα από ένα μόνο άτομο.
Το 2012, τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν το «κράτος της Παλαιστίνης» ως μέλος-παρατηρητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Παλαιστίνης
Πόντους Ντάλμπεργκ
Ο Πόντους Ντάλμπεργκ (γεννημένος στις 21 Ιανουαρίου 1999) είναι Σουηδός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της ΙΦΚ Γκέτεμποργκ, ως δανεικός από την Γουότφορντ, στην θέση του τερματοφύλακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ρουπία Ζανζιβάρης
Η ρουπία (αραβ.:روپيه) ήταν το νόμισμα της Ζανζιβάρης από το 1908 έως την 31η Δεκεμβρίου 1935. Υποδιαιρείτο σε 100 σεντς (αραβ.: سنت).
Ιστορία
Η ρουπία αντικατέστησε το ριάλ Ζανζιβάρης με αναλογία 2⅛ ρουπίες = 1 ριάλ και ήταν ισοδύναμη με την Ινδική ρουπία η οποία ήταν επίσης σε χρήση στην Ζανζιβάρη. Η ρουπία Ζανζιβάρης παρέμεινε ίση με την Ινδική ρουπία μέχρι και την 1η Ιανουαρίου 1936 οπότε αντικαταστάθηκε την από το Σελίνι Ανατολικής Αφρικής με την ισοτιμία του 1½ σελίνι Ανατολικής Αφρικής = 1 ρουπία Ζανζιβάρης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαρτονομίσματα της ρουπίας
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Ζανζιβάρη
Γλώσσα Αγκουάνο
Η γλώσσα Αγκουάνο (ISO 639-3: aga, Ethnologue: aga, Glottolog: agua1251) είναι πιθανώς εξαφανισμένη γλώσσα στην περιοχή Λορέτο του βορείου Περού. Παλαιότερα είχε ταξινομηθεί ως γλώσσα Τσαμικούρο, ωστόσο αργότερα αυτό αφαιρέθηκε καθώς δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία, ενώ οι ομιλητές της Τσαμικούρο υποστηρίζουν πως η φυλή των Αγκουάνο μιλούσε μια από τις διαλέκτους των Κέτσουα.
Υπάρχουν 3 ομάδες των Αγκουάνο, κανονικά (μαζί με τα Σεκουλουσέπα/Τσιλικάβα και Μελικίνε/Τίβιλο), Κουτινάνα, και Μαραπίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Περού Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες
Γλώσσα Κάσκα (Καναδάς)
Η γλώσσα Κάσκα (ISO 639-3: kkz, Ethnologue: kkz, Glottolog: kask1239) ομιλείται από την ιθαγενή φυλή των Κάσκα Ντένα στον δυτικό Καναδά. Ανήκει στην οικογένεια των αθαμπασκικών γλωσσών, και απειλείται με εξαφάνιση έχοντας μόνο 240 φυσικούς ομιλητές.
Περιγραφή
Η περιοχή όπου χρησιμοποιείται η γλώσσα είναι κυρίως στο βόρειο τμήμα της Βρετανικής Κολούμπια και στο νοτιοανατολικό Γιούκον. Στις περιοχές αυτές υπάρχουν διάσπαρτες κοινότητες οι οποίες χρησιμοποιούν την γλώσσα αυτή, η οποία διαθέτει 8 διαλέκτους όπου όλες έχουν παρόμοια προφορά και εκφραστικούς όρους.
Στην περιοχή Ουάτσον Λέικ η ομώνυμη πόλη ιδρύθηκε το 1942 μαζί με την ολοκλήρωση αυτοκινητοδρόμου στην περιοχή, κάτι που επηρρέασε αρνητικά την γλώσσα και οδήγησε σε σταδιακή απώλεια της.
Γράφεται με το σύστημα της λατινικής γραφής, ενώ διδάσκεται και στα σχολεία των περιοχών όπου ζουν οι Κάσκα Ντένα. Ωστόσο απειλείται άμεσα με εξαφάνιση λόγω του μικρού συνολικού αριθμού ομιλητών της, ενώ χρησιμοποιείται κυρίως από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, καθώς οι νεότεροι δεν αποκτούν την ίδια ευχέρεια μια και στα σπίτια τους ομιλείται κυρίως η αγγλική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Καναδά Κατηγορία:Γλώσσες απειλούμενες με εξαφάνιση