cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σερτραλίνη
Σεξουαλικές
Μερικοί άνθρωποι βιώνουν επίμονες σεξουαλικές παρενέργειες αφού σταματήσουν να παίρνουν SSRI. Αυτό είναι γνωστό ως σεξουαλική δυσλειτουργία μετά από χρήση SSRI (PSSD). Τα συνήθη συμπτώματα σε αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνουν αναισθησία γεννητικών οργάνων, στυτική δυσλειτουργία, ανηδονία, μειωμένη λίμπιντο, πρόωρη εκσπερμάτιση, ζητήματα κολπικής λίπανσης, και αναισθησία θηλής σε γυναίκες. Τα ποσοστά PSSD είναι άγνωστα και δεν υπάρχει καθιερωμένη θεραπεία.
Αυτοκτονία
Η FDA απαιτεί από όλα τα αντικαταθλιπτικά, συμπεριλαμβανομένης της σερτραλίνης, να φέρουν μια προειδοποιητική πινακίδα που δηλώνει ότι τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτοκτονίας σε άτομα ηλικίας κάτω των 25 ετών. Αυτή η προειδοποίηση βασίζεται σε στατιστικές αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν από δύο ανεξάρτητες ομάδες εμπειρογνωμόνων της FDA, οι οποίες διαπίστωσαν αύξηση κατά 100% του αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφοράς σε παιδιά και εφήβους και 50% αύξηση της αυτοκτονικής συμπεριφοράς στην ηλικιακή ομάδα 18-24.
Ο αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά σε κλινικές δοκιμές είναι σπάνιες. Για την παραπάνω ανάλυση, η FDA συνδύασε τα αποτελέσματα του 295 δοκιμές των 11 αντικαταθλιπτικών για ψυχιατρικές ενδείξεις προκειμένου να επιτευχθούν στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Εξεταζόμενη ξεχωριστά, η χρήση σερτραλίνης σε ενήλικες μείωσε τις πιθανότητες αυτοκτονικής συμπεριφοράς με οριακή στατιστική σημασία κατά 37% ή 50% ανάλογα με τη στατιστική τεχνική που χρησιμοποιήθηκε. Οι συγγραφείς της ανάλυσης FDA σημειώνουν ότι «δεδομένου του μεγάλου αριθμού συγκρίσεων που έγιναν σε αυτήν τη μελέτη, η τυχαιότητα είναι μια πολύ εύλογη εξήγηση για αυτήν τη διαφορά». Τα πληρέστερα δεδομένα που υποβλήθηκαν αργότερα από τον κατασκευαστή σερτραλίνης Pfizer έδειξαν αυξημένη αυτοκτονική συμπεριφορά. Ομοίως, η ανάλυση που διενήργησε η βρετανική MHRA διαπίστωσε αύξηση κατά 50% των πιθανών συμβάντων που σχετίζονται με αυτοκτονία, χωρίς να αποκτά στατιστική σημασία, στους ασθενείς με σερτραλίνη σε σύγκριση με αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Σύνδρομο διακοπής
Το σύνδρομο διακοπής αντικαταθληπτικών είναι μια κατάσταση που μπορεί να συμβεί μετά τη διακοπή, μείωση της δόσης ή τη διακοπή των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένης της σερτραλίνης. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, «εγκεφαλικά ζάμπ» και διαταραχές ύπνου, αισθήσεων, κίνησης, διάθεσης και σκέψης. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα είναι ήπια, βραχύβια και υποχωρούν χωρίς θεραπεία. Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις συχνά αντιμετωπίζονται επιτυχώς με προσωρινή επανεισαγωγή του φαρμάκου με βραδύτερο ρυθμό μείωσης.
Υπερβολική δόση
Η οξεία υπερδοσολογία εκδηλώνεται συχνά με έμετο, λήθαργο, αταξία, ταχυκαρδία και επιληπτικές κρίσεις. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα, στον ορό ή στο αίμα της σερτραλίνης και της νορσερτραλίνης, του κύριου ενεργού μεταβολίτη της, μπορούν να μετρηθούν για να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση δηλητηρίασης σε νοσοκομειακούς ασθενείς ή για να βοηθήσουν την ιατροδικαστική έρευνα των θανόντων. Όπως και τα περισσότερα άλλα SSRI, η τοξικότητά της σε υπερδοσολογία θεωρείται σχετικά χαμηλή.
Αλληλεπιδράσεις
Η σερτραλίνη είχε μικρή ανασταλτική επίδραση στον μεταβολισμό της διαζεπάμης, της τολβουταμίδης και της βαρφαρίνης, που είναι υποστρώματα CYP2C9 ή CYP2C19. Αυτό το αποτέλεσμα δεν θεωρήθηκε κλινικά σχετικό. Όπως αναμενόταν από δεδομένα in vitro, η σερτραλίνη δεν άλλαξε τον ανθρώπινο μεταβολισμό των υποστρωμάτων CYP3A4 ερυθρομυκίνης, αλπραζολάμης, καρβαμαζεπίνης, κλοναζεπάμης και τερφεναδίνης, ούτε επηρέασε το μεταβολισμό του υποστρώματος CYP1A2 κλοζαπίνης.
Κλινικές αναφορές δείχνουν ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ σερτραλίνης και των αναστολέων MAO ισοκαρβοξαζιδίου και τρανυλκυπρομίνης μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο σεροτονίνης. Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη στην οποία η σερτραλίνη συγχορηγήθηκε με λίθιο, το 35% των ατόμων εμφάνισαν τρόμο, σε αντίθεση με κανένα από αυτά που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Σύμφωνα με την ετικέτα, η σερτραλίνη αντενδείκνυται σε άτομα που λαμβάνουν αναστολείς μονοαμινοξειδάσης ή το αντιψυχωτικό πιμοζίδιο (Orap). Το συμπύκνωμα σερτραλίνης περιέχει αλκοόλη και, ως εκ τούτου, αντενδείκνυται με δισουλφιράμη (Antabuse). Οι πληροφορίες συνταγογράφησης προτείνουν ότι η θεραπεία των ηλικιωμένων και των ασθενών με ηπατική δυσλειτουργία «πρέπει να γίνεται με προσοχή». Λόγω της βραδύτερης αποβολής της σερτραλίνης σε αυτές τις ομάδες, η έκθεσή τους σε σερτραλίνη μπορεί να είναι ακόμη και τριπλάσια της μέσης έκθεσης για την ίδια δόση.
Φαρμακολογία
Η σερτραλίνη είναι εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης. Στοχεύει στον εξαρτώμενο από το νάτριο μεταφορέα σεροτονίνης και αναστέλλει την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης από τους νευρώνες. Αυτό αυξάνει τη συγκέντρωση σεροτονίνης στη συναπτική σχισμή, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει περισσότερη διαθέσιμη για να δράσει στους μετασυναπτικούς νευρώνες με αποτέλεσμα αντικαταθλιπτικά αποτελέσματα. Η σερτραλίνη δεν αναστέλλει την επαναπρόσληψη της νοραδρεναλίνης, έχει μικρή αντιχολινεργική δράση και έχει λιγότερες ηρεμιστικές και καρδιαγγειακές επιδράσεις από τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά φάρμακα.
Μηχανισμός δράσης
Η σερτραλίνη δρα ως ισχυρός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SRI), με συγγένεια ( K i ) για τον μεταφορέα σεροτονίνης (SERT) 0,4 nM και τιμή IC50 2,8 nM, σύμφωνα με μερικές μελέτες. Είναι ιδιαίτερα επιλεκτική στην αναστολή της επαναπρόσληψης σεροτονίνης. Με την αναστολή της επαναπρόσληψης σεροτονίνης, η σερτραλίνη αυξάνει τα εξωκυτταρικά επίπεδα σεροτονίνης και έτσι αυξάνει την σεροτονινεργική νευροδιαβίβαση στον εγκέφαλο. Αυτή η δράση θεωρείται ότι είναι υπεύθυνη για την αντικαταθλιπτική, αγχολυτική και αντιψυχαναγκαστική δράση της σερτραλίνης.
Η σερτραλίνη δεν έχει σημαντική συγγένεια για τον μεταφορέα νορεπινεφρίνης (ΝΕΤ) ή τους υποδοχείς σεροτονίνης, ντοπαμίνης, αδρενεργικής, ισταμίνης ή ακετυλοχολίνης. Από την άλλη πλευρά, εμφανίζει υψηλή συγγένεια για τον μεταφορέα της ντοπαμίνης (DAT) και το σίγμα σ1 υποδοχέα (αλλά όχι τον υποδοχέα σ2). Ωστόσο, η συνάφεια με το SERT είναι μεγαλύτερη κατά περίπου 100 φορές ή περισσότερο σε σύγκριση με τη συνάφεια με αυτούς τους άλλους υποδοχείς.
Έχει διαπιστωθεί ότι οι εφάπαξ δόσεις από 50 έως 200 mg σερτραλίνης οδηγούν σε μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα από 20 έως 55 ng/mL (65–180 nM), ενώ η χρόνια θεραπεία με 200 mg / ημέρα σερτραλίνη, η μέγιστη συνιστώμενη δοσολογία, έχει βρεθεί ότι οδηγεί σε μέγιστα επίπεδα πλάσματος από 118 έως 166 ng/mL (385–542  ηΜ). Ωστόσο, η σερτραλίνη συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με πρωτεΐνες στο πλάσμα, με κλάσμα δέσμευσης 98,5%. Ως εκ τούτου, μόνο το 1,5% είναι ελεύθερο και θεωρητικά βιοδραστικό. Με βάση αυτό το ποσοστό, οι συγκεντρώσεις ελεύθερης σερτραλίνης θα ήταν 2,49 ng/mL (8.13 nM) το πολύ, που είναι μόνο περίπου το ένα τρίτο της τιμής βρέθηκε συνδεδεμένο στον υποδοχέα DAT. Η πολύ υψηλή δόση σερτραλίνης 400 mg/ημέρα έχει βρεθεί ότι παράγει μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα περίπου 250 ng/mL (816 ηΜ). Αυτό μπορεί να εκτιμηθεί ότι οδηγεί σε ελεύθερη συγκέντρωση 3,75 ng/mL (12.2 nM), το οποίο εξακολουθεί να είναι περίπου το ήμισυ του K i της σερτραλίνης για το DAT.
Η σερτραλίνη σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερη συχνότητα διάρροιας από άλλα SSRI, ειδικά σε υψηλότερες δόσεις. Οι αγωνιστές του υποδοχέα σ 1 όπως η ιγμεσίνη βρέθηκε να αναστέλλουν την εντερική έκκριση και την εκκριτική διάρροια που προκαλείται από βακτήρια σε μελέτες σε ζώα, και η ιγμεσίνη έδειξε προκαταρκτικά στοιχεία αποτελεσματικότητας για τη θεραπεία της διάρροιας σε μια μικρή κλινική δοκιμή. Η σερτραλίνη είναι το μόνο SSRI που δρα ως ανταγωνιστής του υποδοχέα σ 1, επομένως αυτή η δράση θα μπορούσε θεωρητικά να είναι υπεύθυνη για την υψηλότερη σχετικά συχνότητα εμφάνισης διάρροιας.
Έχει διαπιστωθεί ότι η σερτραλίνη δρα άμεσα στο ένζυμο αφυδρογονάση του 3α-υδροξυστεροειδούς (3α-ΗSD) και ρυθμίζει τη δραστικότητά του, ενισχύοντας έτσι τη μετατροπή της 5α-διϋδροπρογεστερόνης στο νευροστεροειδές αλλοπρεγνανολόνη και αυξάνοντας έτσι την παραγωγή αλλοπρεγνανολόνης στον εγκέφαλο. Το ίδιο ισχύει και για ορισμένα άλλα SSRI, συμπεριλαμβανομένης της φλουοξετίνης και της παροξετίνης. Ωστόσο, μια μεταγενέστερη μελέτη απέτυχε να αναπαραγάγει αυτά τα ευρήματα και η άμεση αλληλεπίδραση SSRI με 3α-HSD είναι αμφιλεγόμενη. Σε κάθε περίπτωση, μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι, τουλάχιστον στην περίπτωση της φλουοξετίνης και του ενεργού μεταβολίτη της νορφλουοξετίνης, αυτά τα φάρμακα ομαλοποίησαν τα χαμηλά επίπεδα αλλοπρεγνανολόνης σε κοινωνικά απομονωμένους ποντικούς και σε χαμηλές δόσεις που ήταν ανενεργές κατά την επαναπρόσληψη σεροτονίνης (10- έως 50 φορές χαμηλότερες). Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, οι SSRI όπως η φλουοξετίνη και η νορφλουοξετίνη περιγράφηκαν ως επιλεκτικά στεροειδογενή διεγερτικά εγκεφάλου (SBSSs).
Φαρμακοκινητική
δεξιά|μικρογραφία| Νορσερτραλίνη (δεσμεθυλσερτραλίνη) - ο κύριος ενεργός μεταβολίτης της σερτραλίνης Η σερτραλίνη απορροφάται αργά όταν λαμβάνεται από το στόμα, επιτυγχάνοντας τη μέγιστη συγκέντρωσή της στο πλάσμα 4 έως 6  ώρες μετά την κατάποση. Στο αίμα, δεσμεύεται κατά 98,5% στις πρωτεΐνες του πλάσματος και έχει ημιζωή 25 έως 26 ώρες. Η σερτραλίνη μεταβολίζεται στο ήπαρ με απομεθυλίωση σε έναν ανενεργό μεταβολίτη. Σύμφωνα με in vitro μελέτες, η σερτραλίνη μεταβολίζεται από πολλαπλές ισομορφές του κυτοχρώματος 450: CYP2D6, CYP2C9, CYP2B6, CYP2C19 και CYP3A4. Φαίνεται απίθανο ότι η αναστολή οποιασδήποτε μεμονωμένης ισομορφής θα μπορούσε να προκαλέσει κλινικά σημαντικές αλλαγές στη φαρμακοκινητική της σερτραλίνης. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στη φαρμακοκινητική της σερτραλίνης μεταξύ ατόμων με υψηλή και χαμηλή δραστικότητα του CYP2D6. Ωστόσο, όσοι είχαν μειωμένη δραστηριότητα του CYP2C19 είχαν 1,5 φορές υψηλότερα επίπεδα σερτραλίνης από τους φυσιολογικούς. Τα δεδομένα in vitro δείχνουν επίσης ότι η αναστολή του CYP2B6 θα πρέπει να έχει ακόμη μεγαλύτερη επίδραση από την αναστολή του CYP2C19, ενώ η συμβολή των CYP2C9 και CYP3A4 στον μεταβολισμό της σερτραλίνης θα ήταν μικρή. Αυτά τα συμπεράσματα δεν έχουν επαληθευτεί σε μελέτες σε ανθρώπους. Η σερτραλίνη μπορεί να αποαμινωθεί in vitro από μονοαμινοξειδάσες. Ωστόσο, αυτή η μεταβολική οδός δεν έχει μελετηθεί ποτέ in vivo. Ο κύριος μεταβολίτης της σερτραλίνης, η δεσμεθυλσερτραλίνη, είναι περίπου 50 φορές ασθενέστερος ως αναστολέας του μεταφορέα σεροτονίνης από ότι η σερτραλίνη και η κλινική της επίδραση είναι αμελητέα.
Ο κύριος δραστικός μεταβολίτης της είναι η νορσερτραλίνη (Ν-δεμεθυλσερτραλίνη) η οποία είναι σημαντικά λιγότερο δραστική βιολογικά από τη μητρική του ένωση.
Ιστορία
Η ιστορία της σερτραλίνης χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν ο χημικός της Pfizer, Ράινχαρντ Σάρτζες, εφηύρε μια νέα σειρά ψυχοδραστικών ενώσεων που βασίζονται στη δομή του νευροληπτικού χλωροπροθεξενίου. Περαιτέρω εργασία σε αυτές τις ενώσεις οδήγησε στη λομετραλίνη και μετά στη ταμετραλίνη, μια νορεπινεφρίνη και ασθενέστερο αναστολέα επαναπρόσληψης ντοπαμίνης. Η ανάπτυξη της ταμετραλίνης σταμάτησε σύντομα λόγω ανεπιθύμητων διεγερτικών επιδράσεων που παρατηρήθηκαν σε ζώα. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1977, ο φαρμακολόγος Κένεθ Κο, αφού συνέκρινε τα δομικά χαρακτηριστικά μιας ποικιλίας αναστολέων επαναπρόσληψης, ενδιαφέρθηκε για τη σειρά της ταμετραλίνης. Ζήτησε από έναν άλλο χημικό της Pfizer, τον Γουίλαρντ Γουέλτς, να συνθέσει μερικά προηγουμένως ανεξερεύνητα παράγωγα ταμετραλίνης. Ο Γουέλτς δημιούργησε έναν αριθμό ισχυρών αναστολέων της νορεπινεφρίνης και τριπλής επαναπρόσληψης, αλλά προς έκπληξη των επιστημόνων, ένας εκπρόσωπος των γενικά ανενεργών αναλογικών cis ήταν αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης. Στη συνέχεια, ο Γουέλτς ετοίμασε στερεοϊσομερή αυτής της ένωσης, τα οποία δοκιμάστηκαν in vivo από τον επιστήμονα συμπεριφοράς ζώων Άλμπερτ Βάισμαν. Το πιο ισχυρό και επιλεκτικό ισομερές (+) επιλέχθηκε για περαιτέρω ανάπτυξη και τελικά ονομάστηκε σερτραλίνη. Οι Βάισμαν και Κο θυμούνταιότι η ομάδα δεν δημιουργήθηκε για να παράγει αντικαταθλιπτικό τύπου SSRI - υπό την έννοια αυτή η έρευνά τους δεν οδηγήθηκε από τον στόχο και η ανακάλυψη του μορίου σερτραλίνης ήταν τυχαία. Σύμφωνα με τον Γουέλτς, δούλευαν στο περιθώριο της Pfizer και μάλιστα "δεν είχαν επίσημη ομάδα έργου". Η ομάδα έπρεπε να ξεπεράσει την αρχική γραφειοκρατική απροθυμία να συνεχίσει η ανάπτυξη σερτραλίνης, καθώς η Pfizer σκέφτηκε να πάρει άδεια για ένα υποψήφιο αντικαταθλιπτικό από άλλη εταιρεία.
Η σερτραλίνη εγκρίθηκε από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) το 1991 με βάση τη σύσταση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Ψυχοφαρμακολογικών Φαρμάκων, ενώ είχε ήδη διατεθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο τον προηγούμενο χρόνο. Η επιτροπή FDA πέτυχε τη συναίνεση ότι η σερτραλίνη ήταν ασφαλής και αποτελεσματική για τη θεραπεία της κατάθλιψης.
Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ για το Zoloft έληξε το 2006, και η σερτραλίνη είναι πλέον διαθέσιμη ως γενόσημο φάρμακο και διατίθεται στην αγορά με πολλές επωνυμίες παγκοσμίως.
Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ
Ο Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ (Чыңгыз Айтматов (Çıňğız Aytmatov), Ρώσικα Чингиз Торекулович Айтматов), ήταν λογοτέχνης με καταγωγή από τη Ρωσία και την Κιργιζία.
Το όνομα Τζινγκίζ είναι το ίδιο με εκείνο του Τζένγκις Χαν. Ανήκει στην πρώτη γενιά της διανόησης της Κιργιζίας, που εμφανίστηκε σ' αυτή την ορεινή χώρα μετά την Οκτωβριανή επανάσταση του 1917. Έχει γράψει στα ρώσικα και στα κιργίζικα και ήταν από τους πιο γνωστούς συγγραφείς της χώρας του.
Βιογραφία
Ήταν μαθητής στο σοβιετικό σχολείο του χωριού του. Άρχισε να δουλεύει από πολύ μικρός και στα 14 του ήταν ήδη γραμματέας στο σοβιέτ του χωριού του. Αργότερα έκανε και άλλες δουλειές: φοροεισπράκτορας, φορτωτής, βοηθός μηχανοδηγού και συνέχισε με άλλες δουλειές. Το 1937, ο πατέρας του συνελήφθη στη Μόσχα ως υποστηρικτής του "αστικού εθνικισμού" και εκτελέστηκε από το σταλινικό καθεστώς το 1938.
Το 1946 άρχισε να σπουδάζει στο παράρτημα Ζωικής Παραγωγής του Ινστιτούτου Αγορανομίας της Κιργιζίας στο Φρούνζε (σημ. Μπισκέκ), αλλά αργότερα τα παράτησε για να φοιτήσει στο Ινστιτούτο Λογοτεχνίας Γκόρκι στη Μόσχα, από το 1956 ως το 1958. Τα επόμενα οχτώ χρόνια εργάστηκε στην εφημερίδα Πράβντα. Οι δύο πρώτες δημοσιεύσεις του εμφανίστηκαν το 1952 στα ρωσικά: "Ο εφημεριδοπώλης Ντζιούο" και "Ašym". Η πρώτη του δουλειά στα κιργίζικα ήταν η "Λευκή βροχή" (Ak Ğaan) το 1954. Το πολύ γνωστό έργο του "Τζαμίλια" (Ğamijla; Παραλλαγές: Τζαμιλά ή Τζαμίλα) εμφανίστηκε το 1958.
Απεβίωσε στη Νυρεμβέργη της Γερμανίας, στις 10 Ιουνίου του 2008, από πνευμονία.
Έργα
Ο Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ ανήκει στη μεταπολεμική γενιά συγγραφέων. Τα έργα του πριν τη "Τζαμίλια" δεν ήταν σημαντικά: μερικά διηγήματα και μια μικρή νουβέλα με τίτλο "Πρόσωπο με Πρόσωπο". Αλλά ήταν η "Τζαμίλια" που τον καθιέρωσε. Ο Λουί Αραγκόν χαρακτήρησε τη "Τζαμίλια" ως την "ωραιότερη ερωτική ιστορία του κόσμου", λέγοντας πως είναι καλύτερη από την "Ωραιότερη ερωτική ιστορία του κόσμου" του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ. Στα αντιπροσωπευτικά έργα του Αϊτμάτωφ ανήκουν επίσης οι μικρές νουβέλες "Αντίο, Γκιουλσαρί!", "Το λευκό πλοίο", "Μια μέρα ένας αιώνας", και "Το ικρίωμα".
Ο Αϊτμάτωφ τιμήθηκε το 1963 με το Βραβείο Ειρήνης του Λένιν για τη "Τζαμίλια" και αργότερα με το κρατικό βραβείο για το "Αντίο, Γκιουλσαρί!". Η δουλειά του Αϊτμάτωφ λατρεύτηκε από τους θαυμαστές του, ενώ ακόμη και όσοι επέκριναν τον Αϊτμάτωφ αναγνώρισαν την υψηλή ποιότητα στις νουβέλες του.
Πολιτική καριέρα
Εκτός από τη λογοτεχνία ο Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ ήταν μέλος του κοινοβουλίου και πρέσβης της Κιργιζίας στις χώρες της Μπενελούξ. Είναι επίσης πατέρας του πρώην υπουργού εξωτερικών της Κιργιζίας, Askar Aitmatov.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς Κατηγορία:Κιργίζιοι Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Ενδιαίτημα
Ως ενδιαίτημα ορίζεται το φυσικό περιβάλλον στο οποίο ζει και αναπαράγεται ένα είδος, ένας πληθυσμός ή μια βιοκοινότητα. Παραδείγματα ενδιαιτημάτων θα μπορούσαν να θεωρηθούν: ένα δάσος κωνοφόρων πυκνό μικρής ηλικίας, ένα δάσος κωνοφόρων μεγάλης ηλικίας, ένα δάσος κωνοφόρων αραιό, ένα δάσος πλατυφύλλων, μια ρεματιά, ένα δάσος αειφύλλων πλατυφύλλων, μια καλλιεργούμενη έκταση, οπως και κάθε άνθρωπος έχει τον τόπο του κ.λ.π.
Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Ενδιαιτήματα
Κάρολος των Βουρβόνων (1848-1909)
Ο Κάρλος-Μαρία ντε λος Ντολόρες (Carlos María de Borbón, 30 Μαρτίου 1848 - 18 Ιουλίου 1909), ήταν δούκας της Μαδρίτης, μέλος του Οίκου των Βουρβόνων-Ισπανίας, διεκδικητής του θρόνου της Ισπανίας υπό το όνομα Κάρολος Ζ΄ (1868 - 1909) και διεκδικητής του θρόνου της Γαλλίας υπό το όνομα Κάρολος ΙΑ΄ (1887 - 1909).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα της σημερινής Σλοβενίας και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Χουάν κόμη του Μοντιθόν και της αρχιδούκισσας Μαρίας-Βεατρίκης της Αυστρίας-Έστε. Αρχικά ζούσε με τους γονείς του στο Λονδίνο, ενώ μετά τον χωρισμό τους ζούσε με την μητέρα του στη Μόντενα. Ο αδελφός της μητέρας του, Φραγκίσκος Ε΄ δούκας της Μόντενα, ανέλαβε την εκπαίδευσή του.
Σε ότι αφορά τον Γαλλικό θρόνο τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Ιάκωβος των Βουρβόνων (1870-1931).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1867 με τη Μαργαρίτα της Πάρμας (1847-1893), κόρη του Καρόλου Γ΄ δούκα της Πάρμας, και παιδιά του ήταν:
Το 1893 απεβίωσε η Μαργαρίτα και το 1894 ο Κάρλος έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μπερτ ντε Ροάν, κόρη του Αρτύρ πρίγκιπα του Ροσφόρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Μπελφαΐ
Το Μπελφαΐ (γαλλικά: Belfahy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ιλ Σοντόμα
Ιλ Σοντόμα (Il Sodoma, 1477 – 14 Φεβρουαρίου 1549) ήταν το όνομα που δόθηκε στον Ιταλό ζωγράφο της Αναγέννησης Τζοβάννι Αντόνιο Μπάτσι (Giovanni Antonio Bazzi). Ο Ιλ Σοντόμα ζωγράφισε με τρόπο που υπερέθεσε το ύφος της ανώτερης Αναγέννησης της Ρώμης στις αρχές του 16ου αιώνα στις παραδόσεις της επαρχιακής Σχολής της Σιένα. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του ζωής στη Σιένα, με δύο περιόδους στη Ρώμη.
Βιογραφία
Ο Τζοβάννι Μπάτσι γεννήθηκε στο Βερτσέλλι, Πιεμόντε, το 1477. Ο πρώτος δάσκαλός του ήταν ο «αρχαϊκός» Μαρτίνο Σπαντσόττι (Martino Spanzotti). Φαίνεται επίσης ότι ήταν μαθητής του ζωγράφου Τζοβενόνε. Αφού απέκτησε τον έντονο χρωματισμό και άλλα διακριτικά υφολογικά χαρακτηριστικά της σχολής της Λομβαρδίας και - αν και δεν είναι γνωστό ότι ταξίδευσε στο Μιλάνο - απορροφώντας κάπως τους επιφανειακούς τρόπους του Λεονάρντο ντα Βίντσι (Freedberg 1993: 117), ταξίδεψε στη Σιένα πριν από το 1503, ίσως κατόπιν εντολής των αντιπροσώπων της οικογένειας Σπανόκκι (Spannocchi), και ξεκίνησε με κύκλους τοιχογραφίας για τους Ολιβετιανούς μοναχούς και μια σειρά από μικρά πάνελ οροφής και μια ζωφόρο που απεικονίζει τη σταδιοδρομία του Ιουλίου Καίσαρα για τον Ζιγκισμόντο  Κίτζι στο Παλάτσο Κίτζι. μικρογραφία| Ο Άγιος Βενέδικτος επισκευάζει ένα σπασμένο σουρωτήρι μέσω προσευχής (περίπου 1502), Chiostro Grande, Abbazia territoriale di Monte Oliveto Maggiore Μαζί με τον Πιντουρίκκιο, ο Σοντόμα ήταν από τους πρώτους στη Σιένα που χρησιμοποιούσε το ύφος της ανώτερης Αναγέννησης. Τα πρώτα σημαντικά έργα του ήταν οι τοιχογραφίες στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων του Μόντε Ολιβέτο Ματζόρε (Monte Oliveto Maggiore), στον δρόμο από τη Σιένα προς τη Ρώμη, που απεικονίζει τη ζωή του Αγίου Βενέδικτου στη συνέχεια της σειράς που είχε ξεκινήσει ο Λούκα Σινιορέλλι το 1498. Αποκτώντας ευχέρεια στο επικρατών δημοφιλές ύφος του Πιντουρίκκιο, ο Σοντόμα ολοκλήρωσε την ομάδα αυτή το 1502 και συμπεριέλαβε μιαν αυτοπροσωπογραφία με ασβούς και κοράκια.
Ο Σοντόμα προσκλήθηκε στη Ρώμη το 1508 από τον διάσημο έμπορο της Σιένα Αγκοστίνο Κίτζι και εργάστηκε εκεί από τον Πάπα Ιούλιο του Β ' στις Αίθουσες του Ραφαήλ στο Βατικανό. Εκτέλεσε δύο υπέροχες συνθέσεις και διάφορα διακοσμητικά και παράξενα στις θολωτές οροφές, διηρημένες σε διαμορφωμένα διαμερίσματα με τον παλαιό τρόπο που ο Πιντουρίκκιο είχε πρόσφατα αναβιώσει, εργαζόμενος ταυτόχρονα με τον Ραφαήλ. Το ιστορικό αφήγημα του Τζόρτζο Βαζάρι, ότι τα μεγαλύτερα έργα του Σοντόμα δεν ικανοποίησαν τον Πάπα, ο οποίος δέσμευσε τον Ραφαήλ να αντικαταστήσει ένα σχέδιο απεικονίσεων Δικαιοσύνης, Ποίησης και Θεολογίας δεν επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα.
Πριν από τον Οκτώβριο του 1510 βρισκόταν στη Σιένα, όπου ζωγράφισε το εξωτερικό του Παλάτσο Κίτζι σε μονόχρωμο κιαροσκούρο με σκηνές από τη Βίβλο και την Αρχαιότητα, το πρώτο τέτοιο έργο που εμφανίστηκε στη Σιένα (Bartalini 2001: 553). Η ζωγραφική του εκείνη την περίοδο άρχισε να δείχνει ξεχωριστές επιρροές της Φλωρεντίας, ιδιαίτερα από τον Φρα Μπαρτολομέο. αριστερά|μικρογραφία| Λεπτομέρεια από τη Ρωξάνη που λαμβάνει το στέμμα του συζύγου της Κλήθηκε ξανά στη Ρώμη από τον Κίτζι, στη Βίλα Κίτζι (σήμερα Βίλα Φαρνεζίνα), εργαζόμενος παράλληλα με τον Μπαλτασσάρε Περούτσι, ο Σοντόμα ζωγράφισε θέματα από τη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου : ο Αλέξανδρος στη σκηνή του Δαρείου και οι γάμοι του κατακτητή με τη Ρωξάνη, το οποίο μερικοί θεωρούν ως το αριστούργημά του. Όταν ο Λέων Ι' έγινε πάπας (1513), ο Σοντόμα του παρουσίασε μια εικόνα του θανάτου της Λουκρητίας (ή της Κλεοπάτρας, σύμφωνα με ορισμένες καταγραφές). Ο Λέων του έδωσε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό ως ανταμοιβή και τον έχρισε Ιππότη.
Στη νεότητά του, ο Μπάτσι είχε νυμφευτεί, αλλά αυτός και η σύζυγός του σύντομα χώρισαν. Μια κόρη του παντρεύτηκε τον Μπαρτολομέο Νερόνι, που ονομάζεται επίσης Riccio Sanese ή Maestro Riccio, έναν από τους κύριους μαθητές του. Ο Μπάτσι απέκτησε το ψευδώνυμό του Il Sodoma, καθώς ήταν «ο σοδομίτης», από το 1512. Αυτό φαίνεται να ήταν ένα από τα διάφορα προσωνύμια, ήταν επίσης γνωστός ως Mattaccio ή Matazo ("ο τρελλάρας") μεταξύ των μοναχών του Μόντε Ολιβέτο. Λόγω του ιστορικού της τέχνης της εποχής Τζόρτζο Βαζάρι, το ψευδώνυμο Il Sodoma είχε γίνει το συμβατικό του όνομα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Βαζάρι, ο Μπάτσι περιβαλλόταν πάντα από «αγόρια και γενειοφόρους νέους, τους οποίους αγαπούσε περισσότερο από ότι ήταν αξιοπρεπές», γεγονός από το οποίο απέκτησε το προσωνύμιο Il Sodoma. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Βαζάρι, ο Μπάτσι ήταν υπερήφανος για το ψευδώνυμο και συνέθεσε στίχους και τραγούδια γι' αυτό.
Ο Μπάτσι επέστρεψε στη Σιένα και, αργότερα, αναζήτησε εργασία στην Πίζα, στη Βολτέρρα και στη Λούκκα. Από τη Λούκκα επέστρεψε στη Σιένα λίγο πριν το θάνατό του στις 14 Φεβρουαρίου 1549 (οι παλαιότερες αφηγήσεις λένε το 1554). Υποτίθεται ότι είχε σπαταλήσει την περιουσία του και λέγεται, χωρίς υποστήριξη από τεκμηρίωση, ότι πέθανε σε ένδεια στο μεγάλο νοσοκομείο της Σιένα. Ένας από τους μαθητές του είναι γνωστός ως Τζόμο ντι Σοντόμα.
Έργο
Ανάμεσα στα αριστουργήματά του είναι οι τοιχογραφίες, που ολοκληρώθηκαν το 1526, στο παρεκκλήσι της Αγίας Αικατερίνης της Σιένα ζωγραφισμένα για την εκκλησία του Αγίου Δομήνικου (Σιένα), που απεικονίζει τον Άγιο σε έκσταση και λιποθυμά καθώς δέχεται την Ευχαριστία από έναν άγγελο. Στο παρεκκλήσιο του Σαν Μπερναρντίνο, είναι βρίσκονται σκηνές από την ιστορία της Θεοτόκου, ζωγραφισμένες σε συνεργασία με τους Τζιρόλαμο ντελ Πάκκια και Ντομένικο Μπεκκαφούμι (1536-1538). Αυτές οι τοιχογραφίες απεικονίζουν την Επίσκεψη και την Κοίμηση της Θεοτόκου. Στον Άγιο Φραγκίσκο βρίσκονται οι Αποκαθήλωση (1513) και Η μαστίγωση του Χριστού. Πολλοί κριτικοί θεωρούν το ένα ή το άλλο από αυτούς τους πίνακες ως αριστούργημα του Σοντόμα. Στο χοροστάσιο του καθεδρικού ναού της Πίζας βρίσκεται η Θυσία του Αβραάμ, και στην Πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας ένας Άγιος Σεβαστιανός.
Μερικά από τα έργα του, συμπεριλαμβανομένης της Αγίας Οικογένειας σήμερα στην Πινακοθήκη της Σιένα έχουν κατά λάθος αποδοθεί στον Λεονάρντο ντα Βίντσι. Οι πίνακές του σε καβαλέτο είναι σπάνιοι, υπάρχουν δύο στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.
Κριτικές αξιολογήσεις
Λέγεται ότι ο Σοντόμα χλεύαζε το έργο Vite.. του Τζόρτζο Βαζάρι και ότι ο Βαζάρι του το ανταπέδωσε, παρουσιάζοντας αρνητική περιγραφή των ηθών και της συμπεριφοράς του Σοντόμα και παρακωλύοντας το έργο του. Σύμφωνα με τον Βαζάρι, το όνομα με το οποίο ήταν γνωστός ο Μπάτσι ήταν "Il Mattaccio" (ο τρελλάρας), αυτό το προσωνύμιο του είχε αποδοθεί από τους μοναχούς του Μόντε Ολιβέτο. Ντυνόταν φανταχτερά και το σπίτι του ήταν "κιβωτός του Νώε", λόγω της περίεργης ποικιλίας ζώων που διατηρούσε εκεί. Ήταν οπαδός των αστείων και λάτρευε τη μουσική, και τραγουδούσε ποιήματα που συνέθετε ο ίδιος με άσεμνα θέματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Τλαξκάλα
Η Τλαξκάλα (ισπανικά: Tlaxcala, επίσημα: Estado Libre y Soberano de Tlaxcala) είναι μία από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Διαιρείται σε 60 δήμους και πρωτεύουσά της είναι η Τλαξκάλα ντε Ξικοτένκατλ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 1.169.936 κατοίκους (28η μεγαλύτερη).
Η Τλαξκάλα είναι η μικρότερη σε έκταση πολιτεία του Μεξικού, με έκταση 3.997 χλμ². Βρίσκεται στο ανατολικό κεντρικό Μεξικό, στο Μεξικανικό Οροπέδιο, στο δυτικό άκρο της Ανατολικής Σιέρρα Μάδρε. Συνορεύει με την Πουέμπλα στα ανατολικά, με το Ιδάλγο στα βορειοδυτικά και την πολιτεία του Μεξικού στα ανατολικά. Το ψηλότερο σημείο της πολιτείας είναι η κορυφή του ηφαιστείου Μαλίντσε (4.461 μ.).
Η κύρια πηγή εισοδήματος για την πολιτεία είναι η βιομηχανία κατασκευών, τροφίμων και ποτών. Άλλη μια σημαντική πηγή εισοδήματος είναι ο τουρισμός λόγω των αρχαιολογικών τόπων της πολιτείας, όπως η Κακάξτλα, και η αποικιοκρατική αρχιτεκτονική στην πόλη της Τλαξκάλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες του Μεξικού
Αυτοκινητόδρομος 2 (Κύπρος)
Ο Αυτοκινητόδρομος Α2 (ή Αυτοκινητόδρομος Λευκωσίας - Λάρνακας) είναι ένας αυτοκινητόδρομος στο νησί της Κύπρου ο οποίος συνδέει τον αυτοκινητόδρομο Α1 στο Πέρα Χωριό με τον αυτοκινητόδρομο Α3 στην Λάρνακα. Είναι 21 χιλιόμετρα και σε όλο το μήκος του αποτελείται από 2 λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση (και ΛΕΑ). Αποτελεί τον δεύτερο αυτοκινητόδρομο που κατασκευάστηκε στο νησί (ολοκληρώθηκε το 1991) καθώς επίσης και τον πρώτο αυτοκινητόδρομο σύγχρονων προδιαγραφών. Στα αγγλικά αποκαλείται συχνά και ως "the tube" (σωλήνας) λόγω των πολύ περιορισμένων του εξόδων (6 έξοδοι σε 21 χιλιόμετρα, κάθε μια έξοδος ανά 3,5 χιλιόμετρα κατά μέσο όρο).
Στον κόμβο της Ριζοελιάς, ο χώρος έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε να υπάρχει πρόβλεψη για μελλοντική ανισόπεδη σύνδεση του Α2 με τον Α3
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι και δρόμοι της Κύπρου Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Κύπρου
Αφανείς αστέρες
Ως Αφανείς αστέρες και κατ΄ επέκταση αφανείς αστερισμοί, χαρακτηρίζονται αντίστοιχα οι αστέρες και οι αστερισμοί που κατά τη φαινομενική περιστροφή της ουράνιας σφαίρας παραμένουν σε όλη τη διάρκεια του 24ώρου, (διανύουν όλη την τροχιά τους) κάτω από τον ορίζοντα του τόπου παρατήρησης, δηλαδή δεν παρατηρούνται, παραμένοντας έτσι συνεχώς αόρατοι.
Οι κύκλοι απόκλισής των δεν τέμνουν αυτόν (τον ορίζοντα) ενώ ουδεμία των μεσημβρινών διαβάσεων αυτών των αστέρων είναι ορατή. Άρα όριο αυτών των αστέρων είναι η άνω μεσημβρινή διάβαση αυτών που φθάνει μόλις υπό τον ορίζοντα, αλλά δεν είναι ορατή, δηλαδή εκείνων που η ετερώνυμος κλίση τους δ = 90° - φ.
Κατηγορία:Αστέρες Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
Μπελμόν (Ωτ-Σον)
Το Μπελμόν (γαλλικά: Belmont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
2563 Μπογιαρτσούκ
Ο Μπογιαρτσούκ (Boyarchuk) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,30. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού αστροφυσικού Αλεξάντρ Α. Μπογιαρτσούκ (Александр Алексеевич Боярчук, γενν. 1931).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπογιαρτσούκ εκτιμάται σε 29,49 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0614. Ο Μπογιαρτσούκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ως 14 ώρες περίπου.
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1964
Οι Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1964 ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το 37ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαΐου του 1964. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Φώτης Ισαακίδης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 187 επιτυχίες.
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκιτ έλαβε χώρα στο Σκοπευτήριο Καισαριανής μεταξύ 30 και 31 Μαΐου. Βαθμολογία συλλόγων δεν υπήρχε. Νικητής αναδείχθηκε ο Μ. Μιχαηλίδης με 129 επιτυχίες αλλά λόγω κυπριακής καταγωγής τον τίτλο κατέκτησε ο Μάρκος Τζουμάρας του Ο.Φ.Κ.Ο. με 128 επιτυχίες. Παράλληλα διοργανώθηκε το τελευταίο αγώνισμα των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων σταθερού στόχου.
Παραπομπές
1964 Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα Κατηγορία:Σκοποβολή το 1964
Ελληνικό φωνητικό αλφάβητο
Για την διευκόλυνση των τηλεπικοινωνιών οι διάφορες υπηρεσίες μπορούν να χρησιμοποιούν διαφορετικά ελληνικά φωνητικά αλφάβητα. Αυτό που χρησιμοποιούν ο Ελληνικός Στρατός Ξηράς, το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και η Ελληνική Αστυνομία είναι διαφορετικό από αυτό που χρησιμοποιούν το Εμπορικό Ναυτικό (Ε.Ν.) και οι Ραδιοερασιτέχνες και έχουν ως ακολούθως :
Αλλαγές
Σύμφωνα με το φύλλο 1969, Τεύχος Δεύτερο, του ΦΕΚ 2 Σεπτεμβρίου 2011, οι ραδιοερασιτέχνες που διαθέτουν άδεια θα πρέπει να χρησιμοποιούν το ίδιο φωνητικό αλφάβητο με το Στρατό Ξηράς όπως αυτό αναφέρεται στον παραπάνω κατάλογο.
Παραπομπές
*
Μπελονσάν
Το Μπελονσάν (γαλλικά: Belonchamp) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Σχέσεις Ελλάδας-Ισλανδίας
Οι σχέσεις Ελλάδας-Ισλανδίας είναι οι διμερείς διεθνείς, οικονομικές και πολιτιστικές σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Ισλανδίας. Η Ελλάδα εκπροσωπείται στην Ισλανδία μέσω της πρεσβείας της στο Όσλο (Νορβηγία) και μέσω ενός επίτιμου προξενείου στο Ρέικιαβικ. Η Ισλανδία εκπροσωπείται στην Ελλάδα μέσω της πρεσβείας της στο Όσλο (Νορβηγία) και μέσω ενός επίτιμου προξενείου στην Αθήνα. Είναι στενοί σύμμαχοι για πάνω από 60 χρόνια και έχουν επαναβεβαιώσει τους δεσμούς τους πρόσφατα στα υψηλότερα επίπεδα επαφών.
Ιστορικό πλαίσιο
Και τα δύο έθνη είναι πλήρη μέλη του ΟΟΣΑ από το 1961.
Πρόσφατοι δεσμοί
Ο Πρόεδρος της Ισλανδίας, Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον, επισκέφθηκε την Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 2001, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο. Σε ανταποδοτική επίσκεψη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, επισκέφθηκε την Ισλανδία στις αρχές Ιουλίου του 2006 και συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Ισλανδίας, Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. Μεταξύ άλλων θεμάτων, συζήτησαν για την ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ισλανδίας, ιδιαίτερα σε τομείς όπως οι τηλεπικοινωνίες, η φαρμακευτική και η τραπεζική, εκτός από τα φυσικά προϊόντα αλιείας που εισάγονται από την Ισλανδία στην Ελλάδα. Ο Κάρολος Παπούλιας, συναντήθηκε επίσης στο Ρέικιαβικ με τον Πρωθυπουργό της Ισλανδίας Γκέιρ Χάαρντε και συζήτησε θέματα όπως η κοινή συνεργασία στον οικονομικό τομέα στα Βαλκάνια. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, Θεόδωρος Κασίμης και ο υπουργός Εξωτερικών της Ισλανδίας Valgerður Sverrisdóttir, υπέγραψαν συμφωνία για την αποφυγή της διπλής φορολογίας.
Στις 28 Αυγούστου 2007, η Ελλάδα και η Ισλανδία επιβεβαίωσαν τους μακροχρόνιους δεσμούς τους, σε επίσημη συνάντηση μεταξύ του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κώστα Καραμανλή και του Ισλανδού πρωθυπουργού Γκέιρ Χάαρντε, «ο οποίος πραγματοποίησε επίσκεψη εργασίας στην Ελλάδα». Ο Καραμανλής αναφέρθηκε ότι είπε: "Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών ήταν εξαιρετικές, ενώ η συνεργασία ήταν άψογη τόσο σε διμερές επίπεδο, όσο και στις διεθνής οργανώσεις και υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για περαιτέρω συνεργασία στους τομείς της οικονομίας, των επενδύσεων και του τουρισμού." Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας ενδιαφέρθηκε επίσης για τα «πολλά ενεργειακά αποθέματα» της Ισλανδίας. Επίσης, ευχαρίστησε ιδιαίτερα το Χάαρντε «για την υποστήριξη της Ισλανδίας στην Ελλάδα στο ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ».
Εμπόριο και επενδύσεις
Το 2008, η Ισλανδία εξήγαγε απευθείας στην Ελλάδα αγαθά αξίας 288,7 εκατ. κορόνων και εισήγαγε αγαθά αξίας 271,6 εκατ. κορόνων, ή περίπου 3,5 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ προς τις δύο κατευθύνσεις στα μέσα του 2008.
Το 2005, ο Thor Bjorgolfsson συμμετείχε σε μια αμφιλεγόμενη προσπάθεια αγοράς του 16% των μετοχών της Forthnet, ελληνικής εταιρείας που δραστηριοποιείται στους τομείς των Τηλεπικοινωνιών και του Διαδικτύου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ισλανδια Ελλαδα
Ιάκωβος των Βουρβόνων (1870-1931)
Ο Ιάκωβος των Βουρβόνων (ισπ. Jaime de Borbón) (1870 - 1931), ήταν δούκας της Μαδρίτης, διεκδικητής -κατά τους Καρλιστές- του Ισπανικού θρόνου. Ήταν και διεκδικητής του Γαλλικού θρόνου ως Ζακ Α΄.
Βιογραφία
Μοναδικός γιος του Κάρλο δούκα της Μαδρίτης και της συζύγου του Μαργαρίτας των Βουρβόνων-Πάρμας, κόρης του Καρόλου Γ΄ δούκα της Πάρμας.
Εκπαιδεύτηκε από τους Ιησουίτες στο Κολέγιο του Βωζιράρ στο Παρίσι, στο Κολέγιο Μπωμόν και στην Θηρεσιανή Στρατιωτική Ακαδημία. Δέχθηκε πρόσκληση του Ρωσικού στρατού και εντάχθηκε σε αυτόν (1896). Πήρε μέρος (1904 - 1905) σε μία σειρά από Ρωσο-Ιαπωνικές μάχες.
Το 1909 απεβίωσε ο πατέρας του και του παραχώρησε όλα τα κληρονομικά δικαιώματα στην Αυστρία και τη Γαλλία. Συνέχιζε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον Ρωσικό στρατό, ζούσε στην Αυστρία και στο Παρίσι και επισκεπτόταν μυστικά την Ισπανία.
Το 1923 δημιούργησε το Τάγμα της Απαγορευμένης Νομιμότητας, στη μνήμη όσων είχαν υποφέρει και αιχμαλωτιστεί στην Ισπανία ή εξορίστηκαν για την πίστη τους στην Καρλική μερίδα. Τον Απρίλιο του 1931 ο ανταγωνιστής εξάδελφός του Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας εξορίστηκε, αφού ανακηρύχθηκε η Δημοκρατία. Σε δύο συναντήσεις στο Παρίσι μαζί του, την τελευταία εβδομάδα πριν το τέλος του Χάιμε, συμφιλιώθηκαν.
Απεβίωσε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο θείος του Αλφόνσος-Κάρολος δούκας του Αγ. Ιακώβου.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών Κατηγορία:Δούκες του Ανζού
Μπελβέρν
Το Μπελβέρν (γαλλικά: Belverne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Όθων Β΄ ο Μέλας
Ο Όθων Β΄ ο μέλας, τσεχ. Ota II. Černý (π. 1085 - 18 Φεβρουαρίου 1126) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν πρίγκιπας τού Ολομόουτς (1107-26) και τού Μπρνο (1123-26).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Όθωνα Α΄ πρίγκιπα τού Ολομόουτς και της Ευφημίας των Αρπάντ, κόρης τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας.
Ήταν σε σταθερή διαμάχη με τον εξάδελφό του Βλαδίσλαο Α΄ της Βοημίας. Παρά ταύτα διαδέχθηκε τον Σομπιέσλαφ Α΄ (μικρότερο γιο τού Βρατισλάου Β΄) στο Μπρνο. Όταν το 1125 απεβίωσε ο Βλαδίσλαος Α΄, ο Όθων Β΄ διεκδίκησε τη διαδοχή με βάση την αρχή τού πρεσβύτερου που ίσχυε στη Βοημία, σύμφωνα με την οποία διάδοχος είναι ο επόμενος αδελφός και όχι ο μεγαλύτερος γιος. Τελικά δούκας της Βοημίας έγινε ο Σομπιέσλαφ Α΄· τότε ο Όθων Β΄ στράφηκε στον Λοθάριο Β΄ της Γερμανίας, ο οποίος βάδισε με τον στρατό του εναντίον της Βοημίας. Οι δύο αντίπαλοι συγκρούστηκαν το 1126 στο Χλούμετς, όπου οι δυνάμεις τού Λοθαρίου Β΄ συνετρίβησαν αποφασιστικά και ο Όθων Β΄ σκοτώθηκε στη μάχη. Έπειτα ο Σομπιέσλαφ Α΄ προσέγγισε τον Λοθάριο Β΄ και έλαβε το δουκάτο της Βοημίας ως φέουδο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 111 τη Σοφία από τη Σουαβία, κόρη τού Ερρίκου Α΄ κόμη τού Μπεργκ και είχε τέκνα:
Όταν ο Οθων Β΄ απεβίωσε, η χήρα του επέστρεψε στη Σουαβία και αποσύρθηκε στο αββαείο τού Τσβήφαλτεν.
Πηγές
Οθων Β ο Μελας
Μπενάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Αειφανείς αστέρες
μικρογραφία|Αειφανή άστρα που περιστρέφονται γύρω από τον βόρειο ουράνιο πόλο, Αριζόνα, ΗΠΑ
Αειφανής αστέρας (ή αλλιώς παραπόλιος αστέρας) χαρακτηρίζεται ένας αστέρας ο οποίος, παρατηρούμενος από ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό πλάτος, δε δύει ποτέ κάτω από τον ορίζοντα, λόγω της εγγύτητάς του σε έναν από τους δύο ουράνιους πόλους. Συνεπώς, οι αιεφανείς αστέρες είναι ορατοί προς την κατεύθυνση του πλησιέστερου πόλου όλη νύχτα, για κάθε νύχτα του έτους, μιας και δεν εμφανίζονται να δύουν ποτέ.
Ολα τα αειφανή άστρα βρίσκονται εντός ενός πολικού κύκλου, του οποίου το μέγεθος καθορίζεται από το γεωγραφικό πλάτος του παρατηρητή. Συγκεκριμένα, το γωνιακό μέτρο της ακτίνας αυτού του κύκλου ισούται με το γεωγραφικό πλάτος του παρατηρητή. Όσο πιο κοντά βρίσκεται ο παρατηρητής στον Βόρειο ή στον Νότιο Πόλο, τόσο μεγαλύτερος είναι ο πολικός κύκλος του.
Επεξήγηση
αριστερά|μικρογραφία|Μερικοί από τους αειφανείς αστερισμούς του Βορείου ημισφαιρίου  ( Μεγάλη Άρκτος, Μικρή Άρκτος, Κασσιόπη) Καθώς η Γη περιστρέφεται καθημερινά γύρω από τον άξονά της, τα αστέρια φαίνεται να κινούνται σε κυκλικές διαδρομές γύρω από έναν από τους ουράνιους πόλους (τον βόρειο ουράνιο πόλο για τους παρατηρητές στο βόρειο ημισφαίριο ή τον νότιο ουράνιο πόλο για τους παρατηρητές στο νότιο ημισφαίριο). Τα αστέρια μακριά από τους ουράνιους πόλους φαίνεται να περιστρέφονται σε μεγάλους κύκλους. Τα αστέρια που βρίσκονται πολύ κοντά σε έναν ουράνιο πόλο περιστρέφονται σε μικρούς κύκλους και ως εκ τούτου δεν φαίνεται να εμπλέκονται σε καμία ημερήσια κίνηση.
Ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος του παρατηρητή στη Γη, μερικά αστέρια - τα αειφανή - είναι αρκετά κοντά στον ουράνιο πόλο ώστε παραμένουν συνεχώς πάνω από τον ορίζοντα, ενώ άλλα αστέρια βυθίζονται κάτω από τον ορίζοντα για ένα μέρος της καθημερινής κυκλικής τους διαδρομής (και άλλα παραμένουν μόνιμα κάτω από τον ορίζοντα, και ονομάζονται αφανή).
Τα αειφανή άστρα φαίνεται να βρίσκονται μέσα σε έναν κύκλο με κέντρο τον ουράνιου πόλου και εφαπτομένη τον ορίζοντα. Στον Βόρειο Πόλο της Γης, ο βόρειος ουράνιος πόλος βρίσκεται ακριβώς στο Ζενίθ, και όλα τα ορατά αστέρια (δηλαδή όλα τα αστέρια του Βόρειου Ουράνιου Ημισφαιρίου) είναι αειφανή. Ταξιδεύοντας νότια, ο βόρειος ουράνιος πόλος κινείται προς τον βόρειο ορίζοντα. Όλο και περισσότερα αστέρια που βρίσκονται σε απόσταση από αυτόν αρχίζουν να εξαφανίζονται κάτω από τον ορίζοντα για κάποιο μέρος της ημερήσιας «τροχιάς» τους και ο κύκλος που περιέχει τα εναπομείναντα αειφανή αστέρια γίνεται όλο και πιο μικρός. Στον Ισημερινό, αυτός ο κύκλος εξαφανίζεται σε ένα μόνο σημείο –τον ίδιο τον ουράνιο πόλο– που βρίσκεται στον ορίζοντα, και έτσι όλα τα αστέρια που μπορούν να είναι αειφανή βρίσκονται για το ήμισυ κάθε 24ωρου κάτω από τον ορίζοντα. Εκεί, ο ίδιος ο Πολικός Αστέρας μπορεί να παρατηρηθεί μόνο όταν ο βόρειος ορίζοντας είναι ανεμπόδιστος.
Αν κάποιος ταξιδέψει νότια του Ισημερινού, συμβαίνει το αντίθετο. Ο νότιος ουράνιος πόλος εμφανίζεται όλο και πιο ψηλά στον ουρανό και όλα τα αστέρια που βρίσκονται μέσα σε έναν ολοένα και μεγαλύτερο κύκλο με κέντρο σε αυτόν τον πόλο γίνονται αειφανή γύρω από αυτόν. Αυτό συνεχίζεται μέχρι να φτάσει κανείς στον Νότιο Πόλο της Γης όπου, για άλλη μια φορά, όλα τα ορατά αστέρια είναι αειφανή.
Ο Βόριος Ουράνιος Πόλος βρίσκεται πολύ κοντά (λιγότερο από 1° μακριά) στον Πολικό Αστέρα (Polaris ή Αστέρι του Βορρά). Συνεπώς,από το Βόρειο Ημισφαίριο, όλα τα αειφανή άστρα φαίνεται να κινούνται γύρω από τον Polaris. Ο ίδιος ο Πολικός Αστέρας παραμένει σχεδόν ακίνητος, πάντα στο βορρά (δηλαδή αζιμούθιο 0°) και πάντα στο ίδιο ύψος (γωνία από τον ορίζοντα), ίσο με το γεωγραφικό πλάτος του παρατηρητή.
Το Αστέρι του Βορρά έχει πάντα αζιμούθιο ίσο με μηδέν. Το υψόμετρο του ουράνιου πόλου για ένα δεδομένο γεωγραφικό πλάτος Ø είναι σταθερό και η τιμή του δίνεται από τον ακόλουθο τύπο: A = 90° - Ø. Όλα τα αστέρια με απόκλιση μικρότερη από το Α δεν είναι αειφανή.
= Ορισμός αειφανών αστέρων =
Το αν ένα αστέρι είναι αειφανές εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος του παρατηρητή. Εφόσον το ύψος του βόρειου ή του νότιου ουράνιου πόλου (όποιου από τους δύο είναι ορατός) πάνω από τον ορίζοντα ισούται με την απόλυτη τιμή του γεωγραφικού πλάτους του παρατηρητή, κάθε αστέρι του οποίου η γωνιακή απόσταση από τον ορατό ουράνιο πόλο είναι μικρότερη από το απόλυτο γεωγραφικό πλάτος θα είναι αειφανές.
Για παράδειγμα, εάν το γεωγραφικό πλάτος του παρατηρητή είναι 50° Β, οποιοδήποτε αστέρι θα είναι αειφανές εάν απέχει λιγότερο από 50° από τον βόρειο ουράνιο πόλο. Εάν το γεωγραφικό πλάτος του παρατηρητή είναι 35° Ν, τότε όλα τα αστέρια που βρίσκονται σε απόσταση 35° από τον νότιο ουράνιο πόλο είναι αειφανή. Τα αστέρια στον ουράνιο ισημερινό δεν είναι αειφανή από οποιοδήποτε γεωγραφικό πλάτος σε οποιοδήποτε ημισφαίριο της Γης.
Το εάν ένα δεδομένο αστέρι είναι αειφανές στο γεωγραφικό πλάτος του παρατηρητή (θ) μπορεί να υπολογιστεί με βάση την απόκλιση του αστεριού (δ). Το αστέρι είναι αειφανές αν το θ + δ είναι μεγαλύτερο από +90° (παρατηρητής στο βόρειο ημισφαίριο), ή το θ + δ είναι μικρότερο από −90° (παρατηρητής στο νότιο ημισφαίριο).
Τα αστέρια των μακρινών νότιων αστερισμών (όπως ο Σταυρός του Νότου, η Μυία και ο Ύδρος) είναι αειφανής για παρατηρητές νοτίως του Τροπικού του Αιγόκερω (23° 26′ Ν).
Τα αστέρια (και οι αστερισμοί) που είναι αειφανή σε ένα ημισφαίριο είναι πάντα αόρατα (αφανή) για ίδιο γεωγραφικό πλάτος (ή υψηλότερο) του αντίθετου ημισφαιρίου και ποτέ δεν εμφανίζονται πάνω από τον ορίζοντα. Για παράδειγμα, το νότιο αστέρι Άλφα Νοτίου Σταυρού είναι αόρατο από την Ευρώπη. Ομοίως, τα επτά αστέρια του βόρειου αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου είναι αόρατα από το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής της Παταγονίας της Νότιας Αμερικής.
= Αστερισμοί = Ένας αειφανής αστερισμός είναι ένας αστερισμός (ομάδα αστεριών) που δεν δύει ποτέ κάτω από τον ορίζοντα, όπως φαίνεται από μια τοποθεσία στη Γη. Από τον Βόρειο Πόλο, όλοι οι πλήρως ορατοί αστερισμοί βόρεια του ουράνιου ισημερινού είναι αειφανείς, και ομοίως για τους αστερισμούς νότια του ουράνιου ισημερινού, από τον Νότιο Πόλο. Από τον Ισημερινό, δεν υπάρχουν αειφανεις αστερισμοί. Από τα μεσαία βόρεια γεωγραφικά πλάτη (40–50° Β), οι αειφανείς αστερισμοί μπορεί να περιλαμβάνουν τη Μεγάλη Άρκτο, τη Μικρή Άρκτο, τον Δράκοντα, τον Κηφέα, την Κασσιόπη και τους λιγότερο γνωστούς Καμηλοπάρδαλη, Λύγκα και Σαύρα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αστέρες Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων Κατηγορία:Σφαιρική αστρονομία
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μπουρκίνα Φάσο
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μπουρκίνα Φάσο (γαλλικά: Fédération Burkinabé de Football, FBF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Μπουρκίνα Φάσο. Εδρεύει στο Ουαγκαντουγκού. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Μπουρκίνα Φάσο.
Ιστορία
Ο οργανισμός συστάθηκε το 1959. Εντάχθηκε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) και στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1964.
Δεύτερη Αθηναϊκή Συμμαχία
300px|thumb|right|Χάρτης περιοχών που εντάχθηκαν στη δεύτερη Αθηναϊκή συμμαχία Η Δεύτερη Αθηναϊκή Συμμαχία ήταν συμμαχία που ίδρυσε η Αθήνα το 377 π.Χ. με σκοπό την προστασία των συμμαχικών κρατών από τις Σπαρτιατικές επεμβάσεις. Αποτελούσε ως ένα βαθμό αναβίωση της παλαιότερης Δηλιακής συμμαχίας που είχε διασπαστεί μετά την ήττα των Αθηναίων στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Η συμμαχία διατηρήθηκε μέχρι το 355 π.Χ., οπότε και αποστάτησαν οι περισσότερες συμμαχικές πόλεις.
Ίδρυση της συμμαχίας
Μετά το τέλος του Κορινθιακού πολέμου η Σπάρτη συνέχισε να δείχνει ηγεμονικές τάσεις. Με ψήφισμα της εκκλησίας του δήμου οι Αθηναίοι αποφάσισαν τη δημιουργία της συμμαχίας που θα είχε ως βασικό σκοπό την εξασφάλιση της αυτονομίας των ελληνικών πόλεων απέναντι στις ηγεμονικές διαθέσεις της Σπάρτης. Κύρια αιτία για την απόφαση αυτή των Αθηναίων ήταν η επίθεση του Σπαρτιάτη στρατηγού Σφοδρία στην Αττική το 379 π.Χ. Οι πρώτοι που συμμετείχαν στη συμμαχία ήταν οι νησιωτικές πόλεις Χίος, Μυτιλήνη και Ρόδος. Έδρα του συμμαχικού συνεδρίου ορίστηκε η Αθήνα. Μετά την πρώτη εκστρατεία που πραγματοποίησε η συμμαχία προσχώρησαν σε αυτή οι Ευβοϊκές πόλεις, Χαλκίδα, Ερέτρια και Κάρυστος, η Πεπάρηθος (η σημερινή νήσος Σκόπελος), η Σκιάθος, οι Κυκλάδες, η Πέρινθος της Προποντίδας, η Μαρώνεια της Θράκης και το Δίον της Πιερίας.
Συρρίκνωση και διάλυση της συμμαχίας
Μετά τη μάχη των Λεύκτρων η Θήβα εξελίχθηκε στην ισχυρότερη δύναμη του ελλαδικού χώρου. Διεύρυνε τις συμμαχίες της, αποσπώντας και την Εύβοια από την Αθηναϊκή συμμαχία. Με χρηματοδότηση των Περσών δημιούργησε ισχυρό στόλο, με τον οποίο άρχισε να αποδυναμώνει την Αθηναϊκή συμμαχία αποσπώντας περιοχές από αυτή. Παράλληλα η άνοδος της Μακεδονίας αφαίρεσε από την Αθήνα συμμαχικές περιοχές στη βόρεια Ελλάδα. Τέλος η Ρόδος, η Κως και η Χίος με παρότρυνση του σατράπη της Καρίας, Μαύσωλου αποστάτησαν κατά της Αθήνας. Η Αθήνα έστειλε στόλο για να καταστείλει την αποστασία. Αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει ο Συμμαχικός πόλεμος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου σκοτώθηκε ο Αθηναίος στρατηγός, Χαβρίας. Στη συνέχεια οι στρατηγοί Ιφικράτης, Τιμόθεος και Χάρης, απέτυχαν να καταστείλουν την εξέγερση. Ο συμμαχικός πόλεμος έληξε τελικά το 355 π.Χ. και ακολουθήθηκε και από νέες αποστασίες, οδηγώντας τελικά στη διάλυση της Αθηναϊκής συμμαχίας.
Μπετωκούρ
Το Μπετωκούρ (γαλλικά: Betaucourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Αδελφός Άννα
Η ταινία Αδελφός Άννα είναι ασπρόμαυρη ελληνική δραματική ταινία του 1963, σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις και σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Πρωταγωνιστούν: Ξένια Καλογεροπούλου, Πέτρος Φυσσούν, Μάνος Κατράκης.
Πλοκή
Μια ομάδα αρχαιοκαπήλων φτάνει σε κάποιο μοναστήρι στο Άγιο Όρος, λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναζητώντας ένα πολύτιμο χριστιανικό κειμήλιο. Αρχηγός τους είναι ο ανιψιός του παλιού ηγουμένου της μονής.
Βραβεύσεις
Η ταινία μετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963, στο οποίο ο Φυσσούν κέρδισε το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μάχη του Σορ
Η Μάχη του Σορ, (γερμανικά: Schlacht bei Soor, Sohr, Sorr), στις 30 Σεπτεμβρίου 1745, αναφέρεται στην μάχη μεταξύ του πρωσικού στρατού υπό τον Φρειδερίκο Β΄ και του ενωμένου αυστροσαξωνικού στρατού, υπό τον Κάρολο Αλέξανδρο της Λωρραίνης.
Γεγονότα πριν την μάχη
Τρεις μήνες μετά την μάχη του Χόενφρίντμπεργκ, oι Πρώσοι είχαν στρατοπεδεύσει έξω από το χωριό Μπούρκερσντορφ. Ο Κάρολος Αλέξανδρος αποφάσισε να επωφεληθεί από την απρόσεκτη παράταξη του πρωσικού στρατοπέδου και να επιτεθεί αιφνιδιαστικά, στον μειωμένο αριθμητικά πρωσικό στρατό. Ο στρατός του Φρειδερίκου είχε ελαττωθεί καθώς ο βασιλιάς άφησε πολλά αποσπάσματα στρατού, κατά την διάρκεια της πορείας στην Βοημία, με αποτέλεσμα να διαθέτει μόνο 22.500 ετοιμοπόλεμους άντρες. Ο Κάρολος Αλέξανδρος είδε πως οι Πρώσοι είχαν αφήσει ελεύθερο τον λόφο βόρεια του χωριού, με το όνομα Γκράνερ-Κόπε (Graner-Koppe) που κυριαρχούσε ανατολικά και νότια του τοπίου. Ο Αυστριακός διοικητής επάνδρωσε τον λόφο με πεζικό της γραμμής, γρεναδιέρους, ιππικό και 16 κανόνια. Τον υπόλοιπο στρατό τον επέκτεινε νότια σε σχηματισμό γραμμής.