cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάθημα Σολφέζ (τραγούδι)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια του 1977 Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Those Young Girls
Το Those Young Girls είναι μια Αμερικανική πορνογραφική ταινία γυρισμένη το 1984. Πρωταγωνιστούν οι Τρέισι Λορντς, Τζίντζερ Λιν (σε ιστορία της οποίας βασίστηκε το σενάριο), Harry Reems και John Holmes.
Η ταινία είναι μια από τις δύο που πρόλαβε να γυρίσει η 15χρονη ακόμη τότε (αρχές 1984) Τρέισι Λορντς. Οι παραγωγοί της ταινίας αντιμετώπησαν κατηγορίες για συμμετοχή ανηλίκου σε πορνογραφική ταινία, οι οποίες αργότερα απεσύρθησαν όταν αποκαλύφθηκε οτι η Τρέισι είχε χρησιμοποιήσει πλάστα δικαιολογιτικά. Εντούτοις η ταινία έχει κριθεί παράνομη στις Η.Π.Α και η πώληση και κατοχή της απαγορέυεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πορνογραφικές ταινίες
ΜΣΦ Ντούισμπουργκ
Η ΜΣΦ Ντούισμπουργκ (γερμανικά: MSV Duisburg) είναι μια γερμανική, ποδοσφαιρική ομάδα από το Ντούισμπουργκ, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Ιδρύθηκε το 1902. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Μπούντεσλιγκα το 1963. Έδρα της ομάδας είναι το Schauinsland-Reisen-Arena, χωρητικότητας 31500 θεατών. Συμμετέχει στη 2η Μπούντεσλιγκα.
Έχει φτάσει 4 φορές στον τελικό του κυπέλλου Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΜΣΦ Ντούισμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1902
Αλεξαντροβάτσκο
Η Αλεξαντροβάτσκο (σερβικά : Александровачко) είναι λίμνη της Νότιας Σερβίας 7-8 χλμ νοτιοδυτικά από την πόλη Βράνιε. Έχει μήκος 500 μέτρα, μέγιστο πλάτος 250 μέτρα, η επιφάνεια της έχει σχήμα έκλειψης κι είναι περίπου 2 τετραγωνικά χλμ. Το μέσο βάθος της είναι περίπου 2,5μέτρα. Είναι κατασκευασμένη το 1964 για την άρδευση στου γεωργικού συγκροτήματος "Πολιοπροντούκτ", που ανέλαβε αρχικά τη φροντίδα της λίμνης.
Η λίμνη ήταν κάποτε το αγαπημένο θέρετρο της πόλης Βράνιε αλλά στη συνέχεια για μεγάλο χρονικό διάστημα παραμελήθηκε. Στην λίμνη παλαιότερα υπήρχαν μεγάλα τεράστια ψάρια. Τα τελευταία χρόνια η μόλυνση αλλά και το ψύχος, αφού η λίμνη παγώνει και σκοτώνει και τα ψάρια, με πρόσφατο περιστατικό τον Δεκέμβριο του 2012 που πάγωσε η λίμνη, οδήγησε στην απαξίωσή της.
Η λίμνη διοικείται από την Ένωση Αλιέων "Βετέρνιτσα" του Λέσκοβατς.
Αναφορές
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας
Βασκικός εθνικισμός
μικρογραφία|257x257εσ|Η βασκική σημαία, δημιουργία του Σαμπίνο Αράνα και κύριο σύμβολο του βασκικού εθνικισμού Ο βασκικός εθνικισμός είναι μια μορφή εθνικισμού που υπερασπίζεται την ύπαρξη ενός βασκικού έθνους στην ευρύτερη χώρα των Βάσκων στη σημερινή βόρεια Ισπανία και νοτιοδυτική Γαλλία και προωθεί την βασκική κουλτούρα, γλώσσα και παραδόσεις. Γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Σαμπίνο Αράνα, ιδρυτή του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος ως ένα ακόμη εθνικιστικό ιδεώδες επηρεασμένο από τον ρομαντισμό αν και προηγουμένως οι βασκόφωνοι θεωρούντο γενικότερα μέλη μιας διακριτής ιστορικής εθνότητας. Πολιτικά έχει εκφραστεί από φορείς όλων των αποχρώσεων στον άξονα δεξιάς-αριστεράς και συντηρητισμού-προοδευτισμού που έχουν με τη σειρά τους υποστηρίξει διαφορετικές θέσεις αναφορικά με τη δημιουργία ανεξάρτητου βασκικού κράτους, από την πλήρη ανεξαρτησία (με ειρηνικά ή μη μέσα όπως την τρομοκρατία) μέχρι τον ρεζιοναλισμό. Εντάσσεται μαζί με τον γαλικιανό και τον καταλανκό εθνικισμό στην κατηγορία των λεγόμενων κύριων «περιφερειακών εθνικισμών» της Ισπανίας και των εθνικιστικών κινημάτων της Ευρώπης δίχως κράτος. Το Bασκικό Eθνικιστικό Kόμμα, ο μεγαλύτερος πολιτικός σχηματισμός που υιοθετεί τον βασκικό εθνικισμό, αποτελεί σταθερά την κυρίαρχη πολιτική δύναμη της περιφέρειας της Χώρας των Βάσκων και έχει υπάρξει σημαντικός συνεργάτης ισπανικών κυβερνήσεων μετά την Ισπανική Μεταπολίτευση.
Ιστορία και εξέλιξη
Ο σύγχρονος βασκικός εθνικισμός ανάγει τη γέννησή του στις ιδέες του συγγραφέα και πολιτικού Σαμπίνο Αράνα και στον συνδυασμό τους με την υποστήριξη τόσο του ρωμαιοκαθολικισμού (θρησκείας με μεγάλη απήχηση στη Χώρα των Βάσκων μέχρι πρόφατα) όσο και των παραδοσιακών βασκικών νόμων, οι οποίοι με το πέρας των Καρλικών Πολέμων περιορίστηκαν από το φιλελεύθερο ισπανικό κράτος των τελών του 19ου αιώνα. Ο Αράνα, στη σύντομη ζωή του, πέρασε από πολλά στάδια ιδεολογικής εξέλιξης (από την απόλυτη ανεξαρτησία στον ρεζιοναλισμό) αλλά οι αρχικές του ιδέες γύρω από το σύνθημα Jaun-Goikua eta Lagi-Zarra (Θεός και Παλαιός Νόμος) έχουν διατηρηθεί διαχρονικά ως βάση του κινήματος. Έτερη αφορμή της γέννησης του εθνικιστικού ιδεώδους στη Βασκονία θεωρείται ο εκβιομηχανισμός, που είχε ως αποτέλεσμα την εισροή για πρώτη φορά στην ιστορία της περιοχής πολυάριθμών μη βασκόφωνων μεταναστών και οι ιδεολογικές και αναταραχές που είχαν προκαλέσει οι εμφύλιοι Καρλικοί πόλεμοι που έλαβαν χώρα κατά κύριο λόγο στις βασκικές επαρχίες όπου εντοπίζονταν και ο κύριος πυρήνας των υποστηρικτών του καρλισμού. Η σχέση του κόμματος του Αράνα με τους Καρλιστές υπήρξε ποικιλότροπη, με σημεία επαφής τον συντηρητισμό (π.χ. επαναφορά των παραδοσιακών βασκικών νόμων, υπεράσπιση της εκκλησίας έναντι του φιλελεύθερου κοσμικισμού) και σημεία τριβής τον εθνικισμό (οι καρλικοί ήταν ένθερμοι υποστηρικτές της μοναρχίας και των πιο ριζοσπαστικών θέσεων του ισπανικού εθνικισμού και κατηγορούσαν τον Αράνα ως διασπαστή του ισπανικού έθνους λόγω των αποσχιστικών του θέσεων). αριστερά|μικρογραφία|263x263εσ|Η ιστορική Χώρα των Βάσκων, τα εδάφη που ορίζει ο βασκικός εθνικισμός ως πατρίδα του βασκικού έθνους Η ίδρυση του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος την ημέρα εορτασμού του Ιγνάτιου Λογιόλα στις 31 Ιουλίου 1895 συνδυάστηκε με τη σταδικακή καθιέρωση της εθνικής μέρας των Βάσκων και της βασκικής σημαίας. Σταδιακά εξελίχθηκε σε αξιόλογη πολιτική δύναμη και στα πλαίσια της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας πρωτοπόρησε με την ψήφιση του πρώτου καθεστώτος αυτοδιοίκησης των τριών επαρχιών της Βισκαΐας, Γκιπούθκοα και Άλαβα. Εντούτοις, ο Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος και η αδυναμία των βάσκων εθνικιστών να αποτρέψουν την κατάληση της Χώρας των Βάσκων από τα στρατεύματα του στρατηγού Φράνκο οδήγησαν τους επικεφαλής του κινήματος (όπως τον πρώτο βάσκο πρόεδρο Χουάν Χοσέ Αγίρε) είτε στην εξορία είτε στη φυλάκιση και εκτέλεση. Το Βασκικό Εθνικιστικό Κόμμα είχε σταθεί υπέρ της διατήρησης της δημοκρατίας και το γεγονός ότι η εναντίωση σε κάθε κίνηση διάσπασης της Ισπανίας αποτέλεσε βασική ιδεολογική στάση των εξεγερθέντων και της μετέπειτα δικτατορίας δυσκόλεψε ιδιαίτερα τη δράση των βάσκων εθνικιστών και κάθε βασκικής πολιτισμικής έκφρασης που υπέφεραν μαζική κρατική καταστολή και καταπίεση.
Στα πλαίσια της αντιδικτατορικής δράσης το 1969 ιδρύθηκε η οργάνωση ΕΤΑ (αρχικά ως διάσπαση του πιο ριζοσπαστικού τομέα του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος) που γρήγορα έφτασε να χρησιμοποιεί τρομοκρατικές πρακτικές έναντι του Ισπανικού κράτους. Η Ισπανική Μεταπολίτευση είδε την επαναφορά της πολιτικής κανονικότητας, την νομιμοποίηση του ΒΕΚ και την ψήφιση ενός νέου καθεστώτος αυτοδιοίκησης το 1979 αλλά και την αύξηση των τρομοκρατικών χτυπημάτων της ΕΤΑ. Σταδιακά ο βασκικός εθνικισμός αναδείχθηκε στην κυρίαρχη πολιτική δύναμη της περιφέρειας (με μικρότερη παρουσία στη Ναβάρα και ελάχιστη στη γαλλική Χώρα των Βάσωκν) έχοντας υποστηρίξει πολλάκις κυβερνήσεις σε κρατικό επίπεδο. Από την πλευρά της, η πιο ριζοσπαστική έκφραση του βασκικού εθνικισμού, η ΕΤΑ διαλύθηκε οριστικά τον Μάιου του 2018.
WonderSwan
Το WonderSwan είναι φορητή παιχνιδομηχανή η οποία κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία από την εταιρεία Bandai το Μάρτιο του 1999. Αναπτύχθηκε από την εταιρεία Koto του Gunpei Yokoi (ο οποίος ήταν ο δημιουργός του Game Boy Classic) και την Bandai. Το WonderSwan δημιουργήθηκε με σκοπό να ανταγωνισθεί το Neo Geo Pocket Color της SNK και τον κυρίαρχο της αγοράς, Game Boy Color της Nintendo.
To WonderSwan αντικαταστάθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα από το WonderSwan Color εξ'αιτίας του γεγονότος ότι οι ανταγωνιστικές κονσόλες είχαν ήδη τη δυνατότητα έγχρωμης απεικόνισης γραφικών. Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό του ήταν ότι τα περισσότερα παιχνίδια του απόγονου του, WonderSwan Color, ήταν συμβατά και με αυτό, αν και μερικά όταν τοποθετούνταν σε αυτό έβγαζαν το μήνυμα This cartridge is for WonderSwan Color only. Μία άλλη ιδιομορφία ήταν ότι μπορούσε κανείς να παίξει κρατώντας το είτε οριζόντια είτε κάθετα, αφού η εικόνα των παιχνιδιών μπορούσε να περιστραφεί.
Κατά τη διάρκεια της κυκλοφορίας του κατάφερε να αποκτήσει αρκετά μεγάλο αρχείο παιχνιδιών, αν και η συντριπτική πλειοψηφία τους ήταν μόνο στα ιαπωνικά και ελάχιστα είχαν τη δυνατότητα εναλλαγής του κειμένου από ααπωνικά σε αγγλικά επειδή σχεδιάστηκε εξ' αρχής για να κυκλοφορήσει μόνο στην ιαπωνική αγορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κονσόλες της Bandai Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών πέμπτης γενιάς Κατηγορία:Μονόχρωμες κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Κολομβιανές βουλευτικές εκλογές (2018)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κολομβία στις 11 Μαρτίου του 2018 για να εκλέξουν 102 μέλη της Γερουσίας και 166 μέλη της Bουλής των Αντιπροσώπων.
Εκλογικό σύστημα
Από τα 166 μέλη της Bουλής των Αντιπροσώπων. 162 εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από 33 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες με βάση τα τμήματα. με τις έδρες να κατανέμονται. χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του μεγαλύτερου υπολοίπου. Δύο μέλη εκλέγονται από την Αφροκολομβιανή κοινότητα. ένα από την κοινότητα ιθαγενών. και ένα από τους Κολομβιανούς ομογενείς.
Οι 102 γερουσιαστές εκλέγονται με δύο μεθόδους: οι 100 από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με την αναλογική (με την κατανομή των εδρών. χρησιμοποιώντας το μεγαλύτερο υπόλοιπο) και δύο από μία διεδρική εκλογική περιφέρεια για τους αυτόχθονες Κολομβιανούς.
Γ[α το FARC εξασφαλίστηκαν πέντε έδρες στη Βουλή και ισάριθμες στη Γερουσία. ως μέρος της ειρηνευτικής διαδικασίας.
Παραπομπές
2018 βουλευτικες Κολομβίας
Παγοδρομία ταχύτητας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – Σύνθετο ανδρών
Το σύνθετο ανδρών ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα παγοδρομίας ταχύτητας στο πρόγραμμα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1924. Συνολικά 23 αθλητές από 9 χώρες έλαβαν μέρος στους αγώνες που διεξήχθησαν το διήμερο 26-27 Ιανουαρίου 1924 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Σαμονί στη Γαλλία.
Οι τελικές βαθμολογίες των αθλητών προέκυψαν από το άθροισμα των βαθμών τους στα αγωνίσματα των 500, 1.500, 5.000 και 10.000 μέτρων. Βασικός κριτής ήταν ο Νορβηγός Χανς Όσκαρ Χάμερσταντ.
Καθώς οι Τσαρλς Τζιούτρο και Όσκαρ Όλσεν δεν συμμετείχαν στο σύνθετο, το προβάδισμα στη βαθμολογία πήραν από την αρχή οι Κλας Τούνμπεργκ και Ρόαλντ Λάρσεν. Με τον Τούνμπεργκ να παίρνει το χρυσό τόσο στα 5.000 όσο και στα 1.500 μέτρα, ο τίτλος ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα κατέληγε στον Φινλανδό. Μετά τα τρία πρώτα αγωνίσματα προηγείτο του Λάρσεν με τρεις βαθμούς, διαφορά που όμως μπορούσε να καλυφθεί στο τελευταίο αγώνισμα, μιας και ο Τούνμπεργκ δεν ήταν εκ των φαβορί στα 10.000 μέτρα. Ωστόσο, η διπλή επικράτηση των Φινλανδών εκεί έδωσε τελικά το χρυσό στον Τούνμπεργκ, ενώ με τη νίκη του στο αγώνισμα, ο Τζούλιους Σκούτναμπ εξασφάλισε και το χάλκινο στο σύνθετο.
Συμμετέχουσες χώρες
Στον ιστότοπό της, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ονομάζει 4 ακόμη αθλητές στο αγώνισμα, που όμως δεν ξεκίνησαν τον αγώνα και ως εκ τούτου δεν καταγράφονται στη λίστα των συμμετεχόντων. Οι 9 χώρες που έλαβαν μέρος είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
• 🇧🇪 Βέλγιο (4)
• 🇫🇷 Γαλλία (4)
• 20px|border|Καναδάς Καναδάς (1)
• Λετονία (1)
• 🇬🇧 Μεγάλη Βρετανία (4)
• 🇳🇴 Νορβηγία (3)
• 🇵🇱 Πολωνία (1)
• 🇸🇪 Σουηδία (2)
• 🇫🇮 Φινλανδία (3)
Τελική κατάταξη
thumb|188px|Ο [[Τζούλιους Σκούτναμπ]] thumb|188px|Ο [[Λέοναρντ Κουάγκλια]]
Μπόρκολατς
Ο Μπόρκολατς (σερβικά : Борковац) είναι μικρός ποταμός της κεντρικής Σερβίας στην περιφέρεια της Σίρμιας.
Πηγάζει από τους νότιους πρόποδες των όρεων Φρούσκα κοντά στο χωριό Ριβίτσα και στο πέρασμα του 2 χλμ από την πόλη Ρούμα από το 1972 έως το 1975 χτίστηκε φράγμα σαν αποτέλεσμα του οποίου είναι η Λίμνη Μπόρκολατς.
Ο Μπόρκολατς μετά το φράγμα περνά μέσα από την πόλη Ρούμα και τέλος στην πόλη Τζαράκ χύνεται στον ποταμό Σάβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας
Φρέντμουντ Μάλικ
Ο Φρέντμουντ Μάλικ (1944 - ) είναι Αυστριακός οικονομολόγος με επιστημονικό πεδίο εργασίας την διοίκηση επιχειρήσεων. Έχει ιδρύσει και είναι διευθυντής της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Σανκτ Γκάλλεν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1944 στο Λούστενάου (γερμ. Lustenau). Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ απότο 1968 και συνέχισε στο Σανκτ Γκάλλεν από το 1970. Σπούδασε οικονομία, κοινωνιολογία, λογική και φιλοσοφία. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1978 και διορίστηκε καθηγητής πανεπιστημίου της Οικονομίας στο πανεπιστήμιο του Σανκτ Γκάλλεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί οικονομολόγοι
Επαμεινώνδας Σκυφτούλης
Ο Επαμεινώνδας (Νώντας) Σκυφτούλης (γνωστός και ως "θείος Νώντας") είναι Έλληνας αντιεξουσιαστής και ένας από τους ιδρυτές της "Αντιεξουσιαστικής Κίνησης" (Α.Κ.) και του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού Nosotros στην πλατεία των Εξαρχείων όπου λαμβάνουν χώρα οι συνελεύσεις της Κίνησης αλλά και διάφορα καλλιτεχνικά γεγονότα (παραστάσεις και συναυλίες) και μαθήματα (μουσικής, θεάτρου κ.α.)
Παράλληλα έχει επανειλημμένα κατηγορηθεί για πράξεις βίας χωρίς να έχει ποτέ καταδικαστεί. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1992, συνελήφθη στα Εξάρχεια (στην οδό Ιπποκράτους) μαζί με τον Χριστόφορο Μαρίνο για κλοπή αυτοκινήτου. Στη συνέχεια όμως κατηγορήθηκε και ως μέλος της οργάνωσης «17 Νοέμβρη» μετά από κατάθεση ενός οδηγού ταξί ότι στο πρόσωπό του αναγνώρισε έναν από τους συμμετέχοντες στη ένοπλη συμπλοκή των Σεπολίων (στις 21/11/91 μεταξύ αγνώστων και αστυνομικών) και προφυλακίστηκε. Ο οδηγός ανακάλεσε γρήγορα και το κατηγορητήριο κατέρρευσε στη δίκη (Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, 20/10/92) όπου ο Σκυφτούλης αθωώθηκε. Μετά την πρωτόδικη αθωωτική απόφαση, οι δικαστικές του περιπέτειες συνεχίστηκαν για την "απόπειρα κλοπής αυτοκινήτου", με αθωωτική και πάλι απόφαση του Τριμελούς Εφετείου της Αθήνας στις 22/12/1997. Το 2004, κλήθηκε να καταθέσει για την απόπειρα ανθρωποκτονίας του δημοσιογράφου Κυριάκου Διακογιάννη (1989), η οποία είχε αποδοθεί στον «ΕΛΑ» και την «1η Μάη». "Τελικά, όλες οι εναντίον του δικογραφίες κατέληξαν στην έκδοση αθωωτικών βουλευμάτων, ενώ μέχρι και σήμερα έχει λευκό ποινικό μητρώο."
Το 2011, βρέθηκε ανάμεσα στους συμπαραστάτες της κατάληψης των μεταναστών αρχικά σε χώρο της Νομικής Σχολής και αργότερα στο νεοκλασικό "Υπατία". Το 2012, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που ακολούθησαν την διαμαρτυρία για την ψήφιση των όρων επίτευξης του PSI και της επέκτασης της δανειακής σύμβασης από την Βουλή των Ελλήνων, συνελήφθη με την κατηγορία ότι συμμετείχε στην κατάληψη του Δημαρχιακού Μεγάρου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αναρχικοί
Η Θηβαΐδα (Ρακίνας)
Η Θηβαΐδα ή Οι εχθροί αδελφοί (γαλλικός τίτλος: La Thébaïde ou les Frères ennemis) είναι έμμετρη τραγωδία σε πέντε πράξεις του Ρακίνα που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, χωρίς μεγάλη επιτυχία, στις 20 Ιουνίου 1664 στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ στο Παρίσι.
Είναι η πρώτη τραγωδία του Ρακίνα και το θέμα της είναι ο πόλεμος και ο θάνατος των δύο γιων του Οιδίποδα καθώς και της αδερφής τους Αντιγόνης. Αυτό το θέμα είχε ήδη απασχολήσει πολλούς συγγραφείς πριν από τον Ρακίνα. Έτσι, ο νεαρός θεατρικός συγγραφέας, αρκετά άπειρος ακόμη, εμπνεύστηκε ιδιαίτερα από έργα που βασίστηκαν στο έπος Θηβαΐς: Αντιγόνη του Σοφοκλή, Φοίνισσαι του Ευριπίδη, Αντιγόνη του Ροτρού καθώς και τις τραγωδίες του Πιέρ Κορνέιγ.
Υπόθεση
Πρώτη πράξη
Δεύτερη πράξη μικρογραφία|250x250εσ|Ετεοκλής και Πολυνείκης, Τζιοβάνι Σιλβάνι (περ. 1800) Μετά την εκεχειρία μεταξύ των δύο πλευρών, ο Αίμων εξομολογείται τον έρωτά του στην Αντιγόνη. Για χάρη της έχει μπει στο στρατόπεδο του Πολυνείκη και είναι πρόθυμος να ικανοποιήσει κάθε της επιθυμία, για να την κερδίσει. Στη συνέχεια φτάνει η έμπιστη της Ιοκάστης Ολυμπία και ανακοινώνει την προφητεία του χρησμού, σύμφωνα με τον οποίο δεν θα υπάρξει ειρήνη πριν το τελευταίο βασιλικό αίμα κυλίσει στη θηβαϊκή γη. Ο Πολυνείκης, εξαγριωμένος ενάντια στη θεία αδικία, είναι αποφασισμένος να ξαναρχίσει τις εχθροπραξίες, παρά το γεγονός ότι η μητέρα και η αδελφή του προσπαθούν να τον αποτρέψουν. Λίγο αργότερα, ένας στρατιώτης φέρνει την είδηση ότι η μάχη άρχισε πάλι: ο Κρέοντας και ο Ετεοκλής έσπασαν την εκεχειρία.
Τρίτη πράξη
Ο Μενοικέας, γιος του Κρέοντα, θυσιάστηκε στο πεδίο της μάχης για να σώσει την πόλη του. Πεπεισμένος ότι εκπλήρωνε την προφητεία του χρησμού, σκοτώθηκε με το σπαθί του μπροστά στα μάτια των δύο εχθρών αδελφών και του πατέρα του. Τότε ο Κρέοντας εναντιώνεται στον Ετεοκλή, αποφασισμένος να εκδικηθεί τον θάνατο του γιου του, ζητά ειρήνη και πιέζει τον βασιλιά να δεχτεί να συναντήσει τον Πολυνείκη. Μένοντας μόνος με τον έμπιστό του Άτταλο, ο Κρέοντας αποκαλύπτει ότι οι φιλοδοξίες του δεν έχουν αλλάξει, αλλά αποφάσισε να αλλάξει στρατηγική. Ο πόλεμος προκάλεσε τον θάνατο του Μενοικέα και την απομάκρυνση του άλλου γιου του Αίμονα, που πέρασε στο στρατόπεδο του εχθρού: έχοντας επίγνωση του μίσους που χωρίζει τον Ετεοκλή από τον Πολυνείκη, πιστεύει ότι μπορούν να αλληλοσκοτωθούν.
Τέταρτη πράξη μικρογραφία|250x250εσ|Η Αντιγόνη εμπρός στο νεκρό Πολυνείκη, [[Νικηφόρος Λύτρας (1865)]] Η Ιοκάστη χαίρεται που βλέπει τα παιδιά της να συνομιλούν, ελπίζοντας στη συμφιλίωσή τους. Στη συνάντηση όμως των δύο αδερφών φουντώνει το αμοιβαίο μίσος και οι θέσεις τους παραμένουν αμετάβλητες. Ο Ετεοκλής είναι ο κυρίαρχος και τον αγαπά ο λαός, ο Πολυνείκης απαιτεί τα δικαιώματά του. Όταν είναι πλέον σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία ειρήνης, ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αποφασίζουν να μονομαχήσουν - όποιος νικήσει θα αποκτήσει το βασίλειο - ενώ ανακοινώνεται η αυτοκτονία της απελπισμένης Ιοκάστης.
Πέμπτη πράξη
Η Αντιγόνη ζει πλέον μόνο για τον Αίμονα: η μητέρα της αυτοκτόνησε και έφτασε η είδηση ​​ότι ο Πολυνείκης κέρδισε τη μονομαχία, σκοτώνοντας τον άλλο αδελφό της. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ χειρότερη, όπως την πληροφορεί ο Κρέοντας λίγο μετά. Ο Πολυνείκης σκοτώθηκε επίσης, χτυπημένος από τον αδελφό του μόλις άφησε την τελευταία του πνοή, και ακόμη και ο Αίμονας, που ρίχτηκε ανάμεσά τους για να τους συμφιλιώσει, όπως είχε υποσχεθεί στην Αντιγόνη, σκοτώθηκε κι αυτός από τον Ετεοκλή. Ο Κρέοντας, που τώρα δεν έχει κανένα εμπόδιο για τον θρόνο, αποφασίζει να πάρει γυναίκα του τη νεαρή αγαπημένη του γιου του, αλλά η Αντιγόνη αυτοκτονεί. Με πόνο και τύψεις, ο Κρέοντας βάζει τέλος στη ζωή του.
Το έργο
μικρογραφία|Εξώφυλλο της έκδοσης του 1664 Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη δημιουργία της πρώτης τραγωδίας του Ρακίνα. Ο συγγραφέας την αναφέρει μόνο ιδιωτικά, σε τρεις επιστολές που εστάλησαν μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 1663 στον ηγούμενο Λε Βασέρ. Από αυτές τις επιστολές μαθαίνουμε ότι η συγγραφή προχώρησε γρήγορα, παρά τις πολλές τροποποιήσεις που έκανε ο θεατρικός συγγραφέας - ιδιαίτερα περικοπές και αλλαγές που πρότειναν εκείνοι στους οποίους υπέβαλε το κείμενο.
Ο Ρακίνας σ' αυτό το πρωτόλειο έργο του ενδιαφερόταν κυρίως για τη διατήρηση της ενότητας δράσης. Στον πρόλογο του 1675 κατηγόρησε μάλιστα την Αντιγόνη του Ροτρού (1637) - την οποία είχε επίσης υπόψη του για τη σύνθεση του έργου - ότι «συνέθεσε δύο διαφορετικές δράσεις σε ένα μόνο έργο». Άλλες πηγές της Θηβαΐδας περιλαμβάνουν τις Φοίνισσες του Ευριπίδη και, σε μικρότερο βαθμό, την Αντιγόνη του Σοφοκλή.
Το έργο παρουσιάστηκε από τον θίασο του Μολιέρου την Παρασκευή 20 Ιουνίου 1664 στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ στο Παρίσι. Η παράσταση είχε μικρή επιτυχία, όπως αποδεικνύεται από το μητρώο που τηρούσε ο θίασος. Για να αυξήσει τη χαμηλή προσέλευση του κοινού, μετά τα πρώτα βράδια, ο Μολιέρος πρόσθεσε μια από τις φάρσες του στο έργο. Παρουσιάστηκε μόνο 14 φορές και η γενική αδιαφορία μαρτυρείται όχι μόνο από την αδιαφορία του κοινού, αλλά και από τη σιωπή των κριτικών: καμία από τις λογοτεχνικές εφημερίδες της εποχής δεν ανέφερε το έργο. Ακόμη και τον 18ο αιώνα, όταν είχε καθιερωθεί στο ρεπερτόριο του Ρακίνα, η Θηβαΐδα ανέβαινε πολύ σπάνια, μάλλον από περιέργεια για το πρώτο έργο του συγγραφέα. Ο ίδιος ο συγγραφέας παραδέχτηκε τις αδυναμίες του έργου του, κυρίως τον θάνατο σχεδόν όλων των πρωταγωνιστών και την απουσία τραγικού εραστή στο προσκήνιο της δράσης. Ωστόσο, επεσήμανε ότι το θέμα της Θηβαΐδας, που θεωρούσε το πιο τραγικό από όλη τη μυθολογία, δεν προσφέρονταν για τέτοιου είδους πλοκή.
Ωστόσο το 1963, στο έργο του Για τον Ρακίνα ο Ρολάν Μπαρτ αντιμετωπίζει το έργο εξίσου σοβαρά με τα μεγαλύτερα ελληνικά δράματα του συγγραφέα, όπως η Φαίδρα και η Ιφιγένεια. Μετά τον Μπαρτ, οι κριτικοί έδειξαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, διερευνώντας κυρίως τις σχέσεις εξουσίας που καθοδηγούν τη δράση και, ευρύτερα, τα θεμελιώδη προβλήματα της πολιτικής φιλοσοφίας που προκύπτουν σε σχέση με τη νομιμότητα του σύγχρονου κράτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Ρακίνα
Γοργόνες (μυθικό έθνος)
Κατά τον Διόδωρο τον Σικελιώτη οι Γοργόνες ήταν μυθικό άλκιμο έθνος γυναικών, που κατοικούσε στη Λιβύη πλησίον της λίμνης Τριπωνίδας και πολεμούσαν συνεχώς με τις γειτονικές φυλές των Αμαζόνων. Την περίοδο που βασίλευε η Μέδουσα, πολεμήθηκαν από τον Περσέα. Αργότερα ο Ηρακλής καταδιώκοντας τις Αμαζόνες εξαφάνισε και αυτές τις Γοργόνες.
Κατηγορία:Γοργόνες Κατηγορία:Αρχαία Λιβύη
ΣΦ Βάκερ Μπουργκχάουζεν
Η ΣΦ Βάκερ Μπουργκχάουζεν είναι γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1930. Συμμετέχει στην 3η Λίγκα. Έδρα της ομάδας είναι το Wacker-Arena, χωρητικότητας 10000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΣΦ Βάκερ Μπουργκχάουζεν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Αγία Άννα Φολόης Ηλείας
Η Αγία Άννα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας. Βρίσκεται 32,62 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 460 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 168 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Νότια αυτής είναι το Γούμερο ( το αρχαίο Αλήσιον στον Όμηρο) με το οποίο : συνδέεται με συγγενείς οικογένειες ( γάμοι αμφοτέρων), κοινή ιστορία και βιώματα και με επαρχιακή οδό !
Τοποθεσία - Λαογραφία
Είναι χτισμένη στις παρυφές του λόφου του Προφήτη Ηλία και του λόφου της Αξοφωλιάς κοντά στο οροπέδιο της Φολόης, με θέα κυρίως προς την Δύση. Απλώνεται αμφιθεατρικά και μοιάζει από μακριά σαν να αγκαλιάζει το λόφο που στην κορυφή του δεσπόζει το ξωκλήσι του Αϊλιά. Ριζωμένο στην καταπράσινη πλαγιά, το χωριό της Αγίας Άννας μετράει την δική του ιστορία από τα χρόνια της τουρκοκρατίας, όπου και μεταφέρθηκε εδώ με πρωτοβουλία των τότε κατοίκων,προκειμένου να κρυφτούν από τους Τούρκους. Στη θέση Λάκκες – μεταξύ Πεύκης και Ακροποταμιάς – ήταν κτισμένο το πρώτο χωριό έχοντας ως εκκλησία το ναό της Αγίας Άννας. Η ακριβής θέση του παλιού χωριού δεν έχει εξακριβωθεί ακόμα αφού λίγο δυτικότερα από την θέση της εκκλησίας και συγκεκριμένα στη θέση «Παλαιοχώρι» έχουν εντοπισθεί διάσπαρτα στους αγρούς κεραμίδια πράγμα που σε συνδυασμό με το όνομα της θέσης, αλλά και με το ότι στην περιοχή υπήρχε εκκλησία με το όνομα Άγιος Ιωάννης θέτει «σοβαρή υποψηφιότητα» στο να θεωρηθεί ως θέση του πρώτου χωριού.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό μεταφέρθηκε αργότερα αποφεύγοντας και τις λεηλασίες από τα τουρκικά ασκέρια αλλά και το δριμύ κρύο κατά τους χειμερινούς μήνες, αφού το μέρος ήταν αρκετά ανοιχτό και το «έδερνε» ο αέρας. Το όνομα του χωριού δόθηκε προς τιμήν της πρώτης εκκλησίας, της Αγίας Άννας. Το 1840 «η Ηλεία από τους της βασιλείας του Όθωνος διηρείται σε οχτώ δήμους», όπου σύμφωνα με το γυμνασιάρχη Γεώργιο Παπανδρέου στο έργο του «Η Ηλεία δια μέσου των αιώνων» η Αγία Άννα ανήκει στον δήμο Λαμπείας με έδρα τη Δίβρη. Σύμφωνα με τον ίδιο ιστορικό μελετητή, «την Ηλείαν παρ’ αρχαία αποτελούν τρία μεγάλα διαμερίσματα, η Κοίλη Ήλις, η Πισαίτις, η Τριφυλία».
Η Αγία Άννα ανήκει στην Κοίλη Ήλιδα μαζί με κάποια άλλα χωριά του μετέπειτα δήμου Λαμπείας (Κούμανι, Γιάρμενα, Ανδρώνι, Κλειντιά, Πεύκη)· τα ορεινότερα χωριά του δήμου Λαμπείας ανήκαν σε περιοχήν της αρκαδικής πόλεως Ψωφίδας». Η Κοίλη Ήλις, σύμφωνα με τον Γ. Παπανδρέου, «ειδικότερον υποδιηρείτο εις την Πεδινήν (τον νυν λεγόμενον κάμπον) και εις την ορεινήν, την ειδικώτερον καλούμενην Ακρώρειαν, δηλαδή ορεινήν χώραν (άκρα όρος) και εκτεινόμενην εν του επί της Φολέας Κάτω τμήματι του δήμου Λαμπείας». Στην Ακρώρεια ανήκει λοιπόν και η Αγία Άννα.
Από το 1912 μέχρι το 1913 η Αγία Άννα αποτελεί κοινότητα μαζί με το Μπεντένι. Το 1913 το Μπεντένι «αποσκιρτίζει» διοικητικά και έτσι τα δύο χωριά αποτελούν ξεχωριστές κοινότητες, μέχρι το 1999 που εφαρμόζεται το Σχέδιο «Ι. Καποδίστριας».
Στην πλατεία του χωριού το υψόμετρο είναι 450 μέτρα, ενώ στη δεξαμενή φτάνει στα 490 και στην κορυφή του λόφου που είναι το ναϊδριο του Αϊλιά, γύρω στα 600 – 650 (συμπεριλαμβάνεται όλος ο λόφος της Αξωφωλιάς).
Σύμφωνα με μαρτυρίες των προγόνων οι κάτοικοι που σιγά σιγά εγκατασταθήκαν στην περιοχή ήρθαν είτε ως πλανόδιοι έμποροι είτε ως νομάδες κτηνοτρόφων είτε τέλος ως φυγόδικοι, από περιοχές της Αχαΐας, της Αρκαδίας, της Αιτωλοακαρνανίας αλλά και της ορεινότερης Ηλείας. Παρά τη γενική φτώχεια που επικράτησε στην Αγία Άννα –όπως άλλωστε και σε όλη την ελληνική ύπαιθρο– ιστορία έγραψαν τα πανηγύρια προς τιμήν του πολιούχου του χωριού του Αϊ – Λια αλλά και τα παιχνίδια της Αποκριάς.
Δημογραφικά στοιχεία
== Παραπομπές==
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ωλένης Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Σιδηρόδρομοι του Μπανγκλαντές
μικρογραφία|Χάρτης του σιδηροδρομικού συστήματος του Μπανγκλαντές (η γέφυρα Τζαμούνα δεν συμπεριλαμβάνεται) Οι Σιδηρόδρομοι του Μπανγκλαντές (বাংলাদেশ রেলওয়ে) είναι η κρατική υπηρεσία σιδηροδρομικών μεταφορών του Μπανγκλαντές. Λειτουργεί και συντηρεί όλους τους σιδηροδρόμους της χώρας και εποπτεύεται από τη Γενική Διεύθυνση των Σιδηροδρόμων του Μπαγκλαντές. Οι Σιδηρόδρομοι του Μπανγκλαντές διέπονται από το Υπουργείο Σιδηροδρόμων και τη Σιδηροδρομική Αρχή του Μπαγκλαντές. Το σήμα αναφοράς είναι "BR".
Το σιδηροδρομικό σύστημα του Μπανγκλαντές έχει συνολικό μήκος 2.855 χιλιομέτρων. Το 2009 οι Σιδηρόδρομοι του Μπαγκλαντές απασχολούσαν 34.168 άτομα. Το 2014, οι Σιδηρόδρομοι του Μπανγκλαντές μετέφεραν 65 εκατομμύρια επιβάτες και το 2.52 εκατομμύρια τόνους φορτίου (π.χ. εμπορεύματα). Η υπηρεσία έχει διασχίσει 8.135.000.000 χιλιόμετρα επιβατικών διαδρομών και 677.000.000 χιλιόμετρα διαδρομών μεταφοράς εμπορευμάτων.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Πάτερο Ιωαννίνων
Το Πάτερο είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 730 μέτρα και ανήκει στα Κατσανοχώρια της Ηπείρου. Βρίσκεται βόρεια από το αρχαίο κάστρο της περιοχής (4ος π.Χ. αι.), περίπου δύο χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς Κωστήτσι, Νίστορα και Φορτόσι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Φορτοσίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011, έχει πληθυσμό 44 κατοίκους. Παλιότερα ανήκε στο Δημοτικό Διαμέρισμα Φορτοσίου του Δήμου Κατσανοχωρίων και στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 73 κατοίκων.
Ιστορία
Πότε πρωτοκατοικήθηκε δεν είναι εξακριβωμένο. Η κεντρική του εκκλησία της Αγίας Παρασκευής χτίστηκε το 1650 και να αγιογραφήθηκε στην αψίδα του ιερού μάλλον το 1654, στην αψίδα της Πρόθεσης το 1695 και στον υπόλοιπο ναό μετά το 1700, πιθανόν από αγιογράφους της γνωστής οικογένειας ζωγράφων του διπλανού χωριού Φορτοσίου. Τα κατώτερα μέρη των τοίχων δεν αγιογραφήθηκαν ποτέ και ο ναός δίνει έτσι την εντύπωση έργου ημιτελούς. Η λοιπή αγιογραφία είναι εξαιρετικής μεταβυζαντινής τέχνης με ποικιλία θεματική. Ο ναός είναι βασιλική μετά τρούλου, στηρίζεται σε τέσσερις πεσσούς και εγκάρσια καμάρα και από το 1972 έχει κηρυχθεί αρχαίο μνημείο. Αν το χωριό έφτασε να χτίσει εκκλησιά μεγαλοπρεπή το 1650 σημαίνει πως είχε ήδη ζωή πολλών δεκαετιών αν όχι αιώνων. Ούτως ή άλλως το χωριό υπήρχε ήδη από τη δεκαετία του 1520, αφού τότε καταγράφεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο με 30 περίπου οικογένειες.
Ο ναός του Αγίου Νικολάου στη βόρεια παρυφή του είναι νεότερος. Το Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής στα νότια και κοντά στα δυο πηγάδια από όπου υδρεύονταν το χωριό χτίστηκε αμέσως μετά την απελευθέρωση του 1913, ενώ προϋπήρχε τουλάχιστον από το 18ο αιώνα.
Εκπαίδευση
Το σχολείο του είναι κτίσμα του 1888 με την επιγραφή «Γεροκωστοπούλειος Σχολή 1888» και έχει χαρακτηριστεί από το 2008 ως μνημείο γιατί "διότι αφενός αποτελεί τυπικό δείγμα Ηπειρώτικου σχολικού κτιρίου της αρχής του 20ου αιώνα, με αξιόλογα μορφολογικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία και αφετέρου είναι στενά συνδεδεμένο με την εκπαιδευτική ιστορία του οικισμού και τις μνήμες των κατοίκων του". Είναι δωρεά του Αχιλλέα Γεροκωστόπουλου, υπουργού στην κυβέρνηση της εποχής (1890-1892), του ελεύθερου ελληνικού βασιλείου, ο οποίος θεωρείται ευεργέτης της περιοχής. Ο θείος του υπουργού Χριστόδουλος Γεροκώστας ξενιτεύτηκε από το χωριό στην Πάτρα, όπου πλούτισε ως έμπορος κι εκεί τον ακολούθησε ο πατέρας του υπουργού με την οικογένειά του. Τα χρήματα με τα οποία κατασκευάστηκε η «Γεροκωστοπούλειος Σχολή» κληροδοτήθηκαν στον Αχιλλέα από το θείο του Χριστόδουλο γι' αυτό το σκοπό. Το σπίτι του στο χωριό σώζεται ακόμα ως είχε.
Στο σχολείο φοιτούσαν αγόρια κορίτσια ακόμα και την εποχή της τουρκοκρατίας που έληξε μόλις το 1912. Η φοίτηση ήταν τετραετής. Όσοι, αγόρια ή κορίτσια, ήθελαν μπορούσαν να συνεχίσουν στο Ελληνικό (ημιγυμνάσιο) στο διπλανό χωριό, το Καλέντζι. Στο χωριό ζούσαν τη δεκαετία του 1970-80 ακόμα γυναίκες που στο Ελληνικό είχαν διδαχτεί και γαλλικά. Είναι αξιοσημείωτο πως καθ΄όλη τη διάρκεια του περασμένου αιώνα ο αναλφαβητισμός στο χωριό ήταν μηδενικός.
Κάτοικοι
Οι Πατεριώτες ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και τη γεωργία κυρίως, τη μαστορική από τις άλλες τέχνες, τη ραπτική και την τσαγγαρική. Μερικοί ξενιτεύονταν ακόμα και από τον 19ο αι. Ελάχιστοι είχαν ανώτερη ή ανώτατη εκπαίδευση πριν το 1950. Από το 1960 και εξής η πλειονότητα έχει γυμνασιακή εκπαίδευση τουλάχιστον. Τα τελευταία χρόνια δεν λειτουργεί το σχολείο λόγω ελλείψεως μαθητών. Οι μόνιμοι σήμερα κάτοικοι δεν ξεπερνούν τους 9. Παλαιότερα έφταναν με 25 σπίτια και τους 180. Το καλοκαίρι όταν γεμίζουν τα σπίτια που χρησιμοποιούνται ως εξοχικά φτάνουν σήμερα και τους 100 και το χωριό δίνει την εντύπωση ενός ανθηρού και ευημερούντος τόπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων Κατηγορία:Δήμος Κατσανοχωρίων
Φραγκίσκος πρίγκιπας του Τεκ
Ο Φραγκίσκος (αγγλ. Francis, 9 Ιανουαρίου 1870 - 22 Οκτωβρίου 1910) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας του Τεκ.
Βιογραφία
Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Λεοπόλδος Φρειδερίκος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου, Δούκα του Τεκ, και της Μαρίας Αδελαΐδας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Αδόλφου, Δούκα του Κέιμπριτζ (γιου του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου). Ο πατέρας του Φραγκίσκου, ο Αλέξανδρος της Βυρτεμβέργης είχε κάνει μοργανατικό γάμο· έχασε έτσι τον τίτλο του και δόθηκε στην οικογένειά του ο τίτλος του πρίγκιπα του Τεκ.
Ο Φραγκίσκος γεννήθηκε στο Ανάκτορο Κένσινγκτον και σπούδασε στα Κολλέγια Ουέλλινγκτον στο Τσέλτεναμ. έπειτα φοίτησε στο Βασιλικό Στρατιωτικό Κολέγιο του Σάνντερστ. Ήταν χαρτοπαίκτης και τα χρέη του τον έκαναν να ακολουθήσει το στρατό και να πάει στην Ινδία. Υπηρέτησε ως λογχοφόρος, ως τυφεκιοφόρος και μετά στους Βασιλικούς Δραγόνους το 1890. Ταξίδεψε στη Νότια Αφρική το 1902.
Η αδελφή του Μαρία παντρεύτηκε τον Γεώργιο Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και ο Φραγκίσκος επιθυμούσε να νυμφευτεί την αδελφή εκείνου, τη Ματθίλδη. Αλληλογραφούσαν, αλλά μετά ο Φραγκίσκος άλλαξε διάθεση. Σχετίστηκε με την καλλονή Έλλεν Κόνστανς, σύζυγο του Φράνσις Νήντχαμ, Κόμη του Κίλμορεϋ και της δώρησε σμαραγδένια κοσμήματα, μέρος αυτών της μητέρας του. Υπάρχει η υπόθεση ότι απέκτησαν έναν γιο (Φράνσις Ρέμναντ, γενν. 1894), μάλιστα η ηθοποιός Σάρα Μάιλς ισχυρίζεται ότι είναι εγγονή αυτού του γιου.
Η Μαίρη έκανε δίκη για να πάρει πίσω τα σμαράγδια των Κέιμπριτζ και το επέτυχε, αφού πλήρωσε 10.000 λίρες στη Λαίδη Κίλμορεϋ. Το Μάιο του 1910 ο Γεώργιος Ε΄ και η Μαρία του Τεκ έγιναν βασιλείς. Τον Οκτώβριο ο Φραγκίσκος ασθένησε από πνευμονία και απεβίωσε αιφνίδια σε ηλικία 40 ετών. Τάφηκε στο Βασιλικό Κοιμητήριο του Φρόγκμορ. Η διαθήκη του, για να αποφευχθεί τυχόν σκάνδαλο, παρέμεινε αδημοσίευτη, κάτι που έγινε νομικό προηγούμενο.
Αναφορά σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ζωητάδα Αχαΐας
Η Ζωητάδα είναι οικισμός του χωριού Κρήνη και πλαγιά, καθώς και πεδίο μαχών και αρχαιολογικός χώρος στον Ομπλό, νοτιοανατολικά της Πάτρας. thumb|right|300px|Η Ζωητάδα.
Ανθρωπογεωγραφία
Η Ζωητάδα είναι η πλαγιά του Ομπλού, που οριοθετείται από την Κρήνη μέχρι την μονή Ομπλού και έως την Καλλιθέα. Στην περιοχή έχουν βρεθεί τρία αρχαία μυκηναϊκά νεκροταφεία, από τα οποία έχουν ανασκαφεί τα δύο. Στα όριά της βρίσκεται και το Σιδηρόκαστρο. Από την Ζωητάδα περνούσε ο αμαξιτός δρόμος προς Καλάβρυτα, ο δρόμος της Μακελαριάς όπως λεγόταν, μέχρι το 1886 που κατασκευάστηκε η εθνική οδός Πατρών - Καλαβρύτων. Το πρώτο χάνι του δρόμου ήταν στην περιοχή Φασουλέικα της Οβρυάς (Χάνι Τσολίνη) και το δεύτερο στην Ζωητάδα, το Χάνι του Μέξα, όπως λεγόταν σύμφωνα με το όνομα του ιδιοκτήτη του. Τμήμα του κτηρίου διασώζεται ακόμα και σήμερα, σε κακή κατάσταση, όπως και η βρύση του. Το 1908 ο τελευταίος κάτοχος, ο Γεώργιος Μέξας, το πούλησε με όλη την έκταση που του ανήκε στον Θεόδωρο Δρημάλα, από τον οποίο σήμερα ο οικισμός ονομάζεται Δρημαλαίικα και κατοικείται από τους απογόνους του. thumb|right|300px|Το χάνι του Μέξα όπως διασώζεται εν έτει 2008
Στην Ζωητάδα, όπως είδαμε, από την αρχαιότητα μέχρι το 1886 περνούσε ο αμαξιτός δρόμος και ήταν στρατηγικό σημείο, για αυτό και έχουν διεξαχθεί πολλές μάχες στην περιοχή.
Μάχες
Το 1466 καταφθάνουν στην τουρκοκρατούμενη Πάτρα ενετικά πλοία με ναύαρχο τον Καστέλο και αποβιβάζουν μικρή στρατιωτική δύναμη στην πόλη. Ο λαός ξεσηκώνεται και με αρχηγούς τον Ενετό Ιάκωβο Βαρβαρίγο και τον Μιχαήλ Ράλλη καταλαμβάνουν την πόλη και κινούνται προς στο Σαραβάλι. Στο Σαραβάλι οι εκεί Τούρκοι εγκαταλείπουν το κάστρο και οχυρώνονται στην Ζωητάδα, μετά από μικρή μάχη οι Τούρκοι οπισθοχωρούν στο Σιδηρόκαστρο. Οι Έλληνες, νομίζοντας ότι οι Τούρκοι έφυγαν οριστικά, στήνουν πανηγύρι για να γιορτάσουν την νίκη τους. Οι Τούρκοι όμως επιστρέφουν και επιτίθενται σφάζοντας τους περισσότερους και συλλαμβάνοντας τους αρχηγούς τους Ράλλη και Βαρβαρίγο, τους οποίους κατόπιν σουβλίζουν. Για πολλά χρόνια αργότερα, σπανίως και σήμερα, η Ζωητάδα αποκαλούνταν κόκκινο βουνό, από το πολύ αίμα που χύθηκε σε εκείνη την μάχη.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1821 πάλι στη Ζωητάδα έγινε μικρή μάχη μεταξύ Τούρκων και των Κουμαναίων, Πετιμεζαίων και Σισίνη. Ο Σισίνης είχα στρατοπεδεύσει στην περιοχή μετά τη δολοφονία του Καρατζά. Οι Τούρκοι αρχικά κατέλαβαν την Πάτρα και ακολούθως κινήθηκαν προς το Σαραβάλι μαζί με Αλβανούς του οθωμανικού στόλου, εκεί βρίσκονταν οι Πετιμεζαίοι, ενώ ήρθαν και οι Κουμανιώτες που βρίσκονταν στον Παλαιόπυργο, οι οποίοι βλέποντας τους Τούρκους οπισθοχώρησαν στη Ζωητάδα. Η έκβαση της μάχης ήταν καταστροφική για τους Έλληνες και παραλίγο να πιαστεί αιχμάλωτος και ο ίδιος ο Σισίνης. Οι Τούρκοι διέλυσαν το ελληνικό στρατόπεδο και τους καταδίωξαν μέχρι τα ορεινά. Σύμφωνα με τον Τρικούπη ο Σισίνης δεν πρόλαβε καν να αντισταθή και έφυγε εγκαταλείποντας όλες τις αποσκευές και δύο κανόνια.
Μια τρίτη μάχη έγινε στη Ζωητάδα πάλι, το 1945 κατά την αποχώρηση του ΕΛΑΣ από την Πάτρα, ανάμεσα σε Άγγλους και Ινδούς, που είχαν έρθει προς ενίσχυση του εθνικού στρατού, και τους αντάρτες του ΕΛΑΣ. Ο σκοπός της επίθεσης ήταν η σύλληψη της ηγεσίας του 12ου Συντάγματος. Η επίθεση έγινε ταυτόχρονα σε Κρήνη Πετρωτό και Σαραβάλι. Οι αντάρτες του ΕΛΑΣ μόνο στη Ζωητάδα κατάφεραν να νικήσουν τους Αγγλοϊνδούς έπειτα από φονική μάχη, που διεξήχθη μέσα στον οικισμό όπου είχαν στρατοπεδεύσει.
Αφηγήσεις
Κάτοικοι της περιοχής, μεγάλης ηλικίας σήμερα, διηγούνται ότι πριν το 1940, και λίγο μετά, οι κάτοικοι της Κρήνης ανέβαιναν στη Ζωητάδα και μάζευαν ξύλα και κούμαρα, που τα πουλούσαν στην Πάτρα. Στο δρόμο τους συναντούσαν οστά από τους μαχητές που είχαν πεθάνει εκεί. Διηγούνται και περαστικά από τη μάχη των ανταρτών, δείχνοντας και τα σημεία που σκοτώθηκαν κάποιοι από αυτούς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος Κατηγορία:Δήμος Πατρέων Κατηγορία:Αρχαία Αχαΐα Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Ιστορία της Αχαΐας
Το κορίτσι με τα παραμύθια
Το κορίτσι με τα παραμύθια (εναλλακτικός τίτλος: Το φτωχοκόριτσο) είναι ελληνική ταινία του 1957 σε σενάριο και σκηνοθεσία Ανδρέα Λαμπρινού, σκηνικά και κοστούμια Τάσου Ζωγράφου και μουσική Κώστα Καπνίση.
Πλοκή
Η όμορφη και ορφανή Αγνή (Αλίκη Βουγιουκλάκη) ζει με τον μικρό αδελφό της, τον Πετράκη (Γιάννης Καλατζόπουλος). Ως μοναδικό πόρο ζωής έχουν ένα ψιλικατζίδικο που τους άφησαν οι γονείς τους, και μ' αυτόν τον τρόπο τα φέρνουν βόλτα. Με την Αγνή είναι ερωτευμένος ένας φτωχός κιθαρίστας, αλλά εκείνη έχει αλλού το μυαλό της. Ονειροπαρμένη καθώς είναι και βαθιά επηρεασμένη απ' τα παραμύθια που διαβάζει στον Πετράκη, φαντάζεται πριγκιπόπουλα και άλλου είδους ζωή. Γνωρίζεται με έναν πλούσιο νέο, τον Άγγελο (Αλέκος Αλεξανδράκης), που έρχεται στο ψιλικατζίδικο ζητώντας λίγο νερό. Ο Άγγελος ερωτεύεται την Αγνή και τη θέλει για γυναίκα του. Όμως, ο πατέρας του (Κώστας Λάμπρου), αρνείται την ένωση και μάλιστα έχει κατά νου να τον παντρέψει με την πλούσια Λήδα (Νίνα Γιαννίδου). Η Αγνή, πικραμένη κι απελπισμένη, βλέπει τα όνειρά της να συντρίβονται και παίρνει την απόφαση να αυτοκτονήσει. Φαρμακώνεται, όπως συμβαίνει στα παραμύθια, και ξεψυχά στην αγκαλιά του αγαπημένου της ο οποίος, αν και εγκαταλείπει την πλούσια αρρωβιαστικιά πηγαίνοντας να βρει την αγαπημένη του, δεν καταφέρνει να τη σώσει.
Παραγωγή
Είναι η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του μικρού Γιάννη Καλατζόπουλου, που τότε ήταν πεντέμισι ετών.
Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα στις 12 Ιανουαρίου 1956, έκοψε 17.279 εισιτήρια και κατείχε τη 17η θέση κατά τη σεζόν 1956-1957.
Στο veggos.gr διαβάζουμε για Το κορίτσι με τα παραμύθια:"Η ταινία προβάλλεται από τους πλανόδιους κινηματογραφιτζήδες της εποχής στους τοίχους των καφενείων των χωριών, στις παιδικές κατασκηνώσεις της ΧΑΝ και στα υπαίθρια «Σινεμά ο παράδεισος» της επικρατείας σε διπλή προβολή με το «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», με πρωταγωνίστρια την Τζένη Καρέζη. Ενα δράμα, μια κωμωδία, κάτι σαν φεστιβάλ κλαυσίγελου στη μεταπολεμική Ελλάδα και δύο νεαρές σταρ που με τη λάμψη τους και τις υποτιθέμενες μονομαχίες ματαιοδοξίας τους θα διασκεδάζουν τους θαυμαστές του εγχωρίου Χόλιγουντ επί σειρά ετών."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοριτσι Κατηγορία:Ταινίες του 1957 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανδρέα Λαμπρινού Κατηγορία:Σενάρια του Ανδρέα Λαμπρινού
Λίμνη Μπέλο
Η Λίμνη Μπέλο (λευκή λίμνη) (σερβικά : Бело) είναι φυσική λίμνη της Σερβίας στην περιφέρεια του Βανάτου κοντά στην πόλη Ζρένιανιν.
Η λίμνη βρίσκεται ανάμεσα στους ποταμούς Τίσα και Μπέγκα από τον οποίο χωρίζεται από ένα ανάχωμα. Έχει επιφάνεια 5,4 τετραγωνικά χλμ και το μέσο βάθος της είναι 1,33 μέτρα. Λόγω των υψηλών θερμοκρασιών του καλοκαιριού έχει έντονη εξάτμιση των υδάτων της.
Αναφορές
Κατηγορία:Λίμνες της Σερβίας
Τσάρλι Τσάπλιν (τραγούδι της Τάνιας Τσανακλίδου)
Το "Τσάρλι Τσάπλιν" ήταν η ελληνική συμμετοχή στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 1978, που ερμηνεύτηκε στην ελληνική γλώσσα από την Τάνια Τσανακλίδου.
Το τραγούδι αποδίδει φόρο τιμής στον Τσάρλι Τσάπλιν (ο οποίος είχε πεθάνει το προηγούμενο έτος), με την Τσανακλίδου να περιγράφει την κόμικ του εμφάνιση (ήταν ντυμένη με παρόμοιο ύφος για την παράσταση) και επιθυμούσε να υπάρχουν περισσότερα από αυτόν.
Σαν ελληνική συμμετοχή το 1979 ακολούθησε το "Σωκράτης" της Ελπίδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια του 1978 Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Ροτ Βάις Άλεν
Η Ροτ Βάις Άλεν είναι γερμανική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1996. Έδρα της ομάδας είναι το Wersestadion, χωρητικότητας 15000 θεατών. Συμμετέχει στην Oberliga Westfalen (V). Τα τελευταία χρόνια συμμετείχε στην 2η Μπούντεσλιγκα.
Πηγές
Κατηγορία:Ροτ Βάις Άλεν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1996
Τεχνητή Λίμνη Πολεμιδιών
Η Τεχνητή λίμνη Πολεμιδιών είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λεμεσού στην Κύπρο.
Ιστορικό και πληροφορίες
Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο φράγμα, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 1965.
Η Τεχνητή Λίμνη Πολεμιδιών υπερχείλισε οκτώ φορές από την ημέρα κατασκευής της έως σήμερα: 1988, 1989, 1993, 1995, 2003, 2004, 2012, 1 Φεβρουαρίου 2019, 8 Ιανουαρίου 2020.
Η Τεχνητή Λίμνη Πολεμιδιών εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών. Στην Τεχνητή Λίμνη Πολεμιδιών υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: κυπρίνος, κοκκινοφτέρα, κουνουπιέρης, γατόψαρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λεμεσού Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου Κατηγορία:Πάνω Πολεμίδια Κατηγορία:Κάτω Πολεμίδια Κατηγορία:Δήμος Λεμεσού
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1960 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1960 πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου.
Μετέχουσες χώρες
• 4
Πίνακας μεταλλίων (1929—1960)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1960.
Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1960 1960
Ανάγλυφο σφαιρέων (Σπάρτη)
Το ανάγλυφο των σφαιρέων που φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Σπάρτη που σχετίζεται με τους αγώνες σφαιροβολίας στην αρχαία Σπάρτη.
Ιστορικό της εύρεσης
Η στήλη βρέθηκε εντοιχισμένη σε ιδιωτική οικία στη Σπάρτη και παραδόθηκε στο μουσείο στις 23 Μαρτίου (5 Απριλίου με το νέο ημερολόγιο) του 1906.
Περιγραφή
Είναι από μάρμαρο τοπικής παραγωγής. Έχει μορφή ναΐσκου με αέτωμα και επιστύλια. Είναι σπασμένο το κάτω άκρο και λείπουν μικρά κομμάτια στην κορυφή και στην επάνω δεξιά γωνία. Στο αέτωμα του ναΐσκου εικονίζεται ένα στρογγυλό αντικείμενο, που ερμηνεύεται ως σφαίρα αγωνίσματος (μπάλα παιχνιδιού}. Στο κεντρικό τμήμα του ναΐσκου εικονίζονται δύο Διόσκουροι συμμετρικά ιστάμενοι που αντικρίζουν ο ένας τον άλλο. Φορούν πίλο και κρατούν μακρύ δόρυ. Η χλαμύδα είναι περασμένη πίσω από την πλάτη και από του πήχεις, ενώ κρέμεται ως τα πόδια. Η κόμη είναι μακρυά και κυματιστή. Ανάμεσα στους Διόσκουρους εικονίζεται ένας αμφορέας.
Το ανάγλυφο φέρει την επιγραφή: «ΕΠΙ ΠΑΤΡΟΝΟΜΟΥ ΜΝΑΣΩΝΟΣ ΣΦΑΙΡΕΙ[Σ] ΠΙΤΑΝΑΤΩΝ ΟΙ ΝΕΙΚΑΣΑΝΤΕΣ ΤΑΣ ΩΒΑΣ ΩΝ ΠΡΕΣΒΥΣ ΑΛΕΞΑΣ ΧΡΥΣΕΡΩΤΟΣ - - ΟΔΑΜΙΔΑΣ ΓΟΡΓΙ [ ΠΠΟΥ ]] »
Ιστορική τοποθέτηση
Οι «σφαιρείς» ήταν αγωνιστές της σφαιροβολίας. Από τον πίλο που φορούν οι Διόσκουροι συμπεραίνουμε ότι το έργο χρονολογείται σε μια ευρεία εποχή από τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 1ο αι. μ.Χ. Ο Μνάσων αναφέρεται ως επώνυμος πατρόνομος, δεν έχουμε όμως την εξακριβωμένη χρονολογία της θητείας του. Ίσως ο Μνάσων να ταυτίζεται με κάποιον Μνάσωνα που αναφέρει ο Φιλοκλής στις αρχές με μέσα του 2ου αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Δημήτρης Αϊβαζίδης
Ο Δημήτρης Αϊβαζίδης (Σέρρες, 7 Οκτωβρίου 1962) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Έκανε πολυετή καριέρα στην Α' Εθνική και τη Β΄Εθνική, κυρίως με τα χρώματα του Πανσερραϊκού (1977, ντεμπούτο σαν ερασιτέχνης σε απεργία του ΠΣΑΠ-1993), με τον οποίο έλαβε μέρος σε 382 επίσημους αγώνες πρωταθλημάτων (251 στην Α΄ και 131 στη Β΄ Εθνική) πετυχαίνοντας 2 τέρματα. Αγωνίστηκε επίσης, για μια περίοδο στη Δόξα Δράμας (Α΄Εθνική, 1993-94, 17 συμμετοχές). Συνολικά συμμετείχε σε 399 αγώνες Α΄Εθνικής. Ήταν για πολλά χρόνια ο αρχηγός του Πανσερραϊκού και ηγετική μορφή στην άμυνα, όπου αγωνιζόταν ως κεντρικός οπισθοφύλακας (λίμπερο). Χρίσθηκε 2 φορές διεθνής το 1983 με τη Μεσογειακή και την Ολυμπιακή Εθνική Ομάδα. Ως προπονητής έχει εργασθεί σε αρκετούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων και ο Πανσερραϊκός.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Πιέτρο Α΄ Καντιάνο
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Καντιάνο
Βουρλά
Τα Βουρλά (τουρκικά: Urla «Ούρλα» ) είναι πόλη στην επαρχία Σμύρνης της Τουρκίας.
Τοπωνύμιο
Η ονομασία της πόλης είναι ελληνικής προέλευσης και υποστηρίζεται πως προέρχεται από τα βούρλα που αφθονούσαν στην ευρύτερη περιοχή. Η πόλη αναφερόταν από τους Έλληνες κατοίκους της και ως Βουρλάς ή Βρουλάς. Από την άλλη στον γραπτό λόγο και σε επίσημα έγγραφα αναφερόταν ως Βρύουλα, καθώς και με διάφορες ορθογραφικές παραλλαγές της συγκεκριμένης ονομασίας.
Γεωγραφία
Τα Βουρλά είναι παραθαλάσσια πόλη στη χερσόνησο της Ερυθραίας, 35 χιλιόμετρα δυτικά από τη Σμύρνη και περίπου 50 χλμ. ανατολικά από τον Τσεσμέ.