cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας
Θεωρίες ότι επέζησε μετά το 1327
Ο διάσημος ιστορικός Άλισον Ουίϊρ (γεν. 1951) πιστεύει ότι το περιεχόμενο του γράμματος ήταν εξ'ολοκλήρου αληθινό και το χρησιμοποιεί σαν επιχείρημα για να απαλλάξει την Ισαβέλλα από τις κατηγορίες για τον φόνο του συζύγου της. Ο ιστορικός Ίαν Μόρτιμερ στο ίδιο μήκος κύματος γράφει ότι ο Μόρτιμερ και η Ισαβέλλα απελευθέρωσαν μυστικά τον Εδουάρδο Β΄ και σκηνοθέτησαν τον θάνατο του, το γεγονός κρατήθηκε μυστικό από τον διάδοχο. Οι θέσεις του Ίαν Μόρτιμερ κατακρίθηκαν από πολλούς ιστορικούς ανάμεσα τους και τον Ντέιβιντ Καρπέντερ (γεν. 1947).
Οικονομική πολιτική
Ο Εδουάρδος ήταν αποτυχημένος βασιλιάς, ο ιστορικός Μίχαελ Πρέστβς (γεν. 1943) σημειώνει "ήταν οκνός και ανίκανος, οξύθυμος με ασήμαντες αφορμές και αναποφάσιστος για όλα τα σημαντικά ζητήματα", ο Ρόι Μαρτίν Χέϊνς τον περιγράφει "ανίκανο και κακό", και "καθόλου σχετικό με την επιχειρηματικότητα". Ο Εδουάρδος ανέθετε στους υποτελείς του ακόμα και τη λήψη αποφάσεων κορυφής, ο Πιέρ Σαμπλέ αναφέρει "δεν ήταν τόσο ανίκανος βασιλιάς όσο αναποφάσιστος και διστακτικός" προτιμούσε να κυβερνά μέσω ενός ισχυρού αντιπροσώπου όπως ο Πιρς Γκάβεστον ή ο Ούγος Ντεσπένσερ ο Νεότερος. Η τάση του Εδουάρδου να προωθεί τους ευνοούμενους του είχε σοβαρές πολιτικές συνέπειες, παρότι είχε επιχειρήσει να εξαγοράσει πολλούς ευγενείς μέσω χρηματικών δωρεών. Ο Εδουάρδος συχνά ενδιαφερόταν με φανατισμό για τις λεπτομέρειες της διοίκησης αλλά μόνο περιστασιακά είχε προσωπική ανάμειξη στα θέματα που αφορούσαν την Αγγλία και τις υπόλοιπες κτήσεις του. Οι περισσότεροι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι ενδιαφέρθηκε πιο έντονα για τη διοίκηση τη δεκαετία του 1320, ο Μίχαελ Πρέστβς πιστεύει ότι το μεγαλύτερο μέρος της κυβερνητικής αλληλογραφίας είχε γραφεί από τους Ντεσπένσερ. Οι σύγχρονοι ιστορικοί τονίζουν περισσότερο την κυβέρνηση του Εδουάρδου τα τελευταία χρόνια παρά το ότι η περίοδος ήταν περισσότερο αποτυχημένη. Η ιστορικός Μίρι Ρούμπιν (γεν. 1956) αντίθετα αναφέρει ότι είχε μεγάλη ανάμειξη στη διακυβέρνηση και τον περιγράφει με συμπάθεια, ο Άνθονι Μουσόν (γεν. 1966) τονίζει την ανάμειξη του Εδουάρδου αργότερα στη βασιλεία και τη νομοθεσία, ο Σέιμουρ Φίλιπς αναφέρει ότι ο Εδουάρδος αναμείχθηκε περισσότερο σε σχέση με ότι έχει προβληθεί αν και το ενδιαφέρον του ήταν "σποραδικό και απρόβλεπτο" με έντονες επιδράσεις από τους συμβούλους του. Ο Ρόι Μαρτίν Χέϊνς σημειώνει τη θέληση του Εδουάρδου να συμμετέχει στις εργασίες και τον πρωταρχικό ρόλο των Ντεσπένσερ στην πολιτική.
Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισε ο Εδουάρδος ήταν η έλλειψη χρημάτων, το χρέος που του κληροδότησε ο πατέρας του ύψους £60000 δεν είχε εξοφληθεί τη δεκαετία του 1320. Ο Εδουάρδος αντιμετώπισε τα προβλήματα με πολλούς οικονομολόγους, πολλοί έμειναν για πολύ χρόνο και έβαλαν ψηλούς αντιδημοτικούς φόρους. Πήρε ψηλά δάνεια αρχικά από την Οικογένεια Φρεσκομπάλντι και στη συνέχεια από τον τραπεζίτη Αντόνιο Πεζάνο. Ο Εδουάρδος ασχολήθηκε έντονα με τα οικονομικά ζητήματα στο τέλος της βασιλείας του, είχε δυσπιστία στους αξιωματούχους του και προσπάθησε να αυξήσει τα έσοδα μειώνοντας τις σπατάλες της αυλής.
Δικαιοσύνη
Ο Εδουάρδος ήταν υπεύθυνος για την απονομή δικαιοσύνης από τους δικαστές και τους αξιωματούχους του. Είναι αβέβαιο για το πότε αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέμα, είχε ελάχιστο ενδιαφέρον τα πρώτα χρόνια αλλά άρχισε σταδιακά να ενδιαφέρεται μετά το 1322. Ο Εδουάρδος Β΄ ενδιαφερόταν περισσότερο να εφαρμόσει το Ρωμαϊκό Δίκαιο, αυτό οδήγησε σε έντονες αντιδράσεις από τους οπαδούς του που προτιμούσαν το παραδοσιακό Αγγλικό δίκαιο. Ο Εδουάρδος δέχτηκε έντονη κριτική για την ανοχή του απέναντι στους Ντεπένσερ που τους επέτρεψε να εκμεταλλευτούν το δικαστικό σύστημα προς όφελος τους αν και δεν είναι γνωστό σε τι σημείο έφτασε η επίδραση τους. Η βία εξαπλώθηκε σύντομα στην Αγγλία και σε μεγάλο μέρος της Ιρλανδίας με αποσταθεροποίηση των θεσμών και της δικαιοσύνης.
Την περίοδο της βασιλείας του Εδουάρδου το Κοινοβούλιο ενισχύθηκε σαν μέσο λήψης αποφάσεων και όπως σημειώνει ο ιστορικός Κλερ Βαλεντέ (γεν. 1969) οι συγκεντρώσεις ήταν μορφή θεσμικού οργάνου. Μετά το 1311 στο Κοινοβούλιο συμμετείχαν εκτός από τους βαρόνους οι εκπρόσωποι των ευγενών και οι αστοί που δημιούργησαν αργότερα τη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου. Το Κοινοβούλιο αντιστάθηκε τις περισσότερες φορές στην επιβολή νέων φόρων αλλά η αντίθεση με τον Εδουάρδο προήλθε από τους βαρόνους που χρησιμοποιούσαν το Κοινοβούλιο σαν μέσο για να πετύχουν τις απαιτήσεις τους. Το δεύτερο διάστημα της βασιλείας του άρχισε να επεμβαίνει προσωπικά ο Εδουάρδος για να πετύχει τους δικούς του στόχους. Παραμένει ωστόσο ασαφές αν ο Εδουάρδος καταδικάστηκε το 1327 από το κοινοβούλιο ή τους πολιτικούς του αντιπάλους που είχαν την εξουσία στο Κοινοβούλιο.
Αυλή
Η μουσική και oι τροβαδούροι ήταν πολύ δημοφιλείς στην αυλή του Εδουάρδου, αλλά το κυνήγι μάλλον υποτιμήθηκε όπως και οι ιπποτικές γιορτές. Ο Εδουάρδος ενδιαφερόταν για κτίρια και έργα ζωγραφικής, αλλά δεν ήταν προστάτης των συγγραφικών έργων. Έγινε εκτεταμένη χρήση χρυσών και αργυρών διακοσμημένων πλακών και κοσμημάτων. > Ανάμεσα στα υπόλοιπα κοσμήματα της αυλής του ο Εδουάρδος κατείχε μια κανάτα κατασκευασμένη από αυγό γρύπα. Ο Εδουάρδος συντηρούσε στην αυλή του μια καμήλα και σε νεαρή ηλικία πήρε μαζί του ένα λιοντάρι σε εκστρατεία στη Σκωτία. Η αυλή είχε εξωτική ψυχαγωγία με έναν Ιταλό γητευτή φιδιών (1312) και με 54 ημίγυμνους Γάλλους χορευτές (1313). Η ιστορικός Μίρι Ρούμπιν σημειώνει ότι οι εμφανίσεις αυτές του Εδουάρδου είχαν "έλλειψη βασιλικής ομορφιάς". Ο Μίχαελ Πρέστβς αναφέρει ότι οι αυλικές εκδηλώσεις του ήταν ανάρμοστες για βασιλιά και καταλήγει ότι η αυλή του ήταν "συμβατική ακόμα και βαρετή"· Ο Σέιμουρ Φίλιπς αμφισβητεί εάν οι ημίγυμνοι Γάλλοι χορευτές αποτελούσαν υπερβολή ή αν απλά ταίριαζαν με την τοπική Γαλλική βασιλική κουλτούρα.
Θρησκεία
Τα θρησκευτικά καθήκοντα του Εδουάρδου ήταν συνηθισμένα για την εποχή, και ο ιστορικός Μίχαελ Πρέστβς τον περιγράφει ως "άντρα με συμβατική θρησκευτική συμπεριφορά". Έγιναν καθημερινές λειτουργίες σε παρεκκλήσια και στην αυλή του, θεράπευε αρρώστους αλλά σε μικρότερο βαθμό από τους προκατόχους του. Ο Εδουάρδος ήταν πιστός στο Τάγμα των Δομινικανών που τον εκπαίδευσε και ζήτησε τη συμβουλή τους όταν ήθελε παπική έγκριση να επιχρισθεί με το Άγιο Έλαιο του Τόμας Μπέκετ το 1319, το αίτημα απορρίφθηκε προκαλώντας στον Εδουάρδο μεγάλη αμηχανία. Ο Εδουάρδος βοήθησε την ίδρυση Πανεπιστημίων στην εποχή του, ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ για θρησκευτική και νομική εκπαίδευση, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και ένα βραχύβιο Πανεπιστήμιο στο Δουβλίνο. Ο Εδουάρδος είχε καλές σχέσεις με τον Πάπα Κλήμη Ε΄ παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις του στη λειτουργία της Αγγλικής Εκκλησίας όπως η τιμωρία επισκόπων με τους οποίους διαφωνούσε. Με την υποστήριξη του Κλήμη προσπάθησε να κερδίσει την οικονομική στήριξη της Αγγλικής Εκκλησίας για τις εκστρατείες στη Σκωτία με φορολόγηση και δανεισμό από τα αποθέματα που είχαν συγκεντρωθεί για τις Σταυροφορίες. Η Αγγλική Εκκλησία έκανε λίγες επεμβάσεις για να να μετριάσει τη συμπεριφορά του Εδουάρδου ίσως λόγω της ανησυχίας των επισκόπων για την ασφάλειά τους.
Ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ εκλεγμένος το 1316, ζήτησε τη στήριξη του Εδουάρδου για Σταυροφορία με αντάλλαγμα πολιτική υποστήριξη. Το 1317 σε αντάλλαγμα για την υποστήριξη που του έδωσε ο πάπας στον πόλεμό με τη Σκωτία ο Εδουάρδος συμφώνησε να ξαναδώσει τον ετήσιο παπικό φόρο που είχε συμφωνηθεί με τον προπάππου του Ιωάννη τον Ακτήμονα (1213) αλλά δεν είχε πληρωθεί ποτέ από βασιλιά. Το 1325 ο Εδουάρδος ζήτησε από τον Πάπα Ιωάννη να κηρύξει ότι είναι ο ίδιος κυρίαρχος στην Ιρλανδική Εκκλησία και να απειλήσει με αφορισμό κάθε αντίθετη φωνή.
Ιστοριογραφία
Κανένας χρονικογράφος της εποχής του δεν είναι αμερόληπτος, συχνά στις αφηγήσεις τους εξυπηρετούσαν συμφέροντα και είναι ξεκάθαρο ότι οι περισσότεροι ήταν άκρως δυσμενείς με τον Εδουάρδο. Τα έργα Πολυχρονικό, Η ζωή του Εδουάρδου Β΄ και Γκέστα Εδουάρδου του Καρναβόν κατέκριναν την προσωπικότητα του, τις συνήθειές του και την επιλογή συντρόφων. Τα έγγραφα του Εδουάρδου την εποχή της βασιλείας του παρουσιάζουν σκληρή κριτική απέναντι του ακόμα και από την εκκλησία και από μέλη του βασιλικού νοικοκυριού. Τα πολιτικά τραγούδια που γράφτηκαν για τον ίδιο τονίζουν σημαντικά την ανικανότητα του στον πόλεμο και τον αυταρχισμό του. Αργότερα τον 14ο αιώνα, μερικοί χρονικογράφοι, όπως ο Τζόφφρυ Δε Μπέικερ και ο Τόμας Ντι Ρινγκστεντ αποκατέστησαν τον Εδουάρδο, παρουσιάζοντάς τον σαν μάρτυρα και πιθανό άγιο, αν και η παράδοση έφθανε σε μεταγενέστερες εποχές. Οι ιστορικοί τον 16ο και 17ο αιώνα επικεντρώθηκαν στη σχέση του Εδουάρδου με τον Γκάβεστον, έκαναν σύγκριση με τις σχέσεις του Ζαν Λουί ντε Νογκαρέτ με τον Ερρίκο Γ΄ της Γαλλίας και του Τζορτζ Βίλλιερς του Μπάκιγχαμ με τον Κάρολο Α΄ της Αγγλίας. Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, δημοφιλείς ιστορικοί όπως ο Τσαρλς Ντίκενς και ο Τσαρλς Νάιτ έκαναν γνωστή τη ζωή του Εδουάρδου στο κοινό της Βικτωριανής εποχής δίνοντας έμφαση στη σχέση του βασιλιά με τους ευνοουμένους του και υπονοώντας πιθανή ομοφυλοφιλία του. Μετά το 1870 η ανοιχτή Ακαδημαϊκή συζήτηση της σεξουαλικής συμπεριφοράς του Εδουάρδου περιορίστηκε από τα μεταβαλλόμενα Αγγλικά ήθη. Στις αρχές του 20ου αιώνα τα Αγγλικά σχολεία είχαν λάβει συμβουλές από την κυβέρνηση να αποφεύγουν την άμεση συζήτηση των προσωπικών σχέσεων του Εδουάρδου στα μαθήματα ιστορίας. Στα τέλη του 19ου αιώνα πολλές από τις καταγραφές της εποχής έγιναν διαθέσιμες από ιστορικούς όπως ο Ουίλιαμ Στουμπς, ο Τόμας Φρέντερικ Τάουτ και ο Τζέιμς Τσάουνινγκ Ντέιβις (1918 - 2012) σχετικά με τη διακυβέρνηση και το νομοθετικό του σύστημα. Παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται σε μεγάλο βαθμό ανίκανος και αυταρχικός βασιλιάς ο ρόλος του κοινοβουλίου την εποχή του αναβαθμίστηκε έντονα και αυτό φαίνεται σαν μια θετική κριτική για τον ίδιο. Τη δεκαετία του 1970 πολλοί ιστορικοί χρησιμοποίησαν πιο εκτεταμένα τα έργα των ιστορικών στις αρχές του 20ου αιώνα. Τα έργα των Τζέφφρεϊ Χάμιλτον, Τζον Μάντικοττ και Σέιμουρ Φίλιπς προσανατολίστηκαν περισσότερο στους αρχηγούς των συγκρούσεων. Με μοναδική εξαίρεση την ιστορικό Χίλντα Τζονστον (1882 - 1961) που αφορούσε τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του και της Ναταλί Φραύντε που αφορούσε τα τελευταία οι ιστορικοί ασχολήθηκαν περισσότερο με τους ευγενείς παρά με τον ίδιο μέχρι που οι ιστορικοί Ρόι Χάινς (2003) και Σέιμουρ Φίλιπς (2011) ανέλαβαν να εκδώσουν τα έργα τους για τον Εδουάρδο.
Σύγχρονη τέχνη
μικρογραφία|300x300εσ|Ο Εδουάρδος Β' και ο Πηρς Γκάβεστον, Μάρκους Στόουν (1872) Πολλά έργα απεικονίζουν τη σύγχρονη εικόνα του Εδουάρδου Β΄, το έργο του Κρίστοφερ Μάρλοου Εδουάρδος Β΄ περιγράφει τις σχέσεις ανάμεσα στον Εδουάρδο Β΄ και τον Γκάβεστον αντανακλώντας τις σχέσεις των μοναρχών με τους ευνοούμενους τους τον 16ο αιώνα. Ο Μάρλοου παρουσιάζει τον θάνατο του Εδουάρδου Β΄ ως δολοφονία και τον ίδιο τον βασιλιά ως μάρτυρα, δεν αναλύει ακριβώς τον τρόπο θανάτου του αλλά συνδέεται με τους θρύλους που είχαν κυκλοφορήσει σχετικά με τον πρωκτικό θάνατο με πυρωμένο σίδερο. Ο Μάρλοου προσπάθησε να συνδέσει τον Εδουάρδο Β΄ με άλλους βασιλείς της εποχής του όπως ο Ιάκωβος Α΄ και ΣΤ΄ της Αγγλίας και της Σκωτίας και ο Ερρίκος Γ΄ της Γαλλίας επηρεάζοντας σημαντικά το έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ "Ριχάρδος Β΄". Τον 17ο αιώνα ο ποιητής Μπεν Τζόνσον προσπάθησε να γράψει ένα παρόμοιο έργο σχετικά με την πτώση του Μόρτιμερ που παρέμεινε ημιτελές. Ο σκηνοθέτης Ντέρεκ Τζάρμαν (1942 - 1994) έκανε πράξη το έργο του Μάρλοου σε τηλεοπτικό έργο (1991) παρουσιάζοντας τον Εδουάρδο σαν δυναμικό, ομοφυλόφιλο βασιλιά που είχε γύρω του πολλούς εχθρούς. Στο έργο του Τζάρμαν ο Εδουάρδος δραπετεύει ακολουθώντας την παράδοση του "γράμματος του Φιερσί". Η εικόνα του Εδουάρδου Β΄ είχε υποτιμηθεί σημαντικά στο Αγγλικό κοινό μετά την προβολή της ταινίας Braveheart με πρωταγωνιστή τον Μελ Γκίμπσον στον ρόλο του Ροβέρτου Μπρους (1995), η ταινία τον παρουσίαζε να φορά γυναικεία ρούχα, να κάνει μακιγιάζ και απρόθυμο να πολεμήσει σε οποιαδήποτε μάχη με τους Σκωτσέζους. Η παραγωγή Braveheart δέχτηκε σκληρή κριτική ιδιαίτερα από την ομοφυλοφιλική κοινότητα επειδή την υποτιμούσε σημαντικά. Η ζωή του Εδουάρδου Β΄ βρισκόταν πάντα στο επίκεντρο ενδιαφέροντος του Αγγλικού κοινού, στη Βικτωριανή εποχή ο ζωγράφος Μάρκους Στόουν (1840 - 1921) δημιούργησε έναν πίνακα που παρουσίαζε ισχυρή ομοφυλοφιλική σχέση ανάμεσα στον Εδουάρδο και στον Πιρς Γκάβεστον. Ο πίνακας τοποθετήθηκε στη Βασιλική Ακαδημία (1872) αλλά περιθωριοποιήθηκε τις επόμενες δεκαετίες καθώς το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας έγινε περισσότερο ευαίσθητο. Αργότερα ο χορογράφος Ντέιβιντ Μπίντλεϊ (γεν. 1957) χρησιμοποίησε το έργο του Μάρλοου σαν βάση για να δημιουργήσει το μπαλέτο "Εδουάρδος Β΄" (1995), η παραγωγή της μουσικής για το μπαλέτο έγινε από τον συνθέτη Τζον Μασάμπι (1939 - 2015) (2000).
Οικογένεια
Ο Εδουάρδος νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Καπετιδών, κόρη τού Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Αυτά ήταν:
Ο Εδουάρδος ήταν επίσης πατέρας ενός φυσικού τέκνου:
Κύκλος του νερού
Ο κύκλος του νερού (γνωστός και ως υδρολογικός κύκλος) είναι η συνεχής ανακύκλωση του νερού της Γης μέσα στην υδρόσφαιρα, στην ατμόσφαιρα και στη λιθόσφαιρα (έδαφος-υπέδαφος). Το συνεχές της κυκλικής διαδικασίας του κύκλου του νερού επιτυγχάνεται εξαιτίας της ηλιακής ακτινοβολίας.right|thumb|400px|Ο κύκλος του νερού. Το νερό του πλανήτη αλλάζει συνεχώς φυσική κατάσταση, από τη στερεά μορφή των πάγων στην υγρή μορφή των ποταμών, λιμνών και των θαλασσών και την αέρια κατάσταση των υδρατμών.
Πιο συγκεκριμένα, λόγω της θέρμανσης και των ανέμων στην επιφάνεια της γης, τα νερά της εξατμίζονται και μαζεύονται ως υδρατμοί δημιουργώντας τα σύννεφα. Οι υδρατμοί συμπυκνώνονται, υγροποιούνται και στη συνέχεια πέφτουν ως βροχή ή άλλες μορφές υετού, εμπλουτίζοντας έτσι τις αποθήκες νερού της γης, είτε είναι αυτές επιφανειακές, όπως οι θάλασσες και οι λίμνες, είτε είναι υπόγειες.
Ο κύκλος του νερού αποτελεί αντικείμενο του επιστημονικού κλάδου της Υδρολογίας για ό,τι συμβαίνει ή παρατηρείται στο έδαφος και της Μετεωρολογίας για ό,τι συμβαίνει εξ αυτού στην ατμόσφαιρα.
Ειδικότερα στη Μετεωρολογία ο υδρολογικός κύκλος αποτελεί το σπουδαιότερο καιρικό φαινόμενο ως σύνολο επιμέρους φαινομένων. Αυτός ρυθμίζει την υγρασία του εδάφους, τη λαμπρότητα της ημέρας, και τέλος τη συχνότητα και ένταση των υδρομετεώρων, εκτός του γιγάντιου εκείνου έργου της μεταφοράς ενέργειας από τα μικρά στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη.
Από τη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια εξατμίζεται κάθε λεπτό μια ποσότητα 1.000.000.000 (ένα δισεκατομμύριο) κυβικών μέτρων νερού που επιστρέφει στην ατμόσφαιρα.
Η διαπνοή των φυτών είναι μια ακόμη λειτουργία που αποδίδει υδρατμούς στην ατμόσφαιρα. Η εξάτμιση και διαπνοή από την ξηρά συχνά δεν διακρίνεται και έτσι μιλούμε για εξατμοδιαπνοή. Μια μικρή ποσότητα υδρατμών στην ατμόσφαιρα προέρχεται από την εξάχνωση, μέσω της οποίας μόρια από πάγους και χιόνια μετατρέπονται απευθείας σε υδρατμούς χωρίς να περάσουν από την υγρή μορφή.
Ψήφισμα
Τα ψηφίσματα δεν καταργούνται με κοινές πράξεις της νομοθετικής εξουσίας, αλλά είτε καταργούνται είτε τροποποιούνται με νεότερα ψηφίσματα, είτε σε ταύτισή τους με νεότερες διατάξεις του Συντάγματος είτε ακόμη και σιωπηρά, εφόσον παύσει να υφίσταται το αντικείμενό τους.
Στη νεότερη ελληνική πολιτική ιστορία πρώτα ψηφίσματα ήταν εκείνα που εκδόθηκαν στην εποχή του I. Καποδίστρια, των οποίων και ακολούθησαν πολλά άλλα νεότερα. Εκ του συνόλου των κατά καιρούς εκδοθέντων, σημαντικότερα κρίνονται εκείνα της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης του 1832, με το οποίο επικυρώθηκε η εκλογή του Όθωνα ως Βασιλέως της Ελλάδος, του 1863, το οποίο καθόριζε την ορκωμοσία και τα καθήκοντα του Βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου του Α΄, και της 25ης Μαρτίου 1924, στο οποίο κηρύχθηκε η αβασίλευτη δημοκρατία, κ.ά.π.
Κατ΄ επέκταση των παραπάνω, ψηφίσματα χαρακτηρίζονται και ιδιαίτερες αποφάσεις συνεδρίων κομμάτων ή άλλων φορέων, κυρίως για ανάδειξη αρχηγών και μελών Κ.Ε., νομικών προσώπων ή αντιπροσωπευτικών φορέων με σκοπό την εκδήλωση θέσεως σε σημαντικό θέμα ή γεγονός ή και σε απόδοση κάποιας τιμής. Τέτοια, για παράδειγμα, είναι τα ψηφίσματα κομμάτων, συλλόγων, σωματείων, ή ιδιαίτερα των συλλαλητηρίων, των οποίων ακολουθεί έγγραφη επίδοση αυτών σε μορφή διαμαρτυρίας, ή και άλλα που διενεργούνται για την απόδοση τιμών επί προσώπων (ζώντων ή νεκρών). Ειδικότερα, στο Εταιρικό Δίκαιο ψηφίσματα χαρακτηρίζοται ιδιαίτερες αποφάσεις του Δ.Σ. που αφορούν συνηθέστερα θέματα αγοραπωλησίας περιουσίας ή διορισμό εκπροσώπου.
Ομοίως, στο Διεθνές Δίκαιο ψηφίσματα χαρακτηρίζονται ιδιαίτερες αποφάσεις, συνηθέστερα επείγουσες, που λαμβάνονται με ψηφοφορία από διακρατικούς οργανισμούς, διεθνείς συμμαχίες κ.λπ., των οποίων η τυπική ισχύς είναι ανώτερη των Συνθηκών. Χαρακτηριστικότερα αυτών είναι τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Αρχαιότητα
Ο θεσμός των ψηφισμάτων είναι περισσότερο γνωστός από την ελληνική αρχαιότητα και ιδιαίτερα στην αθηναϊκή δημοκρατία, στο πλαίσιο της οποίας τόσο η Βουλή όσο και η Εκκλησία του Δήμου λάμβαναν τις αποφάσεις με ψηφοφορία (ψήφιση). Τα ψηφίσματα εκείνα αφορούσαν είτε πολιτικά θέματα (από συμμαχίες, κήρυξη πολέμου, μέχρι εξορίες αντιπάλων) είτε θρησκευτικά (εορτές, ανέγερση ναών, τέλεση θυσιών, κ.λπ.) είτε, τέλος, κοινωνικά (απόδοση τιμών, προνομίων, κ.λπ).
Τα ψηφίσματα καταγράφονταν σε παπύρους που φυλάσσονταν σε ειδικό αρχείο στο "Μητρώο της Αγοράς". Όσα εξ αυτών κρίνονταν ιδιαίτερα σπουδαία που έπρεπε να δημοσιοποιηθούν αναγράφονταν σε «λίθινες στήλες» που τοποθετούνταν σε δημόσιο χώρο. Ένας μεγάλος αριθμός από τέτοιες στήλες έχει διασωθεί. Χαρακτηριστικό δε των αρχαίων αυτών ψηφισμάτων είναι η ακολουθούμενη αρχή της διατύπωσής τους με τη φράση ΕΔΟΞΕΝ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΩ ΔΗΜΩ.
Γεγονότα Ιανουαρίου 2007
{{ΤρέχονΓεγονός }}
01
Rock Star
Ο τίτλος Rockstar ή Rock Star μπορεί να αναφέρεται:
Μουσική
κ.ά.
Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Ο Δήμος Κάτω Νευροκοπίου είναι δήμος της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Η έκταση του δήμου είναι 872 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 5.323 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η έδρα του είναι το Κάτω Νευροκόπι. Ο Δήμος Κάτω Νευροκοπίου είναι μία από τις περιοχές της Ελλάδας όπου σημειώνονται συνήθως οι χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά τους χειμερινούς μήνες.
Ορεινός Δήμος
thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου.
Η σχετικά μεγάλη έκταση του δήμου, οι ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα (σε συνδυασμό με αδιάλειπτο παγετό και χιονοκάλυψη), καθώς και η μορφολογία του εδάφους, όπου περιλαμβάνονται μερικοί από τους υψηλότερους ορεινούς όγκους της Ελλάδας (Όρβηλος, Φαλακρό, Ελατιά Δυτικής Ροδόπης, Μενοίκιο, όρη Βροντούς κ.α.), καθιστούν τη λειτουργία του δήμου δυσχερή. Το σοβαρό αυτό διοικητικό κενό που προκάλεσε η δημιουργία του Δήμου Νευροκοπίου, επιχειρεί να καλύψει εν μέρει, το Επαρχείο Κάτω Νευροκοπίου, το οποίο διατηρείται έως σήμερα, με μόνη περιοχή ευθύνης το Δήμο Νευροκοπίου, χωρίς όμως ουσιαστικές αρμοδιότητες και παρεμβάσεις.
Προσωπικότητες - ιστορία
Από τον Βαθύτοπο, ήταν ο λόγιος και μοναχός Ιωάννης Συμεωνίδης (1785-1850). Επίσης, από την περιοχή του Δήμου Νευροκοπίου κατάγονταν πολλοί επιφανείς αγιογράφοι του 19ου αιώνα, όπως ο Στέργιος Γεωργιάδης και ο Γεώργιος Ζυρνοβίτης (από το Κάτω Νευροκόπι) και ο Δημητρίου (από το Κατάφυτο), οι οποίοι αγιογράφησαν τις εκκλησίες της περιοχής: στην κώμη του Κάτω Νευροκοπίου και στα χωριά Δασωτό, Κάτω Βροντού, Περιθώριο, Λευκόγεια, Παγονέρι, Βώλακα, Ακρινό, Λιβαδάκι, Οχυρό, Εξοχή, Βαθύτοπο και Γρανίτη, την περίοδο 1812-1890.
Οι κάτοικοι της περιοχής του δήμου Κάτω Νευροκοπίου συμμετείχαν στους αγώνες για τη Μακεδονία κατά την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα. Σπουδαιότεροι Μακεδονομάχοι ήταν ο Ιωάννης Αβριώνης από το Περιθώρι, ο Αθανάσιος Βλάχος - Μόνιος κι ο Δημήτριος Πέντσας από το Παγονέρι και ο Άρμεν Κούπτσιος από το Βώλακα. Άλλη προσωπικότητα της περιοχής ήταν ο Χρήστος Τάσκας από το Παγονέρι που έδρασε ως οπλαρχηγός των αντιστασιακών σωμάτων του Αντών Τσαούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Στο Κάτω Νευροκόπι γεννήθηκε ο Επίσκοπος Ρωγών Φιλόθεος Θεοδωρόπουλος που διακονεί ως βοηθός επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών.
Αξιοθέατα
thumb|Το ιστορικό [[Οχυρό Λίσσε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.]]
Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος περιλαμβάνει τους παρακάτω οικισμούς ανά κοινότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης Νευροκοπιου
NGC 140
Ο NGC 140 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Τον ανακάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Εντουάρ Ζαν-Μαρί Στεφάν (Édouard Jean-Marie Stephan) στις 5 Νοεμβρίου 1882.
Αναφορές
0140 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Καρυά Πατρών
Η Καρυά είναι οικισμός της Αχαΐας, ο οποίος υπάγεται διοικητικά στην Τοπική Κοινότητα Ελικίστρας του Δήμου Πατρέων. Κατά την απογραφή του 2011, η Καρυά είχε πληθυσμό 457 μόνιμους κατοίκους. Απέχει οδικώς περίπου 8 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας.
Τοποθεσία
Η Καρυά βρίσκεται χτισμένη σε υψόμετρο 250 - 350 μέτρων περίπου, στους δυτικές απολήξεις του Παναχαϊκού όρους, ανατολικά της πόλης της Πάτρα και απέχει οδικώς 8 χιλιόμετρα περίπου από το κέντρο της. Γειτνιάζει με την Ελικίστρα, το Νέο Σούλι, τον Ριγανόκαμπο, το Ρυάκι, τον Ρωμανό και το Πουρναρόκαστρο.
Γενικά στοιχεία
Η ονομασία της κατά μία άποψη είναι φυτωνυμική, από τις καρυδιές που φύονται στην περιοχή. Κατά άλλη γνώμη οι κάτοικοι της προήλθαν από την Καρυά Βοιωτίας.
Η περιοχή του οικισμού αναφέρεται ως αγροτική έκταση που δόθηκε σε πρόσφυγα από την Αθήνα το 1690, ενώ πριν άνηκε σε κάποιον Τούρκο, ωστόσο παρέμενε ακατοίκητη μετά την Τουρκοκρατία. Αναγνωρίστηκε ως διακριτός οικισμός το 1971.
Ο ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
NGC 512
Ο NGC 512 είναι σπειροειδής γαλαξίας οποίος απέχει περίπου 240 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Frederick William Herschel) το Νοέμβριο του 1827.
Αναφορές
0512 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Θανάση, πάρε τ' όπλο σου
Το Θανάση, πάρε τ' όπλο σου είναι ελληνική κινηματογραφική ταινία, κοινωνικού περιεχομένου, του 1972, σε παραγωγή, σκηνοθεσία και σενάριο Ντίνου Κατσουρίδη. Πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος και Έφη Ροδίτη.
Πρόκειται για μία από τις δημοφιλέστερες ταινίες του Θανάση Βέγγου, παρόλο που ο χαρακτήρας που υποδύθηκε δεν ήταν ο συνηθισμένος του και μία από τις πιο διακεκριμένες του Ντίνου Κατσουρίδη. Επίσης, η ταινία, έχει αποσπάσει και 2 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, το 1972.
Πλοκή
250px|thumb|left| Το χαρακτηριστικό όχημα του Θανάση, που γίνεται αρκετός λόγος σε όλη την ταινία. Η ταινία ξεκινάει με τον Θανάση, που είναι μεταφορέας, να οδηγεί την νταλίκα του και να τρέχει να προλάβει στο σπίτι του, τον μέλλοντα γαμπρό του. Ένα ειδύλλιο που δε θα καρποφορήσει, αρχικά, καθότι ο μέλλων γαμπρός του έχει υψηλές απαιτήσεις για να δεχτεί να κάνει γυναίκα του, την αδελφή του Θανάση. Ο Θανάσης όμως προσφέρεται να τους χτίσει ο ίδιος ένα σπίτι, για να του το δώσει για προίκα. Έτσι ο γαμπρός δέχεται και νυμφεύεται την αδελφή του Θανάση. Στο σπίτι συζούν, εν τέλει, και οι τρεις τους. Παράλληλα, η ταινία αναφέρει και τον οικονομικό σκόπελο του Θανάση, ο οποίος χρωστάει ακόμα λεφτά στο αφεντικό του για την νταλίκα του.
Ενώ το αφεντικό του τον έχει στείλει για μία δουλειά, ο Θανάσης, συναντά στο δρόμο μία κοπέλα, η οποία έχει όλα της τα πράγματα στο δρόμο. Ο Θανάσης προσφέρεται, καλόκαρδος ως είναι, να την πάει στον αγαπημένο της, έστω κι αν δεν έχει όσα λεφτά της ζητάει. Αφού βρήκαν τον αγαπημένο της, ο οποίος γύρισε από την ξενιτιά, διαπίστωσαν πως είχε φέρει μαζί του και μία Γερμανίδα. Η κοπέλα στενοχωρημένη δεν ξέρει τι να κάνει, και παρ' όλα αυτά, ο Θανάσης, προσφέρεται να την πάει σε κάποιον άλλον συγγενή της. Τελικά δε βρίσκουν κανέναν. Έτσι ο Θανάσης την πάει στο σπίτι του, μόνο για το βράδυ. Εκεί, ο γαμπρός του, του κάνει μεγάλη φασαρία, και τον πετάει έξω από το σπίτι, καθώς το αφεντικό, στο οποίο χρωστά ο Θανάσης, τώρα διεκδικεί και το σπίτι, το οποίο του το έχει υποθηκευμένο. Τελικά, ο Θανάσης δεν κάνει και τη δουλειά που του είχε αναθέσει το αφεντικό του.
Το επόμενο πρωί, πάει και παίρνει την νταλίκα του, κρυφά, από το αφεντικό του και φεύγει για το χωριό της κοπέλας, αφού πρώτα τη βάφει, ώστε να μη γίνεται αναγνωρίσιμη, καθότι ετύγχανε να είναι άκρως χαρακτηριστική. Στο δρόμο αναγνωρίζεται από ένα περιπολικό και στην προσπάθειά του να ξεφύγει, οδηγείται σε έναν χωμάτινο δρόμο, που απαγορεύεται η διέλευση. Εκεί θα βρουν μια καλύβα. Θα τους μπει η ιδέα να μείνουν εκεί τελικά. Όμως, γρήγορα, η δραματικότητα και ο σουρεαλισμός του έργου εμφανίζονται: ο χώρος ήταν κλειστός καθώς εκεί έκανε ασκήσεις ο στρατός και άρχισαν γύρω τους να πέφτουν η μία βόμβα μετά την άλλη. Καταστράφηκαν όλα: και η νταλίκα και τα πράγματα της κοπέλας. Η ταινία τελειώνει με τους δύο, απογοητευμένους από τη ζωή πλέον, να κλαίνε δίπλα από το βιος τους.
Βραβεία
Η ταινία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το 1972:
Πληροφορίες
Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1972-73, στις αίθουσες των κινηματογράφων Αθηνών, Πειραιώς και προαστίων και έκοψε 199.577 εισιτήρια. Τη σεζόν κυκλοφόρησαν 62 ταινίες, το Θανάση, πάρε τ' όπλο σου, κατέλαβε τη 2η θέση, στη σχετική λίστα.
Στην ταινία ακούγεται το τραγούδι "Μινόρε της Αυγής".
Η ταινία το 2002 κυκλοφόρησε και σε μορφή DVD.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του Θανάση Βέγγου
Συλλογική σοφία
Η συλλογική σοφία, η οποία ονομάζεται επίσης και επίσης ομαδική σοφία και συν-νοημοσύνη, μοιράζει τη γνώση που προκύπτει από άτομα και ομάδες. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη σοφία του πλήθους.
Η συλλογική νοημοσύνη, η οποία μερικές φορές χρησιμοποιείται ως συνώνυμο της συλλογικής σοφίας, είναι κάτι περισσότερο απο μια κοινή διαδικασία λήψης από την συλλογική σοφία. Σε αντίθεση με τη συλλογική σοφία, η συλλογική νοημοσύνη δεν είναι αποκλειστικά ανθρώπινη, και έχει συνδεθεί με την πανίδα και τη χλωρίδα. Η συλλογική νοημοσύνη είναι κατά βάση οδηγημένη απο την συναίνεση της λήψης αποφάσεων, ενώ η συλλογική σοφία δεν εστιάζεται κατ 'ανάγκην για να εστιάζεται στην διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η συλλογική σοφία είναι ένα πιο άμορφο φαινόμενο που μπορεί να χαρακτηρίζεται από τη συλλογική μάθηση σε βάθος χρόνου.
Ιστορικά
Συλλογική σοφία, η οποία μπορεί να ειπωθεί για να υπάρχει μια πιο ευδιάκριτη ανθρώπινη ποιότητα απο την συλλογική νοημοσύνη, περιέχεται σε τέτοια πρώιμα έργα όπως στην ΤΟΡΑ. Η αγία γραφή, το κοράνι, τα έργα του Πλάτωνα, Κομφούκιου και του Βούδα, Μπαγκαβατ Γκίτα και σε πολλούς μύθους και θρύλους σε όλους τους πολιτισμούς.
Τόμας Τζεφερσον, αναφέρεται στην έννοια της συλλογικής σοφίας, όταν έκανε τη δήλωση του "η καλυτερη αμυνα ενος εθνους ειναι να υπαρχουν μορφωμενοι πολιτες" και στην πραγματικοτητα το ιδανικο της δημοκρατιας ειναι η εν λογω κυβερνηση να λειτουργει καλυτερα οταν ολοι συμμετεχουν. Ο Βρετανος φιλοσοφος Τομας Χομπς χρησιμοποιει το Λεβαθιαν του για να δειξει πως στο ανθρωπινο γενος η συλλογικη συνειδηση αναπτυσσεται για να δημιουργησει συλλογικη σοφια.
Ο Emile Durkheim υποστηριζει στις στοιχειωδεις μορφες τις θρησκευτικης ζωης (1912) οτι η κοινωνία εξ ορισμού αποτελεί μια υψηλότερη νοημοσύνη, διότι υπερβαίνει τον ατομικό χώρο και το χρόνο, επιτυγχάνοντας έτσι τη συλλογική σοφία.
Τον 19ο αιώνα ο πρώσος φυσικός Gustav Fechiner υποστήριξε μια συλλογική συνείδηση της ανθρωπότητας και ανάφερε τον Durkheim ως το πιο αξιόπιστο μελετητή στον τομέα της "συλλογικής συνείδησης".
Ο Fechiner που αναφέρεται επίσης στο έργο του ιησουίτη ιερέα Pierre Teilhard de Chardin του οποίου η έννοια του Νοοsphere ήταν ένας πρόδρομος του όρου συλλογικής νοημοσύνης, η έννοια του H.G. Wells του "κόσμου του εγκεφάλου" όπως περιγράφεται στο βιβλίο των δοκίμιων του με τίτλο, τον ίδιο τίτλο έχει πρόσφατα εξεταστεί σε βάθος απο τον Pierre Levy στο βιβλίο του, το σύμπαν-μηχανή: δημιουργία, γνώση και πολιτισμός του υπολογιστή.
Ο Howard Bloom's στην πραγματεία του ο παγκόσμιος εγκέφαλος: η εξέλιξη του μαζικού νου απο την μεγάλη έκρηξη μέχρι τον 21ο αιώνα εξετάζει τις ομοιότητες σε οργανωτικό επιπεδο στα προτυπα της φύσης, στην ανθρώπινη εγκεφαλική λειτουργία, στην κοινωνια και στο σύμπαν. Αυτό περιέχει επίσης τη θεωρία ότι η επιλογή της ομάδας κατευθύνει την εξελικτική αλλαγή μέσω της συλλογικής επεξεργασίας των πληροφοριών.
Ο Alexander Flor σχετίζει την έννοια του κόσμου του εγκεφάλου με τις τρέχουσες εξελίξεις στην παγκόσμια δικτύωση των γνωσεων που γέννησαν με τις νέες τεχνολογείες της πληροφοριας και της επικοινωνιας σε ενα online χαρτί, το παγκοσμιο δίκτυο γνώσης. Επίσης συζητήθηκε το συλλογικό μυαλό στο πλαίσιο των κοινωνικών κινηματων στην Ασία σε ενα βιβλίο αναπτυξη επικοινωνια πράξις.
Σύγχρονος ορισμός και έρευνα
Η αξιοποίηση της συλλογικής σοφίας των ανθρώπων είναι μια περιοχής εντονου συγχρονου ενδιαφέροντος και της έρευνας αιχμής. Η εφαρμογή του ορου με τις μεθοδολογιες που εχουν σχεδιαστει για να αξιοποιήσουν τη συλλογική σοφία πιστώνεται με το έργου του Αλέξανδρου Χρηστάκη και την ομάδα του, δεδομενου οτι η κοινωνια των προκλησεων που αντιμετωπίζει σήμερα είναι ιδιαίτερα περίπλοκη, η μόνη λύση είναι να αναπτυχθούν τεχνολογίες που μπορούν να αξιοποιήσουν την συλλογική νοημοσύνη και τη συλλογική σοφία πολλών ανθρώπων ή ακομα και του πλήθους.
Συλλογική πρωτοβουλία της σοφίας
Η συλλογικη πρωτοβουλια της σοφιας ιδρύθηκε το 2000 με την υποστήριξη του Ινστιτουτου του Fetzer με σκοπό τη συγκέντρωση υλικού σχετικά με την έρευνα, τη θεωρία και την πρακτική της συλλογικής σοφίας. Ήταν μια συνεργασία των επαγγελματιων και ακαδημαϊκων σε τομείς όπως την επιχείρηση, την υγειονομική περιθάλψη, την ψυχική υγεία, την εκπαίδευση, την ποινικη δικαιοσύνη και την επίλυση των συγκρουσεων.
Αρκετά απο τα ιδρυτικα μέλη στη συνεχεια συν-συγγραφείς της δύναμης της συλλογικής σοφιας. Σε αυτο οι εξι θέσεις ή αρχές οι οποιες υποστηρίζουν τη δύναμη της συλλογικής σοφίας παρουσιαζουν: την βαθιά ακρόαση, την αναστολή της βεβαιότητας, την βλέψη ολόκληρων συστημάτων/ αναζητήσεις διαφορετικων προοπτικων, τον σεβασμό προς αλλους/ την ομαδα ευθυκρισιας, καλωσοριζοντας ολα οσα προκύπτουν και την επιστοσυνη στην υπερβατική σε δυο σκελη της σκέψης σχετικα με την συλλογική σοφία ακολουθούν πολυ διαφορετικά μονοπάτια. Η πρώτη προβλέπει τα μακροοικονομικα μεγέθη των ανθρώπων και των πληροφοριών που θα πετυχουν στην προώθηση της σοφίας ότι η σοφία είναι χτισμένη στη συσσώρευση των δεδομένων και της γνώσης,χωρις την ανάγκη για την κριση ή τα προσόντα. Μερικοί έχουν επικριθεί για αυτην την πεποίθηση οτι παρέλειψαν να λάβουν υπόψη τη σημασια της <<προσαρμοστικής εκτίμησης>>.
Η δεύτερη υποστηριζει οτι η σοφία είναι δυνατή μόνο σε αντανακλαστική κατάσταση του πνεύματος συμπεριλαμβανομένων μετά της γνωστικης λειτουργίας.
Σύμφωνα με τον Alan Briskin η σοφια απαιτει συστηματικό προβληματισμό σχετικά με το βαθύτερο εαυτό της και τις εξωτερικές καταστάσεις της κοινωνικης τάξης. Ο Mark Baurelein εχει κάνει την υπόθεση οτι η υπερ ανακοίνωση της γνώσης χωλαίνει μάλλον απο την προώθηση της πνευματικης ανάπτυξης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι[edit]
Κατηγορία:Νοημοσύνη Σοφια
219 Θουσνέλντα
Η Θουσνέλντα (Thusnelda) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,32. Ανακαλύφθηκε το 1880 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από τη σύζυγο του Γερμανού πολεμιστή Αρμινίου, που πολέμησε τους Ρωμαίους.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Θουσνέλντας εκτιμάται σε 41 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,201. Η Θουσνέλντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 29 ώρες και 50,5 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θουσνελντα
Ο Κήπος των Ηδονών
μικρογραφία|260x260εσ|Αγγλικοί μεσότιτλοι της ταινίας Το The Pleasure Garden (γνωστό στην Ελλάδα και ως Ο κήπος των ηδονών) είναι μία βρετανική βωβή ταινία, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ, του 1925. Πρόκειται για το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Χίτσκοκ στον κινηματογράφο. Το σενάριο γράφτηκε από τον Έλιοτ Στάναρντ και είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα με το ίδιο όνομα, της Όλιβερ Σάντις. Πρωταγωνιστούν οι Βιρτζίνια Βάλλι και Καρμελίτα Γκέρατι. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε δύο κοπέλες και τις προβληματικές σχέσεις τους.
Πλοκή
Η Πάτσι είναι ένα κορίτσι νεαρό μέλος μιας χορωδίας η οποία βοηθά μια φίλη της, την Τζιλ, να προσληφθεί σε αυτήν. Η Τζιλ είναι αρραβωνιασμένη με τον Χιου, ο οποίος φεύγει για τα νησιά των Τροπικών. Πηγαίνει να τον συναντήσει και ο σύζυγος της Πάτσι μετά τον γάμο τους. Η Πάτσι πηγαίνει να συναντήσει τον μνηστήρα της κι ανακαλύπτει πως την απατά με μια ιθαγενή. Ο Λέβετ, ο σύζυγός της, τρελαίνεται και εξωθεί την ερωμένη του στην αυτοκτονία. Στη συνέχεια αποπειράται να σκοτώσει την Πάτσι, αλλά δολοφονείται από τον γιατρό της αποικίας. Η Πάτσι ξαναφτιάχνει την ζωή της με τον Χιου, τον αρραβωνιστικό της φίλης της.
Παρατηρήσεις
Πρόκειται για το σκηνοθετικό ντεμπούτου του Χίτσκοκ στον κινηματογράφο και εντοπίζονται τα χιτσκοκικά χαρακτηριστικά που θα αναπτυχθούν και θα καλλιεργηθούν στην κατοπινή κινηματογραφική παραγωγή του: υποκίνηση σε αυτοκτονία, ταξίδι, ακαταμάχητη έλξη της διαστροφής. Ο βρετανικός τύπος της εποχής θα είναι εγκωμιαστικός για τον σκηνοθέτη της και θα τον χαρακτηρίσει νεαρό με μυαλό δασκάλου. Η ταινία είναι διασκευή μυθιστορήματος του Όλιβερ Σάντις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1925 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές βωβές ταινίες μεγάλου μήκους Κατηγορία:Βρετανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Έριχ Πόμερ
Μουσείο Μετάξης
right Το Μουσείο Μετάξης στο Σουφλί παρουσιάζει όλες τις φάσεις και τα στάδια από την προβιομηχανική διαδικασία της εκτροφής των μεταξοσκωλήκων (σηροτροφία) και της επεξεργασίας του μεταξιού (μεταξουργία), μέσα στο κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο που ανέδειξε την περιοχή ως σημαντικό μεταξοπαραγωγικό κέντρο της Ελλάδας (τέλη 19ου - μέσα 20ού αι). Το μουσείο ανήκει στο Δίκτυο Μουσείων του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς.
Εκθεσιακές ενότητες
Στο ισόγειο του Μουσείου Μετάξης, όπου βρισκόταν η παλαιά έκθεση, αναπτύσσεται η ενότητα της ιστορίας του μεταξιού. Παράλληλα, τα ντοκιμαντέρ που προβάλλονται, παραγωγές του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, βοηθούν τον επισκέπτη να εντάξει τη σηροτροφία και τη μεταξουργία σε συγκεκριμένο χωρικό και χρονικό πλαίσιο.
Στον όροφο αναπτύσσεται το σενάριο της έκθεσης, που αφορά τη σηροτροφία. Η πορεία του επισκέπτη ακολουθεί τον κύκλο της σηροτροφίας. Ξεκινά από την παραγωγή και εκκόλαψη του σπόρου, τη μουριά και τον μεταξοσκώληκα, συνεχίζεται με τα στάδια ανάπτυξης του μεταξοσκώληκα (ηλικίες) και την ύφανση του πολύτιμου κουκουλιού (κλάδωμα και ξεκλάδωμα). Ακολουθεί ο καθαρισμός και η διαλογή των κουκουλιών. Ο κύκλος ζωής του μεταξοσκώληκα κλείνει με την απόπνιξη. Οι επόμενες ενότητες είναι αφιερωμένες στη μεταξουργία (αναπήνιση ή το ξετύλιγμα της κλωστής του κουκουλιού, βαφή και ύφανση των μεταξωτών, με ιδιαίτερη μνεία στο εργοστάσιο μετάξης Τζίβρε). Τα αυθεντικά εκθέματα υποστηρίζονται από οπτικοακουστικό υλικό. Τέλος, στην ενότητα «φορεσιές στο Σουφλί» εκτίθενται μοναδικά εξαρτήματα της σουφλιώτικης φορεσιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεταξης Κατηγορία:Σουφλί
Σιμπίν ελ Κομ
Η Σιμπίν ελ Κομ (αραβικά : شبين الكوم) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Δέλτα του Νείλου και η πρωτεύουσα του κυβερνείου Μενούφια. Έχει 186.345 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2012 σε υψόμετρο 9 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει 60 χλμ από το Κάιρο κι διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο.
Η Σιμπίν ελ Κομ έγινε πρωτεύουσα του κυβερνείου Μονούφρια το 1826 όταν ο Μοχάμεντ Αλί μετέφερε την πρωτεύουσα εδώ από την πόλη Μενούφ.
Κλίμα
ο σύστημα ταξινόμησης κλίματος Κέππεν-Γκάιγκερ χαρακτηρίζει το κλίμα της καυτή έρημο (BWH), όπως και το υπόλοιπο της Αιγύπτου.
Η υψηλότερη θερμοκρασία ρεκόρ ήταν 48 ° C (118 ° F) που καταγράφηκαν στις 7 Ιουνίου 1961 ενώ η χαμηλότερη θερμοκρασία ρεκόρ ήταν -3 ° C (27 ° F) που καταγράφηκαν στις 23 Ιανουαρίου 1996.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου
Άγιος Νικόλαος Κομποτίου Άρτας
Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κομποτίου, του δήμου Νικολάου Σκουφά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι πεδινό χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στον κάμπο του Αράχθου, δίπλα και δυτικά από το Κομπότι, πολύ κοντά στα όρια με τον νομό Αιτωλοακαρνανίας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 14 χλμ. περίπου ΝΑ. της Άρτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κομποτίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κομποτίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κομποτίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κομποτίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νικολάου Σκουφά.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας
Κατηγορία: Δήμος Νικολάου Σκουφά
Μεσογειακή διατροφή
μικρογραφία|Μεσογειακή Σαλάτα Η μεσογειακή διατροφή είναι μια σύγχρονη δίαιτα εμπνευσμένη από τις διατροφικές συνήθειες της Ελλάδας, της νότιας Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας,της αλβανίας,της αιγυπτού,της αλγερίας,του ισραήλ στη δεκαετία του 1940 και του 1950. Τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της διατροφής περιλαμβάνουν αναλογικά υψηλή κατανάλωση ελαιολάδου, όσπρια, ανεπεξέργαστα δημητριακά, φρούτα και λαχανικά, μέτρια προς υψηλή κατανάλωση ψαριού, μέτρια κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων καθημερινά (κυρίως τυρί και γιαούρτι), μέτρια κατανάλωση κρασιού και χαμηλή κατανάλωση κρέατος.
Ο όρος επινοήθηκε από τον φυσιολόγο Άνσελ Κις για να περιγράψει το μοντέλο διατροφής, το οποίο ακολουθούσαν οι λαοί των μεσογειακών χωρών που συμπεριλαμβάνονταν στη Μελέτη των Επτά Χωρών. (Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία, Μαρόκο κ.α.). Στη Διεθνή Διάσκεψη για τις Μεσογειακές Διατροφές το 1993 αποφασίστηκε τι θα θεωρείται υγιεινή, παραδοσιακή Μεσογειακή διατροφή και το 1995 μια ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ δημιούργησε την "Πυραμίδα της Μεσογειακής Διατροφής".
Το 2013, η UNESCO πρόσθεσε τη Μεσογειακή διατροφή στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ιταλίας (δικαιούχος), της Γαλλίας, το Μαρόκο, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας, της Κύπρου και της Κροατίας   διότι "Η Μεσογειακή διατροφή περιλαμβάνει ένα σύνολο δεξιοτήτων, γνώσεων, τελετουργικών, συμβόλων και παραδόσεων σχετικά με τις καλλιέργειες, τη συγκομιδή, το ψάρεμα, την κτηνοτροφία, τη συντήρηση, την επεξεργασία, το μαγείρεμα, και ιδίως το μοίρασμα και την κατανάλωση των τροφίμων. Το "τρώμε μαζί" είναι το θεμέλιο της πολιτιστικής ταυτότητας και της συνέχειας των κοινοτήτων σε όλη την λεκάνη της Μεσογείου. Είναι μια στιγμή κοινωνικής ανταλλαγής και επικοινωνίας, επιβεβαίωσης και ανανέωσης της ταυτότητας της οικογένειας, της ομάδας ή της κοινότητας. Δίνει έμφαση στις αξίες της φιλοξενίας, της γειτονίας, του διαπολιτισμικού διαλόγου και της δημιουργικότητας, καθώς και ενός τρόπου ζωής που καθοδηγείται από το σεβασμό στην διαφορετικότητα."
Μεσογειακή Διατροφή και Οφέλη Υγείας
Τις τελευταίες δεκαετίες, η επιστημονική κοινότητα έχει αναγνωρίσει, μέσα από πληθώρα κλινικών και επιδημιολογικών μελετών, το σημαντικό ρόλο της Μεσογειακής Διατροφής, τόσο στην πρόληψη όσο και στην έκβαση πολύπλοκων ασθενειών, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις. Η Μεσογειακή Διατροφή, με τα άφθονα θρεπτικά της συστατικά, τη σωστή αναλογία γευμάτων και το άφθονο ελαιόλαδο δεν σταματά να αποτελεί πηγή κλινικών μελετών παρέμβασης (Intervention studies).
Πρόσφατα αποτελέσματα από την ισπανική μελέτη PREDIMED, εξηγούν την αποτελεσματικότητα της κατανάλωσης Μεσογειακής διατροφής για την πρόληψη του διαβήτη τύπου 2 σε άτομα με υψηλό κίνδυνο καρδιοαγγειακών παθήσεων. Συγκεκριμένα, 418 μη-διαβητικοί εθελοντές, ηλικίας 55 έως 80 ετών, με περισσότερους από 2 παράγοντες κινδύνου για καρδιοαγγειακές παθήσεις, χωρίστηκαν σε 3 ομάδες και παρακολουθήθηκαν για περίπου 4 χρόνια. Η πρώτη ομάδα ακολούθησε Μεσογειακή διατροφή ενισχυμένη με παρθένο ελαιόλαδο (1 λίτρο την εβδομάδα), η δεύτερη ομάδα ακολούθησε Μεσογειακή διατροφή ενισχυμένη με ξηρούς καρπούς (30 γρ. ημερησίως) και η τρίτη ομάδα ακολούθησε δίαιτα χαμηλή σε λιπαρά (ομάδα ελέγχου). Μετά από περίπου 4 χρόνια παρακολούθησης (follow up) διαπιστώθηκε ότι όσο πιο πιστή ήταν η τήρηση της Μεσογειακής διατροφής τόσο μικρότερα ήταν τα κρούσματα διαβήτη τύπου 2 (σχέση αντιστρόφως ανάλογη). Επιπλέον, όταν τα αποτελέσματα των ομάδων μεσογειακής διατροφής συγκρίθηκαν με τα αντίστοιχα της ομάδας ελέγχου (control group) διαπιστώθηκε μείωση στα κρούσματα διαβήτη της τάξεως του 52%. Η μελέτη αυτή που δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Diabetes Care καταλήγει ότι η Μεσογειακή διατροφή, χωρίς περιορισμό θερμίδων, φαίνεται να είναι αποτελεσματική στην πρόληψη του διαβήτη τύπου 2, σε άτομα με υψηλό κίνδυνο καρδιοαγγειακών παθήσεων.
Οι έρευνες γύρω από τη Μεσογειακή διατροφή όμως δεν σταματούν εδώ. Σε μια άλλη ευρωπαϊκή τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη (EUROLIVE) οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πολυφαινόλες του ελαιόλαδου, βασικού συστατικού της μεσογειακής διατροφής, προωθούν τη δημιουργία αντισωμάτων (OLABS) ενάντια στην οξειδωμένη μορφή της ¨κακής¨ χοληστερόλης (oxidized LDL) και ότι η δημιουργία αυτή ενισχύεται όταν η οξείδωση των λιπιδίων στον οργανισμό μας (lipid oxidative damage) είναι αυξημένη. Η οξειδωμένη αυτή μορφή της κακής χοληστερόλης (oxidized LDL) αποτελεί μόριο με ιδιαίτερα ενεργό ρόλο στη δημιουργία της αθηροσκλήρωσης. Σε αντίθεση, η δημιουργία αντισωμάτων (OLAB) από τον οργανισμό μας, κατά αυτής της οξειδωμένης μορφής φαίνεται να δρα προστατευτικά. Στην παραπάνω μελέτη συμμετείχαν 200 υγιείς Ευρωπαίοι άντρες, οι οποίοι κατανάλωσαν ελαιόλαδο με υψηλό, μεσαίο και χαμηλό ποσοστό φαινολικών συστατικών για τη διάρκεια τριών εβδομάδων. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι α) η συγκέντρωση των OLAB στο πλάσμα του αίματος των εθελοντών ήταν αντιστρόφως ανάλογη με την οξειδωμένη LDL (p<0.001), β) όσο μεγαλύτερο ήταν το φαινολικό περιεχόμενο του ελαιόλαδου που κατανάλωναν, τόσο μεγαλύτερη ήταν η παραγωγή αντισωμάτων OLAB (p<0.023).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίαιτες Κατηγορία:Μεσογειακή κουζίνα Κατηγορία:Εγγραφές στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας
Μάρκους Φόστερ (καλαθοσφαιριστής)
Ο Μάρκους Φράνκλι Φόστερ (αγγλικά: Marcus Franklee Foster) (Τέξας, 3 Ιουνίου 1995) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μέτρα αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ στην Ρίτας Βίλνιους.
Σεζόν 2018-19
Στις 2 Αυγούστου 2018, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Γουοντζού Ντονγκμπού Πρόμι από τη Νότια Κορέα. Στις 17 Οκτωβρίου 2018, κατέγραψε 47 πόντους (ρεκόρ σταδιοδρομίας), με 16/27 δίποντα, εννέα ριμπάουντ, έξι ασίστ και τρία κλεψίματα στη νίκη με 117-116 επί της Τσανγκγουόν ΛΓ Σέικερς. Σε 51 αγώνες για την ομάδα, τελείωσε τη σεζόν ως τέταρτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 25.2 πόντους, μαζί με 5.2 ριμπάουντ και 3.7 ασίστ ανά αγώνα.
Στις 28 Μαρτίου 2019, ο Φόστερ υπέγραψε με την λιβανέζικη Σαμπβίλ ΣΚ για το υπόλοιπο της σεζόν.
Σεζόν 2019-20
Τον Ιούνιο του 2019, ο Φόστερ έγινε εντάχθηκε στους Ορλάντο Μάτζικ για ΝΒΑ Σάμερ Λιγκ 2019.
Σεζόν 2020-21
Στις 21 Ιουνίου 2020, ο Φόστερ υπέγραψε συμβόλαιο 1+1 ετών με τον Παναθηναϊκό. Τον Φεβρουάριο του 2021, αποτέλεσε παρελθόν από τους πράσινους. Σε 20 εμφανίσεις στην Ευρωλίγκα ο Φόστερ μέτρησε 6 πόντους, 1.2 ριμπάουντ και 1 ασίστ ανά ματς, με κορυφαία εμφάνιση του να είναι απέναντι στην Μπαρτσελόνα με 24 πόντους.
Στις 18 Φεβρουαρίου, ανακοινώθηκε από την τούρκικη Τουρκ Τέλεκομ. Μέτρησε 9,4 πόντους και 2 ασίστ σε εννέα αγώνες του τουρκικού πρωταθλήματος.
Σεζόν 2021-22
Το καλοκαίρι του 2021, συμμετείχε στην προετοιμασία των Χιούστον Ρόκετς. Τελικά συμφώνησε με την ομάδα των Ρίο Γκράντε Βάλευ Βάιπερς στην Αναπτυξιακή Λίγκα του ΝΒΑ. Μάλιστα με την ομάδα κατέκτησε τον τίτλο της Αναπτυξιακής Λίγκας. Με την ομάδα μέτρησε 18.7 πόντους, 3.7 ριμπάουντ και 4.1 ασίστ κατά μέσο όρο.
Στις 19 Μαΐου 2022, επέστρεψε στην Ελλάδα καθώς συμφώνησε με τον Προμηθέα Πατρών. Μέτρησε 12.5 πόντους και 2 ασίστ μ.ό. σε 10 αγώνες στα playoffs του ελληνικού πρωταθλήματος με τον Προμηθέα.
Σεζόν 2022-23
Στις 2 Αυγούστου 2022, ανακοινώθηκε από την λιθουανική Ρίτας Βίλνιους. Τον Νοέμβριο του 2022 κέρδισε το βραβείο του MVP του μήνα στο Τσάμπιονς Λιγκ έχοντας 18 πόντους, 6.5 ριμπάουντ και 4 ασίστ. Τη σεζόν 2022-23 λόγω της καλής του χρονιάς στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, αναδείχτηκε μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γουοντζού Ντονγκμπού Πρόμι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές νοτιοκορεάτικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαμπβίλ ΣΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιβανέζικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ολόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίο Γκράντε Βάλλεϋ Βάιπερς
Διαίρεση Ντάκα
Η Διαίρεση Ντάκα (βεγγαλικά: ঢাকা বিভাগ, Ḑhaka Bibhag) είναι μια διοικητική διαίρεση εντός του Μπαγκλαντές. Η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη είναι η Ντάκα. Πριν το 2015 κάλυπτε έκταση 31.051 χλμ², και είχε πληθυσμό 47.424.418 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Ωστόσο, μετά την δημιουργία της νέας διαίρεσης Μίμενσινγκ το 2015, η έκταση μειώθηκε στα 20.508,8 χλμ² και ο νέος πληθυσμός της απογραφής του 2011 για την διαίρεση ήταν 36.433.505 άτομα.