cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιορκία της Άκρας (1189-1191)
Ο Σαλαντίν φτάνει στην Άκρα, η πολιορκία τελματώνεται
Μετά την είδηση του θανάτου του Γουλιέλμου Β' στις 11 Νοεμβρίου του 1189, ο Μαργαριτώνης οδήγησε το στόλο του πίσω στη Σικελία, αλλά γρήγορα το κενό αναπληρώθηκε από έναν στόλο Δανών και Φρισίων και από ομάδες Γάλλων, Γερμανών, Φλαμανδών και Ιταλών σταυροφόρων. Η είδηση της πολιορκίας της Άκρας εξαπλώθηκε με μεγάλη ταχύτητα σε όλη την Ευρώπη και πολλοί ξακουστοί και ισχυροί φεουδάρχες έσπευδαν να λάβουν μέρος σε αυτή. Ταυτόχρονα, ο ίδιος ο Σαλαντίν έφτασε στα περίχωρα της Άκρας με αρκετούς πολεμιστές του και στρατοπέδευσε λίγα χιλιόμετρα ανατολικά του στρατοπέδου των σταυροφόρων, στην τοποθεσία Τελ Κεϊσάν, προσπαθώντας να περνά τρόφιμα και εφόδια μέσα στην πόλη ενώ εμπόδιζε τον δια ξηράς ανεφοδιασμό των πολιορκητών από την Τύρο.
Ο Γκυ καταλάβαινε ότι όσο ο Σαλαντίν και ο στρατός του βρισκόταν στα νώτα του θα ήταν αδύνατη η κατάληψη της Άκρας. Γι'αυτό στις 4 Οκτωβρίου του 1189 εξαπέλυσε επίθεση εναντίον του στρατοπέδου του Σαλαντίν. Στην επίθεση μάλιστα συμμετείχε και ο Κορράδος του Μομφερράτου, οι σχέσεις του οποίου με τον Γκυ είχαν βελτιωθεί λίγο. Η μάχη διήρκεσε όλη σχεδόν την ημέρα αλλά ούτε οι σταυροφόροι κατάφεραν να αναγκάσουν τον Σαλαντίν να υποχωρήσει ούτε ο Σαλαντίν κατάφερε να διασπάσει την πολιορκία. Με τον καιρό η πολιορκία οδηγήθηκε σε τέλμα. Η φρουρά της Άκρας συνέχισε να αντιστέκεται και πότε πότε ενισχυόταν με εφόδια που κατάφερναν να σπάνε τον ναυτικό αποκλεισμό των σταυροφόρων. Οι σταυροφόροι έφτιαξαν υψηλά αναχώματα γύρω από τα στρατόπεδά τους για να μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικότερα μία επίθεση του Σαλαντίν στα νώτα τους και συνέχισαν να δέχονται εφόδια και ενισχύσεις με πλοία που ξεκινούσαν από την Τύρο, την Κύπρο και την Ευρώπη. Ο Σαλαντίν εξακολουθούσε να ελέγχει τις χερσαίες οδούς συγκοινωνιών και να κρατά τους πολιορκητές περιορισμένους, αλλά δεν μπορούσε να άρει την πολιορκία της Άκρας. Σε αυτήν τη στάσιμη κατάσταση κάποιοι από τους αντιμαχόμενους άρχιζαν να γνωρίζονται και να αλληλοπροσκαλούνται σε γιορτές και διασκεδάσεις που διοργανώνονταν σε κάποιο από τα δύο στρατόπεδα. Αυτό το φαινόμενο προκαλούσε έκπληξη και φρίκη στους νεοφερμένους των δύο στρατοπέδων που είχαν έρθει για Ιερό Πόλεμο.
Συνεχώς έφθαναν νέοι σταυροφόροι από πολλές χώρες της Ευρώπης, ακόμη και από την Ουγγαρία. Αλλά στο σταυροφορικό στρατόπεδο άρχισαν να αντιμετωπίσουν προβλήματα σίτισης. Από την άλλη ο στρατός του Σαλαντίν άρχισε να διαλύεται επειδή πολλοί πολεμιστές αποφάσιζαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους παρά να κάθονται άπραγοι έξω από την Άκρα. Η πολιορκία συνεχίστηκε με τους σταυροφόρους να κατασκευάζουν τρεις μεγάλους ξύλινους πολιορκητικούς πύργους και να τους ρίχνουν στην μάχη στα τέλη του Απριλίου του 1190. Οι πολιορκημένοι προσπάθησαν να τους καταστρέψουν, χωρίς αποτέλεσμα όμως. Πρότειναν να παραδοθούν, αλλά οι σταυροφόροι αρνήθηκαν. Μέσα στην απόγνωσή τους εφάρμοσαν την ιδέα ενός νεαρού κατασκευαστή καζανιών από τη Δαμασκό και πέτυχαν να πυρπολήσουν τον πρώτο πολιορκητικό πύργο και να σκοτώσουν όλους όσους ήταν μέσα. Οι σταυροφόροι τράπηκαν σε φυγή και η φρουρά της Άκρας έκανε μία γρήγορη έξοδο με την οποία κατέστρεψε τους άλλους δύο. Τον Μάιο του 1190 ο Σαλαντίν επιτέθηκε αρκετές φορές εναντίον των σταυροφόρων, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Τον Ιούλιο ήρθε η σειρά των σταυροφόρων να επιτεθούν στο στρατό του Σαλαντίν, αλλά και αυτοί χωρίς αποτέλεσμα.
Όλο και περισσότεροι σταυροφόροι έφταναν στο στρατόπεδο των πολιορκητών για να συμμετέχουν στην πολιορκία. Η συνύπαρξη τόσων ανθρώπων σε τόσο στενό χώρο με άθλιες συνθήκες υγιεινής προκάλεσε την εκδήλωση πολλών ασθενειών στο στρατόπεδο των πολιορκητών, όπως ο τύφος και η δυσεντερία, που προκαλούσαν περισσότερες απώλειες από τις μάχες με τον εχθρό. Την 1η Οκτωβρίου του 1190 η βασίλισσα Σιβύλλα πέθανε. Επειδή ο Γκυ ήταν μόνο βασιλικός σύζυγος έχανε το αξίωμά του. Οι φεουδάρχες του βασιλείου υποχρέωσαν την αδερφή της, Ισαβέλλα, να χωρίσει από τον σύζυγό της, Ονφρουά ντε Τορόν, που δεν ενέπνεε εμπιστοσύνη, και να παντρευτεί τον Κορράδο.
Άφιξη των Γερμανών Σταυροφόρων
Στις 4 Οκτωβρίου έφθασαν οι επιζώντες της γερμανικής σταυροφορίας με επικεφαλής τον Φρειδερίκο της Σουηβίας, γιο του αυτοκράτορα Φρειδερίκου. Οι νεοφερμένοι έφερναν μαζί τους πλήθος πολιορκητικών μηχανών και έναν πολιορκητικό κριό. Λίγο αργότερα έφτασε και ένα μικρό σώμα Άγγλων σταυροφόρων υπό τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι, Βαλδουίνο.
Η πολιορκία με την άφιξη αυτών των ενισχύσεων έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, όμως η μεγάλη επίθεση που επιχείρησαν οι σταυροφόροι εναντίον της Άκρας απέτυχε. Από την άλλη κατάφεραν να απωθήσουν τον στρατό του Σαλαντίν από το Τελ Κεϊσάν, να ανοίξουν τον χερσαίο δρόμο για την Τύρο και να διευκολύνουν τον ανεφοδιασμό τους. Ο στρατός του Σαλαντίν δεν αποχώρησε από την περιοχή, αλλά αποσύρθηκε σε μία ισχυρή θέση λίγο νοτιότερα. Παράλληλα, η φρουρά της Άκρας αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα σίτισης, που λύθηκε προσωρινά με την επιτυχή διείσδυση 25 πλοίων κατάφορτων με τρόφιμα στο αποκλεισμένο από τα σταυροφορικά πλοία λιμάνι της Άκρας.
Συνέχιση της πολιορκίας, άφιξη του Φιλίππου
Ο χειμώνας του 1190-91 ήταν πολύ κρύος και βροχερός, με αποτέλεσμα το έδαφος κάτω από τα τείχη της πόλης να υποχωρήσει σε αρκετά σημεία. Στις 6 Ιανουαρίου 1191 μέρος του τείχους κατέρρευσε ξαφνικά. Οι σταυροφόροι προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν αυτήν την ευκαιρία, αλλά λόγω της καταρρακτώδους βροχής αυτό στάθηκε αδύνατο. Οι πολιορκημένοι σύντομα κατάφεραν να επισκευάσουν εκείνο το κομμάτι του τείχους.
Στο μεταξύ πολλοί σταυροφόροι συνέχισαν να υποφέρουν και να πεθαίνουν από τις αρρώστιες. Στις 20 Ιανουαρίου ο Φρειδερίκος της Σουηβίας πέθανε. Τα γερμανικά στρατεύματα έμειναν χωρίς ηγεσία μέχρι τον Απρίλιο που έφτασε ο δούκας Λεοπόλδος της Αυστρίας. Επίσης πέθανε ο Λατίνος πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, Ηράκλειος. Ο Ερρίκος της Καμπανίας ήταν άρρωστος για καιρό αλλά κατάφερε να αναρρώσει. Η κατάσταση στο στρατόπεδο των πολιορκητών ήταν απελπιστική. Παρ'όλα αυτά, τα πράγματα επρόκειτο να καλυτερέψουν. Στις 20 Μαΐου έφτασε στο στρατόπεδο των πολιορκητών ο βασιλιάς Φίλιππος με το κύριο σώμα των Γάλλων σταυροφόρων. Η δύναμη των πολιορκητών ήταν πια πολύ ισχυρή. Η ευκαιρία να σωθεί η Άκρα είχε χαθεί για τον Σαλαντίν. Οι Γάλλοι έφτιαξαν τις δικές τους πολιορκητικές μηχανές, κάποιες από τις οποίες ήταν ένας καταπέλτης για πέτρες και μία αγκιστρωτή κλίμακα, που τους ονόμασαν Κακό Γείτονα και Γάτα αντίστοιχα. Οι μουσουλμάνοι όμως άντεχαν και απαντούσαν με βολές του δικού τους καταπέλτη που οι σταυροφόροι ονόμαζαν Κακό Εξάδελφο.
Άφιξη του Ριχάρδου, η τελική φάση της πολιορκίας
Η πολιορκία δε σημείωνε πρόοδο μέχρι τις 8 Ιουνίου του 1191, ημέρα της άφιξης του Ριχάρδου στο στρατόπεδο των πολιορκητών. Με την παρουσία δύο τόσο ισχυρών βασιλέων στο στρατόπεδο προέκυψε πρόβλημα γιατί και οι δύο μπορούσαν να αναλάβουν την ηγεσία των σταυροφορικών δυνάμεων, αλλά μέσα σε πνεύμα ομοψυχίας συμφωνήθηκε η διοίκηση του στρατοπέδου να περιέρχεται εναλλάξ στους Φίλιππο και Ριχάρδο.
Ο Ριχάρδος κατάφερε να προσεγγίσει το μεγαλύτερο τμήμα του σταυροφορικού στρατού λόγω της επιρροής και της φήμης του και των υψηλών αμοιβών που προσέφερε. Αλλά αρρώστησε λίγες ημέρες μετά την άφιξή του και ο Φίλιππος ηγήθηκε μίας αποτυχημένης επίθεσης εναντίον της Άκρας. Οι στρατιώτες του Ριχάρδου κατασκεύασαν και αυτοί αρκετές πολιορκητικές μηχανές, αρκετές από τις οποίες σχεδίασε προσωπικά ο ίδιος ο Ριχάρδος.
Ο Σαλαντίν έλαβε ενισχύσεις στα τέλη Ιουνίου και στις αρχές Ιουλίου από την Αίγυπτο, την Μοσούλη και τις Συριακές πόλεις, Σαϊτζάρ και Χάμα, αλλά δε διακινδύνευε επίθεση εναντίον του σταυροφορικού στρατοπέδου. Στις 2 Ιουλίου κατέρρευσε ένα μέρος του τείχους και την επομένη οι Γάλλοι επιχείρησαν μία έφοδο σε εκείνο το σημείο αλλά αποκρούστηκαν. Την ίδια μέρα ο Σαρακηνός στρατηγός Τακί αλ Ντιν αποκρούστηκε στην προσπάθειά του να μπει στην πόλη με ενισχύσεις. Τη νύχτα της 5ης Ιουλίου τα έργα υπονόμευσης σε εκείνο το σημείο είχαν ως αποτέλεσμα μια νέα κατάρρευση τμήματος του τείχους. Αμέσως ξέσπασε σκληρή μάχη μεταξύ των σταυροφόρων και των μουσουλμάνων στρατιωτών, καθώς οι πρώτοι προσπαθούσαν να απομακρύνουν τα συντρίμια και να ανοίξουν το δρόμο για την πόλη. Ο Ριχάρδος υποσχέθηκε 4 σολδία για κάθε πέτρα που θα απομακρυνόταν, και παρά τις απώλειες οι σταυροφόροι απομάκρυναν ένα μέρος των συντριμμιών. Στις 7 Ιουλίου μία επίθεση των Γάλλων αποκρούστηκε. Τέσσερις ημέρες αργότερα ο στρατός του Ριχάρδου επιτέθηκε αλλά είχε την ίδια τύχη με την προηγούμενη.
Ο Σαλαντίν καταλαβαίνοντας ότι οι σταυροφόροι βρίσκονταν πολύ κοντά στο να καταλάβουν την πόλη επιχείρησε επίθεση από τα ανατολικά αλλά αποκρούστηκε. Η φρουρά της Άκρας μετά την αποτυχία του Σαλαντίν να διασπάσει το χριστιανικό κλοιό κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να περιμένει βοήθεια πια από αυτόν.
Συνθηκολόγηση και παράδοση της Άκρας
200px|thumb|right|Ο Φίλιππος και ο Ριχάρδος δέχονται τα κλειδιά της Άκρας.
Στις 12 Ιουλίου ο διοικητής της πόλης πρότεινε όρους στους σταυροφόρους για την παράδοση της πόλης. Οι όροι του ήταν εκτός από την παράδοση της Άκρας, οι Σαρακηνοί να επέστρεφαν στους σταυροφόρους τον Τίμιο Σταυρό, να απελευθέρωναν 200 αιχμαλώτους και να παρέδιδαν 50 ομήρους στους σταυροφόρους ως εγγύηση. Αυτοί οι όροι απορρίφθηκαν από τους σταυροφόρους και νέοι όροι τους προτάθηκαν. Αυτήν τη φορά ο αριθμός των αιχμαλώτων που θα απελευθερώνονταν θα ήταν 2.000 και ο αριθμός των ομήρων θα ήταν 500. Η φρουρά θα αποχωρούσε από την πόλη με τα ρούχα που φορούσε και όλα τα όπλα, τα τρόφιμα και τα τιμαλφή θα έμεναν στα χέρια των σταυροφόρων. Ακόμη, 200.000 χρυσά νομίσματα θα καταβάλλονταν προσωπικά στον Ριχάρδο και στον Φίλιππο και άλλα 400 στον Κορράδο του Μομφερράτου που είχε λειτουργήσει ως μεσολαβητής μεταξύ των δύο πλευρών. Οι σταυροφόροι συμφώνησαν στους νέους όρους και οι όμηροι τους παραδόθηκαν στις 12 Ιουλίου ως εγγύηση ότι οι όροι της συνθηκολόγησης θα εκπληρώνονταν μέχρι τις 12 Αυγούστου. Οι Μουσουλμάνοι βγήκαν από την πόλη και για δύο ημέρες έμειναν στην πεδιάδα κοντά στην Άκρα φρουρούμενοι από σταυροφόρους. Αμέσως μετά μεταφέρθηκαν πάλι στην πόλη.
Όταν έπεσε η Άκρα, στις επάλξεις των τειχών τοποθετήθηκαν τα λάβαρα των νικητών, του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ, του Φιλίππου, του Ριχάρδου και του Λεοπόλδου της Αυστρίας. Ο Ριχάρδος αντέδρασε για το λάβαρο του τελευταίου, που ήταν απλώς δούκας και όχι βασιλιάς για να τοποθετηθεί το λάβαρό του στην ίδια θέση με τα υπόλοιπα, και διέταξε τους άντρες του να το πετάξουν από τα τείχη στο λασπωμένο έδαφος. Ο Λεοπόλδος, όμως, ήταν και αρχηγός των Γερμανών σταυροφόρων στην Άκρα. Νιώθοντας προσβεβλημένος, αποχώρησε από τη σταυροφορία και γύρισε στην Αυστρία. Στις 31 Ιουλίου έφυγε και ο Φίλιππος για να γυρίσει στη Γαλλία για να αντιμετωπίσει κάποια προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί εκεί. Άφηνε, όμως, πίσω τον δούκα της Βουργουνδίας και το μεγαλύτερο τμήμα του γαλλικού στρατού.
Εκτέλεση των αιχμαλώτων
Ο Σαλαντίν, παρ'όλο που δεν συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις, συμφώνησε με τους όρους. Λίγες ημέρες πριν την από την εκπνοή της προθεσμίας ειδοποίησε τους ηγέτες των σταυροφόρων ότι ο χρόνος δεν ήταν αρκετός για αυτόν για να μαζέψει όλα τα χρήματα και όλους τους αιχμαλώτους εγκαίρως και ότι χρειαζόταν περισσότερο χρόνο. Τα δύο μέρη συμφώνησαν τα χρήματα να καταβληθούν σε τρεις μηνιαίες δόσεις, μετά την καταβολή της πρώτης δόσης να απελευθερωθούν οι Σαρακηνοί αιχμάλωτοι και η πρώτη δόση να έχει πληρωθεί μέχρι το μεσημέρι της 20ής Αυγούστου.
Ο Ριχάρδος, όμως, δεν ήθελε να παραμείνει ο στρατός στην Άκρα για μεγάλο διάστημα. Οι στρατιώτες τόσο καιρό είχαν υποφέρει πάρα πολύ για να καταλάβουν την πόλη. Με τη λήξη της πολιορκίας η πειθαρχία χαλάρωσε και οι στρατιώτες επιδίδονταν σε ακολασίες. Η κατάσταση αυτή υποβάθμιζε το αξιόμαχο του στρατεύματος. Από την άλλη, ο Ριχάρδος υποπτευόταν ότι ο Σαλαντίν προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο για να ενισχύσει το στρατό του.
Η πρώτη δόση των χρημάτων και το πρώτο μέρος των αιχμαλώτων παραδόθηκαν από τον Σαλαντίν στις 11 Αυγούστου. Οι σταυροφόροι διαμαρτυρήθηκαν ότι πολλοί αιχμάλωτοι που ήταν σημαντικοί αρχηγοί των σταυροφόρων δεν είχαν απελευθερωθεί και αρνήθηκαν να παραδώσουν τους αιχμαλώτους τους στον Σαλαντίν που αρνήθηκε να πληρώσει τις υπόλοιπες δύο δόσεις προτού απελευθερώνονταν οι αιχμάλωτοι των σταυροφόρων. Η κατάσταση οδηγήθηκε σε αδιέξοδο και όταν πέρασε το μεσημέρι της 20ης Αυγούστου το συμβούλιο των σταυροφόρων ηγετών που συγκάλεσε ο Ριχάρδος αποφάσισε την άμεση εκτέλεση των αιχμαλώτων. Οι 2.700 αιχμάλωτοι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, οδηγήθηκαν δεμένοι στην παρακείμενη πεδιάδα όπου σφαγιάστηκαν από τους σταυροφόρους.
Τα μετέπειτα γεγονότα
Το 1192 συμφωνήθηκε ειρήνη. Η Ιερουσαλήμ παρέμεινε στα χέρια των Μουσουλμάνων, αλλά θα ήταν ανοιχτή για τους χριστιανούς προσκυνητές. Ό,τι απέμενε από το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ ήταν μία λωρίδα γης από την Τύρο μέχρι τη Γιάφα και αναδιοργανώθηκε με πρωτεύουσα την Άκρα.
Το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ επέζησε ως το 1291 όταν η Άκρα καταλήφθηκε από τους Μαμελούκους.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλειο της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Μάχες των Σταυροφοριών Ακρα Κατηγορία:Πολιορκίες της Αγγλίας Κατηγορία:Πολιορκίες των Σταυροφοριών
Ριχάρδος Αβενάριος
Ο Ριχάρδος Ερρίκος Λουδοβίκος Αβενάριος (Richard Heinrich Ludwig Avenarius, Παρίσι 19 Νοεμβρίου 1843 - Ζυρίχη 18 Αυγούστου 1896) ήταν Γερμανο-Ελβετός φιλόσοφος και φυσικός, πιο γνωστός ως θεωρητικός της «καθαρής εμπειρίας».
Ο Αβενάριος υπήρξε καθηγητής της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, επίσης υπήρξε συνδιευθυντής με τον Βίλχελμ Βουντ της Τρίμηνης Επιθεώρησης Επιστημονικής Φιλοσοφίας και πιστεύεται πως είναι ένας από τους θεμελιωτές εμπειριοκριτικισμού.
Ο Αβενάριος στα εξής έργα: Κριτική της καθαράς εμπειρίας (Kritik der reinen Erfahrung, 1888), Η ανθρώπινη σύλληψη του κόσμου (Der menschliche Weltbrgriff, 1891) κ.λπ., δοκιμάζει να εξαλείψει από τα θεμέλια τον ιδεαλισμό. Μέσα από τα έργα του δείχνει ότι ο στοχασμός δεν αποτελεί a priori σεβασμό προς την εμπειρία, αλλά ακριβώς το αντίθετο, ήτοι ότι προέρχεται από αυτήν.
Οικογένεια
Ο Αβενάριος ήταν ανιψιός του γνωστού συνθέτη Ρίχαρντ Βάγκνερ, ενώ ο αδελφός του Φερδινάνδος, ασχολήθηκε με την κριτική τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ελβετοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κωνσταντίνος Λούλης
Ο Κωνσταντίνος Λούλης είναι Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός που δραστηριοποιείται κυρίως στον χώρο των αλευροβιομηχανιών στην Βαλκανική. Έχει διατελέσει (1989-1991) Πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1955. Είναι γόνος ηπειρώτικης οικογένειας εμπόρων και αλευροποιιών, από την οποία έχουν αναδειχθεί δύο βουλευτές της Βουλής των Ελλήνων, ο Γιώργος και Αλκιβιάδης Λούλης. Την περίοδο από το 1973 έως το 1975, ολοκληρώνει της σπουδές του ως Μηχανικός Κυλινδρόμυλων στη Σχολή του Σεντ Γκάλλεν (γερμανικά: Schweizerische Müllereifachschule St. Gallen) στην Ελβετία. Έπειτα και σε ηλικία 20 ετών, επιστρέφει στην Ελλάδα και αναλαμβάνει τη διοίκηση των Μύλων Λούλη, θέση που διατηρεί μέχρι τον Ιούνιο του 2010, οπότε αναλαμβάνει ο γιος του Νίκος Λούλης.
Το 1990, επί κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, διορίστηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών, Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους, θέση που έχει βαθμό και αποδοχές σήμερα Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.
Κατά την διάρκεια της αποκάλυψης της υπόθεσης συμβιβασμού του Ελληνικού Δημοσίου με την Μονή Βατοπεδίου, που έγινε γνωστή ως Σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου, υπήρξε υποστηρικτής της θέσης της μονής και ανέλαβε πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων της Μονής Βατοπεδίου.
Εχει επικριθεί για το ότι σε βιβλίο του εκφράζεται με θαυμασμό για την επταετία και τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο.
Το 2019 ανέλαβε Γενικός Γραμματεύς Τουρισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Πολιτικοί διοικητές του Αγίου Όρους Κατηγορία:Οικογένεια Λούλη
Γαλλικές προεδρικές εκλογές (2012)
Στις Γαλλικές προεδρικές εκλογές 2012 έγινε εκλογή του Φρανσουά Ολλάντ στη θέση του Πρόεδρου της Γαλλίας με θητεία πέντε ετών. Ο πρώτος γύρος από τις Γαλλικές προεδρικές εκλογές έγινε στις 22 Απριλίου, ενώ ο δεύτερος γύρος έγινε στις 6 Μαΐου 2012. Στον πρώτο γύρο, έγινε επιλογή των Φρανσουά Ολλάντ και του ήδη προέδρου Νικολά Σαρκοζί, οι οποίοι ήταν οι υποψήφιοι στο δεύτερο γύρο. Στο δεύτερο γύρο το μεγαλύτερο ποσοστό (51,64%) πήρε ο Φρανσουά Ολλάντ, ο οποίος εκλέχθηκε πρόεδρος, ενώ ο Νικολά Σαρκοζύ πήρε 48,36%.
Υποψήφιοι στον πρώτο γύρο
Στον πρώτο γύρο υποψήφιοι ήταν οι:
Σημειώσεις και Παραπομπές
2012
Ιθαιμένης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιθαιμένης είναι γνωστός ένας κάτοικος της Λυκίας που ήταν πατέρας του Σθενελάου, πολεμιστή στον Τρωικό Πόλεμο που σκοτώθηκε από τον Πάτροκλο. Ο Ιθαιμένης αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Π, στίχος 586): «Και του Ιθαιμένους τον υιόν με πέτραν εις τον σβέρκον / κτύπησε τον Σθενέλαον...» (μετάφραση Ιακώβου Πολυλά).
Πηγές
Ιθαιμενης Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Οι παραγωγοί (τηλεοπτική σειρά)
Οι παραγωγοί (χάνγκουλ: 프로듀사; RR: Peurodyusa) είναι μια τηλεοπτική σειρά 2015 της Νότιας Κορέας με πρωταγωνιστές τον Cha Tae-hyun, τον Gong Hyo-jin, τον Kim Soo-hyun και την IU. Εμφανίστηκε στο KBS2 από τις 15 Μαΐου 2015 έως τις 20 Ιουνίου 2015 τις Παρασκευές και τα Σάββατα στις 21:15 για 12 επεισόδια.
Πλοκή
Στο κέντρο του Yeouido βρίσκεται το κτήριο KBS. Στον έκτο όροφο υπάρχουν κατανεμημένα γραφεία όπου οι υπάλληλοι εργάζονται σε διάφορα τμήματα του δικτύου, έχοντας έντονα χρονοδιαγράμματα μαγνητοσκόπησης, μοντάζ και ολονύκτιες συνεδριάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές τηλεοπτικές σειρές
Ιωάννης Παπά Κώστας
Ο Ιωάννης Παπά Κώστας ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ικετάονας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ικετάονας (Ικετάων) είναι γνωστός ένας Τρώας πρίγκηπας, γιος του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα και αδελφός του βασιλιά Πριάμου. Ο Ικετάονας, που ήταν πατέρας του Μελανίππου, αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Γ, στίχος 147 και ραψωδία Υ, στ. 238), όπου χαρακτηρίζεται ως «βλάστημα του Άρη» και «κακό του Άρη θρέμμα» αντίστοιχα (μετάφραση Ι. Πολυλά).
Παραπομπές
Ικεταονας
Σεισμός των Κυθήρων (2006)
thumb|250px|Ο ναός της Αγίας Τριάδας στα Μητάτα υπέστη ζημιές από το σεισμό. Ο σεισμός των Κυθήρων συνέβη στις 13:34:53 ώρα Ελλάδας, στις 8 Ιανουαρίου 2006. Έγινε αισθητός σε όλη τη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου. Το μέγεθος του σεισμού ήταν 6,9 βαθμοί της κλίμακας Ρίχτερ. Η μέγιστη ένταση του ήταν βαθμού VII (πολύ ισχυρός) στην κλίμακα έντασης σεισμών Μερκάλι. Το επίκεντρο του σεισμού βρίσκεται ακριβώς έξω από το νησί των Κυθήρων, περίπου 200 χιλιόμετρα νότια της Αθήνας.
Ένας άνθρωπος πέθανε από καρδιακή προσβολή στο Μοσχάτο ενώ ενα άτομο τραυματίστηκε και αρκετοί δρόμοι και κτίρια στα Κύθηρα υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Πολλά παλιά σπίτια στο νησί κατέρρευσαν, ενώ τμήμα της πλατείας των Μητάτων αποκολλήθηκε με κατεύθυνση την κοιλάδα από μια μεταγενέστερη κατολίσθηση. Μερικά κτίρια στην Πελοπόννησο πολύ κοντά στο επίκεντρο υπέστησαν ζημιές (Ακρωτήριο του Μαλέα). Στο νησί της Κρήτης, δύο άτομα τραυματίστηκαν στην προσπάθειά τους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Στη δυτική Κρήτη κατεγράφησαν 146 κτίρια με ζημιές, συμπεριλαμβανομένου του παλαιού δημαρχείου των Χανίων, του τρίτου ενετικού οπλοστασίου, εννέα σχολείων και πολλά σπίτια στη παλιά Βενετική πόλη.
Παραπομπές
Κυθηρα 2006 Κατηγορία:Κύθηρα
Περίπατος
Η λέξη περίπατος μπορεί να αναφέρεται:
Ουρανομετρία (αποσαφήνιση)
Με τον όρο Ουρανομετρία είναι γνωστά τα εξής βιβλία:
Σταθερή Ώρα Σρι Λάνκα
Η Σταθερή Ώρα Σρι Λάνκας '(SLST) είναι η επίσημη ζώνη ώρας για τη Σρι Λάνκα. Βρίσκεται 5 ώρες και 30 λεπτά μπροστά από τον GMT/UTC (UTC+05:30).
Η ώρα Σρι Λάνκα αναθεωρήθηκε για τελευταία φορά στις 15 Απριλίου 2006, για να ταιριάζει με την Σταθερή Ώρα Ινδίας, η οποία υπολογίζεται από το Παρατηρητήριο του Αλλαχαμπάντ στην Ινδία με γεωγραφικό μήκος 82.5° ανατολικά του Πρώτου Μεσημβρινού, σημείο αναφοράς για την GMT.
Ολόκληρη η χώρα μοιράζεται την ίδια ώρα. Από το 1880, η ώρα Κεϋλάνης ή Σρι Λάνκα κυμαινόταν μεταξύ των ζωνών ώρας UTC+05:30 και UTC+06:30.
Το 1880, η ζώνη ώρας ήταν η UTC+05:30. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Ιανουάριο του 1942, όταν οι Ιάπωνες ήταν στα πρόθυρα της εισβολής στη Κεϋλάνη, η ώρα μετατοπίστηκε στην ζώνη ώρας UTC+06:00. Τον Σεπτέμβριο του 1942, η ώρα μετατοπίστηκε στην ζώνη ώρας UTC+06:30.
Όταν ο Πόλεμος τελείωσε το 1945, η Κεϋλάνη επανήλθε στην ζώνη ώρας UTC+05:30, όπως και η Ινδία. Αλλά το Μάιο του 1996, η ζώνη ώρας μετατοπίστηκε στην GMT+06:30, κατά την διάρκεια σοβαρής έλλειψης ηλεκτρισμού στη Σρι Λάνκα. Η ζώνη ώρας άλλαξε στην UTC+06:00 τον Οκτώβριο του 1996, και τον Απρίλιο του 2006 η ώρα άλλαξε στην ζώνη ώρας GMT+05:30. Με την αλλαγή της ζώνης ώρας, η κυβέρνηση ελπίζει να φέρει το νησί σε γραμμή με την Ινδία. Ο Σερ Άρθουρ Κ. Κλαρκ, ο οποίος ζούσε στη Σρι Λάνκα, διαμαρτυρήθηκε για την αλλαγή, λέγοντας ότι θα κάνει τη ζωή ενοχλητικό για τον καθένα που έχει σχέσεις με τον υπόλοιπο κόσμο.
Επί του παρόντος, η Σρι Λάνκα δεν ακολουθεί τη θερινή ώρα, αν και χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ώρα στη Σρι Λάνκα
IPTF14hls
Ο iPTF14hls είναι ένας ασυνήθιστος υπερκαινοφανής αστέρας που εκρηγνυόταν συνεχώς επί περίπου 1.000 ημέρες πριν γίνει υπόλειμμα υπερκαινοφανούς. Προηγουμένως εξερράγη το 1954. Καμία από τις θεωρίες ή τις προτεινόμενες υποθέσεις δεν εξηγούν πλήρως όλες τις πτυχές του φαινομένου.
Παρατηρήσεις
αριστερά|μικρογραφία| Ο [[Υπερκαινοφανής 1987A στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου ]] Ο αστέρας iPTF14hls ανακαλύφθηκε το Σεπτέμβριο του 2014 από το Παροδικό Εργοστάσιο του Πάλομαρ και δημοσιοποιήθηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2014 από την Πραγματικού Χρόνου Παροδική Έρευνα της Καταλίνα (Catalina Real-time Transient Survey, CRTS) ως CSS141118: 092034 + 504148. Με βάση αυτές τις πληροφορίες επιβεβαιώθηκε ως υπερκαινοφανής αστέρας τον Ιανουάριο του 2015. Θεωρήθηκε τότε ότι ήταν ένα μεμονωμένο συμβάν υπερκαινοφανούς (Τύπου ΙΙ-Ρ) που θα εξασθενούσε σε περίπου 100 ημέρες, αλλά συνέχισε την έκρηξή του για περίπου 1.000 ημέρες ενώ η φωτεινότητα του μεταβλήθηκε τουλάχιστον 5 φορές. Η φωτεινότητα εμφάνισε διακυμάνσεις της τάξης έως και του 50%, εμφανίζοντας πέντε κορυφές. Επίσης, αντί να ψύχεται με την πάροδο του χρόνου όπως αναμένεται από ένα σουπερνόβα τύπου II-Ρ, το αντικείμενο διατηρεί μία σχεδόν σταθερή θερμοκρασία περίπου 5000-6000 Κ. Έλεγχοι φωτογραφιών του παρελθόντος αποκάλυψαν μία από το 1954 που έδειχνε έκρηξη στην ίδια θέση. Από το 1954, ο αστέρας έχει εκραγεί έξι φορές.
Ο βασικός ερευνητής είναι ο Iair Arcavi. Η διεθνής ομάδα του χρησιμοποίησε το Φασματόμετρο Απεικόνισης Χαμηλής Ανάλυσης (Low Resolution Imaging Spectrometer, LRIS) του τηλεσκοπίου Κεκ Ι στο Αστεροσκοπείο Κεκ για να λάβει το φάσμα του γαλαξία όπου βρίσκεται ο αστέρας και το Φασματογράφο Πολλών Αντικειμένων και Βαθιάς Απεικόνισης (Deep Imaging και Multi-Object Spectrograph, DEIMOS) στο Κεκ II για τη λήψη φασμάτων υψηλής ανάλυσης του ίδιου του ασυνήθιστου υπερκαινοφανούς.
Ο γαλαξίας του iPTF14hls είναι ένας νάνος γαλαξίας υψηλής αστρογένεσης, που υποδηλώνει χαμηλή περιεκτικότητα σε μέταλλα, και η αδύναμη γραμμή απορρόφησης σιδήρου που παρατηρείται στα φάσματα του υπερκαινοφανούς είναι συνεπής με έναν προγεννήτορα χαμηλής μεταλλικότητας. Η μελέτη εκτιμά ότι ο αστέρας που εξερράγη ήταν τουλάχιστον 50 φορές μεγαλύτερος από τον Ήλιο. Οι ερευνητές επισημαίνουν επίσης ότι ο ρυθμός επέκτασης των συντριμμιών είναι βραδύτερος, κατά συντελεστή 6, από οποιονδήποτε άλλο γνωστό υπερκαινοφανή, σαν να εκρήγνυται σε αργή κίνηση. Ωστόσο, εάν αυτό οφειλόταν σε σχετικιστική διαστολή του χρόνου, τότε το φάσμα θα μετατοπιζόταν προς το ερυθρό με τον ίδιο συντελεστή (6), κάτι όμως το οποίο δεν συμβαδίζει με τις παρατηρήσεις τους. Το 2017 η ταχύτητα επέκτασης περιορίστηκε σε περίπου 1.000 χλμ/δευτερόλεπτο.
Τρέχουσες παρατηρήσεις
Η ομάδα του Arcavi συνεχίζει να παρακολουθεί το αντικείμενο σε άλλες ζώνες του φάσματος σε συνεργασία με άλλα διεθνή τηλεσκόπια και παρατηρητήρια. Αυτές οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν το Σκανδιναβικό Οπτικό Τηλεσκόπιο και το διαστημικό τηλεσκόπιο Swift της NASA, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Fermi Gamma-ray ενώ το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ξεκίνησε να απεικονίζει την τοποθεσία τον Δεκέμβριο του 2017.
Το iPTF14hls είναι ένα συνεχιζόμενο γεγονός και μετά από περίπου 1.000 ημέρες το φως του εμφάνισε μια δραματική πτώση, αλλά ο υπερκαινοφανής εξακολουθεί να είναι ορατός και μέχρι το Νοέμβριο του 2018 τα φάσματά του είχαν γίνει υπόλειμμα υπερκαινοφανούς. Μια εικόνα υψηλής ανάλυσης αυτής της τελευταίας φάσης αποκτήθηκε με το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble.
Υποθέσεις
Η σύγχρονη θεωρία προβλέπει ότι ο αστέρας θα έπρεπε να καταναλώσει όλο το υδρογόνο του στην πρώτη έκρηξη υπερκαινοφανούς και, ανάλογα με το αρχικό μέγεθος του αστέρα, τα απομεινάρια του πυρήνα θα έπρεπε να σχηματίσουν έναν αστέρα νετρονίων ή μια μαύρη τρύπα, οπότε ο Iair Arcavi υποστήριξε το 2017 ότι στη προκειμένη περίπτωση συνέβη ένα νέο και άγνωστο φαινόμενο. Εκείνη την εποχή, καμία γνωστή θεωρία δεν εξηγούσε όλες τις παρατηρήσεις. Καμία από τις υποθέσεις που δημοσιεύθηκαν πριν από τις αρχές του 2018 - οι τρεις πρώτες αναφέρονται παρακάτω - δεν μπορούσε να εξηγήσει τη συνεχιζόμενη παρουσία υδρογόνου ή τα ενεργειακά δεδομένα που παρατηρήθηκαν. Σύμφωνα με τον Iair Arcavi, αυτή η ανακάλυψη απαιτεί την τελειοποίηση των υφιστάμενων σεναρίων έκρηξης ή την ανάπτυξη ενός νέου σεναρίου, το οποίο μπορεί:
Αντιύλη
Μια υπόθεση περιλαμβάνει την καύση αντιύλης σε έναν αστρικό πυρήνα. Σύμφωνα με αυτήν, οι τεράστιοι αστέρες αναπτύσσουν τόσο μεγάλες θερμοκρασίες στους πυρήνες τους, ώστε η ενέργεια μετατρέπεται σε ύλη και αντιύλη, με αποτέλεσμα ο αστέρας να γίνεται εξαιρετικά ασταθής και να υποβάλλεται σε επανειλημμένες λαμπερές εκρήξεις σε μια περίοδο αρκετών ετών. Η αντιύλη που έρχεται σε επαφή με την ύλη θα προκαλούσε μια έκρηξη που απομακρύνει τα εξωτερικά στρώματα του αστέρα και αφήνει τον πυρήνα ανέπαφο. Αυτή η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί για δεκαετίες πριν από τη μεγάλη τελική έκρηξη και την κατάρρευση προς σχηματισμό μιας μαύρης τρύπας.
Παλμικός υπερκαινοφανής αστάθειας ζεύγους
Μια άλλη υπόθεση είναι ο παλμικός υπερκαινοφανής αστάθειας ζεύγους, ένας τεράστιος αστέρας που μπορεί να χάσει περίπου τη μισή μάζα του πριν ξεκινήσει μια σειρά βίαιων παλμών. Με κάθε παλμό, το υλικό που διαφεύγει από τον αστέρα μπορεί να προλάβει προηγούμενο υλικό που εκτοξεύτηκε, προκαλώντας έντονες αναλαμπές φωτός καθώς συγκρούεται, προσομοιάζοντας μια επιπλέον έκρηξη. Ωστόσο, η ενέργεια που απελευθερώνεται από τον υπερκαινοφανή iPTF14hls είναι περισσότερη από ό,τι προβλέπει η θεωρία.
Μάγναστρο
Τα μοντέλα των μαγνάστρων μπορούν επίσης να εξηγήσουν πολλά από τα παρατηρούμενα χαρακτηριστικά, αλλά δίνουν μια ομαλή καμπύλη φωτός και μπορεί να απαιτούν μια εξελισσόμενη ισχύ μαγνητικού πεδίου.
Ανταπόκριση στο σοκ
Οι Jennifer E Andrews και Nathan Smith υπέθεσαν ότι το παρατηρούμενο φάσμα φωτός αποτελεί μια σαφή υπογραφή αλληλεπίδρασης του εκτοξευόμενου υλικού με πυκνό περιαστρικό υλικό. Πρότειναν ότι μια τυπική ενέργεια έκρηξης, μαζί με την αλληλεπίδραση με το περιαστρικό υλικό - όπως συνέβη και σε μερικούς πρόσφατους υπερκαινοφανείς, συμπεριλαμβανομένων των SN 1998S, SN 2009ip και SN 1993J - θα μπορούσε να "εξηγήσει την ιδιότυπη εξέλιξη του iPTF14hls".
Τον Δεκέμβριο του 2017, μια ομάδα που χρησιμοποίησε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Ακτίνων γ Φερμί, ανέφερε ότι ενδέχεται να έχει εντοπίσει για πρώτη φορά στον iPTF14hls εκπομπή ακτίνων γ υψηλής ενέργειας από έναν υπερκαινοφανή. Η πηγή των ακτίνων γάμμα εμφανίζεται ~300 ημέρες μετά την έκρηξη του iPTF14hls και εξακολουθεί να είναι ορατή, αλλά απαιτούνται περισσότερες παρατηρήσεις για να επιβεβαιωθεί ότι ο iPTF14hls είναι η ακριβής πηγή της παρατηρούμενης εκπομπής ακτίνων γ. Εάν η συσχέτιση μεταξύ της πηγής ακτίνων γάμμα και του iPTF14hls είναι πραγματική, υπάρχουν δυσκολίες να μοντελοποιηθεί η εκπομπή των ακτίνων γάμμα στο πλαίσιο της επιτάχυνσης των σωματιδίων στο σοκ που παράγεται από το εκτινασσόμενο υλικό του σουπερνόβα. Η αποδοτικότητα της μετατροπής ενέργειας πρέπει να είναι πολύ υψηλή, επομένως προτείνεται ότι είναι απαραίτητος ένας πίδακας (ανισότροπη εκπομπή) από έναν κοντινό σύντροφο για να εξηγηθούν ορισμένα από τα παρατηρούμενα δεδομένα. Δεν έχουν εντοπιστεί εκπομπές ακτίνων Χ, γεγονός που καθιστά δύσκολη την ερμηνεία της εκπομπής των ακτίνων γ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος Κατηγορία:Υπερκαινοφανείς αστέρες
Ουρανογραφία
Η ουρανογραφία ή αστρογραφία αποτελεί κλάδο της Αστρονομίας που έχει ως κύριο αντικείμενο τη περιγραφή και τη θέση των αστερισμών με τη μέθοδο της γραμμοδαισίας.
Παράλληλο επίσης αντικείμενο της Ουρανογραφίας είναι ο καθορισμός και η όψη του ουρανού σε συνάρτηση του χρόνου, δηλαδή της ώρας, της ημέρας και των διαφόρων εποχών του έτους.
Ο παράλληλος όρος «ουράνια γεωγραφία» κρίνεται αδόκιμος επειδή ακριβώς περιέχει το πρόθεμα γεω που αφορά τον ημέτερο πλανήτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλάδοι της αστρονομίας Κατηγορία:Αστρονομικοί κατάλογοι Κατηγορία:Αστερισμοί
Χάιντς Γκίντχαρτ
Ο Χάιντς Γκίντχαρτ (λατινικό αλφάβητο : Heinz Peter Günthardt) γεννημένος στις 8 Φεβρουαρίου 1959 στην Ζυρίχη, είναι Ελβετός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και προπονητής. Τον Απρίλιο του 1986 ήταν Νο 22 στην παγκόσμια κατάταξη της ATP.
Ο Γκίντχαρτ κέρδισε το Γουίμπλετον στο διπλό το 1985 με συμπαίκτη τον Balázs Taróczy και το μικτό διπλό Αμερικανικού όπεν το 1985 με συμπαίκτρια την Μαρτίνα Ναβρατίλοβα. Ήταν πρώτος στο διπλό του Γαλλικού όπεν το 1981 και στο μεικτό το 1984.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στην Σεούλ συμμετείχε μόνο στο διπλό αντρών όπου με συμπαίκτη τον Γιάκομπ Χλάσεκ αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο.
Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε για την Ελβετία σε 15 διοργανώσεις από το 1976 έως το 1990 με ρεκόρ 36 νίκες και 28 ήττες, το 1982, 1983, 1986 ήταν φιναλίστ στην Ευρωπαϊκή ζώνη και πρώτος το 1987.
Ήταν προπονητής της Στέφι Γκραφ από τις αρχές του 1992 μέχρι τον Ιούλιο του 1999, και έπειτα εργάστηκε με την Έλενα Ντόκιτς και την Τζένιφερ Καπριάτι. Από τον Φεβρουάριο έως τον Νοέμβριο του 2010 ήταν προπονητής της Άνα Ιβάνοβιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελβετοί προπονητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Μπέλα Ταρ
Ο Μπέλα Ταρ είναι Ούγγρος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Είναι ένας απο τους πιο αναγνωρισμένους σκηνοθέτες όλων των εποχών, και μια απο τις πιο σεβαστές φιγούρες στον κόσμο του κινηματογράφου. Είναι γνωστός για ασπρόμαυρες και χαρακτηριστικά αργές ταινίες του οι οποίες περιέχουν μεγάλες σε διάρκεια λήψεις.
Γεννήθηκε το 1955 στο Πεκς της Ουγγαρίας. Σε ηλικία 16 ετών ξεκίνησε να γυρίζει super 8 και η πρώτη του επαγγελματική δουλειά ήρθε το 1977.
Δημιούργησε διαφορές ταινίες, έως ότου, το 1988 σκηνοθέτησε το Κολαστήριο, οπού πολλοί θεωρούν οτι επιτέλους βρήκε το χαρακτηριστικό του κινηματογραφικό στυλ. Μετά απο αυτο, σκηνοθέτησε 4 ταινίες, και όλες έλαβαν διθυραμβικές κριτικές. Η λιγότερο αναγνωρισμένη απο αυτές τις ταινίες είναι το Ο άνθρωπος από το Λονδίνο, το οποίο παρ' όλ' αυτά ήταν υποψήφιο για το βραβείο Χρυσού Φοίνικα στο Φεστιβαλ Καννών. Οι άλλες τρεις ταινίες είναι τα Sátántangó, Οι Αρμονίες του Βεκμάιστερ και Το άλογο του Τορίνο, τα οποία έχουν αποκληθεί αριστουργήματα απο πολλούς. Το Οι Αρμονίες του Βεκμάιστερ ονομάστηκε μια απο τις καλύτερες ταινίες του 21ου αιώνα απο το BBC.Το άλογο του Τορίνο, το οποίο ο Ταρ ανακοίνωσε πως θα ήταν η τελευταία του ταινία, κέρδισε στο 61ο φεστιβάλ του Βερολίνου την Αργυρή Άρκτο και το βραβείο FIPRESCI. To Sátántangó θεωρείται ευρέως το αριστούργημα του Ταρ και μια απο τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Είναι γνωστό για την τεράστια του διάρκεια των 7,5 ωρών, και έχει αποκληθεί "το Άγιο Δισκοπότηρο του Κινηματογράφου". Το 2012, ψηφίστηκε ως μια απο τις 40 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών απο το σεβαστό έντυπο Sight and Sound. Στην ίδια ψηφοφορία συμπεριλήφθηκαν Οι Αρμονίες του Βεκμάιστερ και Το άλογο του Τορίνο, που έλαβαν τον τίτλο της 172ης και της 231ης καλύτερης ταινίας όλων των εποχών αντίστοιχα.
Στην πλειοψηφία των έργων του απο την τελευταία περίοδο της καρίερας του συνεργάστηκε με την σύζυγό του Άγκνες Χρανίτσκι και με τον συγγραφέα Λάσλο Κρασναχορκάι.
Οι σκηνοθέτες Τζιμ Τζάρμους και Γκας Βαν Σαντ έχουν εκφράσει το θαυμασμό τους για τη δουλειά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι σεναριογράφοι Κατηγορία:Ούγγροι παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Ούγγροι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ουράνια σφαίρα
350px|thumb|Γεωκεντρική ιδεατή απεικόνιση της ουράνιας σφαίρας - 1660 Ουράνια σφαίρα ονομάζεται η ιδεατή σφαίρα επί της οποίας φέρονται να είναι καθηλωμένοι οι αστέρες και η οποία περιβάλλει τη Γη. Κέντρο αυτής είναι το κέντρο της Γης, πλην όμως λαμβάνεται συγκεκριμένα ο οφθαλμός του Γήινου παρατηρητή, με δεδομένο ότι η ακτίνα της Γης κρίνεται αμελητέα προς την ακτίνα της ουράνιας σφαίρας που θεωρείται σχεδόν άπειρη.
Οι θέσεις (ίχνη) και οι κινήσεις των ουράνιων σωμάτων, που θεωρείται ότι γίνονται στην εσωτερική επιφάνεια της ουράνιας σφαίρας, αποτελούν το αντικείμενο της «Σφαιρικής Αστρονομίας», που είναι κλάδος της Αστρονομίας.
Ο ημισφαιρικός θόλος που φαίνεται να υπέρκειται της επιφάνειας της Γης και μάλιστα να επικάθεται σ΄ αυτήν ακριβώς στη γραμμή του ορίζοντα ονομάζεται ουράνιος θόλος.
Θέσεις Ουράνιας σφαίρας
Λόγω της φαινομένης περιστροφής της ουράνιας σφαίρας, οι αστέρες φαίνονται ν΄ ανατέλλουν στο ανατολικό τμήμα του ορίζοντα, στη συνέχεια ν΄ αυξάνουν το ύψος τους, μέχρι που φθάνουν στο μέγιστο αυτού κατά την άνω μεσημβρινή διάβαση και στη συνέχεια να ελαττώνουν αυτό μέχρι να μηδενισθεί οπότε και δύουν στο δυτικό τμήμα του ορίζοντα. Όταν η απόκλιση αστέρος (δ) παραμένει σταθερή η τεταρτοκυκλική τιμή του Αζιμούθ Ανατολής και Δύσης παραμένει η αυτή.
Τρεις είναι οι χαρακτηριστικές θέσεις που μπορεί να λάβει η Ουράνια σφαίρα σε σχέση πάντα με την επίγεια θέση του παρατηρητή, δηλαδή οι θέσεις του ουράνιου άξονα προς το ζενίθ του παρατηρητή.
Κάθετη θέση
Κατ΄ αυτήν ο παρατηρητής βρίσκεται στον ισημερινό όπου στη περίπτωση αυτή ο μαθηματικός ορίζοντας διέρχεται από τους Πόλους της Γης περιέχοντας τον άξονά της. Τότε οι κύκλοι απόκλισης των αστέρων είναι κάθετοι στον μαθηματικό ορίζοντα και παράλληλοι με τον ισημερινό. Τότε το ημερινό ή ημερήσιο τόξο όλων των αστέρων είναι ίσο με το νυκτερινό ανεξάρτητα της τιμής της απόκλισή τους ή αν είναι Βορεία ή Νοτία. Δηλαδή οι αστέρες 12 ώρες παραμένουν υπέρ τον ορίζοντα και 12 ώρες υπ΄ αυτόν.
Συγκεκριμένα για τον Ήλιο και οποιαδήποτε εποχή θα παρατηρείται ίση διάρκεια ημέρας και νύκτας. Έτσι κατά την άνω μεσημβρινή διάβαση το αληθές ύψος θα ισούται με την πολική απόσταση και η ζενιθιακή απόσταση με την απόκλιση.
Παράλληλη θέση
Κατ΄ αυτή τη θέση ο παρατηρητής βρίσκεται σ΄ ένα από τους Πόλους της Γης, οπότε ο μεν μαθηματικός ορίζοντας συμπίπτει με τον ισημερινό, ο δε άξονας της ουράνιας σφαίρας με την κατακόρυφο Ζενίθ – Ναδίρ, συνεπώς λόγω θέσης με τον άξονα της Γης. Στη περίπτωση αυτή το φαινόμενο ανατολής και δύσης δεν λαμβάνει χώρα, διότι οι αστέρες ομώνυμης απόκλισης είναι συνεχώς ορατοί (αειφανείς), οι δε ετερώνυμοι πάντα αόρατοι (αφανείς). Στο γεγονός αυτό οφείλεται και η συνεχής πολική ημέρα ή νύκτα καθόσον επί 6 μήνες, όταν ο Ήλος έχει ομώνυμες αποκλίσεις παραμένει υπέρ του ορίζοντα με συνέπεια να παρατείνεται ομοίως και η ημέρα, ενώ αντίθετα τους υπόλοιπους 6 μήνες, που λαμβάνει ετερώνυμες αποκλίσεις, αυτός βρίσκεται κάτω του ορίζοντα με συνέπεια να υφίσταται ισόχρονη νύκτα.
Σημειώνεται ότι στη θέση αυτή, καθ΄ όλο το 24ωρο το ύψος ενός αστέρος παραμένει σταθερό διότι συμπίπτει ο κύκλος απόκλισης με τον κύκλο ύψους. Το μεν ύψος ισούται με την απόκλιση η δε πολική απόσταση με την ζενιθιακή απόσταση. Επίσης στη παράλληλη θέση το αζιμούθ των αστέρων μεταβάλλεται 15° μοίρες ανά ώρα. Έτσι για τον Ήλιο εφόσον αυτός έχει μικρή τιμή απόκλισης και ετερώνυμη του πόλου που βρίσκεται ο παρατηρητής, υφίσταται διάχυτο φως για ορισμένη χρονική περίοδο.
Πλάγια θέση
Κατ΄ αυτή τη θέση ο επίγειος παρατηρητής βρίσκεται σε κάποιο ενδιάμεσο γεωγραφικό πλάτος μεταξύ του ισημερινού και ενός πόλου. Στη περίπτωση αυτή οι κύκλοι απόκλισης τέμνουν πλάγια τον ορίζοντα και οι αστέρες μπορεί ανάλογα της απόκλισής τους να είναι αμφιφανείς, αειφανείς ή αφανείς.
Το δε ημερήσιο τόξο δεν είναι ίσο με το νυκτερινό, εκτός αν ο αστέρας έχει απόκλιση μηδενική. Σ΄ αυτό ακριβώς οφείλεται η ισημερία, δηλαδή η ίσης διάρκειας ημέρας και νύκτας που συμβαίνει δύο φορές κατ΄ έτος όταν ο Ήλιος λαμβάνει μηδενική απόκλιση.
Από τα λοιπά ουράνια σώματα όσα φέρουν ομώνυμη απόκλιση προς το πλάτος παρουσιάζουν μεγαλύτερο ημερήσιο τόξο, ενώ τα ετερώνυμης απόκλισης μεγαλύτερο νυκτερινό τόξο. Στο γεγονός αυτό οφείλεται και το φαινόμενο κατά το θέρος η διάρκεια της ημέρας να είναι μεγαλύτερη της νύκτας και αντίστροφα τον χειμώνα.
Παρατηρήσεις
150px|thumb|Εποπτική ουράνια σφαίρα του J. Reinhold Επίσης με το όνομα «ουράνια σφαίρα», υφίσταται εποπτικό όργανο (αντίστοιχο με την «υδρόγειο σφαίρα» που δείχνει την επιφάνεια της Γης), στην επιφάνεια του οποίου απεικονίζονται στοιχεία του Σύμπαντος, όπως είναι οι θέσεις των αστέρων και των αστερισμών καθώς και οι διάφοροι κύκλοι του ουρανού (Ουράνιος ισημερινός, Εκλειπτική κλπ). Μπορεί να περιστρέφεται σε άξονα (του κόσμου). Αυτό το όργανο χρησιμεύει μόνο για εκπαιδευτικούς σκοπούς ταχείας μελέτης των θέσεων των ουράνιων σωμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σφαιρα Ουρανια σφαιρα
Α.Ο. Πύργος
Ο '''Α.Ο. Πύργος 79 αποτελούσε ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τον Πύργο Ηλείας, το οποίο δεν υφίσταται πλέον. Η μεγαλύτερη στιγμή για το σωματείο ήταν η περίοδος 1995-96 όταν, τερματίζοντας δεύτερος στον νότιο όμιλο της Γ΄ Εθνικής, με συγκομιδή 63 βαθμούς και τέρματα 54 υπέρ, 34 κατά θα εξασφάλιζε για πρώτη και μοναδική φορά την συμμετοχή του στο επερχόμενο πρωτάθλημα της Β΄ Eθνικής.
Ιστορία
Η ιστορία του σωματείου ξεκινάει το έτος 1979, όταν κάποια νεαρά μέλη θα αποχωρήσουν από το συμβούλιο του Πανηλειακού λόγω διαφωνίας με την διοίκηση και θα ιδρύσουν τον Εθνικό Πύργου. Τα χρώματα του καινούργιου σωματείου θα ήταν το πράσινο και το λευκό. Το έτος 1988 το σωματείο θα μετονομαστεί σε '''Π.Α.Ε. Πύργος''', ενώ θα αλλάξει και χρώματα καθώς θα χρησιμοποιεί το λευκό και το κόκκινο. Την περίοδο 1989-90 η ομάδα της Π.Α.Ε θα ανακηρυχθεί πρωταθλήτρια Ηλείας κερδίζοντας έτσι την άνοδο για την Δ' Εθνική κατηγορία. Εκεί θα αγωνιστεί για τις περιόδους 1990-91 και 1991-92 όταν και θα υποβιβαστεί, την περίοδο 1992-93 θα συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ηλείας κερδίζοντας ξανά την άνοδο για την Δ' Εθνική κατηγορία. Την περίοδο 1994-95 η ομάδα έχοντας αλλάξει ξανά όνομα (Α.Ο. Πύργος) θα τερματίσει πρώτη στον τρίτο όμιλο της Δ' Εθνικής και θα εξασφαλίσει την πρώτη της συμμετοχή στην Γ' Εθνική κατηγορία. Η περίοδος 1995-96 θα ήταν η πλέον επιτυχημένη για τον σύλλογο του Πύργου, καθώς θα τερμάτιζε δεύτερος με 63 βαθμούς, 4 μόλις λιγότερους από τον πρωτοπόρο Παναιτωλικό, σε ένα δύσκολο πρωτάθλημα κόντρα σε ιστορικές ομάδες όπως οι: Ατρόμητος Αθηνών, Φωστήρας Ταύρου, Καλλιθέα, Παναιγιάλειος και άλλες. Την ίδια χρονιά για τον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδας η ομάδα του Πύργου έφτασε μέχρι και την φάση των 32 όπου και αποκλείστηκε από την ομάδα της Βέροιας.
Στην Β' Εθνική
Την περίοδο 1996-97 ο Πύργος θα αγωνισθεί στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, ο σχεδιασμός της ομάδας ήταν υψηλού επιπέδου και οι προσδοκίες μεγάλες, η ομάδα μάλιστα μπήκε πολύ δυνατά στο πρωτάθλημα και τις πρώτες αγωνιστικές φιγούραρε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, δημιουργώντας ελπίδες στην κοινωνία του Πύργου ότι την επόμενη χρονιά η πόλη θα διέθετε δυο ομάδες στην Α' Εθνική, αφού ο Πανηλειακός αγωνιζόταν ήδη εκεί.
Η συνέχεια βέβαια ήταν δυσανάλογη αφού ο Πύργος αντιμετωπίζοντας τεράστια οικονομικά προβλήματα (και όχι μόνο) θα έπαιρνε την κάτω βόλτα με αποκορύφωμα τον αγώνα του δεύτερου γύρου κόντρα στην ομάδα των Τρικάλων όπου και δεν μπόρεσε ούτε καν να συμπληρώσει 11άδα. Η χρονιά εντέλει από όνειρο κατέληξε εφιάλτης και ο Πύργος υποβιβάστηκε στην Γ' Εθνική τερματίζοντας τελευταίος με μόλις 17 βαθμούς και τον τραγικό απολογισμό των 18 γκολ υπέρ και 116 κατά. Στον θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας ο Πύργος θα έφτανε μέχρι την φάση των 32 όπου και θα γνώριζε τον αποκλεισμό από την ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Η περίοδος 1997-1998 στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής θα ήταν επίσης τραγική για τον σύλλογο αφού θα τερμάτιζε πανηγυρικά τελευταίος με μόλις 7 βαθμούς και 35 τέρματα υπέρ και 67 κατά. Αυτό θα σήμανε ουσιαστικά και το τέλος του Α.Ο. Πύργου αφού μετά από λίγο καιρό θα έπαυε να υπάρχει.
Κύπελλα Ηλείας
Το σωματείο του Πύργου είχε κατακτήσει το κύπελλο Ηλείας τις περιόδους 1984-85 (ως Εθνικός Πύργου 79'), κερδίζοντας στον τελικό με σκορ 2-1 τον Αστέρα Αμαλιάδας, 1988-89 (ως Π.Α.Ε. Πύργος) με το ίδιο σκορ επίσης τον Αστέρα Αμαλιάδας και την περίοδο 1993-94 με σκορ 2-1 την ομάδα του Λευκού αστέρα Σκουροχωρίου, ενώ ήταν φιναλίστ και τις περιόδους 1992-93, 1994-95.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1979 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ηλείας
Μεταθεωρία
Μια μεταθεωρία ή μετα-θεωρία είναι μια θεωρία της οποίας το αντικείμενο είναι από μόνο του θεωρία. Στα μαθηματικά και τη μαθηματική λογική, μια μεταθεωρία είναι μια μαθηματική θεωρία για μια άλλη μαθηματική θεωρία. Οι μετα-θεωρητικές έρευνες αποτελούν μέρος της φιλοσοφίας της επιστήμης. Μια μεταθεωρία δεν εφαρμόζεται απευθείας στην πρακτική, αλλά μπορεί να έχει εφαρμογές στην πρακτική του πεδίου που μελετά. Το αναδυόμενο πεδίο της μεταεπιστήμης επιδιώκει να χρησιμοποιήσει τις επιστημονικές γνώσεις για να βελτιώσει την ίδια την πρακτική της επιστήμης.
Μεταεπιστήμη
Η μεταεπιστήμη είναι η χρήση της επιστημονικής μεθοδολογίας για τη μελέτη της ίδιας της επιστήμης. Η μεταεπιστήμη επιδιώκει τη ποιοτική βελτίωση της επιστημονικής έρευνας, μειώνοντας παράλληλα τη σπατάλη. Είναι επίσης γνωστή ως " έρευνα για την έρευνα " και " η επιστήμη της επιστήμης ", καθώς χρησιμοποιεί ερευνητικές μεθόδους για να μελετήσει πώς γίνεται η έρευνα και πού μπορούν να γίνουν βελτιώσεις. Η μεταεπιστήμη ασχολείται με όλους τους τομείς της έρευνας και έχει περιγραφεί ως «πανοραμική θέα της επιστήμης» Σύμφωνα με τα λόγια του Ιωάννη Ιωαννίδη, "Η επιστήμη είναι το καλύτερο πράγμα που συνέβη στους ανθρώπους ... αλλά μπορούμε να τη κάνουμε καλύτερα."
Έχουν εφαρμοστεί μέτρα για την αντιμετώπιση των ζητημάτων που αποκαλύπτονται από τη μεταεπιστήμη. Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν την προκαταχώριση επιστημονικών μελετών και κλινικών δοκιμών καθώς και την ίδρυση οργανισμών όπως το CONSORT και το Δίκτυο EQUATOR που εκδίδουν κατευθυντήριες γραμμές για τη μεθοδολογία και την αναφορά. Υπάρχουν συνεχείς προσπάθειες για τη μείωση της κατάχρησης στατιστικών, την εξάλειψη των αντιδεολογικών κινήτρων από τον ακαδημαϊκό χώρο, τη βελτίωση της διαδικασίας αξιολόγησης από συναδέλφους, την καταπολέμηση της μεροληψίας στην επιστημονική βιβλιογραφία και την αύξηση της συνολικής ποιότητας και αποτελεσματικότητας της επιστημονικής διαδικασίας.
Μεταμαθηματικά
Εισήχθησαν στη φιλοσοφία του 20ου αιώνα ως αποτέλεσμα του έργου του Γερμανού μαθηματικού Ντάβιντ Χίλμπερτ, ο οποίος το 1905 δημοσίευσε μια πρόταση για απόδειξη της συνέπειας και της πληρότητας των μαθηματικών, δημιουργώντας το πεδίο των μεταμαθηματικών. Οι ελπίδες του για την επιτυχία αυτής της απόδειξης διακόπηκαν από το έργο του Κουρτ Γκέντελ, ο οποίος το 1931 χρησιμοποίησε τα θεωρήματά του περί μη πληρότητας για την απόδειξη του ανέφικτου αυτού του στόχου. Παρ 'όλα αυτά, το πρόγραμμά του για άλυτα μαθηματικά προβλήματα, από τα οποία αναπτύχθηκε αυτή η μετα-μαθηματική πρόταση, συνέχισε να επηρεάζει την κατεύθυνση των μαθηματικών για τον υπόλοιπο 20ο αιώνα.
Η μελέτη της μεταθεωρίας έγινε ευρέως διαδεδομένη κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου του 20ου αιώνα με την εφαρμογή της σε άλλους τομείς, ιδίως την επιστημονική γλωσσολογία και την έννοια της μεταγλώσσας.
Ένα μεταθεώρημα ορίζεται ως: "μια πρόταση σχετικά με τα θεωρήματα. Συνήθως δίνει ένα κριτήριο για την απόκτηση ενός νέου θεώρηματος από ένα παλιό, είτε με την αλλαγή των αντικειμένων του σύμφωνα με έναν κανόνα", γνωστό ως νόμος περί δυαδικότητας ή αρχή της δυαδικότητας ή με μεταφορά του σε άλλο μαθηματικό πεδίο (από τη θεωρία των κατηγοριών στη θεωρία των ομάδες) ή σε άλλο πλαίσιο εντός της ίδιας περιοχής (από γραμμικούς μετασχηματισμούς σε πίνακες).
Μεταλλογική
Η Μεταλογική είναι η μελέτη της μεταθεωρίας της λογικής. Ενώ η λογική μελετά πώς τα λογικά συστήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή έγκυρων και ορθών επιχειρημάτων, η μεταλογική μελετά τις ιδιότητες των λογικών συστημάτων. Η λογική αφορά τις αλήθειες που μπορούν να εξαχθούν χρησιμοποιώντας ένα λογικό σύστημα Η μεταλογική αφορά τις αλήθειες που μπορεί να εξαχθούν για τις γλώσσες και τα συστήματα που χρησιμοποιούνται για την έκφραση των αληθειών. Τα βασικά αντικείμενα της μεταλλογικής μελέτης είναι οι επίσημες γλώσσες, τα επίσημα συστήματα και οι ερμηνείες τους. Η μελέτη της ερμηνείας των τυπικών συστημάτων είναι ο κλάδος της μαθηματικής λογικής που είναι γνωστή ως θεωρία μοντέλου, και η μελέτη των τυπικών συστημάτων είναι ο κλάδος που είναι γνωστός ως θεωρία απόδειξης.
Μεταφιλοσοφία
Η Μεταφιλοσοφία είναι «η διερεύνηση της φύσης της φιλοσοφίας ». Το γνωστικό αντικείμενό της περιλαμβάνει τους στόχους της φιλοσοφίας, τα όρια της φιλοσοφίας και τις μεθόδους της. Έτσι, ενώ η φιλοσοφία διερευνά χαρακτηριστικά τη φύση της ύπαρξης, την πραγματικότητα των αντικειμένων, τη δυνατότητα της γνώσης, τη φύση της αλήθειας και ούτω καθεξής, η μεταφιλοσοφία είναι η αυτο-ανακλαστική έρευνα για τη φύση, τους στόχους και τις μεθόδους της δραστηριότητας που κάνει τέτοιου είδους έρευνες, ρωτώντας ποια είναι η ίδια η φιλοσοφία, τι είδους ερωτήσεις πρέπει να θέσει, πώς μπορεί να τις θέσει και να απαντήσει, και τι μπορεί να επιτύχει με αυτόν τον τρόπο. Θεωρείται από ορισμένους ως θέμα προγενέστερο και προπαρασκευαστικό της φιλοσοφίας, ενώ άλλοι το θεωρούν εγγενώς μέρος της φιλοσοφίας, ή αυτόματα μέρος της φιλοσοφίας ενώ άλλοι υιοθετούν κάποιο συνδυασμό αυτών των απόψεων.
Κοινωνιολογία της κοινωνιολογίας
Η κοινωνιολογία της κοινωνιολογίας είναι ένας τομέας της κοινωνιολογίας που συνδυάζει τις κοινωνικές θεωρίες με την ανάλυση της επίδρασης των κοινωνικο-ιστορικών πλαισίων στην κοινωνιολογική διανοητική παραγωγή. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2017)">απαιτείται παραπομπή  ]
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Θεωρίες Κατηγορία:Μεταφιλοσοφία Κατηγορία:Επιστημολογία Κατηγορία:Μεταθεωρία