cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φουρφουράλη
Είναι προϊόν της αφυδάτωσης των σακχάρων, όπως συμβαίνει σε ποικιλία γεωργικών υποπροϊόντων, συμπεριλαμβανομένων του καλαμποκιού, της βρώμης, και του πριονιδιού. Η αγγλική της ονομασία, furfural, προέρχεται από τη λατινική λέξη furfur που σημαίνει πίτουρο. Η φουρφουράλη προέρχεται μόνο από λιγνοκυτταρινική βιομάζα, δηλαδή η προέλευσή της δεν είναι από την τροφική αλυσίδα ούτε και βασίζεται στις συνήθεις ορυκτές ύλες, βλ. άνθρακα ή πετρέλαιο. Από κοινού με τις χημικές ενώσεις, την αιθανόλη, το οξικό οξύ και τη ζάχαρη, αποτελεί ένα από τα παλαιότερα ανανεώσιμα χημικά. Απαντάται επίσης σε πολλά επεξεργασμένα τρόφιμα και ποτά.
Η φουρφουράλη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1821 από τον Γερμανό χημικό Johann Wolfgang Döbereiner, ο οποίος παρήγαγε ένα μικρό δείγμα ως υποπροϊόν της σύνθεσης μυρμηκικού οξέος. Το 1840, ο Σκωτσέζος χημικός John Stenhouse διαπίστωσε ότι η ίδια χημική ουσία μπορούσε να παραχθεί με απόσταξη φυτικών υλικών, όπως καλαμπόκι, βρώμη, πίτουρο και πριονίδι, με υδατικό θειικό οξύ. Το 1848, ο Γάλλος χημικός Auguste Cahours προσδιόρισε ότι η φουρφουράλη ήταν μια αλδεΰδη.
Ανευρίσκεται συνήθως σε πολλά μαγειρεμένα ή θερμαινόμενα τρόφιμα όπως π.χ. καφές (55-255 mg/kg) και ψωμί ολικής αλέσεως (26 mg/kg). Η φουρφουράλη είναι σημαντική πρώτη ύλη από ανανεώσιμες πηγές, που δεν βασίζονται στα πετροχημικά. Μπορεί να μετατραπεί σε ποικιλία διαλυτών, πολυμερών, καυσίμων και άλλων χρήσιμων χημικών μέσω μιας σειράς καταλυτικής αναγωγής.
Σημαντικός διαλύτης που παρασκευάζεται από τη φουρφουράλη είναι το μεθυλοτετραϋδροφουράνιο. Η φουρφουράλη χρησιμοποιείται για την παρασκευή και άλλων παραγώγων φουρανίου, όπως το φουροϊκό οξύ, μέσω οξείδωσης και το ίδιο το φουράνιο μέσω αποκαρβονυλίωσης σε φάση ατμού που καταλύεται από παλλάδιο.
Αποτελεί πρόσθετα και ένα εξειδικευμένο χημικό διαλύτη.
Υπάρχει σήμερα μια αγορά για χημικές ουσίες προστιθέμενης αξίας που μπορούν να αποληφθούν από τη φουρφουράλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολικοί διαλύτες Κατηγορία:Αρωματικές ύλες Κατηγορία:Αλδεΰδες
Βουρβουλίτης Ηρακλείου
Ο Βουρβουλίτης είναι οικισμός της Κοινότητας Αγίων Δέκα του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 76 κατοίκους. Βρίσκεται 41 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου, σε υψόμετρο 420 μ. Το όνομα προέρχεται από τη λέξη βουρβουλιάς, που σημαίνει χωράφι στο οποίο αναβλύζει νερό.
Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στον Βουρβουλίτη γίνεται σε δουκικό έγγραφο του 1370. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως Vurvuliti στην επαρχία Καινούριου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Vurvuliti με 108 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Vurvuliti, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται με το ίδιο όνομα και είχε 8 χαράτσια. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως Vurvuliti με 12 οικογένειες, όλες τουρκικές.
Στην απογραφή του 1881, ο Βουρβουλίτης είχε 2 Χριστιανούς και 50 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Αμπελούζου. Στην απογραφή του 1900 δεν αναφέρεται. Το 1920 υπαγόνταν στον αγροτικό δήμο Αγίων Δέκα. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίων Δέκα και με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Γόρτυνας.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη, ο ναός του Αγίου Ανδρέα και ο μονόχωρος ναός του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Παρασκευής, πιθανόν της ενετικής εποχής, με δύο κόγχες. Κοντά στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα ο Τζουζέπε Γκερόλα κατέγραψε σκαλιστή κρήνη διακοσμημένη με επιγραφές και τοιχογραφίες. Επίσης, στο νότιο τμήμα του οικισμού, δίπλα σε παλιό κτήριο, εντόπισε λείψανα κρήνης, την οποία χρονολόγησε στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Στάδιο Φριούλι
Το δημοτικό Στάντιο Φριούλι (ιτ.: Stadio Friuli) στο Ούντινε του Φριούλι της βόρειας Ιταλίας, είναι η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας Ουντινέζε.
Βρίσκεται στο Ρίτσι, 4 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το κέντρο της πόλης, με το οποίο το συνδέει η λεωφορειακή γραμμή 2. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1971, και άνοιξε της πύλες του πέντε χρόνια αργότερα. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1976 δόθηκε το πρώτο επίσημο παιχνίδι εναντίον της Σερένιο. Αν και έχει μέγιστη χωρητικότητα 41.652 θεατές, προς το παρόν αυτή έχει περιοριστεί σε 30.667. Διαθέτει εγκαταστάσεις για στίβο, ξιφασκία, γυμναστική και πολεμικές τέχνες, συμπεριλαμβανομένου ενός γυμναστηρίου κάτω από την εξέδρα. Στο Φριούλι διεξήχθησαν τρεις αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 1990.
Πηγές-Συνδέσεις
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ιταλία Κατηγορία:Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1990
Οίον Δεκελεικόν
Το Οίον Δεκελεικόν (Οἶον Δεκελεικόν), (ο δήμος: Οίου Δεκελεικού), ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Ιπποθοωντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Σύμφωνα με τον Αθηναίο ιστορικό Φιλόχορο, αλλά και τον Αρποκρατίωνα, η λέξη «οίον» (οἶον), σημαίνει το «μόνο», το «έρημο», αυτό το οποίο εγκαταλείφθηκε. Η λέξη «Δεκελεικός» είχε υιοθετηθεί για να διακρίνει αυτόν τον δήμο, ο οποίος ανήκε στην Ιπποθοωντίδα φυλή, από εκείνον του Οίου Κεραμεικού, ο οποίος ανήκε στην Λεοντίδα φυλή. Το «Οίον το Δεκελεικόν» ήταν ένας από τους λίγους δήμους που είχε προσδιορισμό στην ονομασία του, αναφέρεται επίσης από τον Όμηρο και σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή η ονομασία του σημαίνει δασώδης περιοχή.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος του Οίου του Δεκελεικού, ήταν δήμος των Μεσογείων. Στην αρχαιότητα βρισκόταν μεταξύ των δήμων Δεκέλειας και Εκάλης. Η τοποθεσία του δήμου αυτού παραμένει ακόμα άγνωστη, αβέβαιη, ασαφής και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή. Ήταν σίγουρα σε περιοχή της Μεσογαίας και ίσως αρχικά η νοτιοανατολική Δεκέλεια, από την οποία εξαρτιόταν πρώτα, ώσπου να γίνει ανεξάρτητος δήμος με την μεταρρύθμιση του Κλεισθένη. Το όνομά του άλλωστε προέρχεται από τη Δεκέλεια, δείχνοντας μια σύνδεση σημαντική και ικανή για να διακρίνεται από τον άλλο ομότιτλο δήμο, δηλαδή το Οίον Κεραμεικόν, ο οποίος ήταν δήμος της Λεοντίδας φυλής. Σύμφωνα με σύγχρονους ερευνητές, όπως ο John S. Traill, θα μπορούσε να βρίσκεται κοντά στο κέντρο του γνωστού παλαιότερα χωριού ως το Μπογιάτι, δηλαδή ανάμεσα στην περιοχή του σημερινού Αγίου Στεφάνου (πρώην Νέο Μπογιάτι) και της Άνοιξης (πρώην Παλαιό Μπογιάτι), που υπάγονται στον Δήμο Διονύσου.
Υπέρ της άποψης ότι βρίσκεται σε τοποθεσία κοντά στην Δεκέλεια και ότι αρχικά το Οίον εξαρτιόταν από αυτήν συνηγορεί ένα επίσης σημαντικό στοιχείο: Το Οίον Δεκελεικόν ήταν επίσης ένα σημαντικό κέντρο της φρατρίας των Δημοτιονιδών, οικογένειας με έδρα κυρίως την Δεκέλεια. Ερευνητής του 19ου αιώνα (Διονύσιος Σουρμελής) πίστευε ότι ο δήμος έχασε το όνομά του αφ' ότου ο Άγιος Μερκούριος έγινε πολιούχος του χωριού αυτού και τοποθετούσε τον δήμο στην περιοχή του Αγίου Μερκουρίου, στη διαδρομή από Χαλκίδα προς Αθήνα και αντίστροφα.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Ιπποθοωντίδας φυλής, συμμετείχε με 3 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν επίσης από 3 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Πτολεμαΐδα φυλή με 3 βουλευτές. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Ατταλίδα φυλή με άγνωστο ο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι του Οίου του Δεκελεικού
Ο δημότης του αρχαίου Οίου του Δεκελεικού αναφερόταν με την χρήση της φράσης «εξ Οίου», δηλαδή προέρχεται από το Οίο. Το γεγονός ότι εκλέγονταν 3 βουλευτές στον δήμο, παρά την ονομασία του σε «Οίον», η οποία σύμφωνα με τον Φιλόχορο, αλλά και τον Αρποκρατίωνα, προσδιόριζε μια μόνη ή έρημη ή αραιοκατοικημένη χώρα, δείχνει ότι υπήρχε σημαντικός αριθμός δημοτών και κατοίκων, αν και είναι επίσης δυνατόν ο πληθυσμός αυτός να αυξήθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο, από όταν δόθηκε αρχικά η ονομασία.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα Κατηγορία:Δήμος Διονύσου
Μετάφραση (βιολογία)
thumb|δεξιά|330px|Ένα ριβόσωμα (υπομονάδες σε πρασινό και κίτρινο) καθώς μεταφράζει το mRNA (κυλιόμενη αλυσίδα) σε μια πρωτεΐνη (επιμηκυμένη αλυσίδα) που εδράζεται στο [[ενδοπλασματικό δίκτυο (γκρίζα περιοχή). Τα tRNAs αναπαρίστανται με το σκούρο μπλε χρώμα.]]
Μετάφραση ονομάζεται το στάδιο της έκφρασης της γενετικής πληροφορίας κατά το οποίο δημιουργείται η πολυπεπτιδική αλυσίδα (δηλ. πρωτεΐνη) με βάση το mRNA . Η μετάφραση έπεται της μεταγραφής και προηγείται της αναδίπλωσης της πολυπεπτιδικής αλυσίδας. Όπως και το προηγούμενο στάδιο, η μετάφραση στηρίζεται στη συμπληρωματικότητα των νουκλεϊκών οξέων και στη δημιουργία και διάσπαση των δεσμών υδρογόνου και τη δημιουργία των πεπτιδικών δεσμών.
Ο ρόλος του RNA
Σε αυτό το στάδιο το RNA στο οποίο μεταγράφηκε η πληροφορία μπορεί να ταξιδέψει εκτός του πυρήνα και μόλις συναντήσει κάποιο ριβόσωμα αρχίζει η δημιουργία της πολυπεπτιδικής αλυσίδας σε αυτό. Σε αυτό το στάδιο συμμετέχουν και άλλα δύο είδη RNA, το rRNA και το tRNA. Χαρακτηριστικό αυτής της διαδικασίας είναι ότι η γενετική πληροφορία κωδικοποιημένη στο RNA σε τέσσερα διαφορετικά χαρακτηριστικά συμπλέγματα (τις τέσσερις αζωτούχες βάσεις) μετατρέπεται σε είκοσι διαφορετικά συμπλέγματα, τα είκοσι αμινοξέα.
Τα tRNA συνδέονται με αμινοξέα. Το κάθε tRNA φέρει ένα σημείο με το οποίο μπορεί να συνδεθεί στο mRNA, το οποίο ονομάζεται αντικωδικόνιο. Το αντικωδικόνιο αποτελείται από τρία διαδοχικά νουκλεοτίδια τα οποία είναι συμπληρωματικά τριών διαδοχικών νουκλεοτιδίων του mRNA, η οποία διαδοχική τριάδα νουκλεοτιδίων ονομάζεται κωδικόνιο, δηλαδή υπάρχει συμπληρωματικότητα ως προς τα κωδικόνια και τα αντικωδικόνια. Κάθε κωδικόνιο στο mRNA, αντιστοιχεί σε ένα αμινοξύ, αφού κάθε κωδικόνιο αντιστοιχεί ακριβώς σε ένα είδος tRNA που συνδέεται με ένα συγκεκριμένο αμινοξύ. Η σύνδεση κωδικονίου-αντικωδικονίου συμβαίνει στο ριβόσωμα. Το ριβόσωμα έχει θέσεις για δύο αμινοξέα.
Στη μία θέση μπαίνει το ένα αμινοξύ (συνδεδεμένο με το tRNA) εξαιτίας της σύνδεσης του tRNA με το mRNA. Αυτό ολισθαίνει στη δεύτερη θέση ταυτόχρονα με τη ολίσθηση του συνδεδεμένου mRNA, ενώ στην προηγούμενη μπαίνει το επόμενο αντίστοιχο σύπλεγμα tRNA αμινοξέος εξαιτίας της συμπληρωματικότητας με το RNA. Τα δύο γειτονικά αμινοξέα συνδέονται με χημικό δεσμό. Ξαναγίνεται ολίσθηση, ώστε τη δεύτερη θέση να την πάρει το σύμπλεγμα που βρισκόταν στην πρώτη θέση αφήνοντας μια κενή θέση. Έτσι, εισέρχεται το επόμενο σύμπλεγμα tRNA-αμινοξέος και η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Κατά την έξοδο της πολυπεπτιδικής αλυσίδας με το mRNA και το tRNA, αυτή αποσυνδέεται από τα tRNA και τα tRNA αποσυνδέονται από την αλυσίδα mRNA. Η διαδικασία έχει συγκεκριμένα κωδικόνια mRNA για την έναρξη και τη λήξη της σύνθεσης της πολυπεπτιδικής αλυσίδας. Αυτή η διαδικασία αποδείχθηκε με πειράματα που ξεκίνησε ο Μ. Νίρεμπεργκ το 1961 και τελείωσαν οι Σ. Οχόα και Γκ. Κοράνα το 1965.
Η πολυπεπτιδική αλυσίδα αργότερα ακολουθεί και άλλα στάδια διαμόρφωσης, για την αποπεράτωση της πρωτεϊνοσύνθεσης.
Το σύστημα αντιστοιχίας κωδικονίων-αντικωδικονίων-αμινοξέων είναι παγκόσμιο, ισχύει το ίδιο ακριβώς σε κάθε οργανισμό και ονομάζεται γενετικός κώδικας. Επειδή το κάθε κωδικόνιο του mRNA αντιστοιχεί ακριβώς σε μια τριάδα νουκλεοτιδίων του DNA, οι διαδοχικές ακολουθίες νουκλεοτιδίων στο DNA καθορίζουν ποιες πολυπεπτιδικές αλυσίδες θα παραχθούν στο κύτταρο και έμμεσα ποιες πρωτεΐνες θα παραχθούν σε αυτό, και μέσω αυτών ποιες λειτουργίες, ποια χαρακτηριστικά, ποιες αντιδράσεις θα έχει το κύτταρο στον κύκλο ζωής του.
Διαδικασία
Στην αρχή, η μικρή υπομονάδα του ριβοσώματος προσκολλάται στο mRNA. Η μετάφραση δεν αρχίζει από την πρώτη τριάδα του mRNA, αλλά από το πρώτο AUG (και σπανιότερα στα βακτήρια με GUG), γνωστό ως κωδικόνιο έναρξης. Πριν το κωδικόνιο έναρξης στο mRNA των βακτηρίων βρίσκεται μια αλληλουχία πλούσια σε πουρίνες, γνωστή ως αλληλουχία Shine-Dalgarno. Αυτή η αλληλουχία βρέθηκε ότι είναι συμπληρωματική με μια αλληλουχία κοντά στο 3’ άκρο του 16S rRNA της μικρής υπομονάδας του ριβοσώματος και βοηθάει στην ισχυρότερη πρόσδεση mRNA και ριβοσώματος για να αρχίσει η μετάφραση. Μεταλλάξεις στην αλληλουχία παρεμποδίζουν σε αξιοσημείωτο βαθμό την αναγνώριση της περιοχής έναρξης του mRNA. Στα ευκαρυωτικά κύτταρα δεν υπάρχει τέτοια περιοχή και το πρώτο AUG δρα ως κωδικόνιο έναρξης.
Μετά το σχηματισμό του συμπλόκου mRNA και μικρής υπομονάδας, το πρώτο tRNA (εναρκτήριο) προσδένεται στο κωδικόνιο έναρξης. Στα βακτήρια, το πρώτο tRNA μεταφέρει ένα τροποποιημένο κατάλοιπο μεθειονίνης, την Ν-φορμυλομεθειονίνη, την οποία μεταφέρει ένα ειδικό tRNA, το οποίο αναφέρεται ως tRNAf. Η παρουσία της βοηθάει να μη σχηματιστεί ένας εξαμερής δακτύλιος ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο αμινοξύ και με αυτό τον τρόπο να τερματιστεί η μετάφραση. Συνήθως η Ν-φορμυλομεθειονίνη αφαιρείται όταν η πεπτιδική αλυσίδα γίνει μεγαλύτερη από 10 αμινοξέα. Στη συνέχεια η μεγάλη υπομονάδα προσαρτάται στο σύμπλοκο. Στους ευκαρυώτες, το πρώτο tRNA μεταφέρει μεθειονίνη.
Για να μην συνδεθεί η μικρή υπομονάδα με την μεγάλη πρόωρα, χωρίς το mRNA και το εναρκτήριο tRNA, στη μικρή υπομονάδα είναι συνδεδεμένες πρωτεΐνες που ονομάζονται παράγοντες έναρξης. Οι προκαρυωτικοί οργανισμοί διαθέτουν τρεις παράγοντες έναρξης (IF1, IF2 και IF3), ενώ οι ευκαρυωτικοί πολλοί περισσότερους με πιο περίπλοκη αλληλεπίδραση. Στους προκαρυώτες, η μικρή υπομονάδα συνδέεται σχηματίζει ένα σύμπλοκο με τους IF1 και IF3 και με αυτό τον τρόπο αποτρέπεται η πρόωρη σύνδεση της μεγάλης υπομονάδας. Ο IF2 δεσμεύει GTP και μετά τη δέσμευση μπορεί να συνδεθεί με το tRNAf. Στη συνέχεια, το σύμπλοκο tRNAf-IF2-GTP συνδέεται με την μικρή υπομονάδα με το mRNA. Η υδρόλυση του GTP οδηγεί στην απελευθέρωση των παραγόντων έναρξης και η μεγάλη υπομονάδα συνδέεται με το σύμπλοκο.
Το ριβόσωμα διαθέτει τρεις θέσεις στις οποίες δεσμεύεται το tRNA, οι οποίες ονομάζονται Α (από aminoacyl, αμινοάκυλο), Ρ (από peptidyl=πεπτίδυλο) και Ε (από exit= έξοδος). Το εναρκτήριο tRNA βρίσκεται στην θέση Ρ και έτσι η θέση Α είναι ελεύθερη για να δεσμευτεί σε αυτή το tRNA το οποίο είναι συμπληρωματικό με το επόμενο κωδικόνιο στο mRNA. Το αμινοξύ του tRNA που βρίσκεται στη θέση Ρ μεταφέρεται στο αμινοξύ του tRNA στη θέση Α και μεταξύ τους σχηματίζεται ένας πεπτιδικός δεσμός. Η μεταφορά γίνεται από την πεπτιδυλομεταφοράση. Στη συνέχεια, η πεπτιδική αλυσίδα είναι προσαρτημένη στο tRNA της θέσης Α, ενώ στη μεγάλη υπομονάδα το πεπτίδιο βρίσκεται στη θέση Ρ της μεγάλης υπομονάδας. Το tRNA που έδωσε το αμινοξύ βρίσκεται στη θέση Ρ της μικρής υπομονάδας. Για να μην υδρολυθεί πρόωρα ο δεσμός ανάμεσα στο αμινοξύ και το tRNA, το ενεργό κέντρο του ριβοσώματος αποκλείει το νερό.
Το tRNA παραδίδει στην θέση Α ο παράγοντας επιμήκυνσης Tu (EF-Tu). Όταν ο EF-Tu είναι συνδεδεμένος με GTP, τότε μπορεί να συνδεθεί με ένα αμινοακυλο-tRNA. Ο EF-Tu προστατεύει την εστερική σύνδεση του αμινοξέος με το tRNA από την υδρόλυση, ενώ αν το αντικωδικόνιο του tRNA δεν ταιριάζει με το κωδικόνιο του mRNA, τότε το GTP δεν υδρολύεται και το tRNA δεν μεταφέρεται στο ριβόσωμα. Αν το tRNA είναι σωστό, τότε το GTP υδρολύεται και το tRNA μεταφέρεται στη θέση Α. Ο EF-Tu δεν αναγνωρίζει το tRNAf. Τη μετατροπή του EF-Tu-GDP σε ΕF-Tu-GTP διευκολύνει ο EF-Ts.
Για να συνεχίσει η μετάφραση, το mRNA μετατοπίζεται έτσι ώστε στη θέση Α να βρεθεί το επόμενο κωδικόνιο με την βοήθεια του παράγοντα επιμήκυνσης G, ενός πρωτεϊνικού ενζύμου. Η μετακίνηση γίνεται με την υδρόλυση ενός GTP. Μετά την μετακίνηση, το tRNA στο οποίο είναι συνδεδεμένη η πεπτιδική αλυσίδα βρίσκεται ολόκληρο στη θέση Ρ, ενώ το tRNA που έδωσε το αμινοξύ μεταφέρεται στην θέση Ε και αποδεσμεύεται από το mRNA. Μετά αρχίζει ένας νέος κύκλος με την είσοδο στην θέση Α του συμπληρωματικού tRNA για το επόμενο κωδικόνιο και με αυτό τον τρόπο αναπτύσσεται η πολυπεπτιδική αλυσίδα.
Η μετάφραση τερματίζεται όταν εμφανιστεί ένα από τα κωδικόνια λήξης (UAA, UAG και UGA). Το κύτταρο δεν διαθέτει φυσιολογικά tRNA για αυτά τα κωδικόνια. Αντίθετα, αυτά τα κωδικόνια τα αναγνωρίζουν πρωτεΐνες γνωστές ως παράγοντες τερματισμού (release factors, RF). Ο RF1 αναγνωρίζει τα UAA και UAG, ο RF2 αναγνωρίζει τα UAA και UGA και ο RF3, μαζί με μια άλλη πρωτεΐνη, βοηθάει την αλληλεπίδραση των δύο προηγουμένων με το ριβόσωμα. Η δομή ενός ευκαρυωτικού παράγοντα τερματισμού μοιάζει με αυτή του tRNA, ενώ διαθέτει ένα βραχίονα με τον οποίο μπορεί να μεταφέρει ένα μόριο νερού στο ενεργό κέντρο της πεπτιδυλομεταφοράσης και να διασπάσει με αυτό το δεσμό ανάμεσα στην πολυπεπτιδική αλυσίδα και το tRNA χρησιμοποιώντας την χημική αντίδραση με την οποία το ριβόσωμα επιμηκύνει την πεπτιδική αλυσίδα, με αποτέλεσμα η πολυπεπτιδική αλυσίδα να απελευθερωθεί. Το mRNA και το tRNA παραμένουν προσδεδεμένα για λίγο στο ριβόσωμα μέχρι όλο το σύμπλοκο να αποσυναρμολογηθεί από τις πρωτεΐνες EF-G και RRF (ribosome release factor, ριβοσωμικός παράγοντας τερματισμού).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:RNA Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Μοριακή Βιολογία Κατηγορία:Γονιδιακή έκφραση Κατηγορία:Κυτταρικές διεργασίες Κατηγορία:Πρωτεΐνες
Κυτίνιο
Το Κυτίνιο ήταν αρχαία πόλη της Δωρίδας χτισμένη πιθανόν στις βόρειες πλαγιές του όρους Καλλίδρομο, κοντά στο σημερινό χωριό Παλαιοχώρι Φθιώτιδας. Στην περιοχή υπάρχουν ερείπια αρχαίας πόλης και πιστεύεται ότι πρόκειται για την αρχαία πόλη Κυτίνιο. Το Κυτίνιο ήταν μία από τις τέσσερις πόλεις που ίδρυσαν οι Δωριείς στην περιοχή της σημερινής κοιλάδας της Γραβίας, γύρω από τον Πίνδο ποταμό, και αποτέλεσαν την Δωρική Τετράπολη.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Δωρίδας
Σταν Λόρελ
Βιογραφία
Ο Άρθουρ Στάνλεϊ Τζέφερσον, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε το 1890 στο Άλβερστον της Αγγλίας. Προερχόταν από θεατρική οικογένεια. Ο πατέρας του, Άρθουρ Τζέφερσον, ήταν ιμπρεσάριος, ηθοποιός και συγγραφέας, η μητέρα του, Μαντζ, ήταν ηθοποιός και ο αδελφός του αναμείχθηκε με την θεατρική επιχείρηση του πατέρα. Από μικρός μιμόταν τους κλόουν και ερωτοτροπούσε με τη σκηνή. Έπαιξε στο μιούζικ χολ και το 1910 συνεργάστηκε με τον περίφημο θίασο ποικιλιών του Φρεντ Κάρνο, όπου αντικατέστησε τον Τσάρλι Τσάπλιν σε μία περιοδεία στην Αμερική. Για κάποιο διάστημα μάλιστα συγκατοίκησαν οι δύο κωμικοί. Ο Τσάπλιν, γνωστός για τον ανταγωνισμό και τη μισαλλοδοξία του, δεν ανέφερε ποτέ τον Σταν. Ο Σταν, αντιθέτως, ποτέ δεν είπε κακιά κουβέντα γι' αυτόν: "Ο Τσάρλι ήταν, είναι και θα είναι πάντα ο μεγαλύτερος κωμικός στον κόσμο", δήλωσε κάποτε. Γύρω στα 1916 εγκατέλειψε το επώνυμο Τζέφερσον επιλέγοντας το Λόρελ για ένα βασικό λόγο: το Σταν Τζέφερσον περιείχε 13 γράμματα και, όπως οι περισσότεροι καλλιτέχνες, ήταν κι εκείνος προληπτικός. Άρχισε να γυρίζει (με τη Universal) πολλές μικρού μήκους ταινίες υποδυόμενος έναν χαρακτήρα που ονομαζόταν Χίκορι Χίραμ και ήταν κουτός χωρικός.
Πριν γνωρίσει τον Όλιβερ Χάρντι, είχε πρωταγωνιστήσει μόνος του σε περισσότερες από 50 ταινίες. Το δίδυμο δημιουργήθηκε από τον παραγωγό Χολ Ρόουτς, πνευματικό πατέρα -μαζί με τον σκηνοθέτη Λίο Μακ Κάρεϊ- του Χοντρού και του Λιγνού, του δημοφιλέστερου κωμικού ντουέτου όλων των εποχών. Πρωτοσυναντήθηκαν στην οθόνη στο The Lucky Dog (1921) και έπαιξαν μαζί και σε άλλες ταινίες, όπως στο Duck Soup (1927), αλλά ως πραγματικό ντουέτο εμφανίστηκαν στο Φορώντας παντελόνια στον Φίλιπ (Putting Pants on Philip, 1927), όπου ο Σταν υποδύεται έναν νεαρό Σκωτσέζο που έρχεται στην Αμερική στον θείο του Όλι. Το 1927 ο Χοντρός και ο Λιγνός γύρισαν 13 ταινίες και το 1928 11 και ως το 1932 εμφανίζονταν σε μικρού μήκους και, ως επί το πλείστον, βουβές. Μεταξύ αυτών οι: Η μάχη του αιώνα, Μουσικοί για κλάματα, Μια τέλεια μέρα (1929), Ο Χοντρός και ο Λιγνός φορτοεκφορτωτές (The Music Box, 1932), που απέσπασε ένα από τα Όσκαρ για μικρού μήκους ταινία εκείνης της χρονιάς, κ.α. Μετά το 1932 άρχισαν την παραγωγή μεγάλου μήκους και ομιλουσών, ανάμεσα στις οποίες ορισμένες από τις πιο απολαυστικές: Ο Χοντρός και ο Λιγνός πάνε στον πόλεμο, Τα παιδιά της ερήμου, Δυο εύθυμοι Σκωτσέζοι, Ο Χοντρός και ο Λιγνός καουμπόηδες, Οι δύο βλάκες, Βάρδα Φουρνέλο, Τα κούτσουρα της Οξφόρδης, κ.α.
Περισσότερες από 100 ταινίες γύρισαν ως ζευγάρι. Το δημιουργικό πνεύμα της δυάδας ήταν ο Λόρελ, ο οποίος, αν και δεν χρίστηκε ποτέ σκηνοθέτης ή σεναριογράφος, έπαιζε κύριο ρόλο σε όλα τα στάδια της παραγωγής.
Ο Λόρελ και ο Χάρντι είχαν μία επαγγελματική φιλοδοξία και μόνο: ήθελαν να κάνουν τους ανθρώπους να γελούν. Δεν έτρεφαν αυταπάτες για τους εαυτούς τους. Οι μέθοδοι και η τεχνική τους είχαν πολλά στοιχεία από τους κλόουν, το χιούμορ της μία αλληλοδιαδοχή από γκαγκ, τα αστεία τους έκαναν τα παιδιά να ξεκαρδίζονται γιατί αναγνώριζαν στα πρόσωπα των δύο κωμικών τη δική τους αδεξιότητα και αθωότητα. Ανάμεσα στον Σταν (Λόρελ) και τον Όλι (Χάρντι) ο πρώτος ήταν ο πιο κουτός. Ανήγγελλε στον Όλι από το τηλέφωνο ότι τον δάγκωσε σκύλος και όταν εκείνος τον ρωτούσε σε ποιο σημείο, τότε ο Σταν τοποθετούσε το ακουστικό ακριβώς πάνω από την πληγή σαν ο συνομιλητής του να ήταν σε θέση να δει μέσα από τη γραμμή. Κατά μία άλλη εκδοχή ο Όλι ήταν πιο κουτός γιατί θεωρούσε τον εαυτό του έξυπνο. Και όπως έλεγε και ο ίδιος: "Δεν υπάρχει πιο βλάκας από τον βλάκα που νομίζει ότι είναι έξυπνος".
Όταν ο Όλι κοιτούσε επιτιμητικά τον Σταν, εκείνος έξυνε αμήχανα το κεφάλι του σουφρώνοντας το πρόσωπό του. Το κλάμα του κοκορόμυαλου τρομοκρατημένου γκαφατζή έγινε σήμα κατατεθέν της αμερικανικής κωμωδίας.
Για τον Σταν η κωμωδία ήταν η ζωή του και συνέχιζε να εργάζεται και μετά το τέλος του γυρίσματος, ενώ ο Χάρντι έσπευδε να ασχοληθεί με το αγαπημένο του χόμπι: το γκολφ. Οι κωμωδίες τους απλές σε δράση, γίνονταν απολαυστικές από τις συνεχείς ανατροπές των καταστάσεων, τα εναλλασσόμενα γκαγκ. Ήρωες μικροαστικής προέλευσης, ήθελαν να γίνουν κοινωνικά σεβαστοί αλλά και αρεστοί. Φορούσαν αξιοπρεπή κοστούμια, σκληρά καπέλα και απευθύονταν ο ένας στον άλλον με την προσφώνηση μίστερ. Αποκτούσαν μία καθωσπρέπει απασχόληση ως μεταφορείς πιάνων ή πωλητές χριστουγεννιάτικων δέντρων κι αν στο τέλος τα έκαναν θάλασσα, αυτό δεν έβλαπτε παρά τους ίδιους.
Άτολμοι και γκαφαδόροι παρά το σοβαροφανές ύφος τους, βυθίζονταν μεγαλοπρεπώς σε λακκούβες, έβαφαν καλοσχηματισμένα οπίσθια ανύποπτων κυριών, προσπαθούσαν, με απόγνωση, να απαλλαγούν από μία κατσίκα και κατόρθωσαν να ανεβάσουν ένα άλογο πάνω σε ένα πιάνο. Για τον τουρτοπόλεμο, ο συγγραφέας Χένρυ Μίλλερ παρατήρησε: "Ήταν το βασίλειο και η αποθέωση της τούρτας. Δεν υπήρχαν παρά τούρτες, χιλιάδες τούρτες". Η άποψη του Σταν ήταν: "Αν πρόκειται να γυρίσουμε μια ταινία με τουρτοπόλεμο, ας χρησιμοποιήσουμε τόσο πολλές τούρτες ώστε να μη μείνει χώρος για παρόμοια ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου!".
thumb|200px|Ο τάφος του Σταν Λόρελ Ο Χοντρός και ο Λιγνός, το διασημότερο δίδυμο στην ιστορία του κινηματογράφου, έπαψε ουσιαστικά να υπάρχει πριν από τον κλινικό θάνατο του ζεύγους. Την τελευταία τους ταινία τη γύρισαν στη Γαλλία το 1950 (Οι Νέοι Ροβινσώνες). Οι βασιλιάδες του γέλιου ήταν ήδη εξασθενημένοι και κουρασμένοι. Αλλά από τη στιγμή που συναντήθηκαν, τέλη του 1920, ως τη χρονιά που ο Όλιβερ Χάρντι πέθανε παρέμειναν στενά συνδεδεμένοι όχι μόνο γιατί το ντουέτο τους πωλούσε αλλά γιατί ήταν και καλοί φίλοι: "Ο Όλι ήταν σαν αδελφός μου. Νιώθαμε ο ένας τον άλλον, αν και δεν κάναμε συχνά παρέα έξω από τα πλατό. Η ζωή του έξω από το στούντιο ήταν αφιερωμένη στα σπορ και κυρίως στο γκολφ, που λάτρευε. Η δική μου ζωή, ήταν δουλειά και τίποτα άλλο. Μου άρεσε να παρακολουθώ την ταινία σε όλα τα στάδια της παραγωγής. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν μαλώσαμε ποτέ".
Στις 23 Φεβρουαρίου του 1965, ύστερα από αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια, έγινε σαφές ότι ο Σταν δεν θα μπορούσε να αναλάβει. Από το κρεβάτι του νοσοκομείου ψιθύρισε στη νοσοκόμα: "Θα προτιμούσα να κάνω σκι από το να βρίσκομαι εδώ!". "Κάνετε σκι, κύριε Λόρελ", ρώτησε η νοσοκόμα. "Όχι", απάντησε. "Αλλά θα προτιμούσα το σκι από αυτό που κάνω τώρα". Λίγα λεπτά αργότερα έκλεισε τα μάτια του για πάντα.
Δύο αστεροειδείς, οι 2865 και 2866 ονομάστηκαν «Λόρελ» και «Χάρντι» στη μνήμη των Σταν Λόρελ και Όλιβερ Χάρντι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έκρηξη πυροτεχνημάτων στο Ένσχεντε
Η έκρηξη πυροτεχνημάτων στο Ένσχεντε (vuurwerkramp in Enschede) ήταν καταστροφική έκρηξη πυροτεχνημάτων η οποία σημειώθηκε στην αποθήκη πυροτεχνημάτων της εταιρείας S.E. Fireworks στις 13 Μαΐου 2000 στις 13:00 GMT, στην πόλη Ένσχεντε της ανατολικής Ολλανδίας.
Μια πυρκαγιά οδήγησε σε τεράστια έκρηξη που σκότωσε 23 άτομα, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων πυροσβεστών, και τραυμάτισε σχεδόν 1.000. Συνολικά 400 σπίτια καταστράφηκαν και 1.500 κτίρια υπέστησαν ζημιές. Η πρώτη έκρηξη είχε ισχύ ισοδύναμη με έκρηξη 800 kg TNT, ενώ η ισχύς της τελικής έκρηξης ήταν, στην περιοχή, της τάξης των 4.000 – 5.000 kg TNT. Η μεγαλύτερη έκρηξη έγινε αισθητή έως και 19 χλμ. μακριά. Πυροσβεστικά συνεργεία κλήθηκαν από τα σύνορα με τη Γερμανία για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση της πυρκαγιάς, η οποία τέθηκε υπό έλεγχο μέχρι το τέλος της ημέρας.
Η S.E. Fireworks ήταν σημαντικός προμηθευτής ποπ συναυλιών και μεγάλων εορταστικών εκδηλώσεων στην Ολλανδία. Πριν από την καταστροφή είχε καλό ιστορικό ασφαλείας και πληρούσε όλες τις απαιτήσεις ασφαλείας.
Υλικές ζημιές
μικρογραφία|Κρατήρας που δημιουργήθηκε από την έκρηξη Περιοχή έκτασης 40 ha  γύρω από την αποθήκη καταστράφηκε από την έκρηξη. Το Ένσχεντε κτίστηκε γύρω από το εργοστάσιο S.E. Fireworks, το οποίο ήταν το μοναδικό στην Ολλανδία που βρισκόταν σε κατοικημένη περιοχή. Η έκρηξη προκάλεσε την καταστροφή περίπου 400 κατοικιών, την αποτέφρωση 15 δρόμων και ζημιές σε συνολικά 1.500 σπίτια, αφήνοντας άστεγους 1.250 ανθρώπους, αφανίζοντας ουσιαστικά τη γειτονιά Roombeek. Δέκα χιλιάδες κάτοικοι απομακρύνθηκαν και οι ζημιές ξεπέρασαν τελικά το 1 δισεκατομμύριο φιορίνια (454 εκατομμύρια € ).
Η ολλανδική κυβέρνηση προειδοποίησε ότι δυνητικά επιβλαβής αμίαντος απελευθερώθηκε στον αέρα από την έκρηξη. Η φωτιά επεκτάθηκε στο παρακείμενο ζυθοποιείο Grolsch Beer που είχε οροφή από αμίαντο. Αργότερα κατεδαφίστηκε και έκλεισε. αντικαθιστώμενο από κτίσμα κοντά στο Μπούκελο (Boekelo) το 2004.
Αιτία
Η φωτιά πιστεύεται ότι ξεκίνησε από τον χώρο εργασιών του κεντρικού κτιρίου όπου ήταν αποθηκευμένα περίπου 900 kg πυροτεχνημάτων. Στη συνέχεια εξαπλώθηκε έξω από το κτίριο σε δύο γεμάτα εμπορευματοκιβώτια μεταφοράς, που χρησιμοποιούνταν για την (παράνομη) αποθήκευση περισσότερων εύφλεκτων υλών. Όταν 177 t πυροτεχνημάτων εξερράγησαν, κατέστρεψαν τη γύρω κατοικημένη περιοχή.
Μια θεωρία που εξηγούσε τη μεγάλη κλίμακα της καταστροφής ήταν ότι οι εσωτερικές θύρες πυρασφαλείας στο κεντρικό συγκρότημα – οι οποίες διαφορετικά θα μπορούσαν να εγκλωβίσουν τη φωτιά – είχαν μείνει ανοικτές. Θεωρητικά, μια έκρηξη θεωρήθηκε εξαιρετικά απίθανη, επειδή τα πυροτεχνήματα ήταν αποθηκευμένα σε σφραγισμένες αποθήκες ειδικά σχεδιασμένες για την ελαχιστοποίηση αυτού του κινδύνου. Ωστόσο, η παράνομη χρήση εμπορευματοκιβωτίων μεταφοράς μείωσε την ασφάλεια, ιδίως καθώς είχαν τοποθετηθεί πολύ κοντά μεταξύ τους στο επίπεδο του εδάφους και δεν είχαν διαχωριστικό ούτε από χωματουργικές εργασίες ούτε με άλλους τρόπους.
Μία εβδομάδα πριν από την έκρηξη, η S.E. είχε ελεγχθεί. Η εταιρεία κρίθηκε ότι πληρούσε όλους τους επίσημους κανονισμούς ασφαλείας, ενώ τα νόμιμα εισαγόμενα πυροτεχνήματα είχαν επιθεωρηθεί από τις ολλανδικές αρχές και κρίθηκαν ασφαλή. Ωστόσο, μετά την έκρηξη, κάτοικοι από την πληγείσα συνοικία Roombeek - μια φτωχή, εργατική γειτονιά - παραπονέθηκαν για την κυβερνητική αδράνεια και έλλειψη ενδιαφέροντος, λέγοντας ότι η όλη καταστροφή ήταν θέμα χρόνου απλώς να συμβεί.
Όταν κτίστηκε το 1977, η αποθήκη βρισκόταν έξω από την πόλη, αλλά καθώς δημιουργήθηκαν νέες κατοικημένες περιοχές, περιβαλλόταν από κατοικίες οικογενειών χαμηλού εισοδήματος. Κάτοικοι και δημοτικοί σύμβουλοι δήλωσαν ότι δεν γνώριζαν καν ότι στην περιοχή τους υπήρχε αποθήκη πυροτεχνημάτων. Αργότερα στη δικαστική διαδικασία, ο δικαστής είπε ότι οι αξιωματούχοι της πόλης απέτυχαν να λάβουν μέτρα ακόμη και όταν γνώριζαν ότι είχαν παραβιαστεί οι νόμοι. Ενήργησαν «εντελώς ακατανόητα» επιτρέποντας στην εταιρεία να επεκταθεί, από φόβο ότι η πόλη θα έπρεπε να πληρώσει το κόστος της μεταφοράς της S.E. Fireworks σε άλλη τοποθεσία.
Επιπτώσεις στην υγεία
Το 2005 δημοσιεύθηκε έρευνα με βάση τα ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία γενικών ιατρών, η οποία συνέκρινε 9.329 θύματα με δείγμα ελέγχου 7.329 ατόμων που κυμαίνονταν από 16 μήνες πριν έως 2,5 χρόνια μετά την καταστροφή.
Η μελέτη τόνισε ότι «δυόμισι χρόνια μετά την καταστροφή, η επικράτηση ψυχολογικών προβλημάτων στα θύματα, που έπρεπε να μετεγκατασταθούν, ήταν περίπου διπλάσιος και στα θύματα που δεν μετεγκαταστάθηκαν κατά το ένα τρίτο περισσότερο από τους ελέγχους». Τα θύματα που μετεγκαταστάθηκαν εμφάνισαν τη μεγαλύτερη αύξηση των ιατρικά ανεξήγητων σωματικών συμπτωμάτων ( κούραση, πονοκέφαλος, ναυτία και κοιλιακό άλγος ) και γαστρεντερικές νοσους.
Νομικές διώξεις
Στις 20 Μαΐου, οι ολλανδικές αρχές εξέδωσαν διεθνές ένταλμα σύλληψης για τους δύο διευθυντές της εταιρείας, τον Ρούντι Μπάκκερ (Rudi Bakker) και Βίλλι Πάτερ (Willie Pater), αφού εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, τα οποία ήταν άδεια όταν ερευνήθηκαν. Ο Πάτερ παραδόθηκε την ίδια μέρα και ο Μπάκκερ την επόμενη.
Τον Απρίλιο του 2002, οι διευθυντές καταδικάστηκαν σε φυλάκιση έξι μηνών ο καθένας για παραβίαση των περιβαλλοντικών κανονισμών και των κανονισμών ασφάλειας και διακίνηση παράνομων πυροτεχνημάτων μαζί με πρόστιμο 2.250 ευρώ έκαστος. Ωστόσο, και οι δύο αθωώθηκαν από τις βαρύτερες κατηγορίες της αμέλειας για την πυρκαγιά.
Τον Μάιο του 2003, το Εφετείο του Άρνεμ αθώωσε τον 36χρονο Αντρέ ντε Φρις (André de Vries) από την κατηγορία για εμπρησμό. Το δικαστήριο του Αλμελό αρχικά (Μάιος 2002) είχε δικάσει και καταδικάσει τον Ντε Φρις για εμπρησμό και τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση.
Τον Φεβρουάριο του 2005, μετά από δικαστικό αγώνα τεσσεράμισι ετών, η ποινή των έξι μηνών καθενός από τους ιδιοκτήτες αυξήθηκε σε δώδεκα μήνες για τον καθένα.
Συνολικά επιδικάστηκαν αποζημιώσεις ύψους 8,5 εκατομμυρίων ευρώ στα θύματα της έκρηξης, σύμφωνα με τον οργανισμό που είναι υπεύθυνος για τη διανομή της αποζημίωσης, το UPV, έχοντας αξιολογήσει 3.519 αξιώσεις. Τριακόσια άτομα έλαβαν μετρητά για επιπλέον έξοδα, 136 άτομα έλαβαν χρήματα για απώλεια εισοδήματος και 1.477 άτομα έλαβαν αποζημίωση για προβλήματα υγείας.
Ολλανδικοί κανονισμοί πυρασφάλειας
μικρογραφία|Μνημείο της καταστροφής, που σκιαγραφεί τις κατεστραμμένες περιοχές γύρω από το SE Fireworks Η καταστροφή της εταιρείας πυροτεχνημάτων S.E. οδήγησε σε εντατικοποίηση των κανονισμών ασφαλείας στην Ολλανδία σχετικά με την αποθήκευση και την πώληση πυροτεχνημάτων. Η περιοχή Roombeek που καταστράφηκε από την έκρηξη έχει ανοικοδομηθεί από τότε. Μετά την καταστροφή, τρεις παράνομες αποθήκες πυροτεχνημάτων έκλεισαν στην Ολλανδία.
Γιώργος Αγγελόπουλος
Ο Γιώργος Αγγελόπουλος (γενν. 8 Ιανουαρίου 1982) είναι Έλληνας επιχειρηματίας.
Έκρηξη πυροτεχνημάτων στο Ένσχεντε
Μνημείων
Υπάρχουν ετήσιες δημόσιες εκδηλώσεις μνήμης στο Roombeek από το 2000 με επικεφαλής τον δήμαρχο Γιαν Μανς (Jan Mans) και συνήθως τελειώνουν στο Stroinksbleekweg. Το θέμα του 2004 ήταν «επιστροφή στο σπίτι».
Γιώργος Αγγελόπουλος
Είναι γιος του εφοπλιστή Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου και εγγονός του βιομηχάνου Παναγιώτη Αγγελόπουλου. Είναι επίσης αδερφός του Παναγιώτη Αγγελόπουλου. Δραστηριοποιείται στο χώρο του εφοπλισμού και των πετρελαιοειδών.
Έκρηξη πυροτεχνημάτων στο Ένσχεντε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Βιομηχανικά ατυχήματα Κατηγορία:Ιστορία της Ολλανδίας
Γιώργος Αγγελόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιώργος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1974.
Είναι απόφοιτος της Σχολής Μωραΐτη (1992), πτυχιούχος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ, 1992-1996) και κάτοχος MBA (Master of Business Administration) του Babson College της Βοστώνης (1998-2000).
Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, από το 1996 έως το 1998.
Αναμειγνύεται με τα διοικητικά του Ολυμπιακού από το 2004, αλλά την ομάδα την πήρε στα χέρια του το 2009, μαζί με τον αδερφό του Παναγιώτη.
Είναι μέλος του δ.σ. της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών.
Στις 28 Αυγούστου του 2008, παντρεύτηκε την Ιωάννα Στάχτου, με την οποία απέκτησε το 2010, την κόρη του Άννα-Μαρία. Η σύζυγός του έφυγε από την ζωή τον Σεπτέμβριο του 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Γιωργος Κατηγορία:Πρόεδροι Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. (καλαθοσφαίριση) Κατηγορία:Εφοπλιστές
Γεγονότα Ιουλίου 2013
12 Ιουλίου
(Los Angeles Times)
17 Ιουλίου
(xinhuanet)
30 Ιουλίου
(Φωνή της Αμερικής)
31 Ιουλίου
07
Αντώνιος Νικολόπουλος
Ο Αντώνιος Νικολόπουλος ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Λογκάστρα της επαρχίας Μυστρά και από παλιά οικογένεια κλέφτικη γνωστή στην Πελοπόννησο. Πολέμησε τους Τούρκους ακόμα πριν ξεκινήσει η Επανάσταση. Με την έναρξη της επανάστασης ο Νικολόπουλος πρώτος φάνηκε με τους στρατιώτες από τον Μυστρά και στρατοπέδευσε στο χωριό Κερασιές για να προετοιμάσει την πολιορκία της Τριπολιτσάς μαζί με τους Μαυρομιχαλαίους. Δυστυχώς, οι Τούρκοι την νύχτα της Ανάστασης αιφνιδίασαν τον φρουρό  και επιτέθηκαν στο ανοχύρωτο στρατόπεδο διαλύοντας τον στρατό. Ο Νικολόπουλος με πολλούς από τους συγγενείς του ταμπουρώθηκε σε ένα έρημο εκκλησάκι και άρχισε αμυνόμενος να σκοτώνει τους Τούρκους. Αντιλήφθηκε όμως ότι η μάχη ήταν ανώφελη και έδιωξε τους συγγενείς του για να γλυτώσουν, μένοντας μόνος με τον ψυχογιό του μαχόμενος πολλή ώρα.
Αναφορές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κρομμυώνα
Η Κρομμυώνα ήταν πόλη της αρχαίας Μεγαρίδας, χτισμένη στην ανατολική πλευρά του ισθμού. . Σήμερα στην περιοχή της αρχαίας Κρομμυώνας βρίσκεται ο οικισμός των Αγίων Θεοδώρων. Η Κρομμυώνα μέχρι τις αρχές του 6ου π.Χ. αιώνα ανήκε στους Μεγαρείς και στην συνέχεια περιήλθε στους Κορινθίους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεγαρίδας
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1979-80
Η διοργάνωση
Στην 38η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1979-80 συμμετείχαν συνολικά 58 ομάδες (18 Α' εθνικής και 40 Β' εθνικής κατηγορίας). Διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
Παναγιώτης Κ. Αγγελόπουλος
Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος είναι Έλληνας επιχειρηματίας. Γεννήθηκε στην Αθήνα την 21η Ιανουαρίου 1973.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1979-80
Η διοργάνωση
Ήταν η χρονιά που για πρώτη φορά έφτανε στην κατάκτηση του κυπέλλου ομάδα εκτός της Αττικής και της Θεσσαλονίκης. Ήταν η Καστοριά, η οποία έκανε την έκπληξη κερδίζοντας στον τελικό τον Ηρακλή με το εντυπωσιακό σκορ 5-2, ενώ παράλληλα εξασφάλισε για πρώτη και μοναδική ως τώρα φορά συμμετοχή της στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Αξιοσημείωτο είναι ότι μία εβδομάδα νωρίτερα, ο Γηραιός είχε επικρατήσει για το πρωτάθλημα με 3-1 εντός έδρας στην τελευταία και βαθμολογικά αδιάφορη αγωνιστική (ο γηπεδούχος μακριά από την ευρωπαϊκή έξοδο και οι Γουναράδες από τον υποβιβασμό), όπως και προ 4μήνου με 1-0 κατά τον αγώνα του α' γύρου στην Καστοριά.
Στην πορεία της προς τον τελικό η Καστοριά απέκλεισε διαδοχικά τους Εθνικό (με νίκη στην παράταση κι ενώ οι ηττημένοι είχαν συνολικά 5 δοκάρια), Καβάλα, Ολυμπιακό Λουτρακίου, ΑΕΛ και Μακεδονικό. Με τη σειρά του ο Ηρακλής απέκλεισε μόνο μία ομάδα Α' εθνικής, τον ΠΑΟΚ, μάλιστα και οι 2 αγώνες των ημιτελικών έγιναν στην έδρα του Ηρακλή, το Καυτανζόγλειο και συνοδεύτηκαν από καταγγελίες για απόπειρα δωροδοκίας από πλευράς Ηρακλή σε ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ, κάτι που σαν συνέπεια για τον Ηρακλή είχε την τιμωρία του με υποβιβασμό στη Β' εθνική.
Νωρίτερα ο ΠΑΟΚ είχε αποκλείσει διαδοχικά τους Ολυμπιακό, ΑΕΚ και Άρη πριν αποκλειστεί από τον συμπολίτη του Ηρακλή, ενώ και με τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού στον Β' γύρο από τον ΠΑΣ Γιάννινα, στην ουσία άνοιξε ο δρόμος προς τις 2 ομάδες - "αουτσάιντερ" να φτάσουν ως τον τελικό του κυπέλλου.
Από τους αγώνες του Α' γύρου ξεχώρισαν οι ευρείες σε έκταση νίκες που πέτυχαν Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ και Ηρακλής επί ομάδων Β' εθνικής. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Τάκης Τσιρώνης με 9 γκολ (τα 3 στον τελικό). Η επιτυχία της ομάδας της Καστοριάς άνοιξε το δρόμο σε αρκετούς ποδοσφαιριστές της να κάνουν σημαντικά βήματα στην καριέρα τους, καθώς τα επόμενα χρόνια παίκτες όπως οι Σαργκάνης, Σημαιοφορίδης, Παπαβασιλείου και Δίντσικος αποκτήθηκαν από τις 3 ομάδες του τέως ΠΟΚ.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1979-1980
Ασπρογέρακας Κεφαλονιάς
Ο Ασπρογέρακας είναι οικισμός της Κεφαλονιάς. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Πόρου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ελειού-Πρόνων, του δήμου Αργοστολίου, της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Κραναίας του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Ο Ασπρογέρακας είναι ημιορεινός οικισμός της νοτιοανατολικής Κεφαλονιάς. Βρίσκεται στο υψίπεδο που σχηματίζει ο Αίνος στις νοτιοανατολικές παρυφές του προς το ακρωτήριο Κάπρος, κοντά στον επαρχιακό δρόμο Πόρου-Βλαχάτων (ΕΠ 1) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 33 χλμ. περίπου ΝΑ. του Αργοστολίου.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πρόν(ν)ων του νομού Κεφαλληνίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πόρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελειού-Πρόνων. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ελειού-Πρόνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 43Α – 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κεφαλονιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Αργοστολίου.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Ασπρογέρακας είναι από τα χωριά της Κεφαλονιάς που δέχτηκε στο μέγιστο βαθμό την καταστροφική μανία του Εγκέλαδου το 1953. Ελάχιστα από τα σπίτια του χωριού έμειναν όρθια και ανεπηρέαστα.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Νικόλαος Κωστής
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1805. Σπούδασε στη Γερμανία. Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα από το 1837. Διορίστηκε καθηγητής της Φαρμακολογίας και Μαιευτικής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Διετέλεσε ιδιαίτερος γιατρός του Όθωνα, πρόεδρος του Ιατροσυνέδριου, και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Αθηνών. Ήταν επίσης πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Μεγάλη ήταν η συμβολή του κατά την επανάσταση της Θεσσαλίας το 1854.
Απεβίωσε το 1861.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες μαιευτήρες Κατηγορία:Έλληνες φαρμακολόγοι
Μαρία Χριστίνα της Ισπανίας
Βιογραφία
Ο γάμος της με τον Ενρίκο Εουτζένιο Μαρόνε-Τσιντσάνο (γιο του Αλμπέρτο Μαρόνε και της Πάολα Τσιντσάνο) ήταν μοργανατικός και η Μαρία Χριστίνα παραιτήθηκε πρώτα των αξιώσεών της στον θρόνο της Ισπανίας. Ο Ενρίκο Εουτζένιο ήταν χήρος και είχε τέκνα από τον πρώτο του γάμο. Ένα μήνα πριν τον γάμο ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας είχε κάνει τον σύζυγό της 1ο κόμη του Μαρόνε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1940 τον Ενρίκο Εουτζένιο, 1ο Κόμη του Μαρόνε, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Σάντρο Ματσόλα
Ο Αλεσάντρο «Σάντρο» Ματσόλα (Alessandro "Sandro" Mazzola, ιταλική προφορά : [ˈsandro matˈtsɔːla], γεννήθηκε 8 Νοεμβρίου 1942) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Ένας από τους καλύτερους Ιταλούς παίκτες όλων των εποχών και στη θέση του παγκόσμια, ψηφίστηκε 43ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
Βιογραφία
Ο Σάντρο Ματσόλα γεννήθηκε στο Τορίνο και είναι ο μεγαλύτερος γιος του Βαλεντίνο Ματσόλα, αρχηγού της θρυλικής ομάδας της Τορίνο και του μεγαλύτερου ποδοσφαιρικού σταρ της μεταπολεμικής Ιταλίας, ο οποίος σκοτώθηκε με το μεγαλύτερο μέρος της ομάδας του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1949 στη Σουπέργκα. Μαζί με τον μικρότερο αδερφό του Φερούτσιο, μετακόμισε στην Ίντερ το 1958 σε ηλικία 16 ετών. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 10 Ιουνίου 1961 στο ντέρμπι απέναντι στη Γιουβέντους που ήταν επαναληπτικό. Στο 31ο λεπτό του πρώτου αγώνα ο Ετζίντιο Μορμπέλο της Ίντερ χτυπήθηκε από ένα αντικείμενο, αρκετοί οπαδοί εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο και ο διαιτητής αποφάσισε να διακόψει την αναμέτρηση του Τορίνου. Η διοργανώτρια αρχή έκρινε υπαίτια τη Γιουβέντους για όσα συνέβησαν και στις 24 Απριλίου χάρισε τους δύο βαθμούς της νίκης στην Ίντερ. Η Γιουβέντους άσκησε έφεση και δικαιώθηκε. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας ο προπονητής Ελένιο Ερέρα αποφάσισε να μην επιτρέψει επαγγελματίες να αγωνιστούν και η ομάδα νέων έχασε με 9–1. Ο Ματσόλα σημείωσε το γκολ της παρηγοριάς με πέναλτι. Ήταν η μόνη του εμφάνιση εκείνη τη χρονιά.
Τα επόμενα χρόνια δημιουργήθηκε μια από τις καλύτερες ομάδες στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, η αποκαλούμενη Grande Inter (Μεγάλη Ίντερ). Η βασική δομή και η συνταγή επιτυχίας ήταν το κατενάτσιο βασιζόμενο σε δυναμικούς αμυντικούς με κορυφαίο το Τζιατσίντο Φακέτι. Ο Ματσόλα βρισκόταν σε αυτό το σύστημα παιχνιδιού από την αγωνιστική περίοδο 1962–63, όταν έγινε βασικός στην ομάδα συμμετέχοντας σε 23 αγώνες πρωταθλήματος και σημειώνοντας 10 τέρματα. Λειτούργησε ως επιθετικός μέσος χάρις στη δημιουργικότητα και την παραγωγικότητά του. Κατά τη ακμή της καριέρας του, διακρίθηκε για τον ρυθμό, την αντοχή, την ισορροπία, την επιτάχυνση και την ευελιξία του, ιδίως την ντρίμπλα εν κινήσει, η οποία μαζί με τον εξαιρετικό έλεγχο της μπάλας και την τεχνική του ικανότητα, του επέτρεψε να είναι ανίκητος με τους αμυντικούς σε ένας-με-έναν αναμετρήσεις. Το κατενάτσιο αποδείχθηκε επιτυχημένο: το 1963, το 1965 και το 1966 η Ίντερ κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλήματος, με το Ματσόλα να είναι ο πρώτος σκόρερ με 17 γκολ στο πρωτάθλημα το 1964–65. Η Ίντερ ήταν επίσης επιτυχημένη διεθνώς: η Ρεάλ Μαδρίτης ηττήθηκε με 3–1 στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1964, με το Ματσόλα να έχει δύο γκολ στον τελικό ενώ παράλληλα είχε και την αμυντική ευθύνη της επιτήρησης του Αλφρέδο Ντι Στέφανο ανταποκρινόμενος εξαιρετικά. Με συνολικά 7 γκολ, κέρδισε τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της διοργάνωσης. Την επόμενη χρονιά, η Ίντερ υπερασπίστηκε τον τίτλο όταν νίκησε τη Μπενφίκα με 1–0. Το 1964 και το 1965, οι νερατζούρι κέρδισαν ακόμη και το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Το 1967, η Ίντερ έχασε 2–1 στον τελικό του μεγάλου Ευρωπαϊκού Κυπέλλου απέναντι στη Σέλτικ Γλασκόβης. Ο Ματσόλα έβαλε την ομάδα του μπροστά με πέναλτι αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο ρόλος του Ματσόλα άλλαξε: ο κορυφαίος Ισπανός Λουίς Σουάρεθ έφυγε και ο Ιταλός ανέλαβε αρχηγός αγωνιζόμενος ως επιτελικός μέσος. Το 1970–71 κέρδισε το τέταρτο πρωτάθλημα και οι αθλητικοί δημοσιογράφοι τον ψήφισαν δεύτερο καλύτερο Ευρωπαίο ποδοσφαιριστή της χρονιάς πίσω από τον Γιόχαν Κρόιφ στο διαγωνισμό της Χρυσής Μπάλας.
Μετά από 17 χρόνια εγκατέλειψε την ενεργό δράση με τελευταίο του παιχνίδι να είναι ο τελικός του Κυπέλλου Ιταλίας στις 2 Ιουλίου 1977 απέναντι στη Μίλαν, η οποία κέρδισε με 2–0. Συνολικά, ο Ματσόλα έπαιξε σε 565 επίσημα παιχνίδια (158 γκολ) για την Ίντερ, τα οποία κατανέμονται ως εξής: 418 παιχνίδια (116 γκολ) στο πρωτάθλημα, 80 παιχνίδια (24 γκολ) στο Κύπελλο και 67 παιχνίδια (18 γκολ) στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα στις 12 Μαΐου 1963 στη νίκη 3–0 επί των παγκόσμιων πρωταθλητών της Βραζιλίας, όπου σημείωσε ένα γκολ. Το 1966 ήταν μέλος της ομάδας του Παγκόσμιου Κυπέλλου στην Αγγλία και χρησιμοποιήθηκε σε όλους τους αγώνες. Σημείωσε ένα γκολ στη νίκη με 2–0 επί της Χιλής. Αλλά η Ιταλία έχασε δύο αγώνες, συμπεριλαμβανομένης μιας ταπεινωτικής ήττας από τη Βόρεια Κορέα και αποκλείστηκε από την πρώτη φάση.
Δύο χρόνια αργότερα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1968, ο Ματσόλα οδήγησε τη Squadra Azzurra στον τίτλο και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1970 στο Μεξικό, οι Ιταλοί ήταν από τα φαβορί για τον τίτλο, αλλά με ένα πρόβλημα: την παρουσία δύο σπουδαίων παικτών στην ίδια θέση, Ματσόλα και Τζάνι Ριβέρα. Ο προπονητής αποφάσισε να ξεκινά ο Ματσόλα και στο δεύτερο ημίχρονο να μπαίνει ο Ριβέρα. Στον τελικό απέναντι στη Βραζιλία ο Ματσόλα έμεινε μέχρι το 83ο λεπτό και ο προπονητής επικρίθηκε έντονα.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 οι Ιταλοί ήταν απογοητευτικοί και ο τελευταίος διεθνής αγώνας του Ματσόλα ήταν με την Πολωνία που σήμανε και τον αποκλεισμό από τον πρώτο γύρο. Ολοκλήρωσε την διεθνή καριέρα του με 70 συμμετοχές και 22 τέρματα. Μετά το τέλος της καριέρας του έγινε τηλεσχολιαστής αγώνων ποδοσφαίρου.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ίντερ Ιταλία
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1968 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Τρικάλων 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Τρικάλων είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Τρικάλων.
Στένσιλ
thumb|right|«Καλή χρονιά 1984» - Γκραφίτι από στένσιλ που «στόλιζε» το [[τείχος του Βερολίνου]] Τo στένσιλ, στα ελληνικά διάτρητο επειδή φτιάχνεται από ένα διάτρητο πρότυπο, συνήθως από χαρτόνι ή άλλα υλικά που διαπερνούνται δύσκολα από χρώμα, χρησιμοποιείται για να δημιουργηθούν συγκεκριμένα σχέδια γκράφιτι (γράμματα,σύμβολα, μορφές, ή σχέδια) κάθε φορά που χρησιμοποιείται (μπορεί να χρησιμοποιηθεί πάνω από μια φορά έχοντας το ίδιο αποτέλεσμα). Η τεχνική στένσιλ στην εικαστική τέχνη αναφέρεται επίσης ως pochoir.