cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκρόντζισκ Βιελκοπόλσκι
Ιστορία
Η ακριβής ημερομηνία κατά την οποία η πόλη έλαβε το χάρτη της είναι άγνωστη. Έγγραφα λένε ότι η πόλη είχε οπωσδήποτε τον χάρτη πόλης της το 1303. Ήταν μια ιδιωτική πόλη των πολωνικών αριστοκρατικών οικογενειών Οστρόρουγκ και Οπαλίνσκι, διοικητικά τοποθετημένη εντός του Βοεβοδάτου Πόζναν (14ος αιώνας-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Οι πρώτοι Εβραίοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη στις αρχές του 16ου αιώνα. Το πρώτο έγγραφο που υποστήριξε αυτό ήταν το 1505, αναφέροντας τον Εβραίο Αβραάμ του Γκρόντζισκ. Στα γίντις και τα εβραϊκά, η πόλη είναι γνωστή ως גרידץ (Γκριτς ή Γκρίτζα).
Ο Στανίσουαφ Οστρόρουγκ ως Λουθηρανός το 1563 έδωσε την τοπική εκκλησία στους Προτεστάντες και ίδρυσε επίσης ένα νέο σχολείο στην πόλη. Το Γκρόντζισκ έγινε σημαντικό τυπογραφικό κέντρο για την Πολωνική Μεταρρύθμιση, ωστόσο το 1594, ο Γιαν Οστρόρουγκ ως υποστηρικτής του Καθολικισμού επανέφερε τον Καθολικισμό στην πόλη.
Το 1593, η απογραφή για το Γκρόντζισκ Βιελκοπόλσκι ανέφερε τον πληθυσμό σε περίπου 1.160 κατοίκους. Ο χάρτης πόλης ανανεώθηκε με την ένταξη μιας νέας πόλης περίπου 150 μέτρα από την παλιά πόλη. Το 1601 απονεμήθηκαν τα πρώτα προνόμια για το ζυθοποιείο. Η πόλη έγινε γρήγορα σημαντική για την παραγωγή μπύρας ( στυλ Grodziskie). Στα τέλη του 18ου αιώνα, στην πόλη λειτουργούσαν 53 ζυθοποιεία. Επίσης, οι παραδόσεις παραγωγής κρέατος στην τοπική συντεχνία κρεοπωλών χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα και σήμερα το Γκρόντζισκ είναι γνωστό για την ποικιλία παραδοσιακών προϊόντων κρέατος. Το 1626, ο δήμαρχος της πόλης έγινε μέλος της οικογένειας Οπαλίνσκι. Έμειναν ως δήμαρχοι μέχρι το 1775.
Το 1793, η πόλη προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας στον δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας. Το Γκρόντζισκ ήταν ένα σημαντικό κέντρο εξεγέρσεων κατά τη διάρκεια της πολωνικής Εξέγερσης του Κοστσιούσκο το 1794. Το 1807 έγινε μέρος του βραχύβιου πολωνικού Δουκάτου της Βαρσοβίας και το 1815 επαναπροσαρτήθηκε από την Πρωσία, με το γερμανοποιημένο όνομα Grätz. Στην Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1848) κατά τη διάρκεια των Επαναστάσεων του 1848 δόθηκε μάχη μεταξύ των Πολωνών ανταρτών και των πρωσικών στρατευμάτων στη σημερινή συνοικία Ντοκτορόβο. Από το 1887 έως το 1918, ήταν η έδρα του Κράις Γκρετς.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η παραγωγή μπύρας μειώθηκε και σταμάτησε το 1993. Το 1999, το Γκρόντζισκ έγινε και πάλι έδρα πόβιατ όταν τα πόβιατ επανεισήχθησαν στις πολωνικές διοικητικές μεταρρυθμίσεις.
Πολιτισμός
Ένα ιστορικό μουσείο που ονομάζεται Muzeum Ziemi Grodziskiej (Περιφερειακό Μουσείο του Γκρόντζισκ) βρίσκεται στην πόλη.
Κουζίνα
μικρογραφία| Αναμνηστικό πηγάδι «του μακαριστού Βερνάρδου» Το στυλ μπύρας Grodziskie προέρχεται από την πόλη. Το Γκρόντζισκ είναι επίσης γνωστό για το μεταλλικό νερό του και τα παραδοσιακά προϊόντα κρέατος. Μια αναμνηστική αντλία στέκεται στην κεντρική πλατεία της αγοράς μπροστά από το δημαρχείο.
Τα επίσημα προστατευόμενα παραδοσιακά τρόφιμα που προέρχονται από το Γκρόντζισκ Βιελκοπόλσκι (όπως ορίζονται από το Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης της Πολωνίας) είναι διάφορα προϊόντα κρέατος, συμπεριλαμβανομένου του kiełbasa grodziska, ενός τοπικού τύπου κιελμπάσα, salceson ozorowy grodziski, ενός τοπικού τύπου σαλτσέσον, bułczanka grodziska, ένα τοπικό είδος bułczanka (αλλαντικό από χοιρινό, ρολό σιταριού και μπαχαρικά) και pasztetowa grodziska, τοπικό είδος χοιρινού κρέας pasztetowa (πολωνικό λουκάνικο από συκώτι).
Αθλητισμός
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Ντισκομπόλια Γκρόντζισκ. Παίζει στα χαμηλότερα πρωταθλήματα, αλλά τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 αγωνίστηκε στην Εκστρακλάσα, την κορυφαία κατηγορία της χώρας, τερματίζοντας 2η το 2003 και το 2005. Η ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο Πολωνίας το 2007.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Γκρόντζισκ Βιελκοπόλσκι είναι αδελφοποιημένο με τις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία Κατηγορία:Στετλ
Ένγκελμπερτ Γ΄ της Γκορίτσια
Ο Ένγκελμπερτ Γ΄, γερμ. Engelbert III (απεβ. 1220) από τον Οίκο των Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1191-1220).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ένγκελμπερτ Γ΄ κόμη της Γκορίτσια & παλατινού κόμη της Καρινθίας και της Αδελαΐδας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Σάγιερν-Ντάχαου-Βάλλεϋ.
Το 1191 διαδέχθηκε τον πατέρα του στη Γκορίτσια μαζί με τον αδελφό του Μάινχαρτ Β΄. Κατά τη διακυβέρνησή του ο Ένγκελμπερτ Γ΄ απέκτησε τον τίτλο του επιτρόπου (vogt) της Ακουιλέια· επίσης του διοικητή (bailiff) του Μίλλσταττ.
Οικογένεια
Το 1193 ο Ένγκεμπερτ Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Ματθίλδη του Άντεχς, κόμισσα του Πιζίνο, κόρη του Μπέρτολντ Α΄ μαργράβου της Ίστρια. Είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Νίκολας Γουίντον
Ο Νίκολας Γουίντον (Sir Nicholas George Winton ; 19 Μαΐου 1909 – 1 Ιουλίου 2015) ήταν Βρετανός ανθρωπιστής που ίδρυσε έναν οργανισμό διάσωσης παιδιών σε κίνδυνο από τη ναζιστική Γερμανία. Γεννημένος από Γερμανο-Εβραίους γονείς που είχαν μεταναστεύσει στη Μεγάλη Βρετανία, ο Γουίντον επέβλεψε τη διάσωση 669 παιδιών, τα περισσότερα από τα οποία ήταν εβραιόπουλα, από την Τσεχοσλοβακία την παραμονή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Γουίντον βρήκε σπίτια για τα παιδιά και εξασφάλισε την ασφαλή μετάβασή τους στη Βρετανία. Αυτή η δραστηριότητα έγινε αργότερα γνωστή ως η τσέχικη 'Kindertransport' (γερμανικός όρος για τη "μεταφορά παιδιών").
Το έργο του πέρασε απαρατήρητο από την παγκόσμια κοινότητα για πάνω από 50 χρόνια, μέχρι το 1988 όταν προσκλήθηκε από την τηλεοπτική εκπομπή του BBC That's Life!, στην οποία επανενώθηκε με αρκετά από τα παιδιά που είχε σώσει. Ο βρετανικός τύπος του απέδωσε το όνομα του "Βρετανού Σίντλερ". Το 2003, ο Γουίντον έλαβε το αξίωμα του ιππότη από τη βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ για "τις υπηρεσίες του στην ανθρωπότητα, σώζοντας εβραιόπουλα από την κατεχόμενη από τους ναζιστές Τσεχοσλοβακία". Στις 28 Οκτωβρίου 2014, βραβεύτηκε με την ύψιστη τιμή από την Τσεχική Δημοκρατία, το Βραβείο του Λευκού Λιονταριού, από τον Τσέχο πρωθυπουργό Μίλος Ζέμαν. Πέθανε το 2015 σε ηλικία 106 ετών.
Βιογραφία
Ο Γουίντον γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1909 στο Λονδίνο από τους Εβραίους γονείς Rudolph Wertheim (1881-1937), διευθυντή τράπεζας, και την Barbara (1888-1978). Ήταν το δεύτερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Η μεγαλύτερη αδερφή του ήταν η Charlotte (1908-2001) και ο μικρότερος αδερφός του ήταν ο Robert (1914-2009). Οι γονείς του ήταν Γερμανο-Εβραίοι και είχαν μετακομίσει στο Λονδίνο δυο χρόνια νωρίτερα. Το όνομα της οικογένειας ήταν Wertheim αλλά το άλλαξαν σε Γουίντον σε μια προσπάθεια ενσωμάτωσης. Επίσης ασπάστηκαν τον χριστιανισμό και ο Γουίντον βαφτίστηκε.
Έργο διάσωσης
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα 1938, ο Γουίντον σχεδίαζε να ταξιδέψει στην Ελβετία για διακοπές. Ωστόσο αποφάσισε να επισκεφτεί την Πράγα και να βοηθήσει τον Μάρτιν Μπλέικ, που ήταν ήδη εκεί ως εκπρόσωπος της Βρετανικής Επιτροπής για τους Μετανάστες από την Τσεχοσλοβακία (η χώρα ήταν τότε σε μια κατάσταση ημι-κατοχής από τη Γερμανία) και είχε προσκαλέσει τον Γουίντον να τον βοηθήσει με τους Εβραίους. Ο Γουίντον ίδρυσε έναν οργανισμό για να βοηθήσει τα παιδιά των εβραϊκών οικογενειών, που κινδύνευαν από τους ναζί. Το γραφείο του βρισκόταν σε μια τραπεζαρία στο ξενοδοχείο του στην Wenceslas Square. Τον Νοέμβριο 1938, μετά το Kristallnacht στη ναζιστική Γερμανία, η Βουλή των Αντιπροσώπων επικύρωσε μια μεταρρύθμιση σύμφωνα με την οποία θα επιτρεπόταν η είσοδος στη Βρετανία στους μετανάστες που ήταν κάτω των 17 ετών, με την προϋπόθεση ότι είχαν ένα μέρος να μείνουν και μια εγγύηση £50 κατατέθηκε για μια ενδεχόμενη επιστροφή τους στη χώρα τους.
Σημαντικοί άνθρωποι που έχουν διασωθεί :
Από τα 669 παιδιά που διασώθηκαν από το Ολοκαύτωμα χάρη στις προσπάθειες του Γουίντον, περισσότερα από 370 δεν βρέθηκαν ποτέ. Το BBC News δήλωσε το 2015 ότι ίσως δεν γνωρίζουν την πλήρη ιστορία για το πώς επέζησαν του πολέμου.
Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς
H Γκουανγκντόνγκ Χονγκγιουάν Σάουθερν Τάιγκερς (Guangdong Hongyuan Southern Tigers, κινεζικά:广东宏远华南虎) ή Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς (Guangdong Southern Tigers), επίσης γνωστή ως Γκουανγκντόνγκ Ντονγκουάν Μπανκ (Guangdong Dongguan Bank, κινεζικά:广东东莞银行) για λόγους χορηγίας, είναι κινεζικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης που ανήκει στον όμιλο Guangdong Winnerway (Hongyuan). Η ομάδα είναι μία από τις καλύτερες σε απόδοση στο CBA. Η Τάιγκερς έχει κατακτήσει εννέα τίτλους CBA, περισσότερους από οποιαδήποτε άλλη ομάδα του πρωταθλήματος. Είναι επίσης η μόνη ομάδα που έχει προκριθεί στα πλέι οφ του CBA κάθε σεζόν από το 1995, την εναρκτήρια σεζόν. Η ομάδα παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στη Ντογκουάν της Κουανγκτούνγκ. Περιστασιακά, για λόγους μάρκετινγκ, η ομάδα παίζει μερικούς εντός έδρας αγώνες της στη Τζονγκσάν της Τζουχάι και σε άλλες πόλεις στο Δέλτα του Μαργαριταρένιου ποταμού.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1993 και η Τάιγκερς είναι η κύρια ομάδα (Ομάδα 1) του συλλόγου καλαθοσφαίρισης Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς, η οποία είναι η πρώτη επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης στην Κίνα που ανήκει σε ιδιώτες (μη κυβερνητική ομάδα). Εκτός από την Ομάδα 1, ο σύλλογος έχει τρεις θυγατρικές ομάδες (ομάδες νέων): την Ομάδα 2 (με βάση την Κουανγκτσόου), την Ομάδα 3Α (με βάση την Κουανγκτσόου) και την Ομάδα 3Β (βασισμένη στη Ντογκουάν). Αυτές οι θυγατρικές ομάδες διοικούνται από κοινού από τον σύλλογο και από το Επαρχιακό Αθλητικό Γραφείο της Κουανγκτσόου.
Η Σάουθερν Τάιγκερς είναι μέλος του CBA από την ίδρυση του και είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα του πρωταθλήματος. Κατά τη σεζόν 1995-1996, η ομάδα προκρίθηκε στους Τελικούς, όμως έχασαν από τη Μπαγί Ρόκετς. Μετά από επταετή αναμονή, έφτασαν ξανά στους Τελικούς το 2002-03 και το 2003-04, η ομάδα κατέκτησε τον πρώτο CBA τίτλο της. Μεταξύ 2002-03 και 2012-13, η ομάδα έπαιξε στους τελικούς 11 φορές στη σειρά, κερδίζοντας οκτώ πρωταθλήματα CBA και χάνοντας τρεις φορές.
Η ομάδα συμμετείχε επίσης στους Εθνικούς Αγώνες της Κίνας, εξ ονόματος της επαρχίας Κουανγκτσόου. Το 2009, κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο στην καλαθοσφαίριση στους Εθνικούς Αγώνων για την επαρχία της.
Σε αγώνα
6, Τζέισον Ντίξον, Λιαονίνγκ Ντάινοσορς 85-106 Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς, σεζόν 2002-2003
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς Κατηγορία:Κινέζικες ομάδες καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1993 Κατηγορία:Σύλλογοι Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Κίνας
Ινδική Ολυμπιακή Ομοσπονδία
Η Ινδική Ολυμπιακή Ομοσπονδία (χίντι: भारतीय ओलम्पिक संघ, αγγλικά: Indian Olympic Association) είναι ο οργανισμός που είναι υπεύθυνος για την επιλογή αθλητών με σκοπό να εκπροσωπήσουν την Ινδία στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στους Ασιατικούς Αγώνες και σε άλλες διεθνείς αθλητικές συναντήσεις και για τη διαχείριση των ινδικών ομάδων στις εκδηλώσεις. Λειτουργεί επίσης ως «Ινδική Ολυμπιακή Αγώνων Κοινοπολιτείας», υπεύθυνη για την επιλογή αθλητών με σκοπό να εκπροσωπήσουν την Ινδία στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας.
Buck Rogers
Ο Buck Rogers (ελληνικά: Μπακ Ρότζερς) είναι φανταστικός χαρακτήρας αμερικανικής παραγωγής που δημιουργήθηκε από τον Φίλιπ Φράνσις Νόουλαν. Είναι πρωταγωνιστής της νουβέλας Armageddon 2419 A.D. και έχει εμφανισθεί σε διάφορα μέσα (κόμικς, κινηματογράφος κλπ).
Σαν βασικός χαρακτήρας μιας ιστορίας επιστημονικής φαντασίας εμφανίσθηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1928 στο περιοδικό Amazing Stories με το όνομα «Antony», ενώ μια δεύτερη εμφάνισή του ακολούθησε στο τεύχος Μαΐου του 1929 με τίτλο: The Airlords of Han. Ακολούθως, ο Νόουλαν, σε συμφωνία με την εταιρεία John F. Dille Company, αποφάσισαν να καθιερώσουν το χαρακτήρα ως ήρωα κόμικ στριπ. Την εικονογράφηση ανέλαβε ο καλλιτέχνης Dick Calkins, με την εντολή να ξεκινήσει τη σειρά απ’ το σημείο που τερματιζόταν η αρχική νουβέλα, ενώ παράλληλα το όνομα του ήρωα άλλαξε σε «Buck». Στις 7 Ιανουαρίου του 1929 η σειρά έκανε την πρώτη της εμφάνιση μέσω εφημερίδας. Μεταγενέστερες εμφανίσεις του χαρακτήρα καταγράφηκαν στο σινεμά, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση με αποτέλεσμα ο Buck Rogers να καθιερωθεί σαν μέρος της Αμερικανικής λαϊκής κουλτούρας. Οι Αμερικανοί, μέσω της σειράς αυτής, εξοικειώθηκαν με τις κατακτήσεις της διαστημικής τεχνολογίας του 20ού αιώνα και αντιμετώπισαν το αχανές σύμπαν σαν κάτι γνώριμο και φιλικό. Με τον τρόπο αυτό, η εξερεύνηση του διαστήματος απόκτησε μια εκπροσώπηση στα μέσα μαζικής ψυχαγωγίας και ο πρωταγωνιστής της ιστορίας πήρε τη δική του θέση στη φανταστική λογοτεχνία, ακολουθώντας τα βήματα των ηρώων διάσημων συγγραφέων του είδους, όπως ο Ιούλιος Βερν, ο Χ. Τζ. Γουέλς ή ο Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ.
Χαρακτήρας, ιστορία κι επιρροή
Ο χαρακτήρας πρωτοεμφανίζεται με το ονοματεπώνυμο Anthony Rogers και φέρεται να έχει γεννηθεί το έτος 1898. Είναι ένας βετεράνος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και στα 1927 εργάζεται σε μια αμερικανική εταιρεία που ερευνά ασυνήθιστα φαινόμενα στην περιοχή της κοιλάδας Ουαϊόμινγκ στην Πενσιλβάνια. Κατά τη διάρκεια μιας έρευνάς του πέφτει θύμα ραδιενεργούς προσβολής, με αποτέλεσμα να παραμείνει σε μια «ανενεργή κατάσταση» επί 492 χρόνια. Ο Rogers ανακτά τις αισθήσεις του το έτος 2419. Αρχικά πιστεύει ότι έχει κοιμηθεί μερικές ώρες, ωστόσο σύντομα έρχεται αντιμέτωπος με πρωτόγνωρες καταστάσεις κατά τη διάρκεια ενός νέου πολέμου. Η δημοφιλία που κατέκτησε ο Buck Rogers ενέπνευσε άλλες εκδοτικές επιχειρήσεις ώστε να δημιουργήσουν για λογαριασμό τους παρόμοιους χαρακτήρες, κυριότερος εκ των οποίων ήταν ο Flash Gordon (1934–2003).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ZX Spectrum Κατηγορία:Διαστημική περιπέτεια (ταινίες) Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κόμικς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές διαστημικής περιπέτειας
Κυριάκος Κατζουράκης
Ο Κυριάκος Κατζουράκης (1944, Αθήνα - 22 Οκτωβρίου 2021 ) ήταν ζωγράφος, σκηνογράφος και συγγραφέας. Το 1968 βραβεύτηκε με το βραβείο ζωγραφικής Παρθένη.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944. Στα έξι του χρόνια έμεινε ορφανός από μητέρα και επειδή ο πατέρας του διωκόταν πολιτικά, εισήχθη σε ορφανοτροφείο. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Γ. Μόραλη και σκηνογραφία στο εργαστήριο του Β. Βασιλειάδη. Συνέχισε τις σπουδές του στο Λονδίνο στη St Martin's School of Art και στο Croydon School of Art όπου σπούδασε χαρακτική και μεταξοτυπία. Κατά την παραμονή του στην Αγγλία μελέτησε το έργο του Θεόφιλου, του Τσαρούχη και του Κόντογλου. Από το 1972 έως το 1985 έζησε και εργάστηκε στην Αγγλία. Το 1979 αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στη Biennale Sao Paulo και το 1980 στην 11η Biennale του Παρισιού. Η ζωγραφική του είναι ανθρωποκεντρική και συνδέει την ελληνική ιστορία με τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Έχει σκηνογραφική διάταξη και έντονες επιρροές από τις μορφές του Τσαρούχη και το κιαροσκούρο του Καραβάτζο. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις ζωγραφικής, ατομικές και ομαδικές, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σύζυγος και συνοδοιπόρος στη ζωή του του ήταν η ηθοποιός Κάτια Γέρου.
Η ασχολία με τον κινηματογράφο και το θέατρο
Το 1968 συμμετείχε ως ηθοποιός στην βραβευμένη ταινία του Δήμου Θέου Κιέριον που αναφερόταν στη γνωστή «υπόθεση Πολκ». Το 1972 έκανε τα σκηνικά της ταινίας Το προξενιό της Άννας του Παντελή Βούλγαρη και σχεδίασε τα κοστούμια της θεατρικής παράστασης του έργου Μέρες του '36 του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Το 1976 παρακολούθησε μαθήματα κινηματογράφου στο London Film School. Από το 1986 διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με τον Γ. Λαζάνη στο θέατρο Τέχνης. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας "Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές" και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Καλλιτεχνών EUROPA 24. Το 1995 ιδρύει την "Ομάδα Τέχνης" η οποία έχει στόχο να συνδέσει τη ζωγραφική με τις άλλες τέχνες: το θέατρο, τη μουσική, τη φωτογραφία και τον κινηματογράφο. Το 2003 κάνει την πρώτη του εικαστική ταινία, Ο δρόμος προς τη Δύση, η οποία κερδίζει το Α΄κρατικό Βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ καθώς και το διεθνές βραβείο κριτικών FIPRESCI. Η ταινία ταξιδεύει στα μεγαλύτερα φεστιβάλ, ενώ η ταινία του Γλυκιά μνήμη (2005) συμμετείχε στο Διεθνές Φεστιβάλ του Μόντρεαλ. Τον ίδιο χρόνο εξελέγη καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στις 22 Οκτωβρίου 2021
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Κατζουράκης εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Διαστημικό τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ
Το διαστημικό τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ (αγγλικά: James Webb Space Telescope, JWST, προηγουμένως γνωστό ως Διαστημικό Τηλεσκόπιο Νέας Γενιάς / Next Generation Space Telescope - NGST), αποτελεί εγχείρημα της NASA σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος και τον Καναδικό Οργανισμό Διαστήματος. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Τζέιμς Ε. Γουέμπ, ο οποίος διετέλεσε δεύτερος διευθυντής στην ιστορία της NASA και είχε κεντρικό ρόλο στο πρόγραμμα Απόλλων.
Το πρόγραμμα για την κατασκευή του τηλεσκοπίου ξεκίνησε το 1996, με τη NASA επικεφαλής μιας συνεργασίας πολλών άλλων διεθνών διαστημικών οργανισμών. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε στις 28 Αυγούστου 2019, ενώ μετά από διαδοχικές αναβολές (Οκτώβριος 2018, Άνοιξη 2019, Μάιος 2020, Μάρτιος 2021, Οκτώβριος 2021), η εκτόξευση του έγινε στις 25 Δεκεμβρίου του 2021.
Το τηλεσκόπιο βρίσκεται στο Σημείο Λαγκράνζ 2, περίπου 1,5 εκατομμύριο χιλιόμετρα πιο μακριά από τον Ήλιο σε σχέση με τη Γη. Το κάτοπτρό του έχει διάμετρο 6,5 μέτρα. Το τηλεσκόπιο πραγματοποιηθεί παρατηρήσεις από το κόκκινο φως μέχρι το μέσο υπέρυθρο (0.6–28.3 μm) και πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία 50 Κ (−223 °C) ώστε να μην έχει θερμικές παρεμβολές όταν παρατηρεί στο υπέρυθρο.
Δυνατότητες
Οι δυνατότητες του τηλεσκοπίου επιτρέπουν τη διεύρυνση των ερευνών και των αναλύσεων στα πεδία της Αστρονομίας και της Κοσμολογίας. Το τηλεσκόπιο θα προσφέρει άνευ προηγουμένου ανάλυση για μήκη κύματος από το μακρύ οπτικό φάσμα (πορτοκαλί-ερυθρό), έως το κοντινό με με μέσο υπέρυθρο (0,6 με 28 μικρόμετρα).
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Σε σύγκριση με το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ του οποίου ο καθρέπτης έχει διάμετρο 2,4 μέτρων, το αντίστοιχο κάτοπτρο του Τζέιμς Γουέμπ είναι διαμέτρου 6,5 μέτρων και αποτελείται από δεκαοκτώ επιχρυσωμένα εξαγωνικά τμήματα. Η μάζα εκτόξευσης του τηλεσκοπίου είναι ίση με 6.500 κιλά, περίπου το μισό της μάζας του Χαμπλ.
Σύγκριση με τα προηγούμενα τηλεσκόπια
Η ΝΑΣΑ περιέγραψε το Τζέιμς Γουέμπ ως τον επιστημονικό διάδοχο του τηλεσκοπίου Χαμπλ, αλλά όχι ως αντικαταστάτη, καθώς οι δυνατότητες των δύο τηλεσκοπίων δεν είναι ίδιες. Το Τζέιμς Γουέμπ έχει τη δυνατότητα να ανιχνεύσει αντικείμενα με υψηλές τιμές μετατόπισης προς το ερυθρό, κάτι που σημαίνει πως μπορεί να παρατηρήσει πολύ παλαιότερα και πολύ πιο απομακρυσμένα αντικείμενα. Η επιχειρησιακή λειτουργία του Χαμπλ επεκτάθηκε για το διάστημα που θα απαιτηθεί, ώστε το Τζέιμς Γουέμπ να είναι έτοιμο. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, ο σχεδιασμός του νέου τηλεσκοπίου άλλαξε έτσι ώστε να είναι ικανό να συλλέγει φωτογραφίες με μεγαλύτερο βάθος στο υπέρυθρο από ότι το Χαμπλ, και να υπερβαίνει τις δυνατότητες τόσο του Διαστημικού Παρατηρητηρίου Υπερύθρων όσο και του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Σπίτζερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικά τηλεσκόπια Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2021 Κατηγορία:Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος Κατηγορία:NASA
Αυστραλιανός πελεκάνος
Ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Ολλανδό αριστοκράτη ζωολόγο Κούνρατ Γιάκοπ Τέμινκ το 1824. Το επίθετο conspicillatus στην ονομασία του προέρχεται από το λατινικό ρήμα conspicere, που σημαίνει «ατενίζω» και δόθηκε εξαιτίας των έντονων έγχρωμων κύκλων γύρω από τα μάτια του, που κάνουν τον αυστραλιανό πελεκάνο να μοιάζει σαν να φοράει γυαλιά.
Περιγραφή
thumb|left|Αυστραλιανός πελεκάνος σε πτήση Ο αυστραλιανός πελεκάνος έχει μέσο μέγεθος ανάμεσα στα είδη πελεκάνου, με άνοιγμα πτερύγων 2,3 έως 2,6 μέτρα. Το βάρος του κυμαίνεται από 4 μέχρι 13 κιλά, αν και τα περισσότερα ώριμα άτομα ζυγίζουν από 4,54 μέχρι 7,7 κιλά. Το μέσο βάρος τεσσάρων αυστραλιανών πελεκάνων υπολογίσθηκε σε 5,5 κιλά, γεγονός που καθιστά το είδος το δεύτερο βαρύτερο από όλα τα είδη πουλιών της Αυστραλίας που μπορούν να πετάξουν, μετά το μπρόλγκα (Antigone rubicunda), αν και το αρσενικό της αυστραλιανής αρδεωτίδας (της οποίας τα δύο φύλα έχουν μεγάλη διαφορά μεταξύ τους) ζυγίζει λίγο περισσότερο σε μέσα και μέγιστα βάρη (όλα αυτά βεβαίως είναι πολύ μικρότερα από τα ανίκανα να πετάξουν πτηνά αυστραλιανό καζουάριο και εμού). Το ράμφος του αυστραλιανού πελεκάνου ωστόσο είναι το μεγαλύτερο από όλα τα σημερινά είδη πουλιών, φθάνοντας τα 50 εκατοστά σε μήκος. Τα θηλυκά είναι ελαφρώς μικρότερα και, ιδίως, έχουν μικρότερο ράμφος, που μπορεί να είναι μόλις 34,6 εκατοστά στην ωριμότητα. Το συνολικό μήκος του πουλιού, εξαιτίας και του μακρού ράμφους, φθάνει τα 152 έως 188 εκατοστά, κάτι που το καθιστά το ένα από τα δύο μακρύτερα είδη πελεκάνου, μαζί με τον αργυροπελεκάνο.
right|thumb|Πελεκάνος που δείχνει το μήκος του ράμφους και το μέγεθος του θύλακά του Ως σύνολο, ο αυστραλιανός πελεκάνος είναι κυρίως λευκός στο χρώμα. Κατά την εποχή του ζευγαρώματος το δέρμα γύρω από το ράμφος και το ακραίο μέρος του ράμφους παίρνουν ένα πορτοκαλί χρώμα, ενώ ο θύλακας κάτω από το ράμφος μπορεί να παίρνει σκούρο μπλέ, ρόδινο ή πορφυρό χρώμα. Αντιθέτως, εκτός εποχής αναπαραγωγής, ο ενήλικος αυστραλιανός πελεκάνος έχει ράμφος και θύλακα με ανοικτό ρόδινο χρώμα. Τα νεαρά άτομα είναι παρόμοια με τα ενήλικα, αλλά όπου τα ενήλικα έχουν μαύρο, τα νεαρά έχουν καφέ πτέρωμα. Ενώ το επάνω μέρος των πτερύγων είναι λιγότερο άσπρο. Η συνολική εμφάνιση του είδους είναι αρκετά παρόμοια με εκείνη των άλλων ειδών πελεκάνου, παρά το ότι εξελίχθηκε ξεχωριστά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πελεκανίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ωκεανίας
Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Γεράσιμος
Ο  Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Γεράσιμος Μαρματάκης (17 Σεπτεμβρίου 1969) είναι Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου από το 2015.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο στις 17 Σεπτεμβρίου 1969. Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών στη γενέτειρά του, εισήχθη στην Ανώτερα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών. Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία παρακολούθησε μαθήματα στό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στόν τομέα Ιστορίας – Λατρείας.
Μοναχός εκάρη στην Ιερά Μονή της Παναγίας Αγκαράθου από τον τότε Καθηγούμενο Καλλίνικο Θωμακάκη. Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Τιμόθεο στις 11 Φεβρουαρίου 1995 και Πρεσβύτερος την 27 Ιανουαρίου 2001. Την ίδια ημέρα ελαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου. Στις 13 Οκτωβρίου 2001 έλαβε το οφίκιο της πνευματικής πατρότητος υπό του Επισκόπου Κνωσσού Μακαρίου.
Το 1998 κατόπιν αποφάσεως του Ηγουμενοσυμβουλίου της Μονής ορίσθηκε οικονόμος του ερειπωμένου Μετοχιού Κυρίας Ελεούσας Χερσονήσου, το οποίο ανακαίνισε εκ βάθρων.
Στις 28 Ιουνίου 2004, εξελέγη από την αδελφότητα της Μονής της Μετανοίας του Καθηγούμενος αυτής και ενθρονίζεται στην 1 Ιουλίου, θέση από που διακόνησε ως και την εκλογής του. Επί Ηγουμενίας του ανακαινίσθηκε το Καθολικό, το Ηγουμενείο και άλλα τμήματα αυτής. Εκπροσώπησε την Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης σε διάφορες αποστολές και εκδηλώσεις.
Το έτος 2013 με Συνοδική απόφαση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, διορίσθηκε Μέλος της Συνοδικής Επιτροπής επί του Μοναχικού βίου της Εκκλησίας Κρήτης.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2015 εξελέγη παμψηφεί από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου. Από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως το τέλος Αυγούστου 2017 κλήθηκε υπό του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου ως μέλος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το 2016 διετέλεσε Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Πέτρας και Χερρονήσου Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ματθίλδη της Σκωτίας
Η Ματθίλδη της Σκωτίας (Matilda of Scotland, 1080 - 1 Μαΐου 1118), αρχικά βαπτισμένη Έντιθ, ήταν κόρη του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας και της Μαργαρίτας της Σκωτίας, σύζυγος του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας.
Πρώτα χρόνια
Όταν ήταν περίπου έξι ετών, η Έντιθ στάλθηκε με την αδελφή της Μαρία για να μορφωθεί σε ένα μοναστήρι στη νότια Αγγλία, όπου η θεία της Χριστίνη ήταν ηγουμένη. Η εκπαίδευσή της ξεπέρασε τις τυπικές θηλυκές επιδιώξεις. Αυτό δεν ήταν έκπληξη καθώς η μητέρα της αγαπούσε πολύ τα βιβλία. Οι κόρες της μάθαιναν αγγλικά, γαλλικά και λίγα λατινικά και μπορούσαν να διαβάσουν τον Άγιο Αυγουστίνο και τη Βίβλο.
Το 1093, όταν ήταν δεκατριών, ο πατέρας της και ο αδερφός της Εδουάρδος σκοτώθηκαν. Ακούγοντας το θάνατο του συζύγου και του γιου της, η βασίλισσα Μαργαρίτα, ήδη άρρωστη, πέθανε στις 16 Νοεμβρίου. Η Έντιθ ήταν πλέον ορφανή και ο αρραβωνιαστικός της την εγκατέλειψε για να παντρευτεί μια κόρη του Χάρολντ Γκόντγουϊσον. Ωστόσο, πέθανε πριν μπορέσουν να παντρευτούν. Η Έντιθ έφυγε από το μοναστήρι το 1093.
Βασίλισσα της Αγγλίας
Μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου Β΄ στο Νέο Δάσος, τον Αύγουστο του 1100, ο αδελφός του, Ερρίκος, έγινε βασιλιάς. Το επόμενο έργο του ήταν να παντρευτεί τη Ματθίλδη. Επειδή η Ματθίλδη είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της σε ένα μοναστήρι, υπήρξε κάποια διαμάχη για το αν ήταν καλόγρια και ως εκ τούτου θεωρήθηκε μη επιλέξιμη για γάμο. Ο Ερρίκος ζήτησε άδεια για το γάμο από τον Αρχιεπίσκοπο Anselm, ο οποίος επέστρεψε στην Αγγλία τον Σεπτέμβριο του 1100 μετά από μια μακρά εξορία. Εκφράζοντας την αδιαφορία του ότι δεν θέλει να αποφασίσει τόσο βαρύ θέμα, ο Anselm κάλεσε ένα συμβούλιο επισκόπων προκειμένου να καθορίσει την κανονική νομιμότητα του προτεινόμενου γάμου. Η Ματθίλδη κατέθεσε ότι δεν είχε ποτέ πάρει ιερούς όρκους, επιμένοντας ότι οι γονείς της είχαν στείλει την αδελφή της στην Αγγλία για εκπαιδευτικούς σκοπούς και η θεία της Χριστίνη την προστάτευε «από τη λαγνεία των Νορμανδών». Η Ματθίλδη υπέγραψε, με αποτέλεσμα να τη χτυπήσει η θεία της. Το συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ματθίλδη δεν ήταν μοναχή, δεν ήταν ποτέ και ότι οι γονείς της δεν είχαν την πρόθεση να γίνει μοναχή, δίνοντας την άδειά τους για το γάμο. Η Ματθίλδη και ο Ερρίκος φαίνεται να έχουν γνωρίσει ο ένας τον άλλον για κάποιο χρονικό διάστημα πριν από το γάμο τους - αναφέρεται ότι ο Ερρίκος "λάτρευε" τον χαρακτήρα της. Επιπλέον, ο χρονογράφος Γουλιέλμος του Μάλμεσμπερυ προτείνει ότι ο νέος βασιλιάς αγαπούσε τη γυναίκα του. Αφού η Έντιθ και ο Ερρίκος παντρεύτηκαν στις 11 Νοεμβρίου του 1100 στο Αββαείο του Γουέστμινστερ από τον Αρχιεπίσκοπο Anselm του Καντέρμπουρυ, έλαβε το όνομα "Ματθίλδη". Η Ματθίλδη πέθανε στις 1 Μαΐου του 1118 στο παλάτι του Γουέστμινστερ και θάφτηκε στο Αβαείο του Γουέστμινστερ.
Παιδιά
Η Ματθίλδη και ο Ερρίκος είχαν τέσσερα παιδιά:
Ουσπία
Ο Ουσπία ήταν σύμφωνα με τον κατάλογο των Ασσυρίων βασιλέων ο 16ος βασιλιάς της Ασσυρίας στην αρχαιότερη περίοδο, η ύπαρξη του δεν πιστοποιείται με σύγχρονα αρχαιολογικά ευρήματα. Ο Ασσυριακός κατάλογος τον καταγράφει ως ο τελευταίος από "τους βασιλείς που έζησαν σε σκηνές". Η Αρχαία Ιστορία του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ αναφέρει συγκεκριμένα "στην εποχή του οι Ασσύριοι διέκοψαν την νομαδική ζωή". Ο Ουσπία θεωρείται ο ιδρυτής του ναού του θεού Ασσούρ στην ομώνυμη πόλη, αυτό πιστοποιείται σε επιγραφές νεότερων βασιλέων της Ασσυρίας όπως ο Σαλμανασέρ Α΄ (1273 π.Χ.) και ο Εσαρχαδδών (681 π.Χ.). Ο διάδοχος του ήταν σύμφωνα με τον κατάλογο Ασσυρίων βασιλέων ο Απιασάλ. Ο Άρτουρ Ούναντ (1879 - 1947) αναφέρει ότι τα ονόματα του Ουσπία και του Κικκία προέρχονται από την Χουρρίτικη γλώσσα και όχι από την Ακκαδική γλώσσα που ήταν η πρόγονος της Ασσυριακής διαλέκτου. Ο σύγχρονος ωστόσο ιστορικός Άρνο Ποέμπελ (1881 - 1958) διαφωνεί με την άποψη του Άρτουρ Ούναντ.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Λιμός στο Καζακστάν (1932-33)
μικρογραφία|320x320εσ|Οι μεγάλες εθνοτικές ομάδες στο [[Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Καζαχστάν|Καζακστάν την περίοδο 1897-1970. Ο αριθμός των Καζάκων και των Ουκρανών μειώθηκε την περίοδο 1932-33, λόγω του λιμού. ]] Ο Λιμός του Καζακστάν του 1932-33, περιγράφεται ως Καζακική καταστροφή από τον Ρόμπερτ Κόνκουεστ, ήταν μέρος του Σοβιετικού λιμού το 1932-33. Ενώ η Ουκρανία επλήγη χειρότερα, ο λιμός εξαπλώθηκε επίσης σε περιοχές της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, όπως το Καζακστάν και άλλες περιοχές. Οι Καζάκοι ήταν αυτοί που επλήγησαν χειρότερα όσον αφορά το ποσοστό των ανθρώπων που πέθαναν (περίπου 38%). Περίπου 1.5 εκατομμύρια (ή ενδεχομένως 2.0 με 2.3 εκατομμύρια) άνθρωποι πέθαναν στο Καζακστάν, από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν Καζάκοι.
Στο Καζακστάν ο λιμός είναι γνωστός ως '' γενοκτονία Γκολοστσέκιν" (Голощекиндік геноцид),  που αναφέρεται στον Φιλίππ Γκολοστσιόκιν, που διενήργησε την Σοβιετοποίηση του Καζακστάν εκείνη την εποχή.
Αν συμπεριλάβουμε τον Καζακικό λιμό του 1919-22, σε 10 με 15 χρόνια οι Καζακικές περιοχές έχασαν τον περισσότερο από τον μισό πληθυσμό τους λόγω της Σοβιετικής εξουσίας.
Έθιμο του Καδή (Σάμος)
Το Έθιμο του Καδή είναι αποκριάτικο έθιμο της Σάμου.
Λιμός στο Καζακστάν (1932-33)
Παραπομπές
Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση Κατηγορία:Ιστορία του Καζακστάν Κατηγορία:Λιμοί στην Σοβιετική Ένωση
Έθιμο του Καδή (Σάμος)
Γεωγραφική διάδοση
Το Έθιμο του Καδή έχει εμφανιστεί στην περιοχή της ανατολικής Σάμου. Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ατόνισε. Από το 1980 και μετά στο χωριό Σπαθαραίοι αναβίωσε για να διακοπεί εκ νέου στο χρονικό διάστημα 1991-2000.
Προέλευση του εθίμου
Το Έθιμο του Καδή έχει την καταγωγή του στην ιστορία του νησιού και σχετίζεται με την επίσημη εδραίωση του Καδή στο νησί το 1617.Ο Καδής επισκεπτόμενος το νησί δυο φορές το χρόνο εισέπραττε τους φόρους αλλά και ασχολείτο και με την εκδίκαση διαφόρων ζητημάτων. Η διαφθορά, η αυστηρότητα και οι αυθαιρεσίες που διέπραττε τον έκαναν να είναι μισητός στους κατοίκους του νησιού.
Καταγωγή του εθίμου
Το έθιμο του Καδή ξεκινά στα μέσα του 19ου αι.σε χωριά της ανατολικής Σάμου, όπως οι Σπαθαραίοι, Παγώνδας, Μυτιληνιοί. Παλαιότερα τελείτο την Καθαρή Δευτέρα. Αποσκοπούσε στη γελοιοποίηση του Τούρκου δικαστή. Σήμερα το έθιμο τελείται την Κυριακή της Αποκριάς.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Σάμου Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Ελλάδας Κατηγορία:Έθιμα
Τραμπανκόλα
Τραμπανκόλα είναι έθιμο της Κυριακής του Πάσχα στη Σάμο.
Περιγραφή εθίμου
Η τραμπανκόλα ήταν μια κούνια που φτιαχνόταν από σκοινί ή τη λεγόμενη καναβιά, ένα σανίδι για κάθισμα, σακούλα από λινάτσα η οποία τοποθετείτο στη θέση που το σκοινί ακομπούσε στο δέντρο, συνήθως πλάτανος. Πάνω στο σανίδι κάθονταν τα κορίτσια και δύο αγόρια στις άκρες όρθια δίνοντας την κίνηση και το ρυθμό στην κούνια.Το παιχνίδι με τις κούνιες διαρκούσε ως το βράδυ και συνοδεύονταν με τραγούδια.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Σάμου Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Ελλάδας Κατηγορία:Λαογραφία
Σλαβομακεδονικές σπουδές
Οι σλαβομακεδονικές μελέτες (Македонистика Makedonistika) είναι μια επιστήμη που μελετά τη σλαβομακεδονική γλώσσα. Ένα άτομο που μελετά τα σλαβομακεδονικά ονομάζεται σλαβομακεδονικός ειδικός (Македонист / Makedonist).
Στη Σοβιετική Ένωση και τη Ρωσία
Στην ΕΣΣΔ, διάφοροι ερευνητές όπως οι Βλαντισλάβ Ίλιτς-Σβίτιτς, Αφανάσι Ματέγιεβιτς Σέλιστσεφ και Σαμουήλ Μπορίσοβιτς Μπέρνστεϊν έδωσαν προσοχή στη σλαβομακεδονική γλώσσα σε ποικίλους βαθμούς. Ο πιο σημαντικός σλαβομακεδονικός ειδικός είναι η πρώην Σοβιετική / Ρωσίδα γλωσσολόγος Ρίνα Πάβλοβνα Ουσίκοβα, συγγραφέας της βασικής περιγραφής της σύγχρονης μακεδονικής γλώσσας - «Γραμματική της Μακεδονικής λογοτεχνικής γλώσσας» (2003) και ένας από τους συγγραφείς των σλαβομακεδονικορωσικών λεξικών (1997, 2003).
Σύγχρονη ανάπτυξη
Οι σλαβομακεδονικές μελέτες βιώνουν άνθηση μετά την ίδρυση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας το 1944. Με την κωδικοποίηση της σύγχρονης σλαβομακεδονικής λογοτεχνικής γλώσσας και την εγκαθίδρυση μιας σειράς εκπαιδευτικών και επιστημονικών ιδρυμάτων με κύριο αντικείμενο σπουδών τη σλαβομακεδονική γλώσσα, έχουν τεθεί όλες οι προϋποθέσεις για την ομαλή και αντικειμενική ανάπτυξη της σλαβομακεδονικής γλώσσας ως μέρος της παγκόσμιας γλωσσικής επιστήμης.
Σλαβομακεδονικές σπουδές στις σλαβικές χώρες
Η πρώτη διδασκαλία της σλαβομακεδονικής γλώσσας σε ξένο πανεπιστήμιο πραγματοποιήθηκε το 1946 στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα, ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια στην Ευρώπη. Τα μαθήματα παραδίδονταν από τον καθηγητή Αντονίν Φρίτα. Παρέδιδε μαθήματα στη σλαβομακεδονική γλώσσα από το 1946 έως το 1948. Αυτό ξεκίνησε την επέκταση των σλαβομακεδονικών στα ξένα πανεπιστήμια. Έκτοτε, η διδασκαλία της σλαβομακεδονικής γλώσσας ξεκίνησε και εξακολουθεί να γίνεται σε περίπου 30 πανεπιστήμια του εξωτερικού. Τα πιο δημοφιλή τμήματα σλαβομακεδονικής γλώσσας βρίσκονται σε πανεπιστήμια στις σλαβικές χώρες. Είναι κατανοητό ότι το σπουδαιότερο ενδιαφέρον για τη σλαβομακεδονική γλώσσα υφίσταται στις σλαβικές χώρες, όπως συμβαίνει και με τις άλλες σλαβικές γλώσσες, επειδή στις χώρες αυτές υπάρχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις σλαβικές μελέτες.
Σλαβομακεδονικές σπουδές στον υπόλοιπο κόσμο
Η παρουσία της σλαβομακεδονικής γλώσσας στις μη σλαβικές χώρες έχει μεγάλη σημασία για την ίδια τη σλαβομακεδονική γλώσσα. Οι έρευνες και δημοσιεύσεις από τον 19ο αιώνα στη Γερμανία, την Αυστρία, τη Γαλλία και αργότερα στις ΗΠΑ, την Ιταλία, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Ιαπωνία και άλλες χώρες συνέβαλαν στην τυποποίηση της σλαβομακεδονικής γλώσσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Βόρειας Μακεδονίας
Παναγιώτης Κουτσομητόπουλος
Ο Παναγιώτης (Πότης) Κουτσομητόπουλος (1887-1955) ήταν Έλληνας γεωπόνος, Καθηγητής και Πρύτανις της Γεωπονικής Σχολής και Υπουργός Γεωργίας.
Ρισάρλισον
Ο Ρισάρλισον ντε Αντράντε (Richarlison de Andrade, γενν. στις 10 Μαΐου 1997), γνωστός ως Ρισάρλισον, είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Τότεναμ.
Αμέρικα Μινέιρο
Ο Ρισάρλισον γεννήθηκε στη Νόβα Βενέσια στις 10 Μαΐου 1997. Έγινε μέλος της ομάδας νέων της Αμέρικα Μινέιρο το Δεκέμβριο του 2014, από τη Ρεάλ Νοροέστε. Τον Ιούνιο του 2015, προήχθη στην πρώτη ομάδα από τον προπονητή Ζιβανίλντο Ολιβέιρα. Στο παρελθόν ήταν κοντά στο να εγκαταλείψει τη σταδιοδρομία του στο ποδόσφαιρο, έχοντας απορριφθεί από πολλές ομάδες και έχοντας ξοδέψει όλα τα χρήματά του σε ένα εισιτήριο μονής διαδρομής 600 χιλιομέτρων στο Μπέλο Οριζόντε για τα δοκιμαστικά του.
Ο Ρισάρλισον έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 4 Ιουλίου 2015, στην εντός έδρας νίκη με 3-1 εναντίον της Μοζί Μιρίμ. Αφού πέρασε ως αργή αλλαγή, σημείωσε το τελευταίο γκολ του αγώνα. Δεκαεπτά ημέρες αργότερα, επέκτεινε το συμβόλαιό του μέχρι το 2018.
Στις 21 Νοεμβρίου 2015, καθώς η Αμέρικα κέρδισε την άνοδο στο Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α με την ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Σεαρά, ο Ρισάρλισον αποβλήθηκε στο τέλος του αγώνα για φάουλ στον Σάρλες.
Φλουμινένσε
Στις 29 Δεκεμβρίου 2015, ο Ρισάρλισον υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τη Φλουμινένσε. Έκανε το ντεμπούτο του στις 13 Μαΐου 2016 στο δεύτερο σκέλος του δεύτερου γύρου του Κυπέλλου Βραζιλίας, συμβάλλοντας σε όλα τα γκολ της ομάδας του, στην εντός έδρας ισοπαλία με 3-3 (6–3 σύνολο) εναντίον της Φεροβιάρια.
Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα δύο ημέρες αργότερα, ξεκινώντας στην εκτός έδρας νίκη με 1-0 εναντίον της πρώην ομάδας του, Αμέρικα. Το πρώτο γκολ του στην κατηγορία ήρθε στις 26 Ιουνίου, το νικητήριο στη νίκη με 2-1 εναντίον της Φλαμένγκο.
Στο Καμπεονάτο Καριόκα 2017, ο Ρισάρλισον σημείωσε 8 γκολ σε 12 αγώνες και ανακηρύχθηκε στην Ομάδα της Σεζόν, καθώς η ομάδα του τερμάτισε στη δεύτερη θέση, πίσω από τη Φλαμένγκο. Ένα από αυτά τα γκολ σημειώθηκε στις 22 Απριλίου,στη νίκη με 3-0 για τα ημιτελικά επί της Βάσκο ντα Γκάμα στο στάδιο Μαρακανά.
Την ίδια χρονιά, ο Ρισάρλισον συμμετείχε επίσης στην πρώτη ηπειρωτική του διοργάνωση, το Κόπα Σουδαμερικάνα 2017. Έπαιξε τέσσερις αγώνες στην πορεία της ομάδας από το Ρίο ντε Τζανέιρο μέχρι τους προημιτελικούς και σκόραρε στις νίκες επί της Λίβερπουλ και της Ουνιβερσιδάδ Κατολίκα στις δύο πρώτες φάσεις.
Γουότφορντ
μικρογραφία| Ο Ρισάρλισον παίζει για τη [[Γουότφορντ ΦΚ|Γουότφορντ το 2017. ]] Ο Ρισάρλισον ολοκλήρωσε τη μεταγραφή του στην αγγλική Γουότφορντ στις 8 Αυγούστου 2017, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο, με κόστος μεταγραφής 11,2 εκατομμυρίων λιρών. Έκανε το ντεμπούτο του για τον σύλλογο ως αλλαγή στην ισοπαλία με 3–3 εναντίον της Λίβερπουλ την πρώτη αγωνιστική της Πρέμιερ Λιγκ 2017-18. Στον επόμενο αγώνα του, στις 19 Αυγούστου εναντίον της Μπόρνμουθ, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στη νίκη με 2-0. Ήταν ο μόνος παίκτης της Γουότφορντ που έπαιξε σε κάθε αγώνα της σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ και σημείωσε πέντε γκολ κατά τη διάρκεια της πορείας της.
Έβερτον
Ο Ρισάρλισον μετακινήθηκε στην Έβερτον στις 24 Ιουλίου 2018, με κόστος μεταγραφής 35 εκατομμυρίων λιρών, που δυνητικά μπορεί να αυξηθεί στις 50 εκατομμύρια λίρες και επανενώθηκε με τον πρώην προπονητή του στη Γουότφορντ, Μάρκο Σίλβα. Στο επίσημο ντεμπούτο του στις 11 Αυγούστου, σημείωσε δύο γκολ στην ισοπαλία με 2-2 εναντίον της Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς. Δύο εβδομάδες αργότερα, αποβλήθηκε στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα εναντίον της Μπόρνμουθ για σύγκρουση κεφαλιών με τον Άνταμ Σμιθ.
Λόγω της κακής αγωνιστικής κατάστασης των συναδέλφων επιθετικών της Έβερτον, ο Ρισάρλισον τοποθετήθηκε στη θέση του κεντρικού επιθετικού για τον αγώνα της Έβερτον εναντίον της Λέστερ Σίτι στις 6 Οκτωβρίου, σκοράροντας στο 7ο λεπτό της εκτός έδρας νίκης με 2-1. Τέσσερις εβδομάδες αργότερα, σκόραρε δύο φορές στη νίκη με 3-1 επί της Μπράιτον & Χόουβ Άλμπιον. Ο Ρισάρλισον τελείωσε τη σεζόν ως κορυφαίος σκόρερ της Έβερτον, μαζί με τον Κίλβι Σίγκουρδσον, με 13 γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ, ενώ και οι δύο είχαν 14 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις.
Στις 3 Δεκεμβρίου 2019, ο Ρισάρλισον υπέγραψε ένα νέο πενταετές συμβόλαιο με την Έβερτον.
Τότεναμ
Η Τότεναμ απέκτησε τον Ρισάρλισον την 1η Ιουλίου 2022 για 50 εκατομμύρια λίρες και άλλα 10 εκατομμύρια σε μπόνους.
Εθνική ομάδα
Ο Ρισάρλισον επιλέχθηκε στη Βραζιλία U20 για το Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Νέων Νότιας Αμερικής του 2017. Έκανε οκτώ εμφανίσεις και σημείωσε δύο γκολ στο τουρνουά.
Στις 27 Αυγούστου 2018, έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Βραζιλίας ανδρών από τον προπονητή Τίτε, για τους φιλικούς αγώνες εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ελ Σαλβαδόρ, αφού ο Πέντρο αποσύρθηκε λόγω τραυματισμού. Έκανε το ντεμπούτο του εναντίον των Αμερικανών στις 7 Σεπτεμβρίου στο Στάδιο ΜετΛάιφ του Νιου Τζέρσεϊ, ως αλλαγή στο 75ο λεπτό στη θέση του Ρομπέρτο Φιρμίνο, στη νίκη με 2-0 και σημείωσε τα πρώτα του γκολ στον επόμενο αγώνα τέσσερις ημέρες αργότερα, σκοράροντας δύο φορές στη νίκη με 5-0.
Τον Μάιο του 2019, συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της Βραζιλίας για το Κόπα Αμέρικα 2019 στην έδρα της. Στον τελικό εναντίον του Περού στις 7 Ιουλίου, στο στάδιο Μαρακανά, ο Ρισάρλισον πέρασε ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, στη θέση του Φιρμίνο και σημείωσε το τελικό γκολ της νίκης με 3-1 στη διαδικασία των πέναλτι.
Προσωπική ζωή
Στις 9 Αυγούστου 2015, ο Ρισάρλισον υπέγραψε τριετές συμβόλαιο χορηγίας με την αμερικανική εταιρεία Nike.
Διακρίσεις
Βραζιλία
Ατομικές
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1973
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1973.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Μαχμούτογλου Νιζαμουντίν Αχμέτ Πασάς
Ο Μαχμούτογλου Νιζαμουντίν Αχμέτ Πασάς (Οθ. Τούρκικα:محمود اوغلو نظام الدين احمد باشا) (Τούρκικα: Mahmudoğlu Nizamüddin Ahmed Paşa, 1281 - 25 Ιανουαρίου 1380) ήταν Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από το 1331 μέχρι το 1348.
Παραπομπές
Κατηγορία: Μεγάλοι Βεζίρηδες
Άλεξ Ρέιμοντ
Ο Άλεξ Ρέιμοντ (αγγλικά Alexander Gillespie "Alex" Raymond, 2 Οκτωβρίου 1909 – 6 Σεπτεμβρίου 1956 ) ήταν αμερικανός δημιουργός κόμικς, γνωστότερος από τον ήρωα Φλας Γκόρντον που εμπνεύστηκε για λογαριασμό της εταιρείας King Features το 1934.
Αρκετοί συνάδελφοί του έχουν παραδεχτεί πως η δουλειά του Ρέιμοντ αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και για τους ίδιους. Μάλιστα ο Τζορτζ Λούκας έχει δηλώσει πως ο Ρέιμοντ τον επηρέασε στη δημιουργία του έργου του «Star Wars». Τις ικανότητές του σε συνδυασμό ιστοριών εκθείασε και ο Καρλ Μπαρκς. Ο Ρέιμοντ εντάχθηκε στα 1996 στο «Will Eisner Comic Book Hall of Fame»
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί δημιουργοί κόμικς
Πηγές Δράμας
Οι Πηγές είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Πηγές βρίσκονται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Φαλακρό σε υψόμετρο 180 μέτρα, ανατολικά του ποταμού Αγγίτη και κοντά στις πηγές του. Απέχουν 22 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Δράμα και περίπου 7 χλμ. ΒΔ. από την Προσοτσάνη (έδρα του δήμου). Την περίοδο της τουρκοκρατίας η ονομασία του ήταν Μισέ Μαχαλέ και οι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν ενώ παράλληλα στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 32 οικογένειες προσφύγων (112 άτομα). Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1928 με την ονομασία Μεσέ στο ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 να μετονομάζεται σε Πηγαί. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Κοκκινόγεια και τον Αγγίτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοκκινογείων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Προσοτσάνης του Δήμου Προσοτσάνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Προσοτσάνης
Miles M.20
Το Miles M.20 ήταν βρετανικό μονοκινητήριο μαχητικό αεροσκάφος το οποίο αναπτύχθηκε από την Miles Aircraft το 1940. Εξαρχής σχεδιάστηκε ως «μαχητικό έκτακτης ανάγκης» το οποίο θα ήταν εύκολο και γρήγορο να παραχθεί και θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική για τα Spitfire και Hurricane που συγκροτούσαν τον κορμό της δύναμης δίωξης της RAF στην περίπτωση που η παραγωγή τους διαταρασσόταν από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς. Έπειτα από την Μάχη της Αγγλίας η Luftwaffe εστίασε τις επιθέσεις της ενάντια σε πόλεις ενώ παράλληλα οργανώθηκε η διασπορά της παραγωγής των βρετανικών αεροσκαφών. Κατά συνέπεια ο βομβαρδισμός των αρχικών εγκαταστάσεων παραγωγής των Spitfire και Hurricane δεν προκάλεσε ιδιαίτερα προβλήματα. Οι ενέργειες αυτές κατέστησαν την περαιτέρω εξέλιξη του M.20 περιττή και το όλο πρόγραμμα εγκαταλείφθηκε.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939, η Miles Aircraft ξεκίνησε την ανάπτυξη μονοκινητήριου μαχητικού που θα μπορούσε να υποκαταστήσει τα Spitfire και Hurricane. Ο υπουργός Αεροπορίας σερ Kingsley Wood επιθεώρησε ένα ξύλινο πρόπλασμα του M.20, χωρίς όμως να ακολουθήσει κάποια παραγγελία. Τον Ιούλιο του 1940, ενώ η Μάχη της Αγγλίας μαινόταν, η RAF βρέθηκε αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο να υπάρξουν ελλείψεις σε μαχητικά. Προκειμένου να αποφευχθεί αυτό, το Υπουργείο Αεροπορίας έδωσε οδηγία στην Miles Aircraft να αναπτύξει ένα εύκολο και γρήγορο στην παραγωγή μαχητικό βάσει των απαιτήσεων που ορίζονταν στην προδιαγραφή F.19/40. Εννέα εβδομάδες και δύο ημέρες αργότερα το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση.
Το M.20 ήταν κατασκευασμένο αποκλειστικά από ξύλο και ενσωμάτωνε τμήματα από το εκπαιδευτικό Miles Master, δεν διέθετε υδραυλικά συστήματα και είχε σταθερό σύστημα προσγείωσης. Ο οπλισμός αποτελούταν από οκτώ πολυβόλα Browning ενώ μεταφέροταν 700 λίτρα καυσίμου που του προσέδιδαν ακτίνα δράσης διπλάσια από των Hurricane και Spitfire.
Το M.20 προωθούνταν από τον κινητήρα Rolls-Royce Merlin XX που χρησιμοποιούνταν ήδη από τα βομβαρδιστικά Avro Lancaster και Bristol Beaufighter. Η συγκεκριμένη επιλογή είχε ως αποτέλεσμα οι επιδόσεις του M.20 να είναι υποδεέστερες των δύο μαχητικών που προοριζόταν να αντικαταστήσει.
Αξιολόγηση του αεροσκάφους
Το πρώτο πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 15 Σεπτεμβρίου 1940. Δεδομένης της ανάσχεσης της γερμανικής αεροπορικής απειλής δεν εντάχθηκε σε παραγωγή και αργότερα το πρωτότυπο διαλύθηκε. Κατασκευάστηκε και δεύτερο πρωτότυπο, αυτή τη φορά για την προδιαγραφή N.1/41 της Αεροπορίας του Στόλου (Fleet Air Arm) που αφορούσε στην ανάπτυξη μαχητικού ικανού να απονηωθεί με καταπέλτη. Σκόπος ήταν η χρήση από εμπορικά πλοία που δεν διέθεταν καταστρώματα ικανά να επιτρέπουν την απονήωση και την προσνήωση αεροσκάφους. Επρόκειτο για μαχητικά «μιας χρήσης» τα οποία θα εγκαταλείπονταν έπειτα από την ολοκλήρωση της μοναδικής τους αποστολής. Το δεύτερο πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 8 Απριλίου 1941 όμως ούτε αυτή η εκδοχή του M.20 εντάχθηκε σε υπηρεσία διότι η σχετική ανάγκη καλύφθηκε από τροποποιημένα μεταχειρισμένα Hurricane. Κατά συνέπεια και αυτό το πρωτότυπο διαλύθηκε.
Ο δοκιμαστής πιλότος Έρικ Μπράουν (Eric Brown) πέταξε με το M.20 τον Ιανουάριο του 1942. Ανέφερε πως «παρόλο που οι επιδόσεις του ήταν απρόσμενα καλές, υστερούσε σε σύγκριση με το Martlet, Hurricane ή το Spitfire στην ευελιξία». Επίσης υστερούσε σε σχέση με το Martlet σε ό,τι αφορά τις δυνατότητες αποπροσνήωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Miles Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Μεγάγωνο
Το μεγάγωνο είναι ένα πολύγωνο με ένα εκατομμύριο πλευρές. Ένα κανονικό μεγάγωνο εκπροσωπείται από το σύμβολο Schläfli {1000000} και μπορεί να κατασκευαστεί ως περικομμένο σχεδόν-κανονικό 500000-γωνο, t{500000}, το οποίο εναλλάσσει δύο τύπους ακμών.
Ένα κανονικό μεγάγωνο, ακόμα κι αν σχεδιαζόταν στο μέγεθος της Γης, θα ήταν πολύ δύσκολο να το ξεχωρίσουμε από έναν κύκλο.
Ιδιότητες
Η κάθε εσωτερική γωνία ενός κανονικού μεγαγώνου είναι 179,99964°. Το εμβαδόν ενός κανονικού μεγαγώνου με πλευρές μήκους a δίνεται από τον τύπο:
Η περίμετρος ενός κανονικού μεγαγώνου στον εγγεγραμμένο κύκλο του είναι πολύ κοντά στα 2π:
Αν ορίσουμε έναν κύκλο στο μέγεθος του ισημερινού της Γης, με περιφέρεια 40.075 χιλιόμετρα, τότε μια ακμή μεγαγώνου σε ένα τέτοιο εγγεγραμμένο κύκλο θα είναι στην πραγματικότητα μήκους περίπου 40 μέτρων. Η διαφορά μεταξύ της περιμέτρου του εγγεγραμμένου μεγαγώνου και της περιφέρειας του κύκλου αυτού, ανέρχεται σε μέγεθος μικρότερο από το 1/16 του χιλιοστού.
Το κανονικό μεγάγωνο δεν είναι ένα κατασκευάσιμο πολύγωνο, διότι ο αριθμός των πλευρών του, 1000000 = 26 × 56, δεν είναι ούτε μια δύναμη του δύο, ούτε ένα γινόμενο διακριτών πρώτων αριθμών Φερμά.
Φιλοσοφική εφαρμογή
Όπως και το παράδειγμα του χιλιαγώνου του Ρενέ Ντεκάρτ, το ενός εκατομμυρίου πλευρών πολύγωνο έχει επίσης χρησιμοποιηθεί ως η απεικόνιση μιας καλά καθορισμένης έννοιας που δεν μπορεί να γίνει ορατή.