cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Travail, Famille, Patrie
Ιστορικό
Γενικά πάντως θεωρείται ότι με το σύνθημα αυτό επιβλήθηκε μια εθνική επανάσταση, η οποία όμως έφθασε ομολογουμένως και σε ακρότητες που κανείς δεν θα περίμενε να συμβούν στη Γαλλία, όπως ήταν για παράδειγμα οι λεγόμενες "έκτακτες δικαστικές εξουσίες του Βισύ" που κρίθηκαν παροιμιώδεις στην ιστορία της νομικής επιστήμης.
Η Πρωτομαγιά στη Γαλλία καθορίστηκε ως εργατική γιορτή το 1941 από τον Πεταίν όπως επίσης και η εργατική κοινωνική ασφάλιση με κάποιο νεότερο και δικαιότερο σύστημα συνταξιοδότησης. Επίσης επέβαλε την εορτή της Μητέρας, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην έννοια της οικογένειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές εκφράσεις Κατηγορία:Σύμβολα Κατηγορία:Φασισμός
Πόλος (μιγαδική ανάλυση)
right|thumb|Η απόλυτη τιμή της [[Συνάρτηση γάμμα|συνάρτησης γάμμα. Το γράφημα δείχνει ότι η συνάρτηση απειρίζει στους πόλους (αριστερά). Στα δεξιά, η συνάρτηση γάμμα δεν έχει πόλους, απλώς μεγαλώνει πολύ γρήγορα.]] Στη μιγαδική ανάλυση, ένας πόλος μια μερομορφικής συνάρτησης είναι ένας συγκεκριμένος τύπος ιδιάζοντος σημείου, ο οποίος συμπεριφέρεται όπως η στο z = 0. Για τον πόλο της συνάρτησης f(z) στο σημείο a η συνάρτηση πλησιάζει το άπειρο (απειρίζει) καθώς το z πλησιάζει το a.
Ο πόλος είναι ένας τύπος ιδιόμορφου σημείου μιας συναρτήσεως, κοντά στο οποίο η συνάρτηση συμπεριφέρεται σχετικώς ομαλά, σε αντίθεση με τα ουσιώδη ιδιόμορφα σημεία, όπως π.χ. το 0 για τη λογαριθμική συνάρτηση.
Πολος
Ουίλιαμ Σβενκ Γκίλμπερτ
Ο σερ Ουίλιαμ Σβενκ Γκίλμπερτ (αγγλικά: Sir William Schwenck Gilbert) (18 Νοεμβρίου 1836 – 29 Μαΐου 1911) ήταν Άγγλος δραματουργός και χιουμορίστας, λιμπρετίστας, ποιητής και εικονογράφος, περισσότερο γνωστός για τη συνεργασία του με τον συνθέτη Άρθουρ Σάλιβαν με τον οποίο δημιούργησαν 14 κωμικές όπερες.
Τα έργα των συνεργατών Γκίλμπερτ και Σάλιβαν, που διακωμωδούσαν εύθυμα τον συντηρητισμό της Βικτωριανής εποχής και το βρετανικό ταξικό σύστημα, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή κατά τη Βικτωριανή εποχή στην Αγγλία αλλά και στο εξωτερικό και συνεχίζουν να παίζονται έως την εποχή μας, ενώ αρκετά έχουν διασκευασθεί σε ταινίες.
Τα έργα του ενέπνευσαν νεότερους δραματουργούς, μεταξύ των οποίων τον Όσκαρ Ουάιλντ και τον Μπέρναρντ Σω και οι κωμικές όπερες των δύο συνεργατών ενέπνευσαν την μετέπειτα ανάπτυξη του αμερικανικού μουσικού θεάτρου, επηρεάζοντας ιδιαίτερα τους λιμπρετίστες και στιχουργούς του Μπρόντγουεϊ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκίλμπερτ γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1836 και ήταν γιος ναυτικού γιατρού που ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη με την οικογένειά του. Σε ηλικία 2 ετών, απήχθη από ληστές στην Ιταλία και αφέθηκε ελεύθερος με καταβολή λύτρων. Από μικρός έδειξε κλίση προς το θέατρο και τη λογοτεχνία, έγραφε μικρά ποιήματα και θεατρικά έργα που παρουσιάζονταν σε ιδιωτικούς κύκλους.
Έλαβε καλή εκπαίδευση. Μετά το σχολείο ήθελε να ακολουθήσει τη σταδιοδρομία του αξιωματικού και σπούδασε στρατιωτικές επιστήμες με στόχο να λάβει μέρος στον Κριμαϊκό πόλεμο. Ωστόσο, ο πόλεμος τελείωσε πριν προλάβει να ολοκληρώσει τις σπουδές του.
Στη συνέχεια εργάστηκε ως κυβερνητικός υπάλληλος και το 1863 ολοκλήρωσε την εκπαίδευση και πήρε άδεια άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος. Παράλληλα, έγραφε τακτικά ποιήματα και μπαλάντες. Το ταλέντο του προς το ευτράπελο και τη σάτιρα έμελλε να του φέρει φήμη και αναγνώριση. Από το 1861 και για να βελτιώσει το εισόδημά του, δημοσίευσε ανώνυμα κριτικές θεάτρου και σατιρικούς στίχους στο δημοφιλές περιοδικό Fun. Τα έργα του συνοδεύονταν από σχέδια και καρικατούρες που υπέγραφε ως «Μπαμπ». Μερικοί από τους χαρακτήρες στις μεταγενέστερες όπερες βασίζονται στις καρικατούρες «Μπαμπ». Το 1869 η συλλογή Μπαλάντες του Μπαμπ εκδόθηκε σε βιβλίο και το 1873 ακολούθησαν οι Περισσότερες μπαλάντες του Μπαμπ, έργα που περιείχαν το σπέρμα πολλών από τις μεταγενέστερες όπερες.
Το 1867 παντρεύτηκε την Λούσι Άγκνες Τέρνερ, κόρη αξιωματικού του στρατού. μικρογραφία|280x280εσ|Σκηνή από την όπερα Ανώνυμος εταιρεία Ουτοπία Το 1870 ξεκίνησε η πιο γόνιμη συγγραφική του περίοδος και μπόρεσε να εγκαταλείψει το επάγγελμα του δικηγόρου. Δημοσίευσε δύο κωμωδίες που του έφεραν μεγάλη οικονομική επιτυχία και γνώρισε τον συνθέτη Άρθουρ Σάλιβαν, στον οποίο έδωσε το λιμπρέτο για την όπερα Θέσπις. Αν και το πρώτο έργο τους δεν έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, η συνεργασία τους διήρκεσε 25 χρόνια και δημιούργησαν συνολικά 14 κωμικές όπερες, οι οποίες είχαν τεράστια επιτυχία. Το 1881, ο παραγωγός Καρτ βοήθησε τη συνεργασία τους και δημιούργησε το Θέατρο Σαβόυ για τις παραστάσεις των έργων των δύο συνεργατών, έτσι τα έργα τους έγιναν γνωστά ως Οι όπερες της Σαβοΐας. Το 1890, μετά από αυτή τη μακρά και κερδοφόρα δημιουργική συνεργασία, προέκυψε μια ρήξη και οι δυο τους έμειναν αποξενωμένοι μέχρι το 1893, όταν συνεργάστηκαν ξανά ανεβάζοντας το Ανώνυμος εταιρεία ή Ουτοπία (1893) και αργότερα τον Μεγάλο Δούκα (1896). Ο Γκίλμπερτ έγραψε πολλά δημοφιλή μπουρλέσκ για τη δραματική σκηνή και λιμπρέτα για άλλους συνθέτες. Το τελευταίο του έργο, Ο Χούλιγκαν, παίχτηκε το 1911.
Το 1907, ο Γκίλμπερτ ανακηρύχθηκε ιππότης από τον Εδουάρδο Ζ'. Πέθανε το 1911 σε ηλικία 74 ετών από καρδιακή προσβολή ενώ προσπαθούσε να σώσει μια νεαρή γυναίκα από πνιγμό στη λίμνη στο εξοχικό του κτήμα.
Ο παγετώνας Γκίλμπερτ στο νησί Γη Αλεξάνδρου Α΄ στη Δυτική Ανταρκτική φέρει το όνομά του προς τιμήν του.
Ταινία
Η ζωή του Ουίλιαμ Σ. Γκίλμπερτ και η καλλιτεχνική του συνεργασία με τον Άρθουρ Σάλιβαν είναι το θέμα της βραβευμένης με Όσκαρ βρετανικής ταινίας του Μάικ Λι, Η Παράσταση μιας Ζωής (1999).
Έργο
μικρογραφία|Αφίσα για την κωμική όπερα [[Πολεμικό πλοίο Πίναφορ (οπερέτα)|Πολεμικό πλοίο Πίναφορ ]] μικρογραφία|Αφίσα για την κωμική όπερα Ο Μικάδος Η θεατρική καριέρα του Γκίλμπερτ ξεκίνησε το 1870, όταν ο θεατρικός συγγραφέας Τόμας Ουίλιαμ Ρόμπερτσον τον σύστησε ως κάποιον που θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα επιτυχημένο χριστουγεννιάτικο έργο σε μόλις δύο εβδομάδες. Ο Γκίλμπερτ έγραψε αμέσως το Νταλκαμάρα ή Το μικρό παπί και ο μεγάλος φωνακλάς, εμπορική επιτυχία, και ακολούθησαν άλλες παραγγελίες. Οι επιτυχημένες κωμικές όπερες με τον Σάλιβαν συνέχισαν να εμφανίζονται κάθε δύο περίπου χρόνια, πολλές από αυτές ήταν από τις μακροβιότερες παραγωγές μέχρι εκείνη τη στιγμή στην ιστορία της μουσικής σκηνής.
Ο Ουίλιαμ Σ. Γκίλμπερτ έγραψε περισσότερα από 75 θεατρικά έργα και λιμπρέτα, πολυάριθμα διηγήματα και ιστορίες, ποιήματα, στίχους τραγουδιών και διάφορα άλλα κωμικά και σοβαρά έργα. Τα έργα του και το ρεαλιστικό του στυλ σκηνοθεσίας έχουν εμπνεύσει πολλούς θεατρικούς συγγραφείς, μεταξύ των οποίων τον Όσκαρ Ουάιλντ και τον Μπέρναρντ Σω. Σύμφωνα με κριτικές «το λυρικό ταλέντο του Γκίλμπερτ και η ποιητική του ικανότητα ανέβασαν την ποιητική ποιότητα της κωμικής όπερας σε ένα επίπεδο που δεν είχε φτάσει ποτέ πριν».
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι διηγηματογράφοι
Αυγόρου
Το Αυγόρου είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
<references group="https://famagusta.news/local/ep-ammochostou-aftoi-einai-oi-dyo-neoi-dimoi-moirazetai-se-voreia-kai-notia-i-el-ammochostos/?feed_id=14993&_unique_id=6220d55de274a&fbclid=IwAR1DWidck7qFh_6buzExgrLrGmTa_3Z7Hu1e0CVX5jDJp7PAFe1XknEDBrg" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Άγιος Νικόλαος Κατούνας Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα, δείτε: Άγιος Νικόλαος (ελληνικά τοπωνύμια).
Ο Άγιος Νικόλαος Κατούνας είναι οικισμός που βρίσκεται σε υψόμετρο 280 μέτρα, στον νομό Αιτωλοακαρνανίας, στο κέντρο του τριγώνου που σχηματίζουν τα χωριά Κατούνα, Αετός και Κωνωπίνα. Ο οικισμός χτίστηκε το 1922 από πρόσφυγες απ' τη Μικρά Ασία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Κατούνα και το Λουτράκι συναποτελούν τη Δημοτική Κοινότητα Κατούνας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μεδεώνος του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 81 κατοίκους. Ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 79 κάτοικοι. Η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων μοίρασε περίπου 700 στρέμματα στους πρόσφυγες και έτσι εγκαταστάθηκαν μόνιμα. Αρχικά ο οικισμός αυτός ήταν ενταγμένος στον Αετό. Αργότερα όμως πέρασε ως οικισμός στον Δήμο Κατούνας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Κοινότητα Ορθέ
Η Κοινότητα Ορθέ είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 150Α - 12/05/1926 με την απόσπαση του οικισμού Ορθές από την κοινότητα Μαργαριτών και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 130 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Μιχαήλ Δραγάση. Οι κάτωθι υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Ίλος
Το όνομα Ίλος μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω:
Στηβ Γιατζόγλου
Ο Στηβ (Στυλιανός) Γιατζόγλου (Steve Giatzoglou), γεννημένος το 1949 στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι Ελληνοαμερικάνος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής από Έλληνα πατέρα και Εβραία μητέρα. Τώρα είναι στέλεχος του εθνικιστικού κόμματος Έλληνες για την πατρίδα.
Αθλητική καριέρα
Ο Στηβ Γιατζόγλου ξεκίνησε το μπάσκετ στο Κονέκτικατ Κολλέγιο με το όνομα Στηβ Γιανγκ. Αγωνίστηκε σε πολλές ομάδες και το 1972 ήρθε από ομάδα του Λιβάνου στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Ολυμπιακό. Στον Ολυμπιακό έκανε μεγάλη καριέρα και θεωρείται σήμερα από τους καλύτερους παίκτες που φόρεσαν τη φανέλα του. Κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα Ελλάδας, ενώ το 1979 έφτασε με τον Ολυμπιακό στους έξι (Φάιναλ σιξ) του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Το 1988 σταμάτησε οριστικά το μπάσκετ, αφού πρώτα έκανε ένα μικρό πέρασμα από τον ΠΑΟΚ (σεζόν 1984-85) και ασχολήθηκε με την προπονητική.
Εθνική ομάδα
Φόρεσε 115 φορές τη φανέλα της εθνικής ανδρών και σημείωσε 1.468 πόντους. Πρώτος αγώνας του ήταν στις 6 Απριλίου 1973 σε παιχνίδι για το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα με τη Δυτική Γερμανία, και τελευταίος στις 18 Φεβρουαρίου 1981 σε φιλικό παιχνίδι με τη Βουλγαρία.
Προπονητική καριέρα
Σαν προπονητής έχει περάσει από τον πάγκο πολλών συλλόγων, ανάμεσά τους ο Ολυμπιακός, Σπόρτιγκ, ο Άρης, το Αιγάλεω, ο Ηρακλής, η ΑΕΚ, το Παγκράτι, το Περιστέρι και η Καβάλα.
Τον Απρίλιο του 2018 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Πανιώνιο, ωστόσο η συνεργασία ματαιώθηκε μετά από βέτο των οπαδών του συλλόγου, λόγω δηλώσεων στήριξής του στη Χρυσή Αυγή. Αργότερα, σχολιάζοντας το περιστατικό δήλωσε εκνευρισμένος από το γεγονός πως κρίθηκε για τις πολιτικές του πεποιθήσεις και όχι για την προπονητική του αξία, σχολιάζοντας «''Φυσικά και είμαι φασίστας! Ο αθλητισμός είναι φασισμός. Κάθε αθλητικός χώρος έχει φασισμό. Οι προπονητές δηλαδή τι είναι; Δημοκράτες; Υπάρχει κανένας αθλητής που ψηφίζει για να παίξει βασικός ή όχι; Κάθε προπονητής και κυρίως οι μεγάλοι, ο Ιωαννίδης, ο Ίβκοβιτς, ο Ομπράντοβιτς, δεν έχουν δημοκρατικές αρχές. Έτσι είναι, τι να κάνουμε;''».
Πολιτική καριέρα
Το 2006 κατέβηκε στις νομαρχιακές εκλογές με τον συνδυασμό «Υπερνομαρχία Δράσης» του υποψηφίου υπερ-νομάρχη Αθηνών-Πειραιά τον Αργύρη Ντινόπουλο (πρώην κομματικό μέλος της Ν.Δ.), ως υποψήφιος νομαρχιακός σύμβουλος για τη Νομαρχία Πειραιά.
Στις 3 Οκτωβρίου 2016, παρευρέθηκε σε πολιτική εκδήλωση του νεοναζιστικού κόμματος της Χρυσής Αυγής, ενώ αργότερα στο ραδιόφωνο δήλωσε πως είναι εθνικιστής. Με δηλώσεις του υποστήριξε ότι η Δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν μία κακή στιγμή. Σύμφωνα με ελληνικά ΜΜΕ διατηρούσε επαφές με τον αρχηγό της Χρυσής Αυγής Νίκο Μιχαλολιάκο. Σε δηλώσεις του το 2018 αυτοπροσδιορίστηκε φασίστας.
Υποψηφιότητα με τη Χρυσή Αυγή
Στις 6 Ιουνίου 2019 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα του με το κόμμα της Χρυσής Αυγής στην Α' Πειραιώς. Έλαβε συνολικά 1.316 ψήφους.
Έλληνες Για την Πατρίδα
Το 2020 εντάχθηκε στο νέο εθνικιστικό κόμμα, Εθνικό Κόμμα Έλληνες., του Ηλία Κασιδιάρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιβανέζικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1973 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1975 Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αιγάλεω Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηρακλή Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παγκρατίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Δάφνης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Καβάλας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Περιστερίου Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς
Ίμβρασος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ίμβρασος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Κατηγορία:Σάμος Κατηγορία:Ποτάμιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θράκης
Τεκές των Ασπρογείων
Ο Τεκές των Ασπρογείων, παλαιότερα γνωστός ως Ιρενί Τεκές, ήταν αλβανικός τεκές, (δηλαδή μέρος συνάθροισης δερβίσηδων), που βρίσκεται στον Δήμο Πολυδάμαντα της περιφέρειας των Φαρσάλων στο χωριό Άνω Ασπρόγεια, άλλοτε Ιρενί.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, σε κάποια επίσημη διέλευση βασιλέως ή πρωθυπουργού από την περιοχή, βρέθηκε να κατοικείται από 6 Αλβανούς υπερήλικους δερβίσηδες υπό τον ηγούμενό τους Κιαξήμ Μπαμπά. Ο τεκές διέθετε επίσης και προσωπικό άνω των 20 ατόμων, για διάφορες εργασίες εσωτερικές και εξωτερικές αγροτικές με το οποίο εξυπηρετούνταν. Οι Μεβλεβήδες δερβίσηδες του Ιρενί Τεκέ ήταν πολύ φιλόξενοι. Έξω από τον αυλόγυρο του τεκέ υπήρχε ένα μικρό τέμενος, καλούμενο «τέμενος Ντουρμπαλού», το οποίο ήταν πρώην χριστιανικό κτίσμα, ξωκλήσι, τιμώμενο επ' ονόματι του αγίου Γεωργίου.
Σημειώνεται ότι στον Τεκέ των Ασπρογείων είχαν καταφύγει από το 1925 πολλοί σημαίνοντες Αλβανοί, εχθρικά διακείμενοι προς τον Αλβανό βασιλέα Αχμέτ Ζώγου, ο οποίος τους καταδίωκε ως φιλικά προσκείμενους στον Φαν Νόλη, βρίσκοντας σ' αυτό, και εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας, ευπρόσδεκτο άσυλο.
Σήμερα ο Τεκές των Ασπρογείων ελάχιστα θυμίζει την αλλοτινή του δόξα. Πρόκειται για ένα τελείως εγκαταλελειμμένο διώροφο κτίσμα, περίπου 7 Χ 10 μέτρα, του οποίου παράθυρα, πόρτες και εσωτερικό χαγιάτι έχουν καταστραφεί, η δε σκεπή του έχει σχεδόν καταρρεύσει. Διατηρείται όμως σε καλή κατάσταση το τέμενος (τζαμί) της μονής και κάποιοι τάφοι δερβίσηδων γύρω από αυτό.
Αμπντούλ Σαμπούρ Φαρίντ Κοχιστανί
Ο Αμπντούλ Σαμπούρ Φαρίντ Κοχιστανί (1952 – 2 Μαΐου 2007) διετέλεσε πρωθυπουργός του Αφγανιστάν από τις 6 Ιουλίου 1992 μέχρι τις 15 Αυγούστου 1992. Ήταν μέλος του Χεζμπί Ισλαμί του Γκουλμπουντίν Χεκματυάρ.
Ιλιόνη
Στην ελληνική μυθολογία η Ιλιόνη ήταν η μεγαλύτερη στην ηλικία από τις θυγατέρες του βασιλιά της Τροίας, του Πριάμου, και της συζύγου του Εκάβης. Το όνομά της σχετίζεται με τη λέξη Ίλιον = Τροία. Η Ιλιόνη παντρεύτηκε τον βασιλιά της Θράκης Πολυμήστορα. Ξέφυγε έτσι από τα δεινά του Τρωικού Πολέμου και της αλώσεως της Τροίας, αφού ζούσε σε άλλο μέρος. Στον Πολυμήστορα μάλιστα έστειλε τον γιο του Πολύδωρο ο Πρίαμος με θησαυρό, προβλέποντας την άλωση, ώστε να σωθεί και ένας άρρενας απόγονός του. Ο Πολυμήστορας σκότωσε τον Πολύδωρο, για να οικειοποιηθεί τον θησαυρό, αλλά κατά μία εκδοχή η Ιλιόνη τον ξεγέλασε και στην πραγματικότητα ο Πολυμήστορας σκότωσε τον δικό του γιο, τον Δηίπυλο, τον οποίο είχε αποκτήσει με την Ιλιόνη. Η Ιλιόνη δεν εμπιστευόταν τον άνδρα της, γι' αυτό άλλαξε τα παιδιά και παρουσίαζε τον Πολύδωρο ως Δηίπυλο και τον Δηίπυλο ως Πολύδωρο. Τα μωρά είχαν την ίδια ηλικία και δεν ήταν εύκολο να τα ξεχωρίσει κανείς. Οι Αχαιοί μετά την πτώση της Τροίας είχαν στείλει μήνυμα στον Πολυμήστορα πως αν σκότωνε τον Πολύδωρο, θα του έδιναν γυναίκα την Ηλέκτρα, την κόρη του Αγαμέμνονα, και πολύ χρυσάφι. Ο Πολυμήστορας δελεάστηκε και τελικά σκότωσε τον γιο του πιστεύοντας ότι ήταν ο Πολύδωρος. Ο πραγματικός Πολύδωρος, όταν μεγάλωσε πήγε στο μαντείο του Απόλλωνα, για να μάθει ποιοι ήταν οι πραγματικοί γονείς του, επειδή είχε αμφιβολίες. Το μαντείο δεν του έδωσε σαφή απάντηση. Του είπε πως η μητέρα του πια είναι σκλάβα και η πατρίδα του στάχτη. Αυτός αφού επέστρεψε στη Θράκη είπε στην Ιλιόνη αυτά, που του ανέφερε το μαντείο και εκείνη του αποκάλυψε πως είναι αδελφός της, γιος του Πρίαμου και της Εκάβης. Ο Πολύδωρας, για να εκδικηθεί τον Πολυμήστορα, που είχε σχεδιάσει τη δολοφονία του, έπεισε την Ιλιόνη να τυφλώσει και ύστερα να σκοτώσει τον άνδρα της. Τελικά, η Ιλιόνη αυτοκτόνησε, γιατί δεν μπορούσε να αντέξει τα δεινά, που είχαν προκαλέσει οι Έλληνες στην πατρίδα της. Στην Αινειάδα ο Αινείας δίνει το σκήπτρο της Ιλιόνης στη Διδώ.
Παραπομπές
Ιλιονη Κατηγορία:Τρώες Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Σύνταγμα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Το Σύνταγμα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι το ανώτατο νομικό έγγραφο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Περιλαμβάνεται στο παράρτημα 4 της γενικής συμφωνίας ειρήνης, γνωστής ως η Συμφωνία του Ντέιτον, η οποία υπογράφηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1995. Με το σύνταγμα αυτό επισφραγίστηκε το τέλος του πολέμου στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, ωστόσο έχει δεχτεί ένα σημαντικό ποσοστό κριτικής. Υπό την εποπτεία της διεθνούς κοινότητας, μια προσπάθεια τροποποίησής του, το 2006, απέτυχε να πάρει την έγκριση των δύο τρίτων των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων της χώρας.
Μεταξύ άλλων, το σύνταγμα δεσμεύεται για την ελευθερία, την ισότητα, την ανεκτικότητα και τους δημοκρατικούς θεσμούς της κυβέρνησης. Αναφέρει επίσης ότι οι φορείς της εθνικής κυριαρχίας είναι οι λαοί που συνιστούν την ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Σέρβοι, Βόσνιοι και Κροάτες). Για τη διαδικασία τροποποίησής του, το Σύνταγμα ορίζει ότι απαιτείται απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων, στην οποία να περιλαμβάνονται τα δύο τρίτα των παρόντων και ψηφιζόντων βουλευτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Βοσνια Ερζεγοβινη
Αραβοσιτέλαιο
Το αραβοσιτέλαιο ή καλαμποκέλαιο είναι φυτικό έλαιο που εξάγεται από τους κόκκους του καλαμποκιού (αραβοσίτου). Η κυριότερη χρήση του είναι στη μαγειρική, όπου η υψηλή σχετικώς θερμοκρασία στην οποία εκλύει ατμούς το καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμο για τηγάνισμα. Είναι επίσης συστατικό σε ορισμένες μαργαρίνες. Γενικώς το αραβοσιτέλαιο είναι φθηνότερο από το ελαιόλαδο και τα περισσότερα άλλα φυτικά έλαια. Το καλαμπόκι έχει περιεκτικότητα 2,8% κατά βάρος σε αραβοσιτέλαιο. Η γεωπονία έχει αναπτύξει ειδικές ποικιλίες καλαμποκιού με υψηλές περιεκτικότητες σε έλαιο, οι οποίες ωστόσο τείνουν να έχουν μικρότερες στρεμματικές αποδόσεις με αποτέλεσμα να μη γίνονται αποδεκτές από όλους τους καλλιεργητές.
Το αραβοσιτέλαιο χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή βιοντίζελ, σαπουνιού, δερματικών αλοιφών, ελαιοχρωμάτων, αντισκωριακού για μεταλλικές επιφάνειες, μελανιών, υφασμάτων, νιτρογλυκερίνης και εντομοκτόνων. Σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμεύει ως φορέας μορίων φαρμακευτικών ουσιών σε φαρμακευτικά σκευάσματα.
Παραγωγή
Σχεδόν όλο το αραβοσιτέλαιο παράγεται με σύνθλιψη κόκκων καλαμποκιού και στη συνέχεια με διάλυση σε εξάνιο ή 2-μεθυλοπεντάνιο (ισοεξάνιο). Κατόπιν ο διαλύτης διαχωρίζεται από το αραβοσιτέλαιο με εξάτμιση, ανακτάται και επαναχρησιμοποιείται. Μετά τις παραπάνω διαδικασίες, το αραβοσιτέλαιο καθαρίζεται με διήθηση και κατεργασία με αλκάλια, τα οποία κατακρατούν τα φωσφολιπίδια. Η κατεργασία με αλκάλια εξουδετερώνει επίσης τα ελεύθερα λιπαρά οξέα και αποχρωματίζει το προϊόν. Τα τελευταία βήματα πριν τη συσκευασία του αραβοσιτέλαιου είναι η αφαίρεση των κηρών (winterization) και η εξουδετέρωση των οσμών με απόσταξη ατμού σε θερμοκρασίες 232 ως 260 °C σε κενό αέρα.
Αραβοσιτέλαιο και υγεία
Υπάρχουν ιατρικές έρευνες που υποδεικνύουν ότι υπερβολικά επίπεδα λιπαρών οξέων ω-6 σε σχέση με λιπαρά οξέα ω-3 ίσως αυξάνουν την πιθανότητα για εκδήλωση ορισμένων ασθενειών, καθώς και καταθλίψεως.<ref name="Lands2005"> <ref name=" Hibbeln2006"> <ref name="Okuyama2007"> Η σύγχρονη δυτική διατροφή έχει συνήθως λόγους ω-6 προς ω-3 μεγαλύτερους του 10 προς 1, και σε κάποιες περιπτώσεις μέχρι και 30:1, εν μέρει εξαιτίας ακριβώς του αραβοσιτέλαιου, το οποίο έχει λόγο ω-6 προς ω-3 ίσο με 49:1. Ο βέλτιστος λόγος θεωρείται ότι είναι 4 προς 1 ή και λιγότερο<ref name="daley2004"> <ref name="simopoulos2002">
Πολύ υψηλές προσλήψεις λιπαρών οξέων ω-6 πιθανώς αυξάνουν την πιθανότητα αναπτύξεως καρκίνου του μαστού για γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Παρόμοιες ενδείξεις υπάρχουν και για τον καρκίνο του προστάτη. Μία άλλη ανάλυση πρότεινε μία αντίστροφη συσχέτιση ανάμεσα στη συνολική πρόσληψη πολυακόρεστων λιπαρών και την πιθανότητα καρκίνου του μαστού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυτικά έλαια Κατηγορία:Μαγειρικά έλαια
Φλοράνς Παρλί
Η Φλοράνς Παρλύ (γαλ. Florence Parly, 8 Μαΐου 1963) είναι γαλλίδα πολιτικός. Από τις 21 Ιουνίου 2017 διατελεί υπουργός Άμυνας υπό την προεδρία Εμανουέλ Μακρόν στην κυβέρνηση του Εντουάρ Φιλίπ, θέση που διατήρησε και στην κυβέρνηση Καστέξ. Ανήκει στο Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1963 στην Μπουλόν-Μπιανκούρ, είναι θυγατέρα της Ζαν-Μαρί Παρλί, τέως προσωπικής συμβούλου της Κλοντ Αλέγκρ στο υπουργείο Παιδείας το 2000. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού (Sciences-Po) και στην École nationale d'administration (ENA) με διδακτορικό Φερνάν Μπρωντέλ (1985–1987). Από το 2009 είναι ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (Ch. LH).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Μέλη του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος
Βασίλειος Κουρεμένος
Ο Κουρεμένος γεννήθηκε στο Βουλιαράτι της Βόρειας Ηπείρου, ως ένα από τα τρία τέκνα του εμπόρου Μάρκου Κουρεμένου. Ο Βασίλειος σπούδασε στο Παρίσι, όπου εγκαταστάθηκε σε ηλικία μόλις 13 ετών, καθώς τον πήρε υπό την προστασία του ο θείος του, Γιώργος Κουρεμένος, που εργαζόταν εκεί ως ιατρός.
Στο Παρίσι ο Β. Κουρεμένος προετοιμαζόταν για σπουδές ιατρικής, αλλά η έμφυτη κλίση του προς τις τέχνες και η γνωριμία του με Γάλλους καλλιτέχνες οδήγησαν στην απόφασή του να μπει στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής της Σχολής Καλών Τεχνών. Απεφοίτησε ως αρχιτέκτονας το 1903. Στη συνέχεια παρέμεινε και εργάσθηκε επί επταετία στο Παρίσι, συμμετέχοντας και σε διεθνείς διαγωνισμούς. Το 1905-1907 σχεδίασε το μνημείο της Βασίλισσας Βικτωρίας στο Δουβλίνο. Από το 1910 και για 5 χρόνια εργάσθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Κυριότερο έργο του εκεί θεωρείται το υποκατάστημα της Τραπέζης των Αθηνών, που σήμερα ανήκει σε Α.Ε.Ι. της Πόλης.
Ο Κουρεμένος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του 1920, και ασχολήθηκε με τη σχεδίαση πολλών οικοδομημάτων, ιδιωτικών κατοικιών, πολυκατοικιών, αλλά και μνημείων. Μεταξύ των έργων του είναι και το σχέδιο του μνημείου του Παλαιών Πατρών Γερμανού στη Δημητσάνα. Το σχέδιο (πρόπλασμα) του μνημείου αυτού βραβεύθηκε στο «Σαλόνι Γάλλων καλλιτεχνών» στο Παρίσι. Το 1924 διορίσθηκε καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στην έδρα της κτιριολογίας. Ωστόσο, τρία μόλις χρόνια αργότερα παραιτήθηκε εξαιτίας διαφωνιών στον τρόπο διεξαγωγής των μαθημάτων. Ειδικότερα, στην προσπάθειά του να επιβάλει το σύστημα των ενιαίων εργαστηρίων διδασκαλίας, των «ατελιέ» της παρισινής σχολής, ήλθε σε αντιπαράθεση με τον καθηγητή και διακεκριμένο αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη (ο Πικιώνης θα γινόταν και αυτός ακαδημαϊκός, αλλά μόλις το 1966, μετά δηλαδή τον θάνατο του Κουρεμένου).
Η αρχιτεκτονική του Κουρεμένου είναι αναγνωρίσιμη και ευδιάκριτη: Καθαροί όγκοι, επίπεδες επιφάνειες, νεοκλασικά στοιχεία και αρ ντεκό λεπτομέρειες, ορθομαρμαρώσεις και ψηφιδωτές παραστάσεις συνιστούν βασικά χαρακτηριστικά της. Ο Κουρεμένος τιµήθηκε µε τον Ταξιάρχη του Φοίνικος και το παράσηµο Λεγεώνος της Τιµής της Γαλλίας.
Το όνομα του αρχιτέκτονα ήρθε στην επικαιρότητα το 2007, όταν το Υπουργείο Πολιτισμού προέβη στον αποχαρακτηρισμό μιας μικρής πολυκατοικίας του στην Αθήνα, την οποία το ίδιο υπουργείο είχε χαρακτηρίσει ως «προστατευόμενο έργο τέχνης» το 1988 (το τότε Υπουργείο Χωροταξίας, Περιβάλλοντος και Δημ. Εργων την είχε ήδη χαρακτηρίσει «διατηρητέα» από το 1978). Ο λόγος ήταν ότι το οικοδόμημα αυτό, έργο του 1930, στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17 θα παρεμπόδιζε τη θέα της Ακρόπολης από το υπό ανέγερση Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, και για αυτό θα ήταν προτιμότερη η κατεδάφισή του. Η απόφαση αυτή προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων στον αρχιτεκτονικό κόσμο και μέρος της κοινής γνώμης, καθώς υποστηρίχθηκε ότι το έργο του Κουρεμένου αποτελούσε «ένα αξιόλογο δείγμα του ρεύματος της Art-Deco».
Νομική προστασία βάσεων δεδομένων
Βάση δεδομένων είναι κατά τον ορισμό του ν. 2121/1993 περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας "η συλλογή έργων, δεδομένων ή άλλων ανεξάρτητων στοιχείων, διευθετημένων κατά συστηματικό ή μεθοδικό τρόπο και ατομικώς προσιτών με ηλεκτρονικά μέσα ή με άλλο τρόπο". Οι βάσεις δεδομένων έχουν την ιδιαιτερότητα ότι αποτελούν συλλογές έργων, τα οποία είτε προστατεύονται αυτοτελώς ως τέτοια ανεξάρτητα από τη βάση δεδομένων είτε δεν προστατεύονται, αν δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου. Η οργάνωση όμως μιας βάσης δεδομένων μπορεί να είναι μια πρωτότυπη και δαπανηρή δραστηριότητα. Ο δημιουργός της, αν δεν υπήρχε ιδιαίτερη προστασία, θα διέτρεχε τον κίνδυνο (ιδιαίτερα στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων) να αντιγράψει κάποιος τρίτος ολόκληρη τη βάση ή ολόκληρο το περιεχόμενό της χωρίς αυτός να μπορεί να τον εμποδίσει, αφού μόνο οι δημιουργοί των συμπεριληφθέντων έργων (και μόνο αν τα έργα προστατεύονταν αυτοτελώς) θα είχαν αξίωση κατά του τρίτου – προσβολέα. Στην ψηφιακή εποχή όμως οι βάσεις δεδομένων έχουν ιδιαίτερη σημασία, γιατί αποθηκεύουν και ταξινομούν πληθώρα πληροφοριών, τις οποίες χωρίς ταξινόμηση θα ήταν αδύνατο να χρησιμοποιήσει ή να επεξεργστεί κανείς. Χωρίς ιδιαίτερη προστασία οι επενδύσεις σε βάσεις δεδομένων θεωρήθηκε ότι θα ήταν περιορισμένες με βάση τη θεωρία των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας Έτσι ο ευρωπαίος νομοθέτης με την Οδηγία 96/9/ΕΚ θέσπισε και εναρμόνισε σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων με βάση ένα διπλό σύστημα, το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας για τις πρωτότυπες βάσεις δεδομένων και το συγγενικό δικαίωμα (δικαίωμα sui generis) για τις βάσεις δεδομένων που δεν είναι πρωτότυπες αλλά ενσωματώνουν μια σημαντική επένδυση.
Δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας
Οι πρωτότυπες βάσεις δεδομένων προστατεύονταν ως συλλογικά έργα και πριν την Οδηγία. Με την Οδηγία όμως η προστασία τους εξειδικεύθηκε και έγινε πιο συγκεκριμένη. Ο δημιουργός μιας πρωτότυπης βάσης δεδομένων αποκτά αποκλειστικό δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας στη βάση. Η Οδηγία, για να μην ανατρέψει τα εθνικά συστήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, αφήνει στα κράτη-μέλη την επιλογή αν δημιουργός μπορεί να είναι και νομικό πρόσωπο ή μόνο φυσικό. Στο ελληνικό δίκαιο και στα υπόλοιπα ηπειρωτικά ευρωπαϊκά δίκαια που ακολουθούν το σύστημα του droit d’auteur δημιουργός μπορεί να είναι μόνο φυσικό πρόσωπο (το οποίο κατά το ελληνικό δίκαιο μπορεί βέβαια στη συνέχεια να μεταβιβάσει το δικαίωμά του σε νομικό πρόσωπο).
Η πρωτοτυπία της βάσης δεδομένων έγκειται στην επιλογή και διευθέτηση του υλικού και στον τρόπο ανάκτησής του από το χρήστη. Το δικαίωμα αφορά όμως μόνο τη βάση και όχι το περιεχόμενό της. Ο δημιουργός μιας βάσης δεδομένων με δημοτικά τραγούδια για παράδειγμα, αποκτά δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας στη βάση που δημιούργησε ως σύνολο (αν είναι πρωτότυπη η ταξινόμηση), όχι όμως και στα μεμονωμένα τραγούδια, τα οποία ως δημοτικά δεν προστατεύονται από την πνευματική ιδιοκτησία. Αντίστοιχα και το δικαίωμα του δημιουργού μιας βάσης δεδομένων π.χ. ποιημάτων δε θίγει το δικαίωμα του κάθε ποιητή στο έργο του.
Ο δημιουργός μπορεί να απαγορεύει (ή να επιτρέπει μόνο έναντι αμοιβής) την αναπαραγωγή της βάσης (ως συνόλου), την τροποποίησή της, τη διανομή και την παρουσίασή της στο κοινό. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα δικαώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν επιτρέπεται αναπαραγωγή της βάσης δεδομένων ούτε για ιδιωτική χρήση. Η διάρκεια του δικαιώματος είναι η κανονική διάρκεια των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, δηλαδή όσο ζει ο δημιουργός και 70 χρόνια από το θάνατό του.
Συγγενικό δικαίωμα
Το ειδικής φύσης δικαίωμα απαγορεύει σε τρίτους (ή επιτρέπει μόνο έναντι αμοιβής):
Και στο ειδικής φύσης δικαίωμα ισχύει ότι η προστασία της βάσης δεδομένων δεν επηρεάζει την προστασία (ή μη προστασία) των κατ' ιδίαν περιεχομένων. Η διάρκεια του ειδικής φύσης δικαιώματος είναι 15 χρόνια από την 1η Ιανουαρίου του επομένου έτους από την ολοκλήρωση της βάσης δεδομένων ή τη διάθεσή της στο κοινό. Κάθε μεταγενέστερη ουσιώδης ποιοτικά ή ποσοτικά επένδυση συνεπάγεται την αντίστοιχη παράταση της διάρκειας προστασίας.
Προβλήματα
Η καθιέρωση του δικαιώματος ειδικής φύσης του κατασκευαστή βάσεων δεδομένων έχει δημιουργήσει όμως για πολλούς και προβλήματα. Το ένα είναι οι πολύ χαμηλές προϋποθέσεις προστασίας: αρκεί η οικονομική επένδυση για να αποκτήσει ο κατασκευαστής ένα αποκλειστικό δικαίωμα στη βάση δεδομένων. Τέτοιο δικαίωμα δεν υπάρχει στις ΗΠΑ, χώρα που κατ’ εξοχήν προστατεύει την οικονομική επένδυση στην πνευματική δημιουργία.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι η σύγκρουση μεταξύ της προστασίας βάσεων δεδομένων και της προστασίας του ανταγωνισμού και ανακύπτει σε βάσεις δεδομένων, στις οποίες η επένδυση δεν έγινε στην ταξινόμηση αλλά στην ίδια την παραγωγή των δεδομένων. Το πρόβλημα ανακύπτει σε κάθε περίπτωση που ο παραγωγός των δεδομένων τα ταξινομεί κιόλας σε μια σχετική βάση (sole source database). Αυτός έχει τότε το μονοπώλιο στα δεδομένα, τα οποία μόνα τους (εκτός βάσης) δε θα ήταν άξια προστασίας.Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι ιπποδρομίες: ο διοργανωτής επενδύει στην οργάνωση και διεξαγωγή των ιπποδρομιών και ταυτόχρονα συλλέγει και ταξινομεί τα στοιχεία των ιπποδρομιών σε μια βάση δεδομένων. Ανέκυψε το ερώτημα, αν ένας τρίτος θελήσει να χρησιμοποιήσει τη βάση αυτήν για άλλο σκοπό (τη διοργάνωση στοιχημάτων), αν προσβάλλει το δικαίωμα του διοργανωτή στη βάση δεδομένων. Ο διοργανωτής ισχυρίστηκε ότι η βάση ήταν προϊόν ουσιώδους επένδυσης, της επένδυσης για τη διοργάνωση των ιπποδρομιών. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απεφάνθη ότι κρίσιμη για την προστασία της βάσης δεδομένων είναι η επένδυση στην οργάνωση και ταξινόμηση των δεδομένων και όχι στην παραγωγή τους. Αυτό βέβαια δεν αποκλείει την προστασία της βάσης δεδομένων, αν ο διεργανωτής των ιπποδρομιών έχει επενδύσει ουσιωδώς όχι μόνο στη διοργάνωση των ιπποδρομιών αλλά και στη βάση δεδομένων. Αποκτά έτσι μέσω του δικαιώματος ειδικής φύσης το μονοπώλιο στις πληροφορίες για τις ιπποδρομίες, τη στιγμή που το δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας δεν προστετεύει απλές πληροφορίες.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τον Δεκέμβριο του 2005 μια αναφορά για την ως τώρα εφαρμογή της νομοθεσίας για την προστασία βάσεων δεδομένων. Στην αναφορά αυτήν καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ως τώρα δεν έχει παρατηρηθεί η αναμενόμενη αύξηση βάσεων δεδομένων: το 2004 παρήχθησαν όσες και πριν τη θέσπιση της Οδηγίας. Επίσης τα ως τώρα προβλήματα στην εφαρμογή της καταδεικνύουν τον κίνδυνο μέσω αυτής τελικά να προστατεύονται "γυμνές" πληροφορίες, αποτέλεσμα σαφώς ανεπιθύμητο. Η αναφορά εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο κατάργησης της Οδηγίας που θέσπισε το σχετικό δικαίωμα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία
Κοινότητα Πασαλιτών
Η Κοινότητα Πασαλιτών είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1931 με το ΦΕΚ 301Α - 29/08/1931 με την απόσπαση του οικισμού Πασσαλίταις από την κοινότητα Μελισσουργακίου και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 37 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Παραγιουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Σλιμ Γκάγιαρντ
Ο Bulee "Slim" Gaillard (4 Ιανουαρίου, 1916 – 26 Φεβρουαρίου, 1991) ήταν ένας Αμερικανός τραγουδιστής της τζαζ, συνθέτης τραγουδιών, πιανίστας, και κιθαρίστας, αξιοσημείωτος στους βοκαλισμούς και το παιχνίδι των λέξεων σε μια γλώσσα που αποκαλούσε «Vout». (Εκτός από το γεγονός ότι ο μιλούσε 8 άλλες γλώσσες, ο Γκάγιαρντ έγραψε ένα λεξικό για τη δική του τεχνητή γλώσσα).
Πρώτα χρόνια
Εκτός από την ημερομηνία γέννησης του Γκάγιαρντ, η γενεαλογική του γραμμή και ο τόπος της γέννησης του αμφισβητούνται. Μια πηγή αναφέρει ότι γεννήθηκε στη Σάντα Κλάρα της Κούβας από πατέρα Έλληνα και Αφρο-Κουβανή μητέρα ενώ σύμφωνα με μια άλλη γεννήθηκε στην Πενσακόλα της Φλόριντα από Γερμανό πατέρα και Αφρο-Αμερικανή μητέρα. Προσθέτοντας μεγαλύτερη σύγχυση, η απογραφή των ΗΠΑ του 1920 απαριθμεί ένα παιδί 19 μηνών ονόματι «Beuler Gillard» στην Πενσακόλα της Φλόριντα, που γεννήθηκε όμως στην Αλαμπάμα. Μεγάλωσε στο Ντιτρόιτ και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1930.
Σύμφωνα με τις αναγγελίες θανάτων σε μεγάλες εφημερίδες, η παιδική ηλικία του Γκάγιαρντ στην Κούβα πέρασε στη συγκομιδή ζαχαροκάλαμων και μπανάνας, όσο και να πηγαίνει περιστασιακά στη θάλασσα με τον πατέρα του. Εντούτοις, στην ηλικία των 12, συνόδευσε τον πατέρα του σε ένα μεγάλο ταξίδι και αφέθηκε κατά λάθος στο νησί της Κρήτης. Μετά από ένα διάστημα δουλειάς στο νησί, έκανε τόπο διαμονής του το Ντιτρόιτ. Στην Αμερική, ο Γκάγιαρντ εργάστηκε ως σφαγέας, εκπαιδεύτηκε ως εργολάβος κηδειών και είχε απασχοληθεί επίσης στη  Ford Motor Company.
Καριέρα
Ο Γκάγιαρντ για πρώτη φορά αναδείχθηκε ως σπουδαίος μουσικός στα τέλη της δεκαετίας του 1930 ως μέλος των Slim & Slam, μια δράση τζαζ μουσικών καινοτομιών που σχημάτισε με τον μπασίστα Σλαμ Στιούαρτ (Slam Stewart). Στις επιτυχίες τους περιλαμβάνονται το «Flat Foot Floogie (with a Floy Floy)», «Cement Mixer (Putti Putti)» και το hipster anthem, «The Groove Juice Special (Opera in Vout)». Το ντουέτο έπαιξε στην ταινία του 1941 Hellzapoppin'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζαζ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί πιανίστες Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες
Σκάνδαλο των πυραμίδων στην Αλβανία
Τα σχήματα πυραμίδας στην Αλβανία ήταν σχήματα Πόντσι (από το επίθετο του Τσαρλς Πόντσι) που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις αναταραχές του 1997. Ξεκίνησαν να λειτουργούν το 1991 και το πρώτο σχηματίστηκε από τον Χαϊντίν Σεϊντία. Αφού ξεκίνησε έργα κατασκευής ενός ξενοδοχείου στο κέντρο των Τιράνων, έφυγε για την Ελβετία μαζί με αρκετά εκατομμύρια δολάρια. Αυτή η περιοχή έγινε γνωστή ως τρύπα Χαϊντίν Σεϊντία. Αργότερα, η περιοχή έγινε πάρκο αλλά τελικά περιέπεσε στον χώρο της πορνείας. Μετά από αυτά τα γεγονότα, μερικοί πιστωτές εκκαθαρίστηκαν ενώ άλλοι όχι. Υποτίθεται ότι το μεγαλύτερο μέρος των ποσών αυτών βρίσκεται ακόμα σε τράπεζες του εξωτερικού.
Ο πρώην οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Φάτος Νάνο συνελήφθη και φυλακίστηκε για την αντίθεση του σε αυτά τα σχήματα.
Σχήματα πυραμίδας του 1997
Το 1997 χρεοκόπησαν περίπου 25 σχήματα Πόντσι. Η συνολική τους αξία έφτανε τα 1.2 δισεκατομμύρια δολάρια.
Sudja
Αυτό το σχήμα ιδρύθηκε από τη Μακσούντε Καντένα, επίσης γνωστή ως Σούντια, το 1993. Η Καντένα δούλευε σε εργοστάσιο παραγωγής παπουτσιών. Ωστόσο, όταν συνελήφθη, η Καντένα ζούσε σε υποβαθμισμένο διαμέρισμα. Μετά την κατάρρευση έλαβαν χώρα διαδηλώσεις στα Τίρανα, όπου έδρασε.
Vefa
Η Vefa Holding ήταν το μεγαλύτερο σχήμα πυραμίδας στην Αλβανία. Ιδρύθηκε το 1994 από τον Βέχμπι Αλιμούτσα και εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα. Η Βέφα επένδυσε σε διάφορους τομείς την οικονομία, όπως ξενοδοχεία, καύσιμα, μαγαζιά και εργοστάσια. Ο βομβαρδισμός ενός σουπερμάρκετ της Βέφα λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές της 26ης Μαίου 1996 είναι πολύ γνωστός. Η Βέφα χρεοκόπησε το 1998 ενώ ο πρόεδρος της ήταν στη φυλακή.
Λαϊκή Δημοκρατία-Xhaferri
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1995 και άρχισε να επεκτείνει τις δραστηριότητες της στη Λούσνια, το Φιέρ, το Μπεράτ και τα γύρω χωριά. Επίσημα είχε εγγραφεί ως "ίδρυμα" αλλά στη πραγματικότητα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σχήματα πυραμίδας στη χώρα. Στις 24-25 Ιανουαρίου 1997 ξέσπασαν βίαιες διαδηλώσεις στη Λούσνια, λόγω της σύλληψης του αρχηγού του σχήματος Ραπούς Τζαφέρι δύο μέρες νωρίτερα, στις 22 Ιανουαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία της Αλβανίας
Αγνή Σορέλ
Η Αγνή (Ανιές) Σορέλ (1422 - 9 Φεβρουαρίου 1450), γνωστή από Dame de beauté (Κυρία της ομορφιάς), ήταν αναγνωρισμένη ερωμένη του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας, από την οποία απέκτησε τέσσερις κόρες. Θεωρείται η πρώτη επίσημα αναγνωρισμένη βασιλική ερωμένη ενός βασιλιά της Γαλλίας. Ήταν το θέμα πολλών σύγχρονων ζωγραφικών έργων και έργων τέχνης, όπως η Παναγία και το Παιδί του Ζαν Φουκέ που περιβάλλεται από τους αγγέλους.
Ζωή
Γεννημένη το 1422, ήταν κόρη του Ζαν Σορώ και της Κατρίν ντε Μαινιελαί και είχε τέσσερις αδερφούς. Η Αγνή ήταν 20 ή 21 ετών όταν πρωτοεμφανίστηκε στον Βασιλιά Κάρολο. Εκείνη την εποχή, κατείχε μια θέση στο νοικοκυριό του Ρενέ Α΄ της Νεαπόλεως, ως κυρία των τιμών στη σύζυγό του Ισαβέλλα της Λωρραίνης. Στη συνέχεια, η Αγνή Σορέλ συνέχισε να υπηρετεί ως κυρία επί των τιμών της Μαρίας του Ανζού, σύζυγο του Καρόλου και νύφη της Ισαβέλλας. Σύντομα έγινε ερωμένη του. Ο Βασιλιάς της παραχώρησε το Κάστρο του Λος (όπου είχε πειστεί από την Ιωάννα της Λωρραίνης να στεφθεί Βασιλιάς της Γαλλίας) ως ιδιωτική κατοικία της.
Σύντομα, η παρουσία της έγινε αισθητή στην αυλή του Σινόν και η παρουσία της φέρεται να βοηθούσε τον βασιλιά από παρατεταμένη κατάθλιψη. Είχε πολύ ισχυρή επιρροή στον βασιλιά, και αυτό, μαζί με τα ασυνήθιστα γούστα της, κέρδισε πολλούς ισχυρούς εχθρούς στο βασίλειο. Η Σορέλ θα γίνει η πρώτη επίσημα αναγνωρισμένη βασιλική ερωμένη ενός Γάλλου βασιλιά.
Η Αγνή δημιούργησε σκάνδαλο στο βασίλειο, ειδικά για τη διάδοση της μόδας των φορεμάτων με χαμηλή κοπή. Αυτή η συμπεριφορά μιμήθηκε όσο και περιφρονήθηκε. Ο Ζαν Ζουβεναλ ντες Υρσέν, αρχιεπίσκοπος του Ρεμς, συμβούλεψε τον βασιλιά να διορθώσει τη μόδα των "μπροστινών ανοιγμάτων μέσω των οποίων βλέπει κανείς τις θηλές και τα στήθη των γυναικών".
Παιδιά και θάνατος
Η Αγνή γέννησε τέσσερις κόρες από τον βασιλιά:
Ενώ ήταν έγκυος με το τέταρτο παιδί τους, ταξίδεψε από τον Σινόν στα μέσα του χειμώνα για να ακολουθήσει τον Κάρολο στην εκστρατεία του 1450 στο Ζυμιέζ, θέλοντας να είναι μαζί του ως ηθική υποστήριξη. Εκεί, ξαφνικά αρρώστησε, και μετά τον τοκετό, αυτή και η κόρη της, που γεννήθηκε πρόωρα, πέθαναν στις 9 Φεβρουαρίου 1450. Ήταν 28 ετών. Ενώ η αιτία του θανάτου αρχικά θεωρήθηκε δυσεντερία, ο Γάλλος ιατροδικαστής επιστήμονας Φιλίπ Σαρλιέ πρότεινε το 2005 ότι η Αγνή πέθανε από δηλητηρίαση από υδράργυρο. Δεν είπε γνώμη για το εάν δολοφονήθηκε. Ο υδράργυρος χρησιμοποιούταν μερικές φορές σε καλλυντικά παρασκευάσματα ή για τη θεραπεία σκουληκιών και τέτοια χρήση μπορεί να είχε προκαλέσει το θάνατο της Σορέλ. Θάφτηκε στην Εκκλησία του Αγίου Ουρς στο Λος. Η καρδιά της θάφτηκε στο Αββαείο Βενεδικτίνων του Ζυμιέζ.
Ο γιος του Κάρολου, ο μελλοντικός Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, ήταν σε ανοιχτή εξέγερση εναντίον του πατέρα του κατά τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια. Εικάζεται ότι είχε δηλητηριάσει την Αγνή για να αφαιρέσει την αδικαιολόγητη για αυτόν επιρροή της στον βασιλιά. Υποτίθεται επίσης ότι ο Γάλλος χρηματοδότης, ευγενής και υπουργός Ζακ Κερ τη δηλητηρίασε, αν και αυτή η θεωρία θεωρείται ευρέως ότι ήταν μια προσπάθεια απομάκρυνσης του Κερ από το γαλλικό βασίλειο.
Κληρονομιά
Η Αγνή Σορέλ παίζει σημαντικό ρόλο στην Κόρη της Ορλεάνης (La Pucelle d'Orléans) του Βολταίρου. Δύο ρωσικές όπερες από τα τέλη του 19ου αιώνα την απεικονίζουν επίσης, μαζί με τον Κάρολο Ζ΄: το έργο του Πιοτρ ίλιτς Τσαϊκόφσκι Η Κόρη της Ορλεάνης ("The Maid of Orleans") και τον Σαρακηνό ("The Saracen") του Σέζαρ Κιουί. Το όνομα της Σορέλ χρησιμοποιήθηκε ως όνομα για δύο ρούχα, το μπούστο Αγνή Σορέλ, και το κορσάζ Αγνή Σορέλ, καθώς και ένα στυλ μόδας που πήρε το όνομά της επίσης, το στυλ Αγνή Σορέλ, το οποίο περιγράφεται ως στιλ ντυσίματος «πριγκίπισσα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Λαζάρ Μλαντένωφ
Ο Λαζάρ Μλαντένωφ (Lazar Mladenov, 1853-1917) ήταν βουλγαρικής καταγωγής βικάριος των βουλγαροουνιτών της Μακεδονίας.
Βίος
Ο Λαζάρ Μλαντένωφ γεννήθηκε το 1853 στο χωριό Μπάνσκο, στη νοτιοδυτική Βουλγαρία. Ο πατέρας του ήταν ορθόδοξος ιερέας του χωριού και ιδιαίτερα γνωστός για την μόρφωσή του στην περιοχή. Στα 1864 ο Λαζάρ θα εισαχθεί στην Μονή Λαζαριστών στην Θεσσαλονίκη. Ο ηγούμενος της Μονής αρχικά δεν θα τον δεχθεί επειδή δεν υπήρχε θέση στο οικοτροφείο της Μονής. Όμως μετά από επιμονή του πατέρα του και του ίδιου θα γίνει δεκτός. Όταν αποφοίτησε, ο πατέρας του θέλησε να τον εντάξει στις τάξεις του ορθόδοξου μοναχισμού, όμως ο ίδιος αρνήθηκε. Οι Λαζαριστές τον έστειλαν στο Παρίσι για να σπουδάσει φιλοσοφία και θεολογία. Στο Παρίσι επίσης θα χειροτονηθεί και ιερέας. Ο προϊστάμενος του τάγματος των Λαζαριστών θα τoν στείλει στην Κωνσταντινούπολη για να διδάξει στο Κολλέγιο του τάγματος των Saint Benoit.
Ο Μλαντένωφ αποστολικός βικάριος των Ουνιτών της Μακεδονίας
Η άριστη θεολογική του εκπαίδευση τον προήγαγε σε επίσκοπο. Το 1883 θα χειροτονηθεί από ουνίτες ιεράρχες στην Θεσσαλονίκη με προοπτική εγκαταστάσεώς του και με τον τίτλο «επίσκοπος Σατάλων» θα σταλεί στο Κιλκίς. Στη θέση αυτή θα παραμείνει μέχρι το 1894, οπότε και καθαιρέθηκε.
Η καθαίρεση του Μλαντένωφ και τα αίτιά της
Τα αίτια της απομάκρυνσής του συνδέονται με συμπεριφορές του που προκαλούσαν σκανδαλισμό και οικονομικές του ατασθαλίες. Συγκεκριμένα, Γαλλικές και Αυστριακές προξενικές εκθέσεις, από το φθινόπωρο του 1891, αναφέρουν πως στην επισκοπική κατοικία παρέμενε μια νεαρή εξισλαμισθείσα πρώην Χριστιανή, η οποία ήταν κόρη ουνίτη, από το Ουνίτικο χωριό Αμπάρκιοϊ (Μάνδρες) του Κιλκίς,  και είχε απαχθεί από ένα συγχωριανό της μουσουλμάνο ο οποίος την είχε εξισλαμίσει το καλοκαίρι του 1890. Η νεαρή κοπέλα όμως δραπέτευσε από την κατοικία του Μλαντένωφ και κατέφυγε στην οικία του Βαλή της Θεσσαλονίκης, Ζιχνή Πασά, στον οποίο δήλωσε πως ουδέποτε είχε ασπασθεί την μουσουλμανική θρησκεία. Ο Ζιχνή Πασάς για να την προστατέψει από πιθανές αντεκδικήσεις των μουσουλμάνων της ζήτησε να παραμείνει κοντά σε μουσουλμανική οικογένεια, όμως παρενέβη ο Μλαντένωφ, ο οποίος ζήτησε να την αφήσουν να εκκλησιασθεί την Κυριακή, αλλά τελικά, την κράτησε στην κατοικία του. Ο Βαλής αντέδρασε καταγγέλοντας τον Μλαντένωφ ότι κρατά για αθέμιτους σκοπούς τη νεαρή στην οικία του.
Ο Ζιχνί Πασάς αν και παλιότερα διέκειτο φιλικώς προς τον Μλαντένωφ ήλθε σε σύγκρουση μαζί του και αφού ο τελευταίος υπέβαλε την εικονική παραίτησή του αποχώρησε για την Κωνσταντινούπολη. Εκεί θα παραμείνει στο Κολλέγιο του Saint Benoit (Αγίου Βενέδικτου). Ο Γάλλος πρέσβης θα τον πιέσει να παραμείνει εκεί έως ότου ξεχασθεί το σκάνδαλο και αποκλιμακωθεί η ένταση για να μην προκληθεί σύγκρουση ανάμεσα στους χριστιανικούς και μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Θεσσαλονίκης. Η επιστροφή του στην έδρα του το 1893 δεν θα κατορθώσει να εμποδίσει τη συνέχιση της σπερμολογίας σε βάρος του σχετικά με τον εικαζόμενο ερωτικό δεσμό του με την νεαρή Βουλγάρα.
Εξίσου έντονες ήταν οι κατηγορίες σε βάρος του για οικονομικές ατασθαλίες. Συγκεκριμένα, λόγω προσωπικών οικονομικών δυσχερειών προέβη σε κατάχρηση των χρημάτων του Τάγματος των Λαζαριστών, τα οποία αποστέλλονταν από τη Ρώμη για τις ανάγκες του Σεμιναρίου του Ζεϊτινλίκ (Αμπελόκηποι) και των ουνιτών. Την ίδια στιγμή ο Μλαντένωφ και διάφορα συγγενικά του πρόσωπα αποκτούσαν μεγάλη ακίνητη περιουσία. Ο ηγούμενος στο κέντρο των Λαζαριστών στο Παρίσι του αφαίρεσε την οικονομική διαχείριση. Αλλά και προϊστάμενος της Μονής Λαζαριστών Jean Galineu, δεν τον εμπιστευόταν. Δυσαρεστημένες από την όλη δράση του ήταν και οι Τουρκικές αρχές της πόλης: «οι άστοχες ενέργειές του και ο ιδιωτικός του βίος εξέθεταν την Ουνία στη Θεσσαλονίκη και μείωναν τις ελπίδες των Καθολικών ότι θα ασκήσουν επιρροή στους Εξαρχικούς».
Νέο οικονομικό σκάνδαλο ανέκυψε τον Νοέμβριο του 1894 με εμπλεκόμενο πάλι τον Λαζάρ Μλαντένωφ. Αυτή τη φορά θα καταγγελθεί από το Υποκατάστημα της Οθωμανικής Τράπεζας, ότι υπεξαίρεσε από το λογαριασμό των Λαζαριστών έναντι συναλλαγματικής 10.000 φράγκα, χωρίς δικής τους εξουσιοδότηση. Οι καταγγελίες έφτασαν στην Ρωμαϊκή Κουρία. Θα αποφασιστεί να του αφαιρεθούν όλα τα εκκλησιαστικά αξιώματα και οι αρμοδιότητες και να επιτρέψει στο Παρίσι στη μονή της μετανοίας του. Το φθινόπωρο του 1894 θα του αφαιρεθεί το βεζυρικό βεράτιο αναγνώρισής του και θα αναγνωρισθεί προσωρινός διάδοχός του ο Επιφάνιος Σιάνωφ αρχιμανδρίτης στο Κιλκίς. Ο Έλληνας πρόξενος στη Θεσσαλονίκη σε αναφορά του στο Ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών απέδιδε την απομάκρυνσή του στην κατηγορία «ότι εργαζόταν αποκλειστικά υπέρ των σχισματικών Βουλγάρων και αντίθετα προς τα συμφέροντα του Καθολικισμού στην Μακεδονία» Η Υψηλή Πύλη ευνοούσε την ανάπτυξη της Βουλγαροουνίας ως αντιστάθμισμα στους Εξαρχικούς, και απέδωσε την απομάκρυνση του Μλαντένωφ σε προσωπικούς λόγους.
Μόλις του κοινοποιήθηκε η σχετική απόφαση υπέστη νευρικό κλονισμό, παραιτήθηκε των ακινήτων του εντός της Θεσσαλονίκης, όχι όμως και των εκτός αυτής, τα πρώτα είπε πως ανήκαν στην Βουλγαροουνίτικη κοινότητα. Από τον φόβο πιθανής εισχώρησής του στην Εξαρχία, του προτάθηκε να πάει στην Κωνσταντινούπολη αντί στο Παρίσι. Οι φόβοι αυτοί επιβεβαιώθηκαν όταν προσέγγισε τους Εξαρχικούς, παρουσιαζόμενος ως υπερεθνικιστής και πατριώτης και με το επιχείρημα πως οι Λαζαριστές επεδίωκαν να αποβουλγαρίσουν την επαρχία του.
Ο Έξαρχος Ιωσήφ όμως ήταν ενήμερος από τον Γάλλο πρόξενο στη Θεσσαλονίκη για τον βίο και την πολιτεία του Μλαντένωφ κι αν και επεδίωκε να εκμεταλλευτεί την εισχώρησή του στην Εξαρχία με σκοπό να πλήξει την Ουνία, δεν αγνοούσε το ασταθές των θέσεών του. Ο Μλαντένωφ θα παρουσιαστεί ενώπιον της Βουλγαρικής Ιεράς Συνόδου της μόνης αρμόδιας για να τον δεχθεί στους κόλπους της, η οποία τον δέχθηκε, χωρίς όμως να του αναθέσει εκκλησιαστικά καθήκοντα αλλά συνταξιοδοτώντας τον.
Αμέσως μετά την προσχώρησή του θα κυκλοφορήσει εγκύκλιο με την οποία γνωστοποιούσε την αποχώρησή του από την Ουνία και προέτρεπε όσους είχαν προσχωρήσει σα αυτήν να επιστρέψουν στην Ορθοδοξία. Αυτή η ενέργεια προκάλεσε ανησυχία στους καθολικούς διπλωματικούς και εκκλησιαστικούς κύκλους.