cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αΐνσα
Οικιστική γεωγραφία
Ο κύριος αστικός πυρήνας της παλιάς πόλης, η οποία είναι χτισμένη πάνω σε ένα βραχώδες ακρωτήρι με θέα στη συμβολή των ποταμών Σίνκα και Άρα, διαμορφώνεται μέσα από δύο σχεδόν παράλληλους δρόμους, την Calle Mayor και την Calle Santa Cruz, οι οποίοι οδηγούν προς την πλατεία plaza Mayor, η οποία βρίσκεται σε ένα πλάτωμα ως συνέχεια του κάστρου. Η πλατεία βρίσκεται κοντά στο παρεκκλήσι Cruz Cubierta, ένα κιόσκι όπου σύμφωνα με τον μύθο έγινε το θαύμα της εμφάνισης του σταυρού του πυρός σε μια βαλανιδιά, που έδωσε τη νίκη στους χριστιανούς στρατιώτες, υπό τις διαταγές του βασιλιά Γκαρσί Χιμένεθ.
Έχοντας σαφή μεσαιωνική οικιστική κατανομή, το ιστορικό κέντρο της Αΐνσας έχει κηρυχθεί από το 1965 ως «Ιστορικό-Καλλιτεχνικό σύνολο». Σήμερα αποτελεί τουριστικό κέντρο της συναφούς εποχής για όλη την Ισπανία.
Κοινότητες που απαρτίζουν το δήμο
Υπό την ονομασία Αΐνσα-Σοβράρβε ενσωματώνονται σχεδόν όλες οι μικρές κοινότητες που περιβάλλουν το χωριό. Ο κύριος πυρήνας του δήμου είναι η πόλη Αΐνσα, με 1.671 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή στις αρχές του 2011, με το οποίο συσχετίζονται  τα οικιστικά κέντρα των Arcusa, Arro, Banastón, Bruello, Las Bellostas, Camporrotuno, Castejón de Sobrarbe, Castellazo, Coscojuela de Sobrarbe, El Coscollar, Gerbe, Griébal, Guaso, Jabierre de Olsón, Latorre, Latorrecilla, Mondot, Morillo de Tou, Olsón, La Pardina, La Ripa, Paúles de Sarsa, Santa María de Buil, Sarratillo, Sarsa de Surta και Urriales, με συνολικά 561 κατοίκους από την 1η Ιανουαρίου του 2011.
Υπάρχουν ακόμα χωριά ή οικισμοί που κατοικούνται σποραδικά όπως: Casa Almunia, Molino López, Molino Villacampa, Molino Jabierre, Sarratiás, Sarrato, Coronillas, Pelegrin και Gabardilla. Επίσης υπάρχουν και κάποια δυστυχώς ακατοίκητα χωριά, όπως: Bagüeste, Pacinias, Cerollar, Casa Sierra, Casa Linás, Escapa, La Lecina, Linés, La Capana και Puibayeta.
Κάστρο
μικρογραφία|Πύλη στο εξωτερικό των τειχών. Το κάστρο της Αΐνσας, που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, αποτελούσε μέρος της αμυντικής γραμμής των χριστιανικών εδαφών (γραμμή που εκτείνονταν μέχρι την Abizanda). Το κάστρο αποτέλεσε την αρχή του οικισμού, ο οποίος την εποχή του Μεσαίωνα ήταν οχυρωμένος, και εξελίχθηκε στη πρωτεύουσα της κομητείας της Σοβράρβης (ισπανικά: Σοβράρβε), που ανήκε στο βασίλειο της Νάχερα-Παμπλόνα (πριν δώσει τη θέση του στο βασίλειο της Ναβάρρας) και ο οποίος αργότερα ενσωματώθηκε στο βασίλειο της Αραγωνίας.
Σε 1124 ο βασιλιάς Αλφόνσος Α´ «ο Μαχητής» χορήγησε τον καταστατικό χάρτη της πόλης, με τον οποίο επωφελήθηκαν οι κάτοικοι της από τους νόμους και τα δικαιώματα του Φουέρο της Χάκας.
Η μεγάλη σημασία της πλατείας οδήγησε στην οικοδόμηση της εκκλησίας της Σάντα Μαρία, η οποία έχει επίσης αμυντική αρχιτεκτονική, όπως φαίνεται από τις σχισμές για τα τόξα που υπάρχουν στον πύργο της.
20ος αιώνας
Με τα χρόνια η περιοχή του Σοβράρβε έχασε την σπουδαιότητά της, οδηγώντας έτσι σε μια χαλάρωση των δραστηριοτήτων της Αΐνσας, η οποία παρέμενε σε μια κατάσταση επιβίωσης μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν και οι παραδοσιακές δραστηριότητες διαταράχθηκαν από τα σχέδια για την κατασκευή διάφορων φραγμάτων, δεξαμενών και άλλων υδραυλικών έργων, για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και την παροχή νερού στις πεδιάδες του Έβρου.
Η δραστηριότητα αυτή οδήγησε στην απαλλοτρίωση και την απώλεια των καλύτερων γεωργικών εκτάσεων στις κοιλάδες και τη μετανάστευση των ανθρώπων της περιοχής. Πολλά από τα γειτονικά χωριά είδαν τους κατοίκους τους να εξαφανίζονται ολοσχερώς, ενώ σε άλλα με όμοιο τρόπο, να μειώνονται δραστικά. Αυτό τα οδήγησε στο να εξαρτώνται τα χωριά αυτά από το δημαρχείο της Αΐνσας.
Ο περιορισμός των πόρων όλων των ειδών που ήρθε ως αποτέλεσμα  της χαμηλής πυκνότητας του πληθυσμού και του δύσκολου εδάφους, οδήγησε σε μια μεγάλη κρίση στα μέσα της δεκαετίας του 20oυ αιώνα. Αυτή η κρίση θα ξεπεραστεί μέσω των τουριστικών πόρων και με την άνθηση του αγροτουρισμού. μικρογραφία|Ενοριακή εκκλησία της Σάντα Μαρία. Η δημιουργία διάφορων φυσικών πάρκων, πρώτα αυτού της Ορδέσα και του Μόντε Περδίδο, ακολουθούμενο από άλλα, όπως αυτό της οροσειράς και των φαραγγιών της Γουάρα και η λατρεία για το βουνό και τα σπορ περιπέτειας, μετατόπισε την οικονομική δραστηριότητα προς πιο σχετικούς με αυτά τομείς.
Στη δεκαετία του 1960 η Αΐνσα απορροφά τους δήμους Castejón de Sobrarbe, Coscojuela de Sobrarbe, Gerbe y Griébal, Guaso, Sinués και μέρη των Sieste και Santa Maria de Buil.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Αραγωνία Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Πολιτισμός στην Ισπανία
Σαλώμη
Η Σαλώμη Γ΄ (εβρ. שלומית Shlomiẗ) ήταν κόρη του Ηρώδη Φιλίππου και της Ηρωδιάδας. Η ρίζα του ονόματός της είναι εβραϊκή που σημαίνει: η ευτυχισμένη, η μακάρια, αυτή που έχει ειρήνη.
Ο Ηρώδης Φίλιππος ήταν εκ πατρός θείος της Ηρωδιάδας. Αυτή αργότερα παντρεύτηκε άλλον εκ πατρός θείο της, τον Ηρώδη Αντίπα. Η Σαλώμη, με την προτροπή της μητέρας της, χόρεψε μπροστά στον πατριό της και δεύτερο σύζυγο της μητέρας της, τον Ηρώδη Αντίπατρο. Γοητεύοντάς τον με τον χορό της, του ζήτησε τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Πρόδρομου στα 32 μ.Χ. Η χριστιανική παράδοση υπογραμμίζει την επικίνδυνη θηλυκή σαγήνη της (π.χ. ερωτικός χαρακτήρας του "χορού των 7 πέπλων") και την προκλητικότητά της, που οδήγησαν στον θάνατο του Βαπτιστή.
Παντρεύτηκε αρχικά τον Φίλιππο, Τετράρχη της Ιτουραίας και της Τραχωνίτιδας, και κατόπιν τον βασιλιά της Μικράς Αρμενίας Αριστόβουλο στα 54 μ.Χ.
Αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη και από τον Μάρκο και τον Ματθαίο, χωρίς όμως να γίνεται αναφορά ονομαστικά. Ωστόσο ο Φλάβιος Ιώσηπος αναφέρει το όνομά της και κάποιες λεπτομέρειες για την οικογενειακή της κατάσταση.
Άλλα πρόσωπα
Με το όνομα Σαλώμη είναι γνωστή και η γυναίκα του Ζεβεδαίου, η μητέρα των αποστόλων Ιάκωβου και Ιωάννη και εξαδέλφη της παρθένου Μαρίας. Ήταν μία από τις γυναίκες που ακολούθησαν και υπηρέτησαν τον Ιησού στη Γαλιλαία. Αυτή, μαζί με τη Μαρία Μαγδαληνή πήγαν με αρώματα και λουλούδια στον τάφο του Σωτήρα και, βλέποντάς τον άδειο, πήγαν και ειδοποίησαν τους αποστόλους, φέρνοντάς τους το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης
Γιάννος Περλέγκας
Ο Γιάννος Περλέγκας (1981) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981 και είναι γιος του ηθοποιού Τίμου Περλέγκα. Σπούδασε στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου. Το 2009 ίδρυσε μαζί με τον Γιώργο Γάλλο, τη Σταυρούλα Σιάμου και τον Μανώλη Μαυροματάκη την «ομάδα 1272». Το 2007 τιμήθηκε με το βραβείο Χορν για τον ρόλο του στην θεατρική παράσταση «Το Γάλα».
Ένας, ακόμη, καλλιτεχνικός τομέας στον οποίο δραστηριοποιείται είναι η μουσική. Το 1996, μαθητής γυμνασίου, ιδρύει με δύο συμμαθητές του την ρεμπέτικη μουσική μπάντα με την ονομασία Ραστ Χιτζάζ και ξεκινούν περιστασιακές εμφανίσεις σε Αθήνα, Πειραιά και νησιά, οι οποίες πληθαίνουν μετά το 2004. Ο ίδιος παίζει κιθάρα (αυτοδίδακτος) και τραγουδάει.
Θέατρο
συμπληρωματικός κατάλογος
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Κινηματογράφος
● Λόγοι και Αμαρτήματα (2004) σε σκηνοθεσία του Βασίλη Μαζωμένου, πρωταγωνιστής. ●"Από έρωτα" 2014 Σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη πρωταγωνιστής ● Τέλειοι Ξένοι (2016) σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Αθερίδη, πρωταγωνιστής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χορν
Θησαυρός νομισμάτων
Θησαυρός νομισμάτων ή νομισματικός θησαυρός χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε σύνολο αρχαίων νομισμάτων, ανεξάρτητα αριθμού τεμαχίων, μετάλλου κατασκευής ή υποδιαιρέσεων, που ανακαλύπτεται είτε τυχαία είτε μετά από επισταμένη αρχαιολογική ανασκαφή - έρευνα. Συχνότερα με τις ανακαλύψεις αυτών των θησαυρών βρίσκονται και τα δοχεία, αγγεία ή δερμάτινες (συνηθέστερα) θήκες (κοινώς: πουγκιά), μέσα στα οποία είχαν τοποθετηθεί από τον κάτοχό τους προς φύλαξη.
Έκθεση θησαυρών
Οι νομισματικοί θησαυροί, αφού μελετηθούν σχολαστικά από τους νομισματολόγους, καταγράφονται σε ειδικούς νομισματικούς καταλόγους λαμβάνοντας ως όνομα το όνομα της περιοχής και του έτους ανεύρεσής τους, π.χ. θησαυρός Ακρόπολης Αθηνών, θησαυρός Νάξου κ.λπ. Στους καταλόγους αυτούς καταχωρούνται με διάφορα στοιχεία που περιλαμβάνουν κυρίως: τον αριθμό τεμαχίων, το είδος αυτών, εκ του μετάλλου, τις διαστάσεις τους, το είδος φερόμενης παράστασης, και φερομένων επιγραφών εκάστης πλευράς, το σημείο εύρεσης, η ιστορική εποχή στην οποία ανάγονται αυτά, η περιοχή κοπής αυτών, καθώς και φωτογραφία τους, λαμβάνοντας ειδικούς κωδικούς αριθμούς, που διευκολύνουν τον επιμερισμό για ταυτόχρονη και σε διαφορετικούς τόπους έκθεσή τους. Κατόπιν δημοσίευσης όλων των παραπάνω στοιχείων οι θησαυροί αυτοί τοποθετούνται σε ειδικές προθήκες αρχαιολογικών μουσείων ή νομισματικών μουσείων προς έκθεσή τους.
(528381) 2008 ST291
Το 2008 ST291 είναι ένα μεγάλο αντικείμενο διασκορπισμένου δίσκου με διάμετρο περίπου 580 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2008. Είναι υποψήφιος πλανήτης νάνος.
Θησαυρός νομισμάτων
Προστασία
Γενικά οι νομισματικοί θησαυροί, εντός της ελληνικής επικράτειας διέπονται από τις διατάξεις του κωδικοποιημένου νόμου "περί αρχαιοτήτων" και "περί αρχαιοκαπηλίας" όπως έχουν διαμορφωθεί και ισχύουν σήμερα. Ειδικότερα όμως στους καταδείκτες θησαυρών νομισμάτων ή τους ιδιοκτήτες οικοπέδων, κτημάτων, αγρών κ.λπ. που ανεβρέθηκαν αυτοί, κατόπιν ειδικής απόφασης Υπουργείου Πολιτισμού παρέχεται αμοιβή ίση προς το ήμισυ της αξίας αυτών.
Πηγές
Κατηγορία:Νομισματολογία Κατηγορία:Ορολογία της αρχαιολογίας
Βραβείο Ζαχάρωφ
Το Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης είναι ένα διεθνές βραβείο το οποίο καθιερώθηκε στη μνήμη του Σοβιετικού πυρηνικού φυσικού και αντιφρονούντα Αντρέι Ζαχάρωφ. Θεσμοθετήθηκε το 1988 από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και απονέμεται κάθε χρόνο σε αναγνώριση προσώπων ή οργανισμών για τη διά βίου αφοσίωσή τους στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ελευθεριών.
(528381) 2008 ST291
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Βραβείο Ζαχάρωφ
Η απονομή του βραβείου γίνεται κοντά στις 10 Δεκεμβρίου, την ημέρα που η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κύρωσε την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το 1948. Η ημέρα αυτή τιμάται επίσης ως η Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα: Βραβείο Ζαχάρωφ
Ζαχαρωφ Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα
Κόλπος της Σύρτης
thumb|right|300px|Δορυφορική εικόνα του κόλπου της Σύρτης. thumb|right|300px|Χάρτης της Λιβύης.
Ο Κόλπος της Σύρτης ή Μεγάλη Σύρτη (αραβικά: خليج سرت και αρχαία ελληνικά: «Μεγάλη Σύρτις») είναι ένας μεγάλος κόλπος της Μεσογείου, στη βόρεια ακτή της Αφρικής και συγκεκριμένα της Λιβύης. Η πόλη της Σύρτης στη Λιβύη πήρε το όνομά της από τον κόλπο αυτό και δεν πρέπει να συγχέεται με τη Μικρή Σύρτη στις ακτές της Τυνησίας. Ο κόλπος της Σύρτης υπήρξε ένα σημαντικό κέντρο αλιείας τόνου στη Μεσόγειο για αιώνες.
Γεωγραφία
Ο κόλπος έχει μέγιστο μήκος 439 χιλιομέτρων από το ακρωτήρι Ρας Τεγιονάς στην ανατολική πλευρά μέχρι το ακρωτήρι του Ρας Κασρ Χαμέτ στη δυτική πλευρά, ενώ το μέγιστο πλάτος του κόλπου είναι 177 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική γη και καταλαμβάνει συνολική έκταση 57.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόλποι της Μεσογείου Κατηγορία:Υδάτινα σώματα της Λιβύης Κατηγορία:Κόλποι της Αφρικής
Μπέλα Κουν
Ο Μπέλα Κουν (Kun Béla, 20 Φεβρουαρίου 1886 - 29 Αυγούστου 1938 ή 30 Νοεμβρίου 1939) ήταν Ούγγρος κομμουνιστής, που κυβέρνησε την Ουγγαρία για σύντομο χρονικό διάστημα το 1919.
Προς τη Σοβιετική Δημοκρατία
Στην Ουγγαρία, τα οικονομικά του σχεδόν υπό διάλυση κράτους, δυσχεραίνονταν ακόμα περισσότερο από την προσέλευση προσφύγων από τα εδάφη που έχασε η χώρα με τη συνθήκη του Τριανόν. Ο μεγάλος πληθωρισμός, η έλλειψη κατοικιών, η μαζική ανεργία, η έλλειψη τροφίμων και κάρβουνου αποδυνάμωσε περαιτέρω την οικονομία και δημιούργησε ταραχές. Τον Οκτώβριο του 1918, έλαβε χώρα η «επανάσταση του Άστερ», με την οποία εγκαθιδρύθηκε μία ασταθής δημοκρατική κυβέρνηση συνεργασίας. Ο Κουν ίδρυσε το Ουγγρικό Κομμουνιστικό Κόμμα, στη Βουδαπέστη στις 4 Νοεμβρίου 1918.
Ο Κουν αμέσως ξεκίνησε μια ενεργητική προπαγάνδα εναντίον της κυβέρνησης: αυτός και οι οπαδοί του έκαναν σκληρές επιθέσεις εναντίον του Προέδρου, Κόμη Μιχάλι Καρόλι (Mihály Károlyi), και των σοσιαλδημοκρατών συμμάχων του. Οι ομιλίες του Κουν συχνά εντυπωσίαζαν το κοινό. Ένας από τους παρευρισκόμενους σε μια τέτοια ομιλία σημείωσε στο ημερολόγιο του:
«Χτες άκουσα τον Κουν να μιλά... η ρητορική του ήταν τολμηρή, γεμάτη μίσος και ενθουσιώδης. Είναι ένας άνδρας που δείχνει σκληρός, με κεφάλι σα βοδιού, γερά μαλλιά και μουστάκι, όχι τόσο εβραϊκά χαρακτηριστικά [το Κουν είναι εβραϊκό επίθετο] όσο χωριάτικα θα περιέγραφαν καλύτερα το πρόσωπό του [...] Γνωρίζει το ακροατήριο του και κυριαρχεί επάνω του. Εργάτες των εργοστασίων, που από καιρό τα έχουν τσουγκρίσει με το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, νεαροί διανοούμενοι, γιατροί, δικηγόροι, υπάλληλοι που ήρθαν σε αυτό το δωμάτιο [...] συναντούν τον Κουν και το μαρξισμό.
Επιπλέον, οι Κομμουνιστές οργάνωναν συχνά πορείες και συγκεντρώσεις καθώς και απεργίες. Επιθυμώντας να επιχειρήσει μία κομμουνιστική επανάσταση, ο Κουν επικοινώνησε τηλεγραφικά με το Βλαντιμίρ Λένιν. Σταδιακά ο Κουν πέτυχε να εξασφαλίσει σημαντική υποστήριξη, αλλά το Κομμουνιστικό Κόμμα εξακολουθούσε να βρίσκεται στη σκιά του Σοσιαλδημοκρατικού που ήταν το μεγαλύτερο κόμμα της Ουγγαρίας.
Στις 22 Φεβρουαρίου 1919, οι κομμουνιστές οργάνωσαν μία διαδήλωση έξω από τα γραφεία της σοσιαλδημοκρατικής εφημερίδας Népszava και ήρθαν σε σύγκρουση με την αστυνομία. Ως αποτέλεσμα, σκοτώθηκαν τέσσερις αστυνομικοί. Μετά από αυτό το επεισόδιο ο Κουν συνελήφθη με την κατηγορία της προδοσίας. Μετά τη σύλληψή του, η αστυνομία της Βουδαπέστης εξευτέλισε τον Κουν για την υποτιθέμενη εβραϊκή καταγωγή του και τον ξυλοκόπησε άγρια αδιαφορώντας για την παρουσία ενός δημοσιογράφου.
Τα νέα του ξυλοδαρμού ανέβασαν τη δημοτικότητα του Κουν. Επιπλέον, ο Κουν συγχώρεσε χριστιανικά τους εχθρούς του- δεδομένου ότι ήταν μάλλον μνησίκακος άνθρωπος, πολλοί υποθέτουν ότι πρόκειται απλώς για θεατρινισμό με στόχο να αυξήσει περισσότερο το δημόσιο θαυμασμό για το πρόσωπό του. Ο Κουν παρέμεινε στη φυλακή μέχρι τις 21 Μαρτίου 1919.
Στις 19 Μαρτίου 1919, ο γάλλος συνταγματάρχης Φερνάντ Βύξ (γαλλ. Fernand Vyx), παρουσίασε τη «Νότα Βυξ», που διάταζε τις ουγγρικές στρατιωτικές δυνάμεις να αποσυρθούν ακόμα πιο μακριά. Καθώς πιστευόταν ότι τα νέα σύνορα θα χαράσσονταν με βάση τις στρατιωτικές γραμμές, Η Νότα προκάλεσε τεράστιες διαμαρτυρίες και οι Ούγγροι αποφάσισαν να πολεμήσουν αντί να υποχωρήσουν. Ο Καρόλι παραιτήθηκε προς όφελος των σοσιαλδημοκρατών. Οι σοσιαλδημοκράτες κατανοούσαν ότι η Ουγγαρία θα χρειαζόταν συμμάχους στον επικείμενο πόλεμο και ο μόνος πιθανός, κατά τη γνώμη τους, σύμμαχος ήταν η Σοβιετική Ένωση. Καθώς ήταν γνωστό ότι ο Κουν διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον Λένιν, πίστεψαν ότι αν τον περιελάμβαναν στην κυβέρνηση θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν τη σοβιετική βοήθεια.
Οι Σοσιαλδημοκράτες αρχικά προσέγγισαν τον Κουν αρχικά σχετικά με το ζήτημα της κυβέρνησης συνεργασίας. Τέτοια ήταν η απόγνωση των σοσιαλδημοκρατών, που επέτρεψαν στον Κουν, που ήταν ακόμα κρατούμενος, να υπαγορεύσει τους όρους του. Ο Κουν ζήτησε την ένωση του Σοσιαλδημοκρατικού και του Κομμουνιστικού Κόμματος, την ανακήρυξη της Ουγγαρίας σε Σοβιετική Δημοκρατία και μια σειρά από άλλα ριζοσπαστικά μέτρα. Οι Σοσιαλδημοκράτες συμφώνησαν με όλες τις απαιτήσεις του. Στις 21 Μαρτίου 1921 ανακηρύχθηκε η Σοβιετική Δημοκρατία, οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Κομμουνιστές ενώθηκαν στο Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα και ο Μπέλα Κουν απελευθερώθηκε και ορκίστηκε ως μέλος της κυβέρνησης.
Οι σοσιαλδημοκράτες εξακολούθησαν να κατέχουν την πλειοψηφία των κυβερνητικών θέσεων. Από τους τριάντα τρεις κομισάριους του Επαναστατικού Κυβερνητικού Συμβουλίου που κυβερνούσε την Ουγγαρία, οι δεκατέσσερις ήταν πρώην κομμουνιστές, οι δεκαεπτά πρώην Σοσιαλδημοκράτες και δύο δεν ανήκαν σε κάποιο κόμμα. Με την εξαίρεση του ίδιου του Κουν, όλοι οι κομισάριοι ήταν πρώην Σοσιαλδημοκράτες και όλοι οι αναπληρωτές κομισάριοι ήταν πρώην κομμουνιστές.
Η Σοβιετική Δημοκρατία, 1919
Η πρώτη πράξη της νέας κυβέρνησης ήταν να εθνικοποιήσει την ιδιωτική ιδιοκτησία στην Ουγγαρία. Αντίθετα με τις συμβουλές του Λένιν και άλλων μπολσεβίκων, η κυβέρνηση του Κουν αρνήθηκε να κάνει αναδιανομή της γης στους χωρικούς και έτσι έχασε την υποστήριξη μεγάλου μέρους του πληθυσμού. Αντίθετα, ο Κουν διακήρυξε ότι όλη η γη θα μετατρεπόταν σε κολεκτίβες και, αφού δεν υπήρχε κανείς άλλος για να τις διοικήσει, μετέτρεψε τους ιδιοκτήτες σε «διαχειριστές των κολεκτίβων».
Σε μια προσπάθεια να κερδίσει την υποστήριξη των αγροτών, ο Κουν ακύρωσε όλους τους φόρους στις αγροτικές περιοχές, γεγονός που μάλλον έβλαψε τη φήμη της κυβέρνησης αφού οι χωρικοί θεωρούσαν ότι μια κυβέρνηση που δε συλλέγει φόρους είναι εξορισμού ανίσχυρη. Εντωμεταξύ, ο πληθωρισμός αυξανόταν αφού η κυβέρνηση τύπωσε περισσότερα χαρτονομίσματα, ενώ δε βρέθηκε λύση για το οξύ πρόβλημα στέγασης. Με δυο λόγια η κυβέρνηση δεν έλυσε κανένα από τα εσωτερικά προβλήματα της χώρας.
Στις 24 Ιουνίου οργανώθηκε ένα αντικομουνιστικό πραξικόπημα. Μετά την αποτυχία του ο Κουν οργάνωσε μία περίοδο Κόκκινου Τρόμου: η μυστική αστυνομία, επαναστατικά δικαστήρια και παραστρατιωτικές ομάδες σκότωσαν μεταξύ 370 και 600 πολίτες.
Η αντιπολίτευση άρχισε να συσπειρώνεται γύρω από το πρόσωπο του Μίκλος Χόρτυ, που οργάνωσε τον Εθνικό Στρατό για να πολεμήσει εναντίον της Σοβιετικής Δημοκρατίας. Παρ’ όλ’ αυτά, η Σοβιετική Δημοκρατία κατέρρευσε τόσο γρήγορα που ο στρατός του Χόρτυ δεν πρόλαβε να αναλάβει δράση.
Οι Ρουμάνοι όμως, νίκησαν επανειλημμένα τους Ούγγρους. Μόνο η βοήθεια των σοβιετικών θα μπορούσε να ανατρέψει την κατάσταση όμως, οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι Σοβιετικοί στην Ουκρανία δεν τους επέτρεψαν να πραγματοποιήσουν τη σχεδιασμένη εισβολή της Ρουμανίας. Σύντομα, οι Ρουμάνοι κατέλαβαν τη Βουδαπέστη και ο Κουν αναζήτησε καταφύγιο στη Βιέννη.
Πολιτικός εξόριστος
Στα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του ο Κουν ανέλαβε διάφορες αποστολές από το Κομμουνιστικό Κόμμα της ΕΣΣΔ. Ανέλαβε το Επαναστατικό Κομιτάτο της Κριμαίας και πήγε ως απεσταλμένος της Κομιντέρν στη Γερμανία. Μετά την αποκάλυψη του πλαστού του διαβατηρίου στη Βιέννη το 1928, αναγκάστηκε να περιορίσει τις δραστηριότητές του σε σοβιετικό έδαφος. Δολοφονήθηκε κατά τις σταλινικές εκκαθαρίσεις της δεκαετίας του 1930. Η πιο πιθανή ημερομηνία για τον θάνατό του είναι η 29η Αυγούστου 1938, αν και οι απόψεις των ιστορικών διίστανται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Ουγγαρίας Κατηγορία:Ούγγροι κομμουνιστές Κατηγορία:Αθεϊστές Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
Centrum LIM
Ο ουρανοξύστης Centrum LIM χτίστηκε το 1989 στο κέντρο της Βαρσοβίας της Πολωνίας από την LIM Joint Venture Sp. Ltd, μια κοινοπραξία τριών εταίρων: LOT (Polish Airlines), ILBAU GmbH (αυστριακή κατασκευαστική εταιρεία) και η αλυσίδα ξενοδοχείων Marriott International. Το 1998, η ILBAU πώλησε τις μετοχές της στην SGS GmbH γι' αυτό και ανεπίσημα λέγεται LIS. Ο ουρανοξύστης υπογείως συνδέεται με τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Βαρσοβίας.
Ραδιόφωνο
Από την εγκατάσταση κεραιών το 2013 τις εκμεταλεύεται η Radio Złote Przeboje ενώ από το 2017 και το Polska Radio 24, Polska Radio I , II , III
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουρανοξύστες στη Βαρσοβία Κατηγορία:Σρουντμιέστσιε (Βαρσοβία)
Αναστασίου
Το ελληνικό επώνυμο Αναστασίου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Γιουσούφ Πόουλσεν
Ο Γιουσούφ Πόουλσεν (15 Ιουνίου 1994) είναι Δανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής τανζανικής καταγωγής που παίζει για τον σύλλογο ΡΜ Λειψία και την εθνική ομάδα της Δανίας ως επιθετικός ή ως πλάγιος επιθετικός. Μερικές φορές χρησιμοποίησε επίσης το Γιουράρι (Yurary) ως όνομα φανέλας.
Ο Πούλσεν έκανε το διεθνές του ντεμπούτο στη Δανία το 2014 και έχει σημειώσει πάνω από 50 εμφανίσεις με το εθνόσημο. Ήταν μέλος της ομάδας τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, όπου σκόραρε ένα γκολ, και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λύνγκμπυ ΒΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΜ Λειψίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Τογκρούλ Γ΄
Ο Toγκρούλ Γ΄,, (απεβ. το 1194) ήταν ο τελευταίος σουλτάνος της μεγάλης Σελτζουκικής αυτοκρατορίας και ο τελευταίος Σελτζούκος σουλτάνος τού Ιράκ. Ο μεγάλος του θείος σουλτάνος Γκιιάτ αντ-Ντιν Μασούντ (c. 1134–1152) είχε διορίσει τον Σαμς αντ-Ντιν Ελντιγκούζ (c.  1135/36–1175) ως αταμπέγκ τού ανιψιού του Aρσλάν-Σαχ,  γιού τού αδελφού του Tογκρούλ Β΄ και μετέφερε το Aράν στην κατοχή τού ανιψιού του ως ικτά το 1136. Ο Eλντιγκούζ τελικά νυμφεύτηκε τη Mουμίνα Χατούν, χήρα τού Τογκρούλ Β΄, και οι γιοι του Nουσράτ αλ-Ντιν Μουχάμαντ Παχλαβάν και Κιζίλ Αρσλάν Ουτμάν ήταν έτσι ετεροθαλείς αδελφοί τού Αρσλάν-Σαχ. Αλλά, παρά τους στενούς δεσμούς με το βασιλικό οίκο των Σελτζούκων, ο Ελντιγκούζ είχε παραμείνει σε απόσταση από τη βασιλική πολιτική, επικεντρώνοντας στην απόκρουση των Γεωργιανών και στην εδραίωση της εξουσίας του. Το 1160 ο σουλτάνος Σουλεϊμάν-Σαχ ονόμασε τον Αρσλάν-Σαχ κληρονόμο του και τον έκανε κυβερνήτη τού Αράν και τού Αζερμπαϊτζάν, φοβούμενος τη δύναμη τού Ελντιγκούζ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σελτζούκοι Σουλτάνοι
ΚΒΚ Βέστερλο
Η ΚΒΚ Βέστερλο είναι μια βελγική, επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Βέστερλο στην Αμβέρσα (επαρχία). Ιδρύθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1933. Έδρα της ομάδας είναι το Het Kuipje, χωρητικότητας 7982 θεατών. Συμμετέχει στη Belgian Second Division. Από την περίοδο 1997-98 έως και την περίοδο 2011-12 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου. Έχει κατακτήσει 1 Κύπελλο Βελγίου (ποδόσφαιρο ανδρών).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΚΒΚ Βέστερλο Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1933 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου
Παλάτι του Αλεξάνδρου
Το ανάκτορο του Αλεξάνδρου, (ρωσ. Александровский дворец) είναι μία πρώην αυτοκρατορική κατοικία στο τότε Τσάρσκογιε Σελό, τωρινή πόλη Πούσκιν. Βρίσκεται σε ένα πλάτωμα 30 μίλα νότια της Αγ. Πετρούπολης, τότε αυτοκρατορικής πρωτεύουσας. Είναι γνωστό ως το ενδιαίτημα, που προτιμούσε ο τσάρος Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας (βασ. 1894-1917) και η οικογένειά του και αποτέλεσε το πρώτο μέρος κράτησής τους, κατά την πρώτη από τις δύο Επαναστάσεις του Φεβρουαρίου του ταραχώδους έτους 2017, όταν εκτοπίστηκαν οι Ρωμάνοβ κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-18). Το ανάκτορο του Αλεξάνδρου βρίσκεται στο πάρκο του Αλεξάνδρου, 300 μ. βορειότερα του πολύ μεγαλύτερου και πιο περίτεχνου ανακτόρου της Αικατερίνης, που είχε ξεκινήσει το 1717 από την τσαρίνα Αικατερίνη Α΄ της Ρωσίας. Στην εποχή μας ανακαινίζεται ως κρατικό μουσείο και θα στεγάσει κειμήλια της πρώην αυτοκρατορικής δυναστείας.
Διαμονή της Αικατερίνης Β΄
Κατασκευάστηκε ως μέρος για τη θερινή απόσυρση μέλους της αυτοκρατορικής οικογένειας, στο Τσάρσκογιε Σελό, 30 μίλια νότια της της Αγ. Πετρούπολης, τότε αυτοκρατορικής πρωτεύουσας. Το έργο ανέθεσε η τσαρίνα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας (βασ. 1762-96) και κτίστηκε πλησίον τού ανακτόρου της, αυτού της Αικατερίνης, για τον ευνοούμενο εγγονό της Αλέξανδρο (Α΄) (βασ. 1801-25). Τού το έδωσε το 1793 με την ευκαιρία των γάμων του με τη Λουίζα του Μπάντεν (Ελισαβέτα Αλεξέγιεβνα).
Το Νεοκλασικό οικοδόμημα σχεδιάστηκε από τον Τζάκομο Κουαρένγκι και κτίστηκε μεταξύ 1792-96. Είναι πανθομολογούμενο, ότι ο αρχιτέκτονας υπερέβη τού εαυτού του και έφτιαξε ένα αριστούργημα. Το 1821 ο γιος τού Κουαρένγκι έγραψε:
Κατοικία του διαδόχου Αλεξάνδρου (Α΄)
Ο Αλέξανδρος το χρησιμοποιούσε ως θερινή διαμονή κατά το υπόλοιπο της βασιλείας της γιαγιάς του και κατά τη βασιλεία του πατέρα του Παύλου (βασ. 1796-1801). Όταν έγινε τσάρος, επέλεξε να διαμένει στο πολύ μεγαλύτερο, πλησίον ανάκτορο της Αικατερίνης.
Υπό τον Νικόλαο Α΄
Ο Αλέξανδρος Α΄ το έδωσε στον αδελφό του Νικόλαο (Α΄) για θερινή διαμονή. Από τότε έγινε η θερινή κατοικία τού κάθε φορά διαδόχου τού θρόνου. Το διάστημα 1830-50, έγινε εκτενής επαναδιακόσμηση σε σχέδια των Ντ. Σερφόλιο, Α. Τον, Ντ. Γιεφίμοβ, Α. Στάκενσνάιντερ και άλλων, που προσπαθούσαν να προλάβουν τα γούστα, που άλλαζαν. Η εμφάνιση των επισήμων και ιδιωτικών δωματίων τού ανακτόρου κατά τη βασιλεία του Νικολάου Α΄ απέκτησε υδατογραφίες των Ε. Χάου, Ι. Πρενάτσι και Ι. Βόλσκυ των ετών 1840-60. Η περίφημη αίθουσα των Ορέων, που είχε ένα μέρος για τα επτά τέκνα του Νικολάου Α΄, κτίστηκε την περίοδο αυτή. Ο Νικόλαος (Α΄) και η οικογένειά του ζούσαν στο ανάκτορο από τις αρχές της άνοιξης έως τα τέλη Μαΐου, έπειτα μετέβαιναν στο Κράσνογις Σελό για τα στρατιωτικά γυμνάσια και επέστρεφαν στο ανάκτορο ως το τέλος του φθινοπώρου. Το 1842 το αυτοκρατορικό ζεύγος εόρτασε τους αργυρούς γάμους του (τα 25 έτη) με μία σειρά από gala, που περιελάμβανε και μία μεσαιωνική κονταρομαχία. Δύο έτη μετά το ζεύγος θρήνησε τον χαμό της 19χρονης κόρης τους Αλεξάνδρας (απεβ. 1844), που είχε γεννηθεί εκεί. Το 1860 η Καρλόττα της Πρωσίας (Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα), σύζυγος του Νικολάου Α΄, απεβίωσε επίσης στο ανάκτορο.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Ρωσία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρωσία
Πετράλωνα Χαλκιδικής
Τα Πετράλωνα είναι ημιορεινό χωριό του Νομού Χαλκιδικής. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Νέας Προποντίδας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πρόγραμμα Καλλικράτης).
Σουλεϊμάν-Σαχ
Ο Γκιιάτ αντ-Ντουνιά βα αντ-Ντιν ιμπν Μουχάμαντ (Οκτώβριος–Νοέμβριος 1117 - 13 Μαρτίου 1161 ), περισσότερο γνωστός με το βασιλικό του όνομα Σουλεϊμάν-Σαχ, ήταν σουλτάνος της αυτοκρατορίας των Σελτζούκων από το 1159 έως το 1160.
Πετράλωνα Χαλκιδικής
Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του  Δήμου Τρίγλιας.
Σουλεϊμάν-Σαχ
Πρώιμη ζωή
Ήταν γιος τού σουλτάνου Μωάμεθ Α΄ Ταπάρ. Η μητέρα του ήταν η Γκοβχάρ Χατούν, κόρη τού Iσμαίλ μπιν Γιακουτί. Τα τρία αδέλφια του: Μαχμούντ Β΄, Τογκρούλ Β΄ και Μασούντ έγιναν σουλτάνοι της αυτοκρατορίας των Σελτζούκων. Ήταν στο παρελθόν με τον θείο του, σουλτάνο Σαντζάρ, ο οποίος τον είχε κάνει κληρονόμο και έβαλε το όνομά του στο Χουτμπά, στους άμβωνες τού Χουρασάν. Αφού ο Σαντζάρ άντεξε από τους Ογκούζ, ο Σουλεϊμάν-Σάχ ανέλαβε τη διοίκηση τού στρατού τού Χουρασάν, αν και αποδείχθηκαν πολύ αδύναμοι για να αντιμετωπίσουν τους Ογκούζ. Ο Σουλεϊμάν-Σαχ πήγε στον Χουαράζμ Σαχ, ο οποίος τον πάντρεψε με την κόρη τού αδελφού του Ακσίς. Το 1152, μετά την άνοδο τού σουλτάνου Μουχάμαντ, ο Σουλεϊμάν-Σάχ μαζί με άλλους επιτέθηκαν στον Μουχάμαντ και τού δόθηκε ο τίτλος «Αλ-Μελίλ αλ-Μουσταντίρ» από τον χαλίφη. Ανακηρύχτηκε σουλτάνος στη Βαγδάτη το 1156/57, αλλά αργότερα ηττήθηκε από τον Μωάμεθ.
Πετράλωνα Χαλκιδικής
Καταλαμβάνεται κατά μεγάλο μέρος από το όρος Κατσίκα. Από την κορυφή της Κατσίκας φαίνεται όλη η Χαλκιδική πανοραμικά. Κατά την απογραφή του 2001 είχε 362 κατοίκους. Η απόστασή τους από τη Θεσσαλονίκη είναι 50 χιλιόμετρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία (σιτηρά) και κτηνοτροφία. Στο χωριό λειτουργούν νηπιαγωγείο, αγροτικό ιατρείο και αγροτικός συνεταιρισμός.
Σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από το χωριό, στο όρος Κατσίκα, βρίσκεται το σπήλαιο των Πετραλώνων. Στο σπήλαιο έχουν βρεθεί ανθρωπολογικά ευρήματα και τα παλαιότερα ίχνη κατοίκησης του ελληνικού γεωγραφικού χώρου. Είναι επισκέψιμο από το 1979 και οι ανασκαφές σε αυτό συνεχίζονται.
Σουλεϊμάν-Σαχ
Ταξίδι στο Χαμαντάν
Όταν πλησίασαν τα υψίπεδα, στρατεύματα ήρθαν να τους ενώσουν ομαδικά, μία ομάδα και ένας εμίρης τους συναντούσαν καθημερινά, ώσπου μία μεγάλη δύναμη συγκεντρώθηκε γύρω από τον Σουλεϊμάν-Σάχ. Ο Ζαΐν αλ-Ντιν τους θεώρησε μία ευχαρίστηση για τον εαυτό του, επειδή είδε ότι είχαν τέτοια εξουσία επάνω στον σουλτάνο και έδειξε τέτοια έλλειψη σεβασμού, που έκανε το άγχος του αναπόφευκτο. Επέστρεψε λοιπόν στη Μοσούλη. Όταν επέστρεψε και έφυγε από τον Σουλεϊμάν-Σαχ, τα σχέδια δεν ευοδώθηκαν και δεν κατάφερε να επιτύχει αυτό που επιθυμούσε. Ο στρατός τον συνέλαβε στις πύλες τού Χαμαντάν τον Οκτώβριο του 1160 και έκανε το Χουτμπά για τον Αρσλάν-Σαχ, γιο τού σουλτάνου Τογχρούλ Β΄, τού οποίου τη μητέρα παντρεύτηκε ο Ελντιγκούζ.
Πετράλωνα Χαλκιδικής
Στο Ανθρωπολογικό Μουσείο, που λειτουργεί από το 1978 βρίσκουμε ομοιώματα του μαυσωλείου του αρχανθρώπου των Πετραλώνων, τα αρχαιότερα δείγματα φωτιάς (τουλάχιστον 1.000.000 ετών), καθώς επίσης και πολλά λίθινα και οστέινα εργαλεία, τα οποία βρέθηκαν στη Νέα Τρίγλια.
Σουλεϊμάν-Σαχ
Ανάρρηση και το τέλος
Ο Σουλεϊμάν-Σαχ διαδέχθηκε τον σουλτάνο Μουχάμαντ μετά το τέλος εκείνου τον Ιανουάριο τού 1159 και έλαβε από τη Βαγδάτη τον τίτλο «σουλτάνος Μουίτζ αντ-Ντιν Σουλεϊμάν Σαχ Μπουρχάν-Αμίρ αλ-Μουμινίν». Όμως τον Σεπτέμβριο τού 1160 καθαιρέθηκε, αφού βασίλευσε για είκοσι μήνες. Κρατήθηκε αιχμάλωτος από τον Κουτμπ αντ-Ντι Μαβντούντ μέχρι το 1160 και δολοφονήθηκε στις 13 Μαρτίου 1161 στο κάστρο Aλά αλ-Νταβλά στο Χαμαντάν, και τάφηκε στον τάφο τού αδελφού του, σουλτάν Γκιιάτ αντ-Ντιν Μασούντ.
Πετράλωνα Χαλκιδικής
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου ονομαζόταν Καλαβρητα και κατοικούνταν από Τούρκους, διοικητικά υπαγόταν στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς .Στο χωριό εγκαταστάθηκαν μετά το 1922 πρόσφυγες, που είχαν καταγωγή από τον Πόντο (Δίτσε) της Μικράς Ασίας. Εκεί βρήκαν ντόπιους κατοίκους από την Κρήνη. Εγκαταστάθηκαν στην αρχή σε τσιφλίκια Τούρκων και έπειτα έκτισαν δικά τους σπίτια με πέτρα και ξύλο. Αργότερα, το Κράτος τους έδωσε γη και άρχισαν να την καλλιεργούν συστηματικά. Ο νεότερος ναός του Προφήτη Ηλία ολοκληρώθηκε το 1964. Στα Πετράλωνα δραστηριοποιείται Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων, ο οποίος ιδρύθηκε το 1979, υπάρχει επίσης ο πολιτιστικός σύλλογος "Οι Αργοναύτες".
Σουλεϊμάν-Σαχ
Οικογένεια
Μία από τις συζύγους του ήταν η κόρη τού Ακσίς, αδελφού τού Χβαράζμ Σαχ. Μία άλλη σύζυγος, ήταν η αδελφή τού χατζίμπ Γιουσούφ Ινάλ Τεγκίν Χβαράζμ Σαχ. Ήταν μία δυναμική γυναίκα, που κυριαρχούσε στον άνδρα της. Μία άλλη σύζυγος ήταν η Aμπχαζίγια Χατούν. Ήταν κόρη ενός από τους Γεωργιανούς βασιλείς και ήταν στο παρελθόν παντρεμένη με τον αδελφό του, Γκιιάτ αντ-Ντιν Μασούντ. Είχε έναν γιο, που ονομαζόταν Σαντζάρ-Σαχ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σελτζούκοι Σουλτάνοι
Πετράλωνα Χαλκιδικής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Τρίγλιας Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας
Ανασυνδυασμένο DNA
μικρογραφία|280x280εσ|Στην τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA, τμήμα γενετικού υλικού ([[γονίδιο) ξένου οργανισμού ενσωματώνεται στο πλασμίδιο. Με αυτόν τον τρόπο, όταν το πλασμίδιο προωθηθεί στον πυρήνα του κυττάρου ξενιστή, το γονίδιο θα μεταγραφεί σε mRNA, το οποίο στη συνέχεια θα μεταφερθεί στο ριβόσωμα για τη μετάφρασή του, σε μια διαδικασία η οποία ονομάζεται έκφραση του γονιδίου. ]] Το ανασυνδυασμένο DNA (rDNA, ονομάζεται επίσης χιμαιρικό DNA) είναι ένα μόριο DNA, το οποίο έχει δημιουργηθεί από τον συνδυασμό δύο τουλάχιστον τμημάτων γενετικού υλικού από δύο διαφορετικούς βιολογικούς οργανισμούς. Ο συνδυασμός των διαφορετικών τμημάτων πραγματοποιείται με τη βοήθεια των ενζύμων συνήθως μέσα σε ένα πλασμίδιο. Τα πλασμίδια μπορούν να τοποθετηθούν σε οχήματα που ονομάζονται φορείς που μεταφέρουν το DNA σε ένα κατάλληλο κύτταρο ξενιστή όπου μπορεί να αντιγραφεί ή να εκφραστεί.
Η μέθοδος του ανασυνδυασμένου DNA αναπτύχθηκε κατά τη δεκαετία του 1970 και σήμερα αποτελεί τη βάση της γενετικής μηχανικής. Η τελευταία με τη σειρά της είναι κεντρικός πυλώνας της βιοτεχνολογίας.
Χρήσεις
Οι τεχνικές που επιτρέπουν την παραγωγή και χρήση του ανασυνδυασμένου DNA χρησιμοποιούνται :
Τεχνολογία
Κεντρικό ρόλο στην τεχνολογία του ανασυνδυασμένου DNA παίζουν τα πλασμίδια, τα οποία είναι δίκλωνα κυκλικά μόρια DNA που υπάρχουν σε ορισμένα βακτήρια. Τα πλασμίδια έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρονται από ένα βακτήριο σε άλλο, να λειτουργούν δηλαδή ως φορείς του γενετικού υλικού.
Σημαντικό ρόλο επίσης παίζουν οι περιοριστικές ενδονουκλεάσες, ένα είδος ενζύμων που έχουν τη δυνατότητα να κόβουν αλληλουχίες DNA σε συγκεκριμένα σημεία. Η περιοριστική ενδονουκλεάση που περισσότερο χρησιμοποιείται είναι η EcoRI, η οποία προέρχεται από τον οργανισμό Escherichia coli.
Η τεχνολογία του ανασυνδυασμένου DNA μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελείται από τέσσερα στάδια :
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέθοδοι Μοριακής Βιολογίας Κατηγορία:DNA Κατηγορία:Βιοτεχνολογία Κατηγορία:Μοριακή γενετική
Κονσταντίν Ζιριάνοφ
Αμκάρ Περμ
Ο Ζιριάνοφ ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ΦΚ Ζβεζντά Περμ. Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 1994, όταν ήταν παίκτης της Αμκάρ Περμ. Ο Κονσταντίν έπαιξε σε 171 αγώνες, πετυχαίνοντας 48 τέρματα. Το 1998, ο Ζιριάνοφ κατέκτησε την Δεύτερη Ντιβιζιόν Ρωσίας, κάτι που τον έφερε στην Τορπέντο Μόσχας.
Τορπέντο Μόσχας
Αρχικά, ο Ζιριάνοφ έπαιξε σε δύο αγώνες για την δεύτερη ομάδα της Τορπέντο Μόσχας, πετυχαίνοντας ένα τέρμα. Μετά απ' αυτό, έγινε παίκτης της βασικής εντεκάδας της πρώτης ομάδας της Τορπέντο Μόσχας - ο Ζιριάνοφ συμμετείχε σε 164 αγώνες του Πρωταθλήματος, στους οποίους πέτυχε 9 τέρματα. Το ταλέντο του τον οδήγησε, το 2007, στην Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Το 2007, ο Ζιριάνοφ έγινε ο Ρώσος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς, πετυχαίνοντας έξι τέρματα στους αγώνες της Ζενίτ κατά τον Αύγουστο του 2007.
Ο Ζιριάνοφ μπορεί επίσης να παίζει και πίσω, ενώ επίσης χρησιμοποιήθηκε ως δημιουργός και σκόρερ από τον Ντικ Άντβοκατ. Περιγράφεται ως ήρεμος παίκτης, ο οποίος μπορεί να κρατεί συνέχεια τη μπάλα χωρίς να χάσει την κατοχή, καθώς παίζει μπροστά από τους αμυντικούς.
Το 2008, ο Ζιριάνοφ σκόραρε στον ημιτελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2007-08 απέναντι στην Μπάγερν Μονάχου και βοήθησε την ομάδα του να φθάσει στον τελικό της διοργάνωσης, όπου νίκησε την Ρέιντζερς Γλασκώβης με σκορ 2:0 - ο Ζιριάνοφ πέτυχε το δεύτερο τέρμα. Από τότε, ο Ζιριάνοφ έγινε από τους καλύτερους και πιο σημαντικούς παίκτες της Ζενίτ και της εθνικής Ρωσίας.
Στατιστική
Μέχρι τις 6 Μαϊου 2012.
Euro 2008
Στις 14 Ιουνίου 2008, ο Ζιράνοφ πέτυχε το μοναδικό τέρμα στον αγώνα της εθνικής Ρωσίας απέναντι στην εθνική Ελλάδος, για την δεύτερη αγωνιστική του Ομίλου Δ. Αργότερα, συμπεριλήφθη στην ομάδα του Euro 2008. Στις 25 Μαϊου 2012, ο Ζιριάνοφ συμπεριλήφθη στην 23μελη σύνθεση της εθνικής Ρωσίας για το Euro 2012.
Προσωπική ζωή
Η σύζυγος του Ζιριάνοφ, Όλγκα, το 2002, υπό την επιρροή ναρκωτικών πήδηξε από τον όγδοο όροφο της πολυκατοικίας μαζί με την 4χρονη κόρη τους. Η κόρη του Ζιριάνοφ πέθανε εκείνο το απόγευμα, ενώ η Όλγκα σκοτώθηκε ένα μήνα αργότερα. Η νέα του σύντροφος, Νατάλια, γέννησε το πρώτο τους παιδί, τον Λεβ, στις 20 Σεπτεμβρίου 2008. Ο Ζιριάνοφ παντρεύτηκε την Νατάλια στις 9 Ιουνίου 2010. Το δεύτερο τους παιδί, η Πολίνα, γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2012.
Ομαδικές
Αμκάρ Περμ
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορπέντο Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Αμκάρ Περμ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Φλόρις του Μπούρεν και του Λέερνταμ
μικρογραφία|200x200εσ|Οικόσημο με τον θυρεό του Έχμοντ (επάνω δεξιά και κάτω αριστερά), του Μπούρεν (επάνω δεξιά και κάτω αριστερά) και του Άισελσταϊν (στο κέντρο).
Ο Φλόρις, ολλανδ.: Floris van Egmond (π. 1470 - 25 Οκτωβρίου 1539) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν κόμης του Μπούρεν & Λέερνταμ και κύριος του Άισελσταϊν & Σιντ Μάαρτενσνταϊκ. Ήταν κυβερνήτης (stadhouder) του Χέλρε (1507-1511) και του Φρήσλαντ (1515–1518).
Βιογραφία
Ο Φλόρις ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου κόμητος του Μπούρεν & Λέερνταμ, κυρίου του Άισελσταϊν και της Αλέιντα φαν Κούλεμπορχ, κυρίας του Σιντ-Μάαρτενσνταϊκ (απεβ. 1471). Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε το 1490 ως θαλαμηπόλος στο βασιλικό νοικοκυριό του Φιλίππου Α΄ των Αψβούργων βασιλιά της Καστίλης. Μετά το τέλος του Φίλιππου Α΄, ο Φλόρις απέκτησε έδρα στο Αυλικό Συμβούλιο της Μαργαρίτας των Αψβούργων (Αδελφής του Φιλίππου Α΄), εκείνη τη στιγμή κυβερνήτου των Κάτω Χωρών. Το 1505 χρίστηκε Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Ως κυβερνήτης (stadhouder) του Γκέλντερς, εκπροσώπησε την κυβέρνηση των Αψβούργων στα τμήματα του Χέλρε, που ανήκαν στη Μαργαρίτα.
Το 1515 έγινε κυβερνήτης του Φρίσλαντ, όταν αυτό πωλήθηκε από τον Γεώργιο δούκα της Σαξονίας στους Αψβούργους. Ο Γεώργιος της Σαξονίας δεν κατάφερε να υποτάξει το Φρήσλαντ κατά τη διάρκεια των Πολέμων του Χέλρε και ο Φλόρις έλεγχε μόνο μερικές πόλεις (Λέουαρντεν, Χάρλινγκεν και Φράνεκερ).
Ο Φλόρις ήταν επίσης διοικητής στον στρατό. Το 1523 διορίστηκε διοικητής των Ολλανδικών στρατευμάτων για την εισβολή στη Γαλλία κατά τον Ιταλικό πόλεμο του 1521-26. Το 1536 ο Φλόρις έγινε Γενικός Διοικητής του Στρατού που ήταν παρών στα βόρεια τμήματα των Κάτω Χωρών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα του Χλύμες-Μπέρχεν, κόρη του Κορνέλις του Χλύμες, στις 12 Οκτωβρίου 1500. Είχαν δύο παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος Κατηγορία:Οίκος του Έχμοντ
Κατάλογος έργων του Πάολο Ουτσέλλο
Η σελίδα αυτή είναι ένας εικονογραφημένος κατάλογος έργων του Πάολο Ουτσέλλο.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Γάιος Καικίλιος Μέτελλος
Ο Γάιος Μέτελλος, λατιν.: Gaius Metellus, ήταν νεαρός Ρωμαίος συγκλητικός την εποχή των προγραφών τού Σύλλα στα τέλη της δεκαετίας τού 80 π.Χ. Δεδομένου ότι το επίθετο (cognomen) του είναι Mέτελλος, το όνομα τού γένους του είναι πιθανό να ήταν Καικίλιος. Τίποτε για την ταυτότητά του δεν μπορεί να εξακριβωθεί με βεβαιότητα.
Ο Πλούταρχος καταγράφει αυτό, που φαίνεται να ήταν ένα διάσημο ανέκδοτο για τον Γάιο Μέτελλο, ως εκείνον που ώθησε τον Ρωμαίο δικτάτορα να δημοσιεύσει τους πρώτους καταλόγους προγραφών:"Ο Σύλλας αφοσιώθηκε τώρα στη σφαγή και η πόλη γέμισε με δολοφονίες χωρίς αριθμό ή όριο, με πολλούς ανθρώπους να σκοτώνονται από ιδιωτική έχθρα, για τους οποίους ο Σύλλας δεν είχε καμία ανησυχία, αλλά το επέτρεψε ως χάρη στους υποστηρικτές του, μέχρι που ένας από τους νεαρούς άνδρες, ο Γάιος Μέτελλος, τόλμησε στη Σύγκλητο να ρωτήσει τον Σύλλα τι τέλος θα είχαν αυτά τα κακά. … Ο Σύλλας απάντησε ότι δεν ήξερε ακόμη ποιον θα λυπόταν, και ο Μέτελλος απάντησε, «Τότε πες μας ποιον σκοπεύεις να τιμωρήσεις». Ο Σύλλας είπε ότι θα το έκανε αυτό."Ο Πλούταρχος σημειώνει, ωστόσο, ότι το «ορισμένοι λένε» στην πραγματικότητα ήταν ο Φουφίδιος, ένας από τους πιστούς οπαδούς τού Σύλλα, που έθεσε αυτό το ερώτημα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Έεντραχτ Άαλστ
Η Αίντραχτ Άαλστ είναι μια βελιγκή ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 25 Ιουνίου 1919. Αγωνίζεται στο Pierre Cornelisstadion, χωρητικότητας 7500 θεατών. Συμμετέχει στη Belgian Second Division. Έχει μία συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1995-96.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου
Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Δέντερ
Ο Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Δέντερ, λατιν.: Lucius Caecilius Metellus Denter, ήταν ύπατος το 284 π.Χ. και πραίτορας τον επόμενο χρόνο. Με αυτή την ιδιότητα, έπεσε στον πόλεμο κατά των Σηνόνων και τον διαδέχθηκε ο Mάνιος Κούριος Δεντάτος.
Βιογραφία
Ο Φίσερ, στο Ρωμαϊκά Χρονοδιαγράμματα (Römische Zeittafeln) του, τον έχει ως πραίτορα και επίσης ότι απεβίωσε το 285 π.Χ., και το επόμενο έτος τον έχει ξανά ως ύπατο. Ο Βίλχελμ Ντρούμαν αρνείται την ταυτότητα τού υπάτου και του πραίτορα, με το σκεπτικό ότι δεν ήταν συνηθισμένο για ένα άτομο να κατέχει την πραιτορία ένα έτος μετά την υπατία του, αλλά υπάρχουν παραδείγματα τέτοιου τρόπου διαδικασίας, οπότε η αντίρρηση του Ντρούμαν αποτυγχάνει.
Ο Δέντερ μπορεί να ήταν ο πατέρας τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου, υπάτου το 251 και το 247 π.Χ. Η συγγένεια τού τελευταίου δίδεται ως L. f., C. n., δηλ. Lucius filius, Gaius neptis (γιος του Λεύκιου και εγγονός τού Γάιου). Σε αυτή την περίπτωση, ο πατέρας τού Δέντερ θα ήταν ο Γάιος Καικίλιος Μέτελλος. Μία εναλλακτική υπόθεση τον καθιστά γιο ή ανιψιό ενός Κόιντου Καικίλιου, υποτιθέμενου τριβούνου των πληβείων το 316 π.Χ. Κανένα αντίστοιχο άτομο δεν εμφανίζεται στο Οι Αξιωματούχοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, ή στο Λεξικό της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας.
Κενάν Καραμάν
Ο Κενάν Καραμάν (5 Μαρτίου 1994) είναι Τούρκος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της εθνικής ομάδας της Τουρκίας.
Ο Καραμάν ξεκίνησε την καριέρα του από την Χόφενχαϊμ. Στις 29 Απριλίου 2014, ο Καραμάν υπέγραψε συμφωνία με το Αννόβερο 96 με ισχύ από την 1η Ιουλίου 2014. Δεδομένου ότι η σύμβασή του με τη Χόφενχαϊμ είχε λήξει, μπόρεσε να ενταχθεί στο Αννόβερο με δωρεάν μεταφορά και υπέγραψε για τρία χρόνια έως το 2017. Στις 18 Μαΐου 2018, ο Καραμάν αποκτήθηκε την πρόσφατα προβιβασθείσα από την 2.Bundesliga Φορτούνα Ντίσελντορφ με δωρεάν μεταφορά με τριετές συμβόλαιο. Του δόθηκε η φανέλα με το νούμερο 11. Έφυγε από τη Φορτούνα μετά τη λήξη του συμβολαίου του στις 24 Μαΐου 2021.
Ο Καραμάν έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα αντρών ποδοσφαίρου της Τουρκίας σε φιλικό με τη Ρουμανία στις 9 Νοεμβρίου 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αννόβερο 96 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φορτούνα Ντύσσελντορφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Τογκρούλ Β΄
Ο Tογκρούλ/Τουγκρίλ Β΄ (c. 1109 – Οκτώβριος–Νοέμβριος 1134) ήταν ο Σελτζούκος σουλτάνος τού Περσικού Ιράκ για λίγο το 1132. Διατήρησε την εξουσία μέσω της υποστήριξης τού θείου του, τού βασικού Σελτζούκου σουλτάνου Aχμάντ Σαντζάρ (βασ. 1118–1157 ). Όταν ο τελευταίος έφυγε για την Υπεροξιανή για να καταστείλει μία εξέγερση το 1132, ο Tογκρούλ Β΄ έχασε το Ιράκ από τον αντίπαλό του και αδελφό του Γκιιάτ αντ-Ντιν Μασούντ. Ο Τογχρούλ Β' κατέφυγε για λίγο στην επικράτεια τού Μπαμπαντίδη ισπαχμπάντ (ηγεμόνα) Αλί Α΄ (βασ. 1118–1142 ) στο Mαζανταράν, όπου έμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια τού χειμώνα τού 1132–1133. Στη συνέχεια κατέλαβε την πρωτεύουσα Χαμαντάν, αλλά αρρώστησε και απεβίωσε κατά την άφιξή του στην πρωτεύουσα, τον Οκτώβριο/Νοέμβριο του 1134. Ο Τογκρούλ Β΄ επέζησε από τον γιο του Αρσλάν, ο οποίος ανατράφηκε από τον αταμπέγκ Ελντιγκούζ, ο οποίος τον εγκατέστησε στον θρόνο το 1161.
Οικογένεια
Μία από τις συζύγους του ήταν η αδελφή τού Iζ αλ-Ντιν Χασάν Κιπτσάκ, ενός από τους ισχυρούς εμίρηδες της εποχής. Παντρεύτηκαν το 1188-9. Μία άλλη σύζυγος ήταν η Mουμινά Χατούν. Ήταν η μητέρα τού γιου του:
Μετά το τέλος τού Τογχρούλ Β΄, ο σουλτάνος Γκιιάτ αντ-Ντιν Μασούντ την έδωσε στον Σαμ αλ-Ντιν Ελντιγκούζ. Την πήγε στο Μπαρντά. Μαζί του απέκτησε δύο γιους, τον αταμπέγκ Μουχάμαντ Τζαχάν Παχλαβάν και τον αταμπέγκ Κιζίλ Αρσλάν. Η μοναχοκόρη του παντρεύτηκε τον Τζαλάλ αλ-Ντιν Μανγκουμπιρνί.
Πηγές
Κατηγορία:Σελτζούκοι Σουλτάνοι
Πάνος Μάρκοβιτς
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μάρκοβιτς γεννήθηκε στη Δράμα, ωστόσο μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.
Προπονητής
Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στη Δόξα Δράμας το 1952, σε ηλικλία 27 ετών. Ο πρόεδρος της Δόξας Αντώνης Καστρινός τον έστειλε σε σχολή προπονητών στην Ιταλία και του εμπιστεύτηκε την ομάδα. Ο Μάρκοβιτς εργάστηκε στη Δόξα από το 1952 ως το 1955 με παίκτες 16 ως 20 ετών και ουσιαστικά δημιούργησε τη μεγάλη ομάδα της δεκαετίας του '50 με τους αδελφούς Λουκανίδη, Παύλο Γρηγοριάδη, Βασίλη Ιωάννου κ.ά. Την οδήγησε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1954, όπου έχασε από τον Ολυμπιακό με 0-2.
Στη συνέχεια, ως τα μέσα της δεκαετίας του '60, δούλεψε στον Ηρακλή, στο Θερμαϊκό Θεσσαλονίκης, στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και στον Πιερικό.
Το 1966-67 διετέλεσε προπονητής της Εθνικής Ελλάδος για δύο ματς. Συγκεκριμένα στις 16 Οκτωβρίου 1966 στον αγώνα Ελλάδα-Φινλανδία: 2-1 για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών και στις 15 Φεβρουαρίου 1967, μαζί με το Λάκη Πετρόπουλο, στο φιλικό Ελλάδα-Λιβύη: 4-0. Αν και είχε συμβόλαιο με την Ε.Π.Ο., τον Απρίλιο του 1967 διώχθηκε από την εθνική ομάδα από τους δικτάτορες.
Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε στον Εθνικό Πειραιά, στην Προοδευτική και το 1972-1975 στον ΑΠΟΕΛ, με το οποίο κατέκτησε το ντάμπλ στην Κύπρο το 1973 και το 1973-74 αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής. Κατάφερε έπειτα από αγώνες μπαράζ να τερματίσει στη 13η θέση και να γίνει η πρώτη κυπριακή ομάδα που δεν υποβιβάστηκε αμέσως από την Α΄ Εθνική, όπως συνέβαινε μέχρι τότε.
Η επόμενη μεγάλη του προπονητική επιτυχία ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος 1979 με τον Πανιώνιο. Ανέλαβε το σύλλογο στη μέση της χρονιάς, κατάφερε να τον σώσει από τον υποβιβασμό και στο τέλος να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος. Απέκλεισε στα προημιτελικά τον Άρη Θεσσαλονίκης ανατρέποντας με το εντυπωσιακό 5-1 στο Στάδιο Νέας Σμύρνης το 2-5 που είχε ηττηθεί στο Γήπεδο Χαριλάου και στα ημιτελικά τον Ολυμπιακό (νίκη με 2-1 στη Νέα Σμύρνη, ήττα με 3-2 στο Φάληρο). Στον τελικό νίκησε 3-1 την πρωταθλήτρια ΑΕΚ των Μπάγεβιτς, Μαύρου, Δομάζου, Νικολούδη κλπ. Κατά τους πανηγυρισμούς για την κατάκτηση του τροπαίου κάποιος από τους οπαδούς αναφέρθηκε με δυνατή φωνή υποτιμητικά στο πρόσωπό του με αποτέλεσμα ο Μάρκοβιτς να δηλώσει αμέσως την παραίτησή του. Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα στο ΑΠΟΕΛ επέστρεψε στον Πανιώνο για άλλες δύο σεζόν, το 1981-82 και το 1982-83. Το 1983-1985 επέστρεψε στο ΑΠΟΕΛ, με το οποίο πήρε το Κύπελλο Κύπρου το 1984, και στη συνέχεια συνέχισε την καριέρα του σε διάφορες ομάδες μέχρι το 1992.
Σύλλογοι
Ομάδες στις οποίες εργάστηκε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο-κουτί Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Δράμας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εδεσσαϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας
Μάγκι Ράιλι
Είναι περισσότερο γνωστή για τις συνεργασίες της με τον συνθέτη Μάικ Όλντφιλντ. Πιο συγκεκριμένα, ερμήνευσε τα τραγούδια του "Family Man", "Moonlight Shadow", "To France" και "Foreign Affair", τα οποία έγιναν όλα διεθνείς επιτυχίες στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το 1992 κυκλοφόρησε το πρώτο της σόλο άλμπουμ, "Echoes", από το οποίο τα σινγκλ "Everytime We Touch", "Tears in the Rain" και "Wait" ήταν τα πιο επιτυχημένα.
Παραπομπές
<References/>
Κατηγορία:Σκωτσέζοι τραγουδιστές Κατηγορία:Τραγουδιστές ποπ