cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιζαμπέλ Ατζανί
Βιογραφία
Στη συνέχεια, η Ατζανί τραβάει τη προσοχή του σκηνοθέτη Φρανσουά Τρυφώ. Ο Τρυφώ, έχοντας παρακολουθήσει στην τηλεόραση μια αναμετάδοση του έργου Το σχολείο των γυναικών, από την Κομεντί Φρανσέζ, και τη ταινία Το Χαστούκι στον κινηματογράφο, έγραψε μια επιστολή στην ηθοποιό για να της προσφέρει τον ομώνυμο ρόλο στην επόμενη ταινία του, Η Ιστορία της Αντέλ Ουγκό: «Είστε μια υπέροχη ηθοποιός και, με εξαίρεση την Ζαν Μορό, δεν έχω αισθανθεί ποτέ μια τόσο επιτακτική επιθυμία να κοιτάζω ένα πρόσωπο σε μία ταινία …». Η ταινία αφηγείται τον παθιασμένο, εμμονικό, χωρίς ανταπόκριση έρωτα της Αντέλ Ουγκώ, κόρης του συγγραφέα Βίκτωρ Ουγκώ, για έναν Βρετανό υπολοχαγό. Ο Πιέρ Ντούξ, ο διευθυντής της Κομεντί-Φρανσέζ, αντιτίθεται σε αυτό το εγχείρημα και προτείνει στην Ατζανί να την ορίσει Μέλος του ιδρύματος για να παραμείνει στο θίασο. Αρχικά, η ηθοποιός διστάζει αλλά, η προοπτική να δουλέψει με τον Τρυφώ και να ενσαρκώσει τον συγκεκριμένο ρόλο την οδηγούν να παραιτηθεί από το θέατρο και να αποδεχθεί την πρόταση του σκηνοθέτη. Τα γυρίσματα πραγματοποιούνται στο ΓκέρνσεΪ και διαρκούν δύο μήνες. Ο Τρυφώ γίνεται ο Πυγμαλίωνας της Ατζανί: της παραδίδει σινεφίλ μαθήματα και την ερωτεύεται. Η ηθοποιός δίνει στα γυρίσματα μια ατμόσφαιρα προσηλωμένη και θρησκευτική αλλά και τεταμένη, παθιασμένη, νευρικά απαιτητική. Ο σκηνοθέτης γράφει σε μία φίλη του: «Μου λέτε για την ευχαρίστηση που πρέπει ναυ νιώθω όταν σκηνοθετώ την Ιζαμπέλ. Αντιθέτως, είναι ένα καθημερινό βασανιστήριο για μένα και μια σχεδόν επιθανάτια αγωνία για εκείνη. Επειδή η δουλειά της είναι θρησκεία, και τα γυρίσματα ένα μαρτύριο για όλους». Αναφορικά με την ταινία, ο κριτικός κινηματογράφου Ζαν Μαρκ Λαλάν έγραψε: «Με ένα τρόπο μυθιστορηματικό ο Τρύφώ "απαγάγει" την Ατζανί, παίρνοντας την από το θέατρο, για να πλάσει μία σταρ του σινεμά». Η Iστορία της Αντέλ Ουγκώ γνωρίζει κριτική και εμπορική επιτυχία, όταν πρωτοκυκλοφορεί το 1975 και η Ατζανί βρισκεται για πρώτη φορά υποψήφια για το βραβείο Σεζάρ για την καλύτερη ηθοποιό, καθώς και για το βραβείο Όσκαρ. Οι Αμερικανοί κριτικοί βλέπουν στο πρόσωπο της έναν αυριανό θρύλο του κινηματογράφου και τη συγκρίνουν με την Μαρλέν Ντίτριχ, την Ίνγκριντ Μπέργκμαν ακόμη και την Γκρέτα Γκάρμπο.
Επιτυχίες (1976-1986)
Το 1979, η Ατζανί πρωταγωνίστησε στην ταινία του Βέρνερ Χέρτζογκ Νοσφεράτου: Ο Δράκουλας της Νύχτας για την οποία αισθάνεται μεγάλη περηφάνια. Την ίδια χρονιά ξανασυνεργάζεται με τον Αντρέ Τεσινέ για την ταινία Οι αδελφές Μπροντέ όπου ενσαρκώνει την Έμιλι Μπροντέ τη συγγραφέα του κλασσικού αγγλικού μυθιστορήματος Ανεμοδαρμένα Ύψη. Τότε ο Τύπος σχολίασε την υποτιθέμενη κόντρα της με την συμπρωταγωνίστρια της, Ιζαμπέλ Υπέρ, η οποία ερμήνευσε την Αν Μπροντέ, και η οποία, όπως και η Ατζανί, γνώρισε μετεωρική άνοδο την δεκαετία του 1970. Σύμφωνα με τον Τεσινέ, τα γυρίσματα της ταινίας αποδείχθηκαν δύσκολα λόγω των τεταμένων σχέσεων ανάμεσα στις δύο ηθοποιούς. Η Ατζανί, εξήγησε ότι παραγκωνίστηκε από κάποιους ρόλους, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, επειδή ο παραγωγός Ντανιέλ Τοσκάν Ντου Πλαντιέρ, διευθυντής της Γκομόν, προσπαθούσε να επιβάλει την Υπέρ ως το νέο αστέρι του γαλλικού κινηματογράφου. Την ίδια χρονιά, η Ατζανί γεννάει το πρώτο της παιδί, Μπαρνάμπ Νούιτεν, με τον διευθυντή φωτογραφίας Μπρούνο Νούιτεν με τον οποίο είχε γνωριστεί στα γυρίσματα του Μπαρόκο.
Το 1982 η Ατζανί συμπρωταγωνιστεί με τον Υβ Μοντάν στην ταινία Όλο Φωτιά, Όλο Φλόγα, του Ζαν-Πολ Ραπενό. Την ίδια χρονιά ενσαρκώνει μια φεμινίστρια καλλιτέχνιδα για την ταινία του Κάρλος Σάουρα, Αντονιέτα: Το Αίνιγμα μιας Γυναίκας. Έπειτα, η Ατζανί εγκαταλείπει μετά από λίγες μέρες τα γυρίσματα την ταινίας Όνομα: Κάρμεν σε σκηνοθεσία Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Σχετικά με τον σκηνοθέτη η Ατζανί, η οποία αντικαταστάθηκε από την Μαρούσκα Ντέτμερς, εξήγησε ότι « αυτές τις λίγες μέρες μαζί του, ένιωσα απροστάτευτή, ευάλωτη ». Την επόμενη χρόνια γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στον κινηματογράφο με δύο ταινίες. Η πρώτη ταινία Εκδρομή Θανάτου του Κλόντ Μίλερ την φέρνει στο πλευρό του Μισέλ Σερό, στο ρόλο μίας ασταθής νεαρής γυναίκας που δολοφονεί και κλέβει πλούσιους άντρες. Η δεύτερη ταινία, Ένα Φονικό Καλοκαίρι του Ζαν Μπεκέρ, της χαρίζει το δεύτερο Σεζάρ για την καλύτερη ηθοποιό. Η Ατζανί αρχικά αρνήθηκε τον ρόλο λόγω κάποιων γυμνών σκηνών και κάποιων σημείων στο σενάριο που την ενοχλούσαν. Ωστόσο, επανεξετάζει την απόφασή της ένα χρόνο μετά την πρώτη φορά που της προσφέρθηκε ο ρόλος όταν μαθαίνει ότι ο σκηνοθέτης πρόκειται να προσφέρει το ρόλο σε άλλη ηθοποιό. Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της ταινίας στο 36ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, προκάλεσε απεργία από τους φωτογράφους αφού ακύρωσε την παρουσία της στη φωτογράφηση για τον τύπο. Κατά την αναρρίχηση των σκαλοπατιών από το καστ και το συνεργείο της ταινίας, οι κάμερες τοποθετούνται στο έδαφος και οι φωτογράφοι γυρίζουν την πλάτη τους στην ηθοποιό. Οι ταινίες της βρίσκονται στη κορυφή των ταμείων και η Ατζανί είναι μία από τις πιο αγαπημένες και θαυμαστές ηθοποιούς των Γάλλων. Το φθινόπωρο του 1983 επέστρεψε στο σανίδι με το έργο του Όγκουστ Στρίντμπεργκ, Δεσποινίς Τζούλια, στο Θέατρο Εδουάρδου Ζ'. Ωστόσο, παραιτήθηκε μετά από περίπου 50 παραστάσεις, εξαντλημένη από την εμπειρία: «Έκανα λάθος να ήθελα τα πάντα να είναι όπως πριν, να ήθελα να ανακαλύψω ξανά την αθώα ευχαρίστηση της υποκριτικής όπως όταν ήμουν στην Κόμεντι Φρανσέζ. Ήταν τρέλα, καθαρή τρέλα ».
Η Ατζανί επέστρεψε στον κινηματογράφο το 1985 μετά από δύο ακόμη χρόνια απουσίας με την αστυνομική ταινία του Λυκ Μπεσσόν, Subway, η οποία της επέτρεψε να αποκτήσει την πέμπτη υποψηφιότητα για το Βραβείο Σεζάρ καλύτερης ηθοποιού. Τον επόμενο χρόνο, έπαιξε υπό την σκηνοθεσία της Ανιές Βαρντά στην Έχεις ωραία σκαλοπάτια, το ξέρεις;, μια ταινία μικρού μήκους ντοκιμαντέρ που έγινε επ' ευκαιρία της 50ης επετείου της Γαλλικής Κινηματοθήκης και η οποία παρουσιάστηκε εκτός ανταγωνισμού στο 39ο Φεστιβάλ ταινιών των Καννών. Από το 1984 και για περίπου δύο χρόνια διατηρεί ερωτικό δεσμό με τον Αμερικανό ηθοποιό Γουόρεν Μπίτι. Αυτός την επιλέγει για να συμπρωταγωνιστήσουν στην ταινία Ιστάρ της Έλεν Μέι στην οποία συμπρωταγωνίστησε και ο Ντάστιν Χόφμαν. Αυτή ήταν η δεύτερη παρουσία της στον αμερικάνικο κινηματογράφο αλλά γνώρισε μεγάλη εμπορική αποτυχία. Την ίδια περίοδο αρνήθηκε ρόλους σε διάφορες ταινίες, όπως στην ταινία Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι του Φίλιπ Κάουφμαν ή ακόμη και σε τρεις ταινίες του Άντριαν Λιν: 9½ εβδομάδες, Ανήθικη Πρόταση και στην Ολέθρια Σχέση για την οποία είναι η μόνη που μετάνιωσε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένες με Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Προεδρική εκλογή στη Σιγκαπούρη (2017)
Η προεδρική εκλογή της Σιγκαπούρης του 2017, ήταν η πέμπτη εκλογή προέδρου, καθώς η θητεία του προέδρου Τόνι Ταν τερματίστηκε στις 31 Αυγούστου. Έπειτα από τις τροποποιήσεις στο Σύνταγμα της Σιγκαπούρης, η εκλογή εκείνη ήταν η πρώτη που προορίζεται για μια συγκεκριμένη φυλετική ομάδα. Η εκλογή του 2017 προοριζόταν για υποψηφίους από τη μειονότητα της μαλαισιανής κοινότητας, μέλη της οποίας δεν είχαν υπηρετήσει στο προεδρικό αξίωμα από το 1970.
Η Εκλογική Υπηρεσία δήλωσε ότι η Χαλιμά Γιακόμπ ήταν το μοναδικό πρόσωπο που ήταν υποψήφιο για την προεδρική εκλογή στις 11 Σεπτεμβρίου. Συνακόλουθα, η Χαλιμά ανακηρύχθηκε εκλεγείσα πρόεδρος στις 13 Σεπτεμβρίου, και ορκίστηκε ως η 8η Πρόεδρος της Σιγκαπούρης την επόμενη ημέρα. Έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Σιγκαπούρης.
Πλαίσιο
Ο Πρόεδρος είναι ο αρχηγός του κράτους της Σιγκαπούρης. Με το Σύστημα Γουεστμίνστερ, η θέση είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπικά, αλλά απολαμβάνει αρκετές εξουσίες, συμπεριλαμβανομένης της άσκησης βέτο για την προμήθεια φορολογικών λογαριασμοών και την αλλαγή ή την ανάκληση των διορισμών σε δημόσιες υπηρεσίες. Το σημερινό σύστημα των εκλογών για την προεδρία άρχισε με τις εκλογές του 1993, όταν εξελέγη ο Ον Τεν Τσον (Ong Teng Cheong). Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Πρόεδρος εκλεγόταν από το Κοινοβούλιο.
Ανακήρυξη
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2017 η εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε ότι η μοναδική υποψήφια με βάση τα πιστοποιητικά ήταν η Χαλιμά Γιακόμπ.
Ως μοναδική επιλέξιμη υποψήφια για την προεδρία, η Γιακόμπ ανακηρύχθηκε εκλεγείσα Πρόεδρος στις 13 Σεπτεμβρίου. Ορκίστηκε ως η όγδοη πρόεδρος στις 14 Σεπτεμβρίου.
Παραπομπές
2017 Σιγκαπουρη
Ένιντ Μπλάιτον
Η Ένιντ Μπλάιτον (Enid Mary Blyton, Ίστ Ντάλγουιτς, 11 Αυγούστου 1897 - Χάμστεντ, 28 Νοεμβρίου 1968) ήταν Αγγλίδα συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας. Έχει γράψει πάρα πολλά βιβλία διεθνούς φήμης και έχει δημιουργήσει εκατοντάδες χαρακτήρες για τα παιδιά όλων των ηλικιών. Ο σημαντικότερος από τους χαρακτήρες που δημιούργησε η Ένιντ είναι ο Νόντι. Επίσης τεράστια επιτυχία γνώρισε η σειρά 21 βιβλίων,Οι Πέντε Φίλοι, που εκδόθηκαν για πρώτη φορά στη Μεγάλη Βρετανία από το 1942 μέχρι το 1963. Μάλιστα από τότε έχουν γνωρίσει πλήθος από επανεκδόσεις, ενώ έχουν γίνει και μεταφορές τους στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, με δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές, και διαχρονικά εξακολουθούν να διατηρούν ευρεία κοινωνική απήχηση σε πολλά κράτη διεθνώς, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Άλλες σημαντικές σειρές βιβλίων της Μπλάιτον με μεγάλη διεθνή απήχηση, είναι Οι Μυστικοί Επτά, σειρά που αποτελείται από 15 βιβλία (εκδόθηκαν μεταξύ του 1949 και του 1963), και Τα πέντε λαγωνικά, επίσης σειρά 15 βιβλίων (εκδόθηκαν μεταξύ του 1943 και του 1961).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Δημοτική Ενότητα Πύλης Τρικάλων
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης των Δημοτικών Ενοτήτων (πρώην Δήμων και Κοινοτήτων) του [[Δήμος Πύλης|Δήμου Πύλης.                                                        -{{legend|red|1 - Δημοτική Ενότητα Πύλης}}{{legend|blue|2 - Δημοτική Ενότητα Γόμφων}}{{legend|lightgreen|3 - Δημοτική Ενότητα Πιαλείων}}{{legend|gold|4 - Δημοτική Ενότητα Αιθήκων}}{{legend|magenta|5 - Δημοτική Ενότητα Πινδαίων}}{{legend|lightblue|6 - Δημοτική Ενότητα Μυροφύλλου}}{{legend|salmon|7 - Δημοτική Ενότητα Νεράιδας}}]] Η Δημοτική Ενότητα Πύλης από το 1999 μέχρι το 2010, ήταν ο Δήμος Πύλης που συστάθηκε το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας», με έδρα την Πύλη. Από το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», αποτελεί τη Δημοτική Ενότητα Πύλης του διευρυμένου Δήμου Πύλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Αίατος
Κατά την ελληνική μυθολογία ο Αίατος ήταν προϊστορικός Βασιλιάς της Θεσσαλίας.
Shazam
Το Shazam χρησιμοποιεί ένα smartphone ή το ενσωματωμένο μικρόφωνο του υπολογιστή για να συγκεντρώσει ένα σύντομο δείγμα του μουσικού κομματιού που αναπαράγεται. Δημιουργεί ένα ακουστικό αποτύπωμα με βάση το δείγμα και το συγκρίνει με αυτά που διατηρεί σε μια κεντρική βάση δεδομένων. Αν διαπιστώσει αντιστοιχία, στέλνει πίσω στο χρήστη πληροφορίες, όπως τον καλλιτέχνη, τον τίτλο και το άλμπουμ. Ορισμένες δυνατότητες του Shazam είναι και η ενσωμάτωση με σχετικές συνδέσεις σε υπηρεσίες όπως το iTunes, Spotify, το YouTube, ή Groove Music. Τον Δεκέμβριο του 2013, Shazam ήταν μία από τις δέκα κορυφαίες εφαρμογές στον κόσμο, σύμφωνα με το CEO του. Η εφαρμογή Shazam έχει περισσότερους από 100 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες κάθε μήνα και έχει χρησιμοποιηθεί σε περισσότερα από 500 εκατομμύρια κινητές συσκευές, μέχρι τον Αύγουστο του 2014. Τον Οκτώβριο του 2014, η Shazam ανακοίνωσε ότι η τεχνολογία της έχει χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό 15 δισεκατομμυρίων τραγουδιών.
Αίατος
Ο μύθος
Ο Αίατος ήταν γιος του Φειδίππου και καταγόταν από το βασιλικό γένος των Ηρακλειδών. Ήταν βασιλιάς των προϊστορικών Θεσσαλών, που τότε λέγονταν Εφυραίοι και ως επιδρομείς της ανατολικής πλευράς του Αχελώου εξεδίωξαν τους γηγενείς κατοίκους, που λέγονταν τότε Βοιωτοί, τους οποίους και απώθησαν νοτιότερα, στη σημερινή περιοχή της Βοιωτίας.
Shazam
Συσκευές
Το Shazam είναι μια δωρεάν εφαρμογή ή χαμηλού κόστους που τρέχει σε Android, iOS, BlackBerry OS, και τα συστήματα των Windows. Η εφαρμογή είναι παρόμοια στα περισσότερα τηλέφωνα, και το αποτέλεσμα εμφανίζεται στην οθόνη πλήρες, με λεπτομέρειες σχετικά με τον καλλιτέχνη, άλμπουμ, τίτλο, είδος, ετικέτα Μουσική, στίχοι, μια μικρογραφία της τέχνης του τραγουδιού / άλμπουμ, σύνδεσμοι για να κατεβάσετε το τραγούδι για το Amazon MP3 ή κατάστημα iTunes και, ενδεχομένως, να δώσει τη δυνατότητα να παίζει το τραγούδι στο ραδιόφωνο και να δείξει το βίντεο του τραγουδιού στο YouTube. Το Shazam είναι επίσης διαθέσιμο για Mac, ως desktop εφαρμογή.
Αίατος
Ο μύθος
Ο Αίατος σύμφωνα με τις μυθολογικές παραδόσεις της Θεσσαλίας είχε λάβει χρησμό ότι στη νέα υπό κατάληψη χώρα θα γίνει βασιλιάς εκείνος που θα διασχίσει τον Αχελώο και θα πατήσει πρώτος την αντιπέρα όχθη. Τότε κατά το στάδιο των επιδρομικών επιχειρήσεων η αδελφή του Αιάτου, η Πολύκλεια (Πολύ+κλέος), προσποιούμενη ότι διερχόμενη τον Άρνη (όπου υπέστησαν ήττα οι Βοιωτοί) είχε υποστεί εξάρθρωση του ποδιού της, παρακάλεσε τον αδελφό της να τη μεταφέρει στους ώμους του, διερχόμενος τον Αχελώο. Έτσι μεταφέροντάς την, ο Αίατος, και μόλις πριν προλάβει να πατήσει στην αντιπέρα όχθη, πετάχθηκε η Πολύκλεια και πάτησε πρώτη στην όχθη. Στράφηκε τότε στον έκπληκτο αδελφό της και του υπενθύμησε τον χρησμό, αξιώνοντας τη βασιλεία της χώρας.
Shazam
Συσκευές
Τον Απρίλιο του 2015 το Shazam έγινε διαθέσιμο και για το Apple Watch.
Αίατος
Ο μύθος
Κατά την παράδοση, ο Αίατος, αντί να εξοργισθεί από την απάτη της αδελφής του, αντίθετα θαύμασε την εξυπνάδα της, με αποτέλεσμα να τη λάβει ως σύζυγό του και να την αναγνωρίσει συνάρχουσα (Βασίλισσα).
Shazam
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό Android
Αίατος
Ο μύθος
Γιος του Αιάτου και της Πολύκλειας ήταν ο Θεσσαλός, από το όνομα του οποίου ονομάσθηκε τόσο η περιοχή, καθώς και οι Θεσσαλοί, ή Φετταλοί, ή Πετθαλοί.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλίας Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θεσσαλίας
Γενεακή θεωρία των Στράους και Χάου
Η γενεακή θεωρία των Στράους και Χάου είναι μια ιστοριογραφική υπόθεση, η οποία διατυπώθηκε από τον Γουίλιαμ Στράους και τον Νιλ Χάου.
Ανάλυση
Σύμφωνα με την θεωρία, η ιστορική εξέλιξη συνδέεται με την διαδοχή γενεακών αρχετύπων. Κάθε γενιά αντιπροσωπεύει ένα τέτοιο αρχέτυπο και η είσοδός της σε κάθε φάση του ανθρώπινου βίου (γέννηση, ενηλικίωση, μέση ηλικία, γήρας) αναδιατάσσει το κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό κλίμα. Έτσι υπάρχει μια διαρκής μετάβαση από μια περίοδο κανονικής λειτουργίας των θεσμών σε μια περίοδο αμφισβήτησής τους, που οδηγεί με τη σειρά της σε μια περίοδο αποδυνάμωσής τους και εν τέλει σε μια περίοδο κρίσης, μέσα από την οποία αναδύεται μια νέα περίοδος κανονικότητας.
Καθώς κάθε γενιά προχωρά στην επομένη φάση της ζωής και αποκτά νέους κοινωνικούς ρόλους, η νοοτροπία της κοινωνίας αλλάζει και δίνει ώθηση στην νέα Καμπή. Έτσι, για παράδειγμα, οι Κορυφές έρχονται μετά από Κρίσεις (όταν η κοινωνία θέλει να ανασυνταχθεί και να προχωρήσεις), ενώ οι Εκτυλίξεις έρχονται μετά από Αφυπνίσεις (όταν η κοινωνία θέλει να χαλαρώσει και να απολαύσει).
Πρόκειται ουσιαστικά για μια διαδοχή Κρίσεων και Αφυπνίσεων, δηλαδή περίοδων που σημαδεύονται από ριζικές αλλαγές. Οι Κρίσεις (π.χ. η Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930) είναι περίοδοι πολιτικής και οικονομικής αναταραχής. Η κοινωνία επικεντρώνεται στην αλλαγή του εξωτερικού κόσμου, δηλαδή των θεσμών και του δημόσιου βίου. Οι Αφυπνίσεις (π.χ. τα κινήματα της δεκαετίας του 1960) είναι περίοδοι πολιτισμικής και θρησκευτικής αμφισβήτησης. Η κοινωνία επικεντρώνεται στην αλλαγή του εσωτερικού κόσμου, δηλαδή των αξιών και του ιδιωτικού βίου.
Τα ιστορικά γεγονότα διαμορφώνουν μια γενιά στην παιδική, εφηβική και πρώιμη ενήλικη ζωή της• στην συνέχεια, τα μέλη της γενιάς αυτής, ως γονείς και ηγέτες, διαμορφώνουν την ιστορία. Οι Strauss και Howe παρομοιάζουν τις Καμπές με τις εποχές της εύκρατης ζώνης: από την Κορυφή (Άνοιξη) περνάμε στην Αφύπνιση (Καλοκαίρι) και από την Εκτύλιξη (Φθινόπωρο) περνάμε στην Κρίση (Χειμώνας).
Πολιτική χρήση
Ο πρώην Αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. Αλ Γκορ, συναπόφοιτος του William Strauss από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ αποκάλεσε το βιβλίο «Generations» το πιο συναρπαστικό βιβλίο που διάβασε ποτέ για την Αμερικανική Ιστορία.
Ο Στηβ Μπάνον, πρώην ειδικός σύμβουλος σε θέματα διακυβέρνησης και στρατηγικής του προέδρου των Η.Π.Α. Ντόναλντ Τραμπ, είναι επίσης ένθερμος υποστηρικτής της θεωρίας.
Μιλένιαλ
Οι Strauss και Howe ήταν εκείνοι που εισηγήθηκαν τον όρο «Millennials» για να χαρακτηρίσουν την γενιά που γεννήθηκε μεταξύ του 1982 και του 2004, την οποία σύγκριναν με την Σπουδαιότερη Γενιά (Greatest Generation) και πρόβλεψαν επιτεύγματα αντίστοιχου βεληνεκούς.
Έργα
Οι Strauss και Howe έχουν αναπτύξει τη θεωρία τους στα παρακάτω έργα:
Κριτική
Η θεωρία έχει δεχθεί τρεις βασικές κριτικές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεωρίες της Ιστορίας Κατηγορία:Δημογραφία Κατηγορία:Πολιτισμός των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Γενεακές θεωρίες
Πρόεδρος της Μοζαμβίκης
Ο Πρόεδρος της Μοζαμβίκης (πορτογαλικά: Presidente de Moçambique ) είναι ο ανώτατος άρχοντας της Μοζαμβίκης και εκλέγεται από το λαό. Η προεδρική θητεία διαρκεί 5 έτη. Ο σημερινός Πρόεδρος της Μοζαμβίκης είναι ο Φιλίπε Νιούσι, ο οποίος ορκίστηκε στις 15 Ιανουαρίου 2015.
Κόμματα
FRELIMO = Frente de Libertação de Moçambique (Μοζαμβικανό Απελευθερωτικό Μέτωπο, αυταρχικό και σοαιαλιστικό, απέβαλε τον Μαρξισμό-Λενινισμό στις 30 Ιουλίου 1989)
RENAMO = Resistencia Nacional Moçambicana (Μοζαμβικανή Εθνική Αντίσταση)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Μοζαμβίκης
Δήμος Καμβουνίων
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καμβουνιων
Камбуница (дем)
Ίσανδρος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ίσανδρος είναι γνωστός ένας από τους γιους του ήρωα Βελλεροφόντη και της Φιλονόης ή Αντικλείας. Ο Ίσανδρος ήταν αδελφός του Ιππολόχου και της Λαοδαμείας, και τον σκότωσε ο θεός `Αρης σε κάποια μάχη κατά των Σολύμων, ληστρικού λαού, στα ανατολικά σύνορα του βασιλείου της Λυκίας. Ο Ίσανδρος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Ζ, στίχοι 197 και 203).
Πηγές
Ισανδρος
Νικράι
μικρογραφία|Απόσπασμα από έργο του Νικράι. Ο Νικράι (γεωργιανά: ნიკრაი) ήταν γεωργιανός καλλιγράφος ο οποίος έζησε τον 12-13ο αιώνα. Ξαναέγραψε την Σκάλα της Θείας Ανάβασης του Ιωάννη της Κλίμακος, η οποία μεταφράστηκε τον 11ο αιώνα από τον Ευθύμιο του Άθω από τα ελληνικά στα γεωργιανά. Έγραψε με το γεωργιανό αλφάβητο Νουσχούρι, χρησιμοποιώντας καφέ μελάνι με αιχμηρές άκρες και έγραφε διαχωρίζοντας το κείμενό του με δύο στήλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργιανοί Κατηγορία:Καλλιγράφοι
Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1971
Το 1971 η Χούντα πραγματοποίησε μεταρρύθμιση στη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας.
Η μεταρρύθμιση προέβλεπε την διαίρεση της Ελλάδας σε 7 περιφερειακές διοικήσεις, διοικητές των οποίων θα ήταν υφυπουργοί - περιφερειακοί διοικητές. Οι 52 νομαρχίες θα αυξάνονταν σε 56. Ο Νομός Αττικής χωρίστηκε σε 4 ακόμη νομαρχίες. Η μεταρρύθμιση τέθηκε σε εφαρμογή στις 26 Αυγούστου 1971. Την ίδια ημέρα ο Γεώργιος Παπαδόπουλος πραγματοποίησε ανασχηματισμό στην κυβέρνησή του.
Οι πρώτοι υφυπουργοί - περιφερειακοί - διοικητές ήταν οι: Μετά το πραξικόπημα του Ιωαννίδη, η Κυβέρνηση Αδαμαντίου Ανδρουτσόπουλου 1973 στις 26 Νοεμβρίου 1973 ανακοίνωσε ότι «καταργούνται το Συνταγματικόν Δικαστήριον, το ΑΣΔΥ, και αι Περιφερειακαί διοικήσεις».
Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών 1971
Neoplan Electroliner
Το Neoplan Electroliner είναι αστικό λεωφορείο της Neoplan, το οποίο κατασκευάζεται από το 1999. Το Electroliner μπορεί να λειτουργήσει ως λεωφορείο ή ως τρόλεϊ, έχοντας δύο κινητήρες κατασκευασμένους από την MAN. Τα μοντέλα του Electroliner είναι 12 και 18.7 μέτρων.
Κατηγορία:Μοντέλα της Neoplan
Λούντβιχ Σβαρτς
Ο Πέτερ Καρλ Λούντβιχ Σβαρτς (γερμανικά: Peter Carl Ludwig Schwarz, ρωσικά: Людвиг Эдуардович Шварц, 23 Μαΐου / 4 Ιουνίου 1822 – 17 / 29 Σεπτεμβρίου 1894) ήταν Γερμανός αστρονόμος, εξερευνητής και πανεπιστημιακός που σταδιοδρόμησε στη Ρωσική Αυτοκρατορία.
Γέννηση και σπουδές
Γεννήθηκε το 1822 στο Ντάντσιχ της Δυτικής Πρωσίας (πρόκειται για το σημερινό Γκντασκ της Πολωνίας) και πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην Αγία Πετρούπολη, καθώς ο πατέρας του ήταν ηθοποιός στην αυλή του τσάρου της Ρωσίας. Το 1841 εισήλθε στο πανεπιστήμιο του Ντόρπατ όπου σπούδασε μαθηματικά, ξεκινώντας παράλληλα την τριβή του με την αστρονομία στο αστεροσκοπείο της πόλης, υπό τον Δανό μαθηματικό και αστρονόμο Τόμας Κλάουσεν.
Σταδιοδρομία
Το 1849, μετά από εισήγηση του Γουλιέλμου Στρούβε, συμπεριλήφθηκε σε επιστημονική αποστολή για την εξερεύνηση του ποταμού Αμούρ της Ρωσικής Άπω Ανατολής, η οποία κράτησε σχεδόν πέντε χρόνια. Αργότερα ορίστηκε επικεφαλής νέας πολυετούς αποστολής που εξερεύνησε την Ανατολική Σιβηρία, τη νήσο Σαχαλίνη και τις βόρειες κινεζικές επαρχίες, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν από τον Σβαρτς το 1864. Η συμμετοχή του Σβαρτς σε αυτές τις αποστολές και η ποιότητα του έργου του, είχαν ως αποτέλεσμα να του προσφερθούν από τη ρωσική κυβέρνηση ισόβια σύνταξη, καθώς και αρκετές τιμητικές διακρίσεις. Παράλληλα, έδωσε το όνομά του σε ένα νέο είδος φυλλοσκόπου (Phylloscopus schwarzi).
Ακολούθησε το 1865 ο διορισμός του Σβαρτς στο Αστεροσκοπείο του Ντόρπατ (νυν Τάρτου), του οποίου τη διεύθυνση ανέλαβε το 1872, διαδεχόμενος τον, δάσκαλό του, Τ. Κλάουσεν. Το ίδιο έτος διορίστηκε επίσης καθηγητής του πανεπιστημίου της πόλης. Ως αστρονόμος υπολογίζεται πως παρατήρησε γύρω στα 3.000 με 4.000 άστρα. Παράλληλα, επαινέθηκε για την ανάδειξη νέων επιστημόνων.
Απεβίωσε στις 17/29 Σεπτεμβρίου του 1894.
Προσωπική ζωή
Ο Σβαρτς ήταν παντρεμένος από το 1854 με τη διακεκριμένη ζωγράφο Τζούλι Χάγκεν (1824-1902), η οποία ήταν κόρη του καλλιτέχνη Άουγκουστ Ματίας Χάγκεν και ανήκε στη γερμανική μειονότητα της Βαλτικής. Μάλιστα, η ίδια συνόδευσε τον Σβαρτς σε κάποια από τις εξερευνήσεις του στη Σιβηρία, στο πλαίσιο του μήνα του μέλιτος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Γερμανοί της Βαλτικής Κατηγορία:Ρώσοι αστρονόμοι Κατηγορία:Γερμανοί εξερευνητές Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ρώσοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ρώσοι εξερευνητές Κατηγορία:Πρώσοι
Ίσος (μυθολογία)
Ο Ίσος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Λ, στίχοι 101-112): ''«... κι ευθύς εχύθη επάνω / στον `Ισον και τον `Αντιφον, δυο τέκνα του Πριάμου, / νόθον και νόμιμον ομού, τα δύο σ' έν' αμάξι. / Ο `Αντιφος εμάχονταν και ο νόθος κυβερνούσε..»'' (Λ 100-103, μετάφραση Ι. Πολυλά)
Πηγές
Ισος
Λουδοβίκος Αντώνιος του Ανγκιέν
Ο Λουδοβίκος Αντώνιος (Σαντιγύ, 2 Αυγούστου 1772 - Βενσέν, 21 Μαρτίου 1804) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν δούκας του Ανγκιέν, που εκτελέστηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Υπατείας.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Αντώνιος Ερρίκος ήταν ο μοναδικός γιος του Λουδοβίκου Ερρίκου Β΄ των Κοντέ και της Ματθίλδης της Ορλεάνης, κόρης του Λουδοβίκου Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης.
Εκπαιδεύτηκε αρχικά από τον Αββά Μιγιό και σύντομα άρχισε (1788) τη στρατιωτική του σταδιοδρομία. Στο ξέσπασμα της Γαλλικής επανάστασης με μια ομάδα ευγενών συμπεριλαμβανομένων του πατέρα και του παππού του, δραπέτευσε για την Αγγλία, προβαίνοντας σε συνεχείς ενέργειες για την αποκατάσταση της μοναρχίας.
Το 1792, μετά τη σύλληψη του Βασιλιά της Γαλλίας έκανε σε συμμαχία με το Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ ανεπιτυχή επίθεση ενάντια στη χώρα. Συνέχισε να προσφέρει υπηρεσίες κάτω από τις διαταγές του παππού και του πατέρα του στον στρατό του Κοντέ, που διαλύθηκε (1801) με την ειρήνη του Λυνεβίλ. Παντρεύτηκε τη Σαρλότ ντε Ροάν, ανιψιά του Καρδινάλιου του Ροάν και κατοίκησε στο Μπάντεν, δίπλα από τον Ρήνο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1801 τη Σαρλότ Λουίζ ντε Ροάν, κόρη του Σαρλ Ζυλ, Πρίγκιπα του Ροσφόρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος Κατηγορία:Δούκες του Ανγκιέν
Αψύχου δίκη
Οι Αψύχων δίκες ή δίκες αψύχων αποτελούσαν ειδικό νομικό έθιμο στην αρχαία Αθήνα που αναφέρει ο Δημοσθένης κ.ά., κατά την οποία προσκομίζονταν σε δίκη στο Πρυτανείο άψυχα αντικείμενα από τα οποία είχαν προκληθεί φόνος πολίτη είτε τυχαία, είτε από δράστη που είχε εξαφανισθεί.
Ειδικότερα περί του εθίμου αυτού λέει ο Δημοσθένης: «Εάν λίθος ή ξύλον ή σίδηρος ή τι τοιούτο εμπεσόν πατάξη, και τον μεν βαλλόντα αγνοή τις, αυτό δε ειδή, και έχει το τον φόνον ειργασμένον, τούτο εδικάζετο επί του πρυτανείου».
Κατά την παράδοση το έθιμο αυτό ξεκίνησε ως εξής: Επειδή απαγορεύονταν με ποινή θανάτου η σφαγή βοδιών στην Αττική, προκειμένου να προστατεύεται η κτηνοτροφία, τα βόδια που προορίζονταν για θυσίες προς τον Δία τους φόνευαν με πέλεκυ. Ο σφαγέας στη συνέχεια τρεπόταν σε φυγή και εξαφανιζόταν εγκαταλείποντας τον πέλεκυ. Έτσι κατά το νομικό αυτό έθιμο, προκειμένου να τηρείται και ο νόμος, δικαζόταν και καταδικαζόταν ο πέλεκυς.
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Κωνσταντία της Υόρκης
Η Κωνσταντία της Υόρκης, κόμισσα του Γκλόστερ (1374 - 1416) ήταν μοναδική κόρη του Εδμόνδου του Λάνκλεϋ, 1ου δούκα της Υόρκης και της πρώτης συζύγου του Ισαβέλλας της Καστίλης, δούκισσας της Υόρκης.
Συνωμοσία εναντίον Ερρίκου Δ΄
Τον Φεβρουάριο του 1405 την εποχή της επανάστασης του Ογουάιν Γκλύντυρ η Κωνσταντία σχεδίαζε να απαγάγει τον Εδμόνδο Μόρτιμερ, 5ο κόμη του Μαρς και τον αδελφό του Ρογήρο Μόρτιμερ από το κάστρο του Ουίνδσορ με σκοπό να παραδώσει τον νεαρό κόμη που είχε τα περισσότερα δικαιώματα στον θρόνο από τους αντιπάλους του Ερρίκου Δ΄ στον θείο του Σερ Εδμόνδο Μόρτιμερ που είχε παντρευτεί την κόρη του Γκλύντυρ. Ο νεαρός Εδμόνδος Μόρτιμερ και ο αδελφός του συνελήφθησαν πριν μπουν στην Ουαλία. Η Κωνσταντία έμπλεξε τον αδελφό της σε συνωμοσία με αποτέλεσμα να φυλακιστεί 17 μέρες στο κάστρο του Πέβενσει αλλά στην συνέχεια αποκαταστάθηκε από τον Ερρίκο Δ΄. Η Κωνσταντία πέθανε το 1416 και τάφηκε στο Υψηλό ιερό του αβαείου του Ρήντινγκ.
Οικογένεια
Μετά την εκτέλεση του συζύγου της, η Κωνσταντία αρραβωνιάστηκε ή συζούσε σαν ερωμένη με τον Εδμόνδο Χόλλαντ 4ο κόμη του Κεντ (1382 - 1408). με τον οποίο απέκτησε μία νόθη κόρη:
(455502) 2003 UZ413
Το (455502) 2003 UZ413 είναι ένα μεγάλο μεταποσειδώνιο αντικείμενο με τροχιά που μοιάζει με αυτή του Πλούτωνα και διάμετρο περίπου 610 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2003. Θα μπορούσε να είναι υπόψηφιος πλανήτης νάνος. To 2003 UZ413 χαρακτηρίζεται από την πόλη γρήγορη περιστροφή του, ολοκληρώνοντας μια περιστροφή γύρω από τον άξονά του κάθε 4,13 ώρες. Μόνο ο πλανήτης νάνος Χαουμέια έχει μικρότερη. Είναι πιθανό η επιφάνειά του να είναι ετερογενής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2003 UZ413
Μέση Φραγκία
Η Μέση Φραγκία (γαλλικά: Francia media) ήταν ένα εφήμερο (843-855) φραγκικό βασίλειο.
Δημιουργήθηκε το 843 με τη Συνθήκη του Βερντέν, μετά από έναν εμφύλιο πόλεμο που διεξήχθη με ενδιάμεσους περιόδους ειρήνης, και δόθηκε στον Λοθάριο Α΄, μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Λουδοβίκου του Ευσεβή. Ο Λοθάριος πήρε την Μέση Φραγκία και λόγω που ήταν ο πρεσβύτερος, έλαβε επίσης και τον Αυτοκρατορικό τίτλο. Το βασίλειό του περιείχε της αυτοκρατορικές πόλεις του Άαχεν, την έδρα του Καρλομάγνου, και την Ρώμη.
Με το θάνατο του Λοθάριου το 855 διαμοιράστηκε σε τρία μέρη, τα οποία μετά θα γίνονταν τυπικά μέρη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την Λοθαριγγία, το Βασίλειο της Αρλ, και το Βασίλειο της Ιταλίας.
Διαμοιρασμός του 855
Μετά το διαμοιρασμό του 855 ο όρος Μέση Φραγκία υφίστατο μόνο ως γεωγραφικός όρος.
Κατοπινοί διαμοιρασμοί
Το 875 πέθανε το τελευταίο από τα παιδιά του Λοθάριου Α΄, ο Λουδοβίκος Β΄, χωρίς παιδιά, και όρισε διάδοχό του στην Ιταλία τον ξάδελφο του, Καρλομάνο, μεγαλύτερο γιο του Λουδοβίκου του Γερμανικού. Όμως, ο Πάπας Ιωάννης Η΄ έχοντας να κάνει με τη διαρκή απειλή του Εμιράτου της Σικελίας, πήρε το μέρος του Καρόλου του Φαλακρού. Μετά από πολύ συνήχηση και διαμάχες, ο Κάρολος ο Φαλακρός πήρε το βασίλειο του Λουδοβίκου στην Ιταλία. Ο Καρλομάγνος στέφθηκε Βασιλιάς της Βαυαρίας το 876, και εισέβαλε στην Ιταλία το 877 για να διεκδικήσει το Βασίλειο της Ιταλίας, αλλά με το θάνατό του το 880 χωρίς νόμιμους κληρονόμους, το βασίλειό του πέρασε στον μικρότερο αδελφό του, Κάρολο τον Παχύ. Ο Κάρολος στέφθηκε Αυτοκράτορας από τον Πάπα Ιωάννη Η΄ το 884, αλλά η ενωμένη αυτοκρατορία κράτησε μόνο μέχρι το θάνατο του Καρόλου το 888, όταν και διασπάστηκε πάλι.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης
Δήμος Ελιμείας
Ο δήμος Ελιμείας ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κοζάνης. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού στις ανάμεσα στον δήμο Σερβίων και στον Καποδιστριακό δήμο Κοζάνης. Αποτελούνταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 93,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 6429 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν ο Κρόκος.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελιμειας
Σταρ Τρεκ: Η Εξέγερση
Σταρ Τρεκ: Η Εξέγερση (αγγλικά: Star Trek: Insurrection) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης του 1998 σε σκηνοθεσία του Τζόναθαν Φρεϊκς.Είναι η ένατη ταινία Σταρ Τρεκ καθώς και η τρίτη με πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες αυτούς της Επόμενης Γενεάς. Στην ταινία αυτήν το πλήρωμα του USS Enterprise-E επαναστατεί ενάντια στον Αστροστόλο όταν ανακαλύπτει μια συνομοσία με ένα είδος ονόματο Σον'α το οποίο προσπαθεί να κλέψει τον φιλειρηνικό πλανήτη Μπακου με στόχο να διασφαλίσει τα αγαθά του συγκεκριμένου πλανήτη.
Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 4 Ιουνίου 1998 από την Paramount Pictures. Ήταν μια επιτυχία στο box office, κερδίζοντας $ 117 εκατομμύρια παγκοσμίως. Η κριτική αντίδραση στο φιλμ ήταν μικτή, με τους κριτές να επαινούν την ερμηνεία του Πάτρικ Στιούαρτ και την σκηνοθεσία του Τζόναθαν Φρεϊκς, ενώ άλλοι κριτικοί την θεώρησαν ότι είναι ένα εκτεταμένο επεισόδιο των τηλεοπτικών σειρών Σταρ Τρεκ. Η ταινία προτάθηκε για διάφορα βραβεία, ανάμεσα σε αυτά για ένα βραβείο Saturn και για ένα βραβείο Hugo, άλλα τελικα κέρδισε μόνο ένα βραβείο βραβείο Young Artist.
Πλοκή
Από την ίδρυσή της, η Ομοσπονδία Ενωμένων Πλανητών έχει έναν απαράβατο κανόνα: κανένας πολίτης της δεν πρέπει να αναμιγνύεται στις υποθέσεις και την εξέλιξη των μη εξελιγμένων πολιτισμών. Τώρα, όμως, ο Πικάρντ λαμβάνει διαταγές που υπονομεύουν αυτό το διάταγμα. Αν υπακούσει, 600 φιλήσυχοι κάτοικοι του πλανήτη Μπα’κού θα απαχθούν από την πατρίδα τους, για να μετοικήσουν σε αυτόν εκατομμύρια άλλοι με σκοπό να εκμεταλλευτούν την αντι-γηριατρική επίδραση που έχει στον οργανισμό. Αν δεν υπακούσει, θα βάλει σε κίνδυνο το σκάφος του, την καριέρα του και τη ζωή του. Για τον Πικάρντ, υπάρχει μόνο μία λύση: ανταρσία ενάντια στον αστροστόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Σταρ Τρεκ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέρι Γκόλντσμιθ Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες
Κομμουνιστικό Κόμμα του Ελ Σαλβαδόρ
Το Κομμουνιστικό Κόμμα του Ελ Σαλβαδόρ (Ισπανικά: Partido Comunista de El Salvador) ήταν το επίσημο Κομμουνιστικό πολιτικό κόμμα στο Ελ Σαλβαδόρ. Το 1980 ενώθηκε με άλλα τέσσερα αριστερά κομματα της χώρας - τα FPL, RN, PRTC και ERP - για το σχηματισμό ενός επαναστατικού πολιτικο-στρατιωτικού μετώπου με την ονομασία Frente Farabundo Martí para la Liberacion Nacional (Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί). Το FMLN διεξήγαγε αντάρτικο πόλεμο εναντίον της Σαλβαδοριανής κυβέρνησης, η οποία ήταν μια στρατιωτική δημοκρατία από τη δεκαετία του 1930.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα του Ελ Σαλβαδόρ και τα τέσσερα άλλα κόμματα συνέχισαν να υπάρχουν ως ξεχωριστές οργανώσεις κάτω από την ομπρέλα του FMLN καθόλη τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Ελ Σαλβαδόρ από το 1980 ως το 1992.
Όταν ο Σαλβαδοριανός εμφύλιος πόλεμος τελείωσε το 1992, το FMLN έγινε νόμιμο πολιτικό κόμμα και άρχισε να λαμβάνει μέρος στις εκλογές. Μετά τις εκλογές του 1994, το Κομμουνιστικό Κόμμα και τα τέσσερα άλλα κόμματα που αποτελούσαν το FMLN διαλύθηκαν ως ξεχωριστές οργανώσεις, συγχωνευόμενα σε ένα μόνο FMLN χωρίς ανταγωνιζόμενες εσωτερικές οργανώσεις. Σε αυτό το σημείο το Κομμουνιστικό Κόμμα του Ελ Σαλβαδόρ έπαυσε να υπάρχει ως ανεξάρτητη οντότητα, αν και πολλοί από τους ηγέτες του και τα μέλη του είναι ακόμα ορατοί στο FMLN. Για παράδειγμα, ο πρώην ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος Σαφίκ Χαντάλ ήταν ο προεδρικό υποψήφιος του FMLN για τις εκλογές του 2004.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα ιδρύθηκε από τον Μιγκέλ Μάρμολ τη δεκαετία του 1930. Κατά τη διάρκεια του Σαλβαδοριανού εμφυλίου πολέμου από το 1980 ως το 1992 ηγέτης του ήταν ο Σαφίκ Χαντάλ. Πριν απ'αυτόν, ηγέτης του ΚΚ ήταν ο Καγιετάνο Κάρπιο κατά τη δεκαετία του 1960, προτού φύγει από το ΚΚ και σχηματίσει το FPL εξαπολύοντας ένοπλο αγώνα ενάντια στη δικτατορία το 1970.
Στις 27 Μαΐου 2005, μια ομάδα Σαλβαδοριανών παλιών και νέων κομμουνιστών, θεωρώντας τη διάλυση του Σαλβαδοριανού Κομμουνιστικού Κόμματος ιστορικό λάθος, ξεκίνησαν μια προσπάθεια να επανιδρύσουν το Κομμουνιστικό Κόμμα. Η προσπάθεια αυτή κατέληξε στην πραγματοποίηση, στις 17 Δεκεμβρίου 2006, του Συνεδρίου της Επανίδρυσης του Σαλβαδοριανού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στο Ελ Σαλβαδόρ Κατηγορία:Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα
Νέος Ελληνομνήμων
Ο Νέος Ελληνομνήμων ήταν επιστημονικό περιοδικό που εκδιδόταν ανά τρίμηνο και ειδικευόταν στη Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή ιστορία, καθώς και σε θέματα παλαιογραφίας.
Το περιοδικό ιδρύθηκε από τον πανεπιστημιακό και μετέπειτα πρωθυπουργό Σπυρίδωνα Λάμπρο, ο οποίος ήταν ο εκδότης και ο κυριότερος συντάκτης του περιοδικού. Υπό τη διεύθυνσή του εκδόθηκαν από το 1904 μέχρι το 1917 δεκατρείς τόμοι και το πρώτο τεύχος του 14ου. Η εμπλοκή του Λάμπρου στην πολιτική και η καταδίκη του σε εξορία από την κυβέρνηση των Φιλελευθέρων οδήγησε στην προσωρινή αναστολή της εκδόσεως του περιοδικού.
Το 1920 μετά από πρόταση της χήρας του Άννας, διέθεσε ολόκληρο το αδημοσίευτο αρχείο του συζύγου της (Κατάλοιπα Σπυρίδωνος Λάμπρου) και ξανάρχισε η έκδοση του περιοδικού, με στόχο τη δημοσίευση των καταλοίπων του Λάμπρου, με την κατάλληλη επεξεργασία. Το 1920 ολοκληρώθηκε ο 14ος τόμος, υπό την ευθύνη του Γ. Χαριτάκη και από το 1921 μέχρι το 1927 εκδόθηκαν, υπό την ευθύνη του καθηγητή Κωνσταντίνου Δυοβουνιώτη άλλοι 7 τόμοι. Μετά την έκδοση του συνόλου των καταλοίπων του Λάμπρου, ο σκοπός του περιοδικού θεωρήθηκε ολοκληρωμένος και η έκδοσή του σταμάτησε.
Οι 21 τόμοι μαζί με την κλείδα του 22ου θεωρούνται μέχρι τις μέρες μας ένα από τα σημαντικότερα έργα για την ελληνική παλαιογραφία και ιστορία, και βάση για πάρα πολλές μελέτες, καθώς τα αρχικά του περιοδικού (ΝΕ) εντοπίζονται σε πολλά ιστορικά έργα μέχρι και σήμερα.
Κατηγορία:Βυζαντινολογία Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά ιστορικά περιοδικά
Θόδωρος Έξαρχος
Ο Θόδωρος Έξαρχος (Κέρκυρα, 10 Δεκεμβρίου 1930 - Παγκράτι, 9 Μαΐου 2009) ήταν Έλληνας ηθοποιός και συγγραφέας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γεωργίου Έξαρχου, υποδιοικητή της Αγροτικής Τράπεζας. Καταγόταν από πολιτική οικογένεια των Τρικάλων και ήταν εγγονός του Αχιλλέα Έξαρχου. Αδεφλός του ήταν ο Αχιλλέας Γ. Έξαρχος, διπλωμάτης. Σπούδασε θεατρική τέχνη στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, έχοντας δασκάλους τον Δημήτρη Χορν και τον Δημήτρη Ροντήρη.
Έλαβε μέρος - τις περισσότερες φορές σε δεύτερους, αλλά σημαντικούς ρόλους - σε περίπου 60 ταινίες του σινεμά, με πρώτη το Της τύχης τα γραμμένα και τελευταία την Πολίτικη κουζίνα. Επίσης έλαβε μέρος σε πολλά ποιοτικά θεατρικά έργα, όπως Η βροχή (πρώτη εμφάνιση το 1957 με τον θίασο της Κυρίας Κατερίνας), ο Αρχιμάστορας Σόλνες σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κιμούλη κ.λπ.
Τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το πολύτομο πόνημά του Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες, το οποίο εξέδωσε το 1997.
Θέατρο
Συμπληρωματικός κατάλογος θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Θ. Έξαρχος συμμετείχε, ως ηθοποιός.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Τζιάκομο Καπούτσι
Ο σεβασμιότατος Τζιάκομο Καπούτσι (ιταλικά: Giacomo Capuzzi, στις 14 Αυγούστου 1929 – 26 Δεκεμβρίου 2021) είναι από τις 14 Νοεμβρίου 2005 επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στο Λόντι (Lodi) του Μιλάνου της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Πάολο Μανιάνι (Paolo Magnani). Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών στις 26 Δεκεμβρίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί κληρικοί Κατηγορία:Επίσκοποι του Λόντι
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πάλης 2014
Προκριματικές φάσεις
Με έντονα γράμματα οι αθλητές που κατέκτησαν μετάλλιο στην τελική φάση. {|
Τελική φάση
{|
Μπάμπης Δερμιτζάκης
Ο Μπάμπης Δερμιτζάκης  (Ιεράπετρα, 1950) είναι φιλόλογος και μεταφραστής. Απόφοιτος του Τμήματος Αγγλικών σπουδών (1972) και του Τμήματος Φιλοσοφίας (1976) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα τις αφηγηματικές τεχνικές στο θέατρο και στην πεζογραφία (1996). Εργάστηκε ως σχολικός σύμβουλος στη μέση εκπαίδευση.
Έργα
Έχει εκδώσει επίσης βιβλία οικολογίας και κοινωνιολογίας, έχει δημοσιεύσει βιβλιοκρισίες και άλλα κείμενα για θέματα νεοελληνικής φιλολογίας, ενώ έχει ασχοληθεί και με τη μετάφραση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Εδουάρδος του Νόργουιτς
Ο Εδουάρδος του Νόργουιτς, 2ος κόμης του Ράτλαντ (Edward of Norwich, 1373 – 25 Οκτωβρίου 1415) από τον Οίκο της Υόρκης ήταν 2ος κόμης του Καίμπριτζ, 2ος Δούκας της Υόρκης και 1ος δούκας του Ωμάλ.
Βιογραφία
Ήταν μεγαλύτερος γιος του Εδμόνδου του Λάνκλεϋ 1ου δούκα της Υόρκης και της πρώτης συζύγου του Ισαβέλλας των Ιβρέα, κόρης του Πέτρου της Καστίλης. Από τον πατέρα του ήταν εγγονός του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Εδουάρδος δέχτηκε σημαντικά αξιώματα την εποχή των Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας, Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας και Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας και έγραψε το κορυφαίο έργο "Ο κύριος του παιχνιδιού" σχετικά με το κυνήγι. Έπεσε στη μάχη του Αζενκούρ (1415) και έμεινε γνωστός σαν ένας από τους κορυφαίους στρατιωτικούς ηγέτες του Εκατονταετούς Πολέμου. Ο Εδουάρδος του Νόργουιτς γεννήθηκε στο Λάνκλεϋ του Χερτφορτσάιρ, είχε μία αδελφή την Κωνσταντία της Υόρκης και έναν μικρότερο αδελφό τον Ριχάρδο του Κέιμπριτζ.
Ο Γάλλος ιστορικός Ζορζ-Εντουάρ Κοκαίν (1825 - 1911) σημειώνει ότι το προσωνύμιο Νόργουιτς είναι διόρθωση του "Ντεβέργουικ", μία άλλη ονομασία για την Υόρκη εκείνη την εποχή.
Βασιλεία Ριχάρδου Β΄
Ο Εδουάρδος στέφθηκε ιππότης με τη στέψη του πρώτου ξαδέλφου του Ριχάρδου Β΄ στις 16 Ιουλίου 1377 και έγινε τον Μάιο του 1387 μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας, ήταν στενά συνδεδεμένος με τον βασιλιά και πήρε πλήθος από τίτλους και αξιώματα. Ο βασιλιάς δημιούργησε για λογαριασμό του στις 22 Μαρτίου 1391 την κομητεία του Ράτλαντ και τον έκανε στις 22 Μαρτίου 1391 έναν από τους διοικητές του βορείου στόλου, παρέμεινε μόνος διοικητής τον Νοέμβριο. Έγινε μέλος του βασιλικού συμβουλίου του Ριχάρδου (1392) και συνόδευσε τον βασιλιά σε εκστρατεία στην Ιρλανδία (1394 - 1395). Η κομητεία του Κορκ δημιουργήθηκε λίγο πριν την εκστρατεία, ο Εδουάρδος του Νόργουιτς παρέμεινε κόμης του Ράτλαντ και του Κορκ μέχρι τον θάνατο του. Στα τέλη της δεκαετίας του 1390 ο Εδουάρδος πήγε σε αποστολές στη Γαλλία και στην κομητεία του Παλατινάτου, πήρε πλήθος από αξιώματα όπως Κοντόσταυλος του κάστρου του Ντόβερ, φύλακας της Μάγχης, Κοντόσταυλος του Πύργου, Φύλακας του δάσους και λόρδος του Γουάιτ.
Βασιλεία Ερρίκου Δ΄
thumb|right|250px|Τα σύμβολα του Εδουάρδος του Νόργουιτς σαν δούκα της Υόρκης Την πρώτη περίοδο της βασιλείας του Εδουάρδου Δ΄ ο Ράτλαντ αντιμετωπίστηκε αρνητικά από τον νέο βασιλιά λόγω του μίσους που είχε σε όλους τους συνεργάτες του Ριχάρδου Β΄, αμέσως μετά την άνοδο του στέρησε τον τίτλο του Κοντόσταυλου του Πύργου. Φυλακίστηκε στο κάστρο του Ουίνδσορ στις 20 Οκτωβρίου 1399 και στις 3 Νοεμβρίου του στερήθηκε το δουκάτο του Ωμάλ αλλά διατήρησε τους υπόλοιπους τίτλους του. Η περίοδος καχυποψίας του Εδουάρδου Δ΄ δεν κράτησε πολύ, σύντομα αποκαταστάθηκε στους τίτλους που είχαν σχέση με τα Νησιά της Μάγχης και τη Νήσο Γουάιτ, στις 4 Δεκεμβρίου 1399 έγινε μέλος του Συμβουλίου. Κάποιο Γαλλικό χρονικό περιγράφει ότι ο Εδουάρδος του Ράτλαντ είχε στόχο να δολοφονήσει τον Εδουάρδο Δ΄ σε μια συνωμοσία στα τέλη του 1399 από τους πρώην οπαδούς του Ριχάρδου Β΄ στις 6 Ιανουαρίου 1400 σε τουρνουά στο κάστρο του Ουίνδσορ. Ο ιστορικός Τζέιμς Τέιτ (1863 - 1944) σημειώνει ότι καμιά Αγγλική πηγή δεν το περιγράφει και η πληροφορία είναι σε αμφισβήτηση.
Τον Οκτώβριο του 1400 ο βασιλιάς έκανε τον Εδουάρδο φύλακα της βόρειας Ουαλίας και στις 5 Ιουλίου 1401 υπολοχαγό στην Ακουιτανία. Ο πατέρας του Εδουάρδου πέθανε στις 1 Αυγούστου 1402 και τον διαδέχθηκε στο δουκάτο της Υόρκης, η κομητεία του Ράτλαντ σταμάτησε να υπάρχει σύμφωνα με τους όρους του διατάγματος αν και ο ίδιος εξακολουθούσε να κρατάει τον τίτλο. Τον Μάιο του 1403 επέστρεψε στην Αγγλία και στο τέλος της χρονιάς συμμετείχε σε εκστρατεία του βασιλιά στην Ουαλία, στις 12 Νοεμβρίου διορίστηκε για τρία χρόνια υπολοχαγός της νότιας Ουαλίας. Ο διορισμός του στη θέση του υπολοχαγού της Ουαλίας αποδείχτηκε εξαιρετικά δαπανηρός και μέχρι τον Ιούνιο του 1404 υποθήκευσε τα εδάφη του για να πληρώσει τα στρατεύματα του στην Ουαλία. Τον Φεβρουάριο του 1405 ο Ουαλός επαναστάτης Ογουάιν Γκλύντυρ, ο γαμπρός του Σερ Εδμόνδος Μόρτιμερ και ο Ερρίκος Πέρσι, 1ος κόμης της Νορθουμβρίας προχώρησαν σε συμφωνία να μοιράσουν στα τρία το βασίλειο. Η συμφωνία συνδέθηκε με μια συνωμοσία να ελευθερώσουν τον ανιψιό του Μόρτιμερ Εδμονδο Μόρτιμερ, 5ο κόμη του Μαρς από τη συνοδεία του Ερρίκου και να τον μεταφέρουν στην Ουαλία. Ο νεαρός Εδμόνδος Μόρτιμερ και ο αδελφός του Ρογήρος απήχθησαν στις 13 Φεβρουαρίου 1405 από το κάστρο του Ουίνδσορ αλλά γρήγορα αποκαταστάθηκαν κοντά στο Τσέλτεναμ. Η αδελφή του Εδουάρδου Κωνσταντία κατηγόρησε τον αδελφό της για εμπλοκή του στην απαγωγή, αρχικά αρνήθηκε τις κατηγορίες αλλά αργότερα αναγκάστηκε να τις αναγνωρίσει, φυλακίστηκε 17 εβδομάδες στο κάστρο του Πέβενσει αλλά από τον Οκτώβριο επανήλθε στα αξιώματα του. Από τις 8 Δεκεμβρίου 1405 και τον Νοέμβριο 1406 πήρε πίσω τα εδάφη του, έγινε ξανά Κοντόσταυλος του Πύργου και συνέχιζε να προσφέρει στρατιωτικές υπηρεσίες στην Ουαλία. Στη σύγκρουση που ξέσπασε στην εξωτερική πολιτική ανάμεσα στον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας και στον γιο και διάδοχο του πρίγκιπα της Ουαλίας Ερρίκο ο Εδουάρδος πήρε το μέρος του βασιλιά, το 1402 βρέθηκε στη Γαλλία στο πλευρό του δεύτερου γιου του βασιλιά Τόμας για να υποστηρίξει τους Αρμανιάκ απέναντι στους Βουργούνδιους.
Γάμοι
Ο Εδουάρδος του Νόργουιτς παντρεύτηκε δυο φορές αλλά δεν απέκτησε κανένα παιδί. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τη Βεατρίκη της Πορτογαλίας (1381) κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Πορτογαλίας. Σε ηλικία 8 ετών ο Εδουάρδος πήγε με τον πατέρα του στη Λισαβόνα και αρραβωνιάστηκε με τη Βεατρίκη στις 29 Αυγούστου 1381 σαν όρος της συμμαχίας ανάμεσα στην Αγγλία και την Πορτογαλία εναντίον της Καστίλης αλλά η ειρήνη ανάμεσα στην Πορτογαλία και την Καστίλη ακύρωσε τον γάμο με παπική εντολή. Η Βεατρίκη παντρεύτηκε στη συνέχεια τον Ιωάννη Α΄ της Καστίλης. Ο Ριχάρδος Β΄ πρότεινε στη συνέχεια πολλές νύφες για τον Εδουάρδο ανάμεσα στις οποίες την Ιωάννα αδελφή της συζύγου του Ισαβέλλας των Βαλουά
Παντρεύτηκε δεύτερη φορά πριν τις 7 Οκτωβρίου 1398 τη Φιλίππη του Μοχούν, τρίτη κόρη του Σερ Τζων Ε΄ του Μοχούν βαρόνου του Ντάνστερ στο Σόμερσετ και της Ιωάννας Μπέργκχερς κόρης του Βαρθολομαίου Μπέργκχερς τρίτου βαρόνου του Μπέργκχερς του οποίου η μητέρα ήταν η Ματθίλδη του Μόρτιμερ. Ο γάμος του έφερε ελάχιστη περιουσία επειδή η μητέρα της Φιλίππης Ιωάννα Μπέργκχερς είχε πουλήσει το κάστρο του Ντάνστερ και τα εδάφη του Μοχούν το 1376. Η Φιλίππη ήταν 20 χρόνια μεγαλύτερη από τον Εδουάρδο και είχε παντρευτεί ήδη δυο φορές, την πρώτη τον Γουόλτερ Φίτσυάλτερ, 3ο βαρόνο του Φίτσυάλτερ και τη δεύτερη τον Σερ Τζων Γκολάφρ, είχε κάνει παιδιά και με τους δυο γάμους της αλλά δεν έκανε με τον Εδουάρδο. Η Φιλίππη πέθανε στις 17 Ιουλίου 1431 και τάφηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.
Κύριος του Παιχνιδιού
Ο Εδουάρδος του Νόργουιτς ήταν επί Ερρίκου Δ΄ "Κύριος της καρδιάς του κυνηγόσκυλου". Την περίοδο 1406 - 1413 μετάφρασε και αφιέρωσε στον πρίγκιπα της Ουαλίας τον μελλοντικό Ερρίκο Ε΄ την Κυνηγετική βίβλο του Γκαστών Γ΄ κόμη της Φουά ένας από τους πιο διάσημους κυνηγετικούς οδηγούς του Μεσαίωνα, πρόσθεσε πέντε κεφάλαια και η Αγγλική έκδοση έμεινε γνωστή σαν "Κύριος του παιχνιδιού".
Σύμβολα
Ο Εδουάρδος του Νόργουιτς σαν κόμης του Ράτλαντ είχε τα σύμβολα του Αγγλικού βασιλείου και είχε προσθέσει στην κορυφή μια ταμπέλα με τρεις γραμμές στις οποίες είχε τοποθετήσει τα σύμβολα της Καστίλης και της Λεόνης. Το 1402 σαν δούκας της Υόρκης κληρονόμησε από τον πατέρα του τα σύμβολα του βασιλείου με μια ταμπέλα στην κορυφή με τρεις γραμμές οι οποίες περιείχαν η κάθε μία τρεις κόκκινους φωτεινούς κύκλους.
Τέχνη
Σαν δούκας του Ωμάλ ο Εδουάρδος ήταν κύριος χαρακτήρας στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ "Ριχάρδος Β΄" ενώ ο θάνατος του στη μάχη του Αζινκούρ απεικονίζεται στο έργο του Σαίξπηρ "Ερρίκος Ε΄". Δεν αναφέρεται σε κανένα άλλο έργο αλλά είναι βέβαιο ότι και στα δυο έργα του Σαίξπηρ είναι το ίδιο πρόσωπο.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Υόρκης Κατηγορία:Δούκες της Υόρκης Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Δήμος Ελλησπόντου
Ο δήμος Ελλησπόντου ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κοζάνης. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στις πλαγιές του Βερμίου. Αποτελούνταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 277,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 7966 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν η Κοιλάδα.
Ο δήμος αποτελούνταν από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελλησποντου
Μάχη του Άντερναχ (876)
Η Πρώτη Μάχη του Άντερναχ μεταξύ του βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας Καρόλου του Φαλακρού και του βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας Λουδοβίκου του νεότερου έγινε στις 8 Οκτωβρίου 876 κοντά στο Κέττινγκ νοτιοανατολικά του Άντερναχ, και είχε ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική ήττα του Καρόλου.