cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βρετανικό Χονγκ Κονγκ
Ιστορία
Λόγω της πληθυσμιακής αύξησης και του χαμηλού κόστους εργασίας, η παραγωγή κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και άλλων βιομηχανιών αυξήθηκαν ταχύτατα. Μαζί με την εκβιομηχάνιση, οι εξαγωγές προς τις ξένες αγορές έγιναν η κύρια κινητήρια δύναμη της οικονομίας. Χάρη στην ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής, το βιοτικό επίπεδο αυξήθηκε σταθερά. Το 1967 το Χονγκ Κονγκ βυθίστηκε στο χάος λόγω ταραχών. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν από αριστερούς, εμπνευσμένοι από την Πολιτιστική Επανάσταση που ξεκίνησε στην ηπειρωτική χώρα. Η εργατική απεργία μετατράπηκε σε βίαιη εξέγερση κατά της αποικιακής κυβέρνησης, η οποία διήρκεσε μέχρι το τέλος του έτους. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Άποψη του Χονγκ Κονγκ και της Καουλούν από τον όρο Βικτόρια, 1978 Το 1974 δημιουργήθηκε η Ανεξάρτητη Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, η οποία κατόρθωσε να ελαχιστοποιήσει τη διαφθορά στα κρατικά όργανα. Μετά την έναρξη των μεταρρυθμίσεων στην Κίνα το 1978, το Χονγκ Κονγκ έγινε η κύρια πηγή ξένων επενδύσεων στην Κίνα. Ένα χρόνο αργότερα, κοντά στα βόρεια σύνορα του Χονγκ Κονγκ, σχηματίστηκε η πρώτη ειδική οικονομική ζώνη στο Σεντσέν της Κίνας στο έδαφος της επαρχίας Γκουανγκντόνγκ. Ύστερα η κλωστοϋφαντουργία και η μεταποίηση υποχώρησαν σταδιακά, ενώ νέοι ακμάζοντες τομείς της τοπικής οικονομίας έγιναν τα χρηματοοικονομικά και ο τραπεζικός τομέας. Μετά το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ το 1975, οι αρχές του Χονγκ Κονγκ χρειάστηκαν 25 χρόνια για να λύσουν το πρόβλημα της επιστροφής των Βιετναμέζων προσφύγων.
Το 1990 εγκρίθηκε ο βασικός νόμος του Χονγκ Κονγκ, ο οποίος θα εκπλήρωνε τον ρόλο του συντάγματος μετά τη μεταφορά του Χονγκ Κονγκ στην Κίνα. Παρά τις σοβαρές αντιρρήσεις του Πεκίνου, ο τελευταίος κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ, ο Κρις Πάτεν, μεταρρύθμισε τη διαδικασία εκλογής του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ, εκδημοκρατίζοντάς το. Η μεταβίβαση της κυριαρχίας του Χονγκ Κονγκ ολοκληρώθηκε τα μεσάνυχτα της 1ης Ιουλίου 1997 και συνοδεύτηκε από τελετή για τη μεταφορά του Χονγκ Κονγκ στο Κονγκρέσο και Εκθεσιακό Κέντρο του Χονγκ Κονγκ. Ο Ντονγκ Τσιανχουά ήταν ο πρώτος διοικητής της πλέον κινεζικής περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποικίες της Βρετανίας Κατηγορία:Χονγκ Κονγκ
Μιάν (Σαβοΐα)
Το Μιάν (γαλλικά: Myans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μιαναί ή Μιανεραίν (γαλλικά: Myannais ή Myannerains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Δημήτρης Ηλιάδης
Ο Δημήτρης Ηλιάδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, Υπουργός Άμυνας και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με την ΕΔΕΚ την περίοδο 1985-2001.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτρης Ηλιάδης γεννήθηκε στο Λευκόνοικο το 1947. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ακολούθησε σπουδές νομικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με την Αγγελική Χατζησάββα και έχει μια κόρη και ένα υιό.
Πολιτική διαδρομή
Το 2004 διαχώρισε τη θέση του από την ΕΔΕΚ και από τότε δεν άνηκε στις τάξεις της.
Στις 2 Μαρτίου 2010 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια. Τον Ιούλιο του 2011 ανέλαβε παράλληλα και το Υπουργείο Άμυνας και τον Αύγουστο του 2011 διορίστηκε Υπουργός Άμυνας.
Άλλες δραστηριότητες
Διετέλεσε μέλος του European Association of Legislation από το 1990 και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Τράπεζας (2005-2010).
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008 Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Σβαρνίστρα
Η Σβαρνίστρα είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Σιττιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Tichodroma muraria και περιλαμβάνει 2 υποείδη.
Βοθύνοι Καλύμνου
Οι Βοθύνοι είναι ημιορεινό χωριό της Καλύμνου στα Δωδεκάνησα σε υψόμετρο 150 μέτρα.
Σβαρνίστρα
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Tichodroma muraria muraria (Linnaeus, 1766).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, Tichodroma, είναι εκλατινισμένη απόδοση της ελληνικής Τοιχοδρόμη, η οποία παραπέμπει στα ενδιαιτήματα του πτηνού. Η συγκεκριμένη ονομασία έχει ως ετυμολογική βάση τη λέξη τοίχος «οικοδομικό έργο λιθοδομής ή πλινθοδομής, κατακόρυφου επιπέδου» -και όχι τείχος «ψηλό, κτιστό οχύρωμα, συνήθως αμυντικής χρήσης. Το β’ συνθετικό –δρόμος < διδράσκω «δραπετεύω» (πρβλ. δρομή «τρέξιμο» < δρομώ «τρέχω, πορεύομαι»), παραπέμπει στη χαρακτηριστική γρήγορη κίνηση του πτηνού στα συγκεκριμένα ενδιαιτήματα (βλ. και Βιότοπος). Παράγωγο του όρου αποτελεί το επίθετο τοίχειος, -α, -ον «αυτός που ανήκει ή αναφέρεται σε τοίχο». Ο όρος muraria (αρσ. murarius) στην επιστημονική ονομασία του είδους είναι λατινικός, προέρχεται από το mūrus «τοίχος» και σημαίνει τοίχειος, -α, -ον (βλ. παραπάνω). Επομένως, και τα δύο συνθετικά του διωνύμου του πτηνού έχουν ως ρίζα τη λέξη τοίχος.
Η αγγλική ονομασία του πτηνού, wallcreeper «αυτός που αναρριχάται στους τοίχους», αποδίδει εύστοχα τις ιδιαίτερες ικανότητες του πτηνού στα ενδιαιτήματά του.
Βοθύνοι Καλύμνου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Καλύμνου
Σβαρνίστρα
Συστηματική Ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Λινναίο, αλλά υπό την ονομασία Certhia muraria (Ν. Ευρώπη, 1766). Μεταφέρθηκε στο γένος Tichodroma από τον Γερμανό ζωολόγο Γ. Ίλιγκερ (Johann Karl Wilhelm Illiger, 1775 – 1813).
Μερικές φορές, τοποθετείται στη μονοτυπική οικογένεια Tichodromadidae Swainson, 1827, επειδή διαφέρει σε κάποια μορφολογικά χαρακτηριστικά και ηθολογικά στοιχεία από τις σίττες (τσομπανάκους). Ωστόσο, η συγκεκριμένη ταξινόμηση δεν έχει γίνει ευρέως αποδεκτή και, περαιτέρω μελέτες κρίνονται απαραίτητες. Όμως, οι διαφορές αυτές κρίνονται αρκετές για την τοποθέτηση του γένους στην ξεχωριστή υποοικογένεια Tichodromadinae.
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|350px|Γεωγραφική εξάπλωση του είδους Tichodroma muraria Το είδος εμφανίζει ευρύ αλλά διακεκομμένο φάσμα κατανομής, λόγω της ορεινής φύσης των ενδιαιτημάτων του, σε επικράτειες του Παλαιού Κόσμου (οικοζώνες: Παλαιαρκτική και Ινδομαλαϊκή). Σε όλες τις περιοχές εξάπλωσης απαντά κυρίως ως επιδημητικό πτηνό, σε στενό εύρος γεωγραφικών πλατών.
Στην Ευρώπη, απαντά από την Ισπανία και τη Γαλλία στα δυτικά και, διαμέσου της Κορσικής και της Ιταλίας, μέχρι τη Ρουμανία και την Ελλάδα στα ανατολικά, με βόριο όριο τις ορεινές περιοχές της Ν. Πολωνίας. Η κατανομή του ακολουθεί τις μεγάλες ευρωπαϊκές οροσειρές, από τη Σιέρρα Νεβάδα της Ισπανίας μέχρι τη νότια Πίνδο και τις προεκτάσεις της στην Ελλάδα.
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Η σβαρνίστρα είναι κυρίως επιδημητικό (καθιστικό) είδος, με τους περισσότερους πληθυσμούς να πραγματοποιούν ταξίδια μικρών αποστάσεων ή υψομετρικές μετακινήσεις. Οι καταγραφές κάποιων ατόμων σε μεγαλύτερες αποστάσεις (μέχρι 100 χλμ.), κατά πάσα πιθανότητα, οφείλονται σε παράσυρσή τους από τις καιρικές συνθήκες (άνεμος, κ.ο.κ.). Πάντως, η φθινοπωρινή μετακίνηση είναι τακτική και, προφανώς, ανεξάρτητη από τις καιρικές συνθήκες, ως επί το πλείστον μεταξύ Οκτωβρίου και Απριλίου.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί, μεταξύ άλλων από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Βέλγιο και την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και τη Μάλτα, το Μαρόκο, την Αλγερία και την Ιορδανία.
Στην Ελλάδα, η σβαρνίστρα απαντά κυρίως ως επιδημητικό πτηνό στη βόρεια και κεντρική χώρα, ενώ τον χειμώνα κατεβαίνει και στα νότια. Από την Κρήτη δεν αναφέρεται, ενώ από την Κύπρο αναφέρεται ως χειμερινός επισκέπτης.
Βιότοπος
Η σβαρνίστρα είναι πτηνό εξειδικευμένων οικοσυστημάτων, καθώς φωλιάζει και αναζητεί την τροφή της αποκλειστικά σε απρόσιτες ορεινές βραχώδεις περιοχές, ορθοπλαγιές και, μάλιστα, σε «σπασμένα», παγετωνικά πετρώδη εδάφη, διάσπαρτα με μικρά βράχια και κοτρώνες. Αυτοί οι διάσπαρτοι λίθοι προέρχονται στην πλειονότητα των περιπτώσεων, από θραύση μεγάλων βράχων, λόγω συστολής και διαστολής του πάγου που εμπεριέχεται στις ρωγμές τους. Επίσης, σε υγρές ή δροσερές θέσεις, κοντά σε καταρράκτες, κοίτες ποταμών (Νεπάλ), στοές, σπήλαια και δολίνες.
Οι βιότοποι αναπαραγωγής του είδους βρίσκονται, γενικά, σε μεγάλα υψόμετρα (αλπική ζώνη), σε πετρώματα που περιλαμβάνουν κυρίως ασβεστόλιθους, γνεύσιους και κρυσταλλικούς σχιστόλιθους. Το ύψος της ορθοπλαγιάς δεν αποτελεί σημαντικό κριτήριο, καθώς μπορεί να φωλιάζει σε γκρεμούς ψηλότερους από 1.000 μ., αλλά και σε «τοίχους», με λιγότερο από 40 μ. ύψος. Στην περιοχή της Μεσογείου απαντά σε, σχετικά, υγρά φαράγγια και βραχώδεις περιοχές με διάσπαρτη βλάστηση Juniperus phoenicea και δενδρολίβανου. Οι θέσεις που είναι εκτεθειμένες σε ισχυρούς ανέμους, σπάνια κατοικούνται. Τον χειμώνα κατεβαίνει σε περιοχές μικρότερου υψομέτρου και απαντά σε πύργους, κάστρα, αρχαιολογικά και μεσαιωνικά μνημεία, ερειπωμένα κτήρια και λατομεία.
Η υψομετρική κατανομή των θέσεων φωλιάσματος στην Ευρώπη, είναι περίπου μεταξύ 400 - 2.500 μ. Στην Ασία, ωστόσο, οι φωλιές βρίσκονται σε πολύ μεγαλύτερα υψόμετρα. Στο Νεπάλ, δεν είναι ασυνήθιστο να φωλιάζει μεταξύ 3.350-4.400 μ., ενώ έχει παρατηρηθεί να κινείται στα 5.000 μ. Παρόλο που είναι καθιστικό είδος, τον χειμώνα «κατεβαίνει» σε θέσεις με ηπιότερο καιρό, ακόμη και αστικές, αρκεί να βρίσκονται σε κάποιο υψόμετρο. Στην Ελλάδα, η σβαρνίστρα απαντά το καλοκαίρι πάνω από το όριο των δένδρων (tree limit), σε βραχώδεις ορεινές πλαγιές, ενώ τον χειμώνα κατεβαίνει σε πετρώδεις κοιλάδες και πρόποδες λόφων, ενώ συχνάζει και σε παλαιά κτήρια. Στα βόρεια «κατεβαίνουν» μέχρι τα 500 μ., αλλά ειδικά στη Στερεά και την Πελοπόννησο, οι σβαρνίστρες απαντούν κοντά στις υψηλές κορυφές από τα 1.900 μέχρι τα 2.400 μ. (βλ. και κατάσταση στην Ελλάδα).
Μορφολογία
Παρόλο που η σβαρνίστρα δεν παρατηρείται συχνά, λόγω των ορεινών ενδιαιτημάτων της, ωστόσο, είναι εύκολα αναγνωρίσιμη λόγω κάποιων μορφολογικών της στοιχείων και, κυρίως, λόγω της χαρακτηριστικής της κίνησης πάνω στα βράχια.
Με μέγεθος μεγαλύτερο από τον συγγενικό βραχοτσοπανάκο, η σβαρνίστρα είναι όμορφο πτηνό που ξεχωρίζει από το μακρύ, μυτερό σαν στιλέτο και κυρτό ράμφος, την γκρίζα άνω επιφάνεια του σώματος και τη σκουρόμαυρη κάτω επιφάνεια στις περιοχές του λαιμού και του στήθους, στο αναπαραγωγικό πτέρωμα του αρσενικού, ενώ κατά τη διάρκεια του χειμώνα, οι συγκεκριμένες περιοχές γίνονται λευκωπές. Ωστόσο, το πλέον διακριτό μορφολογικό της στοιχείο είναι οι πτέρυγες, πλατιές και στρογγυλεμένες, με μεγάλες σκουροκόκκινες περιοχές στα καλυπτήρια και τη βάση των ερετικών φτερών και καφέμαυρες περιοχές στις άκρες των τελευταίων. Τα πρωτεύοντα ερετικά φέρουν λευκές κηλίδες, μεγάλες προς την άκρη και μικρές προς τη βάση τους. Αυτές οι κηλίδες κάνουν έντονη αντίθεση με το υπόλοιπο κόκκινο χρώμα, ενώ όλη η πτέρυγα φαίνεται έντονα στο γκρίζο φόντο των βράχων, αν και μόνον όταν είναι ανοικτή. Η ουρά είναι κοντή και φέρει, επίσης, λευκές κηλίδες στις άκρες των πηδαλιωδών φτερών. Ο οφθαλμός περιβάλλεται από αχνό, λευκό οφθαλμικό δακτύλιο, ενώ τα πόδια είναι σκούρα γκρι με πολύ μακριά νύχια που βοηθούν στην αγκίστρωση στα βράχια.
Τα θηλυκά είναι παρόμοια σε παρουσιαστικό, αλλά έχουν πάντοτε λευκόγκριζη την περιοχή του λαιμού και του στήθους, με μικρή γκριζόμαυρη κηλίδα.
Βιομετρικά στοιχεία
Πηγές:
Τροφή
thumb|right|350px|Αρσενική σβαρνίστρα στο αναπαραγωγικό της πτέρωμα Η σβαρνίστρα τρέφεται αποκλειστικά με ασπόνδυλα. Η σύνθεση του διαιτολογίου δεν έχει διερευνηθεί πλήρως, αλλά αποτελείται κυρίως από μικρά έως μεσαίου μεγέθους έντομα, αράχνες και φαλάγγια. Η λεία συλλαμβάνεται μέσω του λεπτού ράμφους από τις ρωγμές των βράχων ή από το έδαφος. Οι συνεχείς κινήσεις των πτερύγων που χαρακτηρίζουν το πτηνό, προφανώς σκοπεύουν στον αιφνιδιασμό του θηράματός και την έξοδό του από τη σχισμή. Η μέθοδος των σύντομων πτήσεων, όπως κάνουν οι μυγοχάφτες, για κάποια ιπτάμενα έντομα, συχνά, δεν φαίνεται να έχουν επιτυχία. Πολλές φορές, οι σβαρνίστρες αναποδογυρίζουν μικρές πέτρες για να αποκαλύψουν τη λεία τους. Τα μικρά και μαλακά έντομα «λογχίζονται» απ’ ευθείας με τη μακριά και μυτερή γλώσσα τους, ενώ τα μεγαλύτερα και σκληρότερα θρυμματίζονται με το ράμφος πριν καταναλωθούν. Όταν πίνουν, οι σβαρνίστρες προτιμούν την ενστάλαξη νερού κατ’ ευθείαν στο στόμα, από κάποια πηγή νερού που βρίσκεται ψηλότερα από το σώμα τους.
Ηθολογία
Οι σβαρνίστρες είναι εδαφικά πτηνά ολόκληρο το έτος, καθώς υπερασπίζονται τόσο τον ζωτικό τους χώρο στις φωλιές αλλά και τον χειμώνα, με την εδαφική επιθετικότητα των δύο φύλων να αυξάνει κατά τους χειμερινούς μήνες. Μερικά είδη πτηνών, όπως ο καρβουνιάρης, συνήθως, γίνονται ανεκτά, όχι όμως και άτομα του ιδίου είδους. Οι εναέριες μάχες που επακολουθούν μπορεί να είναι βίαιες και να προκληθεί σοβαρός τραυματισμός.
Είναι ημερόβια πουλιά και αφήνουν τις θέσεις κουρνιάσματος νωρίς το πρωί, αναζητώντας την τροφή τους μέχρι το ηλιοβασίλεμα, αλλά τον χειμώνα, η δραστηριότητα αρχίζει πολύ αργότερα και λήγει νωρίτερα. Η ενεργός φάση αναζήτησης τροφής διακόπτεται συχνά για ανάπαυση και περιποίηση (preening), αλλά μόνο για σύντομα διαστήματα. Οι σβαρνίστρες κάνουν, συχνά, ηλιοθεραπεία με απλωμένη την ουρά και τις πτέρυγες, σε ένα γείσο βράχου, εκτεθειμένο στον ήλιο. Επίσης, κάνουν αμμόλουτρα ή και μπάνιο σε μικρά ρυάκια, δραστηριότητες σημαντικές για την προσωπική υγιεινή τους. Στην εμφάνιση αρπακτικών πτηνών, η σβαρνίστρα αντιδρά, συνήθως, με πλήρη ακινησία (freezing) έτσι, ώστε να μην ξεχωρίζει πάνω στα βράχια.
Πουλί-αναρριχητής
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της ηθολογίας της σβαρνίστρας είναι η  ικανότητα κίνησης στον βράχο. Όπως προαναφέρθηκε, αγαπάει ιδιαίτερα τις κάθετες ασβεστολιθικές ορθοπλαγιές με «καθαρό» βράχο, ιδανικές για αναρρίχηση, γι’ αυτό άλλωστε απαντά και σε αναρριχητικά πεδία. Μάλιστα, η χαρακτηριστική κίνηση, «πάνω-κάτω» στο μέτωπο του βράχου, διαφοροποιεί τη σβαρνίστρα από άλλα είδη που ζουν σε παρόμοια ενδιαιτήματα, όπως ο γαλαζοκότσυφας ή ο βραχοτσοπανάκος, δεδομένου ότι οι τελευταίοι μετακινούνται σε εύκολα, σχετικά επίπεδα σημεία ή σε προεξοχές. Αντίθετα, η σβαρνίστρα κινείται στο κάθετο, χωρίς εμφανές ανάγλυφο, «γλειμμένο» μέρος του βράχου, χρησιμοποιώντας τεχνικές των αναρριχητών. Συνήθως ανοίγει τα πόδια πολύ έτσι, ώστε να μετακινεί το κέντρο βάρους του σώματος προς τον βράχο, ενώ η ουρά δεν χρησιμοποιείται τόσο για στήριξη, αντίθετα με τα μακριά νύχια που εκμεταλλεύονται το ανάγλυφο. Όταν χρειαστεί να κάνει μεγαλύτερα πηδήματα από πατάρι σε πατάρι, τότε χρησιμοποιεί και τις πτέρυγες για στήριξη, που τις ανοίγει διάπλατα.
Πτήση
Οι πλατιές και στρογγυλεμένες πτέρυγες, βοηθούν τη σβαρνίστρα να εκτελεί εξαιρετικά επιδέξιους ελιγμούς,  σαν της πεταλούδας (butterfly-like), καθώς και να κερδίζει ύψος πολύ γρήγορα, εκμεταλλευόμενη τα θερμικά, ανοδικά ρεύματα που σχηματίζονται κατά μήκος των ορθοπλαγιών. Αλλά και η κάθοδος επιτελείται εκπληκτικά γρήγορα, με σφιχτά διπλωμένες τις πτέρυγες, ενώ λίγο πριν την προσγείωση εκτελεί διαδικασία πέδησης με επέκταση των πτερύγων και της ουράς. Η κάθοδος αυτή, ιδιαίτερα όταν φέρνει λεία στη φωλιά, έχει περιγραφεί χαρακτηριστικά, ως «πτώση με αλεξίπτωτο» (sic).
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγή του είδους δεν έχει μελετηθεί καλά, λόγω της δυσκολίας παρακολούθησης του πτηνού, στους ορεινούς οικοτόπους του. Πιθανώς, ωριμάζει σεξουαλικά από το τέλος του 1ου έτους της ζωής του και, μάλλον, είναι μονογαμικό είδος, με τα ζευγάρια να σχηματίζονται, ήδη, από τον χειμώνα. Η περίοδος φωλιάσματος, συνήθως, ξεκινάει στα μέσα Μαρτίου, αλλά μπορεί να παραταθεί μέχρι τα μέσα Ιουνίου στις περιοχές μεγάλου υψομέτρου (μέχρι τον Ιούλιο στα Ιμαλάια). Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε αναπαραγωγική σεζόν.
Στις περιοχές φωλιάσματος (βλ. Βιότοπος) η φωλιά κατασκευάζεται από το θηλυκό -το αρσενικό πιθανόν να συμμετέχει- σε μια κοιλότητα, σχισμή ή σπηλιά και, συχνά, είναι βαθιά κρυμμένη, μέχρι μισό μέτρο από την είσοδο της σχισμής. Αυτό γίνεται για να προστατευθεί από τα αρπακτικά που συχνάζουν στην περιοχή, κυρίως από τις νυφίτσες και τα κουνάβια. Έχει σχήμα κυπέλλου και κατασκευάζεται από βρύα, λειχήνες και ρίζες, ενώ επιστρώνεται με φτερά, τρίχες και μαλλί προβάτου εάν είναι διαθέσιμο. Επειδή είναι προσεγμένη κατασκευή μπορεί να χρειαστούν 10-20 ημέρες για την αποπεράτωσή της.
Η γέννα αποτελείται από (3-) 4 (-5) υποελλειπτικά και μυτερά αβγά, διαστάσεων 20,9 Χ 14,6 χιλιοστών. Η επώαση αρχίζει μετά την εναπόθεση του προτελευταίου αβγού, πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό και διαρκεί 18 έως 19 ημέρες, περίπου. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι (altricial) και χρήζουν της άμεσης προστασίας των γονέων, ενώ η πτέρωση πραγματοποιείται στις 21 με 26 ημέρες, περίπου.
Κατάσταση πληθυσμού
Το είδος, λόγω των λίγων κινδύνων που αντιμετωπίζει, χάριν του απόμακρου των ενδιαιτημάτων του, δεν κινδυνεύει σε παγκόσμιο επίπεδο, ως εκ τούτου, χαρακτηρίζεται ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC) από την IUCN.
Κατάσταση στην Ελλάδα
Λόγω της φύσης των ενδιαιτημάτων της, η σβαρνίστρα φωλιάζει μόνον σποραδικά σε τμήματα της ηπειρωτικής επικράτειας, ακολουθώντας τη ραχοκοκκαλιά της Πίνδου, μέχρι τον Παρνασσό στη Στερεά Ελλάδα, στον Χελμό και τον Ταΰγετο στην Πελοπόννησο και στον Όλυμπο. Μάλιστα, ο Ταΰγετος αποτελεί το νοτιότερο σημείο εξάπλωσης του είδους σε όλη τη Δ. Παλαιαρκτική οικοζώνη.
Πάντως, για την Ελλάδα τα στοιχεία παραμένουν ελλιπή (ΝΕ).
Σημειώσεις
i. Για την ονομασία του γένους βλ. Ονοματολογία
Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Τα Δαχτυλίδια της Δύναμης
To Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Τα Δαχτυλίδια της Δύναμης (Πρωτότυπη γλώσσα:The Lord of the Rings: The Rings of Power) είναι μία αμερικανική τηλεοπτική σειρά φαντασίας, βασισμένη στο έργο του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, καθώς και σε άλλες συμπληρωματικές δουλειές του συγγραφέα, σχετικά με τη Μέση-Γη. Πρόκειται για μία σειρά των Τζ. Ντ. Πέιν και Πάτρικ ΜακΚέι, για το Amazon Prime Video. Η σειρά διαδραματίζεται στη Δεύτερη Εποχή, χιλιάδες χρόνια πριν τα γεγονότα που εξιστορούνται στα βιβλία Το Χόμπιτ και Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών. Η παραγωγή έγινε απο την Amazon Studios, σε συνεργασία με την HarperCollins και την New Line Cinema, και πάντα με τη συμβολή του Ιδρύματος Τολκιν (Tolkien Estate).
Σβαρνίστρα
Σημειώσεις
iv. Στο παρόν λήμμα ακολουθείται η κατά Howard & Moore (3th ed.)  ταξινομική. Ωστόσο, αυτό κατ’ ουδένα τρόπο αποτελεί στατική κατάσταση, αλλά ως εκ της δυναμικής φύσεως του αντικειμένου, μπορεί να υπόκειται σε τυχόν αλλαγές (βλ. Συστηματική ταξινομική)
Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Τα Δαχτυλίδια της Δύναμης
H Amazon αγόρασε τον Νοέμβριο του 2017, τα πνευματικά τηλεοπτικά δικαιώματα για τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, έναντι 250 εκατομμυριών δολαρίων, ενώ δεσμεύτηκε για μία σειρά αποτελούμενη απο 5 κύκλους, η οποία γενικά θα στοιχίσει πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάριο, γεγονός που την καθιστά την πιο ακριβή τηλεοπτική σειρά όλων των εποχών. Το 2018, έγινε η πρόσληψη των Πέιν και ΜαΚέι. Η σειρά αρχικά βασίζεται σε συμπληρωματικό έργο του Τόλκιν, ενώ συνεργάστηκαν και με τον Σάιμον Τόλκιν, εγγονό του συγγραφέα. Βάσει της συμφωνίας της εταιρείας με το Ίδρυμα Τόλκιν, η σειρά δεν αποτελεί συνέχεια ούτε της τριλογίας Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών ούτε και της τριλογίας Το Χόμπιτ. Παρόλα αυτά, υπήρχε παρόμοιος σχεδιασμός παραγωγής, ενώ ο Χάουαρντ Σορ,ο οποίος συνέθεσε και τις δύο τριλογίες, σύνθεσε το κεντρικό μουσικό θέμα των τίτλων έναρξης του κάθε επεισοδίου της σειράς, ενώ όλη την υπόλοιπη μουσική της σειράς σύνθεσε ο Μπέαρ ΜακΚρίρι. Τα γυρίσματα έγιναν στη Νέα Ζηλανδία, μεταξύ τον Φεβρουάριο του 2020 και τον Αύγουστο του 2021. Λόγω προβλημάτων που δημιούργησε η πανδημία του COVID-19, άργησε και η παραγωγή του πρώτου κύκλου να ολοκληρωθεί.
Σβαρνίστρα
Πηγές
Κατηγορία:Σιττίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Μαρίνα Μπεχ-Ρομαντσούκ
Η Μαρίνα Ολεξάντριβνα Μπεχ-Ρομαντσούκ (ουκρ. Марина Олександрівна Бех-Романчук, γενν. 18 Ιουλίου 1995) είναι Ουκρανή αθλήτρια του άλματος εις μήκος και του άλματος εις τριπλούν.
Καριέρα
Η Μπεχ-Ρομαντσούκ έχει κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 (άλμα εις μήκος) και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2022 (άλμα εις τριπλούν), το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 (άλμα εις μήκος) και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2022 (άλμα εις τριπλούν) και το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 (άλμα εις μήκος).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανές αθλήτριες του άματος εις μήκος Κατηγορία:Ουκρανές αθλήτριες του άλματος εις τριπλούν Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2019 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Χέρμαν Μπίλλουνγκ
O Χέρμαν Μπίλλουνγκ, γερμ. Hermann Billung (900/912 - 27 Μαρτίου 973) από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ ήταν μάργραβος (μαρκήσιος) τού Μπίλλουνγκ (936-973). Ο Όθων Α΄ της Γερμανίας τον είχε έμπιστο υπολοχαγό του.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μπίλλουνγκ φον Στούμπενσκορν και της Ερμενγκάρντε της Νάντης.
Ο Όθων Α΄ των Οθωνιδών, που ήταν και δούκας της Σαξονίας, όσο έλειπε στις εκστρατείες του στην Ιταλία (961-972), είχε αφήσει ως εκπρόσωπό του στο δουκάτο τον Χέρμαν, που έτσι κυβερνούσε στη Σαξονία. Ως το τέλος είχε γίνει ο de facto δούκας της, όχι πάντως και ως προς το όνομα.
Ο Χέρμαν απεβίωσε δύο μήνες πριν τον Όθωνα Α΄, το 973, σε ηλικία 61/73 ετών. Ο γιος τού Όθωνα Α΄, ο Όθων Β΄ της Γερμανίας, ονόμασε τον Βερνάρδο Α΄, γιο τού Χέρμαν, ως δούκα της Σαξονίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μάλλον δύο φορές, πρώτα με την Όντα. Σύμφωνα με τα χρονικά τού αββαείου τού Αγ. Μιχαήλ στο Λύνεμπουργκ, η κόμισσα Όντα απεβίωσε μετά το 973· τα χρονικά της πόλης Κσάντεν αναφέρουν το τέλος μίας "Όντε, συζύγου τού δούκα Χέρμαν" το 973. Αυτή μάλλον ήταν συγγενής των Οθωνιδών: ο Ερρίκος Α΄ ο Ορνιθοθήρας (πατέρας τού Όθωνα Α΄) ήταν εγγονός μίας Όντα των Μπίλλουνγκ και αδελφός μίας Όντα.
Στα χρονικά αναφέρεται ως σύζυγος και η Χίλντεσουιτ/Χίλντεγκαρτ τού Βέστερμπουργκ και πιστεύουμε ότι είναι διαφορετική από την Όντα, δηλ. είναι 2η σύζυγος.
Ο Χέρμαν είχε τέκνα, θεωρούμε από την Όντα, καθώς η εγγονή του λεγόταν επίσης Όντα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μπίλλουνγκ
Στέλιος Στυλιανού
Ο Στέλιος Στυλιανού ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ την περίοδο 1996-2001.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Στέλιος Στυλιανού γεννήθηκε στην Τριμίκλινη το 1946. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ακολούθησε σπουδές νομικής και οικονομικών επιστημών. Ήταν δικηγόρος.
Αντόνιο Μαντσίνι
Ο Αντόνιο Μαντσίνι (14 Νοεμβρίου 1852 – 28 Δεκεμβρίου 1930) ήταν Ιταλός ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ρώμη. Σε ηλικία δώδεκα ετών, έγινε δεκτός στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών της Νάπολη, όπου σπούδασε υπό τον Φιλίππο Παλίζι και τον  Ντομένικο Μορέλλι (1823-1901), που ήταν ζωγράφος ιστορικών θεμάτων, οι πίνακες του οποίου διακρίνονται για τις δραματικές φωτοσκιάσεις και τις έντονες πινελιές. Ο Μαντσίνι έμαθε γρήγορα κάτω από την καθοδήγησή τους, και το 1872 εξέθεσε δύο πίνακες στο Σαλόνι του Παρισιού.
Ακολούθησε το κίνημα του Βερισμού, ένα ιταλικό κίνημα του 19ου αιώνα που είχε ως στόχο την πιο πιστή αναπαράσταση της πραγματικότητα. Τα θέματα των έργων του περιλάμβαναν, παιδιά φτωχών, νέων που δουλεύαν σε τσίρκο, και μουσικών του δρόμου, της Νάπολης.
Το 1870 στο Παρίσι, ο Μαντσίνι γνώρισε  τους Ιμπρεσιονιστές ζωγράφους Εντγκάρ Ντεγκά και Εντουάρ Μανέ. Και έγινε φίλος με Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ, που τον αποκαλούσε τον καλύτερο εν ζωή ζωγράφο.
Το 1881, ο Μαντσίνι υπέστη μια επώδυνη ψυχική ασθένεια. Εγκαταστάθηκε στη Ρώμη το 1883 και έμεινε εκεί για είκοσι χρόνια, στη συνέχεια μετακόμισε στην πόλη Φρασκάτι, όπου και έζησε μέχρι το 1918. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της ζωής του, ο Μαντσίνι ήταν εξαρτημένος από την βοήθεια τον φίλων του και από ότι χρήματα έβγαζε με τα έργα του για να επιζήσει. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η επαγγελματική και οικονομική κατάσταση του σταθεροποιήθηκε. Ο Μαντσίνι πέθανε στη Ρώμη το 1930 και θάφτηκε στη βασιλική των Αγίων Μπονιφάτσιο και Αλέσιο, στον Λόφο Αβεντίνο.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Στέλιος Στυλιανού
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Το αριστερό μου πόδι
Το Αριστερό Μου Πόδι: Η Ιστορία του Κρίστι Μπράουν (πρωτότυπος τίτλος: My Left Foot: The Story of Christy Brown) είναι Ιρλανδική δραματική ταινία του Τζιμ Σέρινταν με πρωταγωνιστή τον Ντάνιελ Ντέι Λιούις. Αφηγείται την ιστορία του Κρίστι Μπράουν, ενός Ιρλανδού με εγκεφαλική παράλυση που μπορούσε να κινήσει μόνο το αριστερό του πόδι. Ο Κρίστι Μπράουν μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια της εργατικής τάξης και έγινε συγγραφέας και καλλιτέχνης. Στην ταινία επίσης συμμετέχουν οι Ρέι ΜακΆναλι, Μπρέντα Φρίκερ, Φιόνα Σο, Τζούλι Χέιλ, Άλισον Γουίλαν, Κίρστεν σέρινταν και Σίριλ Κούζακ. Είναι μερικώς φανταστική βιογραφία, διασκευασμένη από τον Σέιν Κόνοτον και τον Τζιμ Σέρινταν από το ομώνυμο βιβλίο του Κρίστι Μπράουν.
Η ταινία έλαβε καλές κριτικές και είχε εμπορική επιτυχία. Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις και η Μπρέντα Φρίκερ κέρδισαν Όσκαρ Α' Ανδρικού και Β' Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα και η ταινία προτάθηκε για τρία επιπλέον βραβεία: Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου για τον Κόνοτον και τον Σέρινταν, Σκηονθεσίας για τον Τζιμ Σέρινταν και Καλύτερης Ταινίας.
Κριτικές
Με την κυκλοφορία της η ταινία πήρε θετικές κριτικής. Σύμφωνα με το Rotten Tomatoes το 97% των 34 κριτικών είναι θετικές για την ταινία η οποία συγκεντρώνει μέσο όρο βαθμολογίας 8.1 στα 10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1989 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιρλανδικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιρλανδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιρλανδία Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Exodus International
Η Exodus International ήταν μια μη κερδοσκοπική, χριστιανική οργάνωση "ομπρέλα" αποτελούμενη από οργανώσεις που προσπαθούσαν να «βοηθήσουν τους ανθρώπους που ήθελαν να περιορίσουν τις ομοφυλοφιλικές τους επιθυμίες». Η Exodus International, που ιδρύθηκε το 1976, υποστήριζε ότι η θεραπεία μετατροπής, ο επαναπροσανατολισμός στην ετεροφυλοφιλική έλξη, ήταν δυνατή. Το 2006, η Exodus International είχε πάνω από 250 τοπικά παραρτήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και πάνω από 150 παραρτήματα σε 17 άλλες χώρες. Αν και η Exodus ήταν επίσημα μια διαδογματική χριστιανική οντότητα, συνδέθηκε πιο στενά με προτεσταντικές ομολογίες.
Το 2012, ο τότε πρόεδρος Άλαν Τσάμπερς αποκήρυξε τη θεραπεία μετατροπής, λέγοντας ότι δεν είχε αποτέλεσμα και ήταν επιβλαβής. Το επόμενο έτος, ο Chambers έκλεισε την οργάνωση και ζήτησε συγγνώμη για τον «πόνο και το πλήγμα» που είχαν βιώσει οι συμμετέχοντες. Αρκετά άλλα εξέχοντα πρώην μέλη, συμπεριλαμβανομένου του John Paulk, έχουν ζητήσει απολογηθεί παρομοίως. Ενώ η Exodus International δεν λειτουργεί πλέον, πολλά από τα παραρτήματά της συνεχίζουν να υπάρχουν, είτε σχηματίζοντας νέα δίκτυα, είτε προσχωρώντας σε υπάρχοντα όπως η Exodus Global Alliance, είτε λειτουργώντας ανεξάρτητα.
Τσάρλι Πουθ
Ο Τσάρλς Ότο Πουθ Jr. (2 Δεκεμβρίου 1991, Νιου Τζέρσεϊ) είναι Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και παραγωγός δίσκων. Η αρχική του έκθεση ήρθε μέσω της επιτυχίας των βίντεο τραγουδιών του που ανέβηκαν στο YouTube.
Exodus International
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην χριστιανικές οργανώσεις
Τσάρλι Πουθ
Το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ του Πουθ , Nine Track Mind, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2016 με μέτρια εμπορική επιτυχία. Το άλμπουμ είχαν προηγηθεί τα σινγκλ " One Call Away " και " We Don't Talk Anymore " (συμμετέχει η Selena Gomez ), τα οποία ανέβηκαν στο νούμερο 12 και στο νούμερο 9 αντίστοιχα στο Billboard Hot 100. Το 2017, κυκλοφόρησε δύο τραγούδια, Το " Attention " και το " How Long ", με το πρώτο να βρίσκεται στο νούμερο 5 του Billboard Hot 100. Και τα δύο συμπεριλήφθηκαν στο δεύτερο στούντιο άλμπουμ του, Voicenotes (2018),Billboard 200 . Το 2019, ο Πουθ κυκλοφόρησε τα σινγκλ " I Warned Myself ", " Mother " και " Cheating on You ". Την επόμενη χρονιά, ο Πουθ κυκλοφόρησε τα σινγκλ " Girlfriend " και " Hard on Yourself ". Αφού αποφάσισε να μην βάλει αυτά τα τραγούδια στο επόμενο άλμπουμ του και διέλυσε όσα άλλα τραγούδια είχε γράψει για αυτό στις αρχές του 2020, ο Πουθ κυκλοφόρησε το " Light Switch " τον Ιανουάριο του 2022 ως το βασικό σινγκλ του επερχόμενου τρίτου στούντιο άλμπουμ του Charlie, το οποίο έχει προγραμματιστεί για κυκλοφορία του 2022. Το "Light Switch" έφτασε στο νούμερο 27 του Billboard Hot 100. Το δεύτερο σινγκλ του άλμπουμ, "», κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2022.
Βιογραφία
Ο Τσάρλς Ότο Πουθ Jr. γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1991, στο Rumson του New Jersey , από την Ντέμπρα, μια δασκάλα μουσικής  που έγραψε επίσης διαφημίσεις για το HBO ,  και τον Τσαρλς Ότο Πουθ Sr. οικοδόμος και κτηματομεσίτης. Ο πατέρας του είναι Καθολικός και η μητέρα του Εβραία. Έχει δύο μικρότερα αδέρφια, τα δίδυμα Stephen και Mikaela.
Ως δύο ετών, το δεξί φρύδι του Πουθ είχε μόνιμα σημάδια σε ένα σχεδόν μοιραίο περιστατικό δάγκωμα σκύλου. Η μητέρα του τον μύησε στην κλασική μουσική και άρχισε να του διδάσκει πιάνο σε ηλικία τεσσάρων ετών. Άρχισε να σπουδάζει τζαζ σε ηλικία 10 ετών  και συμμετείχε σε ένα καλοκαιρινό νεανικό σύνολο τζαζ στο Count Basie Theatre's Cool School το Red Bank, New Jersey στα 12. Ο Πουθ προσελήφθη από το The Count Basie Theatre να παίξει σε μια παραγωγή του Τσάρλι Μπράουν . Στην έκτη τάξη, πήγε από πόρτα σε πόρτα πουλώντας ένα χριστουγεννιάτικο άλμπουμ που ονομάζεται Have a Very Charlie Christmasπου είχε ηχογραφήσει και είχε κάνει παραγωγή, βγάζοντας 600 δολάρια σε πωλήσεις.
Παρακολούθησε το Holy Cross School, το Rumson και το Forrestdale Middle School , πριν αποφοιτήσει από το περιφερειακό γυμνάσιο Rumson-Fair Haven το 2010 . Κολλέγιο ως μάστερ στο πιάνο της τζαζ και ως ελάσσονας κλασικών σπουδών. Ο Πουθ αποφοίτησε το 2013 από το Berklee College of Music, όπου ειδικεύτηκε στη μουσική παραγωγή και τη μηχανική .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Άγιος Ανδρέας Καλύμνου
Ο Άγιος Ανδρέας είναι νησίδα της Καλύμνου στα Δωδεκάνησα με έκτασή 0,03 τ. χλμ.. Βρίσκεται στα νότια παράλια του νησιού και σε απόσταση λίγων μέτρων από αυτά. Στα απέναντι παράλια της Καλύμνου και προς τα βόρεια υπάρχει το Ησυχαστήριο του Αγίου Ανδρέα στο οποίο οφείλει η νησίδα το όνομά της, ενώ στα βορειοανατολικά το "σπήλαιο Κεφαλάς" ή "Σπήλαιο του Διός".
Άλμπαν Ουκάι
Ο Άλμπαν Ουκάι είναι Κοσοβάρος ηθοποιός.
Γεννήθηκε το 1980 στην Πρίστινα από Αλβανούς γονείς και φοίτησε στη δραματική σχολή του Σαράγεβο. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στις ταινίες Η σιωπή της Λόρνα των αδερφών Νταρντέν και J.A.C.E. του Μενέλαου Καραμαγγιώλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοσοβάροι Κατηγορία:Αλβανοί ηθοποιοί
Κουμανκάτα
Το όνομα της ευγενής Κουμάνας που παντρεύτηκε στη συνέχεια δύο Τσάρους Αυτοκράτορες της Βουλγαρίας, τον Καλογιάν της Βουλγαρίας και τον Μπόριλ της Βουλγαρίας, είναι άγνωστο. Υπάρχουν μόνο δύο πηγές που την αναφέρουν και οι δύο ξένες. Ο βυζαντινός ιστορικός Γεώργιος Ακροπολίτης ισχυρίστηκε ότι μετά το θάνατο του Καλογιάν, ο γιος της αδερφής του, Μπόριλ «παντρεύτηκε τη θεία του Σκυθία». Από αυτά τα στοιχεία, δεν είναι σίγουρο αν η Τσαρίτσα ήταν πραγματικά Κουμάνα, ή ανήκε σε άλλη φυλή που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως Σκύθη. Όπως επισημαίνει η Βέσελιν Ιγκνάτοφ, δεδομένης της ισχυρής σχέσης μεταξύ της δυναστείας Ασέν και των Κουμάνων, η κουμάνικη γενεαλογία της είναι η πιο ισχυτή πιθανότητα, αλλά όχι η μόνη. Είναι γνωστή στη βουλγαρική ιστοριογραφία ως Κουμανκάτα (Куманката, η «Κουμάνα» [γυναίκα]).
Η δεύτερη πηγή που αναφέρεται στην Τσαρίτσα έγινε από τον Κάνονα Άλμπεριχ περίπου το 1241. Επανέλαβε μία ιστορία που είχε ακούσει από έναν φλαμανδό ιερέα που ισχυρίστηκε ότι επισκέφθηκε τη βουλγαρική πρωτεύουσα του Τάρνοβο. Ο ιερέας ισχυρίστηκε ότι η Τσαρίτσα ερωτεύτηκε τον αιχμαλωτισμένο Λατίνο Αυτοκράτορα Βαλδουίνο Α' της Κωνσταντινούπολης και ενώ ο σύζυγός της έλειπε, έστειλε στον αυτοκράτορα μία επιστολή αγάπης, υποσχόμενος ότι θα τον βοηθούσε να δραπετεύσει, αν την πάρει μαζί του και την στέψη Αυτοκράτειρα του. Όταν ο Βαλδουίνος την απέρριψε, παραπονέθηκε στον Καλογιάν, ισχυριζόμενη ότι ο αιχμάλωτος αυτοκράτορας είχε προσπαθήσει να την πείσει να τον βοηθήσει να φύγει, προτείνοντας να την παντρευτεί και να την στέψει αυτοκράτειρα. Ο Καλογιάν την πίστεψε και μία νύχτα, ενώ ήταν μεθυσμένος, έβαλε να σκοτώσουν τον Βαλδουίνο παρουσία του. Οι περισσότεροι ιστορικοί δυσπιστούν αυτήν την πηγή, καθώς οι λόγοι για το θάνατο του Βαλδουίνου είναι γνωστοί και επαληθευμένοι από βυζαντινές και λατινικές πηγές: σκοτώθηκε μαζί με άλλους αιχμάλωτους, τόσο βυζαντινούς όσο και λατίνους, επειδή ο Καλογιάν εξοργίστηκε από τους Βυζαντινούς που έσπασαν τη σύμβασή μαζί του και συμμετείχαν στις σταυροφορίες. Ένας άλλος λόγος για τη δυσπιστία των ιστορικών για την ιστορία αυτή είναι ο χρόνος της εμφάνισής του: σχεδόν σαράντα χρόνια μετά τα γεγονότα και διαδόθηκε στη Γαλλία και όχι στη Βουλγαρία. Όπως επισημαίνει ο Ιγκνάτοφ, ο ίδιος ο Άλμπεριχ ξεκίνησε την ιστορία επεξηγώντας ότι δεν παρείχε επιβεβαιωμένα δεδομένα, οπότε μπορεί να είναι απλώς μία φήμη χωρίς καμία απόδειξη και ακόμη περισσότερο, υποστηριζόμενη από καμία λογική, καθώς η Βουλγάρα Τσαρίτσα φορούσε το στέμμα μίας ευημερούσας πολιτείας, ήταν σύζυγος του νικητή των Βυζαντινών, Λατίνων, Σέρβων και Ούγγρων, ενώ ο Βαλδουίνος Α' ηττήθηκε, φυλακίστηκε, εξευτελίστηκε. Δεν είχε τίποτα να κερδίσει μοιραζόμενη το στέμμα του - είχε το δικό της και τότε, άξιζε πολύ περισσότερο από το δικό του.
Το έτος γέννησης της Τσαρίτσας και το όνομα που της δόθηκε κατά τη γέννηση δεν είναι γνωστά, αλλά φαίνεται πιθανό ότι, ενόψει του γάμου της με τον Καλογιάν, προσηλυτίστηκε στον Χριστιανισμό και υιοθέτησε το όνομα Άννα. Μετά το θάνατο του Καλγοιάν το 1207, παντρεύτηκε τον ανιψιό του και διάδοχο του Μπόριλ της Βουλγαρίας και αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με την πιθανή κουμανική ταυτότητα του υποτιθέμενου δολοφόνου του Καλογιάν, Μαναστούρ, ενθάρρυνε πολλούς ιστορικούς, ειδικά εκείνους από τα τέλη του 19ου και το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, για να πιστέψουμε ότι μαζί με τον Μπόριλ, ήταν μέρος μίας συνωμοσίας που αφαίρεσε τη ζωή του συζύγου της. Τις τελευταίες δεκαετίες, η ιδέα της συμμετοχής της αυτοκράτειρας στη συνωμοσία έχει γίνει δεκτή με δυσπιστία από πολλούς ιστορικούς. Παρά τις διαφορές στις πεποιθήσεις τους σχετικά με τους λόγους για τον θάνατο του Καλογιάν - συνωμοσία Βυζαντινών και Λατίνων, θάνατος από φυσικούς λόγους - ο Ιβάν Ντουίτσεφ, ο Ιβάν Μπογκίλοφ, η Τζενοβένα Τζάνκοβα-Πέτκοβα και ο Βεσελίν Ιγκνάτοφ υποστηρίζουν την ιδέα ότι ο γάμος του Μπόριλ με την χήρα Τσαρίτσα ήταν μόνο ένας τρόπος για να νομιμοποιήσει την έλευση του στο θρόνο. Όποια και αν είναι η αλήθεια, μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν την Τσαρίτσα με το θάνατο του Καλογιάν.
Όπως και ο γάμος της με τον Καλογιάν, η ημερομηνία του γάμου της με τον Μπόριλ είναι άγνωστη. Η άνοδος του στο θρόνο υποστηρίχθηκε από τους συμπατριώτες της, τους Κουμάνους, αλλά λίγα χρόνια αργότερα υπήρχε μια μεγάλη κουμανική ταραχή εναντίον του. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις στις πηγές, αλλά είναι πιθανό ότι ο Μπόριλ απέρριψε την Τσαρίτσα και την έστειλε σε μοναστήρι όπου έγινε μοναχή και πήρε το όνομα Ανισία. Ο Μπορίλ παντρεύτηκε τότε μία ανιψιά του Λατίνου αυτοκράτορα Ερρίκου της Φλάνδρας. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την μετέπειτα ζωή της Τσαρίτσας.
Οι ιστορικοί έχουν αμφιλεγόμενα απόψεις για το αν είχε παιδιά από οποιονδήποτε ή και τους δύο γάμους της. Ο Ζλάταρσκι υποστηρίζει την ιδέα ότι η πριγκίπισσα που ο Μπορίλ έδωσε σε γάμο στον Λατίνο αυτοκράτορα Ερρίκο ήταν η κόρη της Τσαρίτσας από τον Καλογιάν και ο Ιγκνάτοφ πιστεύει ότι έδωσε έναν γιο στον Καλογιάν. Άλλοι ιστορικοί της δίνουν μία δεύτερη κόρη, αυτή τη φορά από τον Μπορίλ, αλλά τίποτα δεν επαληθεύεται με βεβαιότητα ως τώρα.
Η Κουμάνα Τσαρίτσα της Βουλγαρίας απεικονίζεται ευρέως σε ιστορικά μυθιστορήματα, πάντα υπό αρνητικό φως. Μία από τις πιο αγαπημένες συγγραφείς ιστορικής μυθοπλασίας, μέσω του μυθιστορήματός της, "Η Θαυμαστή Εργαζόμενη της Θεσσαλονίκης", Φανή Πόποβα-Μουτάφοβα διαμόρφωσε στο μυαλό των αναγνωστών της την ιδέα ότι η Τσαρίτσα ήταν μία όμορφη, λαμπερή και φρικτή γυναίκα που ήταν ερωτευμένη με τον Βαλδουίνο και όταν αυτός την απέρριψε, παρακίνησε τον Καλογιάν να τον σκοτώσει. Στη συνέχεια, ερωτεύτηκε τον Μπόριλ και μαζί σχεδίασαν και πραγματοποίησαν τη δολοφονία του Καλογιάν από το χέρι του Μαναστούρ και παντρεύτηκαν μόνο 40 ημέρες μετά την κηδεία του Τσάρου. Η συγγραφέας δίνει στο χαρακτήρα της το κουμάνικο όνομα Τζελγκούμπα και λόγω της δημοτικότητας των βιβλίων της, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που πιστεύουν πραγματικά ότι είναι το πραγματικό όνομα της Τσαρίτσας.
Στην όπερα Τσαρ Καλογιάν από τον Πάντσο Βλαντίγκεροφ, της δίνεται το χριστιανικό όνομα Μαρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγάρες του 13ου αιώνα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιώργος Πετσίβας
Ο Γιώργος Πετσίβας (Αριδαία 8/3/1946 - Αθήνα 2018) υπήρξε σκηνογράφος με σπουδές στην Αθήνα και το πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Εργάστηκε επίσης ως ηθοποιός στον θίασο της Τζένης Καρέζη και σκηνοθέτης της ΕΡΤ. Όταν, μέσω του επαγγέλματός του, μπόρεσε να αναδιφήσει αρχεία σχετικά με τη Μακεδονία, εγκατέλειψε τη -δημόσια- σταδιοδρομία του και επιδόθηκε στη μελέτη και έκδοση των σχετικών εγγράφων. Για να εκπληρώσει καλύτερα το έργο του, ίδρυσε προσωποπαγή εκδοτικό οίκο και, μέχρι το τέλος της ζωής του, εργάστηκε με ήθος και επιμέλεια αξιοθαύμαστη.
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Σεντ Λούις (πλοίο)
thumb|right|Το υπερωκεάνιο Σεντ Λούις
Το Σεντ Λούις ήταν ένα γερμανικό υπερωκεάνιο που ναυπηγήθηκε στα Bremer Vulkan ναυπηγεία στην Βρέμη για την εταιρεία Hamburg America Line. Το  St. Louis  ήταν με 2 πετρελαιοκινητήρες ντίζελ και αναφέρεται σωστά με το πρόθεμα " MS" ή "MV", αλλά είναι συχνά γνωστό ως «SS '' St. Louis '' ». Το πλοίο πήρε το όνομά του από την πόλη Σεντ Λούις του Μισσούρι. Το  St. Louis  έπλεε τακτικά στην υπερατλαντική διαδρομή από Αμβούργο στο Χάλιφαξ και τη Νέα Υόρκη και έκανε κρουαζιέρες στις Καναρίους Νήσους, τη Μαδέρα και το Μαρόκο.
"Το ταξίδι των καταραμένων"
Στις 13 Μαΐου του 1939, το υπερωκεάνιο Σεντ Λούις ξεκίνησε από το Αμβούργο με προορισμό την Κούβα με 937 επιβάτες, η πλειοψηφία των οποίων ήταν Εβραίοι πρόσφυγες από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις ναζιστικές διώξεις. Μολονότι οι Εβραίοι επιβάτες του Σεντ Λούις είχαν λάβει βίζα από τις κουβανικές αρχές πριν ξεκινήσουν το ταξίδι, όταν το πλοίο έφτασε στην Κούβα, δύο εβδομάδες αργότερα, δεν τους επιτράπηκε να αποβιβαστούν. Στη συνέχεια το πλοίο κατευθύνθηκε στη Φλόριντα αλλά και οι αμερικανικές αρχές δεν τους επέτρεψαν την είσοδο στις Η.Π.Α. Προσπάθειες που έγιναν ώστε οι πρόσφυγες να γίνουν δεκτοί στον Καναδά δεν απέδωσαν επίσης. Δεν είναι σαφές γιατί ο κυβερνήτης Γκούσταβ Σρέντερ δεν συνέχισε στην Δομινικανή Δημοκρατία, όπου στο Εβιάν μια διάσκεψη τον Ιούλιο του 1938 προσφέρθηκε να δεχτεί 100.000 Γερμανών Εβραίων.
Τελικά το υπερωκεάνιο επέστρεψε στην Ευρώπη και στις 17 Ιουνίου του 1939 αγκυροβόλησε στο λιμάνι της Αμβέρσας. Από τους επιβάτες του 288 έγιναν δεκτοί στην Μεγάλη Βρετανία, ενώ οι υπόλοιποι στη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Από έρευνες που έγιναν μετά τον πόλεμο, υπολογίζεται ότι περίπου το ένα τέταρτο των επιβατών του Σεντ Λούις έχασε στη συνέχεια τη ζωή του σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή προσπαθώντας να ξεφύγει από τους Ναζί.
Ο κυβερνήτης Γκούσταβ Σρέντερ (Gustav Schröder) τιμήθηκε μεταπολεμικά με το Order of Merit by the Federal Republic of Germany, ενώ το 1993 του απονεμήθηκε μετά θάνατον ο τίτλος του Δικαίου των Εθνών, για τις προσπάθειές του κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, να εξασφαλίσει σε κάποια χώρα άσυλο για τους επιβάτες του Σεντ Λούις.
Το ταξίδι αυτό είναι το θέμα του βιβλίου Το Ταξίδι των Καταραμένων των Γκόρντον Τόμας (Gordon Thomas) και Μαξ Μόργκαν Γουάιτς (Max Morgan-Witts), που γράφτηκε το 1974. Παρουσιάστηκε στον κινηματογράφο το 1976 σε σκηνοθεσία του Στιούαρτ Ρόζενμπεργκ με τον ίδιο τίτλο και σε όπερα το 1994 με τον τίτλο "St. Louis Blues" από τον Chiel Meijering.
Αργότερα & τέλος
Το MS Σαιντ Λούις προσαρμόστηκε στο γερμανικό πολεμικό ναυτικό από το 1940 έως το 1944. Καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων στο Κίελο στις 30 Αυγούστου του 1944, αλλά επισκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε ως ένα πλοίο-ξενοδοχείο στο Αμβούργο το 1946 και αργότερα πωλήθηκε. Αποσύρθηκε προς διάλυση το 1952.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Αντισημιτισμός Κατηγορία:Επιβατηγά πλοία Κατηγορία:Ιστορικά πλοία
Α.Ε.Κ. (επιτραπέζια αντισφαίριση γυναικών)
Το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης της ΑΕΚ είναι ελληνική ομάδα πινγκ-πονγκ που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο.
Ιστορία
Το 2019 το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης του Συλλόγου, από την πρώτη κιόλας ημέρα των μπαράζ πέτυχε την άνοδο του στην Α2 Εθνική Κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του, όντας πρωταθλήτρια Αττικής στον όμιλο. Τη μεγαλύτερη στιγμή της ζει την επόμενη χρονιά η γυναικεία ομάδα επιτραπέζιας αντισφαίρισης της Α.Ε.Κ. καθώς με άλλες δύο νίκες που σημείωσε στην Α2 Εθνική Κατηγορία, κατέκτησε και μαθηματικά το Πρωτάθλημα και την απευθείας άνοδο στην Α1, για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Η παρουσία στην Α Εθνική Γυναικών
* Την αγωνιστική περίοδο 2020-2021 ακυρώθηκαν όλα τα διασυλλογικά πρωταθλήματα λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Τρέχουσα σύνθεση
Η ομάδα όπως ήταν στις 1 September 2023
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πινγκ πονγκ Α.Ε.Κ.
Καν Σινγκ Νάμπα
Ο Μπάι Καν Σινγκ Νάμπα (30 Αυγούστου 1861 – 24 Νοεμβρίου 1938) ήταν ένας Παντζάμπι Σιχ λεξικογράφος και Εγκυκλοπαιδιστής. Το σημαντικότερο έργο του, Mahan Kosh, ενέπνευσε γενιές μελετητών που ήρθαν μετά από εκείνον. Έπαιξε επίσης ρόλο στο κίνημα Σινγκ Σαμπά.
Βιογραφία
Ο Καν Σινγκ Νάμπα γεννήθηκε στο χωριό Σαμπάζ Μπανέρα, το οποίο βρισκόταν στο σημείο που ήταν τότε η Πολιτεία της Πατιάλα, και οι γονείς του ήταν οι Ναρέν Σινγκ και Χαρ Καούρ. Μετά τον θάνατο του παππού του, Σαρούπ Σινγκ, το 1861, ο πατέρας του τον διαδέχθηκε και ανέλαβε ως υπεύθυνος στον ιερό ναό (γκουντβάρα) Ντίρα Μπάμπα Ατζεϊπάλ Σινγκ στη Νάμπα. Ο Καν Σινγκ ήταν το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας, έχοντας δύο αδελφούς, τους Μιχάν Σινγκ και Μπισάν Σινγκ, και μία αδελφή, την Καχ Καούρ.
Δεν έλαβε καμία επίσημη εκπαίδευση, καθώς δεν παρακολούθησε κανένα σχολείο ή κολέγιο, αλλά μελέτησε διάφορους κλάδους της μάθησης από μόνος του. Μέχρι την ηλικία των δέκα ετών, ήταν σε θέση να παραθέσει ελεύθερα τμήματα από το Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ και το Ντασάμ Γκραντ. Στη Νάμπα, μελέτησε την κλασική σανσκριτική γλώσσα με τους ντόπιους πάντιτς (Βραχμάνος μελετητής ή δάσκαλος σε κάθε πεδίο γνώσης του Ινδουισμού), υπό την εποπτεία του διάσημου μουσικολόγου Μαχάντ Γκάτζα Σινγκ. Στο Δελχί, μελέτησε Περσικά μαζί με τους Μολάουις (Ισλαμικοί μελετητές).
Το 1883, συνέχισε να μελετάει περσικά για δύο χρόνια και βοήθησε τον Μπάι Γκουρμούχ Σινγκ, έναν ηγέτη του κινήματος Σινγκ Σαμπά, να δημοσιεύσει το Sudhararak. Το 1887, διορίστηκε ως παιδαγωγός του Ριπουνταμάν Σινγκ, τον φυσικό κληρονόμο της Πολιτείας της Νάμπα. Συνέχισε να υπηρετεί την Πολιτεία της Νάμπα με διάφορες ιδιότητες, από προσωπικός γραμματέας του Μαχαραγιά Χίρα Σινγκ μέχρι δικαστής στο Ανώτατο Δικαστήριο. Ανάμεσα στο 1915-1917, υπηρέτησε στην Πολιτεία της Πατιάλα.
Το 1885, είχε την ευκαιρία να συναντήσει τον Μαξ Άρθουρ Μακώλιφ, μια συνάντηση που εξελίχθηκε σε μία δια βίου φιλία, καθώς και σε μια επιστημονική συνεργασία των δύο αντρών. Όταν ο Μακώλιφ ερευνούσε για τη συγγραφή του εξάτομου έργου του με τίτλο «The Sikh Religion», ο Καν Σινγκ τον βοήθησε στη μελέτη των ιερών κειμένων των Σιχ και την πρώιμη ιστορία του Σιχισμού. Ο Μακώλιφ, μετά τον θάνατό του το 1913, κληροδότησε τα πνευματικά δικαιώματα του έργου στον Καν Σινγκ για την πολύτιμη βοήθεια και συνεισφορά του στο έργο.
Έργα και συνθέσεις
Τα βιβλία του Gurmat Prabhakar και Gurmat Sudhakar αποτελούν τους πρότυπους οδηγούς στην κατανόηση του Σιχισμού. Το έργο του, Mahan Kosh (γνωστό ως η Σιχ εγκυκλοπαίδεια), αποτελεί το αριστούργημά του, το πιο σπουδαίο του έργο (magnum opus). Εξέδωσε το περιοδικό Khalsa Gazette, ενώ θεωρείται επίσης ένας από τους ιδρυτές της εβδομαδιαίας εφημερίδας Khalsa Akhbar.
Τα έργα του από την περίοδο 1882-1911 περιλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγγραφείς του Σιχισμού Κατηγορία:Μελετητές του Σιχισμού
Άνω Βούταινα Μεσσηνίας
Τοποθεσία
Η Άνω Βούταινα βρίσκεται νοτιοανατολικά από το Ραπτόπουλο από το οποίο απέχει 11 περίπου χιλιόμετρα και βορειοδυτικά από τον Αριστομένη από τον οποίο απέχει περίπου 10,5 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 628 μέτρα και απέχει από τις ακτές του Κόλπου της Μεσσηνίας περίπου 28,5 χιλιόμετρα. Κοντά στην Άνω Βούταινα βρίσκονται, προς τα βόρειά της η Μάκρενα σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου, προς τα ανατολικά της η Κουλκάδα και το Κεφαλόβρυσο σε απόσταση 4 και 8 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα και προς τα νοτιά της η Κάτω Βούταινα σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων. Επίσης η Άνω Βούταινα βρίσκεται στα βορειοδυτικά από την έδρα του δήμου, τη Μεσσήνη, από την οποία απέχει 34,5 περίπου χιλιόμετρα.
Ιστορία
Το χωριό, το οποίο θεωρείται ως ένα από τα χωριά του ημιορεινού συμπλέγματος των Κοντοβουνίων, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεσσήνης στη σύγχρονη εποχή, όσο και της Αρκαδιάς (Κυπαρισσία) κατά τη μεσαιωνική εποχή και της Πυλίας κατά τη μυκηναϊκή εποχή. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Ο αρχικός οικισμός, δηλαδή η παλαιότερη Βούταινα, από τον οποίο προήλθαν οι σύγχρονοι οικισμοί Άνω Βούταινα και Κάτω Βούταινα, υπήρχε τουλάχιστον από τα χρόνια της Ενετοκρατίας και η παλαιότερη ονομασία του ήταν Βούτενα ή Βάτενα.
Β΄ Ενετοκρατία
Την εποχή της Β΄ Ενετοκρατίας ο αρχικός παλαιότερος οικισμός αναφερόταν ως Βούτενα (Vutena ή Machiera ). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο.