cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καμένα Βούρλα
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Σε απόσταση 8 χλμ., ακολουθώντας μια ανηφορική διαδρομή, βρίσκεται η λεγόμενη Μονή της Αγιάς ή Καρυάς, επίσημα Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που η ανέγερσή της ανάγεται στον 11ο αιώνα. Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα στην παραλία και μέση του οικισμού, ο οποίος πανηγυρίζει στις 27 Ιουλίου. Επίσης σε απόσταση περί τα 24 χλμ. (δυτικά) από τα Καμένα Βούρλα βρίσκεται ο ιστορικός τύμβος - μνημείο των Θερμοπυλών με το άγαλμα του Βασιλέως των Σπαρτιατών Λεωνίδα, ενώ σε μικρή επίσης απόσταση (νότια) βρίσκεται η Καρυά.
Ονομασία
Φαίνεται πως η προέλευση του ονόματος της παραλιακής κωμόπολης είναι ένα μυστήριο, όταν μάλιστα, από μια έρευνα προκύπτει και μια εκδοχή: η αρχική ονομασία των Καμένων Βούρλων ήταν «Παλιοχώρι». Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, οι κάτοικοι, για να γλιτώσουν από μια επιδρομή Τούρκων στο χωριό τους, κρύφτηκαν μέσα στα βούρλα, στα υδροχαρή φυτά που περιέβαλλαν τον οικισμό, κι έτσι σώθηκαν. Μόλις πέρασε ο κίνδυνος, και καθώς οι Παλιοχωρίτες σχολίαζαν τη σωτηρία τους, ένας απ’ αυτούς είπε «ας είναι καλά τα καημένα τα βούρλα!» κι από αυτή τη φράση πήρε το νέο όνομά της η κοινότητα.
Γεγονός πάντως είναι πως αυτό το όνομα επισημοποιήθηκε ως «Καϋμένα Βούρλα» τον Αύγουστο του 1912 στο διάταγμα του Γεωργίου Α' «περί αναγνωρίσεως Κοινοτήτων εν τω νομώ Φθιώτιδος και Φωκίδος». Συγκεκριμένα, αναφέρεται πως «οι συνοικισμοί Θρόνιον και Καϋμένα Βούρλα της κοινότητος Καινούργιον» αναγνωρίζονται ως κοινότητες, καθώς έχουν, «ολιγωτέρους των 300 κατοίκων, αλλ’ έχοντες σχολείον». Το διάταγμα φέρει ημερομηνία 29 Αυγούστου 1912 και υπογράφεται, εν ονόματι του βασιλέως, από τον αντιβασιλέα Κωνσταντίνο διάδοχο και τον υπουργό των Εσωτερικών Εμμανουήλ Ρέπουλη, ενώ δημοσιεύτηκε στο φύλλο 261 της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως.
Από αυτό βέβαια προκύπτει πως δεν είναι δυνατόν να έχουν πάρει το όνομά τους τα Καμένα Βούρλα από τα καμένα Βουρλά, μια και η καταστροφή της μικρασιατικής πόλης έγινε το 1922, δέκα χρόνια μετά τη δημοσίευση του διατάγματος που τεκμηριώνει το όνομα «Καμένα Βούρλα». Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, «η ονομασία της κωμόπολης οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο έγινε η αποστράγγιση και η αποξήρανση της ελώδους περιοχής που κάλυπτε παλιότερα τον χώρο».
Οι ιαματικές πηγές
Οι ιαματικές πηγές των Καμένων Βούρλων έγιναν γνωστές περί το 1926, στην περίοδο του μεσοπολέμου όταν ο χημικός Μιχαήλ Περτέσης ανακάλυψε ότι η περιεκτικότητα αυτών σε ραδόνιο είναι μοναδική και ανώτερη αντίστοιχων ευρωπαϊκών πηγών προσδιορίζοντας έτσι τη μεγάλη ευεργετικότητά τους στον άνθρωπο. Έτσι στη δεκαετία του 1930, περίπου δέκα χρόνια μετά, άρχισε η αξιοποίησή τους και στην πόλη να χτίζονται τα πρώτα σύγχρονα ξενοδοχεία. Μεταπολεμικά τα Καμένα Βούρλα απέκτησαν πολύ μεγάλη φήμη προσελκύοντας προσωπικότητες απ' όλο τον κόσμο.
Διοικητικά
Τα Καμένα Βούρλα είναι έδρα του δήμου Καμένων Βούρλων και ο πληθυσμός τους είναι 2.742 κάτοικοι. Αναφέρονται επίσημα ως οικισμός μετά την απελευθέρωση το 1897 στο ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Θρονίου. Το 1947 με το ΦΕΚ 137Α - 08/07/1947 ορίστηκαν έδρα της τότε νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου Κατηγορία:Λουτροπόλεις της Ελλάδας
Δημήτριος Ζέπος
Ο Δημήτριος Ζέπος (1904 - 1970) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του νομομαθούς Ιωάννη Ζέπου. Αδέρφια του ήταν οι Παναγιώτης, καθηγητής νομικής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Διονύσιος, αντιναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού και Γεώργιος, υποναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού. Φοίτησε στο σχολείο Μακρή και περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1919 στο Β΄ Γυμνάσιο Αθηνών. Το ίδιο έτος εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου αποφοίτησε το 1923 με “Άριστα”.
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1970 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Κατά τη νεκρώσιμη ακολουθία επικήδειο εκφώνησαν οι Φίλιππος Αγγελής, πρόεδρος του Δ.Σ.Α., και Μιχαήλ Πεσμαζόγλου, δικηγόρος και πολιτικός ενώ σχετικό ψήφισμα εξέδωσε ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Μίνα Ιωαννίδου και είχαν αποκτήσει δύο γιους, τον Κώστα, πρέσβη ε.τ., και τον Γιάννη, δικηγόρο.
Ελληνοϊταλικός πόλεμος & αντίσταση
Τον Σεπτέμβριο του 1940 κλήθηκε να παρουσιαστεί ως έφεδρος αξιωματικός του ιππικού. Με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε στις μάχες του ελληνοϊταλικού πολέμου, δράση για την οποία τιμήθηκε. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο μέτωπο αρθρογραφούσε στο περιοδικό "Αχρίς".
Τον Δεκέμβριο του 1942 μυήθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση "Πλούτων" ενώ εν συνεχεία υπήρξε συνεργάτης της "Force 133", που αποτελούσε τμήμα της Special Operations Executive (S.O.E.). Κατά τη διάρκεια της δράσης του κατόρθωσε να κλέψει χάρτες των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων ενώ στην οικία του στο Κολωνάκι λειτουργούσε ασύρματος της Ιερής Ταξιαρχίας. Στην οργάνωση είχε μυήσει και τον γιο του, Γιάννη.
Τον Οκτώβριο του 1944 ορίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου ως εκπρόσωπος των Βρετανών στις διαπραγματεύσεις με τους Γερμανούς για την αποχώρηση των τελευταίων από την Αθήνα. Οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιήθηκαν στην πρεσβεία της Σουηδίας και είχαν θετικό αποτέλεσμα.
Πολιτική δράση
Στις εθνικές εκλογές του 1936 εκτέθηκε ως υποψήφιος βουλευτής στην περιφέρεια Αθηνών με το «Εθνικόν Ενωτικόν Κόμμα» του Παναγιώτη Κανελλόπουλου αποτυγχάνοντας να εκλεγεί. Τον Δεκέμβριο του 1944 ανέλαβε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Στις 6 Ιανουαρίου 1950 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Θεοτόκη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 23 Μαρτίου. Στις εθνικές εκλογές του 1951 κατήλθε για δεύτερη φορά ως υποψήφιος στην περιφέρεια Αθηνών με το κόμμα των Φιλελευθέρων συγκεντρώνοντας 1104 ψήφους χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί. Την περίοδο 1959 - 1961 χρημάτισε, υπό την ιδιότητα του νομικού συμβούλου, μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ.
Δικηγορία
Διορίστηκε δικηγόρος Πρωτοδικών το 1926 και το 1935 προήχθη παρ' Αρείω Πάγω. Το 1945 εξελέγη μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Δ.Σ.Α.), θέση από την οποία παραιτήθηκε το ίδιο έτος για αδιευκρίνιστους λόγους. Κατά τη διάρκεια της δικηγορικής σταδιοδρομίας του διετέλεσε πάρεδρο μέλος και ειδικός γραμματέας της Επιτροπής Συντάξεως του Αστικού Κώδικα (1931 - 1932), μέλος του Συμβουλίου του Αμερικανικού Κέντρου Διεθνούς και Συγκριτικού Δικαίου, μέλος της Εταιρείας Διοικητικών Μελετών, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Παγκοσμίου Κέντρου επί της Ειρήνης δια του Δικαίου, νομικός σύμβουλος και μέλος του δ.σ. του ΙΚΑ καθώς και τακτικό μέλος της Μονίμου Νομικής Επιτροπής της Διεθνούς Ενώσεως Αεροπορικών Μεταφορών (1949 - 1953).
Υπήρξε μέλος της συντακτικής ομάδας του νομικού περιοδικού “Δικαιοσύνη” (1927 - 1931), και ιδρυτικό μέλος του περιοδικού "Αρχείο Ιδιωτικού Δικαίου" ενώ είχε δημοσιεύσει πληθώρα επιστημονικών άρθρων στα περιοδικά “Θέμις”, “Δικαιοσύνη”, “Αρχείο Ιδιωτικού Δικαίου” και “Εργασία”. Το 1931 επιμελήθηκε μαζί με τον πατέρα του, Ιωάννη Ζέπου, την νέα έκδοση του “Οικογενειακού Δικαίου” του Πέτρου Παπαρρηγόπουλου.
Κριτική συγγραφικού έργου
Είχε συγγράψει την μελέτη Λαϊκή Δικαιοσύνη εις τας ελευθέρας περιοχάς της υπό κατοχήν Ελλάδος (1945), στην οποία ανέλυε τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης στην επικράτεια που έλεγχε το ΕΑΜ. Το έργο αυτό, το οποίο ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται ως βασική βιβλιογραφική πηγή, αποτελείται από μια εκτεταμένη εισαγωγή εκατόν δέκα (110) σελίδων καθώς και από μια σειρά νομοθετικών κειμένων που τέθηκαν σε εφαρμογή. Το συγκεκριμένο έργο έχει χαρακτηριστεί από τον Νίκο Αλιβιζάτο ως η καλύτερη θεμελιωμένη μελέτη πάνω στο νομοθετικό έργο που πραγματοποίησε το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ στο βουνό ενώ ιδιαιτέρως κολακευτικά έχει εκφραστεί ο Ηλία Τσιριμώκος σε σχετική βιβλιοκριτική του στην “Σοσιαλιστική Επιθεώρηση”.
Το 1986 το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας (Μ.Ι.Ε.Τ.) προχώρησε στην επανέκδοση του βιβλίου με πρόλογο του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και επίμετρο από τους Νικόλαο Παπαντωνίου και Νίκο Σβορώνο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας
Πολεοδομία
300px|right|thumb|Η πολεοδομία αναφέρεται στη διάταξη και στο σχεδιασμό των οικισμών από τις μικρότερες κωμοπόλεις ως τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου. Στη φωτογραφία άποψη της σύγχρονης [[Αθήνα|Αθήνας.]] Πολεοδομία, στην απλούστερη και ετυμολογικά ακριβέστερη σημασία του όρου, είναι η τέχνη και η εφαρμοσμένη πρακτική που έχει σαν αντικείμενο τη δόμηση, δηλαδή το κτίσιμο, της πόλης. Η πολεοδομία ξεκίνησε ιστορικά ως μια εφαρμογή της αρχιτεκτονικής σκέψης στην κλίμακα της πόλης, σε χώρο δηλαδή πολύ ευρύτερο από αυτόν του κτιρίου ή του κτιριακού συγκροτήματος, και ως ένας διακριτός κλάδος της αρχιτεκτονικής. Αν και εξακολουθεί να διδάσκεται σε νέους αρχιτέκτονες, σήμερα η πολεοδομία και ο συναφής τομέας της χωροταξίας έχουν αυτονομηθεί ακαδημαϊκά και επιστημονικά ως ένας ανεξάρτητος γνωστικός κλάδος της επιστήμης μηχανικών, ύστερα από τις ραγδαίες εξελίξεις του 20ού αιώνα, με το αισθητικό στοιχείο μέσα τους να αποτελεί μία μόνο από τις πολλαπλές διαστάσεις τους.
Ιστορικό
Η πολεοδομία υφίσταται από την Αρχαιότητα και «πατέρας» της θεωρείται ο Ιππόδαμος ο Μιλήσιος. Ο όρος πολεοδομία όμως εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1910 και σήμαινε την απλή ανάπτυξη των πόλεων. Μόνο μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η πολεοδομία άρχισε να λαμβάνει την έννοια της συστηματικής κρατικής παρέμβασης για τον σχεδιασμό του δομημένου περιβάλλοντος. Η πρώτη συγκροτημένη διατύπωση του περιεχομένου της έγινε το 1933 από τους συγγραφείς της Χάρτας των Αθηνών (Charte d'Athènes), οι οποίοι της έδωσαν τον χαρακτηρισμό της «επιστήμης της οργάνωσης των πόλεων». Ακολούθησαν άλλες προσεγγίσεις σύμφωνα με τις οποίες η πολεοδομία είναι η επιστήμη που συνδέεται με το φαινόμενο της αστικοποίησης που προκαλεί ταχεία ανάπτυξη των πόλεων σε βάρος των επαρχιών. Μάλιστα εκφράστηκε και το δίλημμα αν η πολεοδομία είναι επιστήμη ή τέχνη. Έχοντας όμως υπόψη τη συγγένειά της με την διττής φύσης αρχιτεκτονική, που είναι πράξη και δημιουργίας και κατασκευής, αλλά και την υποχρέωσή της να δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη του ατόμου και της κοινωνίας που προϋποθέτει αφομοίωση δεδομένων άλλων επιστημών, μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι και τα δύο.
Η επιστήμη αυτή, προϋποθέτει γνώσεις και ικανότητες πέρα του φυσικού σχεδιασμού, που προέρχονται από ένα μεγάλο φάσμα άλλων επιστημών, κοινωνικών και τεχνικών, θεωρητικών κι εφαρμοσμένων. Η εξέλιξη αυτή οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου, αυτοτελούς αντικειμένου αυτού του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού.
Αντικείμενο και σκοπός
Επομένως η πολεοδομία είναι η τέχνη και επιστήμη εκείνη που ασχολείται με τον σχεδιασμό και προγραμματισμό των πόλεων και, ευρύτερα, των οικισμών. Συμπεριλαμβάνει ένα σύνολο τεχνικών, οικονομικών, κοινωνικών και διοικητικών μέτρων που έχουν ως στόχο μια αρμονική λογική και ανθρώπινη ανάπτυξη των πόλεων. Προκειμένου να επιτύχει τους προαναφερθέντες σκοπούς επικαλείται πολλές επιστήμες όπως το δίκαιο, την οικονομία, την κοινωνιολογία κλπ. Επιπλέον υπάρχει και μια διάκρισή της σε τρεις βασικές κατευθύνσεις: την πολιτική (αντανάκλαση της δεδομένης κοινωνίας), την τεχνική (ίδρυση κανόνων) και τη νομική (σχηματοποίηση των κανόνων ώστε να αποκτήσουν αναγκαστική φύση όσον αφορά την κρατική διοίκηση και τους πολίτες).
Πολεοδομική πολιτική
Πολεοδομική πολιτική είναι το σύνολο των πολεοδομικών παρεμβάσεων υπό μορφή σχεδίων και κανονιστικών μέτρων που ακολουθούνται για την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων που έχουν να κάνουν με την οργάνωση του δομημένου χώρου. Για την υλοποίηση των πολεοδομικών πολιτικών απαιτούνται συλλογικές προσπάθειες από διάφορους κοινωνικούς παράγοντες που εμπλέκονται στον πολεοδομικό σχεδιασμό, ώστε να επιτευχθεί η υλοποίηση των προβλεπόμενων στόχων που έχουν τεθεί από την συγκεκριμένη πολιτική. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός αποτελεί το βασικό μέσο ανάπτυξης πολεοδομικών πολιτικών και τον βασικό μοχλό οργάνωσης του χώρου.
Μορφές πολεοδομικής πολιτικής
Στην υπάρχουσα βιβλιογραφία συναντώνται δύο βασικές μορφές άσκησης πολεοδομικής πολιτικής που διαφοροποιούνται ως προς την κατεύθυνση ανάπτυξης του πολεοδομικού σχεδιασμού. Η κατεύθυνση ανάπτυξης έχει άμεση σχέση με τα επίπεδα ανάπτυξης του πολεοδομικού σχεδιασμού. Πιο συγκεκριμένα, αφορά το ποιο επίπεδο σχεδιασμού καταλήγει σε ποιο. Με αυτή την οπτική γωνία, συναντώνται δύο βασικές προσεγγίσεις ανάπτυξης:
Μορφές πολεοδομικού σχεδιασμού
Στη βιβλιογραφία συναντώνται οι παρακάτω μορφές πολεοδομικού σχεδιασμού:
Πολεοδομικός σχεδιασμός στην Ελλάδα
Τα βασικά επίπεδα πολεοδομικού σχεδιασμού στην Ελλάδα είναι τα εξής:
1: Ρυθμιστικά Σχέδια και Προγράμματα Προστασίας Περιβάλλοντος: Βασικό χώρο αναφοράς του Ρυθμιστικού Σχεδίου αποτελεί η μητρόπολη / πολεοδομικό συγκρότημα. Θεσμοθετημένα Ρυθμιστικά Σχέδια στην Ελλάδα διαθέτουν οι Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Υπό θεσμοθέτηση (2011) είναι τα πρώτα Ρυθμιστικά Σχέδια Πάτρας, Λάρισας, Βόλου-Νέα Ιωνίας και Ιωαννίνων, ενώ υπό εκπόνηση (2010) είναι το Ρυθμιστικό Σχέδιο Ηρακλείου.
2: Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) και Σχέδιο Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης (ΣΧΟΟΑΠ): Τα εργαλεία «Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο» (ΓΠΣ) και «Σχέδιο Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτής Πόλης» (ΣΧΟΟΑΠ) του Ν-2508/97, αφορούν τη ρύθμιση των πόλεων των οικισμών της χώρας, αλλά, σε αντίθεση με τα ισχύοντα στον Ν-1337/83, καλύπτουν μια διευρυμένη γεωγραφική περιοχή η οποία, κατά κανόνα, συμπίπτει με τα όρια της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης (διευρυμένου Δήμου). Τα ΣΧΟΟΑΠ, τα οποία αποτελούν νέο εργαλείο σχεδιασμού του Ν-2508/97, αποτελούν τα ΓΠΣ του μη αστικού χώρου, εφ' όσον οι αντίστοιχοι οικισμοί είναι όλοι μικρότεροι των 2000 κατοίκων. Τα ΓΠΣ/ΣΧΟΟΑΠ εκπονούνται «στα πλαίσια των χωροταξικών σχεδίων». Η έγκριση τους γίνεται από την αρμόδια Περιφέρεια.
Καντόνια της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Τα δέκα καντόνια της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (βοσνιακά: kanton, županije, σερβικά: Кантон), είναι τα κράτη μέλη της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, μία από τις δύο πολιτικές οντότητες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Τα δέκα καντόνια θεσπίστηκαν με το Νόμο για τις Ομοσπονδιακές Μονάδες (Καντόνια) στις 12 Ιουνίου 1996.
Πολεοδομία
Πολεοδομικός σχεδιασμός στην Ελλάδα
3: Πολεοδομική μελέτη: Η πολεοδομική μελέτη υλοποιείται με χώρο αναφοράς τμήμα της πόλης. Υπάρχει ποικιλία μελετών και συοδευτικών εργαλείων πολεοδομικής ρύθμισης, ανάλογα με το θέμα που η ΠΜ πραγματεύεται, με κυριότερες την Πολεοδομική Μελέτη Επέκτασης και την Πολεοδομική Μελέτη Αναθεώρησης. Αρμόδιος φορέας για την έγκριση τους είναι η Περιφέρεια.
Καντόνια της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Καντόνια
Τα καντόνια της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης δημιουργήθηκαν από το Νόμο για τις Ομοσπονδιακές Μονάδες (Καντόνια) του 1996, οι οποίες βασίζονταν στην Βοσνιο-Κροατική Συμφωνία της Ουάσιγκτον. Τα καντόνια αποτελούνται από δήμους. Κάθε καντόνι έχει τη δική του κυβέρνηση με επικεφαλής τον πρωθυπουργό. Ο πρωθυπουργός έχει το δικό του γραφείο, και επικουρείται στο έργο του από διάφορα καντονικά υπουργεία, οργανισμούς και καντονικές ή κομητειακές υπηρεσίες. Πέντε από τα καντόνια (Ούνα-Σάνα, Τούζλα, Ζένιτσα-Ντόμποϊ, Βοσνιακό Πόντρινιε, και Σεράγεβο) έχουν Βοσνιακή πλειοψηφία, τρεις (Ποσάβινα, Δυτική Ερζεγοβίνη και Καντόνι 10) έχουν Βοσνιακή Κροατική πλειοψηφία, ενώ δύο από αυτά (Κεντρική Βοσνία και Ερζεγοβίνη-Νερέτβα) είναι "εθνοτικά μεικτά", που σημαίνει ότι δεν υπάρχει πλειοψηφική εθνοτική ομάδα και υπάρχουν ειδικές νομοθετικές διαδικασίες για την προστασία των πολιτικών τους συμφερόντων. Το πιο πυκνοκατοικημένο καντόνι είναι το καντόνι Τούζλα, ενώ το Καντόνι 10 είναι το μεγαλύτερο στην έκταση.
Πολεοδομία
Πολεοδομικός σχεδιασμός στην Ελλάδα
4: Πράξη Εφαρμογής, η οποία είναι το σχέδιο και οι εργασίες επί εδάφους για την εφαρμογή του πολεοδομικού σχεδιασμού.
Καντόνια της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Καντόνια
Ο όρος ζουπάνιγια έχει κηρυχθεί αντισυνταγματικός, αλλά εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως από Βόσνιους Κροάτες αξιωματούχους και σε επίπεδο καντονικών συνταγμάτων. Η έκδοση του Συντάγματος της Ομοσπονδίας στην κροατική γλώσσα, ωστόσο, χρησιμοποιεί το συνταγματικό όρο kanton. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Καντόνια της [[Ομοσπονδία Βοσνίας και Ερζεγοβίνης|Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.]]
Πολεοδομία
Πολεοδομικός σχεδιασμός στην Ελλάδα
Επιπλέον υπαρχει πρόβλεψη για Σχέδια Ολοκληρωμένων Αστικών Παρεμβάσεων (ΣΟΑΠ) του Ν 2742/99. Τα σχέδια αυτά προορίζονται για πόλεις ή τμήματά τους αλλά και για ευρύτερες αστικές περιοχές «που παρουσιάζουν κρίσιμα προβλήματα αναπτυξιακής υστέρησης, κοινωνικής και οικονομικής συνοχής, περιβαλλοντικής υποβάθμισης και ποιότητας ζωής» και «επιδιώκουν την βελτίωση των υποδομών, κοινωνικών εξυπηρετήσεων, αντιμετώπιση της ανεργίας, την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, την αρμονική διάρθρωση των χρήσεων γης, την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και γενικά την κοινωνική, οικονομική, περιβαλλοντική και πολιτισμική αναζωογόνηση των πόλεων και των ευρύτερων αστικών περιοχών.» Η πρωτοβουλία για την κατάρτιση των ΣΟΑΠ ανήκει στο ΥΠΕΚΑ ή στην Περιφέρεια. Το ΣΟΑΠ επιπλέον, είναι και μηχανισμός άντλησης χρηματοδότησης για τη χαρακτηριζόμενη περιοχή.
Καντόνια της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Πιθανή αναδιοργάνωση
Υπάρχουν μια σειρά από προτάσεις για την αναδιοργάνωση της Ομοσπονδίας, που κυμαίνονται από μείωση του αριθμού των καντονιών, την ίδρυση νέων ομοσπονδιακών μονάδων σε κρατικό επίπεδο, και την ανταλλαγή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των καντονιών και της Ομοσπονδίας. Ωστόσο, το ζήτημα αυτό απαιτεί ένα υψηλό επίπεδο πολιτικής συμφωνίας, ιδίως μεταξύ των πολιτικών κομμάτων των Βόσνιων και των Κροάτων, δεδομένου ότι θα περιλαμβάνει απαραίτητα την αλλαγή του ομοσπονδιακού συντάγματος. Ώστε να περάσει ένας συνταγματικός νόμος, πρέπει να λάβει την υποστήριξη της πλειοψηφίας των εκπροσώπων και αντιπροσώπων στις δύο αίθουσες του Ομοσπονδιακού κοινοβουλίου, συμπεριλαμβανομένης της πλειοψηφίας των Κροάτων και των Βόσνιων αντιπροσώπων στον Οίκο των Λαών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καντόνια της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Κρατικές υποδιαιρέσεις της Ευρώπης Κατηγορία:Κατάλογοι κρατικών υποδιαιρέσεων Κατηγορία:Δεύτερο επίπεδο υποδιαιρέσεων της τοπικής αυτοδιοίκησης Κατηγορία:Υποδιαιρέσεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
1599
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1599 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αναστάσιος Λεβίδης
Ο Αναστάσιος Λεβίδης (6 Δεκεμβρίου 1834 - 16 Νοεμβρίου 1918 ) ήταν Έλληνας λόγιος και εκπαιδευτικός που έζησε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1834 στο Άι Κωστέν του Έβερεκ (σημερινό Ντεβελί) της Καππαδοκίας ως Αναστάσιος Καζαντσόγλου ή Καζαντζόγλου και προερχόταν από ευκατάστατη οικογένεια Καραμανλήδων. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο της γενέτειράς του και κατόπιν διδάχτηκε κατ’ οίκον από συγγενή του ιερωμένο. Σε ηλικία είκοσι ετών μετέβη στην Κωνσταντινούπολη για περαιτέρω σπουδές στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Κατά τη φοίτησή του, οι δάσκαλοι της σχολής τροποποίησαν το τουρκικής προέλευσης επώνυμό του, εξελληνίζοντάς το - χωρίς ωστόσο ακριβή απόδοση - σε Λεβίδης, μορφή που διατήρησε για το υπόλοιπο της ζωής του.
Μετά την αποφοίτησή του, ο Λεβίδης εργάστηκε από το 1861 μέχρι το 1889 ως εκπαιδευτικός στις περιοχές της Καππαδοκίας και της Κιλικίας. Μεταξύ άλλων υπήρξε διευθυντής σχολείων στο Ζιντζίντερε, στο Ανδρονίκιο, στην Υοσγάτη, στο Ταλάς κ.α. Τα επόμενα χρόνια διετέλεσε μέλος διαφόρων εκπαιδευτικών και εκκλησιαστικών συμβουλίων, καθώς και επόπτης σχολείων στην ευρύτερη περιοχή της Καισαρείας. Παράλληλα επικεντρώθηκε στο συγγραφικό του έργο. Όντας άτομο με εύθραυστη υγεία, αντιμετώπισε διαχρονικά διάφορα προβλήματα, ενώ το 1904 έχασε οριστικά την όραση του. Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου του 1918.
Σε ό,τι αφορά την προσωπική του ζωή, ήταν παντρεμένος από το 1864 με τη Σοφία Χαϊρπάλογλου, κόρη πρόκριτου και εμπόρου από το Ζιντζίντερε. Γιοι του ήταν οι γιατροί Φιλάρετος και Πλάτων Λεβίδης.
Έργο
Καθ’ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, ο Λεβίδης πραγματοποίησε επιτόπιες έρευνες συγκεντρώνοντας στοιχεία για την ιστορία, τα μνημεία, τη λαογραφία και τη γλωσσική παράδοση των Ελλήνων της Καππαδοκίας. Παρά τις όποιες αδυναμίες παρουσιάζονται στο έργο του, αυτό αναφέρεται ως σημαντικό εργαλείο για τους μελετητές.
Ο κατάλογος των δημοσιευμένων έργων του περιλαμβάνει βιβλία γραμμένα κυρίως στα καραμανλίδικα και δευτερευόντως στα ελληνικά, ελληνοτουρκικά λεξικά, καθώς και άρθρα σε ελληνικά έντυπα της Κωνσταντινούπολης, της Σμύρνης αλλά και της Αθήνας. Αναφέρεται ως ο πρώτος ερευνητής που - ανεξαρτήτως των απόψεών του - αντιμετώπισε ισότιμα και ενιαία την ελληνόφωνη και τουρκόφωνη προφορική παράδοση της Καππαδοκίας. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του παρέμεινε ανέκδοτο αν και μέρος αυτού, γλωσσολογικού περιεχομένου, αξιοποιήθηκε από τον Βρετανό ερευνητή Ρίτσαρντ Μ. Ντόκινς. Από την άλλη πλευρά, η πατρότητα των δημοσιευμένων ελληνόγλωσσων βιβλίων του Λεβίδη αμφισβητήθηκε από τους Μανουήλ Γεδεών και Τρύφωνα Ευαγγελίδη, οι οποίοι υποστήριξαν πως προέρχονταν από χειρόγραφα του (συγγενή του Ευαγγελίδη) μητροπολίτη Ευσταθίου Καισαρείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Σβίνοϊ
Οι ακτές του νησιού έχουν χαρακτηριστεί ως Σημαντικές περιοχές για τα πουλιά από την BirdLife International, λόγω της σημασίας του ως τόπος αναπαραγωγής για τα θαλασσοπούλια, ειδικά των Φρατέρκουλα του Ατλαντικού (10.000 ζευγάρια), υδροβατών (25.000 ζευγάρια) και κέπφους (100 ζευγάρια).
thumb|300px|Χάρτης του Σβίνοϊ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σβίνοϊ
Λαβίτι Στάουτ
Ο Λαβίτι Στάουτ (Hamilton Lavity Stoutt, 1929-1995) ήταν ο μακροβιότερος επικεφαλής υπουργός στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους. Κέρδισε τέσσερις συνολικά εκλογικές αναμετρήσεις, υπηρετώντας τρεις συνεχόμενες θητείες στο αξίωμα του αρχηγού της κυβέρνησης, από το 1967 ως το 1971 και ξανά από το 1981 ως το 1983 και από το 1986 ως το θάνατό του, το 1995.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λονγκ Μπέι της Τορτόλα στις 7 Μαρτίου 1929. Ήταν το έκτο τέκνο του Ησαΐα και της Γιάλια Στάουτ. Παντρεύτηκε μία φορά και απέκτησε 2 γιους και 3 κόρες. Στο θρήσκευμα ήταν Μεθοδιστής.
Μετά τη στοιχειώδη εκπαίδευση παράτησε το σχολείο του. Η έλλειψη εκπαίδευσης έκανε τον ίδιο, σύμφωνα με τους συντάκτες της νεκρολογίας του, να ενδιαφερθεί για την παροχή περισσότερων εκπαιδευτικών ευκαιριών για τα παιδιά του νησιού του. Από το 1957 ως το 1967 υπηρέτησε ως βουλευτής, μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου.
Έπειτα από το θάνατό του, στις 14 Μαΐου 1995 στη μνήμη του η 5η Μαρτίου ορίστηκε αργία για τη γέννησή του και τιμάται στα νησιά κάθε χρόνο. Επίσης, το όνομά του φέρει το κολέγιο (Lavity Stout Community College) στην Τορτόλα που βρίσκεται στα νησιά. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ραλφ Ο'Νιλ.
Παραπομπές
Σταουτ Κατηγορία:Πολιτικοί των Βρετανικών Παρθένων Νήσων
Το νησί (σειρά)
Το νησί είναι ελληνική δραματική τηλεοπτική σειρά, η οποία προβλήθηκε από το Mega Channel τη σεζόν 2010-2011 και είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Βικτόρια Χίσλοπ. Το πρώτο επεισόδιο προβλήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2010 και το τελευταίο στις 23 Μαΐου 2011. Θεωρείται μια από τις πιο ακριβές ελληνικές παραγωγές (για τηλεοπτική σειρά), με συνολικό κόστος 3.900.000 ευρώ.
Παραγωγή
Η σειρά βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Βικτόρια Χίσλοπ, για το οποίο είχε δεχτεί πρόταση από το Χόλυγουντ για μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη. Το ποσό που της είχαν προτείνει ήταν 300.000 λίρες. Εκτός από πρόταση για ταινία, της είχε γίνει και πρόταση από κάποιον να μεταφερθεί η ιστορία του βιβλίου ως μιούζικαλ, αλλά τις απέρριψε γιατί ήλπιζε σε μια ελληνική προσέγγιση, μιας και η ιστορία διαδραματιζόταν στην Ελλάδα. Ένας άλλος λόγος που απέρριψε τις προτάσεις ήταν γιατί δεν ήθελε να πουλήσει τα δικαιώματα χωρίς να έχει τη δυνατότητα παρέμβασης στα γυρίσματα και στο σενάριο, κάτι που δεν θα συνέβαινε στη συνεργασία της με το Mega Channel, όπως αναφέρει σε συνέντευξή της στην Κική Μουστακίδου. Σε μεταγενέστερη συνέντευξή της στην εκπομπή «Καλημερούδια», με αφορμή την επαναπροβολή της σειράς (πρεμιέρα 2 Φεβρουαρίου 2016), είπε επίσης ότι ένας άλλος λόγος που αρνήθηκε να πουλήσει τα δικαιώματα του βιβλίου στο Χόλιγουντ, ήταν επειδή φοβόταν ότι θα παρουσίαζαν τους λεπρούς ως τέρατα, κάτι το οποίο η ίδια δεν ήθελε. Λίγους μήνες μετά, ήρθε η ελληνική προσέγγιση που ανέμενε από τον Πέτρο Μπούτο και το Mega Channel, με τον οποίο η συμφωνία κλείστηκε μέσα σε μία ώρα.
Κοιλάδα της Αόστα
Η Κοιλάδα της Αόστα ή Αόστης [στα ιταλικά: Valle d'Aosta, (Βάλε ντ΄ Αόστα), στα γαλλικά: Vallée d'Aoste (Βαλέ ντ΄ Αόστ) και στα Φραγκοπροβηγκιανά Vâl d’Aoutha (Βαλ ντ΄Άουθα)] είναι περιφέρεια της Ιταλίας, στο βορειοδυτικό μέρος της, στα σύνορα με την Ελβετία (βόρεια) και τη Γαλλία (δυτικά). Στο νότιό της μέρος συνορεύει με την περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Το νησί (σειρά)
Παραγωγή
Η παραγωγή της σειράς θεωρείται μία από τις ακριβότερες ελληνικές παραγωγές για τηλεοπτική σειρά, μιας και κόστισε 3,9 εκατομμύρια ευρώ ή 150.000 ευρώ το κάθε επεισόδιο. Είναι επίσης η πρώτη ελληνική τηλεοπτική σειρά για την οποία δόθηκε η δυνατότητα παρακολούθησής της με υπότιτλους μέσω teletext, δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε ανθρώπους με προβλήματα ακοής να παρακολουθήσουν ελληνική σειρά υποτιτλισμένη.
Τέσσερις μέρες πριν την επίσημη πρεμιέρα στις 11 Οκτωβρίου 2010, έγινε προβολή του πρώτου επεισοδίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την οποία παρακολούθησαν οι συντελεστές της σειράς, αρκετοί επώνυμοι, αλλά και η συγγραφέας του βιβλίου.
Κοιλάδα της Αόστα
Η περιφέρεια της Κοιλάδας της Αόστης είναι η μόνη περιφέρεια που δεν έχει καμία επαρχία και οι υπηρεσίες σ΄ όλη την περιφέρεια παρέχονται απευθείας από την περιφερειακή κυβέρνηση. Είναι επίσης η μόνη περιφέρεια της Ιταλίας που δεν έχει ούτε ακτογραμμή ούτε οι περιφέρειες με τις οποίες συνορεύει έχουν ακτογραμμή, είναι δηλαδή διπλά περίκλειστη περιοχή.
Η πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η Αόστα. Το όνομα της προέρχεται από το ρωμαϊκό όνομα της πόλης «Augusta Praetoria Salassorum», προς τιμήν του αυτοκράτορα Αυγούστου.
Το νησί (σειρά)
Γυρίσματα
thumb|250px|right|Μέρος των γυρισμάτων, εκτός των τεχνητών σκηνικών που στήθηκαν, έλαβαν χώρα στο λιμάνι της Πλάκας για να αποδοθεί η αυθεντικότητα των σκηνών Το κάστινγκ της σειράς ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2008 στην Αθήνα, ενώ η όλη παραγωγή κράτησε συνολικά δύο χρόνια. Τα γυρίσματα κράτησαν ένα χρόνο, από τον Δεκέμβριο του 2009 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2010 και έγιναν στην Κρήτη, στο χωριό της Πλάκας, στην Άνω Ελούντα, ένα μέρος του χωριού Ελούντα και στον Άγιο Νικόλαο, καθώς και στην ίδια τη Σπιναλόγκα. Πολλές σκηνές που διαδραματίζονταν στη Σπιναλόγκα, γυρίστηκαν στην Άνω Ελούντα, ενώ οι σκηνές που εδειχναν τα εξωτερικά μέρη της Σπιναλόγκας, όπως το λιμανι της, έγιναν εκεί. Κάποια γυρίσματα έγιναν και στο Λονδίνο.
Η Χίσλοπ εμφανίστηκε μαζί με τον Μανώλη Φουντουλάκη (αληθινός επιζήσας της εποχής και κάτοικος της Σπιναλόγκας) στο επεισόδιο 24 της σειράς, όπου ανακαλύπτεται η θεραπεία και οι κάτοικοί του το εγκαταλείπουν για να επιστρέψουν στον πολιτισμό. Οι δυο τους ενσαρκώνουν τους ανθρώπους που φεύγουν πρώτοι από το Νησί.
Κοιλάδα της Αόστα
Η πλειονότητα των κατοίκων της είναι ιταλόφωνοι (λίγο πάνω από 70%), αλλά υπάρχουν και αρκετοί γαλλόφωνοι (μιλούν τη γλώσσα φρανκοπροβενσάλ) και κάποιοι γερμανόφωνοι.
Το νησί (σειρά)
Γυρίσματα
Το σκηνικό έπρεπε να απεικονίζει τα νησιά της Σπιναλόγκας και της Κρήτης όπως ήταν το 1939 μέχρι το 1957. Ο σκηνογράφος Αντώνης Χαλκιάς μαζί με την ομάδα του, αλλά και τη βοήθεια των τοπικών αρχών, πήρε άδεια να διαμορφώσει περιοχές των χωριών (Πλάκα και Επάνω Ελούντα) ώστε να εξασφαλιστεί η αυθεντικότητα των σκηνών. Το μικρό λιμάνι, για παράδειγμα, το οποίο βλέπουμε στη σειρά είναι ειδικά κατασκευασμένο για τη σειρά.
Συντελεστές
Το σενάριο χρειάστηκε να γραφεί αρκετές φορές και με πολλές αλλαγές ώστε να καλυφθούν τα 26 επεισόδια. Η Μιρέλλα Παπαοικονόμου πρόσθεσε νέους χαρακτήρες και νέες σχέσεις στη σειρά, κάτι που το έκανε ενδιαφέρον, όπως αναφέρει η συγγραφέας.
Κοιλάδα της Αόστα
Διοίκηση
Πρόεδρος από τις 21 Οκτωβρίου του 2020 είναι ο Έρικ Λαβεβάζ από την Βαλντοτανιανή Ένωση. Ο Λαβεβάζ κέρδισε τις εκλογές στις 20-21 Σεπτεμβρίου 2020.
Το νησί (σειρά)
Συντελεστές
Οι ενδυματολόγοι Ξάνθη Κοντού και Μαρία Κοντοδήμα, για να αποδώσουν την ενδυματολογική εικόνα των ανθρώπων της εποχής, έπαιρναν καινούρια ρούχα και τα έφθειραν ή τα λέρωναν για να φαίνονται πολυχρησιμοποιημένα μιας και η φτώχεια της εποχής δεν επέτρεπε την αγορά καινούριων ενδυμάτων. Επίσης, ο κάθε χαρακτήρας είχε δικά του χαρακτηριστικά ρούχα ώστε να αποδίδεται η προσωπικότητά του μέσα και από τον τρόπο που ντυνόταν.
Τα κοστούμια που χρησιμοποιήθηκαν ξεπέρασαν τα 2000.
Το τραγούδι τίτλων της σειράς, «Είσαι εσύ ο άνθρωπός μου», είναι προϋπάρχουσα διασκευή του Μίνωα Μάτσα, την οποία ερμηνεύει η Ανδριάνα Μπάμπαλη. Την αυθεντική μορφή του τραγουδιού έγραψαν οι Σπύρος Περιστέρης και Μίνως Μαργαρίτης και ερμηνεύτηκε από τη Σωτηρία Μπέλλου.
Ο Μίνως Μάτσας έχει επιμεληθεί/γράψει όλο το soundtrack της σειράς το οποίο κυκλοφόρησε από τη Minos EMI στις 4 Δεκεμβρίου 2010. Τα τραγούδια του soundtrack ερμηνεύουν οι Δημήτρης Μητροπάνος, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Ελεωνόρα Ζουγανέλη και Γιάννης Χαρούλης.
Βασικοί χαρακτήρες
Στη σειρά συμμετείχαν 83 βασικοί ηθοποιοί και περισσότεροι από 700 βοηθητικοί ηθοποιοί, με τους περισσότερους να είναι ντόπιοι αλλά και απλοί κάτοικοι των χωριών όπου γίνονταν τα γυρίσματα.
Γενεαλογικό δέντρο
Οι χαρακτήρες με πράσινο χρώμα είναι οι βασικοί χαρακτήρες που αποτελούν την οικογένεια Πετράκη και γύρω από τους οποίους εξελίσσεται η όλη ιστορία της σειράς.
Οι διακεκομένες γραμμές υποδηλώνουν υιοθεσία.
thumb|200px|right|Ο [[Στέλιος Μάινας και η Κατερίνα Λέχου ως Γιώργης και Ελένη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.]]
Βασικοί πρωταγωνιστές
Γιώργης Πετράκης (Στέλιος Μάινας): Ο Γιώργης είναι ψαράς και ζει στην Πλάκα μαζί με τη σύζυγό του, Ελένη, και τις δυο τους κόρες, Μαρία και Άννα. Μεταφέρει προμήθειες στο Νησί μαζί με το καΐκι του, αλλά και τους νέους ασθενείς. Μια μέρα είναι αναγκασμένος να μεταφέρει και την ίδια την Ελένη, αλλά και την κόρη του Μαρία αργότερα, όταν προσβάλλονται από την ασθένεια. Σε μία βόλτα με τη βάρκα πέφτει στη θάλασσα και ξεψυχά.
Ελένη Πετράκη (Κατερίνα Λέχου): Η Ελένη είναι η σύζυγος του Γιώργη και η δασκάλα της Πλάκας. Προσβάλλεται από την ασθένεια και μεταφέρεται στο Νησί μαζί με τον μαθητή της Δημητράκη. Εκεί, γίνεται η δασκάλα του νησιού και διδάσκει τα μικρά παιδιά, κάτι που τη φέρνει σε σύγκρουση με την άλλη δασκάλα του Νησιού, την Κρουσταλάκη. Πεθαίνει στο νησί πριν προλάβει να γίνει καλά, ενώ μέχρι την τελευταία στιγμή βοηθούσε στο νοσοκομείο τους άλλους ασθενείς, κάνοντας ό,τι μπορούσε για να ανακουφίσει τον πόνο τους.
Μαρία Πετράκη (Γιούλικα Σκαφιδά (ενήλικας), Αναστασία Τσιλιμπίου (παιδί) ): Η Μαρία είναι η μεγαλύτερη από τις δύο κόρες του Γιώργη και της Ελένης. Είναι ήσυχη και ευγενική και της αρέσει να προσφέρει στους άλλους, όπως και η μητέρα της. Μετά τη μεταφορά της Ελένης στο Νησί, αναλαμβάνει να φροντίζει το σπίτι, τον πατέρα της και την αδελφή της. Γνωρίζει και αρραβωνιάζεται τον Μανώλη, αλλά αρρωσταίνει και μεταφέρεται στο Νησί πριν προλάβει να παντρευτεί. Στο Νησί ερωτεύεται τον γιατρό Κυρίτση, τον οποίο και παντρεύεται μετά την ίασή της.
Άννα Πετράκη (Ευγενία Δημητροπούλου (ενήλικας), Ιφιγένεια Τζόλα (παιδί) ): Η Άννα είναι η μικρότερη κόρη του Γιώργη και της Ελένης η οποία σε αντίθεση με την αδελφή της είναι αυθόρμητη και επαναστατική, κάτι που γίνεται πιο έντονο μετά την αποχώρηση της Ελένης δημιουργώντας προβλήματα στον Γιώργη. Ονειρεύεται να φύγει από το χωριό και τη φτώχεια, κάτι που το καταφέρνει όταν παντρεύεται τον πλούσιο γιο των Βανδουλάκηδων, Ανδρέα. Η ανικανοποίητη όμως όρεξή της για περισσότερα, την οδηγεί σε παράνομη σχέση με τον ξάδελφο του άντρα της, Μανώλη, με τον οποίο αποκτά ένα παιδί (το οποίο όλοι θεωρούν πως είναι του άντρα της). Ο Ανδρέας μαθαίνει για την απιστία της και τη σκοτώνει.
Αλέξις Φίλντινγκ (Ευγενία Δημητροπούλου): Η Αλέξις είναι η κόρη της Σοφίας, εγγονή της Άννας και της Μαρίας και δισέγγονη της Ελένης. Φτάνει από την Αγγλία αναζητώντας να μάθει την αλήθεια για την οικογένειά της και την ταυτότητά της.
Σοφία Φίλντινγκ (Φιλαρέτη Κομνηνού (μεγάλη ηλικία), Νεφέλη Κουρή (νεαρή ηλικία) , Δέσποινα Κιαπέκου (παιδί) ): Η Σοφία είναι η κόρη της Άννας και μητέρα της Αλέξις, η οποία μη αντέχοντας το βάρος της οικογενειακής της τραγωδίας, αποφασίζει να φύγει στο εξωτερικό όπου γνωρίζει και παντρεύεται τον Μάρκους αφήνοντας τα πάντα πίσω της. Όταν καταλαβαίνει ότι η Αλέξις βρίσκεται στην Κρήτη, επιστρέφει για πρώτη φορά μετά από χρόνια για να τη βρει και να της ζητήσει συγγνώμη.
Νίκος Παπαδημητρίου (Τάσος Νούσιας): Ο Νίκος είναι δικηγόρος από την Αθήνα και μεταφέρεται από το νοσοκομείο της Αγίας Βαρβάρας στο Νησί μαζί με άλλους ασθενείς λόγω της αντίδρασής τους για τον τρόπο μεταχείρησής τους εκεί. Είναι δυναμικός και δραστήριος και εκλέγεται ως ο νέος πρόεδρος του Νησιού, συμβάλλοντας πολύ στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων του νησιού. Στο Νησί γνωρίζει και ερωτεύεται την Ευγενία, ασθενή από την Πλάκα και φουρνάρισσα του Νησιού.
Ευγενία Καπετανάκη (Μαρία Πρωτόπαππα): Η Ευγενία είναι η φουρνάρισσα της Πλάκας, παντρεμένη με τον Βασίλη, με τον οποίο έχουν δύο παιδιά, τον Λευτέρη και την Αθηνά. Μετά τη διάγνωση της ασθένειάς της, μεταφέρεται στο Νησί όπου ανοίγει το δικό της φούρνο. Μένει μαζί με την Ελένη και τον Δημήτρη, τον οποίο και φροντίζει μετά τον θάνατο της Ελένης. Αν και αρχικά παραμένει πιστή στον άντρα της, στη συνέχεια ερωτεύεται και παντρεύεται τον Παπαδημητρίου.
Δημήτρης Λεμονιάς (Νεκτάριος Λουκιανός (ενήλικας), Μάνος Τσαγκαράκης (παιδί) ): Ο Δημήτρης είναι ο μικρός μαθητής της Ελένης, ο οποίος μεταφέρεται μαζί της στο Νησί ως ασθενής και τον παίρνει υπό την προστασία της. Μεγαλώνοντας, γίνεται ο δάσκαλος του Νησιού και αρνείται να φύγει από το Νησί όταν ο Κυρίτσης διαπιστώνει ότι δεν ήταν ποτέ λεπρός αλλά είχε ψωρίαση. Στο Νησί γνωρίζει και παντρεύεται την Ηλέκτρα.
Ηλέκτρα (Κατερίνα Μισιχρόνη (ενήλικας), Καλλίστη Μπερτάχα (παιδί):Η Ηλέκτρα, ζει στη Σπιναλόγκα, με τους φίλους της, Φώτη και Δημήτρη. Στο μέλλον, ερωτεύεται τον Δημήτρη και τυφλώνεται από την αρρώστια. Μια μέρα πηγαίνει να αυτοκτονήσει, αλλά ο Δημήτρης τη σώζει.
Πέτρος Κοντομάρης (Θοδωρής Κατσαφάδος): Ο Πέτρος είναι ο πρόεδρος του Νησιού ο οποίος κάνει ό,τι είναι δυνατό για να εξασφαλίσει στο Νησί και τους κατοίκους του ανέσεις και καλή ζωή. Στη συνέχεια, παραδίδει τη θέση του στον Παπαδημητρίου και συνεχίζει να βοηθά όσο μπορεί ως συνεργάτης του προέδρου. Η υγεία του χειροτερεύει και πεθαίνει, μη προλαβαίνοντας να δει την αναχώρηση των θεραπευμένων λεπρών από το Νησί.
Ελπίδα Κοντομάρη (Μαρινέλλα Βλαχάκη): Η Ελπίδα, είναι η γυναίκα του προέδρου της Σπιναλόγκας. Όταν η Ελένη έρχεται στο Νησί, γίνονται φίλες, και κάνει ό,τι μπορεί για να την προστατέψει. Αργότερα, γνωρίζει την κόρη της Ελένης, τη Μαρία. Όμως η λέπρα, αρχίζει να εξαπλώνεται στο σώμα της Ελπίδας. Ένα βράδυ, φεύγει από το Λεπροκομείο, κάθεται μόνη της, και πεθαίνει, λίγο πριν δει την αναχώρηση των θεραπευμένων λεπρών από το Νησί.
Χριστίνα Κρουσταλάκη (Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου): Η Χριστίνα είναι δασκάλα του Νησιού η οποία φέρεται άσχημα στα παιδιά. Έρχεται σε ρήξη με την Ελένη, όταν η τελευταία αρχίζει να κάνει μαθήματα στα παιδιά στο σπίτι της και στη συνέχεια ο πρόεδρος την αντικαθιστά επίσημα και στο σχολείο με την Ελένη. Είναι η μόνη κάτοικος του νησιού που αποφάσισε να μείνει εκεί όταν γιατρεύτηκε καθώς δεν είχε κανέναν έξω από το νησί.
Νίκος (Σωτήρης Δούβρης): Ο Νίκος ζει στη Σπιναλόγκα. Η γυναίκα του και το παιδί του ζουν στην Πλάκα, την οποία, επισκέπτεται κολυμπώντας, τα βράδια κρυφά. Γνωρίζει και γίνεται φίλος με τον Δημήτρη, που του θυμίζει τον γιο του. Μία μέρα, όταν επισκέπτεται την Πλάκα, την οποία είχαν κατακτήσει οι Γερμανοί, αργεί να φτάσει στη Σπιναλόγκα, και ένας Γερμανός στρατιώτης, τον βλέπει και τον σκοτώνει.
Γρηγόρης (Δημήτρης Καλογεράκης): Έρχεται στο Νησί, ως φύλακας. Κατά την παραμονή του, ενοχλεί τους ανθρώπους της Σπιναλόγκας, όπως και την Ελένη. Αργότερα, μολύνεται ο ίδιος από την αρρώστια. Ένα βράδυ, βιάζει την Ευγενία, όπου ο Παπαδημητρίου το μαθαίνει, και τον πνίγει στη θάλασσα.
Πάνος Σκλαβούνης (Κώστας Φραντζεσκάκης):Ο Πάνος είναι ηθοποιός από την Αθήνα και μεταφέρεται από το νοσοκομείο της Αγίας Βαρβάρας στο Νησί μαζί με άλλους ασθενείς λόγω της αντίδρασής τους για τον τρόπο μεταχείρησής τους εκεί. Ανεβάζει παραστάσεις στο Νησί και είναι φιλικός και εύθυμος με τους κατοίκους του Νησιού.
Στέλιος Βανδής (Στέλιος Βέργος): Είναι κουρέας από την Αθήνα και μεταφέρεται από το νοσοκομείο της Αγίας Βαρβάρας στο Νησί μαζί με άλλους ασθενείς λόγω της αντίδρασής τους για τον τρόπο μεταχείρησής τους εκεί. Στο Νησί καταφέρνει και ανοίγει το δικό του κουρείο και είναι ο πρώτος που θεραπεύεται από την αρρώστια.
Σπύρος Καζάκης (Πέτρος Μαυροματίδης): Ο Σπύρος είναι ο παντοπώλης του Νησιού. Τις περισσότερες φορές βρίσκεται στο καφενείο παρέα με τον Μακριδάκη και τον Λάμπρο. Με τη χορήγηση της προμίνης, αποκτά παραισθήσεις.
Παπα-Καζάκος (Μανόλης Χαρούλης): Είναι ο παπάς του Νησιού, που τελεί λειτουργίες στον Άγιος Παντελεήμονα. Μαζί με την Ηλέκτρα παίζουν τη λύρα. Τέλος, καταφέρνει, μαζί με όλους τους Σπιναλογκιτες, να θεραπευτεί από την αρρώστια.
Φωτεινή Αγγελοπούλου (Όλγα Δαμάνη (μεγάλη ηλικία), Αννίτα Κούλη (νεαρή ηλικία) , Ρενέ Τζόλα (παιδί) ): Η Φωτεινή είναι η καλύτερη φίλη της Μαρίας και ο άνθρωπος που διηγείται στην Αλέξις την ιστορία της οικογένειάς της. Είναι παντρεμένη με τον Στέφανο και έχουν ένα γιο, τον Μαθιό. Μέχρι τα γεράματα, έχουν την οικογενειακή ταβέρνα στην Πλάκα, απέναντι από τη Σπιναλόγκα.
Χρήστος Λαπάκης (Νίκος Ορφανός): Ο Λαπάκης είναι ο γιατρός της Σπιναλόγκας ο οποίος κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να απαλύνει τον πόνο των ασθενών. Αρχικά επισκέπτεται περιοδικά το Νησί, αλλά στη συνέχεια γίνεται μόνιμος κάτοικος μέχρι τη μέρα που φεύγει μαζί με όλους, όταν ανακαλύπτεται η θεραπεία της νόσου.
Νίκος Κυρίτσης (Αλέξανδρος Λογοθέτης): Ο Κυρίτσης είναι γιατρός στο νοσοκομείο του Ηρακλείου και φίλος του Λαπάκη, ο οποίος επισκέπτεται το Νησί και συμμετέχει στην έρευνα για το νέο φάρμακο κατά της ασθένειας δοκιμάζοντάς το σε εθελοντές. Ερωτεύεται τη Μαρία ενώ είναι ακόμη στο Νησί και την παντρεύεται όταν επιστρέφουν στην Πλάκα.
Αντώνης Αγγελόπουλος (Ορφέας Αυγουστίδης (ενήλικας), Αντύπας Νταμοτσίδης (παιδί) ): Ο Αντώνης είναι παιδικός φίλος της Άννας και της Μαρίας και ο αδελφός της Φωτεινής. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, φεύγει αντάρτης για να πολεμήσει τους Γερμανούς και όταν ο πόλεμος τελειώνει, επιστρέφει και πιάνει δουλειά στα κτήματα των Βανδουλάκηδων. Ερωτεύεται την Άννα, η οποία ενώ αρχικά ανταποδίδει τα αισθήματα, στη συνέχεια τον αγνοεί όταν βλέπει τον πλούσιο Αντρέα Βανδουλάκη, τον οποίο και παντρεύεται.
Παύλος Αγγελόπουλος (Γρηγόρης Ορφανουδακης): Ο Παύλος είναι παντρεμένος με τη Σαβίνα, και έχουν δύο παιδιά. Ο Παύλος έχει μία ταβέρνα στην Πλάκα. Κολλητός του είναι ο Γιώργης, ο οποίος τον επισκέπτεται συνέχεια.
Αντρέας Βανδουλάκης (Γιάννης Στάνκογλου): Ο Ανδρέας είναι ο γιος του πλούσιου γαιοκτήμονα, Αλέξανδρου Βανδουλάκη, ο οποίος ερωτεύεται και παντρεύεται την Άννα. Όταν μαθαίνει ότι η Άννα τον απάτησε, τη σκοτώνει, συλλαμβάνεται και πεθαίνει στη φυλακή. Λίγο πριν τον θάνατό του ζητά από τη Μαρία να μεγαλώσει τη Σοφία, (την κόρη της Άννας από τον Μανώλη που θεωρούσε δικό του παιδί) σαν δική της κόρη.
Αλέξανδρος Βανδουλάκης (Μιχάλης Αεράκης): Ο Αλέξανδρος είναι ο πατέρας του Ανδρέα ο οποίος δεν συμφωνεί με την επιλογή της Άννας από τον γιο του επειδή είναι φτωχή. Αναγκάζεται να την αποδεκτεί όταν ο Ανδρέας τη ζητάει σε γάμο για να μην τον χάσει.
Ελευθερία Βανδουλάκη (Μελίνα Βαμβακά) : Η Ελευθερία είναι η γυναίκα του Αλέξανδρου Βανδουλάκη. Σε αντίθεση με τον Αλέξανδρο υποστηρίζει τον Αντρέα, τον γιο της, στις επιλογές του. Όταν ο Αντρέας πεθαίνει στη φυλακή, και εκείνη το μαθαίνει, ξεψυχά δίπλα στον άντρα της.
Λάζαρος (Ηλίας Μιχαλογιάννης) : Ο Λάζαρος, είναι ο σοφέρ των Βανδουλάκηδων. Οδηγεί την κούρσα του, ενώ είναι από τους λίγους, που επισκέπτεται τον Αντρέα στην φυλακή.
Επισκόπηση σειράς
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 11 Οκτωβρίου 2010 με το πρώτο επεισόδιο να σημειώνει τηλεθέαση 61.7% στο σύνολο. Προβαλλόταν κάθε Δευτέρα βράδυ. Το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 23 Μαΐου 2011, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη τηλεθέαση από όλα τα επεισόδια της σειράς, 64.6% στο σύνολο.
Με βάση τη συνολική τηλεθέαση όλων των επεισοδίων, η σειρά «Το νησί» θεωρείται ως η καλύτερη δραματική σειρά στην ιδιωτική τηλεόραση, μιας και για το διάστημα 11/10/10-23/05/11 σημείωσε μέσο όρο τηλεθέασης 53.7% (2.889.000 τηλεθεατές) ενώ στα κοινά 15-44 σημείωσε 59.3% (1.209.000 τηλεθεατές).
Κριτικές
Οι κριτικές που έλαβε η σειρά από το πρώτο κιόλας επεισόδιο ήταν ιδιαίτερα θετικές. Κατά την ειδησεογραφική προβολή που έγινε, πριν την πρεμιέρα της σειράς στην τηλεόραση, «η σειρά έκλεψε τις εντυπώσεις και οι περισσότεροι κριτικοί μιλούν για μια παραγωγή που συγκλονίζει, συγκινεί και παρασύρει τον θεατή στα σοκάκια της Σπιναλόγκας» ενώ έχει τραβήξει τα διεθνή βλέμματα με ξένα κανάλια να ζητάνε τα δικαιώματα για να την προβάλουν.
Η Μαριάννα Τζιαντζή της Καθημερινής γράφει ότι τα αστρονομικά νούμερα τηλεθέασης της πρεμιέρας, δείχνουν ότι η σειρά θα είναι το τηλεοπτικό φαινόμενο της χρονιάς και το αξίζει «όχι μόνο γιατί πρόκειται για μια καλλιτεχνικά φιλόδοξη, προσεγμένη και ακριβή παραγωγή σε μια εποχή γενικευμένης τηλεοπτικής ξεραΐλας [...] Το βιβλίο, και κατά προέκταση η σειρά, λειτουργεί και σαν μια καθησυχαστική αλληγορία για την εποχή μας, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι η πρόθεση της Βικτόριας Χίσλοπ ήταν να μιλήσει για τον έρωτα στην εποχή της κρίσης και του κοινωνικού αποκλεισμού».
Σχολιάζοντας επίσης τα νούμερα τηλεθέασης, η Μαρίνα Πετρούτσου της Ελευθεροτυπίας γράφει ότι η πρεμιέρα της σειράς ήταν «άκρως εντυπωσιακή» καθηλώνοντας το τηλεοπτικό κοινό και σημειώνοντας ότι το κοινό απέδειξε πως περίμενε με ανυπομονησία μια ποιοτική παραγωγή σε μια περίοδο που τα δίκτυα, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία την οικονομική κρίση, προέβαλλαν προγράμματα χαμηλής ποιότητας.
Η Ρίκα Βαγιάννη κάνει διθυραμβικά σχόλια ονομάζοντας τη σειρά ένα πανέμορφο «λάθος» με το Mega να ανεβάζει τον πήχη πολύ ψηλά. «Αυτό που είδαμε ήταν δέκα σκαλιά παραπάνω από το απλώς, «καλή τηλεόραση». Ήταν ένας καλλιτεχνικός και τεχνικός άθλος, που όμως, κατάφερνε το αδιανόητο, να διατηρήσει την ανθρωπιά του και να «μιλήσει» τρυφερά και λυπημένα στη γλώσσα των πιο απλών ανθρώπων».
Όρος λιθοτόμος
thumb|300px|right| Το Όρος λιθοτόμος (εβραϊκά: הר חוצבים; Stonecutters Mountain / Har Hotzvim) είναι ένα υψηλής τεχνολογίας βιομηχανικό πάρκο στην Ιερουσαλήμ. Ιδρύθηκε στις αρχές του 1970 από την εταιρεία Οικονομικών Ιερουσαλήμ, Είναι επίσης γνωστό ως Campus of Science-Rich Industries (εβραϊκά: קריית תעשיות עתירות מדע, Kiryat Ta'asiyot Atirot Mada).
Το νησί (σειρά)
Κριτικές
Η Ντέπυ Γκολεμά, επίσης με διθυραμβική κριτική, σχολιάζει ότι το «Νησί» είναι μια εξαιρετική παραγωγή και ότι είναι μια από τις στιγμές που μπορείς να συγχωρέσεις τα πάντα στην τηλεόραση. Επαινεί τις ερμηνείες των ηθοποιών: «Η Κατερίνα Λέχου, ζει τη συγκλονιστικότερη στιγμή της τηλεοπτικής της καριέρας, αποδεικνύοντας ότι είχε πολύ περισσότερες δυνατότητες από το «Είσαι το ταίρι μου». Για τον Μάινα τα ξέραμε. Είχε δώσει πολλά δείγματα. Δεν υπάρχει ηθοποιός που υστερεί με τον μικρό Δημήτρη να είναι αληθινή αποκάλυψη. Να ευχαριστούμε τον θεό της τηλεόρασης, που έφερε στη μικρή οθόνη το Νησί...»
Όρος λιθοτόμος
Το όρος λιθοτόμος είναι επίσης βουνό. Η κορυφή του είναι 703 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το νησί (σειρά)
Κριτικές
Η Πόπη Διαμαντάκου από Τα Νέα σχολιάζει ότι η σειρά ξεπέρασε κάθε προσδοκία, όπως και οι ερμηνείες των ηθοποιών, επαινώντας τη δουλειά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου στο σενάριο, το οποίο «απογειώνει την ιστορία», αλλά και του σκηνοθέτη Θοδωρή Παπαδουλάκη και εστιάζοντας στον μικρό Δημήτρη και στην απίστευτη ερμηνεία του μικρού Μάνου Τσαγκαράκη: «Θα σταθούμε σε µια στιγμή από το πρώτο επεισόδιο του «Νησιού» που ράγισε τις τηλεοπτικές οθόνες. Στο βλέμμα ενός παιδιού, στο δάκρυ του, σε δυο σκηνές του μικρού Δηµήτρη ρόλος έξοχος ενός 10χρονου παιδιού, που προσβάλλεται από λέπρα στη βουβή λαχτάρα του για τη ζωή που του αρνείται η φοβική κοινωνία της εποχής. Σε αυτά συµπυκνώθηκε όλο το βάρος των μηνυµάτων της σειράς που όμοιά της δεν έχουμε ξαναδεί στην ελληνική τηλεόραση».
Όρος λιθοτόμος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελαιων Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου
Το νησί (σειρά)
Κριτικές
Η Αφροδίτη Γραμμέλη γράφει στο Βήμα ότι η σειρά κέρδισε με μεγάλη διαφορά τις εντυπώσεις σχολιάζοντας πως από τα πρώτα λεπτά της μετάδοσής της, ξέσπασε «καταιγίδα» σχολίων στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τις σελίδες της σειράς σε αυτά να δέχονται χιλιάδες μέλη. «Ο τηλεοπτικός χάρτης άλλαξε σημαντικά καθώς με 61,7% συνολική τηλεθέαση το Νησί έσπρωξε σε κατρακύλα τους ριάλιτι αντιπάλους του Νext top model και Big Brother οι οποίοι καταποντίστηκαν, σημειώνοντας ποσοστά τηλεθέασης μόλις 12,3% και 10,4% αντίστοιχα». Η Γραμμέλη επίσης σχολίασε ότι δεν έλειπε η μειοψηφία αυτών που βρήκαν τη σειρά «καταθλιπτική, αργή, παλιομοδίτικη και υπερβολικά δραματική», αναφερόμενη στην κριτική του Κοσμά Βίδου.
Σπιναλόγκα
thumb|400px|left|[[Σπιναλόγκα: Το νησί που λειτούργησε ως λεπροκομείο και στο οποίο έγινε ένα μέρος των γυρισμάτων της σειράς]] Το Νησί, η Σπιναλόγκα, είναι μια βραχονησίδα η οποία βρίσκεται στη βόρεια είσοδο του κόλπου της Ελούντας, απέναντι από το χωριό Πλάκα. Έχει έκταση 85 στρεμμάτων και ύψος ως 53 μέτρα. Το αρχαίο της όνομα ήταν "Καλιδών" ενώ το όνομα "Σπιναλόγκα" το πήρε κατά την Ενετοκρατία, οπότε και άρχισε να οχυρώνεται το 1574, και σημαίνει "μακρύ αγκάθι". Στο νησί χτίστηκαν κατοικίες και εποικίστηκε μετά την κατάληψή του από τους Τούρκους. Κατά τους πρώτους αιώνες της τουρκοκρατίας το φρούριο περιθωριοποιείται και χρησιμοποιείται ως τόπος εξορίας και απομόνωσης όμως, κατά το τέλος του 19ου αιώνα, ο ρόλος του λιμανιού της Σπιναλόγκας αναβαθμίζεται καθώς αποκτά άδεια εξαγωγικού εμπορίου.
Στις αρχές του 20ού αιώνα όταν η λέπρα βρισκόταν σε έξαρση, ο χαρακτήρας του νησιού αλλάζει, όταν ο πρίγκιπας Γεώργιος αποφασίζει την ίδρυση λεπροκομείου στο νησί για να απομονώσει τους λεπρούς του της Κρήτης. Η απόφαση για την ίδρυση του λεπροκομείου, με το όνομα "Άγιος Παντελεήμων", υπογράφηκε στις 30 Μαΐου του 1903. Με την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα το 1913, άρχισαν να μεταφέρονται στο νησί και λεπροί από όλη τη χώρα, όχι μόνο από την Κρήτη, ενώ σταδιακά χαρακτηρίστηκε ως "Διεθνές Λεπροκομείο της Ευρώπης".