cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπετουλίνη
Χημική δομή
Από χημική άποψη, η μπετουλίνη είναι ένα τριτερπενοειδές δομής λουπανίου. Έχει μια δομή πεντακυκλικού δακτυλίου και υδροξυλομάδες στις θέσεις C3 και C28.
Εφαρμογές
Σε άλλη μελέτη, η μπετουλίνη ανέστειλε την ωρίμανση της πρωτεΐνης που δεσμεύει το ρυθμιστικό στοιχείο της στερόλης (SREBPs). Η αναστολή της SREBP από την μπετουλίνη μείωσε τη βιοσύνθεση της χοληστερόλης και των λιπαρών οξέων. In vivo, η μπετουλίνη βελτίωσε την επαγόμενη από τη διατροφή παχυσαρκία, μείωσε την περιεκτικότητα σε λιπίδια στον ορό και τους ιστούς και αύξησε την ευαισθησία στην ινσουλίνη.
Επιπλέον, η μπετουλίνη μείωσε το μέγεθος και βελτίωσε τη σταθερότητα των αθηρωματικών πλακών.
Οι ιθαγενείς της Αμερικής χρησιμοποιούσαν φλοιό κόκκινης σκλήθρας (Alnus rubra) για να θεραπεύσουν δηλητηριώδεις ερεθισμούς από τα δένδρα Toxicodendron spp., τα τσιμπήματα εντόμων και τους ερεθισμούς του δέρματος. Οι Ινδιάνοι Μπλάκφουτ χρησιμοποιούσαν ένα εκχύλισμα φτιαγμένο από φλοιό κόκκινης σκλήθρας για τη θεραπεία των λεμφικών ασθενειών και της φυματίωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες
Καραγκάντα
250px|thumb|Το άγαλμα του Νουρκέν Αμπντίροφ στην Καραγκάντα.
Η Καραγκάντα (καζακικά: Қарағанды / Qarağandı [qɑɾɑʁɑnˈdə], Καραγαντά ή Καραγαντί, Ρωσικά: Караганда́) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Καζακστάν μετά το Αλμάτι, την Αστανά και το Σιμκέντ. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται σε 475.200 κατοίκους (εκτίμηση 2012).
Κατά τη δεκαετία του 1940 έως και το 70% των κατοίκων της πόλης ήταν Γερμανοί. Οι περισσότεροι από τους Γερμανούς ήταν Ρωσογερμανοί του Βόλγα, που είχαν ομαδικά εξοριστεί στη Σιβηρία και το Καζακστάν κατ' εντολή του Στάλιν, όταν ο Χίτλερ εισέβαλε στην Σοβιετική Ένωση το 1941. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ο πληθυσμός της Καραγκάντα μειώθηκε κατά 14% από το 1989 έως το 1999. Η Καραγκάντα είναι η πατρίδα του Καζάκου πιλότου Νουρκέν Αμπντίροφ, ήρωα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Αχμάτ Καντίροφ, πρώτου Πρόεδρου της Δημοκρατίας της Τσετσενίας.
Βιομηχανία
Το Καραγκάντι είναι μία βιομηχανική πόλη, που χτίστηκε για την εξόρυξη άνθρακα στην γύρω περιοχή, χρησιμοποιώντας τους φυλακισμένους των στρατοπέδων εργασίας. Η Βρετανή Φλόρα Λέιπμαν, έζησε αρκετά χρόνια σε μία σειρά από άλλα κοντινά στρατόπεδα εργασίας, και περιέγραψε τις εμπειρίες της σε ένα βιβλίο, που δημοσιεύτηκε το 1987. Η εμπορική εξόρυξη του άνθρακα συνεχίζει να είναι μια σημαντική δραστηριότητα στην περιοχή μέχρι σήμερα.
Καθώς οι τοπικές πηγές νερού δεν επαρκούν για τις ανάγκες μίας μεγάλης βιομηχανικής πόλης, το Κανάλι Ιρτίς-Καραγκάντα κατασκευάστηκε την δεκαετία του 1960, για να εφοδιάσει την μητροπολιτική περιοχή της Καραγκάντα με νερό από τον Ποταμό Ιρτίς, ο οποίος βρίσκεται περισσότερα από 400 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Γιάκομπ Γιόνας Μπιέρνσταλ
Ο Γιάκομπ Γιόνας Μπιέρνσταλ (σουηδικά:Jakob Jonas Björnståhl, 23 Ιανουαρίου 1731, Ρόταρμπο - 11 Ιουλίου 1779, Θεσσαλονίκη ), ήταν Σουηδός ανατολιστής και φιλόλογος από το Πανεπιστήμιο Λουντ Ήταν συλλέκτης χειρογράφων (minuscule 901, minuscule 902 και minuscule 1852).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλόλογοι
30 Νοεμβρίου
29 Νοεμβρίου | 30 Νοεμβρίου | 1 Δεκεμβρίου
Η 30η Νοεμβρίου είναι η 334η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (335η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 31 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1987-1988
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1988 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στην Τρίπολη. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Πειραϊκός Σύνδεσμος για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Πηγές
1987 1988 Πανελληνιο Εφηβων Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αρκαδία
Λογγιές Ευρυτανίας
Οι Λογγιές είναι μικρός ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, ο οποίος βρίσκεται στα Ευρυτανικά Άγραφα σε υψόμετρο 460 μέτρα , στους νοτιοδυτικούς πρόποδες της κορυφής Κόψι (υψομ. 1.940 μ.) και δίπλα στις δυτικές όχθες του Ταυρωπού (Μέγδοβα). Απέχει 36 χλμ. ΒΑ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου), 49 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Καρπενήσι (μέσω Παυλόπουλο) και περίπου 6 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Μαυρομμάτα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μαυρομμάτας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Μαυρομμάτα αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαυρομμάτας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βίνιανης του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 7 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων
Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των φύλων είναι μία υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που λειτουργεί από το 2007 με έδρα στο Βίλνιους Λιθουανίας. Ιδρύθηκε με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1922/2006 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2006. Αποστολή της υπηρεσίας είναι η συμβολή και η ενίσχυση της προώθησης της ισότητας των φύλων σε όλες τις κοινοτικές πολιτικές και τις συνακόλουθες εθνικές πολιτικές, η καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου, και η ευαισθητοποίηση του Ευρωπαίου πολίτη περί του θέματος της ισότητας των φύλων.
Καθήκοντα
Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των φύλων εκπονεί μελέτες και συγκεντρώνει στατιστικά στοιχεία σχετικά με την ισότητα των φύλων στην ΕΕ, παρακολουθεί τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ ανταποκρίνεται στις διεθνείς δεσμεύσεις της όσον αφορά την ισότητα των φύλων και συντάσσει ετήσια έκθεση προόδου σχετικά με το θέμα αυτό και εργάζεται για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Συντονίζει το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Ισότητα των Φύλων, διοργανώνει συναντήσεις εμπειρογνωμόνων προς υποστήριξη του ερευνητικού έργου του Ινστιτούτου, προωθεί τον διάλογο και τη συνεργασία με μη κυβερνητικούς οργανισμούς και οργανώσεις για τις ίσες ευκαιρίες, πανεπιστήμια και εμπειρογνώμονες, ερευνητικά κέντρα, κοινωνικούς εταίρους και συναφείς οργανισμούς που επιδιώκουν την επίτευξη της ισότητας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Οργάνωση
Το Ινστιτούτο περιλαμβάνει το Διοικητικό Συμβούλιο, το Σώμα Εμπειρογνωμόνων, τον Διευθυντή και το προσωπικό του. Το διοικητικό συμβούλιο του ινστιτούτου αποτελείται από 18 εκπροσώπους των κρατών μελών της ΕΕ που διορίζονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και 1 μέλος που εκπροσωπεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το Σώμα Εμπειρογνωμόνων απαρτίζεται από μέλη αρμοδίων φορέων ειδικευμένων σε θέματα ισότητας των φύλων, και περιλαμβάνει εκπροσώπους των κρατών μελών (28), της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (3) και άλλων ενδιαφερόμενων μερών (2). Ο Διευθυντής είναι ο νόμιμος εκπρόσωπος του Ινστιτούτου και είναι υπόλογος στο Διοικητικό Συμβούλιο.
Το Ινστιτούτο απασχολεί προσωπικό 50 ατόμων. Με χρηματοδότηση από την Επιτροπή, προτεινόμενου προϋπολογισμού €52,5 εκατ. για την περίοδο 2007 - 2013, το Ινστιτούτο παρέχει τεκμηριωμένα στοιχεία για τη στήριξη της ισότητας των φύλων και διαθέτει κέντρο τεκμηρίωσης και βιβλιοθήκη που θα είναι ανοικτά για το κοινό.
Αναφορές
Κατηγορία:Κυβερνητικές υπηρεσίες
Έκγκουιν
Η Έκγκουιν (αρχ. αγγ.: Eċġwynn, πέθανε μετά το 890) ήταν η πρώτη σύζυγος του βασιλιά των Αγγλοσαξόνων Εδουάρδου του Πρεσβύτερου με τον οποίο απέκτησε τον μετέπειτα βασιλιά Έθελσταν της Αγγλίας και μία κόρη την Αγία Εντίθ του Πόλεσγουορθ που παντρεύτηκε τον Σιθρίκ Κες, βασιλιά των Βίκινγκ. Δεν υπάρχουν πολλές πηγές για τη ζωή της, το όνομα της δεν αναφέρεται πουθενά πριν τη Νορμανδική κατάκτηση. Ο πρώτος ιστορικός που το καταγράφει ήταν ο Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι τον 12ο αιώνα, ο ιστορικός αυτός αποτελεί τη βασική πηγή πληροφοριών για την Έκγουιν.
Γάμος με τον Εδουάρδο τον Πρεσβύτερο
Ο Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι γράφει ότι ο Έθελσταν ήταν 30 ετών την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο (924), αυτό παραπέμπει ότι γεννήθηκε το 894, συνεπώς ο γάμος των γονέων του έγινε ένα έτος νωρίτερα (893). Όταν ο Εδουάρδος έφτασε στην ενηλικίωση το βασικό καθήκον του πατέρα του Αλφρέδου του Μέγα ήταν να συνεχίσει το γενεαλογικό του δέντρο. Δεν υπάρχουν κατόπιν πηγές για την Ένγκουιν αλλά δύο σημαντικά γεγονότα σχετίζονται με αυτήν, το πρώτο ότι ο γιος της Έθελσταν απεστάλη στη Μερκία να ανατραφεί στην αυλή της θείας του Έθελφλιντ. Το δεύτερο ότι ο σύζυγος της Εδουάρδος μετά τον θάνατο του πατέρα του (901) παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Έλφλεντ, κόρη του κόμη Έθελχελμ. Η αιτία για την απόφαση αυτή είναι ασαφής, ένας πιθανός λόγος είναι ότι η Έκγουιν είχε πεθάνει και ο Εδουάρδος αναζήτησε μία δεύτερη σύζυγο. Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι ο γάμος έγινε για πολιτικούς λόγους με πρωτοβουλία του πεθερού της, συνεπώς μετά τον θάνατο του Αλφρέδου (899) οι βασιλικοί σύμβουλοι έπεισαν τον Εδουάρδο να τον διαλύσει.
Το Αγγλοσαξονικό χρονικό γράφει ότι ο βασιλεύς Έθελσταν πάντρεψε την αδελφή του με τον βασιλιά της Νορθουμβρίας Σιθρίκ Κες (πέθανε το 727), οι γάμοι εορτάστηκαν μεγαλοπρεπώς στο βασιλικό κέντρο της Μερκίας στο Τάμγουορθ (30 Ιανουαρίου 926). Ο Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι τονίζει ότι ήταν κόρη της Έκγουιν αλλά δεν μπορούσε να αποκαλύψει το όνομα της από τις διαθέσιμες πηγές που είχε. Οι μετέπειτα ιστορικοί Ρογήρος του Γουέντοβερ (πέθανε το 1236) και Μάθιου Πάρις (1200 - 1259) την ταυτίζουν με την Αγία Έντιθ του Πόλεσγουορθ η οποία σύμφωνα με τις βιογραφίες των παλιών Αγγλίδων Αγίων τάφηκε σε μία μονή στο Γουόρικσερ κοντά στο Τάμγουορθ. Ο μετέπειτα χρονικογράφος του 13ου αιώνα Τζων του Γουόλινγκφορντ καταγράφει το όνομα της σαν "Ήντιθ", ήταν η μητέρα του Αμλάιμπ Κουαράν. Οι μετέπειτα ιστορικοί βρίσκονται σε αντίθετες απόψεις, μερικοί συμφωνούν με τη θεωρία του Ρογήρου ή την πιθανότητα να είναι το όνομα της "Ήντιθ". Η Μπάρμπαρα Γιορκ (γεν. το 1951) τονίζει ότι είναι αδύνατο να ονομάζεται η κόρη της Έκγουιν Ήντιθ, το ίδιο όνομα είχε μια άλλη κόρη του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου με την Έλφλεντ, την αναγνωρίζει τελικά σαν "Έντιθ".
Διαδοχή
Το υπόβαθρο σχετικά με την οικογένεια και τα παιδιά της Έκγουιν δεν έχει προσδιοριστεί, οι πληροφορίες σχετίζονται με τα γεγονότα που ακολούθησαν τη διαδοχή του Έθελσταν από τους ετεροθαλείς αδελφούς του. Ο Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι γράφει ότι ο Αλφρέδος ο Μέγας είχε στόχο να αναγνωρίσει διάδοχο του απ΄ευθείας τον εγγονό του Έθελσταν αγνοώντας τον γιο του Εδουάρδο, τον έστεψε ο ίδιος με ξίφος, σπαθί και βασιλικό μανδύα. Ο Αλφρέδος φρόντισε προσωπικά την ανατροφή του εγγονού του, τον έστειλε για εκπαίδευση στη Μερκία, στην αυλή της θείας του Έλφλεντ. Σε Λατινικό ποίημα της εποχής ο Έθελσταν εμφανίζεται σαν διάδοχος του θρόνου των Αγγλοσαξόνων, αυτό δείχνει ότι ο παππούς του τον είχε αναγνωρίσει διάδοχο στα μέσα της δεκαετίας του 890.
Ο Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος είχε ωστόσο άλλα σχέδια, είχε στόχο να ορίσει διάδοχο του τον μεγαλύτερο γιο του με την Έλφλεντ Έλφγουιρντ του Ουέσσεξ. Με τον θάνατο του (17 Ιουλίου 924) οι κάτοικοι του Ουέσσεξ ανακήρυξαν βασιλιά τους τον Έλφγουιρντ σύμφωνα με την επιθυμία του πατέρα του, οι κάτοικοι της Μερκίας ανακήρυξαν βασιλιά τον Έθελμπαλντ. Ο Έλφγουιρντ πέθανε αιφνίδια και πρόωρα λίγες μέρες μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Έθελσταν κληρονόμησε ολόκληρο το βασίλειο. Οι κάτοικοι του Ουέσσεξ αντιστάθηκαν σκληρά με αποτέλεσμα η στέψη του στο Κίγκστον να καθυστερήσει μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου της επόμενης χρονιάς (925). Ο Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι τονίζει : "Κάποιος Αλφρέδος στο Ουίντσεστερ αντέδρασε σκληρά με τον ισχυρισμό ότι ο Έθελσταν ήταν γιος μιας ερωμένης του πατέρα του, συνεπώς νόθος". Οι επαναστάτες υποστήριζαν προφανώς τα κληρονομικά δικαιώματα του Έντουιν, του δεύτερου γιου του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου με την Έλφλεντ. Σε ένα διάταγμα της εποχής ο υπουργός Αλφρέδος καταγράφει τον Έντουιν σαν "Έθελινγκ", δηλαδή διάδοχο και κληρονόμο του θρόνου. Οι περίεργες συνθήκες που πέθανε ο Έντουιν δείχνουν ότι ο αγώνας για τη διαδοχή ανάμεσα στα δύο ετεροθαλή αδέλφια ήταν σκληρός μέχρι το τέλος. Τα Μπερτινιανά Χρονικά γράφουν ότι ο Έντουιν "αναγκάστηκε να δραπετεύσει από τις ταραχές που ξέσπασαν στο βασίλειο", πνίγηκε σε μια θύελλα στην προσπάθεια του να περάσει στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Ιστορικές αμφιβολίες
Οι γραπτές και οι προφορικές πηγές που παρουσίασε ο Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι περιστρέφονται γύρω από τις συγκρούσεις για τη διαδοχή. Ο Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι μεταφράζει ένα Λατινικό ποίημα που περιγράφει την Έκγκουιν σαν "διακεκριμένη γυναίκα", ο Ιωάννης του Ουόρσεστερ αντίστοιχα "πολύ ευγενή γυναίκα". Ο Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι γνώριζε τις φήμες που κυκλοφορούσαν στις αρχές του 12ου αιώνα ότι η μητέρα του Έθελσταν ήταν ερωμένη, στηρίχτηκαν στην προπαγάνδα του υπουργού Αλφρέδου εναντίον του γιου της Έθελσταν. Οι φήμες είχαν στόχο να την υποβαθμίσουν σαν ερωμένη χαμηλής καταγωγής με παιδιά χωρίς κληρονομικά δικαιώματα. Ο Ουίλιαμ παραθέτει άλλο ένα ανέκδοτο που κυκλοφορούσε χωρίς να δείχνει ότι το πίστευε ο ίδιος : "μία μέρα ο Εδουάρδος επισκέφτηκε την πρώην νοσοκόμα της συζύγου του, συνάντησε μια πανέμορφη κόρη ενός βοσκού, κοιμήθηκε μαζί της ένα βράδυ και γεννήθηκε ο Έθελσταν".
Οι φήμες προέρχονται από ιστορίες που κυκλοφόρησαν αργότερα, δεν υπάρχουν ενδείξεις από πηγές της εποχής ότι η δεύτερη σύζυγος του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου ανήκε σε ψηλότερη κοινωνική τάξη από την πρώτη. Η διακεκριμένη Γερμανή ποιήτρια του Μεσαίωνα Ροσβίτα έγραψε τη δεκαετία του 960 ότι "η μητέρα του Έθελσταν ανήκε σε κατώτερη τάξη επειδή η Ήντιθ κόρη της θετής του μητέρας Έλφλεντ παντρεύτηκε τον Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας". Η συγκεκριμένη ποιήτρια ζούσε ωστόσο στη Γερμανία και υμνούσε τη Δυναστεία των Οθωνιδών, πιθανότατα με την αναφορά αυτή ήθελε να ενισχύσει την ίδια την Ήντιθ σαν πεθερά του Όθων Α΄. Ο σημαντικός πολιτικός ρόλος των απογόνων της Έλφλεντ οφείλεται συνεπώς και στην υψηλή κοινωνική τάξη της ίδιας.
Πηγές
Κατηγορία:Σύζυγοι του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου
Πυρκαγιά
thumb|Πυρκαγιά στο Γέλοουστόουν των [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|ΗΠΑ στις 7 Σεπτεμβρίου 1988.]] Πυρκαγιά είναι η ανεξέλεγκτη φωτιά, η οποία προκαλείται από μη ελεγχόμενη καύση με το οξυγόνο και συνοδεύεται από πρόκληση μεγάλων ποσών θερμότητας και φωτός, γεγονός που έχει ως συνέπεια την καταστροφή του καιγόμενου υλικού. Όταν συμβαίνει στην ύπαιθρο, σε αγροτική ή/και σε δασική γη, χαρακτηρίζεται ως αγροτοδασική πυρκαγιά.
Επιδράσεις
Ένα σημαντικό τμήμα της Γης υπόκειται σε περιοδικές πυρκαγιές. Σε γενικές γραμμές, οι διάφοροι τύποι πυρκαγιάς ερμηνεύονται ιστορικά σε σχέση με το κλίμα και τη συναφή γεωλογία του τοπίου, με περιορισμένη εξέταση του ρόλου τους στην εξελικτική πορεία του οικοσυστήματος και του ρόλου της φωτιάς στη διαμόρφωση των πληθυσμών διαφόρων ειδών, που απαρτίζουν τη συνολική πανίδα και χλωρίδα ενός τόπου. Ιστορικά, οι κλάδοι της οικολογίας, της βιογεωγραφίας και της παλαιοοικολογίας θεωρούν το κλίμα και τη γεωλογία ως βασικούς παράγοντες που καθορίζουν τα οικοσυστήματα συναρμολόγησης και διανομής. Ωστόσο, σε πολλά από αυτά τα τοπία η φωτιά είναι παράγοντας ίσης ή μεγαλύτερης σημασίας και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των τριών παραγόντων προσδιορίζουν δυναμικά τον αριθμό των διαθέσιμων λειτουργικών τύπων τόσο στην χλωρίδα, όσο και στην πανίδα. Η φωτιά δεν είναι μια νέα διαδικασία σύνθεσης ή αποδόμησης οικοσυστημάτων, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα εξέλιξης της πανίδας και της χλωρίδας ιδιαίτερα ήδη από την Παλαιοζωική.
Μεσογειακό κλίμα
Ιδιαίτερα οι τόποι που συνδέονται με το μεσογειακό κλίμα, είναι περιοχές στις οποίες η βροχόπτωση υπερβαίνει τη δυνητική εξατμισοδιαπνοή κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών, με αποτέλεσμα την επαρκή ανάπτυξη φυτών, που γίνονται ιδιαίτερα εύφλεκτα κατά την διάρκεια της ξηρής περιόδου του καλοκαιριού. Συλλογικά, οι περιοχές αυτές περιλαμβάνουν μόνο το 2% της έκτασης του κόσμου, αλλά στεγάζουν πάνω από το 15% του συνόλου των αγγειακών ή ανώτερων φυτών της συνολικής χλωρίδας. Είναι οικοσυστήματα επιρρεπή σε διαφορετικές μορφές φωτιάς και κυριαρχούνται από προσαρμοσμένη βλάστηση, η οποία προκύπτει από μακρά εξελικτική σχέση με τις πυρκαγιές, γεγονός που επηρεάζει το σύστημα της πανίδας.
Η πλήρης κατανόηση του πραγματικού ρόλου της φωτιάς σε τοπία του μεσογειακού κλίματος είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνο με την αναγνώριση της σημασίας της στην εξέλιξη της μεσογειακής χλωρίδας και πανίδας και στη διαμόρφωση των προτύπων βλάστησης. Ο ρόλος της φωτιάς στο πλειστόκαινο δεν περιορίστηκε μόνο στην αποφυγή της πυρκαγιάς ή σε γονότυπους και είδη ανθεκτικά στη φωτιά. Είχε αποφασιστική επιρροή στην εξέλιξη διαφοροποιημένων τοπίων, καθώς στους ιστορικούς χρόνους έγινε σημαντικό εργαλείο για τη βελτίωση βοσκοτόπων, ανοίγοντας εδάφη με θαμνώδη βλάστηση, αυξάνοντας παράλληλα τα ποώδη κτηνοτροφικά φυτά. Στη σύγχρονη εποχή οι ανεξέλεγκτες πυρκαγιές, ειδικά αν συνδυαστούν με το φαινόμενο της υπερβόσκησης, έγιναν σημαντική αιτία υποβάθμισης του τοπίου. Μια τέτοια διαδικασία αναπροσαρμογής, ως είναι φυσικό, άσκησε σημαντικές επιδράσεις στους πληθυσμούς των μεγάλων και μικρών θηλαστικών.
Ελληνικό μεσογειακό κλίμα
Όσον αφορά στην Ελλάδα, η κλιματική τυπολογία της Μεσογείου συσχετίζεται ιδιαίτερα με το ελληνικό ημιορεινό μεσογειακό κλίμα και τους αποκαλούμενους ετήσιους περιοδικούς ανέμους (μελτέμια), καθώς και τις περιόδους βροχοπτώσεων και ξηρασίας. Τα μελτέμια αναπτύσσονται από συστήματα υψηλών πιέσεων στις κορυφογραμμές και φυσούν σε βορειοδυτική κατεύθυνση προς ένα σύστημα χαμηλών πιέσεων που προκύπτει από τις εκάστοτε τοπικές θερμοκρασίες κατά την περίοδο του καλοκαιριού και του φθινοπώρου. Η φυσική γεωγραφία της Μεσογείου καθιστά το ελληνικό τοπίο ιδανικό για καύση, από την αρχαιότητα έως την σύγχρονη εποχή. Σε μια μακρά ιστορική συνέχεια οι πυρκαγιές στο ελληνικό τοπίο στο μεγαλύτερο ποσοστό τους αναφέρονται ως ανθρωπογενείς. Η Μεσόγειος ως ευρύτερο περιβάλλον, εκτός από τόπος, είναι κλίμα, σύστημα ζώντων οργανισμών και επιστημονικό παράδειγμα για την εκτίμηση των επιδράσεων της φυσικής ή ανθρωπογενούς πυρκαγιάς.
πυρκαγιάς Ελλάδα
Οι δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα το Ιουλίου- Αυγούστου 2023 Ανατολικής Αττικής, της Δυτικής Αττικής, της Αχαΐας, της Κορινθία,της Λαγονήσι της  Λουτρακίου, της Ρόδου, της Κουβαράς της Κέρκυρας, της Οινόη της Μαγνησίας,της Φθιώτιδα της Τιθορέας της Λαμία, της, Βόλος, της Εύβοιας, της Πύργου Ηλείας της Ολυμπίας της Χίος της Ασπρόπυργος της Ροδόπη της Όλυμπος της Τρίπολη της Σέρρες της Τήνος της Ορεστιάδα της Φλώρινα της Σίνδου Θεσσαλονίκης της Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης της Δήμος Δέλτα της Μαραθώνας της Κάρυστος της Μέγαρα της Νέας Πέραμου της Σκιάθος της Κεφαλονιά της Πρέβεζα της Ηράκλειο της Σέιχ Σου της Κοκκινόγειο της Ελασσόνα. της Αγιο Όρος της Ακρωτήρι Ζακύνθου της Τσιλιβί Ζακύνθου της Μπόχαλη Ζακύνθου της Δοξαρά Λάρισας της Αλεξανδρούπολη
Πώς δημιουργείται η πυρκαγιά
thumb|right|Πυρκαγιά στη [[Ρόδος|Ρόδο τον Ιούλιο του 2008.]]
Για να δημιουργηθεί μια πυρκαγιά, πρέπει να συνυπάρχουν τρεις παράγοντες:
Είδη πυρκαγιών
thumb|right Υπάρχουν πυρκαγιές από πρόθεση, από αμέλεια ή από φυσικά καιρικά φαινόμενα (κεραυνός).
Ανάλογα με την καύσιμη ύλη, οι πυρκαγιές χωρίζονται σε αστικές και δασικές:
Δασικές
Στις δασικές πυρκαγιές, το βασικό μέσο κατάσβεσης είναι το νερό.
Τι πρέπει να γίνεται σε περίπτωση πυρκαγιάς
thumb|right|Καμένα δένδρα, στη [[Σικελία, μετά από πυρκαγιά.]] Το πρώτο πράγμα που κάνει κανείς σε περίπτωση πυρκαγιάς είναι:
Η επέμβαση των Πυροσβεστών στις πυρκαγιές
thumb|right|Πυρκαγιά σε κτίριο, στον [[Καναδάς|Καναδά.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πυροσβεστική Κατηγορία:Φωτιά
Τυμπάκι
Το Τυμπάκι, επίσημα αναφέρεται ως Τυμπάκιον, είναι κωμόπολη, ιστορική έδρα του Δήμου Φαιστού καθώς και της κοινότητας Τυμπακίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Παλαιότερα ήταν έδρα της επαρχίας Πυργιωτίσσης του νομού Ηρακλείου. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 65,5 χλμ. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η ελαιοκομία και η καλλιέργεια οπωροκηπευτικών και ανθέων. Πολιούχος ναός είναι ο Άγιος Τίτος, ενώ υπάρχει και ναός του Αγίου Πνεύματος, της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Νεκταρίου. Στις 25 Αυγούστου ο οικισμός πανηγυρίζει, ενώ την 1η Σεπτεμβρίου εορτάζεται η γεωργική Πρωτοχρονιά, με ομαδική έξοδο των κατοίκων στα περιβόλια που διημερεύουν. Στο Τυμπάκι βρίσκεται και ο οικισμός του Κόκκινου Πύργου. Στον πρώην Δήμο Τυμπακίου ανήκουν οι αρχαιολογικοί χώροι της Φαιστού και της Αγίας Τριάδος.
Υποδομή
Έπειτα από τη δημιουργία καλλιεργειών πρωίμων κηπευτικών σε θερμοκήπια, ο πληθυσμός του Τυμπακίου αυξήθηκε. Στον οικισμό μεταξύ άλλων λειτουργούν ΚΕΠ, 3 νηπιαγωγεία, 3 Δημοτικά Σχολεία, πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο, Γυμνάσιο , Λύκειο , τράπεζες, ΕΛΤΑ και πολιτιστικός σύλλογος. Αθλητικά δραστηριοποιείται στο χώρο του ποδοσφαίρου με τον Αθλητικό Όμιλο Τυμπακίου, ο οποίος αγωνίζεται στην Γ εθνική κατηγορία.
Στο Τυμπάκι βρίσκεται στρατιωτικό αεροδρόμιο, σε αδράνεια. Ο αεροδρόμιο κατασκευάστηκε το 1941 από τους Γερμανούς, ώστε να βοηθάει στον ανεφοδιασμό των στρατευμάτων στη Βόρεια Αφρική. Το 1979 μετατράπηκε σε πεδίο βολής. Σήμερα στο αεροδρόμιο διοργανώνονται αγώνες dragster.
Ονομασία
Το όνομα του οικισμού έχει άγνωστη προέλευση. Η εικασία ότι οφείλεται στη λέξη τύμβος, που πηγάζει από τη θεωρία ότι ο οικισμός ιδρύθηκε από κατοίκους του οικισμού Άγιος Ανδρέας, δεν ευσταθεί κατά το Στέργιο Σπανάκη. Άλλες πηγές ασπάζονται όμως την εκδοχή αυτή. Ο Άγιος Ανδρέας στον Καστροφύλακα αναφέρεται με 63 κατοίκους. Ωστόσο ο οικισμός Cimbachi (Τυμπάκι) προϋπάρχει του οικισμού Άγιος Ανδρέας. Η ερμηνεία από τη λέξη τύμβος δεν ευσταθεί και για έναν πρόσθετο λόγο: τύμβοι δεν απαντώνται στην Κρήτη, ούτε χρησιμοποιήθηκαν ποτέ στο παρελθόν ως τρόπος ταφής.
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε Κοινότητα Τυμπακίου καθώς και Δήμος Τυμπακίου (πρώην)
Σημειώσεις
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Τυμπακίου Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού (αγγλικά: Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl) είναι αμερικανική περιπετειώδης ταινία φαντασίας παραγωγής 2003 που διαδραματίζεται στην Καραϊβική στις αρχές του 18ου αιώνα και διηγείται την ιστορία του σιδηρουργού Γουίλ Τέρνερ και του πειρατή Τζακ Σπάροου στην προσπάθειά τους να σώσουν την Ελίζαμπεθ Σουάν από το καταραμένο πλήρωμα του Μάυρου Μαργαριταριού και του καπετάνιου του, Χέκτορ Μπαρμπόσα. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Γκορ Βερμπίνσκι και την παραγωγή ανέλαβε ο Τζέρι Μπρουκχάιμερ. Το σενάριο έγραψαν οι Τεντ Έλιοτ και Τέρι Ρόσιο και βασίζεται στην ομώνυμη ατραξιόν των θεματικών πάρκων της Ντίσνεϋλαντ. Πρωταγωνιστούν οι Τζόνι Ντεπ, Ορλάντο Μπλουμ, Κίρα Νάιτλι και Τζέφρεϊ Ρας.
Ο Τζέι Γουόλπερτ ανέπτυξε το σενάριο το 2001 και ο Στούαρτ Μπίτι το ξαναέγραψε στις αρχές του 2002. Εκείνη την περίοδο, ο παραγωγός Τζέρι Μπρουκχάιμερ ασχολήθηκε με το πρότζεκτ και προσέλαβε τους Τεντ Έλιοτ και Τέρι Ρόσιο να δουλέψουν από την αρχή το σενάριο, προσθέτοντας την υπερφυσική κατάρα στην κεντρική ιστορία. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο νησί Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες από τον Οκτώβριο του 2002 μέχρι το Μάρτιο του 2003 καθώς και σε σκηνικά που κατασκευάστηκαν στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 9 Ιουλίου 2003 και γνώρισε απροσδόκητη επιτυχία. Απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς ενώ έγινε και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία με συνολικά έσοδα 654,2 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Ντεπ. Ο Ντεπ έλαβε επίσης υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου και βραβεύτηκε με το Screen Actors Guild Award Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας.
Η επιτυχία της ταινίας οδήγησε στη δημιουργία μιας σειράς ταινιών η οποία αποτελείται συνολικά από τέσσερις ταινίες-συνέχειες: Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού (Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest, 2006), Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου (Pirates of the Caribbean: At World's End, 2007) και Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε Άγνωστα Νερά (Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides, 2011) και Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η εκδίκηση του Σαλαζάρ (Pirates of the Carribean: Dead men Tell No Tales ή Salazar's Revenge, 2017). Όλες οι υπόλοιπες ταινίες έγιναν με την συμμετοχή του Μπρουκχάιμερ στην παραγωγή και του Ντεπ στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Πλοκή
Καθώς ο Κυβερνήτης Γουέδερμπι Σουάν και η δωδεκάχρονη κόρη του Ελίζαμπεθ ταξιδεύουν στο Πορτ Ρουαγιάλ της Τζαμάικα, το πλοίο τους βρίσκει τα συντρίμμια ενός ναυαγίου με έναν μόνο επιζώντα, τον μικρό Γουίλ Τέρνερ. Η Ελίζαμπεθ παίρνει και κρύβει ένα χρυσό μενταγιόν που φορούσε στον λαιμό του ο Γουίλ, φοβούμενη ότι θα χαρακτηριστεί ως πειρατής.
Οκτώ χρόνια αργότερα, ο Καπετάνιος Τζέιμς Νόρινγκτον του Βασιλικού Ναυτικού προάγεται σε Μοίραρχος και κάνει πρόταση γάμου στην Ελίζαμπεθ. Πριν εκείνη προλάβει να απαντήσει, το σφιχτό με κορσέ φόρεμά που φορά της προκαλέσει λιποθυμία και πέφτει μέσα στην θάλασσα, όπου και αρχίζει να βουλιάζει. Όταν το μενταγιόν που φορά αγγίζει το νερό, δημιουργεί έναν δυνατό παλμό.
Ο πειρατής Τζακ Σπάροου φτάνει στο Πορτ Ρουαγιάλ για να κλέψει ένα πλοίο. Σώζει την Ελίζαμπεθ, αλλά ο Νόρινγκτον τον αναγνωρίζει σαν πειρατή και τον συλλαμβάνει. Ο Τζακ απειλεί να σκοτώσει την Ελίζαμπεθ ώστε να καταφέρει να αποδράσει και μπαίνει μέσα στο σιδηρουργείο που εργάζεται ο Γουίλ Τέρνερ, ο οποίος και τον πολεμά. Ο Τζακ τελικά συλλαμβάνεται και πρόκειται να εκτελεστεί την επόμενη μέρα. Την νύχτα, η πόλη δέχεται την επίθεση του πληρώματος του Μαύρου Μαργαριταριού, απαντώντας στον παλμό που προκάλεσε το μενταγιόν. Η Ελίζαμπεθ πιάνεται αιχμάλωτη και ζητά διαπραγμάτευση. Χωρίς να θέλει να αποκαλύψει ότι είναι η κόρη του Κυβερνήτη, η Ελίζαμπεθ λέει στον Μπαρμπόσα ότι το επίθετό της είναι Τέρνερ. Διαπραγματεύεται με τους πειρατές να σταματήσουν να λεηλατούν το Πορτ Ρουαγιάλ, με αντάλλαγμα το μενταγιόν. Ο Μπαρμπόσα δέχεται αλλά δεν αφήνει ελεύθερη την Ελίζαμπεθ, καθώς πιστεύει ότι είναι η μόνη που μπορεί να λύσει την κατάρα κάτω από την οποία βρίσκεται αυτός και το πλήρωμά του.
Ο Γουίλ, που αγαπά την Ελίζαμπεθ, πρότεινε να κάνουν μία συμφωνία με τον Τζακ ώστε να τους οδηγήσει στο Μαύρο Μαργαριτάρι, αλλά ο Νόρινγκτον αρνείται. Τότε, ο Γουίλ πείθει μόνος του τον Τζακ να τον βοηθήσει, με αντάλλαγμα να τον ελευθερώσει. Ο Τζακ δέχεται αφού μαθαίνει ότι το επίθετο του Γουίλ είναι Τέρνερ, πιστεύοντας ότι αυτό θα τον βοηθήσει να πάρει πίσω το Μαύρο Μαργαριτάρι. Οι δύο τους κλέβουν το πλοίο "Απρόσιτος" και βρίσκουν πλήρωμα στην Τορτούγκα με την βοήθεια ενός παλιού φίλου του Τζακ, τον Τζόσαμι Γκιμπς. Σαλπάρουν για το Νησί των Νεκρών, καθώς ο Τζακ γνωρίζει ότι εκεί πηγαίνουν οι πειρατές για να λύσουν την κατάρα.
Γιώργος Μαγουλάς
Ο Γιώργος Μαγουλάς (Yiorgos Magoulas, γενν. στην Αθήνα το 1970) είναι βραβευμένος Έλληνας συνθέτης, μαέστρος, ενορχηστρωτής και μουσικό-παιδαγωγός.
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού
Πλοκή
Στο Νησί των Νεκρών, ο Μπαρμπόσα, καθώς πιστεύει ότι η Ελίζαμπεθ είναι η κόρη του Μπιλ, ρίχνει το τελευταίο νόμισμα μαζί με το αίμα της στο σεντούκι, αλλά η κατάρα παραμένει. Αφού φτάσουν στο νησί, ο Γουίλ υποπτεύεται ότι ο Τζακ μπορεί να τον προδώσει και έτσι τον ρίχνει αναίσθητο. Σώζει την Ελίζαμπεθ και δραπετεύουν με τον "Απρόσιτο". Ο Τζακ διαπραγματεύεται με τον Μπαρμπόσα. Του αποκαλύπτει τον απόγονο του Μπούτστραπ, με αντάλλαγμα το Μαύρο Μαργαριτάρι. Ο Μπαρμπόσα δέχεται και αρχίζει να ακολουθεί τον "Απρόσιτο". Μία μάχη ξεκινά. Το πλήρωμα του Μπαρμπόσα νικά, βουλιάζει το πλοίο και αιχμαλωτίζει το πλήρωμα. Ο Γουίλ αποκαλύπτει ότι είναι ο γιος του Μπιλ "Μπουτστραπ" και απαιτεί να ελευθερώσουν το πλήρωμα και την Ελίζαμπεθ αλλιώς θα αυτοκτονήσει, εμποδίζοντας έτσι τον Μπαρμπόσα να σπάσει την κατάρα. Ο Μπαρμπόσα δέχεται και πηγαίνει τον Γουίλ στο Νησί των Νεκρών, όπου σχεδιάζει να τον σκοτώσει.
Γιώργος Μαγουλάς
Βιογραφία
Ο Γιώργος Μαγουλάς αποφοίτησε το 1992 από το Εθνικό Ωδείο Αθηνών με «Δίπλωμα Κιθάρας» με Άριστα Παμψηφεί και Τιμητική Διάκριση από την τάξη του Ευάγγελου Ασημακόπουλου καθώς και με τα πτυχία Ειδικού Αρμονίας, Αντίστιξης και Φούγκας. Συνέχισε τις σπουδές του στο Λονδίνο (Morley College of London) στην Ενορχήστρωση και Διεύθυνση Μουσικών Συνόλων. Δάσκαλοί του υπήρξαν μεταξύ άλλων οι μαέστροι Δημήτρης Γ. Καψωμένος, Δημήτρης Δραγατάκης, Μιχάλης Ροζάκης και Λευτέρης Χαλκιαδάκης.
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού
Πλοκή
Εν τω μεταξύ, η Ελίζαμπεθ προσπαθεί να πείσει τον Νόρινγκτον να σώσουν τον Γουίλ, με αντάλλαγμα να τον παντρευτεί. Έτσι, ο Νόρινγκτον πηγαίνει στο Νησί και στήνει ενέδρα. Ο Τζακ προσπαθεί να πείσει τον Μπαρμπόσα να συμμαχήσουν. Του προτείνει να μη σπάσει την κατάρα, μέχρι να νικήσουν το πλήρωμα του Νόρινγκτον. Ο Μπαρμπόσα δέχεται και διατάζει το πλήρωμα να επιτεθεί κάτω από τη θάλασσα. Η Ελίζαμπεθ καταφέρνει να ελευθερώσει το πλήρωμα του Τζακ. Προσπαθεί μάταια να τους πείσει να τη βοηθήσουν να σώσει τον Γουίλ. Μόνη της πηγαίνει στο Νησί των Νεκρών και σώζει τον Γουίλ, ενώ ο Τζακ μάχεται με τον Μπαρμπόσα.
Γιώργος Μαγουλάς
Μουσική πορεία
Έχει γράψει μουσική για ορχήστρα, εικαστικά δρώμενα, θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση.
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού
Πλοκή
Ο Νόρινγκτον βλέπει ότι το πλοίο του δέχεται επίθεση και δίνει εντολή στους άντρες του να επιστρέψουν στο πλοίο. Φτάνουν εγκαίρως, καθώς ο Γουίλ με τον Τζακ επιστρέφουν τα τελευταία νομίσματα. Όταν ο Μπαρμπόσα πάει να σκοτώσει την Ελίζαμπεθ, ο Τζακ τον πυροβολεί. Ο Μπαρμπόσα πιστεύει ότι ο Τζακ χαράμισε την σφαίρα του, αλλά τότε ο Γουίλ στέκεται πάνω από το σεντούκι και με ένα μαχαίρι κόβει το χέρι του και ρίχνει πάνω στα νομίσματα το αίμα του. Χωρίς να είναι πια αθάνατος, ο πληγωμένος Μπαρμπόσα καταρρέει και οι πειρατές του παραδίνονται.
Στο Πορτ Ρουαγιάλ, ο Τζακ πρόκειται να εκτελεστεί. Ο Γουίλ τον βοηθά να δραπετεύσει και καταφέρνει να κολυμπήσει και να φτάσει μέχρι το Μαύρο Μαργαριτάρι.
Γιώργος Μαγουλάς
Μουσική πορεία
Τη δεκαετία του 90 έγραψε μουσική για τηλεοπτικές διαφημιστικές καμπάνιες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Υπουργείων, και μεγάλων εταιριών όπως Telestet, JOHNNIE WALKER Whisky,  OLYMPIC Airlines κ.α.
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού
Πρώτα στάδια
Στις αρχές της δεκαετίας του '90, οι σεναριογράφοι Τεντ Έλιοτ και Τέρι Ρόσιο σκέφτηκαν ένα υπερφυσικό σενάριο ώστε να επαναφέρουν το είδος των πειρατικών ταινιών. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ εξέφρασε ενδιαφέρον να σκηνοθετήσει, με τους Μπιλ Μάρεϊ, Στιβ Μάρτιν ή Ρόμπιν Γουίλιαμς να ενσαρκώνουν τον Τζακ Σπάροου. Η Walt Disney Pictures όμως απέρριψε το πρότζεκτ. Χρόνια μετά, το 2001, προσέλαβε τον Τζέι Γουόλπερτ να γράψει ένα σενάριο βασισμένο στο ομώνυμο πάρκο της Ντίσνεϋλαντ. Η ιστορία ήθελε τον Γουίλ να είναι φρουρός φυλακών που ελευθερώνει τον Τζακ για να σώσουν την Ελίζαμπεθ, η οποία κρατείται από τον Καπετάνιο Μαυρόκαρδο που ζητά λύτρα για να την ελευθερώσει. Η Ντίσνεϊ δεν ήταν σίγουρη για το αν θα κυκλοφορούσε την ταινία στους κινηματογράφους ή απ' ευθείας σε βίντεο. Τον Μάρτιο του 2002, ο Στούαρτ Μπίτι ανέλαβε να ξαναγράψει το σενάριο εξ' αιτίας της γνώσης του με την πειρατεία. Όταν ο Ντικ Κουκ έπεισε τον παραγωγό Τζέρι Μπρουκχάιμερ να συμμετάσχει στο πρότζεκτ, απέρριψε το σενάριο γιατί το βρήκε μία καθαρά πειρατική ταινία. Τότε προσέλαβε τους Έλιοτ και Ρόσιο, που πρότειναν μία υπερφυσική κατάρα σαν κεντρική πλοκή. Τον Μάιο του 2002, ο Γκορ Βερμπίνσκι συμφώνησε να σκηνοθετήσει.
Κάστινγκ
Ο ρόλος του Τζακ Σπάροου γράφτηκε ειδικά για τον Χιου Τζάκμαν, αλλά επειδή ο Τζάκμαν τότε δεν ήταν ευρύτερα γνωστός, το στούντιο αποφάσισε να δώσει τον ρόλο στον Τζόνι Ντεπ. Ο Ντεπ προτίμησε να αλλάξει τον χαρακτήρα σε σχέση με αυτόν που διάβασε στο σενάριο. Για την ερμηνεία του προτίμησε να ξεφύγει από τους κλασικούς ήρωες-πειρατές και σύγκρινε τους πειρατές με ροκ σταρ και έτσι αποφάσισε να ενσαρκώσει τον ρόλο του βασισμένος στον Κιθ Ρίτσαρντς. Παρ' όλο που οι Μπρουκχάιμερ και Βερμπίνσκι είχαν εμπιστοσύνη στον Ντεπ, κυρίως επειδή είχαν τον Ορλάντο Μπλουμ που υποδυόταν τον παραδοσιακό ήρωα, τα στελέχη της Ντίσνεϊ ήταν μπερδεμένοι, ζητώντας από τον Ντεπ να τους εξηγήσει αν ο ήρωάς του είναι μεθυσμένος ή ομοφυλόφιλος. Ο πρόεδρος της Ντίσνεϊ, Μάικλ Άιζνερ τον κατηγόρησε ακόμα ότι καταστρέφει την ταινία και ο Ντεπ απάντησε ότι είτε θα τον εμπιστευτεί, ή θα τον διώξει. Πριν δεχτεί ο Ντεπ να παίξει, οι Μάικλ Κίτον, Τζιμ Κάρεϊ και Κρίστοφερ Γουόκεν είχαν προταθεί για τον ρόλο, ενώ ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο τον απέρριψε.
Γιώργος Μαγουλάς
Social media
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού
Κάστινγκ
Οι Τζουντ Λο, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Τόμπι Μαγκουάιρ, Κρίστοφερ Μάστερσον και Κρίστιαν Μπέιλ είχαν προταθεί για τον ρόλο του Γουίλ Τέρνερ.
Αποδοχή
Όταν πρωτοανακοινώθηκε η παραγωγή της ταινίας στις αρχές του 2002, κινηματογραφόφιλοι και κριτικοί ήταν αρκετά επιφυλακτικοί για το αν θα μπορούσε να γίνει επιτυχία. Το είδος των «πειρατικών» ταινιών είχε καταγράψει τα τελευταία χρόνια μία σειρά από πολυδάπανες αποτυχίες όπως Το Νησί των Κουρσάρων (Cutthroat Island, 1994) και Ο Πλανήτης των Θησαυρών (Treasure Planet, 2002). Κριτικοί και θεατές ήρθαν τελικά αντιμέτωποι με μία ευχάριστη και διασκεδαστική περιπέτεια και η ταινία έγινε τεράστια εισπρακτική επιτυχία και έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης και της υποψηφιότητας-έκπληξη για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Τζόνι Ντεπ.
Box Office
Με προϋπολογισμό 140.000.000 δολάρια, η ταινία άνοιξε στην πρώτη θέση με 46,6 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Στην Αμερική οι συνολικές εισπράξεις έφτασαν τα 305,4 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 348,8 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 654,2 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η τρίτη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική για το 2003 και η τέταρτη παγκοσμίως. Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς καταλαμβάνει την 3η θέση στο αμερικανικό box office και την 4η παγκοσμίως.
Στην Ελλάδα, η ταινία έκοψε 520.000 εισιτήρια πανελλαδικά και ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία για την σεζόν 2003-2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οι Πειρατές της Καραϊβικής Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Πειρατικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τεντ Έλιοτ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τέρι Ρόσιο
Ιερά Μητρόπολις Μεξικού
Υπό την πνευματική της δικαιοδοσία η Ιερά Μητρόπολις περιλαμβάνει όλες τις χώρες της Κεντρικής Αμερικής, συμπεριλαμβάνοντας, τον Παναμά, την Κόστα Ρίκα, τη Νικαράγουα, την Ονδούρα, το Ελ Σαβαδόρ, τη Γουατεμάλα και τη Μπελίζ καθώς και τις χώρες της Καραϊβικής, συμπεριλαμβανομένων, των νησιών της Κούβας, την Αϊτή, το Πουέρτο Ρίκο, τον Άγιο Δομήνικο, τη Μαρτινίκα και τη Τζαμάικα.
Σήμερα, η Ιερά Μητρόπολις Μεξικού αριθμεί άνω των 500.000 πιστών, εκ των οποίων υπάρχουν περίπου 350.000 γηγενείς της Γουατεμάλα, της φυλής των Μάγια.
Ιστορικά στοιχεία
Η Μητρόπολη Παναμά (μετέπειτα Μεξικού) ιδρύθηκε με Πράξη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις 30 Ιουλίου 1996. Η Μητρόπολη συστάθηκε με απόσπαση των περιοχών της Κεντρικής Αμερικής και των χωρών της Καραϊβικής από την τότε Ιερά Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Με την ίδρυσή της, η Μητρόπολη αριθμούσε 7 Ελληνορθόδοξες Κοινότητες και περίπου 5.000 οικογένειες Ελλήνων. Πρώτος Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητροπόλεως είναι ο Μητροπολίτης Αθηναγόρας (από Επίσκοπος Δορυλαίου).
Στις 31 Αυγούστου 2005, μετά από πρόταση του Μητροπολίτου Αθηναγόρα, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε την μετονομασία της Μητροπόλεως σε Μητρόπολη Μεξικού και μεταφορά της έδρας στην πόλη του Μεξικού.
Στις 31 Αυγούστου 2020, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, εξέλεξε τρεις νέους Επισκόπους, Βοηθούς της Ιεράς Μητροπόλεως Μεξικού. Πιο συγκεκριμένα, τον Επίσκοπο Μαρκιανής Ησύχιο (Θάνο), τον Επίσκοπο Άσσου Τιμόθεο (Louis Antonio Torres Esquivel) και τον Επίσκοπο Μυρίνης Αθηναγόρα (Saul Alfonso Perez Galvis).
Μητροπολίτης
Μητροπολίτης Μεξικού Αθηναγόρας (Αναστασιάδης), από το 1996
Κολομβία
Αρχιερατικός Επίτροπος: Πρωτ. Χριστοφόρος Γκρίστ.
Κούβα
Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος: Επίσκοπος Μυρίνης Αθηναγόρας
Γουατεμάλα
358 Εκκλησίες και παρεκκλήσια, από γηγενείς της φυλής των Μάγια.
Μαμαντού Σακό
Ο Μαμαντού Σακό (γαλλικά: Mamadou Sakho, 13 Φεβρουαρίου 1990) είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με την Εθνική Γαλλίας και τη Πρέμιερ Λιγκ για την Κρίσταλ Πάλας. Ο Σακό είναι γνωστός για την ηγετική φυσιογνωμία του, τις φυσικές αντοχές του, τη σκληρή δουλειά του στις προπονήσεις, καθώς και την ικανότητά του στη διεκδίκηση της μπάλας. Έχει επίσης επαινεθεί για τις "φυσικές και τακτικές του ικανότητες". Ο Σακό είναι επίσηυς γνωστός για τα ιδιαίτερα κουρέματά του, με τα οποία αγωνίζεται, έχοντας πάρει έτσι το παρατσούκλι Kirikou από τους οπαδούς της ομάδας.
Με καταγωγή από τη Σενεγάλη, ο Σακό ξεκίνησε την καριέρα του από την Παρί ΦΚ το 1996, προτού ενταχθεί στην επαγγελματική ομάδα Παρί Σεν Ζερμέν, το 2002. Αφού πέρασε με επιτυχία από τα μήματα υποδομής του συλλόγου της γαλλικής πρωτεύουσας, ο Σακό προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα από τον προπονητή Πολ Λε Γκεν. Τον Οκτώβριο του 2007, στο ντεμπούτπ του στο πρωτάθλημα, έγινε ο νεαρότερος παίκτης στην ιστορία της Λιγκ 1, που να έχει φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού, σε μια ισσοπαλία της ομάδας του με σκορ 0–0 απέναντι στη Βαλανσιέν. Από τη στιγμή που πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα, ο Σακό καθιερώθηκε ως βασικό της στέλεχος, αγωνιζόμενος ως βασικός, υπό τις οδηγίες του Πολ Λε Γκεν, αρχικά, και στη συνέχεια του Αντουάν Κομπουαρέ. Το αγνωστικό στυλ του Σακό, καθώς και οι ικανότητές του έχουν οδηγήσει τον γαλλικό Τύπο, αλλά και παλιές δόξες του γαλλικού ποδοσφαίρου να τον συγκρίνουν με τον παλαιό διεθνή Λιλιάν Τυράμ.
Ο Σακό είναι Διεθνής με τους νέους της Γαλλίας, αλλά και τους άνδρες. Έχει συμμετοχές και έχει αγωνιστεί ως αρχηγός σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες της Εθνικής Γαλλίας. Πριν σημειώσει την πρώτη του συμμετοχή με τους άνδρες της Γαλλίας, ο Σακό αγωνιζόταν με την ομάδα U-21, της οποίας ήταν και αρχηγός. Έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Ανδρών το 2010. Ο Σακό πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με τη Γαλλία, τον Νοέμβριο του 2010, απέναντι στην Αγγλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ
Αετόλοφος Λάρισας
Ο Αετόλοφος είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Αγιάς. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Αγιάς. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 323 κατοίκους στο χωριό.
Ιστορία
Το Μεσαίωνα, ο οικισμός ήταν γνωστός ως Βέσαινα, που με την αλλοιωμένη μορφή Δέσιανη συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Η Βέσαινα μαρτυρήθηκε για πρώτη φορά τον 11ο αιώνα, ως επισκοπή και σε επιγραφή που βρέθηκε στην Αγιά κάποιου Ευθύμιου, «πρωτοσπαθαρίου της Βέσαινας». Μία επιστολή του Μιχαήλ Ψελλού αναφέρει την επισκοπή ως πολύ φτωχή.
Περίπου 1,5 χλμ. από το σύγχρονο χωριό βρίσκεται το εγκαταλελειμμένο χωριό Βαθύρεμα, όπου υπάρχουν και ίχνη βυζαντινού οικισμού και εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο.
Ο Σουηδός ανατολιστής και ταξιδιώτης Γιάκομπ Γιόνας Μπιέρνσταλ επισκέφθηκε το χωριό το 1779, αναφέροντας ότι το «ελληνικό χωριό Δέσιανη, στην τουρκική Büyükköy», είχε εκατό σπίτια και τέσσερις εκκλησίες. Το 1791, ο Έλληνας μελετητής Γρηγόριος Κωνσταντάς, στο σημαντικό έργο του Γεωγραφία νεωτερική, φέρει τη «Δέσιανη» ως οικισμό χριστιανικό με 150 σπίτια, που βρίσκονται στην πεδιάδα, νότια της Αγιάς. Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι είναι αγρότες («ζευγίται»), με λίγους υφαντάδες. Κύρια προϊόντα ήταν το σιτάρι, τα πρόβατα και λίγο μετάξι. Την εποχή εκείνη, ο ισχυρός Αλή Πασάς, ο οποίος είχε αναλάβει την ευθύνη για την ασφάλεια στην περιοχή ως δερβέναγας, έδωσε το προηγουμένως ελεύθερο χωριό στον γιο του Βελή Πασά ως τσιφλίκι. Ο Άγγλος ταξιδιώτης Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ που επισκέφθηκε την περιοχή το 1809, περιγράφει το αρχοντικό που ανέγειρε στο χωριό ο Βελί Πασάς, ο οποίος προτιμούσε να κατοικεί εκεί παρά την επίσημη έδρα του στη Λάρισα, όπου το κλίμα δεν ήταν της προτίμησής του. Η κυριαρχία του Βελή κράτησε μέχρι το 1819, όταν ο Αλή Πασάς κηρύχθηκε αποστάτης από την Υψηλή Πύλη και τα κτήματά του καθώς και των παιδιών του κατασχέθηκαν.
Η περιοχή έγινε μέρος της Ελλάδας μαζί με την υπόλοιπη Θεσσαλία το 1881, οδηγώντας στην αποχώρηση των Οθωμανών μεγαλογαιοκτημόνων και την αντικατάστασή τους από Έλληνες. Στις αρχές του 20ου αιώνα, Έλληνες πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και έλαβαν κλήρους γης.
Επισκοπική έδρα
Η Ελληνορθόδοξη Επισκοπή Βέσαινης επιβεβαιώνεται στην Notitiae Episcopatuum του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως από τον 11ο έως τον 15ο αιώνα ως υπαγόμενηστην Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης, και κατατάσσεται στην 18η θέση μεταξύ των εδρών που υπόκεινταν σε αυτή. Μετά την κατάκτηση των Φράγκων, εγκαταστάθηκε για λίγο ένας ρωμαιοκαθολικός ιεράρχης στην έδρα.
Η σημερινή Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου βρίσκεται στα ερείπια μιας παλαιοχριστιανικής ή βυζαντινής βασιλικής. Αρκετά βυζαντινά spolia ενσωματώνονται στην παρούσα δομή, μαζί με το σύνθρονο του παλαιού επισκοπικού καθεδρικού ναού, που επέτρεψε την ασφαλή ταυτοποίηση του Αετόλοφου με τη Βέσαινα.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,509 χμ² (2011).
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού του Αετόλοφου ήταν 323 άτομα, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 15% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Άγιος Βικέντιος (αποσαφήνιση)
Ο Άγιος Βικέντιος μπορεί να αναφέρεται σε:
Μέρη
Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
Καναδάς
Ιταλία
Ηνωμένο Βασίλειο
ΗΠΑ
Ελ Σαλβαδόρ
Ντέιβιντ Άρμστρονγκ-Τζόουνς
Ο Ντέιβιντ Άρμστρονγκ-Τζόουνς, 2ος Κόμης του Σνόουντον (αγγλικά: David Armstrong-Jones, 2nd Earl of Snowdon, 3 Νοεμβρίου 1961) είναι Βρετανός αριστοκράτης και μέλος της ευρύτερης Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας.
Είναι γιος της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας, Κόμισσας του Σνόουντον και του Άντονι Άρμστρονγκ-Τζόουνς, εγγονός του Βασιλιά Γεωργίου ΣΤ΄, ανιψιός της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ και εξάδερφος του Βασιλιά Καρόλου Γ΄.
Όταν γεννήθηκε ήταν 5ος για την διαδοχή του Βρετανικού θρόνου. Σήμερα είναι στην 24η θέση για την διαδοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Βιεσάν
Το Βιεσάν (γαλλικά: Vieussan, οξιτανικά: Viuça) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιεσαναί (γαλλικά: Vieussanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Κράτης ο Αθηναίος
Ο Κράτης ο Αθηναίος (πέθανε μεταξύ 268 π.Χ. και 265 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, γιος του Αντιγένους του δήμου των Θριασίων.
Ο Κράτης υπήρξε μαθητής, αλλά και φίλος του Πολέμωνα, και τον διαδέχθηκε ως σχολάρχης της Ακαδημίας Πλάτωνος, ίσως γύρω στο 270 π.Χ.. Η στενή φιλία Κράτητος και Πολέμωνος ήταν διάσημη στην αρχαιότητα, και ο Διογένης ο Λαέρτιος έχει διασώσει ένα επίγραμμα του ποιητή Ανταγόρα κατά το οποίο οι δυο φίλοι τάφηκαν σε κοινό τάφο. Οι σημαντικότεροι από τους μαθητές του Κράτητος ήταν οι Αρκεσίλαος, Θεοδώρειος (ιδρυτής ομώνυμης αίρεσης) και ο Βίων ο Βορυσθενίτης. Τα γραπτά έργα του Κράτητος έχουν χαθεί. Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει ότι έγραψε για φιλοσοφικά θέματα, κωμωδίες και ρητορικούς λόγους, αλλά οι τελευταίοι γράφτηκαν μάλλον από τον ομώνυμο ρήτορα από τις Τράλλεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα της Αρχαιότητας
Βάσια Παναγοπούλου
Η Βάσια Παναγοπούλου (Μυτιλήνη, 6 Οκτωβρίου 1966) είναι Ελληνίδα ηθοποιός
Βιογραφία
Μόλις τελείωσε το σχολείο, μετακόμισε στην Αθήνα για να σπουδάσει υποκριτική. Είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη (1985).
Από το 2009 είναι καλλιτεχνική διευθύντρια της Θεατρικής Σκηνής Ανδρέας Βουτσινάς.
Από το 2012 είναι ιδιοκτήτρια του Πολυχώρου και Θεάτρου Χυτήριο αλλά και του Θεάτρου Alhambra. Γι' αυτό έχει ασχοληθεί πολλά χρόνια με τις θεατρικές επιχειρήσεις.
Επίσης, είναι κήρυκας Εθελοντισμού για τα Special Olympics Hellas 2011.
Υπήρξε σύζυγος του σκηνοθέτη Απόστολου Δοξιάδη, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη και του τηλεοπτικού επιχειρηματία Θεοφάνη Συναδινού, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά.
Θεατρικά έργα
Έχει πρωταγωνιστήσει στα εξής θεατρικά έργα :
Χρονοδιάγραμμα της Αγγλικής ιστορίας
Αυτό το χρονοδιάγραμμα περιγράφει τα κύρια γεγονότα στην Αγγλική ιστορία.
Αναφορά
Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
Βάσια Παναγοπούλου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηθοποιοί-επέκταση Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Μάσιμο Τροΐζι
right|thumb|300 px|Ο Μάσιμο Τροΐζι (δεξιά) με το [[Φιλίπ Νουαρέ. Σκηνή από τον Ταχυδρόμο (1994).]] Ο Μάσιμο Τροΐζι (Massimo Troisi, 19 Φεβρουαρίου 1953 - 4 Ιουνίου 1994) ήταν Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Έγινε γνωστός παγκοσμίως μετά θάνατον, για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κινηματογραφική ταινία Ο Ταχυδρόμος.
Βιογραφία
Ο Τροΐζι γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1953 στο Σαν Τζιόρτζιο, μια μικρή πόλη της Καμπανίας κοντά στη Νάπολη, παιδί της Έλενα και του Αλφρέντο Τροΐζι. Ο πατέρας του ήταν μηχανοδηγός.
Είχε ακόμα πέντε αδέλφια, ενώ στο σπίτι ζούσαν μαζί τους και οι δυο γιαγιάδες. Οι εμπειρίες από τα παιδικά του χρόνια αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης στο μετέπειτα έργο του.
Πρώτα βήματα
Ενώ συνέβαιναν το παραπάνω, ο Τροΐζι έχασε τη μητέρα του και προσπάθησε να το αντιμετωπίσει μέσω της εντατικής δουλειάς, φτάνοντας στα όρια πλήρους εξάντλησης. Αυτό συνδυάστηκε με ένα παλαιότερο πρόβλημα υγείας (κρίσεις ρευματικού πυρετού), με αποτέλεσμα σε ηλικία μόλις 23 ετών να μεταβεί στις ΗΠΑ για εγχείρηση καρδιάς, με έξοδα που καλύφθηκαν από έρανο μεταξύ των φίλων του.