cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαίες αιγυπτιακές πεποιθήσεις για τη μεταθανάτια ζωή
Κείμενα των Πυραμίδων
Τα Κείμενα των Πυραμίδων ήταν τα πρώτα θρησκευτικά κείμενα που χαράσσονταν στους τοίχους των βασιλικών αιγυπτιακών πυραμίδων. Αρχίζοντας από το Παλαιό Βασίλειο, τα κείμενα αυτά χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για τους φαραώ. Όμως, οι βασίλισσες και οι υψηλά ιστάμενοι αξιωματούχοι άρχισαν σύντομα να χρησιμοποιούν και εκείνοι τα Κείμενα των Πυραμίδων στους τάφους τους. Ο σκοπός αυτών των κειμένων ήταν να βοηθήσουν τον φαραώ να ολοκληρώσει το ταξίδι του στη μεταθανάτια ζωή, μεταφέροντας τη γνώση που χρειαζόταν ο νεκρός για τη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσει, όπως και τους κινδύνους που θα αντιμετώπιζε.
Βιβλίο των Νεκρών
Το Βιβλίο των Νεκρών ήταν μια εκτεταμένη συλλογή από ξόρκια που περιελάμβανε υλικό και από τα Κείμενα των Πυραμίδων και από τα Κείμενα των Σαρκοφάγων. Κατά το Νέο Βασίλειο το Βιβλίο των Νερών γραφόταν συνήθως σε πάπυρο. Το συναντάμε όμως επίσης και στους τοίχους των τάφων, στα φέρετρα και στους επιδέσμους με τις οποίες τυλίγανε τις μούμιες. Όπως τα Κείμενα των Σαρκοφάγων, τα ξόρκια του Βιβλίου των Νεκρών μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από όλους. Αυτά, παρείχανε συμβουλές, προστασία και γνώση στους νεκρούς για το ταξίδι τους στη μεταθανάτια ζωή.
Φέρετρα
Τα φέρετρα στον αιγυπτιακό πολιτισμό έχουν την αρχή τους ήδη από το Παλαιό Βασίλειο. Αυτή την περίοδο τα φέρετρα είναι σχετικά απλά, ισόπλευρα με μικρές λεπτομέρειες. Αυτές περιελάμβαναν τρία ανοίγματα, ένα που προοριζόταν για να μπορεί να διέρχεται το κα και δύο ανοίγματα για τα μάτια. Όμως, καθώς περνούσε ο χρόνος, τα φέρετρα και η δομή τους εξελίχθηκε. Μέχρι το Νέο Βασίλειο, όχι μόνο είχαν γίνει πιο δημοφιλή, αλλά υπήρχε και βιομηχανία πώλησή τους. Το σώμα του νεκρού τώρα πια αντιπροσωπευόταν από το φέρετρο καθώς είχε το σχήμα του σώματος και χαρακτηριστικά του προσώπου του ατόμου που ήταν μέσα σε αυτό. Ο νεκρός επίσης συχνά απεικονιζόταν με άσπρα ρούχα που αντιπροσώπευαν την καθαρότητα της ψυχής μετά το επιτυχές πέρασμα της κρίσης στην αίθουσα της Μάατ. Επίσης, σημασία είχε ο προσανατολισμός που τοποθετούνταν ο νεκρός. Στις πρώιμες περιόδους της αιγυπτιακής ιστορίας, το σώμα τοποθετούνταν στο πλάι με το κεφάλι προς τον νότο. Στις κατοπινές περιόδους το σώμα τοποθετούνταν ύπτια, με το κεφάλι συνήθως προς τον βορρά.
Μουμιοποίηση
Η μουμιοποίηση ήταν μια πρακτική που υιοθέτησαν οι αρχαία Αιγύπτιοι γιατί πίστευαν ότι το σώμα έπρεπε να διατηρηθεί προκειμένου να μπορέσει ο νεκρός να αναγεννηθεί στη μεταθανάτια ζωή. Αρχικά, οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι όπως ο Ρα, το φυσικό σώμα τους (χατ), θα αναζωογονιόταν μετά την ολοκλήρωση του ταξιδιού στον Κάτω Κόσμο. Όταν συνειδητοποίησαν ότι τα σώματα των νεκρών τελικά ανασυνθέτονταν, άρχισαν να αντιμετωπίζουν τη σορό του νεκρού ως το δοχείο για το πνεύμα του νεκρού. Το σώμα μουμιοποιούταν και διατηρούταν ώστε να μπορεί η ψυχή να επιστρέψει σε αυτό.
Ταφικές προσφορές
Για τους Αιγύπτιους ο τάφος θεωρούνταν ως το σπίτι για τον νεκρό, οπότε ήταν συνήθεια να αφήνουν εκεί τις προσφορές προς τον νεκρό. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι το πνεύμα του νεκρού θα ζούσε και μετά τον θάνατο, γιατί αυτή η ζωτική δύναμη ήταν μια ξεχωριστή οντότητα που μπορούσε να αποσπαστεί από το σώμα. Αυτήν τη ζωτική δύναμη την ονόμαζαν κα, και ήταν ένα από τα μέρη που αποτελούσαν την αθάνατη ψυχή ενός ατόμου. Το μπα ήταν ένα άλλο μέρος, της ψυχής που επίσης είχε τη δικιά του συμπεριφορά, και τελικά ενωνόταν με το κα. Οι προσφορές που δίνονταν περιελάμβαναν ρουχισμό και πολύτιμα στολίδια. Όμως η πιο σημαντική προσφορά ήταν η τροφή για τον νεκρό, γιατί μέσω αυτής (και συγκεκριμένα από την πνευματική ουσία της) τρεφόταν το κα του νεκρού το οποίο σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούσε να επιζήσει.
Ταξίδι στη μεταθανάτια ζωή
ΟΙ αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν συλλάβει το πέρασμα στη μεταθανάτια ζωή σε μια σειρά από στάδια. Υπήρχαν πάρα πολλά περάσματα, αλλά η επιλογή της διαδρομής δεν ήταν του ατόμου, αλλά εξαρτιόταν από το στάτους του. Η γενική ιδεολογία που σχετιζόταν με τη διαδρομή προς τον άλλο κόσμο ήταν η διαδρομή του ήλιου: όπως η νύχτα σκέπαζε τον κόσμο, και ο ήλιος (Ρα) συνέχιζε το ταξίδι του στον άλλο κόσμο, οι νεκροί άρχιζαν και εκείνοι το ταξίδι τους στον κάτω κόσμο, και με την ανατολή του ήλιου δεν άρχιζε μόνο μια νέα μέρα, αλλά και μια νέα ζωή για τους νεκρούς μαζί με την αναγέννηση του ήλιου.
Το ταξίδι στον Κάτω Κόσμο με βάρκα ήταν αυστηρά προορισμένο μόνο για τους φαραώ. Ο θεός-ήλιος Ρα πιστευόταν ότι ταξίδευε με βάρκα στον Κάτω Κόσμο με τη δύση του ηλίου. Για να μιμηθούν αυτό το ταξίδι, οι αιγύπτιοι κατασκεύαζαν ομοιώματα βαρκών διαφορετικών μεγεθών, τις οποίες έθαβαν δίπλα στους φαραώ τους. για παράδειγμα, δίπλα στην Πυραμίδα του Χέοπα οι ερευνητές ανακάλυψαν μια μεγάλη βάρκα σε μέγεθος των κανονικών.
Εναλλακτικά, ένα άλλο όχημα για την είσοδο στον άλλο κόσμο ήταν το φέρετρο. Ενώ οι βασιλείς συχνά χρησιμοποιούσαν το φέρετρο επιπλέον ή σε αντικατάσταση της βάρκας, οι απλοί άνθρωποι είχαν λιγότερες επιλογές. Έτσι, αυτή η μέθοδος ήταν πιο συνηθισμένη, αλλά είχε σχέση με μια διαφορετική, πιο «συνηθισμένη» διαδρομή προς τον άλλο κόσμο. Ενώ το ταξίδι με τη βάρκα οδηγούσε τον νεκρό στον θεό-ήλιο Ρα, τα φέρετρα πιστευόταν ότι οδηγούσαν το άτομο στη θεά του ουρανού Νουτ.
Όμως, δεν είχαν όλοι οι νεκροί την ευκαιρία να ταξιδέψουν στον άλλο κόσμο. Καθώς οι ζωντανοί είχαν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν το ταξίδι των νεκρών στη μεταθανάτια ζωή, ήταν επίσης στο χέρι τους να εξαλείψουν τη δυνατότητα κάποιου να επιτύχει την αιωνιότητα. Έτσι, οι ζωντανοί είχαν μια σειρά από τρόπους που μπορούσαν να αποτρέψουν τη δυνατότητα μιας επόμενης ζωής για ένα νεκρό. Η πιο διαδεδομένη από αυτές ήταν ο αποκεφαλισμός, που όταν συνέβαινε ισοδυναμούσε τη «θανάτωση δύο φορές». Η μέθοδος αυτή θεωρούταν ότι μηδένιζε την πιθανότητα για μεταθανάτια ζωή. Όπως σημειώνουν τα αιγυπτιακά κείμενα, αυτή τη διαδικασία τη φοβόταν πολύ, αλλά προοριζόταν τις περισσότερες φορές για αυτούς που επαναστατούσαν ή παράκουαν τον βασιλιά.
Κρίση των νεκρών
Για τους αρχαίους Αιγυπτίους η κρίση των νεκρών ήταν η διαδικασία με την οποία οι αιγύπτιοι θεοί μπορούσαν να κρίνουν αν η ψυχή ήταν άξια. Βαθιά ριζωμένη στην αιγυπτιακή πεποίθηση για την αθανασία, η κρίση ήταν ένα από τα σημαντικότερα μέρη του ταξιδιού στη άλλη ζωή. Ως τέτοια, υπάρχουν πολλές παραλλαγές των σκηνών της κρίσης στα αιγυπτιακά ταφικά κείμενα. Κάθε μία ψυχή κρινόταν ατομικά. Όταν τελείωνε το ταξίδι στον Κάτω Κόσμο, ο νεκρός έφτανε στην αίθουσα της Μάατ. Εδώ θα κρινόταν η αγνότητα της ψυχής του για να καθοριστεί αν θα του επιτρεπόταν η είσοδος στο βασίλειο του Όσιρι.
Το πρώτο που έπρεπε να κάνει ο νεκρός ήταν να απευθυνθεί με επιτυχία στους 42 θεούς-κριτές, αποκαλώντας τους με τα ονόματά τους και απαριθμώντας ότι δεν είχε διαπράξει μια σειρά από αμαρτίες και παραπτώματα. Η διαδικασία αυτή είχε σκοπό να αποδείξει ότι ο νεκρός γνώριζε τον καθένα από τους κριτές με το όνομά του και ότι ήταν άσπιλος από αμαρτίες. Σειρά είχε η διαδικασία του Ζυγίσματος της Καρδιάς με το φτερό της Μάατ. Αυτός που απεικονίζεται συχνότερα να επιτελεί τη διαδικασία είναι ο Άνουβις. Αν η καρδιά ισοροπούσε με το φτερό της Μάατ, κατέγραφε το αποτέλεσμα και ο νεκρός γινόταν δεκτός στο Σεχέτ Ααρού, την αιώνια μακάρια ζωή. Αν η καρδιά ήταν βαρύτερη, την καταβρόχθιζε η θεά-δαίμονας Αμμούτ, και ο νεκρός βίωνε οριστικό θάνατο με την οριστική καταστροφή της ψυχής του.
Αναγέννηση
Μετά την κρίση, οντότητες πιστευόταν ότι επέστρεφαν στη μήτρα της Μητέρας Θεάς. Σε αυτό το στάδιο η ψυχή συναντούσε το σώμα το οποίο αποκαθίστατο. Στο Βιβλίο των Νεκρών αναφέρεται: «Ενώνω τα άκρα σου, συγκρατώ τις αποβολές σου, περιβάλω τη σάρκα σου, απομακρύνω τα υγρά της αποσύνθεσης, καθαρίζω το μπα σου, στεγνώνω τα δάκρυά σου, θεραπεύω τα μέλη σου, κάθε ένα ενωμένο με τα άλλα. Σε περιβάλλω με το έργο της υφάντρας θεάς, ολοκληρώνω τη μορφή σου ως Ρα.». Η πεποίθηση συνδέεται με τη γέννηση του θεού-ήλιου Ρα κάθε πρωί, αφού έχει μπει στη μήτρα της θεάς του ουρανού το βράδυ, για να ξαναγεννηθεί το άλλο πρωί με την ανατολή. Η σχέση του Ρα με τη μεταθανάτια ζωή συνδέεται έντονα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις που εξηγούν την ανατολή και τη δύση του ήλιου. Τελικά η αθανασία κάθε νεκρού είχε να κάνει με την αέναο κύκλο ατέλειωτων ζωών-αναγεννήσεων, κάτι που ισοδυναμούσε με δεύτερη αιώνια ζωή.
Σεχέτ Ααρού
Το Σεχέτ Ααρού (ή Σεκχέτ Ααρού ή απλά Ααρού) που αναφέρεται επίσης κοινώς ως το «Πεδία των Καλαμιώνων», ήταν ο τελικός προορισμός των ψυχών στις οποίες είχε παραχωρηθεί η αναγέννηση. Η ιδεολογία εξελίχθηκε κατά την περίοδο της Πέμπτης Δυναστείας. Το Σεχέτ Ααρού ήταν τα Ηλύσια Πεδία όπου θα ζούσαν τη μακάρια αιώνια ζωή. Απεικονίζονται ως μια πολύ πλούσια περιοχή, γεμάτη με καταρράκτες, μεταξύ άλλων φυσικών θαυμάτων. Εικόνες, όπως ο Πάπυρος του Νεμπσενί, απεικονίζουν ότι ο τόπος αυτός χωρίζεται σε πολλά κομμάτια, με κάθε κομμάτι να μοιάζει με νησί, και όπου είναι αναγκαία η μεταφορά με βάρκα.
Σε αυτούς που τους παραχωρούνταν πρόσβαση στα Πεδία των Καλαμιώνων, συμπεριλαμβάνονταν και θεοί και δίκαιες ψυχές. Η γονιμότητα της γης τονιζόταν ιδιαίτερα καθώς κατείχε δύο από τις μεγάλες ανταμοιβές της αθανασίας: την πρόσβαση στον Νείλο και την ικανότητα συλλογής φαγητού. Οι νεκροί έπιναν και έτρωγαν τα ίδια πράγματα με τους θεούς τους. Μια άλλη τιμή που είχαν οι «κάτοικοι» του Ααρού ήταν ότι μπορούσαν να μεταφέρουν σκέψεις ο ένας στον άλλον, στους θεούς, και σε αυτούς που είχαν πεθάνει πριν από εκείνους.
Νέμπκα
Νέμπκα είναι το όνομα ενός Αιγύπτιου φαραώ που βασίλευσε κατά τη Τρίτη Δυναστεία του Παλαιού Βασιλείου. Πιστεύεται ότι είναι αυτός που αναφέρει ο Μανέθων ως Νεχερόφης. Ο Νέμπκα είναι ένας τους φαραώ του Παλαιού Βασιλείου για τον οποίους υπάρχει μεγάλη διαφωνία, καθώς το όνομά του παραδίδεται μόνο ως δέλτος αλλά πάντα με την ίδια μορφή. Καθώς η πηγές για το όνομα «Νέμπκα» είναι τόσες πολλές, αυτός ο ηγεμόνας θεωρείται ιστορικά σημαντική μορφή.
Υπόθεση δομημένων ομολόγων στην Ελλάδα
Η υπόθεση των δομημένων ομολόγων, η οποία χαρακτηρίστηκε ως «σκάνδαλο» από τα ελληνικά ΜΜΕ, αφορά επενδύσεις τμήματος των αποθεματικών ορισμένων ελληνικών ταμείων επικουρικών συντάξεων σε σύνθετα επενδυτικά προϊόντα.
Νέμπκα
Πηγές για το όνομα
Η παλιότερη πηγή για το όνομα του Νέμπκα είναι ένας μασταμπάς υψηλά ιστάμενου αξιωματούχου που ονομάζεται Αχεταά, ο οποίος έζησε στο τέλος της Τρίτης Δυναστείας. Η επόμενη χρονολογικά πηγή είναι ο Πάπυρος Γουέστκαρ της Δέκατης τρίτης δυναστείας Φαραώ, στον οποίο ο βασιλιάς «Νέμπκά» εμφανίζεται σε μια ιστορία γνωστή ως «Ο Νέμπκα και ο κροκόδειλος». Οι επόμενες πηγές είναι όλες από τη Δέκατη ένατη Δυναστεία. Ο Κατάλογος Βασιλέων της Σακάρα όμως δεν αναφέρει κάποιον βασιλιά με το όνομα Νέμπκα, αλλά Νεμπκαρά, και τοποθετεί αυτό το όνομα προς το τέλος της Τρίτης Δυναστείας, ως τον προκάτοχο του Ουνί (που ήταν ο τελευταίος φαραώ της 3ης Δυναστείας).
Υπόθεση δομημένων ομολόγων στην Ελλάδα
Συνολικά στο διάστημα 2005-2007 που διερεύνησε η εξεταστική επιτροπή της Βουλής, 8 δομημένα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου συνολικής αξίας 1,8 δισεκατομμυρίων ευρώ αγοράστηκαν από ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία. Η εξεταστική επιτροπή της Βουλής ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά με ένα μόνο από αυτά, αξίας 280 εκατομμυρίων ευρώ.
Νέμπκα
Ταυτότητα
Ακόμα και σήμερα οι αιγυπτιολόγοι διαφωνούν για τη ταυτότητα και τη χρονολογική τοποθέτηση του Νέμπκα. Κάποιοι μελετητές, όπως οι Toby Wilkinson, Kenneth Anderson Kitchen, Stephan Seidlmayer και Rainer Stadelmann είναι πεπεισμένοι ότι ο Νέμπκα είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Ώρο-Σανάχτ. Η θέση τους βασίζεται σε ένα θραύσμα από μία σφραγίδα από πηλό, που έχει ίχνη από ένα σύμβολο που οι αιγυπτιολόγοι πιστεύουν ότι είναι το υπόλοιπο από τη δέλτο με το σύμβολο Κα από το όνομα “Νέμπκα”.
Υπόθεση δομημένων ομολόγων στην Ελλάδα
Η υπόθεση του "δομημένου ομολόγου" των 280 εκατομμυρίων
Στις 22 Φεβρουαρίου 2007 το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους εξέδωσε ομόλογο 12ετούς διάρκειας αξίας 280 εκατομμυρίων ευρώ με ανάδοχο την αμερικανική JP Morgan. Από αυτή πέρασε στο αμοιβαίο κεφάλαιο NPI, στη γερμανική Hypovereinsbank, η οποία το μεταπούλησε στη χρηματιστηριακή εταιρεία Ακρόπολις ΑΧΕΠΕΥ, από την οποία τελικά πωλήθηκε σε 4 ασφαλιστικά ταμεία :
Νέμπκα
Ταυτότητα
Αιγυπτιολόγοι όπως οι John D. Degreef, Nabil Swelim και Wolfgang Helck αντικρούουν την ταύτιση του Νέμπκα με το Σανάχτ. Τονίζουν ότι τα θραύσματα από τις επιγραφές της πήλινης σφραγίδας είναι τόσο κατεστραμμένα, που η υποτιθέμενη δέλτος μετά βίας μπορεί να αναγνωριστεί ως τέτοια. Αντίθετα, μπορεί να είναι το υπόλοιπο από ένα οβάλ θυρεό ενός βασιλικού φρουρίου με μία ή περισσότερες βάρκες, η πόλη αυτή έχει αναφερθείς την εποχή του Περιψέν με το όνομά της, «Αρχαίες βάρκες». Έτσι, η σφραγίδα αυτή σύμφωνα με αυτούς τους μελετητές δεν αρκεί για απόδειξη. Επίσης τονίζουν ότι η μητέρα του φαραώ Ζοζέρ, η βασίλισσα Νιμαεθάπ είχε τον τίτλο «Μητέρα βασιλιά», και αυτός ο τίτλος χρησιμοποιούταν στον ενικό βαθμό. Έτσι, θα είχε μόνο ένα γιο, ο οποίος ανήρθε στο θρόνο, δεν υπάρχει χώρος για «Σανάχτ» ή «Νέμπκα». Επιπλέον, στο τάφο του συζύγου της, βασιλιά Χασεχεμουί, βρέθηκαν πήλινες σφραγίδες μόνο του Ζοζέρ, και καμία του Σανάχτ ή του Νέμπκα. Ο Kenneth A. Kitchen (που ταυτίζει τον Σανάχτ με το Νέμπκα), τονίζει ότι ο Κανόνας του Τορίνο δίνει ανεξήγητα την ίδια διάρκεια βασιλείας για το Νέμπκα (δηλάδή 18 χρόνια) με αυτή του Ζοζέρ, κάτι που δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Για αυτό το λόγο τόσοι πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι το όνομα «Νέμπκα» απλά μπήκε κατά λάθος σε λάθος μέρος.
Υπόθεση δομημένων ομολόγων στην Ελλάδα
Η υπόθεση του "δομημένου ομολόγου" των 280 εκατομμυρίων
Με αφορμή τη δημοσιότητα που έλαβε το θέμα, ψηφίστηκε στις 10 Ιουλίου 2007 ο νόμος 3586/07 "Θεσμικό πλαίσιο επενδύσεων και αξιοποίησης της περιουσίας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης".
Νέμπκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαραώ της 3ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Υπόθεση δομημένων ομολόγων στην Ελλάδα
Η υπόθεση του "δομημένου ομολόγου" των 280 εκατομμυρίων
Στις 31 Αυγούστου 2007 η JP Morgan αγόρασε ξανά το ομόλογο από τα τέσσερα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ από τον κρατικό προϋπολογισμό καταβλήθηκε στα τέσσερα ταμεία έκτακτη οικονομική ενίσχυση 3.067.762,48 ευρώ.
Η υπόθεση του ομολόγου των 180 εκατομμυρίων
Στις 3 Μαρτίου 2010 συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν οι τρεις μέτοχοι της Ακρόπολις (Γιώργος Αποστολίδης, Σοφοκλής Πρινιωτάκης και Θοδωρής Πρινιωτάκης) με απόφαση του Συμβουλίου Εφετών.
Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Το βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (γαλλικά: Cesar du meilleur film etranger) απονέμεται κάθε χρόνο από το 1976 από την Γαλλική Ακαδημία Τεχνών και Τεχνικών του Κινηματογράφου. Παρακάτω είναι η λίστα των νικητών και υποψηφίων του βραβείου.
Υπόθεση δομημένων ομολόγων στην Ελλάδα
Η υπόθεση του ομολόγου των 180 εκατομμυρίων
Στην εταιρεία επιβλήθηκε από τη ΔΟΥ ΦΑΕΕ Αθηνών πρόστιμο 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ με αφορμή εικονικές συναλλαγές κατά την πώληση 20 ομολόγων σταθερού επιτοκίου συνολικής αξίας 180 εκατομμυρίων ευρώ προς το ΤΕΑΔΥ στο διάστημα 2005-2006. Αναφέρεται ενδεικτικά ότι για την πώληση των 20 ομολόγων εκτελέστηκαν περισσότερες από 300 συναλλαγές, αυξάνοντας το συνολικό τζίρο από τα 180 εκατομμύρια στα 2,5 δισεκατομμύρια. Πρόκειται για το μεγαλύτερο πρόστιμο που έχει επιβληθεί από τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους. Η εξόφληση του προστίμου ακόμη εκκρεμεί.
Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ξενόγλωσσης
Υπόθεση δομημένων ομολόγων στην Ελλάδα
Αθωωτική απόφαση στη πρώτη δίκη των ομολόγων
Μετά από εξέταση δεκάδων μαρτύρων η εισαγγελική έδρα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων προχώρησε σε απαλλακτική πρόταση, την όποια ακολούθησε το προεδρείο του δικαστηρίου. Ειδικότερα, στις 28 Φεβρουαρίου 2012 το δικαστήριο κατέληξε στην απόφαση πως «οι τιμές ΗΔΑΤ κατά τη διερευνηθείσα περίοδο δεν ήταν καλύτερες τιμές αγοράς, ούτε μπορούσαν και έπρεπε να επιτευχθούν από τους συναλλασσομένους, αλλά απλώς και μόνο τιμές αποτίμησης των επίμαχων ομολόγων, ότι οι Πρόεδροι ενήργησαν με τη σύμφωνη γνώμη όλων των μελών των διοικητικών συμβουλίων των ασφαλιστικών ταμείων και χωρίς να τους ασκηθεί οποιαδήποτε επιρροή από τους εκπροσώπους των χρηματιστηριακών εταιρειών και ότι ουδέν περί ΗΔΑΤ γνώριζαν, ούτε είχαν εξάλλου θεσμοθετημένη υποχρέωση συναλλαγής μέσω ΗΔΑΤ ή σε τιμές ΗΔΑΤ». Όλοι οι κατηγορούμενοι για την υπόθεση των ομολόγων σταθερού επιτοκίου, αθωώθηκαν.
Η υπόθεση των ομολόγων των ταμείων ΤΣΠΕΑΘ και ΤΕΑΥΦΕ
Στις 11 Οκτωβρίου 2017 ολοκληρώθηκε με την απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων για την κατηγορία της απιστίας η δίκη για την υπόθεση των δομημένων ομολότων του ΤΣΠΕΑΘ (του ταμείου των δημοσιογράφων που σήμερα είναι γνωστό ως ΕΤΑΠ-ΜΜΕ) και του Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Φαρμακευτικών Εργασιών (ΤΕΑΥΦΕ), ύψους 130 εκατ. ευρώ έκαστο. Με αυτό το σκέλος της απόφασης αθωώθηκαν τα στελέχη των εταιρειών που είχαν εμπλακεί στην υπόθεση και ο πρόεδος του ΤΕΑΥΦΕ, ενώ για τον πρώην προέδρο του ΤΣΠΕΑΘ, Δημήτρη Καπράνο και τον πρώην πρόεδρο του νοσοκομείου Μεταξά, Νίκο Δεσποτόπουλο, το δικαστήριο επέβαλε ποινές φυλάκισης τεσσάρων ετών με αναστολή. Ο πρώτος κρίθηκε ένοχος για νομιμοποίηση εσόδων από παραγεγραμμένη πλέον δωροληψία και ο δεύτερος για άμεση συνέργεια στο ίδιο αδίκημα.
Παρατυπίες
Οι παρατυπίες που διαπιστώθηκαν ή εικάζονται στην υπόθεση είναι οι εξής:
Η Δικαιοσύνη
Το Σεπτέμβριο 2007 ο τότε επικεφαλής της Αρχής για το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος Γιώργος Ζορμπάς ύστερα από προανακριτικές πράξεις συνέταξε πόρισμα που απέστειλε στον τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γιώργο Σανιδά για να το ελέγξει και να το μεταβιβάσει στην επιτροπή διαφάνειας της Βουλής σύμφωνα με το νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Ο Γ. Σανιδάς έκρινε το πόρισμα μη σύννομο καθώς έφερε την υπογραφή αποκλειστικά του Γ. Ζορμπά, ενώ θα έπρεπε να φέρει τις υπογραφές όλων των μελών της Αρχής. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2010 η Επιτροπή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες απαντώντας σε σχετική ερώτηση της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής έκρινε έγκυρο το πόρισμα Ζορμπά 2007
Εξέλιξη της δίκης
Δεκαέξι μήνες μετά την έναρξη της δίκης στον δεύτερο βαθμό, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας απάλλαξε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018 όλους τους κατηγορουμένους με εξαίρεση τους εκπροσώπους της χρηματιστηριακής εταιρείας «Ακρόπολις» Γιώργο Αποστολίδη και Θεόδωρο Πρινιωτάκη. Ο πρώτος κρίθηκε ένοχος για έκδοση εικονικών τιμολογίων και ξέπλυμα μαύρου χρήματος και του επιβλήθηκε κάθειρξη 8 ετών, χωρίς αναστολή με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στη φυλακή. Ο δεύτερος κρίθηκε ένοχος για έκδοση εικονικών τιμολογίων και ξέπλυμα μαύρου χρήματος, σε βαθμό πλημμελήματος και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών, εξαγοράσιμη προς 8 ευρώ η μέρα.
Κατά την ακροαματική διαδικασία διαπιστώθηκε πως τα ασφαλιστικά Ταμεία θα μπορούσαν να είχαν κερδίσει από την επίμαχη συναλλαγή 110 εκατ. ευρώ και να ανακτήσουν εξ ολοκλήρου τα κεφάλαιά τους, αφού τα συγκεκριμένα ομόλογα είχαν εκδοθεί βάσει του αγγλικού Δικαίου και δεν θα μπορούσαν να υπαχθούν στο PSI του 2012. .
Εξεταστική επιτροπή της Βουλής
Στις 22 Ιουνίου 2010 συστήθηκε εξεταστική επιτροπή της Βουλής με σκοπό τη διερεύνηση τυχόν πολιτικών ευθυνών στην υπόθεση, μετά από πρόταση του ΠΑΣΟΚ και με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Πρόεδρος της επιτροπής ορίστηκε αρχικά ο Ντίνος Ρόβλιας, ενώ λόγω της υπουργοποίησής του από τις 9 Σεπτεμβρίου 2010 τον αντικατέστησε ο Χρήστος Πρωτόπαπας.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2010 οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αποχώρησαν από την εξεταστική επιτροπή.
Πόρισμα
Την 1η Δεκεμβρίου 2010 η εξεταστική επιτροπή εξέδωσε το πόρισμά της, με το οποίο καταλογίζει ευθύνες στους:
Ευθύνες επιρρίπτονται επίσης την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και τον πρόεδρό της Αλέξανδρο Πιλάβιο, καθώς και στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Για τους Σάββα Τσιτουρίδη και Πέτρο Δούκα προτείνεται η παραπομπή σε προανακριτική επιτροπή για την διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών.
Ζημίες των ασφαλιστικών ταμείων
Δεν έχει διευκρινιστεί το πραγματικό ύψος των απωλειών των ταμείων από την επένδυση τους στο δομημένο ομόλογο των 280 εκατομμυρίων ή ακόμα και αν υπήρχαν τελικά ζημίες από την συγκεκριμένη τοποθέτηση. Τα ποσά που επενδύθηκαν από τα ασφαλιστικά ταμεία επεστράφησαν από τις ανάδοχες τράπεζες μετά την δημοσιότητα για «σκάνδαλο» που κυριάρχησε στα ΜΜΕ και τελικά οδήγησε στη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης.
Συγκριτικά, το κοινό κεφάλαιο επτά ασφαλιστικών ταμείων στην Τράπεζα της Ελλάδος υπέστη μια απομείωση 48,75% μετά το PSI, προσεγγίζοντας σε αξία το 1.099.220.917 ευρώ έναντι 2.144.691.368 πριν από τις 28 Φεβρουαρίου 2012 οπότε και ανακοινώθηκε το PSI. Οι συνολικές απώλειες των ταμείων από τον συνδυασμό PSI και τρέχουσας αποτίμησης στη δευτερογενή αγορά προσεγγίζουν το 70% ή 1,489 δισ. ευρώ.
Σε αντίθεση με τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, τα δομημένα ομόλογα εξαιρέθηκαν του PSI ύψους 53,5% που επιβλήθηκε, διότι είχαν  εκδοθεί υπό αγγλικό δίκαιο και όσα ταμεία τα είχαν διακρατήσει, κατέγραψαν μικρότερες ζημίες ή ακόμα και κέρδη. Στις προτάσεις του προς το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος, ο οικονομολόγος Παναγιώτης Αλεβιζάκης ζήτησε να ενημερωθεί για το ποια είναι η ζημία των ασφαλιστικών ταμείων που αγόρασαν τα συγκεκριμένα χρηματοοικονομικά προϊόντα, και από την πίεση του πολιτικού περιβάλλοντος αναγκάστηκαν να τα επιστρέψουν, σε σχέση με εκείνα τα ταμεία που παρά τις πιέσεις, τα κράτησαν.
Η υπόθεση στα ΜΜΕ
Η υπόθεση των δομημένων ομολόγων κυριάρχησε στα ΜΜΕ κατά την περίοδο 2007 – 2009 και παρουσιάστηκε ως αίτια της κατάρρευσης των ασφαλιστικών ταμείων. Μετά την αθώωση των κατηγορούμενων για την υπόθεση των σταθερών ομολόγων και την ανακοίνωση των στοιχείων για τις ζημίες των ταμείων από το PSI ορισμένα άρθρα χρησιμοποίησαν την υπόθεση των δομημένων ομολόγων ως παράδειγμα «κυνηγιού μαγισσών» από τα ΜΜΕ προς εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Σε έρευνα της VPRC για την «εικόνα των σκανδάλων στην Ελλάδα» η υπόθεση των δομημένων ομολόγων θεωρήθηκε σημαντική από το 3% των ερωτηθέντων ενώ ως πιο σημαντικό σκάνδαλο αξιολογήθηκε η υπόθεση της λίστας Λαγκαρντ από το 54.5% των ερωτηθέντων. Στην ίδια έρευνα αναφέρεται ότι το 91% των πολιτών θεώρει ότι τα ΜΜΕ δεν παρουσιάζουν αντικειμενικά τις υποθέσεις σκανδαλών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα Κατηγορία:Δημόσιοι ασφαλιστικοί οργανισμοί της Ελλάδας‎
Νομός Άρτας
Ο νομός Άρτας ή νομός Άρτης υπήρξε μία αυτοδιοικητική δομή της Ελλάδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Ηπείρου και καταλάμβανε την έκταση των σημερινών δήμων Αρταίων, Γεωργίου Καραϊσκάκη, Κεντρικών Τζουμέρκων και Νικολάου Σκουφά. Καταργήθηκε το 2010 με το Ν.3852/2010 (Πρόγραμμα Καλλικράτης).
Σήμερα αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, της Περιφέρειας Ηπείρου, της Εκλογικής Περιφέρειας Άρτας.
Ετυμολογία τοπωνυμίου
Το όνομα Άρτα, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, προέρχεται από το λατινικό αλφάβητο.
Ειδικότερα, "εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1000 μ.Χ. και συνδέεται το όνομα Άρτα με το λατινικό "arta" (θηλυκό γένος του επιθέτου artus) που σημαίνει στενή, ισχυρή, δύσκολη".
Έτερη εκδοχή, από τον xρονογράφο της Ηπείρου και Μητροπολίτη Άρτας & Πρεβέζης Σεραφείμ Ξενόπουλο Βυζάντιο, "ο όποιος ανέφερε ότι η Άρτα έλαβε το όνομα αυτό: «δια την αφθονία των σιτηρών και λοιπών αυτής προιόντων δι ων προεμηθεύοντο ή ηρτίζοντο και διάφοροι πόλεις και κώμαις της Ακαρνανίας και Ηπείρου, ως άχρι του νυν αρτίζονται » καθώς επίσης το λίαν χαρακτηριστικόν «Άρτα αρτυμή του κόσμου»".
Φυσική γεωγραφία
Από γεωλογικής πλευράς, η ευρύτερη περιοχή της Άρτας αποτελεί κατά κύριο λόγο τμήμα της Αδριατικοϊονίου ζώνης και κατά δεύτερο των ζωνών Πίνδου και Γαβρόβου-Τριπόλεως.thumb|left|260px|Η δημιουργία του [[Αμβρακικός κόλπος|Αμβρακικού είναι αποτέλεσμα της έντονης τεκτονικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του Πλειοκαίνου - Πλειστοκαίνου]] Η λεκάνη απορροής του ποταμού Λούρου είναι εξ ολοκλήρου εντός της Αδριατικοϊονίου ζώνης, ενώ η λεκάνη του ποταμού Αράχθου επεκτείνεται και εκτός της Αδριατικοϊονίου ζώνης στις ζώνες Γαβρόβου - Τριπόλεως και Πίνδου. Το γεγονός αυτό διαφοροποιεί και σημαντικά τη σύνθεση των υλικών αποσάθρωσης που μεταφέρουν τα νερά του ποταμού Αράχθου σε σχέση με αυτά του Λούρου. Αφετηρία των γεωμορφολογικών εξελίξεων της περιοχής, για τη σημερινή κατάληξη του αναγλύφου, αποτέλεσε η έντονη τεκτονική δραστηριότητα κατά το τέλος Πλειοκαίνου - αρχές Πλειστοκαίνου με τη δημιουργία του βυθίσματος του Αμβρακικού. Στις αρχές του Πλειστοκαίνου θεωρείται ότι έχουμε συμβολή των ποταμών Λούρου και Αράχθου στο βόρειο τμήμα του ήδη υπάρχοντος βυθίσματος του Αμβρακικού, με αποτέλεσμα το ξεκίνημα της δημιουργίας των πεδινών εκτάσεων Άρτας-Πρέβεζας.
Η περιοχή μεταξύ Άρτας, βόρεια της λιμνοθάλασσας Ροδιάς και των εκβολών του Αράχθου παρουσιάζει πολύ υψηλές τιμές νικελίου (Ni) και χρωμίου (Cr), με τιμές από 152-254 ppm για το Ni και από 111-186 ppm για το Cr. Οι τιμές του Ni στην περιοχή είναι υψηλές και αυτό οφείλεται στην τροφοδοσία των ιζημάτων της περιοχής από τον Άραχθο με υλικά από το οφιολιθικό σύμπλεγμα της Πίνδου.
Στην περιοχή της Άρτας αλλά και γενικά στη Δυτική Ελλάδα, λόγω του ιζηματογενούς χαρακτήρα των πετρωμάτων, υπάρχουν σημαντικές ποσότητες από κρυσταλλικούς ασβεστόλιθους οι οποίοι, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις μπορούν να αξιοποιηθούν ως μάρμαρα.
Στην Ήπειρο έχουν εντοπισθεί φωσφορικά κοιτάσματα, τα οποία αναπτύσσονται στην Κεντρική Ιόνιο Ζώνη. Από τις μέχρι σήμερα έρευνες διαπιστώθηκε ότι τα κοιτάσματα αυτά έχουν έκταση μεγαλύτερη των 100 χλμ., με μέσο πάχος 7 – 8 μ. και μέση περιεκτικότητα σε P₂O₅, 10%περίπου. Στην περιοχή της Άρτας, οι έρευνες έχουν επικεντρωθεί κοντά στο χωριό Βίγλα.
Στην περιοχή, κοντά στο χωριό Συκιές, έχει πιστοποιηθεί η ύπαρξη γεωθερμικού πεδίου. Η βεβαιωμένη έκταση του πεδίου υπολογίστηκε σε 11,2 τετραγωνικά χλμ., η θερμοκρασία του νερού που ανέρχεται στην επιφάνεια αρτεσιανά, κυμαίνεται από 32 °C ως 50 °C και η οροφή του γεωθερμικού ταμιευτήρα βρίσκεται σε βάθος κυμαινόμενο από τα 280 μ. έως 480 μ. Η μέση γεωθερμική βαθμίδα που υπολογίστηκε είναι 11 °C/100m δηλαδή μεγαλύτερη της τριπλάσιας κανονικής γεωθερμικής βαθμίδας. Για το πεδίο αυτό, υπάρχουν άριστες προοπτικές αξιοποίησης σε τομείς, όπως θερμοκήπια, ιχθυοκαλλιέργειες και αντιπαγετώδη προστασία των καλλιεργειών των εσπεριδοειδών.
Σημαντικά είναι τα κοιτάσματα πετρελαίου τα οποία υπάρχουν στη Δυτική Ελλάδα και συγκεκριμένα στην περιοχή της Άρτας. Τα κοιτάσματα αυτά είναι βεβαιωμένα και εκτιμάται ότι μπορούν να αποφέρουν 1-2 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου.
Η διαθεσιμότητα νερού στην Ήπειρο και μαζί και η Άρτα, είναι 7.500 m³/άτομο/έτος αριθμός που φανερώνει ότι το διαμέρισμα είναι το πλέον πλεονασματικό της χώρας σε ότι αφορά στα αποθέματα νερού.
Σεισμική δραστηριότητα
thumb|right|350px|Η Άρτα αν και βρίσκεται σε ζώνη χαμηλής επικινδυνότητας, δέχεται επιρροές από το δυτικό τμήμα του Ελληνικού Τόξου Με βάση τον αντισεισμικό κανονισμό του 2000, οι περιοχές της Ελλάδος κατατάσσονται, από απόψεως σεισμικής επικινδυνότητας, σε τέσσερις κατηγορίες, ξεκινώντας από την Δ' ζώνη με τις περιοχές υψηλού κινδύνου και καταλήγοντας στην Α' ζώνη, που περιλαμβάνει τις «λιγότερο» σεισμογενείς περιοχές. Το μεγαλύτερο μέρος της Ηπείρου παρουσιάζει σχετικά μικρή σεισμική επικινδυνότητα. Από σεισμούς συχνά πλήττονται οι βόρειες και ανατολικές περιοχές αλλά ιδιαίτερα εκείνες που βρίσκονται προς τα παράλια του Ιονίου. Η Άρτα, αν και από πλευράς σεισμικής επικινδυνότητας, βρίσκεται στη Β' Ζώνη (μεσαίας επικινδυνότητας) έχει κατά καιρούς υποστεί καταστροφικούς σεισμούς όπως το 1833 και το 1967. Την 1η Μαΐου του 1967, ημέρα Δευτέρα και δεύτερη μέρα του Πάσχα, ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,4 R έπληξε τους νομούς Άρτας και Ιωαννίνων. Εννιά άνθρωποι σκοτώθηκαν και 56 τραυματίστηκαν. Περίπου 10.000 κτίρια υπέστησαν βλάβες από τα οποία τα 940 καταστράφηκαν. Οι μεγαλύτερες εντάσεις στο νομό Άρτας παρατηρήθηκαν στα χωριά: Μελισσουργοί, Θεοδώριανα, Αθαμάνιο, Τετράκωμο αλλά και στη Δροσοπηγή. Μετά τον κύριο σεισμό ακολούθησαν πολλοί μετασεισμοί ο μεγαλύτερος των οποίων ήταν μεγέθους 5,3 R και έγινε την ίδια ημέρα με τον κύριο σεισμό.
Έδαφος
Το μεγαλυτερό ποσοστό του εδάφους της περιφερειακής ενότητας Άρτας είναι ορεινό και αντιστοιχεί στο 70,4% του συνολικού εδάφους ενώ το 18,6% είναι πεδινό και το 11% ημιορεινό. Η συνολική έκταση της Π.Ε Άρτας αντιστοιχεί στο 18,06% της περιφέρειας Ηπείρου και στο 1,21% της Ελλάδας. Σύμφωνα με τη μορφολογία του εδάφους, η πεδινή ζώνη καλύπτει συνολική έκταση 396.000 στρεμμάτων από την οποία καλλιεργούνται τα 185.00 στρέμματα, η ημιορεινή με συνολική έκταση 176.000 στρέμματα από την οποία καλλιεργούνται τα 45.000 στρέμματα και η ορεινή με συνολική έκταση 1.090.000 στρέμματα από την οποία καλλιεργούνται τα 105.000 στρέμματα.
Πεδιάδες
Στα νοτιοδυτικά της περιφερειακής ενότητας βρίσκεται η πεδιάδα της Άρτας, η οποία είναι και η μεγαλύτερη πεδιάδα της Ηπείρου. Η πεδιάδα της Άρτας απαριθμεί 160.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης με κύριες καλλιέργειες τα πορτοκάλια, τα μανταρίνια, τα ακτινίδια αλλά και φυτά μεγάλης καλλιέργειας όπως το καλαμπόκι και βιομηχανικά φυτά όπως το βαμβάκι. Τα χωριά του κάμπου υπήρξαν για αιώνες παραγωγοί και τροφοδότες της γύρω περιοχής αλλά και ολόκληρης της χώρας με τα εκλεκτά πορτοκάλια της και τα γεωργικά προϊόντα. Οι καλλιέργειες, εναλλάσσονται με θαμνοφράχτες και διάσπαρτα δασύλλια από αιωνόβιες βελανιδιές, φράξους και φτελιές, σχηματίζοντας μαζί με τη βλάστηση των καναλιών, ένα πολύτιμο δίκτυο φυσικών φραχτών όπου καταφεύγει η άγρια ζωή. Κατά την τουρκοκρατία, οι εκτάσεις της πεδιάδας ανήκανε στη Βαλιδέ σουλτάνα, δηλαδή τη μητέρα του ηγεμονεύοντος σουλτάνου και ονομαζόταν "γλυκιά πεδιάδα".
Ποταμοί
thumb|240px|Το γεφύρι της Πλάκας στον ποταμό Άραχθο
Ο χείμαρρος Σαραντάπορος διατρέχει την περιοχή κοντά στο Παλαιοκάτουνο Άρτας. Η συνολική έκταση των ποταμών που διατρέχουν την Π.Ε Άρτας αντιστοιχεί σε 128 χιλιόμετρα.
Λίμνες
thumb|right|370px|Η τεχνητή λίμνη της Άρτας
Λιμνοθάλασσες
Στα ανοίγματα που υπάρχουν στις λουρονησίδες και τα οποία επιτρέπουν την επικοινωνία των λιμνοθαλασσών με τη θάλασσα, έχουν εγκατασταθεί τα λεγόμενα "ιβάρια" ή "διβάρια". Τα ιβάρια είναι κατασκευές με καλάμια, οι οποίες ενώ επιτρέπουν την ελεύθερη είσοδο ψαριών από τη θάλασσα, τα εμποδίζουν να επιστρέψουν, με αποτέλεσμα να παγιδεύονται. Στον Αμβρακικό η βιομηχανική αλιεία απαγορεύεται δεδομένου ότι πρόκειται για εθνικό πάρκο. Ο Αμβρακικός κόλπος αποτελεί τη μοναδική περιοχή στην Ελλάδα όπου πραγματοποιείται συστηματικά χρήση δορυφορικών πομπών σε χελώνες για την κατανόηση των μετακινήσεων που πραγματοποιούν στο θαλάσσιο περιβάλλον. Στον Αμβρακικό κόλπο επιβιώνει ένας από τους τελευταίους πληθυσμούς ρινοδέλφινων της Μεσογείου (περίπου 150 δελφίνια). Υπάρχει ένα πλήθος μορφών ζωής στον Αμβρακικό όπως ο λευκοτσικνιάς, ο αργυροτσικνιάς, ο κορμοράνος, το φοινικόπτερο, ο αγριόκυκνος και ο αργυροπελεκάνος, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος από όλα τα είδη πελεκάνων. Ο Αμβρακικός είναι ο πρώτος υγρότοπος όπου αποδεδειγμένα φωλιάζουν ελάχιστοι ήταυροι. Τα αλιεύματα του κόλπου όπως οι γαρίδες και οι σαρδέλες είναι διάσημα στην ελληνική αλλά και ξένη αγορά. Η περιφερειακή ενότητα Άρτας βρίσκεται στη 2η θέση, μετά την Π.Ε Αιτωλοακαρνανίας, από πλευράς συνολικής έκτασης υγροτόπων, με 237.000 τετ.χιλιόμετρα. Επίσης η Π.Ε Άρτας βρίσκεται στις πρώτες θέσεις των περιοχών με τη μεγαλύτερη αλιευτική και κτηνοτροφική χρήση υγροτόπων και κατέχει την 3η θέση στη χρήση υγροτόπων για αναψυχή.
Νησιά
Τα νησιά της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας βρίσκονται στον Αμβρακικό κόλπο, με μεγαλύτερο νησί, το Πέρα Νησί (Κορωνησία), το οποίο είναι το μοναδικό κατοικημένο νησί του Αμβρακικού.
Παραλίες
Οι παραλίες της Άρτας βρίσκονται στον Αμβρακικό κόλπο, την Κορωνησία και τη Σαλαώρα σε μικρές αποστάσεις από την πόλη της Άρτας, είναι εύκολα προσβάσιμες με το αυτοκίνητο και είναι γενικά ζεστές και ρηχές. Οι παραλίες είναι ιδανικές για κολύμβηση αλλά και για διάφορες θαλάσσιες δραστηριότητες.
Ανθρωπογεωγραφία
Η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας είναι γηγενείς όμως στα όρια του πρώην νομού Άρτας κατοικούν και άλλες πληθυσμιακές ομάδες, οι οποίες κατά καιρούς εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Οι ομάδες αυτές είναι οι εξής:
Γλωσσικό ιδίωμα
Η Ήπειρος υπήρξε ένα γεωγραφικό διαμέρισμα, απρόσιτο μέχρι τις αρχές του προηγούμενου αιώνα και διατήρησε ανόθευτο τον γλωσσικό θησαυρό που κληρονόμησε. Περιοχές όπως τα Ζαγοροχώρια, περιοχή Δωδώνης, Κατσανοχώρια, Ιωάννινα, περιοχή Άρτας αποκόπτουν ακόμη και σήμερα, ειδικά οι γηραιότεροι, τα φωνήεντα ή αλλάζουν τα άτονα (ο) και (ε) και τα προφέρουν ως (ου) και (ι). Η φυλή των Σαρακατσαναίων ομιλεί το ίδιο ιδίωμα μ' αυτό της περιοχής των Τζουμέρκων, των Ραδοβιζίων της Άρτας, του Σακαρετσίου και της περιοχής μέχρι τα Άγραφα. Συγκεκριμένα ισχύουν ορισμένοι κανόνες, κοινοί με το ιδίωμα των Σαρακατσαναίων.
Αρχαίοι χρόνοι
thumb|Ανάκτορο ακρόπολης [[Όρραον|280px|right]] Η παρουσία ανθρώπου στα όρια της σημερινής περιφερειακής ενότητας Άρτας μπορεί να πιστοποιηθεί από τα λιγοστά ευρήματα που χρονολογούνται τη νεολιθική εποχή και αντιπροσωπεύονται από ένα λίθινο πέλεκυ που εντοπίσθηκε νότια της ακρόπολης του Αμμότοπου (αρχαίο Όρραον). Στην ίδια θέση βρέθηκαν επίσης και λιγοστά όστρακα αγγείων της εποχής του Χαλκού. Τον 9ο αι. π.Χ. στην περιοχή κοντά στα παράλια κατοικούσαν οι Δρύοπες ενώ το ορεινό βορειοανατολικό τμήμα αποτελούσε τμήμα της επικράτειας των Αμφιλόχων και ενδεχομένως και των Αθαμάνων. Η χώρα των Αθαμάνων, εκτεινόταν μεταξύ Ηπείρου, Θεσσαλίας και δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Οι Αθαμάνες, ηπειρωτικό φύλο που κατοικούσαν στην ορεινή περιοχή των Αθαμανικών Όρεων (Τζουμέρκα) και των βορειοανατολικών Αγράφων, οφείλουν το όνομά τους στο μυθικό βασιλιά Αθάμαντα, που ήρθε από τον Ορχομενό Βοιωτίας, εγκαταστάθηκε και βασίλευσε στην περιοχή. Κατά τους ιστορικούς χρόνους, οι Αθαμάνες αναφέρονται πρώτη φορά το 395 π.Χ., ενισχύοντας την τετραπλή συμμαχία Κορίνθου, Άργους, Αθήνας και Θήβας. Στρατευμένοι ή μισθοφόροι πολεμιστές, εκστρατεύουν στην Ιταλία υπό τον βασιλιά Πύρρο κατά τη δεύτερη περίοδο της βασιλείας του (296-272 π.Χ.). Στις βόρειες περιοχές κατοικούσε ο λαός των Μολλοσσών.
Ίδρυση της Αμβρακίας
240px|thumb|right|Χάρτης της δυτικής Ελλάδας. Διακρίνεται η περιοχή της [[Αρχαία Αμβρακία|σρχαίας Αμβρακίας]] Το 625 π.Χ. Κορίνθιοι με αρχηγό τον Γόργο, νόθο γιο του Κυψέλου, τυράννου της Κορίνθου, ίδρυσαν την Αρχαία Αμβρακία. Ετυμολογικά η λέξη Αμβρακία, ή Αμπρακία (Ambracia), ή Ανπρακία, προέρχεται από το αμφί (αμπί) + ρακία (ραχία) = βραχώδης ακτή, πετρώδης γιαλός, από το ρήμα ράττω ή αράττω = κτυπώ με δύναμη, συντρίβω. Από το αμπί και τη ρίζα ράκ προήλθε μάλλον το τοπωνύμιο Αμπ-ρακ-ία και το υδρωνύμιο (όνομα ποταμού) Ά-ραχ-θος, δηλαδή η πετρώδης ακτή που κτυπιέται εκατέρωθεν (αμπί = αμφί). Τον 6ο αι. π.Χ. η πόλη υπήρξε αξιόλογο κέντρο του κορινθιακού εμπορίου στη βορειοδυτική Ελλάδα και σημαντικός σταθμός στα ταξίδια του προς την Κάτω Ιταλία. Η Αμβρακία έλαβε μέρος στους περσικούς πολέμους και συμμετείχε με σημαντική δύναμη (με επτά πλοία στη ναυμαχία της Σαλαμίνος και με 500 οπλίτες στη μάχη των Πλαταιών). Κατά τη διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου έμεινε πιστή στη μητρόπολή της Κόρινθο, την οποία και βοήθησε στις πολεμικές της επιχειρήσεις κατά των Κερκυραίων.
Το έτος 582 π.Χ. η Αμβρακία είχε δημοκρατικό πολίτευμα, μετά την τυραννία του Περίανδρου, 74 χρόνια προγενέστερη της δημοκρατίας του Κλεισθένη στην Αθήνα. Διάσημοι Αμβρακιώτες ήταν ο γλύπτης Πολύστρατος, ο μουσικός Επίγονος, ο ποιητής της μέσης κωμωδίας Επικράτης και ο ολυμπιονίκης Λέων της 96ης Ολυμπιάδας (Παυσανίας). Το 500 π.Χ. κτίσθηκε στην Αμβρακία ο τεράστιος ναός του Απόλλωνος Σωτήρος. Τα ερείπιά του σώζονται κοντά στην πλατεία Κιλκίς της σημερινής Άρτας. Επί βασιλέως Πύρρου, η Αμβρακία γνώρισε μεγαλείο. Κτίστηκε η αρχική μορφή του γεφυριού του Αράχθου, το Μικρό Θέατρο (κοντά στον Άγιο Κωνσταντίνο), το Μεγάλο Θέατρο (κοντά στον ναό του Απόλλωνος), και το Πρυτανείο (δίπλα στον ναό Απόλλωνος).
Ο βασιλιάς Πύρρος της Ηπείρου
150px|thumb|right|Ο [[Πύρρος της Ηπείρου|Πύρρος της Ηπείρου]] Το 295 π.Χ. ο Πύρρος της Ηπείρου, βασιλιάς των Μολοσσών, μετέφερε στην Αμβρακία την πρωτεύουσα του κράτους του. Ο Πύρρος έδωσε διεθνή αίγλη στην πόλη, όπως άλλωστε σε ολόκληρη την Ήπειρο και κόσμησε την Αμβρακία με σημαντικά οικοδομήματα. Σύμφωνα με τον γεωγράφο Στράβωνα, ο Πύρρος ήταν εκείνος ο βασιλιάς που κατέστησε την Αμβρακία κέντρο του ηπειρωτικού κράτους, μεταφέροντας εκεί το βασιλικό παλάτι, εγκαταλείποντας τη μακρά παράδοση της διακυβέρνησης από την πόλη της Πασσαρώνας. Η πρωτεύουσά του γνώρισε αξιοσημείωτη ευημερία η οποία διατηρήθηκε μέχρι την εποχή της κατάκτησης της Ελλάδας από τους Ρωμαίους. Το 379 π.Χ - 316 π.Χ στην Αμβρακία έζησε η Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το 167 π. Χ. η Αμβρακία πέφτει στα χέρια των Ρωμαίων και πολλοί θησαυροί της Αμβρακίας μεταφέρθηκαν στη Ρώμη. Με την ίδρυση της Νικόπολης το 31 μ.Χ., η Αμβρακία έπαψε να παίζει αξιόλογο ρόλο στην περιοχή. Αν και υπαγόταν πια διοικητικά στη Νικόπολη, διατηρούσε όμως το καθεστώς της πόλης (ήταν δηλαδή «περιοικίς πόλις»), όπως εικάζεται από τη μνεία του «Δήμου Αμβρακιωτών» σε αναθηματική επιγραφή στον αυτοκράτορα Τραϊανό.
Βυζαντινή εποχή
Το 1082, η Άρτα αναφέρεται για πρώτη φορά με το νέο της όνομα, το οποίο πιθανόν να προέρχεται από τη λατινική λέξη artus ή arta, που σημαίνει στενή ή στενά. thumb|left|300px|Το [[Δεσποτάτο της Ηπείρου από το 1205 έως το 1230]] Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, το 1204, η Άρτα έγινε πρωτεύουσα το κράτους της Ηπείρου, που είναι γνωστό ως Δεσποτάτο της Ηπείρου. Ιδρυτής του ήταν ο Μιχαήλ Α΄ Άγγελος Κομνηνός Δούκας (1205-1215), συγγενής της αυτοκρατορικής οικογένειας των Κομνηνών. Μετά τον θάνατό του ο αδερφός του Θεόδωρος (1215-1230) επέκτεινε το κράτος και κατόρθωσε να ανακαταλάβει τη Θεσσαλονίκη, που μέχρι τότε κατείχαν οι Σταυροφόροι και ίδρυσε το βασίλειο της Θεσσαλονίκης. Ο Θεόδωρος έκανε αρκετές προσπάθειες να ανακαταλάβει επίσης την Κωνσταντινούπολη και να αποκαταστήσει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο ανεψιός του Μιχαήλ Β΄ (1231-1267) κατά τη διάρκεια της εξουσίας του φρόντισε για την οχύρωση της Άρτας και έκτισε τα μοναστήρια της Κάτω Παναγιάς και της Παντάνασσας κοντά στη Φιλιππιάδα.
Τα επόμενα χρόνια η Άρτα κυβερνήθηκε από τη δυναστεία των Ιταλών Ορσίνι (1318-1337). Το 1349 μ.Χ. την Άρτα καταλαμβάνει ο Στέφανος Δουσάν και το 1359-1416 η πόλη πέφτει στα χέρια των ηγεμόνων Λιόσα και Σπάτα. Το 1416 μ.Χ. η πόλη κυριεύθηκε από τον κόμη της Κεφαλονιάς Κάρολο Α' Tόκκο.
Απελευθέρωση και η νεότερη ιστορία
Η Άρτα ανέκτησε την ανεξαρτησία της με τη συνθήκη του Βερολίνου το 1881,όμως η περιοχή του κάμπου παρέμεινε υπό τουρκική κατοχή. Το 1883 δημιουργήθηκε ο ομώνυμος νομός.
Το έτος 1882 έγινε σύγκρουση τσιφλικάδων με κολίγους στην Άρτα, τριάντα χρόνια πρίν τα παρόμοια γεγονότα στο Κιλελέρ της Θεσσαλίας. Στον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 (διήρκεσε περίπου 30 ημέρες) και η Άρτα αποτέλεσε βάση εξόρμησης και εφοδιασμού του ελληνικού στρατού και ζωντάνεψε από την ελπίδα της απελευθέρωσης ολόκληρης της Ηπείρου, πράγμα που έγινε το 1912-1913, οπότε απελευθερώθηκε ο κάμπος της Άρτας μαζί με την Πρέβεζα, Θεσπρωτία και Ιωάννινα. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, στις 16 Αυγούστου 1943, στο χωριό Κομμένο διαπράχθηκε η σφαγή του Κομμένου, η οποία ήταν μια από τις μεγαλύτερες σφαγές αμάχων στην ιστορία της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.
Περιφερειακή ενότητα Άρτας
thumb|right|273px|Διοικητική διαίρεση Π.Ε Άρτας. {{legend|red|1 - [[Δήμος Αρταίων}}{{legend|yellow|2 - Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη}}{{legend|lightblue|3 - Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων}}{{legend|green|4 - Δήμος Νικολάου Σκουφά }}]]
Δημογραφικά στοιχεία
Ο μόνιμος πληθυσμός της Π.Ε Άρτας, στην απογραφή του 2011 ανήλθε σε 67.877 κατοίκους. Στην περιφερειακή ενότητα Άρτας ζει το 20% του συνολικού πληθυσμού της περιφέρειας Ηπείρου και το 0,63% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Ο πληθυσμός της περιοχής μετά από χρόνια οριακής αυξομείωσης, το 2011 σημείωσε το χαμηλότερο ποσοστό των τελευταίων εξήντα ετών. Η πρώτη φορά όπου η περιοχή της Άρτας ξεπέρασε τους 80.000 κατοίκους ήταν το 1961, με 82.630 κατοίκους, αριθμός ο οποίος υπήρξε και ο μέγιστος αριθμός κατοίκων.
Μεταβολές του πληθυσμού
Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2001, παρατηρείται μια μετακίνηση του ενεργού δυναμικού από τα ορεινά προς τα πεδινά, όπου υπάρχει το αστικό κέντρο και επομένως περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης. Η απασχόληση είναι βασική αιτία εγκατάλειψης των ορεινών περιοχών αλλά και παράγοντες γεωγραφικοί και κοινωνικοί συμβάλουν εξίσου σ΄αυτή. Ο αστικός πληθυσμός της Π.Ε Άρτας ανέρχεται στο 39,53% περίπου του συνολικού της πληθυσμού ενώ ο αγροτικός πληθυσμός ανέρχεται στο 60,47% του συνόλου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής 2001, οι κάτοικοι με ηλικία πάνω των 65 ετών στην περιφέρεια αντιπροσωπεύουν το 20,40% του συνολικού πληθυσμού, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για την Π.Ε Άρτας είναι 22,59%.
Οικονομία
Η Π.Ε Άρτας είναι μία κατεξοχήν αγροτική περιοχή καθώς με βάση τα στοιχεία του 2007, το 32,32% των απασχολούμενων εργάζεται στον πρωτογενή τομέα, γεγονός που είναι αναμενόμενο καθώς στην Άρτα μαζί με την Πρέβεζα, συγκεντρώνονται τα πλέον πεδινά τμήματα της περιφέρειας καθώς και η γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας. Ο λιγότερο αγροτικός δήμος υπήρξε το 2007, ο δήμος Αρταίων (σχέδιο Καποδίστριας) όπου μονάχα το 10% των απασχολούμενων είχε κάποια ασχολία σχετική με τον πρωτογενή τομέα ενώ 64,7% εργαζόταν στον τριτογενή τομέα. Αντίθετα, οι πλέον αγροτικοί δήμοι υπήρξαν το 2007, ο πρώην δήμος Αράχθου και η πρώην κοινότητα Κομμένου όπου τα ποσοστά απασχόλησης στον πρωτογενή τομέα έφθαναν το 62,4% και 66,4% αντίστοιχα. Η Π.Ε Άρτας συνεισφέρει το 0,4% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας.
Αναλυτικά, το 2001 ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός αντιστοιχούσε σε 29.526 άτομα από τα οποία οι 7.809 είχαν κάποια ασχολία στον πρωτογενή τομέα, 4.437 στον δευτερογενή τομέα και 10.816 στον τριτογενή τομέα. Στην απογραφή του 2001 δήλωσαν άνεργοι 3.193 άνθρωποι. Σύμφωνα με στοιχεία του Επιμελητηρίου Άρτας η κατανομή ανά κλάδο μελών στην Άρτα είναι: Το συνολικό εμπόριο της περιφέρειας Ηπείρου παρουσιάζει καθοδική πορεία κατά τη διάρκεια της περιόδου 2003 – 2005 για να αυξηθεί το 2006. Η Π.Ε Άρτας, το 2006 κατέλαβε την 42η θέση στον τομέα των εξαγωγών και οι εξαγωγές ανήλθαν σε 14.158.873 ευρώ. Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας στην Π.Ε Άρτας, 27 επιχειρήσεις δήλωσαν ότι έχουν εξαγωγική δραστηριότητα. Οι πλειονότητα των επιχειρήσεων αυτών ανήκει στον ευρύτερο κλάδο των τροφίμων και ποτών.
Γεωργία
thumb|right|260px|Η Άρτα φημίζεται για τα πορτοκάλια της.
thumb|right|200px|Ιδιαίτερα σημαντική η ελαιοκαλλιέργεια στην περιοχή της Άρτας.
Αλιεία
thumb|right|280px|Ένα από τα σημαντικότερα αλιεύματα του Αμβρακικού κόλπου είναι τα χέλια. Στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας οι αλιευτικές δραστηριότητες έχουν ως επίκεντρο τον Αμβρακικό κόλπο όπου η αλιεία γίνεται με χρήση απλών διχτύων, παραγάδια, ιχθυοπαγίδες, συρτή, βολκούς, καλαμωτά δίχτυα. Συνολικά στην ευρύτερη περιοχή της Άρτας εργάζονται 280 σκάφη τα οποία έχουν ως αφετηρία κατά κύριο λόγο τα λιμάνια της Σαλαώρας, της Κόπραινας και της Κορωνησίας.
Τα κυριότερα αλιεύματα είναι το χέλι, η γαρίδα ή γάμπαρη (στην τοπική διάλεκτο), η κουτσομούρα, τα κεφαλοειδή, η σαρδέλα και η σουπιά. Αξιόλογη είναι και η παραγωγή αυγοτάραχου.
Σημαντικό ρόλο στην εκμετάλλευση των αλιευμάτων παίζουν οι αλιευτικοί συνεταιρισμοί. Η αλιευτική παραγωγή του νομού Άρτας υποστηρίζεται από διάφορες εγκαταστάσεις μεταποίησης – εμπορίας. Συγκεκριμένα στην περιοχή της Άρτας εδρεύει μία μονάδα μεταποίησης με αντικείμενο το κάπνισμα του χελιού και μία μονάδα μεταποίησης που ασχολείται με την παρασκευή και τη συσκευασία χαβιαριού.
Τουρισμός
Ο τομέας του τουρισμού είναι ελάχιστα αναπτυγμένος, γεγονός που καθιστά την Άρτα έναν τόπο τουριστικά ανεξερεύνητο. Η μακραίωνη ιστορία της περιοχής, η οποία πιστοποιείται από τα πολυάριθμα κλασικά, βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία αλλά και η χαρακτηριστική γεωμορφολογία της (οικοσυστήματα και τοπία ιδιαίτερης οικολογικής αξίας) σε συνδυασμό με τις τοπικές παραδόσεις και τα έθιμα, προσφέρουν πολλές δυνατότητες για την ανάπτυξη του τουρισμού.
Αξιοθέατα
Ορισμένα από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής είναι τα εξής:
Γεφύρι της Άρτας
Το λιθόκτιστο γεφύρι της Άρτας του ποταμού Αράχθου, του 17ου αιώνα μ.Χ., στην πόλη της Άρτας, που έγινε πασίγνωστη από το ομώνυμο θρυλικό δημοτικό τραγούδι. Η αρχική κατασκευή του γεφυριού τοποθετείται στα χρόνια της κλασικής Αμβρακίας επί βασιλέως Πύρρου. Το σημερινό μήκος του πέτρινου γεφυριού της Άρτας φτάνει στα 145 μ., και το πλάτος του τα 3,75 μ. Στην αριστερή όχθη του ποταμού Άραχθου, ελάχιστα μέτρα από το γεφύρι, βρίσκεται ο Πλάτανος της Άρτας ή αλλιώς Πλάτανος του Αλή Πασά. Πρόκειται για έναν υπεραιωνόβιο πλάτανο και σύμφωνα με τον θρύλο κάτω από τη σκιά του καθόταν ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων και επιτηρούσε το κρέμασμα των Ελλήνων. Ο πλάτανος το 1976 ανακηρύχτηκε διατηρητέο μνημείο της φύσης.
Ναός Αγίας Θεοδώρας
Ο ναός Αγίας Θεοδώρας ρίσκεται σε πολύβοη συνοικία της παλιάς κάτω πόλης της Άρτας. Ο αρχικός ναός κτίστηκε το 11ο αι. σε μορφή τρίκλιτης βασιλικής. Το 1270 η βασίλισσα Θεοδώρα ανακαίνισε την εκκλησία, που λειτουργούσε σαν γυναικείο μοναστήρι, και πρόσθεσε τον νάρθηκα και τα δύο αετώματα. Τον 13ο αι. προστέθηκε ο εξωνάρθηκας και οι δύο πεσσοστήρικτοι παρανάρθηκες. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα κειμήλια που φιλοξενούνται στο ναό. Η φορητή εικόνα του Χριστού, που χρονολογείται το 1653, δυο υπέροχες ασημένιες λάρνακες, με ανάγλυφη διακόσμηση, που περιέχουν τα λείψανα της Αγίας Θεοδώρας και η αργυρεπένδυτη εικόνα της, έργο του 17ου αιώνα, της οποίας η δημιουργία έγινε πάνω σε λεπτό στρώμα χρυσού. Αριστερά της νότιας εισόδου του ναού βρίσκεται ο τάφος της Αγίας Θεοδώρας.
Ναός της Παρηγορήτισσας
Ο βυζαντινός ναός της Παρηγορήτισσας βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του λόφου Περάνθη. Θεμελιώθηκε το 1285 από τον Νικηφόρος Α΄ Κομνηνός Δούκας και τη γυναίκα του Άννα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή. Σήμερα σώζονται ο ναός, η τράπεζα και δεκαέξι κελιά. Ο σημερινός ναός είναι αξιοπρόσεκτος για την αρχιτεκτονική του, τη διακοσμησή του αλλά και τις τεράστιες διαστάσεις. Ο ναός εμφανίζει μήκος δυτικής πλευράς 22,10 μ., μήκος πλάγιων πλευρών 20,27 μ, ύψος 20,28 μ, εξωτερική διάμετρος κεντρικού τρούλου 7,58μ και ύψος τρούλου 3,50μ.
Κάστρο Άρτας
Το Κάστρο της Άρτας είναι το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα της μεσαιωνικής φυσιογνωμίας της Άρτας. Το σχήμα του κάστρου είναι ένα ακανόνιστο πολύγωνο (μεγίστου μήκους 280μ. και πλάτους 175μ.) το οποίο σε διαστήματα 25μ. διακόπτεται από ημικυκλικούς, τριγωνικούς ή πολυγωνικούς πύργους. Εξαίρεση αποτελεί το ανατολικό τμήμα, το οποίο στηρίζεται πάνω σε αρχαίο τείχος και στο οποίο δεν υπάρχουν πύργοι. thumb|right|280px|Κελιά, δίπλα στο ναό της Παναγίας των Βλαχερνών.