cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νέος Παντελεήμων Πιερίας
Πληροφορίες
left|μικρογραφία|Κάστρο Πλαταμώνα από Νέο Παντελεήμονα Ο Νέος Παντελεήμονας είναι ένας από τους λίγους οικισμούς δίπλα πλέον στην Παλιά Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης, και ο οποίος βρίσκεται στο 100ο χιλιόμετρο της Οδού από τη Θεσσαλονίκη. Βρίσκεται απέναντι από το Κάστρο του Πλαταμώνα και μόλις 250 m από τον Θερμαϊκό Κόλπο. Ο οικισμός είναι κτισμένος στους πρόποδες του Ολύμπου, πάνω σε έναν λόφο, και περιτριγυρίζεται από βουνά με πυκνή βλάστηση, κυρίως οξιές και καστανιές.
Ιστορικά στοιχεία
left|μικρογραφία|Άποψη του Παλαιού Παντελεήμονα Ο οικισμός οφείλει το όνομά του στον Άγιο Παντελεήμονα. Σύμφωνα με την παράδοση, μια εικόνα που υπήρχε στην εκκλησία του οικισμού του Παλαιού Παντελεήμονα προστάτευσε τους κατοίκους του από έναν λοιμό ο οποίος αποδεκάτισε τη γύρω περιοχή, επειδή είχαν προσευχηθεί στον άγιο. Οι κάτοικοι κατάγονται από τον Παλαιό Παντελεήμονα, ο οποίος βρίσκεται 3 χλμ. βόρεια. Αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στη σημερινή τοποθεσία την περίοδο 1967 - 1973, λόγω των πολλών κατολισθήσεων οι οποίες έπλητταν τον παλαιό οικισμό ύστερα από βροχοπτώσεις.
Η περιοχή γύρω από τον οικισμό αποτελεί στρατηγική θέση· όπως αναφέρθηκε, βρίσκεται απέναντι από το Κάστρο του Πλαταμώνα και ακριβώς δίπλα από την Εθνική Οδό. Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι παρεμβάλλεται ανάμεσα στο βουνό και στη θάλασσα, αποτελώντας έτσι ένα σημείο ελέγχου μεταξύ της Μακεδονίας και της νότιας Ελλάδας. Για αυτό τον λόγο υπήρξε πολλές φορές πεδίο αντιπαράθεσης σε περιόδους πολέμου, όπως κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 και του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στον τελευταίο ειδικά, κάτοικοι του τότε χωριού πολέμησαν σθεναρά κατά των Γερμανών κατακτητών, συγκροτώντας σώμα ανταρτών με επιχειρησιακή βάση τα γύρω βουνά.
Κατά την περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών, άνδρες και γυναίκες του χωριού κυνηγήθηκαν και φυλακίστηκαν από το καθεστώς. Εκείνη την περίοδο πολλοί κάτοικοι της περιοχής, λόγω της μεγάλης φτώχειας που υπήρχε στην περιοχή, μετανάστευσαν στη Γερμανία, στις ΗΠΑ και κυρίως στην Αυστραλία. Σήμερα υπολογίζεται ότι πάνω από 250 κάτοικοι του χωριού ζουν στο εξωτερικό, βοηθώντας από εκεί τον τόπο καταγωγής τους.
Υποδομή
Οι κάτοικοι του οικισμού δραστηριοποιούνται στον τομέα των τουριστικών επιχειρήσεων και του εμπορίου. Ως εκ τούτου υπάρχει στην περιοχή μια πληθώρα κάμπινγκ και ενοικιαζόμενων δωματίων, και ξενοδοχεία ικανά να φιλοξενήσουν μέχρι και 70.000 άτομα το καλοκαίρι. Ένα από τα πιο γνωστά προϊόντα του οικισμού είναι το τσίπουρο, το οποίο οι κάτοικοι το παρασκευάζουν είτε από σταφύλια, είτε από κούμαρα.
Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ελευθέριο.
Στον οικισμό υπάρχει ένα τετραθέσιο Δημοτικό Σχολείο και μονοθέσιο νηπιαγωγείο, αγροτικό ιατρείο και ένας πολιτιστικός σύλλογος. Ο σύλλογος αυτός διοργανώνει πληθώρα εκδηλώσεων όλο το έτος. Οι εκδηλώσεις γίνονται κυρίως τις γιορτές και ειδικά την Αποκριά, όπου αναβιώνουν πολλά τοπικά έθιμα.
Το 2023 θα εγκαινιαστεί η στάση του προαστιακού Θεσσαλονίκης επί του οικισμού, προκειμένου να εξυπηρετηθεί και ο Πλαταμώνας που από το 2004 έχει χάσει τη σιδηροδρομική του εξυπηρέτηση εντός της πόλης, λόγω της δημιουργίας της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών-Θεσσαλονίκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δίου - Ολύμπου Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας
Οξφόρδη
Η Οξφόρδη (αγγλικά: Oxford) είναι πόλη της νότιας Μεγάλης Βρετανίας. Είναι πρωτεύουσα ομώνυμης κομητείας και έχει πληθυσμό 165.000 κατοίκους περίπου. Βρίσκεται χτισμένη στις όχθες του Τάμεση και απέχει γύρω στα 100 χλμ. από το Λονδίνο.
Η Οξφόρδη έχει ανεπτυγμένη βιομηχανία. Διαθέτει εργοστάσια χαλυβουργίας, κατασκευής αυτοκινήτων, ηλεκτρικών συσκευών, χαρτοποιίας, ειδών ένδυσης, τυπογραφίας και γραφικών τεχνών κ.α.. Είναι όμως ιδιαίτερα γνωστή σ' όλο τον κόσμο για τα υψηλού επιπέδου πνευματικά της ιδρύματα και ιδιαίτερα για το περίφημο πανεπιστήμιό της, που ιδρύθηκε στις αρχές του 12ου αι. μ.Χ. Στην Οξφόρδη εδρεύει και το δεύτερο, νεότερο πανεπιστήμιο της πόλης "Oxford Brookes" που εκτείνεται σε τρία campus.
Η πόλη αυτή είναι μία από τις πιο γραφικές περιοχές της Αγγλίας. Η γραφικότητά της οφείλεται στα πολλά κτίσματα γοτθικού ρυθμού που την κατακλύζουν, όπως είναι τα κολέγια, οι πύργοι και οι ναοί, καθώς επίσης και στα όμορφα πάρκα και τους κήπους της. Το παλιό τμήμα της διατηρεί την ομορφιά και την αρχοντιά των παλαιότερων χρόνων.
Ναυμαχία της Σινώπης
Η Ναυμαχία
Ο Ναύαρχος Νακιμόφ αποφάσισε με τους αξιωματικούς να επιτεθούν στον οθωμανικό στόλο που προστατεύεται στη Σινώπη. Εδραίωσε πάνω από 700 κανόνια σε έξι πλοία γραμμής, δύο φρεγάτες και τρία οπλισμένα ατμόπλοια. Οι οθωμανικές δυνάμεις περιλάμβαναν επτά φρεγάτες, τρεις κορβέτες και δύο οπλισμένα ατμόπλοια. Οι Ρώσοι σχεδίαζαν να αναπτύξουν τα πλοία τους σε δύο στήλες που θα προχωρούσαν σε κοντινή απόσταση από τα εχθρικά πλοία, πριν να πέσουν άγκυρα και να επιτεθούν. Κάτω από την εντολή του Νακιμόφ, το πλοίο των 84 οπλών "Imperatritsa Maria" ήταν το πρώτο που επιτέθηκε. Τα πυρομαχικά των ρωσικών όπλων έβαλαν αμέσως φωτιά στα οθωμανικά πλοία. Οι ναύτες βρήκαν την αντιμετώπιση των πυρκαγιών δύσκολη και πολλοί κάηκαν. Μετά από περίπου 30 λεπτά μάχης, η οθωμανική φρεγάτα ήταν η πρώτη που βυθίστηκε γεμάτη με τρύπες από τα καννόνια. Η "Imperatritsa Maria" επιτέθηκε τότε στη φρεγάτα των 44 πυροβόλων όπλων "Fazli Allah", η οποία υπέστει σοβαρή ζημιά. Εν τω μεταξύ, τα άλλα ρωσικά πλοία επιτέθηκαν στη "Nizamie" και στη "Damiad". Η οθωμανική φρεγάτα "Navek Bakhri" εξερράγη και βυθίστηκε μαζί με το κορβέτα "Guli Sephid". thumb|Ζωγραφιά της ναυμαχίας της Σινώπης, του [[Ιβάν Αϊβαζόφσκι|alt=|left]]
Μόνο ένα οθωμανικό σκάφος, το ατμόπλοιο "Taif", κατόρθωσε να ξεφύγει από τη μάχη ενώ όλα τα άλλα είτε βυθίστηκαν είτε σκοπίμως έτρεχαν στην ξηρά για να αποφύγουν τη βύθιση. Κατέφυγε προς την Κωνσταντινούπολη όπου έφθασε στις 2 Δεκεμβρίου, ενημερώνοντας την οθωμανική κυβέρνηση για την ήττα στη Σινώπη. Κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας σκοτώθηκαν 37 Ρώσοι και 229 τραυματίστηκαν, τουλάχιστον τρία από τα πλοία της γραμμής υπέστησαν ζημιά. Οι οθωμανικές δυνάμεις έχασαν περίπου 3.000 ανθρώπους, 150 αιχμαλωτίστηκαν και ο αρχηγός τους Οσμάν Πασάς καταλήφθηκε.
Επακόλουθο
Όταν οι τηλεγραφικές αναφορές της μάχης έφθασαν σε ρωσικές αρχές στην Αγία Πετρούπολη, η αντίδραση ήταν απίστευτη. Το μη δοκιμασμένο και ευρέως μισητό ρωσικό ναυτικό είχε αποδείξει νίκη και οι πρόσφατες δαπάνες στην ανάπτυξή του φαινόταν δικαιολογημένες. Πραγματοποιήθηκαν αρκετές γιορτές για αυτήν τη σπουδαία νίκη και πραγματοποιήθηκε μια παρέλαση που χρηματοδοτήθηκε από το κράτος. Η υπόθεση ήταν αρκετά μεγάλη και περιλάμβανε χορευτές, συγκροτήματα, παρέλαση στρατευμάτων που δεν είχαν συμμετάσχει στη μάχη και εγκληματίες ντυμένοι με οθωμανικές στολές. Οι στρατιωτικοί σύμβουλοι είδαν τη μάχη ως σημείο καμπής και έσπρωξαν πυροβόλα όπλα για εγκατάσταση σε όλα τα ρωσικά πλοία.
Η αντίδραση στην οθωμανική πρωτεύουσα, της Κωνσταντινούπολης κυμαινόταν από την ανησυχία μέχρι και τον ολικό πανικό. Η Ρωσία είχε καταλήψει ένα σημαντικό λιμάνι και τώρα είχε επιχειρησιακό έλεγχο στη Μαύρη Θάλασσα.
Η επίθεση αντιμετωπίστηκε από εξωτερικές δυνάμεις ως αδικαιολόγητη και προκάλεσε ένα κύμα αντιρωσικού αισθήματος στη Δυτική Ευρώπη. Μεγάλο μέρος του βρετανικού τύπου παρουσίασε την επίθεση ως η "Σφαγή της Σινώπης". Η επίθεση ενίσχυσε τις αντιπολεμικές παρατάξεις στη Βρετανία και τη Γαλλία και τους έδωσε την αιτιολόγηση για έναν πόλεμο για να περιορίσει τη ρωσική στρατοκρατία. Ο Λόρδος Πάλμερστον προσωρινά παραιτήθηκε από την υπόθεση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυμαχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κριμαϊκός Πόλεμος
Italia Marittima
Η "Italia Marittima S.p.A.", που από το 1919 έως το 2006 ονομαζόταν "Lloyd Triestino", και ιδρύθηκε ως "Österreichischer Lloyd", είναι μια ναυτιλιακή εταιρεία με έδρα την Τεργέστη της Ιταλίας και διοικείται από την "Evergreen Marine Corporation".
Ιστορία
Ιδρύθηκε ως "Österreichischer Lloyd" (ή "Austrian Lloyd") το 1832 και έγινε μία από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές εταιρείες του κόσμου, με τη διαχείριση του μεγαλύτερου όγκου εμπορικών και επιβατικών ταξιδιών της Αυστροουγγαρίας μέχρι το 1918. Η "Austrian Lloyd" πραγματοποιούσε τακτικές γραμμές από την Τεργέστη στην Ινδία, στην Κίνα και την Άπω Ανατολή, τη Βραζιλία, τις ΗΠΑ και τη Βόρεια Ευρώπη. Ήταν επίσης μια από τις πρώτες ναυτιλιακές εταιρίες που χρησιμοποίησαν ατμοπλοϊκά πλοία.
Το όνομα της εταιρείας μετατράπηκε σε "Lloyd Triestino" το 1919, όταν η Τεργέστη έγινε μέρος της Ιταλίας. Εκείνη την περίοδο, η εταιρεία αντιμετώπισε επίσης σημαντική αναδιάρθρωση, προκειμένου να επιδιορθώσει τις ζημίες που υπέστη κατά τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1930, η "Lloyd Triestino", με την παραθαλάσσια "Marittima Italiana", ήταν και πάλι σημαντική παγκόσμια ναυτιλιακή δύναμη, έχοντας στην κατοχή της 85 σκάφη με 17 δρομολόγια προς την ανατολική Αφρική, τη νότια Αφρική, την Ασία και την Αυστραλία. Η εταιρεία ήταν αποδυναμωμένη από την καταστροφή του Β Παγκοσμίου Πολέμου, τη δεκαετία του 1940. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η "Lloyd Triestino" έχασε 68 πλοία και 1.000 ναυτικούς. Στο τέλος, μειώθηκαν σε ένα στόλο μόλις πέντε πλοίων και αντιμετώπισαν και πάλι μια τεράστια επιχείρηση ανάκτησης. Μέχρι το 1956, ο στόλος της "Lloyd Triestino" είχε μεγαλώσει σε 31 συνολικά πλοία.
Η "Lloyd Triestino" ξεκίνησε μια συνεργασία με την γιγάντια Ταϊβανική ναυτιλιακή εταιρεία, "Evergreen Marine, Corp.", το 1993. Αυτή η επιτυχημένη συνεργασία έχει ενισχυθεί με την πάροδο των χρόνων και τώρα περιλαμβάνει και τη Βρετανική βάση της "Evergreen", τη "Hatsu Marine Ltd.", η οποία δημιουργήθηκε το 2000.
Από την 1η Μαρτίου του 2006, το όνομα της "Lloyd Triestino" άλλαξε σε "Italia Marittima". Τα ονόματα των πλοίων μεταβάλλονται σταδιακά από το πρόθεμα "LT" σε "Ital" για να αντικατοπτρίζουν αυτήν την αλλαγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυτιλιακές επιχειρήσεις Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιταλίας
Γιουκσεκομπά (Γιουσουφελί)
Το Γιουκσεκομπά είναι ένα χωριό στην επαρχία Γιουσουφελί της Επαρχίας Αρτβίν στην Τουρκία. Το 2010, είχε πληθυσμό 116 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1997-1998
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1997-1998 ήταν το 35ο από την καθιέρωση της Μπουντεσλίγκα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ΦΚ Καϊζερσλάουτερν, έπειτα από 7 χρόνια. Η Καϊζερσλάουτερν, με προπονητή τον Ότο Ρεχάγκελ, έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου που κατάφερε μέσα σε δύο διαδοχικές περιόδους να κατακτήσει το πρωτάθλημα τόσο της δεύτερης, όσο και της πρώτης κατηγορίας. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Ούλφ Κίρστεν της Μπάγερ Λεβερκούζεν, με 22 γκολ.
Βαθμολογία
Κατηγορία:Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1997-1998
Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός (ταινία, 1961)
Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός είναι ελληνική κωμική ταινία του 1961 σε σκηνοθεσία Νίκου Τσιφόρου. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Πολύβιο Βασιλειάδη και βασίστηκε στο ομώνυμο θεατρικό έργο. Πρωταγωνιστούν οι Βασίλης Αυλωνίτης, Νίκος Ρίζος και Γεωργία Βασιλειάδου. Η παραγωγή και η διανομή έγινε από τη Φίνος Φιλμ.
Πλοκή
Ο ευκατάστατος μεσήλικας έμπορος βουτύρου και ελαιολάδου Κλέαρχος Ζουγκαλάς (Βασίλης Αυλωνίτης) απατά συχνά την αυστηρή και άσχημη γυναίκα του Μαρίνα (Γεωργία Βασιλειάδου), τις υποψίες της οποίας φροντίζει να κατευνάζει ενοχοποιώντας τον κοντό γαμπρό του Μάχο (Νίκος Ρίζος), τον οποίο η Μαρίνα αντιπαθεί και περιφρονεί. Όταν η ζωηρή και γοητευτική ζωντοχήρα γειτόνισσα Ηρώ (Πόπη Λάζου) παροτρύνει τον Κλέαρχο να της κάνει παρέα στις διακοπές της στα Καμένα Βούρλα, εκείνος προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να τη συνοδεύσει, που δεν θα υποψιάσει όμως τη Μαρίνα. Έτσι, όταν συνειδητοποιεί πως ο γαμπρός του Μάχος, αντιμετωπίζει κάποιο ορθοπεδικό πρόβλημα, τον πείθει να συμβουλευτεί γιατρό ο οποίος θα του συστήσει ιαματικά μπάνια στα Καμένα Βούρλα. Κατόπιν, πείθει τη γυναίκα του πως ο Μάχος θα πάει στα Καμένα Βούρλα με πρόφαση τα ιαματικά μπάνια για να κάνει στην πραγματικότητα διακοπές με κάποια ερωμένη του και προτείνει να πάει και ο ίδιος εκεί για να παρακολουθεί δήθεν το γαμπρό τους.
Στα Καμένα Βούρλα ωστόσο, ο Μάχος κάνει όντως παρέα με μια γυναίκα που γνώρισε εκεί, συναντά τυχαία τον Κλέαρχο και ξεσκεπάζονται μεταξύ τους, αποφασίζοντας να διασκεδάσουν με την Ηρώ και την φιλενάδα του Μάχου, Ελληνίδα του εξωτερικού, Λία (Νέλλη Παππά). Στο μεταξύ, ο δικηγόρος Ασκαριάδης (Άγγελος Μαυρόπουλος) αναζητά τον Μάχο στην Αθήνα, πηγαίνει στο σπίτι του αλλά δεν λέει στη Μαρίνα τι ακριβώς θέλει. Εκείνη μπαίνει σε υποψίες για πιθανές παρανομίες του Μάχου και αποφασίζει να πάει με την κόρη της, τη Ρέα (Έλσα Ρίζου), στα Καμένα Βούρλα όπου ανακαλύπτει τις γυναικοδουλειές του γαμπρού της. Εκεί αποκαλύπτεται πως ο Ντίμης (Γιώργος Τσιτσόπουλος), ο αρραβωνιαστικός της Βιολέττας, ανιψιάς της Μαρίνας, είναι ήδη εραστής (και μελλοντικός σύζυγος) της γειτόνισσας Ηρώς που πήγε στα Καμένα Βούρλα για να τον κάνει να ζηλέψει.
Όταν πια επιστρέφουν όλοι στην Αθήνα, ο Ασκαριάδης ενημερώνει τον Κλέαρχο και τη Μαρίνα ότι ο Μάχος έχει κληρονομήσει μεγάλη περιουσία από έναν θείο του που πέθανε στην Αφρική. Στο αναπάντεχο άκουσμα, οι δύο τους αλλάζουν συμπεριφορά και αρχίζουν να καλοπιάνουν τον Μάχο από τον οποίο είχαν προηγουμένως ζητήσει να φύγει από το σπίτι λόγω της απιστίας του. Όταν και ο Μάχος μαθαίνει τα ευχάριστα νέα, ανακοινώνει ότι σκοπεύει να επενδύσει τα χρήματα στην οικογενειακή επιχείρηση με προϋπόθεση να έχει τον έλεγχό της. Τελικά, εμφανίζεται η Ηρώ που εξηγεί στη Μαρίνα πως ευθύνεται η ίδια για το μπέρδεμα -χωρίς να εκθέσει τον Μάχο και τον Κλέαρχο- και η ιστορία έχει αίσιο τέλος.
Παραγωγή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 18 Δεκεμβρίου 1961. Στην πρώτη της κινηματογραφική προβολή πραγματοποίησε 25.617 εισιτήρια και έλαβε την 26η θέση σε σύνολο 68 ταινιών. Εκείνη την εποχή, η ταινία κρίθηκε ακατάλληλη λόγω των αναφορών της στη συζυγική απιστία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1961 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Τσιφόρου Κατηγορία:Σενάρια του Νίκου Τσιφόρου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πολύβιου Βασιλειάδη Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
11 Δεκεμβρίου
10 Δεκεμβρίου | 11 Δεκεμβρίου | 12 Δεκεμβρίου
Η 11η Δεκεμβρίου είναι η 345η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (346η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 20 ημέρες.
Βλέπε επίσης
11 Νοεμβρίου - 11 Ιανουαρίου
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Δαβίδ του Ντινάν
Ο Δαβίδ του Ντινάν (David de Dinant; 1160 - 1217) ήταν Γάλλος σχολαστικός πανεπιστημιακός, γεννημένος στο Βέλγιο.
Προσπαθώντας να εφαρμόσει στην εκκλησιαστική διδασκαλία τις αριστοτελικές αρχές (από τα πρόσφατα τότε μεταφρασμένα από τα αραβικά στα λατινικά «Φυσικά»), κατέληξε εκτός Χριστιανισμού σε έναν υλιστικό Πανθεϊσμό, όπου δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ «δημιουργού» και «δημιουργήματος» και ο Θεός ταυτίζεται με την αρχική υλική υπόσταση του κάθε όντος (ως «materia prima» σε μία τρισυπόστατη πραγματικότητα «ύλη» - «νους» - «Θεός » στην οποία η τρίτη υπόσταση εμπεριέχει όλες τις άλλες).
Για αυτές τις θέσεις του, που θεωρήθηκαν «ειδωλολατρικές», αφορίστηκε το 1209 από την Καθολική Εκκλησία. Το επόμενο έτος, που επίσης κάηκαν ζωντανοί δεκάδες πανθεϊστές Αμαλρικιανοί ή «Αμαυριανοί» (οπαδοί του φιλόσοφου Αμαλρίκου - Amalric de Bena), απαγορεύθηκε στο Παρίσι με παπική Βούλα η οποιαδήποτε ασχολία με την φιλοσοφία του Αριστοτέλους και καταστράφηκαν σε δημόσια πυρά τα βιβλία «Quaternuli» και «De Tomis, seu Divisionibus» του Δαβίδ του Ντινάν που είχε φύγει από την χώρα για να γλιτώσει την ζωή του και έκτοτε κανείς δεν γνωρίζει γι’ αυτόν.
Πηγές
Κατηγορία:Ιερά Εξέταση Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φυσικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Πανθεϊστές
Κρουά (Νορ)
Το Κρουά (γαλλικά: Croix, πικάρ: Crox) είναι κοινότητα στο νομό Νορ στη βόρεια Γαλλία. Βρίσκεται 7 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Λιλ.
Τα κεντρικά γραφεία της Auchan, μιας αλυσίδας υπεραγορών, βρίσκονται στο Κρουά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Νορ
Garcinia travancorica
Η Garcinia travancorica, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Κλουσιίδων (Clusiaceae). Απαντάται μόνο στην Ινδία. Απειλείται από την απώλεια βιοτόπου.
Παραπομπές
travancorica Κατηγορία:Ενδημική Χλωρίδα της Ινδίας (περιοχή) Κατηγορία:Ευάλωτα φυτά
Škoda Felicia (1959)
Το Škoda Felicia  ήταν ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο τύπου καμπριολέ, που παρήχθη και διατέθηκε στην αγορά από την τότε τσεχοσλοβακική και σήμερα τσεχική Škoda Auto, μεταξύ του 1959 και του 1964. Κατά τη διάρκεια της παραγωγής του, κατασκευάστηκαν συνολικά 14.863 αντίτυπα.
Κινητήρες και επιδόσεις
Κυκλοφόρησαν δύο εκδόσεις, Felicia και Felicia Super, οι οποίες είχαν τους παρακάτω κινητήρες βενζίνης, χαρακτηριστικά και επιδόσεις (μαζί με το 450, το προηγούμενο καμπριολέ, ως μέτρο σύγκρισης):
Διάδοχοι
Το Škoda Felicia του 1959 κυκλοφόρησε το ίδιο έτος με το κλασικό Octavia, ως η καμπριολέ έκδοσή του. Ουσιαστικά αντικαταστάτης του δεν υπήρξε, ενώ ο διάδοχος του Octavia ήταν το Škoda 1000 MB του 1964 - 1969. Μέσα στο 1994 όμως, το όνομα Felicia επιλέχθηκε εκ νέου σε αυτοκίνητο της Škoda Auto, στο μικρομεσαίο Škoda Felicia του 1994 - 2001.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Felicia 1959 Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Τσεχικά αυτοκίνητα
Τάκης Κορωναίος
Ο Τάκης (Παναγιώτης) Κορωναίος (Ρέθυμνο, 8 Οκτωβρίου 1952) είναι Έλληνας πρώην διεθνής αθλητής της καλαθοσφαίρισης και πρώην προπονητής. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες καλαθοσφαιριστές, όντας ένας από τους καλύτερους σκόρερ. Είναι ο πέμπτος σκόρερ όλων των εποχών στο ελληνικό πρωτάθλημα με 7.465 πόντους.
Αθλητική σταδιοδρομία
Άρχισε να παίζει με την ανδρική ομάδα πολύ πριν την ενηλικίωση του. Όταν αυτή ήρθε το 1970 ο Κορωναίος έγινε ο πρώτος Έλληνας αθλητής του μπάσκετ που κέρδισε υποτροφία από αμερικανικό πανεπιστήμιο. Μέσα από το κολέγιο του Μισισίπι εξελίχθηκε με εντυπωσιακό τρόπο κι έτσι η πρώτη κλήση του στην Εθνική ομάδα ήταν θέμα χρόνου να έρθει. Το 1972, ο Ρίτσαρντ Ντουκσάιρ του έδωσε αυτήν την ευκαιρία να αγωνιστεί στους Βαλκανικούς αγώνες του Σεράγεβο.
Διέγραψε σημαντική καριέρα με τον Παναθηναϊκό, ως παίκτης του οποίου στην θητεία του που κράτησε δεκαοκτώ χρόνια (1968 με 1985) κατέκτησε 11 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα Ελλάδας. Έχοντας στο πλάι του παίκτες ο Κόντος,ο Κέφαλος, ο Παπάζογλου, ο Κοκολάκης, ο Ιορδανίδης και ο Παπαντωνίου,πανηγύρισε έξι Πρωταθλήματα. Η πρώτη φορά που πλασαρίστηκε στην πρώτη 5άδα των σκόρερ του Πρωταθλήματος (4ος) ήταν την περίοδο 1983-84 όταν σημείωσε 609 πόντους ενώ ήταν 5ος ένα χρόνο μετά με 576, στην τελευταία σεζόν του στον Παναθηναϊκό, πριν από εκείνη με την οποία έβαλε τίτλους τέλους στην καριέρα του.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ τη χρονιά 1985-86 και τον Πανιώνιο μεταξύ 1986 και 1989. Μάλιστα κατάφερε στις δύο πρώτες από αυτές τις σεζόν να βρεθεί στην 3η θέση των σκόρερ, την περίοδο 1986-87 με 496 πόντους -συμπεριλαμβανομένων και των αγώνων πλέι οφ- και την περίοδο 1987-88 με 401.
Ολοκλήρωσε την αθλητική του πορεία την αγωνιστική περίοδο 1989-90 με τον Παναθηναϊκό για να κλείσει μια διαδρομή 25 χρόνων.
Τιμές
Ανήκει στους θρύλους της ομάδας του Παναθηναϊκού.
Το 2008 σε μεγάλη ψηφοφορία για τις 100 μεγαλύτερες προσωπικότητες για τα 100 χρόνια στην ιστορία του Παναθηναϊκού Α.Ο, βγήκε 60ος συνολικά και 12ος καλαθοσφαιριστής.
Την 1η Φεβρουαρίου 2019, τιμήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα στην ιστορία της ομάδας που συμπληρώνει το 2019, 100 χρόνια μπασκετικής ιστορίας.
Προπονητική σταδιοδρομία
Αποχωρώντας από την ενεργό δράση, διατέλεσε αρχικά προπονητής ερασιτεχνικών σωματείων της Αττικής. Συνεργάστηκε ακολούθως με τους συλλόγους ΓΣ Αμαρουσίου, Κεραυνός Στροβόλου στην Κύπρο, ΑΟ Δάφνη, Νήαρ Ηστ Καισαριανής, τη γυναικεία ομάδα του Πανιώνιου το 2007 και την αντίστοιχη του Παναθηναϊκού το επόμενο έτος.
Εθνική ομάδα
Αγωνίστηκε για την εθνική Εφήβων στις 29 Μαρτίου 1970, κατά τη νίκη 119-55 επί της Αιγύπτου όπου σημείωσε 4 πόντους. Χρίστηκε διεθνής με την Ανδρών Ελλάδας σε 150 αγώνες πετυχαίνοντας 1.832 πόντους συνολικά, για πρώτη φορά την 25η Ιούλιος 1972 εναντίον της Βουλγαρίας στο Σαράγεβο για το Βαλκανικό κύπελλο και τελευταία στις 29 Οκτωβρίου 1981 σε φιλική αναμέτρηση με την Πολωνία. Επίσης αγωνίστηκε στα Ευρωμπάσκετ 1975, 1979 και 1981. Τιμής ένεκεν μετείχε και στον φιλικό αγώνα Ελλάδα-Ολλανδία της 2ας Ιουλίου 1999, σε ηλικία 46 ετών. Υπήρξε επίσης διεθνής με την ομάδα Ενόπλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος ενόπλων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1975 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1979 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1981 Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αμαρουσίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Δάφνης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Νήαρ Ηστ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ
Πλοίο
thumb|right|250px|Το υπερωκεάνιο Queen Mary II φεύγοντας απ' το λιμάνι του Αμβούργου.Το Πλοίο (αρχαία ελληνική: η ναυς, της νεώς, πληθ.: αι νηες) είναι μια ειδική κατασκευή (ναυπήγημα), σχεδιασμένη για να κινείται με ασφάλεια στο νερό.
Τα πλοία διέπονται από τη νομοθεσία αφενός του Ναυτικού Δικαίου, το οποίο και διακρίνεται στο Δημόσιο Ναυτικό Δίκαιο και στο Ιδιωτικό Ναυτικό Δίκαιο, που απαρτίζουν και τα δύο σχετικούς Κώδικες (σύνολα ομοειδούς νομοθεσίας), τον Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου Κ.Δ.Ν.Δ. και τον Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου Κ.Ι.Ν.Δ. και αφετέρου από το Διεθνές Ναυτικό Δίκαιο.
Ορισμός
Σύμφωνα με τις παραπάνω υφιστάμενες νομοθεσίες:
Κατά τον Κ.Ι.Ν.Δ. άρ.1 παρ.1 Πλοίο είναι κάθε σκάφος καθαρής χωρητικότητας τουλάχιστον 10 κόρων, προορισμένο να κινείται αυτοδύναμα στη Θάλασσα". Σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό απαραίτητες προϋποθέσεις είναι 1ον να είναι σκάφος, 2ον να έχει καθαρή χωρητικότητα από 10 κόρους και άνω, και 3ον να έχει αυτοδύναμη κίνηση.
β). Κατά τον Κ.Δ.Ν.Δ. άρ.3 παρ.1 Πλοίο είναι κάθε σκάφος προορισμένο να μετακινείται στο νερό για μεταφορά προσώπων, ή πραγμάτων, ρυμούλκηση, επιθαλάσσια αρωγή, αλιεία, αναψυχή, επιστημονικές έρευνες ή άλλο σκοπό.
Σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό μοναδική βασική προϋπόθεση είναι: να είναι σκάφος προορισμένο να μετακινείται στο νερό, ανεξάρτητα χωρητικότητας ή αυτοδύναμης κίνησης.
Τέλος τα ναυπηγήματα, δηλαδή τα κάτω των 10 κόρων χαρακτηρίζονται Πλοιάρια και είναι κυρίως σκάφη αγώνων (racing boats), αλιευτικά (fishing boats), βοηθητικών υπηρεσιών (service boats) κ.ά.
Επίσης κατά το άρθρο 4 παραγρ. 1 του Κ.Δ.Ν.Δ. προβλέπεται και μια ακόμη κατηγορία το "βοηθητικό ναυπήγημα" που θεωρείται κάθε πλωτό ναυπήγημα ανεξαρτήτως χωρητικότητας που προορίζεται να χρησιμοποιείται σε σταθερή παραμονή για βοηθητικούς σκοπούς εντός λιμένων και αλλού.
Αρμοδιότητες
Η κατασκευή "Ναυπήγηση" των πλοίων αποτελεί το κύριο αντικείμενο της Ναυπηγικής (Shipbuilding).
Μέδουσα (Καραβάτζο)
Η Μέδουσα (ιταλικά: Medusa) είναι ελαιογραφία του Ιταλού ζωγράφου του μπαρόκ, Καραβάτζιο. Δημιουργήθηκε γύρω στα 1597 και βρίσκεται σήμερα στην Πινακοθήκη Ουφίτσι, στη Φλωρεντία.
Πλοίο
Αρμοδιότητες
Η ασφαλής πλεύση του πλοίου είναι αντικείμενο της Ναυτιλίας - Ναυσιπλοΐας (Navigation).
Μέδουσα (Καραβάτζο)
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Περσέας χρησιμοποίησε το κομμένο κεφάλι της Γοργόνας Μέδουσας που είχε φίδια αντί μαλλιά, ως ασπίδα με την οποία μετέτρεπε τους εχθρούς του σε πέτρα. Από τον 16ο αιώνα η Μέδουσα θεωρείτο πως συμβόλιζε τον θρίαμβο της λογικής επί των αισθήσεων.
Πλοίο
Αρμοδιότητες
Η οικονομική εκμετάλλευση των πλοίων είναι αντικείμενο της Οικονομικής Ναυτιλίας.
Η ασφαλής επάνδρωση των υπό ελληνική σημαία πλοίων είναι αντικείμενο της Ναυτολογίας.
Μέδουσα (Καραβάτζο)
Η ασπίδα δωρήθηκε στον πρίγκηπα Φερδινάνδο Α΄ των Μεδίκων από τον καρδινάλιο Φραντσέσκο Μαρία Ντελ Μόντε, ο οποίος ήταν προστάτης του Καραβάτζιο. Γνωρίζουμε πως το έργο κατά το τέλος του 16ου αιώνα βρισκόταν στη συλλογή όπλων των Μεδίκων. Σε αυτήν βρισκόταν πάνω σε ομοίωμα έφιππου πολεμιστή, μαζί με μία πανοπλία από την Περσία, μα δυστυχώς δεν γνωρίζουμε εάν αυτή ήταν και η θέση για την οποία προορίστηκε εξαρχής η ασπίδα. Με το διαχωρισμό της συλλογής των Μεδίκων που έγινε κατά τον 18ο αιώνα η ασπίδα παρέμεινε για πάντα δεμένη με τα ζωγραφικά έργα, και άρα αργότερα με την ιστορία της Πινακοθήκης Uffizi.
Το 1568, ο Τζόρτζιο Βαζάρι είχε γράψει για μία ασπίδα-μέδουσα του Λεονάρντο ντα Βίντσι στη συλλογή του Μεγάλου Δούκα. Το έργο του Λεονάρντο έχει εξαφανιστεί από τότε, αλλά αν υπήρχε το 1597 ο Ντελ Μόντε θα τη γνώριζε, και δίνοντας στον Καραβάτζιο αυτή την ανάθεση, έθετε τον προστατευόμενό του σε σύγκριση με τον άνθρωπο που ακόμα και τότε θεωρείτο ένας από τους μεγαλύτερους απ'όλους τους ζωγράφους.
Πλοίο
Αρμοδιότητες
Ο τακτικός (περιοδικός) και έκτακτος έλεγχος - επιθεώρηση των πλοίων είναι αντικείμενο της υπό τον τίτλο "Επιθεώρησης Εμπορικών Πλοίων" (Ε.Ε.Π.), ειδική υπηρεσία του ΥΕΝ, και των Νηογνωμόνων (Registers).
Μέδουσα (Καραβάτζο)
Η εικόνα είναι αξιοσημείωτη ως κατόρθωμα προοπτικής, γιατί μέσα από τη φαινομενικά κοίλη επιφάνεια της ασπίδας - στην πραγματικότητα είναι κυρτή - το κεφάλι της Γοργόνας μοιάζει να προβάλλεται στο χώρο, έτσι ώστε το αίμα γύρω από το λαιμό της φαίνεται να πέφτει στο έδαφος.
Η συντήρηση
Το 1993, μετά την έκρηξη της βόμβας στην οδό via Georgofili και τη μεταφορά του έργου, ο συντηρητής Stefano Scarpelli μελέτησε το έργο και επιβεβαίωσε την άσχημη κατάσταση στην οποία βρισκόταν, η συντήρηση ξεκίνησε όμως μόνο τον Μάρτιο του 2002. Μέσω των εξετάσεων που έγιναν στο έργο συγκεντρώθηκαν πλήθος πληροφοριών γύρω από αυτό. Είμαστε σχεδόν πια βέβαιοι ότι πρόκειται για μια ασπίδα προγενέστερη του Καραβάτζιο, λόγω μιας διακόσμησης στο πίσω μέρος της ασπίδας και κάτω από το χρώμα. Αυτή η υπόθεση επιβεβαιώνεται ακόμη από την ύπαρξη μιας τρύπας στοκαρισμένης στο κέντρο της ασπίδας, όπου δηλαδή προηγουμένως υπήρχε μια μεταλλική κατάληξη.
Πλοίο
Αρμοδιότητες
Στους ελληνικούς λιμένες και στα ελληνικά χωρικά ύδατα την αρμοδιότητα παρακολούθησης εφαρμογής της υφιστάμενης νομοθεσίας, επί παντός συμβάντος στα πάσης φύσεως πλοία, καθώς και επί διαφορών ασκεί το Λιμενικό Σώμα.
Ταυτότητα πλοίου
Κάθε πλοίο έχει δική του νομική ταυτότητα, στοιχεία της οποίας είναι:
Μέδουσα (Καραβάτζο)
Η συντήρηση
Μετά από προσεκτική εξέταση στο μικροσκόπιο βρέθηκαν ζώνες φύλλων χρυσού γύρω από το κεφάλι της Μέδουσας. Το επιχρύσωμα αυτό ακολουθεί το περίγραμμα των φιδιών, σε κάποια όμως σημεία το επικαλύπτει. Έτσι οδηγούμαστε στην συμπέρασμα ότι επρόκειτο για ένα πείραμα του ζωγράφου. Ήθελε δηλαδή να δώσει στη Μέδουσα μεταλλικό φόντο και να δώσει έτσι στο ζωγραφικό του έργο την ψευδαίσθηση μιας πραγματικής ασπίδας. Σε αυτή την απόπειρα, έμπνευσή του ήταν όχι μόνο η συνήθεια, ήδη από την αρχαιότητα, να διακοσμούνται οι ασπίδες με το κομμένο κεφάλι της γοργόνας αλλά και η ιδέα ενός κυρτού καθρέφτη-ασπίδας. Δηλαδή της ασπίδας που ο Περσέας χρησιμοποίησε για να καταφέρει να κοιτάξει, μέσω της αντανάκλασης, τη Μέδουσα. Σε ένα άλλο έργο του ("Μάρθα και Μαρία Μαγδαληνή", Detroit Institute of Art) ο Καραβάτζιο έχει χρησιμοποιήσει ένα κυρτό καθρέφτη, ο οποίος έχει την ίδια κορνίζα με αυτή της Μέδουσας.
Πλοίο
Νομική ιδιομορφία
Στη νομική επιστήμη γενικά το πλοίο θεωρείται ότι έχει ζωή. Γεννιέται με την κατασκευή - ναυπήγηση και μάλιστα από την ημέρα που τοποθετείται η τρόπιδα πάνω στις σχάρες του ναυπηγείου. Ζει δε όσο αυτό βρίσκεται σε υπηρεσία, εκτελεί πλόες ή ακόμα και σε κατάσταση παροπλισμού, "πεθαίνει" δε μόνο λόγω απώλειας, διάλυσής του ή οριστικής εγκατάλειψης.
Μέδουσα (Καραβάτζο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πίνακες που απεικονίζουν ελληνικούς μύθους Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο Κατηγορία:Έργα μπαρόκ ζωγραφικής Κατηγορία:Εκθέματα της Πινακοθήκης Ουφίτσι (Φλωρεντία) Κατηγορία:Μέδουσα
Πλοίο
Νομική ιδιομορφία
Η τελετή καθέλκυσης προσομοιάζει με εκείνη της βάπτισης όπου δημοσιοποιείται το όνομα του πλοίου.
Τεχνολογία πλοίου
thumb|320px|right|Μέρη του πλοίου (γενικό σχέδιο) 1: [[Καπνοδόχος, 2:Πρύμνη, 3: Έλικας και Πηδάλιο, 4: Έξαλα πλοίου, 5: Άγκυρα, 6: Βολβοειδής πλώρη, 7: Πλώρη, 8: Κατάστρωμα 9: Μεσόστεγο ή Γέφυρα πλοίου]]
Το κύριο σώμα του πλοίου σκάφος (hull) διακρίνεται σε τρία μέρη: Το μπροστινό καλούμενο πλώρη (fore), το μεσαίο και μεγαλύτερο καλούμενο μέσο (amid) και το πίσω μέρος καλούμενο πρύμνη (aft).
Η γραμμή περιφερειακά του πλοίου όπου ακριβώς και η επιφάνεια της θάλασσας, όταν αυτό πλέει ασφαλώς, καλείται ίσαλος γραμμή ή ίσαλος (water line). Όλα τα ορατά μέρη του πλοίου δηλ. από την ίσαλο και πάνω λέγονται έξαλα (freeboard) σε αντίθεση με τα υπό την ίσαλο μέρη του πλοίου καλούμενα ύφαλα (bottom). Η πλευρική επιφάνεια των εξάλων προς τη πλώρη που καμπυλώνει (εσωκοίλωμα), καλείται παρειά ή μάσκα (bow) ενώ η αντίστοιχη στη πρύμη λέγεται ισχίο ή γοφός (quarter).
"Διαμήκης γραμμή" (central line) λέγεται η νοητή εκείνη που χωρίζει το πλοίο σε δύο ίσα μέρη από πλώρη μέχρι πρύμη, το δεξιό (starboard) και το αριστερό (port) και έτσι νοείται και ο όρος "διαμήκης άξονας". Ναυπηγικά τά δύο αυτά μέρη - πλευρές ενώνονται στο κάτω μέρος την τρόπιδα ή καρένα (keel) η οποία στη μεν πλώρη καταλήγει στη "στείρα" ή "κοράκι" εις δε τη πρύμη στο "ποδόστημα" (stern). Ευκολονόητο ότι η "διαμήκης" ενώνει τα άνω ακραία σημεία της στείρας και του ποδοστήματος. Επ΄ αυτής της διαμήκους οριζόμενη επιφάνεια καλείται κατάστρωμα ή κουβέρτα (deck) διακρινόμενο σε κατώτατο (lower deck), μέσο (middle deck), κύριο (main deck), και ανώτατο (upper deck) (όχι απαραίτητα όλα σε ένα πλοίο). Όλες οι κατασκευές από το ανώτατο ή κύριο κατάστρωμα καλούνται "υπερκατασκευές" ή υπερκατασκευάσματα (superstructures). Η υπερκατασκευή στη πλώρη ονομάζεται πρόστεγο ή καμπούνι (forecastle). Η υπερκατασκευή στο μέσον ονομάζεται μεσόστεγο ή γέφυρα (bridge) και εκείνη της πρύμης επίστεγο ή πούπι (poop). (Σημ.: Σήμερα τα μεγάλα Δ/Ξ φέρουν μια υπερκατασκευή στη πρύμη, τα αεροπλανοφόρα στο μέσον όπου επιπρόσθετα και ο πύργος ελέγχου).
Το εσωτερικό του πλοίου, ανάλογα με το τύπο του, χωρίζεται σε κύτη ή αμπάρια (holds) ή σε δεξαμενές (tanks) για φορτίο, σε δεξαμενές για εφόδια (π.χ. καύσιμα, νερό, έρμα κλπ), στο μηχανοστάσιο (engine room), στο λεβητοστάσιο (stokehold), στο αντλιοστάσιο (pumps room) μόνο για δεξαμενόπλοια και στα διαμερίσματα του πληρώματος (crew quarters). Επίσης για λόγους ασφαλείας υπάρχουν οι δεξαμενές "ζυγοστάθμισης" πλώρης (fore-peak tank) και πρύμης (after-peak tank). Το κατώτατο μέρος του πλοίου εσωτερικά ονομάζεται πυθμήν (πυθμένας) ή γάστρα (bottom) και για λόγους επίσης ασφαλείας τα περισσότερα πλοία είναι "διπύθμενα" (double bottoms) δηλ. με δύο πυθμένες. Στην υπερκατασκευή της "γέφυρας" φέρονται σχεδόν το σύνολο των Ναυτιλιακών οργάνων, το διαμέρισμα του Πλοιάρχου και των Αξιωματικών του πλοίου, οι τραπεζαρίες και η κουζίνα του πλοίου.
Τέλος τα πλοία φέρουν διάφορους "μηχανισμούς" όπως πηδαλιουχίας (steering gear), φορτοεκφορτώσεων (cargo winches), αγκυροβολίας (capstan), σωστικούς, ιστιοφορικούς, πτερύγια κ.ά.
Τεχνική θεώρηση
Τα κύρια χαρακτηριστικά που διέπουν ένα πλοίο είναι:
Στην έννοια "τεχνική θεώρηση" του πλοίου περιλαμβάνεται το σύνολο των ερευνών βελτίωσης όλων εκείνων των συναφών προς αυτό είτε τεχνικών μερών, είτε εξοπλισμού, είτε ακόμη και συμπεριφοράς του (συμμόρφωση) με άλλους κανονισμούς ή εξελίξεις. Έτσι αυτή διακρίνεται:
1). Στη Ναυπηγική Τεχνική έχουν γίνει πολλές διαφοροποιήσεις και ήδη χρησιμοποιείται η ηλεκτροσυγκόλληση αντί τις παλαιότερες καρφώσεις ενώ για λόγους οικονομίας εφαρμόζεται η τυποποίηση του πλοίου, συνολικά και κατά τμήματα με τελική συναρμολόγηση.
2). Επιστήμονες και τεχνικοί με τη χρησιμοποίηση ηλεκρονικών διερευνητικών προγραμμάτων (computers) εργάζονται για τη σχεδίαση και κατασκευή πλοίων με μεγαλύτερη αντοχή, ευστάθεια, φορτοεκφορτωτικά μέσα, συνθήκες μεταφοράς φορτίου με στόχο την ελαχιστοποίηση του ημερήσιου κόστους του πλοίου.
3). Ως προς τη ταχύτητα στα φορτηγά κυμαίνεται μεταξύ 14-18 και maximum 20 κόμβων στα επιβατηγά (liners) 25-30 (στα κοινά επιβατηγά 14-20) και στα ταχύπλοα επιβατηγά 60-70 κόμβοι. thumb|200px|right|Συγκριτικός πίνακας μεγεθών των μεγαλύτερων σύγχρονων πλοίων, εκ του ολικού μήκους τους. Από άνω προς τα κάτω το "μαμούθ τάνκερ" Knock Nevis, το [[κοντέινερ (πλοίο)|κοντέινερ Emma Mærsk, το Κρουαζιερόπλοιο RMS Queen Mary 2, το Μπαλκ κάριερ Berge Stahl και το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο USS Enterprise]]
Διαστάσεις και μεγέθη των πλοίων
Στο μέγεθος που εκφράζεται άλλοτε με το εκτόπισμα και άλλοτε με τη χωρητικότητα του πλοίου που είναι συνάρτηση οικονομικότερης κατασκευής, ευνοϊκότερης εκμετάλλευσης αλλά και ειδικών συνθηκών της ζήτησης χωρητικότητας κατά κατηγορία. Τελευταία έχουν γίνει σπουδαία άλματα στο μέγεθος των πλοίων, τα Δ/Ξ άγγιξαν τους 500.000 τον., τα Ο.Β.Ο. τους 150.000 τον., και τα "χύδην φορτίου" bulk carriers τους 170-180.000 τον. Το μεγάλο μέγεθος εμφανίζει πλεονεκτήματα τόσο στο κόστος κατασκευής και εκμετάλλευσης (αντί 3-4 πλοίων) αλλά έχει και ουσιώδη μειονεκτήματα. Αναζητείται λοιπόν το άριστο εκείνο μέγεθος (optimum size) για κάθε κατηγορία και τύπο πλοίου που βεβαίως και ποικίλλει. (Βλ. σχετ. Κατηγορίες πλοίων).
Γ Στον αυτοματισμό. Σήμερα σε ευρεία πλέον χρήση είναι ο αυτοματισμός στη τηλεκίνηση της προωστηρίου εγκατάστασης, των μηχανημάτων χειρισμού των φορτίων, στους μηχανισμούς σήμανσης και αντιμετώπισης κινδύνων, στα συστήματα ελέγχου μηχανών - χώρων - θυρών ασφαλείας - πυροπροστασίας κ.ά.
Ε Στην Επιθεώρηση. Στη τακτική παρακολούθηση του πλοίου από τους Νηογνώμονες. Από τους ελέγχους αυτούς και της έρευνας ζημιών, ατυχημάτων κ.ά τα όρια ασφαλείας σήμερα είναι πολύ υψηλά τόσο στο ίδιο το πλοίο όσο και στον εξαρτισμό του και στα παρελκόμενα που φθάνει μέχρι και στα χρώματα.
Στ Τέλος στη συμμόρφωση του πλοίου στους ισχύοντες διεθνείς κανονισμούς για την ασφάλεια της Ναυσιπλοΐας όπως οι κανόνες Διεθνών Συμβάσεων για την ανθρώπινη ζωή στη θάλασσα SOLAS 1960-66, γραμμών φόρτωσης, διεθνή σήματα κλπ.
Παραδείγματα της τεχνικής θεώρησης είναι ότι ένα πλοίο έχει υδροδυναμικό σχήμα (ατρακτοειδές), το οποίο του δίνει την δυνατότητα να μειώνει και να υπερνικά την αντίσταση του νερού και να κινείται ευκολότερα μέσα σε αυτό. Εκτός από το κλασσικό ατρακτοειδές σχήμα, συχνή πλέον στα σύγχρονα πλοία είναι η χρήση βολβού, μιας προεξοχής στην πλώρη η οποία δίνει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ευκολίας πλεύσης στο σκάφος και βεβαίως μεγαλύτερη ταχύτητα.
Κατηγορίες πλοίων
Α. Με κριτήριο το γενικότερο προορισμό διακρίνονται σε Κρατικά (κυρίως Πολεμικά) και σε Εμπορικά.
Β. Με κριτήριο τον τομέα δραστηριότητας τα Εμπορικά διακρίνονται σε α) Πλοία μεταφοράς προσώπων ή εμπορευμάτων (βλ. σχετ. παρακάτω παρ.Δ), β) Αλιευτικά, γ) Πλοία εξωοικονομικών σκοπών (ερευνητικά, επιστημονικά, εκπαιδευτικά), δ) Πλοία ειδικών υπηρεσιών, ε) Πλοία βοηθητικής ναυτιλίας και στ) Πλοία Αναψυχής.
Γ. Με κριτήριο το τύπο των υδάτων που κινούνται τα Πλοία διακρίνονται σε Πλοία θαλάσσης (sea vessels), Ποταμόπλοια (river ships ή vessels) και σε Λιμνόπλοια (lakers ή lake ships).
Δ. Με κριτήριο το αντικείμενο μεταφοράς, τα πλοία διακρίνονται σε πλοία μεταφοράς προσώπων καλούμενα Επιβατηγά (passenger ships) και μεταφοράς φορτίων καλούμενα Φορτηγά (cargo ships).
β)Τα Φορτηγά πλοία ανάλογα με το είδος του φορτίου που μεταφέρουν διακρίνονται σε 1) φορτηγά ξηρού φορτίου 2) υγρού φορτίου 3) μικτού φορτίου (ξηρού - υγρού φορτίου) ή πολλαπλής χρήσης και 4) φορτηγά ειδικού φορτίου.
1) Τα φορτηγά ξηρού φορτίου διακρίνονται σε ελέυθερα φορτηγά (tramps) που εκτελούν πλόες ελεύθερους (απρογραμμάτιστους) και σε φορτηγά τακτικών γραμμών (liners). Ανάλογα όμως με τη φύση του φορτίου τους διακρίνονται σε γενικού φορτίου (general cargo) και σε ομοειδούς φορτίου χύμα (in bulk).
Οι πιο διαδεδομένοι σύγχρονοι τύποι ελεύθερων φορτηγών πλοίων γενικού φορτίου που λέγονται και Αντιλίμπερτυ είναι ο αγγλικός S.D.14, ο ιαπωνικός freedom , ο γερμανικός MK II , ο ισπανικός Santa Fe κ.ά.
Οι πιο διαδεδομένοι σύγχρονοι τύποι ελεύθερων φορτηγών πλοίων ομοειδούς φορτίου είναι τα bulk carriers, με επι μέρους τύπους τα μεταφοράς δημητριακών grain carriers, μεταλλευμάτων ore carriers κ.ά.
Στα φορτηγά τακτικών γραμμών (liners) εκτός του κλασσικού τύπου χρησιμοποιούνται και πλοία ειδικού εξοπλισμού Εμπορευματικιβωτιοφόρα γνωστά ως containerships, τα Roll on/Roll off γνωστά ως Ρο/Ρο, τα Φορτηγιδοφόρα γνωστά ως LASH, τα φρουτάδικα ψυγεία γνωστά ως SEABEE και τα μικρά γνωστά ως mini-carriers.
2) Τα φορτηγά υγρού φορτίου ονομάζονται γενικά Δεξαμενόπλοια (tankers) και ανάλογα με το είδος του φορτίου τους διακρίνονται σε Πετρελαιοφόρα (oil tankers), Υγραεριοφόρα (liquefied gas carriers) ελαιοφόρα (vegetable oils), οινοφόρα (wine tankers) κλπ
3) Οι πιο διαδεδομένοι τύποι φορτηγών πλοίων διπλής ή τριπλής (πολλαπλής) χρήσης είναι τα πλοία μεταφοράς πετρελαίου - μεταλλεύματος (oil/ore carriers) και τριπλής χρήσης τα μεταφοράς των παραπάνω και φορτίων χύμα (χύδην) γνωστά ως oil/bulk/ore carriers ή O.B.Ο (προφέρονται όμπο)
4) Τα ειδικού φορτίου φορτηγά πλοία είναι ή ελεύθερα φορτηγά ή ανήκουν σε βιομηχανίες για ειδικές μεταφορές και αυτά διακρίνονται σε ξυλάδικα (timber carriers), τσιμεντοφόρα (cement carriers), ψυγεία (meat carriers), χημικών προϊόντων (chemical carriers), αυτοκινητοφόρα ή αυτοκινητάδικα (car carriers) κλπ.
Ε. Με κριτήριο τη γενικότερη μορφή κατασκευής. Σ΄ αυτή τη κατηγορία ακολουθούνται οι αγγλικοί όροι ναυπήγησης διεθνώς. Έτσι τα πλοία διακρίνονται σε α)Full scandling vessels (ισχυρής κατασκευής και υλικών με κύριο κατάστρωμα το ανώτατο), β)Complete superstructure vessels (με συνεχόμενη υπερκατασκευή ίση με το μήκος του πλοίου), γ)Shelterdeck ships (πλοία με προστατευτικό κατάστρωμα) επιμέρους διακρινόμενα σε closed shelterdeck και open shelterdeck, δ)Longbridge ship (με κακρυά γέφυρα - μεσόστεγο) και ε) Three-island ships (με υπερκατασκευές στη πλώρη μεσόστεγο και πρύμη. Ονομάστηκε έτσι επειδή στον ορίζοντα φαίνεται σαν τρεις νησίδες).
Στ. Με κριτήριο το υλικό κατασκευής διακρίνονται σε Ξύλινα, Μεταλλικά (εκ σιδήρου, ή σφυρήλατου χάλυβα ή υψηλής τάσης εφελκισμού χάλυβα), Πλαστικά και εξ Αλουμινίου.
Ζ. Με κριτήριο τα μέσα πρόωσης (κίνησης) διακρίνονται σήμερα σε Ιστιοφόρα και Μηχανοκίνητα υποδιαιρούμενα αυτά σε Ατμόπλοια (άλλοτε τροχήλατα και ελικοφόρα) Ντηζελόπλοια, Ηλεκτροκίνητα (στροβιλο-ηλεκροκίνητα και ντηζελο- ηλεκροκίνητα) και Πυρηνοκίνητα.
Η. Με κριτήριο το τύπο του πλού που εκτελούν διακρίνονται σε Ακτοπλοϊκά, Κλειστών θαλασσών ή Εσωτερικού και Ποντοπόρα.
Θ. Με κριτήριο την ηλικία του πλοίου διακρίνονται σε Νεότευκτα, Μικρής ηλικίας και Παρήλικα ή Υπερήλικα. (Το όριο του υπερήλικου ποικίλει από χώρα σε χώρα από 15-40 ετών.)
Ι. Με κριτήριο τον αριθμό των ελίκων που φέρει το πλοίο, διακρίνονται σε μονέλικα, διπλέλικα, τριπλέλικα και μέχρι τετραπλέλικα.
Συντμήσεις Τύπων
Οι συντμήσεις των τύπων (Types) των εμπορικών πλοίων που έχουν καθιερωθεί ως περισσότερο λιτές και εύχρηστες δίδονται παρακάτω με την ακόλουθη σειρά: σύντμηση ελληνική - προσδιοριζόμενος τύπος - αντίστοιχη σύντμηση στην αγγλική.
Σημ: Οι παραπάνω συντμήσεις είναι ενδεικτικές και όχι επίσημα διεθνώς καθιερωμένες. Στην Αγγλική πολλές φορές οι συνμήσεις αντί για (/) φέρουν (.) π.χ. το Ατμόπλοιο συμβολίζεται και ως S.S (=Steam Ship).
Σύγχρονα πλοία
Τα σύγχρονα και κοινώς χρησιμοποιούμενα πλοία κατατάσσονται στις εξής κατηγορίες:
Πλοία Αναψυχής
Τα σκάφη αναψυχής είναι κυρίως μικρά πλοία, ιστιοφόρα ή μηχανοκίνητα (γιώτ) τα οποία χρησιμοποιούνται για μικρές αποστάσεις με μικρό και όχι ιδιαίτερα εξειδικευμένο πλήρωμα. Τα σκάφη αυτά κατασκευάζονται συνήθως από πλαστικό (φαϊμπεργκλας) και σπανιότερα ξύλο - κυρίως για μεγαλύτερα σκάφη. Πολύ παραδοσιακός και διαδεδομένος τρόπος κίνησης είναι η χρήση πανιών στα λεγόμενα ιστιοφόρα. Αυτά μπορεί να έχουν μήκος από 10 μέτρα εώς και 30-40 μέτρα και 1 εώς και 3 ιστία. Το σχετικά χαμηλό κόστος κατασκευής τους και η ευκολία χρήσης τους τα καθιστά ιδανικά για ιδιωτική χρήση.
Εμπορικά Πλοία
Τα εμπορικά πλοία είναι η ραχοκοκκαλιά του σημερινού συστήματος εμπορίου. Με μήκος από 50 ως και 350 μέτρα και Εκτόπισμα από 15.000 έως και 550.000 μετρικούς τόνους, τα πλοία αυτά μεταφέρουν ασφαλέστατα τεράστιες ποσότητες εμπορευμάτων σε όλον τον κόσμο. Διακρίνονται σε πλοία χύδην (χύμα) φορτίου (bulk carriers), μεταφορείς κοντεϊνερς (container ships), πλοία ειδικού φορτίου (πλωτά ψυγεία, τσιμεντοφόρα κλπ.), μικρά τάνκερ, μεγάλα τάνκερ (VLCC - Very Large Crude oil Carrier) και σουπερτάνκερ (ULCC - Ultra Large Crude oil Carrier).
Τα πλοία χύδην φορτίου γενικά είναι τα μικρότερα μαζί με τα πλοία ειδικού φορτίου, και το εκτόπισμά τους κυμαίνεται από 15.000 τόνους έως και περίπου 40.000 τόνους. Διαθέτουν ένα ή περισσότερα κύτη ή αμπάρια τα οποία δέχονται το φορτίο από γερανούς είτε σταθερούς ή κινητούς του λιμένα, είτε φερόμενους στο σκάφους, και των οποίων τα ανοίγματα κλείνουν σήμερα ερμητικά με ειδικές πτυσσόμενες ή αναδιπλούμενες θύρες (θύρες McGreggor). Με ταχύτητα πλεύσης γύρω στους 15 κόμβους, τα πλοία αυτά είναι οι κύριοι μεταφορείς φορτίων όπως οπωροκηπευτικά είδη και άλλα γενικά φορτία, τα οποία απλώς αποθηκεύονται "χύμα" μέσα στα αμπάρια. Τα πολύ χύμα φορτία π.χ. δημητριακά (σιτάρι, καλαμπόκι κ.ά.), τσιμέντο κλπ φορτώνονται από ειδικές εγκαταστάσεις - πύργους καλούμενοι "Σιλό". Η δε εκφόρτωσή τους γίνεται με αναρροφητικούς μηχανισμούς ή με κοχλιωτούς ατέρμονες σωλήνες.
Οι μεταφορείς κοντεϊνερς είναι μια κατηγορία πλοίων στην οποία όχι μόνο τα αμπάρια τους αλλά και το άνω κατάστρωμα είναι ειδικά σχεδιασμένα να δέχονται μεταλλικά κουτιά συγκεκριμένων και διεθνώς τυποποιημένων διαστάσεων, τα κοντεϊνερς. Σε αντίθεση με τα πλοία χύδην φορτίου, όπου το φορτίο δεν διαθέτει κάποια συγκεκριμένη κατανομή, τα container ships επιτρέπουν την μεταφορά πιο ευαίσθητων φορτίων (ηλεκτρονικές συσκευές κλπ.) αφού η "στοιβασία" τους γίνεται δια των κοντεϊνερς. Τα πλοία αυτά έχουν το πλεονέκτημα της τυποποιημένης χωρητικότητας, ευκολίας κατά τη φορτοεκφόρτωση και της εύκολης διαχείρισής των, με την ελάχιστη δυνατή ζημιά και, βεβαίως, της μείωσης του χρόνου παραμονής του πλοίου στο λιμάνι.
Τα μαμούθ-τάνκερς είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος κατηγορία πλοίων και αφορά πετρελαιοφόρα σκάφη που υπερβαίνουν τα 250 μέτρα σε μήκος και τους 200.000 τόνους σε εκτόπισμα (VLCC και ULCC). Το μεγαλύτερο πλοίο στον κόσμο ανήκει σε αυτήν την κατηγορία και το εκτόπισμά του αγγίζει τους 550.000 τόνους. Τα πλοία αυτά απαιτούν έμπειρο προσωπικό για την ναυπήγηση και πλοήγησή τους, ενώ είναι ο κύριος τρόπος μεταφοράς πετρελαίου σήμερα στον κόσμο.
Πολεμικά πλοία
Βλ. σχετ. Πολεμικό Πλοίο
Βοηθητικά πλοία
Ως Βοηθητικά πλοία στη Ναυτιλία ή ειδικών αποστολών είναι εκείνα που αν και δεν προβαίνουν πάντα σε εμπορία θεωρούνται όμως εμπορικά που λόγω της ιδιάζουσας αποστολής των αποτελούν χωριστή κατηγορία. Είναι δε ιδιωτικά ή κρατικά. Τέτοια πλοία είναι: Βυθοκόροι (Dredgers)
Ναυαγοσωστικά (Salvage Vessels)
Παγοθραυστικά (Ice Braker Ships)
Πλοηγίδες (Pilot Boats or Pilot Vessels)
Πλωτοί Γερανοί (Float Cranes) Αυτοκινούμενοι ή ρυμουλκούμενοι.
Πλωτά Νοσοκομεία (Hospital Ships)
Πλωτά Ξενοδοχεία (Hotel Ships)
Πόντισης καλωδίων (Cable Landing Ships)
Πυροσβεστικά (Fire Fighting ships)
Ρυμουλκά (Tug Boats): Διακρινόμενα σε ανοικτής θαλάσσης (Ocean Tugs), λιμένος (Harbour Tugs) και ναυπηγείων (Dock Tugs).
Ταχυδρομικά (Mail Boats)
Υδρογραφικά (Surveying Vessels), με εξοπλισμό για υδρογραφικές και μετεορολογικές παρατηρήσεις.
Φαρόπλοια ή Πλωτοί Φάροι (Light Home Tenders ή Lightvessels)
Φορτηγίδες (Barges)
Ωκεανογραφικά (Ocean Surveying Vessels), με πολύ περισσότερο εξοπλισμό των Υδρογραφικών, δυνάμενα να φέρουν βαθυσκάφος και ελικόπτερο.
Ιστορία
Η εφεύρεση των πανιών για την χρήση της δύναμης του αέρα για κίνηση είχε ως αποτέλεσμα να κατασκευαστούν τα πρώτα πραγματικά μεγάλα πλοία τα οποία είχαν δυνατότητα μεταφοράς αγαθών. Είναι γνωστό πως μέχρι το 1200 π.Χ. η τεχνολογία των πλοίων είχε προχωρήσει αρκετά ώστε να είναι ασφαλής η επικοινωνία μεταξύ απομακρυσμένων περιοχών, όπως π.χ.. τα νησιά του Αιγαίου. Αυτό καταμαρτυρείται στα Ομηρικά έπη όπου αναφέρεται συχνότατα ο στόλος των Αχαιών. Αργότερα, τα πλοία μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο. Η μυθική Αργώ της Αργοναυτικής Εκστρατείας ήταν ένα πενηντάκωπο (με 50 κουπιά) πλοίο, πράγμα που δείχνει την ανάγκη δύναμης για την κίνηση ενός πραγματικά μεγάλου σκάφους για τα ανθρώπινα δεδομένα. Το 700 π.Χ. έχουμε σίγουρα πλοία τα οποία μπορούν να διασχίσουν ασφαλώς τη Μεσόγειο. Έτσι καθίσταται δυνατή η επικοινωνία των Ελλήνων με άλλους λαούς και μέρη, τα οποία οδηγούν στις πρώτες αποικίες των Ελλήνων αλλά και στην επαφή των Ελλήνων με τους Φοίνικες που οδήγησε στην πρώτη μορφή του ελληνικού αλφάβητου.
Σε αυτήν την εποχή τοποθετείται επίσης και η δημιουργία των πρώτων πλοίων με σοβαρή ικανότητα να διεξάγουν ναυμαχίες. Καθώς οι πιο πολλές πόλεις ήταν χτισμένες κοντά στα παράλια, η ύπαρξη ισχυρού στόλου σήμαινε και ισχυρότερη άμυνα για την πόλη. Η τεχνολογία της αρχαίας ναυπηγικής φτάνει στο αποκορύφωμά της στον Ελληνικό χώρο γύρω στο 500 π.Χ. όταν οι Αθηναίοι και Κορίνθιοι βρίσκουν την χρυσή τομή μεταξύ μεγέθους, ευελιξίας, ταχύτητας και όγκου και δημιουργούν την πασίγνωστη τριήρη. Το σκάφος αυτό διαθέτει τρεις σειρές από κουπιά και τετράγωνο πανί για την κίνηση σε μεγάλες αποστάσεις, ενώ διαθέτει και εξοχή μεταλλικώς επενδεδυμένη (έμβολο) η οποία της επιτρέπει να εμβολίζει τα εχθρικά πλοία, προσφέροντας ένα πλοίο πολλαπλών ρόλων. Βεβαίως υπάρχουν και μεγαλύτερα πλοία όμως η τριήρης με πολύ καλά μελετημένα χαρακτηριστικά δεν βρίσκει αντίπαλο σε αυτά.