cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλειος Σαγιάς
Ήταν γιος του δικηγόρου Νικόλαου Σαγιά και της Ιουλίας Γούναρη αδελφής του Δημητρίου Γούναρη, αδέλφια του ήταν ο Σοφοκλής, ο Δημοσθένης και η Μαρία, ξάδελφος του ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Σπούδασε νομικά και άσκησε την δικηγορία στην Πάτρα. Το 1917 εξορίστηκε και το 1923 καταδικάστηκε σε θάνατο ως ανιψιός του Δ. Γούναρη.
Ήταν βουλευτής Αχαΐας από το 1926 έως το 1950 κι υπουργός. Ήταν Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ στην Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 1933, υπουργός Υγιεινής και Αντιλήψεως και προσωρινά ως υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ από 19 Ιουνίου 1935 έως 10 Οκτωβρίου 1935 στην ίδια Κυβέρνηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι
Ολυμπιάδα (αποσαφήνιση)
Το λήμμα Ολυμπιάδα ή Ολυμπιάς μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω:
Κορόνα Εσθονίας
Η εσθονική κορόνα ήταν το νόμισμα της Εσθονίας ως και τις 31 Δεκεμβρίου 2010. Η εσθονική ονομασία είναι «kroon» και διαιρείται σε 100 σέντι. Ο κωδικός ISO 4217 είναι EEK.
1928-1940
Η κορόνα είναι νόμισμα της Εσθονίας από το 1928, οπότε αντικατέστησε το παλαιό εσθονικό μάρκο σε αναλογία 1:100. Κυκλοφόρησε μέχρι το 1940 (Σοβιετική εισβολή), οπότε αντικαταστάθηκε με το ρούβλι σε αναλογία 1 ρούβλι:0,8 κορόνες.
1992-2010
Η κορόνα επανεισήχθη το 1992, αντικαθιστώντας το ρούβλι σε αναλογία 1 κορόνα = 10 ρούβλια. Αρχικά το νόμισμα συνδέθηκε με το γερμανικό μάρκο και κατόπιν με το ευρώ.
Η Εσθονία συμμετέχει στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών ΙΙ από τις 28 Ιουνίου 2004 και αντικατέστησε την κορόνα με το ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της Εσθονίας Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Νομίσματα που αντικατέστησε το Ευρώ Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Επαρχία Μπαϊγκάνιν
Η επαρχία Μπαϊγκάνιν (Байғанин ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Ακτόμπε του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της είναι το Καραουϊλκέλντι. Πληθυσμός: 22,807 (εκτίμηση 2013) 22,073 (απογραφή 2009) 24,652 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Μπαιγκανιν Κατηγορία:Περιφέρεια Ακτόμπε
Κοινότητα Ευαγγελισμού Ηρακλείου
Η Κοινότητα Ευαγγελισμού είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία το 1956 με το ΦΕΚ 125Α - 21/05/1956 Η κοινότητα προήλθε από τη μετονομασία της κοινότητας Μουκτάρων. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 199 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Μηνά Ανδρεαδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της: Ο Ιωάννης Μιζεράκης ήταν Πρόεδρος απο το 1945 έως το 1968 που παύθηκε από την χούντα. Σε αυτόν οφείλονται όλες οι βασικές υποδομές του χωριού. Ανέγερση και αποπεράτωση της εκκλησίας της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Υδροδότηση του χωριού ,διαπλάτιση δρόμων, οδική σύνδεση με κατασκευή δρόμων προς Θραψανό και Καστέλλι. Με δικές του προσπάθειες στη Νομαρχία Ηρακλείου το 1956 άλλαξε το όνομα του χωριού σε Ευαγγελισμό, από Ελαιοχώρι που είχε δοθεί αρχικά. Απεβίωσε στις 8 Δεκεμβρίου 2021 σε ηλικία 106 χρονών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Λουδοβίκος Κάρολος ντε Λα Τρεμουάλ
Ο πρίγκιπας Λουδοβίκος-Κάρολος ντε Λα Τρεμουάλ (γαλλ.: Louis Charles de La Trémoille, 26 Οκτωβρίου 1838 – 4 Ιουλίου 1911) ήταν 9ος δούκας τού Τουάρ, 8ος δούκας τού Λα Τρεμουάλ, 11ος πρίγκιπας τού Τάραντα, 15ος πρίγκιπας τού Ταλμόντ και 15ος κόμης τού Λαβάλ. Ήταν Γάλλος αριστοκράτης και ο γιος τού Καρόλου-Βρετανού-Μαρία και της τρίτης συζύγου του, Βαλεντίν-Εζενί-Ζοζεφίν Βαλς ντε Σεράν.
Ο Λουδοβίκος-Κάρολος ήταν επίσης αρχειονόμος, βιβλιόφιλος και συλλέκτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο 75ο έτος τού πατέρα του, και τον διαδέχθηκε στους τίτλους του μόλις ένα χρόνο αργότερα. Έγινε ιστορικός και το 1889 έγινε μέλος της Ακαδημίας Επιγραφών και Καλλιγραφίας. Αφιέρωσε πολλή μελέτη στα αρχεία της οικογένειάς του, που φυλάσσονταν στο Σατώ ντε Σεράν και παραχώρησε επίσης πρόσβαση σε αυτά σε ερευνητές, ιδιαίτερα στον Πωλ Μαρσεγκαί (1812–1885) και στον ιστορικό Υγκ Εμπέρ (1822–1882).
Στις 23 Αυγούστου 1886, συνοδευόμενος από τον φίλο του Ανρύ Λε Τονελιέ ντε Μπρετέγ, μαρκήσιο τού Μπρετέγ, ο Λουδοβίκος-Κάρολος συνόδευσε τον Φίλιππο δούκα της Ορλεάνης και διάφορους άλλους πρίγκιπες της Ορλεάνης που υπόκεινταν στον νόμο της εξορίας από το παλάτι τού Ε στο Λε Τρεπόρ, όπου επρόκειτο να επιβιβαστούν για την Αγγλία.
Οικογένεια
Στις 2 Ιουλίου 1862 νυμφεύτηκε τη Μαργκερίτ-Ζαν Τανεγκύ-Ντυσατέλ (16 Δεκεμβρίου 1840 – 19 Σεπτεμβρίου 1913), κόρη τού κόμη Καρόλου-Μαρία Τανεγκύ Ντυσατέλ, πρώην υπουργού τού βασιλιά Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας και της συζύγου του Ροζαλί ("Εγκλέ") ) Είχαν δύο παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 19ου αιώνα Κατηγορία:Κόμητες της Γαλλίας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Γαλλίας Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Οίκος ντε Λα Τρεμουάλ
Αικατερίνη της Γκορίτσια
H Αικατερίνη, γερμ. Catherine von Gorizia (απεβ. 1391) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόρη του κόμη της Γκορίτσια και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1372 τον Ιωάννη Β΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου και είχε τένα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Βρυσερά
Τα Βρυσερά (Αλβανικά: Vrisera) είναι χωριό του νομού Αργυροκάστρου στην νότια Αλβανία. Ήταν έδρα της Επαρχίας Άνω Δρόπολης Βορείου Ηπείρου. Το 2015 έγινε μέρος του δήμου Δρόπολης αφού η Αλβανική κυβέρνηση συγχώνευσε τις Επαρχίες σε Δήμους.
Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν έμποροι από το χωριό Πέπελη, που έφτιαξαν εκεί εμπορικά καταστήματα, κατά το διάστημα ανάμεσα στους δύο παγκόσμιους πολέμους. Κατά συνέπεια ήταν τμήμα της Πέπελης,από την οποία αποχωρίστηκε. Λόγω της εμπορικότητας του σημείου δημιουργήθηκε σύντομα εμπόριο και διοίκηση.
Το 1993 κατοικούταν αποκλειστικά από 311 Έλληνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργυροκάστρου Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας
Σαϊόντζι Κιμμότι
Ο Κόμης Σαϊόντζι Κιμμότι (西園寺 公望), Κιότο, 6 Δεκεμβρίου 1849 — Τόκιο, 24 Νοεμβρίου 1940) ήταν Ιάπωνας πολιτικός, Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας και γκενρό. Αποτελούσε ένας από τους πιο σημαντικούς Ιάπωνες πολιτικούς των δεκαετιών 1920 και 1930.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκενρό Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιαπωνίας Κατηγορία:Δούκες της Ιαπωνίας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ιαπωνίας
Αργυρόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Αργυρόπουλος, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Αργυρίου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Βασίλειο της Γεωργίας
Το Βασίλειο της Γεωργίας (γεωργιανά: საქართველოს სამეფო, προφορά: σακαρτβέλος σαμεπό) ήταν μεσαιωνικό μοναρχικό κράτος. Ιδρύθηκε το 975 μ.Χ. από τον Βαγράτη Γ΄. Μεταξύ 11ου και 12ου αιώνα έφτασε στη μέγιστη ακμή του, με αποτέλεσμα η περίοδος αυτή να ονομαστεί ως Χρυσή Εποχή της γεωργιανής ιστορίας. Το 13ο αιώνα υποτάχθηκε στις εισβολές των Μογγόλων, αλλά κατάφερε να επανακτήσει την ανεξαρτησία του τη δεκαετία του 1340. Νέες όμως τουρκομογγολικές εισβολές από το 1386 οδήγησαν στην τελική κατάρρευσή του και γενικευμένη αναρχία, μέχρι το 1466.
Καταβολές
Η ανάρρηση της δυναστείας των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ξεκινά από τον 8ο αιώνα, όταν ήρθαν στην εξουσία της περιοχής Τάο-Κλαρτζέτι (νοτιοδυτικές επαρχίες της Γεωργίας, σήμερα αποτελούν τμήμα της Τουρκίας). Η αποκατάσταση της γεωργιανής βασιλείας ξεκινά το 888 μ.Χ., όταν ο Αδαρνάσης Δ΄ της Ιβηρίας πήρε τον τίτλο του Βασιλιά των Γεωργιανών. Το Ηνωμένο Βασίλειο της Γεωργίας ιδρύθηκε το 1008. Το έτος αυτό, ο Βαγράτης Γ΄, γιος του Γκούργκεν Β΄, έγινε βασιλιάς του Βασιλείου της Δυτικής Γεωργίας (Βασίλειο της Αμπχαζετίας), που περιελάμβανε τις ηγεμονίες του Ιμερέτι, Σαμεγκρέλο, Αμπχαζέτι (Αμπχαζίας), Γκουρίας και Σβανέτι. Μητέρα του Βαγράτη Γ΄ (Μπαγκράτ) ήταν η βασίλισσα Γκουραντούχτ, κόρη του Γεωργίου Β΄ της Αμπχαζίας.
Ένωση του γεωργιανού κράτους
Οι πρώτες δεκαετίες του 9ου αιώνα είδαν την ανάδυση ενος νέου Γεωργιανού κράτους στο Τάο-Κλαρτζέτι. Ο κουροπαλάτης Άσοτ της βασιλικής οικογένειας των Βαγρατιδών απελευθέρωσε από τους Άραβες τις περιοχές της πρώην νότιας Ιβηρίας. Αυτό περιελάμβανε τα Πριγκιπάτα Τάο και Κλαρτζέτι, και τις κομητείες Σαβσχέτι, Κχιχάτα, Σάμτσχε, Τριαλέτι, Τζαβακχέτι και Ασότσι, τα οποία αποτελούσαν επίσημα τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, υπό το όνομα Κουροπαλάτο της Γεωργίας.
Μεγάλη Τουρκική Εκστρατεία
Το δεύτερο μισό του 11ου αιώνα σηματοδοτήθηκε από τη στρατηγικά σημαντική εισβολή των Σελτζούκων Τούρκων, οι οποίοι μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1040 κατάφεραν να οικοδομήσουν μια τεράστια αυτοκρατορία που περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της Κεντρικής Ασίας και της Περσίας. Η απειλή των Σελτζούκων ώθησε τις γεωργιανές και βυζαντινές κυβερνήσεις να επιδιώξουν στενότερη συνεργασία. Για να εξασφαλίσει τη συμμαχία, η κόρη του Μπαγκράτ, η Μαρία, παντρεύτηκε σε κάποια χρονική στιγμή μεταξύ του 1066 και του 1071, τον βυζαντινό συν-αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα.
Οι Σελτζούκοι έκαναν τις πρώτες εμφανίσεις τους στη Γεωργία τη δεκαετία του 1060, όταν ο σουλτάνος ​​Αλπ Αρσλάν κατέλαβε τις νοτιοδυτικές επαρχίες του γεωργιανού βασιλείου και μείωσε την επικράτεια του Καχέτι. Αυτοί οι εισβολείς ήταν μέρος του ίδιου κύματος του τουρκικού κινήματος το οποίο προκάλεσε μια συντριπτική ήττα στον βυζαντινό στρατό στο Μαντζικέρτ το 1071. Παρόλο που οι Γεωργιανοί ήταν σε θέση να ανακάμψουν από την εισβολή του Αλπ Αρσλάν διασφαλίζοντας το Τάο (Θέμα της Ιβηρίας), που αποτελούσε θέμα διαμάχης μεταξύ της Γεωργίας και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η βυζαντινή απόσυρση από την Ανατολία έφερε τη Γεωργία σε πιο άμεση επαφή με τους Σελτζούκους. Μετά την καταστροφή του Κάρτλι το 1073 από τον σουλτάνο των Σελτζούκων Αρπ Αρσλάν, ο Γεώργιος Β΄ απέκρουσε επιτυχώς μια εισβολή. Το 1076, ο Σελτζούκος σουλτάνος ​​Μαλίκ Σαχ Α΄ επιτέθηκε στη Γεωργία και μετέτρεψε πολλούς οικισμούς σε ερείπια. Ενοχλημένος από τη μαζική τουρκική εισροή, γνωστή στην ιστορία της Γεωργίας ως την Μεγάλη τουρκική εισβολή, από το 1079/80 και μετά, ο Γιώργος πιέστηκε να υποταχθεί στον Μαλίκ Σαχ εξασφαλίζοντας έναν πολύτιμο βαθμό ειρήνης με την τιμή ενός ετήσιου φόρου υποτελείας. μικρογραφία|220x220εσ|Η Γεωργία κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, 1045 μ.Χ. Η αποδοχή της σελτζουκικής κυριαρχίας από τον Γεώργιο δεν έφερε μια πραγματική ειρήνη στη Γεωργία. Οι Τούρκοι συνέχισαν την εποχιακή τους κίνηση στο γεωργιανό έδαφος για να χρησιμοποιήσουν τη πλούσια βλάστηση της κοιλάδας Κούρα και οι φρουρές των Σελτζούκων κατέλαβαν τα βασικά φρούρια στο νότο της Γεωργίας. Αυτές οι επιδρομές και οι οικισμοί είχαν μια καταστροφική επίδραση στην οικονομική και πολιτική τάξη της Γεωργίας. Οι καλλιεργούμενες εκτάσεις μετατράπηκαν σε βοσκοτόπους για τους νομάδες και οι αγρότες ήταν υποχρεωμένοι να αναζητήσουν ασφάλεια στα βουνά.
Αναφορές
Κατηγορία:Βασίλειο της Γεωργίας Κατηγορία:Ιστορία του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην βασίλεια Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ασίας
Καρατόμπα
Το Καρατόμπα αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κουσάρ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 637.
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουσάρ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Δυναστεία της Έμεσας
Η δυναστεία της Έμεσας, ή των Σαμψιγεραμιδών, είχε μέλη ιερείς-βασιλείς της Έμεσας (νυν Χομς Συρίας), οι οποίοι ήταν υποτελείς των Ρωμαίων. Ένας από τους πιo διάσημους γόνους της ήταν ο Ιάμβλιχος, διαπρεπής φιλόσοφος των Νεοπλατωνισμού.
Η θεότητα τού Ελ-Γκεμπάλ
Η Έμεσα ήταν διάσημη για τη λατρεία της ισχυρής παλαιάς παγανιστικής θεότητας Ελ-Γεβάλ ή αλλιώς Ελαγαβάλ. Η πόλη ήταν περίφημη για τον τόπο λατρείας τού Ελ-Γεβάλ, τον ναό τού Ηλίου. Η θεότητα λατρευόταν με τη μορφή κωνικού, μέλανος λίθου. Η λέξη είναι αραμαϊκή και σημαίνει ο θεός τού βουνού.
Ονομασίες
Οι πιο πολλές πηγές αναφέρουν τον Οίκο ως αραβικής προέλευσης. Μερικοί συγγραφείς ωστόσο συμβουλεύουν να μην το δεχθούμε αυτό απροβλημάτιστα, καθώς μερικοί βασιλείς είχαν αραμαϊκά ονόματα, όπως Σαμψιγέραμος, Ιάμβλιχος, κά. Πάντως άλλοι βασιλείς, όπως ο Αζίζος και και Σόαιμος είχαν αραβικά ονόματα· ο Ιάμβλιχος από τον Κικέρωνα περιγράφεται ως "φύλαρχος των Αράβων". Όπως και να έχει, οι ερευνητές συμφωνούν, στο ότι η Έμεσα και τα περίχωρά της είχαν ισχυρή παρουσία αραβόφωνου λαού την εποχή εκείνη.
Από τον Σαμψιγέραμο Α΄ στον Σαμψιγέραμο Β΄
Ο Σαμψιγέραμος Α΄ ήταν ο ιδρυτής της δυναστείας της Έμεσας τον 1ο αι. π.Χ. και ήταν αρχηγός φυλής. Οι πρόγονοι τού Σαμψιγέραμου Α΄ ήταν Βεδουΐνοι, που ταξίδευσαν στα Συριακά εδάφη, πριν αποφασίσουν να εγκατασταθούν στην κοιλάδα τού Ορόντη και νότια της περιοχής της Απάμειας. Αυτός, η οικογένειά του και οι πρόγονοί του έζησαν υπό την εξουσία της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Ο Σαμψιγέραμος Α΄ ήταν γιος του Αζίζ[ου] (π. 94 π.Χ.), γιού τού Ιάμβλιχου (π. 151 π.Χ.) και ίσως είχε αδελφό τον Πτολεμαίο, ο οποίος είχε γιο και πιθανόν απογόνους.
Στην Έμεσα ομιλούσαν Αραμαϊκά και Ελληνικά· αργότερα ίσως και Λατινικά. Μέσω της εξουσίας και τού πολιτισμού της δυναστείας των Σελευκιδών και της εγκατάστασης των Ελλήνων στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών, η Έμεσα είχε αφομοιώσει την Ελληνική γλώσσα και τον Ελληνικό πολιτισμό της Ελληνιστικής περιόδου. Έτσι ο Σαμψιγέραμος Α΄ και οι πρόγονοί του εξελληνίστηκαν.
Ο πατέρας του, γνωστός ως Αζίζ[ος] ο Άραβας ή ο φύλαρχος των Αράβων, ήταν σύμμαχος των τελευταίων Σελευκιδών μοναρχών της Συρίας και σχετίζεται με τον Φίλιππο Α΄ Φιλάδελφο και τον αδελφό του Δημήτριο Γ΄ Εύκαιρο. Ο Αζίζος ίσως είχε συνδράμει τον πρώτο -λίγα έτη πριν το 87 π.Χ.- στο να νικήσει τον δεύτερο, ο οποίος διέφυγε στην Παρθία, όπου απεβίωσε. Ο Αζίζος βοήθησε τον Φίλιππο Β΄ Φιλορωμαίο, γιο τού Φιλίππου Α΄ θέτοντάς τον στον θρόνο: κανόνισε να τον συναντήσει και έθεσε το διάδημα στο κεφάλι εκείνου. Όμως ο Φίλιππος Β΄ είδε, πως ο Αζίζος του συμπεριφερόταν φιλικά με σκοπό να τον φονεύσει -ώστε να διαιρέσει τη Συρία και να κρατήσει ένα τμήμα της- και έφυγε στην Αντιόχεια.
Ο Σαμψιγέραμος Α΄, όπως και ο πατέρας του, διατήρησε τη συμμαχία με τους (τελευταίους) μονάρχες των Σελευκιδών. Είναι γνωστός ως φύλαρχος των Αράβων, όπως και ο πατέρας του. Στην εποχή του η Αυτοκρατορία των Σελευκιδών είχε γίνει αδύναμη και πάντα με την επίκληση στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία έλυνε προβλήματα πολιτικά ή διαδοχής. Περί το 64 π.Χ. ο Πομπήιος, στρατηγός και μέλος της Α΄ Τριανδρίας, αναδιοργάνωσε τη Συρία και τις γύρω περιοχές σε Ρωμαϊκές επαρχίες. Εγκατέστησε υποτελείς βασιλείς στην επικράτεια, που θα γινόταν σύμμαχοι με τη Ρώμη. Μεταξύ αυτών ήταν ο Σαμψιγέραμος Α΄ (που το όνομά του επίσης γράφεται και ως Σαμψικέραμος Α΄). Ο Μ. Τ. Κικέρων καλούσε τον Πομπήιο με το παρωνύμιο Σαμψιγέραμος για να αστειευτεί με την πρόθεση τού Πομπήιου να γίνει ένας ισχυρός ανατολίτης. Ο Πομπήος ζήτησε από τον Σαμψιγέραμο Α΄ να συλλάβει τον τελευταίο των Σελευκιδών Αντίοχο ΙΓ΄ Ασιατικό και να τον εκτελέσει το 64 π.Χ..
Έπειτα από το τέλος τού Αντιόχου ΙΓ΄, ο Σαμψιγέραμος Α΄ επιβεβαίωσε την ισχύ του και η οικογένειά του αφέθηκε να κυβερνά τη γύρω περιοχή υπό τη Ρωμαϊκή επικυριαρχία. Οι υποτελείς βασιλείς, όπως ο Σαμψιγέραμος Α΄, μπορούσαν να αστυνομεύουν τις οδούς και να διατηρούν τη Ρωμαϊκή ακεραιότητα, χωρίς κόστος για τη Ρωμαϊκή δύναμη ή το θησαυροφυλάκιο της Ρώμης· μάλλον πλήρωσαν σε εκείνη για να έχουν το προνόμιο αυτό.
Η Έμεσα προστέθηκε στις περιοχές τού Σαμψιγέρμου Α΄, αλλά η πρώτη Εμεσινή πρωτεύουσα ήταν η Αρέθουσα, πόλη βόρεια της Έμεσας, κατά μήκος τού ποταμού Ορόντη. Το βασίλειο τού Σαμψιγέραμου Α΄ ήταν το πρώτο από τα υποτελή στη Ρώμη βασίλεια στα όρια της ερήμου. Τα σύνορα ήταν από την κοιλάδα της Μπεκάα στα δυτικά ως τα όρια της Παλμύρας στα ανατολικά και από το Γιαμπρούντ στα νότια ως την Αρέθουσα & την Ηλιόπολη στα βόρεια. Κατά τη βασιλεία του ο Σαμψιγέραμος Α΄ έκτισε το κάστρο Σμέμις στην κορυφή ενός εσβεσμένου ηφαιστείου και ξαναέκτισε την πόλη της Σαλαμινίγιας, που οι Ρωμαίοι είχαν ενσωματώσει στο βασίλειό του. Ο βασιλιάς ίδρυσε και διαμόρφωσε την ισχυρή στην εξουσία δυναστεία και ένα σημαντικό βασίλειο στη Ρωμαϊκή ανατολή. Ο ιερατικός-βασιλικός Οίκος του κυβέρνησε από το 64 π.Χ. ως το 254 μ.Χ. τουλάχιστον.
Όταν ο Σαμψικέραμος Α΄ απεβίωσε το 48 π.Χ., τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιάμβλιχος Α΄. Κατά τη βασιλεία του η Έμεσα έγινε εξέχουσα πόλη και μεγάλωσε, αφού την όρισε νέα πρωτεύουσα. Η οικονομία τού βασιλείου βασιζόταν στη γεωργία. Με το εύφορο χώμα της κοιλάδας τού Ορόντη και με μία μεγάλη λίμνη, καθώς επίσης και με έναν υδατοφράκτη επί τού Ορόντη -νότια της Έμεσας- να προσφέρει άφθονο νερό, η γη της Έμεσας ήταν ιδανική για καλλιέργεια. Τα αγροκτήματα παρείχαν σιτάρι, σταφύλια και ελιές. Η Έμεσα στην αρχαιότητα ήταν πολύ πλούσια πόλη. Ήταν μέρος της εμπορικής οδού από την Ανατολή, που μετά από την Παλμύρα περνούσε από την Έμεσα για να καταλήξει στην ακτή. Ένα παράδειγμα τού πόσο αφνειός ήταν ο χώρος της Έμεσας είναι τα κοσμήματα, που βρέθηκαν στη νεκρόπολη τού Τελλ Αμπού Σάμπουν και δείχνουν, ότι υπήρχε ζήτηση κατασκευής τους για τους κατοίκους γύρω από τη λίμνη. Η πόλη με το λιμάνι της ευημερούσε και ήταν η δεύτερη, μετά την Αντιόχεια, για τους Ρωμαίους επικυρίαρχους.
Κάθε έτος οι γειτονικοί πρίγκιπες και ηγεμόνες έστελναν πλούσια δώρα για να τιμήσουν τη θεότητα της Έμεσας στον Ναό τού Ηλίου. Το ιερατείο τού Ελ-Γεβάλ υποθέτουμε, ότι ήταν από απογόνους τού Σαμψιγέραμου Α΄ ή τού Σόαιμου: αποτελείτο από τον ίδιο τον ιερέα-βασιλιά ή άλλο μέλος τού Οίκου του. Ο ιερέας της λατρείας έφερε ένδυμα όμοιο με αυτό τού Πάρθου ιερέα, δηλ. έναν πορφυρό χιτώνα με χρυσά κεντήματα και μακριές χειρίδες, χρυσοπόρφυρες περισκελίδες και ένα με πολύτιμους λίθους διάδημα στην κεφαλή του.
Έπειτα από το τέλος τού Ι. Καίσαρα, ο Ιάμβλιχος Α΄ υποστήριξε τον Ρωμαίο κυβερνήτη της Συρίας, που ήταν ένας από τους φονείς τού δικτάτορα. Την εποχή των εμφυλίων πολέμων, ο Ιάμβλιχος Α΄ υποστήριξε τον Οκταβιανό, έτσι ήταν ύποπτος από τον Μάρκο Αντώνιο της Β΄ Τριανδρίας. Ο τελευταίος ενθάρρυνε τον Αλεξίωνα Α΄, αδελφό τού Ιάμβλιχου Α΄, να εκτελέσει τον βασιλιά και να σφετεριστεί τον θρόνο. Όταν έπειτα ο Οκταβιανός νίκησε τον Αντώνιο και αναδιοργάνωσε τις επαρχίες της Ανατολής, εκτέλεσε τον Αλεξίωνα Α΄ για προδοσία το 31 π.Χ.. Το βασίλειο διαλύθηκε το 30 π.Χ. και έγινε αυτόνομη κοινότητα, χωρίς ηγεμόνα, υπό την επιτήρηση τού Ρωμαίου κυβερνήτη της Συρίας.
Ο Σαμψιγέραμος Β΄ είναι επίσης γνωστός και από άλλη μαρτυρία. Μία επιγραφή της βασιλείας του χαρακτηρίζει αυτόν και τη σύζυγό του Ιοτάπα των Οροντιδών ως το ευτυχές ζεύγος. Η μνήμη του τιμήθηκε από μία επιγραφή στα λατινικά, που έστησε ο γιος του Σόαιμος ως προστάτης της Ηλιόπολης, όταν έγινε βασιλιάς. Εκεί ο Σαμψιγέραμος Β΄ αναφέρεται ως Μέγας Βασιλεύς (Regis Magni). Έτσι τουλάχιστον απεκαλείτο από τους υπηκόους του.
Ο Αζίζος, ο Σόαιμος και μετέπειτα αυτών
Έπειτα από το τέλος τού Σαμψιγέραμου Β΄, τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αζίζος (βασ. 42-54). Λίγα είναι γνωστά για τη βασιλεία του: νυμφεύτηκε τη Δρουσίλλα, αλλά δεν απέκτησε απογόνους. Ο γάμος είχε γίνει μετά το 51 με τον όρο να ασπαστεί τις Ιουδαϊκές συνήθειες (να περιτμηθεί). Αφού όμως έγινε αυτό, η Δρουσίλα σύντομα τον διαζεύχθηκε, όταν ερωτεύθηκε τον Μάρκο Αντώνιο Φήλικα, Έλληνα απελεύθερο, Ρωμαίο κυβερνήτη της Συρίας, που τον παντρεύτηκε.
Ο Αζίζος απεβίωσε το 54 και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Σόαιμος (βασ. 54-73). Επί της βασιλείας του οι σχέσεις της Έμεσας με τη Ρώμη ήρθαν εγγύτερα. Το 70, στη Ρωμαϊκή πολιορκία της Ιερουσαλήμ, ο Σόαιμος έστειλε Εμεσηνούς τοξότες να συνδράμουν τον Ρωμαϊκό στρατό. Επίσης βοήθησε τον Βεσπασιανό το 72 να προσαρτήσει το υποτελές βασίλειο της Κομμαγηνής.
Τον Σόαιμο, που απεβίωσε το 72, διαδέθηκε ο γιος του Αλεξίων Β΄. Παρά το γεγονός ότι η δυναστεία ήταν πιστή στη Ρώμη, το Ρωμαϊκό κράτος -για άγνωστο λόγο- μείωσε την αυτονομία της Έμεσας. Φαίνεται, πως ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Έμεσας, διότι μετά το τέλος του το βασίλειο μάλλον προσαρτήθηκε στη Ρωμαϊκή επαρχία της Συρίας, αν και δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις γι' αυτό.
Ο Αλεξίων Β΄ και οι διάδοχοί του είχαν μόνο τελετουργική εξουσία. Εκείνος απεβίωσε το 78 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Σαμψιγέραμος Γ΄. Λίγα γνωρίζουμε για μετά το 78. Ως τον 3ο αι. τα μέλη της δυναστείας είχαν γίνει κυβερνήτες της Έμεσας και μετά ιερείς-βασιλείς ενός υποτελούς στη Ρώμη βασιλείου. Το διάστημα 211-217 ο Καρακάλλας έκανε την Έμεσα Ρωμαϊκή αποικία (colonia), εν μέρει λόγω της καταγωγής της δυναστείας του των Σεβήρων από την Έμεσα. Με την επιρροή και την εξουσία της δυναστείας, η Έμεσα μεγάλωσε και έγινε μία από τις πιο σημαντικές πόλεις της Ρωμαϊκής Ανατολής. Παρά τον φιλοπόλεμο χαρακτήρα των κατοίκων, αυτοί εξήγαγαν σιτάρι, σταφύλια και ελιές σε όλο τον ρωμαϊκό κόσμο και η πόλη έγινε μέρος της ανατολικής οδού από την ενδοχώρα στην ακτή· αυτό ωφέλησε την τοπική και τη ρωμαϊκή οικονομία. Η Έμεσα έστειλε άνδρες στις ρωμαϊκές λεγεώνες και οι τοξότες της απετέλεσαν βοηθητικό σώμα τού αυτοκρατορικού στρατού. Στη σύγχρονη Συρία η Έμεσα/Χομς έχει διατηρήσει την τοπική υπεροχή της ως εμπορικό κέντρο των γύρω κωμών.
Αρχαιολογικά ευρήματα
Ο βασιλικός Οίκος της Έμεσας δεν είναι πλήρως γνωστός. Ό,τι γνωρίζουμε για τη δυναστεία και το βασίλειο, είναι από σωζόμενα αρχαιολογικά τεκμήρια, καθώς οι αρχαίες ιστορικές πηγές δεν παρέχουν αρκετές πληροφορίες. Είναι από τις διασωθείσες επιγραφές, που ξέρουμε τα ονόματα των Εμεσηνών ιερέων-βασιλέων, τους Εμεσηνούς ιερείς, τους γνωστούς συγγενείς τους και τις περιορισμένες πληροφορίες γι' αυτούς. Ως πρωτεύουσα βασιλείου υποτελούς στη Ρώμη, η Έμεσα εμφανίζει χαρακτηριστικά μίας Ελληνικής πόλης-κράτους και φέρει ίχνη σχεδίασης μίας ρωμαϊκής πόλης.
Αρχαιολογικά τεκμήρια παρέμειναν στην πόλη Σαλαμίγια, που ξανακτίστηκε υπό τον Σαμψιγέραμο Α΄. Σωζόμενα μνημεία που οικοδομήθηκαν από την Εμεσηνή δυναστεία, είναι το κάστρο της Σμένις, στην κορυφή ενός ηφαιστειακού κώνου, κτισμένο από τον ίδιο βασιλιά και ο τύμβος της δυναστείας της Έμεσας. Εκεί ετάφη ο Αλεξίων Α΄, ο Σόαιμος και ο Ιούλιος Αλέξανδρος. Άλλο σωζόμενο μνημείο είναι ο μνημειώδης τάφος, που κτίστηκε από τον Σαμψιγέραμο Γ΄ το 78/79 π.Χ..
Έχουν διασωθεί νομίσματα, που τα πιο παλαιά κόπηκαν για τον εορτασμό της λατρείας τού Ελ-Γεβάλ από τον Αντωνίνο Πίο (βασ. 138-161). Εμφανίζουν έναν αετό επάνω σε έναν μέλανα λίθο και έναν περίτεχνο μνημειώδη βωμό. Από επάνω υπάρχουν δύο σειρές εσοχών, μεταξύ δύο ψευδοκιόνων, που στηρίζονται επί ογκώδους βάσης, με αγάλματα σε κάθε μία από τις έξι κόγχες. Επάνω είναι ένας μικρός βωμός, με πιο επάνω τον ίδιο τον μεγάλο λίθο, διακοσμημένο με δυσερμήνευτα σημάδια.
Πρώτη ανάβαση
Στην αναρρίχηση πρώτη ανάβαση (συντόμευση FA σε αναρριχητικούς οδηγούς) ορίζεται η πρώτη επιτυχής, τεκμηριωμένη ανάβαση σε ένα βουνό, ή η πρώτη που ακολουθεί κάποια ιδιαίτερη αναρριχητική διαδρομή. Οι πρώτες αναβάσεις είναι αξιοσημείωτες διότι συνεπάγονται πραγματική εξερεύνηση, με μεγαλύτερο κίνδυνο, προκλήσεις και αναγνώριση παρά η αναρρίχηση σε διαδρομές που άνοιξαν άλλοι.
Ιστορία
Οι πληροφορίες για τις πρώτες αναβάσεις σε πολλά βουνά είναι διφορούμενες ή αντιφατικές. Μερικές φορές η μόνη ένδειξη κορυφής είναι ένας λιθοσωρός, τέχνεργα ή επιγραφές στην κορυφή. Σήμερα, οι πρώτες αναβάσεις καταγράφονται προσεκτικά και συνήθως αναφέρονται σε αναρριχητικούς οδηγούς.
Σχετικοί όροι
Στην αναρρίχηση, ορισμένες από τις πρώτες αναβάσεις, ιδιαίτερα για δύσκολες διαδρομές, περιελάμβαναν ελεύθερη αναρρίχηση και την τεχνική αναρρίχηση. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι υποστηρικτές της αβοήθητης "αγνής" αναρρίχησης ανέπτυξαν τον προσδιορισμό πρώτη ελεύθερη ανάβαση (first free ascent (FFA)) για αναβάσεις που σκόπιμα έγιναν με τη χρήση μόνο προστατευτικού εξοπλισμού.
Οι δεύτερες αναβάσεις είναι επίσης αξιοσημείωτες στους αναρριχητικούς κύκλους, και συχνά περιλαμβάνουν βελτιώσεις μιας διαδρομής, καλύτερες περιγραφές και συμβουλές για τεχνικές βελτιώσεις ή πληροφορίες σχετικές με τον απαιτούμενο εξοπλισμό της διαδρομής.
Ορισμένες άλλες "πρώτες αναβάσεις" καταγράφονται για διαφορετικούς λόγους. Η μία είναι η πρώτη χειμερινή ανάβαση και είναι ιδιαίτερα σημαντική όπου το χειμερινό κλίμα είναι παράγων αύξησης του βαθμού δυσκολίας της διαδρομής. Στο βόρειο ημισφαίριο οι συμβατικές χειμερινές αναβάσεις γίνονται μεταξύ 21 Δεκεμβρίου και 21 Μαρτίου και δεν συσχετίζονται με τις συνθήκες. Στην περιοχή των Ιμαλαΐων, αν και ο χειμώνας στο Νεπάλ και την Κίνα επιτρέπει την έναρξη περίπου από τις 1 Δεκεμβρίου, οι συμβατικές χειμερινές αναβάσεις αρχίζουν στις 21 Δεκεμβρίου.
Ένας άλλος τύπος πρώτης ανάβασης είναι η πρώτη μοναχική ανάβαση δηλαδή η πρώτη ανάβαση από έναν μόνο ορειβάτη. Είναι η σημαντικότερη πρώτη ανάβαση της αναρρίχησης υψηλού επιπέδου, στην οποία ο αναρριχητής χρησιμοποιεί τεχνικές αυτασφάλισης ή δεν χρησιμοποιεί καμία μέθοδο προστασίας (και καταγράφεται συχνά ως πρώτη ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση). Ένας άλλος τύπος είναι η πρώτη γυναικεία αναρρίχηση (FFA first female ascent).
Απαντάται, επίσης, ο όρος τελευταία ανάβαση και αναφέρεται σε ανάβαση της οποίας τα χαρακτηριστικά έχουν τόσο αλλοιωθεί, από λιθόπτωση, ώστε η διαδρομή δεν υφίσταται πλέον (π.χ. η νοτιοδυτική όψη της Αιγκίγ ντι Ντρι στις Άλπεις). I
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναρρίχηση
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1905
Οι εκλογές για την συνέλευση του Βασιλείου της Σερβίας το 1905 έγιναν στις 10 Ιουλίου. Νικητής των εκλογών ήταν το Ανεξάρτητο Ριζοσπαστικό κόμμα με αρχηγό τον Λιούμπομιρ Στογιάνοβιτς που έπειτα σχημάτισε κυβέρνηση.
Πηγές
1905
Tai Kamiya
Ο Taichi Yagami είναι χαρακτήρας της σειράς κινουμένων σχεδίων Digimon και Digimon 2: Next Generation (Digimon Adventure 02 στην Ιαπωνία). Είναι γνωστός ως Tai (Τάι) τόσο στην αγγλική και ελληνική μεταγλώττιση της σειράς.
Ως τηλεοπτικός χαρακτήρας πρωτοεμφανίστηκε για πρώτη φορά στην πρώτη σαιζόν της σειράς Digimon και στη συνέχεια στην ταινία Digimon: The Movie. Επίσης, έκανε πολλαπλές εμφανίσεις και στη δεύτερη σαιζόν των Digimon. Αρχηγός των εκλεκτών παιδιών, έχει για συντροφικό digimon τον Agumon και είναι ο νόμιμος κάτοχος του εμβλήματος του Θάρρους. Είναι επίσης και ο μεγάλος αδερφός του μετέπειτα εκλεκτού παιδιού Kari Kamiya.
Περιγραφή
Ο Τάι είναι περιπετειώδης, αθλητικός και χαρισματικός άνθρωπος, χαρακτηριστικά που εύκολα τον έκαναν αρχηγό της ομάδας. Παρ' όλα αυτά, είναι αρκετά οξύθυμος και παρορμητικός και συχνά έμπλεκε σε μπελάδες. Στη συνέχεια όμως ωριμάζει πολύ καθώς μαθαίνει μέσα από βιώματα πως η συμπόνια και η συναίσθηση του επερχόμενου κινδύνου είναι στοιχεία πολύ σημαντικά απ' ό,τι να είσαι παρορμητικά θαρραλέος. Στο σπίτι του στην Οντάιμπα (Τόκυο) είναι ο αρχηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας του σχολείου και είναι κολλητοί φίλοι με τη Σόρα.
Στη συνέχεια της πρώτης σαιζόν (Digimon 2: Next Generation) ο Τάι παραμένει στενός φίλος με τον Agumon και δυνατός ποδοσφαιριστής, αλλά έχει γίνει επίσης πολύ υπομονετικός.
Στην τηλεόραση
Στην πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση (στην Ελλάδα), ο Τάι είναι ένα παιδί 11 χρονών και πάει στην πέμπτη τάξη δημοτικού σχολείου.
Στη δεύτερη σαιζόν, που αποτελεί άμεση συνέχεια της πρώτης (Digimon 2: Next Generation), τα γεγονότα λαμβάνουν χώρα 3 χρόνια μετά και έτσι ο Tai είναι πλέον 14 χρονών και πάει στη δευτέρα τάξη του γυμνασίου. Κάνει κάποιες εμφανίσεις αλλά όχι συχνά, λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων του αλλά κυρίως λόγω του ότι παλαιές του ικανότητες έχουν "κληροδοτηθεί" στον Davis Motomiya, τον οποίο και έχει χρίσει διάδοχο του στην αρχηγία των (νέων) εκλεκτών παιδιών δίνοντάς του τα ματογυάλια του. Στον επίλογο της ιστορίας, χρόνια αργότερα, αποκτά ένα γιο ο οποίος έχει επίσης ένα Koromon για συντροφικό digimon. Ο ίδιος με τον Agumon έχει γίνει διπλωμάτης ανάμεσα στο Πραγματικό και Ψηφιακό Κόσμο.
Σε ταινίες
Στο πρώτο μέρος της ταινίας Digimon: The Movie, βλέπουμε την πρώτη επαφή του Τάι με τα Digimon και ξεκαθαρίζεται γιατί επιλέχθηκε ώς εκλεκτό παιδί αυτός και η αδερφή του. Στο δεύτερο μέρος της ταινίας (Our War Game!), που λαμβάνει χώρα μετά τα γεγονότα της πρώτης σαιζόν και πριν τα γεγονότα της δεύτερης, καλείται μαζί με τον Izzy, τον Matt και τον Τ.Κ. να σταματήσουν ένα φονικό Digimon-ιό.
Στην συνέχεια του Digimon: Revenge of Diaboromon (2001), λαμβάνει χώρα κατά το τέλος της δεύτερης σαιζόν. Ο Diaboromon επιστρέφει και o Tai με τον Matt τον αντιμετωπίζουν, ανεπιτυχώς αυτή τη φορά. Έτσι, αναλαμβάνουν την κατάσταση ο Davis με τον Ken.
Κατηγορία:Χαρακτήρες anime και manga Κατηγορία:Digimon
Αναστασία Σπυριδωνίδου
Η Αναστασία Σπυριδωνίδου (γεν. στις 11 Ιουνίου 1997 στη Βέροια) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την Ιταλική ομάδα Pink Bari και την εθνική ομάδα γυναικείου ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, όπου έχει 11 εμφανίσεις και 3 τέρματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Ελισάβετ του Γκέρλιτς
Η Ελισάβετ, γερμ. Elisabet von Görlitz (Νοέμβριος 1390 - 2 Αυγούστου 1451) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Γκέρλιτς και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Βραβάντης & του Λουξεμβούργου και μετά δούκισσα της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ιωάννη δούκα του Γκέρλιτς και της Ριχάρδας-Αικατερίνης, κόρης του Αλβέρτου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν & βασιλιά της Σουηδίας.
Γεννήθηκε στο Χοροβίτσε της Βοημίας και απεβίωσε στο Τρηρ σε ηλικία 61 ετών.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1409 τον Αντώνιο των Βαλουά-Βουργουνδίας δούκα της Βραβάντης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Γκέρλιτς
Αγησίλαος Γέροντας
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1873 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και ανάμεσα στα άλλα, υπήρξε κυβερνήτης του καταδρομικού "Έλλη" το 1914. Την περίοδο 1922-1924 διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Αντιναυάρχου. Υπήρξε επίσης πρώτος γενικός γραμματέας του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος.
Διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνίας (και ταυτόχρονα Εμπορικής Ναυτιλίας) στην κατοχική κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη (Απρίλιος 1943-Οκτώβρης 1944) (διορισμένη από τις γερμανικές αρχές Κατοχής). Για τη συμμετοχή του αυτή καταδικάστηκε σε πενταετή κάθειρξη και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.
Απεβίωσε το 1962.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας Γ
Νήσος Σάι
Η Νήσος Σάι είναι νησί του ποταμού Νείλου, μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου καταρράκτη, στο σημερινό Σουδάν. Έχει μήκος 12 χιλιόμετρα και πλάτος 5,5.
Ιστορικά το νησί ανήκε στη Νουβία και καταλήφθηκε από τους Αιγύπτιους Φαραώ του Νέου βασιλείου και της 18ης δυναστείας. Οι Αιγύπτιοι κατασκεύασαν σε βραχώδη άκρη του νησιού οχυρωμένη πόλη. Σήμερα η αρχαία πόλη ανασκάπτεται.
Αναφορές
Κατηγορία:Νησιά του Νείλου Κατηγορία:Νησιά του Σουδάν Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Σουδάν Κατηγορία:Νουβία
Φράγμα
thumb|right|250px|Φράγμα στην Ιαπωνία Φράγμα είναι κατασκευή που εμποδίζει, ανακατευθύνει ή επιβραδύνει την φυσική ροή υδάτων. Συνήθως με την κατασκευή ενός φράγματος δημιουργούνται συλλέκτες υδάτων, δεξαμενές ή ακόμη και τεχνητές λίμνες.
Υπερχειλιστές
Ο υπερχειλιστής συνήθως αποτελεί τμήμα του φράγματος. Είναι ουσιαστικά ο τρόπος να παροχετεύεται νερό από τον συγκεντρωμένο όγκο υδάτων κατά βούληση, ώστε να αποφεύγεται η υπερχείλιση του φράγματος.
Μαρίγια Σερίφοβιτς
Η Μαρίγια Σερίφοβιτς (σερβικά: Марија Шерифовић, 14 Νοεμβρίου 1984) είναι τραγουδίστρια από τη Σερβία.
Μακεδόνες (Βυζαντινή περίοδος)
Στη διάρκεια των Μεσαίων Χρόνων, ο πληθυσμός της Μακεδονίας έγινε πολυεθνικός και πολυπολιτισμικός, και η ενσωμάτωσή του στον Ορθόδοξο και Βυζαντινό πολιτισμό είναι αναμφισβήτητη. Αυτό ήταν αντιληπτό μέχρι και τα τελευταία χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο Μιχαήλ Κριτόβουλος, περιγράφοντας την κατάκτηση της Μακεδονίας και της Θράκης από τους Τούρκους (περί το 1430), γράφει ότι οι Τούρκοι υπέταξαν τους "Ιλλυριούς, Τριβαλλούς, Έλληνες και άλλους λαούς" στο εσωτερικό και τις ακτές.
Μαρίγια Σερίφοβιτς
Η μητέρα της είναι γνωστή τραγουδίστρια στη Σερβία, ενώ ο πατέρας της τουρκικής καταγωγής. Εκπροσώπησε τη Σερβία στη Γιουροβίζιον το 2007 με το τραγούδι Molitva (Προσευχή), όπου και κατέκτησε την πρώτη θέση με 268 βαθμούς. Ήταν η πρώτη φορά που η Σερβία συμμετείχε ως ξεχωριστό κράτος στον Διαγωνισμό.
Μακεδόνες (Βυζαντινή περίοδος)
Οι Μακεδόνες αναφέρονται στα κείμενα της Βυζαντινής περιόδου με διάφορες έννοιες. Ο σλαβολόγος καθηγητής Ιωάννης Ταρνανίδης συνέλεξε από τους Βυζαντινούς συγγραφείς όλες τις αναφορές σε Μακεδόνες και μακεδονικός/-ή/-ό και κατατάσσει τις αναφορές σε τρεις κατηγορίες ως προς τη σημασία τους: α) "Μακεδόνες" χωρίς να προσδιορίζεται η σημασία, β) Μακεδονικές στρατιωτικές δυνάμεις, που μπορεί να εμφανίζονται ως "φάλαγγες", "μονάδες", "στρατεύματα" κ.ά. γ) Μακεδόνες ως γένος ("race", εισαγωγικά του συγγραφέα, Tarnanidis, σ. 32).
Μαρίγια Σερίφοβιτς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Σερβία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2007 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Μακεδόνες (Βυζαντινή περίοδος)
Από τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο (10ος αι.) προκύπτει ότι οι Σκύθες διαχωρίζονταν από τους Μακεδόνες παρ' ότι και οι πρώτοι κατοικούσαν σε μέρος της Μακεδονίας και το ήλεγχαν. Επίσης, μερικοί Μακεδόνες χαρακτηρίζονταν ως τέτοιοι ανεξάρτητα από το πού ζούσαν. Κατά τον Ταρνανίδη, ο Πορφυρογέννητος αντιλαμβάνεται τους Μακεδόνες ως γένος με παρελθόν, και όχι ως περιστασιακούς κατοίκους μιας περιοχής που ονομάζεται "Μακεδονία". Ο χρονικογράφος Ιωάννης Σκυλίτζης (11ος αι.) επίσης αναφέρεται σε ορισμένους "Μακεδόνες" (Βρυένιος και άλλοι αξιωματούχοι) λόγω της μακεδονικής γενεαλογίας τους και όχι λόγω της περιοχής που κατοικούν. Ο Σκυλίτζης και η σύγχρονή του Βυζαντινή κοινωνία φαίνονται επίσης να θυμούνται τη μακεδονική προγονική καταγωγή των συμπατριωτών τους.
Ο Μιχαήλ Ατταλειάτης και η Άννα Κομνηνή (11ος αι.) χρησιμοποιούν τον όρο "Μακεδόνες" σε σχέση με στρατιωτικά σώματα. Ο Βρυέννιος, που γνωρίζει την περιοχή, ονομάζει "Μακεδόνες" ομάδες στρατιωτικών, μαζί με Βουλγάρους και Ιλλυριούς, με τρόπο που δείχνει ότι δεν εννοεί τον όρο μόνο με τη γεωγραφική του διάσταση. Οι Βυζαντινοί συγγραφείς αναφέρονται σε Μακεδονικές φάλαγγες, Μακεδονικά στρατεύματα, παρατάξεις και άλλες στρατιωτικές μονάδες. Σ' αυτή την περίπτωση ως Μακεδονικά προσδιορίζονταν τα στρατεύματα που προέρχονται από το θέμα της Μακεδονίας, και κάθε μέλος μια Μακεδονικής στρατιωτικής μονάδας δεν ήταν απαραίτητα Μακεδόνας.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινή Αυτοκρατορία
1007 Παβλοφία
Η Παβλοφία (Pawlowia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,23. Ανακαλύφθηκε το 1923 από τον Ρώσο αστρονόμο Βλαντιμίρ Αλμπίτσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ρώσου φυσιολόγου Ιβάν Παβλόφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Παβλοφίας είναι K. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παβλοφια
Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)
Το Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίρισης ανδρών) είναι η δεύτερη σημαντικότερη διοργάνωση του αθλήματος της πετοσφαίρισης ανδρών στην Κύπρο (μετά την Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου). Το κύπελλο διεξάγεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με τη συμμετοχή των ομάδων της Α΄ κατηγορίας. Η νικήτρια της διοργάνωσης εκπροσωπεί την Κύπρο σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.
Ιστορία
Η πρώτη διοργάνωση κυπέλλου πετοσφαίρισης ανδρών στην Κύπρο έγινε το 1975 υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου), με κυπελλούχο την Ανόρθωση. Υπό την αιγίδα της ΕΟΠΕ διεξήχθησαν ακόμα δύο διοργανώσεις κυπέλλου, το 1976 και το 1977.
Αρχές του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης η οποία ανέλαβε τη διοργάνωση των πρωταθλημάτων και των κυπέλλων πετοσφαίρισης στην Κύπρο.
Το καλοκαίρι του 1995 η Γενική Συνέλευση της ΚΟΠΕ αποφάσισε τη διεξαγωγή Φάιναλ Φορ ώστε να προσελκύσει περισσότερο φίλαθλο κοινό. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, οι δύο ημιτελικοί διεξήχθησαν την πρώτη ημέρα του Φάιναλ Φορ στο ίδιο γήπεδο. Οι αγώνες ήταν μονοί. Ο τελικός διεξήχθη την επόμενη ημέρα. Ο θεσμός του Φάιναλ Φορ διεξήχθη από το 1996 έως και το 2007. Επανήλθε από το 2019.
Τελικοί κυπέλλου Κύπρου
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους τελικούς κυπέλλου Κύπρου.
Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κατακτήσεις ανά ομάδα.
Δείτε ακόμη
Κυπελλο
Ευαγγελία (όνομα)
Το όνομα Ευαγγελία προέρχεται: από το ευ + αγγελία που σημαίνει (είδηση) δηλαδή ο φορέας καλών ειδήσεων γιορτάζει του Ευαγγελισμού (25 Μαρτίου). Υποκοριστικά του ονόματος είναι: Βαγγελιώ, Βαγγελίτσα, Λίτσα. Στα Αγγλικά είναι: (Evangelie.)
Ετυμολογία του ονόματος
Γυναικείος τύπος του αρχαιοελληνικού ονόματος Ευάγγελος, το οποίο, σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, προέρχεται από το επίθετο εὐάγγελος «ο φορέας καλών ειδήσεων», από το εὐ + ἄγγελος· η λέξη ἄγγελος, αρχική σημασία «ο διαβιβάζων ειδήσεις», άγνωστου ετύμου, πιθανά δάνειο. Ωστόσο, με την επικράτηση του χριστιανισμού, το όνομα συνδέθηκε με τα ομόρριζα ευαγγέλιο, ευαγγελιστές και τελικά με τον ευαγγελισμό της Θεοτόκου Μαρίας, και ταυτίστηκε με το μεσαιωνικό Ευαγγελινή (βαφτιστικό από τη θεομητορική γιορτή του Ευαγγελισμού, όπως τα ονόματα Πασχαλινή, Πασχαλία από το Πάσχα, τα Βαϊανή, Βαγιανή, Βαΐτσα από τη γιορτή των Βαΐων, τα Σταυριανή, Σταυρούλα από τη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, τα Σαραντινή από τη γιορτή των αγίων Σαράντα κτλ.) Έτσι, ο Αθ. Μπούτουρας κατατάσσει το όνομα Ευαγγελία στα «Ονόματα εξ εορτών ή εννοιών σχετικών προς την θρησκείαν».
Από την ονομασία της γιορτής του Ευαγγελισμού στα υστερολατινικά / ιταλικά «Annunciatio Domini» («αναγγελία του Κυρίου») προέκυψε το ιταλικής αρχής ελληνικό γυναικείο βαφτιστικό όνομα Ανουτσιάτα.
Αντρικός τύπος
Ευάγγελος.
Ονομαστική εορτή
Στις 25 Μαρτίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
Σύμφωνα με τον Νικόδημο Αγιορείτη, η θεομητορική γιορτή του Ευαγγελισμού δεν μετατίθεται ποτέ:
Διάδοση του ονόματος
Το όνομα Ευαγγελία ανεξάρτητα του αρχαιοελληνικού Ευάγγελος μεταδόθηκε περαιτέρω λόγω της σύνδεσής του με τα ομόρριζα ευαγγέλιο, ευαγγελιστές, και τελικά με τον ευαγγελισμό της Θεοτόκου Μαρίας. Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό Ευαγγελία παρουσιάζεται ως ένα από τα πιο συχνά ονόματα, βρίσκεται στη 13η θέση (8ο ανάμεσα στα γυναικεία), και το φέρουν γύρω στους 130.000 Ελληνίδες ή ποσοστό 1,8%· ενώ το όνομα Ευαγγελή βρίσκεται στη 224η θέση (147ο–148 ανάμεσα στα γυναικεία), και το φέρουν περίπου 3.000 Ελληνίδες ή ποσοστό 0,4%. Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το Ευαγγελία παρουσιάζεται 99ο σε συχνότητα, με 1.144 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 0,79%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα από γιορτές
Can (συγκρότημα)
Οι Can ήταν συγκρότημα πειραματικού ροκ που δημιουργήθηκε στη Γερμανία το 1968. Περιέγραφαν το γκρουπ τους ως μια αναρχική κοινότητα και δημιουργούσαν μουσική περισσότερο μέσα από αυτοσχεδιασμό και επεξεργασία του ηχογραφημένου υλικού, αλλά είχαν μεγάλη επιρροή σε μελλοντικά συγκροτήματα της ροκ και της ηλεκτρονικής μουσικής. Θεωρούνται ως το καλύτερο από τα συγκροτήματα του μουσικού ρεύματος Krautrock και από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες στο χώρο της πειραματικής μουσικής, στη πρόσφατη μουσική ιστορία.
Περίοδος δράσης του συγκροτήματος (1968-1979)
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε στην Κολωνία το 1968 με αρχικό όνομα το "Inner Space" και αποτελούνταν από τους Holger Czukay στο μπάσο, Irmin Schmidt στα keyboards (και οι δύο ήταν δάσκαλοι μουσικής που είχαν μαθητεύσει υπό τον Karlheinz Stockhausen), Michael Karoli στην κιθάρα (μαθητής του Czukay), και Jaki Liebezeit στα ντραμς (είχε ειδίκευση στην jazz), μαζί με το αρχικό μέλος David Johnson.
Το φθινόπωρο του 1968, ο Αμερικανός τραγουδιστής Malcolm Mooney έγινε μέλος του συγκροτήματος και μαζί του ηχογράφησαν το άλμπουμ Monster Movie, το οποίο κυκλοφόρησε το 1969. Ήταν πολύ δημιουργικός, πολύ ρυθμικός αλλά συχνά διαπληκτιζόταν με τα υπόλοιπα μέλη. Τα φωνητικά του ήταν αρκετά περίεργα, συχνά πλησίαζαν ψυχωτικές κραυγές, πολύ διαφορετικά από το μινιμαλιστικό στυλ της μουσικής, το οποίο είχε επιρροές από τους Velvet Underground, Τζέιμς Μπράουν και Pink Floyd. Βασίζονταν πολύ στις επαναλήψεις, ιδιαίτερα στα ντραμς και το μπάσο, και αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στο 20λεπτο κομμάτι "Yoo Doo Right", το οποίο αρχικά ήταν ένας εξάωρος αυτοσχεδιασμός. Αυτό το τραγούδι, όπου ο Mooney ουρλιάζει τους στίχους, οι οποίοι φαίνονται να είναι φράσεις από ένα ερωτικό γράμμα, έγινε διασκευή σε πιο σύντομη μορφή από τους The Geraldine Fibbers, Thin White Rope και άλλους.
Λίγο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Mooney επέστρεψε στην Αμερική μετά την προτροπή ενός ψυχιάτρου, σύμφωνα με το μύθο, και αντικαταστάθηκε με τον περισσότερο ήπιο Damo Suzuki, ένα Γιαπωνέζο ταξιδιώτη που βρήκαν αραγμένο έξω από μια καφετέρια. Ο πρώτος δίσκος με αυτόν τον τραγουδιστή ήταν το Soundtracks (1970). Το στυλ του Suzuki ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό του Mooney: ήταν πολύγλωσσος (ισχυριζόταν ότι μιλούσε τη "γλώσσα της λίθινης εποχής"), πολλές φορές ακαταλαβίστικος (το στυλ του ήταν μερικώς επηρεασμένο από τη Γιόκο Όνο), ενώ πρόσθεσε το υλικό που έλειπε από μια σειρά ποπ τραγουδιών. Στο άλμπουμ περιέχονταν και δύο τραγούδια που είχαν ηχογραφηθεί με τον Mooney, ανάμεσα τους και ένα αναπάντεχο πέρασμα στη μελωδική τζαζ ("She Brings the Rain").
Τα επόμενα χρόνια, οι Can κυκλοφόρησαν τα πιο σημαντικά τους έργα, τα οποία θεωρούνται ορόσημα για το μουσικό ρεύμα Krautrock. Ενώ τα προηγούμενα τους άλμπουμ είχαν περισσότερο παραδοσιακές δομές τραγουδιών, σε αυτά κάνουν στροφή προς ένα πιο ρευστό αυτοσχεδιαστικό στυλ. Το Tago Mago (1971) είναι ένα πρωτοποριακό, μη συμβατικό άλμπουμ που επηρέασε πολλούς μελλοντικούς καλλιτέχνες. Περιείχε έντονα ρυθμικά ντραμς (με στυλ τζαζ), αυτοσχεδιασμούς στην κιθάρα και σόλο στα keyboards (πολλές φορές έδεναν κιθάρα και keyboards), εκτεταμένη επεξεργασία των κασετών ηχογράφησης και τα εκκεντρικά φωνητικά του Suzuki. Οι κριτικοί της εποχής εξύμνησαν το ρυθμικό χαρακτήρα του άλμπουμ: ένας κριτικός έγραψε ότι "ένα μεγάλο μέρος του άλμπουμ είναι βασισμένο στον έντονο αυτοσχεδιασμό πάνω μια υπνωτική ρυθμική δομή". Ένας άλλος γράφει ότι "το κομμάτι Halleluwah τους βρίσκει να δημιουργούν ένα τερατώδη ρυθμό trance/funk μουσικής".
Μετά το Tago Mago κυκλοφόρησαν το Ege Bamyasi (1972). Ήταν ένας πιο προσιτός δίσκος, αλλά δεν έχανε τον avant-garde χαρακτήρα του. Περιείχε το "Vitamin C" και το "Spoon", το οποίο μπήκε στο γερμανικό Top 40. Το επόμενο άλμπουμ τους ήταν το Future Days (1973), ένας δίσκος με μικρές φιλοδοξίες αλλά ήρεμα πολυσύνθετος. Είναι ένα από τα πρώτα δείγματα ambient μουσικής και κριτικά ο πιο πετυχημένος τους. Στο δίσκο περιέχεται και το αναπάντεχα ποπ τραγούδι "Moonshake". Από τα ονόματα που έδωσαν σε αυτή τη σειρά δίσκων και τις αναφορές που περιέχουν σε γλώσσες και παραδόσεις άλλων λαών, φαίνεται ότι τα μέλη του συγκροτήματος είχαν έντονο ενδιαφέρον για τη παγκόσμια μουσική. Ο Suzuki έφυγε το 1973 για να γίνει Μάρτυρας του Ιεχωβά, οπότε ο Karoli και ο Schmidt ανέλαβαν τα φωνητικά. Και οι δύο ήταν ικανοί, αλλά όχι ιδιαίτερα ξεχωριστοί τραγουδιστές, ειδικά αν τους συγκρίνει κανείς με την τρελή ενέργεια του Mooney ή το χαλαρό στυλ του Suzuki. Στις ζωντανές τους εμφανίσεις, με δεδομένη την απουσία τραγουδιστή, έδωσαν μεγαλύτερο βάρος στη μουσική. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι παραστάσεις τους να είναι μοναδικές, γιατί είχαν αναπτύξει την ευχέρεια να αυτοσχεδιάζουν για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς να έχουν κάποιο κεντρικό θέμα.
Το άλμπουμ Soon Over Babaluma (1974) ήταν η συνέχεια του ambient στυλ του Future Days, μαζί με ένα μέρος του πειραματικού στυλ του Tago Mago και του Ege Bamyasi. Το 1975 οι Can υπέγραψαν συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Virgin Records στη Μεγάλη Βρετανία και με την EMI/Harvest στη Γερμανία. Με τα άλμπουμ Landed (1975), Flow Motion (1976), Saw Delight (1977) και Out of Reach (1978), οι Can κινήθηκαν προς ένα πιο συμβατικό στυλ μουσικής. Το single "I Want More" από Flow Motion είχε έντονα ντίσκο στοιχεία και έγινε η μοναδική τους επιτυχία έξω από τα σύνορα της Γερμανίας.
Το 1977 ο Rosko Gee (πρώην μπασίστας των Traffic) και ο Reebop Kwaku Baah (κρουστά) έγιναν μέλη των Can, εξωθώντας τον Holger Czukay, ο οποίος είναι τώρα ένα από τα πιο γνωστά πρώην μέλη τους, προς το περιθώριο της δραστηριότητας του γκρουπ. Ουσιαστικά χρησιμοποιούσε αποκλειστικά το wave table, ένα τραπέζι που περιείχε ραδιόφωνα βραχέων κυμάτων, συσκευές που έβγαζαν ήχους κώδικα Μορς, κασετόφωνα και άλλα αντικείμενα. Ο Czukay αποχώρησε στα τέλη του 1977 και δεν εμφανίστηκε στα άλμπουμ Out Of Reach (1978) και Can (1979) – αν και συμμετείχε για λίγο στην παραγωγή του τελευταίου. Έκτοτε, το συγκρότημα απαρνήθηκε το δίσκο Out Of Reach από τη δισκογραφία του και τον διέγραψε από τη σχετική λίστα στην ιστοσελίδα τους. Οι Can διαλύθηκαν ήσυχα προς τα τέλη της δεκαετίας του 1970, αλλά μετά επανασυνδέθηκαν για έκτακτες περιπτώσεις.
Επόμενα χρόνια (από το 1980 και μετά)
Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, τα μέλη των Can συμμετείχαν σε διάφορες μουσικές δραστηριότητες, με τον Czukay να φαίνεται ότι είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία. Το 1986 επανασυνδέθηκαν για ένα μικρό χρονικό διάστημα, με τραγουδιστή τον Mooney και όχι τον Suzuki, για να ηχογραφήσουν το Rite Time (κυκλοφόρησε το 1989). Το ίδιο συνέβη το 1991, για να ηχογραφήσουν ένα κομμάτι για την ταινία Until the End of the World του Βιμ Βέντερς. Έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει πολλές συλλογές, άλμπουμ με ηχογραφήσεις ζωντανών παραστάσεων και η μουσική τους έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές σαν δείγμα (samples).
Άλμπουμ στο Στούντιο
Τα πρώτα επτά άλμπουμ έχουν επανακυκλοφορήσει ως remaster σε SACDs.
Collection albums
Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το Unlimited Edition ως remaster σε SACD.
Remasters
Όλες οι επανεκδόσεις των αρχικών τους άλμπουμ σε remaster (κυκλοφόρησαν από την Spoon Records).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Krautrock συγκροτήματα