cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανν Β. Κόουτς
Η Ανν Βόους Κόουτς (αγγλικά: Anne Voase Coates, 12 Δεκεμβρίου 1925 – 8 Μαΐου 2018) ήταν Αγγλίδα μοντέρ, της οποίας η σταδιοδρομία ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες. Ίσως, η πιο γνωστή της δουλειά να έγινε στο Ο Λόρενς της Αραβίας (1962), ταιίνα που της χάρισε και Όσκαρ. Κατά τα άλλα, υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ πέντε φορές, μία για το Λόρενς της Αραβίας, μία για το Μπέκετ (1963), μία για το O Άνθρωπος Ελέφαντας (1983), κατόπιν για το Η δεύτερη ευκαιρία (1993) και τέλος για το Out of Sight (1998).
Η Κόουτς ήταν μία από τις σπουδαιότερες μοντέρ στην ιστορία του κινηματογράφου, και σε έναν κλάδο της κινηματογραφικής βιομηχανίας, που οι γυναίκες είναι ελάχιστες, επιτέλεσε εξαιρετικό έργο. Το 2007 τιμήθηκε από τα BAFTA με τη μεγαλύτερη τιμή, την Academy Fellowship. Το καλοκαίρι του 2016 της δόθηκε και Τιμητικό Όσκαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μοντέρ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες)
Ανδρόνικος Καντακουζηνός (γιος Δημητρίου Α΄)
Ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος Καντακουζηνός (απεβ. 1453) ήταν μέγας δομέστικος, ο τελευταίος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν παρών το 1453 στην Κωνσταντινούπολη στην άλωση και ήταν ένας από τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Αυτοκρατορίας, που πέντε ημέρες μετά εκτέλεσε ο Μεχμέτ Β΄ των Οθωμανών.
Βίσουοκ
Ο Βίσουοκ (πολωνικά: Wisłok) είναι ποταμός στη νοτιοανατολική Πολωνία, παραπόταμος του ποταμού Σαν, με μήκος 220 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης απορροής 3.538 χλμ2 (όλα στην Πολωνία). Η ρίζα του ονόματος Vis-lok είναι ινδοευρωπαϊκή ή πρωτοϊνδοευρωπαϊκή.
Ανδρόνικος Καντακουζηνός (γιος Δημητρίου Α΄)
Βιογραφία
Ο Ούγκος Μπουζάκ, στη γενεαλογία της συζύγου του Καρόλας ντε Φλορύ, μικρανεψιάς του Ανδρόνικου, αναφέρει ότι ο Ανδρόνικος ήταν αδελφός του Γεωργίου και μάλλον γιος του Θεοδώρου Καντακουζηνού ευγενούς ή ίσως του Δημητρίου Α΄ Καντακουζηνού.
Βίσουοκ
Οι πρώτες μεταλλικές γέφυρες σε αυτοκινητόδρομους κατασκευάστηκαν στη Γαλικία. Ήταν γέφυρες στον ποταμό Βίσουοκ στο Ζέσουφ (1877) και στον ποταμό Ράμπα στην Κσιονζνίτσα (1877)), η κατασκευή των πρώτων δικτυωτών μεταλλικών γεφυρών στα εδάφη της Πολωνίας.
Ιστορία
Δεν υπάρχουν στοιχεία για τους οικισμούς στην πρώιμη Εποχή του Σιδήρου, όταν μια παλιά εμπορική οδός διέσχιζε την περιοχή κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Βίσουοκ. Η κοιλάδα του Βίσουοκ πρέπει να ήταν σημαντικός εμπορικός δρόμος και άξονας ανθρώπινης εγκατάστασης ήδη από τον 9ο ή τον 10ο αιώνα. Η περιοχή στη συνέχεια έγινε μέρος του κράτους της Μεγάλης Μοραβίας. Μετά την εισβολή των ουγγρικών φυλών στην καρδιά της Αυτοκρατορίας της Μεγάλης Μοραβίας γύρω στο 899, οι Λένδιοι της περιοχής δήλωσαν την πίστη τους στην Ουγγρική Αυτοκρατορία. Στη συνέχεια, η περιοχή έγινε τόπος διαμάχης μεταξύ της Πολωνίας, του Ρως του Κιέβου και της Ουγγαρίας, ξεκινώντας τουλάχιστον από τον 9ο αιώνα. Αυτή η περιοχή αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 981 από το Νέστορα το Χρονικογράφο, όταν ο Μέγας Βλαδίμηρος Α΄ του Κιέβου κατέλαβε την περιοχή στο δρόμο του προς την Πολωνία. Το 1018 επέστρεψε στην Πολωνία, το 1031 πίσω στη Ρωσία και το 1340 ο Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας την ανέκτησε. μικρογραφία| Τα κατά προσέγγιση σύνορα της [[Μεγάλη Μοραβία|Μεγάλης Μοραβίας στη μεγαλύτερη έκτασή της σε παλαιότερο χάρτη (το 890–894)]] Στα ιστορικά αρχεία ο ποταμός αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1372. Κατά τη διάρκεια 966-018, 1340-1772 (Βοεβοδάτο Ρουθηνίας) και κατά τη διάρκεια του 1918-1939, η περιοχή ήταν ένα μέρος της Πολωνίας.
Ανδρόνικος Καντακουζηνός (γιος Δημητρίου Α΄)
Βιογραφία
Ο Ανδρόνικος ήταν μεταξύ αυτών που συμβούλευσαν τον Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο να νυμφευτεί ως τρίτη σύζυγό του την Άννα Μεγάλων Κομνηνών, κόρη του Δαυίδ της Τραπεζούντας, αντί για τη Μάρα Μπράνκοβιτς, κόρη του Γεωργίου δεσπότη της Σερβίας. Το όνομά του υπάρχει στη συμφωνία μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Βενετίας που συνήφθη τον Απρίλιο του 1448, ως αντικαταστάτης του Δημητρίου Καντακουζηνού που ασθένησε.
Βίσουοκ
Ιστορία
Στην πραγματικότητα η εντατική ανάπτυξη των οικισμών στην περιοχή έλαβε χώρα κατά τον 13ο-15ο αιώνα. Οι οικισμοί βρίσκονταν σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο σε μια περιοχή που πλαισιώνεται από τους ποταμούς Βίσουοκ και Βισουόκα. Οι Γερμανοί εγκαταστάθηκαν στην επικράτεια του Βασιλείου της Πολωνίας (επικράτεια του σημερινού Βοεβοδάτου Κάτω Καρπαθίων) από τον 14ο έως τον 15ο αιώνα, κυρίως μετά την επιστροφή της περιοχής στην πολωνική σφαίρα επιρροής το 1340, όταν ο Καζίμιρ Γ΄ της Πολωνίας κατέλαβε το πόλεις της Ερυθράς Ρουθηνίας. Πιθανότατα υπήρχαν μερικοί απομονωμένοι άποικοι στην περιοχή του Κρόσνο, του Σάνοκ, του Γουάντσουτ, του Μπιετς και του Ζέσουφ νωρίτερα. Οι Γερμανοί προσελκύονταν συνήθως από βασιλιάδες που αναζητούσαν ειδικούς σε διάφορα επαγγέλματα, όπως τεχνίτες και μεταλλωρύχους. Συνήθως εγκαταστάθηκαν σε νεότερους οικισμούς αγοράς και εξόρυξης. Οι κύριες περιοχές οικισμού βρίσκονταν κοντά στο Κρόσνο και σε ορισμένα γλωσσικά νησιά στις περιοχές Ντόουι Γιασιέλσκο-Σανότσκιε (Πιτς) και Ζέσουφ. Οι άποικοι στην περιοχή Πιτς ήταν γνωστοί ως Uplander Sachsen. Μέχρι περίπου τον 15ο αιώνα, οι άρχουσες τάξεις των περισσότερων πόλεων στο σημερινό Πεδεμόντιο των Μπεσκίντι αποτελούνταν σχεδόν αποκλειστικά από Γερμανούς. μικρογραφία| Το χωριό [[Μαρκόβα. Τα τυπικά σπίτια Άνω Λουσατίας – σπίτια, περίπου 150–200 χλμ. νοτιοανατολικά της Κρακοβίας, γύρω στον 18/19ο αιώνα, χτισμένα στο στυλ της αρχαίας ορεινής ατμόσφαιρας της Σαξονίας ]] Ενώ κατά την περίοδο 1772-1918 ανήκε στην Αυστριακή Αυτοκρατορία, αργότερα ανήκε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία όταν εισήχθη διπλή μοναρχία στην Αυστρία. Αυτό το τμήμα της Πολωνίας ελεγχόταν από την Αυστρία για σχεδόν 120 χρόνια. Εκείνη την εποχή η περιοχή (συμπεριλαμβανομένης του δυτικού και ανατολικού Βοεβοδάτου Κάτω Καρπαθίων) ήταν γνωστή ως Γαλικία.
Ανδρόνικος Καντακουζηνός (γιος Δημητρίου Α΄)
Βιογραφία
Μάλλον ταυτίζεται με τον Καντακουζηνό μέγα δομέστικο, που ο Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος έστειλε το φθινόπωρο του 1436 για να πείσει τους Σέρβους να στείλουν αντιπροσωπεία στη Σύνοδο της Φερράρας-Φλωρεντίας για την Ένωση των Εκκλησιών. Ο ιστορικός Συλβέστερ Συρόπουλος περιγράφει τον άνδρα ως κουνιάδο του δεσπότη της Σερβίας· πράγματι η αδελφή του Ανδρόνικου, η Ειρήνη είχε παντρευτεί τον Γεώργιο Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας. Η Εκκλησία της Σερβίας αρνήθηκε να συμμετάσχει στη Σύνοδο. Αν η ταύτιση είναι σωστή, αυτό εξηγεί το γιατί ο Ανδρόνικος αντιτέθηκε στην πρόταση γάμου του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ με τη Μάρα Μπράνκοβιτς.
Βίσουοκ
Ιστορία
Η γραμμή του ποταμού Ντουνάγιετς και εκείνη του Σαν, και οι δύο στη Δυτική Γαλικία, σημάδεψαν τα δύο διαδοχικά στάδια στη ριζική μάχη που ξεκίνησε την αυστρο-γερμανική επίθεση του 1915 στο Ανατολικό Μέτωπο. Μια προσπάθεια να σταθούν στη γραμμή του ποταμού Βίσουοκ και του περάσματος του Γούπκουφ απέτυχε πριν από τις νέες αυστρο-γερμανικές επιθέσεις στις 8 Μαΐου 1915. Η κοιλάδα του Βίσουοκ ήταν ένας από τους στρατηγικά σημαντικούς ποταμούς των Καρπαθίων που αντιμετώπισαν σκληρές μάχες στο Ανατολικό Μέτωπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια του χειμώνα 1914–1915.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σαν
Ανδρόνικος Καντακουζηνός (γιος Δημητρίου Α΄)
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του είχε:
Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
Ο όρος Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπορεί να αναφέρεται:
Στραπόν
thumb|right|250px|Σλιπάκι με συνδυασμό φαλλού και ενδοκολπικού δονητή. Το στραπόν(ή στράπον), είναι ερωτικό βοήθημα. Είναι σχεδιασμένο για την χρήση σε ερωτικά παιχνίδια. Φοριέται σαν σλιπάκι και χρησιμεύει ως πλήρες υποκατάστατο του ανδρικού φαλλού όταν φοριέται από γυναίκες. Χρησιμοποιείται στο λεσβιακό σεξ και όταν ο άνδρας είναι παθητικός σε ετεροφυλικό σεξ.
Διπλό στραπόν
Κάποια στραπόν είναι διπλά, με την έννοια ότι υπάρχει ένα τμήμα που δρα ως υποκατάστατο του ανδρικού φαλλού και ένα άλλο που εισέρχεται στο αιδοίο της χρήστριας ή δονείται. Έτσι κατά τη χρήση αυτού του στραπόν η ικανοποίηση είναι αμοιβαία.
Τριπλό στραπόν
Υπάρχουν ακόμη τα τριπλά στραπόν, τα οποία λειτουργούν με την ίδια αρχή με τα διπλά με τη διαφορά όμως ότι διαθέτουν ένα επιπλέον τμήμα που εισέρχεται στον πρωκτό της χρήστριας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερωτικά βοηθήματα
Dildo
Κολέτ Ροζαμπέρ
Η Κολέτ Ροζαμπέρ (γαλλικά : Colette Rosambert) (Παρίσι 19 Δεκεμβρίου 1910 - 27 Απριλίου 1987) ήταν Γαλλίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης.
Το 1932 ήταν πρώτη στο πρωτάθλημα Ιταλίας. Το 1933 ήταν πρώτη στο Ολ Ήνγκλαντ πλέιτ διοργάνωση στα πλαίσια του τουρνουά Γουίμπλεντον για τους αθλητές που αποκλείστηκαν στους δύο πρώτους γύρους. Την ίδια χρονιά έπαιξε κι έχασε στον τελικό του Ρολάν Γκαρός στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ενροτίν. Το 1934 ήταν πρώτη στο διπλό μεικτό στο Ρολάν Γκαρός με συμπαίκτρια την Ζιν Μπορότρα.
Αδελγόνδη της Μπραγκάνσα
Η Αδελγόνδη της Πορτογαλίας (Adelgundes de Portugal, 10 Νοεμβρίου 1858 - 15 Απριλίου 1946) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου, Δούκα του Μπάρντι.
Κολέτ Ροζαμπέρ
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερη το 1933 στο μονό χάνωντας στον τελικό από την Ίντα Αντάμοφ. Την ίδια χρονιά με συμπαίκτρια την Αντάμοφ ήταν πρώτες στο διπλό γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Αδελγόνδη της Μπραγκάνσα
Βιογραφία
Ο πατέρας της πέθανε λίγες μέρες μετά τα όγδοα της γενέθλια και η Αδελγόνδη και τα αδέρφια της εκπαιδεύτηκαν σε καθολικό και συντηρητικό περιβάλλον από τη μητέρα τους. Ο μητρικός θείος της, Κάρολος του Λόβενσταϊν-Βέρτεϊμ-Ρόσενμπεργκ, ήταν σαν ένας δεύτερος πατέρας για τα παιδιά.
Στις 15 Οκτωβρίου 1876 η Αδελγόνδη παντρεύτηκε τον χήρο Ερρίκο, Δούκα του Μπάρντι, στο Σάλτσμπουργκ. Είχε έναν ευτυχισμένο γάμο, και οι εννέα εγκυμοσύνες της κατέληξαν σε αποβολές. Οι αποτυχημένες εγκυμοσύνες, η τελευταία από τις οποίες υπέστη το 1890, αποτέλεσαν πηγή θλίψης για το ζευγάρι. Η Αδελγόνδη πέρασε πολλά χρόνια φροντίζοντας τον παράλυτο σύζυγό της. Ο Ερρίκος περιγράφεται από τους συγγενείς ως ένα δυσάρεστο άτομο που τυραννούσε την γλυκιά, μικροκαμωμένη σύζυγό του.
Μεταξύ του 1920 και του 1928, η Αδελγόνδη ενήργησε ως αντιβασιλέας για τον ανιψιό της και των Μιγκελιστών διεκδικητών του θρόνου της Πορτογαλίας Ντουάρτε Νούνο, Δούκα της Μπραγκάνσα, ο οποίος ήταν μόλις δώδεκα ετών όταν ο πατέρας του Μιγκέλ παραιτήθηκε από την διεκδίκηση του στο θρόνο υπέρ του γιου του.
Η Αδελγόνδη πέθανε στις 15 Απριλίου 1946 στο Γκούντεν της Ελβετίας σε ηλικία 87 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας Κατηγορία:Δούκισσες της Πορτογαλίας
Ισμαήλ Πασάς Πλιάσας
Ο Ισμαήλ Πασάς Πλιάσας ήταν Αλβανός οπλαρχηγός. Ηττήθηκε από τους Έλληνες σε πολλές μάχες. Ήταν σημαντικό πρόσωπο στην πρώτη εκστρατεία στην Δυτική Ελλάδα.
Δράση
Ο Ισμαήλ Πασάς Πλιάσας όρμησε στους Έλληνες Επαναστάτες με το στρατό του μέσω Άρτας και αγωνίστηκε για να εισβάλει στην Ακαρνανία, αλλά αποκρούσθηκε στο στενό της Λαγκάδας από τον Γώγο Βακόλα, ενώ στις 3 Ιουλίου οι Έλληνες νίκησαν τους εχθρούς και στο Κομπότι.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής
Δημήτριος Καπετανάκης
Ο Δημήτριος Καπετανάκης (1912 – 9 Μαρτίου 1944) ήταν Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1936 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε διαφόρους φιλολογικούς κύκλους μεταξύ των οποίων και σε αυτόν του Ιωάννη Συκουτρή. Δημοσίευσε αρκετές φιλοσοφικές μελέτες, συμπεριλαμβανομένων μιας για τον «Αγώνα της Μοναχικής Ψυχής» και μιας για τη «Μυθολογία της Ομορφιάς». Επίσης μετέφρασε ποιήματα του Χόλντερλιν. Το 1939 αναχώρησε για την Αγγλία και συγκεκριμένα για το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου. Στο Λονδίνο ήρθε σε επαφή με συγγραφείς και εκδότες δημοσιεύοντας δοκίμια και κριτικές και μεταφράζοντας ελληνικά ποιήματα. Γενικά η συνεισφορά του στην προώθηση των ελληνικών γραμμάτων στο εξωτερικό, και ιδιαίτερα την Αγγλία, θεωρείται πολύ σημαντική. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε στο Γραφείο Τύπου της ελληνικής πρεσβείας. Υπήρξε στενός φίλος του εκδότη και ποιητή, Τζων Λέμαν (John Lehmann). Επαινετικά εκφράζονται γι' αυτόν οι Γιώργος Σεφέρης, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Νάνος Βαλαωρίτης κ.α.
Τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του τα έζησε στη Βρετανία, και συνδέθηκε με την ομάδα Μπλούμσμπερι, γράφοντας ποιήματα στα αγγλικά.
Απεβίωσε στο Λονδίνο από λευχαιμία. Μετά τον θάνατό του το περιοδικό "New Writing and Daylight", σημαντικό αγγλικό λογοτεχνικό περιοδικό της εποχής, δημοσίευσε ειδικό αφιέρωμα για τον Καπετανάκη.
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης
Πέτερ Πάνκα
Ο Πέτερ Πάνκα (γερμ. Peter Panka), (1948-2007) υπήρξε Γερμανός πρωτοπόρος της ροκ μουσικής και μέλος του συγκροτήματος Jane.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1948 στο Ανόβερο. Από τα 18 του έγινε επαγγελματίας μουσικός της ροκ. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1966 ως τραγουδιστής με τους «Justice of Peace». Το 1970 συνάντησε του «Jane». Αργότερα ονόμασε το συγκρότημά του Peter Panka’s Jane. Επί 37 χρόνια έπαιξε νταμς για τους «Jane». Απεβίωσε στις 28 Ιουνίου 2007 από καρκίνο του πνεύμονα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Βολταïκή στήλη
μικρογραφία|250x250εσ|Αρχική δομή μιας βολταϊκής στήλης. Οι αρχικές στήλες του Βόλτα περιείχαν έναν επιπλέον δίσκο ψευδαργύρου στο κάτω μέρος και έναν επιπλέον δίσκο χαλκού στην κορυφή. Αυτά αργότερα αποδείχθηκαν περιττά. μικρογραφία|333x333εσ|Μια βολταϊκή στήλη στο Τέμπιο Βολτιάνο (ναός του Βόλτα), κοντά στο σπίτι του [[Βόλτα στο Κόμο της Ιταλίας. ]] Η βολταϊκή στήλη ήταν η πρώτη ηλεκτρική μπαταρία που θα μπορούσε να παρέχει συνεχώς ηλεκτρικό ρεύμα σε ένα κύκλωμα. Εφευρέθηκε από τον Ιταλό φυσικό Αλεσάντρο Βόλτα, ο οποίος δημοσίευσε τα πειράματά του το 1799. Η βολταϊκή στήλη επέτρεψε τότε μια γρήγορη σειρά άλλων ανακαλύψεων συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρικής αποσύνθεσης του νερού σε οξυγόνο και υδρογόνο από τους Ουίλιαμ Νίκολσον και Άντονι Καρλάιλ (1800). Επίσης, οδήγησε στην ανακάλυψη ή απομόνωση των ακόλουθων χημικών στοιχείων: νάτριο (1807), κάλιο (1807), ασβέστιο (1808), βόριο (1808), βάριο (1808) και στρόντιο (1808).
Ολόκληρη η βιομηχανία ηλεκτρικού ρεύματος του 19ου αιώνα τροφοδοτήθηκε από συσσωρευτές που σχετίζονται με τη βολταϊκή στήλη μέχρι την εμφάνιση του δυναμό (ηλεκτρογεννήτρια) στη δεκαετία του 1870.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρικοί λαμπτήρες
Αρμάς (Οθωμανική Αυτοκρατορία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανική περίοδος στη Μικρά Ασία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Κύπελλο Χριστουγέννων (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Χριστουγέννων  αποτέλεσε εγχώρια ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξαγόταν ετησίως από το 1943 έως και το 1962. Την ευθύνη της διοργάνωσης είχε το Π.Ο.Κ., μετά από διαφωνία με την ΕΠΟ. Στη διοργάνωση προσκαλούνταν και ευρωπαϊκές ομάδες.
Ιστορία
Aρχικά ονομάστηκε «Κύπελλο Εορτών» και διοργανωνόταν με τη συμμετοχή ξένων ομάδων (πάντοτε με έξοδα του ΠΟΚ) και των τριών ομάδων της Αττικής. Το πρώτο Κύπελλο Χριστουγέννων διοργανώθηκε από το ΠΟΚ τα Χριστούγεννα του 1943 κατά τη διάρκεια της Κατοχής, με τη νίκη του Ολυμπιακού με 5-2 επί του Παναθηναϊκού να ξεχωρίζει. Στο Κύπελλο Χριστουγέννων του 1944 δήλωσαν συμμετοχή οι 11 ομάδες Α' κατηγορίας της Αθήνας, πλην της ΑΕΚ. Σύμφωνα με την Αθλητική Ηχώ το 1944: «Δέκα ομάδες με πρώτο τον ΠΑΟ διεκδικούν το Κύπελλον των Χριστουγέννων. Οι μεγάλοι αγώνες των εορτών έχουν εισέλθει ήδη εις το στάδιον της πραγματοποιήσεως και χθες ανεκοινώθησαν αι πρώται λεπτομέρεια. Ως γνωστόν οι αγώνες ούτοι θα γίνουν εφέτος χωριστά εις τας Αθήνας και χωριστά εις τον Πειραιά. Εις την πρωτεύουσα θα διοργανωθή μέγα τουρνουά με συμμετοχήν των περισσοτέρων σωματείων Α' κατηγορίας. Προς τούτο πρωτοβουλία του Παναθηναϊκού εκλήθησαν χθες εις σύσκεψιν όλα τα σωματεία της πρώτης κατηγορίας, διά να καθορίσουν από κοινού τις λεπτομέρειας. Εις την σύσκεψιν δεν μετέσχε η ΑΕΚ -ήτις θα αγωνισθή εις το Πειραϊκόν συγκρότημα - ενώ ο Πανιώνιος εζήτησε αναβολή μιας ημέρας δια΄να απαντήση».
Οι αγώνες των ομάδων ήταν αρκετά επεισοδιακοί πολλές φορές όπως είχε γραφτεί και στην Αθλητική Ηχώ στις 27/12 του 1945: «Ο χθεσινός αγών Παναθηναϊκού - ΑΕ Παγκρατίου, ο οποίος διεξήχθη εις το γήπεδον της λεωφόρου Αλεξάνδρας ενώ άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς ετερματίσθη ένα λεπτό προ της κανονικής λήξεως του, εν μέσω επεισοδίων και συμπλοκών. Ήρωες των επεισοδίων ήσαν οι Νικολόπουλος (ΠΑΟ) και Καραγεώργης (Παγκράτι), οι οποίοι ελησμόν ησαν προς στιγμήν την ιδιότητα των αθλητών και εις μίαν σύγκρουσιν των συνεπλάκησαν, συνετλέσαντες εις την διακοπή του αγώνος εν λεπτόν προ της κανονικής λήξεώς του».
Τη διετία 1945-46 το τουρνουά δεν έγινε αλλά αντ΄ αυτού διεξήχθη το Αθηναϊκό «Κύπελλο Εορτών» ποδοσφαίρου 1945-46 μετά από πρωτοβουλία του Παναθηναϊκού. Το 1947 διοργανώθηκε ξανά, παίρνοντας το όνομα «Κύπελλο Χριστουγέννων» με το οποίο έμεινε έκτοτε γνωστό.
Το κύπελλο του 1950 δεν ανέδειξε νικητή, καθώς δεν είχε προβλεφθεί κάποια λύση σε περίπτωση ισοβαθμίας. Στη διοργάνωση του 1951 ο Ολυμπιακός επικράτησε εύκολα με 2-0 της ΑΕΚ και με τον τίτλο του αυτό ολοκλήρωσε το απόλυτο στη συλλογή τίτλων, καθώς είχε κατακτήσει ήδη το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας, το Πρωτάθλημα Πειραιώς, καθώς και το Κύπελλο Πάσχας και το Κύπελλο Θέρρους. Τη σεζόν 1953-54 προσκλήθηκε η πανίσχυρη Βοϊβοντίνα με τους διεθνείς Ράικωβ, Τόζα Βεσελίνοβιτς, Μιλοβάνωβ, και Bouγιαντιν Μπόσκοφ. Η γιουγκοσλαβική Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ  ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1959 νίκησε 8-3 τον Παναθηναϊκό με τον Τόζα Βεσελίνοβιτς σκόρερ 3 τερμάτων, ενώ η ομάδα του Ολυμπιακού θριάμβευσε επί της Βοϊβοντίνα με 3-0.
thumb|right|200px|Ο Γιουγκοσλάβος διεθνής Bouγιαντίν Μπόσκοφ συμμετείχε στο Κύππελλο του 1953-54 με την Βοϊβοντίνα
Την περίοδο των εορτών 1961-62 οι "μικρές" ομάδες του λεκανοπεδίου Εθνικός, Πανιώνιος, Φωστήρας και Αιγάλεω διοργάνωσαν στο Στάδιο Καραϊσκάκη, το "Κύπελλο Εορτών του μικρού ΠΟΚ". Το Κύπελλο κατέκτησε ο Πανιώνιος με δυο νίκες (4-3 επί του Αιγάλεω, 2-1 επί του Φωστήρα) και μία ισοπαλία 1-1 με τον Εθνικό.
Η διοργάνωση συνεχίστηκε με διακοπές έως το 1962 και έπειτα το «Κύπελλο Χριστουγέννων» αναβλήθηκε επ’ αόριστον. Συνολικά διεξήχθησαν 18 διοργανώσεις, με τον Ολυμπιακό να κατακτά τις 11, έναντι 3 της ΑΕΚ και 2 του Παναθηναϊκού. Ο θεσμός θεωρήθηκε μείζον εγχώριο ποδοσφαιρικό αλλά και κοινωνικό γεγονός της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Αν και οι ημερομηνίες των εορτών έδιναν την ευκαιρία χρησιμοποίησης παικτών που είχαν ίσως λιγότερη συμμετοχή στο πρωτάθλημα, στη διοργάνωση αγωνίστηκαν μεγάλα ονόματα του ελληνικού ποδοσφαίρου όπως οι: Ανδρέας Μουράτης, Γιώργος Δαρίβας, Κώστας Νεστορίδης, Αριστείδης Καμάρας, Ανδρέας Παπαεμμανουήλ, Κώστας Λινοξυλάκης, Λάκης Πετρόπουλος, Μίμης Δομάζος και πολλοί άλλοι.
Kυπελλούχοι
* Αθηναϊκό "Κύπελλο Εορτών" ποδοσφαίρου 1945-46
Κύπελλο Εορτών 1943-44
Γήπεδο: Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ''(25 Δεκεμβρίου 1943 - 8 Ιανουαρίου 1944)΄΄
Κύπελλο Εορτών 1947-48
Γήπεδο: Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ''(25 Δεκεμβρίου 1947 - 6 Ιανουαρίου 1948)΄΄
Κύπελλο Εορτών 1957-58
Γήπεδο: Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ''(25 Δεκεμβρίου 1957 - 10 Ιανουαρίου 1958)΄΄
Κύπελλο Εορτών 1958-59
Γήπεδο: Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ''(25 Δεκεμβρίου 1958 - 11 Ιανουαρίου 1959)΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλα ποδοσφαίρου Ελλάδας
Στάλχελμ
Η Στάλχελμ - Ένωση των στρατιωτών του μετώπου - (γερμ.Stahlhelm, Bund der Frontsoldaten), περισσότερο γνωστή με το κοινό της όνομα, Χαλύβδινο Κράνος - (Der Stahlhelm), ήταν παραστρατιωτική οργάνωση της Γερμανίας, κατά την ιστορική περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Ιστορικό
Αμέσως μετά την υπογραφή της Ανακωχής της Κομπιέν, στις 11 Νοεμβρίου 1918 - ο Γερμανικός Αυτοκρατορικός στρατός διαλύθηκε, όπως είχε συμφωνηθεί. Σαν αντιστάθμισμα, οι ηττημένοι στρατιωτικοί και στρατιώτες - αντίθετοι στο καθεστώς της Βαϊμάρης - δημιούργησαν παραστρατιωτικές ομάδες, γνωστές ως Φράικορπς (Freikorps).
Στις 25 Δεκεμβρίου 1918, και σαν απάντηση στην Νοεμβριανή επανάσταση του ίδιου έτους, ο Ζέλτε, έφεδρος αξιωματικός και γόνος οικογένειας βιομηχάνων - μαζί με τους αδερφούς του Όιγκεν και Γκέοργκ, αλλά και τους άντρες της μονάδας του, του 66ου Συντάγματος Πυροβολικού, σχηματίζουν την Στάλχελμ στο Μαγδεβούργο. Το όνομα, που στα ελληνικά σημαίνει, «Χαλύβδινο, ατσάλινο κράνος»,το εμπνεύστηκαν από το ίδιο το κράνος των στρατιωτών του πολέμου, που από το 1916 και μετά, ήταν ατσάλινο.
Οι αρχικές θέσης της οργάνωσης, ήταν σαφώς φιλομοναρχικές- διεκδικούσαν την επιστροφή στην Μοναρχία, αντι- δημοκρατικές - ασπάζονταν την άποψη της πισώπλατης μαχαιριάς, και αντιτίθεντο στο καθεστώς της Βαϊμάρης, και αντι - σημιτικές. Επίσης, όπως όλα τα δεξιά κόμματα της εποχής, ήταν αντίθετοι με την «Συνθήκη των Βερσαλλιών», της οποίας επιδίωκαν την ακύρωσή της. Πολιτικά, η Στάλχελμ συμπορευόταν με τα δυο μεγάλα δεξιά κόμματα, το «Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα» (DNVP) και το «Γερμανικό Λαϊκό Κόμμα» (DVP)
Η οργάνωση χρηματοδοτούνταν από την "Deutscher Herrenklub" μια ένωση Γερμανών βιομηχάνων, επιχειρηματιών και γαιοκτημόνων ενώ εξέδιδαν και εφημερίδα την "Der Stahlhelm".
Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Καπ, το 1920 και την επακόλουθη διάλυση των Φράικορπς, η συμμετοχή στις γραμμές της Στάλχελμ αυξήθηκε σημαντικά φτάνοντας στο μέγιστο των δυνάμεών της, το 1930, όταν αριθμούσε 500.000 άντρες, με την Ράιχσβερ να αριθμεί μόνο 100.000.
Το 1929 και με αφορμή το δημοψήφισμα εκείνου του χρόνου η Στάλχελμ θα κατέβει και στον κομματικό αγώνα, συμμετέχοντας σε μια καμπάνια, μαζί με το «Εθνικοσοσιαλιστικό και το «Εθνικό Λαϊκό Κόμμα για την υπερψήφιση του ΝΑΙ. Αν και στο δημοψήφισμα δεν υπερίσχυσε το ΝΑΙ, η Στάλχελμ όμως έμεινε στον κομματικό αγώνα αναλαμβάνοντας και άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες.
Με την άνοδο του Ναζιστικού κόμματος στην εξουσία, και την ένταξη του Ζέλτε στην κυβέρνηση του Αδόλφου Χίτλερ, η Στάλχελμ άρχισε να φυλλοροεί προς τα Τάγματα Εφόδου, μέχρι το 1934 που απορροφήθηκε εντελώς από αυτά.
Κβαντικά δίκτυα
Τα κβαντικά δίκτυα αποτελούν ένα σημαντικό στοιχείο των κβαντικών υπολογιστών και των κβαντικών συστημάτων επικοινωνίας. Σε γενικές γραμμές, τα κβαντικά δίκτυα επιτρέπουν τη μετάδοση κβαντικής πληροφορίας (κβαντικά δυαδικά ψηφία, γνωστά και ως qubits), μεταξύ φυσικά διαχωρισμένων κβαντικών επεξεργαστών. Ένας κβαντικός επεξεργαστής είναι ένας μικρός κβαντικός υπολογιστής που μπορεί να εκτελέσει κβαντικές λογικές πύλες σε έναν ορισμένο αριθμό από qubits.
Κβαντικά δίκτυα για την υπολογιστική
Στον τομέα των κβαντικών υπολογιστών, η δυνατότητα αποστολής qubits από έναν κβαντικό επεξεργαστή σε έναν άλλον τους επιτρέπει να συνδεθούν για να σχηματίσουν ένα κβαντικό σύμπλεγμα υπολογιστών. Αυτό συχνά αναφέρεται ως δικτυωμένη κβαντική υπολογιστική (δικτυωμένοι κβαντικοί υπολογιστές) ή κατανεμημένη κβαντική υπολογιστική. Εδώ, αρκετοί λιγότερο ισχυροί κβαντικοί επεξεργαστές συνδέονται μεταξύ τους μέσω ενός κβαντικού δικτύου για να σχηματίσουν έναν πολύ ισχυρότερο κβαντικό υπολογιστή. Αυτό είναι ανάλογο με τη σύνδεση πολλών κλασικών υπολογιστών για να σχηματίσουν ένα σύμπλεγμα υπολογιστών στην κλασσική υπολογιστική. Η δικτυωμένη κβαντική υπολογιστική αποτελεί μια κατεύθυνση προς την επεκτασιμότητα για τους κβαντικούς υπολογιστές, καθώς όλο και περισσότεροι κβαντικοί επεξεργαστές μπορούν να προστεθούν με την πάροδο του χρόνου για να αυξήσουν τις συνολικές δυνατότητες της κβαντικής υπολογιστικής. Σε δικτυωμένους κβαντικούς υπολογιστές, οι μεμονωμένοι κβαντικοί επεξεργαστές διαχωρίζονται συνήθως μόνο από μικρές αποστάσεις.
Κβαντικά δίκτυα για τις επικοινωνίες
Στον τομέα της κβαντικής επικοινωνίας, ένα ζητούμενο είναι να σταλούν qubits από έναν κβαντικό επεξεργαστή σε έναν άλλο μέσα από μεγάλες αποστάσεις. Με αυτό τον τρόπο τα τοπικά κβαντικά δίκτυα μπορούν να συνδεθούν σε ένα κβαντικό διαδίκτυο. Ένα κβαντικό διαδίκτυο υποστηρίζει πολλές εφαρμογές, οι οποίες αντλούν την ισχύ τους από το γεγονός ότι με τη μετάδοση qubits μπορεί κανείς να δημιουργήσει κβαντική διεμπλοκή μεταξύ των απομακρυσμένων κβαντικών επεξεργαστών. Οι περισσότερες εφαρμογές ενός κβαντικού διαδικτύου απαιτούν μόνο πολύ μικρούς κβαντικούς επεξεργαστές. Για τα περισσότερα πρωτόκολλα κβαντικού διαδικτύου, όπως για παράδειγμα η διανομή κβαντικού κλειδιού στην κβαντική κρυπτογραφία, αρκεί οι επεξεργαστές αυτοί να είναι σε θέση να προετοιμάζουν και να μετράνε μόνο ένα μόνο qubit κάθε φορά. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την κβαντική υπολογιστική όπου ενδιαφέρουσες εφαρμογές μπορούν να υλοποιηθούν μόνο εάν οι (συνδυασμένοι) κβαντικοί επεξεργαστές έχουν περισσότερα qubits που μπορούν εύκολα να προσομοιωθούν σε έναν κλασικό υπολογιστή (πάνω από 60 ). Ο λόγος για τον οποίο οι κβαντικές εφαρμογές διαδικτύου χρειάζονται μόνο πολύ μικρούς κβαντικούς επεξεργαστές, συχνά ενός μόνο qubit, είναι επειδή η κβαντική διεμπλοκή μπορεί να πραγματοποιηθεί μεταξύ μόλις δύο qubits. Μια προσομοίωση ενός διεμπλεγμένου κβαντικού συστήματος σε έναν κλασσικό υπολογιστή δεν μπορεί ταυτόχρονα να παρέχει την ίδια ασφάλεια και ταχύτητα.
Επισκόπηση των στοιχείων του κβαντικού δικτύου
Η βασική δομή ενός κβαντικού δικτύου και γενικότερα ενός κβαντικού διαδικτύου είναι ανάλογη με τα κλασσικά δίκτυα. Πρώτον, έχουμε τελικούς κόμβους στους οποίους μπορούν να εκτελεστούν εφαρμογές. Αυτοί οι κόμβοι είναι κβαντικοί επεξεργαστές τουλάχιστον ενός qubit. Ορισμένες εφαρμογές κβαντικού διαδικτύου απαιτούν κβαντικούς επεξεργαστές αρκετών qubits καθώς και μια κβαντική μνήμη στους τελικούς κόμβους.
Δεύτερον, για να μεταφέρουμε qubits από έναν κόμβο σε έναν άλλο, χρειαζόμαστε γραμμές επικοινωνίας. Για τους σκοπούς της κβαντικής επικοινωνίας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν τυποποιημένες ίνες τηλεπικοινωνιών. Για δικτυωμένους κβαντικούς υπολογιστές, στους οποίους οι κβαντικοί επεξεργαστές συνδέονται σε μικρές αποστάσεις, τυπικά χρησιμοποιείται διαφορετικό μήκος κύματος ανάλογα με την ακριβή πλατφόρμα υλικού του κβαντικού επεξεργαστή.
Τρίτον, για να γίνει η μέγιστη χρήση της επικοινωνιακής υποδομής, απαιτείται ένας οπτικός διακόπτης ικανός να αποστέλλει qubits στον προβλεπόμενο κβαντικό επεξεργαστή. Αυτοί οι διακόπτες πρέπει να διατηρούν κβαντική συνοχή, γεγονός που τους καθιστά πιο δύσκολους να υλοποιηθούν από τους τυπικούς οπτικούς διακόπτες.
Τέλος, για τη μεταφορά qubits σε μεγάλες αποστάσεις απαιτείται ένας κβαντικός επαναλήπτης. Δεδομένου ότι τα qubits δεν μπορούν να αντιγραφούν, η κλασική ενίσχυση σήματος δεν είναι δυνατή και ο κβαντικός επαναλήπτης λειτουργεί με έναν ουσιαστικά διαφορετικό τρόπο από έναν κλασικό επαναλήπτη.
Εφαρμογές
Ένα κβαντικό διαδίκτυο υποστηρίζει πολυάριθμες εφαρμογές μέσα από την κβαντική διεμπλοκή. Γενικά, η κβαντική διεμπλοκή είναι κατάλληλη για εργασίες που απαιτούν συντονισμό, συγχρονισμό ή ιδιωτικότητα.
Παραδείγματα τέτοιων εφαρμογών είναι η διανομή κβαντικού κλειδιού, ο συγχρονισμός ρολογιού, τα πρωτόκολλα για προβλήματα διανεμημένου συστήματος, όπως η εκλογή αρχηγού ή το	πρόβλημα	της	Συμφωνίας Βυζαντινών	Στρατηγών, καθώς και η επαλήθευση θέσης, η ασφαλής αναγνώριση και η κρυπτογραφία δύο μερών στο μοντέλο θορυβώδους αποθήκευσης. Ένα κβαντικό διαδίκτυο επιτρέπει επίσης την ασφαλή πρόσβαση σε έναν κβαντικό υπολογιστή στο σύννεφο (cloud). Συγκεκριμένα, ένα κβαντικό διαδίκτυο επιτρέπει σε πολύ απλές κβαντικές συσκευές να συνδεθούν σε έναν απομακρυσμένο κβαντικό υπολογιστή με τέτοιο τρόπο ώστε οι υπολογισμοί να μπορούν να πραγματοποιηθούν εκεί χωρίς ο κβαντικός υπολογιστής να διαπιστώσει τι ακριβώς είναι αυτός ο υπολογισμός στην πραγματικότητα.
Τελικοί κόμβοι: κβαντικοί επεξεργαστές
Τα λέιζερ τηλεπικοινωνιών και η παραμετρική down-conversion (προς τα κάτω μετατροπή) σε συνδυασμό με φωτοανιχνευτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διανομή κβαντικού κλειδιού. Στην περίπτωση αυτή, οι τελικοί κόμβοι μπορούν πολλές φορές να είναι πολύ απλοί μηχανισμοί που αποτελούνται μόνο από διαχωριστές δέσμης (beam splitters) και φωτοανιχνευτές.
Ένας τρόπος για την υλοποίηση τέτοιων τελικών κόμβων είναι η χρήση κέντρων χρωμάτων σε διαμάντια, όπως τα "κέντρα κενών αζώτου". Αυτό το σύστημα δημιουργεί ένα μικρό κβαντικό επεξεργαστή που διαθέτει αρκετά qubits. Οι κβαντικοί αλγόριθμοι μικρής κλίμακας και η κβαντική διόρθωση σφάλματος έχουν ήδη επιδειχθεί σε αυτό το σύστημα, καθώς και η δυνατότητα διεμπλοκής δύο απομακρυσμένων κβαντικών επεξεργαστών, πραγματοποιώντας έτσι ντετερμινιστική κβαντική τηλεμεταφορά.
Μια άλλη πιθανή πλατφόρμα είναι οι κβαντικοί επεξεργαστές που βασίζονται σε παγίδες ιόντων. Επίσης, η κβαντική ηλεκτροδυναμική κοιλότητας (Cavity QED) είναι μια δυνατή μέθοδος για να γίνει αυτό. Στην Cavity QED, οι φωτονικές κβαντικές καταστάσεις μπορούν να μεταφερθούν προς και από τις ατομικές κβαντικές καταστάσεις, που είναι αποθηκευμένες μέσα σε απλά άτομα που περιέχονται σε οπτικές κοιλότητες. Αυτό επιτρέπει και τη μεταφορά των κβαντικών καταστάσεων μεταξύ των ατόμων χρησιμοποιώντας οπτικές ίνες, εκτός από τη δημιουργία απομακρυσμένης διεμπλοκής μεταξύ μακρινών ατόμων.
Γραμμές επικοινωνίας: φυσικό επίπεδο
Σε μεγάλες αποστάσεις, η κύρια μέθοδος λειτουργίας των κβαντικών δικτύων είναι η χρήση οπτικών δικτύων και qubits με βάση το φωτόνιο. Τα οπτικά δίκτυα έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι σε θέση να επαναχρησιμοποιήσουν τις υπάρχουσες οπτικές ίνες. Εναλλακτικά, μπορούν να υλοποιηθούν δίκτυα ελεύθερου χώρου που μεταφέρουν κβαντικές πληροφορίες μέσω της ατμόσφαιρας ή μέσω του κενού.
Δίκτυα οπτικών ινών
Τα οπτικά δίκτυα που χρησιμοποιούν υπάρχουσες ίνες τηλεπικοινωνιών μπορούν να υλοποιηθούν χρησιμοποιώντας υλικό παρόμοιο με τον υπάρχοντα τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό. Στον αποστολέα, μπορεί να δημιουργηθεί μία πηγή με ένα μοναδικό φωτόνιο, με την εξασθένηση ενός τυπικού λέιζερ τηλεπικοινωνίας έτσι ώστε ο μέσος αριθμός φωτονίων ανά παλμό να είναι μικρότερος από 1. Για τη λήψη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας φωτοανιχνευτής χιονοστιβάδας. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες μέθοδοι ελέγχου της φάσης ή της πόλωσης, όπως συμβολόμετρα και διαχωριστές δέσμης. Στην περίπτωση πρωτοκόλλων που βασίζονται στη διεμπλοκή, τα διεμπλεγμένα φωτόνια μπορούν να δημιουργηθούν μέσω της "αυθόρμητης παραμετρικής προς τα κάτω μετατροπής" (spontaneous parametric down-conversion). Και στις δύο περιπτώσεις, οι ίνες τηλεπικοινωνιών μπορούν να πολυπλέκονται για να στέλνουν μη κβαντικά σήματα χρονισμού και ελέγχου.
Δίκτυα ελεύθερου χώρου
Τα κβαντικά δίκτυα ελεύθερου χώρου λειτουργούν παρόμοια με τα δίκτυα οπτικών ινών, αλλά βασίζονται στην οπτική επαφή μεταξύ των επικοινωνούντων αντί της σύνδεσης οπτικών ινών. Τα δίκτυα ελεύθερου χώρου μπορούν τυπικά να υποστηρίζουν υψηλότερους ρυθμούς μετάδοσης από τα δίκτυα οπτικών ινών και δεν χρειάζεται να λογοδοτούν για την κρυπτογράφηση πόλωσης που προκαλείται από τις οπτικές ίνες.
Είναι επίσης σημαντικό ότι η επικοινωνία ελεύθερου χώρου είναι επίσης δυνατή μεταξύ δορυφόρου και εδάφους. Έχει γίνει επίδειξη κβαντικού δορυφόρου που ήταν ικανός διανεμημένης διεμπλοκής σε απόσταση 1203 χιλιομέτρων. Αυτοί οι δορυφόροι μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη σύνδεση μικρότερων επίγειων δικτύων που θα εκτείνονται σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Επαναλήπτες
Η επικοινωνία μεγάλων αποστάσεων παρεμποδίζεται από τις συνέπειες της απώλειας σήματος και της αποσυνοχής (δείτε και Quantum decoherence) που είναι εγγενείς στα περισσότερα μέσα μεταφοράς όπως οι οπτικές ίνες. Στην κλασική επικοινωνία, οι ενισχυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ενίσχυση του σήματος κατά τη διάρκεια της μετάδοσης, αλλά σε ένα κβαντικό δίκτυο δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενισχυτές, επειδή τα qubits δεν μπορούν να αντιγραφούν - γνωστό και ως το θεώρημα της μη-κλωνοποίησης (no-cloning theorem). Αυτό γιατί, για την υλοποίηση ενός ενισχυτή, θα έπρεπε να προσδιοριστεί η πλήρης κατάσταση του αιωρούμενου qubit, κάτι που είναι τόσο ανεπιθύμητο όσο και αδύνατο.
Κβαντικοί επαναλήπτες
Ένας αληθινός κβαντικός επαναλήπτης επιτρέπει την από άκρο εις άκρο παραγωγή της κβαντικής διεμπλοκής, και έτσι - με τη χρήση της κβαντικής τηλεμεταφοράς - τη μετάδοση από άκρο εις άκρο των qubits. Στα πρωτόκολλα διανομής κβαντικού κλειδιού μπορεί κανείς να δοκιμάσει για τέτοια διεμπλοκή. Αυτό σημαίνει ότι όταν δημιουργούνται κλειδιά κρυπτογράφησης, ο αποστολέας και ο δέκτης είναι ασφαλείς, ακόμη και αν δεν εμπιστεύονται τον κβαντικό επαναλήπτη. Οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή ενός κβαντικού διαδικτύου απαιτεί επίσης τη μετάδοση από άκρο εις άκρο qubits και, συνεπώς, έναν κβαντικό επαναλήπτη.
Οι κβαντικοί επαναλήπτες επιτρέπουν την διεμπλοκή και μπορούν να εγκατασταθούν σε απομακρυσμένους κόμβους χωρίς να στέλνουν φυσικά ένα διεμπλεγμένο qubit ολόκληρη την απόσταση.
Σε αυτή την περίπτωση, το κβαντικό δίκτυο αποτελείται από πολλές συνδέσεις μικρών αποστάσεων ίσως δεκάδων ή εκατοντάδων χιλιομέτρων. Στην απλούστερη περίπτωση ενός απλού αναμεταδότη, δημιουργούνται δύο ζευγάρια διεμπλεγμένων qubits: |A\rangle και |R_a\rangle που βρίσκονται στον αποστολέα και στον επαναλήπτη και ένα δεύτερο ζεύγος |R_b\rangle και |B\rangle που βρίσκονται στον επαναλήπτη και στον δέκτη. Αυτά τα αρχικά διεμπλεγμένα qubits μπορούν εύκολα να δημιουργηθούν, για παράδειγμα μέσω παραμετρικής down conversion, με ένα qubit που μεταδίδεται φυσικά σε έναν γειτονικό κόμβο. Σε αυτό το σημείο, ο επαναλήπτης μπορεί να πραγματοποιήσει μια μέτρηση bell στα qubits |R_a\rangle και |R_b\rangle τηλεμεταφέροντας έτσι την κβαντική κατάσταση του |R_a\rangle στο |B\rangle. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την "εναλλαγή" της διεμπλοκής έτσι ώστε |A\rangle και |B\rangle τώρα να διεμπλέκονται σε απόσταση διπλάσια από τα αρχικά διεμπλεγμένα ζεύγη. Φαίνεται ότι ένα δίκτυο τέτοιων επαναληπτών μπορεί να χρησιμοποιηθεί γραμμικά ή με ιεραρχικό τρόπο για να καθιερώσει τη διεμπλοκή σε μεγάλες αποστάσεις.
Οι πλατφόρμες υλικού που είναι κατάλληλες ως τελικοί κόμβοι,  όπως και παραπάνω, μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως κβαντικοί επαναλήπτες. Ωστόσο, υπάρχουν και πλατφόρμες υλικού συγκεκριμένα για να λειτουργούν ως επαναλήπτες, χωρίς τις δυνατότητες εκτέλεσης κβαντικών πύλων.
Διόρθωση σφαλμάτων
Η διόρθωση σφάλματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κβαντικούς επαναλήπτες. Λόγω των τεχνολογικών περιορισμών, ωστόσο, η δυνατότητα εφαρμογής περιορίζεται σε πολύ μικρές αποστάσεις, καθώς τα συστήματα διόρθωσης κβαντικών σφαλμάτων που είναι ικανά να προστατεύσουν qubits σε μεγάλες αποστάσεις θα απαιτούσαν μια εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα qubits και επομένως εξαιρετικά μεγάλους κβαντικούς υπολογιστές.
Εκτός από τη διόρθωση κβαντικού σφάλματος, η κλασική διόρθωση σφάλματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα κβαντικά δίκτυα σε ειδικές περιπτώσεις όπως η διανομή κβαντικού κλειδιού. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο στόχος της κβαντικής επικοινωνίας είναι να μεταδώσει με ασφάλεια μια σειρά κλασικών δυαδικών ψηφίων. Η παραδοσιακή διόρθωση σφάλματος, όπως ο κώδικας Hamming μπορεί να εφαρμοστεί στη σειρά από bit πριν από την κωδικοποίηση και τη μετάδοση στο κβαντικό δίκτυο.
Καθαρισμός διεμπλοκής
Η κβαντική αποσυνοχή (Quantum decoherence) μπορεί να συμβεί όταν ένα qubit από μια κατάσταση μέγιστης διεμπλοκής μεταδίδεται μέσω ενός κβαντικού δικτύου. Ο καθαρισμός διεμπλοκής επιτρέπει τη δημιουργία σχεδόν εξ ολοκλήρου διεμπλεγμένων qubits από ένα μεγάλο αριθμό αυθαίρετων, ασθενώς διεμπλεγμένων qubits, παρέχοντας έτσι πρόσθετη προστασία έναντι των σφαλμάτων. Ο καθαρισμός διεμπλοκής (γνωστός και ως απόσταξη διεμπλοκής) έχει ήδη επιδειχθεί σε κενά κέντρα αζώτου σε διαμάντια.
Δίκτυα διανομής κβαντικού κλειδιού
Έχουν αναπτυχθεί αρκετά δοκιμαστικά δίκτυα που είναι προσαρμοσμένα στο έργο της διανομής κβαντικού κλειδιού είτε σε μικρές αποστάσεις (αλλά συνδέοντας πολλούς χρήστες), είτε σε μεγαλύτερες αποστάσεις βασιζόμενα σε αξιόπιστους αναμεταδότες. Αυτά τα δίκτυα δεν επιτρέπουν ακόμη από άκρο εις άκρο (end to end) μετάδοση των qubits, ή από άκρο εις άκρο δημιουργία διεμπλοκής μεταξύ απομακρυσμένων κόμβων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Φραντσέσκο Λάνα ντε Τέρτσι
Ο Φραντσέσκο Λάνα ντε Τέρτσι (Francesco Lana de Terzi) (Μπρέσια, Λομβαρδία, 10 Δεκεμβρίου 1631 – Μπρέσια, Λομβαρδία, 22 Φεβρουαρίου 1687) ήταν Ιταλός Ιησουίτης ιερέας, μαθηματικός, φυσιοδίφης και πρωτοπόρος της αεροναυτικής. Ως καθηγητής φυσικής και μαθηματικών στη Μπρέσια, αρχικά σκιαγράφησε την έννοια ενός αεροπλοίου κενού και αναφερόταν ως Πατέρας της Αεροναυτικής λόγων των πρωτοποριακών προσπαθειών του, που μετέτρεψαν τον τομέα της αεροναυτικής σε επιστήμη μέσω της εγκαθίδρυσης «μιας θεωρίας αεροπλοΐας αποδεδειγμένης μέσω μαθηματικής ακρίβειας». Επίσης, ανέπτυξε την ιδέα που μετεξελίχθηκε στον Κώδικα Μπράιγ.
Σχεδιασμός αεροπλοίου
Το σχέδιο του διέθετε ένα κεντρικό κατάρτι όπου ήταν προσδεμένο το πανί, και τέσσερα κατάρτια στα οποία βρισκόταν σφαίρες από αλουμινόχαρτο: ο αέρας θα αντλούνταν έξω από τις σφαίρες, αφήνοντας κενό αέρος στο εσωτερικό. Έτσι θα γινόταν ελαφρύτερες από τον αέρα έξω, και θα παρείχαν άνωση. Το αερόπλοιο πηδαλιουχούνταν ως ιστιοφόρο πλοίο. Κάθε σφαίρα θα είχε διάμετρο 7,5 μέτρων (24 πόδια και 7 ίντσες). Ο Τέρτσι υπολόγισε πως το βάρος της σφαίρας θα ήταν 180 κιλά (396 λίβρες). Ακόμη υπολόγισε πως ο αέρας στη σφαίρα θα είχε βάρος 290 κιλών (638 λίβρες), και θα μπορούσε να αποδώσει αρκετή άνωση για την μεταφορά 6 επιβατών. Εκείνη την περίοδο κανένας δεν μπορούσε να κατασκευάσει τόσο λεπτό αλουμινόχαρτο και η πίεση του περιβάλλοντος αέρα θα κατέστρεφε τις σφαίρες. Επιπροσθέτως, ο Φραντσέσκο Λάνα ντε Τέρτσι είχε επίγνωση πως κάποιος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένα τέτοιο όχημα ως πολεμικό όπλο, και να επιτεθεί σε πόλεις από αέρος. Έγραψε: «Ο Θεός δεν θα επιτρέψει ποτέ την κατασκευή μιας τέτοιας μηχανής…επειδή όλοι αντιλαμβάνονται πως καμία πόλη δε θα είναι ασφαλής από επιδρομές…βαρίδια σιδήρου, βολίδες και βόμβες θα μπορούν να εκσφενδονιστούν από μεγάλο ύψος».
Το γεγονός πως αυτές οι σφαίρες κενού ήταν φυσικά άδυνατες αποδείχθηκε το 1710 από τον Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, και έτσι ένα τέτοιο σκάφος δεν κατασκευάστηκε ποτέ. Αν και το συμπέρασμα του Λάιμπνιτς βασιζόταν στα υλικά που ήταν γνωστά την εποχή εκείνη, η ανακάλυψη του γραφενίου και οι πρόσφατες εξελίξεις στην παραγωγή του ίσως καταστήσουν αυτό το συμπέρασμα ξεπερασμένο. Μοντέλο της εφεύρεσης του Λάνα ντε Τέρτσι εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο Αέρος και Διαστήματος του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν στην Ουάσινγκτον.
Αλφάβητο γραφής τυφλών
Στο βιβλίο του Prodromo παρουσίασε ακόμη, ένα νέο αλφάβητο δικής του έμπνευσης εξ ολοκλήρου για τυφλούς ανθρώπους. Εν αντιθέσει με τα προηγούμενα συστήματα γραφής για τυφλούς, το αλφάβητο του Λάνα βασιζόταν στην ιδέα πως δεν χρειαζόταν να μιμείται τα κανονικά χειρόγραφα ή τυπωμένα γράμματα, αλλά θα έπρεπε να βασίζεται σε σύμβολα (παύλες) τα οποία θα αναγνωριζόταν με το άγγιγμα του δακτύλου κάποιου. Η λεπτομέρεια που δεν επέτρεψε την επιτυχία αυτής της εφεύρεσης είναι πως ο Λάνα απέτυχε να κατανοήσει πως οι βούλες αναγνωριζόταν πιο εύκολα από τις παύλες κατά την επαφή. Ο Λουί Μπράιγ πραγματοποίησε αυτή την θεμελιώδη διαίσθηση και επινόησε το αλφάβητο γραφής των τυφλών που πήρε το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιησουίτες Κατηγορία:Ιταλοί επιστήμονες Κατηγορία:Ιταλοί μηχανικοί Κατηγορία:Ιταλοί μαθηματικοί
Θερινό Απόγευμα στη Νότια Παραλία του Σκάγκεν
Το Θερινό Απόγευμα στη Νότια Παραλία του Σκάγκεν (Δανικά: Sommeraften på Skagen Sønderstrand) είναι ένας πίνακας του Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ (1851–1909), από το 1893 και θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματά του. Ο Κρέιερ ήταν ένα από τα πιο αξιόλογα μέλη της Δανέζικης καλλιτεχνικής κοινότητας που είναι γνωστή ως Ζωγράφοι του Σκάγκεν ή Αποικία του Σκάγκεν. Τα έργα του Κρέιερ συχνά τονίζουν τα ειδικά εφέ του φωτός του Σκάγκεν, με πολλά αξέχαστα έργα που απεικονίζουν σκηνές σε παραλίες.
Ιστορία
Ο Κρέιερ γεννήθηκε στην πόλη Σταβάνγκερ της Νορβηγίας στις 23 Ιουλίου του 1851, αλλά πέρασε τα παιδικά του χρόνια με τη θεία του στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Η Αποικία του Σκάγκεν ήταν μια ομάδα Δανών καλλιτεχνών που σχημάτιζε μια αποικία καλλιτεχνών στο μικρό δανικό χωριό Σκάγκεν, όπου είχαν την συνήθεια να επιστρέφουν για να ζωγραφίζουν κάθε καλοκαίρι και ο Κρέιερ ήταν μέρος αυτής της καλλιτεχνικής κοινότητας. Ο Κρέιερ ξεκίνησε τη ζωγραφική στο Σκάγκεν το καλοκαίρι του 1882 και εγκαταστάθηκε μόνιμα εκεί το 1889, μετά το γάμο του με τη Μαρί Μάρθε Ματίλντε Τρίπκε. Έγινε το κεντρικό μέλος της ομάδας.
Πίνακας
To θέμα του πίνακα είναι εμπνευσμένο από μια βόλτα της Άννας Άρτσερ και της Μάρι Κρέιερ κατά μήκος της παραλίας μετά από ένα πάρτι στο σπίτι των Κρέιερ το καλοκαίρι του 1892, όταν οι φιλοξενούμενοι είχαν πάει κάτω στην ακτή για να απολαύσουν την ευχάριστη βραδιά. Το 1990, μια έκθεση της συλλογής Hirschsprung αποκάλυψε ότι ο πίνακας είχε γίνει στην πραγματικότητα βάση φωτογραφιών των δύο κυριών που είχε τραβήξει ο Κρέιερ. Μέχρι τότε, κανείς δεν είχε φανταστεί ότι είχε σχέση με το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη με τη φωτογραφία.
Αφού ζωγράφισε τέσσερις προπαρασκευαστικές εργασίες, ο Κρέιερ ολοκλήρωσε το πλήρους μεγέθους έργο τον Σεπτέμβριο του 1893. Σε μια επιστολή του προς τον συγγραφέα Sophus Schandorph και τη σύζυγό του, οι οποίοι ήταν επισκέπτες στο πάρτι, εξήγησε: «Αφού είχα ζωγραφίσει διάφορες μελέτες γι 'αυτό, για περίπου ένα μήνα, ένα όμορφο πρωί άρχισα να ζωγραφίζω επάνω στον καμβά και το βράδυ της τέταρτης ημέρας ο πίνακας ήταν ως έχει ».
Η ζωγράφος Άννα Άρτσερ και η σύζυγος του καλλιτέχνη έκαναν μια βόλτα στην νότια παραλία του Σκάγκεν κατά τη διάρκεια της μπλε ώρας, όταν ο ορίζοντας αντανακλάται στη θάλασσα, σχεδόν διαλυμένος με τη βραδινή ομίχλη και με διάσπαρτο μπλε φως. Ο Κρέιερ περιέγραψε αυτή την βραδινή ώρα ως ιδιαιτέρως αγαπημένη του, όταν οι δύο πηγές φυσικού φωτός συνυπάρχουν.
Το στυλ του Κρέιερ επηρεάστηκε από το ιμπρεσιονιστικό κίνημα κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στη Γαλλία, παρόλο που ο ίδιος ανέπτυξε ένα δικό του στυλ. Στη Δανία έγινε γνωστός ειδικά για τις σκηνές σε παραλίες, για τα έργα ζωγραφικής του με ψαράδες και τις ζωηρές συγκεντρώσεις καλλιτεχνών.
Προέλευση
Ο πίνακας ανήκε στην τραγουδίστρια της όπερας Lilli Lehmann και το 1978 πωλήθηκε στον Γερμανό μεγιστάνα εφημερίδας Axel Springer για 520.000 Δανέζικες κορώνες. Το 1986 η χήρα του Springer, χωρίς να είναι η ίδια Εβραία, δώρισε τον πίνακα στον Δανέζικο λαό εις ανάμνηση του 1943, κατά τη διάσωση των Εβραίων της Δανίας από τους Ναζί. Εκείνη την περίοδο ο Δανέζικος λαός μαζί με το Δανέζικο κίνημα αντίστασης διακινδύνευσαν τις ζωές τους για να φυγαδεύσουν τους 7.220 από τους 7.800 Εβραίους της Δανίας μέσω της θάλασσας, σε κοντινή απόσταση στην ουδέτερη Σουηδία. Ο πίνακας ανήκει στο Μουσείο Σκάγκεν.
Δημοπρασία των προπαρασκευαστικών εργασιών
Τον Νοέμβριο του 2012, ένα από τα προπαρασκευαστικά έργα ζωγραφικής για το κύριο έργο, με διαστάσεις μόνο 45 από 47 εκ. πωλήθηκε από τον οίκο Sotheby για 493.250 £, περισσότερο από τη διπλάσια εκτίμησή του. Κάποτε ανήκε στη Βασίλισσα Margherita της Ιταλίας και όταν το έργο ανακαλύφθηκε από την εγγονή της Πριγκίπισσα Μαρία Βεατρίκη της Σαβοΐας δημοπρατήθηκε από το Christie τον Απρίλιο του 2012.
Σέλσο Μπόρχες
Ο Σέλσο Μπόρχες Μόρα (ισπανικά: Celso Borges Mora, γεννήθηκε 27 Μαΐου 1988) είναι Κοσταρικανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την ΛΝ Αλαχουελένσε. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών της εθνικής ομάδας της χώρας του.
Ντεπορτίβο Σαπρίσα
Σε ηλικία 18 ετών, ο Μπόρχες έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για τη Ντεπορτίβο Σαπρίσα στις 15 Ιανουαρίου 2006. Με τη Σάπρισα κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα Κόστα Ρίκα.
Φρέντρικσταντ ΦΚ
Στις 18 Ιανουαρίου 2009, η Φρέντρικσταντ ΦΚ επιβεβαίωσε ότι ο Μπόρχες είχε υπογράψει μαζί τους και θα εντασσόταν στην ομάδα την 1η Ιουλίου. Η Φρέντρικσταντ συμφώνησε αργότερα να πληρώσει 1 εκατομμύριο κορώνες Νορβηγίας (125.000 €) στην Σαπρίσα, ώστε ο Μπόρχες να μπορέσει να ενταχθεί στην ομάδα αμέσως και να παίξει για τη Φρέντρικσταντ, όταν ξεκίνησε η σεζόν στις 14 Απριλίου, εναντίον της πρώην πρωταθλήτριας, Στάμπεκ ΙΦ. Τον Μάρτιο του 2011, ο Μπόρχες δήλωσε θα έφευγε με το τέλος της σεζόν.
ΑΙΚ
Την 1η Ιανουαρίου 2012, επιβεβαιώθηκε ότι ο Μπόρχες, ως ελεύθερος, επρόκειτο να αποχωρήσει από τη Φρέντρικσταντ και να υπογράχει τριετές συμβόλαιο με την ΑΙΚ Στοκχόλμης.
Την 1η Απριλίου 2012, έκανε το ντεμπούτο του για την ΑΙΚ εναντίον της Μιάλμπι ΑΙΦ. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στο επόμενο παιχνίδι, σκοράροντας το νικητήριο γκολ ενάντια στην Κάλμαρ ΦΦ. Κατά το πρώτο μισό της σεζόν χρησιμοποιήθηκε ως επιθετικός. Όμως μετά τις καλοκαιρινές διακοπές άρχισε να παίζει ως κεντρικός μέσος. Ολοκλήρωσε τη σεζόν ως ο πρώτος σκόρερ της ομάδας.
Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια
Στις 14 Ιανουαρίου 2015, ο Μπόρχες εντάχθηκε στην Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια, υπογράφοντας μαζί τους μέχρι το τέλος της σεζόν, με δυνατότητα επέκτασης για δύο χρόνια. Σκόραρε δύο φορές στην πρώτη του επίσημη εμφάνιση για την Ντεπόρ, έχοντας ξεκινήσει σε μια εκτός έδρας νίκη με 1–2 εναντίον της Ράγιο Βαγιεκάνο στις 30 Ιανουαρίου, η οποία σηματοδότησε επίσης το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβισιόν.
Εθνική ομάδα
Ο Μπόρχες έχει συνολικά 160 συμμετοχές για την Εθνική Κόστα Ρίκα, με 27 γκολ. Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα του στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 και του 2018. Έχει παίξει επίσης στα Κόπα Σεντροαμερικάνα του 2011 και του 2013,, καθώς και στα ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ του 2009, του 2011, του 2013, του 2015, του 2019 και του 2021, και στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο.
Ο Μπόρχες αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U17 του 2005 που πραγματοποιήθηκε στο Περού, στο οποίο σημείωσε ένα γκολ και θεωρήθηκε μεταξύ των καλύτερων παικτών της διοργάνωσης. Συμμετείχε επίσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2007 που πραγματοποιήθηκε στον Καναδά.
Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Κόστα Ρίκα ανδρών σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου τον Ιούνιο του 2008 ενάντια στη Γρενάδα και, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, σημείωσε το πρώτο του γκολ εναντίον του Σουρινάμ.
Τον Ιούνιο του 2014, ο Μπόρχες ονομάστηκε στην ομάδα της Κόστα Ρίκα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Κατά τη διάρκεια του γύρου των 16, ο Μπόρχες ήταν ο πρώτος από τους πέντε παίκτες της Κόστα Ρίκα που πέτυχε το στόχο σε μια νίκη με 5-3 επί της Ελλάδας στη διαδικασία των πέναλτι.
Προσωπική ζωή
Ο Μπόρχες θεωρείται συνήθως ένας από τους πιο μορφωμένους παίκτες της Εθνικής Κόστα Ρίκα. Η El País τον περιέγραψε ως «εγκέφαλο της Κόστα Ρίκα» και «ένα δυναμικό μέσο με κομψό ύφος», ενώ η La Nación τον αποκάλεσε «υποδειγματικό Κοσταρικανό παίκτη». Εκτός από τα ισπανικά, ο Μπόρχες μπορεί επίσης να μιλήσει αγγλικά, πορτογαλικά και σουηδικά.
Έχοντας μάθει να παίζει ντραμς ως χόμπι, διασκεύασε το «Toxicity» των System of a Down μαζί με τον Περουβιανό μουσικό, Κουρτ Ντάιερ.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ντεπορτίβο Σαπρίσα
Κόστα Ρίκα
Ατομικές