cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γλωσσοχρονολογία
Νεότερες εκδοχές τής γλωσσοχρονολογίας: Η ετυμοστατιστική μέθοδος
Επειδή η κλασική γλωσσοχρονολογία δέχτηκε αυστηρή κριτική, επιμερισμένη στους τρεις τομείς που αναπτύχθηκαν παραπάνω, συγκριτικοί γλωσσολόγοι επεξεργάστηκαν πιο πρόσφατα μια προσέγγιση που θεωρούν ότι ανταποκρίνεται καλύτερα στα δεδομένα τής γλωσσικής μεταβολής. Αφετηρία υπήρξε η απλή σκέψη ότι το ποσοστό ακριβούς αντιστοιχίας μεταξύ δύο συγγενών γλωσσών είναι αντιστρόφως ανάλογο προς το χρονικό βάθος τού διαχωρισμού τους: όσο απομακρύνονται από τη μητέρα-γλώσσα, το ποσοστό μειώνεται, ενώ όσο πλησιάζουν προς αυτήν, το ποσοστό αυξάνεται. Εφόσον οι ομοιότητες αυτές είναι εμφανέστερες κατ' εξοχήν στον τομέα τής γλωσσικής μορφολογίας, καταβλήθηκε προσπάθεια να προσδιοριστεί ο βαθμός ομοιότητας, όχι σε επίπεδο λέξεων σύμφωνα με το πρότυπο του Σουάντες, αλλά σε επίπεδο ριζικών μορφημάτων. Τη μέθοδο αυτή πρότεινε και ανέπτυξε ο Ρώσος γλωσσολόγος Sergei Starostin (1953-2005).
Έχοντας υπ' όψιν τα παραπάνω, ο Starostin προσπάθησε να συνεκτιμήσει τους εξής σημαντικούς παράγοντες:
Ο μαθηματικός τύπος που επινοήθηκε για να συγκεράσει τα νέα αυτά στοιχεία έχει ως εξής:
Στον συγκεκριμένο μαθηματικό τύπο (η αντιστοιχία είναι ίδια με την προαναφερθείσα στον τύπο τού Lees), το μέγεθος -Lc αντιπροσωπεύει τη σταδιακή επιβράδυνση της αντικατάστασης, η οποία οφείλεται στις διαφορές των επί μέρους στοιχείων (τα ασταθέστερα στοιχεία αντικαθίστανται ταχύτερα και νωρίτερα), η δε τετραγωνική ρίζα αντιπροσωπεύει την αντίστροφη τάση: επιτάχυνση της αντικατάστασης καθώς τα λεξικά στοιχεία τού καταλόγου παλιώνουν και, ως εκ τούτου, είναι πιθανότερο να αλλάξουν σημασία. Ο συγκεκριμένος μαθηματικός τύπος είναι πολυπλοκότερος από τον κλασικό, αλλά ο Starostin υποστηρίζει ότι το εξαγόμενό του είναι πιο αξιόπιστο τουλάχιστον κατά 10%, καθώς και ότι σε γενικές γραμμές συμφωνεί με όσες χρονολογήσεις γλωσσικού διαχωρισμού μπορούν να επιβεβαιωθούν από ιστορικά στοιχεία. Παρ' όλα αυτά, ακόμη και η βελτιωμένη αυτή εκδοχή απλώς αποδεικνύει ότι η γλωσσοχρονολογία μπορεί να έχει κάποια χρησιμότητα ως επιστημονικό εργαλείο μόνο σε γλωσσικές οικογένειες τις οποίες η ιστορική φωνολογία έχει σχολαστικά μελετήσει και αποκαταστήσει με βάση τούς κανόνες τής γλωσσολογικής ανάλυσης.
Συνολική αποτίμηση
Μολονότι η λεξικοστατιστική είναι αποδεκτή ως χρήσιμο γλωσσολογικό εργαλείο, το οποίο συμβάλλει στη διερεύνηση τόσο της γλωσσικής χρήσης όσο και της γλωσσικής μεταβολής, η γλωσσοχρονολογία εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με δυσπιστία, η δε χρησιμότητά της θεωρείται αμφίβολη. Αιτία τής αρνητικής αυτής στάσης που τηρείται από την πλειονότητα των ιστορικών γλωσσολόγων είναι η αμφισβήτηση των θεωρητικών της προϋποθέσεων, όπως μνημονεύθηκαν παραπάνω σε αυτό το άρθρο. Αν και η ετυμοστατιστική μέθοδος δεν έχει ακόμη μελετηθεί πλήρως, ώστε να καταδείξει τη χρησιμότητά της, προς το παρόν φαίνεται ότι η ιστορική γλωσσολογία αποτιμά αρνητικά τα πορίσματα της γλωσσοχρονολογίας, καθώς δεν φαίνεται να επαληθεύονται από γνωστές και αποδεδειγμένες περιπτώσεις γλωσσικής συγγένειας.
Έτσι, οι Joseph & Janda, εξηγώντας γιατί προτίμησαν να παραλείψουν οποιαδήποτε αναλυτική αναφορά στη γλωσσοχρονολογία, θεωρούν αμφίβολη τη χρησιμότητά της «εκτός από σπανιότατες περιπτώσεις» και εκφράζουν σοβαρές αμφιβολίες για τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις της. Ο L. Campbell διατυπώνει ακόμη πιο κατηγορηματικά την κρίση του: «Η γλωσσοχρονολογία δεν είναι ακριβής· όλες οι βασικές παραδοχές της έχουν υποστεί αυστηρή κριτική. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή· πρέπει να απορριφθεί». Απομένει να αποδειχθεί αν η ετυμοστατιστική μέθοδος θα ανανεώσει τη γλωσσοχρονολογία, προσφέροντας νέες λύσεις σε προβλήματα γλωσσικής συγγένειας, οι οποίες θα επαληθευτούν στη συνέχεια από τα συγκριτικά δεδομένα.
Περαιτέρω αναγνώσματα
Κατηγορία:Ιστορική γλωσσολογία
Αναφορική πρόταση
Μια προσδιοριστική αναφορική πρόταση προσδιορίζει το ουσιαστικό στο οποίο αναφέρεται. Μία μη προσδιοριστική αναφορική πρόταση δίνει επιπλέον πληροφορίες για κάτι που έχει ήδη προσδιορισθεί με σαφήνεια. Η μη προσδιοριστική αναφορική πρόταση χωρίζεται με κόμματα από την κύρια πρόταση και μπορεί ακόμη να παραληφθεί χωρίς να επηρεάζεται το νόημα της πρότασης.
Κατηγορία:Γραμματική
Φραντσέσκο Πεζελλίνο
δεξιά|μικρογραφία|222x222εσ| Παναγία Βρεφοκρατούσα με έξι Αγίους, δεκαετία 1450. Νέα Υόρκη, [[Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης .]] Ο Φραντσέσκο Πεζελλίνο (Francesco Pesellino, πιθανώς 1422 – 29 Ιουλίου 1457), επίσης γνωστός ως Francesco di Stefano), ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης που δραστηριοποιήθηκε στη Φλωρεντία. Πατέρας του ήταν ο ζωγράφος Στέφανο ντι Φραντσέσκο (Stefano di Francesco, πέθανε το 1427) και παππούς του ήταν ο ζωγράφος Τζουλιάνο Πεζέλλο (Giuliano Pesello) (1367–1446), από το όνομα του οποίου προέκυψε το προσωνύμιο «Πεζελλίνο» (ο μικρός Πεζέλλο). Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1427, ο νεαρός Πεζελλίνο πήγε να ζήσει με τον παππού του, του οποίου έγινε μαθητής. Ο Πεζελλίνο παρέμεινε στο εργαστήριο του παππού του μέχρι τον θάνατό του τελευταίου, όταν και άρχισε να συνεργάζεται με άλλους καλλιτέχνες, όπως ο Τσανόμπι Στρότσι (Zanobi Strozzi) και ο Φιλίππο Λίππι. Νυμφεύτηκε το 1442 και πιθανότατα εντάχθηκε στη συντεχνία των ζωγράφων της Φλωρεντίας το 1447. Τα επόμενα χρόνια απέκτησε φήμη δημιουργώντας μικρά, εξαιρετικά φινιρισμένα έργα για οικιακούς εσωτερικούς χώρους, συμπεριλαμβανομένων θρησκευτικών πάνελ για ιδιωτική λατρευτική χρήση και κοσμικά θέματα για έπιπλα (π.χ. σιφονιέρες και επισανιδώματα).
Ο Πεζελλίνο πέθανε από πανούκλα στη Φλωρεντία το 1457 σε ηλικία 35 ετών. Σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς της τέχνης, το ύφος του «προέβλεπε τις εξελίξεις των μετέπειτα ζωγράφων της Φλωρεντίας, όπως ο Αντρέα ντελ Βερρόκκιο και οι Πολλαουϊόλι (τα αδέλφια Αντόνιο και Πιέρο ]».
Εργα
Σύμφωνα με τον Βαζάρι ο Πεζελλίνο ζωγράφισε την πρεντέλα (βάση στήριξης) του ρετάμπλ Novitiate του Λίππι για το Βασιλική της Σάντα Κρότσε. Η πρεντέλλα σήμερα είναι διαμοιρασμένη μεταξύ Ουφίτσι και Λούβρου.
Το μοναδικό τεκμηριωμένο έργο του που διασώζεται είναι το ρετάμπλ της Αγίας Τριάδας, το οποίο του ανατέθηκε το 1455 από την Αδελφότητα των Ιερέων στην Πιστόια και σήμερα βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Είχε παραμείνει ημιτελές με τον θάνατο του Πεζελλίνο το 1457 και ολοκληρώθηκε το 1460 από τον Φιλίππο Λίππι και το εργαστήριό του, το οποίο ζωγράφισε τη φροντέλλα (πρόσθιο τμήμα). Ο κύριος πίνακας, που έχει επιφάνεια περίπου 1,8 μέτρα, δείχνει την ΤΑγία Τριάδα ως «Θρόνο του Ελέους», με τον Θεό Πατέρα να στηρίζει τον Εσταυρωμένο Χριστό στην αγκαλιά του. Η Αγία Τριάδα συνοδεύεται από τέσσερις ιστάμενους Αγίους: Μάμα, Ιάκωβο, Ζένο και Ιερώνυμο. Το ρετάμπλ διατηρεί τέσσερα από τα αρχικά του πάνελ της πρεντέλλα, ενώ το άλλο πέμπτο βρίσκεται τώρα στο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης. Το μετωπικό του τμήμα, που απεικονίζει την Παναγία του Ελέους, βρισκόταν παλαιότερα στην Πνακοθήκη του Βερολίνου και καταστράφηκε το 1945. αριστερά|μικρογραφία| Ιστορία της Γκριζέλντα (λεπτομέρεια ενός πίνακα από cassone), περ. 1450 [[Μπέργκαμο, Ακαδημία Καρράρα]] Η παραγγελία είναι ασυνήθιστα καλά τεκμηριωμένη. Τα έγγραφα παρέχουν λεπτομερή περιγραφή της διαδικασίας ανάθεσης και της ολοκλήρωσης και παράδοσης του πίνακα. Λέγεται επίσης πώς με τον θάνατο του Πεζελλίνο το 1457, η χήρα του άρχισε δικαστικές διαμάχες εναντίον του επιχειρηματικού εταίρου του Πεζελλίνο για το κόστος της ημιτελούς εργασίας. Επιβιώνονται επίσης ορισμένα προπαρασκευαστικά σχέδια για τον πίνακα. Το ρετάμπλ αργότερα χωρίστηκε σε έξι μέρη, πιθανότατα τον δέκατο όγδοο αιώνα, και σήμερα έχει αρμολογηθεί ξανά. Ένα τμήμα που λείπει (κάτω δεξιά) είναι σύγχρονη ανακατασκευή.
Οι πρώτες πηγές, όπως το Vite του Βαζάριi, περιγράφουν μια σειρά από άλλους πίνακες του Πεζελλίνο, που σήμερα έχουν χαθεί, σε εξέχοντα σημεία στο Παλάτσο Μέντιτσι και το Κάζα Βέκκια του οίκου των Μεδίκων.Τουλάχιστον ένα έργο του Πεζελλίνο λέγεται ότι είχε αναρτηθεί στην ίδια αίθουσα με τη μάχη του Σαν Ρομάνο του Πάολο Ουτσέλλο.
Ορισμένοι πίνακες ζωγραφικής έχουν αναγνωριστεί ως έργα του Πεζελλίνο μετά από υφολογική σύγκριση με το ρετάμπλ. Αυτά περιλαμβάνουν δύο μακρά οριζόντια πλαίσια με την ιστορία του Δαβίδ και του Γολιάθ και το θρίαμβο του Δαβίδ, σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου Άλλα πάνελ κιβωτίων βρίσκονται στο Μπέργκαμο (Ακαδημία Καρράρα) και στη Βοστώνη ( Μουσείο Isabella Stewart Gardner ), ενώ το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης και το Μουσείο Τέχνης του Τολέδο έχουν άλλα έργα. Ένα μικρό δίπτυχο του Ευαγγελισμού στο Ινστιτούτο Κουρτώ είναι άλλο καλό παράδειγμα των μικρής κλίμακας πινάκων που έκαναν το διάσημο το Πεζελλίνο.
Το Ερμιτάζ διαθέτει έξι πολύ όμορφες μινιατούρες πλήρους σελίδας του Πεζελλίνο από εικονογραφημένο χειρόγραφο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Εικονογράφοι χειρογράφων
Αριστόξενος Σκιαδάς
Ο Αριστόξενος Σκιαδάς (13 Απριλίου 1932 - 28 Μαρτίου 1994) ήταν Έλληνας φιλόλογος και πανεπιστημιακός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στους Καρυώτες Λευκάδας το 1932. Το φθινόπωρο του 1950 εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και τον Ιανουάριο του 1955 πήρε το πτυχίο του με βαθμό «Άριστα».
Το Φεβρουάριο του 1958 έλαβε μέρος στο διαγωνισμό του Ι.Κ.Υ. και κατέλαβε την πρώτη από τις δύο θέσεις για την κλασική φιλολογία. Το έτος 1959 αναχώρησε μαζί με τη γυναίκα του, Αγγελική, για μετεκπαίδευση στο Κίελο της Γερμανίας στη Φιλοσοφική Σχολή του πανεπιστημίου του Κιέλου έως το 1962. Εκπόνησε την διατριβή του υπό την εποπτεία και την καθοδήγηση του καθηγητή H. Diller με θέμα «Homer im griechischen Epigramm» (Ο Όμηρος στο ελληνικό επίγραμμα). Το 1962 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ του Πανεπιστήμιου Κιέλου. Το 1963 διορίσθηκε τακτικός βοηθός της Α΄ έδρας της αρχαίας ελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το 1965 εκλέχθηκε υφηγητής και το 1966 διορίσθηκε εντεταλμένος υφηγητής της Α΄ τακτικής έδρας της αρχαίας Ελληνικής φιλολογίας. Έως το 1973 έγραψε πολλές εργασίες και μελέτες (Επί τύμβω. Συμβολή εις την ερμηνείαν των ελληνικών επιτυμβίων εμμέτρων επιγραφών, Αθήνα 1967). Το 1973 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στην Δ΄ έδρα της κλασικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Η υποδοχή του Αριστόξενου Σκιαδά ως νέου καθηγητή έγινε την 29 Μαρτίου 1973. Το θέμα με το οποίο έκανε έναρξη των παραδόσεών του στη μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών ήταν: Η ιδιοτυπία του αρχαίου ελληνικού λόγου και η ερμηνευτική αποκάλυψις αυτής. Δύο χρόνια μετά την εκλογή του ως τακτικού καθηγητή έγινε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής για το ακαδημαϊκό έτος 1975-1976 και τέσσερα χρόνια αργότερα έγινε συγκλητικός. Το διάστημα 1974-1980 ήταν Διευθυντής του Φιλολογικού Σπουδαστηρίου. Το 1982 έγινε Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής (Gastprofessor) στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, στην έδρα του Άλμπιν Λέσκι, από το Μάρτιο έως Ιούλιο 1981. Κατά το διάστημα Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 1982 έδωσε διαλέξεις στα Πανεπιστήμια του Μονάχου, Χαϊδελβέργης και Βόννη.
Παράλληλα με το διδακτικό του έργο άρχισε η συγγραφική του δράση. Το σπουδαιότερο έργο του είναι ο «Αρχαϊκός Λυρισμός» σε δύο τόμους. Ο Σκιαδάς εκτός έκανε παράλληλα μεταφράσεις και βιβλιοκρισίες, έγραψε άρθρα σε εγκυκλοπαίδειες, σε περιοδικά και εφημερίδες. Μολονότι η επιστημονική του καριέρα, λόγω της ασθένειας του, διακόπηκε στην νωρίς, άφησε σημαντικό φιλολογικό έργο.
Πέρα από το διδακτικό και επιστημονικό του έργο ανέπτυξε και ποικίλες δραστηριότητες έξω από το Πανεπιστήμιο. Ήταν ιδρυτικό και τακτικό μέλος της «Ελληνικής Ανθρωπιστικής Εταιρείας» και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της. Χρημάτισε πρόεδρός της από τις 31 Μαΐου 1978 έως 28 Ιανουαρίου 1989. Ανήκε στην πενταμελή επιτροπή διοίκησης του «Κέντρου Ανθρωπιστικών Κλασικών Σπουδών» της Ανθρωπιστικής Εταιρείας. Επίσης ήταν μέλος της «Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων», της «Εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας» και του φιλολογικού συλλόγου «Αρχαιογνωσία», του οποίου και διηύθυνε το ομώνυμο επιστημονικό περιοδικό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειχνε για την Εταιρεία Λευκαδικών Μελετών, της οποίας έγινε πρόεδρος από το 1974 έως το 1987, που αρρώστησε. Το 1980 του απονεμήθηκε ο Σταυρός Αξίας 1ης Τάξεως (Bundesverdienstkreuz 1. Klasse) από τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Πέθανε στις 28 Μαρτίου 1994 και η κηδεία του έγινε στο Κοιμητήριο του Ζωγράφου στις 30 Μαρτίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κούρμα
Πηγή
Κατηγορία:Ινδουισμός
Ηώς
Η Ηώς (αρχ. Έως ή Αύως), η Αουρόρα των Λατίνων, στην Ελληνική Μυθολογία ήταν η θεότητα-προσωποποίηση της αυγής, κόρης του Τιτάνα Υπερίωνα και της Τιτανίδας Θείας, επομένως, αδελφή του Ήλιου - του οποίου προηγείται κάθε μέρα στο ουράνιο ταξίδι του - και της Σελήνης.
Κατ΄ άλλη παράδοση ήταν κόρη της Ευρυφάεσσας (χαρακτηριστικό επίθετο της Ηούς) ή του Ηλίου (γενόμενος πατέρας εξ αδελφού) και της Ευφροσύνης (άλλο όνομα της Νύκτας).
Ερωτικοί σύντροφοι
Διακρινόμενη μεταξύ των θεαινών από το ελκυστικό κάλλος της και τις δελεαστικές χάριτες που είχε, η Ηώς προσέλκυσε τα ερωτικά βλέμματα του θεού Άρη με τον οποίο και κοιμήθηκε. Τούτο όταν το έμαθε η θεά Αφροδίτη την «καταράστηκε» ώστε ο βίος της να είναι πλήρης ερωτικών επεισοδίων δίχως όμως να βρίσκει πλήρη ικανοποίηση. Όπως και έγινε. Απειράριθμες ήταν, πλέον, οι θρυλούμενες παραδόσεις περί των ερωτικών της Ηούς.
Πρώτος στο κατάλογο των συζύγων της φέρεται ο Αστραίος,(προσωποποίηση του έναστρου ουρανού), με τον οποίο απέκτησε τους πολυάριθμους αστέρες, τον Εωσφόρο (Αυγερινό) και τους τέσσερις κύριους ανέμους, Αργέστη, Βορέα, Ζέφυρο και Νότο (προσωποποιήσεις κυρίων διευθύνσεων), όπως και μία κόρη τη Δίκη.
thumb|left|432x432px|Η Ηώς καταδιώκει τον Τιθωνό Δεύτερος, ήταν ο Τιθωνός, ένας ωραιότατος νεανίας, υιός του Λαομέδοντα, τον οποίο απήγαγε η Ηώς στα ανάκτορά της, στις όχθες του Ωκεανού (προσδιορισμός του ορίζοντα), αφού πέτυχε από τον Δία την αθανασία του, λησμονώντας, όμως, να ζητήσει την αιώνια νεότητά του. Και, παρότι, έτρεφε τον Τιθωνό με αμβροσία και τον έντυνε με λαμπρά ενδύματα οι τρίχες της κεφαλής του άρχισαν να λευκαίνουν, ρυτίδες να αυλακώνουν το πρόσωπό του έτσι ώστε να καταστεί αγνώριστος διατηρώντας μόνο τη γλυκιά του φωνή. Τότε, κατά μία παράδοση, η Ηώς ζήτησε από τον Δία και τον μετέτρεψε σε τέττιγα (τζιτζίκι) και κατά άλλη, η Ηώς τον απήγαγε στην Αιθιοπία όπου και μετ΄αυτού απέκτησε δυο υιούς, τον Ημαθίωνα, (με πλείστες παραδόσεις σε Θεσσαλία και Μακεδονία), και τον πολυφίλητο Μέμνονα, τον περιλάλητο ήρωα αρχαίων μύθων και κύριο ήρωα της «Αιθιοπίδας», έπους του Αρκτίνου.
Τρίτος ερωτικός σύντροφος της Ηούς ήταν ο όμορφος κυνηγός Ωρίωνας τον οποίον και απήγαγε από την Τανάγρα και τον οποίο, όμως, στερήθηκε πολύ γρήγορα. Μεταδίδοντάς του το αθεράπευτο ερωτικό της πάθος, βλήθηκε από τα βέλη της θεάς Άρτεμης, στη νήσο Ορτυγία, είτε διότι τόλμησε να την προκαλέσει σε αγώνα δισκοβολίας, είτε εξ αγνοίας της θεάς, ενώ αυτός κολυμπούσε, σε παρακίνηση του Απόλλωνα (επειδή έφερε βαρέως τον ερωτικό δεσμό αυτού με την αδελφή του), είτε για άλλη αιτία. Κατ' άλλη εκδοχή, η Ηώς ερωτεύθηκε τον τυφλωμένο Ωρίωνα όταν αυτός έφθασε στα όρια του Ωκεανού (ιδεατή αντίληψη του ορίζοντα - σημερινή έκφραση «στα πέρατα του κόσμου») αναζητώντας θεραπεία, ικετεύοντας τον αδελφό της να του αποκαταστήσει την όραση με τις ακτίδες του.
Το έργο της Ηούς
Η θεότητα αυτή, κατά την Ελληνική Μυθολογία, ήταν καθημερινή πρόδρομος του Ήλιου στον οποίον και άνοιγε κάθε αυγή, με τα ρόδινα χέρια της, τη «Θύρα της Ανατολής». Έπειτα, στεφανοφορούνταν με άνθη που την εφοδίαζαν πτηνά και με πολύπτυχο πέπλο ανέβαινε στο τέθριππο άρμα της ρίχνοντας άνθη και με υδρίες σκορπούσε ροδόσταμο στη Γη («πρωινή δρόσος»), της οποίας οι σταγόνες άστραφταν ως αδάμαντες στις πρώτες ακτίδες του Ήλιου, που την ακολουθούσε.
Ερμηνεία μύθων
thumb|right|399x399px|Η πανέμορφη Ηώς, πρόδρομος του Ηλίου, αρματοδρομούσα σκορπώντας άνθη και καταδιώκουσα το σκότος Όπως διαφαίνεται σε κάθε καλοπροαίρετο ερευνητή της Ελληνικής Μυθολογίας, όλοι οι ελληνικοί μύθοι είναι αλληγορική και εκλαϊκευμένη αναφορά σε πρώιμες παρατηρήσεις. Και εν προκειμένω, οι μύθοι της Ηούς το επιβεβαιώνουν. Το όνομά της, ως «ηριγένεια θεά» (γεννημένη το πρωί), έχει την ίδια ετυμολογία με τη λατινική Aurora, απόγονό του Υπερίωνα, (= εκείνου που πορεύεται πάνω από τη Γη) και της «Ευρυφάεσσας» (= η διαχέουσα τη λάμψη της μακριά), ή της «Θείας» (= η τρέχουσα στον ουρανό) και οι συγγένειές της με τον Ήλιο, τη Σελήνη, τον Φαέθοντα, τον αρχαίο Εωσφόρο - που ως πτερωτός «δαίμων» προηγείται του άρματος του Ηλίου - καθώς και τα επίθετά της, ομολογούν την ταύτισή της με την ανθρωπόμορφη, ιδεατή αντίληψη της αυγής. «Ροδοδάκτυλος» και «χρυσοδάκτυλος» είναι οι πρώτες ακτίδες του Ηλίου, χρυσόθρονος, χρυσήνιος, κροκόπεπλος, τα πρώτα χρώματα του ουρανού λίγο πριν τη ανατολή του. Αλλά και το «ερωτόληπτον» των μύθων της σε συνδυασμό με τη βραχεία απόλαυση παντός ωραίου τον οποίον αγάπησε, δεν ξεφεύγει της πραγματικότητας. Οι ήρωες και οι κυνηγοί που φεύγουν από τα «άγρια χαράματα», όπως θα λέγαμε σήμερα, στους μύθους φαίνονται να απάγονται από τη θεά και να ερωτοτροπούν μ΄αυτή! Ενώ εκείνη συνεχίζει μέχρι σήμερα να σκορπά γύρω της την παρατηρούμενη πρωινή δρόσο και θα συνεχίζει εσαεί.
Απεικονίσεις στην τέχνη
Η Ηώς απεικονίζεται στην τέχνη ως μία ωραιότατη νέα, άλλοτε με φτερά και άλλοτε πάνω σε χρυσό άρμα το οποίο το σέρνουν λευκοί ίπποι, να ραίνει τη Γη με δροσιά. Στις παραστάσεις που σώζονται (αγγεία, ως επί τω πλείστον), εμφανίζεται να έχει φτερά, κάτι που είναι λογικό, ως θεότητα που ακολουθεί τον Ήλιο και ταξιδεύει στον ουρανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τιτάνες
Λίμνη Στράτου
Αθλητισμός
Ο ταμιευτήρας του μικρού αρδευτικού φράγματος, κάτω από το φράγμα Στράτου, έχει παραχωρηθεί στην Ελληνική Ομοσπονδία Θαλάσσιου Σκι και λειτουργούν σήμερα εγκαταστάσεις του Εθνικού Κέντρου Θαλασσίου Σκι.
Δείτε επίσης
Στράτου Στράτου
Κάλκι
Κάλκι είναι ο εσχατολογικός αβατάρα του θεού Βισνού που θα έρθει στο τέλος του ΄΄κακού΄΄ αιώνα, του ΄΄Κάλι Γιούγκα΄΄ που τώρα ζούμε. Θα έλθει καβάλα σε ένα άσπρο άλογο, όταν το κακό θα βασιλέψει και θα καταστρέψει τον κόσμο για να ξαναδημιουργηθεί ένας νεός ΄΄καλός΄΄ αιώνας.
The Anthem (τραγούδι, Pitbull)
Το "The Anthem" είναι το δεύτερο σινγκλ από κυκλοφόρησε από τον Pitbull από το άλμπουμ του The Boatlift το 2007. Διαθέτει τον ράπερ της crunk Lil Jon. Ο στίχος εισαγωγής, καθώς και το κύριο θέμα του τραγουδιού, είναι παρμένο από μια παλιά Λατινικής μουσικής επιτυχία του '70, το "El Africano", από τους Sonora Dinamita. Περιέχειτο τραγούδι "Calabria", από τον Δανό παραγωγό και DJ Rune Reilly Kølsch, επίσης γνωστός ως Enur.
Βίντεο κλιπ
Το βίντεο κλιπ για το τραγούδι γυρίστηκε στην Τρινιντάντ και Τομπάγκο, το Μαϊάμι και την Ατλάντα και έχει λάβει περισσότερες από 11 εκατομμύρια προβολές στο YouTube. Το βίντεο έγινε αφιέρωση στην Natasja Saad.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του Pitbull (ράπερ) Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon Κατηγορία:Τραγούδια του 2007 Κατηγορία:Singles του 2007 Κατηγορία:Singles του 2008
Ωριμπάιγ
Το Ωριμπάιγ (γαλλικά: Auribail, οξιτανικά: Aurivalh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωριμπαγιαί (γαλλικά: Auribaillais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Γιώργος Μπατζανός
Ο Γιώργος Μπατζανός ήταν Έλληνας μουσικός και οργανοπαίκτης.
Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1900 στη Σηλυβρία, της Ανατολικής Θράκης και πέθανε στις 24 Φεβρουαρίου του 1977. Με μακρά οικογενειακή παράδοση στη μουσική, ο Γιώργος Μπατζανός ασχολήθηκε με τη μουσική και συγκεκριμένα με το ούτι, από μικρή ηλικία με πρώτο δάσκαλο τον πατέρα του Χαράλαμπο Μπατζανό, διάσημο οργανοπαίχτη του ούτι.
Από το 1927 έως το 1977 έπαιζε μουσική για το Ραδιόφωνο της Κωνσταντινούπολης, από το οποίο έχουν διασωθεί και πολλές ηχογραφήσεις του, ενώ από το 1953 έως τα μέσα της δεκαετίας του '60 ήταν μέλος του Turkish Musical Ensemble of Instabul Conservatory.
Άριστος δεξιοτέχνης και μουσικός έχαιρε του καθολικού θαυμασμού των ομότεχνων τόσο στην Τουρκία αλλά και στην Ελλάδα και στις χώρες της Μέσης Ανατολής. Ιδιαίτερα ακριβής τόσο στο ρυθμικό όσο και στο μελωδικό μέρος της μουσικής, ο Γιώργος Μπατζανός έχει κληροδοτήσει τη μουσική με αριστουργήματα ένα από τα οποία είναι το περίφημο Ussak taksim.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1968-1969
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1968-69 ήταν το πρώτο που διοργανώθηκε υπό τη μορφή εθνικής κατηγορίας, σε αντικατάσταση του έως τότε συστήματος με τελική φάση κατόπιν της διεξαγωγής των τοπικών πρωταθλημάτων. Νικητής αναδείχθηκε εκ νέου ο Ολυμπιακός Πειραιώς για δεύτερη φορά στην ιστορία του και έχοντας εξασφαλίσει ουσιαστικά τον τίτλο από την έναρξη ήδη του β' γύρου, όταν στις 7 Μαΐου 1969 νίκησε εκτός έδρας με 3-1 σετ (9-15, 15-13, 15-2, 15-7) τον κύριο ανταγωνιστή του Παναθηναϊκό.
Εναρκτήριοι αγώνες
Η Ελληνική Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών (ΕΟΑΠ), είχε ορίσει για το τριήμερο Σάββατο με Δευτέρα 7 έως 9 Δεκεμβρίου 1968 τα πρώτα 6 παιχνίδια της εναρκτήριας διοργάνωσης Εθνικής κατηγορίας στο ελληνικό –ανδρικό ή γυναικείο– βόλεϊ. Προγραμματίστηκε 1½ αγωνιστική επί της ουσίας, καθώς λόγω των περιορισμένων πόρων που διέθεταν τα σωματεία στο άθλημα, δύο από την Αθήνα ταξίδεψαν για να αναμετρηθούν με αμφότερα της Θεσσαλονίκης απόγευμα και το ερχόμενο πρωί. Οι συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν κανονικά πλην της τελευταίας ΟΣΦΠ-ΠΑΟ ("ντέρμπυ των δύο ισχυρότερων ομάδων του πρωταθλήματος"), η οποία αναβλήθηκε εξαιτίας βροχής που κατέστησε ακατάλληλο το Παναθηναϊκό Στάδιο, μεταφέρθηκε δε με συναίνεση των Πειραιωτών στο κλειστό γυμναστήριο των αντιπάλων τους για την Πέμπτη (αρχικά Τετάρτη, θα συνέπιπτε όμως με τη νίκη 4-2 της εθνικής ποδοσφαίρου Ελλάδας επί της Πορτογαλίας του Εουσέμπιο στα προκριματικά του Παγκοσμίου κυπέλλου 1970). Η Κεντρική Επιτροπή Διοργανώσεως Πρωταθλήματος της ΕΟΑΠ, όρισε διαιτητές για τους αγώνες της Θεσσαλονίκης τόσο από την πόλη, όσο και την Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1968 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1969
Honda NSX
335px|thumb|right|Honda NSX 2ης γενιάς στο Σαλόνι του Παρισιού το 2018.
Το Honda NSX είναι ένα σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων της ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας Honda. Ειδικότερα στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στο Χονγκ Κονγκ, προσφέρεται από την θυγατρική μάρκα πολυτελείας Acura της Honda, ως Acura NSX. Η πρώτη γενιά του NSX κατασκευαζόταν από τον Αύγουστο του 1990 έως τις 30 Νοεμβρίου 2005 και είχε έναν αλουμινένιο κινητήρα V6, με μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων, στο κέντρο του αμαξώματος και την κίνηση να μεταδίδεται στους πίσω τροχούς. Το 2015 παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του και μπήκε στην παραγωγή τον Μάιο του 2016.
Εξέλιξη
Το 1984, η Honda ζήτησε από τον Ιταλό σχεδιαστή αυτοκινήτων Πινινφαρίνα να σχεδιάσει ένα σπορ αυτοκίνητο για λογαριασμό της. Το HP-X (Honda Pininfarina experimental), όπως ονομάστηκε το πρωτότυπο, ήταν βασισμένο στο Honda CRX της εποχής και είχε έναν κινητήρα 2.0 λίτρων V6, τοποθέτησης στο κέντρο του αμαξώματος. Αργότερα όμως αποφασίστηκε από τα στελέχη της Honda ότι το νέο μοντέλο θα έπρεπε να ανταγωνιστεί τα γερμανικά και ιταλικά υπεραυτοκίνητα της εποχής. Έτσι το πρωτότυπο HP-X εξελίχθηκε στο NS-X (New Sportscar eXperimental). Το πρωτότυπο NS-X και η μεταγενέστερη έκδοση παραγωγής σχεδιάστηκαν από μια ομάδα με επικεφαλής τον αρχισχεδιαστή Ken Okuyama και τον αρχιμηχανικό Shigeru Uehara.
Ο αρχικός στόχος απόδοσης για το NS-X ήταν η Ferrari 328, η οποία το 1989 αντικαταστάθηκε από την Ferrari 348 και ο σχεδιασμός πλησίασε την ολοκλήρωσή της. Ο σκοπός της Honda ήταν το NS-X καλύπτει ή υπερκαλύπτει τις επιδόσεις της Ferrari 348, ενώ παράλληλα να προσφέρει την γνωστή κορυφαία αξιοπιστία της Honda, και όλα αυτά σε πολύ χαμηλότερη τιμή από τις Ferrari. Για το λόγο αυτό, ο κινητήρας 2.0 λίτρων V6 της HP-X είχε εγκαταλειφθεί και αντικαταστάθηκε από τον εμφανώς ισχυρότερο 3.0 λίτρων V6 κινητήρα VTEC. Ο σχεδιασμός του αμαξώματος έχει ειδικά ερευνηθεί από τους Okuyuma και Uehara μετά την μελέτη της 360 μοιρών προβολής μέσα σε αεροδυναμική σήραγγα μελέτης αεριωθούμενων μαχητικών αεροσκαφών F-16. Το NS-X επίσης σχεδιάστηκε για να επιδείξει πλήθος από καινοτομίες για την Honda και πολλές μάλιστα προήλθαν από την τότε πολύ επιτυχημένη πορεία της στη Φόρμουλα 1.
Νικολάι Κόστερ-Βαλντάου
Ο Νικολάι Κόστερ-Βαλντάου (δανικά: Nikolaj Coster-Waldau, [δανική προφορά: neɡ̊olaɪ̯ kʰʌsd̥ɐ ˈʋald̥ɑʊ̯], 27 Ιουλίου 1970 - ) είναι Δανός ηθοποιός, παραγωγός, σεναριογράφος και πρέσβης καλής θελήσεως του Προγράμματος του ΟΗΕ για την Ανάπτυξη. Το 1993, αποφοίτησε από τη Δανική Σχολή Εθνικού Θεάτρου και Χορού και το 1994 απέκτησε δημοτικότητα με τη συμμετοχή του στην δανική ταινία Ο Νυχτοφύλακας. Από εκεί κι ύστερα εμφανίστηκε σε πολλές σκανδιναβικές και ευρωπαϊκές ταινίες όπως στο Κυνηγοί Κεφαλών (2011) και στο Χίλιες φορές καληνύχτα (2014).
Honda NSX
Εξέλιξη
Το NS-X ήταν το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής με σασί εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο. Το πλαίσιο ήταν αυτοφερόμενο και ενσωμάτωσε ένα επαναστατικής δομής πλαίσιο από κράμα αλουμινίου, και μια προηγμένη ανάρτηση. Η χρήση του αλουμινίου στο σώμα και μόνο εξοικονόμησε 200 κιλά σε βάρος, από το αντίστοιχο του χάλυβα. Άλλες επαναστατικά χαρακτηριστικά, ήταν ένα ανεξάρτητο 4-κάναλο σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS) τιτανίου, με ειδική διασύνδεση με τον κινητήρα για να μπορέσει να γίνει αξιόπιστο στη λειτουργία του στις υψηλές στροφές, ένα ηλεκτρικό-υδραυλικό τιμόνι, σύστημα χρονισμού βαλβίδων VTEC της Honda (το πρώτο στις ΗΠΑ) και, από το 1995, ο πρώτος ηλεκτρονικός έλεγχος του γκαζιού σε Honda.
Νικολάι Κόστερ-Βαλντάου
Στον αμερικανικό κινηματογράφο, έκανε το ντεμπούτο του με την ταινία Μαύρο γεράκι: Η κατάρριψη (2001), υποδυόμενος τον Γκάρι Γκόρντον. Ακολούθως, εμφανίστηκε και στην τηλεόραση, σε σειρές όπως το New Amsterdam (2008) και την τηλεταινία Virtuality (2009). Παρόλα αυτά, παγκοσμίως γνωστός έγινε από την τηλεοπτική σειρά του HBO, Game of Thrones, υποδυόμενος τον Jaime Lannister. Το 2017, έγινε ένας από τους υψηλότερα αμειβόμενους ηθοποιούς της τηλεόρασης και κερδίζοντας $ 1,1 Εκατομμύρια ανά επεισόδιο του Game of Thrones.
Honda NSX
Εξέλιξη
Το αυτοκίνητο παραγωγής έκανε την πρώτη δημόσια εμφάνιση της ως NS-X στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Σικάγο τον Φεβρουάριο του 1989, και στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Τόκιο τον Οκτώβριο του 1989, και απέσπασε ιδιαίτερα θετικές κριτικές. Οι λάτρεις των σπορ αυτοκινήτων εντυπωσιάστηκαν από το χαμηλό ύψος του, τις εντυπωσιακές του γραμμές και την άριστη ορατότητα στο πιλοτήριο προς τα εμπρός. Λίγο πριν από την έναρξη της παραγωγής και των πωλήσεων, το όνομά του αναθεωρήθηκε από NS-X σε NSX.
Αρχικά, το Honda NSX λανσαρίστηκε στην Ιαπωνία το φθινόπωρο του 1990, ενώ στις αρχές του 1991 ακολούθησαν οι εξαγωγικές αγορές. Ειδικότερα όμως στη Βόρεια Αμερική και στο Χονγκ Κονγκ, το NSX λανσαρίστηκε τον Νοέμβριο του 1990 και διατέθηκε ως η ναυαρχίδα της θυγατρικής μάρκας πολυτελείας Acura της Honda, που ξεκίνησε ταυτόχρονα ως εταιρεία στις αγορές αυτές.
NSX NA1 (1990 - 1997)
330px|thumb|right|Το σαλόνι ενός Honda NSX πρώτης γενιάς.
Η δύναμη του κινητήρα στο Honda NSX μεταδιδόταν στους πίσω τροχούς, αρχικά μόνο με ένα 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, ενώ σύντομα εμφανίστηκε και έξτρα 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Το σύστημα εξάτμισης «6 σε 2» αποτελείτο από δύο ρυθμιζόμενους καταλύτες. Από το λανσάρισμα, όλες οι εκδόσεις έφεραν ως στάνταρ ένα 4-κάναλο σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS), ικανό να ελέγχει κάθε τροχό ξεχωριστά και να ρυθμίζει ανάλογα τη δύναμη πέδησης. Σύμφωνα με τις προδιαγραφές του εργοστασίου, ήταν ικανό να παρέχει έναν πιο ακριβή χειρισμό κατά τη διάρκεια απότομης πέδησης.
NSX NA2 (1997 - 2001)
Η δεύτερη σειρά εισήχθη το 1997 (κωδικός μοντέλου NA2) και έφερε έναν κινητήρα επίσης V6 DOHC και εγκάρσιας τοποθέτησης, με τον κυβισμό όμως να έχει αυξηθεί στα 3.2 λίτρα / 3.179 cm³ (κωδικός κινητήρα C32B) και επίσημης ισχύος 206 kW (280 hp, ειδικότερα όμως στις ΗΠΑ 290 hp) και ροπής 298 N·m (ειδικότερα στις ΗΠΑ 304 N·m). Συνδυαζόταν πλέον με ένα 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων. Άλλες διαφορές με το προηγούμενο μοντέλο, ήταν η τοποθέτηση ενός πιο αποτελεσματικού συστήματος εξάτμισης και ενός νέου συμπλέκτη. Διατηρήθηκε έως τον Δεκέμβριο του 2001, όταν και αντικαταστάθηκε από την τελική εκδοχή, που δεν είχε πλέον αναδιπλούμενα φώτα, η οποία όμως δεν κυκλοφόρησε ποτέ στις ΗΠΑ, επειδή η εξαγωγή του NSX είχε ήδη διακοπεί το 2000. Αντιθέτως, στον Καναδά το μοντέλο συνέχισε να διατίθεται έως τη λήξη της παραγωγής του, το 2005.
Εργαστήριο του Φειδία
Το Εργαστήριο του Φειδία βρίσκεται στην Αρχαία Ολυμπία, δυτικά του ιερού χώρου της Άλτεως, έξω από τον ιερό περίβολο και ακριβώς απέναντι από το Ναό του Δία.
Honda NSX
NSX NA2 (1997 - 2001)
Ταυτόχρονα με την αύξηση του κυβισμού το 1997, κυκλοφόρησαν αποκλειστικά στην Ιαπωνία και οι ακόμα πιο σπορ εκδόσεις NSX Type S (NSX-S) και NSX Type S-Zero (NSX-S-Zero), γνωστές και οι 2 ως Honda NSX JDM.
Αυτόματη έκδοση
330px|thumb|right|Honda NSX Type R στην Ιαπωνία / εμπρός. 330px|thumb|right|Honda NSX Type R στην Ιαπωνία / πίσω.
Εργαστήριο του Φειδία
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Το Εργαστήριο του Φειδία οικοδομήθηκε το δεύτερο μισό του 5ου αι. π.Χ., όταν ο Φειδίας μετά τα έργα του στον Παρθενώνα πήγε στην Ολυμπία για να φιλοτεχνήσει το χρυσελεφάντινο άγαλμα στον Ναό του Δία. Ο Παυσανίας επισκέφθηκε το εργαστήριο τον 2ο αι. μ.Χ. και αναφέρει ότι στο εσωτερικό του υπήρχε βωμός όπου γίνονταν θυσίες σε όλους τους θεούς.
Honda NSX
Αυτόματη έκδοση
Ο κινητήρας 3.0 λίτρων συνδυάστηκε επίσης και με ένα 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο από το 1994, γνωστό ως F-matic, με ρύθμιση των επίσημων στοιχείων απόδοσης του κινητήρα, καθ' όλη τη διάρκεια του NSX, σε 256 hp και 284 N·m. Η αυτόματη έκδοση πρακτικώς δημιουργήθηκε κυρίως για τις ανάγκες της αγοράς των ΗΠΑ και γνώρισε μια σχετική απήχηση σε κάποιους αγοραστές, καθώς ανάλογα με την σεζόν, ήταν το 5 ως 15 τοις εκατό του συνόλου των NSX που πωλήθηκαν στις ΗΠΑ. Αντιθέτως, στην Ευρώπη λίγα αντίτυπα της αυτόματης έκδοσης έφθασαν στην αγορά.
Άλλες εκδόσεις
Από τα τέλη Νοεμβρίου του 1992 έως τον Σεπτέμβριο του 1995, ήταν διαθέσιμο αποκλειστικά στην Ιαπωνία και το NSX Type R, με λιγότερο βάρος και με τον κινητήρα της έκδοσης NA1, πιο σταθερή ανάρτηση και σπορ εσωτερικό. Κατασκευάστηκε σε μόλις 483 αντίτυπα.
Εργαστήριο του Φειδία
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|252x252px|Τοπογραφία αρχαιολογικού χώρου Ολυμπίας : (αριθ. 24) Το εργαστήριο του Φειδία.
Honda NSX
Άλλες εκδόσεις
Επίσης στην Ιαπωνία, υπήρξαν διαφοροποιήσεις από το 1997, με την έκδοση NA2-Type S. Σε όλο τον κόσμο ήταν το NSX-T το 1995 (Τ για Targa) μαζί με μια αφαιρούμενο μεσαίο τμήμα της οροφής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες την ίδια σεζόν το coupe δεν ήταν πλέον διαθέσιμο, ενώ από το 1996 ήταν διαθέσιμο μόνο με ειδική παραγγελία, και η έκδοση T έτσι ήταν η μόνη τακτική εναλλακτική εκδοχή του NSX.
Εργαστήριο του Φειδία
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Το εργαστήριο χωριζόταν σε τρία κλίτη και πιθανολογείται ότι ο Φειδίας επεξεργαζόταν το χρυσελεφάντινο άγαλμα στο κεντρικό. Βρέθηκε μεγάλος αριθμός ευρημάτων όπως πήλινες μήτρες για την κατασκευή των πτυχώσεων του ιματίου του αγάλματος, τεμάχια ελεφαντοστού και ημιπολύτιμων λίθων, οστέινα εργαλεία χρυσοχοϊκής καθώς και γυάλινα φύλλα ανθεμίων. Πολύ σημαντικό εύρημα θεωρείται μία μικρή μελαμβαφή οινοχόη, η οποία φέρει στη βάση της χαραγμένη την επιγραφή ΦΕΙΔΙΟ ΕΙΜΙ, δηλαδή ανήκω στον Φειδία
Honda NSX
Επιδόσεις
330px|thumb|right|Ο πίνακας οργάνων ενός Honda NSX πρώτης γενιάς.
Εργαστήριο του Φειδία
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Πάνω στους ορθοστάτες του αρχαίου κτηρίου, μεταξύ του 435 και 451 μ.Χ. κτίστηκε παλαιοχριστιανική βασιλική εκκλησία με τρία κλίτη και το ιερό της να βρίσκεται εκεί που ήταν η είσοδος του εργαστηρίου. Η εκκλησία αυτή θεωρείται η αρχαιότερη γνωστή παλιοχριστιανική βασιλική εκκλησία της Ηλείας, η οποία όμως καταστράφηκε από το σεισμό του 551 μ.Χ.
Το μνημείο καθαρίσθηκε αρχικά το 1829 από τα μέλη της γαλλικής αποστολής, την επονομαζόμενη «επιστημονική αποστολή του Μωριά». Από τότε υπήρχε η πεποίθηση ότι εκεί βρισκόταν και το εργαστήριο του Φειδία, η αποκάλυψη και μελέτη του οποίου ολοκληρώθηκε μεταπολεμικά, με τις γερμανικές ανασκαφές της δεκαετίας του 50. Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού έχει δημιουργήσει εκπαιδευτικό διαδραστικό πρόγραμμα εικονικής πραγματικότητας με το όνομα «Το εργαστήρι του Φειδία», στα πλαίσια ενός ευρύτερου έργου για την Ολυμπία και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Honda NSX
Επιδόσεις
Η Honda ανακοίνωσε για τα μοντέλα με χειροκίνητη μετάδοση επιτάχυνση 0 - 100 χλμ./ώρα στα μόλις 5,9 δευτερόλεπτα για τα μοντέλα NA1 (τα αρχικά, με τον κινητήρα 3.0 λίτρων C30A) και 5,7 δευτερόλεπτα για τα μοντέλα NA2 (τα μεταγενέστερα, με τον κινητήρα 3.2 λίτρων C32B), και τελική ταχύτητα 270 χλμ/ώρα (260 χλμ./ώρα με το F-matic), αν και έχουν μετρηθεί και άλλα νούμερα, ανάλογα και με την επιλογή στο σύστημα εξάτμισης των μοντέλων.
Τα επίσημα στοιχεία των επιδόσεων, ωστόσο, μάλλον ήταν χαμηλότερα από τα πραγματικά. Ο λόγος ήταν ότι το διάστημα 1989 - 2004 στην Ιαπωνία, υπήρχε μια εθελοντική συμφωνία για ανώτατο όριο ισχύος στους 280 hp στα εγχώρια μοντέλα που προορίζονταν για την εγχώρια αγορά (τα μη εξαγωγικά), αλλά στην πράξη σε πολλά μοντέλα (συμπεριλαμβανομένων και των άλλων ιαπωνικών εταιρειών), η τιμή αυτή είχε ανεπίσημα ξεπεραστεί. Για την ιστορία, το πρώτο μεταξύ των ιαπωνικών αυτοκινήτων, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που ξεπέρασε τους 280 hp ήταν τον Οκτώβριο του 2004, ο 3.5 λίτρων του Honda Legend τον Οκτώβριο του 2004, που είχε επίσημη ισχύ 300 hp. Στην πράξη, ωστόσο, ακόμα και ο κινητήρας 3.2 λίτρων του NSX στο παρελθόν είχε μετρηθεί στους 300 ίππους σε όσα αντίτυπα είχαν υποβληθεί σε σχετική δοκιμή. 330px|thumb|right|Στο NSX 1ης γενιάς, το τρίτο φως φρένων απλωνόταν κατά μήκος της αεροτομής. Εδώ σε Honda NSX στη [[Γαλλία.]]
Εργαστήριο του Φειδία
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Το εργαστήριο του Φειδία βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας που από το 1989 εντάχθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO
Honda NSX
Επιδόσεις
Όλες οι εκδόσεις του μοντέλου έφεραν δεξαμενή καυσίμων όγκου 70 λίτρων και είχαν σχεδιαστεί για σούπερ αμόλυβδη βενζίνη με τουλάχιστον κατά 95 RON. Τα αναφερόμενα επίπεδα κατανάλωσης κυμαίνονταν μεταξύ 11,8 λίτρων στα 100 χλμ. (στην αυτόματη έκδοση F-Matic) και 12,4 λίτρων (από το 2002) στα 100 χλμ.
Τεχνικές καινοτομίες
Το σύστημα διεύθυνσης του Honda NSX ήταν ένα υδραυλικό τιμόνι με μια βοηθητική ηλεκτροκίνηση, μαζί με το κλασικό γρανάζι. Η ηλεκτροκίνηση στο σύστημα διεύθυνσης σχεδιάστηκε να είναι εξαρτώμενη από την ταχύτητα και για να είναι πλήρως αποτελεσματική μόνο στο παρκάρισμα και σε πολύ χαμηλές ταχύτητες. Από τα 50 χλμ./ώρα και άνω, το σύστημα υποβοήθησης διεύθυνσης γινόταν σταδιακά ολοένα και πιο βαρύ, προκειμένου να καταστεί δυνατή η σταθερότητα και η πιο σίγουρη αίσθηση ελέγχου στις υψηλές ταχύτητες. 338px|thumb|left|Το ταχύμετρο του προηγούμενου Honda NSX στη Γαλλία.
Από την εισαγωγή του, το NSX έφερε μια μεταβλητή εμπλοκής του διαφορικού (διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης, γνωστό ως LSD). Αυτή η κατασκευή πολλών πλακών τριβής και ένα πλανητικό μετάδοση μπορεί να καλύπτει μέχρι ένα ορισμένο επίπεδο, που μετράται από τους αισθητήρες του ABS για τη διαφορά ταχύτητας μεταξύ των τροχών οδήγησης. Σε αντίθεση με άλλες διαφορές των παρόμοιων κατασκευών, ο στόχος ήταν να βελτιωθεί το NSX όχι μόνο την έλξη, αλλά και για την ελαχιστοποίηση του ίχνους της απόκλισης σε ισχυρούς πλευρικούς ανέμους. Η ρύθμιση του LSD ήταν ελαφρώς μεταβληθεί αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της κατασκευαστικής περιόδου, το μέγιστο αποτέλεσμα το κλείδωμα ήταν ελαφρώς πάνω από το 50 τοις εκατό (157 N·m) της μέγιστης ροπής. Ένα υψηλότερο κλείσιμο θα είχε ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με την Honda, μια πάρα πολύ έντονη υποστροφή στις στροφές.
Από τα μοντέλα της σεζόν του 1995 και μετά, η ρυθμιστική βαλβίδα ελέγχεται από ένα μοτέρ σερβο και ο επιταχυντής, ως εκ τούτου, δεν έχει πλέον ένα καλώδιο, αλλά μόνο συνδέεται μέσω ηλεκτρικών καλωδίων στον κινητήρα. Το σύστημα είναι επομένως Drive-by-Wire (DBW). Στο NSX, το σύστημα αυτό ελέγχει επίσης τις ηλεκτρονικές καυσίμου PGM-FI πρόγραμμα ένεση, το στάνταρ cruise control και το σύστημα ελέγχου πρόσφυσης (traction control system / TCS). Αυτό με τη σειρά του, λαμβάνει πληροφορίες από το τιμόνι, το ABS και τους αισθητήρες ταχύτητας και γωνίας διεύθυνσης, και όλα αυτά παρέχονται μαζί με τα στοιχεία ελέγχου για να προσαρμόσουν το σύστημα αναλόγως με την στιγμιαία κατάσταση οδήγησης.
Τελική εκδοχή (2002 - 2005)
364px|thumb|right|Acura NSX του 2002 - 2005 στο [[Μόντρεαλ, Κεμπέκ, Καναδάς.]]
Τον Δεκέμβριο του 2001, για την σεζόν του 2002, τα Honda NSX / Acura NSX υπέστησαν μια σειρά αισθητικών αλλαγών, καταργώντας τους αναδιπλούμενους προβολείς, καθιερώνοντας λάμπες xenon για την υψηλή και χαμηλή δέσμη φωτός, λίγο διαφορετικά πίσω φώτα, ενώ αναθεωρήθηκαν οι μπροστινοί και πίσω προφυλακτήρες. Όλα αυτά, είχαν ως αποτέλεσμα την μείωση του αεροδυναμικού συντελεστή οπισθέλκουσας Cd από 0,32 σε 0,30 και την αύξηση της μέγιστης ταχύτητας στα 280 χλμ./ώρα. Το βάρος ήταν 1.244 κιλά και όλες οι εκδόσεις έφεραν ακόμα πιο σπορ ελαστικά.
Μετά από κάποιες ειδικές εκδόσεις σε περιορισμένα αντίτυπα, όπως η έκδοση «Zanardi Edition» που κατασκευάστηκε το 1999 σε μόλις 50 αντίτυπα, τα οποία διατέθηκαν μόνο στις ΗΠΑ, ή την τελική έκδοση, που παρήχθη σε μόλις 12 αντίτυπα το 2005 για το Ηνωμένο Βασίλειο, η παραγωγή του NSX έληξε στις 30 Νοεμβρίου 2005. Ο κύριος λόγος για τη διακοπή, σύμφωνα με την Honda, ήταν οι ολοένα και αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών καυσαερίων, ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς στη χώρα αυτή θα απαιτούντο πολύ ακριβές βελτιώσεις στους κινητήρες των μοντέλων άνω των 15 ετών. 300px|thumb|left|Acura NSX του 2003.
Οι συνολικές πωλήσεις του NSX πρώτης γενιάς ξεπέρασαν τα 18.000 αντίτυπα στην Ιαπωνία και σε όλες τις εξαγωγικές αγορές παγκοσμίως, από τις οποίες, ενδεικτικώς, στην Ελβετία πωλήθηκαν 260 αντίτυπα και στην Αυστρία 49 αντίτυπα. Στην πράξη πάντως, αυτά τα νούμερα ήταν ασυνήθιστα υψηλά για ένα ιαπωνικό σπορ υπεραυτοκίνητο (supercar), δεδομένου του σκληρού ανταγωνισμού ήδη από τη δεκαετία του 1990 και της δυσκολίας να επιτευχθεί εμπορική απήχηση τέτοιων μοντέλων εκτός Ιαπωνίας. Ο συνδυασμός της καθημερινής πρακτικότητας, του χειρισμού και των επιδόσεων του NSX πρώτης γενιάς, ωστόσο, δεν ήταν ευρύτερα γνωστός από τα πρώτα χρόνια της παραγωγής του, αλλά σταδιακά απέκτησε άκρως θετική φήμη μετά από σχετικές δημοσιογραφικές δοκιμές σε πολλά αντίτυπα του μοντέλου, που απέσπασαν εξαιρετικές εντυπώσεις.
Δεύτερη γενιά
325px|thumb|right|Acura NSX στο [[Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2015.]]
Όπως συνέβη και στην πρώτη γενιά του, το σημερινό NSX διατίθεται ως Acura NSX στη Βόρεια Αμερική και ως Honda NSX στις άλλες ηπείρους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα NSX
Ολύμπια εν Δίω
Τα Ολύμπια εν Δίω ήταν αγώνες που θεσπίστηκαν από τον βασιλιά της Μακεδονίας Αρχέλαο, στα πλαίσια του μεταρρυθμιστικού του προγράμματος. Ο Αρχέλαος συνένωσε σε κοινή πανήγυρη στο Δίον τις λατρείες που υπήρχαν από πριν, του Διός Ολυμπίου και των Μουσών. Σύντομα έγιναν γνωστοί σε όλη την Ελλάδα και επονομάστηκαν "Ολυμπιακοί Αγώνες της Μακεδονίας". Στα ελληνιστικά χρόνια συμπεριλήφθησαν στους "Στεφανίτες αγώνες". Κατά τη διάρκεια των αγώνων γίνονταν και άλλες εκδηλώσεις, όπως ρητορικές επιδείξεις. Οι αγώνες τελούνταν κάθε φθινόπωρο και διαρκούσαν εννέα ημέρες. Κάθε ημέρα είχε το όνομα μιας Μούσας.
Η διαφορά των Ολυμπίων στο Δίον από άλλους πανελληνίους αγώνες, είναι ότι στους πρώτους διοργανώνονταν και σκηνικοί αγώνες. Η διοργάνωση των γυμνικών και σκηνικών αγώνων στο Δίον, με την επωνυμία "Ολύμπια" μαρτυράται και από ένα τιμητικό ψήφισμα που στήθηκε στο τέμενος του Ολυμπίου Διός, στα τέλη του 4ου αιώνα π. Χ.
Λίγα γνωρίζουμε για τα αθλήματα που διεξάγονταν στα Ολύμπια. Από επιγραφές των μεταγενέστερων χρόνων, είναι γνωστά τα αθλήματα: δόλιχος, παγκράτιον και πένταθλον.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα Ολύμπια
Λέγκια Βαρσοβίας
Η Λέγκια Βαρσοβίας (πολωνικά: Legia Warszawa, ) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Πολωνίας με έδρα την πρωτεύουσα της Πολωνίας, Βαρσοβία. Μοιράζεται την πρώτη θέση με άλλες δύο ομάδες (Ρουχ Χόζουφ, Γκόρνικ Ζάμπζε) ως προς την πολυνίκη πρωταθλήτρια Πολωνίας, αλλά βρίσκεται πρώτη σε κατακτήσεις κυπέλλων. Συνολικά έχει κατακτήσει 14 πρωταθλήματα Πολωνίας και 19 κύπελλα. Καλύτερη στιγμή της Λέγκια στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις ήταν η συμμετοχή της στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών την περίοδο 1969-70. Την φετινή περίοδο τερμάτισε 1η στο πρωτάθλημα της Πολωνίας.
thumb|250px|Στάντιον Βόισκα Πολσκιέγκο thumb|250px|Στάντιον Βόισκα Πολσκιέγκο thumb|250px|Λέγκια Βαρσοβίας 2014/15
Διακεκριμένοι ποδοσφαιριστές
(αλφαβητική σειρά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1916 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1916
Αβισάρης
Ο Αβισάρης (σανσκρ. अभिसार, Abhisara) ή Εμβίσαρος ήταν Ινδός βασιλιάς του Κασμίρ (της «Ορεινής χώρας» του Αρριανού), με καταγωγή από τη φυλή Αμπίρα, που κυβερνούσε βορείως του βασιλείου του Πώρου , πέρα από τον ποταμό Υδάσπη. Ο δρ. Στάιν ταυτίζει το βασίλειο του Αβισάρη με τη λωρίδα λόφων ανάμεσα στη Βιτάστα (το σημερινό Τζέλουμ) και τον ποταμό Ακεσίνη (αρχ. ινδ. Τσαντραμπάγκα, σημερινή ονομασία Τσενάμπ), που περιελάμβανε το κράτος του Ρατζαπούρι (το σημερινό Διαμέρισμα Ρατζούρι). Γενικώς, φαίνεται ότι το παλαιό βασίλειο του Αβισάρη βρισκόταν στο πρώην Διαμέρισμα Πούουντς (Poonch), το σημερινό Διαμέρισμα Ρατζούρι και το σημερινό Διαμέρισμα Ναουσέρα (Nowshera).
O Αβισάρης και o Μέγας Αλέξανδρος
Κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στις Ινδίες (327-326 π.Χ.), ο Αβισάρης ήταν αρχικώς σύμμαχος του Πώρου και προσπάθησε να δυσχεράνει την πορεία του μακεδονικού στρατού, π.χ. επεχείρησε να ενισχύσει τους Ασσακηνούς, όταν ο Αλέξανδρος επιχειρούσε κατά των «πρόσω Ινδών» (327 π.Χ.). Αλλά λίγο πριν από την κρίσιμη Μάχη του Υδάσπη, σταθμίζοντας την κατάσταση, εγκατέλειψε τον Πώρο και απέστειλε στον Αλέξανδρο πρέσβεις με πλούσια δώρα, μεταξύ των οποίων σαράντα ελέφαντες, αναγνωρίζοντας έτσι την επικυριαρχία του Μακεδόνα βασιλιά. Λίγους μήνες αργότερα, με την επιστροφή του Αλεξάνδρου από τον Ύφασι, του έστειλε πάλι βασιλικά δώρα και άλλους 30 πολεμικούς ελέφαντες. Μετά τον θάνατο του Αβισάρη, ο Μέγας Αλέξανδρος όρισε ως διάδοχό του τον γιο του, που ονομαζόταν επίσης «Αβισάρης»
Πηγές
Κατηγορία:Ινδοί μονάρχες Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Εδούρνε
Η Εδούρνε Γκαρθία Αλμάγρο (Ισπανικά: Edurne García Almagro, προφορά: [eˈðuɾne ɣaɾˈθia alˈmaɣɾo], γεννημένη στις 22 Δεκεμβρίου 1985) είναι Ισπανή τραγουδίστρια, ηθοποιός και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Έγινε γνωστή στα τέλη του 2005 όταν συμμετείχε στην ισπανική εκπομπή Operación Triunfo της TVE και τερμάτισε στην έκτη θέση το 2006. Εκπροσώπησε την Ισπανία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2015 με το τραγούδι "Amanecer" όπου τερμάτισε στην 21η θέση.
Πρώιμη ζωή και πρώιμες αρχές
Η Εδούρνε γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1985 στην πρωτεύουσα της Ισπανίας, τη Μαδρίτη. Άρχισε να κάνει ακροάσεις ως παιδί. Σε ηλικία 9 ετών, έγινε μέλος της παιδικής μουσικής ομάδας Trastos. Είχε ρόλους σε ισπανικές τηλεοπτικές σειρές όπως το Hospital Central (2002) ή Ana y los 7 (2003) Στα τέλη του 2005, η Εδούρνε έκανε ακρόαση για την τέταρτη σεζόν του Operación Triunfo, όπου επιλέχθηκε από την κριτική επιτροπή του σόου. Αποκλείστηκε στη 12η ζωντανή εκπομπή, τερματίζοντας στην έκτη θέση στις αρχές του 2006.
Καριέρα
Η Εδούρνε ξεκίνησε μια μουσική καριέρα με τη Sony BMG Spain και κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ στούντιο, με το όνομα Edurne το 2006, το οποίο περιείχε το σινγκλ "Despierta" που έκανε το ντεμπούτο του στην πέμπτη θέση στα Ισπανικά Singles Charts, τα "Amores Dormidos" και "Te Falta Το Veneno", τα οποία ήταν τα soundtrack για την ισπανική τηλενουβέλα Yo Soy Bea. Και τα δύο έφτασαν στο top-είκοσι στην πατρίδα της Εδούρνε. Το 2007 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ της, το Ilusión, το οποίο παρήγαγε δύο singles. Το "Ven Por Mí" έφτασε, ως το πρώτο single του άλμπουμ, στο top-είκοσι στο Ισπανικό Dance iTunes Chart. Η Εδούρνε κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ της, το Première, στις 4 Ιουνίου 2008, με το πρώτο single να είναι το "Un Poco de Amor" (ισπανική έκδοση του "Somebody to Love" των Queen). Το "Sigo Enamorada de Ti" (Ισπανική έκδοση του "Hopelessly Devited To You") και "Tú serás para mí" (Ισπανική έκδοση του "You The One That I Want") ήταν τα ακόλουθα single.
Η Εδούρνε κυκλοφόρησε το πέμπτο στούντιο άλμπουμ, το Climax στις 24 Σεπτεμβρίου 2013, με το πρώτο single "Pretty Boy", το οποίο πήγε κατευθείαν στο νούμερο τριάντα τρία στο διάγραμμα Del 40 al 1, επιτυχημένη λίστα στο πιο σημαντικό ισπανικό μουσικό ραδιόφωνο Los 40 Principales. Το "Pankiller" επιλέχθηκε να είναι το δεύτερο single και το μουσικό βίντεο έγινε δημοφιλές πολύ γρήγορα στα κοινωνικά δίκτυα λόγω των συγκρίσεων με τις αμερικανικές ποπ σταρ Rihanna, Lady Gaga και Madonna. Το 2013, η Εδούρνε εντάχθηκε στο cast της τρίτης σεζόν του Tu Cara Me Suena (Your Face Sounds Familiar), μια ισπανική παράσταση όπου διασημότητες μιμούνται τραγουδιστές για φιλανθρωπικούς σκοπούς, όπου επίσης ανακηρύχθηκε νικήτρια με το 60% των δημοφιλών ψήφων, μιμούμενη την Christina Aguilera και το τραγούδι της, "Hurt", στο φινάλε της παράστασης. Από τον Ιούνιο έως τον Δεκέμβριο του 2014, η Εδούρνε παρουσίασε την κωμική εκπομπή Todo va bien, μαζί με τον Τσάβι Ροδρίγες, στο Cuatro.
Στις 14 Ιανουαρίου 2015, η TVE ανακοίνωσε την εσωτερική επιλογή της Εδούρνε για την εκπροσώπηση της Ισπανίας στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2015 με το τραγούδι "Amanecer". Στον τελικό του διαγωνισμού, που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη στις 23 Μαΐου 2015, το τραγούδι τερμάτισε 21ο συνολικά. Το "Amanecer" περιλαμβάνεται στο έκτο στούντιο άλμπουμ της Εδούρνε, το Adrenalina, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Ιουνίου 2015. Το Adrenalina έκανε το ντεμπούτο της στο νούμερο έξι στο Ισπανικό άλμπουμ Chart, το πιο επιτυχημένο μετά από το ντεμπούτο-άλμπουμ της.
Στις 5 Αυγούστου 2015, ανακοινώθηκε ότι η Εδούρνε θα ενταχθεί στο Got Talent España (ισπανική έκδοση του Got Talent) ως μια από τους τέσσερις κριτές.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, η Εδούρνε ηχογράφησε και κυκλοφόρησε ένα βίντεο από το τραγούδι "Taste the Feeling", μια εκστρατεία της Coca-Cola για τον ισπανόφωνο κόσμο.
Στις 31 Οκτωβρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι η Εδούρνε θα συμμετάσχει στο καστ της πρωινής σαπουνόπερας Servir y proteger.
Στις 24 Απριλίου 2019, η Εδούρνε κυκλοφόρησε το πρώτο της single μετά από τέσσερα χρόνια, με τίτλο "Demasiado Tarde", στο οποίο εμφανίζεται με τον Carlos Baute και προηγείται του έβδομου άλμπουμ της.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, ανακοινώθηκε ότι η Εδούρνε θα συμμετάσχει στο τάλεντ σόου Idol Kids (μέρος του franchise Idols) ως μια από τους τρεις κριτές.
Βραβεία
Κατά τη διάρκεια της μουσικής της καριέρας, η Εδούρνε κέρδισε μια υποψηφιότητα στο 40 Principales Award.
Επιπλέον
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανίδες Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ισπανοί μουσικοί Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015
Ελικώνας (ποταμός)
Ο Ελικώνας είναι αρχαιότατος ποταμός της Πιερίας, που είναι γνωστός και με την ονομασία Βαφύρας αλλά και Ουρλιάς. Στον ποταμό αυτό, σύμφωνα με τη Μυθολογία, οι μαινόμενες γυναίκες της Πιερίας ξέπλυναν τα χέρια τους έπειτα από το φόνο του Ορφέα. Το ποτάμι χάθηκε στη γη και ξαναβγήκε στην επιφάνεια, στο Δίον, με το όνομα Βαφύρας.