cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μητροπολίτης Δέρκων Ιωακείμ Β΄
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1947 μετέβη στην Κύπρο προκειμένου να μεσολαβήσει στο αδιέξοδο που είχε δημιουργηθεί στην Εκκλησία της Κύπρου. Αν και ύστερα από διαβουλεύσεις επιτεύχθηκε η εκλογή του Λεόντιου, ο θάνατός του 37 ημέρες αργότερα δημιούργησε εκ νέου ζήτημα διαδοχής. Η αριστερά πρότεινε για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο τον Μητροπολίτη Δέρκων Ιωακείμ, ο οποίος δεν είχε αναχωρήσει ακόμα από την Κύπρο. Ο ίδιος φάνηκε να αποδέχεται μια τέτοια προοπτική. Το Πατριαρχείο, όμως, τον ανακάλεσε με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη.
Υπήρξε ο επικρατέστερος διάδοχος του Πατριάρχη Μάξιμου Ε΄, δεν κατάφερε όμως να εκλεγεί λόγω της υποστήριξης της υποψηφιότητας του Αθηναγόρα από την ελληνική, τουρκική και αμερικάνικη κυβέρνηση. Το διάστημα που μεσολάβησε από την εκδήλωση της ασθένειας του Πατριάρχη Μάξιμου μέχρι και την εκλογή του νέου Πατριάρχη ο Μητροπολίτης Ιωακείμ δέχθηκε σφοδρή κριτική από τον τουρκικό τύπο για σχέσεις με την Σοβιετική Ένωση, ισχυρισμοί που φαίνεται ότι είχαν επινοηθεί προκειμένου να πλήξουν το κύρος του. Παράλληλη η τουρκική κυβέρνηση, μέσω του νομάρχη Κωνσταντινούπολης, είχε προειδοποιήσει το Πατριαρχείο πως σε περίπτωση που ο Μητροπολίτης Δέρκων έθετε υποψηφιότητα, αυτή θα ακυρωνόταν και το όνομά του θα αφαιρείτο από αυτά των υποψηφίων. Κατά την ψηφοφορία ο ίδιος δεν ήταν υποψήφιος, ψήφισε δε λευκό μαζί με άλλους πέντε Μητροπολίτες.
Υποστηρίζεται ότι η λύπη της μη εκλογής του του δημιούργησε καρδιακό νόσημα, από το οποίο απεβίωσε αιφνιδίως, στις 23 Ιανουαρίου 1950. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου χωροστατούντος του Πατριάρχη Αθηναγόρα.
Πηγές
Ιωακειμ Ιωακειμ
Anarchy Archives
Το εγχείρημα διαθέτει δύο κύρια μέρη, ένα αρχείο έργων των μεγαλύτερων θεωρητικών του αναρχισμού και μια ιστορία των μεγαλύτερων αναρχικών κινημάτων του ύστερου 19ου και πρώιμου 20ού αι. Αν και δεν είναι εξαντλητική σε έκταση, η ιστοσελίδα παρέχει συνδέσεις με κριτικά σχόλια σχετικά με το αναρχικό κίνημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναρχισμός
Δάφνη Κουμπουριανών Καρδίτσας
Η Δάφνη είναι ακατοίκητος οικισμός των Κουμπουριανών και του Δήμου Αργιθέας στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας ο οποίος βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές των Ορέων Βάλτου σε υψόμετρο 850 μέτρα. Απέχει περίπου 14 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 5 χλμ. ΒΑ. από τα Κουμπουριανά. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 με την παλιά του ονομασία Κοζιοκάρι να απογράφεται στην κοινότητα Κουμπουριανών ενώ μετονομάστηκε σε Δάφνη το 1962 με το ΦΕΚ 89Α - 11/06/1962. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τα Κουμπουριανά, την Κρανιά τον Σταυρό και τη Μονή Σπηλιάς αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικής Αργιθέας του δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Δείτε επίσης
Στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας και τον Δήμο Μουζακίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Δάφνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Πίτερ Παν & Γουέντι
Το Πίτερ Παν & Γουέντι (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Peter Pan & Wendy) είναι μια Αμερικανική ταινία φαντασίας και περιπέτειας του 2023 σε σκηνοθεσία από τον Ντέιβιντ Λάουερι, ο οποίος έγραψε το σενάριο με τον Τόμπι Χάλμπρουκς. Είναι η προσαρμογή ζωντανής δράσης της ταινίας κινουμένων σχεδίων της Walt Disney Pictures, Πίτερ Παν (1953), το οποίο βασίζεται στο θεατρικό έργο του 1904, Πίτερ και Γουέντι από τον Τζέιμς Μάθιου Μπάρι. Πρωταγωνιστούν οι Αλεξάντερ Μολόνι (στο ντεμπούτο του) και Έβερ Γκάμπο Άντερσον ως οι ομότιτλοι ρόλοι, πλαισιωμένοι από τους Τζουντ Λο, Γιάρα Σαχίντι, Αλίσα Γουαπάναθακ, Τζόσουα Πίκερινγκ, Γιακόμπι Τζούπε, Μόλι Πάρκερ, Άλαν Τούντικ, και Τζιμ Γκαφιγκάν.
Η ανάπτυξη σε μια προσαρμογή του Πίτερ Παν ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2016 με τον Λόουερι ως σκηνοθέτη. Αφού αναβλήθηκαν λόγω της πανδημίας COVID-19, τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2021 στο Βανκούβερ, με επιπλέον γυρίσματα στο Νέα Γη και Λαμπραντόρ τον Αύγουστο του 2021. Το Πίτερ Παν & Γουέντι κυκλοφόρησε στο Disney+ στις 28 Απριλίου του 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του Disney+ Κατηγορία:Ταινίες remake της Disney Κατηγορία:Ταινίες ζωντανής δράσης βασισμένες σε ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney
Παλαιό Πυλί
Ο λόφος (υψόμ. 300μ.) Παλαιό Πυλί βρίσκεται στο κέντρο της Κω, σε απόσταση 15 χλμ. δυτικά της ομώνυμης πρωτεύουσας της νήσου, στα ΝΑ του σημερινού οικισμού του Πυλίου.
Αποτύπωση του χώρου
Το 1989 η Εταιρεία αποδέχθηκε την πρόταση της αρχαιολόγου Μαρίας Θεοχάρη να χρηματοδοτήσει την αεροφωτογράφηση του λόφου όπου εκτεινόταν ο οικισμός του Παλαιού Πυλίου κατά τη βυζαντινή περίοδο, ώστε να διευκολυνθεί η έρευνά του. Το έργο ανέλαβε ο καθηγητής του Ε.Μ.Π. Ιωάννης Μπαντέκας σε συνεργασία με το εργαστήριο φωτογραμμετρίας του ιδρύματος. Πραγματοποιήθηκε η φωτογράφηση του συνόλου της επιφάνειας του λόφου, λεπτομερειών και διαφορετικών όψεων, καθώς και η αποτύπωση τεσσάρων ναών του οικισμού.
Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία
Ο λόφος (υψόμ. 300 μ.) του Παλαιού Πυλίου βρίσκεται στο κέντρο της Κω, σε απόσταση 15 χλμ. δυτικά της ομώνυμης πρωτεύουσας της νήσου, στα ΝΑ του σημερινού οικισμού του Πυλίου. Σύμφωνα με τον βίο του οσίου Χριστοδούλου –ιδρυτή της Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο– ήταν ακατοίκητος όταν εκείνος έφτασε στον χώρο προσκεκλημένος από τον γηγενή μοναχό Αρσένιο Σκηνούρη το 1080. Αποφάσισε να εγκατασταθεί εκεί και να ιδρύσει μονή, με την οποία ταυτίζεται ο ερειπιώνας που περιβάλλει το μονόχωρο ναό της Παναγίας των Καστριανών (σημ. Υπαπαντή του Χριστού), καθώς και κάστρο. Σύμφωνα πάντοτε με τον βίο, μέχρι την αναχώρηση του οσίου για την Πάτμο το 1088, ο χώρος είχε μετατραπεί σε αστικό κέντρο.
Στην κορυφή του λόφου σώζεται σήμερα το κάστρο (τέλη 11ου αι. - μέσα 15ου αι.), με τείχη που ακολουθούν το φυσικό ανάγλυφο, επτά πύργους, σύνθετο πυλώνα, δύο κινστέρνες και άλλα κτίσματα στο εσωτερικό του και στις κλιτύες οικίες, ναοί –οι περισσότεροι αναγόμενοι στην περίοδο της ιπποτοκρατίας (1309-1522)– και η μονή που ίδρυσε ο όσιος Χριστόδουλος, στο καθολικό της οποίας αναγνωρίζονται τρεις φάσεις, ισάριθμες (αλλά όχι απολύτως σύγχρονες) με τα στρώματα του τοιχογραφικού διακόσμου (τέλη 11ου-αρχές 16ου αι.).
Αναφορές
Κατηγορία:Λόφοι της Ελλάδας Κατηγορία:Κως
Άρνε Γιάκομπσεν
Ο Άρνε Εμίλ Γιάκομπσεν (11 Φεβρουαρίου 1902 - 24 Μαρτίου 1971) ήταν Δανός αρχιτέκτονας και σχεδιαστής επίπλων. Τον θυμούνται για τη συμβολή του στον αρχιτεκτονικό λειτουργισμό και για την παγκόσμια επιτυχία που γνώρισε με απλές καλοσχεδιασμένες καρέκλες.
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο Άρνε Γιάκομπσεν γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1902 στην Κοπεγχάγη. Ο πατέρας του Γιόχαν ήταν έμπορος χονδρικής σε παραμάνες και σούστες. Η μητέρα του, η Πουλίν, ήταν ταμίας τράπεζας της οποίας το χόμπι ήταν τα λουλουδένια μοτίβα. Αρχικά ήλπιζε να γίνει ζωγράφος, αλλά αποθαρρύνθηκε από τη μητέρα του, η οποία τον ενθάρρυνε να επιλέξει τον πιο ασφαλή τομέα της αρχιτεκτονικής. Μετά από ένα διάστημα ως μαθητευόμενος κτίστης, ο Γιάκομπσεν έγινε δεκτός στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Δανίας, όπου από το 1924 έως το 1927 σπούδασε υπό τον Καϊ Φίσκερ και τον Και Γκότλομπ, κορυφαίους αρχιτέκτονες και σχεδιαστές.
Ακόμα φοιτητής, το 1925 ο Γιάκομπσεν συμμετείχε στην έκθεση Αρ Ντεκό του Παρισίου, Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes, όπου κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο για σχέδιο καρέκλας. Σε εκείνο το ταξίδι, εντυπωσιάστηκε από την πρωτοποριακή αισθητική του περιπτέρου L'Esprit Nouveau του Λε Κορμπυζιέ. Πριν εγκαταλείψει την Ακαδημία, ο Γιάκομπσεν ταξίδεψε επίσης στη Γερμανία, όπου γνώρισε την ορθολογιστική αρχιτεκτονική των Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε και Βάλτερ Γκρόπιους. Η δουλειά τους επηρέασε τα πρώτα του σχέδια, συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος αποφοίτησής του, μιας γκαλερί τέχνης, που του χάρισε ένα χρυσό μετάλλιο. Μετά την ολοκλήρωση της σχολής αρχιτεκτονικής, δούλεψε αρχικά στο αρχιτεκτονικό γραφείο του αρχιτέκτονα πόλεων Poul Holsøe.
Το 1929, σε συνεργασία με τον Φλέμινγκ Λάσεν, κέρδισε ένα διαγωνισμό Δανικής Ένωσης Αρχιτεκτόνων για τον σχεδιασμό του «Σπίτι του Μέλλοντος» που χτίστηκε σε πλήρη κλίμακας στην επόμενη έκθεση στο Φορούμ της Κοπεγχάγης. Ήταν ένα σπειροειδές σπίτι με επίπεδη στέγη από γυαλί και σκυρόδεμα, που περιλάμβανε ένα ιδιωτικό γκαράζ, ένα υπόστεγο φύλαξης σκαφών και ένα ελικοδρόμιο. Άλλα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά ήταν τα παράθυρα, που κατέβαιναν σαν παράθυρα αυτοκινήτου, ένας μεταφορικός σωλήνας για το ταχυδρομείο και μια κουζίνα εφοδιασμένη με έτοιμα γεύματα. Ένα Dodge Cabriolet Coupé ήταν σταθμευμένο στο γκαράζ, υπήρχε ένα Chris Craft στο καϊκι και ένα Autogyro στην οροφή. Ο Γιάκομπσεν αναγνωρίστηκε αμέσως ως υπερσύγχρονος αρχιτέκτονας.
Σταδιοδρομία πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/48/Life_guard_tower%2C_Klampenborg.jpg/200px-Life_guard_tower%2C_Klampenborg.jpg|μικρογραφία|200x200εσ| Ένας από τους ναυαγοσωστικούς πύργους του Jacobsen στην παραλία Bellevue Τη χρονιά μετά την κατάκτηση του βραβείου «Σπίτι του Μέλλοντος», ο Άρνε Γιάκομπσεν δημιούργησε το δικό του γραφείο. Σχεδίασε το λειτουργικό Σπίτι Rothenborg, το οποίο σχεδίασε με κάθε λεπτομέρεια, χαρακτηριστικό πολλών από τα μεταγενέστερα έργα του.
Αμέσως μετά, κέρδισε ένα διαγωνισμό από τον δήμο Γεντοφτέ για τον σχεδιασμό ενός παραθαλάσσιου συγκροτήματος θέρετρου στο Κλάμπενμποργκ στην ακτή του Øresund ακριβώς βόρεια της Κοπεγχάγης. Τα διαφορετικά στοιχεία του θέρετρου έγιναν η σημαντική δημόσια επιτυχία του στη Δανία, καθιερώνοντάς τον περαιτέρω ως κορυφαίο εθνικό υποστηρικτή του Διεθνούς Μοντέρνου Στυλ. Το 1932, ολοκληρώθηκε το πρώτο αντικείμενο, το Bellevue Sea Bath. Ο Γιάκομπσεν σχεδίασε τα πάντα, από τους χαρακτηριστικούς ναυαγοσωστικούς πύργους με μπλε ρίγες, τα περίπτερα και τις καμπίνες αλλαξιών μέχρι τα εισιτήρια, τις κάρτες διαρκείας, ακόμη και τις στολές των εργαζομένων. Το επίκεντρο της περιοχής υποτίθεται ότι ήταν ένας πύργος επιφυλακής, ύψους άνω των εκατό μέτρων με ένα περιστρεφόμενο εστιατόριο στην κορυφή, αλλά εγκαταλείφθηκε μετά από τεράστιες τοπικές διαμαρτυρίες. Ωστόσο, αντανακλάται στη συνολική διάταξη των κτιρίων στην περιοχή, που όλα ακολουθούν γραμμές στις οποίες εκτείνονται από το κέντρο, που λείπει. Το 1934, ήρθε η οικιστική ανάπτυξη Μπελαβίστα, κατασκευασμένη από σκυρόδεμα, χάλυβα και γυαλί, με λείες επιφάνειες και ανοιχτή διαρρύθμιση, απαλλαγμένη από υπερβολές ή στολίδια. Ολοκληρώνοντας τη λευκή τριλογία το 1937, το Θεάτρο Bellevue διέθετε μια αναδιπλούμενη οροφή, που επέτρεπε τις υπαίθριες παραστάσεις. Αυτά τα πρώτα έργα δείχνουν ξεκάθαρα την επιρροή της λευκής κυβιστικής αρχιτεκτονικής, που είχε συναντήσει ο Γιάκομπσεν στη Γερμανία, ιδιαίτερα στο Weissenhof Estate στη Στουτγάρδη. Το σύμπλεγμα των λευκών κτιρίων στο Bellevue περιλαμβάνει επίσης το Πρατήριο πλήρωσης Skovshoved. Στην εποχή τους, αυτά τα έργα περιγράφονταν ως «Το όνειρο του σύγχρονου τρόπου ζωής». σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/%C3%85rhus_R%C3%A5dhus.jpg/150px-%C3%85rhus_R%C3%A5dhus.jpg|αριστερά|μικρογραφία|207x207εσ| Το Δημαρχείο του Αρχους Παρά τη σημαντική αντίθεση του κοινού στο αβάντ-γκάρντε στυλ του, ο Γιάκομπσεν συνέχισε να χτίζει το Stelling House στο Γαμμελτόρβ, μια από τις πιο ιστορικές πλατείες της Κοπεγχάγης. Αν και το σύγχρονο στυλ είναι μάλλον συγκρατημένο και αργότερα θεωρήθηκε ως πρότυπο παράδειγμα κτιρίου σε ένα ιστορικό περιβάλλον, προκάλεσε βίαιες διαμαρτυρίες στην εποχή του. Μια εφημερίδα έγραψε ότι ο Γιάκομπσεν θα έπρεπε να «απαγορευτεί ισόβια από την αρχιτεκτονική».
Όταν, μαζί με τον 'Ερικ Μολλερ, κέρδισε ένα διαγωνισμό για το σχεδιασμό του Δημαρχείου του 'Αρχους, ήταν με ένα ακόμη αμφιλεγόμενο σχέδιο. Θεωρήθηκε πολύ μοντέρνο και πολύ αντιμνημειακό. Στο τέλος ο Γιάκομπσεν έπρεπε να προσθέσει έναν πύργο καθώς και μαρμάρινη επένδυση. Ακόμα, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κτίριά του. Αποτελείται από τρεις τόμους όφσετ.
Εξορία και επιστροφή στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/82/Arne_jacobsen%2C_S%C3%B8holm_I%2C_1946-1950.jpg/220px-Arne_jacobsen%2C_S%C3%B8holm_I%2C_1946-1950.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Σπίτια με ταράτσα Søholm I, Klampenborg Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η έλλειψη οικοδομικών υλικών και οι ναζιστικοί φυλετικοί νόμοι κατά των Εβραίων πολιτών έκαναν δύσκολη την απόκτηση αναθέσεων. Το 1943, λόγω της εβραϊκής καταγωγής του, ο 'Αρνε Γιάκομπσεν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το γραφείο του και να πάει στην εξορία για να ξεφύγει από την προγραμματισμένη απέλαση των Εβραίων Δανών από τους Ναζί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μαζί με άλλους Εβραίους Δανούς και με τη βοήθεια της Δανικής αντίστασης, έφυγε από τη Δανία, κωπηλατώντας με μια μικρή βάρκα διασχίζοντας το Øresund στη γειτονική Σουηδία όπου θα έμενε για τα επόμενα δύο χρόνια. Το αρχιτεκτονικό του έργο περιορίστηκε σε ένα εξοχικό για δύο γιατρούς. Αντίθετα, πέρασε τον χρόνο του σχεδιάζοντας υφάσματα και ταπετσαρίες.
Όταν τελείωσε ο πόλεμος το 1945, ο Γιάκομπσεν επέστρεψε στη Δανία και συνέχισε την αρχιτεκτονική του σταδιοδρομία. Η χώρα χρειαζόταν επειγόντως στέγαση και νέα δημόσια κτίρια, αλλά η πρωταρχική ανάγκη ήταν για σπαρταριστά κτίρια που θα μπορούσαν να κατασκευαστούν χωρίς καθυστέρηση.
Μετά από μερικά χρόνια ο Γιάκομπσεν επανέφερε την σταδιοδρομία του σε τροχιά και με έργα όπως το συγκρότημα Allehusene από το 1952 και τα σπίτια του στο Søholm από το 1955, ξεκίνησε μια πιο πειραματική φάση. Μετακόμισε σε ένα από τα σπίτια Søholm και έζησε εκεί μέχρι τον θάνατό του. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/Arne_jacobsen%2C_r%C3%B8dovre_town_hall%2C_stairwell_1952-1956.jpg/220px-Arne_jacobsen%2C_r%C3%B8dovre_town_hall%2C_stairwell_1952-1956.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Η kεντρική σκάλα του Δημαρχείου Rødovre Το Δημαρχείο του Rødovre, που χτίστηκε από το 1952 έως το 1956, δείχνει πόσο καλά ο Γιάκομπσεν συνδύασε τη χρήση διαφορετικών υλικών: ψαμμίτη, δύο τύπους γυαλιού, βαμμένα μεταλλικά έργα και ανοξείδωτο χάλυβα. Διακρίνεται επίσης για την κεντρική του σκάλα, αναρτημένη από την οροφή σε πορτοκαλοκόκκινες ατσάλινες ράβδους. Τα πλαϊνά κόβονται από 5 εκ. πλάκα από χάλυβα, βαμμένη σε σκούρο γκρι. τα σκαλοπάτια, πάχους μόνο λίγων χιλιοστών, είναι από ανοξείδωτο χάλυβα με επίστρωση από καουτσούκ στην επάνω πλευρά για καλύτερο κράτημα.
Το σχολείο Munkegaard αποτελείται από κιόσκια συνδέονται με γυάλινους διαδρόμους, διατεταγμένα σε ένα σύστημα πλέγματος γύρω από μικρές αυλές. Έλαβε μεγάλη προσοχή στους διεθνείς σχολικούς κύκλους και συνέβαλε στην αυξανόμενη διεθνή φήμη του.
Μεγάλες προμήθειες
Με το Ξενοδοχείο SAS Royal, που κατασκευάστηκε από το 1956 έως το 1960, δόθηκε η ευκαιρία στον Γιάκομπσεν να σχεδιάσει αυτό που έχει αποκαλέσει «το πρώτο ξενοδοχείο σχεδιαστών στον κόσμο». Σχεδίασε τα πάντα, από το κτίριο και τα έπιπλα και τα εξαρτήματά του μέχρι τα τασάκια, που πωλούνται στο κατάστημα με σουβενίρ και τα λεωφορεία του αεροδρομίου. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Catz_Moat.jpg/220px-Catz_Moat.jpg|μικρογραφία| To κολέγιο St Catherine, Οξφόρδη, θέα από τα δυτικά Αυτές οι μεγαλύτερες αναθέσεις άρχισαν να προσελκύουν την προσοχή και τις προμήθειες από το εξωτερικό. Το Δημαρχείο του Rødovre του εξασφάλισε μια πρόσκληση για τον πρώτο του διαγωνισμό στη Γερμανία, τον οποίο ακολούθησαν πολλά άλλα γερμανικά έργα.
Μια αντιπροσωπεία των Dons της Οξφόρδης επισκέφτηκε το Ξενοδοχείο SAS και το Σχολή Munkegård στην αναζήτησή τους για έναν αρχιτέκτονα για το Κολέγιο St Catherine. Σύντομα πείστηκαν ότι ήταν η σωστή επιλογή για τη σημαντική αποστολή τους. Και πάλι ο Γιάκομπσεν σχεδίασε τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου του κήπου, μέχρι την επιλογή των ειδών ψαριών για τη λίμνη. Η τραπεζαρία είναι αξιοσημείωτη για το δάπεδο από σχιστόλιθο Cumbrian. Τα αρχικά κτίρια του κολεγίου έλαβαν καταχώριση Βαθμού Ι στις 30 Μαρτίου 1993.
Ημιτελείς εργασίες
Όταν ο Άρνε Γιάκομπσεν πέθανε απροσδόκητα το 1971, είχε μια σειρά από μεγάλα έργα σε εξέλιξη. Αυτά περιλάμβαναν ένα νέο δημαρχείο στο Μάιντς της Γερμανίας και στο Castrop-Rauxel της Γερμανίας, την Εθνική Τράπεζα της Δανίας και τη Βασιλική Πρεσβεία της Δανίας στο Λονδίνο. Αυτά τα έργα ολοκληρώθηκαν από τη Dissing+Weitling, μια εταιρεία που ιδρύθηκε από τους πρώην βασικούς υπαλλήλους του Χανς Ντίσινγκ και Οτο Γιουάιτλινγκ.
Σχεδιασμός επίπλων και προϊόντων
Μια σημαντική πηγή έμπνευσης προήλθε από τα λυγισμένα σχέδια από κόντρα πλακέ των Τσαρλς και Ρέι Ιμς. Επηρεάστηκε επίσης από τον Ιταλό ιστορικό σχεδιασμού Ερνέστο Ρότζερς, ο οποίος είχε διακηρύξει ότι ο σχεδιασμός κάθε στοιχείου ήταν εξίσου σημαντικός «από το κουτάλι μέχρι την πόλη» που εναρμονιζόταν καλά με τα δικά του ιδανικά. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Ny_Carlsberg_Glyptothek_-_Auditorium_2.jpg/200px-Ny_Carlsberg_Glyptothek_-_Auditorium_2.jpg|δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Νο. 7 καρέκλες στο αμφιθέατρο του [[Κατάλογος έργων της Ny Carlsberg Glyptotek|Ny Carlsberg Glyptotek στην Κοπεγχάγη]] Το 1951, δημιούργησε την καρέκλα Αντ για επέκταση του φαρμακευτικού εργοστασίου Novo και, το 1955, κυκλοφόρησε το Επτά Σειρά. Και τα δύο ταιριάζουν απόλυτα με τις σύγχρονες ανάγκες, καθώς είναι ελαφριά, συμπαγή και στοιβάζονται εύκολα. Δύο άλλα επιτυχημένα σχέδια καρέκλας, το Αυγό και ο Κύκνος, δημιουργήθηκαν για το  Ξενοδοχείο SAS Royal το οποίο σχεδίασε επίσης το 1956.
Άλλα σχέδια έγιναν για τη Στέλτον, μια εταιρεία που ιδρύθηκε από τον θετό γιο του Πήτερ Χόλμπλ. Αυτά περιλαμβάνουν το κλασικό πλέον κιτ κοκτέιλ από ανοξείδωτο χάλυβα Κυλινδρική Γραμμή και επιτραπέζια σκεύη.
Άλλη διακόσμηση εσωτερικών χώρων είναι μια σειρά από βρύσες και αξεσουάρ για μπάνιο και κουζίνα, που δημιουργήθηκε αφού κέρδισε ένα διαγωνισμό το 1961 για το σχέδιό του για την Εθνική Τράπεζα της Δανίας. Αυτό το κλασικό σχέδιο εξακολουθεί να παράγεται σήμερα από τη δανική εταιρεία Βόλα.
Το στυλ και η κληρονομιά
Σύμφωνα με τον Ρ. Κραίγκ Μίλερ, συγγραφέα του «Διακόσμηση 1935-1989, Τι ήταν το Σύγχρονο», το έργο του Γιάκομπσεν «είναι μια σημαντική και πρωτότυπη συμβολή τόσο στον μοντερνισμό όσο και στη συγκεκριμένη θέση που έχουν η Δανία και οι Σκανδιναβικές χώρες στο σύγχρονο κίνημα» και συνεχίζεται. «Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι πολλά από αυτά που πρεσβεύει το μοντέρνο κίνημα, θα είχαν χαθεί και απλώς θα είχαν ξεχαστεί εάν Σκανδιναβοί σχεδιαστές και αρχιτέκτονες όπως ο 'Αρνε Γιάκοπσεν δε θα είχαν προσθέσει αυτό το ανθρώπινο στοιχείο σε αυτό».
Επιλεγμένα έργα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/Arne_Jacobsen_-_All%C3%A9husene.jpg/220px-Arne_Jacobsen_-_All%C3%A9husene.jpg|μικρογραφία| Στέγαση Alléhusene, Γεντόφτε, 1949-1953 σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Stcatz_sc10.JPG/220px-Stcatz_sc10.JPG|μικρογραφία| Το κολλέγιο St Catherine, Οξφόρδη-προπτυχιακά δωμάτια και θέα στο καμπαναριό από δυτικά σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f7/Icelandic_Embassy_%28London%2C_UK_-_August_2009%29.jpg/220px-Icelandic_Embassy_%28London%2C_UK_-_August_2009%29.jpg|μικρογραφία| Πρεσβεία της Δανίας, Λονδίνο σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2f/Castrop-Rauxel_town_hall.jpg/220px-Castrop-Rauxel_town_hall.jpg|μικρογραφία| Το Δημαρχείο και Φόρουμ, Καστροπ-Ραουξέλ, 1966-1976
Στον πολιτισμό και τα μέσα ενημέρωσης
Υπάρχουν καρέκλες με το σχέδιό του στην πύλη 56Α στο αεροδρόμιο του Σαν Φρανσίσκο.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εβραίοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Δανοί σχεδιαστές
Πώμα πρωκτού
Χρήση
thumb|right|250px|Σλιπάκι με πώμα πρωκτού για την διαρκή προπόνηση του σφυκτικού μυός. Συνιστάται η χρήση του σε συνδυασμό με προφυλακτικό, ενώ αποφεύγεται ο δανεισμός και η κοινοχρησία, προς αποφυγή μεταδοτικών ασθενειών. Πριν τη χρήση της τάπας συνιστούνται οι ασκήσεις διεύρυνσης του πρωκτού, δηλαδή η προπαρασκευαστική διεύρυνση του κλείστρου για την καλύτερη απόλαυση του πρωκτικού σεξ. Το πώμα τοποθετείται με ελαφρή πίεση στον πισινό και παραμένει εκεί για λίγα λεπτά, επιφέροντας μια κάποια χαλάρωση του σφυκτικού μυός, πριν την διείσδυση του πέους που θα ακολουθήσει. Για την επίτευξη καλύτερου αποτελέσματος υπάρχουν πώματα διαφορετικών διαμέτρων, αλλά και σλιπάκια με ενσωματωμένο πώμα για την διαρκή προπόνηση.
Εκτός από τα τεχνικά υλικά, συχνά χρησιμοποιούνται και πώματα φυσικής προέλευσης, ιδίως από πιπερόριζα (αγγλ. ginger), η οποία είναι εντελώς ακίνδυνη, και προσφέρει πλήρη απόλαυση.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωκτικά ερωτικά βοηθήματα
Γκάι Ράιντερ
Ο Γκάι Ράιντερ (γεννημένος στις 3 Ιανουαρίου του 1956) είναι Βρετανός διεθνής δημόσιος υπάλληλος που είναι ο δέκατος και σημερινός Γενικός Διευθυντής της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO). Ήταν προηγουμένως Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ITUC) (2006–2010) και πριν από τη θέση αυτή, ο Ράιντερ ήταν Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ελεύθερων Συνδικάτων (ICFTU) (2002–2006).
Εκπαίδευση
Γεννημένος στο Λίβερπουλ το 1956, ο Ράιντερ σπούδασε Κοινωνικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και στη συνέχεια Σπουδές Λατινικής Αμερικής στο Λίβερπουλ. Μιλάει γαλλικά και ισπανικά καθώς και τη μητρική του γλώσσα, τα αγγλικά. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1981 ως βοηθός στο Διεθνές Τμήμα της Συνομοσπονδίας Συνδικαλιστικών Οργανώσεων στο Λονδίνο.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Από το 1985, ο Ράιντερ κατείχε τη θέση του Γραμματέα του Τμήματος Βιομηχανικού Εμπορίου της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εμπορικών, Γραφείων, Επαγγελματιών και Τεχνικών Υπαλλήλων (FIET) στη Γενεύη.
Το 1988 έγινε βοηθός διευθυντής του γραφείου της Γενεύης της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ελεύθερων Συνδικάτων (ICFTU) και στη συνέχεια το 1993 διορίστηκε Διευθυντής της.
Ο Ράιντερ εντάχθηκε αρχικά στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας το 1998 ως Διευθυντής του Γραφείου για τις Εργατικές Δραστηριότητες και στη συνέχεια το 1999 έγινε Διευθυντής του Γραφείου του Γενικού Διευθυντή. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που ξεκίνησε η Ατζέντα Αξιοπρεπούς Εργασίας της ΔΟΕ και κέρδισε την υποστήριξη άλλων διεθνών φορέων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί Κατηγορία:Συνδικαλιστές
Σιμπλικιανός Μεδιολάνων
Ο Σιμπλικιανός (λατινικά: Simplicianus) ήταν επίσκοπος του Μιλάνου, Μεδιολάνο τότε, από το 397 έως το 400 ή το 401 μ.Χ. Τιμάται ως Άγιος στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η γιορτή του είναι στις 14 Αυγούστου.
Ο Σιμλικιανός συμμετείχε επίσης ενεργά στις μεταστροφή στον χριστιανισμό τόσο του Αλύπιου της Θαγάστη όσο και του Αυγουστίνου του Ιππώνα. Η συνάντηση μεταξύ Αυγουστίνου και Σιμπλικάνου έγινε στο Μιλάνο το 386 και καταγράφεται στις Εξομολογήσεις του Αυγουστίνου. Μετά τη μεταστροφή του, ο Αυγουστίνος αποκάλεσε επίσης τον Σιμπλικιανό πατέρα και το 397 αφιέρωσε στον Σιμπλικιανό δύο βιβλία για το ζήτημα του προορισμού, γνωστά ως De Diversis Quaestionibus ad Simplicianum.
Στο νεκροκρέβατό του, ο Αμβρόσιος υποστήριξε τον Σιμπλικιανό ως δικό του διάδοχο, δηλώνοντας ότι ήταν «γέρος αλλά καλός». Έτσι τον Απρίλιο του 397, ο ηλικιωμένος Σιμπλικιανός εξελέγη επίσκοπος του Μιλάνου, πρωτεύουσας εκείνης της εποχής της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η σημαντικότερη πράξη της επισκοπής του ήταν η παραλαβή στο Μιλάνο των λειψάνων των τριών μαρτύρων Σισίνιου, Μαρτυρίου και Αλεξάνδρου, που απέστειλε από το Τρέντο ο επίσκοπος Βιγίλιος.
Ο Σιμπλικιανός κλήθηκε να κρίνει ορισμένες δογματικές δηλώσεις από τη Σύνοδο της Καρχηδόνας (397) και από την Α' Σύνοδο του Τολέδο. Επίσης, όρισε επίσκοπο τον Γαυδέντιο της Νοβάρα, και σύμφωνα με τον συγγραφέα του 13ου αιώνα Γκοφρέντο του Bussero, οργάνωσε τα κείμενα της Αμβροσιακής λειτουργίας.
Η εορτή του Σιμπλικιανού οριζόταν από την αρχαιότητα στις 15 Αυγούστου, μαζί με την εορτή της μεταφοράς στο Μιλάνο των λειψάνων του Σισίνιου, του Μαρτυρίου και του Αλεξάνδρου. Έτσι ο θάνατός του θεωρήθηκε ότι ήταν στις 15 Αυγούστου 400. αλλά πιθανώς ο Σιμλικιανός πέθανε μεταξύ του τέλους του 400 και του πρώτου μισού του 401. Η ημέρα της γιορτής του Σιμπλικιανού μεταφέρθηκε αργότερα στις 16 Αυγούστου για να μην έρχεται σε σύγκρουση με την Κοίμηση της Θεοτόκου, και με τη μεταρρύθμιση του Αμβροσιανού τελετουργικού που συνέβη μετά τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού, η εορτή του μεταφέρθηκε στις 14 Αυγούστου.
Ο Σιμπλικιανός αρχικά θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίων Ναμπόρ και Φήλιξ στο Μιλάνο και αργότερα μεταφέρθηηκε, ίσως στις 15 Αυγούστου, στη βασιλική που μετονομάστηκε προς τιμήν του Βασιλική του Αγίου Σιμπλικιανού. Το 1582 ο Άγιος Κάρλο Μπορομέο, ο καρδινάλιος αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου, διέταξε την κανονική αναγνώριση των λειψάνων του Σιμπλικιανού που τυλίχτηκαν κάτω από τον μεγάλο βωμό] και στη συνέχεια τα ιερά λείψανά του μεταφέρθηκαν κατά τη διάρκεια μιας πανηγυρικής πομπής στον ναό της Οδίρνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Συνέδριο άνιμε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Fandom
Μοναστήρι του Κίντσβισι
Το Μοναστήρι του Κίντσβισι ( ყინწვისი) είναι ένα Γεωργιανό Ορθόδοξο μοναστήρι που βρίσκεται στην δασωμένη πλαγιά ενός ψηλού βουνού της κοιλάδας του ποταμού Τζάμα, στο μχάρε Σίντα Κάρτλι στην ανατολική Γεωργία, σε απόσταση 3 χλμ. από το ομώνυμο χωριό και 10 χλμ. από την πόλη Καρέλι.
Ιστορία
Ένα σημαντικό ορόσημο στην ιστορία του Μοναστηριού ήταν η περίοδος που βασίλευσε η Ταμάρ (1184-1212) και ήταν η Γεωργιανή χρυσή εποχή για τον πολιτισμό.
Η εκκλησία της Παναγίας είναι η παλαιότερη του μοναστηριού, χτίστηκε τον 12ο αιώνα και τώρα είναι ερειπωμένη.
Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου χτίστηκε τον 13ο αιώνα. Τον ίδιο αιώνα τοιχογραφήθηκε το εσωτερικό των 2 εκκλησιών.
Το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Γεώργιου χτίστηκε τον 14ο αιώνα. Τον 15ο αιώνα χτίστηκε ένα καμπαναριό στην είσοδο του μοναστηριού.
Αρχιτεκτονική
Το συγκρότημα κτιρίων του μοναστηριού περιλαμβάνει 3 εκκλησίες, ένα καμπαναριό και το οχυρωματικό τείχος.
Εκκλησία του Αγίου Νικολάου: είναι θολωτή, διαστάσεων 19,7 x 14 μ., φτάνει σε ύψος τα 24,3 μ. και είναι χτισμένη με τούβλα στις αρχές του 13ου αιώνα. Έχει 3 εισόδους, στα δυτικά, νότια και βόρεια. Ο θόλος στηρίζεται στις γωνίες της Αγίας Τράπεζας και σε 2 κολόνες στα δυτικά. Στο κυλινδρικό τύμπανο του θόλου υπάρχουν 12 παράθυρα. Ο νάρθηκας βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της εκκλησίας, περιλαμβάνει 3 δωμάτια και είναι πλήρως τοιχογραφημένος.
Οι τοιχογραφίες της είναι του 13ου αιώνα και αποτελούν εξαιρετικά παραδείγματα της μεσαιωνικής τέχνης, όπως τα επιμελήθηκε ο βεζίρης της Ταμάρ, ο Αντόν Γκλοβιστανίτζης. Η εκκλησία είναι πλήρως τοιχογραφημένη, και οι εικόνες συνοδεύονται από επιγραφές στα Γεωργιανά ασομταβρούλι και μερικές στα Ελληνικά. Στα χαμηλότερα επίπεδα απεικονίζονται ιστορικές μορφές, όπως ο Γεώργιος Γ', η βασίλισσα Ταμάρ, ο Γεώργιος Δ'. Ο βεζίρης Αντόν απεικονίζεται να κρατά μία μινιατούρα της εκκλησίας. Στο δυτικό τοίχο απεικονίζονται σκηνές από την ζωή του Αγίου Νικολάου. Στον θόλο απεικονίζονται: ένας διακοσμημένος σταυρός, η Παναγία, ο Χριστός, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, 9 Αρχάγγελοι. Ο Αβραάμ και οι προφήτες: Ηλίας, Ζαχαρίας, Ιερεμίας, Μαλαχίας, Ιεζεκιήλ, Ησαΐας. Στην επόμενη σειρά απεικονίζονται οι άγιοι, και μετά είναι οι Ευαγγελιστές και άγγελοι. Στις τοιχογραφίες περιλαμβάνονται: η Παναγία Οδηγήτρια, αρκετοί άγιοι και ιερείς και σκηνές από την ζωή του Χριστού.
Εκκλησία της Παναγίας: έχει διαστάσεις 11,2 x 7,8 μ. και βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Χρονολογείται του 12ου-13ου αιώνα και τοιχογραφήθηκε τον 13ο αιώνα. Η πέτρινη εκκλησία είναι ερειπωμένη τώρα, αλλά ορισμένα μέρη της και μερικές από τις τοιχογραφίες έχουν διασωθεί.
Εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου: έχει διαστάσεις 5,1 x 4,5 μ., είναι πέτρινο και χτίστηκε τον 14ο αιώνα κοντά στον δυτικό τοίχο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Η είσοδος είναι στα νότια, Έχει ένα μικρό παράθυρο στα ανατολικά, ένα μικρό στα νότια, και ένα μεγάλο παράθυρο δυτικά. Πάνω από το παράθυρο της ανατολικής πρόσοψης υπάρχει ένας διακοσμητικός ανάγλυφος σταυρός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας Κατηγορία:Μοναστήρια
Ξάνθος Κληρίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ξάνθος Κληρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1925. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Κληρίδης και αδελφός του ο Γλαύκος Κληρίδης. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Γκρέις Ιν και ήταν δικηγόρος.
Απεβίωσε στις 29 Οκτωβρίου 2001. Είχε ένα υιό.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ενιαίο Κόμμα Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Οικογένεια Κληρίδη Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Μπορίς Ουνμπεγκάουν
Ο Μπορίς Γκένριχοβιτς Ουνμπεγκάουν (Борис Генрихович Унбегаун), επίσης Μπορίς Οττοκάρ Ουνμπεγκάουν (Boris Ottokar Unbegaun; 4 Σεπτεμβρίου 1898, Μόσχα, Ρωσική Αυτοκρατορία - 4 Μαρτίου 1973, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ), ήταν Ρώσος ονοματολόγος, γλωσσολόγος και φιλόλογος γερμανικής καταγωγής, που ειδικευόταν στις σλαβικές γλώσσες και την σλαβική λογοτεχνία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε σε οικογένεια γερμανικής καταγωγής στη Μόσχα. Η μητριά του, Γιεκατερίνα Ντανίλοβνα Ζελένσκαγια, γειτόνισσα του συγγραφέα Α. Μ. Ρεμίζοφ στο σπίτι της οδού Μπουαλό 7, ήταν φίλη με την οικογένεια του και εμφανίζεται πολλές φορές στα ημερολόγιά του.
Ως νέος εισήλθε στη Σχολή Πυροβολικού Κονσταντίνοφσκι στην Αγία Πετρούπολη, από την οποία αποφοίτησε το 1917. Κατάφερε να επισκεφθεί τα μέτωπα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Ρωσία υπηρέτησε στον Εθελοντικό στρατό. Μετά την ήττα των Λευκών εγκαταστάθηκε στην Ευρώπη.
Τα 1922-1924 ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνας στη Σλοβενία. Στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές του στη Σορβόννη, επιλέγοντας την ειδικότητα των σλαβικών σπουδών. Δάσκαλοι και συνάδελφοί του, μεταξύ άλλων, ήταν οι Γκόικο Ρούζιτσιτς, Αντρέ Βαγιάν, Αντουάν Μεγιέ και Αντρέ Μαζόν. Μετά το πανεπιστήμιο, του προσφέρθηκε μια θέση στη βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου Σλαβικών Σπουδών στο Παρίσι, όπου έκανε πολλές αναθεωρήσεις και σύνταξη κριτικών για τη ρωσική γλωσσολογία και λογοτεχνία.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την κατοχή της Γαλλίας, φυλακίστηκε στο Μπούχενβαλντ, όπου έμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου. Το 1947 δημοσίευσε ένα άρθρο για τη σλαβική αργκό στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, από το 1948 και στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Από το 1953 έως το 1965 έζησε μόνιμα στην Οξφόρδη, εργαζόμενος ως καθηγητής συγκριτικής σλαβικής φιλολογίας. Από το 1965 δούλευε ως καθηγητής σλαβικής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Επιστημονική δραστηριότητα
Ο Μπορίς Ουνμπεγκάουν συνέβαλε στη μελέτη της ιστορικής μορφολογίας της ρωσικής γλώσσας («Ρωσική γλώσσα του 16ου αιώνα (1500-1550). Κλίση ονομάτων). Προσδιόρισε τύπους calquy στις σλαβικές γλώσσες σε διάφορα στάδια της ανάπτυξής τους, κυρίως στο στάδιο του σχηματισμού των λογοτεχνικών γλωσσών. Επίσης, για πρώτη φορά ανέπτυξε μια περιοδοποίηση της ιστορίας της λογοτεχνικής γλώσσας μεταξύ των Σέρβων πριν από τη μεταρρύθμιση του Βουκ Κάρατζιτς (η οποία τροποποίησε σε μεγάλο βαθμό το σερβικό κυριλλικό αλφάβητο), χαρακτήρισε τη ρωσική επιρροή στον πολιτισμό, τη λογοτεχνία και τη γλώσσα των Σέρβων τον 18ο αιώνα.
Συνέταξε τη «Ρωσική Γραμματική» (δημοσιευμένη στα γαλλικά και μεταφρασμένη στα αγγλικά και γερμανικά), έναν βιβλιογραφικό οδηγό για τη ρωσική γλώσσα, ένα εγχειρίδιο για τη ρωσική στιχουργική, για την ορολογία του ρωσικού δικαίου. Δημοσίευσε μια σειρά έργων για τον ρωσικό πολιτισμό (ημερολόγιο, περιγραφή εμφάνισης κ.λπ.).
Στον τομέα της ονοματολογίας, ο Μπορίς Ουνμπεγκάουν ανέλυσε τα ονόματα των ρωσικών πόλεων (σύμφωνα με το ελληνικό και το σλαβικό μοντέλο), δημιούργησε μια σειρά από δοκίμια για την ετυμολογία ρωσικών λέξεων, καθώς και για την αυτοονομασία των Καρπαθορώσων - "Ρουθήνιοι".
Έγινε γνωστός στο ευρύτερο φάσμα αναγνωστών κυρίως ως συγγραφέας ενός θεμελιώδους έργου για τα ρωσικά επώνυμα, που αργότερα μεταφράστηκε στα ρωσικά (από το αγγλικό πρωτότυπο).
Εξωτερικοί συνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γάλλοι γλωσσολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι φιλόλογοι Κατηγορία:Βρετανοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Βρετανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Λεξικογράφοι
Γαβριήλ Καλλονάς
Ο Γαβριήλ Καλλονάς (1724–1795) ήταν Έλληνας λόγιος και κληρικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1724 στην Άνδρο. Φοίτησε αρχικά σε σχολή της Σμύρνης και στη συνέχεια στην Αθωνιάδα Σχολή. Διετέλεσε γραμματέας του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Ματθαίου, ο οποίος ήταν συμπατριώτης και συγγενής του, και στη συνέχεια οικοδιδάσκαλος σε οικογένειες Φαναριωτών της Κωνσταντινούπολης. Αργότερα χρημάτισε εφημέριος σε ελληνικές κοινότητες της κεντρικής Ευρώπης, όπως αυτές στη Βιέννη, στην Πέστη και στο Ντιέντες της Ουγγαρίας. Έγραψε πληθώρα έργων, με παιδαγωγικό περιεχόμενο ως επί το πλείστον. Το σημαντικότερο εξ αυτών είναι το Παιδαγωγία περιέχουσα πάνυ ωφελίμους νουθεσίας τε και οίον δη κανόνας περί του πώς δει ανατρέφεσθαι τα παιδία το οποίο εκδόθηκε, μετά τον θάνατό του, το 1800 στη Βιέννη. Πέθανε το 1795 στο Ντιέντες της Ουγγαρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Σχέσεις Μολδαβίας-Πολωνίας
Οι σχέσεις Μολδαβίας-Πολωνίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Μολδαβίας και της Πολωνίας. Οι δύο χώρες σύναψαν σχέσεις μετά την ανεξαρτησία της Μολδαβίας το 1991.
Πολωνική κοινότητα στη Μολδαβία
Ορισμένες εκδόσεις ακτιβιστών της Πολωνίας και Πολωνών διπλωματών αναφέρουν αριθμούς άνω των 20.000 Πολωνών στη Μολδαβία, - αριθμοί που ξεπερνούν σημαντικά τους αυτοπροσδιορισμένους Πολωνούς στην απογραφή. Ορισμένοι συγγραφείς περιλαμβάνουν στις εκτιμήσεις τους ανθρώπους πολωνικής καταγωγής, ενώ άλλοι υποθέτουν ότι άτομα καθολικής πίστης (σε μια κυρίως ανατολική Ορθόδοξη χώρα) είναι πιθανότατα πολωνικής καταγωγής και αυτό μπορεί να περιλαμβάνει, π.χ. Ουκρανούς με δεσμούς με την Πολωνία στην καταγωγή τους.
Σύγχρονες σχέσεις
Το Ινστιτούτο της Βαρσοβίας, μια πολωνική δεξαμενή σκέψης, διατηρεί μια ρουμανική επιτήρηση για να εξηγήσει την κύρια πορεία των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων στη Ρουμανία και τη Μολδαβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολωνια Μολδαβια
Βιβλιοθήκη Τζον Κάρτερ Μπράουν
Η βιβλιοθήκη Τζον Κάρτερ Μπράουν είναι μια ανεξάρτητη ερευνητική βιβλιοθήκη ιστορίας και ανθρωπιστικών επιστημών στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Μπράουν στο Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ. Οι σπάνιες συλλογές βιβλίων, χειρογράφων και χαρτών της βιβλιοθήκης περιλαμβάνουν μια ποικιλία θεμάτων που σχετίζονται με την ιστορία της ευρωπαϊκής εξερεύνησης και του αποικισμού του Νέου Κόσμου μέχρι περίπου το 1825. Η βιβλιοθήκη ήταν η πρώτη ανεξάρτητη ιδιωτική βιβλιοθήκη που τοποθετήθηκε στο πλαίσιο μιας πανεπιστημιούπολης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ιστορία
Η βιβλιοθήκη Τζον Κάρτερ Μπράουν ξεκίνησε με την ιδιωτική συλλογή του Τζον Κάρτερ Μπράουν. Το 1845, ο Μπράουν άρχισε να ταξιδεύει σε όλη την Ευρώπη αναζητώντας βιβλία και υλικό σχετικά με την ευρωπαϊκή εξερεύνηση και τον αποικισμό του Νέου Κόσμου. Ο Μπράουν απέκτησε μια σειρά από σπάνια βιβλία από εξέχουσες βιβλιοθήκες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Ανρί Τερνό-Κομπάν και του Μαξιμιλιανού Α΄ του Μεξικού.
Μετά τον θάνατο του Τζον Κάρτερ Μπράουν, η σύζυγός του Σοφία Αουγκούστα Μπράουν συνέχισε να συλλέγει με τη συμβουλή του Τζον Ράσελ Μπάρτλετ και του Ρας Χόκινς. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Τζον Νίκολας Μπράουν, γιος του Τζον Νίκολας, συνέχισε να διευρύνει τη συλλογή. Πριν από το θάνατό του το 1900, η συλλογή φυλασσόταν σε ειδική πυρίμαχη βιβλιοθήκη στην κατοικία της οικογένειας Μπράουν. Σύμφωνα με τη διαθήκη του, οι διαχειριστές της περιουσίας του Μπράουν συγκρότησαν τη συλλογή, μαζί με ένα κτίριο για να τη στεγάσουν, σε μια μόνιμη τοποθεσία στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Μπράουν. Κατόπιν συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ των εντολοδόχων και του πανεπιστημίου,η βιβλιοθήκη ήταν ιδιοκτησία της Πανεπιστημιακής Εταιρείας, αλλά διατηρούσε «τη δική της ξεχωριστή και ειδική στέγαση» και  χωριστή και διακριτή από οποιαδήποτε άλλη Βιβλιοθήκη.
Το κτίριο
Η Βιβλιοθήκη στεγάζεται σε ένα κτίριο στυλ Μποζ Αρ και είναι σχεδιασμένο από τους αρχιτέκτονες Shepley, Rutan και Coolidge, ολοκληρώθηκε το 1904.
Το κτίριο επεκτάθηκε το 1990, με κεφάλαια που παρείχε ο χρηματοδότης και φιλάνθρωπος του Νιου Τζέρσεϊ τον Finn M. W. Κάσπερσεν. Το τετραώροφο παράρτημα, που σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Hartman-Cox της Ουάσιγκτον, DC, ονομάστηκε «Κτίριο Κάσπερσεν» προς τιμήν των γονέων του Κάσπερσεν.
Συλλογές
Η συλλογή της Βιβλιοθήκης Τζον Κάρτερ Μπράουν ξεκινά χρονολογικά με τις εκδόσεις του 15ου αι. της περίφημης «επιστολής» του Χριστόφορου Κολόμβου προς την ισπανική αυλή όπου αναγγέλλει την ανακάλυψη εδαφών στα δυτικά. Η Βιβλιοθήκη φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες συλλογές βιβλίων που τυπώθηκαν στη Βρετανική Βόρεια Αμερική πριν από το 1800, την πληρέστερη συλλογή μεξικανικών έργων στον κόσμο που τυπώθηκαν πριν από το 1600, τη μεγαλύτερη συλλογή έντυπων έργων που σχετίζονται με τη Βραζιλία πριν από το 1820, μια συλλογή έντυπων πηγών για τη μελέτη του πρώιμου Καναδά και της Καραϊβικής, σχεδόν τα τρία τέταρτα όλων των γνωστών αποτυπωμάτων στις γηγενείς γλώσσες της Βόρειας και Νότιας Αμερικής από την περίοδο της αποικιοκρατίας και τη μεγαλύτερη συλλογή πολιτικών φυλλαδίων που δημιουργήθηκαν την εποχή της αμερικανικής επανάστασης.
Τα κυριότερα σημεία της συλλογής περιλαμβάνουν τα καλύτερα διατηρημένα από έντεκα σωζόμενα αντίγραφα του Bay Psalm Book, το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στη Βρετανική Βόρεια Αμερική, ένα Σαίξπηρ First Folio, φύλλα από τη Βίβλο του Γουτεμβέργιου, ένα αντίγραφο της πρώτης Βίβλου που τυπώθηκε στα βρετανικά Βόρεια Αμερική, ένα από τα τέσσερα σωζόμενα αντίγραφα της διατριβής του Βενιαμίν Φραγκλίνου για την ελευθερία και την ανάγκη, την ευχαρίστηση και τον πόνο,, ένα από τα δύο αντίγραφα του εικονογραφημένου με το χέρι Tovar Codex, μια σημαντική πηγή του δέκατου έκτου αιώνα για την κουλτούρα των Αζτέκων, και ένα αντίγραφο του Vocabulario en lengua castellana y mexicana, του πρώτου λεξικού που δημοσιεύτηκε στον Νέο Κόσμο.
Η βιβλιοθήκη περιέχει επίσης πολλούς σημαντικούς χάρτες και χαρακτικά που σχετίζονται με τον Νέο Κόσμο. Αυτοί οι χάρτες περιλαμβάνουν μια από τις πρώτες έντυπες προσπάθειες αναπαράστασης της Αμερικής σε χαρτογραφική μορφή (ο λεγόμενος χάρτης Στίβενς Μπράουν, ένα πρωτότυπο του κόσμου του Πτολεμαίου του 1513). ο πρώτος τυπωμένος χάρτης της Πόλης του Μεξικού από τον Hernán Cortés, χτισμένος στα ερείπια της πρωτεύουσας των Αζτέκων, Τενοτστιτλάν. το παλαιότερο γνωστό έντυπο σχέδιο ενός ευρωπαϊκού οικισμού στις σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες (ένα σχέδιο του Φορτ Κάρολαϊν που κτίστηκε από Ουγενότων αποίκων το 1565 κοντά στο σημερινό Τζάκσονβιλ της Φλόριντα)και ένας από τους πρώτους χάρτες που δείχνει τη γαλλική εξερεύνηση του ποταμού Μισισιπή, που αποδίδεται στον Λούις Τζόλιετ.
Το 2012, μια ομάδα φοιτητών και μελετητών της Μπράουν αποκρυπτογράφησε ένα κωδικοποιημένο δοκίμιο του Ρότζερ Ουίλιαμς, γραμμένο στις περιθωριακές σημειώσεις ενός βιβλίου στις εκθέσεις της βιβλιοθήκης. Αυτό το δοκίμιο, που θεωρείται το τελευταίο του Ουίλιαμς, αφορά μια θεολογική συζήτηση σχετικά με τη φύση του ινδικού βαπτίσματος και της μεταστροφής.
Aρχείo των πρώτων αμερικανικών εικόνων
Το Αρχείο των Πρώιμων Αμερικανικών Εικόνων προέρχεται από τη βιβλιοθήκη Τζον Κάρτερ Μπράουν. Η AEAI βοηθά τους μελετητές στην αναζήτησή τους για σύγχρονες εικόνες για να απεικονίσουν τα ερευνητικά τους ευρήματα και να διευκολύνουν τη μελέτη των ιστορικών εικόνων στη δική τους θέση και στο κατάλληλο πλαίσιο. Είναι μια μοναδική πηγή για ερευνητές εικόνων, δημιουργούς ντοκιμαντέρ και άλλους που αναζητούν υλικό για εμπορική χρήση. Πολλές από αυτές τις αμερικανικές εικόνες προέρχονται από βιβλία που τυπώθηκαν στην πρώιμη σύγχρονη περίοδο και δεν έχουν αναπαραχθεί ποτέ πριν.
Από τον Αύγουστο του 2014, η βάση δεδομένων η οποία περιλαμβάνει επίσης μια συλλογή χαρτών, μια συλλογή πολιτικών κινουμένων σχεδίων και μια συλλογή της Επιτροπής Συνόρων του Τζον Ράσελ Μπάρτλετ – είχε περίπου 11.270 εικόνες και αυξάνεται συνεχώς. Οι εικόνες σε αυτή τη βάση δεδομένων συνοδεύονται από εκτενείς βιβλιογραφικές και περιγραφικές πληροφορίες και προέρχονται από βιβλία στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες και σε ορισμένες αυτόχθονες γλώσσες πριν από τον 1825.
Βιβλιοθηκονόμοι
Ο Neil Safier υπηρέτησε ως Διευθυντής και Βιβλιοθηκάριος της Βιβλιοθήκης Τζον Κάρτερ Μπράουν από το 2013 έως τον Ιανουάριο του 2021.Ο Σαφιέρ είχε προηγηθεί: Έντουαρντ Λ. Βίντμερ (2006–2012), Νόρμαν Φίρινγκ (1983–2006), Τόμας Ρ. Άνταμς (1958–1982); Λόρενς Σ. Ρόουθ (1924–1957)•[19] Worthington C. Ford (1917–1922), Τσάμπλιν Μπουράγκε (1916); Τζορτζ Πάρκερ Γουίνσιπ (1895–1915).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταίροι της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης Κατηγορία:Βιβλιοθήκες του Πανεπιστημίου Μπράουν
A24
Η A24 είναι Αμερικανική ανεξάρτητη εταιρεία που παράγει και διανέμει ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές, με την βάση της στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Ιδρύθηκε ως A24 Films από τους Ντάνιελ Κατς, Ντέιβιντ Φένκελ, και Τζον Χότζες το 2012. Η εταιρεία άλλαξε το όνομά της σε A24 το 2016, και υπέγραψε συμβόλαιο για να μοιραστεί τις διανομές με τις Apple TV+, DirecTV Cinema και Showtime Networks, και παλιότερα Amazon Prime. Η πρώτη της ταινία, Glimpse Inside the Mind of Charles Swan III, κυκλοφόρησε στις 8 Φεβρουαρίου του 2013.
Η εταιρεία έγινε ευρέως γνωστή για τις ταινίες Spring Brakers (2013), Ονειρεμένο Τώρα (2013), Από Μηχανής (2014), Το Δωμάτιο (2015), Moonlight (2016), Lady Bird (2017), Συμβουλές από μια Έφηβη (2018), Άκοπο Διαμάντι (2019), Minari (2020), Η Ζωή Συνεχίζεται (2021), Τα Πάντα Όλα (2022), Η Φάλαινα (2022) και Ο Μπο Φοβάται (2023).
Η A24 κέρδισε το πρώτο της Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για το Moonlight το 2017 και το δεύτερο για το Τα Πάντα Όλα το 2023. Το Τα Πάντα Όλα έγινε η ταινία της εταιρίας με τις μεγαλύτερες εισπράξεις και η ταινία με τα περισσότερα βραβεία όλων των εποχών. Με το Τα Πάντα Όλα και το Η Φάλαινα η A24 έγινε η πρώτη εταιρεία που κέρδισε και τις έξι βασικές κατηγορίες βραβείων Όσκαρ σε μία χρονιά.
Η εταιρεία έχει επεκταθεί και σε τηλεόραση, έχοντας παράγει τηλεοπτικές σειρές όπως τα At Home with Amy Sedaris (2017–2020), Beef (2023), The Carmichael Show (2015–2017) και Euphoria (2019–σήμερα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Καμπανάς
Ο Καμπανάς είναι αρχαιολογική θέση στην Κεφαλλονιά, στην περιοχή της Λειβαθούς, στο χώρο του οποίου βρέθηκε αρχαίο νεκροταφείο.
Το έτος 1912 η Αρχαιολογική Εταιρεία στο πλαίσιο των ερευνών της στην Κεφαλονιά, οι οποίες έγιναν με δαπάνη του Ολλανδού φιλάρχαιου Adriaan Goekoop (1859-1914), υπό τη διεύθυνση του εφόρου Νικολάου Κυπαρίσση και τη συνδρομή του Συμβούλου της Εταιρείας Αλεξάνδρου Φιλαδελφέως διεξήγαγε ανασκαφή στην εν λόγω θέση, όπου ανακαλύφθηκε συστάδα περίπου τριάντα τάφων που ήταν λαξευμένοι στο βράχο φέρνοντας στο φως αρκετά κεραμικά και άλλα ευρήματα.
Στην έκθεση της ανασκαφής αναφέρονται επιγραμματικά κάποια κτερίσματα, όπως γυάλινα αγγεία και λύχνοι, δύο χάλκινα νομίσματα, εκ των οποίων ένα με παράσταση Πηγάσου στον εμπροσθότυπο από την Κόρινθο, καθώς και πυραμιδοειδή σταθμά.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία Κεφαλονιά
Συμμετοχή της Αργεντινής στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019
Η Αργεντινή θα συμμετέχει στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019 στη Λίμα του Περού από τις 26 Ιουλίου μέχρι τις 11 Αυγούστου 2019.
Framing Armageddon: Something Wicked Part 1
Framing Armageddon: Something Wicked Part 1 είναι ο τίτλος του όγδοου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV". Ο συγκεκριμένος δίσκος ήταν ο πρώτος από τους δύο που κυκλοφόρησε το συγκρότημα και παρουσίασαν κοινό στιχουργικό περιεχόμενο, το οποίο προερχόταν από την τριλογία τραγουδιών "Something Wicked Saga", η οποία ολοκλήρωνε το άλμπουμ "Something Wicked This Way Comes".
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν μέτριες, με το "AllMusic" να του δίνει 3,5 αστέρια με άριστα τα 5. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο Top-100 του Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, όντας το πρώτο των Iced Earth το οποίο κατάφερε κάτι τέτοιο, σκαρφαλώνοντας μέχρι το # 79, ενώ μπήκε στο Top-20 της Γερμανίας.
Αυτός υπήρξε ο τελευταίος δίσκος των Iced Earth με τον Τιμ Όουενς στα φωνητικά, αφού μετά την κυκλοφορία του δίσκου αντικαταστάθηκε από τον Ματ Μπάρλοου.
Θέσεις τσαρτ
Framing Armageddon: Something Wicked Part 1 (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 11 Σεπτεμβρίου 2007
Μέλη των Iced Earth
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Framing Armageddon: Something Wicked Part 1" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iced Earth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
OK Boomer
Το " OK Boomer " είναι μια ατάκα και διαδικτυακό μιμίδιο που κέρδισε δημοτικότητα μεταξύ των νεότερων ατόμων κατά τη διάρκεια του 2019. Χρησιμοποιείται για την απόρριψη ή διακωμώδηση της συμπεριφοράς που στερεοτυπικά αποδίδεται στην γενιά baby boomer. Μια συμπεριφορά η οποία από πολλούς θεωρείται απαρχαιωμένη. Η αντίθετή της φράση είναι η "OK Zoomer" η οποία χρησιμοποιείται με ανάλογο τρόπο για μέλη της γενιάς Ζ.
Προέλευση
Το "OK Boomer" έγινε δημοφιλές ως αντίδραση σε ένα βίντεο ενός αγνώστου ηλικιωμένου ανθρώπου, στο οποίο δήλωνε ότι "η Γενιά Υ και η Γενιά Ζ έχουν το σύνδρομο Πήτερ Παν, δεν θέλουν ποτέ να μεγαλώσουν και νομίζουν ότι τα ουτοπικά ιδεώδη που έχουν στα νιάτα τους με κάποιον τρόπο θα κρατήσουν και μετά την ενηλικίωση". Το βίντεο ενέπνευσε τη φράση "OK Boomer" ως εναντίωση και απόρριψη των ιδανικών των προηγούμενων γενεών που έχουν διαμορφώσει τόσο έντονα την πολιτική, την οικονομία και το περιβάλλον.
Η χρήση του όρου έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή της το 2015 στην ιστοσελίδα 4chan, αλλά άρχισε να γίνεται δημοφιλής από τον Ιανουάριο του 2019. Ο όρος κέρδισε τη δημοτικότητα των μέσων μαζικής ενημέρωσης στις αρχές Νοεμβρίου του 2019, όταν δημοσιεύθηκαν άρθρα σχετικά με τη φράση.