cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνικισμός του Παντζάμπ
Πτώση του εθνικισμού Παντζάμπι
Οι Βρετανοί ηγέτες γνωρίζουν καλά το γεγονός ότι κατάφεραν να καταλάβουν το Παντζάμπ, αλλά δεν κατέκτησαν το έθνος των Παντζάμπι. Ως εκ τούτου, οι Βρετανοί ηγέτες επέβαλαν στρατιωτικό νόμο στο Παντζάμπ για να κυβερνήσουν το Πατζάμπ και λόγω φόβου από τον εθνικισμό των Παντζάμπι. Οι Βρετανοί ηγέτες άρχισαν να εξαλείφουν το έθνος των Παντζάμπι σε κλάσματα μεταβάλλοντας τα χαρακτηριστικά των Μουσουλμάνων Παντζάμπι, Ινδουιστών Παντζάμπι και Σιχ Παντζάμπι από τη «Συνάφεια του Έθνους στα Συναισθήματα Θρησκείας".
Για την κατεδάφιση του εθνικισμού και την προώθηση του θρησκευτικού φονταμενταλισμού στο Παντζάμπ, οι Βρετανοί δεν επέτρεπαν στους Παντζάμπι να χρησιμοποιήσουν τη μητρική τους γλώσσα ως εκπαιδευτική και επίσημη γλώσσα. Ως εκ τούτου, οι Βρετανοί εισήγαγαν για πρώτη φορά την Ουρντού ως επίσημη γλώσσα στο Παντζάμπ και έφεραν τους ομιλούντες Ουρνούου μουσουλμάνους μουλάδες και τους Χίντι Ινδουιστές στο Παντζάμπ για τους σκοπούς της εκπαιδευτικής διδασκαλίας των ανθρώπων του Παντζάμπ μαζί με την γραφειοκρατία και εγκατάσταση για το σκοπό της διοίκησης του Παντζάμπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παντζάμπ (Ινδία) Κατηγορία:Πανεθνικισμός
Ακάμωτος Ηρακλείου
Η Ακάμωτος είναι οικισμός της κοινότητας Σταβιών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κόφινα, του δήμου Γόρτυνας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Ακάμαστος και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σταβγιών (Σταβιών) του νομού Ηρακλείου. Το 1940 μετονομάστηκε σε Ακάμωτος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σταβιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κόφινα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από από τον δήμο Κόφινα και προσαρτήθηκε στον δήμο Γόρτυνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Κόφινα Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Γκουνεμπάκαν
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λέφκε
Οίκος του Ναμύρ
Ο Οίκος του Ναμύρ, γαλλ. Maison de Namur, είναι ένας ευγενής Οίκος της Λοθαριγγίας, που μέλη του ήταν κόμητες του Ναμύρ (περιοχής τώρα νοτιοδυτικά του Βελγίου) από τον 10ο ως τον 12ο αι.
Ιστορία
Αρχηγέτης του Οίκου είναι ο Βερεγγάριος κόμης του Λόμμε(γκαου), κομητείας που μετονομάστηκε σε Ναμύρ, ο ο ποίος νυμφεύτηκε μία αδελφή του Γιλβέρτου των Ρέγκιναρ δούκα της Λωρραίνης.
Το έργο Vita Gerardi abbatis Broniensis αναφέρει ότι οι απόγονοί του συνέχισαν να έχουν το Ναμύρ. Η αδελφή ή κόρη του Βερεγγάριου είχε γιο τον Ροβέρτο Α΄ κόμη του Ναμύρ. Ο γιος αυτού Αλβέρτος Α΄ άφησε στον δευτερότοκο γιο του το Ντυρμπουί και στον πρωτότοκο Αλβέρτο Γ΄ το Ναμύρ. Αυτός νυμφεύτηκε την Ίντα των Μπίλλουνκ, κληρονόμο του Λα Ρος-αν-Αρντέν. Ο γιος τους Γοδεφρείδος Α΄ νυμφεύτηκε την Ερμεζίνντε των Αρντέν-Βερντέν, κόρη του Κορράδου Α΄ κόμη του Λουξεμβούργου.
Ο ανιψιός της Ερμενζίνντε ήταν ο τελευταίος άρρην των Αρντέν-Βερντέν και η κομητεία περιήλθε στον γιο της Ερρίκο Δ΄, ο οποίος εκτός από το Ναμύρ του πατέρα του κληρονόμησε το Λα Ρος και το Ντυρμπουί του εξαδέλφου του. Ήταν ο τελευταίος άρρην του Οίκου του Ναμύρ και απεβίωσε το 1196. Το Ναμύρ κληροδοτήθηκε στον ανιψιό του Βαλδουίνο Ε΄ κόμη της Φλάνδρας, χάνοντας έτσι την αυτονομία του.
Η κόρη του Ερμεζίνντε παντρεύτηκε τον Βάλεραν Γ΄ κόμη του Λίμπουργκ. Έτσι η κομητεία του Λουξεμβούργου, από τον Οίκο του Αρντέν-Βερντέν πέρασε μέσω της Ερμεζίνντας στον Οίκος του Λίμπουργκ, του οποίου κλάδος είναι ο Οίκος του Λουξεμβούργου.
Αθλητικό Μέγαρο Τιφλίδας
Το Αθλητικό Μέγαρο Τιφλίδας (თბილისის სპორტის სასახლე) είναι κλειστή αρένα πολλαπλών χρήσεων, η οποία βρίσκεται στην Τιφλίδα της Γεωργίας. Η αρένα φιλοξενεί συνήθως αγώνες καλαθοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, τζούντο, αντισφαίρισης, πυγμαχία και άλλους αγώνες και διοργανώσεις με μεγάλη προσέλευση.
Ιστορία
Χτισμένη το 1961, η αρένα χρησιμοποιήθηκε κυρίως για τους αγώνες καλαθοσφαίρισης της τοπικής Ντιναμό Τιφλίδας και εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη αρένα σχεδιασμένη για καλαθοσφαίρισης σε όλες τις πρώην διάδοχες χώρες της ΕΣΣΔ.
Η αρένα ανακαινίστηκε το 2007 και άνοιξε ξανά στις 22 Αυγούστου 2007, με δικαιώματα διαχείρισης που δόθηκαν στην Logic Group Ltd με συμβόλαιο 30 ετών.Αυτή ήταν η πρώτη φάση ανακαίνισης και ανακατασκευής, με τη δεύτερη φάση να περιλαμβάνει την αλλαγή της οροφής του κτιρίου και την εγκατάσταση νέων ατομικών καθισμάτων. Το συνολικό κόστος της ανακαίνισης υπολογίστηκε σε 5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Συναυλίες
Το Αθλητικό Μέγαρο Τιφλίδας είναι ένα από τα μεγαλύτερα γήπεδα για συναυλίες στη Γεωργία. Πολλές διεθνείς και εθνικές εκδηλώσεις έχουν πραγματοποιηθεί εδώ.
Ο χώρος θα φιλοξενούσε τον Παιδικό Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 στις 26 Νοεμβρίου 2017. Ωστόσο, αργότερα επιλέχθηκε για τη φιλοξενία το Ολυμπιακό Μέγαρο Τιφλίδας χωρητικότητας 4.000 ατόμων, το οποίο θεωρήθηκε καταλληλότερο για τη φιλοξενία του διαγωνισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στη Γεωργία Κατηγορία:Γήπεδα χειροσφαίρισης στη Γεωργία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τιφλίδα
Ζιλμπέρ Αμύ
Ο Ζιλμπέρ Αμύ, (Gilbert Amy, Παρίσι 29 Αυγούστου 1936) είναι σύγχρονος Γάλλος συνθέτης και αρχιμουσικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Από το 1958 έως το 1961 παρακολούθησε τα περίφημα «θερινά μαθήματα» του Ντάρμστατ, από τον διάσημο Κ. Στοκχάουζεν (Karlheinz Stockhausen). Το Ντάρμστατ θεωρείτο, ως εκ τούτου, πραγματική «μέκκα» για την μεταπολεμική μουσική πρωτοπορία. Το 1962, ο Ζαν Λουί Μπαρό τον τοποθέτησε αναπληρωματικό μουσικό διευθυντή του Θεάτρου Οντεόν (Odéon) στο Παρίσι. Παράλληλα ανέλαβε καριέρα ως διευθυντής ορχήστρας (αρχιμουσικός) σε Ευρώπη και Αργεντινή. Το 1964 έμεινε έναν χρόνο στο Βερολίνο, ως υπότροφος του Ιδρύματος Φορντ και, μεταξύ 1967 και 1973 διετέλεσε διευθυντής της Ορχήστρας du Domaine Musical, διαδεχόμενος τον Μπουλέζ. Από το 1973 έως το 1975 ήταν μουσικός σύμβουλος στην Γαλλική ραδιοφωνία και Τηλεόραση (ORTF), επωμιζόμενος την «μεταρρύθμιση» στην μουσική που ακουγόταν στο ραδιόφωνο. Από το 1976 έως το 1981, διετέλεσε μουσικός διευθυντής τής Νέας Φιλαρμονικής Ορχήστρας τής Γαλλικής Ραδιοφωνίας. Το 1984, ο Αμύ διαδέχθηκε τον Π. Κοσερώ (Pierre Cochereau) ως Διευθυντής του Ανώτατου Εθνικού Ωδείου Μουσικής στη Λυών, ενώ συνεχίζει να συνθέτει μουσική.
Διακρίσεις
Ο Αμύ έχει κερδίσει μια σειρά από βραβεία, συμπεριλαμβανομένων των Grand Prix National de la Musique στο 1979, το Grand Prix της SACEM το 1983, το Grand Prix Μουσικής της Πόλης του Παρισιού το 1986, και το Βραβείο του Προέδρου της Δημοκρατίας, από την Ακαδημία Σαρλ Κρος (Charles Cros), το 1987.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Κονσερβατορίου του Παρισιού
Αμμαδιές
Οι Αμμαδιές είναι εγκαταλελειμμένο χωριό της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Νικοτινικός υποδοχέας της ακετυλοχολίνης
μικρογραφία| [[Ακετυλοχολίνη ]] μικρογραφία| [[Νικοτίνη ]] Οι νικοτινικοί υποδοχείς της ακετυλοχολίνης (nicotinic acetylcholine receptors, nAChR) είναι πολυπεπτιδικοί υποδοχείς που ανταποκρίνονται στον νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη. Οι νικοτινικοί υποδοχείς ανταποκρίνονται επίσης σε φάρμακα όπως ο αγωνιστής νικοτίνη. Βρίσκονται στο κεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα, στους μυς και σε πολλούς άλλους ιστούς πολλών οργανισμών. Στη νευρομυϊκή σύνδεση είναι ο πρωταρχικός υποδοχέας των μυών για την επικοινωνία κινητικού νεύρου-μυός που ελέγχει τη συστολή των μυών. Στο περιφερικό νευρικό σύστημα: (1) μεταδίδουν εξερχόμενα σήματα από τα προσυναπτικά στα μετασυναπτικά κύτταρα εντός του συμπαθητικού και του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος και (2) είναι οι υποδοχείς που βρίσκονται στους σκελετικούς μύες και που λαμβάνουν ακετυλοχολίνη η οποία απελευθερώνεται σε σήμα για μυϊκή συστολή. Στο ανοσοποιητικό σύστημα, οι nAChR ρυθμίζουν φλεγμονώδεις διεργασίες και σηματοδοτούν μέσω διακριτών ενδοκυτταρικών οδών. Στα έντομα, το χολινεργικό σύστημα περιορίζεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Ως ιοντοτροπικοί υποδοχείς, οι nAChR συνδέονται άμεσα με κανάλια ιόντων. Νέα στοιχεία δείχνουν ότι αυτοί οι υποδοχείς μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν δεύτερους αγγελιοφόρους (όπως κάνουν οι μεταβοτροπικοί υποδοχείς ) σε ορισμένες περιπτώσεις. Οι νικοτινικοί υποδοχείς της ακετυλοχολίνης είναι οι καλύτερα μελετημένοι ιοντοτροπικοί υποδοχείς.
Δομή
Στα σπονδυλωτά, οι νικοτινικοί υποδοχείς ταξινομούνται ευρέως σε δύο υπότυπους με βάση τις κύριες θέσεις έκφρασής τους: νικοτινικοί υποδοχείς μυϊκού τύπου και νικοτινικοί υποδοχείς νευρωνικού τύπου. Στους υποδοχείς μυϊκού τύπου, που βρίσκονται στη νευρομυϊκή σύνδεση, οι υποδοχείς είναι είτε η εμβρυακή μορφή, που αποτελείται από α1, β1, γ, και δ υπομονάδες σε αναλογία 2:1:1:1, είτε η ενήλικη μορφή που αποτελείται από α1, β1, δ και ε υπομονάδες σε αναλογία 2:1:1:1. Οι νευρωνικοί υπότυποι είναι διάφοροι ομομερείς (ένας τύπος υπομονάδας) ή ετερομερείς (τουλάχιστον μια α και μια β υπομονάδα) συνδυασμοί δώδεκα διαφορετικών υπομονάδων νικοτινικών υποδοχέων: α2 − α10 και β2 − β4. Παραδείγματα των νευρωνικών υποτύπων περιλαμβάνουν: (α4)3(β2)2, (α4)2(β2)3, (α3)2(β4)3, α4α6β3(β2)2, (α7)5 και πολλούς άλλους.
Ένας αριθμός μελετών ηλεκτρονικής μικροσκοπίας και κρυσταλλογραφίας ακτίνων-Χ έχει παράσχει δομικές πληροφορίες πολύ υψηλής ανάλυσης για τους μυϊκούς και νευρωνικούς nAChR και τις περιοχές δέσμευσής τους.
Πρόσδεση στον υποδοχέα
Όπως με όλα τα προσδετο-εξαρτώμενα κανάλια ιόντων, το άνοιγμα του πόρου του καναλιού του nAChR απαιτεί τη δέσμευση ενός χημικού αγγελιοφόρου. Στους nAChR μυϊκού τύπου, οι θέσεις πρόσδεσης ακετυλοχολίνης βρίσκονται στη διεπαφή των α και ε ή δ υπομονάδων. Στους νευρωνικού τύπου nAChR, η θέση πρόσδεσης βρίσκεται στη διεπαφή μίας υπομονάδας α και μιας β ή μεταξύ δύο α υπομονάδων στην περίπτωση υποδοχέων α7. Η θέση πρόσδεσης βρίσκεται στην εξωκυτταρική περιοχή κοντά στο αμινοτελικό άκρο. Όταν ένας αγωνιστής συνδέεται στη θέση, όλες οι παρούσες υπομονάδες υφίστανται αλλαγή διαμόρφωσης και το κανάλι ανοίγει με τη δημιουργία ενός πόρου με διάμετρο περίπου 0,65 nm.
Άνοιγμα του καναλιού
Ο nAChR είναι ένα μη επιλεκτικό κανάλι κατιόντων, που σημαίνει ότι πολλά διαφορετικά θετικά φορτισμένα ιόντα μπορούν να το διασχίσουν. Είναι διαπερατό σε Na+ και K+ και μερικοί συνδυασμοί υπομονάδων είναι επίσης διαπερατοί από το Ca2+. Η ποσότητα νατρίου και καλίου που επιτρέπουν τα κανάλια μέσω των πόρων τους (η αγωγιμότητά τους) κυμαίνεται από 50-110 pS, με την αγωγιμότητα να εξαρτάται από τη συγκεκριμένη σύνθεση υπομονάδων καθώς και από το διαπερνόν ιόν.
Πολλοί νευρωνικοί nAChR μπορούν να επηρεάσουν την απελευθέρωση άλλων νευροδιαβιβαστών. Το κανάλι ανοίγει συνήθως γρήγορα και τείνει να παραμείνει ανοιχτό έως ότου ο αγωνιστής διαχυθεί, κάτι που συνήθως διαρκεί περίπου 1 χιλιοστό του δευτερολέπτου. Ωστόσο, οι AChR μπορούν να ανοίξουν αυθόρμητα χωρίς δεσμευμένους προσδέτες ή μπορούν να κλείσουν αυθόρμητα με δεσμευμένους προσδέτες, και μεταλλάξεις στο κανάλι μπορούν να μεταβάλλουν την πιθανότητα αυτών των συμβάντων. Επομένως, η δέσμευση ακετυλοχολίνης αλλάζει την πιθανότητα ανοίγματος πόρου, η οποία αυξάνεται καθώς δεσμεύεται περισσότερη ακετυλοχολίνη.
Ο nAChR δεν μπορεί να δεσμεύσει ακετυλοχολίνη όταν είναι συνδεδεμένος με οποιαδήποτε από τις α-νευροτοξίνες του δηλητηρίου του φιδιού. Αυτές οι α-νευροτοξίνες συνδέονται ανταγωνιστικά, μη ομοιοπολικά και ισχυρά, στους nAChR των σκελετικών μυών και των νευρώνων, εμποδίζοντας έτσι τη δράση της ακετυλοχολίνης στη μετασυναπτική μεμβράνη, αναστέλλοντας τη ροή ιόντων και οδηγώντας σε παράλυση και θάνατο. Ο nAChR περιέχει δύο θέσεις δέσμευσης για νευροτοξίνες δηλητηρίου φιδιού. Η πρόοδος προς την ανακάλυψη της δυναμικής της δεσμευτικής δράσης αυτών των θέσεων έχει αποδειχθεί δύσκολη, αν και πρόσφατες μελέτες που χρησιμοποιούν ορθόθετη δυναμική έχουν βοηθήσει στην πρόβλεψη της φύσης των μηχανισμών πρόσδεσης τόσο των τοξινών του φιδιού όσο και της ακετυλοχολίνης στους nAChR. Αυτές οι μελέτες έχουν δείξει ότι μια κίνηση που μοιάζει με συστροφή η οποία προκαλείται από δέσμευση ακετυλοχολίνης είναι πιθανόν υπεύθυνη για το άνοιγμα του πόρου και ότι ένα ή δύο μόρια α-μπουγκαροτοξίνης (ή άλλης μακράς αλυσίδας α-νευροτοξίνης) αρκούν για να σταματήσει αυτή η κίνηση. Οι τοξίνες φαίνεται να κλειδώνουν μαζί γειτονικές υπομονάδες υποδοχέα, αναστέλλοντας τη συστροφή και επομένως την κίνηση ανοίγματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεμβρανικές πρωτεΐνες
Εστεμπάν Οκόν
Ο Εστεμπάν Οκόν(Εβρέ, Γαλλίας, 17 Σεπτεμβρίου 1996) είναι Γάλλος οδηγός αγώνων.
Γεννήθηκε στο Εβρέ και είναι γιος της Σαμπρίνα και του Λοράν Οκόν. Ο Λοράν Οκόν είναι μηχανικός ο οποίος έχει ένα γκαράζ στο Εβρέ. Η μητέρα του είναι Ισπανικής καταγωγής και συγκεκριμένα απ' τη Μάλαγα.
2016
Το 2016 ανήκε στην ομάδα Renault Sport στην οποία είχε θέση αναπληρωματικού οδηγού. Όμως επειδή οι χορηγοί του Ινδονήσιου οδηγού της Manor Ρίο Χαριάντο δεν μπορούσαν να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους από το Γκραν Πρι Γερμανίας κι έπειτα, η διοίκηση της ομάδας ζήτησε απ' τη διοίκηση της Ρενό να της παραχωρήσει τον Οκόν τον οποίο τοποθέτησε στη θέση του Χαριάντο απ' το Γκραν Πρι του Βελγίου μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος. Ο λόγος για τον οποίο η διοίκηση της Manor προχώρησε σε αυτή την ενέργεια είναι πως ο Οκόν προστατεύεται απ' τη Mercedes.
2017-2018
Στις 7 Ιανουαρίου του 2017 η διοίκηση της Force India ανακοίνωσε πως από κείνο το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 ο Οκόν θα αγωνίζεται για εκείνη την ομάδα όπου θα είναι ο δεύτερος οδηγός της μετά τη μετακίνηση του Γερμανού Νίκο Χούλκενμπεργκ στη Ρενό. Στην ίδια ομάδα έμεινε και το 2018.
2019
Στις 26 Νοεμβρίου του 2018 ανακοινώθηκε πως ο Οκόν το 2019 θα βρίσκεται στην ομάδα Mercedes Grand Prix όπου όμως θα έχει ρόλο αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή.
2020-σήμερα
Στις 11 Δεκεμβρίου 2019 η διοίκηση της Renault Sports ανακοίνωσε πως ο Οκόν απ' το 2020 θα βρίσκεται εκεί και θ' αντικαταστήσει το Γερμανό Νίκο Χούλκενμπεργκ ο οποίος με τη σειρά του θα πάει στη Racing Point όπου όμως δε θα έχει θέση κανονικού οδηγού αγώνων αλλά μόνο αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή. Στις 20 Οκτωβρίου του 2020 η διοίκηση της Renauls sports ανακοίνωσε επίσημα πως η ομάδα απ' το 2021 θα ονομάζεται Alpine Formula 1, ονομασία την οποία έχει μέχρι και σήμερα. Επίσης αποφάσισε πως ο 1 απ' τους οδηγούς της, ο Αυστραλός Ντάνιελ Ρικιάρντο δε θα βρίσκεται εκεί καθώς θα πάει στη Μακλάρεν και στη θέση του θα τοποθετηθεί ο Ισπανός Φερνάντο Αλόνσο ο οποίος θα επιστρέψει στο σπορ μετά από 3 χρόνια. Ο Οκόν θα παραμείνει στη θέση του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί Φόρμουλα 1
Ιρακινές βουλευτικές εκλογές 2000
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ιράκ στις 27 Μαρτίου 2000. Στις εκλογές συμμετείχαν 522 υποψήφιοι, μεταξύ των οποίων 25 γυναίκες. Ενώ υπήρχε ένας αριθμός υποψηφίων, όλοι οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι ήταν τυπικά πιστοί στο Κόμμα Μπάαθ και οι υπόλοιποι υποψήφιοι ήταν μέλη του κόμματος.
Το Κόμμα Μπάαθ κέρδισε 165 από τις 250 έδρες. Από τις 85 εναπομείνασες έδρες, 55 κέρδισαν ανεξάρτητοι υποψήφιοι και 30 βουλευτές διορίστηκαν από την κυβέρνηση για να εκπροσωπήσουν τις βόρειες κουρδικές περιοχές Σουλεϊμανίγια, Ερμπίλ και Ντοχούκ, όπου δεν έγιναν εκλογές και οι οποίες δεν ήταν υπό τον έλεγχο της ιρακινής κυβέρνησης από τον Πόλεμο του Κόλπου.
Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του 2000 ήταν οι τελευταίες που διεξήχθησαν μέχρι την πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 9.200.000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Ιράκ
Γκυ Β΄ του Νταμπιέρ
Ο Γκυ Β΄, γαλλ. Guy II (απεβ. 18 Ιανουαρίου 1216) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κύριος του Νταμπιέρ, Μπουμπόν & Μονλουσόν. Έγινε κοντόσταυλος της Καμπανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γουλιέλμου Α΄ κυρίου του Νταμπιέρ (γιου του Γκυ Α΄ κυρίου του Νταμπιέρ) και της Ερμενγκάρντε του Μουσύ.
Συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία ως μέλος της ομάδας που προηγήθηκε, η οποία ξεκίνησε την πολιορκία της Άκρας το 1189. Το 1191 στην Παλαιστίνη εθεωρείτο υποστηρικτής του Κορράδου μαρκησίου του Μομφερράτου.
Το 1212 ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας ανέθεσε στον Γκυ Β΄ να εκτοπίσει τον Γκυ Β΄ κόμη του Ωβέρν. Το επέτυχε, καταλαμβάνοντας το κάστρο Τουρνοέλ το επόμενο έτος. Η συμμετοχή του στη μάχη του Μπουβίν το 1214 ήταν αποφασιστική για τη νίκη των Γάλλων.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1186 τη Ματθίλδη του Μπουρμπόν, κόρη και κληρονόμο του Αρσαμπώ διαδόχου του Μπουρμπόν και είχε τέκνα:
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Μια τρομερή εκδίκηση
Μια τρομερή εκδίκηση (ρωσικός τίτλος: Страшная месть) είναι διήγημα του Ρώσου συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ. Γράφτηκε το 1829-1831 και περιλαμβάνεται στη συλλογή Βραδιές σε ένα αγρόκτημα κοντά στη Ντικάνκα, που εκδόθηκε το 1831.
Υπόθεση
Κατά τη διάρκεια της γιορτής, βγάζουν δύο ιερές εικόνες, στη θέα των οποίων ένας ξένος, ντυμένος σαν Κοζάκος, σταματά τον εορταστικό αλλά χλευαστικό χορό του και μεταμορφώνεται σε μάγο, τα καστανά του μάτια γίνονται πράσινα, τα χείλη του μπλε, το πηγούνι του τρέμει, η μύτη του μακραίνει, τα δόντια του σαν χαυλιόδοντες βγαίνουν από το στόμα του, η πλάτη του καμπουριάζει. Στη θέα του σοκαρισμένου πλήθους, εξαφανίζεται.
Ο Ντανίλο και η Κατερίνα συζητούν για τον μάγο στο δρόμο προς το σπίτι τους. Καθώς περνούν από ένα νεκροταφείο, οι σταυροί τρίζουν και τα πτώματα βγαίνουν από τους τάφους, το καθένα πιο τρομακτικό από το άλλο. μικρογραφία|250x250εσ|Η άφιξη μάγου σε γάμο αγροτών, [[Βασίλι Μαξίμοφ (1875)]] Το επόμενο πρωί στο σπίτι του ζευγαριού, ο πατέρας της Κατερίνας απαιτεί εξηγήσεις για την αργοπορημένη επιστροφή τους το προηγούμενο βράδυ. Στον καυγά που ακολουθεί, ο πατέρας της Κατερίνας πυροβολεί τον Ντανίλο στο χέρι πριν αυτή επέμβει και τους ηρεμήσει.
Η Κατερίνα λέει στον άνδρα της ότι είδε ένα όνειρο το προηγούμενο βράδυ για έναν μάγο που θέλει να την παντρευτεί. Ο Ντανίλο ανακαλύπτει ότι ο μάγος είναι ο πατέρας της και συνειδητοποιεί ότι είναι ο Αντίχριστος. Με φίλους του Κοζάκους τον συλλαμβάνουν και τον αλυσοδένουν στο κελάρι του σπιτιού του Ντανίλο, αλλά εκείνος πείθει την Κατερίνα να τον απελευθερώσει.
Αφού δραπετεύει, ο μάγος συγκεντρώνει μια ομάδα Πολωνών και έρχονται να πάρουν τη γη του Ντανίλο, αλλά αυτός και οι φίλοι του καταφέρνουν να τους απωθήσουν. Στο τέλος της μάχης, ο μάγος πυροβολεί τον Ντανίλο και τον σκοτώνει.
Ο μάγος εμφανίζεται στα όνειρα της Κατερίνας τη νύχτα και την απειλεί ότι θα μαχαιρώσει τον εγγονό του αν η νεαρή χήρα αντιστέκεται στον γάμο μαζί του από εδώ και στο εξής, αλλά αυτή παραμένει σταθερή. Η Κατερίνα βλέπει ένα όνειρο να σκοτώνεται ο γιος της, ξυπνά από τον εφιάλτη και βρίσκει το παιδί νεκρό στην κούνια του. Ο μάγος έχει πραγματοποιήσει την απειλή του.
Μετά τον θάνατο του παιδιού της, η Κατερίνα τρελαίνεται μέχρι που ένας ταξιδιώτης σταματά στο σπίτι της μια μέρα και φαίνεται να την επαναφέρει στα λογικά της. Όταν όμως ισχυρίζεται ότι ο Ντανίλο του είπε κάποτε να την παντρευτεί αν ο ίδιος έχει πεθάνει, η Κατερίνα τον αναγνωρίζει ως τον μάγο-πατέρα της και προσπαθεί να τον μαχαιρώσει, αλλά εκείνος πιάνει το μαχαίρι, τη σκοτώνει και φεύγει έφιππος.
Μετά τη φυγή, ο μάγος σε ένα βουνό συναντά έναν ιππότη συνοδευόμενο από ένα αγόρι έφιππο. Στη συνέχεια, ο μάγος φτάνει στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Εκεί, παρακαλεί έναν πνευματικό γέροντα να τον βοηθήσει, αλλά ο γέροντας αρνείται γιατί ο μάγος είναι ήδη καταδικασμένος, οπότε ο μάγος τον δολοφονεί. Ο ιππότης προλαβαίνει τον μάγο και τον ρίχνει σε μια άβυσσο όπου τα πτώματα των προγόνων του περιμένουν να τον ροκανίσουν στην αιωνιότητα.
Η παλιά ιστορία
Στο τέλος της ιστορίας, γίνεται γνωστό ότι ο θάνατος του Ντανίλο, της Κατερίνας και του παιδιού τους ήταν προδιαγεγραμμένος. Πριν από πολύ καιρό ζούσαν δύο αδέρφια Κοζάκοι, ο Ιβάν και ο Πέτρος. Ο βασιλιάς Στέφανος Μπάτορυ πρόσφερε μεγάλη ανταμοιβή για τη σύλληψη ενός τρομερού Τούρκου πασά και ο Ιβάν τον συνέλαβε, έλαβε την ανταμοιβή του σε γη και τη μοιράστηκε γενναιόδωρα με τον Πέτρο. Ο Πέτρος από φθόνο του κράτησε κακία. Τα δύο αδέλφια ξεκίνησαν για τα εδάφη που παραχώρησε ο βασιλιάς και σε ένα ορεινό μονοπάτι στα Καρπάθια, ο Πέτρος έσπρωξε τον Ιβάν μαζί με το άλογό του στην άβυσσο. Ο Ιβάν έπιασε ένα κλαδί και προσπάθησε να σώσει τον γιο του που είχε μαζί του, αλλά ο Πέτρος τους έσπρωξε και τους δύο στην άβυσσο.
Όταν ο Ιβάν στάθηκε μπροστά στο δικαστήριο του Θεού, του επιτράπηκε να καθορίσει την τιμωρία του αδελφού-δολοφόνου του και ο Ιβάν για να τον εκδικηθεί επέλεξε να εξοντωθούν όλοι οι απόγονοι του Πέτρου.
Διασκευή
Μια 20λεπτη διασκευή κινουμένων σχεδίων της ιστορίας έγινε το 1987 (με τον ίδιο τίτλο) σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Τίτοφ. Η ταινία διατηρεί τον αρχικό σκοτεινό τόνο, αν και δίνεται περισσότερη έμφαση στα σουρεαλιστικά στοιχεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νουβέλες του Νικολάι Γκόγκολ
Stockholm International Fairs
Το Διεθνές Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο της Στοκχόλμης, το οποίο αποκαλείται "Älvsjömässan", είναι μια εταιρεία που διοργανώνει εμπορικές εκθέσεις στη Στοκχόλμη. Το κεντρικό κτίριο βρίσκεται στο νότιο προάστιο του δήμου της Στοκχόλμης, από το οποίο το κτίριο πήρε το όνομά του. Κατασκευάστηκε το 1971 και έχει χωρητικότητα 4.000 ατόμων.
Η εγκατάσταση φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1975, το Melodifestivalen 1996 και το Melodifestivalen 1999.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σουηδία Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στη Σουηδία
Αμερικανικά Αγγλικά
Τα Αμερικανικά Αγγλικά (γνωστά και ως Αγγλικά των Ηνωμένων Πολιτειών) είναι η διάλεκτος της αγγλικής γλώσσας που ομιλείται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επίσης, τα Αμερικανικά Αγγλικά είναι ο όρος που αναφέρεται στο σύνολο των ποικιλιών της αγγλικής γλώσσας που προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σήμερα, τα αμερικανικά αγγλικά είναι η σημαντικότερη αγγλική διάλεκτος παγκοσμίως.
Τα αγγλικά είναι η κύρια γλώσσα των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι η ντε φάκτο επίσημη γλώσσα της κυβέρνησης των ΗΠΑ και των πολιτειών της. Στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τους νόμους της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, η κύρια γλώσσα διδασκαλίας είναι τα αγγλικά. Σε τριάντα δύο αμερικανικές πολιτείες η επίσημη γλώσσα είναι τα αγγλικά. Ενώ τα δικαστήρια σε ορισμένες πολιτικές διοικητικές μονάδες των Ηνωμένων Πολιτειών παραχωρούν ισοδύναμο καθεστώς με τα αγγλικά σε κάποια αγγλικά (για παράδειγμα, τα ισπανικά και τα αγγλικά είναι επίσημες γλώσσες του δικαστικού συστήματος του Πουέρτο Ρίκο), σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο, τα αγγλικά είναι η μόνη επίσημη γλώσσα για το Επαρχιακό Δικαστήριο του Πουέρτο Ρίκο (τα Επαρχιακά Δικαστήρια των ΗΠΑ ανήκουν στο ομοσπονδιακό δικαστικό σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών).
Οι αμερικανικές αγγλικές διάλεκτοι έχουν διάφορες ιδιομορφίες στην προφορά, στο λεξιλόγιο, στη γραμματική και ιδιαίτερα στην ορθογραφία. Η Αμερικανική Αγγλική έχει ιδιομορφίες που την διαχωρίζουν από τις υπόλοιπες αγγλικές διαλέκτους. Οποιαδήποτε Αμερικανική ή Καναδική ποικιλία που δεν έχει αξιοσημείωτες τοπικές, εθνικές ή πολιτιστικές επιρροές είναι ευρέως γνωστή ως Γενικά ή Επίσημα Αμερικανικά. Τα Γενικά (ή Επίσημα) Αμερικανικά είναι ένα αρκετά ενιαίο διαλεκτικό συνεχές, το οποίο είναι εγγενές σε ορισμένες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε εθνικό επίπεδο, τα Γενικά Αμερικανικά έχουν συνδεθεί με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα πολύ μορφωμένα κοινωνικά στρώματα. Ωστόσο, τόσο ιστορικά όσο και σημερινά δεδομένα διαφωνούν με την ιδέα της ύπαρξης μιας ενιαίας αμερικανικής προφοράς. Η προφορά της Αμερικανικής Αγγλικής συνεχίζει να εξελίσσεται. Μερικές τοπικές ποικιλίες εξαφανίζονται, ενώ τον 20ό αιώνα έχουν εμφανιστεί διάφορες περιφερειακές αλλά μεγαλύτερες σε γεωγραφική έκταση διάλεκτοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλική γλώσσα Κατηγορία:Γλώσσες των Ηνωμένων Πολιτειών
Δημοκρατία του Έζο
Η Δημοκρατία του Έζο (蝦夷共和国, Έζο Κιογουακόκου) ήταν ένα κράτος που δημιουργήθηκε από πιστούς του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου μετά τις στρατιωτικές αποτυχίες τους κατά την διάρκεια του Πολέμου Μπόσιν. Είναι το μοναδικό κράτος στην ιστορία της Ιαπωνίας που είχε ως κύριο πολίτευμα την δημοκρατία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας Εζο Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ανατολικής Ασίας
Λόρα Μουντζ Λάυαλ
Η Λόρα Μουντζ Λάυαλ (18 Ιουνίου 1860 – 9 Δεκεμβρίου 1930) ήταν Καναδή ζωγράφος του ιμπρεσιονισμού, γνωστή για την απεικόνιση μητέρων και παιδιών.
Ζωή και έργο
Η Λόρα Αντελίν Μουντζ γεννήθηκε στο Ράντφορντ της περιοχής Γουόρικσερ της Αγγλία το 1860. Η οικογένειά της μετανάστευσε στον Καναδά όταν ήταν ακόμα παιδί. Μεγάλωσε σε μια φάρμα της περιοχής Muskoka του Οντάριο. Όταν ήταν νεαρή, η Μουντζ εργάστηκε ως δασκάλα, όμως το ενδιαφέρον της για την τέχνη την οδήγησαν να κάνει μαθήματα σχετικά με τις τεχνικές ζωγραφικής με δάσκαλο τον Γουίλιαμ Τσαρλς Φόρστερ του Χάμιλτον. Ξεκινώντας το 1882, άρχισε μαθήματα στη Σχολή Τέχνης του Οντάριο όπου σπούδασε με τον Λούσιους Ρίτσαρντ Ο'Μπράιεν και αργότερα κάτω από τις οδηγίες του Τζόρτζ Άγκνιου Ριντ. Σπούδασε για λίγο στη Σχολή Τέχνης του Νότιου Κένσινγκτον το 1887 και στη συνέχεια επέστρεψε στον Καναδά για να συνεχίσει τις σπουδές της με τον Ρίντ. Το 1891, αποδέχτηκε μια υποτροφία διάρκειας επτά ετών στο Παρίσι της Γαλλίας, με εκδρομές ώστε να μελετήσει τα έργα του Μιχαήλ Άγγελου και άλλων μεγάλων καλλιτεχνών, όπου επηρεάστηκε από το ιμπρεσιονιστικό στυλ τους. Ενώ ήταν στο Παρίσι σπούδασε στη διάσημη Ακαδημία Colarossi όπου και εξέθεσε έργα της, με αποτέλεσμα ορισμένα από τα έργα της να αναπαραχθούν σε γαλλικά περιοδικά. Με την επιστροφή της στον Καναδά το 1898, ίδρυσε ένα στούντιο στο Τορόντο και άρχισε να δέχεται σπουδαστές. Έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Royal College of Art (ARCA). Αργότερα μετακόμισε στο 6 Beaver Hall Square στο Μόντρεαλ για να συνεχίσει την καριέρα της στην τέχνη.
Η δουλειά της έλαβε αναγνώριση τόσο στον Καναδά όσο και εκτός της χώρας. Μερικά από τα έργα της εκτέθηκαν το 1893 στην Παγκόσμια Κολομβιανή Έκθεση στο Σικάγο του Ιλλινόις και στη συνέχεια το 1894 ως μέρος της Société des artistes français στο Παρίσι. Η Λάυαλ συνέχισε να παρουσιάζει τα έργα της σε πολλές διεθνείς εκθέσεις μετά την επιστροφή της από το Παρίσι και το έργο της αναγνωρίστηκε με ένα ασημένιο μετάλλιο το 1901 στην Pan-American Exposition. Στη συνέχεια της απονεμήθηκε το χάλκινο μετάλλιο στην St Louis World Fair Exposition, το 1904. Παρουσίασε 27 πίνακές της με την Βασιλική Καναδική Ακαδημίας Τεχνών μεταξύ της χρονικής περιόδου 1893 και 1929. Η δουλειά της συχνά συγκρινόταν και αντιπαραβαλλόταν με εκείνη των σύγχρονων καλλιτεχνών της Florence Carlyle. Τόσο η Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά όσο και η Πινακοθήκη του Οντάριο έχουν έργα της στις προθήκες τους.
Εξελέγη ως μέλος της Βασιλικής Καναδικής Ακαδημίας Τεχνών το 1895 και ήταν μία από τις οχτώ γυναίκες που είχαν λάβει αυτή την τιμή. Η Μουντζ ήταν μέλος της Εταιρείας Καλλιτεχνών του Οντάριο από το 1891. Ήταν η πρώτη γυναίκα που διορίστηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιό του το 1899, μέχρι το 1903. Μετά το θάνατο της αδελφής της το 1915, επέστρεψε στο Τορόντο και παντρεύτηκε τον κουνιάδο της Charles W.B. Lyall και φρόντισε τα 11 παιδιά της αδελφής της. Στη συνέχεια ίδρυσε ένα στούντιο στη σοφίτα του σπιτιού τους και άρχισε να υπογράφει τα έργα της με το επώνυμο του συζύγου της. Συνέχισε να ζωγραφίζει μέχρι το θάνατό της το 1930. Η Λάυαλ είναι θαμμένη στο κοιμητήριο Mount Pleasant Cemetery στο Τορόντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Αργυρό Ιωβηλαίο της Ελισάβετ Β΄
Το Αργυρό Ιωβηλαίο της Ελισάβετ Β΄ σηματοδότησε την 25η επέτειο από την ενθρόνιση της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ στις 6 Φεβρουαρίου 1952. Εορτάσθηκε το 1977 με την πραγματοποίηση μιας σειράς από εκδηλώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Κοινοπολιτεία. Αποκορύφωμα αυτών των εκδηλώσεων ήταν οι «Ημέρες του Ιωβηλαίου» τον Ιούνιο, που συνέπεσαν με τα Επίσημα Γενέθλια της Βασίλισσας. Η επέτειος μνημονεύθηκε στις εκκλησιαστικές ακολουθίες της Αγγλικανικής Εκκλησίας στις 6 Φεβρουαρίου 1977 και συνέχισε να τιμάται σε όλες τις θείες λειτουργίες του ίδιου μήνα.
Περιοδείες στο εσωτερικό και εξωτερικό
Κανένας μονάρχης πριν από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ δεν είχε επισκεφτεί τόσα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα (τα ταξίδια διήρκεσαν τρεις μήνες). Συνολικά, η Βασίλισσα και ο σύζυγός της Πρίγκιπας Φίλιππος επισκέφτηκαν 36 κομητείες. Η περιοδεία ξεκίνησε στις 17 Μαΐου από την Γλασκώβη της Σκωτίας, όπου μεγάλο πλήθος μαζεύτηκε για να δει από κοντά τη Βασίλισσα και τον Πρίγκιπα Φίλιππο. Στην Αγγλία ένα εκατομμύριο πολίτες χαιρέτησε το ζευγάρι στο Λάνκασερ, με την περιοδεία να συνεχίζεται στην Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία. Ανάμεσα στα μέρη που επισκέφθηκαν κατά τη διάρκεια της περιοδείας στο εσωτερικό ήταν πολλά σχολεία, τα οποία αποτέλεσαν το θέμα μιας τηλεοπτικής παρουσίασης της Βάλερι Σίνγκλετον.
Το καλοκαίρι η Βασίλισσα και ο Πρίγκιπας Φίλιππος πραγματοποίησαν μια περιοδεία στην Κοινοπολιτεία, φθάνοντας για πρώτη φορά σε νησιωτικά έθνη, όπως τα Φίτζι και η Τόνγκα. Συνέχισαν το ταξίδι τους στη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, την Παπούα Νέα Γουινέα και τις βρετανικές κτήσεις στις Δυτικές Ινδίες. Ο τελευταίος σταθμός της περιοδείας τους στο εξωτερικό ήταν στον Καναδά, όπου δίπλα στο ζευγάρι βρέθηκε ο γιος τους Πρίγκιπας Κάρολος.
Αυστραλία
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας της Βασίλισσας στην Αυστραλία, τον Μάρτιο του 1977, πραγματοποιήθηκε η Παρέλαση του Αργυρού Ιωβηλαίου μπροστά από το Κοινοβούλιο στην Καμπέρα.
Το Βασιλικό Νομισματοκοπείο της Αυστραλίας κυκλοφόρησε ένα αναμνηστικό νόμισμα, το οποίο απεικόνιζε είκοσι πέντε φορές του Στέμμα του Αγίου Εδουάρδου. Παράλληλα, δύο αναμνηστικά γραμματόσημα κυκλοφόρησαν από το Ταχυδρομείο της Αυστραλίας.
Στις 14 Ιουνίου ανακοινώθηκε η απονομή διακρίσεων σε μια σειρά από εξέχουσες προσωπικότητες της Αυστραλίας προς τιμήν του Αργυρού Ιωβηλαίου και των Γενεθλίων της Βασίλειας.
Οι εορτασμοί του Αργυρού Ιωβηλαίου κορυφώθηκαν τον Δεκέμβριο του 1977, όταν 35.000 στρατιωτικοί έλαβαν μέρος σε παρελάσεις σε όλη την Αυστραλία.
Καναδάς
Η Βασίλισσα και ο σύζυγός της επισκέφθηκαν τον Καναδά το 1977 για να τιμήσουν το Αργυρό Ιωβηλαίο της. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, η Βασίλισσα εκφώνησε ομιλία ενώπιον του Κοινοβουλίου.
Για να τιμήσει το Ιωβηλαίο, ο Καναδάς εξέδωσε ένα αργυρό μετάλλιο στις 6 Φεβρουαρίου του 1977. Απονεμήθηκε σε άτομα που είχαν επιδείξει σημαντική συνεισφορά στους συμπολίτες τους, στην κοινότητά τους ή στον Καναδά. Παράλληλα εκδόθηκε ένα ειδικό γραμματόσημο, που απεικόνιζε την Βασίλισσα Ελισάβετ.
Συστάθηκε ακόμη ένας ειδικός φορέας για να παρέχει δωρεάν μαθήματα σε νέους Καναδούς που ενδιαφέρονταν να μάθουν μία νέα γλώσσα.
Νέα Ζηλανδία
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας της Βασίλισσας στη Νέα Ζηλανδία, που διήρκησε από τις 22 Φεβρουαρίου έως τις 7 Μαρτίου του 1977, η Ελισάβετ Β΄ και ο Πρίγκιπας Φίλιππος επισκέφτηκαν 11 σημεία στη χώρα. Η Βασίλισσα παρέστη στα εγκαίνια των νέων κτιρίων του Κοινοβουλίου στο Ουέλινγκτον.
Ένα σύνολο γραμματοσήμων κυκλοφόρησε από τη Νέα Ζηλανδία για να τιμήσει το Αργυρό Ιωβηλαίο της Βασίλισσας. Δημιουργήθηκε, ακόμη, το Δεύτερο Εθνικό Καταπίστευμα «Βασίλισσα Ελισάβετ» ως εθνικό ταμείο για την ενθάρρυνση και την προώθηση των ανοιχτών χώρων προς όφελος και απόλαυση του λαού της Νέας Ζηλανδίας. Ανακοινώθηκαν, επίσης, μία σειρά από διακρίσεις προς τιμήν εξεχουσών προσωπικοτήτων της Νέας Ζηλανδίας στις 11 Ιουνίου 1977.
Ηνωμένο Βασίλειο
Στις 3 Μαΐου ο Πρωθυπουργός Τζέιμς Κάλαχαν εκφώνησε μία ομιλία προς την Βασίλισσα με την ευκαιρία του Αργυρού Ιωβηλαίου της. Σε αυτήν ανέφερε ότι: ''«Σε μια τέτοια περίσταση σκεφτόμαστε τον Θρόνο ως ένα θεσμό και τη Βασίλισσα ως ένα πρόσωπο. Σε συνδυασμό με το Κοινοβούλιο, ο Θρόνος ως ένας θεσμός μας δίνει τη δυνατότητα να διατηρήσουμε μια σταθερότητα που θαυμάζεται ευρέως στο εξωτερικό. Μαζί, ο Κυρίαρχος και το Κοινοβούλιο παρέχουν τα μέσα με τα οποία έγιναν βαρυσήμαντες αλλαγές, είναι και θα συνεχίσουν να αποτελούν τη συνέχεια στη χώρα μας»''. Την επόμενη μέρα, η Ελισάβετ μίλησε στο Κοινοβούλιο στη Μεγάλη Αίθουσα του Ουεστμίνστερ, αν και η ομιλία της κρίθηκε αμφιλεγόμενη από ορισμένους βουλευτές. Η Βασίλισσα αναφέρθηκε στην έντονη συζήτηση για αυτοδιοίκηση της Σκωτίας και της Ουαλίας εντός του Ηνωμένου Βασιλείου. Αν και ανέφερε ότι μπορούσε «να κατανοήσει εύκολα αυτές τις φιλοδοξίες», πρόσθεσε ότι δεν μπορούσε να ξεχάσει ότι στέφθηκε «Βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας». Ανάφερε χαρακτηριστικά ότι: «Ίσως αυτό το Ιωβηλαίο είναι μια στιγμή να υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας τα οφέλη που έχει απονείμει η ένωση, στο εσωτερικό και στις διεθνείς συναλλαγές μας, στους κατοίκους όλων των περιοχών αυτού του Ηνωμένου Βασιλείου».
Στις 6 Ιουνίου η Βασίλισσα πυροδότησε μία συμβολική φωτιά στο Κάστρο του Ουίντσορ, πράξη που επαναλήφθηκε από φωτιές που άναψαν μέσα στη νύχτα σε ολόκληρη τη χώρα. Στις 7 Ιουνίου πλήθη παρατάχθηκαν στη διαδρομή της πομπής προς τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου, όπου η βασιλική οικογένεια παρακολούθησε μια θεία λειτουργία ευχαριστιών μαζί με πολλούς παγκόσμιους ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζίμι Κάρτερ. Μετά τη θεία λειτουργία ακολούθησε γεύμα στο Γκίλντχολ, με οικοδεσπότη τον Λόρδο-Δήμαρχο του Λονδίνου Πίτερ Βάνεκ. Στη δεξίωση αυτή η Βασίλισσα ανέφερε: ''«Όταν ήμουν είκοσι ενός χρονών, αφιέρωσα τη ζωή μου στην υπηρεσία του λαού μας και ζήτησα τη βοήθεια του Θεού για να πραγματοποιήσω αυτόν τον όρκο. Αν και αυτός ο όρκος έγινε στις μέρες της νιότης μου, όταν ήμουν άπειρη στην κρίση, δεν μετανιώνω ούτε ανακαλώ ούτε μια λέξη από αυτό».''
Μετά το μεσημεριανό γεύμα, η πομπή συνέχισε από το Δημαρχείο προς τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, όπου περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι παρατάχθηκαν στα πεζοδρόμια για να δουν την οικογένεια να χαιρετίζει τους θεατές. Άλλα 500 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλη την Κοινοπολιτεία παρακολούθησαν τα γεγονότα της ημέρας σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση. Στις 7 Ιουνίου διοργανώθηκαν εορταστικές εκδηλώσεις σε χωριά και πόλεις για όλους τους κατοίκους. Μόνο στο Λονδίνο υπήρξαν πάνω από 4.000 οργανωμένα πάρτι σε δρόμους και γειτονιές. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της ημέρας, οι θεατές χαιρετίστηκαν από τη Βασίλισσα, η οποία πραγματοποίησε πολλές εμφανίσεις από το μπαλκόνι του Ανακτόρου του Μπάκιγχαμ.
Στις 9 Ιουνίου η Βασίλισσα πραγματοποίησε μία ακτοπλοϊκή περιοδεία στον Τάμεση, ταξιδεύοντας από το Γκρίνουιτς προς το Λάμπεθ. Στο ταξίδι αυτό η Βασίλισσα εγκαινίασε τον Πεζόδρομο του Ιωβηλαίου και τους Κήπους του Ιωβηλαίου του Λάμπεθ. Το βράδυ συμμετείχε σε μία επίδειξη πυροτεχνημάτων και μετέβη με μία πομπή από φωτισμένες άμαξες στο Μπάκιγχαμ.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν απονεμήθηκαν για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2002 στο Τάλιν της Εσθονίας, όπου τιμήθηκαν τα καλύτερα διαγωνιζόμενα τραγούδια στον τελικό. Ιδρυόμενα από τους Κρίστερ Μπιόρκμαν (εκπρόσωπος της Σουηδίας στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision του 1992 και συμμετέχων με τη Σουηδία) και Ρίτσαρντ Χέρρει (μέλος του συγκροτήματος Herreys, νικητής του 1984 για τη Σουηδία), τα βραβεία φέρουν το όνομα του δημιουργού του ετήσιου διαγωνισμού, Μαρσέλ Μπεζανσόν. Τα βραβεία χωρίζονται σε 3 κατηγορίες:
Το 2008, παρουσιάστηκε ειδικό βραβείο, το βραβείο Poplight Fan Award, όπως ψηφίστηκε από τους οπαδούς της σουηδικής ιστοσελίδας poplight.se και παρουσιάστηκε στον αγαπημένο τους καλλιτέχνη (κάτω των 25 ετών).
Το 2010 ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision πρόσθεσε μια νέα κατηγορία, την ψήφο του σχολιαστή. Προηγουμένως, αυτή η κατηγορία απονεμήθηκε από τους πρώην νικητές, αλλά τα προβλήματα υλικοτεχνικής υποστήριξης ανάγκασαν τους διοργανωτές να αλλάξουν τη βάση της ψηφοφορίας. Ήταν πολύ δύσκολο να βρεθούν οι προηγούμενοι νικητές και ορισμένοι από αυτούς δεν παρακολουθούσαν τον διαγωνισμό. Από την άλλη πλευρά, οι σχολιαστές ακολουθούν έντονα τις πρόβες και θεωρούνται πιο αξιόπιστη ομάδα για την ψηφοφορία. Οι σχολιαστές ψηφίζουν για τα "Καλλιτεχνικά Βραβεία".
Γιάννης Ποτουρίδης
Ο Γιάννης Ποτουρίδης (γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1992 στην Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Πανιώνιο στο πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Αν και αποφασίζονται επίσημα από τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, τα βραβεία δεν παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια της τελικής εκπομπής, αλλά μοιράζονται κατά τη διάρκεια του επίσημου διαγωνισμού μετά το πάρτι. Το 2009, ωστόσο, τα τρόπαια απονεμήθηκαν πριν από τον τελικό του διαγωνισμού.
Γιάννης Ποτουρίδης
Έχει αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής (Σούπερ Λιγκ) μετρώντας 118 συμμετοχές και 1 τέρμα. Επίσης έχει αγωνιστεί στο εξωτερικό και πιο συγκεκριμένα στο ιταλικό πρωτάθλημα της Σέριε Β, στο πολωνικό πρωτάθλημα της 1 Λίγκα και στο Νοτιοαφρικάνικο πρωτάθλημα της Πρέμιερ Ντιβίζιον.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Το Melodifestivalen της Σουηδίας παρουσιάζει επίσης τα βραβεία κατά τη διάρκεια του ιδίου διαγωνισμού.
Γιάννης Ποτουρίδης
Καριέρα
Ο Γιάννης Ποτουρίδης ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομών της Α.Ε. Χαραυγής και κατόπιν μεταπήδησε σε αυτά του Ολυμπιακού. Το 2010 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού, κάνοντας τις πρώτες εμφανίσεις σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής τη σεζόν 2010-11, ύστερα από υπόδειξη του Ερνέστο Βαλβέρδε. Το ντεμπούτο του σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού έγινε στις 3 Νοεμβρίου 2010 σε εκτός έδρας αγώνα με αντίπαλο τον Γ.Σ. Ηλιούπολη (0-1) για το Κύπελλο Ελλάδας, ενώ το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα έγινε στις 21 Νοεμβρίου 2010 σε εντός έδρας αγώνα με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ (3-0), όπου πέρασε ως αλλαγή στο 46΄ του Γιάννη Παπαδόπουλου. Στις 23 Νοεμβρίου 2011 αντικατέστησε τον Ραφίκ Τζεμπούρ στην εκτός έδρας νίκη του Ολυμπιακού επί της Ολιμπίκ Μαρσέιγ για το Τσάμπιονς Λιγκ.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Ψηφίστηκαν από τους σχολιαστές
Από το 2010,οι σχολιαστές του διαγωνισμού αντικατέστησαν τους προηγούμενους νικητές σαν κριτική επιτροπή για τους νικητές των βραβείων.
Γιάννης Ποτουρίδης
Καριέρα
Το καλοκαίρι του 2012 δόθηκε ως δανεικός στην νεοφώτιστη ομάδα στη Σούπερ Λίγκα, τον Α.Ο. Πλατανιά, με τη φανέλα του οποίου έκανε συνολικά 21 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα χωρίς να σκοράρει κανένα γκολ. Το καλοκαίρι του 2013 πωλήθηκε στη Νοβάρα Κάλτσιο, ομάδα της Σέριε Β. Ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο με τον Πανθρακικό. Το καλοκαίρι του 2016 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΕΛ, ωστόσο όμως τον Ιανουάριο του 2017 έμεινε ελεύθερος από την ομάδα της Λάρισας. Τον Μάρτιο του 2017 υπέγραψε συμβόλαιο 6 μηνών με την πολωνική Μιέντζ Λεγκνίτσα, ομάδα δεύτερης κατηγορίας.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Νικητές Βραβείου Συνθέτη
Αυτό το βραβείο δόθηκε για πρώτη φορά το 2004, αντικαθιστώντας το Βραβείο Φίλων του Διαγωνισμού.
Γιάννης Ποτουρίδης
Καριέρα
Τον Ιούλιο του 2017 επέστρεψε στην Ελλάδα, παίρνοντας μεταγραφή στον ΟΦΗ. Το καλοκαίρι του 2019 λύθηκε η συνεργασία του με την κρητική ομάδα και ακολούθως πήρε μεταγραφή στην ομάδα της Νότιας Αφρικής, Κέιπ Τάουν Σίτι, από την οποία αποχώρησε τον Μάιο του 2021. Έχοντας επιστρέψει στην Ελλάδα, τον Ιανουάριο του 2022 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, ομάδα Γ΄ Εθνικής, με την οποία πανηγύρισε την άνοδο στη Σούπερ Λιγκ 2.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Βραβείο Φίλων
Το βραβείο Φίλων του Διαγωνισμού δόθηκε το 2002 και το 2003 και ψηφίστηκε από τα μέλη του διεθνικού φεστιβάλ Eurovision, του OGAE. Διακόπηκε και αντικαταστάθηκε από το Βραβείο Συνθέτη το 2004.
Γιάννης Ποτουρίδης
Καριέρα
Τον Ιανουάριο του 2023, πήρε μεταγραφή στον Αιολικό, με τη φανέλα του οποίου πανηγύρισε επίσης την άνοδο στη Σούπερ Λιγκ 2. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους μεταγράφηκε στον Πανιώνιο, που αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Βραβείο Φίλων
Το 2008, εισήχθη ένα ειδικό βραβείο, το οποίο ονομάστηκε Poplight Fan Award και ψηφίστηκε από τους οπαδούς της ESC (βλ. παραπάνω). Δεν έχει απονεμηθεί από τότε.
Γιάννης Ποτουρίδης
Διεθνής καριέρα
Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα του σε επίπεδο Κάτω των 17  και έχει παίξει στον προκριματικό και ελίτ γύρο του ΟΥΕΦΑ Κ-17 Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νοβάρα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μιέντζ Λεγκνίτσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1 Λίγκα Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέιπ Τάουν Σίτι Φ.Κ. (2016) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Νικητές Melodifestivalen
Από το 2005, η Σουηδική Τηλεόραση Sveriges Television (SVT) απονέμει τα δικά της βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν κατά τη διάρκεια της εθνικής του επιλογής Melodifestivalen. Αυτά τα βραβεία ακολουθούν την ίδια μορφή με εκείνη των βραβείων της Eurovision, με βραβεία στα τραγούδια που διαγωνίστηκαν στον τελικό του διαγωνισμού. Τα τραγούδια που κέρδισαν τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision σημειώνονται με έντονους χαρακτήρες.
Επιπλέον σύνδεσμοι
Κατηγορία:Eurovision Μπεζανσον Μαρσέλ
Δοξαράς Λάρισας
Ο Δοξαράς είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Ο Δοξαράς βρίσκεται σε απόσταση περίπου 26 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Λάρισα, 26 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Φάρσαλα και 21 χλμ. ΝΔ. από την Νίκαια (έδρα του δήμου), σε υψόμετρο 190 μέτρα. Βορειοδυτικά του χωριού είναι η Άνω Βούναινα, ανατολικά ο Άγιος Γεώργιος, νοτιοανατολικά το Ψυχικό και δυτικά το Μικρό Βουνό ανάμεσα με το οποίο περνάει η Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης. Στα βορειοανατολικά έχει εντοπιστεί νεολιθικός οικισμός, στα νοτιοδυτικά του οποίου βρέθηκε τύμβος της κλασικής εποχής που ανήκει στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Κραννώνος.
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα ως Δοξαρά (Γιατσιλάρ) το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κραννώνος. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 το όνομα διορθώθηκε σε Δοξαράς και το 1928 με το ΦΕΚ 48Α - 31/03/1928 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκαιας του Δήμου Κιλελέρ και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 160 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Δείτε επίσης
Σιδηροδρομικός Σταθμός Δοξαρά
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Εθνικό Συμβούλιο του Αζερμπαϊτζάν
Το Εθνικό Συμβούλιο του Αζερμπαϊτζάν (αζέρικα: Azərbaycan Milli Şurası) ήταν το πρώτο (διορισμένο) νομοθετικό σώμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, που λειτούργησε από τις 27 Μαΐου 1918 έως τις 17 Ιουνίου 1918 και εκ νέου από τις 16 Νοεμβρίου 1918 έως τις 3 Δεκεμβρίου 1918. Το διαδέχθηκε το Κοινοβούλιο (Parlament), ένα νομοθετικό σώμα που σχηματίστηκε μέσα από εθνικές βουλευτικές εκλογές.
Υπόβαθρο
Μετά την Επανάσταση του Φεβρουαρίου, όπως πολλές άλλες εθνικές μειονότητες της «ετοιμόρροπης» Ρωσικής Αυτοκρατορίας, οι Αζέροι άρχισαν να κινητοποιούνται με στόχο την πολιτική αυτονομία από τη Ρωσία. Στις επαρχίες και τις περιοχές όπου οι Αζέροι αποτελούσαν ένα σημαντικό πληθυσμό διαμορφώθηκαν τοπικά Μουσουλμανικά Εθνικά Συμβούλια (MNC). Στις 27 Μαρτίου 1917 οι εκπρόσωποι των Συμβουλίων συγκεντρώθηκαν για τη σύσταση Προσωρινής Εκτελεστικής Επιτροπής. Ο Μαμάντ Χασάν Χατζίνσκι έγινε επικεφαλής αυτής της επιτροπής, η οποία περιελάμβανε επίσης τον Μαμέντ Αμίν Ρασουλζάντε, τον Αλιμαρντάν Τοπτσουμπάσοφ, τον Φατάλι Χαν Κογιόσκι και άλλους μελλοντικούς ιδρυτές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ο νότιος Καύκασος χωρίστηκε από την ηπειρωτική Ρωσία, ενώ το Υπερκαυκάσιο Κομισαριάτο που σχηματίστηκε στην Τυφλίδα ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Λαϊκής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Υπερκαυκασίας. Οι Αζέροι αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη φατρία στο νομοθετικό σώμα που σχηματίστηκε, αριθμώντας 44 μέλη.
Σχηματισμός
Μετά τις σφαγές της 31ης Μαρτίου-2ας Απριλίου στο Μπακού, η Προσωρινή Εκτελεστική Επιτροπή διαλύθηκε, ο ηγέτης της Αλιμαρντάν Τοπτσουμπάσοφ συνελήφθη, ενώ η Τιφλίδα έγινε η νέα έδρα του Εθνικού Κινήματος του Αζερμπαϊτζάν. Μετά την πτώση της Δημοκρατίας της Υπερκαυκασίας στις 26 Μαΐου 1918 και τη διάλυση των νομοθετικών σωμάτων της, οι βουλευτές που εκπροσωπούσαν το Αζερμπαϊτζάν εντάχθηκαν στο λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο του Αζερμπαϊτζάν. Ανέλαβαν αμέσως κοινοβουλευτικά καθήκοντα και ανακήρυξαν την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν στις 28 Μαΐου 1918. Στις 16 Ιουνίου, το Εθνικό Συμβούλιο του Αζερμπαϊτζάν μετέβη στη Γκαντζά και την ανακήρυξε προσωρινή πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, εν αναμονή της πτώσης της Σοβιετικής Κομμούνας του Μπακού. Το Συμβούλιο συνάντησε την αντίσταση των υπερεθνικιστών, που το κατηγόρησαν ότι ήταν υπερβολικά αριστερό, και την μισαλλοδοξία του Οθωμανού Διοικητή Νουρί Πασά. Αναγκάστηκε να διαλυθεί την επόμενη μέρα, αφήνοντας όλη την εξουσία στο Συμβούλιο Υπουργών με επικεφαλής τον Φατάλι Χαν Κογιόσκι.
Δεύτερη σύγκληση
Μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την απόσυρση των οθωμανικών δυνάμεων από το Αζερμπαϊτζάν, η δύναμη των υπερεθνικιστών που προηγουμένως υποστηρίζονταν από τον Νουρί Πασά μειώθηκε καταλυτικά. Το γεγονός αυτό επέτρεψε την αποκατάσταση του Εθνικού Συμβουλίου του Αζερμπαϊτζάν και την έναρξη διαπραγματεύσεων με τις βρετανικές δυνάμεις κατοχής. Το Συμβούλιο καταργήθηκε πλήρως μετά την έναρξη λειτουργίας του Κοινοβουλίου στις 7 Δεκεμβρίου 1918. Το Κοινοβούλιο του Αζερμπαϊτζάν περιελάμβανε εκπροσώπους από την πλειοψηφία των κομμάτων της χώρας, καθώς και βουλευτές από τις μειονότητες των Ρώσων, των Αρμενίων, των Πολωνών, των Γερμανών και των Εβραίων. Υπήρχαν ακόμη εκπρόσωποι που αντιπροσώπευαν συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν