cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ίσις
Η Ίσις ή Ίσιδα (κυρ. η βασίλισσα του θρόνου), της οποίας το όνομα είναι θεά (από μετάφραση στα ελληνικά της αιγυπτιακής λέξης Εσέτ ή Έσε) είναι μία αιγυπτιακή θεότητα που οι Έλληνες εξομοίωναν άλλοτε με τη Δήμητρα, άλλοτε με την Ήρα ή τη Σελήνη, ακόμη και με την Αφροδίτη, συγχέοντάς την με την Άθωρ. Αρχικά ήταν πολύ μικρή θεότητα του Δέλτα του Νείλου, κυρία του Περ Χεμπέτ, βόρεια της Βουσίριδος, όπου και βρισκόταν το ιερό της. Από τα αρχαία ακόμη χρόνια, η πολιτική του ιερατείου την έδωσε σύζυγο στον θεό της γειτονικής πόλης Όσιρι, μαζί με τον οποίο και τον γιο της Ώρο σχημάτισε την Οσιρική τριάδα. Το ιερόγλυφο του ονόματός της σήμαινε αρχικά «(θηλυκό) της σάρκας», δηλαδή θνητή φύση, και είναι πιθανόν πως η θεότητα προήλθε από τη συγχώνευση θεοποιημένων βασιλισσών. Η λατρεία της ήταν δημοφιλής ακόμη και στη Ρωμαϊκή εποχή. Στην ακμή της η θεά είχε τους δικούς της ιερείς και πολλούς ναούς. Στη νήσο Φίλαι του Δέλτα του Νείλου υπήρχε ο μεγαλύτερος ναός της, ο οποίος μεταφέρθηκε στη νήσο Αγκιλκία στην περίοδο 1975-1980. Ο Πλούταρχος ερμήνευε το όνομά της ως γνώσις.
Εικονοπλασία
Η Ίσις απεικονίζονταν συνήθως ως γυναίκα που έφερε στην κεφαλή της ένα Θρόνο (ιδεόγραμμα του ονόματός της). Σε μεταγενέστερες περιόδους απεικονίζονταν με κέρατα ανάμεσα στα οποία υπήρχε δίσκος. Σε άλλες ζωομορφικές παραστάσεις έχει σώμα ανθρώπινο με κεφαλή αγελάδας. Αυτά τα κέρατα υποδηλώνουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είτε γινόταν σύγχυση ανάμεσα σε εκείνη και την Άθωρ ή ότι υπήρχε και διαφορετική εκδοχή του μύθου. Από την άλλη η αγελάδα ήταν ιερό ζώο της θεάς, η οποία είχε ακόμη ως φετίχ τον μαγικό κόμβο «Τατ», τον λεγόμενο «κόμβο της Ίσιδος», και το Σείστρο, έμβλημα της Άθωρ. Στις γλυπτικές και ζωγραφικές παραστάσεις η Ίσις απεικονίζεται συνήθως κοντά στον Όσιρι, να τον βοηθά ή να τον προστατεύει με τα φτερωτά χέρια της ή να θρηνεί δίπλα στις σαρκοφάγους. Απεικονιζόταν επίσης ως μητέρα να θηλάζει τον μικρό Ώρο ή ως συνοδός στον αγώνα του εναντίον του Σετ.
Ο μύθος
150 px|left| Σύμφωνα με τον μύθο, όπως παραδίδεται από τον Πλούταρχο, η Ίσις ήταν κόρη του Γκεμπ και της Νουτ και γεννήθηκε την τετάρτη από τις πέντε εμβόλιμες ημέρες που επετράπη στη μητέρα της να γεννήσει, στην περιοχή των ελών του Δέλτα. Επιλέχθηκε από τον αδελφό της Όσιρι ως σύζυγός του και ανήλθε μαζί του στον θρόνο των θνητών. Τον βοήθησε στο εκπολιτιστικό του έργο, διδάσκοντας στις γυναίκες την άλεση του σιταριού, το γνέσιμο του λιναριού και την υφαντική. Δίδαξε επίσης στους ανθρώπους τον τρόπο θεραπείας των ασθενειών και τους δίδαξε τους οικογενειακούς θεσμούς, με πρώτο τον θεσμό του γάμου.
Αντιβασίλισσα της Αιγύπτου, κατά την απουσία του συζύγου της, όταν εκείνος είχε φύγει από τη χώρα του για την ειρηνική κατάκτηση του κόσμου, κυβέρνησε συνετά περιμένοντας την επιστροφή του. Όταν πληροφορήθηκε τη δολοφονία του συζύγου της από τον αδελφό τους Σετ, την κατέλαβε οδύνη. Έκοψε τα μαλλιά της, έσχισε τα ενδύματά της και αναχώρησε αναζητώντας το κιβώτιο, μέσα στο οποίο ευρίσκονταν τα μέλη του Όσιρι.
Το κιβώτιο έσπρωξαν τα νερά του Δέλτα στη θάλασσα και το ξέβρασαν τα κύματα στις ακτές της Φοινίκης, όπου και χώθηκε στη ρίζα ενός δένδρου. Το δένδρο αναπτύχθηκε ταχύτατα και έκρυψε το κιβώτιο στον κορμό του. Όταν όμως το έκοψαν για την υποστήλωση της στέγης του βασιλικού ανακτόρου, το δένδρο άρχισε να διαχέει εξαιρετική ευωδία. Ακούγοντας η Ίσις με τρόπο θαυμαστό το γεγονός ταξίδεψε στη Βύβλο. Εκεί η βασίλισσα Αστάρτη της εμπιστεύθηκε την ανατροφή του νεογέννητου γιου της. Η Ίσις δέχτηκε και θα έκανε το παιδί αθάνατο, αν η μητέρα του δεν ταραζόταν, όταν είδε τη θεά να λούζει το παιδί στις καθαρτήριες φλόγες. Για να την καθησυχάσει, η Ίσις της αποκάλυψε ποια ήταν και τον λόγο που την έφερε στη Φοινίκη. Ο βασιλέας της παρέδωσε τον πολύτιμο στύλο και η θεά απέσπασε το φέρετρο του συζύγου της, το κατάβρεξε με τα δάκρυά της και το μετέφερε στην Αίγυπτο. Εκεί το έκρυψε στα έλη της Βουτούς, μακριά από το μίσος του Σετ.
Ο Σετ ωστόσο, ανακάλυψε τυχαία το σώμα αδελφού του. Το τεμάχισε σε δέκα τέσσερα κομμάτια και τα διασκόρπισε στα σημεία του ορίζοντα. Η Ίσις αναζήτησε τα λείψανα και τα βρήκε όλα, εκτός από τον φαλλό, που τον καταβρόχθισε ένα ψάρι του Νείλου, ο οξύρρυγχος. Βάζοντας τα μέλη στη θέση του η Ίσις ανασχημάτισε το σώμα του Όσιρι, το οποίο τύλιξε με λωρίδες ο Άνουβις. Με τη βοήθεια της αδελφής της Νέφθυος, του ανιψιού του Ανούβιδος, του Θωθ και Ώρου το αναζωογόνησε με τη μαγεία της. Τέλεσε για πρώτη φορά το τυπικό της ταρρίχευσης, δίνοντας ζωή αιώνια στον δολοφονημένο θεό. Κατόπιν η θεά αποσύρθηκε και πάλι στα έλη της Βουτούς με τη συνοδεία επτά ερπετών-φυλάκων, για να αποφύγει την οργή του Σεθ και να αναθρέψει με ασφάλεια τον γιο της Ώρο.
Το κρυφό όνομα
Η Ίσις ήθελε ο Όσιρις να γίνει βασιλιάς στην Αίγυπτο. Έτσι έστειλε ένα φίδι (μια κόμπρα) να δαγκώσει τον Ρα, τον βασιλιά όλων των θεών. Η Ίσις του είπε πως θα τον γιατρέψει, αν εκείνος της αποκάλυπτε το μυστικό του όνομα, που ήταν ουσιαστικά το κλειδί της δύναμής του. Ο Ρα συμφώνησε και παρέδωσε τη δύναμή του στον Όσιρι.
Μαγεία
Σε όλο το αιγυπτιακό μυθολογικό σώμα το σχετικό με την Ίσιδα αναφέρεται η δύναμη της μαγείας της θεάς, καθώς μπορούσε να επηρεάζει ακόμη και τους ίδιους τους θεούς. Ως απλή θεραπαινίς του Ρα φέρεται ότι εξανάγκασε τον μεγάλο ηλιακό θεό να της αποκαλύψει το μυστικό του όνομα. Επωφελούμενη από το γεγονός ότι ο θεός-Ήλιος είχε γεράσει πολύ - τόσο που το σάλιο του έτρεχε συνεχώς από τα τρεμάμενα χείλη του - κατασκεύασε, με το χώμα που είχε διαποτιστεί από τον θεϊκό σίελο ένα δηλητηριώδες φίδι και το τοποθέτησε στον δρόμο, από όπου περνούσε ο Ρα.
Ανίκανος να γιατρευτεί από το δηλητηριώδες και οδυνηρό δάγκωμα ενός άγνωστου φιδιού, ο Ρα κατέφυγε στα γιατροσόφια της Ίσιδος. Εκείνη δέχθηκε να εξουδετερώσει το δηλητήριο, με την προϋπόθεση ότι ο Ρα θα της αποκάλυπτε το πραγματικό του όνομα, διαβιβάζοντάς το εν αγνοία των άλλων θεών, από το σώμα του στο σώμα της θεάς. Η γνώση του πραγματικού ονόματος του Ρα εξασφάλιζε τη μαγική επιρροή της Ίσιδος πάνω στον θεό.
Συμβολισμοί και λατρεία
Στον οσιρικό μύθο, η Ίσις συμβολίζει την εύφορη γη της Αιγύπτου, την οποία γονιμοποιεί ενιαύσια ο πλημμυρισμένος Νείλος. Ο Όσιρις συμβολίζει τον ποταμό και ο Σετ, η καταστροφική δύναμη, την έρημο που σαφώς απειλούσε να καταπιεί τις καλλιεργημένες εκτάσεις. Ως γονιμοποιημένη Ίσιδα είναι προστάτιδα των παιδιών, με τη μορφή της Ίσιδος τροφού.
Επεκτεινόμενη, η λατρεία της Ίσιδος σταδιακά υποκατέστησε σχεδόν ολοκληρωτικά τις λατρείες των άλλων θεαινών, υπερβαίνοντας τα σύνορα της Αιγύπτου. Σε αυτό βοήθησαν οι ναυτικοί και οι έμποροι της ελληνορωμαϊκής περιόδου, που εξάπλωσαν έως τις όχθες του Ρήνου την ευλάβεια προς την Ίσιδα, προστάτιδα των ναυτιλομένων.
Στην κοιλάδα του Νείλου, η λατρεία της θεάς διατηρήθηκε περίπου έως τον 6ο αιώνα, όταν επί αυτοκράτορος Ιουστινιανού, ο ναός των Φιλών, στο νοτιότερο άκρο της χώρας, μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό. Κατά την άνοιξη και το φθινόπωρο, τελούνταν προς τιμήν της θεάς μεγάλες εορτές και λαμπρές λιτανείες, γνωστές από τις περιγραφές του Απουληίου, όπως άλλωστε και οι τελετές μύησης της λατρείας της.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εννεάδα της Ηλιούπολης Κατηγορία:Θεότητες της υγείας Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας Κατηγορία:Θεότητες της γονιμότητας Κατηγορία:Θεότητες της σοφίας Κατηγορία:Μυστηριακές θρησκείες
Λήμνος ΙΙΙ (φρεγάτα)
Η Φ/Γ Λήμνος F-451 (πρώην Wittedewith F-813), κλάσης Standard, κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία "Netherlands Koninklijke" της Ολλανδίας. Η ναυπήγηση της άρχισε στις 13 Ιουνίου 1978 και καθελκύστηκε στις 27 Οκτωβρίου 1979. Στις 7 Ιουλίου 1981 το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό υπέγραψε τη σύμβαση αγοράς του σκάφους και στις 18 Σεπτεμβρίου 1982 υψώθηκε η Ελληνική Σημαία στο πλοίο στην πόλη Βλίσινγκεν της Ολλανδίας.
Είναι το τρίτο κατά σειρά πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας, το οποίο φέρει το όνομα Λήμνος. Πρώτο ήταν το θωρηκτό "Λήμνος", το οποίο έλαβε αυτό το όνομα σε ανάμνηση της νικηφόρας ναυμαχίας της Λήμνου της 5ης Ιανουαρίου 1913, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να κριθεί οριστικά η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο πέλαγος. Δεύτερο ήταν το αρματαγωγό "Λήμνος" που αποκτήθηκε το 1943 από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Επιχειρησιακή δράση
Το 1990-91 η "Φ/Γ Λήμνος" έλαβε μέρος με επιτυχία στις επιχειρήσεις του πολέμου του Κόλπου στην Ερυθρά Θάλασσα: Tο καλοκαίρο του 2020 όταν η Τουρκία πραγματοποίησε παράνομη ερευνητική επιχείρηση στο Λυβικό Πέλαγος συνοδεία πολεμικών πλοίων, κοντά στην περιοχή των παράνομων ερευνών το «ΛΗΜΝΟΣ» «επακούμβησε» το τουρκικό συνοδευτικό «KEMAL REIS» προξενώντας και σημαντική ζημιά για το δεύτερο.
Γενικά Χαρακτηριστικά
Η Φ/Γ Λήμνος είναι πλοίο σύγχρονης τεχνολογίας, σχεδιασμένο για εκτέλεση επιχειρήσεων μεγάλης χρονικής διάρκειας και έχει εξαιρετικές δυνατότητες στην αντιμετώπιση αεροσκαφών, πλοίων επιφανείας, υποβρυχίων και κατευθυνόμενων βλημάτων. Τα σημαντικότερα θετικά στοιχεία του είναι: η γρήγορη αντίδραση, η μεγάλη δύναμη πυρός, η μεγάλη ταχύτητα και ακτίνα ενέργειας, η ύψηλή δυνατότητα αντιμετώπισης βλαβών σε ώρα μάχης και η δυνατότητα επιχειρησιακής δράσης σε συνθήκες ραδιοβιοχημικού και ηλεκτρονικού πολέμου.
Θυρεός
thumb|left|100px|Ο θυρεός της Φ/Γ Λήμνος Ο θυρεός της φρεγάτας είναι αντίγραφο του θυρεού που είχε το ομώνυμο θωρηκτό "Λήμνος". Εικονίζει τη λύρα του αρχαίου ποιητή και κιθαρωδού Αρίωνα και δελφίνια πάνω σε κύματα, αφού σύμφωνα με το μύθο ο Αρίων με το παίξιμο της λύρας προσέλκυσε τα δελφίνια κοντά στο πλοίο που ταξίδευε και όταν πειρατές τον έριξαν στο νερό, τον έσωσε ένα δελφίνι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λημνος
Δερματικές δομές κεφαλόποδου
Τα Κεφαλόποδα διαθέτουν ποικιλόμορφες δερματικές δομές στο μανδύα και σε άλλα μέρη. Πρόκειται για εμφανή κονδυλώματα, προστατευτικά μαξιλάρια, θηλές ή φολίδες, ή μικροσκοπικά βλαστήματα. Τα ωκεανικά καλαμάρια Τεύθιδα επιδεικνύουν περίτεχνες δερματικές δομές.
Μορφολογία και σύσταση
Οι συχνότερα συναντούμενες δερματικές δομές στα κεφαλόποδα είναι χόνδρινα βλαστήματα. Τα προστατευτικά «μαξιλάρια» αποτελούνται από μορφές συνδετικού ιστού). Τύποι χόνδρων που βρίσκονται σε σπονδυλωτά και καλαμάρια είναι: υαλοειδής, ελαστικός και ινώδης χόνδρος. Τα βλαστήματα υαλοειδούς χόνδρου βρίσκονται κύρια στα cranchiida ή γυάλινακαλαμάρια.
Στη συντριπτική πλειονότητά τους οι δερματικές δομές είναι επικαλυμμένες με επιδερμίδα, που ίσως όμως καταστράφηκε ή λείπει από αιχμάλωτα δείγματα.
Άλλα κεφαλόποδα με προεξέχουσες δερματικές δομές είναι: Brachioteuthis spp. * Galiteuthis glacialis (στρογγυλά βλαστήματα); Histioteuthis meleagroteuthis και Histioteuthis μιράντα (κορυφογραμμές από φυμάτια); Mastigoteuthis δανάη (μεγάλα βλαστήματα paralarvae); Onykia aequatorialis, Onykia ingens, Onykia lonnbergii, και Onykia robsoni (ακανόνιστο κονδυλώματα); Slosarczykovia circumantarctica (ινώδες ενσωματωμένο δίκτυο); και όλα τα μέλη της υποοικογένειας Cranchiinae (λωρίδες από χόνδρινα βλαστήματα σε διάφορες διατάξεις). Από τα χταπόδια, το Ocythoe tuberculata διαθέτει βλαστήματα και κορυφογραμμές στο μανδύα του.
μικρογραφία|Ο μανδύας του Cranchia scabra είναι καλυμμένος με πολλά χόνδρινα βλαστήματα|εναλλ.=|180x180εσ
Λειτουργικός ρόλος
Οι δερματικές δομές πιστεύεται ότι υποβοηθούν στην άνωση, μετακίνηση, και ψευδοσκελετική υποστήριξη του κεφαλόποδου.
Βοηθητικά άνωσης
Έχουν προταθεί δύο διαφορετικοί μηχανισμοί άνωση ς.
Σωσίβιο
Ο μανδύας του Cranchia scabra είναι καλυμμένος με πολλά ακανθωτά χόνδρινα φύματα. Είναι μάλλον απίθανο να προστατεύουν από αρπακτικά όπως έχει προταθεί στο παρελθόν, εφόσον είναι πολύ μικρά και διάφανα. Τα φύματα είναι καλυμμένα με επιδερμίδα που συχνά χάνεται κατά την αιχμαλωσία. Πιθανολογείται ότι στο ζωντανό ζώο το διάμεσο διάστημα περιέχει ανωτικό υγρό (ίσως διάλυμα με χλωριούχο αμμώνιο) και λειτουργεί ως "σωσίβιο". Τα σκληρά βλαστήματα βοηθούν στη διατήρηση του σχήματος της δομής. Υπολογίστηκε ότι σε ένα C. scabra με μανδύα μήκους 10 cm (ML), το σωσίβιο συνεισφέρει κατά 4% στην ολική ισχύ άνωσης, οπότε επιτυγχάνεται ουδέτερη πλευστότητα.
Μαξιλάρια πληρωμένα με υγρά
Οι καλυπτήριες "φολίδες" του Lepidoteuthis grimaldii είναι στην πραγματικότητα δερματικά μαξιλάρια με εσωτερική δομή περιέχουσα κενοτόπια, τα οποία είναι συνέχεια των κενοτοπίων του υποκείμενου μανδύα. .  Η συγκέντρωση ιόντων Αμμωνίου (NH4+) στο μανδύα του είδους μετρήθηκε ίση με 172 mM. Υπάρχουν δομικές ομοιότητες με τα μαξιλάρια του Pholidoteuthis αδάμη. Πιστεύεται ότι η άνωση σχετίζεται με τη σύσταση των κενοτοπίων. Η σπογγώδης υφή των μαξιλαριών ίσως έχει προστατευτική λειτουργία.
Μειωμένη αντίσταση
μικρογραφία|Pholidoteuthis massyae (41.1 εκ ΜΜ) Τα σύμπλοκα δερματικών δομών του Pholidoteuthis massyae περιορίζουν την επίδραση της υδροστατικής αντίστασης. Πιο συγκεκριμένα, συνεισφέρουν στη διατήρηση της ομαλής ροής περεμποδίζοντας ή καθυστερώντας το διαχωρισμό του μανδύα από το οριακό στρώμα.
Παρόμοιο κινητικό μηχανισμό διαθέτουν τα Mastigoteuthis cordiformis και Mastigoteuthis hjorti, με μικρά φύματα που ίσως αποκλείουν τέτοια δράση.
Ψευδοσκελετική υποστήριξη
μικρογραφία|Liocranchia reinhardti Στα cranchiidα Leachia cyclura και Liocranchia reinhardti, τα δερματικά βλαστήματα δεν βρίσκονται σε όλο το μανδύα, είναι περιορισμένα σε διακριτές χόνδρινες ζώνες. Είναι, επομένως, απίθανο να επιδρούν στην πλευστότητα. Τα άκαμπτα σύμπλοκα ίσως συμβάλλουν ως ψευδοσκελετοί στη διατήρηση του σχήματος των μερών του μανδύα όταν μετακινείται κολυμπώντας ή προσφέρονται για σημεία πρόσφυσης μανδυακών μυών ή σπλαχνικ ού ιστού (όπως το διάφραγμα ).
Οι πολύ πυκνές κορυφογραμμές από βλαστήματα που βρίσκονται στους βραχίονες και το ραχιαίο μανδύα του Histioteuthis meleagroteuthis  ίσως αποτελούν σημεία πρόσφυσης για μυες, και χρειάζονται περισσότερο στα νεαρά ζώα, που δεν έχουν καλά ανεπτυγμένο μυϊκό σύστημα. Όμοια στα δύο άλλα είδη Histioteuthis είδη με κορυφογραμμές—H. meleagroteuthis και H. μιράντα— που πιθανότατα έχουν την ίδια λειτουργία.
Άγνωστη λειτουργία
Ο μανδύας του Asperoteuthis acanthoderma είναι καλυμμένος με λεπτά, ευρέως κατανεμημένα βλαστήματα από υαλοειδή χόνδρο. Σε μια μελέτη του 1990 για τις δερματικές δομές στα καλαμάρια,  οι Clyde Φ. Ε. Ρόπερ και c. C. Lu έγραψαν ότι αδυνατούν "να προτείνουν μια λειτουργία" για τα βλαστήματα του είδους, αλλά λόγω  μικρού μεγέθους και πυκνότητας είναι απίθανο να συνεισφέρουν σε άνωση ή μετακίνησης.
Βιβλιογραφία
__ΜΕΠΠ__
Κατηγορία:Κεφαλόποδα Κατηγορία:Δέρμα
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2000-01
Η Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2000-01 ήταν η 16η έκδοση της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Σουρουκλής Τρούλλων για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 2000-01 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2001-02. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1999-00
Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 2000-01
1Λόγω της ενοποίησης του Ευαγόρα Πάφου (συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία) με τον ΑΠΟΠ Πάφου (συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία), με τη δημιουργία της ΑΕΠ Πάφου (που πήρε τη θέση του ΑΠΟΠ στην Α΄ κατηγορία), δημιουργήθηκε μια κενή θέση για το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01, η οποία αναπληρώθηκε μέσω αγώνων μπαράζ. Πρώτη στην τελική κατάταξη των μπαράζ αναδείχθηκε η Αναγέννηση Γερμασόγειας, η οποία είχε τερματίσει στη 13η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00 και κανονικά θα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2000-01. Έτσι, δημιουργήθηκε μια κενή θέση στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας, η οποία αναπληρώθηκε μέσω αγώνων μπαράζ στους οποίους συμμετείχαν οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1999-00 και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα της Δ΄ κατηγορίας 1999-00. Πρώτη στην τελική κατάταξη των μπαράζ αναδείχθηκε η ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς, η οποία είχε τερματίσει στη 4η θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1999-00. Ως εκ τούτου προβιβάστηκαν 4 ομάδες από τη Δ΄ κατηγορίας 1999-00.
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα:
Ομάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα
Βαθμολογία
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2000-2001
Αντριάνο (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1982)
Ο Αντριάνο Λέιτε Ριμπέριο (πορτογαλικά: Adriano Leite Ribeiro, γεννήθηκε 17 Φεβρουαρίου 1982), γνωστός απλά ως Αντριάνο, είναι Βραζιλιάνος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ήταν ένας από τους καλύτερους επιθετικούς στον κόσμο στα μέσα της δεκαετίας του 2000, με εξαιρετικά φυσικά προσόντα, γνωστός για τα μακρινά σουτ με το αριστερό πόδι, ωστόσο η σταδιοδρομία του χαρακτηρίστηκε από ασυνέπεια.
Έκανε το ντεμπούτο για την Εθνική Βραζιλίας στα 18 και, ελλείψει του Ρονάλντο, οδήγησε τη Βραζιλία στην κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα 2004, παραλαμβάνοντας το "Χρυσό Παπούτσι", ως ο κορυφαίος σκόρερ της διοργάνωσης. Κέρδισε επίσης το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2005 με τη Βραζιλία, κερδίζοντας και εκεί το "Χρυσό Παπούτσι".
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1999 στην ομάδα νέων της Φλαμένγκο και κέρδισε προαγωγή στην πρώτη ομάδα ένα χρόνο αργότερα. Έκανε το ντεμπούτο του στην ομάδα στις 2 Φεβρουαρίου 2000, σε αγώνα του Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο με αντίπαλο την Μποταφόγκο. Σημείωσε γκολ εναντίον της Σάο Πάολο στην ίδια διοργάνωση τέσσερις ημέρες αργότερα.
Πάρμα
Ο Αντριάνο δανείστηκε στη Φιορεντίνα για τη σεζόν 2001–02, μετά από την οποία συμφωνήθηκε διετής συμφωνία συνιδιοκτησίας με την Πάρμα. Δημιούργησε ένα εντυπωσιακό επιθετικό δίδυμο με τον Αντριάν Μούτου, σημειώνοντας 22 γκολ σε 36 εμφανίσεις. Έχασε το μήνα Νοέμβριο του 2003 λόγω τραυματισμού.
Επιστροφή στην Ίντερ
Επέστρεψε στο Στάντιο Τζουζέπε Μεάτσα τον Ιανουάριο του 2004 με συμβόλαιο 4 ετών, έναντι περίπου 23,4 εκατομμυρίων ευρώ και σημείωσε συνολικά 12 γκολ στο υπόλοιπο της σεζόν 2003–04. Από τις 11 Ιουλίου 2004 έως τις 29 Ιουνίου 2005 ήταν σε άριστη φόρμα, σημειώνοντας ένα εντυπωσιακό σύνολο 42 γκολ σε εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις. Τον Σεπτέμβριο του 2005, η Ίντερ τον αντάμειψε για τις επιδόσεις του με ένα βελτιωμένο συμβόλαιο, με διάρκεια έως το 2010.
Μετά την υπογραφή του νέου συμβολάιου, το μέλλον του στην Ίντερ ήταν αβέβαιο λόγω κακών επιδόσεων, τροφοδοτούμενο από ερωτήσεις και εικασίες σχετικά με την εξωγηπεδική ζωή του. Στις 18 Φεβρουαρίου 2007 έχασε την ομαδική προπόνηση, γεγονός που οδήγησε τον τότε προπονητή της Ίντερ, Ρομπέρτο Μαντσίνι, να τον έχει στον πάγκο για τον αγώνα της ομάδας στο Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο τη Βαλένθια και για τον επόμενο αγώνα της Σέριε Α εναντίον της Κατάνια.
Σάο Πάολο (δανεισμός)
δεξιά|μικρογραφία| Ο Αντριάνο με τη [[Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε|Σάο Πάολο τον Μάρτιο του 2008.]]
Στις 16 Νοεμβρίου 2007 ο ιδιοκτήτης της Ίντερ, Μάσιμο Μοράτι, έστειλε τον Αντριάνο σε άδεια άνευ αποδοχών στη μητρική του Βραζιλία για δεύτερη φορά σε δεκαοκτώ μήνες, όπου παρακολούθησε το προπονητικό κέντρο της Σάο Πάολο, λόγω της κακής φυσικής του κατάστασης και προηγούμενης μάχης με τον αλκοολισμό. Το Δεκέμβριο του 2007 η Μάντσεστερ Σίτι εξέφρασε ενδιαφέρον να φέρει τον Αντριάνο στην ομάδα κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου.
Ο Μοράτι, ωστόσο, δήλωσε ότι ο Αντριάνο θα παραμείνει στην Ίντερ. «Θα ήθελα να τον έχω πίσω τον Ιανουάριο, τόσο δυνατό και καλό όσο ήταν». Η Ίντερ ολοκλήρωσε μια συμφωνία στις 19 Δεκεμβρίου για τον δανεισμό του Αντριάνο στη Σάο Πάολο για το υπόλοιπο της σεζόν 2007–08, προκειμένου να του επιτραπεί να αγωνιστεί στο Κόπα Λιμπερταδόρες 2008. Οι οπαδοί της Σάο Πάολο στέκονταν σε μεγάλες γραμμές για να αγοράσουν τη νέα του φανέλα με το νούμερο 10 στο επίσημο κατάστημα πώλησης της ομάδας μετά την παρουσίαση του Αντριάνο και της φανέλας του σε συνέντευξη τύπου. Σημείωσε δύο γκολ στο επίσημο ντεμπούτο του με τη Σάο Πάολο στη νίκη με 2–1 επί της Γκουαρατινγκέτα την πρώτη ημέρα του Καμπεονάτο Παουλίστα του 2008.
Στις 10 Φεβρουαρίου 2008 αποβλήθηκε λόγω κεφαλιάς σε αντίπαλο της Σάντος και τέθηκε σε τιμωρία για δύο αγώνες. Του επιβλήθηκε πρόστιμο από τη Σάο Πάολο στις 29 Φεβρουαρίου, επειδή έφτασε αργοπορημένος για προπόνηση, όπου στη συνέχεια, σύμφωνα με τον αθλητικό διευθυντή της ομάδας, ο Αντριάνο «έφυγε από το χώρο προπόνησης επειδή ήθελε. Η ομάδα δεν τον χάνει. Αν δεν είναι ευτυχισμένος στο Σάο Πάολο, είναι ελεύθερος να φύγει». Ο αθλητικός διευθυντής της Σάο Πάολο ανακοίνωσε στις 17 Ιουνίου ότι ο Αντριάνο επέστρεψε στην Ίντερ πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία.
μικρογραφία| Ο Αντριάνο σκοράρει με κεφαλιά σε ντέρμπι του Μιλάνου στις 15 Φεβρουαρίου 2009.
Ο Αντριάνο ήταν τακτικός σκόρερ στα αρχικά στάδια της σεζόν 2008–09, φθάνοντας σε ένα σύνολο 100 εγχώριων γκολ στην ιταλική Σέριε Α και στη βραζιλιάνικη Σέριε Α. Στις 22 Οκτωβρίου 2008 σημείωσε το νικητήριο γκολ στη νίκη με 1–0 επί της Ανόρθωσης, όπου αυτό το γκολ ήταν το 18ο γκολ του στο Τσάμπιονς Λιγκ και το 70ό για το σύλλογο.
Τον Δεκέμβριο η Ίντερ του έδωσε ειδική αποζημίωση για να επιστρέψει στη Βραζιλία κατά τη διάρκεια του χειμερινού διαλείμματος νωρίτερα από ό,τι είχε προγραμματιστεί. Η Ίντερ επιβεβαίωσε στις 4 Απριλίου ότι ο Αντριάνο δεν επέστρεψε από το διεθνές καθήκον με τη Βραζιλία και δεν είχε υπογράψει συμβόλαιο με τον σύλλογο. Στις 24 Απριλίου ο Αντριάνο ακύρωσε τελικά το συμβόλαιο του με την Ίντερ.
Φλαμένγκο
μικρογραφία| Ο Αντριάνο με τη Φλαμένγκο το 2009.
Υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη Φλαμένγκο στις 6 Μαΐου 2009, τον σύλλογο με τον οποίο ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του. Στο ντεμπούτο του μετά την επιστροφή του στη Φλαμένγκο, το οποίο έγινε στις 31 Μαΐου 2009, σημείωσε ένα γκολ εναντίον της Ατλέτικο Παραναένσε. Στις 21 Ιουνίου 2009 σημείωσε το πρώτο του χατ τρικ για τη Φλαμένγκο, στη νίκη με 4–0 επί της Ιντερνασιονάλ. Οι επιδόσεις του θα ήταν καθοριστικές για να οδηγήσουν τη Φλαμένγκο στον πρώτο της τίτλο πρωτάθλημα Σέριε Α από το 1992. Στις 31 Ιανουαρίου 2010 σημείωσε το δεύτερο χατ τρικ από την επιστροφή του, αυτή τη φορά σε μια νίκη με 5–3 εναντίον της Φλουμινένσε στο Καμπεονάτο Καριόκα του 2010.
Ρόμα
Στις 8 Ιουνίου 2010 η Ρόμα ανακοίνωσε ότι ο Αντριάνο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον σύλλογο, με ισχύ από την 1η Ιουλίου. Η Ρόμα τερμάτισε το συμβόλαιο του Αντριάνο στις 8 Μαρτίου 2011, μετά από επτά μήνες στην ιταλική πρωτεύουσα.
Τα τελευταία χρόνια
Στις 25 Μαρτίου 2011 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Κορίνθιανς. Υπέστη ρήξη αχίλλειου τένοντα του στις 19 Απριλίου κατά τη διάρκεια προπόνησης και μετά από χειρουργική επέμβαση πέρασε έξι μήνες σε ανάρρωση. Μετά την ανάκαμψη, έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι για την Κορίνθιανς στις 9 Οκτωβρίου 2011, στη νίκη με 3-0 επί της Ατλέτικο Κλούμπε Γκοϊανιένσε. Το πρώτο του γκολ για την Κορίνθιανς ήρθε στις 20 Οκτωβρίου, στην εντός έδρας νίκη εναντίον της Ατλέτικο Μινέιρο, όπου έδωσε στην Κορίνθιανς ένα προβάδισμα δύο πόντων στο πρωτάθλημα, με μόνο δύο παιχνίδια να απομένουν. Στις 12 Μαρτίου 2012 αποδεσμεύτηκε από την Κορίνθιανς, μετά τις άτακτες εμφανίσεις του και την έλλειψη ενδιαφέροντος.
Στις 21 Αυγούστου 2012 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Φλαμένγκο. Στις 7 Νοεμβρίου 2012 αποδεσμεύτηκε από τη Φλαμένγκο.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2014 υπέγραψε συμβόλαιο με την Ατλέτικο Παραναένσε. Στις 11 Απριλίου 2014 αποδεσμεύτηκε από την Ατλέτικο Παραναένσε.
Στις 29 Ιανουαρίου 2016 υπέγραψε συμβόλαιο με την Μαϊάμι Γιουνάιτεντ της Νάσιοναλ Πρέμιερ Σόκερ Λιγκ, από την οποία αποχώρησε στις 28 Μαΐου 2016, καθώς και γενικώς από την ενεργό δράση.
Εθνική ομάδα
δεξιά|μικρογραφία|268x268εσ| Ο Αντριάνο με την [[Εθνική Βραζιλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Εθνική Βραζιλίας. Σημείωσε 27 γκολ σε 48 εμφανίσεις για τη Βραζιλία.]] Ο Αντριάνο έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Βραζιλίας σε προκριματικό αγώνα του Παγκόσμιου Κυπέλλου 2002 ενάντια στην Κολομβία στις 15 Νοεμβρίου 2000, σε ηλικία 18 ετών. Συχνά θεωρήθηκε ως ο μακροπρόθεσμος διάδοχος του Ρονάλντο. Σημείωσε το πρώτο του διεθνές γκολ στις 11 Ιουνίου 2003 σε φιλικό εναντίον της Νιγηρίας. Συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της Βραζιλίας για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2003 και ηγήθηκε της επιθετικής γραμμής της Βραζιλίας μαζί με τον Ροναλντίνιο, εν απουσία του Ρονάλντο. Εμφανίστηκε και στους τρεις αγώνες και σημείωσε δύο γκολ, καθώς η Βραζιλία αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων. Έχασε το προολυμπιακό τουρνουά ανδρών CONMEBOL του 2004 λόγω τραυματισμών.
Το επόμενο έτος, συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της Βραζιλίας για το Κόπα Αμέρικα 2004. Η Βραζιλία κέρδισε το κύπελλο και ο Αντριάνο κέρδισε το Χρυσό Παπούτσι ως ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με επτά γκολ. Στον τελικό αγώνα ενάντια στην Αργεντινή, σκόραρε με δραματικό τρόπο το γκολ της ισοφάρισης στο 93ο λεπτό του αγώνα. Ο αγώνας συνεχίστηκε στη διαδικασία των πέναλτι και η Βραζιλία τελικά κέρδισε με 4-2, με τον Αντριάνο να σημειώνει το πέναλτι του. Μετά τον αγώνα, ο προπονητής Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα ξεχώρισε τον Αντριάνο ως πολύ σημαντικό παράγοντα για την κατάκτηση του τίτλου.
Το 2005, ο Αντριάνο για άλλη μια φορά έκανε μία εντυπωσιακή διοργάνωση με τη Βραζιλία, αυτή τη φορά στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2005. Ανακηρύχθηκε καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης και έλαβε το Χρυσό Παπούσι ως ο κορυφαίος σκόρερ με πέντε γκολ. Στον τελικό, οδήγησε τη Βραζιλία στη νίκη, σημειώνοντας δύο γκολ στη νίκη με 4-1 επί της Αργεντινής.
Ο Αντριάνο κλήθηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, αποτελώντας μέρος του επιθετικού «μαγικού κουαρτέτου» της Βραζιλίας μαζί με τους Ρονάλντο, Ροναλντίνιο και Κακά. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 18 Ιουνίου 2006 στη νίκη με 2-0 εναντίον της Αυστραλίας και το δεύτερο στη νίκη με 3-0 εναντίον της Γκάνας. Παρά τα δύο γκολ του η παρουσία του στο Παγκόσμιο Κύπελλο θεωρήθηκε απογοητευτική, καθώς κατόρθωσε μόνο πέντε σουτ σε όλη τη διοργάνωση, ενώ η Βραζιλία στο σύνολό της δεν μπόρεσε να βρει το σωστό μείγμα μεταξύ άμυνας και επίθεσης και τελικά αποκλείστηκε στους προημιτελικούς από τη Γαλλία.
Μετά από αυτό η διεθνής καριέρα του μπήκε σε φθορά λόγω σειράς κακών συλλογικών επιδόσεων και προσωπικών προβλημάτων. Εμφανίστηκε μία φορά για τη Βραζιλία υπό τον προπονητή Ντούνγκα από το τέλος του Παγκόσμιου Κυπέλλου, ως αλλαγή στο ημίχρονο κατά τη διάρκεια φιλικής ήττας με 2–0 από την Πορτογαλία στις 6 Φεβρουαρίου 2007. Το 2008 ανέκτησε τελικά τη φόρμα του κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Σάο Πάολο και κέρδισε ξανά κλήση στην εθνική ομάδα. Στις 10 Οκτωβρίου 2008 σημείωσε το πρώτο του διεθνές γκολ σε δύο χρόνια σε προκριματικό Παγκόσμιου Κυπέλλου του 2010 εναντίον της Βενεζουέλας. Ήταν τακτικό μέλος της ομάδας της Βραζιλίας κατά τη διάρκεια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου και κλήθηκε στο τελευταίο φιλικό της ομάδας πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 εναντίον της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Ωστόσο, ήταν ένας από τους δύο παίκτες που αποκλείστηκαν από την τελική 23άδα του Ντούνγκα.
Συλλογικά
Πηγές
Συλλογικές
Φλαμένγκο
Ίντερ
Διεθνείς
Βραζιλία
Νέων Βραζιλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Παραναένσε Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Συμπλήρωμα
Το συμπλήρωμα, στη βιολογία, είναι ομάδα του μηχανισμού άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού. Αποτελείται χημικά από είκοσι πρωτεΐνες οι οποίες απαντώνται στον ορό του αίματος. Αυτές παρουσιάζουν εντονότατη αντιμικροβιακή δράση.
Αποτελεί μέρος του αμυντικού συστήματος και δρα διά της φυσικής ανοσίας του οργανισμού. Η φυσική ανοσία κινητοποιεί τους λεγόμενους φαγοκυτταρικούς μηχανισμούς και έτσι, ως συνέπεια, ενεργοποιεί το συμπλήρωμα. Αυτό λαμβάνει χώρα χωρίς να απαιτείται προηγούμενη έκθεση στον μικροοργανισμό. Το συμπλήρωμα έχει μία παρόμοια δράση -βιοχημικώς- έναντι όλων των μικροβίων. Ωστόσο, ενεργοποιείται και από τη σύνδεση αντιγόνου και αντισώματος. Είναι μέρος του εσωτερικού αμυντικού μηχανισμού.
Το συμπλήρωμα, επίσης, «συνεργάζεται» στενά με την προπερδίνη, οποία είναι μία ομάδα τριών πρωτεϊνών στον ορό του αίματος, οι οποίες συνεργατικά και συνδυαστικά με τις πρωτεΐνες του συμπληρώματος «επιχειρούν» για την καταστροφή των μικροβίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανοσοποιητικό σύστημα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γκάνας
Η Πρέμιερ Λιγκ Γκάνας (αγγλικά: Ghana Premier League) αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Γκάνας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας.
Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1956, ενώ η πρώτη αγωνιστική περίοδος είχε ανεπίσημο χαρακτήρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκανα Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Γκάνα
Πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων
Το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων ήταν κρατικό έγγραφο το οποίο εκδιδόταν από τις ελληνικές αστυνομικές αρχές ή τον Στρατό μεταξύ 1938 και κατά διαστήματα μέχρι το 1981, το οποίο βεβαίωνε ότι κάποιος πολίτης δεν ήταν κομμουνιστής ούτε συμπαθής προς τον κομμουνισμό. Μέσω των Πιστοποιητικών Κοινωνικών Φρονημάτων αποκλείστηκαν από ολόκληρο το δημόσιο τομέα, αλλά και από την εισαγωγή σε ανώτερες σχολές αλλά και «για απλές συναλλαγές με την εκτελεστική εξουσία», όχι μόνον όσοι είχαν χαρακτηριστεί από τις αρχές ως κομμουνιστές, οι ίδιοι ή μέλη της ευρύτερης οικογενείας τους, αλλά και όσοι εμφορούνταν από φιλελεύθερες ιδέες.
Ιστορικό
Τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων θεσμοθετήθηκαν για πρώτη φορά την περίοδο της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. Ενδεικτικά, το Βασιλικό Διάταγμα της 13/9/1938 που εκδόθηκε από την Κυβέρνηση Μεταξά και το οποίο αφορούσε την συμμετοχή σε εισαγωγικές εξετάσεις Παιδαγωγικών Ακαδημιών, απαιτούσε τέτοιο πιστοποιητικό.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, τα πιστοποιητικά εντάχθηκαν στα «Έκτακτα Μέτρα». Τα Έκτακτα Μέτρα ήταν ένα σύνολο θεσμών που είχαν στόχο τον έλεγχο και τον αποκλεισμό από το δημόσιο βίο όσων ήταν ύποπτοι για συνεργασία με τους αντάρτες και αργότερα όσων έδειχναν συμπάθεια προς την κομμουνιστική ιδεολογία. Σε αυτά περιλαμβάνονταν οι εκτοπισμοί, οι «φάκελοι» και η δημιουργία της Επιτηρούμενης Ζώνης κατά μήκος των βορείων συνόρων της χώρας, 600 περίπου χιλιόμετρα, μέσα στα όρια της οποίας ο στρατός είχε αυξημένες εξουσίες. Τα πιστοποιητικά θεσμοθετήθηκαν με το νόμο 516 του 1948 (κυβέρνηση Σοφούλη) ώστε να καλύπτουν όλο το δημόσιο τομέα. Ήταν απαραίτητα για την κατάληψη θέσεως δημόσιου ή δημοτικού υπαλλήλου, σε τράπεζες, σε κρατικούς οργανισμούς ή ιδρύματα κοινής ωφέλειας ακόμα και σε πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις. Επίσης, μεταξύ άλλων, για την εγγραφή στα πανεπιστήμια, τη λήψη υποτροφιών, την έκδοση άδειας οδήγησης, άδειας κυνηγίου, διαβατηρίου, άδεια μικροπωλητή και άδειας μετανάστευσης.
Το πιστοποιητικό ήταν αλληλένδετο με το θεσμό των φακέλων. Για να εκδοθεί έπρεπε οι αρμόδιες αρχές ασφαλείας να ερευνήσουν τον ατομικό φάκελο του ενδιαφερόμενου αλλά και των ανθρώπων του συγγενικού του περιβάλλοντος. Με αυτόν τον τρόπο οι κρατικές αρχές υιοθετούσαν την αρχή της οικογενειακής ευθύνης, σύμφωνα με την οποία η αίτηση κάποιου για έκδοση του πιστοποιητικού ήταν δυνατόν να απορριφθεί λόγω ύποπτης πολιτικής δραστηριότητας συγγενών του, ακόμα και σε χρονικό διάστημα στο παρελθόν, όταν ο ίδιος δεν είχε ακόμα γεννηθεί. Σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία της έκδοσης ήταν μία χρονοβόρος διαδικασία που θα μπορούσε να διαρκέσει μέχρι και τρεις μήνες, λόγω των πρωτογόνων μεθόδων οργάνωσης και ταξινόμησης που εφάρμοζαν οι αρχές. Το έτος 1961 υπολογιζόταν ότι ο αριθμός των «φακελωμένων» πολιτών ξεπερνούσε το ενάμισι εκατομμύριο.
Τα πιστοποιητικά έγιναν αιτία να εγκαταλείψουν την χώρα «αριστεροί» πολίτες αφού χωρίς αυτά δεν μπορούσε κάποιος να σπουδάσει. Σήμερα η αναφορά κάποιου σε πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων γίνεται μεταφορικά και με αίσθηση της υπερβολής όταν κάποια δημόσια υπηρεσία του ζητάει πολλά δικαιολογητικά προκειμένου να τον εξυπηρετήσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Πολιτική καταστολή στην Ελλάδα Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Λόγχη ΙΙ (αντιτορπιλικό)
Το Λόγχη ΙΙ ήταν αντιτορπιλικό το οποίο παραχωρήθηκε από τις ΗΠΑ στις 9 Φεβρουαρίου 1960 στο Long Beach της Καλιφόρνιας με ανάδοχο τη Βασίλισσα Φρειδερίκη.
Μεταξύ 1942 – 1943 ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Boston Navy Yard, Boston, Mass’. Καθελκύστηκε στις 18 Ιουλίου 1942.
Σε ενέργεια από τις 6 Ιουλίου 1943.
Στις 9 Φεβρουαρίου 1960 παρελήφθη στο Ναύσταθμο LONG BEAGH της Καλιφόρνιας των Η.Π.Α. από τον Αντιπλοίαρχο Κ. Μόσχο. Παροπλίστηκε στις 1 Οκτωβρίου 1990 (ΟΠΠ/ΝΚ).
Όμοιου τύπου πλοία: ‘Βέλος ΙΙ’, ‘Λόγχη ΙΙ’, 'Ασπίς ΙΙ' και 'Σφενδόνη ΙΙΙ'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
The Originals (1ος κύκλος)
To The Originals είναι Αμερικανική υπερφυσική, δραματική τηλεοπτική σειρά, την οποία δημιούργησε η Τζούλι Πλεκ για το τηλεοπτικό κανάλι The CW. Αποτελεί μια spin-off σειρά του The Vampire Diaries και περιλαμβάνει συγκεκριμένους χαρακτήρες και στοιχεία της ιστορίας από την ομότιτλη σειρά βιβλίων. Ο πρώτος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 3 Οκτωβρίου 2013, νωρίτερα από όσο είχε αρχικά προγραμματιστεί, για να συμπίπτει με την πρεμιέρα του πέμπτου κύκλου του The Vampire Diaries, και ολοκληρώθηκε σεις 13 Μαΐου 2014 έπειτα από 22 επεισόδια.
Τα γεγονότα της σειράς διαδραματίζονται στη Νέα Ορλεάνη, την οποία η οικογένεια Μάικλσον βοήθησε να χτιστεί. Ο πρώτος κύκλος επικεντρώνεται κυρίως στον Κλάους, τον Ελάιτζα και τη Ρεμπέκα, οι οποίοι έμαθαν στο πιλοτικό επεισόδιο (20ο επεισόδιο του τέταρτου κύκλου του Vampire Diaries) που προβλήθηκε στις 25 Απριλίου 2013, πως η Χέιλι Μάρσαλ είναι έγκυος στο παιδί του Κλάους. Έχοντας φύγει από την πόλη πολλά χρόνια πριν, επιστρέφουν βρίσκοντας τον Μαρσέλ (τον προστατευόμενο του Κλάους) να είναι ο κυρίαρχος της πόλης και η οικογένεια αποφασίζει να την πάρει πίσω. Η σειρά περιστρέφεται επίσης γύρω από τη σχέση μεταξύ της οικογένειας, του Μαρσέλ και άλλων υπερφυσικών όντων, συμπεριλαμβανομένων των μαγισσών.
Πλοκή
Έπειτα από ένα μήνυμα που λαμβάνει πως κάποιος συνωμοτεί εναντίον του, ο Κλάους φτάνει στη Νέα Ορλεάνη και ο αδελφός του, Ελάιτζα, τον ακολουθεί. Η μάγισσα την οποία ψάχνουν, η Τζέιν-Αν, είναι νεκρή επειδή εξασκούσε μαγεία και έκπληκτοι μαθαίνουν πως ο Μαρσέλ, ο προστατευόμενος του Κλάους, είναι ζωντανός και κυριαρχεί στην πόλη. Ο Ελάιτζα ενημερώνεται από την αδελφή της Τζέιν-Αν, τη Σόφι, πως μια λυκάνθρωπος, η Χέιλι, περιμένει το παιδί του Κλάους και οι μάγισσες την κρατάνε αιχμάλωτη, έτσι ώστε τα αδέλφια να τους βοηθήσουν να ξεφορτωθούν τον Μαρσέλ. Ο Κλάους αρχικά δεν τις πιστεύει σχετικά με την εγκυμοσύνη, αλλά ο Ελάιτζα τον πείθει να συνεργαστούν, βλέποντας το παιδί σαν μια ευκαιρία λύτρωσης για την οικογένειά του.
Ενώ εμπλέκονται στην πολιτική της πόλης την οποία επέβαλε ο Μαρσέλ, ο Κλάους προσπαθεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη του παλιού του φίλου, με πραγματικό του σκοπό να πάρει πίσω την πόλη την οποία έκτισε πριν 300 χρόνια. Στην πορεία, μαθαίνουν πως ο Μαρσέλ έχει ένα κρυφό όπλο, τη νεαρή μάγισσα Νταβίνα, η οποία έπρεπε να πεθάνει κατά το τελετουργικό της Συγκομιδής, αλλά ο Μαρσέλ έσωσε. Στη Συγκομιδή, οι μάγισσες θυσιάζουν τέσσερα κορίτσια στέλνοντας τη δύναμή τους στη Γη και οι πρόγονοι της ανασταίνουν δυνατότερες. Η Νταβίνα λέει στον Ελάιτζα πως ανάμεσα στα τρία κορίτσια που πέθαναν βρίσκεται και η Μονίκ, η ανιψιά της Σόφι, και πως για να ολοκληρωθεί το τελετουργικό θα πρέπει να πεθάνει και η ίδια. Μετά από αυτή την πληροφορία, ο Ελάιτζα καταλαβαίνει πως η Σόφι τους είπε ψέματα και αυτό που ήθελε ήταν η Νταβίνα κι όχι απλά να ξεφορτωθούν τους βρικόλακες. Επιπλέον, ένα όραμα της Σαμπίν λέει πως το μωρό του Κλάους θα φέρει το τέλος των μαγισσών κι έτσι οι μάγισσες επιχειρούν να κάνουν κακό στη Χέιλι μέσω της Σόφι, η οποία έχει συνδέσει τη ζωή της μαζί με της Χέιλι, αλλά η Νταβίνα σπάει έγκαιρα τη σύνδεση.
Σε μια σύγκρουση, ο Κλάους καταφέρνει να πάρει την κυριαρχία της πόλης από τον Μαρσέλ. Όταν η Νταβίνα αρχίζει να χάνει τον έλεγχο των δυνάμεών της, προκαλεί μια σειρά από φυσικά φαινόμενα τα οποία θα καταστρέψουν την πόλη. Η Σόφι τους εξηγεί πως αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί η Συγκομιδή και πως η Νταβίνα πρέπει να πεθάνει. Οι Μάικλσον την πιστεύουν αλλά ο Μαρσέλ διαφωνεί και απαγάγει τη Νταβίνα για να τη σώσει. Τελικά, η Νταβίνα δέχεται να ολοκληρωθεί το τελετουργικό και ο Μαρσέλ την πηγαίνει στις μάγισσες. Η θυσία γίνεται, αλλά τα τέσσερα κορίτσια δεν ανασταίνονται. Αντί αυτού, η Σαμπίν, που όπως αποδεικνύεται είναι μια πανίσχυρη μάγισσα από το 1919, η Σελέστ, χρησιμοποιεί τη θυσία για να επαναφέρει στη ζωή τρεις άλλες ισχυρές μάγισσες, με σκοπό να εκδικηθεί την οικογένεια Μάικλσον.
Οι τρεις μάγισσες καταφέρνουν να αιχμαλωτίσουν τον Κλάους και τη Ρεμπέκα και η Τζενεβίβ, μια από αυτές, φανερώνει στον Κλάους πως το 1919, αυτός που κάλεσε τον πατέρα του στη Νέα Ορλεάνη για να τον σκοτώσει, ήταν η αδελφή του Ρεμπέκα και ο Μαρσέλ. Αυτό εξοργίζει τον Κλάους ο οποίος επιχειρεί να σκοτώσει τη Ρεμπέκα. Καταφέρνει να τη μαχαιρώσει αλλά δεν τη σκοτώνει, δεν μπορεί να το κάνει, και στη συνέχεια της δίνει την ελευθερία της να πάει να ζήσει τη ζωή της όπως εκείνη επιθυμεί, ενώ ο Ελάιτζα εξορίζει τον Μαρσέλ. Στο μεταξύ, δύο από τις μάγισσες που έχουν αναστηθεί και η Σελέστ πεθαίνουν και τρία από τα κορίτσια της Συγκομιδής, ανάμεσά τους και η Νταβίνα, επανέρχονται στη ζωή.
Ένα μήνα αργότερα, ο Κλάους αδιαφορεί για την πόλη, στην οποία επικρατεί χάος, ενώ η Χέιλι έχει καταφέρει να λύσει την κατάρα που είχε η αγέλη στην οποία ανήκει ως λυκάνθρωπος. Ο Ελάιτζα αποφασίζει να αναλάβει δράση και προσπαθεί να επιφέρει την ειρήνη ανάμεσα στις κοινότητες της πόλης. Αν και φαινομενικά το καταφέρνει, πίσω από την πλάτη του ο Κλάους κάνει συμφωνία με τους λυκανθρώπους να τους παραχωρήσει δαχτυλίδια, τα οποία θα τους επιτρέπουν να μην μεταμορφώνονται στην πανσέληνο αλλά να έχουν τις δυνάμεις τους και στην ανθρώπινη μορφή τους. Επίσης, ο Μαρσέλ, κρυμμένος στην πόλη και θέλοντας να την πάρει πίσω, προκαλεί επεισόδια για να διασπάσει τη συμφωνία ειρήνης του Ελάιτζα. Η κατάσταση εντείνεται όταν κάποιος βάζει εκρηκτικό μηχανισμό στο βάλτο, όπου διαμένουν οι λυκάνθρωποι.
Χρησιμοποιώντας τη Τζενεβίβ, ο Κλάους προσπαθεί να φτιάξει τα δαχτυλίδια των λυκανθρώπων, ενώ τους βοηθάει και η Φραντσέσκα, η μέχρι τότε επικεφαλής της ομάδας των ανθρώπων. Όταν η Τζενεβίβ τελειώνει, αποκαλύπτεται πως είχε κάνει κρυφή συμφωνία με τη Φραντσέσκα, η οποία είναι τελικά λυκάνθρωπος και παίρνει αυτή και η αγέλη της τα δακτυλίδια και επιτίθενται στους βρικόλακες. Οι μάγισσες παίρνουν αιχμάλωτη τη Χέιλι, η οποία βρίσκεται σε τοκετό. Ο Κλάους και ο Ελάιτζα προσπαθούν να τη βρουν, αλλά οι μάγισσες τη σκοτώνουν μόλις γεννάει την κόρη της, παίρνουν το παιδί και φεύγουν. Αν και συντετριμμένοι, Κλάους και Ελάιτζα προσπαθούν να σώσουν το μωρό και λίγο αργότερα φτάνει και η Χέιλι, η οποία βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο επειδή πέθανε με το αίμα του παιδιού στο σώμα της. Βρίσκουν τις μάγισσες και προσπαθούν να τις σταματήσουν, ενώ ο Μαρσέλ σκοτώνει την τελευταία μάγισσα σώζοντας το παιδί.
Ο Κλάους, ξέροντας πως η κόρη του κινδυνεύει από τους εχθρούς της οικογένειας, αποφασίζει να κάνει όλους να πιστέψουν πως έχει πεθάνει και τη στέλνει μακριά να μεγαλώσει με τη Ρεμπέκα. Η Χέιλι και ο Ελάιτζα την αποχαιρετούν, ενώ παραδίδοντας τη μικρή στη Ρεμπέκα, ο Κλάους αποκαλύπτει πως το όνομά της είναι Χόουπ (Ελπίδα). Στο μεταξύ, η Νταβίνα θέλοντας να εκδικηθεί τον Κλάους φέρνει πίσω στη ζωή τον πατέρα του, Μάικλ, τον οποίο κρατάει αιχμάλωτο ως το κρυφό της όπλο, ενώ μετά και τον θάνατο της Τζενεβίβ, το τέταρτο κορίτσι της Συγκομιδής, η Κάσι, ανασταίνεται. Η Κάσι πηγαίνει με έναν άντρα στον τάφο της Έστερ, μητέρας των Μάικλσον, αφήνει ένα λουλούδι και του λέει πως έχουν δουλειά να κάνουν. Εκείνος συμφωνεί, αποκαλώντας τη μητέρα.
Home media
Ο πρώτος κύκλος της σειράς κυκλοφόρησε σε DVD στις 2 Σεπτεμβρίου 2014 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ενώ σε Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστραλία κυκλοφόρησε στις 13 Οκτωβρίου και 24 Σεπτεμβρίου 2014 αντίστοιχα. Σε Blu-ray κυκλοφόρησε στις 6 Ιανουαρίου 2015, 13 Οκτωβρίου 2014 και 24 Σεπτεμβρίου 2014 σε Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστραλία αντίστοιχα.
Παραπομπές
Originals, The
Αλμπέρτα
250px|right|thumb|Συνοπτικός χάρτης της Αλμπέρτας Η Αλμπέρτα ή Αλβέρτα (αγγλικά: Alberta) είναι επαρχία του Καναδά.
Αν και βρίσκεται προς τη δυτική πλευρά του Καναδά, η Αλμπέρτα κατατάσσεται και μεταξύ των τριών επαρχιών των κεντρικών καναδικών πεδιάδων (αγγλικά: The Prairies· γαλλικά: Les Prairies). Η επαρχία συνορεύει ανατολικά με το Σασκάτσουαν, νότια με την πολιτεία της Μοντάνας των ΗΠΑ, δυτικά με τη Βρετανική Κολομβία και βόρεια με τα Βορειοδυτικά Εδάφη.
Η Αλμπέρτα έχει έκταση 661.848 τ.χλμ. που ισοδυναμεί στο 6,6% περίπου της έκτασης όλου του Καναδά και κατοικείται από 4.464.170 κατοίκους (εκτίμηση 2021 ) και αντιπροσωπεύει το 11,6% του πληθυσμού της χώρας. Η Αλμπέρτα είναι η 6η μεγαλύτερη επαρχία του Καναδά ως προς την έκτασή της και 4η με βάση τον πληθυσμό της (μετά το Οντάριο, το Κεμπέκ και τη Βρετανική Κολομβία).
Τα κύρια αστικά κέντρα της Αλμπέρτας είναι το Έντμοντον (1.062.643 κάτοικοι), που είναι και η πρωτεύουσα της επαρχίας, και το Κάλγκαρι (1.237.656 κάτοικοι) σύμφωνα με την απογραφή του 2016.
Η επαρχία είναι πολύ πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου, φυσικού αερίου και βιτουμινιούχων ανθράκων, από όπου επίσης εξάγεται πετρέλαιο. Χάρη στο πετρέλαιο, τα τελευταία χρόνια, η Αλμπέρτα γνωρίζει μεγάλη οικονομική άνθιση.
Η επαρχία πήρε το όνομά της από την αγγλίδα πριγκίπισσα Λουίζ Κάρολιν Αλμπέρτα (Princess Louise Caroline Alberta) (1848­–1939). Η πριγκίπισσα Λουίζ Κάρολιν Αλμπέρτα ήταν τέταρτη κόρη της βασίλισσας Βικτωρίας και σύζυγος του Τζον Ντάγκλας Σάδερλαντ Κάμπελ (John Douglas Sutherland Campbell), που διετέλεσε γενικός κυβερνήτης του Καναδά από το 1878 έως το 1883.
Γεωγραφία
Οι μεγαλύτερες λίμνες της επαρχίας είναι η Αθαμπάσκα (Lake/Lac Athabasca, 7.898 τ.χλμ.) στα σύνορα με το Σασκάτσουαν, η Κλαιρ (Lake/Lac Claire, Καθαρή Λίμνη, 1.436 τ.χλμ.) και η Λέσσερ Σλέιβ (Lesser Slave Lake/Lac Lesser Slave, Λίμνη του Μικρότερου Σκλάβου, 1.160 τ.χλμ.).
thumb|250px|right|Κάλγκαρι, Αλμπέρτα thumb|250px|right|Έντμοντον, Αλμπέρτα
Εκτός από την πρωτεύουσα Έντμοντον και το Κάλγκαρι, άλλα σημαντικές πόλεις της επαρχίας είναι το Ρεντ Ντιρ (Red Deer, Κόκκινο Ελάφι: 99.718 κάτοικοι), το Λέθμπριτζ (Lethbridge: 87.572 κάτοικοι), το Φορτ ΜακΜέρρυ (Fort McMurray, Οχυρό ΜακΜέρρυ: 66.573 κάτοικοι), το Μέντισιν Χατ (Medicine Hat, Ιατρικό Καπέλο: 62.935 κάτοικοι) και η Γκραντ Πρερί (Grande Prairie, Μεγάλη Πεδιάδα: 62.320 κάτοικοι) σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Πολύ γνωστές είναι επίσης οι κωμοπόλεις Μπανφ (Banff, 7.851 κάτοικοι) και Τζάσπερ (Jasper, Ίασπις: 3.948 κάτοικοι) στα Βραχώδη όρη, οι οποίες αποτελούν σημαντικούς τουριστικούς πόλους.
Κλίμα
Το κλίμα στο νοτιοανατολικό τμήμα της Αλμπέρτας είναι ξηρό με θερμά καλοκαίρια (έως και 30 °C) και πολύ κρύους χειμώνες (–10 έως –20 °C). Αντιθέτως, η δυτική Αλμπέρτα παρουσιάζει σχετικά πιο ήπιους χειμώνες επειδή προστατεύεται από τον όγκο των Βραχώδων ορέων. Οι καταιγίδες και οι ανεμοστρόβιλοι είναι επίσης συχνό φαινόμενο στην κεντρική Αλμπέρτα κατά την περίοδο του καλοκαιριού.
Ιστορία
Η σημερινή επαρχία της Αλμπέρτας κατοικήθηκε από αυτόχθονες Ινδιάνους από το 8000 π.Χ. Τον 16ο μ.Χ. αι., στην περιοχή κατοικούσαν Μαυροπόδαροι (αγγλ., Blackfoot· γαλλικά: Pieds noirs), Κρι και άλλες φυλές Ινδιάνων που ζούσαν κυρίως από το κυνήγι του βίσονα, του κάστορα και άλλων ζώων. Αργότερα στην περιοχή άρχισαν να καταφθάνουν και μιγάδες Μετί, που διώκονταν από νέους εποίκους που καταλάμβαναν τα ανατολικά και κεντρικά εδάφη του Καναδά.
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που έφτασαν στην περιοχή ήταν γάλλοι εξερευνητές, οι οποίοι το 1731 έχτισαν τα οχυρωμένους καταυλισμούς Λακ Λα Μπις (Lac La Biche) και Μποννυβίλ (Bonnyville). Το 1752, γάλλοι εξερευνητές έφτιαξαν το Οχυρό Λα Ζονκιέρ (Fort La Jonquière) στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται το Κάλγκαρι. Μετά την πτώση της Νέας Γαλλίας στα χέρια των Άγγλων, στην Αλμπέρτα άρχισαν να καταφθάνουν και βρετανοί εξερευνητές. Το 1788, βρετανοί έποικοι έφτιαξαν στην Αλμπέρτα δύο οχυρωμένους καταυλισμούς: το Οχυρό Τσίπιουαν (Fort Chipewyan) και το Οχυρό Βερμίλιον (Fort Vermillion).