cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Λαβύρινθος
Προώθηση
δεξιά|μικρογραφία|Οι [[Κάγια Σκοντελάριο και Ντίλαν Ο'Μπράιεν στο πάνελ της ταινίας κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Comic-Con στο Σαν Ντιέγκο τον Ιούλιο του 2014.]] Έντεκα κάρτες με τους χαρακτήρες της ταινίας κυκλοφόρησαν τον Ιούλιο του 2013. Ξεκινώντας τον Ιανουάριο του 2014, ο σκηνοθέτης Ουές Μπαλλ κυκλοφορούσε κάθε εβδομάδα μια εικόνα από την ταινία, που οδήγησε στην κυκλοφορία του πρώτου τρέιλερ της ταινίας στις 17 Μαρτίου 2014. Μια παγκόσμια διαφημιστική εκστρατεία από την 20th Century Fox ξεκίνησε στις 16 Απριλίου 2014 με τη δημιουργία μιας ιστοσελίδας που περιέχει τους βασικούς χαρακτήρες της ταινίας, ενώ επικεντρώνεται στην W.C.K.D, έναν οργανισμό στη σειρά βιβλίων του Ντάσνερ με το ίδιο όνομα. Το domain της ιστοσελίδας είναι wckdisgood.com.
Στις 26 Ιουνίου 2014, ο Ντίλαν Ο'Μπράιεν έγραψε στο twitter του ότι το πρώτο βιβλίο του Λαβύρινθου θα επανακυκλοφορούσε με νέο εξώφυλλο, βασισμένο στην αφίσα της ταινίας. Στις 29 Ιουλίου 2014, το δεύτερο τρέιλερ της ταινίας κυκλοφόρησε ως αποκλειστικότητα στο Yahoo! Movies.
Η δημοτικότητα της ταινίας είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθούν πολλά πρότζεκτ από θαυμαστές, με το πιο σημαντικό να είναι το Maze Runner Chat, ένα podcast το οποίο περιέχει νέες συζητήσεις και περιστασιακές συνεντεύξεις από το καστ της ταινίας. Το podcast είναι σε παραγωγή του MazeRunnerFans.com, ένας δημοφιλής ιστότοπος θαυμαστών για τη σειρά.
Home media
Ο Λαβύρινθος κυκλοφόρησε σε συνδυασμένο πακέτο DVD και Blu-ray (Region 1) στις 16 Δεκεμβρίου 2014. Το πακέτο περιέχει δύο ώρες μπόνους υλικό και έξτρα παροχές καθώς και ένα αποκλειστικό βιβλίο κόμικ.
Box office
Η ταινία απέφερε έσοδα $102,427,862 στη Βόρεια Αμερική και περισσότερα από $245.8 εκατομμύρια σε άλλες χώρες, φτάνοντας συνολικά τα $348.3 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Πριν την κυκλοφορία της στις ΗΠΑ και στον Καναδά, οι αναλυτές του box office προέβλεψαν ότι η ταινία θα είχε εμπορική επιτυχία, παραπέμποντας στην αποτελεσματική προώθηση, στην καλή δημοσιότητα από στόμα-σε-στόμα και στην σταθερή ημερομηνία κυκλοφορίας. Προκαταρκτικές αναφορές προέβλεψαν ότι η ταινία θα άνοιγε με έσοδα άνω των $30–32 εκατομμυρίων στη Βόρεια Αμερική. Σύμφωνα με τη σελίδα πωλήσεων εισιτηρίων Fandango, Ο Λαβύρινθος ήταν η ταινία με τις μεγαλύτερες πωλήσεις μετρώντας περισσότερα από 50% των πρόωρων πωλήσεων σε εισιτήρια. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2014 στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά σε 3,604 περιοχές και σε περισσότερες από 350 αίθουσες ΙΜΑΧ. Είχε έσοδα $1.1 εκατομμύρια από τις νυχτερινές προβολές της Πέμπτης  και $11.25 εκατομμύρια την πρώτη ημέρα προβολής. Ανέβηκε στην κορυφή του box office το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής με έσοδα $32.5 εκατομμύρια, από τα οποία το 9% προήλθε από τις IMAX αίθουσες. Τα έσοδα του πρώτου Σαββατοκύριακου προβολής την έφεραν στην έβδομη θέση της λίστας των ταινιών με τα υψηλότερα έσοδα των ταινιών που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο  και στην 18η υψηλότερη θέση για μια προσαρμογή εφηβικού βιβλίου σε ταινία. Τα συνολικά έσοδα της ταινίας στο box office της Βόρειας Αμερικής ήταν $102,272,088 κάνοντάς την την 26η ταινία με τα υψηλότερα έσοδα σε ΗΠΑ και Καναδά για το 2014.
Εκτός Βορείου Αμερικής, η ταινία κυκλοφόρησε μια εβδομάδα νωρίτερα από την ημερομηνία κυκλοφορίας στη Βόρεια Αμερική σε πέντε χώρες κερδίζοντας $8.3 εκατομμύρια. Η ταινία είχε την ίδια επιτυχία και σε άλλες χώρες και κατά τη διάρκεια του δεύτερου Σαββατοκύριακου της παγκόσμιας κυκλοφορίας της, κέρδισε $38 εκατομμύρια από 7,547 αίθουσες σε 51 χώρες. Στη Νότια Κορέα άνοιξε με έσοδα $5.5 εκατομμύρια, ποσό το οποίο είναι υψηλότερο από τα ανοίγματα των ταινιών Αγώνες Πείνας και Η Τριλογία της Απόκλισης: Οι Διαφορετικοί.  Στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία και στη Μάλτα άνοιξε με $3.4 εκατομμύρια πίσω από την ταινία Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε  και στην Κίνα με $14.58 εκατομμύρια πίσω από την ταινία Χελωνονιτζάκια. Άλλα μεγάλα ανοίγματα είχαν οι Ρωσία και CIS ($5.75 εκατομμύρια), Γαλλία ($5.2 εκατομμύρια), Αυστραλία ($3.4 εκατομμύρια), Μεξικό ($2.6 εκατομμύρια), Ταϊβάν ($2.2 εκατομμύρια) και Βραζιλία ($2 εκατομμύρια).
Έγινε η τρίτη ταινία με τα υψηλότερα έσοδα όλων των εποχών στη Μαλαισία για την εταιρεία Fox (πίσω από τις ταινίες Avatar και X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος).
Κριτική
Η εφημερίδα The Wall Street Journal έγραψε ότι οι κριτικοί θεώρησαν την ταινία καλύτερη από τις περισσότερες προσαρμογές εφηβικών βιβλίων σε ταινία εξαιτίας στις «δυνατές της ερμηνείες και μιας ανατριχιαστικής, μυστηριώδους ατμόσφαιρας». Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό 65% βασισμένο σε 160 κριτικές, με μέσο όρο 5.9/10. Στο τμήμα ομοφωνίας της σελίδας διαβάζουμε: «Με δυνατές ερμηνείες, μια σταθερή υπόθεση και μια αναζωογονητική προσέγγιση του δυστοπικού σκηνικού, Ο Λαβύρινθος ξεχωρίζει από τις πολλές προσαρμογές εφηβικών βιβλίων στο χώρο των περιπετειών επιστημονικής φαντασίας». Η άλλη σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic δίνει στην ταινία ποσοστό 57% βασισμένο σε 34 κριτικές με τη σήμανση ότι η ταινία έλαβε «μικτές ή μέσες κριτικές». Η έρευνα του CinemaScore στο κοινό, έδωσε στην ταινία «A-» σε μια κλίμακα αξιολόγησης από το A+ μέχρι το F.
Ο Ράφερ Γκάζμαν από την εφημερίδα Newsday, βαθμολόγησε την ταινία με 3/4 και την περιέγραψε ως «σταθερή, καλά επεξεργασμένη και διασκεδαστική». Η Κρίστι Λεμίρ από το RogerEbert.com είπε ότι βρήκε την ταινία ενδιαφέρουσα, γράφοντας ότι «μας λέει μια ιστορία την οποία νομίζουμε ότι ακούσαμε αμέτρητες φορές στο παρελθόν αλλά με έναν αναζωογονητικό τόνο και με αρκετές λεπτομέρειες». Ο Σόρεν Άντερσον από την εφημερίδα Seattle Times είπε ότι η ταινία ήταν «πολύ ανώτερη από το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε» βαθμολογώντας την με 3/4. Ο Τόνι Χικς της εφημερίδας San Jose Mercury News γράφει: «Εντυπωσιασμένος από το συνδυασμό καλής υποκριτικής, ενδιαφέρουσας υπόθεσης και καθηλωτικού σκηνικού». Ο Μάθιου Τουμέι από το ABC Radio Brisbane έδωσε στην ταινία Α-, επαινώντας την ενδιαφέρουσα υπόθεσή της λέγοντας ότι «του κράτησε την προσοχή καθ'όλη τη διάρκεια της ταινίας». Ο Τζάστιν Λόου από το περιοδικό The Hollywood Reporter είπε ότι η ταινία ήταν «διαρκώς καθηλωτική»  και η Έλλα Τέιλορ από το περιοδικό Variety έγραψε: «καθώς η δημιουργία ταινιών από εφηβικά βιβλία προχωρά, ο Λαβύρινθος δίνει την ευχάριστη αίσθηση της χαμηλής τεχνολογίας και της σωστής λειτουργίας της ιστορίας».
Ο Μάικλ Ο'Σάλιβαν της εφημερίδας The Washington Post είπε: «Ο Λαβύρινθος ξεμπερδεύει μερικά μυστήρια, αλλά εμφανίζει ακόμα περισσότερα στην πορεία», δίνοντας στην ταινία 3/4. Ο Στέφεν Γουίτι από την εφημερίδα Newark Star-Ledger έγραψε: «Σε αφήνει να θέλεις να δεις το επόμενο μέρος. Και αυτό είναι ένα αποτέλεσμα που πολύ λίγες εφηβικές ταινίες μπορούν να το καταφέρουν». Ο Άισακ Φέλντμπεργκ από την ιστοσελίδα We Got This Covered επιβράβευσε την ταινία με 8/10, αποκαλώντας την «σκοτεινή, επικίνδυνη και ασυνήθιστα συναρπαστική», ενώ την εκθείασε ως «μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εφηβικές προσαρμογές που βγήκε στις αίθουσες εδώ και κάποιο καιρό». Ο Ρικ Μπέντλεϊ από την εφημερίδα Fresno Bee επαίνεσε τη σκηνοθεσία του Ουές Μπαλλ λέγοντας ότι «δημιούργησε ισορροπία μεταξύ ενός λεπτού αλλά στέρεου σεναρίου και μιας δράσης πρώτης τάξεως – και ενώ το κάνει, δεν σπαταλά ούτε ένα καρέ από την ταινία». Ο Μπιλ Ζβέκερ από την εφημερίδα Chicago Sun-Times απεκάλεσε την ταινία «καλοπαιγμένο έξυπνο θρίλερ/φουτουριστικό επιστημονικής φαντασίας ξέφρενο παιχνίδι». Ο Μπίλτζ Εμπίρι από το περιοδικό New York είπε ότι «ήταν αρκετά καθηλωμένος». Ο Μάικλ Σράγκοου από την εφημερίδα Orange County Register βαθμολόγησε την ταινία με «B» και είπε: «Ο Μπαλλ είναι επιδέξιος, αν και σου προκαλεί κάθε είδους κλειστοφοβία, είτε είναι στον ανοικτό χώρο της φυλακής του Γκλέιντ είτε στους πραγματικά στενούς χώρους του Λαβυρίνθου. Προκαλεί επίσης μια ακραία ερμηνεία από τον Ο'Μπράιεν».
Η Κλαούντια Πούιγκ από την εφημερίδα USA Today είπε: «ένα θρίλερ επιστημονικής φαντασίας τοποθετημένο σε ένα αόριστα μετα-αποκαλυπτικό μέλλον πρέπει να δημιουργεί ένα πλήρως γοητευτικό σύμπαν το οποίο θα αιχμαλωτίζει εις βάθος τον θεατή. Ο Λαβύρινθος όμως αφήνει την αίσθηση ότι είναι σχηματισμένος εν μέρη» και βαθμολόγησε την ταινία με 2/4. Ο Ρίτσαρντ Κόρλις από το περιοδικό Time είπε: «όπως το έργο του Ζαν-Πολ Σαρτέ, No Exit, αλλά πιο πολυπληθές και με το άρωμα στριμωγμένης τεστοστερόνης». Ο Γουέσλι Μόρις από την ιστοσελία Grantland είπε: «Νομίζω ότι έχω μια δόση αποκαλυψίας (στα αγγλικά χρησιμοποιήθηκε ο όρος apocalepsy, συνδυασμός λέξεων apocalypse + epilepsy = αποκάλυψη + επιληψία) – υπερβολική υπνηλία προκαλούμενη από την παρατεταμένη έκθεση σε μια σειρά τριών ή τεσσάρων μερών, όπου οι έφηβοι επαναστατούν εναντίον καταπιεστικών κυβερνήσεων που εκπροσωπούνται από αξιότιμους ηθοποιούς». Ο Στίβεν Ρέα της εφημερίδας The Philadelphia Inquirer έδωσε στην ταινία 2.5/4 και είπε: «είναι μια ζοφερή επιχείρηση που καθώς σπεύδει προς το εκρηκτικό, επεξηγηματικό συμπέρασμά της, η ταινία γίνεται και παράλογη». Ο κριτικός ταινιών Ίθαν Γκίλσντορφ της εφημερίδας The Boston Globe είπε: «οι έφηβοι πρέπει να φάνε αυτό το σκηνικό φαντασίας, αγωνίας και καταστροφής και το ελπιδοφόρο παραμύθι της επιβίωσης και χειραφέτησης (συνεχίζεται στην αναπόφευκτη συνέχεια ή συνέχειες)».
Συνέχειες
Στις 11 Οκτωβρίου 2013 δημοσιεύτηκε πως η 20th Century Fox είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα του δεύτερου βιβλίου της σειράς, Καμένη Γη. Το σενάριο για τη δεύτερη ταινία που είχε τον τίτλο Ο Λαβύρινθος: Πύρινες Δοκιμασίες, έγραψε ο Τ.Σ. Νόουλιν, με τον σκηνοθέτη Ουές Μπαλλ να έχει την επίβλεψη. Η συνέχεια κυκλοφόρησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2015. Στις 25 Ιουλίου 2014, ο Μπαλλ ανακοίνωσε στη διεθνή Comin-Con στο Σαν Ντιέγκο ότι τα γυρίσματα θα ξεκινούσαν κάποια στιγμή μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου 2015. Ωστόσο, δύο εβδομάδες πριν την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας, η 20th Century Fox αποφάσισε να προχωρήσει με τη συνέχεια και η προ-παραγωγή ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου 2014 στο Νέο Μεξικό. Οι ηθοποιοί Ντίλαν Ο'Μπράιεν, Κάγια Σκοντελάριο, Τόμας Μπρόντι-Σάνγκστερ, Κι Χονγκ Λι και Πατρίσια Κλάρκσον επέστρεψαν για τους ρόλους τους, όπως και ο σκηνοθέτης Ουές Μπαλλ. Ανακοινώθηκε ότι ο Έινταν Γκίλεν προστέθηκε στο καστ της ταινίας για το ρόλο του Τζάνσον («Ρατ-μαν»), όπως και οι Ρόζα Σαλαζάρ για το ρόλο της Μπρέντα, Τζέικοπ Λόφλαντ στο ρόλο του Άρις Τζόουνς και Τζιανκάρλο Εσποσίτο στο ρόλο του Χόρχε Γκαλαράγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Γιάννης Ψυχάρης
Ο Γιάννης Ψυχάρης (15 Μαΐου 1854 - 29 Σεπτεμβρίου 1929) ήταν Έλληνας γλωσσολόγος και λογοτέχνης, καθηγητής της ελληνικής γλώσσας στο Παρίσι, γνωστός για τον ρόλο του στο κίνημα του δημοτικισμού και τον αγώνα του για την καθιέρωση της δημοτικής σε επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους. Σημαντικότατο έργο του το πεζογράφημα Το ταξίδι μου, γραμμένο με ιδιαίτερη προσοχή με τους μέχρι τότε αδημοσίευτους κανόνες της δημοτικής γλώσσας, το οποίο έλαβε ευρύτατη δημοσιότητα, αλλά και αρνητική κριτική από τους υποστηρικτές της καθαρεύουσας.
Παραδοσιακή κινέζικη ιατρική
Οι πρακτικές της κινέζικης ιατρικής περιλαμβάνουν χρήση φυτικών σκευασμάτων (κινεζική βοτανοθεραπεία), τον βελονισμό, τη χειροπρακτική τέχνη τουί να (κινέζικα: 推拿) και τις ήπιας μορφής πολεμικές τέχνες τσι κουνγκ (κινέζικα: 氣功) και τάι τσι τσουάν (κινέζικα: 太極拳).
Γιάννης Ψυχάρης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Οδησσό της Ρωσίας (σημ. Ουκρανίας) στις 15 Μαΐου του 1854. Γιος του Νικολάου Ψυχάρη εκ Χίου, μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη και ολοκληρώνοντας την εγκύκλιο μόρφωση σε ηλικία 15 ετών έφυγε για τη Μασσαλία, (Γαλλία), όπου και έμεινε κοντά στον θείο του ολοκληρώνοντας τη γυμνασιακή του μόρφωση. Σπούδασε φιλοσοφία, φιλολογία και γλωσσολογία, Αρχαία Λατινική και Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι και στη Γερμανία γερμανική φιλολογία, καθώς και μεσαιωνική και νεοελληνική φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Βόννης στη Γερμανία (1871-1872). Το 1884 έγινε υφηγητής της Μεσαιωνικής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στην Πρακτική Σχολή Ανωτέρων Σπουδών του Παρισιού. Το 1886 περιόδευσε στην Ελλάδα και την Ανατολή. Επανερχόμενος στο Παρίσι έγινε καθηγητής της έδρας της νεοελληνικής γλώσσας στη Σχολή Ανώτερων Σπουδών. Το 1904 διαδέχθηκε τον καθηγητή του Εμίλ Λεγκράν στη Διεύθυνση της Σχολής Ανατολικών Γλωσσών όπου και δίδασκε μέχρι τον θάνατό του. Το 1925 πραγματοποίησε διαλέξεις για την Ελληνική Γλώσσα στην Αθήνα, στην Κρήτη, στη Μυτιλήνη κ.α. Είχε από το πατριαρχείο τον τίτλο του μεγάλου χαρτοφύλακος, ενώ διετέλεσε και Πρόξενος της Τουρκίας στο Παλέρμο της Ιταλίας. .
Παραδοσιακή κινέζικη ιατρική
Η σύγχρονη κινέζικη ιατρική συστηματοποιήθηκε τη δεκαετία του '50 στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας υπό τον Μάο Τσε Τουνγκ.
Γιάννης Ψυχάρης
Βιογραφία
Πέθανε το 1929 ύστερα από μακροχρόνιο ασθένεια, όντας διαβητικός. Ήταν παντρεμένος σε πρώτο γάμο με τη Νοεμί Ρενάν (Noemi Renan), κόρη του γάλλου φιλοσόφου και θρησκειολόγου Ερνέστ Ρενάν με την οποία απέκτησε πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων ο Michel που σκοτώθηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολεμώντας με τον γαλλικό στρατό. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ιρένε Μπομ.
Παραδοσιακή κινέζικη ιατρική
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική Κατηγορία:Πολιτισμός της Κίνας Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Γιάννης Ψυχάρης
Έργο
Ο Γιάννης Ψυχάρης είχε πλούσιο συγγραφικό έργο. Έγραψε ποιήματα, διηγήματα, μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και δοκίμια πάνω στο γλωσσικό ζήτημα της νεοελληνικής γλώσσας, που ήταν και η σημαντικότατη προσφορά του στην ελληνική γλώσσα. Αγωνίστηκε με επιμονή για την καθιέρωση της τότε περιφρονημένης γλώσσας του λαού, της δημοτικής σε επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους.
Από τις παραμονές ακόμα της Επανάστασης του 1821, ο Βηλαράς, ο Καταρτζής, ο Χριστόπουλος κ.α. προσπαθούσαν να καθιερώσουν τη δημοτική ως εθνική γλώσσα. Λίγα χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 1823 ο Διονύσιος Σολωμός έγραψε τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν στη δημοτική, που το 1865 έμελλε να γίνει ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας. Όμως μόνο με τον Γιάννη Ψυχάρη το κίνημα του δημοτικισμού αποκτά την καθοδήγηση και τη δύναμη που χρειαζόταν για να αντιταχθεί στους υποστηρικτές της καθαρεύουσας.
Το 1886 ο Ψυχάρης ταξιδεύει στην Ελλάδα, τόσο την ελεύθερη, όσο και τη σκλαβωμένη από τους Τούρκους και εμπνέεται από τις εμπειρίες που απέκτησε γράφοντας το 1888 το πεζογράφημα Το ταξίδι μου, ένα έργο σταθμό στην προσπάθεια των δημοτικιστών. Ο Ψυχάρης απορρίπτει συλλήβδην την καθαρεύουσα ως "τεχνητή γλώσσα", που καταστρέφει και την αρχαία και τη δημοτική γλώσσα του λαού και επικρίνει τους "δασκάλους" που επιμένουν στη χρήση της, ενίοτε με κωμικοτραγικά αποτελέσματα. Το έργο αυτό τυπώθηκε στη Γαλλία και είναι το πρώτο ελληνικό πεζογράφημα που γράφτηκε με όλους τους κανόνες της νεοελληνικής γραμματικής. Ο Ψυχάρης είχε μελετήσει τη γλώσσα του λαού, τα τραγούδια, τους μύθους και τις παραδόσεις του και αποτύπωσε με σαφήνεια το σύστημα που λειτουργεί η λαϊκή μας γλώσσα.
Το συγκεκριμένο έργο έλαβε ιδιαίτερα αρνητικές κριτικές από τους υπερασπιστές της καθαρεύουσας και γενικά των συντηρητικών κύκλων. Ανάμεσα σε άλλους ο Γεώργιος Χατζιδάκις, o Άγγελος Βλάχος και ο Κωνσταντίνος Κόντος, ενώ θετική αποδοχή είχε από λογοτέχνες και διανοούμενους όπως οι Ιάκωβος Πολυλάς, Αργύρης Εφταλιώτης, Αλέξανδρος Πάλλης και Αλέξανδρος Δελμούζος.
Τιμήθηκε με τη γαλλική Légion d'honneur για την προσφορά του στα γράμματα.
Εργογραφία
μεταφρασμένο στα Γαλλικά] (δοκίμιο) (1886) De Philologie Et De Litterature Helleniques μεταφρασμένο στα Γαλλικά σε Δύο Τόμους) (δοκίμιο)(1884-1924)
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες γλωσσολόγοι Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Νέα Αθηναϊκή Σχολή Κατηγορία:Γλωσσικό ζήτημα Κατηγορία:Οδησσίτες
Souls (σειρά)
Το Souls (ιαπωνικά: ソウルシリーズ, Χέπμπορν: Sōru Shirīzu) είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών δράσης ρόλων που δημιουργήθηκε και κυκλοφόρησε το από την FromSoftware. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς είναι το Demon's Souls, το οποίο κυκλοφόρησε το 2009 για το PlayStation 3. Έπειτα ακολούθησε το Dark Souls, το οποίο κυκλοφόρησε για την ίδια κονσόλα το 2011, και τα Dark Souls II και Dark Souls III, το 2014 και το 2016, αντίστοιχα.
Τα παιχνίδια της σειράς παίζονται στην οπτική τρίτου προσώπου, και εστιάζουν στη μάχη με όπλα και μαγεία εναντίον τεράτων, και στην εξερεύνηση. Ο παίκτης αντιμετωπίζει bosses, αλληλεπιδρά με non-playable χαρακτήρες, και ταξιδεύει μέσα από διασυνδεδεμένα περιβάλλοντα, εμπνευσμένα από διάφορες ιστορικές περιόδους, ώστε να προχωρήσει στην ιστορία. Η σειρά είναι ιδιαίτερα γνωστή για το υψηλό επίπεδο δυσκολίας των παιχνιδιών της, ένα στοιχείο που είτε επαινείται είτε κριτικάρεται από τους κριτικούς και τους παίκτες.
Τρόπος παιχνιδιού
Στα βιντεοπαιχνίδια της σειράς Souls ο παίκτης έχει την ικανότητα της εξατομίκευσης του πρωταγωνιστή, η οποία περιλαμβάνει το φύλο, το όνομα, και την αρχική του κλάση. Μπορεί να επιλέξει μεταξύ κλάσεων που περιλαμβάνουν αυτή του ιππότη, του βαρβάρου, του κλέφτη, του κυνηγού, του μάγου κ.ά. Κάθε κλάση έχει τις δικές τις παραμέτρους τις οποίες, κατά την πορεία του παιχνιδιού, ο παίκτης μπορεί να τροποποιήσει, συγκεντρώνοντας Ψυχές (Souls). Ο αριθμός των Ψυχών που συγκεντρώνονται μέσω της μάχης (leveling) διαφέρει ανάλογα με τη δυσκολία των εχθρών: όσο πιο δυνατός είναι ένας εχθρός, τόσο πιο πολλές ψυχές θα λάβει ο παίκτης σκοτώνοντάς τον.
Demon's Souls
Το Demon's Souls είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς Souls και θεωρείται πνευματικός διάδοχος της σειράς βιντεοπαιχνιδιών King's Field. Λαμβάνει χώρα στο φανταστικό βασίλειο της Boletaria, το οποίο μαστίζεται από μία καταραμένη ομίχλη, που εμφανίζει δαίμονες που τρέφονται από τις ψυχές των θνητών. Σε αντίθεση με τους διαδόχους του, το Demon's Souls χρησιμοποιεί σύστημα κόμβου με το όνομα Nexus, όπου οι παίκτες μπορούν να ανέβουν επίπεδο, να επιδιορθώσουν τον εξοπλισμό τους, ή να αγοράσουν συγκεκριμένα αντικείμενα, πριν επιστρέψουν σε κάποιον από τους πέντε κόσμους του παιχνιδιού. Άλλο ένα αποκλειστικό στοιχείο του Demon's Souls είναι το Word Tendency, όπου η δυσκολία της εξερεύνησης ενός κόσμου εξαρτάται από τον αριθμό των δαιμόνων που ο παίκτης έχει σκοτώσει και τον τρόπο που πεθαίνει. Ο τρόπος παιχνιδιού περιλαμβάνει σύστημα δημιουργίας χαρακτήρα, συγκέντρωσης αγαθών μέσω της μάχης με τους αντιπάλους. Το παιχνίδι διαθέτει διαδικτυακό σύστημα πολλαπλών παικτών ενσωματωμένο στο παιχνίδι ενός παίκτη, όπου οι παίκτες μπορούν να αφήσουν μηνύματα και προειδοποιήσεις στους κόσμους άλλων παικτών, αλλά και να συμμετάσχουν στο παιχνίδι, ώστε να τους βοηθήσουν ή και να τους σκοτώσουν.
Dark Souls
Το Dark Souls είναι το δεύτερο παιχνίδι της σειράς Souls και θεωρείται πνευματικός διάδοχος του πρώτου παιχνιδιού. Κυκλοφόρησε το 2011 για τα PlayStation 3 και το Xbox 360. Το 2012, κυκλοφόρησε η εκδοχή του παιχνιδιού με το όνομα Prepare to Die Edition για τα Microsoft Windows, PlayStation 3 και Xbox 360, το οποίο συμπεριέλαβε το αρχικό παιχνίδι με πρόσθετο περιεχόμενο το Artorias of the Abyss. Το παιχνίδι διαδραματίζεται στη φανταστικό βασίλειο του Lordran. Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός καταραμένου ανθρώπου, ο οποίος έχει επιλεγεί να ανατρέψει τη μοίρα των Αθανάτων. Το σενάριο του παιχνιδιού ξεδιπλώνεται μέσω των περιγραφών διαφόρων αντικειμένων και των διαλόγων με NPCs (non-playable characters). Το Dark Souls κέρδισε αναγνώριση για τη μεγάλη δυσκολία του.
Dark Souls II
Το Dark Souls II είναι η δεύτερη προσθήκη της σειράς Souls, και το πρώτο που δεν σκηνοθετήθηκε από τον Χιντετάκα Μιγιαζάκι. Κυκλοφόρησε το 2014 για τα Microsoft Windows, PlayStation 3, Xbox 360, PlayStation 4 και Xbox One, υπό τον τίτλο Dark Souls II: Scholar of the First Sin. Το παιχνίδι τοποθετείται στο φανταστικό βασίλειο του Drangleic, όπου ο παίκτης πρέπει να βρει θεραπεία για την κατάρα των απέθαντων. Παρ' όλο που τοποθετείται στο ίδιο σύμπαν με το προηγούμενο παιχνίδι, δεν έχει άμεση σεναριακή σύνδεση με αυτό.
Dark Souls III
Το Dark Souls III είναι η τρίτη προσθήκη της σειράς Souls. Τοποθετείται στο φανταστικό βασίλειο του Lothric και διαθέτει γρηγορότερο τρόπο παιχνιδιού από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς Souls.
Υποδοχή
Η σειρά Souls έχει δεχθεί ευρύτερα κριτική αναγνώριση. Το Demon's Souls κέρδισε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων των Best New IP από το GameTrailers, και του Game of the Year από το GameSpot.
Το Dark Souls, αρχικά, δεν ήταν port για τα Microsoft Windows, αλλά μετά την επιμονή των φανατικών, ο μάνατζερ της κοινότητας της Bandai Namco, Tony Shoupinou, εκτίμησε την υποστήριξή τους, και τελικά το port κυκλοφόρησε το 2012. Το Dark Souls έχει, επίσης, χαρακτηριστεί από κάποιους κριτικούς ως ένα από τα καλύτερα βιντεοπαιχνίδια όλων των εποχών, και έχει επηρεάσει την ανάπτυξη άλλων βιντεοπαιχνιδιών, συμπεριλαμβανομένων των Destiny, Alienation, Lords of the Fallen, Salt and Sanctuary, Shovel Knight, Titan Souls, και Enter the Gungeon. Η σειρά έχει εμπνεύσει και μία εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης για το Android και το iOS, με το όνομα Soapstone.
Το Dark Souls II δέχθηκε επίσης θετική υποδοχή, και είναι το παιχνίδι της σειράς με τη μεγαλύτερη βαθμολογία στο Metacritic. Πριν την κυκλοφορία του, το Dark Souls III ήταν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα παιχνίδια του 2016,  και δέχθηκε επίσης κριτική αναγνώριση με την κυκλοφορία του.
Πωλήσεις
Μέχρι το Μάρτιο του 2015, το Demon's Souls πούλησε περισσότερα από 1,7 εκατομμύρια, ενώ τα παιχνίδια Dark Souls περισσότερα από 13 εκατομμύρια κομμάτια. Το Dark Souls III έσπασε τις πωλήσεις με την κυκλοφορία του, με τον τίτλο να είναι ο πιο επιτυχημένος στην ιστορία της Bandai Namco, σε ημέρα λανσαρίσματος, σημειώνοντας τεράστιες πωλήσεις στην πρώτη εβδομάδα. Επίσης, το Dark Souls III έγινε το παιχνίδι της Bandai Namco με τις γρηγορότερες πωλήσεις που έγιναν ποτέ, πουλώντας περισσότερα από τρία εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως.
Οι Επισκέπτες (ταινία, 1993)
Οι επισκέπτες (γαλλικά: Les Visiteurs) είναι γαλλική κωμωδία φαντασίας που σκηνοθετήθηκε από τον Ζαν-Μαρί Πουαρέ και κυκλοφόρησε το 1993. Στην ταινία, ένας ιππότης του 12ου αιώνα και ο ακόλουθός του, μέσα από ένα ταξίδι στο χρόνο, μεταφέρονται στα τέλη του 20ού αιώνα και βρίσκονται στη σύγχρονη κοινωνία.
Souls (σειρά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Soulslike Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Οι Επισκέπτες (ταινία, 1993)
Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Ρενό, Κριστιάν Κλαβιέ και Βαλερί Λεμερσιέ.
Πλοκή
μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο της Ερμενονβίλ Το έτος 1123, ο Γάλλος ευγενής ιππότης Γκοντφρουά (Ζαν Ρενό) σώζει τη ζωή του αγαπημένου του κυρίαρχου, βασιλιά Λουδοβίκου ΣΤ΄ από το σπαθί ενός Άγγλου. Γι' αυτή τη γενναία πράξη του, ο βασιλιάς τον ονομάζει κόμη του Μονμιράιγ και του υπόσχεται για σύζυγο τη γυναίκα που αγαπά, την όμορφη Φρενεγόνδη (Βαλερί Λεμερσιέ), κόρη δούκα. Στο δρόμο του προς το κάστρο της μνηστής του, μια μάγισσα κάνει τον Γκοντφρουά να πιεί ένα μαγικό φίλτρο το οποίο του δημιουργεί παραισθήσεις και τον ωθεί να δολοφονήσει τον πατέρα της μελλοντικής του συζύγου. Για να επανορθώσει το σφάλμα του, ο Γκοντφρουά συμβουλεύεται τον μάγο Ευσέβιο, ο οποίος του δίνει ένα φίλτρο για να τον στείλει πίσω στο χρόνο, λίγη ώρα πριν σκοτώσει τον πεθερό του, ώστε να αναστρέψει τα γεγονότα. Όμως ο μάγος μπερδεύει το μαγικό του ξόρκι, στέλνοντας κατά λάθος τον Γκοντφρουά και τον πιστό υπηρέτη του Ζακούιγ (Κριστιάν Κλαβιέ) στο έτος 1992, όπου συναντούν τους απογόνους τους, σημερινούς ιδιοκτήτες του κάστρου Μονμιράιγ.
Ακολουθούν κωμικές σκηνές με βάση κυρίως την προσπάθεια των Επισκεπτών να αντιμετωπίσουν τις πολιτιστικές και τεχνολογικές αλλαγές, πέντε αιώνες μετά την εποχή τους και τις διαδοχικές γκάφες τους.
Όταν κατάλαβε περίπου τι του συνέβη, ο Γκοντφρουά αναζητά μόνο ένα πράγμα: να επιστρέψει στην εποχή του και να παντρευτεί τη μνηστή του. Αλλά η αποστολή θα είναι δύσκολη, καθώς η μακρινή του απόγονος Μπεατρίς πιστεύει ότι είναι ο εξάδελφός της Υμπέρ, ο οποίος είχε εξαφανιστεί εδώ και χρόνια, και ότι πάσχει από αμνησία.
Ο Γκοντφρουά θα βρει τελικά τον απόγονο του μάγου Ευσέβιου, ο οποίος θα του δώσει το φίλτρο για να επιστρέψει στη σωστή στιγμή της εποχής του. Αλλά ο υπηρέτης του, που εν τω μεταξύ συνάντησε τη Ζινέτ και θέλει να την παντρευτεί, δεν θέλει να φύγει και καταφέρνει να βάλει στη θέση του τον απόγονό του Ζακάρ. Ο Γκοντφρουά επιστρέφει στο 1123 έγκαιρα και το τόξο του δεν σκοτώνει τον πατέρα της μνηστής του αλλά τη μάγισσα που προκάλεσε ολόκληρη την ιστορία. Ο μπερδεμένος Ζακάρ βρίσκεται στο παρελθόν παγιδευμένος στο ρόλο του υπηρέτη του Γκοντφρουά καθώς ο Γκοντφρουά φεύγει με τη Φρενεγόνδη
Οι διάδρομοι του χρόνου όμως είναι πλέον πολύ ανοιχτοί, κάτι που αποτελεί την πλοκή του δεύτερου επεισοδίου: Les Couloirs du temps : Les Visiteurs 2 ( Οι Επισκέπτες 2) του 1998.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1993 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες
Ambient
Το Ambient είναι είναι ένα μουσικό είδος με διάφορα επιμέρους είδη, που σε γενικές γραμμές δίνει έμφαση στην τονικότητα και την ατμόσφαιρα περισσότερο από ό,τι στην παραδοσιακή φόρμα της μουσικής και το ρυθμό. Είναι μια συνήθως αργή σε ταχύτητα μουσική η οποία γενικά δεν χρησιμοποιεί φωνητικά και στίχο, ενώ γίνεται πολύ συχνά χρήση από επαναλαμβανόμενα μοτίβα.
Ένας από τους συνθέτες που προώθησαν την ambient μουσική με τη δουλειά τους ήταν ο Άγγλος συνθέτης Brian Eno. Ο συνθέτης αυτός θεωρείται από ορισμένους ότι ήταν αυτός που έδωσε το όνομα στο συγκεκριμένο είδος στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Ο ίδιος χαρακτήρισε την ambient μουσική ως ένα είδος που έχει τo χαρακτηριστικό ότι μπορεί είτε να ακούγεται με προσοχή είτε να βρίσκεται στο παρασκήνιο, ανάλογα με τον ακροατή.
Ενδεικτικά, κάποια είδη ambient είναι τα εξής:
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Μουσική στο Ηνωμένο Βασίλειο
Δήμος Ασίνης
Δημοτικά διαμερίσματα
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Αργολίδας
Πριν Έρθεις Εσύ (ταινία)
Το Πριν Έρθεις Εσύ (πρωτότυπος τίτλος: Me Before You) είναι ταινία ρομαντικού δράματος του 2016 σκηνοθετημένη από τη Θία Σάροκ στο σκηνοθετικό της ντεμπούτο, προσαρμοσμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 2012 της Βρετανίδα συγγραφέα Τζότζο Μόγιες. Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Εμίλια Κλαρκ, ο Σαμ Κλάφλιν, η Τζένα Κόουλμαν, ο Τσάρλς Ντανς, ο Μάθιου Λέβις, η Τζάνετ ΜακΤιρ, η Βανέσα Κίρμπι, η Τζοάνα Λούμλευ και ο Στιβ Πεκόκ.
Εδραιωμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ταινία είναι γυρισμένη σε ποικίλες ιστορικές τοποθεσίες σε όλη τη χώρα, περιλαμβανομένου το Πέμπροκ Κάστλ στην Ουαλία και το Τζίνιζ Μάνορ Χάουζ στο Μπακιχαμσάιρ της Αγγλίας. Η ταινία κυκλοφόρησε 3 Ιουνίου, 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, έλαβε μικτές κριτικές και απέφερε 207 δις παγκοσμίως.
Πλοκή
Η εικοσιεξάχρονη Λουίζα Κλαρκ (Εμίλια Κλαρκ) είναι μία χαρούμενη, εξωστρεφής γυναίκα που ζει και υποστηρίζει την εργατική της οικογένεια. Έχοντας χάσει τη δουλειά της σε μία τοπική καφετέρια, προσλαμβάνεται ως η φροντιστής του Γουίλ Τρέινορ (Σαμ Κλάφλιν) ενός πρώην επιτυχημένου τραπεζίτη και κάποτε δραστήριου νεαρού άνδρα που έμεινε παράλυτος κατόπιν της εμπλοκής του σε αυτοκινητικό δυστύχημα πριν δύο χρόνια. Η Λουίζα δεν έχει καμία εμπειρία στον τομέα αυτό, αλλά η μητέρα του Γουίλ πιστεύει ότι η χαριτωμένη προσωπικότητά της θα τον βοηθήσει να συνέλθει. Ο Γουίλ περνάει τον χρόνο του μόνο με τον Νέιθαν, τον νοσοκόμο του, ο οποίος βοηθάει στη φροντίδα του, την άσκηση και την κίνηση και γνωρίζει ότι δεν θα επανακτήσει τη χρήση του σώματός του εξαιτίας της ζημιάς στη σπονδυλική του στήλη.
Κυνικός και δυσαρεστημένος επειδή δεν μπορεί να ζει πλέον μια δραστήρια ζωή, ο Γουίλ αρχικά αντιδρά ψυχρά στην αισιόδοξη στάση της Λουίζα και την αντιμετωπίζει με περιφρόνηση. Μετά από δύο εβδομάδες, ο Γουίλ έχει μία επίσκεψη από τον πρώην καλύτερο του φίλο τον Ρούπερτ και την πρώην κοπέλα του την Αλίσια, που αποκαλύπτουν ότι είναι αρραβωνιασμένοι. Ο Γουίλ καταφέρνει να σπάσει όλες τις φωτογραφίες στο κομοδίνο του με θυμό και αγανάκτηση, τις οποίες η Λουίζα προσπαθεί να επιδιορθώσει την επόμενη ημέρα, καταλήγοντας σε μία λεκτική φιλονικία κατά την οποία η Λουίζα τον επιπλήττει που γίνεται κόπανος. Την επόμενη ημέρα, ο Γουίλ ζητάει από τη Λουίζα να παρακολουθήσει μαζί του μία ταινία με υπότιτλους, και εκείνη δέχεται. Οι δυο τους αρχίζουν να δένονται και σταδιακά γίνονται στενοί φίλοι. Η Λουίζα και ο Γουίλ συνεχίζουν να μιλούν καθημερινά. Εκείνη μαθαίνει ότι είναι καλλιεργημένος και έμπειρος, έχοντας ταξιδέψει ευρέως. Αντίθετα, η ζωή της μέχρι στιγμής είναι απλή, χωρίς πολλά ενδιαφέροντα, χόμπι ή ταξίδια μακριά από το σπίτι της. Το μακροπρόθεσμο αγόρι της, ο Πάτρικ (Μάθιου Λέβις), εξασκείται για να λάβει μέρος σε ένα τρίαθλο Βίκινγκ στη Νορβηγία, ένα χόμπι που συχνά επιλέγει από το να περνάει χρόνο μαζί της. Ο Γουίλ προτρέπει τη Λουίζα να διευρύνει τους ορίζοντές της και της λέει ότι είναι δική της ευθύνη να ζήσει τη ζωή όσο το δυνατόν περισσότερο.
Καθώς τον φροντίζει στη διάρκεια μίας από τις περιστασιακές του ασθένειες, η Λουίζα παρατηρεί τους σημαδεμένους καρπούς του Γουίλ από μία προηγούμενη απόπειρα αυτοκτονίας. Ενώ είναι στη δουλειά μια μέρα, η Λουίζα κρυφακούει έναν καυγά των γονιών του Γουίλ και μαθαίνει ότι ο Γουίλ έχει δώσει στους γονείς του έξι μήνες μέχρι να μεταφερθεί στο Dignitas στην Ελβετία για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Ο Γουίλ αρνείται να αποδεχτεί τη ζωή με αναπηρία που συνεπάγεται την εξάρτηση, τον πόνο και τις ταλαιπωρίες χωρίς οποιαδήποτε ελπίδα για την αποκατάσταση του παλιού του εαυτού. Έτσι η Λουίζα παίρνει την απόφαση να του αλλάξει τη γνώμη. Οργανώνει διάφορες εκδρομές και περιπέτειες για να του δείξει πως αξίζει να ζει, παρά την αναπηρία του. Ο Γουίλ σταδιακά γίνεται πιο ομιλητικός και ανοιχτός στα σχέδιά της. Το ζευγάρι συμμετέχει στον ιππόδρομο, με ολέθριες συνέπειες και λίγες μέρες μετά, πηγαίνει σε μια συναυλία του Μότσαρτ. Ο Γουίλ κατόπιν, αποφασίζει να παρευρεθεί στον γάμο της Αλίσια και ζητάει από τη Λουίζα να τον συνοδεύσει. Στον γάμο, η Λουιζα και ο Γουίλ απολαμβάνουν να προσβάλλουν τους σχολαστικούς καλεσμένους. Η Λουίζα μαθαίνει από τη νονά της νύφης πως θεωρεί τον Γουίλ ως τον μοναδικό που η Αλίσια άφησε να φύγει.
Ο Γουίλ παρευρίσκεται στο δείπνο γενεθλίων της οικογένειας της Λουίζα, όπου μαθαίνει πως ο πατέρας της έχασε τη δουλειά του σε μία μοχλευμένη εξαγορά που έτυχε να έχει οργανωθεί από νεότερους βοηθούς του Γουιλ. Λίγο αργότερα, προσφέρεται η δουλειά του συντηρητή στον πατέρα της Λουίζα στο κάστρο Stortfold, το οποίο ανήκει στην οικογένεια του Γουίλ και η Λουίζα συνειδητοποιεί πως ο Γουίλ προσπαθεί να τη βοηθήσει να εξασφαλίσει την ελευθερία της από την οικογένειά της. Σταδιακά αναπτύσσουν δυνατά αισθήματα ο ένας για τον άλλο, το οποίο κάνει τον Πάτρικ να ζηλέψει και δημιουργεί προβλήματα στη μακροχρόνια σχέση της Λουίζα, οδηγώντας στον χωρισμό τους.
Στη διάρκεια ενός πολυτελούς ταξιδιού στο νησί Μαυρίκιο, που πραγματοποιήθηκε μετά από μία άλλη περίοδο πνευμονίας και με τη βοήθεια του νοσοκόμου του Γουίλ, ο Γουίλ ενημερώνει τη Λουίζα πως ακόμα προτίθεται να ακολουθήσει την ευθανασία. Εκείνος θέλει η Λουίζα να ζήσει μία ολόκληρη ζωή και όχι μια μισή ζωή μαζί του. Λέει πως ο χρόνος μαζί ήταν ξεχωριστός, αλλά δεν μπορεί να υποστεί το ότι θα πρέπει να ζει σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Της ζητάει να τον συνοδεύσει στην Ελβετία, για να είναι μαζί τις τελευταίες στιγμές του. Πληγωμένη, ενημερώνει τους γονείς του Γουίλ, κατά την επιστροφή τους στον Λονδίνο, την άμεση παραίτηση της και επιστρέφει πίσω στο σπίτι της με το λεωφορείο. Δεν θέλει να ξαναμιλήσει στον Γουίλ. Παρόλα αυτά στο σπίτι, ο πατέρας της την πείθει να πάει στον Γουίλ στην Ελβετία. Εκείνη μαθαίνει πως ο Γουίλ έχει φύγει ήδη για την Ελβετία, και αποφασίζει να πάει εκεί μόνη της για να είναι μαζί του τις τελευταίες του στιγμές.
Λίγες εβδομάδες μετά τον θάνατο του Γουίλ, εκείνη καθισμένη στην αγαπημένη καφετέρια του Γουίλ στο Παρίσι, ξαναδιαβάζει το γράμμα που ο Γουίλ της άφησε. Μέσα από αυτό, την ενθαρρύνει να αναζητήσει ένα συγκεκριμένο κατάστημα με αρώματα και κλείνει το γράμμα λέγοντας της απλά να ζήσει, το οποίο έχει την ικανότητα να κάνει μιας και της έχει αφήσει αρκετά λεφτά για να ακολουθήσει τα όνειρά της.
Παραγωγή
Στις 2 Απριλίου, 2014 ανακοινώθηκε πως η Θία Σάροκ θα σκηνοθετούσε την ταινία. Στις 2 Σεπτεμβρίου, 2014, η Εμίλια Κλαρκ και ο Σαμ Κλάφλιν πέρασαν από οντισιόν για την ταινία. Ο Στίβεν Πεκόκ πέρασε από οντισιόν στις 24 Μαρτίου, 2015, ενώ η Τζένα Κόουλμαν και ο Τσαρλς Ντανς πέρασαν από οντισιόν στις 2 Απριλίου,2015. Στις 9 Απριλίου,2015, η Τζανέτ ΜακΤιρ συμμετείχε στο επιτελείο ενώ ο Μπρένταν Κόιλ, ο Μάθιου Λέβις, η Σαμάνθα Σπίρο, η Βανέσα Κίρμπι και ο Μπεν Λόιντ Χαγκς έλαβαν μέρος την επόμενη ημέρα.
Γυρίσματα
Η κύρια φωτογράφιση ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2015 και ολοκληρώθηκε στις 26 Ιουνίου, 2015. Η ταινία γυρίστηκε σε ποικίλες περιοχές στο Ηνωμένο Βασίλειο, περιλαμβάνοντας το Πέμπροκ, την Ουαλία, το Τζίνιζ Μάνορ Χάουζ, το Τζίνιζ, το Μπακιχαμσάιρ, την Αγγλία για τις σκηνές του γάμου καθώς και τη Μαγιόρκα, Ισπανία, για τα σκηνικά στο νησί Μαυρίκιος.
Box Office
Το Πριν Έρθεις εσύ κέρδισε 56,2 εκατομμύρια δολάρια από τη Νότια Αμερική και 151,2 εκατομμύρια δολάρια από άλλες περιοχές, σε σύνολο 207,4 εκατομμύρια δολάρια, έναντι του συνολικού ποσού των είκοσι εκατομμυρίων δολαρίων που χρειάστηκαν για την πραγματοποίηση της.
Στη Νότια Αμερική, το Πριν Έρθεις Εσύ προβλήθηκε στις 3 Ιουνίου, 2016 κατά τη διάρκεια του Popstar: Never Stop Never Stopping και του Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows και ανέμενε να κερδίσει γύρω στα 15 εκατομμύρια δολάρια από 2.704 θεατές κατά την εβδομάδα της πρεμιέρας. Η ταινία συγκέντρωσε 1,4 εκατομμύρια δολάρια από τις βραδινές προεπισκοπήσεις της Πέμπτης και 7,8 εκατομμύρια δολάρια την πρώτη μέρα. Την πρώτη εβδομάδα η ταινία συγκέντρωσε 18,3 εκατομμύρια δολάρια, τερματίζοντας στην τρίτη θέση στα ταμεία, πίσω από την ταινία Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows (35,3 εκατομμύρια δολάρια) και την ταινία X-Men: Apocalypse(22,3 εκατομμύρια δολάρια).
Κριτική ανταπόκριση
Στην εκπομπή Rotten Tomatoes, η ταινία κατείχε βαθμολογία 58% βασισμένη σε 151 κριτικές, καθώς η κριτική κατά μέσο όρο είναι 5.5/10. Η κριτική συναίνεση της ιστοσελίδας ανέφερε ότι "Το Πριν Έρθεις Εσύ '' ωφελήθηκε από τη δελεαστική χημεία την Εμίλια Κλαρκ και του Σαμ Κλάφλιν, αν και δεν είναι αρκετό για να αντισταθμίσει την αδέξια επεξεργασία του ευαίσθητου θέματος" Στην εκπομπή Metacritic η ταινία κατείχε το σκορ του 51% βασισμένη σε 36 κριτικές, υποδεικνύοντας "μικτές ανταποκρίσεις". Η δημοσκόπηση των θεαματικών κοινών του CinemaScore βαθμολόγησε την ταινία με μέσο όρο "Α".
Διχασμός
Η ταινία έχει υποστεί αρκετές αρνητικές αντιδράσεις από πολλούς ανθρώπους, μέλη κινήματος για τα δικαιώματα αναπηρίας, το οποίο οφείλεται στο βασικό μήνυμα όπου αντιλαμβάνονται, πως άνθρωποι με αναπηρία είναι βάρος στις οικογένειες και στις καριέρες τους, και ισχυρίζονται ότι η ταινία προωθεί το γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι προτιμότερο να πεθαίνουν παρά να ζουν με αναπηρίες. Θεωρούν πως είναι μία ταινία που υποστηρίζει την ευθανασία ώστε τα αγαπημένα τους πρόσωπα να ζουν με τόλμη. Η αντίδραση #MeBeforeEuthanasia έχει επικεφαλής διασημότητες με ειδικές ανάγκες, όπως η Λιζ Καρ, η Πένυ Πέπερ, ο Μιλκ Σκάρλε, η Σερύλι Χιούστον, ο Ντόμινκ Έβανς, η Έμιλι Λαντάου και ακτιβιστές του Not Dead Yet του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Οι διαμαρτυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής παρουσιάστηκαν και στο Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη, τη Βοστόνη,ποικίλες τοποθεσίες του Κολοράντο και του Τέξας, στην Ατλάντα, τη Βαλτιμόρη, το Κοννέκτικατ,το Ρότζιστερ, το Σαν Φρανσίσκο και σε πολλαπλές περιοχές σε όλη τη χώρα. Η ταινία παρουσιάστηκε επίσης και στην Αυστραλία.<references group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουαλία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία
Η Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, επίσημα γνωστή ως το Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας και του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και, μετά το 1791, η Κοινοπολιτεία της Πολωνίας, ήταν χώρα και δι-ομοσπονδία της Πολωνίας και της Λιθουανίας, την οποία κυβερνούσε ένας κοινός μονάρχης σε πραγματική ένωση, ο οποίος ήταν και Βασιλιάς της Πολωνίας και Μεγάλος Δούκας της Λιθουανίας. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες και πιο πυκνοκατοικημένες χώρες της Ευρώπης του 16ου έως 17ου αιώνα. Στη μεγαλύτερη εδαφική της έκταση, στις αρχές του 17ου αιώνα, η Κοινοπολιτεία κάλυπτε σχεδόν 1.000.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μέχρι το 1618 διατήρησε έναν πολυεθνικό πληθυσμό σχεδόν 12 εκατομμυρίων. Τα πολωνικά και τα λατινικά ήταν οι δύο συν-επίσημες γλώσσες.
Η Κοινοπολιτεία ιδρύθηκε από την Ένωση του Λούμπλιν τον Ιούλιο του 1569, αλλά το Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας και το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας ήταν σε de facto προσωπική ένωση από το 1386, με το γάμο της Πολωνής Βασίλισσας, Γιαντβίγκα και του Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας, Γιογκάιλα, που στέφθηκε jure uxoris Βασιλιάς Λαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν της Πολωνίας. Ο πρώτος διαμελισμός το 1772 και ο δεύτερος διαμελισμός το 1793 μείωσαν σημαντικά το μέγεθος της πολιτείας και η Κοινοπολιτεία διαμελίστηκε εκτός ύπαρξης με τον τρίτο διαμελισμό το 1795.
Η Ένωση διέθετε πολλά χαρακτηριστικά μοναδικά μεταξύ των σύγχρονων κρατών. Το πολιτικό της σύστημα χαρακτηρίστηκε από αυστηρούς ελέγχους της μοναρχικής εξουσίας. Αυτοί οι έλεγχοι θεσπίστηκαν από νομοθετικό σώμα (Σέιμ) που ελέγχονταν από τους ευγενείς (σλάχτα). Αυτό το ιδιοσυγκρασιακό σύστημα ήταν πρόδρομος για τις σύγχρονες έννοιες της δημοκρατίας, από τη συνταγματική μοναρχία  και ομοσπονδία του 1791. Αν και τα δύο συστατικά κράτη της Κοινοπολιτείας ήταν επίσημα ίσα, η Πολωνία ήταν ο κυρίαρχος εταίρος στην ένωση.
Η Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία χαρακτηρίστηκε από υψηλά επίπεδα εθνοτικής ποικιλομορφίας και από σχετική θρησκευτική ανοχή, που εγγυόταν ο νόμος 1573 της Συνομοσπονδίας της Βαρσοβίας, ωστόσο,ο βαθμός θρησκευτικής ελευθερίας ποικίλλει με την πάροδο του χρόνου. Το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου του 1791 αναγνώρισε τον Καθολικισμό ως «κυρίαρχη θρησκεία», σε αντίθεση με τη Συνομοσπονδία της Βαρσοβίας, αλλά η θρησκευτική ελευθερία εξακολουθούσε να αναγνωρίζεται σε αυτό.
Μετά από αρκετές δεκαετίες ευημερίας, μπήκε σε μια περίοδο παρατεταμένης πολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής παρακμής. Η αυξανόμενη αδυναμία της οδήγησε στον διαμελισμό μεταξύ των γειτόνων της (Μοναρχία των Αψβούργων, Βασίλειο της Πρωσίας και Ρωσική Αυτοκρατορία) στα τέλη του 18ου αιώνα. Λίγο πριν από την πτώση της, η Κοινοπολιτεία υιοθέτησε μια μαζική προσπάθεια μεταρρύθμισης και θέσπισε το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου - το πρώτο κωδικοποιημένο σύνταγμα στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία και το δεύτερο στη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία (μετά το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών).
Όνομα
Το επίσημο όνομα του κράτους ήταν το «Βασίλειο της Πολωνίας και Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας» (πολωνικά: Królestwo Polskie i Wielkie Księstwo Litewskie, λιθουανικά: Lenkijos Karalystė ir Lietuvos Didžioji Kunigaikštystė, λατινικά: Regnum Poloniae Magnusque Ducatus Lithuaniae) και ο λατινικός όρος χρησιμοποιούταν συνήθως σε διεθνείς συνθήκες και διπλωματία.
Τον 17ο αιώνα και αργότερα ήταν επίσης γνωστό ως η «Λαμπρότερη Κοινοπολιτεία της Πολωνίας» (πολωνικά: Najjaśniejsza Rzeczpospolita Polska, λατινικά: Serenissima Res Publica Poloniae), η Κοινοπολιτεία του Βασιλείου της Πολωνίας ή η Κοινοπολιτεία της Πολωνίας.
Οι δυτικοί Ευρωπαίοι απλοποιούσαν συχνά το όνομα σε «Πολωνία» και στις περισσότερες προηγούμενες και σύγχρονες πηγές αναφέρεται ως Βασίλειο της Πολωνίας ή απλά Πολωνία. Οι όροι «Κοινοπολιτεία της Πολωνίας» και «Κοινοπολιτεία των Δύο Εθνών» (πολωνικά: Rzeczpospolita Obojga Narodów, λατινικά: Res Publica Utriusque Nationis) χρησιμοποιήθηκαν στην Αμοιβαία Δέσμευση των Δύο Εθνών. Ο ελληνικό όρος Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και ο γερμανικός Polen-Litauen θεωρούνται αποδόσεις της παραλλαγής «Κοινοπολιτεία των Δύο Εθνών».
Κληρονομία
Το Δουκάτο της Βαρσοβίας, που ιδρύθηκε το 1807 από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, εντοπίζει την καταγωγή του στην Κοινοπολιτεία. Άλλα κινήματα αναβίωσης εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της Νοεμβριανής Εξέγερσης (1830–31), της Ιανουαριανής Εξέγερσης (1863–64) και της δεκαετίας του 1920, με την αποτυχημένη προσπάθεια του Γιούζεφ Πιουσούτσκι να δημιουργήσει μια Intermarium ομοσπονδία (πολωνικά: Międzymorze) υπό την ηγεσία της Πολωνίας που, στο μεγαλύτερο βαθμό, θα εκτεινόταν από τη Φινλανδία στα βόρεια μέχρι τα Βαλκάνια στο νότο. Η σύγχρονη Δημοκρατία της Πολωνίας θεωρείται διάδοχος της Κοινοπολιτείας, λαμβάνοντας υπόψη ότι η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η οποία αποκαταστάθηκε στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, είδε τη συμμετοχή του λιθουανικού κράτους στην παλιά Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία κυρίως σε αρνητικό φως στα πρώτα στάδια της ανάκτησης της ανεξαρτησίας, αν και αυτή η στάση έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια.
Γεωγραφία
Τον 16ο αιώνα, ο Πολωνός επίσκοπος και χαρτογράφος Μάρτσιν Κρόμερ, ο οποίος σπούδασε στη Μπολόνια, δημοσίευσε έναν λατινικό άτλαντα, με τίτλο Polonia sive de situ, populis, moribus, magistratibus et Republica regni Polonici libri duo (Πολωνία: σχετικά με την τοποθεσία, τους ανθρώπους, τον πολιτισμό, τισ έδρες και την πολωνική Κοινοπολιτεία), ο οποίος θεωρήθηκε ως ένας από τους πιο περιεκτικούς οδηγούς στην χώρα.
Τα έργα του Κρόμερ και άλλοι σύγχρονοι χάρτες, όπως εκείνοι του Γεράρδου Μερκάτορ, δείχνουν την Κοινοπολιτεία αποτελούμενη κυρίως με πεδιάδες. Το νοτιοανατολικό τμήμα της Κοινοπολιτείας, το Κρέσι, ήταν διάσημο για τις στέπες του. Τα Καρπάθια Όρη αποτελούσαν μέρος των νότιων συνόρων, με τα Όρη Τάτρα να αποτελούν το υψηλότερο σημείο και η Βαλτική Θάλασσα σχημάτισε τα βόρεια σύνορα της Κοινοπολιτείας.Όπως με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες εκείνη την εποχή, η Κοινοπολιτεία είχε εκτεταμένη δασική κάλυψη, ειδικά στα ανατολικά. Σήμερα, αυτό που απομένει από το Δάσος Μπιαλοβιέζα αποτελεί το τελευταίο άθικτο αρχέγονο δάσος στην Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώιμη Νεότερη ιστορία της Λιθουανίας Κατηγορία:Πρώιμη Νεότερη ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης Κατηγορία:Ιστορία της Λιθουανίας (1569-1795) Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Λιθουανίας Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ουκρανίας Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Σχέσεις Λιθουανίας-Πολωνίας Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Πρώην κρατικές ενώσεις Κατηγορία:Δουκάτο της Λιβονίας Κατηγορία:16ος αιώνας στη Λιθουανία Κατηγορία:16ος αιώνας στην Πολωνία Κατηγορία:17ος αιώνας στην Πολωνία Κατηγορία:18ος αιώνας στην Πολωνία
Ανακατάληψη της Καλλίπολης το 1366
Η ανακατάληψη της Καλλίπολης ήταν η επιτυχής προσπάθεια των Βυζαντινών του Ιωάννη Ε' Παλαιολόγου και του Αμεδαίου ΣΤ' της Σαβοΐας (Amedeo VI di Savoia), γνωστού στη Δύση και ως «Πράσινος Κόμης», να ανακαταλάβουν την Καλλίπολη το 1366. Το 1354, η πόλη είχε καταληφθεί από τους Οθωμανούς μετά από καταστροφικό σεισμό.
Από το 1354, οι Τούρκοι είχαν χρησιμοποιήσει τα Δαρδανέλλια για να περάσουν με μεγάλους αριθμούς. Η δυτική Μικρά Ασία σε μια περίοδο μικρότερη των 100 ετών έγινε ο πυρήνας των οθωμανικών εξορμήσεων. Κατά τη διάρκεια της προώθησης τους στην Ευρώπη, οι Τούρκοι είχαν καταλάβει πόλη αρκετές πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία βρισκόταν σε κατάσταση εμφυλίου μέχρι το 1391, και αντάλλαξε τους ντόπιους Έλληνες με Τούρκους επίορκους δίνοντας στους Τούρκους μια βάση στην περιοχή της Θράκης. Τελικά, η Καλλίπολη δεν ήταν τόσο σημαντική από στρατηγική άποψη το 1366 όπως ήταν το 1354 – η Θράκη βρισκόταν ήδη στα χέρια των Οθωμανών. Ωστόσο, οι Χριστιανοί διατήρησαν ναυτική ισχύ στην περιοχή μέχρι τον 15ο αιώνα.
Ο εμφύλιος πόλεμος ήταν καταστροφικός για το Βυζάντιο και ο Ανδρόνικος Δ' Παλαιολόγος έδωσε τα κλειδιά των Βαλκανίων στον Μουράτ με αντάλλαγμα τη βόηθεια του Σουλτάνου. Μέχρι το 1377, η Καλλίπολη βρέθηκε για ακόμα μια φορά στα χέρια των Τούρκων εποίκων, οι οποίοι διέλυσαν τη μικρή βυζαντινή δύναμη που έμεινε.
Κατηγορία:Μάχες των Βυζαντινο-Οθωμανικών Πολέμων
Μάχη της Βερόης
μικρογραφία|Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός Η Μάχη της Βερόης ήταν μία μάχη που έγινε το 1122 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στη θρακική πόλη Βερόη, σημερινή Στάρα Ζαγόρα της Βουλγαρίας. Ο βυζαντινός στρατός υπό τις διαταγές του αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού κέρδισε τη μάχη, με αποτέλεσμα την εξαφάνιση των Πετσενέγων ως αυτοτελή λαού.
Ιστορικό
Το 1122 Πετσενέγοι από τις ρωσικές στέπες εισβάλουν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και περνούν από το Δούναβη στη βυζαντινή επικράτεια. Η εισβολή θέτει μια σοβαρή απειλή για τους Βυζαντινούς και τον έλεγχο των βόρειων Βαλκανίων. Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Β΄ Κομνηνός, αποφασισμένος να αντιμετωπίσει τους εισβολείς, μετέφερε στρατό από τη Μικρά Ασία στην Ευρώπη.
Μάχη
μικρογραφία|Τοξότης ιππέας του 10ου αιώνα Ο βυζαντινός αυτοκράτορας συγκέντρωσε τις δυνάμεις του κοντά στην Κωνσταντινούπολη και έθεσε ως στόχο να συναντήσει το στρατό των Πετσενέγων το συντομότερο δυνατόν. Εν τω μεταξύ, οι Πετσενέγοι είχαν διασχίσει την οροσειρά του Αίμου και στρατοπέδευσαν κοντά την πόλη της Βερόης στη Θράκη. Ο αυτοκράτορας πρόσφερε δώρα στους Πετσενέγους αρχηγούς, προσπαθώντας να συνάψουν μια συνθήκη η οποία ήταν ευνοϊκή για τα συμφέροντά τους. Οι Πετσενέγοι ήταν θετικοί σε αυτή την προσφορά αλλά βρέθηκαν προ εκπλήξεως, όταν οι Βυζαντινοί ξεκίνησαν ξαφνικά μεγάλη επίθεση. Οι Πετσενέγοι αγωνίστηκαν με τοξότες ιππείς ρίχνοντας βέλη συνεχώς. Η μάχη ήταν σκληρή, και ο Ιωάννης πληγώθηκε στο πόδι από ένα βέλος. Ωστόσο, οι Βυζαντινοί ανάγκασαν τους Πετσενέγους να υποχωρήσουν, οπότε και "έσπασαν" την άμυνα τους προκαλώντας πανωλεθρία στο στρατόπεδο τους. Η βυζαντινή νίκη ήταν πλήρης, και οι επιζώντες Πετσενέγοι φυλακίστηκαν και στρατολογήθηκαν έπειτα στο βυζαντινό στρατό.
Συνέπειες της μάχης
Η βυζαντινή νίκη κατέστρεψε ολοκληρωτικά τους Πετσενέγους ως ανεξάρτητη δύναμη. Για κάποιο χρονικό διάστημα, σημαντικές κοινότητες των Πετσενέγων παρέμειναν στην Ουγγαρία, αλλά τελικά οι Πετσενέγοι έπαψαν να είναι ξεχωριστός λαός και αφομοιώθηκαν από τους γειτονικούς λαούς, όπως τους Βούλγαρους και Μαγυάρους. Για τους Βυζαντινούς, η νίκη δεν οδήγησε άμεσα στην ειρήνη, δεδομένου ότι οι Ούγγροι επιτέθηκαν σε βυζαντινό φυλάκιο στο Δούναβη το 1128.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πόλεμοι Βυζαντινών και Πετσενέγων
Τεπλιτσουμάμπη
Η Τεπλιτσουμάμπη (Teplizumab), που πωλείται με την εμπορική ονομασία Tzield, είναι ένα εξανθρωπισμένο anti-CD3 μονοκλωνικό αντίσωμα, το οποίο αποτελεί την πρώτη εγκεκριμένη θεραπεία που ενδείκνυται για την καθυστέρηση της έναρξης του σταδίου 3 Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 1 (ΣΔΤ1), σε άτομα με ΣΔΤ1 σταδίου 2.