cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλεωναί Αργολίς
Κλεωνές: θεματοφύλακας της Νεμέας και των αγώνων της
Οι Κλεωνές υπήρξαν με βάση τον Πίνδαρο (Πινδ. 10ος Νεμεόνικος) η πόλη που ίδρυσε και αθλοθετούσε τα Νέμεα για πολλά χρόνια. Ως εκ τούτου η αθλητική αυτή γιορτή αναφέρεται στους «Νεμεόνικους» του λυρικού ποιητή «Κλεωναίος αγών».
Υπό το όνομα Νεμέα στην αρχαιότητα δεν υπήρχε οικισμός. Η κοιλάδα αποτελούσε τμήμα του κράτους των Κλεωνών, η οποία είχε την ευθύνη της οργάνωσης των Νέμεων αγώνων. Ύστερα όμως, όταν το Άργος κατάφερε να αποκτήσει τον πολιτικό έλεγχο των Κλεωνών, η κοιλάδα ενσωματώθηκε σε αυτό που ανέλαβε και τους αγώνες.
Τα Νέμεα χρονολογούνται από το 573 π.Χ. και αρχικά τελούνταν κάθε δύο χρόνια –ενώ αργότερα κάθε τέσσερα- την εποχή του καλοκαιριού. Περιλάμβαναν αγώνες δρόμου, το πένταθλο, πυγμαχία, πάλη, παγκράτιο ενώ αργότερα στο πρόγραμμα προστέθηκαν διαγωνισμοί στη μουσική και στην ποίηση. Το επίσημο σύμβολο της νίκης ήταν ένα στεφάνι από αγριοσέλινο.
Ως ιδρυτές και όσο καιρό ήταν αγωνοθέτες των Νέμεων αγώνων, οι Κλεωναίοι αθλοθετούσαν τα βραβεία και ανελάμβαναν τις δαπάνες για την διεξαγωγή τους. Είχαν ως βάρος ευθύνης την διεύθυνση τους, την επίβλεψή τους και την ανακήρυξη των νικητών. Οι κριτές των αγώνων εκλέγονταν από τον λαό της πόλης των Κλεωνών, όσο οι Κλεωνές βέβαια είχαν την διεύθυνσή τους.
Πηγές
Κλεωναί αρχαία πόλις 2013, Μιχαήλ Δ. Παπαμιχαήλ
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αργολίδας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αργολίδα
Ανθρωπική αρχή
Στην αστροφυσική και την κοσμολογία, η ανθρωπική αρχή είναι η φιλοσοφική θεώρηση ότι οι παρατηρήσεις του φυσικού κόσμου πρέπει να είναι συμβατές με τη μορφή ζωής που μπορεί να τις παρατηρεί. Κατά τον Στήβεν Χώκινγκ, «βλέπουμε το Σύμπαν να είναι αυτό που είναι, γιατί αν ήταν διαφορετικό δεν θα βρισκόμασταν στη γη για να το παρατηρούμε». Μερικοί υποστηρικτές της ανθρωπικής αρχής πιστεύουν ότι εξηγεί τους λόγους για τους οποίους το σύμπαν έχει την ηλικία και αυτές τις θεμελιώδεις φυσικές σταθερές που είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσει ζωή η οποία έχει συνείδηση της ύπαρξής της. Ως εκ τούτου, δεν θεωρούν αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι θεμελιώδεις σταθερές του σύμπαντος τυχαίνει να εμπίπτουν σε ένα στενό εύρος τιμών που είναι συμβατό με τη ζωή. Εκτός του στενού αυτού εύρους τιμών, η ζωή (κυρίως η ευφυής ζωή) θα ήταν αδύνατη.
Ιστορικό
Η φράση ανθρωπική αρχή χρησιμποποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Μπράντον Κάρτερ το 1973 στην Κρακοβία, κατά το συμπόσιο προς τιμήν του Κοπέρνικου και της επετείου των 500ων χρόνων από τη γέννησή του. Ο Κάρτερ, ο oποίος είναι θεωρητικός αστροφυσικός, διατύπωσε την ανθρωπική αρχή ως αντίδραση στην Αρχή του Κοπέρνικου, η οποία αναφέρει ότι οι άνθρωποι δεν βρίσκονται σε προνομιακή θέση στο Σύμπαν. Όπως δήλωσε ο Κάρτερ: «Παρά το γεγονός ότι η κατάστασή μας δεν είναι κατ' ανάγκη κεντρική, είναι αναπόφευκτα προνομιακή σε κάποιο βαθμό».
Το φιλοσοφικό δίλημμα που δημιούργησε την ανθρωπική αρχή είναι ότι οι σταθερές του Σύμπαντος σε μικροκοσμικό (ατομικές σταθερές), μακροκοσμικό (π.χ. ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις) και σε κοσμολογικό επίπεδο φαίνεται να είναι σε εξαιρετικά τέλεια αρμονία μεταξύ τους προκειμένου η νοήμων ζωή να μπορεί να είναι δυνατή αλλά και να εξελίσσεται. Αυτή η ανησυχία για το πώς πλάσματα με συνείδηση, όπως εμείς, γίνεται να υπάρχουμε στο Σύμπαν ονομάζεται ανθρωπική αρχή, και έχει τρεις μορφές: την ασθενή, την ισχυρή και την τελική.
Ασθενής Ανθρωπική Αρχή
Η ασθενής ανθρωπική αρχή δηλώνει ότι σε ένα σύμπαν που είναι μεγάλο ή άπειρο στο χώρο και/ή το χρόνο, οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη νοήμονος ζωής, θα πρέπει να πληρούνται μόνο σε ορισμένες περιοχές που περιορίζονται στο χώρο και το χρόνο. Επομένως τα νοήμονα όντα σε αυτές τις περιοχές δεν θα πρέπει να εκπλαγούν αν διαπιστώσουν ότι η τοποθεσία τους στο σύμπαν πληρεί τις προϋποθέσεις που είναι απαραίτητες για την ύπαρξή τους. Είναι σαν έναν πλούσιο άνθρωπο που ζει σε μια πλούσια γειτονιά χωρίς να βλέπει φτώχεια γύρω του.
Ισχυρή Ανθρωπική Αρχή
Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, υπάρχουν πολλά διαφορετικά σύμπαντα ή πολλές διαφορετικές περιοχές του ίδιου του σύμπαντος, το καθένα με τη δική του αρχική διαμόρφωση και, ίσως, με το δικό του σύνολο νόμων της επιστήμης. Στα περισσότερα από αυτά τα σύμπαντα οι συνθήκες για την ανάπτυξη πολύπλοκων οργανισμών δεν θα ήταν οι σωστές· μόνο σε λίγα σύμπαντα που μοιάζουν με το δικό μας θα μπορούσαν νοήμονα όντα να αναπτύχθούν και να θέσουν το ερώτημα: «Γιατί είναι το σύμπαν όπως το βλέπουμε;». Η απάντηση είναι πολύ απλή: «αν ήταν διαφορετικό, δεν θα ήμασταν εδώ!».
Το Σύμπαν πρέπει να έχει αυτές τις ιδιότητες οι οποίες επιτρέπουν τη ζωή να αναπτυχθεί μέσα σε αυτό σε κάποια φάση της ιστορίας του, διότι α) πρέπει να υπάρχει ένα πιθανό Σύμπαν σχεδιασμένο με στόχο τη δημιουργία και τη διατήρηση «παρατηρητών» ή β) οι παρατηρητές είναι απαραίτητοι για την ύπαρξη ενός σύμπαντος (συμμετοχικό σύμπαν), ή γ) ένα σύνολο από άλλα διαφορετικά σύμπαντα είναι απαραίτητο για την ύπαρξη του δικού μας σύμπαντος.
Τελική Ανθρωπική Αρχή
Η ευφυής ζωή και η ικανότητα επεξεργασίας πληροφορίας πρέπει να είναι δυνατή στο Σύμπαν και, μόλις υπάρξει, δεν μπορεί ποτέ να πεθάνει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσική κοσμολογία Κατηγορία:Αρχές Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες Κατηγορία:Έννοιες στην επιστημολογία
Κάστρο Μαρκελλών
Το Κάστρο Μαρκελλών είναι μεσαιωνικό βυζαντινό φρούριο, όπου τα ερείπια του βρίσκονται στην Ανατολική Θράκη και στην σημερινή νοτιοανατολική Βουλγαρία κοντά στο Μπουργκάς. Το κάστρο απέχει 7,5 χιλιόμετρα από τη σύγχρονη πόλη της Καρνομπάτ. Στην περιοχή έγιναν δύο αξιοσημείωτες μεσαιωνικές μάχες μεταξύ Βυζαντινών και Βουλγάρων, η Μάχη της Μαρκελλών του 756 και της Μάχης του Μαρκελλών του 792.
Τοποθεσία και περιγραφή
right|thumb|ερείπια βασιλικής και πύργου στο Κάστρο Το κάστρο βρίσκεται κοντά στον ποταμό Μοχουρίτσα (ένας σημαντικός παραπόταμος του Τούντζχα), στη δυτική άκρη των ορεινών περιοχών της Χισάρ, η οποία αποτελεί μέρος των νοτιοανατολικών Βαλκανικών όρεων. Η τοποθεσία του προπύργιου επιλέχθηκε έτσι ώστε να υπερασπιστεί ορεινά περάσματα της περιοχής. Μετά την κατακτησή του από τους Βούλγαρους αποτέλεσε την αφετηρία μιας αλυσίδας βουλγαρικών οχυρώσεων κατά μήκος της διαδρομής προς την πρωτεύουσα Πλίσκα. Η περιοχή κατοικήθηκε πριν από την κατασκευή του κάστρου, όπως φαίνεται από τα ίχνη της προϊστορικής και της εποχής του Σιδήρου, με ανεύρεση οικισμών και αρχαίων ρωμαϊκών ταφικών τύμβων στην γύρω περιοχή.
Οι αρχαιολογικές έρευνες του φρουρίου που πραγματοποιήθηκαν από το 1986 αποκάλυψαν ότι το κάστρο χτίστηκε κατά την ύστερη αρχαιότητα (η πρώιμη βυζαντινή περίοδος). Οι οχυρώσεις έχουν κατασκευαστεί από πέτρες με ενσωματωμένες σειρές τούβλων και θεωρείται μέχρι σήμερα από την εποχή του κτίσμα είτε του Αναστασίου Α΄ (491-518) και του Ιουστινιανού Α΄ (527-565), δηλαδή στα τέλη του 5ου έως τα μέσα του 6ου αι. Τα τείχη ήταν μέχρι 10 μέτρα και είχε πάνω από 3 μέτρα μήκος τάφρο. Το σύνολο του φρούριου συμπεριλαμβανομένων των αναχωμάτων που χρονολογούνται από τις αρχές του 9ου αιώνα, είχε έκταση 173 στρέμματα (0,70 τετραγωνικά χλμ).
Τα ερείπια μιας χριστιανικής εκκλησίας (βασιλική) που έχουν βρεθεί στο ανατολικό τμήμα του κάστρου είναι εξίσου παλιά όσο και οι οχυρώσεις. Ένας πύργος και ήταν τοποθετημένος στην περιοχή του ποταμού, προκειμένου να ελέγχει την πρόσβαση στο φρούριο και να παρέχει νερό για τους υπερασπιστές. Μία αρχαία γέφυρα διέσχισε τον ποταμό κοντά στον πύργο, και ένα υπόγειο πέρασμα χρησίμευσε ως ένας άλλος τρόπος για τους κατοίκους να εισέλθουν ή να εξέλθουν από το κάστρο.
Ιστορία
Η περιοχή απέκτησε στρατηγική σημασία στα τέλη του 7ου αιώνα όταν δημιουργήθηκε η πρώτη βουλγαρική αυτοκρατορία και η επέκτασή της θα μετατραπεί σε ένα ζωτικό κάστρο των συνόρων και προπύργιο ακριβώς νότια της οροσειράς των Βαλκανίων. Θα αλλάξει πολλές φορές χέρια μεταξύ Βουλγάρων και Βυζαντινών, οι οποίοι θα το χρησιμοποιήσουν ως ένα σημείο εκκίνησης για στρατιωτικές εκστρατείες νότια και βόρεια, αντίστοιχα. Το κάστρο κατακτήθηκε πρώτη φορά από τους βουλγάρους το 705, όταν, μαζί με ολόκληρη την περιοχή της Ζαγκόριε, παραχωρήθηκε στη Βουλγαρία από τον Ιουστινιανό Β΄.
Σε 756, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ οργάνωσε μια εκστρατεία εναντίον της Βουλγαρίας. Το προηγούμενο έτος, οι βουλγαρικές δυνάμεις υπό τον Τέρβελ λεηλατούσε την Βυζαντινή Θράκη και έφθασε έως την πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, αν και από 756 το βουλγαρικό θρόνο βρισκόταν ο Βίνεχ. Ο στρατός του Κωνσταντίνου Ε΄ ισχυροποιήθηκε στη Θράκη και προσελήφθη από τις βουλγαρικές δυνάμεις του κάστρου των Μαρκελλών όπου την εποχή εκείνη ήταν ένα φρούριο συνόρων. Οι Βυζαντινοί βγήκαν νικητές στην αψιμαχία, και εμπόδισαν την περαιτέρω εισβολή των βουλαγάρων, ο Βούλγαρος ηγεμόνας Βίνεχ βάση της ανακωχής έπρεπε να στείλει ομήρους στην Κωνσταντινούπολη.
Το 792 το κάστρο ήταν για μια ακόμη φορά στο κέντρο μιας μεγάλης βυζαντινοβουλγαρικής σύγκρουσης. Η δεύτερη μάχη των Μαρκελλών ήρθε κατά τη διάρκεια μιας μακράς περιόδου επιθετικότητας ανάμεσα στο Βυζάντιο και τη Βουλγαρία, με τον Βούλγαρο ηγεμόνα Καρντάμ και τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΣΤ΄. Λόγω των στρατηγικών λαθών οι Βυζαντινοί υπέστησαν βαρύ πλήγμα σε αυτή τη μάχη. Μερικοί από τους ευγενείς και επιφανείς στρατηγοί σκοτώθηκαν από τους Βουλγάρους, οι οποίοι κατέλαβαν και την σκηνή του αυτοκράτορα.
Το 811 ο Νικηφόρος Α΄ επιτέθηκε στο κάστρο των Μαρκελλών και το κατέλαβε, αλλά έπειτα σκοτώθηκε στη Μάχη της Πλίσκα. Το φρούριο συνέχισε να κατοικείται μέχρι κάποια στιγμή τον 12ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα της Βουλγαρίας
Κόμμα Πειρατών
Κόμμα Πειρατών (σουηδικά: Piratparti) είναι ένα όνομα που έχουν υιοθετήσει πολιτικά κόμματα σε διαφορετικές χώρες. Τα Κόμματα Πειρατών έχουν ως βασικές αρχές την προάσπιση των Δικαιωμάτων του πολίτη, την άμεση και συμμετοχική δημοκρατία (με εξαίρεση το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας που απέρριψε την άμεση δημοκρατία σε συνέδριο το 2013), τη διαφάνεια, την αλλαγή του νομικού πλαισίου που αφορά τα πνευματικά δικαιωμάτα και τις εμπορικές πατέντες, την ελεύθερη διασπορά της γνώσης (Ελεύθερο περιεχόμενο), την προστασία της ιδιωτικότητας καθώς και τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων των χρηστών στο Διαδίκτυο.
Ιστορικό
Το παράδειγμα της δημιουργίας του Πειρατικού Κόμματος ακολούθησαν σειρά από χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, αποδεικνύοντας ότι οι θέσεις του Κόμματος Πειρατών βρίσκουν ανταπόκριση σε πολίτες ανεξαρτήτως της χώρας που διαμένουν. Τον Οκτώβριο του 2006 ιδρύεται το Διεθνές Κόμμα Πειρατών, που αποτελεί τη διεθνή οργάνωση των κομμάτων, μέλη της οποίας είναι τα Εθνικά Κόμματα Πειρατών.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2011, τo «Κόμμα των Πειρατών του Βερολίνου» (γερμανικά: Piratenpartei Berlin) συγκέντρωσε 8.9% στις τοπικές εκλογές της «πόλης-κράτους» του Βερολίνου.
Τον Απρίλιο του 2012, δημοσκοπήσεις εμφάνισαν το «Κόμμα Πειρατών Γερμανίας» (γερμανικά: Piratenpartei Deutschland) ως τρίτο κόμμα, με ποσοστό που υπερβαίνει το 13%.
Η Διακήρυξη της Ουψάλα
Το 2009 διεξήχθη το συνέδριο του Διεθνούς Κόμματος Πειρατών στην Ουψάλα (Σουηδία). Τα Ευρωπαϊκά Πειρατικά Κόμματα συμφώνησαν σε κοινή διακήρυξη των στόχων τους για τις Ευρωεκλογές του 2009. Τα σημαντικότερα σημεία της διακήρυξης είναι:
Εκπροσώπηση σε χώρες
Το Pirate Parties International (PPI) είναι μια οργάνωση που υποστηρίζει τα πειρατικά κόμματα σε όλο τον κόσμο. Το PPI προσφέρει μια κοινή πλατφόρμα για διεθνή συνεργασία και παρέχει βοήθεια σε πειρατικά κόμματα να ξεκινήσουν στη χώρα τους. Πειρατικά κόμματα που συμμετέχουν σε αυτόν τον υπό διαμόρφωση οργανισμό Pirate Parties International που φιλοδοξεί να αποτελέσει τον επίσημο διεθνή πειρατικό φορέα υπάρχουν στις παρακάτω χώρες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική και τεχνολογία
Κατάλογος Κάστρων Νομού Δράμας
Ο παρακάτω κατάλογος των κάστρων, των φρουρίων και των λοιπών οχυρωματικών μνημείων του Νομού Δράμας, είναι ταξινομημένος κατά ουσιαστική αλφαβητική σειρά (χωρίς δηλαδή τα προθέματα ακρόπολη, κάστρο, καστέλι, πύργος, μπούρτζι κλπ). Σημαντικό ρόλο στην ανεύρεση, ανασκαφή, ανάδειξη, κήρυξη ως ιστορικά διατηρητέων και τη συντήρηση των οχυρωματικών μνημείων του νομού εκτελούν οι εξής υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού: ΙΗ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (ΙΗ’ ΠΚΑ), που έχει έδρα την Καβάλα και αρμοδιότητα που εκτείνεται στους Νομούς Δράμας και Καβάλας και η 12η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων (12η ΕΒΑ), που έχει έδρα την Καβάλα και αρμοδιότητα που εκτείνεται στους Νομούς Δράμας, Καβάλας και Σερρών.
Ερμάς (απελεύθερος)
Ο Ερμάς ήταν απελεύθερος Χριστιανός του 2ου αιώνα.
Κατάλογος Κάστρων Νομού Δράμας
Αναφορές
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Δράμας Δραμ
Ερμάς (απελεύθερος)
Ήταν αδελφός του επισκόπου της Ρώμης Πίου. Δεν έλαβε μόρφωση καθώς ενώ ήταν ακόμα παιδί πουλήθηκε σαν σκλάβος και στάλθηκε στη Ρώμη. Αποτελεί τον χαρακτήρα του οποίου η δράση περιγράφεται στο βιβλίο Ποιμήν, στον οποίο αποδίδεται και η συγγραφή του, μέσα στο οποίο διεκδικεί τον τίτλο του προφήτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολικοί Πατέρες Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
130 Ηλέκτρα
Η Ηλέκτρα (Elektra) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,12. Ανακαλύφθηκε το 1873 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από τις ΗΠΑ, και έλαβε το όνομα της εκδικήτριας ηρωίδας της ελληνικής μυθολογίας.
Οι διαστάσεις της Ηλέκτρας εκτιμώνται σε 215 × 155 × 12 χλμ.. Η μάζα της υπολογίσθηκε με βάση την τροχιά του δορυφόρου της (βλ. παρακάτω) σε 12,8 τετράκις εκατομμύρια τόνους, πράγμα που αντιστοιχεί σε μεγάλη για αστεροειδή πυκνότητα: 3,8 γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ηλέκτρας εκτιμάται σε 7 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 140 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 130 m/sec.
Ο φασματικός τύπος της Ηλέκτρας είναι G (ανθρακούχος με πυριτικά, όπως και ο τύπος της Δήμητρας). Το άλβεδό της είναι 0,076 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 116 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά η μέγιστη μπορεί να ανέλθει στους 23 °C υπό το μηδέν.
Η Ηλέκτρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 31 λεπτά.
Δορυφόρος
Στις 15 Αυγούστου 2003 ένας μικρός φυσικός δορυφόρος της Ηλέκτρας με απόλυτο μέγεθος 14,5 ανακαλύφθηκε από τους W.J. Merline, P.M. Tamblyn, C. Dumas, L.M. Close, C.R. Chapman και F. Menard με το τηλεσκόπιο Keck II της Χαβάης. Φέρει το προσωρινό «όνομα» S/2003 (130) 1. Η διάμετρός του εκτιμάται σε 4 χλμ. και περιφέρεται περί την Ηλέκτρα σε μέση απόσταση 1.170 χλμ. περίπου από την επιφάνειά της με ταχύτητα ως προς αυτή 23 m/sec (83 χιλιόμετρα την ώρα), συμπληρώνει δηλαδή μία περιφορά γύρω της σε λίγο λιγότερο από 4 γήινες ημέρες. Θεωρώντας παρόμοια σύσταση με την Ηλέκτρα, η μάζα του δορυφόρου πρέπει να ανέρχεται σε 400 δισεκατομμύρια τόνους.
Τζόι Ντι Μάιο
O Τζόι Ντι Μάιο είναι Αμερικανός μπασίστας και συνθέτης της heavy metal μουσικής, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος και βασικός συνθέτης του συγκροτήματος Manowar από την δημιουργία του μέχρι σήμερα. Παράλληλα, είναι ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Magic Circle Music.
Βιογραφία
Ο Ντι Μάιο ήταν παιδικός φίλος του τραγουδιστή Έρικ Άνταμς και έπαιξε μαζί του σε πολλά σχολικά συγκροτήματα, ενώ στα δεκαεπτά του χρόνια περιόδευσε με το μιούζικαλ Godspell. Στα τέλη της δεκαετίας του '70, συνέθεσε και ηχογράφησε το σινγκλ "Midnight Lady / Ship on a Stormy Sea" του Ντέιβ Φάινσταϊν, παίζοντας μπάσο και πλήκτρα από το 1978 ως το 1980.
Στην συνέχεια, εργάστηκε ως πυροτεχνουργός κατά την περιοδεία του άλμπουμ "Heaven and Hell" των Black Sabbath, όπου γνώρισε τον κιθαρίστα Ross the Boss των Shakin’ Street, οι οποίοι άνοιγαν τις εμφανίσεις των Sabbath. Μαζί του, σχημάτισε τους Manowar ένα χρόνο αργότερα, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "Battle Hymns" το 1982.
Το 1983, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο ντράμερ Σκοτ Κολούμπους και το συγκρότημα αναδείχθηκε σε ένα από τα πιο γνωστά σχήματα του είδους με δίσκους όπως το "Into Glory Ride", το "Hail to England", το "Sign of the Hammer" και το "Kings of Metal". Ο Ντι Μάιο και ο Άνταμς, αποτέλεσαν τα δύο σταθερά μέλη του συγκροτήματος από την ίδρυση του και έπειτα, με τον μπασίστα να είναι και ο βασικός συνθέτης και στιχουργός τους.
Το 2005, ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία Magic Circle Music, αναλαμβάνοντας την παραγωγή σε άλμπουμ καλλιτεχνών όπως οι Rhapsody of Fire, οι Dreamquest του Λούκα Τουρίλι, οι Burning Starr, κ.α..
Πηγές
Κατηγορία:Μπασίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Βιτόρια-Γκαστέις
Το 581 μ.Χ. ο Βησιγότθος βασιλιάς Λεοβίγιλδος ίδρυσε την πόλη Victoriacum, αν και μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η θέση αυτής της πόλης δεν ταυτίζεται με τη θέση της σημερινής. Το 1181, ο Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας ίδρυσε την πόλη Nueva Victoria ως προκεχωρημένο φυλάκιο κοντά στο χωριό Γκαστέις. Το 1200, η πόλη κατακτήθηκε από τον Αλφόνσο Η΄ της Καστίλης και έγινε τμήμα του βασιλείου της Καστίλης. Μεγάλωσε σταδιακά και χαρακτηρίστηκε πόλη το 1431. Η μάχη της Βιτόριας, μια καθοριστική μάχη στο πόλεμο της χερσονήσου, δόθηκε κοντά στη Βιτόρια-Γκαστέις. Τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα στην πόλη άνοιξαν πολλά εργοστάσια ξένων εταιριών, με αποτέλεσμα την πολύ γρήγορη ανάπτυξη των εμπορίου και των υπηρεσιών στην πόλη. Το 1980, με απόφαση του βασκικού κοινοβουλίου, η Βιτόρια Γκαστέις έγινε πρωτεύουσα της αυτόνομης κοινότητας των Χώρας των Βάσκων.
Η πόλη έχει αναπτυχθεί σε ομόκεντρους κύκλους γύρω από την αρχική μεσαιωνική πόλη, η οποία είναι κτισμένη πάνω σε ένα λόφο. Ο λόφος ως το μόνο σημείο που προεξέχει στην πεδιάδα της Άλαβας ήταν οχυρό των βασιλείων της Ναβάρρας και της Καστίλλης. Ακόμη και σήμερα σώζονται τμήματα των μεσαιωνικών τειχών. Πάνω στο λόφο είναι κτισμένος ο Καθεδρικός ναός της Σάντα Μαρία της Βιτόρια, ο οποίος χρονολογείται από τον 14ο αιώνα μ.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Χώρας των Βάσκων Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Σεισμός
thumb|380px|Παγκόσμιος χάρτης της Γήινης σεισμικής δραστηριότητας (1963 - 1998) Σεισμός είναι η αισθητή ανατάραξη της επιφάνειας ενός ουράνιου σώματος λόγω απότομων μετακινήσεων μαζών, που συνοδεύεται από σεισμικά κύματα που μεταφέρουν την ενέργεια του σεισμού. Σε πλανήτες με στερεό φλοιό, όπως η Γη, οι σεισμοί προκαλούν ανατάραξη της επιφάνειας του φλοιού και ο σεισμός γίνεται έτσι αισθητός από τους ανθρώπους αλλά και τα ζώα. Ο σεισμός γίνεται και σε άλλα ουράνια σώματα όπως η Σελήνη, ο Άρης και ο Ήλιος, σε κάποιο άλλο άστρο, πλανήτη ή δορυφόρο πλανήτη, σε ένα αστέρα νετρονίων κλπ. Ο σεισμός σε κάθε τέτοια περίπτωση έχει διαφορετική προέλευση και τα σεισμικά κύματα μπορεί να είναι διαφορετικού τύπου από τα γήινα ελαστικά, όπως για παράδειγμα τα σεισμικά κύματα ενός μαγνητικού σεισμού σε έναν αστέρα νετρονίων ή μάγναστρο. Τα σεισμικά κύματα, στην περίπτωση που είναι ελαστικά, οδεύουν μεταβάλλοντας την πυκνότητα ή παραμορφώνοντας το σχήμα του μέσου από το οποίο διέρχονται και ταξιδεύουν στο εσωτερικό, στην επιφάνεια ή και στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη σαν τον δικό μας, μεταφέροντας την ενέργεια του σεισμού, η οποία τελικά απορροφάται στο μέσο διάδοσης.
Διάδοση βαρυτικών σεισμικών κυμάτων υφίσταται και στο «κενό» του διαστήματος. Παρατηρούνται επιδράσεις από ισχυρούς γήινους σεισμούς στη Σελήνη και σε τεχνητούς δορυφόρους γύρω από τη Γη. Στο σύστημα Γης - Σελήνης μάλιστα, οποιαδήποτε ξαφνική μεταβολή της απόστασης των δύο θα προκαλέσει σεισμούς και στα δύο ουράνια σώματα, καθώς το ένα βρίσκεται εντός του βαρυτικού πεδίου του άλλου. Έναν τέτοιο σεισμό στη Γη θα προκαλούσε η σύγκρουση ενός κομήτη με τη Σελήνη για παράδειγμα.
Τέλος, στο «κενό» του διαστήματος έχουμε και διάδοση κυμάτων που αντιστοιχούν σε ισχυρές μεταβολές μαγνητικού πεδίου που παράγονται στα μάγναστρα, ικανές να προκαλούν σεισμούς σε ουράνια σώματα εντός της εμβέλειάς τους που περιέχουν σε επαρκείς ποσότητες υλικά ικανά να αντιδράσουν μαγνητικά. Οι μαγνητικοί σεισμοί στα μάγναστρα παράγουν και σεισμικά κύματα που ταξιδεύουν ως τη Γη με τη μορφή εκλάμψεων ακτίνων γ και ακτίνων χ.
Γήινος σεισμός
Ο σεισμός στον πλανήτη μας συνήθως προκαλείται από ξαφνική απελευθέρωση συσσωρευμένης ενέργειας στον φλοιό της Γης. Τον αντιλαμβανόμαστε στην επιφάνειά της καθώς μέρος της ενέργειας μεταφέρεται εκεί με τα σεισμικά κύματα. Τα κύματα αυτά διαδίδονται στον φλοιό με ταλαντώσεις των πετρωμάτων και φθάνοντας στην επιφάνεια προκαλούν τις αναταράξεις του εδάφους που αισθανόμαστε. Τα σεισμικά κύματα προκαλούν με τις ταλαντώσεις και διαφορές ηλεκτρικού δυναμικού στα πετρώματα του φλοιού καθώς οδεύουν μέσα από αυτά (σεισμικό-ηλεκτρικό φαινόμενο δευτέρου είδους). Άλλη μια εκδήλωση των σεισμών, που προκαλείται από τη μετακίνηση των πετρωμάτων της λιθόσφαιρας, είναι η δημιουργία τσουνάμι στη θάλασσα όταν ο σεισμός είναι υποθαλάσσιος και έχει αποτέλεσμα ικανή κατακόρυφη ανάταξη του βυθού. Οι περισσότεροι σεισμοί σχετίζονται με τον τεκτονικό χαρακτήρα της Γης και ονομάζονται τεκτονικοί σεισμοί. Ένας σεισμός όμως μπορεί να οφείλεται και στο απότομο γλίστρημα ενός παγετώνα.
Ως σεισμός χαρακτηρίζεται και το άμεσο αποτέλεσμα από μία μη φυσική διεργασία, όπως για παράδειγμα μια έκρηξη, μια υπόγεια πυρηνική δοκιμή ή την τομογράφηση μέρους του φλοιού με σεισμικά κύματα που προκαλούμε με κτυπήματα του εδάφους. Σεισμός μπορεί να παραχθεί και από μία έκρηξη στην ατμόσφαιρα της Γης.
Η απορρόφηση της ενέργειας που μεταφέρουν τα ελαστικά κύματα, συμβαίνει με διάφορους μηχανισμούς ανάλογα με την κατάσταση ρευστότητας του μέσου που διατρέχουν:
thumb|380px|Η καταστροφή στο κτίριο της έδρας του [[OHE στην Αϊτή μετά από τον σεισμό των 7 ρίχτερ του 2010. ]]
Σύμφωνα με την ανθρώπινη κλίμακα εκτίμησης γεγονότων, που ξεκινά με βάση τις διαστάσεις των ανθρώπινων κατασκευών, τα αποτελέσματα της απορρόφησης της ενέργειας ενός σεισμού στα στερεά είναι ενίοτε καταστροφικά.
Η πραγματική αιτία των σεισμών που γεννώνται στον φλοιό της Γης δηλώθηκε σωστά το 1760 από τον Βρετανό Τζον Μίτσελ (John Michell), ο οποίος έγραψε πως οι σεισμοί και τα κύματα ενέργειας που δημιουργούν προκαλούνται από «μάζες πετρωμάτων που μετατοπίζονται, μίλια κάτω από την επιφάνεια» και θεωρείται πατέρας της επιστήμης της μελέτης των σεισμών, της Σεισμολογίας.
Τεκτονικοί
thumb|300px|right|Παγκόσμια κίνηση των τεκτονικών πλακών
Η λιθόσφαιρα αποτελείται από πολλές λιθοσφαιρικές (τεκτονικές) πλάκες που βρίσκονται σε διαρκή κίνηση επιπλέοντας πάνω στο ρευστό υπόστρωμα της ασθενόσφαιρας. Οι πλάκες ασκούν πιέσεις μεταξύ τους κυρίως λόγω των κινήσεων του μάγματος κάτω από αυτές που τις παρασύρει και λιγότερο από τις παλιρροϊκές δυνάμεις που παραμορφώνουν τη Γη συμπιέζοντας και εφελκύοντάς την, τη βαρύτητα που τείνει να βυθίζει τις βαρύτερες από αυτές κλπ. Το μάγμα κινείται σε ανοδικά και καθοδικά ρεύματα καθώς κοντά στον πυρήνα της Γης θερμαίνεται, κυρίως από τις ραδιενεργές μεταπτώσεις της βαρύτερης ύλης που είναι συγκεντρωμένη εκεί και από την τριβή λόγω της γρηγορότερης περιστροφής του πυρήνα σε σχέση με τα εξωτερικά στρώματα, και ελαφρύτερο ανεβαίνει προς την επιφάνεια όπου ψύχεται και βαραίνει πάλι. Στα σημεία που ο στερεός φλοιός προεξέχει προς τα κάτω, συνήθως κάτω από βουνά, αναπτύσσονται ροπές από τις δυνάμεις τριβής με το ρευστό μάγμα ανάλογα με τη θέση της προεξοχής σε σχέση με τη ροή του μάγματος, το οποίο επανακάμπτει προς τον πυρήνα. Το μάγμα που κινείται κάτω από τον φλοιό υπόκειται και στις δυνάμεις του φαινομένου Κοριόλις που σε μεγάλες κλίμακες καθορίζει την κίνηση των τροπικών κυκλώνων και των ωκεάνιων θαλάσσιων ρευμάτων. Αποτέλεσμα της συνισταμένης δυνάμεων και ροπών, είναι η τάση για κίνηση των πλακών που μπορούν ακόμη και να τείνουν να περιστρέφονται. Στα όρια των πλακών δημιουργούνται εφελκυστικές ή συμπιεστικές ζώνες διάρρηξης: εφελκυστικές στα σημεία που οι πλάκες απομακρύνονται μεταξύ τους, συμπιεστικές στα σημεία που πλησιάζουν.
Κοντά στις ζώνες διάρρηξης, στα όρια των τεκτονικών πλακών, συσσωρεύεται ενέργεια (τασικό φορτίο) από τους μηχανισμούς εφελκυσμού και συμπίεσης. Εκεί σχηματίζονται ρωγμές στον φλοιό, τα ρήγματα, τις πλευρές των οποίων συγκρατεί η τριβή που δεν επιτρέπει την ολίσθηση μεταξύ τους. Όταν οι τεκτονικές τάσεις ξεπεράσουν την κρίσιμη τιμή του ορίου θραύσης του πετρώματος στον εστιακό χώρο, το σπάσιμο των σημείων τριβής έχει ως αποτέλεσμα την ολίσθηση του ρήγματος. Η ολίσθηση συνεπάγεται τη βίαιη ταλάντωση των πετρωμάτων και η απελευθερωμένη ενέργεια μεταφέρεται με τα σεισμικά κύματα ώσπου να απορροφηθεί εντελώς. Οι σεισμοί που προκαλούνται με τον τρόπο αυτό, αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, το 90% των Γήινων σεισμών και καλούνται Τεκτονικοί Σεισμοί.
Ηφαιστειακοί
Το υπόλοιπο 10% των παγκόσμιων σεισμών σχετίζονται με ηφαιστειακή δραστηριότητα και συνήθως είναι λιγότερο ισχυροί από τους τεκτονικούς. Ακόμα και αυτοί πάντως, μπορεί να είναι ιδιαίτερα καταστροφικοί, προκαλώντας σχισμές στο έδαφος, παραμόρφωση του εδάφους, και ζημιές σε κατασκευές. Ηφαιστειακός ονομάζεται ο σεισμός που είναι αποτέλεσμα αλλαγής της πίεσης στο εσωτερικό της γης, λόγω της εισροής ή εκροής μάγματος. Το σήμα τέτοιων σεισμών ονομάζεται ηφαιστειογενής δόνηση.
Εγκατακρημνισιγενείς
Εκτός από τα δύο προηγούμενα αίτια, υπάρχει και ένα ελάχιστο ποσοστό σεισμών που ονομάζονται Εγκατακρημνισιγενείς Σεισμοί, επειδή οφείλονται στην εγκατακρήμνιση οροφών υπογείων κοιλωμάτων (π.χ. σπηλαίων) λόγω διάβρωσης. Είναι σεισμοί συνήθως μικρού μεγέθους και τοπικού χαρακτήρα. Ορισμένες φορές έχουν παρατηρηθεί σε μετασεισμική ακολουθία ως συνεπακόλουθο άλλου τύπου σεισμών.
Κρυογενείς
Υπάρχουν περιπτώσεις σεισμών που συμβαίνουν με την απότομη πτώση της θερμοκρασίας. Το έδαφος συγκρατεί νερό σε υγρή μορφή. Όταν η θερμοκρασία του πέσει κάτω από το κρίσιμο σημείο που το υγρό νερό γίνεται πάγος, η διαστολή που προκαλεί η αλλαγή φάσης του νερού συμπιέζει τα πετρώματα και είναι πιθανό να προκληθεί διάρρηξη σε αυτά. Οι επιπτώσεις ενός κρυονικού σεισμού (frostquake) δεν είναι σοβαρές, καθώς γίνονται αισθητοί σε ακτίνα ελάχιστων χιλιομέτρων από τον άνθρωπο. Συνοδεύονται από τον κρότο θραύσης και προκαλούν ζημιές σε τσιμεντένιες υποστρώσεις και πλάκες, στο δίκτυο σωληνώσεων και σε υλικά θεμελίωσης που βρίσκονται στη γραμμή θραύσης. Συμβαίνουν συνήθως τις πρώτες πρωινές ώρες κατά τις κρύες περιόδους του χειμώνα. Επειδή δεν προκαλούνται από τεκτονικά αίτια, είναι σημαντικό να αναγνωρίζονται ως κρυογενείς για να μην εισάγουν σφάλμα στα σεισμολογικά δεδομένα των ρηγμάτων.
Τεχνητοί
Οι τεχνητοί σεισμοί προκαλούνται με εκρήξεις ή χτύπημα της επιφάνειας του γήινου φλοιού. Συνήθως χρησιμοποιούνται για την τομογράφηση του υπεδάφους. Σε μεγάλη κλίμακα είναι δυνατή και η πρόκληση σεισμών.
Διαδικασία γένεσης των σεισμών του γήινου φλοιού
Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να γίνει άμεση παρατήρηση της διαδικασίας γένεσης των σεισμών στα ρήγματα με όργανα μέτρησης των τάσεων και παραμορφώσεων, καθώς οι σεισμοί συμβαίνουν σε βάθη όπου δεν είναι δυνατή η εγκατάσταση οργανολογίας. Έτσι χρησιμοποιούνται έμμεσα φαινόμενα όπως η εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (ΗΜΑ) που παράγεται κατά τη θραύση των υλικών. Αυτή ενδεχομένως καταγράφεται στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης των διαφόρων σταδίων προετοιμασίας του σεισμού, μέχρι να γίνει τελικά η σχετική ολίσθηση των δύο πλευρών του ρήγματος, δηλαδή ο σεισμός.
Ένα μοντέλο ερμηνείας που προκύπτει από τη μελέτη των έμμεσων φαινομένων, και συγκεκριμένα της ΗΜΑ που σχετίζεται με τα καταληκτικά στάδια του σεισμού, είναι αυτό των τριών σταδίων προετοιμασίας του φαινομένου, που έχει προταθεί τα τελευταία χρόνια.
Μοντέλο των τριών σταδίων
frame| Τα asperities αποτρέπουν τη διολίσθηση των δύο πλευρών του ρήγματος, δηλαδή τη γέννηση του σεισμού. μικρογραφία|260px|Στάδια προετοιμασίας του σεισμού: Ένα ρήγμα (μπλε γραμμές) βρίσκεται μέσα σε περιβάλλον με ετερογενές υλικό που υφίσταται την επίδραση των τεκτονικών τάσεων (βέλη). Στάδιο 1: Γίνονται προσεισμοί στο εύθραυστο υλικό που περιβάλλει το ρήγμα, κατά τη θραύση του οποίου εκπέμπεται VHF Η/Μ ακτινοβολία. Αρχικά οι θραύσεις συμβαίνουν τυχαία μέσα σε ακτίνα Rcr από το ρήγμα, έπειτα συσχετίζονται χωροχρονικά μεταξύ τους σε ολοένα και μεγαλύτερες αποστάσεις εντός του κύκλου, και από ένα κρίσιμο σημείο και έπειτα συγκεντρώνονται κατά μήκος του ρήγματος. Ο σεισμός είναι αναπόφευκτος αν και μόνο αν (στάδιο 2) σπάσουν τα σκληρά asperities (εκπέμπεται VLF - πράσινη περιοχή), οπότε και (στάδιο 3) ακολουθεί Η/Μ ησυχία κατά την οποία αναπτύσσεται λιπαντικό στρώμα που θα επιτρέψει την απότομη διολίσθηση των πλευρών του ρήγματος, δηλαδή τον σεισμό.
Ο σεισμός εκδηλώνεται με την απότομη ολίσθηση μεταξύ των δύο πλευρών ενός ρήγματος, οι οποίες βρίσκονται σκαλωμένες μεταξύ τους σε σκληρές δομές, τα λεγόμενα asperities. Ένα ρήγμα ικανό να προκαλέσει έναν σημαντικό σεισμό περιβάλλεται γενικά από ένα ετερογενές (διαφορετικό κατά τόπους) και πιο εύθραυστο υλικό. Τα τρία στάδια ως τον σεισμό, σύμφωνα με το αντίστοιχο μοντέλο,   είναι τα εξής:
Στάδιο 1: θραύση του ετερογενούς υλικού που περιβάλλει το κύριο ρήγμα
Οι τεκτονικές τάσεις δεν μπορούν από την αρχή να επιδράσουν αποτελεσματικά πάνω στο ίδιο το κύριο ρήγμα. Προκαλούν προσεισμούς στο μαλακότερο ετερογενές υλικό που το περιβάλλει. Κατά τη διαδικασία αυτή των προσεισμών ξοδεύεται ενέργεια σε ακίνδυνα σεισμικά γεγονότα, από την ενέργεια που έχει αποταμιευθεί στα στερεά υλικά λόγω της παραμόρφωσης που έχουν υποστεί από τις τεκτονικές τάσεις. Κατά τις θραύσεις αυτές στην περιοχή που περιβάλλει το ρήγμα εκπέμπεται ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία VHF (συχνότητες MHz). Η εκπομπή αυτή ξεκινά συνήθως μια εβδομάδα πριν την εκδήλωση του σεισμού και διαρκεί όσο γίνονται θραύσεις (προσεισμοί) στο ετερογενές υλικό που περιβάλλει το ρήγμα.
Ο μηχανισμός της θραύσης του ετερογενούς υλικού χαρακτηρίζεται από «αρνητική ανάδραση», δηλαδή με κάθε μικρό σεισμό το σύστημα ξεθυμαίνει, εκτονώνεται. Η θραύση ξεκινά στην πιο εύθραυστη «νησίδα» του χώρου και όταν αυτή ολοκληρωθεί, η γενική θραύση του υλικού σταματά και επέρχεται ισορροπία. Η συνεχιζόμενη κίνηση όμως των τεκτονικών πλακών δημιουργεί τάσεις που επανεκκινούν τον κύκλο των θραύσεων, φθάνοντας κάθε φορά στο όριο θραύσης της πιο εύθραυστης από τις απομένουσες νησίδες του ετερογενούς υλικού, κ.ο.κ. Καθώς το ετερογενές υλικό θραύεται οι τεκτονικές τάσεις συνεχώς ανακατανέμονται. Στην αρχή οι θραύσεις είναι ασυσχέτιστες μεταξύ τους. Καθώς περνά όμως ο χρόνος αυτές συσχετίζονται όλο και περισσότερο μεταξύ τους και σε όλο και μεγαλύτερη απόσταση. Τελικά συσχετίζονται όλες οι θραύσεις που γίνονται σε όλο τον χώρο που περιβάλλει το κύριο ρήγμα (σε ακτίνα ~ 100 χλμ. για σεισμό μεγέθους 6 ρίχτερ). Τότε η διαδικασία διαπιστώνεται ως κρίσιμο φαινόμενο με μαθηματική ανάλυση της Η/Μ αντινοβολίας ενώ η ανάλυση της ακολουθίας των προσεισμών επιβεβαιώνει την κρίσιμη κατάσταση, συνδέοντας τα δύο φαινόμενα. Κρίσιμη κατάσταση σημαίνει αλλαγή φάσης για το σύστημα (αλλαγή φάσης έχουμε π.χ. όταν το νερό μεταβαίνει από υγρή φάση σε στερεή). Ως αποτέλεσμα αυτού, στο επόμενο στάδιο οι τάσεις και οι αντίστοιχες θραύσεις, από εκεί που γίνονταν σε μεγάλη περιοχή γύρω από το κύριο ρήγμα, συγκεντρώνονται κατά μήκος της ζώνης που περιβάλει το κύριο ρήγμα. Όταν εν τέλει σπάσει και αυτή η περιοχή του ετερογενούς υλικού, η VHF ακτινοβολία σταματά. Οι τάσεις «πολιορκούν» πλέον τη «ραχοκοκαλιά» των asperities που κατανέμονται κατά μήκος του ρήγματος.
Στάδιο 2: θραύση των asperities
Η θραύση των asperities, εάν και όταν αυτή συμβεί, φανερώνεται από την εκπομπή ισχυρής ακολουθίας ηλεκτρομαγνητικών παλμών που εμπίπτει στην περιοχή των VLF (συχνότητες kHz). Η εκπομπή αυτή εμφανίζεται από μερικές δεκάδες ώρες ως και μία ώρα πριν τον σεισμό. Κατά τη θραύση των asperities (λόγω της οποίας παράγεται η VLF ακτινοβολία) το σύστημα χαρακτηρίζεται από «θετική ανάδραση», δηλαδή έχει εκτραπεί σε κατάσταση μη ισορροπίας· η θραύση της μιας σκληρής δομής ανατροφοδοτεί τη θραύση της επόμενης (φαινόμενο χιονοστιβάδας). Η διαδικασία της διαδοχικής θραύσης των asperities είναι σχετικά αργή. Έτσι η παραγωγή της VLF ακτινοβολίας έχει μεγάλη σχετικά διάρκεια, της τάξης των αρκετών ωρών, γεγονός που επιτρέπει την εφαρμογή ποικίλων στατιστικών και άλλων μεθόδων που τεκμηριώνουν τη σύνδεση της ακτινοβολίας αυτής με τη θραύση των asperities και τη διακρίνουν με ασφάλεια από τον ΗΜ θόρυβο. Όταν όλα τα σκληρά σημεία στα οποία το ρήγμα μένει σκαλωμένο έχουν σπάσει, σταματά και η εκπομπή VLF και αρχίζει ηλεκτρομαγνητική ησυχία. Η δημιουργία του σεισμού είναι αναπόφευκτη.
Στάδιο 3: σχηματισμός λιπαντικού στρώματος
Στο τρίτο στάδιο έχουν σταματήσει οι θραύσεις και των asperities και υπάρχει πλήρης ηλεκτρομαγνητική ησυχία. Ο σεισμός θα ακολουθήσει σε ελάχιστο χρόνο, ως το πολύ σε μερικές ώρες. Στο στάδιο αυτό αρχίζει να αναπτύσσεται ένα «λιπαντικό στρώμα» μεταξύ των πλευρών του ρήγματος, από το κονιορτοποιημένο υλικό που έχει προκύψει από τη θραύση των asperities. Κατά τον σχηματισμό του λιπαντικού στρώματος η σκληρή σκόνη με την ακανθώδη υφή λειαίνεται αποκτώντας ικανότητα κύλισης. Το κονιορτοποιημένο υλικό - λιπαντικό δρα σαν σύνολο ρουλεμάν που οργανώνεται έτσι ώστε μετά από κάποιον χρόνο να οδηγήσει στο γλίστρημα των δύο πλευρών του ρήγματος με υπερηχητική ταχύτητα, στη γέννηση, δηλαδή, του σεισμού. Ο σχηματισμός και η οργάνωση του λιπαντικού στρώματος δεν συνοδεύεται από σημαντική θραύση δεσμών του υλικού και έτσι δεν ανιχνεύεται εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στο καταληκτικό στάδιο της δημιουργίας του σεισμού. Η ηλεκτρομαγνητική ησυχία είναι το τελευταίο πρόδρομο φαινόμενο του επερχόμενου σεισμού.
Κατηγοριοποίηση των σεισμών του φλοιού της Γης ανάλογα με το βάθος τους
μικρογραφία|256px|Επίκεντρο και υπόκεντρο ενός σεισμού. Η ακριβής θέση στην οποία συμβαίνει ένας σεισμός ονομάζεται εστία. Αν η εστία θεωρηθεί ως σημείο, αυτό ονομάζεται υπόκεντρο. Η προβολή του υποκέντρου στην επιφάνεια της Γης, ονομάζεται επίκεντρο. Ανάλογα με την απόσταση του υποκέντρου από την επιφάνεια της Γης (εστιακό βάθος, ΕΒ), οι σεισμοί χαρακτηρίζονται ως:
Το εστιακό βάθος είναι σημαντικό χαρακτηριστικό ενός σεισμού, ως προς τις καταστροφές που αυτός μπορεί να επιφέρει στις ανθρώπινες κατασκευές. Π.χ. ένας επιφανειακός σεισμός μεγέθους 6,5 Ρίχτερ είναι καταστρεπτικότερος από ένα σεισμό ενδιάμεσου βάθους μεγέθους 6,9 Ρίχτερ. Αυτό συμβαίνει για δύο κυρίως λόγους:
Το μεγαλύτερο εστιακό βάθος που έχει καταγραφεί είναι 750 χλμ. και είναι το σημείο όπου ο γήινος φλοιός καταβυθίζεται στον ανώτερο μανδύα.
Αδρανειακό σύστημα μέτρησης
thumb|right|300px|Σεισμόγραμμα Το όργανο που χρησιμοποιούμε για τη μέτρηση των σεισμικών δονήσεων στην επιφάνεια του εδάφους ή του θαλάσσιου πυθμένα στον Γήινο φλοιό ονομάζεται σεισμόμετρο. Ένα σεισμόμετρο με εγγενή δυνατότητα καταγραφής των δονήσεων ονομάζεται σεισμογράφος και ο όρος έχει παραμείνει σε καθημερινή χρήση και σήμερα, παρόλο που πλέον τα σήματα μεταδίδονται μέσω τηλεπικοινωνιακών δικτύων και καταγράφονται σε μεγάλη απόσταση από τους αισθητήρες. Η λειτουργία του σεισμομέτρου βασίζεται στην αρχή της αδράνειας. Ένα σεισμόμετρο είναι ρυθμισμένο να χρησιμοποιείται εντός του βαρυτικού πεδίου της Γης και σε απόσταση από το κέντρο της, όση έχει και η επιφάνεια του φλοιού. Άρα μετρά σωστά στερεωμένο στο έδαφος ή στον θαλάσσιο βυθό και ακόμη δεν πρέπει να αναρτάται σε σχηματισμούς που ταλαντώνουν ιδιόσυχνα όπως τα κτίρια. Αποτελείται από τα εξής μέρη:
Κανονικά σε θέση εγκαθίστανται τρία σεισμόμετρα με τους άξονες μέγιστης ευαισθησίας κάθετους μεταξύ τους, ώστε να καταγράφονται όλες οι συνιστώσες του σεισμικού κύματος. Με διαφοροποίηση της αντίστασης ελατηρίων που αναρτούν τη μάζα κατακόρυφα στη σύγχρονη αδρανειακή διάταξη, το σεισμόμετρο χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των σεισμών και σε άλλα ουράνια σώματα, όπως η Σελήνη και ο Άρης, που έχουν διαφορετική τιμή του πεδίου βαρύτητας στην επιφάνειά τους.
Κλίμακες μέτρησης των σεισμών
Για τη μέτρηση μιας σεισμικής δόνησης χρησιμοποιούνται κυρίως δύο κλίμακες:
Εξολοθρευτής: Η Σωτηρία
Το Εξολοθρευτής: Η Σωτηρία (αγγλικά: Terminator Salvation) είναι περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 2009, σε σκηνοθεσία του McG. Πρωταγωνιστούν οι Κρίστιαν Μπέιλ, Σαμ Γουόρθινγκτον, Μπράις Ντάλας Χάουαρντ και Άντον Γιέλτσιν. Αποτελεί την τέταρτη ταινία της σειράς, η οποία αποτελεί συνέχεια της τρίτης ταινίας, αλλά και προάγγελο της πρώτης. Η ταινία εστιάζει στον πόλεμο ανάμεσα στις μηχανές και την ανθρώπινη αντίσταση στο κοντινό μέλλον. Το Εξολοθρευτής: Η Σωτηρία είναι η πρώτη ταινία στην οποία ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ δεν βρίσκεται στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ωστόσο χρησιμοποίηθηκαν εικόνες από αρχείο σε κάποιες σκηνές.
Σεισμός
Κλίμακα Ρίχτερ (Richter)
Στην κλίμακα αυτή μετράται το μέγεθος ενός σεισμού στην εστία του. Ουσιαστικά στην κλίμακα μετράται η ενέργεια που εκλύεται στον εστιακό χώρο με τη σεισμική θραύση και την ολίσθηση των πετρωμάτων. Παρότι η κλίμακα δεν έχει ανώτατο όριο, σεισμοί μεγαλύτεροι από 9,5 Ρίχτερ δεν έχουν παρατηρηθεί στη Γη και, πρακτικώς, είναι εντελώς απίθανο να συμβούν ποτέ. Επίσης, στην κλίμακα μετρώνται και αρνητικές τιμές, καθώς όταν ορίστηκε δεν ήταν δυνατόν με τα όργανα της τότε εποχής να καταγραφούν μικρότερα μεγέθη σεισμών. Η κλίμακα είναι λογαριθμική και.
Εξολοθρευτής: Η Σωτηρία
Πλοκή
Η πλοκή της ταινίας τοποθετείται χρονικά στο έτος 2018, δεκατέσσερα χρόνια μετά τα γεγονότα της τρίτης ταινίας. Η Ημέρα της Κρίσης έχει παρέλθει και ο υπερ-υπολογιστής Skynet προσπαθεί να αφανίσει τους τελευταίους εναπομείναντες ανθρώπους χάρη σε υπερσύγχρονα ανδροειδή, γνωστά ως Εξολοθρευτές. Ταυτόχρονα οι άνθρωποι οργανώνουν την αντίστασή τους ενάντια στις μηχανές. Αρχηγός της αντίστασης είναι ο Τζον Κόνορ, ο οποίος ετοιμάζεται να οδηγήσει τους ανθρώπους στη μάχη ενάντια στο Skynet και τις μηχανές. Ο Κόνορ όμως θα έρθει αντιμέτωπος με τον Μάρκους Ράιτ, έναν πρώην φυλακισμένο, που έχει δωρίσει το σώμα του στην επιστήμη, αναζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία. Ο Ράιτ είναι εφοδιασμένος με πολλούς μηχανισμούς, βάζοντας τον Κόνορ σε δίλημμα για το αν είναι πραγματικός άνθρωπος ή μηχανή και αν θα πρέπει να τον εμπιστευτεί.
Σεισμός
Κλίμακα Μερκάλι (Mercalli)
Στην κλίμακα αυτή μετράται η ένταση ενός σεισμού σε μία περιοχή στην επιφάνεια του φλοιού της Γης. Η κλίμακα είναι εμπειρική και προσπαθεί να εκτιμήσει την ένταση του σεισμού σύμφωνα με τις επιπτώσεις του σε κτίρια, υποδομές κλπ. Είναι δωδεκαβάθμια (1 - 12) και προσμετρά κυρίως τις καταστροφές που προκαλούνται σε ανθρώπινες κατασκευές. Αυτό σημαίνει ότι ένας σεισμός που πλήττει ακατοίκητη περιοχή, δεν είναι δυνατό να αξιολογηθεί επαρκώς με αυτή την κλίμακα.
Εξολοθρευτής: Η Σωτηρία
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Terminator Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Σεισμός
Άλλες κλίμακες
Επίσης υπάρχουν άλλες κλίμακες που χρησιμοποιούνται για διάφορους λόγους. Η κλίμακα επιφανειακού μεγέθους Μs, η κλίμακα χωρικού μεγέθους mb, η κλίμακα μεγέθους διάρκειας ΜΤ, και η κλίμακα μεγέθους σεισμικής ροπής ΜW.
Η κλίμακα επιφανειακού μεγέθους μετράει το μέγεθος που λαμβάνεται από τη μέτρηση των κυμάτων επιφανείας. Να σημειώσουμε ότι το Ms είναι μεγαλύτερο από το ML. Για παράδειγμα, αν το μέγεθος ενός σεισμού μετρήθηκε σαν 5 βαθμοί της κλίμακας Ρίχτερ (ML), μπορεί να μετρηθεί και ως 5,5 Ms. Το Ms είναι αξιόπιστο για επιφανειακούς (< 50 χλμ. βάθος) σεισμούς και για μεγάλες αποστάσεις από το επίκεντρο. Χρησιμοποιείται στην Ελλάδα και προτάθηκε από τον Παπαζάχο. Η ενέργεια που εκλύεται δίνεται σε erg από τον τύπο: logE=12,24+ 1,40Ms.
Η κλίμακα μεγέθους σεισμικής ροπής χρησιμοποιείται για σεισμούς άνω από 5. Όλα τα προηγούμενα μεγέθη βγαίνουν από τύπους που περιέχουν ένα συγκεκριμένο πλάτος ταλάντωσης ενός σεισμικού κύματος σε κάποια χρονική στιγμή. Το Mw, το οποίο χρησιμοποιείται για τη μέτρηση μεγάλων σεισμών, υπολογίζεται από ένα πολύπλοκο τύπο και είναι πολύ αξιόπιστο. Ανακοινώσεις για μεγάλους σεισμούς (>5) χρησιμοποιούν αυτήν την κλίμακα.
Σεισμικά κύματα
Τα σεισμικά κύματα μεταφέρουν την ενέργεια μακριά από τον εστιακό χώρο του σεισμού, μέχρι αυτή σταδιακά να απορροφηθεί εντελώς και τότε παύουν. Τα σεισμικά κύματα διακρίνονται σύμφωνα με τον τρόπο με τον οποίο ταξιδεύουν. Ο τρόπος εξαρτάται από το μέσο στο οποίο τα κύματα ταξιδεύουν, που επιτρέπει να διαδίδονται ή όχι συγκεκριμένα είδη ταλάντωσης, ανάλογα με το είδος της ταλάντωσης και το μήκος κύματος του σεισμικού κύματος. Στον εστιακό χώρο ενός τεκτονικού σεισμού με τη θραύση παράγονται όλες οι ακουστικές συχνότητες με ταλαντώσεις πίεσης και παράγονται και ταλαντώσεις ελαστικής παραμόρφωσης. Από τα πρώτα μέτρα ακόμα που διανύουν τα κύματα, οι συχνότητες φιλτράρονται βαθυπερατά σε ολοένα και μικρότερο με την απόσταση εύρος ζώνης και στα πρώτα χιλιόμετρα έχει ήδη γίνει ο διαχωρισμός των κυμάτων που διαδίδονται με διαφορετικό τρόπο ταλάντωσης. Τα σεισμικά κύματα τα μετράμε συνήθως με δειγματοληψία 100 Hz, καταγράφουμε δηλαδή συχνότητες των σεισμικών κυμάτων ως και 50 Hz.
Σεισμικά κύματα που διαδίδονται εσωτερικά στη Γη
thumb|Τα σεισμικά κύματα στο εσωτερικό της Γης και επιφανειακά σεισμικά κύματα.
thumb|Λόγω διαδοχικής διάθλασης από τον μανδύα στον εξωτερικό πυρήνα και πάλι στον μανδύα τα P-κύματα δίνουν "ζώνη σκιάς" στα σημεία ανίχνευσης στην επιφάνεια. Τα S-κύματα που δε διαπερνούν τον εξωτερικό πυρήνα δίνουν "πλήρη σκιά" πίσω του, απέναντι από το επίκεντρο.
thumb|Η διάδοση των P και S κυμάτων: φθάνοντας μη κάθετα στην ασυνέχεια της επιφάνειας του φλοιού τα κύματα ανακλώνται εσωτερικά Το K είναι P-κύμα που διαδίδεται στον εξωτερικό πυρήνα και προέρχεται είτε από διαθλώμενο P-κύμα είτε από μετασχηματισμένο S-κύμα.
Φθάνοντας την επιφάνεια του εσωτερικού πυρήνα σε γωνία διαφορετική των 90°, τα P-κύματα δε διαδίδονται πλέον κανονικά και μετασχηματίζονται σε S-κύματα καθώς το μέσον αλλάζει από υγρό σε στερεό. Έτσι έχουμε την εμφάνιση S-κυμάτων που διαδίδονται στον εσωτερικό πυρήνα. Όταν τα S-κύματα ταξιδεύοντας στο στερεό εσωτερικό πυρήνα συναντήσουν εξερχόμενα τον υγρό εξωτερικό πυρήνα η γωνία πρόσκρουσης είναι πάλι διαφορετική από 90° και μετασχηματίζονται ξανά σε P-κύματα. Στην περίπτωση που φθάνουν τα S-κύματα από τον μανδύα μη κάθετα στην ασυνέχεια του εξωτερικού πυρήνα αυτά μετασχηματίζονται σε P-κύματα με τη θεώρηση της μετάβασης από στερεό σε υγρό. Το φαινόμενο είναι πιο πολύπλοκο κατά τη μη κάθετη μετάβαση από στερεό σε στερεό, όπου τα κύματα ανακλώνται μερικώς και λαμβάνεται υπόψιν και η πόλωση των κυμάτων στα παραγόμενα κύματα.
Με δεδομένη τη διαφορετική ταχύτητα διάδοσης των κυμάτων που ταξιδεύουν στο εσωτερικό της Γης, την πόλωσή τους, τις ανακλάσεις, τις διαθλάσεις, τη διαπερατότητα ή μη σε υλικά και τα φαινόμενα των μετασχηματισμών των τύπων των κυμάτων κατά τις αλλαγές της φάσης της ύλης στον δρόμο τους είναι δυνατή η διερεύνηση του εσωτερικού της με την παρατήρηση και ανάλυση των κυμάτων που φθάνουν στα σημεία καταγραφής στην επιφάνειά της ανά την υφήλιο για κάθε μεγάλο σεισμό στον πλανήτη.
Σεισμικά κύματα που διαδίδονται στην επιφάνεια της Γης
Τα σεισμικά P- και S-κύματα από σεισμό με μικρό εστιακό βάθος, έχουν την τάση φθάνοντας στην επιφάνεια να μετασχηματίζονται σε κύματα που ταξιδεύουν επιφανειακά, ακολουθώντας την καμπύλη της Γης. Καθώς το νέο σεισμικό κύμα οδεύει παγιδευμένο στην επιφάνεια του στερεού φλοιού από την ασυνέχεια του υλικού καθ' ύψος και από την καμπυλότητα της γης, η διαμέριση της ενέργειας δε γίνεται πλέον με τον νόμο του αντίστροφου τετραγώνου όπως συνέβαινε κατά τη διάδοση των κυμάτων στο εσωτερικό της Γης. Αυτό σημαίνει πως σε ένα κύμα που διαδίδεται επιφανειακά η ενέργεια παραμένει το δυνατόν συγκεντρωμένη, αφού εξαπλώνεται κυρίως σε επιφάνεια αντί να εξαπλώνεται στον χώρο και το κύμα διανύει μεγαλύτερη απόσταση διατηρώντας μεγάλο πλάτος ταλάντωσης, συνεχίζει δηλαδή να επιδρά καταστροφικά και για μεγαλύτερες αποστάσεις. Για το λόγο αυτό τα σεισμικά κύματα που ταξιδεύουν επιφανειακά είναι καταστροφικότερα αυτών που φθάνουν στην επιφάνεια ταξιδεύοντας εσωτερικά στη Γη, καθώς τα τελευταία ταξιδεύοντας από πιο βαθιά πρώτον είναι ήδη εξασθενημένα και δεύτερον ανακλώνται στην επιφάνεια και συνεχίζουν να ταξιδεύουν στο εσωτερικό της Γης.
Σεισμικά Βαρυτικά Κύματα στη Γήινη ατμόσφαιρα
Τα επιφανειακά σεισμικά κύματα (κυρίως τα κύματα Reyleigh) μετασχηματίζονται μερικώς και σε τύπου P-κύματα πίεσης αλλάζοντας μέσο από στερεό σε αέριο και ταξιδεύουν ως ψηλά στην ατμόσφαιρα. Οδεύουν με διαφορετική μορφή και προκαλούν ρυτίδιασμα στα σύννεφα σε σχέση με το μέρος των P-κυμάτων που διαδίδονται κατακόρυφα από τον εστιακό χώρο ως ψηλά στην ατμόσφαιρα, ταξιδεύοντας με μορφή «λείου μετώπου» πάνω από το επίκεντρο. Ονομάζονται και «σεισμικά βαρυτικά κύματα» και εισάγουν θόρυβο στους ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων που χρησιμοποιούνται για αστρονομικές παρατηρήσεις, ο οποίος αφαιρείται με ειδικά σχεδιασμένα φίλτρα.
"Επιφανειακά" κύματα στο εσωτερικό της Γης
Κατά την αλλαγή μέσου στη διάδοση των P- και S-κυμάτων στο εσωτερικό της γης σχηματίζονται επιφανειακά κύματα στις επιφάνειες που ορίζονται από την αλλαγή των στρωμάτων της (π.χ. η επιφάνεια της σφαίρας που χωρίζει τον εσωτερικό στερεό από τον εξωτερικό υγρό πυρήνα). Είναι αυτά που με την ταλάντωση της επιφάνειας προκαλούν το φαινόμενο του μετασχηματισμού των P-κυμάτων σε S- ή αντίστροφα στο νέο υλικό.
Διέγερση σεισμών
thumb|Υπάρχουν θεωρίες ότι το τόξο της Ανατολίας συνέδεσε τον [[Σεισμός του Ιζμίτ|σεισμό του Ιζμίτ της Τουρκίας το 1999 με τον σεισμό της Αθήνας ένα μήνα μετά, διεγείροντάς τον (και) λόγω μη ύπαρξης ισχυρών asperities στον χώρο του Αιγαίου.
Δύο μήνες μετά έγινε και τρίτος καταστροφικός σεισμός στο Düzce λίγο πέραν (δεξιότερα) του Izmit πάνω στο τόξο και μάλιστα κατόπιν ισχυρότατου SES που ανιχνεύτηκε από τη Λαμία μέχρι και το Λουτράκι. |400px]] Έχουν υπάρξει κάποιοι σεισμοί που είτε έχουν συσχετιστεί, είτε έχουν γίνει προσπάθειες συσχέτισης με γεγονότα συνήθως μεγάλης κλίμακας που έλαβαν χώρα πριν την εκδήλωση των σεισμών και φαίνεται πως προκάλεσαν επιτάχυνση της διαδικασίας γένεσής τους. Τέτοια γεγονότα είναι άλλοι σεισμοί, τα μέγιστα των παλιρροϊκών δυνάμεων λόγω της ευθυγράμμισης Γης-Σελήνης-Ήλιου, ανθρώπινες παρεμβάσεις όπως οι τεχνητές λίμνες (συσχετισμός σεισμού Γρεβενών-Κοζάνης το 1995 με την τεχνητή λίμνη Πολυφύτου)  και μέθοδοι πρόκλησης σεισμών με πυρηνικές εκρήξεις και ΗΜΠ.
Μέθοδοι πρόγνωσης
Οι μεμονωμένες προσπάθειες για πρόγνωση σεισμών έχουν δώσει αποτελέσματα, δεν έχουν δώσει όμως κάποια ευρέως αποδεκτή μέθοδο πρόγνωσης. Για να θεωρηθεί μια μέθοδος πρόγνωσης ή συνεργασία μεθόδων επιτυχημένη, θα πρέπει να εκτιμά, για σεισμούς κάποιου μεγέθους και άνω, με ακρίβεια α) τις παραμέτρους της πρόγνωσης (τόπο, χρόνο, μέγεθος) και ταυτόχρονα β) τη βεβαιότητα πως θα γίνει σεισμός. Η ακρίβεια των παραμέτρων δεν έχει σαφώς καθοριστεί. Η προσπάθεια για πρόγνωση ενδυναμώνεται με την ενοποίηση των μεθόδων και τη σύγκλιση των εκτιμήσεων που προκύπτουν από αυτές, βελτιώνοντας την ακρίβεια των παραμέτρων της πρόγνωσης και ενισχύοντας την αξιοπιστία μιας πρότασης πως ένας μεγάλος σεισμός επέρχεται.