cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ
Ιστορία
Τον Ιανουάριο του 1632, δύο διεθνώς αναγνωρισμένοι επιστήμονες, ο Caspar Barlaeus και ο Gerardus Vossius, εγκαινίασαν στο Άμστερνταμ την Athenaeum Illustre - την λαμπρή σχολή - η οποία στεγαζόταν σε ένα παρεκκλήσι του δέκατου τετάρτου αιώνα, το Αgnietenkapel. Η σχολή αυτή ιδρύθηκε με σκοπό να παρέχει εκπαίδευση σχετική με το Εμπόριο και την Φιλοσοφία. Τα μαθήματα παραδίδονταν στην οικία των καθηγητών καθώς το ίδρυμα δεν ήταν ακόμη κανονικό πανεπιστήμιο. Η Athenaeum Illustre παρέμεινε ένα μικρό ίδρυμα μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα, με λιγότερους από 250 μαθητές και οκτώ καθηγητές. Η κατάσταση αυτή άλλαξε με αργούς ρυθμούς. Το 1815, η Athenaeum Illustre αναγνωρίστηκε επίσημα ως ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης. Το 1877, έγινε Δημοτικό Πανεπιστήμιο (Ολλανδικά:Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam) (GU) και είχε τη δυνατότητα να παρέχει πτυχία ανώτατης εκπαίδευσης. Οι καθηγητές διορίζονταν από το δημοτικό συμβούλιο και ο δήμαρχος προέδρευε της διοίκησης του πανεπιστημίου. Επειδή το συμβούλιο της πόλης του Άμστερνταμ ξεχώριζε για την προοδευτική του πολιτική το σχήμα αυτό εγγυόταν ένα μεγάλο βαθμό διανοητικής ελευθερίας για το πανεπιστήμιο. Ελάχιστα άλλαξαν μέχρι το 1961. Την χρονιά αυτή, το κράτος ανέλαβε τον οικονομικό έλεγχο. Το πανεπιστήμιο έπαψε να είναι Δημοτικό Πανεπιστήμιο και μετονομάστηκε σε Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Το 1969, το πανεπιστήμιο βρέθηκε στην επικαιρότητα όταν το διοικητικό του κέντρο στο Maagdenhuis καταλήφθηκε από φοιτητές που απαιτούσαν μεγαλύτερη δημοκρατική επιρροή. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών των εβδομήντα και ογδόντα το πανεπιστήμιο βρέθηκε αρκετές φορές στο επίκεντρο εθνικών φοιτητικών κινητοποιήσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμστερνταμ Κατηγορία:Άμστερνταμ
Μουσαίος
Με το όνομα Μουσαίος αναφέρονται οιποιητές της Αρχαίας και Βυζαντινής περιόδου:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1967
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1967 ήταν η 12η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας, μετά τη νίκη του Ούντο Γιούργκενς στο διαγωνισμό του στην Πόλη του Λουξεμβούργου, στο Λουξεμβούργο με το τραγούδι "Merci, Chérie". Ήταν η πρώτη φορά που η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Αυστρία. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Großer Festsaal der Wiener Hofburg το Σάββατο 8 Απριλίου 1967 και τον παρουσίασε η Έρικα Βάαλ.
Μουσαίος
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1967
Δεκαεπτά χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, μία χώρα λιγότερη από το ρεκόρ των δεκαοκτώ χωρών που συμμετείχαν στις εκδόσεις του και του. Η δεν συμμετείχε μετά τη συμμετοχή της το 1966, και αποχώρησε από το διαγωνισμό σε αυτό το σημείο και δεν θα επιστρέψει μέχρι το.
Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε το με το τραγούδι "Puppet on a String", ερμηνευμένο από τη Σάντι Σο και γραμμένο από τους Μπιλ Μάρτιν και Φιλ Κούλτερ. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου στο διαγωνισμό και επίσης το πρώτο τραγούδι που κέρδισε στα Αγγλικά. Η συμμετοχή είχε ένα από τα μεγαλύτερα περιθώρια βαθμών ανάμεσα στο νικητή και τον δεύτερο στην κατάταξη, αφού ο νικητής κέρδισε με δύο φορές περισσότερους βαθμούς από τη συνολική βαθμολογία του δεύτερου (μόνο η Ιταλία στο διαγωνισμό του, ηγείται αυτού του ρεκόρ με περιθώριο 49 έως 17, σχεδόν τρεις φορές περισσότερους πόντους). Η παρουσιάστρια μπερδεύτηκε κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας και ανακήρυξε νικητή το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ η τελευταία χώρα, η Ιρλανδία, δεν είχε ανακοινώσει ακόμα τη βαθμολογία της. Της νικήτριας Σο, δεν άρεσε έντονα η σύνθεση, αν και η στάση της απέναντι στο τραγούδι κάπως εξασθενημένη τα τελευταία χρόνια, κυκλοφόρησε ακόμη και μια νέα έκδοση το 2007.
Ο διαγωνισμός παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα η μόνη φορά που η Αυστρία φιλοξένησε την εκδήλωση, μέχρι το.
Τόπος διεξαγωγής
Ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision του 1967 διεξήχθη στη Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστρίας. Ο χώρος όπου διενεργήθηκε ήταν το Παλάτι του Χόφμπουργκ, όπου ήταν η κύρια κατοικία της δυναστείας των Αψβούργων, ηγεμόνων της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Σήμερα είναι η επίσημη κατοικία του Προέδρου της Αυστρίας.
Διεξαγωγή
Το στήσιμο της σκηνής ήταν κάπως ασυνήθιστο την χρονιά αυτή. Υπήρχαν δύο περιστρεφόμενοι τοίχοι που καθρεφτίζονταν σε αμφότερες τις άκρες της σκηνής. Η περιστροφή άρχιζε στην έναρξη κάθε τραγουδιού και σταματούσε όταν τέλειωνε κάθε άσμα. Η παρουσιάστρια Έρικα Βάαλ έκλεισε το πρόγραμμα με το να συγχαρεί το νικητήριο τραγούδι και λέγοντας αντίο σε αρκετές διαφορετικές γλώσσες.
Αναφορικά με το σύστημα της βαθμολογίας, η κάθε χώρα είχε δεκαμελή κριτική επιτροπή, κάθε μέλος της οποίας απένειμε 1 βαθμό στο τραγούδι που επέλεγε.
Συμμετέχουσες χώρες
Η συμμετοχή του Λουξεμβούργου, με το τραγούδι "L'amour est bleu" που ερμήνευσε η Βίκυ Λέανδρος, ήρθε 4η. Η ερμηνεύτρια στενοχωρήθηκε τόσο πολύ που δεν βγήκε πρώτη, που έκλαιγε επί ώρες στο δωμάτιό της.
Ωστόσο, έγινε η μεγαλύτερη διεθνής επιτυχία του διαγωνισμού του 1967 και έναν χρόνο αργότερα θα γινόταν μεγάλη ορχηστρική επιτυχία για τον Γάλλο μουσικό Πολ Μοριά με τον αγγλικό τίτλο "Love is Blue". Η Δανία επέλεξε να μην λάβει μέρος στον διαγωνισμό και επέστρεψε το 1978. Ο λόγος ήταν ότι ο νέος διευθυντής του τηλεοπτικού τμήματος ψυχαγωγίας για το κανάλι DR πίστευε ότι υπήρχαν καλύτεροι τρόποι για να ξοδευτούν χρήματα.
Το Ηνωμένο Βασίλειο πέτυχε την πρώτη του νίκη στην ιστορία του διαγωνισμού. Ο τηλεπαρουσιαστής Ρολφ Χάρις σχολίασε τον διαγωνισμό για λογαριασμό της τηλεόρασης του BBC. Η Πορτογαλία εκπροσωπήθηκε από τον μαύρο καλλιτέχνη Εντουάρντο Νασιμέντου, που έγινε ο πρώτος μαύρος τραγουδιστής στην ιστορία της Eurovision, με το τραγούδι "Ο vento mudou" ("Ο άνεμος άλλαξε"). Σύμφωνα με φήμες, ο πρωθυπουργός Αντόνιο Σαλαζάρ επέλεξε τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη για να δείξει στην υπόλοιπη Ευρώπη ότι δεν ήταν ρατσιστής.
Διευθυντές ορχηστρών
Για κάθε ερμηνεία βρέθηκε στη σκηνή και ένας διευθυντής, που διηύθυνε την ορχήστρα.
Καλλιτέχνες που επέστρεψαν
Τρεις καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό του 1967. Ήταν ο Κλαούντιο Βίλα για την Ιταλία, συμμετοχή της ίδιας χώρας το έτος 1962[, η Κίρστι Σπάρμποε από τη Νορβηγία, η οποία έλαβε μέρος και το 1965, και ο Ισπανός Ραφαέλ, ο οποίος εκπροσώπησε τη χώρα του και το 1966.
Μαρία Τεράν ντε Ουέις
H Μαρία Λουίζα Τεράν ντε Ουέις (αγγλικά : María Luisa Terán de Weiss), (29 Ιανουαρίου 1918 - 8 Δεκεμβρίου 1984), ήταν Αργεντινή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν η πρώτη γυναίκα, αντισφαιρίστρια, της Αργεντινής που βγήκε εκτός χώρας για να αγωνιστεί σε διεθνή τουρνουά.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1967
Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1967, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.
Μαρία Τεράν ντε Ουέις
Το 1955 όταν έγινε το πραξικόπημα κατά του Χουάν Περόν λόγω της συμπάθειας και της ταύτισης της με τους Περονιστές, εξαναγκάστηκε σε εξορία στην Ισπανία και την Ουρουγουάη και να αποσυρθεί από την αντισφαίριση στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Ασυνέχεια Μοχορόβιτσιτς
thumb|350px|Παγκόσμιος βυθομετρικός χάρτης Μόχο. Η λεγόμενη ασυνέχεια Μοχορόβιτσιτς, ή πιο απλά ασυνέχεια Μόχο, αποτελεί το οριακό στρώμα μεταξύ του γήινου φλοιού και του γήινου μανδύα. Το όνομα δόθηκε προς τιμή του Κροάτη σεισμολόγου ερευνητή Άντριγια Μοχορόβιτσιτς όταν το 1909 σε σεισμολογική έρευνα διαπίστωσε ότι κάτω από τον γεωφλοιό υφίσταται ιδιαίτερο στρώμα όπου τα πρωτεύοντα σεισμικά κύματα αυξάνουν απότομα την ταχύτητά τους. Η ανακάλυψη αυτή υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική στον προσδιορισμό του βάθους του γεωφλοιού, αλλά και στη διάκριση αυτού σε ηπειρωτικό και ωκεάνιο.
Μαρία Τεράν ντε Ουέις
Μέχρι τη δεκαετία του 1980, το τένις της Αργεντινής ήταν άθλημα για τις ανώτερες τάξεις. Η Μαρία Τεράν ήρθε σε αντιπαράθεση με την ομοσπονδία αντισφαίρισης της Αργεντινής με στόχο την προώθηση της αντισφαίρισης στις κατώτερες τάξεις και στον λαό. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 οργάνωσε μια εκστρατεία για να υποστηρίξει τον Γκιγιέρμο Βίλας και βοήθησε στην εξάπλωση της αντισφαίρισης στη χώρα, όταν η Αργεντινή ομοσπονδία αντισφαίρισης αγωνιζόταν εναντίον του Βίλας.
Δεδομένα
Ως δεδομένα (στα αγγλ. data, από τον πληθ. του λατιν. datum) ή πληροφοριακά δεδομένα χαρακτηρίζεται ένα μη αξιολογημένο σύνολο διακριτών στοιχείων, μιας παρατήρησης - αναφοράς, μια συλλογή που αποτυπώνει «τιμές» επί αντικειμένων, προσώπων, γεγονότων κλπ.
Ασυνέχεια Μοχορόβιτσιτς
Θέση - έκταση
thumb|280px|Η θέση της Μόχο στη διατομή της γεώσφαιρας (με τον αριθμό 2). Η ασυνέχεια αυτή ως υπόστρωμα εντοπίζεται σε όλη τη γεώσφαιρα σε μεταβλητό βάθος από 5 έως 15 χιλιόμετρα (3-6 μίλια) κάτω από τον πυθμένα των ωκεανών, και 20 έως 50 χιλιόμετρα (κάτω από τις οροσειρές μπορεί να φτάσει οριακά μέχρι και 70 χιλιόμετρα), με μέσο όρο 35 χιλιόμετρα (22 μίλια), κάτω από σταθερές ηπειρωτικές περιοχές, το δε πάχος της υπό τις ωκεάνιες λεκάνες προσδιορίζεται σε μικρότερο από ένα χιλιόμετρο, ενώ σε κάποιες περιοχές περιορίζεται στα 0,3 χιλιόμετρα, ενώ αντίθετα κάτω από ηπείρους το πάχος της μεγαλώνει εκπληκτικά.
Δεδομένα
Τα δεδομένα μπορεί να είναι σημεία πληροφοριών επί επιστημονικών παρατηρήσεων ή συμπεριφοράς και να περιλαμβάνουν λέξεις - έννοιες, αριθμούς, σύμβολα, διαγράμματα, σχέδια, φωτογραφίες, μαγνητοταινίες κλπ. που περιγράφουν ή αντιπροσωπεύουν ποσότητες, έννοιες, ιδέες, αντικείμενα, γεγονότα, καταστάσεις και λειτουργίες. Ενδεχομένως κάποιοι από τους τύπους δεδομένων που παρατίθενται εμπεριέχουν ήδη εμφανείς πληροφορίες, όχι όμως την πληροφορία στο επίπεδο που συνθέτει μια αξιολόγησή τους.
Μαρία Τεράν ντε Ουέις
Μετά την επιστροφή της δημοκρατίας στην Αργεντινή στα τέλη του 1983 ζούσε στην αφάνεια και αγνοούνταν από τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση. Λίγους μήνες αργότερα, αυτοκτόνησε πηδώντας από τον έβδομο όροφο ενός κτιρίου στην πόλη Μαρ ντε Πλάτα ηλικίας 66 ετών. Το 2007 η πόλη του Μπουένος Άιρες την τιμούσε αναφέροντας το νέο γήπεδο τένις της πόλης Estadio Mary Terán de Weiss.
Δεδομένα
Ειδικότερα στην πληροφορική συναντούμε τα δεδομένα στον πληθυντικό αριθμό, σπανιότερα στον ενικό (δεδομένο). Γενικότερα, δεδομένο ονομάζεται ένα γνωστό ή αποδεκτό στοιχείο το οποίο χρησιμοποιείται ως βάση ή προϋπόθεση στην επίλυση προβλημάτων.
Ασυνέχεια Μοχορόβιτσιτς
Ανακάλυψη
Κατά τη σεισμογραφική έρευνα που επιχειρούσε ο Α. Μοχορόβιτσις αιφνίδια τα πρωτεύοντα κύματα φέρονταν σε κάποιο βάθος να αυξάνουν την ταχύτητά μετάδοσής τους από 6,5 έως 7 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο στα 8 έως 8.9 χλμ./δευτερόλεπτο. Η διαφορετικότητα αυτή προσδιόρισε ταυτόχρονα και την αλλαγή της κατακόρυφης συνέχειας του γεωφλοιού.
Δεδομένα
Διάκριση
Τα δεδομένα διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες: Τα δεδομένα στην ηλεκτρονική πληροφορική περιγράφουν μόνο μέρος ενός συμβάντος, δεν περιλαμβάνουν καμία ανάλυση, κριτική ή αξιόπιστη βάση για περαιτέρω ενέργεια. Τα δεδομένα δεν αναφέρουν τίποτα για τη σημαντικότητά τους ή τη σχέση τους προς οτιδήποτε. Σε αντίθεση, τα δεδομένα μιας παρατήρησης έχουν ορισμένο νόημα και είναι οργανωμένα για συγκεκριμένο σκοπό τα οποία και υπόκεινται σε ανάλυση και αξιολόγηση. Με την προσθήκη αξιών στα ηλεκτρονικά δεδομένα, δηλαδή με διαμόρφωση, οργάνωση, μαθηματική ή στατιστική ανάλυση, διόρθωση λαθών ή συμπίεση παράγεται η ηλεκτρονική πληροφορία. Τη διαδικασία αυτή ονομάζουμε επεξεργασία δεδομένων.
Ασυνέχεια Μοχορόβιτσιτς
Φύση της Μόχο
Για τη φύση της Μόχο υπήρξαν δύο βασικές απόψεις η πρώτη βασισμένη στον εκλογίτη (πυριγενές πέτρωμα μεταμόρφωσης), η δε δεύτερη στον περιδοτίτη (υπερβασικό πέτρωμα).
Δεδομένα
Διάκριση
Μία ιδιαίτερη διάκριση δεδομένων είναι τα Στατιστικά δεδομένα που λέγονται τα υποκείμενα σε στατιστική έρευνα, επεξεργασία και ανάλυση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαχείριση δεδομένων
Ασυνέχεια Μοχορόβιτσιτς
Φύση της Μόχο
Επικρατούσα γενική άποψη ως αιτία της απότομης αύξησης της μετάδοσης των κυμάτων και ουσιαστικά της ύπαρξης του στρώματος της ασυνέχειας αυτής θεωρείται η διαφορά της χημικής σύστασης ανάμεσα των κατωτέρων πετρωμάτων του γεωφλοιού και των ανωτέρων του γεωμανδύα. Η δε έρευνα επ΄ αυτού συνεχίζεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεκτονικές πλάκες Κατηγορία:Δομή της Γης
Νικολής Αποστόλης
Ο Νικολής Αποστόλης (Ψαρά, 1770 - Αίγινα, 6 Απριλίου 1827) ήταν Έλληνας αγωνιστής και αρχηγός του στόλου των Ψαριανών κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ήταν ένας από τους επικεφαλής των Ελληνικών δυνάμεων στην Ναυμαχία του Γέροντα μαζί με τους Ανδρέα Μιαούλη και Γεώργιο Σαχτούρη. Η Ελληνική πολιτεία τον τίμησε μετά θάνατον για την συνολική του προσφορά στην Επανάσταση, με τον βαθμό του Ναυάρχου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1770, το πραγματικό του επώνυμο ήταν "Καλημέρης" αλλά ο ίδιος χρησιμοποιούσε το όνομα του παππού του Απόστόλη. Απέκτησε πολλά χρήματα ως αρχιπλοίαρχος και εκπρόσωπος της ναυτιλιακής εταιρίας του οίκου Ράλλη από τη Χίο. Πήρε μέρος στο κίνημα του Λάμπρου Κατσώνη και κατά τη διάρκεια της επανάστασης το 1821, για τους σκοπούς της οποίας διέθεσε έξι πλοία και πολλά χρήματα, συμμετείχε σε πολλές ναυτικές επιχειρήσεις, ως επικεφαλής του ψαριανού στόλου, κατά του τουρκικού στόλου, προκειμένου να εμποδιστεί ο ανεφοδιασμός του τελευταίου με τρόφιμα και πολεμοφόδια. Στα μέσα του Απριλίου του 1821 κατάφερε να βυθίσει ένα τουρκικό πλοίο και να αιχμαλωτίσει άλλα τέσσερα κοντά στη Σμύρνη τα οποία τα μετέφερε στα Ψαρά μαζί με 450 Τούρκους αιχμαλώτους. Μετά τη σφαγή στα Ψαρά το 1824 βρήκε καταφύγιο, μαζί με άλλους Ψαριανούς, στις Σπέτσες ενώ αργότερα, όπως προκύπτει από τα δημοτολόγια του δήμου Ερμούπολης, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε, μαζί με άλλες ψαριανές οικογένειες, στη Σύρο. Με την έκρηξη της επανάστασης, αυτός διεύθυνε τον πρώτο στολίσκο των Ψαριανών από επτά καράβια και τα οδήγησε στα παράλια της Ιωνίας, όπου ήταν μαζεμένα τα εχθρικά στρατεύματα έτοιμα να ορμήσουν και να υποτάξουν την Πελοπόννησο.
Στο Λιμάνι της Σμύρνης επιτέθηκε εναντίον επτά χιλιάδων εχθρών στα πλοία έτοιμοι να αποπλεύσουν. Ο Αποστόλης βύθισε ένα από τα πλοία και αιχμαλώτισε τέσσερα άλλα γεμάτα τρόφιμα και και πολεμοφόδια. Αιχμαλώτισε και 450 στρατιώτες, και με όλα τα λάφυρα μαζί επέστρεψε στα Ψαρά. Η πράξη του αυτή τρόμαξε τον εχθρό και ο στρατός του διασκορπίστηκε.
Έλαβε μέρος και σε πολλές άλλες ναυμαχίες, στην Κώ και στα στενά της Αλικαρνασσού και διακρίθηκε για την πολεμική του ανδρεία και την αντοχή. Πολέμησε στον Γέροντα, στη Μυτιλήνη, στην Κρήτη, και αλλού.
Ταλαιπωρημένος από τις κακουχίες πέθανε τελικά στην Αίγινα στις 6 Απριλίου 1827. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Πόρο.
Ο Νικόλαος Αποστόλης είχε ιδρύσει το 1810 Ναυτικό Επιμελητήριο στα Ψαρά.
Πηγές
Κατηγορία:Καπεταναίοι του 1821
Τζέιμς Λάφερτι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελισάβετ Μαρία της Αυστρίας
Βιογραφία
Η Ελισάβετ Μαρία Ερριέττα Στεφανία Γκίζελα ήταν το μόνο τέκνο του Ροδόλφου, Πρίγκιπα Διαδόχου της Αυστρίας, Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας, και της Στεφανίας, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου. Ήταν γνωστή στην οικογένειά της ως Έρτσι.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1902 τον Όθωνα του Βίντις-Γκράετς και είχε τέκνα:
To 1948 διαζεύχθηκαν και η Ελισάβετ έκανε το 1948 δεύτερο γάμο με τον Λέοπολντ Πέτσνεκ, πρόεδρο της Κάτω Αυστρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Πέτσνεκ απεβίωσε το 1956.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Γερμανική Συνομοσπονδία
thumb|300px|Η Γερμανική Συνομοσπονδία 1815–1866
Η Γερμανική Συνομοσπονδία ήταν συνομοσπονδία ως επί το πλείστον γερμανόφωνων κρατιδίων μεταξύ του 1815 και του 1866. Ιδρύθηκε στις 8 Ιουνίου 1815 στο συνέδριο της Βιέννης και διαδέχτηκε την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους η οποία διαλύθηκε το 1806. Το ιδρυτικό σύμφωνο το λεγόμενο Deutsche Bundesakte υπογράφηκε από 39 μέλη κράτη, 35 δουκάτα και 4 ελεύθερες πόλεις. Η έκταση της συνομοσπονδίας έφτανε το 1815 τα 630.100 τ.χλμ., ο πληθυσμός της ήταν 29,2 εκατομμύρια, ενώ το 1865 έφτασε τα 47,7 εκατομμύρια.
Μέλη της Γερμανικής Συνομοσπονδίας
Η Γερμανική Συνομοσπονδία, αλλιώς Γερμανική Ένωση ήταν μία χαλαρή συνομοσπονδία συνολικά 39 κρατικών οντοτήτων. Βασικός διοικητικός θεσμός της ήταν η συνομοσπονδιακή βουλή στην Φρανκφούρτη, στην οποία αντιπροσωπεύονταν οι εξουσίες των συμμετεχόντων κρατών, αλλά όχι οι πληθυσμοί τους.
Τόσο η επιρροή, όσο και η έκταση των κρατών που συμμετείχαν, ήταν ποικίλες. Συγκεκριμένα:
Η Βουλή της Συνομοσπονδίας συνολικά είχε 20 μέλη και σε αυτή συμμετείχαν:
Η Ιστορία
Το ιστορικό της Γερμανικής Συνομοσπονδίας διαιρείται στις εξής εποχές:
Διάδοχός της ήταν η Βόρεια Γερμανική Συνομοσπονδία.
Γεωγραφική κληρονομιά
Τα σύγχρονα κράτη των οποίων η επικράτεια ήταν ολόκληρη ή τμηματικά μέσα στα σύνορα της Γερμανικής Συνομοσπονδίας το διάστημα 1815-1866 είναι τα εξής:
Μπάντλεϊ Ντέβεσι
Προφίλ
Γεννήθηκε στο Γκουανταλκανάλ στις 16 Οκτωβρίου 1941. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 έγινε Γενικός Κυβερνήτης και στη συνέχεια ανέλαβε πολιτικές θέσεις, όπως υπουργός και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.
Πολιτικός
Την περίοδο από το 1989 ως το 1990 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών και στη συνέχεια Εσωτερικών, από το 1990 ως το 1992. Το 1990 ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αξίωμα στο οποίο διατηρήθηκε ως το 1993 και επανήλθε για δεύτερη φορά από το 1997 ως το 2000, οπότε και ανατράπηκε με πραξικόπημα. Στη συνέχεια αποσύρθηκε από την πολιτική.
Ο Ντέβεσι απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών στις 16 Φεβρουαρίου 2012.
Σημειώσεις και παραπομπές
Ντεβεσι
Αυτό είναι χειρότερο
thumb|350px|[[Οι Συμφορές του Πολέμου, Νο. 37: Esto es peor (Αυτό είναι χειρότερο), Φρανθίσκο Γκόγια, περ. 1812 -1814, 15,5 x 20,8 εκ. (εικόνα)/ 24,9 x 34,1 εκ. (χαρτί)]] Αυτό είναι χειρότερο (Ισπανικά: Esto es peor ) είναι ένα χαρακτικό του Ισπανού ζωγράφου και χαράκτη Φρανθίσκο Γκόγια (1746–1828). Φιλοτεχνήθηκε κατά την περίοδο 1812 - 1815, ωστόσο, δεν δημοσιεύθηκε μέχρι το 1863. Είναι το έργο Νο. 37 της σειράς χαρακτικών Οι Συμφορές του Πολέμου, την οποία ο Γκόγια δημιούργησε ως εικαστική διαμαρτυρία ενάντια στη βία της Εξέγερσης της 2ας Μαΐου του 1808 και του Πολέμου της Ιβηρικής Χερσονήσου (1808 - 1804) που ακολούθησε. Η εικόνα του έργου βασίζεται σε μία σκηνή που έλαβε χώρα στο Chinchón τον Δεκέμβριο του 1808, την περίοδο που ο αδερφός του Γκόγια κατοικούσε εκεί ως ιερέας. Όταν Ισπανοί επαναστάτες σκότωσαν δύο Γάλλους στρατιώτες, οι Γάλλοι ανταπέδωσαν σφαγιάζοντας άντρες κατοικούσαν στην περιοχή. Ο Γκόγια παρουσιάζει το ακρωτηριασμένο σώμα ενός επαναστάτη ανασκολοπισμένο πάνω στα κλαδιά ενός δένδρου, να έχει διατρυπηθεί σε δύο σημεία - στον πρωκτό και την ωμοπλάτη. Το κεφάλι του θύματος έχει στραφεί προς τον θεατή, κατά τρόπο που παραπέμπει στον τίτλο ενός άλλου έργου της σειράς Οι Συμφορές του Πολέμου - Νο. 26: Δεν μπορείς να το δεις αυτό. Το χέρι του είναι κομμένο πάνω από τον ώμο. Στο φόντο, Γάλλοι στρατιώτες πανηγυρίζουν και χλευάζουν. Η εικόνα συμπεριλαμβάνει σεξουαλικά υπαινιγμούς, υπονοώντας πως το θύμα έχει υποστεί βιασμό.
Zara
thumb|250px|Ένα κατάστημα Zara στο [[Χονγκ Κονγκ.]] Η Zara ( στα ισπανικά, στα ελληνικά προφέρεται ) είναι εμπορική εταιρεία ένδυσης που ανήκει στον ισπανικό όμιλο Inditex, μαζί με άλλα γνωστά σήματα όπως Massimo Dutti, Pull and Bear, Stradivarius και Bershka. Ο όμιλος έχει την έδρα του στην πόλη Λα Κορούνια (γαλικιανά A Coruña) της επαρχίας της Γαλικίας, στην Ισπανία, όπου και άνοιξε το πρώτο κατάστημα Ζάρα το 1975. Σήμερα τα Ζάρα είναι πιθανότατα η πιο γοργά αναπτυσσόμενη αλυσίδα στον κόσμο, με 2.000 καταστήματα σε 60 χώρες (τριπλάσιος αριθμός από αυτόν του 2000). Τον Μάρτιο του 2006 ο όμιλος ξεπέρασε τη σουηδική H&M και έγινε έτσι η μεγαλύτερη αλυσίδα λιανικής της Ευρώπης στα καταστήματα μόδας.
Αυτό είναι χειρότερο
Η απεικόνιση του σώματος του νεκρού άντρα βασίζεται εν μέρει σε ένα θραύσμα Ελληνιστικού αντρικού γυμνού ενός Αθηναίου γλύπτη, το Belvedere Torso. Ο Γκόγια είχε κάνει μια μελέτη του αγάλματος με την τεχνική wash σε μαύρες αποχρώσεις κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στη Ρώμη. Ωστόσο, ανατρέπει τα κλασικά μοτίβα που χρησιμοποιούνταν στην πολεμική τέχνη προσθέτοντας θεατρικά στοιχεία - το κλαδί που διαπερνά τον πρωκτό, οι κινούμενοι ώμοι και το κοντινό πλάνο. Ο άντρας είναι γυμνός, κάτι που από μόνο του αποτελεί μια τολμηρή κίνηση για την Ισπανική τέχνη του 19ου αιώνα. Ένα αντίτυπο του έργου Αυτό είναι χειρότερο της έκδοσης του 1863 αγοράστηκε από την Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας το 1967.
Zara
Η εταιρεία χρησιμοποιεί ένα μοναδικό επιχειρηματικό μοντέλο που τους επέτρεψε να ανταγωνιστούν τα άλλα ποιοτικά σήματα με σχετικά χαμηλές τιμές. Για παράδειγμα, αναφέρεται ότι στα Ζάρα χρειάζονται μόνο δύο εβδομάδες για το σχεδιασμό και τη διάθεση ενός νέου προιόντος, ενώ το σύνηθες χρονικό διάστημα του κλάδου είναι περίπου εννέα μήνες. Τα καταστήματα Ζάρα λανσάρουν κάθε χρόνο περίπου 10.000 νέα σχέδια. Η αλυσίδα επίσης, σε αντίθεση με τα καθιερωμένα, έχει αντισταθεί στην τάση για μεταφορά των γραμμών παραγωγής σε χώρες με χαμηλό κόστος εργασίας. Η πιο ανορθόδοξη όμως στρατηγική που εφαρμόζεται είναι αυτή των μηδενικών δαπανών για διαφήμιση, αντίθετα η εταιρεία επενδύει ένα μέρος των κερδών της στη δημιουργία νέων καταστημάτων.
Ο σχεδιαστής μόδας Ντάνιελ Πιέτ (Daniel Piette) του οίκου Louis Vuitton έχει περιγράψει την εταιρεία ως την πιο καινοτόμο και εντυπωσιακή αλυσίδα λιανικής στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ισπανίας Κατηγορία:Καταστήματα μόδας Κατηγορία:Inditex
Ηλεκτρονική λυχνία
Η ηλεκτρονική λυχνία ή λυχνία κενού ή θερμιονική βαλβίδα, είναι μια διάταξη σε χαμηλή πίεση (σχεδόν κενό) που επιτρέπει την ελεγχόμενη μεταβλητή ροή ηλεκτρονίων μέσα σε ένα ηλεκτρονικό κύκλωμα και αποτέλεσε την αρχή των σύγχρονων ηλεκτρονικών συστημάτων. Οι λυχνίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ανορθωτές, ενισχυτές ή διακόπτες καθώς και σε άλλα κυκλώματα που σχετίζονται με τη μεταφορά ηλεκτρικών σημάτων. Οι λυχνίες κενού βασίζονται στη θερμιονική εκπομπή ηλεκτρονίων από ένα σύρμα ή μια θερμή κάθοδο. Χρησιμοποιήθηκαν πολύ και χρησιμοποιούνται (περιορισμένα πλέον), για την κατασκευή και λειτουργία ραδιοφώνων, τηλεοράσεων, ενισχυτών ισχύος, ραντάρ και σε αναλογικούς και ψηφιακούς υπολογιστές. Ουσιαστικά, έχει αντικατασταθεί από το τρανζίστορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρονική Κατηγορία:Ηλεκτρικά εξαρτήματα
Κανόνας των σταθερών αναλογιών
Στη χημεία, ο κανόνας των σταθερών αναλογιών, ο οποίος αποκαλείται και ως νόμος του Προύστ, αναφέρει ότι μια χημική ένωση πάντα περιέχει την ίδια αναλογία μάζας από τα στοιχεία που την αποτελούν. Για παράδειγμα, η μάζα κάθε καθαρού δείγματος νερού, αποτελείται κατά τα 8/9 από Οξυγόνο και κατά 1/9 από Υδρογόνο. Ο κανόνας των σταθερών αναλογιών θεωρείται θεμελιακός νόμος της Στοιχειομετρίας.
Κατηγορία:Στοιχειομετρία
Χουάν Χοσέ Περέα
Ο Χουάν Χοσέ Περέα είναι Κολομβιανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Στουτγκάρδη.
Καριέρα
Ο Περέα άρχισε την καριέρα του στις ακαδημίες της Πόρτο. Βοήθησε την ομάδα του στην κατάκτηση του ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λίγκ τη σεζόν 2018-19.
Παναθηναϊκός
Τον Αύγουστο του 2019 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο 2 χρόνων στον Παναθηναϊκό. Έκανε το ντεμπούτο του στις 31 Αυγούστου 2019 στην ήττα της ομάδας του με 1-3 από τον ΟΦΗ. Συνόλικα μέτρησε 3 γκολ σε 23 συμμετοχές.
Βόλος
Το καλοκαίρι του 2020, ο Κολομβιανός επιθετικός υπέγραψε στον Βόλο ως δανεικός από τον Παναθηναϊκό για έναν χρόνο. Στις 9 Δεκεμβρίου του 2020 πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα της Μαγνησίας στο γήπεδο "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης στις καθυστερήσεις. Συνολικά μέτρησε με την ομάδα του Βόλου  3 γκολ σε 27 συμμετοχές.
ΠΑΣ Γιάννινα
Τον Ιούλιο του 2021 υπέγραψε 3ετές συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα ο οποίος έδωσε 100 χιλιάρικα για την απόκτηση του. Συνολικά με την ομάδα του ΠΑΣ Γιάννινα κατάφερε να σημειώσει 10 γκολ σε 32 συμμετοχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βόλου Ν.Π.Σ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Καναδικός λύγκας
Ο Καναδικός Λύγκας (Lynx canadensis) είναι ένα σαρκοφάγο θηλαστικό, που ανήκει στην οικογένεια των Αιλουρίδων και στο γένος του Λύγκα. Ο Καναδικός λύγκας είναι στενός συγγενής του Ευρασιατικού λύγκα. Το ζώο αυτό ζει σε όλο τον Καναδά και την Αλάσκα και σε βόρεια τμήματα των ΗΠΑ. Στο ίδιο γένος ανήκουν ο Ευρασιατικός λύγκας,ο Ιβηρικός λύγκας και ο Ερυθρός λύγκας.
Περιγραφή
thumb|left|300x300px|Πορτραίτο καναδικού λύγκα
Σε μέγεθος ο Καναδικός λύγκας είναι μικρότερος από τον ευρασιατικό συγγενή του, με μέσο βάρος τα 8 έως 11 κιλά, τα 80 έως 105 εκατοστά μήκος και με ύψος του ώμου από 48 έως 56 εκατοστά. Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά.
Όπως όλοι οι λύγκες,έχει 18 δόντια, με 4 μεγάλους κυνόδοντες για να δαγκώνει το θήραμά του. Επίσης έχει 4 σελινόδοντες (πίσω δόντια που υπάρχουν στα σαρκοφάγα) για να κόβουν το κρέας σε μικρά κομμάτια.Υπάρχουν μεγάλα διάκενα ανάμεσα στους 4 κυνόδοντες και στα υπόλοιπα δόντια, ενώ έχει μειωμένο αριθμό προγομφίων ώστε να δαγκώνει όσο το δυνατόν πιο βαθιά το θήραμα.
Συμπεριφορά
Αν και συνήθως είναι μοναχικά ζώα,μερικές φορές ταξιδεύουν σε μικρές ομάδες. Οι λύγκες περιφέρονται περίπου 1,5 με 3 μίλια κάθε μέρα. Οι περιοχές που κατοικούν κυμαίνονται μεταξύ 15 έως 50 χιλιομέτρων, αλλά είναι εξαιρετικά μεταβλητές. Όταν το φαγητό γίνεται δυσεύρετο, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού περιπλανιέται μακριά και αφήνουν μερικούς πίσω, στην αρχική περιοχή. Όπως όλα τα αιλουροειδή, οι Καναδικοί λύγκες σημαδεύουν την περιοχή τους. Οι ενήλικες συνήθως σημαδεύουν με κόπρανα πάνω στο χιόνι ή με διάφορα αρώματα.
Διατροφή και Κυνήγι
thumb|300x300px|Ο Καναδικός λύγκας κατά τη διάρκεια αναζήτησης τροφής
Οι Καναδικοί λύγκες τρέφονται κυρίως με λαγούς. Το καλοκαίρι όμως τρέφονται με τρωκτικά και πτηνά, ενώ μερικές φορές κυνηγούν και μεγαλύτερα θηράματα όπως ελάφια.
Οι Καναδικοί λύγκες χρησιμοποιούν τα μεγάλα αυτιά και τα μάτια τους για να αναζητήσουν το θήραμα. Οι λύγκες θα κυνηγήσουν κάθε 1 με 2 μέρες και θα καταναλώσουν 600 έως 1200 γραμμάρια των τροφίμων ανά μέρα. Οι λύγκες κυνηγούν κυρίως με ενέδρες, ενώ αλλάζει η τακτική τους ανάλογα με το έδαφος και την αφθονία των θηραμάτων. Οι Καναδικοί λύγκες δεν έχουν μεγάλη αντοχή στο κυνήγι, ενώ είναι γρήγοροι σε μικρές αποστάσεις, δεν έχουν την ικανότητα να διατηρήσουν την ταχύτητά τους για περισσότερα από μερικές δεκάδες μέτρα. Αν και ο Καναδικός Λύγκας είναι μοναχικός κυνηγός, τα θηλυκά μαζί με τα μικρά κυνηγούν μαζί.
Αναπαραγωγή
Η εποχή αναπαραγωγής στον Καναδικό λύγκα διαρκεί έναν μήνα,που κυμαίνεται μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου ανάλογα με το κλίμα. Κατά τη διάρκεια της εποχής αυτής το θηλυκό προσελκύει το αρσενικό.Το ζευγάρωμα μπορεί να γίνει 6 φορές σε 1 ώρα. Ο θηλυκός λύγκας μπορεί να ζευγαρώσει μόνο με ένα αρσενικό κάθε τέτοια εποχή, αλλά το αρσενικό μπορεί να ζευγαρώσει με πολλά θηλυκά.
Οικότοποι
Ο Καναδικός λύγκας ζει στα βόρεια δάση σε όλο σχεδόν τον Καναδά και την Αλάσκα. Επίσης μεγάλος πληθυσμός ζει στην Μοντάνα, στο Αϊντάχο, στην Ουάσινγκτον και στο Όρεγκον. Υπάρχουν επίσης και στο Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστοουν. Ο Καναδικός λύγκας είναι σπάνιος στη Γιούτα, στη Μινεσότα και στη Νέα Αγγλία. Επίσης ζει και στον Εθνικό δρυμό Medicine Bow στο Ουαϊόμινγκ.
Υποείδη
Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Θηλαστικά των Ηνωμένων Πολιτειών
Ρον Γκίλμπερτ
Ο Ρον Γκίλμπερτ (Ron Gilbert) είναι ένας Αμερικανός σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών. Στα γνωστότερα έργα του ανήκουν τα παιχνίδια Maniac Mansion, Zak McKracken όπως και τα Monkey Island 1 και 2.
Σταδιοδρομία στην βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών
Η καριέρα του Γκίλμπερτ στην βιομηχανία των υπολογιστών άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν σαν φοιτητής της πληροφορικής δημιούργησε μια εφαρμογή (Graphic Basics) με την οποία άρχισε να φτιάχνει μικρά παιχνίδια για τον Commodore 64. Το εργαλείο αυτό πούλησε σε μια εταιρεία με όνομα Human Engineered Software, η οποία τον προσέλαβε όταν τελείωσε τις σπουδές του αλλά τερμάτισε την λειτουργία της μόλις έξι μήνες αργότερα. Το 1985 του δόθηκε η ευκαιρία να σχεδιάσει παιχνίδι για την Lucasfilm Games. Μαζί με τον Γκάρι Γουίνικ δημιούργησε το σχέδιο για το Maniac Mansion όπως και την μηχανή παιχνιδιού Script Creation Utility for Maniac Mansion, γνωστή ως SCUMM. Το 1987 το παιχνίδι κυκλοφόρησε με μεγάλη επιτυχία και η συνεργασία του Γκίλμπερτ με την LucasArts συνεχίστηκε. Ακολούθησαν και άλλα παιχνίδια με βάση την scripting engine SCUMM. Ουσιαστικά, όλα τα adventures της εταιρείας, με εξαίρεση τα Grim Fandango και Escape from Monkey Island, δημιουργήθηκαν με βάση την SCUMM.
Αφού εγκατέλειψε την LucasArts συνεργάστηκε κυρίως με τις εταιρείες Cavedog Entertainment (Total Annihilation), Humongous Entertainment και Hulabee Entertainment, μεταξύ άλλων στον χώρο των παιδικών ηλεκτρονικών παιχνιδιών.
Τον Ιανουάριο του 2008 η εταιρία HotHead Games προσέλαβε τον Γκίλμπερτ ως creative director για την δημιουργία του "DeathSpank", ενός παιχνιδιού περιπέτειας/ρόλου.
Στα μέσα του 2016 ο Γκίλμπερτ αναζήτησε τα δικαιώματα των παιχνιδιών της σειράς Monkey Island και Maniac Mansion, αφού η Disney, η οποία είχε εξαγοράσει τη Lucasfilm και το τμήμα παιχνιδιών της το 2012, ανακοίνωσε την απόσυρσή της από την ανάπτυξη παιχνιδιών. Το 2022 ανακοίνωσε το Return to Monkey Island, μια συνέχεια των δύο πρώτων παιχνιδιών της σειράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Monkey Island Κατηγορία:Αμερικανοί Κατηγορία:Σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της LucasArts
Πολ Μπρέμερ
Ο Λιούις Πολ Μπρέμερ ΙΙΙ (Lewis Paul Bremer ΙΙΙ· Χάρτφορντ (Hartford), Κοννέκτικατ, ΗΠΑ, 30 Σεπτεμβρίου 1941), γνωστός επίσης και ως Τζέρι Μπρέμερ (Jerry Bremer), διορίστηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους διευθυντής της ανοικοδόμησης και της ανθρωπιστικής βοήθειας για το μεταπολεμικό Ιράκ μετά την αμερικανική εισβολή του 2003. Αντικατέστησε τον Τζέι Γκάρνερ (Jay Garner) στις 6 Μαΐου 2003. Έφθασε στο Ιράκ στις 11 Μαΐου.
Βιογραφία
Ο Μπρέμερ σπούδασε στην Phillips Academy και στο πανεπιστήμιο του Γέιλ (Yale), από το οποίο πήρε το πτυχίο του το 1963) και συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ (Harvard), από το οποίο πήρε μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων το 1967. Την ίδια χρονιά εισήλθε στο υπουργείο Εξωτερικών (Foreign Service) ως ανώτερος υπάλληλος στη Καμπούλ του Αφγανιστάν. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών (Institute d’ Études Politiques) του πανεπιστημίου του Παρισιού, όπου πήρε πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες. Υπηρέτησε επίσης ως οικονομικός και εμπορικός ακόλουθος στο Μπλάνταιρ (Blantyre), του Μαλάουι από το 1968 ως το 1971.
Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Ελληνικές χθόνιες θεότητες
Με το όνομα χθόνιοι θεοί ή χθόνιες θεότητες ή υποχθόνιες θεότητες χαρακτήριζαν οι αρχαίοι Έλληνες τις διάφορες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας που είχαν σχέση με τον κάτω κόσμο ή τη Χθόνα, δηλαδή τη Γη, εξ ου και υποχθόνιοι. Σήμερα ο ίδιος όρος χρησιμοποιείται στα ελληνικά και για τον χαρακτηρισμό παρόμοιων θεοτήτων, του κάτω κόσμου, και από μυθολογίες άλλων πολιτισμών.
Στη κατηγορία αυτή περιλαμβάνονταν ο Άδης με κυρίαρχη θέση, ο Πλούτων, η Δήμητρα, η Περσεφόνη, η Εκάτη, ο Χθόνιος Ερμής, ο Χάρων, ο Θάνατος, ο Ηρακλής Παγκράτης κ.λπ.
Στους χθόνιους θεούς, οι αρχαίοι Έλληνες, προσέφεραν σπονδές και γίνονταν διάφορες επικλήσεις και προσευχές προκειμένου να φανούν ευμενείς στους νεκρούς, ιδιαίτερα σ΄ εκείνους που είχαν πεθάνει νέοι ή και άδικα, αλλά και για τους "εν ζωή". Συνέχεια εκείνων των επικλήσεων είναι οι αντίστοιχες των σημερινών επικλήσεων στις νεκρώσιμες ακολουθίες, που τηρούν οι χριστιανοί.
Πηγές
*
Οργάνωση της Καρφίτσας
Η «οργάνωση της καρφίτσας» ή «συμμορία της καρφίτσας» είναι όρος που αποδόθηκε σε παρακρατικό μηχανισμό που κορύφωσε τη δράση του τη δεκαετία του '60 και στον οποίο είχε κυρίαρχο ρόλο το μαχητικό τμήμα της οργάνωσης του Ξενοφώντα Γιοσμά: «Σύνδεσμος Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως Βορείου Ελλάδος». Οργανώσεις με αιχμή τον αντικομμουνισμό και τον φιλομοναρχισμό αλλά και φτωχοί πολίτες που αναζητούσαν διέξοδο στα προβλήματα στέγασης και εργασίας, συντονίζονταν από εκπροσώπους των σωμάτων ασφαλείας και καθοδηγούνταν από άτομα, όπως δοσίλογοι που βρήκαν καταφύγιο από τη μνήμη της προηγούμενης δράσης τους στη συνεργασία με την αστυνομία, εντασσόμενοι στο πλέγμα εξουσίας. Η δράση του μηχανισμού κορυφώθηκε με τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη το 1963.
Χρήση του όρου
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε ευρέως και με αιχμηρότητα σε δημοσιεύσεις και πρωτοσέλιδα εφημερίδων της εποχής αμέσως μετά τη δολοφονία Λαμπράκη, ενώ χρησιμοποιείται και από τη σύγχρονη ιστοριογραφία αναφορικά για την εποχή, χωρίς όμως να καταγράφεται η καρφίτσα ως τυπική οργάνωση.
Εμφάνιση
Η «καρφίτσα» εμφανίστηκε με την επίσκεψη του Ντε Γκωλ στην Ελλάδα το 1963, για το πρόγραμμα εγκατάστασης πυρηνικών όπλων. Τότε, μέλη παρακρατικών οργανώσεων κλήθηκαν ως επικουρική βοήθεια στην προστασία του Γάλλου προέδρου. Λίγο αργότερα θα συνέδεαν το όνομά τους με την δολοφονία του Λαμπράκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις
Αγία Παρασκευή η Μεγαλομάρτυς
Η Αγία Παρασκευή ή Παρασκευή Αθληφόρος ή Παρασκευή Μεγαλομάρτυς είναι αγία της Ορθόδοξης και Καθολικής εκκλησίας και θεωρείται προστάτιδα των ματιών. Έζησε στη Ρώμη κατά το 2ο αιώνα και υπέστη μαρτυρικό θάνατο επί ημερών του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου.
Νεανική ηλικία
Γεννήθηκε σε προάστιο της Ρώμης επί αυτοκρατορίας του Αδριανού (βασιλεία 117-138 μ.Χ.). Γονείς της ήταν ο Αγαθόνικος και η Πολιτεία, που ήταν χριστιανοί και οικονομικά εύποροι. Ήταν μοναχοπαίδι. Το όνομά της, της αποδόθηκε λόγω της ημέρας Παρασκευής, κατά την οποία γεννήθηκε. Η ανατροφή της από μικρή ηλικία έγινε βάσει χριστιανικών αρχών.
Ενηλικίωση και δράση
Σε ηλικία 20 ετών έμεινε ορφανή και από τους δυο γονείς, γεγονός που την κατέστησε κληρονόμο σημαντικής περιουσίας, την οποία και εκποίησε, διαθέτοντας τα χρήματα σε φτωχούς και ασθενείς. Ασχολήθηκε εντατικά με την ιεραποστολή στη Ρώμη και την ευρύτερη περιοχή, διδάσκοντας τον Χριστιανισμό κατ' οίκον σε ανθρώπους αδύναμων κοινωνικά ομάδων. Η δράση της έγινε γνωστή στους Ρωμαίους και κλήθηκε σε απολογία από τον αυτοκράτορα Αντωνίνο.
Το μαρτύριό της
Τα αγιογραφικά στοιχεία αναφέρουν ότι για να την θανατώσουν την οδήγησαν μέσα σε ένα μεγάλο καζάνι με καυτό λάδι αλλά εκείνη παρέμεινε ζωντανή. Ο Αντωνίνος, αδυνατώντας να το πιστέψει, θέλησε να προσεγγίσει το καζάνι ο ίδιος με σκοπό να διαπιστώσει τι συμβαίνει. Πλησιάζοντας όμως, από τον ατμό ή από κάποια άλλη αιτία, τραυματίστηκαν τα μάτια του με αποτέλεσμα να τυφλωθεί. Σύμφωνα με την παράδοση, η Αγία Παρασκευή, τον θεράπευσε με θαυματουργικό τρόπο (γι' αυτό θεωρείται προστάτιδα των ματιών από τους Χριστιανούς) και έτσι ο Αντωνίνος την άφησε ελεύθερη να επιστρέψει στο έργο της.
Το τέλος της ζωής της
Μετά από χρόνια ο Αντωνίνος πέθανε και στη διαδοχή του ο Μάρκος Αυρήλιος εξαπέλυσε νέο διωγμό κατά των χριστιανών, με την Αγία να συλλαμβάνεται ξανά. Σύμφωνα με τα όσα λέει η αγιογραφία, ο ίδιος ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή στους έπαρχους Ασκληπιό και Ταράσιο να τη βασανίσουν. Ο πρώτος την έριξε σε χώρο που φυλάσσονταν φίδια, τα οποία όμως πέθαναν όταν την πλησίασαν και έτσι ο δεύτερος αποφάσισε να την αποκεφαλίσει. Το όνομα και η μνήμη της τιμούνται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 26 Ιουλίου.
Ομώνυμες αγίες
Η Αγία Παρασκευή η Ρωμαία δεν πρέπει να συγχέεται με άλλες ομώνυμες. Το σκήνωμα που φυλάσσεται στο ναό των Τριών Ιεραρχών στην πόλη του Ιάσιου στη Ρουμανία, ανήκει στην Οσία Παρασκευή την Επιβατινή (η Νέα) (14 Οκτωβρίου), αδελφή του Αγίου Ευθυμίου επισκόπου Μαδύτου Θράκης (5 Μαΐου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Τρίτος τομέας οικονομίας
Η διαφορά του τρίτου τομέα από τον ιδιωτικό τομέα (ή τον κρατικό εάν λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικές παραμέτρους) έγκειται κυρίως στο γεγονός ότι στον ιδιωτικό τομέα τα μέσα παραγωγής ανήκουν στον ιδιώτη ή στους μετόχους ενώ γενικότερα στον τρίτο τομέα  τα μέσα παραγωγής είναι «κοινά» για τα μέλη.
Το εγχειρίδιο που αφορά τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς (Nonprofit Institutions) και έχει εκδοθεί από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (UNO) το 2003 αναφέρει σχετικά με τα κριτήρια τα οποία πρέπει να έχουν οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί:
1. Οργανισμοί που να έχουν θεσμοθετηθεί
2. Ιδιωτικοί και ξεχωριστοί από τον κρατικό μηχανισμό
Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας
[[Αρχείο:The_old_city_of_Kalamata,_Greece_-_panoramio.jpg|μικρογραφία|Παλιά πόλη Καλαμάτας]] [[Αρχείο:Kalamata,_Peloponnese,_Greece.jpg|μικρογραφία|Λιμάνι Καλαμάτας]] [[Αρχείο:Agios_Apostolos_-_Kalamata_-_01.jpg|μικρογραφία|Άγιοι Απόστολοι Καλαμάτας]] [[Αρχείο:Ekklisia_Ipapanti_-_Kalamata_-_02.jpg|μικρογραφία|Υπαπαντή Καλαμάτας]] [[Αρχείο:ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ_ΠΡΟΣΟΨΗ_ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ_ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ.jpg|μικρογραφία|Παλαιό Δημαρχείο Καλαμάτας]] [[Αρχείο:Παλιός_Σιδηροδρομικός_Σταθμός_Καλαμάτας.jpg|μικρογραφία|Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλαμάτας]] [[Αρχείο:ΠΡΟΣΟΨΗ_ΣΕ_ΔΥΟ_ΔΡΟΜΟΥΣ_-_ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ_ΜΟΥΣΕΙΟ_ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ_-_ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ_ΚΥΡΙΑΚΟΥ.jpg|μικρογραφία|Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Καλαμάτας]] Η Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, είναι ο πρώην Δήμος Καλαμάτας που είχε συσταθεί το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» και λειτούργησε από το 1999 μέχρι το 2010, ενώ από το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», αποτελεί τη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του διευρυμένου Δήμου Καλαμάτας. Έχει πληθυσμό 61.760 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 και έδρα την Καλαμάτα.
Τρίτος τομέας οικονομίας
3. Μη επιστρεφόμενα κέρδη για τους ιδιοκτήτες
Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="37.037640" longitude="22.064667" zoom="12" width="1000" height="300" align="center" /> Κατηγορία:Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Τρίτος τομέας οικονομίας
4. Ίδιο-κυβερνώμενοι οργανισμοί
5. Είναι εθελοντικοί τουλάχιστον σε ένα βαθμό
Ενώ η European Economic and Social Committee’s summary report (2012, p.17) περιγράφει τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς ως «Ιδιωτικούς, τυπικά οργανωμένες ενώσεις με αυτονομία αποφάσεων και ελευθερία των μελών που παράγουν όχι αγοραίες εξυπηρετήσεις που απευθύνονται σε οικογένειες και των οποίων το πλεόνασμα δεν μπορεί να διανεμηθεί στους οικονομικούς αντιπροσώπους που τους έχουν δημιουργήσει, τους ελέγχουν ή τους χρηματοδοτούν».
Ιστορική αναδρομή
Ο Τρίτος τομέας της οικονομίας μπορεί να ηχνηλατηθεί ήδη από την αρχαιότητα σε περιπτώσεις όπου οι ανάγκες και οι συνθήκες οδήγησαν τοπικές κοινωνίες στη δημιουργία και συν-διαχείριση του κοινού τους πλούτου, διαπλάθοντας έτσι την κοινή ηθική και τους εναλλακτικούς τρόπους και μέσα που ήταν αναγκαία γι' αυτό το σκοπό. Παραδείγματα τέτοια μπορούν να βρεθούν στους Αιγυπτιακούς συνεταιρισμούς, στην Ρωμαϊκή εκπαίδευση κλπ.
Μετά τη Γαλλική επανάσταση (1789), οι ιδέες της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δράσης οδήγησαν στην δημιουργία των πρώτων φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, νοσοκομείων και αλληλέγγυων οργανισμών.
Στις αρχές του 20ου αιώνα η κοινωνικό-οικονομική θεωρία του Marx υπήρξε μία από τις σημαντικότερες επιρροές στην ενοποίηση της πολιτικής οικονομίας και της κοινωνιολογίας έναντι της οικονομικής ανισότητας, ενώ σύμφωνα με τον Defoyncy και Develtere (1997) ο ουτοπικός σοσιαλισμός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη σχηματοποίηση του ιδεολογικού υπόβαθρου.
Ο όρος Τρίτος τομέας συναντάτε πρώτη φορά τη δεκαετία του 1970 στις Ηνωμένες Πολιτείες στην έρευνα της κοινωνιολόγου Αmitai Etzioni (1973), στην ίδια δεκαετία δημιουργείται και η εμφάνιση ενός κοινού ρεύματος εθελοντισμού κυρίως αναφορικά με την κοινωνική δικαιοσύνη και πολιτική.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Τριτος
Ντομένικο Μετσάντρι
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1867 στο Σαν Ρόκκο αλ Πόρτο της Λομβαρδίας. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 11 Αυγούστου 1889. Από τις 2 Ιουλίου 1920 έως τον θάνατό του, διετέλεσε επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα την Κιότζα, παραλιακή πόλη του Μητροπολιτικού δήμου της Βενετίας, καθ' υπόδειξιν του πάπα Βενέδικτου ΙΕ΄, αντικαθιστώντας τον Αντόνιο Μπασσάνι. Πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1936, σε ηλικία 69 ετών. Ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό της Κιότζας.
Τιμητικές ονοματοδοσίες
Από τον Ντομένικο Μετσάντρι έλαβε το όνομά της η πλατεία της ενοριακής εκκλησίας του Καζέλλε Λάντι, όπου είχε διετελέσει ιερέας κατά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Επίσης, ένας δρόμος προς τιμήν του υπάρχει στο Σαντ' Άντζελο Λοντιτζάνο της Λομβαρδίας, όπου διετέλεσε ιερέας κατά τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Μαλάκκα
Η Μαλάκκα ή Μαλάκα (μαλαισιανά: Melaka) είναι κρατίδιο της Μαλαισίας, το τρίτο μικρότερο σε μέγεθος μετά το Πενάνγκ και το Περλίς, με έκταση 1.664 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική χερσόνησο της Μαλαισίας, στα στενά της Μαλάκκας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός της Μαλάκκας είναι 998.400 κάτοικοι. Πρωτεύουσα είναι η πόλη της Μαλάκκας, η οποία έχει περίπου μισό εκατομμύριο κατοίκους. Η πόλη της Μαλάκκας βρίσκεται 148 χλμ. νοτιοανατολικά της Κουάλα Λουμπούρ και 235 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της μεγαλύτερης πόλης του Τζοχόρ, Τζοχόρ Μπάχρου. Το ιστορικό κέντρο της πόλης ανακηρύχθηκε από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2008.
Η Μαλάκκα ήταν έδρα του Σουλτανάτου της Μαλάκκας, το οποίο ιδρύθηκε περίπου το 1400. Η περιοχή επιλέχθηκε γιατί ήταν κοντά στο στενότερο σημείο των στενών. Στην ακμή του, στο τέλος του 15ου αιώνα, έλεγχε το νότιο τμήμα της χερσονήσου της Μαλαισίας και μεγάλο τμήμα της Σουμάτρας. Στις 15 Αυγούστου του 1511 η Μαλάκκα κατακτήθηκε από τους Πορτογάλους και έδρα ως στρατηγικής σημασίας βάση για την επέκταση των Πορτογάλων στις Ανατολικές Ινδίες και έκτισαν ένα οχυρό, αλλά αποσταθεροποίησαν το εμπόριο της περιοχής. Το 1624 κατακτήθηκε από τους Ολλανδούς. Οι Ολλανδοί δεν ανέπτυξαν εμπορικά την πόλη επειδή για αυτό το λόγο χρησιμοποιούσαν την Μπατάβια, σημερινή Τζακάρτα, στην Ιάβα για αυτό το σκοπό. Αντάλλαξαν με τους Βρετανούς τη Μαλάκκα για το Μπενγκούλου στη νοτιοδυτική Σουμάτρα το 1824. Η πόλη παρέμεινε υπό Βρετανικό έλεγχο μέχρι την απελευθέρωση της Μαλαισίας το 1946. Σήμερα η οικονομία του κρατιδίου βασίζεται στον τουρισμό και τη βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαλαισίας Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
IPhone 6
Το iPhone 6 και το iPhone 6 Plus είναι δύο έξυπνα κινητά τηλέφωνα που έχουν σχεδιαστεί από την αμερικανική εταιρεία Apple Inc. Οι συσκευές, των οποίων η κυκλοφορία άρχισε στις 19 Σεπτεμβρίου 2014, αποτελούν συνέχεια των προηγούμενων τηλεφώνων της εταιρείας με την ονομασία iphone. Η συσκευή iPhone 6 περιλαμβάνει ένα αριθμό από αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση, όπως στο σχεδιασμό, στην οθόνη, στον επεξεργαστή, στην κάμερα και στη σύνδεση μέσω Wi-Fi.
Οικουμενικές Σύνοδοι
thumb|330px|Η Πρώτη Σύνοδος της Νίκαιας (τοιχογραφία του [[18ος αιώνας|18ου αιώνα στον ελληνορθόδοξο Ναό Σταυροπόλεως στο Βουκουρέστι).]]
Η Οικουμενική Σύνοδος είναι μία σύνοδος εκκλησιαστικών αξιωματούχων και θεολογικών εμπειρογνωμόνων που συνέρχονται για να συζητήσουν και να επιλύσουν ζητήματα εκκλησιαστικού δόγματος και πρακτικής, στην οποία αυτοί που έχουν δικαίωμα ψήφου συγκαλούνται απ' όλο τον κόσμο (οικουμένη) και εξασφαλίζουν την έγκριση ολόκληρης της Εκκλησίας. Στο χαρακτηρισμό της δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν το μέγεθος του αριθμού των συμμετεχόντων επισκόπων, λόγω του ότι αυτός μπορεί να ποικίλλει σε κάθε σύνοδο, ούτε η αντιπροσωπευτικότητα την οποία έχει έναντι των κατά τόπους εκκλησιών. Μέτρο για την ανάδειξη μιας Συνόδου ως Οικουμενικής είναι η επακόλουθη αποδοχή των αποφάσεών της και η παγκόσμια αναγνώριση της οικουμενικότητάς της. Όλες οι οικουμενικές σύνοδοι έλαβαν χώρα από τον 4ο ως τον 8ο αιώνα.
thumb|330px|Ο Ναός της του Θεού Σοφίας στη [[Νίκαια (Βιθυνία)|Νίκαια της Μικράς Ασίας, όπου συνήλθε η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος το 787.]]
Οι μεγάλες συνελεύσεις
Για τις Οικουμενικές εκείνες συνόδους, στις οποίες προσκλήθηκαν ή συμμετείχαν μόνο ολιγομελείς αντιπροσωπίες όλων των επαρχιών ή των πατριαρχιακών θρόνων, άρχιζε με πρωτοβουλία της ίδιας της Οικουμενικής συνόδου διαδικασία της αποδοχής των αποφάσεων από την εκκλησιαστική συνείδηση, με συνοδικές επιστολές που ανακοίνωναν το περιεχόμενο τους σε όλες τις μητροπόλεις, με την προτροπή προς την Ιεραρχία, τον κλήρο και τον λαό των εκκλησιών αυτών να αποδεχθούν την ομόφωνη διακήρυξη της αλήθειας της πίστεως και τις συνοδικές αποφάσεις. Υπό το πνεύμα αυτό απορρίφθηκε από την εκκλησιαστική συνείδηση η οικουμενικότητα της ληστρικής συνόδου της Εφέσου (449) και της εικονομαχικής συνόδου της Ιερείας (754).
Οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες ήταν αυτοί που μετά από "αίτησιν εκκλησιαστικήν" συγκαλούσαν τις Οικουμενικές Συνόδους και κατ' αυτόν τον τρόπο "ο Μ. Κωνσταντίνος συνεκάλεσε την Α' Οικουμενικήν Σύνοδον, ο Μ. Θεοδόσιος την Β', ο Θεοδόσιος ο μικρός την Γ', ο Μαρκιανός και η Πουλχερία την Δ', ο Ιουστινιανός Α' την Ε', ο Κωνσταντίνος Πωγωνάτος την ΣΤ', ο Ιουστινιανός Β' την Πενθέκτην και ο Κωνσταντίνος ΣΤ' μετά της Ειρήνης της Αθηναίας την Ζ'".
Σκοπός των Οικουμενικών Συνόδων ήταν, μετά από εμπεριστατωμένες συζητήσεις να εκδίδουν "πρώτον μεν σύμβολα ή όρους ή τόμους ή ομολογίας και εκθέσεις, αναφερομένας εις την δογματικήν πίστιν" καθώς "αι διάφοροι αιρέσεις αι κατά καιρούς εμφανισθείσαι, αίτινες δια της κακοδιδασκαλίας αυτών εζήτουν να διαστρέψωσι τα της Ευαγγελικής διδασκαλίας νοήματα" αλλά και "κανόνας, αναφερομένους εις την διοίκησιν, την ευταξίαν, το πολίτευμα και τον καθόλου βίον της Εκκλησίας, και επέχοντας θέσιν νόμων υποχρεωτικών δια τα μέλη τής Εκκλησίας καί δια τό Κράτος.".
Έτσι, για τις αποφάσεις των Συνόδων, "ό,τι προσκρούει" στην Αγία Γραφή "δεν είνε δυνατόν να αποτελέση στοιχείον της ιεράς παραδόσεως και της πράξεως της Εκκλησίας.". Κατ' αυτό τον τρόπο "και αύται δε αι οικουμενικαί Σύνοδοι αποφαίνονται πάντοτε μόνον ερμηνευτικώς και ουδέποτε εισηγητικώς, πάντοτε δηλαδή ερμηνεύουν, ουδέποτε αποκαλύπτουν κάτι νέον" αφού "εκ της Γραφής βάσις της αληθείας ταύτης ανεπτύχθη αυθεντικώς και κατωχυρώθη υπό Οικουμενικών Συνόδων" των οποίων την ορθή ερμηνεία αποδέχονται οι Ορθόδοξοι.