cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεμελιώδες θεώρημα άλγεβρας
Αλγεβρικές αποδείξεις
Ο J. Shipman έδειξε το 2007 ότι η υπόθεση ότι η υπόθεση ότι τα πολυώνυμα είναι περιττού βαθμού και ότι έχουν ρίζες είναι ισχυρότερη από την πρόταση ό, τι είναι απαραίτητο? ότι οποιοδήποτε πεδίο στο οποίο πολυώνυμα, που είναι πρωταρχικού βαθμού, έχουν τις ρίζες είναι αλγεβρικά κλειστό (έτσι «περιττό» μπορεί να αντικατασταθεί από το "περιττό και πρωταρχικό" και, επιπλέον, αυτό ισχύει για τα πεδία όλων των χαρακτηριστικών). Για axiomatization της αλγεβρικά κλειστά πεδία, αυτή είναι η καλύτερη δυνατή, καθώς υπάρχουν αντιπαραδείγματα αν ένα μόνο πρωταρχικό αποκλείεται. Ωστόσο, αυτά τα αντιπαραδείγματα βασίζονται σε -1 έχει τετραγωνική ρίζα. Αν πάρουμε ένα πεδίο όπου -1 δεν έχει τετραγωνική ρίζα, και κάθε πολυώνυμο βαθμού n ∈ I έχει μια ρίζα, όπου είναι οποιοδήποτε σταθερό άπειρο σύνολο των μονών αριθμών, τότε κάθε πολυώνυμο f (x) των περίεργο βαθμό έχει ρίζα (δεδομένου ότι (x2 + 1)KF (x) έχει μία ρίζα, όπου επιλέγεται k, έτσι ώστε deg (f) + 2k ∈ Ι).
Μια άλλη αλγεβρική απόδειξη του θεμελιώδους θεωρήματος μπορεί να προκύψει χρησιμοποιώντας τη θεωρία Galois. Αρκεί να δείξουμε ότι η C δεν έχει την κατάλληλη πεπερασμένη επέκταση τομέα. Ας είναι K / C μια πεπερασμένη επέκταση. Δεδομένου ότι η κανονική κλείσιμο του K στον R εξακολουθεί να έχει ένα πεπερασμένο βαθμό πάνω από C (ή R), μπορούμε να υποθέσουμε χωρίς βλάβη της γενικότητας ότι το Κ είναι μια φυσιολογική επέκταση του R (γι 'αυτό και είναι επέκταση του Galois, όπως κάθε αλγεβρική επέκταση του συνόλου, χαρακτηριστικής τάξης 0, είναι διαχωρίσιμο). Έστω G η ομάδα Galois της επέκτασης αυτής, και θεωρήστε ότι Η είναι μια Sylow 2-υποομάδα της G, έτσι ώστε η σειρά του Η είναι μια δύναμη του 2, και ο δείκτης της Η στην G είναι περιττός. Με το θεμελιώδες θεώρημα της θεωρίας Galois, υπάρχει επέταση του L στο K / R τέτοια ώστε Gal (K / L) = Η. Όπως [L: R] = [G: H] είναι περιττός, και δεν υπάρχουν μη γραμμικά ανάγωγα πολυώνυμα, με πραγματικούς συντελεστές, περιττού βαθμού, πρέπει να έχουμε L = R, έτσι [K: R] και [K: C] είναι δυνάμεις του 2. Υποθέτοντας μέσω της διάψευσης, ότι [K: C].> 1, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η 2-ομάδα gal (K / C) περιέχει μία υποομάδα με δείκτη 2, οπότε υπάρχει μια επέκταση Μ του C βαθμού 2. Ωστόσο, C δεν έχει καμία επέκταση βαθμού 2, επειδή κάθε τετραγωνικό πολυώνυμο έχει μια σύνθετη ρίζα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Αυτό δείχνει ότι το [Κ:C] = 1, και ως εκ τούτου, K = C, πράγμα που αποδεικνύει το ζητούμενο.
Γεωμετρικές αποδείξεις
Υπάρχει ακόμα ένας άλλος τρόπος για να προσεγγίσουμε το θεμελιώδες θεώρημα της άλγεβρας, λόγω JM Almira και A. Romero: από Riemannian Γεωμετρική επιχειρήματα. Η βασική ιδέα εδώ είναι να αποδείξει ότι η ύπαρξη ενός πολυωνύμου μη σταθερή P (Z), χωρίς μηδενικά συνεπάγεται την ύπαρξη μιας επίπεδης Riemannian μετρικό πάνω από την σφαίρα S2. Αυτό οδηγεί σε μια αντίφαση, δεδομένου ότι η σφαίρα δεν είναι επίπεδη.
Υπενθυμίζεται ότι ένας Riemannian επιφάνεια (M, g) λέγεται ότι είναι επίπεδη, αν Gaussian καμπυλότητα της, την οποία συμβολίζουμε με Kg, είναι πανομοιότυπα null. Τώρα, Gauss-Bonnet θεώρημα, όταν εφαρμόζεται στη σφαίρα S2, ισχυρίζεται ότι
,
πράγμα που αποδεικνύει ότι η σφαίρα δεν είναι επίπεδη.
Ας υποθέσουμε τώρα ότι n> 0 και p(z) = a0 + a1z + ⋅⋅⋅ + anzn ≠ 0 για κάθε μιγαδικό αριθμό z. Ας ορίσει p*(z) = znp(1/z) = a0zn + a1zn−1 + ⋅⋅⋅ + an. Προφανώς, p*(z) ≠ 0 για όλα τα z στο C. Εξετάστε το πολυώνυμο f(z) = p(z)p*(z). Τότε f(z) ≠ 0 για κάθε z στο C. Επιπλέον,
.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη λειτουργική εξίσωση για να αποδείξει ότι η g, δίνεται από
για w ∈ S2\{0}, είναι μια καλά καθορισμένη Riemannian μετρικό ολόκληρη τη σφαίρα S2 (το οποίο ταυτιζόμαστε με το εκτεταμένο μιγαδικό επίπεδο C ∪ {∞}).
Τώρα, ένας απλός υπολογισμός δείχνει ότι
Πορίσματα
Δεδομένου ότι το θεμελιώδες θεώρημα της άλγεβρας μπορεί να θεωρηθεί ως η διαπίστωση ότι το σώμα των μιγαδικών αριθμών είναι αλγεβρικά κλειστό, προκύπτει ότι κάθε θεώρημα σχετικά με σώματα αλγεβρικά κλειστά παραπέμπει στον τομέα των μιγαδικών αριθμών. Εδώ είναι μερικές ακόμα συνέπειες του θεωρήματος, οι οποίες είναι είτε σχετικές με το σώμα των πραγματικών αριθμών ή για τη σχέση μεταξύ του σώματος των πραγματικών αριθμών και του σώματος των μιγαδικών αριθμών: Κάθε αλγεβρική επέκταση του \mathbb{R} είναι ισόμορφη είτε με το \mathbb{R} ή με το \mathbb{C}.
Όρια των ριζών του πολυωνύμου
Ενώ το θεμελιώδες θεώρημα της άλγεβρας ορίζει ένα γενικό αποτέλεσμα ύπαρξης, είναι ενδιαφέρον, τόσο από θεωρητική όσο και από πρακτική άποψη, να υπάρχουν πληροφορίες για την ύπαρξη των ριζών ενός δεδομένου πολυωνύμου. Το απλούστερο αποτέλεσμα προς αυτή την κατεύθυνση αυτή είναι ένα όριο για το μέτρο: όλες οι ρίζες z ενός μονικού πολυωνύμου να ικανοποιούν την ανισότητα |ζ| ≤ R∞ όπου,
για 1 <ρ <∞, και ιδίως
(όπου ορίζουμε ένα να σημαίνει 1, το οποίο είναι λογικό, δεδομένου ότι 1 είναι πράγματι η Ν-ου συντελεστή πολυωνύμου μας). Η περ'ιπτωση ενός γενικού πολυωνύμου ν-βαθμού φυσικά μειώνεται σε περίπτωση ενός μονικού, διαιρώντας όλους τους συντελεστές με έναν ≠ 0. Επίσης σε περίπτωση που το 0 δέν είναι ρίζα δηλαδή a0 ≠ 0., φράγματα από κάτω στις ρίζες ζ ακολουθεί αμέσως ως φράγματα από παραπάνω ,που είναι οι ρίζες του. Τέλος η απόσταση \zeta_0 από τις ρίζες z ως κάποιο σημείο  μπορεί να υπολογισθεί από πάνω και απο κάτω βλέποντας το  ως ρίζες του πολυωνύμου   του οποίου οι παράγοντες είναι το ανάπτυγμα Taylor του  P(z) για z=\zeta_0. .
Αναφέρουμε εδώ την απόδειξη των ανωτέρω ορίων, η οποία είναι μικρή και στοιχειώδη. Αν ζ είναι μια ρίζα του πολυωνύμου προκειμένου να αποδείξει την ανισότητα | ζ | ≤ Rp μπορούμε να υποθέσουμε, βέβαια, | ζ |> 1 Γράφοντας την εξίσωση ως , και χρησιμοποιώντας την ανισότητα του Hölder, διαπιστώνουμε  .Τώρα, εάν ρ = 1, αυτό είναι  ενώ,. Στην περίπτωση 1 <ρ ≤ ∞, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο άθροισης για μια γεωμετρική πρόοδο, έχουμε
έτσι, και απλοποιώντας .Συνεπώς
ισχύει, για όλα τα 1 ≤ p ≤ ∞.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλγεβρα Κατηγορία:Θεωρία σωμάτων Κατηγορία:Μαθηματικά θεωρήματα Κατηγορία:Θεωρήματα της μιγαδικής ανάλυσης
Διαφθορά
μικρογραφία|Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της διαφθοράς Γενικά, διαφθορά είναι η κατάχρηση ανατεθειμένης εξουσίας με σκοπό το προσωπικό όφελος.
Διεφθαρμένος μπορεί να είναι αιρετός, δημόσιος η ιδιωτικός υπάλληλος στον οποίο έχει ανατεθεί εξουσία.
Συνήθως η κατάχρηση έγκειται στην παράνομη, συνήθως μυστική, απόκτηση ιδιωτικής περιουσίας ή αποκόμιση κάποιου άλλου ιδιωτικού οφέλους. Η κατάχρηση της κυβερνητικής δύναμης για άλλους λόγους (μη-ιδιωτικούς), όπως η καταστολή των πολιτικών αντιπάλων και η βιαιότητα της αστυνομίας, δε θεωρείται διαφθορά.
Όλες οι μορφές κυβερνήσεων είναι ευαίσθητες στην διαφθορά και την πολιτική δωροδοκία. Οι μορφές διαφθοράς ποικίλλουν: περιλαμβάνουν τη δωροδοκία, τον εκβιασμό, το νεποτισμό, την υπεξαίρεση χρημάτων, τη δωροληψία και την κατάχρηση. Ενώ η διαφθορά μπορεί να διευκολύνει την εγκληματική επιχειρηματικότητα όπως την εμπορία ναρκωτικών, τα «ξεπλυμένα» χρήματα, και την παράνομη διακίνηση προϊόντων, δεν περιορίζεται μονάχα σε κυβερνητικούς υπαλλήλους, αλλά επεκτείνεται και σε οργανώσεις που πραγματοποιούν εγκλήματα. Σε μερικά έθνη η διαφθορά είναι τόσο κοινή, που αναμένεται όταν αλληλεπιδρούν οι μικρές επιχειρήσεις ή οι απλοί πολίτες με τους κυβερνητικούς ανώτερους υπαλλήλους. Το αποτέλεσμα της πολιτικής διαφθοράς είναι η κλεπτομανία.
Η διαφθορά διαφέρει ανάλογα με τη χώρα ή την εξουσία. Ορισμένες πολιτικές πρακτικές χρηματοδότησης που είναι νόμιμες σε μια χώρα μπορούν να είναι παράνομες σε άλλη. Σε μερικές χώρες, οι κυβερνητικοί ανώτεροι υπάλληλοι έχουν τόσο ευρείες δυνάμεις, που τα όρια μεταξύ του νόμιμου και του παράνομου είναι αρκετά δύσκολο να ορισθούν. thumb|450px|Παγκόσμιος [[δείκτης διαφθοράς, ο οποίος δείχνει το βαθμό στον οποίο η διαφθορά γίνεται αντιληπτή μεταξύ των δημόσιων ανώτερων υπαλλήλων και των πολιτικών.]]
Αποτελέσματα στην πολιτική εξουσία, τη διοίκηση και τα όργανα
Η διαφθορά θέτει ένα σοβαρό πλήγμα ανάπτυξης. Παραδείγματος χάριν, έχει ειπωθεί από παροχείς υπηρεσιών Internet ότι ο ΟΤΕ καθυστέρησε σκόπιμα τρία χρόνια την παροχή ADSL συνδέσεων Internet στην Ελλάδα, υποχρεώνοντας τους χρήστες να συνδέονται με dial-up συνδέσεις και να έχουν υψηλή χρέωση. Ο ΟΤΕ ισχυρίζεται ότι η καθυστέρηση οφειλόταν στην απουσία υποδομής, σε συνδυασμό με την ελληνική γραφειοκρατία.
Μία άλλη σημαντικότατη συνέπεια της διαφθοράς είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος. Υπάρχουν πλείστα παραδείγματα οικοπεδοποιήσεων καμμένων περιοχών, αδιαφορία για την μόλυνση του περιβάλλοντος από βιομηχανίες, τεχνικές εταιρίες, κλπ.. που οφείλονται στην απροθυμία ή την σκόπιμη καθυστέρηση εφαρμογής του νόμου από τους κρατικούς φορείς.
Επίσης, στην υγεία δεν είναι λίγες οι φορές που καθυστερεί η εξυπηρέτηση ατόμων που δεν έχουν οικονομική άνεση στα δημόσια νοσοκομεία.
Στον πολιτικό βίο η διαφθορά υπονομεύει τη δημοκρατία και την καλή και σωστή διακυβέρνηση. Είναι πιθανό ακόμα να περιφρονούνται ή και να υπονομεύονται επίσημες διαδικασίες. Η δωροδοκία στις εκλογές και στους νομοθετικούς οργανισμούς μειώνει την υπευθυνότητα και διαστρεβλώνει την αντιπροσώπευση στη χάραξη της πολιτικής πορείας. Η διαφθορά στο δικαστικό σύστημα συμβιβάζει το κράτος δικαίου και η διαφθορά στη δημόσια διοίκηση οδηγεί στην άδικη και άνιση παροχή υπηρεσιών. Γενικότερα, η διαφθορά διαβρώνει τη θεσμική ικανότητα της κυβέρνησης καθώς οι διαδικασίες της δεν λαμβάνονται υπόψη, οι πόροι μειώνονται σταδιακά, και τα δημόσια γραφεία αγοράζονται και πωλούνται. Συγχρόνως, η δωροδοκία υπονομεύει τη νομιμότητα της κυβέρνησης και τέτοιων δημοκρατικών αξιών όπως η εμπιστοσύνη και η ανοχή. Δείτε επίσης: διακυβέρνηση
Ταυτόχρονα, ακόμη και σε μέρη οπού η διαφθορά δεν υπάρχει (ή τουλάχιστον λέγεται ότι δεν υπάρχει), μερικά άτομα θα κάνουν τις ψεύτικες, αβάσιμες ή ανεύθυνες δαπάνες της δωροδοκίας για να υποστηρίξουν τις πολιτικές ή προσωπικές προκαταλήψεις και τις ημερήσιες διατάξεις τους. Μερικοί, στην πραγματικότητα, θα υποστήριζαν ότι οι δαπάνες ή οι αντίθετες δαπάνες της διαφθοράς έχουν γίνει υποκατάστατο της ενδελεχούς πολιτικής ανάλυσης. Επομένως, ο πολίτης πρέπει να είναι άγρυπνος ώστε να μπορεί να ξεχωρίσει την αποδεδειγμένη διαφθορά από τα πολιτικά παρακινούμενα κίνητρα της διαφθοράς.
Οικονομικά αποτελέσματα
Η διαφθορά παράγει επίσης τις οικονομικές διαστρεβλώσεις στο δημόσιο τομέα, με την παρέκκλιση της δημόσιας επένδυσης στα δημόσια έργα, όπου οι δωροδοκίες και οι ανταποδόσεις είναι πιο συχνές. Οι ανώτεροι υπάλληλοι μπορούν να αυξήσουν την τεχνική πολυπλοκότητα των προγραμμάτων δημοσίου τομέα, για να κρύψουν ή να προετοιμάσουν το έδαφος για τέτοιες συναλλαγές, με συνέπεια περαιτέρω διαστρέβλωση των επενδύσεων. Η διαφθορά χαλαρώνει επίσης τη συμμόρφωση με την κατασκευή, περιβαλλοντική, ή άλλους κανονισμούς, μειώνει την ποιότητα των κυβερνητικών υπηρεσιών και της υποδομής, και αυξάνει τις δημοσιονομικές πιέσεις στην κυβέρνηση.
Οι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι ένας από τους παράγοντες πίσω από τη διαφορετική οικονομική ανάπτυξη στην Αφρική και την Ασία είναι ότι στην Αφρική, η διαφθορά έχει λάβει πρώτιστα τη μορφή εξαγωγής χαμηλού μισθώματος με το οικονομικό κεφάλαιο που διακινείται στο εξωτερικό. Έπειτα, συχνά οι αφρικανικές δικτατορίες έχουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους στην Ελβετία. Το πανεπιστήμιο των ερευνητών της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) υπολόγισε ότι από το 1970 ως το 1996, η οικονομική κάμψη σε 30 χώρες στην περιοχή της Σαχάρας παρήγαγαν συνολικά 187 δίς $, υπερβαίνοντας τα εξωτερικά χρέη αυτών των χωρών. (τα αποτελέσματα που εκφράζονται στην κατασταλμένη ανάπτυξη, έχουν διαμορφωθεί θεωρητικά από τον οικονομολόγο Mancur Olson). Στην περίπτωση της Αφρικής, ένας από τους παράγοντες για αυτήν την συμπεριφορά ήταν η πολιτική αστάθεια, και το γεγονός ότι οι νέες κυβερνήσεις δήμευαν συχνά τα διεφθαρμένα-αποκτηθέντα προτερήματα της προηγούμενης κυβέρνησης. Αυτό ενθάρρυνε τους ανώτερους υπαλλήλους στο να κρύψουν τον πλούτο τους στο εξωτερικό, εξασφαλίζοντας την απροσιτότητα οποιασδήποτε μελλοντικής απαλλοτρίωσης από το εκάστοτε κράτος. Αντίθετα, οι διεφθαρμένες υπηρεσίες στην Ασία, όπως αυτή του κυβερνήτη της Ινδονησίας Haji Mohammad Suharto έχουν πάρει συχνά την μορφή περικοπών παντού (υπό την μορφή φιλοδωρημάτων), προβάλλοντας περισσότερους όρους για την ανάπτυξη μέσω μιας επενδυτικής υποδομής, του νόμου και της τάξης, κ.λ.π.
Δωροδοκία
Χρειάζονται δύο πρόσωπα για την προσφορά και την αποδοχή δωροδοκιών. Σε μερικές χώρες ο πολιτισμός της δωροδοκίας επεκτείνεται σε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την λειτουργία των επιχειρήσεων χωρίς την δωροδόκηση (που τα προσχήματα την παρουσιάζουν ως φιλοδωρήματα). Οι δωροδοκίες μπορούν να απαιτηθούν από έναν ανώτερο υπάλληλο ώστε να κάνει κάτι που πληρώνεται ήδη για να το κάνει. Μπορούν επίσης να απαιτηθούν φιλοδωρήματα προκειμένου να παρακαμφθούν οι νόμοι και οι κανονισμοί. Σε μερικές αναπτυσσόμενες χώρες μέχρι και το μισό του πληθυσμού έχει πληρώσει δωροδοκίες κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 12 μηνών.
Χρηματισμός
Ο χρηματισμός είναι η αθέμιτη εκμετάλλευση ενός αξιώματος για προσπορισμό κερδών.
Ενώ η «φιλοδώρηση» βασίζεται σε προσχήματα τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα το προσωπικό κέρδος, το οποίο με τη σειρά είναι δύσκολο να αποδειχθεί ότι πρόκειται για αθέμιτο κέρδος, ο χρηματισμός καθορίζει ότι ο ανώτερος υπάλληλος κερδίζει κάποιο αγαθό αξίας κατά την διάρκεια της εργασίας του. Τα μεγάλα «δώρα» είναι κατάλληλα ως χρηματισμός, και οι περισσότερες χώρες έχουν νόμους εναντίον τους. Παραδείγματος χάριν, οποιοδήποτε δώρο μεγαλύτερης αξίας από $200 στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, θεωρείται δώρο στο αξίωμα της προεδρίας και στο γραφείο του προέδρου, και όχι στον Πρόεδρο αυτόν καθεαυτόν. Ο αποχωρών Πρόεδρος πρέπει να το αγοράσει, εάν θέλει να το πάρει μαζί του. Ένα άλλο παράδειγμα χρηματισμού είναι όταν ένας πολιτικός χρησιμοποιεί γνώση χωροταξίας για να αγοράσει έδαφος που ξέρει ότι προγραμματίζεται για ανάπτυξη, προτού γίνει γνωστό δημοσίως, και πωλώντας το έπειτα με σημαντικό κέρδος. Αυτό νομικά είναι συγκρίσιμο με τις εμπορικές συναλλαγές μελών στην επιχείρηση.
Σχετική έννοια είναι το λεγόμενο φακελάκι.
Εκβιασμός και ληστεία
Ενώ οι δωροδοκίες απαιτούνται προκειμένου να γίνει κάτι, ο χρηματισμός απαιτείται από τους διεφθαρμένους ανώτερους υπαλλήλους, που ειδάλλως απειλούν να κάνουν παράνομη χρήση της κρατικής δύναμης προκειμένου να επιβληθεί ζημιά. Αυτό είναι παρόμοιο και ισάξιο νομικά με τον εκβιασμό από τις οργανωμένες ομάδες εγκλήματος. Η παράνομη χρήση της κρατικής δύναμης μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την ολοκληρωτική ένοπλη ληστεία. Αυτό εμφανίζεται συνήθως στα ασταθή κράτη με την έλλειψη του ελέγχου του στρατιωτικού και της αστυνομίας. Οι λιγότερο ανοικτές μορφές δωροδοκίας προτιμώνται στα σταθερότερα κράτη.
Προτίμηση πελατών
Η προτίμηση πελατών αναφέρεται σε αυτούς που υποστηρίζονται, παραδείγματος χάριν με την κυβερνητική απασχόληση. Αυτό μπορεί να είναι νόμιμο, όπως παραδείγματος χάριν όταν αλλάζει μια πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση τους κορυφαίους ανώτερους υπαλλήλους στη διοίκηση, προκειμένου να εφαρμοστεί αποτελεσματικότερα η πολιτική της. Αυτό όμως μπορεί να θεωρηθεί ως διαφθορά, εάν αναρμόδια πρόσωπα επιλέγονται πριν από ικανότερα ως πληρωμή για την υποστήριξη του καθεστώτος. Σε μη δημοκρατικές χώρες πολλοί κυβερνητικοί ανώτεροι υπάλληλοι επιλέγονται συχνά για τη δυνατότητα πίστης των κυβερνώντων, παρά των ικανοτήτων τους. Μπορούν σχεδόν αποκλειστικά να επιλεχθούν από μια συγκεκριμένη ομάδα (παραδείγματος χάριν, μία ομάδα Αράβων στο Ιράκ επιλεγμένους από τον Σαντάμ Χουσεΐν, τη νομενκλατούρα στη Σοβιετική Ένωση, ή τους Γιούνγκερς στην αυτοκρατορική Γερμανία) που υποστηρίζουν το καθεστώς σε αντάλλαγμα την ευνοϊκή μεταχείριση και την εκδούλευση.
Σχετική έννοια είναι το ρουσφέτι.
Νεποτισμός
Η εύνοια των συγγενών (νεποτισμός) ή των προσωπικών φίλων, εις βάρος των υπολοίπων, είναι διαφθορά. Αυτό μπορεί να συνδυαστεί με τη δωροδοκία, παραδείγματος χάριν όταν μια επιχείρηση απαιτεί την πρόσληψη ενός συγγενή, ο οποίος δεν ειδικεύεται πουθενά και δεν είναι χρήσιμος, με αποτέλεσμα η πρόσληψή του να έχει επιπτώσεις στην επιχείρηση, αλλά παρ'όλα αυτά να προσλαμβάνεται. Το πιο ακραίο παράδειγμα είναι όταν ένα ολόκληρο κράτος κληρονομείται, όπως στη Βόρεια Κορέα ή τη Συρία.
Πλαστογραφία
Η πλαστογραφία είναι ολοκληρωτική κλοπή των εμπιστευμένων κεφαλαίων.
Όροι που ευνοούν την διαφθορά
Μερικοί υποστηρίζουν ότι οι ακόλουθοι όροι ευνοούν την διαφθορά:
Έρευνα
Μελέτες αποδεικνύουν ότι η δημοκρατία, τα κοινοβουλευτικά συστήματα, η πολιτική σταθερότητα, και η ελευθερία του Τύπου όλες συνδέονται με τη χαμηλότερη διαφθορά.
Συνεισφορές εκστρατειών
Στον πολιτικό χώρο, είναι δύσκολο να αποδειχθεί η διαφθορά, αλλά αδύνατο να αποδειχθεί οτι δεν υπάρχει. Για αυτόν τον λόγο, υπάρχουν συχνά φήμες για πολλούς πολιτικούς, μερικές φορές μέρος εκστρατειών συκοφάντησης.
Οι πολιτικοί τοποθετούνται (προφανώς) σε συμβιβαστικές θέσεις λόγω της ανάγκης τους να ζητήσουν τις οικονομικές συνεισφορές για τη χρηματοδότηση εκστρατείας τους. Εάν εμφανιστεί αργότερα να ενεργούν προς όφελος εκείνων που τον χρηματοδότησαν, αυτό είναι μια αφορμή για τη συζήτηση της πολιτικής διαφθοράς. Οι υποστηρικτές μπορούν να ισχυριστούν ότι αυτό είναι συμπτωματικό. Οι κυνικοί αναρωτιούνται γιατί αυτές οι οργανώσεις χρηματοδοτούν τους πολιτικούς, αφού δεν παίρνουν τίποτα για τα χρήματά τους, και δεν έχουν κανένα πρακτικό όφελος.
Οι νόμοι που ρυθμίζουν την χρηματοδότηση των πολιτικών εκστρατειών στις Ηνωμένες Πολιτείες απαιτούν ότι όλες οι συνεισφορές και η χρήση τους πρέπει να αποκαλύπτονται δημόσια. Πολλές επιχειρήσεις, ειδικά οι μεγαλύτερες, χρηματοδοτούν και το Δημοκρατικό και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Ορισμένες χώρες, όπως η Γαλλία, απαγορεύουν συνολικά την εταιρική χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων. Λόγω της πιθανής παράκαμψης αυτής της απαγόρευσης όσον αφορά τη χρηματοδότηση των πολιτικών εκστρατειών, η Γαλλία επιβάλλει επίσης το μέγιστο επιτρεπόμενο κόστος εξόδων που μπορούν να έχουν οι υποψήφιοι για την εκστρατεία τους. Για εκείνους που έχουν υπερβεί αυτά τα όρια, ή που έχουν δώσει παραπλανητικές εκθέσεις δημοσκοπήσεων, είναι πιθανό να ακυρωθεί η υποψηφιότητα τους, ή ακόμα και τους απαγορευτεί το δικαιώμα τους να συμμετάσχουν σε μελλοντικές εκλογές. Επιπλέον, η κυβέρνηση χρηματοδοτεί τα πολιτικά κόμματα σύμφωνα με την επιτυχία τους στις εκλογές. Σε μερικές χώρες, τα πολιτικά κόμματα οργανώνονται απλώς από τις συνδρομές (δίδακτρα ιδιότητας μέλους).
Ακόμη και νόμιμα μέτρα όπως αυτά έχουν αναφερθεί ότι πρόκειται περί νομιμοποιημένης διαφθοράς, δεδομένου ότι ευνοούν συχνά τα πρώτα κόμματα των δημοσκοπήσεων. Τα μικρότερου μεγέθους κόμματα και οι ανεξάρτητοι συχνά υποστηρίζουν ότι προσπαθώντας να χαλιναγωγήσουν τους χρηματοδότες τους προστατεύονται τα πρώτα κόμματα λόγω του ότι έχουν εγγυημένη την δημόσια χρηματοδότηση περιορίζοντας τη δυνατότητα της ιδιωτικής χρηματοδότησης από τους ξένους. Έτσι τα μικρά κόμματα αναλώνονται στην αναζήτηση χρηματοδοτών, ενώ τα μεγάλα έχουν εκ του ασφαλούς την χρηματοδότηση του κράτους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι ανώτεροι υπάλληλοι παίρνουν νόμιμα τα χρήματα από τα δημόσια ταμεία για τις προεκλογικές τους εκστρατείες για να εγγυηθούν ότι θα συνεχίσουν να κρατάνε την επιδρούσες (και συχνά καλοπληρωμένες) θέσεις τους.
Μέτρηση της δωροδοκίας
Η μέτρηση της δωροδοκίας - υπό τη στατιστική έννοια - δεν είναι φυσικά ένα απλό θέμα, δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες δεν είναι συνήθως φυσικά πρόσωπα. Η Transparency International, ο κορυφαίος μη κυβερνητικός οργανισμός αντι-διαφθοράς, βασίζεται σε τρεις μεταβλητές, που ενημερώνονται ετησίως: ένας δείκτης διαφθοράς (βασισμένος στις απόψεις των εμπειρογνωμόνων σχετικά με το πόσο διεφθαρμένες είναι διάφορες χώρες) ένα παγκόσμιο βαρόμετρο διαφθοράς (βασισμένο σε μια έρευνα για τη στάση του ευρύ κοινού απέναντι στην διαφθορά) και μια έρευνα πληρωτών δωροδοκιών, που εξετάζει την προθυμία των ξένων εταιριών να πληρώσουν τις δωροδοκίες. Η Παγκόσμια Τράπεζα συλλέγει μια σειρά των στοιχείων όσον αφορά τη δωροδοκία, συμπεριλαμβανομένου ενός συνόλου δεικτών διακυβέρνησης.
Οι 10 λιγότερο διεφθαρμένες χώρες, σύμφωνα με το δείκτη 2005 αντιλήψεων δωροδοκίας, είναι η Ισλανδία,η Φινλανδία,η Νέα Ζηλανδία, η Δανία, η Σιγκαπούρη, η Σουηδία, η Ελβετία, η Νορβηγία, η Αυστραλία, και η Αυστρία.
Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, οι 9 πιο διεφθαρμένες χώρες είναι το Τσαντ, το Μιανμάρ, το Μπανγκλαντές, το Τουρκμενιστάν, η Αϊτή, η Νιγηρία, η Ισημερινή Γουινέα, η Ακτή Ελεφαντοστού, και η Ανγκόλα.
Στις ΗΠΑ, βάσει καταδικαστικών αποφάσεων περί πολιτικής διαφθοράς, οι πολιτείες του Μισσισσιπή, της Βόρειας Ντακότα και της Λουιζιάνα ήταν οι τρεις πιο διεφθαρμένες. Η Νεμπράσκα, το Νιου Χάμσαϊρ, το Όρεγκον, και η Αϊόβα είχαν το μικρότερο ποσοστό διαφθοράς. Οι μεγαλύτερες πολιτείες, η Καλιφόρνια και το Τέξας, ταξινομούνται στη μέση, με την Καλιφόρνια στην 25η θέση και το Τέξας στην 29η
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοινωνία και Διαφθορά
Μιχάλης Σιγανίδης
Ο Μιχάλης Σιγανίδης (28 Αυγούστου 1958) είναι Έλληνας μουσικός, συνθέτης και στιχουργός. Παίζει κοντραμπάσο και κιθάρα και αποτελεί μέλος της ελληνικής τζαζ σκηνής. Είναι σταθερό μέλος των Χειμερινών Κολυμβητών και των Primavera en Salonico. Συνεργάζεται ακόμα στις προσωπικές του δουλειές με μουσικούς της σύγχρονης αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής σκηνής στην Ελλάδα υπό διάφορα σχήματα, όπως το Συγκρότημα Λαμπράκη, οι Φίλοι Μίλτου Σαχτούρη (Φ.Μ.Σ.), The Hus-Band, Siganidis Tours, κ.α. Η μουσική του χαρακτηρίζεται από έντονο αυτοσχεδιαστικό στυλ με επιρροές από την παραδοσιακή μουσική. Χρησιμοποιεί ακόμα στις συνθέσεις του ηχητικά κολάζ ηχογραφήσεων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μιχάλης Σιγανίδης γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1958 στη Θεσσαλονίκη, με καταγωγή από την Προύσα, την Κρήτη και τη Σιάτιστα. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο "Ανατόλια", ενώ έμαθε μουσική στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Αργότερα σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αλλά και στο Νorthwestern University του Σικάγου (visiting cousin). Κατοικεί στη Θεσσαλονίκη.
Έργο
Από το 1980 έχει συνεργαστεί με διακεκριμμένους μουσικούς της σύγχρονης αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής σκηνής στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως ο Σάκης Παπαδημητρίου, ο Φλώρος Φλωρίδης, η Σαβίνα Γιαννάτου, ο Δημήτρης Πολυζωίδης, ο Peter Kowald, ο Γιάννης Μουρτζόπουλος, ο Τάκης Κανέλος, ο Κώστας Βόμβολος, ο Αντώνης Ανισέγκος, ο Χάρης Λαμπράκης, ο Κώστας Θεοδώρου, κ.α.
Επίσης έχει συνεργαστεί με πολλούς τραγουδιστές και τραγουδοποιούς, όπως ο Ηρακλής Πασχαλίδης, ο Ισίδωρος Παπαδάμου, ο Βασίλης Νικολαίδης, ο Γιώργος Μακρής, ο Νίκος Παπάζογλου, ο Χάρης Καβαλλιεράτος, ο Νίκος Πορτοκάλογλου, ο Παντελής Χατζηκυριάκος, ο Θωμάς Κοροβίνης, ο Πέτρος Δουρδουμπάκης, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης και η Μαριώ.
Εϊναι μέλος των Χειμερινών Κολυμβητών από το 1981 και των Primavera en Salonico από το 1995. Επίσης έχει συνθέσει μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.
Έχει ακόμα δημοσιεύσει στίχους και κείμενα με το ψευδώνυμο Μιχάλης Γιαβάσογλου στα περιοδικά: Φεαδέρων, Μορμώ, Τζαζ, Συν και πλην, Τζαζ και Τζαζ, Γυμνός Οφθαλμός, Μηνολόγιο.
Δισκογραφία
Primavera en Salonico
Ενορχηστρώσεις
Συμμετοχές
Μουσική για θεατρικές παραστάσεις (ενδεικτικά-τα περισσότερα εκτός δισκογραφίας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συνέντευξη
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κτησιφών (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Κτησιφών αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
ΕΑΡ
Ακρωνύμιο
Τα αρχικά ΕΑΡ μπορεί να παραπέμπουν:
Καλόγηρος Εχινάδων
Παραπομπές
Κατηγορία:Εχινάδες
ΕΑΡ
Λοιπά
Για την εποχή του έτους βλέπε (έαρ) βλέπε άνοιξη.
Άνταμ Βατσίνσκι
Ο Άνταμ Βατσίνσκι (Adam Waczyński, γενν. 15 Οκτωβρίου 1989) είναι Πολωνός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για την Μάλαγα.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Βατσίνσκι έχει αγωνιστεί στους πολωνικούς συλλόγους Πρόκομ Τρεφλ Σόποτ, Γκούρνικ Βάλμπζιχ, Μπάσκετ Πόζναν και Τρεφλ Σόποτ.
Την περίοδο 2014-2016, αγωνίστηκε στην ισπανική Ομπραντόιρο. Τον Ιούλιο του 2016, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Ουνικάχα Μάλαγα. Τη σεζόν 2016-17, κέρδισε το EuroCup με την ομάδα, αφού νίκησε τη Βαλένθια στους τελικούς.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Βατσίνσκι έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Πολωνίας στο Ευρωμπάσκετ 2011. Αγωνίστηκε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 2013, το Ευρωμπάσκετ 2015 και το Ευρωμπάσκετ 2017.
Με την Πολωνία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019 στην Κίνα.
Γηρόβαρης Εχινάδων
Ο Γηρόβαρης ή Γκράβαρης ή Γκρόβαρης  είναι μικρή νησίδα του Ιόνιου Πελάγους η οποία ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι ακατοίκητη και διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθάκης. Από τα παλιότερα χρόνια ήταν ιδιόκτητα, όπως τα περισσότερα του συμπλέγματος, ενώ σήμερα είναι ένα από αυτά που πωλήθηκαν σε ανώνυμες εταιρείες.
NGC 2362
To NGC 2362 (γνωστό και ως σμήνος του τ Μεγάλου Κυνός ή Caldwell 64) είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Μέγας Κύων. Το λαμπρότερο άστρο του είναι το τ Μεγάλου Κυνός, ένας αστέρας τύπου Ο8, με φαινόμενο μέγεθος +4,39. Το σμήνος απέχει 1,48 kpc (4.820 έτη φωτός) και είναι σχετικά νέο σε ηλικία (4-5 εκατομμύρια χρόνια).
Πρόκειται για μεγάλο σχηματισμό που υπερβαίνει τις 500 ηλιακές μάζες και αποτελείται από περίπου 60 άστρα. Σχετίζεται με το γιγαντιαίο νεφέλωμα Sh2-310 και το VY Μεγάλου Κυνός, ένα ερυθρό υπεργίγαντα ο οποίος βρίσκεται σε παρόμοια απόσταση. Γύρω από το NGC 2362 δεν παρατηρείται πλέον νεφελώτητα ή εκπομπή ΗΙΙ, γεγονός που σημαίνει ότι οι αστρικοί άνεμοι των μελών του σμήνους απομάκρυναν τα αέρια και τη σκόνη, σχηματίζοντας μια κοιλότητα. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η συσπείρωση του σμήνους γύρω από το κεντρικό άστρο (το τ Μέγα Κυνός) και τουλάχιστον 30 αστέρες τύπου Β, ενώ μέλη του σμήνους είναι άστρα μικρότερης μάζας. Υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσει σε ηλικία τις Πλειάδες αλλά πιθανότατα θα διαλυθεί πριν φτάσει στην ηλικία των Υάδων (περίπου 600 εκατομμυρίων ετών).
Πρώτος ανακάλυψε το σμήνος ο Τζοβάνι Μπατίστα Οντιέρνα (Giovanni Battista Hodierna) πριν το 1654, όμως το έργο του παρέμενε άγνωστο μέχρι την σύγχρονη εποχή. Ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) ανακάλυψε ανεξάρτητα το ίδιο ουράνιο σώμα στις 4 Μαρτίου 1783.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2362 064 Κατηγορία:Μέγας Κύων Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Εθνική Κατάρ (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Κατάρ αντιπροσωπεύει το Κατάρ στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Κατάρ (Qatar Basketball Federation).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Θεωρητικά διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia, καθώς και στο Πρωτάθλημα της GBA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή του Κόλπου. Επίσης, το δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πηγές
Καταρ Γυναικων
Τάσος Διακογιώργης
Ο Τάσος (Αναστάσιος) Διακογιώργης (1924, Μαριτσά Ρόδου – 12 Μαρτίου 2007, Αθήνα) ήταν Έλληνας δεξιοτέχνης σαντουρίστας. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες σαντουρίστες.
Βιογραφία
Ο Αναστάσιος Διακογιώργης γεννήθηκε το 1924 στο χωριό Μαριτσά της Ρόδου. Σε ηλικία 10 ετών ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές και από το 1939 έως το 1945 έκανε μαθήματα βιολιού στο Εθνικό Ωδείο της Ρόδου.
Το 1954 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα προκειμένου να συμμετέχει ως σολίστας στο Συγκρότημα Ελληνικών Χορών της Δόρας Στράτου και να σπουδάσει θεωρία της δυτικοευρωπαϊκής μουσικής με τον Μανώλη Καλομοίρη και τον Λεωνίδα Ζώρα και κρουστά.
Το 1962 ο Νίκος Κούνδουρος μεσολάβησε στην γνωριμία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, ο οποίος του ανέθεσε να συμμετάσχει ως σολίστας στη μουσική που ο ίδιος συνέθεσε για την ταινία Μικρές Αφροδίτες.
Το 1964 εντάχθηκε στην Ορχήστρα  Σύγχρονης Μουσικής και εν συνεχεία στη Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1989.
Απεβίωσε στις 12 Μαρτίου του 2007 στην Αθήνα σε ηλικία 83 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σαντουρίστες
Παλαιοχώρι Ευρυτανίας
Με το όνομα Παλαιοχώρι αναφέρονται τρεις οικισμοί του νομού Ευρυτανίας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μάχη του Σκρα
Η Μάχη του Σκρα ή Μάχη του Σκρα ντι Λέγκεν (16 Μαΐου/29 Μαΐου - 17 Μαΐου/30 Μαΐου του 1918) θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες νικηφόρες μάχες του ελληνικού στρατού στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς η επίθεση πραγματοποιήθηκε από ελληνικές, κυρίως, δυνάμεις. Αντίπαλος, ήταν ο από Γερμανούς, εκπαιδευμένος και οπλισμένος βουλγαρικός στρατός, ο οποίος ήταν αμυνόμενος σε ισχυρά οχυρωμένη θέση. Η μάχη διεξήχθη στην ομώνυμη σήμερα περιοχή του Νομού Κιλκίς. Η έκβαση της μάχης ήταν η ολοκληρωτική καταστροφή ενός βουλγαρικού εχθρικού συντάγματος και η κατάληψη ισχυρών Βουλγαρικών οχυρών.
Ιστορικη Αναδρομη
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η προεξοχή του Σκρα είχε οργανωθεί αμυντικά από τους Βουλγάρους οι οποίοι παρενοχλούσαν τα συμμαχικά στρατεύματα, ιδίως στην περιοχή δυτικά του Αξιού ποταμού. Έτσι αποφασίσθηκε από τον Γάλλο επικεφαλής, αρχιστράτηγο Γκιγιομά η κατάληψη της περιοχής από μονάδες του ελληνικού στρατού, διοικητής των οποίων ήταν ο αντιστράτηγος Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης. Η επίθεση διεξήχθη από πέντε συνολικά συντάγματα πεζικού, το 5ο και το 6ο της Μεραρχίας Αρχιπελάγους (υπό τον υποστράτηγο Δημήτριο Ιωάννου), πλαισιούμενα δεξιά (Α) από το 7ο και 8ο της Μεραρχίας της Κρήτης (υπό τον υποστράτηγο Παναγιώτη Σπηλιάδη) και αριστερά (Δ) από το 1ο σύνταγμα της Μεραρχίας των Σερρών (υπό τον υποστράτηγο Επαμ. Ζυμβρακάκη). Ο συνολικός αριθμός των επιτιθέμενων ήταν 14.546 μαχητές πεζικού, υποστηριζόμενοι από 287 βαρέα, μεσαία και ελαφρά πυροβόλα.
Απέναντι από τις ελληνικές θέσεις, βρισκόταν η 5η Μεραρχία του Βουλγαρικού Στρατού με δύο συντάγματα στην περιοχή της προεξοχής, υποστηριζόμενα από ισχυρό βαρύ, μεσαίο και ελαφρό πυροβολικό. Η τοποθεσία του Σκρα, ήταν φύσει οχυρή τοποθεσία. Οι δύο γραμμές άμυνας των Βουλγάρων είχαν ενισχυθεί με λαβύρινθο χαρακωμάτων, πολυβολεία από μπετόν ή κρυμμένα σε βράχους και διπλές ή τριπλές σειρές συρματοπλεγμάτων. Επίσης, οι Βούλγαροι διέθεταν μεγάλο αριθμό πολυβόλων και όλμων για ταυτόχρονη άμυνα από μετωπική και πλευρική επίθεση.
Το σχέδιο των Συμμάχων προέβλεπε επίθεση από τη Μεραρχία Αρχιπελάγους, στην οποία είχε υπαχθεί και το 1ο Σύνταγμα της Μεραρχίας Σερρών. Ταυτόχρονα με την κυρίως επίθεση, θα διενεργούνταν δετευρεύουσες επιθέσεις από τσυντάγματα της Μεραρχίας Κρήτης στα ανατολικά και τμήματα της Μεραρχίας Σερρών στα δυτικά. Ακόμη πιο ανατολικά, θα διεξήγαγε επίθεση η 122η γαλλική μεραρχία ενώ και οι Βρετανοί και οι Σέρβοι θα διενεργούσαν αντιπερισπαμό στους δικούς τους τομείς.
Η μάχη
μικρογραφία|Χάρτης της Μάχης του Σκρα (εκδ. Baedeker) Στις 16 Μαΐου/29 Μαΐου του 1918, και από της 5ης ώρας πρωινής, άρχισε η προπαρασκευή του συμμαχικού πυροβολικού για την καταστροφή των διαφόρων αμυντικών εγκαταστάσεων, ενώ τα συντάγματα που ήταν έτοιμα για την επίθεση εξόρμησαν το πρωί της επομένης (17 Μαΐου), καλυπτόμενα από κινητό φραγμό του πυροβολικού. Η βουλγαρική αντίδραση ήταν επίσης ισχυρή, πλην όμως, η ορμή του ελληνικού στρατού ήταν τόση που υπερφαλάγγισε την βουλγαρική αντίσταση και στις 06.30 το Σκρα είχε καταληφθεί. Βέβαια οι Βούλγαροι υπερασπίσθηκαν με πείσμα τις θέσεις τους και το απόγευμα της 17ης Μαΐου επεχείρησαν λυσσώδεις αντεπιθέσεις, ιδίως κατά του 5ου Συντάγματος πεζικού της Μεραρχίας της Κρήτης, που όλες όμως τελικά αποκρούσθηκαν.
Ελληνικές
αριστερά|μικρογραφία|Μνημείο Ελλήνων πεσόντων
Οι ελληνικές απώλειες, ιδιαίτερα για τη Μεραρχία Αρχιπελάγους, υπήρξαν βαρύτατες. Ο συνολικός αριθμός των απωλειών της Μεραρχίας Αρχιπελάγους ήταν 338 νεκροί, ανάμεσά τους και ο ταγματάρχης Βασίλειος Παπαγιάννης, 1.777 τραυματίες, 164 αγνοούμενοι. Στις δευτερεύουσες επιθέσεις, οι οποίες διεξήχθησαν από τη Μεραρχία Κρήτης, οι απώλειες ήταν 71 νεκροί και 314 τραυματίες. Στις αντίστοιχες επιχειρήσεις της Μεραρχίας Σερρών, οι απώλειες ήταν 32 νεκροί και 114 τραυματίες.
Βουλγαρικές
Οι δυνάμεις της Μεραρχίας Αρχιπελάγους συνέλαβαν συνολικά 1.835 Βουλγάρους αιχμαλώτους και στην κατοχή τους περιήλθαν 12 πυροβόλα, 32 πολυβόλα και πολλά άλλα όπλα. Η Μεραρχία Κρήτης, πέρα από το σημαντικό στρατιωτικό υλικό που κυρίευσε, αιχμαλώτισε 210 Βουλγάρους και η Μεραρχία Σερρών 18 Βουλγάρους.
Αποτέλεσμα
Η «νίκη του Σκρα», όπως αναφέρεται στην ελληνική στρατιωτική ιστορία, εξέπληξε τόσο τους συμμάχους όσο και τους εχθρούς. Με δεδομένο την πολύ καλή οχύρωση των βουλγαρικών δυνάμεων που υποστηριζόταν με πολυάριθμο πυροβολικό, η θέση τους θεωρούταν απρόσβλητη, ύστερα μάλιστα από την αποτυχία που είχε σημειώσει ένα χρόνο πριν, τον Μάρτιο του 1917, η 122α γαλλική Μεραρχία στη προσπάθειά της να την εξουδετερώσει. Κανείς από τους συμμάχους δεν περίμενε να δει να διασπάται από την ορμή των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων μια τέτοια οχύρωση σε μέτωπο μήκους 12 χλμ και βάθους 1-2 χλμ. Η βουλγαρική διοίκηση, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες επανακατάληψης και τις σφοδρές αντεπιθέσεις που διέταξε, δεν κατάφερε να επανακτήσει τις θέσεις της.
Η νίκη του Σκρα θεωρήθηκε ισχυρότατο πλήγμα για τους Βουλγάρους και μέγα κατόρθωμα του ελληνικού στρατού. Συγκεκριμένα ο αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων στρατηγός Γκυγιωμά, που είχε εν τω μεταξύ αντικαταστήσει τον στρατηγό Σαράιγ από τον προηγούμενο Δεκέμβριο, χαρακτήρισε το ελληνικό πεζικό ως «πεζικό απαράμιλλης ανδρείας και έξοχης ορμητικότητας». Το σημαντικότερο, όμως, αποτέλεσμα της μάχης ήταν η αύξηση της εμπιστοσύνης των Συμμάχων προς τις δυνατότητες του ελληνικού στρατού, καθώς και η αποκάλυψη της κάμψης του ηθικού του βουλγαρικού στρατού. Αυτές οι διαπιστώσεις ενίσχυσαν την ιδέα για ανάληψη επιθετικής πρωτοβουλίας των Συμμάχων στο Μακεδονικό μέτωπο, η οποία και υλοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1918.
Πηγές
Σκρα Σκρα κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Σκρα Μαχη Σκρα Κατηγορία:Η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Δημοκρατία του Αρτσάχ
Η Δημοκρατία του Αρτσάχ (Արցախի Հանրապետություն Arts'akhi Hanrapetut'yun), ή απλά Αρτσάχ, κοινώς γνωστή με το προηγούμενο όνομά της Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (1991 - 2017), είναι μια μονομερώς ανακηρυγμένη, μη αναγνωρισμένη δημοκρατία στο Νότιο Καύκασο. Η περιοχή θεωρείται από τον ΟΗΕ μέρος του Αζερμπαϊτζάν, αλλά είναι υπό τον έλεγχο των Αρμένιων αυτονομιστών. Η Δημοκρατία του Αρτσάχ ελέγχει μεγάλο μέρος της παλαιάς αυτόνομης περιοχής του Ναγκόρνο Καραμπάχ της ΕΣΣΔ και πριν τον πόλεμο του 2020, κάποιες γειτονικές περιοχές που της έδιναν κοινά σύνορα με την Αρμενία προς τη δύση (οι οποίες δόθηκαν στο Αζερμπαϊτζάν μετά από συμφωνία εκεχειρίας), το Αζερμπαϊτζάν στα βόρεια, τα ανατολικά και τα νότια.
Η περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ με αρμενικό κατά βάση πληθυσμό διεκδικήθηκε τόσο από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, όσο και από την Πρώτη Δημοκρατία της Αρμενίας, όταν οι δύο χώρες απέκτησαν την ανεξαρτησία τους το 1918, μετά την πτώση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Κατά τα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης, το 1923, ιδρύθηκε η αυτόνομη περιοχή (όμπλαστ) του Ναγκόρνο-Καραμπάχ εντός της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Με την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η περιοχή υπήρξε το κέντρο μιας νέας διαμάχης ανάμεσα στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Το 1991, ένα δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στην περιοχή του Ναγκόρνο - Καραμπάχ και τη γειτονική επαρχία Σαχουμιάν και οδήγησε στη διακήρυξη της ανεξαρτησίας. Οι μεγάλης κλίμακας εθνοτικές συγκρούσεις οδήγησαν στον Πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ στο διάστημα 1991-1994, που τελείωσε με κατάπαυση του πυρός και διαμόρφωσε τα σύνορα που υπήρχαν μέχρι το 2020 όπου ξέσπασε ο δεύτερος πόλεμος στην περιοχή και η Αρμενία με συμφωνία εκεχειρίας επέστρεψε μέρος της περιοχής στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Δημοκρατία του Αρτσάχ είναι προεδρική δημοκρατία (μετά το δημοψήφισμα του 2017, όπου εγκρίθηκε και η μετονομασία της χώρας) με ένα νομοθετικό σώμα. Η εξάρτηση του Αρτσάχ από την Αρμενία σε πολλούς τομείς είναι τόσο μεγάλη που λειτουργεί ως ντε φάκτο μέρος της Αρμενίας. Η χώρα είναι ορεινή, ο πληθυσμός είναι κυρίως Χριστιανικός και στενά συνδεδεμένος με την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία. Πολλά ιστορικά μοναστήρια είναι δημοφιλή στους τουρίστες, που προέρχονται ως επί το πλείστον από την αρμενική διασπορά, καθώς τα ταξίδια διεξάγονται εύκολα μόνο μεταξύ της Αρμενίας και του Αρτσάχ.
Ιστορία
Η Δημοκρατία του Αρτσάχ βρίσκεται στην οροσειρά του Καυκάσου στην ευρύτερη περιοχή του Καραμπάχ. Το όνομα Καραμπάχ για πρώτη φορά συναντάται σε γεωργιανές και περσικές πηγές του 13ου και 14ου αιώνα και αναφέρεται σε ένα αρμενικό πριγκιπάτο, γνωστό από τους σύγχρονους ιστορικούς ως Βασίλειο του Αρτσάχ ή Κνάχεν.
Κατά την πρώιμη αρχαιότητα η περιοχή κατοικούνταν από το λαό Κούρα-Άραξη, που ονομάστηκε έτσι από τους σύγχρονους ιστορικούς, επειδή κατοικούσε μεταξύ των δύο αυτών ποταμών. Λίγα είναι γνωστά για την αρχαία ιστορία της περιοχής, αν και έχουν βρεθεί κάποια κοσμήματα που γράφουν επάνω το όνομα του βασιλιά των Ασσυρίων Αντάντ-Νιραρί.
Για πρώτη φορά η περιοχή του Αρτσάχ αναφέρεται σε επιγραφές του Σαρντούρ Β΄, βασιλιά της Ουραρτού (763 - 734 π.Χ) ως Ουρτεχίνι. Ο Στράβωνας ονομάζει την περιοχή Ορχισθένη (Ορχιστένα, σ.σ. Αρτσάχ) και τη θεωρεί περιοχή της Αρμενίας με μεγάλο αριθμό ιππέων. Ο Στράβωνας απαριθμεί όλους τους Αρμένιους βασιλείς μέχρι το 189 π.Χ, αλλά δεν αναφέρει καθόλου την Ορχιστένα όταν μιλά γι' αυτούς. Αυτό ίσως να σημαίνει πως η περιοχή προηγήθηκε χρονικά της Αρμενικής Αυτοκρατορίας. Οι αρχαίοι κάτοικοι του Αρτσάχ μιλούσαν μια διάλεκτο των αρμενικών.
Κυβέρνηση και πολιτική
μικρογραφία|Η Εθνική Συνέλευση της Δημοκρατίας του Αρτσάχ στη Στεπανακέρτ Η Δημοκρατία του Αρτσάχ είναι μια προεδρική δημοκρατία μετά το δημοψήφισμα του 2017. Η θέση του πρωθυπουργού έχει καταργηθεί και η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο που είναι και ο αρχηγός του κράτους και επικεφαλής της κυβέρνησης. Ο πρόεδρος εκλέγεται άμεσα για δύο συνεχόμενες πενταετίες. Ο σημερινός Πρόεδρος είναι ο Μπακό Σαχακιάν.
Η Εθνική Συνέλευση αποτελεί ένα ενιαίο νομοθετικό σώμα. Έχει 33 μέλη, τα οποία εκλέγονται για 5 χρόνια. Οι εκλογές διεξάγονται μέσα σε ένα πολυκομματικό σύστημα. Το 2009, η Αμερικανική ΜΚΟ Freedom House κατέταξε τη Δημοκρατία του Αρτσάχ σε ανώτερη θέση από τις Δημοκρατίες της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν όσον αφορά το σεβασμό προς τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα. Οι εκλογές στο Αρτσάχ δεν αναγνωρίζονται από διεθνείς οργανισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας, καθώς και από πολλές επιμέρους χώρες.
Πολιτικά η Δημοκρατία του Αρτσάχ, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την Αρμενία και λειτουργεί ουσιαστικά ως ντε φάκτο μέρος της Αρμενίας.
Σύνταγμα
μικρογραφία|Το Προεδρικό Μέγαρο Στις 3 Νοεμβρίου 2006, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ο Αρκάντι Γουκασιάν, υπέγραψε διάταγμα για να διοργανωθεί δημοψήφισμα για το Σύνταγμα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αυτό πραγματοποιήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους και οι ψηφοφόροι με συντριπτική πλειοψηφία ενέκριναν το νέο Σύνταγμα. Σύμφωνα με τα επίσημα προκαταρκτικά αποτελέσματα το ποσοστό συμμετοχής άγγιξε το 87,2% και από αυτούς το 98,6% των ψηφοφόρων ενέκρινε το Σύνταγμα. Το Πρώτο άρθρο του εγγράφου περιέγραφε την τότε Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ ως «κυρίαρχο, δημοκρατικό, νομικό και κοινωνικό κράτος».
Ωστόσο, η ψηφοφορία επικρίθηκε αυστηρά από οργανώσεις, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο ΟΑΣΕ και το ΓΚΟΥΑΜ, που απέρριψαν το δημοψήφισμα, θεωρώντας το παράνομο Το αποτέλεσμα επέκρινε επίσης και η Τουρκία, η οποία παραδοσιακά υποστηρίζει το Αζερμπαϊτζάν σε όλα σχεδόν τα πολιτικά ζητήματα εξαιτίας της κοινής καταγωγής των Τούρκων με τους Αζέρους, και είχε ιστορικά σοβαρές εντάσεις με την Αρμενία.
Ένα δεύτερο δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2017, με 87.6% των ψηφοφόρων να ψηφίζει υπέρ της θέσπισης νέου Συντάγματος. Η συμμετοχή άγγιξε το 76%. Το σύνταγμα αυτό, μεταξύ άλλων, μετέτρεψε το σύστημα της κυβέρνησης από ημι-προεδρικό σε πλήρως προεδρικό και άλλαξε το επίσημο όνομα της χώρας από Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ σε Δημοκρατία του Αρτσάχ Το νέο όνομα υπονοεί μια αξίωση για τις περιοχές πέρα από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ που ελέγχονται επίσης έως σήμερα από τη Δημοκρατία του Αρτσάχ. Το Προεδρικό σύστημα θεωρήθηκε ότι θα επιτρέπει την ταχύτερη λήψη αποφάσεων σε θέματα ασφαλείας. Για πολλούς το δημοψήφισμα του 2017 θεωρείται απάντηση στις συγκρούσεις του 2016 στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Εξωτερικές σχέσεις
μικρογραφία|Το Υπουργείο Εξωτερικών της Δημοκρατίας του Αρτσάχ στη Στεπανακέρτ. Το Υπουργείο Εξωτερικών έχει έδρα τη Στεπανακέρτ. Η Δημοκρατία του Αρτσάχ λειτουργεί πέντε μόνιμες Αποστολές και ένα Γραφείο κοινωνικοπολιτικών πληροφοριών στη Γαλλία. Μόνιμες Αποστολές υπάρχουν στην Αρμενία, την Αυστραλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, και ένα για τις χώρες της Μέσης Ανατολής με έδρα τη Βηρυτό. Στόχος των γραφείων αυτών είναι να παρουσιάζουν τις επίσημες θέσεις του κράτους, να παρέχουν πληροφορίες και να διευκολύνουν την ειρηνευτική διαδικασία.
Η Δημοκρατία του Αρτσάχ είναι μέλος της Κοινότητας για τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα των Εθνών, κοινώς γνωστή ως «Κοινοπολιτεία των μη αναγνωρισμένων εθνών».
Στρατός
μικρογραφία|Ένα τανκ T-72 του στρατού της χώρας Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Αρτσάχ ο στρατός βρίσκεται υπό τον άμεσο έλεγχο της κυβέρνησης. Η Αμυντική Δύναμη του Αρτσάχ ιδρύθηκε επίσημα στις 9 Μαΐου 1992, με στόχο την άμυνα κατά του Αζερμπαϊτζάν. Πολέμησε το στρατό του Αζερμπαϊτζάν έως την κατάπαυση του πυρός στις 12 Μαΐου του 1994. Σήμερα, η Αμυντική Δύναμη του Αρτσάχ αποτελείται από περίπου 18.000–20.000 αξιωματικούς και στρατιώτες. Ωστόσο, μόνο 8.500 πολίτες υπηρετούν στο στρατό του Αρτσάχ και περίπου 10.000 προέρχονται από την Αρμενία. Υπάρχουν επίσης 177-316 τανκ, 256-324 επιπλέον οχήματα μάχης, και 291-322 όπλα και όλμοι. Πολλές από τις προμήθειες όπλων της Αρμενίας πηγαίνουν κατευθείαν στην περιοχή του Αρτσάχ.
Η περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ θεωρείται μία από τις πιο βαριά ναρκοθετημένες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Τα Ηνωμένα Έθνη και οι ΗΠΑ έχουν υπολογίσει τον αριθμό των ναρκών στη χώρα σε 100.000. Εξαιτίας των ναρκών υπήρξαν πολλές απώλειες αμάχων. Το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (UNDP) ισχυρίζεται ότι 123 άνθρωποι σκοτώθηκαν και πάνω από 300 τραυματίστηκαν από νάρκες ξηράς από την ανακωχή του 1994 και μετά.
Τρέχουσα κατάσταση
Ωστόσο, οι αρμενικές κυβερνήσεις έχουν επανειλημμένα δεχθεί διεθνείς πιέσεις για να μην ενωθούν τα δύο κράτη, λόγω των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται υπό την αιγίδα της Ομάδας του Μινσκ του ΟΑΣΕ. μικρογραφία|Γενική άποψη της πρωτεύουσας Στεπανακέρτ. Επί του παρόντος, η διαδικασία διαμεσολάβησης βρίσκεται σε στασιμότητα, με τις πιο πρόσφατες συζητήσεις στο Ραμπουιγιέ της Γαλλίας να μην οδηγούν σε κάποια συμφωνία. Το Αζερμπαϊτζάν έχει ζητήσει επισήμως να αποσυρθούν τα αρμενικά στρατεύματα από όλες τις επίμαχες περιοχές του Αζερμπαϊτζάν εκτός του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και όλοι οι εκτοπισμένοι να μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Η Αρμενία ισχυρίζεται ότι το Ναγκόρνο-Καραμπάχ δεν ανήκει στο Αζερμπαϊτζάν και πιστεύει στην αυτοδιάθεση των κατοίκων της περιοχής.
Το 2008 ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ, δήλωσε ότι «το Ναγκόρνο-Καραμπάχ δεν θα γίνει ποτέ ανεξάρτητο, η θέση μας υποστηρίζεται από διεθνείς μεσολαβητές, η Αρμενία πρέπει να αποδεχθεί την πραγματικότητα».
Στις 14 Μαρτίου 2008, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ένα μη δεσμευτικό ψήφισμα με ψήφους 39 υπέρ και 7 κατά, με 100 αποχές, επιβεβαιώνοντας την εδαφική ακεραιότητα του Αζερμπαϊτζάν και εκφράζοντας την υποστήριξη των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της χώρας, απαιτώντας την άμεση απόσυρση όλων των αρμενικών δυνάμεων από όλα τα κατεχόμενα εδάφη.
Διαδικασία αναγνώρισης
Κανένα κράτος-μέλος του ΟΗΕ δεν έχει αναγνωρίσει το Αρτσάχ, παρόλο που κάποιες μη αναγνωρισμένες κρατικές οντότητες το έχουν αναγνωρίσει.
Εκτοπισμένοι
Η σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ είχε ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση 528.000 Αζέρων από τα αρμενικά εδάφη, συμπεριλαμβανομένου του Αρτσάχ.
Σύγκρουση του 2020 και μετέπειτα
thumb|left|Τοίχος με εικόνες πεσόντων Αρμενίων στρατιωτών κατά τη διάρκεια του [[Σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ (2020)|πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020]]
Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2020, ξέσπασε δεύτερη αναταραχή μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν για το Αρτσάχ, η οποία κόστισε σημαντικό αριθμό ζωών. . Το Αζερμπαϊτζάν κατέλαβε εδάφη κυρίως στο νότιο μέρος της περιοχής. Μία συμφωνία κατάπαυσης του πυρός υπεγράφη στις 10 Νοεμβρίου 2020 μεταξύ της Αρμενίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Ρωσίας για να σταματήσει η νέα σύγκρουση και, προέβλεπε την αποχώρηση της Αρμενίας από τις γύρω περιοχές που περιβάλλουν τον πρώην θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, ενώ το Αζερμπαϊτζάν θα διατηρούσε τον έλεγχο των περιοχών εντός του θύλακα που είχε ήδη καταλάβει κατά την διάρκεια του πολέμου. Η συμφωνία περιλάμβανε διατάξεις για ανάπτυξη ρωσικής ειρηνευτικής δύναμης στην περιοχή, με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν να δηλώνει ότι σκοπεύει η τρέχουσα συμφωνία «να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μακροπρόθεσμη διευθέτηση». Η Αρμενία και οι αποσχισθείσες δυνάμεις διατήρησαν τον έλεγχο εντός του θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ που δεν είχαν περιέλθει υπό τον έλεγχο των Αζερικών δυνάμεων κατά την διάρκεια της σύγκρουσης (συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Στεπανακέρτ).
Μεταξύ του Αρμενικού λαού η συμφωνία περιγράφη ως ήττα η οποία πυροδότησε διαδηλώσεις στην Αρμενία ζητώντας την παραίτηση της κυβέρνησης. Η μεταπολεμική αψιμαχία συνεχίστηκε στην περιοχή και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσει μια σειρά νέων συγκρούσεων μεταξύ των στρατευμάτων της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν κατά μήκος των συνόρων, σηματοδοτώντας μια μεγάλη κλιμάκωση στη συνοριακή κρίση Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν 2021–2022 κυρίως κατά τον Σεπτέμβριο του 2022.
Γεωγραφία
δεξιά|μικρογραφία|Το όρος Μραβ, η υψηλότερη κορυφή στη χώρα. Το Αρτσάχ είναι ορεινό. Έχει έκταση 11.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων και συνορεύει με την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και το Ιράν. Η υψηλότερη κορυφή στη χώρα είναι το Όρος Μραβ στα 3.340 μέτρα.