cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρκίνος του δέρματος
Πρόγνωση
Το ποσοστό θνησιμότητας των καρκινωμάτων των βασικών και των πλακωδών επιθηλιακών κυττάρων είναι περίπου 0.3%, προκαλώντας 2000 θανάτους το χρόνο στις Η.Π.Α.. Για λόγους σύγκρισης, αναφέρεται ότι το ποσοστό θνησιμότητας του μελανώματος προσεγγίζει το 15-20% και προκαλεί 6500 θανάτους ανά έτος. Επιπλέον, αν και είναι πολύ λιγότερα συχνό, το κακοήθες μελάνωμα είναι υπεύθυνο για το 75% όλων των θανάτων σχετιζόμενων με το καρκίνο του δέρματος.
Επιδημιολογία
[[File:Melanoma_and_other_skin_cancers_world_map_-_Death_-_WHO2004.svg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Melanoma_and_other_skin_cancers_world_map_-_Death_-_WHO2004.svg|thumb|Θάνατοι από μελάνωμα και λοιπούς τύπους καρκίνου του δέρματος ανά 100.000 κατοίκους το 2004 (τυποποιημένα δεδομένα ως προς την ηλικία)
{{legend|#b3b3b3|no data}} {{legend|#ffff65|<0.7}} {{legend|#fff200|0.7–1.4}} {{legend|#ffdc00|1.4–2.1}} {{legend|#ffc600|2.1–2.8}} {{legend|#ffb000|2.8–3.5}} {{legend|#ff9a00|3.5–4.2}}
{{legend|#ff8400|4.2–4.9}} {{legend|#ff6e00|4.9–5.6}} {{legend|#ff5800|5.6–6.3}} {{legend|#ff4200|6.3–7}} {{legend|#ff2c00|7–7.7}} {{legend|#cb0000|>7.7}} ]] Από το 2010 ο καρκίνος του δέρματος ευθύνεται για 80.000 θανάτους το χρόνο, αριθμό αισθητά αυξημένο σε σχέση με τους  51.000 θανάτους του 1990. Από αυτούς, οι 49.000 οφείλονται σε μελανώματα και οι 31000 είναι καρκίνοι του δέρματος που δεν σχετίζονται με μελάνωμα.
Στις Η.Π.Α. το 2008, 59.695 ασθενείς διαγνώστηκαν με μελάνωμα και 8.623 απεβίωσαν λόγω αυτού. Στη  Αυστραλία, περισσότερα από 12.500 νέα περιστατικά μελανώματος αναφέρονται κάθε χρόνο από τα οποία περισσότερα από 1.500 καταλλήγουν. Η Αυστραλία έχει τη μεγαλύτερη κατά κεφαλήν συχνότητα μελανωμάτων στο πληθυσμό σε όλο τον κόσμο.
Περισσότερες από 3,5 εκατομμύρια περιπτώσεις καρκίνου του δέρματος διαγιγνώσκονται ετησίως στις Η.Π.Α., κάτι που κάνει τον τύπο αυτό καρκίνου τη πιο συχνή μορφή στη χώρα. Συμφώνα με το ίδρυμα Καρκίνου του Δέρματος ένας στους πέντε αμερικάνους θα αναπτύξει καρκίνο του δέρματος κάποια στιγμή στη ζωή του. Η πιο συχνή μορφή του καρκίνου αυτού είναι ο καρκίνος των βασικών κυττάρων και ακολουθείται από τον καρκίνο τον επιθηλιακών πλακωδών κυττάρων. Αν και οι περιπτώσεις πολλών καρκίνων στις Η.Π.Α. μειώνονται, τα περιστατικά εμφάνισης μελανωμάτων συνεχίζουν να αυξάνονται, με περίπου 68.729 μελανώματα να έχουν διαγνωστεί το 2004 συμφώνα με στοιχεία του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου.
Ο καρκίνος του δέρματος (και κυρίως το κακοήθες μελάνωμα) είναι η πέμπτη πιο συχνή μορφή καρκίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο (περίπου 13.300 ασθενείς διεγνώσθησαν με κακοήθες μαλάνωμα το 2011) και η ασθένεια ευθύνεται για το 1% των θανάτων από καρκίνο ( περίπου 2.100 ασθενείς κατέληξαν το 2012).
Το ποσοστό επιβίωσης για άτομα με μελάνωμα εξαρτάται από την περίοδο έναρξης της θεραπευτικής αγωγής. Ο θεραπευτικός δείκτης είναι ιδιαίτερα υψηλός όταν γίνεται διάγνωση του μελανώματος σε αρχικά στάδια, οπότε και μπορεί εύκολα να αφαιρεθεί χειρουργικά. Η πρόγνωση όμως είναι λιγότερο ευνοϊκή  αν το μελάνωμα έχει επεκταθεί και σε άλλες περιοχές του σώματος.
Η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία έχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά καρκίνου του δέρματος στο κόσμο, περίπου τέσσερις φορές περισσότερο του αριθμού που έχει καταγραφέι στις Η.Π.Α., στο Η.Β. και τον Καναδά. Σε περίπου 434.000 ασθενείς παρέχεται θεραπεία για μη μελανωματικούς καρκίνους του δέρματος και σε 10.300 γίνεται θεραπεία για μελάνωμα. Το μελάνωμα είναι ο πιο συχνός τύπος καρκίνου του δέρματος για άτομα ηλικίας 15-44 ετών και στις δυο χώρες. Μάλιστα, τα περιστατικά καρκίνων του δέρματος παρουσιάζουν αύξηση. Τα περιστατικά μελανώματος σε Ευρωπαϊκής καταγωγής κατοίκους του Ώκλαντ το 1995 ήταν 77.7 περιστατικά για κάθε 100.000 κατοίκους το χρόνο, και προβλέφθηκε ότι θα αυξανόταν τον 21ο αιώνα εξαιτίας της «επίδρασης της τοπικής εξασθένισης της στιβάδας του όζοντος στη στρατόσφαιρα και της χρονικής καθυστέρησης από την ηλιακή έκθεση στην εκδήλωση του μελανώματος».
Παραπομπές
Κατηγορία:Δερματολογία Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Ακούμ
Ο Ακούμ ήταν βυζαντινός στρατηγός, Ούνος στη καταγωγή, επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565). Με το όνομα "Ακούμ" αναφέρεται από τον Θεοφάνη και τον Κεδρηνό ενώ ο Ιωάννης Μαλάλας τον αναφέρει "Ασκούμ" /.
Σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν πιθανό ότι οι "Ούνοι" των πρωτογενών πηγών ήταν στην πραγματικότητα Βούλγαροι και ο Πάτρικ Άμορι θεωρεί το όνομα γερμανικής προέλευσης. Εμφανίζεται για πρώτη φορά το 528, που ήδη κατέχει τον τίτλο του στρατηλάτη του Ιλλυρικού (ὁ τοῦ 'Ιλλυρικοῦ στρατηλάτης).
Το 528 ο Ακούμ μαζί με τον με τον Κωνσταντίολο και τον Γοδιλά στάλθηκαν ενάντια των Ούνων πού είχαν λεηλατήσει τη Μικρά Σκυθία) και τη Μοισία δευτέρα και είχαν περάσει στην Θράκη  . Ο βυζαντινός στρατός νίκησε σε μάχη μια ομάδα εισβολέων . Λίγο μετά τη νίκη τους, οι βυζαντινές δυνάμεις σε δεύτερη μάχη έχασαν και ο Ακούμ με τον  Κωνσταντίολο πιάστηκαν αιχμάλωτοι σε αυτή τη μάχη. Ενώ ο Κονστάντιολος εξαγοράστηκε πίσω στους Βυζαντινούς, ο Ακούμ "μεταφέρθηκε σε αιχμαλωσία". Δεν αναφέρεται ξανά και η τελική του μοίρα είναι άγνωστη.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Ούννοι
Πέρασμα Σέμερινγκ
μικρογραφία | Το πέρασμα Σέμερινγκ Το Σέμερινγκ ή Ζέμερινγκ (γερμανική προφορά: [ˈzɛməʁɪŋ]) είναι ένα ορεινό πέρασμα στις ανατολικές βόρειες ασβεστολιθικές Άλπεις που συνδέει την Κάτω Αυστρία με τη Στυρία, μεταξύ των οποίων σχηματίζει φυσικό σύνορο. Βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα δυτικά της Βιέννης, σε υψόμετρο 985 μέτρων.
Τοποθεσία
Το πέρασμα Σέμερινγκ βρίσκεται δυτικά των ορέων Sonnwendstein και Hirschenkogel και ανατολικά του Pinkenkogel. Μαζί με το πέρασμα Βέξελ, το Σέμερινγκ αποτελεί την πιο σημαντική σύνδεση μεταξύ της Κάτω Αυστρίας και της Στυρίας. Το πέρασμα διευκολύνει τις επικοινωνίες της Βιέννης με τα Βαλκάνια μέσω της Στυρίας, με την Ιταλία μέσω της Καρινθίας και με το Ίνσμπρουκ μέσω της άνω κοιλάδας του ποταμού Ενς. Ο πρώτος δρόμος μέσω του περάσματος κατασκευάστηκε το 1728 και ανακατασκευάστηκε το 1839–42. Μπορεί κανείς να το διασχίσει οδικώς μέσω του αυτοκινητόδρομου A2 περνώντας διαμέσου σήραγγας ή μέσω της επαρχιακής οδού S6 περνώντας στην κορυφή του, ή χρησιμοποιώντας τον σιδηρόδρομο που αποτελεί μέρος της νότιας αυστριακής σιδηροδρομικής γραμμής και κατασκευάστηκε μεταξύ 1848 και 1854. Το 1998, η Σιδηροδρομική γραμμή Ζέμερινγκ εγγράφηκε στον Κατάλογο των μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Στο πέρασμα βρίσκεται και το ομώνυμο χωριό, ενώ λίγο πιο κάτω από το πέρασμα, στην πλευρά της Κάτω Αυστρίας, βρίσκεται το χωριό Maria Schutz και το χωριό Spital am Semmering στη Στυρία. Οι Schottwien και Mürzzuschlag είναι οι πιο κοντινές πόλεις εκατέρωθεν.
Χιονοδρομία
Το χιονοδρομικό κέντρο του Σέμερινγκ, με την ονομασία Zauberberg, φιλοξενεί εκδηλώσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου, και εκτείνεται μέχρι το όρος Hirschenkogel (υψόμετρο 1340 μέτρα). Είναι ένα μικρό σχετικά χιονοδρομικό κέντρο με μόλις τρεις αναβατήρες (ski lifts) και πίστες 14 χιλιομέτρων, αλλά μπορεί να υπερηφανεύεται για 355 μέτρα κάθετης κατάβασης και οι πίστες του διαθέτουν ένα από τα καλύτερα συστήματα φωτισμού στην Ευρώπη για νυχτερινό σκι.
Νομισματολογία
Το χαρτονόμισμα των 20 σελινιών του 1968, που κυκλοφορούσε έως το 1989, απεικόνιζε στην πίσω όψη το πέρασμα Σέμερινγκ με μια από τις χαρακτηριστικές οδογέφυρές του και στην μπροστινή όψη τον σχεδιαστή του σιδηροδρόμου Σέμερινγκ, τον Καρλ φον Γκέγκα.
Το πέρασμα εμφανίστηκε επίσης το 2004 σε ένα αναμνηστικό νόμισμα των 25 ευρώ για τα 150 χρόνια του αλπικού σιδηροδρόμου Σέμερινγκ. Στην πίσω όψη του κέρματος μια ατμομηχανή μόλις εξέρχεται από μια σήραγγα διασχίζοντας μια οδογέφυρα.
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Roscosmos
Η «Ρωσική Διαστημική Υπηρεσία» είναι η διάδοχος του σοβιετικού διαστημικού προγράμματος το οποίο ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950. Ως Ρωσική Διαστημική Υπηρεσίας ξεκίνησε τη λειτουργία της, στις 25 Φεβρουαρίου 1992. και αναδιαρθρώθηκε το 1999 και το 2004 όταν μετονομάστηκε πρώτα σε «Ρωσική Αεροπορική και Διαστημική Υπηρεσία» (1999) και κατόπιν (2004) σε «Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαστήματος». Το 2015, η «Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαστήματος» συγχωνεύθηκε με την κρατική «Ενωμένη Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος», σχηματίζοντας την σημερινή Roscosmos.
Η Υπηρεσία εδρεύει στη Μόσχα, στην περιφέρεια της οποίας βρίσκονται και το κύριο «Κέντρο Ελέγχου Αποστολών» και το «Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών Γιούρι Γκαγκάριν». Τα ρωσικά διαστημοδρόμια είναι το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν, ο πρώτος και μεγαλύτερος διαστημικός σταθμό, καθώς και το κοσμοδρόμιο Βοστότσνι, το οποίο κατασκευάζεται στη ρωσική Άπω Ανατολή, στην Περιφέρεια Αμούρ.
Στις 22 Φεβρουαρίου 2019 η Roscosmos ανακοίνωσε την κατασκευή νέας έδρας στη Μόσχα, το «Εθνικό Διαστημικό Κέντρο».
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαστημικό πρόγραμμα της Ρωσίας Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στη Ρωσία Κατηγορία:Διαστημικές υπηρεσίες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ρωσικά
Χλωρομεθάνιο
Το χλωρομεθάνιο (αγγλικά chloromethane)  είναι οργανική χημική ένωση, με μοριακό τύπο CH3Cl. Με βάση το σύστημα κωδικής ονομασίας που ξεκίνησε με τους φθοροχλωράνθρακες έχει τον κωδικό HCC-40 ή R-40. Πιο συγκεκριμένα ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλαλκανίων, δηλαδή στους άκυκλους κορεσμένους μοναλυδρογονάνθρακες. Χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα ως ψυκτικό υγρό. Το χημικά καθαρό χλωρομεθάνιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο, εξαιρετικά εύφλεκτο αέριο, με ελαφριά γλυκιά οσμή, η οποία όμως γίνεται αισθητή σε μάλλον τοξικές συγκεντρώσεις. Ακριβώς λόγω του κινδύνου που αποτελεί η τοξικότητά του, αποφεύγεται (πλέον) η χρήση του σε καταναλωτικά προϊόντα. Το χλωρομεθάνιο πρωτοσυνθέθηκε το 1835 από τους Γάλλους χημικούς Ζαν-Μπατίστ Ντυμά (Jean-Baptiste Dumas) και Εζέν Πελιγκό (Eugene Peligot), οι οποίοι έβρασαν ένα μείγμα μεθανόλης (CH3OH), θειικού οξέος (H2SO4) και χλωριούχου νατρίου (NaCl). Η μέθοδος αυτή είναι παρόμοια μ' αυτήν που χρησιμοποιείται (συνήθως) στις μέρες μας για την παραγωγή του. Είναι διαλυτό στο νερό (H2O), την αιθανόλη (CH3CH2OH) και το χλωροφόρμιο (CHCl3).
Ονοματολογία
Κατά τη συστηματική ονοματολογία κατά IUPAC, η ένωση θεωρείται υποκατεστημένο μεθάνιο, δηλαδή μεθάνιο, ένα άτομο υδρογόνου του οποίου, έχει αντικατασταθεί από άτομο χλωρίου. Πιο αναλυτικά, το πρόθεμα «μεθ-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «χλωρο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου χλωρίου ανά μόριο της ένωσης.
Ο κωδικός HCC-40 παράγεται ως εξής: Το HCC προέρχεται από την αγγλόφωνη λέξη HydroChloroCarbon. Το πρώτο ψηφίο (4) σημαίνει ότι η ένωση περιέχει 4 - 1 = 3 άτομα υδρογόνου (ανά μόριο). Και, τέλος, το τελευταίο ψηφίο (0), σημαίνει (εμμέσως) ότι η ένωση περιέχει ένα (1) άτομο χλωρίου, γιατί δηλώνει 0 άτομα φθορίου, ενώ λείπει ένα (1) άτομο υδρογόνου (το μεθάνιο έχει 4).
Φυσική παρουσία
Το χλωρομεθάνιο είναι η πιο άφθονη αλογονούχα οργανκή ένωση, συνυπολογίζοντας όλες τις φυσιογενείς και τις ανθρωπογενείς οργανικές ενώσεις, στην ατμόσφαιρα της Γης.
Εργαστηριακές καλλιέργειες θαλάσσιου φυτοπλαγκτόν (πιο συγκεκριμένα των ειδών Phaeodactylum tricornutum, Phaeocystis sp., Thalassiosira weissflogii, Chaetoceros calcitrans, Isochrysis sp., Porphyridium sp., Synechococcus sp., Tetraselmis sp., Prorocentrum sp., και Emiliana huxleyi) έδειξαν παραγωγή χλωρομεθανίου, αλλά σε σχετικά ασήμαντες ποσότητες. Μια επέκταση της έρευνας σε 30 είδη πολικών μακραλγών, όμως, αποκάλυψε την έκλυση σημαντικών ποσοτήτων του αλκυλαλογονιδίου μόνο από τα είδη Gigartina skottsbergii και Gymnogongrus antarcticus.
Το φυτό Batis maritima, που φύεται σε αλατούχα έλη, περιέχει το ένζυμο τρανσφεράση του χλωρομεθυλίου, που καταλύει τη βιοσύνθεση του χλωρομεθανίου από S-αδενοσυλ-L-μεθειονίνη και χλωριούχα ιόντα (Cl-). Αυτή η πρωτεΐνη, που έχει απομονωθεί από το κολοβακτηρίδιο E. coli, φαίνεται ότι υπάρχει και σε άλλους ζωντανούς οργανισμούς, όπως τα άλγη Phellinus pomaceus και Endocladia muricata και τη λειχήνα Mesembryanthemum crystallium, που είναι όλα γνωστά ως παραγωγοί χλωρομεθανίου.
Μοριακή δομή
Η μοριακή δομή του είναι τετραεδρική, με το άτομο άνθρακα στο κέντρο του και τα τρία άτομα υδρογόνου και το άτομο χλωρίου στις κορυφές του.
Παραγωγή
Μεγάλες ποσότητες χλωρομεθανίου παράγονται με φυσικό τρόπο στους ωκεανούς, από το συνδυασμό δράσεων του ηλακού φωτός, του χλωρίου και της βιομάζας στον αφρό της θάλασσας. Παρόλα αυτά όλο το χλωρομεθάνιο που χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία παράγεται συνθετικά.
Με φωτοχημική χλωρίωση
Με φωτοχημική χλωρίωση μεθανίου :
Με υποκατάσταση υδροξυλίου από χλώριο
1. Με επίδραση υδροχλωρίου (HCl) σε μεθανόλη (CH3OH) :
2. Η υποκατάσταση του OH από Cl στη μεθανόλη μπορεί να γίνει και με χλωριωτικά μέσα :
Υποκατάσταση φθορίου από χλώριο
Με επίδραση χλωριούχου ασβεστίου σε φθορομεθάνιο παράγεται χλωρομεθάνιο:
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με αλκοολικά άλατα (RONa),  σχηματίζοντας αλκυλμεθυλαιθέρα (CH3OR) :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με αλκινικά άλατα (RC≡CNa), σχηματίζοντας 2-αλκίνιο  (RC≡CCH3) :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με καρβοξυλικά άλατα (RCOONa), σχηματίζοντας καρβοξυλικό μεθυλαλκυλεστέρα (RCOOCH3) :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με κυανιούχο νάτριο (NaCN), σχηματίζοντας αιθανονιτρίλιο (CH3CN) :
Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH), σχηματίζοντας μεθανοθειόλη (CH3SH) :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με θειολικό νάτριο (RSNa), σχηματίζοντας αλκυλμεθυλοθειαιθέρα (RSCH3) :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με ιωδιούχο νάτριο (NaI), σχηματίζοντας μεθυλοϊωδίδιο (CH3I) :
Υποκατάσταση από φθόριο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με φθοριούχο υφυδράργυρο (Hg2F2), σχηματίζοντας  φθορομεθάνιο :
Περιφθορίωση
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με το τριφθοριούχο κοβάλτιο, αντικαθιστώντας όλα τα άτομα υδρογόνου με άτομα φθορίου. Έτσι παράγεται (κυρίως) τριφθοροχλωρομεθάνιο :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με αμμωνία (NH3), σχηματίζοντας μεθαναμίνη (CH3NH2) :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με πρωτοταγείς αμίνες (RNH2), σχηματίζοντας αλκυλμεθυλαμίνη (RNHCH3) :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με δευτεροταγείς αμίνες (R'NHR), σχηματίζοντας διαλκυλμεθυλαμίνη [R'N(CH3)R] :
Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με τριτοταγείς αμίνες [R'N(R)R"], σχηματίζοντας χλωριούχο τριαλκυλομεθυλαμμώνιο {[R'N(CH3)(R)R"]Cl} :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με φωσφίνη, σχηματίζοντας μεθανοφωσφαμίνη :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με  νιτρώδη άργυρο (AgNO2), σχηματίζοντας  νιτρομεθάνιο (CH3NO2) :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζόλιο, σχηματίζοντας τολουόλιο :
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με μεταλλικό λίθιο (Li), σχηματίζοντας μεθυλολίθιο :
2. Το χλωρομεθάνιο αντιδρά με μεταλλικό μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard), σχηματίζοντας μεθυλοχλωρομαγνήσιο :
Αναγωγή
1. Το χλωρομεθάνιο ανάγεται με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4), σχηματίζοντας μεθάνιο :
2. Το χλωρομεθάνιο ανάγεται με  «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ, σχηματίζοντας μεθάνιο :
3. Το χλωρομεθάνιο ανάγεται με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, σχηματίζοντας μεθάνιο :
4. Το χλωρομεθάνιο ανάγεται με  αλκυλοκασσιτεράνιο,  αρκεί να περιέχει έναν τουλάχιστον δεσμό Sn-H, σχηματίζοντας μεθάνιο :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει προπυλοχλωρίδιο (CH3CH2CH2Cl) :
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 1-χλωροπροπένιο (CH3CH=CHCl) :
3. Η αντίδραση του χλωρομεθανίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ : (1,4-προσθήκη)
(1,2-προσθήκη)
(3,4-προσθήκη) 4. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει βουτυλοχλωρίδιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει μεθοξυ-2-χλωραιθάνιο : 30 px
Παραγωγή και παρεμβολή μεθυλενίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υδροξείδιου του καλίου αποσπάται υδροχλώριο παράγοντας μεθυλένιο :
1. Παρεμβολή στον εαυτό του:
2. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθένιο: 40 px
3. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθίνιο: 40 px
4. Παρεμβολή και προσθήκη στο βενζόλιο: 30 px
5. Παρεμβολή και προσθήκη στη μεθανάλη: 30 px
Εφαρμογές
Το χλωρομεθάνιο χρησιμοποιούνταν ευρύτατα ως ψυκτικό υγρό σε ψυγεία, αλλά η εφαρμογή αυτή εγκαταλείφθηκε, εξαιτίας της μεγάλης τοξικότητας και ευφλεκτότητας που έχει, με αποτέλεσμα την εξαιρετικά μειωμένη ασφάλεια που παρείχε. Χρησιμοποιήθηκε επίσης παλιά για τη παραγωγή του τετραχλωριούχου μολύβδου, ενός από τα αντικροτικά συστατικά της πρώην «Super» βενζίνης, πριν από την αντικατάσταση της τελευταίας από την «αμόλυβδη».
Η πιο σημαντική σύγχρονη χρήση του χλωρομεθάνιου είναι ως χημικό ενδιάμεσο στην παραγωγή πολυμερών σιλικόνης. Σε μικρότερες ποσότητες χρησιμοποιείται σαν διαλύτης στην επεξεργασία συνθετικού ελαστικού και στη διύλιση πετρελαίου.
Το χλωρομεθάνιο χρησιμοποιείται ακόμη ως μεθυλιωτικό και χλωριωτικό αντιδραστήριο στην Οργανική Χημεία. Επίσης χρησιμοποιήθηκε σε μια ποικιλία άλλων εφαρμογών, όπως για την εκχύλιση γράσων, ελαίων και ρητινών, ως ένα προωθητικό αέριο σε αεροζόλ, ως αφριστικό μέσο σε παραγή πολυεστερικού αφρού, ως ένα τοπικό αναισθητικό, ως ένα ενδιάμεσο στην παραγωγή φαρμάκων, ως ένας μεταφορέας καταλυτών για πολυμερισμό σε χαμηλές θερμοκρασίες, ως ένα υγρό για θερμόμετρα και θερμοστάτες και ως ένα ζιζανιοκτόνο.
Υγιεινή και ασφάλεια
Το 1997, έγινε μια επανεκτίμηση έρευνας της τραγωδίας του 1942, στο νυχτερινό κέντρο «Boston's Cocoanut», και έδειξε ότι η αιτίας της (τραγωδίας) ήταν η ανάφλεξη χλωρομεθανίου που προερχόταν από διαρροή ψυγείου.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Αλομεθάνια
1483
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1483 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μεσσηνίας
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μεσσηνίας (Ε.Π.Σ.Μ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Μεσσηνίας. Εδρεύει στην Καλαμάτα και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Η ΕΠΣΜ απονέμει ετήσια τιμητικά και υλικά έπαθλα στους τρεις καλύτερους σκόρερ και στις τρεις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία «ευ αγωνίζεσθαι» (fair play) της κάθε κατηγορίας.
Ιστορία
Πρώτη προσπάθεια για ίδρυση ένωσης ποδοσφαιρικών σωματείων στην Μεσσηνία έγινε με πρωτοβουλία των συλλόγων της Καλαμάτας. Το 1929 η Ε.Π.Σ. Πατρών ζήτησε από την Ε.Π.Ο. να μην επιτρέψει την ίδρυση της ένωσης αφού θεωρητικά τα σωματεία ανήκαν στην ένωση της. Ως το 1930 αναφέρεται η λειτουργία των ποδοσφαιρικών συλλόγων Ένωσις Κωνσταντινοπολιτών, Απόλλων Καλαμάτας, Εθνικός Καλαμάτας και των αθλητικών Μεσσηνιακός Γ.Σ. και Όμιλος Φιλάθλων Καλαμάτας για τους οποίους δεν είναι γνωστό αν είχαν ποδοσφαιρικό τμήμα.
Το 1931-32 διεξήχθη ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα δύο γύρων, στο οποίο είναι γνωστό πως μετείχαν οι σύλλογοι Μεσσηνιακός Γ.Σ., Φαραϊκός, Απόλλων Καλαμάτας, ΑΕΚ Καλαμάτας. Υπήρχε και Β΄ κατηγορία στην οποία μετείχαν οι β΄ ομάδες των ως άνω συλλόγων, ενώ στη Γ΄ κατηγορία αγωνίζονταν ο Ποσειδών Παραλίας και η Αρμενική Ένωσις. Φανατισμός επικρατούσε στους αγώνες Μεσσηνιακού - Φαραϊκού. Τον Απρίλιο ο Φαραϊκός αποχώρησε λίγο πριν από τη λήξη ενώ ηττάτο με 4-3, Στις 7 Δεκεμβρίου 1932, στο γήπεδο Μεσσηνιακού, στον επεισοδιακό αγώνα Μεσσηνιακός-Φαραϊκός 3-0 (τα γκολ Αλεξανδρόπουλος 2, Πόταρης), ο διαιτητής εκδιώχθηκε στο 10΄, όταν ακύρωσε κανονικό γκολ και συνεχίστηκε με άλλον, ο οποίος αποδείχθηκε επίσης ανεπαρκής, αφού ανέχτηκε το σκληρό παιχνίδι των παικτών.
Από το 2004-05 η ΕΠΣ Μεσσηνίας διοργανώνει πρωτάθλημα παλαιμάχων. Την περίοδο 2008-09, στο 5ο πρωτάθλημα παλαιμάχων, συμμετέχουν οι εξής 11 σύλλογοι: Απόλλων Καλαμάτας, Π.Σ. Καλαμάτα, Μεσσηνιακός Γ.Σ., Πράσινα Πουλιά Καλαμάτας, Ομόνοια Καλαμάτας, Θύελλα Παραλίας, Πάμισος Μεσσήνης, Ατρόμητος Πλατύ, Εθνικός Μελιγαλά, Κωστής Τσικλητήρας Πύλου, Απόλλων Πεταλιδίου.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας είναι η εξής:
Πρωταθλήτριες
Πηγή: taklin.gr
Κύπελλο
Στο θεσμό του Κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας.
Ομάδες γυναικών
Στην ΕΠΣΜ ανήκουν δύο γυναικείες ομάδες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποδοσφαιρο
Τριλογία 1: Το λιβάδι που δακρύζει
Το Τριλογία 1: Το λιβάδι που δακρύζει (2004) είναι κινηματογραφική ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Αποτελεί το πρώτο μέρος της τελευταίας ανολοκλήρωτης τριλογίας του Αγγελόπουλου. Πρωταγωνιστούν η Αλεξάνδρα Αϊδίνη, ο Νίκος Πουρσανίδη ς, ο Βασίλης Κολοβός, ο Γιώργος Αρμένης, η Τούλα Σταθοπούλου και η Εύα Κοταμανίδου. Γυρίστηκε στη Φλώρινα και στην Κερκίνη Σερρών.
Πλοκή
Η ταινία αφορά την Ελένη, η οποία είναι μία πρόσφυγας της Οδησσού του έτους 1919. Η Ελένη, αφού το σκάει με τον θετό αδελφό της Αλέξη από ένα (ακαθόριστο) χωριό που βρίσκεται στη Βόρεια Ελλάδα και αναζητεί την τύχη της στην προπολεμική Θεσσαλονίκη των αρκετών προσφύγων. Ο Αλέξης αναχωρεί για την Αμερική, τη στιγμή που η Ελένη υποφέρει από τα βάσανα της δικτατορίας του Μεταξά, της Κατοχής και του Εμφυλίου.
Παραγωγή
Για τις ανάγκες της ταινίας, κατασκευάστηκε στα τέλη του 2001 ένα ολόκληρο κινηματογραφικό χωριό εντός της λίμνης Κερκίνης, σε σημείο όπου βρισκόταν παλαιότερα ο εγκαταλελειμμένος οικισμός Άνω Μανιτάρι. Το «Αγγελοχώρι», όπως το αποκαλούσαν οι κάτοικοι τις περιοχής, αποτελούνταν συνολικά από 92 κτίρια, τα οποία είχαν χτιστεί με παραδοσιακό μακεδονίτικο τρόπο, σε περίοδο που η στάθμη του νερού ήταν χαμηλή και στη συνέχεια βυθίστηκε με φυσικό τρόπο στα νερά της λίμνης.
Κριτικές και Βραβεία
Η ταινία δέχθηκε ως επί το πλείστον καλές κριτικές.Στην imdb έχει βαθμολογία 7,8/10, στο Rotten Tomatoes έχει βαθμολογία 65/100 , στο Metascore 73/100 και στο All movie 3,5/5.
Η ταινία κέρδισε το βραβείο Fipresci στα ευρωπαϊκά βραβεία και το ειδικό βραβείο του κοινού στο Fajr Film Festival, ενώ προτάθηκε και για Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο.
Το 2004, η ταινία παρουσιάστηκε σε ειδική προβολή στο 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης''. ''
Άσπρα Σπίτια
Με την ονομασία Άσπρα Σπίτια είναι γνωστά τα εξής ελληνικά τοπωνύμια:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
1484
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1484 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Comfortably Numb
To Comfortably Numb είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Rock συγκροτήματος Pink Floyd, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον διπλό δίσκο τους The Wall, το 1979. Το 1980, κυκλοφόρησε και ως single μαζί με το Hey You. Είναι μόλις ένα από τρία κομμάτια του δίσκου, που οι Ρότζερ Γουότερς και Ντέιβιντ Γκίλμουρ κάνανε μαζί τη σύνθεση. Τη μουσική στο κουπλέ την έγραψε ο δεύτερος, με τον πρώτο να συνεισφέρει στιχουργικά, αλλά και μουσικά στο ρεφρέν.
Το τραγούδι είναι ένα από τα γνωστότερα τραγούδια του αγγλικού σχήματος, ιδιαιτέρως για τα περίφημα κιθαριστικά σόλο του, αλλά και για το κλείσιμό του. Το 2004, συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Rolling Stone, Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών. To 2005, έγινε το τελευταίο τραγούδι που ερμήνευσαν μαζί οι Ρότζερ Γουότερς, Ντέιβιντ Γκίλμορ, Ρίτσαρντ Ράιτ και ο Νικ Μέισον. Το 2011, κατατάχθηκε 5ο από τους ακροατές του BBC Radio 4, στο Desert Island Discs. Τα δύο κιθαριστικά σόλο του κομματιού, τοποθετήθηκαν πρώτα μεταξύ των καλύτερων σόλο κιθάρας τόσο από τους ακροατές του Planet Rock, όσο κι από το WatchMojo.com.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1979 Κατηγορία:Τραγούδια των Pink Floyd Κατηγορία:Singles του 1980 Κατηγορία:Singles της Columbia Records
Παύλος Π. Νεράντζης
Ο '''Παύλος Π. Νεράντζης''' (Θεσσαλονίκη, 28 Οκτωβρίου 1952) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και παραγωγός ντοκιμαντέρ.
Από τις αρχές του ΄80 καλύπτει διεθνείς κρίσεις και πολέμους (Ελ Σαλβαντόρ, Κροατία, Βοσνία, Κόσοβο, Κουρδιστάν, Ιράκ, Αφγανιστάν, Μέση Ανατολή) και ερευνά μείζονα θέματα που απασχολούν τη διεθνή κοινή γνώμη (πρόσφυγες, τρομοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, ΜΜΕ, διατροφική αλυσίδα, προστασία περιβάλλοντος, κ.ά.).
Βιογραφικά στοιχεία
Απόφοιτος του Ε΄ Γυμνασίου Αρρένων Θεσσαλονίκης, πτυχιούχος ηλεκτρονικός μηχανικός του Πανεπιστημίου της Μπολόνια και διπλωματούχος εκπαιδευτής συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης του Εθνικού Κέντρου Πιστοποίησης, ο Νεράντζης σπούδασε δημοσιογραφία στην Ανώτατη Σχολή Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου του Ουρμπίνο.
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του διαδρομή στο Radio Alice, τον πρώτο ελεύθερο μη κρατικό ραδιοσταθμό στην Ιταλία που σταμάτησε να εκπέμπει στα ερτζιανά τον Μάρτιο του 1977 μετά από επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων. Για 35 χρόνια (1978-2011, 2014-2015) διατέλεσε ανταποκριτής στην Ελλάδα και την Κύπρο της ιταλικής εφημερίδας Il Manifesto.
Αρχές της δεκαετίας του ΄80 άρχισε να συνεργάζεται με το περιοδικό Αντί και την Κυριακάτικη Αυγή. Τον Μάρτιο του 1982, απεσταλμένος της Αυγής, είναι ο μοναδικός Έλληνας δημοσιογράφος που καλύπτει τις εκλογές-φιάσκο και τον εμφύλιο πόλεμο στο Ελ Σαλβαντόρ στη διάρκεια του οποίου δολοφονούνται απεσταλμένοι ξένων ΜΜΕ.
Ο Νεράντζης είναι ο δημιουργός, σεναριογράφος και παρουσιαστής του Mixer (1996-2007) στην ΕΡΤ3, μιας πολυβραβευμένης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό σειράς ντοκιμαντέρ δημοσιογραφικής έρευνας, με συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ και προβολές σε εκατοντάδες εκδηλώσεις υπουργείων, ΜΚΟ, πανεπιστημίων, συλλόγων και κινήσεων πολιτών.
Διακρίσεις
Το 2004 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος του απένειμε το βραβείο του Ιδρύματος Μπότση «για τις έρευνες, καθώς και για το ήθος και την πληρότητα με την οποία καλύπτει πολέμους εδώ και δύο δεκαετίες και θέματα σχετικά με τον ελληνισμό απανταχού της γης». Τιμητικές διακρίσεις για «την προσφορά του στη μάχη της ενημέρωσης» έχει λάβει από το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού (1995), τον Ελληνοϊταλικό Σύλλογο Αποφοίτων Ιταλικών Πανεπιστημίων (2003), τον Όμιλο Ροταράκτ Θεσσαλονίκης (2003), την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, PLO (2009). Τo 2006 το περιοδικό Αυλαία τον βράβευσε ως τον «καλύτερο δημοσιογράφο της χρονιάς».
Βραβεύτηκε από τη Διεθνή Ακαδημία Τηλεόρασης και Ραδιοφώνου (International Academy of Television and Radio, IATR) για το ντοκιμαντέρ «Απαγωγή στη Βαγδάτη» (2006) και από την Ευρωπαϊκή Ένωση Περιφερειακών Τηλεοράσεων (CIRCOM) για το οδοιπορικό του στην κατεχόμενη Κύπρο με τίτλο «Στην Αθέατη Πλευρά της Αφροδίτης» (2003) σε σκηνοθεσία Βασίλη Κατσίκη. Το 2002 η εφημερίδα «Καθημερινή» συμπεριέλαβε το Mixer στις έξι καλύτερες εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης. Αποσπάσματα του ντοκιμαντέρ «Οι δρόμοι της προσφυγιάς» έχουν προβληθεί από το BBC και οι «Παγίδες θανάτου» από το δεύτερο κανάλι της γερμανικής τηλεόρασης.
Το 2006 στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Πάτρας έλαβε το βραβείο της  καλύτερης ταινίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα για το ντοκιμαντέρ «Στον Ιστό της αράχνης» σε σκηνοθεσία Νίκου Βεζυργιάννη. Το 2007, ωστόσο, επί κυβερνήσεως Καραμανλή, μετά την προβολή του εν λόγω ντοκιμαντέρ που αποκάλυπτε τις παράνομε πτήσεις της CIA στην Ελλάδα και το ¨Τσουνάμι: Πού πήγε η βοήθεια;» για το σκάνδαλο της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους πληγέντες από το τσουνάμι στην Ινδονησία, η Γενική Διεύθυνση της ΕΡΤ3 αποφάσισε τη διακοπή του Mixer, σχεδόν εκμηδενίζοντας τις δαπάνες παραγωγής. Σχετική ερώτηση είχαν καταθέσει οι βουλευτές Τάσος Κουράκης (ΣΥΡΙΖΑ) και Χάρης Καστανίδης (ΠΑΣΟΚ), με τον τότε υπουργό Θεόδωρο Ρουσόπουλο να απαντά (12/11/2007) ότι «η εκπομπή Mixer δεν διακόπηκε από την Διοίκηση της ΕΡΤ3, αλλά από το ρυθμό παραγωγής, για τον οποίο ευθύνεται αποκλειστικά και μόνον ο παραγωγός της».
Η «Λίστα της Σιωπής» που ακολούθησε ως ανεξάρτητη παραγωγή παρουσίασε για πρώτη φορά μαρτυρίες συγγενών και τον κατάλογο των Ελλήνων  που δολοφονήθηκαν από τη χούντα του Βιντέλα στην Αργεντινή, αποσπώντας το βραβείο καλύτερου μοντάζ στο Φεστιβάλ της Γρανάδας (2011).
Ραδιοτηλεόραση
Ο Νεράντζης στην ΕΡΤ3 διατέλεσε Διευθυντής Ειδήσεων (1996-2000) και Διευθυντής Ραδιοφωνίας (2011-2012). Ήταν πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης από την ίδρυση του τρίτου καναλιού, το 1987, αρχισυντάκτης του κεντρικού δελτίου ειδήσεων, παρουσιαστής σε talk shows και σε εκλογικές αναμετρήσεις, δημιουργός και παρουσιαστής του εβδομαδιαίου μαγκαζίνο «Νόστος» (1995-1996) για τους Έλληνες της διασποράς.
Στον Ρ.Σ. Μακεδονίας διοργάνωνε συζητήσεις στρογγυλής τράπεζας, τα «Σύγχρονα Θέματα» (1982-1987), επιμελούνταν και παρουσίαζε την πρώτη live καθημερινή εκπομπή στη Β. Ελλάδα «Είμαστε στον Αέρα» (1986-1987) και την εκπομπή «Εκτός Ορίων» στον 9.58, το πολιτιστικό ραδιόφωνο και τον 102fm της ΕΡΤ3 (2003-2005).
Συμμετείχε ενεργά στα πρώτα βήματα ανάπτυξης της μη κρατικής ραδιοφωνίας με τη σύνταξη μελέτης για το ειδησεογραφικό πρόγραμμα του Διαδημοτικού Ραδιοσταθμού Ένατο Κύμα, με εκπομπές στο Ράδιο Παρατηρητής, ως ανταποκριτής του Flash 9.61, στη σύνταξη μελέτης για την κοινοτική ραδιοφωνία στην Ευρώπη με στόχο τη λειτουργία κοινοτικού ραδιοφώνου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο Παγκόσμιο Συνέδριο Κοινοτικής Ραδιοφωνίας της AMARC (World Association of Community Radio Broadcasters, Νικαράγουα).
Εφημερίδες - Περιοδικά
Εργάστηκε στις εφημερίδες Εγνατία, Αγγελιοφόρος (Θεσσαλονίκη), National Herald (Ν. Υόρκη), Paese Sera (Ρώμη). Είναι ιδρυτικό μέλος και υπεύθυνος έκδοσης του μηνιαίου περιοδικού Προοπτική (1981-1984), συμμετείχε για πολλά χρόνια στη συντακτική επιτροπή του περιοδικού έρευνας και κριτικής Τετράδια και αρθρογράφησε στο Τέταρτο (1985-1987) του Μάνου Χατζιδάκι, και στη Νέα Οικολογία (1994-1999). Άρθρα του δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά Ενότητα, Πολίτης, Ταχυδρόμος, Οικοτοπία, Ελληνική Διασπορά, Ελληνικό Πανόραμα, Wine Plus, Γεωτρόπιο (Ελευθεροτυπία), Μανδραγόρας, L’ Espresso (Ρώμη), Il Discobolo (Ρώμη) και τη RAI SAT.
Συμμετείχε στις συλλογικές εκδόσεις: «Vivere Pericolosamente – 26 Ιστορίες από την Ιταλία», «Μετανάστευση και Κινηματογράφος», «Τύπος και Εγκληματικότητα». Η έκθεση φωτογραφίας του με τίτλο «Ίχνη Πολέμου», με το σχετικό λεύκωμα, παρουσιάστηκε σε Θεσσαλονίκη (43α Δημήτρια, 2008), Χανιά, Ηράκλειο, Γόννους  και Κωνσταντινούπολη, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης (2010).
Ο Νεράντζης δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Δημοσιογραφίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1997, 2008-2009). Έχει δώσει διαλέξεις σε συνέδρια σε Ελλάδα και εξωτερικό για το ρόλο των ΜΜΕ, τον πόλεμο, την τρομοκρατία. Έχει συνεργαστεί με την Amnesty International (Λονδίνο) και είναι μέλος της οργάνωσης Γιατροί του Κόσμου.
Μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας Θράκης (ΕΣΗΕΜΘ) και τακτικό μέλος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου (FPA).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ντοκιμαντέρ
Αλέκος Παπασίκας
Ο Αλέκος Παπασίκας είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε για 17 χρόνια στον Πανιώνιο τις δεκαετίες 1960-70, από τα οποία τα έξι ως αρχηγός. Αποτέλεσε το στυλοβάτη της άμυνας του συλλόγου, από τον οποίο ουδέποτε πήρε μεταγραφή. Στην καριέρα του κατέχει ένα σπάνιο ρεκόρ, αφού δεν δέχτηκε ποτέ κίτρινη ή κόκκινη κάρτα. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Νέων.
Βιογραφικό
Ο Αλέκος Παπασίκας είναι γέννημα θρέμμα Νεοσμυρνιώτης. Εντάχθηκε στην ομάδα του Πανιώνιου από τα τσικό και παιδί ακόμα κυνηγούσε τη μπάλα πίσω από τις εστίες του γηπέδου, όταν στην ομάδα αγωνίζονταν οι θρύλοι Θανάσης Σαραβάκος και Στάθης Μαυρίδης. Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 υπέγραψε δελτίο στο σύλλογο με αντίτιμο ένα σάμαλι και μια πορτοκαλάδα. Τη σεζόν 1966-67 έπαιξε δανεικός στον Αστέρα Ζωγράφου στη Γ΄ Εθνική και στη συνέχεια έπαιξε συνεχώς στον Πανιώνιο. Αν και είχε ένα σοβαρό τραυματισμό από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, που άλλος στη θέση του θα σταματούσε να αγωνίζεται, αποφάσισε να συνεχίσει στην αγαπημένη του ομάδα. Έπαιξε 17 χρόνια στην αμυντική γραμμή γνωρίζοντας μεγάλες χαρές. Παράλληλα υπήρξε υπόδειγμα αθλητικού ήθους, αφού ουδέποτε παρατηρήθηκε από διαιτητή ή αποβλήθηκε.
Ήταν μέλος της σπουδαίας ομάδας του Πανιωνίου που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1967, έπαιξε στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων το 1969 και τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής το 1970-71 πίσω από την ΑΕΚ και μπροστά από τον ΠΑΟ, φιναλίστ τότε του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Το ίδιο έτος κατέκτησε με το σύλλογό του το Βαλκανικό Κύπελλο και την επόμενη σεζόν 1971-72 αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Στις 1 και 15 Απριλίου 1970 ο Αλέκος Παπασίκας αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων της Ελλάδας στους δύο αγώνες εναντίον της Τουρκίας για την προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων της ΟΥΕΦΑ, στο Στάδιο Καραϊσκάκη (νίκη της ελληνικής ομάδας με 2-1) και στην Προύσα (ήττα-αποκλεισμός με 0-1).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 π
Μαραθώνιος επεξεργασιών
Στις online κοινότητες εγχειρημάτων, όπως η Wikipedia, το OpenStreetMap και το LocalWiki, ένας μαραθώνιος επεξεργασιών ή μαραθώνιος λημματογραφίας ή edit-a-thon (μερικές φορές γράφεται και editathon) είναι μια εκδήλωση όπου κάποιοι συντάκτες συναντιούνται για να επεξεργαστούν και να βελτιώσουν ένα συγκεκριμένο θέμα ή είδος περιεχομένου ενώ συνήθως περιλαμβάνει βασική εκπαίδευση στην επεξεργασία για τους νέους συντάκτες. Η λέξη είναι σύνθεση του  "edit" και του "marathon".
Μαραθώνιοι λημματογραφίας για τη Wikipedia έχουν πραγματοποιηθεί σε γραφεία των Παραρτημάτων του Wikimedia ή σε πολιτιστικούς οργανισμούς, όπως είναι τα μουσεία ή τα αρχεία, και περιλαμβάνουν θέματα όπως τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς, μουσειακές συλλογές, ιστορία των γυναικών, τέχνη, φεμινισμό, τον περιορισμό των διακρίσεων μεταξύ των φύλων και άλλα θέματα. Κάποιοι απ' αυτούς έχουν οργανωθεί από Φιλοξενούμενους βικιπαιδιστές.
Η κοινότητα του OpenStreetMap έχει επίσης φιλοξενήσει έναν αριθμός από edit-a-thons.
Πρόσβαση: Αναζήτησε τους τρόπους πρόσβασης στο χώρο που έχετε επιλέξει για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης (λεωφορείο, αυτοκίνητο, πόδια κλπ) και ενημέρωσε τους συμμετέχοντες γι’ αυτούς. Στόχος είναι η εύκολη εύρεση του χώρου και η αποφυγή καθυστέρησης κατά την άφιξη των συμμετεχόντων  για την έναρξη του editathon. Σηματοδότησε την είσοδο στο χώρο με αφίσες, αυτοκόλλητα κλπ και σε περίπτωση που αυτό είναι εφικτό άφησε κάποιον εθελοντή που θα οδηγεί τους συμμετέχοντες στο χώρο διεξαγωγής του editathon.
Στρατηγική δημιουργίας νέων χρηστών: Υπάρχει περιορισμός δημιουργίας νέων χρηστών (πρέπει να εξηγηθεί) ο οποίος ανέρχεται στους 6 χρήστες ανά 24 ώρες στην ίδια ip. Επομένως είναι καλό να ενθαρρύνεται η εκ των προτέρων δημιουργία λογαριασμού. Αν έχεις πολλούς νέους χρήστες, ζήτησε από έναν διαχειριστή να δημιουργήσει κάποιους από τους νέους λογαριασμούς, ως εγκεκριμένος χρήστης.
Πρόσβαση στο διαδίκτυο: Χρήση Η/Υ του χώρου. Φρόντισε οι συσκευές να είναι συνδεδεμένες στο διαδίκτυο και να λειτουργούν ομαλά όλα τα περιφερειακά.
Χρήση προσωπικών συσκευών:Έλεγξε τη σύνδεση ασύρματου δικτύου (Wi-Fi) και τον αριθμό των χρηστών που μπορεί να υποστηρίξει το δίκτυο. Υπάρχουν παροχές ρεύματος και επεκτάσεις; Σε περίπτωση ύπαρξης κωδικού πρόσβασης στο δίκτυο, φρόντισε να το αναρτήσεις σε ευκρινές σημείο του χώρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδεια
Νίκος Καλύβας (αντισφαίριση)
Ο Νικόλαος Καλύβας, (Αθήνα Δεκέμβριος 1937 - Ιανουάριος 1993) ήταν πρώην πρωταθλητής και προπονητής της Ελληνικής αντισφαίρισης.
Καταγόταν από οικογένεια όχι ιδιαίτερα εύπορη, για να είναι μέλος του ΟΑΑ, ήταν γιος του Δημητρίου και της Καλομοίρας Καλύβα. Στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αθηνών βρέθηκε αρχικά σαν εργαζόμενος, παιδί που μάζευε τις μπάλες από το γήπεδο (Ballboys), και παράλληλα ασκούνταν στην αντισφαίριση και όταν αναγνωρίστηκε το ταλέντο του έγινε μέλος του συλλόγου.
Ήταν πρωταθλητής ελλάδος στο μονό αντρών το 1957, 1958 , 1959 , 1960 , και 1961 , δεύτερος το 1962 , 1963 , 1964 , 1965 και το 1974. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1956, και 1957 με συμπαίκτη τον Σταύρο Παναγόπουλο, το 1961 με συμπαίκτη τον Δημήτριο Κανελλόπουλο, το 1962 και το 1967 με συμπαίκτη τον Νίκο Καλογερόπουλο. Δεύτερος ήταν το 1958, το 1960 , το 1964 , και το 1969. Στο διπλό μεικτό ήταν δεύτερος το 1960 με συμπαίκτρια την Ξανθίππη Βασιλειάδου.
Συμμετείχε σε όλα τα μεγάλα ελληνικά τουρνουά της εποχής κατακτώντας πρώτες και δεύτερες νίκες. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας στα Κύπελλα Ντέιβις του 1963, 1964, 1965 και του 1966. Το 1978 ανέλαβε την προπόνηση της Διονυσίας Παναγοπούλου και της Αγγελικής Κανελλοπούλου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Επαρχία Σαχουμιάν
Η Επαρχία Σαχουμιάν (αρμενικά: Շահումյան) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία δεν αναγνωρίζεται και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το δυτικό τμήμα ελέγχεται από τον Αμυντικό Στρατό του Αρτσάχ. Το βόρειο τμήμα της επαρχίας, που ήταν αρχικά η Αζερική περιοχή του Σαχουμιάν, βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν. Μια λωρίδα γης κατά μήκος της γραμμής κατάπαυσης του πυρός που βρισκόταν στο νότιο άκρο της περιοχής Γκοράνμποϊ του Αζερμπαϊτζάν, περιέχει εκείνο το τμήμα της επαρχίας Σαχουμιάν το οποίο διεκδικείται από το Αρτσάχ. Σχεδόν κανένα από τα ισχυριζόμενα τμήματα του Αρτσάχ δεν βρίσκονταν στο πρώην αυτόνομο όμπλαστ του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ωστόσο, πριν από τον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ, ο πληθυσμός του ήταν κυρίως αρμενικός. Οι δυνάμεις του Αρτσάχ απέτυχαν να το καταλάβουν κατά τη διάρκεια του πολέμου το 1992.
Η Επαρχία Σαχουμιάν έχει 16 κοινότητες από τις οποίες η 1 θεωρείται αστική και οι 16 αγροτικές.
Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
1485
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1485 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βελανιδιά
Η βελανιδιά ή βαλανιδιά (επιστ. Δρυς, Quercus) είναι γένος φυτών της οικογένειας των Φηγοειδών (Fagaceae) με 531 αυτοφυή είδη του βόρειου ημισφαίριου της γης. Είναι το κατ΄ εξοχήν δένδρο των δρυμών.
Είναι δέντρα ψηλά, αιωνόβια που βρίσκονται είτε σε πεδινές είτε σε ορεινές περιοχές. Ο καρπός της βαλανιδιάς είναι το βαλανίδι (από το βάλανος), χρήσιμο για ζωοτροφές και στη βυρσοδεψία. Το ξύλο όλων των ειδών είναι βαρύ, σκληρό και δεν σαπίζει εύκολα. Χρησιμοποιείται στην οικοδομική, ναυπηγική, επιπλοποιία, στην κατασκευή σανίδων, δοκαριών και παρασκευάζονται από αυτό ξυλάνθρακες πολύ καλής ποιότητας.
Είδη
Τα κυριότερα είδη που βρίσκονται στην Ελλάδα και την Κύπρο είναι:
Μυθολογία και ιστορία
Η Βαλανίς (ή Βάλανος), θεωρούνταν η Νύμφη του δέντρου της βελανιδιάς και μία από τις Αμαδρυάδες νύμφες, κόρες του Όξυλου (πνεύμα του δάσους) και της Αμαδρυάδας.
Η βελανιδιά αποτελούσε το ιερό δένδρο του Διός. Για το λόγο αυτό θεωρούνταν ιερό στην αρχαία Μακεδονία και μάλιστα πολλά χρυσά στεφάνια που έχουν βρεθεί και χρησιμοποιούνταν σε τελετές και ως ταφικά κτερίσματα, ήταν στεφάνια βελανιδιάς, με κορυφαίο το στεφάνι βελανιδιάς του Βασιλιά Φιλίππου Β' της Μακεδονίας, που βρέθηκε στον βασιλικό τύμβο των Αιγών, στη σημερινή Βεργίνα. Επίσης η μαντική δρυς θεωρούνταν πως αποτελούσε την κατοικία του Δία στη Δωδώνη.
Η βελανιδιά είναι επίσης ένα από τα Εθνικά σύμβολα της Σερβίας.
Το ξύλο της βελανιδιάς
thumb|Ξύλο βελανιδιάς Το ξύλο της είναι σχετικά ακριβό και χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία. Είναι πυκνό και το χρώμα του κυμαίνεται μεταξύ σκούρου και ανοιχτού. Στην κατασκευή κτιρίων χρησιμοποιείται στην ξυλοδεσιά. Εξαιτίας του αρωματικού της ξύλου, είναι ιδανική για την κατασκευή βαρελιών στην ποτοποιΐα.
Από ένα είδος βελανιδιάς, το φελλόδεντρο (Querqus suber), εξάγεται από το εξωτερικό μέρος του κορμού του φυτού ο φελλός, υλικό το οποίο έχει πολλές εφαρμογές χάρη στις ιδιότητές του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Φηγοειδή
Natura 2000
Το Natura 2000 (Φύση 2000) είναι ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο προστασίας των ειδών και των ενδιαιτημάτων τους. Το δίκτυο Natura 2000 αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα ευρωπαϊκά προγράμματα για την προστασία των ειδών και ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής της Ε.Ε. για τη διατήρηση της φύσης. Ιδρύθηκε τον Μάιο 1992 με την υιοθέτηση της οδηγίας των οικοτόπων η οποία συμπληρώνει την οδηγία για τα πουλιά (79/409/ΕΟΚ) και από κοινού αποτελούν την νομική βάση του δικτύου.
Η Οδηγία για την προστασία των άγριων πτηνών απαιτούσε την δημιουργία Ειδικών Ζωνών Προστασίας (Special Protection Areas ή SPAs) της ορνιθοπανίδας. Η Οδηγία των Οικοτόπων παρομοίως απαιτούσε τη δημιουργία Ειδικών Ζωνών Διατήρησης (Special Areas of Conservation - SAC) για τα υπόλοιπα είδη και το περιβάλλον. Από κοινού αυτές οι ζώνες δημιουργούν τις περιοχές του δικτύου Φύση 2000.
Κάθε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλει να καταρτίσει μία λίστα με τις καλύτερες περιοχές οι οποίες περιέχουν είδη που περιλαμβάνονται στις δύο οδηγίες. Έπειτα η λίστα πρέπει να υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η οποία, μετά από τον έλεγχο και την διαδικασία επιλογής σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα ενταχθεί στο δίκτυο. Ειδικά για τις περιοχές των υπόλοιπων ειδών και περιβάλλοντος, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία, τα κράτη- μέλη καταθέτουν μια λίστα με τις προτεινόμενες θέσεις (proposed Sites of Community Importance ή pSCIs). Όταν οι προτεινόμενες θέσεις εγκριθούν ως οριστικές (Sites of Community Importance ή SCIs), τα κράτη μέλη πρέπει να τις θεσμοθετήσουν το αργότερο σε έξι (6) έτη ως SPAs.
Το δίκτυο Natura 2000 προστατεύει το 18% του εδάφους στις 15 χώρες που αποτελούσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση πριν την είσοδο των νέων χωρών μελών του 2004, ενώ διαπραγματεύεται τον αριθμό και το μέγεθος των προστατευμένων ζωνών για κάθε μία από τις δέκα νέες χώρες.
Αντικείμενο ρύθμισης
Το δίκτυο Natura 2000 αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα ευρωπαϊκά προγράμματα για την προστασία της φύσης. Η δημιουργία του είναι αποτέλεσμα πολύχρονων προσπαθειών των κυβερνήσεων των κρατών μελών, των περιβαλλοντικών οργανώσεων και των πολιτών. Στηρίζεται στις κοινοτικές οδηγίες για τους οικοτόπους (92/43/ΕΟΚ) και για τα πουλιά (79/409/ΕΟΚ). Η οδηγία του 1992 για τους οικοτόπους επιβάλλει σε κάθε χώρα της Ε.Ε. να ξεχωρίσει τις γεωγραφικές εκείνες περιοχές, που η σπουδαιότητα της οικολογικής τους ταυτότητας τις καθιστά τόπους ευρωπαϊκής σημασίας. Επιπλέον, ζητά από τα κράτη-μέλη να καταρτίσουν διαχειριστικά σχέδια για τις συγκεκριμένες περιοχές. Τα σχέδια αυτά πρέπει να συνδυάζουν αρμονικά τη διατήρηση της άγριας πανίδας και χλωρίδας με τις οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες και να είναι ενταγμένα σε στρατηγική βιώσιμης ανάπτυξης. Οι τοποθεσίες αυτές σχηματίζουν το δίκτυο Natura 2000, ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής της Ε.Ε. για τη διατήρηση της φύσης.
Η Ελλάδα έχει προτείνει για ένταξη περίπου το 19% της χώρας. Δεν υπάρχει ενιαίος κατάλογος δράσεων που απαγορεύονται για τις περιοχές ΦΥΣΗ. Όλα εξαρτώνται από τις συγκεκριμένες μελέτες που θα ορίσουν τις ανάγκες της κάθε περιοχής και τις προϋποθέσεις για την προστασία της. Το δίκτυο όμως προωθεί και ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης που εξασφαλίζει τη συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης.
Το δίκτυο, που είχε ως ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2004, περιλαμβάνει ήδη σχεδόν 15.000 τοποθεσίες, συνολικής έκτασης 420.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που αντιστοιχούν περίπου στο 15% του εδάφους της Ε.Ε.
300px|right|thumb|Η [[λίμνη Βόλβη (φωτογραφία) αποτελεί μαζί με τη γειτονική λίμνη Κορώνεια περιοχή Natura 2000, υγρότοπο διεθνούς σημασίας (Ramsar) και εθνικό πάρκο]]
Πάντως, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι οι περιοχές του Natura 2000 δεν προορίζονται αποκλειστικά και μόνο για φυσικά πάρκα, στα οποία απαγορεύεται κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα: η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί ότι το δίκτυο δύναται να συνυπάρξει με την οικονομική πρόοδο.
Κατά συνέπεια, δραστηριότητες όπως η γεωργία, η θήρα ή ο τουρισμός, μπορούν να πραγματοποιούνται εντός των ορίων του Natura, αλλά στο μέτρο που δεν θίγουν τις ανάγκες διατήρησης της φύσης. Περαιτέρω, το πρόγραμμα δεν έχει σχεδιαστεί με τρόπο που να θέτει σε κίνδυνο θέσεις εργασίας ή το επίπεδο ζωής στις τοπικές κοινωνίες.
Εξάλλου, η Ε.Ε. συγχρηματοδοτεί, κυρίως μέσω του προγράμματος LIFE-Φύση, μέτρα για τη συγκρότηση του δικτύου. Ήδη, έχουν διατεθεί πάνω από 415 εκατ. ευρώ για περισσότερα από 300 έργα στο σύνολο της Ευρώπης.
Παράλληλα, οι εθνικές αρχές έχουν διαβιβάσει αξιόλογα στοιχεία για κάθε περιοχή του Natura στις αρμόδιες κοινοτικές υπηρεσίες. Ως αποτέλεσμα, η Ε.Ε. έχει σήμερα στη διάθεσή της πάνω από 9.000 χάρτες και 220 δέσμες ψηφιακών δεδομένων. Με βάση αυτά τα στοιχεία και με τη βοήθεια του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Κομισιόν έχει ξεκινήσει τη δημιουργία ενός συστήματος γεωγραφικών πληροφοριών (GIS), το οποίο θα παρέχει στους ενδιαφερόμενους διαλογική ενημέρωση, σχετικά με την κάθε περιοχή του δικτύου στην Ευρώπη.
Στο μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) χρηματοδοτεί έργα για την προστασία του περιβάλλοντος με μακροπρόθεσμα δάνεια, που καλύπτουν έως και το 50% του συνολικού κόστους των επενδύσεων (π.χ. για έργα διαχείρισης υδάτων, επεξεργασίας αποβλήτων και ανάπλασης αστικών περιοχών). Η ΕΤΕπ χορηγεί επίσης δάνεια για έργα σε γειτονικές χώρες της Μεσογείου και της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.