cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συνεταιρισμοί κατοικίας
Παράδειγμα Co-Hab Athens
Στόχος είναι η δημιουργία μιας ένωσης ή μη κερδοσκοπική οργάνωση (που είναι μια αρκετά ευέλικτη νομική οντότητα) για την προώθηση της συνεταιριστικής στέγασης που θα κάνει την ευαισθητοποίηση και τη δικτύωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα αναπτύξει ένα πιλοτικό έργο και θα αναζητήσει πιθανές πηγές χρηματοδότησης.
H Co-Hab Athens και η Πρωτοβουλία Κατοίκων Εξαρχείων έχει ξεκινήσει σε ένα μηνιαίο εργαστήριο για την επεξεργασία ενός συγκεκριμένου  σεναρίου συλλογικής κατοικίας στο κέντρο της Αθήνας με παρεμβάσεις σε επίπεδο κτιρίου, οικοδομικού τετραγώνου και γειτονιάς, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του κτιριακού αποθέματος, του αστικού ιστού αλλά και τις κοινωνικές σχέσεις που διαμορφώνονται σε επίπεδο γειτονιάς ή πολυκατοικίας, που θα βασίζεται σε πραγματικές συνθήκες και δεδομένα.
Στόχος είναι η σύνθεση ενός ολοκληρωμένου, εφαρμόσιμου μοντέλου συλλογικής κατοικίας για κτήρια της Αθήνας.
Παράδειγμα Milton Park housing co-op
Στη Βόρεια Αμερική βρίσκεται ο μεγαλύτερος συνεταιρισμός στέγασης Milton Park housing co-op. Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1987 στο Μόντρεαλ, το πολυπληθέστερο πολεοδομικό συγκρότημα του Κεμπέκ στον Καναδά, όπου και εδρεύει. Πρόκειται για έναν συνεταιρισμό ο οποίος αναλαμβάνει τη συντήρηση παραδοσιακών ιστορικών κατοικιών του Μόντρεαλ παρέχοντας παράλληλα στέγαση στα μέλη του. Τα μέλη διαχειρίζονται συλλογικά τα κτίρια καταβάλλοντας ένα αντίτιμο για την προσωπική τους κατοικία. Το αντίτιμο αυτό είναι μικρό, καθώς τα λειτουργικά κόστη συντήρησης είναι μειωμένα, αφού τα μέλη του συνεταιρισμού συμμετέχουν στη διατήρηση των κτιρίων. Αυτό σημαίνει πως τα μέλη που συμμετέχουν έχουν το δικαίωμα ποιοτικής στέγασης σε τιμές χαμηλότερες από της μέσης αγοράς. Οι κοινόχρηστοι χώροι ανήκουν σε όλους και αξιοποιούνται ως τόποι διάδρασης. Σήμερα οι οικιστικές μονάδες του εγχειρήματος ανέρχονται σε 616 και στεγάζουν 1500 άτομα.
Αναφορικά με τους νομικούς κανόνες και τη χρηματοδότηση, όλοι οι συνεταιρισμοί στέγασης διέπονται από το νόμο περί συνεταιρισμών Οι δεκαπέντε συνεταιρισμοί και οι έξι μη κυβερνητικές οργανώσεις που συμμετέχουν στον Milton Park housing co-op έχουν χρηματοδοτηθεί από την Canada Mortage and housing corporation βάσει του άρθρου 95 του εθνικού νόμου περί κατοικιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικιστικά κοινά
Ντάνιελ Ολμπρίχσκι
Ο Ντάνιελ Μάρτσελ Ολμπρίχσκι (πολωνικά: Daniel Marcel Olbrychski) (γενν. 27 Φεβρουαρίου 1945) είναι Πολωνός ηθοποιός, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές ταινίες του Άντζεϊ Βάιντα και επίσης γνωστός για το ρόλο του αποστάτη και αρχικατασκόπου Βασίλι Ορλόφ μαζί με την ηθοποιό του Χόλιγουντ Αντζελίνα Τζολί στην ταινία Salt.
Ζωή και καριέρα
αριστερά|μικρογραφία| Ο Ολμπρίχσκι (αριστερά) με τον [[Άντζεϊ Βάιντα (κέντρο), 1973]] Ο Ολμπρίχσκι γεννήθηκε το 1945 στο Γουόβιτς της Πολωνίας. Ο πατέρας του ήταν ο Φραντσίσεκ και η μητέρα του η Κλεμεντίνα (το γένος Σοουονόβιτς). Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Κσίστοφ (1939–2017), ο οποίος ήταν φυσικός. Παρακολούθησε το Λύκειο Στέφαν Μπάτορυ στη Βαρσοβία. Ασχολείται με την πυγμαχία από τα νεανικά του χρόνια, και προπονήθηκε επίσης στη ξιφασκία, στην αντιπτέριση και στο τζούντο.
Το 1965, έπαιξε τον χαρακτήρα του Rafał Olbromski, τον πρώτο του μεγάλο κινηματογραφικό ρόλο στην ταινία του Άντζεϊ Βάιντα, Στάχτες.
Το 1971, κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας για την ερμηνεία του στο Το Δάσος με τις Σημύδες.
Έπαιξε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην ταινία του Φόλκερ Σλέντορφ, Το Ταμπούρλο, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γκύντερ Γκρας. Εμφανίστηκε επίσης σε μία από τις δέκα ταινίες μικρού μήκους στο Δεκάλογος του Κσίστοφ Κιεσλόφσκι και έπαιξε έναν ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά του Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι.
Το 2010 έλαβε δίπλωμα από την Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας. Εκτός από την υποκριτική, ο Ολμπρίχσκι ήταν πολύ γνωστός για τις ικανότητές του ως αθλητής. Δεινός ιππέας, πυγμάχος και πολύ ικανός με το σπαθί, ο Ολμπρίχσκι έκανε προσωπικά τις περισσότερες από τις σκηνές κασκαντέρ στις ταινίες του.
Επιλέχθηκε για να είναι στην κριτική επιτροπή για τα τμήματα Cinéfondation και ταινιών μικρού μήκους του Φεστιβάλ Καννών 2015. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, εμφανίστηκε σε πέντε ταινίες υποψήφιες για Όσκαρ, δύο από τις οποίες κέρδισαν το βραβείο (The Tin Drum, 1979 και Dangerous Moves, 1984).
Προσωπική ζωή
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ήταν σε σχέση με την τραγουδίστρια Μαρίλα Ροντόβιτς. Απέκτησε τον γιο του, Βίκτορ, με τη Γερμανίδα ηθοποιό Μπάρμπαρα Ζούκοβα. Έχει παντρευτεί τρεις φορές: με την ηθοποιό Μονίκα Ντζιενσιέβιτς, με την οποία απέκτησε τον γιο Ρ¨αφαου, τη δημοσιογράφο Ζουζάνα Γουαπίτσκα, με την οποία έχει την κόρη Βερονίκα και από το 2003 με τη θεατρολόγο Κριστίνα Ντέμπσκα. Έζησε πολλά χρόνια στη Γαλλία και μιλάει άπταιστα γαλλικά. Ασκεί την πυγμαχία ως χόμπι. Κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών της Πολωνίας το 2015, ενέκρινε δημόσια την υποψηφιότητα του Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι. Υποστηρίζει την ΛΟΑΤ κοινότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων Κατηγορία:Αποδέκτες του Μεταλλίου Πούσκιν Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας
Ντόμινικ Φάικ
Ο Ντόμινικ Ντέιβιντ Φάικ (30 Δεκεμβρίου, 1995) είναι Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Φλόριντα, έμαθε να παίζει κιθάρα σε ηλικία 10 ετών. Ο Φάικ έλαβε για πρώτη φορά αναγνώριση αφού κυκλοφόρησε αρκετά δημοφιλή τραγούδια στον ιστότοπο SoundCloud. Μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου του εκτεταμένου θεατρικού του, Don't Forget About Me, Demos, υπέγραψε συμβόλαιο με την Columbia Records.
Το τραγούδι του Φάικ "3 Nights" έφτασε στο top ten σε πολλές χώρες. Αργότερα συνεργάστηκε με το συγκρότημα Brockhampton και την τραγουδίστρια Halsey. Τον Ιούνιο του 2020, ο Φάικ κυκλοφόρησε το σινγκλ "Chicken Tenders". Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε το single Politics & Violence. Το πρώτο άλμπουμ του Φάικ, What Could Possibly Go Wrong, κυκλοφόρησε τον ίδιο μήνα. Το άλμπουμ μπήκε στο top 50 πολλών χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Αυστραλίας.
Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο Φάικ έγινε ο headliner για μια σειρά συναυλιών στο βιντεοπαιχνίδι Fortnite. Λίγους μήνες αργότερα, το NME συμπεριέλαβε τον Φάικ στη λίστα με τους βασικούς νέους καλλιτέχνες του 2020. Ηχογράφησε μια διασκευή του τραγουδιού του Πολ ΜακΚάρτνεϊ "The Kiss of Venus" για το άλμπουμ McCartney III Imagined.
Το 2022 μπήκε στον κόσμο της υποκριτικής, ερμηνεύοντας τον Έλιοτ στη δημοφιλή σειρά του HBO Euphoria.
Πρώτα χρόνια
Ο Ντόμινικ Ντέιβιντ Φάικ γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 1995, στη Νάπολη της Φλόριντα. Μεγάλωσε παίζοντας μουσική. Σε ηλικία δέκα ετών απέκτησε μια κιθάρα και έμαθε να την παίζει. Ο Φάικ μεγάλωσε με έναν μικρότερο αδερφό, τον Άλεξ, μια αδερφή, την Απολώνια, έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Σιν, και είναι Φιλιππινέζικης και Αφροαμερικανικής καταγωγής.
2017-2018: Don't Forget About Me, Demos
Ο Φάικ έλαβε αρχικά την αναγνώριση κάνοντας beats με τον τότε παραγωγό του, Χάντερ Πέιφερ (γνωστός ως 54), που τον οδήγησε στη δημοσίευση πολλών δημοφιλών τραγουδιών στο SoundCloud. Κυκλοφόρησε το EP Don't Forget About Me, Demos σε ηλικία 21 ετών τον Δεκέμβριο του 2017, το οποίο ηχογραφήθηκε ενώ βρισκόταν σε κατ' οίκον περιορισμό για επίθεση σε αστυνομικό. Το EP τράβηξε την προσοχή πολλών δισκογραφικών εταιριών και υπέγραψε με την Columbia Records για 4 εκατομμύρια δολάρια. Αργότερα μπήκε στη φυλακή για παραβίαση αυτού του κατ' οίκον περιορισμού και έλαβε περαιτέρω προσοχή το 2018 για το τραγούδι "3 Nights", το οποίο έφτασε στην κορυφή της δεκάδας των charts στην Αυστραλία, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Το "3 Nights" κυκλοφόρησε ως σινγκλ και είχε τον ήχο της ακουστικής κιθάρας του σε σύγκριση με τη μουσική του Τζακ Τζόνσον. Τοποθετήθηκε εκ περιτροπής σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς και λίστες αναπαραγωγής του Spotify και έλαβε θετικές κριτικές από τους Rolling Stone. Αναφορικά με το EP, το Billboard περιέγραψε τον Φάικ ως έναν καλλιτέχνη που συνδυάζει το είδος του.
2019-σήμερα: What Could Possibly Go Wrong
Τον Ιανουάριο του 2019, ο Φάικ αποκάλυψε ότι εργαζόταν για ένα άλμπουμ. Στις 4 Απριλίου 2019, το συγκρότημα Brockhampton, ανέβασε ένα βίντεο στο κανάλι του στο YouTube με τίτλο "This is Dominic Fike", με τον ίδιο και το τραγούδι του "3 Nights". Από τον Απρίλιο του 2019, έχουν δημοσιευτεί πολλαπλές συνεργασίες με το Κέβιν Αμπρστράκτ των Brockhampton, φτάνοντας πάνω από 4 εκατομμύρια προβολές.
Στις 7 Ιουνίου 2019, κυκλοφόρησε δύο σινγκλ, το "Açaí Bowl" και το "Rollerblades". Ακολούθησε με ένα άλλο σινγκλ, "Phone Numbers", παραγωγή του Kenny Beats, στις 4 Ιουλίου 2019. Το μουσικό βίντεο για αυτό το τραγούδι ήταν κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου 2019. Ο Φάικ ανακοίνωσε στις 9 Ιουλίου 2019 ότι θα πήγαινε σε μια περιοδεία με τίτλο "Rain or Shine" αργότερα μέσα στη χρονιά. Το βορειοαμερικανικό σκέλος της περιοδείας ξεκίνησε στις 31 Αυγούστου στη Φιλαδέλφεια και ολοκληρώθηκε στις 3 Οκτωβρίου στο Λος Άντζελες. Τον Σεπτέμβριο του 2019, ανακοίνωσε ότι θα έκανε μια συνεργασία με τον Μαρκ Τζέικομπς.
Ο Φάικ εμφανίστηκε στο τραγούδι "Dominic's Interlude" στο τρίτο άλμπουμ της Halsey, Manic, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Ιανουαρίου 2020.
Στις 26 Ιουνίου 2020, κυκλοφόρησε το "Chicken Tenders", το πρώτο σινγκλ από το πρώτο του άλμπουμ που δεν έχει ακόμη ονομαστεί. Στις 9 Ιουλίου, κυκλοφόρησε το σινγκλ "Politics & Violence" και ανακοίνωσε ότι το ντεμπούτο του στο άλμπουμ What Could Possibly Go Wrong θα κυκλοφορήσει στις 31 Ιουλίου.
Στις 7 Αυγούστου 2020, ο Φάικ ήταν το θέμα του δεύτερου επεισοδίου του The New York Times Presents. Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο Φάικ έγινε headliner για το βιντεοπαινίδι Fortnite. Τον Μάρτιο του 2021, εμφανίστηκε στο τραγούδι του Τζάστιν Μπίμπερ "Die For You" στο έκτο άλμπουμ ονόματι Justice.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Ανταβάλ
Το Ανταβάλ ή Ακτάς (τουρκικά: Aktaş «Ακτάς» ) είναι ορεινός οικισμός στην επαρχία Νίγδης της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 2210 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός βρίσκεται 99 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Καισαρείας και 10 χλμ βορειοανατολικά της Νίγδης σε υψόμετρο 1380 μέτρων, κοντά στην κοιλάδα του Μπουτάκ Οβά. Ο χρόνος και ο λόγος δημιουργίας του Ανταβάλ παραμένουν άγνωστοι, ωστόσο σύμφωνα με τον Κ. Νίγδελη, οι πιο βάσιμες θεωρίες σχετίζονται με την ανάγκη των πρώτων οικιστών του να προστατευθούν από ληστρικές επιδρομές. Το 1815 αναφέρεται από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κύριλλο ΣΤ΄ ως χριστιανικό χωριό, ενώ υπολογίζεται πως κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα ο πληθυσμός του γνώρισε αλματώδη άνοδο , με αποτέλεσμα να υπολογίζεται πως γύρω στο 1900 αριθμούσε 2000 κατοίκους.
Το 1916, σύμφωνα με αναφορά του Έλληνα πρόξενου στην Κωνσταντινούπολη, επρόκειτο για ένα αποκλειστικά ελληνικό χωριό 400 οικογενειών. Οι κάτοικοί του ασχολούνταν κυρίως με αγροτικές εργασίες ή ως εργάτες σε κοντινό λατομείο. Επιπλέον, αρκετοί είχαν μεταναστεύσει για βιοποριστικούς λόγους στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχαν δημιουργήσει φιλεκπαιδευτική αδελφότητα. Γλωσσικά, οι κάτοικοι του Ανταβάλ ήταν τουρκόφωνοι αν και υποστηρίχθηκε από τον Αναστάσιο Λεβίδη πως σε παλαιότερες εποχές είχαν ως μητρική γλώσσα την ελληνική. Παράλληλα, ο οικισμός διέθετε ελληνικό σχολείο.
Εκκλησιαστικά το Ανταβάλ υπαγόταν στην επισκοπή Πέρτων της μητρόπολης Ικονίου και διέθετε αρκετούς ορθόδοξους ναούς, οι σημαντικότεροι εκ των οποίων ήταν του Αγίου Νικολάου (που κτίστηκε γύρω στο 1844) και του Αγίου Κωνσταντίνου (λίγο έξω από τον οικισμό με άγνωστο έτος ανέγερσης). Τον Ιούνιο του 1924, ως συνέπεια της Μικρασιατικής Καταστροφής και της ανταλλαγής πληθυσμών που συμφωνήθηκε μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αποχώρησαν από τον οικισμό περίπου 530 οικογένειες Ελλήνων, οι οποίες εγκαταστάθηκαν κυρίως στη Μακεδονία. Στη θέση τους εγκαταστάθηκαν Τούρκοι πρόσφυγες και το 1926 ο οικισμός μετονομάστηκε από Ανταβάλ σε Ακτάς. Το 1999 συστάθηκε ο δήμος Ακτάς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Καππαδοκία Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Φρειδερίκος του Τσέσυν
Ο Φρειδερίκος, πολων. Fryderyk cieszyński (1480/83 - Ιούνιος 1507) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Τσέσυν ήταν κοσμήτορας του Συλλόγου του Τιμίου Σταυρού και του καθεδρικού του Βρότσλαφ.
Βιογραφία
Αν και πρωτότοκος, για άγνωστο λόγο προορίστηκε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, ίσως για να αυξήσει το κύρος του Καζιμίρ Β΄ στη Σιλεσία. Το 1501 -με την υποστήριξη του πατέρα του και άλλων δουκών της Σιλεσίας- έγινε υποψήφιος βοηθός επισκόπου στο Βρότσλαφ, με δικαίωμα διαδοχής του τότε επισκόπου Γιόχανν Δ΄ Ροτ. Όμως ο Σύλλογος του καθεδρικού απέρριψε την εκλογή, κυρίως διότι όταν ο Καζιμίρ Β΄ ήταν γενικός επόπτης (starosta) της Σιλεσίας, είχε πολιτική μη ευνοϊκή προς την Εκκλησία και ήταν εναντίον της.
Παρά τη διαμαρτυρία του Καζιμίρ Β΄, ο σύλλογος δεν άλλαξε την απόφασή του, έτσι εκείνος το 1503 αποφάσισε να στείλει τον Φρειδερίκο στη Βιέννη, όπου λίγο μετά ονομάστηκε πρύτανης του Πανεπιστημίου. Έπειτα ο Φρειδερίκος πήγε στην Ιταλία, όπου ξεκίνησε τις σπουδές του. Παρά την απόρριψη της υποψηφιότητάς του το 1501, ο Φρειδερίκος συνέχισε τις προσπάθειές του να αποκτήσει την πιο υψηλή πνευματική εξουσία στη Σιλεσία και το 1508, με τη βοήθεια του πατέρα του, διορίστηκε κοσμήτορας του Συλλόγου του Τιμίου Σταυρού και κοσμήτορας στον Σύλλογο του καθεδρικού του Βρότσλαφ. Η πολλά υποσχόμενη σταδιοδρομία του τερματίστηκε αιφνίδια το 1507, όταν απεβίωσε αδόκητα στην Ιταλία. Τάφηκε στον καθεδρικό της Σιένα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Τσεζενάτικο
Το Τσεζενάτικο (ιταλικά: Cesenatico) είναι πόλη της Ιταλίας στην Επαρχία Φορλί-Τσεζένα. Έχει πληθυσμό 25.781 κατοίκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φορλί-Τσεζένα
Ρύζι Λάρισας
Το Ρύζι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Φαρσάλων, της Δημοτικής Ενότητας Φαρσάλων και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Φέλμπερτ
Το Φέλμπερτ (γερμανικά: Velbert) είναι μεγάλη πόλη στη Γερμανία και συγκεκριμένα στο κρατίδιο της βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας με 81.984 κατοίκους (στις 31 Δεκεμβρίου 2018). Υπάγεται στην επαρχία Μέτμαν της διοικητικής περιφέρειας Ντύσσελντορφ.
Το Φέλμπερτ αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 875 μ.Χ., με την ονομασία Φελντμπράχτι.Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στο μέταλλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Πέτρος Κέστορας
Ο Πέτρος Κέστορας (γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1957 στην Κάτω Ζώδεια της περιοχής Μόρφου) είναι Κύπριος διπλωμάτης και πρώην Έκτακτος και Πληρεξούσιος Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ρωσική Ομοσπονδία.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα όπου αποφοίτησε με πτυχίο Πολιτικών Επιστημών στη διεθνή πολιτική. Ο Κέστορας εργάστηκε σε διάφορες θέσεις στοΥπουργείο Εξωτερικών της Κύπρου μέχρι το 2002 όταν διορίστηκε πρέσβης της Κύπρου στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Κατείχε τη θέση μέχρι τον Ιούλιο του 2007, όταν επέστρεψε στην Κύπρο για να γίνει επικεφαλής του τμήματος Ευρωπαϊκής Ένωσης του Υπουργείου Εξωτερικών. Τον Σεπτέμβριο του 2008 ανέλαβε τη θέση του Πρέσβη της Κύπρου στη Ρωσία.
Ο Κέστορας μιλάει αγγλικά, ελληνικά, ιταλικά και γαλλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι διπλωμάτες
Threema
Το Threema είναι μια εφαρμογή για απευθείας μηνύματα και κλήσεις για smartphones και tablets. Αναπτύχθηκε από την Threema GmbH, εταιρεία με έδρα την Ελβετία.
Το λογισμικό είναι διαθέσιμο για Android, iOS και Windows Phone στα αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά, ισπανικά, ιταλικά, ρώσικα, πορτογαλικά και στα πολωνικά.
Όλα τα μηνύματα (και οι κλήσεις) κρυπτογραφούνται (end-to-end encryption).
Το 2015 έφτασε τους 3.500.000 χρήστες.
Ιστορία
Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο 2012 από τον Manuel Kasper. Το αρχικό όνομα της εταιρείας ήταν Kasper Systems GmbH.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Παραπομπές
Κατηγορία:Instant messengers Κατηγορία:Λογισμικό Android
Εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων
Η εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων είναι η μεγαλύτερη από τις τέσσερις περιφέρειες της μείζονος εκλογικής περιφέρειας Ηπείρου. Αποτελείται από 8 δήμους σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης (Βορείων Τζουμέρκων, Δωδώνης, Ζαγορίου, Ζίτσας, Ιωαννιτών, Κόνιτσας, Μετσόβου και Πωγωνίου).
Από το 1974 έως το 1981 η περιφέρεια Ιωαννίνων έδινε 5 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Από το 1985 έως το 1993 έδινε 6 έδρες, ενώ από το 1996 έως σήμερα ο αριθμός των εδρών επανήλθε στις 5.
Το χαρακτηριστικό της περιφέρειας αυτής είναι ότι αποτελεί τον πιο αξιόπιστο «καθρέφτη» του ελληνικού εκλογικού σκηνικού, καθώς στις 29 εκλογικές αναμετρήσεις που έχουν διεξαχθεί από τη μεταπολίτευση έως σήμερα (20 βουλευτικές εκλογές και 9 ευρωεκλογές), το κόμμα που ερχόταν πρώτο στην περιφέρεια Ιωαννίνων, ήταν αυτό που τελικά κέρδιζε και τις εκλογές στο σύνολο της επικράτειας.
Δήμοι και Ψηφοφόροι
Στην εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων υπάγονται οκτώ καλλικρατικοί δήμοι:
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Παραπομπές
Ιωαννινων Κατηγορία:Νομός Ιωαννίνων
Αθέρας (Ικαρία)
Ο Αθέρας ή Αιθέρας της Ικαρίας, γνωστός και ως Πράμνος,  είναι το βουνό ή μικρή οροσειρά που αποτελεί τη «σπονδυλική στήλη» του νησιού, διασχίζοντάς το κατά μήκος.
Η υψηλότερη κορυφή του Αθέρα είναι η Φάρδη, που έχει υψόμετρο 1.041 ή 1.042 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σε παρόμοιο ύψος φθάνουν δύο άλλες κορυφές, η Μέλισσα (1.031 μέτρα) και η Ερυφή (1.026 μέτρα). Κάτω από τα χίλια μέτρα βρίσκουμε τις κορυφές Αμμούδια (913 μ.), Υψωνάς (697 μ.) και άλλες, με υψόμετρα 957 μέτρα, 915 μέτρα και 746 μέτρα. Το τοπίο παρουσιάζει αντιθέσεις, με απόκρημνες βραχώδεις τοποθεσίες και, σε αντιδιαστολή, μέρη με πυκνή δασώδη και άλλη βλάστηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ικαρία Κατηγορία:Οροσειρές της Ελλάδας
Άννα Κουτσαφτίκη
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Όταν τελείωσε το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε τέσσερα χρόνια μετά. Παράλληλα ξεκίνησε να σπουδάζει υποκριτική στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν ενώ έκανε σπουδές και στο τραγούδι.
Απαρταδό
Το Απαρταδό (ισπανικά: Apartadó, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [apaɾtaˈðo]) είναι πόλη και δήμος στο διαμέρισμα της Αντιόχειας της Κολομβίας. Βρίσκεται κοντά στον Ατλαντικό Ωκεανό στον Κόλπο του Ουραμπά. Η οικονομία βασίζεται σε μπανάνες, καλαμπόκι, κακάο, και τη κτηνοτροφία. Η θερμοκρασία είναι περίπου 30 βαθμοί Κελσίου και η σχετική υγρασία είναι πάνω από 80% όλο το χρόνο. Το Απαρταδό χωρίζεται σε 48 γειτονιές, και εδώ είναι το καλύτερο λύκειο της περιοχής του Ουραμπά. Σήμερα, η κυβέρνηση τονώνει την βιομηχανία εδώ επειδή είναι κοντά στην Καραϊβική Θάλασσα και στο κέντρο της χώρας. Κάτοικοι: 150.000 το 2009.
Άννα Κουτσαφτίκη
Βιογραφικό
Το 1995, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια στο Θέατρο Τέχνης, ξεκίνησε την καριέρα της λαμβάνοντας μέρος κυρίως σε θεατρικές παραστάσεις. Από το 1995 μέχρι το 1999, συμμετείχε σε παραστάσεις της σχολής της, συνεργαζόμενη με τους σκηνοθέτες Γιώργο Λαζάνη και Μίμη Κουγιουμτζή. Την περίοδο 2001-2005 έλαβε μέρος στα θεατρικά έργα «Ο κόσμος της Πάττυ», «Σπασμένη Στάμνα», «Φλαντρώ», «Πολύ κακό για το τίποτα», «Clavigo» και άλλα. Ακολούθησαν σημαντικές συμμετοχές τα επόμενα χρόνια σε παραστάσεις όπως «Η αγνή του θεού», «Έναν όνειρο» και άλλες.
Απαρταδό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κολομβίας
Άννα Κουτσαφτίκη
Βιογραφικό
Έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση τη σεζόν 2002-2003 κάνοντας διάφορες συμμετοχές στο καστ της σειράς «Camera Cafe». Τη σεζόν 2003-2004 είχε τον ρόλο της Χριστίνας στην κωμική σειρά «Καλά να πάθεις». Ακολούθησε μία μικρή συμμετοχή σε ένα επεισόδιο της σειράς «Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα». Έγινε ευρέως γνωστή στο κοινό το 2017 όταν μετά από casting πήρε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον πέμπτο κύκλο της κωμικής σειράς «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα». Εκεί μέχρι σήμερα υποδύεται την Θεσσαλονικιά φιλόλογο Ξένια Χατζηιωάννου συνεχίζοντας στη σειρά για έκτη σεζόν.
Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 2003 στη ταινία «Ένα τραγούδι δεν φτάνει». Το 2011 πρωταγωνίστησε στην ταινία Απ' τα κόκαλα βγαλμένα σε σκηνοθεσία Σωτήρη Γκορίτσα. Ακολούθησε η συμμετοχή της στην βραβευμένη ταινία του Αλέξανδρου Αβρανά Miss Violence.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κριτσάρι Καρδίτσας
Το Κριτσάρι είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας ο οποίος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 900 μέτρων στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Προφήτης Ηλίας της Νότιας Πίνδου. Απέχει περίπου 7 χλμ. ΝΑ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 71 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην κοινότητα Ανθηρού Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην κοινότητα Ανθηρού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 35 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας κατηγορία:χωριά του νομού Καρδίτσας
Σιντ, ο μικρός επιστήμονας
Ο Σιντ, ο μικρός επιστήμονας (αγγλικά: Sid the Science Kid, απαντάται και ως Jim Henson's Sid the Science Kid για εμπορικούς λόγους) είναι αμερικανικό τηλεοπτικό κινούμενο σχέδιο του PBS Kids. Προβλήθηκε από τις 1 Σεπτεμβρίου 2008 έως τις 25 Μαρτίου 2013, με 68 επεισόδια που χωρίζονται σε δύο κύκλους. Η σειρά παραγόταν με την βοήθεια υπολογιστή από την The Jim Henson Company και το πρώην συνδεδεμένο με το Δημόσιο Σύστημα Μεταδόσεων (PBS) τηλεοπτικό σταθμό KCET του Λος Άντζελες.
Η παραγωγή ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2008 και αρχικά είχαν ζητηθεί 42 επεισόδια. Έκανε πρεμιέρα την ίδια μέρα με το Μάρθα, το σκυλί που μιλάει στις 1 Σεπτεμβρίου 2008, με δέσμευση να προβάλλεται για τουλάχιστον δύο χρόνια. Ο τίτλος εργασίας του προγράμματος ήταν αρχικά ο "Ποια είναι η μεγάλη ιδέα;" και ο κεντρικός χαρακτήρας, ο Σιντ, είχε ονομαστεί αρχικά Τζος.
Ο KOCE, το κύριο μέλος του PBS για τη περιοχή του Λος Άντζελες σήμερα, ξεκίνησε τη παραγωγή του προγράμματος αφού ο KCET αποσχίστηκε από το PBS στις 31 Δεκεμβρίου 2010.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές παιδικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Αλάβανδος
Στην ελληνική μυθολογία ο Αλάβανδος (αρχ. ελλ. Ἀλάβανδος) ήταν ήρωας της Καρίας, γιος του Ευίππου και της Καλλιρρόης, της κόρης του Μαιάνδρου. Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, πατέρας του ήταν ο Καρ. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο Αλάβανδος, και όχι ο Καρ, ίδρυσε την πόλη Αλάβανδα στην Καρία. Μετά τον θάνατό του λατρευόταν ως θεός από τους κατοίκους της πόλεως αυτής. Ο Κικέρων γράφει ότι ο Αθηναίος μουσικός Στρατόνικoς, είχε πει: ''«Ας είναι ο Αλάβανδος εχθρός μου! Αλλά ας είναι ο Ηρακλής δικός σας.»'' Η αιτία ήταν ότι είχε βαρεθεί τους ύμνους που ανέπεμπαν οι Κάρες στον μυθικό ήρωά τους, ενώ παραμελούσαν πιο ελληνικές λατρείες (όπως του Ηρακλέους, τον οποίον οι Κάρες περιφρονούσαν). Το πρωταρχικό όνομα του Αλαβάνδου είναι άγνωστο. Σύμφωνα με τον θρύλο, μετά τη νίκη του σε κάποιο είδος ιπποδρομίας, όταν πήρε κάποιο βραβείο, ο λαός τον απεκάλεσε «Αλάβανδο», από τις καρικές λέξεις για το άλογο (ala) και τη νίκη (banda). Σε συμφωνία με αυτό, το όνομά του δινόταν κάποιες φορές «εξελληνισμένο» ως Ιππόνικος.
Πηγές
Αλαβανδος
Άγιοι Πάντες Χανίων
Οι Άγιοι Πάντες είναι οικισμός της κοινότητας Παϊδοχωρίου του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Αποκορώνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Πάντες είναι πεδινός οικισμός στο ανατολικοκεντρικό τμήμα του νομού, δυτικά του Βάμου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Είναι κόμβος πάνω στην παλαιά εθνική οδό Χανίων-Ρεθύμνου και απέχουν 26 χλμ. περίπου ΝΑ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ως Μπαμπαλή Χάνι
Ως Μπαμπαλής Ως Άγιοι Πάντες
(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=19868)
Γενικά
Το παλαιό όνομα του χωριού οφείλεται στον Τούρκο Μπαμπά Αλή, ο οποίος διατηρούσε χάνι στην περιοχή. Οι πρώτες οικογένειες του Σταύρου Νικηφοράκη από το Μελιδόνι, με την πολυμελή οικογένειά του (8 παιδιά) και του Γιώργου Κουράκη από τα Κυριακοσέλια εγκαταστάθηκαν, εκεί, στις αρχές του 1905. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Η περιοχή παράγει ελαιόλαδο και κρασί.
Ντιρκ Κάιτ
Ο Ντιρκ Κάιτ (Dirk Kuyt, 22 Ιουλίου 1980) είναι Ολλανδός παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός και πλάγιος επιθετικός.
Άγιοι Πάντες Χανίων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων
Ντιρκ Κάιτ
Ο Κάιτ ξεκίνησε την καριέρα του από την Ουτρέχτη το 1998 και σύντομα έγινε μέρος της κύριας ομάδας. Πέρασε πέντε χρόνια στην ομάδα και στην τελευταία του σαιζόν κέρδισε το πρωτάθλημα Ολλανδίας και επιλέχθηκε ως το Ολλανδικό Χρυσό Παπούτσι. Στη συνέχεια αποκτήθηκε για ένα εκατομμύριο ευρώ από τη Φέγιερνορντ. Το 2005 έγινε αρχηγός της ομάδας από το Ρότερνταμ και ήταν πρώτος σκόρερ της για τρεις συνεχόμενες σαιζόν. Επίσης, ήταν πρώτος σκόρερ του Ολλανδικού πρωταθλήματος 2004-05 και Ολλανδός ποδοσφαιριστής της χρονιάς για το 2005-06. Ο Κάιτ πραγματοποίησε από το 2001 έως το 2006 εμφανίσεις σε 179 συνεχόμενους επίσημους αγώνες, και στη Φέγερνορντ αποτελούσε ένα παραγωγικό δίδυμο με τον Σαλομόν Καλού.
Αποκτήθηκε από τη Λίβερπουλ το 2006 για 10 εκατομμύρια λίρες, ενώ είχε σκοράρει 71 φορές σε 101 εμφανίσεις προταθλήματος με τη Φέγιερνορντ. Στη Λίβερπουλ έγινε μέλος της πρώτης ομάδας και αγωνίστηκε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Μίλαν, σκοράροντας στον τελικό. Στην επόμενη χρονιά στο Τσάμπιονς Λιγκ σκόραρε 7 φορές. Το 2012 βοήθησε τη Λίβερπουλ να κατακτήσει το FA Cup το 2012 εναντίον της Κάρντιφ Σίτι, και αυτό το τρόπαιο είναι το μοναδικό που κατέκτησε με τη Λίβερπουλ ως παίκτης.
Ο Κάιτ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2004 και εκπροσώπησε την Ολλανδία σε πέντε μεγάλες διοργανώσεις, τα Μουντιάλ 2006, 2010 και 2014 και τα Euro 2008 και 2012. Τον Οκτώβριο του 2014 ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τη δράση με την εθνική.
Ετεροευελιξία
Η ετεροευελιξία (heteroflexibility) είναι μια μορφή σεξουαλικού προσανατολισμού ή κατάσταση σεξουαλικής συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από ελάχιστη ομοφυλοφιλική δραστηριότητα σε έναν κατά τα άλλα κύριο ετεροφυλόφιλο προσανατολισμό, ο οποίος μπορεί να διαχωριστεί ή μπορεί και όχι, από την αμφιφυλοφιλία. Έχει χαρακτηριστεί ως "κυρίως straight", δηλαδή κυρίως ετεροφυλόφιλος/η. Παρόλο που μερικές φορές εξομοιώνεται με την αμφι-περιέργεια (bi-curiosity) για να περιγραφεί μια ευρεία συνέχεια σεξουαλικού προσανατολισμού μεταξύ της ετεροφυλοφιλίας και της αμφιφυλοφιλίας, άλλοι συγγραφείς διακρίνουν την ετεροευελιξία ως την έλλειψη της «επιθυμίας να πειραματιστεί με ... τη σεξουαλικότητα» που υπονοείται από την ταμπέλα της αμφι-περιέργειας. Η αντίστοιχη κατάσταση στην οποία κυριαρχεί η ομοφυλοφιλική δραστηριότητα ονομάζεται ομοευελιξία. μικρογραφία|Σύμβολο της ετεροευελιξίας
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός Κατηγορία:Ετεροφυλοφιλία Κατηγορία:ΛΟΑΤ
Γιώργος Γιαννούτσος
Ο Γιώργος Γιαννούτσος είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός στην Λαμία.Παίζει δανεικός στην Επισκοπή
Το 2019 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ελπίδων Ελλάδας στον αγώνα με το Σαν Μαρίνο
Καριέρα
Στις 26 Αυγούστου του 2016 ο Γιαννούτσος υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ το οποίο θα διαρκέσει μέχρι το καλοκαίρι του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως‎
Ραχίμ Στέρλινγκ
Ο Ραχίμ Στέρλινγκ (Raheem Sterling, 8 Δεκεμβρίου 1994 είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος ή ως εξτρέμ στην Τσέλσι και στην Εθνική Αγγλίας. Έχει καταγωγή από την Τζαμάικα.
.
Σε συλλόγους
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2012 από τη Λίβερπουλ. Ανακηρύχθηκε καλύτερος νέος παίκτης της ομάδας για τις σεζόν 2013–14 και 2014–15 Επίσης, το 2015 έλαβε το Βραβείο Golden Boy. Από τον Ιούλιο του 2015 εως τον Ιούλιο του 2022 ήταν παίκτης της Μάντσεστερ Σίτι, με την οποία κατέκτησε τέσσερα Πρωταθλήματα Αγγλίας (2017-2018, 2018-2019, 2020-2021, 2021-2022), πέντε Λιγκ Καπ Αγγλίας (2016, 2018, 2019, 2020, 2021), ένα Κύπελλο Αγγλίας (2018-2019) και δύο Κομιούνιτι Σιλντ (2018, 2019). Επιπλέον, αναδείχθηκε στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ στη φάση των γκρουπ τη σεζόν 2015-2016. Στις 13 Ιουλίου του 2022 ανακοινώθηκε επίσημα στην Τσέλσι για τα επόμενα πέντε χρόνια και έγινε η πρώτη μεταγραφή των «μπλε» στην μετά-Αμπράμοβιτς εποχή.
Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Αγγλίας παίζει από το 2012. Ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2014, στο Euro του 2016 και στο Μουντιάλ του 2018. Πέτυχε το πρώτο του γκολ στις 27 Μαρτίου 2015, στον αγώνα με τη Λιθουανία στο Γουέμπλεϊ για τα προκριματικά του Euro του 2016. Ήταν μέλος της ομάδας της Αγγλίας η οποία έφτασε μέχρι τον τελικό στο Euro 2020, και ο ίδιος ήταν μέλος της ομάδας του τουρνουά.
Προφορική παράδοση
Η Προφορική παράδοση είναι μια μορφή ανθρώπινης επικοινωνίας όπου η γνώση, η τέχνη, οι ιδέες και το πολιτιστικό υλικό αποκτώνται, διατηρούνται και μεταδίδονται προφορικά από την μια γενιά στην άλλη. Η μετάδοση γίνεται μέσω της ομιλίας ή του τραγουδιού και μπορεί να περιλαμβάνει παραμύθια, μπαλάντες, ψαλμούς, πεζά κείμενα ή στίχους. Με αυτόν τον τρόπο μια κοινωνία μπορεί να μεταδώσει προφορική ιστορία, λογοτεχνία, νομοθεσία και άλλες γνώσεις από γενιά σε γενιά χωρίς ένα γραπτό σύστημα ή παράλληλα με ένα σύστημα γραφής. Οι θρησκείες όπως ο βουδισμός, ο ινδουισμός, ο καθολικισμός και ο τζαϊνισμός, για παράδειγμα, χρησιμοποίησαν την προφορική παράδοση, παράλληλα με ένα σύστημα γραφής προκειμένου να μεταδώσουν τις γραφές, τις τελετές, τους ύμνους και την μυθολογία τους από την μια γενιά στην άλλη.
Ikiru
To Ikiru (γνωστό και ως Ο Καταδικασμένος) (ιαπωνικά: 生きる) είναι μία ιαπωνική δραματική ταινία του 1952, σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα. Το σενάριο γράφτηκε από τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τον Σινόμπου Χασιμότο και τον Χίντεο Ογκούνι, το οποίο επηρεάστηκε από το μυθιστόρημα του Λέοντος Τολστόι, Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς. Πρωταγωνιστεί ο Τακάσι Σιμούρα.
Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται η ταινία είναι ο τρόπος ζωής, η ανεπάρκεια της γραφειοκρατίας και η οικογενειακή ζωή που φθείρεται και χάνεται, στην Ιαπωνία, την περίοδο εκείνη, θέμα που απασχολείσαι ακαδημαϊκούς και κριτικούς. Η ταινία, κατά την πρώτη κυκλοφορία της, απέσπασε διθυραμβικές κριτικές παγκοσμίως, ενώ στην Ιαπωνία κέρδισε και το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Kinema Junpo και στα Mainichi Film Awards.
Προφορική παράδοση
Η προφορική παράδοση περιλαμβάνει πληροφορίες, αναμνήσεις και γνώσεις τις οποίες κατέχει μια ομάδα ανθρώπων και τις μεταδίδει σε επόμενες γενιές ; δεν είναι το ίδιο όπως οι μαρτυρίες ή η προφορική ιστορία. Σε γενικές γραμμές η προφορική παράδοση αναφέρεται στην ανάκληση και την μετάδοση μιας συγκεκριμένης και διατηρημένης κειμενικής και πολιτιστικής γνώσης μέσω της φωνητικής. Ως ακαδημαϊκός κλάδος αναφέρεται τόσο σε ένα σύνολο πεδίων μελέτης όσο και στην μέθοδο με την οποία αυτά μελετώνται.
Ikiru
Η πλοκή της ταινίας, επικεντρώνεται σε έναν μεσήλικα γραφειοκράτη, ο οποίος πέρασε 30 χρόνια της ζωής του, στο ίδιο πόστο, στην ίδια υπηρεσία, χωρίς να έχει κάνει τίποτε άλλο στη ζωή του, παρά να δουλεύει. Κλονίζεται όμως, όταν μαθαίνει ότι έχει καρκίνο στο στομάχι, και 6 μήνες με έναν χρόνο ζωής. Τότε αλλάζει σκεπτικό και θεωρία και προσπαθεί να κάνει κάτι σημαντικό και ιδιαίτερο, κάτι που δεν έκανε σε όλη του ζωή.
Πλοκή
Ο Kanji Watanabe είναι ένας γραφειοκράτης μεσήλικας, ο οποίος εργάζεται για 30 χρόνια στην ίδια μονότονη δουλειά του. Χήρος χρόνια, αποφάσισε να εργαστεί σκληρά για τον γιο του, ο οποίος πλέον, μαζί με τη γυναίκα του, ενδιαφέρονται περισσότερο για την κληρονομιά που θα τους αφήσει, όταν πεθάνει. Μία μέρα, στη δουλειά του θα έρθουν κάποιοι γονείς, οι οποίο στέλνονται από το ένα τμήμα στο άλλο, προσπαθώντας να καταφέρουν, η σηπτική δεξαμενή της περιοχής του να απομακρυνθεί και να κτιστεί στη θέση μία παιδική χαρά.
Προφορική παράδοση
Η μελέτη της προφορικής παράδοσης διαφέρει από την ακαδημαϊκή μελέτη της προφορικής ιστορίας, που είναι η καταγραφή προσωπικών αναμνήσεων και ιστοριών των ανθρώπων που βίωσαν ιστορικά γεγονότα ή έζησαν σε σημαντικές ιστορικές περιόδους. Η προφορική παράδοση διακρίνεται επίσης από την μελέτη της προφορικότητας, που ορίζεται ως η σκέψη και η λεκτική έκφρασή της σε κοινωνίες όπου οι τεχνολογίες του γραμματισμού (ειδικά της γραφής και της εκτύπωσης) είναι άγνωστες στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Η λαογραφία είναι ένας τύπος προφορικής παράδοσης αλλά η γνώση εκτός της λαογραφίας έχει μεταδοθεί προφορικά και έτσι διατηρείται στην ανθρώπινη ιστορία.
Ikiru
Πλοκή
Η ζωή του Watanabe θα κλονιστεί και θα αλλάξει οριστικά, όταν πληροφορηθεί ότι έχει καρκίνο στο στομάχι, έχοντας λιγότερο από έναν χρόνο ζωής πλέον. Βρισκόταν σε επεξεργασία της ιδέας του επικείμενου θανάτου του, και δεν πήγαινε στη δουλειά του, στην οποία δεν έλειψε ποτέ, τα τελευταία 30 χρόνια, με τους συναδέλφους του εκεί να απορούν. Ένα βράδυ, συναντά έναν εκκεντρικό συγγραφέα, στον οποίον ζητά να τον βοηθήσει να κάνει κάτι ιδιαίτερο κάτι που δεν έκανε τόσα χρόνια, προσπαθώντας να βρει το νόημα της ζωής. Έτσι, ξενύχτισαν όλο το βράδυ, γυρνώντας από μπαρ σε μπαρ. Η απουσία του το βράδυ, θα γίνει αισθητή από τον γιο του, ο οποίος όμως δεν έχει μάθει ακόμα για τον πατέρα του, γιατί, όταν εκείνος του μιλάει, δεν τον παρακολουθεί, δεν τον προσέχει.
Την επόμενη μέρα, θα συναντήσει τυχαία στον δρόμο μια νεαρή συνάδελφό του, η οποία ήθελε τη σφραγίδα του, για να καταθέσει την παραίτησή της, από αυτήν την ανιαρή δουλειά. Η κοπέλα τον ακολούθησε στο σπίτι, και μόλις τον ευχαριστούσε για την εξυπηρέτηση, τους είδε η οικονόμος του σπιτιού χέρι - χέρι. Έτσι, τόσο ο αδελφός του, όσο και ο γιος του, θεώρησαν ότι διατηρεί δεσμούς με μία τόσο νεαρή κοπέλα. Εν συνεχεία, οι δυο τους θα συνεχίσουν να βγαίνουν με θέληση του Watanabe, ο οποίος άρχισε να γοητεύετε από την αγάπη για ζωή που είχε η νεαρή. Ένα βράδυ, του λέει ότι είναι ύποπτο το να βγαίνουν συνέχεια μαζί, και τότε της αποκαλύπτει ότι πεθαίνει κι ότι ζηλεύει τη στάση της για τη ζωή. Μιλώντας με την κοπέλα, βρήκε επιτέλους αυτό που ήθελε να κάνει, και παίρνοντας ένα παιχνίδι στα χέρια του (ήταν της κοπέλας η οποία εργαζόταν σε εργοστάσιο παιχνιδιών) φεύγει από το μαγαζί. Μια παρέα παραπέρα τραγούδα το "Happy Birthday To You", με τη σκηνή αυτή σηματοδοτείται και συμβολίζεται η αναγέννηση του ήρωα.
Την επόμενη μέρα γυρίζει στη δουλειά του. Και προωθεί μία απόφαση που δεν ανήκει στο τμήμα του, ώστε η σηπτική δεξαμενή της περιοχής, να μετατραπεί σε παιδική χαρά. Μετά από 5 μήνες ο Watanabe πεθαίνει στο πάρκο που "έχτισε". Στην αγρυπνία που κάνανε για αυτόν, παρευρίσκονταν συνάδελφοί του και η οικογένειά του. Πίνοντας, προσπαθούσαν να λύσουν το μυστήριο για την περίεργη αλλαγή της συμπεριφοράς του. Σιγά - σιγά καταλήξανε στο συμπέρασμα ότι ήξερε ότι είχε καρκίνο στο στομάχι. Παράλληλα, ο καθένας έλεγε μία ιστορία με τον Watanabe κι έτσι έφτασαν σε αυτό το συμπέρασμα. Στο ενδιάμεσο έρχεται ένας αστυνομικός που τον είδε, το τελευταίο του βράδυ, κάνοντας κούνια και τραγουδώντας το Gondola no Uta (στη μνημειώδη σκηνή της ταινίας). Στο τέλος όλοι παραδέχτηκαν πόσο μεγαλόψυχο ήταν να αφιερώσει τις τελευταίες μέρες της ζωής του, για κάτι που δε θα του αποφέρει ούτε χρήματα ούτε θα του πιστωθεί κάπως. Έτσι υπόσχονται ότι δεν πέθανε εις μάτην και ότι θα αλλάξουν κι αυτοί τον τρόπο με τον οποίον ζουν. Όμως, πίσω στη δουλειά, μετά από λίγες μέρες, δεν άλλαξε τίποτα.
Βέλικι Μπριγιούν
Το Βέλικι Μπριγιούν (κροατ. Veliki Brijun, ιταλ. Brioni Grande, αμφότερα μεταφράζονται κατά το ήμισυ ως «Μεγάλο Μπριούν») είναι ένα, ακατοίκητο σήμερα, νησί της Αδριατικής Θάλασσας που ανήκει στην Κροατία. Δεν ανήκει όμως στις γνωστότερες και δαντελωτές Δαλματικές ακτές της Κροατίας με τις εκατοντάδες νησιών, αλλά πιο βορειοδυτικά, κοντά στη δυτική ακτή της Ίστριας. Το Βέλικι Μπριούν, με έκταση 5,72 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι το μεγαλύτερο νησί στο μικρό Αρχιπέλαγος Μπριγιούνι (γνωστό και ως Μπριόνι ή Νήσοι Μπριγιούνι). Το Βέλικι Μπριγιούν, όπως και το μεγαλύτερο μέρος του αρχιπελάγους αποτελεί τμήμα του «Εθνικού Πάρκου Μπριγιούνι», που ιδρύθηκε το 1983.
Γεωγραφία
Το νησί βρίσκεται 2 χιλιόμετρα δυτικά από τη μικρή κωμόπολη Φαζάνα και περίπου 6 χιλιόμετρα από την Πούλα. Χωρίζεται από την ηπειρωτική χώρα από τον Πορθμό της Φαζάνα (Fažanski kanal), που έχει μέγιστο βάθος μόλις 12 μέτρα. Γεωλογικές έρευνες υποδεικνύουν ότι μέχρι πριν από περίπου 10 χιλιάδες χρόνια ολόκληρο το αρχιπέλαγος ήταν ενωμένο με την Ίστρια. Είναι το 41ο μεγαλύτερο (σε έκταση) νησί της Κροατίας (το 190ό σε ολόκληρη τη Μεσόγειο Θάλασσα) και το μήκος των ακτών του είναι 23,41 χιλιόμετρα. Το υψηλότερο σημείο, η κορυφή Βέλα Στράζα, έχει υψόμετρο 54,7 μέτρα.
Ιστορία
Το Βέλικι Μπριγιούν κατοικήθηκε από τον άνθρωπο από την προϊστορική εποχή, με τα παλαιότερα ίχνη να ανάγονται στο 3000 π.Χ., στην πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Οι Ιλλυριοί έζησαν στο αρχιπέλαγος από το 1500 π.Χ. περίπου μέχρι την κατάκτησή του από τους Ρωμαίους το 177 π.Χ. και στο Β. Μπριγιούν ανακαλύφθηκαν ερείπια 5 οχυρώσεων των Ιλλυριών. Τα σημαντικότερα ρωμαϊκά ερείπια στο νησί είναι στον όρμο Βερίγκε, από μια πολυτελή θερινή κατοικία του 1ου αι. μ.Χ.. Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η περιοχή περιήλθε υπό τον έλεγχο των Οστρογότθων, αλλά μετά τον Γοτθικό Πόλεμο (535-554) τα νησιά καταλήφθηκαν από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και το 1331 από τη Βενετική Δημοκρατία. Από τότε ωστόσο, τακτικές επιδημίες πανώλης και ελονοσίας αποδεκάτισαν τον πληθυσμό των νησιών, και τον 17ο αιώνα το αρχιπέλαγος ήταν σχεδόν ακατοίκητο. Τον 19ο αιώνα η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία οχύρωσε τα νησιά, ανεγείροντας 5 φρούρια στο Βέλικι Μπριγιούν για την άμυνα της κυριότερης ναυτικής βάσεώς της, που ήταν στην Πούλα.
thumb|left|Το μνημείο για τον [[Ρόμπερτ Κοχ και τον αγώνα κατά της ελονοσίας]] Το 1893 άρχισε μια νέα εποχή για το Βέλικι Μπριγιούν, όταν αυτό και το υπόλοιπο αρχιπέλαγος αγοράσθηκαν από τον Αυστριακό βιομήχανο Πάουλ Κούπελβήζερ (Paul Kupelwieser). Αυτός ξεκίνησε μεγαλόπνοο σχέδιο να μεταμορφώσει το νησί σε θέρετρο πολυτελείας και άρχισε να κατασκευάζει πισίνες, αθλητικές εγκαταστάσεις, στάβλους κλπ.. Ωστόσο οι προσπάθειές του κινδύνευαν από ξεσπάσματα της ελονοσίας κάθε καλοκαίρι — ακόμα και ο ίδιος ο βιομήχανος αρρώστησε από αυτή. Έτσι το 1900 ο Κούπελβήζερ προσκάλεσε τον σπουδαίο γιατρό Ρόμπερτ Κοχ, που τότε μελετούσε την ασθένεια. Ο Κοχ δέχθηκε την πρόσκληση και πέρασε δύο χρόνια, από το 1900 έως το 1902, στα νησιά. Σύμφωνα με τις οδηγίες του, όλες οι λιμνούλες και τα έλη αποξηράνθηκαν, και οι ασθενείς έπαιρναν κινίνη. Με αυτά τα μέτρα η ελονοσία εξαλείφθηκε το 1902 και ο Κούπελβήζερ ανήγειρε ένα μνημείο προς τιμή του Κοχ στο νησί, που υπάρχει και σήμερα, κοντά στον ναό του Αγίου Γερμανού του 15ου αιώνα.
Οι πρώτοι τουρίστες έφθασαν στο Βέλικι Μπριγιούν το 1896, αλλά ο αριθμός τους αυξήθηκε πολύ μετά την εξαφάνιση της ελονοσίας, από το 1903 και μετά. Παρά το ότι ο Κούπελβήζερ είχε αγοράσει δύο πλοιάρια για να συνδέουν το νησί με την ακτή, χρειαζόταν ένα πολυτελέστερο σκάφος για τη μεταφορά των πλουσιότερων πελατών, οπότε ο βιομήχανος παράγγειλε ένα νέο πλοίο με εγκατεστημένη μηχανή ντίζελ, το πρώτο τέτοιο σκάφος στην παγκόσμια ιστορία της ναυπηγικής. Το πλοίο, ονόματι «Brioni III», μετέφερε και το ταχυδρομείο και επέζησε αμφότερων των Παγκόσμιων Πολέμων: βρισκόταν σε χρήση έως τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Το 1913 ολοκληρώθηκε η ανέγερση ξενοδοχειακού συγκροτήματος δυναμικότητας 320 δωματίων, καθώς και 10 επαύλεων. Προστέθηκαν μια νέα προκυμαία, τηλεφωνείο, περίπου 50 χιλιόμετρα δρόμων, πεζόδρομων και μονοπατιών, μια μεγάλη πλαζ, εσωτερική πισίνα με θερμαινόμενο θαλάσσιο νερό, καζίνο και το μεγαλύτερο γήπεδο του γκολφ σε ολόκληρη την Ευρώπη, με 18 οπές. Ο τόπος έγινε έτσι δημοφιλής προορισμός των ευρωπαϊκών ελίτ, με νέα των αφίξεων διασημοτήτων της αριστοκρατίας, του επιχειρηματικού κόσμου, αλλά και προσωπικοτήτων από τον πνευματικό, καλλιτεχνικό και επιστημονικό κόσμο της εποχής δημοσιεύονταν τακτικά στις εφημεριδούλες που τυπώνονταν από το 1910 μέχρι το 1915 στο νησί.
Αζελαϊκό οξύ
Το αζελαϊκό οξύ (azelaic acid) είναι οργανική χημική ένωση, με σύντομο συντακτικό χημικό τύπο HOOC(CH2)7COOH. Ανήκει στην κατηγορία των κορεσμένων δικαρβοξυλικών οξέων και σε κανονικές συνθήκες έχει τη μορφή λευκής σκόνης. Στη φύση το αζελαϊκό οξύ βρίσκεται στο σιτάρι, στη σίκαλη και στο κριθάρι. Αποτελεί πρόδρομο σε ποικίλα βιομηχανικά προϊόντα, όπως πλαστικά και πλαστικοποιητές, ενώ είναι συστατικό καλλυντικών για τα μαλλιά και το δέρμα.
Παραγωγή
Το αζελαϊκό οξύ παράγεται βιομηχανικά με οζοντόλυση του ελαϊκού οξέος, οπότε παράγεται ως παραπροϊόν και εννεαϊκό οξύ. Στη φύση παράγεται από μια μαγιά, τον πιτυρόσπορο (Malassezia furfur), ο οποίος ζει στο φυσιολογικό δέρμα του ανθρώπου και πολλών ζώων. Η βακτηριακή αποσύνθεση του εννεαϊκού οξέος δίνει επίσης αζελαϊκό οξύ.
Στη βιομηχανία των πλαστικών
Οι εστέρες αυτού του δικαρβοξυλικού οξέος χρησιμοποιούνται ως λιπαντικά και πλαστικοποιητές. Συγκεκριμένα, στη βιομηχανία λιπαντικών αποτελεί παράγοντα που καθιστά πιο παχύρρευστο τον γράσο Lithium Complex. Από την άλλη, μαζί με την εξαμεθυλενοδιαμίνη, το αζελαϊκό οξύ σχηματίζει το νάιλον-6,9, το οποίο έχει εξειδικευμένες χρήσεις ως πλαστικό.
Στην ιατρική
Το αζελαϊκό οξύ χρησιμεύει στην αντιμετώπιση ήπιων μορφών της ακμής, κοινής και φλεγμονώδους. Επιδρά σκοτώνοντας τα βακτήρια της ακμής, που προσβάλλουν τους πόρους του δέρματος. Επίσης, μειώνει την παραγωγή κερατίνης, η οποία προάγει την ανάπτυξη αυτών των βακτηρίων. Το αζελαϊκό οξύ χρησιμεύει επίσης με τη μορφή τοπικής αλοιφής για τη θεραπεία της rosacea, εξαιτίας της αντιφλεγμονώδους δράσεώς του, καθώς μειώνει τα οζίδια και το πρήξιμο που προκαλεί η νόσος. Ο βιοχημικός μηχανισμός δράσεως πιστεύεται ότι είναι η αναστολή της δραστηριότητας της υπερδραστήριας πρωτεάσης που μετατρέπει την καθελικιδίνη στο δερματικό πεπτίδιο LL-37. Το αζελαϊκό οξύ έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των κηλιδώσεων του δέρματος, όπως του μελάσματος. Επιπλέον, έχει συσταθεί ως εναλλακτικό της υδροκινόνης (HQ). Ως αναστολέας της τυροσινάσης, το αζελαϊκό οξύ περιορίζει τη σύνθεση της μελανίνης.
Εμπορικές ονομασίες
Εμπορικές ονομασίες φαρμακευτικών σκευασμάτων με αζελαϊκό οξύ είναι, μεταξύ άλλων, και οι ακόλουθες: Azepur99, Azetec99, Azaclear (με νικοτιναμίδη), AzClear Action, Azelex, Finacea, Finevin, Melazepam, Skinoren, Ezanic, Azelac, Azaderm.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δικαρβοξυλικά οξέα Κατηγορία:C9
Αιγοπόδιο το ποδάγριο
thumb|right|205px|Εικόνα του φυτού από το Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz του Otto Wilhelm Thomé (1885) Το αιγοπόδιο το ποδάγριο (Aegopodium podagraria) είναι ένα από τα λίγα είδη του γένους φυτών αιγοπόδιο, της οικογένειας των σκιαδοφόρων. Φυτρώνει σε σκιερούς τόπους της Ευρασίας, από τη Σιβηρία, τον Καύκασο και τον Πόντο μέχρι τα Βρετανικά Νησιά. Στην Ελλάδα απαντάται στα βόρεια της χώρας.
Περιγραφή
Το αιγοπόδιο το ποδάγριο είναι πολυετής πόα, που φθάνει σε ύψος το 1 μέτρο. Ο βλαστός της είναι κατακόρυφος, κοίλος και χωρίς διακλαδώσεις, ενώ έχει υπόγειες παραφυάδες (ριζώματα). Τα κατώτερα φύλλα του έχουν μακρύ μίσχο, ενώ αντιθέτως τα ανώτερα είναι άμισχα, στενόμακρα και οδοντωτά με άνισες σχισμές. Η περιφέρειά τους είναι κίτρινη ή εμφανίζουν κίτρινες κηλίδες στην επιφάνειά τους. Τα άνθη του βγαίνουν σε ακτινωτή ταξιανθία, με 15 ως 20 μικρά λουλούδια με άσπρα πέταλα. Οι καρποί είναι επίσης μικροί. Τα άνθη προσελκύουν πολλά γένη εντόμων, χαρακτηριζόμενα έτσι από ένα γενικευμένο σύστημα επικονίασης.
Το αιγοπόδιο καλλιεργείται ως διακοσμητικό φυτό για υγρά και σκιερά μέρη. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με σχίσιμο του βλαστού. Εισάχθηκε έτσι σε όλο τον κόσμο, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις αποτελεί οικολογική απειλή ως εισβάλλον είδος.
Άγιοι Σαράντα Μαγνησίας
Οι Άγιοι Σαράντα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μακρυρράχης, της δημοτικής ενότητας Ζαγοράς, του δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Σαράντα είναι παράλιος οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Μαγνησίας, στην περιοχή του Πηλίου που βλέπει το Αιγαίο Πέλαγος, μετά το Χορευτό και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 72 χλμ. περίπου ΒΑ. του Βόλου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μακρυρράχης
(Πηγή: )
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Τα Οδοφράγματα
μικρογραφία|Ο [[Βάλντις Ντομπρόβσκις(δεξιά) και ο Άλγκιρντας Μπουτκεβίτσιους(αριστερά), πρωθυπουργοί της Λετονίας και της Λιθουανίας, αντίστοιχα, θυμούνται αυτούς που σκοτώθηκαν στα Οδοφράγματα.(20 Ιανουαρίου 2013)]] Τα Οδοφράγματα(Λετονικά:Barikādes) αναφέρονται στις αντιπαραθέσεις μεταξύ της Λετονίας και της Σοβιετικής Ένωσης τον Ιανουάριο του 1991 κατά κύριο λόγο στη Ρίγα. Επρόκειτο για μια σειρά από αμυντικά εμπόδια που στήθηκαν από ανθρώπους στη Ρίγα και σε άλλες πόλεις σαν μια πράξη μη βίαιας αντίστασης εναντίον δυνάμεων που προσπαθούσαν να επαναφέρουν τη σοβιετική εξουσία στο λετονικό έθνος, το οποίο είχε κηρύξει την ανεξαρτησία του το προηγούμενο έτος. Tην 20η Ιανουαρίου σκοτώθηκαν 5 άνθρωποι μετά από επίθεση των Σοβιετικών Ειδικών Δυνάμεων στο Υπουργείο Εσωτερικών της Λετονίας. Περίπου 32.000 άνθρωπο έλαβαν το Αναμνηστικό μετάλλιο για συμμετέχοντες στα Οδοφράγματα του 1991.