cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Γ΄ της Γεωργίας
Βιογραφία
Ένας συνασπισμός Μουσουλμάνων ηγεμόνων με επικεφαλής τον Σαμς αλ-Ντιν Ελντιγκούζ, ηγεμόνα του Aνταρμπανταγκάν και ορισμένων άλλων περιοχών, ξεκίνησε μία εκστρατεία κατά της Γεωργίας στις αρχές του 1163. Μαζί του ήταν ο Σαχ-Αρμέν Σοκμέν Β΄, ο Ακ-Σουνκούρ ηγεμόνας της Μαράγκα, και άλλοι. Με στρατό 50.000 στρατιωτών βάδισαν στη Γεωργία. Ο Γεωργιανός στρατός ηττήθηκε. Ο εχθρός κατέλαβε το φρούριο του Γκάγκι, ερήμωσε μέχρι την περιοχή του Γκάγκι και του Γκεχαρκούνικ, άρπαξε αιχμαλώτους και λάφυρα και στη συνέχεια κινήθηκε προς το Άνι. Οι Μουσουλμάνοι ηγεμόνες ήταν χαρούμενοι και προετοιμάστηκαν για μία νέα εκστρατεία. Ωστόσο αυτή τη φορά τους εμπόδισε ο Γεώργιος Γ΄, ο οποίος βάδισε στο Αράν στις αρχές του 1166, κατέλαβε μία περιοχή που εκτείνεται μέχρι τη Γκαντζά, κατέστρεψε τη γη και γύρισε πίσω με αιχμαλώτους και λάφυρα. Το 1167 ο Γεώργιος Γ΄ βάδισε, για να υπερασπιστεί τον υποτελή του σάχη Αχσαρτάν του Σιρβάν ενάντια στις επιθέσεις των Χαζάρων και των Κιπτσάκων και ενίσχυσε τη Γεωργιανή κυριαρχία στην περιοχή.
Φαίνεται να μην υπάρχει τέλος στον πόλεμο μεταξύ του Γεωργίου Γ΄ και του ατάμπεγκ Eλντιγκούζ. Όμως οι εμπόλεμοι εξαντλήθηκαν σε τέτοιον βαθμό, που ο Ελντιγκούζ πρότεινε ανακωχή. Ο Γεώργιος Γ΄ δεν είχε άλλη επιλογή, από το να κάνει ειρήνη. Απέδωσε το Άνι στους πρώην ηγεμόνες του Σαδίδες, οι οποίοι έγιναν υποτελείς του. Οι Σαδίδες κυβέρνησαν την πόλη για περίπου 10 χρόνια, αλλά το 1174 ο βασιλιάς Γεώργιος Γ΄ πήρε τον Σαχανσάχ ιμπν Μαχμούντ ως αιχμάλωτο και κατέλαβε για άλλη μία φορά το Άνι. Ο Ιβάνε Ορμπέλι διορίστηκε κυβερνήτης της πόλης. Σε όλη αυτή την περίοδο, ο Γεωργιανός στρατός διογκωνόταν από Αρμένιους εθελοντές, που συμμετείχαν με ενθουσιασμό στην απελευθέρωση της χώρας τους.
Το 1177 οι ευγενείς του βασιλείου ξεσηκώθηκαν εναντίον του βασιλιά και ανακήρυξαν τον πρίγκιπα Ντέμνα (Δημήτριο) «αληθινό και νόμιμο βασιλιά της Γεωργίας». Όντας γιος του αείμνηστου μεγαλύτερου αδελφού τού Γεωργίου Γ΄, τού Δαβίδ Ε΄, ο Ντέμνα θεωρήθηκε από πολλούς ως νόμιμος διεκδικητής του Γεωργιανού θρόνου. Περίπου 30.000 δυνάμεις ανταρτών υπό τον πεθερό τού Ντέμνα, Iβάνε Ορμπέλι, ενίσχυσαν τις θέσεις τους στην ακρόπολη του Λόρε. Ο Ιβάνε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από τα γειτονικά βασίλεια. Συγκεκριμένα, ζήτησε βοήθεια από τους Σαχ-Αρμέν και τους Eλντιγκουζίδες, αλλά δεν δόθηκε καμία βοήθεια. Ο Γεώργιος Γ΄ μπόρεσε να συντρίψει την εξέγερση και ξεκίνησε μία εκστρατεία καταστολής των προκλητικών αριστοκρατικών φατριών. Ο Ντέμνα τυφλώθηκε και ευνουχίστηκε και τα περισσότερα πεθερικά του δολοφονήθηκαν· ο Iβάνε Ορμπέλι θανατώθηκε και τα επιζώντα μέλη της οικογένειάς του εκδιώχθηκαν από τη Γεωργία. Κυβερνήτης του Άνι ορίστηκε ο Σάργκις Α΄ Μχαργκρντζέλι.
Το 1178 ο Γεώργιος Γ΄ διόρισε την κόρη του και κληρονόμο Τάμαρ ως διάδοχο και συγκυβερνήτη, για να αποτρέψει οποιαδήποτε διαμάχη μετά το τέλος του. Ωστόσο παρέμεινε συμβασιλιάς μέχρι το τέλος του το 1184. Τάφηκε στο Μοναστήρι του Γκελάτι, στη δυτική Γεωργία.
Οικογένεια
Περί το 1155 ο Γεώργιος Γ΄ νυμφεύτηκε τη Μπουρντουκάν (Γκουραντούχτ), κόρη του Χουντάν, βασιλιά της Αλανίας. Είχαν δύο κόρες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Γεώργιος Ζ΄ της Γεωργίας
μικρογραφία|Το [[βασίλειο της Γεωργίας στην αρχή της βασιλείας του Γεωργίου Ζ΄.]]
Ο Γεώργιος Ζ΄, Γεωργιανά: გიორგი VII, (απεβ. το 1405 ή 1407) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1393 έως το 1407 (εναλλακτικά, από το 1395 έως το 1405).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βαγράτ Ε΄ και της πρώτης του συζύγου Ελένης Μεγάλης Κομνηνής (απεβ. από πανώλη το 1366), μάλλον κόρης του Βασιλείου ηγεμόνα της Τραπεζούντας. Ο Βαγράτ Ε΄ διόρισε τον γιο του συγκυβερνήτη το 1369.
Τον Νοέμβριο του 1386 ο Βαγράτ Ε΄ ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε από τον Μογγόλο πολέμαρχο Τιμούρ Λενγκ (Ταμερλάνο). Ο πρίγκιπας Γεώργιος οργάνωσε μία επιτυχημένη αντίσταση στην επόμενη εισβολή και απελευθέρωσε τον πατέρα του. Το 1393 ο Βαγράτ Ε΄ απεβίωσε και ο Γεώργιος Ζ΄ ανέλαβε πλήρως τις βασιλικές εξουσίες. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του πολεμώντας τον Τιμούρ, ο οποίος οδήγησε άλλες επτά επιχειρήσεις ενάντια στο επίμονο Γεωργιανό βασίλειο από το 1387 έως το 1403, αφήνοντας τη χώρα σε ερείπια. Τελικά το 1403 ο Γεώργιος Ζ΄ έπρεπε να συνάψει ειρήνη με τον άγριο εχθρό, αναγνωρίζοντας τον Τιμούρ ως επικυρίαρχο και πληρώνοντάς του φόρο υποτέλειας, αλλά διατηρώντας το δικαίωμα ο βασιλιάς να στέφεται ως Χριστιανός μονάρχης. Σκοτώθηκε σε μάχη κατά των Τουρκμενίων νομάδων, προφανώς της φυλής Μαύρων Προβάτων (Kara Koyunlu).
Ο Γεώργιος Ζ΄ μπορεί να απεβίωσε άτεκνος, καθώς ο αδελφός του Κωνσταντίνος Α΄ έγινε ο επόμενος βασιλιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Χόλις Τόμπσον
Ο Κιθ Χόλις Τόμπσον II (αγγλικά: Keith Hollis Thompson II, γενν. 3 Απριλίου 1991) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Ελληνική Basket League και την Ευρωλίγκα για τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Έχει ύψος 2,03 μ. και αγωνίζεται στις θέσεις του σούτινγκ γκαρντ και του σμολ φόργουορντ.
Ο Τόμπσον έπαιξε αρχικά μπάσκετ για το Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν. Η πρώτη του επαγγελματική ομάδα ήταν η Tulsa 66ers, στην οποία παρέμεινε για μία σεζόν. Αργότερα από το 2013 έως και το 2017 αγωνιζόταν στους Philadelphia 76ers, σημειώνοντας καλή παρουσία ιδιαίτερα τις πρώτες τρεις σεζόν. Το 2017, αγωνίστηκε στους Austin Spurs και στους New Orleans Pelicans.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τούλσα 66ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ώστιν Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Ορλίνς Πέλικανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Νικενίκε Βουρομπαράβου
thumb|Ο Νικενίκε Βουρομπαράβου. Ο Νικενίκε Βουρομπαράβου (Nikenike Vurobaravu, γενν. το 1964 ) είναι διπλωμάτης και πολιτικός από το Βανουάτου, ο οποίος υπηρετεί ως Πρόεδρος του Βανουάτου από τις 23 Ιουλίου 2022. Προηγουμένως, έχοντας απασχοληθεί σε πολλές διπλωματικές και κυβερνητικές θέσεις, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου κάτοικου Ύπατου Αρμοστή στα Φίτζι, εξελέγη πρόεδρος κατά τον όγδοο γύρο των προεδρικών εκλογών τον Ιούλιο του 2022 Είναι μέλος του πολιτικού κόμματος Vanua'aku Pati (VP).
Βιογραφία
Ο Βουρομπαράβου είναι παντρεμένος με τη Ρίμα Βουρομπαράβου.
Έλαβε πτυχίο Bachelor of Arts από το Πανεπιστήμιο του Νότιου Ειρηνικού (USP) στα Φίτζι το 1977. Ο Βουρομπαράβου απέκτησε επίσης μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στις διπλωματικές σπουδές από το Πανεπιστήμιο του Γουεστμίνστερr στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1993 Εξειδικεύτηκε στην αναπτυξιακή συνεργασία, στην ανάλυση εξωτερικής πολιτικής και στη διαχείριση διπλωματικών αποστολών ενώ σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο του Γουεστμίνστερ.
Ο Βουρομπαράβου υπηρέτησε ως συντονιστής του Συνολικού Προγράμματος Μεταρρύθμισης του Βανουάτου για την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης. Διετέλεσε επίσης πολιτικός σύμβουλος στο Γραφείο του Πρωθυπουργού από το 2008 έως το 2010
Τον Φεβρουάριο του 2014 διορίστηκε Ύπατος Αρμοστής του Βανουάτου στα Φίτζι, και έγινε ο πρώτος κάτοικος Ύπατος Αρμοστής της χώρας με έδρα τη Σούβα στην ιστορία. Ωστόσο, ανακλήθηκε στο Βανουάτου από την τότε κυβέρνηση το 2015. Στις 12 Οκτωβρίου 2017 ο πρόεδρος του Βανουάτου Τάλις Ομπέντ Μόουζες διόρισε τον Βουρομπαράβου για δεύτερη θητεία ως Ύπατο Αρμοστή στα Φίτζι. Ο Βουρομπαράβου επέδωσε τα διαπιστευτήριά του στον πρόεδρο των Φίτζι Τζιότζι Κονρότε στις 14 Νοεμβρίου 2017
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Σαρακήνικο Μήλου
thumb|250px|Γενική άποψη της παραλίας Το Σαρακήνικο είναι παραλία στη βόρεια ακτή της Μήλου. Απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα από την Πλάκα, πρωτεύουσα του νησιού. Η παραλία είναι γνωστή για τα χωρίς βλάστηση λευκά πετρώματα ηφαιστειακής προέλευσης που την περιβάλλουν. Η διάβρωση των κυμάτων έχει δημιουργήσει σπήλαια κατά μήκος της ακτής. Οι Σαρακηνοί πειρατές έβρισκαν καταφύγιο σε αυτές τις σπηλιές και από αυτούς πήρε το όνομά της η παραλία.
Γεωλογικά, η βόρεια Μήλος έχει σχηματιστεί από μία σειρά ηφαιστειακών στρωμάτων. Το κατώτερο και παλαιότερο στρώμα είναι ο σχηματισμός της Πάχαινας, πάχους τουλάχιστον 70 μέτρων, και από πάνω βρίσκεται ο σχηματισμός του Παπαφράγκα. Πριν 1,85 εκατομμύρια χρόνια άρχισε η εναπόθεση νέου ηφαιστειακού υλικού, το οποίο είναι γνωστό ως ο σχηματισμός του Σαρακήνικου. Αποτελείται από στρώματα ψαμμίτη ανάμεσα στα οποία υπάρχουν λατυποπαγή κίσσηρης και ιλυόλιθοι που περιέχουν απολιθώματα. Ο σχηματισμός αυτός έχει πάχος περίπου 50 μέτρα. Φαίνεται ότι τα ηφαιστειακά υλικά τόσο του σχηματισμού του Σαρακήνικου όσο και του Παπαφράγκα, ο οποίος είναι παχύτερος προς τα ανατολικά, αποτέθηκαν με τη δράση των κυμάτων. Ο σχηματισμός του Σαρακήνικου αρχικά ήταν υποθαλάσσιος πριν σταδιακά ανέβει στο επίπεδο της επιφάνειας. Επίσης υλικά εναπόθεσαν και πυροκλαστικές ροές. Από πάνω βρίσκεται προς τα δυτικά το στρώμα ανδεσίτη των Κορακιών, το οποίο δημιουργήθηκε πριν 1,8 εκατομμύρια χρόνια, και ιζήματα και υλικά φρεατικών εκρήξεων των ιστορικών χρόνων.
Στην περιοχή του Σαρακήνικου έχουν εντοπιστεί απολιθώματα ασπόνδυλων και συγκεκριμένα από δίθυρα, σκαφόποδα, γαστρόποδα, βραγχιόποδα, εχινοειδή και βάλανους. Επίσης έχουν ανακαλυφθεί μικροαπολιθώματα διατόμων, τα οποία χρονολογήθηκαν μεταξύ 1,95 και 1,73 εκατομμύρια χρόνια πριν, στις αρχές του Πλειστόκαινου.
Το Σαρακήνικο λόγω του ιδιαίτερου περιβάλλοντός του και του χρώματος των νερών είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός, όμως έχουν παρατηρηθεί φθορές στο χώρο, καθώς πολλοί τουρίστες χαράσουν στα βράχια τα ονόματά τους. Αποτέλεσμα ήταν ο δήμος Μήλου να θεσπίσει το 2015 πρόστιμο για τη ρύπανση της περιοχής. Η αμμουδερή παραλία έχει μήκος 10 μέτρα και δεν είναι οργανωμένη. Η παραλία είναι εύκολα προσβάσιμη με αυτοκίνητο και λεωφορείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραλίες της Μήλου
Πρινς Ρούπερτ (Βρετανική Κολομβία)
Το Πρινς Ρούπερτ (αγγλικά: Prince Rupert) είναι πόλη λιμάνι στην επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Βρίσκεται στο νησί Κάιεν κοντά στη στενή λωρίδα γης της Αλάσκας. Η πόλη αυτή αποτελεί κόμβο χερσαίων, αεροπορικών και θαλάσσιων μεταφορών στη Βόρεια Ακτή της Βρετανικής Κολομβίας και έχει πληθυσμό 12.220 κατοίκους από το 2016.
Γεωγραφία
Το Πρινς Ρούπερτ βρίσκεται στο νησί Κάιεν (περίπου 770 χλμ. βορειοδυτικά του Βανκούβερ), ακριβώς βόρεια από τις εκβολές του ποταμού Σκήνα και συνδέεται με μια μικρή γέφυρα με την ηπειρωτική χώρα. Η πόλη βρίσκεται κατά μήκος της βορειοδυτικής ακτής του νησιού, μπροστά στο λιμάνι του Πρινς Ρούπερτ.
Στο δευτερεύον δυτικό άκρο του Υπερκαναδικού Αυτοκινητοδρόμου 16 (ο αυτοκινητόδρομος Γέλοουχεντ), το Πρινς Ρούπερτ βρίσκεται περίπου 16 χλμ. δυτικά του Πορτ Έντουαρντ, 144 χλμ. δυτικά του Τέρρας και 715 χλμ. δυτικά του Πρινς Τζορτζ.
Bösendorfer
Η L. Bösendorfer Klavierfabrik GmbH, ευρύτερα γνωστή ως Bösendorfer, είναι αυστριακή εταιρεία κατασκευής πιάνων και από το 2008 αποτελεί θυγατρική της Yamaha Corporation. Η εταιρεία έχει ξεχωρίσει μεταξύ άλλων, καθώς κατασκευάζει μοντέλα με 92 και 97 νότες στο πληκτρολόγιο του οργάνου σε αντίθεση με τις άλλες που έχουν τυπικά 88 και χρησιμοποιεί 3 χορδές ανά νότα. Η Bösendorfer μαζί με τις εταιρείες Steinway, C. Bechstein και Blüthner αναφέρονται συχνά ως οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες, Big Four, στην κατασκευή πιάνων.
Ιστορία
Το 1830, η αυστριακή αυτοκρατορία έδωσε στην εταιρεία το δικαίωμα να είναι ο επίσημος κατασκευαστής πιάνων της.
Το διάστημα 1872 μέχρι και το κλείσιμό της το 1913, η Αίθουσα Μπεζεντόρφερ που βρισκόταν στο Παλάτι του Λίχτενσταϊν ήταν μία από τις κορυφαίες αίθουσες συναυλιών στη Βιέννη.
Την 1η Μαρτίου του 1909, ο Καρλ Χότερστρασερ αγόρασε την εταιρεία από τον Μπεζεντόρφερ και τον διαδέχτηκαν οι γιοι του Αλεξάντερ και Βόλφγκανγκ το 1931.
Ελένη Μεγάλη Κομνηνή της Γεωργίας
Η Ελένη Μεγάλη Κομνηνή, ელენა კომნენა, (απεβ. το 1366) είναι το όνομα που δόθηκε στην πρώτη σύζυγο του βασιλιά Βαγράτιος Ε΄ της Γεωργίας. Το μικρό της όνομα καταγράφεται στα Γεωργιανά Χρονικά και το οικογενειακό της όνομα βασίζεται σε μία θεωρία, που την προσδιορίζει ως κόρη του Βασιλείου της Τραπεζούντας. Αν αυτό αληθεύει, η ταυτότητα της μητέρας της θα ήταν αβέβαιη: ο Βασίλειος ήταν δίγαμος, νυμφευμένος ταυτόχρονα με την Ειρήνη Παλαιολογίνα και την Ειρήνη από την Τραπεζούντα, αγνώστων στοιχείων.
Bösendorfer
Ιστορία
Το 1966, η Jasper Corporation, η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε Kimball International, μητρική εταιρεία της Kimball Pianos, ανέλαβε τον έλεγχο της Bösendorfer.
Ελένη Μεγάλη Κομνηνή της Γεωργίας
Η Ελένη απεβίωσε το 1366 ως θύμα ενός λοιμού, που είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη Γεωργία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1350 και 1360 (πιθανώς μία επανάληψη της Μαύρης πανώλης).
Bösendorfer
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες της Αυστρίας
Ελένη Μεγάλη Κομνηνή της Γεωργίας
Έναν χρόνο μετά το τέλος της, ο σύζυγός της νυμφεύτηκε την Άννα Μεγάλη Κομνηνή, κόρη του Αλεξίου Γ΄ της Τραπεζούντας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Βαγράτιος Ε΄ της Γεωργίας. Σύμφωνα με το Γεωργιανό Χρονικό, την Έλενα πέρασαν σε ηλικία δύο παιδιά της:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία Μεγάλων Κομνηνών
Ιρένα Ανταμόβιτς
Η Ιρένα Ανταμόβιτς (πολωνικά: Irena Adamowicz) (11 Μαΐου 1910 – 12 Αυγούστου 1973) ήταν Πολωνή αρχηγός προσκόπων και μέλος της αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν αγγελιοφόρος για τον υπόγειο Πολωνικό Στρατό Εσωτερικού (Armia Krajowa). Το 1985, απονεμήθηκε στην Ανταμόβιτς μεταθανάτια ο τίτλος του Δίκαιου των Εθνών από τη Γιαντ Βασσέμ στην Ιερουσαλήμ για τις δραστηριότητές της που αφορούσαν την παροχή πληροφοριών σε ορισμένα εβραϊκά γκέτο στην κατεχόμενη Πολωνία.
Βιογραφία
Η Ανταμόβιτς γεννήθηκε στη Βαρσοβία, σε πολωνική οικογένεια ευγενών και είχε πτυχίο κοινωνικής εργασίας από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπηρέτησε ως μία από τους ηγέτες του Πολωνικού Προσκοπικού Κινήματος (Harcerz Polski) συντονίζοντας τις δραστηριότητές του ως Ανώτερος Πρόσκοπος. Ως Ρωμαιοκαθολική, η Ανταμόβιτς παρείχε συμβουλευτικές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες όχι μόνο στους Καθολικούς Προσκόπους, αλλά και στο εβραϊκό κίνημα νεολαίας που ονομάζεται Χασομέρ Χατζαΐρ (Hashomer Hatzair) τη δεκαετία του 1930, σε στενή συνεργασία με τον Ίζραελ Χάιμ Βίλνερ.
Μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, η Ανταμόβιτς έγινε μέλος του υπόγειου Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού (Armia Krajowa) ως μυστικός αγγελιαφόρος. Έδινε μηνύματα και παρείχε βοήθεια και ηθική υποστήριξη στα εβραϊκά γκέτο σε πολλές μακρινές πόλεις.
Το 1985, στην Ανταμόβιτς απονεμήθηκε μετά θάνατον ο τίτλος του Δίκαιου των Εθνών από τον Γιαντ Βασσέμ στην Ιερουσαλήμ για την ηρωική της στάση ενάντια στο ναζιστικό Ολοκαύτωμα.
Αποστολές επικοινωνίας
Λόγω της δουλειάς της τόσο για την πολωνική όσο και για την εβραϊκή νεολαία πριν από την εισβολή στην Πολωνία και τη στενή της επαφή με το εβραϊκό σιωνιστικό κίνημα, η Ανταμόβιτς, μια πιστή Χριστιανή, μπόρεσε να βοηθήσει στις προσπάθειες της Εβραϊκής Οργάνωσης Μάχης να δημιουργήσει ένα κανάλι επικοινωνίας μεταξύ των γκέτο διαφορετικών πόλεων. Σε μια συνάντηση στη Βαρσοβία στα τέλη του 1941, αποφασίστηκε να ξεκινήσει αυτή η επικίνδυνη προσπάθεια, από τους εκπροσώπους του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού, συμπεριλαμβανομένων των Ιρένα Ανταμόβιτς και Στανίσουαφ Χάιντουκ, και, από την εβραϊκή πλευρά, από τους Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς, Γιτζάκ Ζούκερμαν, Γιόσεφ Κάπλαν και Τσίβια Λουμπέτκιν. Όλο το καλοκαίρι του 1942, η Ανταμόβιτς πήγε σε ένα τολμηρό ταξίδι στην Πολωνία και τη Λιθουανία για να δημιουργήσει επαφή μεταξύ μυστικών οργανώσεων στα γκέτο της Βαρσοβίας, του Βίλνο (τώρα Βίλνιους), του Μπιαουίστοκ, του Κόβνο (τώρα Κάουνας) και του Σάβλε (τώρα Σιαουλιάι). Οι επισκέψεις της έγιναν πηγή ζωτικής σημασίας πληροφοριών και ηθικής ενθάρρυνσης, όπως η εμπνευσμένη παρουσία της στο Γκέτο του Κόβνο τον Ιούλιο του 1942. Κέρδισε το εβραϊκό παρατσούκλι "Di chalutzishe shikse", ο Πρωτοπόρος Χριστιανός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς Κατηγορία:Πολωνοί πρόσκοποι Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Πολωνοί αντιφασίστες
Διπόταμος Καβάλας
Ο Διπόταμος ή το Διπόταμο (μέχρι το 1926 Τσαϊλίκ ) είναι ορεινό χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 45 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 680 μέτρων, κτισμένο αμφιθεατρικά στις δυτικές πλαγιές της κορυφής Χριστός στα όρη Λεκάνης, στο βορειοανατολικό άκρο του νομού Καβάλας. Βρίσκεται 45 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καβάλας. Το χωριό είναι γνωστό για τις πηγές του και είναι το μόνο της περιοχής όπου υπάρχουν νερόμυλοι.
Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής. Ο Διπόταμος είχε περίπου 1.100 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, είχε αμιγώς προσφυγικό πληθυσμό, μετά την εγκατάσταση 95 οικογενειών. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 391 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 659 κατοίκους στην απογραφή του 1940. Το Διπόταμο ορίστηκε έδρα της κοινότητας Διποτάμου το 1934 και με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού.
Στο χωριό διοργανώνεται κάθε Αύγουστο ποντιακή γιορτή.
Θεόφιλος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Θεόφιλος ήταν Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 1010 και 1020, κατά τη δίωξη των Χριστιανών υπό τον Φατιμίδη χαλίφη αλ-Χακίμ.
Διαδέχθηκε το 1010 τον Αρσένιο Αλεξανδρείας. Έπειτα από 10 έτη πατριαρχείας, τον Θεόφιλο Β΄ διαδέχθηκε το 1020 ο Γεώργιος Β΄ Αλεξανδρείας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Βενζυλική θειόλη
Η βενζυλική θειόλη (αγγλικά: benzyl mercaptan) είναι αρωματική οργανική ένωση με μοριακό τύπο C7H8S, αν και χρησιμοποιούνται περισσότερο οι πιο αναλυτικοί τύποι C6H5CH2SH, PhCH2SH και BnSH. Η χημικά καθαρή βενζυλική αλκοόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο δύσοσμο υγρό, με οσμή κάτι σαν πράσο ή σαν σκόρδο. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια οργανοθειούχα ένωση. Είναι εργαστηριακά συνηθισμένη αλκυλοθειόλη, που υπάρχει και στη φύση, αλλά σε ίχνη.
Ο όρος «βενζυλική θειόλη», επεκτείνεται, πέρα από τη «μητρική» ένωση, και σε ορισμένα θυγατρικά παράγωγα αυτής.
Φυσική παρουσία
Η βενζυλική θειόλη ταυτοποιήθηκε στο πυξάρι (Buxus sempervirens L.), και είναι γνωστό ότι συμβάλλει στο καπνώδες άρωμα ορισμένων οίνων. επίσης, εμφανίζεται φυσιολογικά και στον καφέ.
Παραγωγή
Μπορεί να παραχθεί με αντίδραση ανάμεσα σε βενζυλοχλωρίδιο (BnCl) και θειουρία (H2NCSNH2):
Εφαρμογές στην οργανική σύνθεση
Αυτή η ένωση έχει χρησιμοποιηθεί ως πηγή της υδροθειομάδας στην οργανική σύνθεση. Εισάγεται με θειοαλκυλίωση για να δώσει ως παράγωγα αλκυλοβενζυλοθειαιθέρες. Μετά, η αποβενζυλίωση (αν αυτό είναι επιθυμητό) μπορεί να επιτευχθεί με τη διάλυση αναγωγικών μετάλλων, που προσβάλλουν τον αποδυναμωμένο δεσμό S-CH2Ph,, δίνοντας την αντίστοιχη αλκυλοθειόλη (RSH) και τολουόλιο (BnH).
Αξιοσημείωτα θυγατρικά παράγωγα
Έχουν αναπτυχθεί μεθοξυ- υποκατεστημένες βενζυλικές θειόλες, που διασπούνται εύκολα, είναι ανακυκλώσιμες και είναι άοσμες.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρωματικές θειόλες Κατηγορία:C7
Κλέλια Κοντέρνο Γκουλιελμινέττι
Βιογραφία
Η Κλέλια Κοντέρνο Γκουλιελμινέττι γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1915 στο Τορίνο ως κόρη πατέρα δικηγόρου και διευθυντή ασφαλιστικής εταιρείας και μητέρας νοικοκυράς. Πραγματοποίησε τις σπουδές της στο Κλασικό Λύκειο Μάσσιμο ντ'Ατσέλιο στο Τορίνο και έλαβε, το 1938, διδακτορικό φιλολογίας με την πτυχιακή εργασία της να έχει ως αντικείμενο την Μαρία Λουίζα Γκοντζάγκα, σύζυγο δύο βασιλέων της Πολωνίας. Εργάστηκε ως δασκάλα σε λύκειο, καθώς και ενώπιον παιδιών πασχόντων από πολιομυελίτιδα. Το 1939, νυμφεύθηκε με τον Τσέζαρε Κοντέρνο, διδάκτωρ μαθηματικών και αναλογιστής, με τον οποίον και απέκτησε, το 1956, έναν υιό, τον Ρενάτο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο σύζυγός της συνελήφθη και οδηγήθηκε εντός ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης. Συμμετείχε στη συγγραφική ομάδα του περιοδικού In Marcia!. Μεταξύ του 1957 και του 1977, συνέγραψε, συνολικά, τέσσερα βιβλία στην ιταλική γλώσσα: δύο συλλογές ποιημάτων και δύο μυθιστορήματα. Συνταξιοδοτήθηκε το 1980 και απεβίωσε στο Τορίνο στις 22 Ιανουαρίου 1984.
Εσπεράντο
Η Κλέλια Κοντέρνο Γκουλιελμινέττι έμαθε την εσπεραντική γλώσσα και συμμετείχε στο πρώτο της παγκόσμιο συνέδριο το 1934. Κατά τη διάρκεια του αμέσως επόμενου έτους, συνεισέφερε στη συγγραφή των περιοδικών La Pirato και L’esperanto. Μετά το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατέστη διευθύντρια του L’esperanto και αντιπρόεδρος της Ιταλικής Ομοσπονδίας Εσπεράντο. Παράλληλα, υπήρξε συντάκτρια των Literatura Foiro και Rivista Italiana di Esperanto. Επίσης, συνέγραψε ποίηση και πεζογραφία στην εσπεραντική γλώσσα.
Πηγές
Κατηγορία:Εσπεραντιστές
Πέρνη Καβάλας
Η Πέρνη (μέχρι το 1926 Καρατζά Κιόι, 1926-27 Φίλιπποι ) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 897 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 80 μέτρων, 25 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καβάλας. Στις αρχές του 20ού αιώνα η Πέρνη είχε περίπου 900 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, είχε αμιγώς προσφυγικό πληθυσμό, μετά την εγκατάσταση 309 οικογενειών. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 1.311 κατοίκους, και ο πληθυσμός της αυξήθηκε στους 1.513 κατοίκους στην απογραφή του 1940. Η Πέρνη ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσουπόλεως. Στην Πέρνη βρίσκεται ναός αφιερωμένος στους Αγίους Κωνσταντίνος και Ελένη.
Γ.Α.Σ. Κεραυνός Πέρνης
thumb|left|100px|Σήμα του Κεραυνού Πέρνης Το χωριό διαθέτει ποδοσφαιρικό σύλλογο με την ονομασία «Γ.Α.Σ. Κεραυνός Πέρνης», ο οποίος ιδρύθηκε το 1977.
Ο σύλλογος του ομώνυμου χωριού έχει κατακτήσει συνολικά 2 πρωταθλήματα ΕΠΣ Καβάλας (2014,2018) και 1 Κύπελλο ΕΠΣ Καβαλας (2017).
Το 2018, την χρονιά που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Α' ΕΠΣ Καβάλας, κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του. Για τα επόμενα 2 χρόνια συμμετείχε στην τρίτη κατηγορία, μέχρι την σεζόν 2019/20 όπου και υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα, την χρονιά που διακόπηκε το πρωτάθλημα στα μέσα του Μαρτίου λόγω του κορονοϊού.
Ο Κεραυνός Πέρνης είναι η 2η ομάδα από τον δήμο Νέστου (μετά τον Νέστο Χρυσούπολης) που συμμετέχει σε εθνικό πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νέστου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Ευραφρικανικός διασυνδετήριος αγωγός
Ο αγωγός θα διασυνδέει την Αφρική και την Ευρώπη συνδέοντας την Δαμιέτη με την Κοφίνου και αυτή με το Ηράκλειο. Θα έχει χωρητικότητα για μετάδοση 2.000 μεγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Η ετήσια χωρητικότητα μετάδοσης θα είναι 17,5 TWh, πολύ περισσότερο από την ετήσια παραγωγή των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος του Φράγματος του Ασουάν. left|thumb|250px|Ο Νίκος Δένδιας υποδέχεται τον Πρόεδρο Αλ Σίσι στην Αθήνα Ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης και πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης, εξέδωσαν κοινή δήλωση στο τέλος της 7ης Τριμερούς Συνόδου Κορυφής, που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο στις 8 Οκτωβρίου 2019, στην οποία εξέφρασαν την επιθυμία τους να συνεχίσουν να ενισχύουν τη συνεργασία τους σε θέματα ενέργειας. Συγκεκριμένα, η κοινή δήλωση των τριών ηγετών δήλωσε ότι αναγνώρισαν τη σημασία δημιουργίας ηλεκτρικού δικτύου μεταξύ της Αιγύπτου, της Κύπρου και της Ελλάδας, βασιζόμενοι στη συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ της Αιγυπτιακής Εταιρείας Ηλεκτρισμού και της Εταιρείας διασύνδεσης Euro Africa στις 22 Μαΐου 2019. Το τμήμα Δαμιέτη <-> Αλαμινός θα είναι έτοιμο τον Δεκέμβριο του 2022, ενώ το τμήμα Αλαμινός <-> Φόδελε τον Δεκέμβριο του 2023. Την 19η Οκτωβρίου 2021 οι τρεις ηγέτες υπέγραψαν μνημόνιο για την τοποθέτηση του καλωδίου. Στις 25 Νοεμβρίου 2021 οι δύο χώρες υπέγραψαν στο Κάιρο το σχετικό μνημόνιο κατανόησης για την δημιουργία του καλωδίου.
Ελλειψοειδές αναφοράς
Παράμετροι ελλειψοειδούς
Το 1687 ο Ισαάκ Νεύτων συμπεριέλαβε στο Principia μία απόδειξη ότι ένα περιστρεφόμενο ρευστό σώμα που υπόκειται στην ίδια τη βαρύτητά του και βρίσκεται σε ισορροπία παίρνει το σχήμα ενός πεπλατυσμένου ελλειψοειδούς εκ περιστροφής, το οποίο απεκάλεσε «πεπλατυσμένο σφαιροειδές». Σήμερα χρησιμοποιείται ο όρος «ελλειψοειδές» αντί του πλήρους όρου «πεπλατυσμένο ελλειψοειδές εκ περιστροφής». Σε περιπτώσεις, κυρίως αστεροειδών, όπου απαιτείται ένα γενικότερο ελλειψοειδές ως πρότυπο, ο όρος είναι τριαξονικό ελλειψοειδές ή και «σκαληνό ελλειψοειδές». Ελλειψοειδή με διάφορα κέντρα έχουν χρησιμοποιηθεί, αλλά τα σύγχρονα (μετά τα GPS) ελλειψοειδή έχουν ως κέντρο τους το πραγματικό κέντρο μάζας της Γης ή του ουράνιου σώματος. Το σχήμα ενός (πεπλατυσμένου) ελλειψοειδούς εκ περιστροφής προσδιορίζεται από τις παραμέτρους της ελλείψεως που γεννά το ελλειψοειδές όταν περιστρέφεται γύρω από τον ελάσσονα άξονά της. Ο μεγάλος ημιάξονας της ελλείψεως, ο a, ταυτίζεται με την ισημερινή ακτίνα του ελλειψοειδούς, ενώ ο μικρός ημιάξονας της ελλείψεως (b) ταυτίζεται με τις πολικές αποστάσεις από το κέντρο. Αυτά τα δύο μήκη περιγράφουν πλήρως τις διαστάσεις και το σχήμα του ελλειψοειδούς αλλά στην πράξη οι εργασίες της γεωδαισίας προσδιορίζουν τα ελλειψοειδή δίνοντας τον μεγάλο ημιάξονά τους και το αντίστροφο της πλατύνσεως, 1/f, Η πλάτυνση f είναι ένα απλό μέτρο τού πόσο είναι «συμπιεσμένος» ο άξονας συμμετρίας σε σχέση με την ισημερινή ακτίνα: Για τη Γη η πλάτυνση είναι περίπου 1/300 και αντιστοιχεί σε διαφορά του μεγάλου από τον μικρό ημιάξονα περί τα 21 χιλιόμετρα. Για σύγκριση, η Σελήνη έχει πλάτυνση μικρότερη του 1/825, ενώ ο Δίας είναι εμφανώς πεπλατυσμένος (f = 1/15). Στα μικρότερα σώματα υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες πλατύνσεις που δεν οφείλονται στην περιστροφή τους, π.χ. ο δορυφορος Τελεστώ του Κρόνου έχει σχήμα που προσεγγίζεται με τριαξονικό ελλειψοειδές πλατύνσεως 1/3 ως 1/2.
Ευραφρικανικός διασυνδετήριος αγωγός
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοκυπριακές σχέσεις Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Ελλάδας Κατηγορία:Αγωγοί μεταφοράς της Ελλάδας
Ελλειψοειδές αναφοράς
Παράμετροι ελλειψοειδούς
Πολλές άλλες παράμετροι χρησιμοποιούνται στη γεωδαισία, αλλά μπορούν όλες να συσχετισθούν με μία ή δύο από τις a, b και f.
Συντεταγμένες
Μία κύρια χρήση των ελλειψοειδών αναφοράς είναι ως βάση για τη θεμελίωση ενός συστήματος συντεταγμένων: του πλάτους (βορράς/νότος), του μήκους (ανατολή/δύση), και του υψομέτρου. Για τον σκοπό αυτό είναι απαραίτητος ο καθορισμός ενός «μηδενικού μεσημβρινού», που για τη Γη είναι συνήθως ο Πρώτος μεσημβρινός του Γκρήνουιτς. Για άλλα σώματα ένα σταθερό χαρακτηριστικό της επιφάνειας ορίζει συνήθως τον μεσημβρινό αυτό, π.χ. για τον Άρη ο κρατήρας Airy-0. Μπορούν να ορισθούν πολλά διαφορετικά συστήματα συντεταγμένων επάνω στο ίδιο ελλειψοειδές αναφοράς.
Το μήκος μετρά την αζιμουθιακή γωνία (αυτή που διαγράφεται καθώς περιστρέφεται το σώμα περί τον άξονά του) ανάμεσα στον μηδενικό μεσημβρινό και στο σημείο του οποίου το μήκος μετράται. Κατά σύμβαση, για τη Γη, τη Σελήνη και τον Ήλιο, το μήκος εκφράζεται σε μοίρες από −180° μέχρι +180°, ενώ για άλλα ουράνια σώματα μετράται από 0° μέχρι 360°.
Το πλάτος μετρά το πόσο κοντά στους πόλους ή στον ισημερινό κείται ένα σημείο κατά μήκος ενός μεσημβρινού. Είναι μία γωνία από −90° μέχρι +90°, με το 0° να αντιστοιχεί στον ισημερινό. Το κοινό ή γεωδαιτικό πλάτος είναι η γωνία ανάμεσα στο ισημερινό επίπεδο και μία ευθεία γραμμή που είναι κάθετη στην τοπική επιφάνεια του ελλειψοειδούς αναφοράς. Ανάλογα με την πλάτυνση, αυτό το πλάτος μπορεί να διαφέρει ελαφρώς από το γεωκεντρικό (δηλαδή το γεωγραφικό) πλάτος, το οποίο είναι η γωνία ανάμεσα στο ισημερινό επίπεδο και μία ευθεία που ξεκινά από το κέντρο του ελλειψοειδούς και διέρχεται από το σημείο. Για άλλα σώματα χρησιμοποιούνται οι όροι «πλανητογραφικό» και «πλανητοκεντρικό» μήκος και πλάτος.
Οι συντεταγμένες ενός γεωδαιτικού σημείου δηλώνονται συμβατικά ως το γεωδαιτικό πλάτος και μήκος, δηλαδή η διεύθυνση στον χώρο της γεωδαιτικής καθέτου που περιέχει το σημείο, και επιπλέον το ύψος h του σημείου πάνω από την επιφάνεια του ελλειψοειδούς αναφοράς.
Εξέλιξη των ελλειψοειδών αναφοράς της Γης
Το πλέον συνηθισμένο ελλειψοειδές αναφοράς που χρησιμοποιείται σήμερα (και στο GPS) είναι αυτό που ορίζεται από το σύστημα WGS 84.
Παραδοσιακά ελλειψοειδή αναφοράς, αποκαλούμενα και «γεωδαιτικά datums», ορίζονται τοπικά και επομένως μη γεωκεντρικά (π.χ. το ED50). Σύγχρονα γεωδαιτικά datums ορίζονται με τη βοήθεια του GPS και επομένως είναι γεωκεντρικά.
Ελλειψοειδή για άλλα πλανητικά σώματα
Τα ελλειψοειδή αναφοράς είναι χρήσιμα και για τη χαρτογράφηση άλλων πλανητικών σωμάτων, όπως οι πλανήτες, οι δορυφόροι τους, αστεροειδείς και πυρήνες κομητών. Καλά μελετημένα σώματα, όπως η Σελήνη και ο `Αρης έχουν σήμερα αρκετά ακριβή ελλειψοειδή αναφοράς.
Για σχεδόν σφαιρικά σώματα με στερεή επιφάνεια, όπως είναι όλοι οι βραχώδεις πλανήτες και πολλοί δορυφόροι, τα ελλειψοειδή καθορίζονται με βάση τον άξονα περιστροφής και το μέσο ύψος της επιφάνειας, εξαιρούμενης της όποιας ατμόσφαιρας. Ο Άρης είναι στην πραγματικότητα πλησιέστερος σε ένα ωοειδές σχήμα, στο οποίο η βόρεια και η νότια πολική του ακτίνα διαφέρουν μεταξύ τους, κατά περίπου 6 χλμ., ωστόσο η διαφορά αυτή θεωρείται αρκετά μικρή ώστε να χρησιμοποιείται η μέση πολική ακτίνα για τον καθορισμό του ελλειψοειδούς του. Η Σελήνη είναι πρακτικά σφαιρική, με σχεδόν ανύπαρκτο ισημερινό εξόγκωμα.
Για τους αεριώδεις πλανήτες όπως είναι ο Δίας, επιλέγεται μία ισοδύναμη επιφάνεια για το ελλειψοειδές, όπως αυτή στην οποία η πίεση είναι ίση με μία ατμόσφαιρα. Επειδή δεν υπάρχουν μόνιμα παρατηρήσιμα χαρακτηριστικά, η επιλογή των μηδενικών μεσημβρινών γίνεται με βάση μαθηματικούς κανόνες.
Μικροί δορυφόροι, αστεροειδείς και πυρήνες κομητών έχουν συνήθως ακανόνιστο σχήμα. Για μερικούς, όπως ο δορυφόρος Ιώ του Δία, ένα τριαξονικό ελλειψοειδές δίνει καλύτερη εφαρμογή από ό,τι το πεπλατυσμένο σφαιροειδές. Για πολύ ακανόνιστα σώματα, η ίδια η έννοια ενός ελλειψοειδούς αναφοράς μπορεί να είναι άχρηστη. Σε τέτοιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται κάποτε μία «σφαίρα αναφοράς», έστω και αν αυτό φαίνεται ακόμα πιο χονδροειδές, με τα σημεία της επιφάνειας να προσδιορίζονται με πλανητοκεντρικά πλάτη και μήκη. Προβλήματα εμφανίζονται για μη κυρτά σώματα, όπως ο αστεροειδής 433 Έρως, οπότε ένα δεδομένο πλάτος και μήκος δεν προσδιορίζουν πάντα μονοσήμαντα ένα μοναδικό σημείο της επιφάνειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωδαισία Κατηγορία:Τοπογραφία Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Περιφέρεια Μπαλκάν
Η Περιφέρεια Μπαλκάν (Balkan welaýaty) είναι μία από τις περιφέρειες του Τουρκμενιστάν. Βρίσκεται στο δυτικότερο μέρος της χώρας, συνορεύει με το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν, την Κασπία Θάλασσα, και το Ιράν. Πρωτεύουσά είναι το Μπαλκαναμπάτ, παλαιότερα γνωστό ως Νεμπίτ Νταγκ. Το Μπαλκάν σημαίνει "Δασωμένο βουνό" στα τουρκικά. Η περιφέρεια έχει έκταση 139,270 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πληθυσμό 553.500 κατοίκων, σύμφωνα με εκτίμηση του 2005. Η πυκνότητα πληθυσμού της περιφέρειας είναι 3.3 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και είναι η χαμηλότερη από όλες τις περιφέρειες του Τουρκμενιστάν.
Στις άλλες πόλεις περιλαμβάνονται οι εξής: Μπερεκέτ, Τουρκμένμπασι, Γκουμντάγκ, Σερντάρ, Χαζάρ, Γκιζιλετρέκ και Εσενγκούλι.
Η περιφέρεια Μπαλκάν έχει σημαντικά ενεργειακά αποθέματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν το 94% της παραγωγής φυσικού αέριου του Τουρκμενιστάν και το 12% της παραγωγής πετρελαίου της χώρας. Επίσης, παράγει το 18% της ηλεκτρικής ενέργειας του Τουρκμενιστάν. Λόγω της πολύ χαμηλής παροχής νερού, η γεωργία είναι αμελητέα, και μόνο το 4,5% της καλλιεργήσιμης γης της χώρας βρίσκεται εντός της περιφέρειας.
Στις κασπιακές ακτές της περιφέρειας Μπαλκάν περιλαμβάνεται το νησί Ογκούρτζα Αντά, το πιο σημαντικό νησί στο Τουρκμενιστάν και ένα από τα μεγαλύτερα στην Κασπία Θάλασσα.
Επαρχίες
Η περιφέρεια Μπαλκάν διαιρείται διοικητικά σε 6 επαρχίες (etraplar; ενικός: etrap) και επτά πόλεις (il). Οι μετονομασίες από το 1995 εμφανίζονται σε παρενθέσεις: δεξιά|μικρογραφία|Σιδηροδρομικός σταθμός στην Πόλη Μπερεκέτ, Οκτώβριος 2017
TVP Polonia
Το διεθνές κανάλι TVP Polonia (επίσης γνωστό ως TV Polonia, Telewizja Polonia ή Telewizja Polska Polonia) είναι το διεθνές κανάλι της Telewizja Polska (TVP). Το κανάλι συγχρηματοδοτείται από την TVP και το πολωνικό Υπουργείο Εξωτερικών και μεταδίδεται από την έδρα του φορέα στη Βαρσοβία. Η TVP Polonia απευθύνεται κυρίως στους Πολωνού] έξω από την Πολωνία, και μεταδίδει πολλά προγράμματα, πέραν των ειδήσεων.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Τηλεόραση στην Πολωνία
Ζοάο Χαβελάνζε
Ο Ζοάο Χαβελάνζε (Jean-Marie Faustin Godefroid "João" de Havelange, 8 Μαΐου 1916 – 16 Αυγούστου 2016) ήταν Βραζιλιάνος δικηγόρος, επιχειρηματίας και αθλητικός παράγοντας, που διετέλεσε πρόεδρος της FIFA για 24 χρόνια, από το 1974 ως το 1998.
Βιογραφία
Υπήρξε αθλητής της κολύμβησης και της υδατοσφαίρισης, ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη ήταν αρχηγός της αποστολής της Βραζιλίας. Από το 1958 ως το 1973 ήταν πρόεδρος της Βραζιλιάνικης Συνομοσπονδίας Αθλητισμού (Confederação Brasileira de Desportos, CBD).
Το 1974 εκλέχθηκε πρόεδρος της FIFA, θέση την οποία διατήρησε για 24 χρόνια, μέχρι το 1998. Ήταν ο πρώτος μη Ευρωπαίος που κατέλαβε αυτή τη θέση, και είχε σημαντική υποστήριξη σε Βόρεια και Νότια Αμερική, Ασία και Αφρική. Επί των ημερών του, τα έσοδα της FIFA πολλαπλασιάστηκαν, καθώς προσέλκυσε επιχειρηματικούς γίγαντες ως χορηγούς, όπως η Adidas και η Coca-Cola, ενώ διαπραγματεύτηκε πολύ αποτελεσματικά και την πώληση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων για τις μεταδόσεις των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Επίσης, αύξησε σταδιακά τον αριθμό των ομάδων της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου από 16 σε 32. Καθιέρωσε νέες σημαντικές διοργανώσεις, όπως το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών, τα Παγκόσμια Κύπελλα κάτω των 20 ετών, το Κύπελλο Συνομοσπονδιών ΦΙΦΑ και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.
Ήταν επίσης μέλος και ισχυρός παράγοντας της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) από το 1963 έως το 2011, το μακροβιότερο μέλος της.
Ταυτόχρονα όμως, έγινε στόχος έντονων επικρίσεων και καταγγελιών για διαφθορά, κακοδιαχείριση και δωροδοκίες. Το βιβλίο του Ντέιβιντ Γιάλοπ, How They Stole the Game, έργο ενός εξαιρετικού ερευνητή δημοσιογράφου, που δημοσιεύτηκε το 1999 (το έτος μετά την τελευταία θητεία του στην προεδρία της FIFA) παρουσιάζει μια εικόνα τεράστιας διαφθοράς, ανελέητης ίντριγκας, αδυσώπητης απληστίας. Η FIFA του αφαίρεσε τον ρόλο του επίτιμου προέδρου όταν ήρθαν στο φως μερικές από τις παρατυπίες του. Από τους πιο διάσημους επικριτές του ήταν ο Ντιέγκο Μαραντόνα, που τον είχε προσβάλει δημόσια σε πολλές περιπτώσεις, ενώ σε σύγκρουση είχε έρθει και με τον Πελέ.
Τον διαδέχθηκε ο στενός φίλος του Ζεπ Μπλάτερ, τον οποίο ο Χαβελάνζε είχε γενικό γραμματέα στη FIFA από το 1981. Ο Ζοάο Χαβελάνζε πέθανε στις 16 Αυγούστου 2016 σε ηλικία 100 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιωνόβιοι Κατηγορία:Βραζιλιάνοι αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Βραζιλιάνοι υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Πρόεδροι της FIFA Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936
Δημήτριος Τσιτσάρας
Ο Δημήτριος Τσιτσάρας (1867 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Γεωργίου Τσιτσάρα. Αδελφός του ήταν ο Σπυρίδων Τσιτσάρας. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος.
Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αιτωλίας και Ακαρνανίας στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη σε αυτές του 1902, του 1905, του 1906, εκλογές του Αυγούστου 1910, του Νοεμβρίου 1910, του Μαΐου 1915, του Δεκεμβρίου 1915, του 1920 και του 1928 (Ευρυτανίας). Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1932 εξελέγη αρτιστίνδην γερουσιαστής εκ της Βουλής και της Γερουσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Ευρυτανίας Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Πλατεία Ελευθερίας (Λευκωσία)
Η Πλατεία Ελευθερίας (Eleftheria Meydanı, Özgürlük Meydanı) είναι η κεντρική πλατεία στο κέντρο της Λευκωσίας στην Κύπρο. Αποτελεί το σημείο τομής των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου με τις λεωφόρους Στασινού, Ομήρου, Κωστάκη Παντελίδη, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και Ευαγόρου. Πριν από το 1974, το κέντρο της πόλης ήταν η Πλατεία Φανερωμένης.
Επισκόπηση
Στο παρελθόν η πλατεία ονομαζόταν Πλατεία Μεταξά, ως αναφορά στον Έλληνα στρατιωτικό Ιωάννη Μεταξά. Μετονομάστηκε το 1974, μετά από διαγωνισμό.
Η πλατεία βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, κάτω από τα Ενετικά τείχη της μεσαιωνικής πόλης. Εκεί βρίσκεται και το δημαρχείο Λευκωσίας.
Στην πλατεία λαμβάνουν χώρα πολλές δραστηριότητες. Εκεί γίνονται διαφημιστικές προσφορές, πολιτικές συγκεντρώσεις και συναντήσεις όπως η πρώτη συνεδρίαση του Occupy Buffer Zone, στις 15 Οκτωβρίου 2011. Επίσης γίνονται αθλητικές εκδηλώσεις. Γιορτές όπως η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση εορτάστηκαν κυρίως γύρω από την πλατεία. Σήμερα, η πλατεία δεν είναι πεζοδρομημένη. Ωστόσο, όταν γίνονται εκδηλώσεις μεγάλου βεληνεκούς, η κυκλοφορία ανακατευθύνεται.
Η πλατεία Ελευθερίας δεν ήταν μέρος της αρχικής κατασκευής των Ενετικών τειχών.
Έργα επέκτασης
Για την αισθητική και λειτουργικότητα του έργου έχουν εκφραστεί επίσης αντικρουόμενες απόψεις. Κάποιες από τις κριτικές που έχει δεχτεί το έργο είναι για την επιλογή των δέντρων που εμφυτεύθηκαν, τα οποία είναι ως επί το πλείστο πυραμιδοειδή κυπαρίσσια που δεν προσφέρουν επαρκή σκιά, κοκ. Το έργο κατά κοινή ομολογία αποτελεί μια προοδευτική προσέγγιση στη δημιουργία δημοσίου χώρου και εν τελεί πολλές από τις κριτικές ενδεχομένως οφείλονταν σε παρερμηνεία της σχεδιαστικής πρόθεσης. Το έργο έχει περιγράφει ως ένας πρότυπος κυπριακός κήπος με την σύνθεση αρχαιολογικών, οικολογικών και αρχιτεκτονικών στοιχείων σε ένα ενιαίο σύνολο. Το έργο έχει λάβει πολλά βραβεία για την όλη σχεδιαστική προσέγγιση και την θετική επίπτωση που έχει στο αστικό κέντρο της Λευκωσιας, ως μια ολοκληρωμένη πρόταση που συνθέτει τα αρχαιολογικά, οικολογικά και λειτουργικά στρώματα σε ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο. Τον Νοέμβριο 2022 απονεμήθηκε στο Έργο το Ευρωπαϊκό Αρχιτεκτονικό Βραβείο από το Chicago Athaeneum. Τον Ιανουάριο 2023, απονεμήθηκε, εξ´ημισιας, το πρώτο Κρατικό Βραβείο Αρχιτεκτονικής στην κατηγορία Αξιόλογο Αρχιτεκτονικό Έργο, στον συν-δημιουργό του έργου Χρίστο Πασα, που ανέλαβε την αποπεράτωση των εργασιών μετά το θάνατο της Ζαχα Χαντιντ. Η απονομή του Βραβείου έγινε από την Α.Ε τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κο Νίκο Αναστασιάδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λευκωσία Ελευθεριας
Κωνσταντίνος Αλέξανδρος Ιωνίδης
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Constantine501.jpg|μικρογραφία|250x250εσ|Πίνακας της [[Οικογένεια Ιωνίδη|οικογένειας Ιωνίδη. Ο Αλέξανδρος Ιωνίδης με τη σύζυγο και τέκνα του, Τζωρτζ Φρέντερικ Ουώτς, 1841. Ο Κωνσταντίνος είναι το πρώτο παιδί από αριστερά, με τα χέρια γύρω από τον λαιμό της μητέρας του. Η αδελφή του Αγλαΐα, είναι η 4η από αριστερά.]] Ο Κωνσταντίνος Αλέξανδρος Ιωνίδης (αγγλικά: Constantine Alexander Ionides 1833 – 1900) ήταν ελληνικής καταγωγής Βρετανός συλλέκτης έργων τέχνης και πάτρονας των τεχνών. Γεννήθηκε στο Μάντσεστερ στις 14 Μαΐου του 1833 και πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Κωνσταντίνος Ιωνίδης ο οποίος είχε έρθει στο Μάντσεστερ από την Κωνσταντινούπολη το 1827. Τα αδέλφια του ήταν η Αγλαΐα, ο Αλέξανδρος, ο Λουκάς και η Χαρίκλεια.
Υπήρξε μέλος της οργανωτικής επιτροπής για την κατασκευή του ορθόδοξου καθεδρικού ναού της Αγίας Σοφίας στο Λονδίνο. Με τον θάνατο του, άφησε σημαντικό κληροδότημα από την προσωπική του συλλογή έργων τέχνης στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου, αποτελούμενο από 82 ελαιογραφίες. Πέθανε στο Μπράιτον το 1900.
Οικογένεια
Από τη σύζυγό του Αγαθονίκη, κόρη του Κωνσταντίνου Φενερλή, απέκτησε τα παρακάτω παιδιά :
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί συλλέκτες έργων τέχνης Κατηγορία:Οικογένεια Ιωνίδη
Κωνσταντίνος Ιωάννης Φίλιππος Ιωνίδης
Ο Κωνσταντίνος Ιωάννης Φίλιππος Ιωνίδης (αγγλικά: Constantine John Philip "Bobby" Ionides, 1901-1968) ήταν Βρετανός ερπετολόγος ελληνικής καταγωγής. Ήταν μέλος της οικογένειας Ιωνίδη, εύπορων Ελλήνων της Αγγλίας με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, και μέσω της μητέρας του ήταν ανιψιός του ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη καθώς και είχε δεσμούς με την οικογένεια Ράλλη.
Γεννήθηκε στο Μπράιτον το 1901 και είχε από μικρός προβλήματα πειθαρχίας. Ωστόσο αργότερα έγινε ιδιαίτερα διάσημος για τον εκκεντρικό του χαρακτήρα καθώς και με την έντονη ενασχόληση του με τη μελέτη των ερπετών, και ιδιαίτερα στη νοτιοανατολική Αφρική όπου αργότερα μετακόμισε μόνιμα, απέκτησε θρυλικές διαστάσεις. Ενδεικτικά, έχασε την ακοή του αφότου παρασύρθηκε από προελαύνοντα ελέφαντα κατά την περίοδο όπου ασχολούνταν με την λαθροθηρία και εμπόριο ελεφαντοστού, ανέπτυξε ανοσία στο δηλητήριο των φιδιών μετά από πολλαπλά δαγκώματα που είχε δεχθεί στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ως ερπετολόγος, καθώς και μαστίγωσε τους κατοίκους ενός ολόκληρου χωριού επειδή δεν ακολούθησαν τις οδηγίες του. Από το 1933 εργάζονταν για την κυβέρνηση της Ταγκανίκα ως φύλακας των πάρκων της χώρας, ενώ το 1965 εξέδωσε τα απομνημονεύματα του στο βιβλίο με τίτλο A hunter's story (ιστορία ενός κυνηγού).
Πέθανε το 1968 σε νοσοκομείο του Ναϊρόμπι ύστερα από ακρωτηριασμό των ποδιών του λόγω θρόμβωσης, και πριν καταλήξει δήλωσε πως επιθυμούσε να παραδοθεί το σώμα τους στις ύαινες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερπετολογία Κατηγορία:Οικογένεια Ιωνίδη
Ρίτσμοντ Γκρην
Το Ρίτσμοντ Γκρην (αγγλικά: Richmond Green, μτφ. πράσινο του Ρίτσμοντ) είναι πάρκο και χώρος αναψυχής στην περιοχή του κεντρικού Ρίτσμοντ στο νοτιοδυτικό Λονδίνο. Αποτελεί ιδιοκτησία του αγγλικού στέμματος και ενοικιάζεται από τον τοπικό δήμο του Ρίτσμοντ. Έχει τετράγωνο σχήμα και έκταση 0,05 τ.χλμ., ενώ στην βορειοανατολική πλευρά του συνορεύει με ένα μικρότερο πάρκο το οποίο ονομάζει Λιτλ Γκρην (Little Green, μικρό πράσινο).
Περιγραφή
Περιμετρικά του πάρκου υπάρχουν διάφορα ιστορικά κτήρια τα οποία χρησιμοποιούνται ως κατοικίες, και τα οποία στην πλειοψηφία τους είναι προστατευόμενα από την αγγλική νομοθεσία λόγω του ιστορικού και πολιτιστικού χαρακτήρα τους, καθώς και η κρήνη του 19ου αιώνα στην νοτιοανατολική πλευρά του πάρκου. Σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται η πύλη του παλατιού του Ρίτσμοντ, το θέατρο του Ρίτσμοντ, και η δανειστική βιβλιοθήκη της πόλης.
Κατά τον Μεσαίωνα αποτελούσε χώρο διεξαγωγής κονταρομαχιών των Άγγλων ιπποτών, καθώς βρίσκεται ακριβώς έξω από την παλιά πύλη του παλατιού, ενώ από τον 16ο αιώνα διοργανώνοντας αγώνες τοξοβολίας, και από τον 18ο και έπειτα αγώνες κρίκετ. Αξιόλογα κτήρια επίσης είναι τα δύο επί της οδού Πόρτλαντ Τέρας (Portland Terrace) με απευθείας θέα στο πάρκο, τα οποία κτίστηκαν το 1724 για την στέγαση του υπηρετικού προσωπικού της Καρολίνας του Άνσμπαχ, σύζυγο του βασιλιά Γεωργίου Β´, και ενοικιάζονται πλέον ως ιδιωτικά διαμερίσματα. Ο εξερευνητής του 19ου αιώνα, Ρίτσαρντ Μπάρτον, έμενε στο 2ο κτήριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάρκα στην Αγγλία
Αλέξανδρος Κωνσταντίνος Ιωνίδης
Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη την 1η Σεπτεμβρίου του 1810. Πατέρας του ήταν ο έμπορος έργων τέχνης Κωνσταντίνος Ιωνίδης και μητέρα του η Μαριόρα Σεντουκάκη. Ο πατέρας του, επεκτείνοντας τις επιχειρήσεις του, άνοιξε γραφείο στο Λονδίνο το 1815 και έστειλε τον Αλέξανδρο εκεί, ο οποίος σπούδασε στο Μπρίξτον· αποφοίτησε το 1827.
Κατόπιν νυμφεύτηκε την Ευτέρπη Σγούτα στην Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Τσίθαμ Χιλ (Cheetham Hill) του Μάντσεστερ, αποκτώντας 5 παιδιά. Κατόπιν ίδρυσε την δική του εταιρεία εμπορίας υφασμάτων και σίτου με την επωνυμία Ιωνίδης και Σία (Ionides and Company) και οι εμπορικές συναλλαγές του διεξαγόταν μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και των Βαλκανίων και Εγγύς Ανατολής. Παράλληλα άρχισε να δραστηριοποιείται με τη μελέτη και την προστασία των τεχνών κατά το 1829, σε Βρετανία (φίλος με τους Έντουαρντ Κάλβερτ και Τζωρτζ Φρέντερικ Ουώτς) και Ελλάδα (χορηγός του Πανεπιστημίου Αθηνών).
Λονδίνο
Το 1834 ο Ιωνίδης και η οικογένεια του μετακόμισαν στο Λονδίνο και το 1837 απέκτησε την Βρετανική υπηκοότητα. Κατόπιν μετακόμισαν στην περιοχή Τουλς Χιλ (Tulse Hill) και κατόπιν από το 1864 στην περιοχή Χόλαντ Παρκ, τοποθεσία του Ελληνικού προξενείου, καθώς ο Ιωνίδης ανέλαβε τα καθήκοντα του προξένου της Ελλάδας. Υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό από το 1854 έως το 1866, ενώ υπήρξε και διευθυντικό στέλεχος του μεγάρου Κρύσταλ Πάλας το 1855 και πολλών τραπεζών.
Ο γιος του Αλέξανδρος, τον έφερε σε γνωριμία το 1860 με αρκετούς καλλιτέχνες τους οποίους είχε γνωρίσει στο Παρίσι, όπως τον Τζέιμς Άμποτ Μακνήλ Ουίστλερ, τον Έντουαρντ Πόυντερ,τον Τόμας Άρμστρονγκ και τον Τζωρτζ ντου Μωριέ και αργότερα με τους Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι και Έντουαρντ Μπερν - Τζόουνς. Μετέπειτα, ανέθεσε στους σχεδιαστές Φίλιπ Ουέμπ και Τόμας Τζέκυλ την αναδιακόσμηση του κτηρίου του προξενείου στο Χόλαντ Παρκ.
Οικογένεια
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Constantine501.jpg|μικρογραφία|250x250εσ|Πίνακας της [[Οικογένεια Ιωνίδη|οικογένειας Ιωνίδη. Ο Αλέξανδρος Κωνσταντίνος Ιωνίδης με τη σύζυγο και τα τέκνα του, Τζωρτζ Φρέντερικ Ουώτς, 1841]] Παντρεύτηκε το 1832 την Ευτέρπη Σγούτα (1816 - 1892) και μαζί της απέκτησε τα παρακάτω παιδιά:
Ήταν θείος των:
Ανδρέας Β. Γεωργιάδης
Ο '''Ανδρέας Β. Γεωργιάδης, γνωστός και ως ο Κρης''' (Νοέμβριος 1892 - 11 Αυγούστου 1981 ) ήταν Έλληνας ζωγράφος και ομότιμος καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, όπου δίδαξε από το 1947 έως το 1961.
Αλέξανδρος Κωνσταντίνος Ιωνίδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί συλλέκτες έργων τέχνης Κατηγορία:Οικογένεια Ιωνίδη Κατηγορία:Έλληνες της Αγγλίας
Ανδρέας Β. Γεωργιάδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Χανιά και το 1912 πήγε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών. Όταν ξέσπασαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι κατατάχθηκε και πολέμησε στη Μακεδονία και στην Ήπειρο όπου τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να χάσει το ένα του μάτι. Για τη δράση του στο μέτωπο των μαχών τιμήθηκε με μετάλλιο. Το 1916 επέστρεψε στην πρωτεύουσα, συνεχίζοντας τις σπουδές του στο πλευρό μεγάλων δασκάλων, όπως ο Γεώργιος Ροϊλός και ο Γεώργιος Ιακωβίδης.