cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμμανουήλ Μηλιαράς
Βουλευτής
Γεννήθηκε στο Τζερμιάδο Λασιθίου το 1871 ή, σύμφωνα με το Μητρώο της Βουλής, το 1878. Καταγόταν από περιώνυμη οικογένεια αγωνιστών της Κρήτης. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές της Κρητικής Εθνοσυνέλευσης του 1910 στο Λασίθι και πήρε 740 ψήφους, δεύτερος μετά το Μιχαήλ Κοθρή. Επίσης, εξελέγη βουλευτής Λασιθίου και στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 1915, υπηρετώντας για την περίοδο 1915-17 και με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1935 και του 1946. .
Πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1966 στην Αθήνα και τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Λώρης Λοϊζίδης
Ο Λώρης (Λοΐζος) Λοϊζίδης (Λεμεσός, 31 Οκτωβρίου 1977) είναι Κύπριος ηθοποιός, σεναριογράφος και θεατρικός σκηνοθέτης, περισσότερο γνωστός από τη δουλειά του στη σατιρική εκπομπή του ΡΙΚ Πατάτες Αντιναχτές και τις κωμικές τηλεοπτικές σειρές Την Πάτησα και Αίγια Fuxia, τις οποίες συνέγραψε με την επίσης σεναριογράφο και ηθοποιό, Χριστιάνα Αρτεμίου, και προβλήθηκαν από τον ΑΝΤ1 Κύπρου. Θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους Κύπριους ηθοποιούς και σεναριογράφους.
Πρώτα χρόνια
Ο Λοϊζίδης γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1977 στη Λεμεσό κι έχει δύο μικρότερες αδελφές. Περιγράφει τον εαυτό του ως κλειστό χαρακτήρα, ενώ από μικρός ήθελε να γίνει ηθοποιός, με τη μητέρα του να τον στηρίζει σε αυτή του την απόφαση καθώς διέκρινε σε αυτόν το ταλέντο της υποκριτικής. Ξεκίνησε να δουλεύει στην ηλικία των 9 ετών στο κυλικείο του Τσιρείου Σταδίου στη Λεμεσό, ενώ δούλεψε επίσης ως οικοδόμος, σερβιτόρος, μπάρμαν, ψήστης, υδραυλικός και άλλα.
Φοίτησε στη Δραματική Σχολή Μαίρης Βογιαντζή Τράγκα στην Αθήνα, από την οποία και αποφοίτησε το 2002. Την περίοδο των σπουδών του, άρχισε να γράφει διάφορες σκέψεις του, χωρίς ωστόσο να έχει στο μυαλό του πως θα μπορούσε να γράψει σενάρια. Με την επιστροφή του στην Κύπρο αυτό σταμάτησε και στην πορεία ένιωσε την ανάγκη να παίξει κάτι που θα είχε γράψει ο ίδιος, οπότε άρχισε και πάλι δειλά δειλά να γράφει.
Τηλεόραση
Ο Λοϊζίδης έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο το 2002 στη σειρά του Mega Κύπρου, Οι Κληρονόμοι, ενώ ακολούθησαν συμμετοχές στις σειρές Σ'αγαπώ, Το καφενείο και Tsarlies coming home.
Το 2005, έρχεται η συμμετοχή στη σατιρική εκπομπή του ΡΙΚ, Πατάτες Αντιναχτές, της οποίας υπογράφει επίσης το σενάριο και θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερές του επιτυχίες. Η εκπομπή γνωρίζει τεράστια επιτυχία σημειώνοντας υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, ενώ ο Λοϊζίδης γίνεται ένας από τους αγαπημένους ηθοποιούς του τηλεοπτικού κοινού. Το 2013 κι έπειτα από οκτώ χρόνια, ο Λοϊζίδης αποχωρεί από την εκπομπή λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων δηλώνοντας: «Οκτώ χρόνια πέρασα, έδωσα και πήρα πολλά μέσα από τις Πατάτες. Θεωρώ πως όλα στη ζωή μας έχουν ένα κύκλο και για μένα οι Πατάτες έκαναν τον κύκλο τους. Είναι καιρός να συνεχίσει και κάποιος άλλος συνάδελφος».
Παράλληλα με την εκπομπή Πατάτες Αντιναχτές, τη χρονική περίοδο 2006-2007 συμμετείχε στις τηλεοπτικές σειρές Όταν μεγαλώσω και Το έβδομο κλειδί, ενώ είχε και μία μικρή συμμετοχή στη σειρά του ΡΙΚ, Άρτος και Θεάματα. Η σειρά Όταν μεγαλώσω ήταν και η πρώτη του σεναριακή συνεργασία με τη Χριστιάνα Αρτεμίου. Η καταξίωση για το συγγραφικό δίδυμο άρχισε να έρχεται το 2007 με τη ρομαντική κωμική σειρά Την Πάτησα και ολοκληρώθηκε την επόμενη διετία, 2008-2010, με την τεράστια επιτυχία της κωμικής σειράς Αίγια Fuxia, η οποία χαρακτηρίστηκε ως σειρά φαινόμενο αλλά και ως ίσως η πιο επιτυχημένη Κυπριακή σειρά όλων των εποχών. Και στις δύο σειρές, οι οποίες προβλήθηκαν από τον ΑΝΤ1 Κύπρου, οι Λοϊζίδης και Αρτεμίου συμμετείχαν επίσης ως ηθοποιοί, ενώ είχαν και την καλλιτεχνική επιμέλεια.
Μετά το τέλος της Αίγιας Fuxia, ο Λοϊζίδης ήθελε να ασχοληθεί περισσότερο με το θέατρο οπότε και αποχώρησε από την τηλεόραση (παραμένοντας μόνο στην εκπομπή Πατάτες Αντιναχτές), κάτι που είχε ως αποτέλεσμα τη λήξη της τηλεοπτικής συνεργασίας του με την Αρτεμίου. Επέστρεψε στην τηλεόραση το 2014, γράφοντας το σενάριο και πρωταγωνιστώντας στην αισθηματική κομεντί Πρώτη Σταγόνα, η οποία προβλήθηκε για δύο χρόνια από τον ΑΝΤ1 Κύπρου και η παραγωγή της στηρίχθηκε οικονομικά τόσο από Κύπρο, όσο και από Ελλάδα.
Στη συνέχεια μετακομίζει στον Alpha Κύπρου με σκοπό τη δημιουργία μιας νέας εβδομαδιαίας σειράς, η οποία θα προβαλλόταν και από τον Alpha Ελλάδος. Η σειρά, η οποία ονομάζεται Παραμύθι...αλλιώς και αποτελεί την πιο ακριβή παραγωγή μυθοπλασίας στην ιστορία της κυπριακής τηλεόρασης, ήταν προγραμματισμένη να βγει στον αέρα τον Φεβρουάριο του 2017, αλλά τελικά η πρεμιέρα έγινε τον Μάιο. Σύμφωνα με τον Λοϊζίδη, ο Alpha Ελλάδος χρειάστηκε να «παρέμβει» στο αρχικό κείμενο καθώς αυτό ήταν πολύ «κυπριακό» και δεν θα ήταν κατανοητό στους Ελλαδίτες, ενώ άλλαξε και τον αρχικό τίτλο ο οποίος θα ήταν Παραμύθι ν’ Αρχινήσει. Αν και η σειρά είχε επιτυχία στην Κύπρο, στην Ελλάδα δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα κι έτσι δεν προχώρησε σε δεύτερο κύκλο επεισοδίων, καθώς το κόστος παραγωγής για τον Alpha Ελλάδος ήταν πολύ υψηλό και δεν ήθελε να την κρατήσει.
Κινηματογράφος
Ο Λοϊζίδης είχε την πρώτη του συμμετοχή στον κινηματογράφο ως ηθοποιός, στην ταινία Ακάμας (2006).
Η πρώτη του σεναριακή απόπειρα στον κινηματογράφο έγινε με την ταινία Το Πουλί της Κύπρου η οποία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 28 Μαρτίου 2014, και στην οποία επίσης πρωταγωνιστούσε. Σκηνοθέτης της ταινίας ήταν ο Νικόλας Κουμίδης, ενώ σε αυτήν συμμετείχαν αρκετοί Κύπριοι και Ελλαδίτες ηθοποιοί. Αποτελεί καθαρά κυπριακή παραγωγή και τα γυρίσματα, τα οποία διήρκησαν δύο μήνες, έγιναν τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα. Η ταινία γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία και βρέθηκε στην κορυφή του κυπριακού box office για τουλάχιστον δύο εβδομάδες.
Μαζί με τη Χριστιάνα Αρτεμίου, μετά την ολοκλήρωση των δύο κύκλων της σειράς Αίγια Φούξια και την επιτυχίας που σημείωσε, δούλευαν πάνω σε ένα κινηματογραφικό σενάριο και τη μεταφορά των χαρακτήρων στη μεγάλη οθόνη. Εκτός από τους ήρωες που γνωρίσαμε μέσω της σειράς, η ταινία θα περιλάμβανε και αντίστοιχο αριθμό Ελλαδιτών ηθοποιών σε αντίστοιχους ρόλους, με δύο ιστορίες να διαδραματίζονται παράλληλα σε ένα κυπριακό χωριό κι ένα αντίστοιχο ελληνικό. Τα γυρίσματα ήταν προγραμματισμένα να ξεκινήσουν το καλοκαίρι του 2013 με στόχο η ταινία να προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες στα τέλη του 2013 με αρχές του 2014, αλλά τελικά το πρότζεκτ δεν προχώρησε για οικονομικούς λόγους. Ωστόσο, ο Λοϊζίδης άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο το πρότζεκτ να γίνει κάποια στιγμή στο μέλλον, όταν θα υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες.
Ως επιχειρηματίας
Το καλοκαίρι του 2010, σε συνεργασία με τον φίλο του Αντρέα Θεοδώρου, ο Λοϊζίδης άνοιξε καφετέρια στη Λεμεσό με το όνομα «Fuxia Cafe», ενώ για περίπου ενάμιση χρόνο, διατηρούσε ταβέρνα στο Βουνί.
Σήμερα, επίσης στο Βουνί, διατηρεί μαζί με τον δημοσιογράφο Σταύρο Κυπριανού ένα τουριστικό κατάλυμα με το όνομα «Οίνου Στράτα», το οποίο διαθέτει τρεις σουίτες φιλοξενίας και μπαρ.
Προσωπική ζωή
Ο Λοϊζίδης γνώρισε την πρώτη του σύζυγο, Έλενα Κωνσταντίνου, το 2002 όταν δούλευαν και οι δύο στη σειρά του Mega Οι Κληρονόμοι, εκείνος ως ηθοποιός κι εκείνη ως μακιγιέζ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 2007 και απέκτησε έναν γιο στις 24 Μαΐου 2008. Με τη δεύτερη σύζυγό του, Στυλιάνα Μαραγκού, παντρεύτηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2019 στο Λονδίνο, ενώ από το 2017, το ζευγάρι είχε ήδη αποκτήσει δίδυμα κορίτσια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Κύπριοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Παξοί
Οι Παξοί και οι Αντίπαξοι είναι νησιά των Επτανήσων, στο Ιόνιο Πέλαγος. Βρίσκονται 7 μίλια νότια της Κέρκυρας, σε απόσταση 8 μιλίων από τις Ηπειρωτικές ακτές και διοικητικά ανήκουν στο Νομό Κέρκυρας. Πρωτεύουσα των Παξών είναι ο γραφικός Γάιος ο οποίος προστατεύεται φυσικά από δύο νησάκια, την Παναγιά και τον Άγιο Νικόλαο. Άλλοι οικισμοί των Παξών είναι η Λάκκα και ο Λογγός. Ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 2.419 κάτοικοι και η έκτασή του 25,322 τ.χλμ. <mapframe latitude="39.189425" longitude="20.188065" zoom="11" width="250" height="340" align="right" /> εναλλ.=Πανοραμική άποψη του Γάιου|μικρογραφία|Πανοραμική άποψη του Γάιου μικρογραφία|Γάιος Σύμβολο του Δήμου Παξών είναι μια τρίαινα δεξιά και αριστερά από την οποία στέκονται από ένα δελφίνι, μια αναφορά στο μύθο του διαχωρισμού των Παξών από την Κέρκυρα από τον Ποσειδώνα με την τρίαινά του.
Παξινός ήρωας είναι ο Γιώργος Ανεμογιάννης, μπουρλοτιέρης και πυρπολητής που έπεσε μαρτυρικά κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα του 1821, σε ηλικία 23 χρόνων στη Ναύπακτο.
Γεωλογία
Οι Παξοί και τα γύρω νησιά του συμπλέγματος αποτελούνται από ασβεστολιθικά πετρώματα, τα οποία συχνά σπάνε σε πλάκες. Οι ακτές είναι βραχώδεις και οι παραλίες που έχουν σχηματιστεί είναι μικρές και με βότσαλα. Οι Παξοί είναι νησί με πολλά σπήλαια και θειούχες πηγές.
Βλάστηση
Οι Παξοί χαρακτηρίζονται από τη πυκνή τους βλάστηση και από τους ελαιώνες οι οποίοι ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής των Βενετών οι οποίοι ενθάρρυναν την καλλιέργεια της ελιάς για να έχει το νησί οικονομικούς πόρους, και τους μικρούς αμπελώνες. Η χλωρίδα είναι πλούσια και περιλαμβάνει 450 είδη περίπου, με δύο από αυτά να είναι ενδημικά, το Limonium antipaxorum και το Centaurea paxorum.
Πανίδα
Από τα ερπετά των Παξών, έξι είδη προστατεύονται από τη συνθήκη του Βέργου. Στο πρόγραμμα βιοτόπων CORINNE αναφέρονται η σαύρα Agama stellio και το φίδι Elaphe longissima. Βαλκανικό ενδημικό είδος είναι η σαύρα Argyroides nigropunctatu. Στο νησί κατοικούν και δύο πράσινες σαύρες Lacerta trilineata και Lacerta viridis.
Μυθολογία
Σύμφωνα με τη μυθολογία, οι Παξοί δημιουργήθηκαν όταν ο θεός Ποσειδώνας χτύπησε με την τρίαινα του την Κέρκυρα, αποκόπτοντας το νότιο άκρο της και σχηματίζοντας τους Παξούς, για να στεγάσει τον έρωτά του με την Αμφιτρίτη. Έχασε όμως την τρίαινα του, την οποία βρήκαν οι Παξινοί και την έκαναν έμβλημά τους. μικρογραφία|[[Γιώργος Ανεμογιάννης (αγωνιστής 1821)|Γιώργος Ανεμογιάννης πυρπολητής 1821]] μικρογραφία|[[Κάστρο Αγίου Νικολάου Γαΐου|Φρούριο Άγιου Νικόλαου 1423 απέναντι από τον Γάιο στο ομώνυμο νησί]]
Ιστορία Παξών
Ο Όμηρος πρώτος αναφέρει τους Παξούς. Οι κάτοικοι ήταν ηπειρωτικής καταγωγής, ελληνόφωνοι. Πρώτοι έποικοι φαίνεται να ήταν οι Φοίνικες, που είχαν αποικία τους την Κεφαλονιά.
432 π.Χ.: Είναι η μεγαλύτερη ναυμαχία που γίνεται μέχρι τότε μεταξύ Ελλήνων ανοιχτά των Παξών  (που αναφέρονται ως «νήσοι των Συβότων»). Ο Θουκυδίδης στο Βιβλίο 46-50 εκθέτει τα γεγονότα της ναυμαχίας που έλαβε χώρα την άνοιξη του 432 π.Χ. μεταξύ Κερκυραίων και Κορινθίων. Οι πρώτοι είχαν τους Αθηναίους συμμάχους, ενώ οι δεύτεροι τους Ηλείους, Μεγαρείς, Λευκάδιους και Αμβρακιώτες. Η ναυμαχία έγινε στα ανοιχτά των Παξών, που αναφέρονται σαν νήσοι των Συβότων και ήταν η μεγαλύτερη που είχε γίνει ως τότε μεταξύ Ελλήνων. ‘Ελαβαν μέρος 270 τριήρεις. Βυθίστηκαν 70 Κερκυραϊκές και 30 Κορινθιακές.
229 π.Χ.: Η ναυμαχία των Παξών πραγματοποιείτα όταν ισχυροί στόλοι των Ιλλυριών πειρατών (κατοίκων των Ανατολικών Παραλίων της Αδριατικής) και των Κερκυραίων, συγκρούστηκαν έξω από τους «καλούμενους Παξούς». Νίκησαν οι Ιλλυριοί κατέλαβαν την Κέρκυρα (και τους Παξούς). Η νίκη τους αυτή προκάλεσε την πρώτη άμεση ρωμαική επέμβαση στα ελληνικά πράγματα. Οι Ρωμαίοι νικήσαν ένα χρόνο αργότερα τους Ιλλυριούς και τους υποχρέωσαν σε παραχώρηση εδαφών και καταβολή φόρων.
31 π.χ.: Στην περιοχή των Παξών κινήθηκαν οι στόλοι Οκταβιανού και Αντωνίου, με σύμμαχο την Κλεοπάτρα, για να καταλήξουν στη ναυμαχία του Ακτίου. Εικάζεται ότι μετά την έκβαση της, οι φυγάδες Αντώνιος και Κλεοπάτρα, λόγω ενάντιου άνεμου, μεθορμίστηκαν στους Παξούς.
960 μ.Χ.: Ο επίσκοπος Κρεμόνας Λιουτπράνδος, ιστορικός, πηγαίνει στους Παξούς για να γράψει σε περιβάλλον ησυχίας τον τρίτο τόμο της Ιστορίας του. Κατά το δεύτερο μισό του 13ου αιώνα η Κέρκυρα περιέρχεται στην κυριαρχία των Ανδηγαυών προσαρτώντας και τους Παξούς.
1386: Το νησί κατακτάται από τους Βενετσιάνους. Οι Παξοί μεταβιβάζονται σε ενετούς πρίγκιπες και βαρόνους ως τιμάριο για πολλές δεκαετίες.
Σάντα (Τουρκία)
Ιστορία
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 κατοικούνταν αποκλειστικά από Έλληνες που αριθμούσαν τις 5.000. Βρίσκονταν ΝΑ. της Τραπεζούντας και σχετικά σε θέση απόκεντρη, μακριά από τουρκικούς οικισμούς. Από τον 16ο αιώνα είχε καταστεί άσυλο για τους κατοίκους της γύρω περιοχής που έψαχναν καταφύγιο από τις κατά καιρούς τουρκικές πιέσεις και παραβάσεις κατά των ελληνικών και αρμενικών χριστιανικών πληθυσμών. Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1922, αποτελούνταν από τους εξής οικισμούς: :
Οι κάτοικοι της κωμόπολης ήταν κυρίως Χριστιανοί (51%) ή Κρυπτοχριστιανοί (49%). Μετά το 1857, με το σύνταγμα Χαττ-ι-Χουμαγιούν, οι Κρυπτοχριστιανοί φανέρωσαν τη θρησκεία τους. Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877–1878 οι περισσότεροι κάτοικοι της Σάντας κατέφυγαν σε περιοχές της σημερινής Γεωργίας, Αρμενίας και νότιας Ρωσίας.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Σάντα υπέστη μεγάλες συμφορές και οι κάτοικοί της αναγκάσθηκαν άλλοι να καταφύγουν στη Τραπεζούντα, οι περισσότεροι, και άλλοι σε άλλες ασφαλέστερες περιοχές. Σανταίοι αντάρτες εμφανίστηκαν στα βουνά της Σάντας από το 1916, υπό την ηγεσία του Ευκλείδη Κουρτίδη και αντιστάθηκαν επιτυχώς σε τουρκική επίθεση στις 6 Σεπτεμβρίου 1921.
Παξοί
Ιστορία Παξών
1571: Ο τουρκικός στόλος με ναύαρχο το Λουτσαλή Πασά λεηλάτησε εκ νέου το νησί, σφάζοντας και τους εναπομείναντες κατοίκους και ερημώνοντας τα πάντα. Όσοι Παξινοί γλίτωσαν κατέφυγαν στα Διαπόντια νησιά, όπου και εγκαταστάθηκαν.
Σάντα (Τουρκία)
Ιστορία
Τελικά, μετά την υπογραφή της ειρήνης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας την οποία ακολούθησε η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών, οι κάτοικοι της Σάντας πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς, δημιουργώντας διάφορους οικισμούς όπως τη Νέα Σάντα, το χωριό Μικρή Σάντα κλπ.
Παξοί
Ιστορία Παξών
1797 : Οι Ενετοί παραδίνουν τα Επτάνησα, μετά από 411 χρόνια Ενετοκρατίας, στους Δημοκρατικούς Γάλλους, που έμειναν ως το 1799, όταν οι Ρώσοι κι οι Τούρκοι κατέλαβαν την Κέρκυρα.
Σάντα (Τουρκία)
Ιστορία
Το 1959 μετονομάστηκε σε Ντουμανλί, ωστόσο η παλαιότερη ονομασία διατηρήθηκε για ένα χρονικό διάστημα σε επίσημα έγγραφα, παράλληλα με τη νέα. Σύμφωνα με την τουρκική απογραφή πληθυσμού του 1980, είχε 556 κατοίκους.
Παξοί
Ιστορία Παξών
1800: Δημιουργείται το πρώτο ημιαυτόνομο Ελληνικό κρατίδιο η Επτάνησος Πολιτεία, τριακόσια πενήντα περίπου χρόνια, μετά την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μετά από μακρόχρονες προτάσεις, συζητήσεις και αντιρρήσεις των Αυλών Ρωσίας και Τουρκίας υπογράφτηκε στην Κωνσταντινούπολη Συνθήκη στις 21 Μαρτίου 1800, στην οποία αποφασίστηκε η αυτονόμηση της Επτανήσου Πολιτείας, υπό την επικυριαρχία της Υψηλής Πύλης και η ανάθεση της προστασίας των Θρησκευτικών δικαιωμάτων των κατοίκων της, στον Αυτοκράτορα της Ρωσίας. Καταρτίζεται το πρώτο Νεοελληνικό Σύνταγμα, με εξαιρετικά φιλελεύθερες, για την εποχή του, διατάξεις.
1807: Με την συνθήκη του Τιλσίτ, τα Επτάνησα παραχωρήθηκαν στους Αυτοκρατορικούς Γάλλους του Ναπολέοντα. Ο αγγλικός αποκλεισμός έφερε πείνα στο νησί. Έτσι το Μάιο του 1810 οι Παξινοί επαναστάτησαν, κατέλαβαν την εξουσία από τους Γάλλους, σηκώνοντας την Αγγλική σημαία. Οι Γάλλοι επιβλήθησαν ξανά και τιμώρησαν αυστηρά τους επαναστάτες.
Σάντα (Τουρκία)
Πηγές
Κατηγορία:Πόντος * Κατηγορία:Πόλεις και χωριά επαρχίας Γκιουμούσχανε Κατηγορία:Επαρχία Γκιουμούσχανε
Παξοί
Ιστορία Παξών
1814: Ο αγγλικός στρατός με ταγματάρχη το Θεόδωρο Κολοκοτρώνη αποβιβάστηκε στην περιοχή Πλάνοι της Λάκκας και κατέλαβε χωρίς αντίσταση το Κάστρο του Αη Νικόλα στο Γάιο.
1815: Οι ¨Αγγλοι παραχωρούν σύνταγμα στα Επτάνησα και δημιουργείται το ελληνικό Ενωμένο Κράτος των Ιόνιων Νησιών κάτω από Αγγλική Προστασία, με πρώτο ¨Αγγλο Αρμοστή τον Μαίτλαντ.
1821: Οι Παξινοί, παρόλο που η  προστάτιδα  Αγγλία τους το απαγόρευε αυστηρά, έλαβαν μέρος στην ελληνική επανάσταση και πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στον αγώνα της απελευθέρωσης. Στην κορωνίδα των ηρώων βρίσκεται ο Γεώργιος Ανεμογιάννης, μπουρλοτιέρης και πυρπολητής, που πρόσφερε τη ζωή του στον αγώνα, σε ηλικία 23 χρόνων, στη Ναύπακτο.
1864: Η φλόγα της Ένωσης με την Ελλάδα, που χρόνια σιγόκαιγε, φούντωσε και στους Παξούς. Οι Παξινοί Βουλευτές Ιωάννης Βελλιανίτης και
Δημήτριος Μακρής ψήφισαν στην Ιόνιο Βουλή την Ένωση, που έγινε στις 21 Μαΐου 1864.
1912-13: Προσφορά σε ζωές έδωσαν οι Παξοί και στους Βαλκανικούς πολέμους, καθώς και στη Μικρασιατική εκστρατεία.
1922: Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και εγκατάσταση οικογενειών Μικρασιατών προσφύγων. Με ανοιχτή αγκαλιά δέχτηκαν όσους η προσφυγιά οδήγησε στους Παξούς και τους ενσωμάτωσε στο ντόπιο στοιχείο.
1940-41: Ο φόρος αίματος συνεχίζεται στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, κατά τη Γερμανική κατοχή και κλείνει με το φοβερό εμφύλιο πόλεμο. Τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής οι Παξινοί επέζησαν από το εμπόριο λαδιού. Οι περισσότεροι πήγαιναν νύχτα με τα κουπιά στις Ηπειρωτικές ακτές της Ελλάδας, όπου έκαναν ανταλλαγή του λαδιού με σιτάρι, καλαμπόκι και κριθάρι.
Ιστορική έκδοση για τους Παξούς και τους Αντίπαξους
Σημαντικότατο γραπτό για τους Παξούς είναι το βιβλίο Παξός και Αντίπαξος του Λουδοβίκου-Σαλβαδόρ αρχιδούκα της Αυστρίας, ο οποίος πέρασε έξι μήνες στο νησί μεταξύ 1884-1885 και το 1887 εξέδωσε το βιβλίο με 500 περίπου σελίδες και αρκετές εικόνες. Το βιβλίο αυτό είναι μια λεπτομερής εικόνα των Παξών και Αντιπαξών του τέλους του 19ου αιώνα και επανεκδόθηκε στα Ελληνικά το 1905.
Ονομασία
μικρογραφία|Όρμος Λάκκας μικρογραφία|Ανατολική ακτή Κατά το Στράβωνα, το όνομά της στους Παξούς έδωσε η Φοινικική λέξη «πακς», που σημαίνει γεωμετρικό «τραπέζιο», δηλαδή νησί με τραπεζοειδές σχήμα, όπως φαίνεται από τη θάλασσα. Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Αθηναγόρας Ελευθερίου αιτιολογεί το όνομα Παξοί από τις πλάκες που έβγαιναν στους Παξούς και γινόταν εξαγωγή. Σύνθεση της λέξης Παξ = πλάκα και αε ή αι = νησί, μας δίνουν το όνομα του νησιού των πλακών. Ο Μουστοξύδης θεωρεί ότι προέρχεται το όνομα των νησιών από το επίθετο πακτός (δωρικός τύπος του πηκτός). Ο θησαυρός της Ελληνικής γλώσσας του Ερρίκου Στεφάνου ετυμολογεί την ονομασία από το αρχαίο ρήμα πηγνύω και μάλιστα από το μέλλοντα «πήξω». Επίσης είναι δυνατό να προήλθε από τη φράση «πακσώσας θύρας» (κεκλεισμένες), γιατί το λιμάνι του Γάιου είναι κλειστό. Ο Γιάννης Δόικας πιστεύει ότι η λέξη –ειρήνη, είναι αυτή που θα ταίριαζε στο ειρηνικό νησί των Παξών. Αλλη εκδοχή υποστηρίζει ότι μερίδα κατοίκων της Σικελικής Παξούντος, από ανάγκη ή φατριαστική καταδρομή, εκπατρίστηκε και εγκαταστάθηκε στους Παξούς, που τους δόθηκε το πάτριο όνομα.
Οικονομική δραστηριότητα
Από τη δεκαετία του 1960, οι κάτοικοι των Παξών ασχολούνται με τον τουρισμό, την αλιεία και την παραγωγή ελαιόλαδου και κρασιού. Το ελαιόλαδο των Παξών είναι πολύ υψηλής ποιότητας και χρησιμοποιείται και στην παραγωγή σαπουνιού και σαμπουάν.
Στο παρελθόν από την αρχή της ενετικής κυριαρχίας φυτεύτηκαν πολλά ελαιόδεντρα στο νησί που έτσι εξελίχθηκε σε ελαιοπαραγωγικό κέντρο. Υπήρχε και εργοστάσιο σαπουνιών στο Λογγό
Μουσείο Παξών
μικρογραφία|Μουσείο Παξών Από το 1996, στον Γάιο υπάρχει το Μουσείο Παξών. Στο μουσείο υπάρχει αριθμός εκθεμάτων από την ιστορία του νησιού, ανάμεσα στα οποία, ψήφισμα της Ιονίου Βουλής του 1864 για την ένωση των Επτανήσων με το Ελληνικό Κράτος, το ιστορικό βιβλίο «Παξός και Αντίπαξος» του Αυστριακού Λουδοβίκου-Σαλβατόρ αρχιδούκα της Αυστρίας του 1884 – 1885 και αναπαράσταση παραδοσιακού δωματίου των Παξών, με αντικείμενα των αρχών του 20ου αιώνα. Το μουσείο στεγάζεται σε νεοκλασικό σχολείο του 1905, το οποίο, μαζί με άλλα έξι σχολεία στους Παξούς, είχαν κληροδοτηθεί από τον ευεργέτη Ανδρέα Συγγρό. Ο Ανδρέας Συγγρός (Κωνσταντινούπολη 1830 - Αθήνα 1899), ασχολήθηκε με το εμπόριο και τον τραπεζικό κλάδο, φτάνοντας να δανείζει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Ελλάδα. Παράλληλα ασχολήθηκε, λόγω και της φιλίας του με τον Χαρίλαο Τρικούπη και με την πολιτική, εκλεγόμενος πολλάκις βουλευτής.
Ναυτιλία - χαρτογραφία
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τους Παξούς παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 1ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-212, που περιλαμβάνει και τις νήσους Οθωνοί, Κέρκυρα και τις έναντι ακτές της Ηπείρου, και ακόμα ειδικότερα ο ΧΕΕ-025 που αποτελεί τον λιμενοδείκτη των όρμων Λάκκα, Λόγγου, Γάιου και Οξιάς.
Περιοχές ειδικού καθεστώτος
Το νησιωτικό σύμπλεγμα των Παξών έχει χαρακτηριστεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας, μέρος του δικτύου Natura 2000 («Νήσοι Παξοί και Αντίπαξοι» - κωδικός GR2230004)
Η περιοχή των Παξών είναι ενδιάμεσος μεταναστευτικός προορισμός για πουλιά και περιλαμβάνεται στον κατάλογο ΣΠΠΕ «Σημαντική περιοχή για τα πουλιά της Ελλάδας».
Στους Παξούς έχουν οριστεί από το Ελληνικό Δημόσιο δυο περιοχές ως «Τοπία ιδιαίτερης αισθητικής ομορφιάς», το χωριό Γάιος και ο όρμος Οζιά.
Εκκλησίες Παξών
Στο νησί υπάρχουν 60 εκκλησίες, εξ αυτών στον Γάιο υπάρχουν πέντε, η Αναλήψη στην πλατεία, προς τα νότια οι Αγίοι Αναργύροι, βόρεια ο Άγιος Σπυρίδωνας στην πλατεία η Αγία Τριάδα και στα όρια του οικισμού ανατολικά οι Αγίοι Αποστόλοι όπου αναφέρεται ότι είναι και ο τάφος του Αγίου Γαΐου.
Κατά την παράδοση ο οικισμός του Γάιου, πήρε το όνομά του από τον Άγιο Γάιο, μαθητή του Αγίου Παύλου από την Κόρινθο, ο οποίος πέθανε στους Παξούς και τάφηκε κάτω από το άγιο βήμα του ναού των Αγίων Αποστόλων.
Φρούριο Αγίου Νικόλαου
Στον όρμο του Γαΐου υπάρχει το νησάκι του Αγίου Νικόλαου όπου δεσπόζει το ομώνυμο φρούριο.
Το 1381 οι Παξοί πέρασαν από το βασίλειο της Νάπολης στην κυριαρχία της Βενετίας. Ο πρώτος Ενετός βαρώνος και φεουδάρχης του νησιού ήταν ο Αδάμ Σαν Ιππόλυτο. Τον διαδέχτηκε ο ανιψιός του Αδάμ Β’ Σαν Ιππόλυτο ο οποίος το 1423 ζήτησε και πήρε από την Βενετική Γερουσία την άδεια να χτίσει με δικά του έξοδα το κάστρο για την προστασία του πληθυσμού από τους πειρατές.
Η ύπαρξη του κάστρου καθώς και του κάστρου του Διαλέτου στη Λάκκα (που δεν σώζεται) εξασφάλισαν την ηρεμία στο νησί και ακολούθησε μια μακρά περίοδος ευημερίας. Από την αρχή της ενετικής κυριαρχίας φυτεύτηκαν πολλά ελαιόδεντρα στο νησί που έτσι εξελίχθηκε σε ελαιοπαραγωγικό κέντρο.
Οι Ενετοί αποχώρησαν από τους Παξούς το 1797. Μετά ήρθαν για λίγο οι Γάλλοι, οι Ρώσοι και μετά πάλι οι Γάλλοι.
Το 1814, οι Άγγλοι έγιναν κύριοι όλων των Επτανήσων και στους Παξούς πήραν το φρούριο από τους Γάλλους χωρίς να δοθεί μάχη (αν και τα προηγούμενα χρόνια είχαν συμβεί αιματηρά επεισόδια μεταξύ ντόπιων και Γάλλων). Μάλιστα στην εκστρατευτική δύναμη των Άγγλων συμμετείχε ως ταγματάρχης ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με διοικητή τον φιλέλληνα Ριχάρδο Τσωρτς.
Ντέιβιντ Λίλιενταλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Πυρηνικές δοκιμές
Αγία Τριάδα (συνοικία Ριζοκαρπάσου)
Η Αγία Τριάδα είναι συνοικία του Ριζοκαρπάσου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Ριζοκαρπάσου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Ονομασία
Η συνοικία πήρε την ονομασία της από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας που βρίσκεται στο κέντρο της.
Φθοραιθανάλη
Η φθοραιθανάλη ή φθορακεταλδεΰδη (αγγλικά: fluoroethanal) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο C2H3ΟF και ημισυντακτικό τύπο FCH2CHO. Είναι μια από τις απλούστερες αλαλδεΰδες, δηλαδή αλογονούχος αλδεΰδη.
Ισομέρεια
Με βάση τον μοριακό της τύπο έχει τα ακόλουθα πέντε (5) ισομερή θέσης:
Με καταλυτική οξείδωση (2-φθοραιθυλο)βενζόλιου
Με καταλυτική οξείδωση (2-φθοραιθυλο)βενζόλιου (PhCH2CH2F) παράγεται φαινόλη (PhOH) και φθοραιθανάλη:
Με μερική οξείδωση 2-φθοραιθανόλης
Με μερική οξείδωση 2-φθοραιθανόλης, με σχετικά ήπια οξειδωτικά μέσα, όπως το τριοξείδιο του χρωμίου :
Με επίδραση υπεριωδικού οξέως σε 1,4-διφθορο-2,3-βουτανοδιόλη
Με επίδραση υπεριωδικού οξέος σε 1,4-διφθορο-2,3-βουτανοδιόλη παράγεται φθοραιθανάλη :
Από χλωραιθανάλη
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε χλωραιθανάλη, παράγεται φθοραιθανάλη :
Αναγωγή προς 2-φθοραιθανόλη
Με καταλυτική υδρογόνωση, μπορεί να αναχθεί η 2-φθοραιθανάλη προς 2-φθοραιθανόλη :
Αναγωγή προς φθοραιθάνιο
Μπορεί να αναχθεί προς φθοραιθάνιο με την μεθόδο Wolff-Kishner
Οξείδωση προς φθοραιθανικό οξύ
Μπορεί να οξειδωθεί προς φθοραιθανικό οξύ ;
1. Με υπερμαγγανικό κάλιο:
2. Με τριοξείδιο του χρωμίου:
3. Με οξυγόνο:
4. Με αντιδραστήριο Tollens (αμμωνιακό διάλυμα νιτρικού αργύρου):
5. Με αντιδραστήρια Fehling:
Προσθήκη ύδατος
Με προσθήκη ύδατος σε φθοραιθανάλη παράγεται, σε χημική ισορροπία, η μη απομονώσιμη ασταθής 2-φθορο-1,1-αιθανοδιόλη :
Προσθήκη 1,2-αιθανοδιόλης
Με προσθήκη 1,2-αιθανοδιόλης παράγεται 2-φθορομεθυλο-1,3-διοξολάνιο : 2-φθορομεθυλο-1,3-διοξολάνιο
Προσθήκη 1,2-αιθανοδιθειόλης
Με προσθήκη 1,2-αιθανοδιθειόλης παράγεται 2-φθορομεθυλο-1,3-διθειολάνιο : 2-φθορομεθυλο-1,3-διθειολάνιο
2-φθορομεθυλο-1,3-διθειολάνιο
Αντιδράσεις με αζωτούχες ενώσεις
Αντιδρά με αρκετά είδη αζωτούχων ενώσεων του γενικού τύπου NH2A, όπου το A μπορεί να είναι υδρογόνο, αλκύλιο, υδροξύλιο, αμινοξάδα και διάφορα άλλα. Με βάση το γενικό τύπο η γενική αντίδραση είναι η ακόλουθη :
3. Με υδροξυλαμίνη παράγεται 2-φθοραιθανοξίμη. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = OH:
4. Με υδραζίνη παράγεται αρχικά 2-φθοραιθανυδραζόνη και με περίσσεια αιθανάλης δι(2-φθοραιθυλεν)αζίνη. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = NH2:
5. Με φαινυλυδραζίνη παράγεαι 1-(2-φθοραιθυλενο)-2-φαινυλυδραζόνη. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = NHPh::
6. Με υδραζινομεθαναμίδιο παράγεται (2-(2-φθοραιθυλεν)υδραζινο)μεθαναμίδιο. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = NCONH2:
Συμπύκνωση με δευτεροταγείς αμίνες
Με επίδραση δευτεροταγούς αμίνης (RNHR') παράγεται αρχικά 1-(διαλκυλαμινο)-2-φθοραιθανόλη, η οποία στη συνέχεια με αφυδάτωση μπορεί να δώσει Ν,Ν-διαλκυλo-(2-φθορ)αιθεναμίνη :
Συμπύκνωση με «ενεργές» μεθυλενομάδες
Με την επίδραση «ενεργών» μεθυλενομάδων, δηλαδή ενώσεων του γενικού τύπου XCH2Y, όπου X,Y ηλεκτραρνητικές ομάδες όπως π.χ. κυανομάδα (CN), καρβαλκοξυομάδα (COOR), έχουμε την αντίδραση Knoevenagel :
Συμπύκνωση με α-αλεστέρες
Με επίδραση α-αλεστέρων (R'CHXCOOR) έχουμε την αντίδραση Darzen. Π.χ. με αλαιθανικό αλκυλεστέρα (XCH2COOR) τελικά παράγεται 1-καρβαλκοξυ-2-φθορομεθυλοξιράνιο : 1-καρβαλκοξυ-2-φθορομεθυλοξιράνιο
Προσθήκη διαφόρων πυρηνόφιλων αντιδραστηρίων
Είναι δυνατή η προσθήκη διαφόρων πυρηνόφιλων αντιδραστηρίων στο διπλό δεσμό C=Ο που περιέχει η φθοραιθανάλη. Π.χ.: :
Κάρλος Μορένο
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε το 1938 στην Λα Πλάτα και σπούδασε υποκριτική. Από το 1968 ως το 2012, έπαιξε σε 20 ταινίες και 29 τηλεοπτικές σειρές.
Φθοραιθανάλη
Προσθήκη διαφόρων πυρηνόφιλων αντιδραστηρίων
1. Με προσθήκη υδροκυανίου παράγεται αρχικά 2-υδροξυ-3-φθοροπροπανονιτρίλιο, από το οποίο με υδρόλυση μπορεί να παραχθεί 2-υδροξυ-3-φθοροπροπανικό οξύ:
2. Με προσθήκη όξινου θειικού νατρίου παράγεται 1-υδροξυ-2-φθοραιθανοσουλφονικό οξύ:
Κάρλος Μορένο
Ο ρόλος του σαν κύριος Λουτσέρο
Το 1997, με την δημοφιλή σειρά Οι Ατρόμητοι (Cebollitas), έκανε διεθνή επιτυχία σαν το ρόλο του προπονητή των παιδιών, δηλαδή του κυρίου Ρόκι Χαβιέρ Λουτσέρο (Rocky Lucero).
Από αυτόν ακριβώς το ρόλο, ο Κάρλος Μορένο, έγινε διεθνώς γνωστός, μιας και Οι Ατρόμητοι, προβλήθηκαν σε πολλές χώρες και ειδικά στην Αργεντινή, αλλά και στην Ελλάδα και μάλιστα σε πολλές επαναλήψεις.
Φθοραιθανάλη
Προσθήκη διαφόρων πυρηνόφιλων αντιδραστηρίων
3. Με προσθήκη αλκυλομαγνησιοαλογονιδίου (RMgX) παράγεται 1-αλκυλο-1-υδροξυ-2-φθοραιθανόλη:
4. Με προσθήκη πενταχλωριούχου φωσφόρου παράγεται 1,1-διχλωρο-2-φθοραιθάνιο:
Κάρλος Μορένο
Θάνατος
Ο Κάρλος Μορένο το Σεπτέμβριο του 2013, υπέστη την πρώτη καρδιακή προσβολή, όχι τόσο σοβαρή. Ενώ τον Μάρτιο του 2014, υπέστη μια δεύτερη, αυτή τη φορά πιο σοβαρή. Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία μόλις 75 χρόνων στις 9 Μαρτίου 2014 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Μπουένος Άιρες, παρουσία πολύ κόσμου.
Φθοραιθανάλη
Αλογόνωση
Με επίδραση αλογόνου (X2) έχουμε προσθήκη του στην ταυτομερή 2-φθοραιθενόλη. Παράγεται αρχικά η ασταθής 1,2-διαλο-2-φθοραιθανόλη που αφυδραλογονώνεται σχηματίζοντας τελικά αλοφθοραιθανάλη :
Κάρλος Μορένο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αργεντινοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Φθοραιθανάλη
Επίδραση υδραζωτικού οξέος
Με επίδραση υδραζωτικού οξέος παράγεται φθοραιθανονιτρίλιο και φθορομεθυλαμινομεθανάλη :
Τριμερισμός
Με επίδραση οξέος μπορεί να υποστεί τριμερισμό προς 2,4,6-τρι(φθορομεθυλο)-1,3,5-τριοξάνιο : + 2,4,6-τρι(φθορομεθυλο)-1,3,5-τριοξάνιο
Αντίδραση Stracker
Με επίδραση υδροκυανίου (HCN) και αμμωνίας (NH3) σε 2-φθοραιθανάλη παράγεται αρχικά 2-αμινο-3-φθοροπροπανονιτρίλιο και στη συνέχεια, με υδρόλυση, 2-αμινο-3-φθοροπροπανικό οξύ :
Φωτοχημική προσθήκη σε αλκένια
Με επίδραση φθοραιθανάλης σε αιθένιο σχηματίζεται φωτοχημικά 2-φθορομεθυλοξετάνιο (Αντίδραση Paterno–Büchi) : 2-φθορομεθυλοξετάνιο
Υποκατάσταση από χλώριο
Με επίδραση χλωριούχου ασβεστίου σε φθοραιθανάλη παράγεται χλωραιθανάλη: <div style="text-align: center;" href="1,2-αιθανοδιθειόλη">
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζόλιο παράγεται φαινυλαιθανάλη :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται αιθανόλη :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται αιθανόλη :
4. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ. :
Αντίδραση απόσπασης
Με απόσπαση υδροφθορίου (HF) από φθοραιθανάλη παράγεται αιθενόνη :
Επίδραση καρβενίων
Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγονται 2-φθοροπροπανάλη, φθοροπροπανόνη και φθορομεθυλοξιράνιο : φθορομεθυλοξιράνιο
Πηγές
Κατηγορία:Αλαλκανάλες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:C2
Κατάλογος πολιτειών και εδαφών των ΗΠΑ ανά έκταση
Αυτός είναι ένας πλήρης κατάλογος των πολιτειών των ΗΠΑ και των μεγάλων εδαφών κατά σειρά συνολικής έκτασης, έκτασης ξηράς, και έκτασης νερού. Τα στοιχεία της επιφάνειας νερού περιλαμβάνουν τα μεσόγεια, τα παράκτια, τις Μεγάλες Λίμνες, και τα εδαφικά ύδατα. οι παγετώνες και τα υδάτινα χαρακτηριστικά προσμετρώνται ως έκταση ξηράς.
Αναφορές
Κατηγορία:Γεωγραφία των Ηνωμένων Πολιτειών Εκταση
Ελευθεριάζων
Ως ελευθεριάζων ή ακόλαστος χαρακτηρίζεται το άτομο που αδιαφορεί για ηθικούς φραγμούς, που φαίνονται ανούσιοι ή αθέμιτοι, και ιδιαίτερα εκείνος που αγνοεί ή ακόμα περιφρονεί τα χρηστά ήθη και τις νόρμες συμπεριφοράς που καθορίζονται από την μεγαλύτερη κοινότητα. Οι ελευθεριάζοντες δίνουν έμφαση στις φυσικές απολαύσεις, δηλαδή εκείνες που μπορούν να γίνουν αντιληπτές με τις αισθήσεις. Ως φιλοσοφία, η ακολασία κέρδισε πρωτοεμφανιζόμενους υποστηρικτές τον 17ο, 18ο και 19ο αιώνα, ειδικότερα στη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Αξιοσημείωτοι μεταξύ αυτών είναι ο Τζον Γουίλμοτ και ο Μαρκήσιος ντε Σαντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηθική
Αρόη Πάτρας
Η Αρόη είναι συνοικία της Πάτρας χτισμένη σε λοφώδη περιοχή κοντά στην αρχαία ακρόπολη, που είναι γνωστή και ως κάστρο της Αρόης. Είναι περιοχή με υπέροχη θέα και από τις μεγαλύτερες συνοικίες της Πάτρας.
Τουρκοκρατία
Στην περιοχή που σήμερα είναι η Αρόη, πριν την επανάσταση ήταν τσιφλίκι του Σαΐτ Αγά και λεγόταν «Χαλίλ». Μετά την απελευθέρωση το τσιφλίκι μοιράστηκε σε αγροκτήματα και η περιοχή κράτησε την ονομασία (σε παραφθορά βέβαια) «Χαλίλι».
Νεώτερα χρόνια
Όλα αυτά μέχρι το 1923, οπότε εκεί κτίστηκε η πρώτη κατοικία. Αργότερα με απόφαση του Δήμου Πατρέων η περιοχή ονομάστηκε Αρόη, παίρνοντας το αρχαίο όνομα, μιας από τις τρεις πολίχνες που συνένωσε ο μυθικός Πατρέας, δημιουργώντας την Πάτρα.
Μέχρι το 1940 υπήρχαν αρκετές εξοχικές κατοικίες που άνηκαν σε Ιταλούς που διέμεναν μόνιμα στην Πάτρα και για αυτό η περιοχή ονομαζόταν από τους ντόπιους και ως Ιταλικά.
Αρχαία Ελλάδα
Αρόη στα αρχαία ελληνικά σημαίνει εύφορη, γόνιμη, η ρίζα της λέξης είναι κοινή με αυτή των λέξεων άροτρο, αρόσιμος, αρουραίος κτλ.
Υπάρχουν δύο εκδοχές για την ίδρυσή της.
Ο Εύμηλος μαζί με τον Τριπτόλεμο οίκισαν ακολούθως την Άνθεια, η οποία έλαβε το όνομά της από το γιο του Ευμήλου Ανθεία.
Ενδιάμεσα ιδρύθηκε μια νέα πόλη, η Μεσάτη. Στη συνέχεια την περιοχή κατέλαβε ο Πρευγένης μαζί με τον γιο του Πατρέα και τις συνένωσαν, ιδρύοντας μια νέα πόλη, τις Πάτρες που σημαίνει πατρίδα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Ουραλικό Κρατικό Πολυτεχνείο
Το Ουραλικό Κρατικό Πολυτεχνείο (Ρωσικά: Уральский государственный технический университет) είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα το οποίο βρίσκεται στην πόλη Γεκατερίνμπουργκ, στο Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Αποτελεί το μεγαλύτερο τεχνικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Ρωσία, έχοντας στενούς δεσμούς με την τοπική βιομηχανία στα Ουράλια Όρη. Ρητό του αποτελεί το Ingenium Creatio Labor, το οποίο σημαίνει «Λαμπρότητα δημιουργία εργασία».
Επισκόπηση
Το Ουραλικό Κρατικό Πολυτεχνείο διαθέτει 20 σχολές συμπεριλαμβανομένων: Μεταλλουργίας, Χημικής Μηχανικής, Οικοδομικών Υλικών, Πολιτικών Μηχανικών, Φυσικής και Φυσικής Μηχανικής, Μηχανικής Ραδιοφώνου, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, Μηχανικής Θερμικής Ισχύος (παραγωγή ενέργειας από ορυκτά καύσιμα), Μηχανολογίας, Οικονομικών και Διαχείρισης, Στρατιωτικών Επιστημών, Φυσικής Αγωγής, Ανθρωπιστικών Επιστημών, Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης και ένα διδακτορικό κολέγιο. Από το Ουραλικό Κρατικό Πολυτεχνείο, αποφοιτούν ετησίως 3000 μηχανικοί.
Ιστορία
Η σχολή επεκτάθηκε γρήγορα λόγω του προγράμματος βιομηχανοποίησης της Σοβιετικής Κυβέρνησης, η οποία προκάλεσε υψηλή ζήτηση σε θέσεις μηχανικής. Έτσι, το Πανεπιστήμιο αποτελούσε το κλειδί στην παροχή τεχνικού και μηχανολογικού προσωπικού στις τοπικές βιομηχανικές επιχειρήσεις.
Τη δεκαετία του 1940, αν και υπήρχε έλλειψη προσωπικού λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Πανεπιστήμιο έλαβε μεγάλη ώθηση για ανάπτυξη καθώς ο στρατός χρειαζόταν να αυξήσει την παραγωγή νέων βιομηχανικών προϊόντων από τα εργοστάσια στα Ουράλια. Αρκετά βιομηχανικά εργοστάσια μεταφέρθηκαν στα Ουράλια λόγω της μερικής κατοχής της Δυτικής Ρωσίας από τις δυνάμεις της Ναζιστικής Γερμανίας. Μετά τον πόλεμο, το Πανεπιστήμιο διατήρησε στενή σχέση με τη στρατιωτική βιομηχανία, κυρίως προετοιμάζοντας έναν μεγάλο αριθμό μηχανικών για στρατιωτικούς σκοπούς.
Με την ανάπτυξη της Σοβιετικής Οικονομίας, το Ουραλικό Κρατικό Πολυτεχνείο συνέχισε να επεκτείνεται. Ωστόσο, το 1991, λόγω της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, υπέφερε από οξεία υποχρηματοδότηση από τη Ρωσική Κυβέρνηση. Δεν ήταν παρά μόνο μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 οπόταν και άρχισε να βρίσκει αξιόλογες μη κυβερνητικές πηγές για χρηματοδότηση, κυρίως μέσω της δημιουργίας επιχειρηματικών δεσμών με τις τοπικές βιομηχανικές επιχειρήσεις, οι οποίες επιβίωσαν ή εμφανίστηκαν ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης.
Τον Απρίλιο του 2008, πήρε το όνομά του από τον Μπορίς Γιέλτσιν - Ουραλικό Κρατικό Πολυτεχνείο Γιέλτσιν. Από το 2010, έχει συγχωνευθεί με το Ουραλικό Κρατικό Πανεπιστήμιο Α. Μ. Γκόρκι και μαζί αποτελούν το Ουραλικό Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Ρωσία
Φρέντι (τραγουδιστής)
Ο Γκάμπορ Άλφρεντ Φεχέρβαρι (ουγγρικά: Gábor Alfréd Fehérvári, 8 Απριλίου 1990), γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Φρέντι είναι Ούγγρος τραγουδιστής.
Το 2014 συμμετείχε στη πρώτη σεζόν του μουσικού διαγωνισμού Rising Star, τερματίζοντας στην 4η θέση.
Εκπροσώπησε τη Ουγγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2016 στη Στοκχόλμη, με το τραγούδι "Pioneer", τερματίζοντας στην 19η θέση στον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ουγγαρία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ανάβρυση (συνοικία Ριζοκαρπάσου)
Η Ανάβρυση είναι συνοικία του Ριζοκαρπάσου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Ριζοκαρπάσου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα ανατολικά συνορεύει με την Αγία Τριάδα και το Λεκό και στα δυτικά με τον Αρχάγγελο (Γιαλούσα) και τη Γαληνόπορνη. Το βόρειο και το νότιο μέρος της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Ονομασία
Η συνοικία πήρε την ονομασία της από τις πάρα πολλές βρύσες που υπήρχαν σε αυτήν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ριζοκάρπασο
Βασιλικό Παλάτι της Νάπολης
Ιστορία
Το παλάτι βρίσκεται στη θέση μιας προηγούμενης κατοικίας, η οποία είχε στεγάσει τον πρώην αντιβασιλέα Πέδρο Άλβαρεθ του Τολέδου και της Θουνίγας, Μαρκήσιο της Βιγιαφράνκα. Η κατασκευή του παρόντος κτιρίου ξεκίνησε τον 17ο αιώνα από τον αρχιτέκτονα Ντομένικο Φοντάνα. Προοριζόμενο να στεγάσει τον βασιλιά Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας σε μια επίσκεψη που δεν εκπλήρωσε ποτέ σε αυτό το μέρος του βασιλείου του, όμως αντ΄ αυτού στέγασε αρχικά τον αντιβασιλέα Φερνάντο Ρουίθ ντε Κάστρο, κόμη του Λέμος. Μέχρι το 1616 είχε ολοκληρωθεί η πρόσοψη και μέχρι το 1620 οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό από τους Μπατιστέλο Καρατσιόλο, Τζοβάνι Μπαλντούτσι και Βελισσάριο Κορένσιο. Η διακόσμηση του Βασιλικού Παρεκκλησίου της Κοίμησης της Θεοτόκου ολοκληρώθηκε μέχρι το 1644 από τον Αντόνιο Πικιάτι.
Το 1734, με την άφιξη Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας στη Νεάπολη, το παλάτι έγινε η βασιλική κατοικία των Βουρβόνων. Με την ευκαιρία του γάμου του με τη Μαρία Αμαλία της Σαξονίας (1724-1760) το 1738, ο Φραντσέσκο ντι Μούρα και ο Ντομένικο Αντόνιο Βακκάρο βοήθησαν στην αναδιαμόρφωση του εσωτερικού χώρου του κτιρίου. Ήταν ο Κάρολος που έχτισε τα άλλα τρία παλάτια που βρίσκονται κοντά στη Νάπολη. Περαιτέρω ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε κατά τη βασιλεία του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών. Το 1768, με την ευκαιρία του γάμου του με τη Μαρία Καρολίνα της Αυστρίας, ξαναχτίστηκε η μεγάλη αίθουσα δεξιώσεων από τον αρχιτέκτονα Φερντινάντο Φούγκα και προστέθηκε το βασιλικό θέατρο. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα, προστέθηκε μια νέα πτέρυγα, η οποία το 1927 μετατράπηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄. Κατά τον 18ο αιώνα, η επίσημη βασιλική κατοικία μεταφέρθηκε στο Ανάκτορο της Καζέρτα, καθώς εκείνη προστατευόταν περισσότερο σε περίπτωση ναυτικής επίθεσης και βρισκόταν σε ασφαλή απόσταση από τον συχνά επαναστατικό πληθυσμό της Νεάπολης.
Κατά τη διάρκεια της ναπολεόντειας κατοχής το παλάτι εμπλουτίστηκε από τον Ιωακείμ Μυρά και τη σύζυγό του Καρολίνα Βοναπάρτη με νεοκλασικά διακοσμητικά στοιχεία και έπιπλα. Εντούτοις, μια πυρκαγιά το 1837 κατέστρεψε πολλά δωμάτια και η αποκατάσταση υπό τη διεύθυνση του Γκαετάνο Τζενοβέζε κράτησε από το 1838 έως το 1858. Την ίδια περίοδο έγιναν περαιτέρω οικοδομικές προσθήκες. Στη γωνία του παλατιού με το Θέατρο Σαν Κάρλο, δημιουργήθηκε μια νέα πρόσοψη που επισκίασε το παλάτι του αντιβασιλέα Πέδρο Άλβαρεθ του Τολέδου και της Θουνίγας.
Το 1922, αποφασίστηκε (με διάταγμα του υπουργού Αντόνιο Ανίλε) να μεταφερθεί στο κτίριο το περιεχόμενο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Νάπολης, που βρισκόταν μέχρι τότε στο παλάτι του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Η μεταφορά των συλλογών της βιβλιοθήκης έγινε το 1925.
Αγάλματα των βασιλέων της Νεαπόλεως
Το 1888, ο βασιλιάς Ουμβέρτος Α΄ της Ιταλίας πραγματοποίησε αλλαγές στη δυτική προσόψη του κτηρίου (που βλέπει προς την Πλατεία Πλεμπισίτο), με την τοποθέτηση στα κοιλώματά της μιας σειράς αγαλμάτων των προεξεχόντων ηγεμόνων της Νάπολης από την ίδρυση του Βασιλείου της Νεαπόλεως τον 12ο αιώνα. Τα αγάλματα εκτίθενται με χρονολογική σειρά, με βάση τη δυναστεία κάθε ηγεμόνα. Η σειρά ξεκινά από τον Ρογήρο τον Νορμανδό (κατασκευασμένο από τον Εμίλιο Φραντσέσκι) και τελειώνει με τον Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ (έργο του Φραντσέσκο Τζεράτσε). Κανένα από τα αγάλματα δεν παραπέμπει στη δυναστεία των Βουρβόνων, εκτός από εκείνο του του Καρόλου των Βουρβόνων που αναγράφεται ως «Κάρολος Γ΄».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπαρόκ ανάκτορα Κατηγορία:Παλάτια στη Νάπολη
Σαλμωνέας
thumb|right|250px|Ο Σαλμωνέας κραδαίνει αλυσίδες. Αριστερά η Ίρις, δεξιά η γυναίκα του. Ερυθρόμορφη αγγειογραφία, περ. 470/60 π.Χ., [[Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο, αρ. 1889.16]] Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Σαλμωνέας ήταν βασιλεύς της Αρχαίας Ήλιδος, ίδρυσε την πόλη Σαλμώνη στην Πίσα. Ο Σαλμωνέας ήταν γιος του Αιόλου και της Εναρέτης ή Ίφις, κόρης του ποταμού Πηνειού ή της Λαοδίκης, τα αδέλφια του ήταν ο Αθάμας, ο Σίσυφος, ο Κρηθέας, ο Περιήρης της Μεσσηνίας, ο Δηιονεύς, η Κανάκη, η Αλκυόνη και η Περιμήδη. Η πρώτη σύζυγος του ήταν η Αλκιδίκη με την οποία απέκτησε την Τυρώ, στην συνέχεια παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Σιδηρώ. Ο Σαλμωνέας μετανάστευσε από την ιδιαίτερη πατρίδα του Αιολίδα ή Θεσσαλία με έναν μεγάλο αριθμό Αιολών, εγκαταστάθηκε στις όχθες του ποταμού Αλφειού στην Ήλιδα, ίδρυσε την Σαλμώνη που της έδωσε το όνομα του. Παντρεύτηκε την Αλκιδίκη κόρη του Αλεού που πέθανε πρόωρα αφού του έκανε μια όμορφη κόρη την Τυρώ, στην συνέχεια παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Σιδηρώ που μεταχειρίστηκε άσχημα την θετή της κόρη. Ο Σαλμωνέας είχε βαθύ μίσος με τον αδελφό του Σίσυφο που μετανάστευσε αντίστοιχα στην Εφύρα. Ο Σίσυφος έστειλε απεσταλμένους στο Μαντείο των Δελφών για να μάθει τον τρόπο που θα θανατωθεί ο Σαλμωνέας, η απάντηση ήταν να παντρευτεί την Τυρώ για να τον θανατώσει ο γιος τους, η Τυρώ τελικά υπέκυψε και του έκανε έναν γιο. Όταν η Τυρώ έμαθε την προφητεία σκότωσε τον γιο της για να προλάβει την δολοφονία του πατέρα της, στην συνέχεια έκανε με τον θεό Ποσειδώνα δύο γιους : Πελίας και Νηλέας.
Ο Σαλμωνέας ήταν τόσο αλαζόνας, ώστε θέλησε να μιμηθεί τον ίδιο τον πατέρα των θεών, τον Δία. `Ετσι έστρωσε ένα δρόμο με χάλκινα φύλλα και μετά έτρεχε πάνω σε αυτό το δρόμο με σιδερένιο ή χάλκινο άρμα, από το πίσω μέρος του οποίου κρέμονταν αλυσίδες. Ο Σαλμωνέας πίστευε ότι με τον τρόπο αυτό πλησίαζε πολύ το βουητό των κεραυνών του Δία, ενώ για τη λάμψη τους πετούσε καθώς έτρεχε αναμμένους δαυλούς. Ο Δίας οργίσθηκε με αυτή τη βλασφημία και γι' αυτό τον κατακεραύνωσε, σκοτώνοντας συγχρόνως και όλους τους υπηκόους του κατοίκους της Σαλμώνης, ενώ στη συνέχεια εξαφάνισε και τη Σαλμώνη. Πάντως λεγόταν ότι ο Σαλμωνέας δεν ήταν καθόλου αγαπητός στον λαό με αυτά που έκανε.
Πηγές
Σαλμωνεα
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ηλείας
Γλώσσες Ένγκα
Οι γλώσσες Ένγκα είναι μια οικογένεια, εννέα διαλέκτων της Νέας Γουινέας.
Υπάρχουν πολλές ομοιότητες με τη Ουίρου, αν και ο δανεισμός δεν έχει αποκλειστεί.
! !Ενγκανά !Β. Ένγκα
!Ν. Ένγκα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε
Αρκαδία (εύδρομο)
Το Αρκαδία ήταν επίτακτο ατμόπλοιο που μετατράπηκε σε βοηθητικό εύδρομο και οπλιταγωγό. Έλαβε μέρος στον Βαλκανικό Πόλεμο το 1912-1913 και στην Μικρασιατική Εκστρατεία το 1919-1922 με την μοίρα των εύδρομων. Στις 24/10/1912 έφερε στη Θεσσαλονίκη τον πρώτο πολιτικό διοικητή Μακεδονίας Κ. Ρακτιβάν.
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ελληνικά Εύδρομα
Ανάθημα των Αρκαδίων (Δελφοί)
Μεταξύ των αναθημάτων των ελληνικών πόλεων στους Δελφούς βρισκόταν μια πολυπρόσωπη σύνθεση αφιερωμένη από τους Τεγεάτες και τους λοιπούς Αρκάδιους. Σήμερα τα αγάλματα δεν σώζονται, μας είναι όμως γνωστά από την περιγραφή του Παυσανία.
Περιγραφή
Κατά μήκος της Ιεράς Οδού μετά τη βάση του Ταύρου των Κερκυραίων διακρίνεται μία επιμήκης βάση όπου έστεκαν χάλκινα αγάλματα, αφιέρωμα των Αρκαδίων, και ιδιαίτερα των Τεγεατών. Το σύνταγμα αυτό ανεγέρθηκε για να τιμήσει τη νικηφόρα εκστρατεία που έκαναν οι Τεγεάτες στη Λακωνία, από κοινού με τους Θηβαίους, το 370/369 π.Χ. Τα γλυπτό σύνταγμα αποτελούταν από εννέα αγάλματα που απεικόνιζαν τον Απόλλωνα, τη Νίκη, την Καλλιστώ και έξιΑρκάδες ήρωες:τον Έφασο, τον Τρίφυλο, τον Αζάνα, τον Έλατο, τον Αφείδα και τον Αρκά. Ως χαλκοπλάστες αναφέρονται ο Παυσανίας από την Απολλωνία (που φιλοτέχνησε τον Απόλλωνα και την Καλλιστώ), ο Σαμόλας από την Αρκαδία (που φιλοτέχνησε τον Τρίφυλο και τον Αζάνα), ο Αντιφάνης από το Άργος (που φιλοτέχνησε τον Έφασο, τον Έλατο και τον Αφείδα) και ο Δαίδαλος από τη Σικυώνα (που φιλοτέχνησε την Νίκη και τον Αρκά). Στο σημείο εκείνο βρέθηκαν και πολλές στήλες με επιγραφές προς τιμήν των Αρκαδίων από διάφορες ελληνικές πόλεις. Τρία ακόμη αναθήματα έστεκαν στο σημείο εκείνο (το ένα έφερε το άγαλμα του Αχαιού στρατηγού Φιλοποίμενος), που μαζί με το αφιέρωμα των Αρκαδίων δέσποζαν της πρόσοψης μίας στοάς (διαστάσεων 22,23 Χ 6,27 μ.), με στυλοβάτη από ασβεστόλιθο και δωρικούς κίονες από πωρόλιθο, που ανήκει στον 4ο αιώνα π.Χ., και πιθανόν ανεγέρθηκε και αυτή από τους Αρκάδιους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δελφοί Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλυπτική
Διορατικότητα στην επίλυση προβλημάτων
Η διορατικότητα στην επίλυση προβλημάτων αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο καθώς επιφέρει την λύση του. Συμβαίνει όταν αδυνατούμε να βρούμε τη λύση και ξαφνικά  διαπιστώνουμε ότι γνωρίζουμε τη λύση του προβλήματος  αφού έχει προηγηθεί αδιέξοδος.(Kaplan&Simon, 1990). Κατ’ επέκταση βοηθά το άτομο να ολοκληρώσει με επιτυχία το έργο του και να ερευνήσει  τους παράγοντες που τον οδήγησαν σε αδιέξοδο. Δυο σύγχρονες  θεωρίες δίνουν ερμηνείες για την  διορατικότητα  στην επίλυση προβλημάτων. Η πρώτη, η αναπαραστατική θεωρία της αλλαγής (e.g. Knoblichetal.,2001) υποστήριξε ότι η διορατικότητα για την ξαφνική λύση εμφανίζεται κατά την χαλάρωση των αυτοπεριορισμών  στο επικείμενο πρόβλημα και από την ανάλυση του προβλήματος σε επιμέρους κομμάτια. Η δεύτερη θεωρία, η θεωρία παρακολούθηση της προόδου (e.g. MacGregoretal.,2001)  υποστηρίζει ότι η διορατικότητα επιζητείται μόνο μια φορά καθώς στην πορεία ο στόχος γίνεται φανερός και εφικτός  από τις κινήσεις που απομένουν για την επίλυση του προβλήματος. Στις πολλαπλές εφαρμογές αυτών των δύο θεωριών, η πρώτη, η αναπαραστατική θεωρία της αλλαγής αποτέλεσε καλύτερο δείκτη  απόδοσης. Ωστόσο  με ελέγξιμες αντίθετες προβλέψεις  μπορούμε να εξετάσουμε τις θεωρίες τις διορατικότητας. Επιπλέον, τα δεδομένα που απορρέουν από τις κινήσεις των ματιών  αποτελούν σημαντική μέθοδο για την εξέταση της διορατικότητας στις θεωρίες αυτές.