cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τένεδος
Μυθολογία
Σύμφωνα με μια έκδοση όταν ο Κύκνος προσάραξε στην Τένεδο ο Τέννες έκοψε το σχοινί, η φράση "τσεκούρι του Τέννες" έμεινε γνωστή για το σφάλμα που δεν συγχωρείται. Με άλλη έκδοση ήταν γιος του θεού Απόλλων, ο Αχιλλέας στον δρόμο του από την Αυλίδα για την Τροία έφτασε στην Τένεδο, πολέμησε μαζί του και τον σκότωσε χωρίς να γνωρίζει ότι είναι γιος του θεού, κατόπιν πήγε στην Τροία και σκότωσε και τον Κύκνο. Ο Σοφοκλής στο έργο του Φιλοκτήτης (409 π.Χ.) γράφει ότι ένα φίδι δάγκωσε στα πόδια τον Φιλοκτήτη στην Τένεδο. Ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος γράφει με τη σειρά του ότι η θεά Ήρα αναστατώθηκε που ο Φιλοκτήτης βοήθησε τον Ρωμαικό Ηρακλή και έστειλε ένα φίδι για να τον τιμωρήσει. Το τραύμα δεν έκλεινε και οι Έλληνες τον εγκατέλειψαν, επέστρεψαν αργότερα στην πολιορκία της Τροίας για να ζητήσουν τη βοήθεια του. Ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης αναφέρει τις παρατηρήσεις του Νυμφόδωρου σχετικά με την ομορφιά των γυναικών της Τενέδου. Ο Καλλίμαχος έγραψε έναν μύθο σχετικά με τον οποίο ο γιος της Ινώς Μελικέρτης ξεβράστηκε στην Τένεδο όταν η μητέρα του τον έριξε στη θάλασσα και αυτοκτόνησε μαζί του. Οι Λέλεγες κάτοικοι του νησιού έκτισαν έναν ναό αφιερωμένο στον Μελικέρτη, όταν η πόλη γινόταν βρωμερή μια γυναίκα θα θυσίαζε το νεογέννητο της και κατόπιν θα τυφλωνόταν. Το έθιμο καταργήθηκε όταν ο Ορέστης και οι άντρες του εποίκησαν το νησί. Ο Νεοπτόλεμος παρέμεινε δύο μέρες στην Τένεδο όπως τον συμβούλεψε η γιαγιά του Θέτις, κατόπιν αναχώρησε για τη γη τον Μολοσσών με τον Έλενο.
Μέγγουλας Κέρκυρας
Ο Μέγγουλας είναι οικισμός στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 6 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Τένεδος
Αρχαική περίοδος
Ο Όμηρος γράφει ότι η Τένεδος χρησιμοποιήθηκε σαν βάση του Αχαϊκού στόλου στη διάρκεια του Τρωικού πολέμου. Ο εποικισμός των περιοχών του βορειοανατολικού Αιγαίου χρεώθηκε βασικά στους Αιολείς αλλά από την άλλη και στους απογόνους του Οίκου του Ατρέα οι οποίοι από τις Μυκήνες εξαπλώθηκαν σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα. Ο Πίνδαρος στις "11ες Νεμαίες Ωδές" γράφει ότι μια ομάδα Πελοποννησίων που διέφυγαν από την Τροία με αρχηγό τον Ορέστη κατέλαβαν την Τένεδο, καταγράφει τον πρόγονο ενός Σπαρτιάτη στρατηγού που ήρθε μαζί με τον Ορέστη. Ο Στράβων προσδιορίζει την αρχή της εγκατάστασης στην Τένεδο 60 χρόνια μετά τη λήξη του Τρωικού πολέμου, τον εποικισμό ξεκίνησε ο γιος του Ορέστη Πένθιλος και ολοκλήρωσε ο εγγονός του Πένθιλου. Τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν έχουν αποκαλύψει ενδείξεις για την ύπαρξη στο νησί Αιολικής κατοχής. Στην προ-Αρχαική περίοδο οι νεκροί στη Λέσβο τάφονταν σε πλίνθινα πιθάρια καλυμμένα με πηλό, αργότερα οι νεκροί αποτεφρώνονταν σε τάφους και στα πιθάρια εξακολουθούσαν να θάβονται μόνο τα παιδιά. Τα αρχαιολογικά αντικείμενα που βρέθηκαν στους τάφους δείχνουν επιδράσεις περισσότερο από τις γειτονικές Μικρασιατικές ακτές παρά από την ηπειρωτική Ελλάδα. Άν και οι θυσίες των βρεφών σχετίζονται με την αρχαία Τένεδο δεν υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα ώστε να τις επιβεβαιώσουν, θεωρείται μυθική. Ο ήρωας Παλαίμων λατρευόταν στην Τένεδο και οι θυσίες σχετίζονταν με τη λατρεία του. Το έθιμο ήταν η θυσία ενός νεογέννητου μοσχαριού από την κοιλιά της μάνας του, στη συνέχεια ο άνθρωπος που θα το σκότωνε θα υπέστη λιθοβολισμό και θα τον έδιωχναν στη θάλασσα. Ο Χάρολντ Ρ. Ουίλομπι σημειώνει ότι οι τελετές λατρείας που έχουν σχέση με το μοσχάρι υποδηλώνει τη σχέση κάποιου θεού με αυτό.
Κλασσική περίοδος
Με τη μετάβαση στην Κλασσική περίοδο ακολούθησε μεγάλη ευημερία στο νησί που βασίστηκε στους αμπελώνες, τα σταφύλια και την παραγωγή κρασιού. Η παρασκευή ψηλών πλατύστομων αγγείων επιβεβαιώνει την πλούσια καλλιέργεια αμπελώνων εκείνη την εποχή, χρησιμοποιήθηκαν μερικές φορές και για την ταφή νεκρών βρεφών. Τον 4ο αιώνα π.Χ. η οικονομία της Τενέδου βασίστηκε αποκλειστικά στους αμπελώνες, έγιναν και πολλές εξαγωγές. Μια διαμάχη με τη γειτονική πόλη Σίγειον την έλυσε ο τύραννος της Κορίνθου Περίανδρος που παρέδωσε τον έλεγχο του νησιού στους Τενέδιους. Τον 1ο αιώνα π.Χ. η Τένεδος ενσωματώθηκε στην Αλεξανδρινή Τρωάδα. Ο Θαλής πάθανε πιθανότατα στην Τένεδο, ο σπουδαίος αστρονόμος Κλεόστρατος ο Τενέδιος που πήρε Βαβυλωνιακά μαθήματα αστρολογίας έζησε στην Τένεδο αλλά δεν γνωρίζουμε αν συνάντησε τον Θαλή. Η Αρχαία Αθήνα είχε ναυτική βάση στο νησί τον 4ο - 5ο αιώνα π.Χ., ο Δημοσθένης γράφει ότι ο Τριήραρχος σταμάτησε στην Τένεδο για να εφοδιάσει το πλήρωμα του, στη συνέχεια παρέδωσε την Τριηραρχία στον Πολύκλη. Οι Πέρσες κατέκτησαν την Τένεδο μαζί με πολλά άλλα νησιά του Αιγαίου. Ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας έστειλε έναν στόλο να ελευθερώσει τα νησιά την εποχή που είχαν εξεγερθεί εναντίον των Περσών. Οι Αθηναίοι ενίσχυσαν τη ναυτική βάση που κατείχαν στην Τένεδο με έναν επιπλέον στόλο (450 π.Χ.). Την εποχή που ο Αλέξανδρος ο Μέγας έκανε εκστρατεία κατά των Περσώ ο Πέρσης Σατράπης Φαρνάβαζος Γ΄ της Φρυγίας βρήκε την ευκαιρία να καταλάβει το νησί, ο στρατός του Αλεξάνδρου δεν πρόλαβε να φτάσει για να προλάβει την άλωση. Τα τείχη του νησιού γκραμίστηκαν και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να αποδεχτούν την παλιότερη συνθήκη που είχαν κλείσει με τον Πέρση αυτοκράτορα Αρταξέρξη Β΄ όταν έκλεισε η Ανταλκίδειος ειρήνη.
Ο στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ηγέλοχος ανακατέλαβε την Τένεδο από τους Πέρσες. Ο Αλέξανδρος ο Μέγας έκλεισε αργότερα συμφωνία με τον λαό της Τενέδου με στόχο να περιορίσει την Περσική ναυτική δύναμη, προσέλαβε 3.000 Τενέδιους μισθοφόρους και κωπηλάτες στον στρατό και τον στόλο του. Η γη της Τενέδου ήταν ακατάλληλη για βοσκή, η καλλιέργεια αμπελιών φαίνεται καθαρά στα νομίσματα της Τενέδου αλλά ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και άλλοι σύγχρονοι συγγραφείς δεν αναφέρουν τίποτα. Οι περισσότερες εξαγωγές γινόντουσαν από τη θάλασσα αλλά οι εισαγωγές επίσης από τη θάλασσα ήταν απαραίτητες και περισσότερες. Η Τένεδος σε αντίθεση με την Αθήνα δεν είχε ποτέ δημοκρατία. Η ρίγανη ήταν το βασικό συστατικό στην κουζίνα των κατοίκων της. Οι Τενέδιοι τιμωρούσαν τη μοιχεία κόβοντας το κεφάλι του μοιχού με ένα τσεκούρι. Ο Αριστοτέλης γράφει και αυτός αναλυτικά για τα κοινωνικά έθιμα και τα πολιτικά γεγονότα των Τενέδιων. Ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού είχε κύρια ασχολία τα πορθμεία, εκατοντάδες σε έναν συνολικό πληθυσμό που δεν ξεπερνούσε τους χίλιους. Ο Παυσανίας χρησιμοποιεί υποτημική φράση για τους κατοίκους του νησιού σαν "άνδρας από την Τένεδο", πιθανότατα αναφέρεται στα πρόσωπα που "αποκεφαλίζονται με τσεκούρι". Ο Λυκόφρων αναφέρεται τον 2ο αιώνα π.Χ. για την τοπική θεότητα Μελικέρτης χάρη της οποίας γίνονταν "θυσίες βρεφών". Ο Ξενοφών γράφει ότι την κυρίευσαν οι Σπαρτιάτες (389 π.Χ.) αλλά συνετρίβησαν δύο χρόνια αργότερα από τους Αθηναίους. Ο Περίπλους του Ψευδοσκύλακα γράφει ότι ο διάσημος αστρονόμος Κλεόστρατος καταγόταν από την Τένεδο. Στην Ελληνιστική εποχή λατρευόταν στην Τένεδο η Αιγυπτιακή θεότητα Ίσις, οι κάτοικοι τη συσχέτιζαν με τον ήλιο.
Ρωμαϊκή περίοδος
Όταν πέθανε ο Άτταλος Γ΄ της Περγάμου (133 π.Χ.) χωρίς γιους η Τένεδος πέρασε στη Ρωμαϊκή δημοκρατία. Οι Ρωμαίοι έκτισαν ένα νέο λιμάνι στην Αλεξάνδρεια Τρωάς στην απέναντι ακτή των Δαρδανελλίων και από τότε το νησί έπεσε σε παρακμή. Ο Βιργίλιος γράφει στην Αινειάδα ότι τα πλοία είχαν εγκαταλείψει το λιμάνι, η καλλιέργεια της αμπέλου δεν υπήρχε, καλλιεργούσαν μόνο ελιές αλλά χωρίς εξαγωγές. Οι αρχαιολογικές ενδείξεις δείχνουν ότι οι κάτοικοι έμεναν στην πόλη, στην ύπαιθρο υπήρχαν ελάχιστες σκόρπιες κατοικίες. Ο Στράβων γράφει ότι οι κάτοικοι της Τενέδου είχαν κοινή καταγωγή με τους Τενεάτες της Κορινθίας. Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων γράφει αντίστοιχα ότι οι κάτοικοι της Τενέδου λάτρευαν τον ομώνυμο ιδρυτή Τέννη. Στο έργο του "Περιγραφή της Ελλάδας" ο Παυσανίας γράφει ότι ο Περίκλυτος από την Τένεδο αφιέρωσε μερικά τσεκούρια στους Δελφούς. Όταν ξέσπασε ο Γ´ Μιθριδατικός πόλεμος (73 π.Χ.) στην Τέλενδο έγινε μεγάλη ναυμαχία ανάμεσα στον Ρωμαίο στρατηγό Λούκουλλο και τον βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη ΣΤ΄, ήταν αποφασιστική νίκη για τους Ρωμαίους. Την περίοδο 81 - 75 π.Χ. ο λεγάτος του κυβερνήτη της Κιλικίας Βέρρες λεηλάτησε το νησί αρπάζοντας το άγαλμα του Τέννη και πολλά χρήματα. Αργότερα (6 π.Χ.) το λιμάνι της Τρωάδος έπεσε σε αχρηστία και η Τένεδος γνώρισε νέα ανάπτυξη. Ο Δίων ο Χρυσόστομος και ο Πλούταρχος γράφουν ότι γύρω στο 100 μ.Χ. η Τένεδος ήταν διάσημη για την κεραμική της. Η Τένεδος αναμόρφωσε ξανά το νομισματικό της σύστημα, έκοψε νομίσματα με την παλιά μορφή αλλά με μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Ο Κικέρων γράφει ότι στην εποχή του κτίστηκε νέος ναός προς τιμή του ιδρυτή του νησιού Τέννη και για το σκληρό σύστημα της δικαιοσύνης που εφαρμοζόταν.
Ενετοκρατία
Οι Βενετοί ίδρυσαν ένα φυλάκιο στην Τένεδο, αυτό εξόργισε τους Βυζαντινούς του Ανδρόνικου Δ΄ και τους Γενοβέζους. Ο πόλεμος της Κιότζα ανάμεσα στη Γένοβα και τη Βενετία έληξε με την "Συνθήκη του Τορίνο". Οι Βενετοί θα έπρεπε να παραχωρήσουν την Τένεδο στον Αμεντέο της Σαβοΐας και οι Γενοβέζοι θα αναλάμβαναν το κόστος να κατεδαφίσουν όλα τα κάστρα, τις κατοικίες και τις οχυρώσεις του νησιού, ο πληθυσμός θα μεταφερόταν. Ο Ελληνικός πληθυσμός της Τενέδου δεν συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις αλλά δεν ήθελε τον ξεριζωμό του, ο μπάιλος της Τενέδου Ζακκαρία Μουτάτζιο αρνήθηκε να εκτελεστεί η απόφαση, τον προστάτευσε ο Δόγης της Βενετίας Αντόνιο Βενιέρ. Η Γερουσία της Βενετίας αποφάσισε να παραδώσει την Τένεδο στον Βυζαντινό αυτοκράτορα αλλά αυτό δεν έγινε αποδεκτό από τους Γενοβέζους. Στα τέλη του 1383 οι 4.000 κάτοικοι μεταφέρθηκαν στην Εύβοια και την Κρήτη, η Τένεδος ισοπεδώθηκε από κτίρια αλλά οι Βενετοί εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν το λιμάνι. Οι Βενετοί συνέχισαν να τηρούν με πάθος όλα τα προνόμια που τους παρείχε στο νησί η "Συνθήκη του Τορίνο". Ο Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών της Ρόδου επισκέφτηκε την Τένεδο και ζήτησε από τους Βενετούς να τους επιτρέψουν να οικοδομήσουν μια οχύρωση στην Τένεδο, εκείνη το αρνήθηκαν. Η Τένεδος παρέμεινε ακατοίκητη για πολλές δεκαετίες, ο Ισπανός διπλωμάτης Ρουί Γκονθάλεθ ντε Κλαβίχο (1403) δήλωσε ότι χάρη στη Συνθήκη του Τορίνου "δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος". Ακολούθησε η πρώτη μάχη ανάμεσα στους Ενετούς και τον ανερχόμενο Οθωμανικό στόλο, η ναυμαχία της Καλλίπολης (29 Μαίου 1416). Ο Βενετός ναύαρχος Πιέτρο Λορεντάν ήταν ο μεγάλος νικητής, επέστρεψε στην Τένεδο και εκτέλεσε όλους τους χριστιανούς αιχμαλώτους που είχαν αποστατήσει στους Οθωμανούς. Με τη Συνθήκη ανάμεσα στον σουλτάνο Μωάμεθ Α΄ (1419) και τους Βενετούς η Τένεδος ήταν το διαχωριστικό όριο πέρα από το οποίο δεν θα μπορούσε να περάσει ο Οθωμανικός στόλος. Ο Ισπανός περιηγητής Πέντρο Ταφούρ επισκέφτηκε το νησί και το βρήκε άδειο (1437), μόνο λίγα κουνέλια και οι αμπελώνες ήταν κατεστραμμένοι, οι Βενετοί είχαν ωστόσο ισχυρή οχύρωση στο λιμάνι αποκρούοντας τις επιθέσεις των Τούρκων. Ο Βενετός ναύαρχος Τζάκομο Λορεντάν χρησιμοποίησε το λιμάνι της Τενέδου σαν παρατηρητήριο του Οθωμανικού στόλου την εποχή που πήγαινε να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη (1453).
Οθωμανική αυτοκρατορία
Την Τένεδο κατέκτησε ο Οθωμανός σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής περίπου δύο χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1455), είναι το πρώτο νησί που κατακτούν οι Οθωμανοί στο Αιγαίο Πέλαγος. Το νησί ήταν ακατοίκητο 75 χρόνια, ο Μωάμεθ κατάλαβε αμέσως τη στρατηγική του σημασία, οικοδόμησε ένα φρούριο και το χρησιμοποίησε σαν ναυτική βάση. Ο Βενετός ναύαρχος Γιάκοπο Λορεντάνο κατέκτησε ξανά την Τένεδο (1464) αλλά την ανακατέλαβε την ίδια χρονιά ο Οθωμανός ναύαρχος Μαχμούτ Πασάς. Οι Οθωμανοί έφεραν νέους κατοίκους στο νησί με το καθεστώς της φορολογικής απαλλαγής. Ο Οθωμανός ναύαρχος και χαρτογράφος Πίρι Ρέις στο βιβλίο του Κιτάμπ Μπαχρίγιε (1521) παρουσίασε έναν χάρτη της Τενέδου τονίζοντας τις ακτές του νησιού. Ο Πίρι Ρέις σημείωσε ότι τα πλοία στον δρόμο τους από τη Σμύρνη στην Κωνσταντινούπολη περνούν από το στενό 7 μιλίων που χωρίζει την Τένεδο από την απέναντι ξηρά. Ο Τομάσο Μοροζίνι εξέπλευσε με 23 πλοία από την Κρήτη για την Κωνσταντινούπολη (20 Μαρτίου 1646), έκανε στάση στην Τένεδο αλλά ξέσπασε πυρκαγιά θανατώνοντας πολλούς άντρες από το πλήρωμα του. Ο Οθωμανός ναύαρχος Αμάζ Αλί προσάραξε στην Τένεδο (1654), συγκέντρωσε στόλο προκειμένου να προχωρήσει σε ναυμαχία με τους Βενετούς. Ακολούθησε η Μάχη των Δαρδανελλίων (1654) η πρώτη σε μια σειρά από μάχες στις οποίες οι Οθωμανοί νίκησαν. Σε δύο χρόνια ωστόσο ο Βενετός Μπαρμπάρο Τζιακόμο Μπαντοέρ κατέλαβε την Τένεδο (8 Ιουλίου 1656). Η Οθωμανική ήττα εξασθένισε τον νεαρό σουλτάνο Μωάμεθ Δ΄ που ήταν τότε μόλις 16 ετών, αναδείχθηκε ο Μέγας Βεζύρης Κοπρούλου Μεχμέντ Πασάς. Τον Μάρτιο του 1657 μια Οθωμανική Αρμάδα βάδισε στα Δαρδανέλλια με στόχο να ανακαταλάβει το νησί, οι Βενετοί ανησύχησαν αλλά οι Οθωμανοί διέκοψαν την προσπάθεια.
Τον Ιούλιο του 1657 ο Μέγας Βεζύρης Κοπρουλού αποφάσισε σοβαρά να ανακαταλάβει την Τένεδο. Η Βενετική Γερουσία αποφάσισε να εγκαταλείψει τα νησιά Λήμνο και Τέλενδο με αποτέλεσμα ο Κοπρουλού να την ανακαταλάβει εύκολα στην τέταρτη και τελευταία Μάχη των Δαρδανελλίων (31 Αυγούστου 1657). Μετά την Οθωμανική νίκη ο Μέγας Βεζύρης Κοπρουλού έφτασε στην Τένεδο και επέβλεψε προσωπικά τις επισκευές, οικοδόμησε ένα μεγάλο τζαμί στη θέση ενός παλιού που είχε καταστραφεί στην εποχή της Ενετικής ανακατάληψης. Την εποχή που πέθανε ο Κοπρουλού τον Σεπτέμβριο του 1661 είχε ιδρύσει στο νησί φούρνο, 84 καταστήματα, 9 μύλους, δύο τζαμιά, σχολείο, σταθμό για τους ταξιδιώτες, στάβλο και λουτρό. Τα κουνέλια ήταν σε μεγάλη αφθονία στην Τένεδο στα τέλη του 17ου αιώνα, ο Μεχμέτ Δ΄ έστειλε στο νησί τον περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή για τη συλλογή αναμνηστικών αντικειμένων. Οι δυσκολίες στις γραμμές ανεφοδιασμού που υπήρχαν τη δεκαετία του 1600 προκάλεσαν έλλειψη σιτηρών. Οι μεγάλες αποτυχίες που είχε εκείνη την εποχή ο Οθωμανικός στρατός στη Ρωμυλία για τις οποίες ευθυνόταν τόσο ο Σουλτάνος Μωάμεθ Δ΄ όσο και ο νέος Μέγας Βεζύρης Σαρί Σουλεϊμάν Πάσα που αντικατέστησε τον Κοπρουλού έδωσε θάρρος στους κατοίκους και εξεγέρθηκαν (1687). Ο Οθωμανικός στρατός έντονα ενοχλημένος καθαίρεσε την ίδια χρονιά τόσο τον Σουλτάνο όσο και τον Σαρί Σουλεϊμάν. Οι Βενετοί και οι σύμμαχοι τους συγκάλεσαν πολεμικό συμβούλιο στη γαλέρα του ναυάρχου τους Ντομένικο Μοτσενίγκο με στόχο την ανακατάληψη της Τενέδου, εκείνη την εποχή οι μόνοι κάτοικοι του νησιού ζούσαν μέσα στο κάστρο, ο Μοτσενίγκο εκτίμησε τους κατοίκους σε 300 και την άμυνα ασθενή. Το Συμβούλιο εκτίμησε ότι η φρουρά είναι μικρή, αδύναμη να αντισταθεί και αποφάσισε να ανακαταλάβει το νησί (17 Ιουλίου 1691). Το πρώτο βήμα ήταν η συγκέντρωση πληροφοριών, με έκπληξη έμαθαν ότι οι κάτοικοι ήταν 3.000 και οι οχυρώσεις ήταν ισχυρές, αποφάσισαν να διακόψουν το έργο της ανακατάλυψεις. Η τελευταία προσπάθεια των Βενετών να ανακαταλάβουν την Τένεδο ήταν το ίδιο αποτυχημένη (1697).
Πρώτα αποτυχημένα επαναστατικά κινήματα
Η Συνθήκη του Κάρλοβιτς ήταν η πρώτη εισαγωγή των Οθωμανών στην Ευρωπαϊκή διπλωματία, την υπέγραψαν οι Βενετοί, οι Οθωμανοί και ένας μεγάλος αριθμός από Ευρωπαϊκές δυνάμεις. Η Βενετσιάνικη αντιπροσωπεία ταξίδευσε για την Κωνσταντινούπολη, σταμάτησε στην Τένεδο όπου ο Πασάς του έκανε θερμή υποδοχή με κανονιοβολισμούς. Στην κλασική Οθωμανική περίοδο την Τένεδο κυβερνούσε ένας Καζάς, οικοδομήθηκαν Τζαμιά, πηγές, Χαμάμ και ένας Μεντρεσές. Οι Οθωμανοί αντέγραψαν τη Βυζαντινή πρακτική να στέλνουν σε μικρά νησιά τους αιχμαλώτους σαν τιμωρία, στην Τένεδο εξορίστηκαν ο Κωνσταντίνος Μουρούζης και ο Χαλίλ Χαμίντ Πασάς. Ο Μητροπολίτης του Χαλεπίου Κύριλλος Κονταρί έγινε πατριάρχης αφού υποσχέθηκε πρώτα στους Οθωμανούς 50.000 δολάρια, δεν μπόρεσε να τα βρει και εξορίστηκε στην Τένεδο. Όταν ξέσπασαν οι Ρωσο-Τουρκικοί πόλεμοι ένας ενωμένος στόλος Ρώσων και Άγγλων κατέλαβε το νησί από τους Οθωμανούς. Οι Ρώσοι τη χρησιμοποίησαν σαν βάση για τις επιχειρήσεις τους στα βόρεια αλλά σύντομα έκλεισαν ανακωχή με τους Οθωμανούς και την παρέδωσαν. Η Ρωσική κατοχή αποδείχτηκε καταστροφική για την Τένεδο, το νησί κάηκε ολοσχερώς, το λιμάνι και όλα τα κτίρια ισοπεδώθηκαν, ερήμωσε για δεύτερη φορά από κατοίκους μετά την παλιότερη συνθήκη με τους Γενουάτες. Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 (1822) οι επαναστάτες υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνο Κανάρη έκαψαν ένα Οθωμανικό πλοίο έξω από την Τένεδο. Το γεγονός αυτό έδωσε μεγαλύτερο κύρος στην επανάσταση και προκάλεσε έκπληξη στις Ευρωπαϊκές δυνάμεις.
Στη διάρκεια του πολέμου καταστράφηκαν τα περισσότερα από τα δέντρα που υπήρχαν στο νησί. Τον 19ο αιώνα οι αμπελώνες παρείχαν ξανά μεγάλο εισόδημα στους κατοίκους, η παραγωγή σιταριού κάλυπτε τις ανάγκες μόνο τρεις μήνες τον χρόνο. Το μόνο εξαγώγιμο προϊόν πέρα από το κρασί ήταν μικρή ποιότητα μαλλιού. Τον 19ο αιώνα εισήλθε στην Τένεδο η καλλιέργεια αχλαδιών, σύκων και μουριών. Υπήρχαν ωστόσο και παλιότερες αναφορές για φρούτα στο νησί, ιδιαίτερα σύκα. Με την Τουρκική μεταρρύθμιση Τανζιμάτ για τα νησιά (1852) η Τένεδος εισήλθε στο Βιλαέτι του Αρχιπελάγους. Το νησί καταστράφηκε από φωτιά (1874). Αργότερα (1876) ιδρύθηκε Γυμνάσιο με 22 σπουδαστές, δίδασκε Τούρκικα, Αραβικά και Περσικά. Ο πληθυσμός του νησιού ήταν (1878) 2015 άνδρες σε 800 νοικοκυριά, το 1/4 ήταν Μουσουλμάνοι. Στην Τένεδο υπήρχε μια Οθωμανική μεραρχία πυροβολικού, Αυστριακό και Γαλλικό προξενείο. Οι 500 τόνοι πυρίτιδας που είχαν μεταφέρει οι Ρώσοι στο νησί υπήρχαν ακόμα, στο φρούριο υπήρχαν Τουρκική φρουρά, σιταποθήκη και δυο πηγάδια. Το 1854 η Τένεδος είχε 4.000 κατοίκους από τους οποίους το 1/3 ήταν Τούρκοι, υπήρχε Ελληνικό σχολείο με 200 μαθητές. Με την Οθωμανική απογραφή (1893) ο πληθυσμός κατανέμεται ως εξής : 2.479 Έλληνες, 1.247 Τούρκοι, 103 ξένες εθνότητες και 6 Αρμένιοι. Στις αρχές του 20ου αιώνα το νησί ήταν υπό την κατοχή των Τούρκων, οι 2.000 κάτοικοι ζούσαν σε ξύλινα σπίτια με κήπους, το λιμάνι ήταν πάντα καταφύγιο πλοίων από τους ισχυρούς ανέμους. Στην πόλη υπήρχε Βρετανικό προξενείο και ένας τηλεγραφικός σταθμός στον οποίο ερχόταν Αυστριακό πλοίο κάθε δύο βδομάδες. Οι εισαγωγές ανέρχονταν σε 17.950 λίρες και οι εξαγωγές που αφορούσαν κυρίως σταφίδες και κρασί 6.250 λίρες, κοντά στο λιμάνι υπήρχαν και τηλεγραφικά καλώδια.
Νεότερη ιστορία
μικρογραφία|[[Τετράδραχμο της Τενέδου 100-70 π.Χ.]] Κατά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών το νησί, που κατοικούνταν κατ' απόλυτη σχεδόν πλειοψηφία από Έλληνες, παραχωρήθηκε στην Ελλάδα. Στην απογραφή της νήσου το 1920, ο πληθυσμός της αποτελούσε κοινότητα της επαρχίας Λήμνου και αριθμούσε 2.835 κατοίκους, όλοι Έλληνες, που ήταν συγκεντρωμένοι στο ομώνυμο μεγαλοχωριό στο βόρειο μέρος της ανατολικής ακτής, και που ήταν και ο μόνος οικισμός της νήσου. Μετά την ήττα όμως της Ελλάδας στο Μικρασιατικό Πόλεμο και την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ακολούθησε, κατά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης η Τένεδος, μαζί με την Ίμβρο, προσαρτήθηκαν στην Τουρκία. Τα δύο νησιά, κατά το 14ο άρθρο της συνθήκης, θα απολάμβαναν καθεστώς αυτονομίας, με δική τους αστυνομία και τοπική διοίκηση, ενώ οι Έλληνες που ζούσαν εκεί εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή πληθυσμών. Οι όροι της συνθήκης παρ' όλα αυτά δεν τηρήθηκαν. Περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων δημεύτηκαν, ναοί βεβηλώθηκαν και το ελληνικό σχολείο έκλεισε, για λόγους ασφαλείας σύμφωνα με το τουρκικό κράτος, ενώ η θέση τους υποβαθμίστηκε, ιδιαίτερα μετά την όξυνση στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας τη δεκαετία του 1960. Σήμερα απομένουν μόλις λίγες δεκάδες ηλικιωμένοι Έλληνες.
Τεκμηριωμένα αρχαία ελληνικά ονόματα για το νησί είναι Λευκόφρυς, Κάλυδνα, Φοινίκη και Λυρνησσός (Πλίνιος, ΦΙ 5.140).
Ναυτική ιστορία
thumb|250px|left|Λιμάνι Κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο (1912-1913) η Τένεδος καταλήφθηκε στην αρχή μαζί με την Ίμβρο από ελληνικά αποβατικά αγήματα για ανάγκες και μόνο "προκεχωρημένου ναυτικού παρατηρητηρίου" και όχι ως ορμητήριο του ελληνικού στόλου όπως νεότερα ιστορικά για την περίοδο εκείνη κείμενα αναφέρουν. Η Τένεδος λόγω της μικρής απόστασης, τόσο από τα Στενά των Δαρδανελίων, όσο και από τις τουρκικές ακτές, ήταν αρκετά εκτεθειμένη και ούτε ασφάλεια παρείχε. Αντ΄ αυτής ορμητήριο ήταν η Λέσβος. Η Τένεδος χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως προσωρινό αγκυροβόλιο των πλοίων που περιπολούσαν στην περιοχή και ως λιμένας καταφυγής σε περιπτώσεις κακοκαιρίας.
Το πρωί της 9ης Δεκεμβρίου του 1912, εξερχόμενος στο Αιγαίο ο Οθωμανικός Στόλος, επικεφαλής του οποίου ήταν το καταδρομικό "Μετζητιέ", ακολούθησε συμπλοκή εκ μακρόθεν μεταξύ αυτού και των υπό τη διοίκηση του αντιπλοιάρχου Δ. Παπαχρήστου ελληνικών αντιτορπιλικών ("ανιχνευτικών", όπως λέγονταν τότε), τύπου "Λέων". Κατά τη διάρκεια αυτής της συμπλοκής τρία τουρκικά νεότευκτα αντιτορπιλικά τύπου "Σιχάο", επωφελούμενα της απομάκρυνσης στα δυτικά των ελληνικών ανιχνευτικών, πλησίασαν την Τένεδο και άρχισαν να βάλλουν κατ΄ αυτής. Στη συμπλοκή επίσης εκείνη το ελληνικό υποβρύχιο Δελφίν, προβαίνοντας σε έγκαιρη άπαρση από την Τένεδο, καταδύθηκε και επιχείρησε τορπιλοβόλο επίθεση κατά του "Μετζητιέ", η οποία όμως απέτυχε λόγω κακής λειτουργίας της τορπίλης. Στη συνέχεια το υποβρύχιο επιχειρώντας μεγαλύτερη κατάδυση προκειμένου ν΄ αποφύγει τα τουρκικά αντιτορπιλικά που είχαν τεθεί προς καταδίωξή του, προσέκρουσε στον πυθμένα, ο οποίος ευτυχώς ήταν αμμώδης και έτσι το σκάφος δεν υπέστη καμία βλάβη, οπότε και επανήλθε σε "περισκοπικό βάθος". Η επίθεση αυτή του ελληνικού υποβρυχίου ήταν η πρώτη στην παγκόσμια ιστορία αναφερόμενη περίπτωση χρησιμοποίησης υποβρυχίου σε πολεμική επιχείρηση εμπόλεμων χωρών.
Στο μεταξύ, αντιλαμβανόμενα τα ελληνικά ανιχνευτικά το βομβαρδισμό που δεχόταν η Τένεδος, επέστρεψαν κινούμενα προς ανατολάς καταδιώκοντας τα τουρκικά, τα οποία έσπευσαν να καλυφθούν υπό το προστατευτικό βεληνεκές των τουρκικών πυροβολείων των Δαρδανελίων, χωρίς να υποστούν βλάβη εκ των ελληνικών πυρών. Πλησιάζοντας όμως το μεσημέρι φάνηκε στον ορίζοντα το θωρηκτό ΑΒΕΡΩΦ, στη θέα του οποίου όλα τα τουρκικά πλοία επανέπλευσαν μετά σπουδής στα Στενά.
thumb|300px|Β.Π. Α/Τ ΙΕΡΑΞ D-36 Εκτός όμως των παραπάνω γεγονότων, στις 17 Φεβρουαρίου του 1913, κάτω από σφοδρή χιονοθύελλα, το ελληνικό ανιχνευτικό ΙΕΡΑΞ, προσπαθώντας να καλυφθεί σε υπήνεμο μέρος της Τενέδου, λόγω χαμηλής ορατότητας προσάραξε, διατρέχοντας μεγάλο κίνδυνο. Προς βοήθειά του προσέτρεξε αμέσως το ανιχνευτικό ΛΕΩΝ, που βρισκόταν σε υπήνεμο όρμο της Ίμβρου, το οποίο επεχείρησε ανεπιτυχώς την αποκόλληση του "Ιέρακα". Αργότερα έφθασε και το εύδρομο (καταδρομικό) "ΕΣΠΕΡΙΑ". Εμπρός όμως στον κίνδυνο να γίνουν αντιληπτά τα συμβάντα αυτά στον εχθρό, ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης έπλευσε με το "ΑΒΕΡΩΦ" στην περιοχή, και τις απογευματινές ώρες κατορθώθηκε η αποκόλληση και η ασφαλής ρυμούλκηση του Ιέρακα στο Μούδρο της Λήμνου.
Πολιτιστικά
thumb|right|100px|Σύλλογος Τενεδίων "ο Τέννης" Ο Σύλλογος Τενεδίων ο Τέννης ιδρύθηκε το 2006 από μια μικρή ομάδα Τενεδίων προσφύγων που είναι εγκατεστημένοι στην Αττική και εκδιώχθηκαν από την Τένεδο μετά το 1964. Πρωταρχικός στόχος του συλλόγου είναι η διατήρηση των δεσμών όλων των Τενεδίων, όπου γης.
Ο σύλλογος έχει 225 εγγεγραμμένα μέλη (καταγραφή 2008) και ασχολείται στενά και αποτελεσματικά με τα προβλήματα της ελληνικής κοινότητας στην Τένεδο, αξιοποιώντας παράλληλα και την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Η στενή συνεργασία του συλλόγου με όλους τους φορείς και τα διεθνή θεσμοθετημένα όργανα αποτελεί άμεση προτεραιότητά του.
Πηγές
Günther, Dionysios Solomos. Übers. und kommentiert von Hans-Christian (2000). Werke. Stuttgart: Steiner.
Γλώσσα Ουίρου
Η Ουίρου ή Ουίτου είναι η γλώσσα που ομιλείται από τους Ουίρου της επαρχίας Ιαλίμπου-Πάνγκια της επαρχίας Νότιων Υψιπέδων της Παπούα Νέας Γουινέας.
Οι αντωνυμίες που μοιάζουν με τα διανεογουινεακάδεν είναι πρώτου πληθυντικού (< *na) και ki-wi 2ου πληθυντικού, ki-ta 2ου δυικού (< *ki). Υπάρχουν πολλές ομοιότητες με τις γλώσσες Ένγκα, γεγονός που υποδηλώνει ότι η Ουίρου μπορεί να είναι μέλος της οικογένειας, αλλά η γλωσσική επικοινωνία δεν έχει αποκλειστεί ως ο λόγος. Ο Ούσερ τις κατατάσσει με τις Τεμπερανικές γλώσσες.
Περαιτέρω ανάγνωση
Ο
Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision 2018
Η Ελλάδα συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2018. Ο ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ) ανακοίνωσε ότι θα χρησιμοποιήσει έναν εθνικό τελικό για να βρει τον εκπρόσωπο της χώρας στη Λισαβόνα, μετά από δύο συνεχόμενα χρόνια εσωτερικής επιλογής.
Ιστορικό
Πριν το διαγωνισμό του 2017, η Ελλάδα συμμετείχε στη Eurovision τριάντα επτά φορές από το ντεμπούτο της το. Το έθνος κέρδισε το διαγωνισμό μία φορά, το με το τραγούδι "My Number One" ερμηνευμένο από την Έλενα Παπαρίζου. Μετά την εισαγωγή των ημιτελικών το, η Ελλάδα καταφέρνει πάντα να προκριθεί στον τελικό. Ανάμεσα στα χρόνια 2004 με 2011, το έθνος επέτυχε οκτώ συνεχόμενα πλασαρίσματα στην πρώτη δεκάδα. Μέχρι τώρα, η Ελλάδα το 2016 με το συγκρότημα Argo και το τραγούδι "Utopian Land" δεν προκρίθηκε στον τελικό για πρώτη φορά στα χρονικά. Αυτή είναι και η χειρότερη θέση της Ελλάδας στο διαγωνισμό. Ωστόσο, η Ελλάδα επέστρεψε στον τελικό το με το τραγούδι της Demy, το "This Is Love", τερματίζοντας στη 19η θέση.
Ο Ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ), εκπέμπει το γεγονός σε όλη την Ελλάδα και οργανώνει τον τρόπο επιλογής για τη συμμετοχή της χώρας. Η ΕΡΤ broadcasts the event within Greece and organises the selection process for the nation's entry. Η ΕΡΤ ήταν υπεύθυνη για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο διαγωνισμό από το ντεμπούτο τους το 1974 μέχρι το 2013, όταν ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός τερματίστηκε με κυβερνητική οδηγία και αντικαταστάθηκε από την προσωρινή Δημόσια Τηλεόραση (ΔΤ) και αργότερα από τη Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση (ΝΕΡΙΤ). Μετά τις ελληνικές νομοθετικές εκλογές του Ιανουαρίου το 2015, ξεκίνησε σχέδιο πρότασης για την αποκατάσταση της ΕΡΤ ως δημόσιου ελληνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Στις 28 Απριλίου 2015, το σχέδιο εγκρίθηκε και υπογράφηκε στο νόμο από το Κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα τη μετονομασία της ΝΕΡΙΤ στην ΕΡΤ. Η ΕΡΤ άρχισε να εκπέμπει και πάλι στις 11 Ιουνίου 2015. Η ΕΡΤ επιβεβαίωσε τις προθέσεις τους να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2016 στις 28 Αυγούστου 2015. Ο ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός χρησιμοποίησε διάφορες μεθόδους για να επιλέξει την ελληνική συμμετοχή στο παρελθόν, όπως εσωτερικές επιλογές και τηλεοπτικούς εθνικούς τελικούς για να επιλέξει τον ερμηνευτή, το τραγούδι ή και τους δύο για να ανταγωνιστεί τη Eurovision. Από το 2010, η ελληνική συμμετοχή επιλέχθηκε μέσω εθνικού τελικού, όπου συμμετείχε ένας διαγωνισμός μεταξύ διαφόρων καλλιτεχνών και τραγουδιών με τις ψήφους μιας ειδικής κριτικής επιτροπής και τηλεψηφοφορίας που αποφάσισε τη συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision.
Πριν τη Eurovision
Η ΕΡΤ ανακοίνωσε την 1η Οκτωβρίου 2017 ότι ο εκπρόσωπος της χώρας θα επιλεγεί μέσω εθνικού τελικού μετά από δύο διαδοχικά έτη εσωτερικής επιλογής. Στις 4 Οκτωβρίου 2017, η ΕΡΤ έστειλε επιστολή στις κορυφαίες δισκογραφικές εταιρείες σχετικά με τον εθνικό τελικό της για το Eurovision 2018. Ζητώντας τραγούδια, η επιστολή καθιστά σαφές ότι οι στίχοι πρέπει να είναι «αποκλειστικά» στην ελληνική γλώσσα και ότι οι συμμετοχές θα πρέπει κατά προτίμηση να έχουν και έναν εγγενή ήχο. Η προθεσμία για την παραλαβή των εγγραφών ήταν η 20η Οκτωβρίου. Εντούτοις, η ΕΡΤ ανακοίνωσε ότι η προθεσμία θα παραταθεί για μια εβδομάδα, με τη νέα προθεσμία να είναι η 27η Οκτωβρίου.
Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ανακοίνωσε την καλλιτεχνική επιτροπή που θα αξιολογήσει τα τραγούδια που θα υποβληθούν στον ελληνικό τελικό. Οι οκτώ κριτές είναι:
Μέχρι τις 27 Οκτωβρίου 2017, είκοσι καλλιτέχνες επιβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να συμμετάσχουν στον ελληνικό τελικό. Στις 8 Νοεμβρίου 2017, τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ανεπίσημα ότι η καλλιτεχνική επιτροπή επέλεξε πέντε (από τους 20 πιθανούς) καλλιτέχνες/συγκροτήματα (και τα τραγούδια τους) να περάσουν στον επόμενο γύρο, πράγμα που δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα ανταγωνίζονται στην ελληνική εθνική επιλογή, καθώς οι αντίστοιχες δισκογραφικές εταιρείες πρέπει να διαβεβαιώσουν την ΕΡΤ ότι σε περίπτωση που το τραγούδι τους κερδίσει το εισιτήριο για τη Λισαβόνα, θα χρηματοδοτήσουν αποκλειστικά την ελληνική συμμετοχή (διοργάνωση στη Λισαβόνα, προώθηση και μουσικό βίντεο). Οι πέντε πράξεις που φτάνουν στον επόμενο γύρο υπογραμμίζονται με πορτοκαλί χρώμα:
Ελληνικός Τελικός 2018
Ο τελικός επρόκειτο να διεξαχθεί στις 22 Φεβρουαρίου 2018. Οι πέντε καλλιτέχνες επιλέχθηκαν από την καλλιτεχνική επιτροπή στις 7 Νοεμβρίου 2017. Ο νικητής θα επιλεγόταν μέσω 100% τηλεψηφοφορίας. Στις 14 Φεβρουαρίου 2018 ανακοινώθηκε ότι ο ελληνικός τελικός θα παρουσιαζόταν από τους Παναγιώτη Κουντουρά και Νίκο Πιτάνιο. Την επομένη, δηλαδή στις 15 Φεβρουαρίου, η ΕΡΤ ανακοίνωσε ότι ο Ελληνικός Τελικός ακυρώθηκε λόγω του ότι δύο από τις τρεις δισκογραφικές δεν κατέθεσαν το ποσό που ζητούσε η ΕΡΤ (20.000€) και επομένως αυτό οδήγησε στον αποκλεισμό της Αρετής Κετιμέ και των Χοροσταλίτων από το διαγωνισμό. Στις 16 Φεβρουαρίου 2018, η ΕΡΤ ανακοίνωσε επίσημα ότι η Γιάννα Τερζή θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Λισαβόνα, αφού ήταν η μόνη συμμετέχουσα που είχε παραμείνει.
Τελικός
Σημειώσεις
Στη Eurovision
Ο "Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2018" θα διεξαχθεί στη Altice Arena στην Λισσαβόνα, Πορτογαλία και θα αποτελείται από δύο ημιτελικούς στις 8 και 10 Μαΐου και τον τελικό στις 12 Μαΐου 2018. Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλα τα έθνη με τις εξαιρέσεις της διοργανώτριας χώρας και των Μεγάλων Πέντε (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) απαιτείται να λάβουν μέρος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να αγωνιστούν για τον τελικό. Οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό, προκρίνονται στον τελικό. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χωρίζει τις ανταγωνιστικές χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία βασισμένα σε πρότυπα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, με χώρες με ευνοϊκές ιστορίες ψηφοφορίας να τοποθετούνται στο ίδιο δοχείο. Στις 29 Ιανουαρίου 2017, πραγματοποιήθηκε ειδική κλήρωση συμμετοχής, η οποία έθεσε κάθε χώρα σε έναν από τους δύο ημιτελικούς, καθώς και το ήμισυ της επίδειξης στην οποία θα συμμετείχαν. Η Ελλάδα τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό που θα διεξαχθεί στις 8 Μαΐου 2018 και είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό της παράστασης.
Μόλις κυκλοφορούν όλα τα ανταγωνιστικά τραγούδια για το διαγωνισμό του 2018, η σειρά εμφάνισης των ημιτελικών θα αποφασιστεί από τους παραγωγούς των εκπομπών και όχι μέσω μιας άλλης κλήρωσης, έτσι ώστε παρόμοια τραγούδια να μην τοποθετηθούν το ένα δίπλα στο άλλο. Η Ελλάδα επιλέχθηκε να ερμηνεύσει στη θέση 14, μετά τη συμμετοχή της Αυστρίας και πριν τη συμμετοχή της Φινλανδίας.
Οι δύο ημιτελικοί και ο τελικός θα εκπεμφθούν στην Ελλάδα τηλεοπτικά μέσω των ΕΡΤ1, ΕΡΤ HD και ERT World και ραδιοφωνικά μέσω των ΕΡΑ 2 και Η Φωνή της Ελλάδας με σχολιαστές τους Αλέξανδρο Λιζάρδο και Δάφνη Σκαλιώνη.
Ημιτελικός
Η Ελλάδα ερμήνευσε το τραγούδι 14η στον πρώτο ημιτελικό, μετά την Αυστρία και πριν τη Φινλανδία. Στο τέλος της βραδιάς, η Ελλάδα δεν ήταν μία από τις δέκα χώρες που ανακοινώθηκαν ως προκριθέντες στον μεγάλο τελικό, κάνοντας αυτή τη δεύτερη μη πρόκριση από το 2016.
Ψηφοφορία
Η ψηφοφορία κατά τη διάρκεια των τριών εκδηλώσεων αφορούσε κάθε χώρα που απονέμει δύο ομάδες από 1-8, 10 και 12 βαθμούς: μία από την επαγγελματική τους κριτική επιτροπή και η άλλη από την τηλεψηφοφορία. Η κριτική επιτροπή κάθε έθνους απαρτίζεται από πέντε επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας που είναι πολίτες της χώρας που εκπροσωπούν, με τα ονόματά τους να δημοσιεύονται πριν από τον διαγωνισμό για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια. Αυτή η κριτική επιτροπή έκρινε κάθε εγγραφή με βάση: φωνητική ικανότητα, την απόδοση στη σκηνή, τη σύνθεση και την πρωτοτυπία του τραγουδιού και τη συνολική εντύπωση από την πράξη. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται σε κανένα μέλος εθνικής κριτικής επιτροπής να συνδέεται κατά κανένα τρόπο με κάποια από τις ανταγωνιστικές πράξεις κατά τρόπον ώστε να μην μπορούν να ψηφίσουν με αμεροληψία και ανεξαρτησία. Οι ατομικές κατατάξεις κάθε μέλους της κριτικής επιτροπής καθώς και τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας του έθνους γίνονται γνωστά λίγο μετά τον μεγάλο τελικό.
Παραπομπές
Ελλαδα Eurovision
Τσιναρλάρ
Το Τσιναρλάρ (επίσης Τσίναρλαρ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ντιουζ Μπιλιτσί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Αλεξίνικος ο Ηλείος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντάλας-Φορτ Γουόρθ
Το Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντάλας-Φορτ Γουόρθ (αγγλικά: Dallas-Fort Worth Film Critics Association Award For Best Suporting Actor) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Ντάλας-Φορτ Γουόρθ για να τιμήσει έναν ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε υποστηρικτικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντάλας-Φορτ Γουόρθ
Μάρκος Κλαύδιος Τάκιτος
Ο Μάρκος Κλαύδιος Τάκιτος (λατ.: Marcus Claudius Tacitus, περ. 200 – Ιούνιος 276), ή απλά Τάκιτος, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας μεταξύ 275-276.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Εικάσιος ο Κολοφώνιος
Ο Εικάσιος ο Κολοφώνιος (γιος του Λυκίνου, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κολοφώνα ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 131ους (256 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο παππούς του ο Ερμησιάναξ ο Κολοφώνιος είχε υπάρξει επίσης ολυμπιονίκης στην πάλη παίδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κολοφώνιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1924
Στις 4 Ιανουαρίου 1924, ο Ελευθέριος Βενιζέλος επέστρεψε, ύστερα από μακρόχρονη απουσία από την Ελλάδα, και κατ' αρχήν - αρνούμενος να δεχτεί την πρωθυπουργία - δέχτηκε την τιμητική θέση του Προέδρου της Βουλής, που του πρόσφερε η Δ' Εθνοσυνέλευση. Μερικές ημέρες αργότερα, αποφάσισε να αναλάβει την ηγεσία της νέας κυβέρνησης, και, στις 11 Ιανουαρίου, ορκίστηκε πρωθυπουργός.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο, δήλωσε πως η ανάμειξή του στα πολιτικά πράγματα ήταν προσωρινή και πως ο σχηματισμός της κυβέρνησης αποσκοπούσε στην αποκατάσταση χρηστής διοίκησης, όπως την περίοδο 1910-1915. Η κυβέρνηση όμως δε μπόρεσε να εφαρμόσει κανένα από τα σχέδιά της, μια που η αντιπαράθεση του Βενιζέλου με τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου, σχετικά με το «Πολιτειακό» (ο Βενιζέλος ήταν υπέρ της Συνταγματικής Βασιλείας, ενώ ο Παπαναστασίου υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας), και η επικράτηση των απόψεων του τελευταίου στο Νομοθετικό σώμα, τον οδήγησαν σε παραίτηση και σε ακόμα μία αποχώρηση από τη χώρα.
Παραπομπές
1924 01 Κατηγορία:1924 1
Νησάκι Κέρκυρας
Το Νησάκι είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 282 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Αστικό κοινοτικό αγρόκτημα και πάρκο Μάντσουτ
Το αστικό κοινοτικό αγρόκτημα Μάντσουτ (Mudchute) βρίσκεται στην Αγγλία και συγκεκριμένα στο Ανατολικό Λονδίνο και αποτελεί αστικό πάρκο. και τοπικό φυσικό καταφύγιο και τόπο μητροπολιτικής σημασίας για τη διατήρηση της φύσης.
Πρέπει να σημειωθεί ότι τη δεκαετία του 1970, η συγκεκριμένη περιοχή προοριζόταν για την ανέγερση πολυώροφων πολυκατοικιών, όπου μετά από τις έντονες διαμαρτυρίες της τοπικής κοινότητας, απετράπησαν οι ενέργειες αυτές και εξασφαλίστηκε ο πράσινος χαρακτήρας της περιοχής.
Η Mudchute Association, αποτελεί μια οργάνωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με κύριο σκοπό την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, με εκπαιδευτικές δραστηριότητες γεωργίας, κτηνοτροφίας. Το αγρόκτημα έκτασης 32 στρεμμάτων, λειτουργεί με την οικονομική ενίσχυση πολιτών μέσω της εγγραφής ως μέλους, αγοράς προϊόντων, υιοθέτησης μικρών ζώων, δωρεάς, επινοικίασης εγκαταστάσεων για εκδηλώσεις και του εθελοντισμού. Η οργανωμένη αυτή δράση κατά βάση των αστικών καλλιεργειών εντός μητροπολιτικών πάρκων, βελτιώνει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων, λειτουργώντας καταλυτικά στην ανάπτυξη της τοπικής κοινότητας, τονώνοντας την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενθαρρύνοντας την ενεργητικότητα και δημιουργώντας ευκαιρίες για αναψυχή, άσκηση, θεραπεία και εκπαίδευση. Μέσα από το συγκεκριμένο αστικό κοινοτικό αγρόκτημα αξιοποιούνται τα χαρακτηριστικά της αστικής ζωής, όπως είναι η εγγύτητα και οι αυξημένες ευκαιρίες για συλλογική δράση.
Παραπομπές
https://www.mudchute.org/ http://ikee.lib.auth.gr/record/284208?ln=el
Κατηγορία:Πάρκα στην Αγγλία
Σουλόπουλο Ιωαννίνων
Το Σουλόπουλο είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 με την παλιά του ονομασία Σούλι Ντίνου στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Σουλόπουλον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Μικρό Σουλόπουλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Σουλοπούλου της δημοτικής ενότητας Ευρυμενών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό ως κοινότητα 45 κατοίκους ενώ ως οικισμός 25.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Ελισάβετ Φιλιππούλη
Η Ελισάβετ Φιλιππούλη είναι Ελληνίδα κοινωνική επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος. Είναι η ιδρυτής και Διευθύνουσα Σύμβουλος του Global Thinkers Forum, μίας παγκόσμιας πλατφόρμας που καλεί τους υφιστάμενους και μελλοντικούς ηγέτες να ανταλλάσσουν ιδέες, γνώσεις και να προωθούν την αριστεία και να βοηθούν τις γυναίκες και τους νέους με γνώση και πρόσβαση σε δίκτυα. Το 2016 ανακηρύχθηκε ανάμεσα στους 42 κορυφαίους επιχειρηματίες του Σαΐντ Business School του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. αριστερά|μικρογραφία| Αθήνα, Ελλάδα - Δεκέμβριος 2013: Η Ελισάβετ Φιλιππούλη και ο Στέφεν Κόλε παρουσιάζουν τα βραβεία Global Thinkers Forum Awards for Excellence 2013 Το 2012 η Φιλιππούλη ξεκίνησε το Global Thinkers Forum (GTF), μία παγκόσμια πλατφόρμα που επωάστηκε στο Σαΐντ Business School, η οποία συγκεντρώνει καινοτόμα μυαλά και δημιουργεί συζητήσεις για την προώθηση της ανταλλαγής γνώσεων και νέων ιδεών στην ηγεσία και τη συνεργασία. Με περισσότερα από 10.000 ονόματα διευθύνοντων συμβούλων, επενδυτών, ακαδημαϊκών και εκπροσώπων των μέσων ενημέρωσης στη βάση δεδομένων του, το GTF διαθέτει ένα ευρύ, ποικίλο και ισχυρό δίκτυο παγκόσμιων εμπειρογνωμόνων. Το εναρκτήριο Παγκόσμιο Φόρουμ στοχαστών πραγματοποιήθηκε το 2012 υπό την αιγίδα της Βασίλισσας Ράνια της Ιορδανίας και συγκέντρωσε 300 διευθύνοντες συμβούλους, ηγέτες, καινοτόμους, κοινωνικούς επιχειρηματίες, επενδυτές και ακαδημαϊκούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Πρωτοπόροι του Αύριο
Οι Πρωτοπόροι του Αύριο (Αραβικά: رواد الغد Ruwād al-Ghad, Αγγλικά: Tomorrow's Pioneers) είναι παιδικό πρόγραμμα, το οποίο μεταδόθηκε στο διάστημα 2007-09 στον Παλαιστινιακό τηλεοπτικό σταθμό της Χαμάς Al-Aqsa TV (Αραβικά: مرئية الأقصى قناة الأقصى ). Μεταδιδόταν κάθε Παρασκευή στη Λωρίδα της Γάζας.
Η εκπομπή παρουσίαζε την νεαρή παρουσιάστρια Σαραά Μπαρχούμ (Saraa Barhoum) και τον συμπαρουσιαστή της, ένα μεγάλο ζώο σε κοστούμι, καθώς έπαιζαν σκετς και συζητούσαν για τη ζωή στην Παλαιστίνη. Στην εκπομπή τηλεφωνούσαν και παιδιά, συνήθως 9-13 ετών αλλά μερικές φορές ακόμα και τριών ετών. Είχε τη μορφή εκπαιδευτικής παιδικής εκπομπής και είχε παρόμοιο στυλ με άλλες εκπομπές όπως το Sesame Street ή το Ο Μπάρνι και οι φίλοι του.
Το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενο από τη διεθνή κοινότητα, καθώς περιείχε πολύ έντονα μηνύματα αντισημιτισμού, ισλαμισμού, αντιαμερικανισμού και άλλα αντιδυτικά θέματα. Ο αρχικός οικοδεσπότης Χαζίμ Αλ Σαράγουι ο οποίος υποδυόταν και τον ποντικό Φαρφούρ δήλωσε ότι διάφορες σκηνές, όπως αυτή της δολοφονίας του Φαρφούρ από τον Ισραηλινό ανακριτή δεν επρόκειτο για προπαγάνδα, αλλά για την καθημερινότητα που βιώνουν όλοι οι Παλαιστίνιοι. Η Disney έχει δηλώσει ότι θα κινηθεί νομικά εναντίον της Χαμάς για λόγους παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων.
Το πρόγραμμα παραμένει ακόμα επίκαιρο καθώς αποτελεί θέμα προς συζήτηση ή και σάτιρα. Ο Φαρφούρ ο ποντικός αλλά και άλλοι χαρακτήρες της εκπομπής όπως ο Ναχούλ η μέλισσα και ο Ασσούντ το κουνέλι έχουν πλέον εξελιχτεί σε διαδικτυακά μιμίδια.
Αναφορές
Κατηγορία:Παλαιστινιακές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Χαμάς Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια
Κορίνα Μεντζελοπούλου
μικρογραφία| Το κτήμα Σατό Μαργκό που ανήκει στην Κορίνα Μεντζελοπούλου Η Κορίνα Μεντζελοπούλου-Petit (γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1953) είναι Γαλλοελληνίδα επιχειρηματίας που κατέχει και διαχειρίζεται το περίφημο κτήμα κρασιού του Μπορντό, το Σατό Μαργκό. Τα κρασιά της έχουν κερδίσει συχνά το βραβείο του Μπορντό Κρασί της Χρονιάς. Έχει αναφερθεί ως μία από τις κορυφαίες γυναίκες στη βιομηχανία κρασιού.
Νεαρή ηλικία
Η κόρη του επιτυχημένου Έλληνα μεγιστάνα των σούπερ μάρκετ Ανδρέα Μεντζελόπουλου, η Κορίνα Μεντζελόπουλος γεννήθηκε στη Μπουλόν-Μπιγιανκούρ, ακριβώς δυτικά του Παρισιού. Αφού αποφοίτησε με πτυχίο στην κλασική λογοτεχνία, παρακολούθησε το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών στο Παρίσι όπου έλαβε το μεταπτυχιακό της το 1979. Ο μόνος αδερφός της πέθανε σε νεαρή ηλικία αφήνοντας την μοναδική κληρονόμο του κτήματος Σατό Μαργκό που άφησε ο πατέρας της. Ήταν περήφανη για αυτήν την κληρονομιά και συνέβαλε στην περαιτέρω ανάπτυξή της.
Παραπόταμος Σερρών
Ο Παραπόταμος είναι οικισμός του Δήμου Σιντικής της περιφερειακής ενότητας Σερρών. Υπάγεται στην κοινότητα Ανατολής του δήμου Σιντικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 133 κατοίκων. becareful
Κορίνα Μεντζελοπούλου
Καριέρα
Αφού εργάστηκε αρχικά στη διαφημιστική εταιρία Havas, η Μεντζελοπούλου μετακόμισε στην οικογενειακή επιχείρηση ηγούμενη της εταιρείας χαρτοφυλακίου Primistères που ελέγχει την αλυσίδα λιανικών ειδών παντοπωλείου του πατέρα της Félix Potin. Το 1977, ο πατέρας της αποφάσισε να μετακομίσει στον τομέα του κρασιού και αγόρασε το κτήμα Σατό Μαργκό (η παλαιότερη ιστορία του χρονολογείται στον 16ο αιώνα ) για 72 εκατομμύρια φράγκα (16 εκατομμύρια δολάρια). Με το θάνατό του το 1980, η χήρα του Λόρα και η κόρη του Κορίνα Μεντζελόπουλος κληρονόμησαν το κτήμα και προχώρησαν σε σημαντικές βελτιώσεις στο οινοποιείο. Η Κορίνα είπε για αυτό, "Στην αρχή συνεχίσαμε το έργο του πατέρα μου με υπερηφάνεια. Εμείς απλά δεν είχαμε το δικαίωμα να το αφήσει να αποτύχει.» Το 1990, ο όμιλος Agnelli έγινε ο κύριος μέτοχος, αλλά το 2003 η Μετζελοπούλου απέκτησε ξανά την κυριότητα μετά την εξαγορά των μετοχών της Agnelli. Σε συνέντευξη της στην Rose Hoare το 2012, τόνισε πώς αναγνώρισε την επιτυχία της στον πατέρα της: «Νομίζω ότι ήταν ιδιοφυΐα....Το μεγάλο πραξικόπημά του ήταν το Σατό Μαργκό: ήταν σε πώληση για δύο χρόνια και ήταν ο μόνος που συνειδητοποίησε τι αξία είχε αυτό το όνομα. "
Παραπόταμος Σερρών
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Κορίνα Μεντζελοπούλου
Καριέρα
Την εποχή που η οικογένεια Μεντζελόπουλος αγόρασε το Σατό Μαργκό, η φήμη του αμπελώνα είχε αμαυρωθεί από μέτριες σοδειές, ένα σκάνδαλο με ετικέτες και χαμηλές τιμές κρασιού. Για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων, η Κορίνα συνεργάστηκε αρχικά με τον γενικό διευθυντή Φιλίπ Μπαρέ και τον σύμβουλο οινολόγο καθηγητή Εμίλ Πεϊνό στη διαχείριση του αμπελώνα. Το 1983 ο διορισμός του Πολ Πονταλιέ ως αναπληρωτή διευθυντή του Μπαρέ αποδείχθηκε μια εμπνευσμένη επιλογή. Υπό την ηγεσία του, προστέθηκε ένα νέο κελάρι, βελτιώθηκε η αποστράγγιση και δημιουργήθηκε ένα δεύτερο υπόγειο κελάρι για να φιλοξενήσει τα βαρέλια του δεύτερου έτους. Ο Πολ Πονταλιέ πέθανε το 2016. Μέχρι το 2012 ο Βρετανός αρχιτέκτονας Νόρμαν Φόστερ είχε αναλάβει να επανασχεδιάσει και να επεκτείνει τα κελάρια, καθώς και να χτίσει μία νέα αίθουσα οινοποίησης και μία βιβλιοθήκη για τις χρονιές κρασιού. Η εργασία ολοκληρώθηκε έως το 2015 και είναι ανοιχτή για προγραμματισμένες επισκέψεις.
Η Μεντζελοπούλου διευθύνει την επιχείρηση από ένα γραφείο στο Παρίσι. Το επιχειρηματικό της πνεύμα μπορεί να κριθεί από την αυξανόμενη περιουσία της. Το 2012, εκτιμήθηκε ότι ανερχόταν σε 600 εκατομμύρια ευρώ, από περίπου 300 εκατομμύρια το 2004. Η Μεντζελοπούλου έλαβε τη διάκριση του Λειτουργού της Λεγεώνας της Τιμής το 2012.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον Hubert Leven. Η νεότερη από τις τρεις κόρες της, η Αλεξάνδρα Πετίτ-Μεντζελόπουλος, εντάχθηκε στο Σατό Μαργκό το φθινόπωρο του 2012 και αναμένεται να αναλάβει την επιχείρηση μία μέρα. Η μητέρα του Μεντζελόπουλου, η Βερόνικα, ξαναπαντρεύτηκε τον Αλέξη Μερσέντες.
Φιλανθρωπία
Για το Coffeeland Landmine Victims Trust, ένα Πρόγραμμα του Polus Center, στη Νικαράγουα, την Ονδούρα, την Κολούμπια, το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη, διοργανώθηκε ένα "Fine Wine Dinner" με τα κρασιά του Σατό Μαργκό, στο οποίο η Μετζελοπούλου του Σατό Μαργκό ήταν η επίτημη προσκεκλημένη. Η δωρεά της για τον σκοπό ήταν τα κρασιά Σατό Μαργκό από το κελάρι της στο Μπορντό. Τα κρασιά περιελάμβαναν Pavillon Blanc 2005, Pavillon Rouge 1995, Château Margaux 1999, Château Margaux 1996, Château Margaux 1989 plus Château d'Yquem 1999 και Dom Pérignon Champagne 1999. Το δείπνο συγκέντρωσε 100.000 δολάρια για το ίδρυμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Γάλλοι επιχειρηματίες
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσιγκτον Π.Κ.
Το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσινγκτον Π.Κ (αγγλικά: Washington D.C. Area Film Critics Association Awards For Best Director) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσινγκτον Π.Κ. για να τιμήσει έναν σκηνοθέτη που έχει επιδείξει εξαιρετικό επιτευγμα στην κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσινγκτον Π.Κ. Ουάσινγκτον
Κόστα ντε λα Λουθ
Με την ονομασία Κόστα ντε λα Λουθ (Costa de la Luz) φέρεται όλο το ανάπτυγμα της δυτικής ακτής της Ανδαλουσίας, (Ισπανία) η οποία και βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό.
Η παραλία αυτή εκτείνεται από τις εκβολές του ποταμού Γουαδιάνα (βορειοδυτικά), στα ισπανο-πορτογαλικά σύνορα, μέχρι την Ταρίφα, νότια, από την οποία στη συνέχεια ακολουθεί ανατολικά η μεσογειακή πλέον Κόστα ντελ Σολ. Λόγω της μακράς ηλιοφάνειας (περίπου 300 ημέρες το χρόνο) αλλά και του υποτροπικού κλίματος, από το 1950 που ξεκίνησε η τουριστική ανάπτυξή της έχει μετατραπεί σήμερα σ' ένα από τους δημοφιλέστερους τόπους θαλασσίων σπορ της Ισπανίας με τεράστια ξενοδοχειακή υποδομή και άθλησης.
Η τεράστια παραλία ντε λα Λουθ προσελκύει εκατομμύρια τουρίστες κατ' έτος, κυρίως από τη Γαλλία και Γερμανία, όχι όμως περισσότερους από την αντίθετη παραλία την Κόστα ντελ Σολ που είναι πολύ περισσότερο ανεπτυγμένη.
Παρά ταύτα στη Κόστα ντε λα Λουθ υφίστανται ακόμη παρθένες παραλίες χωρίς πολυώροφα κτίρια ή άλλα έργα υποβάθμισης του περιβάλλοντος παράλιου χώρου ενώ θεωρείται εκ της προσβολής της από τον ωκεανό η ιδανικότερη για ιστιοσανίδα.
Στο ανάπτυγμα της ακτής αυτής περιλαμβάνονται πολλές παραλιακές πόλεις - λιμένες εθνικά και θαλάσσια πάρκα, εκβολές ποταμών με σπουδαίους υδροβιότοπους κ.λπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουθ
Σιχχαπίτ
Το Σιχχαπίτ (επίσης, Σιχχαπούτ, Σιχ-Γκαπούτ, και Σιχγκαπίτ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Καρατσαϊτσέκ.