cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαξ Μπιάτζι
250
Η Επαγγελματική του καριέρα άρχισε το 1991 με τη μηχανή της Aprilia RS250 και τερμάτισε στην 27η θέση του πρωταθλήματος. Το 1992 το συμβόλαιο του Μαξ με την «Απρίλια» έληξε τερματίζοντας στην 5η θέση. Η πρώτη του νίκη ήρθε την ίδια χρονιά στην πίστα Καγιαλάμι στη Νότια Αφρική. Την επόμενη χρονιά βρήκε ομάδα και πήγε στη Honda τερματίζοντας 4ος με μια νίκη στην πίστα της Βαρκελώνης. Το 1994 ξαναεπέστρεψε στην ομάδα της «Aprilia» κατακτώντας τρεις τίτλους (1994) (1995) (1996). Το 1997 έκανε την επιστροφή του πάλι στη Χόντα και συγκεκριμένα στην ομάδα του Ερβ Κανεμότο παίρνοντας τον 4ο τίτλο του. Τέλος, μετακινήθηκε στην κατηγορία των 500 κυβικών.
500
Ο Μαξ πρωτοεμφανίστηκε σε αυτήν την κατηγορία νικώντας στις κατατακτήριες δοκιμές στην πίστα της Σουζούκα στην Ιαπωνία. Επίσης νίκησε στην Τσεχία και χάρη σε αυτήν τη νίκη του έδωσε την 2η θέση κάτω από τον θρύλο Μικ Ντούχαν. Μετά την ομάδα του Ερβ Κανεμότο πήγε στη Γιαμάχα όπου θα αντιμετώπιζε όλες τους οδηγούς που χρησιμοποιούσαν τις μηχανές της Χόντα! Τις χρονιές 1999, 2000 και 2001 βγήκε στις θέσεις 4,3 και 2 αντίστοιχα. Το 2002 μετακινήθηκε στην κορυφαία κατηγορία των 800 κυβικών.
MotoGP
Ο Μαξ μετακινήθηκε το 2002 στο Μοτό Τζι Πι (MotoGP) όπου και παρέμεινε μέχρι το 2005. Όταν μπήκε στην κατηγορία Μοτό Τζι Πι έκανε ένα σερί νικώντας δύο αγώνες (Μπρνο-Τσεχία) και (Σεπάνγκ-Μαλαισία). Μάλιστα είχε και αντιπαλότητες και η μεγαλύτερη ήταν αυτή με τον Βαλεντίνο Ρόσι. Την επόμενη χρονιά (2003) έφυγε από τη Χόντα και πήγε στην ομάδα Κάμελ Πράμακ Πονς όπου και τερμάτισε τρίτος στη βαθμολογία. Το 2004 ήταν πολύ κοντά στον τίτλο αλλά στην Πορτογαλία και συγκεκεριμένα στην πίστα του Εστορίλ τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να λείψει στους επόμενους αγώνες. Τελικά, βγήκε 3ος πίσω από τον Σέτε Τζιμπερνάου και από τον Βαλεντίνο Ρόσι.
Το 2005 ο Μαξ ξαναγύρισε στην ομάδα της Honda με δεύτερο οδηγό τον Νίκι Χάιντεν και ξαναείδε τον Εβρ Κανεμότο μόνο που τότε ήταν ο διευθυντής της ομάδας. Παρόλα αυτά, τερμάτισε στην 5η θέση. Για αυτόν τον λόγο ο Ερβ τον έδιωξε από την ομάδα και τον αντικατέστησε ο Ντάνι Πεντρόσα ο οποίος εκείνη τη χρονιά είχε στεφθεί πρωταθλητής των 250 κυβικών. Το 2006 ανακοίνωσε στην επίσημη ιστοσελίδα ότι η καριέρα του στα 800 κυβικά τελείωσε, επειδή δεν έβρισκε ομάδα.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σουπερμπάικ
Την ίδια χρονιά όμως το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σούπερμπάικ έμαθαν ότι απολύθηκε και τον προσκάλεσαν να πάει εκεί. Συμφώνησε με την Κόρσερ και εντάχθηκε στο ρόστερ του πρωταθλήματος. Ξεκίνησε στο Κατάρ και τερμάτισε 2ος κάνοντας μια πολύ καλή εμφάνιση. Ο Μαξ θεωρούταν ένας από τους ανθρώπους φαβορί για τον τίτλο, επειδή βρισκόταν στην πρώτη τριάδα. Τερμάτισε 3ος πίσω από τον Τζέιμς Τόουσλαντ και από τον Νοριγιούκι Χάγκα. Την επόμενη χρονιά, όμως, η συμφωνία της Κόρσερ με τη γνωστή μεξικανική εταιρίας μπύρας Κορόνα έληξε και έτσι δεν μπόρεσαν να έχουν τον Μαξ. Το 2008 μετακινήθηκε στην Γκόου Ιέβεν και τερμάτισε στην 7η θέση λόγω μηχανικών προβλημάτων. Ωστόσο, κατάφερε να ανέβει τρεις φορές στο βάθρο αλλά όχι σαν νικητής. Το 2009 εντάχθηκε στην «Απρίλια» όπου έχει συμβόλαιο μέχρι το 2012.
Το 2010 κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Σουπερμπάικ, ένα γύρο πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Λέον Χάσλαμ με Suzuki.
Εθνική Γκάνας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Γκάνας αντιπροσωπεύει τη Γκάνα στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Γκάνας (Ghana Basketball Association).
Μαξ Μπιάτζι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οδηγοί αγωνιστικών μοτοσυκλετών Κατηγορία:Ιταλοί μοτοσικλετιστές
Εθνική Γκάνας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις
Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στη Σομαλία το 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκανα Γυναικων
Άγιος Μαμέρτους
Ο Άγιος Μαμέρτους (Mamert, ... - 475) ήταν αρχιεπίσκοπος της πόλης Βιεν στη Γαλατία και είναι Άγιος της Καθολικής Εκκλησίας. Η βασική συμβολή του στην εκκλησιαστική πρακτική ήταν η εισαγωγή της λιτανείας πριν την ημέρα της Αναλήψεως, ως μεσολάβηση έναντι σεισμών και άλλων καταστροφών. Η μνήμη του τιμάται στις 11 Μαΐου. Συγκαταλέγεται στους παγερούς αγίους.
Βιογραφία
Ήταν γόνος εύπορης γαλλορωμαϊκής οικογένειας από την Λυών. Αδελφός του ήταν ο θεολόγος και λόγιος Κλαυδιανός Μαμέρτους. Χρίστηκε επίσκοπος το 461 στη Βιεν (στη σημερινή Γαλλία). Λέγεται ότι έκανε πολλά θαύματα, γιάτρεψε κόσμο, και μια φορά με τις εκκλήσεις του έσωσε την πόλη από φοβερή πυρκαγιά. Στην καθολική αγιογραφία εικονίζεται ως επίσκοπος με φωτιά κάτω από τον χριστιανικό σταυρό. Είναι ο προστάτης των ποιμένων και των σωμάτων πυροσβεστικής. Στον άγιο αυτό γίνεται έκκληση κατά ξηρασίας, πυρετού και παθήσεων του θώρακα.
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Ιωάννης Κότταρης
Καταγόταν από τη Δωρίδα και την περίοδο 1874 - 1879 εκλέγονταν βουλευτής της περιοχής του, χωρίς να διευκρινίζεται αν ήταν προσκείμενος στη παράταξη του Α. Κουμουνδούρου, ή στην τότε αντίπαλη αυτού παράταξη, του Χ. Τρικούπη. Ήταν τελείως αγράμματος και στους λόγους του στη Βουλή, μιλώντας στη τοπική διάλεκτο της πατρίδας του ήταν ιδιαίτερα ευθύς, απότομος και καυστικός,  χωρίς περιστροφές. Στην ελληνική πολιτική ιστορία το όνομά του έμεινε παροιμιώδες για την απλή αλλά και εκπληκτική απάντηση που έδωσε όταν προκλήθηκε από  βουλευτή της αντίπαλης παράταξης.
Συγκεκριμένα όταν ανήλθε κάποτε να μιλήσει στο βήμα της Βουλής, (Παλαιά Βουλή), για την τότε παρατηρούμενη διαφθορά του δημοσίου, οι βουλευτές της ενάντιας παράταξης προσπάθησαν να τον αποτρέψουν σκώπτοντάς τον για την αγραμματοσύνη του. Ένας εξ αυτών, ο βουλευτής Κρεστενίτης σηκώθηκε και ζήτησε να μάθει από τον Κότταρη μέχρι ποίου σημείου της γραμματικής ακολούθησε μόρφωση. Τότε εκείνος χωρίς τη παραμικρή αίσθηση ενόχλησης ή κάποιου ενδοιασμού απάντησε απερίφραστα, με τη χαρακτηριστική διάλεκτο της πατρίδας του
Η απάντηση αυτή που εξέπληξε όλους, αποτέλεσε κύριο θέμα πολλών τότε δημοσιογράφων, γελοιογράφων και σατυρικών της εποχής όπως και του Γ. Σουρή, που την εξέλαβαν σαν μια αφελή βουλευτική κυνική ομολογία. Από τότε και περισσότερο από ένα αιώνα γίνεται μνεία αυτής της φράσης κάθε φορά που οι πολιτικο-οκονομκές καταστάσεις της χώρας προκαλούν ίδιους συνειρμούς.
Αναφορά στον Ι. Κότταρη κάνει ο Γ. Σουρής στο ακόλουθο απόσπασμα με τα Λαυριωτικά, τον Συγγρό και το Πτωχοκομείο του:
Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας
Νεφερίτης Α΄ της Αιγύπτου
thumb|250px|Σαρκοφάγος του Φαραώ της Αιγύπτου Νεφερίτη Α' Ο Νεφερίτης Α' της Αιγύπτου ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος Φαραώ της 29ης δυναστείας της Αιγύπτου, βασίλευσε στην Αίγυπτο από το 398 π.Χ. ως το 393 π.Χ.. Έγινε βασιλιάς αφού νίκησε και εκτέλεσε στην Μέμφιδα τον Φαραώ της Αιγύπτου Αμυρταίο της 28ης δυναστείας το φθινόπωρο του 399 π.Χ., μετέφερε την πρωτεύουσα της Αιγύπτου στην γενέτειρα του Μένδης η οποία έγινε και ο τόπος ταφής του. Στην εξωτερική του πολιτική ο Νεφερίτης Α' υποστήριξε την Σπάρτη στον πόλεμο της εναντίον των Περσών, την εξόπλισε με διάφορα υλικά όπως σιτάρι και 100 τριήρεις. Στην Αίγυπτο υπάρχουν ελάχιστες αναφορές με το όνομα του, το 1992/1993 μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο και το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον ανακάλυψε στον τάφο του τμήματα της σαρκοφάγου του και του ταφικού του εξοπλισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεφερίτης Α'
Κατηγορία:Φαραώ της 29ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Συνήγορος του Παιδιού
Ο Συνήγορος του Παιδιού είναι μια ανεξάρτητη αρχή προάσπισης των δικαιωμάτων των παιδιών, ένας θεσμός που υπάρχει στην παγκόσμια κοινότητα από το 1981, όταν διορίστηκε η πρώτη Συνήγορος του Παιδιού στη Νορβηγία. Σήμερα υπάρχει μεγάλος αριθμός Συνηγόρων του Παιδιού σε όλο τον κόσμο. Στην Ευρώπη το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συνηγόρων του Παιδιού (ENOC) αριθμεί περισσότερα από 40 μέλη. Στην Ελλάδα το ρόλο του Συνηγόρου του Παιδιού ασκεί ο Συνήγορος του Πολίτη, στον οποίο με βάση ειδική νομοθετική ρύθμιση (ν.3094/2003) διορίζεται ένας Βοηθός Συνήγορος για το Παιδί και λειτουργεί ένας κύκλος δραστηριότητας που ασχολείται αποκλειστικά με την προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού. Πρώτος Βοηθός Συνήγορος για το Παιδί ορίστηκε το 2003 ο Γιώργος Μόσχος, ο οποίος επανατοποθετήθηκε στη θέση αυτή το 2008, το 2011 και το 2016. Τον Ιανουάριο του 2018 υπέβαλε την παραίτησή του. Νέα Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού ορίστηκε η Θεώνη Κουφονικολάκου, η οποία ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 13 Φεβρουαρίου 2018.
Η διαφορά του Συνηγόρου του Παιδιού από το Συνήγορο του Πολίτη έγκειται κυρίως στο ότι ασχολείται με όλο το φάσμα των παραβιάσεων των δικαιωμάτων των παιδιών (δηλαδή και στον ιδιωτικό χώρο, την οικογένεια, κλπ), ενώ ο Συνήγορος του Πολίτη ασχολείται με παραβιάσεις δικαιωμάτων πολιτών από δημόσιες υπηρεσίες μόνο, αλλά και στο γεγονός ότι οι Συνήγοροι του Παιδιού παγκοσμίως αναλαμβάνουν μεγάλο αριθμό πρωτοβουλιών για την προαγωγή των δικαιωμάτων των παιδιών, με τακτικές επισκέψεις σε σχολεία και ιδρύματα, επικοινωνίες με τα παιδιά, τους επαγγελματίες που εργάζονται μαζί τους και τους γονείς, συναντήσεις με εκπροσώπους υπουργείων και φορέων, οργάνωση εκδηλώσεων, παραγωγή και διάχυση ενημερωτικού υλικού, διοργάνωση εκστρατειών ευαισθητοποίησης, κ.α.
Παραπομπές
<references group="https://web.archive.org/web/20190322001702/http://www.0-18.gr/gia-megaloys/synigoros-toy-paidioy" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα
Εργατικό Κόμμα (Ολλανδία)
Το Εργατικό Κόμμα (ολλ. Partij van de Arbeid, PvdA) είναι ολλανδικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Από τις εκλογές του 2003, το κόμμα έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο της Βουλής των Αντιπροσώπων. Συμμετείχε στην κυβέρνηση Μπαλκενέντε μετά τις 22 Φεβρουαρίου 2007. Στις 20 Φεβρουαρίου 2010, το κόμμα αποσύρθηκε από την κυβέρνηση μετά από αντιδράσεις σχετικά με τον ρόλο του κόμματος στο Αφγανιστάν, όπου και οδήγησαν σε εκλογές το ίδιο έτος. Το κόμμα συμμετέχει στην κυβέρνηση του Μαρκ Ρούτε ύστερα από τις εκλογές του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Εργατικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Γενικές αρχές φωτογραφίας
Υπάρχουν τρεις κύριοι άξονες που πρέπει να έχει υπόψη του οποιοσδήποτε ασχολείται με τη φωτογραφία:
Οι τρεις βασικοί άξονες
Με τη συνειδητοποίηση αυτών των τριών κυρίων αξόνων δεν σημαίνει ότι  εξαντλούνται και οι γνώσεις που πρέπει να έχει ο ασχολούμενος με τη φωτογραφία, αλλά με τις στοιχειώδεις αυτές γνώσεις μπορούν να αποφευχθούν τα σοβαρά λάθη που γίνονται συνήθως από άγνοια. Παρακάτω εκτίθενται περισσότερες λεπτομέρειες για τους τρεις αυτούς άξονες. Θεωρείται ως μέσο καταγραφής το φιλμ, αλλά τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τους αισθητήρες των ψηφιακών μηχανών που πλέον έχουν κατακτήσει τον φωτογραφικό χώρο.
Διάρκεια έκθεσης του φιλμ (ή του αισθητήρα της ψηφιακής)
Όταν η ποσότητα φωτός που θα πέσει επάνω στο φιλμ είναι η κανονική τότε είναι κανονική και η έκθεση του φιλμ. Μεγαλύτερη ποσότητα προκαλεί υπερέκθεση (φωτογραφία ξεθωριασμένη) και μικρότερη από την κανονική προκαλεί υποέκθεση, (δηλαδή φωτογραφία σκοτεινή).
Η ταχύτητα κλείστρου μετριέται σε δευτερόλεπτα ή κλάσματα του δευτερολέπτου. Η μεγαλύτερη ταχύτητα κλείστρου που έχει επιτευχθεί στις φωτογραφικές μηχανές του εμπορίου είναι 1/12.000" ενώ για τη μικρότερη δεν υπάρχει όριο, μιας και μπορούμε, θεωρητικά, να κρατήσουμε ανοιχτό το διάφραγμα για όσο μεγάλο χρόνο θέλουμε. Το διάφραγμα μετριέται σε μονάδες "f" που εκφράζονται με αριθμούς όπως f/1, f/2.8, f/4, f/5.6,  f/8, f/11, f/16 f/22, f/32, κ.ο.κ. Όσο πιο μεγάλος ο αριθμός f τόσο πιο μικρό το διάφραγμα. (Ο αριθμός "f" είναι ο λόγος της εστιακής απόστασης προς τη διάμετρο του φακού, δηλ. F/d και από τη γεωμετρική ανάλυση προκύπτει ότι κάθε τιμή "f"αντιστοιχεί στην ίδια ποσότητα φωτός, ανεξάρτητα από τον φακό και το μέγεθός του). Οι αριθμοί "f" λέγονται και "βήματα" ή, πιο συχνά "f-stop". Κάθε f-stop αντιστοιχεί σε διπλασιασμό της ποσότητας του φωτός που περνά από τον φακό, από το προηγούμενό του. Υπάρχουν και "μισά" και "τρίτα" (δηλ. 1/3) του f-stop και πολλές σύγχρονες φωτ. μηχανές έχουν αυτές τις τιμές για να μπορεί ο φωτογράφος να ρυθμίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια την έκθεση. Πολλά εξωτερικά φωτόμετρα δίνουν και μέχρι 1/10 των τιμών "f". Αυτή η ακρίβεια χρησιμοποιείται, συνήθως, στις μεγάλες επαγγελματικές μηχανές (που παίρνουν φιλμ 10Χ12,5 εκ.) για φιλμ διαφανειών και δεν αφορά τις φωτογραφικές μηχανές των 35 mm που είναι και αυτές που ενδιαφέρουν τον ερασιτέχνη.
Η κλίμακα ταχυτήτων κλείστρου (αναφερόμαστε στην ταχύτητα και ως "χρόνο", αφού αντιστοιχεί στον πραγματικό χρόνο, δηλαδή τη διάρκεια έκθεσης) είναι, συνήθως, από μερικά δευτερόλεπτα (το μέγιστο είναι 30") έως 1/2000" (το μέγιστο είναι 1/12000). Οι συνηθέστερες τιμές χρόνων, που αντιστοιχούν και σε "stop", δηλαδή διπλασιασμό/υποδιπλασιασμό της ποσότητας του φωτός, είναι 1/15, 1/30, 1/60, 1/125, 1/250, 1/500 και 1/1000 (όλα αυτά σε δευτερόλεπτα). Αυτές οι τιμές είναι κλάσματα του δευτερολέπτου αλλά τα φωτόμετρα, είτε ενσωματωμένα στη φωτ. μηχανή ή εξωτερικά, τις δίνουν σε αριθμούς μόνο του παρονομαστή, δηλαδή "15, 30, 60, 125, 250, 500, 1000" για οικονομία χώρου στα καντράν ή στο σκόπευτρο όπου εμφανίζονται αυτές. Στις περιπτώσεις που οι χρόνοι είναι μεγαλύτεροι από ένα δευτερόλεπτο οι αριθμοί εμφανίζονται ή με ένα "s" (=seconds) ή με διπλό τόνο (").
Ο αριθμός του διαφράγματος συνδέεται ευθέως, όχι μόνο με την ποσότητα του φωτός που θα πέσει επάνω στην επιφάνεια του φιλμ, αλλά και μια άλλη παράμετρο που λέγεται "βάθος πεδίου" και έχει να κάνει με την απόσταση, εμπρός και πίσω από το θέμα μας, όπου εμφανίζονται σωστά εστιασμένα τα αντικείμενα στη φωτογραφία μας. Περισσότερα για το βάθος πεδίου στην επόμενη παράγραφο.
Η ταχύτητα του ανοιγοκλεισίματος του διαφράγματος, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, είναι η δεύτερη παράμετρος που σχετίζεται με την έκθεση. Μεγάλη ταχύτητα κλείστρου (=μικρός χρόνος) σημαίνει λιγότερο φως και αντίστροφα. Για κάθε κατάσταση φωτισμού υπάρχουν κάποιοι συνδυασμοί διαφράγματος και χρόνου που δίνουν τη σωστή έκθεση, δηλ. τη σωστή ποσότητα φωτός στην επιφάνεια του φιλμ. Αν χρειαστεί, για κάποιον λόγο να μειώσουμε το ένα μέγεθος πρέπει να αυξήσουμε αντίστοιχα το άλλο, έτσι ώστε η ποσότητα φωτός να είναι ή ίδια. (Μπορούμε να παρομοιάσουμε αυτό το φαινόμενο με το γέμισμα ενός δοχείου με νερό: Αν ανοίξουμε πολύ τη βρύση χρειαζόμαστε λιγότερο χρόνο για να γεμίσουμε. Αν ελαττώσουμε την παροχή αυξάνει ο απαιτούμενος χρόνος για να γεμίσει το ίδιο δοχείο). Αυτή η δυνατότητα είναι χρήσιμη για να μπορούμε να προσαρμόζουμε τις δύο παραμέτρους στις καταστάσεις της φωτογράφισης. Αν, για παράδειγμα, πρόκειται να φωτογραφίσουμε ένα όχημα σε κίνηση, ευνόητο είναι ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όσο γίνεται πιο μεγάλη ταχύτητα αλλιώς το αντικείμενό μας θα εμφανιστεί "κουνημένο". Το ίδιο ισχύει αν πρέπει να κρατάμε τη φωτ. μηχανή στο χέρι (όπου η ακινησία της μηχανής είναι μειωμένη). Για να έχουμε τότε σωστή έκθεση πρέπει να μεγαλώσουμε το διάφραγμα (ελαττώνοντας την τιμή του αριθμού "f", αφού ο αριθμός αυτός βρίσκεται σε αντιστρόφως ανάλογη σχέση με τη διάμετρο του ανοίγματος).
Αν, πάλι, θέλουμε να εστιάσουμε, για παράδειγμα, σ' ένα πρόσωπο, για να μην εμφανιστεί νεταρισμένο και το φόντο (δηλαδή για να έχουμε μικρό βάθος πεδίου) πρέπει να χρησιμοποιήσουμε μεγάλο διάφραγμα (δηλ. μικρό αριθμό "f"), και μεγάλη ταχύτητα. Αυτή η πρακτική ακολουθείται στη φωτογραφία πορτραίτου, όπου, για να εμφανίζεται καλλίτερα ορατό το πρόσωπο, προσπαθούμε να κάνουμε το φόντο θολό, (για να μην μπερδεύεται το μάτι με τις λεπτομέρειες του φόντου) ανοίγοντας πολύ το διάφραγμα, δηλ. ελαττώνοντας το βάθος πεδίου. Βέβαια, αυτό προϋποθέτει ότι το θέμα μας έχει κάποια απόσταση από το φόντο.
Η απόφαση για τις σωστές τιμές χρόνου έκθεσης ανοιχτού κλείστρου/διαφράγματος παίρνεται, συνήθως, με τη βοήθεια φωτόμετρου που ή είναι ενσωματωμένο στη φωτογρ. μηχανή ή είναι εξωτερικό. Σήμερα όλες οι φωτ. μηχανές των 35 mm (δηλαδή όλες οι ερασιτεχνικές) έχουν ενσωματωμένο φωτόμετρο που δείχνει τις τιμές αυτές ή τις αποφασίζει για λογαριασμό του φωτογράφου όταν μηχανή είναι σε αυτόματη λειτουργία (σε πολλές μηχανές υπάρχει επιλογή "αυτόματη/χειροκίνητη").
Οι τιμές έκθεσης που μας δίνει το ενσωματωμένο φωτόμετρο έχουν σχετική ακρίβεια και εξαρτώνται και από το θέμα μας. Σε συνηθισμένα θέματα, όπου η φωτεινότητα είναι περίπου ίδια σε όλη την έκταση του κάδρου, οι μετρήσεις αυτές είναι αρκετά ακριβείς. Όταν, όμως έχουμε έντονες διαφορές και μεγάλες φωτεινές ή σκοτεινές επιφάνειες, το φωτόμετρο "ξεγελιέται" και μας υποφωτίζει ή υπερφωτίζει το φιλμ, αντιστοίχως. Εδώ χρειάζεται και η προσωπική κρίση του φωτογράφου που μπορεί να ανοίξει ή να κλείσει τον φωτισμό κατά ένα ή περισσότερα βήματα (f-stop). Όταν έχουμε αμφιβολίες για την ακρίβεια των μετρήσεων του φωτομέτρου κάνουμε το λεγόμενο "bracketing" δηλαδή βγάζουμε περισσότερες φωτογραφίες, συνήθως τρεις, μία στις τιμές που μας δείχνει το φωτόμετρο, μία με συν ένα (ή περισσότερα) stop και μία με πλην ένα (ή περισσότερα) stop. Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει ότι η φωτ. μηχανή μας δίνει τη δυνατότητα χειροκίνητης ρύθμισης της έκθεσης. Πολλές πλήρως αυτόματες ερασιτεχνικές μηχανές χαμηλών απαιτήσεων δε δίνουν αυτή τη δυνατότητα. Στις συνηθισμένες φωτογραφίες σε αρνητικό φιλμ υπάρχει μεγάλη ανοχή στην ακρίβεια της έκθεσης γιατί τα σφάλματα μπορούν να διορθωθούν κατά την εκτύπωση, με αντιστάθμιση της υπο- ή υπερέκθεσης από το μηχάνημα εκτύπωσης ή τον χειριστή του. Στην περίπτωση θετικού φιλμ (για διαφάνειες) η ακρίβεια της φωτομέτρησης είναι κρίσιμη.
Αν θέλουμε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και εξωτερικό φωτόμετρο (υπάρχουν πολλές μάρκες και τύποι αλλά οι κύριες κατηγορίες είναι τα αναλογικά και τα ψηφιακά). Το εξωτερικό φωτόμετρο είναι πιο αντικειμενικό όργανο φωτομέτρησης από το ενσωματωμένο στη φωτογραφική μηχανή. Τα εξωτερικά φωτόμετρα δίνουν ζεύγη τιμών διαφράγματος/ταχύτητας, αφού, φυσικά, τα τροφοδοτήσουμε με την πληροφορία για την ευαισθησία του φιλμ. Τα απλά φωτόμετρα μετρούν προσπίπτοντα φωτισμό αφού κατευθύνουμε την επιφάνεια μέτρησης (συνήθως ένα λευκό ημισφαίριο) προς τη φωτεινή πηγή και πολύ κοντά ή μπροστά από το θέμα μας, έτσι ώστε να δέχεται τον ίδιο φωτισμό με αυτό. Πολλά φωτόμετρα διαθέτουν και δυνατότητα μέτρησης ανακλώμενου (από το θέμα) φωτός. Αυτός ο τρόπος μέτρησης είναι πολύ χρήσιμος όταν το θέμα μας είναι μακρυά και δεν έχουμε τη δυνατότητα να το προσεγγίσουμε για να μετρήσουμε το προσπίπτον φως επάνω του. Έχουν ένα σύστημα σκοπεύτρου όπου η επιφάνεια μέτρησης ορίζεται από έναν μικρό κύκλο. Οι προδιαγραφές του φωτομέτρου μας πληροφορούν και για τη (στερεή) γωνία σκόπευσης που αντιπροσωπεύει αυτός ο κύκλος. Τα μεγάλης ακριβείας φωτόμετρα ανακλώμενου μπορούν να φτάσουν και τη μία μοίρα!.
Εστίαση
Η εστίαση είναι ακρογωνιαία διαδικασία για κάθε φωτογράφηση. Οι Φακοί δεν έχουν την ιδιότητα του ματιού μας, να εστιάζουν αυτόματα σε κάθε αντικείμενο ή σκηνή που βλέπουν. Είναι, λοιπόν, απαραίτητη η ρύθμιση της θέσης του φακού σε σχέση με το θέμα και με το κάδρο του φιλμ, ώστε η εικόνα να προβληθεί καθαρά και με οξύτητα επάνω στη φωτοευαίσθητη επιφάνεια.
Οι φακοί των περισσότερων φωτογραφικών μηχανών έχουν ένα "δαχτυλίδι" στο σώμα τους που επιτρέπει τη χειροκίνητη εστίαση από τον φωτογράφο. Οι φακοί των πλήρως αυτομάτων μηχανών δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα γιατί προορίζονται για ερασιτέχνες που δεν έχουν γνώσεις και θέλουν όλα να γίνονται χωρίς τη δική τους συμμετοχή. Αυτές οι μηχανές εστιάζουν αυτόματα στο θέμα που εμφανίζεται στο κέντρο του κάδρου και φωτομετρούν και ρυθμίζουν διάφραγμα και ταχύτητα χωρίς την παρέμβαση του χειριστή. Είναι εύκολες στο χειρισμό αλλά είναι πολύ περιορισμένες σε δυνατότητες και βγάζουν καλές φωτογραφίες μόνο σε περιπτώσεις μέσου φωτισμού και μάλλον ομοιογενούς κάδρου. Επίσης, λόγω των μικρού. σχετικά, διαφράγματος που διαθέτουν (φακοί μικρής φωτεινότητας) έχουν και μεγαλύτερο βάθος πεδίου.
Εδώ θα περιοριστούμε στις μηχανές με δυνατότητες ρύθμισης της εστίασης. Φωτογραφία στην οποία το θέμα δεν είναι καλά εστιασμένο (ανετάριστο) δεν είναι επιτυχημένη. Επί πλέον, δεν αρκεί να είναι εστιασμένο μόνο το θέμα μας, αλλά, συχνά, και μια περιοχή μπροστά και πίσω από το κυρίως θέμα. Πολλές φορές θέλουμε να έχουμε καλά εστιασμένη όλη την περιοχή που εμφανίζεται στο κάδρο, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις φωτογραφίας τοπίου. Δύο είναι τα σημαντικά σημεία που πρέπει να έχει υπόψη του ο φωτογράφος σε σχέση με την εστίαση:
α) Μικρό βάθους πεδίου. Αυτή είναι η περίπτωση που θέλουμε να συγκεντρώσουμε την προσοχή του θεατή της φωτογραφίας μας σε ένα κεντρικό θέμα, χωρίς να αποσπάται η προσοχή του σ' ένα εστιασμένο φόντο ή τα κοντινά στη μηχανή πλάνα. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η φωτογραφία πορτραίτου. Σε αυτές τις περιπτώσεις "ανοίγουμε" τον φακό (μεγάλο διάφραγμα, δηλαδή μικρός αριθμός f), έτσι ώστε να έχουμε μικρό βάθος πεδίου. Αυτή η περίπτωση είναι και βολική γιατί μας επιτρέπει να έχουμε μεγαλύτερη ταχύτητα στο διάφραγμα, παράμετρο που επιτρέπει, αν ο φωτισμός είναι επαρκής, να κρατήσουμε τη μηχανή στο χέρι ελαχιστοποιώντας τον κίνδυνο να βγει κουνημένη η φωτογραφία.
β) Μεγάλο βάθος πεδίου. Αυτή είναι πολύ συχνή περίπτωση όταν φωτογραφίζουμε τοπία και απαιτούμε να έχουμε νεταρισμένα όλα τα σημεία της εικόνας, από τα πολύ κοντινά μέχρι τα πολύ μακρινά. Σ' αυτήν την περίπτωση θέλουμε το πιο μικρό, κατά το δυνατόν, διάφραγμα (δηλ. μεγάλο αριθμό f, δηλ. f/16, f/22, ή και πιο μικρό ακόμη, αν το έχει ο φακός μας.). Βέβαια, όταν κλείνουμε το διάφραγμα χρειαζόμαστε μικρότερες ταχύτητες και/η πιο γρήγορο φιλμ. Η χρήση τρίποδα είναι σχεδόν κανόνας για τις λήψεις με μικρό διάφραγμα, ώστε να περιορίσουμε της πιθανότητες κουνήματος της μηχανής, μια και το κράτημα με το χέρι δεν είναι σίγουρο στις μικρές ταχύτητες. Κάτι πολύ σημαντικό στις φωτογραφίες τοπίου (ή και οποιασδήποτε άλλης σκηνής με απαιτήσεις καλής απεικόνισης σε μεγάλο βάθος): Δεν αρκεί η χρήση μικρού διαφράγματος αλλά πρέπει να ξέρουμε και σε ποιο σημείο θα εστιάσουμε για να έχουμε το μέγιστο απαιτούμενο βάθος νεταρισμένο. Αυτό λέγεται "Υπερεστιακό Σημείο" (Hyperfocal point) και είναι το πλησιέστερο σημείο που εμφανίζεται νεταρισμένο όταν ο φακός είναι εστιασμένος στο άπειρο.
Ένας άλλος τρόπος να αυξήσουμε το βάθος πεδίου είναι η χρήση ευρυγώνιου φακού. Όσο πιο ευρυγώνιος είναι ο φακός τόσο πιο μεγάλο το βάθος πεδίου με τον ίδιο αριθμό f.
Πολλές φωτογραφικές μηχανές (μόνο οι μονοοπτικές Reflex) έχουν τη δυνατότητα προεπισκόπισης βάθους πεδίου: Με το πάτημα ενός κουμπιού κλείνει το διάφραγμα και ο φωτογράφος μπορεί να παρατηρήσει πόσο βάθος από τη σκηνή που φωτογραφίζει φαίνεται καλά εστιασμένο στο σκόπευτρο. Εάν δεν υπάρχει καλός φωτισμός, η εικόνα μπορεί να σκοτεινιάσει πολύ κατά τη σκόπευση λόγω κλεισίματος του διαφράγματος. Μερικές σύγχρονες μηχανές δίνουν και τη δυνατότητα να ορίσουμε το βάθος πεδίου που επιθυμούμε να έχουμε και αυτές ρυθμίζουν αυτόματα το απαιτούμενο διάφραγμα για να έχουμε το επιθυμητό βάθος.
Στο θέμα της εστίασης μπορεί να συμπεριληφθούν και αυτά που αφορούν το "θόλωμα" της φωτογραφίας από την κίνηση της μηχανής ή του θέματος:
Όταν κρατάμε τη μηχανή στο χέρι είναι δύσκολο να εξασφαλίσουμε τέλεια ακινησία, γιατί όλων των ανθρώπων τα χέρια κινούνται ασυναίσθητα, λίγο ή πολύ, κατά τη διάρκεια της λήψης. Όταν χρησιμοποιούμε πολύ μεγάλη ταχύτητα στο κλειστρο (μικρός χρόνος έκθεσης), η μικρή αυτή κίνηση δεν επηρεάζει την ποιότητα της εικόνας. 'Αν, όμως, είμαστε αναγκασμένοι να φωτογραφίσουμε με μικρή ταχύτητα τότε καλλίτερα να χρησιμοποιήσουμε τρίποδο ή άλλο τρόπο ακινητοποίησης της μηχανής (π.χ. μονόποδο, σακούλα με "ρύζι", κάποια σταθερή επιφάνεια, ακόμη και ένα διπλωμένο σακάκι ή παλτό).
Οι τηλεσκοπικοί φακοί είναι, επίσης, μια αιτία "κουνήματος". Όσο αυξάνει η εστιακή απόσταση (δηλ. η μεγέθυνση) του φακού τόσο αυξάνει και το κούνημα στη δεδομένη ταχύτητα. Υπάρχει ένας πρακτικός κανόνας για να ξέρουμε πότε χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε τρίποδο ή άλλο στήριγμα. Ο μέσος (υγιής) άνθρωπος μπορεί να κρατήσει, χωρίς κίνδυνο κουνήματος της εικόνας, τη μηχανή στο χέρι όταν η ταχύτητα είναι, σε αριθμό, ίση ή μεγαλύτερη από την εστιακή απόσταση του φακού που χρησιμοποιεί. Π.χ. Αν ο φακός μας είναι εστιακής απόστασης 200 mm μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ταχύτητα μέχρι 1/200 " (ένα διακοσιοστό του δευτερολέπτου). Αν έχουμε φακό 50 χλστ. είναι ασφαλές να χρησιμοποιήσουμε ταχύτητα από 1/50 κι επάνω (δηλ. 1/100, 1/125, 1/200, κλπ). Συχνά, αντί να λέμε ταχύτητα  π.χ. 1/200 λέμε "200", δηλαδή χρησιμοποιούμε τον παρονομαστή του κλάσματος, για ευκολία. Είναι προφανής ο τρόπος αντιστοίχησης της εστιακής απόστασης του φακού με την ταχύτητα του διαφράγματος.
Κάτι χρήσιμο εδώ: Ο κάθε φακός έχει τόσο μεγαλύτερο διάφραγμα, όσο πιο "φωτεινός", όπως λέγεται, είναι. Οι "φωτεινοί" (ή "γρήγοροι", όπως αλλιώς λέγονται) είναι μεγαλύτερης διαμέτρου φακοί και αρκετά ακριβότεροι, γιατί η κατασκευή τους έχει και περισσότερο υλικό (γυαλί) αλλά και έχουν περισσότερη εργασία για να γίνουν. Στους τηλεσκοπικούς φακούς η φωτεινότητα κοστίζει περισσότερο. Όσο πιο τηλεσκοπικός είναι ο φακός τόσο πιο ακριβά πληρώνουμε τη φωτεινότητα. Έτσι ένας φακός νορμάλ (50 mm) με φωτεινότητα f/2 μπορεί να κοστίζει π.χ. 100 ευρώ. Ένας τηλεσκοπικός των 200 mm με την ίδια φωτεινότητα μπορεί να κοστίζει 1500 ευρώ! Γι αυτό τους τηλεσκοπικούς φακούς με μεγάλη φωτεινότητα, που στο μέγεθος είναι συνήθως μικρά τέρατα, βλέπουμε να κρατούν οι επαγγελματίες φωτογράφοι, μια και για τους περισσότερους ερασιτέχνες είναι πάρα πολύ ακριβοί. Αλλά γι αυτούς είναι εργαλεία της δουλειάς τους και αξίζουν τη δαπάνη!
Σύνθεση φωτογραφίας
Η σύνθεση του θέματος της φωτογραφίας μας είναι κάτι που δεν υπάγεται σε τεχνικούς κανόνες. Η επιλογή του θέματος και ο τρόπος απεικόνισής του είναι επιλογή του φωτογράφου και εξαρτάται από το καλλιτεχνικό του κριτήριο και τη γενικότερη εμπειρία του. Όμως, μπορούμε να διατυπώσουμε μερικούς γενικούς κανόνες για την αποφυγή χονδροειδών σφαλμάτων:
Τα σημαντικά σημεία που πρέπει να θυμόμαστε είναι:
•	Να μην κόβουμε μέρος από το αντικείμενο που φωτογραφίζουμε (εκτός κι αν αφαιρούμε μέρος του αντικειμένου από πρόθεση). Πολλές  φορές βλέπουμε μία ολόσωμη φωτογραφία που έχουν κοπεί τα πόδια ή μέρος από το κεφάλι.
•	Να μην φαίνονται ότι "φυτρώνουν" αντικείμενα, όπως δέντρα, κολώνες, κ.α. πάνω από το κεφάλι του θέματός μας.
•	Όταν τραβάμε τοπία, ιδιαίτερα θαλασσινά, ο ορίζοντας πρέπει να μη γέρνει. Αν το μάτι μας δεν επαρκεί για τη ρύθμιση αυτή, καλό είναι να χρησιμοποιούμε τρίποδο, με ένα αλφάδι επάνω και να προσέχουμε η μηχανή να είναι οριζοντιωμένη. Οι ειδικές οθόνες σκοπεύτρου με διαγράμμιση βοηθούν πολύ, αν ο φωτογράφος τραβά πολλές φωτογραφίες τοπίου. Διατίθενται για τα περισσότερα μοντέλα σύγχρονων μονοοπτικών μηχανών. Αν δεν το έχουμε κάνει κατά τη φωτογράφιση, μπορούμε να οριζοντιώσουμε τον ορίζοντα σε ένα από τα προγράμματα επεξεργασίας που δίνουν αυτή τη δυνατότητα (π.χ. Photoshop, Photoshop Εlements, κ.α.)
Είδη φωτογραφικών μηχανών
Τα είδη των φωτογραφικών μηχανών είναι, (μόνο για τις μηχανές που δέχονται φιλμ 35 mm, το γνωστότερο είδος φιλμ):
α) Απλές μηχανές "Compact"(Διοπτικές): Είναι οι μικρές αυτόματες μηχανές που απευθύνονται στους αρχάριους ερασιτέχνες. Διαθέτουν αυτόματα συστήματα φωτομέτρησης και εστίασης. Μπορεί να έχουν φακό σταθερό ή zoom και δεν χρειάζονται σχεδόν καμία ρύθμιση. Ο φωτογράφος απλώς σκοπεύει και πατάει το κουμπί, γι'αυτό και τις λένε και "point-and-shoot". Δεν δίνουν (συνήθως) δυνατότητα αλλαγής φακών. Η εικόνα στο σκόπευτρο δεν είναι ακριβώς ίδια μ' αυτήν της φωτογραφίας γιατί για τη σκόπευση χρησιμοποιούν ένα μικρό "παράθυρο" κοντά στο φακό αλλά όχι τον ίδιο τον φακό (σε αντίθεση με τις μονοοπτικές ή SLR). 'Εχουν όχι τόσο φωτεινούς φακούς και, συνήθως, ενσωματωμένο φλας που ενεργοποιείται αυτόματα, ανάλογα με τις συνθήκες φωτισμού. Μπορούν να δώσουν πολύ καλές φωτογραφίες αλλά δεν επιτρέπουν "δημιουργικές" παρεμβάσεις και δεν δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα όταν οι συνθήκες φωτισμού είναι πέραν από τις συνηθισμένες.
Με τις απλές διοπτικές compact μοιάζουν και μερικές πολύ υψηλής ποιότητας μηχανές, με άριστους φακούς και επιδόσεις. Είναι κάποιες μηχανές (Leica, Haselblad, Voigtländer και άλλων γνωστών εργοστασίων), που χρησιμοποιούνται και από επαγγελματίες και είναι πανάκριβες.
Υπάρχουν και άλλα είδη φωτ. μηχανών που χρησιμοποιούν μεγαλύτερο μέγεθος φιλμ ή ψηφιακής πλάτης, οι λεγόμενες μεσαίου ή μεγάλου format. (6X6, 6X7, 4,5X6, 6X9, 10X12,5, κ.α. Οι αριθμοί σε εκατοστά του μ.), αλλά αυτές χρησιμοποιούνται κυρίως από επαγγελματίες και η περιγραφή τους ξεφεύγει από τα πλαίσια αυτού το λήμματος.
Φακοί
Οι φακοί των φωτογραφικών μηχανών χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Τους σταθερούς και τους ζουμ. Οι σταθεροί φακοί έχουν σταθερή εστιακή απόσταση, άρα και σταθερή γωνία λήψης, σε τελευταία ανάλυση, σταθερή μεγέθυνση. Οι σταθεροί φακοί έχουν, γενικώς, καλλίτερη ποιότητα εικόνας από τους ζουμ και προτιμούνται για επαγγελματική δουλειά. Έχουν το μειονέκτημα ότι δεν μας επιτρέπουν να φέρουμε κοντά ή να απομακρύνουμε το θέμα μας.
Οι φακοί ζουμ έχουν μεταβλητή εστιακή απόσταση (άρα μεταβλητή μεγέθυνση) και μας δίνουν μεγαλύτερη ευελιξία, μια και μας επιτρέπουν να μεταβάλουμε τη γωνία λήψης, δηλαδή να απομακρύνουμε ή να φέρουμε κοντά το θέμα μας. Έχουν, γενικά, χαμηλότερη ποιότητα από τους αντίστοιχους σταθερούς αλλά τα τελευταία χρόνια, με την πρόοδο της σχεδίασης φακών με τη χρήση υπολογιστών, η ποιότητά τους έχει βελτιωθεί σημαντικά. Οι φακοί ζουμ χαρακτηρίζονται από τις ακραίες τιμές της εστιακής απόστασης και τη φωτεινότητά τους. Π.χ. ένας φακός που χαρακτηρίζεται: 28-70mm, f/2.8 είναι ένας φακός ζουμ του οποίου η εστιακή απόσταση μεταβάλλεται από 28mm (ευρυγώνιος) έως 70mm (ελαφρώς τηλεσκοπικός) και έχει φωτεινότητα f/2.8. Συχνά ο αριθμός που εκφράζει τη φωτεινότητα μεταβάλλεται, σε ορισμένους φακούς ζουμ, μαζί με την εστιακή απόσταση. Π.χ. 28-300mm – f/4.5-f/5.6.
Μερικοί φακοί, ανεξάρτητα από εστιακή απόσταση ή φωτεινότητα, έχουν και την ιδιότητα να μπορούν να εστιάζουν από πολύ κοντινή απόσταση, με αποτέλεσμα να μπορούμε να γεμίζουμε το κάδρο του φιλμ με μικρών διαστάσεων θέματα. Π.χ. μπορούμε να έχουμε ένα μικρό άνθος ή ένα έντομο να γεμίζει ολόκληρη τη φωτογραφία. Αυτοί οι φακοί λέγονται "Μάκρο" (Macro) και είναι πολύ χρήσιμοι για την απεικόνιση μικρών αντικειμένων και λεπτομερειών. Τη δυνατότητα να φωτογραφίσουμε από πολύ κοντά μας τη δίνουν και ορισμένοι πρόσθετοι απλοί φακοί (λέγονται φακοί "close-up") που βιδώνουν απάνω στον κυρίως φακό και του δίνουν τη δυνατότητα να εστιάζει σε μικρή απόσταση από το αντικείμενο. Οι φακοί αυτοί είναι πολύ φθηνοί και χαρακτηρίζονται με την ισχύ τους σε "διοπτρίες" (συνήθως από +1 έως +4). Όσο πιο ισχυρός είναι ο πρόσθετος φακός τόσο πιο κοντά μπορεί να εστιάζει. Πάντως, οι πρόσθετοι αυτοί φακοί δεν έχουν υψηλές απαιτήσεις ποιότητας και χρησιμοποιούνται σχεδόν μόνο από ερασιτέχνες και όταν δεν πρόκειται να έχουμε μεγάλες μεγεθύνσεις στις φωτογραφίες μας.
Ένας άλλος τρόπος να βγάλουμε φωτογραφίες macro είναι η χρήση ειδικών "δακτυλιδιών" προέκτασης που παρεμβάλλονται μεταξύ του φακού και της μηχανής και επιτρέπουν την κοντινή εστίαση. Δίνουν καλλίτερα οπτικά αποτελέσματα από τους φακούς "close-up" αλλά έχουν το μειονέκτημα ότι σκοτεινιάζουν την εικόνα και απαιτούν να ανοίξουμε το διάφραγμα ή να ελαττώσουμε την ταχύτητα, για να έχουμε την ίδια έκθεση.
Φίλτρα
Είναι διαφανή υλικά, σε κυκλικό ή ορθογώνιο σχήμα, που τοποθετούνται μπροστά από τον φακό και χρησιμεύουν στο να τροποποιούν το χρώμα ή άλλα χαρακτηριστικά του φωτός που μπαίνει στη φωτογραφική μηχανή. Τα περισσότερα είναι κυκλικού σχήματος και βιδώνονται μπροστά από τον φακό, του οποίου τη διάμετρο πρέπει να έχουν. Τα περισσότερα φίλτρα είναι έγχρωμα και χρησιμεύουν στο να αλλάξουν τη χρωματική ισορροπία της εικόνας. Τα βασικά είδη φίλτρων είναι τα παρακάτω:
Τα φίλτρα που βιδώνουν επάνω στον φακό, λόγω των διαφορετικών διαμέτρων φακών που πολλοί φωτογράφοι χρησιμοποιούν, δημιουργούν την ανάγκη να έχουμε το ίδιο είδος φίλτρου σε διάφορες διαμέτρους. Γι'αυτό υπάρχουν συστήματα (πλαστικών) φίλτρων ορθογώνιου σχήματος που, με τη βοήθεια ειδικών εξαρτημάτων, προσαρμόζονται σε φακό κάθε διαμέτρου. Αυτά τα φίλτρα, όμως, είναι γενικώς χαμηλότερης ποιότητας από τα κυκλικού σχήματος αλλά είναι και πολύ πρακτικά όταν δεν έχουμε ανάγκες πολύ μεγάλης μεγέθυνσης.
Κόκκινα μάτια
Τα κόκκινα μάτια σε πολλές φωτογραφίες οφείλονται στη χρήση flash επάνω στη μηχανή (συνηθισμένη περίπτωση για τις μηχανές "compact"), το οποίο δημιουργεί τέτοια πορεία μέσα από τα αιμοφόρα αγγεία στον βυθό του ματιού ώστε οι κόρες των ματιών να εμφανίζονται κατακόκκινες. Αυτό συμβαίνει, συνήθως, όταν οι κόρες των ματιών είναι διεσταλμένες, λόγω χαμηλού φωτισμού ή λόγω κατανάλωσης οινοπνεύματος. Υπάρχουν δύο τρόποι ν' αποφύγουμε αυτό το φαινόμενο: α) Να χρησιμοποιήσουμε εξωτερικό flash και μάλιστα σχετικά μακριά από τον φακό (περ. 30-60 εκατοστά προς το πλάϊ βοηθά), ή ανακλώμενο, π.χ. στο ταβάνι, flash (πολλές μηχανές SLR δίνουν αυτή τη δυνατότητα). β) Να χρησιμοποιήσουμε μια σχετικά δυνατή λάμπα πριν από τη φωτογράφιση κοντά στο πρόσωπο του μοντέλου ή δυνατό φωτισμό στον χώρο. Έτσι θα συσταλούν οι κόρες και θα αποφύγουμε το φαινόμενο. Βέβαια, αν δεν τραβάμε "κατάφατσα" το μοντέλο μας μάλλον δεν θα έχουμε κόκκινα μάτια στις φωτογραφίες αλλά αυτό δεν το ελέγχεται πάντα και, βέβαια, πολλές φορές θέλουμε οπωσδήποτε να φωτογραφίσουμε "κατάφατσα'!
Flash
Το flash είναι μια φωτεινή πηγή μεγάλης, σχετικά, έντασης που χρησιμοποιείται για να φωτίσει το θέμα μας ή να συμπληρώσει τον φωτισμό του. Το flash μπορεί να είναι ενσωματωμένο στη φωτογραφική μηχανή, να είναι εξωτερικό ή να είναι μεγάλο και ογκώδες flash για στούντιο. Η φωτεινή δυνατότητα του flash προσδιορίζεται από έναν αριθμό που λέγεται «οδηγός» (guide number) και που ισούται με την απόσταση που μπορεί να φωτίσει μιά σκηνή όταν το φιλμ είναι ευαισθησίας ISO 100. Η ταχύτητα του κλείστρου δεν μετρά γιατί υποτίθεται οτι είναι γύρω στα 1/125 - 1/200 και, ούτως ή άλλως, το διάφραγμα είναι ανοιχτό σε όλη τη διάρκεια της λάμψης (αν βάλουμε μεγαλύτερη ταχύτητα μέρος από τη λάμψη θα χαθεί και θα έχουμε υποφωτισμένη φωτογραφία). Στις εντελώς χειροκίνητες μηχανές βάζουμε την ταχύτητα που δίνει ο κατασκευαστής για flash (ή γυρίζουμε τον διακόπτη στη αντίστοιχη θέση) και ρυθμίζουμε μόνο το διάφραγμα, ανάλογα με την απόσταση του αντικειμένου (συνήθως υπάρχει ένας πίνακας στην πλάτη της συσκευής flash που μας δίνει το διάφραγμα σε συνάρτηση με την απόσταση). Στις αυτόματες μηχανές δεν χρειάζονται πολλές ρυθμίσεις γιατί η μηχανή ρυθμίζει τη διάρκεια της λάμψης (άρα και την έκθεση του φιλμ) μόνη της, ανάλογα με την απόσταση του θέματος και τον υπάρχοντα φωτισμό.
Τα κυριότερα βασικά σημεία που πρέπει να έχουμε υπ’ όψει μας σε σχέση με τη χρήση flash είναι τα εξής:
β) ‘Οπως είπαμε πιο πάνω, το flash μπορεί να μας δώσει κόκκινα μάτια όταν είναι πολύ κοντά στον φακό. Οι τρόποι να αποφύγουμε αυτό το φαινόμενο είναι ή να απομακρύνουμε το flash από τη μηχανή (όταν δεν είναι ενσωματωμένο, βέβαια) ή να φροντίσουμε να κλείσουν οι κόρες των ματιών κρατώντας ένα δυνατό φως κοντά στο πρόσωπο του θέματος λίγο πριν τη φωτογράφιση. Ένας άλλος τρόπος να αποφύγουμε τα κόκκινα μάτια είναι να στρέψουμε την κεφαλή του flash προς τα επάνω ή στο πλάι, προς μία ανοιχτόχρωμη επιφάνεια (κατά προτίμηση λευκή) και να προκαλέσουμε διάχυση της λάμψης. Αυτό προϋποθέτει, βέβαια, αφ’ ενός τη δυνατότητα στροφής της κεφαλής του flash (δεν τη διαθέτουν όλα τα flash του εμπορίου), αφ´ ετέρου τη δυνατότητα της μηχανής να ελέγξει αυτόματα τη διάρκεια της λάμψης. Υπάρχουν και  κάποια πολύ χρήσιμα εξαρτήματα διάχυσης που τοποθετούνται επάνω στην κεφαλή και διαχέουν το φως. Ο διάχυτος φωτισμός, εκτός από το πρόβλημα των κόκκινων ματιών λύνει και το πρόβλημα του σκληρού φωτισμού που προκαλεί το flash σε πολλές περιπτώσεις, καθώς και των έντονων σκιών στις επιφάνειες πίσω από το θέμα μας.
γ) Η λάμψη του flash φωτίζει αποτελεσματικά μέχρι κάποια απόσταση που εξαρτάται από τη φωτιστική ισχύ της συσκευής. Δεν έχει κανένα νόημα να χρησιμοποιούμε flash όταν το θέμα μας βρίσκεται σε μεγάλες αποστάσεις, όπως σε περιπτώσεις π.χ. τοπίων ή θεάτρου. Οι αυτόματες φωτ. μηχανές μας «λένε» να χρησιμοποιήσουμε flash (ή το χρησιμοποιούν αυτόματα) απλώς όταν «δουν» χαμηλό φωτισμό. Αυτό μπορεί να συμβεί και όταν φωτογραφίζουμε, π.χ. μια σκηνή ηλιοβασιλέματος ή ένα κτίριο αφού ο ήλιος έχει πέσει, ή στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και στο Ηρώδειο κατά την παράσταση. Η χρήση flash σε τέτοιες περιπτώσεις δεν πρόκειται να μας βοηθήσει! Ίσως καταφέρουμε να φωτογραφίσουμε τα ...κεφάλια των μπροστινών θεατών αλλά όχι τη σκηνή και τους ηθοποιούς (εκτός αν καθόμαστε στα πρώτα καθίσματα...). Στις παραπάνω ή σε παρόμοιες περιπτώσεις είναι προτιμότερο να χρησιμοποιήσουμε ένα «γρήγορο» φιλμ (ή υψηλή τιμή ευαισθησίας ISO στις ψηφιακές) και να εκμεταλλευτούμε τον υπάρχοντα φωτισμό. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι μηχανές “compact” δεν βοηθούν πολύ γιατί δεν είναι σχεδιασμένες για τέτοιες «δύσκολες» καταστάσεις.
ΠΡΟΣΟΧΗ: ''Εάν χρησιμοποιούμε το flash για συμπληρωματικό φωτισμό (Fill flash) πρέπει να προσέχουμε την ταχύτητα εκφώτισης. Εάν είναι πολύ χαμηλή (π.χ. 1/5 sec.) υπάρχει ο κίνδυνος να βγει "κουνημένη" η φωτογραφία, γιατί και μετά τη λάμψη το υφιστάμενο φως εξακολουθεί να προσβάλει το φιλμ ή τον αισθητήρα ενώ ο φωτογράφος κινεί τη φωτογραφική μηχανή νομίζοντας ότι η λήψη τελείωσε. Γι' αυτό καλό είναι να ρυθμίζουμε την αυτόματη λήψη σε προτεραιότητα ταχύτητας (Tv) ή χειροκίνητη (manual) με την ταχύτητα του φωτοφράκτη την υψηλότερη, κατά το δυνατόν, που απαιτεί η λάμψη (συνήθως 1/160-1/200 sec.). Μεγαλύτερες ταχύτητες από αυτές που προτείνουν ο κατασκευαστής της μηχανής και του flash μπορεί να περιορίσει την εκφώτιση και να δώσει υποφωτισμένη φωτογραφία.''
Επεξεργασία με ειδικά προγράμματα
Όπως ξέρουν σχεδόν όλοι όσοι ασχολούνται με την ψηφιακή φωτογραφία, υπάρχουν σήμερα πολλά προγράμματα με τα οποία μπορούμε να επιφέρουμε απλές διορθώσεις στις φωτογραφίες μας (π.χ. διόρθωση φωτισμού, χρώματος, οξύτητας) ή και να δημιουργήσουμε εικαστικές αποδόσεις των φωτογραφιών, με πολλαπλές αλλοιώσεις. Μέσα στις ευκολίες που παρέχουν αυτά τα προγράμματα (αλλά και οι περισσότερες σύγχρονες ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές) είναι και η ρύθμιση της χρωματικής ισορροπίας λευκού (white balance), ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι πιο πιστό, (ή πιο ευχάριστο). Αυτές οι δυνατότητες τείνουν να εκτοπίσουν τη χρήση φίλτρων χρωματικής διόρθωσης, τα οποία έχουν μεγάλο, σχετικά, κόστος και δυσκολεύουν και καθυστερούν τη φωτογράφιση, αφού πρέπει να προσαρμοστούν επάνω στους φακούς της φ. μηχανής.
Κατηγορία:Φωτογραφία
Αγία Παρασκευή Φθιώτιδας (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Αγία Παρασκευή Φθιώτιδας μπορεί να αναφέρονται τα εξής τοπωνύμια της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας:
Πανιώνιος (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Νέας Σμύρνης, στην Αθήνα. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κυανό και το κόκκινο. Αρχικά ιδρύθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη μικρασιατική πόλη της Σμύρνης και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή αναβίωσε στην Αθήνα.
Αγία Παρασκευή Φθιώτιδας (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πανιώνιος (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης διαθέτει νομικά μορφή ερασιτεχνικού συλλόγου. Χρησιμοποιεί ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Σμύρνης στην οδό Αρτάκης, χωρητικότητας 1.832 θεατών. Το πρώτο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε το 1919 και ήταν από τα πρώτα στον ελλαδικό χώρο. Το γυναικείο τμήμα με τη σειρά του συστάθηκε κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Η τελευταία ανασύστασή του έλαβε χώρα στα τέλη της Δεκαετίας του 1990.
Ίδρυση πρώτου τμήματος μεταπολεμικά
Η γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίριασης του συλλόγου δημιουργήθηκε στις αρχές του 1947. Έδωσε κάποιους φιλικούς αγώνες την άνοιξη του 1947, αλλά δεν πήρε μέρος στο Πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς (το οποίο διοργάνωσε ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. το Μάιο του ίδιου έτους). Το επόμενο έτος μετείχε για πρώτη φορά στο γυναικείο Αθηναϊκό Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας, που διεξήχθη από το Μάιο ως τον Ιούλιο του 1948. Σε αυτό τερμάτισε στη 2η θέση κερδίζοντας την άνοδο στην Α' Κατηγορία. Την ομάδα αποτελούσαν οι: Στάικου, Παπαδοπούλου, Σισμάνη, Μαστραλέξη, Μουτίδου, Πατέλη. Τις επόμενες χρονιές συνέχισε να αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία, έχοντας κατά διαστήματα πρωταγωνιστικό ρόλο. Αποκορύφωμα ήταν η κατάκτηση του Πρωταθλήματος Αθηνών-Πειραιώς το 1951.
Τη Δεκαετία του 1950 η γυναικεία ομάδα του Πανιωνίου συνέχισε να συμμετέχει κανονικά στο Πρωτάθλημα Κέντρου. Σε αυτήν αγωνίζονταν κατά βάση αθλήτριες του στίβου, όπως για παράδειγμα οι: Σοφία Λερίου, Φανή Αργυρίου, Λιλή Κλωνάρη, Μάτα Μιχαλαρέα, Διονυσία Αστερή κ.ά. Αργότερα το τμήμα περιέπεσε σε αδράνεια.
Αήττητη Πρωταθλήτρια Αθηνών-Πειραιώς 1951
Το 1951 η γυναικεία ομάδα κατέκτησε αήττητη το γυναικείο Πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς. Η τελική φάση της διοργάνωσης διεξήχθη από τις 16 Ιουλίου ως τις 6 Αυγούστου 1951 στο Γυμναστήριο του Σπόρτιγκ. Εκτός από τον Πανιώνιο έλαβαν μέρος οι εξής ομάδες: Σπόρτιγκ, Παναθηναϊκός, Α.Ε.Κ., Ολυμπιακός, Αρμενική Αθηνών και Πειραϊκός Σύνδεσμος.
Ιστορική αναδρομή μετά την Επανίδρυση
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Πανιωνίου Σμύρνης επαναλειτούργησε προς τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Εντάχθηκε στο δυναμικό των ομάδων που απαρτίζουν την Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής, στα πρωταθλήματα της οποίας συμμετείχε αμέσως μετά την ίδρυσή του.
Αγωνιστική Περίοδος 2001-02
Στην αρχή μιας πολύ δυναμικής πορείας, η ομάδα της Νέας Σμύρνης κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Νότιας Αττικής κατά την περίοδο 2001-02. Το αποτέλεσμα αυτό της χάρισε το δικαίωμα συμμετοχής στα πανελλαδικά πρωταθλήματα από το επόμενο φθινόπωρο.
Αγωνιστική Περίοδος 2002-03
Η επόμενη αγωνιστική περίοδος, 2002-03, υπήρξε διπλά επιτυχημένη για το σύλλογο που κατέκτησε τόσο την πρώτη θέση στον Όμιλο Νότου της Β' Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών, όσο και το Κύπελλο Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Ειδικότερα στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, το τελευταίο που διοργανώθηκε πριν την κατάργησή του, αγωνίστηκε στον Όμιλο Νότου, τον οποίο συγκρότησαν 12 ομάδες. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 15 νίκες σε 20 αγώνες, μία περισσότερη από τη δευτεραθλήτρια Αγία Παρασκευή.
Αγωνιστική Περίοδος 2003-04
Την επόμενη περίοδο, 2003-04, ο Πανιώνιος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Εφόσον η Β' Εθνική καταργήθηκε, ήταν η πρώτη χρονιά που η κατηγορία διοργανώθηκε σε δύο Ομίλους των 12 ομάδων. Στα πλαίσια του Ομίλου Νότου, οι αθλήτριες του «Ιστορικού» συγκέντρωσαν 15 νίκες και 7 ήττες, ισοβαθμώντας με τη Σχερία Κέρκυρας. Χάρις στα μεταξύ τους αποτελέσματα τοποθετήθηκαν στην τελική κατάταξη υψηλότερα από τις νησιώτισσες και συγκεκριμένα στη 2η θέση, πίσω από τον πρωτοπόρο Άρη Χολαργού. Με τον τρόπο αυτό πήραν και την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία.
O tempora o mores
thumb|Ο Κικέρωνας πετάει την αναφορά του σαν Κύριος, από το έργο του Γκίλμπερτ Άμποτ Μπέκετ.
Πανιώνιος (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Αγωνιστική Περίοδος 2004-05
Η ομάδα του Πανιωνίου έλαβε μέρος για πρώτη φορά στην ιστορία της στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής την αγωνιστική περίοδο 2004-05. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος διεκδίκησαν τη χρονιά αυτή 14 σύλλογοι, με εκείνον της Νέας Σμύρνης να καταλαμβάνει τελικά την 11η θέση στον τελικό βαθμολογικό πίνακα. Συγκέντρωσε 12 νίκες και 14 ήττες και τελικά υποβιβάστηκε ως άτυχος τριπλής ισοβαθμίας με τον Απόλλωνα Πτολεμαΐδας και το Μεγάλο Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης.
O tempora o mores
Ο tempora ο mores είναι φράση του Κικέρωνα, από το 4ο βιβλίο (κεφάλαιο 25) της δεύτερης ομιλίας του εναντίον του Ρωμαίου κυβερνήτη της Σικελίας, Gaius Verres, και από την πρώτη ομιλία του εναντίον του Κατιλίνα. Μεταφράζεται επί λέξει ως "Ω καιροί, ω ήθη".
Πανιώνιος (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Αγωνιστική Περίοδος 2004-05
Την ίδια χρονιά ο Πανιώνιος παραχώρησε και έναν εκτός έδρας αγώνα για το Κύπελλο με αντίπαλο το Σπόρτιγκ. Σε αυτόν γνώρισε την ήττα με σκορ 67-53 με αποτέλεσμα η πορεία του στο θεσμό να διακοπεί άμεσα.
Αγωνιστική Περίοδος 2005-06
Το 2005 ανέλαβε την καθοδήγηση του Πανιωνίου ο Νίκος Μαρίνος (1958-2008), ένας από τους πιο επιτυχημένους προπονητές στην πρόσφατη ιστορία του γυναικείου ελληνικού μπάσκετ.
Την αγωνιστική περίοδο 2005-06, βασικός στόχος της ομάδας ήταν η επιστροφή του Πανιωνίου στην Α1 Εθνική. Η ομάδα εντάχθηκε στον Όμιλο Νότου της Α2 Εθνικής του οποίου οι συμμετέχουσες ομάδες είχαν αυξηθεί σε 14. Σε μια χρονιά με αξιοσημείωτες ομοιότητες με την προπροηγούμενη, ο Πανιώνιος τερμάτισε στη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα και πάλι πίσω από τον Άρη Χολαργού. Η συγκομιδή του ήταν 23 νίκες και 3 ήττες. Ακολούθησε αγώνας μπαράζ στο Βόλο απέναντι στον Α.Ο. Σερρών, που είχε καταλάβει τη 2η θέση στον Όμιλο Βορρά, μέσω του οποίου ο Πανιώνιος κέρδισε το εισιτήριο ανόδου το επόμενο φθινόπωρο.
O tempora o mores
Η συγκεκριμένη φράση χρησιμοποιείται σήμερα για να γίνει κριτική ηθών και πράξεων του παρόντος, με τόνο ειρωνικό ή σαρκαστικό.
Πανιώνιος (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Αγωνιστική Περίοδος 2006-07
Η αγωνιστική περίοδος 2006-07, με προπονητή και πάλι το Νίκο Μαρίνο, αποτελεί και την επιφανέστερη στη μέχρι σήμερα ιστορία της γυναικείας ομάδας καλαθοσφαίρισης του Πανιωνίου. Δύο αγωνιστικές πριν από το τέλος του Πρωταθλήματος της Α1 Κατηγορίας, ο σύλλογος κατέκτησε τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος, παρά το γεγονός ότι στην αρχή της χρονιάς οι πιθανότητες έμοιαζαν ελάχιστες, καθώς ποτέ στο παρελθόν νεοφώτιστη ομάδα δεν είχε κατακτήσει τον τίτλο. Αποτελεί δε το πρώτο Πανελλαδικό Πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου σε οποιοδήποτε από τα ομαδικά αθλήματα. Από μαθηματικής άποψης συγκέντρωσε 22 νίκες και 4 ήττες, σε Πρωτάθλημα 14 συλλόγων σε χρονιά που δεν διεξήχθησαν Playoffs.
Το ρόστερ της Πανιωνίου για την περίοδο αυτή συνέθεσαν οι αθλητριες: Ενίσα Σεμανιάκου, Κατερίνα Δελή, Σοφία Πετιχάκη, Ζωή Δημητράκου, Έριν Μπούσερ-Περπέρογλου, Αυγουστίνα Ρούσσου, Μαρία Παναγιωτοπούλου, Χριστίνα Πετιχάκη, Μαρία Σαμαρούκοβα, Κατερίνα Καλέργη, Δήμητρα Γιαννακοπούλου, Αλεξία Μπότσαρη, Τόνια Δανούση και Άρτεμις Σπανού.