cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρούντολφ Ες (πολιτικός)
Τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1939-45)
Δεν έχει εξακριβωθεί μέχρι σήμερα εάν ο Ες έκανε την πτήση αυτή αυτόνομα ή με εντολή του Χίτλερ. Ο Βρετανός ιστορικός Μάρτιν Άλεν υποστηρίζει ότι ο Χίτλερ πρέπει τουλάχιστον να ήταν ενημερωμένος για τα σχέδια του Ες αφού τον είχε συναντήσει λίγο πριν ξεκινήσει για τη Σκοτία. Από την άλλη όμως είναι γεγονός ότι ο άτυχος βοηθός του Ες στάθηκε στόχος της οργής του Χίτλερ: Συνελήφθη στη Γερμανία αμέσως μετά την πτήση του Ες και έμεινε φυλακισμένος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης μέχρι το τέλος του πολέμου. Έχει υποστηριχτεί, ωστόσο, πως ο Χίτλερ ήταν υποχρεωμένος να φερθεί έτσι έναντι του Ες, κατόπιν συμφωνίας των δύο ανδρών, διότι, σε αντίθετη περίπτωση θα έβγαινε το συμπέρασμα ότι η Γερμανία είχε ηττοπάθεια και σερνόταν σε διαπραγματεύσεις με τους εχθρούς της.
thumb|Ο Ρούντολφ Ες στη [[Δίκες της Νυρεμβέργης|δίκη της Νυρεμβέργης (πρώτη σειρά, δεύτερος από πάνω)]]
Ο Ες και η μεταπολεμική περίοδος
Στα πλαίσια των δικών της Νυρεμβέργης ο Ες προσαχθείς ως εγκληματίας πολέμου καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τα εξής:
Αμέσως μετά τη δίκη οδηγήθηκε στη Συμμαχική Φυλακή Εγκληματιών Πολέμου στο Δυτικό Βερολίνο- Σπάνταου, όπου θα αυτοκτονήσει 41 χρόνια αργότερα. Αντιμέτωπος με τις σκληρότητες των στρατοπέδων συγκεντρώσεως κατά την διάρκεια της δίκης, ο Ες δεν φάνηκε ιδιαίτερα ταραγμένος. Η τελευταία του δήλωση στην δίκη ήταν η εξής:
''«Δεν υπερασπίζομαι ενάντια σε κατηγόρους, στους οποίους δεν δίνω το δικαίωμα να κατηγορήσουν εμένα και τους συμπατριώτες μου. Δεν ασχολούμαι με κατηγορίες, οι οποίες αποτελούν θέματα εσωτερικά των Γερμανών και επομένως δεν αφορούν τους ξένους. Δεν προβάλλω καμία αντίρρηση ενάντια στις εκφράσεις, οι οποίες στρέφονται κατά της τιμής μου και της τιμής ολόκληρου του γερμανικού λαού. Αντιθέτως, θεωρώ τις κατηγορίες αυτές των αντιπάλων μου τιμή. Είχα την τύχη να δράσω πολλά χρόνια της ζωής μου κάτω από την ηγεσία του μεγαλύτερου γιου που έβγαλε ο λαός μου στα χίλια χρόνια της ιστορίας του. Ακόμη και αν μπορούσα, δεν θα ήθελα να σβήσω τα χρόνια αυτά από την ύπαρξή μου. Είμαι ευτυχισμένος γνωρίζοντας ότι εκπλήρωσα την υποχρέωσή μου απέναντι στο λαό μου, την υποχρέωση μου ως Γερμανός, εθνικοσοσιαλιστής και πιστός σύντροφος του ηγέτη μου. Δεν μετανοώ για τίποτα. Εάν βρισκόμουν πάλι στην αρχή, θα ενεργούσα πάλι καθώς ενέργησα, ακόμα κι αν ήξερα, ότι στο τέλος θα βρω τον θάνατο στις φλόγες. Δεν έχει σημασία τι θα κάνουν οι άνθρωποι, αφού κάποτε θα βρεθώ μπροστά στο δικαστήριο της αιωνιότητας. Μόνο απέναντί του θα λαμβάνω ευθύνη, και ξέρω πως θα αθωωθώ.»''
Την δήλωση αυτή δεν την ανακάλεσε ποτέ.
Από το 1966 που οι Μπάλντουρ φον Σίραχ και Άλμπερτ Σπέερ ολοκλήρωσαν την έκτιση την ποινή τους και εγκατέλειψαν το Σπάνταου, ο Ες παρέμεινε ο μόνος κρατούμενος σε ολόκληρη την φυλακή από το 1966 μέχρι το θάνατό του το 1987.
Στις 17 Αυγούστου 1987, σύμφωνα με τις αρχές της φυλακής, ο Ες αυτοκτόνησε χρησιμοποιώντας ένα καλώδιο που είχε δέσει στο χερούλι του παράθυρου του. Την ίδια μέρα ο Βρετανός ιατροδικαστής Τζέιμς Κάμερον (James Cameron) εξέτασε το πτώμα. Δυο μέρες αργότερα, με πρωτοβουλία της οικογένειας Ες, και μετά από επανειλημμένους ισχυρισμούς του Ρούντιγκερ Ες οτι ο πατέρας του δολοφονήθηκε, ο Γερμανός ιατροδικαστής Βόλφγκαγκ Σπαν εξέτασε επίσης το πτώμα του Ρούντολφ Ες και παρουσίασε αποτελέσματα τα οποία εν μέρει αμφισβητούσαν τα συμπεράσματα της πρώτης αυτοψίας. Σύμφωνα με την οικογένεια ο Ες έπεσε θύμα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών για να μην αποκαλύψει την ανάρμοστη συμπεριφορά των Βρετανών στην διάρκεια του πολέμου.
Στον χώρο των νεοναζιστών ο Ες αποτελεί είδωλο και μάρτυρα, επειδή σε όλη του τη ζωή, στα 46 χρόνια της κράτησης του (πάνω από το μισό σε περιορισμό), παρέμεινε πιστός στην ιδεολογία του. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αρχές της Βαυαρικής πόλης Βουνζίντελ, όπου βρισκόταν ο τάφος του Ρούντολφ Ες, αποφάσισαν να καταστρέψουν τον τάφο του. Προχώρησαν στην εκταφή του λείψανου του, λίγες εβδομάδες πριν την 24η επέτειο του θανάτου του, ώστε να πάψει επιτέλους να αποτελεί το μνήμα του, προσκύνημα των νεοναζί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί Ναζιστές πολιτικοί Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης Ε
Πηνελόπη Δέλτα
Βιογραφία
Η Πηνελόπη Μπενάκη - Δέλτα γεννήθηκε στις 24 Απριλίου του 1874, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, οι γονείς της ήταν ο επιχειρηματίας και εθνικός ευεργέτης Εμμανουήλ Μπενάκης και η Βιργινία Χωρέμη, μέλος της ισχυρής τότε εμπορικής οικογένειας Χωρέμη της Αλεξάνδρειας. Η Πηνελόπη ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά της οικογένειας:
Η οικογένεια Μπενάκη μετακόμισε προσωρινά στην Αθήνα το 1882, όπου η Πηνελόπη παντρεύτηκε τον πλούσιο Φαναριώτη έμπορο Στέφανο Δέλτα το 1895. Μαζί του απέκτησε τρεις κόρες: τη Σοφία (μετέπειτα Μαυροκορδάτου), τη Βιργινία (μετέπειτα Ζάννα και γιαγιά του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά) και την Αλεξάνδρα (μετέπειτα Παπαδοπούλου). Επέστρεψαν στην Αλεξάνδρεια το 1905, όπου η Πηνελόπη γνώρισε τον Ίωνα Δραγούμη, τότε υποπρόξενο της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια. Ανάμεσά τους αναπτύχθηκε ένας μεγάλος έρωτας, η Πηνελόπη όμως δεν θέλησε να αντιταχθεί στις κοινωνικές επιταγές και την υποχρέωσή της απέναντι στον σύζυγο και τα παιδιά της. Η πλατωνική αυτή σχέση της Πηνελόπης Δέλτα με τον Δραγούμη τελείωσε το 1908, όταν αυτός συνδέθηκε με τη Μαρίκα Κοτοπούλη.
Το 1910 εγκαινιάστηκε η μακρόχρονη αλληλογραφία της Δέλτα με τον Γάλλο βυζαντινολόγο Γκυστάβ Σλυμπερζέ, που την βοήθησε στη συγγραφή των μυθιστορημάτων της τα σχετικά με την βυζαντινή ιστορία. Η Δέλτα που είχε μετακομίσει στην Φρανκφούρτη το 1906 εξέδωσε το πρώτο της μυθιστόρημα, το Για την Πατρίδα, 1909, το οποίο εκτυλίσσεται κατά την διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Σύντομα ακολούθησε και το δεύτερο μυθιστόρημά της, Τον Καιρό του Βουλγαροκτόνου. Το στρατιωτικό κίνημα στο Γουδή το 1909 την ενέπνευσε να γράψει το Παραμύθι χωρίς όνομα (1911).
Το 1913 η οικογένεια Δέλτα επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια και το 1916 εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Αθήνα, όπου ο πατέρας της Δέλτα, Εμμανουήλ Μπενάκης, είχε εκλεγεί δήμαρχος. Ανέπτυξαν στενή φιλία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον οποίο και προσκαλούσαν συχνά στην εξοχική τους οικία στην Κηφισιά.
Κατά την επισιτιστική και ανθρωπιστική κρίση που δημιουργήθηκε εις βάρος των Ελλήνων της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την διάρκεια της Β΄ Βουλγαρικής κατοχής ελληνικών εδαφών (1916-1918) και διαπιστώθηκε σε όλο το εύρος της μετά την απελευθέρωση των περιοχών, πολύτιμη υπήρξε η συνδρομή του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού με επικεφαλής την Πηνελόπη Δέλτα και την Έλλη Αδοσίδου, για την οργάνωση συσσιτίων, πρόχειρων νοσοκομείων και διανομή ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού. Ακόμη, καθοριστική ήταν η συμβολή της Πηνελόπης Δέλτα στην ενεργοποίηση του κρατικού μηχανισμού καθώς και στον σχεδιασμό, την οργάνωση και την εκτέλεση του δύσκολου έργου της παλιννόστησης των χιλιάδων Ελλήνων Ανατολικομακεδόνων ομήρων που βρίσκονταν σε βουλγαρικά στρατόπεδα συγκέντρωσης εκτελώντας καταναγκαστικά έργα στο εσωτερικό της Βουλγαρίας την περίοδο 1917-1918.
Εν τω μεταξύ, εκδόθηκαν άλλα τρία μυθιστορήματά της: ο Τρελαντώνης (1932), όπου περιγράφει τις περιπέτειες του αδελφού της, όταν όλα τα αδέρφια ήρθαν από την Αίγυπτο να περάσουν το καλοκαίρι με την θεία τους (σε ένα σπίτι του Τσίλερ) στον Πειραιά, ο Μάγκας (1935), η ζωή στην Αλεξάνδρεια με τα μάτια του μικρού σκυλιού της οικογένειας, και το Στα μυστικά του Βάλτου (1937), όπου η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από την λίμνη των Γιαννιτσών κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα.
Το 1941 ο Φίλιππος Δραγούμης εμπιστεύθηκε στην Δέλτα τα ημερολόγια και το αρχείο του αδελφού του, Ίωνα Δραγούμη, στα οποία η Δέλτα πρόσθεσε περίπου 1.000 χειρόγραφες σελίδες με σχόλια για το έργο του Δραγούμη. Στις 27 Απριλίου 1941, ημέρα κατά την οποία τα γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν την Αθήνα, η Πηνελόπη Δέλτα προσπάθησε να αυτοκτονήσει παίρνοντας δηλητήριο και τελικά έφυγε από τη ζωή πέντε ημέρες αργότερα, στις 2 Μαΐου 1941, ενώ είχαν ήδη προηγηθεί άλλες δύο απόπειρες αυτοκτονίας στο παρελθόν. Στον τάφο της, στον κήπο του σπιτιού της, χαράχτηκε η λέξη ΣIΩΠH. Το 2012 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τετράγωνο η βιογραφία της, από τη Μίτση Πικραμένου, με τίτλο Η κυρία με τα μαύρα.
Το 2014 εκδόθηκε το τελευταίο της ανέκδοτο έργο Ρωμιοπούλες από τις εκδόσεις Ερμής, το οποίο παρέμενε ανέκδοτο επί 75 χρόνια. Κυκλοφόρησε με επιμέλεια του δισέγγονού της Αλέκου Π. Ζάννα.
Θάνατοι τον Ιούλιο του 2008
29 Ιουλίου
07
Κάστρο της Λάρνακας
Το Κάστρο της Λάρνακας (Larnaka Kalesi), είναι κάστρο που βρίσκεται στη νότια ακτή της Κύπρου. Κατασκευάστηκε για την υπεράσπιση της νότιας ακτής της Κύπρου και την Λάρνακα και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως σταθμός πυροβολικού, φυλακή και μουσείο.
Ιστορία
Η Λάρνακα κατοικείται από τον 14ο αιώνα π.Χ., όταν οι Έλληνες ίδρυσαν μια μικρή πόλη στην περιοχή. Πολλούς αιώνες αργότερα, οι Βυζαντινοί κατασκεύασαν ένα μικρό φρούριο κοντά στο λιμάνι της Λάρνακας. Δεν είναι σαφές πότε το φρούριο χτίστηκε για πρώτη φορά, αλλά οι αρχαιολογικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν γύρω από το κάστρο δείχνουν ότι η αρχική κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε στα τέλη του 12ου αιώνα π.Χ.
Η πόλη απέκτησε σημασία κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, καθώς οι Γενουάτες κατέλαβαν την Αμμόχωστο και ως εκ τούτου προέκυψε η ανάγκη για ένα νέο κυπριακό λιμάνι για το Βυζάντιο. Λίγο μετά η Λάρνακα έγινε ένας από τους κύριους λιμένες στο Βασίλειο της Κύπρου, δημιουργώντας έτσι την ανάγκη για ένα κάστρο που θα προστατεύει την πόλη και το λιμάνι. Μεταξύ των ετών 1382-98, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιακώβου Α΄, η μικρή Βυζαντινή οχύρωση που βρισκόταν κοντά στο λιμάνι αναβαθμίστηκε σε κάστρο.
Μέχρι τον 18ο αιώνα το κάστρο άρχισε να χάνει τη σημασία του και σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα, ένας διάσημος εξερευνητής, ο Ηγούμενος Τζοβάνι Μαρίτι, γράφει ότι το κάστρο ήταν σε ημιέρημη κατάσταση, αλλά υπήρχε ακόμη ένα φυλάκιο στο κάστρο. Θεώρησε ότι το κάστρο μπορεί να είχε χτιστεί από τους Οθωμανούς λόγω των τουρκικών επιγραφών και λόγω του ότι.
Κατά την διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή. Στο κάστρο υπήρχε μια αγχόνη για την εκτέλεση κρατουμένων. Η τελευταία εκτέλεση στο κτίριο του κάστρου έλαβε χώρα το 1948. Κατά τη διάρκεια των διακοινοτικών ταραχών οι Ελληνοκύπριοι είχαν υπό την κατοχή τους το κάστρο και το χρησιμοποιούσαν και αυτοί ως φυλακή.
Σημερινή χρήση
Μετά την Κυπριακή ανεξαρτησία το κάστρο μετετράπη σε μουσείο, ενώ η αυλή του κάστρου μετατράπηκε σε υπαίθριο θέατρο με χωρητικότητα 200 ατόμων. Υπάρχουν εκθέματα παλαιοχριστιανικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής ιστορίας στο δυτικό μέρος του μουσείου, ενώ οι Βυζαντινές τοιχογραφίες εκτίθενται στην κεντρική αίθουσα. Τα μεσαιωνικά κεραμικά, σκεύη και όπλα καταλαμβάνουν την ανατολική αίθουσα του μουσείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά φρούρια Κατηγορία:Μουσεία της Κύπρου Κατηγορία:Κάστρα στην Κύπρο Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα τουρκικά
Φρουκτόζη
Η φρουκτόζη, αλλιώς οπωροσάκχαρο, είναι οργανική ένωση που ανήκει στην ομάδα των υδατανθράκων, και συγκεκριμένα των μονοσακχαριτών. Πρόκειται για φυσικό σάκχαρο που συναντάται στα φρούτα. Λέγεται και σάκχαρο των φρούτων.
Η φρουκτόζη είναι ο γλυκύτερος μονοσακχαρίτης που βρίσκεται ελεύθερος στη φύση. Συνήθως συνοδεύει τη γλυκόζη στα σταφύλια και άλλα φρούτα, εξ' ου και η ονομασία, οπωροσάκχαρο. Επίσης απαντάται σε διάφορα λαχανικά καθώς και σε σιρόπια. Η φρουκτόζη μαζί με τη γλυκόζη αποτελούν τα συστατικά του δισακχαρίτη σακχαρόζη, της κοινής επιτραπέζιας ζάχαρης, καθώς επίσης και πολυσακχαριτών, όπως π.χ. της ινουλίνης.
Ανακαλύφθηκε το 1847 από τον Γάλλο χημικό Ογκιστάν Πιέρ-Ντιμπρανφό (Augustin-Pierre Dubrunfaut).
Βιοχημεία
μικρογραφία|Φρουκτόζη Τα φωσφορικά παράγωγα της φρουκτόζης όπως η 1-φωσφορική φρουκτόζη και η 1,6- διφωσφορική φρουκτόζη κρίνονται πολύ σημαντικά στο μεταβολισμό των υδατανθράκων. Η φρουκτόζη θεωρείται ότι είναι άτυπη κετόζη επειδή δεν ενεργεί ως ανάγον σάκχαρο στο φελίγγειο υγρό. Ο χημικός τύπος της φρουκτόζης είναι C6H12O6, στον οποίο αντιστοιχούν και δύο οπτικοί αντίποδες, η D-φουρανόζη και η L-φουρανόζη. (Πολλοί τις αποκαλούν ομοίως και ως D- και L- φρουκτόζες). Ο πρώτος από τους δύο αντίποδες, που είναι και αριστερόστροφος, η D-φουρανόζη, γνωστή και ως λαιβουλόζη, είναι η μορφή που απαντάται ελεύθερη στη φύση, ουσιαστικά με τη μορφή της φουρανόζης (ή φρουκτοφουρανόζης). Ο μεταβολισμός της φρουκτόζης γίνεται στο ήπαρ σε γλυκόζη ή πιο συχνά σε κάποιο προϊόν του μεταβολισμού της γλυκόζης και συντελεί στο σχηματισμό του γλυκογόνου. Στο ήπαρ με την παρουσία του ενζύμου φρουκτοκινάση ή φωσφοφρουκτοκινάση, μετατρέπεται σε φωσφορική-1-φρουκτόζη η οποία στη συνέχεια διασπάται σε γλυκεραλδεΰδη και διυδροξυ-ακετόνη, οι οποίες είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν από τους ιστούς ως πηγή ενέργειας. Η φρουκτόζη απορροφάται από το έντερο με πιο αργό ρυθμό από αυτόν της γλυκόζης αλλά καταβολίζεται με γρηγορότερο ρυθμό.
Ο μεταβολισμός της φρουκτόζης δεν εξαρτάται από την ινσουλίνη και έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από άτομα που είναι ευαίσθητα στη γλυκόζη. Αξιόλογες ποσότητες φρουκτόζης περιέχουν τα φρούτα, το μέλι και είναι συστατικό της ζάχαρης και άλλων πιο σύνθετων σακχάρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Μονοσακχαρίτες Κατηγορία:Κετόζες Κατηγορία:Γλυκαντικές ουσίες Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Ετεροκυκλικοί αιθέρες Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Φαλκάντε
Το Φαλκάντε (ιταλικά: Falcade, λαδινικά: Falciade ) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Αγάπα με αν τολμάς
Το Αγάπα με αν τολμάς (γαλλικά: Jeux d' Enfants, αγγλικά: Love Me If You Dare) είναι γαλλική αισθηματική κομεντί παραγωγής 2003, σε σκηνοθεσία Γιαν Σαμιέλ. Πρωταγωνιστούν οι Γκιγιόμ Κανέ και Μαριόν Κοτιγιάρ.
Υπόθεση
Ο Ζυλιέν και η Σοφί πρωτογνωρίζονται στην ηλικίων των οχτώ ετών όταν και οι δυο τους περνάνε δύσκολες καταστάσεις. Ο Ζυλιέν βλέπει τη μητέρα του να αργοπεθαίνει από καρκίνο και η Σοφί έχει γίνει το επίκεντρο των συμμαθητών της στο σχολείο, οι οποίοι την πειράζουν συνέχεια. Για να την κάνει να νιώσει καλύτερα, ο Ζυλιέν της δίνει ένα μικρό τενεκεδένιο κουτί, δώρο που του έδωσε η μητέρα του. Επειδή είναι σημαντικό γι' αυτόν, της ζητάει να του το δανείζει. Η Σοφί όμως του ζητάει να της αποδείξει πόσο σημαντικό είναι αυτό το δώρο γι' αυτόν. Ο Ζυλιέν τότε τραβάει το χειρόφρενο του σχολικού λεωφορείου και το λεωφορείο γεμάτο με παιδιά κατρακυλάει σε μια κατηφόρα. Το παιχνίδι τους μόλις άρχισε: το κουτί θα αλλάζει ιδιοκτήτη κάθε φορά που μία πρόκληση ολοκληρώνεται.
Soundtrack
Ολόκληρο το soundtrack της ταινίας αποτελείται από παραλλαγές του τραγουδιού La Vie En Rose.
Box office
Η ταινία Αγάπε Με Αν Τολμάς έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 76η θέση με 21.546 δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 553.504 δολάρια και στη Γαλλία τα 6,2 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 8,5 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Βελγικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Επαρχία του Κάθερες
Πρωτεύουσά της είναι η πόλη του Κάθερες. Άλλες πόλεις είναι η Πλασένθια και το Τρουχίγιο, γενέτειρα του Φρανθίσκο Πιθάρρο Γκονθάλεθ. Κατά το 2009, η επαρχία είχε πληθυσμό 413.633, από τους οποίους περίπου το ένα πέμπτο ζει στην πρωτεύουσα.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η επαρχία του Κάθερες διαιρείται σε 219 δήμους:
Υπάρχουν επίσης παραδοσιακές κομητείες στην επαρχία Κάθερες, όπως η Λας Βιγιουέρκας και Λας Ούρδες, αλλά αυτές δεν έχουν πλήρη επίσημη αναγνώριση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας
Άνθεια Έβρου
Στην Άνθεια λειτουργεί ο πολιτιστικός σύλλογος Σπάρτακος,που περιλαμβάνει τμήματα εκμάθησης παραδοσιακών χορών, πολεμικών τεχνών και βιβλιοθήκη.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Άκτιον Ι (ατμοβάρις)
Η ατμοβάρις Άκτιον Ι ήταν σκάφος του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού που έδρασε στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Ναυπηγήθηκε το 1881 στα ναυπηγεία Thames Ironworks του Ηνωμένου Βασιλείου, μαζί με το ομοίου τύπου σκάφος Αμβρακία ΙΙ ειδικά για επιχειρήσεις στον Αμβρακικό κόλπο.
Ήταν κανονιοφόρος τύπου Rendel και διέθετε ένα σταθερό πυροβόλο Krupp 10,2in/30, η σκόπευση του οποίου γίνονταν με στροφή του πλοίου. Τον οπλισμό συμπλήρωναν ένα πυροβόλο 5,9in/30 και δύο ταχυβόλα πυροβόλα της 1 λίβρας.
Αργότερα ο οπλισμός περιελάμβανε το πυροβόλο των 10,2 ιντσών και 4 πυροβόλα των 3 λιβρών. Το 1910, μετά από τη γενική επισκευή του, το πλοίο διέθετε πλέον, αντί των πυροβόλων των 3 λιβρών, 2 πυροβόλα των 14 λιβρών και ένα ταχυβόλο της 1 λίβρας.
Έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στο Ιόνιο κατά τους πολέμους του 1897 και του 1912-13, καθώς και στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου χρησιμοποιήθηκε στην υπηρεσία φραγμάτων του Κερατσινίου και του Πειραιά. Μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (1919-20) παροπλίστηκε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικές ατμοβάριδες Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Καφηρέας
Καφηρέας ή Κάβο Ντόρο είναι ακρωτήριο της Εύβοιας το οποίο βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, Κάβο Ντόρος επίσης είναι η συμβατική ονομασία του νοτιοανατολικού τμήματος της γεωγραφικής περιοχής Εύβοιας,η οποία χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.
Οι κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή ανέρχονται σε 1384 (2001) και η βασική τους δραστηριότητα είναι η κτηνοτροφία ποιμενικού χαρακτήρα, η γεωργία κλειστού οικογενειακού τύπου,όπου καλλιεργούνται ελαιόδεντρα, αμπέλια, όσπρια, κηπευτικά για κάλυψη δικών τους αναγκών. Πολύ σημαντική μάλιστα είναι η αύξηση του εισοδήματος στο οικισμό Ποτάμι από το τουρισμό.
Τα χωριά που βρίσκονται στη περιοχή Κάβοντορο είναι: Άγιοι, Καστρί, Λιβάδι, Ποτάμι, Πλατανιστός (που απαρτίζεται απ΄τους οικισμούς Πανοχώρι, Πηδουλέϊκα και ελαιών). Τα χωριά που ανήκουν στη κοινότητα Καφηρέα και αποτελούν την πλειονότητα στη περιοχής είναι Αντιά, Κόμητο, Ευαγγελισμός (ή Δράμεσι), Καψούρι, Δρυμονάρι, Σιμικούκι, Θύμι, Ζαχαριά, Βρέστυδες, Πρινιά, Αμυγδαλιά και Σχίζαλη.
Προέλευση ονομασίας
μικρογραφία|180px|αριστερά|Τμήμα από χάρτη του 1552 όπου το ακρωτήρι επισημαίνεται ως caphareus
Το όνομα Καφηρέας φέρει το ευρύτερο τμήμα  του νοτιοανατολικού άκρου της Εύβοιας. Αποτελεί την επίσημη ονομασία της περιοχής. Το τοπωνύμιο Καφηρεύς, Καφηρέας αναφέρεται σε κείμενα αρχαίων συγγραφέων, καθώς και σε χάρτες του μεσαίωνα αλλά και του 18ου αιώνα, όπως στη «Χάρτα της Ελλάδος» του Ρήγα Φεραίου.
Κάβο ντόρος (Cavo D’oro) επίσης είναι η άλλη ονομασία του ακρωτηρίου, η οποία προέρχεται από Ιταλούς ναυτικούς του 14ου και 15ου αιώνα. Εικάζεται ότι η πρώτη ονομασία που δόθηκε ήταν αυτή του Cavo duro και που σημαίνει σκληρό ή δύσκολο πέρασμα, όμως η αντιγραφή από χάρτη σε χάρτη είχε ως αποτέλεσμα το u να γράφεται ως ο και έτσι προήλθε η λέξη Cavo d’oro και η οποία αποτελεί έως σήμερα την λαϊκή ονομασία της περιοχής. Ενώ ακόμα πολλοί ευρωπαίοι χαρτογράφοι του 17ου και του 18ου αιώνα επισημαίνουν το ακρωτήρι ως capo doro.
Ιστορία
Η γεωγραφική θέση του Καφηρέα, στο θαλάσσιο τμήμα όπου βρίσκεται (διέκπλους Καφηρέα), το καθιστούσε ως κομβικό σημείο που ένωνε την Αττική με την Μ. Ασία, το ομώνυμο στενό υπήρξε πέρασμα όχι μόνο των Ελλήνων αλλά και διαφόρων λαών της Μεσογείου και της Ανατολής (όπως Φοίνικες, Πέρσες) που περιέπλεαν στην περιοχή κατά την αρχαιότητα, για εμπορικούς   για στρατιωτικούς σκοπούς.
Το όνομα Καφηρεύς, απ' όπου προέρχεται και το Καφηρέας, σημαίνει βράχος, σκόπελος. Αναφέρεται σε κείμενα αρχαίων συγγραφέων, όπως του Ηρόδοτου, Στράβωνα, Παυσανία , Απολλοδώρου κα, που μας δίνουν πληροφορίες, κυρίως, για ναυάγια που συνέβησαν στην περιοχή, μερικά ιστορικά και μερικά μυθολογικά.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Στις 28 Οκτωβρίου 2020 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Τανζανία, για να εκλεγούν ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και τα μέλη του Τανζανικού κοινοβουλίου. Οι κάλπες άνοιξαν στις 7.00 και έκλεισαν στις 16.00 για τους 29 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους.
Καφηρέας
Ιστορία
Μυθολογία Σύμφωνα με την παράδοση, ο Αίαντας μυθικός βασιλιάς της Λοκρίδας, κατά τη διάρκεια της επιστροφής από την Τροία, βυθίστηκαν όλα τα πλοία του, ενώ ο ίδιος ναυάγησε στην περιοχή του Καφηρέα, στη τοποθεσία Γύραι.
Αρχαία περίοδος
Στο Καφηρέα, επιστρέφοντας από την Τροία, ναυάγησε ο στόλος των Ελλήνων ο οποίος έπεσε θύμα του βασιλιά Ναύπλιου. Ο Ναύπλιος ήθελε να εκδικηθεί τον άδικο χαμό του γιου του Παλαμήδη, που σκοτώθηκε μετά από προτροπή του Οδυσσέα. Ο Ναύπλιος άναψε φωτιές πάνω στο Καφηρέα, με αποτέλεσμα οι Έλληνες που επέστρεφαν από την Τροία να νομίσουν ότι πλησιάζουν σε ασφαλές λιμάνι, και να τσακιστούν στα βράχια. Κατά τη διάρκεια, επίσης, της ναυμαχίας του Αρτεμισίου, οι Πέρσες θέλοντας να κυκλώσουν τον στόλο των Ελλήνων, περιέπλεαν στη περιοχή του Καφηρέα. Τότε ξέσπασε καταιγίδα με αποτέλεσμα να ναυαγήσουν πολλά πλοία τους.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Ο Πρόεδρος Τζον Μαγκουφούλι διεκδίκησε την επανεκλογή του, και το κόμμα του, το Κόμμα της Επανάστασης, κυβερνά τη χώρα από το 1980 και δεν έχει χάσει ποτέ σε προεδρικές ή βουλευτικές εκλογές. Συνολικά 15 υποψήφιοι συμμετείχαν στις προεδρικές εκλογές.
Καφηρέας
Αρχαία περίοδος
Η περιοχή του Καφηρέα, και συγκεκριμένα εκείνη που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του όρους Όχη, πιθανώς, να κατοικήθηκε κατά τη Β΄ χιλιετηρίδας π.Χ. και οι πρώτοι κάτοικοι, να ήταν διασκορπισμένοι σε μικρά χωριά (σποραδικά μικρά σπίτια ή καλύβες) σε όλη την ορεινή ή ημιορεινή πλευρά του Καφηρέα, έχοντας πατριαρχικό τρόπο ζωής, πιθανώς βοσκοί ή γεωργοί. Πληροφορίες για τους κατοίκους της περιοχής, μπορούμε να αντλήσουμε από τον Δίων Χρυσόστομο  ο οποίος ναυάγησε (περίπου το 100μ.Χ) στις ανατολικές ακτές της Εύβοιας, στα Κοίλα και αναφέρει ότι οι κάτοικοι εκεί ήταν φιλόξενοι, περιποιητικοί και ότι πολλές φορές είχαν προσφέρει τη βοήθεια τους σε ναυαγούς στις ακτές της περιοχής.
Οικισμοί ή Πόλεις
Οικισμοί ή Πόλεις που υπήρξαν στην περιοχή του Καφηρέα, κατά την αρχαιότητα ήταν η Αρχάμπολης και η Γεραιστός.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Ο Μαγκουφούλι επανεξελέγη πρόεδρος συγκεντρώνοντας το 84,40% των ψήφων.
Οι διεθνείς παρατηρητές σχολίασαν ότι «υπάρχουν βάσιμες υποψίες για απάτη στη διεξαγωγή των εκλογών και εκφοβισμό των εκλογέων». Η διεξαγωγή σημαδεύτηκε από συλλήψεις υποψηφίων και διαδηλωτών, περιορισμό στην ελευθεριά του Τύπου και στην γενική κινητικότητα, και υποψίες για «νοθεία» στις κάλπες, προσημειωμένα ψηφοδέλτια και εκλογείς που έριξαν πάνω από μία ψήφο.
Καφηρέας
Οικισμοί ή Πόλεις
Η Αρχάμπολη πρόκειται για ένα μεταλλείο αλλά και πολιτεία που υπήρξε στην περιοχή, χωρίς όμως  να είναι γνωστό το όνομα της ή η χρονολογική περίοδο κατά την οποία άκμασε, σύμφωνα με αρχαιολογικές έρευνες χρονολογείται μεταξύ του 8ου έως το 1ο αιώνα π.Χ. και εγκαταλείφθηκε κατά την Ρωμαϊκή εποχή.
Γεραιστός, η οποία υπήρξε από τα σημαντικότερα λιμάνια -της νότιας Εύβοιας-με αυτό της Καρύστου, και στο οποίο έβρισκαν καταφύγιο τα πλοία που διέπλεαν στο Καφηρέα, όταν επικρατούσαν δυνατοί άνεμοι. Αναφέρονται μάλιστα από τον Όμηρο διάφοροι Τρωικοί ήρωες, ο οποίοι βρήκαν καταφύγιο στο λιμάνι του Γεραιστού.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Ιστορικό
Τον Απρίλιο του 2019 ένας βουλευτής της κυβέρνησης πρότεινε να μην γίνουν προεδρικές εκλογές το 2020, επειδή η διοργάνωση εκλογών είναι δαπανηρή, και να παραταθεί η θητεία του Προέδρου Μαγκουφούλι για άλλα πέντε χρόνια. «Ο Μαγκουφούλι είναι αήττητος [...], να τον αφήσουν να συνεχίσει για ακόμα πέντε χρόνια», είπε. Ο Πρόεδρος Μαγκουφούλι ανέλαβε καθήκοντα το 2015 υποσχόμενος ότι θα πατάξει τη διαφθορά και θα επεκτείνει το οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας, αλλά κατηγορήθηκε για απολυταρχισμό και περιορισμό των ελευθεριών. Κατά την διάρκεια της πρώτης θητείας του έκλεισαν εφημερίδες και επιβλήθηκαν αυστηροί περιορισμοί στο έργο των ΜΚΟ, με τις ομάδες για τα δικαιώματα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να κατηγορούν την κυβέρνηση του Μαγκουφούλι για περικοπή ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση αρνήθηκε τις κατηγορίες.
Καφηρέας
Οικισμοί ή Πόλεις
Ακόμα κατά τη διάρκεια των περσικών πολέμων, μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, ένα εγκαταλειμμένο τμήμα στρατού των Περσών, το οποίο βρισκόταν στους πρόποδες της Όχης, κατέφυγε σε μια ορεινή και πιο δυσπρόσιτη περιοχή του Καφηρέα, στην τοποθεσία όπου βρίσκεται το χωριό Αντιά.
Βυζαντινή περίοδος
Τα περισσότερα χωριά του Κάβο ντόρου, καθώς και η τοποθεσία που βρίσκονται έως σήμερα, ανάγονται στην εποχή του Βυζαντίου. Η δημιουργία ή μετακίνηση οικισμών οφείλονται αφενός στον εποικισμό Αρβανιτών που έλαβε χώρα στη νότια Εύβοια το 15ο αιώνα, και αφετέρου στις επιδρομές πειρατών, που λυμαίνονταν τότε τις ακτές του Αιγαίου και ανάγκασαν πολλούς κατοίκους να μετακινηθούν στα πιο ορεινά σημεία της περιοχής.
Την εποχή εκείνη το στενό Καφηρέα, αποτελούσε φυσικά και πέρασμα των Βυζαντινών από τη Μ. Ασία προς την Αττική και την Πελοπόννησο, ενώ ακόμα την περίοδο της Ενετοκρατίας υπήρξε θέατρο συγκρούσεων μεταξύ των πειρατών και των Ενετικών πλοίων. Η περιοχή του Καφηρέα, κατά τον 13ο αιώνα, αποτελεί το χώρο δράσης -σε πρώτη φάση-του ιππότη Λικάριου, ο οποίος κατέφυγε σε ένα φρούριο κοντά στο σημερινό χωριό Ζαχαριά και πραγματοποιούσε διάφορες επιδρομές στις γύρω περιοχές. Ακόμα η συμμαχία που σύμπραξε  με το Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η Παλαιολόγο, είχε ως αποτέλεσμα ο τελευταίος να αποστείλει το στόλο του-υπό τον Αλέξιο Φιλανθρωπινό-και να αποβιβάσει αρκετή φρουρά για το φρούριο  σε αυτή την περιοχή.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Ιστορικό
Οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης κατηγόρησαν, επίσης, τις αρχές ότι συγκάλυψαν την πραγματική έκταση της πανδημίας κορονοϊιού. Η Τανζανία δεν έχει αναφέρει νέα κρούσματα κορονοϊού από τις αρχές Μαΐου του 2020, και ο Μαγκουφούλι είπε ότι ο κορονοϊός νικήθηκε. Ο Πρόεδρος σύστησε την προσευχή, τη φυσική άσκηση και τα φάρμακα φυτικής προέλευσης ως καλύτερες μεθόδους να αντιμετωπίσουν τον ιό και υπενθύμισε στους Τανζανούς ότι πρέπει να πλένουν συχνά τα χέρια τους. Τον Ιούλιο του 2020 ο Πρόεδρος Μαγκουφούλι επέμεινε ότι δεν υπάρχει κορονοϊός στη χώρα: «Γι'αυτό δεν φοράμε μάσκες εδώ πέρα», είπε.
Καφηρέας
Βυζαντινή περίοδος
Οι Ενετοί ευνόησαν την παραμονή τους στην Εύβοια, και ιδίως στη περιοχή του Κάβο ντόρου, πρώτον διότι η περιοχή είχε ερημώσει εξαιτίας των διαφόρων ταραχών και κυρίως τις πειρατείας και έτσι η παρουσία ανθρωπίνου δυναμικού ήταν επιτακτική ανάγκη και δεύτερον για να τους χρησιμοποιήσουν ως εμπροσθοφυλακή σε περίπτωση πολέμου.
Έτσι όρισαν την περιοχή, στη βόρεια πλευρά του όρους Όχη, σημείο εγκατάστασης των Αρβανιτών, φθάνοντας έως την κεντρική Εύβοια, περιμετρικά από τα μεγάλα αστικά κέντρα της εποχής εκείνης, δημιουργώντας έτσι ένα είδος «ζώνη άμυνας»
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Βουλευτικές εκλογές
Η Τανζανική Εθνοσυνέλευση αποτελείται από 393 μέλη. Από αυτά:
Καφηρέας
Χωριά
Το χωριό Πλατανιστός κτίσθηκε κατά τον 14ο αιώνα από κατοίκους του Καστριού, που κατέφυγαν εκεί εξαιτίας των επιδρομών των πειρατών. Το χωριό Κόμητο και Ζαχαριά ανάγονται σε αυτή την περίοδο, αν λάβουμε υπόψη την ονομασία του πρώτου, όπου στη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή εποχή ήταν τίτλος αξιωματικού πεζοπόρου τμήματος στρατού αντίστοιχο αυτού του συνταγματάρχη. Ενώ του δεύτερου οφείλεται στον Καρυστινό ιππότη Λικάριο ο οποίος είχε εγκαταστήσει το φρούριο του στην περιοχή, οι κάτοικοι τον ονόμαζαν Ζαχαρία.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Βουλευτικές εκλογές
Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Τανζανίας ηλικίας άνω των 18 ετών, εκτός αν έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω απόφασης δικαστηρίου ή ιατρικής διάγνωσης.
Καφηρέας
Χωριά
Το χωριό Καψούρι, μέχρι τον 14ο αιώνα, ήταν κτισμένο κατά μήκος της χαράδρας της Αρχάμπολης, οι επιδρομές όμως, πιθανώς των Ενετών ή των τούρκων, ανάγκασαν τους κατοίκους να καταφύγουν και να εγκατασταθούν στην τοποθεσία που είναι έως σήμερα.
Περίοδος τουρκοκρατίας
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης (29 Μαΐου 1453), οι τούρκοι κατέλαβαν σταδιακά και τον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο, η Εύβοια καταλήφθηκε το 1470. Την εποχή εκείνη πολλοί κάτοικοι του Κάβο ντόρου και ιδίως Αρβανίτες, αποφεύγοντας τους τούρκους κατέφυγαν προς το νησί Άνδρο, Ύδρα ενώ ακόμα πολλοί κάτοικοι από άλλες περιοχές της Ελλάδας κατέφυγαν προς το Κάβο ντόρο, εφόσον αποτελούσε μια, σχετικά, δυσπρόσιτη και απομονωμένη περιοχή. Την περίοδο εκείνη πολλοί κάτοικοι της Καρύστου, εξαιτίας της σκληρότητας των τούρκων, κατέφευγαν προς τα ορεινά χωριά της περιοχής.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Κόμμα της Επανάστασης – Τζον Μαγκουφούλι
Το Κόμμα της Επανάστασης είναι το κυβερνών κόμμα της Τανζανίας που βρίσκεται στην εξουσία από το 1980 και έχει κερδίσει σε όλες τις εκλογές ως τώρα. Στο συνέδριο του Κόμματος Επανάστασης, τον Ιούλιο του 2020, το κόμμα ενέκρινε oμόφωνα την υποψηφιότητα του Μαγκουφούλι αμέσως. Στην προεκλογική του εκστρατεία υποσχέθηκε ανάπτυξη της οικονομίας, νέες θέσεις εργασίας για 8 εκατομμύρια ανθρώπους και ότι θα κάνει την Τανζανία «ένα μεγάλο έθνος». Υποσχέθηκε, επίσης, ότι δεν υπάρχει κορονοϊός.
Καφηρέας
Περίοδος τουρκοκρατίας
Την περίοδο της τουρκοκρατίας, έλαβε χώρα ο δεύτερος εποικισμός των Αρβανιτών, ο οποίος ήταν μικρότερης κλίμακας και διήρκεσε έως τον 16ο αιώνα. Οι τούρκοι χρησιμοποιούσαν ως πάγια τακτική την μετακίνηση πληθυσμών, ένας λόγος ήταν η παρουσία ανθρωπίνου δυναμικού σε περιοχές που είχαν ερημώσει, αλλά και κυρίως γιατί ήθελαν να αποδυναμώσουν πληθυσμούς, όπως των Αρβανιτών όπου θα μπορούσαν μελλοντικά να αποτελέσουν στοιχείο ενόχλησης αλλά και αντίστασης εναντίον τους.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Κόμμα Δημοκρατίας και Προόδου – Τούντου Λίσου
Στο συνέδριο του Κόμματος Δημοκρατίας και Προόδου στις 3 Αυγούστου 2020, τα 453 παρευρισκόμενα από τα συνολικά 456 μέλη του γενικού συμβουλίου του κόμματος κλήθηκαν να ψηφίσουν έναν από επτά υποψήφιους για τη θέση του προεδρικού υποψήφιου. Νικητής αναδείχθηκε ο Τούντου Λίσου, ο οποίος συγκέντρωσε το 89,4% των ψήφων (405 από 453), και δεύτερος ήρθε ο Λάζαρος Νιαλάντου, ο 50χρονος πρώην Υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου από την βόρεια Σινγκίντα. Για υποψήφιο αντιπρόεδρο επέλεξαν τον αναπληρωτή του Γενικού Γραμματέα του κόμματος στη Ζανζιβάρη, τον Σαλίμ Μουαλίμου, ένα νεαρό δημοσιογράφο.
Ο Τούντου Λίσου, είναι γνωστός από μία απόπειρα δολοφονίας που γλίτωσε πριν από τρία χρόνια, όταν τον πυροβόλησαν 16 φορές και τραυματίστηκε σοβαρά. Έμεινε για τρία χρόνια στην Κένυα και στο Βέλγιο, μέχρι να αναρρώσει, και τον Ιούλιο επέστρεψε στην Τανζανία για να εκπροσωπήσει το Κόμμα Δημοκρατίας και Προόδου στις εκλογές.
Καφηρέας
Χωριά
Το χωριό Πλατανιστός και το χωριό Καψούρι, αποτελούσαν τότε κτήμα τούρκων αξιωματούχων της εποχής εκείνης, στο τελευταίο μάλιστα υπάρχει τοποθεσία που λέγεται ακόμα και σήμερα «ράπι τούρκουτ» αρβανίτικη λέξη που σημαίνει «πλατάνι τούρκου».
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Συμμαχία Αλλαγής και Διαφάνειας – Πατριώτες – Μπέρναρντ Μέμπε
Στο συνέδριο του κόμματος στις 5 Αυγούστου 2020, τα 410 από τα 420 μέλη της κεντρικής επιτροπής ψήφισαν τον Μπέρναρντ Μέμπε για υποψήφιο πρόεδρο (91,61% ψήφων). Ο Μέμπε είναι πρώην Υπουργός Εξωτερικών και μέλος του κυβερνώντος κόμματος, από το οποίο εκδιώχθηκε τον Ιούλιο του 2020 κατηγορούμενος για απειθαρχία και ανήθικη συμπεριφορά. Στα μέσα Ιουλίου ο Μέμπε προσχώρησε στη ΣΑΔ–Πατριώτες για να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές. Με την προεκλογική του εκστρατεία, από 19 έως 27 Οκτωβρίου 2020, ήλπιζε για ένα «γκολ του 89ου λεπτού». Συνυποψήφιός του είναι ο καθηγητής Ομάρ Φακίχ Χαμάντ.
Καφηρέας
Χωριά
Κατά τα Ορλωφικά έγινε η ναυμαχία (ναυμαχία της Άνδρου) μεταξύ του Ρωσοελληνικού στόλου του Λάμπρου Κατσώνη και του τουρκικού στόλου, κοντά στην περιοχή του χωριού Ευαγγελισμός, στις 7 Απριλίου του 1790.
Μετά την Απελευθέρωση
Η Εύβοια απελευθερώθηκε με διπλωματικές διαπραγματεύσεις, οι τούρκοι αποχώρησαν από το νησί σταδιακά το 1832, ενώ η παράδοση της Καρύστου έγινε στις 9 Απριλίου του 1833. Πολλοί κάτοικοι του Κάβο ντόρου, και κυρίως Αρβανίτες, οι οποίοι είχαν εξισλαμισθεί με τη βία ή απλά ήταν κρυπροχριστιανοί, δεν έφυγαν όπως οι τούρκοι αλλά εκχριστιανιστήκαν και εντάχθηκαν σταδιακά στην Ελληνική κοινωνία, διατηρώντας κάποια στοιχεία ιδιαιτερότητας όπως η διάλεκτος, τα επίθετα, κάποια έθιμα κτλ. Τους κρυπροχριστιανούς στην περιοχή, οι τούρκοι τους αποκαλούσαν σκωπτικά «σαμπάνηδες» ή «μουρτάτες».
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Διεξαγωγή
Οι κάλπες άνοιξαν στις 7.00 και έκλεισαν στις 16.00 για τους 29 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους που κλήθηκαν για να ψηφίσουν για πρόεδρο και μέλη του Κοινοβουλίου. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης διαμαρτυρήθηκαν για απειλές και καταπίεση καθώς η εκλογική επιτροπή απέρριψε πολλούς από τους υποψήφιους βουλευτές τους. Ψηφοφορία διεξήχθη και στην Ζανζιβάρη, μία ημιαυτόνομη περιοχή της Τανζανίας. Ο Τούντου Λίσου κατήγγειλε «άνευ προηγουμένου» εκλογική νοθεία.
Καφηρέας
Μετά την Απελευθέρωση
Την εποχή εκείνη κτίσθηκε στην τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα το χωριό Αμυγδαλιά, το οποίο μέχρι τότε ήταν νοτιότερα του χωριού Ζαχαριά σε μια δυσπρόσιτη περιοχή, με βραχώδεις ακτές για μεγαλύτερη ασφάλεια από επιδρομές τούρκων ή πειρατών από τη θάλασσα.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Μετά τις εκλογές
Η Τανζανική Επιτροπή Εποπτείας Εκλογών, που παρακολούθησε τη διεξαγωγή και τα επιφανή άτομα, καταδίκασε τη συστηματική σύλληψη των αρχηγών της αντιπολίτευσης όταν ολοκληρώθηκαν οι εκλογές. Το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, η Κοινοπολιτεία και η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέφρασαν ανησυχίες και κάλεσαν τις Τανζανικές αρχές να διερευνήσουν τις καταγγελίες για ανωμαλίες στη διεξαγωγή, περιστατικά βίας και παρατυπίες των δυνάμεων ασφαλείας. Στις 10 Νοεμβρίου το Γραφείο του Ανώτατου Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ηνωμένων Εθνών ανακοίνωσε ότι οι αναφορές για τη διεξαγωγή των εκλογών ήταν ανησυχητικές και θλιβερές. Βάσει αυτών, μετά τις εκλογές συλλήφθηκαν 150 αρχηγοί και μέλη της αντιπολίτευσης, και ότι έχουν γίνει καταγγελίες για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που είχαν ως αποτέλεσμα 10 θανάτους και 50 τραυματίες στη Ζανζιβάρη στις 26 Οκτωβρίου. Η κυβέρνηση της Τανζανίας απάντησε ότι συνελήφθηκαν τα άτομα που διοργάνωναν μαζικές διαδηλώσεις και ταραχές, προς αποφυγή αυτών, και ότι δεν θα παραβιαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των κρατούμενων.
Καφηρέας
Μετά την Απελευθέρωση
Σημαντικό γεγονός στην περιοχή, κατά τους χρόνους της Επανάστασης, ήταν ναυμαχία του Καφηρέα στις 20 Μαΐου του 1825, όπου οι σφοδροί άνεμοι που ευνόησαν τους Έλληνες καθώς και η συνοχή και αποφασιστικότητα των ναυάρχων του Ελληνικού στόλου, Αποστόλη Νικολή, Γεωργίου Ανδρούτσου και Γεωργίου Σαχτούρη έτρεψαν σε φυγή το τουρκικό στόλο. Η ναυμαχία σημειώθηκε μεταξύ του ακρωτηρίου Καφηρέα και της περιοχής Γεραιστού, σημερινό Καστρί.
Τανζανικές γενικές εκλογές (2020)
Παραπομπές
2020 Κατηγορία:Εκλογές του 2020
Καφηρέας
Μετά την Απελευθέρωση
Το 1836 με βασιλικό διάταγμα όλα τα χωριά του Κάβο Ντόρου ανήκαν την εποχή εκείνη στον Δήμο Καρύστου, διοικητική διάρθρωση που διήρκεσε έως το 1912 όπου τότε συστάθηκαν οι κοινότητες Πλατανιστού, Κομήτου και Αμυγδαλιάς.
20ος αιώνας
Στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, κτίστηκαν και τα πρώτα σχολεία της περιοχής, ενώ ακόμα  τότε χρησιμοποιούνταν και οικίες ως αίθουσες  διδασκαλίας. Κατά τη διάρκεια του Β παγκοσμίου πολέμου, τα χωριά όντως απομονωμένα και δυσπρόσιτα είχαν την δική τους πορεία. Οι Γερμανοί κατακτητές δεν έφθασαν ποτέ έως εκεί, ενώ ακόμα κατά τη διάρκεια της κατοχής πολλοί που έμεναν στην Αθήνα και κατάγονταν από τα χωριά, κατέφυγαν, εξαιτίας της πείνας και όχι μόνο, στην γενέτειρα τους.
Γεγονότα που συνέβησαν στην περιοχή την εποχή εκείνη, αφορούν κυρίως ναυτικές επιχειρήσεις Ελληνικών δυνάμεων, όπως εκείνη του υποβρύχιου «Τρίτων» το οποίο είχε προκαλέσει τεράστια προβλήματα, στα πλοία των Ιταλών και Γερμανών αντίστοιχα, και το οποίο βυθίστηκε στην περιοχή.
Μετά την δεκαετία του 50 ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής ξεπερνούσε και αυτόν της Καρύστου. Σταδιακά όμως άρχισε η μετανάστευση των κατοίκων προς τις πόλεις της Αθήνας και της Καρύστου από τα τέλη του 1970 και η οποία έγινε πιο αισθητή στα μέσα της δεκαετίας του 80 οπού τότε παρουσιάζεται και η μεγαλύτερη καμπή για τα χωριά της περιοχής.
Επίλογος
Σήμερα αποτελεί μια περιοχή με ελάχιστους κατοίκους, άγνωστη και απομονωμένη, έχοντας τη δική της θέση πάνω στο χάρτη και παραμένοντας γνωστή από το ακρωτήρι της, το οποίο αποτελεί πέρασμα των πλοίων και φέρει το όνομα Κάβο Ντόρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Εύβοιας
Σέφιλντ Γιουνάιτεντ
Η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ (αγγλικά: Sheffield United) είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη του Σέφιλντ στην Αγγλία. Ιδρύθηκε το 1889 και αγωνίζεται στο στάδιο Μπράμαλ Λέιν, χωρητικότητας 32.702 θεατών.
Τίτλοι
Η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ έχει κατακτήσει ένα Πρωτάθλημα Αγγλίας, τέσσερα Κύπελλα Αγγλίας.
Κύπελλα Αγγλίας
thumb|250px|Η ομάδα το 1901.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1889 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας Κατηγορία:Σέφιλντ Κατηγορία:Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1889
Καθεδρικός ναός του Οβιέδο
Η μητροπολιτική καθεδρική βασιλική του Σωτήρα ή Καθεδρικός του Σαν Σαλβαδόρ (ισπανικά: Catedral Metropolitana Basílica de San Salvador, λατινικά: Sancta Ovetensis) είναι ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός και μικρή βασιλική στο κέντρο του Οβιέδο, στην Αστούριες στη βόρεια Ισπανία. Τμήμα του καθεδρικού είναι η Κάμαρα Σάντα, η οποία έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1998.
Ο καθεδρικός του Οβιέδο σήμερα παρουσιάζει μια σειρά διαφορετικών αρχιτεκτονικών ρυθμών, από προ-ρωμανική έως μπαρόκ, συμπεριλαμβανομενών τμημάτων ρομανικής, γοτθική και αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής. Ξεκίνησε ως μια μεγάλη προρομανική βασιλική στη θέση του σημερινού γοτθικού καθεδρικού, αλλά δεν είναι γνωστό τίποτα περισσότερο για αυτό το κτίριο, του οποίου η κατασκευή διατάχθηκε από τον βασιλιά Αλφόνσο Β΄ των Αστουριών. Ο σημερινός καθεδρικός του Οβιέδο είναι κυρίως ένα γοτθικό κτίριο το οποίο κατασκευάστηκε ανάμεσα στον 14ο και 16ο αιώνα.
Ιστορία
Ο καθεδρικός ιδρύθηκε από τον βασιλιά Φρουέλα Α΄ των Αστουριών το 781 και επεκτάθηκε το 802 από τον γιό του Αλφόνσο Β΄ των Αστουριών, ο οποίος έκανε το Οβιέδο πρωτεύουσα του βασιλείου των Αστουριών, και έζησε το Οβιέδο μαζί με την αυλή του. Δημιούργησε την επισκοπική έδρα του οβιέδο το 810. Το τωρινό κτίριο άρχισε να κατασκευάζεται από τον αρχιεπίσκοπο Γουτιέρρε του Τολέδο το 1388, και ο πύργος προστέθηκε από τον Καρδινάλιο Φρανθίσκο Μεντόθα ντε Μπομπαδίγια το 1528.
Ο καθεδρικός ανακαινίστηκε τον 12ο αιώνα από τον αρχιεπίσκοπο Πελάγιο του Οβιέδο, ένα χρονογράφο. Ο επίσκοπος Φερνάνδο Αλφόνσο (1296-1301) ανέλαβε άλλη μία αποκατάσταση και ο διάδοχός του Φερνάνδο Άλβαρεθ (1302-1321), ξεκίνησε τον πλευρικό διάδρομο. Στο τέλους του 13ο αιώνα, ο Γουτιέρρε δε Τολέδο άρχισε μια νέα γοτθική βασιλική, το κύριο παρεκκλήσι που φέρει τα όπλα του, αν και ολοκληρώθηκε από τον διάδοχό του Γκιγιέν. Ο Ντιέγο Ραμίρεθ δε Γκουθμάν (1421-41) κατασκεύασε τα δύο παρεκκλήσια του νότιου εγκαρσίου κλίτους (τώρα στη θέση βρίσκεται το ιεροφυλάκιο), την παλιά είσοδο του ναού και την στοά του πλευρικού διαδρόμου. Ο Αλόνθο δε Παλενθουέλα (1470-85) ολοκλήρωσε άλλα τμήματα του εγκαρσίου κλίτους. Ο Χουάν Άριας (1487-97) άφησε και αυτός το σημάδι του, το άνθος του κρίνου και τέσσερια χτένια, στο κλίτος. Ο Χουάν Ντάθα (1497-1503) ανήγηρε τα κάγκελα της χορωδίας. Ο Βαλεράνο (1508-12) πρόστεσε βιτρώ. Ο Κριστόμπαλ δε Ρόχας (1546-56) τοποθέτησε το έμβλημά του στον ολοκληρωμένο πύργο, με την οκτάγωνη πυραμίδα του, ένα από τα θαύματα της γοτθικής αρχιτεκτονικής.
Περιγραφή
thumb|140px|left|Η πύλη του ναού Μερικά ρομανικά χαρακτηριστικά παραμένουν, όπως ο νότιος πύργος ή το πάνω τμήμα της Κάμαρα Σάντα (Ιερός Θάλαμος), που περιλαμβάνει εντυπωσιακή συλλογή ρομανικών κολώνων-αγαλμάτων. Ο καθεδρικός του Σαν Σαλβαδόρ είναι κυρίως ένα γοτθικό κτίριο, το οποίο κατασκευάστηκε ανάμεσα στον 14ο και 16ο αιώνα σε κλασσικό και υπερφλύαρο (Φλαμπόιαντ) ρυθμό. Η αίθουσα του συμβουλίου, της οποίας η κατασκευή άρχισε το 1388, ήταν το πρώτο τμήμα του νέου γοτθικού ναού που ολοκληρώθηκε: κατασκευάστηκε σε κλασσικό γοτθικό ρυθμό (συμπεριλαμβανομένου του οχτάπλευρου θόλου), και ακολουθήθηκε από τον εξωτερικό διάδρομο και την χορωδία (περ. 1400). Τα κλίτη κατασκεύαστηκαν αφότου η χορωδία είχε ολοκληρωθεί. Το ιερό είναι ακόμα ένα κλασσικό γοτθικό έργο, ενώ τα κλίτη παρουσιάζουν χαρακτηριστικά ύστερης γοτθικής τέχνης.
Το τελευταίο μεσαιωνικό τμήμα, ο νάρθηκας, σχεδιάστηκε από τον Χουάν δε Μπαδαχόθ, του οποίου το αρχικό σχέδιο περιλάμβανε και πρόσοψη σε δύο πύργους, αλλά εξαιτίας οικονομικών προβλήματων κατασκευάστηκε μόνο ο ένας. Ο δυτικός πύργος ολοκληρώθηκε από τον αρχιτέκτονα Χιλ δε Οντανιόν, ο οποίος πρόστεσε στην κατασκευή και έναν οβελό σε αναγεννησιακό ρυθμό. Η αγία Τράπεζα στο τέλος της χορωδίας είναι επίσης έργο της Αναγέννησης. Μπαρόκ στοιχεία περιλαμβάνουν μερικά πλευρικά ιδιωτικά παρεκκλήσια, το Πάνθεον των Αστουριανών Βασιλέων και το ιερό.
Η κύρια αποκατάσταση του συμπλέγματος του καθεδρικού άρχισε με προκαταρκτικές μελέτες το 1995 ύστερα από αίτημα του Πριγκηπάτου της Αστούριας. Μετά από επιχορήγηση από το Ισπανικό εθνικό σχέδιο για τους Καθεδρικούς (Plan National de Catedrales), το σύμπλεγμα ανακαινίστηκε από το 1998 μέχρι το 2002, με συνολικό προϋπολογισμό 764.623,55 €.
Πηγές
Κατηγορία:Αστούριες Οβιεδο
Συμπεριφορισμός
Ο συμπεριφορισμός είναι ένα από τα κύρια ρεύματα της ψυχολογίας. Υπάρχουν διαφορετικές μορφές συμπεριφορισμού, οι πιο γνωστές εκ των οποίων είναι ο μεθοδολογικός και ο θεμελιώδης συμπεριφορισμός.
Μεθοδολογικός Συμπεριφορισμός
Ο Μεθοδολογικός Συμπεριφορισμός, θεμελιωτής του οποίου υπήρξε ο Τζον Γουάτσον (ψυχολόγος), αποτελεί μια πρώιμη μορφή του ρεύματος, με σημαντικές συνεισφορές, αλλά και πολλούς περιορισμούς. Σύμφωνα με την οπτική αυτή, αντικείμενο επιστημονικής ανάλυσης θα έπρεπε να είναι μόνο η δημόσια παρατηρήσιμη δραστηριότητα των ατόμων. Έτσι, ο μεθοδολογικός συμπεριφορισμός παραμέλησε συστηματικά τόσο τη βιολογική πλευρά των ατόμων όσο και την ιδιωτικά παρατηρούμενη λειτουργία του (π.χ. σκέψεις, φαντασία, όνειρα, κλπ). Αυτό συνέβη, όπως καταδεικνύει το όνομα της προσέγγισης αυτής, για μεθοδολογικούς σκοπούς, καθώς μόνο οι δημόσια παρατηρήσιμες συμπεριφορές θα μπορούσαν να εξεταστούν "αντικειμενικά".
Δέσμευση στον Πραγματισμό και τη Φυσική Επιλογή
Ο Θεμελιώδης Συμπεριφορισμός έχει μεγάλη συγγένεια με τον Πραγματισμό του Τ. Σ. Πιρς και συγκεκριμένα με την έμφαση στις συνέπειες μιας συμπεριφοράς. Σύμφωνα με τον Σκίνερ, οι συναρτήσεις επιβίωσης (π.χ. γεωλογικές συνθήκες, άλλα είδη, θηρευτές, κλπ) έχουν επιλέξει εκτός από ανατομικά χαρακτηριστικά και πρότυπα συμπεριφοράς. Τα αντανακλαστικά που μελέτησε ο Παβλόφ και ο Γουάτσον είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, όπου ένα αμέσως πρότερο ερέθισμα προκαλεί μια αντίδραση (Ε -> Α). Η διεργασία αυτή ονομάστηκε προκαλούμενη συμπεριφορά. Το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητάς μας, ωστόσο, οφείλεται στην επιλογή από τις συνέπειες προηγούμενων παρόμοιων δραστηριοτήτων. Έτσι, οι συναρτήσεις επιβίωσης (φυσική επιλογή) συμπληρώνονται από τις συναρτήσεις ενίσχυσης που βιώνουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Σε ένα τυπικό πείραμα, ένα περιστέρι ραμφίζει ένα πλήκτρο πιο συχνά όταν η δράση του ακολουθείται από πρόσβαση στην τροφή. Εδώ λέμε πως οι συνέπειες (τροφή) της δράσης (ράμφισμα) έχουν επιλέξει ή ενισχύσει τη δράση αυτή. Το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητάς μας αποτελείται από δράσεις που επιλέγονται συστηματικά από τις συνέπειές τους. Η ενίσχυση είναι η πιο σημαντική αρχή στην επιστήμη της Ανάλυσης Συμπεριφοράς.
Μελέτη ολόκληρου του φάσματος της Συμπεριφοράς
Για το Θεμελιώδη Συμπεριφορισμό, ο άνθρωπος είναι ένας βιολογικός οργανισμός και ολόκληρη η δραστηριότητά του ονομάζεται συμπεριφορά (περπάτημα, ομιλία, κινήσεις, σκέψη, φαντασία, όνειρα, κλπ). Η συμπεριφορά των ατόμων θεμελιώνεται, αλλάζει και διατηρείται από τη συνδυασμένη δράση: α) των συναρτήσεων επιβίωσης και β) των συναρτήσεων ενίσχυσης. Στη φιλοσοφία του Θεμελιώδη Συμπεριφορισμού, η συμπεριφορά είναι το υπό μελέτη φαινόμενο και οι παράγοντες που την επηρεάζουν εντοπίζονται στην επιλογή της από τις συνέπειες που είχε στο παρελθόν. Ως προς την επιλογή από τις συναρτήσεις επιβίωσης, οι πεπτικές αντιδράσεις στην παρουσία τροφής, το βλεφάρισμα στην παρουσία σκόνης, το τράβηγμα του χεριού στην παρουσία καυτής επιφάνειας, η σεξουαλική διέγερση στην παρουσία συντρόφου, η φοβική αντίδραση στην παρουσία κινδύνου, κλπ αποτελούν συμπεριφορές επιλεγμένες από τις συνέπειές τους, δηλαδή από την επιβίωση των ατόμων που τις εκδήλωναν. Ως προς τις συναρτήσεις ενίσχυσης, μπορούμε να πούμε πως το περπάτημα επιλέγεται από τον εκάστοτε προορισμό, η συνομιλία με ένα φίλο από την αλληλεπίδραση μαζί του, το άνοιγμα του ψυγείου από την πρόσβαση σε φαγητό, η σκέψη από την εκδήλωση πιο αποτελεσματικής δράσης, η φαντασία από την παραγωγή πρωτότυπων φαινομένων, κλπ.
Άρνηση της ουσιαστικοποίησης και του γνωστικισμού
Ο Θεμελιώδης Συμπεριφορισμός απορρίπτει τις εξηγήσεις που χαρακτηρίζονται από ουσιαστικοποίηση ή γνωστικισμό. Ουσιαστικοποίηση (ή ουσιοποίηση) ονομάζεται η αιτιώδης απόδοση ενός φαινομένου σε μια υπερκείμενη ουσία ή χαρακτηριστικό. Για παράδειγμα, θα μπορούσε κανείς να πει πως ένας πληθυσμός ατόμων μοιράζεται κοινά χαρακτηριστικά επειδή ανήκει σε ένα είδος, κι επομένως τα κουνέλια έχουν μεγάλα αυτιά και χνουδωτή ουρά επειδή είναι κουνέλια. Ο εξέχων βιολόγος Ernst Mayr εξήγησε πως η οπτική αυτή είναι λανθασμένη, καθώς τα άτομα ενός είδους εμφανίζουν κοινά χαρακτηριστικά όχι επειδή ανήκουν στο είδος αυτό, αλλά επειδή τα εν λόγω χαρακτηριστικά οφείλονται στη φυσική επιλογή. Το είδος είναι μια περιγραφική έννοια που συνοψίζει αυτά τα χαρακτηριστικά και όχι η αιτία τους. Μεταφέροντας την ουσιαστικοποίηση στο επίπεδο της συμπεριφοράς, συχνά λέμε πως κάποιος δεν κερνάει ποτέ, δε δίνει χαρτζιλίκι στο παιδί του, κλπ επειδή είναι τσιγκούνης, αποδίδοντας έτσι επιμέρους συμπεριφορές σε μια κατηγορία ή ουσία, τη τσιγκουνιά. Ωστόσο, η τσιγκουνιά είναι μια περιγραφική ταμπέλα που βάλαμε εμείς και όχι αιτία των συμπεριφορών. Αιτία των συμπεριφορών είναι οι συναρτήσεις που τις έχουν επιλέξει, δηλαδή η ενίσχυση. Ουσιαστικοποίηση παρατηρείται και στην ψυχοπαθολογία, όταν λέμε πως κάποιος νιώθει θλιμμένος, μένει στο σπίτι, δεν τρώει κλπ επειδή έχει κατάθλιψη. Για το Θεμελιώδη Συμπεριφορισμό, η κατάθλιψη δεν είναι κάποια ουσία ή χαρακτηριστικό που εξηγεί τις συμπεριφορές, αλλά μια ονομασία που τις περιγράφει περιληπτικά. Οι αιτίες των εν λόγω συμπεριφορών θα πρέπει να αναζητηθούν στις συνθήκες ζωής του ατόμου που τις επέλεξαν.