cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (κικ μπόξινγκ)
Ιστορία
Τον Οκτώβριο του 2014, ο Ολυμπιακός έλαβε μέρος στην πρώτη φάση του "Joya KickBoxing Championship 2014" που διεξήχθη στο Μαρούσι Αττικής με τέσσερις αθλητές, εκ των οποίων οι τρεις κατέκτησαν μετάλλιο. Συγκεκριμένα, μετάλλια κατέκτησαν ο Κώστας Μπατζάκου στην κατηγορία των -70kg, ο Ραφαήλ Τζανετής στα +91kg και ο Γιώργος Παυλίδης στα 63kg, ενώ στα -70kg ο Μοχάμετ Χασάν έχασε στις λεπτομέρειες το μετάλλιο! Στην τελευταία φάση της εν λόγω διοργάνωσης, κατακτήθηκαν άλλα πέντε μετάλλια. Οι Χασάν Μοχάμετ (κατηγορία 70kg) και Ραφαήλ Τζανετής (κατηγορία 91kg), κατέκτησαν από δυο μετάλλια ο καθένας κερδίζοντας στους αγώνες που έδωσαν, ενώ νικηφόρο ήταν και το αποτέλεσμα του Γιώργου Παυλίδη (κατηγορία 63kg) που επίσης κατέκτησε μετάλλιο.
Κατά τα μέσα Δεκεμβρίου του 2014 ήρθε και ο πρώτος πανελλήνιος τίτλος του νεοσυσταθέντος τμήματος Κικ Μπόξινγκ του Ολυμπιακού, έστω και σε ατομικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, ο Γιώργος Παυλίδης κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κικ Μπόξινγκ Kick Lite στην κατηγορία των -63kg έπειτα από συνεχόμενες νίκες που σημείωσε στη διοργάνωση.
Στις αρχές του 2015, ο Ολυμπιακός συμμετείχε με τρεις αθλητές (Ραφαήλ Τζανετή, Γιώργο Παυλίδη και Μοχάμεντ Χασάν) στο Διεθνές Κύπελλο «Athens Challenge» που διεξήχθη στο Π. Φάληρο, με τον τελικό απολογισμό να περιλαμβάνει δύο αργυρά μετάλλια (Τζανετής και Παυλίδης) και ένα χάλκινο (Χασάν).
Την Άνοιξη του 2015 ο Ολυμπιακός έλαβε μέρος στην πρώτη φάση του "Joya KickBoxing Championship 2015" που διεξήχθη στη Μεταμόρφωση Αττικής με τέσσερις αθλητές. Την καλύτερη εμφάνιση στη φάση αυτή πραγματοποίησε ο Στέλιος Μηλιαράκης στην κατηγορία των 75kg, ο οποίος σημείωσε και τη μοναδική νίκη αθλητή του Ολυμπιακού. Στην τρίτη φάση της εν λόγω διοργάνωσης, ο Ολυμπιακός συμμετείχε με πέντε αθλητές, εκ των οποίων οι δυο πραγματοποίησαν τις μοναδικές ερυθρόλευκες νίκες της φάσης αυτής. Ο λόγος για τους Γιώργο Πόρτολα (κατηγορία 63kg) και Χριστίνα Μπέτσου (κατηγορία 57kg), ενώ οι υπόλοιποι τρεις αθλητές, Ραφαήλ Τζανετής (κατηγορία 91kg), Γιώργος Παυλίδης (κατηγορία 64kg) και Χασάν Μοχάμεντ (κατηγορία 69kg) δεν κατάφεραν να πετύχουν κάποια νίκη.
Τον Δεκέμβριο του 2015, ο Γιώργος Παυλίδης συμμετείχε για δεύτερη φορά ως αθλητής του Ολυμπιακού στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, ωστόσο στην κατηγορία του (-64kg) δεν κατάφερε να διακριθεί καθώς έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση της διοργάνωσης, όπου γνώρισε την ήττα στις λεπτομέρειες από τον Σάμιο του Διαγόρα Κορυδαλλού.
Αξιόλογοι αθλητές
(Με αλφαβητική σειρά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
kick boxing
Ο Καουμπόι του Μεσονυχτίου
Η ταινία Ο Καουμπόι του Μεσονυχτίου (Αγγλ. Midnight Cowboy) είναι δράμα παραγωγής 1969, σε σκηνοθεσία Τζον Σλέσιντζερ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Ντάστιν Χόφμαν, Τζον Βόιτ και Σίλβια Μάιλς. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζέιμς Λίο Χίρλιχαϊ το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη ο Γουόντο Σολτ. Η ταινία έλαβε εφτά υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ και βραβεύτηκε με τρία μεταξύ των οποίων και με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Πρόκειται για την πρώτη και μοναδική ταινία, με την ένδειξη αυστηρώς ακατάλληλη που κέρδισε το εξής βραβείο. Θεωρείται μέχρι και σήμερα ως μια από τις σημαντικότερες αμερικανικές ταινίες όλων των εποχών και το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στην 36η θέση στη λίστα με 100 αριστουργήματα του αμερικανικού κινηματογράφου, ενώ το 1994 χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Υπόθεση
Ένας άβγαλτος Τεξανός, ο Τζο Μπακ (Τζον Βόιτ), παραιτείται από τη δουλειά του ως λαντζιέρης και παίρνει το λεωφορείο για τη Νέα Υόρκη, την οποία επισκέφτεται για πρώτη φορά. Τα σχέδιά του είναι να εκμεταλευτεί την αρρενωπή του εξωτερική εμφάνιση και να γίνει συνοδός ευπόρων κυριών. Ο Τζο βασανίζεται από άσχημες αναμνήσεις του παρελθόντος (βία, σεξουαλική κακοποίηση και εγκατάλειψη), οι οποίες του έχουν αφήσει ανοιχτές πληγές, αλλά δεν το βάζει κάτω εφόσον έχει καταφέρει να διατηρήσει μια παιδική αφέλεια σε συνδυασμό με την αισιοδοξία και τη δίψα για ζωή. Η ευγένεια, μαζί με τη γενναιοδωρία και την αφέλειά του, τον καθιστούν εύκολο στόχο στη μεγαλούπολη. Παρά το γεγονός ότι τον εξαπατούν και τον κλέβουν, ο Τζο συνεχίζει να συμπεριφέρεται με ευγένεια στους συνανθρώπους του κι όταν συναντά τον μικροαπατεώνα Ενρίκο Σαλβατόρε Ράτσο Ρίτσο (Ντάστιν Χόφμαν), του δείχνει εμπιστοσύνη, ενώ ο Ράτσο του κλέβει 20 δολάρια. Οι δυο τους συναντιούνται ξανά αργότερα και γίνονται φίλοι και συνοδοιπόροι. Ο Ράτσο προσφέρεται να βοηθήσει τον Τζο με την ενασχόλησή του ως ζιγκολό με το αζημίωτο, αλλά η υγεία του εξασθενεί. Τότε ο Τζο καλείται να κάνει επιλογές τις οποίες δεν είχε αναλογιστεί ποτέ στο παρελθόν.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Τέξας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Μαϊάμι Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Minstrel in the Gallery
Ιστορία του δίσκου
Το 1975, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το "Minstrel in the Gallery", ένα άλμπουμ κοντά στον ήχο του "Aqualung", αφού αποτελούνταν από κομμάτια βασισμένα σε ακουστικές κιθάρες, σε συνδυασμό με πιο βαριά τραγούδια, με βάση την ηλεκτρική κιθάρα του Μάρτιν Μπαρ. Το άλμπουμ γράφτηκε και ηχογραφήθηκε παράλληλα με την περίοδο που ο Ίαν Άντερσον έπαιρνε το διαζύγιο από την πρώτη του σύζυγο, Τζένι Φρανκς. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε τον κύριο λόγο της εσωστρέφειας και της κυνικότητας των στίχων.
Το άλμπουμ έλαβε αρχικά ανάμεικτες κριτικές, αλλά με το πέρασμα των χρόνων θεωρήθηκε ένα από τα καλύτερα του συγκροτήματος, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια έχοντας ως άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 4,1 / 5 και το "Prog Archives" με 4 / 5.
Το "Minstrel in the Gallery" σκαρφάλωσε στην έβδομη θέση των τσαρτ του Billboard και έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά παρουσίασε περαιτέρω πτώση σε σχέση με τους προκατόχους του στην πατρίδα του συγκροτήματος, όπου έφθασε μόλις στο # 20.
Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, ο Ντέιβιντ Πάλμερ εντάχθηκε στην σύνθεση τους ως κιμπορντίστας και τον Φεβρουάριο του 1975 το συγκρότημα έδωσε πέντε sold-out συναυλίες στο "Forum" του Λος Άντζελες μπροστά σε 20.000 θεατές κάθε βραδιά. Μετά το τέλος της περιοδείας, ο Τζέφρι Χάμοντ παραιτήθηκε από την μουσική για να συνεχίσει ως ζωγράφος. Την θέση του πήρε ο Τζον Γκλάσκοκ των Carmen, οι οποίοι άνοιγαν τις εμφανίσεις των Jethro Tull στην προηγούμενη τους περιοδεία.
Βραβεία
A Passion Play (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Minstrel in the Gallery" ήταν οι εξής:
Εκλογικό ημερολόγιο 2019
thumb|right|Εθνικές εκλογές ανά τον κόσμο το έτος 2019. Αυτό το εθνικό εκλογικό ημερολόγιο για το έτος 2019 απαριθμεί τις εθνικές/ομοσπονδιακές άμεσες εκλογές που διεξήχθησαν το 2019 σε όλα τα κυρίαρχα κράτη και τα εξαρτώμενα εδάφη τους. Οι επαναληπτικές εκλογές αποκλείονται, αν και περιλαμβάνονται εθνικά δημοψηφίσματα και οι κρατιδιακές/πολιτειακές/επαρχιακές εκλογές σε μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστραλία και ο Καναδάς. Οι συγκεκριμένες ημερομηνίες δίνονται όπου είναι γνωστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:2019
Tales of Monkey Island
Υπόθεση
Η ιστορία ξεκινάει με τον Guybrush Threepwood να προσπαθεί ακόμα μια φορά να αποτελειώσει τον LeChuck ο οποίος έχει απαγάγει την Elaine. Κάτι δεν πήγε καλά όμως με το "ειδικό" σπαθί του, και το μόνο που κατάφερε ήταν να μετατρέψει τον LeChuck σε άνθρωπο, ενώ οι υπόλοιποι πειρατές της περιοχής (συμπεριλαμβανομένου του Guybrush και της Elaine) σιγά σιγά γίνονται ζόμπι, μπερδεύοντας έτσι το ρόλο του καλού και του κακού στην ιστορία.
Αρχικά το Tales of Monkey Island εξελίσσεται στο Flotsam Island, όπου ο Guybrush καλείται να λύσει το μυστήριο των ανέμων που έχουν κατεύθυνση προς το νησί και δεν επιτρέπουν στα καράβια να φύγουν, και επίσης να βρει ένα καράβι για να σώσει την αγαπημένη του Elaine από τα χέρια του ανθρώπινου πλέον LeChuck. Το ταξίδι του παρουσιάζει πολλές δυσκολίες και ύστερα από ξιφομαχίες, μυστήρια, νέους αλλά και παλιούς γνώριμους, δοκιμασίες, και έναν αινιγματικό LeChuck, ο ήρωας καταφέρνει να αποκτήσει αυτό που του χρειάζεται για να γιατρευτεί από την αρρώστια. Όμως αυτό δεν είναι αρκετό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Monkey Island Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2009 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια point-and-click Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Telltale Games Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με SCUMM Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της LucasArts
Κρατερός της Μακεδονίας
Ο Κρατερός ή Κρατεύας βασίλεψε στη Μακεδονία το 399 π.Χ., για τέσσερις ημέρες.
Ήταν εραστής του Αρχέλαου Α΄, τον οποίο δολοφόνησε για να πάρει τον θρόνο. Η εκδοχή του Αιλιανού αναφέρει πως η αιτία της δολοφονίας ήταν η αθέτηση της υπόσχεσης του Αρχέλαου περί γάμου του Κρατερού με μια κόρη του ενώ ο Διόδωρος ο Σικελιώτης υποστηρίζει πως ο Αρχέλαος πέθανε από ακούσιο κτύπημα του Κρατερού κατά τη διάρκεια κυνηγιού.
Η βασιλεία του δεν κράτησε ούτε μια εβδομάδα, μια και ανετράπη σύντομα από τον Ορέστη, τον γιο του Αρχέλαου Α΄ και νόμιμο διάδοχο.
Annales Barenses
Τα Annales Barenses είναι ανώνυμο σύνολο χρονικών συγγραμμένων στην πόλη του Μπάρι, κατά την διάρκεια του ύστερου 11ου αιώνα. Κατά την περίοδο της συγγραφής τους, το Μπάρι αποτελούσε το προπύργιο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στη Νότια Ιταλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικά χρονικά
Έθελβαλντ Μόλλ της Νορθουμβρίας
Ο Έθελβαλντ Μόλλ της Νορθουμβρίας, σφετεριστής βασιλιάς της Νορθουμβρίας (759-765), κατέλαβε βίαια τον θρόνο από τον νόμιμο βασιλιά Oσούλφ της Νορθουμβρίας γιο του Έαντμπερτ της Νορθουμβρίας ο οποίος είχε παραιτηθεί υπέρ του γιου του προκειμένου να αποσυρθεί στο μοναστήρι της Γιορκ. Η καταγωγή του και το γενεαλογικό του δέντρο είναι άγνωστα δεν ήταν σίγουρα απόγονος του Ίδα της Βερνικίας, πιθανότατα να ανήκε στον βασιλικό Οίκο της Ντέιρα ή σε κάποια άλλη ισχυρή οικογένεια ευγενών. Τα πρώτα χρόνια αντιμετώπισε την εξέγερση του Οσουίν αδελφού του προκατόχου του Οσούλφ, την αντιμετώπισε επιτυχώς και ο ίδιος ο Οσουίν δολοφονήθηκε (761). Η πολιτική ομάδα των Ουτεναγκεμό τον ανέτρεψε από τον θρόνο (765) και τον αντικατέστησε με τον Άλρεντ της Νορθουμβρίας έναν ευγενή των προηγούμενων βασιλέων, ο ίδιος ο Έθελβαλντ Μόλλ μετά την ανατροπή του αποσύρθηκε σε μοναστήρι μέχρι το τέλος της ζωής του. Ταυτίζεται με τον πατρίκιο Μολλ στον οποίο ο βασιλιάς Έαντμπερτ και ο αδελφός του Έκγκμπερτ της Γιορκ είχαν παραχωρήσει μεγάλες εκτάσεις γης στη σημερινή Γιορκσάιρ, ανήκαν στον αδελφό του Μόλλ ηγούμενο Φόρθρεντ.
Βασιλεία
Στις 24 Ιουλίου 759 ο Οσούλφ δολοφονήθηκε από μέλη του οίκου του, η πράξη ήταν "έγκλημα στο οποίο ο Έθελβαλντ ήταν άμεσα εμπλεκόμενος". Ο Έθελβαλντ στέφθηκε βασιλιάς στην συνέχεια στις 5 Αυγούστου 759. Η βασιλεία του συνάντησε πολλές αντιδράσεις, ο Βέδας στο έργο του "Εκκλησιαστική Ιστορία" αναφέρει την εξέγερση και τον θάνατο ενός ευγενούς με το όνομα Οσουίν ο οποίος πιθανότατα ήταν αδελφός του βασιλιά Οσούλφ (761). Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό και ο Συμεών του Ντάρχαμ αναφέρουν αντίστοιχα ότι ο Οσουίν ήταν ένας "σημαντικός βασιλικός ευγενής" που σκοτώθηκε σε εξέγερση εναντίον του Έθελβαλντ Μόλλ στις 6 Αυγούστου 761. Ο Έθελβαλντ Μόλλ εκθρονίστηκε από ένα συμβούλιο ευγενών στο Πίνκαχιλ τοποθεσία που έγιναν αργότερα δυο μεγάλα εκκλησιαστικά συμβούλια της Νορθουμβρίας, σύμφωνα με τα Ιρλανδικά Χρονικά κουρεύτηκε.
Διάδοχος του ήταν ο Άλρεντ της Νορθουμβρίας γαμπρός του Έαντμπερτ. Ο Έθελβαλντ παντρεύτηκε την Έθελθριθ, ο γάμος τους καταγράφεται στο Κέττερινγκ από τον Συμεών του Νταρχάμ (762). Απέκτησαν τουλάχιστον έναν γιο τον μετέπειτα Έθελρεντ Α΄ της Νορθουμβρίας, ο Μόλλ ο οποίος δολοφονήθηκε υπό τις διαταγές του Έαρντγουλφ της Νορθουμβρίας (799) ήταν ευγενής του Έθελβαλντ Μόλλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορθουμβρίας
Ορέστης της Μακεδονίας
Ο Ορέστης της Μακεδονίας ήταν γιος του Αρχέλαου Α΄ και διαδέχτηκε τον Κρατερό το 399 π.Χ., ο οποίος λίγο καιρό πριν το ίδιο έτος είχε δολοφονήσει τον πατέρα του και απέκτησε τον θρόνο. Η βασιλεία του ήταν επίσης σύντομη, καθώς βρισκόταν υπό την προστασία του κηδεμόνα του, Αερόπου Β΄, ο οποίος και τον δολοφόνησε 4 χρόνια αργότερα, το 395 π.Χ., για να ανεβεί στον θρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών
Πλέι-Οφ NBA 1958
Τα πλέι-οφ του 1958 ήταν το τουρνουά που ακολούθησε την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου στη σεζόν 1957-58 του NBA. Το τουρνουά ολοκληρώθηκε με τους Σαιντ Λούις Χοκς να κερδίζουν τους Μπόστον Σέλτικς με 4-2 νίκες στους τελικούς της διοργάνωσης και να κατακτούν το τρόπαιο του πρωταθλητή.
Αυτός ήταν ο πρώτος και ο τελευταίος -μέχρι σήμερα- τίτλος στην ιστορία των Χοκς. Συναντήθηκαν με τους Σέλτικς σε τέσσερις από τους πέντε τελικούς το διάστημα 1957-1961, με τους Σέλτικς να κερδίζουν τους τρεις (1957, 1960, 1961) και τους Χοκς τον ένα (1958). Ακολούθησε η μετακίνησή τους στην Ατλάντα το 1968 και η μετονομασία τους σε Ατλάντα Χοκς. Έκτοτε, οι επιτυχίες τους στα πλέι-οφ είναι ελάχιστες.
Ημιτελικοί Δυτικής κατηγορίας
(2) Ντιτρόιτ Πίστονς vs. (3) Σινσινάτι Ρόγιαλς:
Ημιτελικοί Ανατολικής κατηγορίας
(2) Σίρακιουζ Νάσιοναλς vs. (3) Φιλαδέλφεια Ουόριορς:
Τελικοί Δυτικής κατηγορίας
(1) Σαιντ Λούις Χοκς vs. (2) Ντιτρόιτ Πίστονς:
Τελικοί Ανατολικής κατηγορίας
(1) Μπόστον Σέλτικς vs. (3) Φιλαδέλφεια Ουόριορς:
Τελικοί NBA
(Α1) Μπόστον Σέλτικς vs. (Δ1) Σαιντ Λούις Χοκς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1958 Πλει-Οφ
Φίλιππος Δ΄ της Μακεδονίας
Ο Φίλιππος Δ΄ της Μακεδονίας (έτος θανάτου 297 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών ήταν ο γιος του Κάσσανδρου, του πρώτου Μακεδόνα βασιλιά της δυναστείας των Αντιπατριδών και στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ανέλαβε τον θρόνο μετά τον θάνατο του Κασσάνδρου, για το σύντομο χρονικό διάστημα ενός περίπου έτους μέχρι τον δικό του θάνατο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιπατριδών
Νικολάι Μπογκντάνοφ-Μπέλσκι
Βιογραφία
left|thumb|216x216px|"Μέλλων μοναχός" left|thumb|212x212px|"Μικρά αγόρια ανυπομονούν το θήραμα τους" Ο Μπογκντάνοφ γεννήθηκε στο χωριό Σίτικη του τότε Κυβερνείου του Σμολένσκ (πλέον μέρος της Ρωσίας) το 1868. Ήταν νόθος γιος αγρότη. Φοίτησε σε ενοριακό σχολείο και μετά στο σχολείο του Ρατσίνσκι Σεργκέι (Ρωσικά: Рачинский Сергей) στο χωριό Τατέβ. Το 1883 σπούδασε αγιογραφία στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας - Αγίου Σέργιου της Λαύρας. Το 1884-1889 σπούδασε σύγχρονη ζωγραφική στη Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας και το 1884-1885 στην Ρώσικη ακαδημία καλών τεχνών της Αγίας Πετρούπολης.
Για τον πίνακα "Μέλλων μοναχός» (1889), ο Μπογκντάνοφ βραβεύθηκε με ασημένιο μετάλλιο και τιμήθηκε με βραβείο από την Ρώσικη Ακαδημία καλών τεχνών, ο πίνακας αγοράσθηκε από τον Σολντατένκοβ Κοσμά Τερέντεβιτς και μετά από την αυτοκράτειρα Μαρία Φεοντόρονβα. Ακόμα εργάστηκε και σπούδασε σε πολλά στούντιο στο Παρίσι, στο Μόναχο και στην Ιταλία στα τέλη της δεκαετίας του 1890. το 1895 έγινε μέλος της ομάδας "Πιριντβίζνικ ι" και το 1909 έγινε μέλος του συλλόγου "Α.Ι. Κιούντζι"  (εκ των οποίων υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος από το 1913-1918).
Πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου του 1945 και τάφηκε στο Ρωσική Ορθόδοξο Νεκροταφείο του Βερολίνου (Vitteshtrasse, 37).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι Κατηγορία:Ρεαλιστές ζωγράφοι
Οι Άθλιοι (ταινία, 2012)
Οι Άθλιοι (αγγλικά: Les Misérables) είναι βρετανικό δραματικό μιούζικαλ παραγωγής 2012. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομότιτλο μιούζικαλ των Αλέν Μπουντίλ, Κλωντ-Μισέλ Σόνμπεργκ και Χέρμπερτ Κρέτζμερ, το οποίο με τη σειρά του βασίζεται στο μυθιστόρημα Οι Άθλιοι του Βίκτορα Ουγκώ. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τομ Χούπερ και το σενάριο έγραψε ο Γουίλιαμ Νίκολσον. Πρωταγωνιστούν οι Χιου Τζάκμαν, Ράσελ Κρόου, Αν Χάθαγουεϊ, Αμάντα Σάιφρεντ, Σάσα Μπαρόν Κόεν, Ελένα Μπόναμ Κάρτερ, Σαμάνθα Μπαρκς, Έντι Ρέντμεϊν και Άαρον Τβέιτ. Η ταινία διηγείται την ιστορία του Γιάννη Αγιάννη, ενός πρώην φυλακισμένου που γίνεται δήμαρχος μιας πόλης της Γαλλίας. Ο Αγιάννης παίρνει υπό την προστασία του την Τιτίκα, τη νόθο κόρη της Φαντίνα και πρέπει να αποφύγει τη σύλληψη από τον Ιαβέρη, επιθεωρητή της αστυνομίας.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 25 Δεκεμβρίου 2012 και στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 11 Ιανουαρίου 2013. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 442,2 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Απέσπασε 8 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας και Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Χιου Τζάκμαν. Βραβεύτηκε με τρεις Χρυσές Σφαίρες Καλύτερης Ταινίας - Κωμωδία/Μιούζικαλ, Α' Ανδρικού Ρόλου - Κωμωδία/Μιούζικαλ και Β' Γυναικείου Ρόλου για τους Τζάκμαν και Χάθαγουεϊ αντίστοιχα. Η Χάθαγουεϊ κέρδισε επίσης το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
Πλοκή
Το 1815, ο κατάδικος Γιάννης Αγιάννης βγαίνει με αναστολή από το δεσμοφύλακα Ιαβέρη αφού εξέτισε την ποινή του για δεκαεννιά χρόνια. Ο Επίσκοπος του Ντιν του προσφέρει φαγητό και στέγη, αλλά ο Αγιάννης κλέβει όλα τα ασημικά κατά τη διάρκεια της νύχτας. Συλλαμβάνεται από τις αρχές, αλλά ο Επίσκοπος λέει ότι του έδωσε τα ασημικά ως δώρο, επιτρέποντας στις αρχές να τον αφήσουν ελεύθερο. Συγκινημένος από τη γενναιοδωρία του Επισκόπου, ο Αγιάννης σπάει την αναστολή του και ορκίζεται να χτίσει μια καινούρια ζωή με νέα ταυτότητα. Ο Ιαβέρης ορκίζεται να φέρει τον δραπέτη στη δικαιοσύνη.
Οχτώ χρόνια αργότερα, ο Αγιάννης έχει γίνει εργοστασιάρχης και δήμαρχος της πόλης Μοντρέιγ. Η Φαντίνα, μία από τις εργάτριες, αποκαλύπτεται ότι στέλνει χρήματα στη νόθο κόρη της, Τιτίκα, η οποία ζει με το ζεύγος Θερναδιέρου και την κόρη τους Επονίνη, με αποτέλεσμα ο επιστάτης να την απολύσει. Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να στηρίξει την κόρη της, η Φαντίνα γίνεται πόρνη. Συλλαμβάνεται από τον Ιαβέρη αφού επιτίθεται σε έναν άνδρα που τη χτύπησε αλλά τη σώζει ο Αγιάννης, ο οποίος τη βάζει σε νοσοκομείο. Αργότερα, ο Αγιάννης μαθαίνει ότι ένας άνδρας που θεωρείται ότι είναι αυτός έχει συλληφθεί. Χωρίς να μπορεί να καταδικάσει έναν αθώο άνθρωπο, ο Αγιάννης αποκαλύπτει την ταυτότητά του στο δικαστήριο πριν φύγει για το νοσοκομείο. Εκεί υπόσχεται στην ετοιμοθάνατη Φαντίνα ότι θα φροντίσει την κόρη της. Αφού δραπετεύει από τον Ιαβέρη, ο Αγιάννης βρίσκει την Τιτίκα και πληρώνει τους Θερναδιέρους να του επιτρέψουν να την πάρει μαζί του και υπόσχεται ότι θα της φέρεται σαν να είναι ο πατέρας της.
Εννέα χρόνια αργότερα, ο Ζαν Μαξιμίλιαν Λαμάρκ, ο μόνος κυβερνητικός επίσημος συμπαθής προς τους φτωχούς, κοντεύει να πεθάνει. Οι φοιτητές Μάριος Πομερσί και Ενζολωράς μαζί με τον Γαβριά συζητούν για επανάσταση. Ο Μάριος αργότερα βλέπει την Τιτίκα, τώρα μια νέα γυναίκα και αμέσως την ερωτεύεται. Εν τω μεταξύ, ο Αγιάννης αρνείται να της πει την αλήθεια για το παρελθόν του και τη μητέρα της.
Σε μια καφετέρια, ο Ενζολωράς οργανώνει μια ομάδα με ιδεαλιστές φοιτητές καθώς ανακοινώνεται ο θάνατος του Λαμάρκ. Εν τω μεταξύ, η Επονίνη, τώρα φίλη του Μάριου, τον οδηγεί στην Τιτίκα όπου οι δυο τους ομολογούν τον έρωτά τους ο ένας για τον άλλο. Η Επονίνη, συνειδητοποιώντας ότι ο κρυφός έρωτάς της για τον Μάριο δεν θα βρει ποτέ ανταπόκριση, παίρνει μέρος στην επανάσταση. Αργότερα, μια οργανωμένη ληστεία στο σπίτι του Αγιάννη, τον κάνει να πιστέψει ότι ο Ιαβέρης τον ανακάλυψε, με αποτέλεσμα να το σκάσει μαζί με την Τιτίκα. Καθώς φεύγουν ο Ενζολωράς ξεσηκώνει τους Παριζιάνους να επαναστατήσουν και ο Μάριος στέλνει ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα στην Τιτίκα. Την επόμενη μέρα, οι μαθητές διακόπτουν την κηδεία του Λαμάρκ και ξεκινούν την επανάσταση. Ο Ιαβέρης παριστάνει τον επαναστάτη για να τους κατασκοπεύσει αλλά γρήγορα τον ανακαλύπτει ο Γαβριάς και τον συλλαμβάνει. Στη μάχη που ακολουθεί, η Επονίνη σώζει τη ζωή του Μάριου εις βάρος της δικής της και του ομολογεί τον έρωτά της καθώς πεθαίνει. Ο Αγιάννης παίρνει στα χέρια του το γράμμα του Μάριου και πηγαίνει να τον προστατέψει. Αφού σώζει τον Ενζολωρά, του επιτρέπεται να εκτελέσει τον Ιαβέρη. Ωστόσο, όταν μένουν οι δυο τους, ο Αγιάννης ελευθερώνει τον Ιαβέρη, λέγοντάς του να τρέξει.
Με τους Παριζιάνους να λαμβάνουν μέρος στην επανάσταση, οι μαθητές είναι αποφασισμένοι να παλέψουν μέχρι θανάτου. Όλοι σκοτώνονται εκτός από το Μάριο, ο οποίος σώζεται από τον Αγιάννη όταν αυτός σέρνει το αναίσθητο σώμα του στους υπονόμους. Στην έξοδο του υπονόμου, ο Αγιάννης κουβαλώντας το Μάριο, βλέπει μπροστά του τον Ιαβέρη. Ο Ιαβέρης απειλεί να πυροβολήσει τον Αγιάννη αν αρνηθεί να παραδοθεί αλλά ο Αγιάννης τον αγνοεί. Αδύναμος να συμφιλιώσει τη σύγκρουση μεταξύ του κοινωνικού και του ηθικού καθήκοντός του, ο Ιαβέρης αυτοκτονεί.
Αργότερα, ο Μάριος θρηνεί για τους φίλους του αλλά η Τιτίκα τον παρηγορεί. Αποκαλύπτοντας το παρελθόν του στο Μάριο, ο Αγιάννης του λέει ότι πρέπει να φύγει επειδή η παρουσία του αποτελεί κίνδυνο για την Τιτίκα και κάνει το Μάριο να του υποσχεθεί να μην της πει ποτέ την αλήθεια. Ο Μάριος παντρεύεται με την Τιτίκα. Οι Θερναδιέροι πηγαίνουν στη δεξίωση και αποκαλύπτουν ότι είδαν τον Αγιάννη να κουβαλά ένα πτώμα στους υπονόμους. Ο Θερναδιέρος δείχνει στον Μάριο το δαχτυλίδι που έκλεψε ως "απόδειξη". Αναγνωρίζοντας το δαχτυλίδι, ο Μάριος συνειδητοποιεί ότι ο Αγιάννης του έσωσε τη ζωή. Τότε, μαζί με την Τιτίκα, φεύγουν να τον βρουν.
Ενώ ο Αγιάννης κάθεται ετοιμοθάνατος σε ένα τοπικό μοναστήρι, αντιλαμβάνεται το πνεύμα της Φαντίνα η οποία εμφανίζεται για τον πάει στον Παράδεισο. Η Τιτίκα και ο Μάριος τον αποχαιρετούν. Ο Αγιάννης ομολογεί στην Τιτίκα το παρελθόν του και ενώνεται με τα πνεύματα της Φαντίνας, του Επισκόπου, της Επονίνης, του Γαβριά και των άλλων επαναστατών.
Κάστινγκ
Τον Σεπτέμβριο του 2011, ο Τζάκμαν πήρε το ρόλο του Γιάννη Αγιάννη και ο Ράσελ Κρόου το ρόλο του Ιαβέρη. Τον επόμενο μήνα ο Μάκιντος επιβεβαίωσε ότι το ρόλο της Φαντίνα θα υποδυθεί η Αν Χάθαγουεϊ. Το Νοέμβριο του 2011, ο Έντι Ρέντμεϊν πήρε το ρόλο του Μάριο Πομερσί. Επίσης ανακοινώθηκε υποψήφιες για το ρόλο της Επονίνης είναι οι Λία Μισέλ, Τέιλορ Σουίφτ, Σκάρλετ Τζοχάνσον και Έβαν Ρέιτσελ Γουντ. Λίγο καιρό αργότερα, στο Σάσα Μπαρόν Κόεν δόθηκε ο ρόλος του Θερναδιέρο. Τον Ιανουάριο του 2012, προτάθηκε στην Αμάντα Σάιφρεντ ο ρόλος της Τιτίκα και στην Τέιλορ Σουίφτ ο ρόλος της Επονίνης. Ωστόσο, η Σουίφτ αποκάλυψε ότι ποτέ δεν της έγινε επίσημα πρόταση. Μέρες αργότερα επιβεβαιώθηκε ότι την Τιτίκα θα υποδυθεί η Σάιφρεντ και η Ελένα Μπόναμ Κάρτερ την Κυρία Θερναδιέρο.
Box office
Με προϋπολογισμό 61.000.000 δολάρια, η ταινία Οι Άθλιοι έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 3η θέση με 27,2 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 148,8 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 293,4 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 442,9 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αισθηματικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βρετανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Βρετανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Τσανγκγουόν
Η Τσαν(γκ)γουόν (ορθότερη προφορά Τσανγουάν, χάνγκουλ 창원시, χάντσα 昌原市) είναι μεγάλη πόλη της Νότιας Κορέας στη νότια ακτή της, πρωτεύουσα της Γκιόνγκσανγκναμ-ντο. Με πληθυσμό 1.070.199 κατοίκους τον Αύγουστο του 2015, η Τσανγκγουόν είναι η ένατη σε πληθυσμό πόλη της Κορέας.
Η Τσανγκγουόν είναι επίσης θαλάσσιο λιμάνι στο Στενό της Κορέας (Κόλπος της Μασάν) και γειτονεύει με τις πόλεις Μπούσαν και Κιμχέ στα ανατολικά της. Στα βορειοανατολικά βρίσκεται η πόλη Μιργιάν, ενώ στα δυτικά η Τσιντζού.
Η περιοχή κατοικείται από την αρχαιότητα, αλλά οι πόλεις της έχουν μετονομασθεί και αναδιοργανωθεί πολλές φορές από τότε. Από το 1974, με τη δημιουργία του Εθνικού Βιομηχανικού Συμπλέγματος Τσανγκγουόν, οι τρεις αλληλοεξαρτώμενες ιστορικά πόλεις Μασάν, Τσίνχε και Τσανγκγουόν άρχισαν να αναπτύσσονται οικονομικά και σύντομα αναδείχθηκαν σε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο. Το 2010 οι τρεις αυτές πόλεις συγχωνεύθηκαν, δημιουργώντας τη νέα πόλη της Τσανγκγουόν.
Ως η πρώτη σχεδιασμένη πόλη της Κορέας, η Τσανγκγουόν διαθέτει πολλά πάρκα και διαχωρισμένες τις περιοχές κατοικίας από τις βιομηχανικές. Η πόλη έχει επίσης αυτοανακηρυχθεί «περιβαλλοντική πρωτεύουσα» και οι δημοτικές αρχές συμμετέχουν ενεργά σε συνέδρια για την κλιματική αλλαγή και δεσμεύονται για την ανάπτυξη αειφόρων πολτικών, όπως το παγκοσμίως αναγνωρισμένο πρόγραμμα κοινόχρηστων ποδηλάτων «Νουμπίτζα».
Μέχρι τον 20ό αιώνα
Η περιοχή γύρω από τον Κόλπο της Μασάν κατοικείται από την πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Σήμερα ανευρίσκονται σε αυτή ερείπια που χρονολογούνται κυρίως από την Εποχή του Σιδήρου, όπως μνημεία Μπανγκγιεντόνγκ, ντολμέν και ιεροί τύμβοι.
Το 209 μ.Χ., κατά την περίοδο των Τριών Βασιλείων, η περιοχή ονομάσθηκε Γκούλγια-γκουν και ήταν επαρχία του Βασιλείου Σιλά. Στην ενοποιημένη περίοδο του Σιλά, η περιοχή μετονομάσθηκε σε Ουιάν-γκουν. Το 739, κατά την αναδιοργάνωση όλων των επαρχιών του Σιλά, η ονομασία μεταλλάχθηκε σε Ουιτσάν(γκ)-γιέν (το «γκ» προφέρεται αχνά).
Το σημερινό όνομα Τσαν(γκ)γουόν χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1408, κατά την περίοδο Τσοσόν, όταν ο βασιλιάς Ταετσόνγκ ίδρυσε την πόλη ως Τσανγκγουόν-μπου. Το 1415 τη μετονόμασε σε Τσανγκγουόν-ντοχομπού, ενώ αργότερα, επί βασιλέως Σουν-τσο (1601), έγινε Τσανγκγουόντε-ντο χομπού.
Το 1895 η χώρα αναδιοργανώθηκε σε 23 διαμερίσματα από τον βασιλιά Κοτζόν, και η Τσανγκγουόντε-ντο χομπού διαχωρίσθηκε στην Τσανγκγουόν-γκουν και στην Ουντσόν-γκουν. Το 1908 η Ουντσόν-γκουν συγχωνεύθηκε με τη γειτονική Τσίνχε-γκουν. Κατά τη διάρκεια της ιαπωνικής κατοχής του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η πόλη έγινε γνωστή ως Μασάν-μπου κα άνοιξε το ομώνυμο λιμάνι Μασάν. Κατόπιν η Τσανγκγουόν διαχωρίσθηκε από τη Μασάν-μπου.
Τω Σέιν Κο
Οικογένεια και σπουδές
Ο Τω γεννήθηκε στο Μουλμέιν (το σημερινό Μαουλαμίνε, πρωτεύουσα της Πολιτείας Μον) Ο πατέρας του, ο Του Τσιν-Σουν (杜成孫) ήταν Κινεζο-βιρμανός, με καταγωγή από το Σιαμέν, και εργαζόταν σε ναυτιλιακά θέματα στη βιρμανική ακτή από τη δεκαετία του 1840. Η μητέρα του, η Ντάου Νου (ဒေါ်နု) ήταν Βιρμανή, πιθανώς από την τοπική εθνότητα Μον. Αργότερα η οικογένεια εγκαταστάθηκε βορειότερα και ο πατέρας έγινε γνωστός έμπορος στην πόλη Μπαμό. Εκεί ο γιος του νυμφεύθηκε την κόρη του εμπόρου Ταν Χτουν.
Τσανγκγουόν
Μετά τον Πόλεμο της Κορέας
Το 1970 άνοιξε η Ζώνη Ελεύθερων Εξαγωγών της Μασάν, με σκοπό την ενθάρρυνση της εγκαταστάσεως ξένων επιχειρήσεων στην περιοχή. Το 1974 η Τσανγκγουόν επιλέχθηκε να γίνει βιομηχανικό και οικιστικό κέντρο, αλλά και η πρωτεύουσα της επαρχίας της Νότιας Γκιόνγκσανγκ. Σε αυτά τα πλαίσια χωροθετήθηκε στα νότια της πόλεως το Εθνικό Βιομηχανικό Σύμπλεγμα της Τσανγκγουόν, ενώ στην ίδια την πόλη άρχισε αστικός σχεδιασμός στα πρότυπα της Καμπέρα της Αυστραλίας.
Τω Σέιν Κο
Οικογένεια και σπουδές
Ο Τω Σέιν Κο σπούδασε το 1871 στην περιώνυμη «Dr. Marks School» της τότε βασιλικής πρωτεύουσας Μανταλέι, μαζί με τους πρίγκιπες των Κονμπάουν, μεταξύ των οποίων και ο μετέπειτα τελευταίος μονάρχης στην ιστορία της Βιρμανίας Θιμπώ Μιν. Στη συνέχεια ο Τω φοίτησε στο Κολέγιο της Ρανγκούν (το σημερινό Πανεπιστήμιο της Γιανγκόν), από όπου απεφοίτησε το 1881 με πτυχίο μάλλον νομικής. Παρά τη Δυτική του παιδεία, παρέμεινε σε όλη τη ζωή του ένας αγνός Βουδιστής Θεραβάδα, τηρώντας την πίστη της μητέρας του.
Τσανγκγουόν
Μετά τον Πόλεμο της Κορέας
Η μεγαλύτερη ευθεία οδός της χώρας κατασκευάσθηκε τότε στην Τσανγκγουόν, με μήκος 15,27 χιλιόμετρα (για σύγκριση η Λεωφόρος Συγγρού στην Αθήνα έχει μήκος 4,8 χιλιόμετρα), με το βιομηχανικό σύμπλεγμα στη νότια πλευρά της και τις περιοχές κατοικίας της πόλεως στη βόρεια. Αυτή η οδός, η «Τσανγκγουόν Νταερό», σχεδιάσθηκε με την πρόνοια να χρησιμεύσει ως διάδρομος για την προσγείωση και απογείωση αεροσκαφών σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, καθώς στον γενικό κρατικό σχεδιασμό προβλεπόταν να καταστεί η Τσανγκγουόν πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας σε μια τέτοια περίπτωση. Υπόγειοι πεζόδρομοι μεγάλου πλάτους είναι σε θέση να χρησιμεύσουν ως καταφύγια σε περίπτωση βομβαρδισμού, ενώ οι οδοί και τα κτήρια είναι αριθμημένα με βάση τη χρήση τους, ώστε να διευκολυνθεί τυχόν εκκένωση.
Τω Σέιν Κο
Σταδιοδρομία
Σταθερά κατά τις δεκαετίες από το 1880 μέχρι το 1920 υπήρξε εξέχων υπέρμαχος για την πρόσβαση όλων στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση και για την εκπαίδευση των γυναικών στη Βιρμανία, ενώ στο ποδηγετούμενο από τους Βρετανούς σχολικό πρόγραμμα αγωνίσθηκε να δοθεί προτεραιότητα στη βουδιστική μόρφωση. Επίσης υπερασπίσθηκε τον εκσυγχρονισμό του συστήματος της ιατρικής εκπαιδεύσεως της Βιρμανίας. Διεδραμάτισε εξάλλου σημαντικό ρόλο στην επαναφορά των πανεθνικών εξετάσεων στις βουδιστικές γραφές στην παλική γλώσσα για τους βουδιστές μοναχούς το 1895, και για την εκλογή και διορισμό ενός ανώτατου Βουδιστή θρησκευτικού ηγέτη στη χώρα (αξίωμα του Θαθαναπάινγκ της Βιρμανίας).
Τσανγκγουόν
Μετά τον Πόλεμο της Κορέας
Το 1985 κατασκευάσθηκε Μνημείο του Πολέμου της Κορέας στο βόρειο διαμέρισμα (το Ουιτσάνγκ-γκου) της πόλεως, το οποίο έχει ύψος 47,1 μέτρα και είναι «αφιερωμένο στους 1.142 στρατιώτες από την επαρχία της Νότιας Γκιόνγκσανγκ που σκοτώθηκαν στον Πόλεμο της Κορέας».
Την 1η Ιουλίου 2010, τρεις πόλεις Μασάν, Τσίνχε και Τσανγκγουόν συγχωνεύθηκαν, δημιουργώντας τη νέα πόλη Τσανγκγουόν ή «Ηνωμένη Πόλη της Τσανγκγουόν», της οποίας ο πληθυσμός ξεπερνούσε πλέον το 1 εκατομμύριο κατοίκων.
Τω Σέιν Κο
Σταδιοδρομία
Το 1893 ο Τω διορίσθηκε Βοηθός Γραμματέας της αποικιακής βιρμανικής κυβερνήσεως. Το ίδιο έτος ολοκλήρωσε την πρώτη αρχαιολογική περιήγησή του στις επαρχίες των Μον, και αμέσως δημοσίευσε τα ευρήματά του, μαζί με μια έκκληση για τη διατήρηση της γλώσσας μον μέσα από τη διάσωση χειρογράφων και επιγραφών σε διάφορα μουσεία, είτε στη Βιρμανία (Bernard Free Library και Μουσείο του Φαϋρέ), είτε στην Αγγλία.
Τσανγκγουόν
Γεωγραφία
right|thumb|352x352px|Η κεντρική περιοχή της Τσανγκγουόν Η Τσανγκγουόν βρίσκεται στη νότια-νοτιοανατολική ακτή της Κορεατικής Χερσονήσου, σε πεδινή περιοχή που σχηματίσθηκε ως το δέλτα του ποταμού Νακντόν(γκ) στον ποταμόκολπο της Μασάν, ώστε το μέσο υψόμετρο της να είναι μόλις 2 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Ωστόσο η πόλη περιβάλλεται «σφικτά» από δασωμένα χαμηλά βουνά και λόφους. Τα τρία βουνά που την περιβάλλουν (κορυφές υψηλότερες των 500 μέτρων) είναι τα Μπουλμό (υψόμετρο 802 μέτρα), Τσεονμπιάν (567 μέτρα) και Τσανγκμπόκ (582 μέτρα). Η κεντρική περιοχή της Τσανγκγουόν βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 35°14΄ Βόρειο πλάτος και 128°40΄ Ανατολικό μήκος.
Τω Σέιν Κο
Σταδιοδρομία
Το 1897 ο Τω στάλθηκε ως μέρος μιας κυβερνητικής αντιπροσωπείας στο Πεκίνο και διορίσθηκε επίσημος «Κυβερνητικός Μεταφραστής της Βιρμανικής», θέση την οποία κατείχε ταυτοχρόνως με εκείνες του Κρατικού Αρχαιολόγου και του Συμβούλου επί Κινεζικών Θεμάτων, επί δύο έτη. Στην Κίνα τον βρήκε και η Εξέγερση των Μπόξερ (1899-1900), οπότε υπηρέτησε ως επιτηρητής στην εμπόλεμη ζώνη. Το 1902 επέστρεψε στη θέση του Βοηθού Γραμματέα στη Βιρμανία, ενώ από το 1903 έως το 1905 ήταν και πάλι Κρατικός Αρχαιολόγος και Σύμβουλος επί Κινεζικών Θεμάτων,. Το 1906 η κυβέρνηση μετέτρεψε τη θέση του Κρατικού Αρχαιολόγου σε «Επόπτη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας».
Το 1903 ο Τω Σέιν Κο τιμήθηκε με το ινδικό Χρυσό Μετάλλιο Καϊζάρ-ι-Χιντ, ενώ στις 12 Δεκεμβρίου 1911 ο βασιλιάς Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου τού απένειμε το παράσημο του Imperial Service Order.
Τσανγκγουόν
Κλίμα
Η πόλη έχει διακριτές εποχές του έτους. Οι μέσες θερμοκρασίες διακυμαίνονται από 2,8 °C τον Ιανουάριο μέχρι 26,5 °C τον Αύγουστο. Κατά το διάστημα 1985-2015 το ρεκόρ υψηλότερης θερμοκρασίας ήταν 39,0 °C και το ρεκόρ χαμηλότερης θερμοκρασίας ήταν −13,1 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι σημαντική, 1.527 χιλιοστόμετρα, με τον κύριο όγκο βροχής να πέφτει τους θερινούς μήνες. Μεταξύ του 1980 και του 2000 υπήρχαν κατά μέσο όρο 125 ηλιόλουστες ημέρες ανά έτος (34%).
Τω Σέιν Κο
Σταδιοδρομία
Ο Τω απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών στο Μανταλέι, αφήνοντας πίσω του εφτά παιδιά (6 γιους και μία θυγατέρα).
Τσανγκγουόν
Διοικητική διαίρεση
thumb|255x255px|Η Γέφυρα Μασάν Masan-Τσανγκγουόν Η Τσανγκγουόν έχει 5 διοικητικά διαμερίσματα («γκου»), τα οποία με τη σειρά τους υποδιαιρούνται σε 54 «συνοικίες» («ντονγκ»): 5 στο διαμέρισμα Ουιτσάνγκ (-γκου), 7 στο διαμέρισμα Σεονγκσάν, 12 στο Μασανχαγουόν και από 15 στο Μασανχαπό και στο Τσίνχε.
Τω Σέιν Κο
Κληρονομιά
Ο Τω Σέιν Κο ίδρυσε το Αρχαιολογικό Μουσείο του Μπαγκάν στη Βιρμανία το 1902, κοντά στον Ναό του Ανάντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιρμανοί επιστήμονες Κατηγορία:Βουδιστές
Τσανγκγουόν
Διοικητική διαίρεση
Η ανάπτυξη της Τσανγκγουόν σε βιομηχανική πόλη μετά το 1970 οδήγησε στη δομή που χαρακτηρίζεται βασικά από τη διχοτόμηση από την Λεωφόρο Τσανγκγουόν Νταερό (η ονομασία σημαίνει «Μεγάλη οδός της Τσανγκγουόν». Στη νότια πλευρά της βρίσκονται τα εργοστάσια, ενώ στη βόρεια όλες οι περιοχές κατοικίας.
Η οικονομική «καρδιά» της πόλεως βρίσκεται στα νότια των συνοικιών Τσουνγκάνγκ και Σανγκνάμ, ενώ οι διοικητικές υπηρεσίες και μέγαρα του δήμου και της Επαρχίας βρίσκονται στο βόρειο μέρος των συνοικιών Γιουνγκχό και Σινγουόλ.
Το «Χωριό Τέχνης» της συνοικίας Τσανγκ έχει πολλές τοιχογραφίες και έργα τέχνης που εκτίθενται στους δρόμους. Αρχικώς η Τσανγκ ήταν η «παλιά πόλη» της Μασάν και όταν οι επιχειρήσεις άρχισαν να διασκορπίζονται στη νέα Τσανγκγουόν, «ατελιέ, καφέ και γκαλερί κατέλαβαν τα άδεια καταστήματα», μεταμορφώνοντας την περιοχή.
Η συνοικία Τζουνγκάν, στα δυτικά της Σανγκνάμ, είναι η «παλιά πόλη» της Τσανγκγουόν. Και εδώ ανθεί η νυκτερινή ζωή, με λιγότερα εστιατόρια, αλλά περισσότερους αγγλόφωνους.
Γενικότερα, υπάρχει ένας αυξανόμενος τοπικός διαχωρισμός ανάμεσα στη ζωντανή και σύγχρονη δυτική μεριά της πόλεως και στην παλαιά ανατολική μεριά της, που έχει ταυτοποιηθεί ως πηγή κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων μεταξύ των κατοίκων της.
Οικονομία
Ως πρωτεύουσα μιας από τις εννέα επαρχίες της Νότιας Κορέας, η Τσανγκγουόν είναι η έδρα πολλών διοικητικών υπηρεσιών. Από την άλλη, το Διαμέρισμα Τσίνχε (Jinhae-gu) φιλοξενεί μια μεγάλη ναυτική βάση του νοτιοκορεατικού Πολεμικού Ναυτικού.
Το Ακαθάριστο Τοπικό Προϊόν της Τσανγκγουόν είναι 21,7 τρισεκατομμύρια γουόν, υψηλότερο από εκείνο των μεγαλύτερών της πόλεων Γκουάνγκτζου και Ντέτζον (στοιχεία του 2010). Οι εξαγωγές στο εξωτερικό από την Τσανγκγουόν το 2008 είχαν αξία 29 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, μεγαλύτερη από εκείνη των εξαγωγών των παραπάνω πόλεων, αλλά ακόμα και των πολύ μεγαλύτερων Μπούσαν ή Ντέγκου.
Εκπαίδευση και υγεία
thumb|right|425px| Το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Τσανγκγουόν
Σχολές
Η πόλη διαθέτει μια εξάδα μεγάλων ιδρυμάτων που παρέχουν τριτοβάθμια εκπαίδευση, τα εξής:
Η φροντίδα για την υγεία
Ο δήμος της Τσανγκγουόν έχει υπεισέλθει στα θέματα υγείας των δημοτών του, ιδίως σε θέματα προλήψεως, με την «Πρωτοβουλία Υγιής Πόλη», στην οποία εντάσσεται και το παγκοσμίως αναγνωρισμένο πρόγραμμα κοινόχρηστων ποδηλάτων «Νουμπίτζα», αλλά και η κατασκευή διαδρομών πεζοπορίας σε περιοχές συγκροτημάτων πολυκατοικιών που να είναι προσβάσιμοι στο 85% των κατοίκων της πόλεως, η κατασκευή με έξοδα της τοπικής αυτοδιοικήσεως ενός κέντρου υγείας στην υποβαθμισμένη ανατολική πλευρά του δήμου και η εγκατάσταση απινιδωτών σε δημόσιους χώρους σε εμπορικά κέντρα και συγκροτήματα πολυκατοικιών.
Το Περιφερειακό Ιατρικό Κέντρο Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Samsung Changwon έχει ανακηρυχθεί το κορυφαίο τέτοιο κέντρο σε ολόκληρη την Επαρχία Γκιόνγκσανγκναμ.
Πολιτισμός και σύγχρονη ζωή
thumb|285px|H τεχνητή λίμνη Τζουναμτσεσούτσι Ως σχεδιασμένη πόλη, η νέα Τσανγκγουόν δημιουργήθηκε με περισσότερο φυσικό χώρο από ό,τι οι περισσότερες άλλες πόλεις της Κορέας, όπως με δεκάδες πάρκα, δημοτικούς κήπους, μονοπάτια και πλατείες, σε όλη την πόλη. Επίσης η πόλη διαθέτει και αρκετές παραλίες.
Γνωστά πάρκα είναι το περιαστικό «Πάρκο των Ονείρων» της Τσίνχε, που αποτελεί ταυτοχρόνως και οικολογικό καταφύγιο, η τεχνητή λίμνη Τζουναμτσεσούτσι, ο «Οίκος της Τσανγκγουόν» (παραδοσιακό χωριό και εκπαιδευτικό κέντρο) και το Θαλάσσιο Πάρκο της Τσανγκγουόν στο νησί Ντοτσέμ.
Η Τσανγκγουόν διεθέτει επίσης ένα παγκόσμιων προδιαγραφών Συνεδριακό και Εκθεσιακό Κέντρο (CECO).
Φεστιβάλ
thumb|244x244px|Οι [[TVXQ ερμηνεύουν στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ K-Pop]] Η Τσανγκγουόν φιλοξενεί πολλά φεστιβάλ, όπως τα ακόλουθα:
Οι ξένοι στην πόλη
Σε σχέση με τον πληθυσμό της, η Τσανγκγουόν έχει έναν από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς αλλοδαπών στη Νότια Κορέα, και μάλιστα αγγλόφωνων. Αυτο συμβαίνει κυρίως εξαιτίας της Ζώνης Ελεύθερων Εξαγωγών της Μασάν (που δημιούργηθηκε το 1970 για την προσέλκυση ξένων επιχειρήσεων), της Ναυτικής Βάσεως στην Τσίνχε (που φιλοξενεί πολλούς Αμερικανούς) και της αφθονίας σχολών αγγλικής γλώσσας Χάγκουον, που συχνά έχουν καθηγητές από διάφορες αγγλόφωνες χώρες.
Το Changwonderful, ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε το 2012 από δύο τέτοιους ξένους κατοίκους της Τσανγκγουόν, αποσκοπεί στην παροχή χρήσιμων πληροφοριών σε όσους ταξιδεύουν ή μετακομίζουν στην πόλη από το εξωτερικό, ώστε «όχι μόνο να διευκολύνει τη ζωή ενός ξένου στην Τσανγκγουόν, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς ανάμεσα στους ξένους και στην τοπική κοινότητα». Ο ιστότοπος ενθαρρύνει την προσθήκη περιεχομένου από τους αναγνώστες και φιλοξενεί πληροφορίες για τις τοπικές επιχειρήσεις, τον τοπικό πολιτισμό και τις υποδομές και τις ευκαιρίες ψυχαγωγίας που προσφέρει η πόλη.
Ο Changwoner, ένα podcast με πάνω από 50 επεισόδια μέχρι το 2017 που φιλοξενείται από τρεις αλλοδαπούς κατοίκους, είναι ένα άλλο πρότζεκτ για την προαγωγή της Τσανγκγουόν και το χτίσιμο μιας κοινής κουλτούρας ανάμεσα στους Κορεάτες, τους επισκέπτες και τους ξενητεμένους που ζουν στην πόλη. Ο Changwoner έχει παρουσία στο YouTube και στα κοινωνικά δίκτυα.
Το πρόγραμμα κοινόχρηστων ποδηλάτων
thumb|265x265px|Θέση κοινόχρηστων ποδηλάτων «Νουμπίτζα» Η Τσανγκγουόν υπήρξε η πρώτη πόλη σε όλη την Κορέα που αυτοανακηρύχθηκε σε «πόλη ποδηλασίας» και σήμερα θεωρείται «μία από τις πρωτοπόρους και κορυφαίες παγκοσμίως πόλεις ως προς το δημόσιο σύστημα κυκλοφορίας με ποδήλατα». Το πρόγραμμα κοινόχρηστων ποδηλάτων «Νουμπίτζα» (Nubija) εισάχθηκε το 2008 σε μια προσπάθεια για την ανακούφιση από τα προβλήματα της κυκλοφορίας και σταθμεύσεως αυτοκινήτων, και για τη βελτίωση της δημόσιας υγείας δια της ασκήσεως. Το πρόγραμμα αυτό απαίτησε μεταβολές στις υποδομές στην πόλη, όπως την προσθήκη 18 νέων ποδηλατόδρομων, συνολικού μήκους 100,8 χιλιομέτρων.
thumb|275x275px|Η Λεωφόρος Νταερό Η ονομασία «Νουμπίτζα» προέρχεται από τις κορεατικές λέξεις nubida (= «ταξιδεύω») και jajeongeo (= «ποδήλατο»).
Λεωφορεία
Η πόλη χρησιμοποιεί ένα δίκτυο ορθογώνιου πλέγματος για τις διαδρομές των λεωφορείων της. Η νέα Τσανγκγουόν και η γύρω περιοχή εξυπηρετούνται από περισσότερα από 80 δρομολόγια κανονικών και εξπρές λεωφορείων. Υπάρχουν και υπεραστικά (Inter-city) λεωφορεία, που συνδέουν την πόλη με πόλεις σε όλη τη Νότια Κορέα ξεκινώντας από 6 διαφορετικούς σταθμούς σε όλη την πόλη.
Σιδηρόδρομος
thumb|275x275px|Ο Κεντρικός Σταθμός της Τσανγκγουόν Η Τσανγκγουόν βρίσκεται πάνω στη σιδηροδρομική Γραμμή Gyeongjeon, που διατρέχει τη νότια ακτή. Από το 2010, συρμοί του συστήματος υψηλής ταχύτητας KTX συνδέουν την Τσανγκγουόν με τη Σεούλ μέσα σε τρεις περίπου ώρες.
Πορθμεία
Υπάρχει δρομολόγιο με πορθμείο από τη Μασάν προς τη νησιωτική πόλη Κατζέ στο ομώνυμο νησί στα νοτιοανατολικά. Επίσης προς το δασωμένο νησί Ντοτσέμ στο κέντρο του Κόλπου της Μασάν, όπου βρίσκεται το Θαλάσσιο Πάρκο της Τσανγκγουόν, μια διαδρομή 10 λεπτών.
Αεροδρόμιο
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο της Κίμχε, 35 χιλιόμετρα ανατολικά της Τσανγκγουόν, στην πόλη Κίμχε. Το 2016 το αεροδρόμιο αυτό ήταν το τέταρτο σε κίνηση σε όλη τη Νότια Κορέα, με 14.900.815 επιβάτες.
Σύμβολα και μασκότ
Η σημαία του Δήμου απεικονίζει μια τρίχρωμη φτερωτή με λεπίδες σε σχήμα «C». Ο λευκός χώρος στα διάκενα σχηματίζει τις μορφές τριών ανθρώπων που κρατιούνται χέρι με χέρι και περιστρέφονται ως δείγμα ενότητας, ισορροπίας και αρμονίας. Τα τρία χρώματα της φτερωτής είναι το μπλε (ως σύμβολο της θάλασσας, της αναπτύξεως και της ελπίδας), το πορτοκαλί (ως σύμβολο της πόλεως, του πάθους και της δημιουργίας) και το πράσινο (ως σύμβολο της φύσεως, της ζωής και της ισορροπίας).
Η επίσημη «μασκότ» της Τσανγκγουόν είναι το PIUMI, μια παιδική μορφή με ένα λουλούδι που ανθίζει πάνω στο κεφάλι της και αντιπροσωπεύει τα ονομαστά άνθη κερασιάς της πόλεως. Υπάρχει επίσης το μότο της Τσανγκγουόν, 빛나는 땅 창원, που σημαίνει «Λαμπρή Τσανγκγουόν». Το πουλί-σύμβολο («επίσημο πτηνό») της πόλεως είναι ο γλάρος με τη μαύρη ουρά, το λουλούδι-σύμβολο το άνθος της κερασιάς (είδος Prunus serrulata) και το δέντρο-σύμβολο το πεύκο.
«Αδελφές» πόλεις
Η Τσανγκγουόν είναι «αδελφοποιημένη» με αρκετές πόλεις, τις ακόλουθες:
Εσκουίντλα
Η Εσκουίντλα είναι μια από τις παλιότερες πόλεις στα παράκτια πεδία του Ειρηνικού. Η πόλη είναι κτισμένη στη θέση του προαποικιακού οικισμού Πιπιλ. Ο οικισμός αυτός αποκαλούταν επίσης Ισκιτεπέκ, που στην τοπική γλώσσα σημαίνει «ο λόφος των σκύλων». Το σημερινό όνομα είναι παραφθορά αυτού του ονόματος.
Οικονομία
Η πόλη είναι ανάμεσα στις πιο βιομηχανοποιημένες της χώρας, ενώ είναι επίσης σημαντικό κέντρο αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Σήμερα η Εσκούιντλα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός κόμβος της Γουατεμάλας μετά την πρωτεύουσα. Όλο το διαμέρισμα έχει ζεστό κλίμα με έντονες βροχοπτώσεις τη περίοδο από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο και είναι ιδανικό για καλλιέργεια τροπικών φρούτων. Η πιο σημαντική καλλιέργεια είναι το ζαχαροκάλαμο και καλλιεργείται επίσης καπνός, καφές, κάρδαμο και βαμβάκι. Η περιοχή παράγει επίσης θαλασσινά και εκτρέφονται αγελάδες. Η πόλη έχει επίσης ένα μικρό διυληστήριο πετρελάιου. Η πόλη δεν αποτελεί τουριστικό προορισμό και οι τουρίστες την επίσκεπτονται μόνο για μετεπιβάσεις σε διαφορετικές γραμμές λεωφορείων, καθώς η πόλη διαθέτει πυκνό δίκτυο λεωφορειακών γραμμών.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2010)
Νικήτρια στο πρωτάθλημα κατασκευαστών ανεδείχθηκε η ομάδα της Red Bull Racing, έναν αγώνα πριν το τέλος του πρωταθλήματος.
Η σύγκρουση FIA - FOTA
Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς, θα υπήρχε όριο στον προϋπολογισμό των ομάδων. Οι περισσότερες ομάδες αντέδρασαν σε αυτό τον κανονισμό. Η ένωσή τους FOTA, ήρθε σε σύγκρουση με τη FIA, ζητώντας να αποσυρθεί ο κανονισμός. Μια από τις ομάδες που ανέδρασαν έντονα ήταν η Ferrari, η οποία απείλησε ότι θα αποχωρήσει από το πρωτάθλημα.
Η Williams, αντίθετα με τις άλλες ομάδες, αποφάσισε να υπογράψει συμβόλαιο με τη FIA για το 2010. Οι υπόλοιπες την απομάκρυναν προσωρινά από τη FOTA. Την ίδια στάση κράτησε και η Force India.
Μέχρι τις 29 Μαΐου 2009, όλες οι ομάδες είχαν υποβάλει τις αιτήσεις για το πρωτάθλημα του 2010. Μαζί όμως με τις αιτήσεις, υπέβαλαν και όρους, ώστε η FIA να καταργήσει τον κανονισμό του περιορισμού του προϋπολογισμού. Στις 12 Ιουνίου 2009, η FIA, που δεν δέχθηκε τους όρους της FOTA, εξέδωσε μία προσωρινή λίστα με τις ομάδες που θα συμμετείχαν στο νέο πρωτάθλημα, ζητώντας από αυτές να συμφωνήσουν με τους όρους της μέχρι τις 19 Ιουνίου.
Στις 19 Ιουνίου οι ομάδες Ferrari, McLaren, Renault, BMW, Toyota, Red Bull, Brawn και Toro Rosso αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν στο πρωτάθλημα του 2010 και να δημιουργήσουν ένα δικό τους. Η FIA αντέδρασε, ανακοινώνοντας ότι εξετάζει να κινηθεί νομικά εναντίον των ομάδων. Τελικά στις 24 Ιουνίου, μετά από περαιτέρω διαπραγματεύσεις, FIA και FOTA κατέληξαν σε συμφωνία διεξαγωγής ενός πρωταθλήματος μέσα στο 2010, ενώ ο πρόεδρος της FIA, Μαξ Μόσλεϊ, ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιος για τη θέση.
Ομάδες
Με βάση την απόφαση της FIA, για συμμετοχή στο πρωτάθλημα 13 ομάδων, υπήρξαν διάφορες ομάδες που ζήτησαν να πάρουν μέρος στο πρωτάθλημα της νέας σαιζόν. Από αυτές πάντως αποχώρησε η ομάδα της Toyota, δίνοντας τη θέση της στην BMW Sauber, η οποία αρχικά είχε δηλώσει ότι δεν θα λάμβανε μέρος, υπό τη νέα διεύθυνσή της όμως κατάφερε να λάβει άδεια. Αντίθετα, δεν δόθηκε άδεια στους κινητήρες της BMW και μετά την αποχώρηση της Toyota, το αποτέλεσμα ήταν να παραμείνουν μόνο τέσσερις εταιρείες που προμήθευσαν κινητήρες για το πρωτάθλημα, ο μικρότερος αριθμός εταιρειών από το 1980.
Οι ομάδες που συμμετείχαν στο νέο πρωτάθλημα ήταν 12. Πέραν αυτών, κατάφερε να πάρει άδεια συμμετοχής και η Αμερικανική ομάδα της US F1, η οποία όμως, λίγο πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος δήλωσε πως δεν είχε τη δυνατότητα να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα και αποχώρησε.
Οι ομάδες που τελικά συμμετείχαν στο πρωτάθλημα ήταν οι:
Η ομάδα Lotus Racing, αν και φέρει το όνομα της ιστορικής βρετανικής ομάδας, υποστηρίχθηκε από την κυβέρνηση της Μαλαισίας και αγωνίστηκε με τη σημαία της χώρας. Μετά την εξαγορά της BMW Sauber, η ομάδα αγωνίστηκε με τη σημαία της Ελβετίας. Η ομάδα της HRT (Hispania Racing Team) αρχικά ονομαζόταν Campos Meta, αλλά άλλαξε όνομα μετά την αποχώρηση της προηγούμενης διοίκησης και την εξαγορά της από τον Χοσέ Ραμόν Καραμπάντε. 225px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Μπρούνο Σένα επιδεικνύει τη Lotus 97T στην Ιαπωνία το 2010. Άλλες 10 ομάδες έκαναν αίτηση για το πρωτάθλημα, αλλά δεν έγιναν τελικά δεκτές. Κάποιες από αυτές είχαν αποκτήσει δικαίωμα χρήσης ιστορικών ονομάτων ομάδων της Φόρμουλα 1, όπως αυτό της Brabham, ή της Team Lotus.
Οι ομάδες αυτές ήταν οι:
Μετά την αποχώρηση της US F1, η ομάδα της Stefan Grand Prix έκανε ενέργειες για να αντικαταστήσει την αμερικανική ομάδα, αλλά κάτι τέτοιο δεν επιτεύχθηκε τελικά, καθώς η FIA δεν της έδωσε άδεια. Ως φήμη, είχε ακουστεί πως υπήρχε ενδιαφέρον και από την ομάδα της Ray Mallock Limited να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα.