cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νομική Σχολή Α.Π.Θ.
Τομέας Αστικού, Αστικού δικονομικού & Εργατικού δικαίου
Η έναρξη της στελέχωσης του Νομικού Τμήματος με το απαραίτητο διδακτικό προσωπικό, σηματοδοτήθηκε με την ίδρυση έδρας αστικού δικαίου(Π.Δ της 1ης Μαίου 1929) και την επακολουθήσασα εκλογή, για το μάθημα αυτό, του πρώτου υφηγητή, Αλεξάνδρου Λιτζεροπούλου, στον οποίο και δόθηκε αμέσως εντολή διδασκαλίας του. Στην εν λόγω έδρα έχουν διδάξει εξέχουσες προσωπικότητες Ελλήνων αστικολόγων όπως ο Ν. Παπαντωνίου, ο Γ. Μαντζούφας,ο Παναγιώτης Ζέπος, ο Ι. Δεληγιάννης, ο Κωνσταντίνος Βαβούσκος,ο Γεώργιος Μιχαηλίδης-Νουάρος και ο Κωνσταντίνος Ι. Σημαντήρας. Η συμβολή της Νομικής Α.Π.Θ. στο χώρο του αστικού δικονομικού δικαίου είναι αδιαμφισβήτητη. Σημαντική ήταν η προσφορά του Χ. Φραγκίστα που μετείχε στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και αργότερα της ομότιμης καθηγήτριας-και ήδη αντεπιστέλλοντος μέλους της Ακαδημίας Αθηνών και επίτιμης δικηγόρου στον Άρειο Πάγο- Π. Γέσιου-Φαλτσή. Επίσης εξέχουσα νομική φυσιογνωμία στο χώρο της Πολιτικής δικονομίας αποτελεί και ο Κωνσταντίνος Δ. Κεραμεύς, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες δικονομολόγους. .
Εργατικό δίκαιο έχουν διδάξει στη Νομική Θεσσαλονίκης εργατολόγοι και αστικολόγοι όπως ο Γ. Σιμωνέτος, ο Ι. Δεληγιάννης, ο Άρις Καζάκος] και ο Ιωάννης Κουκιάδης
Τομέας Δημοσίου Δικαίου & Πολιτικής Επιστήμης
Ο τομέας έχει την τιμή να αναδείξει μεγάλες φυσιογνωμίες στο χώρο του δημοσίου δικαίου. Αξιομνημόνευτο είναι το έργο του αείμνηστου καθηγητή Αριστόβουλου Μάνεση, ο οποίος συνέβαλε με τις διδαχές του καταλυτικά στην καλλιέργεια του δημοκρατικού φρονήματος των φοιτητών ακόμη και στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας. Ο Αριστόβουλος Μάνεσης στη διάρκεια της Απριλιανής Δικτατορίας εντάχθηκε στην αντιδικτατορική οργάνωση «Δημοκρατική Άμυνα» στη Θεσσαλονίκη. Η δράση του επέφερε τη δίωξή του από το Πανεπιστήμιο (1968) και τον εκτοπισμό του για ένα διάστημα στο Λιδορίκι. Κορυφαία στιγμή της ιστορίας του τμήματος Νομικής υπήρξε το τελευταίο μάθημα περί δημοκρατίας που παρέδωσε στους φοιτητές του ο κορυφαίος Συνταγματολόγος πριν τη δίωξή του. Δεν θα μπορούσε να παραλείψει κανείς τη συμβολή του καθηγητή Δημήτρη Θ. Τσάτσου στο χώρο του Συνταγματικού δικαίου, ο οποίος μετέπειτα εξελέγη επίτιμος διδάκτωρ της Νομικής Θεσσαλονίκης. Επιπρόσθετα, καθηγητές όπως ο Παύλος Πετρίδης (καθηγητής Συνταγματικής ιστορίας), ο Αναστάσιος Τάχος (καθηγητής διοικητικού δικαίου και θεμελιωτής του δικαίου του περιβάλλοντος στην Ελλάδα) ανεδείχθησαν από το τμήμα Νομικής Α.Π.Θ, αλλά και ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου και πρώην υπουργός Αντώνης Μανιτάκης. Τέλος, καθηγητής Συνταγματικού δικαίου είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Τομέας Διεθνών Σπουδών
Από τους πρώτους καθηγητές ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και συγκριτικού δικαίου (και πρώτος πρόεδρος του Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου, υπήρξαν ο Πέτρος Βάλληνδας . Ο τομέας Διεθνών Σπουδών είχε την τιμή να έχει στο δυναμικό του τους καθηγητές Δημήτριο Ευρυγένη και Φωκίωνα Φραντζεσκάκη. Οι καινοτόμες θεωρίες που ανέπτυξαν στο χώρο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου (λ.χ. περί των κανόνων άμεσης εφαρμογής), καθίστανται μέχρι και σήμερα αντικείμενο μελέτης από όλους τους νομικούς που ασχολούνται με τον εν λόγω κλάδο. Σημαντική στάθηκε και η συμβολή των διαπρεπών καθηγητών Δημήτριου Κωνσταντόπουλου και Ιωάννη Σπυρόπουλου στο πεδίο του δημοσίου διεθνούς δικαίου. Το τμήμα Νομικής ανέδειξε και τον τ. πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών Κωνσταντίνο Σβολόπουλο ο οποίος διετέλεσε καθηγητής της Ιστορίας των Διεθνών Σχέσεων.
Τομέας Ιστορίας, Φιλοσοφίας & Κοινωνιολογίας του Δικαίου
Σημαντική φυσιογνωμία απετέλεσε, ο αείμνηστος καθηγητής Νικόλαος Πανταζόπουλος, ο οποίος δίδαξε ιστορία του δικαίου. Τα έργα του "Από της Λογίας Παραδόσεως εις τον Αστικόν Κώδικα" (1947 1η έκδ., 1995 2η έκδ.) το τρίτομο "Ρωμαϊκόν Δίκαιον εν διαλεκτική συναρτήσει προς το Ελληνικόν" (1974-1979), το τετράτομο "Αντιχάρισμα" (1985) της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ.ά. θεωρούνται ότι αποτελούν τις σημαντικότερες συμβολές στην Ελληνική Ιστορία του δικαίου και των θεσμών. Σημαντική όμως υπήρξε και η συμβολή του ομότιμου καθηγητή και αντεπιστέλλοντος μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, Κωνσταντίνου Βαβούσκου, ο οποίος δίδαξε Ιστορία ελληνικού και ρωμαϊκού δικαίου και Εκκλησιαστικό δίκαιο στο τμήμα Νομικής.
Από τους πρώτους καθηγητές φιλοσοφίας και κοινωνιολογίας στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ήταν ο Αβροτέλης Ελευθερόπουλος, ο οποίος υπήρξε και πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η πρώτη έδρα Κοινωνιολογίας στην Ελλάδα ιδρύθηκε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με διδάσκοντα τον προαναφερθέντα.
Τομέας Ποινικών & Εγκληματολογικών Επιστημών
Ένας τομέας, ο οποίος άνθισε στο νομικό τμήμα του Πανεπιστημιου Θεσσαλονίκης, είναι αυτός των Ποινικών και Εγκληματολογικών Επιστημών. Το επιστημονικό προσωπικό έχει αναπτύξει ρηξικέλευθες και προοδευτικές απόψεις, τις οποίες ασπάζονται η νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων και μεγάλη μερίδα του νομικού κόσμου. Ένας εκ των κορυφαίων στο χώρο του Ποινικού δικαίου στην Ελλάδα, υπήρξε ο ομότιμος καθηγητής Ιωάννης Μανωλεδάκης. Σημαντική ήταν επίσης η συμβολή των καθηγητών Τ. Φιλιππίδη,Κ. Βουγιούκα, Δ. Καρανίκα, Χ. Τζωρτζόπουλου. Το τμήμα ανέδειξε επίσης και τον Έλληνα εγκληματολόγο, καθηγητή Στέργιο Αλεξιάδη.
Τομέας Εμπορικού & Οικονομικού δικαίου
Στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο κλάδος του Εμπορικού δικαίου βρήκε πρόσφορο έδαφος προκειμένου να αναπτυχθεί. Από τα πρώτα χρόνια δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στον εν λόγω τομέα αφού οι μεγαλύτεροι Έλληνες εμπορικολόγοι όπως ο Κ.Καραβάς και ο Άλκης Αργυριάδης δίδαξαν στο νομικό τμήμα και άφησαν τη σφραγίδα τους στο νομικό χώρο με τις θεωρίες τους.
Η βιβλιοθήκη
Η Βιβλιοθήκη του Τμήματος Νομικής είναι ενιαία, λειτουργεί από το 1998 - 1999 και στεγάζεται στον τρίτο όροφο του κτηρίου της Σχολής Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η συλλογή της καλύπτει όλα τα θεματικά πεδία που διδάσκονται στη Σχολή και αποτελείται από περίπου 100.000 αντίτυπα βιβλίων (κύρια συλλογή), πάνω από 400 τίτλους περιοδικών, πολύτιμες συλλογές δωρεών, παλαιότυπα και σπάνια βιβλία και από άλλο βιβλιακό υλικό (τιμητικοί τόμοι, πληροφοριακά βιβλία, διδακτικά συγγράμματα, υλικό απόσυρσης). Η οργάνωση της γίνεται σύμφωνα με τα βιβλιογραφικά πρότυπα, για την ταξινόμηση του υλικού της χρησιμοποιεί το Ταξινομικό Σύστημα της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου (LC) και για την καταλογογράφηση τους Αγγλοαμερικάνικους Κανόνες Καταλογογράφησης (AACR2).
Έπειτα από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, η Βιβλιοθήκη του Τμήματος Νομικής επονομάστηκε «Ιωάννης Δεληγιάννης», εις μνήμην του καθηγητή του Αστικού Δικαίου, ο οποίος πρώτος σχεδίασε την ίδρυση ενιαίας βιβλιοθήκης του Τμήματος και με τη διαθήκη του κληροδότησε σε αυτήν ολόκληρη την πολύτιμη προσωπική συλλογή του. Οι χώροι της βιβλιοθήκης είναι: το βιβλιοστάσιο, όπου υπάρχουν τα βιβλία της κύριας συλλογής και τα περιοδικά, το αναγνωστήριο, όπου μπορεί ο χρήστης να μελετήσει κάποιο τεκμήριο, ο χώρος απόσυρσης (υπόγειο), με το υλικό που είναι για απόσυρση και το βιβλιοστάσιο των δωρεών με υλικό που συγκεντρώθηκε από αποδοχή δωρεών.
Δωρεές στη Βιβλιοθήκη
Η βιβλιοθήκη της Νομικής έχει δεχθεί ένα μεγάλο μέρος βιβλίων και περιοδικών από δωρητές. Οι συλλογές αυτές είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Ουγκαρίτ
Η Ουγκαρίτ (σημερινό όνομα Ρας Σάμρα, στα αραβικά رأس شمرة) ήταν σημαντική πόλη-κράτος της αρχαιότητας, και συγκεκριμένα της Χαναάν, της περιοχής που περιλαμβανόταν μεταξύ της Μεσογείου, της Νεκράς Θάλασσας, του ρου του Ιορδάνη και του Λιβάνου. Την περιοχή της Χαναάν που βρισκόταν στις ανατολικές ακτές της Μεσογείου, οι Έλληνες την ονόμαζαν Φοινίκη. Έτσι, αυτοί που οι Έλληνες ονόμασαν Φοίνικες και Κόκκινους (από τα περίφημα πορφυρά υφάσματα τους) κατάγονται από τους Χαναναίους Σημίτες, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί πριν από πολλά χρόνια στη συροπαλαιστινιακή ακτή. Η κλασική Φοινίκη δεν είναι παρά ένα κομμάτι της Χαναάν, αυτό που επέζησε από τη λαίλαπα των "Λαών της Θάλασσας".
Τοποθεσία
Η περιοχή του βασιλείου της Ουγκαρίτ, που ήταν πιθανό να κατοικήθηκε ήδη από την πρώτη εμφάνιση του ανθρώπου στη Συρία, αποτελούσε ένα σημείο συνάντησης πολλών πολιτισμών στην Εγγύς Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων του μυκηναϊκού και του κυπριακού. Με ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1929 επάνω στο λόφο Ρας Σάμρα στη βόρεια Συρία αποδείχτηκε ότι ο λόφος αυτός περιέκλειε τα ερείπια της αρχαίας πόλης Ουγκαρίτ, που βρισκόταν σε απόσταση 10 χιλιομέτρων βόρεια της αλ Λαντικίγια (Λατάκιας ή Λαοδίκειας). Στα ερείπια της πόλης αυτής, που ήταν ένα σημαντικό εμπορικό και κοσμοπολίτικο κέντρο, κρύβονταν εκτός άλλων ευρημάτων τα λεγόμενα Ουγκαριτικά κείμενα που χρονολογούνται από το 14ο έως το 12ο αι. π.Χ. και τα οποία περιλαμβάνουν ιδιωτικά, διοικητικά και θρησκευτικά κείμενα (λειτουργικά, καταλόγους θεοτήτων, αρχαίους μύθους κ.ά.). Τα θρησκευτικά αυτά κείμενα, είναι μεγάλης σημασίας, καθώς μας παρουσιάζουν ένα τμήμα από το πλαίσιο στο οποίο αναπτύχθηκε η θρησκευτικότητα των ισραηλιτών και η Παλαιά Διαθήκη.
Τα πλεονεκτήματα της περιοχής
Το ήπιο κλίμα που είχε η περιοχή στους αρχαίους χρόνους, επέτρεψε τις παραδοσιακές μεσογειακές καλλιέργειες: αμπέλια, ελιές, δημητριακά καθώς επίσης και δενδρική καλλιέργεια και ανατροφή μικρών κοπαδιών από ζώα. Επιπλέον, οι λόφοι και τα βουνά ήταν γεμάτα με δάση από κέδρους, πεύκα και δέντρα που γενικά συναντάμε και στην Κύπρο. Η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, των γεωργικών περιοχών, και του δασικού εδάφους διαδραμάτισε έναν σημαντικό ρόλο στις εμπορικές δραστηριότητες των θαλάσσιων ανταλλαγών με τις χώρες που βρίσκονταν γύρω και απέναντι από τα παράλια. Εκτός αυτού, οι ίδιοι οι κάτοικοι εκμεταλλεύτηκαν την διαθεσιμότητα του ξύλου και της πέτρας που επηρέασαν τις τεχνικές κατασκευής και την ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί
Λας Μενίνας
Las Meninas ( μετάφραση από τα ισπανικά: Οι Δεσποινίδες των Τιμών ) είναι ένας πίνακας του 1656 από τον Ντιέγο Βελάθκεθ, τον σημαντικότερο καλλιτέχνη της Ισπανικής Χρυσής Εποχή ς, στο Μουσέο ντελ Πράδο στη Μαδρίτη. Η πολύπλοκη και αινιγματική σύνθεση του έργου εγείρει ερωτήματα σχετικά με την πραγματικότητα και την ψευδαίσθηση, και δημιουργεί ασαφή σχέση μεταξύ του θεατή και των απεικονιζόμενων φιγούρων. Εξαιτίας αυτών των περιπλοκών, οι Las Meninas είναι ένα από τους περισσότερο αναλυμένα έργα στη Δυτική ζωγραφική.
Περιγραφή
Ο πίνακας δείχνει ένα μεγάλο δωμάτιο στο Βασιλικό Αλκάθαρ  της Μαδρίτης κατά τη βασιλεία του Βασιλιά Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας, και παρουσιάζει διάφορες φιγούρες, οι περισσότερες αναγνωριζόμενες στην Ισπανική αυλή, απεικονισμένες σύμφωνα με ορισμένους σχολιαστές, σε μια συγκεκριμένη κίνηση ως στιγμιότυπο. Κάποιοι κοιτάζουν εκτός του καμβά προς τον θεατή, ενώ άλλοι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Η νεαρή ινφάντα Μαργαρίτα Τερέσα είναι περικυκλωμένη από δύο δεσποινίδες επί των τιμών (εκ των οποίων η μια της προσφέρει ρόφημα και η δεύτερη υποκλίνεται ), συνοδούς, σωματοφύλακα, δυο νάνους και ένα σκύλο. Λίγο πίσω τους ο Βελάθκεθ απεικονίζει τον εαυτό του να εργάζεται σε ένα μεγάλο καμβά. Ο Βελάθκεθ κοιτάζει προς τα έξω, εκτός του εικονιζόμενου χώρου, εκεί που θα στεκόταν ο θεατής του πίνακα. Στο φόντο υπάρχει ένας καθρέπτης που αντανακλά το άνω μέρος των σωμάτων του βασιλιά και της βασίλισσας. Φαίνονται να βρίσκονται εκτός του εικονιζομένου χώρου σε μια θέση παρόμοια με του θεατή, αν και ορισμένοι μελετητές έχουν πιθανολογήσει ότι η εικόνας τους είναι αντανάκλαση του πίνακα στον οποίο εργάζεται ο Βελάθκεθ.
Αποτίμηση
Οι Las Meninas έχουν από πολλού αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους πίνακες στη ιστορία της Δυτικής τέχνης. Ο μπαρόκ ζωγράφος Λούκα Τζορντάνο είπε ότι αντιπροσωπεύουν τη «θεολογία της ζωγραφικής» και το 1827 ο πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας των Τεχνών, Σερ Τόμας Λόρενς περιέγραψε το έργο σε μια επιστολή προς τον διάδοχό του Ντέιβιντ Ουίλκι ως την «αληθινή φιλοσοφία στην τέχνη». Πιο πρόσφατα, έχει περιγραφεί ως «το υπέρτατο επίτευγμα του Βελάθκεθ, μια ιδιαίτερα ενσυνείδητη, υπολογισμένη επίδειξη του τι μπορεί να επιτύχει η ζωγραφική, και ίσως το περισσότερο διερευνητικό σχόλιο που έγινε ποτέ για τις δυνατότητες της ζωγραφικής σε καβαλέτο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα μπαρόκ ζωγραφικής Κατηγορία:Πίνακες του 1656 Κατηγορία:Πίνακες του Ντιέγο Βελάθκεθ
Σκριπ
thumb|150px|Λογότυπο thumb|right|Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Το ΣΚΡΙΠ|150px
Σκριπ είναι το όνομα σατιρικού εντύπου ιδιοκτησίας του βουλευτή Λέσβου Ευστρατιάδη, με εκδότη τον Ευάγγελο Κουσουλάκο. Άρχισε να εκδίδεται στις 22 Αυγούστου του 1893 ως εβδομαδιαίο σατιρικό έντυπο, κυκλοφορούσε κάθε Τρίτη (αν και στα δύο πρώτα φύλλα είχε αναγγελθεί ότι θα εκδίδεται κάθε Κυριακή) και ονομαζόταν Το ΣΚΡΙΠ (με άρθρο). Είχε στο πρωτοσέλιδό του μία ή πολλές γελοιογραφίες. Στις 12/9/1893 στο τέταρτο φύλλο μετονομάστηκε σε ΣΚΡΙΠ. Στις 3/9/1895 έγινε καθημερινή εφημερίδα ειδήσεων και πολιτικής, φιλοβασιλικό όργανο του παλαιοκομματισμού. Ουσιαστικά διέθετε σταθερά αντιβενιζελικό χαρακτήρα θεωρώντας τον Βενιζέλο «προδότη», προπαγανδίζοντας παράλληλα ανοικτά υπέρ του Κωνσταντίνου. Στις 22 Ιουνίου του 1930 διέκοψε την κυκλοφορία της, ενώ 9 χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στις 11/5/1939 επανακυκλοφόρησε, αλλά για βραχύ χρονικό διάστημα. Το αντίπαλο δέος της εφημερίδας ήταν η εφημερίδα Πατρίς, όργανο των Φιλελευθέρων, όπως και η εφ. Εμπρός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Φιλομοναρχισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί
Αετορράχη Ιωαννίνων
Η Αετορράχη είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας και ανήκει στα Κατσανοχώρια της Ηπείρου.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Αετορράχη βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού Ιωαννίνων, κτισμένη στις νοτιοανατολικές πλαγιές της οροσειράς Αετοράχη και κοντά στην επαρχιακή οδό Άρτας - Ιωαννίνων. Απέχει 22,5 χλμ. ΝΑ. της πόλης των Ιωαννίνων, 69 χλμ. Β. της Άρτας και 33,5 χλμ. Δ. από τα Πράμαντα. Αξιοθέατά της θεωρούνται η μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Βλασίου που έχει κτιστεί το 1647 και από το 1962 έχει κηρυχθεί αρχαίο μνημείο. η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (του 1850) και Αγίου Νικολάου (του 1860). Το κέλυφος του παλιού πέτρινου δημοτικού σχολείου έχει χαρακτηριστεί από το 2007, ως μνημείο "διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα σχολικού κτιρίου του τέλους του 19ου αιώνα". Στη τοποθεσία "Ζέκος" βρίσκεται ερειπωμένος σήμερα νερόμυλος και η τοποθεσία "Αετορράχες" σε υψόμετρο 810 μέτρα, προσφέρει πανοραμική θέα της γύρω περιοχής μέχρι τον ποταμό Άραχθο.
Ιστορία
Την περίοδο του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου οι Τούρκοι είχαν δημιουργήσει στην περιοχή προκεχωρημένη γραμμή άμυνας που αποτελούσε μέρος της οχύρωσης των Ιωαννίνων. Στις 29 Νοεμβρίου 1912 δύο τάγματα ευζώνων και μια πυροβολαρχία, μετά από μάχη 30 ωρών, τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν και έτσι προχώρησαν τα ελληνικά στρατεύματα προς το Μπιζάνι (βλ. μάχη του Μπιζανίου).
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αετορράχης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 5,231 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Ανδρέας Γαβριηλίδης (δήμαρχος)
Ο Ανδρέας Γαβριηλίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Γερμασόγειας.
Πολιτική διαδρομή
Διεκδίκησε και κέρδισε τη θέση του Δημάρχου Γερμασόγειας στις Δημοτικές εκλογές του 2006. Είχε τη στήριξη του ΔΗΣΥ. Επανεξελέγη στην ίδια θέση στις Δημοτικές εκλογές του 2011. Διεκδίκησε επανεκλογή στις Δημοτικές εκλογές του 2016 αλλά δεν εξελέγη.
Μπιλιάρδο
Αναγνωρίζονται δύο διαφορετικοί τύποι μπιλιάρδου, το Αμερικάνικο και το Γαλλικό.
Το Αμερικάνικο υποδιαιρείται στα εξής στυλ: 9μπαλο, 8μπαλο, straight (14/1), snooker, αγωνιστικό - 5 κορύνες. Το Γαλλικό υποδιαιρείται σε ελεύθερο (ο παίκτης μπορεί να κάνει όσες καραμπόλες θέλει χωρίς περιορισμούς), Κάδρο 71/2 και Κάδρο 47/2 (ο παίκτης μπορεί να κάνει μόνον δύο καραμπόλες στο σχηματισμένο σαν "κάδρο" του τραπεζιού και συνεχίζει το σερί του αρκεί τουλάχιστον η μία μπάλα στην τρίτη προσπάθεια να βγεί από την περιοχή αυτή), Κάδρο 47/1 (ο παίκτης μπορεί να κάνει μόνο μία καραμπόλα στο σχηματισμένο σαν "κάδρο" του τραπεζιού και συνεχίζει το σερί του αρκεί τουλάχιστον η μία μπάλα στην δεύτερη προσπάθεια να βγεί από την περιοχή αυτή), σπόντα (ο παίκτης μπορεί να κάνει κατα μήκος του τραπεζιού όσες καραμπόλες θέλει χωρίς περιορισμό περιοχής, αρκεί όμως πρίν την επίτευξη της καραμπόλας η μπάλα του να βρεί τουλάχιστον μία φορά την σπόντα του τραπεζιού) και το τρίσποντο (ο παίκτης μπορεί να κάνει κατα μήκος του τραπεζιού όσες καραμπόλες θέλει χωρίς περιορισμό περιοχής, αρκεί η μπάλα του να βρεί πρίν την επίτευξη της καραμπόλας τουλάχιστον τρείς φορές τις σπόντες του τραπεζιού).
Το μπιλιάρδο με τη μορφή επιτραπέζιου αθλήματος εμφανίστηκε τον 15ο αιώνα και η δημοφιλία του άρχισε να εξαπλώνεται τον 16ο αιώνα, με τους πρώτους κανόνες να γράφονται το 1770. Το 1996 η παγκόσμια συνομοσπονδία μπιλιάρδου αναγνωρίστηκε από την διεθνή Ολυμπιακή επιτροπή.
Στην Ελλάδα από τον Μάρτιο του 2022, το Μπιλιάρδο ανήκει στην Ε.Ο.Α.Α (Ελληνική Ομοσπονδία Αθλημάτων Ακριβείας).
ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα (1911-2004)
Η ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα ήταν μια σλοβένικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Λιουμπλιάνα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1911. Μετά από μια σειρά ενοποιήσεων στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, υιοθέτησε το όνομα Ολίμπια το 1962. Η ομάδα θεωρείτο μια από τις πιο πετυχημένες ομάδες στο σλοβένικο ποδόσφαιρο, μέχρι τη διαλύση της το 2004,   όταν η ομάδα, μέ ένα χρέος 700 εκατομμυρίων τολάρ Σλοβενίας (περίπου 3 εκατομμύρια ευρώ), χρεοκόπησε και διαλύθηκε στο τέλος του έτους. Ωστόσο, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας (NSZ) της έδωσε την άδεια να ολοκληρώσει την περίοδο 2004-05, τερματίζοντας στην 6η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα (1911-2004) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σλοβενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Κωνσταντίνος Θ. Δημητρακόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Δημητρακόπουλος (1904-2000), του Θεοδοσίου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1904 και σπούδασε ιατρική. Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του 1946 με το «Κόμμα Εθνικοφρόνων» του Θεόδωρου Τουρκοβασίλη, που συμμετείχε στο συνδυασμό της «Ενώσεως Εθνικοφρόνων». (Δεν πρέπει να συγχέεται με την Ηνωμένην Παράταξιν Εθνικοφρόνων που κέρδισε στις εκλογές του 1946, η οποία ήταν εκλογική σύμπραξη με βασικό κορμό το Λαϊκό Κόμμα του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη.) Συγκεκριμένα, συγκέντρωσε 3.618 ψήφους.
Απεβίωσε σε ηλικία 96 ετών στις 17 Ιουνίου 2000 και κηδεύτηκε την επομένη στην Κυπαρισσία. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Κική, τα τα παιδιά του, την αδελφή του και τα εγγόνια του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
1609 Μπρέντα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η Μπρέντα έχει διάμετρο 29,64 χλμ και το άλβεδό της είναι 0,1147. Επίσης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19,46 ώρες.
Σταβέντο
Σταβέντο ή Σοτοβέντο, είναι κοινός "φραγκολεβαντίνικος" ναυτικός όρος εκ της ιταλικής, που σημαίνει υπήνεμα, δηλαδή η πλευρά του πλοίου, ή σκάφους, ή όρμος ή λιμένας που δεν προσβάλλεται από τον υφιστάμενο κατά περίπτωση άνεμο, ή κυματισμό, π.χ. "σταβέντο πόρτο" ή "σταβέντο λιμάνι", "σταβέντο κόστα" (= υπήνεμη ακτή). Όταν γίνεται αναφορά σε λιμένες, όρμους και ακτές, χωρίς χάρτη, θα πρέπει ν΄ αναφέρεται απαραίτητα για ποιόν ή ποιούς ανέμους τυγχάνουν αυτοί, αυτού του χαρακτηρισμού.
Η φράση "πλέω σταβέντο" σημαίνει αντιπαρέρχομαι άλλο πλοίο, ή νησίδα, ή ξέρα από την υπήνεμη (ως προς εκείνο ή εκείνης) πλευρά, εφόσον βεβαίως το υφιστάμενο βάθος το επιτρέπει, η οποία διέλευση σαφώς και είναι η ασφαλέστερη, υπό τον υφιστάμενο άνεμο ή κυματισμό.
Σημειώνεται ότι από τη "σταβέντο πλευρά" του σκάφους γίνεται η προσέγγιση λέμβων, πλοηγίδας, ή η αποεπιβίβαση επιβατων εν όρμω, ως και η καθέλκυση σωστικών λέμβων προς διάσωση ναυαγών.
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Τζοβάννι Μπαττίστα Περγκολέζι
Ο Τζοβάνι Μπαττίστα Περγκολέζι ή Τζανμπαττίστα Περγκολέζι (ιταλ. Giovanni Battista Pergolesi, 4 Ιανουαρίου 1710 - 17 Μαρτίου 1736) ήταν Ιταλός συνθέτης, βιολιστής και οργανίστας.
Γεννήθηκε στο Τζέζι στις 4 Ιανουαρίου 1710 και σπούδασε στο ωδείο της Νάπολης. Έγραψε την κωμική όπερα Υπηρέτρια Κυρά (La Serva Padrona), γνωστή γιατί το ανέβασμά της στο Παρίσι το 1752 υπήρξε η αφορμή του «πολέμου των μπουφόνων», ανάμεσα στους οπαδούς της "ευχάριστης μουσικής" και στους οπαδούς της "καθαρής μουσικής". Άλλα έργα του είναι: Stabat Μater (για δύο φωνές, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο), δύο κοντσέρτα για φλάουτο, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο και οι όπερες Σαλούστια, Ο υπέροχος αιχμάλωτος, Ο Αδριανός στη Συρία, Ολυμπιάδα, Ο ερωτευμένος καλόγερος (σε ναπολιτάνικο ιδίωμα) και Φλαμίνιο. Πέθανε πρόωρα σε ηλικία 26 ετών από φυματίωση στις 17 Μαρτίου 1736.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Ομάδα γαλαξιών Μ74
Η Ομάδα γαλαξιών Μ74 ή Ομάδα γαλαξιών NGC 628 βρίσκεται στον αστερισμό Ιχθύες. Πήρε το όνομά της από τον φωτεινότερο γαλαξία του σχηματισμού, τον Μεσιέ 74. Πρόκειται για μικρή ομάδα, στην οποία περιλαμβάνεται επίσης ο σπειροειδής NGC 660 καθώς και μερικοί μικρότεροι ακανόνιστοι γαλαξίες.
Κατάλογος γαλαξιών
Σημείωση: Στον πίνακα καταγράφονται όσοι γαλαξίες αναφέρονται με συνέπεια ως μέλη της ομάδας στις πηγές  Σε κάποιες από τις πηγές αναφέρονται ως μέλη και οι UGC 891, UGC 1104, UGC 1171, UGC 1175 και UGCA 20.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομάδες γαλαξιών Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
Στατική ανάλυση
Στην πληροφορική, στατική ανάλυση, στατική ανάλυση κώδικα ή στατική ανάλυση προγράμματος (Αγγλ.: static analysis, static code analysis, static program analysis), είναι η ανάλυση ενός προγράμματος που γίνεται χωρίς να εκτελεστεί το πρόγραμμα (η ανάλυση προγράμματος που γίνεται με εκτέλεσή του λέγεται δυναμική ανάλυση). Στις περισσότερες περιπτώσεις η ανάλυση γίνεται σε κάποιο επίπεδο πηγαίου κώδικα και πολλές φορές σε αντικειμενικό κώδικα. Ο όρος συνήθως αναφέρεται στην ανάλυση που γίνεται με κάποιο αυτόματο εργαλείο, ενώ η ανάλυση προγράμματος από άνθρωπο λέγεται κατανόηση προγράμματος.
Η ανάλυση που μπορεί να γίνει από αυτόματα εργαλεία ποικίλλει από αυτά που εξετάζουν τη συμπεριφορά μόνο συγκεκριμένων εκφράσεων ή δηλώσεων στο πρόγραμμα, έως αυτά που συμπεριλαμβάνουν ολόκληρο τον πηγαίο κώδικα ενός προγράμματος στην ανάλυση. Οι χρήσεις των πληροφοριών που πηγάζουν από την ανάλυση συμπεριλαμβάνουν από τον εντοπισμό πιθανών λαθών στο πρόγραμμα (π.χ. το εργαλείο lint), έως τυπικές μεθόδους που αποδεικνύουν μαθηματικά ιδιότητες για κάποιο δεδομένο πρόγραμμα (π.χ. ότι η συμπεριφορά του όντως ακολουθεί την τεχνική του περιγραφή).
Η μέτρηση μιας οποιασδήποτε ιδιότητας του προγράμματος, όπως και ο αντίστροφος σχεδιασμός (reverse engineering) θεωρούνται επίσης είδη στατικής ανάλυσης.
Μια αυξανόμενη εμπορική χρήση της στατικής ανάλυσης είναι η επαλήθευση ιδιοτήτων του λογισμικού που χρησιμοποιείται σε υπολογιστικά συστήματα όπου η ασφάλεια είναι κρίσιμη, για την αυτόματη ανακάλυψη πιθανών τρωτών σημείων στον κώδικα.
Τυπικές μέθοδοι
Ο όρος τυπικές μέθοδοι χρησιμοποιείται στην ανάλυση λογισμικού και υλικού, και η οποία λειτουργεί αμιγώς με τη χρήση αυστηρών μαθηματικών μεθόδων. Οι μαθηματικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν δηλωτική, λειτουργική ή αξιωματική σημασιολογία, και αφηρημένη διερμηνεία.
Αν υποθέσουμε ότι ο χώρος καταστάσεων των προγραμμάτων δεν είναι πεπερασμένος και μικρός, τότε αποδεικνύεται πως η εύρεση όλων των δυνατών λαθών χρόνου εκτέλεσης ή γενικότερα οποιουδήποτε είδους παραβίαση των προδιαγραφών στο τελικό αποτέλεσμα ενός προγράμματος, είναι αδύνατη: δεν υπάρχει καμία αυτόματη μηχανική μέθοδος που να μπορεί πάντα να βρίσκει με ακρίβεια αν ένα πρόγραμμα έχει λάθη εκτέλεσης ή όχι. Το αποτέλεσμα αυτό προκύπτει από τις εργασίες των Αλόνζο Τσερτς, Κουρτ Γκέντελ και Άλαν Τούρινγκ στη δεκαετία του 1930 (βλ. πρόβλημα τερματισμού και θεώρημα Ράις). Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα άλυτα προβλήματα απόφασης, μπορεί κανείς να προσπαθήσει να δώσει χρήσιμες προσεγγιστικές λύσεις.
Κάποιες από τις τεχνικές υλοποίησης της τυπικής στατικής ανάλυσης είναι:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τυπικές μέθοδοι Κατηγορία:Μηχανική λογισμικού
Μελέτιος Σακελλαρόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1852 στη Βασαρά της τότε επαρχίας Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας. Εξελέγη μητροπολίτης Μεσσηνίας το 1904 και χειροτονήθηκε στις 9 Ιουλίου του ίδιου χρόνου. Κηρύχθηκε έκπτωτος στις 27 Οκτωβρίου 1917, με απόφαση του Ανωτάτου Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου, λόγω συμμετοχής του στο ανάθεμα του 1916. Στις 2 Ιανουαρίου 1923, επανήλθε στο θρόνο της μητρόπολης Μεσσηνίας και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του στις 17 Ιουνίου 1933. Τον διαδέχθηκε στις 13 Ιουλίου 1933, ο μέχρι τότε μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Πολύκαρπος Συνοδινός.
Υπήρξε ένας σημαντικός ιεράρχης με πλούσιο ποιμαντικό, κοινωνικό, πνευματικό και εκκλησιαστικό έργο. Η προτομή του, βρίσκεται μπροστά από τον Ιερό Καθεδρικό Ναό της Υπαπαντής του Χριστού στην πόλη της Καλαμάτας.
Παραπομπές
Μελετιος Σακελλαροπουλος
Γκαμπριέλε Φαλόπιο
Ο Γκαμπριέλε Φαλόπιο (Gabriele Falloppio, 1523 - 9 Οκτωβρίου 1562), γνωστός και με το λατινικό του όνομα Φαλόπιους, ήταν ένας από τους σπουδαιότερους ανατόμους και ιατρούς του 16ου αιώνα.
Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί Κατηγορία:Ιταλοί ανατόμοι Κατηγορία:Ιταλοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ιστορία της ανατομίας
Βάκιλλος ο κηρόχρους
O βάκιλλος ο κηρόχρους (επιστημονική ονομασία: Bacillus cereus) είναι θετικό κατά Γκραμ βακτήριο, ο οποίος προκαλεί διάρροιες ή έμετους στους ανθρώπους. Συνήθως εμφανίζεται σε κόκκους ρυζιού, και αφού μαγειρευτεί το ρύζι, και αφεθεί να κρυώσει αργά, ο βακιλλος βρίσκει ευκαιρία να πολλαπλασιαστει και να προκαλέσει ασθένεια. Η εμετική μορφή λαμβάνει χώρα 1 - 5 ώρες μετά το φαγητό, ενώ η διαρροϊκή μορφή εμφανίζεται εως και 24 ωρες μετα το φαγητό. Μπορεί επίσης να προκαλέσει κερατιτιδα ή ενδοφθαλμίτιδα μετά απο τραυματισμό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βάκιλλος (γένος)
Πρόεδρος της Αυστρίας
Ο Πρόεδρος της Αυστρίας (γερμανικά: Bundespräsident der Republik Österreich, "Ομοσπονδιακός Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Αυστρίας") είναι ο ομοσπονδιακός αρχηγός του κράτους της Αυστρίας. Ακόμη και αν το Σύνταγμα λέει ότι ο πρόεδρος έχει αρκετή δύναμη, οι αρμοδιότητες του είναι περιορισμένες και ο ρόλος του είναι κυρίως συμβολικός. Η θητεία του διαρκεί 6 χρόνια και μπορεί να επανεκλεγεί μία ακόμη φορά.Η εκλογή του προέδρου γίνεται απευθείας από τον λαό της Αυστρίας. Η έδρα του βρίσκεται στα Ανάκτορα Χόφμπουργκ στη Βιέννη. Από τις 26 Ιανουαρίου 2017 την προεδρία ασκεί ο Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν.
2016
Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Δεκεμβρίου 2016.
2010
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 25 Απριλίου 2010 πρόεδρος επανεξελέγη για μία νέα εξαετή θητεία ο Χάιντς Φίσερ με 79,3% των ψήφων. Η αντίπαλός του, Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς από εθνικιστικό και ακροδεξιό κόμμα, έλαβε ποσοστό 15,2% και ο Ρούντολφ Γκέρινγκ από το Χριστιανικό Κόμμα της Αυστρίας ήρθε τρίτος με 5,4%. Πρόεδρος, 25 Απριλίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left colspan=2|Υποψήφιοι (κόμματα στα οποία πρόσκεινται) !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Αυστρίας Κατηγορία:Κυβέρνηση της Αυστρίας
Πετρίλια Φθιώτιδας
Τα Πετρίλια είναι πεδινός οικισμός της Σοφιάδας στην Στερεά Ελλάδα και την Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 120 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Πετρίλια βρίσκονται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας και Καρδίτσας, στη νοτιοανατολική άκρη του Θεσσαλικού κάμπου. Απέχει 16 χλμ. Β.-ΒΔ. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου), 42 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα, 22 χλμ. ΝΔ. από τα Φάρσαλα και μόλις 1,5 χλμ. Ν. από τη Σοφιάδα. Δημιουργήθηκε από κατοίκους του Πετρίλο Αγράφων και από αυτό προέρχεται η ονομασία του. Τα κτήματα γύρω από το χωριό (3.000 στρέμματα) είχαν αγοραστεί από τον μεγαλοκτηματία και πολιτικό Ιωάννη Ζωγράφο. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σοφιάδος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Σοφιάδα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σοφιάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θεσσαλιώτιδος του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 80 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δομοκού Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Γλυκοζουρία
Η γλυκόζη ούρων είναι ένας από τις βιοχημικές παραμέτρους της γενικής εξέτασης ούρων. Αποτελεί ένα πολύτιμο μεταβολίτη και για αυτό δεν αποβάλλεται στα ούρα παρόλο που διηθείται από τους νεφρούς. Γρήγορα όμως επαναρροφάται από τα σωληνάρια του νεφρώνα. Η ύπαρξη γλυκόζης στα ούρα χαρακτηρίζεται ως γλυκοζουρία. Για να περάσει η γλυκόζη στα ούρα πρέπει τα επίπεδα της στο αίμα να είναι υψηλότερα από ένα όριο που ονομάζεται νεφρική ουδός απορρόφησης ή απέκκρισης της γλυκόζης και κυμαίνεται από 160 έως 180 mg/dL. Το όριο αυτό είναι διαφορετικό για κάθε άτομο.
Κλαύδιος Δρούσος
Ο Τιβέριος Κλαύδιος Δρούσος, λατιν. Tiberius Claudius Drusus filis Claudi (π. 16 μ.Χ. - 27) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν ο πρώτος γιος τού Κλαυδίου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της πρώτης συζύγου του Πλαυτίας Ουργουλανίλλας. Είχε μία νεότερη αδελφή, την Καυδία, που όμως ο Κλαύδιος την αποκύρυξε μαζί με την Πλαυτία.
Γλυκοζουρία
Τιμές αναφοράς
Στα ούρα των υγιών ατόμων δεν ανιχνεύεται γλυκόζη. Μετά από γεύμα, ακόμα και στα ούρα υγιών ατόμων μπορεί να ανιχνευτεί ελάχιστη ποσότητα γλυκόζης.
Κλαύδιος Δρούσος
Βιογραφία
Γεννήθηκε πριν ο πατέρας του γίνει Αυτοκράτορας και αρραβωνιάστηκε την Ιουνίλλα, κόρη τού Λούκιου Αιλίου Σηιανού, από την τάξη των ιππέων, που τότε ήταν απλά έπαρχος (prefect). Ο φιλόδοξος Σηιανός γέμισε με ελπίδες. Όμως το 20 μ.Χ. ο Κλαύδιος Δρούσος παίζοντας, έριξε ένα αχλάδι ψηλά στον αέρα και καθώς αυτό επέστρεψε, το έπιασε με το στόμα του, αλλά αυτό τον έπνιξε και πέθανε από ασφυξία. Κατά άλλη εκδοχή τον φόνευσε ο ίδιος ο Σηιανός.
Γλυκοζουρία
Συλλογή ούρων
Ο προσδιορισμός της γλυκόζης στα ούρα γίνεται στα πρώτα πρωινά ούρα μέσου ρεύματος. Αν η μέτρηση της γλυκόζης καθυστερήσει θα πρέπει το δείγμα να τοποθετηθεί στο ψυγείο. Στην τελευταία περίπτωση πριν τον προσδιορισμό της θα πρέπει το δείγμα να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου γιατί η ψύξη απενεργοποιεί τα ένζυμα οξειδάση/υπεροξειδάση.
Κλαύδιος Δρούσος
Μετά το τέλος του
Ο Σηιανός προσπάθησε και δεύτερη φορά να συγγενεύσει με το γένος των Κλαυδίων: το 25 μ.Χ. ζήτησε σε γάμο την Λιβίλλα, αδελφή τού Κλαυδίου και χήρα τού Δρούσου Ιουλίου Καίσαρα (γιού τού Τιβερίου), αλλά ο Τιβέριος αρνήθηκε. Ο Σηιανός μάλλον ευθύνεται για αρκετούς θανάτους συγγενών τού Τιβερίου, που θα μπορούσαν να τον διαδεχθούν, εποφθαλμιώντας ο ίδιος τη διαδοχή. Ο Κλαύδιος από τον τρίτο γάμο του με την Βαλερία Μεσσαλίνα απέκτησε δεύτερο γιο, τον Βρεταννικό το 41 μ.Χ., που -όταν ο Κλαύδιος απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Νέρωνας- δηλητηριάστηκε στα 14 έτη του με εντολή τού Νέρωνα για να μην διεκδικήσει τη διαδοχή.
Γλυκοζουρία
Χημικές μέθοδοι
Οι χημικές βασίζονται στην αναγωγική ικανότητα της γλυκόζης, ενώ οι ενζυμικές στην οξείδωση και διάσπαση της γλυκόζης παρουσία του ενζύμου οξειδάση της γλυκόζης (GOD). Οι ενζυμικές μέθοδοι είναι πιο ειδικές για την ανίχνευση γλυκόζης, σε αντίθεση με της χημικές οι οποίες ανιχνεύουν και άλλες ουσίες.
Κλαύδιος Δρούσος
Πηγές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Γλυκοζουρία
Αναγωγή με δισθενή χαλκό (μέθοδοι Fehling και Benedict)
250 px|thumb|Το διάλυμα Benedict Η γλυκόζη ανάγει «εν θερμώ» και σε αλκαλικό περιβάλλον τα μόρια του δισθενούς χαλκού (Cu++) με αποτέλεσμα την εμφάνιση υποξειδίου του χαλκού (Cu2O), με τη μορφή ιζήματος. Το ίζημα παίρνει χαρακτηριστικό χρώμα, από πράσινο ως κεραμιδί, ανάλογα με το ποσό της γλυκόζης στα ούρα. Η παραπάνω αρχή μεθόδου εφαρμόζεται στο εργαστήριο με δύο διαφορετικές παραλλαγές οι οποίες από τα ονόματα των αντιδραστηρίων τους φέρουν τα ονόματα Fehling και Benedict. Το αντιδραστήριο Fehling περιέχει αλκαλικό διάλυμα Cu++, ο οποίος είναι συνδεδεμένος με τρυγικά ιόντα, ενώ στο αντιδραστήριο Benedict ο Cu++ είναι συνδεδεμένος με κιτρικά ιόντα. Οι μέθοδοι Fehling και Benedict δεν ανιχνεύουν μόνο την γλυκόζη αλλά και άλλα σάκχαρα και αναγωγικές ουσίες. Η δοκιμασία Benedict είναι θετική στα ούρα, όταν η συγκέντρωση των αναγωγικών ουσιών είναι τουλάχιστον 50–80 mg/dL ούρων.
Τεχνική της μεθόδου Benedict
Σε 5 ml Benedict προστίθενται 8 σταγόνες ούρα. Το διάλυμα αναδεύεται καλά και θερμαίνεται σε φλόγα υπό συνεχή ανάδευση. Όταν το διάλυμα αρχίζει να βράζει απομακρύνεται από την φλόγα και αφήνεται να κρυώσει. Όταν σταθεροποιηθεί το χρώμα εκτιμάται το αποτέλεσμα σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα.
200px|thumb|Θετικό αποτέλεσμα Benedict
Ταινίες ούρων
Οι ταινίες ούρων για τον προσδιορισμό της γλυκόζης μπορεί να είναι απλές ή πολλαπλές. Πρόκειται για πλαστικές ταινίες, μεγέθους 0,5x8 cm περίπου, που φέρουν περιοχές αντιδραστηρίων, τα οποία αντιδρούν με την γλυκόζη και ανάλογα με την ποσότητά της εμφανίζεται αντίστοιχη χρωματική αλλαγή. Βασίζονται στην ενζυμική αντίδραση οξειδάσης/υπεροξειδάσης.
Ταινίες που χρησιμοποιούνται για την γλυκόζη είναι οι Clinistix, Multistix, Chemstrip.
thumb|200px|Μέθοδος προσδιορισμού γλυκόζης στη ταινία ούρων Ψευδώς αρνητική αντίδραση εμφανίζεται όταν υπάρχει μεγάλη ποσότητα ασκορβικού οξέος στα ούρα, μετά από λήψη Βιταμίνης C. Ψευδώς θετική αντίδραση εμφανίζεται παρουσία υπολειμμάτων υπεροξειδίου του υδρογόνου που περιέχεται σε λευκαντικές ουσίες (π.χ. δοχεία πλυμένα με απορρυπαντικά).
Αυτόματοι Αναλυτές Ούρων
Στους αυτόματους αναλυτές ούρων ο προσδιορισμός της γλυκόζης γίνεται με την φυσική μέθοδο της ανακλασιμετρίας. Προηγείται η αντίδραση οξειδάσης/υπεροξειδάσης το χαρακτηριστικό χρώμα της οποίας μετριέται με την μέθοδο αυτή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ευρήματα ιατρικών ουρολογικών εξετάσεων
NGC 92
Ο NGC 92 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Φοίνικα. Απέχει περίπου 145 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο 80.000 ετών φωτός. Ανήκει στη λεγόμενη Τετράδα του Ρόμπερτ, ένα σχηματισμό τεσσάρων αλληλεπιδρόντων γαλαξιών. Η παραμορφωμένη εμφάνισή του είναι πολύ πιθανό να οφείλεται στην βαρυτική αλληλεπίδραση του με τους γειτονικούς γαλαξίες. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζον Χέρσελ (John Frederick William Herschel) στις 30 Σεπτεμβρίου 1834.
Αναφορές
0092 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Φοίνιξ (αστερισμός)
Τζόζεφ Πούλιτζερ
Ο Τζόζεφ Πούλιτζερ (Joseph Pulitzer) (10 Απριλίου 1847 – 29 Οκτωβρίου 1911) ήταν Ουγγρικής καταγωγής Αμερικανός δημοσιογράφος και εκδότης εφημερίδων. Η πιο γνωστή εφημερίδα που εξέδωσε ήταν η New York World. Τα Βραβεία Πούλιτζερ ήταν πρόνοια της διαθήκης του Πούλιτζερ.
Ο Πούλιτζερ (προφερόμενος σωστά ως ‘πουλ-ιτ-σερ’) μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1864, όπου υπηρέτησε στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο με την πλευρά των Βορείων. Έπειτα εγκαταστάθηκε στο Σαιντ Λούις στο Μισούρι, όπου το 1868 άρχισε να δουλεύει για μια γερμανόφωνη καθημερινή εφημερίδα, την "Westliche Post". Έγινε μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και εκλέχτηκε στο Πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα του Μισσούρι το 1869. Το 1878 ο Πούλιτζερ αγόρασε δυο καθημερινές εφημερίδες του Σαιν Λούις, την "St. Louis Post" και την "St. Louis Dispatch" και τις συγχώνευσε δημιουργώντας την "St. Louis Post-Dispatch", η οποία παραμένει μέχρι σήμερα η καθημερινή εφημερίδα του Σαιντ Λούις.
Όντας πλούσιος μέχρι το 1883, ο Πούλιτζερ αγόρασε για 346.000 δολάρια την Νεο-υορκέζικη εφημερίδα "New York World",μια εφημερίδα που έχανε ετησίως 40.000 δολάρια. Ο Πούλιτζερ άλλαξε την θεματολογία της εφημερίδας προσφέροντας καθημερινές ή περίεργες ιστορίες που ενδιέφεραν τους ανθρώπους, σκάνδαλα και κιτρινισμό. Το 1885, την ίδια χρονιά που εξελέγη στο Αμερικανικό Σώμα Αντιπροσώπων, προσέλαβε τον Ρίτσαρντ Φ. Άουτκολτ για να σχεδιάσει καρτούν βασισμένα στις φτωχογειτονιές, και η κυκλοφορία άγγιξε τις 600.000  (από κυκλοφορία 15.000 φύλλων όταν αγόρασε την εφημερίδα) καθιστώντας την την μεγαλύτερη εφημερίδα στη χώρα. Το 1887 προσέλαβε την διάσημη μετέπειτα, δημοσιογράφο έρευνας Νέλι Μπλάι (Nellie Bly).
Το 1895 ο Γουίλλιαμ Ράντολφ Χερστ αγόρασε τη New York Journal, πράγμα που οδήγησε σε έναν δημοσιογραφικό πόλεμο μεταξύ της World του Πούλιτζερ και της Journal του Χερστ. Ο ανταγωνισμός αυτός με τον Χερστ, ιδιαίτερα η κάλυψη πριν και κατα τη διάρκεια του Ισπανο-Αμερικανικού Πολέμου, συνέδεσε το όνομα του Πούλιτζερ με την κίτρινη δημοσιογραφία. Το 1896, η World εισήγαγε ένα έγχρωμο παράρτημα, καινοτομία για την εποχή.
Το 1909 η World αποκάλυψε μια οικονομική απάτη στην οποία ήταν αναμεμειγμένη η Αμερικανική κυβέρνηση. Ο Πούλιτζερ κατηγορήθηκε για δυσφήμηση εναντίον του Θίοντορ Ρούζβελτ και του Τζ. Π. Μόργκαν. Τα δικαστήρια απέρριψαν τις κατηγορίες, γεγονός που κατεγράφη ως νίκη για την ελευθερία του τύπου.
Το 1892 ο Πούλιτζερ προσέφερε στον πρόεδρο του Πανεπιστημίου Κολούμπια, Σεθ Λόου, χρήματα για τη δημιουργία της πρώτης παγκοσμίως σχολής δημοσιογραφίας. Το πανεπιστήμιο αρχικά απέρριψε τα χρήματα, προφανώς ανεπηρέαστοι από τον ανενδοίαστο χαρακτήρα του Πούλιτζερ. Το 1902 ο νέος πρόεδρος του Κολούμπια, ο Νίκολας Μάρρεϋ Μπάτλερ, ήταν περισσότερο δεκτικός στο σχέδιο για μια σχολή και βραβεία, αλλά μόνο μετά το θάνατο του Πούλιτζερ το όνειρο αυτό πραγματοποιήθηκε. Ο Πούλιτζερ άφησε στο πανεπιστήμιο 2 εκατομμύρια δολάρια στη διαθήκη του, γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία το 1912 της Μεταπτυχιακής Σχολής Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια, αλλά μέχρι τότε η πρώτη σχολή δημοσιογραφίας είχε ήδη δημιουργηθεί στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι. Η Μεταπτυχιακή Σχολή Δημοσιογραφίας του Κολούμπια παραμένει μία από τις πιο περίβλεπτες σχολές παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί εκδότες Κατηγορία:Πρόσωπα ουγγρικής καταγωγής
Ντόμναλ Γκλίσον
Ο Ντόμναλ Γκλίσον (γενν. 12 Μαΐου 1983) είναι Ιρλανδός ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Είναι γιος του ηθοποιού Μπρένταν Γκλίσον, με τον οποίο έχει εμφανιστεί σε μια σειρά ταινιών και θεατρικών έργων. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Δουβλίνου όπου απέκτησε μπάτσελορ στις τέχνες των μέσων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μαξιμιανούπολις - Μοσυνούπολις
350px|right|thumb|Ο περίκεντρος ναός. Η Μαξιμιανούπολις - Μοσυνούπολις είναι ένας αρχαιολογικός χώρος ο οποίος βρίσκεται 7 χιλιόμετρα δυτικά της Κομοτηνής, νότια του χωριού Μίσχος, στην Ροδόπη, σε μικρή απόσταση από την Εγνατία Οδό. Στην περιοχή υπήρχε η αρχαία πόλη Παισούλα. Στην συνέχεια ιδρύθηκε η Μαξιμιανούπολις η οποία αργότερα πήρε το όνομα Μοσυνούπολις (αναφέρεται και ως Μοσυνόπολις). Στον αρχαιολογικό χώρο σήμερα έχουν ανασκαφεί τα ερείπια ενός περίκεντρου ναού (11ου - 13ου αιώνα), μέρος των τειχών, ένας κιβωτιόσχημος τάφος της Μαξιμιανούπολης αλλά και παλαιοχριστιανικοί τάφοι της Μοσυνούπολης. Ευρήματα από τις αρχαιολογικές ανασκαφές φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής. Ο αρχαιολογικός χώρος υπάγεται στη 15η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.
Όνομα
Αρχικά (30 π.Χ. μέχρι 300 μ.Χ.) στην περιοχή του αρχαιολογικού χώρου βρισκόταν η αρχαία πόλη με το όνομα Παισούλα ή Παίσουλα (το όνομα στα λατινικά αποδιδόταν ως Pyrsoali ή Porsulis ή Prosulae ). Κατά τους ύστερους Ρωμαϊκούς χρόνους ιδρύθηκε η πόλη Μαξιμιανούπολις, παίρνοντας το όνομά της από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Γαλέριο Μαξιμιανό.
Από τον 8ο αιώνα αναφέρεται ως επισκοπική έδρα με το όνομα «Μοσυνούπολις», ή «Μισινούπολις» ή «Μοσυνόπολις».
Επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας λεγότανε «Μεσινέ Καλέ» (μεταφράζεται από τα Τούρκικα ως το οχυρό-κάστρο του Μεσινέ).
Το όνομα Νέα Μοσυνούπολη έχει ένα προάστιο βόρειο-δυτικά στην Κομοτηνή (περίπου 6-7 χιλιόμετρα ανατολικά από τον αρχαιολογικό χώρο).
Ιστορία
Η Μοσυνούπολη αναπτύχθηκε και έγινε αξιόλογη. Είχε στρατηγική θέση και βρισκόταν πάνω στην Αρχαία Εγνατία οδό. Από το κάστρο αυτό ο Βασίλειος Β΄ ο Βουλγαροκτόνος ξεκίνησε τις τις εκστρατείες του κατά των Βουλγάρων και καταστράφηκε το 1206 από τον τσάρο των Βουλγάρων Ιβάν Α΄ (Καλογιάν ο Ρωμαιοκτόνος). Το 1096 πέρασε από την πόλη η 4η στρατιά της Α΄ Σταυροφορίας και το 1185 καταλήφθηκε πρόσκαιρα από Νορμανδούς. Το 1191 στην περιοχή σταθμεύει ο στρατηγός Αλέξιος Βρανάς. Λίγο πριν καταστραφεί η πόλη από τον τσάρο των Βουλγάρων Ιβάν Α΄ το 1204 η πόλη καταλαμβάνεται από τους Λατίνους και παραχωρείται στον Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο. Στην συνέχει η πόλη ανακαταλαμβάνεται το 1225 από τον αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεοδωρο Λάσκαρη και το 1294 είναι πρωτεύουσα του Βυζαντινού Θέματος Βολερού. Η πόλη έφτασε σε πλήρη μαρασμό τον 13ο αιώνα και το 1343 όταν στρατοπέδευσε εκεί ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός ανάφερε ότι βρήκε μια πόλη κατεστραμμένη. Οι κάτοικοι μετακόμισαν στην περιοχή της σημερινής Κομοτηνής.
Ναός - Ανασκαφές
Πρόσφατες ανασκαφές (1999-2008) έχουν αποκαλύψει βυζαντινό ναό (11ου - 13ου αιώνα), που πιθανολογείται ότι υπήρξε ο επισκοπικός ναός της πόλης. Ο ναός αυτός είναι περίκεντρος ναός, με σχήμα ακανόνιστου εξαγώνου διαστάσεων περίπου 20x35μ. Σύμφωνα με την μνεία δύο επισκόπων της πόλης στις οικουμενικές συνόδους (του 431 και 449) συνάγεται ότι ήταν έδρα Επισκοπής, υπαγόμενης αρχικά στη Μητρόπολη της Τραϊανουπόλεως, η οποία αργότερα έγινε ανεξάρτητη Αρχιεπισκοπή (κατά το διάστημα 451-459 λόγω αποδυνάμωσης της μητρόπολης Τραϊανούπολης ).
Ο ναός χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη σε κλίμακα χρησιμοποίηση πλίνθων ακόμη και στα ευπαθή σημεία του και συγκεκριμένα στις γωνίες όπου συγκεντρώνονται οι ωθήσεις-δυνάμεις στήριξης του κτηρίου. Σύμφωνα με τις ανασκαφές που έγιναν παρατηρήθηκε ότι το μνημείο δεν καταστράφηκε ξαφνικά αλλά εγκαταλείφτηκε και σταδιακά ερήμωσε. Μαζί με τις ανασκαφές βρέθηκαν αρκετά κινητά ευρήματα: 150 νομίσματα 11ου - 13ου αιώνα αλλά και αρκετά βυζαντινά εφυαλωμένα αγγεία ίδιας εποχής.
Σε ανασκαφές το 1968 ανακαλύφθηκαν 20 κτιστοί κιβωτιόσχημοι τάφοι, ένας καλυβίτης τάφος ενώ σε ανασκαφές το 1978 14 παιδικοί τάφοι (7 καλυβίτες, 1 λακκοειδής και 6 ταφικοί πίθοι).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Ροδόπη Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θράκης Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ντόρντρεχτ
Η Ντόρντρεχτ (ολλανδικά: Dordrecht) (πληθυσμός 119.649 το 2004) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ολλανδικής επαρχίας της Νότιας Ολλανδίας. Η πόλη βρίσκεται στην τοποθεσία χετ Ντριριβιερενπούντ (η διασταύρωση τριών ποταμών) όπου ο ποταμός Μπενέντεν Μερβέντε χωρίζεται στους ποταμούς Νόορντ και Άουντε Μάας.
Ο δήμος καλύπτει το Νησί Ντόρντρεχτ, στα βορειοδυτικά του οποίου βρίσκεται η πόλη.
Η Ντόρντρεχτ διαθέτει βιομηχανίες ναυπηγείων, ξυλείας και μεταλλουργίας, καθώς και ένα μικρό λιμάνι.
Οι κάτοικοι της Ντόρντρεχτ αποκαλούνται Ντορνττενάρεν (ενικός: Ντορνττενάαρ). Η Ντόρτντρεχτ ανεπίσημα αποκαλείται Ντορνττ.
Ιστορία
Η Ντόρντρεχτ απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1220, γεγονός που την καθιστά την παλαιότερη πόλη της σημερινής Ολλανδίας. Το 1421 η πλημμύρα της Αγίας Ελισάβετ έπνιξε μεγάλα μέρη της νότια Ολλανδίας, και προκάλεσε τη μετατροπή της Ντόρντρεχτ σε νησί. Η στρατηγική της θέση την έκανε σημαντική εμπορική πόλη (από το 1299), όπου εμπορεύονταν κρασί, ξύλο και δημητριακά.
Το 1572 εκπρόσωποι από όλες τις πόλεις της Ολλανδίας συγκεντρώθηκαν στην Ντόρντρεχτ για να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους από την Ισπανία και την αναγνώριση του Γουλιέλμου της Οράγγης ως ηγέτη του νεοσύστατου Ολλανδικού κράτους. Το 1618/1619 έλαβε χώρα μια σηματική θρησκευτική συνάντηση, αποκαλούμενη σύνοδος της Ντορνττ, που διευθέτησε με τις αποφάσεις της το θέμα του Αρμινιανισμού, και σχεδίασε για τη Στατενφερτάλινχ, την πρώτη Ολλανδική μετάφραση της Βίβλου. Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα η σημασία της Ντόρντρεχτ άρχισε να μειώνεται, και το Ρότερνταμ έγινε η βασική πόλη στην περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Νότια Ολλανδία
Αλέξης Λιάτης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1906 και ήταν γιος του Σταύρου Λιάτη, διπλωματικού υπαλλήλου και μέλους της οικογένειας Λιάτη. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Λυών και ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα εισερχόμενος σε αυτό το 1920. Υπήρξε γενικός γραμματέας της ελληνικής αντιπροσωπίας στη Διάσκεψη του Σαν Φρανσίσκο που κατέληξε στην υπογραφή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, υπηρέτησε στην Ολλανδία και στον Καναδά ενώ στα τέλη της δεκαετίας του 1940 υπηρέτησε ως πρόξενος της Ελλάδας στην Λευκωσία. Την περίοδο 1950 - 1953 υπηρέτησε ως πρέσβης της Ελλάδας στο Κάϊρο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 διορίστηκε πρέσβης στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το 1962 οπότε και μετατέθηκε, διατηρώντας τη θέση του πρέσβη, στο Τόκυο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1965. Την περίοδο 1965 - 1967 ανέλαβε τη θέση του μόνιμου αντιπροσώπου της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Ονυχοκύρτωση
thumb|right|300px|Η Κυρτότητα των Ονύχων thumb|right|300px|Ονυχοκύρτωσις και Θεραπεία με τη μέθοδο Syme Ονυχοκύρτωσις (αγγλ. Onychocyrtosis), ή Κυρτονυχία (αγγλ. Clubnail) είναι μια συνήθης παραμόρφωση των νυχιών, ιδιοπαθής ή συνηθέστερα επίκτητη δευτεροπαθής, όπου το σχήμα του κεράτινου δίσκου των νυχιών υπερκυρτώνεται αμφοτερόπλευρα, με αποτέλεσμα να έχει το σχήμα ανεστραμμένου U και τα ελεύθερα χείλη του νυχιού να εισέρχονται κάθετα εισφρύοντας στο δέρμα των παρωνυχίδων, προκαλώντας έτσι δευτεροπαθείς μικροβιακές και μυκητιασικές λοιμώξεις, οι οποίες καταστρέφουν σταδιακά την μήτρα του όνυχος
Κλινική εικόνα
Οι ασθενείς με Ονυχοκύρτωση είναι κατά κανόνα γυναίκες τρίτης ηλικίας, σε άνδρες η νόσος είναι πιο σπάνια. Το νύχι του μεγάλου δακτύλου των ποδιών είναι υπέρκυρτο αμφοτερόπλευρα, και δείχνει να εγκλωβίζει τον πολφό του δακτύλου «σαν δαγκάνα» ή φαίνεται «σαν τρομπέτα». Η μήτρα του νυχιού δείχνει πεπαχυσμένη με χρώμα γκρι, άσπρο και σε ένα τμήμα του ο κεράτινος δίσκος είναι αποκολλημένος από την μήτρα. Φλεγμονές επώδυνες του παρωνυχίου δεν είναι σπάνιες. Δηλαδή η Ονυχοκύρτωσις μπορεί να εκδηλωθεί και ως δήθεν Ονυχοκρύπτωσις ή Είσφρυσις Όνυχος.
Διαφορική Διάγνωση
Η Ονυχοκύρτωσις ως πάθηση μοιάζει κάπως με την Ονυχοκρύπτωση ή Είσφρυση Όνυχος (Onychocryptosis, Ingrown Toeneil), με τις διαφορές ότι στην Ονυχοκρύπτωση δεν έχει λανθασμένο σχήμα ο κεράτινος δίσκος – είναι φυσιολογικός- απλώς λόγω της φλεγμονής του παρωνυχίου, δημιουργείται κοκκκίωμα το οποίο υπερκαλύπτει το νύχι, συνήθως ετερόπλευρα, δίνοντας την ψεύτικη εντύπωση ότι δήθεν «το νύχι μπαίνει μέσα στο κρέας». Αντιθέτως, στην Ονυχοκύρτωση, είναι τόσο κυρτό το νύχι που πράγματι φαίνεται να «μπαίνει βαθιά μέσα στο κρέας» ακόμα και αν δεν υπάρχει παρωνυχία με κοκκίωμα (Granulona)
Συντηρητική Θεραπεία
Εφόσον η Ονυχοκύρτωσις δεν έχει δημιουργήσει επιπλοκές μολύνσεων, και δεν πονάει, αποτελεί καθαρά αισθητικό θέμα, και δεν χρειάζεται απαραίτητα θεραπεία. Εξ άλλου, η συντηρητική θεραπεία της Ονυχοκυρτώσεως με τοπικά μέτρα καθαριότητας, αντιβιοτικά, μυκητοκτόνα, κλπ, μάλλον είναι χαμένος χρόνος, δεν έχει κανένα αποτέλεσμα στην υπερκύρτωση του όνυχος. Τελευταία, Γερμανική εταιρεία παρουσίασε ένα Ενεργό Αυτοκόλλητο Συνδετήρα, με το εμπορικό όνομα Podofix (R), που υπόσχεται με την εφαρμογή του την αναστροφή της υπερκύρτωσης του όνυχος. Η εφεύρεση πιθανόν να φανεί αποτελεσματική σε ελαφρές περιπτώσεις ονυχοκύρτωσης