cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το λιμάνι της αγωνίας
Πολιτικό υπόβαθρο της ταινίας
Με το Λιμάνι της αγωνίας προσπάθησαν να αποδείξουν, ότι μπορεί να υπάρχει ηρωισμός στην ψυχή του ατόμου που κατονομάζει συνανθρώπους του. Στην ταινία επαναλαμβάνεται επίσης συχνά ο κωδικός του λιμανιού του "D και D" (από τα αρχικά του deaf και του dumb «κωφάλαλος») και υπογραμμίζεται ο φόβος των λιμενεργατών που δίσταζαν να κατονομάσουν τα μέλη της σπείρας που τους καταδυνάστευαν, τα οποία παρουσιάζονται μεταφορικά ως "φίλους τους". Ο Άρθουρ Μίλερ, ο οποίος υπήρξε φίλος με τον Καζάν και κατέκρινε δημόσια την πράξη του να καταδώσει συναδέλφους, απάντησε στην ταινία του Καζάν με τη συγγραφή του επόμενου θεατρικού του έργου, το Ψηλά από τη Γέφυρα (A View from the Bridge), που παρουσιάζει με αντίθετο τρόπο εκείνους που καταδίδουν.
SEAT Mii
Βασικά στοιχεία
thumb|left|Η παρουσίαση του 5-πορτου SEAT Mii στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2012.
Το λιμάνι της αγωνίας
Κριτικές και βραβεία
Ο προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 960 χιλιάδες δολάρια και τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο Χόμποκεν του Νιου Τζέρσεϊ και διήρκεσαν 36 ημέρες. Αρχικά η ταινία είχε τίτλο Waterfront τον οποίο αναγκάστηκαν να αλλάξουν όταν μαθεύτηκε ότι υπήρχε σειρά με το ίδιο όνομα. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη τον Ιούλιο του 1954 και έκανε αμέσως επιτυχία καθώς αγαπήθηκε τόσο από τον κόσμο όσο και από τους κριτικούς. Έκανε εισπράξεις 9,5 εκατομμυρίων δολαρίων κατά την πρώτη της προβολή στους κινηματογράφους. Στη συνέχεια έλαβε 12 υποψηφιότητες για όσκαρ.
SEAT Mii
Βασικά στοιχεία
Πρόκειται για τον επίσημο αντικαταστάτη του εμπορικά ανεπιτυχούς SEAT Arosa, που είχε παραχθεί από τον Φεβρουάριο του 1997 έως τον Ιούνιο του 2004. Αρχικά, το SEAT Mii μπορούσε να παραγγελθεί μόνο σε 3-πορτη hatchback εκδοχή αμαξώματος, ενώ στη Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2012, παρουσιάστηκε και η 5-πορτη hatchback, σε αντίθεση με το αποκλειστικά 3-πορτο Arosa. Ο χώρος αποσκευών του Mii είναι στα 251 λίτρα, ενώ μπορεί να φτάσει έως και τα 951 λίτρα με την αναδίπλωση των πίσω καθισμάτων.
Το λιμάνι της αγωνίας
Κριτικές και βραβεία
Η βραδιά των όσκαρ στις 30 Μαρτίου του 1955 ανέδειξε την ταινία, ως την καλύτερη της χρονιάς. Ο Καζάν έλαβε το δεύτερο του όσκαρ σκηνοθεσίας και ο Μάρλον Μπράντο το πρώτο του όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου μετά από τρεις αποτυχημένες συνεχόμενες υποψηφιότητες. Η ταινία έλαβε συνολικά 8 βραβεία όσκαρ.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
SEAT Mii
Συγγενικά μοντέλα
Στα πλαίσια της πολιτικής του Ομίλου Volkswagen, στον οποίο η μάρκα εντάχθηκε το 1986, το SEAT Mii μοιράστηκε την ίδια πλατφόρμα Volkswagen Group MQB platform, με τα Volkswagen up! και Škoda Citigo. Τα τρία αυτά μοντέλα, εξελίχθηκαν από κοινού, ως το πρότζεκτ «Νέα Μικρή Οικογένεια» (New Small Family / NSF) και είναι ουσιαστικά ίδια τεχνολογικώς, εκτός από κάποιες διαφορές στην εξωτερική εμφάνιση και σε δευτερεύοντα στοιχεία εξοπλισμού. Κατασκευάζονταν σε κοινές εγκαταστάσεις, στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας.
Και τα 3 αυτά μοντέλα, είναι τα πρώτα στην κατηγορία Α που προσέφεραν Σύστημα Αυτόματου Φρεναρίσματος. Ενεργοποιείται αυτόματα σε ταχύτητες κάτω των 30 km/h, όταν ένας αισθητήρας λέιζερ αναγνωρίζει κίνδυνο πρόσκρουσης, οπότε το σύστημα ενεργοποιεί από μόνο του τα φρένα.
Το λιμάνι της αγωνίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1954 Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
SEAT Mii
Κινητήρες
thumb|right|Το ταμπλό του SEAT Mii.
Αρχικά, το μοντέλο προσφερόταν με έναν κινητήρα, με επιλογή ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ιπποδυνάμεις. Τον Ιούνιο του 2012, προστέθηκε στην παραγωγή και μια έκδοση ικανή να καταναλώνει φυσικό αέριο (CNG) και να εκπέμπει μόλις 79 gr CO2 το χιλιόμετρο, γνωστή ως 1.0 Ecofuel. Τον Ιούνιο του 2019 αποκαλύφθηκε και μια πλήρως ηλεκτροκίνητη εκδοχή, το Mii Electric, που μπήκε σε περιορισμένη παραγωγή τον Ιανουάριο του 2020, με ισχύ 83 hp και με την μπαταρία να αποδίδει 36,8 kWh. Αντικατέστησε όλες τις εκδόσεις με μηχανή εσωτερικής καύσης και διατηρήθηκε στην παραγωγή μέχρι τις 18 Ιουνίου 2021.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|right|Ο πίνακας οργάνων του SEAT Mii.
Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) τον Νοέμβριο του 2011, το συγγενικό Volkswagen up! απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με ποσοστά:
Ταυτόχρονα, το SEAT Mii, όπως και το Škoda Citigo, μελετήθηκαν εξονυχιστικά από τον Euro NCAP και θεωρήθηκαν επίσημα ως δομικά πανομοιότυπα με το Volkswagen up! και με την ίδια δομή στο ταμπλό. Επιπλέον, η SEAT και η Škoda Auto απέδειξαν στον Euro NCAP ότι τα αντίστοιχα μοντέλα τους φέρουν τον ίδιο ακριβώς εξοπλισμό ασφαλείας, καθώς στάνταρ και στα 3 μοντέλα είναι οι πυροτεχνικοί προεντατήρες στις μπροστινές ζώνες ασφαλείας, μπροστινοί αερόσακοι ενός σταδίου ανοίγματος, πλευρικοί αερόσακοι πλευρών και κεφαλής (Combo) και βομβητές υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας για τους μπροστινούς και τους πίσω επιβάτες. Ως αποτέλεσμα, ο Euro NCAP ανακοίνωσε ότι τα σκορ του Volkswagen up! ισχύουν και για τα SEAT Mii και Škoda Citigo.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα SEAT Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Ισπανικά αυτοκίνητα
Φλαμουρτάρι
Η Φλαμουρτάρι (Klubi Sportiv Flamurtari Vlorë ή KS Flamurtari Vlorë) είναι αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στον Αυλώνα. Τα χρώματά της είναι το μαύρο και το κόκκινο.
Σήμερα αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Αλβανίας (δεύτερη εθνική κατηγορία), όπου την σεζόν 2022–23 κατετάχθη τρίτη και έχασε την άνοδο για την πρώτη κατηγορία στον τελικό των πλέι-οφ ανόδου από την ΚΦ Κοράμπι (2-1).
Ιστορία
Η Φλαμουρτάρι ιδρύθηκε το 1923 ως KS Jeronim de Rada προς τιμήν του Αλβάνου συγγραφέα Ιερώνυμου Ντε Ράντα. Το 1930 μετονομάστηκε αρχικά σε SK Vlore και το 1935 σε KS Ismail Qemali, προς τιμήν του Ισμαήλ Κεμάλ, ιδρυτή και πρώτου πρωθυπουργού της ανεξάρτητης Αλβανίας. Το 1946 πήρε την σημερινή της ονομασία (με μια μικρή διακοπή από το 1949 ως το 1958).
Ως ομάδα μεσουράνησε τη δεκαετία του 1980, όταν κατέκτησε 2 Κύπελλα Αλβανίας αλλά και δυσκόλεψε την Μπαρτσελόνα το 1987 στον 1ο Γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και προχώρησε μέχρι τους "16" της ίδιας διοργάνωσης το 1988 αποκλείοντας την Παρτιζάν Βελιγραδίου και την Άουε (αποκλείστηκε ξανά από την Μπαρτσελόνα). Έχει κατακτήσει και ένα πρωτάθλημα το 1991.
Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Φλαμουρτάρι χωρητικότητας 8.500 ατόμων.
Έφη Σαρρή
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Φλαμουρτάρι
Στην Ευρώπη
Η Φλαμουρτάρι μετράει επτά παρουσίες στα κύπελλα της Ευρώπης με μεγαλύτερη επιτυχία την πρόκριση στους "16" του του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1987-88. Έχει συνολικά μία συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ, δύο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και τρεις στο Κύπελλο Κυπελλούχων.
Πηγές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1923  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1923 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας
Το Ελληνοκαναδικό Βήμα
Το Ελληνοκαναδικό Βήμα (αγγλικά: The Greek Canadian Tribune, γαλλικά: La tribune grecque canadienne) είναι εβδομαδιαία ομογενειακή εφημερίδα, με τόπο έκδοσης το Μόντρεαλ του Καναδά. Δημοσιεύει άρθρα στην ελληνική γλώσσα, αλλά φιλοξενεί επίσης άρθρα και διαφημίσεις στα Γαλλικά και στα Αγγλικά.
Ιστορικό
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εφημερίδας και σχετικές μελέτες, είναι η παλαιότερη εφημερίδα της ελληνικής παροικίας στο Μόντρεαλ που συνεχίζει να εκδίδεται μέχρι σήμερα. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 7 Μαρτίου 1964 και κυκλοφορούσε αρχικά σε τετρασέλιδη ή οκτασέλιδη έκδοση, ενώ περιείχε μέχρι την δεκαετία του 1990 έξι με 12 φύλλα, για να αποκτήσει στην σημερινή μορφή περισσότερες σελίδες. Εκδότες του ήταν αρχικά οι Γεώργιος Παπαδάκης και Νίκος Καλυβίτης με αρχισυντάκτη τον Φώτη Κομπορόζο. Μετά την αναχώρηση του δεύτερου ιδρυτή της, Νίκου Καλυβίτη στο Τορόντο, την διεύθυνση και την ιδιοκτησία της εφημερίδας ανέλαβε ο Γεώργιος Παπαδάκης. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η εφημερίδα πουλήθηκε στον Κώστα Πετρογιάννη, ενώ το 1990, την ιδιοκτησία της εφημερίδας απέκτησε ο σημερινός ιδιοκτήτης της και εκδότης Χρήστος Μανίκης.
Το 1970, η κυκλοφορία της εφημερίδας υπολογίστηκε σε 1.000 με 2.000 φύλλα, ενώ το 2012, η κυκλοφορία της υπολογίστηκε στα 13.400 φύλλα. Η εκτύπωση των φύλλων γίνεται το απόγευμα κάθε Πέμπτης για να διατεθεί σε κυκλοφορία το επόμενο Σάββατο. Είναι κυρίως ειδησεογραφικό έντυπο με στόχο την ενημέρωση της ελληνικής κοινότητας της μητροπολιτικής περιοχής του Μόντρεαλ. Η ύλη της εντοπίζεται κυρίως στην κάλυψη των γεγονότων της επαρχίας του Κεμπέκ, του Καναδά και της ελληνικής ειδησεογραφίας, αν και παλαιότερα δίνονταν περισσότερη έμφαση στα γεγονότα που κατεύθαναν από την Ελλάδα.
Κατά την διάρκεια της λειτουργίας του, κάλυψε τα σημαντικά γεγονότα από την ελληνική, παροικιακή και επαρχιακή επικαιρότητα, όπως η Ήσυχη Επανάσταση και τα δημοψηφίσματα για την ανεξαρτησία του Κεμπέκ. Εκτός από την ειδησεογραφία, στις σελίδες της μπορούμε να βρούμε άρθρα θρησκευτικού περιεχομένου, παροικιακές ανακοινώσεις και διαφημίσεις.
Γνωστοί συντάκτες
Ο συγγραφέας Νίκος Καχτίτσης δημοσίευσε, επωνύμως αλλά και ψευδωνύμως, ποικίλλα κείμενα στο Ελληνοκαναδικό Βήμα. Ένα χρόνο μετά το θάνατο του συγγραφέα (25 Μαΐου 1970), το Ελληνοκαναδικό Βήμα εξέδωσε ειδικό επετειακό φύλλο στη μνήμη του (21 Μαΐου 1971).
Στο Ελληνοκαναδικό Βήμα, αρθρογραφούσε επίσης ο Παντελής Τρωγάδης, ποιητής και μετέπειτα δημοσιογράφος σε αθηναϊκές εφημερίδες και στην ελληνική ραδιοφωνία. Μάλιστα, ο Τρωγάδης είχε τον τίτλο του αρχισυντάκτη της εφημερίδας την περίοδο της Δικτατορίας και δημοσίευε επωνύμως άρθρα γνώμης εναντίον του τότε ελλαδικού αυταρχικού καθεστώτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τον Καναδά στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μόντρεαλ
Πρέβελη
Σύμφωνα με θρύλο της περιοχής, στην ευρύτερη περιοχή της Πρέβελης έμεινε ο βασιλιάς της Ιθάκης Οδυσσέας μετά την λήξη του Τρωικού πολέμου κατά την επιστροφή του στην Ιθάκη από την Τροία. Η περιοχή αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό λόγω του ποταμού, του φοινικόδασους εντός του φαραγγιού και της παραλίας. Η περιοχή είναι προσβάσιμη από το λιμάνι του Πλακιά.
Ο Αστερίξ και οι Γότθοι
Ο Αστερίξ και οι Γότθοι είναι ο τίτλος του τρίτου τεύχους της σειράς κόμικς Αστερίξ, των Ρενέ Γκοσινί (συγγραφή) και Αλμπέρ Ουντερζό (εικονογράφηση). Εκδόθηκε πρώτη φορά το 1963 στα γαλλικά και μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1974. Στα ελληνικά, Ο Αστερίξ και οι Γότθοι εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1989 και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μαμούθ Comix.
Περίληψη υπόθεσης
Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ, αγχωμένοι που ο Πανοραμίξ θέλει να πάει μόνος του στην ετήσια συγκέντρωση των δρυΐδων στο Δάσος των Καρνουτών, τον συνοδεύουν στο ταξίδι του και παραμένουν έξω από το δάσος κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης. Εντωμεταξύ, στα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δύο λεγεωνάριοι αιχμαλωτίζονται από μια ομάδα Γότθων (Κανετρίκ, Θεωρίκ, Συμμετρίκ, Ιστερίκ και Περιφερίκ), με σκοπό να απαγάγουν τον δρυΐδη της χρονιάς και να χρησιμοποιήσουν τις ικανότητές του για να κατακτήσουν τη Γαλατία και τη Ρώμη.
Βόμβα Τσαρ
Η βόμβα πυροδοτήθηκε σε υψόμετρο 4.000 μέτρων πάνω από το ακρωτήριο Σουχόι Νος ("Ξηρή Μύτη"), το οποίο βρίσκεται στη νήσο Σέβερνι της Νόβαγια Ζεμλιά, 15 χιλιόμετρα από το κόλπο Μιτιούσιχα βόρεια του στενού Ματότσκιν. Η έκρηξη ήταν μυστική αλλά εντοπίστηκε από αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Προφανώς οι ΗΠΑ είχαν στείλει ένα αεροσκάφος KC-135R στην περιοχή που θα γινόταν η έκρηξη.
Ο Αστερίξ και οι Γότθοι
Περίληψη υπόθεσης
Καθ' οδόν προς το δάσος, ο Αστερίξ, ο Οβελίξ και ο Πανοραμίξ συναντούν έναν άλλο δρυΐδη, τον Αναισθητίξ, ο οποίος χρησιμοποιεί τις μαγικές του δυνάμεις για να πείσει τους Ρωμαίους να τους αφήσουν να περάσουν. Στην άκρη του Δάσους των Καρνουτών, ο Πανοραμίξ και ο φίλος του αφήνουν τον Αστερίξ και τον Οβελίξ και πηγαίνουν στη συγκέντρωση του δρυΐδων. Χωρίς να γνωρίζουν ότι οι Γότθοι κρύβονται εκεί κοντά, οι δρυΐδες συμμετέχουν με τις εφευρέσεις τους σε διαγωνισμό, στον οποίο ο Πανοραμίξ κερδίζει το "Χρυσό Μενίρ" με το φίλτρο του, το οποίο δίνει υπεράνθρωπη δύναμη. Καθώς αφήνει τους συναδέλφους του, οι Γότθοι τον αιχμαλωτίζουν. Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ, φοβούμενοι για την ασφάλεια του φίλου τους αφού δεν τον βλέπουν να βγαίνει από το δάσος, μπαίνουν στο δάσος και βρίσκουν ένα κράνος Βησιγότθου (στην πραγματικότητα πρόκειται για κράνος ίδιο με αυτά που φορούσαν οι Γερμανοί τα πρώτα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου). Ξεκινούν αμέσως να πηγαίνουν προς τα ανατολικά (μπερδεύοντας εντελώς τον Οβελίξ) για να σώσουν τον Πανοραμίξ.
Βόμβα Τσαρ
Οι ενδείξεις του εκρηξιομέτρου και άλλα δεδομένα υποστήριζαν ότι η βόμβα είχε ισχύ 58 μεγατόνων. Πριν το 1991, αυτή η αποδεκτή τιμή στην τεχνική βιβλιογραφία, αλλά τότε Σοβιετικοί επιστήμονες αποκάλυψαν ότι τα όργανά τους είχαν μετρήσει ισχύ 50 μεγατόνων. Καθώς είχαν τα δεδομένα της μέτρησης και πρόσβαση στον χώρο δοκιμής, ο δικός τους ισχυρισμός έχει γίνει δεκτός ως πιο αξιόπιστος. Στη θεωρία, η βόμβα θα είχε ισχύ άνω των 100 μεγατόνων, αλλά επειδή είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή μόνο ενός πρωτοτύπου, δεν επιδείχθηκε ποτέ αυτή η ισχύς. Εξάλλου, λόγω της μόλυνσης και των λοιπών συνεπειών που θα προκαλούσε έκρηξη ισχύος άνω των 100 μεγατόνων, είχε αποφασιστεί μείωση της ισχύος της βόμβας στους 50 μεγατόνους.Επίσης ήταν 3.333 φορές μεγαλύτερη από τη βόμβα της Χιροσίμα.
Ο Αστερίξ και οι Γότθοι
Περίληψη υπόθεσης
Δυστυχώς, συναντούν άλλη μια ρωμαϊκή περίπολο, η οποία βλέπει το κράνος που έχει ο Αστερίξ και τους θεωρεί Γότθους (που καταζητούνται επειδή επιτέθηκαν στους Ρωμαίους συνοριοφύλακες). Ο Οβελίξ και ο Αστερίξ νικούν εύκολα τους Ρωμαίους, αλλά ο Ρωμαίος στρατηγός ενημερώνεται για το περιστατικό και στέλνει φωτογραφίες του Αστερίξ και του Οβελίξ τάζοντας ανταμοιβή για τη σύλληψή τους.
Βόμβα Τσαρ
Οι εναπομείναντες κάλυκες της βόμβας εκτίθονται στο Ρωσικό Μουσείο Ατομικών Όπλων στο Σαρόφ και στο Μουσείο Πυρηνικών Όπλων στο Πανρωσικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Τεχνικής Φυσικής στο Σνεζίνσκ.
Ο Αστερίξ και οι Γότθοι
Περίληψη υπόθεσης
Ο Αστερίξ έχει τη φαεινή ιδέα να μεταμφιεστούν με τον Οβελίξ σε Ρωμαίους στήνοντας ενέδρα σε δύο λεγεωνάριους, κλέβοντάς τους την πανοπλία και τα όπλα και αφήνοντάς τους δεμένους και φιμωμένους. Άλλοι δύο λεγεωνάριοι, ψάχνοντας τους Γότθους, συναντούν τους ήρωές μας και παραλίγο να τους καταλάβουν λόγω του Οβελίξ που δεν μπορεί να συγκρατήσει τα γέλια του. Αμέσως μετά, οι δύο λεγεωνάριοι εντοπίζουν τους δύο δεμένους Ρωμαίους και τους μπερδεύουν με τον Αστερίξ και τον Οβελίξ, «ένας χοντρός και ένας κοντός». Νομίζοντας ότι τους έχει αιχμαλωτίσει κάποιος άλλος λεγεωνάριος που έχει πάει να εισπράξει την αμοιβή, αποφασίζουν να πάρουν την ανταμοιβή, αποφασίζουν να πάνε οι ίδιοι τους αιχμαλώτους στη σκηνή του στρατηγού. Όταν ξεφιμώνουν του αιχμαλώτους, ωστόσο, εκείνοι τους λένε τι πραγματικά έγινε, με αποτέλεσμα οι Ρωμαίοι να αρχίσουν αμέσως να αλληλοσυλλαμβάνονται, θεωρώντας ο ένας τον άλλον Γότθους, προς μεγάλη απογοήτευση του στρατηγού. Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ, ξανά με τα γαλατικά τους ρούχα, παραμένουν ανενόχλητοι, μαζί με τους Γότθους, που πλησιάζουν τα σύνορα.
Βόμβα Τσαρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυρηνικά όπλα Κατηγορία:Νόβαγια Ζεμλιά
Ο Αστερίξ και οι Γότθοι
Περίληψη υπόθεσης
Οι Γότθοι διασχίζουν τα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και επιστρέφουν στη Γερμανία, εντυπωσιάζοντας έναν νεαρό λεγεωνάριο του οποίου η προθυμία να αναφέρει την εισβολή γίνεται επαναλαμβανόμενο αστείο. (Αρχικά αναφέρει μια "εισβολή" Γότθων που εισέβαλαν στους Γότθους, στη συνέχεια μια εισβολή Γαλατών στη Γερμανία — αναφορές που ο εκατόνταρχός του αγνοεί, καθώς οι "εισβολές" δεν αφορούν την επικράτειά του — και στη συνέχεια αναφέρει ότι οι Γαλάτες επέστρεψαν στη Γαλατία, κάτι που τον στέλνει 8 ημέρες στη φυλακή). Περνώντας τα σύνορα, οι Γότθοι παρουσιάζουν τον δρυΐδη σε έναν τελωνειακό, ο οποίος στην αρχή αρνείται να τους αφήσει να περάσουν με την κατηγορία της εισαγωγής ξένων εμπορευμάτων. Τελικά, παρουσιάζουν το Πανοραμίξ στον Γότθο αρχηγό τους, τον Τελεφερίκ, ο οποίος καλεί έναν διερμηνέα από τα γαλατικά στα γοτθικά, τον Χολερίκ, ο οποίος απειλείται με εκτέλεση εάν δεν πείσει τον Πανοραμίξ να συνεργαστεί και να παρασκευάσει μαγικό φίλτρο. Αν και ο Πανοραμίξ αρνείται κατηγορηματικά, ο Χολερίκ λέει ψέματα ότι έχει συμφωνήσει να το κάνει σε μια εβδομάδα, με τη νέα Σελήνη.
Εντωμεταξύ, ο Αστερίξ και ο Οβελίξ μπερδεύουν πάλι τον νεαρό λεγεωνάριο εισερχόμενοι στα γοτθικά εδάφη. Όταν συναντούν μια γοτθική συνοριακή περιπολία, ο Οβελίξ χρησιμοποιεί βλακωδώς τα ψεύτικα ονόματα που χρησιμοποιούσαν με τον Αστερίξ στις ρωμαϊκές μεταμφιέσεις τους, κάνοντας την περίπολο να πιστεύει ότι δεν είναι Γαλάτες αλλά Ρωμαίοι. Αφού ο Αστερίξ και ο Οβελίξ πλακώσουν στο ξύλο την περίπολο, μεταμφιέζονται σε Γότθους αφού επιθετεθεί σε δύο από αυτούς, διεισδύοντας στους στρατώνες τους ως μέλη του στρατού. Ξεφεύγουν από τον γοτθικό στρατό, αλλά σύντομα αιχμαλωτίζονται ξανά από τους Γότθους και ρίχνονται στη φυλακή μαζί με τον Χολερίκ, ο οποίος επίσης είχε προσπαθήσει να το σκάσει. Παρόλο που τους ρίχνουν στη φυλακή, ο Οβελίξ σπάει εύκολα την πόρτα (άλλο ένα επαναλαμβανόμενο αστείο) και τρέπονται σε φυγή παίρνοντας μαζί τους τον Χολερίκ για να τον ανακρίνουν. Ενώ στην αρχή προσποιείται ότι μιλάει μόνο γοτθικά, ο Χολερίκ αποκαλύπτει κατά λάθος ότι μιλάει και γαλατικά και αναγκάζεται να πει όλη την αλήθεια. Ενώ προσπαθεί να μπει κρυφά στη γοτθική πόλη, ο Χολερίκ ουρλιάζει και τραβάει την προσοχή μιας περιπόλου. Παρόλο που ο Αστερίξ και ο Οβελίξ πλακώνουν στο ξύλο την περίπολο, παραδίδονται στον τελευταίο όρθιο στρατιώτη, που θα τους οδηγήσει στον αρχηγό του.
Οι Γαλάτες φέρονται ενώπιον του Τελεφερίκ. Ο Πανοραμίξ αποκαλύπτει ότι τελικά μιλάει γοτθικά και ενημερώνει τον Τελεφερίκ ότι ο Χολερίκ τον εξαπάτησε. Για μία ακόμη φορά, ο Χολερίκ ρίχνεται στη φυλακή με τους Γαλάτες και καταδικάζονται όλοι τους σε εκτέλεση. Ο Αστερίξ, ο Οβελίξ και ο Πανοραμίξ επινοούν ένα σχέδιο να δώσουν σε πολλούς Γότθους μαγικό φίλτρο, έτσι ώστε να τους κάνουν να χάσουν χρόνο και ενέργεια πολεμώντας ο ένας τον άλλον για την αρχηγία αντί να εισβάλουν στη Γαλατία και τη Ρώμη, βάζοντας και τον Χολερίκ να παίξει τον ρόλο του. Με το πρόσχημα ότι θα μαγειρέψει την τελευταία γαλατική τους σούπα, ο Πανοραμίξ δίνει στον δεσμοφύλακα μια λίστα με συστατικά και με αυτά ετοιμάζει το φίλτρο. Στη δημόσια εκτέλεση, ο Χολερίκ ζητά να πάει πρώτος. Γεμάτος μαγικό φίλτρο, αντιστέκεται σε όλες τις απόπειρες βασανιστηρίων και χτυπά τον Τελεφερίκ, ρίχνοντάς τον στη φυλακή και κάνοντας τον εαυτό του αρχηγό των Γότθων. Οι Γαλάτες επισκέπτονται τον Τελεφερίκ στη φυλακή του και του δίνουν μαγικό φίλτρο. Καθώς και οι δύο αρχηγοί είχαν το ίδιο μαγικό φίλτρο μέσα τους, ο αγώνας αποδεικνύεται μάταιος και φεύγουν προς διαφορετικές κατευθύνεις, υποσχόμενοι να συγκεντρώσουν στρατό.
Οι Γαλάτες περιπλανώνται στην πόλη, δίνοντας φίλτρο σε όποιον Γότθο φαίνεται καταπονημένος και θέλει μια ευκαιρία να αποκτήσει δύναμη (οι δύο πρώτοι υποψήφιοί τους είναι ο Ελεκτρίκ, ο οποίος είναι φτωχός και σκουπίζει δρόμους και ο Εξαντρίκ, ο οποίος καταπιέζεται από την αυταρχική γυναίκα του). Οι επίδοξοι αρχηγοί μαζύουν ο καθένας τον στρατό του και ξεκινούν συγκρούσεις, γνωστές ως «Αστεριξικοί Πόλεμοι», σπέρνοντας τόση διχόνοια στη Γερμανία, που οι φατρίες περισσότερο πολεμούν μεταξύ τους παρά προσπαθούν να εισβάλουν σε άλλες χώρες.
Παρόλο που η ειρηνευτική αποστολή τους προκάλεσε πιθανώς περισσότερες απώλειες από μια γοτθική εισβολή στη Ρώμη, οι τρεις Γαλάτες επιστρέφουν στη Γαλατία, ξαναπέφτουν πάνω στον νεαρό λεγεωνάριο συνοριοφύλακα με τον υπερβάλλοντα ζήλο, επιστρέφουν στην πατρίδα τους με αυτοπεποίθηση και γίνονται δεκτοί με ανοιχτές αγκάλες στο χωριό, όπου κάνουν το καθιερωμένο τσιμπούσι τους.
Ιστορικό
Η ιστορία, που γράφτηκε λιγότερο από δύο δεκαετίες μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κοροϊδεύει τους Γότθους και τους απεικονίζει ως κακούς. Ο Αλμπέρ Ουντερζό αργότερα εξέφρασε τη λύπη του για τον γερμανοφοβικό τόνο της ιστορίας και σε μεταγενέστερες ιστορίες του Αστερίξ, όπως στο Ο Αστερίξ λεγεωνάριος, οι Γερμανοί παρουσιάζονται ως πιο συμπαθείς χαρακτήρες. Ο Αστερίξ και οι Γότθοι μεταφράστηκαν στη Δυτική Γερμανία εκείνη την εποχή, αλλά οι μεταφραστές προσέθεσαν πολιτική προπαγάνδα κατά της Ανατολικής Γερμανίας χωρίς να το γνωρίζουν οι Ρενέ Γκοσινί και Αλμπέρ Ουντερζό. Όταν το ανακάλυψαν, ζήτησαν αμέσως να αφαιρεθούν αυτά τα στοιχεία.
Ο όρκος των Ορατίων (Ζακ-Λουί Νταβίντ)
Ο όρκος των Ορατίων (γαλλικά: Le Serment des Horaces) που εξέθεσε το 1785 ο Ζακ-Λουί Νταβίντ στο παρισινό Σαλόν υπήρξε πραγματικός θρίαμβος καθώς η σύνθεσή του θεωρήθηκε ορόσημο της αναγέννησης της ευρωπαϊκής ζωγραφικής με την επιστροφή στα αυστηρά και πατριωτικά ιδεώδη αντάξια των αρχών της Ρώμης.
Περιγραφή
Ο Οράτιος στο κέντρο της παράστασης είναι έτοιμος να παραδώσει τα ξίφη στους τρίδυμους γιους του που ορκίζονται να νικήσουν τους τρίδυμους επίσης εχθρούς τους στη μάχη μεταξύ των Ορατίων και των Κουριατίων. Οι γυναίκες της οικογένειας είναι περίλυπες και αδύναμες, γεγονός που μεγαλώνει την αίσθηση της δύναμης και της αποφασιστικότητας που μεταδίδουν οι άνδρες. Στην θέση των θεών, νυμφών σατύρων και ερωτευμένων ζευγαριών σε ειδυλλιακά τοπία του Ροκοκό βρίσκουμε τώρα ένα θέμα ηρωικού πατριωτισμού, αυτοθυσίας, οικογενειακής τάξης και δημοσίου καθήκοντος. Η προβολή αυτών των αρετών γίνεται με νέο στυλ [καθαρή γραμμή, συνεχή περιγράμματα, χρώματα ψυχρά και πυκνά, λείες επιφάνειες, οριζόντια μετωπική σύνθεση]. Σκοπός πλέον δεν είναι να τέρψει και να κολακεύσει, αλλά να διδάξει και να νουθετήσει. Να κάνει την αρετή ελκυστική και το κακό μισητό, αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός κάθε έντιμου ανθρώπου που πιάνει την πέννα, το πινέλο ή τη σμίλη, όπως είπε ο Ντιντερό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ζακ-Λουί Νταβίντ Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου του Λούβρου
Μπατόν Ρουζ
Το Μπατόν Ρουζ (αγγλικά: Baton Rouge, Louisiana, γαλλικά: Bâton-Rouge), είναι πόλη των ΗΠΑ και πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας Λουιζιάνα. Είναι έδρα της ενορίας (κομητείας) Ιστ Μπάτον Ρουζ. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 220,236 κατοίκους (εκτίμηση για το 2021 ) και είναι δεύτερη μεγαλύτερη στην πολιτεία, μετά την Νέα Ορλεάνη. Η μητροπολιτική περιοχή του Μπατόν Ρουζ, έχει πληθυσμό 855,600 κατοίκους (2021).
Η πόλη βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Μισσισσιππή, 110 χλμ. βορειοδυτικά της Νέας Ορλεάνης. Η πόλη πήρε το όνομά της από ένα κόκκινο στύλο από κυπαρίσσι, που σηματοδοτούσε το όριο ανάμεσα στα κυνηγετικά πεδία των φυλών Χούμα και Μπαγιού Γκούλα.
Ιστορία
Η εγκατάσταση Ευρωπαίων στη περιοχή ξεκίνησε το 1719 ως γαλλικό οχυρό. Η πόλη άλλαξε πολλές φορές ιδιοκτησία, μέχρι που τελικά προσαρτήθηκε στις ΗΠΑ το 1817 και το 1849 έγινε η πρωτεύουσα της Λουιζιάνα. Από το 1860 εδρεύει στη πόλη το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα. Η πόλη παρέμεινε ένα μικρό εμπορικό κέντρο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται μαζί με την έναρξη της εκμετάλλευσης των πετρελαιοπηγών της Λουιζιάνα και με την ανάπτυξη των σχετικών μεταποιητικών βιομηχανιών. Υπήρξε το κέντρο πολιτικών αναταραχών την δεκαετία του 1930, ιδίως μετά τον θάνατο του Χιούι Λονγκ. Σήμερα η πόλη αναπτύσσεται ταχύτατα.
Οικονομία
Το λιμάνι του Μπατόν Ρουζ, είναι το ένατο μεγαλύτερο στις ΗΠΑ, όσον αφορά το εκτόπισμα των πλοίων και είναι επίσης το πιο μακρινό λιμάνι στα ανάντη του Μισισιπή που δέχεται πλοία μεγέθους Panamax. Εξάγει προϊόντα της ενδοχώρας, όπως ρύζι, βαμβάκι, ξυλεία και, κυρίως, πετρέλαιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λουιζιάνα
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κολλέγιο Άμερστ
Το Κολλέγιο Άμερστ (Amherst College) είναι εκπαιδευτικό ίδρυμα ανθρωπιστικών σπουδών στην πόλη Άμερστ της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ. Το Κολλέγιο Άμερστ λειτουργεί αποκλειστικά ως τετραετές ίδρυμα προπτυχιακών, ενώ το φθινόπωρο του 2012 φοιτούσαν στο κολλέγιο 1.817 φοιτητές. Οι φοιτητές μπορούν να επιλέξουν μαθήματα ανάμεσα από 38 αντικείμενα σπουδών στο πλαίσιο ενός ασυνήθιστα ανοικτού προγράμματος σπουδών. Το Κολλέγιο Άμερστ κατατάσσεται δεύτερο στη λίστα με τα καλύτερα κολλέγια ελευθέριων τεχνών σύμφωνα με το περιοδικό U.S. News & World Report, πίσω από το Κολλέγιο Ουίλιαμς, ενώ κατατάσσεται στη 13η θέση στη λίστα των καλύτερων πανεπιστημίων και κολλεγίων των Ηνωμένων Πολιτειών σύμφωνα με το περιοδικό Forbes.
Το Κολλέγιο Άμερστ είναι ένα από τα παλαιότερα ιδρύματα ανωτάτης εκπαίδευσης στην πολιτεία της Μασαχουσέτης, καθώς ιδρύθηκε το 1821 ύστερα από την προσπάθεια του Ζεφάνια Σουΐφτ Μουρ, προέδρου του Κολλεγίου Ουίλιαμς, να μεταθέσει το κολλέγιο. Μέχρι το 1975, το κολλέγιο ήταν αποκλειστικά για άνδρες, οπότε και έγινε μικτό.
Το κολλέγιο έχει κοντινές σχέσεις με το Κολλέγιο Ουίλιαμς και το Ουεσλεϊανό Πανεπιστήμιο, με τα οποία συνιστά την ομάδα των Μικρών Τριών κολλεγίων. Είναι, επίσης, μέλος του Συνδέσμου Πέντε Κολλεγίων μαζί με το Κολλέγιο Χάμσαϊρ, το Κολλέγιο Μάουντ Χόλιοουκ, το Κολλέγιο Σμιθ και το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Άμερστ.
Από το Άμερστ έχουν αποφοιτήσει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευρωβουλευτής Σταύρος Λαμπρινίδης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμερστ Αμερστ
Δράκος
thumb|upright=1.3|Αττική ερυθρόμορφη ζωγραφική [[Κύλιξ|κύλικος περί 480-470 π.Χ. που δείχνει την Αθηνά να παρακολουθεί καθώς ο δράκος της Κολχίδας εξεμεί τον ήρωα Ιάσονα]] Ο δράκος, δράκοντας ή ντράγκι (αρχ. ελληνικά δράκων) είναι μυθικό ον, το οποίο έχει συνήθως μορφή ερπετού ή μεγάλης σαύρας. Βρίσκεται στη μυθολογία αρκετών πολιτισμών. Χαρακτηριστικοί είναι οι κινέζικοι δράκοντες με θετικούς συμβολισμούς. Κοινά, συνήθη χαρακτηριστικά των δρακόντων είναι το μεγάλο μέγεθος και αντίστοιχα η μεγάλη δύναμη. Ένα από τα όπλα τους είναι ότι συνήθως βγάζουν φλόγες από το στόμα. Στην ευρωπαϊκή μυθολογία οι δράκοντες είναι φτερωτοί και αντίθετα με την κινέζικη παράδοση, έχουν αρνητικούς συμβολισμούς.
Συνήθως οι δράκοι στην Ευρωπαϊκή μυθολογία είναι δίποδοι και τετράποδοι, με μεγάλα φτερά και δυνατούς μύες. Τα όπλα τους είναι τα νύχια τους, η ουρά και η φλόγα τους.
Οι κινέζικοι δράκοι έχουν συνήθως μακρύ σώμα,χωρίς φτερά,έχουν τέσσερα πόδια με πέντε δάχτυλα. Οι κινέζικοι δράκοι συνδέονται με τον αρχαίο κινέζικο μύθο που λέει ότι ένας κινέζικος δράκος έδωσε τα μυστικά της γραφής σε έναν Κινέζο αρχαίο αυτοκράτορα. Υπάρχει επίσης ένας μύθος για τους δράκους της Ευρώπης που συνδέεται με τον μάγο Μέρλιν.
Τον 5ο αιώνα μ.Χ., όταν ο βασιλιάς Βόρτιγκερν κατέφυγε στη βόρεια Ουαλία, προσπάθησε να χτίσει ένα φρούριο στο Ντάινας Έμρυς, όμως μόλις ύψωνε τα τείχη, αυτά γκρεμίζονταν. Ο Μέρλιν εξήγησε το γεγονός: Δύο αντίπαλοι δράκοι (ένας κόκκινος Ουαλός και ένας λευκός Σάξονας) είχαν φυλακιστεί σε ένα σπήλαιο κάτω από το μέρος που χτιζόταν το φρούριο, πριν από πολλά χρόνια, από τον βασιλιά Λουντ. Ο Μέρλιν απελευθέρωσε τους δράκους οι οποίοι πάλεψαν μέχρι που ο κόκκινος δράκος νίκησε τον λευκό Σάξονα. Ο βασιλιάς Βόρτιγκεν θεώρησε το γεγονός αυτό ως οιωνό: Θα νικούσε και εκείνος τους Σάξονες, όπως και έγινε.
Στη σύγχρονη Ελλάδα αναπαράγεται η χαρακτηριστική ιστορία στην ορθόδοξη θρησκεία, για τον Άγιο Γεώργιο που σκοτώνει το δράκοντα - ενσάρκωση του κακού.
Δεν πρέπει να μπερδεύεται με τον "δράκο", που είναι τερατόμορφος γίγαντας (αγγλικά "ogre").
Το όνομα Δράκος αναφέρεται και στο ποίημα του Διγενή Ακρίτα ("...να `ρθει κι ο Τρεμαντάχειλος, να `ρθει κι ο γιος του Δράκου...") όπου καλούνται όλοι οι "σύντροφοι" του Ακρίτες των συνόρων στα Βυζαντινά χρόνια να σπεύσουν απ όλα τα μέρη της Αυτοκρατορίας του Βυζαντίου για την κηδεία του, χωρίς όμως να υπάρχει καμία άλλη πληροφόρηση γι αυτόν (υποθέτουμε ότι ήταν προγενέστερος χρονικά Ακρίτας του Διγενή) παλαιότερα. Σημειωτέον ότι ο "θρύλος" για τους Ακρίτες μας πληροφορούσε ότι όλοι ήταν 3-4 μέτρα ψηλοί, υπερφυσικά ρωμαλέοι κι ανίκητοι σε οποιαδήποτε μονομαχία. Μετά την πάροδο δε πολλών ετών τη θέση τους έδιναν (κληρονομικά) στα παιδιά τους που είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά με αυτούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Όμηρος hopper (Ιλιάδα), https://www.perseus.tufts.edu/ (Perseus Project: Πανεπιστήμιο Ταφτς) ← https://biblehub.com/greek/1404.htm, https://biblehub.com/
Κατηγορία:Μυθολογικά όντα *
6 Οκτωβρίου
5 Οκτωβρίου | 6 Οκτωβρίου | 7 Οκτωβρίου
Η 6η Οκτωβρίου είναι η 279η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (280η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 86 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ευρωβουλευτής
Ο Ευρωβουλευτής αποτελεί μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Οι Ευρωβουλευτές επιλέγονται μετά από εκλογές που γίνονται κάθε πέντε χρόνια, ταυτόχρονα όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα έχει 21 έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Κύπρος 6.
* Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Κρυπτεία σκυτάλη
Η κρυπτεία σκυτάλη ή «Λακεδαιμονική σκυτάλη» θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα συστήματα κρυπτογράφησης.
Ιστορία
Ο πρώτος που βρίσκουμε να αναφέρει αυτόν τον τρόπο είναι ο αρχαίος λυρικός ποιητής Αρχίλοχος, περίπου τον 7ο π.Χ. αιώνα. Αργότερα, τον 3ο π.Χ. αιώνα, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος μας αναφέρει ότι χρησιμοποιούσαν μια τέτοια τακτική για την κρυπτογράφηση κειμένων. Εκτεταμένη όμως περιγραφή του τρόπου μας δίνεται, αρκετά αργότερα, από τον Πλούταρχο, στους παράλληλους βίους, στο βιβλίο για τον Λύσανδρο (19.5).
Ο τρόπος
200px|right|τρόπος τυλίγματος σε σκυτάλη Μία σκυτάλη τυχαίων διαστάσεων κόβονταν στη μέση. Το ένα τμήμα το φύλαγαν οι έφοροι της Σπάρτης και το άλλο το έπαιρνε μαζί του ο εκάστοτε επικεφαλής του στρατεύματος. Όταν ένα από τα δύο μέρη ήθελε να επικοινωνήσει με το άλλο, τύλιγε μια μακρόστενη λουρίδα, από ύφασμα ή περγαμηνή, γύρω από το κομμάτι της σκυτάλης που είχε. Ο τρόπος που θα το τύλιγε είχε προσυμφωνηθεί. Εκεί επάνω έγραφε το μήνυμα που ήθελε πάλι με κάποιον προσυμφωνημένο τρόπο. Μερικές φορές χρησιμοποιούσαν καθρέφτη ώστε τα γράμματα να γράφονται ανάποδα. Κατόπιν ξετύλιγε την λουρίδα υφάσματος στην οποία πλέον δεν ήταν δυνατή η άμεση ανάγνωση του μηνύματος. Ο παραλήπτης τύλιγε πάλι τη λουρίδα με τον προσυμφωνημένο τρόπο και αφού η σκυτάλη είχε την ίδια διάμετρο τα γράμματα συνέπιπταν. Μετά χρησιμοποιούσαν τον συμφωνημένο τρόπο, που μπορεί να ήταν διάβασμα σε καθρέφτη ή αντιμετάθεση συλλαβών ή κάποιος άλλος τρόπος ανάγνωσης και αποκρυπτογράφησης του κειμένου.
Κρυπτογραφία
Η βασική κρυπτογραφική μέθοδος που χρησιμοποιείται είναι η λεγόμενη μέθοδος της μετάθεσης.
Με τα σημερινά δεδομένα μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το μυστικό κλειδί της κρυπτογράφησης και αποκρυπτογράφησης είναι η περιφέρεια της σκυτάλης (η οποία μπορεί να ήταν κυκλική ή εξαγωνική κλπ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρυπτογραφία Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αρχαίας Σπάρτης
Μάριο Μουτς
Ο Μάριο Μουτς (γερμανικά: Mario Mutsch) (γενν. 3 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Λουξεμβούργιος-Βέλγος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος Γεννημένος στο Βέλγιο, εκπροσώπησε την Εθνική Λουξεμβούργου.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μουτς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις βελγικές ομάδες κατώτερων πρωταθλημάτων Σπα και Κέλμις, προτού μετακινηθεί στη Γερμανία για να παίξει για την Αλεμάνια Άαχεν. Το καλοκαίρι του 2007 εντάχθηκε στην ελβετική ΦΚ Άαραου μετά από πρόταση του πρώην προπονητή της εθνικής ομάδας Τζεφ Σαϊμπένε, ο οποίος ήταν βοηθός προπονητή στην ΦΚ Άαραου.
Στις 16 Ιουλίου 2009, ανακοινώθηκε ότι ο Μουτς είχε υπογράψει με τη γαλλική ΦΚ Μετς της Λιγκ 2 με ελεύθερη μεταγραφή. Το 2011, εντάχθηκε στην ελβετική ΦΚ Σιόν για μία μόνο σεζόν και το 2012 μετακόμισε στην ΦΚ Ζανκτ Γκάλεν. Τα έτη 2017–2019 αγωνίστηκε στην ΦΚ Προγκρές Νίντερκορν από το Λουξεμβούργο και στη συνέχεια αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Εθνική ομάδα
Ο Μουτς έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Λουξεμβούργου σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 τον Οκτώβριο του 2005 εναντίον της Ρωσίας και μέχρι τον Ιούνιο του 2019 είχε κερδίσει 102 συμμετοχές, σκοράροντας 4 γκολ. Έχει παίξει σε 11 αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο Μουτς αποσύρθηκε τόσο από το συλλογικό όσο και από το διεθνές ποδόσφαιρο μετά την 102η διεθνή συμμετοχή του για το Λουξεμβούργο (όπου είναι ο κορυφαίος παίκτης σε συμμετοχές στην εθνική ομάδα), εναντίον της Μαδαγασκάρης στις 2 Ιουνίου 2019.
Προσωπική ζωή
Ο Μουτς γεννήθηκε και μεγάλωσε στη γερμανόφωνη κοινότητα του Βελγίου. Ο πατέρας του είναι Λουξεμβούργιος που μεγάλωσε στο Ανατολικό Βέλγιο και η μητέρα του είναι Βελγίδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουξεμβούργιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λουξεμβούργου Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άαραου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ζανκτ Γκάλεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Προγκρές Νίντερκορν
Αρχή διατήρησης του ηλεκτρικού φορτίου
Η αρχή διατήρησης του ηλεκτρικού φορτίου είναι μια αρχή της φυσικής, μια από τις πιο σημαντικές της σημερινής φυσικής. Σύμφωνα με αυτή την αρχή, η αιτία της φόρτισης των σωμάτων είναι η μετακίνηση των ηλεκτρονίων. Ο αριθμός των ηλεκτρονίων παραμένει σταθερός καθώς ούτε παράγονται νέα αλλά ούτε καταστρέφονται παλαιότερα, με αποτέλεσμα να μην μεταβάλλεται ο αριθμός τους σε οποιαδήποτε διαδικασία, ανεξάρτητα αν συμβαίνει στον μικρόκοσμο ή στο μακρόκοσμο, με αποτέλεσμα το ολικό ηλεκτρικό φορτίο να παραμένει σταθερό.
Χρηματιστική
Η χρηματιστική (απο την αρχαία ελληνική λέξη χρῆμα) ορίστηκε απο τον Θαλή τον Μιλήσιο ως η πράξη της συσσώρευσης πλούτου. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η συγκέντρωση χρήματος καθεαυτή είναι μια πράξη αφύσικη που εκφυλίζει τους ανθρώπους που καταπιάνονται με αυτή. Τονίζει σε πολλά του κείμενα οπως «Τα Ηθικά Νικομάχεια» και «Πολιτικά» την ουσιώδη διαφορά μεταξύ οικονομίας και χρηματιστικής.
Αρχή διατήρησης του ηλεκτρικού φορτίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχές Κατηγορία:Ηλεκτρισμός
Χρηματιστική
2.   Χρηματιστική συναλλαγή: Αποτελεί το εμπόριο κατά το οποίο ένας μεσάζοντας αγοράζει απο τον παραγωγό για να μεταπωλήσει στον αγοραστή σε μεγαλύτερη τιμή βγάζοντας υπεραξία. Χαρακτηρίζεται απο τον Αριστοτέλη ως μια ανήθικη πράξη με την αιτιολογία οτι το χρήμα παύει να είναι ένα απλό μέσο συναλλαγής και μετατρέπεται σε μέσο διάπραξης απάτης.
Ο Αριστοτέλης θεωρεί την μεν χρηματιστική ως ενα σύνολο κόλπων και τακτικών με σκοπό την απόκτηση πλούτου που τείνουν να διευκολίνουν την συγκέντρωση εξουσίας ενω αντίθετα εξυψώνει την οικονομία ως κοινωνική και πολίτικη διεργασία.
Κατηγορία:Ηθική Κατηγορία:Οικονομικά
Εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών
Η εκλογική περιφέρεια Α' Αθηνών είναι μία από τις 8 εκλογικές περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Αττικής και μία από τις τέσσερις στις οποίες διαιρείται η πρώην νομαρχία Αθηνών. Περιλαμβάνει τον δήμο Αθηναίων, αντιπροσωπεύοντας περίπου 430.000 δημότες με βάση την Απογραφή 2021. Για αρκετές δεκαετίες ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας μετά τη Β΄ Αθηνών (προδικτατορικά ήταν η μεγαλύτερη), ενώ σήμερα είναι η τέταρτη μεγαλύτερη, μετά τις περιφέρειες Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών, Α΄ Θεσσαλονίκης και Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών. Σήμερα δίνει 14 έδρες στη Βουλή των Ελλήνων. Στις εκλογές του Ιουνίου 2012 είχε δώσει 17 έδρες, ενώ στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές του 1974 είχε δώσει 22.
Γενικά είναι συντηρητική–κεντροδεξιά περιφέρεια στις προτιμήσεις της: Στις 27 εκλογικές αναμετρήσεις που έχουν διεξαχθεί από τη μεταπολίτευση ως σήμερα (18 βουλευτικές εκλογές και 9 Ευρωεκλογές), η Νέα Δημοκρατία έχει πρωτεύσει 20 φορές, ο ΣΥΡΙΖΑ τέσσερις και το ΠΑΣΟΚ τρεις.
Βουλευτικές εκλογές
Στους δύο πίνακες περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, αρχικά των δύο τελευταίων προδικτατορικών εκλογικών αναμετρήσεων όπου παρουσιάζονται ο αριθμός των ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα κόμματα που κατήλθαν στις εκλογές, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στη συνέχεια τα αποτελέσματα από τη μεταπολίτευση και μετά στην Α' Αθηνών, όπου παρουσιάζονται τα αντίστοιχα αποτελέσματα για τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην Α' Αθηνών. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Σταυροί προτίμησης
Στους πίνακες παρακάτω αναφέρονται οι πέντε πρώτοι εκλεγμένοι βουλευτές των δύο πρώτων σε δύναμη κομμάτων στην περιφέρεια της Α' Αθηνών, στις εκλογές από την μεταπολίτευση και μετά. 1 Οι αρχηγοί των κομμάτων καθώς και οι διατελέσαντες πρωθυπουργοί, λαμβάνουν ως σταυρούς προτίμησης το σύνολο των ψηφοδελτίων που βρέθηκαν υπέρ του κόμματός τους στην περιφέρεια όπου υπέβαλαν υποψηφιότητα. Το 1985, τον Ιούνιο του 2012 και τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν υπήρξε διαδικασία σταυροδοσίας, αλλά επιλογή των προσώπων από τα κόμματα σε λίστα. 2 Δεν εξελέγησαν, καθώς το κόμμα τους κατέκτησε λιγότερες από πέντε έδρες στην συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αθηνων Α
Όλντενμπουργκ
Το Όλντενμπουργκ (γερμανικά: Oldenburg) είναι πόλη στο κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας (Niedersachsen) στη Γερμανία. Στη γερμανική γλώσσα η επίσημη ονομασία της είναι "Oldenburg (Oldenburg)" ή "Oldenburg (Oldb)" (Όλντενμπουργκ της περιοχής Όλντενμπουργκ), ώστε να διακρίνεται από την ομώνυμη πόλη στο Χόλσταϊν.
Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 166.000 κάτοικοι και ειναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στην Κάτω Σαξονία μετά το Αννόβερο, το Μπράουνσβαϊγκ και το Οσναμπρύκ.
Βρίσκεται περίπου 45 χλμ. της Βρέμης και 100 χλμ. του Αμβούργου. Την πόλη διαρρέουν οι ποταμοί Χούντε (Hunte) και Χάαρεν (Haaren).
Κατά τη διάρκεια της γαλλικής προσάρτησης (1811-1813) στον πόλεμο του Ναπολέοντα εναντίον της Βρετανίας, ήταν επίσης γνωστή ως Le Vieux Bourg στα γαλλικά. Πριν από το τέλος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας (1918), ήταν το διοικητικό κέντρο και η κατοικία της δυναστείας του Όλντενμπουργκ, από την οποία καταγόταν και η Αμαλία της Ελλάδας.
Ιστορία
Οι αρχαιολογικές ενδείξεις αποκάλυψαν κατοίκηση του οικισμού από τον 8ο αιώνα αλλά ο πρώτος ευγενής που καταγράφεται επίσημα ήταν ο Έγκιλμαρ Α΄ του Όλντενμπουργκ, γενάρχης του Οίκου του Όλντενμπουργκ από τον οποίο κατάγονται πολλοί βασιλείς της σύγχρονης Ευρώπης. Το Όλντενμπουργκ έγινε η πρωτεύουσα αρχικά στην Κομητεία του Όλντενμπουργκ, κατόπιν στο Δουκάτο του Όλντενμπουργκ (1774- 1810), στο Μεγάλο Δουκάτο του Όλντενμπουργκ (1815–1918) και στο Ελεύθερος Κράτος του Όλντενμπουργκ (1918–1946)), ένα μικρό κράτος-σκιά της Χανσεατικής Βρέμης. Την εποχή που ξέσπασε ο Τριακονταετής Πόλεμος τον 17ο αιώνα ήταν μια πλούσια πόλη με τον πληθυσμό να αυξάνεται συνέχεια, κατόπιν δέχτηκε μια σκληρή επιδημία (1667), αμέσως μετά καταστράφηκε από την φωτιά. Οι Δανοί βασιλείς που είχαν υπό την εξουσία τους το Όλντενμπουργκ αδιαφόρησαν και η πόλη έπεσε σε παρακμή. Μετά την λήξη της βασιλείας της Δανίας (1773) η πόλη οικοδομήθηκε ξανά σε Νεοκλασικό ρυθμό.
Όταν έληξε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και παραιτήθηκε ο αυτοκράτορας Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας έληξε και η μοναρχία στο Όλντενμπουργκ και ο Φρειδερίκος Αύγουστος Β΄ του Όλντενμπουργκ παραιτήθηκε (11 Νοεμβρίου 1918). Το Όλντενμπουργκ εισήλθε στο Ελεύθερο Κράτος του Όλντενμπουργκ και έγινε η πρωτεύουσα του. Με τις εκλογές του 1928 το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα έλαβε το 9,8%, τον Σεπτέμβριο του 1930 στο 27.8% και κατόπιν στο 48.4% (29 Μάϊου 1932). Το Όλντενμπουργκ έγινε το επίκεντρο του Ναζιστικού κόμματος, ξεκίνησε ο Αρειανισμός της πόλης με δήμευση της περιουσίας των Εβραίων. Όταν έληξε ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος μετήλθε στην Βρετανική ζώνη, στην πόλη είχε έδρα ο Βρετανικός στρατός. Πολλά στρατόπεδα μετακινήθηκαν στο Όλντενμπουργκ που υπέστη μόνο σε ποσοστό 1.4% καταστροφές από αεροπορικούς βομβαρδισμούς, με 42.000 πρόσφυγες ο αριθμός των κατοίκων ανήλθε στους 100.000. Το Ελεύθερο Κράτος του Όλντενμπουργκ διαλύθηκε και εισήλθε στην Κάτω Σαξονία (1946).
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Σαξονίας Κατηγορία:Πανεπιστημιακές πόλεις στη Γερμανία Κατηγορία:Μεγάλο Δουκάτο του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στη Γερμανία Κατηγορία:Αντισημιτισμός στη Γερμανία
Πλάτη Λασιθίου
Η Πλάτη είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, της Περιφερειακής Ενότητας Λασιθίου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 133 κατοίκους. Απέχει 49 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 850 μ.
Αρχαιολογία
Στη θέση Κατσούχεροι, πάνω σε ύψωμα. έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης από την πρωτομινωική εποχή. Στο σπήλαιο Χωστός έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης από την πρωτομινωική και μεσομινωική εποχή. Στη θέση Μελίσκηπος, 200 μέτρα ανατολικά του χωριού, έχει ανασκαφεί νεκροταφείο των μεσομινωικών χρόνων. Στη θέση Πάνω Κεφάλα, βόρεια του χωριού, έχει εντοπιστεί μεσομινωικός οικισμός και νεκροταφείο των υστερομινωικών χρόνων.
Στη θέση Κάτω Κεφάλι έχει ανασκαφεί οικισμός των μινωικών και αρχαϊκών χρόνων. Ο χώρος ανασκάφηκε για πρώτη φορά το 1913. Τα κτίρια που βρέθηκαν ήταν διατεταγμένα σε τρία συγκροτήματα γύρω από μια κεντρική πλατεία. Η διάταξη αυτή είναι ασυνήθιστη αν πρόκειται για κτίρια που ανήκαν σε διαφορετικούς ιδιοκτήτες, καθώς οι περισσότεροι μινωικοί οικισμοί αναπτύσσονται κατά μήκος στενών δρόμων. Αν τα κτίρια αποτελούσαν ένα μεγαλύτερο συγκρότημα, τότε αυτό θα έμοιαζε με το ανάκτορο της Κνωσού, το οποίο αναπτύσσεται γύρω από μία κεντρική αυλή.
Σύγχρονος οικισμός
Το οροπέδιο Λασιθίου κατά τα πρώτα ενετικά χρόνια ήταν εστία αναβρασμού και έδρα συχνών επαναστάσεων εναντίον των Βενετών, με αποτέλεσμα οι Βενετοί το 1364 να αποφασίσουν να καταστρέψουν τα χωριά του οροπεδίου και να απαγορεύσουν την κατοίκηση σε αυτό. Το 1465 όμως αποφασίστηκε να αρχίσει πάλι η καλλιέργεια σιτηρών στο οροπέδιο, αρχίζοντας τότε η εποχική κατοίκηση του οροπεδίου κατά τη σπορά και τη συγκομιδή. Αυτοί οι προσωρινοί οικισμοί - μετόχια έγιναν με τον καιρό μόνιμοι οικισμοί. Ένα από αυτά τα μετόχια ήταν και το μετόχι Πλάτης, Mettocchio Plati de Sachielari όπως αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583, ο οποίος όμως δεν καταγράφει τον πληθυσμό του. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το αναφέρει και στη δική του απογραφή το 1630, ως Plati Metochio. Στην τουρκική απογραφή του 1671 είχε 15 χαράτσια. μικρογραφία|400x400εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866, ο οθωμανικός στρατός έφτασε στο Οροπέδιο το 1867 με επικεφαλής τον Ομέρ πασά, περνώντας από την Πλαθιανή Λαγγάδα. Στην περιοχή του χωριού δόθηκε η πρώτη μάχη ανάμεσα στους επαναστάτες και τους Τούρκους. Στη μάχη σκοτώθηκαν 50 επαναστάτες, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού τους Δ. Πετρουλάκη. Το χωριό τότε πυρπολήθηκε από τους Τούρκους και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε.
Στην απογραφή η οποία διεξήχθη από τους Αιγυπτίους το 1834, η Πλάτη είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 25 οικογένειες να κατοικούν σε αυτό. Στην απογραφή του 1881 υπαγόταν στον δήμο Ψυχρού και σύμφωνα με την απογραφή είχε 279 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 333 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ψυχρού, αλλά το 1928 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Οροπεδίου Λασιθίου.
Δείτε: Κοινότητα Πλάτης
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου
Εξέγερση του Κράινα Κότσινα
Το 1791 οι Αυστριακοί υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα εδάφη αυτά, μαζί τους έφυγαν πολλοί Σέρβοι που φοβόντουσαν τα αντίποινα των Οθωμανών. Στην εξέγερση συμμετείχε επίσης ο ήρωας της Σερβικής επανάστασης Καραγιώργης Πέτροβιτς ο οποίος υπηρετούσε στον αυστριακό στρατό κατά εκείνη τη χρονική στιγμή. Η αντίποινα των Οθωμανών στην αρχή της εξέγερσης επηρέασε τους Σέρβους και τους οδήγησε 15 χρόνια αργότερα να ξεσηκωθούν και να απελευθερωθούν από τους Οθωμανούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας υπό την Αυστροουγγαρία Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανική Σερβία
Κώστας Παπαδόπουλος
Ο Κώστας Παπαδόπουλος είναι Έλληνας πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1956 στις Σέρρες. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και διετέλεσε δήμαρχος Ελευθερίου - Κορδελιού για δώδεκα χρόνια (1982 - 1994) και στη συνέχεια νομάρχης Θεσσαλονίκης για οχτώ χρόνια (1994 - 2002).
Ήταν πρόεδρος της επιτροπής που συνέταξε το 1ο Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης. Επίσης, υπήρξε πρόεδρος του Συνδέσμου Δυτικής Θεσσαλονίκης, μέλος της Επιτροπής Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιπρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας κ.α.
Πηγές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμαρχοι Ελευθερίου - Κορδελιού Κατηγορία:Νομάρχες Θεσσαλονίκης
Καλλίπολη Απουλίας
Η Καλλίπολη είναι παραθαλάσσια πόλη στην νότια Ιταλία και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Λέτσε, στην Απουλία. Τον Αύγουστο του 2017, η Καλλίπολη έφτανε τους 20,604 κατοίκους.
Ιστορία
Σύμφωνα με μύθο, η πόλη ιδρύθηκε στην αρχαιότητα από τον Ιδομενέα της Κρήτης. Πιθανότατα ήταν ένας οικισμός των Μεσσαπίοιων. Ιστορικά, αυτό που είναι γνωστό είναι ότι η πόλη Καλλίπολη ήταν πόλη της Μεγάλης Ελλάδας, η οποία κυβέρνησε σε μια μεγάλη περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του σημερινού Πόρτο Κεσαρέο. Το 265 π.Χ. συμπαραστάθηκε με τον Πύρρο της Ηπείρου μαζί με την πόλη του Τάραντα κατά της αρχαίας Ρώμης, υποφέροντας μια ήττα που την μετάτρεψε σε μια ρωμαϊκή αποικία. thumb|[[Ξυλογραφία του λιμανιού της Καλλιπόλης το 1899|alt=|left]] Στις αρχές του Μεσαίωνα, πιθανότατα καταλήφθηκε από τους Βανδάλους και τους Γότθους. Αργότερα ανακατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς, εποχή που η Καλλίπολη έζησε μια οικονομικά και κοινωνικά ανθηρή περίοδο λόγω της γεωγραφικής του θέσης. Αργότερα ανήκε στους Ρωμαίους παπάδες και ήταν κέντρο κατά των ελληνικών μοναστικών εντολών.
Το 1268 πολιορκήθηκε από τον Κάρολο τον Ανδεγαυό, προκαλώντας πολλούς κατοίκους να εγκαταλείψουν την πόλη. Η πόλη αναδημιουργήθηκε γύρω στο 1300, υπό τη κυριαρχία του πριγκηπάτου του Τάραντα. Το 1484 οι Βενετοί προσπάθησαν να την καταλάβουν, αλλά χωρίς αποτελέσμα.
Ο βασιλιάς Φερδινάνδος Α΄ των Δύο Σικελιών ξεκίνησε την κατασκευή του λιμανιού, το οποίο τον 18ο αιώνα έγινε η μεγαλύτερη αγορά ελαιολάδου στη Μεσόγειο.
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στον κόλπο του Τάραντος, στο Ιόνιο Πέλαγος, στη δυτική ακτή της χερσονήσου Σαλέντο. Η πόλη Καλλίπολη χωρίζεται σε δύο μέρη, την σύγχρονη και την παλιά πόλη. Η νέα πόλη περιλαμβάνει όλα τα νεώτερα κτίρια συμπεριλαμβανομένου ενός ουρανοξύστη. Η παλιά πόλη βρίσκεται σε ένα ασβεστολιθικό νησί, που συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με μια γέφυρα χτισμένη τον 16ο αιώνα.