cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Family Guy
Αστεία για ομοφυλόφιλους
Τον Ιανουάριο του 2019 επιβεβαιώθηκε ότι το Family Guy θα σταματούσε να διατυπώνει αστεία για ομοφυλόφιλους. Στο επεισόδιο "Trump Guy", που προβλήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2019, ο Πίτερ αναφέρει στον χαρακτήρα του προέδρου Τραμπ ότι οι δημιουργοί της σειράς προσπαθούν σταδιακά να σταματήσουν τα αστεία για τους ομοφυλόφιλους. Αυτό αποτέλεσε την επιβεβαίωση των παλαιότερων λεγομένων των βοηθών δημιουργών καθώς και του ίδιου του Σεθ ΜακΦάρλαν, ο οποίος δήλωσε πως υπάρχει πρόθεση να αλλάξουν οι παρούσες συνθήκες της σειράς, λόγω των κοινωνικών μεταβολών που λαμβάνουν χώρα και κάνουν αυτά τα αστεία να μην είναι διασκεδαστικά πλέον.
Περαία (Εγγύς Ανατολή)
Από εκείνη την εποχή, η Περαία ήταν μέρος των μεταβαλλόμενων ρωμαϊκών επαρχιών στα δυτικά της: Ιουδαία, και αργότερα η Συρία Παλαιστίνη, η Παλαιστίνη και η Παλαιστίνη Α'.
Ο όρος απαντάται ως επί το πλείστον στα βιβλία του Φλάβιου Ιώσηπου και ήταν πιο σπάνια χρησιμοποιούμενος στα τέλη της ρωμαϊκής περιόδου. Εμφανίζεται στο γεωγραφικό έργο του Ευσέβιου της Καισαρείας "Ονομαστικόν", αλλά στη λατινική μετάφραση του Ιερώνυμου, χρησιμοποιείται ο όρος "Υπεριορδανία".
Family Guy
Τραγούδι αρχής και μετάφραση
Πρωτότυπο τραγούδι (αγγλικά)
(Lois) It seems today
that all you see
is violence in movies
Περαία (Εγγύς Ανατολή)
Άλλοι συγγραφείς
Ο Πτολεμαίος δεν χρησιμοποιεί τον όρο Περαία στη Γεωγραφία του, αλλά μάλλον την περίφραση "πέρα από τον Ιορδάνη".
Η Περαία ήταν η περιοχή που κατοικούσαν οι Ισραηλινοί Φυλές Ρούμπεν, Γκαντ και η μισή φυλή του Μανασσή. Οι σχολιαστές της Καινής Διαθήκης μιλούν για το « Υπουργείο Περαίας » του Ιησού, ξεκινώντας από την αναχώρησή του από τη Γαλιλαία ( Ματθαίος 19 : 1 · Μάρκος 10 : 1) και τελειώνει με το χρίσμα της Μαρίας στη Βηθανία ( Ματθαίος 26 : 6) ή του ταξίδι προς την Ιερουσαλήμ ξεκινώντας από τον Μάρκο 10:32.
Family Guy
Τραγούδι αρχής και μετάφραση
and sex on TV
Περαία (Εγγύς Ανατολή)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίος Λεβάντες
Family Guy
Τραγούδι αρχής και μετάφραση
(Peter) But where are those good
old-fashioned values
to rely?
(All singing) Lucky there's a family guy!
Lucky there's a man who
positively can do
all the things that made us
(Stewie) Laugh and cry!
(All singing) He's-our-family-guy!
Μετάφραση στα ελληνικά
(Λόις) Φαίνεται ότι σήμερα
οτιδήποτε βλέπεις
είναι βία στις ταινίες
και σεξ στην τηλεόραση
(Πίτερ) Αλλά πού είναι αυτές οι καλές
παραδοσιακές αξίες
(Όλα τα παιδιά) Στις οποίες είχαμε συνηθίσει
(να στηριζόμαστε);
(Όλοι τραγουδούν) Ευτυχώς υπάρχει ένας οικογενειάρχης!
Ευτυχώς υπάρχει κάποιος που
θετικά μπορεί να κάνει
όλα αυτά που μας έκαναν
(Στιούη) Να γελάμε και να κλαίμε!
(Όλοι τραγουδούν) Είναι-ο-οικογενειάρχης-μας!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Fox Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν κόμικς
Μανασλού
Το Μανασλού (Νεπαλικά: मनास्लु), επίσης γνωστό ως Κουτάνγκ) είναι το όγδοο υψηλότερο βουνό στον κόσμο και βρίσκεται στο Μανσίρι Χιμάλ, τμήμα των Νεπαλεζικών Ιμαλαΐων, στο κεντροδυτικό τμήμα του Νεπάλ. Το όνομά του, που σημαίνει "Βουνό του Πνεύματος", προέρτχεται από τη σανσκριτική λέξη Μανάσα, που σημείνει "διάνοια" ή "ψυχή". Το Μανασλού κατακτήθηκε στις 9 Μαΐου, 1956 από τους Τόσιο Ιμανίσι και Γκιάλζεν Νόρμπου, μέλη μιας ιαπωνικής αποστολής. Λέγεται ότι "όπως οι Βρετανοί θεωρούν το Έβερεστ βουνό τους, έτσι και οι Ιάπωνες θεωρούν το Μανασλού ιαπωνικό βουνό".
Το Μανασλού 8156 m πάνω από τη στάθμη της θάλασσας είναι η ψηλότερη κορυφή στην Περιφέρεια Λαμγιούνγκ και βρίσκεται περίπου 40 μίλια ανατολικά του Αναπούρνα. Οι μακριές κόψεις του βουνού και οι παγετώνες της κοιλάδας του διαμορφώνουν εφικτές προσεγγίσεις από όλες τις κατευθύνσεις και καταλήγουν σε μια κορυφή που πυργώνεται απότομα πάνω από το περιβάλλον τοπίο, όντας κυρίαρχο χαρακτηριστικό που διακρίνεται από μακριά.
Η περιοχή του Μανασλού προσφέρει ποικιλία ταξιδιωτικών περιηγήσεων. Η δημοφιλέστερη περιηγητική διαδρομή 177 km φιδογυρίζει τον ορεινό όγκο του Μανασλού έως το Αναπούρνα. Η περιήγηση του περιηγητικού αυτού κύκλου επιτράπηκε από τη νεπαλεζική κυβέρνηση το 1991. Τομονοπάτι ακολουθεί έναν αρχαίο δρόμο του εμπορίου αλατιού κατάμήκος του ποταμού Μπούντι Γκάντακ. Στη διάρκεια τηςδιαδρομής ο περιηγητής συναντά 6 κορυφές άνω των 6500 m, και λίγες πάνω από 7000 m. Το υψηλότερο σημείοπου προσεγγίζεται είναι το Λάρκια Λα σε ύψος 5106 m. Έως τον Μάιο του 2008, το βουνό έχει πατηθεί 297 φορές, με απώλειες 53 άτομα
Η ευρύτερη περιοχή του Μανασλού θεωρείται διατηρητέα με πρωταρχικό, αντικειμενικό στόχο την επίτευξη βιώσιμης διαχείρισης του περιβάλλοντος.
Σάσα Καστούρα
Βιογραφία
Ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό έγινε μετά από τη συμμετοχή της στη δημοφιλή σειρά Η γειτονιά μας, όπου υποδυόταν τη Σάσα, μια κομμώτρια, μνηστή του βασικού πρωταγωνιστή Μάκη Δεμίρη. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1962. Ήταν παντρεμένη με τον οπερατέρ Παύλος Φιλίππου.
Πολιτική
Ήταν μέλος του ΚΚΕ ήταν υποψήφια βουλευτής στις εκλογές στην Α' εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης, δυο φορές (1993, 1996).
Θεατρικές παραστάσεις
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αιγαιοπελαγίτικα Θέματα
thumb|right|200px|Το προτελευταίο τεύχος του περιοδικού, 58 (Σεπτ.-Οκτ. 1997).
Τα Αιγαιοπελαγίτικα Θέματα ήταν διμηνιαίο περιοδικό που εκδιδόταν στην Αθήνα επί δώδεκα έτη: από το 1986 ως το 1997. Είχε πολιτιστικό χαρακτήρα και, όπως προκύπτει από τον τίτλο του, η θεματολογία του αφορούσε στα νησιά του Αιγαίου πελάγους.
Ίδρυση
Τα Αιγαιοπελαγίτικα Θέματα εκδόθηκαν το 1986 από μια ομάδα Κυκλαδιτών, εραστών της τέχνης και του λόγου, οι οποίοι ίδρυσαν την μη κερδοσκοπική εταιρεία εκδόσεων "Αιγέας" με έδρα την Αθήνα. Ιδρυτές της εταιρείας και του περιοδικού ήταν οι: Αντώνης Ι. Καλλέγιας, Γιώργος Ι. Καλλέγιας, Γιώργος Σ. Καράβας, Μιχάλης Β. Κατσάνης, Μάρκος Μ. Ρηγούτσος και Μιχάλης Ι. Φραγκιάς.
Διευθυντής, εκδότης και ψυχή του περιοδικού σε όλη τη διάρκεια της έκδοσής του υπήρξε ο Γιώργος Ι. Καλλέγιας από τη Σύρο. Τη γενική επιμέλεια είχε ο Παντελής Απέργης, ενώ καλλιτεχνικός διευθυντής ήταν ο γλύπτης Αντώνης Καλλέγιας. Στα τελευταία τεύχη του περιοδικού      ( 48 έως και 57) τη Γενική Επιμέλεια είχε ο Λέσβιος λογοτέχνης και ποιητής Στρατής Γιαννίκος.
Θεματολογία
Η θεματολογία των Αιγαιοπελαγίτικων Θεμάτων ήταν ποικίλη αλλά πάντα σε θέματα πολιτισμού που σχετίζονταν με το Αιγαίο. Κείμενα για την επιστήμη, την τέχνη, τα γράμματα, τη λαογραφία αλλά και τη σύγχρονη ζωή υπήρχαν στις σελίδες του.
Στη διαδρομή του το περιοδικό εξελίχθηκε σε βήμα λογίων από όλα τα νησιά του Αιγαίου και σταδιακά και της Κύπρου. Είναι χαρακτηριστικό πως στα χρόνια της έκδοσής του με το περιοδικό συνεργάστηκαν περισσότεροι από 400 συνεργάτες!
Επίσης, δημοσιεύονταν: ποιήματα, πεζά, δοκίμια, αναλύσεις, μελέτες, οδοιπορικά, ομιλίες, κριτικές και παρουσιάσεις βιβλίων και εκδηλώσεων, ανταποκρίσεις, χρονικά, σχόλια, συνεντεύξεις, βιογραφίες και νεκρολογίες. Ακόμη το περιοδικό οργάνωνε θεματικά αφιερώματα σε συγκεκριμένα νησιά ή προσωπικότητες του Αιγαίου, όπως για τον Ελύτη και τον Εμπειρίκο.
Εκδόσεις
Η δραστηριότητα της πολιτιστικής εταιρείας "Αιγέας" δεν εξαντλήθηκε στην έκδοση του περιοδικού. Οργάνωνε εκδηλώσεις στην Αθήνα και σε νησιά και εξέδιδε ή βοηθούσε τεχνικά σε εκδόσεις βιβλίων Αιγαιοπελαγιτών λογίων, όπως: ποιητικές συλλογές, θεατρικά έργα, πεζογραφήματα, βιογραφίες, ιστορικά κ.ά.
Επίσης, εξέδωσε δύο Ευρετήρια των τευχών του περιοδικού με τον τίτλο: "Αιγαιοδρόμιο".
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Σκύρος
Η Σκύρος είναι το νοτιότερο και μεγαλύτερο σε έκταση (210 τετρ. χλμ.) νησί των Βορείων Σποράδων, με πληθυσμό 3.810 κατοίκων. Βρίσκεται ανατολικά της Εύβοιας, από την οποία απέχει γύρω στα 35 χλμ. Το νησί, κατά το μεγαλύτερο μέρος, είναι ορεινό κυρίως στα νοτιοανατολικά, όπου υπάρχουν τα όρη Κόχυλας (792 μ.), Κουμάρι, Πιριώνες και Φανόφτης. Το κλίμα του νησιού χαρακτηρίζεται από δροσερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες με μέση ετήσια θερμοκρασία 17 βαθμούς Κελσίου. Στα δυτικά σχηματίζονται οι όρμοι Καλογριάς, Πεύκου, Αγίου Νικολάου και Τριστόμου. Στη δυτική ακτή βρίσκεται το λιμάνι του νησιού, η Λιναριά.
Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Σκύρος (ή Χώρα), που βρίσκεται στην ανατολική ακτή. Συνδέεται με τη Λιναριά με ασφαλτοστρωμένο δρόμο μήκους 11 χιλιομέτρων. Άλλοι συνοικισμοί της Σκύρου είναι τα Μαγαζιά, η Λιναριά και το Λουτρό (αγροτικός συνοικισμός).
Μυθολογία και ιστορία
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Θησέας πέθανε στη Σκύρο. Ο Νεοπτόλεμος, γιος του Αχιλλέα, ήταν από τη Σκύρο, όπως δήλωσε στο έργο του Σοφοκλή, Φιλοκτήτης (στίχος 239).
Σύμφωνα με έναν μεταομηρικό μύθο, η Θέτις έκρυψε στη Σκύρο τον γιο της Αχιλλέα, για να τον εμποδίσει να πάει να πολεμήσει στην Τροία. Ντυμένος σαν κορίτσι και με το όνομα Πύρρα (κόκκινο ή ξανθό), είναι κρυμμένος ανάμεσα στις κόρες του βασιλιά Λυκομήδη. Αυτή η φορεσιά δεν τον εμποδίζει να αποκτήσει ένα γιο, τον Νεοπτόλεμο, με την πριγκίπισσα. Ο Οδυσσέας έρχεται στο νησί μεταμφιεσμένος σε μικροπωλητή και φυσικά όλα τα κορίτσια δείχνουν το ενδιαφέρον τους στους στα υφάσματα, τα αρώματα και κοσμήματα. Το μόνο «κορίτσι», που ενδιαφέρεται για τα όπλα είναι, φυσικά, η Πύρρα και ο Οδυσσέας αποκαλύπτει τον Αχιλλέα και τον παίρνει μαζί του στην Τροία.
Αντιθέτως, σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, ο Αχιλλέας λεηλάτησε το νησί της Σκύρου για να τιμωρήσει τον Λυκομήδη για τη δολοφονία του Θησέα.
Το 475 π.Χ., ο Κίμων νίκησε τους Δόλοπες και κατέλαβαν ολόκληρο το νησί. Από την ημερομηνία αυτή, το νησί εντάχθηκε στη συμμαχία της Δήλου, που αργότερα έγινε ουσιαστικά η αθηναϊκή αυτοκρατορία. Ο Κίμων υποστήριξε ότι έχει βρει τα λείψανα του Θησέα και τα διακόμισε στην Αθήνα.
Το 340 π.Χ. οι Μακεδόνες κατέλαβαν το νησί και κυριάρχησαν μέχρι το 192 π.Χ., οπότε ο βασιλιάς Φίλιππος Ε΄ και οι Ρωμαίοι το έθεσαν και πάλι υπό την ηγεμονία της Αθήνας.
Κατά τη διάρκεια της βυζαντινής εποχής, η Σκύρος ανήκε στο θέμα Αιγαίου Πελάγους. Το 1204, μαζί με τις υπόλοιπες Σποράδες, πέρασε στην κατοχή των αδελφών Γκίζη και συγκεκριμένα του Ιερεμία Γκίζη. Το 1538 κατελήφθη από τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα και έγινε τμήμα της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το νησί απέκτησε προνόμια και δεν είχε τουρκική φρουρά, αλλά υπέφερε από τις επιδρομές πειρατών, με αποτέλεσμα οι κάτοικοί του να καταφύγουν στο Κάστρο. Από τους περιηγητές, μόνο ο Τουρνφόρ επισκέφτηκε το νησί, το 1702. Όπως καταγράφει, στο νησί υπάρχει μόνο ένας οικισμός, κτισμένος κάτω από απόκρημνο βράχο με κωνική μορφή. Αναφέρει ότι ο πληθυσμός του ήταν 300 οικογένειες.
Το νησί συμμετείχε στην ελληνική επανάσταση του 1821, προσφέροντας οικονομική και ναυτική βοήθεια και αργότερα εντάχθηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
thumb|left|180px|Ο τάφος του [[Ρούπερτ Μπρουκ στη Σκύρο]] Ο διάσημος Άγγλος ποιητής Ρούπερτ Μπρουκ είναι θαμμένος στη Σκύρο. Πέθανε σε ένα γαλλικό πλοίο-νοσοκομείο, αγκυροβολημένο στα ανοικτά της νήσου το 1915, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Γεωγραφία
Η Σκύρος βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο του Αιγαίου πελάγους και τοποθετείται στο νησιωτικό συγκρότημα των Σποράδων, αν και η απόσταση από αυτές είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με την απόσταση του νησιού από την Εύβοια, από την οποία απέχει περίπου 35 χλμ. ανατολικά (22 ναυτικά μίλια). Η έκτασή της εκτιμάται περίπου στα 210 τετρ. χλμ., ενώ ο πληθυσμός της είναι περίπου 2.600 κάτοικοι.
Η Σκύρος είναι στο μεγαλύτερο τμήμα της ορεινή, με δύο διακριτούς ορεινούς όγκους στο βόρειο και το νότιο τμήμα. Ανάμεσά τους υπάρχει μία ημιπεδινή και ημιλοφώδης έκταση, η οποία έχει διεύθυνση βορρά νότου, ανάμεσα στις βόρειες ανατολικές και τις νότιες ακτές του νησιού. Το βόρειο τμήμα, γνωστό ως Μερόη, καλύπτεται από πυκνό πευκοδάσος, ενώ στα διαδοχικά υψώματα και βουνά δεσπόζει η κορυφή Όλυμπος (403 μ.). Στο νότιο τμήμα κυριαρχεί ο ορεινός όγκος του Κόχυλα (792 μ.), ενώ τα βουνά είναι χέρσα και βραχώδη. Κατά μία έννοια, το βόρειο κομμάτι συγγενεύει με τα φυσικά τοπία που συναντά κανείς στις Σποράδες και τη βόρεια Εύβοια, ενώ το νότιο με τα τοπία της νότιας Εύβοιας αλλά ακόμα και των Κυκλάδων.
Το κλίμα της Σκύρου είναι μεσογειακό, όπως στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου, και χαρακτηρίζεται από δροσερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Η επικράτηση των βόρειων ανέμων στο νησί το καλοκαίρι μετριάζει τις μέγιστες θερμοκρασίες σε σχέση με τις ηπειρωτικές περιοχές, μειώνοντας σημαντικά τον δείκτη δυσφορίας. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 17°C. Οι βροχοπτώσεις σημειώνονται κυρίως κατα τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το καλοκαίρι είναι σπάνιες και εμφανίζονται κυρίως ως σύντομες καταιγίδες. Το συνολικό ετήσιο ύψος βροχής αγγίζει τα 500 mm. Χιονοπτώσεις εμφανίζονται σποραδικά τον χειμώνα, αλλά η χιονόστρωση στα παραθαλάσσια τμήματα του νησιού είναι σπάνια. μικρογραφία|Βράδυ στη [[Σκύρος (πόλη)|Χώρα, Σκύρος]] Η πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα ή Χωριό ή Σκύρος, η οποία βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα προς το Αιγαίο πέλαγος. Όμοροι οικισμοί της Χώρας είναι τα Μαγαζιά, ο Μώλος, τα Γυρίσματα και τα Πουριά, οι οποίοι εκτείνονται βόρεια της πρωτεύουσας προς τη θάλασσα. Στη βόρεια ακτή, νοτιότερα από τη Χώρα, βρίσκονται επίσης οι οικισμοί Ασπούς και Αχίλλι, ενώ στο βόρειο τμήμα του νησιού υπάρχουν επίσης οι οικισμοί Τραχύ, όπου βρίσκεται και το αεροδρόμιο της Σκύρου, και η Ατσίτσα, στις δυτικές ακτές. Το βασικό λιμάνι είναι η Λιναριά, στη νοτιοδυτική ακτή στον ομώνυμο όρμο, από όπου και το νησί συνδέεται ακτοπλοϊκά με την υπόλοιπη Ελλάδα. Στον διπλανό όρμο εκτείνεται ο οικισμός Αχερούνες και δυτικότερα ο Πεύκος. Ανατολικά της Λιναριάς βρίσκεται ο οικισμός Καλαμίτσα, στον ομώνυμο όρμο.
Η Σκύρος υπάγεται διοικητικά στο νομό Εύβοιας, με την οποία άλλωστε διατηρεί σημαντικούς πολιτιστικούς και ιστορικούς δεσμούς. Το νησί αποτελεί αυτόνομο δήμο με ένα ενιαίο δημοτικό διαμέρισμα, ενώ λόγω της απόστασής του από την έδρα της νομαρχίας στη Χαλκίδα, στη Χώρα εδρεύει και επαρχείο, με βάση τον παλαιότερο θεσμό της επαρχίας. Στον δήμο Σκύρου υπάγονται όλοι οι οικισμοί του νησιού, καθώς και οι νησίδες που βρίσκονται κοντά σε αυτό. Συγκεκριμένα, οι οικισμοί του νησιού είναι οι εξής:
Οικονομία
Οι κάτοικοι του νησιού ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τη βιοτεχνία και τη συλλογή ρητίνης. Η Σκύρος φημίζεται για τα μικρόσωμα άλογά της, τα μάρμαρα και τα ζωοκομικά προϊόντα της. Η πιο χαρακτηριστική σκυριανή χειροτεχνία είναι η κεντητική και χρησιμοποιείται για τη διακόσμηση του οικιακού ρουχισμού και της σκυριανής φορεσιάς. Το χαρακτηριστικό στα σκυριανά κεντήματα είναι η ποικιλία στα θέματα και στους χρωματισμούς και η λεπτότητα στα υλικά. Το νησί επίσης φημίζεται για την τέχνη του στην κατασκευή επίπλων. Τα ιδιότυπα σκυριανά έπιπλα τα συναντάμε στα σαλόνια της Αθήνας και άλλων πόλεων. Το πιο γνωστό έργο σκυριανής ξυλογλυπτικής είναι το σκυριανό σκαμνάκι το οποίο μοιάζει με μικρογραφία καρέκλας. Για την κατασκευή τους χρησιμοποιείται σφεντάμι, η αγριελιά, η μουριά, η καρυδιά και το μαόνι. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης κι η αγγειοπλαστική. Η Σκύρος παράγει ακόμα μέλι, αρκετά φρούτα, φάβα, μυζήθρα και κεφαλοτύρι. Οργανωμένα εργαστήρια λαϊκής τέχνης, όπως ξυλογλυπτικής, κεραμικής, καλαθοπλεκτικής και εριοταπητουργίας, υπάρχουν στην πρωτεύουσα και στον Γιαλό.
Αρχιτεκτονική
thumb|200px|Δρόμος στη Χώρα της Σκύρου Τα σπίτια της Σκύρου είναι ορθογώνια, με τις ελεύθερες επιφάνειες εξωτερικά και εσωτερικά περασμένες με λευκό ασβέστη. Το αρχοντικά διαφέρουν από τα υπόλοιπα σπίτια στην οικοσκευή και το μεγαλύτερο μέγεθος. Τα σπίτια είναι πέτρινα, ενώ το ξύλο χρησιμοποιείται για την κατασκευή της σκεπής και άλλες ξύλινες κατασκευές. Έχουν ρηχά θεμέλια και όπου είναι απαραίτητο ενισχύονται από αντηρίδες. Οι τοίχοι έχουν πάχους 70 εκατοστά στο έδαφος και λεπταίνουν προς την κορυφή. Από τριών μεγεθών υλικά, τις μεγάλες πέτρες, τις μεσόπετρες, οι οποίες τοποθετούνται στα κενά και τέλους γέμιζαν τους αρμούς με λάσπη από μελάγκι, σκουρόχρωμα αργιλώδες χώμα με στεγανωτικές ιδιότητες. Σοβατίζονταν εσωτερικά και εξωτερικά. Έχουν λίγα, ασύμμετρα ανοίγματα στους τοίχους. Πάνω από τις πόρτες μπορεί να υπάρχει ορθογωνισμένος, καφασωτός φεγγίτης. Στην πλευρά του δρόμου μπορεί να υπάρχει μικρή αυλή η οποία οριοθετείται από χαμηλό πεζούλι. Στην αυλή μπορεί να βρίσκεται ο φούρνος, το παράσπιτο, αποθήκη και χώρος υγιεινής. Εκεί όπου θα στηριχθεί η στέγη υπάρχει η λεγόμενη πατούρα, εσοχή στον τοίχο για να ακουμπούν τα δοκάρια.
Αποκριές
Στις γιορτές του Τριωδίου επικρατεί το έθιμο του Γέρου και της Κορέλλας. Ο «Γέρος» είναι ντυμένος με μια μαλλιαρή μαύρη κάπα και φοράει μάσκα από δέρμα κατσικιού και στη μέση ζώνη με κουδούνια κοπαδιού και τον συνοδεύουν η «Κορέλα», νεαρός άνδρας ντυμένος με παραδοσιακή γυναικεία φορεσιά, και ο «Φράγκος», ο οποίος φοράει μάσκα και ένα μεγάλο κουδούνι στη μέση του. Το δεύτερο σκέλος του σκυριανού καρναβαλιού είναι γνωστό ως Τράτα και περιλαμβάνει την απαγγελία σατιρικών στίχων.
Αξιοθέατα και τουρισμός
μικρογραφία|Παραλία Πεύκος, Σκύρος Το νησί διακρίνεται και για τα παραδοσιακά έθιμά του, τα οποία προέρχονται ακόμα και από τους αρχαιότατους χρόνους.
Αξιοθέατα είναι τοποθεσίες όπως ο Γιαλός, το Αχίλλι, τα Βράχια κ.ά. αμμουδιές (Νύφη, Τρεις Μπούκες, Φανάρι και Διαπόρι κ.ά.). Στον Γιαλό, κατά την παράδοση, έπαιρνε το μπάνιο του ο Αχιλλέας. Η παραλία του Πεύκου είναι επίσης μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες του νησιού.
Στο νησί συναντάμε αρκετούς κι αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους, όπως το Κάστρο που βρίσκεται πάνω από τη Χώρα. Εκεί ήταν η αρχαία ακρόπολη κι η έδρα του πανάρχαιου βασιλιά του νησιού Λυκομήδη. Στη θέση Σπηλιά Ανδριώτη σκοτώθηκε από τον Λυκομήδη ο βασιλιάς της Αθήνας Θησέας. Σήμερα από την αρχαία ακρόπολη τίποτα σχεδόν δεν σώζεται. Στο νησί υπάρχουν επίσης αρκετές εκκλησίες από τον Μεσαίωνα, όπως του αγίου Γεωργίου του Σκυριανού, σε ψηλό βράχο πάνω από τη θάλασσα που έκτισε, μαζί με το μοναστήρι, ο Νικηφόρος Φωκάς τον 10ο αιώνα. Ενδιαφέρουσα είναι η εκκλησία της Παναγίας του Κίτσου και πολλές άλλες στα διάφορα μοναστήρια. μικρογραφία|Άγιος Νικόλαος (αρχές 19ου αιώνα) στα Πουριά Ο Άγιος Νικόλαος (αρχές 19ου αιώνα) στα Πουριά αποτελεί παράδειγμα υπόσκαφης εκκλησίας, σε πελεκημένο βράχο από ασβεστιτικό ψαμμίτη, το οικοδομικό υλικό των Σκυριανών. μικρογραφία|Μνημείο Ρούπερτ Μπρουκ, Πλατεία Μπρουκ, Χώρα Σκύρου Το Μνημείο (άγαλμα της αθάνατης ποίησης) προς τιμήν του Άγγλου φιλέλληνα ποιητή Ρούπερτ Μπρουκ που πέθανε στη Σκύρο κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, έργο του γλύπτη Μιχαήλ Τόμπρου, στην πλατεία Μπρουκ στη Χώρα.
Το Μουσείο Μάνου Φαλτάιτς ιδρύθηκε το 1964. Είναι από τα πρώτα τοπικά Ιστορικά - Λαογραφικά Μουσεία της Ελλάδας. Δημιουργήθηκε για να σωθεί η σκυριανή παραδοσιακή κληρονομιά και για να περάσει στον πανελλήνιο χώρο το μήνυμα πως το παρόν και το μέλλον πρέπει να στερεώνονται στην παράδοση.
Επίσης, η Σκύρος έχει σημαντική αξία για τα αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν σε διάφορες περιοχές του νησιού και σώζονται σήμερα στο Αρχαιολογικό της Μουσείο. Το Παλαμάρι αποτελεί αρχαίο οικισμό που έδωσε στοιχεία για τη ζωή των ανθρώπων στην εποχή του χαλκού (3ος-2ος αιώνας π.Χ). Στο σημείο έχουν βρεθεί διάφορα αντικείμενα (κυρίως εργαλεία), από υλικά όπως τον χαλκό, την πέτρα και άλλα οικοδομικά υλικά.
Ο δήμος Σκύρου
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας, κατά το πρόγραμμα Καλλικράτης του 2011, ουδεμία μεταβολή επήλθε στον δήμο Σκύρου, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.12.Β. αυτού.
Στις εκλογές του 2019 δήμαρχος εξελέγη ο Νικόλαος Μαυρίκος.
Διοικητική ιστορία
Ο δήμος Σκυρίων (Σκύρου) συστάθηκε για πρώτη φορά συστάθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1835 με έδρα τον οικισμό Σκύρος. Το 1858 αποσπάστηκε από την επαρχία Σκοπέλου και υπάχθηκε στην επαρχία Καρυστίας του νομού Ευβοίας. Λειτούργησε ως κοινότητα από τις 16 Αυγούστου 1912 ως τις 7 Αυγούστου 1950, οπότε αναγνωρίστηκε ξανά ως δήμος.
Μεταφορές και πρόσβαση
Το οδικό δίκτυο της Σκύρου είναι γενικά καλό και καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του νησιού. Ο βασικός οδικός άξονας συνδέει το λιμάνι της Λιναριάς με τη Σκύρο (Χώρα), περνώντας από τους οικισμούς Αχερούνες και Ασπούς. Η περιοχή γύρω από τη Χώρα, όπου βρίσκονται οι οικισμοί Μώλος και Γυρίσματα, αποτελεί πλέον ένα σχεδόν ενιαίο οικιστικό σύμπλεγμα με σχετικά πυκνό δίκτυο δρόμων. Από τη Χώρα ξεκινάει ο βόρειος οδικός άξονας για το αεροδρόμιο του νησιού, ο οποίος στη συνέχεια καταλήγει στην Ατσίτσα, στη δυτική ακτή, ενώ συνεχίζει νότια και νοτιοανατολικά, για να καταλήξει στον Πεύκο και να συνδεθεί ξανά με τον δρόμο Χώρας - Λιναριάς, ολοκληρώνοντας μία κυκλική διαδρομή. Από τον οικισμό Ασπούς υπάρχει οδική πρόσβαση στο Αχίλλι, και στη συνέχεια στο Καλικρί, για να καταλήξει στον όρμο της Καλαμίτσας. Η Καλαμίτσα συνδέεται επίσης με παραλιακό δρόμο με τη Λιναριά. Από την Καλαμίτσα, ο δρόμος συνεχίζει στο νότιο τμήμα του νησιού προς την περιοχή Τρεις Μπούκες και στη συνέχεια μέχρι το φάρο στο νοτιοανατολικό άκρο, ενώ διακλάδωση προς το βορρά οδηγεί στο βουνό του Κόχυλας και το οροπέδιο του Άρι.
Η τοπική συγκοινωνία εξυπηρετείται με τακτικά δρομολόγια λεωφορείων ανάμεσα στη Χώρα και το λιμάνι της Λιναριάς, τόσο για εξυπηρέτηση των δρομολογίων των πλοίων αλλά και των μετακινήσεων των κατοίκων. Επίσης, σε ειδικές περιπτώσεις και ανάγκες παρέχεται και ειδική μεταφορά με λεωφορεία της μονάδας της Πολεμικής Αεροπορίας που εδρεύει στο νησί. Στη Σκύρο επίσης κυκλοφορούν και ορισμένα ταξί.
Η Σκύρος συνδέεται τόσο ακτοπλοϊκά όσο και αεροπορικά με την υπόλοιπη Ελλάδα. Από τη Λιναριά υπάρχει καθημερινή σύνδεση με την Εύβοια και το λιμάνι της Κύμης με την ακτοπλοϊκή εταιρία Ναυτική Εταιρία Σκύρου (Skyros Shipping Co.), τοπικών συμφερόντων, με το οχηματαγωγό Αχιλλέας. Τα δρομολόγια πραγματοποιούνται καθημερινά μία φορά ανά κατεύθυνση όλο το χειμώνα, ενώ από την άνοιξη και για όλη την καλοκαιρινή περίοδο γίνονται δρομολόγια δύο φορές τις περισσότερες ημέρες. Η πυκνότητα των δρομολογίων αυξάνει και σε ορισμένες περιόδους μέσα στο έτος, όπως τις απόκριες και τις γιορτές του Πάσχα, των Χριστουγέννων και τον Δεκαπενταύγουστο. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 1 ώρα και 45 λεπτά. Από το λιμάνι της Κύμης, υπάρχει τακτική ανταπόκριση των ακτοπλοϊκών δρομολογίων για Χαλκίδα (διάρκεια περίπου 2 ώρες) και Αθήνα (διάρκεια περίπου 3 ώρες). Επίσης, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχει δισεβδομαδιαία σύνδεση του νησιού με Αλόννησο και Σκόπελο.
Η Σκύρος διαθέτει αεροδρόμιο το οποίο λειτουργεί στη στρατιωτική αεροπορική βάση (135 Σ.Μ.) στη θέση Τραχύ στο βόρειο τμήμα του νησιού. Το αεροδρόμιο της Σκύρου απέχει περίπου 17 χλμ από τη Χώρα και λειτουργεί από το 1984. Η μεταφορά από και προς το αεροδρόμιο γίνεται με ταξί. Η αεροπορική σύνδεση του νησιού ανήκει στο καθεστώς των επιδοτούμενων ενδοκρατικών αεροπορικών συνδέσεων, με αποτέλεσμα οι τιμές των εισητηρίων να είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές. Σήμερα, οι αεροπορικοί μεταφορείς της σύνδεσης είναι η Aegean Airlines πραγματοποιώντας τρία δρομολόγια την εβδομάδα από και προς την Αθήνα από το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος και η Sky Express πραγματοποιώντας τρία δρομολόγια την εβδομάδα από και προς τη Θεσσαλονίκη από το Αεροδρόμιο Μακεδονία. Τους καλοκαιρινούς μήνες πραγματοποιούνται περιστασιακές πτήσεις τσάρτερ σε εβδομαδιαία βάση από και προς την Ολλανδία, άλλες φορές πραγματοποιήθηκαν τσάρτερ που έκαναν δρομολόγιο Σκύρος-Γαλλία ή και η πτήση Σκύρος-Αυστρία.
Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τη Σκύρο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 3ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-3315, που αποτελεί τον λιμενοδείκτη αυτής, καθώς και ο ΧΕΕ-331 που καλύπτει όλες τις Σποράδες.
Αθήρι
Η ποικιλία Αθήρι είναι ποικιλία πρώιμης ωρίμανσης και θεωρείται μία από τις καλύτερες λευκές ελληνικές ποικιλίες οινοποιίας. Πρέπει όμως να προσεχθεί ιδιαίτερα η ημερομηνία τρυγητού γιατί όταν ξεπεραστεί ο βαθμός ωριμότητας των σταφυλιών μειώνονται σημαντικά τα οξέα τους.
Προέλευση
Νησιά Αιγαίου
Συνώνυμα
Αθήρι λευκό, Αθήρι άσπρο, Ασπραθήρι.
Περιοχές καλλιέργειας
Κυκλάδες, Δωδεκάνησα, Κρήτη. Συναντάται επίσης στους νομούς Χαλκιδικής, Λακωνίας, Βοιωτίας, Θεσσαλονίκης και Ευβοίας.
Παραγωγή
Οίνος Ο.Π.Α.Π. Σαντορίνη, Ρόδος, Πλαγιές Μελίτωνα, Τοπικός Αγιορείτικος, Μακεδονικός, Λασηθιώτικος, Πλαγιές Βερτίσκου καθώς και Επιτραπέζιος οίνος.
Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά
Είναι φυτό μεγάλης ζωηρότητας και παραγωγικότητας. Διαμορφώνεται σε χαμηλά κυπελλοειδή ή σε γραμμοειδή σχήματα Royat. Είναι αρκετά ανθεκτική στον περονόσπορο, όμως πολύ ευαίσθητη στο ωίδιο σε βαθμό που αποτελεί ένδειξη έναρξης προσβολής της ασθένειας για όλες τις συγκαλλιεργούμενες ποικιλίες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ποικιλίες σταφυλιών
Ενρίκο Φορλανίνι
Ο Ενρίκο Φορλανίνι (Enrico Forlanini, 13 Δεκεμβρίου 1848 – 9 Οκτωβρίου 1930) ήταν Ιταλός μηχανικός, εφευρέτης και πρωτοπόρος της αεροπορίας, γνωστός για την εργασία του στα ελικόπτερα, αεροσκάφη, υδροπτέρυγα και αερόπλοια. Γεννήθηκε στο Μιλάνο, και ο μεγαλύτερος αδελφός του, Κάρλο Φορλανίνι, ήταν ιατρός.
Πρώτα χρόνια
thumb| thumb|Πειραματικό ελικόπτερο του Ενρίκο Φορλανίνι (1877), το οποίο βρίσκεται στο [[Εθνικό Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας «Λεονάρντο ντα Βίντσι» στο Μιλάνο]]
Πατέρας του Ενρίκο ήταν ο Φραντσέσκο Φορλανίνι, γνωστός ιατρός και διευθυντής του νοσοκομείου Ospedale Fatebenefratelli στο Μιλάνο. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του παρακολούθησε τα μαθήματα μίας εκ των τριών Τεχνικών Σχολών του Μιλάνου (Regie Scuole Tecniche), και το 1863 εισήλθε στο Στρατιωτικό Κολλέγιο του Τορίνου.
Το 1866 άρχισε να παρακολουθεί τα μαθήματα της Στρατιωτικής Ακαδημίας του Τορίνου, και έγινε Υπολοχαγός του σώματος Μηχανικών. Στη συνέχεια, το 1868, ο Ενρίκο εισήλθε στην Scuola di Applicazione Artiglieria e Genio (Σχολή Εφαρμογών Πυροβολικού και Μηχανικών) στο Τορίνο.
Μετά την αποφοίτηση του το 1870, διορίστηκε στο Καζάλε Μονφεράτο, όπου είχε τη δυνατότητα να εργαστεί στο εργαστήριο του αστυνομικού τμήματος. Άρχισε να πειραματίζεται με τη συστηματική δοκιμή των ελίκων. Έπειτα σπούδασε στη Πολυτεχνική Σχολή του Μιλάνου (Politecnico di Milano) αποφοιτώντας με πτυχίο στην μηχανική της βιομηχανίας.
Μοντέλο ελικόπτερο
Το 1877, προχώρησε στην ανάπτυξη ενός πρώιμου μοντέλου ελικοπτέρου το οποίο τροφοδοτούνταν από μια ατμομηχανή. Ήταν το πρώτο αυτού του τύπου και έφτασε σε ύψος 13 μέτρων, όπου παρέμεινε για περίπου 20 δευτερόλεπτα, μετά από κατακόρυφη απογείωση σε πάρκο του Μιλάνου.
Βιομηχανία
Στη συνέχεια, εργάστηκε στο Φορλί, σε μια εταιρεία με όνομα Società Anonima Forlivese per l’illuminazione a gas e per la fonderia di ferro.
Αερόπλοια
Στη συνέχεια σχεδίασε και κατασκεύασε μια σειρά από πηδαλιουχούμενα αερόπλοια, με πιο γνωστό το Leonardo da Vinci, το οποίο σχεδιάστηκε το 1901 και τέθηκε σε χρήση το 1909, και το Città di Milano το 1912, το οποίο αφιέρωσε στην αγαπημένη του πατρίδα. Το δεύτερο είχε εξαιρετικά καλά χαρακτηριστικά σταθερότητας και ελεγξιμότητας τα οποία έκαναν τον Φορλανίνι παγκοσμίως γνωστό. Κατασκευάστηκαν ακόμη τέσσερα αερόπλοια: F3, F4, F5 και F6. Ένα έβδομο, με όνομα Omnia Dir ολοκληρώθηκε μετά το θάνατό του.
Υδροπτέρυγα
thumb|Το υδροπτέρυγο του Φορλανίνι στη λίμνη Ματζόρε το 1911 Είναι επίσης γνωστός για τα υδροπτέρυγά του τα οποία άρχισε να μοντελοποιεί από το 1898. Ένα από αυτά, το οποίο κατασκευάστηκε σε πλήρη κλίμακα, χρησιμοποιούσε κλιμακωτό σύστημα φύλλων και κινητήρα 60 αλόγων που τροφοδοτούσε δύο έλικες αντίστροφης ροπής. Κατά τη διάρκεια δοκιμών στη λίμνη Ματζόρε το 1906, το σκάφος έπιασε ταχύτητα 68 χλμ/ώρα. Δοκίμασε επίσης ένα υδροπτέρυγο με ατμομηχανή 25 αλόγων αλλά αυτό έφτανε σε ταχύτητα 50 χλμ/ώρα την περίοδο 1908-1909.
Κληρονομιά
Ο Φορλανίνι απέκτησε αρκετά διπλώματα ευρεσιτεχνίας από την Βρετανία και τις ΗΠΑ για τις ιδέες και τα μοντέλα του, πολλά εκ των οποίων στόχευαν σε εφαρμογές υδροπλάνων.
Πέθανε το 1930 ενώ εργαζόταν στον σχεδιασμό του αερόπλοιου Omnia Dir.
Η πόλη του Μιλάνο του αφιέρωσε το αεροδρόμιο της πόλης, γνωστό και ως Αεροδρόμιο Λινάτε, και το γειτονικό πάρκο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί μηχανικοί Κατηγορία:Ιταλοί εφευρέτες
Γιάνους Β΄ του Πουότσκ
Ο Γιάνους Β΄ ο υστερότοκος, πολων. Janusz II (π. 1455 - 16 Φεβρουαρίου 1495) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της κεντρικο-ανατολικής Μαζοβίας: Βαρσοβία, Νουρ, Βόμζα, Λιφ, Τσιεχάνουφ, Βυσζόγκρουντ, Ζακρότσυμ (1454-71) μαζί με τους αδελφούς του και δούκας στις περιοχές Πουότσκ, Πουόνισκ, Ζάφκζε, Βίζνα (1462-71). Το 1471 οι αδελφοί διαίρεσαν τις κτήσεις και ο Γιάνους Β΄ έγινε κυβερνήτης των Πουότσκ, Πουόνισκ, Ζάφκζε, Βίζνα (1475-), Μπουόνιε, Τάρτσυν, Καμιένιετς (1484-), Βυσζόγκρουντ (1489-).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος (επιζήσας) γιος τού Μπολέσλαφ Β΄ δούκα της Βαρσοβίας και της Βαρβάρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλεξάντρ (γιου τού Βλαντίμιρ μεγάλου δούκα της Λιθουανίας).
Γεννήθηκε μερικούς μήνες μετά τον πατέρα του, είναι λοιπόν υστερότοκος. Ο Γιάνους Β΄ και οι τρεις μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ανήλικοι, έτσι την εξουσία ανέλαβε η μητέρα τους Βαρβάρα και ο Πάβελ Γκιζύτσκι επίσκοπος τού Πουότσκ. Το 1462 ενηλικιώθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός Κορράδος Γ΄ ο Ερυθρός. Οι υπόλοιποι ενηλικιώθηκαν το 1471 και τότε όλοι οι αδελφοί διαίρεσαν την πατρική κτήση: ο Γιάνους Β΄ έλαβε τις περιοχές Τσιεχάνουφ, Βόμζα και Ρουζάν. Οι επικράτειά του αυξήθηκε σημαντικά το 1475, όταν ο δευτερότοκος Καζιμίρ Γ΄ χειροτονήθηκε επίσκοπος τού Πουότσκ και μοίρασε τις γαίες του στους αδελφούς του· ο Γιάνους Β΄ έλαβε τις περιοχές Πουότσκ, Πουόνσκ, Ζάφκζε, Βίζνα.
Επίσης το 1484 ο τρίτος αδελφός Μπολέσλαφ Ε΄ παραχώρησε γαίες του στους άλλους δύο και ο Γιάνους Β΄ έλαβε τις περιοχές Βουόνιε, Τάρτσυν, Καμιένιετς. Το 1488 απεβίωσε ο Μπολέσλαφ Ε΄ και οι πολίτες της Βαρσοβίας επέλεξαν τον Γιάνους Β΄ ως κυβερνήτη τους· το επόμενο έτος ο Κορράδος Γ΄ τού έδωσε το Βυζόγκρουντ για να παραιτηθεί από τη Βαρσοβία.
Συνεργάστηκε στενά με τον Μπολέσλαφ Ε΄. Στην εξωτερική του πολιτική προσπάθησε να περιορίσει την αυξανόμενη επιρροή των Γιαγκελλόνων της Λιθουανίας. Στο τέλος ενώθηκε με το Τευτονικό Τάγμα το 1472 και το 1489 ο μέγας Μάγιστρος των ιπποτών Γιόχαν φον Τήφεν τού χορήγησε τον τίτλο τού οικείου (familiaris).
To 1476, μαζί με τον Μπολέσλαφ Ε΄, διαμαρτυρήθηκε για την απόσπαση τού Σοχάτσεφ από τον Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Η περιοχή ήταν το μερίδιο της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας, χήρας τού Βλάντισλαφ Α΄ (εξαδέλφου τού πάππου τους). Ο βασιλιάς το διεκδικούσε ως επικυρίαρχος, ενώ οι δύο αδελφοί ως πλησιέστεροι άρρενες συγγενείς. Ο Καζίμιρ Δ΄ έστειλε στρατό και κατέλαβε την περιοχή, έτσι οι αδελφοί παραιτήθηκαν της αξίωσής τους.
Ο βασιλιάς απεβίωσε το 1492 και οι αδελφοί πρότειναν τον Γιάνους Β΄ ως υποψήφιο, αλλά όταν αυτός έφθασε στην Κρακοβία, ο Ιωάννης Α΄ Αλβέρτος (γιος τού Καζίμιρ Δ΄) είχε εκλεγεί βασιλιάς.
Απεβίωσε το 1495 σε ηλικία 40 ετών στο Πουότσκ και τάφηκε στον εκεί καθεδρικό. Ήταν άγαμος και μετά τον αιφνίδιο θάνατό του διαδόθηκαν φήμες δηλητηρίασής του. Παρά την αντίσταση τού Κορράδου Γ΄, το Πουότσκ περιήλθε στον βασιλιά της Πολωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2004-2005
Πηγές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2004-2005
Βρογχιεκτασίες
Οι βρογχιεκτασίες είναι μια μόνιμη ανώμαλη διεύρυνση (διαστολή) σε έναν ή περισσότερους αεραγωγούς (βρόγχοι). Είναι χρόνια πάθηση του αναπνευστικού συστήματος. Πλεονάζουσα βλέννα τείνει να δημιουργεί λιμνάζουσες συγκεντρώσεις στα τμήματα των αεραγωγών που διευρύνονται. Τέτοιοι διευρυνθέντες αεραγωγοί με πλεονάζουσα βλέννα είναι επιρρεπείς σε λοιμώξεις.
Θεραπεία
Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει τακτική φυσιοθεραπεία και χορήγηση αντιβιοτικών. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απαραίτητη η μακροχρόνια θεραπεία με αντιβιοτικά. Μερικές φορές χρησιμοποιούνται φάρμακα σε συσκευές εισπνοής. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς δεν πρέπει να καπνίζουν καθώς το κάπνισμα μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Συνιστάται ανοσοποίηση ( εμβολιασμός) κατά της γρίπης και του πνευμονιόκοκκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος
Πύργος Κοζάνης
Ο Πύργος είναι μικρός οικισμός του δήμου Κοζάνης σε υψόμετρο 380 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Πύργος βρίσκεται δυτικά της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου και απέχει 19 χιλιόμετρα από την πόλη της Κοζάνης. Είναι πάνω στην επαρχιακή οδό Αιανής - Βαθυλάκκου. Πήρε το όνομα του από έναν πύργο που βρισκόταν στον οικισμό επί τουρκοκρατίας. Το όνομα του χωριού επί Τουρκοκρατίας ήταν Κ(ι)ουλέ. Το 1918 αναφέρεται επίσημα με διάταγμα του βασιλιά Αλέξανδρου με το όνομα Πύργος στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δουγτζιλάρ
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ο Πύργος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Κοντοβουνίου, του πρώην Δήμου Ελίμειας του Νομού Κοζάνης .Στη συνέχεια προσαρτήθηκε στο Δήμο Κοζάνης.
Στο χωριό, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 διαμένουν 71 κάτοικοι. Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού έχουν μετακινηθεί στην πόλη της Κοζάνης και όχι μόνο, για εργασία. Οι κάτοικοι του Πύργου ασχολούνταν με την καλλιέργεια του καπνού κυρίως. Λόγω όμως της μεγάλης μείωσης των τιμών στην πώλησή του,ο κόσμος σταδιακά στράφηκε σε άλλες καλλιέργειες. Σιτηρά και κρόκος είναι δύο καλλιέργειες που επίσης υπήρχαν εδώ και χρόνια και συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι και σήμερα.
Επίσης από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, περισσότεροι κάτοικοι ασχολούνται με την εντατική καλλιέργεια των οπωροκηπευτικών σε θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις, λόγω της αλλαγής της κατάστασης της αγροτικής οικονομίας στην περιοχή.
Γειτονικοί οικισμοί είναι η Ανατολή στα βόρεια, η Σταυρωτή στα νότια και το Κοντοβούνι στα νοτιοδυτικά, με το οποίο αποτελούσαν την τοπική κοινότητα Κοντοβουνίου αρχικά, που υπαγόταν αργότερα στη δημοτική ενότητα Ελιμείας, ενώ πλέον υπάγεται στον διευρυμένο Δήμο Κοζάνης. Η τεχνητή λίμνη Πολυφύτου η οποία απέχει μόλις 4 χιλιόμετρα, προσφέρεται για ψάρεμα, περπάτημα και διαδρομές με ποδήλατο. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου δεσπόζει στην είσοδο του χωριού από την δυτική μεριά. Η πρώτη θέση της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου ήταν μέσα στο χωριό, ενώ έχει γίνει πάνω στα ερείπια της παλιάς, ένα καινούριο εξωκλήσι.Στο Facebook έχει δημιουργηθεί και ομάδα από τους Πυργιώτες και τις Πυργιώτισσες και τους φίλους τους,με το όνομα Πύργος Κοζάνης-Pírgos Kozanis https://www.facebook.com/groups/2147657502097784/?ref=share_group_link
Σημείωση
Συχνά συγχέεται με τον οικισμό Πύργοι, που βρίσκεται αρκετά βορειότερα στον δήμο Εορδαίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Ρουσσοσπίτι Ρεθύμνης
Το Ρουσσοσπίτι (επίσημο: το Ρουσσοσπίτιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδος ήταν έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Καποδιστριακού δήμου Ρεθύμνης. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός μέσης πολιτιστικής αξίας (κατηγορία ΙΙ) (ΦΕΚΔ 728/1995)
Γεωγραφία, προέλευση ονόματος, στοιχεία ιστορίας
Το Ρουσσοσπίτι βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ρεθύμνου σε υψόμετρο 300 μέτρα Χτίστηκε γύρω στο 12ο αιώνα από Βενετούς, όπως μαρτυρούν τα βενετσιάνικα κτίρια του χωριού (καμάρες, αυλόπορτες, βρύσες). Την εποχή εκείνη κτίστηκε στο χωριό ένα σπίτι “ρούσσο”, δηλαδή κόκκινο και έτσι πήρε το όνομά του το χωριό, ενώ υπάρχει και η εκδοχή να έκτισε το σπίτι αυτό μια Ρωσίδα (Ρούσσα) γυναίκα και να πήρε έτσι το όνομα. Το 1583 καταγράφονται 157 κάτοικοι.
Το χωριό βρίσκεται στη πλαγιά του Βρύσινα σε υψόμετρο 300 μέτρων και σε απόσταση 9 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο με 569 κατοίκους. Για να φτάσουμε στο Ρουσσοσπίτι, από το Ρέθυμνο, ακολουθούμε την οδό Θεοτοκοπούλου, μετά από 10 περίπου λεπτά βρίσκεται κανείς στον οικισμό, αφού προηγουμένως έχει περάσει από τα Μικρά Ανώγεια και τη Μονή της Αγίας Ειρήνης. Υπάρχει και άλλη διαδρομή, 9 χμ., από τον κόμβο Μισιρίων, περνώντας από τη Μονή Χαλεβή.
Στον οικισμό με την υπέροχη θέα στο Κρητικό πέλαγο (χαρακτηρίζεται ως "μπαλκόνι του Ρεθύμνου" ) υπάρχουν πολλά Βενετσιάνικα σπίτια, μια κρήνη του 17ου αιώνα, ο ναός των Εισόδων της Θεοτόκου, όπου σώζονται αρκετές τοιχογραφίες καθώς και η Ιερά Μονή Αγίας Ειρήνης που έχει χαρακτηριστεί αρχαίο μνημείο.
Αξιοθέατα: Μνημεία, Ναοί, Σημαντικά Κτίρια
thumb|250px|Ο ναός της Παναγίας Στο χωριό σώζονται αρκετά βενετσιάνικα σπίτια με πιο χαρακτηριστικό αυτό δίπλα στην εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου που είναι τριώροφο με θολωτή ισόγεια διάβαση.
Η  Παναγιά στο Ρουσσοσπίτι  είναι μια μικρή μονόχωρη εκκλησία, όπως και οι περισσότερες εκκλησίες της Κρήτης. Κτίσθηκε στις αρχές του 14ου αιώνα και αργότερα επεκτάθηκε δυτικά με έναν ψηλότερο νάρθηκα. . Σώζονται τμήματα μνημείου/τάφου που υπήρχε στο εσωτερικό της Ο Χριστός από τη Σταύρωση είναι μια από τις καλύτερα διατηρημένες τοιχογραφίες της εκκλησίας και μια από τις δυναμικότερες μορφές της κρητικής τέχνης.
(Αγίασμα) Ονουφρίου του Οσίου (12 Ιουνίου).
Η κρήνη στο Ρουσσοσπίτι: Στο χωριό βρίσκεται και περίφημη κρήνη που χρονολογείται στον 17ο αιώνα. Ο Gerola τη χαρακτηρίζει «χαριτωμένη» και δεν έχει άδικο αν την παρατηρήσει κανείς προσεκτικά. Αποτελείται από ημικυκλική κόγχη εκατέρωθεν της οποίας αναπτύσσονται ζεύγη κιονίσκων που υποβαστάζουν το επιστήλιο. Ο κρουνός έχει μορφή λεοντοκεφαλής.
Κοντά στο χωριό υπάρχει το  σπήλαιο της Λυγερής , που ανήκε σε μια λεβεντογυναίκα, τη Λυγερή, την οποία συνέλαβαν οι Τούρκοι και την πούλησαν στη Μ. Ανατολή.
Καθημερινή ζωή, Εθνολαογραφία
Το χωριό απαρτίζουν ο παλιός οικισμός και η περιοχή "επέκτασης". Ο παλιός οικισμός περιλαμβάνει τις γειτονιές: Πάνω και Κάτω Ρούγα και Μεσοχώρι και είναι κτισμένος μέχρι το χείλος του φαραγγιού. Η περιοχή του νέου οικισμού περιλαμβάνει τις γειτονιές: Κοπράνα, Νεκροταφείου, Χαλίκια, Πεντάρη Γεροκολύμπου, Παπαδακίου Κεφάλι κ.α. Στο χωριό γίνεται πανηγύρι για τον εορτασμό της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου) και προς τιμήν του Αγίου Πνεύματος (κινητή γιορτή)
Εκκλησιαστική υπαγωγή
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Στ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης.
Άλλες πληροφορίες
Η περιοχή έχει ενταχθεί στο Κτηματολογικό Γραφείο Ρεθύμνου, ήδη από 21-7-2005 (Διεύθυνση: Χορτατζή 20, ΤΚ: 74100, Ρέθυμνο.Τηλέφωνο: 28310-22403)  (Άλλες περιοχές που εξυπηρετούνται από το γραφείο αυτό: Ρέθυμνο, Άδελε, Αρμένοι, Ατσιπόπουλο, Γεράνι, Επισκοπή, Μαρουλάς, Πρασιές, Πρινές, Χρομοναστήρι)
Διοικητικά
Το Ρουσσοσπίτι αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925, γραμμέωο ως Ρουσοσπήτι, να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 να διορθώνεται το όνομά του σε Ρουσσοσπίτι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Ρουσσοσπιτίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ρεθύμνης του δήμου Ρεθύμνης ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 569 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Ρουσσοσπιτίου
Δείτε επίσης
Κατάλογος παραδοσιακών οικισμών της Ελλάδας
Δήμος Ρεθύμνης
Διοικητική διαίρεση νομού Ρεθύμνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Δήμος Ρεθύμνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Παραπομπές, Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Νεγκόσκα
Η ποικιλία Νεγκόσκα δίνει κρασιά υψηλόβαθμα, φρουτώδη, με καλό ερυθρό χρώμα, μέτρια οξύτητα και μαλακή γεύση. Με αυτά της τα χαρακτηριστικά αμβλύνει την οξύτητα και την τανικότητα του Ξινόμαυρου, αυξάνοντας τον αλκοολικό τίτλο.
Προέλευση
Μακεδονία
Συνώνυμα
Ποπόλκα Ναούσης, Νεγκόσκα Ποπόλκα.
Περιοχές καλλιέργειας
Νάουσσα, Γουμένισσα.
Παραγωγή
Οίνος Ο.Π.Α.Π. Γουμένισσα, Τοπικός οίνος Μακεδονίας.
Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά
Είναι μια ποικιλία ζωηρή και παραγωγική. Η διαμόρφωσή της γίνεται σε κυπελλοειδή και σε αμφίπλευρα γραμμικά σχήματα. Είναι ανθεκτική στις περισσότερες ασθένειες.
Κατηγορία:Ελληνικές ποικιλίες σταφυλιών
Φυσική στερεάς κατάστασης
Η Φυσική Στερεάς Κατάστασης (ΦΣΚ) είναι ο κλάδος εκείνος της Φυσικής που μελετά τις ιδιότητες της ύλης σε στερεά φάση μέσω μεθόδων όπως η Κβαντομηχανική, η Κρυσταλλογραφία, ο Ηλεκτρομαγνητισμός και η Μεταλλουργία. Αποτελεί επίσης τον μεγαλύτερο κλάδο της φυσικής συμπυκνωμένης ύλης. Η Φυσική Στερεάς Κατάστασης ασχολείται με την μελέτη των μακροσκοπικών ιδιοτήτων των στερεών υλικών ως αποτέλεσμα των ιδιοτήτων των ατόμων από τα οποία αποτελούνται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η ΦΣΚ να αποτελεί το θεωρητικό υπόβαθρο της επιστήμης υλικών, παρέχοντας τις βασικές έννοιες από τις οποίες αναπτύχθηκαν η τεχνολογία των ημιαγωγών, οι κρυσταλλοτρίοδοι και μετέπειτα οι σημερινοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τομέας Φυσικής Στερεάς Κατάστασης, Τμήμα Φυσικής, Α.Π.Θ.
Στερεας Καταστασης
Τάε κβον ντο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Το τάε κβον ντο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 θα πραγματοποιηθεί από τις 24 έως τις 27 Ιουλίου 2021, έπειτα από την αναβολή των αγώνων λόγω της πανδημίας COVID-19. Συνολικά 128 αθλητές θα συμμετέχουν σε 8 κατηγορίες.
Παραπομπές
Ταεκβοντό 2020
Εισβολή του Πύρρου στην Πελοπόννησο
Η εισβολή του Πύρρου στην Πελοπόννησο συνέβη το 272 π.Χ. και ήταν μια εισβολή στη Νότια Ελλάδα από τον Πύρρο τον Βασιλιά της Ηπείρου. Οι αντίπαλοι του ήταν οι Μακεδόνες και μια συμμαχία ελληνικών πόλεων-κρατών, με κύρια δύναμη την Σπάρτη. Ο πόλεμος κατέληξε σε μια κοινή νίκη Μακεδόνων-Σπαρτιατών.
Αφού ηττήθηκε από τον Ρωμαϊκή Δημοκρατία στον Πύρρειο Πόλεμο, ο Πύρρος αποφάσισε να στρέψει την προσοχή του προς την Ελλάδα. Κήρυξε πόλεμο κατά του Αντίγονου Γονατά (βασίλευσε από το 283 έως το 239 π.Χ.) της Μακεδονίας και σε μια γρήγορη εκστρατεία κατάφερε να τον νικήσει και να κάνει τον εαυτό του βασιλιά των Μακεδόνων. Το 272 π.Χ., ο Πύρρος συμφώνησε να βοηθήσει τον δυσαρεστημένο Σπαρτιάτη πρίγκιπα Κλεώνυμο, ο οποίος ζήτησε τη βοήθειά του για την εξασφάλιση του Σπαρτιατικού θρόνου.
Ο Πύρρος και ο στρατός του διέσχισαν τη Στερεά Ελλάδα και αφού έφτασαν στην Πελοπόννησο, βάδισαν εναντίον της Σπάρτης. Η πόλη δεν είχε πολλούς σταθμευμένους στρατιώτες για τη φύλαξη της, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του στρατού της είχε μετακινηθεί στην Κρήτη από τον Βασιλιά Αρέως Α΄ (βασίλευσε από το 309 έως το 265 π.Χ.). Οι Σπαρτιάτες με επικεφαλής τον πρίγκιπα Ακρότατο κατάφεραν να αποκρούσουν τις ηπειρώτικες επιθέσεις μέχρι την άφιξη του στρατού του Αρέως και των μακεδονικών ενισχύσεων.
Μετά την άφιξη των σπαρτιατικών και μακεδονικών δυνάμεων, ο Πύρρος ήρε την πολιορκία και ετοιμάστηκε να διαχειμάσει στη Λακωνία. Ωστόσο, τον πλησίασε ένας Αργείτης, ο οποίος ζήτησε τη βοήθειά του για την ανατροπή της κυβέρνησης του Άργους. Επιδιώκοντας να ωφεληθεί από την ευκαιρία ο Πύρρος βάδισε προς το Άργος, ο Πύρρος αντιμετώπισε εμπόδια από τους Σπαρτιάτες. Ενώ προσπαθούσε να καταλάβει το Άργος τη νύχτα, ο Πύρρος ηττήθηκε από τους Αργείους αντιπάλους του και τους Σπαρτιάτες και Μακεδόνες συμμάχους του. Στην αναταραχή ο Πύρρος σκοτώθηκε. Ο θάνατος του οδήγησε στην παράδοση του στρατού του και την επάνοδο της μακεδονικής ηγεμονίας στην Ελλάδα.
Κατηγορία:Αρχαία Λακωνία Κατηγορία:Πόλεμοι αρχαίας ελληνικής ιστορίας
Δασικό Δίκαιο
Με τον όρο Δασικό Δίκαιο, ή δασική νομοθεσία χαρακτηρίζεται το σύνολο των κανόνων δικαίου που εκδίδει μία χώρα για την προστασία του δασικού πλούτου της και των δασικών εκτάσεών της.
Όταν η δασική νομοθεσία φέρεται κωδικοποιημένη σε έναν νόμο, τότε γίνεται λόγος για Δασικό Κώδικα, που είναι και ο ουσιώδης νόμος.
Πηγές
Κατηγορία:Δασολογία
Βιβιέ (Αβερόν)
Το Βιβιέ (γαλλικά: Viviez, οξιτανικά: Vivièrs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιβιεζουά (γαλλικά: Viviézois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ακουά
Το Ακουά (γαλλικά: Acoua) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαγιότ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαγιότ
Διόπτρα
Χρήση
Οι Έλληνες αστρονόμοι χρησιμοποίησαν τη διόπτρα για να μετρήσουν τις θέσεις των αστεριών. τόσο Ευκλείδης και Γέμινος αναφέρονται στην διόπτρα σε αστρονομικά έργα τους.
Συνέχισε να χρησιμοποιείται ως αποτελεσματικό εργαλείο έρευνας. Προσαρμοσμένο στην έρευνα, το διοπτρά είναι παρόμοιο με το θεοδόλιχο, ή τη διέλευση του επιθεωρητή, που χρονολογείται από τον δέκατο έκτο αιώνα. Είναι μια πιο ακριβής εκδοχή του groma.
Η διοπτέρα μπορεί να ήταν αρκετά εξελιγμένη, για παράδειγμα, για να κατασκευάσει μια σήραγγα μέσω δύο αντίθετων σημείων σε ένα βουνό. Υπάρχει κάποια εικασία ότι μπορεί να έχει χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του υδραγωγείου Ευπαλίων. Ονομάζεται "ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα μηχανικής των αρχαίων χρόνων", είναι μια σήραγγα 1.036 μέτρα (4.000 ft) μακρά, «ανασκάφηκε στο όρος Κάστρο στο ελληνικό νησί της Σάμου, τον 6ο αιώνα π.Χ.» κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πολυκράτη. Οι μελετητές διαφωνούν εάν το dioptra ήταν διαθέσιμο τόσο νωρίς.
Ένα ολόκληρο βιβλίο σχετικά με την κατασκευή και την επισκόπηση της χρήσης της διόπτρας πιστώνεται στον Ήρωα της Αλεξάνδρειας (επίσης γνωστό και ως Heron. Μια σύντομη περιγραφή του βιβλίου είναι διαθέσιμη στο Διαδίκτυο, δείτε τον σύνδεσμο Lahanas, παρακάτω). Ο Ήρωας ήταν «ένας από τους πιο έξυπνους μηχανικούς της ιστορίας και εφαρμοσμένους μαθηματικούς ».
Η διόπτρα χρησιμοποιήθηκε εκτενώς σε έργα κατασκευής υδραγωγείων. Η βίδα ενεργοποιεί διάφορα μέρη του οργάνου, διευκόλυνε τη βαθμονόμηση για πολύ ακριβείς μετρήσεις
Τελικά αντικαταστάθηκε ως όργανο έρευνας από τον Θεοδόλιθο