cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Β΄ του Οσβιέντσιμ
Ο Ιωάννης Β΄, πολων. Jan II oświęcimski (π. 1344/51 - 19 Φεβρουαρίου 1376) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε ήταν δούκας του Οσβιέντσιμ (από το 1372).
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ιωάννη Α΄ του Σχολαστικού, δούκα του Οσβιέντσιμ και μίας -αγνώστου σε εμάς ονόματος- γυναίκας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1366 τη Χέντβιχ των Πιαστ-Σιλεσίας (π.1351-1385), κόρη του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπζεγκ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Οι σοφές γυναίκες (Μολιέρος)
Οι σοφές γυναίκες (γαλλικός τίτλος: Les Femmes savantes) στα ελληνικά αποδίδεται ως Οι ψευτοσπουδαίες και Οι σοφολογιότατες, είναι πεντάπρακτη έμμετρη κωμωδία του Μολιέρου. Είναι το προτελευταίο έργο του συγγραφέα και μια από τις πιο δημοφιλείς κωμωδίες του. Έκανε πρεμιέρα στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ τον Μάρτιο του 1672 με μεγάλη επιτυχία.
Ο Τρισοτέν, ένας από τους κύριους χαρακτήρες, φωτογραφίζει τον γνωστό στην εποχή τους ιεροκήρυκα και ποιητή Σαρλ Κοτέν, έναν αντιπάλο του Μολιέρου και του Νικολά Μπουαλώ, που τον έβλεπαν και οι δύο ως το τέλειο παράδειγμα ψευτοδιανοούμενου και μέτριου συγγραφέα.
Ο Μολιέρος έχει σατιρίσει συχνά στις κωμωδίες του τις υπερβολικά πνευματώδεις κυρίες της εποχής του, με παραπλήσιο θέμα ασχολήθηκε και στις Γελοίες Κομψευόμενες το 1659.
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Εικονογράφηση του 1726|αριστερά Ο Κλιτάντρ, ένας διακεκριμένος νέος, είναι ερωτευμένος με την Ερριέτ, μια κοπέλα της καλής κοινωνίας, αλλά για να παντρευτούν πρέπει να ξεπεράσουν ένα σοβαρό εμπόδιο: την αντίδραση της οικογένειας της Ερριέτ. Ο λογικός πατέρας είναι υπέρ του γάμου όμως δυστυχώς δεν μπορεί, για άλλη μια φορά, να επιβληθεί στη σύζυγό του Φιλαμίντ, η οποία ασκεί πάνω του μια δεσποτική εξουσία που αυτός δεν έχει το θάρρος να αποτινάξει. μικρογραφία|334x334εσ|Οι σοφές γυναίκες, σκηνή από το έργο του Μολιέρου. Τσαρλς Ρόμπερτ Λέσλι (1845) Η Φιλαμίντ, υποστηριζόμενη από τη θεία Μπελίζ, την αδερφή του Κρυσάλ, και την άλλη κόρη της Αρμάντ διαφωνούν στον γάμο. Γιατί αυτές οι τρεις κυρίες είναι διανοούμενες, λόγιες, ενδιαφέρονται μόνο για τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία και τις επιστήμες και αντιμετωπίζουν με οίκτο όλους τους αδαείς, όπως τον Κρυσάλ, την Ερριέτ και τον επίδοξο γαμπρό. Η Αρμάντ προσπαθεί επίσης να εμποδίσει το γάμο της αδελφής της με τον Κλιτάντρ, παρόλο που εκείνη τον είχε απορρίψει, όταν προηγουμένως ο νεαρός είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για εκείνη, γιατί η ίδια δεν σκοπεύει να παντρευτεί αλλά θα αφιερώσει τη ζωή της στα «όμορφα φώτα της φιλοσοφίας».
Ακολουθεί ανοιχτή σύγκρουση όταν η Φιλαμίντ απολύει τη Μαρτίν, τη μαγείρισσα, λόγω της αμορφωσιάς της και της κακής χρήσης των Γαλλικών, αν και η γυναίκα ήταν εξαιρετική στη δουλειά της. Το ζευγάρι τσακώνεται για αυτό.
Η Φιλαμίντ επιθυμεί να παντρέψει την Ερριέτ με τον Τρισοτέν, έναν «λόγιο» μέτριο ποιητή με υψηλές φιλοδοξίες, που με τις παιδαγωγικές του γνώσεις και το επιτηδευμένο ύφος του έχει μαγέψει αυτές τις τρεις γυναίκες και είναι ο προστατευόμενος και το στολίδι του λογοτεχνικού τους σαλονιού. Ο Κρυστάλ δεν μπορεί να αντιταχθεί σθεναρά στις επιθυμίες της γυναίκας του και φαίνεται ότι ο γάμος των δύο ερωτευμένων διακυβεύεται, προς όφελος του Τρισοτέν.
Ο Αρίστ, ο θείος της Ερριέτ, σώζει τελικά την ευτυχία της ανιψιάς του. Μπροστά στον συμβολαιογράφο, που έχει κληθεί να συντάξει το συμβόλαιο του γάμου, παρουσιάζει δύο ψεύτικες επιστολές που αποδεικνύουν την οικονομική καταστροφή της οικογένειας. Σαν αποτέλεσμα, ο Τρισοτέν αποσύρει την πρόταση γάμου του με την αιτιολογία ότι η Ερριέτ δεν τον αγαπά. Αφού συνειδητοποιεί ότι το είδωλό της είναι απλώς ένας υποκριτής που ενδιαφέρεται μόνο για την περιουσία της οικογένειας, η Φιλαμίντ συμφωνεί τελικά στον γάμο της κόρης της με τον αγαπημένο της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Μολιέρου
Ιερός Ναός του Σωτήρα Χριστού (Πλεμενιανά Σελίνου)
Ο Ιερός Ναός του Σωτήρα Χριστού (Πλεμενιανά Σελίνου). Αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού, ο βυζαντινός ναός στα Πλεμενιανά Σελίνου είναι κτισμένος στη θέση παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Στην τοιχοδομία του έχουν ενσωματωθεί μέλη του προγενέστερου ναού, όπως μαρμάρινα γλυπτά, ενώ διατηρούνται και χαράγματα, με παλαιότερο αυτό του 1362. Στο εσωτερικό του φέρει πλούσιο τοιχογραφικό διάκοσμο, έργο τριών τεχνιτών με διαφορετική ο καθένας τεχνοτροπία. Τον 19ο αι. επεκτάθηκε προς τα δυτικά μετά την καθαίρεση του δυτικού τοίχου. Σήμερα λειτουργεί ως κοιμητηριακός ναός.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κρήτη Σωτήρα Χριστού Πλεμενιανά Σελίνου
Ιωάννης Γ΄ του Οσβιέντσιμ
Ο Ιωάννης Γ΄, πολων. Jan III oświęcimski (1366 - 19 Αυγούστου 1405) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε ήταν δούκας του Οσβιέντσιμ (από το 1376).
Βιογραφία
Ήταν ο μονος γιος του Ιωάννη Β΄ δούκα του Οσβιέντσιμ και της Χέντβιχ, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ του Δικαίου, δούκα του Μπζεγκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1394 τη Γιαντβίγκα/Χέντβιχ των Γκεντιμινιδών, κόρη του Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Λάθος (καλαθοσφαίριση)
Σύμφωνα με τον αθλητικογράφο της Boston Globe, Μπομπ Ράιαν, η ιδέα του λάθους διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον συνάδελφό του Τζακ Μπάρι. Τα λάθη καταγράφηκαν επίσημα για πρώτη φορά στο ΑΒΑ κατά τη διάρκεια της περιόδου 1967–68, και αυτή η πρακτική υιοθετήθηκε αργότερα από το NBA κατά τη διάρκεια της χρονιάς 1977–78 μετά τη συγχώνευση NBA-ABA.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Στατιστικά καλαθοσφαίρισης
Τάταροι του Βόλγα
Οι Τάταροι του Βόλγα είναι έθνος τουρκικής καταγωγής στην περιοχή Βόλγα-Ουραλίων της Ρωσίας. Οι Τάταροι του Βόλγα διαιρούνται σε διάφορες υποομάδες. Οι Τάταροι του Βόλγα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εθνότητα της Ρωσίας μετά τους Ρώσους. Οι Τάταροι του Βόλγα αποτελούν το 53% του πληθυσμού του Ταταρστάν και το 25% του πληθυσμού του Μπασκορτοστάν.
Ιστορία των Τατάρων των Βόλγα
Οι Τάταροι που κατοικούν στην δημοκρατία του Ταταρστάν (ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας) αποτελούν το ένα τρίτο των Τατάρων που ζουν σε όλο το κόσμο. Τα υπόλοιπα δύο τρίτα των Τατάρων δεν ζει στο Ταταρστάν. Μερικές ταταρικές κοινότητες εκτός Ταταρστάν αναπτύχθηκαν πριν το ξέσπασμα της Ρωσικής Επανάστασης του 1917, καθώς οι Τάταροι εξειδικεύονταν στο εμπόριο.
Η ετυμολογία του εθνωνύμιου "Τάταροι" δεν είναι ξεκάθαρα γνωστή. Σύμφωνα με μια θεωρία, η λέξη "Τάταροι" προέρχεται από την κινεζική λέξη "τα-ταν" ή "ντα-νταν". Σύμφωνα με την ίδια θεωρία η λέξη πέρασε στα μογγολικά και από εκεί εξαπλώθηκε στον υπόλοιπο κόσμο. Υπάρχει και μια άλλη θεωρία η οποία υποστηρίζει ότι η λέξη "Τάταροι" είναι τουρκικής προέλευσης. Το εθνωνύμιο "Τάταροι" εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον 5ο αιώνα μ.Χ..
Κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα πολλοί Τάταροι έγιναν Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Το 1552, μετά την άλωση του Καζάν, οι Ρώσοι κατέλυσαν το ταταρικό κράτος. Από τότε οι Τάταροι είναι Ρώσοι υπήκοοι. Επειδή οι Ρώσοι συνέδεαν τους Τατάρους με το κράτος της Χρυσής Ορδής (το οποίο κατέκτησε τμήματα της Ρωσίας τον 13ο αιώνα), οι Ρώσοι ανέπτυξαν αρνητικά στερεότυπα για τους Τατάρους. Στην σύγχρονη ρωσική κοινωνία κάποια αρνητικά στερεότυπα για τους Τατάρους έχουν διατηρηθεί. Μερικοί Τάταροι διανοούμενοι προσπαθούν να συνδέσουν την ταταρική κληρονομιά με τους Βουλγάρους του Βόλγα, τουρκικό φύλο που κατοικούσε στα εδάφη του σημερινού Ταταρστάν τον μεσαίωνα.
Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, οι Ρώσοι χρησιμοποιούσαν το εθνωνύμιο "Τάταροι" για όλους τους τουρκικούς λαούς που ζούσαν στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Ωστόσο, στα χρόνια που προηγήθηκαν της ίδρυσης της ΕΣΣΔ οι τουρκικοί λαοί άρχισαν να εγκαταλείπουν τον εθνικό προσδιορισμό "Τάταροι". Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ξεκίνησε η αποκατάσταση του εθνωνυμίου "Τάταροι", οι Τάταροι του Βόλγα αυτοπροσδιορίζονταν ως Μουσουλμάνοι. Πριν τα τέλη του 19ου αιώνα, οι Ρώσοι αξιωματούχοι χρησιμοποιούσαν την λογοτεχνική μορφή της ταταρικής γλώσσας για να επικοινωνήσουν με τους τουρκικούς πληθυσμούς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η συμβολή των Τατάρων του Βόλγα στα μουσουλμανικά εθνικά και πολιτιστικά κινήματα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ήταν σημαντική. Η συμβολή των Τατάρων του Βόλγα στα ρωσικά (και μετέπειτα σοβιετικά) μουσουλμανικά εθνικά και πολιτιστικά κινήματα συνέχισε να είναι σημαντική και μετά την Ρωσική Επανάσταση του 1917. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι αρχές στην Δημοκρατία του Ταταρστάν προσπαθούν να αναιρέσουν τον εκρωσισμό που υπέστη το Ταταρστάν κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ουκρανία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Κράθης όρος
Το όρος Κράθις (γένους θηλυκού, η Κράθις της Κράθιδος) βρίσκεται στη βόρεια Πελοπόννησο. Αναφέρεται όπως και ο ομώνυμος ποταμός που εκβάλλει στον Κορινθιακό  Κόλπο στην περιοχή της Ακράτας σε κείμενα  αρχαίων συγγραφέων - περιηγητών και  ιδιαίτερα του Παυσανία
Γενικές πληροφορίες
Σε διάφορους τουριστικούς οδηγούς το όρος Κράθις τοποθετείται ΝΔ της Ζαρούχλας, δηλαδή στις υπώρειες των Αροανίων (Χελμού).
Σύγχρονοι μελετητές που έχουν ασχοληθεί με την περιοχή Φενεού,τοποθετούν το όρος αυτό μεταξύ του ομώνυμου ποταμού και του οροπεδίου του Φενεού, δηλαδή ανατολικά του ποταμού και δυτικά του οροπεδίου, άλλως ανατολικά της Ζαρούχλας Αχαίας και Δυτικά της Συβίστας (Φενεού) Κορινθίας.
Η πλήρης και προσεκτική και όχι αποσπασματική μελέτη του περιηγητή Παυσανία, οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα, ότι σωστή είναι η δεύτερη, από τις παραπάνω, άποψη- θέση, ότι δηλαδή το όρος η Κράθις που αναφέρει ο Παυσανίας, είναι ο ορεινός όγκος που ορίζεται Δυτικά από τον ομώνυμο ποταμό και  τους οικισμούς Ζαρούχλα και Αγία Βαρβάρα Αχαίας  και Ανατολικά από το Βόρεια τμήμα του οροπεδίου του Φενεού και τους οικισμούς Συβίστα (Φενεός),  Άνω και Κάτω Ταρσός και Σαραντάπηχο Κορινθίας. Ο ορεινός αυτός όγκος συνδέεται με τα Αροάνια στον αυχένα (διάσελο) του Αγίου Νικολάου και έχει υψόμετρο 1.870 μ. με κορυφή την Τούρλα.
Αναφορές από τα αρχαία χρόνια
Παρακάτω παρατίθενται τ΄αναφερόμενα από τον Παυσανία για το όρος Κράθις, στα οποία στηρίζονται και οι δύο απόψεις. Ο Παυσανίας στα Αχαικά (κεφ.25 παρ.11,12) και στα Αρκαδικά (κεφ. 15 παρ.5 και 8) γράφει για τον ποταμό με το όνομα (ο) Κράθις   και για αρκαδικό  όρος από το οποίο πηγάζει με το ίδιο όνομα. Είναι σωστό ότι μία εκ των πηγών του ποταμού αυτού (το Κρυονέρι) ευρίσκεται ΝΔ της Ζαρούχλας. Στις παραπάνω αναφορές στηρίζεται η πρώτη άποψη. Ο Παυσανίας μάλλον παρασύρθηκε από την συνωνυμία όρους και ποταμού και τοποθέτησε την κύρια πηγή    (Κρυονέρι)  του ποταμού στο πραγματικό όρος Κράθις.Όπως φαίνεται από το σύνολο  των  γραφομένων του δεν επισκέφτηκε την πηγή αυτή  ούτε το παρακάτω αναφερόμενο ιερό της Πυρωνίας Αρτέμιδος που το τοποθετεί  επίσης στο όρος Κράθις.
Η δεύτερη άποψη-θέση ότι δηλαδή το όρος (η Κράθις) κείται Ανατολικά του ομώνυμου ποταμού, δηλαδή  Ανατολικά της Ζαρούχλας, στηρίζεται στα παρακάτω αναφερόμενα από τον Παυσανία.
Στα Αρκαδικά κεφ. 17 παρ.6 γράφει ότι από την πόλη της Φενεού  ξεκινά δρόμος που κινείται προς τα Δυτικά και μετα διακλαδώνεται  προς τ΄αριστερά και οδηγεί στον Κλείτορα (κοντά στην σημερινή Κλειτορία-Μαζέικα) και προς τα δεξιά που οδηγεί στην Νωνάκριδα  (έρημη τότε πόλη που βρισκόταν κοντά στους οικισμούς Περιστέρα, Μεσορούγι, Σόλος) και στη Στύγα.Η διακλάδωση αυτή λογικά πρέπει να γινόταν στην περιοχή  του φράγματος- Λίμνης Δόξα.
- Στα Αρκαδικά κεφ. 15 παρ 5 και 8 γράφει ότι ακολουθώντας από την πόλη της Φενεού (τη σημερινή  Αρχαία Φενεό ή Καλύβια) το δρόμο προς Πελλήνη,(κινούμενος δηλαδή από Νότον προς Βορράν), και  μετα το Ιερό του Απόλλωνα (η απόσταση είναι περίπου   3-4  χιλιόμετρα), εισέρχεται κανείς στο δρόμο που οδηγεί στο  όρος Κράθις. Επίσης ότι στο όρος αυτό υπάρχει Ιερό της Πυρωνίας Αρτέμιδας. (Η Πυρωνία ΄Αρτερμις κατα μία άποψη ήταν προστάτιδα των δημητριακών  και η λέξη πυρωνία σχηματίζεται από τις λέξεις πυρός που σημαίνει σίτος και ωνούμαι. Κατα άλλη άποψη  ήταν προστάτιδα της φωτιάς .  Υπέρ της δεύτερης άποψης συνηγορεί η αναφορά του Παυσανία ότι από  το ιερό της έπαιρναν οι Αργείοι  το πύρ για την εορτή των Λερναίων.  Αρκ κεφ. 15 παρ. 5 και 8)).  Ο δρόμος αυτός  θα περνούσε  από την περιοχή του σημερινού οικισμού της Συβίστας (Φενεού).
Ετσι ο Παυσανίας αναφέρεται σε δύο δρόμους,  ένα προς Νωνάκριδα και Στύγα και ένα προς το όρος Κράθις. Αν το όρος Κράθις ήταν ΝΔ της Ζαρούχλας θα ήταν πάνω στο δρόμο  από Φενεό προς  Νωνάκριδα και Στύγα αφού ο δρόμος αυτός θα περνούσε ΝΔ της Ζαρούχλας και από τον αυχένα που συνδέει το εκεί ορεινό όγκο με τα Αροάνια. Έτσι θα έγραφε ότι ο δρόμος αυτός οδηγεί στο όρος Κράθις   (και θα μνημόνευε εκεί την ύπαρξη του Ιερού της Πυρωνίας Αρτέμιδας), στην Νωνάκριδα και στην Στύγα. Από μόνο το στοιχείο αυτό και από τη ύπαρξη και κατεύθυνση άλλου δρόμου που κατα τον Παυσανία οδηγεί στο όρος Κράθις και στο Ιερό της Πυρωνίας  Αρτέμιδας αποδεικνύεται ότι το κατα τον Παυσανία όρος Κράθις κείται Ανατολικά του ποταμού με το ίδιο όνομα.
Ακόμη ο ορεινός όγκος ΝΔ της Ζαρούχλας ευρίσκεται στις υπώρειες των Αροανίων, έχει μικρή σχετικά έκταση, μικρό υψόμετρο (1.300 περίπου μ.) και  είναι  ένας από τους πολλούς όγκους γύρω από τον κύριο όγκο των Αροανίων, χωρίς να είναι διακριτός απ΄αυτά (τα Αροάνια). ΄Ετσι δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως Όρος. Αντίθετα ο ορεινός όγκος Ανατολικά του ποταμού με το όνομα Κράθις, ορίζεται Δυτικά από την κοιλάδα του παραπάνω ποταμού, Ανατολικά από το οροπέδιο του Φενεού, έχει μεγάλη έκταση και ύψος (1.870 μ.) και διακρίνεται από τα Αροάνια που κείνται Δυτικά του και την Κυλλήνη που κείται Ανατολικά του.΄Ετσι έχει τα χαρακτηριστικά του Όρους. Σημειωτέον ότι δεν φέρει κάποιο άλλο όνομα.
Ακόμα ο Παυσανίας γράφει (Αρκ κεφ. 15 παρ.8) ότι το όρος Κράθις (το επ' Άρτεμιν) ήταν όριο της Φενεού προς την Αχαία και  ειδικά προς την ενδοχώρα της Αίγειρας  (την Αιγειράτιδα), πράγμα που δεν θα ήταν σωστό αν το όρος Κράθις ήταν ΝΔ της Ζαρούχλας, αφού τότε θα ήταν ολόκληρο εντός της περιοχής της Νωνάκριδας, την οποία ο Παυσανίας θεωρεί ως ανήκουσα στην ευρύτερη περιοχή της Φενεού. (Αρκ. Κεφ.18 παρ. 7,8)
Σχετικά με την ετυμολογία του ονόματος Κράθις και ειδικά του ονόματος του ποταμού ο Στράβων αναφέρει ότι η λέξη Κράθις προέρχεται από το ρήμα Κέρνημι ή Κεράννυμι (απαρέμφατο Κέρνασθαι),που σημαίνει σμίγω, αναμειγνύω και ότι τούτο οφείλεται στο ότι για τον σχηματισμό του ποταμού αυτού σμίγουν νερά απο πολλές πηγές. Η εξήγηση αυτή είναι λογικοφανής,  όμως προσκρούει σε δύο στοιχεία. Πρώτον  στο ότι το να σμίγουν περισσότερες της μίας πηγές  για να σχηματίσουν ένα ποτάμι είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση ώστε να δικαιολογείται το παραπάνω όνομα. Δεύτερον στο ότι δεν υπάρχει κανένα όρος που να φέρει το όνομα του ποταμού που πηγάζει απ΄αυτό, αντίθετα υπάρχουν ποτάμια που φέρουν το όνομα του όρους από το οποίο πηγάζουν (πχ Αροάνιος ποταμός, ποταμός Ερύμανθος). Έτσι ο ποταμός (ο) Κράθις   φαίνεται να οφείλει τ΄ονομά του στο όρος Κράθις γιατί κινείται   κατα μήκος του όρους αυτού, αλλά και γιατί  δέχεται σημαντική ποσότητα υδάτων από τις δυτικές κλιτύες του όρους αυτού. Επομένως είναι αντικείμενο έρευνας η ετυμολογία του ονόματος του όρους (η Κράθις)  που ίσως να προέρχεται όχι από το ρήμα Κεράννυμι αλλά από κάποια παράγωγη λέξη του ρήματος αυτού, που έχει σχέση με κάποιο ιδιαίτερο γεωλογικό   ή άλλο χαρακτηριστικό του όρους αυτού.
Πηγές
Κατηγορία:Βουνά της Αχαΐας
Μαρία Κομορνίτσκα
Ο Πιότρ Οντμιένιετς Βλαστ, η Μαρία Γιακουμπίνα Κομορνίτσκα  (γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου 1876 στο Γκράμποφ νατ Πιλίτσα, πέθανε στις 8 Μαρτίου 1949 στην Ιζαμπέλιν) ήταν Πολωνός συγγραφέας της περιόδου της Νέας Πολωνίας, μεταφραστής και λογοτεχνικός κριτικός. Ο Βλαστ ποτέ δεν αρνήθηκε ούτε απέρριψε την ανδρική ταυτότητα, σε αντίθεση με τη θηλυκή.
Βιογραφία
Οι γονείς του Βλαστ ήταν οι Αουγκουστίν Κομορνίτσι και Άννα Ντούνιν-Βασόβιτς, ο παππούς του ήταν ο Τεοντόρ Άνζελμ Ντζβόνκόφσκι (1764-1850). Ο συγγραφέας προήλθε από μια εύπορη οικογένεια γαιοκτημόνων, και πέρασε την παιδική του ηλικία σε ένα ακίνητο στο Γκράμποφ. Το 1889 η Άννα Ντούνιν-Βασόβιτς ήρθε στη Βαρσοβία με τα 6 παιδιά της, για να τους παρέχει μαθήματα από τους καλύτερους δασκάλους (στην Πιότρ διδάχθηκε λογοτεχνία από τον καθηγητή Πιότρ Χμιελόφσκι). Ο Βλαστ είχε ένα λογοτεχνικό ντεμπούτο σε μια εφημερίδα "Gazeta Warszawska" το 1892 με διηγήματα Από τη ζωή ενός Φτωχού, και του Στάσκα (Z życia nędzarza και Staszka). Το 1883 η ίδια εφημερίδα δημοσίευσε μια νουβέλα Αποχωρισμός (Rozłąka). Το 1894 μια συλλογή διηγήσεων Σκίτσα (Szkice) δημοσιεύθηκε, την ίδια χρονιά η «Gazeta Poznańska» δημοσίευσε ένα δράμα Τραυματίας (Skrzywdzeni). Στη συνέχεια, υπό την πίεση του πατέρα, ο Βλαστ πήγε στο Cambridge, για να παρακολουθήσει διαλέξεις στο Κολλέγιο Νιούνχαμ για έξι μήνες. Το ημερολόγιο της διαμονής δημοσιεύθηκε με τον ειρωνικό τίτλο Νεανικός Παράδεισος (Youth Paradise) στις αρχές του 1896. Μετά την επιστροφή, οι Βλαστ, Βάτσλαφ Ναλκόφσκι και Τσεζάρι Τζέλεντα δημοσίευσαν το 1895 ένα λογοτεχνικό μανιφέστο Forpoczty.
Τον Ιούνιο του 1898 παντρεύτηκε με τον ποιητή Γιαν Λεμάνσκι. Ο γάμος θεωρήθηκε ανεπιτυχής και ο Λεμάνσκι θεωρήθηκε ορμητικός και παθολογικά ζηλιάρης. Σύμφωνα με την αφήγηση του Γιαν Λορεντόβιτς, κατά τη διάρκεια του μήνα του μέλιτος, ο Λεμάνσκι πυροβόλησε τη σύζυγό του δύο φορές με ένα πιστόλι στο Πάρκο Πλάντι της Κρακοβίας. Η σχέση διαλύθηκε μετά από δύο χρόνια.
Σύμφωνα με τη Μαρία Ντερναλόβιτς, 1907 στο ξενοδοχείο Μπαζάρ στο Πόζναν (κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με τη μητέρα του στο Κόλμπεργκ ) ο Βλαστ έκαψε γυναικεία φορέματα στο φούρνο και ανακήρυξε τον εαυτό του άνδρα. Από τότε και στο εξής, ο Βλαστ φορούσε μόνο ανδρικά ρούχα, κάπνιζε σωλήνα, έκοψε τα μαλλιά κοντά, και είχε αφαιρέσει ορισμένα δόντια (για να πάρει ένα πιο αρσενικό σχήμα προσώπου  ) και κατά συνέπεια χρησιμοποίησε το όνομα ''Piotr Odmieniec Włast. '' Ο Καθηγητής Μπόγκνταν Ζακρζέφσκι υπενθύμισε ότι ο Πιότρ ήταν ένας φιλικός και πολύ ενδιαφέρων συνομιλητής, η μόνη του προϋπόθεση ήταν η χρήση αρσενικών τύπων, αναφερόμενος σε αυτόν.
Ο Βλαστ όχι μόνο δήλωσε τον εαυτό του ως άντρα, αλλά και αναγνώρισε τον εαυτό του ως τη νέα ενσάρκωση του Πιότρ Βλαστ, του θρυλικού ιδρυτή της οικογένειας Ντούνιν (της Άννας Ντούνιν-Βασόβιτς). Η οικογένεια τον είχε ανακηρύξει τρελό. Ο Βλαστ έμεινε σε σανατόρια και νοσοκομεία τα έτη 1907-1914. Το 1914 ο Βλαστ επέστρεψε στο Γκράμποφ, για να αρχίσει να γράφει το τελευταίο του έργο, Xięgi poezji idyllicznej (Βιβλία ειδυλλιακής ποίησης). Μέχρι το τέλος της ζωής του είχε ξεχαστεί εντελώς ως συγγραφέας. Το 1944, λόγω ζημιών από τον πόλεμο, ο Βλαστ εγκατέλειψε την οικογενειακή περιουσία. Πέθανε σε ιατρικό ίδρυμα στη Ιζαμπέλιν το 1949. Η επιτύμβια πλάκα του βρίσκεται στο στρατιωτικό νεκροταφείο Ποβάτσκι (ως Μαρία Κομορνίτσκα-Λεμάνσκα (ενότητα B / 20 (7/22)).
Κληρονομιά
Το έργο του Πιότρ Βλαστ (ως Μαρία Κομορνίτσκα) δημοσιεύθηκε το 1996 από τη ερευνήτρια λογοτεχνίας Μαρία Πόντραζα-Κβιατκόφσκα. Στη δεκαετία του ογδόντα η Μαρία Γιάνιον δημοσίευσε το δοκίμιο "Πού είναι η Λεμάνσκα;" αφιερωμένο στον Βλαστ - η ανατύπωσή του στο βιβλίο "Kobiety i duch inności" (1996), καθώς και η δημοσίευση σε αυτό το βιβλίο ενός άλλου σκετς του Γιάνιον αφιερωμένου στον Βλαστ "Μαρία Κομορνίτσκα, εις μνήμη", αύξησε το ενδιαφέρον των μελετητών για τον νέο Πολωνό συγγραφέα. Τον 21ο αιώνα, πραγματοποιήθηκε η αναγέννηση του Βλαστ - φεμινιστικοί κριτικοί, ΛΟΑΤ μελετητές, και δημοσιογράφοι ενδιαφέρθηκαν για τη ζωή και το έργο του συγγραφέα. Αξιοσημείωτη είναι η μονογραφία (565 σελίδες) Strącona Bogini της Μπριγκίντα Χέλμπιγκ, που δημοσιεύθηκε το 2010 στην Κρακοβία.
Ο Βίκτωρ Ντίναρσκι, μελετητής διαφυλικών ομιλιών, δήλωσε ότι «η Μαρία Κομορνίτσκα δεν υπήρχε ποτέ / υπήρξε εκεί». . Η Μάρτα Κονάρζεφσκα, όταν έγραφε το κείμενο για τον συγγραφέα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Replika" - όπως ο Κριστόφ Τόμασικ στο Homobiografie, σεβάστηκε το όνομα και την ταυτότητα φύλου, που επέλεξε ο συγγραφέας. Ο Τόμασικ αναρωτήθηκε στο βιβλίο του: "Το ερώτημα παραμένει αν ο Βλαστ στη μεταμόρφωσή του ενδιαφερόταν περισσότερο, για να γίνει άνδρας ή απλά άνθρωπος", καθώς εκείνη την εποχή μια γυναίκα ήταν στην πραγματικότητα υποδεέστερο ανθρώπινο ον, πράγμα το οποίο επισημάνθηκε επίσης, μεταξύ άλλων, από τη Ζόφια Ναλκόφσκα.
Για να σηματοδοτήσει την 60η επέτειο του θανάτου του ποιητή, ένα μνημείο αποκαλύφθηκε στις 8 Μαρτίου 2009 από τον Γεν. Στανίσλαβ Νάλετς-Κομορνίτσκι (ανιψιός του ποιητή) στην πατρίδα του Γκράμποφ νατ Πιλίτσα. Τον Ιούλιο του 2016, η Βάρκα γιόρτασε την 140η επέτειο από τη γέννηση της Μαρία Κομορνίτσκα με τη συμμετοχή των Μπριγκίντα  Χέλμπιγκ και Τόμας Κομορνίτσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές
Άγιος Λουκάς (συνοικία Αμμοχώστου)
Ο Άγιος Λουκάς είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα νότια συνορεύει με την Χρυσοσπηλιώτισσα, στα νοτιοδυτικά με τη Δερύνεια, δυτικά με την Αχερίτου, στα βόρεια με την Έγκωμη, στα ανατολικά με τη Σαλαμίνα και στα νοτιοανατολικά με την Παλαιά Αμμόχωστο και τον Άγιο Ιωάννη.
Εκκλησία Αγίου Λουκά
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελιστή Λουκά. Ο ναός είναι ημιτελής καθώς ο παλιός ναός κατεδαφίστηκε πριν το 1974 για να οικοδομηθεί ο νεότερος. Επιπλέον, στην ενορία υπήρχε ένα μικρό εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα και ένα πιο μικρό του Χρυσοσώτηρος.
Εκπαιδευτήρια
Στην ενορία Αγίου Λουκά υπήρχε Γυμνάσιο και το Δημοτικό της Νέας Σμύρνης.
Διάφορα οργανωμένα σύνολα
Στην ενορία Αγίου Λουκά έδρευε ο Σύλλογος Πρόοδος Αγίου Λουκά, ο οποίος είχε αθλητική και πολιτιστική δράση. Επιπλέον, λίγα χρόνια πριν την εισβολή είχε ιδρυθεί και το ΘΟΪ Αγίου Λουκά, το οποίο διέθετε μόνο ποδοσφαιρική ομάδα.
Γειτονιές Αγίου Λουκά
Οι γειτονιές του Αγίου Λουκά ήταν η Παμπούλα, η Λίμνη, η Νέα Σμύρνη, η βόρεια πλευρά του Λάξη και η περιοχή του σφαγείου μέχρι το 201 τάγμα πεζικού.
Kawanishi E15K
Το Kawanishi E15K Shiun (紫雲, "βιολετί σύννεφο") ήταν ιαπωνικό μονοκινητήριο αναγνωριστικό υδροπλάνο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Σύμμαχοι του έδωσαν την ονομασία αναφοράς Norm.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το 1939 το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό ζήτησε από την Kawanishi να αναπτύξει νέο ταχύ διθέσιο αναγνωριστικό υδροπλάνο, το οποίο θα έπρεπε να έχει επαρκείς επιδόσεις ώστε να μπορεί να ξεφεύγει από τα εχθρικά μαχητικά. Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό τα καινούργια υδροπλάνα θα επιχειρούσαν από μια νέα κλάση καταδρομικών που θα συντόνιζαν στολίσκους υποβρυχίων. Αποστολή των υδροπλάνων θα ήταν ο εντοπισμός στόχων. Η ναυπήγηση του πρώτου εκ των καταδρομικών αυτών, του Ōyodo, επίσης ξεκίνησε το 1939.
Το E15K ήταν ένα μονοκινητήριο χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο το οποίο προωθούνταν από ένα αστεροειδή κινητήρα Mitsubishi MK4D Kasei 14 μέγιστης ισχύος 1.460 hp. Ο κινητήρας κινούσε δύο δίφυλλες έλικες που στρέφονταν με αντίθετη φορά, επρόκειτο δε για το πρώτο ιαπωνικό αεροσκάφος με αυτή την διάταξη. Υπήρχε ένας κύριος πλωτήρας κάτω από την άτρακτο καθώς και δύο αναδιπλούμενοι βοηθητικοί στις πτέρυγες. Σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης ο κύριος πλωτήρας μπορούσε να αποσπασθεί εν πτήσει προκειμένου να αυξηθεί η ταχύτητα του αεροσκάφους. ) to escape enemy fighters.
Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 5 Δεκεμβρίου 1941, ενώ άλλα πέντε πρωτότυπα ολοκληρώθηκαν στα 1941-42. Παρουσιάστηκαν διάφορα προβλήματα, ειδικά με τους ανασυρόμμενους βοηθητικούς πλωτήρες, ενώ συνέβησαν και αρκετά ατυχήματα. Τελικά αποφασίστηκε οι πλωτήρες να είναι σταθεροί ενώ τοποθετήθηκε ο ισχυρότερος κινητήρας Mitsubishi MK4S Kasei 24 προκειμένου να αντισταθμιστούν οι απώλειες στις επιδόσεις.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το E15K1 παρήχθη σε πολύ μικρούς αριθμούς: έξι στάλθηκαν στο Παλάου, αλλά όλα τους καταρρίφθηκαν σύντομα από εχθρικά μαχητικά. Ο κύριος πλωτήρας πολλές φορές δεν αποσυνδέονταν όπως προβλέπονταν. Τελικά αποφασίστηκε η διακοπή της παραγωγής του τύπου, μετά από μόλις 15 μονάδες (συμπεριλαμβανομένων των πρωτοτύπων).
Βιβλιοθήκη
E15K Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Υδροπλάνα Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Εκστρατεία στη Συρία και το Λίβανο (1941)
Το καλοκαίρι του 1941, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, βρετανικά στρατεύματα εισέβαλαν στη Συρία και το Λίβανο, που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Γαλλίας του Βισύ. Η Βρετανική Εκστρατεία στη Συρία και το Λίβανο (είναι γνωστή και ως Επιχείρηση Εξαγωγέας - Operation Exporter) ξεκίνησε στις 8 Ιουνίου και ολοκληρώθηκε στις 14 Ιουλίου 1941 και κατά τη διάρκειά της έχασαν τη ζωή τους συνολικά περισσότεροι από 10.000 στρατιώτες. Η εν λόγω εκστρατεία έληξε με την υπογραφή της Ανακωχής της Saint Jean d'Acre, στις 14 Ιουλίου, στους στρατώνες  Sidney Smith, στα περίχωρα της Βηρυτού.
Σκοπός της εισβολής των Βρετανών στη Συρία και το Ιράκ ήταν να εμποδίσουν τη Ναζιστική Γερμανία να χρησιμοποιήσει την ελεγχόμενη από τη Γαλλία του Βισύ Συριακή Δημοκρατία και το Γαλλικό Λίβανο ως βάσεις για επιθέσεις στην Αίγυπτο. Είχε προηγηθεί το πραξικόπημα της 1ης Απριλίου 1941 στο Ιράκ και η κατάληψη της εξουσίας από τους ιρακινούς εθνικιστές υπό τον Ρασίντ Αλί, που στη συνέχεια στράφηκαν για βοήθεια στη Ναζιστική Γερμανία, ο Αγγλοϊρακινός πόλεμος (2 -31 Μαΐου 1941), που οδήγησε στην ανατροπή του καθεστώτος του Αλί και στην τοποθέτηση μιας κυβέρνησης ανδρείκελων, απόλυτα ελεγχόμενης από τους Βρετανούς, η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και η κατάληψη της Κρήτης ενώ οι Βρετανοί, στα πλαίσια της Western Desert Campaign (1940–1943), στη Δυτική Αφρική, ετοίμαζαν την Επιχείρηση Battleaxe για να άρουν την Πολιορκία του Τομπρούκ και στην Εκστρατεία στην Ανατολική Αφρική (10 Ιουνίου  1940 – 27 Νοεμβρίου 1941), πολεμούσαν στην Αιθιοπία και την Ερυθραία. Η Συρία και ο Λίβανος μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσαν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά τη διάλυση της τέθηκαν υπό Γαλλική Εντολή, το 1923, και το 1936 η Γαλλία παραχώρησε αυτονομία στη Συρία διατηρώντας το δικαίωμα να έχει στη χώρα στρατό και δύο αεροδρόμια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Συρίας Κατηγορία:Ιστορία του Λιβάνου Κατηγορία:Γαλλική Εντολή για τη Συρία και το Λίβανο
Βήματα (καλαθοσφαίριση)
Στην καλαθοσφαίριση, τα βήματα είναι μία παράβαση των κανόνων που συμβαίνει όταν ένας παίκτης που κρατάει τη μπάλα μετακινεί παράνομα το ένα ή και τα δύο του πόδια. Τα βήματα ονομάζονται επίσης, κυρίως σε ένα παιχνίδι στρίτμπολ, «περπάτημα». Εάν το πόδι του άξονα σηκωθεί, πρέπει να γίνει πάσα ή προσπάθεια για καλάθι πριν το πόδι του άξονα (πίβοτ) επανέλθει στο παρκέ. Στο NBA και τη FIBA, οι παίκτες έχουν επίσης ένα "βήμα συγκέντρωσης".
Όταν ένας παίκτης έχει κάνει περισσότερα από δύο βήματα χωρίς η μπάλα να έχει ντριμπλάρει, καταγγέλλεται παράβαση βημάτων. Το 2018, η FIBA αναθεώρησε τον κανόνα ούτως ώστε να μπορεί κανείς να κάνει ένα "βήμα συγκέντρωσης" πριν κάνει τα δύο βήματα. Μία παράβαση βημάτων μπορεί επίσης να κληθεί μέσω μεταφοράς ή ενός μη καθιερωμένου ποδιού περιστροφής. Εάν το πόδι περιστροφής ενός παίκτη αλλάξει ή μετακινηθεί, θεωρείται ότι κάνει βήματα.
NCAA
Κανόνας 9, Ενότητα 5. Βήματα
Άρθρο 1. Ένας παίκτης δεν πρέπει να κάνει βήματα με τη μπάλα.
Άρθρο 2. Η μετακίνηση συμβαίνει όταν ένας παίκτης που κρατάει τη μπάλα κινεί το ένα πόδι ή και τα δύο πόδια προς οποιαδήποτε κατεύθυνση πέραν των καθορισμένων ορίων που περιγράφονται στο παρόν τμήμα.
Άρθρο 3. Ένας παίκτης που πιάνει τη μπάλα και με τα δύο πόδια στον αγωνιστικό χώρο μπορεί να περιστρέφεται χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε πόδι. Όταν το ένα πόδι σηκώνεται, το άλλο είναι το πόδι περιστροφής.
Άρθρο 4. Ένας παίκτης που πιάνει τη μπάλα ενώ κινείται ή τελειώνει μία ντρίμπλα μπορεί να σταματήσει και να δημιουργήσει ένα πόδι περιστροφής ως εξής:
Άρθρο 5. Αφού κάποιος σταματήσει και σταθεροποιήσει το πόδι περιστροφής:
Άρθρο 6. Αφού κάποιος σταματήσει όταν κανένα από τα δύο πόδια δεν μπορεί να είναι το πόδι περιστροφής:
Άρθρο 7. Ένας παίχτης κάνει βήματα όταν πέφτει στον αγωνιστικό χώρο ενώ κρατάει τη μπάλα χωρίς να διατηρεί το πόδι περιστροφής.
NFHS
Ο κανόνας βημάτων της Εθνικής Ομοσπονδίας Πολιτειακών Ενώσεων Λυκείων (NFHS) είναι σχεδόν πανομοιότυπος με τον κανόνα του NCAA, με ένα πρόσθετο άρθρο που διευκρινίζει τους περιορισμούς σχετικά με τον παίκτη που κρατάει τη μπάλα ενώ βρίσκεται στο παρκέ.
ΝΒΑ
Κανόνας 10, Ενότητα 13 —Βήματα
α. Ένας παίκτης που λαμβάνει τη μπάλα ενώ στέκεται ακίνητος μπορεί να περιστραφεί, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε πόδι ως πόδι περιστροφής.
β. Ένας παίκτης που λαμβάνει τη μπάλα ενώ προχωράει ή μετά την ολοκλήρωση μίας ντρίμπλας, μπορεί να κάνει δύο βήματα για να σταματήσει, να πασάρει ή να σουτάρει τη μπάλα. Ένας παίκτης που λαμβάνει τη μπάλα ενώ προχωράει πρέπει να αφήσει τη μπάλα για να ξεκινήσει τη ντρίμπλα του πριν από το δεύτερο βήμα του.
Το πρώτο βήμα γίνεται όταν ένα πόδι ή και τα δύο πόδια αγγίζουν το δάπεδο αφού αποκτήσουν τον έλεγχο της μπάλας.
Το δεύτερο βήμα γίνεται μετά το πρώτο βήμα, όταν το άλλο πόδι ακουμπήσει στο πάτωμα ή όταν και τα δύο πόδια ακουμπήσουν στο πάτωμα ταυτόχρονα.
Ένας παίκτης που προσγειώνεται με το ένα πόδι πρώτος μπορεί να κάνει περιστροφή μόνο με αυτό το πόδι.
γ. Κατά την έναρξη μίας ντρίμπλας μετά από (1) παραλαβή της μπάλας ενώ στέκεται ακίνητος ή (2) νόμιμο σταμάτημα, η μπάλα πρέπει να βγει από το χέρι του παίκτη πριν το πόδι περιστροφής σηκωθεί από το δάπεδο.
δ. Εάν ένας παίκτης, με την μπάλα στην κατοχή του, σηκώσει το πόδι του από το δάπεδο, πρέπει να πασάρει ή να σουτάρει πριν το πόδι του επιστρέψει στο δάπεδο. Αν του πέσει η μπάλα στον αέρα, μπορεί να μην είναι ο πρώτος που θα αγγίξει τη μπάλα.
ε. Ένας παίκτης που πέφτει στο πάτωμα ενώ κρατάει τη μπάλα ή ενώ σταματάει, δεν μπορεί να αποκτήσει πλεονέκτημα γλιστρώντας.
στ. Ένας παίκτης που επιχειρεί γκολ εντός γηπέδου δεν μπορεί να είναι ο πρώτος που αγγίζει τη μπάλα, εάν αυτή δεν αγγίξει το ταμπλό, το δακτύλιο του καλαθιού ή κάποιον άλλο παίκτη.
ζ. Ένας παίκτης δεν επιτρέπεται να αγγίξει πρώτος τη δική του πάσα, εκτός αν η μπάλα αγγίξει το ταμπλό, το δαχτυλίδι του καλαθιού ή κάποιον άλλο παίκτη.
η. Μετά τον τερματισμό της ντρίμπλας ή την απόκτηση του ελέγχου της μπάλας, ο παίκτης δεν μπορεί να αγγίξει το δάπεδο διαδοχικά με το ίδιο πόδι (άλμα).
Σύμφωνα με ορισμένους παρατηρητές, η εφαρμογή του κανόνα, όπως είναι γραμμένος, δεν είναι απαραίτητα αυστηρή στο ΝΒΑ και οι παραβιάσεις που γίνονται με ταξίδια συχνά παραβλέπονται.
FIBA
Άρθρο 25 των Επίσημων Κανόνων Καλαθοσφαίρισης της FIBA 2018:
25.1 Ορισμός
25. 1. 1. Τα βήματα είναι η παράνομη κίνηση του ενός ποδιού ή και των δύο ποδιών πέρα από τα όρια που περιγράφονται στο παρόν άρθρο, προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, ενώ κρατάτε μία ζωντανή μπάλα στον αγωνιστικό χώρο.
25.2. Κανόνας
25. 2. 1. Καθιέρωση πόδι περιστροφής από παίκτη που πιάνει ζωντανή μπάλα στον αγωνιστικό χώρο:
25. 2. 2. Ένας παίκτης πέφτει, ξαπλώνει ή κάθεται στο πάτωμα:
Ποινή
Η μπάλα καθίσταται νεκρή και η αντίπαλη ομάδα κερδίζει ένα πέταγμα εντός των ορίων που βρίσκεται πλησιέστερα στο σημείο όπου έλαβε χώρα η παράβαση σύμφωνα με τους κανόνες του NCAA και του NFHS. Σύμφωνα με τους κανόνες του ΝΒΑ, η μπάλα δίνεται στην αντίπαλη ομάδα στο πλησιέστερο σημείο, αλλά όχι πιο κοντά στη γραμμή βάσης από τη γραμμή των ελεύθερων βολών.
Στο νέτμπολ
Οι κανόνες του νέτμπολ δεν επιτρέπουν στους παίκτες να αφήσουν το πόδι που προσγειώνεται να αγγίξει ξανά το έδαφος, αν αυτό έχει σηκωθεί καθόλου, ενώ έχουν την μπάλα στην κατοχή τους, οπότε οι παίκτες μπορούν να κάνουν 1,5 βήμα κρατώντας την μπάλα. Η περιστροφή δεν μετράει ως βήμα. Οι παίκτες δικαιούνται να ισορροπήσουν στο άλλο πόδι, εάν το πόδι προσγείωσης ανασηκωθεί. Η παράβαση αυτού του κανόνα ονομάζεται συνήθως βήματα όπως στο μπάσκετ.
Ο κανόνας 14. 3 της IFNA αναφέρει:
Μία ελεύθερη πάσα δίνεται στην αντίπαλη ομάδα όπου έγινε η παράβαση.
Στο κόρφμπολ
Στο κόρφμπολ, οποιοδήποτε πόδι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άξονας περιστροφής, ανεξάρτητα από το ποιο πόδι αγγίζει πρώτο το έδαφος. Αυτό σημαίνει ότι στην πράξη μπορεί κανείς να κάνει 2,5 βήματα, π. χ. προσγειώνεται στο δεξί πόδι, κατεβάζει το αριστερό και μετατοπίζει το δεξί. Το αριστερό πόδι είναι ο άξονας σε αυτή την περίπτωση. Το αριστερό πόδι μπορεί στη συνέχεια να ανασηκωθεί, αλλά δεν μπορεί να επανατοποθετηθεί.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ποινές καλαθοσφαίρισης
Ιερός Ναός του Σωτήρα Χριστού (Τεμένια Σελίνου)
Ο Ιερός Ναός του Σωτήρα Χριστού (Τεμένια Σελίνου). Ο ναός του Σωτήρος Χριστού στο συνοικισμό Λαζοπουλιανά Τεμενίων Σελίνου κτίστηκε σε δυο οικοδομικές φάσεις. Η πρώτη ανάγεται στον 13ο αι., οπότε και κτίστηκε ο μονόχωρος, καμαροσκέπαστος ναός που διαμορφώνεται εσωτερικά με τυφλά αψιδώματα. Η δεύτερη ανάγεται στον 14ο αι., όταν προστέθηκε στα δυτικά αυτοτελής νάρθηκας στη μορφή μονόχωρου με τρούλο ναού. Ο αρχικός ναός τοιχογραφήθηκε κατά τα τέλη του 13ου αι. από ζωγράφο που είχε δεχθεί δυτικές επιδράσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κρήτη
Ραδιοτηλεσκόπιο Σεληνιακού Κρατήρα
thumb
Το Ραδιοτηλεσκόπιο Σεληνιακού Κρατήρα (αγγλ.: Lunar Crater Radio Telescope, LCRT) είναι πρόταση του Ινστιτούτου Προηγμένων Εννοιών της NASA (NIAC) για τη δημιουργία ενός ραδιοτηλεσκοπίου εξαιρετικά μεγάλου μήκους κύματος εντός ενός κρατήρα στην αθέατη πλευρά της σελήνης. Εάν ολοκληρωθεί, το τηλεσκόπιο θα είναι το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο πλήρους διαφράγματος στο ηλιακό σύστημα με διάμετρο 1 χιλιομέτρου.
thumb|left|300px|Η ιδέα των διαδικασιών για την κατασκευή του LCRT.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ραδιοτηλεσκόπια
Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (Κάντανος Σελίνου)
Ο Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (Κάντανος Σελίνου). Στον οικισμό Τραχινιάκο, δυτικά της Καντάνου, βρίσκεται ο βυζαντινός ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Σύμφωνα με σωζόμενη επιγραφή, ο ναός ανακαινίστηκε το 1328-1329 από τις τρεις γενεές της οικογένειας των Τραχινιάκων, που, όπως φαίνεται, ήταν και οι πρώτοι κάτοικοι του οικισμού. Είναι τοιχογραφημένος και στην τοιχοδομία του έχουν ενσωματωθεί δομικά υλικά από παλαιότερους ναούς. Σύμφωνα με τον Gerola, στις αρχές του 19ου αι. ο ναός είχε κτιστό τέμπλο.
Πηγές
Ιωαννη Προδρομου
Ιερός Ναός Παναγίας (Ανισαράκι Καντάνου Σελίνου)
Ο Ιερός Ναός Παναγίας (Ανισαράκι Καντάνου Σελίνου). Λίγο έξω από την Κάντανο Σελίνου, στο μικρό οικισμό Ανισαράκι, υπάρχει ο ναός της Παναγίας, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Πρόκειται για έναν μονόχωρο ναό, στεγασμένο με οξυκόρυφη καμάρα, που ενισχύεται από δύο σφενδόνια στηριγμένα σε υφαψίδια. Περιέχει πλούσιο τοιχογραφικό διάκοσμο, από τεχνίτη του 15ου αι. με ακαδημαϊκές καταβολές, με παραστάσεις αγίων και σκηνές από τον ευαγγελικό και Θεομητορικό κύκλο.
Πηγές
Παναγιας
Έκτος παίκτης
Μία συνηθισμένη στρατηγική είναι να τοποθετείται ένας καλός σκόρερ ως έκτος παίκτης όταν η αρχική σύνθεση έχει ήδη αρκετούς σκόρερ. Σε αυτή την περίπτωση, ο έκτος παίκτης θα εισέλθει στο παιχνίδι χωρίς η ομάδα να υποστεί πτώση στο σκορ. Αυτό χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των πρωταθλημάτων των Chicago Bulls με τον φόργουορντ Τόνι Κούκοτς και πιο πρόσφατα με τον Μανού Τζινόμπιλι των Σαν Αντόνιο Σπερς, τον Λεάντρο Μπαρμπόσα κατά τη διάρκεια της θητείας του στους Φοίνιξ Σανς, τον Τζέισον Τέρι κατά τη διάρκεια της θητείας του με τους Ντάλας Μάβερικς, τον Τζέιμς Χάρντεν στους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ, και ο Τζαμάλ Κρόφορντ στους Λος Άντζελες Κλίπερς. Μία διαφορετική στρατηγική είναι να περιμένεις να εξελιχθεί το παιχνίδι, αφήνοντας ούτως τον έκτο παίκτη να διαβάσει τα αδύναμα σημεία του αντιπάλου και να τα εκμεταλλευτεί μόλις εισέλθει. Ο Θοδωρής Παπαλουκάς έφερε αυτή την τακτική σε άλλο επίπεδο τόσο για την ΤΣΣΚΑ και τον Ολυμπιακό όσο και για την Εθνική Ελλάδας.
Ο θρυλικός προπονητής των Μπόστον Σέλτικς, Ρεντ Άουερμπαχ πιστώνεται με τη δημιουργία του έκτου παίχτη. Χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον γκαρντ Φρανκ Ράμσεϊ, ο οποίος έπαιξε πίσω από το πανθεϊκό δίδυμο των Μπομπ Κούζι και Μπιλ Σάρμαν, σε αυτήν την θέση στην αρχή της δυναστείας των Σέλτικς. Αν και ο Ράμσεϊ ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες των Σέλτικς, ένιωθε πιο άνετα να έρχεται από τον πάγκο και ο Όρμπακ ήθελε τους καλύτερους παίκτες του φρέσκους και στη σύνθεση στο τέλος των κλειστών αγώνων. Ο πιο διάσημος έκτος παίκτης, ωστόσο, ήταν ο συμπαίκτης του Τζον Χάβλιτσεκ, ο οποίος έφερε επανάσταση σε αυτήν την θέση κατά τη διάρκεια της 16χρονης σταδιοδρομίας του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης
Μητροκλής
Ο Μητροκλής (Αρχαία Ελληνικά: Μητροκλῆς; περίπου 325 π.Χ.) ήταν κυνικός φιλόσοφος από τη Μαρώνεια. Σπούδασε στο Λύκειο του Αριστοτέλη με δάσκαλο τον Θεόφραστο και τελικά έγινε οπαδός του Κράτη του Θηβαίου, ο οποίος παντρεύτηκε την αδερφή του Μητροκλή, την Ιππαρχία. Ελάχιστα σώζονται από τα γραπτά του, αλλά είναι σημαντικός ως ένας από τους πρώτους Κυνικούς, που υιοθέτησε την πρακτική της συγγραφής ηθικών ανεκδότων (χρείαι) για τον Διογένη και άλλους Κυνικούς.
Βιογραφία
Είτε αυτή η ιστορία είναι αληθινή είτε όχι, ο συμβολισμός για τους Κυνικούς είναι ότι απέδειξε την επουσιώδη εκπαίδευση του Μητροκλή μέχρι εκείνη την εποχή. Ως μαθητής του Θεόφραστου μπορεί να έμαθε πολλές πληροφορίες, αλλά εξακολουθούσε να έχει εμμονή με τις κοινωνικές συμβάσεις και τους καλούς τρόπους, σε σημείο που να είναι έτοιμος να πεθάνει από την ντροπή. Με τη βοήθεια του Κράτη μπόρεσε να αφήσει τους παλιούς του τρόπους και να υιοθετήσει μια κυνική ζωή απαλλαγμένη από συμβάσεις και να βρει την αληθινή ευτυχία.
Γραπτά κείμενα
Ο Μητροκλής ήταν άνθρωπος με μεγάλες ικανότητες και έγραψε πολλά έργα, αλλά ελάχιστα από τη σκέψη του σώζονται. Ήταν αντίθετος με τον πλούτο εκτός και αν τον χρησιμοποιούσαν σωστά. Και χώρισε τα πράγματα σε αυτά, που μπορούν να αγοραστούν με χρήματα (όπως ένα σπίτι), και σε αυτά που χρειάζονται χρόνο και φροντίδα, όπως η εκπαίδευση. Ένα από τα έργα του ονομαζόταν Χρείαι ( Αρχαία Ελληνικά: Χρεῖαι), δηλαδή Ανέκδοτα, ή Αποφθέγματα. Έτσι έγινε ένας από τους πρώτους που συνεισέφεραν στη σημαντικότερη λογοτεχνική μορφή τέχνης για τους Κυνικούς: χιλιάδες ανέκδοτα συσσωρεύτηκαν (και εφευρέθηκαν) σχετικά με τον Διογένη, τον Κράτη και άλλους Κυνικούς, όλα παρέχοντας ηθικά μηνύματα μέσω των ενεργειών των Κυνικών. Ένα ανέκδοτο, που έγραψε ο Μητροκλής σχετικά με τον Διογένη διατηρείται από τον Λαέρτιο:"«Κάποια φορά ο Διογένης πήγε με μισοξυρισμένο κεφάλι σε μια διασκέδαση νεαρών ανδρών, όπως μας λέει ο Μητροκλής στις Χρείες του, και έτσι ξυλοκοπήθηκε από αυτούς. Και μετά έγραψε τα ονόματα όλων εκείνων, που τον είχαν χτυπήσει, σε μια άσπρη πλάκα, και τριγυρνούσε με την πλάκα γύρω από το λαιμό του, για να τους εκθέσει για προσβολή, καθώς καταδικάζονταν και κατηγορούνταν γενικά για τη συμπεριφορά τους.»"
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Κυνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Βωκλύζ (νομός)
Το Βωκλύζ (γαλλικά: Vaucluse) είναι νομός στην περιοχή Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, στη νοτιοανατολική Γαλλία. Το INSEE και το ταχυδρομείο του διαθέτουν κωδικό 84. Το μέγιστο υψόμετρο του νομού είναι 1.912 μέτρα στο όρος Βαντού.
Η μεγαλύτερη πόλη και διοικητική πρωτεύουσα του νομού είναι η Αβινιόν. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι οι υπονομαρχίες Απτ και Καρπαντρά και οι κοινότητες Οράνζ και Καβαγιόν.
Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Βωκλυζιέν.
Τοπωνυμία
Το γαλλικό όνομα του νομού προέρχεται από το προβηγκιανό του όνομα όρο la Vauclusa, Λα Βαουκλύζα, από το λατινικό Vallis Clausa, «η κλειστή κοιλάδα», μια κοιλάδα από την οποία πηγάζει η Πηγή του Βωκλύζ. Ο νομός πήρε το όνομά του από το χωριό του ίδιου ονόματος, Βωκλύζ, το οποίο από το 1945 ονομάζεται Φονταίν-ντε-Βωκλύζ. Το ίδιο το χωριό βρίσκεται στην προαναφερθείσα βαθιά, πολύ γραφική κλειστή κοιλάδα, τη Βωκλύζ, από την οποία είχε λάβει το όνομά του.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Πηγή του Βωκλύζ μικρογραφία|370x370εσ|Θέση του νομού Βωκλύζ στην [[Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή]] Ο νομός Βωκλύζ ανήκει στην περιοχή Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, που βρίσκεται στη νοτιοανατολική Γαλλία. Συνορεύει με τους νομούς : Γκαρ στα δυτικά, Αρντές στα βορειοδυτικά, Ντρομ στα βόρεια, Αλπ-ντ-Ωτ-Προβάνς στα ανατολικά, Βαρ (μόνο για μερικές εκατοντάδες μέτρα) και Μπους-ντυ-Ρον στο νότο. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το φαράγγι του Νεσκ και το όρος Βαντού Ο νομός περιλαμβάνει επίσης στα βόρεια, το καντόνι Βαλρεάς, που αποτελεί έναν θύλακα μέσα στο νομό Ντρομ.
Το έδαφος παρουσιάζει μια εναλλαγή βουνών (όρη Μονμιράιγ, οροσειρά Λυμπερόν, όρη του Βωκλύζ) οροπεδίων και πεδιάδων με λόφους.
Η μεγαλύτερη από αυτές τις πεδιάδες, που βρίσκεται νότια και δυτικά του όρους Βαντού, είναι η πεδιάδα Κοντά, στην οποία συγκεντρώνεται η πλειοψηφία του πληθυσμού. Βρίσκεται ανάμεσα στον Ροδανό στα δυτικά, τον ποταμό Ντυράνς στο νότο και στα όρη του Βωκλύζ (1.256 μέτρα), στα ανατολικά. Η περιοχή είναι εξαιρετικά εύφορη και φιλοξενεί μεγάλο μέρος της γαλλικής καλλιέργειας. Η πεδιάδα του Κοντά συνορεύει στα βορειοανατολικά με ασβεστολιθικά όρη που αποτελούν επέκταση των Προάλπεων στα ακραία νοτιοδυτικά τους.
Το όρος Βαντού, ο «Γίγαντας της Προβηγκίας», που ανέρχεται σε 1.912 μέτρα, δεσπόζει στο τοπίο. Η ιδιαίτερη χλωρίδα της και η βιοποικιλότητα της περιοχής οδήγησαν την UNESCO να την καταγράψει ως Προστατευόμενη περιοχή βιοσφαίρας το 1990. Οι ορεινοί όγκοι φιλοξενούν κυρίως ρητινώδη βλάστηση. Η οροσειρά του Λυμπερόν στο νότο φιλοξενεί ένα ποικίλο οικοσύστημα, το οποίο οδήγησε στη δημιουργία του Περιφερειακού Φυσικού Πάρκου Λυμπερόν. Το υψηλότερο σημείο του είναι το Μουρ Νέγκρο στα 1.125 μέτρα.
Οι ποταμοί έχουν χαράξει στους ασβεστολιθικούς βράχους γραφικά τοπία, όπως το φαράγγι του Νεσκ.
Ο νομός Βωκλύζ είναι επίσης γνωστός για τις φυσικές κοιλότητες-βυθίσματα, (καρστ) συμπεριλαμβανομένης της καρστικής πηγής Φονταίν ντε Βωκλύζ.
Σημαντικά αστικά κέντρα περιλαμβάνουν την πρωτεύουσα του νομού Αβινιόν και τις κοινότητες Οράνζ, Καρπαντρά, Καβαγιόν και Απτ.
Κλίμα
Ο νομός Βωκλύζ υπόκειται σε διαφορετικούς τύπους κλίματος. Η ιδιαίτερη γεωγραφική του θέση τον τοποθετεί σε ένα σημείο συνάντησης μεταξύ τριών από τα τέσσερα μεγάλα κλίματα της Γαλλίας: το μεσογειακό κλίμα για το νότιο τμήμα του, το ορεινό κλίμα για το βορειοανατολικό τμήμα του με τα όρη του Βωκλύζ και την οροσειρά των Μπαρονί και τέλος μια σχετική επιρροή του ηπειρωτικού κλίματος για το βορειοδυτικό τμήμα του. Ωστόσο, αυτή η γειτνίαση με τους τρεις κύριους τύπους κλιματικών συνθηκών έχει ως αποτέλεσμα την εξομάλυνσή τους με σαφή κυριαρχία του μεσογειακού κλίματος. Γι 'αυτό στο βορειοδυτικό τμήμα το κλίμα αναφέρεται ως «μεσογειακό κλίμα με ηπειρωτική επιρροή».
Το 1967, καταγράφηκε ένας άνεμος με ταχύτητα 320 χλμ / ώρα στην κορυφή του όρους Βαντού. Είναι η υψηλότερη ταχύτητα ανέμου που έχει καταγραφεί στη μητροπολιτική Γαλλία.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το αρχαίο θέατρο της Οράνζ αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Παπικό παλάτι στην [[Αβινιόν]] μικρογραφία|250x250εσ|Εσωτερική αυλή του Πανεπιστημίου μικρογραφία|250x250εσ|Το κτίριο της Νομαρχίας στην [[Αβινιόν]] Η ιστορία της περιοχής του νομού Βωκλύζ είναι παλιά με πολλά ίχνη προϊστορικής κατοίκησης. Πριν από την κατάκτηση της Γαλατίας από τον του Ιούλιο Καίσαρα, το έδαφος κατοικούνταν από αρκετές φυλές Κελτών-Λιγύρων.
Κατά τη ρωμαϊκή εποχή της περιοχής δημιουργήθηκαν πολλά μνημεία, θέατρα όπως το αρχαίο θέατρο της Οράνζ, δρόμοι και γέφυρες και πολλά άλλα δημόσια κτίρια.
Η ιστορία της είναι επίσης έντονα συνδεδεμένη με την ανάπτυξη καλλιεργειών, συμπεριλαμβανομένης της σηροτροφίας ή της καλλιέργειας του ριζάριου, από την ρίζα του οποίου παραγόταν μια κόκκινη χρωστική ουσία κατάλληλη για βαφή νημάτων, της εκμετάλλευσης ορυχείων και λατομείων.
Η παπική έδρα δεν ήταν πάντα στο Βατικανό. Για εβδομήντα περίπου χρόνια, από το 1309 έως το 1378, οι πάπες εγκαταστάθηκαν στην Αβινιόν. Ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος Δ' ο Ωραίος (1285-1314), έχοντας και την υποστήριξη των Γενικών Τάξεων, ανάγκασε τον πάπα να μεταφέρει την έδρα του από τη Ρώμη στην Αβινιόν και η περίοδος αυτή ονομάστηκε Περίοδος ή Αιχμαλωσία της Αβινιόν. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία παρουσίασε την εποχή αυτή φαινόμενα διαφθοράς και ηθικής παρακμής, με αποτέλεσμα να διατυπώνεται έντονα το αίτημα για θρησκευτική μεταρρύθμιση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο παπισμός είχε επτά Πάπες στην Αβινιόν.
Το Πανεπιστήμιο
Το 1303 ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο της Αβινιόν από τον Πάπα Βονιφάτιο Η΄ για να ανταγωνιστεί το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, που θεωρήθηκε πολύ κοντά στη βασιλική δύναμη της Γαλλίας.
Σήμερα ονομάζεται Πανεπιστήμιο της Αβινιόν και περιοχών του Βωκλύζ και φιλοξενεί περίπου 8.000 φοιτητές όλων των επιπέδων εκπαίδευσης, μέχρι το διδακτορικό. Φιλοξενεί επίσης περίπου 15 αναγνωρισμένα ερευνητικά εργαστήρια.
Η δημιουργία του νομού
Ο νομός Βωκλύζ δημιουργήθηκε στις 12 Αυγούστου 1793 από τμήματα των νομών Μπους-ντυ-Ρον, Ντρομ και Μπας Αλπ, που αργότερα μετονομάστηκε σε Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς.
Το τότε αγροτικό τμήμα ήταν, όπως και η κοντινή πόλη της Λυών, εστία της Γαλλικής Αντίστασης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|280x280εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα του νομού Βωκλύζ Ο νομός Βωκλύζ χωρίζεται σε 3 διοικητικά διαμερίσματα, 17 καντόνια και 151 κοινότητες:
Πόλεις
εναλλ.=|μικρογραφία|290x290εσ|[[Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή]] Οι κυριότερες πόλεις του νομού Βωκλύζ: