cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοντιάς Λήμνου
Νεότερη περίοδος
Αν και ήταν δήμος επί τουρκοκρατίας, το 1918 το χωριό αποτέλεσε κοινότητα, αρχικά με το όνομα Κονδιάς, το οποίο διορθώθηκε σε Κοντιάς το 1940. Στα χρόνια του Μεσοπολέμου γνώρισε αξιοσημείωτη οικονομική και πληθυσμιακή ανάπτυξη. Ενώ το 1920 είχε 1272 κατοίκους και ήταν το τρίτο χωριό της Λήμνου, το 1940 με 1500 κατοίκους ήταν το δεύτερο σε πληθυσμό χωριό του νησιού. Το 1926 ανατολικά του χωριού κτίστηκε ο προσφυγικός συνοικισμός, όπου εγκαταστάθηκε μικρός αριθμός προσφυγικών οικογενειών. Επίσης, ήταν έδρα αστυνομικού σταθμού. Την περίοδο αυτή έγιναν έργα ύδρευσης, οδοποιίας, δημιουργήθηκαν δενδροστοιχίες, χτίστηκε νέο σχολικό κτίριο κλπ. Από εδώ άρχισε η καλλιέργεια του βαμβακιού στο νησί με σπόρους από τις ΗΠΑ. Το 1939 ιδρύθηκε νηπιαγωγείο σε ξεχωριστό κτίριο, το οποίο υπέστη ζημιές στη διάρκεια της Κατοχής και ξαναλειτούργησε από το 1951 περιστασιακά και συνεχώς από το 1957. Πολλά χρόνια υπηρέτησαν σε αυτό οι: Ευανθία Σαββαΐδου (1957-62), Καλλιόπη Νικολαΐδου (1957-62) και Δήμητρα Αληγιάννη (1962-67). Από το 1948 και για πολλά έτη λειτούργησαν στον Κοντιά μαθητικές κατασκηνώσεις με έδρα το σχολικό κτίριο.
Μεγάλη ήταν η βοήθεια που προσέφεραν σε κοινωφελή έργα οι μετανάστες σε Αίγυπτο, Αφρική, ΗΠΑ κ.α., τόσο μεμονωμένα όσο και οργανωμένα με τους συλλόγους τους, όπως ο Σύλλογος Κοντιατινών ΗΠΑ «Άγ. Δημήτριος» που βοήθησε στην επισκευή του νηπιαγωγείου μετά την κατοχή και στο ξαναχτίσιμο του σχολείου μετά το σεισμό του 1968. Πολυάριθμοι είναι οι ομογενείς ευεργέτες και δωρητές του χωριού, όπως οι: Τσόχας, Στέλιος και Χρήστος Γιαννάκης (Ερυθραία), αδελφοί Πλαγή (Ροδεσία), αδερφοί Βεργή (Μοζαμβίκη), Τριαντάφυλλος Τζηρός, Αλκιβιάδης Θεοδώρου, Παν. Γαροφαλής, Χρ. Ντανικόλας, Κομνηνός Καφές, Χαράλαμπος Παραθυράς, Νικ. Καραγιάννης, Αναστ. Ζαφειρίου, Απ. Μουτζουρής, Χρ. Λούσκος, Νικ. Πολυταρίδης κ.ά.
Μεταπολεμικά, η εσωτερική και η εξωτερική μετανάστευση, κυρίως προς Αυστραλία, αποδυνάμωσαν το χωριό. Από τους 1462 κατοίκους το 1951, είχαν απομείνει μόλις 551 το 1991. Το 1998 το χωριό έγινε έδρα του Δήμου Ν. Κούταλης, ενώ σήμερα ανήκει στον ενιαίο Δήμο Λήμνου, μετά την εφαρμογή του Καλλικράτη. Τελευταία παρατηρείται μια μικρή πληθυσμιακή αύξηση (628 κάτοικοι το 2001).
Εκτός από τις αγροτικές και αλιευτικές ασχολίες, στο χωριό υπάρχει από παλιά το ποτοποιείο του Δημοσθένη Μαγιά που βγάζει το ούζο Κοντιάς - επίσης, τσίπουρο και κρασί -, το τυροκομείο Γ. Μαρκάκη, το συνεργείο αυτοκινήτων του Μπλια, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες κλπ. Ο τουρισμός αναπτύσσεται ραγδαία, διότι ο Κοντιάς έχει διατηρήσει το παραδοσιακό χρώμα των κατοικιών του, πολλές από τις οποίες υπήρξαν αρχοντικά παλιών καραβοκύρηδων. Επίσης, η προβολή της μεσαιωνικής ιστορίας του (κάστρα) και η διενέργεια ανασκαφών στην προϊστορική θέση Τροχαλιά, μπορούν να βοηθήσουν την περαιτέρω τουριστική ανάπτυξη. Η ολοκλήρωση του φράγματος, το οποίο είχε ξεκινήσει στις αρχές της δεκαετίας του ’70, στη θέση Τριπόταμα του χείμαρρου Χαντριά, δημιούργησε μια τεχνητή λίμνη, η οποία εκτός από την άρδευση των αγροτικών εκτάσεων, αποτελεί ένα σημαντικό υδροβιότοπο, που μπορεί να προσελκύσει οικοπεριηγητές, σχολεία κλπ.
Τέλος, η νεολαία δραστηριοποιείται γύρω από τον ποδοσφαιρικό και πολιτιστικό σύλλογο Φιλοκτήτης, ενώ σημαντικές είναι οι πρωτοβουλίες και οι εκδηλώσεις του Συλλόγου Κοντιατινών της Αθήνας, όπως η αναπαλαίωση των ανεμόμυλων, τα δύο βαλκανικά συμπόσια ζωγραφικής, από τα οποία συγκεντρώθηκαν έργα με σκοπό την ίδρυση Πινακοθήκης κλπ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά της Λήμνου
Αρμενικό αγρινό
Κατανομή και πληθυσμός
Το O. o. gmelini απαντάται στο βορειοδυτικό Ιράν. Αρμενικοί αγρινοί μεταφέρθηκαν στο νησί Καμπουντάν στη λίμνη Ούρμια το 1895 και το 1906 από έναν από τους κυβερνήτες του Αζερμπαϊτζάν. Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη δεκαετία του 1970 στο νησί διαπίστωσε ότι ο αριθμός τους μειώθηκε από περίπου 3.500 το 1970 σε 1.000 το 1973. Το 2004, 1.658 Αρμενικά άγρια πρόβατα καταμετρήθηκαν στην προστατευόμενη περιοχή Ανγκουράν στην επαρχία Ζαντζάν του Ιράν.
Το O. o. gmelini απαντάται στην επαρχία Σιούνικ στην νότια Αρμενία (σε ένα μικρότερο βαθμό, επίσης στις επαρχίας Αραράτ και Βαγιότς Ντζορ). Σύμφωνα με μελέτη του 2009 υπήρχαν "με δυσκολία πάνω από 200" αγρινοί στην Αρμενία.
Ένας εκτιμώμενος αριθμός 250 με 300 αγρινών βρίσκονται στην αυτόνομη δημοκρατία του Ναχιτσεβάν στο Αζερμπαϊτζάν.
Κατοικία
Το ιρανικό κόκκινο πρόβατο ζει ως επί το πλείστον σε ανοιχτό τραχύ έδαφος σε μεσαία ή μεγάλα υψόμετρα, όπου υπάρχουν βραχώδεις ορεινές περιοχές, στέπες πεδινών και υψίπεδων, βραχώδεις ημιέρημους, πλαγιές καλυμμένες από γρασίδι και αλπικά λιβάδια. Περνούν το καλοκαίρι στα υψηλότερα υψόμετρα, ακριβώς κάτω από το μόνιμο χιόνι. Το χειμώνα, κινούνται χαμηλότερα και μπορεί να έρθουν στις κοιλάδες. Ζουν σε μικρά ή μεγάλα κοπάδια, και το καλοκαίρι τα μεγαλύτερα αρσενικά ζουν μεμονωμένα ή σε ξεχωριστές ομάδες. Μπορούν να ζήσουν έως και 18 χρόνια.
Μέτρα προστασίας
Το O. o. gmelini συμπεριλαμβάνεται στην κατηγορία Ι του κόκκινου βιβλίου δεδομένων της ΕΣΣΔ. Στην Αρμενία, το κυνήγι απαγορεύεται από το 1936. Ένα πρόγραμμα αιχμαλωσίας άρχισε στο Ζωολογικό Ινστιτούτο της Αρμενίας με σκοπό την επέκταση του φυσικού αποθέματος Χόσροφ, την αναδιοργάνωση του καταφύγιου Ορντουμπάντ σε κρατικό καταφύγιο, τον έλεγχο των ζώων και τη μείωση της λαθροθηρίας. Το 2011, το πρόστιμο για το κυνήγι του αρμενικού αγρινού στην Αρμενία ήταν 3 εκατομμύρια ντραμ (περίπου 8.000 δολάρια).
Στο Ιράν, το κυνήγι του O. o. gmelini επιτρέπεται μόνο με άδεια, εκτός των προστατευόμενων περιοχών, μεταξύ Σεπτεμβρίου και Φεβρουαρίου. Στις προστατευόμενες περιοχές, η βόσκηση των κτηνοτροφικών ζώων ελέγχεται αυστηρά.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πανίδα της Αρμενίας Κατηγορία:Πανίδα του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Πανίδα του Ιράν
Ούστικα
Η Ούστικα (ιταλ. Ustica) είναι ιταλικό νησί, βόρεια της Σικελίας, με έκταση 8,7 τ.χλμ και πληθυσμό 1.302 κατοίκους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Ούστικα.
Ιστορία
Ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1989 στο Φαραλιόνι έχουν αποκαλύψει ένα μεγάλο προϊστορικό χωριό που χρονολογείται από τον 14ο έως τον 13ο αιώνα π.Χ. Ανακαλύφθηκαν τα θεμέλια περίπου 300 πέτρινων σπιτιών, και τα αμυντικά τείχη του οικισμού συγκαταλέγονται μεταξύ των ισχυρότερων οχυρώσεων οποιασδήποτε περιόδου γνωστής στην Ιταλία. Πιστεύεται ότι αυτοί οι πρώτοι άποικοι ήρθαν από τις Αιολίδες νήσους.
Σε ιστορικούς χρόνους, το νησί είχε κατοικηθεί τουλάχιστον από το 1500 π.Χ. περίπου, από φοινικικούς λαούς. Στην αρχαία Ελλάδα, το νησί ονομάστηκε Οστεώδες (οστεοθήκη) στη μνήμη των χιλιάδων στασιαστών της Καρχηδόνας που απέμειναν εκεί και πέθαναν από την πείνα τον 4ο αιώνα π.Χ. Οι Ρωμαίοι μετονόμασαν το νησί σε Ustica, η λατινική λέξη για το καμένο· για τους μαύρους βράχους του. Το νησί είναι επίσης γνωστό στην περιοχή ως το «μαύρο μαργαριτάρι».
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σικελίας Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας Κατηγορία:Μητροπολιτική πόλη του Παλέρμο Κατηγορία:Επαρχία του Παλέρμο
Ανθρώπινη δικαιοσύνη
μικρογραφία|260x260εσ|Ο [[Κάρι Γκραντ και η Τζιν Άρθουρ σε σκηνή της ταινίας]] Η ταινία Ανθρώπινη δικαιοσύνη (πρωτότυπος τίτλος The Talk of the Town) είναι δραματική κομεντί παραγωγής 1942 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Κάρι Γκραντ, Τζιν Άρθουρ και Ρόναλντ Κόλμαν. Η ταινία είναι βασισμένη σε διήγημα του Σίντνεϊ Χάρμον και η κινηματογραφική προσαρμογή έγινε από τους Ντέιλ Φαν Έβρι, Ίρβιν Σο και Σίντνεϊ Μπούχμαν.
Υπόθεση
Ο Λίοπολντ Ντιλγκ (Κάρι Γκραντ) κατηγορείται για την πυρκαγιά που ξέσπασε στο εργοστάσιο όπου εργάζεται. Στα μισά της δίκης του όμως το σκάει ώστε να βρει στοιχεία τα οποία θα αποδείξουν την αθωότητα του. Ο Λίοπολντ βρίσκει καταφύγιο σ' ένα σπίτι, του οποίου ιδιοκτήτρια είναι η πρώην του συμμαθήτρια και νυν διασκάλα Νόρα Σέλεϊ (Τζιν Άρθουρ). Ο Λίοπολντ έχει την εντύπωση ότι είναι έρημο και εκπλήσσεται όταν βρίσκει την δεσποινίδα Σέλεϊ να το τακτοποιεί προκειμένου να υποδεχτεί τον καθηγητή της νομικής, Μάικλ Λάιτκαπ (Ρόναλντ Κόλμαν), ο οποίος το έχει νοικιάσει για το καλοκαίρι. Ο Λίοπολντ πείθει τη Νόρα να τον κρύψει από τις αρχές και μετά από λίγο καταφθάνει και ο καθηγητής Λάιτκαπ. Την επόμενη της άφιξης του καθηγητή Λάιτκαπ η Νόρα παρουσιάζει τον Λίοπολντ ως τον κηπουρό του σπιτιού. Ο Λάιτκαπ συμπαθεί τον Λίοπολντ και οι δυο άνδρες περνούν ατελείωτες ώρες μιλώντας για την αγάπη τους για τη δικαιοσύνη και τον νόμο, ενώ παράλληλα και οι δυο ερωτεύονται τη Νόρα. Κάποια στιγμή ο Λάιτκαπ ανακαλύπτει την πραγματική ταυτότητα του Λίοπολντ και το λόγο για τον οποίο κρύβεται από τις αρχές και αποφασίζει να ερευνήσει μόνος του την υπόθεση προκειμένου να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Πληροφορίες παραγωγής
Αρχικά η ταινία επρόκειτο να φέρει τον τίτλο Mr. Twilight, αλλά ο Γκραντ επέμεινε να αλλαχτεί, εφόσον φοβόταν ότι το κοινό θα είχε την εντύπωση ότι πρωταγωνιστής της ταινίας ήταν μονάχα ένας και κατά συνέπεια ο Ρόναλντ Κόλμαν που είχε τον καλύτερο ρόλο θα έκλεβε την παράσταση. Ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα του Ρόναλντ Κόλμαν που το όνομά του εμφανιζόταν χαμηλότερα σε σχέση με εκείνο των συμπρωταγωνιστών του στους τίτλους της αρχής. Η ταινία επανένωσε τον Κάρι Γκραντ με την Τζιν Άρθουρ μετά την πρώτη τους συνεργασία το 1939 για την ταινία Μόνο οι άγγελοι έχουν φτερά (Only Angels Have Wings). Τέταρτος πρωταγωνιστής της ταινίας είναι το μπορς, είδος ουκρανικής σούπας με λαχανικά, το οποίο αρέσει πολύ στον Λίοπολντ Ντιλγκ, χαρακτήρα τον οποίο υποδύεται ο Γκραντ, όταν περιέχει μεταξύ των υλικών που τη συνθέτουν και ένα αυγό. Η παρουσία δυο αρρένων πρωταγωνιστών στην ταινία ήταν κάτι ασύνηθες για την περίοδο που κυκλοφόρησε η ταινία (εφόσον τόσο ο Κόλμαν, όσο και ο Γκραντ είχαν εμφανιστεί σε ταινίες χωρίς να χρειάζεται να μοιράζονται τον πρωταγωνιστικό ρόλο με κάποιον άλλον), επίσης ασυνήθιστος ήταν και ο ρόλος του Αφροαμερικανού Ρεξ Ίνγκραμ ο οποίος εμφανίζεται να έχει σημαντικότατο ρόλο στην ταινία, ως μπάτλερ του Ρόναλντ Κόλμαν.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές και 7 υποψηφιότητες για Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το οποίο έχασε από την Κυρία Μίνιβερ (Mrs. Miniver, 1942) του Γουίλιαμ Γουάιλερ.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1942 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς
Κοκέτ
Η Κοκέτ (ή Κεκέτ) είναι θεά της αιγυπτιακής μυθολογίας σύζυγος ή πάρεδρος του θεού Κουκ στην Ογδοάδα της Ερμούπολης. Όπως και ο σύζυγός της, ενσαρκώνει το έρεβος, το αρχέγονο χάος. Είναι η θεά της νύχτας, ονομάζεται «εκείνη που φέρει την νύκτα» και ελέγχει εκείνη την ώρα που αντιστοιχεί στο λυκόφως. Αναπαρίσταται συνήθως ως θηλυκή μορφή με κεφαλή ερπετού. Ο Γουόλις Μπατζ την εντάσσει στις εννέα θεότητες που συνοδεύουν τον Άμμωνα Ρα όταν εμφανίζεται με ανθρώπινη μορφή.
Βιβλιογραφία
Llista de personatges de la mitologia egípcia
Μπραϊάν Μποντουέν
Ο Μπραϊάν Μποντουέν (γεννημένος στις 10 Ιουνίου 1994) είναι Γάλλος αθλητής της σκοποβολής.
Επιφάνεια Βιθυνίας
Η Επιφάνεια ήταν αρχαία πόλη της Βιθυνίας.
Η αρχική αναφορά που υπάρχει για την πόλη αυτή είναι από τον Στέφανο Βυζάντιο (5ος-6ος αι.), ο οποίος καταγράφει την γεωγραφική θέση της. Σύμφωνα με τον μελετητή Βίκτορ Τσερικόβερ, το όνομα της πόλης είναι ειδικά ελληνιστικό. Συνεπεία τούτου, όπως έχει παρατηρήσει ο καθηγητής Γκετζέλ Κοέν, υποδεικνύεται ότι ιδρυτής της πόλης ήταν ο Νικομήδης Β' ο Επιφανής. Η τοποθεσία της πόλης είναι άγνωστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Βιθυνίας
Μπραϊάν Μποντουέν
Το 2019 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο τουφέκι στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής 10 μέτρων του Όσιγιεκ και το 2020 στο πρωτάθλημα 10 μέτρων του Βρότσλαβ το χάλκινο μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο τουφέκι ομαδικό. Το 2021 αναδείχθηκε πρωταθλητής στα 10 μέτρα αεροβόλο τουφέκι ομαδικό μικτό στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Αθλητές στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2015 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 1986
Η εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 1986 ήταν μια εκλογή για την Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στο μέσο της δεύτερης προεδρικής θητείας του Ρόναλντ Ρέιγκαν. Το Δημοκρατικό Κόμμα απέκτησε τον έλεγχο της Γερουσίας για πρώτη φορά από το 1980, σύμφωνα με μια συνολική τάση στις ενδιάμεσες εκλογές να ευνοείται το αντίπαλο στην κυβέρνηση κόμμα, την οποία ο Ρέιγκαν μπόρεσε να αποφύγει στις εκλογές της Γερουσίας του 1982 (αν και η Βουλή των Αντιπροσώπων είχε Δημοκρατική πλειοψηφία σε ολόκληρη τη θητεία του Ρέιγκαν). Σε αυτή την εκλογή, 34 έδρες στη γερουσία ήταν ανοικτές προς εκλογή σε 34 από τις 50 πολιτείες, σε ανταπόκριση με τον Συνταγματικό κανόνα που αναφέρει ότι περίπου το ένα τρίτο των Γερουσιαστών πρέπει να ανανεώνεται, ούτως προκύπτοντας εκλογές κάθε διετία για να εκπληρώσουν τις εξαετείς θητείες τους. Επίσης, το Ρεπουμπλικανοί έπρεπε να υπερασπιστούν έναν ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό νέων Γερουσιαστών οι οποίοι είχαν εκλεγεί ως ουρά του Ρέιγκαν του 1980.
Πλήρης κατάλογος αναμετρήσεων
Τα έντονα πολιτειακά ονόματα υποδεικνύουν ένα λήμμα σχετικά με την εκλογή εκείνης της πολιτείας.
Γρηγόριος Παπαμαλής
Ο Γρηγόριος Παπαμαλής (1871 - 1941) ήταν Έλληνας λαϊκός ζωγράφος και αγιογράφος από τα Μοσχονήσια, ο οποίος το μεγαλύτερο μέρος της ζωής έζησε και εργάστηκε στη Λήμνο.
Η ζωή του
Στις αρχές του 20ού αιώνα, εγκαταστάθηκε στη Λήμνο ο λαϊκός ζωγράφος και αγιογράφος Γρηγόριος Παπαμαλής από τα Μοσχονήσια. Σήμερα μεγάλο μέρος του έργου του είναι χαμένο ή τραυματισμένο είτε από αδιαφορία είτε από άγνοια. Σώζονται κυρίως αγιογραφίες του σε ναούς αλλά και αρκετές «κοσμικές» ζωγραφιές του, οι οποίες έτυχε να βρεθούν σε ευγενικά χέρια. Κάποια έργα του, ίσως τα σπουδαιότερα, είναι γνωστά μόνο από φωτογραφίες, αφού οι τοίχοι τους οποίους κοσμούσαν κατέρρευσαν Ο Παπαμαλής ανήκει στην κατηγορία των λαϊκών ζωγράφων και αγιογράφων, οι οποίοι υπήρξαν συνεχιστές παλιών παραδοσιακών τεχνικών, που αναπτύχθηκαν στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου κατά τη μεταβυζαντινή περίοδο. Μέχρι το 1922, η Λήμνος, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, είχε πολλές οικονομικές και κοινωνικές επαφές με τις μικρασιατικές ακτές. Φυσικό επόμενο ήταν να υπάρξουν πλήθος πολιτισμικών ανταλλαγών σε διάφορες τέχνες, όπως: στη λιθογλυπτική, στην ξυλογλυπτική, στην κεραμική, στην υφαντική, στην αρχιτεκτονική κ.λπ. Μάστορες και τεχνίτες μετέβαιναν από το νησί στη Μικρασία και αντίστροφα μεταδίδοντας τις γνώσεις και τις ικανότητές τους και μπολιάζοντας τα τοπικά παραδοσιακά στοιχεία με νέες ιδέες και τεχνικές.
Τέτοια είναι και η περίπτωση του Γρηγορίου Παπαμαλή, ο οποίος γεννήθηκε στα Μοσχονήσια το 1871. Ο πατέρας του ονομαζόταν Στρατής και ήταν ιερέας. Γι’ αυτό, ο Γρηγόριος καθιέρωσε αρχικά το επώνυμο Παπαδόπουλος και αργότερα στη Λήμνο το Παπαμαλής, από τις τουρκικές λέξεις "papa-malik" (παιδί του παπά).
Από μικρός έδειξε το ζωγραφικό του ταλέντο, γι’ αυτό οι γονείς του τον έστειλαν στη Σμύρνη να μαθητεύσει δίπλα σε κάποιον αγιογράφο, την ίδια περίπου εποχή που ζούσε εκεί ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ (1888-1897). Όμως, ο Παπαμαλής έκανε λίγα μόνο μαθήματα, διότι ο δάσκαλος αναγνωρίζοντας ότι ήταν σπουδαίο ταλέντο, τον έδιωξε λέγοντας:
"Φύγε! Εσύ δεν με έχεις ανάγκη. Είσαι καλύτερος από μένα!"
Στη Σμύρνη γνωρίστηκε με τη Σωτηρία, μια Λημνιά από το Μούδρο, η οποία ζούσε εκεί με τους γονείς της. Παντρεύτηκαν κι έτσι ο Παπαμαλής απέκτησε επαφές με τη Λήμνο. Στο νησί έχουν βρεθεί έργα του από τις αρχές του 20ού αιώνα. Το 1914 περίπου, όταν έγινε ο πρώτος διωγμός των Ελλήνων από τα παράλια της Μικρασίας, ο Παπαμαλής εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Λήμνο. Ως τόπο κατοικίας επέλεξε αρχικά τον Μούδρο και αργότερα το Πορτιανού, πιθανότατα, λόγω της θέσης του χωριού στο κέντρο του νησιόύ, γεγονός που εξυπηρετούσε τις συχνές μετακινήσες του εξαιτίας της εργασίας του
Στη Λήμνο ο Παπαμαλής κάνει αγιογραφίες, φορητές εικόνες και «εξωραϊσμούς», δηλαδή τον ζωγραφικό διάκοσμο πολλών ναών. Δυστυχώς δεν σώζονται όλα τα έργα του, αφού ορισμένα επιζωγραφίστηκαν τα νεώτερα χρόνια. Παράλληλα ασκεί το επάγγελμα του ζωγράφου. Εικονογραφεί πολλούς τοίχους καφενείων και πλούσιων σπιτιών και φτιάχνει φορητούς πίνακες επί παραγγελία, κυρίως προσωπογραφίες εύπορων Λημνιών. Στις τοιχογραφίες του ξεδιπλώνει το ταλέντο του πιο ελεύθερα. Γνήσιο τέκνο της εποχής του, αντλεί τα θέματά του από την ελληνική ιστορία και μυθολογία καθώς κι από τη φύση. Δηλαδή έχει ανάλογη θεματογραφία με τον Θεόφιλο.
Αγροτική Περιοχή Καχάμα
Η Αγροτική Περιοχή Καχάμα (Αγγλικά: Kahama Rural District, Σουαχίλι: Wilaya ya Kahama Vijijini), είναι μία από τις πέντε επαρχίες στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) της Τανζανίας. Το επαρχιακό της κέντρο είναι η πόλη Καχάμα (Kahama). Η επαρχία αποτελείται από δύο ξεχωριστά τμήματα, τα οποία χωρίζονται από την Αστική Περιοχή Καχάμα (Kahama Urban District). Το βορειοανατολικό τμήμα είναι το Συμβούλιο Μσαλάλα (Msalala Council), ενώ το νοτιοδυτικό τμήμα είναι το Συμβούλιο Ουσέτου (Ushetu Council).
Κατά το 2012, σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, ο πληθυσμός στην Αγροτική Επαρχία Καχάμα (Kahama Rural District), ήταν 523.802 άτομα.
Γρηγόριος Παπαμαλής
Η ζωή του
Στα έργα του αρχικά υπογράφει ως "Γρηγόριος Παπαδόπουλος". Αργότερα άλλοτε σημειώνει "Έργον Γρ. Παπαμαλή Μοσχονησίου", σημάδι ότι δεν λησμονούσε την μικρασιατική καταγωγή του και άλλοτε "Έργον Γρ. Παπαμαλή, Πορτιανού". Συχνά υπάρχουν μόνο τα αρχικά του "Γ.Π." σε καλλιγραφική σύνθεση. Ο Γρηγόριος Παπαμαλής πέθανε στο Πορτιανού το 1941, αφού πρώτα δίδαξε τα μυστικά της τέχνης του σε δύο γιους του: τον Μάνο Παπαμαλή (1901-93), ζωγράφο και αγιογράφο, ο οποίος, μετά το 1935, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Καβάλα και τονΣτρατόνικο (1911-;), επίσης ζωγράφο κι αγιογράφο που έζησε στο Πορτιανού. Με μια μικρή αλλαγή στον τονισμό, ίσως επειδή ταίριαζε καλύτερα στο λημνιακό γλωσσικό αίσθημα, σήμερα το επώνυμό τους έχει μετατραπεί σε Παπάμαλης.
Αγροτική Περιοχή Καχάμα
Μεταφορές
Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T3 από το Μορογκόρο προς τα σύνορα της Ρουάντα, περνά μέσα από την Αγροτική Περιοχή Καχάμα (Kahama Rural District), από τα ανατολικά προς τα δυτικά.
Γρηγόριος Παπαμαλής
Το έργο του
Αγιογραφίες
Αγροτική Περιοχή Καχάμα
Μεταφορές
Υπάρχει ένας σιδηροδρομικός σταθμός και ένας σταθμός μετεπιβίβασης στην πόλη Ισάκα (Isaka), στην προέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής της Μουάνζα (Mwanza), η οποία πηγαίνει από την Ταμπόρα (Tabora) προς τη Σινυάνγκα (Shinyanga).
Γρηγόριος Παπαμαλής
Το έργο του
Κοσμικά έργα
Αγροτική Περιοχή Καχάμα
Τμήματα
• 4
Γρηγόριος Παπαμαλής
Το έργο του
Προσωπογραφίες σε οικίες στη Μύρινα, στον Κοντιά, στον Μούδρο, στο Ρουσσοπούλι
Αγροτική Περιοχή Καχάμα
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Γρηγόριος Παπαμαλής
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Αγροτική Περιοχή Καχάμα
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Σινυάνγκα
Εθνική Σιέρα Λεόνε (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Σιέρα Λεόνε εκπροσωπεί τη Σιέρα Λεόνε στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Σιέρα Λεόνε (SLAFA), η οποία είναι μέλος της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Δυτικής Αφρικής (WAFU) και της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (CAF). Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ιστορία
Το πρώτο παιχνίδι της ομάδας δόθηκε στις 10 Αυγούστου 1949 με αντίπαλο τη Νιγηρία, από την οποία έχασε με 2-0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Σιέρα Λεόνε (ποδόσφαιρο)
Παράτυφος
Ο παράτυφος είναι οξεία λοιμώδης νόσος, που προκαλείται από σαλμονέλες όλων των ομάδων, εκτός από το είδος S. typhoea που προκαλεί τον τύφο. Οι πιο σημαντικές παρατυφικές λοιμώξεις οφείλονται στη σαλμονέλα S. paratyphi Α και του S. paratyphi Β. Ο S. paratyphi Α επικρατεί στις ασιατικές χώρες, ενώ ο S. paratyphi Β στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα δεν εμφανίζεται ο S. paratyphi Α εδώ και πολλά χρόνια. Η πηγή των παρατυφικών σαλμονελών είναι τα κρεατοπαραγωγά ζώα, τα πουλερικά και τα τρόφιμα που προέρχονται από αυτά.
Η παθογένεια του παρατύφου
Η μόλυνση του ανθρώπου πραγματοποιείται με την κατάποση μολυσμένων τροφίμων ή νερού. Η μολυσματική δόση είναι 103 έως 106 ζωντανών μικροοργανισμών. Στη γαστρεντερίτιδα οι σαλμονέλλες διεισδύουν μέσω των κυττάρων του βλεννογόνου του λεπτού και του παχέος εντέρου στη βασική μεμβράνη με αποτέλεσμα να εμφανίζεται φλεγμονή και διάρροια. Ο οργανισμός αντιδρά με πολυμορφοπύρηνα λευκά αιμοσφαίρια για να περιορίσει τη λοίμωξη στο έντερο και τους αντίστοιχους λεμφαδένες. Ο αριθμός των σαλμονελλών που απαιτείται για να εκδηλωθεί η εντερίτιδα είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που απαιτείται για την εκδήλωση των συμπτωμάτων από λοίμωξη σιγκέλλας.
Οι κλινικές εκδηλώσεις του παρατύφου
Οι περισσότερες λοιμώξεις που οφείλονται σε σαλμονέλλες περιορίζονται σε μη επιλεγμένες γαστρεντερίτιδες, οι οποίες σπάνια απαιτούν αντιμικροβιακή θεραπεία. Στην πραγματικότητα, η αντιμικροβιακή θεραπεία δεν ελαττώνει τη διαρκεί ή τη σοβαρότητα της γαστρεντερίτιδας, αντιθέτως μπορεί να επιμηκύνει τον χρόνο αποβολής των σαλμονελλών με τα κόπρανα και να δημιουργήσει ανθεκτικά στελέχη. Εντούτοις, σοβαρές επιπλοκές, όπως η βακτηριαιμία ή η μηνιγγίτιδα, μπορεί να αναπτυχθούν σε ένα ποσοστό 5-10% των ατόμων που μολύνονται με τυφοειδείς σαλμονέλλες.
Τα συμπτώματα της τυφικής σαλμονέλλωσης είναι τα ίδια με αυτά της μη τυφικής, μόνο που ο πυρετός είναι υψηλότερος, και εξαφανίζεται μετά από τρεις εβδομάδες. Στη τυφική σαλμονέλλωση εμφανίζεται ναυτία, διάρροια, κοιλιακές κράμπες, πονοκέφαλος, εμετοί, εντερική διάτρηση, μηνιγγίτιδα, οστεομυελίτιδα, ηπατομεγαλία, σπληνομεγαλία, ελαττωμένη επιθυμία για φαγητό, εντερική αιμορραγία, στομαχόπονος, ενώ είκοσι με τριάντα ημέρες μετά την προσβολή του οργανισμού, ενδέχεται να υπάρξουν πόνοι στις αρθρώσεις.
Η κλινική εικόνα του S. paratyphi A μοιάζει με εκείνη του τυφοειδούς πυρετού μέτριας βαρύτητας· ενώ η κλινική εικόνα του S. paratyphi Β χαρακτηρίζεται περισσότερο από έντονη γαστρεντερίτιδα με διάρροια, πόνους στην κοιλιά και εμετούς. Ο εντερικός ή τυφοειδής πυρετός, ο οποίος οφείλεται στην S. typhi, και οι άλλοι εντερικοί πυρετοί που οφείλονται στην S. paratyphi A, B, C έχουν χρόνο επώασης 10-12 μέρες. Η εισβολή της νόσου είναι βραδεία, με πυρετό, ρίγη, παραλήρημα, δυσκοιλιότητα, κοιλιακούς πόνους, σπηλομεγαλία και λευκοπενία. Ο πυρετός διαρκεί λίγες ημέρες (σπανίως περισσότερο από μία εβδομάδα). Μπορεί επίσης να εμφανιστούν ερυθρές κηλίδες στον θώρακα και στην κοιλιακή χώρα. Οι κλινικές εκδηλώσεις των S. paratyphi A, B, C είναι μικρότερης βαρύτητας.
Ο τυφοειδής/παρατυφοειδής πυρετός και η χολέρα συγκαταλέγονται στα σπάνια νοσήματα με τα περισσότερα δηλωθέντα κρούσματα να είναι σποραδικά και εισαγόμενα από χώρες εκτός Ευρώπης.
Τρόποι προσβολής από παράτυφο
Εφόσον τα βακτήρια της σαλμονέλλας υπάρχουν στα περιττώματα των ανθρώπων, είναι εξαιρετικά εύκολο να προσβληθεί κανείς από αυτήν. Για τον λόγο αυτό, απαιτείται αυστηρή τήρηση των βασικών κανόνων υγιεινής (σχολαστικό πλύσιμο των χεριών μετά τη χρήση του μπάνιου κλπ.). Σε αντίθετη περίπτωση, τα βακτήρια κατακάθονται και ύστερα εγκαθίστανται ολοκληρωτικά στον οργανισμό, ο οποίος αποδυναμώνεται και εν τέλει, εξ αιτίας αυτού, ο προσβεβλημένος από την ασθένεια καταλήγει στο κρεβάτι.
Κάποια από τα τρόφιμα, που μπορεί να είναι φορείς της σαλμονέλας είναι τα βατραχοπόδαρα, οι καρύδες, οι σάλτσες, το φυστικοβούτυρο, το κακάο, η σοκολάτα, η ζύμη, τα θαλασσινά (ψάρια, γαρίδες), τα γαλακτοκομικά προϊόντα, η ξηρή ζελατίνη, τα λαχανικά, βοδινό κρέας, το κοτόπουλο, το γάλα και τα αβγά. Τα αβγά, μάλιστα, περιέχουν το βακτήριο Salmonella enteritis, στον κρόκο τους, το οποίο καθιστά ιδιαίτερα επικίνδυνη την κατανάλωσή τους, όταν αυτό είναι ωμά. Το Salmonella enteritis δεν εμπεριέχεται μόνο στα αβγά, αλλά και σε άλλα τρόφιμα. Η προσβολή ενός φαγώσιμου από σαλμονέλα δεν επιφέρει αλλαγές στην όψη και τη μυρωδιά του. Υπάρχουν, βέβαια, και ζωντανοί οργανισμοί - φορείς της σαλμονέλλας, όπως τα πουλερικά, οι χοίροι, τα βοοειδή, τα άλογα, οι σκύλοι, οι γάτες, τα άγρια θηλαστικά και πτηνά, τα ερπετά και τα αμφίβια.
Διάγνωση
Η σαλμονέλα μπορεί να διαγνωσθεί με καλλιέργειες αίματος ή περιττωμάτων. Στον εντερικό πυρετό συνιστώνται οι αιμοκαλλιέργειες κατά τις δύο πρώτες εβδομάδες. Η καλλιέργεια αίματος είναι θετική την πρώτη εβδομάδα σε ένα ποσοστό ασθενών περίπου 80%. Η απομόνωση των σαλμονελλών από τα κόπρανα μπορεί να επιτευχθεί την πρώτη εβδομάδα αλλά συχνότερα σε ένα ποσοστό 80% των περιστατικών απομονώνεται την 2η και 3η εβδομάδα. Η καλλιέργεια ούρων είναι θετική στο 2% περίπου των ασθενών με εντερικό πυρετό, αλλά όχι πριν την 3η εβδομάδα. Για τη διάγνωση των τυφο-παρατυφικών λοιμώξεων χρησιμοποιείται η αντίδραση Widal. Η Widal είναι μία συγκολλητινο-αντίδραση με την οποία ανιχνεύεται η ύπαρξη ή όχι αντισωμάτων στον ορό του ασθενούς έναντι του σωματικού (Ο) ή βλεφαριδικού (Η) αντιγόνου των S. typhi και S. paratyphi A, B. Τα αντισώματα έναντι του αντιγόνου Ο ελαττώνονται γρήγορα μετά την αποδόμηση της λοίμωξης, σε αντίθεση με αυτά του αντιγόνου. Για τα αντιγόνα Η τα οποία παραμένουν σε υψηλό τίτλο για αρκετό χρόνο η Widal δεν θεωρείται πολύ αξιόπιστη εξέταση διότι δίνει πολλές ψευδώς θετικές, και ψευδώς αρνητικές αντιδράσεις.
Θεραπεία
Η λήψη φαρμάκων, σε συνδυασμό με την ιατρική παρακολούθηση είναι απαραίτητη. Τα συμπτώματα της τυφικής σαλμονέλωσης γίνονται ορατά από έξι ώρες, έως και δύο ημέρες μετά την προσβολή του οργανισμού από την ασθένεια και διαρκούν, συνήθως, μία με δύο ημέρες (εκτός του πυρετού). Το βακτήριο Salmonella typhi, το οποίο είναι το βασικότερο αίτιο του ξεσπάσματος της τυφικής σαλμονέλας, απαντάται μόνο στους ανθρώπους. Ο τυφοειδής πυρετός εμφανίζει ποσοστό θνησιμότητας 10%, έναντι 1% περίπου των υπολοίπων μορφών σαλμονέλωσης. Υπάρχουν και ασθενείς, οι οποίοι, αν και έχουν υποβληθεί σε θεραπεία, εξακολουθούν να είναι φορείς του μικροβίου αυτού.
Στις εντερίτιδες δεν χορηγείται αντιβίωση διότι αυξάνει τον χρόνο φορείας και συντελεί στην ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών, χωρίς να ελαττώνει τη διάρκεια της νόσου και να περιορίζει τα συμπτώματα. Η αντιβίωση ενδείκνυται μόνο σε βρέφη ή άτομα με χρόνιες καταστάσεις τα οποία είναι επιρρεπή σε σηψαιμία και επιρρεπή σε αποστήματα. Για τη θεραπεία του τυφοειδούς πυρετού χορηγείται κεφτριαξόνη ή κιπροφλοξασίνη. Τέλος, αμπικιλλίνη ή κιπροφλοξασίνη πρέπει να χορηγείται στους χρόνιους φορείς.
Τα αντιβιοτικά δεν χρησιμεύουν στην καταπολέμηση της μη τυφικής σαλμονέλλωσης, εκτός αν υπάρξει εξάπλωση της ασθένειας εκτός του εντέρου και προσβληθούν τα οστά, ή προκληθεί σηψαιμία. Η σηψαιμία σαλμονέλλας είναι ικανή να μολύνει όλα τα συστήματα οργάνων. Σε αυτήν την περίπτωση, ο προσβεβλημένος οργανισμός εμφανίζει σηπτική αρθρίτιδα, μια πολύ επικίνδυνη ασθένεια, η οποία δύσκολα μπορεί να αντιμετωπισθεί και προκύπτει, είτε ταυτόχρονα, είτε είναι επακόλουθο της σηψαιμίας. Σε περίπου 2% των ασθενών, εμφανίζονται αντιδραστική αρθρίτιδα και σύνδρομο Reiter, μετά από τρεις εβδομάδες. Δεν υπάρχει εμβόλιο για τη μη τυφική σαλμονέλα.
Τα αντιβιοτικά, που μπορούν να καταπολεμήσουν την τυφική σαλμονέλωση είναι η χλωραμφαινικόλη, η αμπικιλλίνη και η τριμεθοπρίμη, ή σουλφομεθοξαζόλη. Στην κτηνοτροφία, χορηγούνται αντιβιοτικά στα ζώα, μέσω της τροφής τους, ώστε να αναπτυχθούν γρηγορότερα. Αυτό, κάνει τα βακτηρίδια της σαλμονέλας, τα οποία «ζουν» μέσα στα ζώα αυτά, ανθεκτικά στα αντιβιοτικά αυτά.
Προφυλάξεις - πρόληψη
Για την προφύλαξη τροφιμογενών σαλμονελλώσεων, επιβάλλονται μέτρα ατομικής και δημόσιας υγιεινής. Το πλύσιμο των χεριών πριν τη λήψη τροφής, το σωστό δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης, το επιμελές πλύσιμο σκευών και επιφανειών μετά τον τεμαχισμό πτηνών και χοιρινού κρέατος και η αποφυγή οστρακοειδών στα οποία χύνονται απόβλητα, αποτελούν βασικά μέτρα προφύλαξης. Άτομα τα οποία ασχολούνται με την παρασκευή και διακίνηση τροφίμων θα πρέπει να ελέγχονται με καλλιέργειες κοπράνων για την ανίχνευση πιθανής φορείας.
Η αποφυγή κατανάλωσης ωμών τροφίμων, (κρέας, κοτόπουλο, γάλα, λαχανικά, αβγά), το πλύσιμο των χεριών μετά το μαγείρεμα, η χρήση του μπάνιου μετά από επαφή με οποιοδήποτε ζώο (κυρίως με χελώνες ή κάποιο ερπετό), το καλό  βράσιμο ή ψήσιμο της τροφής, πριν την κατανάλωσή της, το τακτικό πλύσιμο των μαγειρικών σκευών και του πάγκου, η αποφυγή επαφής μαγειρεμένων τροφίμων με ακατέργαστα προϊόντα και η σωστή συντήρηση των τροφών, είναι βασικοί κανόνες για την αποφυγή της προσβολής από τη σαλμονέλωση, αλλά και άλλων ασθενειών. Επίσης, το κρέας δεν πρέπει να είναι ροζ, ή κόκκινο στο κέντρο του, το γάλα πρέπει να παστεριώνεται, ενώ τα αβγά δεν πρέπει να είναι υγρά, πριν την κατανάλωσή τους. Το βακτήριο της σαλμονέλας εξουδετερώνεται, όταν εκτεθεί σε θερμοκρασία 70°C.
Τα κατοικίδια ζώα, τα οποία είναι δυνατό να προσβληθούν επίσης από σαλμονελλώσεις, μπορούν να προστατευθούν με την τήρηση των κανόνων της βιοασφαλείας, την κατανάλωση ζωοτροφών απαλλαγμένων από σαλμονέλα, τον εμβολιασμό τους και τον κτηνιατρικό έλεγχο.
Σε αντίθεση με τη μη τυφική, η τυφική σαλμονέλα μπορεί να καταπολεμηθεί με εμβόλιο, όμως, το υπάρχον δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό.
Συχνότητα εμφάνισης
Το 2006 αναφέρθηκαν 160.649 επιβεβαιωμένα κρούσματα σαλμονέλλας (ποσοστό εμφάνισης 34,6 κρούσματα ανά 100,000 άτομα) στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πλειονότητα των περιπτώσεων αφορούν τα βακτήρια Salmonella typhimurium και Salmonella enteritis. Κυρίως προσβλήθηκαν άτομα έως 14 ετών.
Ευπαθείς ομάδες
Οι ηλικιωμένοι αποτελούν την πιο ευπαθή ομάδα στη σαλμονέλα με ποσοστό θνησιμότητας 15%, όταν προσβάλλονται από το βακτήριο Salmonella dublin και 3,6%, όταν προσβάλλονται από το Salmonella enteritis. Ακολουθούν τα νήπια και οι χρόνιοι ασθενείς. Οι ασθενείς του AIDS είναι είκοσι φορές πιο ευάλωτοι στην ασθένεια αυτή απ' ό,τι ο γενικός πληθυσμός, καθώς προσβάλλονται από την ασθένεια κατ' επανάληψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες
Τόμας Στιούαρτ, 2ος κόμης του Άνγκους
Ο Τόμας Στιούαρτ, 2ος κόμης του Άνγκους (περί το 1331 - 1361), Σκωτσέζος ευγενής ήταν γιος και διάδοχος του Τζων Στιούαρτ, 1ου κόμη του Άνγκους και της Μάργκαρετ του Αμπερνέθυ. Ο Τόμας Στιούαρτ ήταν βρέφος ακόμα όταν πέθανε ο πατέρας του και κληρονόμησε τα εδάφη του στο Μπέργουικσαιρ, το Αμπερνέθυ και το Άνγκους. Το 1353 παντρεύτηκε την Μάργκαρετ Σινκλέρ, κόρη του Γουίλιαμ ντε Σαιν Κλερ του Ροσλίν, η άδεια για τον γάμο δόθηκε από την Αγία Έδρα με βοήθεια του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας που εγγυήθηκε ότι έζησε πολλά χρόνια στην Γαλλική αυλή. Βρέθηκε στην πολιορκία του Μπέργουικ (1355) και ήταν ένας από τους λόρδους που διαπραγματεύτηκαν την απελευθέρωση του Δαυίδ Β΄ της Σκωτίας ύστερα από 10 χρόνια αιχμαλωσίας από την μάχη του Νέβιλς Κρος. Στα τέλη της δεκαετίας του 1350 έγινε Μέγας Καγκελάριος της Σκωτίας, έχασε την θέση κάποια στιγμή πριν το 1359 όταν τον αντικατέστησε ο Γουόλτερ ντε Μπιγκάρ. Ο Άνγκους θεωρήθηκε ένας από τους συνωμότες για την δολοφονία της ερωμένης του βασιλιά Κατερίνας Μόρτιμερ στην Σούτρα (1360), αιχμαλωτίστηκε στο κάστρο του Νταμπάρτον και πέθανε την επόμενη χρονιά από την Μαύρη πανώλη.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Μάργκαρετ Σινκλέρ απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Άννα Κοκκίνου
Η Άννα Κοκκίνου είναι Ελληνίδα ηθοποιός, σκηνοθέτρια και ιδρύτρια του θεάτρου «Σφενδόνη».
Γεννήθηκε στη Σούμπρα του Καΐρου. Αρχικά, συμμετείχε στο παιδικό θέατρο της Ξένιας Καλογεροπούλου και στην πορεία εντάχθηκε στο θεατρικό σχήμα του Λευτέρη Βογιατζή. Το 1988 έφυγε από το σχήμα και το 1993 ίδρυσε, μετά από πολλές προσπάθειες και με την συμμετοχή πολλών καλλιτεχνών, το θέατρο «Σφενδόνη», επί της οδού Μακρή 4. Ο χώρος του θεάτρου ανήκε στο Ίδρυμα Κουτλίδη με το οποίο ήρθε σε δικαστικές διαμάχες με αποτέλεσμα την έξωση της, το 2020, μετά από 27 χρόνια λειτουργίας του θεάτρου.
Εργογραφία
Μερικά από τα έργα στα οποία έχει συμμετάσχει ως ηθοποιός ή σκηνοθέτρια, ή έχουν ανέβει στη σκηνή του θεάτρου Σφενδόνη, είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Σκαμνιά Ευρυτανίας
Η Σκαμνιά είναι μικρός ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, ο οποίος βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και τις πλαγιές των Ευρυτανικών (νοτίων) Αγράφων σε υψόμετρο 750 μέτρα. Είναι κτισμένη στις βόρειες όχθες της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών και στις ανατολικές όχθες του Αγραφιώτη ποταμού. Το χωριό απέχει 10 χλμ. Δ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 48 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Δίπλα του είναι η σύγχρονη Γέφυρα της Τατάρνας, κατασκευής 1965 έως 1970, από την οποία διέρχεται επαρχιακή οδός που συνδέει την Ευρυτανία με την Αιτωλοακαρνανία. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1928 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κερασόβου (Κερασοχώρι). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κερασοχώρι, την Αγία Τριάδα και τον Κρέντη αποτελούν την τοπική κοινότητα Κερασοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βίνιανης του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 6 κατοίκους.
Σημείωση
Ο οικισμός πριν τον σεισμό (βλ. Ο σεισμός του 1966) βρισκόταν βορειοανατολικότερα της σημερινής τοποθεσίας, σε λίγο μεγαλύτερο υψόμετρο (774 μ. ), κοντά στην κορυφή Λασποχώματα (υψόμ. 1.083 μέτρα) και σε κοντινή απόσταση από τον Κρέντη, για αυτό και παλιότερα αναφερόταν ως συνοικισμός του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Πατριάρχης Μαξιμιανός
Ο Μαξιμιανός διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 431 - 434.
Την εποχή εκείνη, η Εκκλησία συνταρασσόταν από την αίρεση του Νεστοριανισμού και, αφού η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος καθαίρεσε τον εισηγητή της, Νεστόριο, από τον Πατριαρχικό Θρόνο, αυτός χήρευε. Για την εκλογή διαδόχου συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β' Σύνοδος, η οποία εξέλεξε τον, πρεσβύτερο τότε, Μαξιμιανό. Η εκλογή του ανακοινώθηκε από τον Αυτοκράτορα και τη Σύνοδο στον Πάπα Ρώμης Κελεστίνο, ο οποίος έδωσε και την έγκρισή του, αν και αυτή ήταν περιττή. Η χειροτονία του Μαξιμιανού έγινε στις 25 Οκτωβρίου του 431.
Ο Μαξιμιανός είχε γεννηθεί στη Ρώμη και δεν είχε ιδιαίτερη παιδεία. Είχε χειροτονηθεί πρεσβύτερος στην Κωνσταντινούπολη από τον Πατριάρχη Σισίνιο και ήταν ιδιαίτερα ευλαβής και ασκητικός. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του συνεκλήθη Σύνοδος, το 431, η οποία καθαίρεσε τους επισκόπους Ταρσού Ελλάδιο, Τυάνων Ευθήριο, Νικομηδείας Ιμέριο και Μαρκιανουπόλεως Δωρόθεο, οι οποίοι άνηκαν στην ομάδα του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη, φίλου του Νεστορίου. Κατά τα λοιπά, κατά την Πατριαρχεία του η Εκκλησία βρέθηκε σε περίοδο ειρήνης, ενώ με συντονισμένες ενέργειές του αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας και τον Ιωάννη Αντιοχείας.
Ο Πατριάρχης Μαξιμιανός πέθανε στις 12 Απριλίου του έτους 434, Μεγάλη Πέμπτη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 21 Απριλίου (μέχρι τον 12ο αιώνα στις 20 Νοεμβρίου).
Πηγές
Μαξιμιανός Μαξιμιανός Κατηγορία:Νεστοριανισμός Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Βέφα ΣΚ
Η Βέφα ΣΚ είναι ποδοσφαιρική ομάδα από τη Βέφα, μια συνοικία στην περιοχή Φατίχ (Εμίνονου μεταξύ 1928–2008) της Κωνσταντινούπολης. Ιδρύθηκε το 1908. Έδρα της ομάδας είναι το Vefa Stadı, χωρητικότητας 6500 θεατών. Από το 1959 έως το 1962-63 συμμετείχε στη Σούπερ Λιγκ Τουρκίας. Συνολικά έχει 14 συμμετοχές στην ανώτατη κατηγορία. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας
Λεβάντσο
Το Λεβάντσο (ιταλ. Levanzo) είναι ιταλικό νησί με έκταση 5,8 τ.χλμ και πληθυσμό 220 κατοίκους. Είναι το μικρότερο, σε έκταση, νησί του συμπλέγματος των Αιγάδων νήσων και πρωτεύουσα του νησιού είναι το Λεβάντσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο της Φαβινιάνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σικελίας Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία
Φώντας Λάδης
Ο Φώντας Λάδης (1943) είναι Έλληνας συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1943 στη Σπάρτη. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε ελληνικές, καθημερινές εφημερίδες και περιοδικά. Την περίοδο 1967 - 1973 έζησε στη Ρώμη. Συνεκδότης με το Δημήτρη Γκιώνη του περιοδικού "Τετράδιο" από το 1974 ως το 1976. Έχει γράψει ποίηση, πεζογραφία, ταξιδιωτικό, πολιτικό και ιστορικό δοκίμιο, θέατρο, καθώς και βιβλία για παιδιά. Ποιήματά του μελοποιήθηκαν από τον Μίκη Θεοδωράκη, το Μάνο Λοΐζο, το Θάνο Μικρούτσικο, το Χρήστο Νικολόπουλο, το Μάριο Τόκα, το Λίνο Κόκοτο, το Δημήτρη Λάγιο και άλλους Έλληνες συνθέτες. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ, της ΄Ενωσης Μουσικοσυνθετών και Στιχουργών Ελλάδας (ΕΜΣΕ), της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (ΕΛΣΑΛ) και ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Εταιρείας Αρχείου και Μελετών "Μνήμες".
Μέσο (σημείο)
Το Μέσο (επίσης γνωστό ως μέση τιμή κλάσης σε σχέση με το ιστόγραμμα) είναι το μέσο σημείο ενός ευθυγράμμου τμήματος. Βρίσκεται σε ίση απόσταση και από τα δύο άκρα σημεία.
Τύποι
Ο τύπος για τον προσδιορισμό του μέσου ενός τμήματος στο επίπεδο, με άκρα (x1) και (x2) είναι:
Ο τύπος για τον προσδιορισμό του μέσου ενός τμήματος στο επίπεδο, με άκρα (x1, y1) και (x2, y2) είναι:
Ο τύπος για τον προσδιορισμό του μέσου ενός τμήματος στο χώρο, με άκρα (x1, y1, z1) και (x2, y2 z2) είναι:
Γενικότερα, για ένα n-διάστατο χώρο με άξονες, το μέσο ενός διαστήματος δίνεται από τον τύπο :
Προσδιορισμός του τύπου
Προκειμένου να προσδιοριστεί ο τύπος θα πρέπει να γίνει κατανοητή η σχέση μεταξύ της απόστασης, και του μέσου σημείου. Η απόσταση είναι πολύ σημαντική κατά τον υπολογισμό του τύπου του μέσου. Αυτό συμβαίνει επειδή τα δύο είναι αλληλένδετα, διότι για τα (x1, y1) και (x2,y2) υπάρχει μια σχέση με βάση την απόσταση μεταξύ των δύο αυτών σημείων. Αυτά τα δύο σημεία σχηματίζουν ένα ευθύγραμμο τμήμα, αλλά δεν είναι αυτή η σχέση που ψάχνουμε. Η σχέση με βάση την απόσταση που μας βοηθά να εξάγουμε τον τύπο είναι το Πυθαγόρειο Θεώρημα. Αυτό μας βοηθά διότι υπάρχει μια σχέση των (x1, y1) και (x2,y2) με ένα τρίτο σημείο. Αυτό το τρίτο σημείο μπορεί να βρεθεί παίρνοντας είτε το x1 ή το x1 και y1 ή το y1. Έτσι μας επιτρέπεται να κατασκευάσουμε ένα τρίγωνο. Το σύνολο των σημείων που επιλέγεται για να χρησιμοποιηθεί εξαρτάται από τη γωνία που κατασκευάζεται το τρίγωνο. Η κατασκευή του τριγώνου μας βοηθάει διότι στη συνέχεια μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το A2 + B2 = C2 ώστε να βρεθεί η απόσταση της υποτείνουσας. Η υποτείνουσα του τριγώνου είναι το ευθύγραμμο τμήμα του οποίου αναζητάμε το μέσο. Μετά τη χρήση του Πυθαγόρειου θεωρήματος μπορεί να βρεθεί το μέσο του ευθύγραμμου τμήματος διαιρώντας το δια 2, αλλά αυτό δεν θα δώσει τις συντεταγμένες του σημείου. Στη συνέχεια μπορούμε να εφαρμόσουμε τα (x1,x2) και (y2,y1) στο A2 ή B2. Έτσι ο τύπος γίνεται C2 = (y1 - y2)2 + (x1 - x2)2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναλυτική γεωμετρία Κατηγορία:Στοιχειώδης γεωμετρία Κατηγορία:Ομοπαραλληλική γεωμετρία
Νήσος Πρίγκηπα Ουαλίας (Αλάσκα)
Η νήσος Πρίγκηπα Ουαλίας (αγγλικά: Prince of Wales Island) είναι ένα αμερικανικό νησί και ειδικότερα το τέταρτο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των ΗΠΑ μετά τη Χαβάη (νήσος), το Κόντιακ και το Πουέρτο Ρίκο. Έχει έκταση 6.674 τ.χλμ. και μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Κραιγκ με 1.201 κατοίκους (2010).
Κατηγορία:Νησιά της Αλάσκας
Κλημεντία, υποκόμισσα του Σατωντάν
Η Κλημεντία, γαλλ.: Clemence de Châteaudun (απβ. 1220) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν υποκόμισσα του Σατωντάν και κυρία του Μοντουμπλώ (Mondoubleau).
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Γοδεφείδου ΣΤ΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Κλημεντίας ντε Ρος, χήρας του Θεοβάλδου ΣΤ΄ κόμη του Μπλουά.
Η Κλημεντία κληρονόμησε την υποκομητεία του Σατωντάν μετά το τέλος του πατέρα της.
Αν και ο σύζυγος, η κόρη και η εγγονή τής Κλημεντίας έφεραν τον τίτλο του Σατωντάν, αυτή ήταν η τελευταία της δυναστείας του Οίκου του Σατωντάν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ροβέρτο των Ντρε κύριο του Μπω, γιο του Ροβέρτου Γ΄ κόμη του Ντρε, διεεγγονού του Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Η Κλημεντία και ο Ροβέρτος είχαν παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Οίκος του Σατωντάν και του Περς
Interior Gateway Protocol
Ένα πρωτόκολλο εσωτερικών πυλών (Interior Gateway Protocol - IGP) είναι ένα πρωτόκολλο δρομολόγησης το οποίο χρησιμοποιείται στο εσωτερικό ένος αυτόνομου συστήματος. Τα πιο ευρεώς χρησιμοποιούμενα IGP είναι το Routing Information Protocol (RIP), το Open Shortest Path First (OSPF), και το IS-IS.
Όταν χρησιμοποιούμε ένα πρωτόκολλο εξωτερικών πυλών όπως το Border Gateway Protocol (BGP) σε ένα δίκτυο, οι διαδρομές που λαμβάνοται έχουν ένα επόμενο hop το οποίο δεν είναι απαραίτητα απευθίας συνδεδεμένο. Το IGP χρησιμοποιείται για να «επιλύσει» αυτά τα επόμενα hops.
Κατηγορία:Πρωτόκολλα δρομολόγησης
Μάργκαρετ Στιούαρτ, κόμισσα του Άνγκους
Η Μάργκαρετ Στιούαρτ, κόμισσα του Άνγκους και του Μαρ (απεβίωσε το 1417) κόμισσα του Άνγκους και Λαίδη του Αμπερνέθυ ήταν κόρη και διάδοχος του Τόμας Στιούαρτ, 2ου κόμη του Άνγκους και χήρα του Τόμας, κόμη του Μαρ. Είχε παράνομη σχέση με τον Γουίλιαμ Ντάγκλας, σύζυγο της αδελφής του κόμη του Μαρ και έγινε μαζί του η μητέρα του Τζωρτζ Ντάγκλας, 1ου κόμη του Άνγκους (περί το 1380 - 1403), με διάταγμα προσπάθησε να εξασφαλίσει την περιουσία της για τον γιο της. Ο τίτλος παραχωρήθηκε στον Τζωρτζ Ντάγκλας από τον βασιλιά Ροβέρτο Β΄ της Σκωτίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Τάκης Ζενέτος
Βιογραφία
Ο Τάκης (Παναγιώτης) Ζενέτος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926 και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας κοσμηματοπωλών. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής γενιάς. Κατόπιν παρότρυνσης οικογενειακού φίλου προσανατολίστηκε στις αρχιτεκτονικές σπουδές στη Γαλλία. Με αυτήν την προοπτική μαθήτευσε στη σχολή αρχιτεκτονικού σχεδίου («Σχολή Αρχιτεκτονικών Μελετών») η οποία απευθυνόταν σε σπουδαστές του Ε.Μ.Π. το οποίο, όπως όλες οι σχολές, υπολειτουργούσε την περίοδο της Κατοχής.
Το 1945 έφυγε απ’ την Ελλάδα με υποτροφία για να σπουδάσει αρχιτεκτονική στο Παρίσι, στην Ecole des Beaux Arts στο εργαστήριο του Οτέλο Ζαβαρόνι. Το 1952 τελειώνει τον κύκλο σπουδών του στη σχολή και το 1953 παρουσιάζει τη διπλωματική του εργασία με θέμα «Μικρόπολις – Αυτόνομη οικιστική μονάδα».
Επέστρεψε στην Ελλάδα οριστικά το 1955 και άνοιξε σε συνεργασία με τον Μαργαρίτη Αποστολίδη γραφείο μελετών στην οδό Ακαδημίας 61. Τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του δραστηριότητας είναι ιδιαίτερα γόνιμα. Τα πρώτα έργα μαζί με τον Μαργαρίτη Αποστολίδη είναι τα εργοστάσια Φιξ και APCO, το μονόσπιτο στο Καβούρι και η πολυκατοικία στην Λ. Αμαλίας 34 και Δαιδάλου. Ακολούθησαν οι μονοκατοικίες στη Γλυφάδα, Ψυχικό και η πολυκατοικία στην οδό Ηρώδου Αττικού. Ωστόσο, μέχρι το 1962 παραμένει ουσιαστικά άγνωστος. Το έργο του δημοσιεύτηκε με τη βοήθεια του Ορέστη Δουμάνη, υπεύθυνου αρχιτεκτονικών θεμάτων στον Ζυγό ,αργότερα διευθυντή σύνταξης της Αρχιτεκτονικής, ιδρυτή των Αρχιτεκτονικών Θεμάτων καθώς και υπεύθυνου συντάκτη για το ελληνικό τμήμα του World Architecture. Επίσης έργα του δημοσιεύτηκαν σε πολλά ευρωπαϊκά αρχιτεκτονικά περιοδικά. Ο Ζενέτος ολοκλήρωσε συνολικά 120 έργα, ανάμεσα στα οποία είναι το χωροταξικό σχέδιο του Λεκανοπεδίου Αττικής, πολλά βιομηχανικά κτήρια καθώς και σημαντικές πολυκατοικίες και μονοκατοικίες.
Έργα
Ταλαντούχος «συνθέτης», με άρτια επιστημονική κατάρτιση και ευρύτατες τεχνολογικές γνώσεις, αντιμετώπισε με την ίδια ευσυνειδησία, σοβαρότητα και συνέπεια όλα τα έργα που μελέτησε, έργα που χαρακτηρίζονται από τη λειτουργικότητα της οργάνωσης, την καθαρότητα της μορφής, τη σαφήνεια της κατασκευής, την ευελιξία και τη δυνατότητα συμμετοχής του χρήστη στη διαμόρφωση του περιβάλλοντός του, τη χρήση προηγμένης τεχνολογίας και την ανάδειξη των λεπτομερειών, τον σεβασμό τού τοπίου ή τη δραστική επέμβαση στο περιβάλλον, ανάλογα με την περίπτωση.
Δίνει έμφαση στη λειτουργία των κτηρίων αλλά και στην κατάργηση των συμβατικών όγκων. Δέχεται να ασχοληθεί με τις μορφολογικές επιπτώσεις της σύλληψής του, αφού πρώτα εξασφαλίσει τις απαραίτητες τεχνικές προϋποθέσεις.
Τα μικρά έργα του, τα περισσότερα βίλες στην Αττική έχουν και τον πιό έντονα προσωπικό χαρακτήρα του. Το έργο τού Τάκη Ζενέτου εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από ένα μικρό κύκλο νέων αρχιτεκτόνων, πολλούς από τούς όποιους επηρέασε σημαντικά.
Άνω Κουρούνι Εύβοιας
Το Άνω Κουρούνι (επίσημη ονομασία Άνω Κουρούνιον) είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κονιστρών, του δήμου Κύμης - Αλιβερίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καρυστίας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Τάκης Ζενέτος
Έργα
Σε μία εποχή στην οποία κυριαρχούσε η μαζική, πρόχειρη δόμηση, ο Ζενέτος υποστήριζε ότι η ανθρώπινη κατοικία πρέπει να είναι το υψηλότερο και πλέον πολυτελές προϊόν του σύγχρονου πολιτισμού. Θεωρούσε απαραίτητη την κατάργηση του κύβου κουτιού της μοντέρνας κατοικίας και την ενσωμάτωσή της στο περιβάλλον. Την περίοδο εκείνη η Αθήνα ζούσε την εποχή της αλόγιστης καταστροφής των παλαιότερων κτηρίων και την ανέγερση κακότεχνων πολυκατοικιών που στέγασαν τους εσωτερικούς μετανάστες.
Άνω Κουρούνι Εύβοιας
Γεωγραφία
Το Άνω Κουρούνι είναι πεδινός οικισμός της ανατολικής Εύβοιας στην περιοχή της Κύμης. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες του υψώματος «Τούρλα» (388 μ.), πάνω στον επαρχιακό δρόμο Κονιστρών-Πλατάνας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 250. Απέχει 71 χλμ. περίπου ΒΑ. της Χαλκίδας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 2,254 χμ² (2011).
Τάκης Ζενέτος
Έργα
Ο Ζενέτος όμως είχε ήδη οραματιστεί την εξέλιξη της πόλης, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη τη Δύση. Είχε προβλέψει τις τεχνολογικές εξελίξεις που θα επηρέαζαν τη ζωή και τις δραστηριότητες του ανθρώπου και τα επόμενα χρόνια θα προσπαθούσε να διατυπώσει τη δική του άποψη για την ιδανική μορφή της και να χτίσει κτήρια που θα την υπηρετούσαν. Η πεμπτουσία της πολεοδομικής και χωροταξικής φιλοσοφίας του Τάκη Ζενέτου περιέχεται στην έρευνά του, όπως διατυπώθηκε στην πρότασή του για την Ηλεκτρονική Πολεοδομία (1962), δηλαδή στην ένταξη των πιο πρόσφατων κατακτήσεων της ηλεκτρονικής επιστήμης και τεχνολογίας στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου.
Άνω Κουρούνι Εύβοιας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1879 ως Κουρούνι Πύργου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κοτυλαίων του νομού Ευβοίας. Το 1912 η ονομασία του διορθώθηκε σε Άνω Κουρούνι και το 1929 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Κουρουνίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κονιστρών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κονιστρών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.