cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντουλοξετίνη
Η ντουλοξετίνη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν η 46η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από δεκαέξι εκατομμύρια συνταγές.
Ιατρικές χρήσεις
Οι κύριες χρήσεις της ντουλοξετίνης είναι στις μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, γενικευμένη διαταραχή άγχους, νευροπαθητικό πόνο, χρόνιο μυοσκελετικό πόνο και ινομυαλγία.
Η ντουλοξετίνη συνιστάται ως παράγοντας πρώτης γραμμής από την Αμερικανική Εταιρεία Κλινικής Ογκολογίας για τη θεραπεία της νευροπάθειας που προκαλείται από χημειοθεραπεία, ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ινομυαλγία παρουσία διαταραχών της διάθεσης από τη Γερμανική Διεπιστημονική Ένωση για τη Θεραπεία Πόνου, ως σύσταση επιπέδου Β για τη θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας από την Αμερικανική Ένωση Νευρολογίας και ως σύσταση επιπέδου Α σε ορισμένες νευροπαθητικές καταστάσεις από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Νευρολογικών Εταιρειών.
Μια ανασκόπηση Cochrane του 2014 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ντουλοξετίνη είναι ευεργετική στη θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας και της ινομυαλγίας, αλλά ότι απαιτούνται περισσότερες συγκριτικές μελέτες με άλλα φάρμακα. Το γαλλικό ιατρικό περιοδικό Prescrire κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ντουλοξετίνη δεν είναι καλύτερη από άλλες διαθέσιμες ουσίες και έχει μεγαλύτερο κίνδυνο παρενεργειών.
Γενικευμένη διαταραχή άγχους
Η ντουλοξετίνη είναι πιο αποτελεσματική από το εικονικό φάρμακο στη θεραπεία της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής (GAD). Μια ανασκόπηση από το Annals of Internal Medicine αναφέρει τη ντουλοξετίνη ανάμεσα στις θεραπείες πρώτης γραμμής, μαζί με την σιταλοπράμη, την εσκιταλοπράμη, τη σερτραλίνη, την παροξετίνη και τη βενλαφαξίνη.
Διαβητική νευροπάθεια
Η ντουλοξετίνη εγκρίθηκε για τον πόνο που σχετίζεται με τη διαβητική περιφερική νευροπάθεια (DPN), με βάση τα θετικά αποτελέσματα δύο κλινικών δοκιμών. Ο μέσος ημερήσιος πόνος μετρήθηκε χρησιμοποιώντας κλίμακα 11 πόντων και η θεραπεία με ντουλοξετίνη είχε ως αποτέλεσμα επιπλέον 1-1,7 μονάδες πόνου σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Τουλάχιστον 50% ανακούφιση από τον πόνο επιτεύχθηκε στο 40-45% των ασθενών με τη ντουλοξετίνη έναντι 20–22% των ασθενών με εικονικό φάρμακο. Ο πόνος μειώθηκε περισσότερο από 90%, στο 9–14% των ασθενών με ντουλοξετίνη έναντι 2–4% των ασθενών με εικονικό φάρμακο. Το μεγαλύτερο μέρος της ανταπόκρισης επιτεύχθηκε τις δύο πρώτες εβδομάδες στο φάρμακο. Η ντουλοξετίνη αύξησε ελαφρώς τη γλυκόζη ορού νηστείας. Ωστόσο, αυτό το αποτέλεσμα θεωρήθηκε «ελάχιστης κλινικής σημασίας».
Η συγκριτική αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης και των καθιερωμένων φαρμάκων για την ανακούφιση του πόνου για το DPN είναι ασαφής. Μια συστηματική ανασκόπηση σημείωσε ότι τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (ιμιπραμίνη και αμιτριπτυλίνη), τα παραδοσιακά αντιεπιληπτικά και τα οπιοειδή έχουν καλύτερη αποτελεσματικότητα από τη ντουλοξετίνη. Η ντουλοξετίνη, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και τα αντισπασμωδικά έχουν παρόμοια ανοχή, ενώ τα οπιοειδή προκάλεσαν περισσότερες παρενέργειες. Μια άλλη ανασκόπηση στο Prescrire International θεώρησε ότι η μέτρια ανακούφιση από τον πόνο που επιτεύχθηκε με τη ντουλοξετίνη ήταν κλινικά ασήμαντη και τα αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών δεν ήταν πειστικά. Ο ερευνητής δεν έβλεπε κανένα λόγο να συνταγογραφήσει ντουλοξετίνη στην πράξη. Τα συγκριτικά δεδομένα που συλλέχθηκαν σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο BMC Neurology έδειξαν ότι η αμιτριπτυλίνη, άλλα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και η βενλαφαξίνη μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικά. Ωστόσο, οι συγγραφείς σημείωσαν ότι τα στοιχεία υπέρ της ντουλοξετίνης είναι πολύ πιο στέρεα. Μια ανασκόπηση του Cochrane κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα στοιχεία που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης στη θεραπεία της επώδυνης διαβητικής νευροπάθειας ήταν επαρκή και ότι περαιτέρω δοκιμές πρέπει να επικεντρώνονται σε συγκρίσεις με άλλα φάρμακα.
Ινομυαλγία και χρόνιος πόνος
Μια ανασκόπηση της ντουλοξετίνης διαπίστωσε ότι μείωσε τον πόνο και την κόπωση και βελτίωσε τη σωματική και διανοητική απόδοση σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Μπορεί να είναι χρήσιμη στον χρόνιο πόνο από οστεοαρθρίτιδα.
Στις 4 Νοεμβρίου 2010, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε τη ντουλοξετίνη για τη θεραπεία του χρόνιου μυοσκελετικού πόνου, συμπεριλαμβανομένης της δυσφορίας από την οστεοαρθρίτιδα και τη χρόνια οσφυαλγία.
Αντενδείξεις
Οι παρακάτω αντενδείξεις παρατίθενται από τον κατασκευαστή:
Επιπλέον, το FDA έχει αναφερθεί για απειλητικές για τη ζωή αλληλεπιδράσεις φαρμάκων που μπορεί να είναι δυνατές όταν συγχορηγούνται με τριπτάνες και άλλα φάρμακα που δρουν στο μονοπάτι της σεροτονίνης που οδηγούν σε αυξημένο κίνδυνο για σεροτονινεργικό σύνδρομο.
Παρενέργειες
Οι κύριες παρενέργειες που έχουν αναφερθεί από τη χρήση ντουλοξετίνης είναι η ναυτία, η υπνηλία, η αϋπνία και η ζάλη, παρενέργειες που αναφέρθηκαν από περίπου 10% έως 20% των ασθενών.
Σε μια δοκιμή για μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (MDD), οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφανίστηκαν στη θεραπεία από τους ασθενείς που έλαβαν ντουλοξετίνη ήταν ναυτία (34,7%), ξηροστομία (22,7%), κεφαλαλγία (20,0%) και ζάλη (18,7%), και εκτός από τον πονοκέφαλο, αυτά αναφέρθηκαν σημαντικά συχνότερα από ό, τι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Σε μια μακροχρόνια μελέτη ασθενών με ινομυαλγία που λάμβαναν ντουλοξετίνη, η συχνότητα και ο τύπος των ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν παρόμοια με εκείνη που αναφέρθηκε στη παραπάνω δοκιμή. Οι παρενέργειες τείνουν να είναι ήπιες έως μέτριες και τείνουν να μειώνονται στην ένταση με την πάροδο του χρόνου.
Σε τέσσερις κλινικές δοκιμές ντουλοξετίνης για τη θεραπεία της MDD, η σεξουαλική δυσλειτουργία εμφανίστηκε σημαντικά πιο συχνά σε ασθενείς που έλαβαν ντουλοξετίνη από αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο και αυτή η διαφορά εμφανίστηκε μόνο στους άνδρες. Συγκεκριμένα, οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν δυσκολία στην διέγερση, έλλειψη ενδιαφέροντος για σεξ και ανοργασμία (πρόβλημα επίτευξης οργασμού). Αναφέρονται επίσης απώλεια ή μειωμένη ανταπόκριση στα σεξουαλικά ερεθίσματα και στην εκσπερμάτιση αναισθησία. Η συχνότητα της σεξουαλικής δυσλειτουργίας που προέκυψε από τη θεραπεία ήταν παρόμοια για τη ντουλοξετίνη και τα SSRI σε σύγκριση με μια μελέτη παρατήρησης 6 μηνών σε καταθλιπτικούς ασθενείς. Τα ποσοστά σεξουαλικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με MDD που έλαβαν ντουλοξετίνη έναντι εσσιταλοπράμης δεν διέφεραν σημαντικά στις 4, 8 και 12 εβδομάδες θεραπείας, αν και η τάση ευνόησε τη ντουλοξετίνη (33,3% των ασθενών ντουλοξετίνης εμφάνισαν σεξουαλικές παρενέργειες σε σύγκριση με το 43,6% αυτών που έλαβαν εσκιταλοπράμη και το 25% αυτών που λαμβάνουν εικονικό φάρμακο).
Σύνδρομο διακοπής
Κατά την κυκλοφορία άλλων SSRIs και SNRIs, υπήρξαν αυθόρμητες αναφορές ανεπιθύμητων συμβάντων κατά τη διακοπή αυτών των φαρμάκων, ιδιαίτερα όταν αυτή γινόταν απότομα, συμπεριλαμβανομένων των ακόλουθων: δυσφορική διάθεση, ευερεθιστότητα, διέγερση, ζάλη, αισθητηριακές διαταραχές (π.χ. παραισθησίες όπως αίσθημα ηλεκτροπληξίας), άγχος, σύγχυση, πονοκέφαλοι, λήθαργος, συναισθηματική αστάθεια, αϋπνία, υπομανία, εμβοές και επιληπτικές κρίσεις. Το σύνδρομο απόσυρσης από τη ντουλοξετίνη μοιάζει με το σύνδρομο διακοπής SSRI.
Αυτοκτονία
Στις Ηνωμένες Πολιτείες όλα τα αντικαταθλιπτικά, συμπεριλαμβανομένης της ντουλοξετίνης, φέρουν προειδοποίηση μαύρου κουτιού που δηλώνει ότι τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτοκτονίας σε άτομα κάτω των 25 ετών. Αυτή η προειδοποίηση βασίζεται σε στατιστικές αναλύσεις που διεξήχθησαν από δύο ανεξάρτητες ομάδες εμπειρογνωμόνων του FDA, οι οποίες διαπίστωσαν διπλάσια αύξηση του αυτοκτονικού ιδεασμού και της συμπεριφοράς σε παιδιά και εφήβους, και 1,5 φορές αύξηση της αυτοκτονίας στην ηλικιακή ομάδα 18-24. Για να επιτευχθούν στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα, το FDA συνδύασε τα αποτελέσματα 295 δοκιμών 11 αντικαταθλιπτικών για ψυχιατρικές ενδείξεις. Καθώς ο αυτοκτονικός ιδεασμός και η συμπεριφορά σε κλινικές δοκιμές είναι σπάνιες, τα αποτελέσματα για κάθε φάρμακο που λαμβάνεται ξεχωριστά συνήθως δεν φθάνουν σε στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα.
Φαρμακολογία
Η ντουλοξετίνη αναστέλλει την επαναπρόσληψη σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης (ΝΕ) στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Η ντουλοξετίνη αυξάνει τη ντοπαμίνη (DA) ειδικά στον προμετωπιαίο φλοιό, όπου υπάρχουν λίγες αντλίες επαναπρόσληψης DA, μέσω της αναστολής των αντλιών επαναπρόσληψης ΝΕ, οι οποίες πιστεύεται ότι μεσολαβούν στην επαναπρόσληψη των DA και NE. Η ντουλοξετίνη δεν έχει σημαντική συγγένεια για τους μεταφορείς επαναπρόσληψης ντοπαμίνης, χολίνης, ισταμίνης, οπιοειδών, γλουταμινικού και GABA, και επομένως μπορεί να θεωρηθεί ως εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης στους μεταφορείς 5-ΗΤ και ΝΕ. Η ντουλοξετίνη υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό, αλλά οι κύριοι μεταβολίτες που κυκλοφορούν δεν συμβάλλουν σημαντικά στη φαρμακολογική δραστηριότητα.
Μελέτες δέσμευσης in vitro χρησιμοποιώντας συναπτοσωματικά σκευάσματα που απομονώθηκαν από εγκεφαλικό φλοιό αρουραίου έδειξαν ότι η ντουλοξετίνη ήταν περίπου 3 φορές πιο ισχυρή στην αναστολή της πρόσληψης σεροτονίνης από την πρόσληψη νορεπινεφρίνης.
Οι αναλγητικές ιδιότητες της ντουλοξετίνης στη θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας και των συνδρόμων κεντρικού πόνου όπως η ινομυαλγία πιστεύεται ότι οφείλονται στον αποκλεισμό διαύλων ιόντων νατρίου.
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση : Η ντουλοξετίνη είναι ασταθές οξύ και παρασκευάζεται με εντερική επικάλυψη για την πρόληψη της υποβάθμισης στο στομάχι. Η ντουλοξετίνη έχει καλή βιοδιαθεσιμότητα από το στόμα, κατά μέσο όρο 50% μετά από μία δόση 60 mg. Υπάρχει μέση καθυστέρηση 2 ωρών έως ότου αρχίσει η απορρόφηση με τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα να εμφανίζονται περίπου 6 ώρες μετά τη λήψη της δόσης. Η τροφή δεν επηρεάζει τη C max της ντουλοξετίνης, αλλά καθυστερεί το χρόνο για να επιτευχθεί μέγιστη συγκέντρωση από 6 έως 10 ώρες.
Κατανομή : Η ντουλοξετίνη συνδέεται σε μεγάλο βαθμό (> 90%) με τις πρωτεΐνες στο ανθρώπινο πλάσμα, δεσμευόμενη κυρίως με την αλβουμίνη και την α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Ο όγκος κατανομής είναι 1640 λίτρα.
Μεταβολισμός : Η ντουλοξετίνη υφίσταται κυρίως ηπατικό μεταβολισμό μέσω δύο ισοενζύμων κυτοχρώματος P450, των CYP2D6 και CYP1A2. Οι κυκλοφορούντες μεταβολίτες είναι φαρμακολογικά ανενεργοί
Αποβολή : Όταν χορηγείται σε υγιή νεαρά αρσενικά άτομα σε δόσεις μεταξύ 20-40 mg δύο φορές την ημέρα, είχε χρόνο ημιζωής 12,5 ώρες και η φαρμακοκινητική της είναι ανάλογη της δόσης σε όλο το θεραπευτικό εύρος. Η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται συνήθως μετά από 3 ημέρες. Μόνο ίχνη (<1%) αμετάβλητης ντουλοξετίνης υπάρχουν στα ούρα και το μεγαλύτερο μέρος της δόσης (περίπου 70%) εμφανίζεται στα ούρα ως μεταβολίτες της ντουλοξετίνης με περίπου 20% να απεκκρίνεται στα κόπρανα.
Το κάπνισμα σχετίζεται με μείωση της συγκέντρωσης ντουλοξετίνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντικαταθλιπτικά Κατηγορία:Αμίνες Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό FDA Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό CASNo Κατηγορία:Αρωματικοί αιθέρες Κατηγορία:Ναφθαλίνια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Αναλγητικά
Φακός (ανατομία)
Ο φακός είναι διαφανής αμφίκυρτη δομή στο μάτι που, μαζί με τον κερατοειδή, βοηθά στη διάθλαση του φωτός ώστε να εστιάζει στον αμφιβληστροειδή. Με την αλλαγή του σχήματος, λειτουργεί για να αλλάξει το εστιακό μήκος του ματιού έτσι ώστε να μπορεί να επικεντρωθεί σε αντικείμενα σε διάφορες αποστάσεις, επιτρέποντας έτσι τη διαμόρφωση μιας σαφούς πραγματικής εικόνας του αντικειμένου ενδιαφέροντος στον αμφιβληστροειδή. Αυτή η ρύθμιση του φακού είναι γνωστή ως προσαρμογή. Αυτή είναι παρόμοια με την εστίαση της φωτογραφικής μηχανής μέσω της κίνησης των φακών της. Ο φακός είναι πιο επίπεδος στην πρόσθια πλευρά του παρά στην οπίσθια πλευρά του.
Ο φακός είναι επίσης γνωστός ως aquula (λατινικά, μικρό ρεύμα, νερό ) ή κρυσταλλικός φακός. Στους ανθρώπους, η διαθλαστική ισχύς του φακού στο φυσικό του περιβάλλον είναι περίπου 18 διοπτρίες, περίπου το ένα τρίτο της συνολικής ισχύος του ματιού.
Μικροανατομία
Ο φακός έχει τρία κύρια μέρη: την κάψουλα του φακού, το επιθήλιο του φακού και τις ίνες του φακού. Η κάψουλα του φακού σχηματίζει το πιο εξωτερικό στρώμα του φακού και οι ίνες φακού σχηματίζουν το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού του φακού. Τα κύτταρα του επιθηλίου του φακού, που βρίσκονται μεταξύ της κάψουλας και του εξώτατου στρώματος των ινών του φακού, βρίσκονται μόνο στην πρόσθια πλευρά του φακού. Ο ίδιος ο φακός δεν διαθέτει νεύρα, αιμοφόρα αγγεία ή συνδετικό ιστό.
Κάψουλα του φακού
Η κάψουλα του φακού είναι λεία, διαφανής βασική μεμβράνη που περιβάλλει πλήρως τον φακό. Η κάψουλα είναι ελαστική και αποτελείται από κολλαγόνο. Συντίθεται από το επιθήλιο του φακού και τα κύρια συστατικά του είναι κολλαγόνο τύπου IV και θειικές γλυκοζαμινογλυκάνες (GAGs). Η κάψουλα είναι πολύ ελαστική και έτσι επιτρέπει στον φακό να έχει πιο σφαιρικό σχήμα όταν δεν βρίσκεται υπό την ένταση των ζωνικών ινών (που ονομάζονται επίσης ανασταλτικοί σύνδεσμοι), οι οποίες συνδέουν την κάψουλα του φακού στο ακτινωτό σώμα. Η κάψουλα κυμαίνεται από 2 έως 28 μικρόμετρα σε πάχος, είναι παχύτερη κοντά στον ισημερινό και λεπτότερη κοντά στον οπίσθιο πόλο.
Επιθήλιο φακού
Το επιθήλιο του φακού, που βρίσκεται στο πρόσθιο τμήμα του φακού μεταξύ της κάψουλας του φακού και των ινών του φακού, είναι ένα απλό κυβοειδές επιθήλιο. Τα κύτταρα του επιθηλίου του φακού ρυθμίζουν τις περισσότερες από τις ομοιοστατικές λειτουργίες του φακού. Καθώς τα ιόντα, τα θρεπτικά συστατικά και το υγρό εισέρχονται στο φακό από το υδατώδες υγρό, οι αντλίες Na + / K + -ATPase στα επιθηλιακά κύτταρα του φακού αντλούν ιόντα έξω από το φακό για να διατηρήσουν την κατάλληλη οσμωτική συγκέντρωση και όγκο του φακού, ενώ τα κύτταρα επιθηλίου του φακού είναι ισοδύναμα τοποθετημένα. περισσότερα σε αυτήν την τρέχουσα. Η δραστηριότητα των Na + / K + -ATPases κρατά το νερό και το ρεύμα να ρέουν μέσω του φακού από τους πόλους και να εξέρχονται μέσω των ισημερινών περιοχών.
Τα κύτταρα του επιθηλίου του φακού χρησιμεύουν επίσης ως πρόγονοι για νέες ίνες του φακού. Προσθέτει συνεχώς ίνες στο έμβρυο, το βρέφος και τον ενήλικο, και συνεχίζει να προσθέτει ίνες δια βίου.
Ίνες του φακού
μικρογραφία| Μορφή των ινών φακού (πρόσθια και πλευρική όψη) Οι ίνες των φακών σχηματίζουν το μεγαλύτερο μέρος του φακού. Είναι μακριά, λεπτά, διαφανή κύτταρα, συνεκτικά συνδεδεμένα, με διάμετρο τυπικά 4-7 μικρόμετρα και μήκος έως 12 mm. Οι ίνες του φακού τεντώνονται κατά μήκος από τον οπίσθιο έως τον πρόσθιο πόλο και, όταν κόπτονται οριζόντια, διατάσσονται σε ομόκεντρα στρώματα μάλλον σαν τα στρώματα ενός κρεμμυδιού. Εάν κοπούν κατά μήκος του ισημερινού, εμφανίζονται ως κηρήθρα. Το μέσο κάθε ίνας βρίσκεται στον ισημερινό. Αυτά τα σφιχτά συσκευασμένα στρώματα ινών φακού αναφέρονται ως ελάσματα. Οι ίνες φακών συνδέονται μεταξύ τους μέσω κόμβων διακένου και αλληλοδιασπάσεων των κυττάρων που μοιάζουν με μορφές "σφαιρών και υποδοχών".
Ο φακός χωρίζεται σε περιοχές ανάλογα με την ηλικία των ινών του φακού ενός συγκεκριμένου στρώματος. Μετακινούμενοι προς τα έξω από το κεντρικό, παλαιότερο στρώμα, ο φακός χωρίζεται σε έναν εμβρυϊκό πυρήνα, τον εμβρυϊκό πυρήνα, τον ενήλικο πυρήνα και τον εξωτερικό φλοιό. Νέες ίνες φακού, που δημιουργούνται από το επιθήλιο του φακού, προστίθενται στον εξωτερικό φλοιό. Οι ώριμες ίνες φακού δεν έχουν οργανίδια ή πυρήνες.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη του ανθρώπινου φακού ξεκινά από το 4 χιλ  εμβρυϊκό στάδιο. Σε αντίθεση με το υπόλοιπο του οφθαλμού, το οποίο προέρχεται κυρίως από το νευρικό εξώδερμο, ο φακός προέρχεται από το επιφανειακό εξωδερμα. Το πρώτο στάδιο της διαφοροποίησης του φακού λαμβάνει χώρα όταν το οπτικό κυστίδιο, το οποίο σχηματίζεται από τις εξόδους στο νευρικό εκτόδερμο, έρχεται κοντά στο επιτόπιο της επιφάνειας. Το οπτικό κυστίδιο επάγει το κοντινό εκτόδερμο της επιφάνειας να σχηματίσει το πλακώδες του φακού (η πρόδρομη μορφή του φακού). Στο 4 mm, το σημείο τοποθέτησης του φακού είναι ένα μονό στρώμα επιθηλιακού ιστού.
Καθώς εξελίσσεται η ανάπτυξη, η θέση του πλακώδους αρχίζει να βαθαίνει και να εγκολπώνεται. Καθώς το πλακώδες συνεχίζει να βαθαίνει, το άνοιγμα στην επιφάνεια του εξωδέρματος συστέλλεται και τα κύτταρα του φακού σχηματίζουν δομή γνωστή ως κυστίδιο του φακού. Μέχρι το στάδιο των 10 mm το κυστίδιο του φακού έχει διαχωριστεί εντελώς από το επιφανειακό εκτόδερμα.
Μετά το στάδιο των 10 mm, τα σήματα από τον αναπτυσσόμενο νευρικό αμφιβληστροειδή προκαλούν τα κύτταρα που βρίσκονται πλησιέστερα στο οπίσθιο άκρο του κυστιδίου του φακού και αρχίζουν να επιμηκύνονται προς το πρόσθιο άκρο του κυστιδίου. Αυτά τα σήματα επάγουν επίσης τη σύνθεση κρυστάλλων. Αυτά τα επιμήκη κύτταρα τελικά γεμίζουν τον αυλό του κυστιδίου για να σχηματίσουν τις πρωτογενείς ίνες, οι οποίες γίνονται ο εμβρυϊκός πυρήνας στον ώριμο φακό. Τα κύτταρα του πρόσθιου τμήματος του κυστιδίου του φακού δημιουργούν το επιθήλιο του φακού.
Πρόσθετες δευτερεύουσες ίνες προέρχονται από επιθηλιακά κύτταρα φακού που βρίσκονται προς την περιοχή του ισημερινού του φακού. Αυτά τα κύτταρα επιμηκύνονται εμπρος και πίσω για να περικυκλώσουν τις πρωτεύουσες ίνες. Οι νέες ίνες μεγαλώνουν περισσότερο από εκείνες του πρωτογενούς στρώματος, αλλά καθώς ο φακός μεγαλώνει, τα άκρα των νεότερων ινών δεν μπορούν να φθάσουν στον οπίσθιοι ή τον πρόσθιο πόλο του φακού. Οι ίνες του φακού που δεν φθάνουν στους πόλους σχηματίζουν σφιχτές, αλληλοσυγκολλούμενες ραφές με γειτονικές ίνες. Αυτές οι ραφές είναι εύκολα ορατές και ονομάζονται ράμματα. Τα σχήματα ραμμάτων γίνονται πιο περίπλοκα καθώς περισσότερα στρώματα ινών φακού προστίθενται στο εξωτερικό τμήμα του φακού.
Ο φακός συνεχίζει να μεγαλώνει μετά τη γέννηση, με τις νέες δευτερεύουσες ίνες να προστίθενται ως εξωτερικά στρώματα. Νέες ίνες φακού δημιουργούνται από τα ισημερινά κύτταρα του επιθηλίου του φακού, σε μια περιοχή που αναφέρεται ως βλαστική ζώνη. Τα επιθηλιακά κύτταρα του φακού επιμηκύνονται, χάνουν την επαφή με την κάψουλα και το επιθήλιο, συνθέτουν κρυστάλλους και, στη συνέχεια, χάνουν τελικά τους πυρήνες τους, καθώς γίνονται ώριμες ίνες φακού. Από την ανάπτυξη έως την αρχή της ενηλικίωσης, η προσθήκη δευτερογενών ινών φακού έχει ως αποτέλεσμα ο φακός να αναπτύσσεται περισσότερο ελλειψοειδές. μετά από την ηλικία περίπου των 20 ετών, ωστόσο, ο φακός μεγαλώνει με τον καιρό και η ίριδα είναι πολύ σημαντική για αυτήν την ανάπτυξη.
Αρκετές πρωτεΐνες ελέγχουν την εμβρυϊκή ανάπτυξη του φακού: μεταξύ αυτών, κυρίως, το PAX6, που θεωρείται το κύριο ρυθμιστικό γονίδιο αυτού του οργάνου. Άλλοι τελεστές της σωστής ανάπτυξης φακών περιλαμβάνουν τα στοιχεία σηματοδότησης Wnt BCL9 και Pygo2.
Παραλλαγές
Σε πολλά υδρόβια σπονδυλωτά, ο φακός είναι σημαντικά παχύτερος, σχεδόν σφαιρικός, για να αυξήσει τη διάθλαση. Αυτή η διαφορά αντισταθμίζει τη μικρότερη γωνία διάθλασης μεταξύ του κερατοειδούς του οφθαλμού και του υδατώδους υγρού, καθώς έχουν παρόμοιους δείκτες διάθλασης. Ακόμα και μεταξύ των χερσαίων ζώων, ωστόσο, ο φακός των πρωτευόντων, όπως στους ανθρώπους, είναι ασυνήθιστα επίπεδος.
Στα ερπετά και στα πτηνά, το ακτινωτό σώμα αγγίζει τον φακό με μια σειρά από "προσκέφαλα" στην εσωτερική του επιφάνεια, εκτός από τις ζωνώδεις ίνες. Αυτά τα προσκέφαλασυμπιέζουν και απελευθερώνουν τον φακό για να τροποποιήσουν το σχήμα του ενώ εστιάζουν σε αντικείμενα σε διαφορετικές αποστάσεις. οι ζωνώδεις ίνες εκτελούν αυτή τη λειτουργία στα θηλαστικά. Στα ψάρια και τα αμφίβια, ο φακός είναι σταθερός σε σχήμα και η εστίαση επιτυγχάνεται αντ' αυτού μετακινώντας το φακό προς τα εμπρός ή προς τα πίσω μέσα στο μάτι.
Στους χονδριχθύες, οι ζωνώδεις ίνες αντικαθίστανται από μια μεμβράνη, συμπεριλαμβανομένου ενός μικρού μυός στην κάτω πλευρά του φακού. Αυτός ο μυς τραβά τον φακό προς τα εμπρός από τη χαλαρή του θέση όταν εστιάζει σε κοντινά αντικείμενα. Στους τελεόστεους, αντίθετα, ένας μυς προεξέχει από μια αγγειακή δομή στο κάτω μέρος του ματιού, που ονομάζεται διαδικασία καμπύλωσης, και χρησιμεύει για να τραβά τον φακό προς τα πίσω από τη χαλαρή θέση για να εστιάσει σε μακρινά αντικείμενα. Ενώ τα αμφίβια μετακινούν το φακό προς τα εμπρός, όπως και οι χονδριχθύες, οι μυς που εμπλέκονται δεν είναι ομόλογοι με αυτούς των δύο τύπων ψαριών. Στους βατράχ ους, υπάρχουν δύο μυς, ένας πάνω και ένας κάτω από το φακό, ενώ άλλα αμφίβια έχουν μόνο τον χαμηλότερο μυ.
Προσαρμογή
μικρογραφία|250x250εσ| Μια εικόνα που είναι εν μέρει στο εστιασμένη, αλλά κυρίως εκτός εστίασης σε διάφορους βαθμούς. Ο φακός είναι εύκαμπτος και η καμπυλότητά του ελέγχεται από ακτινωτούς μύες μέσω των ζωνιδίων (μικρών ζωνοειδών σχηματισμών). Αλλάζοντας την καμπυλότητα του φακού, μπορεί κανείς να εστιάσει το βλέμμα σε αντικείμενα σε διαφορετικές αποστάσεις από αυτόν. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται προσαρμογή. Σε μικρή εστιακή απόσταση, οι ακτινωτοί μύες συστέλλονται, οι ίνες ζωνών χαλαρώνουν και ο φακός πυκνώνει, με αποτέλεσμα να λαμβάνει στρογγυλό σχήμα και συνεπώς υψηλή διαθλαστική ισχύ. Η αλλαγή της εστίασης σε ένα αντικείμενο σε μεγαλύτερη απόσταση απαιτεί τη χαλάρωση του φακού και αυξάνοντας έτσι την εστιακή απόσταση.
Ο δείκτης διάθλασης του ανθρώπινου φακού κυμαίνεται από περίπου 1.406 στα κεντρικά στρώματα έως 1.386 σε λιγότερο πυκνά στρώματα του φακού. Αυτή η βαθμωτή κλίση ενισχύει την οπτική ισχύ του φακού.
Τα υδρόβια ζώα πρέπει να βασίζονται εξ ολοκλήρου στον φακό τους τόσο για εστίαση όσο και για να παρέχουν σχεδόν ολόκληρη τη διαθλαστική ισχύ του ματιού, καθώς η διεπαφή νερού-κερατοειδούς δεν έχει αρκετά μεγάλη διαφορά στους δείκτες διάθλασης για να παρέχει σημαντική διαθλαστική ισχύ. Ως εκ τούτου, οι φακοί στα υδρόβια μάτια τείνουν να είναι πολύ πιο στρογγυλοί και σκληρότεροι.
Κρυσταλλίνες και διαφάνεια
μικρογραφία|250x250εσ| Γράφημα που δείχνει την οπτική πυκνότητα (OD) του ανθρώπινου κρυσταλλικού φακού για νεογέννητα, 30 ετών και 65 ετών από μήκη κύματος 300-1400 nm. Οι κρυσταλλίνες είναι υδατοδιαλυτές πρωτεΐνες που συνθέτουν πάνω από το 90% της πρωτεΐνης εντός του φακού. Οι τρεις κύριοι τύποι που βρίσκονται στο ανθρώπινο μάτι είναι οι α-, β- και γ-κρυσταλλίνες. Οι κρυσταλλίνες τείνουν να σχηματίζουν διαλυτά συσσωματώματα υψηλού μοριακού βάρους που ομαδοποιούνται σφιχτά σε ίνες φακού, αυξάνοντας έτσι τον δείκτη διάθλασης του φακού, διατηρώντας ταυτόχρονα τη διαφάνεια του. Οι κρυσταλλίνες β και γ βρίσκονται κυρίως στον φακό, ενώ οι υπομονάδες της α-κρυσταλλίνης έχουν απομονωθεί από άλλα μέρη του ματιού και του σώματος. Οι α-κρυσταλλικές πρωτεΐνες ανήκουν σε μια μεγαλύτερη υπεροικογένεια μοριακών πρωτεϊνών σαπερόνης (chaperone), και έτσι πιστεύεται ότι οι κρυσταλλικές πρωτεΐνες προσλήφθηκαν εξελικτικά από πρωτεΐνες σαπερόνης για οπτικούς σκοπούς. Οι συνοδευτικές λειτουργίες της α-κρυσταλλίνης μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη διατήρηση των πρωτεϊνών του φακού, οι οποίες πρέπει να διαρκέσουν στον άνθρωπο για ολόκληρη τη ζωή του.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας για τη διατήρηση της διαφάνειας του φακού είναι η απουσία οργάνων διασποράς φωτός όπως ο πυρήνας, το ενδοπλασματικό δίκτυο και τα μιτοχόνδρια εντός των ώριμων ινών φακού. Οι ίνες των φακών έχουν επίσης πολύ εκτεταμένο κυτταροσκελετό που διατηρεί το ακριβές σχήμα και τη σροίβαση των ινών του φακού. Διαταραχές / μεταλλάξεις σε ορισμένα κυτταροσκελετικά στοιχεία μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια της διαφάνειας.
Ο φακός εμποδίζει το μεγαλύτερο τμήμα του υπεριώδους φωτός σε εύρος μήκους κύματος 300-400 nm; μικρότερα μήκη κύματος εμποδίζονται από τον κερατοειδή. Η χρωστική που είναι υπεύθυνη για το μπλοκάρισμα του φωτός είναι η γλυκοσίδη 3-υδροξυκινυρενίνης, ένα προϊόν καταβολισμού τρυπτοφάνης στο επιθήλιο του φακού. Το υπεριώδες φως υψηλής έντασης μπορεί να βλάψει τον αμφιβληστροειδή, και επομένως κατασκευάζονται τεχνητοί ενδοφθάλμιοι φακοί για να εμποδίσουν επίσης το υπεριώδες φως. Άτομα που δεν έχουν φακό (μια κατάσταση γνωστή ως αφακία ) αντιλαμβάνονται το υπεριώδες φως ως υπόλευκο μπλε ή υπόλευκο-ιώδες.
Θρέψη
Ο φακός είναι μεταβολικά ενεργός και απαιτεί τροφή για να διατηρηθεί η ανάπτυξη και η διαφάνεια του. Σε σύγκριση με άλλους ιστούς του ματιού, ωστόσο, ο φακός έχει σημαντικά χαμηλότερες ενεργειακές απαιτήσεις.
Μέχρι εννέα εβδομάδες ανθρώπινης ανάπτυξης, ο φακός περιβάλλεται και τρέφεται από ένα δίκτυο αγγείων, το οποίο αποκαλείται tunica vasculosa lentis, το οποίο προέρχεται από την υαλώδη αρτηρία. Αρχίζοντας από τον τέταρτο μήνα της ανάπτυξης, η υαλώδης αρτηρία και η σχετική αγγείωση αρχίζουν να ατροφούν και εξαφανίζονται εντελώς κατά τη γέννηση. Στο μεταγεννητικό μάτι, το κανάλι του Cloquet σηματοδοτεί την πρώην θέση της υαλώδους αρτηρίας.
Μετά την ατροφία της υαλώδους αρτηρίας, ο φακός λαμβάνει όλη την τροφή του από το υδατοειδές σώμα. Τα θρεπτικά συστατικά διαχέονται και τα απόβλητα διαχέονται μέσω σταθερής ροής υγρού από τους πρόσθιου / οπίσθιου πόλου του φακού και έξω από τις περιοχές της ισημερινής, μια δυναμική που διατηρείται από τις αντλίες Na + / K + -ATPάσης που απαντώνται στα κύτταρα που βρίσκονται σε ισημερινή θέση του επιθηλίου του φακού.
Η γλυκόζη είναι η κύρια πηγή ενέργειας για τον φακό. Καθώς οι ίνες του ώριμου φακού δεν έχουν μιτοχόνδρια, περίπου το 80% της γλυκόζης μεταβολίζεται μέσω αναερόβιου μεταβολισμού. Το υπόλοιπο κλάσμα της γλυκόζης απομακρύνεται κυρίως από την οδό φωσφορικής πεντόζης. Η έλλειψη αερόβιας αναπνοής σημαίνει επίσης ότι ο φακός καταναλώνει πολύ λίγο οξυγόνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατομία ανθρώπινου ματιού Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δεκαοκτάγωνο
Στη γεωμετρία, το δεκαοκτάγωνο (από τις ελληνικές λέξεις δεκαοκτώ και γωνία) είναι ένα οποιοδήποτε πολύγωνο σχήμα με 18 πλευρές και 18 κορυφές. Οι εσωτερικές γωνίες οποιουδήποτε απλού δεκαοκταγώνου έχουν άθροισμα 2880 μοίρες (°). Το σύμβολο Schläfli του δεκαοκταγώνου είναι {18}.
Κανονικό δεκαοκτάγωνο
Συνήθως ο όρος δεκαοκτάγωνο αναφέρεται σε ένα κανονικό δεκαοκτάγωνο, στο οποίο όλες οι πλευρές και όλες οι γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους. Σε ένα τέτοιο δεκαοκτάγωνο, οι εσωτερικές γωνίες είναι ίσες με 160° η καθεμιά.
Το εμβαδό (E) ενός κανονικού δεκαοκταγώνου με μήκος πλευράς α δίνεται από τη σχέση:
Κατασκευή κανονικού δεκαοκταγώνου
Το κανονικό δεκαοκτάγωνο δεν είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη
Πολύγωνα Petrie
Το κανονικό δεκαοκτάγωνο είναι το πολύγωνο Πέτρι για αρκετά πολύτοπα περισσότερων διαστάσεων, μερικά από τα οποία παρατίθενται παρακάτω σε ορθογώνιες προβολές:
I Rave You (Give It to Me)
Το I Rave You είναι μουσικό κομμάτι του Βέλγου DJ και συνθέτη Basto το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Μαΐου 2012. Το όνομα της φωνητικής του έκδοσης είναι I Rave You (Give It to Me). Το single κυκλοφόρησε από τη γαλλική εταιρεία παραγωγής ηλεκτρονικής μουσικής Happy Music στη Γαλλία και από την ARS στο Βέλγιο. Το single αυτό το οποίο διαδέχτηκε το Cloudbreaker που είχε κυκλοφορήσει το ίδιο έτος, διανεμήθηκε από τη δισκογραφική εταιρεία Universal. Το κομμάτι γράφτηκε και συντέθηκε από τον Basto. Το single βρέθηκε εντός 2 hit-parades διαφορετικών χωρών στη Γαλλία και το Βέλγιο (Βαλλωνία).
Το μουσικό βίντεο του κομματιού κυκλοφόρησε στις 23 Αυγούστου 2012 στον λογαριασμό της εταιρείας παραγωγής HappyMusic, με το βίντεο να δείχνει τον Basto ενώ παίζει ζωντανά μουσική στο μουσικό φεστιβάλ Summer Festival.
Παραπομπές
Κατηγορία:Basto Κατηγορία:Τραγούδια του 2012 Κατηγορία:Singles του 2012
Αριστείδης ο Αθηναίος
Ο Αριστείδης ο Αθηναίος ήταν Χριστιανός απολογητής που έζησε τον 2ο αιώνα μετά Χριστόν και καταγόταν από την Αθήνα. Επίσης είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Βίος
Για τον Αριστείδη δεν γνωρίζουμε παρά πενιχρές πληροφορίες. Ο Ευσέβιος Καισαρείας μας πληροφορεί πως ήταν σύγχρονος του Κοδράτου και συντάκτης μιας Απολογίας, ενώ τον παρουσιάζει ως φιλόσοφο. Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 13 Σεπτεμβρίου και αναφέρεται ότι κρεμάστηκε από τους συμπολίτες του στο κέντρο της αθηναϊκής Αγοράς.
Συγγραφικό έργο
Φέρεται ως συντάκτης Απολογίας με αποδέκτη τον αυτοκράτορα Αδριανό (117-138). Στη συριακή του μετάφραση αποδέκτης της είναι ο Αντωνίνος Πίος διάδοχος του Αδριανού. Πρέπει να γράφτηκε γύρω στα 140. Θεωρείται η αρχαιότερη σωζόμενη χριστιανική απολογία.
Περιεχόμενο
Ξεκινά θέτοντας το ζήτημα του ενός Θεού. Από την παρατήρηση της κοσμικής αρμονίας οδηγείται στην ιδέα του Θεού. Ο χριστιανικός θεός είναι ο μόνος ακίνητος, άναρχος, και αληθινός. Η απόλυτη αυτή μονοθεΐα είναι και το κριτήριο της θρησκευτικής συμπεριφοράς των ανθρώπων. Την ανθρωπότητα τη διακρίνει σε τρεις ομάδες θρησκευτικώς: τους ειδωλολάτρες, τους ιουδαίους και τους χριστιανούς. Εκθέτει τα μειονεκτήματα των λατρειών των Χαλδαίων, Αιγυπτίων, Ελλήνων και Ιουδαίων. Έτσι αν οι πρώτοι λάτρευσαν τα άστρα, οι δεύτεροι τα ζώα και οι τρίτοι τις εκδηλώσεις της ζωής και τα πάθη, οι τελευταίοι λόγω του μονοθεϊσμού τους πλησίασαν την αλήθεια. Όμως κι αυτοί λάτρευσαν πιο πολύ κι από τον Θεό τους αγγέλους και απολυτοποίησαν τις θρησκευτικές διατάξεις.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανοί απολογητές Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Αλκαίνετος ο Λέπρεος
Ο Αλκαίνετος ο Λέπρεος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από το Λέπρεο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στα αγώνισμα της πυγμαχίας κατά τους 81ους (456 π.Χ., στην πυγμαχία παίδων) και τους 84ους (444 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Οι γιοί του, ο Ελλάνικος και ο Θέας υπήρξαν επίσης μετέπειτα ολυμπιονίκες παίδων στο ίδιο αγώνισμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Κωνσταντίνος Ράδος
Ο Κωνσταντίνος Ράδος (1785-1865) μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, έλαβε μέρος στον ένοπλο αγώνα κατά των Οθωμανών ενώ την περίοδο της διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια κατέλαβε σημαντικές διοικητικές θέσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1785 στο Τσεπέλοβο Ζαγορίου  και σπούδασε σε σχολές Ρουμανίας και  της Πίζας. Ήταν πατέρας τού δικηγόρου Νικολάου Ράδου και παππούς τού καθηγητή επίσης Κωνσταντίνου Ράδου ο οποίος έχει διατελέσει έφορος του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου και πρόεδρος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος. Είχε μυηθεί στον καρμποναρισμό, γεγονός που τον έκανε να αντιληφθεί καλύτερα τον τρόπο οργάνωσης και δράσης της Φιλικής Εταιρείας της οποίας ήταν ο εμπνευστή της. Το 1822 έλαβε μέρος στη μάχη στα Στύρα στο πλευρό του Ηλία Μαυρομιχάλη και του Βάσου Μαυροβουνιώτη ενώ ηττήθηκαν από τον οθωμανικό στρατό του Ομέρ Μπέη. Πριν αλλά και κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια ανέλαβε αρκετές διοικητικές θέσεις. Συγκεκριμένα ο Κωνσταντίνος Ράδος διατέλεσε Έπαρχος Άνδρου (1822-1824), Έπαρχος Τριπολιτσάς (1825), προσωρινός Διοικητής Ναυπλίου (1828-1829) και Έκτακτος Επίτροπος Δυτικής Ελλάδας (1830-1831). Από τα διοικητικά του καθήκοντα αποσύρθηκε μόλις το 1831, αμέσως μετά την δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια και πέθανε το 1865 λαμβάνοντας μικρή σύνταξη για την συνεισφορά του στον αγώνα, την οποία αργότερα θα συνεχίσει να λαμβάνει η σύζυγός του.
Η πυκνή αλληλογραφία του Ράδου με τον Καποδίστρια σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Βιάρος Καποδίστριας ζητά από τον Ράδο να του επιβεβαιώσει την είδηση του θανάτου τού αδελφού του Ιωάννη αποδεικνύει ότι οι σχέσεις του Κυβερνήτη με τον Κωνσταντίνο Ράδο δεν παρέμειναν απλά σε τυπικό επίπεδο αλλά μεταξύ τους είχε αναπτυχθεί μια πιο ουσιαστική σχέση.
Ο εμπνευστής της Φιλικής Εταιρείας
Σύμφωνα με τον Ευριπίδη Γιαννακό
...το 1787 μετά το σφαγιασμό του παππού του απ' τον Αλή-πασά, απορφανισμένη η οικογένειά του κι ο ίδιος έφυγαν κρυφά από το Τσεπέλοβο και κατέφυγαν στο Γαλάζι της Ρουμανίας (σημερινό Γκαλάτι ή Γαλάτσι)'', φοβούμενοι την "μάχαιραν" του Αλή, όπως γράφει ο Λαμπρίδης. Στο Γαλάζι ο Κωνσταντίνος Ράδος "προηλείφετο, όπως συνεχίζει ο Λαμπρίδης, για το εμπόριο, διδασκόμενος προς τη πατρίω γλώσση, την Γαλλικήν και την Ιταλικήν".''
''Ο Κων/νος Ράδος μετά το θάνατο του πατέρα του, πήγε για ανώτερες σπουδές στην Πίζα της Ιταλίας, όπου σπουδάζοντας εμυήθη στην "Καρμποναρισμό". Μετά από τρία χρόνια σπουδών στην Πίζα πήγε στην Οδησσό κι από κει στη Μόσχα, με πρόσκληση συμπατριωτών του κι έμεινε εκεί εμπορευόμενος ως την εισβολή των Γάλλων (1812).''
Ο Κων/νος Ράδος ποτέ δεν έπαψε να πιστεύει στην ελευθερία της σκλαβωμένης μας Πατρίδος και το είχε διδαχθεί αυτό, παιδί ακόμα, απ' τον Εθνομάρτυρα πάππο του κυρ Βασίλη Ράδο.
''Μετά απ' τις πολλές επαναστατικές ατυχίες, στις οποίες ανοργάνωτα και πρόχειρα, μα με λαχτάρα, για την ανεξαρτησία και τη λευτεριά της, επεδόθη η Πατρίδα μας, ο Κων/νος πίστεψε πως μόνο με τις ίδιες και μόνο δυνάμεις του Έθνους έπρεπε να γίνει ο μεγάλος ξεσηκωμός για την απελευθέρωση. Θα έπρεπε όμως στον αγώνα αυτό να πάρουν μέρος όλοι οι Έλληνες, μικροί και μεγάλοι, χωρίς καμιά απολύτως εξαίρεση, Γι' αυτό όμως χρειάζονταν προετοιμασία σοβαρή, υπεύθυνη, συντονισμένη, πολύχρονη και απόλυτα μυστική, για να μπορέσει να επιτευχθεί ο μεγάλος σκοπός.''
''Έτσι μέσα του, μέσα στη βαθιά του σκέψη, γεννήθηκε η ιδέα για τη σύσταση μιας οργάνωσης, απόλυτα μυστικής, που θα ετοίμαζε το γένος ολόκληρο, για τον μεγάλο ξεσηκωμό. Η οργάνωση αυτή θα έδινε τον "μπούσουλα" για τον προσανατολισμό του αιώνιου πόθου όλων των Ελλήνων, θα τον έβαζε σε δρόμο, θα του 'δειχνε τη σωστή κατεύθυνση. Ο Λαμπρίδης για την ιδέα αυτή του Ράδου γράφει: "Κατά τον χρόνον δε της εν Μόσχα διαμονής του, νέος ων, ζωηρός και διάπυρος πατριώτης, λέγεται ότι συνέλαβε πρώτος την ιδέα της συστάσεως εταιρείας μυστικής, προς εξέγερσιν του Ελληνικού γένους, κατά του Τυράννου".''
Ο Γεωργάκης Σωτηρίου, ένας γεροδιδάσκαλος απ' τις Νεγάδες, γράφει στα έμμετρα, μα ανέκδοτα απομνημονεύματά του:
"Γέννησε το Τσεπέλοβο τον Ράδο Κωνσταντίνο
τον ένθερμο πατριωτών των Φιλικών εκείνων.
Αυτός πρώτος συνέλαβε ιδέαν εταιρείας της Φιλικής,
Για διώξιμο της μισητής Τουρκίας,
Κι εις τον Τσακάλωφ και Σκουφά και Ξάνθο το Μανώλη
''Ο Στέφανος Ξένος πάλι στην "Ηρωίδα της Ελληνικής Επαναστάσεως", σελ. 15 γράφει: " λέγεται ότι ο πρώτος ο οποίος εξέφρασε την ιδέα της εταιρείας ταύτης, ήτο ο Κων/νος Ράδος. Εις Μόσχαν περί το 1812 ολίγον προ της αφίξεως των Γάλλων, εν εσπέρας εις την οικίαν του, εις την οποίαν ήσαν και τίνες άλλοι, ο Αντώνιος Κομιζόπουλος, ο Μάνθος Ράδος και Σκουφάς και ότι ο τελευταίος, αν και υπάλληλος απλούς τότε, την εγκολπίσθη και απεφάσισε, όπως πραγματοποιήσει αυτήν".''
''Ακόμα στο βιβλίο του Αγησίλαου Τελάλη " ο Φιλικός Αναγνωστόπουλος" στη σελ. 13 είναι γραμμένα τα παρακάτω σχετικά, που αναφέρει ο ίδιος ο Φιλικός Αναγνωστόπουλος: "απαραλλάκτως, λέει, τοιαύτην ομιλίαν, οποίαν και του Ξάνθου, μου έκαμεν και ο κύριος Ράδος, ότι το παν το περιεχόμενον εις την κεφαλήν του Σκουφά ήτο ιδικόν του, ως φρονιματήσας αυτόν εις την Μόσχαν".''
Εξ άλλου στην εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" στις 26-11-1964 ο καθηγητής και ερευνητής απ' τις Νεγάδες, εγγονός του γεροδασκάλου Γεωργάκη Σωτηρίου, όπως γράφω παραπάνω, γράφει: "Κατά την παράδοση που διασώζει ο γέρο δάσκαλος απ' τους Νεγάδες Γεωργάκης Σωτήρης σε ανέκδοτα απομνημονεύματά του, ο Χριστόδουλος Τσολάκης από το Τσεπέλοβο, κατά τη μετάβασή του στους Νεγάδες, που συνέπεσε με την αγγελία του θανάτου του συμπατριώτη του Κων/νου Ράδου (1865), είπε ενώ μιλούσαν για τον μακαρίτη που γνώριζε πολύ καλά, ότι ο Κων/νος Ράδος που είδε στην Οδησσό κατά το 1808, ανακοίνωσε σ' αυτόν και τον μεγαλύτερο αδελφό του Δημήτριο, την πρόθεσή του να συστήσει Εταιρεία, με σκοπό την απελευθέρωση της Ελλάδος".
''Ο ίδιος πάλι στην εφημερίδα "Ηπειρωτικόν Μέλλον" αριθ. 97/642/10-6-1968 γράφει συμπληρώνοντας με πολλές λεπτομέρειες τα παραπάνω: " ...Όταν ο Ράδος το 1797 έφυγεν εκ Τσεπελόβου, ο Χριστόδουλος Τσολάκης ήτο επτά ετών. Τον συνάντησε δε το 1808 εις Οδησσόν εις το ξενοδοχείον όπου κατά συγκυρίαν ευρίσκοντο οι αδελφοί Τσολάκη, Δημήτριος, ο μεγαλύτερος και ο μνημονευόμενος Χριστόδουλος, προς τους οποίους ανακοίνωσε τον σκοπόν, ότι θα συστήσει εταιρείαν προς απελευθέρωσιν του Έθνους. Μετά ταύτα οι αδελφοί Τσολάκη διανυκτέρευσαν εις το παρά το Κισνόβιον ιδιόκτητον αγροτικόν κτήμα, ο δε Ράδος εις Μόσχαν όπου μετά του Τσακάλωφ, Σκουφά και άλλων ήρχισε τα της εταιρείας".''
''Εξ άλλου ο κ. Α. Δεσποτόπουλος ιστορικός, Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής σχολής (1954), κρίνοντας το αναμνηστικό τεύχος της Ακαδημίας με τον τίτλο "Η Φιλική Εταιρεία" γράφει τα παρακάτω για τον Κων/νο Ράδο:  "Στο κεφάλαιο Πρόδρομοι της Φιλικής Εταιρείας, σκιαγραφείται η εταιριστική κίνηση, για την απελευθέρωση του υπόδουλου Γένους, που φτάνει και πρι το 1700 και αναφέρονται οι μυστικές εταιρείες πριν τη Φιλική κι όσοι απ' τους ιδρυτές των έμειναν γνωστοί. Παραλείπεται όμως ο Κων/νος Ράδος που υπήρξε όχι απλώς ο εγγύτερος πρόδρομος, αλλ' ο απώτερος ιδρυτής σχεδόν της Φιλικής Εταιρείας και πάντως ο κατηχητής του Σκουφά και του Τσακάλωφ, στην ιδέα για την ίδρυση ελληνικής μυστικής επαναστατικής εταιρείας. Οπωσδήποτε η συμβολή του Κων/νου Ράδου στην ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας είναι βασική. Έτσι η αγνόησή του αποτελεί σοβαρή παράληψη".''
Ακόμη η εφημερίδα "ΑΥΓΗ" 13-1-1865, χρονολογία θανάτου του Ράδου, γράφει σχετικά με τον Ράδο στη Σμύρνη: "...αίφνης επιφαίνεται ο Τσακάλωφ αγγέλων χαρμόσυνον αγγελίαν... Ράδε τω λέγει, η επιθυμία σου εγένετο έργον. Διάδος λοιπόν ανά πάσαν την Ασίαν την φιλικήν εταιρείαν".
''Η πληροφορία αυτή συμπίπτει χρονολογικά με τον θάνατο του Ράδου (1865). Με τα λόγια του Τσακάλωφ τεκμηριώνεται ότι την επιθυμία και την πρόθεση για την ίδρυση της φιλικής Εταιρείας είχε εκδηλώσει πρώτος ο Ράδος.''
Η συμβολή του στον αγώνα
Σύμφωνα πάντα με τον Ευριπίδη Γιαννακό
ο Ράδος ήταν αγνός πατριώτης,φρόνιμος,συνετός και κατέβαλε ξεχωριστές προσπάθειες για να ειρηνεύσει ο τόπος και να δοθούν όλοι στον μεγάλο αγώνα, χωρίς περιορισμούς και έριδες.
''Στο ΙΒ΄τόμο της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους σελ. 355 είναι γραμμένα τα παρακάτω σχετικά με την επιρροή του Ράδου σαν ειρηνοποιού ανάμεσα στις αντιμαχόμενες φατρίες κατά την Επανάσταση του '21: " ... ότι έπρεπε, να προκληθούν στην Αρκαδία ειρηνοποιοί οι Κων/νος Ράδος, Δ. Γουζέλης και Ν. Καλλέργης και σε περίπτωση αποτυχίας, να επέμβει ο στρατός...". Στον ίδιο τόμο και στη σελ. 352 είναι γραμμένα τα παρακάτω: "Μέσα στο Φρούριο (πρόκειται για το Παλαιό κάστρο των Ψαρών) βρίσκονται 85 Ψαριανοί και 45 Θεσσαλο-Μακεδόνες με τους αρχηγούς Ράδο και Άγγελο".''
''Ο Ράδος πήρε δύο φορές μέρος στη συνέλευση στο Άργος, σαν αντιπρόσωπος των Ηπειρωτών και μετά παραιτήθηκε υπέρ του συμπατριώτη του από το Λιασκοβέτσι του Ζαγοριού, Χριστοδ. Κλωνάρη. Με την κυβέρνηση Καποδίστρια διορίστηκε αρχικά διοικητής της Ναυπλίας κι ύστερα έκτακτος επίτροπος Αργολίδος και τέλος επίτροπος του κράτους στη Δυτική Στερεά Ελλάδα.''
''Ο Κων/νος Ράδος εχρημάτισε και Διοικητής στην Αθήνα και ύστερα Νομάρχης στη Σύρο ως το 1854, οπότε συνταξιοδοτήθηκε. Στα 1865 σε ηλικία 80 χρονών, ύστερα από μια ζωή γεμάτη εθνική δράση πέθανε στην Αθήνα.''
Κάστρο της Φουά
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο της Φουά, φωτογραφία από τα τέλη του 19ου αιώνα. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο της Φουά Το κάστρο κατασκευάστηκε τον 7ο αιώνα ως φρούριο και γνωστές αναφορές σ' αυτό υπάρχουν από το 987. Το 1002, αναφέρθηκε στη διαθήκη του Ροζέ Α', κόμη της Καρκασόν, ο οποίος το κληροδότησε στον μικρότερο γιο του Μπερνάρ. Βρίσκεται σε ένα βραχώδες ύψωμα με θέα στην πόλη Φουά. Οι πρώτοι άρχοντες που κυριάρχησαν στην περιοχή εγκαταστάθηκαν σε αυτό το μέρος, από όπου έλεγχαν την πρόσβαση στην άνω κοιλάδα της Αριέζ, και επόπτευαν την πεδινή περιοχή από αυτό το στρατηγικό σημείο, προστατευμένοι συγχρόνως πίσω από τα απόρθητα τείχη.
Το 1034, το κάστρο έγινε πρωτεύουσα της κομητείας της Φουά και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μεσαιωνική στρατιωτική ιστορία. Κατά τη διάρκεια των δύο επόμενων αιώνων, το κάστρο ήταν η έδρα των κομήτων, με λαμπρές προσωπικότητες που έγιναν η ψυχή της Οξιτανικής αντίστασης κατά τη διάρκεια της σταυροφορίας εναντίον των Αλβιγηνών. Η κομητεία έγινε προνομιακό καταφύγιο για τους καταδιωκόμενους Καθαρούς.
Το κάστρο, που συχνά πολιορκήθηκε (με σημαντικότερες τις πολιορκίες του Σίμωνα Ε΄ του Μονφόρ το 1211 και το 1212), αντιστάθηκε στις επιθέσεις και καταλήφθηκε μόνο μία φορά, το 1486, λόγω προδοσίας κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ δύο κλάδων του οίκου της Φουά.
Από τον 14ο αιώνα, οι κόμητες της Φουά περνούσαν όλο και λιγότερο χρόνο στο άβολο κάστρο, προτιμώντας το Παλάτι των Κυβερνητών. Από το 1479, οι κόμητες της Φουά έγιναν βασιλείς της Ναβάρρας και ο τελευταίος από αυτούς, έγινε ο Ερρίκος Δ', βασιλιάς της Γαλλίας και προσάρτησε τα εδάφη του στο βασίλειο της Γαλλίας.
Ως έδρα του κυβερνήτη της περιοχής της Φουά από τον 15ο αιώνα, το κάστρο συνέχισε να διασφαλίζει την άμυνα της περιοχής, ιδίως κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων. Ήταν το μόνο από όλα τα κάστρα της περιοχής που εξαιρέθηκε από τις εντολές καταστροφής του Ρισελιέ (1632-1638).
Μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, το φρούριο παρέμεινε έδρα του κυβερνήτη της περιοχής και στέγαζε την φρουρά. Η ζωή του φωτίστηκε με μεγάλες δεξιώσεις από τους κυβερνήτες, μεταξύ των οποίων ο κόμης ντε Τρεβίλ, διοικητής των σωματοφυλάκων υπό τον Λουδοβίκο ΙΓ' και ο στρατηγός Φιλίπ Ανρί ντε Σεούρ, ένας από τους υπουργούς του Λουδοβίκου ΙΣΤ'. Ο Στρογγυλός Πύργος, που χτίστηκε τον 15ο αιώνα, είναι ο πιο πρόσφατος, οι δύο τετράγωνοι πύργοι κατασκευάστηκαν πριν από τον 11ο αιώνα. Χρησιμοποιήθηκαν ως φυλακή για τέσσερις αιώνες έως το 1862.
Μουσείο
Από το 1930, το κάστρο στεγάζει τις συλλογές του νομαρχιακού μουσείου της Αριέζ. Τα τμήματα της Προϊστορίας, της Γαλατορωμαϊκής και της Μεσαιωνικής αρχαιολογίας αφηγούνται την ιστορία της περιοχής του νομού Αριέζ από την αρχαιότητα. Επί του παρόντος, το μουσείο αναδιοργανώνει εκθέματα και επικεντρώνεται στην ιστορία του κάστρου ώστε να αναδημιουργήσει τη ζωή στη Φουά την εποχή των κομήτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Περιοχή της Οξιτανίας Κατηγορία:Κάστρα ιστορικά μνημεία (Γαλλία)
Κάδι Εύβοιας
Το Κάδι είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 189 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 210 μ. σε μικρό λόφο στους πρόποδες των Κοτύλαιων.
Ιστορικά στοιχεία
Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Σύμφωνα με μια άποψη προέρχεται από το κάδος, ένα δοχείο το οποίο χρησιμοποιείται για τη συλλογή γάλακτος, καθώς η οικονομία του χωριού είναι κυρίως κτηνοτροφική. Σύμφωνα με μια άλλη άποψη στο χωριό έμενε Τούρκος καδής (τοπάρχης) και από αυτό το γεγονός πήρε το χωριό το όνομά του. Το χωριό αναφέρεται στο οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 ως Kazi. Σύμφωνα με την κατάστιχο είχε 42 σπίτια με 4 χήρες και υπαγόταν στον Ναχιγιέ Μονοδρύου.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|Ο ενετικός πύργος στο κέντρο του χωριού. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ενετικός οχυρός πύργος. Ο πύργος κτίστηκε ανάμεσα στα τέλη του 14ου αιώνα και το 1470, όταν η Εύβοια κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους.
Από το Κάδι ξεκινάει δρόμος ο οποίος ανεβαίνει στα Κοτύλαια, αφού περάσει πρώτα μέσα από μια χαράδρα. Μετά από πέντε χιλιόμετρα αρχίζει το ελατοδάσος του Καδίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Κρανιά
Η Κρανιά ή και κρανειά (επιστημονική ονομασία Cornus mas) είναι φυλλοβόλο δέντρο (και θάμνος). Ανήκει στα αγγειόσπερμα, στην οικογένεια των Κρανειοειδών (Cornaceae). Χαρακτηρίζεται από πυκνό φύλλωμα. Τα άνθη της είναι κίτρινα με τέσσερα πέταλα και οι καρποί της σφαιρικοί με έντονο κόκκινο χρώμα και ξινή γεύση - ονομάζονται κράνα. Η περίοδος ανθοφορίας της είναι νωρίς την άνοιξη ενώ η περίοδος καρποφορίας της είναι τους φθινοπωρινούς μήνες, Οκτώβριο και Νοέμβριο. Τα φύλλα της είναι λογχοειδή με μικρή διαφορά στο χρώμα της εσωτερικής από την εξωτερική όψη. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο φυτό στην Ευρώπη.
Η κρανιά αναφέρεται πρώτη φορά από τον Όμηρο στην Οδύσσεια, όπου η Κίρκη τάισε με καρπούς κρανιάς τον Οδυσσέα και το πλήρωμά του, αφού τους είχε μετατρέψει σε γουρούνια, (κ 242) Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Δούρειος Ίππος φτιάχτηκε από ξύλο κρανιάς. Σύμφωνα με τον Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν τόσο σκληρό όσο το κόκκαλο και χρησιμοποιήθηκε για να φτιαχτούν κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια, τόξα και μπαστούνια.undefinedΣύμφωνα με τον Ηρόδοτο, τα τόξα των Λυκίων ήταν φτιαγμένα από ξύλο κρανιάς.
Από ξύλα Κρανιάς ήταν κατασκευασμένα και τα όπλα των Μακεδόνων. Ιδιαίτερα η Σάρισσα το μακρύ δόρυ των 5 και αργότερα 6 μέτρων μήκους, το οποίο εφηύρε ο Φίλιππος ο Β', πατέρας του Μ. Αλεξάνδρου
Ελένη Θεοχάρους
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ελένη Θεοχάρους γεννήθηκε στον Πάνω Αμίαντο στις 24 Ιουνίου 1953. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συνέχισε με μετεκπαίδευση στην παιδοχειρουργική στο Μάντσεστερ και στο Παρίσι. Εκπόνησε Πειραματική–Κλινικο-εργαστηριακή Διατριβή και πήρε τον τίτλο του Διδάκτορα. Επιπλέον, συνέχισε με μεταδιδακτορικές σπουδές στη Βοστόνη (B.C.E.T.S.).
Επαγγελματικές και κοινωνικές δραστηριότητες
Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου. Επιπλέον, ήταν μέλος του Οκταμελούς Διευθυντηρίου της Διεθνούς Οργάνωσης Γιατροί του Κόσμου και διευθύντρια ιατρικών, περιβαλλοντικών και επισιτιστικών προγραμμάτων του Διεθνούς Ταμείου Βοηθείας στις Βρυξέλλες. Είναι επίτιμη πρόεδρος της οργάνωσης «Γιατροί του Κόσμου-Κύπρος» και μέλος της Διαρκούς Συνόδου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την Προαγωγή της Συνεργασίας Παλαιστινίων-Εβραίων Γιατρών. Επιπλέον, ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης Βουλευτών για την Προάσπιση της Παλαιστινιακής Υπόθεσης.
Ως μέλος διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων συμμετείχε σε πάρα πολλές ιατρικές και άλλες αποστολές σε εμπόλεμες ζώνες του πλανήτη (Αρμενία, Βοσνία, Κουρδιστάν, Παλαιστίνη, Κόσοβο, Ναγκόρνο Καραμπάχ, Αφγανιστάν).
Είναι Mέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τραύματος.