cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αδερφοί Ρεντζαίοι
Διαφυγή στο εξωτερικό και σύλληψη των Ρεντζαίων
Τα πολλά λάθη από την πλευρά των διωκτικών αρχών είχαν ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει η σύλληψη των δραστών και οι Ρεντζαίοι, που είχαν σχεδιάσει αλλά δεν ήταν παρόντες στην ληστεία, να προλάβουν να διαφύγουν στο εξωτερικό. Σύμφωνα με τον Αθανασιάδη - Νόβα: «''Μετά μακρόν πολεμικόν συμβούλιον συγκροτηθέν εις το Στρατηγείον των Ιωαννίνων, ελήφθη απόφασις να συλληφθούν οι δύο λησταί. Τα μέτρα τα οποία έλαβον ήσαν τόσο πομπώδη, ώστε όλοι οι παρακολουθούντες ήσαν απολύτως βέβαιοι ότι την επόμενη πρωίαν ή θα εδραπέτευον οι Ρεντζαίοι ή θα συνελάμβανον αυτοί τας Αρχάς, ουδέποτε δε αι Αρχαί θα κατώρθωνον να τους συλλάβουν...''». Έχοντας αντιληφθεί τα δύο αδέρφια ότι επίκειτο η σύλληψή τους έφυγαν από τα Γιάννενα και πέρασαν στην Αλβανία. Αφού έβγαλαν, έναντι μεγάλου χρηματικού ποσού, αλβανικά διαβατήρια, ο Γιάννης Ρέντζος με το όνομα Αθανάσιος Νικόλα Τσίκος και ο Θύμιος Ρέντζος με το όνομα Νικόλας Πέτρε Ντήσος, πέρασαν στην Ιταλία και ύστερα από λίγες μέρες πήραν το τρένο για τη Σερβία. Έλληνες αξιωματικοί που είχαν μάθει ότι οι Ρεντζαίοι βρίσκονταν στη Σερβία προσπάθησαν, ύστερα από σχετική άδεια της σερβικής κυβέρνησης, ανεπιτυχώς, να τους συλλάβουν στη Σερβία. Τα δύο αδέρφια διέφυγαν στη Ρουμανία όπου συνελήφθησαν αλλά κατάφεραν να δραπετεύσουν και τελικά κατέληξαν στη Βάρνα της Βουλγαρίας όπου παρουσιάστηκαν ως έμποροι σιτηρών και άνοιξαν γραφείο εισαγωγών -εξαγωγών. Τελικά συνελήφθησαν εκεί το φθινόπωρο του 1928 από Έλληνες αστυνομικούς σε συνεργασία με Βούλγαρους συναδέλφους τους και με την πολύ σημαντική βοήθεια του επιθεωρητή της Γενικής Ασφαλείας της Ρουμανίας Στρατή Στρατηλέσκου και τον Νοέμβριο του 1928 μεταφέρθηκαν με τραίνο στην Ελλάδα.
Η δίκη και η εκτέλεσή τους
Η διαταγή για την εκτέλεσή τους, πήγε στον διευθυντή των φυλακών στις αρχές του Μάρτη του 1930, αλλά κρατήθηκε απόλυτη μυστικότητα μέχρι και την ημέρα της εκτέλεσης για το φόβο απόδρασης των κρατουμένων. Στις 4:00 τα ξημερώματα της Τετάρτης 5 Μάρτη 1930 έφτασαν στις φυλακές, ο διοικητής Χωροφυλακής της Κέρκυρας και άλλοι ανώτεροι αξιωματικοί του στρατού ενώ λίγες μέρες πριν, είχε καταφτάσει και ο αστυνομικός διευθυντής Αθηνών, Καλυβίτης, ο οποίος είχε εγκαταστήσει ένοπλες φρουρές αστυνομικών με πολιτικά σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής, για το φόβο της απαγωγής των ληστών απο συνεργούς τους. Κατά τις 5:00 έφτασε και ο ιερέας. Και οι πέντε δέχτηκαν να εξομολογηθούν και να κοινωνήσουν τα άχραντα μυστήρια. Στις 6:00 το πρωί οι χωροφύλακες μπήκαν στο κελί, τους έδεσαν με χειροπέδες και τους οδήγησαν έξω. Οι δυο Ρεντζαίοι με συνοδεία 10 χωροφυλάκων μπήκαν σε ένα πολυτελές αυτοκίνητο -του οποίου ο οδηγός ειδοποιήθηκε λίγο πριν την εκτέλεση και δε γνώριζε ποιους επρόκειτο να μεταφέρει. οι άλλοι τρεις σε δεύτερο, επίσης πολυτελές, αυτοκίνητο. Σε δέκα λεπτά είχαν φτάσει, στην ορισθείσα τοποθεσία, στο χώρο έξω απο το παλιό φρούριο της Κέρκυρας. Μαθητευόμενοι αστυνομικοί απο την κοντινή αστυνομική σχολή είχαν έρθει να παρακολουθήσουν την εκτέλεση. Στις 7:00 οι μελλοθάνατοι στήνονται σε απόσταση 10 μέτρων απο το εκτελεστικό απόσπασμα και όρθιοι περιμένουν. Το εκτελεστικό απόσπασμα που αποτελείται απο 30 κατώτερους αξιωματικούς, 15 χωροφύλακες και 15 στρατιωτικούς σε δυο σειρές, παίρνει θέσεις. Οι στρατιώτες τοποθετούνται σε δυο σειρές, οι μπροστινοί γονατισμένοι, οι πίσω όρθιοι και ανά έξι (6) σημαδεύουν αυτόν που έχουν μπροστά τους. Το απόσπασμα παρουσιάζει όπλα, ο εισαγγελέας Γιαννόπουλος διαβάζει την καταδικαστική απόφαση, ο επικεφαλής του αποσπάσματος διατάζει "επί σκοπόν!" και αμέσως μετά "Πυρ!" και μια δυνατή ομοβροντία ακούγεται. Πυκνός καπνός ανεβαίνει και μόλις ο αέρας καθαρίζει φαίνονται και οι πέντε, πεσμένοι ο ένας πάνω στον άλλο. Για να δοθεί η χαριστική βολή πρέπει να ξεχωριστουν τα σώματα. Ο Γιάννης Ρέντζος πέθανε ακαριαία, ο Θύμιος όμως είναι ακόμα ζωντανός. Ο Κοκκαλης έχει μείνει με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο, ο Διαμαντής έχει πέσει με το στόμα προς το χώμα σαν να το δαγκώνει, και ο Καψάλης έχοντας υποστεί διάρρηξη της κοιλιάς του έχει γεμίσει αίματα. Ακόμα μια βολή, η χαριστική, και για τους πέντε. Στις 7:30 είχαν τελειώσει όλα. Ο γιατρός βεβαίωσε το θάνατό τους και μεταφέρθηκαν στο νεκροταφείο, όπου και παρέλαβαν τα πτώματά τους οι συγγενείς τους.
Πηγές
Βασίλης Τζανακάρης, Τα παλληκάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν, εκδ. Καστανιώτης
Ρετζαιοι Κατηγορία:Έλληνες κατά συρροή δολοφόνοι
Πρέμιερσιπ Σκωτίας
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σκωτίας (αγγλικά: Scottish Premiership) είναι η κορυφαία κατηγορία της Σκωτσέζικης Επαγγελματικής Φούτμπολ Λιγκ (Scottish Professional Football League), μια διοργάνωση για τους επαγγελματικούς ποδοσφαιρικούς συλλόγους στη Σκωτία. Ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2013, έπειτα από το σχηματισμό της Scottish Professional Football League από τη συγχώνευση της Scottish Premier League και της Scottish Football League.
Τρόπος διεξαγωγής
Οι ομάδες λαμβάνουν τρεις βαθμούς για κάθε νίκη και ένα βαθμό για κάθε την ισοπαλία. Στις ήττες δεν λαμβάνονται βαθμοί. Οι ομάδες κατατάσσονται ανάλογα με τη συνολική βαθμολογία, τη διαφορά τερμάτων και στη συνέχεια τον αριθμό τερμάτων. Στο τέλος της κάθε περιόδου, ο σύλλογος με τους περισσότερους βαθμούς στέφεται πρωταθλητής. Αν προκύψει ισοβαθμία, η διαφορά των τερμάτων και στη συνέχεια ο αριθμός τερμάτων καθορίζει το νικητή του θεσμού.
Πρωταθλητές
Ρέιντζερς και Σέλτικ καταλαμβάνουν την μερίδα του λέοντος στις κατακτήσεις με 55 και 53 αντίστοιχα. Κατέχουν και οι δυο το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 9. Απο 2 φορές η Σέλτικ και 1 η Ρέιντζερς.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Σκωτίας Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Μπασός
Το Μπασός (γαλλικά: Bachos, οξιτανικά: Baishòs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπασοσουά (γαλλικά: Bachossois).
Ιστορικός υλισμός
Ο ιστορικός υλισμός είναι η υλιστική αντίληψη της Ιστορίας. Προέκταση των αρχών του διαλεκτικού υλισμού στη μελέτη της κοινωνικής ζωής και εφαρμογή αυτών των αρχών στα κοινωνικά φαινόμενα.
Πρόκειται για μαρξιστική θεωρία, στο πλαίσιο της ιστορικής έρευνας, που στηρίζεται στο γεγονός ότι η δομή της κοινωνίας μεταβάλλεται διαρκώς, ενώ οι αντιφάσεις και οι αντιθέσεις προκαλούν δομικές αλλαγές. Έτσι, σε αντίθεση με την ιδεαλιστική προσέγγιση της ιστορίας, ο ιστορικός υλισμός υποστηρίζει ότι η ιστορία του ανθρώπινου πνεύματος καθορίζεται από τη μεταβολή της οικονομικής κατάστασης ενός λαού ή μιας εποχής. Συνεπώς, προκύπτει ότι η μελέτη της εξέλιξης της κοινωνίας πρέπει να ξεκινά από τους τρόπους και τις σχέσεις παραγωγής και όχι από τους θεσμούς και τις «ιδέες».
Σύμφωνα λοιπόν με τον ιστορικό υλισμό, η τεχνολογική εξέλιξη των μέσων παραγωγής των υλικών αγαθών (εργαλεία, μηχανήματα κλπ) αποτελεί την κύρια δύναμη που προωθεί την κοινωνική πρόοδο, αλλάζοντας τις παραγωγικές σχέσεις. Οι παραγωγικές σχέσεις προσδιορίζουν τη θέση και το ρόλο της ταξικής πάλης, η οποία εξαρτάται από τη δομή τους, ενώ η ιστορία κάθε κοινωνίας προσδιορίζεται ως η ιστορία της πάλης των τάξεων. Η αντίληψη αυτή περιγράφεται από τον Μαρξ στον Πρόλογο της Κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας: «Το σύνολο των παραγωγικών σχέσεων αποτελεί την οικονομική δομή της κοινωνίας, την πραγματική βάση, που πάνω σ' αυτήν υψώνεται ένα νομικό και πολιτικό οικοδόμημα, που σ' αυτό αντιστοιχούν ορισμένες μορφές της κοινωνικής συνείδησης. Ο τρόπος παραγωγής καθορίζει γενικά την κοινωνική, πολιτική και πνευματική διαδικασία της ζωής. Δεν είναι η συνείδηση των ανθρώπων αυτό που καθορίζει το «είναι» τους, μα αντίστροφα, το κοινωνικό τους «είναι», είναι αυτό που καθορίζει τη συνείδησή τους. Σε ορισμένη βαθμίδα της ανάπτυξής τους, οι υλικές παραγωγικές δυνάμεις έρχονται σε σύγκρουση με τις παραγωγικές σχέσεις που υπάρχουν, ή, πράγμα που είναι η νομική μόνο διατύπωση, με τις σχέσεις ιδιοκτησίας, που μέσα σ' αυτές είχαν ως τότε κινηθεί. Από μορφές ανάπτυξης των κοινωνικών δυνάμεων οι σχέσεις αυτές μετατρέπονται σε δεσμά τους. Τότε αρχίζει μια εποχή κοινωνικής επανάστασης. Με την αλλαγή της οικονομικής βάσης ανατρέπεται ολόκληρο το τεράστιο οικοδόμημα με αργότερο ή γοργότερο ρυθμό »
Μία παράμετρος του ιστορικού υλισμού είναι η νομοτέλεια της ιστορικής εξέλιξης, σύμφωνα με την οποία κάθε σύστημα κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης –συμπεριλαμβανομένου του καπιταλισμού– είναι ιστορικά πεπερασμένο και ως ανθρώπινο δημιούργημα γεννιέται, αναπτύσσεται, ωριμάζει και πεθαίνει. Μια πιο αναλυτική περιγραφή αυτής της διαδικασίας γέννησης, ανάπτυξης, ωρίμανσης και θανάτου των κοινωνικοοικονομικών συστημάτων, έχει ως εξής: Κάθε ταξικό κοινωνικό/οικονομικό σύστημα από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, χαρακτηρίζεται από μια δομικά αντιφατική σχέση μεταξύ παραγωγικών σχέσεων και παραγωγικών δυνάμεων.
Οι παραγωγικές δυνάμεις (γη, εργασία, κεφάλαιο και εσχάτως επιστήμη), αφορούν το σύνολο της κοινωνίας, σε αντίθεση με τις παραγωγικές σχέσεις (ή σχέσεις παραγωγής) οι οποίες έχουν ολιγαρχικό χαρακτήρα: Αφορούν δηλαδή την εκμετάλλευση των παραγωγικών δυνάμεων, από μία αριθμητικά μειοψηφική κοινωνική ομάδα, η οποία συγκροτεί την εκάστοτε άρχουσα τάξη. Ενώ λοιπόν οι παραγωγικές δυνάμεις αναφέρονται στο σύνολο της κοινωνίας, οι παραγωγικές σχέσεις αναφέρονται πρωτίστως στην παγίωση και εξασφάλιση των συμφερόντων της εκάστοτε άρχουσας τάξης. Αυτή η δομικά αντιφατική σχέση έχει ως αποτέλεσμα, η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων να οδηγηθεί σε ασφυξία κάποια στιγμή, εξαιτίας του πλαισίου που έχει τεθεί από τις συγκεκριμένες παραγωγικές σχέσεις. Τότε είναι που το συγκεκριμένο κοινωνικό/οικονομικό σύστημα μπαίνει σε κρίση και σταδιακά πεθαίνει για να το διαδεχθεί -μέσα από συγκρούσεις- ένα επόμενο το οποίο θα λύσει πρόσκαιρα αυτή την αντίφαση.
Για τον καπιταλισμό πιο συγκεκριμένα: Εξαιτίας της διαρκούς μεγέθυνσης των παραγωγικών δυνάμεων (λόγω βελτίωσης της τεχνολογίας στην παραγωγή ή της συσσώρευσης κεφαλαίου στα χέρια των πλουσιότερων) δημιουργούνται πλεονάζοντα αγαθά που δεν μπορούν να απορροφηθούν από την κοινωνία. Παράλληλα, η διαρκής καταστροφή των ίδιων παραγωγικών δυνάμεων (ανεργία και αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, καταστροφή των φυσικών πόρων μέσω υπερεκμετάλλευσης, αέναη καταστροφή παγίων κεφαλαίων με σκοπό την δημιουργία νέων), οξύνει την αντίφαση μεταξύ του ολιγαρχικού χαρακτήρα των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και του παν-κοινωνικού χαρακτήρα των παραγωγικών δυνάμεων. Από κοινού με την όξυνση της ταξικής πάλης (λόγω της αύξησης της εκμετάλλευσης), αυτές οι δομικές αντιφάσεις στο εσωτερικό του καπιταλιστικού συστήματος -οι οποίες απορρέουν από την αυξανόμενη ασυμβατότητά του με τις παραγωγικές δυνάμεις- θα οδηγήσουν κάποια στιγμή στο θάνατό του και στην αντικατάστασή του από τον σοσιαλισμό/κομμουνισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαρξισμός Κατηγορία:Υλισμός
387
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 387 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 387 (CCCLXXXVII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Ευτροπίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1140 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 387 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μισισίπι
Η Πολιτεία του Μισσισσίππι (ή Πολιτεία του Μισσισσιππή) (αγγλικά: State of Mississippi), είναι μια πολιτεία που βρίσκεται στον Βαθύ Νότο των ΗΠΑ. Έχει έκταση 125.438 τ.χλμ. και πληθυσμό 2,963,914 κατοίκους (απογραφή 2020). Το Τζάκσον, είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας.
Το όνομα της πολιτείας προέρχεται από τον Ποταμό Μισσισσιππή, που κυλά κατά μήκος του δυτικού του συνόρου, και παίρνει το όνομα του από την λέξη των Οτζίμπουε misi-ziibi («Μεγάλος Ποταμός»).
Η πολιτεία είναι αρκετά δασώδης έξω από την περιοχή του Δέλτα του Μισισιπή. Τα ιχθυοτροφεία γατόψαρου της πολιτείας παράγουν την πλειονότητα των γατόψαρων που καταναλώνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το σύμβολο της πολιτείας είναι το δέντρο της μανόλιας.
Γεωγραφία
Το Μισσισσίππι συνορεύει στα βόρεια με το Τενεσσί, στα ανατολικά με την Αλαμπάμα, στα νότια από την Λουιζιάνα και βρέχεται σε ένα στενό τμήμα ακτής από τον Κόλπο του Μεξικού, και στα δυτικά, κατά μήκος του Ποταμού Μισσισσιππή, από την Λουιζιάνα και το Αρκάνσας.
Μεγάλοι ποταμοί στο Μισσισσίππι, εκτός από τον συνονόματο του, είναι ο Μεγάλος Μαύρος Ποταμός, ο Ποταμός Περλ, ο Γιαζού, ο Πασκάγκουλα, και ο Τόμπιγκμπη. Μεγάλες λίμνες είναι η Ρος Μπάρνετ Ρεζέρβουαρ, η Λίμνη Αρκαμπούτλα, η Λίμνη Σάρντις και η Λίμνη Γκρενάντα. left|thumb|250px|Χάρτης της Πολιτείας του Μισισίπι
Η πολιτεία του Μισσισσίππι αποτελείται ολόκληρη από κάμπους, με το ψηλότερο σημείο να είναι το Βουνό Γούντολ, στους μικρούς λόφους των Ορέων Κάμπερλαντ, μόνο 246 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας. Το χαμηλότερο σημείο είναι το επίπεδο της θάλασσας στην ακτή του Κόλπου. Το μέσο υψόμετρο στην πολιτεία είναι 91 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας.
Η ακτογραμμή περιλαμβάνει μεγάλους κόλπους, τον Κόλπο Σαιντ Λούις, το Μπιλόξι και την Πασκάγκουλα. Διαχωρίζεται από τον Κόλπο του Μεξικού αυτόν καθ' αυτόν από τον ρηχό Πορθμό του Μισισιπή, που είναι μερικώς προφυλαγμένος από το Νησί Πτι Μπόιζ, το Νησί Χορν, τα Ανατολικά και Δυτικά Νησιά Σιπ, το Νησί Ντιρ, το Ράουντυ Άϊλαντ, και το Κατ Άϊλαντ.
Το βορειοδυτικό υπόλοιπο της πολιτείας αποτελείται από το Δέλτα του Μισσισσιππή, και ένα τμήμα της Αλλουβιακή Πεδιάδα του Μισσισσιππή. Η πεδιάδα είναι στενή και διευρύνεται βόρεια του Βίκσμπουργκ. Η περιοχή έχει πλούσιο έδαφος, μερικώς συντεθειμένο από βούρκο ο οποίος είχε κανονικά αποτεθεί από τον Ποταμό Μισσισσιππή.
Περιοχές υπό την διαχείριση της Εθνικής Υπηρεσίας Δασών περιλαμβάνουν:
Μεγάλες πόλεις και κωμοπόλεις
right|thumb|[[Μερίντιαν (Μισισίπι)|Μερίντιαν]] right|thumb|Χάρτης με όλες τις κομητείες και πολλές πόλεις και πολίχνες να αναγράφονται. Τα Επίπεδα Πληθυσμού των Πόλεων του Μισσισίπι, τουλάχιστον 50.000 (Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ υπολογίζονται κατά το 2008):
Mississippi City Population Rankings of at least 10,000 but fewer than 20,000 (United States Census Bureau as of 2010): (See: Lists of cities, towns and villages, census-designated places, metropolitan areas, micropolitan areas, and counties in Mississippi)
Κλίμα
Το Μισισίπι έχει υγρό υποτροπικό κλίμα με μακριά καλοκαίρια και βραχείς, ήπιους χειμώνες. Οι θερμοκρασίες είναι κατά μέσον όρο 95°F (περίπου 35°C) τον Ιούλιο και περίπου 48 °F (περίπου 9 °C) τον Ιανουάριο. η θερμοκρασία ποικίλει λίγο σε πολιτειακό επίπεδο το καλοκαίρι· όμως, τον χειμώνα, η περιοχή κοντά στην Θαλάσσια Περιοχή του Μισισίπι είναι σημαντικά θερμότερη από το εσωτερικό τμήμα της πολιτείας. The recorded temperature in Mississippi has ranged from −19 °F (−28.3 °C), in 1966, at Corinth in the northeast, to 115 °F (46.1 °C), in 1930, at Holly Springs in the north. Heavy snowfall is possible across the state, such as during the New Year's Eve 1963 snowstorm. Yearly precipitation generally increases from north to south, with the regions closer to the Gulf being the most humid. Thus, Clarksdale, in the northwest, gets about 50 inches (about 1,270 mm) of precipitation annually and Biloxi, in the south, about 61 inches (about 1,550 mm). Small amounts of snow fall in northern and central Mississippi, although snow is occasional in the southern part of the state.
The late summer and fall is the seasonal period of risk for hurricanes moving inland from the Gulf of Mexico, especially in the southern part of the state. Hurricane Camille in 1969 and Hurricane Katrina in 2005, which killed 238 people in the state, are the most devastating hurricanes to hit the state, both causing nearly total storm surge damage around Gulfport, Biloxi and Pascagoula. As in the rest of the Deep South, thunderstorms are common in Mississippi, especially in the southern part of the state. On average, Mississippi has around 27 tornadoes annually; the northern part of the state has more tornadoes earlier in the year and the southern part a higher frequency later in the year. Two of the five deadliest tornadoes in US history have occurred in the state. These storms struck Natchez, in southwest Mississippi (see The Great Natchez Tornado) and Tupelo, in the northeast corner of the state. About seven F5 tornadoes have been recorded in the state.
Εκπαίδευση
Πανεπιστήμια κύρους της πολιτείας Μισισιπί είναι το "Mississippi State University" και το "University of Mississippi", αμφότερα κρατικά, στα οποία η εισαγωγή αλλοδαπών φοιτητών κρίνεται σχετικά δύσκολη. Και τα δύο χορηγούν Bachelor's, Master’s και Διδακτορικό Δίπλωμα. Επίσης και τα δύο παρέχουν φοιτητικό ξενώνα και εστιατόριο.
Τσεντσόου
Το Τσεντσόου (κινέζικα: 郑州, πιν-γιν: Zhèngzhōu, ταχυδρομική γραφή: Chengchow) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Χενάν, στην βορειοανατολική Κίνα. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 8.626.505 κατοίκους, από τους οποίους στην αστική περιοχή κατοικούν 3.132.000 άνθρωποι. Η μητροπολιτική περιοχή του Τσεντσόου έχει 3.980.250 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη στις νότιες όχθες του Κίτρινου Ποταμού. Εντός των διοικητικών ορίων της πόλης είναι η πόλη Ντένγκφεν, στην οποία βρίσκεται το μοναστήρι Σαολίν. Έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης της περιοχής από την αρχή της νεολιθικής εποχής. Η πόλη πήρε το σημερινό της όνομα το 587 μ.Χ. Η πόλη άκμασε κατά την περιόδο των δυναστειών σούι, Τανγκ και πρώιμη δυναστεία Σονγκ. Σήμερα το Τσεντσόου είναι μια από τις μεγαλύτερες και ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στη Κίνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Επαρχία Τεμίρ
Η επαρχία Τεμίρ (Темір ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Ακτόμπε στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Τεμίρ. Πληθυσμός: 36.551 (εκτίμηση 2013) 34.425 (απογραφή 2009) 35.946 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Τεμιρ Κατηγορία:Περιφέρεια Ακτόμπε
Κορράδος Β΄ της Λουσατίας
Ο Κορράδος Β΄, γερμ. Conrad II (πριν το 1159 - 6 Μαΐου 1210) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος της Λουσατίας & κόμης του Άιλενμπουρκ (1190-1210). Επίσης κόμης του Γκρόιτσς & Ζόμμερσενμπουρκ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ντέντι Γ΄ μαργράβου της Λουσατίας, κόμη του Άιλενμπουρκ & Γκρόιτσς και της Ματίλντας του Χάινσμπερκ, κόρης και κληρονόμου του κόμη του Ζόμμερσενμπουρκ.
Το 1190 διαδέχθηκε τον πατέρα του στη Λουσατία και στο Άιλενμπουρκ. Το 1207 διαδέχθηκε τον αδελφό του Ντήτριχ κόμη του Γκρόιτσς & Ζόμμερσενμπουρκ. Το 1195 ο Ερρίκος ΣΤ΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας κατέλαβε την πλούσια κομητεία του Μάισσεν, όταν απεβίωσε ο Αλβέρτος Α΄ κόμης της περιοχής και εξάδελφος τού Κορράδου Β΄. Το 1197 απεβίωσε ο βασιλιάς και το επόμενο έτος ο Όθων Δ΄ των Γουέλφων της Γερμανίας έδωσε το Μάισσεν στον Θεοδώριχο Α΄, νεότερο αδελφό του Αλβέρτου Α΄.
Το επόμενο έτος ο Κορράδος Β΄ ταξίδευσε δια μέσου της Ιταλίας στους Αγίους Τόπους, συμμετέχοντας στην Σταυροφορία του 1197 (μεταξύ της Γ΄ και της Δ΄) μαζί με τον Ερρίκο ΣΤ΄. Επέστρεψε το 1198 μέσω της Ιταλίας. Οργάνωσε τη Συνέλευση (Landtag) του 1207 στο κάστρο Ντέλιτσς.
Το 1210 απεβίωσε και τάφηκε στη μονή Βέχσελμπουρκ· η σύζυγός του Ελισάβετ τάφηκε στο αββαείο Ντόμπριλουκ. Δεν είχε άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Θεοδώριχος Α΄ μάργραβος του Μάισσεν. Μετά το 1210 δεν υπήρχε ξεχωριστά η Λουσατία, αλλά την κατείχαν οι μάργραβοι του Μάισσεν, μετά οι μάργραβοι του Λάνντσμπερκ και τέλος διαιρέθηκε μεταξύ της Βοημίας και του Βρανδεμβούργου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Πιαστ, κόρη του Μιέσκο Γ΄ δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνα :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Νταγκ Μεουσάν
Το Νταγκ Μεουσάν (εβραϊκά: דג מעושן, σημαίνει καπνιστό ψάρι) είναι πιάτο που παρασκευάζεται από καπνιστή πέστροφα. Τρώγεται παραδοσιακά ως μέρος του μεζέ, ειδικά στο πρωινό. Η ιριδίζουσα πέστροφα μπορεί να βρεθεί στο ποταμό Νταν, όπου το ψαρεύουν οι ντόπιοι και είναι περιφερειακό πιάτο της περιοχής, και μερικές φορές προστίθονται φύλλα δεντρολίβανου για γεύση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορεκτικά Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα
Εθνική Κίνας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Κίνας αντιπροσωπεύει τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Κινεζικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Στάδιο
Το Στάδιο των Εργατών αποτελεί την έδρα της εθνικής ομάδας από τότε που άνοιξε τις πύλες του για πρώτη φορά το 1959. Βρίσκεται στην περιοχή Τσαογιάνγκ, στο βορειοανατολικό Πεκίνο, είναι χωρητικότητας 66.161 θεατών και καλύπτει έκταση 350.000 τετραγωνικών μέτρων. Χρησιμοποιεί την έδρα της για διεθνείς αγώνες και τη μοιράστηκε με την ομάδα Γκουοάν Πεκίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κινα
Ακάδημοι Νάξου
Οι Ακάδημοι (ή Ακαδήμοι παλαιότερα) αποτελούν μικρό οικισμό της Νάξου που βρίσκεται πάρα πολύ κοντά στον οικισμό του Χαλκείου. Για πρώτη φορά ορίζεται σαν οικισμός το 1835, με 117 κατοίκους. Το 1981, για διοικητικούς λόγους, καταργείται από «ανεξάρτητος» οικισμός και αποτελεί μέρος του οικισμού του Χαλκείου, αν και είναι διακριτά ξεχωριστός. Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Τελευταία «ανεξάρτητη» απογραφή του οικισμού είχαμε το 1971 και είχε 51 κατοίκους. Ο οικισμός συνεχίζει να υπάρχει και να κατοικείται τα επόμενα χρόνια, δεν έχουμε όμως επίσημη καταγραφή του πληθυσμού του στις απογραφές γιατί προσμετράται μαζί με τον πληθυσμό του Χαλκείου και άλλων όμορων οικισμών. μικρογραφία|370x370εσ
Παραπομπές
Ακαδημοι
Επαρχία Καρκαράλι
Η επαρχία Καρκαράλι (Қарқаралы ауданы, Qarqaralı awdanı) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Καραγκάντα του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Καρκαράλι. Πληθυσμός: 40,439 (2013 εκτίμηση)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καργκαλι
Μαργκαριτόνε ντ' Αρέτσο
Ο Μαργκαρίτο ή Μαργκαριτόνε ντ' Αρέτσο (Margarito ή Margaritone d'Arezzo (περ. 1250 – 1290) ήταν Ιταλός ζωγράφος της περιόδου του Μεσαίωνα.
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τον βίο του Μαργκαριτόνε. Σε έγγραφο του 1252, το μοναδικό στο οποίο αναφέρεται ο ζωγράφος, και βρέθηκε στο αρχείο των μοναχών "Καμαλντολέζι" του Αρέτσο (παρακλάδι του Τάγματος των Βενεδικτίνων) αναγράφεται απλώς ότι ήταν γιος του Μανιάνο («in claustro Sancti Michaelis coram Margarito pictore filio quondam Magnani»: Bettarini - Barocchi, 1969, pp. 344 s.). Δραστηριοποιήθηκε ως ζωγράφος στην περιοχή του Αρέτσο τον 13ο αιώνα.
Ο Τζόρτζιο Βαζάρι, ο οποίος τον αποκαλεί «Margaritone» του αποδίδει πολυάριθμα έργα, ακόμη και γλυπτικής και αρχιτεκτονικής (θα πρέπει να είχε απασχοληθεί στην κατασκευή του Καθεδρικού ναού του Αρέτσο) αποδίδοντάς του και χαρακτηριστικά των μεταγενέστερων ζωγράφων της Αναγέννησης και θεωρώντας τον ιδιοφυΐα, κάτι που βέβαια σήμερα έχει αναθεωρηθεί.
Σήμερα έχει επιβιώσει σημαντικός αριθμός έργων του. Παρά την αντίθετη συνήθεια της εποχής, τα περισσότερα φέρουν υπογραφή, η οποία συνήθως αναγράφει "MARGARIT___RITIO ME FECIT". Η φύση και η διασπορά τους μαρτυρούν ότι ο Μαργκαριτόνε είχε μεγάλη ζήτηση ως καλλιτέχνης στην εποχή του, τόσο στο Αρέτσο όσο και σε ολόκληρη την περιοχή της Τοσκάνης. Εκτός Ιταλίας η φήμη του αποκτήθηκε κυρίως χάρη στους "Βίους..." (Vitae) του Βαζάρι.
Στυλ
Οι δημιουργίες του Μαργκαριτόνε έχουν τολμηρές γραμμές και λαμπερά χρώματα. Τα στοιχεία αυτά άντλησε από βυζαντινά και ρωμανικά πρότυπα. Είναι καθαρές, αν και στατικές, απεικονίσεις και αφηγήματα, αν και χρειάζονταν "λεζάντες", όπως έχουν πολλές δημιουργίες του.
Το στυλ του είναι σαφώς αναγνωρίσιμο, ευρισκόμενο εκτός του ρεύματος της ιταλικής ζωγραφικής της εποχής του. Ορισμένα από τα έργα του απορρίφθηκαν είτε ως αντιδραστικά είτε ως "επαρχιώτικα" και όντως κατακρίθηκε από ορισμένους κριτικούς του 19ου αιώνα ως παράδειγμα "βαρβαρισμού" της ύστερης βυζαντινής ζωγραφικής. Δεδομένης της έλλειψης στοιχείων, δεν υφίσταται χρονολόγιο της σταδιοδρομίας του.
Έργα του Μαργκαριτόνε εκτίθενται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη Τέχνης στην Ουάσιγκτον και στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου. Ορισμένα από τα έργα του μπορούν να βρεθούν σε τοποθεσίες γύρω από το Αρέτσο.
Όνομα
Το αρχικό του όνομα ήταν "Μαργκαρίτο" αλλά μεταγράφηκε εσφαλμένα από τον Βαζάρι ως "Margaritone". Με αυτό το όνομα είναι σήμερα ευρύτερα γνωστός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μεσαίωνα
Λίρα του Μαλάουι
Η λίρα ήταν το νόμισμα του Μαλάουι από το 1964 έως το 1971. Υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια, και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1λίρα= 240 πένες). Σήμερα δεν είναι πλέον σε χρήση.
Κέρματα
Το 1964 κυκλοφόρησαν κέρματα σε κράμα χαλκού-νικελίου με τις εξής ονομαστικές αξίες Όλα τα κέρματα έφεραν το πορτρέτο του Χάστινγς Μπάντα (Αγγλ.:Hastings Βanda) ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν πολιτική προσωπικότητα του Μαλάουι. Επίσης με ημερομηνία 1967 κυκλοφόρησαν  κέρματα της 1 πένας.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1964, η αποθεματική τράπεζα του Μαλάουι (Reserve Bank of Malawi) έθεσε σε κυκλοφορία  χαρτονομίσματα των 5 και 10 σελινίων, καθώς επίσης και της  1 και 5 λιρών. Όλα τα χαρτονομίσματα απεικόνιζαν τον Χάστινγς Μπάντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Μαλάουι
Μπαζιρί
Το Μπαζιρί (γαλλικά: Bagiry, οξιτανικά: Bagiri) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαζιριέν (γαλλικά: Bagiriens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Γιάννης Ιμβριώτης
Ο Γιάννης Ιμβριώτης (1898 - 1979 ) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης φιλόσοφος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με σημαντική δράση στην Εθνική Αντίσταση. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μαρξιστικής σκέψης στην Ελλάδα.
Βιογραφία
Το 1932 αναγορεύθηκε υφηγητής και το 1937 έγινε καθηγητής της έδρας της Συστηματικής Φιλοσοφίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου απολύθηκε από τη θέση του στο πανεπιστήμιο και εξορίστηκε.
Το 1951 εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ. Το 1967 εξορίστηκε και πάλι από τη χούντα στη Λέρο.
Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών (1975) και σύζυγος της παιδαγωγού Ρόζας Ιμβριώτη.
Σπιρού Σαρλερουά
Η Σπιρού Σαρλερουά, επίσης γνωστή ως Σπιρού Μπασκέτ και, πλέον, Belgacom Σπιρού, λόγω εμπορικής συμφωνίας, είναι μια Βελγική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης, η οποία έχει έδρα ως την πόλη Σαρλερουά του Βελγίου. Η ομάδα συμμετέχει στην πρώτη κατηγορία του Βελγικού Πρωταθλήματος. Η ομάδα χρησιμοποιεί ως έδρα το Spiroudome.
1011 Λαοδάμεια
Η Λαοδάμεια (Laodamia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,612. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τα ομώνυμα πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.
Σπιρού Σαρλερουά
Ιστορία
Η Σπιρού Σαρλερουά έχει κατακτήσει το Βελγικό Πρωτάθλημα 10 φορές (1996–99, 2003, 2004, 2008, 2009, 2010, 2011), το Κύπελλο Βελγίου 5 φορές (1996, 1999, 2002, 2003, 2009), και το Σούπερ Καπ Βελγίου 3 φορές (2001, 2002, 2008).
1011 Λαοδάμεια
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Λαοδαμείας είναι S (λιθώδης). Η Λαοδάμεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 43 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαοδαμεια
Απολίμα-Τάι
thumb|right|250px|Η Απολίμα Τάι το [[1890 με 1910]]
Σπιρού Σαρλερουά
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Βέλγιο Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1989 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1989 Κατηγορία:Βελγικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Απολίμα-Τάι
Η Απολίμα-Τάι (σαμόα: Apolima-Tai) είναι ένα χωριό των νησιών Σαμόα, στο διαμέρισμα της Αϊγκα-ι-λε-Τάι. Είναι ο μοναδικός οικισμός του νησιού Απολίμα. Έχει πληθυσμό μόνο 75 κατοίκων (2006), και είναι το μόνο μέρος της Απολίμα που κατοικείται.
Δημογραφία
Το νησί της Απολίμα έχει πληθυσμό 75 κατοίκων (2006). Ο μοναδικός οικισμός της είναι η Απολίμα-Τάι, η οποία είναι και το μόνο μέρος της που κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα Κατηγορία:Αϊγκα-ι-λε-Τάι
Τόμου Σιόνε
Ο Σερ Τόμου Μαλαεφόνε Σιόνε (Sir Tomu Malaefone Sione, GCMG, OBE, (γενν. στις 17 Νοεμβρίου 1941) είναι πολιτικός από το Τουβαλού και Γενικός Κυβερνήτης από το 1993 ως το 1994. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος την περίοδο 1962–68.
Βουλευτής
Ο Σιόνε εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Νιουτάο στη βουλή των Γκίλμπερτ και Έλις, όταν ήταν η χώρα βρετανική αποικία, το 1974. Μετά την απόσπαση του Τουβαλού από το Κιριμπάτι υπηρέτησε στη συνέλευση της αποικίας του Τουβαλού.
Μετά την ανεξαρτησία ο Σιόνε εξελέγη στο Κοινοβούλιο του Τουβαλού στην περιφέρεια Νιουτάο στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Αυγούστου 1977.
Γενικός Κυβερνήτης
Ο Σιόνε υπηρέτησε ως Γενικός Κυβερνήτης από την 1η Δεκεμβρίου 1993 ως τις 21 Ιουνίου 1994.
Μετέπειτα πολιτική σταδιοδρομία
Κάπως ασυνήθιστο γεγονός για γενικό κυβερνήτη αποτελεί το ότι μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα, κατήλθε ξανά ως υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές. Εξελέγη στην περιφέρεια Νιουτάο και υπηρέτησε ως πρόεδρος του Κοινοβουλίου από το 1998 ως το 2002.
Τιμήθηκε με τον τίτλο GCMG το 2001.
Στις γενικές εκλογές του 2002 έχασε την έδρα του. Ωστόσο, επανεξελέγη στις εκλογές του 2006. Ήταν υποψήφιος στην περιφέρεια Νιουτάο μέχρι τις εκλογές του 2010. Στις εκλογές του 2015 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής, αν και έλαβε 300 ψήφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες του Τουβαλού
Χαλκοπυρίτης
Ο χαλκοπυρίτης (αγγλ. chalcopyrite) είναι ορυκτό του χαλκού και αποτελεί ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματά του.
Γενικά
Γνωστός από την αρχαιότητα, αποκλήθηκε χαλκίτης από τον Αριστοτέλη και πυρίτης από τον Πλίνιο. Η λέξη χαλκοπυρίτης είναι σύνθετη από τις λέξεις χαλκός και πυρίτης (= δημιουργία πυρός με κτύπημα). Απαντά σε εκτεταμένα κοιτάσματα ηφαιστειογενούς προέλευσης και σε ιζηματογενείς αποθέσεις. Ανευρίσκεται επίσης σε φλέβες αλλά και παρενεσπαρμένος σε γρανιτικές και διοριτικές διεισδύσεις. Είναι ευρέως διαδεδομένος ανά τον κόσμο και η διάδοσή του αυτή τον κάνει να αποτελεί το κυριότερο μετάλλευμα χαλκού, παρά τη χαμηλή περιεκτικότητα του ορυκτού σε μέταλλο συγκριτικά με άλλα ορυκτά του, όπως ο βορνίτης. Κυριότερα κοιτάσματά του ανευρίσκονται σε ορισμένες Πολιτείες των ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στην Χιλή, στο Περού και σε όλο το μήκος των Άνδεων. Επίσης ανευρίσκεται σε μερικά από τα μεταλλεία του Λαυρίου.
Πηγές, Παραπομπές
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κάρεϊ Μάλιγκαν
Η Κάρεϊ Χάνα Μάλιγκαν (αγγλικά: γενν. Carey Hannah Mulligan, 28 Μαΐου 1985) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο ως Κίτι Μπένετ στην ταινία Περηφάνια και Προκατάληψη του 2005. Είχε ρόλους σε διάφορα βρετανικά προγράμματα και το 2007 έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στο θεατρικό έργο Ο Γλάρος, λαμβάνοντας διθυραμβικές κριτικές.
Το 2009, έλαβε παγκόσμια αναγνώριση για την ερμηνεία της ως Τζένι στην ταινία Μία Κάποια Εκπαίδευση, κερδίζοντας το Βραβείο BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου, ενώ ακόμη ήταν προτεινόμενη για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε σε δραματικές ταινίες όπως οι: Τα Σύνορα της Καρδιάς, Γουόλ Στριτ: Το Χρήμα Ποτέ Δεν Πεθαίνει, Μη Μ` Αφήσεις Ποτέ, Drive, Shame, Inside Llewyn Davis, Μακριά από το πλήθος, Σουφραζέτες και Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή.
Για την ερμηνεία της στο έργο του Μπρόντγουεϊ, Skylight (2015), ήταν υποψήφια για το βραβείο Tony Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε θεατρικό έργο και για την ερμηνεία της στη μαύρη κωμωδία Υποσχόμενη Νέα Γυναίκα (2020), η Μάλιγκαν έλαβε τη δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Τεχνητή λίμνη
thumb|225px|right|Τεχνητή λίμνη στην [[Ταϊβάν]] Με τον όρο τεχνητή λίμνη αποκαλούμε κάθε λίμνη που σχηματίστηκε με κατασκευή φράγματος, συνήθως στη ροή ποταμού, αλλά και πολύ μικρότερων υδάτινων ρευμάτων, που προέρχονται από την ίδια λεκάνη απορροής, όπως είναι η Λίμνη του Μαραθώνα. Ο σκοπός της δημιουργίας τέτοιων λιμνών είναι η παραγωγή ενέργειας, η άρδευση, η ύδρευση και ο έλεγχος των πλημμυρών του ποταμού. Ο τεχνικός όρος που χρησιμοποιείται για την αναφορά στις τεχνητές λίμνες για άρδευση και ύδρευση είναι ταμιευτήρας (αγγλ. reservoir). Στην Ελλάδα υπάρχουν, μέχρι σήμερα, 25 τέτοιες λίμνες με συνολική επιφάνεια 358,235 τ.χλμ. Η χρησιμότητα των τεχνητών λιμνών είναι ανεκτίμητη.
Δείτε επίσης
Τεχνητη
Παρασουράμα
Παρασουράμα είναι η έκτη κατά σειρά Αβατάρα του θεού Βισνού. Πρόκειται για τον Ράμα ή τον Ράμα με τον πέλεκη. Κατήλθε στη γη για να βοηθήσει τους Βραχμάνες, οι οποίοι απειλούνταν από την τάξη των πολεμιστών Κσατρίγια.
Πηγές
Κατηγορία:Ινδουισμός
Δημόσια Υγεία
Ο όρος δημόσια υγεία αναφέρεται στην επιστήμη και την τέχνη της πρόληψης των ασθενειών και της επιμήκυνσης της ζωή και της προαγωγής της υγείας. Ο ορισμός αποδίδεται στον Edward Winslow (1920) και στον πληρέστερο ορισμό του δημόσια υγεία είναι η επιστήμη και η τέχνη για την πρόληψη των ασθενειών, την επιμήκυνση τη ζωής και την προαγωγή της σωματικής υγείας και της αποδοτικότητας του ανθρώπου μέσω οργανωμένων  προσπαθειών της κοινότητας, την εξυγίανση του περιβάλλοντος, τον έλεγχο των μολύνσεων της κοινότητας, την εκπαίδευση του ατόμου ως προς τις αρχές και την προσωπική υγιεινή, την οργάνωση των ιατρικών και νοσηλευτικών υπηρεσιών για την έγκαιρη διάγνωση και προληπτική θεραπεία της νόσου, καθώς και την ανάπτυξη  κοινωνικού μηχανισμού που θα εξασφαλίζει σε κάθε άτομο ένα βιοτικό επίπεδο κατάλληλο για τη διατήρηση της υγείας του.
Η δημόσια υγεία ασχολείται με τις απειλές για την υγεία με βάση την ανάλυση της υγείας του πληθυσμού. Ο πληθυσμός μπορεί να είναι πολύ μικρός ή τόσο μεγάλος ώστε να περιλαμβάνει κατοίκους πολλών ηπείρων (για παράδειγμα, στην περίπτωση της πανδημίας). Οι διαστάσεις της υγείας περιλαμβάνουν «μια κατάσταση πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι απλώς η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας», όπως ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υγεία
Ζίβα (αρτοσκεύασμα)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα
Επίθεση στο Μερς Ελ Κεμπίρ
Η αεροπορική και θαλάσσια επίθεση πραγματοποιήθηκε από το Βασιλικό Ναυτικό, αφού η Γαλλία υπέγραψε εκεχειρία με τη Γερμανία και την Ιταλία, που τέθηκε σε ισχύ στις 25 Ιουνίου. Ιδιαίτερης σημασίας για τους Βρετανούς ήταν τα πέντε θωρηκτά των κατηγοριών Bretagne και Richelieu και τα δύο γρήγορα θωρηκτά της κατηγορίας Dunkerque, που αποτελούσαν τη δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη κεφαλαιακών πλοίων στην Ευρώπη μετά το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Το Βρετανικό Πολεμικό Συμβούλιο φοβόταν ότι τα πλοία θα έπεφταν στα χέρια του Άξονα. Ο ναύαρχος Φρανσουά Νταρλάν, διοικητής του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, διαβεβαίωσε τους Βρετανούς ότι ο στόλος θα παραμείνει υπό γαλλικό έλεγχο, αλλά ο Ουίνστον Τσώρτσιλ και το Πολεμικό Συμβούλιο έκριναν ότι ο κίνδυνος ήταν πολύ μεγάλος.
Οι Γάλλοι πίστευαν ότι ενεργούσαν τίμια απέναντι στον πρώην σύμμαχό τους όσον αφορά τις ανακωχές τους με τη Γερμανία και την Ιταλία. Η Βρετανική επίθεση καταδικάστηκε σχεδόν καθολικά στη Γαλλία και δημιουργήθηκε χρόνια δυσαρέσκεια για αυτό που θεωρήθηκε προδοσία από τον πρώην σύμμαχό τους. Ο στρατάρχης Φιλίπ Πεταίν, ο οποίος διορίστηκε πρωθυπουργός της Γαλλίας στις 16 Ιουνίου, διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο στις 8 Ιουλίου. Την επόμενη μέρα, βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης συναντήθηκαν στο Βισύ και ψήφισαν την αναθεώρηση του συντάγματος, τερματίζοντας τη Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία και ο Πεταίν διορίστηκε με πλήρη εξουσία, αρχηγός του νέου Γαλλικού Κράτους.
Γαλλικά αεροσκάφη αντέδρασαν με πολλαπλό βομβαρδισμό του Γιβραλτάρ και Γαλλικά πλοία αντάλλαξαν αρκετές φορές πυρά με Βρετανικά πλοία, πριν από τη σιωπηρή ανακωχή στη δυτική Μεσόγειο. Στις 27 Νοεμβρίου 1942, μετά την έναρξη της Επιχείρησης Πυρσός, της Συμμαχικής εισβολής στη Γαλλική Βόρεια Αφρική, το Γαλλικό ναυτικό απέτρεψε την υπόθεση Άντον, μια Γερμανική και Ιταλική επιχείρηση σύλληψης του υπόλοιπου Γαλλικού στόλου στο Τουλόν και τον κατακερματισμό των πλοίων. Η Βρετανική επίθεση στο Μερς Ελ Κεμπίρ παραμένει αμφιλεγόμενη, αλλά ορισμένοι ιστορικοί τη θεωρούν ως απόδειξη στον κόσμο ότι η Βρετανία θα συνέχιζε τον πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Βόρεια Αφρική Κατηγορία:Μάχη της Μεσογείου
Ιωάννης Καρελλάς
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1869 στη Σπάρτη και σπούδασε ιατρική. Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 1915, του 1920 και σε εκείνες του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.
Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Με τη σύζυγό του, Ευαγγελία, είχαν 3 παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
391
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 391 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 391 (CCCXCI ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Τατιανού και Συμμάχου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1144 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 391 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
1012 Σαρεμά
Η Σαρεμά (Sarema) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,392. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα ενός προσώπου ποιήματος του Πούσκιν που ενέπνευσε την όπερα Σαρεμά του Αλεξάντερ φον Τσεμλίνσκυ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σαρεμά εκτιμάται σε 21,12 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι F, ενώ το άλβεδό της είναι 0,430. Η Σαρεμά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 19 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαρεμα
Πέτρος Τατούλης
Ο Πέτρος Τατούλης (1953) είναι Έλληνας ιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Αρκαδίας και υφυπουργός με τη Νέα Δημοκρατία, και Περιφερειάρχης Πελοποννήσου.
Προσωπική ζωή και σπουδές
Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1953 στο Καστρί Κυνουρίας. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει εργαστεί ως χειρουργός στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο, στο Αρεταίειο Νοσοκομείο Αθηνών και στην Πανεπιστημιακή Κλινική του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Πειραιά.
Είναι νυμφευμένος με την ιατρό Σοφία Λουτσίου και έχει 4 παιδιά, 3 κόρες και 1 γιο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Αρχικά ήταν στέλεχος του ΕΚΚΕ ( Επαναστατικό ΚΚΕ). Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας με τη Νέα Δημοκρατία το 1990 και επανεξελέγη το 1993, 1996, 2000, 2004 και 2007. Διετέλεσε Υφυπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή στο διάστημα 2004-2006. Ως Υφυπουργός Πολιτισμού συνέβαλε σε δύο σημαντικές αρχαιολογικές έρευνες για τη μελέτη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων και του Παπύρου του Δερβενίου.
Στις 10 Νοεμβρίου 2008 διεγράφη από το κόμμα και την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας λόγω της κριτικής που ασκούσε στο έργο της κυβέρνησης.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές 2010 ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος Περιφερειάρχης Πελοποννήσου με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ και εξελέγη με ποσοστό 52,53%. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 επανεξελέγη Περιφερειάρχης Πελοποννήσου, όντας ανεξάρτητος αλλά με την στήριξη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, με ποσοστό που προσέγγισε το 60%. Στις περιφερειακές εκλογές του 2019 συγκέντρωσε 46,41% στον δεύτερο γύρο και δεν επανεξελέγη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού Κατηγορία:Περιφερειάρχες Πελοποννήσου Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Ιρλανδικές γενικές εκλογές (2020)
Τα μέλη του 33ου Ντάιλ συνεδρίασαν για πρώτη φορά στις 20 Φεβρουαρίου. O Σαν Ο Φάργκαϊλ επανεξελέγη Πρόεδρος του Ντάιλ. Οι διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεχίστηκαν, και στις 15 Ιουνίου 2020 τα κόμματα Φίανα Φαλ, Φίνε Γκελ και Πράσινο Κόμμα κατάρτισαν ένα πρόγραμμα για κυβέρνηση συνεργασίας. Η συμφωνία τους εγκρίθηκε στις 26 Ιουνίου, και βάσει αυτής την επόμενη ημέρα ο Μιχόλ Μάρτιν έγινε ο 15ος Τίσεχ της Ιρλανδίας. Τον Δεκέμβριο του 2022 θα αντικατασταθεί από τον Λίο Βαράντκαρ.
Ιστορικό
Μετά τις Ιρλανδικές γενικές εκλογές του 2016, το Φίνε Γκελ ηγήθηκε σε μια κυβέρνηση μειοψηφίας, με την υποστήριξη ανεξάρτητων βουλευτών και της Συμμαχίας τους. Βασίστηκε σε μία συμφωνία εμπιστοσύνης και δαπανών με το Φίανα Φαλ.
Την 3η Δεκεμβρίου 2019, απορρίφθηκε μία κίνηση μη εμπιστοσύνης στον Υπουργό Στέγασης, Σχεδιασμού και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που προτάθηκε από τους Σοσιαλδημοκράτες, με 53 ψήφους υπέρ, 56 ψήφους κατά και 35 αποχές. Την 9η Ιανουαρίου 2020, ο ανεξάρτητος βουλευτής Μάικλ Κόλινς πρότεινε κίνηση μη εμπιστοσύνης στον Υπουργό Υγείας Σίμον Χάρις. Την 14η Ιανουαρίου, ο Πρωθυπουργός Λίο Βαράντκαρ ζήτησε τη διάλυση της 32ης Συνέλευσης, και ο Πρόεδρος υπέγραψε το ένταλμα της διάλυσης. Οι νέες εκλογές προγραμματίστηκαν για την 8η Φεβρουαρίου, και ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθησαν εκλογές Σαββατιάτικα από το 1918.
Εκλογικό σύστημα
Τα 160 μέλη της 33ης Συνέλευσης εκλέχθηκαν με μεταφερόμενη μονοσταυρία από 39 εκλογικές περιφέρειες, που είχαν 3-5 έδρες έκαστη. Οι εκλογείς συμπλήρωσαν ένα ψηφοδέλτιο, κατατάσσοντας τους υποψηφίους κατά σειρά προτίμησης. Δηλαδή με τους αριθμούς 1, 2, 3, κ.ο.κ. δήλωσαν την 1η, 2η, 3η, κ.ο.κ. προτίμησή τους. Μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας οι κάλπες στάλθηκαν στο κέντρο καταμέτρησης της εκλογικής περιφέρειας, και καταμετρήθηκαν το επόμενο πρωί. Στη μεταφερόμενη μονοσταυρία, όποτε ένας υποψήφιος έχει συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους από όσες χρειάζονται για την εκλογή του, οι πλεονάζουσες ψήφοι μεταφέρονται στη 2η ή τις επόμενες προτιμήσεις του εκλογέα. Εάν ένας υποψήφιος έχει αποκλειστεί, οι επόμενες προτιμήσεις των εκλογέων του μεταφέρονται. Η μεταφορά πλεονασμάτων και ο αποκλεισμός υποψηφίων συνεχίζεται έως ότου εκλεγεί ο απαιτούμενος αριθμός υποψηφίων.
Μια Επιτροπή Περιφερειών, που συγκλήθηκε τον Ιούλιο του 2016 σύμφωνα με τις διατάξεις του Εκλογικού Νόμου του 1997, πρότεινε αλλαγές στα όρια των εκλογικών περιφερειών μετά την απογραφή του 2016. Δεν επιτρέπεται αναλογία μεγαλύτερη από 30.000 εκλογείς ανά εκλεγμένο μέλος και σε έκαστη εκλογική περιφέρεια ανατέθηκαν 3-5 έδρες. Ο νέος εκλογικός νόμος, που περιλάμβανε 39 εκλογικές περιφέρειες και 160 έδρες πέρασε το 2017 και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 2020.
Ναρασίμχα
μικρογραφία Ναρασίμχα είναι η τέταρτη Αβατάρα του θεού Βισνού. Η θεότητα πέρνει την μορφή λεοντανθρώπου κι έτσι κατέρχεται στον κόσμο για να τον σώσει από τον κακό δαίμονα Χιρανυακασίπου, ο οποίος επειδή προικίστηκε από τον Βράχμα με διάφορα χαρίσματα, είχε αποκτήσει υπερβολική δύναμη και βασάνιζε θεούς και ανθρώπους. Ήταν προικισμένος κι με αθανασία ώστε δεν φοβόταν τον θάνατο, ούτε από θεό ούτε από άνθρωπο, ούτε ημέρα ούτε νύχτα. Ο Βισνού κατά το ηλιοβασίλεμα, το οποίοδεν είναι ούτε ημέρα ούτε νύχτα, μεταμορφώθηκε σε μισό άνθρωπο και μισό λιοντάρι, έτσι που να μην είναι ούτε άνθρωπος, ούτε ζώο, σκότωσε το δαίμονα.
Ιρλανδικές γενικές εκλογές (2020)
Εκλογικό σύστημα
18 από τα μέλη της 32ης Συνέλευσης δεν διεκδίκησαν την επανεκλογή τους. Ο Πρόεδρος της 32ης Συνέλευσης, ο Σαν Οφάργκιλ, διατήρησε τη θέση του και την έδρα του, οπότε στις εκλογές μοιράστηκαν οι εναπομείνουσες 159 από τις 160 έδρες.
Προεκλογική περίοδος
Η εκστρατεία ξεκίνησε επίσημα μετά τη διάλυση της Ιρλανδικής Βουλής την 14η Ιανουαρίου 2020 και διήρκεσε μέχρι την ημέρα των εκλογών στις 8 Φεβρουαρίου 2020. Ο πρώην Πρωθυπουργός Λίο Βαράντκαρ δήλωσε ότι οι εκλογές προγραμματίστηκαν για το Σάββατο προκειμένου να αποφευχθεί το κλείσιμο των σχολείων (επειδή πολλά σχολεία στην Ιρλανδία χρησιμοποιούνται ως εκλογικά τμήματα) και για να διευκολυνθεί η προσέλευση στα εκλογικά τμήματα σε όλους τους πολίτες, εργαζόμενους και φοιτητές, που διαμένουν μακριά από εκεί που ψηφίζουν. μικρογραφία|300x300px| Οι 39 εκλογικές περιφέρειες στις εκλογές του 2020. |εναλλ.=|αριστεράΟ ορισμός των υποψηφίων έκλεισε την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου. Από τους 531 υποψήφιους οι 162 ήταν γυναίκες, και ήταν η πρώτη φορά που η γυναικεία συμμετοχή ξεπέρασε το 30%. Ήταν η πρώτη φορά στην Ιρλανδία που σε κάθε εκλογική περιφέρεια υπήρχε τουλάχιστον μία υποψήφια γυναίκα. Τα κόμματα έπρεπε να έχουν τουλάχιστον 30% άνδρες και 30% γυναίκες υποψήφιους, προκειμένου να μην χάσουν το ήμισυ της κρατικής χρηματοδότησης (για τα πολιτικά κόμματα). Το Φιν Γκάελ είχε 30,5% γυναίκες υποψήφιες, το Φίανα Φαλ 31%, το Εργατικό Κόμμα 32%, το Σιν Φάιν 33%, το Άνθρωποι Πριν από το Κέρδος 38%, το Πράσινο Κόμμα 41% και οι Σοσιαλδημοκράτες 57 %.
Κόμματα που συμμετείχαν για πρώτη φορά σε γενικές εκλογές ήταν τα Αοντού ("Ενότητα"), το Ιρλανδικό Κόμμα της Ελευθερίας, το Εθνικό Κόμμα και το RISE (ως μέρος του Α-ΑΠΚ).
Ναρασίμχα
Πηγές
Κατηγορία:Ινδουισμός
Ιρλανδικές γενικές εκλογές (2020)
Προεκλογική περίοδος
Η εγγραφή των ψηφοφόρων μέσω του Συμπληρωματικού Καταλόγου Ψηφοφόρων έκλεισε την 23η Ιανουαρίου, με πολλές εγγραφές της τελευταίας ημέρας - το Δημοτικό Συμβούλιο του Δουβλίνου, για παράδειγμα, ανέφερε ότι έγιναν 3.500 εγγραφές την τελευταία ημέρα, και άλλες 14.000 συνολικά, και ήταν διπλάσιες από των προηγούμενων γενικών εκλογών.
Τηλεοπτικά ντιμπέιτ
Το πρώτο ντιμπέιτ μεταξύ των αρχηγών των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων, Λίο Βαράντκαρ και Μιχόλ Μάρτιν, προβλήθηκε από το Virgin Media One την 22 Ιανουαρίου. Την Δευτέρα 27 Ιανουαρίου, από το RTÉ One, έγινε ζωντανή μετάδοση του ντιμπέιτ των αρχηγών/εκπροσώπων επτά πολιτικών κομμάτων, που διεξήχθη στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας στο Γκόλγουεϊ. Το κόμμα "Αοντού" διαμαρτυρήθηκε, επειδή παρόλο που "όλα τα πολιτικά κόμματα θα έπρεπε να έχουν την ευκαιρία να προσέλθουν στο στούντιο εκείνο το βράδυ και να παρουσιάσουν τις πολιτικές και τις επιδιώξεις τους", το κόμμα του δεν προσκλήθηκε. Την ίδια ημέρα, το RTÉ δημοσίευσε ένα σχετικό άρθρο, εξηγώντας ότι η επιλογή κομμάτων βασίστηκε στο "τρέχον πολιτικό σκηνικό".
Το RTÉ προγραμμάτισε άλλο ένα ντιμπέιτ, για την 4η Φεβρουαρίου, αυτήν την φορά μεταξύ των δύο αρχηγών μόνο, τους Βαράντκαρ και Μάρτιν. Η Μέρι Λου ΜακΝτόναλντ, η αρχηγός του Σιν Φέιν, διαμαρτυρήθηκε για τον αποκλεισμό της από το ντιμπέιτ αποστέλλοντας στο κανάλι μία νομική επιστολή 3 σελίδων και απειλώντας ότι θα κινηθεί δικαστικά. Την 3η Φεβρουαρίου, το RTÉ ανακοίνωσε την απόφασή του να επιτρέψει στην Μακντόνταλντ να συμμετάσχει στην συζήτηση. Την 6η Φεβρουαρίου προβλήθηκε ένα τελικό ντιμπέιτ μεταξύ των αρχηγών των μικρότερων κομμάτων.
Δημοσκοπήσεις
Δημοσκοπήσεις για την κοινή γνώμη έχουν διεξαχθεί τακτικά. Δημοσιεύονταν μηνιαία από την Ιρλανδική Κυριακάτικη εφημερίδα The Sunday Business Post και την Βρετανική ημερήσια εφημερίδα The Sunday Times. Λιγότερο συχνές δημοσκοπήσεις δημοσιεύθηκαν από την Ιρλανδική ημερήσια εφημερίδα The Irish Times, την Ιρλανδική Κυριακάτικη εφημερίδα Sunday Independent, το Irish Mail την Κυριακή, το RTÉ Ειδήσεις, κ.α..