cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς
Υπόθεση και παραγωγή
Η αρχική υπόθεση της εκπομπής βασίστηκε στην προσαρμογή και το πολιτισμικό σοκ που βίωσαν οι δίδυμοι Μπράντον (Τζέισον Πρίστλεϊ) και Μπρέντα Γουόλς ( Σάνεν Ντόχερτι) όταν αυτοί και οι γονείς τους, Τζιμ (Τζέιμς Έκχαουζ) και Σίντι (Κάρολ Πότερ), μετακόμισαν από τηΜινεάπολη της Μινεσότα στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνιας. Εκτός από το χρονικό τις φιλίες και τις αισθηματικές σχέσεις των χαρακτήρων, η εκπομπή ασχολήθηκε με επίκαιρα θέματα όπως το σεξ, ο βιασμός, η ομοφοβία, τα δικαιώματα των ζώων, ο αλκοολισμός, η χρήση ναρκωτικών, η ενδοοικογενειακή βία, οι διατροφικές διαταραχές, ο αντισημιτισμός, ο ρατσισμός, η εφηβική αυτοκτονία, η εφηβική εγκυμοσύνη και το AIDS.
Η τηλεθέαση της σειράς αυξήθηκε δραματικά μετά τον πρώτο κύκλο και το 90210 έγινε μια από τις κορυφαίες εκπομπές του Fox. Η σειρά έγινε παγκόσμιο φαινόμενο της ποπ κουλτούρας με τα μέλη του καστ, ιδιαίτερα τους Τζέισον Πρίστλεϊ και Λουκ Πέρι, που έγιναν είδωλα των εφήβων της εποχής. Η σειρά έκανε επίσης γνωστές στις Ηνωμένες Πολιτείες τις ηθοποιούς Σάνεν Ντόχερτι και Τζένι Γκαρθ. Η εκπομπή δημιούργησε και διέδωσε το είδος της σαπουνόπερας για εφήβους, καθώς το παράδειγμά της ακολούθησαν πολλές άλλες επιτυχημένες τηλεοπτικές εκπομπές τα επόμενα χρόνια.
Η εκπομπή είχε πολλές αλλαγές στο καστ. Οι Τζένι Γκαρθ, Τόρι Σοέλινγκ, Μπράιαν Όστιν Γκριν και Ίαν Ζίρινγκ ήταν οι μόνοι ηθοποιοί που εμφανίστηκαν σε όλη τη διάρκεια της σειράς καθώς και στο πρώτο επεισόδιο της συνέχειάς της με τίτλο Στη λεωφόρο του Μέλροουζ (Melrose Place).
Επαρχία Σλάβσκι
Η επαρχία Σλάβσκι (Сла́вский райо́н) είναι μια διοικητική περιφέρεια (ραγιόν), μια από τις δεκαπέντε επαρχίες στην περιφέρεια Καλίνινγκραντ στη Ρωσία. Ως δημοτική διαίρεση, ενσωματώνεται στο δημοτικό διαμέρισμα Σλάβσκι. Αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται στα βόρεια και κεντρικά τμήματα της περιφέρειας. Η έκταση είναι 1.349 τετραγωνικά χιλιόμετρα (521 τετραγωνικά μίλια). Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Σλαβσκ. Πληθυσμός: 21,015 (απογραφή 2010) 21,918 (απογραφή 2002); 20,864 (απογραφή 1989). Ο πληθυσμός του Σλαβσκ αποτελεί το 22.0% του πληθυσμού της επαρχίας.
Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς
Υπόθεση και παραγωγή
Στις 27 Φεβρουαρίου 2019, ανακοινώθηκε ότι είχαν παραγγελθεί έξι νέα επεισόδια από το Fox και ότι η εκπομπή θα είχε τίτλο απλώς BH90210.
Επισκόπηση σειράς
Η σειρά ξεκινά με την παρουσίαση της οικογένειας Γουόλς—Τζιμ, Σίντι, Μπράντον και Μπρέντα—οι οποίοι μετακόμισαν πρόσφατα από τη Μινεάπολη της Μινεσότα στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνιας, λόγω προαγωγής του Τζιμ. Στο πρώτο επεισόδιο, ο Μπράντον και η Μπρέντααρχίζουν να πηγαίνουν στο Λύκειο West Beverly Hills, όπου γίνονται φίλοι με πολλούς συμμαθητές: την εγωκεντρική και άτακτη Κέλι Τέιλορ, τον ξέγνοιαστο και κακομαθημένο Στιβ Σάντερς, την έξυπνη και σοφιστικέ Άντρεα Ζούκερμαν, τη μοντέρνα και καλόψυχη Ντόνα Μάρτιν, τον μοναχικό Ντίλαν Μακέι και άλλους. Τα δυο αδέρφια βιώνουν και συμμετέχουν στη ζωή που κάνουν οι πλούσιοι και προνομιούχοι συνομήλικοί τους.
Επαρχία Σλάβσκι
Πηγές
Κατηγορία:Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ
Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς
Διανομή
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/THS_court.jpg/220px-THS_court.jpg|μικρογραφία| Το Λύκειο Torrance χρησιμοποιήθηκε ως κύρια τοποθεσία των γυρισμάτων|260x260εσ Η Torand Productions χρησιμοποιήθηκε από την εταιρεία παραγωγής για αρκετούς κύκλους της εκπομπής. Η λέξη Torand προέρχεται από τα πρώτα γράμματα των ονομάτων του πρώτου και του δεύτερου παιδιού του Άαρον Σπέλινγκ, Τόρι και Ράντι.
Επιπλέον, ο Λουκ Πέρι πέρασε από οντισιόν για τον ρόλο του Στιβ Σάντερς, αλλά τελικά ο ρόλος πήγε στον Ίαν Ζίρινγκ και ο Πέρι επιλέχθηκε ως Ντίλαν Μακέι. Ο χαρακτήρας του Πέρι δεν ήταν ένα αρχικό καστ της σειράς και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο δεύτερο επεισόδιο.
ΗΠΑ
Μετά από κακές βαθμολογίες στον πρώτο κύκλο, οι μέσες βαθμολογίες των επεισοδίων ανά κύκλο αυξήθηκαν, διατηρώντας συνεχώς πάνω από 11% από τον κύκλο δύο έως τον πέμπτο κύκλο, παρά την αποχώρηση της Σάνεν Ντόχερτι στο τέλος του τέταρτου κύκλου, όταν η ηθοποιός, μετά από αλλεπάλληλες διαμάρχες με την παραγωγή και τους συναδέλφους της, αποφάσισε αιφνιδιαστικά να κουρευτεί. Από την έκτο κύκλο μέχρι το τέλος της σειράς, η μέση βαθμολογία μειωνόταν σταδιακά και το τελευταίο χτύπημα στην εκπομπή ήταν οι αποχωρήσεις των Τζέισον Πρίστλεϊ και Τίφανι Θίσεν στις αρχές του ένατου κύκλου (και οι δύο κύκλι έφτασαν μέχρι το 8,1%). Από τότε κανένα επεισόδιο δεν έφτασε ξανά στο 8% σε τηλεθεάσεις μέχρι το φινάλε της σειράς, παρά την επιστροφή του Λουκ Πέρι, με τη μέση τηλεθέαση να πέφτει στο 6,9% στον 9η κύκλο και στο 5,9% στον τελευταίο κύκλο.
Ελλάδα
Στην Ελλάδα, τα Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς μεταδίδονταν από το Mega Channel για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια σε συνεχείς επαναλήψεις σημειώνοντας τεράστια επιτυχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των CBS Television Studios Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Γερτρούδη του Ζούλτσμπαχ
Η Γερτρούδη, γερμ. Gertude (π. 1110 - 14 Απριλίου 1146) μάλλον από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν κόρη του κόμη του Ζούλτσμπαχ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γερμανίας & Ιταλίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ και της Αδελαΐδας, κόρης του Όθωνα Β΄ κόμη του Βόλφρατσχαουζεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1136 τον Κορράδο Γ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας & Ιταλίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Κάστρο των Πεγιάτσεβιτς στη Βιροβίτιτζα
Το Κάστρο των Πεγιάτσεβιτς στη Βιροβίτιτζα (στα σερβοκροατικά: Dvorac Pejačević u Virovitici) βρίσκεται στην πόλη Βιροβίτιτζα, στην κομητεία Βιροβίτιτζα Ποντράβινα, στη βόρεια Κροατία.
Ανήκε σε μια οικογένεια Κροατών ευγενών, τους Πεγιάτσεβιτς, στην οποία ανήκαν και άλλα κάστρα στην περιοχή της Σλαβονίας. Χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από τον Κροάτη κόμη Αντούν Πεγιάτσεβιτς και το γιο του, σε σχέδια ενός Βιεννέζου αρχιτέκτονα, του N. Roth, στο σημείο που υπήρχε παλαιότερα μεσαιωνικό κάστρο. Το 1930 αγοράστηκε από το Δήμο Βιροβίτιτζα, ανακαινίστηκε και από το 1953 στεγάζει το μουσείο της πόλης, που φιλοξενεί διάφορες συλλογές.
Το κάστρο (στην πραγματικότητα πρόκειται για έπαυλη), που είναι ορθογώνιο, είναι χτισμένο σε ύστερο-μπαρόκ και νεοκλασικό στυλ. Βρίσκεται στο κέντρο ενός πάρκου και η πρόσοψη του κτίσματος βλέπει στην μεγαλύτερη πλατεία της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κροατία‎ Κατηγορία:Κάστρα στην Κροατία
Κατάλογος ποδοσφαιρικών αντιπαλοτήτων
Ο κατάλογος αυτός εμπεριέχει τις ποδοσφαιρικές αντιπαλότητες σε όλο τον κόσμο. Περιλαμβάνει ομάδες, οι οποίες ανταγωνίζονται σε τοπικά ντέρμπι, καθώς και αγώνες μεταξύ ομάδων, οι έδρες των οποίων έχουν μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Επίσης, παραθέτει τους διεθνείς ανταγωνισμούς και αντιπαλότητες μεταξύ μεμονωμένων παικτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καταλογος ποδοσφαιρικων αντιπαλοτητων Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά ντέρμπι
Πολιτισμός της Αρτσακένα
Ο Πολιτισμός της Αρτσακένα ήταν ένας προ-Νουραγικός πολιτισμός στην μετέπειτα Νεολιθική περίοδο με επίκεντρο την Γκαλλούρα στην βορειοανατολική Σαρδηνία, την 4η-3η χιλιετία π.Χ. Το όνομα της προέρχεται από την πόλη της Σαρδηνίας Αρτσακένα, το βασικό χαρακτηριστικό της ήταν οι μεγαλιθικές κατασκευές, οι χαρακτηριστικοί κυκλικοί μεγαλιθικοί τάφοι και τα Μενίρ. Η τέχνη και ο πολιτισμός τους παρουσιάζει την εποχή εκείνη μεγάλες ομοιότητες με την Καταλονία, την Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν, την Προβηγκία και την Κορσική. Σε αντίθεση με τον γειτονικό Πολιτισμό της Οτσιέρι που κυριαρχούσε στην υπόλοιπη νότια Σαρδηνία, οι Αρτσακένα ήταν αριστοκρατική κοινωνία που στηρίχτηκε περισσότερο στον ποιμενισμό παρά στην αγροτική παραγωγή. Οι τάφοι των ανώτατων τάξεων ήταν τεράστια μεγαλιθικά μνημεία σε σχήμα κύκλου, στο κέντρο υπήρχε ένας θάλαμος με την ταφή του άρχοντα. Στο υπόλοιπο τμήμα της Σαρδηνίας που ζούσαν οι Οτσιέρι επικρατούσαν οι ομαδικοί υπόγειοι τάφοι, γνωστοί ως "Ντόμους ντε Γιάνας".
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Ιταλία Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Σαρδηνία Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Γαλλία Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Νότια Ευρώπη
Μπεγιεχμεντγιούρντ
Το Μπεγιεχμεντγιούρντ (επίσης, Μπεγιαχμεντγιούρντ και Μπεγιαχμέντ-Γιουρντού) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χιζί του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μπαχισλί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χίζι
Βουλευτικές εκλογές του Αφγανιστάν (2018)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Αφγανιστάν το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018 για να εκλεγούν μέλη της Βουλής του Λαού. Είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τις 15 Οκτωβρίου 2016 αλλά αρχικά αναβλήθηκαν για τις 7 Ιουλίου 2018   και στη συνέχεια και πάλι στις 20 Οκτωβρίου. Μεγάλο μέρος στις αρχές των εκλογών επικεντρώθηκε στη συζήτηση για τη μεταρρύθμιση των εκλογικών νόμων της χώρας. Το ισχύον σύστημα είναι η ενιαία μη μεταβιβάσιμη ψηφοφορία. Οι εκλογές στην επαρχία Κανταχάρ πραγματοποιήθηκαν στις 27 Οκτωβρίου. Το νέο Κοινοβούλιο εγκαινιάστηκε αργότερα στις 26 Απριλίου 2019.
Eπακόλουθα των προεδρικών εκλογών του 2014
Τα περισσότερα από τα προβλήματα επικεντρώθηκαν σε προϋπάρχουσες διαμάχες στο πλαίσιο της κυβέρνησης συνασπισμού του Αφγανιστάν μεταξύ των δύο κυριότερων υποψηφίων από τις προεδρικές εκλογές του 2014. Η επανεξέταση του εκλογικού συστήματος του Αφγανιστάν πριν διεξαχθούν νέες βουλευτικές εκλογές αποτέλεσε βασικό μέρος της συμφωνίας κυβέρνησης συνεργασίας που έλαβε χώρα μεταξύ του προέδρου Ασράφ Γκάνι και του εκτελεστικού διευθυντή Αμπντουλάχ Αμπντουλάχ. Ενώ και οι δύο συμφώνησαν να μην διεξαχθούν εκλογές προτού αναθεωρηθούν οι διαδικασίες, υπήρχε διαφωνία σχετικά με το πώς έπρεπε να προχωρήσουν και ποιος θα έπρεπε να επιβλέψει τη διαδικασία. Σε αντίθεση με τις πιο σκληρές γραμμές του Αμπντουλάχ για συνολική αναμόρφωση, οι υποστηρικτές του Γκανί υποστήριζαν περισσότερο τις πιο περιορισμένες μεταρρυθμίσεις.
Διεξαγωγή
Οι κοινοβουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 20 Οκτωβρίου. κατά τον προγραμματισμό τους. Το ένα τρίτο των εκλογικών τμημάτων δεν άνοιξε. Οι αναφορές έδειξαν ότι υπήρχαν μεγάλες ουρές και υψηλή προσέλευση ψηφοφόρων στα διαθέσιμα εκλογικά τμήματα. Οι καθυστερήσεις στην άφιξη των εκλογικών υπαλλήλων οδήγησαν επίσης σε κάποιο εκλογικό τμήμα να παραμείνει ανοιχτό πλέον, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ψηφίσουν. Οι επαρχίες Κανταχάρ και Γκανζί θα πραγματοποιήσουν εκλογές αργότερα. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση των ψηφοφοριών, οι εκλογικοί υπάλληλοι άρχισαν να μετράνε τα ψηφοδέλτια.
Περισσότεροι από 170 άνθρωποι σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν σε βομβιστικές επιθέσεις και επιθέσεις με ρουκέτες κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας της ψηφοφορίας, με τουλάχιστον 18 άτομα να σκοτώνονται και 67 να τραυματίζονται σε εκρήξεις κοντά σε εκλογικά τμήματα στην πρωτεύουσα, την Καμπούλ..
Στις 27 Οκτωβρίου 2018, η Κανταχάρ διεξήγαγε την εκλογή της.
Συμμετοχή
Ο Σαγιάντ δήλωσε ότι η IEC εκτιμούσε ότι η προσέλευση των ψηφοφόρων θα ήταν «εντυπωσιακή» στο 45%, ενώ οι γυναίκες είχαν «ιστορικό» ποσοστό συμμετοχής, στο 33% των ψηφοφόρων. Αυτό δεν περιλαμβάνει αποτελέσματα από τις επαρχίες Κανταχάρ και Γκανζί, οι οποίες θα διεξάγουν εκλογές σε μεταγενέστερες ημερομηνίες.
Υψηλότερη από την αναμενόμενη ήταν η συμμετοχή και στις εκλογές της Κανταχάρ που έλαβαν χώρα στις 27 Οκτωβρίου.
Αποτελέσματα
Τα κοινοβουλευτικά αποτελέσματα επρόκειτο να δημοσιοποιηθούν εντός 20 ημερών από τις εκλογές και τα τελικά αποτελέσματα έως τις 20 Δεκεμβρίου 2018. Ωστόσο, στις 6 Δεκεμβρίου, μια αντιπροσωπεία καταγγελιών εκλογών ακύρωσε όλες τις ψήφους που ψηφίστηκαν στην επαρχία Καμπούλ για ισχυρισμούς περί απάτης, πράγμα που σήμανε την επίσημη απελευθέρωση των αποτελεσμάτων.
Τα τελικά αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στις 14 Μαΐου 2019. Οι εκλογές για την επαρχία Γκαζνί ορίστηκαν για τις 28 Σεπτεμβρίου σε συνδυασμό με τις προεδρικές εκλογές. Βουλή του Λαού, 20 Οκτωβρίου 2018 ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:left;vertical-align:top;" width=500|Υποψήφιοι ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Έδρες
Καταγγελίες για νοθεία
Σύμφωνα με εκπρόσωπο της Επιτροπής Ανεξάρτητων Εκλογικών Καταγγελιών (IECC), η απόφασή τους να ακυρώσουν τα αποτελέσματα από την πρωτεύουσα θα μπορούσε να υποστηριχθεί για 25 διαφορετικούς λόγους - συμπεριλαμβανομένης της «μεγάλης απάτης» και της γενικής κακοδιαχείρισης των εκλογών από την IEC. Περισσότερο από ένα εκατομμύριο ψήφοι καταμετρήθηκαν στην Καμπούλ, αντιπροσωπεύοντας το ένα τέταρτο των τεσσάρων εκατομμυρίων ψήφων σε εθνικό επίπεδο. Υπό κανονικές συνθήκες, η κίνηση αυτή θα απαιτούσε τη διεξαγωγή νέων εκλογών εντός επτά ημερών από την απόφαση της IECC. Αντί να επιτρέψει νέες εκλογές, η IEC κατήγγειλε την απόφαση και ανακοίνωσε την πρόθεσή της να πιστοποιήσει τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας στην Καμπούλ, παρά την υψηλότερη δικαιοδοσία της IECC επί του θέματος. Ακόμη και πριν καταλογιστούν οι καταγγελίες απάτης, οι αξιωματούχοι της IEC προέβλεπαν ότι η καταμέτρηση των ψήφων θα ήταν δύσκολη και χρονοβόρα, καθώς περίπου 800 υποψήφιοι συμμετείχαν στις εκλογές της Καμπούλ και οι εκλογικοί υπάλληλοι σάρωναν τις ψήφους για κάθε υποψήφιο με το χέρι. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Παρακολούθησης Εκλογών και Διαφάνειας του Αφγανιστάν, η IEC καθυστέρησε να ανακοινώσει τα αποτελέσματα των εκλογών από το φόβο ότι η εγκυρότητα ολόκληρης της ψηφοφορίας θα αμφισβητηθεί σε όλο το Αφγανιστάν. Δεδομένων των καταγγελιών για απάτη που η Επιτροπή έλαβε ήδη την ημέρα των εκλογών, οι παρατηρητές εικάζουν ότι η IEC καθυστερεί την ψηφοφορία για να αποφύγει την περαιτέρω αντίδραση. Απαντώντας σε αυτές τις καθυστερήσεις και τις ενέργειες της IEC κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, η IECC ζήτησε την εκτόξευση πολλών μελών του προσωπικού της IEC. Στις 12 Φεβρουαρίου 2019, η κυβέρνηση συνασπισμού του Αφγανιστάν απέλυσε όλους τους επιτρόπους που ήταν υπεύθυνοι για τη διοργάνωση των εκλογών με απάτη. Παρόλο που δεν υπήρξαν επίσημα νέα για την τύχη των εκλογών του 2018, αν τα αποτελέσματα επανεξεταστούν ή ακυρωθούν, θα μπορούσε να καθυστερήσει περαιτέρω την προετοιμασία για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές.
Εν τω μεταξύ, οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης πιέζουν να αναβάλουν τις προεδρικές εκλογές και να σχηματίσουν προσωρινή κυβέρνηση για τη σταθεροποίηση της χώρας. Στο πλαίσιο μιας ειρηνευτικής συμφωνίας στις εργασίες, μια τέτοια κυβέρνηση θα μπορούσε να συμπεριλάβει και τους Ταλιμπάν. Ο πρόεδρος Ασράφ Γκανί επέμεινε ότι οι προεδρικές εκλογές του 2019, οι οποίες μεταφέρθηκαν από τον Απρίλιο για τον Ιούλιο, θα διεξαχθούν εγκαίρως.
Εγκαίνια νέου κοινοβουλίου
Παρά τις καθυστερήσεις, το νέο κοινοβούλιο του Αφγανιστάν εγκαινιάστηκε επίσημα στις 26 Απριλίου 2019, έξι μήνες μετά την πραγματοποίηση των εκλογών. Ο πρόεδρος του Αφγανιστάν Ασράφ Γκάνι προήδρευσε στην τελετή ορκωμοσίας. Το νέο Κοινοβούλιο είναι επίσης το 17ο Κοινοβούλιο του Αφγανιστάν. Την ίδια ημέρα, τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών από τέσσερις επαρχίες του Αφγανιστάν, τα αποτελέσματα των οποίων είχαν καθυστερήσει, αποκάλυψαν ότι ο πρόεδρος της βουλής του λαού Αμπντούλ Ραούφ Ιμπραΐμι από την Κουντούζ είχε επανεκλεγεί και στη Βουλή του Λαού.
Γρατιόσος της Νάπολης
Ο Γρατιόσος (ιταλικά : Grazioso, λατινικά :  Gratiosus), (απεβίωσε το 646 πιθανότατα στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 639 έως το 646.
Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Γρατιόσο είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιαντών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα. Επίσης τον αναφέρουν ο Ιωάννης ο διάκονος στο χρονικό του και στον κατάλογο των επισκόπων της Νάπολης που παραθέτει, με τα εξής ''Gratiosus Episcopus sedit annos VII. ''.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και την πρώιμη ζωή του Γρατιόσου. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης μετά το θάνατο του Καισάριου το 639 όταν ήταν πάπας ο Ονώριος Α΄. Ο Γκρατιόσος κυβέρνησε την επισκοπή της Νεάπολης για επτά χρόνια και σε αυτό το διάστημα δεν διασώθηκε να διέπραξε σημαντικές πράξεις. Πέθανε το 646. Διάδοχός του ως επίσκοπος ήταν ο Ευσέβιος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Έρικα Λαστ
Η Έρικα Λουστ (γεν. 1977 στη Στοκχόλμη ως Έρικα Χάλκβιστ) είναι Σουηδή σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός ταινιών και συγγραφέας. Είναι μία από τις πρωτοπόρες της φεμινιστικής πορνογραφίας. Ζει και εργάζεται στη Βαρκελώνη.
Ζωή και έργο
Η Λουστ σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Λουντ με κύριο θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μετά την αποφοίτησή της μετακόμισε στη Βαρκελώνη το 2000. Αφού εργάστηκε στο θέατρο, ίδρυσε το 2004 την εταιρεία παραγωγής Lust Films, η οποία εξειδικεύτηκε στις φεμινιστικές ερωτικές ταινίες. Στην εταιρεία είναι ταυτόχρονα σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός και εργάζεται επίσης ως συγγραφέας.
Σύμφωνα με την ίδια, οι παραγωγές της έχουν περίπου 40% γυναίκες και 60% άνδρες θεατές. Προτιμά να χρησιμοποιεί για το έργο της τον όρο «ηθικό πορνό» αντί του «φεμινιστικό πορνό». Η δουλειά της διαφέρει μεταξύ άλλων από το συμβατικό πορνό, καθώς στην εταιρεία της εργάζονται κυρίως γυναίκες, από το μακιγιάζ έως την κάμεραμαν και την τεχνικό ήχου. Στις κλασσικές εταιρείες πορνό δουλεύουν σχεδόν αποκλειστικά άντρες.
Σε αντίθεση με το κλασικό πορνό, η Λουστ αποφεύγει να επικεντρωθεί στον άνδρα και να κάνει τη γυναίκα το αντικείμενο της ευχαρίστησης και της ικανοποίησής του, στάση που θεωρεί σεξιστική. Αντιθέτως δηλώνει πως σκοπός της ειναι απλά να δείξει ζευγάρια να κάνουν σεξ: «Μερικές φορές μπορεί να είναι αστείο, μερικές φορές σκληρό, μερικές φορές ρομαντικό, μερικές φορές παιχνιδιάρικο. Και θέλω να χρησιμοποιήσω τη φωτογραφική μου μηχανή για να παρατηρήσω πώς όλοι μαζί οι εμπλεκόμενοι αισθάνονται ευχαρίστηση - στο να δίνουν και να παίρνουν. Πρόκειται για ανθρώπους, όχι για εργαλεία διείσδυσης".
Οι ταινίες της Λουστ έχουν διακριθεί σε διάφορα φεστιβάλ.
Η Λουστ και ο σύζυγός της έχουν δύο παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες Κατηγορία:Σουηδοί Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Φεμινισμός Κατηγορία:Πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Σεναριογράφοι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2018–19
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2018-19, είναι το 68ο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φθιώτιδας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Φθιώτιδας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας είναι η εξής:
Α' κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 14 ομάδων σε έναν όμιλο. Οι ομάδες του Καλαποδίου, Αστέρα Αγίου Σεραφείμ, Δόξας Μοσχοχωρίου, Όμβρου Ομβριακής και Ευρυτανικού παρότι είχαν το δικαίωμα δεν δήλωσαν συμμετοχή. Την θέση τους πήραν οι ομάδες του Παμμωλιακού, του Κεραυνού Αγίου Γεωργίου και η ΑΕ Καλύβια. Για να αναδειχθεί ο πρωταθλητής θα γίνουν αγώνες play-off ανάμεσα στους τέσσερις (4) πρώτους της βαθμολογίας μόνο στην περίπτωση που ο πρώτος με το δεύτερο θα έχουν διαφορά μικρότερη των 7 βαθμών. Σε περίπτωση που η διαφορά είναι μεγαλύτερη ή ίση των 7 βαθμών τότε ο πρώτος αναδεικνύεται απευθείας πρωταθλητής και κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Όσον αφορά τον υποβιβασμό, ο 14ος υποβιβάζεται απευθείας, ενώ οι ομάδες που θα τερματίσουν στις θέσεις 10 έως 13 θα παίξουν αγώνες play-out. Aν η Στυλίδα παραμείνει στη Γ’ Εθνική, τότε από τα play-out θα υποβιβαστεί μια ομάδα, ενώ αν υποβιβαστεί τότε από τα play-out θα πέσουν δυο ομάδες.
Ανακατατάξεις ομάδων
Οι ακόλουθες ομάδες έχουν αλλάξει κατηγορία από την σεζόν 2017-18.
Προβιβάστηκαν από την Β' Κατηγορία
Προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική
Υποβιβάστηκαν στην Β' Κατηγορία
Β' κατηγορία
Στην μεγαλύτερη κατηγορία θα ανέβουν τρεις (3) ομάδες μέσα από αγώνες play-off στα οποία θα συμμετέχουν οι δύο (2) πρώτες ομάδες κάθε ομίλου που θα αναμετρηθούν μεταξύ τους εντός κι εκτός έδρας. Οι τρεις πρωταθλήτριες ομάδες των ομίλων του κανονικού πρωταθλήματος, θα ξεκινήσουν τα play-off, με μπόνους 1 βαθμό, ενώ οι υπόλοιπες τρεις ομάδες χωρίς βαθμό.
Πλέι-Οφ Ανόδου
Μετά την αποχώρηση του Δαφνησιακού Αρκίτσας την 7η αγωνιστική και την μη συμμετοχή του Μεξιατικού και της Θύελλας Ροδωνιάς, η ΕΠΣΦ αποφάσισε να μην διεξαχθούν τα υπόλοιπα παιχνίδια.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν υποχρεωτικά οι ομάδες της ΕΠΣ Φθιώτιδας που αγωνίζονται στην Γ' Εθνική και την Α' Κατηγορία, ενώ προαιρετική είναι η συμμετοχή των ομάδων της Β' Κατηγορίας. Ο νικητής του κυπέλλου συμμετέχει στο Κύπελλο Ελλάδος της επόμενης σεζόν.
Τελικός
{| width=92% |
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Η απίστευτη και θλιβερή ιστορία της αθώας Ερέντιρα και της άσπλαχνης γιαγιάς της
Η απίστευτη και θλιβερή ιστορία της αθώας Ερέντιρα και της άσπλαχνης γιαγιάς της (ισπανικά: La increíble y triste historia de la cándida Eréndira y de su abuela desalmada) είναι νουβέλα του νομπελίστα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Γράφτηκε το 1972, αλλά εκδόθηκε το 1978. Η πρώτη ελληνική έκδοση βγήκε το 1983 από τις εκδόσεις Γράμματα, σε μετάφραση της Σόφη Άννινου-Ρόχας, ενώ το 2015 συμπεριλήφθηκε στο Άπαντα Διηγήματα των εκδόσεων Νεφέλη, σε απόδοση της Κλαίτης Σωτηριάδου-Μπαράχας.
Έμπνευση
Σύμφωνα με τον ίδιο τον Μάρκες, όταν ήταν δεκαέξι χρονών είδε ένα εντεκάχρονο κορίτσι να δουλεύει ως ιερόδουλη και να συνοδεύεται από μια γυναίκα που έμοιαζε συγγενής της. Πάνω σε αυτή την εμπειρία βασίστηκε και η συγκεκριμένη νουβέλα.
Υπόθεση
Η όμορφη Ερέντιρα, δεκατεσσάρων χρονών, ζει μαζί με τη γιαγιά της σε μια απομονωμένη έπαυλη στη μέση της ερήμου. Μια νύχτα, ο δυνατός άνεμος ρίχνει το αναμμένο κηροπήγιο που έχει στο δωμάτιό της, με αποτέλεσμα να καεί ολοσχερώς το σπίτι τους. Η γιαγιά εκπορνεύει την Ερέντιρα ώστε να της ξεπληρώσει τη ζημιά αυτή και αρχίζουν να περιπλανώνται στη χώρα. Μετά τη συνάντηση με έναν ταχυδρόμο, ο οποίος πληρώνει χαμηλότερη τιμή με αντάλλαγμα να το διαδώσει παντού, άντρες από μακρινά μέρη έρχονται για να περάσουν μια νύχτα με την Ερέντιρα, σχηματίζοντας μεγάλες ουρές. Ένα βράδυ, όταν η γιαγιά κοιμόταν και η Ερέντιρα ετοιμαζόταν να ξαπλώσει, ο νεαρός Οδυσσέας, γιος ενός Ολλανδού λαθρέμπορου και μιας Ινδιάνας Γκουαχίρο, μπαίνει κρυφά στη σκηνή της. Μετά από μια σύντομη συζήτηση, η Ερέντιρα δέχεται να ξαπλώσει μαζί του, αρχικά για τα μισά λεφτά και αργότερα δωρεάν.
Έχοντας επιστρέψει στο σπίτι του, ο Οδυσσέας αποφασίζει να το σκάσει μαζί με την Ερέντιρα. Κλέβει το φορτηγάκι του πατέρα του και τρία από τα πορτοκάλια του, μέσα στα οποία υπάρχουν διαμάντια, και μετά από μια μικρή περιπλάνηση, βρίσκει τον καταυλισμό όπου βρίσκονται η γιαγιά με την Ερέντιρα κοντά στα παράλια της Καραϊβικής. Μαζί με την Ερέντιρα, καταφέρνουν να το σκάσουν, αλλά ένα στρατιωτικό απόσπασμα τους προλαβαίνει.
Ο Οδυσσέας επισκέπτεται ακόμα μία φορά τη σκηνή της Ερέντιρα, η οποία τον πείθει να σκοτώσουν πρώτα τη γιαγιά της. Αρχικά, προσπαθεί ανεπιτυχώς να τη δηλητηριάσει βάζοντας αρσενικό σε ένα γλυκό. Δύο εβδομάδες αργότερα επιχειρεί να ανατινάξει τη σκηνή της. Τελικά, τη σκοτώνει μαχαιρώνοντάς τη πέντε φορές. Η Ερέντιρα, που παρακολούθησε με απάθεια το σκηνικό, άρχισε να τρέχει προς την έρημο, όπου και χάνεται για πάντα.
Σύνδεση με άλλα έργα του Μάρκες
Η Ερέντιρα και η γιαγιά της εμφανίζονται στο Εκατό Χρόνια Μοναξιάς. Ο Αουρελιάνο Μπουενδία γνωρίζει την Ερέντιρα σε ένα πορνείο και υπόσχεται να την παντρευτεί, αλλά το επόμενο πρωί έχουν ήδη αναχωρήσει. Επίσης, αναφέρονται η αράχνη με το γυναικείο κεφάλι από το διήγημα Ένας πολύ γέρος κύριος με κάτι τεράστια φτερά και ο Μπλακαμάν από το διήγημα Μπλακαμάν, ο Καλός, πωλητής θαυμάτων.
Ανάλυση
Θεωρείται ένα από τα πιο μεστά και σπουδαία έργα του Μάρκες και ως εκ τούτου έχουν γραφτεί διάφορες αναλυτικές θεωρίες πάνω σε αυτό. Για παράδειγμα, σύμφωνα με κάποιους πραγματεύεται το ζήτημα της καταπίεσης των γυναικών και της παιδικής πορνείας, ενώ άλλοι το θεωρούν έναν παραλληλισμό με την κατάκτηση της Λατινικής Αμερικής από τους Ισπανούς. Ο ακαδημαϊκός Χοσέ Ραμόν Γκαρσία Μενέντες βλέπει τη νουβέλα από μία μαρξιστική σκοπιά, θεωρώντας τη μια παραβολή των χρεών των λατινοαμερικανικών κρατών.
Κινηματογραφική μεταφορά
Το 1983 η νουβέλα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, υπό τον τίτλο Eréndira, από τον σκηνοθέτη Ρουί Γκέρα, σε σενάριο του ίδιου του Μάρκες. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο είχε η Κλαούντια Οχάνα, ενώ τη γιαγιά υποδυόταν η Ειρήνη Παπά. Επρόκειτο για μια συμπαραγωγή εταιρειών από το Μεξικό, τη Γαλλία και τη Γερμανία, η οποία συμμετείχε στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ των Καννών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Σχολή Διεθνών Σχέσεων Έλλιοττ
Η Σχολή Διεθνών Σχέσεων Έλλιοττ (The Elliott School of International Affairs) στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον ιδρύθηκε το 1898 ως Σχολή Συγκριτικής Νομολογίας και Διπλωματίας. Βρίσκεται στην καρδιά της πρωτεύουσας των ΗΠΑ, την Ουάσκινγκτον, στην περιοχή Foggy Bottom. Κοσμήτορας της Σχολής είναι ο Reuben E. Brigety II, πρώην βοηθός Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για Αφρικανικές Υποθέσεις και πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Αφρικανική Ένωση. Έχει 181 μόνιμους καθηγητές πολιτικής επιστήμης, ιστορίας, οικονομικών, ανθρωπολογίας, χρηματοοικονομικών, δημόσιας υγείας, και στρατηγικών μελετών. Σύμφωνα με το Foreign Policy magazine, η Σχολή Διεθνών Σχέσεων Έλλιοττ είναι 8η από τις 25 καλύτερες σχολές διεθνών σχέσεων στις ΗΠΑ.
Αναφορές
Κατηγορία:Εκπαίδευση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ιορδάνης Α΄ της Κάπουα
Ο Ιορδάνης Α΄, Giordano Ι, (μετά το 1046 - 1091), κόμης της Αβέρσα και πρίγκιπας της Κάπουα από το 1078 έως το τέλος του, ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος τού Ριχάρδου Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα και της Φρεσέντα, κόρης του Tαγκρέδου των Ωτβίλ και της δεύτερης συζύγου του, που επίσης ονομαζόταν Φρεσέντα. Ήταν ανιψιός του Ροβέρτου Γυισκάρδου, δούκα της Απουλίας, Καλαβρίας και Σικελίας. Ο Ιορδάνης, σύμφωνα με τον Γουλιέλμο της Απουλίας, «ήταν ίσος στις αρετές του με τον [θείο του] δούκα και με τον πατέρα του».
Βιογραφία
Το 1071 ο Ιορδάνης Α΄ επαναστάτησε για λίγο εναντίον τού πατέρα του με την υποστήριξη του θείου του, Ράνουλφ Α΄. Το 1078, ενώ ο πατέρας του πολιορκούσε τη Νάπολη με τον Ροβέρτο Γυισκάρδο, ο Ιορδάνης Α΄ και ο Ροβέρτος Α΄ κόμης του Λοριτέλo, λυμαίνονταν το Aμπρούτσι, τότε παπικό έδαφος. Έτσι αυτός, ο πατέρας του και ο δούκας αφορίστηκαν όλοι· μετά ξαφνικά ο πατέρας του αρρώστησε, αποσύρθηκε στην Κάπουα, συμφιλιώθηκε με την Εκκλησία και απεβίωσε. Ο Ιορδάνης Α΄, φοβούμενος να κυβερνήσει υπό την ποινή της Εκκλησίας, διέκοψε την πολιορκία της Νάπολης και πήγε στη Ρώμη, για να συμφιλιωθεί με τον πάπα Γρηγόριο Ζ΄ και να διορθώσει τις σχέσεις του με την Εκκλησία, της οποίας ο πατέρας του ήταν στην υπηρεσία της και την προστάτευε. Φαίνεται ότι σκόπευε να αναλάβει τη θέση του πατέρα του έναντι του πάπα και να επιστρέψει σε μη φιλικές σχέσεις με τον δούκα της Απουλίας, διότι ο Γρηγόριος Ζ΄ επισκέφτηκε την Κάπουα μόλις τρεις μήνες μετά το τέλος τού Ριχάρδου Α΄ και ο Ιορδάνης Α΄, πιθανώς με παπική προτροπή, άρχισε να υποδαυλίζει μία εξέγερση στα εδάφη του Ροβέρτου Γυισκάρδου. Όμως η εξέγερση, αν και ευρέως υποστηριζόμενη και καλά οργανωμένη, ήταν αναποτελεσματική στο να περιορίσει πραγματικά την επιρροή και τη δύναμη του δούκα Ροβέρτου.
Ένας από τους κύριους συμβούλους του ήταν ο ηγούμενος του Moντεκασίνo, ο Δεζιδέριος του Μπενεβέντo, ο οποίος μεσολάβησε μεταξύ τού πρίγκιπα και τού βασιλιά Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας για την κάθοδο τού τελευταίου στην Ιταλία (1081). Ο Ιορδάνης Α΄ εγκατέλειψε τον πάπα, άλλοτε σύμμαχό του, με αντάλλαγμα μία βασιλική αποδοχή. Αν και ο Ροβέρτος Γυισκάρδος και ο αδελφός του Ρογήρος Α΄ βάδισαν εναντίον του, ο Ρογήρος Α΄ ανακλήθηκε στη Σικελία και η εκστρατεία κατέρρευσε.
Το 1085, με το τέλος του Ροβέρτου, ο Ιορδάνης Α΄ υποστήριξε τον Βοημούνδο Α΄, τον μεγαλύτερο γιο, αντί τού Ρογήρου Μπόρσα, τον γιο από τη Σικελγκάιτα, που ήταν κουνιάδα δική του, έχοντας νυμφευτεί τη Γκαϊτελγκρίμα, μία άλλη κόρη του Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο. Για τα επόμενα τρία χρόνια, ο Boημούνδος Α΄ κράτησε την Απουλία με τη βοήθεια ενός καλά εκπαιδευμένου στρατού της Κάπουα. Την ίδια χρονιά ο πάπας απεβίωσε και ο αντίπαπας Κλήμης Γ΄ συνέχισε να διεκδικεί τον παπισμό. Με την ελπίδα να περιορίσει την επιρροή του Κλήμη Γ΄ και να ενώσει τα συμφέροντά του με εκείνα του πάπα για άλλη μία φορά, πίεσε τον Σύλλογο των Καρδιναλίων να εκλέξει τον Δεζιδέριο του Μοντεκασίνο ως διάδοχο τού Γρηγορίου Ζ΄. Ταυτόχρονα, ο Ρογήρος Μπόρσα απελευθέρωσε τον αιχμάλωτο βασιλικό έπαρχο της Ρώμης, σε αντίθεση με τις αξιώσεις τού Ιορδάνη και της παπικής Κουρίας, που είχαν αρνηθεί την επιβεβαίωση τού αρχιεπισκοπικού υποψηφίου τού Ρογήρου για το Σαλέρνο. Η κίνηση απέτυχε και ο Δεζιδέριος, υπό την πίεση τού Ιορδάνη Α΄ να δεχτεί το αξίωμα, εξελέγη πάπας ως Βίκτωρ Γ΄. Με τη βοήθεια στρατού από τον Ιορδάνη Α΄ και τη Ματθίλδη μαρκησία της Τοσκάνης, ο Βίκτωρ Γ΄ πήρε τον λόφο του Βατικανού από τον Κλήμη Γ΄ την 1η Ιουλίου 1086. Ο πάπας παρέμεινε χλιαρός στη νέα του θέση, έως ότου ο Ιορδάνης Α΄ πρότεινε, ότι μόνο μέσω αποφασιστικής δράσης, θα μπορούσε να διατηρηθεί η καλή τύχη τού αγαπημένου του αβαείου τού Μοντεκασίνο. Αυτό οδήγησε σε μία σημαντική Σύνοδο στο Μπενεβέντο (1087), όπου ο Κλήμης Γ΄ αφορίστηκε, η τοποθέτηση επισκόπων από κοσμικούς διακηρύχθηκε παράνομη και ανακηρύχθηκε ο πόλεμος με τους Σαρακηνούς της Αφρικής.
Οικογένεια
Το υπόλοιπο της σταδιοδρομίας του Ιορδάνη Α΄ δεν ήταν αξιοσημείωτο και απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1090 ή του 1091 στην Πιπέρνα (κοντά στην Tερατσίνα) και τάφηκε στο μοναστήρι, που υποστήριζε για πολύ καιρό, το Moντεκασίνo, αφήνοντας έναν μικρό γιο, που ονομαζόταν;
Σημειώσεις
Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα
Εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου
Εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου (αγγλ. SRS), επίσης γνωστή ως εγχείρηση επιβεβαίωσης φύλου, ή εγχείρηση ευθυγράμμισης φύλου - (παλαιότερα γνωστή ως εγχείρηση αλλαγής φύλου) είναι η χειρουργική διαδικασία (ή διαδικασίες) μέσω των οποίων η σωματική εικόνα και λειτουργία των γεννητικών οργάνων ενός διαφυλικού ατόμου τροποποιούνται ώστε να ανταποκρίνονται στο φύλο με το οποίο ταυτίζεται. Αποτελεί τμήμα μιας θεραπείας για τη δυσφορία φύλου στα transgender άτομα. Παρόμοιες επεμβάσεις στα γεννητικά όργανα εφαρμόζονται επίσης σε ίντερσεξ άτομα (δηλαδή σε όσα γεννήθηκαν με γεννητικά όργανα και των δύο φύλων), κυρίως σε βρεφική ηλικία.
Η Αμερικανική Εταιρεία Πλαστικής Χειρουργικής (ASPS) αναφέρεται στη διαδικασία ως Εγχείρηση Επιβεβαίωσης Φύλου. Στην ASPS "συγκαταλέγεται το 94% όλων των πιστοποιημένων πλαστικών χειρουργών στις Ηνωμένες Πολιτείες." Μία άλλη ορολογία για την επέμβαση είναι η επέμβαση ανακατασκευής φύλου και οι περισσότερο κλινικοί όροι feminizing genitoplasty (θηλυκοποιητική γεννητοπλαστική), πεεκτομή, ορχεκτομή και αιδοιοπλαστική για τις τρανς γυναίκες και masculinizing genitoplasty (αρρενοποιητική γεννητοπλαστική), metoidioplasty και φαλλοπλαστική για τους τρανς άνδρες.
Τα άτομα που υπόκεινται στην επέμβαση αναφέρονται συνήθως ως τρανσέξουαλ (που προέρχεται από το "trans" που σημαίνει απέναντι, διαμέσου και το "sexual" που αναφέρεται στα χαρακτηριστικά του φύλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χειρουργικές επεμβάσεις Κατηγορία:Transgender
Βεατρίκη του Αβέν
Η Βεατρίκη, γαλλ. Beatrice (απεβ. 1321) από τον Οίκο του Αβέν ήταν κόρη του κόμη του Μπωμόν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Λουξεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Βαλδουίνου κόμη tου Μπωμόν και της Φελισιτάς του Κουσύ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1265 τον Ερρίκο ΣΤ΄ κόμη του Λουξεμβούργου και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αβέν Κατηγορία:Δούκισσες του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Κόμισσες του Λουξεμβούργου
Γιαννάκης Καρατάσος
Ο Γιαννάκης Καρατάσος (Διχαλεύρι Ημαθίας 1795 – Σοφολιό Ημαθίας 1822) ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έλληνα οπλαρχηγού της Επανάστασης του 1821 Αναστάσιου Καρατάσου. Η πολεμική του δράση στο πλάι του πατέρα του και ο θάνατός του μαζί με τον Ναουσαίο αρχηγό της Επανάστασης στη Νάουσα Ζαφειράκη Θεοδοσίου τον κατατάσσουν στους ένδοξους αγωνιστές του 1821 στη Μακεδονία.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Διχαλεύρι Ημαθίας, κοντά στη σημερινή Στενήμαχο, που βρίσκεται 7 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάουσας. Πατέρας του ήταν ο Αναστάσιος Καρατάσος (1764-1830) και μητέρα του η Μαρία Καρατάσαινα. Ήταν ο πρωτότοκος γιος μιας πολυμελούς οικογένειας, η οποία αποτελούνταν από έξι αγόρια και άγνωστο αριθμό κοριτσιών. Ο πατέρας του, αρματολός της περιοχής Βέροιας-Νάουσας, σχετιζόταν με τον Ζαφειράκη Θεοδοσίου, πρόκριτο της Νάουσας και ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρεία ς. Ύστερα από προτροπή του Ζαφειράκη, ο οποίος είχε αποκτήσει επιμελημένη μόρφωση στα σχολεία των Ιωαννίνων, έστειλε ο Αναστάσιος Καρατάσος τον γιο του, Γιαννάκη, να σπουδάσει και ο ίδιος στα Ιωάννινα, πόλη που διέπρεπε στα γράμματα την εποχή εκείνη. Μετά την άλωση της Νάουσας ο Γιαννάκης Καρατάσος διέφυγε μαζί με τον Ζαφειράκη, αλλά σε μάχη που δόθηκε με τουρκικό στρατιωτικό απόσπασμα στην τοποθεσία Σοφολιό (κοντά στον Σταυρό Ημαθίας) σκοτώθηκε στα 27 του χρόνια (τέλος Απρίλη 1822, παλιό ημερολόγιο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον
To Πανεπιστήμιο Τζόρτζ Ουάσινγκτον (αγγλικά: George Washington University) είναι ένα ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Foggy Bottom, γειτονιά της πρωτεύουσας των ΗΠΑ Ουάσινγκτον, αλλά έχει και δύο άλλες πανεπιστημιουπόλεις, την πανεπιστημιούπολη Mount Vernon στη γειτονιά Foxhall, καθώς και την πανεπιστημιούπολη Βιρτζίνια Επιστήμη&Τεχνολογία στο Loudoun County της Βιρτζίνια. Το Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον είναι το μεγαλύτερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Περιφέρεια της Κολούμπια.
Ιστορία
Ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο πρώτος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, είχε δηλώσει στο Κογκρέσο μέσω διαφόρων επιστολών, καθώς και στη διαθήκη του, ότι ήθελε να δημιουργήσει ένα πανεπιστήμιο στην πρωτεύουσα του κράτους. Ο Ουάσινγκτον άφησε πενήντα μετοχές της Εταιρείας POTOWMACK από την περιουσία του για τη δημιουργία ενός πανεπιστημίου στην Περιφέρεια της Κολούμπια. Ωστόσο, λόγω της οικονομικής κατάστασης της εταιρείας, το πανεπιστήμιο δεν έλαβε ποτέ τις μετοχές. Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε εν τέλει με μια Πράξη του Κογκρέσου στις 9 Φεβρουαρίου του 1821 ως Κολλέγιο του Κολόμβου στην Περιφέρεια της Κολούμπια. Το 1904, άλλαξε το όνομά του σε Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον προς τιμήν του πρώτου προέδρου των Η.Π.Α., Τζορτζ Ουάσινγκτον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκλογές στην Αμπχαζία
Στην Αμπχαζία, που δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένη, διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο και για Κοινοβούλιο.
1994
Οι πρώτες έμμεσες προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 26 Νοεμβρίου 1994. Πρόεδρος εξελέγη ο Βλάντισλαβ Αρτζίνμπα και ανέλαβε καθήκοντα στις 6 Δεκεμβρίου.
1999
Στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 1999, ταυτόχρονα με ένα δημοψήφισμα για σύνταγμα, ο πρόεδρος Αρτζίνμπα επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο με ποσοστό 99,11%.
2004
Ο Σεργκέι Μπαγκάπς, ως κοινός υποψήφιος της Αντιπολίτευσης, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές που έγιναν στις 3 Οκτωβρίου 2004. Αρχικά, η Εφορευτική Επιτροπή είχε ανακοινώσει ότι ο νικητής των εκλογών ήταν ο Ραούλ Χατζίμπα. Αργότερα όμως το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι νικητής ήταν ο Μπαγκάπς με 50,3% των ψήφων. Έπειτα, το δικαστήριο ανέτρεψε την προηγούμενη απόφασή του, υποκύπτοντας σε εκδηλώσεις βίας από υποστηρικτές του Χατζίμπα. Ο Μπαγκάπς με τους υποστηρικτές του απείλησαν να διοργανώσουν τη δική τους τελετή ορκωμοσίας, στις 6 Δεκεμβρίου.
2005
Ωστόσο, στις αρχές Δεκεμβρίου του 2004, οι δύο αντίπαλοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και συμφώνησαν να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας στο μέλλον. Οι νέες εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Ιανουαρίου 2005. Ο Μπαγκάπς έγινε πρόεδρος αποσπώντας το 91,5% των ψήφων και ο Χατζίμπα κατήλθε για αντιπρόεδρος.
2009
Στις πρώτες προεδρικές εκλογές μετά την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Αμπχαζίας από τη Ρωσία (2008), επανεξελέγη με ποσοστό 59% των ψήφων ο Σεργκέι Μπαγκάπς. Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Δεκεμβρίου 2009. Ο Μπαγκάπς πέθανε στις 29 Μαΐου 2011, έπειτα από εγχείρηση στην οποία είχε υποβληθεί σε κλινική της Μόσχας στις 21 Μαΐου. Ειδικότερα πέθανε από ανακοπή της καρδιάς σε μετεγχειρητικές επιπλοκές. Πρόεδρος, 12 Δεκεμβρίου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=350|υποψήφιος Πρόεδρος !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=350|υποψήφιος Αντιπρόεδρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% ! align="left" colspan="2"|σύνολο (συμμετοχή 73,4%) ! align="right" | ! align="right" |100
2011
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Αυγούστου 2011, τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν τη νίκη στον πρώτο γύρο, με 54,86% του Αλεξάντερ Ανκβάμπ επί του Σεργκέι Σάμπα (21,04%). Ο Ραούλ Χατζίμπα έλαβε 19,83% των ψήφων. Πρόεδρος, 26 Αυγούστου 2011 !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=350|Υποψήφιος για την προεδρία !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=350|Υποψήφιος αντιπρόεδρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2014
Στις 24 Αυγούστου 2014 διεξήχθησαν πρόωρες προεδρικές εκλογές εξαιτίας της παραίτησης του προέδρου Αλεξάντερ Άνκβαμπ την 1η Ιουνίου 2014 συνεπεία της πολιτικής κρίσης που ξέσπασε στη δημοκρατία. Συνολικά 4 ήταν οι υποψήφιοι που διεκδίκησαν τον προεδρικό θώκο, με τελικό νικητή το Ραούλ Χατζίμπα, ο οποίος συγκέντρωσε λίγο παραπάνω από το 50% των ψήφων.
1919
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Αμπχαζία έγιναν στις 13 Φεβρουαρίου 1919, μαζί με τις εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Συμβουλίου του Λαού της Αμπχαζίας. Οι Σοσιαλδημοκράτες κέρδισαν τις 27 από τις συνολικά 40 έδρες. Επί συνόλου των 40 μελών, τα 18 ήταν από την Αμπχαζία, 16 από τη Γεωργία και 6 από άλλες εθνοτικές ομάδες.
1991
Μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου του 1991 έγιναν βουλευτικές εκλογές. Η κατανομή των 65 εδρών του Ανωτάτου Σοβιέτ έγινε με βάση τις διαφορετικές εθνοτικές ομάδες. Οι 28 έδρες προεπελέγησαν για τους Αμπχάζιους, οι 26 για τους Γεωργιανούς και οι 11 για άλλες εθνοτικές ομάδες.
1996
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 23 Νοεμβρίου 1996 και στις 7 Δεκεμβρίου. Ταυτόχρονα, η αντίδραση της Γεωργίας ήταν να οργανώσει δημοψήφισμα μεταξύ των Αμπχάζιων προσφύγων. Οι διεθνείς οργανισμοί κήρυξαν τις εκλογές άκυρες. Συνολικά 78 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 35 έδρες του Ανώτατου Σοβιέτ, από τουςοποίους μόνο οι 2 ήταν Γεωργιανοί. Όλοι οι υποψήφιοι κατήλθαν ως ανεξάρτητοι.
2002
Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 2 Μαρτίου 2002 εξελέγη η συνέλευση του λαού. Οι υποψήφιοι που ήταν προσκείμενοι στον πρόεδρο Βλάντισλαβ Αρτζίνμπα κέρδισαν όλες τις 35 έδρες.
2007
Στις εκλογές που έγιναν σε δύο γύρους, στις 4 Μαρτίου και στις 18 Μαρτίου 2007, εξελέγησαν τα 35 μέλη της συνέλευσης του λαού σε μονοεδρικές περιφέρειες. Από τα συνολικά 35 εκλεγμένα μέλη, τα 28 υποστήριξαν τον πρόεδρο Σεργκέι Μπαγκάπς και 7 την αντιπολίτευση. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 47,25% στον πρώτο γύρο.
2012
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 10 και στις 24 Μαρτίου 2012 κατήλθαν συνολικά 156 υποψήφιοι. Οι εκλογές δεν αναγνωρίστηκαν από τη Γεωργία. Την ψηφοφορία επέβλεψαν 56-100 παρατηρητές από 9 χώρες. Το Κοινοβούλιο από απαρτίζεται από 35 μέλη-πολίτες.
2016
Στις 10 Ιουλίου 2016 διεξήχθη δημοψήφισμα, στο οποίο οι πολίτες απέρριψαν (σε ποσοστό 50,36%) την πρόταση να διεξαχθούν πρόωρες προεδρικές εκλογές. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ήταν μόλις 1,23%. Η πρωτοβουλία για το δημοψήφισμα προερχόταν από την αντιπολίτευση και η κυβέρνηση την αποδέχθηκε. Η αποτυχία του δημοψηφίσματος ερμηνεύτηκε ως μεγάλη νίκη για τον πρόεδρο Ραούλ Χατζίμπα.
Ματθίλδη των Αψβούργων
Η Ματθίλδη, γερμ. Matilda/Melchilde (1253 - 23 Δεκεμβρίου 1304) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας & παλατινή κόμισσα του Ρήνου.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και της πρώτης συζύγου του Γερτρούδης, κόρης του Μπούκχαρντ Ε΄ κόμη του Χόενμπεργκ.
Εκλογές στην Αμπχαζία
1999
Με ποσοστό 97,7% εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα ένα νέο σύνταγμα στις 3 Οκτωβρίου 1999. Παράλληλα ψηφίστηκε η τροποποίηση του νόμου που προέβλεπε ισόβια θητεία για τους διορισμένους δικαστές, αντικαθιστώντας την με πενταετή θητεία. Οι γεωργιανοί που είχαν εκδιωχθεί από την περιοχή μετά τον εμφύλιο πόλεμο δεν έλαβαν μέρος στο δημοψήφισμα, με το αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζεται διεθνώς.
Ματθίλδη των Αψβούργων
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1273 τον Λουδοβίκο Β΄ δούκα της Βαυαρίας & παλατινό κόμη του Ρήνου και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Ροβέρτος Β΄ της Κάπουα
δεξιά|μικρογραφία|397x397εσ|Η Νότια Ιταλία το 1112, που δείχνει τα μεγάλα κράτη και πόλεις. Τα μικρότερα κράτη και οι πόλεις-κράτη, συνήθως υπό την κυριαρχία ή την [[Υποτελής|υποτέλεια των μεγαλύτερων κρατών, δεν εμφανίζονται.]]
Ο Ροβέρτος Β΄, Roberto II, (απεβ. το 1156) ήταν κόμης της Αβέρσα και πρίγκιπας της Κάπουα από το 1127 μέχρι το τέλος του.
Πρώιμη βασιλεία και στέψη
Τον τελευταίο μήνα του 1127 ο πάπας Ονώριος Β΄ ήρθε στο Μπενεβέντο, για να κηρύξει μία σταυροφορία εναντίον του Ρογήρου Β΄ κόμη της Σικελίας, για να αποτρέψει την ένωση της κομητείας του με το δουκάτο της Απουλίας (ο δούκας Γουλιέλμος Β΄ είχε αποβιώσει πρόσφατα). Στις αρχές του 1128 ο Ονώριος Β΄ παραχώρησε φέουδα στον Ροβέρτο Β΄, που κατέστησε το πριγκιπάτο της Κάπουα ανεξάρτητο από την Απουλία. Ο πάπας προσπάθησε να κερδίσει την πίστη του Ροβέρτου Β΄, για να βοηθηθεί να νικήσει τον Ρογήρο Β΄ της Σικελίας, με αντάλλαγμα την άφεση των αμαρτιών του. Γρήγορα επιστρατεύτηκε για το εγχείρημα από τον πάπα, ο οποίος πήγε στην Κάπουα για την τελετή. Ο πάπας πιθανότατα ήλπιζε να χρησιμοποιήσει την Κάπουα ως αντίσταση κατά της Απουλίας, όπως στις ημέρες τού πάππου και τού προπάππου τού Ροβέρτου Β΄. Ομοίως, ο Ροβέρτος Β΄ μπορεί να σκόπευε να είναι ο κύριος παπικός προστάτης, όπως ήταν οι πρόγονοί του. Ωστόσο, ήταν αδύναμος και σύντομα αρρώστησε και ήθελε να φύγει. Τελικά, ο συνασπισμός ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την άφιξη του Ρογήρου Β΄ με στρατό. Ο Ονώριος Β΄ διαπραγματεύτηκε με επιτυχία ακόμη και την ανεξαρτησία της Κάπουα. Ωστόσο το 1129 ο Ροβέρτος Β΄ δέχθηκε υποταγμένος την επικυριαρχία τού δούκα της Απουλίας και τον επόμενο χρόνο (στις 25 Δεκεμβρίου 1130) ο Φάλκο του Μπενεβέντο πίστευε ότι, ως υποτελής του Ρογήρου Β΄, έβαλε το στέμμα στο δικό του κεφάλι στη βασιλική του στέψη. Αυτό είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς, καθώς ήταν μία σημαντική κίνηση και ο Ρογήρος Β΄ δεν θα ήθελε τον Ροβέρτο Β΄, έναν από τους υποτελείς του, να εκτελέσει ένα τόσο σημαντικό έργο, ακόμη και αν ήταν ένας από τους υψηλότερους σε θέση.
Εξέγερση κατά του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας
Το 1132 ο Ροβέρτος Β΄ επαναστάτησε με πολλούς άλλους νοτιο-ιταλούς υποτελείς τού βασιλιά της Σικελίας και με την υποστήριξη τού πάπα Ιννοκέντιου Β΄ και τού συνασπισμού τού πάπα, δηλ. τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας, τον Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας και τον Λοθάριο Β΄ της Γερμανίας. Ο Ροβέρτος Β΄ νίκησε τον Ρογήρο Β΄ στη μάχη της Νοτσέρα στις 24 Ιουλίου, αλλά ο Ρογήρος Β΄ έκαψε την Αβέρσα και μέχρι το 1134 ανάγκασε τον Ράνουλφ κόμη του Άλιφε]] και τον ονομαστικά Βυζαντινό Σέργιο Ζ΄ δούκα της Νάπολης να υποταχθούν. Στον Ροβέρτο Β΄ δόθηκε τελεσίγραφο: αν ήθελε να διατηρήσει τον τίτλο του, έπρεπε να υποταχθεί στον Ρογήρο Β΄. Μετά το τέλος τής συζύγου τού Ρότζερ, τής Ελβίρας, και την ψευδή είδηση του τέλους τού Ρογήρου Β΄, ο Ροβέρτος Β΄ πήγε στη Νάπολη από την Πίζα με 8000 άνδρες. Τον συνάντησαν ο Ράινουλφ και ο δούκας Σέργιος Ζ΄· όταν ο Ρογήρος Β΄ έφτασε τον Ιούνιο του 1135, πρόσφερε ξανά στον Ροβέρτο Β΄ την επιλογή να διατηρήσει τον τίτλο του. Ο Ρογήρος Β΄ έκανε τον τρίτο του γιο Αλφόνσο ως πρίγκιπα στη θέση του (1135).
Εξορία, επιστροφή και σύλληψη
Πέρασε τα περισσότερα από τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια εξόριστος στη Γερμανία. Όταν ο Αλφόνσος απεβίωσε το 1144, ο Ρογήρος Β΄ έκανε τον τέταρτο γιο του Γουλιέλμο Α΄ ως πρίγκιπα. Ωστόσο, μετά το τέλος του Ρογήρου Β΄ το 1154 σημειώθηκε εξέγερση στην ηπειρωτική χώρα, με επικεφαλής τον Ροβέρτο της Μπαζουνβίλα, εξάδελφο του νέου βασιλιά Γουλιέλμου Α΄.
Όταν ο Γουλιέλμος Α΄ αφορίστηκε από τον πάπα Ανδριανό Δ΄ και όταν -αδικαιολόγητες- φήμες έλεγαν ότι ο βασιλιάς Φρειδερίκος Α΄ της Γερμανίας επρόκειτο να εισβάλει στη νότια Ιταλία, ο πρίγκιπας Ροβέρτος Β΄ μπήκε στον πειρασμό να επιστρέψει. Ορκίστηκε υποτέλεια στον Aδριανό Δ΄ και ανέκτησε την Κάπουα (1155), εκμεταλλευόμενος τη σοβαρή ασθένεια του Γουλιέλμου Α΄. Ωστόσο, την άνοιξη του 1156 ο Γουλιέλμος Α΄ ανάρρωσε και πήγε με στόλο στην ηπειρωτική χώρα. Αντιμετώπισε πρώτα τη σοβαρότερη απειλή από τον Ροβέρτο της Μπαζουνβίλα και τους άλλους επαναστάτες της Απουλίας και της Καμπανίας, αλλά στη συνέχεια στράφηκε στην Κάπουα. Ο Ροβέρτος Β΄ συνελήφθη. Μπορούσε να τον εκτελέσει ως προδότη, αλλά ο Γουλιέλμος Α΄ τον έστειλε φυλακισμένο στο Παλέρμο, όπου πιθανώς τυφλώθηκε.
Οικογένεια
Ο Ροβέρτος Β΄ άφησε έναν γιο, τον:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μαργαρίτα της Βραβάντης, κόμισσα του Λουξεμβούργου
Η Μαργαρίτα, γαλλ. Marghrete (4 Οκτωβρίου 1276 - 14 Δεκεμβρίου 1311) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόρη του δούκα της Βραβάντης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Λουξεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 1ο γάμο) του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βραβάντης και της Μαργαρίτας των Νταμπιέρ, κόρης του Γκυ κόμη της Φλάνδρας.
Όταν η Μαργαρίτα απεβίωσε, το επόμενο έτος ο σύζυγός της έγινε βασιλιάς της Γερμανίας & της Ιταλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1292 τον Ερρίκο Ζ΄ κόμη του Λουξεμβούργου και είχε τέκνα: