cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λάζαρος Πηνιάτογλου
Με τη δημοσιογραφία ασχολήθηκε από το 1930 και μετά και αναδείχθηκε σε κύριο εκπρόσωπο του εθνικόφρονα Τύπου.
Συνέγραψε έργα κοινωνικού περιεχομένου.
Πέθανε από περιτονίτιδα, κατόπιν οξείας σκωληκοειδίτιδας.
Επιλεγμένα έργα
Προπολεμικά έγραψε τα έργα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
.nl
μικρογραφία|180x180εσ|Λογότυπο του κώδικα .nl .nl είναι ο top-level domain κωδικός για την Ολλανδία στο διαδίκτυο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδία Κατηγορία:Top-level domains Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην Ολλανδία
Ten Sharp
Οι Ten Sharp είναι ολλανδικό μουσικό συγκρότημα περισσότερο γνωστό για την επιτυχία του "You", το 1991. Μέλη του συγκροτήματος είναι ο Μαρσέλ Καπτέιν (Marcel Kapteijn) στο τραγούδι και ο Νιλς Χέρμες (Niels Hermes) στα πλήκτρα. Ο τελευταίος εργάστηκε επίσης με τον Attie Bauw στο πρώτο σινγκλ της Έστερ Αμαντέα.
.nl
Παραπομπές
Toppdomän
Ten Sharp
Εμπορική επιτυχία με το "You"
Αμέσως μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού στην Ευρώπη το συγκρότημα γνώρισε τεράστια αναγνώριση και επιτυχία. Το συγκρότημα έκανε περιοδείες στην Ευρώπη για να προωθήσει το τραγούδι στη τηλεόραση και σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Εξαιτίας της σύνθεσης του κομματιού, οι ζωντανές εμφανίσεις πραγματοποιούνταν μόνο με φωνητικά και πιάνο και μερικές φορές συνοδεύονταν με τον Tom Barlage στο σαξόφωνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδικά μουσικά συγκροτήματα
Αλέξιος Γ.Κ. Σαββίδης
Ο '''Αλέξιος Γ.Κ. Σαββίδης''' (13 Φεβρουαρίου 1955) είναι Έλληνας ιστορικός, μεσαιωνολόγος-βυζαντινολόγος, πρώην ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Αθήνα) και μετέπειτα καθηγητής στα Πανεπιστήμια Αιγαίου (Ρόδος) και Πελοποννήσου (Καλαμάτα), με ιδιαίτερη ερευνητική/συγγραφική προσφορά για την ιστορία και τον πολιτισμό του μεσαιωνικού (βυζαντινού) Πόντου, κυρίως για το κράτος των Μεγάλων Κομνηνών  της Τραπεζούντας (1204-1461 μ. Χ.). Η οικογένειά του έχει ποντιακές ρίζες και στα τέλη του 19ου αιώνα μετανάστευσε μέσω Κύπρου στην Παλαιστίνη, όπου ο παππούς του, Κωνσταντίνος Σαββίδης (1880-1956), χρημάτισε ΄Έλληνας υποπρόξενος στην Χάϊφα. Ο πατέρας του, Γεώργιος Κ. Σαββίδης (Χάϊφα 1920-Αθήνα 2005), σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού και με την σύζυγό του, Μαίρη Μεϊμαράκη (Ιερουσαλήμ 1927-Αθήνα 2019), μουσικό (δασκάλα πιάνου), ήλθαν στην Αθήνα το 1953, όπου γεννήθηκε ο γιος τους, Α.Γ.Κ.Σ. (1955). Ο πατέρας του Α.Γ.Κ.Σ. υπήρξε εκπαιδευτικός στο Αγγλικό Τμήμα του Κολλεγίου Αθηνών (1954-1988) και η μητέρα του ήταν γνωστή ως Μαίρη Μεϊμαράκη-Καρούζου στον εκδοτικό χώρο, ως σύζυγος (σε δεύτερο γάμο/1963) και κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου του ΄Ελληνα ποιητή Νίκου Δ. Καρούζου (Ναύπλιο 1926-Αθήνα 1990), ο οποίος επηρέασε αποφασιστικά τον Α.Γ.Κ.Σ. τόσο ως προς τις φιλολογικές και ιστορικές σπουδές που ακολούθησε, όσο και ως προς την ερευνητική ενασχόλησή του με την κλασσική μουσική. Η διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων του ποιητή έχει περιέλθει στην φροντίδα του Α.Γ.Κ.Σ. από το 2019.
Σταδιοδρομία - έργο
Προπτυχιακές-μεταπτυχιακές σπουδές και βραβεύσεις
Γεννήθηκε στην Αθήνα (13.2.1955) και πραγματοποίησε σπουδές φιλολογίας και βυζαντινής/μεσαιωνικής ιστορίας στα Πανεπιστήμια Αθηνών (Φιλοσοφική Σχολή/πτυχιούχος, 1978), Λονδίνου (King’sCollege/Master of Philosophy, 1980) και Θεσσαλονίκης (Φιλοσοφική Σχολή/διδακτορικό, 1986). Μεταξύ των καθηγητών του συγκαταλέγονται οι Ιωάννης Καραγιαννόπουλος (1922-2000), Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου (1917-2012) καιDonaldM. Nicol (1923-2003), καθώς και οι DavidMarshallLang (1924-1991), RobertBrowning (1914-1997), RichardClogg, Αθανάσιος Κομίνης (1930-2006), Ιουλιανή Χρυσοστομίδου (JulianChrysostomides, 1928-2008),Βασίλειος Καραγεώργος (1936-2009),Βασίλειος Σφυρόερας (1921-2015), AnthonyA.M. Bryer (1937-2016),Στέριος Φασουλάκης (1933-2018), SperosVryonisJr. (1928-2019) και Κωνσταντίνος Μανάφης (1938-2021). Στο School of Orienta and African Studies του Παν/μίου Λονδίνου παρακολούθησε επί διετία (1978-1980) τα μαθήματα/σεμινάρια των καθηγητών Παναγιώτη Γερ. Βατικιώτη (P. J. Vatikiotis, 1928-1997),PeterM. Holt (1918-2006) καιVictorL. Ménage (1920-2015).Μέντοράς του πάνω σε θέματα έρευνας της ιστορίας και του πολιτισμού του βυζαντινού Πόντου υπήρξε από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Δρ Οδυσσέας Λαμψίδης (1917-2006), 3ος Πρόεδρος της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών/ΕΠΜ στα χρόνια 1962-1989.
Είναι καθηγητής Ιστορίας Μεσαιωνικών και Βυζαντινών Χρόνων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και υπήρξε Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών(ΤΙΑΔΠΑ/Καλαμάτα) για την περίοδο 2010-2015. Την περίοδο 2016-2020 διετέλεσε Κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (ΣΑΕΠΣ/Καλαμάτα).Το 1997 τιμήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με το Α΄ Βραβείο Αμπντί Ιπεκτσί για τη συμβολή του στη μελέτη των βυζαντινοτουρκικών σχέσεων και την προώθηση της ελληνοτουρκικής επιστημονικής συνεργασίας, ενώ το 2016 έλαβε το Βραβείο Οδυσσέα Λαμψίδη για την έως τότε τριανταπεντάχρονη ερευνητική/συγγραφική του συμβολή στη μελέτη της ιστορίας και του πολιτισμού του μεσαιωνικού Πόντου.
Θητεία στην έρευνα, πανεπιστημιακή διδασκαλία, εκδόσεις, επιμέλειες και βιβλιογραφικές συμβολές
Από το  1985 ως το 2001 υπήρξε ερευνητής στο Κέντρο (Ινστιτούτο) Βυζαντινών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (Αθήνα), ενώ στα χρόνια 1995-1998 δίδαξε μεσαιωνική ελληνική ιστορία με ανάθεση (αμισθί) στα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά τμήματα του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2001 εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου (Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών/ Ρόδος), όπου το 2005/2006εξελίχτηκε σε τακτικό καθηγητή.΄Εχει πλούσιο ερευνητικό και διδακτικό έργο, σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, με ειδικά μαθήματα, διαλέξεις και σεμινάρια σε πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Μεγάλη Βρεταννία, Βουλγαρία, τ. Τσεχοσλοβακία, Νότια Αφρική), έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή και πανελλήνια επιστημονικά συνέδρια και έχει διατελέσει επόπτης έντεκα διδακτορικών διατριβών στα Πανεπιστήμια Αιγαίου και Πελοποννήσου (ορισμένες τους έχουν δημοσιευθεί από έγκριτους εκδοτικούς οίκους), έχοντας παράλληλα συνεισηγηθεί ή συμμετάσχει σε εξεταστικές επιτροπές για άλλες διδακτορικές διατριβές ή μεταπτυχιακές διπλωματικές εργασίες σε διάφορα άλλα Πανεπιστήμια της Ελλάδας (Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Ιόνιο/Κέρκυρα, Πάντειον/Αθήνα, Δημοκρίτειο Θράκης/Κομοτηνή) και του εξωτερικού (RandAfrikaans/JohannesburgUniversity, UniversityofSouthAfrica/Pretoria). Επόπτευσε δύο μεταδιδακτορικές έρευνες στα Πανεπιστήμια Αιγαίου (Ανθούλλης Δημοσθένους, «Το κυπριακό ποίμνιο, 4ος-12ος αι.»/2007-2008) και Πελοποννήσου (Γιασμίνα Μωυσείδου, «Μεσαιωνικός Πόντος: στοιχεία προσωπογραφίας και πολιτικής ιδεολογίας, 4ος αι. μ. Χ.-1461»/2018-2022). ΄Εχει επίσης λάβει μέρος από το 2000/2001 σε πολλές εκλεκτορικές διαδικασίες εξελίξεων ή μονιμοποιήσεων (συχνά ως συνεισηγητής) σε όλα σχεδόν τα Ιστορικά-Αρχαιολογικά  και άλλα συναφή Τμήματα στα ελληνικά Πανεπιστήμια.Από τους διδάκτορές του υπηρετούν ως επίκουροι καθηγητές η Φωτεινή Β. Πέρρα (Μεσαιωνική Ιστορία-Παν/μιο Πελοποννήσου-Καλαμάτα/2017 και εξής) και Στέφανος Κορδώσης (Ιστορία Κεντρικής Ευρασίας-Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας-Θεσσαλονίκη/2021 και εξής). Το άρθρο του στην εφημερίδα ΤΟ  ΒΗΜΑ της 27ης Σεπτεμβρίου 1998 με τίτλο «Επάγγελμα: ιστορικός ερευνητής στην Ελλάδα» έθιξε μεταξύ άλλων το ζήτημα της ανάγκης συμμετοχής και ερευνητών των ερευνητικών κέντρων/ινστιτούτων στις κρίσεις/εξελίξεις/προαγωγές των πανεπιστημιακών στην Ελλάδα, συμβάλλοντας προς την κατεύθυνση αυτή, ενώ ως την εποχή εκείνη μόνο οι πανεπιστημιακοί συμμετείχαν στις αντίστοιχες κρίσεις των ερευνητών.
Βασικοί τομείς των ερευνών του είναι οι σχέσεις του Βυζαντίου με τα τουρκόφωνα φύλα, η βυζαντινή προσωπογραφία και γενεαλογία, η ιστορία του βυζαντινού Πόντου και του κράτους των Μεγαλοκομνηνών της Τραπεζούντας, καθώς και η ιστορία και ιστορική γεωγραφία του χερσαίου και νησιωτικού ελλαδικού χώρου κατά τον μεσαίωνα και τις απαρχές της οθωμανικής κυριαρχίας. Είναι επιμελητής έκδοσης του ειδικού βυζαντινολογικού περιοδικού Βυζαντινός Δόμος(Αθήνα 1987-1998/ Θεσσαλονίκη, 1999 κ. εξ.)καθώς και επιμελητής βυζαντινολογικού προσωπογραφικού λεξικού με διεθνείς συμμετοχές και παράλληλη αγγλική έκδοση (σε συνεπιμέλεια με τον ομότιμο καθηγητή του νοτιοαφρικανικού Πανεπιστημίου του JohannesburgBenjaminHendrickx [1939-2021]) στον βελγικό εκδοτικό οίκο Brepols[Turnhout, 2007 κ. εξ.]). Με τον B. Hendrickxσυνέγραψε επίσης το ευρείας κυκλοφορίας και διδακτικής χρήσης εγχειρίδιο IntroducingByzantinehistory (Παρίσι, Hêrodotos, 2001), που από το 2003 κυκλοφορεί και στην Ελλάδα σε εμπλουτισμένη ελληνική μετάφραση(2ηέκδ. το 2008 και πρόσφατη 3η έκδοση με βιβλιογραφικό παράρτημα από την βυζαντινολόγο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Μαρία Λεοντσίνη: Αθήνα, Ηρόδοτος, 2019).Το 2021 επιμελήθηκε της έκδοσης ειδικού τόμου του Βυζαντινού Δόμου/ΒΔμε την συμβολή 30 μελετών βυζαντινολόγων, μεσαιωνολόγων κ.ά. επιστημόνων στη μνήμη του συνεργάτη του,B. Hendrickx (περί αυτού βλ. το λήμμα στην Wikipedia), όπου συμπεριλαμβάνεται η εκτενής του συμβολή «Σημειώσεις για τις πηγές της ιστορίας του Βυζαντίου και για τα βασικά γραμματολογικά τους βοηθήματα» (ΒΔ 29 (2021, έκδ. 2022), σ. 559-615.
Μελέτες και άρθρα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, στα ρωσσικά και στα τουρκικά. Από το 2019 κυκλοφορεί η επιμελημένη βιβλιογραφία του (σε συνεργασία με την βυζαντινολόγο Γιασμίνα Μωυσείδου)Βυζαντινή και μεσαιωνική ιστορία (284-1461/1479): βασική ελληνόγλωσση βιβλιογραφία αυτοτελών έργων(2ηέκδ. με προσθήκες, Αθήνα, Ηρόδοτος, 2020).Για τα βιβλία και τις μονογραφίες του, καθώς και για το προαναφερόμενο προσωπογραφικό λεξικό του Βυζαντίου που (συν)επιμελείται,  έχουν γραφεί πολλές βιβλιοκρισίες και βιβλιοπαρουσιάσεις στα ελληνικά και σε διάφορες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ρωσσικά, σερβοκροατικά, βουλγαρικά, τουρκικά, σουηδικά, ρουμανικά, φινλανδικά) σε αρκετά από τα γνωστότερα βυζαντινολογικά κ.ά. μεσαιωνολογικά περιοδικά του κόσμου.
Είναι επίσης αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών στην Αθήνα από το 2010, όπου, μεταξύ άλλων εκδόσεων βιβλίων και δημοσιεύσεων σε συλλογικά έργα και στο επιστημονικό περιοδικό της Επιτροπής Αρχείον Πόντου, επιμελήθηκε της έκδοσης του συλλογικού τόμου Ο βυζαντινός Πόντος (4ος-15ος αιώνες μ.Χ. Ιστορικές συμβολές (Αθήνα, 2013, σειρά «Αρχείον Πόντου»-Παράρτημα αρ.30) και εξέδωσε την ευρείας κυκλοφορίας μονογραφία ''Το κράτος των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1204-1461 μ. Χ.). Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία του Πόντου. Μια ευσύνοπτη ιστορική επισκόπηση''(Αθήνα, 2016, 2ηέκδ. 2017 και 3ηέκδ. 2022). ΄Εχει ολοκληρώσει νέα  μονογραφία για τον ύστερο μεσαιωνικό Πόντο, με τίτλο ''Η Αυτοκρατορία των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1204-1461 μ. Χ.): ιστορία και πολιτισμός του υστεροβυζαντινού κράτους του Πόντου, καθώς και μονογραφία με τίτλο Για τις έννοιες, τους συνειρμούς και τους συμβολισμούς της πορφύρας και των πορφυρογεννήτων στο Βυζάντιο: η χρωστική ουσία, ο πορφυρίτης λίθος, η αίθουσα του παλατιού και ο καθεστωτικός όρος(τελούν υπό έκδοση), ενώ επίσης πρόσφατα κυκλοφόρησε με αποκλειστικά δικά του λήμματα ο πρώτος τόμος ενός νέου βυζαντινολογικού βιογραφικού λεξικού (συλλογικού για την συνέχεια): Για ένα νέο Βιογραφικό Λεξικό του Βυζαντίου: εισαγωγική συμβολή –'' τόμος Α΄ (Αθήνα, Παπαζήσης, 2022).
Πέρα από το πλούσιο ιστορικό ερευνητικό/ συγγραφικό του έργο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με βιβλία και μονογραφίες σε έγκριτους εκδοτικούς οίκους (Brill, Brepols, Hakkert, ABC-Clio, Routledge/Taylor&Francis, Βιβλιοφιλία, Βασιλόπουλος, Εστία, Πατάκης, Δόμος, Ηρόδοτος, Τροχαλία, Δημιουργία, Παπαζήσης, Δέσπ. Κυριακίδη, Κανάκη κ.ά.), έχει συμβάλει με μελέτες-άρθρα κ.ά. συνεργασίες σε διεθνούς κύρους επιστημονικά περιοδικά (Βyzantion, Byzantinoslavica, ByzantinischeZeitschrift, ByzantineandModernGreekStudies, ΒyzantinischeForschungen, ΜedievalProsopography, Étudesbalkaniques, Mésogeios-Méditerranée, JournalofOrientalandAfricanStudies, EkklesiastikosPharos, ActaPatristicaetByzantina, StudiaPontica, Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, Δίπτυχα, [Βυζαντινά] Σύμμεικτα, Βυζαντινά, Βυζαντιακά, Αρχείον Πόντου, Δελτίο Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, Πελοποννησιακά, Θεσσαλικό Ημερολόγιο, Ιστορικογεωγραφικάκ.ά.), σε συλλογικούς τόμους και πρακτικά συνεδρίων (διεθνών και πανελληνίων), καθώς και σε γνωστά εγκυκλοπαιδικά έργα όπως την Μεγάλη Γενική Εγκυκλοπαίδεια «Υδρία», την Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού, την Encyclopaedia of Islam, την ΤheCrusades: an Encyclopaedia και το LexikonderByzantinistik. Προσεχώς εκδίδει στο περιοδικό Mésogeios-Méditerranée(τόμ. 38 [Αθήνα 2022]) τα λήμματα που είχε συγγράψει για το προαναφερόμενο Lexikon, το οποίο είχε αναστείλει την έκδοσή του μετά τον θάνατο (2000) του επιμελητή του, Γερμανού ελληνιστή φιλολόγου-ιστορικού JohannesIrmscher(γι’ αυτόν βλ. στην Wikipedia): «Μετά είκοσι έτη: τα ανέκδοτα λήμματα του LexikonderByzantinistikμε εισαγωγή για το Βυζαντινολογικό Λεξικό του JohannesIrmscher (1920-2000) και την άγνωστη τύχη του».
Από το 1985 ως το 2001υπήρξε τακτικός άμισθος συνεργάτης (με άρθρα, βιβλιοκρισίες και χρονικά) του περιοδικού Νέα Εστία(Aθήνα), ενώ την περίοδο 1991-1994 υπήρξε άμισθος επιμελητής ειδικής στήλης για το ιστορικό βιβλίο της αθηναϊκής εφημερίδας ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ. Συνεργάστηκε επίσης με άρθρα του, στο ένθετο «ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ» της αθηναϊκής εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (1997-2003) και στα ιστορικής ύλης περιοδικά των αθηναϊκών εκδόσεων «Περισκόπιο» Στρατιωτική Ιστορία (1997-2002),Ιστορικά Θέματα (2001-2008) και Coprus(2003-2004), ενώ κατά την δεκαετία του 1990 κατά καιρούς αρθρογράφησε και στις αθηναϊκές εφημερίδες Το ΒΗΜΑ και ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.To 2006 επιμελήθηκε της έκδοσης των τριών βυζαντινών τόμων (5ο, 6ο και 7ο για τις περιόδους 324-642, 642-1071 και 1071-1453) της 15τομης συλλογικής Ιστορίας των Ελλήνων (Αθήνα, εκδ. Δομή). Συνέβαλε ακόμα με βιβλιοκρισίες, βιβλιοπαρουσιάσεις και βιβλιογραφικά δελτία στα περιοδικά Μνημοσύνη, Βιβλιοφιλία, Θεσσαλικό Ημερολόγιο, Τετράμηνα, Journal of Oriental and African Studies, Μediterranean Archaeology and Archaeometry,κ.ά.
Μουσικολογικές εκδόσεις
Υπήρξε μαθητής στο Ωδείο Αθηνών και στο Ελληνικό Ωδείο του μουσουργού και ακαδημαϊκού Μενέλαου Παλλάντιου (1914-2012) (σολφέζ και αρμονία) και του καθηγητή βυζαντινής μουσικής Ιωάννη Μαργαζιώτη, της πιανίστας Βίνιας Τσόπελα, του βιολονίστα Τάτση Αποστολίδη (1928-2009) και του βιολίστα Γιάννη Βατικιώτη (1924-2002), ενώ επιπλέον στα μαθητικά του χρόνια στο Κολλέγιο Αθηνών υπήρξε μαθητής των μουσικολόγων Μάρκου Δραγούμη και Στέφανου Βασιλειάδη (1933-2004) και των ζωγράφων Κώστα Πλακωτάρη (1902-1969), Γιώργου Μαλάμου(1913-2007) και Ιωάννας Μητσέα-Μαλάμου (1913-2004), πραγματοποιώντας επίσης ιδιωτικά μαθήματα σολφέζ και μουσικής διεύθυνσης με τον αρχιμουσικό Λευτέρη Χαλκιαδάκη(1927-2008). ΄Εχειασχοληθεί επί δεκαετίες με ζητήματα ερμηνείας  της έντεχνης μουσικής, έχοντας κατά τα τελευταία χρόνια συγγράψει βιβλία και άρθρα γύρω από ποικίλα μουσικολογικά ζητήματα και εκδίδοντας μεταξύ άλλων το βιογραφικό λεξικό Μεγάλοι μαέστροι (Αθήνα, εκδόσεις Πατάκη, 2008, 2η έκδοση 2009 και 3η εμπλουτισμένη έκδοση υπό ετοιμασία), τη συλλογή άρθρων Δοκίμια κλασσικής μουσικής παιδείας (Αθήνα, εκδόσεις Παπαζήση, 2009, 2η έκδοση 2013, 3η έκδοση 2016) και τη μονογραφία Μαέστροι στο διαδίκτυο (Αθήνα, εκδόσεις Ηρόδοτος, 2014, 2η έκδοση 2015, 3η έκδοση 2016, 4η έκδοση 2017, 5η έκδοση 2020και 6η έκδοση υπό ετοιμασία). ΄Εχει τέλος συνεργαστεί αρθρογραφώντας τακτικά στο περιοδικό Πολύτονον της ΄Ενωσης Ελλήνων Μουσουργών καθώς και στο ιστοσελιδικό μουσικολογικό περιοδικό tar.
Ακολουθεί πίνακας των αυτοτελών ιστορικών του δημοσιευμάτων:
Εργογραφία
1.    Το Βυζάντιο και οι Σελτζούκοι Τούρκοι τον 11ο αι. (Αθήνα, Bιβλιοπωλείο των Βιβλιοφίλων, 1980, 2η έκδ. 1988)
2.   ''Byzantium in the Near East. Its relations with the Seljuk Sultanate of Rum in Asia Minor, the Armenians of Cilicia and the Mongols, c. A.D. 1192-1237'' (Thessalonica, Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών Α.Π.Θ., 1981) (M.Phil. Παν/μίου Λονδίνου), σειρά «Βυζαντινά κείμενα & μελέται»/ “Byzantine texts & studies” (αρ. 17)
3.    Τα χρόνια σχηματοποίησης του Βυζαντίου 284-518 (Αθήνα, Βασιλόπουλος, 1983, 2η αναθεωρημένη έκδοσημε τον υπότιτλο: Βυζαντινή ιστορία για όλους, Αθήνα, Ηρόδοτος, 2021)
4.    Το οικουμενικό βυζαντινό κράτος και η εμφάνιση του Ισλάμ 518-717 (Αθήνα, Εστία, 1985, 2η έκδ. 1990), σειρά «Πολιτική & ιστορία»,  αρ. 28)–3η εμπλουτισμένη έκδ. υπό ετοιμασία (Αθήνα, εκδ. Ηρόδοτος)
5.    Μελέτες βυζαντινής ιστορίας 11ου-13ου αι.: εσωτερικές διαμάχες-εξεγέρσεις-κοινωνία-οικονομία-εμπόριο-διοίκηση-στρατός-εξωτερικοί εχθροί-προσωπογραφία-γενεαλογία  (Αθήνα, Καρδαμίτσα-Ινστιτούτο του Βιβλίου, 1986, 2η έκδοση 1995)
6.    Τα βυζαντινά Επτάνησα, 11ος-αρχές 13ου αι. (Αθήνα, Βιβλιοπωλείο των Βιβλιοφίλων, 1986, 2η έκδοση με προσθήκες 2007), σειρά «Μικρή Μυριόβιβλος» (αρ. 6)
7.    ''Βυζαντινά στασιαστικά και αυτονομιστικά κινήματα στα Δωδεκάνησα και στη Μικρά Ασία, 1189-c. 1240. Συμβολή στην μελέτη της υστεροβυζαντινής προσωπογραφίας και τοπογραφίας την εποχή των Αγγέλων, των Λασκαριδών της Νίκαιας και των Μεγαλοκομνηνών του Πόντου'' (Αθήνα, Δόμος, 1987) (διδακτορική διατριβή Παν/μίου Θεσσαλονίκης)
8.    ''Βυζαντινοτουρκικά μελετήματα. Ανατύπωση άρθρων 1981-1990'' (Αθήνα, Ηρόδοτος, 1991 – 18 μελετήματα) (ελληνικά και αγγλικά)
9.    ''Σελίδες από την βαλκανική αντίδραση στην οθωμανική επέκταση κατά τους 14ο και 15ο αι. Ουγγλέσης-Ουνυάδης-Καστριώτης-Κλαδάς'' (Αθήνα, Ηρόδοτος, 1991, 2η εμπλουτισμένη έκδοση υπό ετοιμασία)
10.  (συνεργασία Στυλιανός Λαμπάκης): Γενική βιβλιογραφία περί του βυζαντινού Πόντου και του κράτους των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (Αθήνα, Δόμος, 1992)
11.  ''Μελετήματα βυζαντινής προσωπογραφίας και τοπικής ιστορίας. Ανατύπωση άρθρων 1981-1991'' (Αθήνα, Ηρόδοτος, 1992 – 32 μελετήματα) (ελληνικά και αγγλικά)
12.  Η οθωμανική κατάκτηση της Θήβας και Λεβάδειας (Αθήνα, Τροχαλία, 1993)
14.  Η βυζαντινή Ρόδος και οι Μουσουλμάνοι: Προβλήματα σχετικά με τις αραβικές και τις τουρκικές επιδρομές κατά του νησιού από τα μέσα του 7ου έως τις αρχές του 14ου αι. (Αθήνα, Τροχαλία, 1994, 2η έκδοση 1995)
15.  (συνεργασία Φωτεινή Θ. Βλαχοπούλου-Κοσμάς Μεγαλομμάτης): Βενιαμίν εκ Τουδέλης, Το βιβλίο των Ταξιδιών στην Ευρώπη,  την Ασία και την Αφρική 1159-1173, ελληνική μετάφραση (Αθήνα, Στοχαστής, 1994) (εισαγωγή-σχόλια-βιβλιογραφία), σειρά «Ταξίδια-ανακαλύψεις»
16.  (συνεργασία Λάζαρος Α. Δεριζιώτης): Ιστορία του Βυζαντίου με αποσπάσματα από τις πηγές, τόμος Α΄: 284-717 (Αθήνα, Πατάκης, 1984, 2η  έκδοση 1996, 3η  έκδοση με προσθήκες 2001, ανατύπωση 2002, 2005, 2011)
17.  Οι Τούρκοι και το Βυζάντιο, τόμος Α΄: Προ-οθωμανικά φύλα στην Ασία και στα Βαλκάνια (Αθήνα, Δόμος, 1996, ανατύπωση 2001, 2η έκδοση με προσθήκες, 2006, 3η έκδοση Αθήνα, Ηρόδοτος, υπό ετοιμασία) (Α΄ βραβείο Αμπντί Ιπεκτσί 1996-97)
18.  Βυζάντιο-μεσαιωνικός κόσμος-Ισλάμ: 13 δοκίμια ιστορίας και παιδείας (Αθήνα, Δημιουργία, 1996), 2η  έκδοση/16 δοκίμια (2000), 3η έκδοση/25 δοκίμια (Αθήνα, Παπαζήσης, 2004), 4η έκδοση (2007)
19.  ''Μελετήματα βυζαντινής, μεσαιωνικής και ισλαμικής ιστορίας. Ανατύπωση άρθρων 1984-1994'' (Φάρσαλα-Θεσσαλονίκη, Ηρόδοτος, 1997 – 33 μελετήματα) (ελληνικά και αγγλικά)
20.  ''Από το Βυζάντιο στην Τουρκοκρατία. Ανατύπωση μελετών και άρθρων 1987-1997'' (Αθήνα, Δημιουργία, 1997 – 35 μελετήματα) (ελληνικά, αγγλικά, ρωσικά και τουρκικά), σειρά «Μελέτες για τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή ελληνική ιστορία» (αρ. 9)
21.  ''Ποικίλα δοκίμια ιστορικά, φιλολογικά, βιβλιοκριτικά. Άρθρα της «ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗΣ» 1991-1994'' (Αθήνα, Ιωλκός, 1999 – 62 δοκίμια)
22.  ''Ούννοι, Βυζάντιο και Ευρώπη. Ο κόσμος των πρωίμων Τούρκων'' (Αθήνα, ΄Ιδρυμα Γουλανδρή-Χορν, 2000, 2η έκδοση 2004), σειρά «Το Βυζάντιο και οι ξένοι» (αρ. 1)
23.  ''Βυζαντινό ιστοριογραφικό πεντάπτυχο: Προκόπιος-Μιχαήλ Ψελλός-΄Αννα Κομνηνή-Ιωάννης Κίνναμος-Γεώργιος Σφραντζής. Συμβολή για τους ιστοριογράφους και την εποχή τους'' (Θεσσαλονίκη, Ηρόδοτος, 2001, 2η έκδοση με προσθήκες, Αθήνα, Ηρόδοτος/ Μυρμιδόνες, 2012), σειρά «Βυζάντιο/ Ιστορία» –βλ. και αρ. 44
24.  (συνεργασίαBenjaminHendrickx [† 2021]): IntroducingByzantinehistory: amanualforbeginners (Paris,Hêrodotos, 2001) –ελληνικήμετάφραση.: Εισαγωγή στη βυζαντινή ιστορία(284-1461 μ.Χ.) (Θεσσαλονίκη, Αντ. Σταμούλης/ Ηρόδοτος, 2003), 2η αναθεωρημένη έκδοση(Αθήνα, Ηρόδοτος, 2008, 3η αναθεωρημένη έκδοση με βιβλιογραφικές προσθήκες της Μαρίας Λεοντσίνη, 2019), σειρά «Βυζάντιο/ Ιστορία»
26.  Δοκίμια οθωμανικής ιστορίας (Αθήνα, Παπαζήσης, 2002, 2η έκδοση με προσθήκες 2004, 3η έκδοση με νέες προσθήκες 2007)
27.  ''Στις ρίζες της οθωμανικής ιστοριογραφίας. Ιστοριογράφοι και χρονικογράφοι των 15ου-18ου αιώνων'' (Αθήνα, Ενάλιος, 2003)
28.  Οι Αλανοί του Καυκάσου και οι μεταναστεύσεις τους κατά την ύστερη αρχαιότητα και το μεσαίωνα (Αθήνα, ΄Ιδρυμα Γουλανδρή-Χορν, 2003)
29.  Ιστορία του Βυζαντίου, τόμος Γ΄: Η ύστερη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ο μεσαιωνικός Ελληνισμός, 1025-1461 μ.Χ. (Αθήνα, Πατάκης, 2004, 2η έκδοση με προσθήκες 2006, ανατύπωση 2010)
30.  Η ίδρυση της Μογγολικής Αυτοκρατορίας: ο Τζένγκις Χαν, οι επίγονοί του και ο κόσμος της Ανατολής (1206-1294 μ. Χ.) (Αθήνα, Ιωλκός, 2004, 2η έκδοση με προσθήκες, 2009), σειρά «Θέματα παγκόσμιας και ελληνικής ιστορίας & πολιτισμού» (αρ. 1)
31.  ''Γεώργιος Μανιάκης. Κατακτήσεις και υπονόμευση στο Βυζάντιο του 11ου αιώνα (1030-1043 μ.Χ.)'' (Αθήνα, Περίπλους, 2004), σειρά «Σελίδες της Ιστορίας»
32.  Οι Μεγάλοι Κομνηνοί της Τραπεζούντας και του Πόντου. Ιστορική επισκόπηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας του μικρασιατικού Ελληνισμού (1204-1461) (Αθήνα, Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, 2005), σειρά «Αρχείον Πόντου»-Παράρτημα αρ. 25 -2ηέκδοση με προσθήκες και διορθώσεις: Ιστορία της Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1204-1461) (Θεσσαλονίκη, Αφοί Κυριακίδη, 2009, 3η έκδοση με νέες προσθήκες, Θεσσαλονίκη, Δέσποινα Κυριακίδη, 2016)
33.  ''Aπό την ύστερη αρχαιότητα στο μεσαίωνα. Ιστορικά δοκίμια'' (Αθήνα, Ηρόδοτος, 2006), σειρά “Mediaevalia, Byzantina, Arabica, Islamica, Persica, TurcicaetOrientalia”
34.  (συνεργασία Νικόλαος Γ. Νικολούδης): ''Ο ύστερος μεσαιωνικός κόσμος, 11ος-16ος αι.. Βυζάντιο-μεσαιωνική Δύση-Ανατολή και Ισλάμ-Βαλκάνια και Σλάβοι. Δοκίμια και άρθρα'' (Αθήνα, Ηρόδοτος, 2007), σειρά “Mediaevalia, Byzantina, Arabica, Islamica, Persica, TurcicaetOrientalia”
35.  ''Byzantino-Normannica. The Norman capture of Italy (to A.D. 1081) and the first two Norman invasions in (A.D. 1081-1085 and 1107-1108)'' (Leuven,Peeters, 2007), σειρά “Orientalia Lovaniensia Analecta” (αρ. 165)
36.  (συνεργασία Παναγιώτης Α. Γιαννόπουλος), ''Μεσαιωνική Πελοπόννησος. Βυζάντιο-Λατινοκρατία-πρώιμη Τουρκοκρατία'' (Αθήνα, Ηρόδοτος. 2013, ετοιμάζεται 2η εμπλουτισμένη έκδοση), σειρά «Βυζαντινή ιστορία & πολιτισμός»
37.  ''Το κράτος των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1204-1461 μ.Χ.). Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία του Πόντου. Μια ευσύνοπτη ιστορική επισκόπηση'' (Αθήνα, Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, 2016, 2η έκδοση με προσθήκες, 2017, 3ηεπικαιροποιημένη έκδοση, 2022)
38.  ''The beginnings and foundation of Byzantine studies. A survey with a bibliographical appendix.'' (Athens, Hêrodotos, 2018, αναμένεται και 2ηεπικαιροποιημένη έκδοση), σειρά “University”
39.  ''Βυζαντινο - ρωσσικά. Εξήμισι αιώνες βυζαντινο - ρωσσικών σχέσεων (1ο μισό 9ου - 2ο μισό 15ου/αρχές 16ου αι. μ.Χ.) – μέρος Α΄: Το statusτης έρευνας, μέρος Β΄: Χρονολογική επισκόπηση των βυζαντινο -και μεταβυζαντινο-ρωσσικών σχέσεων'' (Θεσσαλονίκη, Αντ. Σταμούλης, 2018)
40.  ''Ο κόσμος του βυζαντινού φορολογούμενου (4ος-15ος αι.). Παράρτημα: ένας «Τιπούκειτος» της βυζαντινής οικονομίας -η συλλογική «Οικονομική ιστορία του Βυζαντίου»'' (Αθήνα, Κανάκη, 2018)
41.  (συνεργασία Ελένη Λιάντα), Βυζαντινά νομίσματα και νομισματική (4ος-15ος αιώνες) –Μια σύνοψη (Ινστιτούτο Έρευνας Βυζαντινού Πολιτισμού [Μυστράς], σειρά αυτοτελών εκδόσεων IV) (Αθήνα, Παπαζήσης, 2019).
42.  Οbservations on mines and quarries in the Byzantine Empire, with an entry on Bergbau, νέαέκδοση (Αthens, Hêrodotos, 2019), σειρά“University”
43. ''“Νο rest for the wicked” [Isaiah 48:22 & 57:21]. On Isaac DucasComnenus’ Cypriot “separatist” state” (A.D. 1184/85-1191):the last of the Cypriot revolts against Byzantium'' (Aθήνα, Παπαζήσης, 2019), σειρά“History & Civilization”/ «Ιστορία&πολιτισμός» (αρ. 1)
44.  ''Βυζαντινό ιστοριογραφικό ενδεκάπτυχο. Ζώσιμος-Προκόπιος-Θεοφάνης-Ιωάννης Σκυλίτζης και Συνεχιστής-Γεώργιος Κεδρηνός-Μιχαήλ Ψελλός-΄Αννα Κομνηνή-Ιωάννης Κίνναμος-Θεόδωρος Σκουταριώτης-Γεώργιος Σφραντζής. Συμβολή για τους ιστοριογράφους και την εποχή τους,'' νέα (3η) έκδοση με προσθήκες και βελτιώσεις (Αθήνα, Ηρόδοτος, 2019), σειρά «Βυζάντιο/ Ιστορία»
46. Bosphorus/Bosporos (Boghaz-içi) from Byzantine to Latin and Ottoman times (4th-15th centuries): Constantinople viewed from the north-east water currents … (Αthens, Hêrodotos, 2020), σειρά“University”
47.  ''Σπουδές μεσαιωνικής ιστορίας στην Ελλάδα (δυτικής Ευρώπης-Λατινοκρατίας). Μεσαιωνολόγοι: ιστορικοί ερευνητές του απώτατου και πρόσφατου παρελθόντος – Σχέδιο έκδοσης βιο-εργογραφικού λεξικού από τους Muratoriκαι Hopfστους LeGoffκαι Riley-Smith,'' 2ηεπικαιροποιημένηεκδοση με παράρτημα για τον Κάρολο Χοπφ (Αθήνα, Ηρόδοτος, 2020), σειρά «Ευρωπαϊκή ιστορία»
48. ''The Cross and the Sacred Fire. Byzantium and the Sassanids (4th-7th centuries): an overview of relations between the Eastern Graeco-Roman Empire and pre-Islamic Persia'' (Athens, Hêrodotos, 2022), σειρά“University”
49.  Για ένα νέο Βιογραφικό Λεξικό του Βυζαντίου: εισαγωγική συμβολή – τόμος Α΄ (Αθήνα, Παπαζήσης, 2022)
50.  Υστεροβυζαντινή και πρώιμη οθωμανική Θεσσαλία: το ημι-αυτόνομο βυζαντινό κρατίδιο του κεντροελλαδικού χώρου ως την οριστική τουρκική του κατάκτηση (αρχές 13ου-2ο μισό 15ου αιώνα) – Επιδρομές και εγκαταστάσεις Λατίνων, Αλβανών, Σέρβων και Οθωμανών: η δράση των Τουραχανιδών(Αθήνα, Ηρόδοτος, υπό έκδοση)
51. Τhe development and expansion of Byzantine studies (Athens, Hêrodotos, υπό ετοιμασία), σειρά“University”
52.  Βυζαντινή Φεουδαρχία: μια βιβλιογραφική επισκόπηση για το ζήτημα και για τον θεσμό της πρόνοιας (μονογραφία υπό έκδοση)
53.  Δοκίμιο για τις πηγές της ιστορίας και του πολιτισμού του Βυζαντίου (ελληνόγλωσσες και ξενόγλωσσες) και για τα βασικά γραμματολογικά τους βοηθήματα (μονογραφία υπό έκδοση)
Σαββίδης Αλέξιος
Surveyor 7
Σύνοψη
Το Surveyor 7 ήταν το πέμπτο και τελευταίο διαστημικό σκάφος του ομώνυμου προγράμματος που κατάφερε να προσσεληνωθεί ομαλά. Οι στόχοι της αποστολής ήταν:
Το διαστημικό σκάφος ήταν παρόμοιο στο σχέδιο με αυτά προηγούμενων αποστολών, έφερε όμως περισσότερο επιστημονικό εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένης και
Οι βοηθητικοί καθρέφτες χρησίμευαν στην παρατήρηση του γύρω τοπίου. Τρεις για την παρατήρηση της περιοχής κάτω από το διαστημικό σκάφος, ένας για την αποκατάσταση στερεοσκοπικής άποψης της περιοχής δειγματοληψίας, και επτά για την παρατήρηση απόθεσης σεληνιακού υλικού επάνω στο σκάφος. Το διαστημικό σκάφος προσσεληνώθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1968, στο εξωτερικό χείλος του κρατήρα Tycho. Οι παρατηρήσεις του διαστημικού σκάφους άρχισαν αμέσως μετά από την ομαλή προσσελήνωση και ολοκληρώθηκαν στις 26 Ιανουαρίου 1968, 80 ώρες μετά το ηλιοβασίλεμα. Οι παρατηρήσεις τη δεύτερη σεληνιακή ημέρα διήρκεσαν από τις 12 έως 21 Φεβρουαρίου του 1968. Οι εργασίες του διαστημικού σκάφους εκπλήρωσαν πλήρως όλους τους στόχους της αποστολής.
Την πρώτη σεληνιακή νύχτα χάλασε η μπαταρία και η περαιτέρω επαφή με την γη ήταν σποραδική. Η τελευταία επαφή με το διαστημικό σκάφος έγινε στις 20 Φεβρουαρίου 1968.
Τηλεοπτική λήψη
Η τηλεοπτική κάμερα του Surveyor 7 έφερε οπτικό σωλήνα vidicon (εφεύρεση του 1950 της εταιρείας RCA), φακούς εστιακής απόστασης 25 και 100 χιλ., κλείστρο, διάφραγμα και οπτικά πολωτικά φίλτρα. Η κάμερα ήταν προσαρμοσμένη σε σχεδόν κάθετη θέση και ήταν τοποθετημένη κάτω από έναν καθρέφτη με μοτεράκι διακριτικών βημάτων με δυνατότητα μεταβολής της γωνίας και του ύψους λήψης.
Τα πολωτικά φίλτρα είχαν σκοπό την ανίχνευση του εν μέρει γραμμικά πολωμένου φωτός που θα ανακλούσε η επιφάνεια της σελήνης. Η επιφάνεια της σελήνης φωτογραφήθηκε συστηματικά παρέχοντας πανοραμική κάλυψη 360 βαθμών οριζόντια και από περίπου +90 μοίρες άνω του οριζόντιου επιπέδου της κάμερας, μέχρι -60 μοίρες κάτω από αυτό. Η τηλεοπτική κάμερα είχε δύο μεγέθη λήψης φωτογραφιών: πλαίσιο 600 γραμμών (σάρωσης) και πλαίσιο 200 γραμμών (σάρωσης), που χρησιμοποιήθηκαν και οι δύο. Η μηχανή πλαισίου 200 γραμμών είχε ταχύτητα φωτογράφισης 61,8 δευτερόλεπτα ανά εικόνα και τις διαβίβαζε στην συχνότητα 1,2 kHz με ταχύτητα ένα πλαίσιο ανά 20 δευτερόλεπτα μέσω της πανκατευθυντικής κεραίας. Οι κάμερα πλαισίου 600 γραμμών ήτανε πιο ταχείας τεχνολογίας. Με ρυθμό 3,6 δευτερόλεπτα η μηχανή έπαιρνε φωτογραφίες πλαισίου 600 γραμμών και τις έστελνε μέσω κατευθυντικής κεραίας στη συχνότητα των 220 kHz με ταχύτητα 1 πλαίσιο ανά δευτερόλεπτο. Αν και το δυναμικό εύρος και η ευαισθησία της φωτογραφικής μηχανής ήταν ελαφρώς χαμηλότερα από τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά των φωτογραφικών μηχανών του Surveyor 6, η ανάλυση και η ποιότητα των φωτογραφιών ήταν άριστα. Στην γη οι φωτογραφίες προβάλλονταν σε οθόνη με χαμηλή ταχύτητα σάρωσης, επιστρωμένη με "αργό" φώσφορο, ώστε η μεταδιδόμενη εικόνα να αργεί να σβήσει. Η ικανότητα διατήρησης φωτοβολίας του φωσφόρου επιλέχθηκε να είναι αντίστοιχη της ταχύτητας μετάδοσης των δεδομένων. Τα δεδομένα στην συνέχεια μαγνητοσκοπήθηκαν σε ταινίες βίντεο 70 χιλιοστών.
Κατά την διάρκεια της πρώτης σεληνιακής ημέρας από τις 10 μέχρι τις 22 Ιανουαρίου του 1968 οι κάμερες του Surveyor 7 διαβίβασαν 20.961 εικόνες. Από τις 12 έως τις 14 Φεβρουαρίου, λειτούργησε μόνο η μία φωτογραφική μηχανή των 200 γραμμών σάρωσης, καθώς αυτή των 600 γραμμών είχε χάσει την ικανότητα οριζόντιας σάρωσης. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης σεληνιακής ημέρας, διαβιβάστηκαν 45 εικόνες, μέχρις ότου μια διακοπή ρεύματος στο σκάφος διέκοψε την λειτουργία των φωτογραφικών μηχανών.
Αναλυτής επιφάνειας σκέδασης άλφα
Η συσκευή ανάλυσης της επιφάνειας μέσω σκέδασης άλφα σχεδιάστηκε για να μετρήσει άμεσα την περιεκτικότητα των σημαντικότερων στοιχείων της σεληνιακής επιφάνειας. Η κατασκευή αποτελείτο από μια ραδιενεργή πηγή σωματιδίων άλφα (κιούριο 242) και δυο παράλληλα αλλά και ανεξάρτητα συστήματα καταμέτρησης φορτισμένων σωματιδίων. Το ραδιενεργό κιούριο ακτινοβολούσε σωματίδια a διαμέσου ενός ανοίγματος διαμέτρου 10 χιλιοστών στο κάτω μέρος του οργάνου όπου βρίσκονταν τα προς ανάλυση δείγματα. Το ένα από τα δύο συστήματα, που περιείχε δυο αισθητήρες, ανίχνευε το ενεργειακό φάσμα των σωματιδίων a που σκεδάζονταν από τη σεληνιακή επιφάνεια, ενώ το άλλο σύστημα, που περιείχε τέσσερις αισθητήρες, ανίχνευε το ενεργειακό φάσμα των πρωτονίων που παρήχθησαν μέσω της αντίδρασης (άλφα και πρωτόνιο) στο δείγμα του εδάφους.
Οι καταμετρητές ήταν συνδεδεμένοι με μια συσκευή ανάλυσης ύψους παλμών. Μια συστοιχία ψηφιακών ηλεκτρονικών, που βρισκόταν μέσα σε ένα διαμέρισμα του διαστημικού σκάφους, διαβίβαζε τα αποτελέσματα των αναλύσεων στη γη καθ' όλη την διάρκεια του πειράματος. Τα φάσματα περιείχαν την ποσοτική περιεκτικότητα καθ' ενός από τα σημαντικότερα στοιχεία στα δείγματα εκτός από το υδρογόνο, το ήλιο, και το λίθιο. Το πείραμα παρείχε 46 ώρες δεδομένων που συγκεντρώθηκαν από τρεις σεληνιακές μετρήσεις δειγμάτων επιφάνειας. Αυτές οι μετρήσεις ήταν σε μια ανέπαφη περιοχή της σεληνιακής επιφάνειας, έναν σεληνιακό βράχο, και μια βαθιά τομή στην σεληνιακή επιφάνεια αντιστοίχως. Τα στοιχεία λήφθηκαν κατά τη διάρκεια της πρώτης και της δεύτερης σεληνιακής ημέρας, στις 12 έως 23 Ιανουαρίου 1968, και 13 έως 20 Φεβρουαρίου 1968.
Η συσκευή δειγματοληψίας εδάφους
Η συσκευή δειγματοληψίας εδάφους ήτανε σχεδιασμένη για να διενεργήσει διάφορες μηχανικές εργασίες πάνω στο έδαφος, όπως να ξύσει την επιφάνεια, να σκάψει το έδαφος, ακόμα και να ανοίξει ανάχωμα στην επιφάνεια της σελήνης και κατόπιν να συλλέξει κάποια δείγματα εδάφους και να τα μεταφέρει, ενώ η φωτογραφικές κάμερες ήταν σε λειτουργία, έτσι ώστε οι παρατηρητές στην γη να μπορούν να κάνουν εκτιμήσεις για τις μηχανικές ιδιότητες της σεληνιακής επιφάνειας. Η συσκευή δειγματοληψίας αποτελείτο κυρίως από ένα μικρό κιβώτιο με ηλεκτρική μικρο-μηχανή λειτουργίας θυρών για να το ανοίγει και να το κλείνει και έναν βραχίονα, στον οποίο ήταν προσαρμοσμένη μια αρπάγη σε μορφή φτυαριού με ακονισμένη κόψη. Στο κάτω μέρος του, το φτυάρι έφερε ενσωματωμένους δύο ορθογώνιους πεταλοειδείς μαγνήτες.
Συνολικά εκτέλεσε δεκαέξι δοκιμές μεταφοράς δειγμάτων εδάφους, επτά εκσκαφές τάφρων και δυο κρουστικές δοκιμές. Ελευθέρωσε επίσης το όργανο σκέδασης άλφα όταν μετά την προσσελήνωση απέτυχε να επεκταθεί από μόνο του στη σεληνιακή επιφάνεια, και το μετακίνησε σε διάφορες θέσεις για την αξιολόγηση δειγμάτων, παρέχοντάς του και σκιά. Η απόδοση του ήταν άψογη καθ όλη τη διάρκεια των 36 ωρών της λειτουργίας μεταξύ 11 και 23 Ιανουαρίου το 1968. Το όργανο δέχθηκε εντολές και απάντησε στις 14 Φεβρουαρίου 1968 δείχνοντας ότι επέζησε της σεληνιακής νύχτας. Το σύστημα ηλεκτροδότησης, εντούτοις, είχε εξασθενήσει πολύ και δεν μπόρεσε να διενεργήσει οποιεσδήποτε άλλες εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Surveyor Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1968
Μανουέλ Βαλλς
Ο Μανουέλ Κάρλος Βαλλς (Manuel Carlos Valls), γεννημένος στις 13 Αυγούστου 1962 στη Βαρκελώνη της Καταλωνίας, είναι Γάλλος πολιτικός, Πρωθυπουργός της χώρας από το 2014 έως το 2016. Μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS), υπήρξε δήμαρχος του Εβρύ από το 2001 έως το 2012 και βουλευτής της πρώτης περιφέρειας της Εσόν από το 2002. Ειδικός σύμβουλος στο πλευρό του Σοσιαλιστή υποψηφίου Φρανσουά Ολλάντ στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2012, στις 16 Μαΐου του 2012 ορίζεται Υπουργός Εσωτερικών εντός της κυβέρνησης Ζαν-Μαρκ Αιρώ. Τον Απρίλιο του 2014 διορίζεται πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του Ζαν-Μαρκ Αιρώ.
Η κυβέρνηση του Μανουέλ Βαλλς παραιτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2014 και σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση.
Καταγωγή, σπουδές και οικογένεια
Γεννημένος στη Βαρκελώνη το 1962, ο Μανουέλ Βαλλς αποτελεί μια από τις σπάνιες περιπτώσεις πολιτικών, μαζί με τον Λιονέλ Λυκά, την Εβά Ζολύ ή τον Ζαν-Βενσάν Πλασέ, που να έχουν πάρει τη γαλλική υπηκοότητα μέσω πολιτογράφησης, το 1982 — δεν διαθέτει διπλή εθνικότητα, καθώς αυτή η επιλογή δεν υπήρχε ακόμα εκείνη την εποχή.
Είναι γιος του Τσάβι Βαλλς (Xavi(er) Valls), Καταλανού ζωγράφου (1923-2006), και της Λουϊζάντζελα Γκαλφέτι, με καταγωγή από την Ιταλική Ελβετία, αδερφής του αρχιτέκτονα Αουρέλιο Γκαλφέτι. Ο παππούς του, αρχισυντάκτης μιας ρεπουμπλικανικής και καθολικής εφημερίδας, έκρυψε ιερείς κυνηγημένους από τους τροτσκιστές και αναρχικούς. Ένας ξάδερφος του πατέρα του, ο Μανουέλ Βαλλς ι Γορίνα, συνέθεσε τον ύμνο της Μπαρτσελόνα, της οποίας δηλώνει ένθερμος οπαδός.
Τετράγλωσσος καθώς γνωρίζει να μιλά τα γαλλικά, τα καταλανικά, τα ισπανικά και τα ιταλικά, γνωρίζει στο πανεπιστήμιο τη Ναταλί Σουλιέ, την οποία νυμφεύεται το 1987, και με την οποία έχει τέσσερα παιδιά. Χωρισμένος, είναι παντρεμένος από την 1η Ιουλίου 2010 με τη βιολονίστα Αν Γκραβουέν, πρώτο βραβείο βιολιού και μουσικής δωματίου του Ωδείου του Παρισιού.
Ξεκίνημα στην πολιτική
Το 1980, σε ηλικία 17 ετών, προσχωρεί στο Σοσιαλιστικό Κόμμα για να υποστηρίξει τον Μισέλ Ροκάρ. Εισέρχεται στους ροκαρδιανούς κύκλους της δεύτερης αριστεράς, που αντιστέκονται εντός του PS στον Φρανσουά Μιτεράν. Στη διάρκεια των σπουδών ιστορίας του στο université Paris 1 Panthéon-Sorbonne (centre Tolbiac), προσχωρεί στο φοιτητικό συνδικάτο UNEF-ID και γίνεται σύμβουλος του Μισέλ Ροκάρ επί των φοιτητικών υποθέσεων. Καθώς δεν είναι ακόμη Γάλλος το 1981, δεν δύναται να ψηφίσει κατά τις Γαλλικές προεδρικές εκλογές 1981.
Στα τέλη του 1980, συναντά στο πανεπιστήμιο άλλους δύο ροκαρδιανούς, με τους οποίους συνδέεται με φιλία: τον Αλάν Μπαουέρ, που αργότερα γίνεται ο νονός του δεύτερου γιου του, και τον Στεφάν Φουκ.
Από το 1983 μέχρι το 1986, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Ρομπέρ Σαπουί, βουλευτή της Αρντές. Το 1988, διαδέχεται τον Ανρί Καμινσκά ως επικεφαλής του PS του Αρζαντέιγ-Μπεζόν αφότου εκλέχτηκε σε ηλικία 24 ετών στο Περιφερειακό Συμβούλιο της Ιλ-ντε-Φρανς, του οποίου γίνεται πρώτος αντιπρόεδρος το 1998.
Από το 1991 ως το 1993, είναι αναπληρωτής υπουργικός εκπρόσωπος στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 της Αλμπερβίλ. Στη συνέχεια γίνεται εθνικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος σε θέματα επικοινωνίας και πρώτος γραμματέας της ομοσπονδίας του Βαλ-ντ'Ουάζ, ενώ στη συνέχεια του ανατίθεται η θέση του υπεύθυνου επικοινωνίας και τύπου στο πολιτικό γραφείο του Λιονέλ Ζοσπέν, Πρωθυπουργού, από το 1997 ως το 2002.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1997, αποτυγχάνει στον πρώτο γύρο στην περιφέρεια του Αρζαντέιγ (πέμπτη περιφέρεια του Βαλ-ντ'Ουάζ).
Η εγκαθίδρυση στο Εβρύ και τα πρώτα βήματα στην «εθνική πολιτική σκηνή»
Ο Μανουέλ Βαλλς εκλέχτηκε δήμαρχος του Εβρύ (Εσόν) τον Μάρτιο του 2001, και στη συνέχεια βουλευτής στην Première circonscription de l'Essonne (1η περιφέρεια της Εσόν) στις 16 Ιουνίου 2002, για τη 12η κοινοβουλευτική θητεία (2002-2007). Επανεκλέγεται στις βουλευτικές εκλογές του 2007 με ποσοστό 60,12% των ψήφων. Διακρίνεται τότε για το κάλεσμα του για την επανίδρυση του PS και την αλλαγή του ονόματός του.
Το 2007, απορρίπτει πρόταση του Νικολά Σαρκοζί, νεοεκλεγέντος προέδρου της Δημοκρατίας, να συμμετάσχει στην κυβέρνηση του Φιγιόν ως ένα « άνοιγμα » προς τους Σοσιαλιστές.
Επανεκλέχτηκε δήμαρχος του Εβρύ το 2008 με ποσοστό 70,28% των ψήφων, αλλά με αποχή που άγγιζε τα 2/3 του εκλογικού πληθυσμού.
Η ζωή εντός του Σοσιαλιστικού Κόμματος : συγκρούσεις αλλά πίστη
thumb|200px|Ο Μανουέλ Βαλλς το 2009. Το 2005, στα πλαίσια του γαλλικού δημοψηφίσματος σχετικά με τη θέσπιση Ευρωπαϊκού Συντάγματος, υπερασπίζεται το « όχι ». Αλλά λίγο πριν το εσωτερικό δημοψήφισμα εντός του PS την 1η Δεκεμβρίου 2004, όπου το « ναι » επικρατεί με ποσοστό 59 %επί των ψήφων, συμμετέχει, « από συμμόρφωση προς τους εσωτερικούς κανονισμούς του κόμματος », στην εκστρατεία του PS υπέρ του « ναι ». Ψηφίζει με άλλους εκλεγέντες της αριστεράς « υπέρ » της μεταρρύθμισης του άρθρου 15 του συντάγματος δίνοντας έτσι τη δυνατότητα επικύρωσης του Συνθήκης της Λισσαβώνας (2007) στη διάρκεια του Κογκρέσου του Γαλλικού Κοινοβουλίου στις 4 Φεβρουαρίου 2008.
Στις 25 Νοεμβρίου 2008, συνεχίζοντας τις ενστάσεις επί των αποτελεσμάτων που είχαν υποθεί στο Συνέδριο της Ρενς του PS όπου υποστήριξε τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ, απαιτεί την έρευνα των δικαστικών αρχών σχετικά με τις υποψίες εκλογικής νοθείας στις ομοσπονδίες του Βορρά και της Σεν-Μαριτίμ φύλλα προσκείμενες στη Μαρτίν Ωμπρύ. Πάντως, επανερχόμενος στις 10 Σεπτεμβρίου 2009 σ' αυτή την υπόθεση, μετά τη δημοσίευση του "Hold up, arnaques et trahisons", μιας έρευνας δύο δημοσιογράφων, θεωρεί πως πρέπει να υπάρξει « αλλαγή σελίδας ».
Στις 14 Ιουλίου 2009, η πρώτη γραμματέας του κόμματος Μαρτίν Ωμπρύ δημοσιοποιεί μια ανοιχτή επιστολή στον Μανουέλ Βαλλς στις στήλες της εφημερίδας Le Parisien στην οποία του γράφει : «Αν οι θέσεις που εκφράζεις αντικατοπτρίζουν βαθιά τις σκέψεις σου, τότε θα πρέπει να αναλάβεις πλήρως την ευθύνη και να εγκαταλείψεις το Σοσιαλιστικό Κόμμα» ». Αρκετές προσωπικότητες του PS όπως ο Ζεράρ Κολόμπ, ο Ζαν-Νοέλ Γκερινί και ο Ζαν-Πιέρ Μινιάρ υποστηρίζουν τον Μανουέλ Βαλλς απέναντι στη Μαρτίν Ωμπρύ. Της απαντά στις 16 Ιουλίου πως δεν επιθυμεί να αποχωρήσει από το κόμμα και σημειώνει πως « πάντοτε σεβάστηκε, όσο κι αν μπορούσε να του κοστίσει », την επιλογή των μελών και τους εκλογικούς νόμους της κοινοβουλευτικής του ομάδας της οποίας είναι επίσης ένας εκ των ηγετών.
Στις 2 Ιανουαρίου 2011, ο Μανουέλ Βαλλς δηλώνει πως επιθυμεί να «ξεκλειδώσει τις 35 ώρες», δημιουργώντας για μια ακόμη φορά αναταραχή εντός του Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές του 2012
Στις 13 Ιουνίου 2009, ο Μανουέλ Βαλλς ανακοινώνει την πρόθεσή του να κατεβεί υποψήφιος στον σοσιαλιστικό προκριματικό γύρο του 2011 ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2012. Στις 30 Ιουνίου 2009 δημιουργεί την ομάδα «Η Αριστερά έχει ανάγκη αισιοδοξίας» (À gauche besoin d'optimisme), «δικαστικό και οικονομικό στήριγμα» για την κάθοδό του στον σοσιαλιστικό προκριματικό γύρο ενόψει των προεδρικών εκλογών. Στις 7 Ιοθυνίου 2011, επιβεβαιώνει την υποψηφιότητά του για τον σοσιαλιστικό προκριματικό γύρο.
Ο Φρανσουά Ολλάντ τον ονομάζει διευθυντή επικοινωνίας για την προεκλογική του καμπάνια ενόψει των εκλογών του 2012. Σε αυτή τη θέση-κλειδί, οργανώνει την εκστρατεία του σοσιαλιστή υποψηφίου και τον απομακρύνει από τα φώτα της δημοσιότητας, με την εντατική του παρουσία στο πλευρό του υποψηφίου να του αποφέρει το παρατσούκλι «Kommandantur».
Πολιτική ιδεολογία
Υποστηρίζει έναν πολιτικό διάλογο «οικονομικά ρεαλιστικό και απογυμνωμένο από δημαγωγία». Διακρίνεται κυρίως από πολλούς συντρόφους του εντός του PS πάνω στην ατομική του υπευθυνότητα (« Η νέα ελπίδα της οποίας πρέπει να είναι φορέας η αριστερά, είναι αυτή της αυτοπραγμάτωσης του ατόμου: να δοθεί η δυνατότητα στον καθένα να γίνει αυτό που είναι ») ή η "άρνηση της βοήθειας ".
Θεωρώντας τον εαυτό του « περισσότερο ρεφορμιστή παρά επαναστάτη », επιθυμεί « να συμφιλιώσει την αριστερά με τη φιλελεύθερη ιδεολογία ».
Οικονομική Πολιτική και Ευρωπαϊκή Ενοποίηση
Ανάμεσα στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που επιθυμεί, είναι κυρίως θετικός στη θέσπιση του « κοινωνικού ΦΠΑ », που στοχεύει κυρίως στην αύξηση του ΦΠΑ σε έναν αριθμό καταναλωτικών αγαθών γνωστών ως « μη πρώτης ανάγκης » ως αντάλλαγμα μιας φοροελάφρυνσης στον μισθολογικό τομέα (« Μια φορολογική πολιτική θα πρέπει να περάσει από μια αύξηση του ΦΠΑ. Είναι ο ΦΠΑ-ασφάλειας ή κοινωνικός που προτείνω » .)
Ζητεί επίσης την επιμήκυνση της περιόδου εισφορών για να ρυθμιστεί η ηλικία συνταξιοδότησης και "η ευθυγράμμιση των ειδικών συνταξιοδοτικών συστημάτων στο γενικότερο σύστημα ."
Το 2010, τάχθηκε υπέρ του ελέγχου των εθνικών προϋπολογισμών από την Κομισιόν, κρίνοντάς το « αναμφισβήτητα » αναγκαίο. « Στον σύγχρονο κόσμο όπως αυτός είναι, που έχει ανάγκη μεγάλων συνόλων, χρειαζόμαστε περαιτέρω ενοποίηση των οικονομικών πολιτικών μας, περισσότερη συνεννόηση, αυτό ισχύει για τη νομισματικό τομέα, ισχύει για τον τομέα του προϋπολογισμού και ισχύει για τον φορολογικό τομέα » δηλώνει.
Διεθνή Θέματα
Ερωτηθής τον Ιούλιο του 2011 σχετικά με τη συμμετοχή του σε μια συνάντηση της λέσχης Μπίλντερμπεργκ, επιβεβαίωσε πως προσκλήθηκε στην Ουάσινγκτον δυο χρόνια νωρίτερα, θεωρώντας πάντως πως αυτή η λέσχη ήταν ακόμη πολύ « ατλαντική » και πως έπρεπε να κάνει το άνοιγμα προς τον υπόλοιπο κόσμο. Παρομοίως, κρίνει πως « θα έπρεπε να υπάρχουν επίσης μεγάλες οργανώσεις της αριστεράς, πολιτικές, κοινωνικές », σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Μετανάστευση
Στο Pour en finir avec le vieux socialisme... et être enfin de gauche, δηλώνει θετικός στις « quotas » μετανάστευσης, εγκρίνει την επιμήκυνση της συνταξιοδοτικής εισφοράς στα 41 έτη με την προϋπόθεση να υπάρχει μια αποχώρηση « à la carte », σύμφωνα με το πόσο επίπονη είναι μια σταδιοδρομία, αναπολεί τις « fatwas ενάντια στα μεταλλαγμένα » και τις αντιπυρηνικές.
Δημόσια Ασφάλεια
Εκλεγμένος σε μια πόλη που γνωρίζει προβλήματα ασφαλείας, είναι οπαδός μιας σταθερής πολιτικής και είναι υπέρ της ύπαρξης δημοτικής αστυνομίας, που σε περιπτωσεις ανάγκης θα φέρει οπλισμό (σοσιαλιστικός προκριματικός του 2011). Στιγματίζει αντίθετα αυτό που αποκαλεί « την πολιτική των αριθμών » της κυβέρνησης Φιγιόν.
Κοσμικότητα
Στο La Laïcité en face, απαιτεί αναθεώρηση του νόμου του 1905 σχετικά με τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους αναφέροντας πως « κανείς δεν επιθυμεί να τον αγγίξει, αλλά παρακάμπτεται σε μόνιμη βάση. Ο καθένας ψάχνει ένα άλλοθι για να πετύχει τους στόχους του. […] Η χώρα μας λοιπόν είναι αδύνατο να γλιτώσει την αναθεώρηση ακόμη κι αν δεν πρόκειται για μια αναθεώρηση με Α. Ο νόμος μάλιστα έχει πολλές φορές τροποποιηθεί από την στιγμήπου υιοθετήθηκε. Η Δημοκρατία θα μπορούσε έτσι να βρει μια συμβολική στιγμή για να δώσει μια νέα αναπνοή στην κοσμικότητα. Πρέπει να υπάρξει μια κοινωνική αναθεώρηση της εφαρμογής της κοσμικότητας που να περάσει από κοινοβουλευτική συζήτηση. Ορίστε ένας καλός τρόπος να ξαναμπεί το κοσμικό ιδανικό στην καρδιά της γαλλικής κοινωνίας και να γίνει μια αξία που θα μπορεί να μοιράζεται ».
Το 2002, αντιτίθεται στο μαγαζί Franprix του Εβρύ που πουλά αποκλειστικά προϊόντα χαλλάλ.
Ο Μανουέλ Βαλλς, που υπήρξε Μασόνος και μέλος της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας, δηλώνει πως είναι ανενεργός εδώ και πολύ καιρό και πως έχει αποχωρήσει.
Κάνναβη
Στις 12 Οκτωβρίου 2009, ο Μανουέλ Βαλλς δηλώνει « τελείως αντίθετος » με την πρόταση αποποινικοποίησης ή νομιμοποίησης της κάνναβης που έκανε ο Ντανιέλ Βαγιάν ο οποίος στόχευε μεταξύ άλλων να στερήσει τους εμπόρους από μια πηγή εσόδων, με τον Βαλλς να επικαλείται τον κίνδυνο απώλειας των αναφορών, του τέλους των απαγορεύσεων, και πως « τα ναρκωτικά, […] πηγή της υπόγειας οικονομίας, δεν μπορούν έχουν αυτό τον τρόπο χειρισμού ».
Πολιτικές Στρατηγικές
Το καλοκαίρι του 2011, ανακοινώνει πως « άνδρες και γυναίκες όπως οι Ντομινίκ ντε Βιλπέν, Φρανσουά Μπαϊρού ή Κορίν Λεπάζ, για να μην αναφερθώ μόνο σ'αυτούς, μπορούν να αποτελέσουν μέρος, εφόσον το επιθυμούν, μιας ευρείας πλειοψηφίας ».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Καταλανοί πολιτικοί Κατηγορία:Γάλλοι υπουργοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας