cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΡΚ Στρασμπούρ
Τα καλά αποτελέσματα της ΡΚ Στρασμπούρ, ομάδας ιδιαίτερα δημοφιλούς στο κοινό της περιοχής, παρ'όλα αυτά διακόπτονται από υποβιβασμούς στην δεύτερη κατηγορία – δέκα στο σύνολο – και από συχνές αλλαγές στην διοίκηση αλλά και την τεχνική ηγεσία του συλλόγου, κάτι που δεν του επιτρέπει να έχει καλά αποτελέσματα και να σταθεροποιηθεί σε βάθος χρόνου. Ανεπαρκή αγωνιστικά αποτελέσματα οδηγούν την Ρασίνγκ το 2010 για πρώτη φορά στην Νασιονάλ, αλλιώς στην τρίτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Έναν χρόνο αργότερα, οικονομικά προβλήματα οδηγούν στον διοικητικό υποβιβασμό της ομάδας με την αφαίρεση του επαγγελματικού της καταστατικού και την υποβολή σε δικαστική ρευστοποίηση. Από τότε, η ομάδα αγωνίζεται στα εθνικά πρωταθλήματα ερασιτεχνικού επιπέδου.
Σήμα
Οι φανέλες των παικτών της ομάδας διαθέτουν σήμα από το 1920. Το πρώτο έμβλημα είχε ωοειδές σχήμα που εμπεριείχε τα αρχικά RCS με βάση την ονομασία του συλλόγου το 1919, κάτω από ένα πλαίσιο με κόκκινη διαγώνια ρίγα σε λευκό φόντο, επηρεασμένη από το έμβλημα της πόλης του Στρασβούργου. Το 1945 έκανε την εμφάνισή του το μπλε χρώμα, σε μια ασπίδα με τη μορφή ρόμβου στην οποία το ακρωνύμιο RCS ήταν εγγεγραμμένο με λευκό χρώμα πάνω σε μπλε λωρίδα. Ο πελαργός, το σύμβολο της Αλσατίας, εμφανίζεται το 1950, δύο πελαργοί που ίπτανται και τα αρχικά του συλλόγου σε φόντο με τα χρώματα της πόλης του Στρασβούργου, με τον οποίο η Ρασίνγκ κέρδισε το πρώτο της Κύπελλο στη Γαλλία το 1951. Το 1960, το σήμα περιλάμβανε την Παναγία του Στρασβούργου (Notre-Dame de Strasbourg), ένα άλλο τοπικό σύμβολο σε μπλε φόντο με λευκή λωρίδα κατά μήκος των αρχικών του συλλόγου. Το τροποποιημένο σήμα του 1971 ακολουθεί την συγχώνευση της Ρασίνγκ Κλαμπ Πιερό Βομπάν (Racing Club Pierrots Vauban) με τα αρχικά του νέου ονόματος RPSM (Racing Club Pierrots Vauban) και το κίτρινο χρώμα της Πιερό Βομπάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1906 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1906
Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου
Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου είναι μια ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία του Απόστολου Τεγόπουλου και παραγωγή Κλακ Φιλμ. Αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας "διλογίας" με θέμα τις περιπέτειες του τραγουδιστή Βασίλη Καρατζόγλου. Το πρώτο μέρος είναι η Ξεριζωμένη Γενιά, που γυρίστηκε έναν χρόνο νωρίτερα. Και τα δύο έργα είναι επικών διαστάσεων με διάρκεια τρεις ώρες περίπου το καθένα.
Πλοκή
Ένας λαϊκός τραγουδιστής, ο Βασίλης Καρατζόγλου (Νίκος Ξανθόπουλος), που συντηρεί τη μητέρα του, Φανή (Ελένη Ζαφειρίου), και την σύζυγο του, την Άννα (Άντζελα Ζήλεια), προσπαθεί να βρει και φέρει πίσω στην οικογένειά του τον πατέρα του, που χάθηκε στην καταστροφή της Σμύρνης. Από έναν γέρο στον Βόλο μαθαίνει ότι ο πατέρας του δεν πέθανε αλλά συνελήφθη από τους Τούρκους μετά την καταστροφή της Σμύρνης. Αποφασίζει να ακολουθήσει την επιστημονική αποστολή του καθηγητή Τζον Άντερσον στην Τουρκία, και εκεί ψάχνει να βρει τα ίχνη του πατέρα του σε διάφορες πόλεις. Ανακαλύπτει έναν άντρα, τον οποίο οι Τούρκοι φωνάζουν "Γκιαούρ Ντοκτόρ" ο οποίος όμως δεν είναι ο πατέρας του. Στη συνέχεια μαθαίνει ότι ο πατέρας του ήταν φυλακή με τον "Νιαζιτ Μπεη". Τυχαία βρίσκει σε ένα γλέντι δύο Έλληνες από τους οποίους μαθαίνει ότι ο "Νιαζιτ Μπέης" ζει και ενδιαφέρεται έμπρακτα για τα χαμένα ελληνόπουλα της Μ. Ασίας. Ο Βασίλης θα κάνει τα πάντα για να τον συναντήσει και να μάθει για τον πατέρα του. Εκεί στο σπίτι του "Νιαζιτ Μπέη" θα αποκαλυφθεί ότι ο πατέρας του πήρε τη θέση του Μπέη μετά από μια φωτιά στη φυλακή. Στη συνέχεια μετά από επιπλέον περιπέτειες θα η οικογένεια θα ενωθεί ξανά στην Ελλάδα.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Είναι αξιοσημείωτη η σεκάνς κατά την οποία μια αρκούδα επιτίθεται στον Νίκο Ξανθόπουλο στο δάσος. Πρόκειται όμως για τον ηθοποιό Ανέστη Βλάχο, ντυμένο αρκούδα. Αλλά στο ίδιο έργο παρουσιάζεται μια αληθινή αρκούδα, η οποία χορεύει στους ρυθμούς του ντεφιού ενός περιπλανώμενου μουσικού, που έχει πάθει αμνησία και διαμένει στην Τουρκία.
Στην ταινία ακούγονται μεταξύ άλλων τα τραγούδια «Αραμπάς περνάει», «Είσαι το παιδί μου», «Μπεκλεντίμ ντε γκελμεντίν», «Σαμπαχτάν κάλκτιμ».
Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1968-1969 και έκοψε 395.589 εισιτήρια. Ήρθε στην 12η θέση ανάμεσα σε 108 ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Απόστολου Τεγόπουλου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πάνου Κοντέλη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Κλακ Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μνημόσυνο
μικρογραφία|200px|δεξιά|Κόλλυβα. Γενικά μνημόσυνο ονομάζεται η τελετή και ακολουθία που γίνεται στη μνήμη νεκρών. Συνήθως είναι θρησκευτική και συνοδεύεται με σχετικές δεήσεις προς ανάπαυση της ψυχής τους.
Κατά άλλη εκδοχή καλείται έτσι και ο τάφος του νεκρού (μνήμα ή μνημούρι).
Θρησκευτικά μνημόσυνα
Το θρησκευτικό μνημόσυνο έχει δύο μορφές. Είτε ψάλλεται τρισάγιο στον τάφο του νεκρού είτε ψάλλεται επιμνημόσυνη δέηση στην εκκλησία μετά τη λειτουργία (συνήθως αμέσως πριν την απόλυση). Τρισάγιο γίνεται στο τριήμερο («τριήμερα») και στις εννιά ημέρες («εννιάμερα») από τον θάνατο του νεκρού (στις οποίες προσμετράται η ημέρα του θανάτου). Επιμνημόσυνη δέηση ψάλλεται στο «σαρανταήμερο» ή στα «σαράντα» (δηλαδή στις σαράντα ημέρες), στους τρεις μήνες («τρίμηνα»), στους έξι μήνες («εξάμηνα») και στο χρόνο (ετήσιο) από τον θάνατο καθώς και στα τρία χρόνια από την κηδεία όπου γίνεται και η εκταφή (αν απαιτείται). Αναγγέλεται στις εφημερίδες, αλλά και με ειδικά αγγελτήρια που επικολλούνται στην περιοχή - γειτονιά που ζούσε ο νεκρός.
Ταυτότητα Βαντερμόντε
Στην συνδυαστική, η ταυτότητα Βαντερμόντε δίνει ότι για οποιοσδήποτε φυσικούς αριθμούς  και , όπου ο διωνυμικός συντελεστής.
Παράδειγμα
Για \nu = 2, \mu = 3 και \kappa = 3, η ταυτότητα Βαντερμόντε δίνει ότι: που ισχύει καθώς
Μνημόσυνο
Ψυχοσάββατο
Στον εβδομαδιαίο λειτουργικό κύκλο, η προσευχή της Εκκλησίας κάθε Σάββατο είναι αφιερωμένη στους κεκοιμημένους, σε ανάμνηση της εις Άδη καθόδου του Χριστού κατά το Μ. Σάββατο.
Ταυτότητα Βαντερμόντε
Παράδειγμα
Ένας εναλλακτικός τρόπος να δούμε την ισότητα είναι να μετρήσουμε τους δυνατούς τρόπους να φτιάξουμε μία επιτροπή με 3 άτομα από τα συνολικά 5 άτομα (εκ των οποίων 2 είναι άνδρες και 3 γυναίκες).
Μνημόσυνο
Ψυχοσάββατο
Ψυχοσάββατο όμως θεωρείται κυρίως το Σάββατο πριν την Κυριακή των Απόκρεω και το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής, οπότε και τελούνται επίσημα μνημόσυνα της Εκκλησίας υπέρ των κεκοιμημένων "των επ' ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου, [...] ευσεβώς ορθοδόξων, βασιλέων, πατριαρχών, αρχιερέων, ιερέων, ιερομόναχων, ιεροδιακόνων, μοναχών, μοναζουσών, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προπάππων, γονέων, συζύγων, τέκνων, αδελφών και συγγενών ημών εκ των απ' αρχής και μέχρι των εσχάτων".
Ταυτότητα Βαντερμόντε
Αλγεβρική απόδειξη
Θεωρούμε το πολυώνυμο. Από το διωνυμικό θεώρημα, ο συντελεστής του x^{\kappa} είναι. Γράφοντας το p(x) ως: o όρος x^{\kappa} προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό των και  με. Συνεπώς, ο συντελεστής του x^{\kappa} δίνεται από τον άθροισμα Από το διωνυμικό θεώρημα στο αυτός ο συντελεστής είναι ίσος με, και έπεται το ζητούμενο.
Συνδυαστική απόδειξη
Μπορούμε να αποδείξουμε την ταυτότητα με την εξής ερμηνεία. Έστω ότι έχουμε \nu άνδρες και \mu γυναίκες και θέλουμε να φτιάξουμε μία επιτροπή αποτελούμενη από \kappa άτομα. Από τον συνδυαστικό ορισμό των διωνυμικών συντελεστών, υπάρχουν τρόποι να διαλέξουμε αυτά τα άτομα.
Ένας άλλος τρόπος να μετρήσουμε το πλήθος των επιτροπών είναι να μετρήσουμε τις ομάδες που έχουν άνδρες και να τις αθροίσουμε. Ξανά, από τον ορισμό των διωνυμικών συντελεστών, υπάρχουν τρόποι να διαλέξουμε τους άνδρες της επιτροπής και  τρόποι να διαλέξουμε τις γυναίκες. Επομένως, συνολικά υπάρχουν
Επειδή αυτές οι δύο τιμές μετράνε την ίδια ποσότητα, λαμβάνουμε τη ζητούμενη ταυτότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνδυαστική
Μνημόσυνο
Το Ψυχοσάββατο στη λαογραφία
Στη γιορτή των Αγ. θεοδώρων τιμούνται μαζί, οι μεγαλομάρτυρες Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων του 3ου αιώνα και Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης του 4ου αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Θεόδωρος ο Τήρων που ονομάστηκε έτσι επειδή ήταν στρατιώτης επί Διοκλητιανού στο τάγμα των Τηρώνων (νεοσύλλεκτων), κατά τη διάρκεια λιμού στην περιοχή των Ευχαΐτων της Γαλατίας, έθρεψε τον πληθυσμό μιας πόλης με κόλλυβα. Από τότε καθιερώθηκε να προσφέρονται στους ναούς, το Σάββατο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών (και Ψυχοσάββατο), κόλλυβα.
Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η καθιέρωση των κόλλυβων συνδέεται με ένα θαύμα που έκανε ο άγιος Θεόδωρος ο Τήρων επί Ιουλιανού, που ήταν αντίθετος στη νηστεία των χριστιανών. Ο αυτοκράτορας, διέταξε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης, όταν πλησίαζε η πρώτη εβδομάδα των νηστειών, να εξαφανίσουν από την αγορά κάθε είδους τρόφιμα και να αφήσουν μόνο τα ειδωλόθυτα, ώστε να αναγκαστούν οι χριστιανοί να φάνε από αυτά που προέρχονταν από τις θυσίες. Τότε ο άγιος Θεόδωρος παρουσιάστηκε ως οπτασία στον πατριάρχη Ευδόξιο και του φανέρωσε το σχέδιο του Ιουλιανού, υποδεικνύοντας του συγχρόνως να χρησιμοποιήσουν οι χριστιανοί, αντί για άλλη τροφή, κόλλυβα.
Κατόπιν, με βάση την αρχαία δοξασία ότι οι νεκροί έχουν την ικανότητα να γνωρίζουν και να προλέγουν το μέλλον, το Ψυχοσάββατο αυτό είχε συνδυαστεί από παλιά με μαντικές λαϊκές δοξασίες όπου οι ανύπαντρες νέες έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους κόλλυβα των Αγίων Θεοδώρων, πιστεύοντας ότι θα δουν στο όνειρο τους τον άντρα που θα παντρευτούν. Σε άλλη εκδοχή, αυτή η μαντική τελετή γινόταν μεσάνυχτα (που πιστευόταν πως ήταν η ώρα των νεκρών), σε ένα σταυροδρόμι.
Προέλευση
Τα μνημόσυνα είναι πανάρχαιο έθιμο. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως με δεήσεις, θυσίες και προσφορές ήταν δυνατόν να πετύχουν τη συγγνώμη των Θεών για τα αμαρτήματα των νεκρών (Ιλιάδα Ι 497). Υπήρχαν μάλιστα και ιερείς αγύρτες που επισκέπτονταν τις οικίες των πλουσίων, ισχυριζόμενοι πως είχαν από τους θεούς την εξουσία να συγχωρούν τις αμαρτίες «ζώντων και νεκρών» με κατάλληλες γι΄ αυτές ιεροτελεστίες και θυσίες (Πλάτων, Πολιτεία Β' 364).
Οι αρχαίοι Έλληνες τελούσαν μνημόσυνο την 3η, την 9η και την 30ή από της ημέρας θανάτου, καλούμενο το τελευταίο «τριακάς» όπου γινόταν και νεκρόδειπνο, καθώς και κατ’έτος κατά την επέτειο των γενεθλίων του αποθανόντος. Στο Άργος το πρώτο μνημόσυνο γινόταν υπέρ του νεκρού προς τιμή όμως του Απόλλωνα, το δε της 30ης προς τιμή του Ερμή. Γενικά σε όλο τον αρχαίο ελληνικό κόσμο τελούνταν μνημόσυνα καλούμενα «Νεκύσια» με προσφορές οίνου, ελαίου, αρωμάτων και με θυσία κόκορα ή κότας, χρώματος όμως κατά κανόνα μαύρου.
Σε αντίθεση με τους αρχαίους Έλληνες οι Εβραίοι φαίνεται πως δεν τηρούσαν παρόμοιο έθιμο. Στη Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται μόνο μια φορά παρόμοιο γεγονός στο Β' Μακκαβαίων (12, 43) όταν ο Ιούδας φέρεται πως έστειλε από λάφυρα πολέμου το χρηματικό ποσό των περίπου 2.000 δραχμών στο ναό της Ιερουσαλήμ για τέλεση μνημοσύνου "θυσίας" για τα αμαρτήματα των νεκρών Εβραίων που σκοτώθηκαν σε μάχη επειδή προς στιγμή είχαν παραπλανηθεί στην ειδωλολατρεία που γι΄ αυτόν τον λόγο και σκοτώθηκαν!.
Αντίθετα η Καθολική Εκκλησία από του 6ου αιώνος παραδέχεται στο δόγμα της το "Καθαρτήριο Πύρ" και έτσι απομακρύνθηκε των αρχών που οι Πατέρες είχαν θεσπίσει σχετικά. Από τους Βυζαντινούς χρόνους η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία τηρεί κατά παράδοση τέλεση μνημοσύνων υπέρ αναπαύσεως των νεκρών κατά τη 3η ημέρα από του θανάτου (που σχετίζεται με την Ανάσταση), την 9η, την 40η (που σχετίζεται με την Ανάληψη), στη συμπλήρωση 3 μηνών, 6 μηνών και έτους. Μετά τη συμπλήρωση έτους τελούνται μνημόσυνα υπέρ όλων των νεκρών της οικογένειας, Βασιλέων και λαϊκών κατά τον εσπερινό της Παρασκευής των Απόκρεων ενώ την Παρασκευή της Τυροφάγου μόνο για τους κληρικούς, καθώς επίσης (και για όλους) το Ψυχοσάββατο των Αγίων Θεοδώρων (α' Σάββατο Νηστειών), το Σάββατο του Λαζάρου ως και στον εσπερινό της Παρασκευής της προηγουμένης του Ψυχοσαββάτου της Πεντηκοστής (κοινώς του Ρουσαλιού).
Ειδικότερα η Εκκλησία της Ελλάδος καθόρισε επιπλέον τη Γ' Κυριακή των Νηστειών (ή Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως) ετήσιο μνημόσυνο των «υπέρ πίστεως και Πατρίδος αγωνισαμένων και πεσόντων…». Παλαιότερα είχε επίσης καθορισθεί και η 29η Αυγούστου ετήσιο μνημόσυνο για τους πεσόντες εναντίον των συμμοριτών.
Εκκλησιαστικό δίκαιο
Σύμφωνα με τους κανόνες της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας τα μνημόσυνα τελούνται από αρχιερείς (αρχιερατικά μνημόσυνα) ή ιερείς μόνο υπέρ νεκρών Χριστιανών. Απαγορεύονται ρητά σε αφορισμένους, αυτόχειρες και μονομάχους, εκτός αν μετανόησαν ειλικρινά, πριν επέλθει το τέλος, ή εάν αποδειχθεί για τους αυτόχειρες ότι ενήργησαν όχι με "σώας τας φρένας".
Άλλα μνημόσυνα
Εκτός της θρησκευτικής νεκρώσιμης ακολουθίας κάθε αναφορά σε γεγονότα της ζωής νεκρού μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μνημόσυνο, π.χ. φιλολογικό, πολιτικό, νομικό, επιστημονικό, εθνικό μνημόσυνο.
Ιδιαίτερα το «πολιτικό μνημόσυνο» χρησιμοποιείται προς αποφυγή θρησκευτικής τελετής.
Μνημόσυνο επισκόπου
Επίσης, το όνομα του επισκόπου μνημονεύεται σε όλες τις ιεροτελεστίες, τόσο κατά την εκφώνηση της Συναπτής δέησης: όσο και την εκφώνηση της Εκτενούς δέησης: Ωστόσο, στις δύο αυτές ευχές δεν ομολογείται η ταύτιση πίστεως του μνημονεύοντα με τον μνημονευόμενο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Ταφικά έθιμα Κατηγορία:Χριστιανισμός και θάνατος
Λίμνη Μπόρκολατς
Η Μπόρκολατς (σερβικά : Борковац) είναι τεχνητή λίμνη της κεντρικής Σερβίας στην περιφέρεια της Σίρμιας. Απέχει 2 χλμ. από την πόλη Ρούμα, 20 χλμ. από την Σρέμκα Μιτροβίτσα, 40 χλμ. από το Νόβι Σαντ και 60 χλμ. από το Βελιγράδι. Δημιουργήθηκε το 1972 με φράγμα στον ποταμό Μπόρκολατς και η πλήρωση της δεξαμενής με νερό κράτησε για τα επόμενα τρία χρόνια.
Περιγραφή
Η λίμνη είναι πλούσια σε ψάρια, υπάρχουν γατόψαρα, πέρκα, κυπρίνος, λευκόψαρα, χορτοφάγοι κυπρίνοι και ασημοκυπρίνοι.
Φάλαγγας
thumb|right|250px|Φάλαγγας στο Ιράν, δεκαετία του 1920 thumb|right|250px|Φάλαγγας στο Ιράν, δεκαετία του 1920
Ο φάλαγγας (ή και η φάλαγγα) είναι τύπος βασανιστηρίου και μέθοδος σωματικού σωφρονισμού, συνιστώμενο κυρίως σε αλλεπάλληλα χτυπήματα στα πέλματα των ποδιών.
Περιγραφή
Στην ελληνική γλώσσα η μέθοδος έχει λάβει ιστορικά το όνομά της από τον φάλαγγα, ένα ξύλο χοντρό και μακρύ σαν σκουπόξυλο, μήκους συνήθως ενός μέτρου. Στο ένα άκρο του υπήρχαν δυο τρύπες, από τις οποίες περνούσε ένα σχοινί. Με το σχοινί έδεναν τους αστραγάλους του τιμωρημένου / βασανιζόμενου, και το έστριβαν για να σφίξει. Στη συνέχεια, ο τιμωρημένος κρεμούνταν με τα πόδια ψηλά, έτσι ώστε με τις πλάτες να αγγίζει το χώμα, ενώ ορισμένες φορές περιγράφεται ότι όλο το σώμα αιωρείτο, με το κεφάλι πάνω από το έδαφος. Στην θέση αυτή ο τιμωρημένος δεχόταν αλλεπάλληλα χτυπήματα με ραβδί στις πατούσες. Οι πόνοι σε αυτό το σημείο του σώματος περιγράφονται ως αφόρητοι. Οι βασανισμένοι ήταν ανίκανοι να περπατήσουν ή να τρέξουν και αποτελούσαν έρμαια των «κυνηγών» τους. Η αγριότητα του βασανιστηρίου κυμαίνονταν από «απλές» ξυλιές, μέχρι την πλήρη εξουθένωση του κρεμασμένου ανάποδα ώσπου λιποθυμούσε ή πέθαινε. Μια πιο βάρβαρη παραλλαγή ήταν η επιβάρυνση του θώρακα του τιμωρημένου με έναν καθισμένο δεύτερο βασανιστή, ο οποίος με κάθε ξυλιά ανακαθόταν με ορμή στο στήθος του τιμωρημένου.
Death Proof
Το Death Proof είναι μια αμερικανική ταινία «exploitation», που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Κουέντιν Ταραντίνο. Ασχολείται με τον Κερτ Ράσελ, έναν κασκαντέρ που δολοφονεί νεαρές γυναίκες σε αγωνιστικά ατυχήματα με τη χρήση του «ανθεκτικού στον θάνατο» αυτοκίνητου κόλπων. Συνεργάστηκε με τη Ροζάριο Ντόσον, τη Βανέσα Φερλίτο, την Τζόρνταν Λαντ, τη Ρόουζ Μακ Γκάουαν, την Σίντνεϊ Ταμία Πουατιέ, την Τρέισι Τομς τη Μάρι Ελίζαμπεθ Ουίνσταντ, και την κασκαντέρ Ζόι Μπελ. Η ταινία αποτίει φόρο τιμής στις ταινίες slasher, exploitation και muscle car της δεκαετίας του 1970.
Φάλαγγας
Ιστορικό
Η φάλαγγα αξιοποιήθηκε ως μέθοδος σωφρονισμού από το οθωμανικό καθεστώς. Συνέχισε να χρησιμοποιείται ως τιμωρία στα σχολεία, αλλά και στις φυλακές. Σαν βασανιστήριο κρατουμένων επιβαλλόταν και στη ναζιστική Γερμανία (1933-1945). Στην Ελλάδα η φάλαγγα καταργήθηκε ως σχολική πρακτική το 1878, μα αξιοποιήθηκε κατά τον εμφύλιο πόλεμο (1946-1949) και επί της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974).
Death Proof
Το Death Proof κυκλοφόρησε θεατρικά στις Ηνωμένες Πολιτείες ως μέρος ενός διπλού χαρακτηριστικού με το Planet Terror του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ, υπό τον συλλογικό τίτλο Grindhouse, για να αναδημιουργήσει την εμπειρία της προβολής διπλών χαρακτηριστικών ταινίας exploitation σε ένα θέατρο «grindhouse». Οι ταινίες κυκλοφόρησαν ξεχωριστά έξω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και σε DVD, με το Death Proof να πωλείται στις ΗΠΑ στις 18 Σεπτεμβρίου 2007. Η ταινία ήταν στον κύριο ανταγωνισμό για τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Τέξας Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο
Φάλαγγας
Ιστορικό
Χρήση φάλαγγας για βασανισμό κρατουμένων έχει αναφερθεί όσον αφορά το καθεστώς των Ερυθρών Χμερ στην Καμπότζη (1975-1979), στη δικτατορία του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ (1979-2003) και στην διαβόητη φυλακή πολιτικών κρατουμένων Εβίν στο Ιράν μετά από την Ιρανική Επανάσταση (1979) μέχρι και σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Ποινές Κατηγορία:Βασανιστήρια
Μεγαλοβλαστική αναιμία
Η μεγαλοβλαστική αναιμία είναι ένα είδος αναιμίας που οφείλεται σε διαταραχές σύνθεσης DNA κατά την αιμοποίηση. Συχνότερα αίτια αποτελούν η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος, και ακολουθούν διαταραχές στο μεταβολισμό αυτών των βιταμινών, καθώς και άλλες διαταραχές σύνθεσης DNA. Εξ' αιτίας αυτών, η ωρίμανση του πυρήνα των ερυθροβλαστών καθυστερεί σε σχέση με την ανάπτυξη του κυτταροπλάσματος. Τα ώριμα ερυθροκύτταρα είναι συνήθως μεγάλα, σχήματος οβάλ, και μπορεί να περιέχουν τμήματα του πυρήνα. Η κατάσταση αυτή επηρεάζει και άλλα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα, όπως τα επιθηλιακά κύτταρα του στόματος και γλώσσας, του λεπτού εντέρου κλπ.
Έλλειψη Β12 από τις τροφές
Η βιταμίνη Β12 βρίσκεται σε τροφές αποκλειστικά ζωικής προέλευσης, όπως συκώτι, κρέας, ψάρι, αυγά, γαλακτοκομικά. Έτσι, σε αυστηρά φυτοφάγα άτομα (vegans) που καταναλώνουν μόνο φυτικές τροφές μπορεί να παρουσιαστεί έλλειψη βιταμίνης Β12. Αξίζει να σημειωθεί πως τα αυστηρά φυτοφάγα άτομα μπορούν να αναπληρώσουν το έλλειμμα βιταμίνης Β12 με συμπληρώματα διατροφής, καθώς και τρόφιμα τεχνητά εμπλουτισμένα με Β12 (φυτικά γάλατα, προϊόντα σόγιας, δημητριακά). Τα συμπληρώματα και ο εμπλουτισμός με βιταμίνη Β12 μπορεί να γίνει με μικροοργανισμούς χωρίς τη διαμεσολάβηση ζώων ή παραγώγων τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις του αίματος
Άγιος Ιωάννης Ρέντη
Ο Άγιος Ιωάννης Ρέντη είναι προάστιο του Πειραιά. Βρίσκεται βορειοανατολικά από το κέντρο του Πειραιά και νοτιοδυτικά από το κέντρο της Αθήνας, ενώ χωρίζεται στην οικιστική ζώνη, η οποία κατέχει μικρό ποσοστό της περιοχής και είναι πυκνοκατοικημένη, και στην βιομηχανική, στην οποία εδρεύουν αρκετές εταιρείες που μετατρέπουν την περιοχή σε ένα δημοφιλές εμπορικό κέντρο της μητροπολιτικής περιοχής της Αττικής. Από το 2011, αποτελεί τμήμα του Δήμου Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη.
Θέση
Η μεγαλύτερη έκτασή του χρησιμοποιείται περισσότερο από εργοστάσια, βιομηχανίες, αγορές και πολύ λιγότερο σαν τόπος κατοικίας γι'αυτό θεωρείται ως ένα από τα πιο αραιοκατοικημένα προάστια της Αττικής στο μέσο των σημαντικότερων συγκοινωνιακών κόμβων. Συνορεύει στα βόρεια με το Αιγάλεω με όριο την Λεωφόρο Πέτρου Ράλλη, ανατολικά με το Μοσχάτο, νότια με τις συνοικίες Νέο Φάληρο και Καμίνια, και δυτικά με τον δήμο Νίκαιας και την Παλαιά Κοκκινιά με όριο την Οδό Θηβών. Διασχίζεται από την Εθνική Οδό Αθηνών - Λαμίας ή Λεωφόρο Κηφισού το μεγαλύτερο τμήμα του βρίσκεται στα δυτικά, συνοριακά με τον Πειραιά εκεί βρίσκεται το κέντρο της πόλης. Διασχίζεται στο κέντρο από τις οδούς Μακρυγιάννη και Θεσσαλονίκης στην διασταύρωση τους στις εργατικές κατοικίες Ρέντη υπάρχει ο Ιερός ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου, η επιχείρηση Ψυγεία Ελλάδας με μεγάλες εκτάσεις από γήπεδα και πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής. Στο νότιο τμήμα του στα σύνορα με το Νέο Φάληρο κοντά στην Οδό Πειραιώς ο Δήμος Ρέντη είναι αρκετά πυκνοκατοικημένος εκεί βρίσκεται το κέντρο του οικισμού με σημαντικότερα σημεία την Πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου και την πλατεία Αγίου Ιωάννη Ρέντη.
Το ανατολικό τμήμα του Ρέντη ανατολικά της Εθνικής Οδού είναι χωρισμένο στα δυο : Στο νότιο τμήμα κάτω από τις γραμμές του ΟΣΕ κυριαρχεί σε μια μεγάλη έκταση (άνω των 60 στρεμμάτων) η Κεντρική Λαχαναγορά Αθηνών και στο βόρειο τμήμα πάνω από τις γραμμές του ΟΣΕ οι αθλητικές εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού.
Δημιουργία σύγχρονου οικισμού
thumb|280px|Η δημοτική αγορά του Αγ. Ιωάννη Ρέντη thumb|280px|Ιερός ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Αγίου Ιωάννη Ρέντη thumb|280px|Πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής στις Εργατικές κατοικίες Αγίου Ιωάννη Ρέντη - στο βάθος διακρίνονται τα κτίρια της επιχείρησης "Ψυγεία Ελλάδος" thumb|280px|Ιερός ναός Αγίου Ιωάννη Ρέντη στην κεντρική πλατεία του Ρέντη thumb|280px|Δημαρχείο Αγίου Ιωάννη Ρέντη thumb|280px|Πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου στο κέντρο του Ρέντη thumb|280px|Προπονητικό κέντρο της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ολυμπιακού στο Ρέντη thumb|280px|Είσοδος της κεντρικής Λαχαναγοράς Αθηνών στου Ρέντη από την οδό Κένεντι thumb|280px|Το αμαξοστάσιο του Ρέντη - πανοραμική άποψη Έχει υποστηριχθεί ότι στην αρχαιότητα βρισκόταν εκεί ο δήμος Ελαιούντος της Αρχαίας Αττικής. Η περιοχή του Αγίου Ιωάννη Ρέντη, από την προεπαναστατική περίοδο κιόλας, αποτελούσε βάση μεμονωμένων καλλιεργητών, οι οποίοι έστηναν εκεί τις μόνιμες ή προσωρινές αγροτικές οικίες τους. Λόγω της αφθονίας των υδάτων της περιοχής, η γη χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την καλλιέργεια κηπευτικών των οποίων η παραγωγή έφτασε κάποια στιγμή να αποτελεί κύρια πηγή προμήθειας για την Αθήνα και το Λεκανοπέδιο. Στους φημισμένους "λαχανόκηπους" του Ρέντη μέχρι και το 1940 καλλιεργούνταν συστηματικά τόσο χειμερινά όσο και θερινά εποχικά λαχανικά πολλών τύπων. Σε παλαιούς χάρτες της περιοχής - μετά την απελευθέρωση και μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα - η περιοχή του Ρέντη χαρτογραφείται με ποτάμια, καλλιέργειες, τενάγη, τον Ελαιώνα, αλλά δεν παρατηρούνται πουθενά έντονα οικιστικά ίχνη. Διάσπαρτα ξωκλήσια - ενταγμένα στα διάφορα κτήματα - κατακλύζουν την περιοχή, η οποία διασχίζεται εκτός από ποταμούς κι από δρόμους, όπως το δρόμο του Μοριά, δηλαδή τη σημερινή Ιερά Οδό.
Στα τέλη του 19ου αιώνα βέβαια, οι ιδιαίτερες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής είχαν ήδη αρχίσει να διαταράσσουν τον αγροτικό χαρακτήρα της περιοχής. Η γειτονική περιοχή του Ρουφ και η λεωφόρος Πειραιώς σταδιακά εκβιομηχανίζονται, ενώ τόσο η Αθήνα όσο και ο Πειραιάς "εξαπλώνονται". Στις αρχές του 20ου αιώνα, παρόλο που η περιοχή διατηρεί τον χαρακτήρα της εξοχής, υφίστανται ήδη αρκετά βιομηχανικά κτίρια. Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο θα επέλθει η πλήρης εκβιομηχάνιση της περιοχή του Ρέντη, η οποία θα κατακλυστεί από πλήθος μονάδων παραγωγής και εργοστασίων, κυρίως από τους κλάδους της ελαιουργίας, της χημικής βιομηχανίας, των κατασκευών, της υφαντουργίας, της οινοποιίας, της παγοποιίας, της βυρσοδεψίας και της βιομηχανίας τροφίμων.
Χαρακτηριστικά του κέντρου της πόλης
Κέντρο του προαστίου είναι η μεγάλη πλατεία Αγίου Ιωάννη Ρέντη λίγα μέτρα νοτιότερα από τις γραμμές του ΟΣΕ και το αμαξοστάσιο, σε αυτήν βρίσκεται η ομώνυμη μεγάλη εκκλησία, το δημαρχείο και πλήθος από καφετέριες. Η κυκλική πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου είναι η δεύτερη μεγάλη πλατεία στο κέντρο του Ρέντη περίπου 500 μέτρα νότια από την κεντρική που συνδέεται μέσω της Οδού Φλέμινγκ πολύ κοντά στην Οδό Πειραιώς. Στην διασταύρωση της πλατείας με την Φλέμινγκ βρίσκονται το 1ο - 2ο Γυμνάσιο Ρέντη, το 1ο Λύκειο Ρέντη και τα ΤΕΕ Πειραιά, πολύ κοντά στην ίδια πλατεία βρίσκονται οι Ανώτερες Σχολές Εμπορικού Ναυτικού και τα παλιά κτίρια της ΑΛΦΑ TV. Στην ευρύτερη περιοχή διοργανώνεται κάθε χρόνο στις Απόκριες το γνωστό καρναβάλι.
Η Κεντρική Λαχαναγορά του Ρέντη
Η Λαχαναγορά Ρέντη ή Κεντρική Αγορά βρίσκεται σε έκταση 60 περίπου στρεμμάτων μεταξύ της Εθνικής Οδού Αθηνών - Λαμίας, της λεωφόρου Γ.Παπανδρέου, της Οδού Τζών Κέννεντυ και των γραμμών του ΟΣΕ σε έναν τετράγωνο περιφραγμένο χώρο με πλευρές 300 μέτρα περίπου. Η ανάγκη μιας μεγάλης αγοράς που θα εξυπηρετεί ολόκληρη την Αττική δημιουργήθηκε από το 1950 επειδή οι δυο παλιότερες λαχαναγορές δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των εμπόρων. Η περιοχή του Ρέντη επελέγη βασικά λόγω της θέσης της, βρισκόταν πολύ κοντά στην διασταύρωση των δυο εθνικών δρόμων κάτι που συνέφερε το ίδιο τους εμπόρους της Πελοποννήσου και της βόρειας Ελλάδας και λόγω της μορφολογίας της περιοχής που είχε πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Στον χώρο κατασκευάστηκαν 800 μαγαζιά και τα εγκαίνια έγιναν τον Οκτώβριο του 1959.
Το αμαξοστάσιο του Ρέντη
μικρογραφία|Αμαξοστάσιο ΟΣΕ - Ρέντη Η ανάπτυξη της βιομηχανικής ζώνης του Ρέντη τα τελευταία χρόνια έχει μετατρέψει την περιοχή σε ιδιαίτερα σημαντικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας, σε συνδυασμό με τη γειτονική Λαχαναγορά.. Στον Ρέντη είναι εγκατεστημένο το Μηχανοστάσιο Αγίου Ιωάννου (ΜΑΙ) του ΟΣΕ και μεγάλος σταθμός συγκροτήσεως επιβατικών και εμπορικών αμαξοστοιχιών. Η επιβατική κίνηση εξυπηρετείται από τον ομώνυμο σταθμό του Προαστιακού της Αθήνας που συνδέει τον Πειραιά με την Χαλκίδα, ενώ το συγκρότημα είναι γνωστό με τα αρχικά του ονόματός του, ως ΑΙΡ. Το μεγάλο αμαξοστάσιο του Ρέντη, κεντρικό αμαξοστάσιο του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας (ΟΣΕ), βρίσκεται λίγο βόρεια από το κέντρο της συνοικίας, φαίνεται σήμερα με πανοραμική θέα πάνω από ψηλή γέφυρα που έχει κτισθεί πάνω στην Οδό Αγίου Ιωάννη Ρέντη. Αποτελούσε για περισσότερο από έναν αιώνα το κέντρο του σιδηροδρομικού δικτύου με την σύνδεση μεταξύ της Πελοποννήσου, της πρωτεύουσας με την κεντρική και βόρεια Ελλάδα.
Ο πρώτος σταθμός εγκαινιάστηκε το 1884 για να εξυπηρετήσει την επικοινωνία του λιμανιού του Πειραιά με την Πελοπόννησο, το 1907 συνδέθηκε με το δίκτυο των ΣΕΚ (Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους) εξυπηρετώντας την επικοινωνία με ολόκληρη την χώρα. Τα εμπορικά βαγόνια έφταναν από τον Πειραιά μέσω δυο γραμμών που διακρίνονται καθαρά σήμερα η πρώτη στο κεντρικό λιμάνι και η δεύτερη στην Δραπετσώνα. Το εμπορικό συγκοινωνιακό κέντρο έχει μεταφερθεί σήμερα στο μεγαλύτερο τμήμα του στο Μενίδι. Το επιβατικό κέντρο (ο παλιός ΟΣΕ) αντικαταστάθηκε με τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο στο τμήμα Πειραιάς - Χαλκίδα, οι εργασίες για την κατασκευή του Προαστιακού ολοκληρώθηκαν το 2007. Ο προαστιακός σταθμός του Ρέντη είναι ο τρίτος σταθμός της γραμμής μετά τον Πειραιά από όπου ξεκινά και τον σταθμό Λεύκας. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του αμαξοστασίου πολύ κοντά στην γέφυρα της Οδού Αγίου Ιωάννη Ρέντη.
Αθλητικές εγκαταστάσεις
Ο Άγιος Ιωάννης Ρέντη διαθέτει το Κλειστό Γυμναστήριο Ρέντη «Μελίνα Μερκούρη», που αποτελεί έδρα των ομάδων πετοσφαίρισης του Ολυμπιακού και είναι το μεγαλύτερο κλειστό γυμναστήριο του Πειραιά μετά το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και το Ολυμπιακό Γήπεδο Χειροσφαίρισης και Ταεκβοντό Φαλήρου, ενώ στην περιοχή βρίσκεται και το Προπονητικό Κέντρο Ρέντη, που αποτελεί τις προπονητικές εγκαταστάσεις του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού. Οι αθλητικές προπονητικές εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού βρίσκονται ανατολικά της Εθνικής Οδού Αθηνών - Λαμίας σε έναν απέραντο χώρο στα σύνορα του Δήμου Αγίου Ιωάννη Ρέντη και του Ταύρου μεταξύ των οδών Λεγάκη, Αγίας Άννας, Λεωφ. Ειρήνης, Ψαρών και Χίου στο ύψος της διασταύρωσης της Εθνικής Οδού με την Οδό Στρατηγού Μακρυγιάννη. Οι εγκαταστάσεις προϋπήρχαν πολλές δεκαετίες αλλά το υπερσύγχρονο αθλητικό κέντρο κατασκευάστηκε το 2004. Διαθέτει 3 μεγάλα γήπεδα από τα οποία το τελευταίο ολοκληρώθηκε το 2005. Τα προπονητικά γήπεδα του Ρέντη εξυπηρετούν όλες τις αθλητικές ομάδες του Ολυμπιακού με προτεραιότητα στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, διαθέτουν ξενώνα, εστιατόρια, χώρους υποδοχής, αποδυτήρια και πισίνα. Το προπονητικό κέντρο του Ρέντη φιλοξενεί επιπλέον την Ακαδημία Ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού ενώ πολλές φορές στο παρελθόν είχε συζητηθεί σοβαρά ως περιοχή δημιουργίας των νέων μεγάλων επίσημων γηπέδων της ποδοσφαιρικής ομάδας.
Επίσης, στο Ρέντη υπάρχει και το Δημοτικό Γήπεδο Ρέντη «Σταύρος Μελισσoύργος», το οποίο λειτουργεί από το 1988 και εξυπηρετεί τα σωματεία της περιοχής και την διεξαγωγή αγώνων των διοργανώσεων της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Στον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου υπάρχουν και δύο ανοιχτά γήπεδα μπάσκετ και ένα γήπεδο χαντ-μπολ.
Αποκριάτικο Καρναβάλι
Ο δήμος του Αγίου Ιωάννη Ρέντη από το 1995 φιλοξενεί κάθε χρόνο το 2ο μεγαλύτερο καρναβάλι της Αττικής μετά από αυτό του δήμου Μοσχάτου, πραγματοποιώντας παρελάσεις αρμάτων και καρναβαλιστών, παιδικές και θεατρικές εκδηλώσεις, ψυχαγωγικά παιχνίδια. Παράλληλα λειτουργεί και βιοτεχνία παρασκευής αποκριάτικων στολών τις οποίες δίνει σε διάφορους δήμους της Ελλάδας.
Δήμαρχοι
Το 1948-1949 δήμαρχος ήταν ο Μιχαήλ Σταυράκης (διορισμένος). Το 1949-1950 δήμαρχος ήταν ο Χρ. Μάλφας (διορισμένος Εισαγγ.Πειραιώς). Το 1950-1954 δήμαρχος ήταν ο Σπυρίδων Κουβερτάρης. Το 1955 (-19??) δήμαρχος ήταν ο Γεώργιος Λιανόπουλος. Το 1961-67 δήμαρχος ήταν ο Γεώργιος Δ. Λιανόπουλος (19??-1974), ο οποίος ήταν και ο πρώτος αιρετός δήμαρχος το 1968-1974. Το 1975-1978 δήμαρχος ήταν ο Παναγιώτης Κ. Κρεμμύδας. Από το 1979 ως το 1994 δήμαρχος ήταν ο Ιωάννης Γρύλλης. Δήμαρχος είναι ο Γεώργιος Ιωακειμίδης από το 1994 έως σήμερα (2021).
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη Ε
Διδασκαλείον Κορυδαλέως
Πηγές
Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα
Φυτοπαθολογία
Φυτοπαθολογία είναι η σύνθετη Γεωπονική και Βιολογική επιστήμη, που έχει ως αντικείμενο μελέτης τις ασθένειες των καλλιεργούμενων φυτών, σύνθετη λόγω του αντικειμένου της, αλλά και των απαιτήσεων της σύγχρονης Γεωργίας.
Η ταχύτατη ανάπτυξη των βιολογικών επιστημών επιβάλλει ακόμη περισσότερο τη διασύνδεση της Φυτοπαθολογίας με τις σύγχρονες επιστημονικές εξελίξεις, διότι η εμπεριστατωμένη μελέτη της Φυσιολογίας του Παρασιτισμού, δηλαδή έρευνες σχετικές με την Αλληλεπίδραση Ξενιστή-Παθογόνου, απαιτούν πλήρη γνωστική εξοικείωση με τη Φυσιολογία, Μορφολογία, Ιστολογία και Κυτταρολογία των φυτών ως και τις βασικές γνώσεις Μοριακής Βιολογίας και Βιοχημείας. Η καθοριστική συμβολή του περιβάλλοντος στην εμφάνιση, ανάπτυξη και επέκταση των παρασιτικών ασθενειών αλλά και στην εκδήλωση των μη παρασιτικών ασθενειών επιβάλλουν τη διασύνδεση της Φυτοπαθολογίας με την Αγρομετεωρολογία, Εδαφολογία, Λιπασματολογία, Διατροφή των Φυτών και άλλες συναφείς επιστήμες.
Σημασία της επιστήμης
Η σημασία της Φυτοπαθολογίας είναι μεγάλη, ως πρωταρχικού παράγοντα επιτυχούς ενασκήσεως της Γεωργίας αλλά και ως παράγοντα περιορισμού των επιπτώσεων των ασθενειών των φυτών στην ευρύτερη οικονομική δραστηριότητα μιας χώρας.
Αρχαία χρόνια
Στα αρχαία χρόνια έχουμε την εμφάνιση της έννοιας της ασθένειας που χρησιμοποιείται με τον όρο "νόσος". Μαρτυρίες υπάρχουν από τον Πλάτωνα στο Συμπόσιό του, από τον Αριστοτέλη, ο οποίος αναφέρει τις επιφυτείες σκωριάσεις ως λοιμούς των αγρών, και από το Θεόφραστο τον Ερέσιο, μαθητή του Αριστοτέλη από τη Λέσβο, που θεωρείται ο πατέρας της Βοτανικής και ο πρώτος φυτοπαθολόγος. Στα γραπτά του κείμενα υπάρχει πλήρης περιγραφή και αναφορά ασθενειών των φυτών. Αναφορές υπάρχουν επίσης στη Βίβλο και συγκεκριμένα στην Παλαιά Διαθήκη, όπως και κατά τη ρωμαϊκή εποχή από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, που ήταν μεγάλος εγκυκλοπαιδιστής.
Μεσαίωνας και μεταμεσαιωνική περίοδος
Κατά το Μεσαίωνα, έχουμε την προσφορά του Άραβα Ibn-al-Awan, ο οποίος έγραψε κείμενα σχετικά με τις ασθένειες δέντρων και της αμπέλου.
Το 1631, με την έκδοση του βιβλίου Horticultura, ο P. Lauremberg δίνει τις δικές του απόψεις πάνω στην εκδήλωση των ασθενειών. Έπειτα από την ανακάλυψη του μικροσκοπίου το 1667, βοηθήθηκε ουσιαστικά η παρατήρηση των παθογόνων μυκήτων. Στο 18ο αιώνα, πρωτοπόροι ερευνητές θεωρούνται οι: Zallinger, ο Ιταλός μυκητολόγο Αντόνιο Μιτσέλι, ο Γάλλος Tillet, ο Prevost και ο Αυστριακός Franz Unger.
Σύγχρονη εποχή
Τη σύγχρονη εποχή σηματοδότησαν επιστήμονες που έφεραν στο φως της επιστημονικής κοινότητας σημαντικές αποδείξεις και εδραίωσαν την σύγχρονη περίοδο της Φυτοπαθολογίας. Επιστήμονες όπως ο Γερμανός Χάινριχ Άντον ντε Μπάρι, εδραιωτής της μυκητολογίας, ο Λουί Παστέρ, ο Ρίχαρντ Κουν (Νόμπελ Χημείας 1938), ο Πιέρ Μιγιαρντέ, ο Αμερικάνος βοτανολόγος Τόμας Τζόναθαν Μπέριλ, ο Ιταλός Savastano, ο Άντολφ Μάγιερ, ο Ρώσος Ντιμίτρι Ιβανόφσκι, ο Ολλανδός Μαρτίνους Μπέιχερινκ, ο Γκούσταβ Κάους, ο Stahel, ο Vermeulen και ο Ιάπωνας Doi.
Η Σύγχρονη Φυτοπαθολογία εστιάζεται κυρίως στην αναζήτηση, ανάπτυξη και εφαρμογή τεχνικών και μεθόδων στη διάγνωση και στην αντιμετώπιση των ασθενειών των φυτών. Επικεντρώνεται επίσης στην περαιτέρω κατανόηση των βιοχημικών και μοριακών σχέσεων αλληλεπιδράσεως ξενιστών-παθογόνων με στόχο την εκμετάλλευση των νέων γνώσεων και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των αίτιων των ασθενειών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοτανική
Ultimate (Pet Shop Boys)
Ultimate είναι ένα άλμπουμ τύπου μεγαλύτερες επιτυχίες από τους Pet Shop Boys. Είναι το τρίτο μεγαλύτερο album τους με επιτυχίες, κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου 2010 από την δισκογραφική εταιρεία τους Parlophone. Το άλμπουμ περιείχε 18 προηγούμενα singles, σε χρονολογική σειρά, και ένα νέο τραγούδι ("Together"). Κυκλοφόρησε για τον εορτασμό 25 χρόνων από το πρώτο single της μπάντας "West End Girls" και είναι διαθέσιμο σε CD. Είναι στο νούμερο 27 στο UK Albums Chart στις 7 Νοεμβρίου 2010, με την πρώτη εβδομάδα που πουλήθικαν 8.886 αντίτυπα. Σχετικά με το European Top 100 Albums έφθασε στον αριθμό 50, στις 20 Νοεμβρίου 2010.
Το τραγούδι Together, κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου 2010 και ψηφιακά στις 29 Νοεμβρίου 2010,
Τραγούδια
Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τους Neil Tennant και Chris Lowe που δεν σημειώνεται.
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pet Shop Boys
Αμβούργο
Παρ' όλο που είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της Γερμανίας, το Αμβούργο δεν είναι παραθαλάσσιο. Το διασχίζει ο ποταμός Έλβας, ο οποίος μετά από 80 χιλιόμετρα εκβάλλει στη Βόρεια Θάλασσα. thumb|227x227px|Το λιμάνι του Αμβούργου Ο αστεροειδής 449 Αμβούργα (449 Hamburga), που ανακαλύφθηκε το 1899, πήρε το όνομά του από την πόλη αυτή.
Ιστορία
Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον πρώτο μόνιμο οικισμό που περιστοίχιζε ένα κάστρο (Burg) χτισμένο από τον αυτοκράτορα Καρλομάγνο το 808 μ.Χ. Το κάστρο κατασκευάστηκε σε στέρεο έδαφος ανάμεσα στους βάλτους μεταξύ του ποταμού Άλστερ και του ποταμού Έλβα, ως αμυντικό προπύργιο στις επιδρομές των Σλάβων. Το πρόθεμα Ham ή Hamma είναι απροσδιόριστο, όπως και η ακριβής τοποθεσία του κάστρου.
Το 834, το Αμβούργο επελέγη ως έδρα ρωμαιοκαθολικής επισκοπής, της οποίας ο πρώτος επίσκοπος, Άνσγκαρ, έμεινε γνωστός ως ο Απόστολος του Βορρά. Δύο χρόνια αργότερα, το Αμβούργο ενώθηκε με τη Βρέμη ως κοινή επισκοπική περιφέρεια. Το 1529, η πόλη υιοθέτησε τον Λουθηρανισμό και σταδιακά φιλοξένησε Διαμαρτυρόμενους πρόσφυγες από την Ολλανδία και τη Γαλλία, ενώ τον 17ο αιώνα στην πόλη βρήκαν καταφύγιο Εβραίοι από την Πορτογαλία.
Το Αμβούργο καταστράφηκε και καταλήφθηκε αρκετές φορές στην ιστορία του. Το 845, η πολίχνη των τότε 500 κατοίκων καταστράφηκε από επίθεση περίπου 600 πλοίων των Βίκινγκς, οι οποίοι ανέβηκαν τον ποταμό Έλβα από τη Βόρεια θάλασσα. Το 1030, η πόλη πυρπολήθηκε από τον βασιλιά Μιέζκο τον Β΄ Λαμπέρτ της Πολωνίας. Αντίστοιχα, ο Βάλντεμαρ ο Β΄ της Δανίας κυρίευσε το Αμβούργο το 1201 και το 1214. Το 1350, η πανώλη σκότωσε σχεδόν το 60% του πληθυσμού, ενώ μεγάλα τμήματα του κέντρου καταστράφηκαν από φωτιές με κυριότερες το 1284 και το 1842.
Το 1189, ο Φρειδερίκος Μπαρμπαρόσα χορήγησε στο Αμβούργο το καθεστώς της Αυτοκρατορικής Ελεύθερης Πόλης, καθώς και φοροαπαλλαγή για τις περιοχές από τον Έλβα μέχρι τη Βόρεια Θάλασσα. Έτσι, σύντομα η πόλη, λόγω της θέσης της κοντά στις εμπορικές διαδρομές μεταξύ της Βόρειας και της Βαλτικής θάλασσας, εξελίχθηκε σε κύριο λιμάνι για τη βόρεια Ευρώπη.
Το Αμβούργο κατέλαβε μεταξύ του 1810 και του 1814 ο Ναπολέοντας, ενώ οι Ρώσοι το κατέλαβαν το 1814.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Αμβούργο δέχθηκε βομβαρδισμούς από Αγγλικά και Αμερικανικά αεροπλάνα με εμπρηστικές βόμβες. Οι βομβαρδισμοί στοίχισαν τις ζωές περίπου 55.000 ανθρώπων και πάνω από 2.500 σπίτια και κτίρια καταστράφηκαν.
Μητροπολιτική περιοχή
Η μητροπολιτική περιοχή του Αμβούργου έχει έκταση περίπου 19.000 τετρ. χιλιόμετρα. Περιλαμβάνει, εκτός από το ομόσπονδο κρατίδιο του Αμβούργου, οκτώ νομούς του ομόσπονδου κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας και έξι νομούς του ομόσπονδου κρατιδίου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, με πόλεις όπως οι Λίμπεκ, Σβερίν και Ούτερζεν.
Κοινοβούλιο
Το Κοινοβούλιο του Αμβούργου αποτελείται από ημιαπασχολούμενα μέλη (οι βουλευτές ασκούν κανονικά τα επαγγέλματά τους) και συνέρχεται σε ολομέλεια κάθε 2 εβδομάδες.
Δήμαρχος
Πρώτος Δήμαρχος ανέλαβε τον Μάρτιο του 2018 ο Πέτερ Τσέντσερ έπειτα από την παραίτηση του Όλαφ Σολτς.
Αεροδρόμια
Βλέπε Αεροδρόμιο του Αμβούργου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος (ύπατος το 232 π.Χ.)
Ο Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος, λατιν.: Marcus Aemilius Lepidus (απεβ. το 216 π.Χ.) ήταν ο Ρωμαίος ύπατος (consul) για το 232 π.Χ., και σύμφωνα με τον Λίβιο υπηρέτησε και πάλι ως αναπληρωτής ύπατος (suffect consul), πιθανότατα το 221.
Βιογραφία
Υπηρέτησε επίσης κάποτε ως οιωνοσκόπος (augur).
Σύμφωνα με τον Λίβιο, το 218 π.Χ., στην έναρξη του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου, βρισκόταν στη Σικελία και υπηρετούσε ως αντιπραίτωρ (propraetor).
Aπεβίωσε το 216.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Γένος Αιμιλίων
Διδασκαλείον Βενιζέλων
Το Διδασκαλείο Βενιζέλων ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Αθήνα από τον 17ο αιώνα. Ιδρυτής του ήταν ο Άγγελος Βενιζέλος, λόγιος κληρικός. Φαίνεται ότι δίδαξε και στην Αθήνα μετά την επάνοδό του από τη Βενετία. Άλλος δάσκαλος ήταν ο Δημήτριος Βενιζέλος, ο οποίος δίδαξε πριν φύγει για τη Ζάκυνθο το 1675, και είχε τρεις μαθητές.
Πηγές
Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα
Σαμπίνο Αράνα
Ο Σαμπίνο Αράνα Γκοΐρι (Αμπάντο, Βισκαΐα, 1865-Πεδερνάλες, Βισκαΐα, 1903) ήταν Βάσκος πολιτικός και συγγραφέας, ιδρυτής του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος και κύριος ιδεολόγος και μορφή του βασκικού εθνικισμού.
Βιογραφία
Γόνος οκογένειας Καρλιστών, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τις πανεπιστημιακές του σπουδές στη Βαρκελώνη και από το 1882 αφιερώθηκε στη μελέτη της βασκικής γλώσσας, ιστορίας και νομοθεσίας. Το 1892 εξέδοσε το δοκίμιο Bizkaya por su independencia, το ιδρυτικό κείμενο του βασκικού εθνικισμού όπου γινόταν αναφορά σε τέσσερις μάχες (φανταστικές και πραγματικές) όπου η Βασκονία αντιμετώπισε την Καστίλη. Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία με τον δημόσιο λόγο του στο Λαρασάμπαλ με κοινό υποστηρικτές των παραδοσιακών βασκικών νόμων, στιγμή που υιοθέτησε το σύνθημα Jaungoikua eta Lagi-Zarra (Θεός και Παλαιός Νόμος) ως περίληψη των ιδεών του (υπέρ του ρωμαιοκαθολικισμού και των παραδοσιακών βασκικών νόμων). Ίδρυσε διάφορες εφημερίδες και το πολιτισμικό κέντρο Euskeldun Batzokija και το 1895 το Βασκικό Εθνικιστικό Κόμμα, του οποίου υπήρξε πρόεδρος μέχρι το 1903.
Κύριος παράγοντας της ωρίμανσης των εθνικιστικών ιδεών του Αράνα υπήρξε η εισροή μεγάλου αριθμού μη βασκόφωνων μεταναστών στη Χώρα των Βάσκων που ανέτρεψε την παραδοσιακή κοινωνική δομή της Βασκονίας και οι πρόσφατοι Καρλικοί Πόλεμοι που είχαν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό των παραδοσιακών βασκικών νόμων από τη, φιλελεύθερα διακείμενη, ισπανική μοναρχία. Ο εθνικισμός του Αράνα στάθηκε ενάντια του φιλελεύθερου ισπανικού κράτους, του εκβιομηχανισμού, των ιδεών του σοσιαλισμού και της οποιασδήποτε απομάκρυνσης από τις παραδοσιακές αξίες της περιοχής και την καθολική εκκλησία και βλέποντας στο βασκικό έθνος (Euzkadi) ένα ρομαντικού τύπου υποκείμενο. Το 1898 εκλέχθηκε σύμβουλος στο επαρχιακό συμβούλιο της Βισκαΐας, υιοθετώντας πιο φιλελεύθερες ιδέες όπως την αποδοχή του εκβιομηχανισμού και την απόρριψη της ανεξαρτησίας της Βασκονίας προωθώντας ένα πιο ρεζιοναλιστικό προφίλ αντίστοιχο της Ρεζιοναλιστικής Λίγας της Καταλονίας. Απεβίωσε στην ηλικία των 38 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βάσκοι Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί Κατηγορία:Βασκικός εθνικισμός Κατηγορία:Εθνικιστές
Νίκος Λυμπερόπουλος
Ο Νίκος Λυμπερόπουλος (Φιλιατρά, 4 Αυγούστου 1975) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής. Τον Δεκέμβριο του 2007 ψηφίστηκε από τον ΠΣΑΠ ως ο καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής (Σούπερ Λιγκ) της περιόδου 2006-07.
Σε συλλογικό επίπεδο
Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην Εράνη Φιλιατρών με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας, αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική, όπου πήρε το πρωτάθλημα του ομίλου και προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Καλαμάτα, με την οποία ανέβηκε στην Α΄ Εθνική.
Παράλληλα, αγωνιζόταν στις εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων και κίνησε το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού, στον οποίο μεταγράφηκε το 1997 και αγωνίστηκε με μεγάλη επιτυχία για επτά χρόνια στην Ελλάδα και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, έχοντας 186 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλήματος και 72 τέρματα.
Το 2004 αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό και επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η ΑΕΚ, όπου παρέμεινε τα επόμενα πέντε χρόνια με απολογισμό 141 συμμετοχές και 67 τέρματα στο πρωτάθλημα.
Το 2003 (με τον Παναθηναϊκό) και το 2007 (με την ΑΕΚ) αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.
Στις 13 Ιουλίου 2008 ανακοινώθηκε ότι ο Λυμπερόπουλος θα συνεχίσει την καριέρα του στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο. Στην πρώτη του περίοδο εκεί αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας με 9 τέρματα στο πρωτάθλημα και 1 στο κύπελλο Γερμανίας.
Στις 2 Ιουνίου 2010 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο στην ΑΕΚ, στην οποία παρέμεινε ακόμη μία περίοδο, μέχρι το 2012, όταν και αποφάσισε να εγκαταλείψει την ενεργό δράση.
Στις εθνικές ομάδες
Στις 24 Ιανουαρίου 1996 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Ανδρών, στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον του Ισραήλ (2-1), ενώ σημείωσε το πρώτο του τέρμα στις 15 Οκτωβρίου 1998 απέναντι στη Γεωργία (3-0).
Υπήρξε βασικό στέλεχος της Ελλάδας ως το 2009, όταν αποφάσισε να αποχωρήσει. Τον Οκτώβριο του 2010 όμως επέστρεψε όταν κλήθηκε ξανά από τον νέο ομοσπονδιακό προπονητή Φερνάντο Σάντος. Η τελευταία του συμμετοχή ήταν στον αγώνα των προημιτελικών του Euro 2012 εναντίον της Γερμανίας, ενώ το τελευταίο του τέρμα σημειώθηκε σε φιλικό αγώνα απέναντι στην Ουγγαρία. Με την Ελλάδα πέτυχε 13 τέρματα σε 76 συνολικά εμφανίσεις, καταλαμβάνοντας έτσι τη δέκατη θέση στον σχετικό πίνακα με τους σκόρερ όλων των εποχών.
Υπήρξε βασικό στέλεχος και της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.
Το 1997 κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1997 με την εθνική Ενόπλων στην Τεχεράνη πετυχαίνοντας το νικητήριο τέρμα του τελικού, ενώ αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της ελληνικής ομάδας.
Καριέρα τεχνικού διευθυντή
Το καλοκαίρι του 2013 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του ως τεχνικού διευθυντή στην ΑΕΚ, θέση από την οποία αποχώρησε έναν χρόνο αργότερα, τον Ιούνιο του 2014.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2017 ανέλαβε για δεύτερη φορά χρέη τεχνικού διευθυντή στην ΑΕΚ. Τον Αύγουστο του 2019 ολοκληρώθηκε και η δεύτερη θητεία του ως τεχνικός διευθυντής της ΑΕΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Πένυ Αγοραστού
Η Πένυ Αγοραστού (Αθήνα, 18 Ιουλίου 1989) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Η Πένυ Αγοραστού γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1989 στην Αθήνα, Με καταγωγή από την Καλλονή της Λέσβου και είναι ηθοποιός. Είναι Απόφοιτος της Ανώτατης δραματικής σχολής «Μοντέρνοι Καιροί» (2007-2010), και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής με τη μέθοδο Στανισλάφσκι από την Έλενα Φιλίποβα. Επίσης, παρακολούθησε σεμινάρια δημοσιογραφίας-τηλεπαρουσίασης και αρχισυνταξίας του ομίλου Monitor-Group της Ζήνας Κουτσελίνη.Στην τηλεόραση την είδαμε για πρώτη φορά το 2009, όταν έκανε καλλιτεχνικό ρεπορτάζ στον τηλεοπτικό σταθμό Alter. Το 2013 έκανε guest εμφάνιση στην πρωινή εκπομπή του MEGA "Το Πρωινό Μου" με τη Φαίη Σκορδά και τον Γιώργο Λιάγκα. Το ντεμπούτο της ως ηθοποιός το έκανε το 2014, στην σειρά του Alpha "To Σόι Σου (2014)", σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα. Το 2015, συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη "Εθνική Ελλάδος", στο ρόλο της δημοσιογράφου, και έπαιξε στα επεισόδια «Φωτιά» και «Τα Σκυλιά» της σειράς θρίλερ του Alpha "10η Εντολή", σε σκηνοθεσία Πάνου Κοκκινόπουλου.Απο το 2017 μέχρι σήμερα συμμετέχει στην καθημερινή σειρά έλα στη θέση μου υποδύοντας τον ρόλο της Λατάνιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μάθημα Σολφέζ (τραγούδι)
Το Μάθημα Σολφέζ ήταν η ελληνική συμμετοχή στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 1977, ερμηνευμένο στα ελληνικά από τους Πασχάλη, Μαριάννα, Ρόμπερτ & Μπέσσυ ή κατά κόσμον Πασχάλης Αρβανιτίδης, Μαριάννα Τόλη, Ρόμπερτ Ουίλιαμς (γεννημένος στην Ελλάδα από Βρετανούς γονείς) και Μπέσσυ Αργυράκη. Και οι τέσσερις καλλιτέχνες ακολουθούσαν σόλο καριέρα πριν από την είσοδό τους στο Διαγωνισμό. Η μουσική γράφτηκε από τον Γιώργο Χατζηνάσιο και οι στίχοι ήταν της Σέβης Τηλιακού.
Το τραγούδι ερμηνεύτηκε δέκατο κατά σειρά εμφάνισης εκείνη τη βραδιά (μετά τους Λίνσεϊ ντε Πωλ & Μάικ Μόραν του Ηνωμένου Βασιλείου με το "Rock Bottom" και πριν τους Ilanit του Ισραήλ με το "Ahava Hi Shir Lishnayim"). Στο τέλος της ψηφοφορίας έλαβε 92 πόντους, τερματίζοντας στην 5η θέση στον αγώνα ανάμεσα σε 18 χώρες (αν και είχαν υπάρξει προηγουμένως έντονες προσδοκίες ότι αυτό ειδικά το τραγούδι θα μπορούσε να κερδίσει τον διαγωνισμό και η 5η θέση προκάλεσε τότε απογοήτευση). Αυτή θα ήταν η καλύτερη εμφάνιση της Ελλάδας στον Διαγωνισμό μέχρι το, όταν η Κλεοπάτρα τερμάτισε επίσης 5η με το "Όλου του Κόσμου η Ελπίδα".
Όπως υποδηλώνει ο τίτλος, το τραγούδι διαθέτει αρκετούς μουσικούς όρους, με τους τραγουδιστές να εκφράζουν τη μεγάλη τους αγάπη για την πειθαρχία και τον ισχυρισμό τους ότι μπορεί να χρησιμεύσει ως ενοποιητικός πράκτορας στον κόσμο.
Στην ελληνική συμμετοχή στο Διαγωνισμό του 1978 ακολούθησε η Τάνια Τσανακλίδου με το "Τσάρλι Τσάπλιν".