cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Ντα Βίντσι)
Περιγραφή
Η Παναγία είναι ντυμένη σε κόκκινο που συμβολίζει Τα Πάθη του Χριστού και με μπλε που συμβολίζει το βασιλικό γένος. Τα μαλλιά της είναι λιτά. Ο καλλιτέχνης εγκαταλείπει τα κοριτσίστικα χτενίσματα με τις πλεξούδες που στόλιζαν τις πρώτες Παναγίες του όπως την Παναγία Μπενουά.
Η τεράστιας σημασίας λεπτομέρεια που χαρακτηρίζει το έργο είναι το ότι το χέρι της Παναγίας είναι ιδιαίτερα μακρύ και δυσανάλογο σε σχέση με το σώμα της. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι προοπτικά το έργο πάσχει. Στην πραγματικότητα όμως δεν πρόκειται για κάποιος λάθος του Ντα Βίντσι. Ο πίνακας επρόκειτο να τοποθετηθεί σε σημείο όπου ο θεατής θα μπορούσε να τον δει μόνο από δεξιά. Βλέποντας τον πίνακα από δεξιά το χέρι της Παναγίας όχι απλώς δεν φαίνεται μεγαλύτερο αλλά αντιθέτως έχει και τη σωστή διάσταση. Πρόκειται για το φαινόμενο της Αναμόρφωσης.
Στο έργο ετούτο διακρίνουμε το πινέλο πολλών καλλιτεχνών. Μέχρι στις αρχές του 19ου αιώνα συγκαταλέγονταν στα έργα του Ντομένικο Γκιρλαντάιο (Domenico Ghirlandaio). Σήμερα ξέρουμε ότι είναι ένα από τα πρώτα έργα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, στο οποίο συνείσφεραν και ο Αντρέα ντελ Βερρόκκιο (Andrea del Verrocchio) και κάποιος άλλος άγνωστος καλλιτέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Λεονάρντο ντα Βίντσι Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής Κατηγορία:Εκθέματα της Πινακοθήκης Ουφίτσι (Φλωρεντία)
Οδοντόβουρτσα
Η οδοντόβουρτσα είναι μια μικρή βούρτσα που χρησιμεύει για τον καθαρισμό των δοντιών.
Είδη
Η οδοντόβουρτσα βγαίνει σε διάφορα είδη. Υπάρχουν 3 κατηγορίες σχετικά με την σκληρότητα της βούρτσας:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόντια Κατηγορία:Υγιεινή
Δήμος Ρουτσίρο
Ο Δήμος Ρουτσίρο είναι ένας δήμος της Ρουάντα. Ανήκει στην Δυτική Επαρχία. Η πρωτεύουσά του είναι η Ρουτσίρο.
Κοινότητες
Ο Δήμος Ρουτσίρο διαιρείται σε 13 κοινότητες:
Δείτε επίσης
ρ Κατηγορία:Δυτική Ρουάντα
Novel 729
Ο Novel 729 είναι έλληνας ραπερ από την Αθήνα. Ξεκίνησε το 2016 και ένα χρόνο μετά (2017) κυκλοφόρησε τον δίσκο Πτώση. Δύο χρόνια μετά (2019) κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Καταφύγιο" με στίχο από τα προσωπικά του βιώματα. Έχει κυκλοφορήσει 2 δίσκους. Ασχολείται με το Boom bap. Έχει κάνει λάιβ και περιοδίες σε όλη την Ελλάδα και στην Κύπρο. Κατά καιρούς Έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες όπως οι Λόγος Τιμής καιο Lobo. Συνεργάζεται με παραγωγούς όπως ο Lobo, ο Sativa (από τους Λόγος Τιμής) και άλλοι.
Όπως έχει δηλώσει ο ιδιος στη σελίδα του στο facebook
Το 729 σημαινει "Νοημα στην Πτωση" Πιο αναλυτικά: αν υποθέσουμε πως κάποιος βρίσκεται σε μια ψυχολογική κατάσταση 7 (στα δέκα), και κάτι συμβέι στη ζωή του που τον ρίξει, ας πούμε στο 2, τότε γεννιέται άμεσα μια ευκαιρία για εκείνον. Αυτός ο άνθρωπος βιώνει μια κρίση. Στην κινέζικη γραφή η λέξη “κρίση” αποτελείται από 2 ιδεογράμματα. Ένα που συμβολίζει τον Κίνδυνο, και άλλο ένα που συμβολίζει την Ευκαιρία. Αν λοιπόν αυτός ο άνθρωπος μπορέσει να βρει νόημα στην πτώση του, κέρδισε την ευκαιρία να μάθει κάτι ουσιαστικό, που όταν ξανασηκωθεί δεν θα τον πάει πάλι πίσω στο 7, αλλά στο 9, γιατί θα έχει πάρει και το 2 μαζί του. Με λίγα λόγια: να σηκώνεσαι πιο δυνατός από ότι ήσουν γιατί μπόρεσες να βρεις νόημα στα δύσκολα.
Αστεροειδής γλυκάνισος
Το άνισο το αστεροειδές, ή Ιλλίκιον το γνήσιον (Illicium verum), είναι ένα μεσαίου μεγέθους αυτόχθονο αειθαλές δέντρο, από το βορειοανατολικό Βιετνάμ και τη νοτιοδυτική Κίνα. Είναι μπαχαρικό που μοιάζει πολύ στη γεύση, με τον γλυκάνισο, ο οποίος λαμβάνεται από το αστεροειδούς σχήματος περικάρπιο (pericarp) των καρπών του Illicium velum τα οποία συλλέγονται λίγο πριν την ωρίμανση. Το έλαιο από το αστεροειδές γλυκάνισο είναι ένα άκρως αρωματικό έλαιο, το οποίο χρησιμοποιείται στη μαγειρική, αρωματοποιΐα, στα σαπούνια, τις οδοντόκρεμες, τα στοματικά διαλύματα και τις δερματικές κρέμες. Περίπου το 90% της παγκόσμιας καλλιέργειας αστέρα γλυκάνισου χρησιμοποιείται για την εξαγωγή του σικιμικού οξέος, ένα χημικό ενδιάμεσο που χρησιμοποιείται στη σύνθεση της οσελταμιβίρης.
Ονοματολογία
thumb|left|250px|Η οπισθία πλευρά του καρπού. Κοινώς αποκαλείται αστεροειδής γλυκάνισος ή το αστεροειδές άνισο (star anise), αστεροειδής σπόρος γλυκάνισου (star anise seed), Κινεζικός αστεροειδής γλυκάνισος (Chinese star anise) ή badiam.
Το Ιλλίκιο (Illicium), προέρχεται από το Λατινικό illicio, που σημαίνει «δελεάζω». Ο Π. Γεννάδιος στο φυτολογικό του λεξικό ονομάζει το γένος «Θέλκτρον». Στα Περσικά, το άνισο το αστεροειδές, καλείται بادیان|بادیان bādiyān (μπαντιάν), εξ ου και η Γαλλική του ονομασία badiane. Στην Ινδία, ονομάζεται badian ή phoolchakri και στο Πακιστάν, ονομάζεται badian.
Χρήσεις
thumb|right|250px|Πινάκιο από τον François-Pierre Chaumeton (1833) Flore Medicale.
Μαγειρική χρήση
Το άνισο το αστεροειδές περιέχει ανηθόλη (anethole), το ίδιο συστατικό που δίνει στον άσχετο γλυκάνισο το άρωμά του. Πρόσφατα, το αστεροειδές άνισο έχει τεθεί σε χρήση στο Δυτικό Κόσμο ως ένα λιγότερο δαπανηρό υποκατάστατο γλυκάνισου στο ψήσιμο, καθώς και για την παραγωγή λικέρ, πιο ευδιάκριτα στην παραγωγή του λικέρ Galliano. Επίσης, χρησιμοποιείται για την παραγωγή του sambuca, pastis και πολλών τύπων από αψέντι. Το άνισο το αστεροειδές, ενισχύει τη γεύση του κρέατος. Χρησιμοποιείται ως καρύκευμα κατά την προετοιμασία του biryani και του Μασάλα (τσάι) σε ολόκληρη την Ινδική υποήπειρο. Χρησιμοποιείται ευρέως στην Κινεζική κουζίνα καθώς και στην Ινδική κουζίνα, όπου είναι το κύριο συστατικό του γκαράμ μασάλα και στις κουζίνες της Μαλαισίας και της Ινδονησίας. Καλλιεργείται ευρέως, για εμπορική χρήση στην Κίνα, Ινδία και τις περισσότερες άλλες χώρες της Ασίας. Το άνισο το αστεροειδές, είναι ένα συστατικό του παραδοσιακού μείγματος πέντε καρυκευμάτων, της Κινεζικής μαγειρικής. Είναι επίσης, ένα σημαντικό συστατικό στην παραγωγή του phở, μια Βιετναμέζικη σούπα μανέστρα. Χρησιμοποιείται επίσης, στην Γαλλική συνταγή του θερμού κρασιού: που ονομάζεται vin chaud (ζεστός οίνος).
Φαρμακευτική χρήση
thumb|200px|left|Φιάλη του Ιταλικού Sambuca. thumb|200px|left|Φιάλη του Γαλλικού Pastis, μαζί με δυο ποτήρια γεμάτα από το ποτό. Ο αστεροειδής γλυκάνισος, είναι η κύρια πηγή της χημικής ένωσης του σικιμικού οξέος, τον βασικό πρόδρομο στη φαρμακευτική σύνθεση του αντι-γριπικού φαρμάκου οσελταμιβίρη (Tamiflu). Το σικιμικό οξύ παράγεται από τους περισσότερους αυτοτροφικούς οργανισμούς και ενώ μπορεί να ληφθεί σε εμπορικές ποσότητες από αλλού, ο αστεροειδής γλυκάνισος παραμένει η συνήθης βιομηχανική πηγή. Το 2005, προκλήθηκε μια προσωρινή έλλειψη του αστεροειδή γλυκάνισου, από τη χρήση του στην παραγωγή Tamiflu. Αργότερα εκείνο το έτος, ανακαλύφθηκε μία μέθοδος για την παραγωγή του σικιμικού οξέος, χρησιμοποιώντας βακτήρια. Τώρα η Roche, αντλεί μερικές από τις πρώτες ύλες που χρειάζεται, από τη ζύμωση των βακτηριδίων E. coli. Το ξέσπασμα της γρίπης των χοίρων το 2009, οδήγησε σε μια άλλη σειρά από ελλείψεις, καθώς χτίζονταν από τον κόσμο τα αποθέματα του Tamiflu, στέλνοντας έτσι τις τιμές στα ύψη.
Ο αστεροειδής γλυκάνισος, καλλιεργείται σε τέσσερις επαρχίες της Κίνας και η συγκομιδή του γίνεται μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου. Επίσης, βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Νέας Νότιας Ουαλίας. Το σικιμικό οξύ, εκχυλίζεται από τους σπόρους, με μια διαδικασία παρασκευής 10 σταδίων, η οποία διαρκεί ένα έτος.
Στην παραδοσιακή Κινεζική ιατρική, το άνισο το αστεροειδές θεωρείται ένα θερμό και κινούμενο βότανο και προορίζεται να συνδράμει για την ανακούφιση από την κρύα-στασιμότητα στο Zhōng jiāo (中焦 - middle jiao).
Ο Ιαπωνικός αστεροειδής γλυκάνισος (Japanese star anise - Illicium anisatum), ένα παρόμοιο δέντρο στην Ιαπωνία, είναι ιδιαιτέρως τοξικό και μη βρώσιμο, αντιθέτως, καίεται ως θυμίαμα. Περιπτώσεις ασθενείας, συμπεριλαμβανομένων "σοβαρών νευρολογικών επιπτώσεων, όπως επιληπτικές κρίσεις", οι οποίες αναφέρθηκαν μετά τη χρήση τσαγιού από αστεροειδή γλυκάνισο, μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της σκόπιμης από οικονομικής άποψης κινούμενης νόθευσης, με αυτό το είδος. Ο Ιαπωνικός αστεροειδής γλυκάνισος, περιέχει anisatin, ο οποίος προκαλεί σοβαρές φλεγμονές στο ουροποιητικό σύστημα των νεφρών και τα όργανα του πεπτικού συστήματος. Η τοξικότητα του I. anisatum, επίσης γνωστή και ως «shikimi», προκαλείται από τις δραστικές νευροτοξίνες των anisatin, neoanisatin και pseudoanisatin, οι οποίοι είναι μη ανταγωνιστικοί ανταγωνιστές των υποδοχέων GABA.
Διαφοροποίηση με άλλα είδη
Οι Joshi et al. έχουν χρησιμοποιήσει μικροσκόπια φθορισμού και αέρια χρωματογραφία για τη διάκριση των ειδών, ενώ οι Lederer et al. χρησιμοποίησαν χρωματογραφία λεπτής στιβάδας με HPLC-MS/MS.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας Κατηγορία:Χλωρίδα του Βιετνάμ Κατηγορία:Δασικά μη-ξυλείας προϊόντα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Τζέμινι 9Α
Το Τζέμινι 9Α (επίσημα Gemini IX-A) ήταν μία επανδρωμένη διαστημική πτήση του προγράμματος Τζέμινι της NASA, που πραγματοποιήθηκε το 1966.
Το Τζέμινι 9 εκτοξεύθηκε στις 6 Ιουνίου του 1966 από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι με πλήρωμα τους αστροναύτες Τόμας Στάφορντ και Γιουτζίν Σέρναν. Κατά τη διάρκεια της αποστολής εμφανίστηκαν τεχνικά προβλήματα σχετικά με τη σύνδεση των διαστημοπλοίων, καθώς το Τζέμινι 9 απέτυχε να συνδεθεί με το μη επανδρωμένο ATDA. Τα προβλήματα, πάντως, δεν εμπόδισαν τον Γιουτζίν Σέρναν να κάνει μία δίωρη βόλτα στο διαστημικό κενό. Στη συνέχεια, οι δύο αστροναύτες προσθαλασσώθηκαν με ασφάλεια.
Παραπομπές
09Α Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1966
Επαρχία Ντούζτζε
Η επαρχία Ντούζτζε είναι επαρχία της βορειοδυτικής Τουρκίας στην περιοχή Μαύρης Θάλασσας. Βρίσκεται ανατολικά της επαρχίας Σαγγάριου. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 3.641 τ.χλμ και ο πληθυσμός της είναι 329.321 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Ντούζτζε μια πόλη με πληθυσμό 125.240 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντούζτζε
Ισλαμικό Κάιρο
Το Ισλαμικό Κάιρο είναι τμήμα του κεντρικού Καΐρου γνωστό για τα ιστορικής σημασίας τζαμιά του, καθώς και άλλα Ισλαμικά μνημεία. Επιβλέπεται από το Φρούριο του Καΐρου.
Ιστορία
Η Αίγυπτος κατακτήθηκε από Άραβες Μουσουλμάνους υπό τον Αμρ ιμπν αλ-Ας το 641. Η Αλεξάνδρεια ήταν, εκείνη την περίοδο, πρωτεύουσα της Αιγύπτου. Ωστόσο, παρά το γεγονός πως οι Άραβες θαύμαζαν την αίγλη και τον πλούτο της Αλεξάνδρειας, επέλεξαν να ιδρύσουν νέα πρωτεύουσα στην ανατολική όχθη του Νείλου. Η συγκεκριμένη τοποθεσία δεν χωριζόταν μέσω υδάτινων οδών από την Μεδίνα, τότε κατοικία του Χαλίφη. Εκεί, ανεγέρθηκε το Αμρ ιμπν αλ-Ας Τζαμί, το οποίο και ήταν το πρώτο τζαμί που ανεγέρθηκε στην Αφρική. Ύστεροι μονάρχες ανήγειραν επιπλέον τζαμιά και παλάτια στην περιοχή περιμετρικά του Αμρ Τζαμί.
Το Ισλαμικό Κάιρο, επίσης αναφερόμενο ως Μεσαιωνικό Κάιρο ή Φατιμιδικό Κάιρο, ιδρύθηκε το 969 ως βασιλική οικία για τους Φατιμίδες Χαλίφηδες, ενώ οικονομική και διοικητική πρωτεύουσα ήταν το γειτονικό Φουστάτ. Το Φουστάτ ιδρύθηκε από τον Αμρ ιμπν αλ-Ας μετά από την κατάκτηση της Αιγύπτου. Η Αλ-Ακσάρ, η οποία ευρισκόταν στην σημερινή τοποθεσία του Παλαιού Καΐρου, ήταν πρωτεύουσα της Αιγύπτου από το 750 ως το 868. Ο Αχμάντ ιμπν Τουλούν ίδρυσε την Αλ-Κατάι ως νέα πρωτεύουσα της Αιγύπτου, ενώ παρέμεινε πρωτεύουσα έως το 905, όταν το Φουστάτ κατέστη εκ νέου η πρωτεύουσα. Μετά την καταστροφή του Φουστάτ το 1168/9, ώστε να αποφευχθεί η κατάληψή του από τους Σταυροφόρους, η διοικητική πρωτεύουσα της Αιγύπτου μεταφέρθηκε στο Κάιρο, όπου και παρέμεινε έκτοτε. Χρειάστηκε διάστημα τεσσάρων ετών στον στρατηγό Τζαουάρ αλ-Σικίλι (ο Σικελός) για την ανέγερση του Καΐρου και για τον Φατιμίδη Χαλίφη Αλ-Μουίζ, προκειμένου να εγκαταλείψει την παλαιά του πρωτεύουσα, Μαχντία, στην Τυνησία και να εγκατασταθεί στη νέα Φατιμιδική πρωτεύουσα της Αιγύπτου.
Μετά την Μέμφιδα, την Ηλιούπολη, την Γκίζα και το Βυζαντινό φρούριο της Βαβυλώνας της Αιγύπτου, το Φουστάτ ήταν η νέα πόλη η οποία ανεγέρθηκε ως στρατιωτικό κατάλυμα για τις Αραβικές δυνάμεις. Αποτελούσε την κοντινότερη κεντρική τοποθεσία προς την Αραβία, η οποία είχε πρόσβαση προς τον Νείλο. Το Φουστάτ κατέστη τοπικό κέντρο του Ισλάμ κατά την περίοδο των Ουμαγιαδών. Ήταν στην συγκεκριμένη τοποθεσία, όπου ο ηγέτης των Ουμαγιαδών, Μαρουάν Β΄, αντιστάθηκε για τελευταία φορά εμπρός στους Αββασίδες.
Αργότερα, κατά την περίοδο των Φατιμιδών, η Αλ-Καχίρα (Κάιρο) ιδρύθηκε επισήμως το 969 ως αυτοκρατορικά πρωτεύουσα στα βόρεια του Φουστάτ. Με το πέρας των αιώνων, το Κάιρο επεκτάθηκε ενσωματώνοντας άλλες πόλεις της περιοχής όπως το Φουστάτ, ωστόσο το 969 θεωρείται ως "έτος ίδρυσης" της σύγχρονης πόλης.
Τα Γαλλικά στρατεύματα του Ναπολέοντα κατέλαβαν για σύντομο διάστημα την Αίγυπτο από το 1798 έως το 1801, ημερομηνία μετά από την οποία ένας Αλβανός αξιωματικός του Οθωμανικού στρατού με το όνομα Μεχμέτ Αλή Πασάς κατέστησε το Κάιρο ως πρωτεύουσα ανεξάρτητης αυτοκρατορίας, η οποία διήρκεσε από το 1805 έως το 1882. Η πόλη, τότε, τέθηκε υπό Βρετανικό έλεγχο έως ότου η Αίγυπτος έλαβε την ανεξαρτησία της το 1922.
Σήμερα
Σήμερα, το Ισλαμικό Κάιρο περιλαμβάνει το Τζαμί του Ιμπν Τουλούν (το παλαιότερο και μεγαλύτερο στο Κάιρο), το Πανεπιστήμιο Αλ-Αζάρ, το παλαιότερο πανεπιστήμιο παγκοσμίως, το Αλ-Χακίμ Τζαμί, καθώς και αρκετά άλλα διάσημα τζαμιά και κτήρια.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες του Καΐρου Κατηγορία:Ιστορία του Καΐρου Κατηγορία:Αραβική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο Κατηγορία:Ισλάμ στο Κάιρο Κατηγορία:Μουσεία στην Αίγυπτο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αίγυπτο Κατηγορία:Υπαίθρια μουσεία
Μιχάλης Τσούμπος
Γεννήθηκε στην συνοικία του Άγιου Διονυσίου στην Πάτρα. Από το 1952, 14 ετών, άρχισε να κολυμπάει και να παίζει υδατοσφαίριση με την ομάδα της γειτονιάς του τον Αχιλλέα. Στον Αχιλλέα αγωνίστηκε έως το 1962 όπου έπαιξε μαζί του στην Α' εθνική τις περιόδους 1953, 1954, 1956, 1957, 1958 και το 1960. Το 1962 παίρνει μεταγραφή για τον Ν.Ο. Πατρών όπου αγωνίστηκε μέχρι το 1967 όπου και σταμάτησε την υδατοσφαίριση.
Το 1962 παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του, Ρένα Ανδριοπούλου, αφού πρώτα την έκλεψε. Το 1971 τιμήθηκε για την προσφορά του στον αθλητισμό από τον ετήσιο διαγωνισμό της Πάτρα Σπορ σαν "ο καλύτερος εις την ιστορία του ναυτικού ομίλου Πατρών".
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών Τ
Ιωάννης Μελάς
Ο Ιωάννης Μελάς (Ιωάννινα 1787 - Ναύπλιο 14 Μαΐου 1833 ) ήταν Έλληνας έμπορος πολιτικός και αγωνιστής του 1821.
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα, ήταν γιος του Λεονταρή Μελά και είχε βγάλει την Καπλάνειο σχολή. Από την πλευρά της μητέρας του ήταν συγγενής με την οικογένεια Μπότσαρη. Δραστηριοποιήθηκε στη Ρωσία, τη Γερμανία και την Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκε στην Ιταλία. Το 1822 συναντήθηκε με την ελληνική επιτροπή που είχε σταλεί για να αντιπροσωπεύσει τους Έλληνες στο Συνέδριο της Βερόνας. Προσέφερε αρκετά χρήματα, διετέλεσε γενικός φροντιστής των Στρατοπέδων Ανατολικής Ελλάδας (1825) και πολέμησε στο Μεσολόγγι, όπου και διασώθηκε κατά την έξοδο. Έλαβε μέρος και σε άλλες μάχες κατά τη διάρκεια του Αγώνα. Την περίοδο 1827 - 1830 διαχειρίστηκε τις εθνικές προσόδους της Ανατολικής Ελλάδας ως Γενικός Επιστάτης.
Επί Καποδίστρια διορίστηκε πολιτικός διοικητής Ναυπάκτου καθώς και Παλιάς Πάτρας - Βοστίτσας, ενώ επί Όθωνα διορίστηκε έπαρχος Δυτικής Μάνης. Σαν πολιτικός διοικητής, περίπου σημερινός Νομάρχης, μετατέθηκε από τη διοίκηση της Ναυπάκτου στη διοίκηση της Αχαΐας, διαδεχόμενος τον Α. Αξιώτη τον Μάιο του 1831. Στη θέση αυτή παρέμεινε επίσημα μέχρι τον Φεβρουάριο 1832, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Ι. Τομπακάκη, ο οποίος όμως δεν πήγε ποτέ στην Πάτρα να ασκήσει τα καθήκοντα και ανεπίσημα παρέμεινε ο Μελάς, υπογράφοντας σαν "πρώην διοικητής". Το 1833 μετακόμισε με την οικογένειά του στο Ναύπλιο, όπου μετά λίγες ημέρες αρρώστησε βαριά και πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έπαρχοι Δυτικής Μάνης Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας Ιωαννης
Ρουτσίρο
Η Ρουτσίρο (κινιαρουάντα: Rutsiro) είναι μια πόλη της Ρουάντα. Ανήκει στη Δυτική Ρουάντα και είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Ρουτσίρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυτική Ρουάντα Κατηγορία:Πόλεις της Ρουάντα
Κατάλογος πέτρινων γεφυρών Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς
Τα πέτρινα γεφύρια είναι σημαντικότατο κομμάτι της παραδοσιακής Καστοριανής αρχιτεκτονικής. Συναντώνται σε όλο το νομό και εντυπωσιάζουν με τις ιδιαίτερες δυνατότητες των κατασκευαστών τους. Τα πιο γνωστά είναι το γεφύρι της Ζούζουλης, το γεφύρι της Κορομηλιάς, το γεφύρι Κουσιουμπλή και το γεφύρι στο Μπερίκι.
Γεφύρι Ζούζουλης
Βρίσκεται σε απομακρυσμένη περιοχή στο νοτιότερο άκρο του νομού Καστοριάς, είναι κτισμένο πάνω από τα νερά του ζουζουλιώτικου ρέματος και συνδέει τον Σμόλικα με το Βόιο. Είναι μονότοξο, έχει μήκος 25 μέτρα και ύψος 7 μέτρα. Κατασκευάστηκε το 1880 από τεχνίτες με καταγωγή τα μαστοροχώρια της Κόνιτσας. Η κατασκευή του χρηματοδοτήθηκε είτε από έναν αγωγιάτη, στη μνήμη του αδερφού του που πνίγηκε στο ποτάμι, είτε από κάποιον άρχοντα που, συγκινημένος από τον πνιγμό ενός κοριτσιού, θέλησε να κατασκευάσει τη γέφυρα.
Γεφύρι Κουσιουμπλή
Το γεφύρι του Κουσιουμπλή εντοπίζεται ανάμεσα στους ορεινούς όγκους του Βοΐου και του Σμόλικα στο ζουζουλιώτικο ρέμα, ενώ συνέδεε παλαιότερα τα χωριά Ζούζουλη και Επταχώρι, τη Φούρκα και τα βοσκοτόπια τού Προφήτη Ηλία και του Κούτσουρου. Είναι μονότοξο, έχει άνοιγμα τόξου 14 μέτρα, ύψος 8 μέτρα, συνολικό μήκος 33 μέτρα και πλάτος 2,40 μέτρα. Χτίστηκε στα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα από τους Επταχωρίτες μάστορες Γεώργιο Δήμο, Τσιαμοχρήστο, και τους αδερφούς Γαλάνη, στην τοποθεσία Φράξο, στα πρώτα χιλιόμετρα του δρόμου που ενώνει το Επταχώρι με τη Ζούζουλη.
Γεφύρι Μπερίκι ή Δενδροχωρίου
Το γεφύρι στο Μπερίκι είναι μονότοξο, με άνοιγμα 16 μέτρων, ύψος 8,7 μέτρων, μήκος 26 μέτρα και πλάτος 3 μέτρα. Το άνοιγμα του τόξου του σχηματίζει καμάρα σε σχήμα σχεδόν τέλειου κύκλου. Κατασκευάστηκε από τον αρχιμάστορα Σδρόλιο, ο οποίος καταγόταν από το χωριό Ντέμπενι (σημερινό Δενδροχώρι), πιθανώς το 1866. Δίπλα στο γεφύρι υπήρχε, ενδεχομένως, ένας νερόμυλος και ένα χάνι. Κατά πάσα πιθανότητα από εκεί προήλθε το όνομα της περιοχής (χάνι Μπερίκι). Βρίσκεται δίπλα στον κάθετο άξονα της Εγνατίας Οδού (προς Αλβανία) λίγο μετά την διασταύρωση προς Δενδροχώρι. Σύμφωνα με τοποθετημένες πινακίδες, από εκεί ξεκινάει το Ορειβατικό μονοπάτι Κορομηλιάς - Σιδηροχωρίου.
Γεφύρι Κορομηλιάς
Το γεφύρι της Κορομηλιάς είναι κτισμένο ένα περίπου χιλιόμετρο βόρεια από το χωριό Κορομηλιά Καστοριάς, πάνω στον Λαδοπόταμο (ή Βίστριτσα ή Λιβαδοπόταμος) παραπόταμο του Αλιάκμονα. Είναι μονότοξο και έχει μήκος 26 μέτρα, πλάτος 3 μέτρα, ύψος 8,7 μέτρα και άνοιγμα τόξου 16 μέτρα ενώ παλιότερα ένωνε την Κορομηλιά με το Δενδροχώρι. Κτίστηκε το 1865 από Γάλλους τεχνικούς που ήταν στην υπηρεσία του Οθωμανικού Στρατού, κι αποτελείται από ασβεστόλιθο και σχιστολιθικές μαυρόπλακες.
Πηγές
Κατηγορία:Γέφυρες στη Δυτική Μακεδονία
Faithless
Οι Faithless είναι Βρετανικό μουσικό συγκρότημα ηλεκτρονικής μουσικής, το οποίο αποτελείται από τους Maxi Jazz, Sister Bliss και Rollo. Το συγκρότημα έγινε αρχικά γνωστό με τα τραγούδια «Insomnia», «Salva Mea», «God Is a DJ» και «We come 1». Κατά τη διάρκεια της καριέρας τους (από το 1995 έως το 2011), ηχογράφησαν έξι μουσικά στούντιο άλμπουμ και έχουν πουλήσει πάνω από 15 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως. Τον Φεβρουάριο του 2015 επανενώθηκαν και τον Οκτώβριο του 2015 κυκλοφορήσαν το Faithless 2.0, ένα διπλό remix album που περιέχει όλες τις επιτυχίες τους. Στις 23 Οκτωβρίου 2020, κυκλοφόρησαν το "All Blessed", το οποίο είναι το πρώτο στούντιο άλμπουμ τους μετά από 10 χρόνια και το πρώτο χωρίς τον βασικό τραγουδιστή τους, Maxi Jazz.
Δισκογραφία
Remix albums
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Μουσικοί της techno Κατηγορία:Trip hop συγκροτήματα
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1991-92
Την περίοδο 1991-92 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Βέρντερ Βρέμης κερδίζοντας στον τελικό την ΑΣ Μονακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Βορειοδυτικό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα
Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της γεωγραφικής έκτασης της Ευρωπαϊκής Ρωσίας καθώς επίσης και στο βορειοδυτικό -όπως μαρτυρά και η ονομασία του- μέρος της χώρας. Απλώνεται από δύση προς ανατολή, από τη Βαλτική Θάλασσα μέχρι και τα Ουράλια Όρη, ενώ στον βορά βρέχεται από τον Αρκτικό Ωκεανό και στον νότο συνορεύει με το Κεντρικό και το Ουραλικό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα της Ρωσίας. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 1.687.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 13.616.057 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2010, με το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αυτού να χαρακτηρίζεται ως αστικό σε ποσοστό συγκεκριμένα 83,5%.
Ο σημερινός προεδρικός απεσταλμένος του Διαμερίσματος είναι ο Αλεξάντερ Μπέγκλοφ.
Πληρεξούσιοι διατελέσαντες πρόεδροι
Κατηγορία:Ομοσπονδιακά διαμερίσματα της Ρωσίας
Raven (συγκρότημα)
Οι Raven είναι βρετανικό heavy metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1974 στο Νιούκασλ και συνδέθηκε με το μουσικό κίνημα του New Wave of British Heavy Metal.
Δημιουργία και αλλαγές μελών
Οι Raven σχηματίστηκαν το 1974 από τον μπασίστα Τζον Γκάλαχερ και τους κιθαρίστες Μαρκ Γκάλαχερ και Πολ Μπάουντεν. Έδωσαν την πρώτη τους συναυλία τον Δεκέμβριο του 1975, σε μία εμφάνιση όπου οι αδελφοί Γκάλαχερ έπεσαν από τη σκηνή. Τα τύμπανα του συγκροτήματος είχε αναλάβει ο Πολ Σέριφ, ο οποίος στα μέσα του 1976 αντικαταστάθηκε από τον Μάικ Κένγουορθι. Οι Raven έπαιζαν ζωντανά σε τοπικό επίπεδο ανοίγοντας τις εμφανίσεις των The Stranglers και των The Motors, ενώ σε μία συναυλία τους σε συνέδριο των Hell's Angels τους ζητήθηκε να παίξουν το τραγούδι "Born to Be Wild" των Steppenwolf περισσότερες από δέκα φορές.
Στα τέλη του 1977, ο Κένγουορθι αποχώρησε, δίνοντας τη θέση του στον Σιν Τέιλορ, ενώ δύο χρόνια αργότερα αποχώρησε και ο Μπάουντεν, με τον Πιτ Σορ να παίρνει τη θέση του. Την ίδια χρονιά, ο Τέιλορ έγινε μέλος των Satan, με τον Ρομπ Χάντερ να τον αντικαθιστά. Οι Raven ηχογράφησαν το πρώτο τους ντέμο, το οποίο αποτελούνταν από τα κομμάτια "She Don't Need Your Money" και "Wiped Out" και με τη βοήθεια του μάνατζερ των Tygers of Pan Tang, Τομ Νομπλ, υπέγραψαν συμβόλαιο στη δισκογραφική εταιρεία "Neat Records". Μέσα στο 1980, συμμετείχαν στη συλλογή "Brute Force" με το κομμάτι "Let It Rip", πριν ο Σορ αποχωρήσει, αφήνοντας τους ως τρίο.
Πρώτες ηχογραφήσεις και επιτυχία
Το πρώτο τους σινγκλ με τίτλο "Don't Need Your Money" τράβηξε μεγάλο ενδιαφέρον προς το συγκρότημα, βοηθώντας τον δίσκο "Rock Until You Drop" να μπει στα βρετανικά τσαρτ. Στο άλμπουμ συμπεριλήφθηκε το ποτ-πουρί "Hellraiser/Action" των Sweet.
Το "Wiped Out" που κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά περιελάμβανε τραγούδια σε γρηγορότερο ρυθμό, παρουσιάζοντας το ύφος που θα τους χαρακτήριζε. Για την προώθηση του άλμπουμ, περιόδευσαν για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Riot και τους Anvil, με προώθηση από τον Τζόνι Ζαζούλα.
Το "All for One" του 1983 είχε ως παραγωγούς τον Μίκαελ Βάγκενερ και τον τραγουδιστή των Accept, Ούντο Ντιρκσνάιντερ και παρουσίασε ένα πιο ώριμο σύνολο σε σχέση με τα πρώτα δύο άλμπουμ τους. Αυτή ήταν η πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος μέσω της "Megaforce Records", συμφωνία η οποία οδήγησε σε 36 συναυλίες στη Βόρεια Αμερική με τους Metallica να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους, ενώ σε μετέπειτα περιοδείες είχαν ως support συγκροτήματα τους Exodus και τους Anthrax. Σε μία από τις συναυλίες τους στη Νέα Υόρκη, την εμφάνιση τους άνοιγαν οι Metallica και οι Anthrax και στη συνέχεια υπέγραψαν στην "Atlantic Records", η οποία όμως τους υποχρέωσε να κινηθούν προς έναν πιο εμπορικό ήχο σε σχέση με το speed metal του παρελθόντος.
Αλλαγή ήχου
Οι οπαδοί του σχήματος δεν αποδέχτηκαν το νέο ήχο τους, ο οποίος έκανε την παρουσία του σε μία σειρά δίσκων, ξεκινώντας με το "Stay Hard" το οποίο υπήρξε και το μοναδικό τους άλμπουμ που μπήκε στο Top-100 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, άνοιγαν τις εμφανίσεις των Judas Priest και του Ted Nugent, ενώ συμμετείχαν με τα κομμάτια "Hot Moves" και "Ladykiller" στο σάουντρακ της ταινίας "Hot Moves". Την ίδια περίοδο, η "Megaforce" κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ "Live at the Inferno".
Με παραγωγό τον Έντι Κρέιμερ, κυκλοφόρησαν το "The Pack Is Back", για την προώθηση του οποίου συνεργάστηκαν με τους Tank, ενώ προγραμματισμένες εμφανίσεις με τους Twisted Sister αναβλήθηκαν λίγο πριν ξεκινήσει η περιοδεία. Το 1986, κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Mad" και περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική ως support των Judas Priest, ενώ η περιοδεία του άλμπουμ ολοκληρώθηκε ανοίγοντας για τον Yngwie Malmsteen.
Το 1987, κυκλοφόρησε το "Life's a Bitch" και για την προώθηση του περιόδευσαν μαζί με τους Slayer και W.A.S.P.. Μέσα στη χρονιά αποχώρησε ο Χάντερ, με τον Τζο Χασελβάντερ να παίρνει τη θέση του πριν υπογράψουν νέο συμβόλαιο με την "Combat Records". Το συγκρότημα περιόδευσε και πάλι στην Αμερική, αυτή τη φορά για τον δίσκο "Nothing Exceeds Like Excess", πριν συνεχίσουν για άλλη μία σειρά συναυλιών με τους Testament το 1989. Η πρώτη τους ευρωπαϊκή περιοδεία πραγματοποιήθηκε με τους Kreator, συνεργασία η οποία οδήγησε το συγκρότημα στο να υπογράψει συμβόλαιο με την "SPV".
Επιστροφή στο speed metal
Ο δίσκος "Architect of Fear" αποτέλεσε επιστροφή στον παλιότερο και πιο σκληρό ήχο και κατά την περιοδεία του οι Raven εμφανίζονταν στην Ευρώπη με τους Running Wild τον Απρίλιο και τον Μάιο του 1991. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα πέρασε στον πάγο, με τον Τζον Γκάλαχερ να σχηματίζει τους Killers μαζί με τον Πολ Ντι Άνο, πρώην τραγουδιστή των Iron Maiden, τον κιθαρίστα των Tank, Κλιφ Έβανς, τον κιθαρίστα Ρέι Ντιτόουν και το ντράμερ Στιβ Χόπγκουντ των Persian Risk.
Οι Raven επανήλθαν με το ΕΡ "Heads Up!" και περιόδευσαν στην Ευρώπη με τους Risk να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους. Το 1993, όμως, αποδείχτηκε καταστροφικό για το συγκρότημα, αφού το σπίτι του Τζον Γκάλαχερ κάηκε και του έκλεψαν όλες τις κιθάρες του. Την επόμενη χρονιά, πραγματοποίησαν μία ζωντανή εμφάνιση στο "Foundations Forum" του Λος Άντζελες με σκοπό να υπογράψουν ένα νέο συμβόλαιο, κάτι που πέτυχαν με την ιαπωνική "Zero Records", μέσω της οποίας κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Glow".
Στις αρχές του 1995, περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους Widowmaker και τους Anvil, πριν πραγματοποιήσουν μερικές εμφανίσεις ως πρώτο όνομα στην Ιαπωνία. Μία από αυτές τις συναυλίες ηχογραφήθηκε και αποτέλεσε το άλμπουμ "Destroy All Monsters/Live in Japan". Στη συνέχεια, περιόδευσαν στη Γερμανία μαζί με τους Tank και Hammerfall.
Ακολούθησαν τα άλμπουμ "Everything Louder" και "One for All", το οποίο εκδόθηκε στην Ευρώπη μέσω της "Massacre Records" και την επόμενη χρονιά στη Βόρεια Αμερική μέσω της "Metal Blade". Για την προώθηση του άλμπουμ περιόδευσαν στη Γερμανία ως προσκεκλημένοι των U.D.O., με τους οποίους συνέχισαν το καλοκαίρι του 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η προγραμματισμένη περιοδεία τους για το καλοκαίρι του 2002 αναβλήθηκε λόγω πολλαπλών τραυματισμών στα πόδια του Μαρκ Γκάλαχερ όταν ένας τοίχος ύψους έξι μέτρων κατέρρευσε επάνω του, τον προηγούμενο Νοέμβριο.
Walk Through Fire και συνεχείς περιοδείες
Το 2013, κυκλοφόρησε το DVD "Rock Until You Drop - A Long Day's Journey", με σκηνές από συναυλίες του συγκροτήματος από το 1982 και έπειτα, συνεντεύξεις μουσικών που σχετίστηκαν με το συγκρότημα, κ.α.. Στα τέλη της χρονιάς περιόδευσαν στην Ευρώπη με τις Girlschool και τον Ιανουάριο του 2014 συμμετείχαν στην κρουαζιέρα "70000 Tons Of Metal", πριν περιοδεύσουν στη Νότια Αμερική τον Μάρτιο.
Στις 22 Απριλίου 2015, κυκλοφόρησε το 13ο άλμπουμ τους με τίτλο "ExtermiNation".
Στούντιο κυκλοφορίες
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Βρετανικά speed metal συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Παλαιόκαστρο Εύβοιας
To Παλαιόκαστρο είναι παραθαλάσσιος παραθεριστικός οικισμός στη βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Παλαιόκαστρο βρίσκεται στα παράλια του όρμου Γουβών και το θαλάσσιο πέρασμα Εύβοιας - Μαγνησίας με υψόμετρο 3 μέτρα. Απέχει 35 χλμ. ΒΑ. από την Αιδηψό, 17 χλμ. ΝΔ. από την Ιστιαία (έδρα δήμου) και περίπου 3 χλμ. ΒΑ. από τις Γούβες. Στον ομώνυμο λόφο κοντά στο ακρωτήριο Αρτεμίσιο και στον γειτονικό οικισμό Καστρί, "σώζονται λίγα λείψανα τοίχων, ενώ η κεραμική προσδιορίζει την ανθρώπινη παρουσία εκεί από την πρωτοελλαδική (2800-2000 π.Χ.) μέχρι και τη ρωμαϊκή περίοδο" και η περιοχή έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Γουβών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις Γούβες και το Καστρί αποτελούν την τοπική κοινότητα Γουβών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρτεμισίου του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 28 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Ωφελιμισμός (βιβλίο)
Ο Ωφελιμισμός (αγγλ.: Utilitarianism) είναι ο τίτλος ενός έργου του Βρετανού φιλοσόφου Τζον Στιούαρτ Μιλ (1806-1873), που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1861. Στο έργο αυτό, ο Μιλ αναλύει τη δική του εκδοχή περί του ωφελιμισμού και αποδομεί τα επιχειρήματα που είχαν διατυπωθεί εναντίον του. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κείμενα στην ιστορία της ηθικής φιλοσοφίας. Στην Ελλάδα, το έργο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Πόλις» σε μετάφραση και με σχόλια του Φιλήμονα Παιονίδη.
Διαμόρφωση της θεωρίας του Μιλ και ιστορία του έργου του
Η ηθική αρχή του ωφελιμισμού είχε αναπτυχθεί και διαδοθεί ήδη από τα τέλη του 18ου αιώνα, ιδίως από τον Τζέρεμι Μπένθαμ καθώς και από το φίλο του τελευταίου και πατέρα του Τζον Στιούαρτ, τον Τζέιμς Μιλ. Ο Τζέιμς Μιλ ανέθρεψε το μοναχογιό του κατά μόνας (ιδιωτικά) και προσπαθούσε συστηματικά να τον αποτρέψει από συναναστροφές με συνομήλικούς του, για να μην επηρεαστεί, όπως νόμιζε, αρνητικά. Έτσι, ο Τζον Στιούαρτ Μιλ εξελίχθηκε από νωρίς σε έναν πολύπλευρα μορφωμένο διανοούμενο, που ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη θεωρία του ωφελιμισμού, αλλά ταυτόχρονα η σχέση του με τον πατέρα του και με τις φιλοσοφικές του θεωρίες ήταν εξαρχής επιβαρυμένη με έντονα ψυχολογικά συμπλέγματα. Σε ηλικία 14 ετών έμεινε στη Γαλλία για ένα έτος στο σπίτι του αδερφού του Τζέρεμι Μπένθαμ, του Σαμουήλ, και έγραψε για τα ωφελιμιστικά έργα τόσο του Τζέρεμι Μπένθαμ, όσο και του πατέρα του. Τη δεκαετία του 1830, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, συνέγραψε σειρά δοκιμίων, στα οποία υιοθέτησε μια πιο κριτική στάση απέναντι στην εκδοχή του ωφελιμισμού που υποστήριζαν ο Τζέρεμι Μπένθαμ και ο πατέρας του. Τα επόμενα χρόνια, το ενδιαφέρον του επικεντρώθηκε περισσότερο στη γενική φιλοσοφία και στην οικονομία και από τα μέσα της δεκαετίας του 1850 άρχισε πάλι να ασχολείται εντονότερα με την πολιτική φιλοσοφία. Το 1859 δημοσίευσε το κείμενο On Liberty και το 1861 το Utalitarianism (Ωφελιμισμός), αρχικά στο Frasers Magazine και δύο χρόνια αργότερα ως ξεχωριστό βιβλίο. Το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου αυτού αρχικά είχε σχεδιαστεί να αποτελέσει ανεξάρτητο δοκίμιο και έτσι εντάχθηκε στο συνολικό έργο αργότερα. Σε μετέπειτα εκδόσεις του έργου ο Μιλ δεν έκανε παρά ελάχιστες αλλαγές.
Κεφάλαιο ΙΙ: Τι είναι ο ωφελιμισμός
Ο Μιλ ορίζει τον ωφελιμισμό ως τη θεωρία που πρεσβεύει ότι «οι πράξεις είναι ορθές στο βαθμό που τείνουν να μεγιστοποιούν την ευτυχία και εσφαλμένες στον βαθμό που τείνουν να προκαλούν ό,τι αντίκειται σε αυτήν. Ως ευτυχία εννοείται η ηδονή και η απουσία του πόνου· ως δυστυχία ο πόνος και η στέρηση της ηδονής ». Κρίσιμο είναι στο σημείο αυτό να τονιστεί ότι ο Μιλ δεν αναφέρεται στη μεγαλύτερη δυνατή ευτυχία του δρώντος μόνο, αλλά «τη μεγαλύτερη ποσότητα ευτυχίας εν γένει ».
Στη συνέχεια ο Μιλ αναφέρεται στην ηδονιστική θεωρία που βρίσκεται στον πυρήνα του ωφελιμισμού, διευκρινίζοντας, όμως, ότι δεν εννοεί ότι οι άνθρωποι προτιμούν κάθε είδους ηδονή, αλλά τις ποιοτικά ανώτερες ηδονές. Ειδικότερα, σε εκείνους που, από την εποχή του Επίκουρου και των οπαδών του, χαρακτηρίζουν ως άξια μόνο για γουρούνια την υπόθεση ότι στη ζωή δεν υπάρχει κανένας υψηλότερος στόχος από την ηδονή, ο Μιλ απαντά καταρχάς με τον τρόπο που οι ίδιοι οι Επικούρειοι αντιμετώπιζαν τέτοιες επιθέσεις: «άπαξ και οι κατήγοροί τους υποθέτουν ότι οι άνθρωποι μπορούν να νιώθουν μόνο τις ηδονές των γουρουνιών, οι ίδιοι οι επικριτές τους είναι οι μοναδικοί που προβάλλουν μια υποτιμητική εικόνα της ανθρώπινης φύσης ». Υποστηρίζει στη συνέχεια ότι οι άνθρωποι είναι προικισμένοι με λειτουργίες ανώτερες των ζωικών ορέξεων και ότι, όταν το συνειδητοποιούν, παύουν να θεωρούν ευτυχία οτιδήποτε δεν περικλείει την ικανοποιητική άσκησή τους. «Αυτοί που έχουν εξίσου εμπειρία και των δύο τρόπων ύπαρξης και δύνανται να τους εκτιμήσουν και να τους απολαύσουν, προτιμούν χαρακτηριστικά εκείνον που περικλείει τις ανώτερες λειτουργίες τους. Λίγοι άνθρωποι θα δέχονταν να μεταμορφωθούν σε κατώτερα ζώα με την υπόσχεση ότι θα απολαύσουν στο έπακρο τις ηδονές των κτηνών ». Έτσι ο Μιλ καταλήγει στο συμπέρασμα, που είναι και από τα πλέον γνωστά αποφθέγματα που του αποδίδονται: «Είναι προτιμότερο να είναι κανείς ένας ανικανοποίητος άνθρωπος παρά ένα ικανοποιημένο γουρούνι· ένας ανικανοποίητος Σωκράτης παρά ένας ικανοποιημένος ηλίθιος. Και εάν ο ηλίθιος ή το γουρούνι έχουν διαφορετική γνώμη, είναι επειδή βλέπουν μόνο τη μία όψη του ζητήματος, τη δική τους. Η άλλη, όμως, πλευρά σε αυτή τη σύγκριση αντιλαμβάνεται και τις δύο όψεις του ».
Στο ίδιο πλαίσιο, της ποιοτικής δηλαδή διάκρισης των ηδονών, ο Μιλ σπεύδει να αντιπαλαίσει ένα εμπειρικό αντεπιχείρημα, ότι στην πραγματικότητα πολλοί άνθρωποι, αν και είναι ικανοί για ανώτερες ηδονές, περιστασιακά αναβάλλουν την απόλαυσή τους, υποκύπτοντας στον πειρασμό των κατώτερων ηδονών. Στο σημείο αυτό ο Μιλ μετέρχεται μιας μεταφοράς, λέγοντας ότι «η ικανότητα για τα ευγενέστερα αισθήματα ομοιάζει με ένα λεπτεπίλεπτο φυτό που κινδυνεύει να μαραθεί, όχι μόνο από τις εχθρικές επεμβάσεις, αλλά και από την έλλειψη τροφής. […] Οι άνθρωποι χάνουν τις υψηλές φιλοδοξίες τους καθώς χάνουν τις διανοητικές κλίσεις τους, γιατί δεν έχουν τον χρόνο ή την ευκαιρία να τις ικανοποιούν. Και καταντούν να εξαρτώνται από τις κατώτερες ηδονές, όχι επειδή αυτές αποτελούν την έλλογη προτίμησή τους, αλλά επειδή είτε είναι οι μόνες στις οποίες έχουν πρόσβαση είτε οι μόνες που μπορούν πλέον να απολαύσουν ».
Κεφάλαιo ΙΙΙ: Περί της τελικής δικαιολόγησης της αρχής της ωφέλειας
Στο τρίτο κεφάλαιο ο Μιλ θέτει αρχικά το ερώτημα που ισχύει για οποιοδήποτε ηθικό κριτήριο, δηλαδή: «Πώς δικαιολογείται; Τι κίνητρα παρέχονται προκειμένου να συμμορφωθούμε με αυτό; Ή, πιο συγκεκριμένα, από πού προέρχονται οι υποχρεώσεις που μας επιβάλλει; Ποιά είναι η πηγή της δεσμευτικής ισχύος του; ». Ο Μιλ υποδεικνύει στην απάντησή του περισσότερους του ενός λόγους, τόσο αυτούς που ισχύουν για οποιαδήποτε ηθική θεωρία, όσο και κάποιους που σχετίζονται αποκλειστικά με τον ωφελιμισμό. Επικαλείται δικαιολογήσεις τόσο εξωτερικές, δηλαδή κίνητρα που δημιουργούνται στο υποκείμενο από τη στάση άλλων (π.χ. το φόβο των κυρώσεων ή το σεβασμό στο Θείο), όσο και την εσωτερική δικαιολόγηση, δηλαδή το λόγο που κινητοποιεί σε δράση το υποκείμενο και προέρχεται από αυτό το ίδιο, ανεξάρτητα από το τι επιθυμούν οι άλλοι. Αυτή η εσωτερική δικαιολόγηση είναι η αίσθηση του καθήκοντος, «ένα αίσθημα μέσα μας, ένας λιγότερο ή περισσότερο έντονος πόνος που έπεται της παραμέλησης του καθήκοντος και που στις κατάλληλα καλλιεργημένες ηθικές φύσεις καθιστά αδύνατη την αποφυγή εκτέλεσής του ».
Κεφάλαιο IV: Περί του είδους απόδειξης που επιδέχεται η αρχή της ωφέλειας
Στο τέταρτο κεφάλαιο, ο Μιλ επιχειρεί να καταδείξει γιατί η προαγωγή της ευτυχίας καταλαμβάνει την κεντρική θέση στην ηθική θεωρία του. Ο ίδιος συνοψίζει τη βασική του θέση ως εξής: «Η ανθρώπινη φύση είναι με τέτοιον τρόπο δομημένη, ώστε να μην επιθυμεί τίποτα που δεν είναι μέρος της ευτυχίας ή μέσο για την επίτευξή της ». Η απόδειξη του ισχυρισμού του εκτείνεται στις παραγράφους 1-8 :
Ο καθένας διαπιστώνει ότι επιθυμεί την ευτυχία του και τη θεωρεί αγαθό, και το ίδιο παρατηρεί ότι συμβαίνει με τους άλλους. Έτσι, το άθροισμα των ατομικών ευτυχιών συγκροτεί την ευτυχία της ανθρωπότητας και αποτελεί για αυτή αγαθό (IV.3). Προκειμένου, όμως, να επιτύχει το στόχο του, ο Μιλ πρέπει να δείξει πως η ευτυχία αποτελεί και το μοναδικό αγαθό. Στο σημείο αυτό θα μπορούσε να προβληθεί η αντίρρηση ότι οι άνθρωποι επιζητούν και άλλα πράγματα, όπως την αρετή (IV.4). Στις παραγράφους 5 έως 8 ο Μιλ θα υποστηρίξει πως η αρετή, ενώ αρχικά θεωρείτο μέσο για την επίτευξη της ευτυχίας και την αποφυγή του πόνου, σταδιακά, λόγω της συνειρμικής σύνδεσης με το αντικείμενό της άρχισε να γίνεται αντιληπτή ως ένα «αύταρκες αγαθό». Η διαδικασία αυτή είναι η ίδια που συνέβη και με άλλες ανθρώπινες επιθυμίες, όπως τη φιλαργυρία και τη φιλαρχία. Έτσι, η αρετή μεταμορφώθηκε από μέσο σε στοιχείο της ευτυχίας και ως τέτοιο μπορεί να επιθυμείται καθ’ εαυτό και δι’ εαυτό.
Κεφάλαιο V: Για τη σχέση δικαιοσύνης και ωφέλειας
Ο Μιλ δέχεται οι άνθρωποι διακατέχονται από ένα αίσθημα δικαίου, βασικά στοιχεία του οποίου είναι:
Υπό τον όρο «υποχρέωση» ο Μιλ αντιλαμβάνεται οτιδήποτε μπορεί να απαιτείται από το άτομο και το οποίο, όταν δεν εκπληρώνεται, επισείει την τιμωρία, είτε από τα δικαστήρια είτε απλά μέσω της αποδοκιμασίας των άλλων ατόμων. Από την άλλη πλευρά, αναγνωρίζει ο Μιλ, υπάρχουν πράξεις, στις οποίες θα επιθυμούσαμε να προβούν οι άλλοι άνθρωποι, δεν μπορούμε, όμως, και να τις απαιτήσουμε. Αποκαλούμε δηλαδή «λανθασμένη» μόνο εκείνη την διαγωγή (πράξη ή παράλειψη) του ατόμου, για την οποία θεωρούμε ότι θα έπρεπε να τιμωρηθεί. Στη βάση αυτή, ο Μιλ προβαίνει στη διάκριση μεταξύ «τέλειων και ατελών καθηκόντων ».
Κατά τον Μιλ, «τα δύο ουσιώδη συστατικά του αισθήματος της δικαιοσύνης είναι η επιθυμία να τιμωρηθεί το άτομο που έγινε πρόξενος βλάβης και η γνώση, ή η πεποίθηση, ότι υπάρχει ένα ή περισσότερα άτομα που έχουν υποστεί τη βλάβη ». Η επιθυμία για επιβολή τιμωρίας απορρέουν από τα ένστικτα της αυτοάμυνας και της συμπάθειας (empathy). Αυτή η επιθυμία για ανταπόδοση είναι μεν ένα αίσθημα που αυτό καθ’ εαυτό δεν έχει τίποτα το ηθικό, ωστόσο, η εφαρμογή του στο επίπεδο της κοινωνίας έχει ηθική αξία, γιατί εξυπηρετείται το συλλογικό συμφέρον. Εν κατακλείδι, το «αίσθημα περί δικαίου […] είναι η ζωική επιθυμία να εκδικηθούμε ή να αντιδράσουμε σε μια βλάβη ή ζημία που προξένησαν σε εμάς ή στα άτομα που συμπαθούμε, η οποία έχει διευρυνθεί τόσο πολύ από την ικανότητα των ανθρώπων για εκτεταμένη συμπάθεια και την αντίληψή τους περί πεφωτισμένου ατομικού συμφέροντος, ώστε να περιλαμβάνει τους πάντες ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζον Στιούαρτ Μιλ Κατηγορία:Φιλελευθερισμός Κατηγορία:Βιβλία πολιτικής φιλοσοφίας
Καμινάρια
Τα Καμινάρια είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Τα Καμινάρια βρίσκονται στα σύνορα τριών επαρχιών: Λεμεσού, Λευκωσίας και Πάφου. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 850 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Περιτριγυρίζεται από βουνοκορφές που φθάνουν μέχρι τα 1025 μέτρα ύψος. Στα ανατολικά συνορεύουν με τις Τρεις Ελιές, στα νοτιοανατολικά με το Φοινί, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Νικόλαο και στα δυτικά με το Μυλικούρι.
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται στα πολλά καμίνια που υπήρχαν στην περιοχή. Τα καμίνια αυτά χρησιμοποιούνταν για την αφαίρεση της ρητίνης από τον πεύκο, η οποία χρησιμοποιείτο για επικάλυψη πήλινων αγγείων, ώστε να αποκτήσουν στεγανότητα.
Ιστορία
Η παλαιότερη γραπτή αναφορά για το χωριό άγεται στον 16ο αιώνα μ.Χ.. Σε έγγραφο στο οποίο καταγράφονται τα ονόματα των χωριών της Κύπρου την εποχή της Φραγκοκρατίας (1191-1489) σημειώνεται δύο οικισμοί, τα Πάνω Καμινάρια και τα Κάτω Καμινάρια. Οι δύο αυτοί οικισμοί άνηκαν στο φέουδο του κόμη της Έδεσσας. Η παράδοση αναφέρει ότι οι δύο οικισμοί δεν βρίσκονταν στη σημερινή τοποθεσία του χωριού. Οι κάτοικοι τους μετακινήθηκαν στον χώρο που βρίσκονται σήμερα τα Καμινάρια γιατί η τοποθεσία αυτή τους παρείχε μεγαλύτερη ασφάλεια από τις επιδρομές. Είναι πιθανόν το νέο χωριό να δημιουργήθηκε τον 16ο αίωνα, αφού σε έγγραφα από την εποχή της Τουρκοκρατίας (1571-1878) αναφέρεται ως Καμινάρια.
Στο χωριό γεννήθηκε ο θεολόγος του 19ου αιώνα, Ιερώνυμος Μυριανθεύς.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού από το 1881 έως το 1960 αυξανόταν. Στη συνέχεια ο πληθυσμός ξεκίνησε να μειώνεται λόγω αστυφιλίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Καμιναριών όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Χωριά της Μαραθάσας
Κυανγκουγκού
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυτική Ρουάντα Κατηγορία:Πόλεις της Ρουάντα
Νικόλαος Πεζόπουλος
Ο Νικόλαος Πεζόπουλος (1859–1911) ήταν Έλληνας ιατρός, καθηγητής παθολογικής ανατομίας και ιστολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1895).
Βιογραφικά στοιχεία
Ως επιμελητής της Παθολογικής Κλινικής (1889 – 1892), δίδαξε παθολογία και παθολογική ανατομία, διαδεχόμενος τον Δημήτριο Χασιώτη. Κατά την ίδια χρονική περίοδο ίδρυσε το πρώτο ελληνικό εργαστήριο για τις μικροσκοπικές και μικροβιολογικές ανάγκες της Κλινικής, ενώ μεταξύ 1899 και 1906 διετέλεσε διευθυντής της παιδιατρικής κλινικής.
Απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου 1911 στην Αθήνα. Παιδιά του ήταν οι Αγγελική Πεζοπούλου, σύζυγος του Αθανάσιου Σιώκου, Θεόδωρος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Κωνσταντίνος Πεζόπουλος, αξιωματικός του στρατού και δικηγόρος, Σπύρος Πεζόπουλος, καθηγητής ιατρικής, Γεώργιος Πεζόπουλος, καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και υπουργός, και Κυριάκος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και καθηγητής του Πολυτεχνείου.
Συγγραφικό έργο
Ο Ν. Πεζόπουλος έγραψε πολλά μελετήματα δημοσιευμένα σε επιστημονικά περιοδικά της Αθήνας και του εξωτερικού. Ιδιαιτέρως αξιοσημείωτα είναι εκείνα, στα οποία αναφέρεται πρώτος συστηματικά σε θέματα ελονοσίας. Μεταξύ αυτών :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ανατόμοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες μικροβιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες ιστολόγοι Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Μαγούλα Λάρισας
o οικισμός Μαγούλα κατοικείται από 243 κατοίκους, είναι χτισμένος σε υψόμετρο 150 μ., απέχει 15 χλμ από την πόλη της Ελασσόνας και έχει υψόμετρο 176 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την γεωργία (κυρίως καλλιέργεια καπνού) και την κτηνοτροφία.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Ρεβντά
Η Ρεβντά (ρωσικά: Ревда) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην περιφέρεια Σβερντλόφσκ, με πληθυσμό 61.875 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Ρεβντά, στο 43 χλμ. από Γεκατερίνμπουργκ, κοντά στο Περβοουράλσκ. Αποτελεί σιδηροδρομικό σταθμό στην γραμμή Καζάν-Γεκατερίνμπουργκ. Ιδρύθηκε στον πρώτο μισό του 18ο αιώνα. Έχει μεταλλουργία, ελαφρά βιομηχανία και παραγωγή λιπασμάτων. Υπάρχουν μουσείο και θέατρο. Δήμαρχος είναι ο Β.Α.Γουζάνιν. Στο 1824-1826 στη Ρεβντά έγιναν ταραχές από εργάτες της τοπικής μεταλλουργίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
Σαίρεν Κίρκεγκωρ
Στο έργο του ο Κίρκεγκωρ άσκησε έντονη κριτική τόσο στην εγελιανή φιλοσοφία της εποχής του όσο και σε πρακτικές της επίσημης Εκκλησίας τις οποίες θεωρούσε ανούσιες και τυπολατρικές. Πολλά από τα έργα του ασχολούνται με θρησκευτικά προβλήματα, όπως με τη φύση της πίστης, τον θεσμό της χριστιανικής Εκκλησίας, τη χριστιανική ηθική και θεολογία και τις απόψεις και τα συναισθήματα των ατόμων όταν αντιμετωπίζουν υπαρξιακές επιλογές. Εξαιτίας του γεγονότος αυτού, το έργο του Κίρκεγκωρ έχει καταταγεί στον χριστιανικό υπαρξισμό και την υπαρξιακή ψυχολογία. Οι ιδέες που έφερε στο φως ο Κίρκεγκωρ έγιναν αιτία έντονων συνειδησιακών διλημμάτων και αυτοκριτικής για τους αναγνώστες του. Στο έργο του Δανού θεολόγου υπογραμμίζεται μια επιτακτική ανάγκη: για να γίνουν γόνιμοι οι καιροί που ζούμε, οφείλουν να απολακτίσουν την πολλή και ποικίλη γνώση προς χάριν της αυτογνωσίας· η εποχή μας πρέπει να σπάσει τα δεσμά της αυθεντίας και του δογματισμού και να γίνει σωκρατική, δηλαδή διαλεκτική. Αυτό μπορεί να συμβεί εφόσον πάψει η αντικειμενικότητα να γίνεται το επίκεντρο στην αναζήτηση της αλήθειας. Η σωκρατική φιλοσοφική σκέψη επηρέασε βαθιά τις ιδέες και τα έργα του. Επίσης, η βασική έννοια της υπαρξιακής αγωνίας για την σωτηρία του ανθρώπου που ανέπτυξε ο Κίρκεγκωρ εμφανίστηκε και ορίστηκε αρχικά από τον Ιωάννη Δαμασκηνό.
Τα πρώιμα έργα του τα έγραψε χρησιμοποιώντας διάφορους χαρακτήρες με ψευδώνυμα, οι οποίοι παρουσίαζαν τις διαφορετικές απόψεις τους μέσω πολύπλοκων διαλόγων. Ο Κίρκεγκωρ άφηνε στον κάθε αναγνώστη του να κατανοήσει τη σημασία των έργων του, διότι «το έργο [του αναγνώστη] θα πρέπει να καθίσταται δύσκολο, καθώς μόνο η δυσκολία εμπνέει εκείνον που έχει ευγενή κίνητρα». Ο Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν εξέφρασε την άποψη ότι ο Κίρκεγκωρ ήταν «με διαφορά, ο πιο εξέχων διανοητής του δέκατου ένατου αιώνα». Αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα που επηρέασε τη σύγχρονη διανόηση.
Τα πρώτα χρόνια (1813–1841)
Ο Σαίρεν Κίρκεγκωρ γεννήθηκε σε μια ευκατάστατη οικογένεια της Κοπεγχάγης. Ήταν το έβδομο τέκνο του Μίκαελ Πέντερσεν Κίρκεγκωρ (Michael Pedersen Kierkegaard), συνταξιούχου εμπόρου ειδών ιματισμού και ιδιαίτερα θρησκευόμενου ατόμου. Πεπεισμένος ότι τιμωρούνταν από την οργή του Θεού, πίστευε ότι κανένα από τα παιδιά του δε θα κατάφερνε να επιζήσει πέρα από τα 33 χρόνια, που ήταν η ηλικία στην οποία έφτασε ο Ιησούς Χριστός. Πίστευε ότι οι δικές του αμαρτίες, όπως η βλασφημία του ονόματος του Θεού στα νιάτα του και πιθανόν το γεγονός ότι άφησε έγκυο τη μητέρα του Σαίρεν πριν από τον γάμο τους, καθιστούσαν απαραίτητη αυτή την τιμωρία. Αν και πολλά από τα εφτά παιδιά του πέθαναν σε νεαρή ηλικία, η πρόβλεψή του αποδείχτηκε ανεπιτυχής όταν δύο από τα παιδιά του ξεπέρασαν τα 33 χρόνια. Αυτή η αρχική εμφάνιση της έννοιας της αμαρτίας και της μετάδοσής της από πατέρα σε γιο έθεσε το θεμέλιο για πολλά από τα έργα του Κίρκεγκωρ, ιδιαίτερα του Φόβος και Τρόμος. Στα βιβλία του Κίρκεγκωρ δε γίνεται άμεση αναφορά στη μητέρα του, την Άννε Σαίρενσντατερ Λουντ Κίρκεγκωρ (Anne Sørensdatter Lund Kierkegaard), αν και επηρέασε τα μεταγενέστερα έργα του. Παρά την περιοδική θρησκευτική μελαγχολία του πατέρα του, ο Κίρκεγκωρ ήταν στενά δεμένος με αυτόν. Όντας αυτοδίδακτος και δαιμόνιος επιχειρηματίας, και παράλληλα αφοσιωμένο μέλος της Λουθηρανικής Εκκλησίας, είχε βαθιά πίστη στις αρχές του καθήκοντος και της αυτοπειθαρχίας, αρχές που μεταβίβασε στον νεαρό Κίρκεγκωρ.