cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πορεία των ελληνικών ομάδων στην Ευρωλίγκα (1958 - 1989)
Τις πρώτες τρεις δεκαετίες της παρουσίας των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μπάσκετ, οι ελληνικές ομάδες κατάφεραν σταδιακά να γίνουν ανταγωνιστικές και να πετύχουν ορισμένες αξιόλογες πορείες. Την περίοδο 1957-58 όταν και καθιερώθηκε από τη FIBA το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, σύμφωνα με το πρότυπο του αντίστοιχου ποδοσφαιρικού κυπέλλου που είχε καθιερώσει δύο χρόνια νωρίτερα η UEFA, συμμετείχαν για πρώτη φορά ελληνικές ομάδες. Ως την περίοδο 1966-67 όταν και δημιουργήθηκε και δεύτερη διοργάνωση από τη FIBA, το Κύπελλο Κυπελλούχων, το Κύπελλο Πρωταθλητριών (σήμερα Ευρωλίγκα), ήταν η μοναδική διεθνής διασυλλογική διοργάνωση του μπάσκετ.
Η πρώτη ελληνική συμμετοχή ήταν από τον πρωταθλητή Ελλάδας 1957 Πανελλήνιο την περίοδο 1957-58 (πρώτη και τελευταία ως τώρα συμμετοχή του στη συγκεκριμένη διοργάνωση), ο οποίος αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τη ρουμανική CCA Βουκουρεστίου (τη σημερινή Στεάουα), γνωρίζοντας την ήττα και στους δύο αγώνες με 3 πόντους διαφορά. Η πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας σημειώθηκε 6 χρόνια αργότερα, την περίοδο 1963-64, από την ΑΕΚ απέναντι στην τουρκική Γαλατασαράι, όμως δεν κατάφερε να προκριθεί καθώς ηττήθηκε με μεγαλύτερο σκορ στον αγώνα ρεβάνς. Η πρώτη σημαντική διάκριση ήρθε την περίοδο 1965-66 όταν η ΑΕΚ έφτασε μέχρι το final four της διοργάνωσης, το οποίο για μία μόνο διετία είχε πρωτοκαθιερωθεί πριν επανέλθει πολλά χρόνια αργότερα. Την περίοδο 1971-72 ο Παναθηναϊκός κατάφερε να φτάσει ως τον ημιτελικό.
1957-58
Η ομάδα-μοντέλο του αείμνηστου Νίκου Νησιώτη που πρωταγωνιστούσε κατά τη δεκαετία του '50 σε όλα τα διεθνή τουρνουά, βρίσκοταν πια στη δύση της. Από τη σπουδαία πεντάδα είχαν απομείνει μόνο δύο, οι Παπαδήμας και Στεφανίδης (έλειπαν στις ΗΠΑ οι Αριστείδης Ρουμπάνης και Μανιάς, ενώ ο Θέμης Χολέβας είχε σταματήσει το άθλημα). Ωστόσο, ο Χολέβας δήλωσε ότι ήταν διατεθειμένος να επιστρέψει για τους αγώνες του πρώτου γύρου κατά της ΣΣΑ Βουκουρεστίου, ενώ στην ομάδα προστέθηκαν οι Μακρυλέοντας και Χρηστέας. Ο Πανελλήνιος στάθηκε ισάξιος αντίπαλος της φημισμένης ομάδας του Βουκουρεστίου, χάνοντας δύσκολα και τα δυο ματς (60-63 στην Αθήνα και 72-75 στη ρεβάνς, όπου αναγκάσθηκε να μεταβεί οδικώς, καθώς ο ΣΕΓΑΣ αρνήθηκε να του καλύψει τα έξοδα για αεροπορικό ταξίδι...). Προς τιμήν τους, οι Ρουμάνοι αθλητές και παράγοντες φέρθηκαν άριστα και φιλοξένησαν άψογα τους πρώτους εκείνους "πιονέρους" της Ελλάδας στην κορυφαία διασυλλογική ευρωπαϊκή διοργάνωση.
1958-59
Το 1959 ήταν σειρά της ΑΕΚ να δοκιμάσει την τύχη της στο θεσμό, όμως η εμπειρία που αποκόμισε ήταν ...εφιαλτική. Το πρώτο παιχνίδι διεξήχθη αρκετά νωρίτερα από ότι υπολόγιζαν οι παράγοντες της "Ένωσης" (Νοέμβριος), ενώ η ρεβάνς δόθηκε τρεις μήνες μετά, το Φεβρουάριο του 1960! Η Μπέογκραντ των Άζα Νίκολιτς, Ραντιβόι Κόρατς, Γκόρνιτς, Νέσιτς, Ράικοβιτς, Λούσιτς κ.α. έδειχνε ακαταμάχητη, κερδίζοντας άνετα στην Αθήνα (γήπεδο Πανελληνίου) με 76-84 (ΑΕΚ (Θέμης Χολέβας): Καραμανλής 9, Πανούτσος 5, Νίκος Τερκεσίδης 12, Παπαθανασίου 27, Σεβδίνογλου 6, Ευαγγελάτος 12, Μπαμπανικολός 5). Ο επαναληπτικός όμως, ήταν μια σκέτη ... καταστροφή: Η ΑΕΚ ηττήθηκε με μιά διαφορά (-68 πόντων) που καταγράφεται σαν μια από τις βαρύτερες που υπέστη ελληνική ομάδα στην Ευρώπη.
1959-60
Το 1960 η ΣΣΑ Βουκουρεστίου έκοψε το δρόμο του κατόχου του πανελλήνιου τίτλου ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, μόλις στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης. Ωστόσο η εμφάνιση των ελλήνων παικτών ήταν αξιοπρεπής: Ήττα εντός έδρας με 61-80 και εκτός με 60-79. Είχαν αγωνισθεί οι Δαπόντες, Οικονόμου, Κωνσταντινίδης, Θεοδωρίδης, Στάλιος, Γκόγκος, Αγγελίδης και Κλάγκας.
1960-61
Σειρά των πειραιωτών να βουτήξουν στα βαθιά της ευρωπαϊκής περιπέτειας, όπου θα είχαν μπροστά τους μια τουρκική ομάδα, με σχετικά νωπές τις μνήμες από τα επεισόδια του 1955 και το θλιβερά συμβάντα σε βάρος του ελληνισμού της Πόλης.. Επιπλέον, ο Ολυμπιακός υποχρεώθηκε να κατεβεί στους αγώνες με αρκετές ελλείψεις και μοιράία, αποκλείστηκε κι αυτός στο ξεκίνημα της περιόδου. Οι μόνοι που διακρίθηκαν ήταν τα αδέλφια Γιάννης και Αλέκος Σπανουδάκης.
1961-62
Ο Παναθηναϊκός, γίνεται στα 1962 η πέμπτη ελληνική ομάδα που θα παίξει στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, χωρίς ούτε αυτός να καταφέρει κάτι διαφορετικό από τις τέσσερις προηγούμενες. Υποδέχεται την ισραηλινή Χαποελ Τελ Αβίβ, χάνει με 72-84 και όλα τελειώνουν εκεί.
1962-63
Ο ΠΑΟ επιμένει ...ευρωπαϊκά για δεύτερο συνεχόμενο χρόνο, όμως ούτε το 1963 θα μπορούσε να ελπίζει σε κάτι καλύτερο, με αντίπαλο τη μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης του Πέδρο Φεραντίθ που τότε μεγαλουργούσε στα γήπεδα της γηραιάς ηπείρου! Έπαιξαν για την ελληνική ομάδα οι Γιώργος Βασιλακόπουλος, Κουκόπουλος, Λιάμης, Παναγιωταράκος, Κατσικίδης, Ταβουλάρης και Ζάνος.
1963-64
Επιστροφή της ΑΕΚ στο θεσμό και επιτέλους, η πρώτη ελληνική νίκη στην Ευρώπη. Η ανερχόμενη ομάδα των γνωστών άσσων επικρατεί με 73-66 της Γαλατα Σαράϊ στο πρώτο παιχνίδι (Αμερικάνος 17, Τρόντζος 8, Λαρεντζάκης 5, Ζούπας 24, Μόσχος 19, Βασιλειάδης, Νικητόπουλος, Τσάβας) αλλά δεν αντέχει στον επαναληπτικό (68-88).
1964-65
Η ΑΕΚ συνεχίζει να κατακτά τους εγχώριους τίτλους και στη νεόκοπη διοργάνωση της Α' Εθνικής, εκπροσωπόντας τη χώρα στη μοναδική τότε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Το 1965 θα έρθει η πρώτη αξιόλογη διάκριση με την πρόκριση της ομάδας έως και τον προημιτελικό γύρο, όπου όμως έπεσε πάλι πάνω στην ανίκητη Μπέογκραντ. Στον α' γύρο η "Ένωση" θα αποκλείσει τη Μακάμπι του Τελ Αβίβ (αυτή ήταν η πρώτη πρόκριση ελληνικής ομάδας στα χρονικά), καθώς η ήττα της με 67-74 στο Ισραήλ (Τρόντζος 19, Αμερικάνος 18) δεν αποτέλεσε πρόβλημα για τη ρεβάνς (Αμερικάνος 23, Τρόντζος 14, Βασιλειάδης 10, Μόσχος 6, Λαρεντζάκης 1, Ζούπας 10 και Χρηστέας).
1965-66
Η "μόνιμη" πρωταθλήτρια Ελλάδας φτάνει ένα βήμα παραπάνω, με τη συμμετοχή της στο πρώτο φάιναλ φορ (που έλαβε χώρα στο Μιλάνο) πολύ πριν το επίτευγμά της επαναλάβει ο Άρης Θεσσαλονίκης. Συγκινητική ήταν η υπερπροσπάθεια του βαρύτατα ασθενή Γεώργιου Μόσχου που αγωνιζόταν χωρίς να αποκαλύψει στους συμπαίκτες του πως ήδη έπασχε από μεταστατικό καρκίνο! Ο σπουδαίος αθλητής απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα σε ηλικία μόλις 29 ετών. Ωστόσο, είχε προλάβει να προσφέρει στην ομάδα του την απίστευτη πρόκριση στον α' μόλις γύρο, όταν με δικό του καλάθι στη λήξη του ματς η ΑΕΚ κερδίζει 81-79 μέσα στην Πολωνία την πανίσχυρη Βίσλα Κρακοβίας που λίγους μήνες πριν είχε υπερισχύσει της Μικτής Ευρώπης σε φιλικό παιχνίδι! Χαρακτηριστικό του ... ταμπεραμέντου του Γιώργου Αμερικάνου, αλλά και του ... κλίματος της εποχής, ήταν ο αποκλεισμός του Έλληνα παίκτη από την συμμετοχή του στη Μικτή, λόγω ενός καυγά που είχε με τον Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς με αφορμή τη διαιτησία στο παιχνίδι της προηγούμενης χρονιάς εναντίον της Μπέογκραντ (84-101).
1966-67
Χωρίς πια το Μόσχο στη σύνθεσή της ο οποίος είχε πεθάνει, η ΑΕΚ αποτυγχάνει να επαναλάβει τη συμμετοχή της στο δεύτερο και τελευταίο (έως ότου επαναθεσμοθετηθεί το 1988) φάιναλ φορ. Ηττάται μόλις στο ξεκίνημα από τη γαλλική ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν των Ζαν Ντιράν και Αλέν Ζιλ (που έκανε μια τεράστια καριέρα 23 ετών!) στον επαναληπτικό με 21 πόντους και αποκλείεται.
1967-68
Ο ΠΑΟ αποκτά τα ηνία από την ΑΕΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα και επιστρέφει στο Κύπελλο Πρωταθλητριών ύστερα από 5 χρόνια. Μάλιστα, πετυχαίνει να κατακτήσει και την πρώτη πρόκριση για το β' γύρο ευρωπαϊκής διοργάνωσης, χάρις στη ρεβάνς του Παναθηναϊκού Σταδίου, σε βάρος της Στεάουα Βουκουρεστίου. Με τη ... φόρα που είχε, ο ΠΑΟ επικρατεί και στον πρώτο αγώνα του β' γύρου επί της μεγάλης Ζαντάρ του Γιόζιπ "Πίνο" Τζέρτζια! Όμως μέχρι εκεί. Στη ρεβάνς οι Γιουγκοσλάβοι ανατρέπουν από το πρώτο ημίχρονο τη διαφορά του "τριφυλλιού" και το κατανικούν με 89-62. Με τους "πράσινους" είχαν αγωνισθεί οι Γιώργος Κολοκυθάς, Κώστας Πολίτης, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Μιχάλης Κυρίτσης, Πέππας, Παναγιωταράκος, Χαϊκάλης και Λεκάκης.
1968-69
Το 1969 η φορτωμένη με τις δάφνες του Κυπελλούχων ΑΕΚ, προσγειώνεται ανώμαλα, αφού αποκλείεται για έξι πόντους από την Ακαντέμικ Σόφιας, που διέθετε στις τάξεις της το διάσημο Ατάνας Γκολομέεφ.
1969-70
Ο Παναθηναϊκός γυρίζει με φιλοδοξίες στο Κύπελο Πρωταθλητριών, αλλά αντιμετωπίζει τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου του διεθνή Τσβέτκοβιτς και αποκλείεται απ' τη συνέχεια. Εκείνη τη χρονιά ο ΠΑΟ έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που χρησιμοποίησε ξένο παίκτη σε ευρωπαϊκό αγώνα, τον Αμερικανό Γκρίνγουντ. Έπαιξαν τότε πλην των ήδη καταξιωμένων Πολίτη, Κολοκυθά, Παναγιωταράκου, Πέππα, Χαϊκάλη και οι Απόστολος Κόντος, Τάκης Κορωναίος, Ιορδανίδης και Κανονίδης.
1970-71
Η ΑΕΚ επανέρχεται στο θεσμό, αλλά δεν καταφέρνει να πάει πέρα από το β' γύρο. Στη συνέχεια θα περιοριστεί σε συμμετοχές στο Κύπελλο Κυπελούχων και το Κόρατς και θα κάνει 27 ολόκληρα χρόνια να επιστρέψει στην Ευρωλίγκα (1998).
1985-86
Ο πρωταθλητής Ελλάδας του 1985 Άρης ενισχυμένος με τους ακριβοπληρωμένους Αμερικανούς Σέφλερ και Βρόμαν ήταν αποφασισμένος να διακριθεί στο θεσμό, ωστόσο έφθασε μόνο μέχρι το δεύτερο γύρο, αφού προηγουμένως είχε αποκλείσει στην προκριματική φάση την αλβανική Νεντόρι Τιράνων (νίκησε 95-81 εκτός έδρας και έχασε 80-81 στο κλειστό του Σπόρτιγκ λόγω τιμωρίας του Αλεξάνδρειου) και στον πρώτο γύρο τη γερμανική Μπάγερ Λεβερκούζεν με δύο νίκες, 93-76 εκτός έδρας και 89-72 εντός. Επόμενη αντίπαλός του ήταν η γαλλική Λιμόζ. Πέτυχε μια "ισχνή", όπως αποδείχθηκε, νίκη με 89-81 μπροστά στο κοινό του και υπέκυψε έπειτα από τη δραματική ρεβάνς του "Μπο Μπλαν" με 87-105.
1986-87
Ο πρωταθλητής Ελλάδας του 1986 Άρης Θεσσαλονίκης έφθασε ένα βήμα από την είσοδό του στην ημιτελική φάση, αλλά δεν τα κατάφερε. Με προπονητή τον Γιάννη Ιωαννίδη και το Γκάλη σε σπουδαία βραδιά πέτυχε στον πρώτο αγώνα (30 Οκτωβρίου 1986) του δεύτερου προκριματικού γύρου (στον πρώτο γύρο είχε αποκλείσει εύκολα τη Βελγική Σουνέρ Οστάνδης με συνολικό σκορ 250-154 στους δύο αγώνες) μια ανεπανάληπτη νίκη σε βάρος της φημισμένης Τρέισερ στο Αλεξάνδρειο (5.500 θεατές) με το εκπληκτικό 98-67 (διαφορά 31 πόντων, ημίχρονο 60-34), ενώ εννέα λεπτά προ της λήξης είχε προηγηθεί ακόμα και με 37 πόντους (83-46).
Διαιτητές: Βιρόβνικ (Ισραήλ), Μαϊνινί (Γαλλία).
Όλα τα ΜΜΕ της εποχής χαρακτήριζαν απίστευτη την ήττα της Ιταλικής ομάδας (οι Ιταλοί συνήθιζαν να την αποκαλούν, αυτάρεσκα, ως την "24η ομάδα του NBA" ), η οποία ήταν η βαρύτερη που είχε υποστεί μέχρι τότε σε Ευρωπαϊκό αγώνα της. Το μέγεθος της επιτυχίας αποκτά μεγαλύτερες διαστάσεις, από το γεγονός ότι ο Άρης αγωνίσθηκε ουσιαστικά χωρίς τον Γιαννάκη καθώς ο τελευταίος φορτώθηκε πολύ γρήγορα (7ο λεπτό) με 4 φάουλ και αποσύρθηκε στον πάγκο αντικαθιστώμενος από τον αναπληρωματικό πλει-μέικερ Δοξάκη, που ωστόσο τα πήγε περίφημα τόσο στην οργάνωση του παιχνιδιού, όσο και στο σκοράρισμα. Μετά τον αγώνα ο προπονητής των Ιταλών, Νταν Πίτερσον, πήγε στα αποδυτήρια του Άρη και συνεχάρη το Νίκο Γκάλη, λέγοντας του πως ήταν ο μεγαλύτερος αντίπαλος που είχε έως τότε αντιμετωπίσει στην καριέρα του σαν τεχνικός και ότι τον θεωρούσε ισάξιο του Ντράζεν Πέτροβιτς και του Άρβιντας Σαμπόνις.
Φημολογία Στον απόηχο του αποκλεισμού, πολλά ακούστηκαν από διάφορους, χωρίς όμως τελικώς να αποδειχτεί κάτι. Φήμες που κυκλοφόρησαν σχολίαζαν την μεγάλη οικονομική ζημία που θα είχε υποστεί η Τρέισερ αν έμενε έξω από τη συνέχεια, σε συνδυασμό με το ότι οι Θεσσαλονικείς -ύστερα απ' την αποτυχία της προηγούμενης χρονιάς με τον άδοξο αποκλεισμό από τη Λιμόζ- δεν είχαν στον προγραμματισμό τους την επιπλέον διάκριση. Για το λόγο αυτό είχαν περιοριστεί στην απόκτηση μόνο ενός ξένου (εκτός του "Έλληνα" Σλόμπονταν-Λευτέρη Σούμποτιτς), του "γυρολόγου" Αμερικανού Γουίλ Τζάκσον, που πληρωνόταν με το παιχνίδι, κόστισε ελάχιστα (5.000 δολάρια ανά παιχνίδι), ωστόσο αποδείχθηκε ένας από τους χρησιμότερους αλλοδαπούς παίκτες που αγωνίστηκαν ποτέ στην Ελλάδα. Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο η αποζημίωση του βετεράνου Μακάντου της Τρέισερ (με 14 χρόνια θητεία στο NBA, πέντε φορές "All Star" και δις πρωταθλητής με τους Λος Άντζελες Λέικερς) που ανερχόταν σε 50 εκ. δολάρια, θα ξεπερνούσε κατά πολύ το συνολικό προϋπολογισμό του Άρη εκείνης της χρονιάς! Ως αποτέλεσμα, κυκλοφόρησε μια επίμονη φήμη ότι ο Άρης συμφώνησε με τη FIBA να αφήσει την Τρέισερ των μεγάλων επενδύσεων να προκριθεί για να πάρει το κύπελλο, έχοντας ως αντάλλαγμα τη σίγουρη συμμετοχή του στο διευρυμένο Κύπελλο Πρωταθλητριών της επόμενης περιόδου (κατάληξη του οποίου ήταν το πρώτο στη σύγχρονη ιστορία φάιναλ-φορ, της Γάνδης το 1988). Ακόμη, ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση έκανε η πολύ κακή απόδοση των Γιαννάκη και Γκάλη (που συχνά στον αγώνα υπέπιπταν σε λάθος πάσες, βήματα, έρμπολ από κοντινές αποστάσεις κ.λ.π.) πράγμα ασυνήθιστο για παίκτες της δικής τους κλάσης, ακόμη και αν στην εξέδρα οι 9.000 Ιταλοί φίλαθλοι είχαν δημιουργήσει ένα αφόρητο για την Ελληνική ομάδα κλίμα. Τέλος, σχολιάστηκε έντονα και η εμφανής σε όλο το κοινό παράξενη στάση του προπονητή Ιωαννίδη, ο οποίος παρακολουθούσε χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις τη δραματική σε βάρος της ομάδας του εξέλιξη του ματς, χωρίς να προβεί σε καμία ενέργεια από εκείνες που συνήθιζε να κάνει σε παρόμοιες καταστάσεις λόγω του έντονου ταμπεραμέντου που τον διέκρινε (βγάλσιμο του σακακιού του, διαμαρτυρίες προς τους διαιτητές, χειρονομίες κ.λ.π.). Μάλιστα ο ίδιος ο Γιάννης Ιωαννίδης υποστήριξε και συνεχίζει να υποστηρίζει ότι οι διοργανωτές τους έριξαν υπνωτικό στον καφέ που είχαν πιεί όλοι, ακόμα και ο ίδιος, το μεσημέρι πριν τον αγώνα.
Πηγή
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Φριτς Μπάουερ
Ο Φριτς Μπάουερ (γερμανικά: Fritz Bauer, 16 Ιουλίου 1903 - 1 Ιουλίου 1968) ήταν Γερμανός δικαστικός (εισαγγελέας) ο οποίος διαδραμάτισε σοβαρό ρόλο στην έναρξη της Δίκης του Άουσβιτς που έγινε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά την περίοδο 1963 - 65.
Βιογραφία και δραστηριότητες
Ο Μπάουερ γεννήθηκε στη Στουτγκάρδη του Βασιλείου της Βυρτεμβέργης της τότε Γερμανικής Αυτοκρατορίας από Εβραίους γονείς. Φοίτησε στο Eberhard-Ludwigs-Gymnasium και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν. Αφού έλαβε το διδακτορικό του στα νομικά (ήταν ο νεαρότερος που είχε ποτέ αναγορευτεί Jur.Dr. στη Γερμανία), ο Μπάουερ έγινε δικαστικός εκτιμητής στο τοπικό δικαστήριο της Στουτγκάρδης. Το 1920 έγινε μέλος στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD). Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ο Μπάουερ έγινε, μαζί με τον Κουρτ Σουμάχερ, ένας από τους τοπικούς ηγέτες της οργάνωσης Reichsbanner Schwarz-Rot-Gold που είχαν δημιουργήσει από μέλη τους το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το Κόμμα του Κέντρου και το Γερμανικό Δημοκρατικό Κόμμα το 1924. Τον Μάιο του 1933 μια απόπειρα οργάνωσης γενικής απεργίας στη Στουτγκάρδη κατά των Ναζί απέτυχε, οι Σουμάχερ και Μπάουερ συνελήφθησαν και εγκλείστηκαν στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Χόιμπεργκ (Lager Heuberg). Ο περισσότερο διακεκριμένος - και πιο ηλικιωμένος - Σουμάχερ, χωλός παλαίμαχος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σφοδρός πολέμιος των Ναζί ως βουλευτής του SPD στο Ράιχσταγκ της περιόδου της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, παρέμεινε έγκλειστος στο στρατόπεδο ως τον Μάιο του 1945 (γεγονός που του προκάλεσε σημαντικές βλάβες στην υγεία του, με συνέπεια να πεθάνει το 1952), ο άσημος τότε και "ασήμαντος" για το καθεστώς των Ναζί Μπάουερ αφέθηκε ελεύθερος. Ως συνέπεια, δεν έγινε ένα από τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Λίγο μετά την απελευθέρωσή του απολύθηκε και από τη δημόσια θέση του.
Το 1935 ο Μπάουερ, όντας εβραϊκής καταγωγής, μετανάστευσε αρχικά στη Δανία και, όταν αυτή καταλήφθηκε από τα στρατεύματα της Ναζιστικής Γερμανίας στη Σουηδία. Εκεί ο Μπάουερ ίδρυσε, σε συνεργασία με τον Βίλλυ Μπραντ, την περιοδική έκδοση Sozialistische Tribüne (= Σοσιαλιστικό Βήμα). Ο Μπάουερ επέστρεψε στη Γερμανία το 1949 και, καθώς εδημιουργείτο το νέο κράτος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εισήλθε ξανά σε δημόσια θέση και συγκεκριμένα στον δικαστικό κλάδο. Αρχικά ανέλαβε διευθυντής των τοπικών δικαστηρίων και, αργότερα, κατέλαβε τη θέση που αναλογεί στον Γενικό Εισαγγελέα στο Μπράουνσβαϊγκ. Το 1956 προάχθηκε σε Γενικό Εισαγγελέα του κρατιδίου της Έσσης, με έδρα την Φρανκφούρτη. Στη θέση αυτή παρέμεινε ως τον θάνατό του, το 1968.
Ο Μπάουερ έλαβε ενεργά μέρος στις συνεχείς προσπάθειες να επιτευχθεί δικαιοσύνη και να αποδοθούν αποζημιώσεις (υλικές και ηθικές) στα θύματα του ναζιστικού καθεστώτος. Το 1958 πέτυχε να στοιχειοθετήσει τη συλλογική δίωξη πολλών στελεχών των ναζί που παρέμεναν ελεύθεροι, παρά το ότι είχαν διαπράξει εγκλήματα. Οι προσπάθειες αυτές κατέληξαν σε διεξαγωγή δίκης, γνωστής ως "Δίκης του Άουσβιτς", της πρώτης που έγινε επί γερμανικού εδάφους με παρόμοιο θέμα. Η δίκη άρχισε το 1963 και ολοκληρώθηκε το 1965.
Το 1961, σε συνεργασία με τον Γκέρχαρντ Τσετσέσνι (Gerhard Szczesny) δημιούργησε την Humanistische Union, μια οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μετά τον θάνατο του Μπάουερ, η οργάνωση δώρισε χρήματα για να δημιουργηθεί το "Βραβείο Φριτς Μπάουερ". Επιπλέον, το 1995, ιδρύθηκε το "Ίδρυμα Φριτς Μπάουερ", μη κερδοσκοπική οργάνωση αφοσιωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, η οποία εστιάζει στην ιστορία και τα αποτελέσματα του Ολοκαυτώματος.
Για το μεταπολεμικό σύστημα δικαιοσύνης στη Γερμανία, ο Μπάουερ ήταν αμφιλεγόμενη μορφή, λόγω της κοινωνικοπολιτικής του εμπλοκής. Υποτίθεται ότι μια φορά είχε πει "Στο δικαστικό σύστημα, νιώθω σαν εξόριστος".
Ο Φριτς Μπάουερ απεβίωσε στη Φρανκφούρτη το 1968.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί νομικοί Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Μάικλ Χόκινς
Ο Μάικλ Χόκινς (γεννημένος στις 28 Οκτωβρίου 1972) είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,83 μ. και αγωνιζόταν ως πλέι μέικερ.
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Μάικλ Χόκινς εισηχθη στο Πανεπιστήμιο "Χαβιέρ" το 1991 και αγωνίστηκε στο κολλεγιακό πρωτάθλημα με την μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου, τους Χαβιέρ Μασκετίρς.
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο "Χαβιέρ" το 1995, σε ηλικία 23 ετών.
Επαγγελματική καριέρα
Ο Μάικλ Χόκινς συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1995, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διακριθεί.
Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το υπέγραψε με τη Ρόκφορντ Λάιτινγκ, με την οποία αγωνίστηκε στο CBA για δύο χρόνια.
Την περίοδο 1997-98 αγωνίστηκε αρχικά στους Μπόστον Σέλτικς κι έπειτα στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα παρέμεινε για λίγο λιγότερο από ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 1998 επέστρεψε στην Αμερική και μέχρι το 2001 αγωνίστηκε στο CBA (Ρόκφορντ Λάιτινγκ και Σιου Φολς Σκάι Φορς), αλλά και στο ΝΒΑ (Σακραμέντο Κινγκς, Σάρλοτ Χόρνετς και Κλίβελαντ Καβαλίερς).
Το 2001 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από την Ισπανία και συγκεκριμένα από τη Μπαρτσελόνα.
Την περίοδο 2001-02 αγωνίστηκε αρχικά στην πολωνική Σλασκ Βρότσλαβ κι έπειτα στην ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης.
Από το 2002 μέχρι και το 2006 αγωνίστηκε στο Βέλγιο (Τέλιντους Οστάνδης - 2002/03), στην Αμερική (Σιου Φολς Σκάι Φορς - 2003/04), στην Ισπανία (Λα Πάλμα - 2004/05) και στη Συρία (Αλ-Τζαλαα Αλέππο - 2005/06).
Μετά το πέρας της περιόδου 2005-06, ο Μάικλ Χόκινς αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Μάικλ Χόκινς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ.
Έχει συμμετάσχει μεταξύ άλλων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1998.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λα Πάλμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πολωνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές συριακών συλλόγων
Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος της Ελλάδας 1898
Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ) ονομαζόταν ο έλεγχος των δημοσίων οικονομικών της Ελλάδας που επιβλήθηκε από Ευρωπαϊκές χώρες που δάνεισαν την Ελλάδα το φθινόπωρο του 1897 ενώ αυτή είχε χρεοκοπήσει τέσσερα χρόνια πριν, με στόχο την αποπληρωμή των χρεών της προς τους πιστωτές της. Τον έλεγχο εκτελούσε μια εξαμελής επιτροπή, η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή (Commission Internationale Financière de la Grèce), με μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα από το 1897 μέχρι το 1978, για 81 χρόνια.
Υπόβαθρο - διεθνής πρακτική
Μεταξύ 1857 και 1859, η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία δημιούργησαν την Διεθνή Οικονομική Εξεταστική Επιτροπή, μια επιτροπή με σκοπό τη δημιουργία αναφοράς για τη δυνατότητα της Ελλάδας για την αποπληρωμή του δανείου του 1833. Εκείνη η επιτροπή, με παρέμβαση της Ρωσίας, δεν είχε ρόλο να ελέγξει τα οικονομικά και να εξασφαλίσει τις πληρωμές, παρά μόνο τη γνωμοδότηση. Τα αποτελέσματα της Εξεταστικής εκείνης Επιτροπής ήταν πληρωμή μιας δόσης 900.000 γαλλικών φράγκων το 1860.
Λίγα χρόνια πριν, σε παρόμοια οικονομική κατάσταση είχε βρεθεί και η Τυνησία η οποία χρεοκόπησε το 1869. Για την είσπραξη των χρεών της, είχε συστηθεί Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος στην Τυνησία από τους πιστωτές της (Γαλλία - Βρετανία - Ιταλία), η Commission Financière Internationale. Η επιτροπή αυτή είχε αναλάβει (όπως αργότερα και η Commission Internationale Financière στην Ελλάδα) την διαχείριση των οικονομικών του κράτους για την εξασφάλιση της αποπληρωμής των χρεών της Τυνησίας.
Αντίστοιχα, στάση πληρωμών είχε κηρύξει και η Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1876, η οποία τελικά συμφώνησε το 1881 με το Διάταγμα του Μουχαρέμ στη δημιουργία του Συμβουλίου για τη Διαχείριση του Οθωμανικού Χρέους (Council of the Administration for the Ottoman Public Debt - CAOPD), ενός εισπρακτικού οργανισμού με 5.000 υπαλλήλους, με πάνω από είκοσι γραφεία στις επαρχίες της αυτοκρατορίας από την Υεμένη μέχρι τη Θεσσαλονίκη και πλήρη ελευθερία στις αποφάσεις του τρόπου συλλογής χρεών, οι οποίοι απέδιδαν τα χρέη στους πιστωτές της χώρας.
Η χρεοκοπία της Ελλάδας και η ήττα στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897
Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης κατά την τελευταία πρωθυπουργία του κήρυξε πτώχευση. Τότε επιβλήθηκε μερικός έλεγχος από τους πιστωτές, που ήταν τυπικός κι όχι ουσιαστικός χωρίς δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης στα ελληνικά δημόσια οικονομικά.
Η εμπλοκή όμως της χρεοκοπημένης Ελλάδας σε σύρραξη με την Τουρκία το 1897, στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, βρήκε την Ελλάδα σε εξαιρετικά δυσχερή θέση με τον ελληνικό στρατό ανίκανο να αντιπαραταχθεί στα οθωμανικά στρατεύματα, που είχαν καταλάβει τη Θεσσαλία και τμήμα της Στερεάς Ελλάδας. Η Συνθήκη Ειρήνης της 20ης Σεπτεμβρίου 1897 στην οποία εξαναγκάστηκε η Ελλάδα ως ηττημένη, προέβλεπε πολεμική αποζημίωση των τεσσάρων εκατομμυρίων τουρκικών λιρών της οποίας την άμεση καταβολή απαιτούσε η Υψηλή Πύλη. Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη υποχρεώθηκε σε διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της Ελλάδας για επιπλέον δανεισμό (ενώ πριν τέσσερα χρόνια τους είχε ήδη δηλώσει ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τα ήδη χρωστούμενα δάνεια). Οι διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης οδήγησαν στην επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ) για την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας που να εξασφαλίζει στους πιστωτές την αποπληρωμή και των παλαιότερων αλλά και των νέων δανείων τους.
Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος: Οι όροι δανεισμού
Οι διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους των πιστωτών (Αγγλίας, Γαλλίας, Αυστρίας, Γερμανίας, Ρωσίας, Ιταλίας) ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1897 και κατέληξαν στη σύνταξη και ψήφιση του νόμου ΒΦΙΘ/23-2-1898 σύμφωνα με τον οποίο εγκαθιδρύθηκε η επιτροπή οικονομικού ελέγχου (Διεθνής Οικονομική Επιτροπή), που σύντομα μετονομάστηκε σε Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος 1898.
1. Χορήγηση δανείου πολεμικών επανορθώσεων και του «οικονομικού δανείου»
2. Υποθήκευση φορολογικών εσόδων ώστε να εξασφαλισθεί η αποπληρωμή των δανείων
3. Αναδιάρθρωση του χρέους
Η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή στην Ελλάδα
Ο Δ.Ο.Ε. διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο στα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, αλλά από τις αρχές του '30 είχε όλο και περισσότερο μειωμένη επίδραση στις αποφάσεις της χώρας, μέχρι τον οριστικό τερματισμό του ρόλου της το 1978.
Αρχικά έδρα του ήταν το σημερινό Μέγαρο της Προεδρίας της Δημοκρατίας, που είχε ανεγερθεί για τις ανάγκες της Διεθνούς Οικονομικής Επιτροπής, πίσω από το τότε παλάτι του Διαδόχου, στη συμβολή των οδών Βασιλέως Γεωργίου (τότε ονομαζόταν Διοχάρους) και Στησιχόρου.
Δογματισμός
Δογματισμός ονομάζεται η αποφθεγματική διατύπωση διαφόρων ιδεών, χωρίς αιτιολογία ή απόδειξη.
Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος της Ελλάδας 1898
Η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή στην Ελλάδα
Έγγραφο του 1963 του Βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών (Foreign Office) σχετικό με την Ελλάδα αναφέρεται σε πρόταση κατάργησης της Διεθνούς Οικονομικής Επιτροπής, έχοντας τίτλο Administration of International Financial Commission: proposals for abolition και δύο χρόνια μετά ακολουθεί άλλο έγγραφο με τίτλο International Financial Commission: abolition (1965), και τέλος, το 1966, αναφορά για την ενσωμάτωση του προσωπικού της Διεθνούς Οικονομικής Επιτροπής στις Ελληνικές Δημόσιες Υπηρεσίες. Για το διάστημα 1970-1975 υπάρχει επίσης σχετική αναφορά του Βρετανικού υπουργείου Οικονομικών (Treasury) για την Διεθνή Οικονομική Επιτροπή.
Δογματισμός
Αναφέρεται στην έλλειψη κριτικής σκέψης και την προσκόλληση σε κάποια θεωρία που δε στηρίζεται σε αποδείξεις ή που θεωρείται επιστημονικά ξεπερασμένη.
Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος της Ελλάδας 1898
Η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή στην Ελλάδα
Η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή καταργήθηκε οριστικά το 1978, με κοινή αποδοχή των συμβαλλομένων μερών, όπως προκύπτει από σχετική αλληλογραφία μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας.
Δογματισμός
Ουσιαστικά ο δογματισμός όχι μόνο δεν προάγει το διάλογο, αλλά και τον απορρίπτει. Είναι η προσήλωση και η άκριτη εμμονή στις αρχές και την αυστηρότητα ενός συστήματος, η οποία προτάσσει την άνευ όρων αποδοχή ορισμένων κωδικοποιημένων και μηχανικά σχηματισμένων θέσεων.
Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος της Ελλάδας 1898
Η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή στην Ελλάδα
Πριν την οριστική κατάργησή της το 1978 η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή είχε έδρα στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ, στο Κολωνάκι.
Αναφορές
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνική οικονομία
Δογματισμός
Απαντά στη φιλοσοφία, στη θρησκεία και στην καθημερινή ζωή.
Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από το ρήμα «δογματίζω», που σημαίνει : διατυπώνω τη γνώμη με αυθαίρετο τρόπο.
Ομόρριζη η λέξη «δόγμα» (από το αρχαίο ρήμα δοκώ) : ό,τι πιστεύει κανείς και το προβάλλει σαν πέρα για πέρα αληθινό, χωρίς η ορθότητά του να έχει προκαταβολικά ελεγχθεί.
Το πνεύμα του θεολογικού δογματισμού αναπτύχθηκε κατά το Μεσαίωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφικές θεωρίες
Σεραφίν Μαρία ντε Σότο
Ο Σεραφίν Μαρία ντε Σότο ι Αμπάχ (Serafín María de Sotto y Abach, 1793-1862), Κόμης του Κλονάρντ και Μαρκήσιος της Γρανάδας, ήταν ένας Ισπανός πολιτικός, στρατιωτικός και ιστορικός, που διατέλεσε για δύο μέρες πρωθυπουργός της Ισπανίας. Ήταν ακόμη ισόβιος γερουσιαστής, ιππότης του Τάγματος του Αγίου Ερμενεγίλδου και του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής, καθώς και ιππότης της γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής.
Βιογραφία
Στις 21 Απριλίου 1804, όταν ήταν 12 ετών, έγινε δόκιμος στο σύνταγμα της Ισπανικής Βασιλικής Φρουράς. Στις 12 Οκτωβρίου του επόμενου έτους διορίστηκε στο Γ΄ Τάγμα του ίδιου σώματος, το οποίο έδρευε στη γενέτειρα του Σεραφίν Μαρία, τη Βαρκελώνη. Συμμετείχε με τον πατέρα του στον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου και αργότερα πολέμησε με την πλευρά των Καρλιστών στον Α΄ Καρλικό Πόλεμο, φτάνοντας στον βαθμό του στρατάρχη το 1836.
Το 1840 τέθηκε επικεφαλής για λίγες εβδομάδες στο Υπουργείο Πολέμου της κυβέρνησης του Εβαρίστο Πέρεθ ντε Κάστρο. Η νίκη των Φιλελευθέρων στον Α΄ Καρλικό Πόλεμο, τον ανάγκασε να μεταναστεύσει στη Γαλλία το 1840. Το 1844 επέστρεψε στην Ισπανία, φθάνοντας στο βαθμό του αντιστρατήγου το 1846.
Ο Σεραφίν Μαρία ντε Σότο ήταν μέλος της συντηρητικής πτέρυγας του Μετριοπαθούς Κόμματος. Στις 19 Οκτωβρίου 1849, η βασίλισσα Ισαβέλλα Β΄, μετά από πρόταση του συζύγου της Φραγκίσκου της Ασίζης, έπαψε από την πρωθυπουργία τον στρατηγό Ραμόν Μαρία Ναρβάεθ και διόρισε στη θέση του τον Σεραφίν Μαρία ντε Σότο. Η νέα κυβέρνηση, γνωστή ως «Κυβέρνηση Αστραπή», διήρκεσε μόνο είκοσι επτά ώρες. Ο Σότο βρέθηκε σε αδυναμία ως προς τον διορισμό των νέων υπουργών, σχηματίζοντας ένα υπερσυντηρητικό υπουργικό συμβούλιο, το οποίο βρισκόταν σε απόλυτη αντίθεση με τους προοδευτικούς και με την ισπανική κοινή γνώμη. Το γεγονός ανάγκασε τη βασίλισσα να επανεξετάσει την απόφασή της και να επαναφέρει τον στρατηγό Ναρβάεθ στη θέση του.
Μετέπειτα εστάλη, από τη στρατιωτική του μονάδα στη Χαέν, στο Γενικό Στρατιωτικό Κολλέγιο του Τολέδο. Σε αυτή την θητεία ανέλαβε να σχηματίσει τη λεγόμενη «Βασιλική Επιτροπή», πρόγονο των Ισπανικών Υπηρεσιών Πληροφοριών και Αντικατασκοπείας. Από το 1853 έως το 1854 ήταν αντιπρόεδρος του τμήματος πολέμου και ναυτικού του Βασιλικού Συμβουλίου και από το 1858 μέχρι το θάνατό του ήταν πρόεδρος της υπηρεσίας αυτής.
Πέθανε στη Μαδρίτη στις 23 Φεβρουαρίου 1862.
Έργα
(«Απομνημονεύματα περί της ιστορίας των στρατευμάτων του βασιλικού οίκου της Ισπανίας», 1824). («Ιστορικά απομνημονεύματα των στρατιωτικών ακαδημιών της Ισπανίας», 1847). («Οργανωτική ιστορία των ισπανικών όπλων Πεζικού και Ιππικού», 1851-1859). («Λεύκωμα του Ισπανικού Πεζικού», 1861). («Λεύκωμα του Ισπανικού Ιππικού», 1861).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισπανίας
1795
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1795 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ειρηναίος Ασώπιος
Ο Ειρηναίος Ασώπιος (1825-1905) ήταν Έλληνας συγγραφέας και κριτικός.
Βιογραφία
Ο Ειρηναίος Ασώπιος γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1825 στην Κέρκυρα. Πατέρας του ήταν ο Κωνσταντίνος Ασώπιος λόγιος και καθηγητής στην Ιόνιο Ακαδημία. Η μητέρα του λεγόταν Ελένη Ασημακοπούλου. Η οικογένειά του καταγόταν από την Ήπειρο. Το οικογενειακό τους όνομα ήταν Ράδος, που το άλλαξε ο Αθανάσιος Ψαλίδας, σχολάρχης του Κωνσταντίνου Ασώπιου. Ανάδοχος του Ειρηναίου ήταν ο Φρειδερίκος Γκύλφορδ, του οποίου είχε το όνομα, επειδή το Ειρηναίος είναι το Φρειδερίκος εξελληνισμένο Αφού αποφοίτησε από την Ιόνιο Ακαδημία, σπούδασε φιλολογία (γράφτηκε τον Οκτώβριο του 1842) και ιατρική (μετά από προτροπή του πατέρα του τον Οκτώβριο του 1843) στην Αθήνα, και στην Πίζα το 1845 .Το 1846 δημοσίευσε το πρώτο του άρθρο. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο της Πίζας και έως το 1852 έμεινε στη Φλωρεντία, όπου εργάστηκε ως ιατρός.
Στη συνέχεια ταξίδεψε στο Παρίσι (από τον Νοέμβριο του 1852 έως τον Ιούνιο του 1856) για την τελειοποίηση των κλασικών σπουδών. Εκεί συνεργάστηκε με περιοδικά και εφημερίδες, και γνωρίστηκε με τον Αλέξανδρο Δουμά και το Χάινριχ Χάινε, τον οποίο πρώτος έκανε γνωστό στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό με την δημοσίευση, σε πέντε συνέχειες, μίας διεξοδικής βιογραφίας εκείνου στο περιοδικό του Χρυσαλλίς. Στην Αθήνα επέστρεψε το 1857 και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία. Πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1905.
Έργο
Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα, ασχολήθηκε με την έκδοση του περιοδικού Χρυσαλλίς από την 1η Ιανουρίου 1863 έως τις 30 Δεκεμβρίου 1866 και του Αττικού Ημερολογίου από το 1867 έως το 1896. Παράλληλα, τα έτη 1888, 1889, 1890 έβγαζε το Ημερολόγιον των Κυριών Στο χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε με το χρονογράφημα, ενώ έγραψε επίσης ιστορικές πραγματείες και ευθυμογραφήματα. Μέσα από τα περιοδικά με τα οποία συνεργάστηκε, άσκησε κριτική στην ελληνική κοινωνία, που έφτανε έως το σαρκασμό. Θεωρείται πρόδρομος της ελληνικής ευθυμογραφίας. Το μόνο έργο που εξέδωσε, ήταν το 1903 η συλλογή χρονογραφημάτων και μελετών με τίτλο Παλαιά και Νέα σε έναν μόνο τόμο, χωρίς συνέχεια. στη σειρά της Βιβλιοθήκης Μαρασλή
Εχίων (ζωγράφος)
Ο Εχίων ή Αετίων, ήταν διάσημος αρχαίος Έλληνας ζωγράφος ο οποίος μνημονεύεται από τον Λουκιανό, όπου περιγράφεται ένα από τα έργα ζωγραφικής του, που αναπαριστά τον γάμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της Ρωξάνης. Ο πίνακας αυτός προκάλεσε τέτοιο θαυμασμό όταν εκτέθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων, ώστε ο Προξενείδας, ένας από τους κριτές, πρόσφερε το χέρι της κόρης του στον Εχίωνα με σκοπό τον γάμο.
Ο Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης τον 15ο αιώνα, ο Ιλ Σοντόμα (Il Sodoma), αναπαρήγαγε το έργο αυτό ως διακόσμηση στη Βίλα Φαρνεζίνα, στηριζόμενος στις περιγραφές του Λουκιανού. Άλλο έργο του με ίδια θεματολογία είναι και ο γάμος του Αλεξάνδρου με τη Στατείρα, ρωμαϊκό αντίγραφο του οποίου έχει βρεθεί στην Πομπήια.
Αναφέρεται πως ο Εχίων κατείχε υψηλή τεχνική ως προς τη μίξη και τη στρώση των χρωμάτων του. Είχε υποτεθεί πως έζησε κατά τον καιρό του Αλεξάνδρου προς τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ., αλλά τα γραφόμενα του Λουκιανού δείχνουν πως πρέπει να έζησε κατά την εποχή του Αδριανού(1ος αιώνας μ.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Κατάλογος Κάστρων Νομού Αχαΐας
thumb|right|325px|Το [[Αιγυπτόκαστρο, όπως διασώζεται σήμερα.]] thumb|right|325px|Τμήμα του [[Τείχος Δυμαίων|Τείχους των Δυμαίων.]] thumb|right|325px|Το [[Κάστρο της Πάτρας σε απεικόνιση του 20ου αιώνα.]] thumb|right|325px|Η κεντρική πύλη και η τάφρος του [[Κάστρο του Ρίου|Κάστρου του Ρίου.]] thumb|right|325px|Τμήμα του [[Σιδηρόκαστρο Αχαΐας|Σιδηρόκαστρου.]]
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Ώρα στην Αμπχαζία
Το έδαφος της Αμπχαζίας βρίσκεται στη ζώνη ώρας UTC+3 (όπως Μόσχα), η οποία θεσπίστηκε αρχικά το 2010 και άλλαζε στη θερινή ώρα στις 2:00 το πρωί προχωρώντας μια ώρα μπροστά την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου και την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου τα ρολόγια γύριζαν μια ώρα πίσω στις 3:00, όπως γινόταν στη θερινή ώρα Μόσχας (UTC+4).
Με ψήφισμα του υπουργικού συμβουλίου της Δημοκρατίας της Αμπχαζίας αριθ. 212 της 26ης Οκτωβρίου 2010, η χειμερινή ώρα εισήχθη στο έδαφος της Δημοκρατίας της Αμπχαζίας στις 31 Οκτωβρίου 2010. Έτσι, από το φθινόπωρο του 2010 στην Αμπχαζία εισήχθη η ζώνη ώρας UTC+3. Από τις 27 Μαρτίου 2011 εισήχθη η θερινή ώρα και τοποθετήθηκε η ζώνη ώρας UTC+4.
Στην Αμπχαζία εφαρμόζεται η ίδια ώρα με τη Μόσχα. Μετά την 27η Μαρτίου 2011, η θερινή ώρα (UTC+04:00) εισήχθη όλο το χρόνο χωρίς αλλαγές σε καλοκαιρινή και χειμερινή ώρα. Στις 26 Οκτωβρίου 2014 η Αμπχαζία πέρασε στη χειμερινή ώρα, επιστρέφοντας στην ζώνη ώρας UTC+3 (μαζί με την ώρα Μόσχας).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ώρα ανά χώρα Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Αντώνιος Καρτάλης
Ο Αντώνιος Καρτάλης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Παντρεύτηκε την Μαρίκα Αθ. Ταμπακοπούλου και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γεώργιο Καρτάλη και την Έμμη Πυρομάγλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Οικογένεια Καρτάλη Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση
Η μυατροφική πλευρική σκλήρυνση ή πλαγία μυατροφική σκλήρυνση (αγγλικά: amyotrophic lateral sclerosis, ALS), γνωστή και ως νόσος του κινητικού νευρώνα, είναι εκφυλιστική διαταραχή του νευρικού συστήματος. Η νόσος χαρακτηρίζεται από σπαστικότητα, δεσμιδώσεις και προοδευτική μυϊκή αδυναμία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα δυσκολία στην ομιλία, κατάποση και εν τέλει διακοπή της αναπνοής. Τα αίτιά της δεν είναι γνωστά στο 90% με 95% των περιπτώσεων (σποραδικές), ενώ στις υπόλοιπες περιπτώσεις είναι κληρονομική. Δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία για τη νόσο.
Η παλαιότερη γνωστή περιγραφή της νόσου έγινε το 1824 από τον Τσαρλς Μπελ. Το 1869 ο Ζαν-Μαρτέν Σαρκό (Jean-Martin Charcot) συσχέτισε πρώτος τα συμπτώματα με τα νευρολογικά προβλήματα και το 1874 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ο όρος πλαγία μυατροφική σκλήρυνση, ενώ ενίοτε αναφέρεται και ως Νόσος Σαρκό. Η νόσος απέκτησε ευρύτερη δημοσιότητα στις ΗΠΑ όταν διαγνώστηκε με αυτήν ο αθλητής του μπέιζμπολ Λου Γκέρινγκ (έτσι η νόσος μνημονεύεται και ως Νόσος Λου Γκέρινγκ), ενώ προσέλκυσε αργότερα διεθνές ενδιαφέρον, όταν έγινε γνωστό ότι έπασχε από την νόσο ο διάσημος επιστήμονας Στήβεν Χόκινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Opel Combo
Το Opel Combo είναι επαγγελματικό panel βαν και όχημα δραστηριοτήτων αναψυχής από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel. Το Combo εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1993, ενώ το μοντέλο δεύτερης γενιάς παρουσιάστηκε το 2001 και η τρίτη γενιά κατασκευάστηκε από τον Δεκέμβριο του 2011 έως τον Δεκέμβριο του 2017, με βάση το Fiat Doblò. Η τέταρτη γενιά παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε το 2018. Το όνομα «Combo» είχε προηγουμένως εφαρμοστεί ως επίθημα σε μία 3-πορτη πάνελ βαν εκδοχή του Opel Kadett E, από το 1986 έως το 1993.
Οι Opel και Vauxhall εντάχθηκαν στο Groupe PSA τον Μάρτιο του 2017 και, κατά συνέπεια, το Combo τέταρτης γενιάς, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2018, μοιράζεται την πλατφόρμα και το αμάξωμα του Peugeot Rifter και Peugeot Partner, καθώς και του Citroën Berlingo.
Τα Combo B και Combo C μοιράζονται πλατφόρμες, ζωτικά εξαρτήματα και μερικά πάνελ αμαξώματος με το σύγχρονό τους subcompact αυτοκίνητο Opel Corsa. Οι γενιές χαρακτηρίζονται B και C με τυπικό τρόπο Opel, αλλά η Holden εφάρμοσε τους κωδικούς SB και XC αντίστοιχα, αντικατοπτρίζοντας τη σχέση με SB και XC Holden Barinas (Opel Corsa B και C, αντίστοιχα).
Kadett Combo (Combo A, 1986–1993)
Το Opel Kadett Combo κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1986 και τελικώς η παραγωγή του σταμάτησε τον Αύγουστο του 1993. Βασίστηκε στο μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της σειράς Opel Kadett E. Κατασκευάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο λιμάνι Ellesmere από τη Vauxhall μέχρι τον Ιανουάριο του 1989. Τότε δέχθηκε αισθητική ανανέωση, με νέα γρίλια, ξεχωριστή από τον προφυλακτήρα (όπως και στο Opel Kadett).
Ταυτόχρονα, η παραγωγή μεταφέρθηκε στην Azambuja της Πορτογαλίας, ενώ τα φορτηγάκια κατασκευάζονταν πλέον από την Opel. Στη Γερμανία, πωλήθηκε με βενζινοκινητήρα 1.3 λίτρων ή κινητήρα ντίζελ 1.6 (αργότερα 1.7) λίτρων. Στη συνέχεια, ο κινητήρας βενζίνης 1.3 λίτρων άλλαξε σε 1.4 λίτρων.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το φορτηγό τριών θυρών με βάση το κτήμα ήταν γνωστό ως Bedford και Vauxhall Astravan, και το επαγγελματικό υψηλής οροφής ως Bedford Astramax, ενώ αργότερα πωλήθηκε ως Vauxhall. Η μετάβαση από τη Bedford στη Vauxhall πραγματοποιήθηκε την 1η Ιουνίου 1990, καθώς η Bedford Vehicles ήταν πιο γνωστή ως κατασκευαστής βαρύτερων φορτηγών.
Combo B (1993–2001)
Η πρώτη γενιά του νέου Combo, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 1993, βασιζόταν στο Corsa B, το οποίο είχε παρουσιαστεί 6 μήνες νωρίτερα.
Combo E (2018–σήμερα)
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Combo Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Γραμμική ταινιωτή κεραμική
thumb|180px|right|Όστρακα της ύστερης περιόδου Lbk Με τον όρο γραμμική ταινιωτή κεραμική (συντ. LBK) αναφερόμαστε στην κεραμική που παρήγαγε ένας ιδιαίτερα πρώιμος νεολιθικός πολιτισμός της Κεντρικής Ευρώπης. Η πρωιμότερη φάση του χρονολογείται με τη μέθοδο της ραδιοχρονολόγησης στο 5.500 π.Χ. Ο συγκεκριμένος πολιτισμός συνδέεται πιθανώς με την προς δυσμάς διάδοση των καλλιεργητικών μεθόδων κατά μήκος της Ευρώπης κατά την 6η και 5η χιλιετηρίδα π.Χ. Η γραμμική ταινιωτή κεραμική έδωσε το όνομά της στο σύνολο του πολιτισμού εξαιτίας των οστράκων που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια προϊστορικών ανασκαφών και είναι γεμάτα εγχάρακτα ή ζωγραφισμένα γραμμικά μοτίβα.
Περιοχές της πρώιμης φάσης αυτού του πολιτισμού βρίσκονται στις προσχωσιγενείς πεδιάδες του ποταμού Δούναβη στην Ουγγαρία και τα βόρεια Βαλκάνια. Στις περιοχές αυτές ήδη υπήρχε ανεπτυγμένος καλλιεργητικός πολιτισμός μικρών κοινοτήτων κατά την 6η χιλιετηρίδα π.Χ.. Αρκετοί ερευνητές πιστεύουν ότι ο πολιτισμός της γραμμικής κεραμικής προέρχεται από τον πολιτισμό Στάρτσεβο Κόρος (Starcevo-Körös) της βόρειας Σερβίας και της Ουγγαρίας, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα προέρχονται από την ανάπτυξη αυτοχθόνων μεσολιθικών πολιτισμών. Οι ραδιοχρονολογήσεις αποκαλύπτουν ότι ήταν γοργή η εξάπλωση αυτού του πολιτισμού, αφού σε δύο μόλις αιώνες κάλυψε την απόσταση ανάμεσα στη βόρεια Ουγγαρία και την βόρεια Γερμανία. Σημαντικές περιοχές εξαιτίας των ευρημάτων βρίσκονται στο Μπιλάνι (Bylany) της Τσεχίας, το Λανγκβάιλερ (Langweiler) και το Ζβενκάου (Zwenkau) της Γερμανίας και το Μπρουν αμ Γκέμπιρτζ (Brunn am Gebirge) της Αυστρίας.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Αρχαία τέχνη Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Γαλλία
Έγκλημα (ταινία 1930)
Ο Εγκλημα (αγγλικά: Murder!) είναι κινηματογραφική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ που γυρίστηκε το 1930
Υπόθεση
Μια νεαρή ηθοποιός κατηγορείται για τη δολοφονία μιας φίλης της. Συλλαμβάνεται, δικάζεται και καταδικάζεται σε θάνατο. Μεταξύ των ενόρκων είναι κι ένας γνωστός ηθοποιός και συγγραφέας, ο οποίος βέβαιος για την αθωότητά της πραγματοποιεί έρευνα για να βρει τον πραγματικό δολοφόνο που είναι τελικά ο μνηστήρας της κατηγορουμένης. Τον καλεί να παίξει σε ένα θεατρικό έργο που αναπαριστά τον φόνο, εκείνος καταλαβαίνει πως αποκαλύφθηκε και καθώς εκτελεί ένα ακροβατικό νούμερο στο τσίρκο αυτοκτονεί.
Παρατηρήσεις
Επρόκειτο για μια συγκαλυμμένη ιστορία ομοφυλοφιλίας επειδή ο δολοφόνος ομολογεί πως σκότωσε τη φίλη της μνηστής του επειδή γνώριζε πράγματα για τις σεξουαλικές τους συνήθειες. Επειδή ο ήχος δεν μπορούσε να μπει εκ των υστέρων ο Χίτσκοκ έβαλε μια ορχήστρα μέσα στο στούντιο των γυρισμάτων πίσω από τα ντεκόρ των γυρισμάτων και ηχογραφείτο την ίδια στιγμή. Της ταινίας αυτής υπάρχει και γερμανική βερσιόν με πρωταγωνιστή τον ‘Αλφρεντ Άμπελ την οποία ο σκηνοθέτης γύρισε στο Λονδίνο και παρά τις σχετικές προτάσεις που του έγιναν από τους Γερμανούς δεν επέφερε αλλαγές στην ταινία. Επρόκειτο για ένα φιλμ-σπαζοκεφαλιά/γρίφο, καθώς οι ιστορίες της Άγκαθα Κρίστι. Μελετητές του έργου του Χίτσκοκ επισημαίνουν την θεατρικότητα που υποβάλλεται στην ταινία μέσα από τα εξπρεσιονιστικά ντεκόρ τόσο των εξωτερικών όσο και των εσωτερικών χώρων της  ταινίας, οι είσοδοι και έξοδοι γίνονται από τα δεξιά μόνο ή από τα αριστερά μόνο, κάθε χώρος διαιρείται σ΄ένα κύριο κι ένα δευτερεύοντα χώρο: προσκήνιο-παρασκήνιο, (το δικαστήριο/η αίθουσα των ενόρκων κλπ.) Η κατηγορούμενη είναι ηθοποιός, ο δολοφόνος είναι ακροβάτης, ο ένορκος είναι θεατρικός συγγραφέας, η κάθαρση επιτελείται πάνω στη σκηνή Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον επιφαινόμενο κόσμο του θεάματος κι εκείνον του δικαστηρίου, όπως αυτή γίνεται μέσα στην ταινία, αναδεικνύει την άποψη πως οι κρίσεις τελικά για ένα θέαμα ή ένα έγκλημα δεν μπορεί να είναι τελεσίδικες αν δεν κατέχει κάποιος όλα τα δεδομένα.
Παγοπέδιλο
Τα παγοπέδιλο είναι υπόδημα ειδικού τύπου εφοδιασμένο με μεταλλική λάμα στο κατώτατο σημείο. Παγοπέδιλα χρησιμοποιούνται σε φυσικές (λίμνες, ποταμια) η τεχνίτες (παγοδρόμια) επιφάνειες πάγου για πατινάζ.
Ιστορία
thumb|200px|Ολλανδικά παγοπέδιλα από το 17ο αιώνα Τα πρώτα παγοπέδιλα κατασκευαζόντουσαν από ζωικά κόκκαλα. Στην αρχαία Ελλάδα, οι αθλητές έδεναν τα παγοπέδιλα στα πόδια τους όπως άλλα πέδιλα. Δημιουργήθηκαν αρχικά για τη διεξαγωγή των πολέμων στα παγωμένα έλη, αλλά σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως για ψυχαγωγικές δραστηριότητες ή για αθλητικούς διαγωνισμούς.
Κατά τι διάρκεια του 19ου αιώνα τα παγοπέδιλα ήταν πρόσθετα σε μπότες. Περίπου το 1890 ξεκίνησε η εισαγωγή στην Ευρώπη από Αμερικανικα παγοπέδιλα που η λεπίδα ήταν βιδωμένοι στην μπότα. Για πολλές δεκαετίες αποτελούσαν είδος πολυτελειας, τα πρωτοαναφέρει ο Δημήτριος Διαμαντίδης (Demeter Diamantidi) στο γερμανόγλωσσο βιβλίο Spuren auf dem Eise το 1892.
Ετυμολογία
Η λέξη παγοπέδιλα είναι γνωστή από αιώνες στην ελληνική γλώσσα, π.χ. αναφέρεται σε ένα ελληνο-γαλλικό λεξικό του 1909. Μια άλλη πηγή λέει ότι ήρθε στην ελληνική γλώσσα στο δεύτερο μέρος του 19ου αιώνα, αλλά ίσως η λέξη είναι πολύ πιο παλιά. Μερικές φορές χρησιμοποιείται η γαλλική λέξη πατινια.
Τύποι
thumb|200px|Μηχανή τροχίσματος Παγοπέδιλα κατασκευάζονται από διαφορετικά υλικά όπως δέρμα, πλαστικά, υφάσματα και σύνθετα υλικά. Αθλήματα στα οποία χρησιμοποιούνται παγοπέδιλα είναι το καλλιτεχνικό πατινάζ, το χόκεϋ επί πάγου και τη παγοδρομία ταχύτητας, υπάρχουν επομένως σε τρεις τύπους που διαφέρουν στις λάμες. Τα παγοπέδιλα για καλλιτεχνικό πατινάζ και χόκεϋ χρησιμοποιούνται και για το πατιναζ γενικότερα, δηλαδή στον περίπατο.
Το τρόχισμα της λεπίδας γίνεται σε ειδικό τροχό παγοπέδιλων σε ρύθμιση για τις διάφορες εφαρμογές.
Χόκεϋ επί πάγου
thumb|200px|Παγοπέδιλα thumb|200px|Παγοπέδιλα για τερματοφύλακα Τα παγοπέδιλα για χόκεϋ επί πάγου αποτελούνται από την μπότα με βάση (holder) και λάμα. Στα πατίνια που χρησιμοποιούνται για ξεκίνημα η λάμα είναι ενιαία με τη βάση, η μπότα είναι στο εσωτερικό μαλακή και η λάμα είναι ενιαία με τη βάση. Στα πατίνια που χρειάζεται κάποιος για συχνή χρήση είναι στο εσωτερικό πιο σκληρή και η λάμα είναι αποσπώμενη από τη βάση έτσι ώστε αν σπάσει η φθαρεί από τα πολλά τροχίσματα να είναι εύκολο να αντικατασταθεί χωρίς την βάση. Η απλές μπότες είναι εξωτερικά υφασμάτινες, η ακριβότερες είναι πλαστικές για ψήσιμο στον φούρνο προκειμενου να μαλακώσουν και μετέπειτα στο φόρεμα να πάρουν το σχήμα του ποδιού. Το δέσιμο γίνεται συνήθως αποκλειστικά με κορδόνια (η κορδόνια με επικάλυψη κεριού), διότι υποστηρίζουν την προσαρμογή στο πόδι.
Τα παγοπέδιλα για τερματοφύλακα διαφέρουν, η λάμα είναι μακρότερη και η μπότα προσφέρει μεγαλύτερη προστασία από τα τον δίσκο. Είναι επόμενος πιο δυσκίνητα από τα απλά παγοπέδιλα.
Το πλάτος αναφερεται σε τεσσερα μεγεθι: D (στενό), Ε (κανονικό), ΕΕ (πλατύ) και σε σπάνιες περιπτώσεις C (πολύ στενό). Τα μεγέθη ακολουθούν τα μεγέθη των παπουτσιών, αλλά είναι σημαντικά διαφορετικά, συχνά είναι μικρότερα, π.χ. ένα παγοπέδιλο 45 αντιστοιχεί σε ένα παπούτσι 44.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υποδήματα
Βιράνσεχιρ
Η Βιράνσεχιρ (τουρκικά: Viranşehir, κουρδικά: Wêranşar) είναι πόλη - αγορά που εξυπηρετεί την βαμβακοπαραγωγική περιοχή της Επαρχίας Σανλιούρφα στη νοτιοανατολική Τουρκία, 93 χιλιόμετρα ανατολικά από την Σανλιούρφα και 53 χλμ βορειοδυτικά από το Συριακό σύνορο στο Κεϊλάνπιναρ. Στην Ύστερη Αρχαιότητα, ήταν γνωστή ως Κωνσταντίνη ή Κωνσταντία στη Μεσοποταμία από τους Ρωμαίους και Βυζαντινούς, και Τέλλα από τον τοπικό Ασσύροχαλδαιικό πληθυσμό, αλλά σήμερα κατοικείται κυρίως από Κούρδους.