cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βίκος Ιωαννίνων
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Βίκος βρίσκεται στην αφετηρία του Φαραγγιού του Βίκου, επάνω από τις πηγές του Βοϊδομάτη και απέχει 52 χλμ. Β.-ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό συμπεριλαμβάνεται στα Ζαγοροχώρια και ειδικότερα στο κεντρικό Ζαγόρι και βρίσκεται στα όρια του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου. Ο Βίκος είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός. Η παλιά ονομασία του ήταν Βετσικό και έτσι αναφέρεται το 1919 με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 να προσαρτάται στη τότε κοινότητα Αρτσίστης. Μετονομάστηκε σε Βίκος το 1955. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αρίστη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αρίστης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κεντρικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 38 κάτοικοι. Έως το 2010 υπαγόταν στον δήμο Κεντρικού Ζαγορίου.
Άγιο Πνεύμα
Χριστιανισμός
Με αυτή τη βάση, μία ιδιότητα του Αγίου Πνεύματος που αναφέρεται συχνά στην Αγία Γραφή, είναι ότι αποτελεί τη θεία δύναμη που ενέπνευσε τους προφήτες να προφητεύσουν τη γέννηση του Ιησού Χριστού και τα Πάθη του. Εντονότερα ωστόσο παρουσιάζεται το Πνεύμα του Θεού στην Καινή Διαθήκη: Κατά τη Βάπτιση του Χριστού, όπου εμφανίζεται με τη μορφή περιστεριού, ενώ συγχρόνως ακούγεται η φωνή του Θεού-Πατέρα (Θεοφάνια), αλλά και στην Πεντηκοστή ως μία «Θεία Ενέργεια» που εμπνέει τους μαθητές του Χριστού να μιλούν διάφορες γλώσσες. Από τον Ιησού Χριστό το Άγιον Πνεύμα αποκαλείται και Παράκλητος.
Βίκος Ιωαννίνων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Άγιο Πνεύμα
Χριστιανισμός
Παρόλα αυτά, κάποιοι αρχιερείς, όπως ο Μακεδόνιος, υποστήριξαν από τα πρωτοχριστιανικά ήδη χρόνια ότι το Άγιο Πνεύμα είναι κτίσμα-δημιούργημα του Θεού. Για να τους αντικρούσουν, οι Πατέρες της Εκκλησίας συνεκάλεσαν τη Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο το έτος 381, στην οποία δογμάτισαν το όγδοο άρθρο του «Συμβόλου της Πίστεως», που αποτελεί την ολοκλήρωση του Τριαδικού Δόγματος: ότι δηλαδή το Πνεύμα είναι «ομοούσιον τω Πατρί και τω Υιώ» και εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα: Μέχρι σήμερα, η Ορθόδοξη εκκλησία δέχεται την εκπόρευση μόνο από τον Πατέρα, ενώ κατά την Καθολική εκκλησία το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και από τον Υιό. Η διαφορά αυτή είναι γνωστή ως filioque (λατ. «και εκ του Υιού»), και κατά την ορθόδοξη άποψη οι Ρωμαιοκαθολικοί υποβιβάζουν με τον τρόπο αυτό το Άγιον Πνεύμα. Η βιβλική βάση για το θέμα βρίσκεται στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, όπου ο Ιησούς λέγει στους μαθητές λίγο πριν από τη σύλληψή Του: «όταν δε έλθη ο Παράκλητος, ον εγώ πέμψω υμίν παρά του Πατρός, το Πνεύμα της Αληθείας, ό παρά του Πατρός εκπορεύεται, εκείνος μαρτυρήσει περί εμού» (Ιωάν. ιε΄ 26).
Από τη διδασκαλία του Χριστού προέρχεται και το δόγμα ότι το Άγιον Πνεύμα είναι η τρίτη υπόσταση της Αγίας Τριάδας, η οποία συμπληρώνει την έννοια του ενός Θεού. Ο Χριστός είπε: «μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτά εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», παρουσιάζοντας τα τρία πρόσωπα όμοια και αδιαίρετα ως προς το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θρησκευτικές οντότητες Κατηγορία:Θεότητες της σοφίας
Ντέιβ Φιλόνι
Ο Ντέιβ Φιλόνι (αγγ. Dave Filoni) είναι Αμερικάνος σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανοί animators
Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ του Ναϊμέχεν
Το Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ του Ναϊμέχεν (ολλανδικά: Radboud Universiteit Nijmegen), ιδρύθηκε ως Καθολικό Πανεπιστήμιο του Ναϊμέχεν το 1923. Το Πανεπιστήμιο ξεκίνησε με 27 καθηγητές και 189 φοιτητές και ιδρύθηκε διότι η Ρωμαιοκαθολική κοινότητα της Ολλανδίας, επιθυμούσε την ύπαρξη δικού της πανεπιστημίου. Έπειτα από ανταγωνισμό μεταξύ των πόλεων Ντεν Μπος, Τίλμπουρχ, Χάγης και Μάαστριχτ, τελικώς επιλέχθηκε να χωροθετηθεί στο Ναϊμέχεν. Το 2004 αποφασίστηκε η μετονομασία του σε Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ του Ναϊμέχεν από τον Άγιο Ράντμπουντ, επίσκοπο της Ουτρέχτης. Το πανεπιστήμιο έχει 7 σχολές και 18.085 εγγεγραμμένους φοιτητές.
Έρευνα
Το πανεπιστήμιο διαθέτει σημαντικά ερευνητικά κέντρα με διεθνείς διακρίσεις όπως το Institute for Management Research (IMR), NanoLab Nijmegen, Donders Centre for Cognition και το Donders Centre for Cognitive Neuroimaging. Το 2010 το Νόμπελ Φυσικής απονεμήθηκε από κοινού στον ολλανδό Αντρέ Γκέιμ και τον ρωσοβρετανό Κονσταντίν Νοβοσέλοφ, για τις εργασίες τους στο γραφένιο. Ο Γκέιμ είναι επισκέπτης καθηγήτης του Ράντμπουντ ενώ στον Νοβοσέλοφ απονεμήθηκε το 2004 το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραντμπουντ του Ναιμεχεν Κατηγορία:Χέλντερλαντ
Ντέντον Κούλεϊ
Ο Ντέντον Κούλεϊ (Denton Arthur Cooley, 22 Αυγούστου 1920 - 18 Νοεμβρίου 2016) ήταν πρωτοπόρος Αμερικανός καρδιοχειρουργός. Ίδρυσε στο Τέξας το ιδιωτικό Καρδιολογικό Ινστιτούτο.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1972 ίδρυσε την Cardiovascular Surgical Foundation, Ίδρυμα για την εκπαίδευση νέων χειρουργών από τον ίδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Φαινανθρένιο
Το φαινανθρένιο ένας λευκός στερεός αρωματικός υδρογονάνθρακας που περέχει τρεις (3) συμπυκνωμένους (δηλαδή με κοινή πλευρά και δυο κοινά άτομα άνθρακα) βενζολικούς δακτυλίους. Αν και λευκός στο ορατό φως δείνει έναν μπλε φθορισμό κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία. Είναι ισομερές θέσης με το ανθρακένιο. Το φαινανθρένιο είναι σταθερότερο από το ανθρακένιο.
Φυσική παρουσία
Ο ραβατίτης είναι το φυσικό ανάλογο του συνθετικού φαινανθρενίου. Βρίσκεται σε μικρές ποσότητες στα σημεία όπου καίγεται κάρβουνο. Ο ραβατίτης αντιπροσωπεύει μια μικρή ομάδα οργανικών ορυκτών. Σε καθαρή κατάσταση βρίσκεται ακόμη στον καπνό των τσιγάρων.
Παραγωγή
4-(α-ναφθυλο-4-οξο-)βουτανικό οξύ 4-(α-ναφθυλο)-βουτανικό οξύ
4-(α-ναφθυλο)-βουτανικό οξύ ναφθοκυκλοεξανόνη-2
ναφθοκυκλοεξανόνη-2 βενζοτετραλίνιο
βενζοτετραλίνιο 2,5-διοξοφουράνιο +   4-(β-ναφθυλο-4-οξο-)βουτανικό οξύ
4-(β-ναφθυλο-4-οξο-)βουτανικό οξύ 4-(β-ναφθυλο)-βουτανικό οξύ
4-(β-ναφθυλο)-βουτανικό οξύ ναφθοκυκλοεξανόνη-2
ναφθοκυκλοεξανόνη-2 1,2-ναφθοκυκλοερξάνιο
1,2-ναφθοκυκλοερξάνιο 2. Μια άλλη διαθέσιμη σύνθεση για το φαινανθρένιο είναι η σύνθεση Bardhan-Sengupta, που ανακαλύφθηκε το 1932, από 2-(2'-φαινυλαιθυλο-)κυκλοεξανόλη:
3. Παρσκευάζεται ακόμη φωτοχημικά από 1,2-διφαινυλοαιθένιο:
Διαλυτότητα
Το φαινανθρένιο είναι αδιάλυτο στο νερό, αλλά διαλυτό στους περισσότερους οργανικούς διαλύτες, όπως π.χ. στους ακόλουθους: τολουόλιο, τετραχλωράνθρακας, διαιθυλαιθέρας, οξικό οξύ και βενζόλιο.
Ηλεκτρονιόφιλη αρωματική υποκατάσταση
1. Με νίτρωση παράγει κυρίως 9-νιτροφαινανθρένιο και 9,10-δινιτροφαινανθρένιο: 9-νιτροφαινανθρένιο
και
9,10-δινιτροφαινανθρένιο 2. Με σουλφούρωση παράγει κυρίως φαινανθρενοσουλφονικό οξύ-9 και φαινανθρενοδισουλφονικό οξύ-9,10: φαινανθρενοσουλφονικό οξύ-9
φαινανθρενοδισουλφονικό οξύ-9,10
3. Με αλογόνωση παράγει 9-αλοφαινανθρένιο και 9,10-διαλοφαινανθρένιο: 9-αλοφαινανθρένιο
9,10-διαλοφαινανθρένιο 4. Αλκυλίωση κατά Friedel-Crafts: 9-αλκυλοφαινανθρένιο
9,10-διαλκυλοφαινανθρένιο 5. Ακυλίωση κατά Friedel-Crafts: 1-(9'-φαινανθρενυλο)αλκανόνη-1
9,10-διακυλοφαινανθρένιο
Οξειδώσεις
1. Με CrO3 προς (3,4),(5,6)-διβενζοκυκλοεξενοδιόνη-1,2: (3,4),(5,6)-διβενζοκυκλοεξενοδιόνη-1,2
Αναγωγές
(1,2),(3,4)-διβενζοκυκλοεξάνιο (1,2),(3,4)-διβενζοκυκλοεξάνιο τρικυκλο(8.4.0.04,9)δεκατετράνιο
Παρεμβολή καρβενίων
μεθυλο φαινανθρένια ναφθοκυκλοεπτατριένια
διβενζοκυκλοεπτατριένια (2,3)-βενζοδικυκλο(4.4.1)ενδεκαπενταένιο-1,3,5,7,9
Πηγές
Κατηγορία:Αρένια Κατηγορία:Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1988-1989
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1988-89 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 5 Οκτωβρίου 1988 με τους αγώνες της πρώτης φάσης, στους οποίους μετείχαν οι ομάδες των χαμηλών εθνικών κατηγοριών (Β΄ Εθνική και Α2΄). Διεξήχθησαν δύο αγωνιστικές μέχρι να μείνουν έξι ομάδες. Στη Β΄ φάση εντάχθηκαν και οι 10 ομάδες της Α1΄ Εθνικής (σύνολο: 16 ομάδες). Τη σεζον αυτή οι προημιτελικοί και οι ημιτελικοί αγώνες ήταν διπλοί: εντός και εκτός έδρας. Ο τελικός διεξήχθη στις 13 Μαΐου 1989 στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο, με αντιπάλους τον ΠΑΟΚ και τον Άρη. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τέταρτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Ημιτελικοί
Ο Παναθηναϊκός δεν ταξίδεψε στην Θεσσαλονίκη για τον επαναληπτικό ημιτελικό, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αντιμετώπιση που τύγχανε από τους διαιτητές καθ' όλη τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 1988-89.
Πηγές
1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1989
Εύδοξος
Με το όνομά Εύδοξος αναφέρονται:
Επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου 2019–20
Για την περίοδο 2019–20, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Δωδεκανήσου.
Η πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου για την αγωνιστική περίοδο 2019-20 είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Πηγή: [https://www.epsdod.gr/results/display_ranking.php?league_id=186 Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου]
Βαθμολογία 1ου ομίλου
Πηγή [https://www.epsdod.gr/results/display_ranking.php?league_id=190 Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου]
Βαθμολογία 2ου ομίλου
Πηγή [https://www.epsdod.gr/results/display_ranking.php?league_id=191 Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου]
Βαθμολογία 3ου ομίλου
Πηγή [https://www.epsdod.gr/results/display_ranking.php?league_id=208 Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου]
Γ΄ Κατηγορία
Πηγή: [https://www.epsdod.gr/results/display_ranking.php?league_id=192 Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου]
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου.
Βελόνη
Ο όρος Βελόνη μπορεί να αναφέρεται:
Βελόνη Ξάνθης
Η Βελόνη είναι χωριό της Νότιας Ξάνθης που ανήκει στο Δήμο Αβδήρων και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την ιστορική του έδρα τα Άβδηρα. Ο πληθυσμός της Βελόνης αποτελείται από χριστιανούς και μουσουλμάνους κατοίκους οι οποίοι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Μαζί με άλλα γειτονικά χωριά των Αβδήρων θεωρείται προσφυγικό, καθώς μετά την Μικρασιατική Καταστροφή οι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Στην αρχαιότητα ο όρμος της Βελόνης χρησίμευε τόσο για τις θαλάσσιες επικοινωνίες των Αβδηριτών, όσο και τις μεταφορές του εισαγωγικού και εξαγωγικού τους εμπορίου με άλλες πόλεις. Κατά την περίοδο τουρκοκρατίας η Βελόνη είχε την ονομασία "Ινελή" ή "Inli".
Πηγές
Πέτρου Α. Γεωργαντζή, Άβδηρα, Αρχαία & Βυζαντινά, Δήμος Αβδήρων Ξάνθης, 2006
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης
Αντόν Τσέχωφ
Γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1860 (17 Ιανουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο) στην κωμόπολη Ταγκανρόγκ, στη νότια Ρωσία. Πέθανε στις 15 Ιουλίου 1904 (2 Ιουλίου με το παλαιό ημερολόγιο) στη γερμανική πόλη Μπάντενβάιλερ και τάφηκε στη Μόσχα στις 22 Ιουλίου 1904. Θεωρείται από τις πιο σημαντικές μορφές της παγκόσμιας δραματουργίας και άσκησε μεγάλη επίδραση στη θεατρική λογοτεχνία του 20ού αιώνα. Στα έργα του αποτυπώνεται η διαρκής φθορά της καθημερινής ζωής. Οι ήρωές του είναι άνθρωποι της ανώτερης κυρίως τάξης, που «ξοδεύουν» τη ζωή τους μέσα στην πνιγηρή ατμόσφαιρα της ρώσικης επαρχίας.
Παιδική ηλικία
Ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά της οικογένειάς του (Αλέξανδρος, Νικόλαος, Ιβάν, Μαρία, Μιχαήλ) και μεγάλωσε σε πολύ αυστηρό και θρησκευτικό περιβάλλον. Ο παππούς του Τσέχωφ ήταν δουλοπάροικος, που εξαγόρασε τη ελευθερία του. Ο πατέρας του (Πάβελ Εγκόροβιτς) ήταν έμπορος τρίτης συντεχνίας και διατηρούσε μπακάλικο. Το ελάχιστο κέρδος του πατέρα ήταν αδύνατο να καλύψει τις ανάγκες της μεγάλης οικογένειας, γεγονός που τον ανάγκασε να δηλώσει πτώχευση. Τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του Τσέχωφ, ο Αλέξανδρος και ο Νικόλαος, αντιδρώντας στον αυταρχισμό του πατέρα τους και στην καθημερινή τους μιζέρια έφυγαν απ' το σπίτι. Για να αποφύγει τη δικαστική δίωξη των δανειστών του, ο πατέρας του κατέφυγε στη Μόσχα. Λίγο αργότερα έφυγε και η μητέρα του με τα αδέρφια του, Μαρία και Μιχαήλ. Τα πρώτα του γράμματα ο Αντόν τα έμαθε στην προπαρασκευαστική τάξη του ενοριακού ελληνικού σχολείου του Ταγκανρόγκ και στη συνέχεια φοίτησε στο κλασικό γυμνάσιο της πόλης. Από την 6η τάξη του γυμνασίου αναγκάστηκε μόνος του να βγάζει το ψωμί του παραδίδοντας μαθήματα κατ' οίκον. Πούλησε ό,τι είχε απομείνει από τα πράγματα του σπιτιού και έστειλε τα λεφτά στους γονείς του στη Μόσχα.
Πρώιμα έργα
Το 1879 ο Τσέχωφ μπαίνει στο Ιατρικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Μόσχας, από όπου αποφοίτησε το 1884. Από τα χρόνια του γυμνασίου έγραφε χιουμοριστικές σκηνές, αφηγήσεις, μονόπρακτα και ως φοιτητής δημοσίευσε τα πρώτα του ευθυμογραφήματα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Ξυπνητήρι, Θεατής, Μόσχα, Φως και σκιά, Θραύσματα κ.ά., με το ψευδώνυμο «Αντόσια Τσεχοντέ». Το 1884 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο διηγημάτων, Τα παραμύθια της Μελπομένης και το 1885 τις Φανταχτερές Ιστορίες
Κύριο έργο
Παράλληλα με το επάγγελμα του ιατρού, αναπτύσσει μεγάλη και σημαντική συγγραφική δραστηριότητα. Το 1886 γράφει το πρώτο του μονόπρακτο με τίτλο Κύκνειο άσμα. Το 1887 ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Κορς στη Μόσχα το έργο του Ιβάνοφ, το οποίο δέχεται αντικρουόμενες κριτικές. Γεγονός που τον οδήγησε να μη δώσει ποτέ σε επαγγελματικό θίασο το δεύτερο θεατρικό του έργο το Δαίμονας του δάσους (πρώτη μορφή του έργου  Θείος Βάνιας). Το 1888 του απονέμεται το Βραβείο Πούσκιν. Το 1891 ταξιδεύει στην Ευρώπη. Επιστρέφοντας στη Ρωσία εργάζεται εντατικά ως γιατρός για την καταπολέμηση της χολέρας. Εγκαθίσταται στο Μελίχοβο, όπου ως γιατρός εξυπηρετεί 26 χωριά και 7 εργοστάσια. Προηγουμένως, έχει επισκεφτεί τη νήσο Σαχαλίνη, μελετώντας τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των καταδίκων. Το 1894 πραγματοποιεί το δεύτερο ταξίδι του στο εξωτερικό. Το 1896 ανεβαίνει ανεπιτυχώς στην Πετρούπολη, στο θέατρο Αλεξαντρίνσκι, το έργο του Ο Γλάρος. Τη χρονιά εκείνη αντιμετωπίζει την πρώτη σοβαρή εκδήλωση της φυματίωσης. Επίσης, το 1896, με χρήματα που συγκεντρώνει από εράνους, φιλανθρωπίες και παραστάσεις, χτίζει ένα σχολείο στο Ταλέζ. Νέα κρίση της αρρώστιας του 1897, τον αναγκάζει να πάει στη Ριβιέρα της Νότιας Γαλλίας, ενώ ανεβαίνει στην ρωσική επαρχία  ο Θείος Βάνιας.
Το 1898 και 1899 παρουσιάζονται στο κοινό της Μόσχας από το Θέατρο Τέχνης, με πολύ μεγάλη επιτυχία, τα έργα του Ο Γλάρος και Ο θείος Βάνιας. Η συνεργασία του Τσέχοφ με το Θέατρο Τέχνης και τον Στανισλάφσκι στάθηκε καθοριστική στη διαμόρφωση της δραματουργίας του. Την εποχή αυτή εγκαθίσταται μόνιμα στη Γιάλτα της Κριμαίας, λόγω της υγείας του. Το 1900 γίνεται μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας και το 1901 παντρεύεται την ηθοποιό Όλγα Κνίππερ. Την ίδια χρονιά ανεβαίνουν στη Μόσχα Οι τρεις αδελφές, πάλι από το Θέατρο Τέχνης. Το 1902 παραιτείται από τη Ρωσική Ακαδημία, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη μη αποδοχή ως μέλους της του Γκόρκι. Το 1904, λίγο πριν τον θάνατό του, το Θέατρο Τέχνης παρουσιάζει το έργο του Ο βυσσινόκηπος.
thumb|right|Πορτραίτο του Τσέχωφ του 1898
Ραδιοφωνικές διασκευές θεατρικών έργων
Κατηγορία:Ρώσοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ρώσοι διηγηματογράφοι
Συνθήκη του Περεγιάσλαβ (1630)
Η Συνθήκη του Περεγιάσλαβ υπεγράφη στα τέλη Ιουνίου 1630 μεταξύ των επαναστατημένων δυνάμεων των Κοζάκων του Ταράς Φεντόροβιτς (βλ. Εξέγερση του Φεντορόβιτς) και των πολωνικών δυνάμεων των οποίων ηγείτο ο Στανίσουαφ Κονιετσπόλσκι.
Οι όροι της συμφωνίας έλεγαν ότι οι Κοζάκοι θα έπρεπε να σταματήσουν να εισβάλλουν σε οθωμανικά εδάφη, να επιστρέψουν τα κανόνια του πυροβολικού που είχαν καταλάβει από τους Πολωνούς και ότι ο Φεντορόβιτς έπρεπε να απομακρυνθεί από την εξουσία του επί των Κοζάκων. Ο αριθμός των Κοζάκων που θα στρατεύονταν από τους Πολωνούς αυξήθηκε σε 8.000.
Ο Τ. Φεντορόβιτς επέκρινε τη Συνθήκη, που απέτυχε να θέσει τέρμα στις αυξανόμενες εντάσεις Πολωνών-Κοζάκων. Κατηγορία:Συνθήκες της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Ιστορία της Ουκρανίας
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
thumb|right|250px|Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, έργο του Αντρέι Ρουμπλιώφ Με τη λέξη Ευαγγελισμός αναφερόμαστε στη χαρμόσυνη είδηση για τον Χριστιανισμό, της επικείμενης γέννησης του Ιησού Χριστού, που δόθηκε από τον αρχάγγελο Γαβριήλ προς τη Μαριάμ. Επίσης, με τον ίδιο όρο αναφερόμαστε στην εκκλησιαστική θεομητορική εορτή που τελείται την 25η Μαρτίου προς ανάμνηση του γεγονότος αυτού.
Ευαγγελισμός σημαίνει αναγγελία χαρμόσυνης είδησης και ετυμολογικά προέρχεται από το ευάγγελος (=ευ+άγγελος < αγγέλω) μια πολύ παλαιότερη ελληνική λέξη (Οδύσσεια, ξ 152-153: ως νείται Οδυσσεύς ευαγγέλιον δε μοι έστω [...]).
Το γεγονός κατά Ευαγγελιστή Λουκά
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, περιγράφεται στο Κατά Λουκά Ευαγγέλιον Κεφ.1: 26-38: ως ακολούθως:
26 Εν δε τώ μηνί τώ έκτω απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ από τού Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας, ή όνομα Ναζαρέτ 27 προς παρθένον μεμνηστευμένην ανδρί, ώ όνομα Ιωσήφ, εξ οίκου Δαυίδ, και το όνομα της παρθένου Μαριάμ. 28 και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν είπε Χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού ευλογημένη σύ εν γυναιξίν. 29 η δε ιδούσα διεταράχθη επί τώ λόγω αυτού, και διελογίζετο ποταπός είη ο ασπασμός ούτος. 30 και είπεν ο άγγελος αυτή Μή φοβού, Μαριάμ εύρες γάρ χάριν παρά τώ Θεώ. 31 και ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. 32 ούτος έσται μέγας και υιός υψίστου κληθήσεται, και δώσει αυτώ Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαυίδ τού πατρός αυτού, 33 και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος. 34 είπε δε Μαριάμ προς τον άγγελον Πώς έσται μοι τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω; 35 και αποκριθείς ο άγγελος είπεν αυτή Πνεύμα άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι διό και το γεννώμενον άγιον κληθήσεται υιός Θεού. 36 και ιδού Ελισάβετ η συγγενής σου και αυτή συνεληφυία υιόν εν γήρει αυτής, και ούτος μην έκτος εστίν αυτή τή καλουμένη στείρα 37 ότι ουκ αδυνατήσει παρά τώ Θεώ πάν ρήμα. ''38 είπεν δε Μαριάμ Ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμά σου. και απήλθεν απ' αυτής ο άγγελος.''
Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά το γεγονός του Ευαγγελισμού έλαβε χώρα στη Ναζαρέτ, το ασήμαντο αυτό χωριό που δεν συναντάμε ούτε στην Παλαιά Διαθήκη, ούτε στο Ταλμούδ, ούτε στα κείμενα του Ιώσηπου. Η περιφρονημένη αυτή περιοχή, από την οποία οι άνθρωποι σκέπτονταν αν δύναται τι αγαθόν είναι; (Ιωάν. 1:46), αποτελεί την πατρίδα των γονέων της Μαρίας (Μαριάμ) και της ίδιας της μητέρας του Ιησού και πιθανόν και του μνήστορος Ιωσήφ. Τελικά όμως, η Ναζαρέτ τιμήθηκε ιστορικά ως η ιδιαίτερη πατρίδα του Ιησού Χριστού, του επονομαζόμενου και "Ναζωραίου".
Σύμφωνα με την παράδοση και στοιχεία που αντλούνται από πολλά απόκρυφα κείμενα, το κορίτσι που έμελλε να γίνει η μητέρα του Ιησού Χριστού, έζησε σ' ένα φτωχικό σπίτι της Ναζαρέτ, όπου η καθημερινή ζωή της περιελάμβανε μεταξύ άλλων, τις πνευματικές ενασχολήσεις που επέβαλλε το τυπικό της ιουδαϊκής θρησκείας (προσευχή, μελέτη των Γραφών, συμμετοχή στις λατρευτικές εκδηλώσεις της Συναγωγής). Ο Λουκάς άλλωστε, περιγράφει τη Μαρία ως μια ευσεβή Ιουδαία (Λκ. 2:22, 27, 39).
Τον έκτο μήνα από τη σύλληψη του Προδρόμου, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, σταλμένος από τον θεό, συναντά τη Μαρία στο μέρος όπου διέμενε και της απευθύνει τον χαιρετισμό: "Χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου". Το "χαίρε" του αγγέλου δεν είναι ένας απλός χαιρετισμός, αλλά θυμίζει τις επαγγελίες για την έλευση του Κυρίου στην αγία πόλη του (π.χ. "Χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυσσε, θύγατερ Ιερουσαλήμ· ιδού ο βασιλεύς σου έρχεταί σοι..." Ζαχ. 9:9).
Ο άγγελος, βλέποντας τον δισταγμό της, την καθησυχάζει με τη φράση "Μή φοβού", που παρόμοιες συναντάμε συχνά στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη σε γεγονότα θείων αποκαλύψεων (Μτ. 1:20, 14:27 -Μκ. 5:36 -Λκ. 1:13, 1:30, 2:10 - Ιησ. 1:9, Κρ. 6:23, Ιερ. 1:8, Δαν. 10:12 κ.ά.). Αμέσως μετά της δηλώνει ότι βρήκε χάρη από τον Θεό, πράγμα που δείχνει πως η Μαρία συγκαταλέγεται πλέον ανάμεσα σε εκείνα τα πρόσωπα που έγιναν αποδέκτες της εύνοιας του Θεού (Γέν. 6:8, Έξ. 33:13 κ.ά.).
Ακολούθως, ο Γαβριήλ φανερώνει το περιεχόμενο της ευαγγελίας του. Η Μαρία πρόκειται να φέρει στον κόσμο ένα γιο τον οποίο θα ονομάσει Ιησού και ο οποίος "έσται μέγας" και θα αναγνωριστεί από όλους ως "υιός υψίστου". Για να δηλωθεί πως ο υιός αυτός θα είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας, αναφέρει την καταγωγή του εκ του Δαυίδ όπως προείπαν οι προφήτες και το αιώνιο της Βασιλείας του κατά τον Δανιήλ: "δώσει αυτώ Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαυίδ τού πατρός αυτού, και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος" (βλ. 2Σαμ. 7:12 - Ησ. 9:6-7 - Δαν. 2:44, 4:3, 6:26, 7:14).
Αμέσως μετά, η Μαρία εκφράζει μια εύλογη απορία, που δείχνει ότι ο Λουκάς αποδίδει μεγάλη σημασία στην παρθενία της Μαρίας, όπως και σ' όλο του το έργο άλλωστε ενδιαφέρεται για την εγκράτεια (Λκ 2:36, 14:26, 18:29) και για την παρθενία (Πραξ. 21:9). Αναφέρει βέβαια τον γάμο της Μαρίας με τον Ιωσήφ (Λκ 1:27, 2:5), γιατί βλέπει στο γεγονός αυτό τη βάση της μεσσιανικής νομιμότητας του Ιησού (3:23 εξ) καθώς η αποκάλυψη του θεού, ανταποκρίνεται πάντοτε στα συγκεκριμένα δεδομένα της ιστορίας. Ο "γάμος" της με τον Ιωσήφ έδωσε την αναγκαία νομιμότητα στα γεγονότα που επακολούθησαν, χωρίς καμιά υποψία και μομφή. Μέσα στο μυστήριο αυτό της γέννησης του Ιησού, πίσω από το ιστορικό και κοινωνικό προσκήνιο, υπάρχει και μια άλλη αλληλουχία πραγμάτων, εκείνη που ανήκει σε μιας άλλης φύσεως πραγματικότητα, που δεν είναι θεατή και αποδεκτή από όλους. Στα ιερά κείμενα η αλληλουχία αυτή εκφράζεται με την επισήμανση ότι ο Ιησούς ήταν μόνο "ο υιός της Μαρίας" και απλώς "ενομίζετο" ως υιός του Ιωσήφ (Λκ. 3:23).
Ο Λουκάς λοιπόν τονίζει για τη νεαρή σύζυγο ότι είναι παρθένος και αυτό φαίνεται από την αντίρρηση που απευθύνει στον άγγελο, όταν της αναγγέλλει ότι θα γίνει η μητέρα του Μεσσία: "Πώς έσται μοι τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω;" που σημαίνει: "πως θα γίνει αυτό, αφού ως τώρα δεν έχω συζυγικές σχέσεις". Ο Λουκάς υπαινίσσεται πως η Μαρία ρωτάει όχι από απιστία αλλά για να μάθει τον τρόπο, αφού την ερώτησή της δεν ακολουθεί κάποιο αντίστοιχο επιτίμιο όπως στον Ζαχαρία που έδειξε να μην πιστεύει τη γέννηση του Προδρόμου (Λκ. 1:20). Καταλαβαίνει ίσως η Μαρία πως θα γίνει αμέσως μητέρα, όπως άλλωστε συνέβη στη μητέρα του Σαμψών που συνέλαβε μόλις ο άγγελος της ανήγγειλε τη μητρότητα της (Κρ. 13:5-8). Το ερώτημά της Μαρίας, οδηγεί τον Γαβριήλ να της αναγγείλει την παρθενική σύλληψη του Ιησού με τρόπο υπερφυσικό. Για την πλειοψηφία των χριστιανών, ο στίχος "Πνεύμα άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι διό και το γεννώμενον άγιον κληθήσεται υιός Θεού ερμηνεύεται "Τριαδολογικά", που σημαίνει ότι αναγνωρίζονται στον στίχο αυτόν δρώντα τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας: Ο Πατέρας (δύναμις υψίστου), ο Υιός (υιός Θεού) και το Άγιο Πνεύμα (Πνεύμα άγιον επελεύσεται'').
Κατόπιν, ο άγγελος συνεχίζει, και ως πιστοποίηση της δύναμης του Θεού για το θέμα αυτό της σύλληψης, φέρνει το παράδειγμα της Ελισσάβετ η οποία αν και ήταν σε προχωρημένη ηλικία ήταν ήδη στον έκτο μήνα της κυοφορίας της.
Στο τέλος της Ευαγγελικής περικοπής, ένα σημαντικό, θεολογικό μήνυμα περιέχεται: ο Γαβριήλ τελείωσε μεν την ευαγγελία του προς την Παρθένο, όχι όμως και την αποστολή του. Περιμένει τη συγκατάθεση της Μαρίας. Για τον Λουκά, ούτε μια τέτοια σπουδαία ενέργεια του Θεού δεν αφαιρεί από τον άνθρωπο το χάρισμα της συνδημιουργίας: "Ευτυχισμένη Μαρία, ο κόσμος όλος περιμένει τη συγκατάθεσή σου" αναφέρει ο ιερός Αυγουστίνος. Πράγματι, η μητρότητα αυτή είναι θεληματική. Μπροστά στην απροσδόκητη κλήση που της αναγγέλλει ο Γαβριήλ, η Μαρία ενδιαφέρεται να καταλάβει το κάλεσμα του Θεού. Όταν η Μαρία διαφωτίζεται πλήρως, δέχεται, και η διακονία της, είναι προπάντων ελευθερία.
Ο Ευαγγελισμός παρά τους έτερους Ευαγγελιστές
Αν θεωρηθεί ότι τα πιο επείγοντα ζητήματα που απασχόλησαν τους μαθητές του Χριστού ήταν η δημόσια δράση του Ιησού, από τη Βάπτιση του ως το Πάσχα, καταλαβαίνουμε για πιο λόγο το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο αγνοεί τις διηγήσεις για την παιδική ηλικία του Ιησού και αρκείται να μνημονεύσει δύο φορές τη μητέρα του (Μκ 3:31-35, 6:3).
Στoν Ματθαίο, οι διηγήσεις αυτές υπάρχουν, αλλά εξιστορούνται με επίκεντρο τον Ιωσήφ ως απόγονο του Δαβίδ, που δέχεται τα ουράνια μηνύματα και δίνει το όνομα Ιησούς στο παιδί της Παρθένου (1:18-25).
Ο Λουκάς είναι εκείνος που φωτίζει πλήρως τη Μαρία, τη μητέρα του Ιησού στο γεγονός του Ευαγγελισμού αλλά και αλλού (βλ. Πραξ 1, 14).
Αν στα παραπάνω προσθέσουμε τις αναφορές του Ιωάννη που τοποθετεί τη Μαρία να πλαισιώνει τη δημόσια ζωή του Ιησού σε δύο περιπτώσεις (στην Κανά και στον Γολγοθά) παρατηρείται μια προοδευτική συνειδητοποίηση από την Εκκλησία του ρόλου της Μαρίας ως μέρος του μυστηρίου του Ιησού, που εξελίσσεται αχώριστα από τη γυναίκα που τον γέννησε.
Ο Ευαγγελισμός στα απόκρυφα χριστιανικά κείμενα
Καθώς τα τέσσερα κανονικά Ευαγγέλια επικεντρώνουν την προσοχή τους στα βασικά γεγονότα της ζωής, του θανάτου και της ανάστασης του Χριστού και στο μήνυμα που απορρέει από τα γεγονότα αυτά, για τη Μαρία δεν γίνεται λόγος αυτοτελώς, αλλά πάντα σε σχέση με τον Ιησού οπότε και οι βιογραφικές πληροφορίες των Ευαγγελίων είναι περιορισμένες. Στην παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, πολλές βιογραφικές πληροφορίες για τη Μαρία προέρχονται από τα λεγόμενα απόκρυφα χριστιανικά κείμενα.
Το αρχαιότερο και σημαντικότερο από τα απόκρυφα, το ονομαζόμενο Πρωτευαγγέλιον Ιακώβου προέρχεται από το δεύτερο μισό του 2ου αιώνα, πιθανώς από την Αίγυπτο.
Σύμφωνα με το κείμενο αυτό, ένας άγγελος ευαγγελίζεται τη Μαρία, ενώ βρίσκεται στο φρέαρ με το σταμνί της, ότι θα συλλάβει με τη δύναμη του Θεού και θα γεννήσει γιο. Η σκηνή αυτή ονομάζεται "Ευαγγελισμός παρά το φρέαρ" και επαναλαμβάνεται όταν η Μαρία επέστρεψε στο σπίτι της. Το γεγονός υποτίθεται ότι συνέβη όταν ήταν δεκαέξι ετών.
Επίσης, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, περιγράφεται αλλά με πιο έντονο και μυστηριώδη τρόπο, στο απόκρυφο Ευαγγέλιο Βαρθολομαίου, του 4ου μ.Χ. αιώνα:
Στη διάρκεια των αιώνων, από το σύνολο των απόκρυφων κειμένων, άλλα καταδικάστηκαν από την Εκκλησία και άλλα, παρά το ότι συγκρινόμενα προς τα κανονικά Καινοδιαθηκικά κείμενα υπολείπονταν σαφώς από πλευράς θεολογικής εμβάθυνσης, έγιναν αγαπημένα λαϊκά αναγνώσματα ή ενέπνευσαν έργα τέχνης όπως οι σκηνές από την παιδική ηλικία της Μητέρας του Ιησού και την κοίμησή της. Παρόλα αυτά, το σύνολο των αποκρύφων δεν προσφέρει ουσιαστικά κανένα νέο στοιχείο, αλλά κυρίως αναλύει γεγονότα που δεν τυγχάνουν εκτεταμένης αναφοράς στα κανονικά Ευαγγέλια.
Ο Ευαγγελισμός στο Κοράνιο
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η διήγηση σχετικά με τη μητέρα του Χριστού και τον ίδιο τον Ιησού στο Κοράνιο (''19:16-22)
''16. Και να διηγηθείς στο Βιβλίο (το Κοράνιο) (την ιστορία) της Μαριάμ, όταν είχε αποσυρθεί από την οικογένεια της, σε ένα τόπο στα Ανατολικά. 17. Είχε τοποθετήσει ένα προπέτασμα (για να προφυλάξει τον εαυτό της) απ' αυτούς. Τότε στείλαμε σ' αυτήν το πνεύμα μας (έναν άγγελο) που παρουσιάστηκε μπροστά της σαν ένα τέλειο ανθρώπινο πλάσμα. 18. Εκείνη είπε: "Αναζητώ καταφύγιο, από σένα, στον οικτίρμονα (Αλλάχ) άν (τον) φοβάσαι (μη με πλησιάζεις)" 19. Εκείνος είπε: "Είμαι μόνο αγγελιοφόρος του Κυρίου (και φέρνω την είδηση) ότι θα αποκτήσεις έναν αναμάρτητο γιο". 20. Εκείνη είπε: "Πώς θα έχω γιό, εφόσον κανένα ανθρώπινο πλάσμα δεν μ' έχει αγγίξει, κι ούτε είμαι ακόλαστη;" 21. Εκείνος είπε: "Έτσι (θα γίνει) είπε ο Κύριος σου, αυτό για μένα είναι εύκολο. Και (επιθυμία μας είναι) να τον προσδιορίσουμε σαν ένα θεϊκό σημείο για τους ανθρώπους και έλεος από μας. Είναι κάτι που (έτσι) έχει θεσπιστεί. 22. Έτσι συνέλαβε και αποσύρθηκε μαζί του σ' ένα απόμακρο μέρος.''
Στο κείμενο αυτό εξιστορείται η σκηνή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου όπου τονίζονται τα εξής:
Οι Χριστιανοί θεολόγοι αναγνωρίζουν τη βαθιά επιρροή, την οποία είχε ο Μωάμεθ από τις χριστιανικές διδασκαλίες.
Θεομητορική εορτή
Πρώτη επίσημη μαρτυρία εορτασμού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου απαντάται στο Α΄ Κεφάλαιο των πρακτικών της συνόδου του Τολέδου το 656. Παρατηρώντας κατ΄ αυτό η Σύνοδος εκείνη ότι ο εορτασμός αυτός τελούνταν στην Ισπανία κατά διάφορες ημέρες, αναφερόμενη στον 51ο κανόνα της Συνόδου της Λαοδίκειας, παραγγέλλει την αποφυγή του κατά τη Τεσσαρακοστή και τη μεταφορά της στο προ των Χριστουγέννων οκταήμερο. Αργότερα κατά τη Σύνοδο εν Τρούλλω (692), διαφαίνεται ότι ο εορτασμός αυτός ήδη υφίσταται (κανόνας 52). Κατόπιν αυτών από τα μέσα του 7ου αιώνα ο εορτασμός είχε γενικευθεί να τελείται εννέα μήνες προ του εορτασμού των Χριστουγέννων.
Εκ των παραπάνω διαφαίνεται ότι αρχικά ήταν Δεσποτική εορτή και στη συνέχεια συμπεριελήφθη στις Θεομητορικές εορτές. Σημειώνεται ότι στο Κοπτικό εορτολόγιο παραμένει ως Δεσποτική εορτή με την ονομασία, αντί «Ευαγγελισμού της Θεοτόκου», «Εορτή της Σύλληψης του Ιησού Χριστού».
Υμνογραφία Ευαγγελισμού
Η Βυζαντινή υμνογραφία της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως ομοίως των Χριστουγέννων χαρακτηρίζεται όχι μόνο πλούσια, πανηγυρική και με μεγάλη ποιητική αξία, αλλά και με ιστορική ακόμα αξία συνδεόμενη με ιστορικά γεγονότα του Βυζαντίου, που διακρίνονται από αισθήματα δέους και θάμβους, κατάνυξης και ευλάβειας. Οι μεγάλοι υμνογράφοι στους ύμνους τους συμπυκνώνουν σε απαράμιλλους στίχους και όλη τη θεολογία της Εκκλησίας. Σημαντικότερα εξ όλων τα οποία και ψάλλονται κατά την εορτή είναι:
Ο Ευαγγελισμός στην τέχνη
Η περικοπή του Ευαγγελισμού επηρέασε τη χριστιανική τέχνη. Η παράσταση στην παλαιοχριστιανική εικονογράφηση παρουσιάζει αριστερά τον αρχάγγελο Γαβριήλ και δεξιά την Παρθένο Μαρία. Το σκήπτρο που ο Γαβριήλ κρατάει συνήθως, συμβολίζει τη θεία εντολή, ενώ η Μαρία εικονίζεται άλλοτε καθήμενη και άλλοτε όρθια με κίνηση ταπεινώσεως. Στην Αγία Σοφία Τραπεζούντας, στην παράσταση του Ευαγγελισμού εικονίζεται και ο Ιωσήφ ο Μνήστωρ.
Η ιταλική Αναγέννηση παρουσιάζει την Παρθένο γονατιστή μπροστά σε αναλόγιο, με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος της, ενώ η παράσταση διακοσμείται σε κάποιες περιπτώσεις με αγγέλους που ίπτανται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Παναγία
Ελάτη Ιωαννίνων
Η Ελάτη είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων εντός των ορίων του καλλικρατικού δήμου Ζαγορίου. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του όρους Μιτσικέλι σε υψόμετρο 960 μέτρων, κοντά στο χωριό Ασπράγγελοι. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 49 κάτοικοι.
Γενικά στοιχεία
Ο οικισμός συγκροτήθηκε περίπου το 16ο αιώνα από κτηνοτρόφους των περιοχών Γαβρίσιοι, Πέτσαλη και Ζλάροβο. Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων έγινε το εμπόριο ξυλείας ενώ αργότερα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού εκπατρίστηκε αφού ο οικισμός βρίσκεται σε άγονο έδαφος και η γεωργική παραγωγή ήταν ανέκαθεν πτωχή.
Διοικητικά, μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, η Ελάτη είχε υπαχθεί στην επαρχία Ιωαννίνων, αργότερα υπήχθη στην επαρχία Δωδώνης ενώ από το 1997 ως το 2010 βρισκόταν στο δήμο Κεντρικού Ζαγορίου. Η Ελάτη είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός ενώ τον Αύγουστο του 2005 αναγνωρίστηκε επίσημα με προεδρικό διάταγμα ως μαρτυρικό χωριό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κεντρικού Ζαγορίου Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Ζάχος Χατζηφωτίου
Ο Ζάχος Χατζηφωτίου του Γεωργίου (Αθήνα, 28 Σεπτεμβρίου 1923 - Αθήνα, 30 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Βιογραφικό
Μετά το τέλος του πολέμου και την επιστροφή του εργάστηκε στις επιχειρήσεις της οικογένειάς του (βιομηχανία και εμπόριο υφασμάτων) μέχρι το 1956. Από το 1956 και μέχρι το 1962 διετέλεσε διευθυντής εκδοτικού οίκου στο Παρίσι. Την περίοδο 1962-1970 δραστηριοποιήθηκε στη ναυτιλία και από το 1970 εμφανίζεται πλέον ως συγγραφέας και δημοσιογράφος. Υπήρξε χρονογράφος στην Καθημερινή (1974-1977), στον Ταχυδρόμο με το ψευδώνυμο «Ίακχος» από το 1975 και στα Νέα ως «ο Διακριτικός» από το 1977. Εργάστηκε στην ΥΕΝΕΔ και έγινε γνωστός από την εκπομπή Το πεντάλεπτο του Ζάχου Χατζηφωτίου.
Είναι συγγραφέας των βιβλίων Τα εν οίκω... εν δήμω, Πωλείται συνείδησις, Συννεφιάζει και στη Μύκονο, Πάντα την Κυριακή», Ο Ίακχος κι εγώ, 100 εκπομπές, Χιούμορ και ζωγραφική, Τα μονοπάτια του πολέμου και άλλα.
Ήταν μέλος του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών και τέως μέλος του ΔΣ της ΕΛΠΑ. Ο Ζάχος Χατζηφωτίου έγινε ευρύτερα γνωστός από το τηλεοπτικό πεντάλεπτο κοινωνικής κριτικής της ΥΕΝΕΔ και ως κοσμικογράφος, ένας «μπον βιβέρ» με πολλές αναμνήσεις της αθηναϊκής ζωής. Μιλούσε αγγλικά, γαλλικά, αραβικά και ιταλικά. Παντρεύτηκε πέντε φορές. Ο γάμος του με την Τζένη Καρέζη άφησε εποχή καθώς οι καλεσμένοι ήταν 500 και οι απρόσκλητοι 5.000. Έμειναν παντρεμένοι δύο χρόνια. Δεύτερη σύζυγός του υπήρξε η Δανάη Κύρου, με την οποία απόκτησε μία κόρη.
Απεβίωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2022, σε ηλικία 99 ετών, μετά από εβδομάδες νοσηλείας στο ΝΙΜΤΣ. Την δαπάνη για την κηδεία του ανέλαβε ο δήμος Αθηναίων, δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος του οποίου υπήρξε για πολλά χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη της ταξιαρχίας Ρίμινι
Βλαντίμιρ Ντρίνφελντ
Ο Βλαντίμιρ Γκέρσονοβιτς Ντρίνφελντ (ουκρανικά: Володи́мир Ге́ρшонович Дрінфельд; Ρωσικά: V: Влади́мир Ге́ршонович Дри́нфельд; γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1954), επώνυμο που επίσης λατινοποιήθηκε ως Drinfel'd, είναι γνωστός μαθηματικός από την πρώην ΕΣΣΔ, ο οποίος μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες και σήμερα εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο.
Του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Φιλντς το 1990. το 2016 εξελέγη μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών[2]. το 2018 έλαβε το Βραβείο Βόλφ στα Μαθηματικά.
Βιβλιογραφία
Ο Ντρίνφελντ γεννήθηκε σε μια εβραϊκή μαθηματική οικογένεια, στο Χάρκοβο της Ουκρανικής ΕΣΣΔ, στη Σοβιετική Ένωση, το 1954. Το 1969, σε ηλικία 15 ετών, ο Ντρίνφελντ εκπροσώπησε τη Σοβιετική Ένωση στη Διεθνή Ολυμπιάδα Μαθηματικών στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας και κέρδισε χρυσό μετάλλιο με άριστη βαθμολογία 40 βαθμών. Ήταν, εκείνη την εποχή, ο νεότερος συμμετέχων που πέτυχε άριστη βαθμολογία, ένα ρεκόρ που έκτοτε έχει ξεπεραστεί μόνο από τέσσερις άλλους, μεταξύ των οποίων ο Σεργκέι Κονιάγκιν και ο Νόαμ Έλκις. Ο Ντρίνφελντ εισήχθη στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας την ίδια χρονιά και αποφοίτησε από αυτό το 1974. Ο Ντρίνφελντ έλαβε το πτυχίο του υποψήφιου καθηγητή το 1978 και το πτυχίο του διδάκτορα των επιστημών από το Ινστιτούτο Μαθηματικών Στέκλοφ το 1988. Του απονεμήθηκε το μετάλλιο Φιλντς το 1990. Από το 1981 έως το 1999 εργάστηκε στο Ινστιτούτο Φυσικής και Μηχανικής Χαμηλών Θερμοκρασιών Βερκίν (Τμήμα Μαθηματικής Φυσικής). Ο Ντρίνφελντ μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1999 και από τον Ιανουάριο του 1999 εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο.
Συνεισφορές στα μαθηματικά
Το 1974, σε ηλικία είκοσι ετών, ο Ντρίνφελντ ανακοίνωσε την απόδειξη των εικασιών του Λάνγκλαντς για το GL2 πάνω σε ένα συνολικό πεδίο θετικής χαρακτηριστικής. Κατά τη διάρκεια της απόδειξης των εικασιών, ο Ντρίνφελντ εισήγαγε μια νέα κατηγορία αντικειμένων που ονόμασε "ελλειπτικές ενότητες" (τώρα γνωστές ως ενότητες Ντρίνφελντ ). Αργότερα, το 1983, ο Ντρίνφελντ δημοσίευσε ένα σύντομο άρθρο που επέκτεινε το πεδίο εφαρμογής των εικασιών του Λάνγκλαντς. Οι εικασίες του Λάνγκλαντς, όταν δημοσιεύθηκαν το 1967, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως ένα είδος μη-Αμπελιανής θεωρίας πεδίου τάξεων. Υποστήριζαν την ύπαρξη μιας φυσικής ένα προς ένα αντιστοιχίας μεταξύ των απεικονίσεων Galois και ορισμένων αυτομορφικών μορφών. Η "φυσικότητα" εξασφαλίζεται από την ουσιαστική σύμπτωση των συναρτήσεων L. Ωστόσο, αυτή η συνθήκη είναι καθαρά αριθμητική και δεν μπορεί να εξεταστεί για ένα γενικό μονοδιάστατο πεδίο συναρτήσεων με απλό τρόπο. Ο Ντρίνφελντ επεσήμανε ότι αντί για αυτομορφικές μορφές μπορεί κανείς να θεωρήσει αυτομορφικές διαστρεβλωμένες κυψέλες ή αυτομορφικά D-modules. Η "αυτομορφικότητα" αυτών των ενοτήτων και η αντιστοιχία Λάνγκλαντς θα μπορούσαν στη συνέχεια να κατανοηθούν με βάση τη δράση των τελεστών Hecke.
Ο Ντρίνφελντ έχει επίσης εργαστεί στη μαθηματική φυσική. Σε συνεργασία με τον σύμβουλό του Γιούρι Μανίν, κατασκεύασε τον χώρο moduli των στιγμιονίων Γιανγκ-Μιλς, ένα αποτέλεσμα που αποδείχθηκε ανεξάρτητα από τους Μάικλ Ατίγια και Νάιτζελ Χίτσιν. Ο Ντρίνφελντ επινόησε τον όρο "κβαντική ομάδα" αναφερόμενος στις άλγεβρες Hopf που είναι παραμορφώσεις απλών αλγεβρών Lie, και τις συνέδεσε με τη μελέτη της εξίσωσης Yang-Baxter, η οποία αποτελεί αναγκαία συνθήκη για την επιλυσιμότητα στατιστικών μηχανικών μοντέλων. Επίσης, γενίκευσε τις άλγεβρες Hopf σε άλγεβρες quasi-Hopf και εισήγαγε τη μελέτη των συστροφών Ντρίνφελντ, οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγοντοποίηση του πίνακα R που αντιστοιχεί στη λύση της εξίσωσης Yang-Baxter που συνδέεται με μια quasitriangular άλγεβρα Hopf.
Ο Ντρίνφελντ συνεργάστηκε επίσης με τον Αλεξάντερ Μπίλινσον για την αναδόμηση της θεωρίας των αλγεβρών κορυφής σε μορφή χωρίς συντεταγμένες, οι οποίες έχουν γίνει όλο και πιο σημαντικές για τη δισδιάστατη συμμορφούμενη θεωρία πεδίου, τη θεωρία χορδών και το γεωμετρικό πρόγραμμα Λάνγκλαντς. Οι Ντρίνφελντ και Μπίλινσον δημοσίευσαν τη δουλειά τους το 2004 σε ένα βιβλίο με τίτλο "Chiral Algebras".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Απόγευμα
Το απόγευμα είναι μια περίοδος της ημέρας. Ξεκινάει μετά το μεσημέρι και ολοκληρώνεται με τη δύση του ηλίου.
Γιενί Σουντούρ
Το Γιενί Σουντούρ (αζερικά: Yeni Sudur) είναι χωριό στο δήμο Πιρκουλουόμπα στην επαρχία Χατσμάζ στο Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Αναστάσιος Αραβαντινός
Ο Αναστάσιος Αραβαντινός (1879-1948 ) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιουλίου 1879. Άρχισε να σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας αρχικά νομική και μετά το πρώτο έτος γράφτηκε στην ιατρική. Αποφοίτησε με διδακτορικό το έτος 1900. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και πάλι αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε βοηθός ιατρός στην Αστυκλινική. Έγινε υφηγητής της Ειδικής Νοσολογίας και επιμελητής της Παθολογικής Κλινικής. Διορίστηκε καθηγητής της ειδικής νοσολογίας και θεραπευτικής και της Προπαιδευτικής Κλινικής. Δημοσίευσε πολλά ιατρικά επιστημονικά συγγράμματα. Απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1948 στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Όουεν Άρθουρ
Ο Όουεν Άρθουρ (Owen Seymur Arthur, 1949-2020) ήταν ο πέμπτος πρωθυπουργός του Μπαρμπάντος. Διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1994 ως το 2008.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1949. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών. Παντρεύτηκε την Μπέβερλι Τζιν Μπάτσελορ (Beverley Jeanne Batchelor).
Πολιτική πορεία
Το 1981 έγινε υπουργός Οικονομικών, το 1983 γερουσιαστής και το 1993 εκλέχθηκε αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Ως αρχηγός του Εργατικού Κόμματος, έγινε πρωθυπουργός στις 6 Σεπτεμβρίου 1994 μετά τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές εκείνης της χρονιάς και επανεξελέγη τον Ιανουάριο του 1999 και τον Μάιο του 2003. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Τάγματος Τιμής του Χοσέ Μαρτί της Κούβας.
Στις βουλευτικές εκλογές στις 15 Ιανουαρίου 2008 ο Άρθουρ διεκδίκησε μια ακόμα θητεία στην πρωθυπουργία, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα της Αντιπολίτευσης του Ντέιβιντ Τόμσον κέρδισε τις εκλογές, εξασφαλίζοντας 20 έδρες έναντι 10 για το κυβερνών κόμμα. . Έτσι, τον Άρθουρ διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ντέιβιντ Τόμσον.
Το 2014 παραιτήθηκε από μέλος του Εργατικού Κόμματος. Δεν ήταν εκ νέου υποψήφιος στις γενικές εκλογές του 2018. Εν συνεχεία αποσύρθηκε από την πολιτική.
Θάνατος
Ο Άρθουρ απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 2020.
Λέσλι Ρόι
Η Λέσλι Ρόι (γεννημένη 17 Σεπτεμβρίου 1986) είναι τραγουδίστρια και τραγουδοποιός από το Balbriggan του Δουβλίνου της Ιρλανδίας. Υπογράφηκε σε μια ανεξάρτητη ιρλανδική δισκογραφική και το 2006, γράφτηκε στην δισκογραφική των ΗΠΑ, Jive Records. Κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ της, Unbeautiful το 2008, στο οποίο παραγωγός ήταν ο Max Martin. Μέχρι να αλλάξει την προσοχή της στη σύνθεση τραγουδιών και να προσελκύσει την προσοχή του Marc Jordan, ο μάνατζερ πιστώνεται για την έναρξη της καριέρας της Rihanna και ιδιοκτήτης του Rebel One Management & Publishing. Ως τραγουδοποιός, η Roy γνώρισε διεθνή επιτυχία με κυκλοφορίες για καλλιτέχνες όπως οι Adam Lambert, Miss Montreal, Medina, Jana Kramer και Marlee Scott.
Unbeautiful
Οι Jive Records A & R Jeff Fenster παρατήρησαν το έργο του Roy στο HitQuarters και συμφώνησαν να χρηματοδοτήσουν από κοινού το πρώτο έργο άλμπουμ του Roy. Το ντεμπούτο άλμπουμ, με τίτλο Unbeautiful κυκλοφόρησε στις 30 Σεπτεμβρίου 2008. Σύμφωνα με το Soundscan Unbeautiful πωλούνται 45.000 άλμπουμ και 350.000 ψηφιακές λήψεις. Το άλμπουμ κορυφώθηκε στο διάγραμμα Top Heatseekers του Billboard στο Νο. 5. Το πρώτο της single "I'm Gone, I'm Going" ήταν το 48ο πιο αγαπημένο τραγούδι στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Hot AC για την εβδομάδα που έληξε στις 24 Ιουνίου 2008, στη συνέχεια χαρτογραφήθηκε στο No. 36 στις Top 40 Tracks Hot Adult και No. 61 στο διάγραμμα Pop 100 Airplay του Billboard. To "I'm Gone, I'm Going" ήταν ο τόνος για την εκπομπή του MTV Exiled και παρουσιάστηκε σε ένα επεισόδιο των λόφων. H Roy εμφανίστηκε στο FNMTV στις 18 Ιουλίου 2008, για να κυκλοφορήσει το βίντεο του κομματιού. Το "I'm Gone, I'm Going" επισημάνθηκε ως downloadable track στην Rock Band 2. Το δεύτερο της single ήταν "Unbeautiful", το κομμάτι τίτλου από το άλμπουμ. Έχει κορυφωθεί στο διάγραμμα Pop 100 Airplay του Billboard στον αριθμό 39 και επίσης εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο των λόφων. Το "Thinking Out Loud" παρουσιάστηκε επίσης σε ένα επεισόδιο των λόφων. Το τραγούδι "Slow Goodbye" γράφτηκε από την Katy Perry. Άλλοι τραγουδογράφοι που συνεργάστηκαν στο Unbeautiful με τον Roy περιλαμβάνουν τον Max Martin, τον Dr. Luke, τον Rami Yacoub, τον Savan Kotecha, τον Desmond Child, τον Dave Hodges, τον Emanuel Kiriakou, τον Kara DioGuardi, τον Greg Wells, τον Mitch Allen και τον Andreas Carlsson. Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι το Unbeautiful αναμειγνύεται από τον Chris Lord-Alge. Στις αρχές του 2009, η Roy παρείχε ξεναγήσεις σε μια ξενάγηση 32-city για τον επιλαχόντα της American Idol και έπληξε τον καλλιτέχνη εγγραφής David Archuleta. Στα τέλη του 2009, η Roy αποτίει φόρο τιμής στις ιρλανδικές ρίζες της, καταγράφοντας ένα εξώφυλλο του U2 "Where the Streets Have No Names" για μια βιντεοεγκατάσταση που προβλήθηκε στον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης που εκπέμπει παγκοσμίως.
Eurovision
Στις 5 Μαρτίου 2020 ανακοινώθηκε από την RTE ότι ο Roy επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει την Ιρλανδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 με το τραγούδι "Story of My Life". Θα εμφανιζόταν στο πρώτο ημιτελικό στις 10 Μαΐου 2020 ωστόσο ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Η τηλεόραση της Ιρλανδίας RTE, επέλεξε ξανά την Λέσλι για να εκπροσωπήσει την χώρα στο διαγωνισμό του 2021. Με το τραγούδι "Maps" ήρθε 16η στον ημιτελικό και έμεινε εκτός τελικού.
Maps
Το "Maps" είναι ένα τραγούδι της Ιρλανδής τραγουδίστριας Λέσλι Ρόι. Το τραγούδι εκπροσώπησε την Ιρλανδία στο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
Εσωτερική επιλογή
Στις 17 Δεκεμβρίου 2020, το RTÉ επιβεβαίωσε ότι η Λέσλι Ρόι θα εκπροσωπήσει την Ιρλανδία στον διαγωνισμό του 2021. Το τραγούδι έκανε πρεμιέρα στο RTÉ 2fm Breakfast Show στις 26 Φεβρουαρίου 2021.
Την ίδια μέρα, κυκλοφόρησε ένα μουσικό βίντεο για το τραγούδι, το οποίο γυρίστηκε από τον Ais Brady στα Βουνά Wicklow. Ερμήνευσε το τραγούδι ζωντανά για πρώτη φορά στο Late Late Show εκείνο το βράδυ.
Στη Eurovision
Η 65η έκδοση της Eurovision πραγματοποιήθηκε στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς που θα πραγματοποιηθούν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Ιρλανδία τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που θα διεξαχθεί στις 18 Μαΐου 2021, και εμφανίστηκε στο δεύτερο μισό του σόου. Η Ρόι έμεινε εκτός τελικού, καθώς ήρθε 16η στον ημιτελικό με 20 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Μασίομπα
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1983
Οι Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1983 ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Στους αγώνες συμμετείχαν σκοπευτές από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία μεταξύ 3 και 5 Ιουνίου του 1983. Συμμετείχαν 48 σκοπευτές από όλα τα σωματεία της Κύπρου και από 6 σωματεία της Ελλάδας (Ο.Φ.Κ.Ο., ΣΚ.Ο. Ελευσίνας, ΣΚ.Σ. Τεύκρος Βόλου, ΣΚ.Ο. Καλαμάτας, ΣΚ.Ο. Τρίπολης, Παναθηναϊκός Α.Ο.). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κύπριος Χριστάκης Καφιέρος της Σ.Ο. Λευκωσίας με 193 επιτυχίες, ο οποίος ισοφάρισε το πανελλήνιο ρεκόρ.
Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.