cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικογένεια Κασόλα
Γιάννης Δ. Κασόλας (1910 - 1993)
Ο Γιάννης Κασόλας συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους αγιογράφους του Μεσολογγίου. Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1910 στο Μεσολόγγι και ήταν ο μικρότερος γιος της οικογένειας του Δημητρίου Κασόλα με πλούσια καλλιτεχνική παράδοση. Σε ηλικία μόλις 12 ετών, ο νεαρός Γιάννης εξέλιξε τις γνώσεις του πάνω στην ζωγραφική και ιδιαίτερα στην αγιογραφία, καθώς κατάφερε να καταδείξει τις ικανότητές του παρά το νεαρό της ηλικίας του. Ανέλαβε την εικονογράφηση και ήταν μέλος της συγγραφικής ομάδας που εξέδιδε στο Μεσολόγγι το εβδομαδιαίο περιοδικό "Φλόγα". Το περιοδικό αυτό ήταν χειρόγραφο και διευθυντές του ήταν ο Πύρρος Κατσούλης και ο Μέμος Γιαίτσης. Οι ζωγραφιές και τα σκίτσα του Γιάννη Κασόλα έδιναν μία ξεχωριστή νότα στο χειρόγραφο αυτό περιοδικό. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του, επιδίωξή του ήταν να εγγραφεί στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Γι' αυτό το λόγο και με την υποστήριξη των γονέων του πήγε στην Αθήνα, όπου κατόπιν εξετάσεων κατέλαβε την πρώτη θέση. Κατά την διάρκεια των σπουδών του που διήρκεσαν έξι χρόνια, απέσπασε το πρώτο έπαινο του "Αβερώφειου Βραβείου" στο διαγωνισμό της σχολής του στο φυσικό γυναικείο γυμνό, έπαινο του "Χρυσοβέργειου Βραβείου" στο ημίγυμνο και δυο επαίνους στις σπουδές της υπαίθρου. Παράλληλα, παρακολούθησε μαθήματα στο μορφωτικό και παιδαγωγικό τμήμα της σχολής. Αμέσως μετά την απόκτηση του πτυχίου του, διορίστηκε ως καθηγητής σχεδίου και της ζωγραφικής στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και υπηρέτησε ως αρχηγός στοιχείου όλμων σε τμήμα που έφτασε κοντά στο Τεπελένι. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στο σχολείο και στην μέση εκπαίδευση γενικότερα, προσπάθησε να εντρυφήσει στους μαθητές του την αγάπη για την τέχνη. Οι τάξεις του έλαβαν αρκετές επιβραβεύσεις σε διεθνείς καλλιτεχνικές εκθέσεις όπως στην Αμερική, στη Γερμανία και στην Ινδία. Κατά την διάρκεια της πολύχρονης παραμονής του στη Βόρεια Ελλάδα, αποτύπωσε τοπία από τις πόλεις και της περιοχές που συναντούσε, όπως τη Σιάτιστα, τα Γρεβενά, την Κοζάνη και την Καστοριά, και σε ορεινούς οικισμούς στους πρόποδες του Βοΐου και του Γράμμου, όπως το Επταχώρι και ο Πεντάλοφος, και τοπία του Ολύμπου και του Πηλίου.
Οργάνωσε έξι ατομικές εκθέσεις όπου παρουσίασε τα έργα του, με την πρώτη του να την κάνει το 1944. Το 1951, εξέθεσε τα έργα του στην αίθουσα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου με εκατό περίπου έργα, όπου ένας κριτικός τέχνης είχε γράψει ότι "η έκθεση του Κασόλα μεταβλήθηκε σε λαϊκό προσκύνημα". Έπειτα το 1953, το 1954 και το 1955 στη μεγάλη αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, ενώ η τελευταία του ήταν το 1968 στην αίθουσα της "Λέσχης Ρουμελιωτών Βόρειας Ελλάδας". Έλαβε μέρος με έργα του στην επίσημη κρατική έκθεση της Α' Πανελλήνιας Γεωργικής Έκθεσης το 1937 στον χώρο του Ζαππείου, όπως και τον επόμενο στην ίδια έκθεση, όπου το έργο του "Η μικρή Κατερινούλα" αγοράστηκε από το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και αργότερα Πρωθυπουργό Εμμανουήλ Τσουδερό. Συμμετείχε επίσης με έργα του στις πανελλήνιες εκθέσεις του 1935, του 1939, του 1960, του 1971 και του 1973. Συμμετοχές είχε και σε ομαδικές εκθέσεις της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Αθηνών το 1939, των Μακεδόνων Ζωγράφων το 1951, Α' Έκθεση Δήμου Θεσσαλονίκης το 1956, Έκθεση Βορειοελλαδιτών ζωγράφων του Υπουργείου Παιδείας το 1957, Έκθεση Θεσσαλονικέων Ζωγράφων και Γλυπτών στην αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης το 1962, στην έκθεση του Παρισιού το 1969, στην Α' Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση Ρουμελιωτών στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων το 1974, στην Β' Πανελλήνια Έκθεση της Εταιρείας Πολιτισμού, Γραμμάτων και Τεχνών στην αίθουσα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Θεσσαλονίκης και Θράκης το 1980, στην Α' Έκθεση Θρησκευτικής Τέχνης στην αίθουσα του Ελληνικού Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού στην Αθήνα το 1981 και σε άλλες.
Παράλληλα ασχολήθηκε με τη βυζαντινή εικονογραφία και τοιχογραφία. Αγιογράφησε εκκλησίες και φορητές εικόνες στις αρχιερατικές περιφέρειες μητροπόλεων της Ελλάδας, όπως στις μητροπόλεις Ελευθερουπόλεως, Πειραιώς, Θεσσαλονίκης, Εδέσσης, Δράμας, Μαρωνείας και Κομοτηνής, Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως τον προσκαλούσαν και του ανάθεταν την τοιχογράφηση εκκλησιών και μεγάλο αριθμό εικόνων φορητών. Εργαζόταν συνήθως μόνος του, σπανιότερα με τον αδελφό του Άγγελο με τον οποίο εργάστηκε για την τοιχογράφηση της κόγχης του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Σπυρίδωνα στο Μεσολόγγι, του Αγίου Χριστοφόρου στο Αγρίνιο και των Αγίων Αναργύρων στην Καλλίπολη του Πειραιά.
Μεταξύ των σχεδόν αποκλειστικά τοιχογραφημένων εκκλησιών περιλαμβάνονται οι εκκλησίες της Αγίας Βαρβάρας στην Τούμπα Θεσσαλονίκης, του Αγίου Σπυρίδωνα στην Τριανδρία Θεσσαλονίκης, στην Αγία Τριάδα Θεσσαλονίκης, στον Άγιο Δημήτριο στις Συκιές, στον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Γεωργίου στη Σταυρούπολη, στον Άγιο Νικόλαο της Ελευθερούπολης και στους Αγίους Αναργύρους στη Καλλίπολη Πειραιά. Επίσης αγιογράφησε τους τρούλους και τις αψίδες στις εκκλησίες του Αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη, στους Αγίους Αναργύρους στο Επταπύργιο, στον Άγιο Νικόλαο της Νεοχωρούδας, στον Άγιο Ελευθέριο της Ελευθερούπολης, στον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου στη Σιάτιστα, στη Κοίμηση της Θεοτόκου στα Γιαννιτσά, στον Άγιο Παύλο της Καβάλας και στην Αγία Σοφία της Κομοτηνής.
Αξιόλογα δείγματα της αγιογραφικής του τέχνης, είναι επίσης δύο εικόνες, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Νέστορος, στο τέμπλο του ναού του Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης. Ο Γιάννης Κασόλας υπήρξε μέλος του άλλοτε Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών και ήταν από τα πρώτα μέλη του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, καθώς και μέλος της Πανελλήνιας Εταιρείας Πολιτισμού και Γραμμάτων. Του απονεμήθηκε το "Χρυσό Μετάλλιο της Ιερής Πόλης του Μεσολογγίου", βραβείο σε καλλιτεχνικό διαγωνισμό του Γ' Σώματος Στρατού, δίπλωμα με ανάγλυφη τιμητική περγαμηνή του Συλλόγου Ελλήνων Λογοτεχνών και πολλές άλλες ευαρέσκειες. Έργα του έχουν αγοραστεί κατά καιρούς από το Υπουργείο Παιδείας, την Τράπεζα της Ελλάδας, τους δήμους Αθηναίων, Μεσολογγίου και Θεσσαλονίκης, το Γ' Σώμα Στρατού, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και από ιδιώτες φιλότεχνους της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Ο Γιάννης Κασόλας ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδο ς (ΕΕΤΕ) Συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά "Νέα Εστία" μαζί με τον Κ. Κώνστα, "Ελληνική Δημιουργία" του Σπύρου Μελά, "Μορφές" του Βασίλη Δεδούση, "Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο" του Δημήτρη Σταμέλου, "Μακεδονικό Ημερολόγιο" του Νικολάου Σφενδόνη, "Θεσσαλική Εστία" του Μιχάλη Σταφυλά, "Πνευματική Ζωή" του ίδιου και άλλα. Πολλοί τεχνοκριτικοί ασχολήθηκαν κατά καιρούς, με το έργο του και διατύπωσαν πολύ επαινετικά σχόλια, όπως οι Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, Αλέξανδρος Φιλαδελφέας, Αχιλλέας Κύρου, Διονύσης Κόκκινος, Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, Σταύρος Σπύρογλου, Κ. Κώνστας, Βασίλης Δεδούσης, Κ. Κεφαλάς, Γιώργος Κατσαμπής, Πέτρος Αξιώτης, Βασίλης Καλογεράς και Χρύσανθος Χρήστου.
Ο Γιάννης Κασόλας απεβίωσε το 1984 και απέκτησε δύο παιδιά, την Φανή και την Ευαγγελία, που έχουν από δύο παιδιά η κάθε μία.
Απόδοση τιμών
Από Στις 8 Δεκεμβρίου 2001 έως τις 16 Δεκεμβρίου 2001, πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Λόγου και Τέχνης "Διέξοδος" στο Μεσολόγγι εκδήλωση με παρουσίαση κειμηλίων όπως έργων και προσωπικών αντικειμένων της οικογένειας του Δημητρίου Ζ. Κασόλα. Για τη ζωή και το έργο των ζωγράφων και αγιογράφων, μίλησε ο αντιδήμαρχος Μεσολογγίου Αριστείδης Καβάγιας. Η εκδήλωση συμπληρώθηκε με την κυκλοφορία της μονογραφίας "Οκτώ γράμματα του Φώτη Κόντογλου στον Δημήτριο Κασόλα" της συγγραφέως Ακακίας Κορδόση στη σειρά των εκδόσεων της "Διεξόδου".
Στις 9 Δεκεμβρίου 2001, δόθηκε το όνομα της οικογένειας ως "Οδός Κασολαίων" στο Μεσολόγγι στη συνοικία Πλώσταινα.
Στις 18 Ιουνίου 2017, ο Γεράσιμος Κασόλας βραβεύθηκε, από το Κέντρο Λόγου και Τέχνης "ΔΙΕΞΟΔΟΣ" (www.diexodos.com.gr), για τη συνεισφορά του στην Ι.Π. Μεσολογγίου ως Iδρυτής και Πρόεδρος του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Μεσολογγίου "ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ". Το βραβείο παρέλαβε η κόρη του Γεράσιμου Κασόλα, Φαντίνα Κασόλα - Καββαδά.
Αρχείο εικόνων
Παρακάτω παρουσιάζεται επιλεγμένο φωτογραφικό υλικό έργων και προσωπικών αντικειμένων των καλλιτεχνών Δημητρίου, Γεράσιμου, Άγγελου και Γιάννη Κασόλα.
Παραπομπές
Κασολα Κασολα
Διακριτή ομοιόμορφη κατανομή
right|350px|thumb|Παραδείγματα ομοιόμορφης διακριτής κατανομής. right|350px|thumb|Παραδείγματα αθροιστικής κατανομής.
Στην θεωρία πιθανοτήτων και στη στατιστική, η διακριτή ομοιόμορφη κατανομή είναι μία διακριτή συνάρτηση κατανομής που περιγράφει το αποτέλεσμα της ομοιόμορφης δειγματοληψίας ενός τυχαίου αριθμού από το σύνολο.
Για παράδειγμα, η ρίψη ενός αμερόληπτου ζαριού μοντελοποιείται ως, δηλαδή κάθε ένα από αποτελέσματα έχουν ίση πιθανότητα (1/6) να βγουν. Αντίστοιχα, το στρίψιμο ενός νομίσματος μπορεί να μοντελοποιηθεί από την και ο νικητήριος αριθμός του λαχνού.
Ορισμός
Η συνάρτηση μάζας πιθανότητας της, δίνεται από την
Μέση τιμή
Από τον ορισμό της αναμενόμενης τιμής έχουμε ότι: χρησιμοποιώντας ότι.
Διακύμανση
Για να απλοποιήσουμε τον υπολογισμό της διακύμανσης, θα υπολογίσουμε την διακύμανση για την μεταβλητή και θα χρησιμοποιήσουμε την ιδιότητα, και τον ορισμό Χρησιμοποιώντας τον ορισμό της αναμενόμενης τιμής, έχουμε ότι: χρησιμοποιώντας ότι. Επομένως,
Πιθανογεννήτρια συνάρτηση
Για t \neq 1, έχουμε ότι: χρησιμοποιώντας τον τύπο για το άθροισμα των όρων μίας γεωμετρικής προόδου.
Εντροπία
Από τον ορισμό της εντροπίας, έχουμε ότι: Αυτή η κατανομή μεγιστοποιεί την εντροπία σε σχέση με όλες τις διακριτές κατανομές σε n στοιχεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατανομές Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Τουπούα Ταμασέσε Λεαλόφι Δ΄
Ο Τουπούα Ταμασέσε Λεαλόφι Δ΄ ΄(Tui Ātua Tupua Tamasese Lealofi IV, 8 Μαΐου 1922 – 9 Ιουλίου 1983) ήταν ο δεύτερος πρωθυπουργός της Σαμόα από τις 25 Φεβρουαρίου 1970 έως τις 20 Μαρτίου 1973 και ξανά από τις 21 Μαΐου 1975 έως τις 24 Μαρτίου 1976. Κατείχε τον τίτλο του Tupua Tamasese, έναν από τους τέσσερις κύριους τίτλους της Σαμόα (το Tama-a-Aiga) από το 1965 μέχρι το θάνατό του το 1983.
Βιογραφία
Ο Λεαλόφι γεννήθηκε στην Άπια τον Μάιο του 1922 και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του ηγέτη του κινήματος Μάου Τουπούα Ταμασέ Λεαλόφι Γ', ο οποίος σκοτώθηκε από την αστυνομία της Νέας Ζηλανδίας το 1929. Αφού σπούδασε στο σχολείο των Μαριστών Αδερφών και στο γυμνάσιο της Μαλίφα, παρακολούθησε την Ιατρική Σχολή των Φίτζι μεταξύ 1940 και 1945, αποκτώντας τα προσόντα ως ιατρός. Στη συνέχεια εργάστηκε ως γιατρός στο υπουργείο Υγείας. Το 1965 έγινε Tupua Tamasese μετά τον θάνατο του θείου του, Τουπούα Ταμασέσε Μεαόλε. Αυτό του έδωσε το δικαίωμα να γίνει μέλος του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων, στο οποίο εξελέγη το 1968.
Το 1970 παραιτήθηκε από το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων για να διεκδικήσει μια έδρα στις εκλογές για τη Νομοθετική Συνέλευση και εξελέγη στην εκλογική περιφέρεια Anoamaa East. Μετά τις εκλογές, εξελέγη πρωθυπουργός, νικώντας στον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας τον κάτοχο του αξιώματος Φιάμε Ματαάφα. Ωστόσο, μετά τις εκλογές του 1973 αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας για την πρωθυπουργία και τον διαδέχθηκε ο Ματαάφα. Ο Ματαάφα τον διόρισε στη συνέχεια υπουργό Δικαιοσύνης.
Ο Λεαλόφι πέθανε στη Ματαούτου στο νησί Ουπόλου τον Ιούλιο του 1983 σε ηλικία 61 ετών
Παραπομπές
Λεαλοφι
Κόνδορας
Κόνδορας είναι η ονομασία δύο ειδών των Γυπών του Νέου Κόσμου, το καθένα σε μονοτυπικό γένος. Είναι τα μεγαλύτερα ιπτάμενα χερσαία πτηνά στο Δυτικό Ημισφαίριο.
Αυτά είναι:
Συστηματική ταξινομική
Για περαιτέρω πληροφορίες για αυτό το θέμα βλέπε Ταξινομική του Κόνδορα των Άνδεων και Ταξινομική του Κόνδορα της Καλιφόρνιας
Οι κόνδορες όπως και όλοι οι γύπες του Νέου Κόσμου ανήκουν στην οικογένεια των Καθαρτιδών. Οι γύπες του Νέου και του Παλαιού Κόσμου προήλθαν από διαφορετικούς προγόνους. Ωστόσο, και οι δύο τρέφονται με κουφάρια και έχουν χαρακτηριστικά γυμνά κεφάλια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γύπες του Νέου Κόσμου Κατηγορία:Καθαρτίδες Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα
Μάχη του Αγίου Αθανασίου Καρύταινας
Η Μάχη στον Άγιο Αθανάσιο της Καρύταινας ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με νικηφόρο έκβαση για τους Έλληνες. Έγινε στις 27 Μαρτίου 1821 στην Καρύταινα.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Οι οπλαρχηγοί της Γορτυνίας, Γέρων Κολοκοτρώνης, Δεληγιάννης και Πλαπουταίοι πολιορκούσαν τους Οθωμανούς κατοίκους της Καρύταινας και λίγους Αλβανούς, μέσα στο παλιό τους φρούριο. Ενώ η πολιορκία είχε δυσμενή για τους πολιορκούμενους έκβαση, έγινε γνωστό ότι άλλοι Τούρκοι, κάτοικοι του Φαναριού, και εκείνοι των Ζιούμπων μαζί με τα γυναικόπαιδά τους συνολικά γύρω στις τρεις χιλιάδες πληθυσμός, έχοντας μαζί τους και μεγάλο αριθμό φορτηγών ζώων είχαν ενωθεί και ετοιμάζονταν να περάσουν μέσα από την Γορτυνία και να παν στην Τρίπολη. Ο Γέρων Κολοκοτρώνης μόλις ειδοποιήθηκε, τοποθετήθηκε με αρκετό σώμα στρατιωτών απέναντι της Γόρτυνας στον Άγιο Αθανάσιο στις 27 Μαρτίου 1821 και περίμενε το πέρασμα των Οθωμανών. Οι Τούρκοι φτάνοντας και βλέποντας το πέρασμα να το κρατάν οι Έλληνες, αποφάσισαν και επιτέθηκαν. Διέσχισαν το σώμα των Ελλήνων, και ενώ πλησίαζαν να βγουν στην πεδιάδα της Καρύταινας, έφτασε άλλο ένα σώμα Ελληνικό από 300 στρατιώτες. Οι Τούρκοι βλέποντας το δεύτερο σώμα και υποθέτοντας ότι υπάρχουν και άλλες ενισχύσεις φοβήθηκαν και οπισθοδρόμησαν στο κατηφορικό έδαφος, πηγαίνοντας προς το ποτάμι, με σκοπό να το περάσουν και να βγουν απέναντι στο φρούριο της Καρύταινας. Οι Έλληνες βλέποντας τους Τούρκους να οπισθοχωρούν, επιτέθηκαν και έκαναν μεγάλη φθορά στα γυναικόπαιδα και τα φορτηγά ζώα. Εν τω μεταξύ άλλοι Τούρκοι βγήκαν από το φρούριο της Καρύταινας και τουφέκιζαν τους Έλληνες για να αναχαιτίσουν τον όλεθρο που πάθαιναν οι ομόθρησκοί τους. Ο ποταμός ήταν πλημμυρισμένος και δυσκόλευε το πέρασμα. Πολλοί Τούρκοι πνίγηκαν, αλλά όσοι μπόρεσαν πέρασαν το ποτάμι και βρήκαν καταφύγιο στο φρούριο. Μετά την ήττα αυτή οι Τούρκοι νύχτα έστειλαν ανθρώπους στην Τρίπολη και ειδοποίησαν την εκεί εξουσία για τα γεγονότα, ζητώντας συγχρόνως να τους βοηθήσουν. Η εξουσία έστειλε δυο χιλιάδες ιππείς και πεζούς. Οι Έλληνες, αν και ήταν δέκα περίπου χιλιάδες, βλέποντας τους εχθρούς τρόμαξαν και διασκορπίστηκαν χωρίς την ελάχιστη συμπλοκή. Οι Οθωμανοί όμως, αφού ενώθηκαν με τους υπόλοιπους, λεηλάτησαν και πυρπόλησαν την Καρύταινα, και αναχώρησαν για την Τρίπολη.
Δουκάτο της Θηβαΐδος
Το Δουκάτο της Θηβαΐδος ήταν διοικητική και στρατιωτική διαίρεση, Δουκάτο, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Αίγυπτο.
Δημιουργήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α´ το 539 με πρωτεύουσα την Πτολεμαΐδα και διοικητή έναν Αυγουστάλιο Δούκα , όμως από το 441 επί Θεοδοσίου Β΄ είχε διορισθεί διοικητής της Θηβαΐδος κόμης-δούξ. Η προηγούμενη διαίρεση της Διοίκησης Αιγύπτου καταργήθηκε και ο δούξ υπαγόταν άμεσα στον Έπαρχο Ανατολής.
Το Δουκάτο ήταν παραμεθόριο και αντιμετώπιζε συχνά επιδρομές φυλών της ερήμου. Διοικητικά χωριζόταν σε δύο επαρχίες, την Άνω Θηβαΐδα και την Κάτω Θηβαΐδα. Το Δουκάτο περιελάμβανε τμήμα της νότιας Αιγύπτου έως την Νήσο Φίλαι. Το 642 με την Αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου η διαίρεση έπαψε να υπάρχει.
Γνωστοί διοικητές ήταν οι :
Πηγές
Κατηγορία:Δουκάτα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινή Αίγυπτος
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγγειών (παλαιός)
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγγειών είναι σιδηροδρομικός σταθμός στον Δήμο Δομοκού στον Νομό Φθιώτιδας. Βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό Μακρυρράχη του νομού Φθιώτιδας. Ο σταθμός άνοιξε στις 8 Μαρτίου 1904 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Toν Ιούνιο του 2018, πρόκειται να κλείσει και να αντικατασταθεί από τον νέο σταθμό που βρίσκεται ακριβώς απέναντι στην νέα σιδηροδρομική γραμμή υψηλών ταχυτήτων Αθηνών-Θεσσαλονίκης.
Αγγείαι Αγγείαι Αγγείαι
Πολιτική των Σαμόα
thumb|Κυβερνητικά κτήρια στην Άπια. Το πολίτευμα των Σαμόα ήταν ως το 2007 η συνταγματική μοναρχία. Σήμερα είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία με αρχηγό κυβέρνησης τον εκάστοτε πρωθυπουργό. Η κυβέρνηση ασκεί την εκτελεστική εξουσία και γενικά ελέγχει τη νομοθετική συνέλευση. Η τελευταία ασκεί τη νομοθετική εξουσία, ωστόσο η νομοθεσία ελέγχεται από την κυβέρνηση. Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη από την κυβέρνηση και τη Βουλή.
Σύνταγμα και πρόσφατες εξελίξεις
Το Σύνταγμα του 1960 τέθηκε σε ισχύ επίσημα με την ανεξαρτησία και βασίζεται στο βρετανικό μοντέλο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, τροποποιημένο ώστε να ακολουθεί και τα έθιμα των Σαμόα. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι δύο από τους 4 ανώτατους αρχηγούς την περίοδο της ανεξαρτησίας διορίστηκαν από κοινού αρχηγοί Κράτους ισόβια. Ο Τουπούα Ταμασέσε Μεαόλε απεβίωσε το 1963, αφήνοντας μοναδικό και ισόβιο αρχηγό Κράτους το Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄. Ο τελευταίος πέθανε στις 11 Μαΐου του 2007 και η Σαμόα έγινε δημοκρατία. Ο επόμενος αρχηγός κράτους εξελέγη από τη Βουλή στις 17 Ιουνίου του 2007 για πενταετή θητεία.
Αρχηγός Κράτους
Το 2007 ο Αρχηγός Κράτους (Ο Λε Άο Ο Λε Μάλο) έγινε αιρετός, για πέντε χρόνια, σύμφωνα με το Σύνταγμα, έπειτα από το θάνατο του Βασιλιά Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄.
Πρώτος αιρετός ηγέτης (Αρχηγός Κράτους) εξελέγη από το Κοινοβούλιο στις 16 Ιουνίου 2007 ο Τουφούγκα Έφι, πρώην πρωθυπουργός και μοναδικός υποψήφιος για να διαδεχθεί τον αποβιώσαντα Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄. Ο Τουφούγκα Έφι, μοναδικός υποψήφιος, επανεξελέγη αρχηγός κράτους από το Κοινοβούλιο, στις 19 Ιουλίου 2012. Είχε προταθεί από τον πρωθυπουργό Τουιλαέπα Σαϊλέλε Μαλιελεγκαόι, με δεύτερο τον Παλουσαλούε Φαάπο Φαάπο Β΄, ηγέτη της αντιπολίτευσης.
Πρωθυπουργός της Σαμόα
Αρχηγός κυβέρνησης στη χώρα είναι ο εκάστοτε πρωθυπουργός. Η Φιαμέ Ναόμι Ματαάφα, αρχηγός του κόμματος FAST, ανέλαβε πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός το 2021.
Δικαστική εξουσία
Η νομοθεσία βασίζεται στο αγγλικό ποινικό δίκαιο και επίσης στους τοπικούς νόμους και το εθιμικό δίκαιο των φυλών. Σημαντικότερο δικαστήριο είναι το Ανώτατο Δικαστήριο των Σαμόα. Ο ανώτατος δικαστής του διορίζεται από τον αρχηγό του Κράτους, έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού.
Νομοθετική εξουσία
Το Κοινοβούλιο έχει μόνο ένα σώμα, που λέγεται Fono και απαρτίζεται από 49 μέλη των οποίων η θητεία διαρκεί πέντε έτη. Πρόκειται για 47 αυτόχθονες και 2 διαφορετικής καταγωγής, που εκλέγονται αυτόνομα από μη Σαμοανούς. Το δικαίωμα ψήφου επεκτάθηκε το 1990,όμως μόνο οι αρχηγοί (matai) έχουν δικαίωμα να κατέλθουν ως υποψήφιοι για την πλήρωση των εδρών της Βουλής. Περισσότεροι από 25.000 είναι οι ματάι στη χώρα, εκ των οποίων γύρω στο 5% είναι γυναίκες. Ο πρωθυπουργός εκλέγεται από την πλειοψηφία της Fono και διορίζεται από τον αρχηγό Κράτους. Επιλέγει τα μέλη του 12μελούς υπουργικού συμβουλίου, όμως ο διορισμός των τελευταίων γίνεται από τον αρχηγό του Κράτους.
Εκλογές
Στις Σαμόα διεξάγονται εκλογές για Κοινοβούλιο. Δικαίωμα ψήφου στη χώρα χορηγείται σε όσους και όσες έχουν συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας τους. Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 1991 στη χώρα και σε αυτές κέρδισε το Κόμμα για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRPP). Το εν λόγω κόμμα κέρδισε τις εκλογές και τα έτη 1996, 2001, 2006 και 2011. Το 1997 η Βουλή ψήφισε υπέρ της μετονομασίας της χώρας από Δυτική Σαμόα σε Σαμόα.
Αναφορικά με τα πολιτικά κόμματα, το κυβερνών Κόμμα για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ήταν το μοναδικό αναγνωρισμένο και νόμιμο μέχρι πρόσφατα. .Το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα των Σαμόα (SDUP) ιδρύθηκε το 2003 και είναι το κύριο κόμμα της Αντιπολίτευσης.
Στις 27 Απριλίου 2008, 12 ανεξάρτητοι βουλευτές, μεταξύ των οποίων και 2 πρώην μέλη του Κόμματος για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοίνωσαν την ίδρυση ενός νέου πολιτικού κόμματος. Το όνομα του νέου κόμματος είναι Σαμοανό Κόμμα Ταουτούα (Tautua Samoa Party).
Διοικητική διαίρεση
thumb|Τα διαμερίσματα των Σαμόα. Η χώρα διαιρείται σε 11 διαμερίσματα. Αναλυτικά, τα διαμερίσματα αυτά είναι τα εξής:
Εκπαίδευση
Ο αναλφαβητισμός είναι μικρός στη χώρα (περ. 1%). Στην πρωτεύουσα έχει έδρα το Εθνικό Πανεπιστήμιο των Σαμόα, το οποίο αποτελεί παράρτημα του Πανεπιστημίου του Νοτίου Ειρηνικού. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η κυβέρνηση διαθέτει περισσότερο από το 4% του ΑΕΠ της για την παιδεία.
Άμυνα
Η άμυνα της χώρας είναι ευθύνη της Νέας Ζηλανδίας με βάση το σύμφωνο Φιλίας του 1962. Υπάρχει όμως Αστυνομική Δύναμη.
Προτεκτοράτο
Στο Διεθνές Δίκαιο ή την Πολιτική ο όρος Προτεκτοράτο (Protectorate) σημαίνει κάποια εδαφική κατοικήσιμη περιοχή που ελέγχεται (ή κυριαρχείται κατά διάφορους βαθμούς) από μία ή περισσότερες "προστατεύουσες" [προστάτιδες] (protecting) Δυνάμεις. Και άλλες φορές προσδιορίζει συνήθως την προστατευόμενη οντότητα, ενώ άλλες φορές, τη σχέση μεταξύ προστάτιδος και προστατευομένου.
Γενικά τα Προτεκτοράτα είναι δημιουργήματα συνθηκών του Διεθνούς Δικαίου οι οποίες και καθορίζουν τις σχέσεις μεταξύ αυτών και του κράτους ή των κρατών που ασκούν την προστασία. Συνεπώς τα προτεκτοράτα αποτελούν υποκείμενα του Διεθνούς Δικαίου.
Είδη Προτεκτοράτου
1. " Αληθές Προτεκτοράτο " (true protectorate) Η προστάτιδα Δύναμη διατηρεί κάποιο τυπικό έλεγχο κυρίως στις εξωτερικές υποθέσεις. Στην περίπτωση αυτή το Π. αποτελεί μία "οιονεί κρατική κοινότητα" (statelike community) π.χ. όπως το Μαρόκο επί Γάλλων.
2. " Εσωτερικής Κυριαρχίας " (internal sovereignty). Η προστάτιδα Δύναμη είναι πλήρως κυρίαρχη (sovereign) ενώ το Π. συνεχίζει να παραμένει κράτος μόνο για εσωτερική διοίκηση και υποθέσεις (τα προτεκτοράτα αυτά κατά το πλείστον δεν έχουν διεθνή νομική προσωπικότητα και τα δικαιώματά τους ρυθμίζονται από το εσωτερικό Δίκαιο και όχι από το Διεθνές Δίκαιο.
3. " Προστατευόμενοι λαοί " χωρίς συγκρότηση κράτους. Οι λεγόμενες συνθήκες με τέτοιες οντότητες δεν αποτελούν πραγματικές συνθήκες κατά την έννοια του Διεθνούς Δικαίου. Ο όρος " Αποικιακό Προτεκτοράτο " (colonial protectorate) δεν αποτελεί παρά μια διαφανή μεταμφίεση της συνηθισμένης αποικιακής σχέσης.
Κυρίαρχη άποψη
Πολλοί υποστηρίζουν πως ένα προτεκτοράτο προκύπτει από μια συνθήκη μεταξύ δύο μερών και ότι η συνθήκη αυτή καθορίζει τις αντίστοιχες εξουσίες και υποχρεώσεις. "Η έκταση των εξουσιών ενός προστατεύοντος κράτους στην εδαφική έκταση του προστατευομένου εξαρτάται τόσο από τις μεταξύ τους συνθήκες που ιδρύουν αυτό το Προτεκτοράτο όσο και από τους όρους υπό τους οποίους έχει αναγνωρισθεί το Προτεκτοράτο από τρίτες Δυνάμεις, έναντι των οποίων υπάρχει πρόθεση στήριξης στις διατάξεις των συνθηκών αυτών". (Tunis-Morocco Nationality Decrees - Διατάγματα εθνικότητας Τύνιδας Μαρόκου - Permanent Court of International Justice - Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης - Leyden: Sijthoff 1923)
Διάσταση γνωμών
Πάντως η μεγαλύτερη δυσκολία στον προσδιορισμό του όρου προκύπτει από τη διαφορά γνωμών όσον αφορά: α) την έκταση της "αυθεντίας" που ασκεί ο προστάτης για να διατηρείται το Προτεκτοράτο και β) Η νομική θέση του "προστατευομένου" στο Διεθνές Δίκαιο.
Ο H. Kelsen υποστηρίζει, ότι όταν ένα κράτος διατηρεί ένα μέρος της δικαιοδοσίας του στα διεθνή θέματα αποτελεί μία "οιονεί κρατική οντότητα" όταν όμως παραχωρεί ολόκληρη τη δικαιοδοσία του εξαφανίζεται ολοσχερώς από τη σφαίρα των Διεθνών Σχέσεων και δεν μπορεί να θεωρείται υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου, και αυτή τη β' περίπτωση θεωρεί Προτεκτοράτο (Principles of international law - Αρχές Διεθνούς Δικαίου - New York: Rinehart, 1952)
Αντίθετα ο H. Oppenheim υποστηρίζει ότι χαρακτηριστικό του "προστατευομένου" είναι ότι διατηρεί για ορισμένους σκοπούς τη θέση του "Διεθνούς (Νομικού) Προσώπου" (international Person). Επισημαίνει όμως ότι η νομική θέση πολλών Βρετανικών Προτεκτοράτων στην Ασία δεν υπήρξε σαφής, όπως επίσης και εκείνων της Αφρικής που απαρτίζονται από ορισμένες φυλές δεν έχουν οποιαδήποτε νομική υπόσταση.
Αν και χρησιμοποιείται ο όρος "αποικιακά προτεκτοράτα" για οντότητες που δεν έχουν νομική υπόσταση, στην πραγματικότητα ο όρος αυτός αποτελεί ένα προσωπείο για την αποικιακή διοίκηση. "....Στην ουσία πρόκειται για αποικίες, συνταγματικά ξένο έδαφος - όπου και ο ορισμός των "Προτεκτοράτων" είναι αυτός: "Νομικίστικα τέρατα''" (Juridical monsters).
Αντίθετα ο όρος "Προτεκτοράτα υπό εντολή" (British Year Book of International Law 1921-1922) αφορά εκείνα που διατηρούν την εσωτερική τους αυτοτέλεια αλλά καθίστανται και σεβαστά από άλλες δυνάμεις.
Η θέση του ΟΗΕ
Αν τα δύο τελευταία είδη Προτεκτοράτου διαθέτουν Διεθνή (Νομική) προσωπικοτητα, η ύπαρξή τους φαίνεται να οφείλεται στο Συμβατικό Διεθνές Δίκαιο όπως αυτό διατυπώνεται (επίσημη μετάφραση) στο Κεφάλαιο ΧΙ του Καταστατικού Χάρτου των Ηνωμένων Εθνών που τιτλοφορείται "Δήλωσις αφορώσα μη αυτοκυβερνώμενες χώρες" ορίζει με το άρθρο 73: "Μέλη των Ηνωμένων Εθνών άτινα έχουσιν ή αναλαμβάνουσι την ευθύνην της διοικήσεως εδαφών, των οποίων οι λαοί δεν έχουν εισέτι φθάσει εις πλήρη βαθμόν αυτοδιοικήσεως, αναγνωρίζουσι την αρχήν ότι τα συμφέροντα των κατοίκων των εδαφών τούτων είναι προέχοντα, και αποδέχονται ως ιεράν παρακαταθήκην την υποχρέωσιν να προαγάγωσιν εις τον ανώτερον βαθμόν την ευημερίαν των κατοίκων των εδαφών τούτων, έναντι του συστήματος της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, όπερ ο παρών Χάρτης εγκαθιδρύει..."
Κύρια χαρακτηριστικά
Όλα τα Προτεκτοράτα εμφανίζουν τ΄ ακόλουθα γενικά χαρακτηριστικά:
Οιονεί προτεκτοράτα
Παλαιότερα με τον όρο οιονεί προτεκτοράτα χαρακτηρίζονταν εδάφη της Αμερικανικής Ηπείρου που τελούσαν υπό την προστασία των ΗΠΑ και αυτά ήταν η Κούβα (από το 1903), η Αϊτή (από το 1916) και η Δομινικανή Δημοκρατία (επίσης από το 1916). Η προστασία που παρείχαν οι ΗΠΑ σ΄ αυτά ήταν κυρίως πολιτικής εξάρτησης και οικονομικής βοήθειας. Με το πέρασμα όμως του χρόνου οι καταστάσεις αυτές αλλοιώθηκαν μέχρι πλήρους αποδέσμευσης.
Στην αυτή έννοια περίπου αλλά μόνο για ειδικές περιορισμένες εκτάσεις είναι οι "μακροχρόνιες μισθώσεις" που συγκαλύπτουν τέτοιες πολιτικές προσαρτήσεις κυρίως με εκχώρηση εδάφους για στρατηγικές χρήσεις όπως π.χ. οι αγγλικές βάσεις στην Κύπρο και λίγο παλαιότερα στη Μάλτα.
Παλαιά προτεκτοράτα
Σημαντικότερα από τα παλαιά προτεκτοράτα ήταν:
Γαλλίας
Το Βασίλειο της Καμπότζ, (σύμφωνα με τη συνθήκη του 1863), και το Βασίλειο του Αννάμ, με τη συνθήκη του 1874. Αμφότερα απέκτησαν την ανεξαρτησία τους σχεδόν μετά από ένα αιώνα, το 1950. Επίσης η Τυνησία, με τη συνθήκη του 1881, και το Μαρόκο, με τη συνθήκη του 1912. Αμφότερα και αυτά απέκτησαν την ανεξαρτησία τους το 1945, όπου και έγιναν μέλη του ΟΗΕ.
Αγγλίας
Τα νησιά του Ιονίου τα Επτάνησα, από το 1815 (Συνέδριο της Βιέννης), μέχρι το 1863 όπου ενώθηκαν με το Βασίλειο της Ελλάδας. Η Τράνσβααλ, (με τη συνθήκη της Πραιτώριας από το 1881), το Σαράουακ και το Μπρουνέι στη νήσο Βόρνεο (από το 1888) και η Ζανζιβάρη (από το 1890), η οποία προσαρτήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία το 1912.
Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Η Ηγεμονία της Σάμου, και οι παραδουνάβιες Ηγεμονίες μέχρι το 1912, η Αίγυπτος, που μέχρι το 1840 αποτελούσε επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στη συνέχεια απέκτησε περιορισμένη ικανότητα επί του Διεθνούς Δικαίου. Το 1882 πέρασε στην Αγγλία και έγινε "de facto" αγγλικό προτεκτοράτο μέχρι το 1914 όπου η Αγγλία το ανακήρυξε και "de jure" προτεκτοράτο της. Τελικά το 1922 έγινε ημιανεξάρτητο κράτος και το 1933 με ειδική συνθήκη φιλίας ρυθμίστηκαν πολλά θέματα υπέρ βεβαίως της Αγγλίας. Από τη συνθήκη εκείνη προσπάθησε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο Βασιλεύς Φαρούκ ν΄ απαλλαγεί χωρίς όμως επιτυχία. Επακολούθησαν διαπραγματεύσεις που τελικά διέκοψε η λεγόμενη "κρίση του Σουέζ" η οποία και διαφοροποίησε τις Αγγλο-Αιγυπτιακές σχέσεις.
Προστασία κρατιδίων
Στη διεθνή σκηνή υφίστανται και κάποια πολύ μικρά σε έκταση κρατίδια που για διάφορους λόγους, περισσότερο ιστορικούς ακόμη και γεωγραφικούς, έχουν αποδεχθεί με συνθήκη την προστασία των ισχυρών γειτόνων τους στα πλαίσια της ισότητας χωρίς βέβαια και να έχουν παραχωρήσει ζωτικά κυριαρχικά δικαιώματα. Τέτοια κρατίδια είναι: Η Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου, στην Ιταλία, το Πριγκιπάτο του Μονακό, στη νότια Γαλλία, παρά τα σύνορα με την Ιταλία, και το Πριγκιπάτο του Λίχτενσταϊν, το οποίο εκπροσωπείται διεθνώς από την Ελβετία. Έτσι τα κράτη αυτά δεν επιβαρύνονται με έξοδα διατήρησης ενόπλων δυνάμεων, περιοριζόμενα μόνο σε μικρές αστυνομικές δυνάμεις.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Αποικιοκρατία Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Εξαρτώμενα εδάφη
Κοκκίδωση
Ιστορικά χαρακτηριστικά
Τη κοκκίδωση χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά λαοί της Μεσοποταμίας γύρω στο 3000 π.Χ. Οι Ετρούσκοι ένας λαός, ο οποίος κατοικούσε στην Ιταλία πριν από τους Ρωμαίους και παραμένει ακόμη και σήμερα άγνωστος και μυστηριώδης, κατασκεύασε τα πιο γνωστά κοσμήματα με κοκκίδωση. Οι Ετρούσκοι κατόρθωσαν να σχεδιάζουν πάνω στη κεφαλή μιας καρφίτσας πουλιά και άλλα ζώα με κόκκους που είχαν διάμετρο λιγότερο από ένα χιλιοστό. Κοσμήματα αργυροχρυσοχοΐας καμωμένα με τη τεχνική της κοκκίδωσης βρίσκονται και σε άλλους πολιτισμούς και καταλαμβάνουν σημαντική θέση στην ιστορία της αργυροχρυσοχοΐας. Συναντούμε παρόμοια έργα τέχνης και στον μινωικό πολιτισμό με χαρακτηριστικό παράδειγμα εκείνο της μινωικής μέλισσας.
Ιστορικές διαφοροποιήσεις
Οι γειτονικοί λαοί της Μεσοποταμίας μη μπορώντας να βρουν τη τεχνική της κοκκίδωσης και να δημιουργήσουν έργα αξίας ίσης με τα πρωτότυπα, άρχισαν να μιμούνται με διάφορους τρόπους τα διακοσμητικά της αποτελέσματα. Το γεγονός όμως αυτό είχε ως αποτέλεσμα να βρεθούν πολύ γρήγορα πολλές παραπλήσιες τεχνικές που να δίνουν την ίδια εντύπωση με την κοκκίδωση και συγχρόνως να είναι πιο εύκολες. Για παράδειγμα έκαναν πάνω σε μία επιφάνεια ημικυκλικά εξογκώματα με σφυρηλάτηση ή κολλούσαν πάνω της κυλινδρικά νήματα με ημικυκλικές προεξοχές, όπως στη τεχνική του φιλιγκράν. Μέχρι σήμερα βρίσκουμε ελάχιστα κοσμήματα που κατασκευάστηκαν με τη τεχνική της κοκκίδωσης και αυτά ανήκουν κυρίως σε αρχαίους πολιτισμούς.
Τεχνοτροπία
Είναι μια τεχνική που απαιτεί απόλυτο οπτικό έλεγχο, αυτοσυγκέντρωση και μικροσκοπικά εργαλεία. Θεωρείται πως στην αρχαιότητα έφτιαχναν κόκκους χρυσού με τους εξής τρόπους:
Τρόποι κόλλησης
Ένας τρόπος κόλλησης που πρέπει να χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία περίοδο είναι το απλό στερέωμα κόκκων ή και άλλων διακοσμητικών μοτίβων πάνω στην επιφάνεια του χρυσού με απλό ρετσίνι. Στη συνεχεία ένα μικρό ζέσταμα της χρυσής επιφάνειας μετατρέπει τα συστατικά πίσσας που βρίσκονται μέσα στο ρετσίνι σε ένα είδος ανθεκτικής κόλλας.
Ένας άλλος πιθανός τρόπος κόλλησης των κόκκων βασίζεται πάνω στον χαλκό. Αν ζεσταμένος κόκκινος χαλκός ακουμπήσει τον χρυσό τότε στο σημείο που ακουμπάνε τα δύο μέταλλα και μόνο σ' εκείνο το σημείο ο χρυσός λιώνει στους 890 βαθμούς αντί στους 1.063. Έτσι αν τοποθετηθεί ζεσταμένος ο χαλκός πάνω στο σημείο οπού κολλάται ο κόκκος, θα λιώσει μόνο το σημείο ένωσης της επιφάνειας και του κόκκου χωρίς να λιώσει ο διπλανός ή άλλα σημεία του διακοσμημένου κοσμήματος.
Κατά γενικό κανόνα η τεχνοτροπία της κοκκίδωσης και οι επόμενες εμφανίσεις αυτής (φιλιγκράν) θεωρητικά είναι ευρέως διαδεδομένες ωστόσο τα αποτελέσματα της μεθόδου αυτής είναι σπάνια και ανήκουν σε εξειδικευμένους τεχνίτες και έμπειρους καλλιτέχνες.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοσμηματοποιία
Τάλιν
Το Τάλιν (Tallinn, ), συχνά γραφόμενο στα ελληνικά και Ταλλίν, είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Εσθονίας. Βρίσκεται στη βόρεια ακτογραμμή της χώρας, στις ακτές του Κόλπου της Φινλανδίας, σε απόσταση 80 χλμ. νότια του Ελσίνκι, ανατολικά της Στοκχόλμης και δυτικά της Αγίας Πετρούπολης στην Επαρχία Χάργιου. Το Τάλιν εκτείνεται σε έκταση 159,2 τ. χλμ. και ο πληθυσμός ανέρχεται σε 430.805 κατοίκους.
Από τον 13ο αιώνα έως το 1918 (και για σύντομο διάστημα κατά την διάρκεια της Ναζιστικής κατοχής της Εσθονίας από το 1941 έως το 1944) η πόλη ονομαζόταν Ρέβαλ. , στην Ελλάδα τότε γνωστή ως Ρεβάλη. Το Ρέβαλ, το όνομα του οποίου αναφέρεται σε πηγές για πρώτη φορά το 1219, έλαβε δικαιώματα πόλεως το 1248, ωστόσο ανθρώπινη οικιστική παρουσία στην περιοχή καταγράφεται εδώ και 5.000 χρόνια. Τα εδάφη αρχικώς διεκδικήθηκαν από τους Δανούς το 1219 κατόπιν επιτυχημένης επιδρομής εναντίον του Λιντάνισε υπό την ηγεσία του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας, ενώ στην συνέχεια ακολούθησε μια περίοδος εναλλαγής στην κυριαρχία μεταξύ των Σκανδιναβών και των Γερμανών. Λόγω της στρατηγικής σημασίας θέσης της, η πόλη κατέστη σημαντικός εμπορικός κόμβος, ιδιαίτερα από τον 14ο έως τον 16ο αιώνα, όταν και απέκτησε ακόμη περισσότερη σημασία ως μέρος της Χανσεατικής Ένωσης.
Η παλαιά πόλη του Τάλιν αποτελεί μία από τις καλύτερα διατηρημένες μεσαιωνικές πόλεις στην Ευρώπη, ενώ είναι καταγεγραμμένη ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Το Τάλιν αποτελεί το σημαντικότερο πολιτικό, οικονομικό, πολιτισμικό και εκπαιδευτικό κέντρο της Εσθονίας, ενώ διαθέτει τον υψηλότερο αριθμό start-ups ανά άτομο στην Ευρώπη και αποτελεί ιδρυτική πόλη διεθνών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένης της Skype. Στο Τάλιν εδρεύει από το 2011 η Eu-LISA, υπηρεσία της ΕΕ για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων Τεχνολογίας Πληροφοριών Μεγάλης Κλίμακας στους τομείς της Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης. Συνεισφέροντας στην παγκόσμια διαδικτυακή ασφάλεια, αποτελεί έδρα του NATO Cooperative Cyber Defence Centre of Excellence (NATO CCD COE). Είναι χαρακτηρισμένη ως παγκόσμια πόλη και κατατάσσεται μεταξύ των κορυφαίων 10 ψηφιακών πόλεων παγκοσμίως. Σύμφωνα με το Global Financial Centres Index, το Τάλιν αποτελεί τον πλέον ανταγωνιστικό οικονομικό κόμβο στην Βόρεια Ευρώπη, ενώ κατατάσσεται στην 42η θέση σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πόλη ήταν Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2011, μαζί με το Τούρκου της Φινλανδίας.
Ιστορία
Όντας ένας σημαντικός εμπορικός σταθμός ανάμεσα στη Ρωσία και τη Σκανδιναβία, έγινε στόχος των επεκτατικών τάσεων των Τευτόνων Ιπποτών και του Βασιλείου της Δανίας την περίοδο των Βόρειων Σταυροφοριών στις αρχές του 13ου αιώνα, όταν οι ντόπιοι πληθυσμοί εκχριστιανίστηκαν με τη βία. Οι Δανοί επέβαλαν το ζυγό τους στην Εσθονία το 1219.
To 1285 έγινε μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Οι Δανοί πούλησαν το Τάλιν μαζί με άλλες κτήσεις τους στους Τεύτονες Ιππότες το 1346. Κατά το μεσαίωνα η θέση της πόλης ήταν ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας και πολλές φορές κατακτήθηκε από Σουηδούς και Ρώσους. Το 1561 η Σουηδία ανέλαβε τη διοίκηση του Τάλιν και της υπόλοιπης Εσθονίας. Το 1710, κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου, το Τάλιν μαζί με τη Σουηδική Εσθονία και τη Λιβονία παραχωρήθηκαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Παρά τις τελευταίες εξελίξεις, το Τάλιν και οι γύρω περιοχές διατήρησαν την εθνική και οικονομική τους αυτονομία ως Δουκάτο της Εσθονίας. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα οι τακτικές ρωσοποίησης στην Εσθονία έγιναν ακόμα πιο σκληρές.
Το 1918 έγινε πρωτεύουσα της ανεξάρτητης Εσθονίας, με τη Ρωσία να αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της. Στο ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1940 κατακτήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση, για να περάσει στην κατοχή της Ναζιστικής Γερμανίας κατά την περίοδο 1941-1944. Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου ξαναπέρασε στην κατοχή της Σοβιετικής Ένωσης και προσαρτήθηκε στα εδάφη της ως Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας. Από το 1991, ακολουθώντας τη διάλυση της Ε.Σ.Σ.Δ, είναι πάλι πρωτεύουσα του νέου ανεξάρτητου κράτους.
Εκπαίδευση
Κέντρα ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης του Τάλιν.
Πολιτισμός
Λόγω της γεωγραφικής του θέσης, το Τάλιν υπήρξε εμπορικό κέντρο και προορισμός, καθώς και τόπος-πέρασμα διάφορων λαών, πράγμα που εξηγεί την ανάπτυξη του κέντρου του και την ποικιλία των μνημείων του. Το κέντρο του Τάλιν εσωκλείει το κάστρο της Τόομπεα, χτισμένο από τους Δανούς το μεσαίωνα και του οποίου τα τείχη στέκονται ακόμα. Εντός των τειχών βρίσκεται και ο Ρωσικός Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός του Αλεξάνδρου Νιέφσκι, χτισμένος στα χρόνια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, καθώς και η Εκκλησία του Αγ. Νικολάου. Στον λόφο της Τόομπεα βρίσκεται επίσης το παλιό Εσθονικό παλάτι, όπου τώρα στεγάζεται η Βουλή.
Το Τάλιν είναι γνωστό και για την Εκκλησία του Αγ. Όλαφ, η οποία είναι η παλαιότερη της πόλης. Χτίστηκε τον 12ο αιώνα από την ντόπια Σκανδιναβική κοινότητα και ανάμεσα στον 14ο και τον 15ο υπήρξε το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Καοσιούνγκ
Το Καοσιούνγκ (κινεζικά: 高雄, πινγίν: Gāoxióng), επίσημα Πόλη του Καοσιούνγκ, είναι ένας από τους πέντε ειδικούς δήμους της Ταϊβάν (Δημοκρατία της Κίνας). Βρίσκεται στη νοτιοδυτική Ταϊβάν, προς το στενό της Ταϊβάν. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Άι. Είναι ο μεγαλύτερος δήμος με έκταση 2.947,62 τετραγωνικά χιλιόμετρα και δεύτερος πολυπληθέστερος όσον αφορά τον αστικό πληθυσμό (περίπου 2,77 εκατομμύρια) στη χώρα.
Το Καοσιούνγκ τον 17ο αιώνα ήταν μικρό ψαροχώρι, αλλά αναπτύχθηκε σε πολιτικό, εμπορικό, οικονομικό, μεταφορικό, κατασκευαστικό και βιομηχανικό κέντρο της νότιας Ταϊβάν.
Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Καοσιούνγκ που εξυπηρετεί την πόλη είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στη χώρα. Το λιμάνι της πόλης είναι το μεγαλύτερο της Ταϊβάν. Η πόλη συνδέεται σιδηροδρομικώς με την Ταϊπέι και από το 2008 λειτουργεί στη πόλη σιδηρόδρομος. Στη πόλη βρίσκεται η έδρα του Ναυτικού της Ταϊβάν. Ένα από τα αξιοθέατα της πόλης είναι ο ουρανοξύστης Tuntex Sky Tower, ύψους 378 μέτρων. Το 2009 διοργανώθηκαν στην πόλη οι Παγκόσμιοι Αγώνες, οι οποίοι περιλαμβάνουν μη ολυμπιακά αθλήματα.
Κατηγορία:Πόλεις της Ταϊβάν
Κουλικορό
Το Κουλικορό είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Κουλικορό, στην Επαρχία Κουλικορό και στο Διαμέριμσα Κουλικορό. Έχει πληθυσμό 43.174 κατοίκων (2009).
Γεωγραφία
Η Κουλικορό βρίσκεται δυτικά του Μαλί και βόρεια της Περιφέρειας Κουλικορό. Βρίσκεται σε συνταγμένες 12°25′00″Β 7°24′00″Δ.
Δημογραφία
Στην πόλη του Κουλικορό ζουν 43.174 κάτοικοι (2009).
Paranormal Activity 2: Tokyo Night
Το Paranormal Activity 2: Tokyo Night (ιαπωνικά: パラノーマル・アクティビティ 第2章 TOKYO NIGHT, Χέπμπορν: Paranōmaru Akutibiti Dai Ni Shō: Tōkyō Naito) είναι ιαπωνική ανεξάρτητη υπερφυσική ταινία τρόμου του 2010, σε σκηνοθεσία και σενάριο Τοσικάζου Ναγκάε. Η διανομή της ταινίας έγινε από την ιαπωνική Presidio Corporation και βασίστηκε στην αμερικανική ταινία Paranormal Activity (2007), του Όρεν Πέλι. Πρακτικά, πρόκειται για ένα εναλλακτικό σίκουελ, χωρίς να έχει σχέση με το βασική σειρά ταινιών. Πρωταγωνιστούν οι Αόι Νακαμούρα και Νορικό Αογιάμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ιαπωνικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ιαπωνικές ψυχολογικές ταινίες τρόμου
Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωσις
Στις εκλογές του 1936, η Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωσις έλαβε 19,89% και 63 έδρες.
Με το κόμμα είχαν εκλεγεί 63 βουλευτές, κάποιοι από τους οποίους είναι:
Αναφορές
Κατηγορία:Φιλομοναρχικά κόμματα στην Ελλάδα
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2012-2013
Το πρωτάθλημα της Α2 κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 2012-13 διεξήχθη με τη συμμετοχή 14 ομάδων. Την άνοδο στο τέλος του πρωταθλήματος εξασφάλισαν η Α.Ε. Νέας Κηφισιάς και τα Τρίκαλα (έπειτα από μετονομασία του προγενέστερου Αίολου Τρικάλων) που κατέλαβαν την πρώτη και τη δεύτερη θέση της βαθμολογίας αντίστοιχα. Υποβιβάστηκαν οι τρεις τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας Γ.Σ. Νίκη Βόλου, Ηράκλειο Ο.Α.Α. και Α.Ε. Δόξα Λευκάδας.
Βαθμολογία
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α2 Βαθμολογία 20px|Α2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2012 2013 Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2012 2013
Πόλιε (Ντέρβεντα)
Το Πόλιε (σερβικά κυριλλικά: Поље) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 409 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Τσεχική και Σλοβακική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
Μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989, η Τσεχοσλοβακία εξέδωσε την επίσημη ονομασία Τσεχική και Σλοβακική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία (τσεχικά/σλοβακικά: Česká a Slovenská Federativní/Federatívna Republika, ČSFR) κατά την περίοδο από τις 23 Απριλίου 1990 μέχρι την 31 Δεκεμβρίου 1992, όταν η χώρα διαλύθηκε στη Τσεχική Δημοκρατία και στη Σλοβακία. Η περίοδος αυτή επίσης αναφέρεται ως Πέμπτη Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας.
Έγκριση του ονόματος
Από το 1960, η επίσημη ονομασία της Τσεχοσλοβακίας ήταν Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας (Československá socialistická republika, ČSSR). Μετά τη Βελούδινη Επανάσταση, ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος Βάτσλαβ Χάβελ ανακοίνωσε ότι το "Σοσιαλιστική" θα αφαιρεθεί από το επίσημο όνομα της χώρας.
Η συμβατική σοφία πρότεινε ότι η χώρα θα έπρεπε να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το όνομα που χρησιμοποιήθηκε από το 1919 έως το 1938 και από το 1945 έως το 1960, που ήταν το Československá republika (Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας). Ωστόσο, οι Σλοβάκοι πολιτικοί αντιτέθηκαν στο παραδοσιακό όνομα ότι υποτιμούσε το ισότιμο καθεστώς της Σλοβακίας στο ομοσπονδιακό κράτος πάρα πολύ. Ο πρώτος συμβιβασμός ήταν ο Συνταγματικός Νόμος 81/1990, ο οποίος άλλαξε το όνομα της χώρας σε Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας (Československá federativní republika, Česko-slovenská federatívna republika), αναγνωρίζοντας ρητά την ομοσπονδιακή φύση του κράτους. Ψηφίστηκε στις 29 Μαρτίου 1990 (που θα τεθεί σε ισχύ την ίδια ημέρα) μόνο μετά από μια άτυπη συμφωνία για τη σλοβακική μορφή η οποία θα κωδικοποιηθεί ρητά από μια μελλοντική νομοθεσία σχετικά με την κατάσταση των κρατικών συμβόλων. Αυτό συναντήθηκε με την γενική αποδοκιμασία και άλλο ένα γύρο παζαριού, που ονομάστηκε "πόλεμος της παύλας" (pomlčková válka/vojna) μετά από το αίτημα των Σλοβάκων να προστεθεί μια παύλα στο όνομα (Česko-Slovensko). Ωστόσο, οι ζημιωθέντες Τσέχοι ήταν κάθετα αντίθετοι σε αυτό καθώς θύμιζε πολύ την πρακτική κατά τη διάρκεια της "Δεύτερης Δημοκρατίας" (όταν το επίσημο όνομα ήταν "Τσεχο-Σλοβακική Δημοκρατία "—το οποίο είχε επίσης χρησιμοποιηθεί από το 1938 έως το 1939) - όταν η χώρα είχε ακρωτηριαστεί από την Συμφωνία του Μονάχου και κατευθυνόταν προς τον τελικό διαμελισμό στα χέρια της Ναζιστικής Γερμανίας ένα χρόνο αργότερα. Ο συμβιβασμός που προέκυψε, μετά από πολύ διαπραγμάτευση πίσω από τη σκηνή, ήταν ο Συνταγματικός Νόμος 101/1990 ο οποίος περάστηκε στις 20 Απριλίου και ίσχυε από τη δήλωσή του στις 23 Απριλίου. Ο νόμος άλλαξε το όνομα της χώρας σε "Τσεχική και Σλοβακική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία", και σε αντίθεση με την προηγούμενη, επίσης αναφερόταν ρητά ότι και οι δύο εκδόσεις και δηλώθηκαν ότι είναι ίσες.
Το Σύνταγμα του 1960 παρέμεινε σε ισχύ σε προσωρινή βάση. Ωστόσο, είχε τροποποιηθεί σε μεγάλο βαθμό για να αφαιρέσει τον Κομμουνιστικό χαρακτήρα. Η εργασία για μόνιμο σύνταγμα ήταν ακόμα σε εξέλιξη κατά την εποχή της διάλυσης της Τσεχοσλοβακίας.
Ο μοναδικός πρόεδρος της δημοκρατίας ήταν ο Βάτσλαβ Χάβελ (1989-1992). Στην ιστορία της είχε δύο πρωθυπουργούς, τον Μαριάν Τσάλφα (1989-1992) και τον Γιαν Στράσκι (1992).
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Τσεχοσλοβακία Κατηγορία:Πρώην σλαβικά κράτη Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην χώρες του Ψυχρού Πολέμου
Σινολόγος
Σινολόγος ονομάζεται ένας επιστήμονας που ειδικεύεται σε γνώσεις της γλώσσας, της ιστορίας και γενικότερα της κουλτούρας της Κίνας.
Η αρχή της σινολογίας ανάγεται στους χριστιανούς ιεραπόστολους που μελέτησαν την κινεζική γλώσσα και τον πολιτισμό για τις δραστηριότητές τους στην Κίνα. Οι πρώτες μεταφράσεις των κινέζικων κλασικών εμφανίστηκαν στα λατινικά, από όπου προέρχεται το όνομα σινολογία, δεδομένου ότι το "Sina", πιθανότατα προήλθε από τη δυναστεία Κιν (221 π.Χ.), που είναι η λατινική λέξη για την Κίνα. Αντίθετα, οι ιεραπόστολοι εκείνης της εποχής μετέφρασαν τη Βίβλο στα κινέζικα και έγραψαν αναφορές για την τότε άγνωστη Κίνα, τις οποίες η Ευρώπη έλαβε με μεγάλο ενδιαφέρον.
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κίνας Κατηγορία:Ασιατικές σπουδές
Εξαμίλι Αγίων Σαράντα
Το Εξαμίλιο ή Εξαμίλια (Ksamil) είναι χωριό της Αλβανίας που βρίσκεται στα νότια της χώρας. Ανήκει στην Επαρχία Αγίων Σαράντα στον Νομό Αυλώνα. Είναι χτισμένο σε μία στενή λωρίδα γης, ανάμεσα στο στενό της Κέρκυρας και στη λίμνη του Βουθρωτού.
Ανοικοδομήθηκε κυρίως μετά το 1991 και την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας. Παλαιότερα στην θέση του υπήρχαν μερικές πολυκατοικίες για φυλακισμένους στρατιώτες και η θερινή κατοικία του ηγέτη της χώρας Εμβέρ Χότζα.
Σύμφωνα με απογραφή του 2014, ο πληθυσμός της περιοχής ανερχόταν στους 9,215 κατοίκους από τους οποίους ο πληθυσμός των Ελλήνων ανερχόταν στους 4,207.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας Κατηγορία:Νομός Αυλώνα Κατηγορία:Άγιοι Σαράντα
Φανταστικά Ζώα και πού Βρίσκονται (ταινία)
Το Φανταστικά Ζώα και πού Βρίσκονται (αγγλικά: Fantastic Beasts and Where to Find Them) είναι μια ταινία φαντασίας 2016 σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Γέιτς. Πρόκειται για μια επέκταση του κόσμου των μάγων από τη σειρά ταινιών του Χάρι Πότερ που δημιουργήθηκε και γράφτηκε από την Τζ. Κ. Ρόουλινγκ στο ντεμπούτο της σε σεναριογραφία και εμπνευσμένο από το βιβλίο της με το ίδιο όνομα του 2001. Στην ταινία πρωταγωνιστή ο Έντι Ρέντμεϊν ως Νιούτ Σκαμάντερ, μαζί με τους Κάθριν Γουότερστον, Άλισον Σούντολ, Έζρα Μίλερ, Σαμάνθα Μόρτον, Τζον Βόιτ, Κάρμεν Ετζόγκο, Ρον Πέρλμαν, Κόλιν Φάρελ σε υποστηρικτικούς ρόλους. Είναι η πρώτη δόση στη σειρά Φανταστικά Ζώα και η ένατη συνολικά στο Κόσμο της Μαγείας της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Μία συνέχεια της ταινίας με τίτλο "Φανταστικά Ζώα: Τα Εγκλήματα του Γκρίντελβαλντ" κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 16 Νοεμβρίου 2018.
Πλοκή
Κρατώντας μια μυστηριώδη δερμάτινη βαλίτσα στο χέρι του, ο Νιούτ Σκαμάντερ, ένας νεαρός ακτιβιστής μάγος από την Αγγλία, επισκέπτεται τη Νέα Υόρκη στον δρόμο του για την Αριζόνα. Μέσα στην εκτεταμένη βαλίτσα του, κρύβει μια μεγάλη ποικιλία από διαφορετικά, μαγικά πλάσματα που υπάρχουν ανάμεσα μας, που κυμαίνονται από μικροσκοπικά, κλαδευμένα, μέχρι μεγαλοπρεπή και τεράστια. Είναι η μέση της δεκαετίας του '20 και οι χρόνοι είναι συγκλονισμένοι, καθώς η ήδη εύθραυστη ισορροπία της μυστικότητας μεταξύ του αόρατου κόσμου των μάγων και των απλών "Άμαγων" ανθρώπων που το συνέδριο MACUSA αγωνίζεται να διατηρήσει, κινδυνεύει να αποκαλυφθεί. Εν τω μεταξύ, οι φωνές εναντίον της μαγείας συνεχίζουν να αυξάνονται με τις καθημερινές διαμαρτυρίες υπό την ηγεσία της Mary Lou Barebone και τροφοδοτούνται από τις αυξανόμενες καταστροφές που αποδίδονται σε έναν σκοτεινό μάγο, τον Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ. Την ίδια στιγμή, με μια συστροφή της τύχης, η πολύτιμη βαλίτσα του Νιούτ θα αλλάξει με εκείνη του επίδοξου αρτοποιού Άμαγου, Τζέικομπ Κοβάλσκι, ενώ η υποβαθμισμένη Auror, Τίνα Γκόλντστεϊν, συλλαμβάνει τον Νιούτ επειδή είναι μη εγγεγραμμένος μάγος. Καθώς τα πράγματα χειροτερεύουν, η βαλίτσα του Νιούτ στα χέρια του Τζέικομπ μένει εκτεθημένη και πολλά από τα μαγικά πλάσματα βγαίνουν στους δρόμους της Νέας Υόρκης.