cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγής Βρυώνης
Αθλητής
thumb|200px|left|Με τη [[Σερβέτ Γενεύης το 1900]] Σπούδασε στη Γενεύη της Ελβετίας ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό. Ήταν αθλητικός τύπος και υπήρξε αξιόλογος κωπηλάτης. Στην Ελβετία διδάχθηκε το ποδόσφαιρο. Αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα στη με συμπαίκτη τον αδερφό του Γρηγόρη Βρυώνη στη Λα Σατελαίν Φουτμπόλ-Κλαμπ ντε Ζενέβ και εν συνεχεία στη Σερβέτ Γενεύης.
Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά το 1900 και επιχείρησε να καλλιεργήσει το άθλημα. Από το φθινόπωρο του 1905 ανέλαβε την ευθύνη και την αρχηγία του ποδοσφαιρικού τμήματος του Εθνικού ΓΣ. Μεταξύ των αθλητών της ομάδας ήταν και ο Γιώργος Καλαφάτης. Υπό την αρχηγία του Βρυώνη ο Εθνικός ΓΣ κατάκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του ΣΕΓΑΣ το 1906. Με την ομάδα ποδοσφαίρου του Εθνικού ΓΣ συμμετείχε και στη Μεσοολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα όπου αγωνίστηκε στον τελικό απέναντι στην ομάδα της Δανίας "Dansk Idraets Forbund" αλλά, λόγω διαπληκτισμού του αδερφού και συμπαίκτη του Γρηγόρη Βρυώνη με τον αρχηγό της δανέζικης ομάδας, ο Εθνικός έμεινε εκτός κατάταξης. Μετά από αυτήν την εξέλιξη αποχώρησε από τον Εθνικό τον Οκτώβριο του 1906.
Αθλητικός παράγοντας
Ο Βρυώνης ήταν εκτός από αθλητής και ο πρόεδρος της ομάδας. Η ομάδα του Π.Σ. Γουδί γνωστή και ως Old Boys κατέκτησε το πρωτάθλημα του ΣΕΓΑΣ το 1908 και το 1910. Το 1912 ο Π.Σ. Γουδί συγχωνεύτηκε με τον ΠΟΑ (από τον οποίο είχε αποχωρήσει ο Καλαφάτης) και δημιουργήθηκε ο Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως ή Νέον Γουδί με τον Παναγή Βρυώνη να αποτελεί επίτιμο μέλος.
Το 1923 αναδείχθηκε πρόεδρος της ΕΠΣ Ελλάδος. Ανέλαβε την προεδρία της ΕΠΟ τις χρονιές 1927, 1928, 1940-1941, 1954. Ο Παναγής Βρυώνης ασχολήθηκε και με τη διαιτησία. Ήταν ο διαιτητής του αγώνα για τα εγκαίνια του γηπέδου της Νέας Φιλαδελφείας μεταξύ ΑΕΚ και Ολυμπιακού στις 2 Νοεμβρίου του 1930.
Θεμελιωτής του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Επειδή η ιστορία του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών, μετονομασθέντος εις Πανελλήνιον Ποδοσφαιρικόν Όμιλον και αργότερα εις Παναθηναϊκόν Αθλητικόν Όμιλον, έχει σχέση με την ολίγο πρότερον εισαγωγή του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, νομίζω ότι πρέπει να αναφέρω μερικά για την εισαγωγή της αθλητικής αυτής παιδείας στην Ελλάδα.
''Περί τα μέσα του 1905 εγκατεστάθη μονίμως στας Αθήνας ο Παναγής Βρυώνης ο οποίος παρουσιάσθη στη διοίκηση του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου και εζήτησε να εισαχθεί η ποδοσφαίρισις στην Ελλάδα. Ο Εθνικός υιοθέτησε την πρόταση αυτή και ο Βρυώνης άρχισε να συγκεντρώνει τους μικρούς αθλητάς και να διαλέγη τους κατάλληλους για το σχηματισμό της πρώτης ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας. Μεταξύ τούτων είχα την τιμή να εκλεγώ εκ των πρώτων, αργότερων προσήλθον και κατέλαβον θέσεις στην ομάδα ο Γρηγόριος Βρυώνης, οι Κωνσταντίνος και Πέτρος Μποτάσης, ο Γεώργιος Μερκούρης, ο Δεκαβάλας, άπαντες παίκται εξησκημένοι στο ποδόσφαιρο στην Ευρώπη.''
''Δυστυχώς η συνεργασία του Βρυώνη με τον Εθνικό Γ.Σ. υπήρξε βραχεία, Στας αρχάς του έτους 1907 απεχώρησε ούτος του Εθνικού Γ.Σ. λόγω διαφωνίας προς τη διοίκηση και ίδρυσε τον ποδοσφαιρικόν σύλλογον Γουδί ο οποίος έδιδε αγώνας προς ξένας και ελληνικάς ομάδας.'' (Περιοδικό "ΤΑ ΣΠΟΡ" 1958)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Γ.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σερβέτ Γενεύης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σ.Π. Γουδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων
Αρλόν
Το Αρλόν (Γαλλικά: Arlon, Ολλανδικά: Aarlen, Γερμανικά: Arel) είναι δήμος που βρίσκεται στην Βελγική επαρχία του Λουξεμβούργου, της οποίας είναι και η πρωτεύουσα. Την 1η Ιανουαρίου 2005 η Αρλόν είχε συνολικό πληθυσμό 25.986. Η συνολική της έκταση είναι 118,64 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή πληθυσμιακή πυκνότητα 219,04 κατοίκων ανα τετρ.χλμ.
Η Αρλόν έχει αδελφοποιηθεί με τις πόλεις Saint-Dié-des-Vosges (Γαλλία), Dieckirch (Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου) Bitburg (Γερμανία, από το 1965), Sulphur (ΗΠΑ), Hayange (Γαλλία), Alba (Ιταλία) και Market Drayton (Ηνωμένο Βασίλειο).
Το τοπικό ποτό Μαϊτράνκ (Maitrank) (φτιαγμένο από κρασί, κονιάκ και φυτό ασπερούλα) γιορτάζεται με δικό του φεστιβάλ κάθε Μάιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαλλωνία Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου Αρλον
Εστάντιο Μινεϊράο
Το Στάδιο Κυβερνήτη Μαγκαλάες Πίντο (πορτογαλικά: Estádio Governador Magalhães Pinto), περισσότερο γνωστό ως Εστάντιο Μινεϊράο, είναι ένα στάδιο που ιδρύθηκε το 1965 στην πόλη Μπέλο Οριζόντε της Βραζιλίας.
Ιστορία
Αποτελεί έδρα των ομάδων Ατλέτικο Μινέιρο και Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε.
Διοργανώσεις
Χρησίμευε ως τόπος συναντήσεως των ομάδων για τους αγώνες στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2013, καθώς και ως ένα από τα στάδια του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014. Επιπροσθέτως, φιλοξένησε και μερικούς αγώνες του τουρνουά ποδοσφαίρου των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Βραζιλία Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2016 Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Βραζιλία
Διαστημικό Κέντρο Κένεντι
thumb|right|300px|Το νησί Merritt, οι βάσεις πυραύλων στο [[Κέιπ Κανάβεραλ (πολεμική αεροπορική βάση)|ακρωτήριο Κανάβεραλ (σε πράσινο χρώμα) και το διαστημικό κέντρο Κένεντι (σε λευκό χρώμα).]] Το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι (αγγλ. John F. Kennedy Space Center, KSC) είναι διαστημοδρόμιο, (αγγλ. spaceport), δηλαδή σταθμός εκτόξευσης διαστημικών οχημάτων της NASA στο νησί Μέριτ στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι είναι ένα από τα τρία διαστημικά κέντρα όλου του κόσμου που έχουν δυνατότητα υλοποίησης επανδρωμένων αποστολών μαζί με αυτό του Μπαϊκονούρ (στο Καζακστάν, χρησιμοποιείται από τη Ρωσία) και το Ζιουκουάν (στην Κίνα).
Η περιοχή είναι κοντά στο ακρωτήριο Κανάβεραλ, κάπου ανάμεσα στο Μαϊάμι και το Τζάκσονβιλ. Έχει μήκος 55 χιλιόμετρα και πλάτος περίπου 10 χιλιόμετρα, καλύπτοντας 567 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Περίπου 17.000 άνθρωποι εργάζονται στην περιοχή αυτή.
Διαθέτει ένα κέντρο επισκεπτών και οργανωμένες περιηγήσεις, και είναι από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς για τους επισκέπτες της Φλόριντα. Ένα μεγάλο μέρος της περιοχής είναι παρθένο τοπίο και σημαντικό καταφύγιο άγριας φύσης, αφού μόνο 9% του εδάφους προορίζεται για ανάπτυξη. Η «λιμνοθάλασσα με τα κουνούπια», το «ποτάμι των Ινδιάνων», το «Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Φύσης της νήσου Μέριτ (Merritt Island National Wildlife Refuge)» και η «εθνική ακτή Κανάβεραλ» είναι επίσης χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτής της περιοχής. Στην περιοχή πέφτουν περισσότερες αστραπές από οποιοδήποτε άλλο μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών, γεγονός που αναγκάζει τη NASA να ξοδεύει εκατομμύρια δολάρια για την προστασία υλικού και προσωπικού κατά τη διάρκεια των εκτοξεύσεων.
Η επιχειρησιακή λειτουργία του Κέντρου ελέγχεται από το συγκρότημα LC-39, όπου βρίσκεται και το «Κτήριο Συναρμολόγησης Οχημάτων» (αγγλ. Vehicle Assembly Building, VAB). Πέντε χιλιόμετρα ανατολικά του VAB βρίσκονται οι δύο εξέδρες εκτοξεύσεων. Οκτώ χιλιόμετρα νότια είναι η βιομηχανική περιοχή του διαστημοδρομίου, όπου βρίσκονται πολλές από τις εγκαταστάσεις και η έδρα της διοίκησης.
Ιστορικό
Η ανάπτυξη του αμερικανικού προγράμματος για την κατάκτηση της Σελήνης οδήγησε στην αναγκαστική επέκταση των δραστηριοτήτων από το ακρωτήριο Κανάβεραλ στο αντικρινό νησί Merritt. Η NASA άρχισε τις διαπραγματεύσεις με την πολιτεία της Φλόριντα το 1962, παίρνοντας τον τίτλο κυριότητας για 339 τ.χλμ. και διεκδικώντας ακόμα άλλα 225 τ.χλμ. Τον Ιούλιο του 1962 η περιοχή ονομάστηκε «Επιχειρησιακό Κέντρο Εκτοξεύσεων», αγγλ. Launch Operations Center, LOC, για να μετονομαστεί το Νοέμβριο του 1963, μετά τη δολοφονία του Αμερικανού προέδρου Τζον Κένεντι, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του αμερικανικού διαστημικού προγράμματος, σε Τζον Κένεντι Διαστημικό κέντρο (John F. Kennedy Space Center), το σημερινό του όνομα.
Το διαστημικό πρόγραμμα της σελήνης αναπτύχθηκε σε τρία στάδια:
Οι στόχοι του προγράμματος Mercury ήταν:
Το πρόγραμμα άρχισε τον Οκτώβριο του 1957 χρησιμοποιώντας διηπειρωτικούς πυραύλους Άτλας για την μεταφορά, αξιοποιώντας όμως και τον τύπο πυραύλων Redstone για μια σειρά υποτροχιακών πτήσεων, συμπεριλαμβανομένης της 15-λεπτης πτήσης του Άλαν Σέπαρντ στις 5 Μαΐου και του Βίρτζιλ Γκρίσσομ στις 21 Ιουλίου του 1961.
Η εμπειρία που αποκομίστηκε από το πρόγραμμα Mercury συνεισέφερε στο πιο σύνθετο πρόγραμμα Gemini, που χρησιμοποίησε κάψουλες με πλήρωμα δυο άτομα καθώς και τους νέου τύπου διηπειρωτικούς πυραύλους Τιτάνας ΙΙ. Σκοπός του προγράμματος ήταν η τοποθέτηση διμελών πληρωμάτων σε τροχιά, η δοκιμή της δυνατότητας ραντεβού δυο οχημάτων σε τροχιά, οι επιπτώσεις της έλλειψης βαρύτητας στον οργανισμό κ.α.
Η πρώτη επανδρωμένη πτήση πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου 1965 με τους Τζον Γιανγκ και Βίρτζιλ Γκρίσσομ. Με το Gemini 4, ο Έντουαρντ Ουάϊτ πραγματοποίησε τον πρώτο διαστημικό περίπατο από Αμερικανό αστροναύτη. Συνολικά έγιναν δώδεκα εκτοξεύσεις διαστημοπλοίων Gemini από το KSC.
Το πρόγραμμα Απόλλων, που στόχευε στην αποστολή ανθρώπων στη Σελήνη, χρησιμοποίησε ακόμα πιο βελτιωμένους πυραύλους προώθησης, τον Κρόνο 5, με τρία στάδια, ύψος 111 μέτρων και διάμετρο 10 μέτρων. Κατασκευαζόταν με τη συνεργασία των εταιρειών Boeing (πρώτη βαθμίδα), North American Aviation (μηχανές και δεύτερη βαθμίδα) και Douglas Aircraft (τρίτη βαθμίδα). Η North American Aviation κατασκεύασε επίσης το κύριο μέρος του σκάφους (όχημα διακυβέρνησης και υπηρεσιακό τμήμα) ενώ η εταιρεία Grumman Aircraft Engineering κατασκεύασε την σεληνάκατο. Η IBM, το πανεπιστήμιο MIT και η GE παρείχαν τα ηλεκτρονικά και τα απαραίτητα όργανα.
thumb|right|300px|Εναέρια άποψη του συγκροτήματος εκτοξεύσεων LC-39 με το [[Κτήριο Συναρμολόγησης Οχημάτων (στο κέντρο) και το Κέντρο Ελέγχου Εκτοξεύσεων (δεξιά).]]
Η κατασκευή άρχισε τον Νοέμβριο του 1962, οι εξέδρες εκτόξευσης ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 1965, το VAB ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1965, και η υποδομή μέχρι τα τέλη του 1966.
Από το 1967 μέχρι το 1973, έγιναν 13 εκτοξεύσεις πυραύλων "Κρόνος 5" από το συγκρότημα 39.
Πριν από αυτές τις εκτοξεύσεις έγινε μια σειρά μικρότερων δοκιμαστικών εκτοξεύσεων πυραύλων "Κρόνος Ι" και "Κρόνος ΙΒ" από το συγκρότημα LC-34 του ακρωτηρίου Κανάβεραλ.
Τρέχουσα χρήση
thumb|300px|Το [[Διαστημικό Λεωφορείο|διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς ετοιμάζεται για την αποστολή STS-36.]]
Σήμερα το διαστημοδρόμιο εξυπηρετεί κυρίως τις εκτοξεύσεις και τη συντήρηση του στόλου των διαστημικών λεωφορείων, στις υποδομές του συγκροτήματος LC-39 και τις μετασκευασμένες εγκαταστάσεις του προγράμματος Απόλλων. Πρώτη εκτόξευση ήταν αυτή του Columbia στις 12 Απριλίου 1981.
Διαθέτει επίσης διάδρομο προσγείωσης μήκους 4,6 χιλιομέτρων. Η πρώτη προσγείωση διαστημικού λεωφορείου που επέστρεφε από αποστολή έγινε στις 11 Φεβρουαρίου 1984, όταν το Τσάλλεντζερ ολοκλήρωσε την αποστολή STS-41-B. Πριν από αυτή την αποστολή τα Διαστημικά Λεωφορεία προσγειώνονταν στην Αεροπορική Βάση Έντουαρντς στην Καλιφόρνια, επιβαρύνοντας έτσι τη NASA με περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια ανά αποστολή για τη μεταφορά του οχήματος πίσω στη Φλόριντα.
thumb|right|300px|Νυκτερινή επισκευή του Κτηρίου Συναρμολόγησης Οχημάτων μετά τις καταστροφές από τον [[Φράνσις (τυφώνας)|τυφώνα Φράνσις.]] Τον Σεπτέμβριο του 2004, μέρος του διαστημικού κέντρου επλήγη από τον τυφώνα Φράνσις. Το Κτήριο Συναρμολόγησης μεταξύ άλλων έχασε 1.000 τεμάχια του εξωτερικού καλύμματος, διαστάσεων 1 επί 3 μέτρα το κάθε ένα, ανοίγοντας τρύπα 3.700 τετραγωνικών μέτρων. Η ζημιά έγινε στην νότια και στην ανατολική πλευρά του κτιρίου. Ακόμα περισσότερες ζημιές προκλήθηκαν από τον τυφώνα Βίλμα τον Οκτώβριο του 2005.
Συγκρότημα επισκεπτών
250px|thumb|right|Ο [[Rocket Garden|Κήπος με τους πυραύλους (ανοιχτός για το κοινό) στο συγκρότημα των επισκεπτών του διαστημικού κέντρου Κένεντι τον Δεκέμβριο του 2004.]]
Το συγκρότημα των επισκεπτών του διαστημικού κέντρου Κένεντι, υπό την διεύθυνση του Delaware North Companies φιλοξενεί διάφορα μουσεία, δύο κινηματογράφους IMAX, ενώ γίνονται και οργανωμένες περιηγήσεις με λεωφορείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικά κέντρα
Βαβρ
Η Βαβρ (Wavre) είναι δήμος στην Βελγική επαρχία της Βαλλωνικής Μπραμπάντ, της οποίας είναι η πρωτεύουσα. Την 1 Ιανουαρίου 2005 η Βαβρ είχε πληθυσμό 32.023 κατοίκων. Η συνολική της έκταση είναι 41,80 τετρ.χλμ, γεγονός που της δίνει πληθυσμιακή πυκνότητα της τάξης των 766,03 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Στις 17 Ιουνίου και 19 Ιουνίου 1815, διεξήχθη εδώ η τελευταία μάχη του Πολέμου της Έβδομης Συμμαχίας μεταξύ του Στρατάρχη Γκρουσσύ και του Πρωσικού ΙΙΙ Σώματος υπό την διοίκηση του στρατηγού Γιόχαν φον Τίλμαν.
Edge of Forever
Edge of Forever είναι ο τίτλος του δέκατου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 10 Αυγούστου του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CMC International".
Αυτός ήταν ο δεύτερος δίσκος του κιθαρίστα Ρίκι Μέντλοκ με το συγκρότημα, ο οποίος στο παρελθόν υπήρξε βασικό στέλεχος των Blackfoot, όπως και του Χιούι Τόμασον, πρώην μέλους των Outlaws.
Το άλμπουμ παρουσίασε παρόμοιες πωλήσεις με τους προηγούμενους δίσκους των Lynyrd Skynyrd, φθάνοντας μέχρι τις χαμηλές θέσεις του Top-100 του Billboard, ενώ μπήκε στο Top-20 στη Φινλανδία.
Θέσεις τσαρτ
Edge of Forever (άλμπουμ)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Edge of Forever ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Lynyrd Skynyrd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Αμαλιάδα
Η Αμαλιάδα είναι πόλη που βρίσκεται στην Ηλεία, στην Πελοπόννησο. Είναι η έδρα της Δημοτικής Ενότητας Αμαλιάδας και του Δήμου Ήλιδας και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή του 2011 ανέρχεται σε 16.763 κατοίκους, αποτελώντας τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ηλείας.
Η πόλη
Στην πόλη της Αμαλιάδας αλλά και στην ευρύτερη περιοχή υπήρξε σημαντική ανοικοδόμηση τις τελευταίες δεκαετίες και σε συνδυασμό με την αντικατάσταση των παλιών κατοικιών που είχαν υλικές υποστεί ζημιές από τους ισχυρούς σεισμούς τους Βαρθολομιού (1988) και του Πύργου (1993), διαθέτει στο μεγαλύτερο ποσοστό της νεόδμητες κατοικίες. Οι περισσότερες από αυτές διαθέτουν κήπους και αυλές, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Επίσης στο δυτικό τμήμα της πόλης έχουν αναπτυχθεί παραθαλάσσιοι οικισμοί πλήρως οργανωμένοι και με αυξημένες δυνατότητες τουριστικής υποδομής. Κατά τη χρονική διάρκεια ολόκληρου του έτους λειτουργούν (στην πόλη αλλά και τον ευρύτερο Δήμο) ξενοδοχεία, επιχειρήσεις ενοικίασης δωματίων, ξενώνες, καθώς και επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης.
Η πόλη της Αμαλιάδας διαθέτει πλήρες δίκτυο βιολογικού καθαρισμού. Υπάρχει Γενικό Νοσοκομείο και Κέντρο Υγείας το οποίο λειτουργεί και ως εμβολιαστικό κέντρο κατά του Covid-19.
Επίσης, από πλευράς διοικητικών υπηρεσιών στην πόλη υπάρχουν γραφεία των περισσότερων υπηρεσιών της Περιφεριακής αυτοδιοίκησης καθώς και Πρωτοδικείο, Ειρηνοδικείο και Εισαγγελία.
Μια σειρά αναπλάσεων τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει το ιστορικό και εμπορικό κέντρο της πόλης, ενώ προγραμματίζεται η ανάπλαση του χειμάρρου της «Σοχιάς» σε χώρο πρασίνου και περιπάτου διαμέσου της πόλης.
Ελάτη Άρτας
thumb|Eλάτη Άρτας, ΒΔ όψη. Στο βάθος η πλατεία του χωριού και τα [[Αθαμανικά Όρη (Τζουμέρκα, 2392μ)|270x270px]] thumb|Ο λόφος Σάλτα στην Ελάτη Αρτας|270x270px
Αμαλιάδα
Διοίκηση
Η Αμαλιάδα είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας του Δήμου Ήλιδας. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως «αγροτικός πεδινός οικισμός», με έκταση 67,078 χμ². Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Ιωάννης, Κουρούτα, Μαραθέα, Παλούκι, Παναγία, Τσαφλέικα και Τσιχλέικα.
Ελάτη Άρτας
Η Ελάτη Άρτας είναι δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη (πρόγραμμα Καλλικράτης), ενώ παλαιότερα ανήκε στον δήμο Τετραφυλίας (σχέδιο «Καποδίστριας»). Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Κοκκινόλακος (κορυφή Άλογο, 1750μ), ανατολικά των Ορέων Βάλτου (κορυφή Αετοί, 1852μ).
Αμαλιάδα
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)
Ελάτη Άρτας
Γεωγραφία - Πρόσβαση
Η Ελάτη Άρτας είναι ένα πανέμορφο χωριό μέσα σε "ελβετικό" τοπίο. Η απόσταση απ' την πρωτεύουσα του νομού Άρτα είναι 59 χιλιόμετρα και το υψόμετρο στην κεντρική πλατεία είναι 760μ. Το χωριό συνορεύει με τις κοινότητες Καστανιάς, Αστροχωρίου, Ρετσιανών, Μεγαλόχαρης, Πηγών, Μεσούντας και Μηλιανών του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη. Εδρα του δήμου είναι η Άνω Καλεντίνη Άρτας.
Αμαλιάδα
Πληθυσμός
[σε αγκύλη ο πληθυσμός της δημοτικής ενότητας]
Ελάτη Άρτας
Γεωγραφία - Πρόσβαση
Η πρόσβαση στην Ελάτη Άρτας γίνεται από δύο πλευρές. Από την Άρτα με τη διαδρομή Αθήνα - Άρτα - Πέτα - Άνω Καλεντίνη - Ξηρόκαμπος - Κρανιές - Αστροχώρι - Ελάτη (399 χλμ, 5 ώρες 40 λεπτά Νέα Εθνική Οδός Αθηνών-Πατρών / Διαδρομή 8A/E65). Η άλλη πρόσβαση είναι από Θεσσαλία με τον νέο δρόμο: Αθήνα - Καρδίτσα - Μουζάκι - Ορεινή Αργιθέα, Γέφυρα Κοράκου - Πηγές - Γρέβια - Μηλιανά - Ελάτη (Σύνολο 410.6 χλμ, 5 ω 26 λ). Όλες οι προσβάσεις είναι ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι καλής ποιότητας.
Ιστορία
Από τα υπάρχοντα γραπτά στοιχεία και οικιστικά ευρήματα, φαίνεται ότι η κατοίκηση της Ελάτης έγινε κατά την ύστερη οθωμανική περίοδο, κατά τον 17ο αιώνα. Το παλιό όνομα του χωριού είναι οθωμανικό και λεγόταν Σεκλίστα μέχρι το 1950. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν νομάδες κτηνοτρόφοι που μετακινήθηκαν από άλλες περιοχές, ίσως των Ιωαννίνων αλλά και από τη Θεσσαλία. Πολλά επώνυμα της Ελάτης ανευρίσκονται στο χωριό Φουρνά Ευρυτανίας. Τα συχνότερα επώνυμα που απαντώνται στην Ελάτη είναι κοινά και για άλλους νομούς, όπως Λύκκας (Φουρνά), Πολύζος, Τσουμάνης (Ιωάννινα, Ζαγόρι), Μαυρογιάννης, Κοτρώτσος, Μαργώνης, κλπ. Για την οθωμανική περίοδο, δεν είναι διαθέσιμα ιστορικά στοιχεία. Πάντως ο τελευταίος κάτοικος που φορούσε φουστανέλα ήταν ο γραφικός Νικόλαος Γούτσιας (Φωτογραφία του 1956 διαθέσιμη).
Αμαλιάδα
Ιστορία
thumb|240px|Παναγία η Πλατυτέρα, η επονομαζόμενη Φραγκαβίλλα. Στους Βυζαντινούς χρόνους υπήρχε στην περιοχή ο οικισμός του ναού της Παναγίας της Πλατυτέρας, που επονομάζεται Φραγκαβίλλα μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Φράγκους. Ο ναός είναι σταυροειδής μετά τρούλου, του 11ου αιώνα, κτισμένος στα ερείπια αρχαίου ναού, όπως εικάζεται, με ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες.
Ελάτη Άρτας
Ιστορία
Το χωριό είχε μικτή και ισχυρή οικονομία με κτηνοτροφία, υλοτομία ελάτης, γεωργία, καστανιές, καρυδιές, μηλιές, μελισσοκομία, καλαμπόκι, σιτάρι, κλπ. Είναι καταγεγραμμένο ότι το 1950 είχε τουλάχιστον 2.000 κατοίκους, 3 φούρνους, έναν μόνιμο ιατρό, δασοφύλακα, αγροφύλακα, και σχολείο με 200 παιδιά. Δυστυχώς η ασφαλτοστρωμένη πρόσβαση στο χωριό άργησε. Έγινε το 1985, όταν ήδη είχε πια ερημώσει. Σήμερα, οι μόνιμοι κάτοικοι το χειμώνα υπολογίζονται σε 50 άτομα, ενώ το σχολείο δεν λειτουργεί και μετατράπηκε σε αγροτικό ιατρείο..
Αμαλιάδα
Ιστορία
Στη βυζαντινή, επίσης, περίοδο δημιουργείται ο οικισμός του Καλίτσα και επί Τουρκοκρατίας το Δερβίς Τσελεπή, μετά την εκεί εγκατάσταση των υπολειμμάτων της στρατιάς του Δαμάτ Αλή Πασά που ανακατέλαβε την Πελοπόννησο το 1715 αποτελώντας στη συνέχεια έδρα τούρκου διοικητή. Πρώτοι δε κάτοικοι τότε ήταν Αιγύπτιοι και άλλοι Άραβες που παρέμειναν μετά από γάμους με Μωραΐτισσες που είχαν αρχικά σκλαβώσει. Αυτοί συγχωνεύτηκαν στη συνέχεια με τους Τουρκαλβανούς Λαλαίους καθώς και με τους Λάκωνες Βουρδουνιώτες. Τελικά δεν άργησαν ν΄ απολέσουν τον αραβικό τους χαρακτήρα και να αναδειχθούν ικανοί γεωργοί και έμποροι. Αυτοί ήταν οι αναφερόμενοι ως Τούρκοι που με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 έσπευσαν και κλείστηκαν στο ημιερειπωμένο κάστρο του Χλεμουτσίου ζητώντας τη βοήθεια των Λαλαίων.
Ελάτη Άρτας
Η Ελάτη στον εικοστό αιώνα
Για τον Πόλεμο της Μικράς Ασίας (1918-1922) υπάρχουν στοιχεία ότι Ελατιώτες πολέμησαν και έπεσαν στις μάχες, αλλά και κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο το μικρό αυτό χωριό της Ηπείρου είχε τις σχετικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές (όπως φαίνεται από το μνημείο ηρώων με τα ονόματα στην πλατεία του χωριού).
Αμαλιάδα
Ιστορία
Με την απελευθέρωση από την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, δημιουργείται ο Δήμος Ελίσσης με έδρα το Δερβή - Τσελεπή και τους γύρω οικισμούς. Το όνομα ο νέος Δήμος το δανείζεται από τη μυθική Έλισσα, κέντρο επεξεργασίας πορφύρας που βρισκόταν στις εκβολές του Ελισσαίου (Κουρλέσα) ποταμού.
Ελάτη Άρτας
Η Ελάτη στον εικοστό αιώνα
Σημαντικό ρόλο έπαιξε η Ελάτη Άρτας στόν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, γιατί απετέλεσε έδρα του ΕΔΕΣ αλλά και πέρασμα του ΕΛΑΣ προς Βουργαρέλι - Δροσοπηγή. Δυστυχώς οι στενές σχέσεις του χωριού με τον ΕΔΕΣ, του κόστισαν δύο πυρπολήσεις από τάγμα του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον Χαρίλαο Φλωράκη (γνωστού στην ευρύτερη περιοχή και ως "καπετάν Γιώτη"). Οι πυρπολήσεις αυτές των οικιών γινόταν τόσο ως αντίποινα όσο και για να ερημωθεί το χωριό και να μη βρίσκουν τρόφιμα οι αντίπαλοι. Το έτος 1945 μονάδα εθνοφυλακής της Ελάτης ενώθηκε με τάγμα εθνοφυλακής υπό τον Δ. Βόιδαρο και κατεδίωξε τον αποκηρυχθέντα από το ΚΚΕ Άρη Βελουχιώτη στη Μεσούντα, όπου είχε και το τραγικό τέλος του. Οι μαρτυρίες των Ελατιωτών είναι οι μοναδικές σήμερα στη βιβλιογραφία.
Αμαλιάδα
Ιστορία
Την εποχή αυτή η περιοχή γίνεται πόλος έλξης, χάρη στον εύφορο κάμπο που την περιστοιχίζει, εγκατάστασης πληθυσμών (εσωτερική μετανάστευση) κυρίως από ορεινές περιοχές των Καλαβρύτων, της Γορτυνίας (Μαγούλιανα, Βυτίνα), καθώς και από τα Επτάνησα (Ζάκυνθος, Κεφαλληνία). Αυτοί «φέρνουν» τον άγιό τους μαζί τους για να του κτίσουν εκκλησιά. Η κοινή επιθυμία όμως των απλών πολιτών για ελληνικό όνομα και παροχή βασιλικής εύνοιας και υποστήριξης είχαν σαν αποτέλεσμα τη μετονομασία της πόλης σε «Αμαλιάς» προς τιμήν της Βασίλισσας Αμαλίας, συζύγου του Όθωνα. Έτσι η Αμαλιάδα αναγνωρίστηκε επίσημα από το Ελληνικό κράτος το 1865. Οι δύο οικισμοί Καλίτσα και Δερβή Τσελεπή ενώθηκαν με τον εποικισμό των παραπάνω και η πόλη με ενιαίο πρόσωπο ξεκίνησε τον νέο δρόμο της ανάπτυξής της. Σ' αυτό δίνει την ώθησή του και ο σιδηρόδρομος Πύργου - Πατρών, που λειτουργούσε από το 1885.
Ελάτη Άρτας
Η Ελάτη στον εικοστό αιώνα
Μεταπολεμικά η Ελάτη είχε μια πρόσκαιρη αναπτυξιακή πορεία, αλλά η αστυφιλία και η μετανάστευση σύντομα την ερήμωσαν, και σήμερα παραμένει ένα πανέμορφο "ελβετικό" χωριό γερόντων και ολίγων καλοκαιρινών παραθεριστών. Σημαντική ήταν η συμβολή του Συλλόγου Ελάτης Αθηνών, τόσο στην κατασκευή έργων στο χωριό όσο και στη διοργάνωση πολιτιστικών δραστηριοτήτων.
Αμαλιάδα
Ιστορία
Εδώ θα καταφτάσουν και πολλοί Έλληνες πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922. Ο αριθμός τους γίνεται αιτία να αναβαθμισθεί η έως τότε Κοινότητα Αμαλιάδας σε Δήμο Αμαλιάδας το 1924. Το τέλος του 19ου αιώνα σφραγίζεται και με την εξωτερική μετανάστευση (προ πάντων στις ΗΠΑ). Με την επιστροφή τους, αλλά και πριν με τα εμβάσματά τους, οι μετανάστες συντελούν στην ανάπτυξη του νεοϊδρυθέντος Δήμου. (Καρακάνδειο, κληροδότημα του Β. Καρακανδά, ξενοδοχεία, καταστήματα, κατοικίες).
Ελάτη Άρτας
Υποδομές -Υπηρεσίες - Επικοινωνία - Τηλέφωνα
Η Ελάτη Άρτας σήμερα διαθέτει τις εξής υποδομές και υπηρεσίες:
Αμαλιάδα
Ιστορία
Αυτό το «σύρε κι έλα» των ανθρώπων δημιούργησε κινητικότητα και πρόοδο στην πόλη της Αμαλιάδας, που κάθεται στους πρόποδες του αρχαίου Αλισσαίου λόφου, ενώ μπροστά της απλώνεται ο πλουσιότατος σε βλάστηση κάμπος της «Κοίλης (εύφορης) Ήλιδας», όπως ο Όμηρος την ονομάζει.
Ελάτη Άρτας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Αμαλιάδα
Ιστορία
Παλαιότερα με τη σταφίδα ως πηγή πλούτου, τώρα εξ αιτίας του μεγάλου αρδευτικού έργου του Πηνειού, με τις δυναμικές καλλιέργειες (γνωστά τα καρπούζια και οι πατάτες Αμαλιάδας, στην Ελλάδα και τον κόσμο) και τις ελιές, τα εσπεριδοειδή, τα οπωροκηπευτικά κ.τ.λ. Αυτά προσδιορίζουν και τη μορφή ενασχόλησης των κατοίκων της. Παράλληλα με τη γεωργική ανάπτυξη υπάρχουν και μονάδες επεξεργασίας (τυποποίησης-μεταποίησης «ΚΥΚΝΟΣ» κ.α.) προϊόντων και ανάπτυξη αστικών επαγγελμάτων.
Πολιτισμός
Η πολιτιστική πρωτεύουσα του Νομού Ηλείας (όπως αποκαλείται από τον Τύπο του Νομού η Αμαλιάδα) περιλαμβάνει στα όριά της πολλές αρχαιολογικές τοποθεσίες και μνημεία αρχαίων ή και νεώτερων χρόνων ενώ ταυτόχρονα διοργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου. Αναλυτικότερα:
Αρχαία Ήλιδα
Ευρισκόμενο στις παρυφές της αρχαίας ακρόπολης, με σύγχρονες εγκαταστάσεις και με σωρεία εκθεμάτων από την Πρωτοελλαδική έως τη Ρωμαϊκή εποχή, υπάρχει το Αρχαιολογικό Μουσείο Ήλιδας, το οποίο λειτουργεί όλο τον χρόνο και δέχεται πλήθος επισκεπτών.
Μονή Φραγκαβίλλας
Κτίσμα μεσοβυζαντινής περιόδου, είναι ένας από τους σημαντικότερους ναούς της Ηλείας. Ανήκει στον τύπο του τετράστηλου σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού με τρούλλο. Μεταγενέστερες προσθήκες και μετασκευές έχουν αλλοιώσει την αρχική μορφή του εξωτερικά.
Μουσείο Νίκος Μπελογιάννης
Το ιστορικό κτίριο όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και πολιτικός της Αριστεράς, Νίκος Μπελογιάννης, στεγάζει πλέον το «Μουσείο Εθνικής Αντίστασης - Νίκος Μπελογιάννης».
Λαογραφικό Μουσείο Αμαλιάδας
Το Λαογραφικό Μουσείο της πόλης στεγάζοταν σε ένα νεοκλασικό κτίριο του 1932, ιδιοκτησίας αδελφών Μαρούτα (μετανάστες στις ΗΠΑ στα τέλη του 19ου αι.), πλησίον του σιδηροδρομικού σταθμού. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1993 από μια επιτροπή που ορίστηκε από το Δήμο, με σκοπό την προβολή και διαφύλαξη της μνήμης, των παραδόσεων και της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής. Εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1994 και έκτοτε διαθέτει πληθώρα εκθεμάτων με τα περισσότερα να αποτελούν δωρεές από τους κάτοικους της περιοχής.
Βιβλιοθήκη
Το κτίριο της Βιβλιοθήκης είναι κληροδότημα του Ομογενούς (ΗΠΑ) Χρήστου Παπαχριστόπουλου. Το Σωματείο μετονομάζεται σε «Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας» (αρ. απ. 252/21-12-1972). Διαθέτει περί τους 16.000 τίτλους βιβλίων. Λειτουργεί ως αναγνωστήριο και δανειστική βιβλιοθήκη. Στο υπόγειο στεγάζεται εδώ και χρόνια το Λαογραφικό Μουσείο της Αμαλιάδας.
- Σημαντική είναι και η πολιτιστική του δραστηριότητα που απευθύνεται στο κοινό της Αμαλιάδας και στους μαθητές. Πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως:
Φεστιβάλ Αρχαίας Ήλιδας
Περιλαμβάνει παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο της Ήλιδας, μουσικές εκδηλώσεις στο Κάστρο Χλεμούτσι και στο στάδιο της πόλης καθώς και παράλληλες δραστηριότητες στο χώρο της Αρχαίας Ήλιδας και στην πόλη της Αμαλιάδας.
Καρναβάλι Αμαλιάδας
Εκδηλώσεις καθ' όλη τη διάρκεια των Αποκριών με αναβίωση τοπικών εθίμων στα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου, μουσικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις με τη συμμετοχή των σχολείων και όλων των Δημοτών και κορύφωση των εκδηλώσεων με παρέλαση αρμάτων στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.
Μουσικές εκδηλώσεις
Καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου διοργανώνονται συναυλίες από τους σπουδαστές του Ωδείου της πόλης, από τη χορωδία και από τους πολιτιστικούς συλλόγους.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου
Με έδρα τον Πύργο διοργανώνεται κάθε χρόνο στο θέατρο Απόλλων της πρωτεύουσας του νομού Ηλείας το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου για παιδιά και νέους, οι προβολές των οποίων γίνονται εκτός από το θέατρο Απόλλων στο Πύργο και στην Ολυμπία, στην Αμαλιάδα, και άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Συνέδρια
Ανά διετία διοργανώνεται το Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα «Φιλοσοφία - Ιστορία - Περιβάλλον», στο οποίο συμμετέχουν καθηγητές Πανεπιστημίων από όλη τη χώρα. Στην τελευταία διοργάνωση συμμετείχαν περισσότεροι από 30 Πανεπιστημιακοί καθηγητές, ενώ υπολογίζεται ότι στο τριήμερο που διήρκεσε το συνέδριο παρακολουθήσαν τις συνεδρίες του περισσότερα από 1.500 άτομα.
Έκθεση βιβλίου
μικρογραφία|Κουρούτα Ν.Ηλείας.JPG Με πρωτοβουλία του Εμπορικού Συλλόγου και του Δήμου Αμαλιάδας διοργανώνεται κάθε χρόνο Έκθεση βιβλίου,στην παραλία Κουρούτας, με παράλληλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Η τέχνη των Ηλείων
Διοργανώθηκε στην πλατεία της Κουρούτας από τον Εμπορικό Σύλλογο Αμαλιάδας, με τη βοήθεια του Σωματείου «Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη», με σκοπό να γίνει θεσμός όπως συνέβηκε και με την έκθεση βιβλίου.
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Σε εβδομαδιαία σχεδόν βάση διοργανώνονται από τοπικούς φορείς πολιτιστικές εκδηλώσεις - ενημερώσεις σε θέματα που αφορούν την ιστορία, τη Λογοτεχνία, τον Πολιτισμό, την Οικονομία, την Παιδεία, την Υγεία, αλλά και θέματα προβληματισμού σχετικά με την καθημερινότητα. Οι εκδηλώσεις αυτές πραγματοποιούνται συνήθως στο Λαζαράκειο Δημοτικό Μέγαρο και στην Παπαχριστοπούλειο Βιβλιοθήκη.
Αθλητικοί χώροι
Στο ανατολικό τμήμα της πόλης βρίσκονται οι Δημοτικές Αθλητικές Εγκαταστάσεις με το Στάδιο, το Κολυμβητήριο και το Κλειστό Γυμναστήριο Αμαλιάδος.
Ενδεικτικά στο Κλειστό Γυμναστήριο Αμαλιάδας έχουν πραγματοποιηθεί -μεταξύ άλλων- οι εξής οι διοργανώσεις:
Πρόγραμμα Μαζικής Άθλησης
Η Αναπτυξιακή Επιχείρηση του πρώην Δήμου Αμαλιάδας από το 1997 συμμετέχει στα «Εκπαιδευτικά Προγράμματα Μαζικής Άθλησης» που συνδιοργανώνει και συνχρηματοδοτεί η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (Γ.Γ.Α.) του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελλάδος. Σκοπός του προγράμματος είναι η διάδοση και καλλιέργεια αθλητικού πνεύματος, η βελτίωση του βιολογικού επιπέδου των αθλούμενων, η αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου, η αναψυχή, καθώς και η ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων των αθλούμενων.
Α.Σ. Κόροιβος Αμαλιάδας
Στην πόλη της Αμαλιάδας δραστηριοποιείται από το 1982 ο αθλητικός σύλλογος Κόροιβος. Χρώματα του είναι το μπλε και το λευκό και αντλεί το όνομά του από τον Κόροιβο, επιφανή αθλητή από την Αρχαία Ηλεία (Ήλιδα) όπου είναι ο πρώτος καταγεγραμμένος Ολυμπιονίκης της ιστορίας (776 π.Χ.). Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, στίβου και γυμναστικής.
Πλατείες
μικρογραφία|Άποψη της Πλατείας Αγίου Αθανασίου, Αμαλιάδα.
Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Από το 2013 εδρεύει στην Αμαλιάδα, το Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων του πρώην ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας. Από το 2019 το τμήμα εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο Πατρών με την ονομασία «Τμήμα Γεωπονίας», σύμφωνα με τον νόμο 4610/2019 (ΦΕΚ 70 Α/19).
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αμαλιάδας  Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
ΣΦ Σπίταλ
Η ΣΦ Σπίταλ είναι μια αυστριακή ποδοσφαιρική ομάδα, από το Spittal an der Drau, Καρινθία. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1921 και προβιβάστηκε στην Austrian Football First League (II) το 1982 και κέρδισε το πρωτάθλημα την περίοδο 1983–84. Συμμετείχε στην Μπουντεσλίγκα Αυστρίας μέχρι το 1985 που διαβαθμίστηκε. Συμμετείχε για πολλά χρόνια στην πρώτη κατηγορία, έως το 1999 που η ομάδα έπεσε στην Austrian Regional League Central. Την περίοδο 2008-09 τερμάτισε 16η και υποβιβάστηκε στη Landesliga (Kärntner Liga).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστρίας Κατηγορία:ΣΦ Σπίταλ
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1957
Οι Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1957 ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το 30ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουνίου του 1957. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ιωάννης Κούτσης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 84 επιτυχίες μετά από αγώνα μπαράζ που είχε με τον Ν. Αργύρη.
Παραπομπές
1957 Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα Κατηγορία:Σκοποβολή το 1957
Ισπανικές Κάτω Χώρες
Γέννηση του κράτους
thumb|150px|left|Οι Κάτω Χώρες εντός της αυτοκρατορίας του Κάρολου Ε΄.
Πριν να περάσουν υπό ισπανικό έλεγχο, οι επαρχίες των Κάτω Χωρών συγκεντρώθηκαν υπό ένα στέμμα από τους Δούκες της Βουργουνδίας και στη συνέχεια από τον Κάρολο Ε΄. Ο τελευταίος, γεννημένος στη Γάνδη το 1500, είναι ο διάδοχος των δουκών, αλλά και του αυτοκράτορα που ανήκε στον Οίκο των Αψβούργων, της βασίλισσας της Καστίλης και του βασιλιά της Αραγονίας, που ήδη κατείχαν ένα μεγάλο τμήμα της Ιταλίας και που ξεκινούσαν την επέκταση της αυτοκρατορίας τους στην Νότια Αμερική. Ο Κάρολος Ε΄ βασίλεψε στις Δεκαεπτά Επαρχίες την περίοδο 1515-1555.
Οι Κάτω Χώρες αποτελούσαν τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ως Κύκλος της Βουργουνδίας. Το 1548, ο Κάρολος Ε΄ προτείνει ένα νέο καθεστώς για τον Κύκλο, με στόχο να ενώσει πιο στενά τις διάφορες Επαρχίες. Στη διάρκεια της αυτοκρατορικής Δίαιτας του Άουγκσμπουργκ, ο Κύκλος αποκτά ένα καθεστώς ημι-ανεξαρτησίας (για παράδειγμα δεν θα υποβάλλεται στις αποφάσεις του Ράιχσταγκ). Έπειτα το 1549, ο Κάρολος Ε΄ εξέδωσε την Πραγματική Κύρωση που κάνει τις Κάτω Χώρες ένα κράτος ανεξάρτητο από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Γαλλίας.
Ο Κάρολος Ε΄ παρέδωσε, στις 25 Οκτωβρίου 1555 την εξουσία του πάνω στα μη-αυστριακά εδάφη του, συμπεριλαμβανομένων των Κάτω Χωρών, προς όφελος του γιου του Φιλίππου Β΄ και στις 16 Ιανουαρίου 1556, παραδίδοντάς του ταυτόχρονα το στέμμα της Ισπανίας.
Πρακτικά, οι Κάτω Χώρες αποτελούν πλέον ένα αυτόνομο Κράτος ενώπιον του διεθνούς δικαίου, αν και, όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, παραμένουν εξαρτημένες από άλλα Κράτη της δυναστείας των Αψβούργων.
Για τον Κάρολο Ε΄, αυτό δεν αποτελεί το τέλος του. Πράγματι, υπογράφοντας την Πραγματιστική Κύρωση από την Γενική Συνέλευση των Κάτω Χωρών, ο αυτοκράτορας βεβαιώθηκε επίσης πως ο έλεγχος των Δεκαεπτά Επαρχιών θα παρέμενε στα χέρια του Οίκου του. Οι Επαρχίες ήταν ασύγκριτης αξίας για το στέμμα της Ισπανίας. Στη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου, από τα έξι εκατομμύρια χρυσού που μαζεύονταν ετησίως από όλη την έκταση του βασιλείου, δύο εκατομμύρια προέρχονταν αποκλειστικά από τις Επαρχίες των Κάτω Χωρών, δηλ. τέσσερις φορές περισσότερο από τα χρήματα που προέρχονταν από την Αμερική ή την Ισπανία.
Επιπλέον, και από το 1531, οι Βρυξέλλες έγιναν οριστικά η πρωτεύουσα αυτού του Κράτους.
Η βασιλεία του Φίλιππου Β’
thumb|150px|left|Οι Ισπανικές Κάτω Χώρες και το σχίσμα. Υπό την βασιλεία του Φίλιππου Β’, μια διαμάχη ξεκίνησε με την Ισπανία. Πράγματι, όσο ο Κάρολος Κουίντος ήταν ένας ντόπιος (όντας γεννημένος στη Γάνδη), τόσο ο Φίλιππος Β’ ήταν ένας ξένος μονάρχης, που είχε πάρει την εκπαίδευσή του στην Ισπανία. Σε αυτό προστίθενται μια διαμάχη με την κυβέρνηση (κεντρικοποιημένη) και μια θρησκευτική διαίρεση (οι βασιλείς, καθολικοί, να παλεύουν σταθερά απέναντι στην "προτεσταντική αίρεση"). Υπό τον Φίλιππο Β', παρακολουθείται η θρησκευτική ορθοδοξία του πανεπιστημίου του Ντουαί και του πανεπιστημίου του Λουβαίν.
Η επανάσταση απλώνεται σε περισσότερα χρόνια :
Ένα σχίσμα εξαιτίας της θρησκείας
Θα χρειαστούν αρκετοί πόλεμοι για να εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία των Ηνωμένων Επαρχιών (ανακηρύχτηκαν ανεξάρτητες το 1581). Η πιο δύσκολη περίοδος του Ογδοηκονταετούς Πολέμου έλαβε χώρα το χρονικό διάστημα 1581-1609, ημερομηνία κατά την οποία παρεμβαίνει η Δωδεκαετής Ειρήνη. Η διαμάχη ξανάρχισε με την λήξη αυτής της ειρήνης, το 1621, όμως δεν συνδέεται πλέον με με έναν εμφύλιο πόλεμο, παρά με έναν πόλεμο ανάμεσα σε δύο Κράτη. Η ειρήνη υπήρξε οριστική παρά μόνο το 1648.
Οι Κάτω Χώρες του Νότου
Οι καθολικές Κάτω Χώρες δεν θα είναι, στη συνέχεια, παρά ένα Κράτος-δορυφόρος μιας πιο μεγάλης σε έκταση αυτοκρατορίας, που διοικούνταν από τη Μαδρίτη από τον βασιλιά της Ισπανίας.
Μετά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1701-1714), οι ισπανικές Κάτω Χώρες παραχωρήθηκαν στα ξαδέρφια του βασιλιά της Ισπανίας από τον Οίκο των Αψβούργων, τους αρχιδούκες της Αυστρίας, που ήταν και αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και βασιλιάδες της Βοημίας και Ουγγαρίας, οπότε και παίρνουν το όνομα Αυστριακές Κάτω Χώρες.
Οικονομία
Η σημασία των Κάτω Χωρών μειώθηκε σταδιακά στη διάρκεια του 15ου και του 16ου αιώνα.
Στα μέσα του 16ου αιώνα, η Μπρυζ (στην κομητεία της Φλάνδρας) είχε ήδη χάσει την θέση της ως οικονομική δύναμη της Βόρειας Ευρώπης. Η μαρκιωνία της Αμβέρσας (στο δουκάτο της Βραβάντης) αποτέλεσε το οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό κέντρο των Κάτω Χωρών μετά τη μετάθεση της πρωτεύουσας από το Μέχελεν στην πόλη των Βρυξελλών.
Μετά την ανεξαρτησία των Ηνωμένων Επαρχιών και την απαγόρευση της ναυσιπλοΐας στον ποταμό Εσκώ, ένας μεγάλος αριθμός μεταναστών από τον Νότο ήρθε να εγκατασταθεί στην νέα δημοκρατία. Η οικονομική ευμάρεια πέρασε από τις πόλεις του Νότου, από τη Μπρυζ, την Αμβέρσα, τη Γάνδη και τις Βρυξέλλες, σε αυτές του Βορρά, ανάμεσά τους στο Άμστερνταμ, τη Χάγη και το Ρότερνταμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Ιστορία του Βελγίου Κατηγορία:Ισπανική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Ιστορία της Ολλανδίας Κατηγορία:Ιστορία της Αυστρίας
Spin-off
Ένα spin-off ή spinoff είναι όποιο αφηγηματικό έργο προέρχεται από ένα ήδη υπάρχον έργο και εστιάζει σε διαφορετικές πτυχές από το πρωτότυπο έργο.
Ιστορία
Ένα από τα παλαιότερα spin-off της σύγχρονης εποχής μέσων, αν όχι το πρώτο, συνέβη το 1941 όταν ο δεύτερος χαρακτήρας Θροκμόρτον Π. Γκίλντερσλιβ από την ραδιοφωνική κωμική σειρά Fibber McGee and Molly έγινε ο πρωταγωνιστής του δικού του προγράμματος, The Great Gildersleeve (1941–1957).
Παραπομπές
Κατηγορία:Spin-offs Κατηγορία:Ορολογία τηλεόρασης Κατηγορία:Ορολογία φιλμ και βίντεο
Νικ Ντένις
Ο Νικ Ντένις (Αγγλικά: Nick Dennis (Θεσσαλία, 26 Απριλίου 1904 - Λος Άντζελες, 14 Νοεμβρίου, 1980) ήταν Ελληνο-Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεοράσης.
Καριέρα
Ο Νικ Ντένις, έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο του το 1947, στο μελόδραμα Μια Διπλή Ζωή, το οποίο γυρίστηκε στην Νέα Υόρκη. Το 1951 ο Ντένις μετακόμισε στο Χόλυγουντ για να επαναλάβει τον ρόλο του Πάμπλο Γκονζάλες που είχε υποδυθεί στο θεατρικό έργο του Τενεσί Ουίλιαμς, Λεωφορείο ο Πόθος στην κινηματογραφική μεταφορά του σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν με πρωταγωνιστές τον Μάρλον Μπράντο και την Βίβιαν Λι. Ο Ντένις συνέχισε την καριέρα του ερμηνεύοντας υποστηρικτικούς ρόλους, όπως στις ταινίες Ανατολικά της Εδέμ (1955), Φιλησέ με, μέχρι θανάτου (1955) και Σπάρτακος (1960). Από την δεκαετία του 1960 και του 1970 Ο Ντένις εμφανίστηκε σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου του ως Νικ Κανάβαρας στην τηλεοπτική δραματική σειρά Μπεν Κάσεϊ (1961-1966), και στην αστυνομική τηλεοπτική σειρά Κότζακ (1973-1977), υποδύωμενος τον Έλληνα θείο Κωνσταντίνο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Νόμος του Στέμματος της Ιρλανδίας 1542
Μια από τις συνέπειες του Νόμου ήταν ότι το 1555, ο Πάπας Παύλος Δ΄ εξέδωσε μια παπική βούλα κηρύσσοντας ότι ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας και η Βασίλισσα Μαίρη ήταν Βασιλιάς και Βασίλισσα της Ιρλανδίας. Αφότου η Μαίρη πέθανε το 1558, ο Φίλιππος δεν διεκδίκησε το στέμμα, αλλά η αρχή εγκαθιδρύθηκε ότι το Στέμμα της Ιρλανδίας, και ο προσωπικός του σύνδεσμος στην Αγγλική μοναρχία, αναγνωρίσθηκε το 1555 από την Αγία Έδρα.
Αυτός ο Νόμος έχει ανακληθεί στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας από την Νόμος της Αναθεώρησης του Νόμου των Ψηφισμάτων (Προ της Ένωσης Ιρλανδικά Ψηφίσματα) 1962, αλλά είναι ακόμη σε ισχύ στη Βόρεια Ιρλανδία. Ο βραχύς τίτλος απονεμήθηκε από έναν Νόμο του 1951.
Στη Βόρεια Ιρλανδία ο Νόμος θεωρεί προδοσία να τεθεί σε κίνδυνο ο/η Μονάρχης ή η περιουσία του/της του Στέμματος. Αυτό ήταν αδίκημα με ποινή θανάτου έως το 1998.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιρλανδίας
Τζέιμι Γουέμπ
Ο Τζέιμι Γουέμπ (γενν. 1 Ιουνίου 1994) είναι Βρετανός αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στα 800 μέτρα. Ο Γουέμπ κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο των 800 μέτρων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019.
Είναι καθηγητής χημείας στην Ακαδημία Χάρις του Νοτίου Νόργουντ, αφού πήρε το ανώτατο πτυχίο στο Πανεπιστήμιο Λοουμπόροου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Θωμάς Γ΄ ντ'Ωτρεμενκούρ
Ο Θωμάς Γ΄ ντ'Ωτρεμανκούρ (Γαλλικά: Thomas d'Autremencourt), ήταν Αυθέντης των Σαλώνων (σύγχρονη Άμφισσα) στην Κεντρική Ελλάδα και ο τελευταίος εκπρόσωπος της οικογένειας Ωτρεμανκούρ.
Πηγές
Κατηγορία:Αυθέντες και Κόμητες των Σαλώνων Κατηγορία:Ευγενείς του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι του Δουκάτου των Αθηνών
Κοινότητα Αλέας
thumb|Η Κοινότητα Αλέας. παρατήρηση: Οι πλημμύρες στην οροπέδιο αποστραγγίζονται με [[καταβόθρα]]
Η Κοινότητα Αλέας ήταν κοινότητα του νομού Αργολίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα κοινοτικά της διαμερίσματα. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Άργους-Μυκηνών. Βρισκόταν στο βορειότερο τμήμα του νομού, στις πλαγιές του Ολίγυρτου και της Κυλλήνης. Η κοινότητα αποτελούταν από 4 κοινοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 143,2 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 793 κατοίκους. Έδρα της κοινότητας ήταν η Σκοτεινή.
Κοινοτικά διαμερίσματα
Η κοινότητα περιλάμβανε τα παρακάτω κοινοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Γκούσταβ φον Έσεριχ
Ο Γκούσταβ φον Έσεριχ (γερμανικά: Gustav von Escherich) (1 Ιουνίου 1849, Μάντοβα - 28 Ιανουαρίου 1935, Βιέννη) ήταν Αυστριακός μαθηματικός.
Βιογραφία
Ο Έσεριχ ήταν γιος Αυστριακού αξιωματικού του αυτοκρατορικού και βασιλικού στρατού. Γεννήθηκε στο φρούριο της Μάντοβα. Όταν η οικογένεια έφτασε στη Βιέννη το 1862, φοίτησε στο Akademisches Gymnasium. Εκεί ο δάσκαλός του, Όγκουστ Γκέρνερθ, ο οποίος είχε δημιουργήσει ο ίδιος εγχειρίδια και πίνακες λογαρίθμων που διαδόθηκαν ευρέως, είχε ήδη διαπιστώσει το ταλέντο του.
Μετά το απολυτήριο, σπούδασε φυσική και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Μετά από σύσταση του Γκέρνερθ, ο Έσεριχ απέκτησε θέση βοηθού στο Joanneum του Γκρατς, όπου έγραψε τη διατριβή «Die Geometrie auf den Flächen konstanter Krümmung» (Γεωμετρία σε επιφάνειες με σταθερή καμπυλότητα) και πήρε εκεί και το διδακτορικό του. Αρχικά ιδιωτικός διδάκτορας, έγινε αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς από το 1876 έως το 1879, πριν διοριστεί τακτικός καθηγητής στο Τσέρνοβιτς. Εκεί έγραψε την «Εισαγωγή στην αναλυτική γεωμετρία του χώρου».
Το 1882, διορίστηκε τακτικός καθηγητής στην τεχνική σχολή του Γκρατς. Ο διάδοχός του στο Γκρατς ήταν ο Φραντς Μέρτενς. Από το 1884 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1920 λόγω ασθένειας, ο Έσεριχ ήταν τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, όπου διετέλεσε πρύτανης το 1903/04. Ο διάδοχός του στη Βιέννη ήταν ο Χανς Χαν.
Ο Έσεριχ ήταν ο ιδρυτής, μαζί με τον Εμίλ Βάιρ, του «Monatshefte für Mathematik und Physik» (Μηνιαία ενημερωτικά δελτία μαθηματικών και φυσικής), ο ιδρυτής, μαζί με τον Λούντβιχ Μπόλτσμαν και τον Εμίλ Μύλλερ, της Αυστριακής Μαθηματικής Εταιρείας, μέλος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών και πρόεδρος της επιτροπής της Ακαδημίας για την έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας των Μαθηματικών.
Ο Έσεριχ ήταν παντρεμένος με τη συνθέτρια Κίτι φον Έσεριχ. Ενταφιάστηκε στο κεντρικό νεκροταφείο της Βιέννης.
Ο Γκούσταβ φον Έσεριχ θεωρείτο επίσης ιδιαίτερος φίλος των δημοτικών σχολείων. Έκανε τακτικά σημαντικές δωρεές στο δημοτικό σχολείο του Kapellen an der Mürz, όπου περνούσε το καλοκαίρι κάθε χρόνο από τη δεκαετία του 1880 και μετά.
Εργασίες για την υπερβολική γεωμετρία
Μετά τη συζήτηση του Ευγένιου Μπελτράμι (1868) για την υπερβολική γεωμετρία, ο Έσεριχ δημοσίευσε το 1874 μια εργασία με τίτλο «Η γεωμετρία σε επιφάνειες σταθερής αρνητικής καμπυλότητας». Χρησιμοποίησε τις συντεταγμένες που εισήγαγε αρχικά ο Κρίστοφ Γκούντερμαν (1830) για τη σφαιρική γεωμετρία, τις οποίες ο Έσεριχ προσάρμοσε χρησιμοποιώντας υπερβολικές συναρτήσεις. Για την περίπτωση της μετατόπισης σημείων σε αυτή την επιφάνεια αρνητικής καμπυλότητας, ο Έσεριχ έδωσε τον ακόλουθο μετασχηματισμό στη σελίδα 510:
ο οποίος είναι ταυτόσημος με τον τύπο για την προσθήκη σχετικιστικής ταχύτητας ερμηνεύοντας τις συντεταγμένες ως ταχύτητες και χρησιμοποιώντας την ταχύτητα :
ή με ενίσχυση Λόρεντζ χρησιμοποιώντας ομογενείς συντεταγμένες :
Αυτές είναι στην πραγματικότητα οι σχέσεις μεταξύ των συντεταγμένων των Γκούντερμαν/Έσεριχ σε όρους του προτύπου Μπελτράμι-Κλάιν και των συντεταγμένων Βάιερστρας του υπερβολοειδούς προτύπου - η σχέση αυτή επισημάνθηκε από τον Όμερσαμ Κοξ (1882, σ. 186).
Κυκλώνας Ζορμπάς
250px|μικρογραφία|Ο Ζορμπάς στο ζενίθ του Ο Κυκλώνας Ζορμπάς ήταν μεσογειακός τροπικός κυκλώνας ο οποίος σχηματίστηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2018 και διαλύθηκε στις 2 Οκτωβρίου. Ήταν ο πρώτος επίσημα καταγεγραμμένος μεσογειακός κυκλώνας μετά τον Ζήνωνα το 2017. Ο Ζορμπάς αναπτύχθηκε ως εξωτροπικός κυκλώνας στην ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα. Οι υψηλές θερμοκρασίες της επιφάνειας της θαλάσσης επέτρεψαν στο σύστημα να μετεξελιχθεί ταχέως σε τροπικό κυκλώνα. Το φαινόμενο εντάθηκε καθώς κατευθυνόταν βορείως προς την Ελλάδα, φθάνοντας τελικά στην μέγιστη έντασή του με ανέμους ταχύτητας 120 km/h και ελάχιστη κεντρική πίεση 987 mbar στις 29 Σεπτεμβρίου.
Ισχυρές καταιγίδες και πλημμύρες κόστισαν τη ζωή σε πέντε άτομα στην Τυνησία και ένα άτομο στην Ελλάδα ενώ δύο ήταν αγνοούμενοι.
Γιόχαν Γιόακιμ Κβαντς
Συνέθεσε πολλά έργα για φλάουτο και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του Στυλ γκαλάν, καθώς είχε επιρροές τόσο από το ιταλικό Μπαρόκ, όσο και από το γαλλικό και το αγγλικό, παρόλο που ο ίδιος ήταν Γερμανός. Όταν ο Φρειδερίκος Β΄ έγινε αυτοκράτορας της Πρωσίας, τον προσέλαβε ως μουσικό της αυλής, προκειμένου ο Κβαντς να διδάσκει φλάουτο στον ίδιο, αλλά και να συνθέτει κομμάτια για αυτόν.
Βιογραφικό
Ο Κβαντς γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1697 στο Όμπερσέντεν (Oberscheden) και πέθανε στις 12 Ιουλίου 1773 στο Πότσδαμ της Γερμανίας. Ο πρώτος του δάσκαλος στη μουσική ήταν ο θείος του. Συνέχισε τα μαθήματα μουσικής με τον διάδοχο και γαμπρό του θείου του J.A. Fleischhack, τον οποίο συνόδευε στα ταξίδια του τελευταίου. Για να βελτιώσει τις μουσικές του γνώσεις και δεξιότητες, πέρασε ένα μεγάλο μέρος του 1717 στην Βιέννη, όπου σπούδασε αντίστιξη με τον Γιαν Ντισμάς Ζελένκα (J.D. Zelenka). Εγκαίρως όμως (το 1719) κατάλαβε ότι ως ομποΐστας είχε λίγες ευκαιρίες και γι' αυτό αποφάσισε να επιλέξει το φλάουτο ως κύριο όργανο. Είχε βεβαίως την τύχη να έχει ως δάσκαλο τον φημισμένο γάλλο φλαουτίστα P.G. Buffardin. Ο ίδιος ο Κβαντς θεωρεί τον J.G. Pisendel, εκπρόσωπο του ονομαζόμενου "μικτού στυλ", ως τον άνθρωπο ο οποίος άσκησε πάνω του την μεγαλύτερη επιρροή και επηρέασε αποφασιστικά την μουσική του ανάπτυξη ως συνθέτη και εκτελεστή.
Το ενδιαφέρον του Κβαντς για τη σύνθεση έργων για φλάουτο μεγάλωνε με τον καιρό, καθώς δεχόταν ερεθίσματα από μερικά ιταλικά και γαλλικά έργα, τα οποία παίζονταν εκείνη την εποχή στη Δρέσδη. Ο Κβαντς ταξίδεψε στην Ιταλία, τη Γαλλία και την Αγγλία, από όπου δέχτηκε πολλές επιρροές.