cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιάκομπ ντε Γκέυν ΙΙ
Βιογραφία
Περί το 1605 η οικογένεια εγκαθίσταται στη Χάγη (αν και η ακριβής χρονολογία αυτής της μετοίκησης δεν είναι τεκμηριωμένη) όπου ο Γιάκομπ εργάζεται συχνά για λογαριασμό των Ολλανδών ηγεμόνων, ιδιαίτερα του πρίγκηπα Μαουρίτς του Νάσσαου, πρίγκηπα της Οράγγης, ο οποίος ήταν θαυμαστής του και του ανέθεσε πολλά έργα. Μεταξύ αυτών ήταν και η σχεδίαση του κήπου του Μπάουτενχοφ (Buitenhof), στον οποίο ο ντε Γκέυν περιέλαβε τα δύο πρώτα grotto. που δημιουργήθηκαν στην Ολλανδία. Η οικογένεια αρχικά διέμεινε στη Lange Voorhout, τον αριστοκρατικότερο δρόμο της Χάγης, και στη συνέχεια μετοίκησε στην Lange Houtstraat, όπου διέμενε και ο Κονσταντάιν Χόιχενς. Μια αποτίμηση της περιουσίας του ντε Γκέυν το 1627 αναφέρει ότι αυτή ανερχόταν στο ποσό των 40.000 γκίλντερς, γεγονός που τον έκανε έναν από τους πλουσιότερους κατοίκους της Χάγης. Παρά ταύτα, συνέχισε να εργάζεται στην εγκαυστική χαρακτική και στη ζωγραφική κατά τις δεκαετίες του 1610 και του 1620, δημιουργώντας μερικές εξαιρετικές νεκρές φύσεις με άνθη και μερικές αναθηματικές εικόνες, όχι της ίδιας ποιότητος. Σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, φαίνεται ότι σταδιακά απομακρύνθηκε από τον καθολικισμό και στράφηκε προς τον καλβινισμό.
Οι Χόλτσιους και ντε Γκέυν ήταν αυτοί που δημιούργησαν τα πρώτα έργα με γυναικείο γυμνό στην ολλανδική τέχνη. Ήταν, επίσης, ένας από τους πρώτους που δημιούργησαν νεκρές φύσεις του τύπου Vanitas, αλλά ζωγράφισε επίσης και νεκρές φύσεις με άνθη. Στα 1500 σχέδιά του περιλαμβάνονται τοπία και εικονογραφήσεις φυσικής ιστορίας. Μέσω των εκτυπωμένων του χαρακτικών και σχεδίων ο ντε Γκέυν ήταν από αυτούς που οδήγησαν την ολλανδική τέχνη από τη διακοσμητική, μανιεριστική τάση της προς τον νατουραλισμό.
Απεβίωσε τη Χάγη στις 26 Μαρτίου 1629.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κυβέρνηση Σολτς
Η κυβέρνηση Σολτς (γερμανικά: Kabinett Scholz) είναι η σημερινή κυβέρνηση της Γερμανίας, με επικεφαλής τον ομοσπονδιακό καγκελάριο Όλαφ Σολτς.
Τη κυβέρνηση συγκροτούν το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Σολτς που έχει 206 έδρες στη Μπούντεσταγκ, η Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι με 116 έδρες και το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα με 92 έδρες, ένας συνασπισμός γνωστός ως «συνασπισμός φαναριών» στη Γερμανία από τα παραδοσιακά χρώματα των κομμάτων (κόκκινο, πράσινο και κίτρινο αντίστοιχα), που μοιάζουν με τη χρωματική ακολουθία ενός φαναριού. Είναι ο πρώτος συνασπισμός του είδους του σε ομοσπονδιακό επίπεδο στην ιστορία της χώρας. Μετά τις γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές του 2021 τα τρία κόμματα κατέληξαν σε συμφωνία για Κκυβέρνηση συνεργασίας στις 24 Νοεμβρίου 2021. Το SPD ενέκρινε τη συμφωνία συνασπισμού με ποσοστό 98,8% (598 ναι, 7 κατά και 3 αποχές) στο ομοσπονδιακό συνέδριο του κόμματος στις 4 Δεκεμβρίου, το FDP την ενέκρινε με ποσοστό 92,24% (535 ναι έναντι 37 κατά και 8 αποχές) στο ομοσπονδιακό συνέδριο του κόμματος στις 5 Δεκεμβρίου και οι Πράσινοι ενέκριναν τη συμφωνία μέσω κομματικού δημοψηφίσματος, τα αποτελέσματα του οποίου ανακοινώθηκαν στις 6 Δεκεμβρίου (61.174 ναι έναντι 8.275 κατά και 1.701 αποχές).
Ο Σόλτς εξελέγη Καγκελάριος από την Μπούντεσταγκ στις 8 Δεκεμβρίου. Το υπουργικό του συμβούλιο, όπως καθορίστηκε από τη συμφωνία των κομμάτων, διορίστηκε επίσημα από τον Πρόεδρο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ την ίδια ημέρα.
Φραντσέσκο Μαρία Γκριμάλντι
Επιστημονική συνεισφορά
Την περίοδο 1640 - 1650 εργάστηκε μαζί με τον Τζοβάνι Ριτσιόλι (Giovanni Riccioli). Μελέτησε την ελεύθερη πτώση των αντικειμένων, επιβεβαιώνοντας ότι η απόσταση της πτώσης είναι ανάλογη με το τετράγωνο του χρόνου που χρειάστηκε για να ολοκληρωθεί το φαινόμενο. Μαζί με τον Ριτσιόλι υπολόγισε την βαρυτική σταθερά κάνοντας καταγραφή των ταλαντώσεων ενός ακριβούς εκκρεμούς.
Επίσης κατασκεύασε και χρησιμοποίησε όργανα για την μέτρηση των σεληνιακών οροσειρών καθώς και του ύψους των συννέφων. Χάραξε ακριβή χάρτη της Σελήνης, τον οποίο δημοσίευσε ο Ριτσιόλι και σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο Αέρος και Διαστήματος στην Ουάσιγκτον. (National Air and Space Museum in Washington D.C.)
Σημειώσεις
<references group="N" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ιταλοί φυσικοί Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι Κατηγορία:Σεληνογράφοι Κατηγορία:Ιησουίτες Κατηγορία:Αστρονόμοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί του 17ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 17ου αιώνα
Βενέτικο Χίου
Το Βενέτικο είναι απόκρημνη βραχονησίδα του Νομού Χίου στο Αιγαίο Πέλαγος. Βρίσκεται νότια του νοτιότερου σημείου της νήσου Χίου (ακρωτήριο Μάστιχο ή Ουρά), και σε απόσταση 2,3 χιλιομέτρων από αυτό. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Βενέτικου είναι πλάτος 38°07΄32΄΄ Βόρειο και μήκος 26°00΄56΄΄ Ανατολικό. Η βραχονησίδα έχει μήκος 270 μέτρα (άξονας ανατολή-δύση) και πλάτος 170 περίπου μέτρα (περ. βορράς-νότος). Το μέγιστο υψόμετρό της είναι 39 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Στην κορυφή του Βενέτικου υπάρχει μικρός αυτόματος φάρος (φανάρι) και από τη βόρεια πλευρά του, τη μόνη προσβάσιμη, έχουν κατασκευαστεί σκαλοπάτια για τη διευκόλυνση της συντηρήσεως του φάρου. Η νησίδα έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για το είδος γερακιού Falco eleonorae.
Το Βενέτικο είναι ακατοίκητο και από διοικητικής πλευράς υπάγεται σήμερα στη δημοτική κοινότητα Πυργίου, της Δημοτικής Ενότητας Μαστιχοχωρίων του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. .
Πηγές
Βενετικο Χιου Βενετικο Κατηγορία:Δήμος Χίου
Λουδοβίκος Ρώμας
Ο Λουδοβίκος Ρώμας (1863 - 1914) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Ζακύνθου
Νγκουγιέν Σουάν Φουκ
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην κοινότητα Κουέ Φου της επαρχίας Κουέ Σον στις 20 Ιουλίου 1954. Η μητέρα και τα αδέρφια του εργάζονταν κρυφά για τους Βιετκόνγκ. Η αδερφή του σκοτώθηκε από τον αμερικανικό στρατό και τα κυβερνητικά στρατεύματα του Νότιου Βιετνάμ έπειτα από μάχη το 1965. Η μητέρα του σκοτώθηκε κι αυτή το 1966. Ο Φουκ μεταφέρθηκε κρυφά από συντρόφους των γονιών του προς τον Νότο (Νότιο Βιετνάμ) το 1967. Ο Φουκ σπούδασε οικονομική διοίκηση στο Εθνικό Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Ανόι από το 1973 έως το 1978 και στη συνέχεια στην Ακαδημία Εθνικής Διοίκησης του Βιετνάμ. Εργάστηκε στην Οικονομική Επιτροπή της Κουάνγκ Ναμ-Ντα Νανγκ από το 1978 έως το 1979 και έφτασε στα ανώτερα κλιμάκια της ιεραρχίας, καθώς έγινε αντιπρόεδρος της Κουάνγκ Ναμ - Ντα Νανγκ.
Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία
Το 1983 έγινε μέλος του Κομουνιστικού Κόμματος.
Πρωθυπουργία
Στις 2 Αυγούστου 2011 ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (αναπληρωτής πρωθυπουργός). Ο Φουκ εξελέγη κατ' επανάληψη βουλευτής και υπηρέτησε στην 11η, 12η, 13η και στην 14η περίοδο της Εθνοσυνέλευσης. Στις 7 Απριλίου 2016 εξελέγη από την Εθνοσυνέλευση ως διάδοχος του πρωθυπουργού Νγκουγιέν Ταν Ντουνγκ κατά την 11η σύνοδο της 13ης Εθνοσυνέλευσης.
Πρόεδρος
Στις 31 Ιανουαρίου 2021 ο Νγκουγιέν Σουάν Φουκ επανεξελέγη από την 13tη Κεντρική Επιτροπή του κόμματος.
Στις 5 Απριλίου 2021 εξελέγη ως ο 10ος Κρατικός Πρόεδρος του Βιετνάμ σε σύνοδο της Εθνοσυνέλευσης και διαδέχθηκε τον παραιτηθέντα Νγκουγιέν Φου Τρονγκ. Έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός που εξελέγη πρόεδρος μετά τον Χο Τσι Μινχ το 1945.
Παραίτηση
Στις 17 Ιανουαρίου 2023 παραιτήθηκε από πρόεδρος του Βιετνάμ και αποσύρθηκε από την πολιτική, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για "λάθη και παραβάσεις" από 539 υφισταμένους της κυβέρνησής του εν μέσω μιας επιχείρησης για την πάταξη της διαφθοράς. Κατά την ανακοίνωση παραίτησής του, η κυβέρνηση του Βιετνάμ τον αξιολόγησε θετικά.
Παραπομπές
Φουκ Σουαν Νγκουγιεν Φουκ Σουαν Νγκουγ
Μάργκιτ Κάφκα
Η Μάργκιτ Κάφκα (10 Ιουνίου 1880 – 1 Δεκεμβρίου 1918) ήταν Ουγγαρέζα συγγραφέας και ποιήτρια.
Αποκαλούμενη «μεγάλη, σπουδαία συγγραφέας» από την Έντρε Όντι, η Κάφκα ήταν μια από τις σημαντικότερες γυναίκες συγγραφείς της Ουγγαρίας και σημαντικό μέλος της γενιάς του Nyugat. Η γραφή της ήταν εμπνευσμένη από τους Γιόζεφ Κις, Μιχάλι Σαμπόλτσκα και την ομάδα συγγραφέων του περιοδικού Hét.
Προσωπική ζωή
Η Μάργκιτ Κάφκα γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1880 στο Ναγκικαρόλι (που σήμερα ονομάζεται Τσάρεϊ και ανήκει στη Ρουμανία) από μια οικογένεια Ούγγρων ευγενών. Ο πατέρας της ήταν εισαγγελέας, αλλά πέθανε νωρίς και η οικογένεια έζησε έκτοτε κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Η Κάφκα έλαβε υποτροφία για να σπουδάσει στο κολέγιο εκπαίδευσης δασκάλων του τάγματος των Αδελφών του Ελέους στο Σατσμάρ και σε αντάλλαγμα δίδαξε για ένα χρόνο στο Μίσκολτς. Σπούδασε στη Βουδαπέστη, λαμβάνοντας δίπλωμα δασκάλα από το σχολείο θηλέων Ερσέμπετ. Επέστρεψε στο Μίσκολτς, όπου δίδαξε λογοτεχνία και οικονομικά σε ένα ιδιωτικό σχολείο θηλέων, καταφέρνοντας να κερδίσει την αγάπη των μαθητριών της. Αυτή είναι η περίοδος που εμφανίστηκαν τα πρώτα της γραπτά, ποιήματα και μυθιστορήματα. Στη συνέχεια έγινε συνεργάτης πλήρους απασχόλησης στο Nyugat, το πιο σημαντικό περιοδικό της εποχής.
Η Κάφκα παντρεύτηκε τον Μπρούνο Φρόλιχ, έναν δασικό υπάλληλο, στις 17 Φεβρουαρίου 1905. Το 1907 ο σύζυγός της μετατέθηκε στο Υπουργείο Γεωργίας, επιτρέποντας στην Κάφκα να απομακρυνθεί από το Μίσκολτς, μια πόλη που δεν της άρεσε. Ωστόσο, ο γάμος τους άρχισε να έχει προβλήματα μετά από μερικά χρόνια και κατέληξε σε διαζύγιο. Η Κάφκα εργάστηκε ως δασκάλα στη Βουδαπέστη κατά την περίοδο μεταξύ 1910 και 1915. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δημοσίευσε το πιο γνωστό της έργο, μετ τον τίτλο Színek és évek (Χρώματα και χρόνια, 1912). Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 1914 με τον Έρβιν Μπάουερ, τον μικρότερο αδερφό του Μπέλα Μπάλαζ. Στις αρχές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου η Κάφκα εγκατέλειψε τη διδασκαλία για να επικεντρωθεί πλήρως στο λογοτεχνικό της έργο. Πέθανε στην πανδημία γρίπης του 1918 μαζί με τον μικρό γιο της.
Λογοτεχνία
Η λογοτεχνική της σταδιοδρομία μπορεί να χωριστεί σε τρία κεφάλαια, από το 1901 έως την έναρξη της συνεργασίας της με το περιοδικό Nyugat το 1908, το δεύτερο που τελείωσε με την έναρξη του πολέμου το 1918 και το τρίτο που σημαδεύτηκε από τα δύσκολα χρόνια μετά τον πόλεμο που έληξε με το θάνατό της. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Άγαλμα της Μάργκιτ Κάφκα στη Βουδαπέστη
Πηγές
Κατηγορία:Ούγγροι συγγραφείς
Αλέξανδρος Ρώμας
Ο Αλέξανδρος Ρώμας (1863 - 1914) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και ήταν γιος του Σπυρίδωνα Ρώμα, πολιτικού και γόνου της αρχοντικής οικογένειας Ρώμα. Αδελφές του ήταν η Όρσολα Ρώμα, σύζυγος Κυριακούλη Μαυρομιχάλη και η Ελένη Ρώμα, σύζυγος Γεωργίου Μαυρομιχάλη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στο Παρίσι. Εξελέγη βουλευτής Ζακύνθου για πρώτη φορά στις εκλογές του 1895 και επανεξελέγη σε αυτές του 1899, του 1902, του 1905, του 1906 (αντί του Διονυσίου Στεφάνου, του 1910 (Αυγούστου) και του 1912.
Χρημάτισε αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και πρόεδρος αυτής τρεις φορές (1897 - 1898, 1905, 1909 - 1910). Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη καθώς και υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαίδευσης στην κυβέρνηση Δηλιγιάννη (1902). Ανέπτυξε έντονη πατριωτική δράση, συμμετέχοντας με δικό του σώμα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και στους Βαλκανικούς Πολέμους, στους οποίους προήχθη σε αντισυνταγματάρχη.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1914. Ήταν νυμφευμένος με τη Σοφία Ζωγράφου, κόρη του Χρηστάκη Ζωγράφου, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά: την Ασπασία, σύζυγο του Ιωάννη Βούλτζου και μητέρα του Αλέξανδρου - Κωνσταντίνου Βούλτζου, και τον Διονύσιο Ρώμα, συγγραφέα και βουλευτή.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Ζακύνθου Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Κατηγορία:Οικογένεια Ζωγράφου
Αλφόνσο Ντέιβις
Ο Αλφόνσο Μπόιλ Ντέιβις (αγγλικά: Alphonso Boyle Davies, γενν. στις 2 Νοεμβρίου 2000) είναι Καναδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και αριστερός πλάγιος αμυντικός για τη Μπάγερν Μονάχου. Ήταν ο πρώτος παίκτης που γεννήθηκε στη δεκαετία του 2000 και έπαιξε σε αγώνα του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS). Ο Ντέιβις εντάχθηκε στη Μπάγερν Μονάχου τον Ιανουάριο του 2019 από την ομάδα του MLS, Βανκούβερ Γουάιτκαπς, με τότε ποσό μεταγραφής ρεκορ για τη Πρέμιερ Λιγκ ύψους 100.000 εκατομμυρίων ευρώ.
Πρώιμη ζωή
Ο Ντέιβις γεννήθηκε στο Μπουντουμπούραμ, ένα στρατόπεδο προσφύγων στην Ανατολική Περιφέρεια Γκομόα στη Γκάνα, από Λιβεριανούς γονείς. Οι γονείς του ζούσαν εκεί αφού έφυγαν από την πατρίδα τους κατά τον Δεύτερο Εμφύλιο Πόλεμο της Λιβερίας, ο οποίος εκτόπισε περισσότερους από 450.000 ανθρώπους από τη Λιβερία. Όταν ο Ντέιβις ήταν πέντε ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στον Καναδά, όπου τελικά μετεγκαταστάθηκε στο Έντμοντον. Στις 6 Ιουνίου 2017, έλαβε επίσημα την καναδική υπηκοότητα.
Νεανική σταδιοδρομία
Αφού έπαιξε για την Έντμοντον Ιντερνάτιοναλς και την Έντμοντον Στράικερς, ο Ντέιβις εντάχθηκε στην ομάδα νέων της Βανκούβερ Γουάιτκαπς το 2015, σε ηλικία 14 ετών.
Γουάιτκαπς ΦΚ 2
Μετά την ένταξή του στην Βανκούβερ Γουάιτκαπς κατά τη διάρκεια της σεζόν 2016 του MLS, ο Ντέιβις υπέγραψε με τη Γουάιτκαπς ΦΚ 2 του USL στις 23 Φεβρουαρίου 2016. Τη στιγμή της υπογραφής του, έγινε ο νεότερος παίκτης που υπέγραψε συμβόλαιο σε ομάδα του USL, σε ηλικία 15 ετών και 3 μηνών. Ο Ντέιβις έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για την Γουάιτκαπς ΦΚ 2 σε ηλικία 15 ετών και 5 μηνών τον Απρίλιο του 2016. Στις 15 Μαΐου 2016, σημείωσε το πρώτο του επαγγελματικό γκολ, καθιστώντας τον το νεότερο σκόρερ στην ιστορία του USL, σε ηλικία 15 ετών και 6 μηνών. Σημείωσε δύο γκολ σε 11 αγώνες κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2016.
Βανκούβερ Γουάιτκαπς
Ο Ντέιβις δηλώθηκε στο ρόστερ της Βανκούβερ Γουάιτκαπς για το Πρωτάθλημα Καναδά 2016, με βραχυπρόθεσμο συμβόλαιο. Την 1η Ιουνίου 2016, έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στο πρώτο αγώνα του Πρωταθλήματος εναντίον της Οτάβα Φιούρι και ξεκίνησε βασικός στον δεύτερο αγώνα στο Βανκούβερ.
Στις 15 Ιουλίου 2016, ο Ντέιβις υπέγραψε συμβόλαιο με την πρώτη ομάδα της Γουάιτκαπς έως το 2018, με επιλογές για τις σεζόν 2019 και 2020. Τη στιγμή της υπογραφής του, ήταν ο νεότερος ενεργός παίκτης στο Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ και ο τρίτος νεότερος παίκτης που υπέγραψε συμβόλαιο στο MLS. Ο Ντέιβις έκανε το ντεμπούτο του στο MLS στις 16 Ιουλίου 2016 και έγινε ο δεύτερος νεότερος παίκτης που έπαιξε στο MLS, πίσω από το Φρέντι Αντού. Το Σεπτέμβριο του 2016, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την πρώτη ομάδα στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ 2016-17 εναντίον της Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι στις καθυστερήσεις, για να στείλει τον σύλλογο στον γύρο νοκ-άουτ. Το Σεπτέμβριο του 2016, ο Ντέιβις έγινε ο δεύτερος νεότερος που ξεκίνησε βασικός σε αγώνα στην ιστορία του MLS στον αγώνα εναντίον της Κολοράντο Ράπιντς. Στις 2 Οκτωβρίου 2016, ξεκίνησε εναντίον της Σιάτλ Σάουντερς, όπου κέρδισε ένα πέναλτι. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2016, ο Ντέιβις έπαιξε σε οκτώ αγώνες MLS, τέσσερις αγώνες Καναδικού Πρωταθλήματος και τρεις αγώνες ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ.
Μετά από τις εντυπωσιακές πρώιμες εμφανίσεις του στο MLS, ο Ντέιβις προσέλκυσε το ενδιαφέρον και εντοπίστηκε από ευρωπαϊκούς συλλόγους, όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Τσέλσι και η Λίβερπουλ και ανακηρύχθηκε επίσης ένα από τα 60 καλύτερα νεαρά ποδοσφαιρικά ταλέντα στον κόσμο το 2017. Στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2018 εναντίον της Μόντρεαλ Ίμπακτ, ο Ντέιβις σημείωσε το πρώτο του γκολ στο MLS και έδωσε την ασίστ σε ένα γκολ του Κέι Καμάρα. Στις 10 Ιουνίου 2018, σημείωσε ένα γκολ και έδωσε τρεις ασίστ σε μία νίκη με 5-2 επί της Ορλάντο Σίτι. Ο Ντέιβις σημείωσε δύο γκολ και έδωσε δύο ασίστ για να βοηθήσει την ομάδα του να νικήσει τη Μινεσότα Γιουνάιτεντ με 4-2 στις 29 Ιουλίου. Στις 29 Ιουνίου 2018, ο Ντέιβις συμπεριλήφθηκε στον ρόστερ της MLS All-Star για τον αγώνα του MLS All-Star Game 2018 την 1η Αυγούστου εναντίον της Γιουβέντους. Ο Ντέιβις έπαιξε στον αγώνα, ο οποίος τελείωσε με ήττα για την ομάδα του στη διαδικασία των πέναλτι με 3-5, ύστερα από την ισοπαλία με 1-1 στην κανονική διάρκεια. Ο Ντέιβις ονομάστηκε Παίκτης της Χρονιάς της Βανκούβερ Γουάιτκαπς στις 24 Οκτωβρίου και έλαβε επίσης το βραβείο Γκολ της Χρονιάς της Βανκούβερ Γουάιτκαπς. Στον τελευταίο αγώνα του Ντέιβις για τη Βανκούβερ στις 28 Οκτωβρίου, σημείωσε και τα δύο γκολ στη νίκη με 2-1 επί της Πόρτλαντ Τίμπερς.
Μπάγερν Μονάχου
Στις 25 Ιουλίου 2018, η Βανκούβερ Γουάιτκαπς ανακοίνωσε τη συμφωνία μεταγραφής του Ντέιβιςι στη Μπάγερν Μονάχου, με τον Ντέιβις να ολοκληρώνει τη σεζόν 2018 του MLS, πριν ενταχθεί στη Μπάγερν τον Ιανουάριο του 2019. Το βασικό κόστος μεταγραφής ορίστηκε στα 13,5 εκατομμύρια δολάρια, με μπόνους που σχετίζονται με την απόδοση να φτάνουν στα 22 εκατομμύρια δολάρια, τότε ένα ρεκόρ για το MLS, όπου αργότερα επισκιάστηκε από τη μεταγραφή του Μιγκέλ Αλμιρόν στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ από την Ατλάντα Γιουνάιτεντ. Ο Ντέιβις έκανε την πρώτη του προπόνηση με την Μπάγερν στις 21 Νοεμβρίου 2018 και έκανε ντεμπούτο στις 12 Ιανουαρίου 2019 εναντίον της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ στον τελικό του Τέλεκομ Καπ, το οποίο κέρδισε η Μπάγερν στα πέναλτι, ύστερα από τη λευκή ισοπαλία. Ο Ντέιβις έκανε το ντεμπούτο του στην Μπούντεσλιγκα στις 27 Ιανουαρίου εναντίον της Στουτγκάρδης, όπου αγωνίστηκε ως αλλαγή αργά στον αγώνα στη θέση του Κινγκσλέι Κομάν, στη νίκη με 3-1. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Μπάγερν στις 17 Μαρτίου, σημειώνοντας το τελικό γκολ στη νίκη με 6-0 επί της Μάιντς 05. Με αυτόν τον τρόπο και σε ηλικία 18 ετών, 4 μηνών και 15 ημερών, έγινε ο νεότερος παίκτης, από τον Ρόκε Σάντα Κρους είκοσι χρόνια πριν, που σκόραρε για το σύλλογο. Είναι ο πρώτος Καναδός διεθνής που σκόραρε για την Μπάγερν. Στις 18 Μαΐου 2019, ο Ντέιβις κέρδισε τον πρώτο του τίτλο της Μπούντεσλιγκα, καθώς η Μπάγερν τερμάτισε δύο βαθμούς πάνω από τη Ντόρτμουντ με 78 πόντους. Μία εβδομάδα αργότερα, ο Ντέιβις κέρδισε το πρώτο του Κύπελλο Γερμανίας, καθώς η Μπάγερν νίκησε τη Λειψία με 3-0 στον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας 2019. Ο Ντέιβις δεν επιλέχθηκε για την ομάδα την ημέρα του αγώνα.
Τον Απρίλιο του 2020, η Μπάγερν Μονάχου και ο Ντέιβις συμφώνησαν σε παράταση συμβολαίου έως το 2025, προσθέτοντας δύο χρόνια στο υπάρχον συμβόλαιό του.
Ομάδες νέων
Αν και Λιβεριανός πολίτης εκ γενετής, ο Ντέιβις κλήθηκε σε πολλές προπονήσεις των Εθνικών U15 και U18 του Καναδά το 2014 και το 2015. Στις 17 Μαρτίου 2016, κλήθηκε στην Εθνική Καναδά U20 για φιλικό αγώνα εναντίον της Αγγλίας U20. Το Νοέμβριο του 2016, εντάχθηκε στην Εθνική Καναδά U17, όπου σκόραρε εναντίον της Τζαμάικα. Το 2016, ονομάστηκε ως ο Καναδός Άντρας U17 Παίκτης της Χρονιάς για τις επιδόσεις του με τις ομάδες U17 και U20 σε φιλικούς αγώνες. Το Μάρτιο του 2017, ο Ντέιβις δήλωσε σε μια συνέντευξή του ότι «να είμαι σε θέση να εκπροσωπήσω τον Καναδά, είναι ένα από τα όνειρά μου». Το 2017, ονομάστηκε για δεύτερη φορά Καναδός Άντρας U17 Παίκτης της Χρονιάς, λόγω των επιδόσεών του με την ανώτερη ομάδα.
Ανώτερη ομάδα
Στις 6 Ιουνίου 2017, ο Ντέιβις πέρασε το τεστ υπηκοότητας και έγινε επίσημα Καναδός πολίτης, καθιστώντας τον επιλέξιμο να παίξει για την Εθνική Καναδά. Την ίδια ημέρα, ο Ντέιβις εντάχθηκε στην προετοιμασία της ομάδας για το φιλικό εναντίον του Κουρασάο, καθώς και στο προκαταρκτικό ρόστερ 40 ατόμων για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ του 2017. Ο Ντέιβις έκανε το ντεμπούτο του για τον Καναδά στο φιλικό εναντίον του Κουρακάο, σε ηλικία 16 ετών, καθιστώντας τον τον νεότερο παίκτη που έπαιξε για την εθνική ομάδα. Στις 27 Ιουνίου, ο Ντέιβις ονομάστηκε στην τελική ομάδα 23 ατόμων για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2017. Στον πρώτο αγώνα του Καναδά στη διοργάνωση, ο Ντέιβις σκόραρε δύο φορές στη νίκη με 4-2 επί της Γαλλικής Γουιάνας. Τα γκολ τον καθιστούν το νεότερο σκόρερ στην ιστορία του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ. Στη συνέχεια, σκόραρε στον δεύτερο αγώνα εναντίον της Κόστα Ρίκα, όπου έληξε ισόπαλος με 1-1. Ο Ντέιβις κέρδισε το Χρυσό Παπούτσι ως ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, το βραβείο Νέαρός Παίκτης της Διοργάνωσης και συμπεριλήφθηκε στην Καλύτερη Ομάδα της διοργάνωσης.
Στις 30 Μαΐου 2019, ο Ντέιβις ονομάστηκε στην ομάδα για το διορίστηκε στην ομάδα για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2019. Κλήθηκε για ένα ζευγάρι αγώνων του Πρωταθλήματος Εθνών ΚΟΝΚΑΚΑΦ 2019-20 εναντίον της Κούβας στις 7 και 10 Σεπτεμβρίου 2019. Στο δεύτερο αγώνα, σημείωσε το καθοριστικό γκολ στη νίκη με 1-0. Τον Οκτώβριο του 2019, ο Ντέιβις βοήθησε τον Καναδά να νικήσει για πρώτη φορά τις Ηνωμένες Πολιτείες ύστερα από 34 χρόνια, σημειώνοντας το εναρκτήριο γκολ του αγώνα για το Πρωτάθλημα Εθνών ΚΟΝΚΑΚΑΦ, που έληξε με 2-0.
Συλλογικές
Μπάγερν Μονάχου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καναδοί λιβεριανής καταγωγής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καναδά Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καναδά Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καναδά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουάιτκαπς ΦΚ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βανκούβερ Γουάιτκαπς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεγκιονάλλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Τσαν Ντάι Κουάνγκ
Ο Τσαν Ντάι Κουάνγκ (Trần Đại Quang, 12 Οκτωβρίου 1956 – 21 Σεπτεμβρίου 2018) ήταν Βιετναμέζος πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως ο 8ος Πρόεδρος του Βιετνάμ, από τις 2 Απριλίου 2016 έως τον θάνατό του, το 2018. Εξελέγη στη θέση από την Εθνοσυνέλευση του Βιετνάμ, και χρίστηκε από τον προκάτοχό του, Τρουόνγκ Ταν Σανγκ, ο οποίος αποχώρησε από το αξίωμα. Νωρίτερα υπηρέτησε ως υπουργός Δημόσιας Ασφαλείας από το 2011 έως το 2016, αντιπρόεδρος της Επιτροπής για την Πρόληψη του HIV / AIDS από το 2011 έως το 2014 και πρόεδρος της Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού από το 2017 έως το 2018. Ήταν μέλος του 12ου Πολιτμπιρό του Κομουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ και 2ος στην εκεί ιεραρχία, μετά τον γενικό γραμματέα Νγκουγέν Φου Τρονγκ.
Πρόεδρος
Έγινε επίσημα μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος στις 26 Ιουλίου 1981.
Τον Ιανουάριο του 2016, κατά το 12ο συνέδριο του Κομουνιστικού Κόμματος, χρίστηκε πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ και ο διορισμός του εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση στις 2 Απριλίου 2016.
Θάνατος
Απεβίωσε εν ενεργεία σε ηλικία 61 ετών στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 από ασθένεια που οφείλεται σε ιό, στο στρατιωτικό νοσοκομείο του Ανόι. Τον διαδέχθηκε υπηρεσιακά η αντιπρόεδρος, Ντανγκ Θι Νγκοκ Θινχ.
Οικογένεια
Ήταν παντρεμένος με την Μαντάμ Νγκουγέν Θι Χιεν (Nguyễn Thị Hiền )
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Βιετνάμ
Εθνική Πράσινου Ακρωτηρίου (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Πράσινου Ακρωτηρίου αντιπροσωπεύει το Πράσινο Ακρωτήριο στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Πράσινου Ακρωτηρίου (Federaçao Caboverdiana de Basquetbol).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Το Πράσινο Ακρωτήρι διαθέτει επίσης το δικαίωμα συμμετοχής στους Παναφρικανικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, αν και δεν έχει στείλει ποτέ αγωνιστική ομάδα. Μετρά, ωστόσο, δύο συμμετοχές στους Αγώνες των Πορτογαλόφωνων Κρατών, καθώς η Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας είναι μέλος της ACOLOP.
Πηγές
Πρασινο Ακρωτηριο Γυναικων
Μικρονησιακές βουλευτικές εκλογές (2019)
Στις 5 Μαρτίου 2019 πραγματοποιήθηκαν κοινοβουλευτικές εκλογές στις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας, μαζί με ένα δημοψήφισμα για την σύγκληση μιας Συντακτικής Συνέλευσης. Και οι 14 έδρες στο Κογκρέσο εκλέχθηκαν και όλοι οι 13 βουλευτές της προηγούμενης κοινοβουλευτικής θητείας που διεκδίκησαν επανεκλογή, επέστρεψαν στο Κογκρέσο.
Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ της σύγκλησης μιας Συντακτικής Συνέλευσης, η οποία εξελέγη στις 5 Νοεμβρίου 2019.
Εκλογικό σύστημα
Τα 14 μέλη του Κογκρέσου εκλέχθηκαν με δύο μεθόδους. Τα δέκα εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα για διετή θητεία. Τέσσερις έγιναν γερουσιαστές, με έναν να εκλέγεται από κάθε πολιτεία για τετραετή θητεία.
Μετά τις εκλογές, ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος εκλέγονται από το Κογκρέσο και υποψήφιοι είναι μόνο οι 4 γερουσιαστές που εκλέγονται ανά πολιτεία.
Σε αντίθεση με το συνταγματικό δημοψήφισμα, το οποίο απαιτεί το 75% των ψήφων σε τρεις από τις τέσσερις πολιτείες να ψηφίσει υπέρ, προκειμένου να εγκριθεί η πρόταση, τα δημοψηφίσματα για την προκήρυξη συνταγματικών δημοψηφισμάτων απαιτούν την απλή πλειοψηφία των ψήφων.
Εκστρατεία
Συνολικά, 32 άτομα υπέβαλαν υποψηφιότητα αρχικά για να κατέλθουν στις εκλογές παρότι ο υποψήφιος Μιθάζι Μαρκ της πρώτης εκλογικής περιφέρειας του Τσούουκ αποσύρθηκε αργότερα, αφήνοντας τον Φλορένσιο Σινγκόρο Χάρπερ να είναι υποψήφιος χωρίς αντίπαλο. Ο πρώην πρόεδρος Τζόζεφ Ουρουσεμάλ ήταν ο μόνος υποψήφιος για την γερουσιαστική έδρα στην Γιαπ, ενώ ο Βίκτορ Γκάουλαντ ήταν υποψήφιος χωρίς αντίπαλο στην δεύτερη εκλογική περιφέρεια της πολιτείας Τσουκ.
Δημοψηφίσματα
Ένα εθνικό δημοψήφισμα διεξήχθη παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές στο οποίο οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν ήταν υπέρ του να συγκληθεί μια συντακτική συνέλευση.
Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί την ίδια ημέρα στην πολιτεία Τσουκ, αλλά αναβλήθηκε.
Δημοψήφισμα
Η πρόταση για δημοψήφισμα εγκρίθηκε από το 61% των ψηφοφόρων συνολικά. Η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ στις πολιτείες Κοσράε και Πονπέι, αλλά απορρίφθηκε από το εκλογικό σώμα στην Τσουκ και στη Γιαπ. Ωστόσο, καθώς η συνολική πλειοψηφία των ψηφοφόρων ενέκρινε την πρόταση, αποφασίστηκε να εκλεγεί μια συντακτική συνέλευση.
Παραπομπές
2019 Μικρονησια
Mangaka
<sup class="noprint Inline-Template noprint Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to more current sources. (August 2019)">παρωχημένη  πηγή  ]
Οι περισσότεροι mangaka σπουδάζουν σε σχολές τέχνης ή σχολές manga, ή μαθητεύουν με κάποιον άλλο καλλιτέχνη πριν μπουν στη βιομηχανία ως κύριοι δημιουργοί. Πιο σπάνια κάποιος mangaka μπαίνει απευθείας στον χώρο, χωρίς προηγουμένως να είναι βοηθός. Για παράδειγμα, η Naoko Takeuchi, συγγραφέας του Sailor Moon, κέρδισε ένα διαγωνισμό που χρηματοδοτήθηκε από την Kodansha και τα manga του πρωτοπόρου Osamu Tezuka δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά όσο σπούδαζε ένα τελείως διαφορετικό πτυχίο, χωρίς να εργάζεται ως βοηθός.
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2019)">παραπομπή απαιτείται  ]
Ετυμολογία
Το manga αντιστοιχεί στο καλλιτεχνικό μέσο που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης: κόμικς, ή ιαπωνικά κόμικς, ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται ο όρος μέσα ή έξω από την Ιαπωνία.
Το επίθημα - ka (家) υποδηλώνει ένα βαθμό εμπειρογνωμοσύνης και παραδοσιακής αυθεντίας. Για παράδειγμα, αυτός ο όρος δεν θα εφαρμοζόταν σε έναν συγγραφέα που έγραψε μια ιστορία, η οποία στη συνέχεια παραδόθηκε σε έναν καλλιτέχνη manga για να την ζωγραφίσει. Ο ιαπωνικός όρος για έναν τέτοιο συγγραφέα είναι gensakusha (原作者).
Σε ένα μήνυμα από το 2010, ο τότε πρόεδρος του Japan Cartoonists Association, Takashi Yanase λέει: «ενώ συχνά λέγεται ότι η Ιαπωνία είναι το βασίλειο των cartoon παγκοσμίως, δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που σίγουρα αναρωτιούνται τι ακριβώς εννοούν με τον όρο “καρτούν” οι Ιάπωνες. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να προσφέρουμε έναν γρήγορο και ασφαλή ορισμό, αφού τα μέλη αυτής της ένωσης κατέχουν μια μεγάλη ποικιλία έργων ».
Σχέση με άλλο προσωπικό
Αν και η Ιαπωνία έχει μια ακμάζουσα και ανεξάρτητη αγορά κόμικς για ερασιτέχνες και ημι-επαγγελματίες καλλιτέχνες, η επαγγελματική δημιουργία μάνγκα γίνεται σπάνια μετά από ατομική προσπάθεια. Οι Mangaka πρέπει να συνεργαστούν με μια πληθώρα άλλων για να ολοκληρώσουν τη δουλειά τους, να τη δημοσιεύσουν και να την βάλουν στα χέρια των αναγνωστών.
Συντάκτης
Οι περισσότεροι επαγγελματίες mangaka που προχωρούν σε έκδοση της δουλειάς τους εργάζονται με έναν συντάκτη, ο οποίος θεωρείται προϊστάμενος τους και εποπτεύει τη δημιουργία της σειράς. Ο συντάκτης δίνει συμβουλές σχετικά με τη διάταξη και το σχέδιο του manga, ελέγχει την κατεύθυνση και το ρυθμό της ιστορίας, διασφαλίζει την τήρηση των προθεσμιών και γενικά φροντίζει ώστε το manga να παραμείνει σύμφωνα με τα πρότυπα της εταιρείας. Ένα παράδειγμα αυτού είναι ο Akira Toriyama και ο πρώην συντάκτης του, Kazuhiko Torishima. Ο συντάκτης μπορεί επίσης να λειτουργήσει ως διαχειριστής μάρκας και υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων για μια σειρά. Όταν ένα manga είναι η βάση για το franchise ενός μέσου ενημέρωσης, ο συντάκτης μπορεί επίσης να είναι υπεύθυνος για τα σχέδια των επίσημων προϊόντων, τις προσαρμογές του manga σε anime και άλλα παρόμοια προϊόντα, αν και αυτό το καθήκον μπορεί επίσης να ειναι του mangaka ή σε κάποιου ατζέντη. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2019)">παραπομπή απαιτείται  ]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορολογία anime και manga Κατηγορία:Ιάπωνες δημιουργοί μάνγκα Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Άλμπερτς Κβιέσις
Ο Άλμπερτς Κβιέσις (22 Δεκεμβρίου 1881 στην Περιοχή Τέρβετε - 9 Αυγούστου 1944 στη Ρίγα ) ήταν Λετονός πολιτικός και ο τρίτος Πρόεδρος της Λετονίας.
Στις 25 Απριλίου 1917, στο Τάρτου, συμμετείχε στην τοπική συνέλευση του Κούρζεμε και εξελέγη στο Προσωρινό Συμβούλιο του Κούρζεμε. Τον Μάιο του 1917, εξελέγη από το Κογκρέσο Λετονών Δικηγόρων στο Γραφείο Λετονών Δικηγόρων του Τάρτου. Στις 17 Νοεμβρίου 1918 ο Κβιέσις ήταν μεταξύ των αντιπροσώπων του Τάουτας παντόμε (Tautas padome) (Λαϊκό Συμβούλιο) της Λετονίας και, ως δικηγόρος, εξελέγη αντιπρόεδρος του Συμβουλίου για νομικές υποθέσεις. Κατά τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας της Λετονίας, ο Κβιέσις συμμετείχε ενεργά στην ανάπτυξη του λετονικού νομικού και δικαστικού συστήματος. Τον Ιούλιο του 1919 διορίστηκε μέλος του Δικαστηρίου και έγινε πρόεδρος του από τον Μάρτιο του 1923. Ταυτόχρονα, από το 1921 έως το 1923 υπηρέτησε ως Υπουργός Εσωτερικών στο υπουργικό συμβούλιο του Ζίγκφριντς Άννα Μεϊερόβιτς. Υπήρξε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της Ένωσης Λεττονών Αγροτών, εκλεγμένος στη Συνταγματική Συνέλευση και στα τρία πρώτα Σαϊμά. Από το 1926 υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου της Λετονίας.
Μετά την αποτυχημένη προσπάθειά του κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών της Λετονίας το 1927, ο Κβιέσις έθεσε ξανά υποψηφιότητα το 1930 αφού ο Γκούσταβς Ζέμγκαλς αρνήθηκε να είναι υποψήφιος για δεύτερη θητεία. Εξελέγη μετά από έντεκα γύρους ψηφοφορίας στις 9 Απριλίου 1930, με πλειοψηφία 55 ψήφων των μελών της Σαϊμά. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Προέδρου, δεν πρότεινε ποτέ ο ίδιος ούτε έναν νόμο, δεν άσκησε ποτέ βέτο σε έναν νόμο που ψηφίστηκε από τη Σαϊμά και δεν άσκησε ποτέ το δικαίωμά του να συγκαλέσει έκτακτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Στις 11 Απριλίου 1933 επανεξελέγη από τη Σαϊμά για τη δεύτερη θητεία του.
Στις 15 Μαΐου 1934, ο Πρωθυπουργός Κάρλις Ούλμανις οργάνωσε ένα πραξικόπημα, για το οποίο ο Πρόεδρος, συνάδελφός του στο κόμμα, δεν είχε καμία προηγούμενη γνώση. Καθώς το πραξικόπημα βρισκόταν σε εξέλιξη, οι επικοινωνίες του Κβιέσις στο Κάστρο της Ρίγας διακόπηκαν, αλλά ποτέ δεν έκανε καμία προσπάθεια, ως αρχιστράτηγος του στρατού, να αποτρέψει ή να αντισταθεί στο πραξικόπημα. Αφού ο Ούλμανις ενημέρωσε τον Πρόεδρο στη 1 π.μ. της 16ης Μαΐου ότι η Σαϊμά είχε διαλυθεί και το Σύνταγμα είχε ανασταλεί, ο Κβιέσις δεν διαμαρτυρήθηκε και συνέχισε να ασκεί τα καθήκοντά του μέχρι τη λήξη της θητείας του, αν και χωρίς πραγματική εξουσία. Υπέγραψε ευσυνείδητα όλους τους νόμους, που ψηφίστηκαν από την αυταρχική κυβέρνηση του Ούλμανις, με το μόνο αξιοσημείωτο γεγονός της δεύτερης θητείας του να είναι τα πανηγυρικά εγκαίνια του Μνημείου της Ελευθερίας στη Ρίγα στις 18 Νοεμβρίου 1935.
Στις 19 Μαρτίου 1936, ο Κβιέσις εξέδωσε νόμο που όριζε ότι ο Ούλμανις θα γινόταν πρόεδρος μετά τη λήξη της θητείας του Κβιέσις, συνδυάζοντας έτσι αντισυνταγματικά τα δύο αξιώματα. Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ, όταν ο Κβιέσις άφησε τα καθήκοντά του στις 11 Απριλίου 1936, μετά την οποία επέστρεψε στη δικηγορία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου Κατηγορία:Δικηγόροι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πρόεδροι της Λετονίας Κατηγορία:Λετονοί δικηγόροι
Μπρεζόβιτσα
Η Μπρεζόβιτσα (Брезовица, Brezovicë) είναι ένας οικισμός που ανήκει στον δήμο Štrpce του Κοσσυφοπεδίου, γνωστός από το ομώνυμο χιονοδρομικό κέντρο. Σύμφωνα με στοιχεία της απογραφής του 2011, ο συνολικός πληθυσμός της Μπρεζόβιτσα είναι 68 άτομα. Το Κοσσυφοπέδιο αποτελεί αντικείμενο εδαφικών διενέξεων ανάμεσα στη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου και τη Δημοκρατία της Σερβίας.
Η Μπρεζόβιτσα είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στο Κοσσυφοπέδιο. Το χιονοδρομικό της κέντρο βρίσκεται σε ιδανική τοποθεσία στις βόρειες και βορειοδυτικές πλαγιές του εθνικού δρυμού στο όρος Σκάρδος. Η κορυφογραμμή αποτελείται από 39.000 εκτάρια αλπικού ορεινού εδάφους και δασών, με μεγάλη ποικιλία και αφθονία χλωρίδας και πανίδας. Το χιονοδρομικό κέντρο βρίσκεται σε απόσταση 90 λεπτών από δύο διεθνή αεροδρόμια. Η περιοχή του θερέτρου Μπρεζόβιτσα αντιπροσωπεύει μία από τις τελευταίες ελάχιστα ανεπτυγμένες περιοχές χιονοδρομικού τουρισμού στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Γεωγραφία
Η Μπρεζόβιτσα βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του όρους Σκάρδος και στη λεκάνη απορροής του ποταμού Lepenac. Το χιονοδρομικό κέντρο του οικισμού βρίσκεται από 900 έως 2.500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, περίπου 14 χλμ. στα νότια του οικισμού. Στην περιοχή επικρατεί ένας συνδυασμός ήπιου πεδινού κλίματος στα χαμηλότερα μέρη και αλπικού κλίματος στις υψηλότερες περιοχές.
Ιστορία
Στη Μεσαιωνική Σερβία, υπήρχε η župa (επαρχία) της Σιρίνης, η οποία αναφέρεται για πρώτη φορά σε έναν χάρτη του 13ου αι. και για δεύτερη φορά το 1331, σε έναν χάρτη του αυτοκράτορα Στάφανου Δουσάν. Η επαρχία αυτή καλύπτει ολόκληρη την έκταση του σύγχρονου δήμου Štrpce, με τους οικσιμούς Gradište (στη Μπρεζόβιτσα) και Zidinac (στη Gotovuša). Στην περιοχή υπάρχουν αρκετά ερείπια βυζαντινών οχυρών.
Στην κορυφή του λόφου Čajlije, πάνω από τις εκβολές του ποταμού Lepenac, υπάρχουν τα ερείπια του οχυρού Gradište, το οποίο έχει δύο επίπεδα, το πρώτο από τον 6ο αι., και το δεύτερο από τον 13ο αι. Το φρούριο είναι ερειπωμένο, αλλά διακρίνεται ένας πύργος καθώς και περιγράμματα άλλων κτιρίων. Η είσοδος της πόλης, στα βόρεια, προστατευόταν από πύργο. Από αυτόν τον πύργο, ένας ξεκινούσε ένας προμαχώνας με έναν ακόμη πύργο, από όπου ένας αμυντικός τοίχος απλωνόταν μέχρι τους πρόποδες του λόφου, προς τον ποταμό Lepenac.
Στις 28 Ιουνίου του 1944, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Βούλγαροι στρατιώτες εκτέλεσαν 46 ντόπιους (εκ των οποίων οι δώδεκα ήταν παιδιά) στο Ρακάνοβατς της Μπρεζόβιτσα, μετά το θάνατο ενός από τους στρατιώτες τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιονοδρομικά κέντρα
Telegram
Το Telegram είναι δωρεάν υπηρεσία ανταλλαγής άμεσων μηνυμάτων (IM) που βασίζεται σε cloud σε πολλαπλές πλατφόρμες. Η υπηρεσία παρέχει επίσης κρυπτογραφημένες βιντεοκλήσεις VoIP, κοινή χρήση αρχείων, κ.α. Κυκλοφόρησε για IOS στις 14 Αυγούστου 2013 και για Android τον Οκτώβριο του 2013. Διάφορες εφαρμογές πελατών είναι διαθέσιμες για επιτραπέζιους υπολογιστές και πλατφόρμες για κινητές συσκευές, συμπεριλαμβανομένων των επίσημων εφαρμογών για Android, iOS, Windows, MacOS και Linux (αν και η εγγραφή απαιτεί συσκευή IOS ή Android και έναν έγκυρο αριθμό τηλεφώνου). Όλα τα επίσημα στοιχεία του Telegram είναι ανοικτού κώδικα, με εξαίρεση τον διακομιστή που είναι κλειστού κώδικα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Instant messengers Κατηγορία:Λογισμικό επικοινωνίας Κατηγορία:Διαλειτουργικό λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό iOS Κατηγορία:Λογισμικό Linux Κατηγορία:Λογισμικό Windows Phone
Άγιος Ιωάννης Βασιλικού Ζακύνθου
Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό της Ζακύνθου στα νοτιοανατολικά του νησιού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 9 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης της Ζακύνθου και 4 χλμ. δυτικά του Άνω Βασιλικού. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή για πρώτη φορά το 1991 και ως μέρος της κοινότητας Βασιλικού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Βασιλικό, τον Άνω Βασιλικό, το Καλονήσι (νησίδα) και το Ξηροκάστελλο, αποτελούν την τοπική κοινότητα Βασιλικού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζακυνθίων του Δήμου Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 8 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Βίλχελμ Γκότχελφ Λόρμαν
Βίος
Γεννήθηκε στην Δρέσδη. Το 1810 φοίτησε στο Pfeilschmidtschen Garnisonsschule και στην συνέχεια σπούδασε αρχιτεκτονική. Η μητέρα του απεβίωσε το 1812 και ο πατέρας του το 1817. Έχασε την πρώτη του σύζυγο, Christiane Amalie, το 1827. Είχαν παντρευτεί το 1819 και είχαν έξι παιδιά. Ο Λόρμαν νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1828 την Henriette.
Επιστημονικό έργο
Το 1821 έκανε ακριβείς παρατηρήσεις της Σελήνης, χάρη στις οποίες δημιούργησε χάρτη του φυσικού μας δορυφόρου (Mondkärtchen, σεληνιακός χάρτης). Το 1824 ακολούθησε η "Τοπογραφία της ορατής πλευράς της Σελήνης" (Topographie der sichtbaren Mondoberfläche) που σήμερα φυλάσσεται στην βιβλιοθήκη του Πολυτεχνείου της Δρέσδης (Technische Universität Dresden). Ολοκλήρωσε τους χάρτες του το 1836, όμως δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό του. Το 1878 ο Γιόχαν Σμιντ (Johann Friedrich Julius Schmidt) επεξεργάστηκε και εξέδωσε τα 25 τμήματα του χάρτη του Λόρμαν ως Mondkarte in 25 Sektionen (σεληνιακός χάρτης σε 25 μέρη). Το έργο αυτό επανεκδόθηκε το 1963.
Ο Λόρμαν είναι επίσης υπεύθυνος για την ίδρυση του Πολυτεχνείου της Δρέσδης (1828), του οποίου μάλιστα διατέλεσε και first director of that institution.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Επαρχία Σαμάλ
Η επαρχία Σαμάλ (παστού: شمال ولسوالۍ, ) βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Επαρχίας Χοστ του Αφγανιστάν. Συνορεύει με την Επαρχία Πάκτια προς τα δυτικά, την επαρχία Ναντίρ Σαχ Κοτ προς τα ανατολικά και την επαρχία Σπέρα στο νότο.
Ο πληθυσμός της επαρχίας, κέντρο της φυλής Παστούν, είναι 12.200 άτομα σύμφωνα με στατιστικές για το 2006. Η έδρα της επαρχίας είναι το χωριό Σαμάλ που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της περιοχής.
Αποσπάστηκε από την επαρχία Πάκτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαμαλ
Τζων Φώουλς
Ο Τζων Ρόμπερτ Φώουλς ή Τζον Φόουλς   (αγγλικά: John Robert Fowles 31 Μαρτίου 1926 – 5 Νοεμβρίου 2005) ήταν Άγγλος λογοτέχνης, που κινούταν ανάμεσα στον μοντερνισμό και τον μεταμοντερνισμό. Στα γραπτά του έχει επηρεαστεί από τους Ζαν-Πολ Σαρτρ, Αλμπέρ Καμύ κ.ά. Δίδαξε αγγλικά σε ένα σχολείο στις Σπέτσες κι εκεί εμπνεύστηκε το μυθιστόρημά του «Ο Μάγος» (The Magus, 1965), ένα βιβλίο που έκανε αμέσως ρεκόρ πωλήσεων. Ακολούθησε το βιβλίο «Η γυναίκα του Γάλλου υποπλοιάρχου»  (The French Lieutenant's Woman, 1969), μια ρομαντική ιστορία της Βικτωριανής εποχής. Τα βιβλία του Φώουλς έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και πολλά έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φώουλς γεννήθηκε στο Leigh-on-Sea του Έσσεξ στην Νοτιοανατολική Αγγλία και ήταν γιος τής Γλάντυς Μέι Ρίτσαρντς (Gladys May Richards) και του Ρόμπερτ Τζων Φώουλς (Robert John Fowles), μιας μεσοαστικής οικογένειας εμπόρων. Αρχικά φοίτησε στο Alleyn Court Preparatory School και από το 1939 μέχρι το 1944 σε σχολείο στο Μπέντφορντ, όπου διακρίθηκε στο ράγκμπι και το κρίκετ.
Στη συνέχεια έλαβε ναυτική εκπαίδευση σε σεμιναριακά μαθήματα του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και μέχρι το 1947 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Την ίδια χρονιά παρακολούθησε μαθήματα γαλλικών και γερμανικών στο Νέο Κολέγιο της Οξφόρδης. Εκεί συνειδητοποίησε για πρώτη φορά ότι ήθελε να γίνει συγγραφέας, ιδίως μετά από τη μελέτη υπαρξιστών συγγραφέων, όπως του Σαρτρ και του Καμύ.
Μόλις αποφοίτησε απ’ το κολέγιο, ο Φώουλς έλαβε δυο προτάσεις για να διδάξει: τη μία από το γαλλικό παράρτημα του Κολεγίου του Γουίντσεστερ και την άλλη από ένα «''παρακμιακό σχολείο στην Ελλάδα. Φυσικά, ενάντια σε κάθε επιταγή της κοινής λογικής», παραδέχεται ο Φώουλς, «διάλεξα τη δουλειά στην Ελλάδα''».
Έτσι, το 1951 έγινε καθηγητής αγγλικής γλώσσας στην Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών. Στο νησί γνώρισε τη μελλοντική του γυναίκα Ελισάβετ Κρίστυ (Elizabeth Christy). Τις εμπειρίες και τα βιώματα από τις Σπέτσες τα χρησιμοποίησε στη συγγραφή του βιβλίου «Ο Μάγος» (The Magus, 1966). Την ίδια περίοδο έγραψε και κάποια ποιήματα, που δημοσίευσε αργότερα. Το 1953 απολύθηκε από το σχολείο, μαζί του κι άλλοι καθηγητές, γιατί επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν αλλαγές στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ο Φώουλς επέστρεψε στην Αγγλία.
Στις Σπέτσες ο Φώουλς σχετίστηκε με την Ελισάβετ Κρίστυ (Elizabeth Christy), αλλά παντρεύτηκε μια άλλη δασκάλα του σχολείου. Σύντομα τη χώρισε και στην Αγγλία το 1954 παντρεύτηκε την Κρίστυ. Για μια δεκαετία δίδασκε αγγλικά σε αλλοδαπούς σπουδαστές στην Αγγλία στο St. Godric's College στο Χάμστεντ (Hampstead) στο Λονδίνο.
Ενασχόληση με τη λογοτεχνία
Στα τέλη του 1960, αν και είχε ήδη ξεκινήσει να γράφει τον «Μάγο» (The Magus), άρχισε να συγγράφει και τον «Συλλέκτη» (The Collector). Αφού ολοκλήρωσε μια πρώτη μορφή του έργου, το δούλευε για έναν χρόνο ακόμη, προσθέτοντας και αφαιρώντας, πριν αποφασίσει να το δείξει στον εκδότη του. Τελικά, το βιβλίο εκδόθηκε το 1963 και πολλοί Βρετανοί κριτικοί μίλησαν για ένα καινοτόμο θρίλερ.
Η επιτυχία του «Συλλέκτη» σήμαινε πως ο Φώουλς θα μπορούσε να σταματήσει τη διδασκαλία και να αφοσιωθεί στη συγγραφή.
Το 1965 «Ο Συλλέκτης» διασκευάστηκε για τον κινηματογράφο και γυρίστηκε η ομώνυμη κινηματογραφική ταινία.
Παρά τις συμβουλές περί του αντιθέτου του εκδότη του, το επόμενο βιβλίο του Φώουλς, «Ο Άριστος» (The Aristos), ήταν μια συλλογή φιλοσοφικών δοκιμίων.
Στη συνέχεια δούλεψε τα προσχέδιά του γι’ αυτό που έμελλε να αποδειχτεί το πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο του, «Ο Μάγος» (The Magus), που εν μέρει βασίστηκε στις εμπειρίες του από την παραμονή του στην Ελλάδα.
Το 1965 ο Φώουλς έφυγε από το Λονδίνο και μετακόμισε στο Άντεχιλ (Underhill), μια φάρμα στο Ντόρσετ (Dorset), όπου εμπνεύστηκε κι άρχισε να γράφει το βιβλίο «Η ερωμένη του γάλλου υποπλοιάρχου»  (The French Lieutenant's Woman, 1969).
Το 1968 μετακόμισε με τη σύζυγό του στο Λάιμ Ρέγκις του Ντόρσετ (Lyme Regis, Dorset). Έζησαν μεγάλο χρονικό διάστημα στο Μπελμόντ (Belmont), το οποίο ο Φώουλς χρησιμοποίησε ως σκηνικό για τμήματα του βιβλίου Η ερωμένη του γάλλου υποπλοιάρχου.
Στα 1969 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Η ερωμένη του γάλλου υποπλοιάρχου. Μεταφράστηκε σε πάνω από δέκα γλώσσες και εδραίωσε τη φήμη του Φώουλς. Στα 1981 διασκευάστηκε και για τον κινηματογράφο σε σενάριο του Χάρολντ Πίντερ και με πρωταγωνιστές τη Μέριλ Στριπ και τον Τζέρεμι Άιρονς.
Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην αγγλική κωμόπολη Λάιμ Ρέγκις στη νοτιοδυτική Αγγλία.
Ήταν άθεος και το 1998, σε δοκίμιό του στους Τάιμς της Νέας Υόρκης, έγραψε μεταξύ άλλων: «Η αθεΐα δεν είναι ζήτημα ηθικής επιλογής αλλά ανθρώπινης υποχρέωσης».
Συνέγραψε και κάποια ποιήματα και διηγήματα, τα περισσότερα από τα οποία χάθηκαν ή τα κατέστρεψε ο ίδιος.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του
Από το 1979 ως το 1988 διετέλεσε έφορος του Μουσείου του Λάιμ Ρέγκις (Lyme Regis Museum). Περιστασιακά προσπάθησε να ασχοληθεί και με τα κοινά στην πόλη του, γενικά όμως ζούσε μια κάπως μοναχική ζωή.
Ο θάνατος της γυναίκας του Ελισάβετ στα 1990 τον επηρέασε σοβαρά και για έναν χρόνο σταμάτησε να γράφει τελείως.
Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 2005, σε ηλικία 79 ετών, στο νοσοκομείο του Axminster στο Λάιμ Ρέγκις (Lyme Regis).
Το 2008 η Elena van Lieshout, μια πρώην ερωμένη του Φώουλς, δημοπράτησε μια σειρά από 120 ερωτικές επιστολές στην δημοπρασία του οίκου Σόθμπις. Η μεταξύ τους αλληλογραφία ξεκίνησε το 1990, όταν ο Φώουλς ήταν 65 ετών. Η Έλενα, μια νεαρή Ουαλή θαυμάστρια και μαθήτρια στο St. Hilda’s College της Οξφόρδης, ήρθε σε επαφή με τον μοναχικό συγγραφέα και ανέπτυξαν μια τρυφερή σχέση μεταξύ τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Βρετανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι
Θεόδωρος Πετροκόκκινος
Ο Θεόδωρος Πετροκόκκινος (1863 - 1923) ήταν Έλληνας πολιτικός και τραπεζίτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στις 17 Μαρτίου 1923 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Ιφιγένεια Ελπιδοφόρου Λαδοπούλου, αδερφή των Εμμανουήλ και Αθανασίου Λαδόπουλου.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Χίου
Τράπεζα Λονδίνου και Νότιας Αμερικής
Το κτίριο για τα γραφεία της τράπεζας του Λονδίνου και της Νότιας Αμερικής είναι έργο των Clorindo Testa και της ομάδας SEPRA (Santiago Sánchez Elía, Federico Peralta Ramos, Alfredo Agostini). Βρίσκεται στο Μπουένος Άιρες, κοντά στην κεντρική πλατεία (Playa de Mayo). Ήταν η νικητήρια πρόταση σε διαγωνισμό, ο οποίος πραγματοποιήθηκε το 1959, ενώ η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1966.
Αρχιτέκτονες
CLORINDO TESTA
O Clorindo Testa (1923-2013) είναι από τις πιο γνωστές φιγούρες στη σύγχρονη αρχιτεκτονική της Λατινικής Αμερικής. Αυτό, που τον χαρακτηρίζει είναι η μπρουταλιστική του προσέγγιση και η ικανότητα του, να συνδυάζει τη ζωγραφική, την πλαστική και την αρχιτεκτονική ως μια ενιαία δημιουργική διαδικασία.
Μελετώντας το έργο του, διαφαίνεται ο ευαίσθητος και δραματικός χαρακτήρας των κτιρίων του, ο οποίος προέρχεται από την ισορροπία μεταξύ λειτουργικότητας και εκφραστικής χρήσης της φόρμας.
SEPRA
Το αρχιτεκτονικό γραφείο SEPRA ιδρύθηκε το 1936, στην Αργεντινή από τους Santiago Sánchez Elía, Federico Peralta Ramos, Alfredo Agostini. Κατά τη διάρκεια των δεκαπέντε χρόνων λειτουργίας του, ολοκλήρωσε πολλά από τα πιο γνωστά και σημαντικά κτίρια στο Μπουένος Άιρες και σε άλλες πόλεις της χώρας. Βασική τους προσέγγιση ήταν η επανεκτίμηση του τούβλου και του σκυροδέματος στις κατασκευές.
Η συνεργασία με τον Clorindo Testa δεν περιορίστηκε μόνο στην τράπεζα του Λονδίνου και της Νότιας Αμερικής, αλλά συνεργάστηκαν για τη εκπόνηση σημαντικών έργων, συμπεριλαμβανομένου του βραβευμένου περιπτέρου της Αργεντινής στην Έκθεση της Μαδρίτης το 1968 και για τη συμμετοχή σε άλλους διαγωνισμούς.