cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αδαμαντωρυχείο Ουίλιαμσον
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Υποσημ." />
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ορυχεία Κατηγορία:Ηφαίστεια της Τανζανίας
Τα 500 εκατομμύρια της Μπεγκούμ
"Τα 500 εκατομμύρια της Μπεγκούμ" είναι μυθιστόρημα του πολυγραφότατου Γάλλου συγγραφέα Ιουλίου Βερν, και όπως και στα περισσότερα κυριαρχεί το πνεύμα της συνεχούς ανάπτυξης των τεχνολογικών επιτευγμάτων, σε έντονο στοιχείο, που ωστόσο αρκετά φορές αναδεικνύεται προφητικό.
Πλοκή
Ένας Γάλλος γιατρός ονόματι Φρανσουά Σαραζέν και ένας Γερμανός καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Ιένας, ο χερ Σούλτσε είναι οι κληρονόμοι μίας κολοσσιαίας περιουσίας που θα διανεμηθεί εξίσου μεταξύ τους. Στα χρόνια που ακολουθούν, οι δύο κληρονόμοι με τα λεφτά δημιουργούν δύο αντίθετους κόσμους, την Φρανσβίλ και το Στάαλσταντ. Ενώ ο Σαραζέν πασχίζει να βρει μία νέα πατρίδα στους άπορους Γάλλους κατοίκους, τα θύματα του πολέμου του 1870, ο Σούλτσε δημιουργεί ένα τεράστιο κανόνι με το οποίο επιχειρεί να καταστρέψει τη Φρανσβίλ. Την λύση θα δώσει ο Μαρσέλ Μπρούκμαν, οικογενειακός φίλος του γιατρού και μέλλων γαμπρός του, με την βοήθεια του Οκτάβιου, του γιου του γιατρού, καθώς και μία... μαθηματική ανακρίβεια, με αποτέλεσμα το βλήμα του κανονιού να μην βρει στόχο και να σκοτωθεί ο δόκτωρ Σούλτσε.
Προφητικότητα του έργου
Στο έργο περιγράφεται η κατασκευή ενός γιγάντιου κανονιού διά χειρός ενός Γερμανού καθηγητή, του δρ. Σούλτσε. Το κύριο νόημα πίσω από αυτή την επιλογή είναι ο ερχομός ενός νέου "τεχνολογικού" πολέμου από τους Γερμανούς, τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν
Γιοάν Γκουρκίφ
Ο Γιοάν Μιγκέλ Γκουργίφ (Yoann Gourcuff, γεννήθηκε 11 Ιουλίου 1986) είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη γαλλική Σταντ Ρενναί ΦΚ, ομάδα της Λιγκ 1. Αγωνίζεται κυρίως ως επιθετικός μέσος, ενώ περιγράφεται ως "ένας πλέι μέικερ μεγάλης κλάσης", ο οποίος "είναι εξαιρετικός πασαδόρος". Το αγωνιστικό του στυλ, καθώς και οι ικανότητές του, έχουν οδηγήσει πολλούς στο να τον συγκρίνουν με τον θρύλο του γαλλικού ποδοσφαίρου, Ζινεντίν Ζιντάν.
Είναι γιος του Κριστιάν Γκουρκίφ, τωρινού τεχνικού της ομάδας της ΦΚ Λοριάν, απ' όπου ο Γιοάν ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Το 2001, ακολούθησε τα βήματα του πατέρα και πήγε στη Ρεν. Αφού πέρασε από όλες τις ηλικιακές κατηγορίες των τμημάτων υποδομής της ομάδας και έγινε μέλος της πρώτης ομάδας του συλλόγου, ο Γκουρκίφ έγινε σύντομα ένας από τους αγαπημένους παίκτες των οπαδών της ομάδας και οι ατομικές του διακρίσεις και ικανότητες οδήγησαν σύντομα ευρωπαϊκές ομάδες να ενδιαφερθούν για την απόκτησή του, κάτι που απέφερε τη μεταγραφή του στην ιταλική ΑΚ Μίλαν. Εκεί, ο Γκουρκίφ κατέκτησε αρκετούς τίτλους, αν και δεν ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση, υπό τη μορφή δανεισμού, με προορισμό την ομάδα της Λιγκ 1, Μπορντό, με τον παίκτη να επιστρέφει έτσι στην πατρίδα του. Μετά από μια επιτυχημένη σεζόν, κατά την οποία η Μπορντό κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Γαλλίας, ενώ ο Γκουρκίφ έλαβε αρκετές ατομικές διακρίσεις, υπέγραψε μόνιμο συμβόλαιο με την ομάδα. Ο Γκουρκύφ είχε παλαιότερα κερδίσει το βραβείο της UNFP για τον Παίκτη της Χρονιάς στη Λιγκ 1, και, τον Δεκέμβριο του 2009, είχε ψηφιστεί ως Γάλλος Παίκτης της Χρονιάς, για την αγωνιστική χρονιά 2009. Τον Αύγουστο του 2010, εντάχθηκε στην Ολιμπίκ Λυών, υπογράφοντας μαζί της συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας.
Ο Γκουρκίφ είναι Γάλλος διεθνής. Προτού αγωνιστεί σε ανδρικό επίπεδο, αγωνίστηκε με την Εθνική Γαλλίας Κ-19, η οποία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U-19 του 2005. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών της Γαλλίας τον Αύγουστο του 2008. Πέτυχε το πρώτο του διεθνές τέρμα δύο μήνες αργότερα απέναντι στη Ρουμανία. Η μεγαλύτερη στιγμή του Γκουρκίφ με τη Γαλλία, ήταν η συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Από τη στιγμή που εντάχθηκε στην εθνική ομάδα, του έχει δοθεί ο ρόλος του πλέι μέικερ της ομάδας, μία θέση που έμεινε κενή και ποτέ δεν καλύφτηκε, μετά την αποχώρηση του Ζιντάν από τον χώρο του ποδοσφαίρου το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17
Αλεξάντερ Γουίλιαμσον
Ο Αλεξάντερ Γουίλιαμ Γουίλιαμσον (Alexander William Williamson, 1 Μαΐου 1824 – 6 Μαΐου 1904) ήταν Άγγλος χημικός με καταγωγή από τη Σκωτία. Είναι περισσότερο γνωστός για την ομώνυμη μέθοδο συνθέσεως των αιθέρων (Williamson ether synthesis).
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλεξάντερ Γουίλιαμσον γεννήθηκε στο Λονδίνο. Σπούδασε και εργάσθηκε υπό τους Λέοπολντ Γκμέλιν στη Χαϊδελβέργη και Γιούστους φον Λήμπιχ στο Γκίσεν. Στη συνέχεια πέρασε τρία χρόνια στο Παρίσι μελετώντας ανώτερα μαθηματικά από τον Comte. Το 1849, σε ηλικία μόλις 25 ετών, ο Γουίλιαμσον διορίσθηκε καθηγητής της «πρακτικής χημείας» στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (University College) και από το 1855 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1887 καθηγητής της γενικής χημείας. Το 1855 νυμφεύθηκε την `Εμα Κάθριν Κέι (Key), που ήταν η τρίτη κόρη του Τόμας Χιούιτ Κέι. Απέκτησαν μία θυγατέρα, την Alice Maud Williamson, που παντρεύτηκε τον φυσικό Alfred Henry Fison (1857-1923). Ο Αλεξάντερ Γουίλιαμσον απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στο Χίντχεντ του Σάρεϊ και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Μπρούκγουντ
Οι έρευνές του επί του αιθέρα
left|155px|thumb|Ο Α. Γουίλιαμσον Ο Γουίλιαμσον αναγνωρίζεται ως ο πρωτοπόρος στη σύνθεση του αιθέρα δια της αλληλεπιδράσεως θειικού οξέος και αιθανόλης. Αυτή η μέθοδος είναι γνωστή σήμερα ως «σύνθεση αιθέρα κατά Williamson». Θεωρούσε τον αιθέρα και την αλκοόλη ως ουσίες «ανάλογες» και σχηματιζόμενες κατά τον ίδιο τρόπο με το νερό, εισάγοντας γενικότερα τον «τύπο νερού» ως ένα πρότυπο ευρείας εφαρμογής για την ταξινόμηση των χημικών ενώσεων, ικανό όπως πίστευε, για όλες τις ανόργανες ενώσεις και για τις γνωστότερες οργανικές.
Ο Γουίλιαμσον και οι «Πέντε του Τσοσού»
Το 1863 πέντε φοιτητές από το Τσοσού της Ιαπωνίας ήρθαν να σπουδάσουν στο Λονδίνο υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Γουίλιαμσον. Επρόκειτο για τους `Ιτο Σουνσούκε (αργότερα γνωστό ως `Ιτο Χιρομπούμι), Ινούε Μόντα (αργότερα γνωστό ως Ινούε Καόρου), Γιαμάο Γιόζο, `Εντο Κινσούκε και Νομούρα Γιακίτσι (αργότερα γνωστό ως Ινούε Μασάρου). Αργότερα είχαν όλοι τους τεράστια συνεισφορά στον εκσυγχρονισμό της Ιαπωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα
Thriller (άλμπουμ)
thumb|right|200px|Ειδική έκδοση του άλμπουμ
Το Thriller είναι το 6o στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού καλλιτέχνη Μάικλ Τζάκσον. Κυκλοφόρησε στις 30 Νοεμβρίου 1982, από την Epic Records, ως διάδοχος του, εμπορικά επιτυχημένου, άλμπουμ του Τζάκσον, Off the Wall. Το Thriller διαθέτει παρόμοια είδη μουσικής όπως το Off the Wall, όπως pop, rock, R&B και post-disco.
Οι ηχογραφήσεις διεξήχθησαν μεταξύ Απρίλιου και Νοεμβρίου το 1982 στα Westlake Recording Studios στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, με προϋπολογισμό παραγωγής 750.000 δολάρια, με παραγωγό τον Κουίνσι Τζόουνς. Ο Τζάκσον έγραψε τα 4 από τα 9 κομμάτια του άλμπουμ. Σε περίπου 1 χρόνο, το Thriller έγινε, και παραμένει ως σήμερα, το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ όλων των εποχών, με τις πωλήσεις να ανέρχονται στα 65-110 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως, και το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ στις ΗΠΑ. 7 από τα 9 κομμάτι του άλμπουμ κυκλοφόρησαν ως singles, και όλοι έφθασαν στο Τοp#10 του Billboard Hot 100. Το άλμπουμ επίσης κέρδισε 8 (τα περισσότερα στην ιστορία) Grammy Awards το 1984.
Το Thriller επιβεβαίωσε την άποψη για τον Τζάκσον ως τον εξέχοντα ποπ αστέρα του αιώνα, και τον βοήθησε να σπάσει κάποιους φυλετικούς φραγμούς χάρη στις εμφανίσεις του στο MTV και στη συνάντηση με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ρόναλντ Ρήγκαν στον Λευκό Οίκο. Οι ταινίες μικρού μήκους για το Thriller, το Billie Jean και το Beat It εμφανίζονταν συχνά στο MTV. Το 2001, κυκλοφόρησε μια ειδική έκδοση του άλμπουμ, με επιπλέον ηχητικές συνεντεύξεις, ένα demo recording και το τραγούδι Someone In the Dark, ένα τραγούδι που έλαβε Γκράμι στο ομώνυμο άλμπουμ της ταινίας E.T. the Extra-Terrestrial. Το 2008, κυκλοφόρησε νέα εκδοχή του άλμπουμ, Thriller 25.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2015 έγινε ο πρώτος δίσκος που πούλησε περισσότερα από 30 εκατομμύρια αντίτυπα στις ΗΠΑ, καταρρίπτοντας το δικό του προηγούμενο ρεκόρ, 6 χρόνια μετά το θάνατο του Τζάκσον.
Προϊστορία
Το προηγούμενο άλμπουμ του Τζάκσον, Off the Wall (1979), γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία και έλαβε εξαιρετικές κριτικές από το σύνολο σχεδόν του μουσικού τύπου. Ήταν επίσης εμπορική επιτυχία καλώς εκδόθηκαν 20 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως. Τα χρόνια μεταξύ του Off the Wall και του Thriller ήταν μια μεταβατική περίοδος για τον τραγουδιστή, μια περίοδος αυξανόμενης ανεξαρτησίας. Η περίοδος απόδειξε ότι ο τραγουδιστής έγινε δυστυχισμένος - ο Τζάκσον εξήγησε, «Ακόμα και όταν είμαι στο σπίτι, είμαι μοναχικός. Μερικές φορές κάθομαι στο δωμάτιο μου και κλαίω. Είναι τόσο δύσκολο να κάνεις φίλους... Μερικές φορές περπατάω στη γειτονιά μου τη νύχτα, απλά ελπίζοντας να βρώ κάποιον να μιλήσω μαζί του. Αλλά απλά επιστρέφω στο σπίτι». Όταν ο Τζάκσον έγινε 21 τον Αύγουστο του 1979, διόρισε μάνατζερ του τον Τζων Μπράνκα.
Ηχογράφηση
alt=|thumb|Ο [[Κουίνσι Τζόουνς, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Τζάκσον για την παραγωγή του Thriller]]
Ο Τζάκσον συνεργάστηκε εκ νέου με τον παραγωγό του Off the Wall, Κουίνσι Τζόουνς. Το ζευγάρι δούλεψε μαζί σε 30 τραγούδια, 9 από τα οποία συμπεριλήφθηκαν τελικά στο άλμπουμ. Το Thriller ηχογραφήθηκε από τον Απρίλιο εώς τον Νοέμβριο του 1982, με προϋπολογισμό παραγωγής 750.000 δολαρίων. Για την ηχογράφηση και την παραγωγή του άλμπουμ συνεργάστηκαν και με μερικά μέλη του συγκροτήματος Toto. Ο Τζάκσον έγραψε 4 τραγούδια: Wanna Be Startin' Somethin', The Girl Is Mine, Beat It και Billie Jean. Σε αντίθεση με άλλους καλλιτέχνες, ο Τζάκσον δεν έγραψε αυτά τα τραγούδια στο χαρτί. Αντιθέτως, χρησιμοποίησε ένα καταγραφέα ήχου (sound recorder) - όταν ηχογραφούσε θα τραγουδούσε από τη μνήμη.
Οι σχέσεις μεταξύ του Τζάκσον και Τζόουνς εντάθηκαν κατά την ηχογράφηση του άλμπουμ. Ο Τζάκσον ξόδεψε τον περισσότερο του χρόνο στις πρόβες για τις χορευτικές του κινήσεις. Όταν τα 9 τραγούδια του άλμπουμ ολοκληρώθηκαν, ο Τζόουνς και ο Τζάκσον ήταν απογοητευμένοι από το αποτέλεσμα και ηχογράφησαν ξανά το κάθε τραγούδι, ξοδεύοντας μια εβδομάδα για το καθένα. Ο Τζόουνς πίστευε ότι το Billie Jean δεν ήταν τόσο δυνατό για να συμπεριληφθεί στο άλμπουμ, αλλά ο Τζάκσον ήταν αντίθετος και το κράτησε. Ο Τζόουνς είπε στον Τζάκσον ότι το Thriller δεν θα είχε τόσο εμπορική επιτυχία όπως το Off the Wall, επειδή η αγορά είχε αποδυναμωθεί. Σε απάντηση, ο Τζάκσον απείλησε ότι θα ακυρώσει την κυκλοφορία του άλμπουμ.
Ο Τζάκσον ήταν αποφασισμένος να δημιουργήσει ένα άλμπουμ όπου «το κάθε τραγούδι θα ήταν θανατηφόρο», και έγραφε τα τραγούδια του Thriller με αυτή τη σκέψη. Ο Τζόουνς και ο Ροντ Τέμπερτον διηγήθηκαν αναλυτικά τι γινόταν κατά την ηχογράφηση του άλμπουμ στην ειδική έκδοση του 2001. Ο Τζόουνς μιλούσε για το Billie Jean και για το πόσο προσωπικό ήταν για τον Τζάκσον, ο οποίος αγωνίστηκε για να αντιμετωπίσει αρκετές εμμονές των υπερβολικών θαυμαστών του. Ο Τζόουνς ήθελε η μεγάλη εισαγωγή του τραγουδιού να μικρύνει - ωστόσο, ο Τζάκσον δεν την άλλαξε, δηλώνοντας ότι αυτό του προκαλεί την επιθυμία να χορέψει. Η συνεχιζόμενη αντίδραση κατά της disco έκανε αναγκαίο το άλμπουμ να αλλάξει μουσική κατεύθυνση από το disco-heavy Off the Wall. Ο Τζόουνς και ο Τζάκσον ήταν αποφασισμένοι να κάνουν ένα ροκ τραγούδι που θα ταίριαζε σε όλα τα γούστα και ξόδεψαν εβδομάδες για να βρουν τον κατάλληλο κιθαρίστα για το Beat It. Τελικά, απευθύνθηκαν στον Έντι Βαν Χάλεν από το ροκ συγκρότημα Van Halen.
Όταν ο Ροντ Τέμπερτον έγραψε το τραγούδι Thriller, αρχικά σκέφθηκε να το ονομάσει Starlight ή Midnight Man, αλλά προτίμησε το Thriller επειδή ένιωσε ότι ήταν πιο κατάλληλος τίτλος. Πάντα ψάχνοντας το κατάλληλο άτομο για να απαγγείλει τα τελευταία λόγια, ο Τζόουνς διάλεξε τον ηθοποιό Βίνσεντ Πράις, που ήταν γνωστός της συζύγου του, ο οποίος και ολοκλήρωσε τη δουλεία του σε 2 μόνο ηχογραφήσεις. Ο Τέμπερτον έγραψε το ομιλητικό μέρος σε ένα ταξί, καθώς ήταν στον δρόμο για το στούντιο ηχογράφησης. Ο Τζόουνς και ο Τέμπερτον είπαν ότι μερικές ηχογραφήσεις δεν είχαν συμπεριληφθεί, καθώς δεν είχαν τη «δύναμη» κάποιων άλλων τραγουδιών.
Για εξέταση, ο Τζάκσον ηχογράφησε τραγούδια όπως το Carousel (γραμμένο από τον Μάικλ Σεμπέλλο), το Nite Line (γραμμένο από τον Γκλέν Μπάλλαρντ), το Trouble (ή αλλιώς She's Trouble, γραμμένο από τον Τέρρι Μπρίττεν, Μπιλλ Λίβσεϊ και Σούε Σίφριν) και το Hot Street (γραμμένο από τον Ροντ Τέμπερτον, και γνωστό ως Slapstick). Ο Τζάκσον επίσης έκοψε μια έκδοση του Starlight. Τα ντέμο (demos) όλων αυτών των τραγουδιών υπάρχουν στο διαδίκτυο. Το Carousel και το Hot Street είχαν ολοκληρωθεί, αλλά δεν είχαν συμπεριληφθεί στο άλμπουμ. Στην ειδική έκδοση του 2001, υπάρχει και ένα μικρό βίντεο για το Carousel.
Συγγραφή
Σύμφωνα με τον Στηβ Χούε, από το Allmusic, το Thriller τελειοποίησε τα δυνατά στοιχεία του Off the Wall - τα χορευτικά και ροκ κομμάτια έγιναν πιο επιθετικά, ενώ τα ποπ κομμάτια και οι μπαλάντες ήταν πιο ήπιες και πιο πολλή ψυχή. Το άλμπουμ συμπεριλαμβάνει τις μπαλάντες The Lady in My Life, Human Nature, και The Girl Is Mine - τα funk κομμάτια Billie Jean και Wanna Be Startin' Somethin - και τα disco oriented Baby Be Mine και P.Y.T. (Pretty Young Thing)  και είχε παρόμοιο ήχο με το υλικό στο Off the Wall. Το Wanna Be Startin' Somethin συνοδεύεται από μπάσο και κρουστά, ενώ το κεντρικό κομμάτι του τραγουδιού από μια ψαλμωδία σε αφρικάνικο ύφος (mamacosa, καθως προερχεται απο το mama se - mama sa mama- mama cosa, ενώ συχνά εσφαλμένα αναφέρεται ως σουαχίλι, αλλά βασίζεται στη ντουάλα), κάτι που δίνει στο τραγούδι μια διεθνή γεύση. Το The Girl Is Mine μιλά για μια διαμάχη δύο φίλων για μια γυναίκα, οι οποίοι διαφωνούν για το ποιος την αγαπά περισσότερο, και συμπεριλαμβάνει μια ομιλούμενη ραπ.
Παρά τη χαλαρή pop γεύση αυτών των 2 άλμπουμ, το Thriller, περισσότερο από το Off the Wall, είναι προάγγελος των αντιφατικών θεματικών στοιχείων τα οποία θα χαρακτήριζαν τη μετέπειτα καριέρα του Τζάκσον. Με το Thriller, ο Τζάκσον θα ξεκινήσει να συνδέεται με τα μοτίβα της παράνοιας και των σκοτεινών θεμάτων, συμπεριλαμβανομένου του υπερφυσικού στοιχείου στο ομώνυμο τραγούδι. Αυτό είναι εμφανές στα τραγούδια Billie Jean, Wanna Be Startin' Somethin και Thriller. Στο Billie Jean, ο Τζάκσον τραγουδά για μια θαυμάστρια με εμμονές, η οποία υποστηρίζει ότι γέννησε το παιδί του ενώ στο Wanna Be Startin' Somethin τίθεται εναντίον των κουτσομπολιών στα ΜΜΕ. Στο προηγούμενο τραγούδι, ο Τζόουνς ανάθεσε στον σαξοφωνίστα της jazz, Τομ Σκόττ, να παίξει ένα σπάνιο όργανο, το λύρικον, ένα αεροελεγχόμενο όργανο όπως το συνθεσάιζερ. Ο μπασίστας Λούι Τζόνσον έπαιξε το κομμάτι του σε μια κιθάρα-μπάσο της Yamaha. Το τραγούδι ανοίγει με μια μεγάλη bass-and-drums (μπάσο-και-ντράμς) εισαγωγή. Στο τραγούδι Thriller, εμφανίζονται τα ηχητικά εφέ όπως το τρίξιμο της πόρτας, ο άνεμος, βήματα σε ξύλινες σανίδες και σκυλιά που ουρλιάζουν.
Το, κατά της βίας, Beat It με αναφορές στο West Side Story, και ήταν το πρώτο πετυχημένο rock κομμάτι του Τζάκσον. Ο Τζάκσον αργότερα δήλωσε για το Beat It: «το κύριο μήνυμα είναι ότι δεν πρέπει να είσαι σκληρός τύπος, μπορείς να αποφύγεις μια μάχη και να μείνεις άνδρας. Δεν χρειάζεται να πεθάνεις για να αποδείξεις ότι είσαι άνδρας». Το Human Nature είναι κυκλοθυμικό και εσωστρεφές, όπως φαίνεται από τους στίχους, «Looking out, across the morning, the City's heart begins to beat, reaching out, I touch her shoulder, I'm dreaming of the street» (Μεταφρ.: Κοιτώντας έξω, νωρίς το πρωί, η καρδία της Πόλης αρχίζει να χτυπά, βγαίνοντας έξω, αγγίζω των ώμο της, και περπατώ ονειροπολώντας στον δρόμο).
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, οι ικανότητες του Τζάκσον ως τραγουδιστή είχαν δεχθεί πολλούς επαίνους - το Allmusic τον περιγράφει ως «εκτυφλωτικά ταλαντούχο τραγουδιστή». Το Rolling Stone συγκρίνει τα φωνητικά του με «την κομμένη ανάσα και το ονειρικό τραύλισμα» του Στήβι Γουόντερ. Η ανάλυσή τους ανέφερε επίσης ότι «το ελαφρύ νόημα του Τζάκσον είναι εξαιρετικά όμορφο. Γλιστρά ομαλά σε ένα αναπάντεχο falsetto, το οποίο χρησιμοποιείται πολύ τολμηρά». Με την κυκλοφορία του Thriller, ο Τζάκσον μπορούσε να τραγουδήσει σιγανά, αλλά επέλεξε να τραγουδά με πιο δυνατή φωνή επειδή οι τραγουδιστές της ποπ είχαν περισσότερο εύρος στο να δημιουργούν μουσικά ύφη. Το Rolling Stone είχε την άποψη ότι ο Τζάκσον τραγουδούσε με «απόλυτη ενήλικη φωνή», η οποία ήταν «γεμάτη από λύπη». Το P.Y.T. (Pretty Young Thing), του Τζέιμς Ίνγρκαμ και του Κούινσι Τζόουνς, και το The Lady in My Life του Ροντ Τέμπερτον, έδωσαν στο άλμπουμ πιο δυνατή R&B κατεύθυνση - αυτά τα τραγούδια περιγράφθηκαν ως «οι πρώτες sexy, soulful μπαλλάντες του Τζάκσον μετά τα χρόνια του στην Motown», από τον Ταραμπορρέλλι. Ο τραγουδιστής είχε ήδη υιοθετήσει ένα φωνητικό λόξιγκα (vocal hiccup), το οποίο συνέχιζε να εφαρμόζει στο Thriller, σκοπός του οποίου ήταν να προωθήσει ένα συγκεκριμένο αίσθημα - όπως ενθουσιασμό, λύπη και φόβο.
Κυκλοφορία και υποδοχή
Το Thriller κυκλοφόρησε στις 30 Νοεμβρίου 1982, και έφτασε να πουλάει 1.000.000 δίσκους την εβδομάδα, όσο βρισκόταν στην κορυφή. Από το άλμπουμ, κυκλοφόρησαν 7 singles, συμπεριλαμβανομένου του The Girl Is Mine — το οποίο φάνηκε ως κακή επιλογή για πρώτο κομμάτι και οδήγησε κάποιους να θεωρήσουν ότι το άλμπουμ θα είναι μια απογοήτευση, και στις γνώμες ότι ο Τζάκσον υποκλινόταν στο λευκό κοινό. Μετά το The Girl Is Mine κυκλοφόρησε το Billie Jean, το οποίο οδήγησε το Thriller στις κορυφές των τσάρτ. Η επιτυχία συνεχίστηκε με το single Beat It, με συμμετοχή από τους κιθαριστές Έντι Βαν Χάλεν και Στηβ Λούκαθερ. Το τραγούδι Thriller κυκλοφόρησε τελευταίο ως single και επίσης έγινε hit παγκοσμίως.
Ο Ρόμπερτ Κριστγκάου έδωσε ένα θετικό (Α-) βαθμό στο άλμπουμ, λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του. Υποστηρίζει ότι υπήρχαν νέα στοιχεία στο άλμπουμ αλλά το κατατάσσει στα κλασσικά άλμπουμ. Εξέφρασε τη γνώμη ότι το Beat It ήταν το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ, ονομάζοντας το «ο θρίαμβος και το thriller», αλλά επικρίνει το The Girl Is Mine ως τη «χειρότερη ιδέα του Μάικλ μετά το Ben». Ήταν της άποψης ότι η συνεργασία δεν λειτούργησε καλά, αλλά συνεχίζει να την επαινεί για το ότι «έλαβε διαφυλετική αποδοχή στο ραδιόφωνο». Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, η Time ανάλυσε τα 3 κύρια singles σπό το άλμπουμ, λέγοντας, «Ο παλμός της Αμερικής και του μεγαλύτερου μέρους του κόσμου κινείται ανώμαλα, χτυπώντας τη στιγμή που ακούγονται το Billie Jean, το Beat It και τοThriller». Αντίθετα, σε ένα άρθρο της Melody Maker, ο Πάολο Χέβιττ δήλωσε ότι «το άλμπουμ δεν είναι καλό LP» - κατά τη γνώμη του «μόνο 2 τραγούδια είναι άξια αναφοράς». Το Wanna Be Startin' Somethin θεωρήθηκε ως «εξαιρετικό, uptempo electro-funk κομμάτι», όπως είχε γίνει με το Billie Jean. Η συνολική γνώμη του Χέβιττ για το άλμπουμ είναι ήπιο, ειδικά στα τελευταία κομμάτια. Ο Χέβιττ τελειώνει την ανάλυσή του, υποστηρίζοντας ότι ο «Τζάκσον φαίνεται να έχασε το ταλέντο του στην προσπάθεια να μετατρέψει ένα ακάθαρτο σε χρυσό».
Το άλμπουμ έδωσε στον Τζάκσον 8 βραβεία Γκράμι το 1984, συμπεριλαμβανομένου του Album of the Year. Το 8ο Grammy πήγε στον Μπρούς Σβέντιν. Τον ίδιο χρόνο, ο Τζάκσον έλαβε 8 American Music Awards, το Special Award of Merit και 3 MTV Video Music Awards. Το Thriller αναγνωρίστηκε ως το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ παγκοσμίως στις 7 Φεβρουαρίου 1984, όταν έλαβε θέση στο Guinness Book of World Records. Είναι 1 από τα μόνο 3 άλμπουμ που κατάφεραν να μείνουν στο top ten του Billboard 200 για 1 χρόνο, καθώς για 37 εβδομάδες ήταν 1ο, ενώ για άλλες 80 βρισκόταν στο top-10. Το άλμπουμ ήταν επίσης το πρώτο (από τα 3 συνολικά στην ιστορία των αμερικάνικων τσαρτς) που έβγαλε 7 Billboard Hot 100 top ten singles, και ήταν το μόνο άλμπουμ που ήταν το καλύτερο σε ετήσιες πωλήσεις άλμπουμ στις ΗΠΑ για 2 έτη (1983-1984).
Στις 21 Αυγούστου 2009, το Thriller βραβεύθηκε ως 29x Multi-Platinum από τη Recording Industry Association of America, για τις πωλήσεις του άλμπουμ στις ΗΠΑ, οι οποίες ανέρχονται τουλάχιστον στα 29 εκατομμύρια αντίγραφα. Το άλμπουμ κατάφερε να φθάσει στην κορυφή των τσαρτ σε πολλές χώρες, πουλώντας 3.7 εκατομμύρια αντίγραφα στο Ηνωμένο Βασίλειο, 2.5 εκατομμύρια στην Ιαπωνία και έγινε 15x πλατινένιο στην Αυστραλία. Το άλμπουμ παραμένει διάσημο και σήμερα, καθώς πωλούνται περίπου 130.000 αντίγραφα τον χρόνο στις ΗΠΑ - έλαβε τη δεύτερη θέρη στο US Catalog charts τον Φεβρουάριο του 2003 και την 39η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Μάρτιο του 2007. Ως το 2010, πουλήθηκαν περίπου 65-100 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως.
Μουσική βιομηχανία
upright|left|thumb|Το πλατινένιο Thriller στο [[Hard Rock Café, στο Χόλιγουντ, Καλιφόρνια]]
Το Blender περιέγραψε τον Τζάκσον ως την «προεξέχουσα μουσική εικόνα στα τέλη του 20ου αιώνα», ενώ η The New York Times θεωρεί ότι ήταν «μουσικό φαινόμενο», και ότι «στον κόσμο της ποπ μουσικής, εκεί είναι ο Μάικλ Τζάκσον και εκεί είναι κάποιος άλλος». Ο Τζάκσον άλλαξε τον τρόπο εργασίας στη βιομηχανία: και ως καλλιτεχνική προσωπικότητα, και ως οικονομική, μετατρέποντας τη βιομηχανία σε κερδοφόρα επιχείρηση. Ο δικηγόρος του Τζάκσον, Τζων Μπράνκα, δήλωσε ότι ο Τζάκσον έλαβε τα περισσότερα δικαιώματα στη μουσική βιομηχανία σε αυτό το σημείο: περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια για το κάθε άλμπουμ. Ως αποτέλεσμα, ο Τζάκσον έλαβε πολλά χρήματα από τις πωλήσεις των δίσκων, και από τις πωλήσεις των αντίγραφων του ντοκιμαντέρ, The Making of Michael Jackson's Thriller, με παραγωγό τον Τζάκσον και τον Τζων Λάντις. Η ταινία χρηματοδοτήθηκε από το MTV, πούλησε περισσότερα από 350.000 αντίγραφα στους πρώτους μήνες κυκλοφορίας. Σε μια αγορά, η οποία είχε οδηγό τα singles, το Thriller αύξησε τη σημασία των άλμπουμ, ενώ τα πολλά hit singles άλλαξαν την αντίληψη για τον αριθμό των πετυχημένων singles από ένα ατομικό άλμπουμ. Αυτή η εποχή είδε την άφιξη των καινοτομίων, όπως η κούκλα του Μάικλ Τζάκσον, η οποία εμφανίστηκε των Μάη του 1984 στην τιμή των 12 δολαρίων. Το Thriller έλαβε μια θέση στον πολιτισμό των ΗΠΑ - ο βιογράφος Τζων Ράντι Ταραμπορρέλλι εξηγεί, «σε κάποιο σημείο, το Thriller σταμάτησε να πωλιέται ως προϊόν ευχαρίστησης, όπως το περιοδικό, το παιχνίδι, το εισιτήριο για μια ταινία, και άρχισε να πουλιέται ως προϊόν για νοικοκυριό».
Κατά τη διάρκεια της κυκλφορίας του άλμπουμ, μια ανακοίνωση τύπου από τον Γκίλ Φριένσεν, τον τότε Πρόεδρο της A&M Records, ανάφερε, «Ολόκληρη η βιομηχανία είχε ένα στοίχημα σε αυτή την επιτυχία». Το περιοδικό Time ανάφερε ότι «το Thriller έδωσε στη μουσική βιομηχανία τις καλύτερες τις μέρες μετά το 1978, όταν είχε λάβει 4.1 δισεκατομμύρια δολάρια». Η Time συνόψισε τις επιπτώσεις του άλμπουμ ως «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης» σε μια βιομηχανία βασισμένη «στα ερείπα της punk και στις περιοχές της synthesizer pop». Το περιοδικό περιέγραψε την επιρροή του Τζάκσον σε αυτό το σημείο ως, «Αστέρι των ηχογραφήσεων, του ράδιο, και του ροκ ράδιου. Μια μονοατομική ομάδα για τη μουσική επιχείρηση. Ένας στιχογράφος που έθεσε τη νίκη για μια δεκαετία. Ένας χορευτής με τα πιο μοντέρνα πόδια στον δρόμο. Ένας τραγουδιστής που διατρέχει όλα τα όρια της γεύσης, του ύφους και του χρώματος».
Μουσικά βίντεο και φυλετική ισότητα
alt=|thumb|Ο Πωλ ΜακΚάρτνεϊ, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Τζάκσον για το τραγούδι The Girl Is Mine
Πριν την επιτυχία του Thriller, πολλοί ένιωθαν ότι ο Τζάκσον αγωνιζόταν να βγει στο MTV επειδή ήταν μαύρος. Σε μια προσπάθεια να μεταδίδεται ο Τζάκσον στο κανάλι, ο Πρόεδρος της CBS Records, Βάλτερ Γιέτνικοφ, πίεσε το MTV, λέγοντας: «Δεν είμαι διατεθειμένος να σας δώσω περισσότερα βίντεο και θα πω στον κόσμο ότι δεν θέλετε να παίζετε μουσική ενός καλλιτέχνη, επειδή είναι μαύρος».
Ο Τζάκσον μετέτρεψε το μέχρι τότε μέτριο μουσικό βίντεο σε μορφή τέχνης και μέσο προώθησης χρησιμοποιώντας και εισάγοντας ολοκληρωμένα σενάρια, χορευτικές ρουτίνες ειδικά εφέ και έκτακτες εμφανίσεις (cameo) από γνωστές προσωπικότητες. Όταν το, διάρκειας 14 λεπτά, βίντεο για το Thriller εμφανίστηκε στον αέρα, το MTV το παρουσίαζε 2 φορές την ώρα. Η μικρή ταινία αύξησε την κλίμακα των μουσικών βίντεο και αναγνωρίστηκε ως το καλύτερο βίντεο όλων των εποχών. Η διασημότητα του βίντεο έστειλε το άλμπουμ ξανά στην κορυφή των τσαρτ, αλλά η εταιρία του Τζάκσον δεν υποστήριξε την κυκλοφορία ενός τρίτου μουσικού βίντεο από το άλμπουμ. Ήταν ήδη ευχαριστημένοι με την επιτυχία του, και ο Τζάκσον έπεισε το MTV να χρηματοδοτήσει το έργο. Ο συγγραφέας, μουσικός κριτικός και δημοσιογράφος Νέλσον Τζωρτζ έγραψε το 2004, «Είναι δύσκολο να ακούς τραγούδι από το Thriller και να απεμπλακεί το μυαλό σου από τα βίντεο. Για τους περισσότερους οι εικόνες καθορίζουν τα τραγούδια. Στην πραγματικότητα θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι ο Μάικλ είναι ο πρώτος καλλιτέχνης στο MTV που να έχει ένα ολόκληρο άλμπουμ τόσο συνδεδεμένο με τη φαντασία του κοινού με την εικόνα του». Μικρές ταινίες όπως το Thriller παρέμειναν μοναδικά για τον Τζάκσον, ενώ η χορογραφία του Beat It έχει αντιγραφεί πολλές φορές. Η χορογραφία στο Thriller έχει γίνει ένα μέρος του πολιτισμού της ποπ, και μπορούσε να αναπαραχθεί παντού από το Μπόλιγουντ ως τις φυλακές των Φιλιππίνων.
Για ένα μαύρο καλλιτέχνη της δεκαετίας του 1980, η επιτυχία του Τζάκσον ήταν πρωτοφανής. Σύμφωνα με τη The Washington Post, το Thriller άνοιξε τον δρόμο για άλλους Αφροαμερικανούς καλλιτένχες όπως ο Prince. Το The Girl Is Mine έλαβε επαίνους για τη διαφυλετική αγάπη στο ράδιο. Η Time σημείωνει: «Ο Τζάκσον είναι το μεγαλύτερο πράγμα μετά τους The Beatles. Είναι το πιο καυτό φαινόμενο μετά τον Έλβις Πρίσλεϊ. Πρέπει να είναι ο πιο διάσημος μαύρος τραγουδιστής όλων των εποχών».
Σύγχρονες απόψεις
Σήμερα το άλμπουμ συνεχίζει να λαμβάνει θετικές γνώμες από τους κριτικούς 3 δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του. Ο Στέφεν Τόμας Έρλεβαϊν του Allmusic έδωσε στο άλμπουμ 5 αστέρια από τα 5 και έγραψε ότι το άλμπουμ έχει κάτι ενδιαφέρον για τον καθένα. Πιστεύει ότι περιείχε σκληρότερη funk και hard rock παραμένοντας παράλληλα «αναμφισβήτητα διασκεδαστικό». Επαίνεσε το Billie Jean και το Wanna Be Startin' Somethin και είπε, «Τα δύο καλύτερα τραγούδια: το Billie Jean, και το ντελιριακό Wanna Be Startin' Somethin, το πιο φρέσκο funk κομμάτι του άλμπουν [αλλά] και το πιο κλειστοφοβικό και τρομακτικό κομμάτι που ηχογράφησε ποτέ ο Τζάκσον». Ο Έρλεβαϊν θεωρεί ότι το άλμπουμ είχε κάποιες βελτιώσεις σε σύγκριση με το προηγούμενο άλμπουμ του Τζάκσον, αν και το Allmusic επέκρινε το ομώνυμο τραγούδι, περιγράφοντας το ως «γελοίο» και ότι έχει ως αποτέλεσμα «να φθάνει στη μέση και μετά να χάνει τη δύναμη του». Το Slant Magazine έδωσε στο άλμπουμ 5 αστέρια, και όπως το Allmusic και το Rolling Stone, επαινεί τους στίχους του Wanna Be Startin' Somethin.
Ο Νέλσον Τζωρτζ έγραψε ότι ο Τζάκσον «εκπαίδευσε τον R. Kelly, τον Άσερ και τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ και άλλους χάρη στο Thriller». Το 2003, το Thriller έλαβε τη 20η θέση στον κατάλογο του Rolling Stone, «500 Greatest Albums of All Time», και έλαβε την 3η θέση στον κατάλογο «Definitive 200 Albums of All Time». Το 2008, 25 χρόνια μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, το άλμπουμ έλαβε μια θέση στο Grammy Hall of Fame και, σε μερικές εβδομάδες, 25 ηχογραφήσεις μεταδόθηκαν από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσσου στο Εθνικό Μητρωό Καταγραφής ως «πολιτιστικά σημαντικές». Το 2009, οι κριτικοί του MTV Base και του VH1 τοποθέτησαν το Thriller στην 1η θέση του καταλόγου των καλύτερων άλμπουμ από το 1981. Το Thriller, εκτός από τους κριτικούς, αγαπήθηκε και από το κοινό. Το Thriller θεωρήθηκε από 40.000 ανθρώπους ως το Καλύτερο Άλμπουμ όλων των εποχών από τη MTV Generation, κερδίζοντας το 1/3 των συνολικών ψήφων.
Επανεκδόσεις και κατάλογος πωλήσεων
Στην Ελλάδα, επανακυκλοφόρησε το 1986.
Το Thriller επανεκδόθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2001, με όνομα Thriller: Special Edition. Το άλμπουμ συμπεριλαμβάνει ένα νέο booklet και επιπλέον υλικό, όπως τα τραγούδια Someone In the Dark, 'Carousel, και το αρχικό demo του Billie Jean, καθώς επίσης συνεντεύξεις με τον Τζόουνς και τον Τέμπερτον σχετικά με την ηχογράφηση του άλμπουμ. Η Sony επίσης προσέλαβε τον μηχανικό και mixer Μικ Γκουζάουσκι για να εργαστεί με τον Τζάκσον στη δημιουργία 5.1-channel surround sound mixes του Thriller, καθώς επίσης και των άλλων άλμπουμ του, για κυκλοφορία στη νέα Super Audio CD μορφή. Παρά τις πολυάριθμες προσπάθειες, ο Τζάκσον δεν ενέκρινε ποτέ κάποιο από τα mixes. Ως συνέπεια, το Thriller εκδόθηκε στο SACD με μόνο μια stereo version.
Τον Φεβρουάριο του 2008, η Epic Records κυκλοφόρησε το Thriller 25 - με τον Τζάκσον ως εκτελεστικό παραγωγό. Το Thriller 25 εμφανίστηκε σε CD, USB και γραμμόφωνο με 7 επιπλέον κομμάτια, το For All Time, και 5 remixes μαζί με Αμερικανούς καλλιτέχνες όπως η Fergie, ο will.i.am, ο Κάνιε Γουέστ και ο Akon. Επίσης συμπεριλαμβάνει ένα DVD με 3 βίντεο, την εμφάνιση του Μάικλ Τζάκσον με το Billie Jean στο Motown 25, και ένα booklet με ένα μήνυμα από τον Τζάκσον. Η μπαλάντα For All Time χρονολογείται από το 1982, αν και συχνά αναφέρεται ότι προέρχεται από το Dangerous. Σε αυτή την έκδοση, κυκλοφόρησαν 2 singles: The Girl Is Mine 2008 και Wanna Be Startin' Somethin' 2008.
Το Thriller 25 ήταν μια εμπορική επιτυχία και ήταν καλή επανέκδοση. Έλαβε την 1η θέση σε 8 χώρες της Ευρώπης. Έλαβε τη 2η θέση στις ΗΠΑ, την 3η στο Ηνωμένο Βασίλειο και μια θέση στο top 10 σε 30 εθνικά τσαρτ. Έγινε χρυσό σε 11 χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, 2x χρυσό στη Γαλλία και πλατινένιο στην Πολωνία. Στις ΗΠΑ, το Thriller 25 ήταν το δεύτερο καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ στην εβδομάδα κυκλοφορίας του, πουλώντας 160 χιλιάδες αντίγραφα, με διαφορά 14 χιλιάδες από το άλμπουμ, το οποίο έλαβε την 1η θέση. Ήταν ακατάλληλο για το Billboard 200, καθώς ήταν επανέκδοση, αλλά έλαβε την 1η θέση στο Pop Catalog Charts (όπου έμεινε για 10 εβδομάδες), με τις καλύτερες πωλήσεις σε αυτό το τσαρτ από τον Δεκέμβριο του 1996. Με την άφιξη του Halloween τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, το Thriller 25 έμεινε για 11 εβδομάδες στην 1η θέση στα τσαρτ των ΗΠΑ. Αυτό οδήγησε στις πωλήσεις 688.000 αντιγράφων στις ΗΠΑ, και χάρη σε αυτό έγινε το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ το 2008. Αυτή ήταν η καλύτερη εμφάνιση του Τζάκσον μετά το Invincible το 2001, το οποίο πούλησε 3 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως σε 12 εβδομάδες.
Μετά τον θάνατο του Μάικλ Τζάκσον τον Ιούνιο του 2009, το Thriller άρχισε να πωλείται με επιπλέον κομμάτια. Πούλησε περισσότερα από 100.000 αντίγραφα, και έλαβε την 1η θέση στο τσαρτ των Top Pop Catalog Albums. Τραγούδια όπως το Thriller επίσης βοήθησαν τον Τζάκσον να γίνει ο πρώτος καλλιτέχνης, ο οποίους πουλά περισσότερα από 1 εκατομμύρια song downloads σε μια εβδομάδα. Σύμφωνα με τον Νίλσεν Σούντκαν, το Thriller ήταν το 14ο καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ το 2009 στις ΗΠΑ, με πωλήσεις που ανέρχονται στα 1,27 εκατομμύρια αντίγραφα. Το ρεκόρ των πωλήσεων για το άλμπουμ καταρρίφθηκε τον Δεκέμβριο του 2015, καθώς έφτασε τα 30 εκατ. αντίτυπα.
Νίκη (μυθολογία)
Η Νίκη ήταν θεά της ελληνικής μυθολογίας που προσωποποιούσε τη νίκη. Ήταν κόρη της Στύγας και του Πάλλαντα και είχε αδέλφια της το Κράτος, το Ζήλο και τη Βία.
Λατρεία
Η λατρεία της θεάς Νίκης περιελάμβανε πομπές, σπονδές και θυσίες για την ευμένειά της ενώ γίνονταν και ικεσίες προς τη Νίκη από τις ιέρειες των μαντείων. Αν η θεά απαντούσε στις παρακλήσεις των ιερειών τότε δινόταν και η απάντηση προς τον αιτούμενο του μαντείου.
Στον Παρθενώνα υπήρχε ολόχρυσο άγαλμα της Νίκης, ενώ υπήρχε και ναός αφιερωμένος σε αυτήν, ο οποίος χτίστηκε γύρω στο 410 π.Χ. Αφιερώμα των Αθηναίων προς αυτή τη θεά υπήρχε επίσης και στους Δελφούς. Στο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, αναπαρίστατο και η Νίκη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, το άγαλμα της Αθηνάς Νίκης αναπαριστούσε τη Νίκη χωρίς φτερά (Άπτερος Νίκη), που σήμαινε ότι το άγαλμα δε θα έφευγε ποτέ από την Αθήνα.
Νίκη της Σαμοθράκης
μικρογραφία|Νίκη, και ο Αλεξανδρος Το γνωστότερο άγαλμα της Νίκης είναι η Νίκη της Σαμοθράκης, ένα πρωτότυπο μαρμάρινο πιθανότατα ροδικό έργο που φυλάσσεται στο Λούβρο. Η Νίκη καταφθάνει πάνω σε πλώρη πλοίου για να στρέψει τους νικητές σε ναυμαχία. Ήταν στημένη πάνω σε τεχνητή λιμνούλα ώστε η παράσταση να αποκτά αληθοφανή χαρακτήρα. Χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου της ελληνικής μυθολογίας
Πραντ-λε-Λε
Το Πραντ-λε-Λε (γαλλικά: Prades-le-Lez, οξιτανικά: Pradas de Les) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πραντεέν (γαλλικά: Pradéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Τετουάν
Το Τετουάν (αραβ. تطوان, Tetuán, Tétouan, Tettawen, Tettawin) είναι μια πόλη του Μαρόκου απέναντι από το στενό του Γιβραλτάρ και 40 χιλιόμετρα ανατολικά της Ταγγέρης. Στη βερβερική γλώσσα, η ονομασία της πόλης σημαίνει μάτια. Αποτελεί το μοναδικό ανοιχτό λιμάνι του Μαρόκου προς τη Μεσόγειο. Υπήρξε σημαντικός ισλαμικός κόμβος κατά τον 8ο αιώνα μεταξύ Μαρόκου και Ανδαλουσίας. Η μεντίνα της πόλης, αν και η μικρότερη από τις αντίστοιχες σε άλλες πόλεις του Μαρόκου, είναι διατηρημένη σε τέλεια κατάσταση και αντανακλά την αρχιτεκτονική επιρροή της Ανδαλουσίας στη περιοχή αυτή.
Από το 1997, ανήκει στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται στους 320.000 κατοίκους (2004), εκ των οποίων η πλειοψηφία είναι μουσουλμάνοι, ενώ υπάρχουν επίσης χριστιανικές και εβραϊκές μεινότητες. Οι γλώσσες που ομιλούνται ευρέως είναι τα αραβικά, τα γαλλικά και τα ισπανικά. Αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό για τους Μαροκινούς, λόγω της εγγύτητάς του στις ακτές.
Έξι χιλιόμετρα νότια της πόλης βρίσκεται το Αεροδρόμιο Σάνια Ραμέλ.
Ιστορία
thumb|left|250px|Ριάντ αλ Οτσάκ, αντίγραφο των κήπων στην ισπανική [[Γρανάδα]] Στην περιοχή υπάρχουν ερείπια από τον 3ο αιώνα π.Χ., όταν υπήρχε η πόλη Tamuda, από τις μεγαλύτερες στην επαρχία της Mauretania Tingitana, η οποία το 42 μ.Χ. καταστράφηκε από το ρωμαϊκό στρατό.
Το Τετουάν κατοικήθηκε τον 9ο αιώνα από τη δυναστεία των Ιδρισίδων και οχυρώθηκε γύρω στο 1305, όταν ο σουλτάνος Αμπού Ταμπίτ των Μερινίδων κατασκεύασε ένα κασμπάχ και το χρησιμοποίησε ως βάση των επιχειρήσεων εναντίον της Θέουτα. Πολλές φορές στην ιστορία της ήταν γνωστή ως άντρο πειρατών και γι' αυτό στρατός του βασιλιά της Καστίλης Ερρίκου Γ' την κατέστρεψε το 1399. Μεσολάβησε μια περίοδος παρακμής, μέχρι το 16ο αιώνα, όταν στην πόλη κατέφθασε ρεύμα εκδιωγμένων από την Ανδαλουσία Εβραίων και Μουσουλμάνων.
Αντώνιος Νικολαΐδης
Ο Αντώνιος Νικολαΐδης ή καπετάν Ντόντσιος ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τη Βέροια.
Τετουάν
Ιστορία
Η πόλη ευημερούσε κατά το 16ο αιώνα, περίοδο εξουσίας του σουλτάνου Μουλά Ισμαήλ. Όπως και το Ραμπάτ και η Φεζ, το Τετουάν αποτέλεσε κέντρο πολιτισμού και πνευματικής καλλιέργειας. Μέχρι το 17ο αιώνα, ωστόσο, το Τετουάν σημαδεύτηκε από τη στρατιωτική διαμάχη Ισπανίας-Πορτογαλίας: η πόλη αποτελούσε μόνιμη απειλή για την Ιβηρική Χερσόνησο, καθώς στο λιμάνι μπορούσαν να βρουν καταφύγιο τα μικρά πλοία της πόλης, αλλά όχι μεγαλύτερα.
Αντώνιος Νικολαΐδης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντώνιος Νικολαΐδης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Βέροια. Από νωρίς συγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα και έδρασε στην περιοχή Ολύμπου και Βερμίου, έως τη Νάουσα καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Συνεργάστηκε με το στρατηγό Νικόλαο Ρόκα (καπετάν Κόλια) στην περιοχή της Ημαθίας και Πιερίας. Ανέλαβε να φέρει εις πέρας δύσκολες αποστολές, μεταξύ των οποίων και εκτελέσεις συνεργατών των Βουλγάρων και Τούρκων που δρούσαν ενάντια στα ελληνικά συμφέροντα.
Αναφορές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Τετουάν
Ισπανικός Εμφύλιος
thumb|right|250px|"Η μάχη του Τετουάν", πίνακας του [[1894]] Στις 17 Ιουλίου 1936, εξέγερση ξεσπά σε ολόκληρη την Ισπανία και η νόμιμη κυβέρνηση της Μαδρίτης πληροφορείται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη στρατιωτική ανταρσία στο Τετουάν, στη Θέουτα και στη Μελίλια. Ολόκληρο το ισπανικό Μαρόκο βρίσκεται στα χέρια των επαναστατών, αλλά στην ενδοχώρα της Ισπανίας η εξέγερση αποτυγχάνει και μόνο ο Φρανθίσκο Φράνκο δε βρίσκει αντίσταση: στις 18 Ιουλίου μετακινείται στο Τετουάν, μετά από μια στάση στην Καζαμπλάνκα, για να ηγηθεί των εξεγερμένων δυνάμεων στο ισπανικό προτεκτοράτο. .
Νεότερα χρόνια
Η σύγχρονη πόλη αποτελεί εμπορικό κέντρο για την γύρω περιοχή, όπου πωλούνται αγροτικά προϊόντα, εσπεριδοειδή και χειροτεχνήματα.
Στις 11 Μαρτίου 2004, πολλαπλές βομβιστικές επιθέσεις σε αμαξοστοιχίες και σιδηροδρομικούς σταθμούς της Μαδρίτης, που αποδίδονται σε εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις, προκαλούν το θάνατο 191 ανθρώπων και τον τραυματισμό 1.460. Σύμφωνα με στοιχεία της ισπανικής αστυνομίας, οι περισσότεροι δράστες των βομβιστικών επιθέσεων προέρχονταν από τις κοντινές στη Θέουτα μαροκινές πόλεις Ταγγέρη και Τετουάν.
Στο Τετουάν πραγματοποιείται το Διεθνές Μεσογειακό Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
Θέση της πόλης-Μεντίνα
Η πόλη βρίσκεται στη βόρεια πλευρά μιας εύφορης κοιλάδας, την οποία διασχίζει ο ποταμός Μαρτίλ, που εκβάλλει στο λιμάνι.
Η εβραϊκή συνοικία, προερχόμενη από Σεφαρδίτες Εβραίους της Ισπανίας, είναι διαχωρισμένη από την υπόλοιπη πόλη με πύλες που κλείνουν το βράδυ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιμένες Μαρόκου Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μαρόκο Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου
Δημοκρατία της Γερμανικής Αυστρίας
Η Δημοκρατία της Γερμανικής Αυστρίας (Republik Deutschösterreich ή Deutsch-Österreich) ήταν ένα εκ των διάδοχων κρατών της Αυστροουγγαρίας κατά τη διάλυση της Αυτοκρατορίας η οποία ακολούθησε του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. thumb|left|Χάρτης της Αυστροουγγαρίας το 1911, εντός του οποίου εμφανίζεται η κατανομή των εθνοτήτων εντός της πρώην αυτοκρατορίας. Οι Γερμανοί σημειώνονται με ροζ χρώμα. Η Δημοκρατία της Γερμανικής Αυστρίας διακηρύχτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1918, έπειτα από την παραίτηση του Καρόλου Α΄. Κατείχε έδαφος της τάξεως, περίπου, των 120,000 τ.χλμ. και με πληθυσμό ανώτερο των 10 εκατομμυρίων κατοίκων, ενώ αντιστοιχούσε, περίπου, στο έδαφος της σημερινής Αυστρίας.
Έδαφος
Μέσω του νόμου αρ. 40/1918 της 22ης Νοεμβρίου 1918, η Γερμανική Αυστρία διέθετε εννέα περιοχές, οι οποίες ήσαν οι κάτωθι: καθώς και τα κάτωθι γλωσσικά ενκλάβια:
Ιστορία
Κατά τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας το 1918, οι διάφοροι λαοί της Αυτοκρατορίας απαίτησαν την εφαρμογή για λογαριασμό τους του «δικαιώματος στην αυτοδιάθεση» το οποίο χρησιμοποιείτο από τις νικήτριες δυνάμεις: οι γερμανόφωνοι πληθυσμοί δεν αποτελούσαν εξαίρεση, ενώ οι γερμανόφωνοι Αυστριακοί βουλευτές του κοινοβουλίου (Reichsrat) του αυστριακού τμήματος της Αυτοκρατορίας, οι οποίοι είχαν εκλεγεί το 1911, αποφάσισαν την ίδρυση ενός Κράτους της «Γερμανικής Αυστρίας» (Deutschösterreich) το οποίο, στο μυαλό της πλειοψηφίας εξ αυτών, θα προσχωρούσε στη Γερμανική Δημοκρατία, ενώ παράλληλα, οι εκπρόσωποι άλλων λαών της Αυτοκρατορίας διακήρυσσαν την επιθυμία ένταξής τους στην Τσεχοσλοβακία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων ή, ακόμη, την Ιταλία.
Οι γερμανόφωνοι βουλευτές του Reichsrat αυτοανακηρύχτηκαν ως «Προσωρινή Συνέλευση του Ανεξάρτητου Γερμανικού Αυστριακού Κράτους», ενώ εξέλεξαν τους Φραντς Ντινγκχόφερ, μέλος του Γερμανικού Εθνικού Κινήματος, Γιόντοκ Φινκ, μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, και Καρλ Σάιτς, μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος των Εργατών, συμπροέδρους της Συνελεύσεως. Ο Καρλ Ρέννερ κατέστη καγκελάριος της Γερμανικής Αυστρίας. Η Συνέλευση αριθμούσε, επίσης, γερμανόφωνους εκπροσώπους της Βοημίας, της Μοραβίας και της αυστριακής Σιλεσίας, οι οποίοι είχαν αρνηθεί την προσχώρησή τους στο νεοϊδρυθέν Κράτος της Τσεχοσλοβακίας, το οποίο είχε διακηρυχθεί στις 28 Οκτωβρίου 1918.
Στις 3 Νοεμβρίου 1918, η Αυστροουγγαρία υπέγραψε την ανακωχή. Οκτώ ημέρες αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου 1918, ο Κάρολος Α΄ παραιτήθηκε. Την αμέσως επόμενη ημέρα, στις 12 Νοεμβρίου 1918, η Δημοκρατία διακηρύχτηκε. Η Εθνοσυνέλευση συνέγραψε Σύνταγμα, εντός του οποίου δηλωνόταν πως «η Γερμανική Αυστρία είναι δημοκρατικού πολιτεύματος» (άρθρο 1) και πως «αποτελεί τμήμα της Γερμανικής Δημοκρατίας» (άρθρο 2). Οι επαρχίες του Τιρόλου και του Σάλτσμπουργκ υπερψήφισαν κατά ευρεία πλειοψηφία (αντιστοίχως, 98 και 99 %) την ενοποίηση με τη Γερμανία κατά τη διάρκεια δημοψηφισμάτων τα οποία οργανώθηκαν εντός των συγκεκριμένων περιοχών. Το Φόραρλμπεργκ, αντιθέτως, είχε αιτηθεί, κατά ποσοστό της τάξεως του 80 %, να καταστεί ελβετικό καντόνι. Στις 22 Νοεμβρίου, η Συνέλευση ξεκίνησε, επισήμως, τη διεκδίκηση του συνόλου των κατοικούμενων από Γερμανούς εδαφών του πρώην αυστριακού τμήματος Αυτοκρατορίας (γνωστού ως «Υπερλειθανία»), ενώ το Γερμανικό Σύνταγμα της 31ης Ιουλίου 1919 αναγνώρισε στη Γερμανική Αυστρία το δικαίωμα ενώσεως με τη Γερμανία, καθώς και το δικαίωμα των εκπροσώπων της να συμμετέχουν, με ψήφο συμβουλευτικού χαρακτήρα, στο Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.
Ωστόσο, οι Σύμμαχοι του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν επιθυμούσαν την εφαρμογή του « δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση » στον ίδιο βαθμό τους ηττηθέντες και μέχρι πρότινος κυρίαρχους λαούς νικητές (ή συμμάχους των νικητών) και μέχρι πρότινος κυριαρχούμενους λαούς: έδωσαν προτεραιότητα στις ιταλικές, τσεχικές, σλοβακικές, πολωνικές, ρουμανικές, σλοβενικές, κροατικές και σερβικές διεκδικήσεις επί των συγκεκριμένων εδαφών. Η Συνθήκη του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι υπεγράφη στις 10 Σεπτεμβρίου 1919 από τον καγκελάριο Καρλ Ρέννερ.
Επικυρωμένη κατόπιν σχετικών πιέσεων των νικητών από την Εθνοσυνέλευση στις 21 Οκτωβρίου, οδήγησε στην τροποποίηση της ονομασίας «Γερμανική Αυστρία» σε «Δημοκρατία της Αυστρίας», την απαγόρευση της επερχόμενης ενοποίησής της με τη Γερμανία (άρθρο 88), ενώ, επίσης, οδήγησε στην ίδρυση της Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας, η οποία περιελάμβανε εντός των συνόρων της οκτώ Länder, εκ των οποίων επτά ήσαν προερχόμενα εκ του αυστριακού τμήματος της πρώην Αυτοκρατορίας (Φόραρλμπεργκ, Βόρειο Τιρόλο, Σάλτσμπουργκ, οι δύο Αυστρίες κάτω και κάτω, η Καρινθία και η Στυρία) και ένα εκ του ουγγρικού τμήματος της πρώην Αυτοκρατορίας (το Μπούργκενλαντ). Ωστόσο, στην περίπτωση του τελευταίου, οι κάτοικοι της πρωτεύουσάς του, Έντεμπουργκ, κατά πλειοψηφία Μαγυάροι, πέτυχαν μέσω δημοψηφίσματος την ενσωμάτωσή τους, το 1922, στην Ουγγαρία.
Ύμνος
Παρά το γεγονός πως ο όρος «Γερμανική Αυστρία» είχε απαγορευτεί, ο ανεπίσημος ύμνος της Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας είχε την ονομασία «Γερμανική Αυστρία, εσύ υπέροχη χώρα» ( «Deutschösterreich, du herrliches Land»), του οποίου ορισμένες στίχοι είχαν συγγραφεί από τον Κάρλ Ρέννερ, Αυστριακό υπογράφοντα της Συνθήκης του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Αυστρίας Αυστρια, Γερμανικη
Πρινιάς Γόρτυνας Ηρακλείου
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Πρινιάς (αποσαφήνιση)
Ο Πρινιάς είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Ηράκλειο, στο δρόμο Ηράκλειο - Βούτες - Άγιος Μύρωνας - Πυργού - Κάτω Ασίτες - Πρινιάς ή από τον δρόμο Ηρακλείου - Μεσσαράς στο ύψος της Αγίας Βαρβάρας 4 χιλιόμετρα δυτικά.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ορεινός οικισμός κτισμένος στους πρόποδες του Ψηλορείτη με υψόμετρο 610 μέτρα στο νοτιότερο άκρο της επαρχίας Μαλεβιζίου και συνορεύει με τις επαρχίες Καινούργιου και Μονοφατσίου. Η ευρύτερη περιοχή είναι χαρακτηρισμένη σαν περιοχή ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους. Στα αξιοθέατα της περιοχής ανήκει η κορυφή Περδικοκορυφή, με θέα σε ολόκληρο το νομό Ηρακλείου.
Γενικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται πρώτη φορά το 1577 από τον Fr. Barozzi ως Prinea και σε όλες τις βενετσιάνικες απογραφές, στην τούρκικη του 1671 και την αιγυπτιακή του 1834. Από το 1881 και μετά αναφέρεται στην επαρχία Μαλεβιζίου στο δήμο Κρουσώνα με 225 κατοίκους και το 1900 με 348 κατοίκους.
Από το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας υπάγονταν στο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αγίας Βαρβάρας έως το 2010 που έγινε η συνένωση των ευρύτερων δήμων του σχεδίου Καλλικράτης και πλέον ανήκει στον Καλλικρατικό Δήμο Γόρτυνας.
Δείτε: Κοινότητα Πρινιά Οι κάτοικοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με γεωργικές εργασίες αλλά και με την κτηνοτροφία. Το κύριο εισόδημα τους είναι από το λάδι μιας και η περιοχή είναι γεμάτη από ελαιώνες. Υπάρχουν πολλά αμπέλια όπου παράγονται σταφύλια, σταφίδα, κρασί και τσικουδιά από τα αποστακτήρια. Το χωριό σήμερα κατοικείται από 328 κατοίκους.
Ενορία
Στο χωριό εδρεύει ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου και είναι η μεγαλύτερη εκκλησία του χωριού όπου βρίσκετε στην μέση περίπου του χωριού. Χτίστηκε το 1961 πάνω στην παλαιότερη εκκλησία που υπήρχε εκεί. Στην ενορία του χωριού ανήκουν αρκετές μικρότερες εκκλησίες όπως του Αγίου Παντελεήμονος, του Αγίου Αντωνίου και της Αγίας Ειρήνης.
Αρχαιολογικό ενδιαφέρον
Στην περιοχή του χωριού ανήκει ο αρχαιολογικός χώρος της Ριζηνίας, πάνω στον λόφο Πατέλλα, υπήρχε μια αρχαία πόλη η Ριζηνία. Ο λόφος κατοικήθηκε για πρώτη φορά στους υστερομινωικούς III χρόνους και δεν εγκαταλείφθηκε στην αρχαϊκή περίοδο, όπως συμβαίνει με όλες σχεδόν τις πόλεις που ιδρύθηκαν εκείνη την εποχή από Μινωίτες πρόσφυγες.
Στον λόφο Πατέλλα ανασκάφηκαν δύο αρχαϊκοί ναοί του 7ου αι. π.Χ. Αυτός που βρίσκεται ανατολικότερα είναι παλαιότερος, πιθανολογείται στα τέλη του 7ου αιω. π.Χ.), θεωρείται σημαντικότερος και αποτελεί παραλλαγή του ναού εν παραστάσι, αλλά πολλά στοιχεία του θυμίζουν τα μικρά ιερά της υστερομινωικής III περιόδου. Υπήρχε μόνο ένας τετράγωνος πεσσός ανάμεσα στις παραστάδες του προδρόμου και δύο ξύλινοι κίονες στη μέση του σηκού. Την πρόσοψη του ναού κοσμούσε ανάγλυφη ζωφόρος ιππέων, και το υπέρθυρο μία μικρή ζωφόρος ζώων και δύο καθιστά αγάλματα θεοτήτων. Τα γλυπτά αυτά είναι από τα πρώτα δείγματα της λεγόμενης δαιδαλικής πλαστικής.
Πιστεύεται ότι ο Πρινιάς ήταν επίσης καταφύγιο για τους Ετεοκρήτες, όπως και το Καρφί. Ένας ναός βρέθηκε στο ανατολικό μέρος του λόφου όπου ανακαλύφθηκαν ευρήματα, που παραπέμπουν στη λατρεία του φιδιού, όπως επίσης και μιας θεότητας με σηκωμένα όπλα.
Γεώργιος Ανδριανόπουλος
Ο Γιώργος Ανδριανόπουλος (25 Οκτωβρίου 1903 - 24 Φεβρουαρίου 1980) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, συνιδρυτής και πρόεδρος του Ολυμπιακού Πειραιώς, δήμαρχος της ίδιας πόλης και υπουργός της Εμπορικής Ναυτιλίας. Αποτελεί τον μοναδικό παίκτη της εθνικής Ανδρών στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο οποίος στη συνέχεια υπουργοποιήθηκε.
Πρινιάς Γόρτυνας Ηρακλείου
Αρχαιολογικό ενδιαφέρον
Στη δυτική πλευρά του λόφου υπήρχε ένα κάστρο που χρονολογείται τον 4ο ή 5ο αιώνα π.Χ. κι ένα νεκροταφείο.