cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συκοφάγος
Αναπαραγωγή
Η φωλιά είναι μία χαρακτηριστική καλαθοειδής κατασκευή που, σχεδόν πάντοτε, στηρίζεται στους δύο κλάδους μιας διχάλας κάθετης στον κορμό ενός δένδρου, με τα χείλη της να προσαρμόζονται εξαιρετικά γερά στους οριζόντιους κλάδους και, ο πυθμένας της να βρίσκεται στον αέρα. Κατασκευάζεται από το θηλυκό και αποτελείται από λωρίδες φλοιού δένδρων, μικρά επιμήκη κλαδάκια, μαλλί, ή οποιοδήποτε παρόμοιο ινοειδές, μακρόστενο υλικό που να μπορεί να υφανθεί. Δηλαδή το θηλυκό περνάει δεξιοτεχνικά -κατ’ουσίαν υφαίνει- την πρώτη ύλη πάνω και κάτω από τους οριζόντιους στηρικτικούς κλάδους της διχάλας και, κατόπιν μέσα από το ίδιο το σώμα της φωλιάς, κατά τέτοιο τρόπο που η φωλιά είναι αδύνατον να αποκολληθεί και μοιάζει με ένα καλάθι ενσωματωμένο στο δένδρο. Το υλικό επίστρωσης αποτελείται από λεπτότερα στοιχεία, όπως μαλλί, χαρτί και κορυφές από γρασίδι.
Η γέννα αποτελείται από 3-4, σπάνια 6 αυγά. Η επώαση πραγματοποιείται και από τα δύο φύλα, κυρίως όμως από το θηλυκό και, διαρκεί 14-15 ημέρες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι, σιτίζονται και επιτηρούνται και από τους δύο γονείς για 14-15 ημέρες, οπότε εγκαταλείπουν τη φωλιά. thumb|right|300px|Η χαρακτηριστική φωλιά του Συκοφάγου
Στην Ελλάδα, ο συκοφάγος έρχεται -όπως σε όλη την Ευρώπη- τα καλοκαίρια (συνήθως μεταξύ Απριλίου και Σεπτεμβρίου) για να αναπαραχθεί, κυρίως στη βόρεια χώρα, μπορεί όμως να παρατηρηθεί σε όλη την επικράτεια.
Κατάσταση πληθυσμού
Οι πληθυσμοί του είδους στην Ευρώπη είναι γενικά σταθεροί, με τάσεις ελάχιστα αυξητικές, από το 1982 (p <0,01), με βάση τα προσωρινά στοιχεία για 21 χώρες από την Πανευρωπαϊκή Προγράμματος Παρακολούθησης Κοινών Πουλιών (EBCC / RSPB / BirdLife / Στατιστική Ολλανδία.
Το είδος δεν φαίνεται να κινδυνεύει από κάποια συγκεκριμένη απειλή, γι’αυτό η IUCN έχει χαρακτηρίσει το είδος ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC)
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο o συκοφάγος απαντάται και με τις ονομασίες Συκοφαγάς, Συκάς, Συκαλάς, Κιτρινοπούλι, Κιτρινοπούλα (Κυκλάδες), Σοχλαίος (Ταΰγετος), Κλορκός (Κύπρος), Συκολόγος.
Βουτσαράς
Με την ονομασία Βουτσαράς υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ροδόχρους πιτυρίαση
Η ροδόχρους πιτυρίαση είναι τύπος δερματικού εξανθήματος. Κλασικά, ξεκινά με μια ενιαία κόκκινη και ελαφρώς φολιδωτή περιοχή. Αυτό ακολουθείται, μέρες έως εβδομάδες αργότερα, από μια έκρηξη πολλών μικρότερων φολιδωτών κηλίδων με ροζ-κόκκινη άκρη σε άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα και γκριζωπή σε πιο σκούρα δέρματα. Περίπου το 20% των περιπτώσεων εμφανίζει άτυπες αποκλίσεις από αυτό το πρότυπο. Συνήθως διαρκεί λιγότερο από τρεις μήνες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Μερικές φορές μπορεί να εμφανιστεί κακουχία ή πυρετός πριν από την έναρξη του εξανθήματος ή του κνησμού, αλλά συχνά υπάρχουν λίγα άλλα συμπτώματα.
Αν και η αιτία δεν είναι απολύτως σαφής, πιστεύεται ότι σχετίζεται με τον ανθρώπινο ερπητοϊό 6 (HHV6) ή τον ανθρώπινο ερπητοϊό 7 (HHV7). Δεν φαίνεται να είναι μεταδοτική. Ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν παρόμοιο εξάνθημα. Η διάγνωση βασίζεται στα συμπτώματα.
Τα στοιχεία για ειδική θεραπεία είναι περιορισμένα. Περίπου το 1,3% των ανθρώπων επηρεάζεται κάποια στιγμή. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα μεταξύ 10 και 35 ετών Η κατάσταση είχε περιγραφεί ήδη από το 1798.
Σημεία και συμπτώματα
μικρογραφία| Ροδόχρους πιτυρίαση στον κορμό Τα συμπτώματα αυτής της πάθησης περιλαμβάνουν:
Περίπου το ένα πέμπτο των περιπτώσεων έχουν άτυπη μορφή, με σημαντικές διακυμάνσεις στα συμπτώματα που περιλαμβάνουν το μέγεθος, την κατανομή, τη μορφολογία και την εξέλιξη των βλαβών. Εκτός από τις τυπικές βλατίδες και λέπια, έχουν σημειωθεί μορφές που εμφανίζονται ως πολύ μεγάλες πλάκες (γιγάντια ρόδοχρους πιτυρίαση), κνίδωση, μεγάλες φουσκάλες, μπαλώματα που μοιάζουν με πολύμορφο ερύθημα, στοματικές αλλοιώσεις και διάφορες άλλες εμφανίσεις. Μια φυσαλιδώδης μορφή μπορεί να μοιάζει με ανεμοβλογιά. Οι παραλλαγές στην κατανομή περιλαμβάνουν ανεστραμμένες μορφές, με εξανθήματα στο πρόσωπο ή στα άκρα χωρίς να εμφανίζονται στον κορμό, καθώς και πιο ασυνήθιστες εκδοχές που εντοπίζονται στις μασχάλες, στη βουβωνική χώρα ή στα άκρα ή μονόπλευρη εξάπλωση.
Αιτίες
Η αιτία της ροδόχρους πιτυρίασης δεν είναι βέβαιη, αλλά η κλινική της παρουσία και οι ανοσολογικές αντιδράσεις υποδηλώνουν ως αιτία μια ιογενή λοίμωξη. Μερικοί πιστεύουν ότι πρόκειται για επανενεργοποίηση των επητοϊών 6 και 7, που προκαλούν τη βρεφική ροδάνθη,   αν και ορισμένες έρευνες δεν έχουν βρει στοιχεία για αυτό.
Διάγνωση
μικρογραφία| Η πρώτη βλάβη της ροδόχρου πιτυρίασης και αρχικά θεωρήθηκε λάθος ως μυκητιακή λοίμωξη. Οι έμπειροι ιατροί μπορούν να κάνουν τη διάγνωση κλινικά. Τα κλασικά συμπτώματα είναι συνήθως εύκολα αναγνωρίσιμα, αλλά το ευρύ φάσμα των άτυπων μορφών μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στον κλινικό ιατρό στη διάγνωση ορισμένων περιπτώσεων. Η εσφαλμένη διάγνωση από μη δερματολόγους δεν είναι ασυνήθιστη. Εάν η διάγνωση είναι αμφίβολη, μπορεί να πραγματοποιηθούν εξετάσεις για τον αποκλεισμό παρόμοιων παθήσεων όπως η νόσος του Λάιμ, η δερματοφυτίαση, η εντερική ψωρίαση, το δισκοειδές έκζεμα, φαρμακευτικό εξάνθημα και άλλα ιογενή εξανθήματα. Η κλινική εμφάνιση της ροδόχρου πιτυρίασης σε ορισμένες περιπτώσεις είναι παρόμοια με εκείνη της δευτερογενούς σύφιλης και θα πρέπει να διενεργείται ταχεία δοκιμή πλάσματος εάν υπάρχει οποιαδήποτε κλινική ανησυχία για σύφιλη. Μια βιοψία των βλαβών θα δείξει εξαγγειωμένα ερυθροκύτταρα εντός των δερματικών θηλωμάτων και δυσκερατωτικά κύτταρα μέσα στο χόριο.
Ένα σύνολο επικυρωμένων διαγνωστικών κριτηρίων για τη ροδόχρου πιτυρίαση έχει ως εξής:
Ένας ασθενής διαγιγνώσκεται ότι έχει ροδόχρου πιτυρίαση εάν:
Τα βασικά κλινικά χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα:
Τα προαιρετικά κλινικά χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα:
Τα αποκλειστικά κλινικά χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα:
Θεραπευτική αγωγή
Η κατάσταση συνήθως υποχωρεί από μόνη της και δεν απαιτείται θεραπεία. Από του στόματος αντιισταμινικά ή τοπικά στεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του κνησμού. Τα στεροειδή προσφέρουν ανακούφιση από τον κνησμό και βελτιώνουν την εμφάνιση του εξανθήματος, αλλά προκαλούν επίσης το νέο δέρμα που σχηματίζεται (μετά την υποχώρηση του εξανθήματος) να αργεί περισσότερο να ταιριάξει με το χρώμα του περιβάλλοντος. Αν και δεν έχει βρεθεί ουλή που να σχετίζεται με το εξάνθημα, το ξύσιμο θα πρέπει να αποφεύγεται. Είναι πιθανό το ξύσιμο να επιδεινώσει τον κνησμό και να αναπτυχθεί ένας κύκλος φαγούρας-γρατζουνίσματος με τακτικό ξύσιμο. Ερεθιστικά όπως σαπούνια με αρώματα, ζεστό νερό, μαλλί και συνθετικά υφάσματα πρέπει να αποφεύγονται. Οι λοσιόν που βοηθούν στη διακοπή ή την πρόληψη του κνησμού μπορεί να είναι χρήσιμες.
Μια μετα-ανάλυση του 2007 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για την αποτελεσματικότητα των περισσότερων θεραπειών. Η από του στόματος ερυθρομυκίνη βρέθηκε ότι είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία του εξανθήματος και την ανακούφιση του κνησμού με βάση μια πρώιμη δοκιμή. Ωστόσο, μια μεταγενέστερη μελέτη δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει αυτά τα αποτελέσματα.
Πρόγνωση
Στους περισσότερους ασθενείς, η κατάσταση διαρκεί μόνο μερικές εβδομάδες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να διαρκέσει περισσότερο (έως έξι μήνες). Η ασθένεια υποχωρεί πλήρως χωρίς μακροχρόνιες επιπτώσεις. Σε μια δεκαετή επιδημιολογική μελέτη 939 ατόμων στις Ηνωμένες Πολιτείες, λιγότερο από το 2% παρουσίασε υποτροπή.
Επιδημιολογία
Ο συνολικός επιπολασμός της ΡΠ στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει υπολογιστεί ότι είναι 0,13% στους άνδρες και 0,14% στις γυναίκες. Εμφανίζεται συχνότερα μεταξύ 10 και 35 ετών. Είναι πιο συνηθισμένη την άνοιξη.
Η ΡΠ δεν θεωρείται μεταδοτική, αν και έχουν αναφερθεί μικρές επιδημίες σε σπίτια αδελφότητας και στρατιωτικές βάσεις, σχολεία και γυμναστήρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Ηνωμένο Εργατικό Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (Βουλγαρία)
Το Ηνωμένο Εργατικό Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα ήταν ένα πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.
Το κόμμα ιδρύθηκε από αποσχισθείσα μέλη του βουλγαρικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού κόμματος (Ευρείς Σοσιαλιστές) μετά το πραξικόπημα του 1923, και αρχικά συμμάχησε με τη Δημοκρατική Συμμαχία.
Το κόμμα συμμετείχε σε εθνικές εκλογές μόνο το 1931, όταν συμμετείχε στις εκλογές για την Εθνοσυνέλευση αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει μια έδρα.
Μεταξύ 1945 και 1947 είχε συμμαχήσει με την Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση και τη παράταξη "Νίκολα Πέτκοφ», και συμμετείχαν μαζί σε κοινό ψηφοδέλτιο στις εκλογές του 1946. Το κοινό ψηφοδέλτιο τερμάτισε στη δεύτερη θέση με 101 έδρες . Το επόμενο έτος ιδρύθηκε το κομμουνιστικό καθεστώς και το κόμμα αδρανοποιήθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Ελαφηβολιών
Ο Ελαφηβολιών είναι ο ένατος μήνας του αττικού ημερολογίου. Ήταν αφιερωμένος στη θεά Άρτεμη και αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 21 Φεβρουαρίου-23 Μαρτίου.
Ο μήνας πήρε το όνομά του από τα Ελαφηβόλια, γιορτή με θυσίες ελαφιών που πραγματοποιούνταν την έκτη μέρα του μήνα προς τιμήν της Ελαφηβόλου Άρτεμης.
Τον ίδιο μήνα διοργανώνονταν και τα Μεγάλα ή "εν άστει" Διονύσια προς τιμήν του Διονύσου του Ελευθερέα, τα οποία θεσμοθετήθηκαν από τον Πεισίστρατο και κατά τα οποία παρουσιάζονταν και διαγωνίζονταν τραγωδίες από την 11η μέχρι την 13η ημέρα του μήνα. Μετά τα Μεγάλα Διονύσια, αναφέρεται από πηγές ότι τελούνταν τα Πάνδια.
Στις 18 του μήνα τελούνταν επίσης τα Ανάκεια προς τιμήν των Διόσκουρων Κάστορα και Πολυδεύκη, ενώ το μήνα αυτό τελούνταν και τα Γαλάξια προς τιμήν της Ρέας-Κυβέλης, σε αντίθεση με τα Γαλάξια προς τιμήν του Απόλλωνα κατά το μήνα Ποσειδεώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αττικό ημερολόγιο
Δημήτριος Ντάγγας
Ο '''Δημήτριος Γ. Ντάγγας''' (Κωνσταντινούπολη, 1905 - Νέα Υόρκη, 15 Ιανουαρίου 2002) ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής.
Πολιτεύτηκε με επιτυχία για πρώτη φορά στις εκλογές του 1950 με το Σοσιαλιστικό Κόμμα ΕΛΔ και εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με τη Δημοκρατική Παράταξη. Επανεξελέγη βουλευτής Β΄ Πειραιώς το 1961 και το 1963 με την Ένωση Κέντρου.
Ήταν επίσης πρόεδρος της Εθνικής Μνημοσύνης και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Βορειοηπειρωτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Παράταξη Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά
Θελξινόη (δορυφόρος)
Η Θελξινόη (αγγλικά: Thelxinoe) ή Δίας XLII είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ το 2004, από φωτογραφίες που τραβήχτηκαν το 2003. Πήρε το όνομά του τον Μάρτιο του 2005 από την Θελξινόη, η οποία ήταν κόρη του Δία και της νύμφης Πλουσίας και κατά τον ποιητή Άρατο (και από τον Κικέρωνα) μία από τις 4 Μούσες στην ύστερη ελληνική παράδοση. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2003 J 22.
Έχει διάμετρο περίπου 2 χλμ. και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 20.454.000 χλμ. σε 597,607 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 151° με την εκλειπτική (153° προς τον Ισημερινό του Δία), σε ανάδρομη φορά και με εκκεντρότητα τροχιάς 0,2685.
Η Θελξινόη ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Ανάγκης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 19,3 και 22,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 145,7° έως 154,8°.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Στράτης Στρατήγης
Ο Στράτης Στρατήγης (1933-2023) ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.
Κατοικούσε στην Πλάκα, στο αρχοντικό Γάσπαρη. Απεβίωσε στις 16 Φεβρουαρίου 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Ελληνοβρετανικές σχέσεις
Οι σχέσεις Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου, ή αλλιώς οι σχέσεις της Ελλάδας με τη Βρετανία ή σε πιο ελεύθερο πλαίσιο με την Αγγλία, είναι οι επίσημες σχέσεις που διατηρούνται ανάμεσα στις δυο χώρες. Το Ηνωμένο Βασίλειο διατηρεί πρεσβεία στην Αθήνα και προξενείο στη Θεσσαλονίκη, ενώ η Ελλάδα πρεσβεία στο Λονδίνο. Η Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο διατηρούν γενικά καλές διμερείς σχέσεις και είναι επίσης μέλη των οργανισμών των Ηνωμένων Εθνών, ΝΑΤΟ, και του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Ελληνική ανεξαρτησία
Η Βρετανία υποστήριξε την Ελληνική Επανάσταση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τη δεκαετία του 1820. Αρχικά οικονομικά με το Αγγλικό Δάνειο του 1823, το οποίο ωστόσο είχε ιδιαίτερα επαχθείς όρους, και κατόπιν στρατιωτικά με τη ναυμαχία του Ναυαρίνου όπου ένας συνδυασμός γεγονότων επέφερε τη σύγκρουση του Αγγλικού, Γαλλικού και Ρωσικού στόλου κατά του τουρκοαιγυπτιακού ο οποίος κατευθυνόταν προς την Πελοπόννησο.
Αρχικά, η επανάσταση αποδοκιμάσθηκε από όλα τα μέλη της Ιερής Συμμαχίας στην οποία μετείχαν οι βρετανοί, μαζί με τις υπόλοιπες μεγάλες δυνάμεις της εποχής. Βαθμιαία, ωστόσο, οι Άγγλοι αντιλήφθηκαν ότι η δημιουργία ενός μικρού ναυτικού, ημιαυτόνομου ή και ανεξάρτητου κρατίδιου στο νοτιότερο άκρο της Χερσονήσου του Αίμου, το οποίο θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα είδος δικού τους "προτεκτοράτου" μπορούσε να αποτελέσει ανασχετικό εμπόδιο για την κάθοδο των Ρώσων προς το νότο. Χαρακτηριστικό της αλλαγής νοοτροπίας της αγγλικής πολιτικής είναι και το γεγονότος πως πρώτοι οι άγγλοι χορήγησαν δάνειο στους επαναστάτες Το εμπόριο και η ναυτιλία συνιστούσαν ανέκαθεν για τους Βρετανούς δραστηριότητες πρωταρχικής σημασίας και έτσι μπορεί να ερμηνευτεί σε μεγάλο βαθμό η σχετική εύνοια που εξεδήλωσαν κατά την πορεία της ελληνικής απελευθερωτικής προσπάθειας. Μάλιστα, η αναγνώριση του ναυτικού αποκλεισμού των επαναστατημένων Ελλήνων σε βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τον Βρετανό υπουργό των εξωτερικών Τζορτζ Κάνινγκ στα 1825 υπήρξε η πρώτη επίσημη διεθνής διπλωματική κίνηση που αναγνώριζε το δίκαιο των μαχόμενων Ελλήνων και την υπόσταση ενός κρατικού μορφώματος υπό διαμόρφωση.
Οι αποφάσεις της διάσκεψης της Κωνσταντινούπολης όπου η Ελλάδα θα γινόταν ανεξάρτητο κράτος, επικυρώθηκαν επίσημα στη Συνθήκη του Λονδίνου το 1832.
Ελληνικό κράτος
Από το 1830 που συστάθηκε επίσημα το ελληνικό βασίλειο και για όλη τη διάρκεια του πρώτου μισού του 19ου αιώνα, οι Βρετανοί ακολούθησαν παρεμβατική τακτική μέσω της πολιτικής διείσδυσης στην Ελλάδα, η οποία εκφραζόταν με την παρουσία του λεγόμενου "Αγγλόφιλου κόμματος" στο οποίο είχε τεθεί επικεφαλής ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Στενές σχέσεις με την αγγλική πολιτική είχε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ο οποίος είχε υπηρετήσει στον αγγλικό στρατό των Επτανήσων. Στα 1853 ξέσπασε ο λεγόμενος Κριμαϊκός Πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας και οι Άγγλοι επενέβησαν τώρα υπέρ της δεύτερης, βάσει του δόγματός τους περί διατήρησης της ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που ουσιαστικά εξυπηρετούσε την παρεμπόδιση της Ρωσίας να αναζητήσει διέξοδο στο Αιγαίο Πέλαγος. Η Ελλάδα επιχείρησε να επωφεληθεί από τη σύγκρουση για να αποσπάσει εδάφη στα οποία κατοικούσε αμιγής χριστιανικός πληθυσμός, αλλά οι Βρετανοί επενέβησαν βίαια με ναυτικό αποκλεισμό του λιμανιού του Πειραιά, υποχρεώνοντας την ελληνική κυβέρνηση να αναθεωρήσει τις απόψεις της. Το 1863, με αφορμή την ανάρρηση στον ελληνικό θρόνο του Γεωργίου Γλύξμπουργκ οι Βρετανοί προσέφεραν ως δώρο στο νέο μονάρχη τα Επτάνησα, αλλά στην πραγματικότητα απαλλάχθηκαν από μια σοβαρή και δαπανηρή περιπλοκή, καθότι στα νησιά επικρατούσε έντονος επαναστατικός αναβρασμός.
Βασιλική διαδοχή
Όταν ο βασιλιάς της Ελλάδος Όθωνας καθαιρέθηκε από το αξίωμα του το 1862, ο Αλφέδρος, γιός της βασίλισσας Βικτώριας, επιλέχθηκε για να τον αντικαταστήσει, ωστόσο η βρετανική κυβέρνηση δεν επέτρεψε την εξέλιξη αυτή. Ο πρίγκηπας Φίλιππος, σύζυγος της βασίλισσας Ελισάβετ Β´, είναι ο εγγονός του Γεωργίου Α´ της Ελλάδος, του βασιλιά που αντικατέστησε τελικά τον Όθωνα.
Ιόνια νησιά
Η Μεγάλη Βρετανία απέκτησε τον έλεγχο των Ιονίων Νήσων από τη Γαλλία του Ναπολέοντα το 1815. Παρέμειναν υπό τη βρετανική κυριαρχία ως το Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων, ακόμα και μετά την ελληνική ανεξαρτησία, εν μέρει λόγω των επιφυλάξεων του Λονδίνου για τον βασιλιά της Ελλάδος Όθωνα ο οποίος ήταν Γερμανικής καταγωγής. Ωστόσο, με την άνοδο του Γεωργίου το 1862 ως βασιλιά, και τις εκκλήσεις των κατοίκων των Ιονίων Νήσων για ένωση με την Ελλάδα, η Βρετανία παραχώρησε τα νησιά στην Ελλάδα το 1864.
Α´ Παγκόσμιος πόλεμος
Κατά τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξε διάσταση απόψεων μεταξύ του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου ο οποίος σκόπευε η Ελλάδα να ενταχθεί στην πλευρά των συμμάχων της Αντάντ όπου βρισκόταν και η Αγγλία, και του βασιλιά Κωνσταντίνου Α´ ο οποίος επιθυμούσε την προσέγγιση με τη Γερμανία και Αυστοουγγαρία. Οι Βρετανοί μαζί με τους Γάλλους στήριξαν και ενίσχυσαν στα 1916 το κίνημα της Εθνικής Άμυνας του Ελευθέριου Βενιζέλου σε βάρος του βασιλιά Κωνσταντίνου, τον οποίο υποχρέωσαν να εγκαταλείψει τη χώρα.
Η Αγγλία πρόσφερε το 1915 την παραχώρηση της Κύπρου στην Ελλάδα, εάν η Ελλάδα βοηθούσε τη Σερβία έναντι των Κεντρικών Δυνάμεων. Ωστόσο την περίοδο εκείνη ο Βενιζέλος δεν ήταν στην κυβέρνηση και η πρόταση απορρίφθηκε. Τα αγγλικά στρατεύματα που στάλθηκαν στην Ελλάδα πολέμησαν κυρίως στη Μακεδονία εναντίον των Βουλγάρων, ενώ η Θεσσαλονίκη και η Λήμνος χρησιμοποιήθηκαν ως βάσεις των βρετανικών στρατευμάτων που συμμετείχαν στην εκστρατεία της Καλλίπολης εναντίον των Οθωμανών.
Η Ελλάδα μπήκε επίσημα στον πόλεμο το 1917 με την πλευρά της Αντάντ όταν υπερίσχυσε ο Βενιζέλος.
Με παρότρυνση των αγγλογάλλων, ελληνικό εκστρατευτικό σώμα συμμετείχε στην εκστρατεία της Κριμαίας, όπου υπέστη ταπεινωτική ήττα από τους μπολσεβίκους, με συνέπεια η ΕΣΣΔ να ταχθεί στη συνέχεια αλληλέγγυοι προς τον Κεμάλ Ατατούρκ. Κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας (Μάιος 1919 - Αύγουστος 1922) οι Βρετανοί, τουλάχιστον φαινομενικά, εμφανίσθηκαν ως σύμμαχοι της ελληνικής πλευράς αφού ήταν η μόνη μεγάλη δύναμη που συμπαραστάθηκε στην ελληνική εκστρατεία μέχρι το τέλος, ύστερα από τη μεταστροφή της στάσης της Γαλλίας και της Ιταλίας.
Μικρασιατική καταστροφή
Ύστερα απο αγγλική και γαλλική συμφωνία, η 1η μεραρχία του Ελληνικού στρατού αποβιβάστηκε στη Σμύρνη στις 2 Μαΐου του 1919 με σκοπό να εγκαθιστήσει ελληνική διοίκηση και να προστατεύσει τους χριστιανικούς πληθυσμούς. Το Νοέμβριο του 1920, ο Κωνσταντίνος Α΄ επέστρεψε στο θρόνο ύστερα από δημοψήφισμα του ίδιου έτους. Ο Κωνσταντίνος ήταν εξαιρετικά αντιπαθής στις Συμμαχικές δυνάμεις για το ρόλο που διαδραμάτισε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία, οι οποίες είχαν προειδοποιήσει τη νέα κυβέρνηση για το τι θα σήμαινε μια πιθανή επιστροφή του Κωνσταντίνου στις σχέσεις τους με αυτή, παρέδωσαν διακοινώσεις με τις οποίες δεν αναγνώριζαν τον Κωνσταντίνο ως αρχηγό του κράτους και πάγωσαν όλα τα δάνεια που είχανε δρομολογηθεί προς την Ελλάδα. Μόνο η Αγγλία συνέχισε πλέον, αν και μόνο σε διπλωματικό επίπεδο, να υποστηρίζει την Ελλάδα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο.
Β´ Παγκόσμιος πόλεμος
Κατά το Β´ παγκόσμιο πόλεμο η Αγγλία μαζί με τη Γαλλία έγιναν εγγυητές της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας μετά την κατάκτηση της Αλβανίας από την Ιταλία. Στις 4 Αυγούστου του 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς με την έγκριση του βασιλέα Γεώργιου Β΄ προχώρησε σε κήρυξη δικτατορίας, κάτι που ενέκρινε η βρετανική πλευρά, καθότι ο μονάρχης ήταν αγγλόφιλος. Μετά τη γερμανική επίθεση κατά της Μεγάλης Βρετανίας το καλοκαίρι του 1940, οι Βρετανοί είχαν απομείνει ουσιαστικά μόνοι να μάχονται εναντίον των δυνάμεων του Άξονα. Η απόρριψη του ιταλικού τελεσίγραφου στις 28 Οκτωβρίου 1940 από τον Έλληνα κυβερνήτη, σήμαινε πως τερματιζόταν η τακτική της αυστηρής ουδετερότητας, η Ελλάδα έμπαινε στο στόχαστρο των Γερμανοϊταλών και η Αγγλία αποκτούσε μια παράταση στον αγώνα επιβίωσής της, με τη δέσμευση εχθρικών δυνάμεων στη Βαλκανική. Με την έναρξη του πολέμου, το Ηνωμένο Βασίλειο έστειλε αρχικά αεροπορική βοήθεια, και κατόπιν και στρατό ξηράς με 4 μεραρχίες λίγο πριν την επέμβαση της Γερμανίας στην Ελλάδα. Με την επικράτηση των Γερμανών στον ηπειρωτικό χώρο έναντι των ελληνικών και βρετανικών στρατευμάτων, οι δυνάμεις αυτές οπισθωχώρησαν δίνοντας την τελευταία μεγάλη μάχη στη μάχη της Κρήτης.
Παράλληλα, στη Μέση Ανατολή βρήκαν καταφύγιο Έλληνες αξιωματικοί και οπλίτες και των τριών σωμάτων που είχαν δραπετεύσει από τη χώρα και επιθυμούσαν να συνεχίσουν τον αγώνα. Υπό βρετανική επίβλεψη συστάθηκαν η "Γ' Ορεινή Ταξιαρχία (ΙΙΙ Ε.Ο.Τ.)" και ο "Ιερός Λόχος" που πολέμησαν στο πλευρό των συμμάχων στο Ρίμινι και αλλού. Προηγουμένως όμως, οι Βρετανοί είχαν καταστείλει με βίαιο τρόπο δυο εξεγέρσεις δημοκρατικών Ελλήνων στρατιωτών και ναυτών, τους οποίους εκτόπισαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Λιβύη και την Αίγυπτο.
Εμφύλιος
Μετά την απελευθέρωση οι Βρετανοί εξακολούθησαν να αποτελούν τον βασικότερο παράγοντα που διαμόρφωσε τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Στα Δεκεμβριανά πολέμησαν ουσιαστικά σχεδόν μόνοι εναντίον του ΕΛΑΣ και επέβαλλαν την εξουσία των αντι-ΕΑΜικών δυνάμεων, ενώ από το 1946 έως το 1947 κατά το πρώτο στάδιο του Εμφυλίου υποστήριξαν με όλες τους τις δυνάμεις τον λεγόμενο "Εθνικό Στρατό" σε βάρος του λεγόμενου "Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας". Το Ηνωμένο Βασίλειο συνέδραμε ενεργά με στρατεύματα υπέρ των δυνάμεων του Βασιλείου της Ελλάδος (Ελληνικός στρατός) και κατά του αντάρτικου της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας) υπό τον έλεγχο του ΚΚΕ.
Κύπρος
Η Αγγλία αρνήθηκε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, έπειτα από το σχετικό δημοψήφισμα του 1950. Κατά τη δεκαετία του 1950 τα αγγλικά στρατεύματα στην Κύπρο διεξήγαγαν πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του αντάρτικου της ΕΟΚΑ οι οποίοι επιζητούσαν ανεξαρτησία και ένωση με την Ελλάδα. Οι Αγγλικές αρχές συγκρότησαν τμήματα χωροφυλακής με τον αριθμό των Τουρκοκυπρίων σε αυτά να είναι δυσανάλογα μεγάλος, με αποτέλεσμα τη δημιουργία εντάσεων μεταξύ της Ελληνικής και της Τουρκικής κοινότητας. Η Μεγάλη Βρετανία τήρησε ουδέτερη στάση κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του Ιουλίου- Αυγούστου του 1974, αρνούμενη να παρέμβη, με αποτέλεσμα να απειληθεί ελληνοτουρκική σύρραξη.
Μακεδονικό ζήτημα
Η Βρετανία αναγνώρισε επίσημα τη Βόρεια Μακεδονία με το τότε συνταγματικό της όνομα (Δημοκρατία της Μακεδονίας) στις 16 Δεκεμβρίου 1993, και αναφέρεται στη χώρα ως Μακεδονία.
17 Νοέμβρη
Το 2000, ο Στήβεν Σόντερς, Βρετανός ταξίαρχος και διπλωματικός ακόλουθος της βρετανικής πρεσβείας στην Αθήνα, δολοφονήθηκε από μέλη της 17 Νοέμβρη τα οποία επέβαιναν σε μοτοσυκλέτα. Η ενδελεχής έρευνα που ακολούθησε έφερε μεγάλο βαθμό συνεργασίας μεταξύ των ελληνικών και βρετανικών αρχών.
Ελληνική κρίση χρέους
Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ανέφερε πως δεν θα ήταν σύμφωνη στο να χορηγήσει κεφάλαια προς την Ελλάδα για να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον υποστήριξε πως θα πρέπει να υπάρξει ελάφρυνση του χρέους της Ελλάδας σύμφωνα με τα σχέδια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Διπλωματική αντιπροσώπευση
Η Ελλάδα διατηρεί πρεσβεία στο Λονδίνο και προξενεία στο Μπέλφαστ, Μπέρμιγχαμ, Εδιμβούργο, Γιβραλτάρ, Γλασκόβη και Ληντς. Το Ηνωμένο Βασίλειο διατηρεί πρεσβεία στην Αθήνα και προξενεία σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Κέρκυρα, Ρόδο, και Ζάκυνθο.
Πλατεία Δημαρχείου (Κοπεγχάγη)
thumb|325px|Η Πλατεία Δημαρχείου με το Palace Hotel και το δημαρχιακό μέγαρο Η Πλατεία Δημαρχείου (δαν. Rådhuspladsen) είναι δημόσια πλατεία στο κέντρο της Κοπεγχάγης, που βρίσκεται μπροστά από το Δημαρχείο της Κοπεγχάγης. Το μεγάλο της μέγεθος, η κεντρική της θέση και η σύνδεσή της με το δημαρχείο την καθιστούν δημοφιλή τόπο διεξαγωγής μεγάλης ποικιλίας εκδηλώσεων. Συχνά χρησιμεύει ως το σημείο από το οποίο μετρούνται οι οδικές αποστάσεις από την Κοπεγχάγη.
Η Πλατεία Δημαρχείου απλώνεται στο νοτιοδυτικό άκρο της πεζοδρομημένης εμπορικής οδού Strøget, η οποία το συνδέει με την Κόνγενς Νύτορβ, την άλλη μεγάλη πλατεία του κέντρου της πόλεως, περνώντας από την Παλαιά Αγορά (Gammeltorv, η παλαιότερη πλατεία της Κοπεγχάγης) και την Αμάγερτορβ. Από την άλλη πλευρά της Πλατείας Δημαρχείου εκτείνεται η επίσης εμπορική οδός Vesterbrogade προς το διαμέρισμα Βέστερμπρο και μακρύτερα έως το Φρέντερικσμπεργκ. Καθέτως, στις πλευρές του δημαρχείου, αρχίζουν η Λεωφόρος Χ.Κ. Άντερσεν και η Vester Voldgade.
Εκτός από το ίδιο το δημαρχείο, αξιοσημείωτα κτίσματα που πλαισιώνουν την πλατεία είναι το Politikens Hus, έδρα της εθνικής ημερήσιας εφημερίδας Politiken, και το Industriens Hus, η έδρα της Ενώσεως Δανικών Βιομηχανιών.
Αγορά και χώρος εκθέσεων
thumb|295px|Η αγορά σανού το 1809 (πίνακας του [[Κρίστοφερ Βίλελμ Έκερσμπεργκ)]] Στη θέση της Πλατείας Δημαρχείου προϋπήρχε η παλαιά αγορά σανού και η Δυτική Πύλη (Vesterport) της Κοπεγχάγης με περιβάλλουσες οχυρώσεις.
Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία
Η Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία (Γερμ.: Alte Eidgenossenschaft, μετά την Μεταρρύθμιση επίσης République des Suisses, Res publica Helvetiorum «Δημοκρατία των Ελβετών») ήταν μια χαλαρή συνομοσπονδία μικρών ανεξάρτητων κρατών (καντονίων, στα γερμανικά Orte ή Stände) εντός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είναι ο πρόδρομος του σύγχρονου κράτους της Ελβετίας.
Πλατεία Δημαρχείου (Κοπεγχάγη)
Αγορά και χώρος εκθέσεων
Μετά την κατεδάφιση των οχυρώσεων τη δεκαετία του 1850, αποφασίσθηκε να χρησιμοποιείται ο ανοικτός χώρος για εκθέσεις, όπως ήταν η Νορδική Έκθεση του 1872 και αργότερα η Νορδική Έκθεση του 1888 μεταξύ άλλων.
Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία
Σχηματίστηκε κατά τον 14ο αιώνα από έναν πυρήνα στην σημερινή Κεντρική Ελβετία, επεκτείνοντας τις πόλεις της Ζυρίχης και της Βέρνης ως τα μέσα του αιώνα. Αυτό σχημάτισε μια σπάνια ένωση αγροτικών και αστικών κοινοτήτων, οι οποίες απολάμβαναν την λεγόμενη «αυτοκρατορική αμεσότητα» της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Πλατεία Δημαρχείου (Κοπεγχάγη)
Αγορά και χώρος εκθέσεων
thumb|285px|left|Στην πλατεία, κοιτάζοντας κατά μήκος των γραμμών του τραμ προς την οδό Strøget (ανατολικά) το 1970. Ο Βίλελμ Κλάιν σχεδίασε ένα κτήριο για την πρώτη έκθεση, που ανεγέρθηκε το 1870-1872 στη γωνία της Vesterbrogade. Το διώροφο αυτό κτήριο με τις 4 πτέρυγες κατασκευάσθηκε με κόκκινα τούβλα σε σχέδιο εμπνευσμένο από την ιταλική Αναγέννηση. Το 1879 το κέντρο του συγκροτήματος αυτού αναδομήθηκε σε μια μεγάλη θολωτή αίθουσα εκθέσεων.
Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία
Αυτή η συνομοσπονδία οκτώ καντονίων (Acht Orte) ήταν πολιτικά και στρατιωτικά επιτυχημένη για περισσότερο από έναν αιώνα, με αποκορύφωμα τους Βουργουνδικούς πολέμους της δεκαετίας του 1470 που την καθιέρωσαν ως δύναμη στο περίπλοκο πολιτικό τοπίο στο οποίο κυριαρχούσαν η Γαλλία και οι Αψβούργοι. Η επιτυχία της είχε ως αποτέλεσμα την προσχώρηση και άλλων καντονίων, αυξάνοντας τον αριθμό τους σε δεκατρία (Dreizehn Orte) έως το 1513. Η ομοσπονδία κήρυξε ουδετερότητα το 1647 (υπό την απειλή του Τριακονταετούς Πολέμου), αν και πολλοί Ελβετοί υπηρέτησαν ιδιωτικά ως μισθοφόροι στους Ιταλικούς πολέμους και κατά την Πρώιμη Σύγχρονη περίοδο.
Πλατεία Δημαρχείου (Κοπεγχάγη)
Αγορά και χώρος εκθέσεων
thumb|285px|Το θολωτό κτήριο εκθέσεων του Νύροπ από το 1889 Τον Ιανουάριο του 1888 η αγορά σανού μεταφέρθηκε σε νέα τοποθεσία έξω από το Kødbyen, τη νέα αγορά βοοειδών και κρεάτων που είχε ανοίξει το 1878. Ο βασικός χώρος της Νορδικής Εκθέσεως του 1888 ήταν μία μεγάλη ξύλινη δομή με έναν πελώριο θόλο με ιστό σημαίας στην κορυφή του, σχεδιασμένη από τον νέο τότε αρχιτέκτονα Μάρτιν Νύροπ, ο οποίος αργότερα θα σχεδίαζε και το νέο δημαρχείο.
Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία
Μετά τον Σουηβικό πόλεμο του 1499, η συνομοσπονδία ήταν ένα de facto ανεξάρτητο κράτος καθ 'όλη τη διάρκεια της πρώτης σύγχρονης περιόδου, αν και εξακολουθούσε να είναι τυπικά μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έως το 1648, όταν η Συνθήκη της Βεστφαλίας έληξε τον Τριακονταετή Πόλεμο. Η Ελβετική Μεταρρύθμιση χώρισε τα καντόνια σε Μεταρρυθμισμένα και Καθολικά, με αποτέλεσμα μια εσωτερική σύγκρουση που διήρκεσε από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα. Ως αποτέλεσμα αυτής, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο (Tagsatzung) παρέλυε συχνά λόγω της εχθρότητας μεταξύ των δύο παρατάξεων. Η Ελβετική Συνομοσπονδία καταλύθηκε κατόπιν εισβολής από τον Γαλλικό Επαναστατικό Στρατό το 1798, μετά την οποία ακολούθησε η βραχύβια Ελβετική Δημοκρατία.
Κατηγορία:Ιστορία της Ελβετίας ανά περίοδο Κατηγορία:Κρατίδια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην συνομοσπονδίες Κατηγορία:Μεσαιωνική Ελβετία Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γαλλικά
Πλατεία Δημαρχείου (Κοπεγχάγη)
Το νέο δημαρχείο και η πλατεία του
thumb|295px|Η πλατεία τη νύχτα από ψηλά (2008) Την ίδια εποχή γεννήθηκε η ιδέα να ανεγερθεί ένα νέο δημαρχιακό μέγαρο στην πλατεία και έτσι το 1888 ο χώρος των εκθέσεων κατεδαφίσθηκε, ενώ στις αρχές του 1889 διενεργήθηκε ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός. Εκτός από τον νικητή Μάρτιν Νύροπ έλαβαν μέρος μεταξύ άλλων οι Βίλελμ Ντάλερουπ και Βάλντεμαρ Κοχ. Το σχέδιο του Νύροπ ήταν πολύ επηρεασμένο από το Παλάτσο Πούμπλικο, το δημαρχιακό μέγαρο της Σιένα στην Ιταλία, και το σχέδιο της πλατείας αναμορφώθηκε αναλόγως, με βάση την Πιάτσα ντελ Κάμπο έξω από το ιταλικό μέγαρο.
Στις 28 Ιουλίου 1894 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος του νέου δημαρχείου και όταν αυτό εγκαινιάσθηκε το 1905, η πλατεία μπροστά του κατέστη ένας από τους κεντρικότερους και σημαντικότερους χώρους στην πόλη. Εκεί βρισκόταν από το 1902 το εμβληματικό Οτέλ Μπρίστολ, που χρεωκόπησε όμως και έκλεισε το 1917 μετά από πυρκαγιά.
Η Πλατεία Δημαρχείου επανασχεδιάσθηκε το 1995-1996 από την εταιρεία «KHR Architects», με την ευκαιρία της «θητείας» της Κοπεγχάγης ως Πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης. Η κάθετη στο δημαρχείο οδός που οδηγούσε από τη Vesterbrogade στη Strøget καταργήθηκε, ενώνοντας τις δύο πλευρές της πλατείας. Στη βόρεια πλευρά της πλατείας εγκαταστάθηκε αφετηρία γραμμών λεωφορείων.
Το 2010 άρχισαν εργασίες για νέο, ομώνυμο σταθμό (Rådhuspladsen Station) του Μετρό της Κοπεγχάγης στην πλατεία, κάτι που απαίτησε μια μείζονα αναδιοργάνωσή της. Ο νέος σταθμός λειτούργησε για πρώτη φορά στις 29 Σεπτεμβρίου 2019.
Γλυπτά
thumb|185px|Η «Κοπέλα του Καιρού» με το ποδήλατό της
Χαρακτηριστικά
Η κεντρική περιοχή της πλατείας έχει έκταση 9,8 στρέμματα. Είναι συχνά τόπος διαδηλώσεων και πλανόδιων καλλιτεχνών. Πολλά μπαρ και νάιτ-κλαμπ βρίσκονται στη γειτονιά της, ενώ η αφετηρία των γραμμών λεωφορείων εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δημαρχειου Κοπεγχαγη Πλατεια Δημαρ
Κατάλογος πολιτειών της Ινδίας ανά παρελθοντικό πληθυσμό
μικρογραφία|282x282εσ|Χάρτης πληθυσμιακής πυκνότητας της Ινδίας.Η Ινδία είναι ένωση είκοσι εννέα πολιτειών και επτά ενωσιακών εδαφών. Το 2011, με εκτιμώμενο πληθυσμό 1.210 δισ. κατοίκων, η Ινδία είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα μετά από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Η Ινδία καταλαμβάνειτο 2.4 τοις εκατό της επιφάνειας ξηράς της γης, αλλά είναι το σπίτι του 17.5 του παγκόσμιου πληθυσμού. Οι Ινδο-Γαγγητικές πεδιάδες είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του κόσμου. Οι ανατολικές και δυτικές παράκτιες περιοχές του Ντέκαν είναι επίσης από τις πυκνοκατοικημένες περιοχές της Ινδίας. Η έρημος Θαρ στο δυτικό Ρατζαστάν είναι μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες ερημικές περιοχές του κόσμου. Οι βόρειες και βορειοανατολικές πολιτείες κατά μήκος των Ιμαλαΐων περιέχουν κρύες άνυδρες ερήμους, με εύφορες κοιλάδες. Αυτές οι πολιτείες έχουν μικρότερη πυκνότητα του πληθυσμού λόγω αδάμαστων φυσικών εμπόδιων.
Ινδικές απογραφές
Η πρώτη απογραφή πληθυσμού στην Ινδία πραγματοποιήθηκε το 1872. Από τότε, διεξήχθη μια απογραφή τα έτη 1881, 1891, 1901, 1911, 1921, 1931, και το 1941 από την Κυβέρνηση. Από την ανεξαρτησία της Ινδίας το 1947, κάθε 10 χρόνια διεξάγεται μια απογραφή από την Ινδική Κυβέρνηση, ξεκινώντας από το 1951. Η απογραφή στην Ινδία πραγματοποιείται από το Γραφείο του Γενικού Ληξίαρχου και Επιτρόπου Απογραφής υπό το Υπουργείο Εσωτερικών, και είναι μία από τις μεγαλύτερες διοικητικές εργασίες που διεξάγονται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Τα τελευταία στοιχεία για τον πληθυσμό βασίζονται στα στοιχεία της απογραφής του 2011. Κατά τη δεκαετία 2001-2011, ο ρυθμός ετήσιας πληθυσμιακής αύξησης της Ινδίας έχει επιβραδυνθεί από 2.15 σε 1.76. Με βάση τα δεδομένα της απογραφής του 2001 και του 2011, το Ντάντρα και Ναγκάρ Χαβέλι εμφάνισε το υψηλότερο ποσοστό αύξησης πληθυσμού, με αύξηση κατά 55.5%. Ακολουθείται από το Νταμάν και Ντιού (53.5%), τη Μεγκαλάγια (27.8%) και το Αρουνάτσαλ Πραντές (25.9%). Η Ναγκαλάντ κατέγραψε το χαμηλότερο ποσοστό ανάπτυξης, έχοντας μείωση πληθυσμού κατά 0.5%.
Η Ινδία έχει 641.000 κατοικημένα χωριά και το 72.2% του συνολικού πληθυσμού κατοικεί σε αγροτικές περιοχές. Από αυτά, τα 145.000 χωριά έχουν πληθυσμιακό μέγεθος 500-999 ατόμων, 130.000 χωριά έχουν πληθυσμιακό μέγεθος 1000-1999 ατόμων και 128.000 χωριά έχουν πληθυσμιακό μέγεθος 200-499 ατόμων. Υπάρχουν 3.961 χωριά που έχουν πληθυσμό 10.000 κατοίκων και άνω. Ο αστικός πληθυσμός της χώρας καταλαμβάνει το 27.8% του πληθυσμού της Ινδίας και ζουν σε πάνω από 5.100 πόλεις και πάνω από 380 αστικά κέντρα. Κατά τη δεκαετία του 1991-2001, η μετανάστευση προς τις μεγάλες πόλεις προκάλεσε ραγδαία αύξηση του αστικού πληθυσμού. Με βάση τους καθαρούς μετανάστες ανά τελευταία κατοικία κατά την τελευταία δεκαετία, η Μαχαράστρα είχε τη μεγαλύτερη μετανάστευση με 2.3 εκατ. άτομα, ακολουθούμενη από την περιφέρεια της Εθνικής Πρωτεύουσας του Δελχί (1.7 εκατ. άτομα), το Γκουτζαράτ (0.68 εκατ. άτομα) και η Χαρυάνα (0.67 εκατ. άτομα). Από την άλλη, το Ούταρ Πραντές (2.6 εκατ. άτομα) και το Μπιχάρ (1.7 εκατ. άτομα) είναι στην κορυφή του εθνικού καταλόγου διαπολιτειακής αποδημίας. Οι πολιτείες Ουτάρ Πραντές, Μαχαράστρα, Μπιχάρ, Δυτική Βεγγάλη και αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ (48.89% τοις εκατό) του συνολικού Ινδικού πληθυσμού.
Κατάλογος των ινδικών πολιτειών ανά παρελθοντικό πληθυσμό (1947-2011)
Η συνολική γεωγραφική έκταση της Ινδίας είναι 3.287.240 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο συνολικός πληθυσμός της Ινδίας είναι 1.210.193.422 άτομα.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν τις Ομόσπονδες Πολιτείες της Ινδίας
Αμπού Γκανίμ
Ο Αμπού Γκανίμ, Abu Ghanim, αρμενικά: Abułanam, στις βυζαντινές πηγές: Απογάνεμ, ήταν Αρμένιος ευγενής τού Οίκου των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι) και ηγεμόνας τμήματος της νότιας αρμενικής περιοχής Tαρόν στις αρχές του 9ου/10ου αι.
Βιογραφίες
Ήταν αδελφός τού πρίγκιπα Γρηγόριου Α΄ τού Ταρόν και ήταν ο ίδιος ο de facto ηγεμόνας τού μισού περίπου πριγκιπάτου. Όπως και άλλες Αρμενικές μορφές της περιόδου, είναι γνωστός στην ιστορία μόνο με το αραβικό του όνομα, για το οποίο οι απόψεις ποικίλλουν: ορισμένοι μελετητές το θεωρούν απλό παρωνύμιο ή όνομα, άλλοι το θεωρούν κανονικό όνομα βαπτίσματος. Σύμφωνα με το Προς τον υιόν Ρωμανόν περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας τού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Κωνσταντίνου Ζ΄ των Μακεδόνων τού Πορφυρογέννητου (βασ. 913–959), ο Αμπού Γκανίμ και οι ανιψιοί του, οι «γιοι τού Αρκάικα» —ο «Αρκάικας» έχει ταυτιστεί με τον Ασότ Β΄ τού Ταρόν, είτε με τον πατέρα του Δαβίδ — συνόδευσε τον Βυζαντινό απεσταλμένο Κωνσταντίνο Λίβα στη βυζαντινή πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Λέοντος ΣΤ΄ των Μακεδόνων τού Σοφού (βασ. 886–912) και έλαβε τον βαθμό τού πρωτοσπαθάριου. Η επίσκεψη επαναλήφθηκε κάποια στιγμή αργότερα, με διάφορες χρονολογήσεις από σύγχρονους μελετητές π. 900 ή μεταξύ τού 906 και τού τέλους τού Λέοντα ΣΤ΄ το 912. Κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης, ο Aπογάνεμ έλαβε τον τίτλο τού πατρικίου και κανονίστηκε ένας γάμος μεταξύ τού Aπογάνεμ και της κόρης τού Κωνσταντίνου Λιβός. Ο γάμος όμως δεν έγινε ποτέ, γιατί ο Απογάνεμ απεβίωσε σε ένα ταξίδι στην πατρίδα του, πριν προλάβει να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Ο Αμπού Γκανίμ προφανώς ήταν ήδη νυμφευμένος μία φορά, διότι έχει καταγραφεί ότι είχε έναν ή περισσότερους ανήλικους γιους τη στιγμή τού τέλους του: ο μόνος γιος του που βεβαιώνεται ξεκάθαρα είναι ο:
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι Κατηγορία:Πατρίκιοι Κατηγορία:Βαγρατίδες
Ζωγραφική en plein air
μικρογραφία|300x300εσ| Ζωγραφική en plein air [[Κοτ ντ'Αρζάν|στην Κυανή Ακτή στο Ουρτέν της Γαλλίας]] En plein air ; Γαλλικά για "υπαίθρια", ή ζωγραφική στην ύπαιθρο, ονομάζεται η ζωγραφική που πραγματοποιείται σε εξωτερικούς χώρους.
Αυτή η μέθοδος έρχεται σε αντίθεση με τη ζωγραφική σε εργαστήριο ή τους ακαδημαϊκούς κανόνες που μπορούν να δημιουργήσουν μια προκαθορισμένη άποψη. Η θεωρία της ζωγραφικής «En plein air» πιστώνεται στον Πιερ-Ανρί ντε Βαλανσιέν (Pierre-Henri de Valenciennes) (1750-1819), ο οποίος, για πρώτη φορά την αναφέρει σε πραγματεία με τίτλο Éléments de perspective pratique, a l'usage des artistes, suivis de réflexions et conseils à un élève sur la peinture, et particulièrement sur le genre du paysage, (1799), όπου ανέπτυξε την έννοια της προσωπογραφίας με την οποία ο καλλιτέχνης ζωγραφίζει απευθείας σε καμβά επί τόπου (in situ) στο τοπίο.
Η μέθοδος αυτή επέτρεψε στον καλλιτέχνη να αποτυπώσει καλύτερα τις μεταβαλλόμενες λεπτομέρειες των καιρικών συνθηκών και του φωτός. Η εφεύρεση φορητών καμβάδων και καβαλέτων επέτρεψε στην πρακτική να αναπτυχθεί ιδιαίτερα στη Γαλλία και στις αρχές της δεκαετίας του 1830 η Σχολή ζωγραφικής της Μπαρμπιζόν σε φυσικό φως άσκησε ιδιαίτερη επιρροή.
Μεταξύ των πιο σημαντικών χαρακτηριστικών αυτής της Σχολής ήταν οι τονικές ιδιότητες, το χρώμα, οι χαλαρές πινελιές και η απαλότητα της φόρμας. Αυτές ήταν παραλλαγές που σχετίζονταν ιδιαίτερα με τη Σχολή του Ποταμού Χάντσον (Hudson River) στα μέσα του 19ου αιώνα και τον ιμπρεσιονισμό.
Ιστορία
μικρογραφία| [[Κλωντ Μονέ : Ζωγραφική από την άκρη του δάσους (1885) του Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ . Λάδι σε καμβά. 54,0 × 64,8 εκ. Πνακοθήκη Τέιτ, Λονδίνο.]] Πριν από τον 19ο αιώνα, οι καλλιτέχνες αναμείγνυαν τα δικά τους χρώματα από ακατέργαστες χρωστικές που συχνά άλεθαν οι ίδιοι από μια ποικιλία υλικών. Αυτό είχε κάνει άβολη τη φορητότητα και κράτησε τις περισσότερες δραστηριότητες γύρω από τη ζωγραφική στο εργαστήριο.
Αυτό άλλαξε τη δεκαετία του 1800, όταν έγιναν διαθέσιμα τα σωληνάρια ελαιοχρωμάτων, επιτρέποντας στην ζωγραφική en plein air να γίνει βιώσιμη για πολλούς καλλιτέχνες. Στη δεκαετία του 1830, η Σχολή της Μπαρμπιζόν στη Γαλλία, που περιλάμβανε τον Σαρλ-Φρανσουά Ντωμπινύ (Charles-François Daubigny) και τον Τεοντόρ Ρουσσώ (Théodore Rousseau), χρησιμοποίησε αυτή την πρακτική για να απεικονίσει με ακρίβεια τη μεταβαλλόμενη εικόνα του φωτός, καθώς οι καιρικές συνθήκες άλλαζαν.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1860, τέσσερις νεαροί ζωγράφοι, οι: Κλωντ Μονέ, Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ, Αλφρέ Σισλέ (Alfred Sisley) και Φρεντερίκ Μπαζίλ, συναντήθηκαν ενώ σπούδαζαν υπό τον ακαδημαϊκό καλλιτέχνη Σαρλ Γκλαιρ. Ανακάλυψαν ότι μοιράζονταν το ενδιαφέρον για τη ζωγραφική τοπίου και της σύγχρονης ζωής και συχνά τολμούσαν να ζωγραφίσουν στην ύπαιθρο. Ανακάλυψαν ότι θα μπορούσαν να ζωγραφίσουν το φως του ήλιου απευθείας από τη φύση και, χρησιμοποιώντας συνθετικές χρωστικές ουσίες με ζωηρά χρώματα, που ήταν διαθέσιμες, άρχισαν να αναπτύσσουν έναν πιο ελαφρύ και πιο φωτεινό τρόπο ζωγραφικής, που επεκτάθηκε περαιτέρω στον ρεαλισμό του Γκυστάβ Κουρμπέ και στη Σχολή της Μπαρμπιζόν. Ήταν ριζοσπαστική πρακτική κατά την δημιουργία της, αλλά κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα η απλή θεωρία είχε μετατραπεί σε κανονική καλλιτεχνική πρακτική.
Υπήρχαν ομάδες καλλιτεχνών σε όλη τη Γαλλία, όπως αυτή του Ετάπλ (Étaples) στην Κυανή Ακτή που περιελάμβανε ιμπρεσιονιστές τοπιογράφους όπως οι Εζέν Σιγκό (Eugène Chigot) και Ανρί Λε Σιντανέ (Henri Le Sidaner). Ο τελευταίος καλλιτέχνης ειδικεύτηκε στη μεταφορά του νυχτερινού φωτός σε καμβά χρησιμοποιώντας λάδι και παστέλ.
Οι Μακιαγιόλι ήταν μια ομάδα Ιταλών ζωγράφων που δραστηριοποιήθηκαν στην Τοσκάνη το δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα, οι οποίοι, παραβιάζοντας τις παλαιότερες συμβάσεις που δίδασκαν οι ιταλικές ακαδημίες τέχνης, δημουργούσαν μεγάλο μέρος του έργου τους σε εξωτερικούς χώρους, για να συλλάβουν φυσικό φως, σκιές, και χρώματα. Αυτή η πρακτική συνδέει τους Μακιαγιόλι με τους Γάλλους ιμπρεσιονιστές, που εμφανίστηκαν μερικά χρόνια αργότερα, αν και οι Μακιαγιόλι επιδίωκαν ελαφρά διαφορετικούς σκοπούς. Το κίνημά τους ξεκίνησε στη Φλωρεντία στα τέλη του 1850.
Στην Αγγλία η Σχολή Νιούλυν ήταν επίσης σημαντικός υποστηρικτής της τεχνικής αυτής στα τέλη του 19ου αιώνα. Υπήρχαν λιγότερο γνωστές ομάδες καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένης μιας χαλαρής ομάδας στο Άμπερλυ (Amberley) στο Δυτικό Σάσεξ, που επικεντρώθηκε γύρω από τον εκπαιδευμένο στο Παρίσι, Έντουαρντ Στοτ (Edward Stott), ο οποίος δημιούργησε ατμοσφαιρικά αγροτικά τοπία που ήταν πολύ δημοφιλή σε ορισμένους όψιμους Βικτωριανούς.
Το κίνημα επεκτάθηκε στην Αμερική, ξεκινώντας από την Καλιφόρνια και στη συνέχεια διαδόθηκε σε άλλες αμερικανικές περιοχές που ήταν αξιοσημείωτες για τις φυσικές ιδιότητες του φωτός, όπως η κοιλάδα του ποταμού Χάντσον στη Νέα Υόρκη.
Η πράξη της υπαίθριας ζωγραφικής από παρατήρηση παρέμεινε δημοφιλής και στον 21ο αιώνα.
Εξοπλισμός και προκλήσεις
αριστερά|μικρογραφία| Ρομπέρ Αντουάν Πινσόν (Robert Antoine Pinchon), 1898, ζωγραφίζοντας το έργο Le chemin, λάδι σε καμβά, 22 × 32 εκ Κατά τα μέσα του 19ου αιώνα εφευρέθηκε το "καβαλέτο σε κουτί", συνήθως γνωστό ως "καβαλέτο γαλλικού κουτιού" ή "καβαλέτο πεδίου". Είναι αβέβαιο ποιος το εφηύρε, αλλά αυτά τα εξαιρετικά φορητά καβαλέτα με τα τηλεσκοπικά πόδια και ενσωματωμένα κουτί και παλέτα χρωμάτων, διευκόλυναν τη μετάβαση στο δάσος και σε πλαγιές βουνών. Κατασκευάζεται ακόμη σήμερα, παραμένει δημοφιλής επιλογή (ακόμη και για οικιακή χρήση), καθώς διπλώνει σε μέγεθος μιας μικρής βαλίτσας και έτσι είναι εύκολο να αποθηκευτεί.
Το κουτί Pochade είναι μικρό κουτί που επιτρέπει στον καλλιτέχνη να διατηρεί όλα τα υλικά και την παλέτα του μέσα σε αυτό και να έχει και το έργο του στο εσωτερικό του καλύμματος. Ορισμένα σχέδια επιτρέπουν μεγαλύτερο καμβά, που μπορεί να συγκρατηθεί από σφιγκτήρες ενσωματωμένους στο κάλυμμα. Υπάρχουν σχέδια που μπορούν επίσης να διατηρήσουν μερικούς καμβάδες ή πάνελ με ακόμη νωπά τα έργα μέσα στο κάλυμμα. Αυτά τα κουτιά έχουν αυξανόμενη δημοτικότητα καθώς ενώ χρησιμοποιούνται κυρίως για τη ζωγραφική en plein air, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν στο εργαστήριο, στο σπίτι ή στην τάξη. Δεδομένου ότι τα κουτιά Pochade χρησιμοποιούνται κυρίως για ζωγραφική στην ύπαιθρο, ο καμβάς ή η επιφάνεια εργασίας ίσως είναι μικρές, συνήθως όχι περισσότερο από 20 ίντσες (50 εκ).
Οι προκλήσεις περιλαμβάνουν τον τύπο του χρώματος που χρησιμοποιείται για ζωγραφική σε εξωτερικούς χώρους όταν απεικονίζονται ζώα, έντομα, θεατές και περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως ο καιρός. Το ακρυλικό χρώμα μπορεί να σκληρύνει και στεγνώνει γρήγορα σε ζεστό, ηλιόλουστο καιρό, και δεν μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί. Στην αντίθετη πλευρά του φάσματος είναι η πρόκληση της ζωγραφικής σε συνθήκες με βροχή, χιόνι ή υγρασία. Η έλευση της ζωγραφικής en plein air προηγήθηκε της εφεύρεσης των ακρυλικών. Η παραδοσιακή και καθιερωμένη μέθοδος ζωγραφικής en plein air περιλαμβάνει τη χρήση ελαιοχρωμάτων.
Υποστηρικτές
μικρογραφία| Ο Αυστραλός ιμπρεσιονιστής Άρθουρ Στρίτον (Arthur Streeton) ζωγραφίζει en plein air. Περ. 1892 Γάλλοι ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι όπως ο Κλωντ Μονέ, ο Καμίλ Πισαρό, ο Αλφρέ Σισλέ και ο Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ υποστήριξαν τη ζωγραφική en plein air και μεγάλο μέρος της εργασίας τους έγινε σε εξωτερικούς χώρους υπό το διάχυτο φως μιας μεγάλης λευκής ομπρέλας. Ο Μονέ ήταν φανατικός καλλιτέχνης en plein air που συνεπέρανε ότι για να συλλάβει την εγγύτητα και την ομοιότητα ενός εξωτερικού σκηνικού σε μια συγκεκριμένη στιγμή, κάποιος έπρεπε να είναι σε εξωτερικό χώρο για να το επιτύχει, αντί να ζωγραφίσει ένα εξωτερικό σκηνικό στο εργαστήριό του. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα στη Ρωσία, ζωγράφοι όπως ο Βασίλι Πολένοφ, ο Ισαάκ Λεβιτάν, ο Βαλεντίν Σερόφ, ο Κονσταντίν Κορόβιν και ο Ιγκόρ Γκράμπαρ (Igor Grabar) ήταν γνωστοί για τη ζωγραφική en plein air.
Όμως οι λάτρεις της ζωγραφικής en plein air δεν περιορίζονταν στον Παλαιό Κόσμο. Οι Αμερικανοί ιμπρεσιονιστές επίσης, όπως αυτές της Σχολής Old Lyme, ήταν μανιώδεις ζωγράφοι en Plein Air. Αξιοσημείωτοι Αμερικανοί ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι που χρησιμοποίησαν αυτή την πρακτική εκείνη την εποχή περιλαμβάνουν τους Γκάι Ρόουζ (Guy Rose), Ρόμπερτ Ουίλιαμ Γουντ (Robert William Wood), Μαίρη ΝτεΝηλ Μόργκαν (Mary DeNeale Morgan), Τζον Γκαμπλ (John Gamble) και Άρθουρ Χιλ Γκίλμπερτ (Arthur Hill Gilbert). Στον Καναδά, η Ομάδα των Επτά και ο Τομ Τόμσον (Tom Thomson) αποτελούν παραδείγματα υποστηρικτών ζωγραφικής en plein air.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζωγραφική Κατηγορία:Γαλλικές εκφράσεις Κατηγορία:Καλλιτεχνικές τεχνικές
Ημιολία
Η ημιολία (ή γολέτα ή σκούνα) ήταν τύπος ιστιοφόρου πλοίου δύο κατηγοριών:
Σήμερα αυτός ο τύπος πλοίου αν και τα τελευταία ήταν πετρελαιοκίνητα έχει εκλείψει.
Ατμοημιολία
Η ημιολία με ατμομηχανή για βοηθητική πρόωση είναι γνωστή ως Ατμοημιολία.
Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
Οι ημιολίες του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν:
Οι Ατμοημιολίες του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστιοφόρα Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Άντρας Ελβετικός Σουγιάς
Ο Ντάνο παίζει τον Χανκ, έναν άνθρωπο που προσπαθεί να αυτοκτονήσει μετά την ναυαγηση του σε ένα έρημο νησί, όταν βλέπει ένα πτώμα πτώσης που απεικονίζεται από τον Ράντκλιφ. Αναπτύσσει ένα είδος φιλία με το νεκρό σώμα και ανακαλύπτει ότι μπορεί να χειριστεί το πτώμα σαν ένα ελβετικό μαχαίρι στρατού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
110 (αριθμός)
Το 110 (εκατόν δέκα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 109 και πριν από το 111. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 110:2 = 55, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 108 συμβολίζεται ως CX στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΙ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Κερασούντα
Ιστορία
Η αρχική πόλη (Κερασούς) ιδρύθηκε στα τέλη του 6ου αι. π.Χ., από Έλληνες αποίκους από τη Σινώπη. Η θέση της βρισκόταν 110 χλμ ανατολικά της νέας Κερασούντας που ίδρυσε, περί το 180 π.Χ., ο βασιλιάς Φαρνάκης Α', με βίαιη μετοικεσία κατοίκων των Κοτυώρων.
Η Κερασούντα χρησιμοποίησε χρονολογικό σύστημα από το 63 μ.Χ.. Στα αυτοκρατορικά νομίσματα της Τραπεζούντας από Αδριανού ως του Σεβήρου Αλεξάνδρου συνατούμε την επιγραφή ΚΕΡΑCΟΥΝΤΙΩΝ. Τα νομίσματα της Κερασούντος έφεραν την απεικόνιση του Ηρακλή.