cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές
Υπόθεση
αριστερά|μικρογραφία| Η [[Μέριλιν Μονρόε ως Λορελάι Λι τραγουδά το "Diamonds are girl's best friend".]] Η Λορελάι Λι (Μέριλιν Μονρόε) και η Ντόροθι Σο (Τζέιν Ράσελ) είναι Αμερικανίδες καλλιτέχνιδες και καλύτερες φίλες. Η Λορελάι έχει πάθος για τα διαμάντια, πιστεύοντας ότι η προσέλκυση ενός πλούσιου συζύγου είναι ένας από τους λίγους τρόπους που έχει μια γυναίκα για να πετύχει οικονομικά. Είναι αρραβωνιασμένη με τον Γκας Έσμοντ (Τόμι Νούναν), έναν αφελή σπασίκλα, πρόθυμο να κάνει ή να αγοράσει οτιδήποτε για εκείνη. Ωστόσο, ο Γκας βρίσκεται υπό τον έλεγχο του πλούσιου πατέρα του. Η Ντόροθι, από την άλλη, αναζητά ένα διαφορετικό είδος αγάπης και προσελκύεται μόνο από άντρες που είναι όμορφοι και αθλητικοί.
Η Λορελάι σχεδιάζει να παντρευτεί τον Γκας στη Γαλλία, αλλά ο πατέρας του εμποδίζει τον γιο του να ταξιδέψει, πιστεύοντας ότι η Λορελάι είναι ακατάλληλη για εκείνον. Η Λορελάι αποφασίζει να πάει στη Γαλλία με ή χωρίς τον Γκας, ο οποίος πριν φύγει της έχει δώσει πίστωση για να καλύψει τα έξοδα κατά την άφιξή της και υπόσχεται ότι θα τη συναντήσει αργότερα στη Γαλλία. Ωστόσο, την προειδοποιεί να φέρεται κόσμια, σημειώνοντας ότι ο πατέρας του θα απαγορεύσει τον γάμο τους εάν φτάσουν στα αυτιά του κακές φήμες. Εν αγνοία και των δύο, ο πατέρας του Γκας έχει προσλάβει ιδιωτικό ερευνητή, τον Έρνι Μαλόουν (Έλιοτ Ριντ), για να κατασκοπεύει την Λορελάι.
Διασχίζοντας τον Ατλαντικό, ο Μαλόουν ερωτεύεται αμέσως την Ντόροθι, αλλά εκείνη έχει ήδη προσκολληθεί στα μέλη της ανδρικής ολυμπιακής ομάδας στίβου. Η Λορελάι συναντά τον πλούσιο και ανόητο σερ Φράνσις Μπίκμαν ή Πίγκι (Τσαρλς Κόμπερν), ιδιοκτήτη αδαμαντωρυχείου, και έλκεται από τον πλούτο του. Αν και ο Πίγκι είναι παντρεμένος, ο Λορελάι ανταποκρίνεται αφελώς στο φλερτ του, κάτι που ενοχλεί τη σύζυγό του, λαίδη Μπίκμαν (Νόρμα Βάρντεν).
Η Ντόροθι εμφανίζεται στο δικαστήριο παριστάνοντας την Λορελάι με ξανθιά περούκα και μιμούμενη την αισθησιακή φωνή και τους τρόπους της φίλης της. Όταν ο Μαλόουν εμφανίζεται στο δικαστήριο για να αποκαλύψει ότι η "Λορελάι" είναι η Ντόροθι, εκείνη του αποκαλύπτει σε κρυφή γλώσσα ότι τον αγαπά, αλλά δεν θα τον συγχωρούσε ποτέ αν έκανε κάτι για να βλάψει την καλύτερη της φίλη, τη Λορελάι. Ο Μαλόουν αποσύρει τα σχόλιά του, αλλά στη συνέχεια αποκαλύπτει ότι Ο Πίγκι έχει την τιάρα, απαλλάσσοντας έτσι τη Λορελάι.
Πίσω στο νυχτερινό κέντρο, η Λορελάι εντυπωσιάζει τον κύριο Έσμοντ με μια ομιλία με θέμα την πατρική περιουσία και του λέει ότι εάν εκείνος είχε κόρη αντί για γιο, θα ήθελε το καλύτερο για αυτήν. Ο κύριος Έσμοντ συμφωνεί και συναινεί στον γάμο του γιου του με τη Λορελάι. Η ταινία κλείνει με διπλό γάμο για τη Λορελάι και τη Ντόροθι, οι οποίες παντρεύονται τον Έσμοντ και τον Μαλόουν αντίστοιχα.
Ήμουν κι' εγώ εκεί (σειρά βιβλίων)
Υπόθεση
Ο Άλκης, ο κεντρικός ήρωας των βιβλίων εξαιτίας πειραμάτων του θείου του, ο οποίος ήταν αρχαιολόγος και ειδικός στην ραδιοχρονολόγηση μεταφερόταν στο παρελθόν, όπου ζούσε από κοντά σημαντικές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Μέσα από τις περιπέτειες του Άλκη οι αναγνώστες έρχονταν σε επαφή με την ιστορία και συνέλεγαν σημαντικές πληροφορίες για ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα. Πολλά παιδιά έζησαν με τον νεαρό ήρωα τις περιπέτειές του σε αρχαίες χώρες και άλλους πολιτισμούς: στην Αίγυπτο, στην Κρήτη του Μίνωα, στη χώρα των Αζτέκων, στη Βαβυλώνα, στο Βυζάντιο, με τους Ούννους του Αττίλα... Βιβλία πρωτοποριακά για την εποχή τους, εξαιρετικά επιμελημένα, πολύχρωμα εικονογραφημένα, έμαθαν τα παιδιά να αγαπούν την ιστορία, μέσα από την πληθώρα πολιτισμικών στοιχείων που διανθίζουν τις περιπέτειες του Άλκη.
Μακεδονική επανάσταση του 1854
Η Μακεδονική επανάσταση του 1854 έλαβε χώρα το 1854 και χωρίζεται σε δύο φάσεις: η πρώτη φάση έλαβε χώρα στη Δυτική Μακεδονία και η δεύτερη στη Χαλκιδική. Ωστόσο, οι πιέσεις των Άγγλων και των Γάλλων στην κυβέρνηση του βασιλιά Όθωνα ανάγκασαν τον τελευταίο να ανακαλέσει τους οπλαρχηγούς που συμμετείχαν στον αγώνα των αλύτρωτων ελληνικών περιοχών, συμπεριλαμβανομένου και της Μακεδονίας - οι δυτικές χώρες θεώρησαν πως οι εξεγέρσεις των αλύτρωτων ελληνικών περιοχών είχαν σχέση με τον Κριμαϊκό Πόλεμο (1854-1856).
Ήμουν κι' εγώ εκεί (σειρά βιβλίων)
Υπόθεση
Τα βιβλία της σειράς ήταν:
Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές
Παραγωγή
μικρογραφία|Αφίσα της ταινίας Παρόλο που ο Χοκς θεωρείται ο μοναδικός σκηνοθέτης της ταινίας, η Ράσελ και η βοηθός χορογράφος Γκουέν Βέρντον υποστηρίζουν ότι το εμβληματικό μουσικό νούμερο της Μονρόε «Diamonds Are a Girl's Best Friend» σκηνοθετήθηκε στην πραγματικότητα από τον χορογράφο Κόουλ. Η Ράσελ αναφέρει: «Ο Χάουαρντ Χοκς δεν είχε καμία σχέση με τα μουσικά νούμερα. Δεν ήταν καν εκεί». Ο ίδιος ο Χοκς επιβεβαίωσε το ίδιο σε μια συνέντευξη με τον συγγραφέα Τζόζεφ Μακμπράιντ: «Έκανα ένα μιούζικαλ με τίτλο Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές και δεν έκανα τα μουησικά μέρη. Δεν είχα καμία επιθυμία».
Ήμουν κι' εγώ εκεί (σειρά βιβλίων)
Παραπομπές
ημουν Κατηγορία:Σειρές βιβλίων
Μακεδονική επανάσταση του 1854
Στη Μακεδονία, οπλαρχηγοί και αγωνιστές από την ελεύθερη Ελλάδα και τη Θεσσαλία κατέλαβαν τα Τέμπη και μερικά σημεία της Πιερίας. Στη Δυτική Μακεδονία, οι επαναστάτες με αρχηγό τον Θεόδωρο Ζιάκα κατέλαβαν τη δυτική Πίνδο και επιτέθηκαν στην περιοχή των Γρεβενών, αλλά η αριθμητική υπεροχή του οθωμανικού στρατού και η διπλωματική στάση των δυτικών δυνάμεων είχε ως αποτέλεσμα τη σύναψη ανακωχής και την επιστροφή των οπλαρχηγών στο Βασίλειο της Ελλάδας κατά τον Ιούνιο του 1854.
Η δεύτερη φάση έλαβε χώρα στη Χαλκιδική και σ' αυτή πρωτοστάτησε ο Τσάμης Καρατάσος, πρώην υπασπιστής του βασιλιά Όθωνα. Ο Καρατάσος είχε αποβιβαστεί στη Σιθωνία τον Απρίλιο του 1854, αλλά αντιμετώπισε τις γαλλικές δυνάμεις που έβαλλαν συνεχώς, καθώς φοβούνταν την είσοδο του στη Θεσσαλονίκη. Μετά από μια βραχεία κατάληψη των Καρυών του Αγίου Όρους, οι μοναχοί του οποίου δεν είχαν στηρίξει τον αγώνα, ο Καρατάσος αναγκάστηκε να επιστρέψει στο ελληνικό βασίλειο με γαλλικό πολεμικό σκάφος. Οι πρόξενοι των Άγγλων και των Γάλλων ανέλαβαν την προστασία των αμάχων και των ενόπλων που είχαν υποστηρίξει τον Καρατάσο από μια πιθανή οθωμανική εισβολή στο Άγιο Όρος.
Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές. Η Μονρόε και η Ράσελ επαινέθηκαν αμφότερες για τις ερμηνείες τους ως Λορελάι και Ντόροθι ακόμη και από κριτικούς που δεν εντυπωσιάστηκαν από την υπόλοιπη ταινία. Αυτοί οι χαρακτήρες έχουν εισχωρήσει στην ποπ κουλτούρα. Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ από την εφημερίδα New York Times χαρακτήρισε τη σκηνοθεσία του Χοκς «άβολα αδιάφορη και αργή» και βρήκε τη Ράσελ «χωρίς χαρακτήρα και γοητεία», αλλά κατέληξε: «Κι όμως, αυτό συμβαίνει με τις δεσποινίδες Ράσελ και Μονρόε, σε κρατάνε να τις κοιτάς ακόμα και όταν κάνουν λίγα ή τίποτα».
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει θετική βαθμολογία 98% με βάση 41 κριτικές και μέση βαθμολογία 7,8 / 10. Ο ιστότοπος αναφέρει: «Γεμάτη από τον λαμπερό μαγνητισμό των Μέριλιν Μονρόε και Τζέιν Ράσελ, η ταινία Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές είναι ένα απολαυστικά διασκεδαστικό μιούζικαλ της δεκαετίας του 1950».
Ο Γερμανός σκηνοθέτης Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ είχε δηλώσει ότι είναι μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ.
Διακρίσεις
Η Μονρόε και η Ράσελ είχαν την τιμή να θέσουν τα αποτυπώματα των χεριών και των ποδιών τους στο προαύλιο του κινέζικου θεάτρου Γκράουμαν, ένα θέαμα που χάρισε μεγάλη δημοσιότητα τόσο στις ηθοποιούς όσο και στην ταινία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Χάουαρντ Χοκς Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1953 Κατηγορία:Μέριλιν Μονρόε
Ροστόμ του Κάρτλι
Ο Ροστόμ ή Ρουστάμ Χαν, როსტომი or როსტომ ხანი, αρχικό όνομα Χοσρό Μιρζά, (1565 – 17 Νοεμβρίου 1658) ήταν Γεωργιανός βασιλιάς, από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι, ο οποίος λειτούργησε ως διορισμένος από τους Σαφαβίδες βαλής (δηλαδή αντιβασιλέας)/βασιλιάς του Κάρτλι (κεντρική Γεωργία) από το 1633 μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Γιος τού Δαβίδ ΙΑ΄/Νταούντ Χαν, ενός Γεωργιανού πρίγκιπα και προσηλυτισμένου στο Ισλάμ, από μία παλλακίδα, γεννήθηκε στην ιρανική βασιλική πρωτεύουσα του Ισπαχάν ως Χοσρό Μιρζά και ανατράφηκε ως μουσουλμάνος από ευνούχους δίπλα σε νεαρούς σκλάβους. Έξυπνος και αποφασιστικός στις αποφάσεις του, προσέλκυσε σύντομα την προσοχή του σάχη Αμπάς Α΄ των Σαφαβιδών, ο οποίος τον διόρισε, το 1618, ως darugha (έπαρχο) της πρωτεύουσας Ισπαχάν. Από το 1625 έως το 1626 συμμετείχε στην καταστολή της γεωργιανής αντιπολίτευσης: διέταξε το δεξί πλευρό στη νικηφόρα μάχη του Mαράμπντα και έσωσε μέρος των περσικών στρατευμάτων από μία πλήρη καταστροφή στη μάχη του Kσάνι. Το 1626 ο Χοσρό Μιρζά ανακλήθηκε από τη Γεωργία και διορίστηκε διοικητής τού επίλεκτου σώματος gholam τού Σάχη (qollar-aghasi) τρία χρόνια αργότερα. Το 1629 ο Αμπάς, ξαπλωμένος στην επιθανάτιο κλίνη του, τον παρότρυνε να προστατεύσει έναν εγγονό και διάδοχο Σαμ Μιρζά, τον μελλοντικό σάχη Σαφί, τον οποίο ο Χοσρό υπηρέτησε πιστά. Το 1630 ηγήθηκε ενός περσικού στρατού, που νίκησε τις οθωμανικές δυνάμεις και κατέλαβε τη Βαγδάτη. Στις αρχές της δεκαετίας τού 1630, συμμετείχε στον παραγκωνισμό και την καταστροφή της οικογένειας Ουντιλάντζε, επίσης γεωργιανής καταγωγής, που κυριαρχούσε στην αυλή των Σαφαβιδών για χρόνια. Στη συνέχεια στάλθηκε για να καταστείλει την αντίθεση των Γεωργιανών, που είχαν καταφέρει να ενώσουν τις κεντρικές περιοχές της Γεωργίας (Kάρτλι) και τις ανατολικές (Kαχέτι) υπό τον Tεϊμουράζ Α΄ για μία σύντομη περίοδο 1630–1633. Ο Tεϊμουράζ Α΄ ενώθηκε με έναν επιζώντα Ουντιλάντζε, τον Νταουντ Χαν. Για την πίστη του, ο σάχης Σαφί τον διόρισε ως νέο βαλή τού Κάρτλι και τού έδωσε το όνομα Ροστάμ Χαν (Ροστόμ, როსტომი, στη γεωργιανή μεταγραφή). Στη συνέχεια, ο Ροστόμ ήρθε στη Γεωργία με έναν μεγάλο περσικό στρατό, που διοικείτο από τον συνάδελφό του Γεωργιανό Ρουστάμ Χαν. Σύντομα πήρε τον έλεγχο τού Κάρτλι και φρουρούσε όλα τα μεγάλα φρούρια με περσικές δυνάμεις, φέρνοντάς τα, ωστόσο, υπό τον αυστηρό έλεγχό του. Η προθυμία του να συνεργαστεί με τον επικυρίαρχό του κέρδισε για το Κάρτλι μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας. Ακολούθησε μία περίοδος σχετικής ειρήνης και ευημερίας, με τις πόλεις και τις κωμοπόλεις να έχουν αναζωογονηθεί, πολλές ερημικές περιοχές ξανακατοικήθηκαν και το εμπόριο άκμασε. Αν και μουσουλμάνος, ο Ροστόμ βοήθησε στην αποκατάσταση ενός μεγάλου γεωργιανού ορθόδοξου καθεδρικού ναού τού Ζωντανού Κίονα (Σβετιτσχοβέλι) στη Μτσχέτα, και προστάτευσε τον χριστιανικό πολιτισμό. Ωστόσο, το Ισλάμ και οι περσικές συνήθειες κυριαρχούσαν στην αυλή του. Συνέτριψε ανελέητα μία αντιπολίτευση εντόπιων ευγενών, σκοτώνοντας τον καθολικό Εύδημο Α΄ της Γεωργίας, και εισέβαλε, το 1648, στο Καχέτι, αναγκάζοντας τον Τεϊμουράζ να καταφύγει στο Ιμερέτι (δυτική Γεωργία).
Σε όλη τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Ροστόμ εισήγαγε την περσική γλώσσα και πολιτισμό στη διοίκηση και την καθημερινή ζωή τού Κάρτλι. Καθώς δεν είχε παιδιά, ο Ροστόμ σκόπευε να κάνει κληρονόμο του τον πρίγκιπα Μαμούκα τού Ιμερέτι. Όμως ο τελευταίος σύντομα υποψιάστηκε, ότι είχε εμπλακεί σε σχέδιο και έπρεπε να επιστρέψει στην πατρίδα του το Ιμερέτι. Το 1642 ο Ροστόμ υιοθέτησε τον συγγενή του Λουαρσάμπ Β΄ του Κάρτλι, τον δισεγγονό τού Λουαρσάμπ Α΄ του Κάρτλι, αλλά δολοφονήθηκε το 1652, ενώ κυνηγούσε. Ένας άλλος υποψήφιος για τη διαδοχή, ο θετός γιος του Ροστόμ, Οτία, απεβίωσε επίσης νέος, το 1646. Μόνο το 1653 μπόρεσε ο Ροστόμ να επιλέξει τον διάδοχό του: ήταν ο Βαχτάνγκ Ε΄ του Μουχράνι, εκπρόσωπος ενός νεότερου κλάδου, τού Mουχράνι, της δυναστείας Μπαγκρατιόνι, ο οποίος διηύθυνε τη διακυβέρνηση στα τελευταία χρόνια τού Ροστόμ και τον διαδέχθηκε μετά το τέλος του στις 17 Νοεμβρίου 1658. Ο Ροστόμ τάφηκε στο Κομ της Περσίας, κοντά στον αποβιώσαντα επικυρίαρχό του Αμπάς Α΄. Ο Βρετανός διπλωμάτης του 19ου αι. Ρόμπερτ Γκραντ Γουάτσον ανέφερε στο A History of Persia, «σε έναν από τους καλύτερους κήπους δίπλα στην πόλη, είναι το μαυσωλείο του Ρουστέμ Χαν, ενός πρίγκιπα τού βασιλικού οίκου της Γεωργίας, που είχε ασπαστεί τα δόγματα της θρησκείας τού Μαχομέντ, για να αποκτήσει την αντιβασιλεία της πατρίδας του».
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε δύο φορές. Μετά την επιστροφή του στο Κάρτλι, νυμφεύτηκε π. 1635 την Κετεβάν, κόρη του πρίγκιπα Γκοριάσπ Αμπασχισβίλι. Η Mαρί-Φελισιτέ Μπροσέ, ακολουθούμενη από τον Κύριλ Τουμάνοφ, έσφαλε προσδιορίζοντας το επώνυμό της ως Aμπασχίντζε. Οι Aμπασβίλι ήταν κλάδος της οικογένειας Μπαρατασβίλι. Ο γάμος εορτάστηκε με χριστιανικές και μουσουλμανικές τελετές και η Κετεβάν πρόσθεσε ένα περσικό όνομα, Γκουλντουκάρ. Ο γάμος ήταν άτεκνος και ο Kετεβάν απεβίωσε λίγο αργότερα.
Το 1638 ο Ροστόμ σύναψε μία στρατηγική συζυγική συμμαχία με την πριγκιπική δυναστεία των Νταντιάνι της Μινγκρελία. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Μαριάμ, αδελφή του Λέβαν Β΄ Νταντιάνι, τού βασιλεύοντος πρίγκιπα της Μινγκρέλια και πρώην σύζυγος τού Σίμωνα Γκουριέλι, πρίγκιπα της Γκουρίας. Δεν είχαν παιδιά. Μετά το τέλος τού Ροστόμ, η Mαριάμ παντρεύτηκε τον υιοθετημένο γιο και διάδοχό του, Βαχτάνγκ Ε΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Mongrel
Ο Mongrel είναι μια βιβλιοθήκη HTTP ανοικτού κώδικα και εξυπηρετητής ιστού για εφαρμογές Ιστού σε Ruby, που γράφτηκε από το Zed Shaw. Χρησιμοποιεί απλό HTTP, αντί για FastCGI ή SCGI, για να επικοινωνήσει με άλλους εξυπηρετητές που μπορεί να ανήκουν στα στρώματα μπροστά από αυτόν.
Είναι συνηθισμένο να ρυθμίζεται ο Apache 2.2 να εκτελείται για την εξισορρόπηση φόρτου (load balancing) με τη χρήση του mod_proxy_balancer μαζί με διάφορα στιγμιότυπα του Mongrel, κάθε ένα από τα οποία τρέχει σε διαφορετική πόρτα. Η ρύθμιση αυτή γίνεται πολύ εύκολα από το εργαλείο ρύθμισης mongrel_cluster. Ο Apache μπορεί να κατανείμει τα εισερχόμενα αιτήματα στις διαθέσιμες διεργασίες του Mongrel, και, με προσεκτικές ρυθμίσεις, ακόμα και να εξυπηρετήσει αιτήσεις για στατικό περιεχόμενο χωρίς να απευθύνεται στον Mongrel. Μέχρι πρόσφατα, το Twitter ήταν σημαντικό δείγμα αυτής της ρύθμισης.
Ο Apache μπορεί να παραλειφθεί και να εγκατασταθεί μια συστοιχία του Mongrel (Mongrel cluster) με κάποιον εναλλακτικό εξυπηρετητή ιστού όπως ο nginx ή ο lighttpd, και έναν εξισορροπητή φορτίου (load balancer) όπως ο Pound ή κάποια λύση βασισμένη σε υλικό.
Αυτοτελής λειτουργία
Ο Mongrel μπορεί να εκτελεί σελίδες βασισμένες σε Ruby on Rails χωρίς να απαιτούνται άλλοι εξυπηρετητές ιστού, αν και επειδή είναι υλοποιημένος σαν εφαρμογή με ένα μοναδικό νήμα δε μπορεί να σηκώσει μεγάλα φορτία. Αρκεί η παρακάτω εντολή στον βασικό κατάλογο μιας εφαρμογής σε Rails:
mongrel_rails start -p 80 -e production -d
Η επιλογή  ορίζει την πόρτα 80 (την προκαθορισμένη πόρτα εξυπηρετητών ιστού, που μπορεί να απαιτεί την παύση άλλων εξυπηρετητών ιστού που εκτελούνται και την εξουσιοδότηση από τον υπερχρήστη/διαχειριστή), η   χρησιμοποιεί τις ρυθμίσεις παραγωγής και η   θέτει την εκτέλεση του προγράμματος στο παρασκήνιο σαν δαίμονα (daemon). Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε τη σελίδα του Mongrel.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Ruby
Γαστούρι Κέρκυρας
Γενικά στοιχεία
Το Γαστούρι είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Άγιοι Δέκα, σε υψόμετρο 120 μέτρων. Αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφα του 1474 και η ονομασία του αποδίδεται στην ύπαρξη εργαστηρίων κατασκευής πήλινων σκευών μαγειρικής (γάστρες). Λόγω της θέσης και του κλίματός του αποτέλεσε τόπο παραθερισμού για τις ευκατάστατες οικογένειες της Κέρκυρας, πολλές από τις οποίες έκτισαν στο Γαστούρι και στη συνοικία του οικισμού Παχάτικα τις εξοχικές τους κατοικίες. Μάλιστα κατά τα τέλη του 19ου αιώνα έκτισε στο Γαστούρι την εξοχική της έπαυλη - το ονομαστό Αχίλλειο - η αυτοκράτειρα της Αυστρίας, Ελισάβετ. Παράλληλα ο οικισμός υπήρξε γενέτειρα του σημαντικού ζωγράφου του 19ου αιώνα, Χαράλαμπου Παχή. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Γαστούρι λειτούργησαν διάφορες υπηρεσίες των γαλλικών και σέρβικων στρατευμάτων.
Διοικητικά το Γαστούρι αποτέλεσε μέχρι το 1997 τμήμα της επαρχίας Κερκύρας. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αχιλλείων ενώ από το 2011 υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αχιλλείων του καλλικρατικού δήμου Κέρκυρας. Αποτελεί έδρα της δημοτικής κοινότητας Γαστουρίου στην οποία ανήκει και το παραθαλάσσιο χωριό Πέραμα.
Ο ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Παναγία την Οδηγήτρια. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Αρχιερατική Περιφέρεια Συναράδων της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας.
Αξιοθέατα
Εκτός από το Αχίλλειο, στο Γαστούρι βρίσκονται αρκετά παλιά αρχοντικά σπίτια αλλά και εξοχικές κατοικίες του 18ου και 19ου αιώνα (π.χ. η έπαυλη της οικογένειας Βούλγαρη, κτίσμα του 1715). Στα Παχάτικα έχει διασωθεί θολωτή δεξαμενή νερού που κατασκευάστηκε για τις ανάγκες του Αχιλλείου.
Γαβριήλ Ποπώφ (πολιτικός)
Ο Γαβριήλ Ποπώφ (Ποπόφ) του Χαρίτωνα (ρώσικα: Попов, Гавриил Харитонович) είναι σοβιετικός οικονομολόγος και Ρώσος πολιτικός. Ένας από τους αρχηγούς της δημοκρατικής κίνησης της ΕΣΣΔ και Ρωσίας στα τέλη του 1980-1990. Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Μόσχας (1990-1991), πρώτος δήμαρχος της Μόσχας (1991-1992). Μετά την παραίτηση του από το αξίωμα του δημάρχου είναι ιδρυτής και πρόεδρος του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Μόσχας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1963 στη Μόσχα. Είναι Έλληνας στην καταγωγή. Οι γονείς του ήταν Έλληνες της Αζοφικής, ο πατέρας είναι από την πόλη Τσερμαλίκ και η μητέρα από τη Γιάλτα. Αποφοίτησε με άριστα από το λύκειο της πόλης Νοβοτσερκάσκ. Σημειώνεται ότι στην επιλογή του να σπουδάσει στο μέλλον τα οικονομικά έπαιξε μεγάλο ρόλο η συζήτηση στη χώρα της εργασίας του Στάλιν, «Τα Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ».
Οικονομική σχολή
Αποφοίτησε από τη Σχολή Οικονομικών του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας του Λομονόσοφ με ειδικότητα του «δάσκαλου της πολιτικής οικονομίας» (1954-1959) με άριστα, ενώ ήταν υπότροφος υποτροφίας του Στάλιν και του Λένιν. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο ίδιο πανεπιστήμιο (1959-1963). Το 1957 και το 1960-1961 έγινε γραμματέας της επιτροπής Κομσομόλ του Κρατικού Πανεπιστήμιου της Μόσχας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το Μάρτιο του 1989 εξελέγη ως αναπληρωτής της ένωσης των επιστημονικών κοινοτήτων και της μηχανικής, ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της Περιφερειακής Ομάδας Αντιπροσώπων και στις 30 Ιουνίου 1989 εξελέγη ως συμπρόεδρος αυτής.
Τον Μάρτιο του 1990 εξελέγη στο Δημοτικό Συμβούλιο με την παράταξη «Δημοκρατική Ρωσία» και στις 20 Απριλίου του ίδιου έτους έγινε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Μόσχας.
Τον Ιούνιο του 1991 εξελέγη ως πρώτος δήμαρχος της Μόσχας. Παραιτήθηκε όμως αργότερα στις 6 Ιουνίου του 1992.
Από το 2002 - Πρόεδρος του ιδρύματος Πλεχάνοφ.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2011 διορίζεται ως σύμβουλος Δήμαρχου Σομπιάνιν.
Προσωπική ζωή
Είναι επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Νότιας Γιούτα (ΗΠΑ 1991) και Dowling College (Νέα Υόρκη 1997), επίτιμος απόφοιτος του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Επίτιμος Δημότης του Τόκιο, Σεούλ και του Μέριλαντ. Είναι παντρεμένος με τη καθηγήτρια οικονομικών. Έχουν δύο γιους: τον Χαρίτωνα και τον Βασίλειο. Και οι δύο σπούδασαν στις Η.Π.Α., τώρα ο νεότερος γιος του είναι πρύτανης του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Μόσχας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Έλληνες της Ρωσίας Κατηγορία:Σοβιετικοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί Κατηγορία:Ρώσοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί Κατηγορία:Έλληνες οικολόγοι Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς πολιτικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι της Μόσχας
Ερνστ Τρελτς
Ο Έρνστ Τρέλτς (γερμανικά: Ernst Troeltsch, 17 Φεβρουαρίου 1865 - 1η Φεβρουαρίου 1923) ήταν Γερμανός θεολόγος, θρησκειολόγος, φιλόσοφος και συγγραφέας προτεσταντικού δόγματος. Ασχολήθηκε με τις κοινωνικές πτυχές της ιστορίας του Χριστιανισμού και θεωρείται βασικός εκπρόσωπος της θρησκειοϊστορικής σχολής, ενώ με την αμφισβήτηση του ισχυρισμού πως η Εκκλησία κατέχει την απόλυτη αλήθεια, άσκησε μεγάλη επίδραση στους νεότερους θεολόγους της εποχής του. Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία, ασχολήθηκε ενεργά και με την πολιτική, καταλαμβάνοντας δημόσια αξιώματα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τρέλτς γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου του 1865 στο Χάουνστέττεν της Σουηβίας, κοντά στο Άουγκσμπουργκ. Ήταν το μεγαλύτερο τέκνο της λουθηρανικής οικογένειας του Βαυαρού γιατρού Έρνστ Τρελτς και της Ευγενίας Κέπελ που προερχόταν από τη Νυρεμβέργη.
Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο γυμνάσιο του Άουγκσμπουργκ στη συνέχεια γράφτηκε το 1884 στο Πανεπιστήμιο του Έρλανγκεν, όπου σπούδασε λουθηρανική θεολογία, καθώς αν και αρχικά σκεφτόταν να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, εν τέλει προτίμησε τη θεολογία, πιστεύοντας πως μελετώντας τη, θα συνδύαζε τα δύο κύρια ενδιαφέροντά του, τα οποία ήταν η μεταφυσική και η ιστορία.
Έπειτα από ένα χρόνο και έχοντας διαπιστώσει τη διαφορά φιλοσοφίας μεταξύ του ίδιου και του συντηρητικού κλίματος που κυριαρχούσε στον θεολογικό κλάδο του πανεπιστημίου, αποχώρησε, συνεχίζοντας στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου και από εκεί στο Γκαίτινγκεν έχοντας το ίδιο κύριο αντικείμενο σπουδών. Από το 1891 και μετά δίδαξε σε αρκετά γερμανικά πανεπιστήμια: αρχικά στο Γκαίτινγκεν ως υφηγητής, μετά στη Βόννη ως έκτακτος καθηγητής, στη Χαϊδελβέργη ως τακτικός καθηγητής και αργότερα στο Βερολίνο.
Κατά τα 21 έτη παραμονής του στη Χαϊδελβέργη εξέδωσε το 1902 το βιβλίο «Θεμελιώδη προβλήματα της Ηθικής» και μια σειρά από άρθρα που πραγματεύονταν την ανάπτυξη των χριστιανικών εκκλησιών. Κυριότερο έργο του Τρελτς θεωρείται το «Οι κοινωνικές θεωρίες των Χριστιανικών Εκκλησιών και ομάδων» (γερμ: Die Soziallehren der christlichen Kirchen und Gruppen), το οποίο εκδόθηκε το 1912. Τρία χρόνια αργότερα, στράφηκε από την κλασική θεολογία στην φιλοσοφία της θρησκείας και ακολούθως ανέλαβε την έδρα της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, την οποία και κράτησε μέχρι τον θάνατό του.
Απεβίωσε την 1η Φεβρουαρίου του 1923 στο Βερολίνο, όπου και θάφτηκε. Ήταν παντρεμένος από το 1901, ενώ από γάμο του απέκτησε το 1913 έναν γιο.
Κοινωνιολόγος της θρησκείας
Ο Έρνστ Τρελτς μελέτησε την κοινωνική φιλοσοφία του Χριστιανισμού και ειδικότερα του Προτεσταντισμού. Θεωρείται ως ένας από τους θεμελιωτές της κοινωνιολογίας της θρησκείας βασισμένος σε μια κοινωνιολογία του Χριστιανισμού. Η έντονη ενασχόλησή του με τον ιστορισμό (Historismus) προκάλεσε τον χαρακτηρισμό του ως Φιλοσόφου της ιστορίας, και ταυτόχρονα ξεπερνά διλήμματα τύπου: θεολογία-θρησκειολογία. Ο Τρελτς, είδε τη σχέση θρησκείας και κοινωνίας με τη ματιά του θεολόγου κι όχι μόνο του οικονομολόγου. Αν ο Μαξ Βέμπερ έβλεπε μέσα από το έργο του, τους πόλους της θρησκείας και της κοινωνίας να ταυτίζονται και ο μαρξισμός τη θρησκεία ως εποικοδόμημα της κοινωνίας, ο Τρελς υπερβαίνει την όποια μεταξύ τους διάσταση. Επιπλέον, δεν αντιμετώπισε την φιλοσοφία της θρησκείας από φιλοσοφική σκοπιά, αλλά σε σχέση με τη ζώσα θρησκεία.
Ο Τρελτς θεωρείται ως ο κατεξοχήν εκπρόσωπος της θρησκειοϊστορικής σχολής της κοινωνιολογίας, καθώς και της ιστορικής θεώρησης της θρησκείας.
Αυτές οι έννοιες έχουν γίνει από τότε κεντρικής σημασίας για την κοινωνιολογική μελέτη των θρησκειών.
Επιδράσεις
μικρογραφία|219x219εσ|Ο τάφος του Τρελτς στο Βερολίνο. Έχουν αναφερθεί ως επιδρώντες επί της σκέψης του Τρελτς οι Γκέοργκ Ζίμελ, Φ. Τένις, Κάρολος Μαρξ (αν και ο ίδιος απέρριπτε τον μαρξισμό ), Καντ, Ντιλνάι, Σπένγκλερ, Σλάιερμάχερ και ο Μαξ Βέμπερ, αλλά και οι Αλβέρτος Ρίτσλ , Χέρμαν Λότζε , Lagerde, η ιστορικοθρησκευτική έρευνα, το νεοϊδεαλιστικό κίνημα, και η υπερλογική φιλοσοφία της ζωής.
Απήχηση του έργου του
Στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και στην εκεί υπάρχουσα θεολογική σχολή λειτουργεί ερευνητικό κέντρο με αντικείμενο τη μελέτη της σκέψης και την έκδοση του έργου του Γερμανού θεολόγου.
Πολιτική σταδιοδρομία
Παράλληλα με τη συγγραφική και επιστημονική του πορεία, ο Τρελτς ασχολήθηκε ενεργά και με τα πολιτικά πράγματα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Χαϊδελβέργη ήταν μέλος της Άνω Βουλής του Μπάντεν, ενώ μετέπειτα συμμετείχε στην Πρωσική Βουλή. Κατά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε μεταξύ των διανοούμενων που στήριξαν δημόσια την είσοδο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στη σύγκρουση, ωστόσο από τα τέλη του 1916 αναθεώρησε τις απόψεις του. Μεταπολεμικά διετέλεσε μέλος του φιλελεύθερου Γερμανικού Δημοκρατικού Κόμματος και μεταξύ των ετών 1919 και 1921 τοποθετήθηκε στη θέση του γραμματέα του Γερμανικού Υπουργείου Πολιτισμού, με αρμοδιότητα στα θρησκευτικά ζητήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Γερμανοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Προτεστάντες θεολόγοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κεφαλόβρυσος Αιτωλοακαρνανίας
Ο Κεφαλόβρυσος είναι παραθαλάσσιο χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού με υψόμετρο 30 μέτρα. Βρίσκεται δίπλα στην Ιόνια Οδό και απέχει 14 χλμ. Β.-ΒΔ. του Αιτωλικού και 22 χλμ. ΒΔ. του Μεσολογγίου. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1971 ως μέρος της τότε κοινότητας Σταμνάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Σταμνά και το Σταθμό Σταμνάς αποτελούν την τοπική κοινότητα Σταμνάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αιτωλικού του Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 225 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Κεφαλόβρυσο Αιτωλοακαρνανίας
Εναλλακτική ροκ
Η Εναλλακτική ροκ (αγγλ.: alternative rock) ή alt-rock είναι είδος της ροκ μουσικής που εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1980 και έγινε ευρέως δημοφιλές στη δεκαετία του 1990. Η εναλλακτική ροκ αποτελείται από διάφορες υποκατηγορίες και είδη που ξεκίνησαν να προκύπτουν από την ανεξάρτητη μουσική σκηνή, απ' τη δεκαετία του 1980, όπως η Γκραντζ, η Μπριτ ποπ, η Γκόθικ, η Ίντι ποπ και άλλα. Αυτά τα είδη συνδέονται με το ύφος του Πανκ ροκ, το οποίο έθεσε τα θεμέλια για την εναλλακτική ροκ, τη δεκαετία του 1970.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσική * Κατηγορία:Είδη rock
Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Φανάρι Ολυμπίας)
Ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Ζαριφόπουλος ήταν Έλληνας προεστός και πολιτικός της Επανάστασης του 1821. Συμμετείχε στη συνέλευση των Καλτεζών.
Βιογραφία
Ήταν μέλος σημαντικής οικογένειας της Ανδρίτσαινας και ήταν ένας από τους πέντε γιους του ισχυρού ντόπιου προύχοντα Ζαρίφη, τον οποίο διαδέχτηκε στην αρχηγία της οικογένειας. Μυήθηκε το 1819 στη Φιλική Εταιρεία και το επόμενο έτος του ανατέθηκε η μύηση του προεστού της Τριπολιτσάς, Σωτηράκη Κουγιά, ο οποίος ωστόσο έσπευσε να ενημερώσει τις οθωμανικές αρχές. Τον Μάρτιο του 1821 προχώρησε μαζί άλλους προκρίτους στην επίσημη κήρυξη της επανάστασης στην Ανδρίτσαινα και την επαρχία Φαναρίου και τον Μάιο συμμετείχε στη συνέλευση των Καλτεζών. Ταυτόχρονα, όπως και τα υπόλοιπα αδέλφια του, μετέφερε την οικογένειά του για λόγους ασφαλείας στην αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο. Στη συνέχεια διετέλεσε υπεύθυνος για τη συγκέντρωση προμηθειών και πολεμοφοδίων. Το 1822 συμμετείχε μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα - με τη σύμφωνη γνώμη και του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη - σε κίνηση για την εξασφάλιση της αγγλικής προστασίας μέσω διαπραγματεύσεων με την αγγλική διοίκηση των Επτανήσων. Ωστόσο οι όροι κρίθηκαν ενάντιοι στα εθνικά συμφέροντα και ο ίδιος συνελήφθη προσωρινά. Κατόπιν συνέχισε την ανάμειξή του στην επανάσταση, όντας στην παράταξη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Γιοχάνες Μπραμς
Ο Γιοχάνες Μπραμς (Johannes Brahms· 7 Μαΐου 1833, Αμβούργο – 3 Απριλίου 1897, Βιέννη) ήταν Γερμανός συνθέτης και πιανίστας, ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες του 19ου αιώνα. Η μουσική του συνδυάζει τη δραματική δύναμη και τη λυρική ένταση μαζί με μία ανακουφιστική ζεστασιά. Ο Μπραμς ήταν ριζοσπαστικός ως προς την αρμονική του τόλμη και την εκφραστική του δεινότητα, αλλά συντηρητικός στη χρήση των παραδοσιακών ή και αρχαϊκών ακόμη μουσικών δομών. Για να καταλάβουμε καλύτερα το χαρακτήρα και την τεχνική σύνθεσης του Μπραμς, μπορούμε να ανατρέξουμε στο δοκίμιο του Σένμπεργκ: «Μπραμς, ο Προοδευτικός», στο οποίο αναιρείται η μέχρι τότε κρατούσα εικόνα του Μπραμς ως συντηρητικού και αναδεικνύεται η προοδευτικότητα της μουσικής του τουλάχιστον όσον αφορά στην οργάνωση των μουσικών φράσεων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1833 από φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του, κοντραμπασίστας στο επάγγελμα, διέκρινε από πολύ νωρίς το ταλέντο του και φρόντισε εγκαίρως να λάβει την κατάλληλη μουσική παιδεία. Όταν ο Μπραμς ήταν 20 χρονών, ο Σούμαν, που ήταν 23 χρόνια μεγαλύτερός του, μελέτησε ορισμένες από τις συνθέσεις του και εξήγγειλε τη γέννηση μιας μεγαλοφυΐας. Υπάρχει η γενική πεποίθηση ότι ο Μπραμς και η σύζυγος του Ρόμπερτ Σούμαν, η πιανίστρια και συνθέτρια Κλάρα Βικ-Σούμαν, ήταν ερωτευμένοι, αλλά ότι η σχέση τους δεν ολοκληρώθηκε ίσως ποτέ, ούτε μετά το θάνατο του Σούμαν το 1856. Στη ζωή του Μπραμς έμελλε να υπάρξουν και άλλες αισθηματικές περιπέτειες, οι περισσότερες όμως από αυτές ήταν μονομερείς. Ο συνθέτης δεν παντρεύτηκε ποτέ.
Το 1855, άρχισε τις εμφανίσεις του ως πιανίστας. Κατέλαβε τη θέση του διευθυντή ορχήστρας στην πριγκηπική αυλή του Ντέτμολντ και το 1859 ίδρυσε και ανέλαβε τη διεύθυνση μιας γυναικείας χορωδίας στο Αμβούργο. Απογοητευμένος από την αδυναμία του να διοριστεί διευθυντής της Φιλαρμονικής του Αμβούργου, ο Μπραμς εγκαταστάθηκε το 1863 στη Βιέννη όπου πέρασε την υπόλοιπή του ζωή. Δεν έγραψε ποτέ όπερα, αλλά συνέθεσε αριστουργήματα σε όλα σχεδόν τα υπόλοιπα μουσικά είδη: τέσσερις συμφωνίες, τέσσερα κοντσέρτα, δύο σερενάτες για ορχήστρα και δύο εισαγωγές. Συνέθεσε επίσης το «Γερμανικό Ρέκβιεμ» (έντονα προσωπικού ύφους) και άλλα χορωδιακά έργα με συνοδεία και a capella, τραγούδια, μεγάλο όγκο έργων για μουσική δωματίου, τις παραλλαγές Χάυντν για ορχήστρα, τις παραλλαγές Χέντελ και Παγκανίνι για πιάνο, δεκάδες έργα για πιάνο (ήταν το αγαπημένο του όργανο), αλλά και έργα για εκκλησιαστικό όργανο. Πρέπει επίσης να μνημονεύσουμε τους ιδιαίτερα δημοφιλείς «Ουγγρικούς Χορούς» για τέσσερα χέρια, που γνώρισαν μετά τον Μπραμς πολλές ενορχηστρώσεις.
Ο Μπραμς αντιτάχθηκε στον ριζοσπαστισμό των πρωτοπόρων συνθετών Λιστ και Βάγκνερ και δέχτηκε επιθέσεις από τους οπαδούς τους. Προτού φτάσει στο τέλος της ζωής του, μεγάλο μέρος αυτής της πολεμικής είχε καταλαγιάσει. Μουσικοί και ακροατές είχαν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι μπορεί κανείς να αγαπά τη μουσική που γεννήθηκε και στα δύο αντιμαχόμενα ιδεολογικά στρατόπεδα.
Ο Μπραμς πέθανε από καρκίνο του ήπατος στη Βιέννη, στις 3 Απριλίου 1897. Στην κηδεία του παρέστησαν χιλιάδες θαυμαστές του απ’ όλη την Ευρώπη και οι σημαίες κυμάτισαν μεσίστιες σε όλα τα πλεούμενα στο λιμάνι του Αμβούργου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πιανίστες Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Αγνωστικιστές Κατηγορία:Γερμανοί διευθυντές χορωδίας Κατηγορία:Γερμανοί διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
U
Χρήσεις του U ως διεθνούς συμβόλου
Το γράμμα U συμβολίζει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινικό αλφάβητο
Παναγής Ζησσιμάτος
Ο Παναγής Ζησσιμάτος (1948 - ) είναι Έλληνας εφοπλιστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Παναγής Ζησσιμάτος (Panagis Zissimatos) είναι γιος του Ανδρέα και της Σταματούλας και γεννήθηκε στην Κεφαλονιά. Κατάγεται από μια γνωστή οικογένεια στο χώρο της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, την οικογένεια Βαλλιανάτου.
Οι ρίζες της ναυτιλιακής δραστηριότητας της οικογένειας ανάγονται στις αρχές του 19ου αιώνα, ενώ όλη η οικογένεια ασχολείται με τη ναυτιλία από δύο (2) αιώνες νωρίτερα. Ο ιδρυτής Ανδρέας Βαλλιανάτος (1794-1899) δημιούργησε ένα στόλο ιστιοπλοϊκών πλοίων που δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο της περιοχής των Ιονίων Νήσων με βάση την Μπραΐλα Ρουμανίας.
Τόσο οι γιοι του Γεράσιμος Βαλλιανάτος (1822-1894) όσο και ο Διονύσης Βαλλιανάτος (1820-1890) ακολούθησαν το ναυτικό επάγγελμα του πατέρα τους. Ο Γεράσιμος με επιτυχία διαπραγματεύτηκε το δικό του πλοίο «Άγιος Νικόλαος» μεταξύ Ελλάδας, Μάλτας, Τεργέστης και άλλων μεσογειακών λιμανιών. Ο Διονύσης ασχολήθηκε κυρίως με τα νησιά του Ιονίου, ενώ ο γιος του Παναγής έγινε εφοπλιστής στην περιοχή του νότιου Δούναβη. Οι απόγονοι του Γεράσιμου, Δημήτρης Βαλλιανάτος (1861-1943) και ο γιος του Λουκάς Βαλλιανάτος (1885-1968) συνέχισαν την οικογενειακή ναυτική παράδοση. Η Σταμάτουλα Βαλλιανάτου, κόρη του Λουκά, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Ζησιμάτο, ο οποίος αργότερα έγινε συνεργάτης του πατέρα της στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις.
Ήδη από το τέλος της δεκαετίας του 1920, δημιουργήθηκαν μακροχρόνιες σχέσεις με γνωστές πετρελαϊκές εταιρείες, όπως η BP Hellas, η Shell Hellas, η Mobil και η Standard Oil, οι οποίες γενικά αφορούσαν τη μεταφορά πετρελαίου στις ελληνικές και γειτονικές μεσογειακές ναυτιλιακές αγορές.
Όπως όλοι οι πρόγονοί του, έτσι και ο Παναγής Ζησσιμάτος, ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και μπήκε στη θάλασσα σε πολύ μικρή ηλικία. Ήδη από 14 ετών και στην ηλικία των 18 ετών, είχε ήδη 18 μήνες θαλάσσιας υπηρεσίας. Αποφοίτησε από την ναυτική Σχολή των Οινουσσών, το πιο διακεκριμένο ναυτικό κολέγιο της Ελλάδας, και αργότερα απέκτησε την άδεια πλοιάρχου, ταξιδεύοντας με τα περισσότερα είδη πλοίων.
Ως μέλος μιας μεγάλης ελληνικής ναυτιλιακής οικογένειας, ο Παναγής Ζησσιμάτος είχε αρκετά χρόνια θαλάσσιας υπηρεσίας ως πλοίαρχος διάφορων ωκεάνιων πλοίων υπό ελληνική, αλλά και υπό αλλοδαπές σημαίες, και είχε συγκεντρώσει γνώσεις και προσωπική εμπειρία στις δυνατότητες και τους περιορισμούς διαφόρων τύπων πλοίων και της ναυτιλιακής βιομηχανίας, γενικά. Αξιοποιώντας αυτή τη γνώση και εμπειρία, επέκτεινε τις δραστηριότητές του τα επόμενα χρόνια.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο ιδιόκτητος στόλος αποτελούταν από δύο μικρά δεξαμενόπλοια που μετέφεραν πετρελαιοειδή προϊόντα στα ελληνικά νησιά και γενικότερα στη Μεσόγειο. Ο Παναγής Ζησσιμάτος εισήλθε τότε στην οικογενειακή επιχείρηση. Οι διευθύνοντες και μέτοχοι της οικογενειακής επιχείρησης ήταν οι θείοι του Γεράσιμος και Δημήτριος Βαλλιανάτος.
Ο Παναγής Ζησσιμάτος ακολουθώντας τον δικό του δρόμο, δημιούργησε στα μέσα της δεκαετίας 1980 την εταιρεία "Adriatic Τankers" που δραστηριοποιήθηκε παγκοσμίως στην μεταφορά πετρελαιοειδών όντας μία από τις μεγαλύτερες και πρωτοπόρες ναυτιλιακές εταιρείες που εισήγαγε καινοτομίες στην μεταφορά των πετρελαιοειδών, μέχρι περίπου τα μέσα της δεκαετίας του 1990 προτού αποσυρθεί από την αγορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Αντίλ Ναμπί
Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον
Γεννημένος στο Άστον του Μπέρμιγχαμ, ο Ναμπί έγινε μέλος των ακαδημιών της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον σε ηλικία οκτώ ετών. Αφού αναδείχθηκε από τις ακαδημίες, το 2011 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο. Συμπεριλήφθηκε, για πρώτη φορά, στην αποστολή της πρώτης ομάδας στις 12 Ιανουαρίου 2013, σε ένα εκτός έδρας αγώνα για τη Πρέμιερ Λιγκ εναντίον της Ρέντινγκ, παραμένοντας στον πάγκο καθώς η ομάδα του έχασε με 3-2. Μετά την σεζόν 2014-15, ο Ναμπί ονομάστηκε ο Καλύτερος Νεαρός Παίκτης της Χρονιάς της Γουέστ Μπρόμιτς. Με την ομάδα U21, κατέγραψε 26 γκολ και 12 ασίστ σε 73 αγώνες.
Ντέλι Ντάιναμος (δανεισμός)
Στις 28 Αυγούστου 2015, ανακοινώθηκε ο δανεισμός του στη Ντέλι Ντάιναμος της Ινδικής Σούπερ Λιγκ για τη σεζόν 2015. Το διοικητικό μέλος της Γουέστ Μπρόμιτς, Άντριαν Ράιτ, δήλωσε ότι αυτή η μετακίνηση ήταν προς όφελος όλων των πλευρών και όχι, όπως εικάστηκε, με σκοπό την αύξηση των εμπορικών συμφερόντων του συλλόγου στην Ινδία. Ο Ναμπί ήταν ο πρώτος παίκτης που δανείστηκε από ένα σύλλογο της Πρέμιερ Λιγκ σε ένα σύλλογο της Ινδικής Σούπερ Λιγκ. Μερικοί από τους συμπαίκτες του, ήταν: ο νικητής του Τσάμπιονς Λιγκ Ρομπέρτο Κάρλος (ο οποίος ήταν παίκτης-προπονητής), ο Τζον Άρνε Ρίισε και ο Φλορέντ Μαλουντά.
Στις 4 Οκτωβρίου, έκανε το ντεμπούτο του με το σύλλογο στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν εναντίον της Γκόα στο Στάδιο Φατόρντα, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 73ο λεπτό, στην ήττα με 2-0. Έπαιξε μόλις 31 λεπτά στους πρώτους πέντε αγώνες της σεζόν για την ομάδα με έδρα το Νέο Δελχί, αλλά δήλωσε ότι βιώνει μια προσωπική ανάπτυξη, που δεν θα ήταν εφικτή αν είχε δανειστεί σε μια αγγλική ομάδα κατώτερης κατηγορίας. Στις 19 Νοεμβρίου, σημείωσε τον πρώτο του γκολ σε επαγγελματικό επίπεδο, ανοίγοντας το σκορ στη νίκη με 3-1 επί της Πούνε Σίτι στο Στάδιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού.
Στις 3 Δεκεμβρίου, σημείωσε το δεύτερό του γκολ, καθώς η ομάδα του, που είχε ήδη προκριθεί στα πλέι οφ, ήρθε από πίσω στο σκορ για να επιτύχει μια εντός έδρας ισοπαλία με 3-3 εναντίον της Κεράλα Μπλάστερς. Τρεις μέρες αργότερα, στον τελευταίο αγώνα της κανονικής περιόδου, σκόραρε και πάλι στην ήττα με 2-3 από τη Γκόα και τελείωσε τη σεζόν με 3 γκολ σε 11 αγώνες, καθώς αποκλείστηκαν από την ίδια ομάδα στα ημιτελικά. Στις 15 Δεκεμβρίου, αποβλήθηκε για ανάρμοστη συμπεριφορά στον εκτός έδρας επαναληπτικό αγώνα με ήττα 3-0.
Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ
Στις 21 Ιανουαρίου 2016, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ, μέχρι το 2019. Δύο ημέρες αργότερα, έκανε το ντεμπούτο του στη Φούτμπολ Λιγκ Ουάν και στο αγγλικό ποδόσφαιρο, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 57ο λεπτό, στην ήττα με 2-1 από την Τζίλιγχαμ. Στις 13 Φεβρουαρίου, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο αρχικό σχήμα με την ομάδα, στην ήττα με 0-4 από τη Μπράντφορντ Σίτι στο Στάδιο Λόντον Ρόουντ. Μιλώντας τον Ιανουάριο του 2017, ο Τεχνικός Διευθυντής Μπάρι Φράι, δήλωσε ότι: "Ο Ναμπί ήταν έτοιμος να πάει στην Πορτ Βέιλ, αλλά απομάκρυναν τον προπονητή τους (Μπρούνο Ριμπέιρο) και ο προσωρινός προπονητής (Μάικλ Μπράουν) δεν ήταν ζεστός στη μετακίνησή του".
Νταντί ΦΚ
Μετά την αποδέσμευσή του από την Πίτερμπορο, δοκιμάστηκε στην καλοκαιρινή προετοιμασία του 2018 της Νταντί και στις 2 Αυγούστου υπέγραψε εξαμηνιαίο συμβόλαιο. Εννέα ημέρες αργότερα, έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα της Πρέμιερσιπ Σκωτίας, μπαίνοντας ως αλλαγή στην εντός έδρας ήττα με 0-1 από την Αμπερντίν. Είχε δέκα συμμετοχές, σκοράροντας μία φορά στην εντός έδρας ήττα με 1-2 από την Κιλμάρνοκ στις 6 Οκτωβρίου. Τον Δεκέμβριο του 2018, αποδεσμεύτηκε από το σύλλογο, στο τέλος του συμβολαίου του.
ΟΦΗ
Τον Ιανουάριο του 2019, ανακοίνωσε στο Twitter ότι είχε υπογράψει με τον ΟΦΗ. Περιέγραψε τη μετακίνηση ως "τρελή". Στο ντεμπούτο του εναντίον του Παναιτωλικού στις 20 Ιανουαρίου, σκόραρε με δύο ελεύθερα χτυπήματα σε μια εντός έδρας νίκη με 3-0. Ονομάστηκε ο Παίκτης της εβδομάδας της Σούπερλιγκ και το δορυφορικό κανάλι Novasports ανακήρυξε το γκολ του ως το καλύτερο στην Ευρώπη εκείνης της εβδομάδας.
Διεθνής σταδιοδρομία
Είναι διεθνής με τις μικρές Εθνικές Αγγλίας U16 και U17.
Τρόπος παιχνιδιού
Ο προπονητής των ακαδημιών της Γουέστ Μπρόμιτς, Μαρκ Χάρισον, δήλωσε τον Νοέμβριο του 2015, ότι ο Ναμπί ήταν εξίσου προικισμένος με ικανότητες σκοραρίσματος και τεχνικής, όπως ο Σαΐντο Μπεραχίνο, ο βασικός επιθετικός της ομάδας, ο οποίος είχε συνεργαστεί με το Ναμπί σε επίπεδο ακαδημιών.
Προσωπική ζωή
Ο Ναμπί είναι πακιστανικής καταγωγής. Οι μικρότεροι αδελφοί του, Σαμίρ και Ραχίς, είναι επίσης επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, έχοντας εξελιχθεί μέσω των ακαδημιών της Γουέστ Μπρόμιτς. Είναι μουσουλμάνος και έχει προμηθευτεί με φαγητό Χαλάλ από όλους τους συλλόγους του.
Στατιστικά σταδιοδρομίας
<references group="lower-alpha">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι πακιστανικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέλχι Ντάιναμος ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νανίτον Μπόρο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νταντί ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερσιπ Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νάσιοναλ Λιγκ (αγγλικό ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ17 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Νικόλαος Τσανέτου
Ο Νικόλαος Τσανέτου ή Νικολής Τζανέτου (όπως υπέγραψε στην Β' Εθνοσυνέλευση του Άστρους) ήταν πολιτικός του αγώνα του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Φαναρίου Ολυμπίας. Υπήρξε προεστός της επαρχίας και μέλος της πρώτης εφορείας της. Έπειτα έγινε μέλος της Πελοποννησιακής Γερουσίας, πληρεξούσιος στην Συνέλευση του Άστρους και βουλευτής σε τρεις περιόδους.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
80 (αριθμός)
Το 80 (ογδόντα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 79 και πριν από το 81. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 80:2 = 40, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 80 συμβολίζεται ως LXXX στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως Π´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερτέλειοι αριθμοί
Στυλιανός Σκανδάλης
Ο Στυλιανός Σκανδάλης (1917-1976), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, ο οποίος πριν και κατά την περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών ανέλαβε σημαντικές πολιτικές και διοικητικές θέσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Χανιά το 1917, όπου ολοκλήρωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο.
Επί Χούντας χρημάτισε στην κυβέρνηση Παπαδόπουλου υφυπουργός Εσωτερικών Περιφερειακού Διοικητού Αττικής και Νήσων από το 1972 έως το 1973 ενώ υπηρέτησε ως υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.
Απεβίωσε σε ηλικία 59 ετών στις 30 Ιανουαρίου 1976 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με 2 παιδιά.
Πηγές
Σκανδαλης Σκανδαλης Κατηγορία:Νομάρχες Λακωνίας Κατηγορία:Νομάρχες Πέλλας
V
Το γράμμα V είναι γράμμα του λατινικού αλφαβήτου που προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Υ. Στο φωνητικό αλφάβητο NATO το V λέγεται Victor.
Χρήσεις του V ως διεθνούς συμβόλου
Το γράμμα V συμβολίζει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινικό αλφάβητο
Δημήτριος Ρομανόβιτς της Ρωσίας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ρομάν Πετρόβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Πρασκόβια Ντμιτρίεβνα κόμισσας Σερεμέτεβα.
Απεβίωσε το 2016 στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 90 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1959 τη Γιάννε φον Κάουφφμανν, που τη διαζεύχθηκε το 1989.
Το 1993 έκανε δεύτερο γάμο, με τη Ντόρριτ Ρήβεντλοου. Ο γάμος έγινε στην Κόστρομα της Ρωσίας.
Χριστόφορος Ράιχενμπαχ
Ο Χριστόφορος Ράιχενμπαχ (γερμ. Christoph Reichenbach) ήταν Βαυαρός και ο πρώτος διευθυντής του Ελληνικού Βασιλικού Νομισματοκοπείου και Σφραγιστήριου από το 1836.
Βιογραφία
Ο Ράιχενμπαχ ήταν ανηψιός του γνωστού κατασκευαστή επιστημονικών οργάνων Γκέοργκ φον Ράιχενμπαχ (Georg Friedrich von Reichenbach) του Μονάχου και ένας από τους Βαυαρούς που είχαν έλθει στην Ελλάδα κατά τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα. Στην πατρίδα του είχε αποκτήσει φήμη άριστου τεχνίτη των μηχανών.
Το 1839 ο Ράιχενμπαχ έλαβε ως διευθυντής του Βασιλικού Νομισματοκοπείου και Σφραγιστήριου το παράσημο του Αργυρού Σταυρού των τάγματος του Σωτήρος από την ελληνική κυβέρνηση. Διοικητικά είχε τη θέση υπολοχαγού του Πυροβολικού.
Μεγάλο Δουκάτο του Μπεργκ
Το Μεγάλο Δουκάτο του Μπέργκ (Γερμανικά: Großherzogtum Berg), επίσης γνωστό ως το Μεγάλο Δουκάτο του Μπεργκ και του Κλεβς (Großherzogtum Kleve und Berg), ήταν έδαφος του μεγάλου δουκάτου που ιδρύθηκε το 1806 από τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα μετά τη νίκη του στη Μάχη του Άουστερλιτς το 1805, μεταξύ της Γαλλικής Αυτοκρατορίας στον ποταμό Ρήνο και το γερμανικού Βασιλείου της Βεστφαλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρατίδια της Συνομοσπονδίας του Ρήνου Κατηγορία:Πρώην μεγάλα δουκάτα
Έντι Ιρβάιν
Ο Έντι Ιρβάιν (Eddie Irvine), (10 Νοεμβρίου 1965) είναι Βρετανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων από τη Βόρεια Ιρλανδία.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Νιουτάουναρντς της Βόρειας Ιρλανδίας και γονείς του ήταν ο Έντμουντ Ιρβάιν ο πρεσβύτερος και η Κάθλιν. Μεγάλωσε στο χωριό Κόνλιγκ το οποίο βρίσκεται κοντά στο Νιουτάουναρντς. Μορφώθηκε στο Ρίτζεντ Χάους Γκράμαρ Σκουλ του Νιουτάουναρντς. Δοκίμασε για 1η φορά να οδηγήσει αγωνιστικό αυτοκίνητο το 1983 στο Σίλβερστοουν του Ηνωμένου Βασιλείου όπου η οικογένειά του είχε πάει να περάσει τις διακοπές της και περίμενε το Βρετανικό Γκραν Πρι. Ο Ιρβάιν έχει και μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Σόνια η οποία ήταν η φυσιοθεραπεύτριά του απ' το 1999.
Καριέρα στην Φόρμουλα 1
Η καριέρα του Ιρβάιν στη Φόρμουλα 1 ξεκίνησε το 1993 και ολοκληρώθηκε το 2002. Συνολικά πήρε μέρος σε 148 Γκραν Πρι απ τα οποία εκκίνησε στα 147. Το 1ο απ αυτά ήταν το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 1993 και το τελευταίο το ίδιο Γκραν Πρι του 2002. Μετά το τέλος του Ιαπωνικού Γκραν Πρι του 1993 ο Βραζιλιάνος οδηγός της Μακλάρεν Άιρτον Σένα εισέβαλε στο γκαράζ της Jordan Grand Prix, πλησίασε τον Ιρβάιν και χειροδίκησε εναντίον του. Ο λόγος για τον οποίο έγινε το επεισόδιο αυτό ήταν πως γύρω στο μέσω του αγώνα, ο Σένα προσπέρασε τον Ιρβάιν όμως μερικά δευτερόλεπτα αργότερα ο 2ος προσπέρασε εκ νέου τον 1ο και αυτό το πράγμα έκανε το Σένα έξω φρενών. Τα αποτελέσματα τα οποία σημείωσε ο Ιρβάιν κατά την καριέρα του στη Φόρμουλα 1 ήταν τα ακόλουθα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Μονοτονικό σύστημα της ελληνικής γλώσσας
Το μονοτονικό είναι το σύστημα που χρησιμοποιείται για την γραφή της ελληνικής γλώσσας. Το σύστημα καθιερώθηκε το 1982 επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ είχε ψηφιστεί η επίσημη καθιέρωσή του τον Νοέμβριο του 1981 (μόλις 1 μήνες μετά τις τότε εκλογές) και μέσα στο 1982 επίσης καθιερώθηκε και στην Κύπρο. Το μονοτονικό σύστημα χρησιμοποιεί μόνο την οξεία (που ονομάζεται τόνος) και τα διαλυτικά, παρακάμπτοντας την βαρεία, την περισπωμένη και τα πνεύματα. Αυτή η απλοποίηση έχει δεχθεί κριτική από κάποιους οπαδούς της παράδοσης, επειδή η προηγούμενη πολυτονική γραφή προσέδιδε έναν πολιτιστικό σύνδεσμο με το παρελθόν.
Πολ Ποτ
Ο Πολ Ποτ (Pol Pot, 19 Μαΐου 1925 – 15 Απριλίου 1998), επίσημο όνομα Σαλόθ Σαρ (Saloth Sâr), ήταν ο ηγέτης του κομμουνιστικού κινήματος, γνωστού ως κίνημα των «Ερυθρών Χμερ» και πρωθυπουργός της Καμπότζης την περίοδο 1976-1979.
Μονοτονικό σύστημα της ελληνικής γλώσσας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα
Πολ Ποτ
Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του έθεσε σε εφαρμογή μεθόδους κολεκτιβοποίησης στον αγροτικό τομέα, αναγκάζοντας πολίτες των αστικών περιοχών να μετεγκατασταθούν στην ύπαιθρο. Παράγοντες όπως το χαμηλό βιοτικό επίπεδο, το ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας, αλλά και οι μαζικοί βασανισμοί και εκτελέσεις υπόπτων συντέλεσαν ώστε να πραγματοποιηθεί γενοκτονία στη χώρα, με νεκρούς το 21 % του πληθυσμού της χώρας (1,7 εκατ. άνθρωποι).
Το 1979, η Καμπότζη, υπό τον Πολ Ποτ, προσπάθησε ανεπιτυχώς να εισβάλλει στο γειτονικό Βιετνάμ ενώ ο ίδιος αναγκάστηκε να διαφύγει από τη χώρα, ενώ το καθεστώς που είχε εγκαθιδρύσει κατέρρευσε όταν το Βιετνάμ εισέβαλε στη Καμπότζη. Τα επόμενα έτη με βάση τις ζούγκλες στα σύνορα Καμπότζης-Ταϊλάνδης προσπάθησε να οργανώσει αντάρτικο αγώνα, χωρίς όμως επιτυχία.
Πέθανε το 1998 από δηλητηρίαση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Καμπότζης Κατηγορία:Ασιάτες πολιτικοί Κατηγορία:Κομμουνιστές Κατηγορία:Δικτάτορες Κατηγορία:Εθνικοί Ήρωες της Βόρειας Κορέας