cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Queen
Μουσικό στυλ
Το συγκρότημα επηρεάστηκε από πολλά άλλα Βρετανικά συγκροτήματα της εποχής όπως τους Pink Floyd, τους The Beatles, τους The Rolling Stones, τους The Who και τους Led Zeppelin. Οι Queen δημιούργησαν μουσική που επηρεάστηκε από πολλά διαφορετικά είδη μουσικής, όπως η progressive rock, η hard rock, η glam rock, η heavy metal, η pop rock, η dance, η blues-rock και η psychedelic rock. Επίσης, έγραψαν τραγούδια που παραδοσιακά δεν σχετίζονται με τη rock, όπως η ragtime, η opera, η gospel, η vaudeville και η folk.
Οι μουσική και ηχητικοί πειραματισμοί διαφαίνονται ιδιαίτερα στα τραγούδια των Queen. Ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό της μουσικής των Queen είναι η φωνητική αρμονία που δημιουργήθηκε από συνδυασμούς των φωνών του Μέι, του Μέρκιουρι και του Τέιλορ, κάτι που γίνεται ιδιαίτερα στα άλμπουμ A Night at the Opera και A Day at the Races. Οι Queen ήταν ακόμη γνωστοί για το ότι επανηχογραφούσαν τις φωνές τους για να δημιουργήσουν τον ήχο χορωδίας. Για παράδειγμα, ο Μπράιαν Μέι είπε ότι για το τραγούδι «Bohemian Rhapsody», χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 180 φωνητικές ηχογραφήσεις των μελών του συγκροτήματος. Πολλά από τα τραγούδια του συγκροτήματος γράφτηκαν με στόχο τη συμμετοχή του κοινού, όπως το «We Will Rock You» και το «We Are the Champions».
Επιρροή
Η ιδιαίτερη συνεισφορά των Queen στη μουσική, και ιδιαίτερα στη hard rock και τη heavy metal, είναι κοινώς αναγνωρισμένη. Ως εκ τούτου, πολλά συγκροτήματα και καλλιτέχνες έχουν αναφέρει τους Queen στις επιρροές τους, με καταγωγή από διαφορετικές γενιές, χώρες και είδη μουσικής.
Οι Queen έχουν αναφερθεί ως η κύρια επιρροή της «νεοκλασικής metal» από τον Σουηδό κιθαρίστα Yngwie Malmsteen. Οι Metallica ηχογράφησαν μια διασκευή του «Stone Cold Crazy» (από το άλμπουμ των Queen Sheer Heart Attack) για τη συλλογή Rubaiyat – Electra’s 40th Anniversary το 1990 και κέρδισαν το πρώτο τους Grammy για την καλύτερη metal εκτέλεση το 1991. Στις αρχές της δεκαετίας του '70, οι Queen ήταν εκείνοι που έδωσαν ώθηση στην εξέλιξη του heavy metal, απωθώντας πολλά από τα blues στοιχεία που είχε μέχρι τότε. Ακολούθησε το New Wave of British Heavy Metal, το οποίο, όπως και το punk rock, έδινε έμφαση στην ταχύτητα.
Κληρονομιά
Το «Bohemian Rhapsody» των Queen βραβεύθηκε από το Βιβλίο Γκίνες το 2002 ως το καλύτερο βρετανικό σινγκλ όλων των εποχών. Το 2005, το Channel 4 ονόμασε τη συναυλία των Queen στο Live Aid το 1985 ως την καλύτερη συναυλία όλων των εποχών. Το 2007, ψηφίστηκαν από τους ακροατές του Radio 2 ως το καλύτερο βρετανικό συγκρότημα όλων των εποχών.
Από το 2005, το Βιβλίο Γκίνες ανακοίνωσε ότι οι Queen έχουν περάσει 1.322 εβδομάδες ή είκοσι επτά χρόνια στα τσαρτ των άλμπουμ της Βρετανίας, περισσότερο διάστημα από κάθε άλλον μουσικό. Ακόμα, το 2005, με την κυκλοφορία του ζωντανού δίσκου με τον Πωλ Ροτζερς, οι Queen προσπέρασαν τους The Beatles και έγιναν το τρίτο μουσικό σχήμα με τις περισσότερες συνολικά εβδομάδες στα βρετανικά τσαρτ, μετά τον Έλβις Πρίσλεϊ και τον Κλιφ Ρίτσαρντ.
Το 2006, το Greatest Hits (η πρώτη συλλογή τραγουδιών του συγκροτήματος), έγινε το βρετανικό άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις, με 5.407.587 αντίτυπα σε πωλήσεις, 604.295 περισσότερα αντίτυπα από το δεύτερο Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Το Greatest Hits II ήρθε έβδομο, με πωλήσεις στα 3.631.321 αντίτυπα.
Το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει συνολικά δεκαοχτώ νούμερο ένα άλμπουμ, δεκαοχτώ νούμερο ένα σινγκλ και δέκα νούμερο ένα DVD παγκοσμίως, όντας τους ένα από τα συγκροτήματα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στον κόσμο, με πάνω από 300 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων παγκοσμίως και με 32,5 εκατομμύρια πωλήσεις μόνο στις ΗΠΑ  μέχρι το 2004. Το συγκρότημα είναι, επίσης, το μόνο του οποίου κάθε μέλος έχει γράψει πάνω από ένα τραγούδι που έχει φτάσει στην κορυφή των τσαρτ.
Οι Queen είναι επίσης ένα από τα συγκροτήματα με τη μεγαλύτερη διακίνηση μουσικού υλικού παρανόμως, σύμφωνα με τον Νικ Γουέιμαουθ (Nick Weymouth), ο οποίος διαχειρίζεται την επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος. Το 2001, έρευνα έδειξε ότι υπάρχουν 12.225 ιστοσελίδες αφιερωμένες στη διακίνηση υλικού των Queen, περισσότερα από κάθε άλλο συγκρότημα. Αυτή η διακίνηση έχει βοηθήσει να γίνει δημοφιλές το συγκρότημα και σε χώρες όπου η μουσική των Δυτικών Χωρών λογοκρίνεται, όπως στο Ιράν. Σε ένα πρότζεκτ με τίτλο Queen: The Top 100 Bootlegs, αρκετές από τις παράνομες ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν επίσημα μέσω διαδικτύου μέσω της ιστοσελίδας των Queen, με τα έσοδα να πάνε στο Mercury Phoenix Trust.
Θεατρικά μιούζικαλ
Το 2002, ένα μιούζικαλ ή θεατρικό ροκ έργο βασισμένο στα τραγούδια των Queen, με τίτλο «We Will Rock You», άνοιξε στο Dominion Theatre, στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου. Το μιούζικαλ γράφτηκε από τον Βρετανό κωμικό και συγγραφέα Μπεν Ελτον (Ben Elton) σε συνεργασία με τον Μπράιαν Μέι και τον Ρότζερ Τέιλορ και την παραγωγή ανέλαβε ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο (Robert De Niro). Από τότε έχει ανέβει σε πολλές πόλεις ανά τον κόσμο. μικρογραφία|Το We Will Rock You μιούσικαλ στο Τόκιο. Αρχικά, η παραγωγή του στο Λονδίνο είχε προγραμματιστεί να λήξει το Σάββατο 7 Οκτωβρίου του 2006, αλλά λόγω της ανταπόκρισης και απαίτησης του κοινού, η παραγωγή συνεχίστηκε επ' αόριστο. Έτσι, το We Will Rock You έχει γίνει το μακροβιότερο μιούζικαλ που έχει παιχτεί στο Dominion Theatre, παίρνοντας την πρώτη θέση από το Grease. Ο Μπράιαν Μέι έχει πει ότι σκέφτονται να γράψουν τη δεύτερη ταινία και συνέχεια του We Will Rock You. Το 2009, το μιούζικαλ έκανε περιοδεία στη Μεγάλη Βρετανία, ανεβαίνοντας στο Manchester Palace Theatre, το Sunderland Empire, το Birmingham Hippodrome, το Bristol Hippodrome, το Edinburgh Playhouse.
Η προβολή του μιούζικαλ συνέπεσε με το χρυσό ιωβηλαίο, τη γιορτή για τα πενήντα χρόνια στον θρόνο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β'. Ως μέρος της γιορτής, ο Μπράιαν Μέι εκτέλεσε σε σόλο με την κιθάρα το «God Save the Queen», όπως αυτό εμφανίστηκε στο άλμπουμ A Night at the Opera, από την οροφή του Μπάκινγκχαμ Πάλας. Το βίντεο της εμφάνισης χρησιμοποιήθηκε για το συγκεκριμένο κομμάτι στο DVD των τριάντα χρόνων από την κυκλοφορία του A Night at the Opera.
Ο Σον Μπόβιν (Sean Bovin) δημιούργησε το «Queen at the Ballet», αφιερωμένο στον Φρέντι Μέρκιουρι, το οποίο χρησιμοποιεί τα τραγούδια των Queen για τη μουσική των μελών του Μπουλέτου, το οποίο αναπαριστά ερμηνείες τραγουδιών όπως το «Bohemian Rhapsody», το «Radio Ga Ga» και το «Killer Queen».
Ψηφιακός χώρος
Σε συνεργασία με την Electronic Arts, οι Queen κυκλοφόρησαν ένα παιχνίδι για τον υπολογιστή το 1998, το Queen: The Eye, το οποίο απέτυχε και σε κριτικές αλλά και σε πωλήσεις. Η ίδια η μουσική – τραγούδια από τον μεγάλο κατάλογο των Queen – θεωρήθηκε πολύ καλή, αλλά το gameplay ήταν εκείνο που κατέστρεψε το παιχνίδι. Η μεγάλη περίοδος παραγωγής οδήγησε σε γραφικά τα οποία ήταν ήδη ξεπερασμένα για την εποχή. Κάτω από την επίβλεψη των Μέι και Τέιλορ, έχει γίνει μια μεγάλη προσπάθεια για την αποκατάσταση του μεγάλου ηχητικού και οπτικού υλικού των Queen. Κυκλοφορίες DVD από τη συναυλία τους στο στάδιο Γουέμπλεϊ το 1986 (με τίτλο Live At Wembley Stadium) και το Milton Keynes Concert (Queen on Fire – Live at the Bowl), και δύο Greatest Video Hits (Νούμερο 1 και 2 με υλικό από τη δεκαετία του 70 και του 80) στα οποία τα τραγούδια του συγκροτήματος είχαν ήχο surround 5.1 και DTS. Μέχρι τώρα δύο από τα άλμπουμ των Queen έχουν επανακυκλοφορήσει με τέτοιο ήχο, τα A Night at the Opera και The Game.
Οι Queen έχουν εμφανιστεί πολλές φορές και στη σειρά παιχνιδιών Guitar Hero: διασκευή του «Killer Queen» υπήρχε στο Guitar Hero, ένα πακέτο τραγουδιών με τα «We Are The Champions», «Fat Bottomed Girls» και τη συνεργασία με τον Πωλ Ροτζερς «C-lebrity» στο Guitar Hero World Tour και το «Under Pressure» με τον Ντέιβιντ Μπόουι στο Guitar Hero 5. Στις 13 Οκτωβρίου του 2009, ο Μπράιαν Μέι ανακοίνωσε ότι γίνονται συζητήσεις για ένα παιχνίδι Rock Band αφιερωμένο στους Queen.
Τον Μάρτιο του 2009, η Sony Computer Entertaintment κυκλοφόρησε ένα παιχνίδι της σειράς καραόκε SingStar, αφιερωμένο στους Queen. Το SingStar Queen, διαθέσιμο για PS2 και PS3, περιείχε 20 και 25 τραγούδια για κάθε κονσόλα αντίστοιχα.
Ταινίες και τηλεόραση
Οι Queen έχουν συνεισφέρει μουσικά στις ταινίες Flash Gordon (1980) και Highlander (1986). Στην τελευταία, ακούγονται τα τραγούδια «A Kind of Magic», «One Year of Love», «Who Wants to Live Forever», «Hammer to Fall» και το «Princes of the Universe», το οποίο θα χρησιμοποιηθεί και για την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά (1992 – 1998). Το «A Kind of Magic» ακούγεται και στην αρχή της ταινίας Highlander 2 (1991).
Στις ΗΠΑ, το «Bohemian Rhapsody» επανακυκλοφόρησε σε σινγκλ το 1992 μετά την εμφάνισή του στην ταινία Wayne’s World. Έφθασε ως το νούμερο 2 στα τσαρτ, αναζωογονώντας τη δημοτικότητα του συγκροτήματος στη Βόρεια Αμερική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά rock συγκροτήματα
Τάκιτος
Το όνομα Τάκιτος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:
Μπάλος
Ο Μπάλος είναι ένας παραδοσιακός χορός ελληνικής καταγωγής με πανάρχαια ελληνικά στοιχεία κι ένας από τους πιο γνωστούς λαϊκούς νησιώτικους χορούς στην Ελλάδα. Η λέξη μπάλος προέρχεται από τα λατινικά όπου με την σειρά της είναι δανεισμένη από την ελληνική γλώσσα, προερχόμενη από το ελληνικό ρήμα βαλλίζω.
Η μελωδία του μπάλου χαρακτηρίζεται ως γενικά χαρούμενη και λυρική το οποίο είναι χαρακτηριστικό της μουσικής των νησιών του Αιγαίου. Αυτός ο χορός χορεύεται συνήθως από ζευγάρια κι ενσωματώνει επίσης όλα τα στοιχεία του φλερτ.
Μπελμπέζ-ντε-Λωραγκαί
Το Μπελμπέζ-ντε-Λωραγκαί (γαλλικά: Belbèze-de-Lauragais, οξιτανικά: Bèlvéser de Lauragués) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Τόμας Μαν
Ο Πάουλ Τόμας Μαν (Paul Thomas Mann· 6 Ιουνίου 1875, Λίμπεκ – 12 Αυγούστου 1955, Ζυρίχη) ήταν Γερμανός συγγραφέας, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1929). Βαθύτατα επηρεασμένος από το έργο των Άρθουρ Σοπενχάουερ, Σίγκμουντ Φρόιντ, Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκέτε και Φρίντριχ Νίτσε, ο Τόμας Μαν υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα. Στα γραπτά του κυριαρχούν ο ακριβής ρεαλισμός περικλειόμενος από βαθιές συμβολικές νότες, η ειρωνεία, οι πολυμερείς αντιθέσεις, καθώς επίσης και μια εμβριθής κι επίμονη αναζήτηση σχετική με τη φύση του δυτικού αστικού πολιτισμού, εντός του οποίου η διαβρωτική επίγνωση της ίδιας του της φαυλότητας αντιμάχεται την τρυφερή ευγνωμοσύνη για τα πνευματικά του επιτεύγματα. Σημαντικότερα έργα του Μαν, το Μπούντενμπροκ (1901), ο Θάνατος στη Βενετία (1913), το Μαγικό Βουνό (1924), Ο Ιωσήφ και οι αδελφοί αυτού (1933-1943), ο Δόκτωρ Φάουστους (1947), όπως επίσης και το Δοκίμιο για τον Σίλλερ (1955).
Σύντομο βιογραφικό σημείωμα
Γεννήθηκε στο Λίμπεκ (Lübeck, εξελλ. Λυβέκκη) της Γερμανίας στις 6 Ιουνίου 1875. Υπήρξε δευτερότοκος γιος τού —Χανσεατικής καταγωγής— γερουσιαστή και εμπόρου σιτηρών Τόμας Γιόχαν Χάινριχ Μαν και της γεννημένης στο Ρίο ντε Τζανέιρο συγγραφέως Χούλια ντα Σίλβα Μπρουνς. Ο Μαν προοριζόταν αρχικώς να αναλάβει ενεργό ρόλο στη φυτεία σιτηρών του πατέρα του, σχέδιο που ανατράπηκε από τον αιφνίδιο θάνατο του τελευταίου. Έπειτα από τη ρευστοποίηση της επιχείρησης —η οποία αριθμούσε περί τα εκατό χρόνια ζωής— ο έφηβος τότε Μαν παρέμεινε στο Λίμπεκ για να τελειώσει το σχολείο, και κατόπιν ακολούθησε τη μητέρα και τα μικρότερα αδέλφια του στο Μόναχο. Εκεί εργάστηκε ως υπάλληλος ασφαλιστικής εταιρείας, θέση που σύντομα εγκατέλειψε προκειμένου να παρακολουθήσει διαλέξεις ιστορίας, οικονομικών και λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο του Μονάχου. Ήταν τότε που έγραψε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων με τίτλο Ο μικρός κύριος Φρίντεμαν (1898). Έκτοτε αφιερώθηκε στο γράψιμο, ενώ το 1905 νυμφεύθηκε την Κάτια Πρίνγκσχαϊμ με την οποία απέκτησε έξι παιδιά, τρία κορίτσια και τρία αγόρια.
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918) ο Μαν, παρόλο που ο ίδιος δεν συμμετείχε, έπαυσε κάθε του καλλιτεχνική δραστηριότητα, καθώς υποχρεώθηκε να αναθεωρήσει θεμελιώδεις ιδέες και παραδοχές που είχαν καλλιεργηθεί εντός του με την πάροδο των ετών. Αυτή η εσωτερική διανοητική αναζήτηση εκδηλώθηκε γραπτώς για πρώτη φορά στους Στοχασμούς ενός απολιτικού (1918). Ακολουθούν η έκδοση του Μαγικού Βουνού το 1924 και η βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1929.
Κατά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία το 1933, ο Τόμας Μαν βρισκόταν στη Ζυρίχη με τη σύζυγό του. Ύστερα από προτροπή του γιου του, Κλάους, δεν επέστρεψε στη Γερμανία, λόγω της έντονης κριτικής που είχε ασκήσει στον Ναζισμό κατά τα προηγούμενα χρόνια. Το 1936 τού αφαιρέθηκε η γερμανική υπηκοότητα και έναν χρόνο μετά τού αφαιρέθηκε και ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Βόννης. Το 1939 ταξίδεψε για τις Η.Π.Α., όπου δίδαξε στο πανεπιστήμιο Πρίνστον. Από το 1941 έως το 1952 έζησε στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, ενώ μετά την πτώση του Τρίτου Ράιχ επισκεπτόταν την Ευρώπη τακτικά. Το 1947 εκδόθηκε το μυθιστόρημά του Δόκτωρ Φάουστους.
Στην Ευρώπη επέστρεψε το 1952 και εγκαταστάθηκε στο Κίλχμπεργκ της Ζυρίχης, όπου και πέθανε το 1955. Τα άπαντα του Τόμας Μαν εκδόθηκαν σε δώδεκα τόμους στο Βερολίνο το 1956 και στη Φρανκφούρτη το 1960.
Οι πολιτικές του θέσεις
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Τόμας Μαν υποστήριζε τον γερμανό αυτοκράτορα Βίλχελμ Β΄ και ήταν αντίθετος με τον φιλελευθερισμό. Σταδιακά οι πολιτικές του θέσεις άλλαξαν, άρχισε να υποστηρίζει τον φιλελευθερισμό και τις δημοκρατικές αρχές, ενώ αργότερα εξέφρασε συμπάθεια προς τις σοσιαλιστικές ιδέες. Κατήγγειλε δημοσίως τον εθνικοσοσιαλισμό και ενθάρρυνε την αντίσταση εκ μέρους της εργατικής τάξης. Το 1930 έδωσε στο Βερολίνο μια διάλεξη (Έκκληση προς τη λογική ) με την οποία ζήτησε να συγκροτηθεί ένα κοινό μέτωπο καλλιεργημένων αστών, μελών της σοσιαλιστικής εργατικής τάξης, ενάντια στη βαρβαρότητα του ναζισμού.
Τα βιβλία του Τόμας Μαν, σε αντίθεση με τα βιβλία του αδερφού του Χάινριχ και του γιου του Κλάους, δεν κάηκαν δημόσια από το ναζιστικό καθεστώς το 1933, ίσως επειδή οι Ναζί φοβήθηκαν τον αντίκτυπο που θα είχε η δημόσια καταστροφή των βιβλίων ενός συγγραφέα που είχε τιμηθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας τέσσερα χρόνια νωρίτερα.
Εργογραφία και ελληνικές μεταφράσεις
Έργα σχετικά με τον Τόμας Μαν στα Ελληνικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Φέρεντς Μολνάρ
Ο Φέρεντς Μολνάρ (Ferenc Molnár, 12 Ιανουαρίου 1878 - 1 Απριλίου 1952) ήταν Ούγγρος θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος, γεννημένος στη Βουδαπέστη το 1878. Ήταν γιος πλούσιας οικογένειας και απολάμβανε τις ανέσεις της ζωής και το γόητρο της ανώτερης κοινωνίας. Με πλούσια μόρφωση, γοητευτικός και πνευματώδης, έγινε σύντομα γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους της Βουδαπέστης, όταν, εγκαταλείποντας τις σπουδές του στα νομικά, στράφηκε στη δημοσιογραφία και στο μυθιστόρημα.
Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης
Η Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης (αγγλικά: International Tennis Federation, ITF) είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του τέννις παγκόσμια. Αποτελείται από 210 εθνικές ενώσεις αντισφαίρισης ή αντίστοιχες οργανώσεις ανεξαρτήτων χωρών ή εδαφών.
Φέρεντς Μολνάρ
Συγγραφικό έργο
Το Λίλιομ (Liliom, 1907) είναι μια ρομαντική φαντασία, όπου βασίζεται η διεθνής φήμη του. Το δράμα αυτό εκτυλίσσεται στον ουρανό, αλλά σκηνικά σ' ένα λουναπάρκ στα προάστια της Βουδαπέστης. Ο ήρωας του έργου, ο Λίλιομ, που είχε αυτοκτονήσει, όταν ζούσε στη γη, δικάζεται τώρα στο ανώτερο δικαστήριο του ουρανού.
Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης
Ιστορία
Ιδρύθηκε ως Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης επί Χόρτου (International Lawn Tennis Federation - ILTF) από 12 εθνικές ομοσπονδίες σε μια διάσκεψη στο Παρίσι, στις 1η Μαρτίου 1913 και οι συζητήσεις σχετικά με τους κανόνες και την πολιτική συνεχίστηκε μέχρι το 1923. Ήταν η στιγμή που επετεύχθησαν δύο συμβιβασμοί: ο τίτλος «παγκόσμια πρωταθλήματα» θα καταργηθεί και η ονομασία των διοργανώσεων θα γράφεται "για πάντα στην αγγλική γλώσσα". Το 1924 έγινε η επίσημα αναγνωρισμένη οργάνωση με την εξουσία να ελέγχει τους κανόνες της αντισφαίρισης επί χόρτου σε όλο τον κόσμο, με την ονομασία «ILTF Rules of Tennis». Το 1977 αφαιρέθηκε η έκφραση "επί χόρτου" από τον τίτλο, καθώς οι περισσότεροι αγώνες αντισφαίρισης δεν παίζονται πλέον στο χορτάρι.
Φέρεντς Μολνάρ
Συγγραφικό έργο
Ο Μολνάρ συνδύαζε στο θέατρό του, όπως έχει ειπωθεί, ρομαντισμό, φαντασία και συναίσθημα, που υπήρχε άπλετα στο βρετανικό θέατρο του Νόελ Κάουαρντ (Noel Coward, 1899 - 1973) και του Τζέιμς Μ. Μπάρρι (James M. Barrie, 1860 - 1937).
Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης
Γκραν Σλαμ
Η Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης επικυρώνει τις ετήσιες διοργανώσεις των Γκραν Σλαμ. Επίσης αποτελεί μέλος της Επιτροπής Γκραν Σλαμ (Grand Slam Committee).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Αντισφαίριση
Φέρεντς Μολνάρ
Συγγραφικό έργο
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του μετανάστευσε στις ΗΠΑ για να ξεφύγει από τις διώξεις των Ουγγρο-Εβραίων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Πέθανε την Πρωταπριλιά του 1952 στη Νέα Υόρκη.
Θεατρικές Παραστάσεις
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3Fitem%20as%20%3Fwd_%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3FitemLabel%20%3Ftheatre_seasonLabel%20%3FlocationLabel%20%3Fproduction_companyLabel%20%3FdirectorLabel%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%20%3Fitem%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP50%20wd%3AQ296809%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3Fitem%20wdt%3AP2348%20%3Ftheatre_season.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3Fitem%20wdt%3AP276%20%3Flocation.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3Flocation%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3Fitem%20wdt%3AP272%20%3Fproduction_company.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3Fitem%20wdt%3AP57%20%3Fdirector.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3Ftheatre_seasonLabel%29%0A Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων έργων του Φ. Μολνάρ]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ούγγροι θεατρικοί συγγραφείς
Ιερόθεος Αββάτιος
Ο Ιερόθεος Αββάτιος (Κεφαλλονιά, 1559 [περ] - 1663) ήταν λόγιος και κληρικός, που προΐστατο σε τέσσερα Μοναστήρια, στη νότια Κεφαλλονιά.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αββάτιος έζησε στον 17ο αιώνα, και γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά. Σε ηλικία 29 περίπου ετών αποφάσισε μπει στη Μονή της Νέας Ιερουσαλήμ στα Ομαλά, τη σημερινή Μονή του Αγίου Γερασίμου και για το λόγο αυτό συνέταξε διαθήκη στις 25 Απριλίου 1628, ώστε να φροντίσει τη σημαντική περιουσία του. Στις 30 του ίδιου μήνα, αλλάζει την απόφασή του και ανακαλεί τη διαθήκη. Μετά από 3 έτη, το 1631 γίνεται ηγούμενος της Μονής των Σισσίων. . Έμεινε ηγούμενος εκεί μέχρι το 1664. Κατόπιν, το 1964, έκανε την εγγραφή του, στο πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Επίσης, συνέχισε με πολλά ταξίδια, τόσο στη Δυτική Ευρώπη, όσο (και κυρίως) στη Γενεύη και τις Κάτω Χώρες. Προτιμούσε τη δημοτική γλώσσα της εποχής του, στα έργα του και ως τέτοια αναφέρονται:
Βίκτωρ Ιωσηφίδης
Ο Βίκτωρ Ιωσηφίδης είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Απόλλωνα Καλαμαριάς, αλλά και του Κιλκισιακού. Ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ Κρηστώνης, φτιάχνοντας στο νομό του Κιλκίς ένα πολυσυζητημένο όνομα. Την περίοδο 1980-1986, έζησε με τον Κιλκισιακό τις όμορφες δόξες της ομάδας σημειώνοντας μια πολύ καλή πορεία στην Β' Εθνική. Το καλοκαίρι του 1986 ο Χάρυ Κλιν τον εμπιστεύθηκε και τον πρόσθεσε στο ροστερ του Απόλλωνα. Στο τέλος εκείνης της σεζόν, η ομάδα της Καλαμαριάς έφτασε στην 12η θέση με τον Βίκτωρα να σημειώνει πολύ καλά ματς. Παρ'όλα αυτά, η τύχη δεν στάθηκε με το μέρος του. Λίγες μέρες πριν το τέλος της σεζόν σε ένα παιχνίδι με τον Πανιώνιο, σε μια σύγκρουση που είχε με έναν αντίπαλο παίκτη έσπασε το χέρι του. Αγωνίστηκε 36 φορές με την φανέλα του Απόλλωνα κα ισημείωσε 3 τέρματα, όλα στην Α'Εθνική!
Μετά από όλα αυτά ο Βίκτωρας δεν απομακρύνθηκε ωστόσο από το αγαπημένο του άθλημα και ανέλαβε 4 χρόνια μετά την ομάδα του Κιλκισιακού οδηγώντας την στην Γ' Εθνική, χωρίς όμως να κάνει σπουδαία πράγματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Χριστίνα Καλογερίκου
Η Χριστίνα Καλογερίκου (24 Φεβρουαρίου 1885 - 3 Νοεμβρίου 1968 ) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, που τιμήθηκε για την καλλιτεχνική της προσφορά. Καταγόταν από οικογένεια ηθοποιών και διακρίθηκε στο Εθνικό Θέατρο.
Βιογραφία
Ήταν κόρη ηθοποιών του θεάτρου, του Παντελή Ρούσσου και της συζύγου του, Ελπινίκης. Οι δύο αδερφές της, Ευαγγελία και Ανθή, έκαναν επίσης καριέρα ως καρατερίστες του ελληνικού θεάτρου. Η Ανθή μάλιστα ήταν η πρώτη σύζυγος του Νίκου Μηλιάδη, πατέρα του διάσημου ηθοποιού Τάκη Μηλιάδη.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε αρχικά τον ηθοποιό Νικόλαο Κουκούλα και έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τον Πάνο Καλογερίκο. Πιθανότατα έκανε και τρίτο γάμο με τον Μάριο Παλαιολόγο.
Διακρίσεις
Παρασημοφορήθηκε για τη σημαντική της προσφορά ως ηθοποιού με τον Ταξιάρχη Ευποιίας.
Καλλιτεχνική παρουσία
Ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή σε ηλικία 14 ετών στο έργο "Οι δύο ορφανές" (με το θίασο Ταβουλάρη) στην Κωνσταντινούπολη. Έπαιξε κυρίως σε ρόλους στο Εθνικό Θέατρο, στο οποίο εντάχθηκε το 1955. Μεταπολεμικά εμφανίστηκε και σε κινηματογραφικές ταινίες, με σημαντικότερο ίσως ρόλο της μητέρας του Γιώργου Φούντα και υποψήφιας πεθεράς της Μελίνας Μερκούρη στη Στέλλα του Μιχάλη Κακογιάννη το 1955. Στην ταινία Το αμαξάκι του Ντίνου Δημόπουλου υποδύθηκε την ξεπεσμένη γηραιά αρχόντισσα, στο πλευρό των Ορέστη Μακρή και Βασίλη Αυλωνίτη.
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος της Ευποιΐας Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Εθνική Μαυροβουνίου U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U20 του Μαυροβουνίου είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα του Μαυροβουνίου σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 20 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Μαυροβουνίου Νέων Γυναικών. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Μαυροβουνίου (Кошаркашки Савез Црне Горе, КСЦГ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U20
Απελευθέρωση του Παρισιού
Η Απελευθέρωση του Παρισιού (Libération de Paris) κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου πραγματοποιήθηκε από τις 19 έως τις 25 Αυγούστου 1944 και τερμάτισε τέσσερα χρόνια γερμανικής κατοχής της γαλλικής πρωτεύουσας.Υπήρξε γεγονός με παγκόσμια απήχηση και επιτεύχθηκε αποκλειστικά από γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις.
Η απελευθέρωση άρχισε όταν με πρωτοβουλία των δυνάμεων της Γαλλικής αντίστασης, ξέσπασε μια εξέγερση εναντίον της γερμανικής φρουράς στο Παρίσι, καθώς πλησίαζε η 3η Στρατιά των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον στρατηγό Τζωρτζ Πάττον. Η απελευθέρωση του Παρισιού ολοκληρώθηκε με την άφιξη της 2ης Μεραρχίας Τεθωρακισμένων του στρατηγού Φιλίπ Λεκλέρ και σηματοδότησε την οριστική νίκη του στρατηγού Σαρλ ντε Γκωλ και της Γαλλικής αντίστασης.
Ιστορικό
Μετά την απόβαση των συμμαχικών στρατευμάτων στη Νορμανδία τον Ιούνιο, οι συμμαχικές δυνάμεις προχώρησαν προς τα ανατολικά. Οι Αμερικανοί στρατηγοί Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και Ομάρ Μπράντλεϊ, όταν κατέλαβαν τον θύλακα της Φαλαίζ (12-21 Αυγούστου), σκόπευαν να παρακάμψουν το Παρίσι, ώστε να μην καθυστερήσουν την προέλασή τους, να αποφύγουν μάχες μέσα στην πόλη με καταστροφές των μνημείων και για να αποφύγουν τα επισιτιστικά προβλήματα που θα δημιουργούνταν μετά την απελευθέρωση των 4 εκατομμυρίων κατοίκων που θα απαιτούσαν 4.000 τόνους τροφίμων την ημέρα, γεγονός που θα απέβαινε σε βάρος των στρατιωτικών μεταφορών και των επιχειρήσεων. Θεωρούσαν ότι το Παρίσι δεν έπρεπε να πέσει με επίθεση κατά μέτωπο, αλλά ύστερα από κύκλωσή του. Ο στρατηγός Μπράντλεϊ έγραψε στα απομνημονεύματά του σχετικά με τη γαλλική πρωτεύουσα: «Η πόλη δεν είχε πλέον καμία τακτική σημασία. Παρά την ιστορική του δόξα, το Παρίσι ήταν μόνο ένα μελάνι στους χάρτες μας και έπρεπε να το αποφύγουμε στην πορεία μας προς τον Ρήνο ». Ο κύριος στόχος τους ήταν η κοιλάδα του Ρουρ όπου επικεντρώνονταν η γερμανική βαριά βιομηχανία, με την απελευθέρωση του Παρισιού να έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Οκτωβρίου.
Τα γεγονότα
Η Αντίσταση στο Παρίσι ήταν ακόμη πιο ανεπαρκής, καθώς οι Σύμμαχοι είχαν αρνηθεί να ρίξουν με αλεξίπτωτα όπλα στις αστικές ζώνες για το φόβο των Κομμουνιστών. Ωστόσο, στις 19 Αυγούστου η Επιτροπή Απελευθέρωσης του Παρισιού κάλεσε τους πολίτες στα όπλα και ο Ρολ-Τανγκύ, επικεφαλής των Γαλλικών Δυνάμεων του Εσωτερικού - η στρατιωτική δομή της Γαλλικής Αντίστασης - στο Παρίσι, κήρυξε γενική κινητοποίηση: Η εξέγερση είχε αρχίσει στο Παρίσι. Οι απεργίες είχαν αρχίσει στις 10 Αυγούστου, με την αρκετά διστακτική κάθοδο ενός μέρους του προσωπικού των σιδηροδρόμων και του μετρό. Στις 15 Αυγούστου - γεγονός που δεν είχε το προηγούμενό του- εγκατέλειψαν την υπηρεσία τους και οι αστυνομικοί, αφήνοντας τους δρόμους αφύλακτους και στις 16 τα Ταχυδρομεία.
Ο Χόλτιτζ ξέσπασε σε απειλές, δέχθηκε όμως να εκτελέσει τη συμφωνία που είχε υπογραφεί μεταξύ του γενικού προξένου της Σουηδίας Ραούλ Νόρντλινγκ και της γερμανικής διοίκησης, για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων που υπήρχε φόβος να εκτελεσθούν την τελευταία στιγμή. Τέσσερις χιλιάδες κρατούμενοι, που πολλοί απ’ αυτούς ήταν και μέσα στα τραίνα που θα τους μετέφεραν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, βγήκαν από τις φυλακές
Ο πρόξενος της Σουηδίας Νόρλινγκ διαπραγματεύτηκε μια σύντομη ανακωχή στις 19 Αυγούστου, την οποία αποδέχθηκε ο Παροντί, γενικός εκπρόσωπος της Γαλλικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης καθώς και το Γραφείο του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης, η οποία επέτρεψε σε κάθε στρατόπεδο είτε να εκκενώσει την πρωτεύουσα για τους Γερμανούς, είτε να εδραιώσει τις θέσεις του για την Αντίσταση. Όμως, υπό την πίεση των Κομμουνιστών, η ανακωχή αυτή παραβιάστηκε στις 22 Aυγούστου και επαναλήφθηκαν οι εχθροπραξίες.
Το απόγευμα της 24ης Αυγούστου, ο φον Χόλτιτς οργάνωσε την ομαλή υποχώρηση της μονάδας του, αφήνοντας μόνο ένα τμήμα για να εξασφαλίσει την εκτέλεση της τελικής εντολής καταστροφής, την οποία όμως δεν έδωσε ποτέ. Ανάμεσα στις εικασίες που εξηγούν αυτή τη χειρονομία που θεωρήθηκε προδοσία από τον Χίτλερ, είναι το γεγονός ότι ο αξιωματικός επικοινωνιών σε υπηρεσία, ο υπολοχαγός Ερνστ φον Μπρέσενσντορφ απέκρυψε τα επείγοντα τηλεγραφήματα του Χίτλερ το απόγευμα 22 και 23 Αυγούστου και τα παρέδωσε στον στρατηγό φον Χόλτιτς το επόμενο πρωί. Επίσης αναφέρεται η επίδραση του Σουηδού προξένου Ραούλ Νόρντλινγκ που φέρεται να έπεισε τον στρατηγό φον Χόλτιτς για την ανομία αυτής της απάνθρωπης πράξης καθώς και οι προσωπικοί υπολογισμοί του φον Χόλτιτς, ο οποίος, έχοντας επίγνωση της κατάστασης, προετοίμασε την μεταπολεμική του περίοδο προστατεύοντας την οικογένειά του και προσπαθώντας να εξοικονομήσει όσο το δυνατόν περισσότερες ζωές Γερμανών στρατιωτών υπό την ηγεσία του καθώς και την παρισινή πολιτιστική κληρονομιά.
Η απελευθέρωση του Παρισιού έχει δραματοποιηθεί σε κινηματογραφική ταινία, με τίτλο (στα ελληνικά) "Κάψτε το Παρίσι" (πρωτότυπος τίτλος: "Is Paris Burning?").
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1993
Θέσεις στο κοινοβούλιο
{{legend|Red|Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας (123)}} {{legend|lightBlue|Δημοκρατικό κίνημα της Σερβίας (45)}} {{legend|#1560BD|Σερβικό Ριζοσπαστικό κόμμα (39)}} {{legend|yellow|Δημοκρατικό κόμμα (29)}} {{legend|#251394|Δημοκρατικό κόμμα της Σερβίας (7)}}
Παραπομπές
1993 1993
Άννα Πορφυρογέννητη
Η Άννα Πορφυρογέννητη (Анна Порфірогенета, 13 Μαρτίου 963 – 1011) από τη Δυναστεία των Μακεδόνων, έγινε με τον γάμο της μεγάλη πριγκίπισσα του Κιέβου. Ήταν σύζυγος του μεγάλου πρίγκηπα Βλαδίμηρου Α' του Κιέβου. Η Άννα ήταν κόρη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ρωμανού Β´ και της αυτοκράτειρας Θεοφανούς. Ήταν επίσης αδελφή του Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ του Βουλγαροκτόνου και του Κωνσταντίνου Η´. Η Άννα ήταν «πορφυρογέννητη», δηλαδή γεννήθηκε κατά τη βασιλεία του Αυτοκράτορα, στο ειδικό πορφυρό δωμάτιο του βυζαντινού αυτοκρατορικού παλατιού. Το χέρι της Άννας θεωρήθηκε τόσο μεγάλο έπαθλο, που ο Βλαδίμηρος έγινε χριστιανός, μόνο και μόνο για να τη νυμφευτεί.
Ποτέ προηγουμένως μια πορφυρογέννητη δεν είχε παντρευτεί έναν βάρβαρο, μάλιστα ακόμη και προτάσεις γάμου από Φράγκους και Γερμανούς πρίγκιπες είχαν κατηγορηματικά απορριφθεί. Ούτε η Άννα επιθυμούσε αυτόν τον γάμο, και έδειξε μεγάλη δυσφορία στο ταξίδι της από την Κωνσταντινούπολη προς τη Χερσώνα, όταν πήγε για την τελετή του γάμου, που ακολούθησε τη βάπτιση του Βλαδίμηρου Α΄. Προφανώς τον επέβαλαν οι πολιτικοί λόγοι της σύναψης στενότερων σχέσεων μεταξύ του Βυζαντίου και του βασιλείου των Ρως. Ως αντάλλαγμα του γάμου του με την Άννα, ο Βλαδίμηρος Α΄ κατήργησε την θρησκευτική ελευθερία στο βασίλειο και επέβαλε τον χριστιανισμό στον λαό του. Από το γάμο της με το μεγάλο πρίγκηπα Βλαδίμηρο Α΄, η Άννα πήρε τον επίσημο τίτλο της μεγάλης πριγκίπισσας του Κιέβου, αλλά στην πράξη, όλοι την αποκαλούσαν «βασίλισσα» ή «τσαρίνα», αφού ήταν μέλος του βυζαντινού Αυτοκρατορικού οίκου. Η Άννα συμμετείχε ενεργά στον εκχριστιανισμό των Ρως: διατέλεσε θρησκευτικός σύμβουλος του Βλαδίμηρου και ίδρυσε πολλά μοναστήρια και εκκλησίες. Μερικοί μελετητές πιθανολογούν, πως χάρισε τρία παιδιά στον Βλαδίμηρο, ο οποίος ήταν διαβόητος για τον έκλυτο βίο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Δυναστεία των Μακεδόνων Κατηγορία:Πορφυρογέννητες
Γραμματική της Γερμανικής
Η Γραμματική της Γερμανικής γλώσσας αποτελεί τον κορμό μιας γλώσσας που ανήκει στην ομάδα των δυτικών γερμανικών γλωσσών όπως επίσης τα Αγγλικά, τα Ολλανδικά και τα Αφρικάανς.
Ανά τον κόσμο τα Γερμανικά ομιλούνται περίπου από 105 εκατομμύρια ομιλητές ως μητρική γλώσσα και σχεδόν 80 εκατομμύρια ομιλητές ως μη-μητρική γλώσσα. Η επίσημη γερμανική γλώσσα διδάσκεται ευρέως στα σχολεία, τα πανεπιστήμια και στα Ινστιτούτα Γκαίτε σε όλον τον κόσμο, καθώς και σε ιδιωτικά φροντιστήρια.
Το γερμανικό αλφάβητο
Το γερμανικό αλφάβητο είναι εύκολο να μαθευτεί ως προς τη γραφή, μιας και είναι ολόιδιο με το αγγλικό, η ονομασία όμως και η προφορά των γραμμάτων διαφέρει.
Τα τρία πιο σημαντικά ρήματα (βοηθητικά) των γερμανικών στον Ενεστώτα
Η γερμανική γλώσσα έχει τρία βοηθητικά ρήματα (όχι ομαλά) με τα οποία σχηματίζουμε όλους τους χρόνους εκτός του Ενεστώτα και του Παρατατικού.
Μακρά και βραχέα φωνήεντα
Κατηγορία:Γραμματική Κατηγορία:Γλώσσες της Γερμανίας
Κοσμάς Καραμάτσος
Ο Κοσμάς Καραμάτσος ή Καρμάτσος (Βασιλειάδα: ; - 1901) ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τη Βασιλειάδα Καστοριάς.
Μπελμπέζ-αν-Κομένζ
Το Μπελμπέζ-αν-Κομένζ (γαλλικά: Belbèze-en-Comminges, οξιτανικά: Bèthvéder de Comenge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Κοσμάς Καραμάτσος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κοσμάς Καραμάτσος γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στη Βασιλειάδα Καστοριάς. Κατάγονταν από σημαντική οικογένεια της Ζαγορίτσανης (Βασιλειάδας) και αποτέλεσε πρόκριτος της κωμόπολης. Συνεργάστηκε με διάφορα Ελληνικά ένοπλα σώματα ως οπλαρχηγός δικής του ομάδας στις βόρειες περιοχές του νομού Καστοριάς και στα Κορέστια κατά την πρώιμη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα.
Μπελμπέζ-αν-Κομένζ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελμπεζιέν (γαλλικά: Belbéziens).
Κοσμάς Καραμάτσος
Βιογραφικά στοιχεία
Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αποκάλυψη των ενεργειών της ΕΜΕΟ στην περιοχή, ενημερώνοντας τις Οθωμανικές αρχές μαζί με τον συληφθέντα (και πρώην μέλος της Βουλγαρικής οργάνωσης) Ιβάντσο. Δολοφονήθηκε από τον κομιτατζή Κοσμά Στέφωφ στην πλατεία της Ζαγορίτσανης (Βασιλειάδας), το 1901
Μπελμπέζ-αν-Κομένζ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Δήμος Μυκηναίων
Ο Δήμος Μυκηναίων ήταν δήμος του νομού Αργολίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Άργους-Μυκηνών. Βρισκόταν στα βόρεια του νομού, βορειοανατολικά της αργολικής πεδιάδας. Ο δήμος αποτελούταν από επτά δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 4.349 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν οι Μυκήνες που μέχρι το 1928 ονομάζονταν "Χαρβάτι". Σήμερα αποτελούν την ιστορική έδρα του δήμου Άργους-Μυκηνών.
Δημοτικά διαμερίσματα
Ο δήμος Μυκηναίων περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Παραπομπές
200px|thumb|left|Η πύλη των Λεόντων στις [[Μυκήνες]]
Αλιζέ
Την ανέδειξε η Μυλέν Φαρμέρ μετά τη νικητήρια εμφάνισή της στο talent show Graines de Star, το 1999. Κυκλοφόρησε μία σειρά άλμπουμ που γνώρισαν τεράστια επιτυχία, ενώ τα μουσικά της βίντεο έτυχαν ευρείας προβολής.
Τραγουδά στα γαλλικά, έχει όμως ερμηνεύσει τραγούδια και στα αγγλικά και ισπανικά. Το πρώτο της σινγκλ, Moi... lolita το 2000 ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική. Το 2007, έγινε παραγωγός για τον τρίτο της δίσκο, με τίτλο Psychédélices, που αποτέλεσε σταθμό στην καριέρα της. Έκανε περιοδεία τον Ιούνιο του 2008 ταξιδεύοντας σε Ρωσία (Μόσχα) και Μεξικό (Πόλη του Μεξικού, Γουαδαλαχάρα, Πουέμπλα, Μοντερρέι) σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.
Δισκογραφία
Albums
Singles
DVD
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Κορσικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Νικητές World Music Awards
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηρακλείου 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηρακλείου.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηρακλείου κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2016–17, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου είναι η εξής:
Β΄ Κατηγορία
Με τη συμμετοχή 28 συλλόγων χωρισμένων σε 2 ομίλους των 14 ξεκίνησε η Β΄ Κατηγορία. Οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία και οι δυο τελευταίοι υποβιβάζονται στη Γ΄.
Γ΄ Κατηγορία
Με 15 ομάδες διεξάγεται η Γ΄ Κατηγορία. Οι 4 πρώτες ομάδες θα αγωνίζονται στη Β΄ κατηγορία την επόμενη περίοδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηρακλείου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017
Χέρμαν Σμιτς
thumb|right|Ο Χέρμαν Σμιτς το 1931 Ο Χέρμαν Σμιτς (Hermann Schmitz) (1 Ιανουαρίου 1881 - 8 Οκτωβρίου 1960) ήταν Γερμανός βιομήχανος και διευθύνων σύμβουλος (CEO) της IG Farben από το 1935 έως το 1945. Καταδικάστηκε σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση μετά τη δίκη της IG Farben.
Το 1914 κλήθηκε να υπηρετήσει στο Στρατό. Τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και, όταν ανάρρωσε από τον τραυματισμό του, τοποθετήθηκε ως επιθεωρητής του Ράιχ για την παραγωγή χημικών προϊόντων στο τμήμα πρώτων υλών πολεμικής παραγωγής (1915).
Το 1919 συμμετέχει, ως αυθεντία στα λιπάσματα και τα νιτρικά άλατα, στην αντιπροσωπεία που διαπραγματεύεται τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Εκεί συναντά τον Καρλ Μπος (Carl Bosch), χημικό παγκόσμιας φήμης. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς ο Μπος τον φέρνει στην εταιρεία BASF ως οικονομικό του σύμβουλο. Εκεί διακρίνεται και προάγεται σε διευθυντή του τμήματος εξωτερικού της εταιρείας και διατηρεί αυτή τη θέση και όταν η BASF συμμετέχει στην Κοινοπραξία που έγινε γνωστή ως IG Farben. Στα πλαίσια των καθηκόντων του έχει επαφές με μεγάλες εταιρείες, όπως η Standard Oil, με την οποία διεξήγε και διαπραγματεύσεις, πάντα έχοντας την υποστήριξη των τότε κυβερνήσεων προς όφελος του κοινοπρακτικού κολοσσού.
Το 1933 εκλέγεται στο Ράιχσταγκ υπό το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα και, δύο χρόνια αργότερα, όταν ο Carl Duisberg, ως τότε διευθύνων Σύμβουλος της IG Farben πεθαίνει, τον διαδέχεται. Το 1938 αναγορεύεται σε "ηγέτη της στρατιωτικής οικονομίας" (Wehrwirtschaftsführer). Το 1941 ο ίδιος ο Χίτλερ του χαρίζει ένα πορτρέτο του με ιδιόχειρη αφιέρωση, για την προσωπική του αφοσίωση στους σκοπούς της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας. Ο Σμιτς ηγείται της IG Farben μέχρι τη λήξη του Πολέμου. Ο ίδιος συλλαμβάνεται και προσάγεται σε δίκη, η οποία έγινε γνωστή ως Δίκη της IG Farben. Στη δίκη αυτή καταδικάζεται σε τέσσερα χρόνια φυλάκισης. Αποφυλακίζεται στις αρχές της δεκαετίας του '50 και γίνεται μέλος του Δ. Σ. της Deutsche Bank στο Βερολίνο, ενώ παράλληλα του αποδίνεται τιμητικά η προεδρία της "Rheinische Stahlwerke AG".
Ο Σμιτς απεβίωσε στη Χαϊδελβέργη στις 8 Οκτωβρίου 1960.
Πηγές
Σ Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης
RubyJS
Η RubyJS είναι μια μεταφορά του Google Web Toolkit στη γλώσσα προγραμματισμού Ruby. Η RubyJS μεταγλωττίζει πηγαίο κώδικα Ruby σε JavaScript, επιτρέποντας τη συγγραφή εφαρμογών που τρέχουν στο φυλλομετρητή του χρήστη.
Γουλιέλμος Β΄ του Λα Μαρκ
μικρογραφία| William II van der Marck Lumey δεξιά|μικρογραφία|180x180εσ| Σύλληψη του Brielle, 1 Απριλίου 1572 (Frans Hogenberg) Ο Γουλιέλμος Β΄, γαλλ.: William II de la Marck, (Λύμεν, 1542 – επισκοπή της Λιέγης, 1 Μαΐου 1578) (Ολλανδικά: Willem II van der Marck) από τον Οίκο τού Λα Μαρκ ήταν ο Ολλανδός κύριος τού Λυμέ (Lumey) και αρχικά ναύαρχος των λεγόμενων Επαιτών της θάλασσας (Watergeuzen), που πολέμησαν. στον Ογδοηκονταετή Πόλεμο (1568–1648), μαζί με τον Γουλιέλμο Α΄ των Νάσσαου, πρίγκιπα της Οράγγης. Ήταν δισεγγονός μίας εξίσου διαβόητης μορφής, τού βαρώνου Γουλιέλμου Α΄ τού Λα Μαρκ, με το παρωνύμιο «το αγριογούρουνο τού Αρντέν».
Την 1η Απριλίου 1572 -την ημέρα της σύλληψης τού Μπριέλ (Brielle)- οι επαίτες της θάλασσας οδηγήθηκαν από τον ντε Λα Μαρκ και δύο από τους καπετάνιους του, τον Willem Bloys van Treslong και τον Lenaert Jansz de Graeff. Αφού εκδιώχθηκαν από την Αγγλία από την Ελισάβετ Α΄, χρειάζονταν ένα μέρος για να στεγάσουν τα 25 πλοία τους. Καθώς έπλεαν προς το Μπριλ, έμειναν έκπληκτοι όταν ανακάλυψαν ότι η ισπανική φρουρά είχε φύγει, για να αντιμετωπίσει προβλήματα στην Ουτρέχτη. Το βράδυ της 1ης Απριλίου, οι 600 άνδρες λεηλάτησαν το ανυπεράσπιστο λιμάνι.
Ένας Καλβινιστής, που είχε αντιταχθεί στον Καθολικισμό, στις 9 Ιουλίου 1572 εκτέλεσε τους Μάρτυρες τού Γκόρκουμ, 19 Ολλανδούς Καθολικούς ιερείς και θρησκευόμενους, που τελικά αγιοποιήθηκαν το 1865. Το έγκλημά τους ήταν η άρνησή τους να εγκαταλείψουν την πίστη τους στο Ευλογημένο Μυστήριο και στην παπική υπεροχή, ακόμη και κάτω από βασανιστήρια. Η δράση τού Λυμέ ήταν αντίθετη με τις εντολές, που έλαβε από τον Γουλιέλμο Α΄ της Οράγγης. Έπαιξε επίσης ρόλο στη δολοφονία τού Κορνέλις Μούσιες.
Έχοντας κατακτήσει τη Νότια Ολλανδία και ελέγχοντας τη Βόρεια Ολλανδία και τη Ζηλανδία, στις 20 Ιουνίου 1572 ο Λυμέ διορίστηκε στέλεχος της Ολλανδίας και κατά συνέπεια γενικός διοικητής, δηλαδή στρατιωτικός αρχηγός των κατακτημένων περιοχών. Ποτέ δεν αποδείχθηκε ότι ο Λυμέ αναγνώριζε είτε την εξουσία είτε την αρχαιότητα τού πρίγκιπα της Οράγγης, ο οποίος τελικά αναγνωρίστηκε ως ηγέτης της εξέγερσης των Κάτω Χωρών εναντίον τού βασιλιά Φίλιππου Β΄ της Ισπανίας.
Το 1576 ο Λυμέ απαγορεύτηκε από την Ολλανδία, είτε από τις Πολιτείες της Ολλανδίας είτε από τον πρίγκιπα της Οράγγης. Λέγεται ότι συμμετείχε στη χαμένη μάχη τού Γκεμπλού (Gembloux) εναντίον των Ισπανών. Επέστρεψε στην πατρίδα του, την επισκοπή της Λιέγης, όπου την 1η Μαΐου 1578 απεβίωσε στην κατοικία του στο Moν-Σαιν-Μαρτέν. Υπάρχουν δύο διαφορετικές αναφορές για τις συνθήκες τού τέλους του, μία ότι απεβίωσε από το δάγκωμα ενός λυσσασμένου σκύλου, και η άλλη ότι δηλητηριάστηκε ενώ βρισκόταν στη φυλακή.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι το λείψανο τού Γουλιέλμου Α΄ φαν ντερ Μαρκ-Άρενμπεργκ στοιβάχτηκε σε ένα φέρετρο, το οποίο έχει κτιστεί στην κρύπτη της οικογένειάς του τού Άρενμπεργκ κάτω από την πρώην εκκλησία της μονής Καπουτσίνων στο Ανγκιάν (σήμερα βρίσκεται στο Βέλγιο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ
Πιέτρο Αρετίνο
thumb|right|Ο Πιέτρο Αρετίνο, στο πρώτο του πορτραίτο φιλοτεχνημένο από τον [[Τιτσιάνο]] Ο Πιέτρο Αρετίνο (Pietro Aretino, Αρέτσο, 20 Απριλίου 1492 - Βενετία, 21 Οκτωβρίου 1556) ήταν Ιταλός συγγραφέας, ο οποίος επηρέασε σημαντικά την τέχνη και την πολιτική της εποχής του και εφηύρε τη σύγχρονη λογοτεχνική πορνογραφία.
Έγινε γνωστός σε όλη την Ευρώπη για τις τολμηρές λογοτεχνικές επιθέσεις του εναντίον των ισχυρών της εποχής του. Οι πύρινες επιστολές και οι διάλογοί του παρουσιάζουν μεγάλο βιογραφικό ενδιαφέρον. Στα δράματά του περιλαμβάνονται πέντε κωμωδίες και μία τραγωδία, η Orazia (1546), ίσως η καλύτερη ιταλική τραγωδία του 16ου αιώνα.
Διφθοριούχο οξυγόνο
Το διφθοριούχο οξυγόνο (αγγλικά: oxygen difluoride) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση, με μοριακό τύπο OF2. Όπως προβλέφθηκε από τη θεωρία σθένους απώθησης ζευγών ηλεκτρονίων (valence shell electron pair repulsion, VSEPR Theory), το μόριο της ένωσης υιοθετεί μια γωνιακή («V») μοριακή γεωμετρία, όπως το νερό, αλλά έχει πολύ διαφορετικές ιδιότητες, όντας (μεταξύ άλλων) ισχυρό οξειδωτικό.
Πιέτρο Αρετίνο
Βίος
Είναι αμφισβητήσιμο εάν έλαβε οποιαδήποτε βασική εκπαίδευση. Εντούτοις, χάρη σε επαφές που προέρχονταν από έναν αριστοκράτη «προστάτη» της ελκυστικής μητέρας του, βρέθηκε από νωρίς σε περιβάλλον καλλιεργημένων ανθρώπων, ειδικά στη διάρκεια της παραμονής του στην Περούτζα, πριν από το 1510-17, που διαμόρφωσε εν γένει τον χαρακτήρα του. Στην ίδια περίοδο έδειξε ενδιαφέρον για τη ζωγραφική και έγραψε τα πρώτα ποιήματά του.
Διφθοριούχο οξυγόνο
Φυσικές και δομικές ιδιότητες
Συμπυκνώνεται στους -144,8°C σε ένα πορτοκαλί υγρό, που η μοριακή δομή του θυμίζει τη μοριακή δομή του νερού. Η γωνία FOF είναι 103° και το μήκος κάθε δεσμού της ένωσης είναι 140,5 pm.
Παραγωγή
Το διφθοριούχο οξυγόνο αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1929, οπότε λήφθηκε με ηλεκτρόλυση μείγματος τηγμένου φθοριούχου καλίου (KF) και υδροφθορικού οξέος (HF), που περιείχαν μικρές ποσότητες νερού. Η σύγχρονη παραγωγή εμπεριέχει αντίδραση (στοιχειακού) φθορίου με υδατικό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), συμπαράγοντας φθοριούχο νάτριο (NaF), ως παραπροϊόν:
Πιέτρο Αρετίνο
Βίος
«Το μαστίγιο των πριγκήπων" (αυτό ήταν το παρατσούκλι του) έγραψε τις πέντε κωμωδίες του, που εντάσσονται στην commedia erudita, σατιρίζοντας τη διαφθορά της ιταλικής κοινωνίας. Επικεντρώθηκε όχι στην κλασική μορφή, αλλά στο περιεχόμενο. Ανάμεσα στους στόχους της πένας του περιλαμβάνονται η παπική αυλή, η αυλή της Μάντοβα και η διαφθορά των ανώτερων αξιωματούχων. Στο έργο του Ο Υποκριτής ενστάλαξε ένα ισχυρό ρομαντικό στοιχείο, που οδήγησε στην περαιτέρω ανάπτυξη της commedia erudita και την απομάκρυνσή της από τα αυστηρά κλασικά πρότυπα.
Διφθοριούχο οξυγόνο
Παραγωγή
Τέλος, το διφθοριούχο οξυγόνο μπορεί να παραχθεί αν οξειδωθούν υδρατμοί σε ατμόσφαιρα στοιχειακού φθορίου. Υπό αυτές τις συνθήκες συμπαράγεται υπεροξείδιο του υδρογόνου, ως παραπροϊόν. Η συγκεκριμένη αντίδραση πραγματοποιείται μέσω ενός μηχανισμού αντιδράσεων ελευθέρων ριζών:
Πιέτρο Αρετίνο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Διφθοριούχο οξυγόνο
Παραγωγή
Σημειώνεται ότι στις παραπάνω αντιδράσεις το Ο: παριστάνει ατομικό οξυγόνο, το οποίο δρα ως δίριζα. Η συνολική στοιχειομετρική εξίσωση της αντίδρασης προκύπτει με πρόσθεση κατά μέλη των παραπάνω μερικών (στοιχειομετρικών εξισώσεων):
Χημικές αντιδράσεις
Το διφθοριούχο οξυγόνο έχει ισχυρές οξειδωτικές ιδιότητες, εφόσον σε αυτό το οξυγόνο έχει βαθμό οξείδωσης +2, που είναι ασυνήθιστο. Πιο συγκεκριμένα, συνδυάζει την οξειδωτική ισχύ του ελεύθερου (στοιχειακού) φθορίου (F2) και το μηχανισμό οξείδωσης του όζοντος (O3), αλλά απαιτεί (σχετικά) υψηλότερη ενέργεια ενεργοποίησης (συγκεκριμένα απαιτεί 41 kcal/mol) σε σύγκριση με αυτά (φθόριο και όζον) τα οξειδωτικά.
Πάνω από τους 200° το διφθοριούχο οξυγόνο θερμοδιασπάται σε οξυγόνο και φθόριο, μέσω ενός μηχανισμού ελευθέρων ριζών.
Το διφθοριούχο οξυγόνο αντιδρά με πολλά μέταλλα παράγοντας τα αντίστοιχα οξείδια και φθορίδια.
Πιο συγκεκριμένα, το διφθοριούχο οξυγόνο αντιδρά σε θερμοκρασία δωματίου (20°C) με το χαλκό, με το λευκόχρυσο, με το χρυσό και με τον άργυρο, σχηματίζοντας όμως μόνο ένα επιφανειακό προστατευτικό στρώμα φθοριδίων των αντιστοίχων μετάλλων. Αν όμως η θερμοκρασία αυξηθεί ως τους 250°C συμβαίνει επιπρόσθετη οξείδωση των αντιστοίχων μετάλλων. Τα καταλληλότερα μέταλλα για κατεργασία μαζί με διφθοριούχο οξυγόνο είναι το αλουμίνιο και το μαγνήσιο. Ο ανοξείδωτος χάλυβας, το νικέλιο, το μέταλλο μόνελ, το κράμα μαγνησίου-χαλκού (92/8), ο ορείχαλκος και ο χαλκός, χάνουν, επίσης, πολύ λίγο βάρος των αντιστοίχων μετάλλων ή κραμάτων μετά από έκθεσή τους σε διφθοριούχο οξυγόνο για 1 - 1,5 εβδομάδες στους 100°C. Το διφθοριούχο οξυγόνο αντιδρά έντονα με τον υδράργυρο, γεγονός που αποκλείει τη χρήση του μετάλλου αυτό από συσκευές που αναμένεται να εκτεθούν σε διφθοριούχο οξυγόνο.
Αντιδρά, όμως επίσης, και με αμέταλλα. Ο φωσφόρος αντιδρά με το διφθοριούχο οξυγόνο και συμπαράγει πενταφθοριούχο φωσφόρο (PF5), φωσφορυλοφθορίδιο (POF3) [και διοξυγόνο (O2)]:
Το θείο αντιδρά με το διφθοριούχο οξυγόνο και παράγει διοξείδιο του θείου (SO2) και τετραφθοριούχο θείο (SF4):
Επίσης, αν και ασυνήθιστο για ένα ευγενές αέριο, το ξένο αντιδρά με το διφθοριούχο οξυγόνο και παράγει τετραφθοριούχο ξένο (XeF4) ή και οξυτετραφθοριούχο ξένο (XeOF4) :
Το διφθοριούχο οξυγόνο αντιδρά πολύ αργά με το νερό, σχηματίζοντας υδροφθορικό οξύ. Η αντίδραση επιταχύνεται με τη χρήση θερμού νερού, αλλά ακόμη περισσότερο σε αλκαλικό περιβάλλον:
Το διφθοριούχο οξυγόνο οξειδώνει το διοξείδιο του θείου σε τριοξείδιο του θείου (SO3):
Ωστόσο, με την παρουσία υπεριώδους ακτινοβολίας τα προϊόντα (με τα παραπάνω αντιδρώντα, δηλαδή OF2 και SO2) είναι θειονυλοφθορίδιο (SO2F2) και πυροθειονυλοφθορίδιο (S2O5F2):
Το διφθοριούχο οξυγόνο δεν επιδρά πάνω σε ξηρό γυαλί ή σε χαλαζία.
Σε υλικά που χρησιμοποιούνται για τη λίπανση βαλβίδων το διφθοριούχο οξυγόνο επιδρά, αλλά πολύ αργά.
Ασφάλεια
Το διφθοριούχο οξυγόνο είναι επικίνδυνο χημικό, όπως συμβαίνει για κάθε ισχυρά οξειδωτικό αέριο.
Τοξικότητα
Η τοξικότητα του διφθοριούχου οξυγόνου είναι συγκρίσιμη με την αντίστοιχη του φωσγένιου (που είναι χημικό όπλο). Συγκεκριμένα, το διφθοριούχο οξυγόνο είναι τοξικότερο από το στοιχειακό φθόριο, προκαλώντας εντονότερο ερεθισμό των σωματικών ιστών, τους οποίους διαπερνά βαθιά (βαθύτερα από το στοιχειακό φθόριο), διαλύοντάς τους. Κάνει την αναπνοή ακόμη πιο δύσκολη.
Επιστημονική φαντασία
Στο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας Κάμελοτ 30K, του Ρόμπερτ Λ. Φόργουορντ (Robert L. Forward's science fiction novel Camelot 30K), το διφθοριούχο οξυγόνο (υποτίθεται) ότι χρησιμοποιήθηκε σε ένα βιοχημικό διάλυμα από μια φανταστική μορφή ζωής, που (υποτίθεται ότι) ζει στη Ζώνη του Κάιπερ του ηλιακού μας συστήματος.