cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπροκ Λέσναρ
Κόντρα με τον Γκόλντμπεργκ και παραίτηση (2003–2004)
Τον Φεβρουάριο, ο Λέσναρ αντιμετώπισε τον Έντι Γκερέρο, για το Πρωτάθλημα WWE στο No way out. Στον αγώνα αναμείχθηκε ο Γκόλντμπεργκ, ο οποίος συνέβαλλε στην νίκη του Γκερέρο. Λόγω αυτού του συμβάντος, φούντωσε η κόντρα του Λέσναρ με τον Γκόλντμπεργκ και ορίστηκε ένας αγώνας μεταξύ τους στη WrestleMania 20. Στον αγώνα ως ειδικός διαιτητής ορίστηκε ο Στιβ Όστιν (ο οποίος είχε δώσει το εισιτήριο στον Γκόλντμπεργκ). Εκτός σεναρίου, στα παρασκήνια διέρρευσαν φήμες που ήθελαν τον Γκόλντμπεργκ να αποχωρεί μετά από τη WrestleMania, ενώ μια εβδομάδα πριν από το μεγάλο σόου, διέρρευσαν παρόμοιες φήμες και για τον Λέσναρ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποδοκιμαστούν από τους οπαδούς και ο αγώνας να γίνει φιάσκο. Τελικά, ο Λέσναρ έχασε και ο Στιβ Όστιν τον εξουδετέρωσε, για να ευχαριστηθεί το κοινό.
Ράγκμπι και Ιαπωνία
Μετά τη φυγή του από το WWE, αποφάσισε να ασχοληθεί -και ήταν και ο λόγος που έφυγε- με το αμερικάνικο ποδόσφαιρο, όπου η καριέρα του δεν ήταν μεγάλη. Ήταν στις προπονήσεις της ομάδας Μινεσότα Βίκινγκς, αλλά τελευταία στιγμή "κόπηκε". Συνέχισε την καριέρα του στα ρινγκ, το 2005 κάνοντας καριέρα στην Ιαπωνία, στο New Japan Pro Wrestling όπου στον πρώτο του κιόλας αγώνα, διακηρύχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής της ζώνης IWGP. Τη ζώνη την κράτησε μέχρι τον Ιούνιο του '07.
Mixed Martial Arts
Ύστερα, ασχολήθηκε με τις πολεμικές τέχνες, κάνοντας ένταξη στο MMA το καλοκαίρι του 2007 και στο UFC (Ultimate Fighting Championship) λίγους μήνες αργότερα (Οκτώβριος 2007). Στον πρώτο του αγώνα στο MMA νίκησε, ενώ στον πρώτο του αγώνα στο UFC, έχασε. Στις 15 Νοεμβρίου του 2008, έγινε για πρώτη φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής, κατακτώντας την ζώνη από τον Ράντι Κουτούρ. Αγωνίστηκε μέχρι το τέλος του 2011, κάνοντας έτσι την επίσημη παραίτηση του εκεί.
Επιστροφή στο WWE (2012-Σήμερα)
Στο επόμενο Raw ο διευθύνων σύμβουλος, Τριπλ Έιτς, δήλωσε την άρνηση του σχετικά με τις νέες απαιτήσεις του Λέσναρ και δεν δέχτηκε καμία από αυτές. Ο Λέσναρ του επιτέθηκε και εφάρμοσε μια οδυνηρή λαβή (Κιμούρα), σπάζοντας του το χέρι. Στη συνέχεια, ο Πολ Χέιμαν συμμετείχε στο σενάριο, ως ο νομικός εκπρόσωπος του Λέσναρ. Στο SummerSlam, ο Λέσναρ κατάφερε να νικήσει τον Τριπλ Έιτς, αναγκάζοντας τον να υποταχθεί. Το σενάριο εκτυλίχθηκε, με τον Λέσναρ να δηλώνει ότι αποσύρεται από το WWE. Τον Ιανουάριο του 2013, ο Λέσναρ υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την εταιρεία, το οποίο θα ισχύει μέχρι και το 2015. Σύντομα, ξαναφούντωσε η κόντρα του Λέσναρ με τον Τριπλ Έιτς. Στη Wrestlemania 29 ο Λέσναρ έχασε από τον Τριπλ Έιτς που είχε στο πλευρό του τον Σον Μάικλς σε έναν αγώνα No Holds Barred. Μετά τη Wrestlemania ο Λέσναρ προκάλεσε τον Τριπλ Έιτς για έναν ακόμα αγώνα μέσα σε κλουβί στο Extreme Rules και μαζί με τον Πολ Χέιμαν κατευθύνθηκαν στα κεντρικά γραφεία του WWE, όπου και κατέστρεψαν τελείως το γραφείο που εργάζεται ο Τριπλ Έιτς. Στο Extreme Rules, ο Λέσναρ κέρδισε και έτσι τελείωσε η κόντρα τους. Ο Λέσναρ επέστρεψε στις 17 Ιουνίου στο Raw για να επιτεθεί στον επίσης πελάτη του Πολ Χέιμαν Σι Εμ Πανκ, κάτι που προκάλεσε τριγμούς στη σχέση του τελευταίου με τον Χέιμαν. Ο Χέιμαν πρόδωσε τον Πανκ στο Money in the Bank και την επόμενη μέρα στο Raw ο Λέσναρ επιτέθηκε ξανά στον Πανκ, μετά από εντολή του Χέιμαν. Ο Πανκ πρότεινε να λύσουν τις διαφορές τους στο SummerSlam σε έναν αγώνα χωρίς κανόνα. Στο SummerSlam, μετά από έναν εντυπωσιακό αγώνα ο Λέσναρ νίκησε τον Πανκ.
Τον Ιανουάριο του 2014, ο Λέσναρ νίκησε τον Μπιγκ Σόου στο Royal Rumble. Τον Φεβρουάριο άρχισε μια κόντρα με τον Αντερτέικερ και ανακοινώθηκε πως οι δυο τους θα πάλευαν στη WrestleMania 30. Εκεί ο Λέσναρ έγινε ο πρώτος στην ιστορία που κατάφερε να νικήσει τον Αντερτέικερ και να χαλάσει το αήττητο σερί του, που μετρούσε 21 νίκες,μία σε κάθε Wrestlemania,η οποία είναι το μεγαλύτερο σόου στο WWE και διοργανώνεται μία φορά το χρόνο.
Το 2014 επέστρεψε πάλι και άρχισε μια κόντρα με τον Τζον Σίνα. Η κόντρα τους κορυφώθηκε στο SummerSlam όπου και νίκησε ο Λέσναρ γίνοντας ο νέος πρωταθλητής βαρέων βαρών WWE.Στο Night of Champions ο Λέσναρ αντιμετώπισε τον Σίνα και νίκησε εξαιτίας του Σέθ Ρόλινς που αναμείχθηκε στον αγώνα.Στο Royal Rumble 2015 στις 25 Ιανουαρίου 2015 ο Λέσναρ νίκησε τον Τζον Σίνα και τον Σεθ Ρόλινς σε τριπλό αγώνα για το το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρεών Βαρών WWE (αγγλ. WWE World Heavyweight Championship).Δύο μήνες αργότερα,στην 31η Wrestlemania Ο Μπροκ αντιμετώπισε τον νικητή του Ρόγιαλ Ράμπλ 2015,τον Ρόμαν Ρέινς για το WWE World Heavyweight Championship. Ο Λέσναρ πάλευε σκληρά με τον Ρόμαν μέχρι που ο αγώνας διακόπηκε από τον Mr. Money In the Bank, Σεθ Ρόλινς, ο οποίος εξαργύρωσε την βαλιτσα Money In The Bank. Ο αγώνας μετατράπηκε σε Τριπλό αγώνα με τους Ρομαν και Μπροκ να ειναι εξουθενωμένοι και τον Σεθ Ρόλινς να βρισκει την ευκαιρία για Curb Stomp για την νικη.
Την Επόμενη Μέρα στο Raw ο Λέσναρ ασυγκράτητος που έχασε τον τιτλο του από τον Σέθ Ρόλινς. Ο Λέσναρ απαίτησε αγώνα με τον Σεθ Ρολινς εκείνη την ώρα ομως ο τελευταίος αρνήθηκε να παλέψουν χρησιμοποιόντας για δικαιολογία πως ηταν ζαλισμένος απο την πτήση με το αεροπλάνο. Ο Λέσναρ πήγε να του επειτεθεί, με τον Σεθ Ρόλινς να ξεφεύγει και τον Μπρόκ να καταστρέφει ότι βρίσκει μπροστά του. Η Stephanie McMahon τον απομάκρυνε για λίγο καιρό από το WWE για αυτές τις πράξεις του.
Τον Ιουνιο στο Raw, ο Lesnar επεστρεψε ως ο διεκδικητης της WWE World Heavyweight ζωνης και εκλεισε αγωνα για το Battleground με τον Seth Rollins. Δυο εβδομάδες αργότερα, Ο Lesnar κατεστρεψε την Cadillac των βοηθών του Rollins αλλά και τους ιδιους ενω ο Rollins καταφερε να ξεφυγει.Ύστερα στο Battleground ο λέσναρ μόλις πήγε να νικήσει τον ρολινς επέστρεψε ο αντερτεικερ και του επιτέθηκε ύστερα στο raw ο λεσναρ επιτέθηκε στον αντερτεικερ και οι δυο τους κανόνισαν να παίξουν στο summerslam.Στο SummerSlam ο αγωνας ηταν σχετικα αδεικος για τον μπροκ καθως οταν ηταν στην τελικη ευθεια για να νικησει με την τελιωτικη του κιννηση "Kimura Lock" ο διαιτητης δεν κοιταξε τον Αντερντεικερ ο οποιος χτυπησε το χερι του (Tap) στην πλατη του μπροκ.Αποτελεσμα ηταν να χασει ο μπροκ την ευκαιρια του και ο αντερτεικερ καταφερε και τον εφερε στο σημειο που ηθελε κανοντας του την δικη του τελιωτικη κιννηση το (Hells Gate). Ο Μπροκ δεν αντεξε και λιποθύμησε από τον πόνο, με αποτέλεσμα να χάσει. Αφου ομως αυτος ο αγωνας τελειωσε αυτο δεν παει να πει οτι τελειωσε και η εχθρα τους. Μετα το SumerSlam αποφασισαν οτι επρεπε να δωσουν την τελικη τους μαχη στο Hell in a Cell. Ο αγωνας αυτος αποδειχτηκε οτι ηταν πολυ καλος (καθως πηρε την πρωτη θεση στα SlammyAwards του 2015).Στον αγωνα αυτον νικητης ηταν ο Μπροκ καθως διελυσε τον Αντερτέικερ με ενα πολυ δυνατο λοου κικ και στην συνεχεια με ενα F5 αλλα τα βάσανα για τον τεικερ δεν σταματησαν εκει καθως μετα απο λιγο αφου εφυγε ο Μπροκ ηρθε η Wyatt Familly (Μπρέι Γουάιατ, Λουκ Χάρπερ, Έρικ Ρόουαν, Μπράουν Στρόμαν) και πηρανε τον Αντερτέικερ σηκωτό και μετα απο αυτο δεν ξερουμε τι απεγινε ο Αντερτέικερ.
Στο Royal Rumble, ο Lesnar εμφανίστηκε και διέλυσε όλα τα μέλη της Wyatt Family, κάνοντας τα eliminate, όμως τελικά έγινε eliminated απο τη Wyatt Family. Μετά από μερικές μέρες, ανακοινώθηκε ένα match μεταξύ του Brock Lesnar, του Dean Ambrose και του Roman Reigns, με τον νικητή να αντιμετώπιζει τον Triple Η για το WWE World Heavyweight Championship του στο WWE Fastlane Pay-Per-View του 2016. Νικητής του match τελικά βγήκε ο Roman Reigns.
Μετά το Fastlane Pay-Per-View, ο Lesnar άρχισε μία μεγάλη κόντρα με τον Dean Ambrose, με τον οποίον αναμετρήθηκαν στην WrestleMania 32 σε ένα Street Fight, με τον Brock Lesnar να βγαίνει νικητής.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Thank God It's Christmas
Το "Thank God It's Christmas" είναι χριστουγεννιάτικο τραγούδι του βρετανικού συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε ως σινγκλ το 1984. Οι στιχουργοί του τραγουδιού είναι τα μέλη του συγκροτήματος, ο κιθαρίστας Μπράιαν Μέι και ο ντράμερ Ρότζερ Τέιλορ .Το κομμάτι δεν κυκλοφόρησε σε κανένα από τα στούντιο άλμπουμ της μπάντας, αλλά το 1999 συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ συλλογής Greatest Hits III.
Δημοτικότητα
Κατά την περίοδο των Χριστουγέννων του 1984 και της Πρωτοχρονιάς, το τραγούδι παρέμεινε στα βρετανικά τσαρτ για έξι εβδομάδες, φτάνοντας στην 21η θέση  .
Σε μια ψηφοφορία του 2011 μεταξύ των αναγνωστών του αμερικανικού μουσικού περιοδικού Rolling Stone, το τραγούδι κατατάχθηκε στην 3η θέση ανάμεσα στα καλύτερα χριστουγεννιάτικα τραγούδια όλων των εποχών.
Βίντεο
Το Δεκέμβριο του 2019 το τραγούδι κυκλοφόρησε σε ένα βίντεο κινουμένων σχεδίων.
Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ
Ο Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ (γαλλικά : Gui de la Trémoille, πέθανε το 1286) ήταν Γαλλικής καταγωγής ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, Βαρόνος της Χαλανδρίτσας (1280 - 1285) και Βάϊλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (1285). Καταγόταν από το Τρεμουάιγ (La Trémoille) της Γαλλίας και από οικογένεια με επιφανή πρόσωπα στη Γαλλική ιστορία. Σύμφωνα με το Ελληνικό και Γαλλικό χρονικό κατάκτησης του Μορέως, ήταν γιος του Βουργουνδού ιππότη και σταυροφόρου Ρομπέρ ντε Λα Τρεμουάιγ από τον οποίο και κληρονόμησε την Βαρονία της Χαλανδρίτσας.
Από το Χρονικό του Μορέως:
Ἐνταῦτα ἔδραμε ὁ καιρὸς κι ἀπόθανε ὁ Μέγας Κύρης,
ὅπου ἦτον μπάϊλος στὸν Μορέαν καὶ μετ᾿ ἐκείνου ἐτέθη
μπάϊλος βικάριος ντζενερὰλς ὁ μισὶρ Γγὶς ἐκεῖνος,
τὸν ἔλεγαν γὰρ Τρεμουλᾶν, ἀφέντην τῆς Χαλαντρίτσας.
Κι ἀφότου γὰρ ἀπόθανεν ὁ Τρεμουλᾶς ἐκεῖνος
ἀπόστειλεν προστάγματα ἀπὸ τὴν Πούλια ὁ ρῆγας
τοῦ μισὶρ Νικολάου ντὲ Σαὶντ Ὀμέρ, νὰ ἔνι ἐκεῖνος μπάϊλος.
Βαρόνος της Χαλανδρίτσας
Ο Γκυ ήταν γόνος της Οικογένειας Λα Τρεμουάιγ από το ομώνυμο χωριό στην Βουργουνδία, κυβέρνησε την Βαρονία της Χαλανδρίτσας από την εποχή που ο Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ διορίστηκε βαρόνος σύμφωνα με την Συνθήκη της Σαπιέντζας (1209). Άλλοι ιστορικοί όπως ο Αλεξάντερ Μπακάν και ο Καρλ Χοπφ καταγράφουν σαν πρώτο βαρόνο τον Αούντεμπεργκ ντε Λα Τρεμουάιγ. Ο διάδοχος του Ρομπέρ ντε Λα Τρεμουάιγ επιβεβαιώνεται γύρω στο 1230, σύμφωνα με την Ελληνική και Ιταλική έκδοση στο Χρονικόν του Μορέως, οικοδόμησε το Κάστρο της Χαλανδρίτσας, τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ ο Β΄.
Η Αραγωνέζικη έκδοση του Χρονικού από την άλλη λέει μια διαφορετική ιστορία, το κάστρο τη Χαλανδρίτσας οικοδόμησε ο Βαρόνος της Πάτρας Κορράδος Αλλαμάνος, το αγόρασε με 8 ιπποτικά δώρα ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος (1259) και το παραχώρησε σε έναν ιππότη με το όνομα Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ ("Τρεμουλάς" στην ελληνική βιβλιογραφία), επίτροπος του Βασιλιά της Σικελίας. Η Αραγωνέζικη έκδοση του Χρονικού αν και θεωρείται η περισσότερο αξιόπιστη σε αυτό το σημείο πρέπει να έκανε σφάλμα. Ο Γκυ αποδέχτηκε την προσφορά και μεταξύ άλλων πήρε μέρος στην ατυχή για τους Φράγκους Μάχη της Πελαγονίας, ενώ, κατά άλλη εκδοχή, ήταν ο ίδιος αυτός που αγόρασε τα φέουδα. Ο Γκυ Β΄ (ο Γκυ που περιγράφει η Αραγωνέζικη έκδοση) μεγάλωσε σημαντικά την βαρονία με την προσάρτηση νέων ιπποτικών δώρων όπως την Μιτόπολη Αχαΐας (1280).
Βάϊλος του Πριγκιπάτου
Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός διόρισε τον Νοέμβριο του 1282 τον Γκυ Ανδεγαυό βάϊλο της Αχαΐας αντί για τον Ναρζότ του Τουσί που η θέση του σαν διοικητή του βασιλείου δεν του επέτρεπε να διατηρήσει την θέση. Ο Γκυ διατηρήθηκε στην θέση του βάϊλου μέχρι το 1285, ο αντιβασιλιάς του πριγκιπάτου κατόπιν και δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Η΄ της Γαλλίας Ροβέρτος Α΄ του Αρτουά διόρισε στην θέση του Γκυ τον Δούκα των Αθηνών Γουλιέλμο ντε Λα Ρος. Ο Γκυ πέθανε αμέσως μετά στα τέλη του 1285 ή στις αρχές του 1286 αφήνοντας μόνο μια ανώνυμη κόρη που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ Γκίζι διάδοχο της Τήνου και της Μυκόνου.
Πηγές
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι της Χαλανδρίτσας
Κορομηλιά Καστοριάς
Η Κορομηλιά (παλαιά ονομασία Σλίβενη) είναι ορεινός οικισμός (υψόμ. 700μ., κάτ. 349) (2001) του νομού Καστοριάς. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού, 11 χλμ. ΒΔ της πόλης της Καστοριάς. Η μετάβαση γίνεται μέσω του καθέτου άξονα, μπάρα Σιάτιστας-Κρυσταλλοπηγής, (20px) της Εγνατίας οδού ή μέσω Μανιάκων της παλαιάς επαρχιακής οδού. Η Κορομηλιά είναι γνωστή στην ευρύτερη περιοχή της Καστοριάς για τις φυσικές της πηγές.
Ιστορικά στοιχεία
Μέχρι το 1923 ήταν μουσουλμανικός οικισμός, έφυγαν 60 οικογένειες μουσουλμάνων (460 άτομα) και ήρθαν 81 οικογένειες προσφύγων: 2 από τη Θράκη, 5 από τη Μικρά Ασία και 74 από τον Πόντο. Το 1924 στην Κορομηλιά εγκαταστάθηκε η οικογένεια του Λάκη Νταηλάκη.
Στην τοποθεσία «Πεντατούρ», 2-3 χλμ. νότια από το σημερινό χωριό και πολύ κοντά στη συμβολή του ρέματος «Κορέ» και του Λιβαδοπόταμου, έχει εντοπιστεί η θέση ρωμαϊκού οικισμού.
Η Μονή Αγίου Νικολάου Σλίβενης
thumb|right|220px|Η Εκκλησία Αγίου Νικολάου Κορομηλιάς στο άλλοτε μοναστηριακό συγκροτήμα. Η μονή βρίσκεται σε απόσταση ενός χιλιομέτρου περ. από τον οικισμό. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα η μονή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο για την περιοχή των Κορεστίων, όπου διαδραματίσθηκαν πολλές ένοπλες συγκρούσεις. Σώμα κομιτατζήδων του Κόλε και Μήτρε Βλάχο πυρπόλησε τις εγκαταστάσεις του μοναστηρίου στις 21 Φεβρουαρίου 1905 και κατακρεούργησαν τον ηγούμενο Άνθιμο Γιοβανόπουλο και ένα μοναχό. Έκτοτε το μοναστήρι περιέπεσε σε περίοδο παρακμής που διαρκεί μέχρι τις μέρες μας, καθώς η μονή παραμένει χωρίς μοναχούς ως μετόχι αυτής των Αγίων Αναργύρων Μελισσοτόπου Καστοριάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Μωρίς Μπεναγιούν
Ο Μωρίς Μπεναγιούν (Maurice Benayoun, aka MoBen ή 莫奔, Αλγερία 29 Μαρτίου 1957) είναι Γάλλος πρωτοπόρος στα new-media, καλλιτέχνης και θεωρητικός που εδρεύει στο Παρίσι και το Χονγκ Κονγκ. Τα έργα του περιλαμβάνουν αρκετά media, συμπεριλαμβανομένων (και συχνά συνδυάζοντας) του βίντεο, της εικονικής πραγματικότητας, του Ιστού, της ασύρματης τεχνολογίας, του EEG, της τρισδιάστατης εκτύπωσης και των διαδραστικών εκθέσεων.
Βιογραφία
Γεννημένος στην Αλγερία το 1957, από έναν πατέρα που σκοτώθηκε πριν τη γέννησή του κατά τον πόλεμο ανεξαρτησίας της Αλγερίας, η οικογένειά του μετακόμισε στη Γαλλία το 1958 για να ζήσει στα προάστια του Παρισιού καθ'όλη την παιδική του ηλικία. Για να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του εργάστηκε ως καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (1978) όπου δίδαξε καλές τέχνες και λογοτεχνία. Αποφοίτησε από το Τμήμα Καλών Τεχνών (Πανεπιστήμιο Σορβόνης) στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και σκηνοθέτησε βίντεο μικρής διάρκειας για σύγχρονους καλλιτέχνες όπως οι Daniel Buren, Jean Tinguely, Sol LeWitt και Martial Raysse. Το 1987 ίδρυσε το Z-A, ένα εργαστήριο εικονικής πραγματικότητας. Από το 1990 έως το 1993, ο Μπεναγιούν συνεργάστηκε με τον Βέλγο γραφίστα François Schuiten στο έργο Quarxs, που είναι η πρώτη σειρά animation η οποία δημιουργήθηκε από τα γραφικά ενός υπολογιστή HD. Το 1993 έλαβε το βραβείο Villa Medicis Hors Les Murs για το έργο του Art After Museum, μια σύγχρονη συλλογή τέχνης εικονικής πραγματικότητας.
Μετά το 1994 ο Μπεναγιούν ενεπλάκη με έργα τα οποία ασχολούνταν περισσότερο με την εικονική πραγματικότητα και τη διαδραστική τέχνη. Ένα από τα έργα περιγράφηκε από τον Jean-Paul Fargier στη Le Monde (1994) ως "το πρώτο μεταφυσικό βιντεοπαιχνίδι". Ένα σημαντικό έργο αυτής της περιόδου είναι το The Tunnel under the Atlantic, που ολοκληρώθηκε το 1995. Αυτό ήταν ένα εικονικό έργο το οποίο συνέδεε το Pompidou Center στο Παρίσι και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Μόντρεαλ. Αυτή η εγκατάσταση είναι ένα μοναδικό παράδειγμα του είδους του για αυτό που αποκαλεί ο Μπεναγιούν αρχιτεκτονική της επικοινωνίας.
Αλέξανδρος (Όπερα)
Ο Αλέξανδρος (Μέγας Αλέξανδρος) (HWV 21) είναι μια όπερα, γραμμένη από τον Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ το 1726, οπότε και ανέβηκε στο Λονδίνο. Η ιστορία βασίζεται στην περιπλάνηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ινδία.
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ
Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 16 π.Χ.)
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου υπάτου το 32 π.Χ., που ήταν γιος της Πορκίας Κατόνις, αδελφής του Κάτωνα του Νεότερου.
Ως νέος ο Λ. Δ. Αηνόβαρβος ήταν πασίγνωστος και αφοσιωμένος αρματηλάτης, ίσως σε σημείο εμμονής. Το 36 π.Χ. ο Οκταβιανός και ο Μάρκος Αντώνιος (οι άλλοι δύο της Β΄ Τριανδρίας) συναντήθηκαν στον Τάραντα. Μεταξύ άλλων εκεί, συμφωνήθηκε ο γάμος του με την Αντωνία τη Μεγαλύτερη, κόρη του Μάρκου Αντωνίου. Το 22 π.Χ. έγινε aedile (υπεύθυνος δημοσίων κτηρίων και οργάνωσης εορτών) και το 16 π.Χ. ύπατος. Έπειτα από την υπατεία του εστάλη το 13/12 π.Χ. κυβερνήτης της Αφρικής. Έπειτα μάλλον έγινε ο διάδοχος του Τιβερίου στη Γερμανία, όπου διοίκησε τον Ρωμαϊκό στρατό και διέσχισε τον Έλβα· εκεί έστησε βωμό στον Αύγουστο και διείσδυσε περισσότερο στη χώρα, όσο κανείς προκάτοχός του. Επίσης έφτιαξε τον πεζόδρομο pontes longi (μακρά γέφυρα) επάνω στους βάλτους μεταξύ του Ρήνου και του Εμς. Επάνω σε αυτόν τον πεζόδρομο δόθηκε μία μάχη το 15 μ.Χ. Για τις επιτυχίες του αυτές έλαβε τη διάκριση τού να τελέσει θρίαμβο. Απεβίωσε το 25 μ.Χ. σε ηλικία 73 ετών.
Ο Σουητώνιος τον περιγράφει ως "αλαζόνα, σκληρό, περιβόητο και υπερβολικό" και καταγράφει πολλές περιπτώσεις, που δεν έδειξε σεβασμό, όπως στον τιμητή (censor) Λούκιο Μουνάτιο Πλάνκο, σε έναν ανθύπατο της Αφρικής και σε έναν διοικητή λεγεώνας (legatus) του Ιλλυρικού. Όταν ήταν πραίτορας και ύπατος, έφερε γυναίκες από την τάξη των ιππέων ή παντρεμένες για να εκτελέσουν παντομίμες, πράγμα που εξερέθισε τα πνεύματα, καθώς στη σκηνή ανέβαιναν άτομα της κατώτερης τάξης. Επέδειξε παραστάσεις με άγρια ζώα σε κάθε περιοχή της πόλης και οι αγώνες μονομάχων εκτελούντο με τέτοια υπερβολική αιματοχυσία, που ο Αύγουστος υποχρεώθηκε να θέσει κάποιους περιορισμούς σε αυτούς.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αντωνία την Πρεσβύτερη, κόρη του Μάρκου Αντωνίου από την 4η σύζυγό του Οκταβία τη Νεότερη και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι αξιωματούχοι
Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου
Η Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου (Π.Α.Ι) αποτελεί μορφή περιφερειακής συνεργασίας χωρών της Αδριατικής και του Ιονίου. Θεσμοθετήθηκε στη Διάσκεψη για την Ανάπτυξη και Ασφάλεια της Αδριατικής και του Ιονίου η οποία έλαβε χώρα στην Ανκόνα, της Ιταλίας στις 19-20 Μαΐου 2002.
Μέλη
Ιδρυτικά μέλη της πρωτοβουλίας αποτελούν οι εξής χώρες: Ιταλία, Ελλάδα, Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη,Κροατία και Σλοβενία. Αργότερα προσχώρησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας την οποία διαδέχθηκαν η Σερβία και το Μαυροβούνιο με ξεχωριστές πλέον αντιπροσωπείες.
Τομείς συνεργασίας
Σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Ανκόνας δημιουργείται ένα πλαίσιο διαβούλευσης και συνεργασίας των συμμετεχόντων κρατών, κατα κύριο λόγο στους τομείς: της οικονομίας, του τουρισμού, των μεταφορών και της τεχνικής βοήθειας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της προστασίας του  περιβάλλοντος, της παιδείας, του πολιτισμού και  της επιστήμης καθώς και της καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος. Ανά τομέα λειτουργούν ομάδες εργασίας, οι «Στρογγυλές Τράπεζες».
Προεδρία
Την προεδρία της Π.Α.Ι. ασκεί κάθε έτος μια χώρα μέλος. Κατα τη διάρκεια μιας προεδρίας πραγματοποιούνται συναντήσεις των Υψηλών Αξιωματούχων και των Υπουργών Εξωτερικών, των κρατών μελών. Η Ελλάδα ασκεί την προεδρία από την 1η Ιουνλιου 2008 ως τις 31 Μαΐου 2009.
Έδρα
Η πρωτοβουλία έχει άτυπο χαρακτήρα και ως εκ τούτου δεν θεωρείται διεθνής οργανισμός. Εντούτοις θεσπίστηκε μονιμη γραμματεία στην Ανκόνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλκάνια
1457 Άγκυρα
Η Άγκυρα (Ankara) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη, πρωτεύουσα της Τουρκίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Άγκυρας εκτιμάται σε 26 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος. Η Άγκυρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 30 ως 34 ώρες, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγκυρα
Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ 2019–20
Νικήτρια αναδείχθηκε η Σαν Πάμπλο Μπούργος στον τελικό της Αθήνας επικρατώντας με 85-74 της Α.Ε.Κ. MVP της σεζόν αναδείχθηκε ο Κιθ Λάνγκφορντ της ΑΕΚ.
Final-8
Εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού το σύνηθες format του Final Four ως η τελική φάση της διοργάνωσης άλλαξε σε Final Eight.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ
Πέτρος Α΄ του Όλντενμπουργκ
Ο Πέτρος Α΄ (γερμ. Peter Ι., 17 Ιανουαρίου 1755 - 21 Μαΐου 1829) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας του Ολδεμβούργου (1823-1829) και επίσκοπος της Λυβέκης (1785-1803).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου Λουδοβίκου του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Σοφίας Καρλόττας, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ.
Ο Πέτρος Φρειδερίκος Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Ρίζενμπουργκ (σημερινό Πραμπούτι της Πολωνίας)· το 1772 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Γουλιέλμος σε ηλικία 19 ετών. Το 1785 ανέλαβε τη διακυβέρνηση του δουκάτου του Ολδεμβούργου λόγω της ανικανότητας του εξαδέλφου του Πέτρου Φρειδερίκου Γουλιέλμου.
Το 1785 έγινε ο Λουθηρανός επίσκοπος της Λυβέκης. Ήταν ο τελευταίος, μια και το 1803 η επισκοπή εκκοσμικεύτηκε σε πριγκιπάτο και ενσωματώθηκε στο Ολδεμβούργο. Το 1823 απεβίωσε ο εξάδελφός του Πέτρος-Φρειδερίκος άγαμος και τον διαδέχθηκε ως δούκας του Ολδεμβούργου. Το 1815 το δουκάτο αναβαθμίστηκε σε μεγάλο δουκάτο.
Απεβίωσε το 1829 στο Βίζμπαντεν σε ηλικία 74 ετών και τάφηκε στο δουκικό μαυσωλείο στο κοιμητήριο της Αγίας Γερτρούδης (Gertrudenfriedhof) στο Ολδεμβούργο. Το μαυσωλείο είχε ανεγερθεί με πρωτοβουλία του ίδιου του Πέτρου Α΄, όταν το 1785 η Φρειδερίκη απεβίωσε πρόωρα σε ηλικία μόλις 20 ετών λίγο μετά τον τοκετό του (νεκρού) τρίτου τέκνου της, από επιπλοκές του τοκετού ή κατ' άλλες πηγές περίπου ένα μήνα μετά τον τοκετό από καρκίνο του μαστού. Ο θάνατός της στοίχισε πολύ στον Πέτρο, ο οποίος φρόντισε να ανεγερθεί προς τιμήν της το μαυσωλείο, του οποίου την ανέγερση σε κλασικιστικό ρυθμό, αλλά και τις διακοσμητικές λεπτομέρειες επέβλεπε προσωπικά και όπου μετά την αποπεράτωσή του μεταφέρθηκαν το 1790 τα λείψανά της. Ο Πέτρος Α΄ δεν ξαναπαντρεύτηκε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1781 τη Φρειδερίκη, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ Ευγενίου της Βυρτεμβέργης, και είχε τέκνα:
Η Φρειδερίκη απεβίωσε το 1785 στη Βιέννη, σε ηλικία 20 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Όλντενμπουργκ
Πολιτική Άνοιξη
Η Πολιτική Άνοιξη (ΠΟΛ.ΑΝ.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1993 από τον Αντώνη Σαμαρά. Κατά τον καθηγητή πολιτικών επιστημών Θανάση Διαμαντόπουλο, αποτελούσε ένα προσωποπαγές κόμμα. Πριν από τις ευρωεκλογές του 2004, ο Σαμαράς και αρκετά στελέχη του κόμματος επέστρεψαν στη Νέα Δημοκρατία.
Ιστορικό
Το κόμμα συγκροτήθηκε αφότου ο Αντώνης Σαμαράς αποχώρησε από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας όταν αποπέμφθηκε από υπουργός Εξωτερικών. Ο Σαμαράς θεωρείτο υπερασπιστής της σκληρής γραμμής ως προς την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και την Τουρκία. Η Πολιτική Άνοιξη προσδιορίστηκε ως ένα μονοθεματικό κόμμα, με έμφαση στο Μακεδονικό ονοματολογικό ζήτημα.
Εμπνευστής του ονόματος του κόμματος ήταν ο Οδυσσέας Ελύτης, όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ο Αντώνης Σαμαράς. Η Πολιτική Άνοιξη αναδείχθηκε τρίτη σε μέγεθος κοινοβουλευτική δύναμη με ποσοστό 4,88% στις εθνικές εκλογές του 1993, κερδίζοντας δέκα έδρες στο Κοινοβούλιο. Στις ευρωεκλογές του 1994 έλαβε 8,70% και δύο έδρες. Στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 1995, η Πολιτική Άνοιξη πρότεινε τον Κωστή Στεφανόπουλο, πρόεδρο της Δημοκρατικής Ανανέωσης, υποψηφιότητα που στηρίχθηκε και από το ΠΑΣΟΚ. Τον Αύγουστο του 1996, η Δημοκρατική Ανανέωση προσχώρησε στην Πολιτική Άνοιξη.
Η πτώση των εκλογικών ποσοστών άρχισε στις εθνικές εκλογές του 1996, όταν έλαβε 2,94% (ακριβώς κάτω από το εθνικό κατώτατο όριο 3%) και, κατά συνέπεια, δεν εξασφάλισε έδρα στο Κοινοβούλιο. Συμμετείχε και στις ευρωεκλογές το 1999, όπου έλαβε 2,30% το οποίο ήταν και πάλι κάτω από το κατώτατο όριο που θα εξασφάλιζε εκπροσώπηση.
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
==Βουλευτές της Πολιτικής Άνοιξης ==
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κρίβα Παλάνκα
Η Κρίβα Παλάνκα (Крива Паланка ) είναι πόλη που βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας, η οποία σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 14.558 κατοίκους. Η Κρίβα Παλάνκα είναι η έδρα του Δήμου Κρίβα Παλάνκα που έχει σχεδόν 21.000 κατοίκους.
Η πόλη βρίσκεται κοντά στην εθνική συνοριακή διάβαση Ντέβε Μπάιρ με τη Βουλγαρία· κι ως εκ τούτου, υπάρχει αρκετή συνεχής κυκλοφοριακή συμφόρηση από τον κεντρικό δρόμο που διαιρεί τις δύο πλευρές της πόλης (το Ντέβε Μπάιρ θεωρείται το κύριο συνοριακό πέρασμα μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας και της Βουλγαρίας, διότι συνδέει τις πρωτεύουσες Σκόπια με τη Σόφια).
Βλάσσης Μπονάτσος
Ο Βλάσσης Μπονάτσος (Ξυλόκαστρο Κορινθίας, 30 Νοεμβρίου 1949 – Αθήνα, 14 Οκτωβρίου 2004) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, ηθοποιός και παρουσιαστής.
Βιογραφία
Ήταν γιος δικαστικού και καθηγήτριας πιάνου, με καταγωγή από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας. Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Τάκη Μπονάτσο, ο οποίος γεννήθηκε το 1944. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1960, όντας έφηβος, δημιούργησε το συγκρότημα loubok. Στη συνέχεια υπήρξε μέλος του μουσικού συγκροτήματος Πελόμα Μποκιού από το 1969 έως το 1972. Το όνομα του συγκροτήματος προέρχεται από τα αρχικά των ονομάτων των μελών του: Νίκος ΔαΠΕρης, Νίκος ΛΟγοθέτης, Τάκης ΜΑρινάκης, Βλάσσης ΜΠΟνάτσος, Γιάννης ΚΙΟΥρκτσόγλου. Το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία με το τραγούδι «Γαρύφαλλε, Γαρύφαλλε», το οποίο έγραψε ο Γιάννης Κιουρκτσόγλου και το οποίο ηχογραφήθηκε στην πρώτη του εκτέλεση από τους Πελόμα Μποκιού με τη φωνή του Νίκου Δαπέρη. Το ίδιο τραγούδι ηχογράφησε, 25 χρόνια αργότερα, ο Βλάσσης Μπονάτσος όταν συνεργάστηκε με τους Goin' Through. Το 1973 υπήρξε μέλος του ροκ συγκροτήματος Gordian, το οποίο ιδρύθηκε στο Λονδίνο και αποτελούνταν από γνωστούς Έλληνες μουσικούς. Οι ηχογραφίσεις του σχήματος, ενώ θα μετουσιώνονταν σε δίσκο εκείνη την εποχή, τελικά αφέθηκαν και χάθηκαν για πάνω από 40 χρόνια. Ο διάσημος παραγωγός Reinhold Mack(Queen, ELO μεταξύ άλλων), ανέλαβε να "αναγεννήσει" τις ηχογραφίσεις, με το δίσκο τελικά να κυκλοφορεί το 2016.
Καριέρα
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 (1981-1982) πρωταγωνίστησε στη θεατρική παράσταση «Εβίτα», με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη, παίζοντας τον ρόλο του Τσε Γκεβάρα. Επίσης, έπαιξε μαζί της και την περίοδο 1983-1984 στην παράσταση «Βίκτωρ Βικτώρια». Είχαν σχέση σχεδόν έξι χρόνια, από τον Απρίλιο του 1982 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1987, σύμφωνα με τα περιοδικά της εποχής.
Παρουσίασε πολλά τηλεπαιχνίδια και τηλεοπτικές εκπομπές, όπως «Με το κλειδί στο χέρι», «Κόντρες», «Βλας Μπακ», «Άλλα Κόλπα», «Με φόρα» και «Πάμε για άλλα», όπου ήταν γνωστός για τις φάρσες που έκανε και τις ατάκες του όπως το «φύγε 'σύ έλα 'σύ», «φοβερό», «τρομερό», «πάρα πολύ ωραίο», «καλά με συγχωρείς» και τη βραχνή χροιά της φωνής του. Ήταν πρωταγωνιστής της επιτυχημένης σειράς Οι Απαράδεκτοι (1991 - 1993) μαζί με τους Γιάννη Μπέζο, Δήμητρα Παπαδοπούλου (η οποία έγραψε το σενάριο) και Σπύρο Παπαδόπουλο. Συμπρωταγωνιστούσαν ο Βασίλης Χαλακατεβάκης και η Ρένια Λουιζίδου.
Προσωπική ζωή
Το 1996 παντρεύτηκε τη Μάρθα Κουτουμάνου (γεν. 10/5/1968), κόρη της Ελληνίδας ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη, και απέκτησαν μία κόρη, τη Ζένια (γεν.1997)
Θάνατος
Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών δημοσία δαπάνη.
Διαστημοδρόμιο
thumb|Το [[Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ]]
Ένα διαστημοδρόμιο ή κοσμοδρόμιο (ρωσ. космодром) είναι ένας χώρος εκτόξευσης διαστημικών οχημάτων. Η λέξη διαστημοδρόμιο χρησιμοποιείται για να περιγράψει μέρη ικανά να εκτοξεύσουν διαστημόπλοια σε τροχιά. Τα διαστημικά κέντρα αποκαλούνται συχνά διαστημοδρόμια, κυρίως αν προορίζονται και σαν βάση για περαιτέρω ταξίδια.
Κατηγορία:Διαστημικά κέντρα
Κίλκενι
thumb|Χάρτης του Κίλκενι thumb|Κάστρο του Κίλκενι thumb|Το [[κάστρο του Κίλκενι, το χαρακτηριστικό σύμβολο της Μεσαιωνικής πόλης]] Το Κίλκενι (ιρλανδικά: Cill Chainnigh, αγγλικά: Kilkenny) είναι η κομητειακή πόλη (έδρα) της Κομητείας Κίλκενι στην Ιρλανδία. Βρίσκεται στις δύο όχθες του ποταμού Νορ (Nore), στο κέντρο της κομητείας Κίλκενι στην ιστορική επαρχία Λένστερ στα νοτιοανατολικά της χώρας. Η πόλη Κίλκενι διοικείται από το δημοτικό συμβούλιο και έχει δημαρχιακή μορφή κυβέρνησης. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της πόλης Κίλκενι ζει έξω από το όριο του δήμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2016, έχει πληθυσμό 26.512 κατοίκων.
Από την ίδρυσή του από την εκκλησία, το Κίλκενι ήταν η αρχαία πρωτεύουσα του Βασιλείου του Οσράιγκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιρλανδίας
Λουτσιάνο Φλορίντι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Αναλυτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης
Τλακοτάλπαν
Η πόλη Τλακοτάλπαν (ισπανικά: Tlacotalpan) βρίσκεται στην ανατολική παράκτια περιοχή της μεξικανική πολιτεία της Βερακρούς. Αν και η περιοχή είχε κατοικηθεί από τους προ-Κολομβιανούς χρόνους, ο σημερινός οικισμός ιδρύθηκε ως λιμάνι στις όχθες του ποταμού Παπαλοάπαν στα μέσα του 16ου αιώνα. Είναι η έδρα του ομώνυμου δήμου. Το Τλακοτάλπαν επιλέχθηκε ως ένα μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1998 επειδή το αστικό σχέδιο και η αρχιτεκτονική του Τλακοτάλπαν αντιπροσωπεύουν μια συγχώνευση των ισπανών και καραϊβικών παραδόσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μεξικό Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Αικατερίνη των Μεδίκων
Η Αικατερίνη των Μεδίκων (ιταλ. Caterina de' Medici, γαλλ. Catherine de Médicis, Φλωρεντία, 13 Απριλίου 1519 - Μπλουά, 5 Ιανουαρίου 1589), ήταν βασίλισσα της Γαλλίας από το 1547 έως το 1559 ως σύζυγος του βασιλιά Ερρίκου Β' της Γαλλίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λαυρέντιου Β΄ των Μεδίκων και της Μαγδαληνής ντε Λα Τουρ, κόρης του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Ωβέρν.
Το 1533, σε ηλικία 14 ετών η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ερρίκο, δεύτερο γιο του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄ και της βασίλισσας Κλαυδίας. Ο μεγάλος γιος του βασιλιά, πρίγκιπας Φραγκίσκος, πέθανε το 1536, οπότε διάδοχος του γαλλικού θρόνου έγινε ο σύζυγός της, που διαδέχθηκε το 1547 τον πατέρα του ως Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Ερρίκος Β΄ ασχολούνταν περισσότερο με τις ερωμένες του παρά με τη σύζυγό του.
Ο Ερρίκος Β΄ πέθανε το 1559 και η Αικατερίνη εισήλθε στο πολιτικό προσκήνιο, ως μητέρα του ασθενικού 15χρονου πρώτου γιου της, Φραγκίσκου Β΄, που όμως πέθανε το 1560. Ανέλαβε την αντιβασιλεία, του 10χρονου δεύτερου γιου της, Καρόλου Θ΄, που και αυτός πέθανε πρόωρα το 1574. Η Αικατερίνη συνέχισε να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην άσκηση της εξουσίας και επί του τρίτου γιου της, που έγινε βασιλιάς Ερρίκου Γ΄.
Οι τρεις ασθενικοί γιοι της Αικατερίνης βασίλευσαν σε μια εποχή κοινωνικών και θρησκευτικών αναστατώσεων στη Γαλλία. Εκείνη αρχικά προσπάθησε να προσεταιριστεί την παράταξη των Προτεσταντών, τους γνωστούς Ουγενότους, αλλά χωρίς να ασπαστεί τις πεποιθήσεις τους. Αργότερα, άλλαξε τακτική, στράφηκε εναντίον τους και τους καταδίωξε απηνώς, με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί ως ηθική αυτουργός της σφαγής των Προτεσταντών σε όλη τη Γαλλία τη Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου το 1572. Γεγονός είναι ότι έκανε απεγνωσμένες προσπάθειες προκειμένου να διατηρηθεί στον θρόνο η δυναστεία των Βαλουά και ότι ακόμη και η προστασία των καλών τεχνών ήταν ένα μέσο που χρησιμοποιούσε για να δοξαστεί μια μοναρχία που βρισκόταν σε παρακμή.
Δύσκολα παιδικά χρόνια στη Φλωρεντία
Η γέννηση της Αικατερίνης (13 Απριλίου 1519) έφερε μεγάλη χαρά στους γονείς της, σαν να γεννιόταν αγόρι στην οικογένεια, όπως αναφέρει χρονογράφος της εποχής. Ωστόσο, έμεινε γρήγορα ορφανή. Η μητέρα της πέθανε λίγες μέρες αργότερα, στις 28 Απριλίου, σε ηλικία 17 ετών. Στη συνέχεια έχασε τον πατέρα της, στις 4 Μαΐου, πιθανότατα από σύφιλη. Ο γάμος του ζευγαριού περιλαμβανόταν στους όρους μιας συμμαχικής συνθήκης μεταξύ του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄ και του Πάπα Λέοντα Ι΄, που ανήκε στην οικογένεια των Μεδίκων, η οποία στρεφόταν κατά του Μαξιμιλιανού Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Τη φροντίδα της Αικατερίνης ανέλαβε αρχικά η γιαγιά της, Αλφονσίνα Ορσίνι, μετά τον θάνατο της οποίας το 1520, πήγε να μείνει με τη θεία της, Κλαρίτσε Στρότσι, και τα παιδιά της. Η Αικατερίνη αγάπησε τα ξαδέλφια της σαν πραγματικά της αδέλφια.
Ο θάνατος του Πάπα Λέοντα Ι΄ το 1521 μείωσε την επιρροή της οικογένειας των Μεδίκων μέχρι να εκλεγεί πάπας ένας άλλος Μέδικος, ο Κλήμης Ζ΄ το 1523. Ο Κλήμης εγκατέστησε την Αικατερίνη στα ανάκτορα των Μεδίκων στη Φλωρεντία. Έγινε γνωστή στον λαό της Φλωρεντίας ως η μικρή δούκισσα.
Οι Μέδικοι ανατράπηκαν στη Φλωρεντία το 1527 και η Αικατερίνη, όμηρος πλέον, κλείστηκε σε μια σειρά από μοναστήρια, ενώ ο Κλήμης αναγκάστηκε να στέψει ο ίδιος τον Κάρολο Ε΄ αυτοκράτορα. Τον Οκτώβριο του 1529, τα στρατεύματα του Καρόλου πολιόρκησαν τη Φλωρεντία, ενώ ακούγονταν απειλές κατά της Αικατερίνης. Η Φλωρεντία μετά από σκληρή πολιορκία, κατά την οποία υπέφερε πολλά δεινά, αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει στις 12 Αυγούστου 1530 και ο Κλήμης κάλεσε την Αικατερίνη στη Ρώμη.
Τα χαρακτηριστικά του προσώπου της δεν εντυπωσίαζαν ευχάριστα, ειδικά τα εξογκωμένα μάτια της, χαρακτηριστικό των Μεδίκων. Αντίθετα το κορμί της εκθειάζεται από τους συγχρόνους της. Υπήρξαν αρκετοί υποψήφιοι μνηστήρες, αλλά τελικά συμφωνήθηκε γάμος με τον Ερρίκο, γιο του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄.
Γάμος με τον διάδοχο Ερρίκο
Η γαμήλια τελετή έγινε στις 28 Οκτωβρίου 1533 στη Μασσαλία, με κάθε μεγαλοπρέπεια . Καθ΄όλη την πρώτη νύχτα του γάμου τους, παρών ήταν ο βασιλιάς Φραγκίσκος, ενώ ο Πάπας Κλήμης Ζ΄ απηύθυνε την επόμενη μέρα τις ευχές του στο εφηβικό ζεύγος.
Η Αικατερίνη δεν έβλεπε και πολύ τον σύζυγό της τον πρώτο χρόνο του γάμου τους. Όμως, οι κυρίες της αυλής της συμπεριφέρονταν ευγενικά, εντυπωσιασμένες από την ευφυΐα και την ευγένειά της. Ο θάνατος του πάπα Κλήμεντα υποβάθμισε τη θέση της στη γαλλική αυλή. Ο νέος πάπας Παύλος Γ΄ κατέστησε σαφή την αντιπάθειά του προς το πρόσωπό της, και αρνήθηκε να πληρώσει την τεράστια προίκα της. Ο ίδιος ο βασιλιάς Φραγκίσκος δήλωνε: "Τη δέχτηκα γυμνή".
Παράλληλα, δεν απολάμβανε την εύνοια του συζύγου της για τον πρόσθετο λόγο ότι επί δέκα χρόνια δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει. Ο Ερρίκος αδιαφορούσε φανερά για τη γυναίκα του και διατηρούσε ερωμένες. Το 1537, όταν μια ερωμένη του βασιλιά Ερρίκου, η Φιλίππα Ντούτσι, του γέννησε (εξώγαμη) κόρη, εκείνος την αναγνώρισε (ως Νταϊάνα της Γαλλίας) και τη χρησιμοποιούσε ως επιχείρημα για τη γονιμότητά του, κατηγορώντας τη σύζυγό του ως στείρα.
Ο Ερρίκος διάδοχος του θρόνου
Το 1536, ο Φραγκίσκος, μεγαλύτερος αδελφός του συζύγου της Αικατερίνης, πέθανε στο κάστρο του Ραμπουιγιέ (Château de Rambouillet), οπότε ο σύζυγός της έγινε δελφίνος (διάδοχος του θρόνου). Η ανάγκη να γεννήσει τώρα διάδοχο ήταν πλέον επιτακτική. Ο βασιλιάς και ο Ερρίκος πιέστηκαν από πολλούς να την αποπέμψουν, σύμφωνα με τα λεγόμενα του χρονικογράφου της Αυλής, Πιέρ ντε Μπουρντέιγ.
Στην απελπισία της η Αικατερίνη κατέφυγε σε γιατροσόφια. Τελικά κατάφερε στις 19 Ιανουαρίου του 1544 να γεννήσει γιο, που πήρε το όνομα του πεθερού της (Φραγκίσκος). Οι προσπάθειες καρποφόρησαν χάρη σε έναν γιατρό, τον Ιωάννη Φερνέλ, που διαπίστωσε ανατομικές ανωμαλίες στα γεννητικά όργανα του ζεύγους και πρότεινε λύσεις. Αυτό εντούτοις δεν βελτίωσε συναισθηματικά τη σχέση τους, παρόλο που έκανε μαζί του άλλα εννέα παιδιά, γεγονός που έδειχνε εξασφαλισμένο το μέλλον της δυναστείας των Βαλουά.
Το 1538, ο 19χρονος Ερρίκος απέκτησε ερωμένη την 38χρονη Άρτεμη του Πουατιέ (Diane de Poitiers), στην οποία έδειχνε την προτίμησή του για το υπόλοιπο του βίου του. Δεν έπαψε όμως να σέβεται τη σύζυγό του.
Με τον θάνατο του βασιλιά Φραγκίσκου Α΄ (1547), η Αικατερίνη έγινε βασίλισσα της Γαλλίας: στέφθηκε στη βασιλική του Αγίου Διονυσίου τον Ιούνιο του 1549.
Βασίλισσα της Γαλλίας
thumb|left|200px|Η Αικατερίνη των Μεδίκων ως βασίλισσα της Γαλλίας. Περιγράφεται με μεγάλο στόμα, εξογκωμένα μάτια, ωστόσο ταυτόχρονα χαριτωμένη και με καλοσχηματισμένα χέρια.
Αν και αναλάμβανε την αντιβασιλεία όταν ο Ερρίκος απουσίαζε δεν είχε καμία πολιτική επιρροή. Ο Ερρίκος ευνοούσε συνεχώς τις ερωμένες του και ιδιαίτερα την Ντιάν ντε Πουατιέ, στην οποία χάρισε μάλιστα το Κάστρο του Σενονσώ που η Αικατερίνη το ήθελε για τον εαυτό της. Η ίδια δε θεώρησε ποτέ απειλή την Αικατερίνη, και ενεθάρρυνε μάλιστα τον Ερρίκο να τεκνοποιεί μαζί της. Το 1556 έμεινε έγκυος και γέννησε τις δίδυμες Ιωάννα και Βικτωρία που δεν έζησαν κι αυτή ήταν η τελευταία της γέννα.
Κατά τη βασιλεία του Ερρίκου, ανήλθαν σε δύναμη και οι αδελφοί Γκιζ, γιοί του Κλαυδίου, δούκα του Γκιζ: ο Κάρολος έγινε καρδινάλιος (1547) και ο Φραγκίσκος έγινε δούκας του Γκιζ (1550). Η αδελφή τους, Μαρία ντε Γκιζ, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Ε΄ της Σκωτίας και ήταν η μητέρα της Μαρίας Α΄ της Σκωτίας. Σε ηλικία πέντε ετών, η Μαρία εστάλη στη Γαλλική αυλή, όπου την προόριζαν για σύζυγο του δελφίνου Φραγκίσκου. Η Αικατερίνη την ανέθρεψε με τα δικά της παιδιά, ενώ η Μαρία ντε Γκιζ κυβερνούσε ως αντιβασίλισσα στη Σκωτία.
Στις 3 και 4 Απριλίου 1559, ο Ερρίκος υπέγραψε τη συνθήκη του Κατώ-Καμπρεζί με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και την Αγγλία, τερματίζοντας τη μακρά περίοδο των ιταλικών πολέμων. Η συνθήκη επισφραγίστηκε με τον αρραβώνα της 13χρονης κόρης του, Ελισάβετ, με τον βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Β΄. Ο δι' αντιπροσώπων γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 22 Ιουνίου 1559 στο Παρίσι, όπου εορτάστηκε με κονταρομαχίες, εκδηλώσεις και μασκαράτες.
Η περίλυπη Αικατερίνη δεν έβγαλε τα μαύρα για όλη την υπόλοιπη ζωή της, ενώ υιοθέτησε ως θυρεό της μια σπασμένη λόγχη με τη λατινική επιγραφή "lacrymae hinc, hinc dolor" (από αυτό τα δάκρυα και η θλίψη μου).
Βασιλομήτωρ - Φραγκίσκος Β΄
Ο ασθενικός Φραγκίσκος έγινε βασιλιάς σε ηλικία 15 ετών. Αισθανόταν τόσο βαρύ το στέμμα στο κεφάλι του, ώστε τέσσερις ευγενείς το κρατούσαν στη θέση του όσο εκείνος ανέβαινε τις σκάλες για την τελετή στέψης.
Οι αδελφοί Γκιζ καταδίωξαν με ζήλο τους προτεστάντες. Η Αικατερίνη υιοθέτησε μετριοπαθή στάση και αντιτάχθηκε στους διωγμούς των Γκιζ, αν και δεν έτρεφε ιδιαίτερη συμπάθεια για τους Ουγενότους, ούσα Καθολική από τη γέννησή της και μην κατανοώντας ποτέ πλήρως τις ιδέες τους. Οι προτεστάντες αναγνώρισαν ως ηγέτη τον Αντώνιο των Βουρβόνων κι έπειτα τον αδερφό του, Λουδοβίκο Α΄ του Κοντέ, ο οποίος σχεδίασε συνωμοσία για τη βίαιη ανατροπή των Γκιζ. Όταν οι ίδιοι έμαθαν για τη συνωμοσία, μετέφεραν την αυλή στο Αμπουάζ. Ο δούκας ντε Γκιζ αιφνιδίασε τους συνωμότες στο δάσος γύρω από το παλάτι όπου σκοτώθηκαν πολλοί. Άλλοι πνίγηκαν, ενώ 52 ευγενείς εκτελέστηκαν, ενόσω παρακολουθούσαν η Αικατερίνη και άλλοι αυλικοί.
Τον Ιούνιο του 1560, πρωθυπουργός διορίστηκε ο Μισέλ ντε λ' Οπιτάλ, ο οποίος επεδίωξε την υποστήριξη των γαλλικών συνταγματικών θεσμών και συνεργάστηκε στενά με την Αικατερίνη για την υπεράσπιση του νόμου ενάντια στην αυξανόμενη αναρχία. Κανείς από τους δυο δε φαινόταν να επιδιώκει την τιμωρία των προτεσταντών που ασκούσαν ιδιωτικά τα θρησκευτικά τους δικαιώματα και δεν είχαν πάρει τα όπλα. Εν τω μεταξύ, ο Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ συγκέντρωσε στρατό και το φθινόπωρο του 1560 άρχισε τις επιθέσεις σε πόλεις του Νότου. Η Αικατερίνη διέταξε τη σύλληψη και φυλάκισή του. Καταδικάστηκε σε θάνατο για εγκλήματα κατά του στέμματος αλλά σώθηκε λόγω της ασθένειας και του θανάτου του βασιλιά Φραγκίσκου Β΄, λόγω μιας μόλυνσης στα αυτιά του.
Λίγο πριν τον θάνατό του, η Αικατερίνη έκανε μια συμφωνία με τον Αντώνιο των Βουρβόνων: εκείνος θα παραιτούνταν από το δικαίωμά του επί της αντιβασιλείας του γιου της Καρόλου, κι εκείνη θα απελευθέρωνε τον αδελφό του, πρίγκιπα του Κοντέ. Στις 5 Δεκεμβρίου 1560, το Συμβούλιο επέλεξε την Αικατερίνη των Μεδίκων ως αντιβασίλισσα για λογαριασμό του δεύτερου γιου της, Καρόλου Θ΄, με απεριόριστες εξουσίες.
Αντιβασίλισσα - Κάρολος Θ΄
thumb|right|Ο [[Κάρολος Θ΄ της Γαλλίας|Κάρολος Θ΄ αναφέρεται ως ένα αξιοθαύμαστο παιδί με ωραία μάτια, χαριτωμένες κινήσεις, αλλά με προβλήματα υγείας.]]
Το πρώτο διάστημα, η Αικατερίνη είχε πάντα κοντά της τον μόλις εννιάχρονο Κάρολο Θ΄. Προήδρευε στο συμβούλιό του, κατηύθυνε την πολιτική και αποφάσιζε για όλες τις κρατικές υποθέσεις. Ωστόσο, ποτέ δεν κατόρθωσε να ελέγξει στο σύνολό της τη χώρα, η οποία βρισκόταν στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου. Πολλές περιοχές της Γαλλίας εξουσιάζονταν περισσότερο από τους ευγενείς, παρά από το στέμμα. Οι προκλήσεις που είχε να αντιμετωπίσει ήταν σύνθετες και συχνά αδυνατούσε να τις κατανοήσει πλήρως.
Κάλεσε εκπροσώπους και των δύο εκκλησιαστικών πλευρών, σε μια προσπάθεια να λύσουν τις δογματικές διαφορές τους, που αποδείχθηκε άκαρπη. Τον Ιανουάριο του 1562, εκδόθηκε το Διάταγμα του Σαιν Ζερμαίν (édit de tolérance de Saint-Germain), το οποίο αναγνώριζε την ύπαρξη προτεσταντικών εκκλησιών και επέτρεπε τη λατρεία έξω από τα τείχη της πόλης.
Ωστόσο, στις 1 Μαρτίου 1562, στη Σφαγή του Βασσύ, ο Δούκας του Γκιζ και οι άνδρες του επιτέθηκαν σε Ουγενότους που προσεύχονταν στο Βασσύ: 74 σκοτώθηκαν και 104 τραυματίστηκαν. Ο Δούκας επευφημήθηκε ως ήρωας στους δρόμους του Παρισιού, και οι Ουγενότοι ορκίστηκαν εκδίκηση. Η σφαγή προκάλεσε την κορύφωση των θρησκευτικών πολέμων της Γαλλίας. Για τα επόμενα 30 χρόνια, η Γαλλία θα βρισκόταν είτε σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου είτε σε εμπόλεμη ειρήνη.
Ο εμφύλιος πόλεμος είχε ήδη ξεκινήσει. Μέσα σε ένα μήνα, ο Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ και ο Γκασπάρ ντε Κολινί συγκέντρωσαν στρατό 1800 ανδρών και με Αγγλική υποστήριξη άρχισαν να κυριεύουν τις πόλεις της Γαλλίας τη μια μετά την άλλη.
Ο βασιλικός στρατός πολιόρκησε τους Ουγενότους στη Ρουέν και η βασίλισσα Αικατερίνη επισκέφτηκε τον Αντώνιο της Ναβάρρας στο νεκροκρέβατο του, καθώς είχε τραυματιστεί θανάσιμα πολεμώντας τους ομόθρησκούς του. Εκδήλωσε την επιθυμία να βρεθεί η ίδια στο πεδίο της μάχης, προκειμένου να αποκαταστήσει την τάξη. Οι Καθολικοί κυρίευσαν τη Ρουέν, αλλά ο θρίαμβός τους ήταν σύντομος. Στις 18 Φεβρουαρίου 1563, ο κατάσκοπος Ζαν ντε Πολτρό τραυμάτισε θανάσιμα τον Δούκα του Γκιζ στην πολιορκία της Ορλεάνης. Η Αικατερίνη φάνηκε να χαίρεται με τον θάνατο του συμμάχου της, σύμφωνα με τα λεγόμενά της στον Βενετό πρεσβευτή:
Στις 19 Μαρτίου 1563, το Διάταγμα του Αμπουάζ έβαλε τέρμα στον πόλεμο και η Αικατερίνη κάλεσε τους Ουγενότους και τους Καθολικούς να γεφυρώσουν τις διαφορές και να ενώσουν τις δυνάμεις τους κατά των Άγγλων στην ανακατάληψη της Χάβρης.
Ουγενότοι
thumb|right|[[Ιωάννα Γ΄ της Ναβάρρας, 1570]] Η Αικατερίνη αποφάσισε να επιβάλει το Διάταγμα του Αμπουάζ και να αναζωογονήσει την αφοσίωση στο στέμμα (1564 - 1565). Συναντήθηκε με την προτεστάντισσα Ιωάννα του Αλμπρέ, σύζυγο του Αντώνιου των Βουρβόνων, καθώς και με την κόρη της, Ελισάβετ, κοντά στα ισπανικά σύνορα. Ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας δεν παρευρέθηκε στη συνάντηση στο Μπαγιόν, στέλνοντας τον Δούκα της Άλμπα να βρει οριστική λύση και τιμωρία στο πρόβλημα των αιρέσεων.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1567, στη λεγόμενη Έκπληξη του Μω, δυνάμεις των Ουγενότων προσπάθησαν να απαγάγουν τον βασιλιά, προκαλώντας και πάλι εμφύλιο πόλεμο. Οι αυλικοί υποχώρησαν άτακτα στο Παρίσι, ενώ η εξέγερση σταμάτησε με την ειρήνη του Λονγκζιμό στις 23 Μαρτίου 1568. Ωστόσο, ακολούθησαν ταραχές σε όλες τις πόλεις της Γαλλίας.
Η Έκπληξη του Μω στάθηκε αιτία να διαμορφώσει η Αικατερίνη διαμετρικά αντίθετη τακτική απέναντι στους Ουγενότους, εγκαταλείποντας τη διαλλακτικότητα της. Τον Ιούνιο του 1568, δήλωσε στον Βενετό πρεσβευτή ότι το μόνο που μπορούσε κανείς να περιμένει από τους Ουγενότους είναι απάτες και εγκωμίασε το "βασίλειο τρόμου" του Δούκα της Άλμπα στην Ολλανδία, όπου θανατώθηκαν χιλιάδες Καλβινιστές και επαναστάτες.
Το 1570, ο Κάρολος Θ΄ της Γαλλίας παντρεύτηκε την Ελισάβετ της Αυστρίας, κόρη του Μαξιμιλιανού Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Αικατερίνη αποσκοπούσε επίσης σε ένα γάμο μεταξύ ενός εκ των μικρότερων γιων της με την Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας.
Μετά τον θάνατο στη γέννα της κόρης της, Ελισάβετ, το 1568, η Αικατερίνη προόριζε τη μικρότερη κόρη της, Μαργαρίτα των Βαλουά (γνωστή ως Βασίλισσα Μαργκό), για σύζυγο του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας. Τώρα, επεδίωκε τον γάμο της Μαργαρίτας με τον Ερρίκο της Ναβάρρας, με σκοπό να ενώσει τα συμφέροντα Βαλουά και Βουρβόνων. Ωστόσο, η σχέση της Μαργαρίτας με τον Ερρίκο του Γκιζ εξόργισε τη μητέρα της και τον αδερφό βασιλιά της.
Έπειτα από συνεννοήσεις μεταξύ της Αικατερίνης και της Ιωάννας της Ναβάρρας, η Ιωάννα τελικά συμφώνησε στον γάμο μεταξύ του γιου της, Ερρίκου, και της Μαργαρίτας, με την προϋπόθεση ότι ο Ερρίκος θα διατηρούσε τη θρησκεία του. Όταν η Ιωάννα έφτασε στο Παρίσι για τον γάμο, αρρώστησε και πέθανε. Συγγραφείς Ουγενότοι αργότερα κατηγόρησαν την Αικατερίνη ότι τη δηλητηρίασε. Η αυτοψία έδειξε φυματίωση.
Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 18 Αυγούστου 1572 στην Παναγία των Παρισίων.
Η σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου
thumb|left|200px|Ο νεότερος γιος της Αικατερίνης των Μεδίκων - δούκας του Αλανσόν
Τρεις μέρες αργότερα, ο Γκασπάρ ντε Κολινί τραυματίστηκε από σφαίρα, ενώ ο ένοχος κατόρθωσε να δραπετεύσει. Μεταφέρθηκε στο ξενοδοχείο του Μπετισί, όπου ο χειρουργός κατόρθωσε να του αφαιρέσει τις σφαίρες από τον αγκώνα και ακρωτηρίασε το ένα δάκτυλο του. Η Αικατερίνη επισκέφτηκε γεμάτη θλίψη τον Κολινί και του υποσχέθηκε τιμωρία των ενόχων. Ορισμένοι αποδίδουν στην Αικατερίνη την απόπειρα κατά του Κολινί, άλλοι σε κάποια συνωμοσία του Πάπα και της Ισπανίας, οι πιθανότεροι ένοχοι όμως είναι οι Γκιζ. Ούτως ή άλλως, το λουτρό αίματος που ακολούθησε ήταν πέρα από τον έλεγχο και της Αικατερίνης και οποιουδήποτε άλλου αρχηγού.