cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νερό
Υδρόβιες μορφές ζωής
thumb|upright|Κάποια [[βιοποικιλότητα σε έναν κοραλλιογενή ύφαλο.]] left|thumb|Κάποια θαλάσσια [[διάτομα, μια ομάδα - κλειδί του φυτοπλαγκτόν.]] Τα επιφανειακά νερά της Γης είναι γεμάτα με μορφές ζωής. Οι πρώτες μορφές ζωής εμφανίστηκαν στο νερό και σχεδόν όλα τα ψάρια ζουν αποκλειστικά μέσα στο νερό, όπως και αρκετά είδη θαλάσσιων θηλαστικών, όπως τα δελφίνια και οι φάλαινες. Κάποια είδη ζώων, όπως τα αμφίβια, ζουν κάποια διαστήματα της ζωής τους στο νερό και κάποια άλλα στην ξηρά. Κάποια φυτά, όπως φαιοφύκη και άλγες αναπτύσσονται μέσα στο νερό και είναι η βάση των υποβρύχιων οικοσυστημάτων. Το πλαγκτόν είναι γενικά η βάση της ωκεάνιας τροφικής αλυσίδας.
Τα υδρόβια σπονδυλωτά πρέπει να λαμβάνουν οξυγόνο για να επιβιώνουν και το κάνουν με διάφορους τρόπους. Τα ψάρια έχουν βράγχια αντί πνεύμονες, αν και υπάρχουν κάποια είδη ψαριών, όπως ο δίπνευστος, που έχουν και τα δυο όργανα. Τα θαλάσσια θηλαστικά, όπως τα δελφίνια, οι φάλαινες, οι βίδρες και οι φώκιες αναδύονται κατά διαστήματα στην επιφάνεια για να αναπνεύσουν. Κάποια αμφίβια μπορούν να απορροφήσουν οξυγόνο μέσα από το δέρμα τους. Τα ασπόνδυλα επίσης αξιοποιούν ένα μεγάλο εύρος τροποποιήσεων για να επιβιώνουν σε φτωχά οξυγονωμένα ύδατα. Οι τροποποιήσεις αυτές περιλαμβάνουν αναπνευστήρες (π.χ. έντομα και μαλάκια) και βράγχια (καρκινοειδή). Ωστόσο, καθώς τα ασπόνδυλα εξελίχθηκαν σε περισσότερο σε υδάτινα οικοσυστήματα, έχουν μικρή ή καθόλου εξειδίκευση στον τρόπο αναπνοής μέσα στο νερό.
Το νερό και ο ανθρώπινος πολιτισμός
Ο ανθρώπινος πολιτισμός ιστορικά άνθησε γύρω από ποτάμια, λίμνες και άλλους κύριους υδάτινους δρόμους, για ευνόητους λόγους, με πιο σημαντικά παραδείγματα:
Αλλά και μέχρι σήμερα, οι περισσότερες από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις του κόσμου, όπως για παράδειγμα, το Ρόττερνταμ, το Λονδίνο, το Μόντρεαλ, το Παρίσι, η Νέα Υόρκη, το Μπουένος Άιρες, η Σαγκάη, το Τόκιο, το Σικάγο, το Χονγκ Κονγκ, και άλλες, χρωστάνε την επιτυχία τους σε μεγάλο ποσοστό στην εύκολη πρόσβασή τους, μέσω του νερού, στην επακόλουθη επέκταση του εμπορίου της. Ακόμη και πόλεις σε νησιά με ασφαλή λιμάνια, όπως π.χ. η Σιγκαπούρη, έχουν ανθίσει για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Σε μέρη όπως η Βόρεια Αφρική και η Μέση Ανατολή, όπου η το νερό είναι πιο δύσκολα διαθέσιμο, η πρόσβαση στο υπάρχον καθαρό «πόσιμο νερό» είναι ένας κύριος παράγοντας ανθρώπινης ανάπτυξης.
Μορφές του νερού
Όπως και πολλές άλλες ουσίες, το νερό μπορεί να πάρει μέρος σε πολλές μορφές, που γενικά χαρακτηρίζονται από την κατάσταση της ύλης στην οποία βρίσκονται. Η υγρή φάση είναι η πιο συνηθισμένη του νερού στη Γη (βασικά στην επιφάνεια και στην ατμόσφαιρα). Ουσιαστικά, αυτή είναι η κατάσταση που εννοεί στην καθομιλουμένη η λέξη «νερό». Η στερεή φάση του νερού είναι γνωστή ως «πάγος» και συνήθως παίρνει τη δομή σκληρών αμαγαλματικών κρυστάλλων, όπως οι κύβοι πάγου, ή χαλαρά συνδεδεμένων εύθραυστων κρυστάλλων, όπως στο χιόνι. Η αέρια φάση του νερού είναι γνωστή ως «υδρατμός» και προϋποθέτει τη δομή ενός διαφανούς νέφους. Σημειώστε ότι όταν θεωρείται ότι οι υδρατμοί γίνονται ορατοί, όπως π.χ. στα νέφη, το νερό δε βρίσκεται πια στην αέρια κατάσταση, αλλά στη μορφή υγρών σταγονιδίων ή και στερεών κρυστάλλων που αιωρούνται στον αέρα. Η τέταρτη κατάσταση στην οποία είναι δυνατό να βρεθεί το νερό, αν και σπανίως αφού δεν ανήκει στις κοινές, είναι αυτή του υπερκρίσιμου υγρού (supercritical liquid). Αυτό συμβαίνει όταν το νερό πετύχει να βρίσκεται ταυτόχρονα στην (ή και σε θερμοκρασία πάνω από την) κρίσιμη θερμοκρασία του (647 Κ, δηλαδή 373,84°C) και υπό την (ή υπό πίεση μεγαλύτερη από την) κρίσιμη πίεσή του (22,064 MPa, δηλαδή περίπου 217,755 atm). Σε αυτές τις συνθήκες η υγρή και η αέρια φάση συνενώνονται σε μια ιδιόμορφη ομογενή ρευστή φάση που διαθέτει ταυτόχρονα ιδιότητες που αντιστοιχούν σε αέρια και υγρά. Ένα παράδειγμα τέτοιας κατάστασης για το νερό στη φύση είναι τα θερμότερα στρώματα νερού σε μεγάλα βάθη, κοντά σε υποθαλάσσια ρεύματα, υποθαλάσσιες υδροθερμικές πηγές ή υποθαλάσσια ενεργά ηφαίστεια. Γενικά οπουδήποτε υπάρχει νερό σε θερμοκρασία ίση ή μεγαλύτερη από 647 Κ και βάθος ίσο ή μεγαλύτερο από 2.250 μ., βρίσκεται στην κατάσταση υπερκρίσιμου υγρού. Το νερό επίσης υπάρχει και στην κατάσταση υγρού κρυστάλλου, κοντά σε υδρόφιλες επιφάνειες άλλων ουσιών.
Το φυσικό νερό περιέχει σχεδόν αποκλειστικά νερό που περιέχει πρώτιο υδρογόνο (1H). Μόνο 155 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο) του νερού περιέχει δευτέριο (2Η ή D) και λιγότερο από 20 μέρη ανά πεντάκις εκατομμύριο περιέχει τρίτιο (3Η ή T).
Ελαφρύ ύδωρ
Ο όρος «ελαφρύ ύδωρ» (Light water ή DDW, Deuterium-Depleted Water) αναφέρεται σε νερό που περιέχει δευτέριο σε μικρότερη συγκέντρωση από τη θεωρούμενη ως πρότυπη, δηλαδή μικρότερη από 155 ppm. Βρέθηκε ότι είναι ωφέλιμο βελτιώνοντας τους δείκτες επιβιωσιμότητας σε ποντίκια με καρκίνο και σε ανθρώπους που υφίστανται χημειοθεραπεία.
Βαρύ ύδωρ
Ο όρος «βαρύ ύδωρ» (Heavy water) αναφέρεται σε νερό που περιέχει δευτέριο σε μεγαλύτερη συγκέντρωση από τη θεωρούμενη ως πρότυπη, δηλαδή μεγαλύτερη από 155 ppm, δηλαδή ως και 100%. Η χημική του συμπεριφορά είναι παρόμοια με του κοινού νερού. Επειδή όμως το δευτέριο έχει διπλάσια ατομική μάζα από το πρώτιο δημιουργούνται αξιοσημείωτες διαφορές στις δεσμικές ενέργειες. Επειδή τα μόρια του νερού ανταλλάσσουν τα ισότοπα που περιέχουν, το οξείδιο υδρογόνου-δευτερίου (DOH) είναι συνήθως πιο άφθονο από το οξείδιο του διδευτερίου (D2O). Οι άνθρωποι είναι γενικά ανίκανοι να αντιληφθούν τη διαφορά με την αίσθηση της γεύσης, αλλά μερικές φορές αναφέρουν ένα καυστικό αίσθημα ή γλυκό άρωμα. Τα ποντίκια ωστόσο είναι ικανά να αποφύγουν το βαρύ ύδωρ με την αίσθηση της οσμής. Είναι τοξικό για αρκετά ζώα. Χρησιμοποιείται ως επιβραδυντικό σε πυρηνικούς αντιδραστήρες, αν και είναι γνωστοί και οι αποκαλούμενοι «πυρηνικοί αντιδραστήρες ελαφρού ύδατος», που όμως εννοούν το κοινό νερό και όχι το παραπάνω περιγραφόμενο «ελαφρύ».
Το βαρύ ύδωρ παρασκευάζεται με εξαντλητική ηλεκτρόλυση υδατικών διαλυμάτων αλκαλίων, γιατί ηλεκτρολύεται κατά προτίμηση το κοινό νερό και συνεπώς, τα υπολείμματα της ηλεκτρόλυσης του νερού εμπλουτίζονται σταδιακά σε βαρύ νερό.
Ο όρος «καθαρό βαρύ ύδωρ» αναφέρεται σε 100% D2O.
Υπερβαρύ ύδωρ
Ο όρος «υπερβαρύ ύδωρ» αναφέρεται σε νερό που περιέχει τρίτιο σε συγκέντρωση μεγαλύτερη από τη θεωρούμενη ως πρότυπη, δηλαδή μεγαλύτερη από 20 μέρη ανά πεντάκις εκατομμύριο.
Ο όρος «καθαρό υπερβαρύ ύδωρ» αναφέρεται σε 100% T2O.
Δομή του μορίου
thumb|left|250px|Δεσμοί υδρογόνου στο νερό Το μόριο του νερού δεν είναι γραμμικό, δηλαδή οι δεσμοί Ο-Η δε βρίσκονται πάνω στην ίδια ευθεία, αλλά σχηματίζουν γωνία 104,5°. Το μήκος του δεσμού Ο-Η είναι 0,96 Å (Ώνγκστρεμ, 1 Å = 10−8 cm). Λόγω της γωνιακής διάταξης του δεσμού Ο-Η, το μόριο του νερού είναι ασύμμετρο και έχει υψηλή διπολική ροπή. Το κέντρο του θετικού φορτίου βρίσκεται προς την πλευρά του υδρογόνου και του αρνητικού προς την πλευρά του οξυγόνου. Ο υψηλός πολικός χαρακτήρας του μορίου εξηγεί τη μεγάλη του διηλεκτρική σταθερά (78 στους 25°C) και άλλες ιδιότητες αυτού, όπως είναι η διάλυση ιοντικών ενώσεων, ιδιότητα που το καθιστά το καλύτερο διαλυτικό μέσο.
Το νερό παρουσιάζει έντονα το φαινόμενο της σύζευξης, με τη δημιουργία μεταξύ των μορίων του δεσμών υδρογόνου. Τα μόρια δηλαδή του νερού σχηματίζουν γέφυρες μεταξύ του ηλεκτροθετικού υδρογόνου ενός μορίου και του ηλεκτραρνητικού οξυγόνου άλλου μορίου.
Φυσικές ιδιότητες
Το χημικά καθαρό νερό, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι υγρό, διαυγές, άχρωμο σε λεπτά στρώματα, αλλά κυανίζον σε μεγάλους όγκους. Πιο συγκεκριμένα, το υγρό νερό έχει ασθενείς ζώνες απορρόφησης σε μήκη κύματος περί τα 750 nm, που το κάνουν να εμφανίζεται ότι έχει μπλε χροιά. Μεγάλοι παγοκρύσταλλοι ή παγετώνες επίσης εμφανίζονται κυανίζοντες. Αντίθετα από τα ανάλογα προς το νερό υδροχαλκογόνα των υπόλοιπων χαλκογόνων, δηλαδή όλων πλην του οξυγόνου, το νερό είναι υγρό υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, εξαιτίας του σχηματισμού διαμοριακών δεσμών υδρογόνου. Τα μόρια του νερού, στην υγρή κατάσταση, συνεχώς κινούνται το ένα σε σχέση με τα άλλα, οπότε οι δεσμοί υδρογόνο συνεχώς διασπώνται και επανασχηματίζονται, σε χρονική κλίμακα ταχύτερη από 200 fs (= 2·10-13 s). Ωστόσο, αυτοί οι δεσμοί είναι αρκετά ισχυροί ώστε να δημιουργήσουν αρκετές από τις ιδιόμορφες ιδιότητες του νερού, κάποιες από τις οποίες είναι ζωτικής σημασίας για το φαινόμενο της ζωής στη Γη.
Η χημικά καθαρή ουσία είναι άγευστη, ενώ το καλό πόσιμο νερό έχει ευχάριστη γεύση, που οφείλεται στα διαλυμένα άλατα και αέρια. Η πυκνότητα του νερού είναι διαφορετική σε διάφορες θερμοκρασίες, με μέγιστη στους 4 °C.
Από τον πίνακα φαίνεται πως το νερό σε στερεή κατάσταση έχει μικρότερη πυκνότητα απ' ό,τι στην υγρή. Ο όγκος μιας συγκεκριμένης ποσότητας νερού αυξάνεται κατά την ψύξη, γιατί η μοριακή δομή του πάγου στηρίζεται στους δεσμούς υδρογόνου, οι οποίοι συγκρατούν τα μόρια σε θέσεις με αρκετά κενά μεταξύ τους. Αυτό έχει μεγάλη σημασία για τη ζωή στον πλανήτη μας: Οι πάγοι επιπλέουν στο νερό και δρουν ως μονωτικά, εμποδίζοντας το νερό που βρίσκεται από κάτω να παγώσει, μ' όλες τις ευεργετικές συνέπειες στη ζωή του υδρόβιου κόσμου. Χωρίς την "ανωμαλία" αυτή της πυκνότητας του νερού, η ζωή στον πλανήτη μας δε θα υπήρχε, τουλάχιστον με τη σημερινή της μορφή, εξαιτίας της βαθμιαίας ψύξης του νερού της επιφάνειας της Γης.
Η ιδιορρυθμία της πυκνότητας του νερού είναι επίσης και η αιτία της αποσάθρωσης των βράχων. Το νερό που εισέρχεται στις ρωγμές των βράχων στερεοποιείται κατά τη διάρκεια του χειμώνα και προκαλεί την αποσάθρωσή τους. Ακόμα, το σπάσιμο των σωλήνων διανομής του νερού κατά το χειμώνα οφείλεται στην αύξηση του όγκου του νερού κατά τη μετάβαση από την υγρή στη στερεή κατάσταση.
Η ανωμαλία αυτή διαρκεί μέχρι τους 4 °C περίπου και έπειτα η συμπεριφορά είναι η γνωστή, όταν η θερμοκρασία αυξάνεται, αυξάνεται και ο όγκος.
Το νερό έχει πολύ μεγάλη ειδική θερμότητα (4200J/Kg*°C)(θερμοχωρητικότητα), 1 cal.g−1.°C−1 και γι' αυτό χρησιμοποιείται ευρύτατα ως ψυκτικό μέσο και ως φορέας θερμότητας στα καλοριφέρ.
Φυσικοχημικές και χημικές ιδιότητες
Το νερό είναι η χημική ένωση με χημικό τύπο H2O, δηλαδή το μόριό του αποτελείται από δύο (2) άτομα υδρογόνου και ένα (1) άτομο οξυγόνου. Το χημικά καθαρό νερό, στις κανονικές συνθήκες, είναι άγευστο και άοσμο υγρό, που εμφανίζεται άχρωμο σε μικρές ποσότητες, αλλά έχει μια πολύ ανοιχτογάλανη χροιά σε βαθιά στρώματα. Ο πάγος εμφανίζεται επίσης άχρωμος και οι υδρατμοί είναι αόρατοι, αν βρίσκονται πραγματικά στην αέρια κατάσταση.
Το νερό είναι κυρίως υγρό, τουλάχιστον υπό κανονικές συνθήκες, γεγονός που δεν προβλέπεται από τη σχέση του με άλλα ανάλογα υδρίδια της ομάδας του οξυγόνου του περιοδικού συστήματος, που (αν και βαρύτερα σε μοριακή μάζα) είναι αέρια, όπως το υδρόθειο. Τα χημικά στοιχεία που περιβάλλουν το οξυγόνο στον περιοδικό πίνακα των χημικών στοιχείων είναι το άζωτο, το φθόριο, ο φωσφόρος, το θείο και το χλώριο, Όλα αυτά όταν ενώνονται με το υδρογόνο σχηματίζουν αέριες ενώσεις (πάντα υπό κανονικές συνθήκες).
Το νερό έχει ποικίλη χημική δράση. Σχηματίζει "ενώσεις διά προσθήκης" με πολλά άλατα, καθώς και με πολλά μόρια άλλων ουσιών. Οι ενώσεις αυτές ονομάζονται υδρίτες ή ένυδρες ενώσεις. Οι δυνάμεις που ενώνουν τα μόρια των ουσιών και του νερού είναι:
Άλλος σημαντικός τύπος αντίδρασης του νερού είναι η υδρόλυση (διάσπαση ενώσεων με τη βοήθεια νερού).
Το νερό επιτελεί αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, όπου δρα άλλοτε ως οξειδωτικό και άλλοτε ως αναγωγικό μέσο.
Άλατα στο νερό και αποσκλήρυνση (Απιονισμένο νερό)
Όλα σχεδόν τα πόσιμα νερά περιέχουν, εκτός από τα όξινα ανθρακικά άλατα, και άλλα που διαλύονται στο νερό, όταν αυτό τα συναντά στο έδαφος, όπως χλωριούχο νάτριο (ΝaCl), θειϊκό ασβέστιο (CaSΟ4), θειϊκό μαγνήσιο (ΜgSΟ4) κ.λ.π. Όταν το νερό περιέχει μεγάλη ποσότητα διαλυμένων αλάτων, λέγεται σκληρό νερό. Το σκληρό νερό είναι ακατάλληλο για την πλύση με σαπούνι, γιατί σχηματίζονται σ' αυτό αδιάλυτοι σάπωνες ασβεστίου και μαγνησίου, δηλ. ελαϊκά, παλμιτικά και στεατικά άλατα ασβεστίου και μαγνησίου που δεν έχουν καμία απορρυπαντική ικανότητα και επιπλέον δε σχηματίζεται καθόλου αφρός σαπουνιού. Το σκληρό νερό προκαλεί διάφορες σοβαρές βιομηχανικές ενοχλήσεις στους ατμολέβητες και αφήνει μετά την εξάτμιση σημαντικές ποσότητες στερεών αποθεμάτων (πουρί).
Παλαιότερα, η αποσκλήρυνση του νερού, η αφαίρεση δηλαδή των όξινων ανθρακικών αλάτων του ασβεστίου και του μαγνησίου, γινόταν χημικώς, αναμειγνύοντας και αναταράζοντας το νερό με γάλα ασβέστου. Μετά την ανατάραξη κατακαθόταν το ευδιάλυτο όξινο ανθρακικό ασβέστιο ως αδιάλυτο ανθρακικό ασβέστιο. Αφηνόταν να καταπέσει το στερεό ανθρακικό ασβέστιο (CaCΟ3) και λαμβανόταν το διαυγές νερό, που ήταν σχεδόν χωρίς σκληρότητα. Άλλωστε στην αντίδραση αυτή οφείλεται ο σχηματισμός των σταλακτιτών (από την οροφή του σπηλαίου) και των σταλαγμιτών (από το δάπεδο).
Το άλατα στο νερό δημιουργούν θετικά και αρνητικά ιόντα που δίνουν στο νερό την ικανότητα να μεταφέρει ηλεκτρικά φορτία. Την ικανότητα αυτή τη μετράμε με τα αγωγιμόμετρα σε μS/cm και μας δίνει μια ένδειξη της ποσότητας των αλάτων.
Εδώ και πολλά χρόνια χρησιμοποιείται η μέθοδος αποσκλήρυνσης με περμουτίτες. Οι περμουτίτες είναι τεχνητοί ζεόλιθοι (ένυδρα πολυπυριτικό - αργιλικά άλατα αλκαλίων, όπως π.χ. ο νατρόλιθος). Το σκληρό νερό αφήνεται να κατέλθει από ένα στενό πύργο γεμάτο με κόκκους περμουτίτη, οπότε τα κατιόντα του ασβεστίου και του μαγνησίου που περιέχονται στο σκληρό νερό ανταλλάσσονται με ισοδύναμη ποσότητα κατιόντων νατρίου από το ζεόλιθο, ενώ τα ανιόντα παραμένουν στο νερό. Η ανταλλαγή αυτή είναι αμφίδρομη, και όταν εξαντληθεί ο ζεόλιθος, δηλ. όταν όλο το νάτριο αντικατασταθεί από ασβέστιο και μαγνήσιο, τότε διαβιβάζεται από τον πύργο διάλυμα χλωριούχου νατρίου, το οποίο εκτοπίζει το ασβέστιο ή το μαγνήσιο που είναι ενωμένο με το ζεόλιθο και έτσι "αναγεννιέται" ο ζεόλιθος.
Πιο σύγχρονη μέθοδος αποσκλήρυνσης του νερού είναι η μέθοδος με ιοναλλαγή. Κατά τη μέθοδο αυτή είναι δυνατό να αφαιρούνται και τα θετικά και τα αρνητικά ιόντα με χρησιμοποίηση κατάλληλων συνθετικών ρητινών από γιγαντιαία οργανικά μόρια. Το νερό αυτό χρησιμοποιείται ως αποσταγμένο.
Τα τελευταία χρόνια η αφαίρεση των ιόντων από το νερό, γίνεται με τη μέθοδο της αντίστροφης όσμωσης, συστήματα RO, όπου το νερό περνά από ειδικές μεμβράνες γίνεται κατακράτηση των αλάτων τα οποία απομακρύνονται μαζί με μια ποσότητα από το εισερχόμενο νερό περίπου 35%. Το υπόλοιπο 65% το περνούμε σαν παραγωγή και είναι απαλλαγμένο από το 99,5% των αρχικών ιόντων. Με τη μέθοδο αυτή μπορούμε να πάρουμε νερό με αγωγιμότητα χαμηλότερη από 5 µS/cm δηλαδή αποσταγμένο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Οξείδια Κατηγορία:Πολικοί διαλύτες Κατηγορία:Υγρά Κατηγορία:Οξειδάνια Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
Φοίβος Ταξιάρχης
Ο Φοίβος Ταξιάρχης (Καλοσκοπή Φωκίδος 1926 ως Φοίβος Κόλλιας - 11 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1951, στο σινεμά το 1978 και στην τηλεόραση το 1975. Υπήρξε αγωνιστής της Αντίστασης, ενώ έπαιξε στο πασίγνωστο τηλεοπτικό έργο Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, στο οποίο έπαιζε και ο Αλέξης Γκόλφης.
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ντουρέντ Λαχάμ
Ο Ντουρέντ Λαχάμ (Αραβικά:دريد لحام) είναι κορυφαίος Σύριος κωμικός ηθοποιός και σκηνοθέτης που γεννήθηκε στη Δαμασκό το 1934. Είναι διάσημος για το ρόλο του "Γαουάρ" σε κύκλους δημοφιλούς σειράς και ταινίας. Ο συμπρωταγωνιστής του ήταν ο Νιχάντ Κάλγι ο οποίος έπαιξε το ρόλο του "Χόσνι".
Ζωή
Μεγάλωσε σχετικά φτωχά και σπούδασε χημεία στο Πανεπιστήμιο της Δαμασκού. Αυτές οι σπουδές του έδωσαν τα προσόντα για μια καλή αμειβόμενη δουλειά ως καθηγητής στο Χημικό Τμήμα. Ο Λαχάμ ήταν πάντα γοητευμένος από το θέατρο, συμμετέχοντας σε διάφορα θεατρικά έργα κατά τη διάρκεια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και του κολεγίου. Παράλληλα, ήξερε να παίζει κλαρινέτο απ' το γυμνάσιο.
Ενώ δίδασκε στο Πανεπιστήμιο, παράλληλα, άρχισε να κάνει μαθήματα χορού και υποστήριξε την καλλιτεχνική δράση της Συρίας. Όταν εγκαινιάστηκε η Συριακή Τηλεόραση το 1960, ο διευθυντής της Σαμπάχ Καμπάνι προσέλαβε τον Λαχάμ να πρωταγωνιστήσει σε μια μίνι-σειρά που ονομάστηκε Sahret Dimashq με τον ήδη δημοφιλή ηθοποιό Νιχάντ Κάλγι. Οι δύο άνδρες δημιούργησαν ένα δίδυμο που ονομάστηκε "Duraid & Nihad "και πέτυχε θεαματική επιτυχία στον αραβικό κόσμο από το 1960 μέχρι που ο Κάλγι αποσύρθηκε από την ενεργό δράση λόγω ασθένειας το 1976.
Καριέρα
Ο Ντουρέντ είναι γνωστός για τις πράξεις του με το ψευδώνυμο Ghawar Al-Toushe. Αυτό το ψευδώνυμο έχει μια αστεία ιστορία: συνήθιζε να ενεργεί με άλλα ψευδώνυμα μέχρι που συνάντησε ένα άτομο με το όνομα Ghawar. Στη συνέχεια πρόσθεσε το Al-Tousheh στο τέλος του ονόματος για να σχηματίσει το Ghawar Al-Tousheh. Πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, θεατρικά έργα, κλπ. Είναι ένα θρυλικό πρόσωπο επειδή ήταν σύγχρονος για δύο γενιές: τη παλιά γενιά που ήταν η βάση του Κινηματογράφου και της Τηλεόρασης, όπως κι ο Νιχάντ Κάλγι, και η νέα γενιά, όπως ο Yasser Azma και πολλοί άλλοι.
Ως Γαουάρ έπαιξε πολλούς ρόλους σε διάφορες ταινίες και σόου. Ωστόσο, οι περισσότερες από τις παραστάσεις του (αν όχι όλες) αντιπροσωπεύουν την κοινωνική κατάσταση της Μέσης Ανατολής, ασχολούνται με την πολιτική κρίση στην περιοχή και απευθύνονται στο ευρύ κοινό. Αυτά γίνονται εμφανή όταν κάποιος δει ένα από τα έργα του, ή μία από τις ταινίες του. Είναι ακόμη πιο σπάνιο για να δρα χωρίς να γίνεται αναφορά σε τέτοια πράγματα.
Από το 1990, η ικανότητα του Ντουρέντ να ενεργεί άρχισε να συρρικνώνεται, κυρίως λόγω της προχωρημένης ηλικίας του (στα 60 του). Εκείνος, όμως, έκανε μια-δυο τηλεοπτικές σειρές όπως το Al-Doghri (1990), Abo Al-hana (1996), και την πιο πρόσφατη, Awdat Ghawar. Αυτές οι επιδείξεις δεν ήταν οι καλύτερες, αλλά έβγαλαν πολλά χρήματα από τις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές σε διαφορετικά τηλεοπτικά κανάλια.
Πρεσβευτής Καλή Θέλησης UNICEF
Ο Λαχάμ τιμήθηκε ως Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της UNICEF στη Μέση Ανατολή και την περιοχή της Βόρειας Αφρικής το 1999. Το 2004, επισκέφτηκε περιοχές του νοτίου Λιβάνου που είχαν απελευθερωθεί από την ισραηλινή κατοχή, και έδωσε μια ομιλία σε συνέντευξη Τύπου όπου επέκρινε τον Τζορτζ Μπους και τον Αριέλ Σαρόν, συγκρίνοντάς τους με τον Χίτλερ. Αυτό προκάλεσε το Τελ Αβίβ σε διαμαρτυρία για τη "μη διπλωματική γλώσσα" στην UNICEF, η οποία είχε ως αποτέλεσμα η UNICEF να τον απαλλάξει από τα καθήκοντά του.
Αναγνώριση
Ο Λαχάμ έχει λάβει πολλά μετάλλια ως αναγνώριση της συνεισφοράς του:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύροι ηθοποιοί
Άκιλις Ριτσόλι
Ο Άκιλις Ριτσόλι (Achilles G. Rizzoli, 1896 - 1981), που παρέμεινε ανώνυμος όσο ζούσε, έγινε, μετά το θάνατό του, ένας από τους πιο γνωστούς καλλιτέχνες του περιθωρίου.
Το 2000 γυρίστηκε η ταινία Yield to Total Elation: The Life and Art of Achilles Rizzoli που περιγράφει τη ζωή και το έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ριτσολι
Ιωάννης Παπακυριακού
Ο Ιωάννης Παπακυριακού ή Ιωάννης Ολύμπιος (γενν. στη Σκοτίνα στις 24 Αυγούστου 1864 - 2 Μαρτίου 1946) ήταν Έλληνας γιατρός και εκπαιδευτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Εκτός των άλλων σπουδών του, είχε σπουδάσει και την επιστήμη της ιατρικής, εργαζόμενος ως γιατρός στα νοσοκομεία της υπόδουλης Ανατολικής Ρωμυλίας. Ο ίδιος για να τιμήσει το χωριό καταγωγής του την Σκοτίνα, άλλαξε το επώνυμο του από Παπακυριακού σε Ολύμπιος. Πέθανε στις 2 Μαρτίου του 1946 και ετάφη δημοσία δαπάνη στην πόλη της Μυτιλήνης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Ινστιτούτο Γκαίτε
Το Ινστιτούτο Γκαίτε (γερμανικά: Goethe-Institut) είναι μη κερδοσκοπικό πολιτιστικό ινστιτούτο με διεθνή δραστηριότητα, που προωθεί τη μελέτη της γερμανικής γλώσσας στο εξωτερικό και ενθαρρύνει τις διεθνείς πολιτιστικές ανταλλαγές και σχέσεις. Το Ινστιτούτο καλλιεργεί επίσης τη γενική γνώση για τη Γερμανία μέσω της παροχής πληροφοριών σχετικά με την κουλτούρα, την κοινωνία και την πολιτική της. Αυτό περιλαμβάνει την ανταλλαγή όχι μόνο ταινιών, μουσικής, θεάτρου και λογοτεχνίας αλλά και αξιών της κοινωνίας των πολιτών. Οι πολιτισμικές εταιρείες του Ινστιτούτου Γκαίτε, τα αναγνωστήρια και τα κέντρα γλωσσών έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στις πολιτιστικές και εκπαιδευτικές πολιτικές της Γερμανίας για περισσότερα από εξήντα χρόνια.
Το Ινστιτούτο Γκαίτε αντλεί το υλικό του από πολλούς τομείς της κοσμοπολιτικής γερμανικής κοινωνίας και του πολιτισμού, συνδυάζοντας την εμπειρία και τις ιδέες των εταίρων του με διαπολιτισμικές δράσεις την αρχή του διαλόγου και του συνεταιρισμού, προσφέροντας υποστήριξη σε όλους εκείνους που εμπλέκονται ενεργά με τη Γερμανία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό της. Το Goethe-Institut e.V. είναι αυτόνομο σώμα και πολιτικά ανεξάρτητο.
Συνεργάτες του ινστιτούτου και των κέντρων του είναι δημόσιοι και ιδιωτικοί οργανισμοί, ομόσπονδα κράτη, τοπικές αρχές και ο εμπορικός κόσμος. Μεγάλο τμήμα του συνολικού προϋπολογισμού του Ινστιτούτου Γκαίτε προέρχεται από το γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών και το γερμανικό Υπουργείο Τύπου. Η σχέση με το υπουργείο εξωτερικών καθορίζεται με γενική συμφωνία. Αυτοχρηματοδοτήσεις και εισφορές από χρηματοδότες και πάτρωνες, συνεταίρους και φίλους διευρύνουν τις δυνατότητες παραγωγής έργου του Ινστιτούτου. Επίσης το Ινστιτούτο συντονίζει τη δράση του με τη δράση άλλων πολιτισμικών και εκπαιδευτικών φορέων.
Ιστορία
Το Ινστιτούτο Γκαίτε ιδρύθηκε το 1951 προκειμένου να αντικαταστήσει τη Γερμανική Ακαδημία (Deutsche Akademie/DA). Ο πρώτος του ρόλος ήταν να παρέχει περαιτέρω εξάσκηση στους αλλαδαπούς δασκάλους της γερμανικής γλώσσας.
Βάσει της πρωτοβουλίας του επικεφαλής του τομέα των τεχνών του Υπουργείου Εξωτερικών Ντίτερ Σάτλερ (Dieter Sattler), το Ινστιτούτο Γκαίτε αναλαμβάνει σταδιακά όλα τα γερμανικά πολιτιστικά ιδρύματα του εξωτερικού την περίοδο 1959 - 1960. Τούτη η ανάπτυξη ενός διεθνούς δικτύου ινστιτούτων είναι η αρχή της εντατικοποίησης της εξωτερικής πολιτισμικής πολιτικής της Γερμανίας.
Επηρεασμένο από τις φοιτητικές εξεγέρσεις του τέλους της δεκαετίας του '60 το Ινστιτούτο Γκαίτε αναπροσαρμόζει το 1968 το πρόγραμμα των πολιτισμικών γεγονότων του, έτσι ώστε να περιλαμβάνει κοινωνικοπολιτικά θέματα και τέχνη αβάν γκαρντ.
Ενεργώντας από μέρους του Υπουργείου Εξωτερικών ο Ραλφ Ντάρενντορφ αναπτύσσει το 1970 τις δικές του «καθοδηγητικές αρχές για την πολιτισμική πολιτική της Γερμανίας στο εξωτερικό». Ο διάλογος και ο συνεταιρισμός ορίζονται ως τρίτος άξονας της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής. Κατά τη διάρκεια της εποχής του Βίλυ Μπραντ η ιδέα του «εκτεταμένου πολιτισμού» σχηματίζει τη βάση των δραστηριοτήτων του Ινστιτούτου Γκαίτε.
Το Υπουργείο Εξωτερικών και το Ινστιτούτο Γκαίτε υπογράφουν το 1976 γενική συμφωνία σχετικά με το «status» του Ινστιτούτου, που ορίζεται ως ανεξάρτητος πολιτισμικός οργανισμός.
Το 1980 εφαρμόζεται μια νέα αντίληψη σε ό,τι αφορά στη θέση των ινστιτούτων των μικρών πόλεων -κυρίως στη Βαυαρία- που αντικαθίστανται από εκπαιδευτικά κτήρια σε πόλεις και πανεπιστημιουπόλεις.
Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989 αποτέλεσε κομβικό σημείο και για το ινστιτούτο. Η δραστηριότητα του τη δεκαετία του 1990 επικεντρώνεται στην Ανατολική Ευρώπη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ίδρυση πολυάριθμων νέων ινστιτούτων.
Το 2001 συγχωνεύεται με το Inter Nationes.
Το Ινστιτούτο Γκαίτε ιδρύει το 2004 το πρώτο δυτικό κέντρο πληροφοριών στην Πιονγιάνγκ, της Βόρειας Κορέας, που έκλεισε το 2009.
Το Goethe-Institut Inter Nationes επιστρέφει στο αρχικό και επίσημο όνομα Ινστιτούτο Γκαίτε (GI).
Το 2005 βραβεύτηκε με το ισπανικό Βραβείο Πρίγκιπας της Αστούριας, ενώ δύο χρόνια αργότερα και για πρώτη φορά μετά από περισσότερο από δέκα χρόνια το γερμανικό κοινοβούλιο αποφασίζει να αυξήσει τη χρηματοδότηση του ινστιτούτου.
Το ινστιτούτο έλαβε την ονομασία του από τον Γερμανό πολυμαθή Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε.
Οργάνωση
thumb|right|Η έδρα του ινστιτούτου στο Μόναχο
Το Ινστιτούτο Γκαίτε χρηματοδοτείται κυρίως από τη γερμανική κυβέρνηση και απασχολεί περίπου 3.300 υπαλλήλους. Ο γενικός προϋπολογισμός του Ινστιτούτου φθάνει περίπου τα 278 εκατομμύρια ευρώ, τα περισσότερα από τα οποία συγκεντρώνονται από τα δίδακτρα και τα εξέταστρα. Το Ινστιτούτο προσφέρει υποτροφίες σε σπουδαστές από ξένες χώρες. Οι περισσότερες, ωστόσο, από αυτές τις υποτροφίες προορίζονται για διδασκάλους της Γερμανικής.
Η έδρα του ινστιτούτου βρίσκεται στο Μόναχο. Πρόεδρός του είναι ο Κλάους Ντίτερ-Λέμαν (Klaus-Dieter Lehmann), Γενικός Γραμματέας ο Δρ Χανς-Γκέοργκ Νοπ (Dr. Hans-Georg Knopp) και Οικονομικός Διευθυντής ο Γιούργκεν Μάιερ (Mr. Jürgen Maier).
Εξετάσεις
Το Ινστιτούτο ανέπτυξε μια σειρά εξετάσεων για την εκμάθηση της Γερμανικής ως ξένης γλώσσας (Deutsch als Fremdsprache, DaF) σε όλα τα επίπεδα, από A1 έως το C2. Οι εξετάσεις σε όλα τα επίπεδα διενεργούνται τόσο στη Γερμανία όσο και στο εξωτερικό, και έχουν τροποποιηθεί για να ταιριάζουν στο Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Γλώσσες (CEF), το στερεότυπο για τις εξετάσεις σε ξένες γλώσσες. Υφίσταται επίσης μία εξέταση, η Großes Deutsches Sprachdiplom, σε επίπεδο ανώτερο από το ύψιστο επίπεδο του CEF. level. Παρακάτω αναπτύσσεται ο πίνακας των βασικών εξετάσεων του Ινστιτούτου Γκαίτε:
Το 2000, το Ινστιτούτο Γκαίτε βοήθησε στην ίδρυση της Εταιρείας Ανάπτυξης Ακαδημαϊκής Εξέτασης (Gesellschaft für Akademische Testentwicklung e.V.). Οι προκύψασες εξετάσεις TestDaF διενεργούνται από το Ινστιτούτο TestDaF στη Χάγη. Αυτού του είδους οι εξετάσεις από την Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD) και στοχεύουν σε όσους επιθυμούν να σπουδάσουν σε γερμανικά πανεπιστήμια σε καθηγητές πανεπιστημίων και επιστήμονες. Το TestDaF διενεργείται στη Γερμανία και σε 65 άλλες χώρες ανά τον κόσμο.
Αναγνώριση
Το 2005, μαζί με την Alliance française, την Società Dante Alighieri, το Βρετανικό Συμβούλιο, το Ινστιτούτο Θερβάντες και το Ινστιτούτο Καμόες, το Ινστιτούτο Γκαίτε βραβεύτηκε με το Βραβείο Πρίγκιπας της Αστούριας για εξαιρετικά επιτεύγματα στις επικοινωνίες και την ανθρωπιστική δράση.
Το 2007, έλαβε ένα ειδικό Konrad Duden Prize για την εργασία του στον τομέα της γερμανικής γλώσσας.
Διαδικτυακή παρουσία
Το ινστιτούτο παρέχει μαθήματα μέσω ηλεκτρονικής μάθησης και σχεδιάζει να δημιουργήσει ένα νησί στον τρισδιάστατο ψηφιακό κόσμο Second Life.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα Κατηγορία:Γερμανική γλώσσα Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Γερμανίας Κατηγορία:Διεθνείς μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
12 Μαρτίου
11 Μαρτίου | 12 Μαρτίου | 13 Μαρτίου
Η 12η Μαρτίου είναι η 71η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (72η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 294 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Γουίλιαμ Ρόουαν Χάμιλτον
Ο Σερ Γουίλιαμ Ρόουαν Χάμιλτον (αγγλ.: William Rowan Hamilton, Δουβλίνο, μεσάνυχτα 3ης προς 4η Αυγούστου 1805 – Δουβλίνο, 2 Σεπτεμβρίου 1865) ήταν Ιρλανδός φυσικός, αστρονόμος και μαθηματικός, ο οποίος έκανε σημαντικές συνεισφορές στην κλασική μηχανική, την οπτική και την άλγεβρα. Οι μελέτες του πάνω στα μηχανικά και οπτικά συστήματα οδήγησαν στο να ανακαλυφθούν νέες μαθηματικές έννοιες και τεχνικές. Η μεγαλύτερη συμβολή του είναι ίσως η αναδιατύπωση της Νευτώνειας μηχανικής, που σήμερα ονομάζεται Χαμιλτονιανή μηχανική. Η εργασία του αυτή έχει αποδειχθεί κεντρικής σημασίας για την σύγχρονη μελέτη των θεωριών των κλασικών πεδίων όπως του ηλεκτρομαγνητισμού, καθώς και για την ανάπτυξη της κβαντομηχανικής. Στα μαθηματικά, είναι ίσως πιο γνωστός ως ο εφευρέτης των «τετραδόνιων».
Ο Χάμιλτον λέγεται ότι είχε δείξει το τεράστιο ταλέντο του σε πολύ νεαρή ηλικία. Ο αστρονόμος επίσκοπος δρ. Τζων Μπρίνκλυ (John Brinkley) είπε για τον τότε 18 ετών Χάμιλτον: «Αυτός ο νεαρός άνδρας, δεν λέω ότι θα γίνει, αλλά ότι είναι, ο πρώτος μαθηματικός της εποχής του».
Βιογραφικά στοιχεία
Στην επιστημονική σταδιοδρομία του Γουίλιαμ Ρόουαν Χάμιλτον περιλαμβάνεται η μελέτη της γεωμετρικής οπτικής, της κλασικής μηχανικής, η προσαρμογή των δυναμικών μεθόδων στον τομέα των οπτικών συστημάτων, η εφαρμογή των τετραδονίων και των διαδυσματικών μεθόδων στα προβλήματα της μηχανικής και της γεωμετρίας, την ανάπτυξη των θεωριών της συζυγίας αλγεβρικών ζευγών συναρτήσεων (στην οποία οι μιγαδικοί αριθμοί κατασκευάζονται ως διατεταγμένα ζεύγη των πραγματικών αριθμών), την φερεγγυότητα των πολυωνυμικών εξισώσεων και γενικά quintic πολυώνυμα επιλύσιμα με ρίζες, η ανάλυση των κυμαινόμενων συναρτήσεων (και οι ιδέες από την Ανάλυση Φουριέ), γραμμικών φορέων για quaternions και η απόδειξη της λύσης για τους γραμμικούς φορείς στο χώρο των τετραδόνιων (η οποία είναι μια ειδική περίπτωση του γενικού θεωρήματος που σήμερα είναι γνωστό ως το Θεώρημα Κέιλι-Χάμιλτον). Ο Χάμιλτον επίσης εφηύρε τον λογισμό που είναι γνωστός ως icosian calculus, και τον οποίο χρησιμοποίησε για να διερευνήσει κλειστές διαδρομές άκρων σε ένα δωδεκάεδρο που διέρχονται από την κάθε κορυφή ακριβώς μια φορά.
Ο Χάμιλτον διατήρησε τις ικανότητές του αναλλοίωτες μέχρι την τελευταία στιγμή, και συνέχισε σταθερά το έργο της τελικής επεξεργασίας των Στοιχείων των Τετραδόνιων, στην οποία είχε αφιερώσει τα τελευταία έξι χρόνια της ζωής του. Πέθανε στις 2 Σεπτεμβρίου 1865 όπου, μετά από μια σοβαρή προσβολή ουρικής αρθρίτιδας, κατακρημνίζεται από υπερβολική πόση και υπερκατανάλωση τροφής. Είναι θαμμένος στο κοιμητήριο του όρους Τζερόμ στο Δουβλίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί φυσικοί Κατηγορία:Βρετανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Βρετανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ιρλανδοί φυσικοί Κατηγορία:Ιρλανδοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ιρλανδοί αστρονόμοι Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Ατλάντικο Νόρτε
Η Αυτόνομη περιοχή του Βορείου Ατλαντικού ή Ατλάντικο Νόρτε (ισπαν.: Región Autónoma del Atlántico Norte) είναι μία από τις δύο αυτόνομες περιοχές της Νικαράγουα (η άλλη είναι το Ατλάντικο Σουρ). Καλύπτει μια έκταση 32.159 χμ² και έχει πληθυσμό 249.700 άτομα (απογραφή 2005). Είναι η μεγαλύτερη από τις αυτόνομες περιοχές και τα διαμερίσματα της Νικαράγουα. Πρωτεύουσα είναι το Πουέρτο Καμπέσας.
Γεωγραφία
Το Ατλάντικο Νόρτε βρίσκεται βορειοανατολικά της χώρας και συνορεύει στα δυτικά με τη Χινοτέγα, στα νοτιοδυτικά με τη Ματαγάλπα, στα νότια με το Ατλάντικο Σουρ, στα βόρεια με την Ονδούρα και στα ανατολικά βρέχεται από τον Ατλαντικό και συγκεκριμένα από την Καραϊβική Θάλασσα.
Δήμοι
Το Ατλάντικο Νόρτε διαιρείται σε 8 δήμους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Νικαράγουας
Ισαβέλλα της Αρμενίας
Η Ισαβέλλα της Αρμενίας (Αρμενικά ː Զապել, 27 Ιανουαρίου 1216/25 Ιανουαρίου 1217 - 23 Ιανουαρίου 1252) ήταν η τελευταία Μονάρχης του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας από τον Οίκο των Ρουπενιδών (1219 - 1252). Η Ισαβέλλα της Αρμενίας ήταν κόρη και διάδοχος του Λέων Β΄ της Αρμενίας από την δεύτερη σύζυγο του Σιβύλλα των Λουζινιάν, η Σιβύλλα ήταν μεγαλύτερη κόρη του Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ από την δεύτερη σύζυγο του Ισαβέλλα Α΄ της Ιερουσαλήμ. Η μικρή Ισαβέλλα ανακηρύχτηκε βασίλισσα υπό την κηδεμονία του Αδάμ της Πάργας. Ο Αδάμ δολοφονήθηκε και τον διαδέχθηκε στην κηδεμονία ο Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν από τον Οίκο των Χετουμιδών Ο Ραϋμόνδος Ρουπέν από τον Οίκο του Πουατιέ γιος της Αλίκης της Αρμενίας της κόρης του Ρουπέν Γ΄ της Αρμενίας διεκδίκησε τον θρόνο αλλά συνελήφθη και εκτελέστηκε.
Ο Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν αναζήτησε συμμαχία με τον ισχυρό πρίγκιπα Βοημούνδο Δ΄ της Αντιόχειας και ρύθμισε τον γάμο ανάμεσα στην μικρή Ισαβέλλα και τον τρίτο γιο του Φίλιππο. Ο Φίλιππος της Αρμενίας προσβεβλημένος από τους Αρμένιους κατέστρεψε τα βασιλικά ανάκτορα, συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Κοζάν όπου και πέθανε πιθανότατα δηλητηριασμένος. Η πικραμένη Ισαβέλλα πιέστηκε από τον κηδεμόνα της να παντρευτεί τον δεύτερο γιο του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας, η ίδια αρνήθηκε πολλά χρόνια να ζήσει μαζί του αλλά στο τέλος συμβιβάστηκε. Ο γάμος ένωσε τις δυο μεγαλύτερες οικογένειες της Αρμενίας τερματίζοντας μια μεγάλη σειρά συγκρούσεων στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας. Ο Βαχράμ της Έδεσσας στα "Βασιλικά Χρονικά της Μικρής Αρμενίας" γράφει :
"Η νόμιμη διάδοχος της αυτοκρατορίας Ισαβέλλα κυβέρνησε την χώρα με τον σύζυγο της με μεγάλη ευσέβεια, ευλογήθηκε για την πίστη της και έκανε πολλά παιδιά τα οποία με την σειρά τους θα φέρουν σημαντικούς απογόνους".
Στέψη
Η Ισαβέλλα αρραβωνιάστηκε σε βρεφική ηλικία με τον Ανδρέα της Γαλικίας τρίτο γιο του Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας (1218) αλλά ο αρραβώνας διαλύθηκε επειδή ήθελαν να παντρέψουν τον μικρό Ανδρέα με Ρωσίδα. Ο πατέρας της πέθανε τον Μάιο του 1219 όταν η Ισαβέλλα ήταν μόλις δυο ετών. Ο Λέων Β΄ όρισε στο νεκροκρέβατο διάδοχο την μικρή Ισαβέλλα και απελευθέρωσε τους βαρόνους από τους όρκους συμμαχίας στον μικρανεψιό του Ραϋμόνδο Ρουπέν. Τα κληρονομικά δικαιώματα της μικρής Ισαβέλλας αμφισβήτησαν ο Ραϋμόνδος Ρουπέν και ο Ιωάννης του Μπριέν. Η Ισαβέλλα ήταν ωστόσο η αγαπημένη των Αρμενίων ευγενών που τοποθέτησαν κηδεμόνα της τον Ιωάννη της Πάργας αλλά δολοφονήθηκε σε λίγους μήνες. Η κηδεμονία πέρασε ύστερα στον ισχυρό ευγενή Κωνσταντίνο του Μπαμπερόν αρχηγό του Οίκου των Χετουμιδών.
Διεκδικήσεις
Τα δικαιώματα του Ιωάννη του Μπριέν βασίστηκαν στον γάμο του με την κόρη του Λέων Β΄ από τον πρώτο του γάμο και μεγαλύτερη ετεροθαλή αδελφή της Ισαβέλλας Στεφανία της Αρμενίας. Ο Πάπας Ονώριος Γ΄ αναγνώρισε τα κληρονομικά δικαιώματα του Ιωάννη του Μπριέν και του έδωσε τον Φεβρουάριο του 1220 την άδεια να εγκαταλείψει την Σταυροφορία και να μεταβεί στην Κιλικία. Η σύζυγος του πέθανε όμως λίγο πριν αναχωρήσει, σε λίγες βδομάδες πέθανε και ο νεογέννητος γιος τους και ο Ιωάννης του Μπριέν έχασε όλα τα κληρονομικά δικαιώματα στην Αρμενία.
Πρώτος γάμος
Το Αρμενικό βασίλειο της Κιλικίας είχε εξασθενήσει σημαντικά από τους πολέμους και ο κηδεμόνας της Ισαβέλλας αναζήτησε συμμαχία με το ισχυρό Πριγκιπάτο της Αντιόχειας. Ο Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν πρότεινε τον γάμο της μικρής Ισαβέλλας με τον τρίτο γιο του πρίγκιπα Φίλιππο με τον όρο ο γαμπρός να ασπαστεί την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, ο Φίλιππος δέχτηκε και υποσχέθηκε να σεβαστεί τα ήθη, τα έθιμα και τα προνόμια που είχαν οι εθνότητες στο βασίλειο. Ο Φίλιππος παντρεύτηκε τον Ιούνιο του 1222 την Ισαβέλλα στο Κοζάν και έγινε δεκτός σαν βασιλιάς. Η βασιλεία τους ωστόσο ήταν σύντομη, ο Φίλιππος δεν σεβάστηκε τις υποσχέσεις του να σεβαστεί τα τελετουργικά των Αρμενίων και έδωσε την εξουσία σε Λατίνους βαρόνους, οι πράξεις του εξόργισαν την αριστοκρατία των Αρμενίων. Ο Φίλιππος πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα στην Αντιόχεια.
Όταν ο Φίλιππος αποφάσισε να μεταφέρει την εξουσία του βασιλείου στην Αντιόχεια ο Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν αντέδρασε και επαναστάτησε στα τέλη του 1224. Ο Φίλιππος και η Ισαβέλλα συνελήφθησαν στον δρόμο τους για την Αντιόχεια, ο Φίλιππος φυλακίστηκε στο Κοζάν και πέθανε δηλητηριασμένος στις αρχές του 1225. Μετά τον θάνατο του συζύγου της η Ισαβέλλα αποφάσισε να αποσυρθεί σε μοναστήρι, δραπέτευσε αρχικά στο κάστρο της Σελεύκειας και στην συνέχεια βρήκε καταφύγιο στους Ιωαννίτες Ιππότες. Οι Ιωαννίτες στην αρχή ήταν απρόθυμοι να παραδώσουν την Ισαβέλλα στον Κωνσταντίνο αλλά τελικά φοβήθηκαν την δύναμη του Αρμένιου αντιβασιλιά και συμφώνησαν να του πουλήσουν το φρούριο με την Ισαβέλλα. Ο Βοημούνδος Δ΄ εξοργισμένος ήθελε να κηρύξει τον πόλεμο στην Αρμενία αλλά ο πάπας του το απαγόρευσε για να μην διασπάσει την χριστιανοσύνη. Ο Βοημούνδος Δ΄ συμμάχησε με τον σουλτάνο του Ικονίου και λεηλάτησε την άνω Κιλικία (1225). Ο Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν ζήτησε από τον αντιβασιλιά του Χαλεπιού Τογκρούλ να προχωρήσει στην Αντιόχεια, όταν επιτέθηκε στην Βαγκράς ο Βοημούνδος Δ΄ του επέστρεψε τα εδάφη του.
Δεύτερος γάμος
thumb|250px|Η Ισαβέλλα της Αρμενίας με τον δεύτερο σύζυγό της Χετούμ Α΄ της Αρμενίας σε νόμισμα Η Ισαβέλλα πιέστηκε να παντρευτεί τον δεύτερο γιο του Μπαμπερόν Χετούμ που στέφτηκε συμβασιλέας τον Ιούνιο του 1226 στην Ταρσό, η ίδια αρνήθηκε πολλά χρόνια να δεχτεί τον γάμο. Ο Σμπατ ο Κοντόσταυλος στα Χρονικά του γράφει :
"Το έτος 1226 οι Αρμένιοι πρίγκιπες και ο Καθολικός λόρδος της Κιλικίας Κωνσταντίνος ενθρόνισαν τον Χετούμ γιο του Κωνσταντίνου, μπάιλου των Αρμενίων και του έδωσαν σύζυγο την Ισαβέλλα, κόρη του Λέοντα. Επικράτησε από τότε ειρήνη στο βασίλειο των Αρμενίων που έγινε σταδιακά ισχυρότερη".
Ο Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν προσπάθησε να συμφιλιώσει την χώρα του με την Καθολική εκκλησία, έστειλε απεσταλμένους στον πάπα και στον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄. Ο Βοημούνδος Δ΄ και ο γιος του Βοημούνδος Ε΄ της Αντιόχειας προσπάθησαν με επιστολές να πείσουν τον πάπα να ακυρώσει τον δεύτερο γάμο της Ισαβέλλας, ο πάπας όμως απαγόρευσε τόσο σε εκείνους όσο και στον Ερρίκο Α΄ της Κύπρου οποιαδήποτε επίθεση στην Αρμενία. Ο γάμος του Χετούμ Α΄ και της Ισαβέλλας νομιμοποιήθηκε από τον πάπα (1237). Υπάρχουν πολλές αποδείξεις ότι η Ισαβέλλα μοίρασε την εξουσία με τον σύζυγο της, μετέφερε στο Τευτονικό Τάγμα το στρατηγικό κάστρο και πόλη της Χαρονί.
Άλντερνεϊ
Διοίκηση
Ανώτατος πολιτικός ηγέτης είναι ο αιρετός Αρχηγός του Άλντερνεϊ (Leader of Alderney), ο οποίος εκλέγεται για θητεία 4 ετών. Στη θέση υπηρετεί από τις 28 Ιουνίου 2019 ο Ουίλιαμ Τέιτ, με τον τίτλο Πρόεδρος (President of Alderney).
Ισαβέλλα της Αρμενίας
Θάνατος
Ο Βαχράμ της Έδεσσας στα "Βασιλικά Χρονικά της Μικρής Αρμενίας" γράφει :
Άλντερνεϊ
Νομοθετικό σώμα
thumb|Η σημερινή σύνθεση της Βουλής Η 11μελής μονοθάλαμη βουλή ονομάζεται States of Alderney (γαλλικά: États d'Aurigny) και λειτουργεί από την περίοδο του Μεσαίωνα. Ο Πρόεδρος του Άλντερνεϊ συμπεριλαμβάνεται στα μέλη της βουλής και το 2019 στη θέση εξελέγη ο Ουίλιαμ Τέιτ, ο οποίος αντικατέστησε τον Στούαρτ Τράουτ, πρόεδρο επί 8 χρόνια. Η βουλή ανανεώνεται κατά 5 μέλη κάθε διετία.
Ισαβέλλα της Αρμενίας
Θάνατος
"Η βασίλισσα λίγο πριν πεθάνει έμενε σε μια τοποθεσία με το όνομα Κέντ, άκουσε μια φωνή από τον ουρανό να της φωνάζει ... έλα περιστέρι μου, έλα αγάπη μου το τέλος σου πλησιάζει. Ένοιωθε πολύ χαρούμενη από το όραμα και το μεταβίβασε στους παρευρισκόμενους, το σώμα της μεταφέρθηκε για ταφή σε ευλογημένη γή".
Άλντερνεϊ
Εκλογές
Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν την 1η Δεκεμβρίου 2018 και στις 28 Νοεμβρίου 2020. Οι εκλογές έγιναν για τις 5 από τις συνολικά 10 έδρες της βουλής και εξελέγησαν μόνο ανεξάρτητα μέλη για θητεία 4 ετών. Οι εκλεγέντες βουλευτές το 2016 ήταν οι: Τζέιμς Ντεντ, Λουί Ζαν, Άλεξ Σνόουντον, Μάικ Ντιν και Τόνι Μπέρνις, ενώ το 2018 ήταν οι: Άνι Μπέργκες, Κρίστιαν Χάρις, Στιβ Ρόμπερτς, Γκράχαμ ΜακΚίνλεϊ και Ντέιβιντ Ερλ. Επαναληπτική εκλογή διεξήχθη στις 10 Οκτωβρίου 2020 και αντικαταστάθηκε ο παραιτηθείς Ντέιβιντ Ερλ από τον νικητή των επαναληπτικών εκλογών, Μπιλ Άμπελ, ο οποίος θα υπηρετήσει ως τον Δεκέμβριο του 2022.
Ισαβέλλα της Αρμενίας
Οικογένεια
Με τον πρώτο σύζυγο της Φίλιππο της Αντιόχειας δεν απέκτησε παιδιά.
Άλντερνεϊ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλντερνεϊ
Ισαβέλλα της Αρμενίας
Οικογένεια
Με τον δεύτερο σύζυγο της Χετούμ Α΄ της Αρμενίας απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας Κατηγορία:Οίκος των Ρουπενιδών
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2009-2010
Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής της περιόδου 2009-10 διοργανώθηκε σε δύο ομίλους. Σε κάθε όμιλο συμμετείχαν 17 ομάδες. Από τις ομάδες που ξεκίνησαν αποβλήθηκε η Καστοριά επειδή δεν προσήλθε για να αγωνιστεί σε τρεις αγώνες του πρωταθλήματος. Το πρωτάθλημα διοργανώνεται από την ένωση ποδοσφαιρικών σωματείων Β΄και Γ΄Εθνικής.
Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στη Β΄Εθνική εξασφάλισαν η Καλλιθέα και η Βέροια, καθώς και τα Τρίκαλα έπειτα από αγώνα μπαράζ. Υποβιβάστηκαν στη Δ´ Εθνική ο Π.Ο. Ατσαλένιου, ο Παναργειακός, ο Σαρωνικός Αίγινας, ο Α.Ο. Χαϊδαρίου, ο Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών, ο Βισαλτιακός, ο Θερμαϊκός, η Καστοριά. Υποβιβάστηκε επίσης ο Πυρσός Γρεβενών (αν και σώθηκε αγωνιστικά) επειδή δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου.
Νότιος όμιλος
Στον νότιο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από τις περιφέρειες Αττικής, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, Κρήτης, Νησιών Αιγαίου και νησιών Ιονίου. Οι ομάδες που συμμετέχουν είναι οι: Α.Ο. Αγίας Παρασκευής, Αίας Σαλαμίνας, Α.Π.Σ. Ζάκυνθος, Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας, Π.Ο. Ατσαλένιου, Βύζας Μεγάρων, Καλλιθέα, Κεραυνός Κερατέας, Κόρινθος, Ολυμπιακός Χερσονήσου, Παναιγιάλειος, Παναργειακός, Παναχαϊκή, Α.Ο. Πλατανιά, Π.Α.Ο. Ρουφ, Σαρωνικός Αίγινας, Α.Ο. Χαϊδαρίου
Βόρειος Όμιλος
Στον βόρειο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από τις περιφέρειες ανατολικής, κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας. Οι ομάδες που συμμετέχουν είναι οι: Αναγέννηση Γιαννιτσών, Αναγέννηση Επανομής, Γ.Α.Σ. Βέροια, Βισαλτιακός, Δόξα Κρανούλας, Εθνικός Φιλιππιάδας, Εορδαϊκός, Θερμαϊκός, Α.Γ.Σ.Κ. Καστοριά(αποβλήθηκε), Φ.Σ. Κοζάνη, Μακεδονικός, Νίκη Βόλου, Οδυσσέας Αναγέννησης, Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών, Πυρσός Γρεβενών, Α.Ο. Τρίκαλα, Φωκικός
Αγώνας μπαράζ
Στον αγώνα μπαράζ για την άνοδο στην Β΄Εθνική τα Τρίκαλα επιβλήθηκαν του Βύζαντα Μεγάρων με σκορ 2-0. Και τα δύο γκολ των Τρικάλων σημείωσε ο Ενόκ στο 50ο και 93ο λεπτό. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στο στάδιο της Νέας Σμύρνης.
Πηγές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
Μπέλα Ντάττον
Η Μπέλα Ντάττον (λατινικό αλφάβητο : Marie Celine Isabela "Bella" Dutton (de Pons)), (Los Cayos, Αϊτή, 2 του Δεκέμβρη 1899 - Λάρεν, Ολλανδία, 22 Μαΐου 1982), ήταν πρώην Ισπανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης Βρετανικής καταγωγής.
Η ίδια και η οικογενειά της ήταν Βρετανοί αλλά εγκαταστάθηκαν από την Αϊτή στη Βαρκελώνη, ήταν πρωτοπόρος της καταλανικής αντισφαίρισης και πέντε φορές πρωταθλητής γυναικών στην Ισπανία (το 1926, 1928, 1931, 1932, 1933). ανήκε στον Lawn Tennis Club Turó de Barcelona που δραστηριοποιούνται στη δεκαετία του '20 και του '30 ήταν επίσης μία από τις πρώτες αθλήτριες στην Ισπανία με τα τότε πρωτοποριακά σορτς που έπαιζαν αντισφαίριση στις αρχές της δεκαετίας του '30.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λουδοβίκου και της Θηρεσίας Έρνστ Γκέρντες, γεννήθηκε στο Les Cayes της Αϊτή στις 2 Δεκεμβρίου 1899. Μετά από λίγα χρόνια μετακόμισε με την οικογένειά της πρώτα στην Ελβετία και αργότερα στη Βαρκελώνη. Μιλούσε γαλλικά ως πρώτη γλώσσα, αγγλικά και ισπανικά και παντρεύτηκε τον Ισπανό Αλεϊνάντρο Πονς. Όταν χώρισαν με τον σύζυγο της μετακόμισε στο Λονδίνο για να εργαστεί για τον σχεδιαστή μόδας Νόρμαν Χάρντελ όπου, μεταξύ άλλων, έφτιαχνε καπέλα για την τότε τότε πριγκίπισσα Ελίζαμπεθ.
Αθλητική καριέρα
Ξεκίνησε να παίζει αντισφαίριση στις αρχές της δεκαετίας του 1920, είχε επίσης άλλες δύο αδελφές που έπαιζαν επίσης αντισφαίριση, την Μόννα και την Ζερμαίν. Το 1926 κέρδισε το πρώτο της Ισπανικό πρωτάθλημα στο απλό σε έναν δύσκολο αγώνα με την Κάρολα Φράμπρα όπου την νίκησε με 6-8, 6-1, 6-1. Κατακτά εκ νέου τον τίτλο τέσσερις φορές το 1928, νικώντας Μαρί Κρούζ Λοπέζ Λαρένα με 6-3 και 6-1, το 1931, 1932, και 1933. Ήταν επίσης δύο φορές πρωταθλητής της Ισπανίας στο διπλό με την Ρόζα Τόρας (1931) και με την Μαρί Κρούζ Λοπέζ Λαρένα το 1932, με την οποία ήταν επίσης τρεις φορές φιναλίστ, το 1928, 1933, 1934.
Ήταν από τις πρώτες γυναίκες στα εγχώρια τουρνουά της Ισπανίας, το 1933, που φόρεσαν ενδυμασία, ζιπ-κιλότ, πάνω από τον αστράγαλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Νεχώ Α΄ της Αιγύπτου
Ο Νεχώ Α΄ της Αιγύπτου ήταν κυβερνήτης – πρίγκιπας της αιγυπτιακής πόλης της Σαΐδος από το 672 π.Χ. ως το 664 π.Χ. και ο πρώτος τοπικός βασιλιάς της δυναστείας της Σαΐδος ή 26ης δυναστείας της Αιγύπτου σύμφωνα με τον Μανέθωνα. Σύμφωνα με έναν πάπυρο ο πατέρας του ήταν κάποιος τοπικός βασιλιάς με το όνομα Τεφνάκχτ Β΄, αναφέρεται βασικά σε Ασσυριακά έγγραφα τα οποία λένε ότι τοποθετήθηκε υποτελής βασιλιάς της Αιγύπτου από τον Σαρδανάπαλο το 664 π.Χ. Οι ισχυροί Κουσίτες εκείνη την εποχή με τον βασιλιά τους Τανταμανί ήθελαν να αποσπάσουν την Αίγυπτο από τους Ασσυρίους επιτέθηκαν στον Νεχώ Α΄ το 664 π.Χ. ο οποίος βρήκε τον θάνατο στην μάχη. Οι Ασσύριοι αντεπιτέθηκαν στην συνέχεια και ανακατέλαβαν την Αίγυπτο. Ο γιος του Νεχώ, Ψαμμήτιχος Α΄, ιδρυτής της 26ης δυναστείας Φαραώ της Αιγύπτου, θα ενοποιήσει ξανά την αρχαία Αίγυπτο σε ένα ισχυρό βασίλειο.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 26ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Άννα της Αυστρίας, Mαργραβίνα του Βρανδεμβούργου
Η Άννα, γερμ. Anna von Habsburg (1275 - 1327) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν πριγκίπισσα της Γερμανίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και μετά δούκισσα του Βρότσλαφ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αλβέρτου Α΄ της Γερμανίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρης του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1295 τον Χέρμαν των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και είχε τέκνα:
Το 1308 ο Χέρμαν απεβίωσε και το 1310 η Άννα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Ερρίκο ΣΤ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον Καλό, δούκα του Βρότσλαφ (γερμ.: Μπρέσλαου) και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Αννα της Αυστριας, μαργραβινα του Βρανδεμβουργου
Mozilla Corporation
Η Mozilla Corporation είναι θυγατρική εταιρεία του ιδρύματος Mozilla που συντονίζει και ενσωματώνει την ανάπτυξη εφαρμογών σχετικών με το Διαδίκτυο όπως οι web browsers Mozilla Firefox και SeaMonkey Navigator και ο email client Mozilla Thunderbird. Στην ανάπτυξη των εφαρμογών της Mozilla συμμετέχουν χιλιάδες μέλη της κοινότητας ανοικτού λογισμικού, ενώ ορισμένοι είναι υπάλληλοι της εταιρείας. Η εταιρεία είναι επίσης επιφορτισμένη με την διανομή και την προώθηση των συγκεκριμένων προϊόντων. Αντίθετα από το μη κερδοσκοπικό Mozilla Foundation, η Mozilla Corporation είναι μια κανονική επιχείρηση εγγεγραμμένη στα φορολογικά μητρώα. Η Mozilla Corporation επενδύει μερικά ή όλα τα κέρδη της για την ανάπτυξη των εφαρμογών της. Στόχος της εταιρείας είναι να υλοποιήσει τους κοινωφελείς στόχος του Mozilla Foundation και να "προωθήσει την καινοτομία και την δυνατότητα επιλογής στο Internet".
Ίδρυση
Η εταιρία Mozilla ιδρύθηκε στις 3 Αυγούστου του 2005 για να χειρίζεται τα των εσώδων που σχετίζονται με τις επιχειρήσεις του ιδρύματος Mozilla. Σαν μη-κερδοσκοπικός οργανισμός, το ίδρυμα Mozilla, είναι περιορισμένο στους τύπους και τα μεγέθη των εσώδων. Η εταιρία Mozilla, σαν φορολογητέα οργάνωση, δεν χρειάζεται να συμμορφώνονται με τόσο αυστηρούς κανόνες.