cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λιβυκός Εμφύλιος Πόλεμος (2011)
Ήδη από τα μέσα Ιανουαρίου του 2011, και ενώ ήταν σε εξέλιξη οι διαδηλώσεις και οι ταραχές που οδήγησαν στην πτώση του Μπεν Αλί στην Τυνησία, αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις είχαν ξεκινήσει και σε διάφορες άλλες, αραβικές κυρίως, χώρες, μεταξύ των οποίων και στη Λιβύη. Στις 27 Ιανουαρίου το καθεστώς του Μουαμάρ αλ-Καντάφι, ο οποίος κυβερνά τη χώρα (με τον τίτλο Ηγέτης και Οδηγός της Επανάστασης από το 1969, οπότε επικεφαλής πραξικοπήματος κατέλυσε τη μοναρχία, για να αποτρέψει την επιδείνωση της κατάστασης ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα 24 εκατομμυρίων δολαρίων για την αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος στη χώρα. Στα τέλη του μήνα ο συγγραφέας Τζαμάλ αλ-Χατζί κάλεσε μέσω του διαδικτύου τον κόσμο να διαδηλώσει για μεγαλύτερες ελευθερίες στη Λιβύη όπως συνέβαινε στην Τυνησία και στην Αίγυπτο . Λίγες ημέρες αργότερα ο Τζαμάλ αλ-Χατζί συνελήφθη από αστυνομικούς με πολιτική περιβολή και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για τραυματισμό ενός ανθρώπου με το αυτοκίνητό του.
Οι αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις της χώρας άρχισαν να έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή και να γίνονται πιο δυναμικές από τα μέσα Φεβρουαρίου. Επίκεντρο των διαδηλώσεων είναι η Βεγγάζη. Στις 15 Φεβρουαρίου έγινε διαδήλωση μπροστά στο αρχηγείο της αστυνομίας στην πόλη ενάντια στη σύλληψη του δικηγόρου και υποστηρικτή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Fethi Tarbel. Ο Tarbel ήταν δικηγόρος των οικογενειών των θυμάτων της σφαγής στις φυλακές Abu Salim το 1996, όπου περισσότεροι από 1.000 κρατούμενοι υπολογίζεται πως έχασαν τη ζωή τους. Η διαδήλωση διαλύθηκε βίαια από την αστυνομία. Αντίστοιχες διαδηλώσεις έγιναν στις πόλεις Αλ Μπάυντα και Αζ Ζιντάν με συνθήματα εναντίον του καθεστώτος.
Την επομένη νέα διαδήλωση, που έγινε στην πλατεία Maydan al-Shajara στη Βεγγάζη διαλύθηκε από τις αρχές με αντλίες νερού. Σύμφωνα με διαδηλωτές πολλοί από τους αστυνομικούς που χρησιμοποιήθηκαν για τη διάλυση της διαδήλωσης δεν ήταν, όπως πρόδιδε η προφορά τους, από τη Βεγγάζη. Διαδηλώσεις και συγκρούσεις με νεκρούς και τραυματίες σημειώθηκαν επίσης στις πόλεις Al Bayda και Al-Quba.
Το καθεστώς αρχικά επέβαλε περιορισμούς και στη συνέχεια μπλόκαρε εντελώς την πρόσβαση στο διαδίκτυο. Η δε κρατική τηλεόραση της Λιβύης στην αρχή δεν έκανε καμία αναφορά στις αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις. Στις 16η Φεβρουαρίου έδειξε πλάνα από φιλοκαθεστωτικές διαδηλώσεις και το ίδιο απόγευμα μετέδωσε απευθείας την ομιλία του Καντάφι στην οποία κατάγγειλε τις Η.Π.Α και τους σιωνιστές συμμάχους της ενώπιον πλήθους που τον επευφημούσε.
Η κυβέρνηση του Καντάφι ανακοίνωσε κατάπαυση του πυρός, την οποία όμως απέτυχε να τηρήσει. Τον Αύγουστο, οι δυνάμεις των ανταρτών κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών που είχαν απολέσει και το μεγαλύτερο μέρος της Τρίπολης.
Στις 23 Αυγούστου, οι Λίβυοι αντάρτες βομβάρδισαν το κατάλυμα του Καντάφι στην Μπαμπ αλ-Αζιζία στην Τρίπολη και μπήκαν στο εσωτερικό του. Παρά τις αρχικές πληροφορίες που έφεραν τον Καντάφι να είναι μέσα, δεν βρέθηκε εντός του κτηρίου ούτε ο Μοαμάρ, ούτε κάποιο μέλος της οικογένειάς του ή των στρατιωτικών του δυνάμεων.
17-21 Φεβρουαρίου
Η 17η Φεβρουαρίου ορίστηκε ως «Ημέρα Οργής» για τη Λιβύη και του Λίβυους εξόριστους. Η Εθνική Διάσκεψη της αντιπολίτευσης στη Λιβύη δήλωσε ότι όλες οι ομάδες που αντιτίθενται στον Καντάφι θα κατέβαιναν σε διαδηλώσεις την ημέρα αυτή, σε ανάμνηση των διαδηλώσεων (17-2-2006) ενάντια στα σκίτσα που σατίριζαν τον Μωάμεθ, οι οποίες εξελίχτηκαν σε αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις. Διαδηλώσεις έγιναν σε διάφορες πόλεις της Λιβύης στη διάρκεια των οποίων δεκάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Πολλοί από τους νεκρούς φέρεται να δέχτηκαν πυρά από ελεύθερους σκοπευτές και ελικόπτερα. Στη Βεγγάζη οι αρχές φέρεται να άφησαν ελεύθερους και να όπλισαν πρώην φυλακισμένους για να χτυπήσουν τους διαδηλωτές. Στην Τρίπολη και στην πόλη Zentan, διάφορα κυβερνητικά κτίρια, μεταξύ των οποίων και ένα αστυνομικό τμήμα, πυρπολήθηκαν.
Την 19 Φεβρουαρίου διαδηλωτές κατέλαβαν το αεροδρόμιο της Βεγγάζης. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν σε ολόκληρη τη χώρα και ο αριθμός των νεκρών διαδηλωτών, πολλοί από τους οποίους φέρεται να χτυπήθηκαν από το πυροβολικό και από στρατιωτικά αεροπλάνα, που εκτόξευσαν μέχρι και πυραύλους εναντίον τους, αυξήθηκε δραματικά.
Η οργάνωση Human Rights Watch, επικαλούμενη πληροφορίες από τα νοσοκομεία της Λιβύης και αυτόπτες μάρτυρες, έκανε λόγω για περισσότερους από 80 νεκρούς ενώ η αντιπολίτευση ανέφερε ότι οι νεκροί ξεπέρασαν τους 120.
Στις 20 Φεβρουαρίου έγιναν διαδηλώσεις για πρώτη φορά στην πρωτεύουσα της χώρας, Τρίπολη. Ιατροί σε διάφορα νοσοκομεία της Λιβύης ανέφεραν ότι το ιατροφαρμακευτικό υλικό έχει εξαντληθεί ενώ ο αριθμός των νεκρών συνεχώς αυξάνεται. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν και σε άλλες πόλεις και κυρίως στη Βεγγάζη όπου πλέον δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους. Μουσουλμάνοι κληρικοί και επικεφαλής ορισμένων φυλών έκαναν έκκληση προς το καθεστώς να σταματήσει την αιματοχυσία και ζήτησαν την παραίτηση της κυβέρνησης.
Φράνκο Φερράρι (ποδοσφαιριστής, γεννημένος 1992)
Ο Φράνκο Αριέλ Φερράρι {ισπανικά: Franco Ariel Ferrari}, (γεννημένος στις 9 Μαΐου 1992 στο Ροσάριο ) είναι ένας Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αριστερό μπακ για τον Άρη Θεσσαλονίκης, στη Super League.
Λιβυκός Εμφύλιος Πόλεμος (2011)
17-21 Φεβρουαρίου
Ο δεύτερος γιος του Μουαμάρ Καντάφι, ο Saif al-Islam Muammar al-Gaddafi εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση, έκανε λόγω για ενέργειες σαμποτάζ από ξένους πράκτορες, κυρίως δε από το Ισραήλ και απείλησε με εμφύλιο πόλεμο. Δήλωσε επίσης ότι η Λιβύη είναι διαφορετική από τους γείτονές της και προειδοποίησε ότι ''θα πολεμήσουμε μέχρι τον τελευταίο άντρα και γυναίκα και την τελευταία σφαίρα. Δε θα χάσουμε τη Λιβύη. Δε θα αφήσουμε το Al Jazeera, το Al Arabiya και το BBC να μας εξαπατήσουν''. Το βράδυ, μετά την τηλεοπτική εμφάνιση του Saif al-Islam Muammar al-Gaddafi, η κρατική τηλεόραση Al-Shababiya έγινε στόχος επανειλημμένων επιθέσεων.
Φράνκο Φερράρι (ποδοσφαιριστής, γεννημένος 1992)
Καριέρα
Ο Φερράρι ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Τίρο Φεδεράλ. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτου εναντίον της Ferro Carril Oeste στις 11 Ιουνίου 2011. Μετά από μια τριετία με 72 συμμετοχές και 7 γκολ συνολικά, ο ακραίος αμυντικός φόρεσε για μια σεζόν (2015-16), τη φανέλα της Santamarina στη Πριμέρα Β Νασιονάλ. Εκεί συμπλήρωσε 15 συμμετοχές και ο σύλλογος τερμάτισε τέταρτος. χάνοντας στα πλέι οφ ανόδου από την Club Atlético Patronato. Στις αρχές του 2016 είχε ένα σύντομο, ανεπιτυχές πέρασμα με το Ρuerto San Martín στην Torneo Federal B (σ.σ. 4η εθνική κατηγορία), προτού μεταγραφεί στη Club Atlético Mitre (Torneo Federal A) (σ.σ. 3η εθνική κατηγορία). Σε σαράντα έξι ματς και πετυχαίνοντας ένα τέρμα με τα χρώματα της Club Atlético Mitre, ο Φερράρι υπήρξε βασικό στέλεχος της ομάδας που πέτυχε τον προβιβασμό, τη σεζόν 2016–17.
Τον Ιούνιο του 2019, ο Φερράρι αποδέχθηκε να μετακομίσει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Βόλου, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε επί τρία χρόνια και συμπλήρωσε 100 συμμετοχές, πέτυχε τρία τέρματα και έδωσε 6 ασίστ. Την αγωνιστική περίοδο 2022-2023 ο Φερράρι αγωνίστηκε στην Κύπρο με τα χρώματα του ΑΠΟΕΛ. Παρά τα οικονομικά προβλήματα του συλλόγου, ο Φερράρι υπήρξε αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας, με 32 συμμετοχές (και 4 ασίστ) σε πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρώπη. Στις 30 Ιουνίου 2023, ο Φερράρι υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους "κίτρινους" στις 27 Ιουλίου 2023 στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του εναντίον της Αραράτ-Αρμενία (τελικό σκορ 1-1), για το θεσμό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τίρο Φεδεράλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βόλου Ν.Π.Σ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Β Νασιονάλ
Λιβυκός Εμφύλιος Πόλεμος (2011)
17-21 Φεβρουαρίου
Στη διάρκεια της νύχτας διαδηλωτές προσπάθησαν να καταλάβουν την Πράσινη Πλατεία. Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι ελεύθεροι σκοπευτές άνοιξαν πυρ κατά του πλήθους ενώ οπαδοί του Καντάφι οδηγούσαν γύρω από την πλατεία και πυροβολούσαν κατά των διαδηλωτών.
Στις 21 Φεβρουαρίου οι διαδηλώσεις στη Βεγγάζη συνεχίστηκαν και οι διαδηλωτές δέχτηκαν και πάλι επίθεση από αεροπλάνα και ελικόπτερα, ενώ υπάρχουν αναφορές και για βομβαρδισμό κατοικημένων περιοχών από το πολεμικό ναυτικό. Δύο πιλότοι αρνήθηκαν να βομβαρδίσουν τον κόσμο και κατέφυγαν με τα αεροπλάνα τους στη Μάλτα όπου ζήτησαν πολιτικό άσυλο. Στην Τρίπολη πυρπολήθηκε το κτίριο του κοινοβούλιου και τράπεζες και δημόσια κτίρια λεηλατήθηκαν. Υπάρχουν επίσης αναφορές ότι στη Λιβύη βρίσκονται χιλιάδες μισθοφόροι από άλλες χώρες της Αφρικής για να καταστείλουν την εξέγερση.
Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Γουίλιαμ Χαγκ (William Hague) δήλωσε ότι έχει πληροφορίες ότι ο Καντάφι διέφυγε στη Βενεζουέλα όμως κυβερνητικοί αξιωματούχοι της χώρας της Νότιας Αμερικής αρνήθηκαν ότι συνέβη κάτι τέτοιο.
Οι πρεσβευτές της Λιβύης στην Ινδονησία, το Μπανγκλαντές, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ινδία παραιτήθηκαν διαμαρτυρόμενοι για τη βία με την οποία το καθεστώς αντιμετωπίζει τους διαδηλωτές. Ο πρώην πρεσβευτής της Λιβύης στην Ινδία, ο Ali al-Essawi, δήλωσε ότι φοβάται να επιστρέψει στη Λιβύη και επιβεβαίωσε ότι το καθεστώς διέταξε το βομβαρδισμό των διαδηλωτών καθώς και το ότι χρησιμοποιεί μισθοφόρους από άλλες χώρες.
Την ίδια μέρα ο Καντάφι εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση δύο φορές. Την πρώτη δήλωσε ότι βρίσκεται στην Τρίπολη και τη δεύτερη κατηγόρησε τα διεθνή δίκτυα για την κατάσταση στη χώρα, αρνήθηκε να παραιτηθεί και δήλωσε ότι θα πεθάνει ως μάρτυρας.
25-28 Φεβρουαρίου
Στις 25 Φεβρουαρίου, ο Γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί ανακοίνωσε σε συνέντευξη τύπου ότι ο ηγέτης της Λιβύης Μουαμμάρ αλ-Καντάφι "πρέπει να φύγει", καλώντας τον να παραιτηθεί. Τα σχόλια του έγιναν κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου από κοινού με τον Τούρκο Πρόεδρο Αμπντουλλάχ Γκιούλ στην Άγκυρα. Ο Σαρκοζί επίσης δήλωσε ότι δεν αποκλείεται στρατιωτική παρέμβαση για να μετακινήσει τον Καντάφι από την εξουσία.
Το αίτημα του Σαρκοζί για παραίτηση του Καντάφι ήρθε μετά τα βίαια γεγονότα της Παρασκευής, κατά τα οποία τουλάχιστον 5 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην Τρίπολη, στην πρωτεύουσα της Λιβύης, όταν προσωπικό ασφαλείας άνοιξε πυρ κατά των διαδηλωτών. Τουλάχιστον 500 άνθρωποι θεωρείται ότι σκοτώθηκαν στην Τρίπολη, με τους τραυματίες να φτάνουν τους 2.000. Πυροβολισμοί ακούστηκαν σε αρκετά μέρη της πόλης την Παρασκευή. Η Ναβί Πιλάι, επικεφαλής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, είπε ότι χιλιάδες κάτοικοι της Λιβύης σκοτώθηκαν από την αρχή των διαδηλώσεων. Το Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δηλώνει ότι ο αριθμός των νεκρών ανέρχεται στους 300.
Στις 27 Φεβρουαρίου, το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού των Εθνών υιοθέτησε με ψήφισμα την επιβολή κυρώσεων κατά του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι.
Ο ΟΗΕ σύστησε την επιβολή εμπάργκο στην πώληση όπλων, στα ταξίδια στο εξωτερικό και στη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων της οικογένειας Καντάφι. Ομόφωνα, οι διπλωμάτες θεώρησαν ότι «οι συστηματικές επιθέσεις» κατά του πληθυσμού «μπορούν να θεωρηθούν έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».
Επιπλέον, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) ανακοίνωσε ότι θα επιληφθεί «της κατάστασης στη Λιβύη από τις 15 Φεβρουαρίου. Ο Αμντουρραχμάν Σαλγκάμ, πρέσβης της Λιβύης στον ΟΗΕ, εξέφρασε την υποστήριξή του για τη χρήση του ΔΠΔ και ότι το καθεστώς Καντάφι δεν είχε πλέον «καμία νομιμότητα». Ζητήθηκε να σταματήσει αμέσως η βία, και το διοικητικό συμβούλιο προέτρεψε τις αρχές να ενεργήσουν «με μέγιστη αυτοσυγκράτηση, ώστε να εξασφαλισθεί η ασφάλεια όλων των αλλοδαπών, να εξασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση της ανθρωπιστικής και ιατρικής βοήθειας και η άμεση άρση όλων των περιορισμών σε όλες τις μορφές των μέσων ενημέρωσης».
Χθες, ο Μπαν-Κι Μουν, Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, ζήτησε την «τιμωρία όσων χύνουν με βαρβαρότητα το αίμα των ανθρώπων». Επαίνεσε την ανάληψη της «αποφασιστικής δράσης» του Συμβουλίου. Θεωρεί ότι «''τα σημερινά μέτρα είναι δύσκολα. Τις επόμενες μέρες, εφόσον είναι αναγκαίο, μπορεί να χρειαστούν ακόμα πιο ισχυρά μέτρα''».
Αναγνώριση των επαναστατών της Λιβύης ως νομίμων εκπροσώπων του λαού
thumb|200px|Η σημαία του πρώην [[w:Kingdom of Libya|Βασιλείου της Λιβύης, την οποία το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο, ως η αντιπολίτευση της Λιβύης υιοθέτησε ως σημαία του]]
Στις αρχές Μαρτίου, ο Νικολά Σαρκοζί, δήλωσε ότι η Γαλλία αναγνωρίζει τους επαναστάτες της Λιβύης ως "νόμιμους εκπρόσωπους του λαού".
Η απόφαση λήφθηκε μετά τη συνάντηση του Νικολά Σαρκοζί με 2 εκπρόσωπους της αντιπολίτευσης, του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου, στο Παρίσι. Ο Μουσταφά Γεριάνι, ένας εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης της Λιβύης, είχε δηλώσει ότι και τα υπόλοιπα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) πρέπει να ακολουθήσουν την κίνηση του Σαρκοζί. Τα άλλα μέλη της Ε.Ε., ωστόσο, εξέφρασαν την ανησυχία τους και αρνήθηκαν να συναντήσουν τους 2 εκπρόσωπους.
Κατάπαυση πυρός
thumb|right|200px|Πρόσφυγες από τη Λιβύη στα σύνορα με την [[Τυνησία]]
Την Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2011, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε την επιβολή εναέριου αποκλεισμού στη Λιβύη. Από αυτό το συμβούλιο απείχαν οι εκπρόσωποι της Κίνας, της Ρωσίας, της Βραζιλίας, της Γερμανίας και της Ινδίας.
Στις 18 Μαρτίου 2011, Λιβύη ανακοίνωσε κατάπαυση πυρός μετά τη χθεσινή απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης, Μουσά Κουσά, δήλωσε πως η "Λιβύη ενδιαφέρεται για τον άμαχο πληθυσμό της. Επίσης είναι έτοιμη να προστατεύσει τους ξένους και τα ξένα περιουσιακά στοιχεία". Παρά τη δήλωση για κατάπαυση του πυρός, Γαλλία και Αγγλία, εξέφρασαν την ανησυχία τους για τα λεγόμενα του Καντάφι. Όπως δήλωσε ο Ντέβιντ Κάμερον, "ο Καντάφι θα κριθεί από τις πράξεις του και όχι από τα λόγια του".
Παρά την ανακοίνωση της κατάπαυσης πυρός, το "Reuters" είχε αναφέρει ότι συνεχίζονταν οι συγκρούσεις στην πόλη της Μισράτας. Την ίδια ώρα, οι κυβερνητικοί δήλωσαν ότι κατάφεραν να καταλάβουν την πόλη, πληροφορία, την οποία διάψευσαν οι επαναστάτες. Λίγο αργότερα, ο Καντάφι δήλωσε ότι σχεδιάζει να πολιορκήσει τη Βεγγάζη, "χωρίς να δείξει οίκτο".
Εναέριος αποκλεισμός και στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη
thumb|right|200px|Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για επιβολή εναέριου αποκλεισμού στη Λιβύη. Πηγή: [[w:VOA|VOA News ]] 200px|thumb|Χάρτης επεμβάσεων στη Λιβύη.
Το Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011, στο Παρίσι διεξήχθη σύνοδος μεταξύ των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), της Αφρικανικής Ένωσης και του Αραβικού Συνδέσμου με κύριο θέμα την εφαρμογή της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για επιβολή εναέριου αποκλεισμού, καθώς και για το σχεδιασμό στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Λιβύη.
Η Γαλλία δήλωσε ότι, μαζί με την Αγγλία, θα στείλει αεροπλάνα για "συμβολική" πτήση πάνω από τη Λιβύη λίγο πριν από την έναρξη της συνόδου. Παράλληλα, ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, δήλωσε ότι η χώρα του δεν θα συμμετέχει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά προειδοποίησε τον Καντάφι, ότι "σε περίπτωση που δεν τηρήσει την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, οι ΗΠΑ (χωρίς τη χρήση χερσαίων δυνάμεων) θα δράσουν ως μέλος ενός συνασπισμού, με κύριο στόχο την ασφάλεια των πολιτών". Η Γερμανία, όμως, δηλώνει ότι μια στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη επιφυλάσσει πολλούς κινδύνους και προτρέπει τις άλλες χώρες να μην το κάνουν. Η Ελλάδα δήλωσε ότι θα συμμετέχει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λιβύη, με μοναδικό όρο την ομόφωνη απόφαση.
Ο Μουαμάρ αλ-Καντάφι δήλωσε, στις 20 Μαρτίου 2011, σε ηχητικό μήνυμα, το οποίο μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση, ότι "δεν θα αφήσει τον στρατό των δυτικών δυνάμεων (Ηνωμένα Έθνη) να καταλάβουν και να εκμεταλλευτούν το πετρέλαιο του." Πρόσθεσε επίσης πως προβλέπει νίκη στον πόλεμο, "καθώς η ήττα των δυτικών δυνάμεων είναι αναπόφευκτη. Ο κάθε κάτοικος της Λιβύης κατέχει όπλο και είναι έτοιμος να υπερασπιστεί την πατρίδα του". "Η Λιβύη είναι έτοιμη για παρατεταμένο πόλεμο", πρόσθεσε.
Ανάληψη της διοίκησης από το ΝΑΤΟ
Το ΝΑΤΟ ανέλαβε τη διοίκηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων που διεξήχθησαν στη Λιβύη στις 31 Μαρτίου 2011, στις 09:30 ώρα Ελλάδας (06:00 ώρα Γκρίνουϊτς).
Παράλληλα, ξεκίνησαν οι διαφωνίες για τη παροχή εξοπλισμού στους αντικαθεστωτικούς, καθώς ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία και Γαλλία ζητούν εξοπλισμό των αντικαθεστωτικών, ενώ χώρες όπως Ιταλία και Ρωσία δεν συμφωνούν με αυτό, και προτείνουν διάλογο. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Άντερς Ράσμουσεν, δήλωσε πως το διάταγμα του ΟΗΕ δεν επιτρέπει τον οιονδήποτε εξοπλισμό τους.
Δηλώσεις Καντάφι για διαπραγματεύσεις
Ο ηγέτης της Λιβύης, Μουαμάρ αλ Καντάφι, δήλωσε ότι είναι έτοιμος για διαπραγματεύσεις με τις δυτικές δυνάμεις. Όπως δήλωσε στις 30 Απριλίου 2011:
Παρόλο αυτά, ο Μουαμάρ αλ Καντάφι δήλωσε ότι «θα παραμείνω, καθώς κανείς δεν έχει δικαίωμα να με διώξει ή να μου απαγορεύσει να αγωνίζομαι για το καλό της χώρας μου». Ο Καντάφι επίσης πρόσθεσε ότι η Λιβύη δεν άρχισε πόλεμο. Επιπλέον, ο Καντάφι δήλωσε ότι αν οι δυτικές χώρες ενδιαφέρονται για το πετρέλαιο της Λιβύης, μπορεί να επανεξετάσει τα συμβόλαια με τις δυτικές εταιρίες.
Θάνατος μελών οικογένειας Καντάφι
Μετά από βομβαρδισμό των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη πρωτεύουσα της Λιβύης, Τρίπολη, σκοτώθηκαν ο νεότερος γιος και τρία εγγόνια του ηγέτη της Λιβύης, Μουαμάρ αλ Καντάφι. Ο νεότερος γιος του Μουαμάρ αλ Καντάφι, Σαϊφ αλ Αράμπ [29 ετών], σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών, όπως και τρια εγγόνια του Καντάφι. Κανένας από τα θύματα δεν συμμετείχε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Μουαμάρ αλ Καντάφι.
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης Καντάφι στην Τρίπολη, Μουσά Ιμπραήμ, «αυτός είναι ο νόμος, με τον οποίο ζουν στη ζούγκλα. Τώρα είναι ξεκάθαρο ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει σκοπό, όπως λέει, να βοηθήσει τους αμάχους». Παρόλο αυτά, το ΝΑΤΟ δήλωσε ότι «στόχος των επιχειρήσεων δεν είναι ο θάνατος συγγενών της οικογένειας Καντάφι, αλλά στρατιωτικοί στόχοι. Κανένας μας δεν έχει στόχο να σκοτώσει τον Καντάφι ή την οικογένεια του».
Επιθέσεις στη πόλη Ζιντάν
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δυνάμεις του Μουαμάρ αλ Καντάφι εξαπέλυσαν 40 ρουκέτες Γκράντ κατά των ανταρτών στην πόλη Ζιντάν. Η πόλη βρίσκεται στην κατοχή των αντικαθεστωτικών από την αρχή της εξέγερσης στη Λιβύη. Σύμφωνα με ένα εκπρόσωπο των αντικαθεστωτικών, ονόματι Αμπντούλραχμάν, «η επίθεση είχε δύο μέρη. Οι ρουκέτες πέφτουν ακόμα και τώρα, ενώ ακούμε και τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, τα οποία βρίσκονται πάνω μας».
Σύμφωνα με τη CIA, ο ηγέτης της Λιβύης παραμένει ζωντανός, αν και τέσσερις φορές το σπίτι του έγινε στόχος των αεροσκαφών του ΝΑΤΟ, ενώ σε μια από αυτές πέθαναν ο μικρότερος γιος του Καντάφι μαζί με 3 εγγόνια του. Σύμφωνα με εκπρόσωπο της κυβένρησης Καντάφι, ο ηγέτης της Λιβύης συναντιέται με τους αρχηγούς των φυλών και η υγεία του δεν αντιμετωπίζει προβλήματα. Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης ανακοίνωσε ότι «ένα πλοίο ανθρωπιστικής βοήθειας περιμένει στη πολιορκημένη Μισράτα για να λάβει Λίβυους τραυματίες και να τους παραγάγει πρώτες βοήθειες».
Παγκόσμιος Οργανισμός Επισιτισμού
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Επισιτισμού (ή αλλιώς Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης) ανακοίνωσε, στις 19 Απριλίου 2011, ότι άρχισε να μεταφέρει τρόφιμα διαμέσου της νέας διαδρομής μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας στη δυτική Λιβύη, συμπεριλαμβανομένου και της Τρίπολης.
ΗΠΑ
Το Αμερικανικό Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ενέκρινε τη χρήση οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών πάνω από τη Λιβύη. Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Γκέιτς, δήλωσε την Πέμπτη ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αποτελούν παράδειγμα των μοναδικών στρατιωτικών δυνατοτήτων που διαθέτουν οι ΗΠΑ και με τις οποίες μπορούν να συμβάλλουν στην εκστρατεία του ΝΑΤΟ στη Λιβύη. Ο Γκέιτς τόνισε ότι «η χρήση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών δεν έχει σκοπό σε καμία περίπτωση να υποβαθμίσει τις επιχειρησιακές δυνατότητες της συμμαχίας».
Νωρίτερα, η Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, δήλωσε πως «υπάρχουν αναφορές ότι οι δυνάμεις του Λίβυου ηγέτη Μουαμάρ αλ Καντάφι μπορεί να έχουν χρησιμοποιήσει βόμβες διασποράς κατά των ανταρτικών δυνάμεων». Η Κλίντον δεν έδωσε περισσότερες πληροφορίες, αλλά τόνισε ότι «παρακολουθώντας την κατάσταση στη Μισράτα φαίνεται πως οι κυβερνητικές δυνάμεις έχουν προχωρήσει σε απεγνωσμένες ενέργειες στοχεύοντας πολίτες και προκαλώντας μεγάλο αριθμό θυμάτων και τραυματιών». Οι βόμβες διασποράς κατά την έκρηξη τους στέλνουν θραύσματα σε μια διευρυμένη περιοχή, θέτοντας σε κίνδυνο αμάχους. Η Αμερικανίδα Υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε τη θλίψη της για τις απώλειες αμάχων και τόνισε ότι «είναι ιδιαιτέρως στενοχωρημένη για τους θανάτους των δύο φωτορεπόρτερ που σκοτώθηκαν στη Μισράτα».
Σεξουαλικές κακοποιήσεις παιδιών
Ο Μάικλ Μάρτ, εκπρόσωπος της οργάνωσης, ο οποίος σύλλεξε τα στοιχεία, δήλωσε ότι «οι μητέρες των παιδιών κάνουν αναφορές για στρατιώτες, αλλά είναι αδύνατο να ξέρουμε σε ποια παράταξη ανήκουν. Αυτές οι υποθέσεις είναι ανεπιβεβαίωτες, αλλά είναι επίμονες, και μας κάνουν να πιστεύουμε ότι αυτό είναι πραγματικότητα».
Κατηγορίες για παραβίαση συνόρων
Η Τυνησία κατηγορεί τη Λιβύη για παραβίαση συνόρων, καθώς οι συγκρούσεις μεταξύ των αντικαθεστωτικών και των δυνάμεων του Λίβυου ηγέτη, Μουαμάρ αλ Καντάφι, εξαπλώθηκαν και ξεπέρασαν τα σύνορα των δύο χωρών. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι βομβαρδισμοί των δυνάμεων του Μουαμάρ αλ Καντάφι φαίνεται να έπληξαν περιοχές, οι οποίες ανήκουν στην Τυνησία και η κυβέρνηση της Λιβύης «ζήτησε συγγνώμη από τη κυβέρνηση της Τυνησίας, για τις καταστροφές που υπέστησαν εξαιτίας των συγκρούσεων».
Ρωσία
Στις 26 Απριλίου, ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, δήλωσε «ότι η Ρωσία δεν θα υποστηρίξει κανένα ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο θα οδηγήσει σε κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στη Λιβύη».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμφύλιοι πόλεμοι Εμφυλιος 2011 Κατηγορία:Αραβική Άνοιξη
Κώστας Μπαρμπαρούσης
Ο Κώστας Μπαρμπαρούσης (Kosta Barbarouses) γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1990 στο Γουέλινγκτον. Είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Νέα Ζηλανδία, αλλά έχει καταγωγή από την Ελλάδα. Έχει ύψος 1,71 μ., είναι επιθετικός. Το 2007 ήταν μέλος της Εθνικής Εφήβων (Κ-17) της Νέας Ζηλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στη Νότια Κορέα. Έχει αγωνιστεί επίσης στην εθνική ομάδα Ελπίδων (Κ-20) και στην Ολυμπιακή ομάδα (Κ-23).
Βιογραφικό
Ο Μπαρμπαρούσης ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην Μίραμαρ Ρέιντζερς και στη συνέχεια στην ομάδα των Ελλήνων ομογενών Γουέλινγκτον Ολύμπικ. Το 2004 εντάχθηκε στην "Τιμ Γουέλινγκτον", μια ομάδα που ιδρύθηκε εκείνη τη χρονιά με παίκτες από όλες τις ομάδες της πόλης, με σκοπό να συμμετάσχει στο επαγγελματικό εθνικό πρωτάθλημα "New Zealand Football Championship" που επίσης ξεκίνησε τότε. Στην Τιμ έμεινε ως το 2007. Στη συνέχεια, σε ηλικία 17 ετών, υπέγραψε στην Γουέλινγκτον Φοίνιξ, η οποία είναι μία από τις δύο ομάδες της Ν. Ζηλανδίας που μετέχουν στην Α-Λιγκ, το επαγγελματικό πρωτάθλημα της Αυστραλίας. Ήταν ο νεότερος παίκτης του συλλόγου και έκανε το ντεμπούτο του στις 21 Οκτωβρίου 2007, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 86΄ στον αγώνα κατά των Σέντραλ Κόουστ Μάρινερς. Στις 18 Ιανουαρίου 2009 πέτυχε το πρώτο του γκολ ως επαγγελματίας ισοφαρίζοντας την Αδελαΐδα Γιουνάιτεντ.
Το Φεβρουάριο του 2010 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο στην αυστραλιανή Μπρίσμπεϊν Ρόαρ. Το 2011 μετακόμισε στο Βλαντικαφκάζ της Ρωσίας για λογαριασμό της τοπικής Αλάνια. Τον Ιούνιο του 2012 υπέγραψε συμβόλαιο ενός χρόνου με τον Παναθηναϊκό, ως δανεικός από τη ρωσική Αλάνια Βλαντικαφκάζ.
Στην εθνική ομάδα
Ο Μπαρμπαρούσης ήταν αρχηγός της Εθνικής Κ-17 (εφήβων) της Ν. Ζηλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2007 και πέτυχε ένα χατ-τρικ στους προκριματικούς. Έπαιξε σε 19 ματς πετυχαίνοντας συνολικά 16 γκολ.
Το 2008 κλήθηκε στην Εθνική Κ-20 (νέων), με την οποία έπαιξε σε 3 ματς του αντιστοίχου πρωταθλήματος Ωκεανίας πετυχαίνοντας 2 γκολ. Το ίδιο έτος κλήθηκε στην ολυμπιακή ομάδα (Κ-23), με την οποία έπαιξε στο προολυμπιακό τουρνουά και τη βοήθησε να προκριθεί στην Ολυμπιάδα 2008 πετυχαίνοντας 4 γκολ σε 5 αγώνες. Όμως, δεν κλήθηκε στην ομάδα που έλαβε μέρος στους αγώνες στο Πεκίνο.
Το 2008 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην εθνική ανδρών. Συμπεριλήφθηκε στην 30άδα της ομάδας που προετοιμάστηκε να λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 αλλά δεν εντάχθηκε στην τελική 23άδα που πήγε στη Νότια Αφρική.
Καριέρα
Ενημέρωση: 25.02.2015
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλάνια Βλαντικαφκάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νέας Ζηλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρισμπέιν Ρόαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Βίκτορι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Νέας Ζηλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νέας Ζηλανδίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέλινγκτον Φίνιξ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέλινγκτον Ολύμπικ Κατηγορία:Νεοζηλανδοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τιμ Ουέλινγκτον ΦΚ
Αριστείδης Γλαράκης
Ο Αριστείδης Γλαράκης (1836-1914) ήταν Έλληνας πολιτικός και νομικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του πολιτικού Γεωργίου Γλαράκη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε με άριστα στις 14/11/1861. Πρωτοστάτησε στις διαδηλώσεις των φοιτητών, τα λεγόμενα Σκιαδικά, ενώ το 1859 συμμετείχε μαζί με άλλους φοιτητές, μεταξύ των οποίων και ο Λεωνίδας Δεληγεώργης, στην ίδρυση της εφημερίδας Μέλλον της Πατρίδος. Τον Μάιο του 1861 συνελήφθη από τις οθωνικές αρχές για συνωμοσία κατά του Βασιλιά με αποτέλεσμα να φυλακιστεί και η εφημερίδα να σταματήσει την λειτουργία της.
Εξελέγη πληρεξούσιος Χίου στην Β΄ Εθνοσυνέλευση καθώς και βουλευτής Σύρου στις εκλογές του 1868. Παράλληλα ακολούθησε τον δικαστικό κλάδο φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του αρεοπαγίτη.
Απεβίωσε στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο μνήμα της οικογένειας Γλαράκη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Κατίγκω Μαυρομιχάλη, κόρη του Νικολάου Πιεράκου Μαυρομιχάλη, και είχαν αποκτήσει παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Γ.Σ. Μαρκό
μικρογραφία
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Μαρκό είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με έδρα το Μαρκόπουλο Μεσογαίας της Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1927, έχει χρώματα το πράσινο και το άσπρο και έμβλημα το αμπελόφυλλο. Διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου ενώ από το 2016 στο σύλλογο λειτουργεί και τμήμα ποδηλασίας. Κατά το παρελθόν, ο σύλλογος διατηρούσε, επίσης, τμήματα στίβου, μπάσκετ, βόλεϊ και πινγκ-πονγκ.
Το τμήμα ποδοσφαίρου ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής και αγωνίσθηκε επί σειρά ετών στις διοργανώσεις της Δ΄Εθνικής και Γ΄Εθνικής, ενώ τα τελευταία χρόνια συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα της ΕΠΣΑΝΑ. Τη σεζόν 2019-20 αγωνίσθηκε στη Γ' Εθνική. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Μαρκοπούλου.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Ο «'''Γ.Σ. Μαρκό'''» ιδρύθηκε το 1927 και το 1930 αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο Αθηνών κατόπιν της υπ΄ αριθμόν 7839 απόφασης. Το 1961 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 932 και εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Αθηνών, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική του δράση τη σεζόν 1961-62.
Το 1969 βρέθηκε για πρώτη φορά στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών, όπου και αγωνίστηκε για πρώτη φορά από τη σεζόν 1969-70 μέχρι και τη σεζόν 1972-73. Το 1978 επιστρέφει εκ νέου στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Αθηνών, όπου και από τη σεζόν 1978-79 καθιερώθηκε. Το 1984 αναδείχθηκε υπερπρωταθλητής Ε.Π.Σ. Αθηνών και προβιβάστηκε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, όπου και αγωνίστηκε τις χρονιές 1984-85, 1985-86 και 1986-87. Το 1994 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Αθηνών και προβιβάστηκε στα εθνικά πρωταθλήματα, όπου καθιερώθηκε στα πρωταθλήματα της Δ' Εθνικής και Γ' Εθνικής κατηγορίας για περισσότερο από μια 15ετία και συγκεκριμένα μέχρι και το 2010.
Το 1995 κατέκτησε αμέσως το πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής και προβιβάστηκε στην Γ' Εθνική κατηγορία όπου αγωνίστηκε από την περίοδο 1995-96 μέχρι και τη σεζόν 2004-05. Ακολούθως αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής από την περίοδο 2005-06 μέχρι και την περίοδο 2009-10, όπου υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής έπειτα από 16 χρόνια παρουσίας στα εθνικά πρωταθλήματα της Γ' Εθνικής και της Δ' Εθνικής κατηγορίας. Το 2019 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α. και κέρδισε την επάνοδο στα εθνικά πρωταθλήματα.
Το 1984 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Αθηνών και το 1994 αναδείχθηκε κυπελλούχος, επικρατώντας στον τελικό του Α.Ο. Αγ. Ιεροθέου Περιστερίου. Επίσης τις χρονιές 2006, 2007 και 2018 υπήρξε φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής.
Τη σεζόν 2019-20 τερμάτισε στη 2η θέση του 6ου Ομίλου της Γ΄ Εθνικής. Ενώ, Την επόμενη σεζόν (2020-21) τερμάτισε στην 9η θέση του 6ου ομίλου και υποβιβάστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα. Την σεζόν 2022-23 επέστρεψε στις επαγγελματικές κατηγορίες (Γ'εθνική) κατακτώντας το πρωτάθλημα της Α' ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής 2021-22 και την 3η θέση στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1927 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας Κατηγορία:Δήμος Μαρκόπουλου
Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Η επαρχία των Πέζαρο-Ουρμπίνο (ιταλικά: Provincia di Pesaro e Urbino) είναι επαρχία στην περιφέρεια των Μάρκε στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.892 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της φτάνει τους 380.086 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Πέζαρο (Pesaro) και το Ουρμπίνο (Urbino). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 67 δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την Εμίλια-Ρομάνια (επαρχίες των Ρίμινι και Φορλί-Τσεζένα), με τον Αγίο Μαρίνο, νότια με την Ούμπρια (επαρχία της Περούτζια), δυτικά με την Τοσκάνη (επαρχία του Αρέτσο), ενώ ανατολικά βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πεζαρο και Ουρμπινο
Λουίζ Μπουρζουά
Η Λουίζ Ζοζεφίν Μπουρζουά (γαλλικά: Louise Joséphine Bourgeois) γεννήθηκε στο Παρίσι στις 25 Δεκεμβρίου 1911 και πέθανε στη Νέα Υόρκη στις 31 Μαΐου 2010. Ήταν Γαλλίδα γλύπτρια και εικαστικός, πολιτογραφημένη Αμερικανίδα.
Η αναγνώριση του καλλιτεχνικού της έργου διευρύνθηκε τα τελευταία χρόνια της ζωής της, όπου η επιρροή της στις επόμενες γενιές καλλιτεχνών, κυρίως γυναικών, υπήρξε καταλυτική.
Βιογραφία
Η μητέρα της, Ζοζεφίν, ζούσε και εργαζόταν στο Σουαζί λε Ρουά, στα περίχωρα του Παρισιού. Ο πατέρας της ήταν ο Λουίς Μπουρζουά. Οι γονείς της ήταν συντηρητές παλαιών ταπισερί το οποίο δεν ήταν, κατ' αυτήν, καθοριστικό στην καλλιτεχνική της διαδρομή. Παρόλ' αυτά, από ηλικία 10 ετών, ξεκίνησε να βοηθά τους γονείς της για τα σχέδια των ταπισερί και να κάνει τα υπολειπόμενα πόδια καθώς και άλλα μοτίβα όταν ο σχεδιαστής Μ. Ρισάρ Γκινό ήταν απών. Αυτά τα σχέδια ήταν η πρώτη της επαφή με την τέχνη: " Όταν οι γονείς μου μου ζήτησαν να αντικαταστήσω τον Μ. Ρισάρ Γκινό, αυτό έδωσε βαρύτητα στην τέχνη μου. Αυτό έψαχνα." Η Λουίζ είχε την αίσθηση ότι ήταν χρήσιμη.
Το 1982, δημοσίευσε στο αμερικανικό περιοδικό Artforum ένα εικονογραφημένο διήγημα με φωτογραφίες της παιδικής της ηλικίας, το οποίο ονόμασε "Παιδική Κακοποίηση". Η αισθητική είναι κοντά σε αυτή των περιοδικών του Σουρεαλισμού της δεκαετίας του 1930. Σε αυτό το κείμενο αναφέρεται σε ένα επεισόδιο στο οποίο θεμελιώθηκε η κριτική ανάλυση του έργου της: κατά τη διάρκεια της εφηβείας της, η νεαρή Αγγλίδα τροφός είναι ερωμένη του πατέρα της και η μητέρα της κλείνει τα μάτια σε αυτή τη σχέση. Με αυτό τον τρόπο από τη δεκαετία του 1980 οι βιογραφικές και ψυχαναλυτικές προεκτάσεις θα κατευθύνουν την ανάγνωση του έργου της Λουίζ Μπουρζουά. Και η ίδια μιλά στο έργο της για το μοντέλο των ελεύθερων συνειρμών.
Το 1937 γνωρίζει τον Αμερικανό ιστορικό τέχνης Ρόμπερτ Γκολντγουώτερ. Τον παντρεύεται και εγκαθίσταται στη Νέα Υόρκη μαζί του από τον επόμενο χρόνο. Με αυτό τον τρόπο γνωρίζει τους Σουρεαλιστές οι οποίοι στην πλειοψηφία τους εγκατέλειψαν τη Γαλλία για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και παρουσιάζει την πρώτη της προσωπική έκθεση το 1945.
Πέθανε στις 31 Μαΐου 2010, σε ηλικία 98 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί γλύπτες Κατηγορία:Μαθητές της École du Louvre
Άα (ποταμός)
Το όνομα Άα ή Αά έχουν αρκετοί δευτερεύοντες ποταμοί της Ευρώπης. Συγκεκριμένα:
Στη Γαλλία:
Στη Γερμανία:
Στη Λεττονία:
Στην Ολλανδία:
Στην Ελβετία:
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ευρώπης
Γιαχβέ
μικρογραφία|Χάλκινο νόμισμα του 4ου αιώνα π.Χ. που πιθανώς αναπαριστά τον Γιαχβέ καθισμένο σε φτερωτό τροχό.|230x230εσ Ο Γιαχβέ (παλαιό εβραϊκό αλφάβητο: 𐤉𐤄𐤅𐤄, ανακατασκευασμένο ως יַהְוֶה‎) ήταν ο εθνικός θεός του αρχαίου βασιλείου του Ισραήλ και της Ιουδαίας. Η προέλευση της λατρείας του ανάγεται μεταξύ της πρώιμης εποχή του Σιδήρου και ύστερης εποχής του Χαλκού ή και νωρίτερα. Στα αρχαιότερα βιβλικά κείμενα κατέχει ιδιότητες που αποδίδονται συνήθως σε θεότητες της φύσης και του πολέμου, όπως η καρποφορία της γης και η καθοδήγηση του ουράνιου στρατού εναντίον των εχθρών του Ισραήλ.
μικρογραφία|Ζωγραφιά σε βάζο από την [[Χερσόνησος του Σινά|χερσόνησο του Σινά με την επιγραφή «Ο Γιαχβέ της Σαμάρειας και η Ασερά του» (800 π.χ.)]] Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη των μελετητών, οι Ισραηλίτες της εποχής ασπάζονταν την πολυθεϊστική Χαναανιτική θρησκεία και λάτρευαν τον Γιαχβέ παράλληλα με τον Ελ, την Ασερά, τον Βάαλ και άλλες Χαναανικτικές θεότητες. Στους μεταγενέστερους αιώνες, ο Ελ και ο Γιαχβέ συγχωνεύτηκαν και τιμητικά επίθετα που περιείχαν την λέξη Ελ, όπως το Ελ Σαντάι (אֵל שַׁדַּי‎ «Θεός Παντοκράτωρ»), άρχισαν να αποδίδονται αποκλειστικά στον Γιαχβέ. Οι διάφορες άλλες θεότητες ενσωματώθηκαν στον Ιεχωβισμό, την αρχαία θρησκεία του Ισραήλ, στην οποία ο Γιαχβέ είχε περίοπτη θέση χωρίς όμως να απορρίπτεται ακόμη ο πολυθεϊσμός. Σύμφωνα με άλλους μελετητές, η αποκλειστική λατρεία του Γιαχβέ ήταν ευρέως διαδεδομένη πριν από τη Βαβυλωνιακή εξορία και ο Ισραηλιτικός μονοθεϊσμός μπορεί να υπήρχε ακόμη και πριν από την άνοδο της Ηνωμένης Μοναρχίας.
Κατά το δεύτερο μισό της εποχής του Σιδήρου, το κέντρο λατρείας του Γιαχβέ είχε γίνει η Ιερουσαλήμ. Εκεί ο θεός θεωρούταν πως κατοικούσε μέσα στον Ναό που περιείχε την Κιβωτό της Διαθήκης. Κατά το τέλος της Βαβυλωνιακής αιχμαλωσίας, οι Ισραηλίτες σταμάτησαν την λατρεία ξένων θεών και ο Γιαχβέ ανακηρύχθηκε δημιουργός του σύμπαντος και ο ένας αληθινός θεός του κόσμου, θέτοντας τα θεμέλια του Ιουδαϊσμού. Κατά την περίοδο του Δεύτερου Ναού, η αναφορά του ονόματος του Θεού απαγορεύτηκε και άρχισε να υποκαθίσταται από λέξεις, όπως Αδονάι (אֲדֹנָי‬‎ «Κύριος»). Στην Ρωμαϊκή κατάκτηση και μετά την πολιορκία της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. η αρχική προφορά του ονόματος του Θεού είχε ξεχαστεί ολοκληρωτικά.
Ετυμολογία
Το όνομα του Θεού γραφόταν στο παλαιό εβραϊκό αλφάβητο χωρίς φωνήεντα ως 𐤉𐤄𐤅𐤄, το οποίο αποδίδεται ως יַהְוֶה‎ στο σύγχρονο αλφάβητο. Στο λατινικό αλφάβητο μεταγραμματίζεται ως YHWH και ως ΓΧΒΧ στα ελληνικά. Συντετμημένοι τύποι όπως Γιαχ, Γιέχο, Γιο κ.λπ. χρησιμοποιούνται επίσης σε λέξεις, όπως το Αλληλούια.
Το όνομα δεν καταγράφεται ξεκάθαρα σε μη Ισραηλιτικές πηγές και δεν υπάρχει πειστική εξήγηση για την ετυμολογική του προέλευση. Η συχνότερη εξήγηση πως το όνομα προκύπτει από την φράση εχγέχ ασέρ εχγέχ (Είμαι αυτός που είμαι - μετάφραση των Εβδομήκοντα «Ἐγώ εἰμι ὁ ὤν») θεωρείται μεταγενέστερη θεολογική εφεύρεση σε μια εποχή που η αρχική σημασία του ονόματος είχε ξεχαστεί και συχνότερα αποδίδεται σε λαϊκή παρετυμολογία. Η απόδοση ιερότητας στο όνομα, καθώς και η εντολή του να μην εκφέρεται μάταια, οδήγησαν σε αυστηρές απαγορεύσεις στην χρήση του. Ραββινικές πηγές αναφέρουν πως το όνομα προφερόταν μόνο μια φορά τον χρόνο κατά την Ημέρα της Εξιλέωσης, αν και αυτό θεωρείται υπερβολή και είναι πιθανό η χρήση του ονόματος να ήταν συχνότερη κατά τις λειτουργίες. Έξω από τον ναό και τις συναγωγές του υποκατάστατο Αδονάι βρισκόταν σε συχνή χρήση. Με την καταστροφή του ναού το όνομα δεν χρησιμοποιούταν σε λειτουργίες και έως τον 5ο αιώνα μ.Χ. η προφορά του είχε πλέον ξεχαστεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναανιτική μυθολογία
Κατάλογος δημάρχων Σερρών
Ο Δήμαρχος Σερρών είναι ο επικεφαλής του Δήμου Σερρών. Πριν το 1919 ο δήμαρχος ήταν Τούρκος. Ο αρχαιότερος γνωστός δήμαρχος είναι ο Ακίλ Μουσταφά Μπέης, ο οποίος θήτευσε από το 1906 ως το 1909 και μετά από το 1913 ως το 1919. Το 1967 ο δήμαρχος Ανδρέας Ανδρέου αντικαταστάθηκε με εντολή της χούντας, προτού λήξει η θητεία του. Μετά τη Μεταπολίτευση ο Ανδρέου έγινε ο πρώτος εκλεγμένος δήμαρχος στον εν λόγω δήμο και επανεξελέγη το 1978, κάτι που τον κατέστησε τον μακροβιότερο δήμαρχο στις Σέρρες. Σημερινός δήμαρχος είναι ο Αλέξανδρος Χρυσάφης, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές του 2019.
Κατάλογος δημάρχων Σερρών
Ακολουθεί κατάλογος διατελεσάντων Δημάρχων Σερρών από της απελευθερώσεως του 1913 έως σήμερα :
Παραπομπές
Σερρ *
1547
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1547 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Υδρογραφική Υπηρεσία Πολεμικού Ναυτικού
Η Υδρογραφική Υπηρεσία Πολεμικού Ναυτικού, συχνά αποκαλούμενη απλά ως Υδρογραφική Υπηρεσία (ΥΥ) είναι η επίσημη υδρογραφική υπηρεσία της Ελλάδας.
Αποστολή
Στην αποστολή της ΥΥ εντάσσονται, μεταξύ άλλων, η σχεδίαση και παραγωγή ναυτικών χαρτών και ναυτιλιακών εκδόσεων, καθώς και η δημιουργία προϊόντων που προέρχονται από την μελέτη των παραμέτρων του θαλασσίου περιβάλλοντος, την ανάπτυξη των γεωεπιστημών (Υδρογραφία, Τοπογραφία, Ωκεανογραφία, Γεωγραφία) και της επιστήμης της Ναυτιλίας. Ειδικότερα η ΥΥ συλλέγει, επεξεργάζεται και αξιοποιεί πληροφορίες και δεδομένα για την παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών που σχετίζονται με τους τομείς της Υδρογραφίας, της Ναυτικής Χαρτογραφίας, της Ναυτιλίας και της Στρατιωτικής Ωκεανογραφίας, με σκοπό: i) Την υποστήριξη και κάλυψη των επιχειρησιακών απαιτήσεων του ΠΝ και γενικότερα της Εθνικής Άμυνας, σε θέματα αρμοδιότητάς της, ii) Τη συμβολή στην ασφάλεια των ναυτιλλομένων στις Ελληνικές και γειτνιάζουσες θάλασσες, iii) Τη προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, iv) Τη συμβολή στην ανάπτυξη της οικονομίας της νησιωτικής χώρας, v) Τη συνδρομή και υποστήριξη του έργου δημοσίων υπηρεσιών, νομικών ή φυσικών προσώπων και ιδιωτικών φορέων εφόσον απαιτηθεί. Επικεντρώνεται στις υδρογραφικές και χαρτογραφικές εργασίες. Η Υδρογραφική Υπηρεσία είναι ο αρμόδιος κρατικός φορέας που έχει την αποκλειστική δικαιοδοσία και πιστοποίηση για την σύνταξη, έκδοση, συμπλήρωση και διόρθωση των επίσημων ναυτικών χαρτών της Ελλάδας και των ενημερώσεων αυτών, καθώς και για την έκδοση, συμπλήρωση και διόρθωση των επίσημων ναυτιλιακών εκδόσεων. Επίσης, η ΥΥ εκδίδει σε έντυπη ή/ και ηλεκτρονική μορφή, ναυτιλιακά βοηθήματα και οδηγίες, αγγελίες, μηνύματα και ανακοινώσεις, κυματικές προγνώσεις και ωκεανογραφικές πληροφορίες, συμβάλλοντας στην προαγωγή και ανάπτυξη της ναυτιλίας και στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Τέλος, η ΥΥ αποτελεί τον Εθνικό Συντονιστή για τη διαχείριση και λειτουργία του Συστήματος NAVTEX, σύμφωνα με όσα ορίζουν η εθνική και διεθνής νομοθεσία και πρακτική.
Αρμοδιότητες
Οι κύριες αρμοδιότητες της Υδρογραφικής Υπηρεσίας, είναι:
Στόλος Υδρογραφικής Υπηρεσίας (ΥΥ/ΓΕΝ)
Διαθέτει τρία υδρογραφικά-ωκεανογραφικά πλοία, τα: Υ/Γ-ΩΚ «Ναυτίλος», Υ/Γ-ΩΚ «Πυθέας», Υ/Γ «Στράβων» και την Υδρογραφική «Άκατο-14».
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδρογραφία Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα Κατηγορία:Ασφάλεια ναυσιπλοΐας Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες
Μπαλαρύκ-λε-Βιε
Το Μπαλαρύκ-λε-Βιε (γαλλικά: Balaruc-le-Vieux, οξιτανικά: Balaruc Vièlh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Μυία
Η Μυία (500 π.Χ.) ήταν μια πυθαγόρεια φιλόσοφος και, σύμφωνα με μεταγενέστερη παράδοση, μια από τις κόρες της Θεανώς της Κροτωνιάτιδος και του Πυθαγόρα. Ήταν παντρεμένη με τον Μίλωνα τον Κροτωνιάτη, τον φημισμένο αθλητή. Σε μικρή ηλικία ήταν αρχηγός στη χορωδία και αργότερα, ως γυναίκα, η θρησκευτική της συμπεριφορά ήταν υποδειγματική. Ο Λουκιανός στο έργο του Μυίας ἐγκώμιον, αναφέρει ότι θα μπορούσε να πει πολλά για την Μυία τη φιλόσοφο, αν η ιστορία της δεν ήταν τόσο γνωστή σε όλους.
Σώζεται ένα γράμμα που αποδίδεται στη Μυία, πιστεύεται όμως ότι είναι πλαστό και χρονολογείται τον 3ο ή 2ο αιώνα π.Χ. Το γράμμα απευθύνεται σε μια συγκεκριμένη Φύλλιδα και συζητά τη σπουδαιότητα της εκπλήρωσης των αναγκών ενός νεογέννητου μωρού, σύμφωνα με τις αρχές της αρμονίας. Σύμφωνα με την συγγραφέα, το μωρό από φυσικού του επιθυμεί μετριοπάθεια σε όλα τα πράγματα, όπως φαγητό, ένδυση, θερμοκρασία κλπ., και η παραμάνα του μωρού πρέπει να είναι μετριοπαθής επίσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Δίκη του Πολυτεχνείου
Η Δίκη του Πολυτεχνείου (16 Οκτωβρίου - 30 Δεκεμβρίου 1975) ήταν ακροαματική διαδικασία που διεξήχθη στη δικαστική αίθουσα των Φυλακών Κορυδαλλού, ενώπιον του πενταμελούς εφετείου Αθηνών, με κατηγορούμενους 32 στελέχη της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967 για εγκλήματα που σύμφωνα με το κατηγορητήριο, διέπραξαν κατά την Εξέγερση του Πολυτεχνείου (15 Νοεμβρίου - 17 Νοεμβρίου 1973) αλλά και τις μέρες που ακολούθησαν, καθότι το τότε καθεστώς, προκειμένου να αντιμετωπίσει την έκκρυθμη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στη χώρα, κήρυξε στρατιωτικό νόμο, με συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους αρκετοί πολίτες, όχι μόνο στο χώρο εντός ή πέριξ του Ε.Μ.Π. αλλά και σε απομακρυσμένες περιοχές της Αθήνας, έως και αρκετές ημέρες μετά τα συμβάντα της εξέγερσης.
Πρόεδρος του Πενταμελούς Εφετείου ήταν ο εφέτης Ιωάννης Κουσουλός και μέλη οι εφέτες Κωνσταντίνος Καινούργιος, Παναγιώτης Καλκαβούρας, Γεώργιος Μαρκουλάκης, και Α. Σακελλαριάδης. Εισαγγελέας της έδρας ήταν ο Νικόλαος Γανώσης.
Ενστάσεις των κατηγορουμένων
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ηγέτης της Χούντας τη στιγμή των γεγονότων, αμφισβήτησε με ένστασή του την αρμοδιότητα του δικαστηρίου να κρίνει τις πράξεις του, ισχυριζόμενος, ότι, ως (δήθεν) πρόεδρος της Δημοκρατίας (τίτλος τον οποίο ο ίδιος είχε αποδώσει στον εαυτό του) ήταν "ανεύθυνος άρχων". Το δικαστήριο απέρριψε την ένστασή του με το αιτιολογικό ότι η κυβέρνησή του είχε προέλθει κατόπιν πραξικοπήματος, οπότε ήταν παράνομη και ως εκ τούτου δεν προστατευόταν ο ίδιος από τις διατάξεις περί "ανευθύνου".
Οι ποινές
Έπειτα από συνολικά 2,5 μήνες διάρκεια κατά την οποία κατέθεσαν περισσότεροι από 350 μάρτυρες και 6μερη σύσκεψη, ο πρόεδρος του δικαστηρίου ανακοίνωσε τις ποινές σε βάρος είκοσι από τους κατηγορούμενους, ενώ απάλλαξε τους υπόλοιπους δώδεκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Εξέγερση του Πολυτεχνείου Κατηγορία:Μεταπολίτευση Κατηγορία:Γεγονότα του 1975
Διακοπές στη Βενετία
Το Διακοπές στη Βενετία (Πρωτότυπος τίτλος Summertime) είναι μία δραματική ταινία παραγωγής 1955 σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λιν. Η ταινία είναι βασισμένη στο θεατρικό του Άρθουρ Λόρεντς με τίτλο The Time of the Cuckoo, το οποίο διασκεύασαν για τη μεγάλη οθόνη ο ίδιος ο Λιν σε συνεργασία με τον Χ.Ε. Μπέιτς. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Κάθριν Χέπμπορν και ο Ροσάνο Μπράτσι. Η Κάθριν Χέπμπορν έλαβε την έκτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, ενώ ο Ντείβιντ Λιν προτάθηκε για Όσκαρ Σκηνοθεσίας.
Πλοκή
Η Τζέιν Χάτσον (Κάθριν Χέπμπορν), μια κομψή και μεσήλικη γραμματέας από το Άκρον Οχάιο, φτάνει στη Βενετία για να κάνει τις διακοπές που χρόνια ονειρευόταν. Η Τζέιν είναι ανύπαντρη και μοναχική και παρά το γεγονός ότι της αρέσει η ανεξαρτησία της, φτάνοντας στην Ιταλία αισθάνεται τρομερή μοναξιά βλέποντας από μακριά τα ζευγάρια να απολαμβάνουν τις ομορφιές της ζωής κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο. Έτσι περιπλανιέται μόνη στα βενετσιάνικα σοκάκια έχοντας στο χέρι της μια κάμερα. Κάποια στιγμή συναντάει τυχαία σε μια καφετέρια στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, έναν ιδιοκτήτη μαγαζιού με αντίκες, τον Ρενάτο Ντε Ρόσι (Ροσάνο Μπράτσι) και του τραβάει την προσοχή. Οι δυο τους συναντιούνται ξανά στο μαγαζί του Ρενάτο και μεταξύ τους γεννιέται ο έρωτας. Οι δυο τους γνωρίζονται και η Τζέιν είναι έτοιμη να υποκύψει στο φλερτ του Ρενάτο, αλλά ανακαλύπτει ότι ο άνδρας αυτός είναι παντρεμένος.
Πληροφορίες παραγωγής
Ο Άρθουρ Λόρεντς έγραψε το The Time of the Cuckoo αποκλειστικά για τη Σίρλεϊ Μπουθ, η οποία ερμήνευσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Μπρόντγουεϊ και βραβεύτηκε βραβείο Τόνυ. Ο παραγωγός Χαλ Ουόλις ενδιαφέρθηκε για την αγορά των δικαιωμάτων του θεατρικού, αλλά θεωρούσε τη Μπουθ μεγάλη για το ρόλο και γι' αυτό το λόγο, ήθελε για πρωταγωνίστρια την Κάθριν Χέπμπορν. Τα δικαιώματα του θεατρικού αποκτήθηκαν τελικά από την Ίλια Λόπερτ, ο οποίος είχε σκοπό να αναθέσει τον κεντρικό ρόλο στη Σίρλεϊ Μπουθ και τη σκηνοθεσία στον Άνατολ Λίτβακ. Λίγο καιρό αργότερα στο τιμόνι της σκηνοθεσίας πέρασε ο Ντάνιελ Μαν κι έπειτα ο Ντέιβιντ Λιν. Ο Άρθουρ Λόρεντς είχε κληθεί να διασκευάσει το θεατρικό του για τη μεγάλη οθόνη, αλλά το σενάριο δεν άφησε ικανοποιημένη την παραγωγό της ταινίας, η οποία τον αντικατέστησε με τους Ντόναλντ Όγκντεν Στιούαρτ και Σ.Ν. Μπέρμαν, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τον Λιν προκειμένου για να βελτιώσουν το σενάριο χωρίς επιτυχία. Στο τέλος η Λόπερτ έφερε το συγγραφέα Χ.Ε. Μπέιτς για να γράψει από την αρχή το σενάριο.
Η παραγωγός της ταινίας σκέφτηκε πολλούς ηθοποιούς για την ανάθεση των κεντρικών ρόλων, ενώ η παραγωγή βρισκόταν ακόμη σε πρώιμα στάδια. Ένα από τα ονόματα που ακούστηκαν για το ρόλο του Ρενάτο, ήταν εκείνο του Ιταλού σκηνοθέτη και ηθοποιού Βιτόριο ντε Σίκα. Ο Ρομπέρτο Ροσελίνι ενδιαφέρθηκε να σκηνοθετήσει την ταινία με πρωταγωνίστρια την τότε, σύζυγό του, Ίνγκριντ Μπέργκμαν, ενώ η Ολίβια Ντε Χάβιλαντ ενδιαφέρθηκε επίσης για το ρόλο της Τζέιν.