cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σικελική άμυνα (βαριάντα Αλαπίν)
2...Ιζ6
Η κύρια συνέχεια στην τρέχουσα πρακτική της 2...Ιζ6 είναι 3.ε5 Ιδ5 και τα λευκά έχουν μια σειρά από επιλογές συμπεριλαμβανομένων των 4.δ4, 4.Ιζ3, 4.η3 and 4.Αγ4. Μπορεί επίσης να προκύψει εάν τα λευκά προσφέρουν και τα μαύρα δεν αποδεχτούν, το Σμιθ-Μόρρα Γκαμπί:
2...δ5
Αυτή είναι η κύρια εναλλακτική λύση αντί της 2...Ιζ6 για τα μαύρα. Η συνήθης συνέχεια είναι 3.ε:δ5 Β:δ5, μια γραμμή γνωστή ως "Άμυνα Μπάρμεν". Η κίνηση 3.ε5 μπορεί να κάνει μεταφορά της παρτίδας στην "Προχωρημένη βαριάντα" της Γαλλικής Άμυνας, εάν τα μαύρα απαντήσουν 3...ε6, αλλά τα μαύρα έχουν και άλλες εναλλακτικές λύσεις. Μετά από την 3.ε:δ5, είναι πιθανή η κίνηση 3...Ιζ6, αλλά δεν είναι σαφές εάν τα μαύρα λαμβάνουν επαρκή αποζημίωση για το πιόνι.
Οι κύριες επιλογές περιστρέφονται γύρω από:
2...δ6
Η 2...δ6 θεωρείται ως απότομη απόκριση. Τα μαύρα συνεχίζουν συχνά με ένα γκαμπί:
Τα λευκά, ωστόσο, μπορούν αντ' αυτού να παίξουν ήσυχα με 3.δ4 Ιζ6 4.Αδ3, καταλαμβάνοντας το κέντρο και τη διατήρηση ενός πλεονεκτήματος χώρου.
2...ε6
Η κίνηση 2...ε6 είναι η πιο σταθερή απάντηση των μαύρων, λόγω της προετοιμασίας της 3...δ5. Είναι στενά συνδεδεμένη με τη Γαλλική άμυνα, στην οποία συχνά μεταφέρεται το παιχνίδι. Τα λευκά μπορούν να μεταφερθούν στην "Προχωρημένη βαριάντα" της Γαλλικής άμυνας με 3.δ4 δ5 4.ε5. Εναλλακτικά, τα λευκά μπορούν να μεταφερθούν στη βαριάντα "Τάρρας" της Γαλλικής με 3.δ4 δ5 4.Ιδ2, ή προσπαθούν να κερδίσουν ένα μικρό πλεονέκτημα με 3.δ4 δ5 4.ε:δ5 ε:δ5 5.Αε3.
2...ε5
Μετά από 2...ε5 το παιχνίδι συνήθως συνεχίζει 3.Ιζ3 Ιγ6 4.Αγ4, με μια σταθερή ακμή για τα λευκά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Βαϊγκάτς
Η νήσος Βαϊγκάτς (ρωσικά: Вайгач) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό, ανάμεσα στην θάλασσα Πιτσόρα και την θάλασσα Κάρα. Το νησί χωρίζεται από την χερσόνησο Γιουγκόρσκι στην ηπειρωτική χώρα με το στενό Γιουγκόρσκι και από την Νόβαγια Ζέμλια με το στενό Κάρα. Διοικητικά ανήκει στον αυτόνομο θύλακα της Νενετσίας της περιφέρειας Αρχάγγελσκ. Έχει έκταση 3.383 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ Κατηγορία:Νησιά της Ρωσίας
Παμφυλιακή διάλεκτος
Η παμφυλιακή διάλεκτος ήταν απομονωμένη διάλεκτος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας που ομιλούνταν στην Παμφυλία, στη νότια ακτή της Μικράς Ασίας.
Περιγραφή
Η προέλευση και η σχέση της με τις άλλες ελληνικές διαλέκτους της είναι αβέβαιη. Ετυμολογικά Παμφυλία σημαίνει «γη όλων των φυλών". Θεωρείται πως υπάγεται στα αρκαδοκυπριακά ωστόσο παρουσιάζει και στοιχεία δυτικών ελληνικών διαλέκτων και αιολικών. Πόλεις όπου χρησιμοποιούνταν η διάλεκτος αυτή ήταν η Άσπενδος, η Σίδη, το Σύλλειον, και η Πέργη.
Με την εξαίρεση της μυκηναϊκής διαλέκτου, τα παμφυλιακά είναι η μόνη ελληνική γλώσσα που δεν χρησιμοποιεί άρθρα, και θεωρείται πως είχε δεχθεί σημαντικές επιρροές από τις άλλες μη ελληνικές γλώσσες που ομιλούνταν στη Μικρά Ασία όπως η λυκιακή. Για τη γραφή της χρησιμοποιούσε το δικό της τοπικό αλφάβητο στο οποίο γινόταν χρήση του παμφυλιακού διγάμματος ως И, καθως και της κανονικής μορφής του ως Ϝ το οποίο πιθανώς πάρθηκε από τα άλλα αρχαϊκά ελληνικά αλφάβητα. Είχε επίσης το δικό της σύμβολο για το σαμπί το οποίο αναπαριστούνταν ως μοιάζοντας με το γράμμα ψι, και το οποίο χρησιμοποιούνταν για συριστικούς ήχους.
Ενδεικτικό λεξιλόγιο
Ενδεικτικές λέξεις και σε παρένθεση το εφάμιλλο στην αττική και άλλες διαλέκτους.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικές γλώσσες Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Διάλεκτοι της αρχαίας ελληνικής Κατηγορία:Γλώσσες της αρχαίας Ανατολίας
Οπόσουμ
Γεωγραφική κατανομή
Το Didelphis virginiana ή αλλιώς οπόσουμ της Βιρτζίνια είναι το μοναδικό ενδημικό μαρσιποφόρο της Βόρειας Αμερικής. Πλέον οπόσουμ απαντώνται σε όλες τις ΗΠΑ καθώς και σε περιοχές του Καναδά και του Μεξικού.
Παραπομπές
<div style="">
Κατηγορία:Διδελφόμορφα
Επισκοπή Λασιθίου
Η Επισκοπή είναι χωριό της Κοινότητος Κάτω Χωρίου του Δήμου Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρων επί της οδού Ιεράπετρας - Παχείας Άμμου. Απέχει 1 χιλιόμετρο ΒΑ. από το Κάτω Χωριό (με την επαρχιακή οδό Ιεράπετρας - Παχειάς Άμμου να τις διαχωρίζει) και 7 χιλιόμετρα ΒΑ. από την Ιεράπετρα.
Υποδομή
Στο χωριό λειτουργούν πολιτιστικός σύλλογος, παντοπωλείο, καφενείο και ξενώνες. Η στάση λεωφορείων της Επισκοπής εξυπηρετείται από γραμμές από/πρός Άγιο Νικόλαο - Ηράκλειο, Καβούσι και Ιεράπετρα.
Ενορία Αγίου Δημητρίου Επισκοπής
Η Επισκοπή είναι έδρα μίας ενρίας της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας. Ο ενοριακός ναός της Επισκοπής είναι ο Ναός Αγίου Δημητρίου και Μεταμορφώσεως του Σωτήρος που βρίσκεται στο επάνω μέρος του χωρίου. Στο κέντρο της Επισκοπής, στην πλατεία του χωρίου, δεσπόζει ο μεγαλοπρεπής ναός της Ζωοδόχου Πηγής. Έναντι και κάτω από την Πλατεία βρίσκεται η σημαντική βυζαντινή εκκλησία των Αγίων Γεωγρίου και Χαραλάμπους.
Στην έξοδο του χωριού προς το Κάτω Χωριό υπάρχει ο ναός του Μιχαήλ Αρχάγγελου, ενώ στο δυτικό ορεινό άκρο της Επισκοπής βρίσκεται ο ναός του Τιμίου Σταυρού. Ακόμα πιο δυτικά δεσπόζει η εκκλησία του Ευαγγελισμού Θεοτόκου, ενώ νότια από αυτήν, στο δρόμο προς Ιεράπετρα, υπάρχει το κοινό κοιμητήριο των γύρω χωριών. Ανατολικά του χωριού, ανάμεσα στα χωράφια προς το Επάνω Χωρίον, βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και του Αγίου Πνεύματος.
Βορειοδυτικά της Επισκοπής, στις πρόποδες των όρεων βρίσκεται η σπηλαιώδης εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, ενώ στην ανατολική πλευρά της κοιλάδος πρός την Παχεία Άμμο, 1,5 χιλιόμετρα νότια του Μοναστηρακίου βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου στην θέση Βελανούρι.
Συνολικά, η Ενορία Αγίου Δημητρίου Επισκοπής αριθμεί 10 εκκλησίες. Στην κοντινή περιοχή της Επισκοπής υπάρχουν και άλλοι εκκλησίες, οι οποίες όμως ανήκουν στις δύο γειτονικές ενορίες Επάνω και Κάτω Χωρίου.
Σημείωση
Η Επισκοπή αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Κάτω Χωρίου Ιεράπετρας. Το 1961 όμως ενσωματώθηκε στον οικισμό Κάτω Χωρίον και απογράφεται μαζί του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου
Rush in Rio
Το Rush in Rio είναι τριπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Οκτωβρίου 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά και μέσω της "Atlantic" στον υπόλοιπο κόσμο. Το "Rush in Rio" κυκλοφόρησε επίσης, σε μορφή διπλού DVD.
Με εξαίρεση τα δύο τελευταία κομμάτια του άλμπουμ, η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο στάδιο Μαρακανά στις 23 Νοεμβρίου 2003, μπροστά σε 40.000 θεατές, στην τελευταία συναυλία της πρώτης νοτιοαμερικανικής περιοδείας στην καριέρα του συγκροτήματος.
Το άλμπουμ ανέβηκε στο Top-40 του Billboard, ενώ το DVD ανέβηκε στην κορυφή του καταλόγου επιτυχιών των βίντεο-άλμπουμ, για να βραβευθεί ως επτά φορές πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και διαμαντένιο στην πατρίδα του συγκροτήματος.
CD 1
1. Tom Sawyer (Lee, Lifeson, Peart, Pye Dubois) - 5:04
2. Distant Early Warning (Lee, Lifeson, Peart) - 4:50
3. New World Man (Lee, Lifeson, Peart) - 4:04
4. Roll the Bones (Lee, Lifeson, Peart) - 6:15
5. Earthshine (Lee, Lifeson, Peart) - 5:44
6. YYZ (Lee, Peart) - 4:56
7. The Pass (Lee, Lifeson, Peart) - 4:52
8. Bravado (Lee, Lifeson, Peart) - 6:19
9. The Big Money (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 6:03
10. The Trees (Lee, Lifeson, Peart) - 5:12
11. Freewill (Lee, Lifeson, Peart) - 5:48
12. Closer to the Heart (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 3:04
13. Natural Science (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 8:05
CD 2
1. Bastille Day (Lee, Lifeson, Peart) - 5:32
2. Driven (Lee, Lifeson, Peart) - 5:22
3. Xanadu (Lee, Lifeson, Peart) - 5:36
5. Dreamline (Lee, Lifeson, Peart) - 5:10
6. Red Sector A (Lee, Lifeson, Peart) - 5:16
8. Ο Baterista (Peart) - 8:54
9. Resist (Lee, Lifeson, Peart) - 4:23
10. 2112: Overture / The Temples of Syrinx (Lee, Lifeson, Peart) - 6:52
CD 3
1. Limelight (Lee, Lifeson, Peart) - 4:29
2. La Villa Strangiato (Lee, Lifeson, Peart) - 10:05
3. The Spirit of Radio (Lee, Lifeson, Peart) - 5:28
4. By-Tor & The Snow Dog / Cygnus X-1 / Working Man (Lee, Lifeson, Peart) - 13:36
6. Vital Signs (Lee, Lifeson, Peart) - 4:58
Θέσεις τσαρτ
Rush in Rio (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 21 Οκτωβρίου 2003
Βραβεία
Rush in Rio (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Μέλη των Rush
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Rush in Rio" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Άσλεϊ Τίσντεϊλ
Η Άσλει Τίσντειλ (Ashley Michelle Tisdale, 2 Ιουλίου 1985) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Deal του New Jersey στην Αμερική. Οι περισσότεροι την γνωρίζουν για τον ρόλο της ως Maddie Fitzpatrick στην σειρά του Disney Channel The Suite Life Of Zack & Cody. Άλλοι ρόλοι που την έκαναν γνωστή είναι η Sharpay από τις ταινίες του High School Musical, την φωνή της Candace στην σειρά Φινέας και Φερμπ και την Savannah Monroe στο Hellcats. Το 2013 η Άσλει Τίσντειλ δάνεισε την φωνή της στην Σαμπρίνα στην σειρά Sabrina: Secrets of a Teenage Witch. Επίσης έχει παίξει στις γνωστές ταινίες Picture This, Aliens In The Attic, Sharpay's Fabulous Adventure, Phineas & Ferb the movie: Across the 2nd dimension, A Bug's Life και στο Scary Movie 5.
Η Άσλει Τίσντειλ το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο studio album της με τίτλο Headstrong, το οποίο έγινε τρεις φορές χρυσό. Το 2009 κυκλοφόρησε και το δεύτερο studio album της με τίτλο Guilty Pleasure. Μέχρι σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 3 εκατομμύρια αντίτυπα. Στις 16 Δεκεμβρίου 2013 έκανε come back στην μουσική σκηνή με το τραγούδι "You're Always Here". Το τραγούδι γράφτηκε για τον παππού της που απεβίωσε στα μέσα του 2013. Κάποια από τα έξοδα θα διαθέτονταν σε ίδρυμα. Τον Απρίλιο του 2014 ανακοινώθηκε επίσημα ότι είναι υποψήφια για βραβείο Emmy για καλύτερη φωνή σε cartoon για τον χαρακτήρα της Σαμπρίνα στην ομώνυμη σειρά Sabrina: Secrets of a Teenage Witch.
Παραγωγός
με Blondie Girl Productions (ιδιοκτήτης)
Βραβεια
Βραβείο MTV Movie Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης Γυναίκας
Βραβείο Emmy Καλυτερου Νεανικου Προγραμματος (με το θιασος του High School Musical)
Βραβείο Billboard Music Album of the Year (High School Musical)
Βραβείο UK Kid's Choice Αγαπημενης Σταρ - TV
Βραβείο UK Kermode Award Αγαπημενης Σταρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Σούπερ Καπ ΕΣΣΔ
Το Σούπερ Καπ ΕΣΣΔ ήταν ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξάχθηκε από το 1977 μέχρι το 1988 στην ΕΣΣΔ. Ο τελικός διεξαγόταν μεταξύ του νικητή του Πρωταθλήματος ΕΣΣΔ και του Κυπέλλου ΕΣΣΔ.
Το 1987, ο τελικός μεταξύ της τότε πρωταθλήτριας, Σπαρτάκ Μόσχας και της τότε κυπελλούχου ΦΚ Ντιναμό Κιέβου που έπρεπε να διεξαχθεί στο Κισινάου της Μολδαβίας δεν πραγματοποιήθηκε εξαιτίας της ανεπάρκειας των εγκαταστάσεων της πόλης. Ο τελευταίος τελικός έγινε στο Σότσι (Ρωσία) το 1988 με 1.500 θεατές.
Τροπαιούχοι σύλλογοι
Ε Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην ΕΣΣΔ ΕΣΣΔ
Σημαία του Μπενίν
right|thumb|188px|[[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Λόγος σημαίας: 2:3]]
right|thumb|150px|Η σημαία της [[Λαϊκή Δημοκρατία του Μπενίν|Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπενίν (1975-1990)]]
Η σημαία του Μπενίν υιοθετήθηκε αρχικά το 1959. Το 1975 άλλαξε με διαταγή του μαρξιστικού καθεστώτος, για να επανέλθει μετά την πτώση του τελευταίου, την 1 Αυγούστου 1990. Τα χρώματα της σημαίας είναι τα παραδοσιακά παναφρικανικά χρώματα: το πράσινο συμβολίζει την ελπίδα, το κίτρινο αντιπροσωπεύει τον πλούτο και το κόκκινο συμβολίζει το θάρρος. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 2 Δεκεμβρίου του 1990.
Παραπομπές
Μπενιν Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μπενίν
Τάγμα του Αγίου Αντωνίου (Αιθιοπία)
Το Τάγμα του Αγίου Αντωνίου ήταν πιθανώς απόκρυφο ιπποτικό τάγμα της Αιθιοπίας, το οποίο, σύμφωνα με τον θρύλο, ιδρύθηκε προς το 370 από τον Αυτοκράτορα της Αιθιοπίας. Τα μέλη του ήσαν αποκλειστικά κληρικοί. Ο Πέδρο Πάεθ στο έργο του με τίτλο Ιστορία της Αθιοπίας φέρεται να αναφέρει πως, κατά την διάρκεια των ταξιδιών του κατά μήκος της χώρας, δεν υπήρχε κανείς άνθρωπος που να έχει ακουστά τέτοιο Τάγμα και πως επρόκειτο για κατασκεύασμα της φαντασίας.
Αναφερόμενο περισσότερο στις προερχόμενες από την Δύση πηγές, παρά σε εκείνες από την Αιθιοπία, εικάζεται πως πιθανώς να επρόκειτο αρχικώς για μοναστικό τάγμα, το οποίο συνόδευε τον Άγιο Αντώνιο τον Μέγα, παρά ένα ευρωπαϊκού τύπου ιπποτικού τάγματος, ωστόσο θεωρήθηκε ως τέτοιο από την μεσαιωνική Δύση, η οποία με την σειρά της επανεισήγαγε την εσφαλμένη αυτή αντίληψή της στην Αιθιοπία κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα, όπου υιοθετήθηκε και εικάζεται πως αποτέλεσε τιμητική διάκριση την οποία απένειμαν ο Αυτοκράτορας και ο Abuna της Εκκλησίας Τεουαντέχο.
Υπάρχουν αρκετές αναφορές για το τάγμα στα ευρωπαϊκά κείμενα της Πρότερης Σύγχρονης Περιόδου, ορισμένα εκ των οποίων το αναφέρουν ως απάτη, ενώ άλλα το αναγνωρίζουν ως ένα ισχυρό μοναστικό τάγμα με εκατοντάδες μέλη και έναν μοναστικό οίκο "σε κάθε πόλη" της χώρας, κάτι ιδιαιτέρως ασυνήθιστο σε μία περίοδο κατά την οποία όσα λιγοστά οι Δυτικοί "γνώριζαν" για την Αιθιοπία, όπως ο "μονάρχης" της, Πρεσβύτερος Ιωάννης, ήταν, σε γενικές γραμμές, εξαιρετικά ανακριβή. Αριθμός συγγραφικών έργων με θέμα την Αιθιοπία που γράφηκαν κατά την περίοδο εκείνη αναφέρονται στο τάγμα. Ο Σάμιουελ Πέρκας στο έργο του του 1613 με τίτλο Purchas, His Pilgrimage αναφερόταν, μεταξύ άλλων, στους "μοναστικούς ιππότες του στρατιωτικού τάγματος του Αγίου Αντωνίου". Το 1632, κάποιος Μπαλτάσαρ Γκίρον, ο οποίος παρουσιαζόταν ως "καταγόμενος από την Αβησσυνία", ισχυριζόταν στην Ρώμη πως ηγείτο του "παλαιού τάγματος" του "Αγίου Αντωνίου της Αιθιοπίας", έως ότου αποκαλύφθηκε ως απατεώνας από τον Μαρωνίτη λόγιο Αβραάμ Εχελένση. Δεν είναι γνωστό εάν το Τάγμα επίσης θεωρήθηκε ως απάτη ή μονάχα ο ισχυρισμός περί ηγεσίας του τάγματος του Γκίρον.
Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια αναφορά του τάγματος έως ότου αναβίωσε από την εξορισθείσα μοναρχία της Αιθιοπίας μετά το 1987, ενώ σήμερα απονέμεται από το Συμβούλιο Στέμματος της Αιθιοπίας, ως βράβευση η οποία δίδεται κυρίως σε διακριθέντες κληρικούς και ακαδημαϊκούς. Το Τάγμα διαθέτει, σήμερα, δύο διαφορετικούς βαθμούς, εκείνον του Μεγαλόσταυρου Ιππότη (KGCA), καθώς κι εκείνον του Συνοδού (CA).
Δείτε επίσης
Αντωνιος Κατηγορία:Ιστορία της Αιθιοπίας
Σελάκανο Λασιθίου
Το Σελάκανο (επίσημο: Σελάκανον) είναι ορεινός οικισμός της Κοινότητας Χριστού του Δήμου Ιεράπετρας, στην ανατολική Κρήτη. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 900 μέτρων εν μέσω της Δίκτης. Απέχει 4 χιλιόμετρα από τον Χριστό και 32 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Χριστού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Χριστό, τα Λακούδια και τα Μαθοκοτσανά αποτελούν την κοινότητα Χριστού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράπετρας του δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 29 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Στάδιο της Νεμέας
δεξιά|μικρογραφία|310x310εσ| Νεμέα, Ελλάδα. Το Στάδιο της Νεμέας βρίσκεται στον αρχαίο χώρο της Νεμέας, στη σύγχρονη περιοχή της Κορινθίας. Εκεί, οι αρχαίοι Έλληνες αθλητές συμμετείχαν στο στάδιο, μόλις λίγα μέτρα από τον Ναό του Δία. Το στάδιο της Νεμέας έπαιξε μεγάλο ρόλο στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ανασκαφή
Το 1964, κατά τη διάρκεια μιας ανασκαφής από τον Τσαρλς Κ. Ουίλιαμς II, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια ορθογώνια πέτρα στο μέτωπο του σταδίου. Αυτό θεωρείται ότι είναι η αφετηρία. Υπάρχει ελάχιστη φθορά στο αντικείμενο εκτός από πολλά σημάδια στην κορυφή, τα οποίο ο Ντέιβιντ Γκίλμαν Ρομάνο λέει ότι εξηγούνται από το ότι «το στάδιο αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως κατώφλι». Επίσης εμφανίζεται στο μπλοκ ένας μεμονωμένος χαρακτήρας, ένα έψιλον (ɛ). Αν και η μορφή του έψιλον δεν είναι αρχαϊκή, είναι δύσκολο να πει κανείς εάν είναι ή όχι μέρος της αρχικής χρήσης της γραμμής αφετηρίας ή όχι. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Το στάδιο της Νεμέας όπως είναι σήμερα.
Αθλητισμός
Το Στάδιο της Νεμέας έπαιξε σημαντικό ρόλο στον ελληνικό αθλητισμό. Το στάδιο, ή το τρέξιμο, πραγματοποιήθηκε εδώ. Το στάδιο πήρε το όνομά του από το κτίριο στο οποίο έλαβε χώρα. Μεταξύ του 776 και του 724 π.Χ., όχι μόνο ήταν το στάδιο το κορυφαίο γεγονός των αγώνων της Νεμέας, αλλά ήταν και το μοναδικό γεγονός. Οι νικητές του σταδίου θα κέρδιζαν αρχικά το σύνολο των αγώνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία μνημεία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Νεμέα
Ας Περιμένει ο Παράδεισος
Η ταινία Ας Περιμένει ο Παράδεισος (αγγλ. Heaven Can Wait), γνωστό και ως Ο Παράδεισος Μπορεί να Περιμένει είναι ρομαντική κομεντί παραγωγής 1978 σε σκηνοθεσία Γουόρεν Μπίτι και Μπακ Χένρι. Η ταινία αποτελεί τη δεύτερη κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού του Χάρι Σέγκαλ, το οποίο διασκευάστηκε από τους ίδιους τους Μπίτι και Χένρι σε συνεργασία με τον Ρόμπερτ Τάουνι και την Ιλέιν Μέι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Γουόρεν Μπίτι, Τζούλι Κρίστι και Τζέιμς Μέισον, οι οποίοι πλαισιώνονται από την Νταϊάν Κάνον, τον Τσαρλς Κρόντιν και τον Τζακ Γουόρντεν. Η ταινία σηματοδότησε την τρίτη συνεργασία του Γουόρεν Μπίτι με την άλλοτε σύντροφό του Τζούλι Κρίστι και προτάθηκε για 9 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Υπόθεση
Ένας παίκτης αμερικανικού ποδοσφαίρου, ο Τζον Πέμπλετον (Γουόρεν Μπίτι) σκοτώνεται σε ατύχημα, αλλά φτάνοντας στον Παράδεισο πληροφορείται ότι δεν ήταν ακόμα η ώρα του να πεθάνει. Για κακή του τύχη, το σώμα του έχει αποτεφρωθεί και έτσι επιστρέφει στη Γη με τη μορφή ενός πολυεκατομμυριούχου, του Λίο Φάρνσγουορθ, τον οποίο μόλις έχει δηλητηριάσει η σύζυγός του Τζούλια (Νταϊάν Κάνον) με τη βοήθεια του εραστή της Τόνι (Τσαρλς Γκρόντιν). Η Τζούλια και ο Τόνι ξαφνιάζονται όταν ο Φάρνσγουορθ εμφανίζεται ζωντανός. Ο Τζον αγοράζει την πρώην του ομάδα με τα λεφτά του Φάρνσγουορθ και προσπαθεί να πείσει τιν προπονητή του Μαξ Κορκλ (Τζακ Γουόρντεν) ότι είναι ζωντανός, παράλληλα γνωρίζεται και ερωτεύεται με μια ακτιβίστρια του περιβάλλοντος τη Μπέτι Λόγκαν (Τζούλι Κρίστι), η οποία αντιτίθεται στις καπιταλιστικές μεθόδους του επιχειρηματία Φάρνσγουορθ.
Πληροφορίες παραγωγής
Κωμωδία βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό του Χάρι Σέγκαλ, η οποία είχε ήδη μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη το 1941 με τίτλο Ο αόρατος κύριος Τζόρνταν (Here Comes Mr. Jordan) και πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Μοντγκόμερι. Ο Μπίτι, σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας, ήθελε αρχικά τον Κάσιους Κλέι (Μοχάμεντ Άλι) για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δεδομένου ότι ο ήρωας του θεατρικού ήταν μποξέρ και όχι παίχτης του μπέιζμπολ. Ο Κλέι δεν ήταν διαθέσιμος όμως εκείνη την περίοδο και ο Μπίτι αποφάσισε να αναλάβει εκείνος τον πρωταγωνιστικό ρόλο, μετατρέποντας τον κεντρικό ήρωα σε παίχτη του ποδοσφαίρου. Για το ρόλο της Μπέτι Λόγκαν πέρασε από ακρόαση η Μαίρη Στρινμπέρτζεν καθώς και η πρώην ερωμένη του Μπίτι, η Λέσλι Καρόν. Αλλά ο ρόλος πήγε στο κορίτσι σύμβολο της δεκαετίας του 1960, τη Τζούλι Κρίστι, που ήταν εμπορικότερη ηθοποιός από τις προηγούμενες και η οποία είχε μακροχρόνια σχέση με τον Μπίτι από το 1967 μέχρι και το 1974. Χρόνια αργότερα ο Μπίτι παραδέχτηκε ότι η επιτυχία της ταινίας οφειλόταν κυρίως στην Κρίστι. Ο Μπίτι προσέφερε αρχικά το ρόλο του κύριου Τζόρνταν στον Κάρι Γκραντ έναντι 1.000.000 δολαρίων. Η πρώην σύζυγος του Γκραντ Νταϊάν Κάνον που είχε ρόλο στην ταινία μεσολάβησε επίσης ώστε ο Γκραντ να δεχτεί το ρόλο, αλλά ο ηθοποιός που είχε αποφασίσει από το 1966 να αποτραβηχτεί από το χώρο του κινηματογράφου απέρριψε την προσφορά του Μπίτι. Το ρόλο ανέλαβε τελικά ο βετεράνος Βρετανός ηθοποιός Τζέιμς Μέισον.
Βραβεία
Η ταινία απέσπασε 9 υποψηφιότητες για Όσκαρ εκ των οποίων τις τρεις έλαβε ο Μπίτι, ως πρωταγωνιστής, σεναριογράφος και σκηνοθέτης της ταινίας (ήταν η δεύτερη φορά που ηθοποιός λάμβανε τρεις υποψηφιότητες για τρεις διαφορετικές ιδιότητες όσον αφορά την παραγωγή της ταινίας, ο πρώτος που κατάφερε το επίτευγμα αυτό ήταν ο Όρσον Γουέλς για την ταινία Πολίτης Κέιν (Citizen Kane, 1941)). Η ταινία έχασε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας από την ταινία του Μάικλ Τσιμίνο Ο ελαφοκυνηγός (The Deer Hunter) και κατάφερε να κερδίσει μόνο το όσκαρ καλλιτεχνικής διεύθυνσης.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Επανεκτέλεση
Επανεκτέλεση της ταινίας αποτελεί το Από ψηλά στα χαμηλά (Down To Earth) του 2001 με τον Κρις Ροκ.
Διαχρονικότητα
Το 2006 το περιοδικο του κινηματογράφου Premiere συμπεριέλαβε την ταινία στη λίστα με τις καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών.
Ζωτικό Ιωαννίνων
Το Ζωτικό είναι ορεινό χωριό στον νομό Ιωαννίνων, κτισμένο σε υψόμετρο 660 μέτρων στις δυτικές πλαγιές των Ορέων Σουλίου, στους πρόποδες του όρους Βρυτζάχα. Βρίσκεται 41 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων, 64 χλμ. ανατολικά της Ηγουμενίτσας και συγκαταλέγεται μεταξύ των 27 χωριών της "Λάκκας Σουλίου" ή "Λακκοχώρια". Η παλιά ονομασία του ήταν Λιβίκιστα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Ζωτικό αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ζωτικού, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Σελλών του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 139 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Φαινόμενο του θερμοκηπίου
thumb|330px|Μια αναπαράσταση των ανταλλαγών ενέργειας μεταξύ της πηγής (ο [[ήλιος), της επιφάνειας της Γης, της ατμόσφαιρας της Γης, και του τελικού αποδέκτη που είναι το εξώτερο διάστημα. Η ικανότητα της ατμόσφαιρας να εγκλωβίζει και να ανακυκλώνει ενέργεια που φεύγει από την επιφάνεια της Γης είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό του φαινομένου του θερμοκηπίου.]] Το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι η διαδικασία κατά την οποία η ατμόσφαιρα ενός πλανήτη συγκρατεί θερμότητα και συμβάλλει στην αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειάς του. Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο μαθηματικό, αστρονόμο και φυσικό Ζοζέφ Φουριέ, το 1824, ενώ διερευνήθηκε συστηματικά από τον Σουηδό χημικό Σβάντε Αρρένιους. Σε αυτόν οφείλεται και η ονομασία του φαινομένου, όταν το 1896, την εποχή του προετοίμαζε τη διδακτορική του διατριβή, ανέπτυξε τη θεωρία ότι οι ραγδαία αυξανόμενες βιομηχανίες που στέλνουν άνθρακα και άλλους ρύπους στον αέρα ίσως να μη διαφέρουν, όσον αφορά τις επιπτώσεις στις κλιματικές αλλαγές, από τα στοιχεία που εκλύθηκαν στην ατμόσφαιρα με την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα στην Ινδονησία το 1883.
Τα τελευταία χρόνια, ο όρος συνδέεται με την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της επιφάνειας της Γης (παγκόσμια θέρμανση), ενώ θεωρείται πως το φαινόμενο έχει ενισχυθεί σημαντικά από ανθρωπογενείς δραστηριότητες. Παρατηρείται σε όλους τους πλανήτες που διαθέτουν ατμόσφαιρα. Ο πλανήτης με το πιο εντυπωσιακό φαινόμενο θερμοκηπίου είναι η Αφροδίτη, όμως για λόγους απλότητας θα αναφερόμαστε αποκλειστικά στην περίπτωση της Γης.
Μηχανισμός
Η Γη δέχεται συνολικά ηλιακή ακτινοβολία, που αντιστοιχεί σε ροή περίπου 1.966 W/m2, στο όριο της ατμόσφαιρας. Ένα μέρος αυτής απορροφάται από το σύστημα Γης-ατμόσφαιρας, ενώ το υπόλοιπο διαφεύγει στο διάστημα. Περίπου το 30% της εισερχόμενης ηλιακής ακτινοβολίας ανακλάται, σε ποσοστό 6% από την ατμόσφαιρα, 20% από τα νέφη και 4% από την επιφάνεια της Γης. Το 70% της ηλιακής ακτινοβολίας απορροφάται, κατά 16% από την ατμόσφαιρα (συμπεριλαμβανομένου και του στρατοσφαιρικού στρώματος του όζοντος), κατά 3% από τα νέφη και κατά το μεγαλύτερο ποσοστό (51%) από την επιφάνεια και τους ωκεανούς.
Λόγω της θερμοκρασίας της, η Γη εκπέμπει επίσης θερμική ακτινοβολία (κατά τρόπο ανάλογο με τον Ήλιο), η οποία αντιστοιχεί σε μεγάλα μήκη κύματος, σε αντίθεση με την αντίστοιχη ηλιακή ακτινοβολία, που είναι μικρού μήκους κύματος. Η ατμόσφαιρα της Γης διαθέτει μεγάλη αδιαφάνεια στην, μεγάλου μήκους κύματος, γήινη ακτινοβολία, έχει δηλαδή την ικανότητα να απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της, ποσοστό περίπου 71%. Η ίδια η ατμόσφαιρα επανεκπέμπει θερμική ακτινοβολία μεγάλου μήκους κύματος, μέρος της οποίας απορροφάται από την επιφάνεια της Γης, η οποία θερμαίνεται ακόμη περισσότερο. Η γήινη ατμόσφαιρα συμπεριφέρεται, με τον τρόπο αυτό, ως μία δεύτερη - μαζί με τον Ήλιο - πηγή θερμότητας.
Αποτέλεσμα του συνολικού φαινομένου είναι η αύξηση της μέσης επιφανειακής θερμοκρασίας, γεγονός που καθιστά τη Γη κατοικήσιμη. Χωρίς το φυσικό φαινόμενο του θερμοκηπίου, η θερμοκρασία της γήινης επιφάνειας θα ήταν σε παγκόσμια και ετήσια βάση στους -18 °C, ενώ στην πράξη είναι στους 14 °C.
Αέρια θερμοκηπίου
right|thumb|300px|Η αυξητική τάση στη συγκέντρωση βασικών αερίων του θερμοκηπίου (στοιχεία μεχρι 1/2003).
Τα αέρια του θερμοκηπίου και το συνοδό φαινόμενο, συμβάλλουν ως ενδογενείς παράγοντες στην κλιματική αλλαγή. Όλα τα αέρια συστατικά της ατμόσφαιρας που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, αναφέρονται συνολικά με τον όρο αέρια του θερμοκηπίου. Απορροφούν την μεγάλου μήκους κύματος γήινη ακτινοβολία και επανεκπέμπουν θερμική ακτινοβολία, θερμαίνοντας την επιφάνεια. Ορισμένα αέρια, όπως το όζον, έχουν ημιδιαφάνεια και στην ηλιακή ακτινοβολία, με αποτέλεσμα να απορροφούν ένα μέρος της, συμβάλλοντας ως ένα βαθμό και στην ψύξη της γήινης επιφάνειας.
Επίδραση ανθρωπογενούς δραστηριότητας
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι φυσικό, ωστόσο ενισχύεται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, η οποία συμβάλλει στην αύξηση της συγκέντρωσης των αερίων του θερμοκηπίου καθώς και στην έκλυση άλλων ιχνοστοιχείων, όπως οι χλωροφθοράνθρακες (CFC's). Τα τελευταία χρόνια, καταγράφεται μία αύξηση στη συγκέντρωση αρκετών αερίων του θερμοκηπίου, ενώ ειδικότερα στην περίπτωση του διοξειδίου του άνθρακα, η αύξηση αυτή ήταν 31% την περίοδο 1750-1998. Τα τρία τέταρτα της ανθρωπογενούς παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα, οφείλεται σε χρήση ορυκτών καυσίμων, ενώ το υπόλοιπο μέρος προέρχεται από αλλαγές που συντελούνται στο έδαφος, κυρίως μέσω της αποδάσωσης. Εκτός από τον άνθρωπο, παράγεται μεθάνιο και από ζώα (π.χ. αγελάδες) με τις ερυγές τους.
Δείτε επίσης
Υπερθέρμανση του πλανήτη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλιματολογία Κατηγορία:Παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα Κατηγορία:Φαινόμενα Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Ήμερη Γραμβούσα Χανίων
Η Ήμερη Γραμβούσα είναι νησίδα της Κρήτης. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του Νομού Χανίων. Η έκταση της είναι 0,722 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά υπάγονται στην κοινότητα Γραμβουσής του δήμου Κισσάμου. Στην Ήμερη Γραμβούσα βρίσκεται ένα ενετικό κάστρο.
Το νησί στην αρχαιότητα λεγόταν Κώρυκος. Το σημερινό του όνομα πιθανόν προέρχεται από τη βενετσιάνικη λέξη Garabuse. Μετά τη Ενετοτουρκική συνθήκη του 1573, οι Ενετοί (Βενετσιάνοι) άρχισαν να κατασκευάζουν στην Γραμβούσα ένα οχυρό ώστε να προστατεύσουν το μικρό φυσικό λιμάνι στις νότιες ακτές του νησιού και αποτελούσε τμήμα των οχυρώσεων που κατασκευάστηκαν σε όλη την Κρήτη. Η κατασκευή του κάστρου κτίστηκε το 1579-1584 σε σχέδιο και επίβλεψη του Λάτινο Ορσίνο. Το φρούριο δεν χρησιμοποιήθηκε σε κάποια μάχη και τελικά παραδόθηκε το 1692 στους Τούρκους με προδοσία, όταν δωροδόκησαν τον Ενετό φρούραρχο. Το 1825, κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης, το φρούριο κατελήφθη από τους Κρήτες επαναστάτες και έγινε έδρα της Επαναστατικής Επιτροπής Κρήτης. Εξαιτίας της έλλειψης τροφίμων, οι επαναστάτες άρχισαν την πειρατεία. Το 1830 το φρούριο δόθηκε με τη πρωτόκολλο του Λονδίνου πάλι στους Τούρκους και εγκαταλείφθηκε.
Τις 6 Ιανουαρίου 1968, το πλοίο Δημήτριος Π, το οποίο είχε ξεκινήσει από τη Χαλκίδα φορτωμένο τσιμέντο τις 30 Δεκεμβρίου αλλά λόγω της κακοκαιρίας αναγκάστηκε να δέσει στο Διακόφτι Κυθήρων, αναγκάστηκε λόγω της κακοκαιρίας να σταθμεύσει στη νότια ακτή της Γραμβούσας. Τις 8 Ιανουαρίου η αλυσίδα της μίας άγκυρας κόπηκε και παρά της προσπάθειες του καπετάνιου, το πλοίο προσάραξε και κατακλύστηκε με νερά. Το πλήρωμα περισυνελέγη από την ακτή της Γραμβούσας δύο μέρες μετά. Σήμερα το πλοίο αποτελεί ένα από τα αξιοθέατα του νησιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης Κατηγορία:Νομός Χανίων Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Bono
Ο Πολ Ντέιβιντ Χιούσον, KBE OL(αγγλικά: Paul David Hewson, 10 Μαΐου 1960), περισσότερο γνωστός με το καλλιτεχνικό Bono (προφορά:/ˈbɒnoʊ/), είναι Ιρλανδός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, στιχουργός, επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος. Είναι ευρύτερα γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής του ιρλανδικού rock συγκροτήματος, U2. Γεννηθείς στο Δουβλίνο, πήγε στο σχολείο Mount Temple Comprehensive, όπου γνώρισε τη μέλλουσα γυναίκα του, καθώς και συμμαθητές τους, με τους οποίους ίδρυσε τους U2, το 1976.
Ο Bono, έγινε σύντομα γνωστός για το πάθος που αναδείκνυε στη σκηνή, ενώ έγινε γνωστός και για τη θεματολογία των στίχων του, οι οποίοι αφορούσαν πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, όπως επίσης και θρησκευτικά, εμπνευσμένος από τη χριστιανική πίστη του. Ειδικότερα, στα πρώτα χρόνια του σχήματος, οι στίχοι ήταν επαναστατικοί και πνευματικά, όμως περνώντας τα χρόνια, οι στίχοι άρχισαν να γίνονται πιο προσωπικοί και βιωματικοί εκείνου και των υπόλοιπων μελών τους συγκροτήματος. Ως μέλος των U2, ο Bono, έχει λάβει 22 Grammy βραβεία, ενώ έχει εισέλθει και στο Rock and Roll Hall of Fame.
Ο Bono, πέρα από ένας γνωστός μουσικός, είναι γνωστός και ως ένας ενεργός ακτιβιστής, ειδικότερα περί της κοινωνικής δικαιοσύνης, τόσο μόνος του όσο και μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των U2. Είναι ιδιαίτερα ενεργός στα ζητήματα της Αφρικής, συνιδρύοντας τους οργανισμούς DATA, EDUN, ONE Campaign και Product Red. Εξ αιτίας αυτής της δραστηριότητας του έχει δώσει πολλές ζωντανές εμφανίσεις για φιλανθρωπικό σκοπό, ενώ έχει συναντήσει και πολλούς πολιτικούς. Λόγω της φιλανθρωπικής του δράσης — για την οποία έχει επαινεθεί αρκετά — (αλλά και για τη μουσική του προσφορά), η βασίλισσα Ελισάβετ, τον τίμησε με το Order of Liberty. Επίσης, έχει τιμηθεί κι από τη γαλλική κυβέρνηση με το Ordre des Arts et des Lettres. Το 2005, το περιοδικό Time, τον ονόμασε Πρόσωπο της Χρονιάς.
Πέρα από τους U2, έχει συνεργαστεί με πολυάριθμους καλλιτέχνες. Συχνά συνεργάζεται με τον κιθαρίστα των U2, The Edge, σε πρότζεκτ εκτός U2. Τέλος, είναι Managing Director και Managing Partner, στην ιδιωτική εταιρεία Elevation Partners, με την οποία έχει επενδύσει σε πολλές εταιρείες ανά τον κόσμο. Ο Bono είναι νυμφευμένος από το 1982, με την Άλι Χιούσον, με την οποία έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Bono, είναι τα γυαλιά ηλίου που φορά συνεχώς, τα οποία, όπως είχε πει σε συνέντευξή του, αναγκάζεται να φοράει, καθότι έχει γλαύκωμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ιρλανδοί ακτιβιστές Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:Ακτιβιστές κατά του HIV/AIDS Κατηγορία:Επιχειρηματίες Κατηγορία:Ευεργέτες
Ανάγλυφο θυσίας (Μουσείο Ακρόπολης αρ. 581)
To ανάγλυφο της θυσίας του χοίρου, που φιλοξενείται στο Μουσείο Ακρόπολης με αριθμό καταλόγου 581 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό, από τα σημαντικότερα μνημεία αττικής αρχαϊκής τέχνης που βρέθηκε στην Ακρόπολη το 1882.
Η θεά Αθηνά
Εικονίζεται λατρευτική σκηνή οικογένειας πιστών που προσέρχεται στη θεά Αθηνά φέρνοντας μαζί τους έναν θηλυκό χοίρο για θυσία. Στα αριστερά βλέπουμε την Αθηνά σε υπερφυσικό μέγεθος ως προς τους πιστούς. Είναι στραμμένη προς τα δεξιά με το αριστερό πόδι να κάνει ελαφρό βηματισμό. Κρατάει τις πτυχές του ενδύματός της με το αριστερό χέρι, ενώ το δεξί είναι με λυγισμένο τον αγκώνα στο ύψος του θώρακα. Το μικρό δακτυλάκι είναι τεντωμένο ίσιο, ενώ τα υπόλοιπα είναι κλειστά σχηματίζοντας λαβή. Φοράει χιτώνα ιωνικού ρυθμού και ιμάτιο δεμένο επάνω από τον δεξί ώμο όπως συνηθίζεται στην εποχή του ανάγλυφου. Δεν φοράει αιγίδα, αλλά μόνο περικεφαλαία, της οποίας το λοφίο είναι ζωγραφισμένο αντί για ανάγλυφο. Η μπουκλωτή κόμη στεφανώνει το μέτωπο, ενώ τέσσερις φαρδιές πλεξούδες κρέμονται στο δεξί ώμο, και μια στον αριστερό.
Η οικογένεια των πιστών
Μπροστά στην Αθηνά στα δεξιά στέκουν δύο μικρά αγόρια. Κρατούν στο δεξί τους χέρι δύο αναθηματικά αντικείμενα. Το ένα ήταν ζωγραφισμένο και δεν διακρίνεται πλέον. Το άλλο έχει στρογγυλό σχήμα δίσκου. Το αριστερό χέρι του μπροστινού παιδιού έχει σπάσει και λείπει. Έχουν κοντά μαλλιά. Πίσω από τα παιδάκια βρίσκεται ο πατέρας της οικογένειας. Φοράει ιμάτιο και βηματίζει με το δεξί πόδι μπροστά. Ακολουθεί ένα μικρό κοριτσάκι με αττική φορεσιά. Κρατάει τη δεξιά παλάμη ψηλά, και το αριστερό χέρι κρεμασμένο ελεύθερο. Τελευταία έρχεται η μητέρα της οικογένειας βηματίζοντας με το δεξί πόδι μπροστά. Φοράει ιμάτιο και χιτώνα μέχρι τους αστραγάλους των ανυπόδητων ποδιών. Το ανάγλυφο ήταν μάλλον ζωγραφισμένο, όπως συμπεραίνουμε από τα υπολείμματα ερυθρού χρώματος στο πίσω μέρος της πλάκας.
Προέλευση του αναγλύφου
Η χρήση νησιώτικου μαρμάρου αντί του πεντελικού που συνηθίζεται ως υλικό στα ανάγλυφα, ενισχύει την εικασία ότι είναι προϊόν εισαγωγής από κάποιο μακρινό εργαστήριο. Η κατασκευή της θεάς Αθηνάς ιδιαίτερα παρουσιάζει έντονα χαρακτηριστικά ιωνικής αρχαϊκής τέχνης. Από την αττική ενδυμασία που φοράει η μικρή θυγατέρα υποθέτουμε ότι η κατασκευή του αναγλύφου έγινε ειδικά για χρήση στην Αττική, ίσως από κάποιον κάτοικο της Αθήνας με ιωνική καταγωγή.
Πηγές
Κατηγορία:Ανάγλυφα Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Καντιγιάργκ
Το Καντιγιάργκ (γαλλικά: Candillargues, οξιτανικά: Candilhargues) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καντιγιαργκουά (γαλλικά: Candillarguois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ζαν-Ζακ Μπαρτελεμύ
Ο Ζαν-Ζακ Μπαρτελεμύ (Γαλλικά: Jean-Jacques Barthélemy, 20 Ιανουαρίου 1716 – 30 Απριλίου 1795) ήταν Γάλλος συγγραφέας και νομισματολόγος. Είναι κυρίως γνωστός για το τετράτομο εγκυκλοπαιδικού και μυθιστορηματικού τύπου έργο του σχετικά με την περιοδεία στις τοποθεσίες της αρχαίας Ελλάδας -Νέος Ανάχαρσις- με πολλούς από τους χάρτες του έργου να περιέχονται μεταφρασμένοι στα Ελληνικά στη Χάρτα του Ρήγα, αλλά και για την αποκρυπτογράφηση του φοινικικού αλφάβητου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Κασί (Cassis) της Προβηγκίας στη νοτιοανατολική Γαλλία, και ξεκίνησε την κλασική εκπαίδευσή του στο καθολικό σχολείο της Μασσαλίας, και κατόπιν σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία στο κολέγιο των Ιησουιτών καθώς και ιερατική εκπαίδευση στο καθολικό τάγμα των Λαζαριστών. Κατά τις σπουδές του αφιέρωσε αρκετό χρόνο στη μελέτη των μεσανατολικών γλωσσών, ενώ ήρθε σε γνωριμία με την μελέτη των κλασικών αρχαιοτήτων και συγκεκριμένα της μελέτης των αρχαίων νομισμάτων μέσω ενός φίλου του.
Το 1744 πήγε στο Παρίσι όπου έγινε μέλος του βοηθητικού προσωπικού της Ακαδημίας Επιγραφών και Καλαίσθητων Γραμμάτων (Académie des inscriptions et belles-lettres) η οποία ως αποστολή είχε την καλλιτεχνική διακόσμηση των μνημείων και τη μελέτη των επιγραφών ή/και την δημιουργία νέων με βάση τις παλιές. Το 1753 έγινε προϊστάμενος του ιδρύματος και παρέμεινε σε αυτή τη θέση έως και τη Γαλλική Επανάσταση. Κατά τη θητεία του εκεί αναφέρεται πως διπλασίασε τη συλλογή αντικειμένων του ιδρύματος.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης ο Μπαρτελεμύ συνελήφθη από τους επαναστάτες λόγω της αριστοκρατικής του καταγωγής και κλείστηκε στη φυλακή για μερικές ημέρες. Σύντομα απελευθερώθηκε, και κατά το 1793 του προσφέρθηκε η θέση του βιβλιοθηκάριου στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Αρνήθηκε να αναλάβει τη θέση αυτή, και συνέχισε να ασχολείται με τα αρχαία νομίσματα και μετάλλια. Έχοντας χάσει την οικονομική του ευμάρεια μετά την Επανάσταση, πέθανε σε συνθήκες φτώχειας.
Νέος Ανάχαρσις
thumb|300x300px|Γενικός χάρτης της Ελλάδας και των αρχαίων ελληνικών αποικιών, από την έκδοση του 1832 Ο Μπαρτελεμύ ήταν ο συγγραφέας πολλών εγκυκλοπαιδικών έργων σχετικά με συλλεκτικά αντικείμενα, ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος της φήμης του το απέκτησε από το τετράτομο έργο του με τίτλο Περιήγησις του Νέου Αναχάρσιδος εις την Ελλάδα (Voyage du jeune Anarcharsis en Grèce). Ξεκίνησε τη συγγραφή του το 1757 και εργάστηκε για την ολοκλήρωση του επί 30 χρόνια, ολοκληρώνοντάς το το 1787.
Ο περιηγητής του έργου είναι ένας νεαρός Σκύθης ο οποίος είναι απόγονος του διάσημου φιλοσόφου Ανάχαρση και ονομάζεται Ανάχαρσης - ο νεότερος- και ο ίδιος. Ταξιδεύει στην αρχαία Ελλάδα σε νεαρή ηλικία ώστε να αποκτήσει γνώση και εμπειρίες, επισκεπτόμενος τις διάφορες πολιτείες, αποικίες και νησιά, ώστε στο τέλος της μακρόχρονης περιοδείας του να επιστρέψει στην πατρίδα του και να γράψει τα απομνημονεύματά του σε μεγάλη ηλικία. Στο οδοιπορικό του περιγράφει τα έθιμα, κυβερνήσεις, και αρχαιότητες των τοποθεσιών τις οποίες επισκέπτεται, ενώ υπάρχει και εκτενής εισαγωγή η οποία παρέχει άφθονες ιστορικές πληροφορίες σχετικά με την αρχαιοελληνική μουσική, την αρχαία αθηναϊκή λογοτεχνία, καθώς και την οικονομία, επιδιώξεις, πάθη, τρόπους και έθιμα όλων των γειτονικών περιοχών, παρέχοντας έτσι μια ενιαία εικόνα του θέματος της αφήγησης.
Η μετάφραση του έργου έγινε στα νέα ελληνικά αρχικά σε διάφορα στάδια στη Βιέννη από τους Γεώργιο Σακελλάριο, Γεώργιο Βεντότη, Ρήγα Βελεστινλή και άλλους, και το μεταφρασμένο έργο εκδόθηκε το 1797. Την πρώτη ελληνική μετάφραση ξεκίνησε ο Γεώργιος Σακελλάριος από την Κοζάνη, πριν αρχίσει σπουδές ιατρικής στη Βιέννη, ο οποίος μετέφρασε τους τρεις πρώτους τόμους του έργου με τον τίτλο Περιήγησις του Νέου Αναχάρσιδος εις την Ελλάδα. Καθώς ο Σακελλάριος δεν μπορούσε να συνεχίσει την μετάφραση λόγω των υποχρεώσεων του ως φοιτητής ιατρικής, τον 4ο τόμο άρχισε να μεταφράζει ο Γεώργιος Βεντότης, ο οποίος όμως ασθένησε και πέθανε από φυματίωση, πριν προλάβει να ολοκληρώσει παρά μόνο τα τρία πρώτα κεφάλαια.Αργότερα, όταν έφθασε ο Ρήγας Βελεστινλής στη Βιέννη, καταπιάστηκε ο ίδιος με την ολοκλήρωση της μετάφρασης, επιλέγοντας τον τίτλο «Νέος Ανάχαρσις». Έτσι η ελληνική μετάφραση άρχισε να εκδίδεται από τον Ρήγα στη Βιέννη το 1797. Για να επισπευστεί η έκδοση του έργου, ανατέθηκε στο τυπογραφείο των αδελφών Μαρκίδων Πούλιου η έκδοση των τριών πρώτων τόμων, ενώ ο 4ος τόμος ανατέθηκε σε άλλο τυπογραφείο. Όταν οι Αυστριακοί συνέλαβαν τον Ρήγα και τους συνεργάτες του είχε τυπωθεί ο 1ος τόμος, ενώ είχε ολοκληρωθεί και η εκτύπωση του 4ου τόμου. Μετά τη σύλληψη του Ρήγα σταμάτησε κάθε έκδοση, καθώς κατασχέθηκε όλο το τυπογραφικό υλικό και έκλεισε το τυπογραφείο. Η Χάρτα του Ρήγα, η οποία εκδόθηκε το ίδιο έτος, περιέχει πλήθος χαρτών και νομισμάτων από το έργο αυτό. Μετέπειτα έγινε νέα μετάφραση το 1819 επίσης στη Βιέννη από τον Γεώργιο Χρυσοβέργη.
Αποκρυπτογράφηση γλωσσών
Ο Μπαρτελεμύ ήταν ο πρώτος ο οποίος αποκρυπτογράφησε αρχαίες ανατολικές γλώσσες, πρώτα το Παλμυρικό αλφάβητο το 1754, και κατόπιν το φοινικικό αλφάβητο το 1758.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1885
Οι εκλογές διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 1885.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Βουλή των Αντιπροσώπων του Άινταχο
Η Βουλή των Αντιπροσώπων του Άινταχο (αγγλικά: Idaho House of Representatives) είναι η κάτω βουλή του Νομοθετικού Σώματος του Άινταχο. Αποτελείται από 70 αντιπροσώπους που εκλέγονται για διετείς θητείες και συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Άινταχο στο Μπόισι.
Σύνθεση της Βουλής
Η Βουλή των Αντιπροσώπων ελέγχεται συνεχώς από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα από την δεκαετία του 1950, συνήθως με μεγάλη πλειοψηφία. Όμως, οι Δημοκραατικοί πήραν έξι έδρες στις εκλογές του 2006, κυρίως στην περιοχή του Μπόιζι.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Αινταχο Κατηγορία:Άινταχο
The Neighbourhood
Οι The Neighborhood (μερικές φορές αποδίδεται ως "THE NBHD") είναι αμερικανικό ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στο Newbury Park της Καλιφόρνια το 2011. Το συγκρότημα αποτελείται από τον τραγουδιστή Jesse Rutherford, τους κιθαρίστες Jeremy Freedman και Zach Abels, τον μπασίστα Mikey Margott και τον ντράμερ Brandon Alexander Fried.
Μετά από την κυκλοφορία των δύο τραγουδιών, "I'm sorry...", "Thank you" και "Female Robbery", το συγκρότημα "The Neighborhood" κυκλοφόρησε το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ "I Love You" στις 23 Απριλίου 2013, μέσω της Columbia Records. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το τραγούδι "The Love Collection" και τον Νοέμβριο του 2014, μία μίξη με τίτλο "# 000000 & #FFFFFF". Αρκετό διάσημο είναι το τραγούδι Daddy issues από το tik tok. Ένα δεύτερο άλμπουμ, "Wiped Out!" κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου 2015.
Στις 9 Μαρτίου 2018, κυκλοφόρησε ένα τρίτο με τίτλο '' Hard to imagine the Neighborhood ever changing".
Αργότερα, το άλμπουμ  Chip Chrome & The Mono-Tones  κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου 2020.
Κατηγορία:Αμερικανικά rock συγκροτήματα
Νόσος του Γουίλσον
Η νόσος του Wilson ή ηπατοφακοειδής εκφύλιση είναι μία κληρονομική αυτοσωματική υπολειπόμενη γενετική διαταραχή κατά την οποία ο χαλκός συσσωρεύεται στους ιστούς. Εκδηλώνεται με νευρολογικά ή ψυχιατρικά συμπτώματα και ως ασθένεια του ήπατος. Αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή που μειώνει την απορρόφηση του χαλκού ή αφαιρεί την περίσσεια του χαλκού από το σώμα, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις η μεταμόσχευση ήπατος είναι απαραίτητη.
Η κατάσταση αυτή οφείλεται σε μεταλλάξεις του γονιδίου ΑΤΡ7Β στο χρωμόσωμα 13. Μια μη φυσιολογική μετάλλαξη του γονιδίου παρουσιάζεται σε 1 στους 100 ανθρώπους, οι οποίοι δεν εκδηλώνουν κανένα σύμπτωμα (είναι φορείς) διότι το φυσιολογικό γονίδιο είναι το κυρίαρχο και το ελαττωματικό είναι το υπολειπόμενο. Εάν ένα παιδί κληρονομήσει το γονίδιο και από τους δύο γονείς μπορεί να αναπτύξει νόσο του Wilson. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως στην ηλικία μεταξύ 6 και 20 ετών, αλλά έχουν αναφερθεί περιπτώσεις σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η νόσος του Wilson εμφανίζεται σε 1 έως 4 ανά 100.000 ανθρώπους. Η νόσος του Wilson πήρε το όνομά της από τον Samuel Alexander Kinnier Wilson (1878-1937), Βρετανό νευρολόγο που πρώτος περιέγραψε την κατάσταση το 1912.
Οι ενδείξεις και τα συμπτώματα
Τα κύρια όργανα συσσώρευσης χαλκού είναι το ήπαρ και ο εγκέφαλος, και κατά συνέπεια η ηπατική νόσος και νευροψυχιατρικά συμπτώματα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που οδηγούν στην διάγνωση. Τα άτομα με ηπατικά προβλήματα τείνουν να χρήζουν ιατρικής φροντίδας νωρίτερα, γενικά σαν παιδιά ή έφηβοι, από εκείνους με νευρολογικά και ψυχιατρικά συμπτώματα, οι οποίοι τείνουν να είναι στη δεκαετία των είκοσι ή μεγαλύτεροι. Μερικοί εντοπίζονται μόνο επειδή συγγενείς τους έχουν διαγνωστεί με τη νόσο του Wilson. Πολλοί από αυτούς, όταν εξετάζονται, αποδεικνύεται ότι έχουν εμφανίσει συμπτώματα της πάθησης αλλά δεν έχουν διαγνωστεί.
Ηπατική νόσος
Στο 5% των ανθρώπων η διάγνωση γίνεται μόνο όταν αυτοί αναπτύσσουν οξεία ηπατική ανεπάρκεια, συχνά στο πλαίσιο μιας αιμολυτικής αναιμίας (αναιμία εξαιτίας της καταστροφής των ερυθρών αιμοσφαιρίων). Αυτό οδηγεί σε ανωμαλίες στην παραγωγή πρωτεϊνών (που προσδιορίζονται από διαταραγμένη πήξη) και στον μεταβολισμό από το ήπαρ. Ο διαταραγμένος μεταβολισμός των πρωτεϊνών οδηγεί στη συσσώρευση των άχρηστων ουσιών, όπως η αμμωνία, στην κυκλοφορία του αίματος. Όταν αυτές ερεθίζουν τον εγκέφαλο, το άτομο αναπτύσσει ηπατική εγκεφαλοπάθεια (σύγχυση, κώμα, σπασμούς και, τέλος, απειλητικό για τη ζωή οίδημα του εγκεφάλου).
Νευροψυχιατρικά συμπτώματα
Περίπου μισοί από τους ανθρώπους με νόσο του Wilson έχουν νευρολογικά ή ψυχιατρικά προβλήματα. Οι περισσότεροι αρχικά έχουν ήπια γνωστική υποβάθμιση και αδεξιότητα, καθώς και αλλαγές στη συμπεριφορά. Συγκεκριμένα νευρολογικά συμπτώματα ακολουθούν έπειτα, συχνά με τη μορφή του παρκινσονισμού (δυσκαμψία - σημείο τροχού - βραδυκινησία ή επιβράδυνση των κινήσεων και η έλλειψη ισορροπίας είναι τα πιο κοινά χαρακτηριστικά παρκινσονισμού) με ή χωρίς ένα τυπικό τρέμουλο χεριού, δυσαρθρία, αταξία (έλλειψη συντονισμού) ή δυστονία (συστροφή και επαναλαμβανόμενες κινήσεις του μέρος του σώματος). Επιληπτικές κρίσεις και ημικρανία φαίνεται να είναι πιο συχνές στη νόσο του Wilson. Η κρίση/γνώση μπορεί επίσης να επηρεαστεί στη νόσο του Wilson. Αυτό εμφανίζεται σε δύο, μη αλληλοαποκλειόμενες, κατηγορίες, ως διαταραχή μετωπιαίου λοβού (μπορεί να παρουσιαστεί ως παρορμητικότητα, μειωμένη κρίση, απάθεια και εκτελεστική δυσλειτουργία με κακό προγραμματισμό και αδυναμία λήψης αποφάσεων) και υποφλοιώδης άνοια (μπορεί να παρουσιαστεί ως βραδύτητα σκέψης, απώλεια μνήμης και εκτελεστική δυσλειτουργία, χωρίς ενδείξεις αφασίας, απραξία ή αγνωσία). Προτείνεται ότι αυτές οι γνωστικές διαταραχές σχετίζονται και συνδέονται άμεσα με τις ψυχιατρικές εκδηλώσεις της ασθένειας.
Ψυχιατρικά προβλήματα που οφείλονται στη νόσο του Wilson μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές συμπεριφοράς, κατάθλιψη, άγχος και ψύχωση. Τα ψυχιατρικά συμπτώματα παρατηρούνται συχνά μαζί με τα νευρολογικά συμπτώματα, σπάνια εκδηλώνονται μόνα τους. Αυτά τα συμπτώματα συχνά δεν είναι σαφώς καθορισμένα και μπορούν να αποδοθούν σε άλλες αιτίες. Λόγω αυτού, η διάγνωση της νόσου του Wilson γίνεται σπάνια όταν μόνο τα ψυχιατρικά συμπτώματα είναι παρόντα.
Άλλα συστήματα οργάνων
Διάφορες παθολογικές καταστάσεις έχουν συνδεθεί με τη συσσώρευση του χαλκού στη νόσο του Wilson: