cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βουδιστική Ένωση Γαλλίας
Η Βουδιστική Ένωση Γαλλίας (γαλλικά: Union Bouddhiste de France, UBF), ιδρυθείσα το 1986, είναι απολιτική, μη κερδοσκοπική ομοσπονδία. Ρόλος της είναι η καλλιέργεια των σχέσεων μεταξύ των βουδιστικών οργανώσεων της Γαλλίας και του συνόλου των δημοσίων αρχών. Ως εκ τούτου, περιλαμβάνει, μεταξύ των μελών της, βουδιστικές οργανώσεις και κοινότητες, οι οποίες διέπονται από τους νόμους της 1ης Ιουλίου 1901 (μη κερδοσκοπικό σωματείο) και της 9ης Δεκεμβρίου 1905, καθώς και τα εκτελεστικά διατάγματά τους.
Πληροφορίες
Η Βουδιστική Ένωση Γαλλίας εδρεύει στην Παγόδα της Βανσέν.
Το 2012, η Βουδιστική Ένωση Γαλλίας ανακοίνωσε πως ο αριθμός των πιστών Βουδιστών στη Γαλλία ήταν της τάξεως του ενός εκατομμυρίου, γεγονός το οποίο καθιστά τον Βουδισμό ως την τέταρτη θρησκεία, βάση αριθμού πιστών, στη Γαλλία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουδιστικές οργανώσεις Κατηγορία:Βουδισμός στη Γαλλία
RTL II
Το RTL II είναι ένα ουγγρικό ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι, ιδιοκτησίας του Ομίλου RTL. Συναγωνίζεται το Super TV2 και το Viasat3. Το κανάλι ξεκίνησε στις 2 Οκτωβρίου 2012.
Αρχές
Τον Σεπτέμβριο του 2011, το RTL Klub ανακοίνωσε πως θα ξεκινούσε ένα νέο κανάλι του Ομίλου RTL. Τον Απρίλιο του 2012, ανακοινώθηκε ότι το RTL θα ξεκινήσει το RTL II τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο με τις μεταφερόμενες από το RTL Klub σειρές I Love Γκιόνι (ριάλιτι σόου), Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος; (ουγγρική έκδοση) και Heti Hetes (προβάλλεται τα βράδια της Κυριακής).
Τον Ιούλιο του 2012, κάτι που άρχισε να προωθεί το RTL Klub με αυτά τα λόγια: Η ζωή είναι ωραία, ο ουρανός είναι μπλε, το γρασίδι είναι πράσινο, αλλά δεν αναφέρθηκε ότι αυτές οι διαφημίσεις διαφήμιζαν κάτι. Τον Σεπτέμβριο του 2012, διαπιστώθηκε, ότι αυτές οι διαφημίσεις διαφημίζαν το RTL II, το νέο ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι που θα ξεκινήσει την 1 Οκτωβρίου 2012 και θα αντικαταστήσει την Reflektor τηλεόραση.
Κατά την έναρξη του προγράμματος του καναλιού στο prime time πρόγραμμα του RTL2 περιελάμβανε τις σειρές: Modern Family, White Collar, Terra Nova, The Forgotten, Chase, τις μετακινούμενες σειρές από το RTL Klub: Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος και Heti HETES και ένα νέο μαγκαζίνο, το Forró nyomon.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Όμιλος RTL Κατηγορία:Ουγγρικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2012
Κωνσταντίνος Δημάδης
μικρογραφία|Μεγάλη του Γένους Σχολή (1881), Φανάρι, Κωνσταντινούπολη Ο Κωνσταντίνος Δημάδης (Λαύκος Πηλίου; - Παρίσι ή Αλεξάνδρεια 1901) ήταν έλληνας αρχιτέκτονας με σπουδές στη Γερμανία που εργάστηκε κυρίως στην Κωνσταντινούπολη. Η Μεγάλη του Γένους Σχολή στο Φανάρι (1880-82) που δεσπόζει στον Κεράτιο, σχεδιασμένη στο πνεύμα ενός νεοβυζαντινού εκλεκτικισμού, αποτελεί το σπουδαιότερο έργο του.
Ιησούς του Ναυή
Ο Ιησούς του Ναυή, Γιωσούα ή Γιεχωσούα (που σημαίνει «Ο Γιαχβέ Είναι Σωτηρία») μπεν Νουν, ήταν επιφανής ηγέτης του έθνους Ισραήλ, ο οποίος διαδέχτηκε τον Μωυσή. Το αρχικό του όνομα ήταν  (Ο), Ωσιέ (ΜΝΚ) ή Ωσέας' (ΝΜΒ). (Αριθμοί 13:8[9], 16[17 ] ) Οι χρονολογικοί υπολογισμοί για τη ζωή του ποικίλουν μεταξύ του 16ου και 13ου αιώνα π.Χ. Καταγόταν από τη φυλή Εφραΐμ και ήταν γιος του Ναυή, ή αλλιώς Νουν. Το έτος που το έθνος Ισραήλ βγήκε από την Αίγυπτο, ο Ιησούς διέπρεψε σαν αρχηγός σε μάχη εναντίον των Αμαληκιτών τους οποίους και σύντριψε. Απολαμβάνοντας έτσι της εμπιστοσύνης του Μωυσή είχε το μεγάλο προνόμιο να συνοδεύει μόνο αυτός τον Μωυσή στις διάφορες μετακινήσεις του όπως και στην άνοδό του στο όρος Σινά καθώς επίσης και μόνο αυτός ορίσθηκε να φυλάει την Σκηνή του Μαρτυρίου, το επίκεντρο της λατρείας των Ισραηλιτών κατά την περιπλάνησή τους στην έρημο. Λίγο πριν πεθάνει, ο Μωυσής όρισε ως διάδοχό του τον Ιησού του Ναυή θέτοντας τα χέρια του πάνω του και ευλογώντας τον. Ο Ιησούς του Ναυή, μετά τον θάνατο του Μωυσή, οργάνωσε τον στρατό κατά τρόπο πρωτότυπο και έντεχνο και ακολουθώντας νέες τακτικές, πολέμησε με τον στρατό του εναντίον των αυτοχθόνων Χανανιτικών φύλων, όπως οι Χετταίοι, οι Αμορραίοι και άλλοι, τους οποίους λαφυραγωγούσαν και έπαιρναν τα εδάφη τους στην κατοχή τους. Θαυματουργικές ενέργειες του Θεού περιγράφονται ότι έλαβαν χώρα υπέρ των Ισραηλιτών, όπως η πτώση των τειχών της Ιεριχούς, η ικανοποίηση του αιτήματος του Ιησού του Ναυή να μείνει ο ήλιος αμετακίνητος και η σφοδρή χαλαζόπτωση ώστε να ολοκληρωθεί επιτυχώς η μάχη κατά των Αμορραίων. (Ιησούς του Ναυή κεφ. 6, 10) Από την καταστροφή της Ιεριχώ διασώθηκε μόνο μια πόρνη, η Ραάβ, και η οικογένειά της, η οποία έγινε πρόγονος του Μεσσία που εμφανίστηκε αιώνες αργότερα, του Ιησού Χριστού. (Ρουθ 4:20-22· Ματθαίος 1:5, 6) Η κατάκτηση της γης Χαναάν στην Παλαιστίνη θεωρούνταν ότι αποτελούσε πραγματοποίηση της υπόσχεσης που είχε δώσει ο Θεός στον προπάτορά τους Αβραάμ: «Θα δώσω σε εσένα και στο σπέρμα σου έπειτα από εσένα τη γη των παροικήσεών σου, ολόκληρη τη γη Χαναάν, ως ιδιοκτησία σας στον αιώνα». (Γένεση 12:7· 13:14-17· 15:7, 13-21· 17:8, ΜΝΚ) Στη συνέχεια, ολόκληρη η κατακτημένη γη διανεμήθηκε στις δώδεκα φυλές, και ακολούθως επιμερίστηκε στις κεφαλές των οικογενειών κάθε φυλής.
Ο Ιησούς του Ναυή, αφού συγκέντρωσε στη Συχέμ τους πρεσβύτερους των φυλών του λαού Ισραήλ, ανανέωσε τη διαθήκη του λαού με τον Θεό, δίνοντας τις τελευταίες παραγγελίες του όπως μείνει ο λαός πιστός στη λατρεία του μόνου αληθινού Θεού. (Ιησούς του Ναυή κεφ. 23, 24) Πέθανε σε ηλικία 110 ετών καταλαμβάνοντας θέση, κατά την θρησκευτική ιστορία και τη συνείδηση των Ισραηλιτών, δίπλα στο Μωυσή. Ήταν μεταξύ των ελάχιστων ανδρών που βγήκαν από την αιχμαλωσία της Αιγύπτου και μπήκαν στην «Γη της Επαγγελίας», και μάλιστα ήταν ο ηγέτης του πολυάριθμου πλήθους που κατέλαβε εκείνη τη γη.
Σύμφωνα με την Ιουδαϊκή παράδοση, ο ίδιος ο Ιησούς του Ναυή ήταν ο συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου της Αγίας Γραφής. Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται ονομαστικά (Πράξεις 7:45· Εβραίους 4:8) ενώ μεταγενέστεροι βιβλικοί συγγραφείς —τόσο των Εβραϊκών όσον και των Ελληνικών Γραφών— αναφέρονται σε συμβάντα που καταγράφονται στο ομώνυμο βιβλίο: οι ψαλμωδοί, ο Νεεμίας, ο Ησαΐας, ο απόστολος Παύλος και ο μαθητής Ιάκωβος.
Νευροψυχολογία
Η νευροψυχολογία είναι κλάδος της ψυχολογίας και της νευροεπιστήμης που στοχεύει στο να κατανοήσει πως η δομή και η λειτουργία του εγκεφάλου σχετίζονται με τους μηχανισμούς της ανθρώπινης σκέψης και με τη συμπεριφορά. Σχετίζεται με τον κλάδο της γνωστικής ψυχολογίας και γενικότερα με τις λεγόμενες γνωστικές επιστήμες. Η γνωστική ψυχολογία μελετά τους γνωστικούς μηχανισμούς πέντε βασικών λειτουργιών του εγκεφάλου: της μνήμης, του λόγου, των εκτελεστικών λειτουργιών, της προσοχής και των οπτικο-χωρικών ικανοτήτων του εγκεφάλου. Κάποιοι ειδικοί μιλούν για τέσσερις λειτουργίες συμπεριλαμβάνοντας την προσοχή στις εκτελεστικές διεργασίες. Όπως και να έχει, η προσοχή είναι στενά συνδεδεμένη με τις εκτελεστικές λειτουργίες του εγκεφάλου καθώς και με τη μνήμη. Γενικότερα, όλες οι λειτουργίες συνδέονται στενά και η απομόνωση μιας και μόνο λειτουργίας συμβαίνει μόνο σε πειράματα ερευνών. Δηλαδή, στην καθημερινή ζωή, για μια συγκεκριμένη δραστηριότητα ποτέ δεν χρησιμοποιούμε μία μόνο από αυτές τις λειτουργίες. Για παράδειγμα, ας φανταστούμε ότι πρέπει να καταγράψουμε τα σημαντικά ραντεβού που έχουμε μέσα στην εβδομάδα. Σε αυτήν την περίπτωση θα χρησιμοποιήσουμε την προσοχή, διότι πρέπει να συγκεντρωθούμε σε αυτήν την δραστηριότητα απομονώνοντας άλλα ερεθίσματα του περιβάλλοντος που μπορούν να μας αποσπάσουν από αυτό το καθήκον (π.χ. κάποιος δίπλα μας που μιλάει για την πολιτική), θα χρησιμοποιήσουμε τη μνήμη (καθότι πρέπει να θυμηθούμε τα γεγονότα-ραντεβού για να τα καταγράψουμε) και επίσης θα χρησιμοποιήσουμε και τον λόγο στην καταγραφή μας. Grosso modo δηλαδή αυτές οι λειτουργίες του εγκεφάλου συνεργάζονται μεταξύ τους για να λειτουργήσουμε στην καθημερινή μας ζωή, γι'αυτό και η βλάβη σε μία από αυτές τις λειτουργίες επιφέρει διαταραχή και σε άλλες γνωστικές λειτουργίες.
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα ο κλάδος της νευροψυχολογίας είναι σχετικά καινούριος και η ενημέρωση του κόσμου ελλιπής. Έτσι, όταν κάποιος υποστεί για παράδειγμα ένα αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, η οικογένεια του θα απευθυνθεί σε έναν λογοθεραπευτή αν υπάρχουν εμφανή προβλήματα στο λόγο, αγνοώντας την ύπαρξη διαταραχών σε διάφορες λειτουργίες της μνήμης, της πράξης (π.χ. απραξία- οπτικοχωρικές ικανότητες),των εκτελεστικών λειτουργιών (π.χ. αδυναμία οργάνωσης ενός ημερήσιου προγράμματος) κτλ. Η συνεργασία όλων των ειδικών ειδικά στους πρώτους μήνες μετά την πρόκληση της βλάβης (π.χ. του εγκεφαλικού) είναι πολύ σημαντική για το μέλλον της "συμπεριφοράς" του ασθενούς-ενδιαφερόμενου. Η συμπεριφορά αναφέρεται εδώ όχι τόσο στα προβλήματα συμπεριφοράς όπως ο περισσότερος κόσμος πιστεύει. Ως συμπεριφορά ορίζεται εδώ οποιαδήποτε εκδήλωση των γνωστικών λειτουργιών στην καθημερινή ζωή. Για παράδειγμα, για να πάρουμε μέρος σε ένα διάλογο, θα πρέπει να έχουμε ακέραιες τις λειτουργίες του λόγου (το τι θα πούμε), της άμεσης μνήμης (για να θυμόμαστε τι έχει λεχθεί ήδη στη συζήτηση και τι συζητάμε!), των εκτελεστικών λειτουργιών (για να βρούμε τις κατάλληλες λέξεις και να οργανώσουμε το λόγο μας) κτλ.
Ιστορία
Η νευροψυχολογία είναι μια σχετικά νέα πρόοδος στον τομέα της ψυχολογίας, όμως, η ιστορία της ανακάλυψής της μπορεί να αποδοθεί από την τρίτη δυναστεία των αρχαίων Αίγυπτων ίσως όμως και νωρίτερα. Υπάρχει μεγάλη διαμάχη σε σχέση με το πότε οι άνθρωποι άρχισαν σοβαρά να κοιτάζουν τις λειτουργίες των διαφόρων οργάνων, αλλά έχει διαπιστωθεί ότι για πολλούς αιώνες, ο εγκέφαλος εκλαμβανόταν ως ένα άχρηστο όργανο και γενικά τον απέρριπταν κατά τη διάρκεια των διαδικασιών της ταφής και των αυτοψιών. Δεδομένου ότι ο τομέας της ιατρικής αναπτυσσόταν κατανοώντας την ανθρώπινη ανατομία και φυσιολογία, οι άνθρωποι συχνά ανέπτυσσαν διαφορετικές θεωρίες ως προς το γιατί το ανθρώπινο σώμα λειτουργεί με τον τρόπο που λειτουργεί. Πολλές φορές, οι λειτουργίες του σώματος παρατηρήθηκαν από θρησκευτική άποψη και για τις τυχόν ανωμαλίες κατηγορήθηκαν τα κακά πνεύματα και οι θεοί. Ο εγκέφαλος δεν εκλαμβανόταν πάντα ως το κέντρο για τη λειτουργία του σώματος όπως ξέρουμε σήμερα ότι είναι. Αντίθετα, ο εγκέφαλος αποτελούσε θέμα συζητήσεων για πολλούς αιώνες. Χρειάστηκαν εκατοντάδες χρόνια για να κατανοήσουμε τον εγκέφαλο και το πώς αυτός επηρεάζει άμεσα τις συμπεριφορές μας, χρειάστηκαν επίσης και εκατοντάδες μεγάλα μυαλά για να ανακαλύψουν τον τρόπο που λειτουργεί το σώμα μας το οποίο λειτουργεί τόσο κανονικά μα και τόσο «ασυνήθιστα».
Ιμχοτέπ
Η μελέτη του εγκεφάλου ξεκίνησε από το 3500 π.Χ. Ο Ιμχοτέπ, Αιγύπτιος ιερέας και ένας από τους πρώτους γιατρούς που καταγράφονται στην ιστορία, μπορεί να θεωρηθεί ως ένας από τους σημαντικότερους πρωτοπόρους στην ιστορία της κατανόησης του εγκεφάλου. Ο Ιμχοτέπ έκανε μια πιο επιστημονική και όχι μαγική προσέγγιση για την ιατρική και την ασθένεια. Γραπτά του περιέχουν περίπλοκες πληροφορίες για τις διαφορετικές μορφές του τραύματος, ανωμαλιών, και θεραπείες που χρησίμευσαν ως αναφορά  για τους μεταγενέστερους γιατρούς, καθώς και μια πολύ λεπτομερή μελέτη  του εγκεφάλου και του υπόλοιπου σώματος. Παρά τις λεπτομερείς αυτές πληροφορίες, οι Αιγύπτιοι δεν έβλεπαν τον εγκέφαλο ως ένα πολύ λαμπρό ή αξιοσημείωτο όργανο μέσα στο σώμα. Οι Αιγύπτιοι προτιμούσαν να εξετάζουν την καρδιά ως «έδρα της ψυχής». Ο εγκέφαλος συχνά απορρίπτονταν κατά τη διάρκεια των ταφών, ενώ άλλα όργανα διατηρούνταν και ακόμη λατρεύονταν.
Ιπποκράτης
Οι Έλληνες, ωστόσο, εκλάμβαναν τον εγκεφάλο ως έδρα της ψυχής. Ο Ιπποκράτης έκανε μια σύνδεση μεταξύ του εγκεφάλου και της συμπεριφοράς του σώματος λέγοντας «Ο εγκέφαλος ασκεί τη μεγαλύτερη δύναμη στον άνθρωπο». Εκτός από τη μετακίνηση του κέντρου βάρους από την καρδιά, ως η «έδρα της ψυχής», στον εγκέφαλο, ο Ιπποκράτης δεν προχώρησε σε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την πραγματική λειτουργία του. Ωστόσο, με την αλλαγή της προσοχής της ιατρικής κοινότητας στον εγκέφαλο, άνοιξε ο δρόμος για μια πιο επιστημονική ανακάλυψη του οργάνου που είναι υπεύθυνο για τις συμπεριφορές μας. Τα επόμενα χρόνια, οι επιστήμονες είχαν την ιδέα να ερευνήσουν τις λειτουργίες του σώματος και να βρουν συγκεκριμένες εξηγήσεις τόσο για τις φυσιολογικές αλλά και τις παθολογικές συμπεριφορές. Επιστημονικές ανακαλύψεις τους οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν φυσικά και οργανικά αίτια που εξηγούν τις διάφορες λειτουργίες του σώματος, και ότι όλα θα μπορούσαν να αναχθούν στον εγκέφαλο. Με τα χρόνια, η επιστήμη θα συνεχίσει να επεκτείνει και τα μυστήρια του κόσμου θα αρχίσουν να έχουν νόημα, ή τουλάχιστον να εξεταστούν με διαφορετικό τρόπο. Ο Ιπποκράτης εισήγαγε τον άνθρωπο με την έννοια του νου - που θεωρείται ευρέως ως μια ξεχωριστή λειτουργία, εκτός από το πραγματικό όργανο του εγκεφάλου.
Ρενέ Ντεκάρτ
Ο φιλόσοφος Ρενέ Ντεκάρτ επεκτάθηκε από αυτή την ιδέα και είναι ευρέως γνωστός από το έργο του σχετικά με το πρόβλημα νου-σώματος. Πολλάκις, οι ιδέες του Καρτέσιου εκλαμβάνονταν ως υπερβολικά φιλοσοφικές και χωρίς επαρκή επιστημονικό υπόβαθρο. Ο Ντεκάρτ επικέντρωσε μεγάλο μέρος της πειραματικής του ανατομίας στον εγκέφαλο, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην επίφυση - που υποστήριξε ήταν η πραγματική "έδρα της ψυχής". Ακόμη βαθιά ριζωμένη σε μια πνευματική προοπτική προς τον επιστημονικό κόσμο, το σώμα λέγεται ότι είναι θνητό, και η ψυχή αθάνατη. Η επίφυση στη συνέχεια πιστεύεται ότι είναι η χώρα στην οποία ο νους θα αλληλεπιδρά με το θνητό όπως και η μηχανή με το σώμα. Εκείνη την εποχή, ο Ντεκάρτ ήταν πεπεισμένος πως το μυαλό είχε τον έλεγχο των συμπεριφορών του σώματος (έλεγχος του ανθρώπου), αλλά και ότι το σώμα θα μπορούσε να έχει επιρροή στο μυαλό, το οποίο αναφέρεται ως δυϊσμός. Αυτή η ιδέα ότι ο νους ουσιαστικά είχε τον έλεγχο ολόκληρου του σώματος, αλλά το σώμα του ανθρώπου θα μπορούσε να αντισταθεί ή ακόμα και να επηρεάσει άλλες συμπεριφορές ήταν ένα σημαντικό σημείο καμπής στον τρόπο που πολλοί φυσιολόγοι θα μελετούσαν τον εγκέφαλο. Οι δυνατότητες του μυαλού παρατηρήθηκαν να είναι πολύ περισσότερες από το απλά να αντιδρά, αλλά να είναι ορθολογικές και οργανωμένες σε λειτουργία, στοχαστικούς τρόπους - πολύ πιο περίπλοκους από ό, τι πίστευαν για τον κόσμο των ζώων. Αυτές οι ιδέες, αν και δεν λαμβάνονταν υπόψη από πολλούς και απορρίπτονταν για χρόνια, οδήγησαν μετέπειτα την ιατρική κοινότητα να επεκτείνει τις ιδέες για τον εγκέφαλο και να αρχίζει να καταλαβαίνει σε νέους τρόπους πόσο περίπλοκη είναι η λειτουργία του εγκεφάλου, και την πλήρη επίδραση που είχε στην καθημερινή ζωή, καθώς και ποιες θεραπείες ήταν πλέον επωφελής για βοήθεια προς τα άτομα που αντιμετώπιζαν νοητικά προβλήματα. Το ζήτημα του μυαλού-σώματος χαρακτηρίζεται ακόμη και σήμερα από  πολλά φιλοσοφικά επιχειρήματα τόσο υπέρ όσο και κατά των ιδεών του Καρτέσιου. Ωστόσο αν και αμφιλεγόμενες ήταν και παραμένουν μέχρι σήμερα οι μελέτες του Καρτέσιου, τα νέα δεδομένα παρουσιάζουν να έχουν  μακροχρόνιες επιπτώσεις στις διάφορες ειδικότητες της ιατρικής, ψυχολογίας και πολύ περισσότερο, στο διαχωρισμό του νου από το σώμα, προκειμένου να εξηγήσουν τις συμπεριφορές που παρατηρούνται.
Τόμας Γουίλλις
thumb|150px|Τόμας Γουίλλις Κατά τα μέσα του 17ου αιώνα προέκυψε ένας άλλος σημαντικός παράγοντας στον τομέα της ψυχολογίας και νευρολογίας. Ο Τόμας Γουίλλις σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και υιοθέτησε μια πιο φυσιολογική προσέγγιση προς τον εγκέφαλο και τη συμπεριφορά. Ο Γουίλλις επινόησε τους όρους «ημισφαίριο» και «λοβός» για τον εγκέφαλο. Επίσης είναι γνωστό ότι είναι ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησε τις λέξεις νευρολογία και ψυχολογία. Χωρίς αυτόν, οι ειδικότητες αυτές δεν θα ήταν όπως είναι σήμερα. Με μια πιο φυσιολογική προσέγγιση στον εγκέφαλο και μια απόρριψη της ιδέας ότι οι άνθρωποι είναι τα μόνα όντα που αναπτύσσουν ορθολογική σκέψη (το οποίο ήταν κεντρικό στη θεωρία Ντεκάρτ), ο Γουίλλις μελέτησε τις  εξειδικευμένες δομές του εγκεφάλου. Υπέθεσε και πειραματίστηκε στην θεωρία ότι οι υψηλότερες δομές του εγκεφάλου αντιπροσώπευαν  τις πιο σύνθετες λειτουργίες του σώματος, ενώ οι χαμηλότερες δομές του εγκεφάλου ευθύνονται για τις λειτουργίες παρόμοιες με αυτές των ζώων, που αποτελούνται κυρίως από αντιδράσεις και αυτόματες απαντήσεις.Καθ 'όλη την καριέρα του, δοκίμασε αυτή την υπόθεση και σε ζώα και σε ανθρώπινα μυαλά. Ο Γουίλλις επικεντρώθηκε στην περιοχή του εγκεφάλου που έχει σχεδιαστεί ειδικά για την εκτέλεση ορισμένων λειτουργιών - τόσο εκούσια και ακούσια. Ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την εξέταση τόσο των συμπεριφορών, καθώς και των εγκεφάλων των ανθρώπων που υπέφεραν από μανιακές διαταραχές και υστερία. Αυτή είναι μία από τις πρώτες φορές που η ψυχιατρική και η νευρολογία ενώθηκαν για να μελετήσουν το άτομο. Μέσω της σε βάθος μελέτης του εγκεφάλου και της συμπεριφοράς, ο Γουίλλις συμπέρανε ότι στην κάτω περιοχή του εγκεφάλου εκτελούνται οι αυτοματοποιημένες αποκρίσεις, όπως τα καρδιοχτύπια, η αναπνοή άλλα και διάφορες κινητικές δραστηριότητες. Παρά το γεγονός ότι μεγάλο μέρος του έργου του έχει αποδειχθεί ότι είναι ανεπαρκές, ακόμη και ψευδές, η παρουσίαση των τοπικών περιοχών της λειτουργίας εντός του εγκεφάλου δημιούργησε μια νέα ιδέα, ότι ο εγκέφαλος ήταν πιο περίπλοκος από ό, τι προηγουμένως είχαν φανταστεί. Αυτό άνοιξε το δρόμο για μελλοντικούς πρωτοπόρους να κατανοήσουν και να αναπτύξουν τις θεωρίες τους, ειδικά για τις διαταραχές και τις δυσλειτουργίες του εγκεφάλου. Η ανάπτυξη και η επέκταση των θεωριών του παρελθόντος είναι τελικά η κινητήρια δύναμη πίσω από τις ιδέες για το μέλλον, όσον αφορά τη γέννηση της νευροψυχολογίας.
Φραντς Γιόζεφ Γκαλ
Με την ανάπτυξη νέων θεωριών για τον εντοπισμό του λειτουργισμού, ο νευροανατόμος / φυσιολόγος Φραντς Γιόζεφ Γκαλ (Franz Joseph Gall) σημείωσε σημαντική πρόοδο όσον αφορά τον τρόπο που η νευρολογία και η ψυχολογία κατανοούσαν τον εγκέφαλο. Ο Gall συγκεντρώθηκε στην καριέρα του στην ανάπτυξη θεωριών του ότι η προσωπικότητα είχε άμεση σχέση με τα χαρακτηριστικά και τις δομές μέσα στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η σημαντική συμβολή του Γκαλ στον τομέα της νευροεπιστήμης είναι εφεύρεση της φρενολογίας. Αυτή η νέα αρχή εξέταζε τον εγκέφαλο ως ένα όργανο του νου, όπου το σχήμα του κρανίου μπορούσε να καθορίσει τελικά την νοημοσύνη και την προσωπικότητα. Αυτή η θεωρία δεν ήταν σε αντίθεση με πολλές που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή, καθώς πολλοί επιστήμονες λαμβάνοντας υπόψη τα φυσικά χαρακτηριστικά του προσώπου και του σώματος, καθώς και το μέγεθος του κεφαλιού και την κατασκευή του προσπαθούσαν να εξηγήσουν τη δομή της προσωπικότητας, καθώς και τα επίπεδα της νοημοσύνης, όμως μόνον ο Γκαλ εξέτασε κυρίως τον εγκέφαλο. Υπήρξε πολλή συζήτηση για την εγκυρότητα των ισχυρισμών του Γκαλ, επειδή συχνά βρέθηκε να είναι πολύ λάθος με τις παρατηρήσεις του. Του εστάλη ένα απόρριμμα του φιλοσόφου και μεγάλου στοχαστή, το κρανίο του Ντεκάρτ και μέσω της μεθόδου φρενολογίας του, ισχυρίστηκε ότι είχε πολύ περιορισμένη ικανότητα για συλλογισμό και την υψηλότερη γνώση. Τόσο αμφισβητούμενες και πολλάκις ψεύτικες όπως πολλές από τις αξιώσεις του Γκαλ όσον αφορά την φρενολογία, οι συνεισφορές του στην κατανόηση των φλοιωδών περιοχών του εγκεφάλου και τοπικής δραστηριότητας, συνέχισαν για να αναπτύξουν περαιτέρω την κατανόηση του εγκεφάλου και της προσωπικότητας καθώς επίσης και της συμπεριφοράς. Η εργασία του μπορεί να θεωρηθεί κρίσιμος για την τοποθέτηση σταθερών θεμελίων στον τομέα της νευροψυχολογίας που θα αναπτυσσόταν πάρα πολύ μέσα στις επόμενες μερικές δεκαετίες.
Ζαν-Μπατίστ Μπουιγιώ
thumb|150px|Jean-Baptiste Bouillaud
Προς τον πρόσφατο - 19ο αιώνα, η πεποίθηση ότι το μέγεθος του κρανίου αυτών θα μπορούσε να καθορίσει το επίπεδο νοημοσύνης τους απορρίφθηκε ως επιστήμη και ιατρική που προωθήθηκαν. Ένας φυσικός με το όνομα Ζαν-Μπατίστ Μπουιγιώ (Jean-Baptiste Bouillaud) επεκτάθηκε επάνω στις ιδέες του Γκαλ και έδωσε μια προσεκτικότερη ματιά στην ιδέα των ευδιάκριτων φλοιωδών περιοχών του εγκεφάλου κάθε μια από τις οποίες έχει την ανεξάρτητη λειτουργία τους. Ο Μπουιγιώ ενδιαφέρθηκε συγκεκριμένα για την ομιλία και έγραψε πολλές δημοσιεύσεις σχετικά με την πρόσθια περιοχή του εγκεφάλου που είναι αρμόδια για την πραγματοποίηση της πράξης της ομιλίας αυτών, μια ανακάλυψη που είχε προέλθει από την έρευνα του Γκαλ. Ήταν επίσης ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησε μεγαλύτερα δείγματα για την έρευνα αν και διάρκεσε πολλά έτη ώστε εκείνη η μέθοδος να γίνεται αποδεκτή. Με την εξέταση πέρα από εκατό διαφορετικές περιπτωσιολογικές μελέτες, ο Μπουιγιώ ανακάλυψε ότι ήταν μέσω των διαφορετικών περιοχών του εγκεφάλου το ότι η ομιλία ολοκληρώνεται και γίνεται κατανοητή. Με την παρατήρηση των ανθρώπων με βλάβες εγκεφάλου, η θεωρία του έγινε πιο συμπαγής. Ο Μπουιγιώ, μαζί με πολλούς άλλους πρωτοπόρους της εποχής του έκαναν μεγάλες προόδους στον τομέα της νευρολογίας, ειδικά στον εντοπισμό της λειτουργικότητας. Υπάρχουν πολλές αμφισβητήσιμες συζητήσεις ως προς το ποιος αξίζει την περισσότερη πίστωση για τέτοιες ανακαλύψεις, και πολλάκις, οι άνθρωποι παραμένουν απαρατήρητοι, αλλά ο Πωλ Μπροκά (Paul Broca) είναι ίσως ένας από τους διασημότερους και γνωστούς συνεισφέροντες στη νευροψυχολογία- που συχνά αναφέρεται και ως "ο πατέρας" της πειθαρχίας.
Paul Broca
Εμπνευσμένος από τις προόδους που γίνονταν στον τομέα της εντοπισμένης λειτουργίας μέσα στον εγκέφαλο, ο Broca πραγματοποίησε ένα μεγάλο μέρος της μελέτης του στο φαινόμενο του πώς η ομιλία γίνεται κατανοητή και παράγεται. Μέσω της μελέτης του, ανακαλύφθηκε και επεκτάθηκε επάνω σε αυτήν που αρθρώνουμε μέσω του αριστερού ημισφαιρίου. Οι παρατηρήσεις και οι μέθοδοι του Broca θεωρούνται ευρέως το σημείο όπου η νευροψυχολογία λαμβάνει πραγματικά τη μορφή ως αναγνωρίσιμη και σεβαστή τέχνη. Οπλισμένες με την κατανόηση ότι συγκεκριμένες, ανεξάρτητες περιοχές του εγκεφάλου είναι αρμόδιες για την άρθρωση και την κατανόηση της ομιλίας, οι δυνατότητες του εγκεφάλου αναγνωριζόταν τελικά ως σύνθετο και ιδιαίτερα περίπλοκο όργανο που είναι. Ο Broca ήταν ουσιαστικά ο πρώτος που θα ξεφύγει πλήρως από τις ιδέες της φρενολογίας και εμβαθύνε σε μια πιο επιστημονική και ψυχολογική άποψη για τον εγκέφαλο.
Προσεγγίσεις
Η γνωστική νευροψυχολογία είναι μια σχετικά νέα εξέλιξη και έχει αναδειχθεί ως μία συμπληρωματική προσέγγιση τόσο της πειραματικής όσο και της κλινικής νευροψυχολογίας. Επιδιώκει να κατανοήσει το μυαλό και τον εγκέφαλο από τη μελέτη στα άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλική βλάβη ή νευρολογική ασθένεια. Ένα μοντέλο της νευροψυχολογικής λειτουργίας είναι γνωστή ως λειτουργική νευροαπεικόνιση. Αυτό βασίζεται στην αρχή ότι, εάν ένα ειδικό γνωστικό πρόβλημα μπορεί να βρεθεί μετά από έναν τραυματισμό σε μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου, είναι πιθανό ότι αυτό το τμήμα του εγκεφάλου εμπλέκεται κατά κάποιο τρόπο στη συγκεκριμένη γνωστική ικανότητα. Ωστόσο, μπορεί να υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι η σχέση μεταξύ νοητικών λειτουργιών και των νευρικών περιοχών δεν είναι τόσο απλή. Ένα εναλλακτικό μοντέλο της σχέσης μεταξύ του μυαλού και του εγκεφάλου, όπως η παράλληλη επεξεργασία, μπορεί να έχει πιο επεξηγηματική δύναμη για τη λειτουργία και δυσλειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Ακόμη μία άλλη προσέγγιση ερευνά πως το μοτίβο των σφαλμάτων που παράγονται από άτομα με εγκεφαλική βλάβη μπορούν εμπλουτίσουν την κατανόησή μας περί ψυχικών αναπαραστάσεων και διεργασιών με αναφορά στην υποκείμενη νευρική δομή. Μια πιο πρόσφατη, αλλά σχετική γνωστική προσέγγιση στη νευροψυχιατρική είναι αυτή που επιδιώκει να κατανοήσει τη φυσιολογική λειτουργία του μυαλού και του εγκεφάλου με ψυχιατρική μελέτη ή μελέτη με την ψυχική ασθένεια.
"Συνδεσμολογία" είναι η χρήση τεχνητών νευρωνικών δικτύων για μοντελοποίηση συγκεκριμένων γνωστικών διεργασιών χρησιμοποιώντας ότι θεωρείται πως μπορεί να απλοποιηθεί που να είναι όμως εύλογο μοντέλο για το πώς λειτουργούν οι νευρώνες. Αφού φτιαχτούν να εκτελούν μια συγκεκριμένη γνωστική εργασία αυτά τα δίκτυα συχνά καταστρέφονται ή αλλοιώνονται για να  προσομοιάζουν με εγκεφαλική βλάβη ή δυσλειτουργία σε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε και να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα και τις επιπτώσεις της εγκεφαλικής βλάβης σε ανθρώπους.
Η λειτουργική νευροαπεικόνιση χρησιμοποιεί ειδικές τεχνολογίες για να λάβει μετρήσεις από τον εγκέφαλο, συνήθως όταν ένα άτομο κάνει μια συγκεκριμένη εργασία, αυτό γίνεται σε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε πώς η ενεργοποίηση συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου σχετίζεται με την εργασία. Ειδικότερα, η ανάπτυξη μεθοδολογιών για την χρησιμοποίηση γνωστικών δοκιμών εντός των καθορισμένων τεχνικών απεικόνισης με λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) για να μελετήσει τη συμπεριφορά του εγκεφάλου-σχέσεων έχει μια σημαντική επιρροή στην νευροψυχολογική έρευνα. Στην πράξη αυτές οι προσεγγίσεις δεν αλληλοαναιρούνται και οι περισσότεροι νευροψυχολόγοι διαλέγουν την καλύτερη προσέγγιση για το έργο που πρέπει να ολοκληρώσουν.
Οικογένεια Μουρούζη
thumb|right|250px|Οικία Μουρούζη στην Αγία Πετρούπολη Οι Μουρούζηδες ήταν παλιά φαναριώτικη οικογένεια.
Ιστορικά στοιχεία
Οι Μουρούζηδες κατάγοταν από το χωριό "Muruz", το σημερινό Murusli, της περιοχής του Πόντου. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στις αρχές του 17ου αιώνα ενώ στα τέλη του 17ου αιώνα ένας κλάδος της, με γενάρχη τον Αντίοχο Μουρούζη, εμφανίζεται εγκατεστημένος στην Κωνσταντινούπολη. Έχει υποστηριχθεί, από συγγραφείς του 18ου και 19ου αιώνα, ότι οι Μουρούζηδες εμφανίστηκαν πρώτη φορά τον 12ο αιώνα και ότι συνδέθηκαν με επιγαμίες με άλλες ευγενικές οικογένειες της εποχής. Ωστόσο οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν επαληθευτεί από την ιστοριογραφία ούτε έχουν βασιστεί σε αξιόπιστα ιστορικά στοιχεία με συνέπεια να αμφισβητούνται. Μετά την εγκατάστασή της στην Κωνσταντινούπολη, η οικογένεια Μουρούζη αναδείχθηκε σε μία από τις επιφανέστερες Ελληνικές οικογένειες του Φαναριού, με τα μέλη της να καταλαμβάνουν σημαντικές θέσεις στον κρατικό μηχανισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είτε ως υψηλοί αξιωματούχοι της Πύλης (Μέγας Διερμηνέας, Ποστέλνικος), και του Πατριαρχείου, είτε ως ηγεμόνες ή αξιωματούχοι στις Παραδουνάβιες περιοχές (Μέγας Μπάνος, Ηγεμόνας της Βλαχίας ή της Μολδαβίας).
Μετά την επανάσταση του 1821 τα μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, τη Ρουμανία, τη Ρωσία και τη Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μουρουζη
Ανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Η Ανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Источен регион) είναι μία από τις οκτώ Στατιστικές περιφέρειες της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται στο ανατολικότερο μέρος της χώρας, στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Εσωτερικά, συνορεύει με την Περιφέρεια Βάρνταρ, την Περιφέρεια Σκοπίων, τη Βορειοανατολική Στατιστική Περιφέρεια και τη Νοτιοανατολική Στατιστική Περιφέρεια.
Δήμοι
Η Ανατολική Στατιστική Περιφέρεια διαιρείται σε 11 δήμους:
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Ανατολικής Στατιστικής Περιφέρειας είναι 181 858 κάτοικοι ή 9,0% του συνολικού πληθυσμού της Βόρειας Μακεδονίας, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2002.
Εθνότητες
Η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στην περιφέρεια είναι οι Σλαβομακεδόνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφέρειες της Βόρειας Μακεδονίας
Νογέρα Παλιαρέζα
μικρογραφία|Ο ποταμός Νογέρα Παλιαρέζα στην ευρύτερη κοιλάδα του ποταμού Έβρου
Ο ποταμός Νογέρα Παλιαρέζα (στα καταλανικά Noguera Pallaresa και στα οξιτανικά arriu Noguèra Palharesa) πηγάζει στην Κοιλάδα του Αράν κι αφού διατρέξει τις περιοχές της Κοιλάδας του Αράν, Άνω Παλιάρς, Κάτω Παλιάρς και Νογέρα και διανύσει μια απόσταση 154 χιλιομέτρων, χύνεται στον ποταμό Σέγρε μέσω της τεχνητής λίμνης της Καμαράζα.
Σε αυτόν καταλήγει ο χείμαρρος Νογέρα ντε Καρδός στον οποίο με τη σειρά του καταλήγει ο χείμαρρος Νογέρα ντε Βαλφερέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας
Ελισάβετ Μυστακίδου
Η Ελισάβετ Μυστακίδου (γνωστότερη με το όνομα Έλλη Μυστακίδου) είναι πρωταθλήτρια του τάε κβον ντο, που αναδείχθηκε ασημένια Ολυμπιονίκης στην κατηγορία των +67 κιλών το 2004 στην Αθήνα. Πέτυχε να γίνει η πρώτη Ελληνίδα που κατέκτησε μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο τάε Κβον Ντο. Σωματείο της είναι ο Φίλιππος Γιαννιτσών. Το 2008, έπειτα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, εξέφρασε την επιθυμία της να αφοσιωθεί στην οικογενειακή της ζωή και όχι τόσο στο άθλημα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά στις 15 Αυγούστου του 1977. Άρχισε να ασχολείται με το άθλημά της το 1989. Είναι έγγαμη.
Παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες
Η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα της αθλήτριας ήταν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, όπου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Στον τελικό ηττήθηκε από την Κινέζα Λούο με 8-6.
1859 Κοβαλέφσκαγια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοβαλεφσκαγια
Δυναστεία των Χωρεσμίων
Η Δυναστεία των Χωρεσμίων ήταν μαμελουκική τουρκική σουνιτική δυναστεία, με κυρίαρχη την περσική κουλτούρα.
Ιστορία
Η ημερομηνία ίδρυσης της δυναστείας των Χωρεσμίων παραμένει υπό αμφισβήτηση. Κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης το 1017, Χωρέσμιοι επαναστάτες δολοφόνησαν τον ανεξάρτητο ηγέτη της Χωρεσμίας, Αμπούλ Αμπάς Μαμούν της ιρανικής δυναστείας των Μαμουνιδών, και τη σύζυγό του, Χουρρά-γι Καλτζί, αδελφή του σουλτάνου των Γαζναβιδών, Μαχμούντ. Σε απάντηση, ο Μαχμούντ απαίτησε την υποτέλεια του Μαμούν. Ο στρατός όμως της Χωρεσμίας στασίασε και δολοφόνησε τον Μαμούν, ανεβάζοντας στο θρόνο τον ανηψιό του, Αμπούλ-Χάριθ Μουχάμμαντ. Ο Μαχμούντ των Γαζναβιδών άδραξε την ευκαιρία και έχοντάς το ως πρόσχημα εισέβαλε, κατέλαβε και προσάρτησε στο κράτος του την περιοχή της Χωρεσμίας. Το γεγονός σήμανε το τέλος της δυναστείας των Μαμουνιδών, η δε Χωρεσμία αποτέλεσε επαρχία της Αυτοκρατορίας των Γαζναβιδών από το 1017 έως το 1034. Το 1077 η εξουσία της επαρχίας, που ανήκε από το 1042/43 στους Σελτζούκους, πέρασε στα χέρια του Ανούς Τιγκίν Γκαρτσάι, ενός πρώην Τούρκου σκλάβου και υποτελούς του Σελτζούκου σουλτάνου. Το 1141, ο Σελτζούκος σουλτάνος Αχμέντ Σαντζάρ ηττήθηκε από τους Μογγόλους Καρά Κιτάι στη μάχη του Κατβάν, και ο εγγονός τού Ανούς Τιγκίν, Αλά αντ-Ντιν Ατσίζ, έγινε υποτελής του ηγέτη των Καρά Κιτάι, Γιελού Ντάσι.
Ο Σελτζούκος σουλτάνος Αχμέντ Σαντζάρ απεβίωσε το 1156. Καθώς το σελτζουκικό κράτος περιερχόταν σε χάος, οι Χωρέσμιοι σάχες επέκτειναν τα εδάφη τους στο νότο. Το 1194, ο τελευταίος σουλτάνος της Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Σελτζούκων, Τογρούλ Γ΄, ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τον ηγέτη των Χωρεσμίων, Αλά αντ-Ντιν Τεκίς, που κατέκτησε τμήματα του Χορασάν και δυτικού Ιράν. Το 1200, ο Τεκίς πέθανε και τον διαδέχθηκε ο υιός του, Αλά αντ-Ντιν Μουχάμμαντ, που ξεκίνησε μια σύγκρουση με τους Γκουρίδες και ηττήθηκε από αυτούς στον ποταμό Αμού Ντάρια το 1204. Μετά τη λεηλασία της Χωρεσμίας, ο Μουχάμμαντ απευθύνθηκε για βοήθεια στους επικυρίαρχούς του, Καρά Κιτάι, που τού έστειλαν στρατό. Με τις ενισχύσεις αυτές, ο Μουχάμμαντ κέρδισε μια νίκη εναντίον των Γκουριδών στο Χεζαράσπ (1204) και τούς εκδίωξε από τη Χωρεσμία.
Η συμμαχία του Αλά αντ-Ντιν Μουχάμμαντ με τους επικυρίαρχούς του δεν κράτησε πολύ. Ξεκίνησε ξανά μια σύγκρουση, αυτή τη φορά με τη βοήθεια των Καραχανιδών Τούρκων, και νίκησε έναν στρατό των Καρά Κιτάι στο Ταλάς (1210), αλλά άφησε τη Σαμαρκάνδη να καταληφθεί από τους Καρά Κιτάι. Το 1212 o Αλά αντ-Ντιν Μουχάμμαντ ανέτρεψε τους Καραχανίδες και το 1215 τους Γκουρίδες. Το 1212, άλλαξε την πρωτεύουσά του από την πόλη Γκουργκάντζ στη Σαμαρκάνδη. Έτσι, ενσωμάτωσε σχεδόν το σύνολο της Υπερωξιανής και το μισό περίπου και περισσότερο σημερινό Αφγανιστάν στην αυτοκρατορία του, η οποία, μετά από περαιτέρω κατακτήσεις στη δυτική Περσία (μέχρι το 1217), εκτεινόταν από τον ποταμό Συρ Ντάρια μέχρι την οροσειρά του Ζάγρου, και από τα βόρεια τμήματα του Ινδοκούς (ελληνικά: Ινδοκαύκασος) μέχρι την Κασπία Θάλασσα. Μέχρι το 1218, η αυτοκρατορία είχε πληθυσμό 5 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Μογγολική εισβολή και κατάρρευση
Το 1218, ο Τζένγκις Χαν απέστειλε μια εμπορική αντιπροσωπεία στο κράτος των Χωρεσμίων, αλλά ο κυβερνήτης της πόλης Οτράρ (πόλη-φάντασμα στο σημερινό Καζακστάν, σημαντική εκείνη την εποχή πόλη των Χωρεσμίων, πάνω στο Δρόμο του Μεταξιού), υποπτευόμενος ότι ήταν κατάσκοποι, κατέσχεσε τα αγαθά τους και τους εκτέλεσε. Ο Τζένγκις Χαν απαίτησε επανορθώσεις, αλλά ο σάχης των Χωρεσμίων αρνήθηκε να πληρώσει. Ως αποτέλεσμα, ο περίφημος ηγέτης των Μογγόλων ανταπέδωσε εισβάλλοντας με έναν στρατό 200.000 ανδρών σε πολλά μέτωπα. Τον Φεβρουάριο του 1220 ο μογγολικός στρατός διέσχισε τον Αμού Ντάρια. Οι Μογγόλοι εκθεμελίωσαν τις πόλεις Μπουχάρα και Γκουργκάντζ, καθώς και την πρωτεύουσα των Χωρεσμίων, Σαμαρκάνδη. Ο σάχης των Χωρεσμίων, καταδιωκόμενος ανηλεώς από μογγολικά αποσπάσματα, κατέφυγε σε ένα νησί στην Κασπία Θάλασσα όπου και πέθανε λίγες εβδομάδες αργότερα. Ο γιος τού Αλά αντ-Ντιν Μουχάμμαντ, Τζαλάλ αντ-Ντιν Μινγκμπουρνού, έγινε ο νέος σουλτάνος (απέρριψε τον τίτλο του σάχη). Επιχείρησε να καταφύγει στην Ινδία, αλλά οι Μογγόλοι τον πρόλαβαν πριν φτάσει εκεί, και στη μάχη του Ινδού ποταμού που ακολούθησε, τον νίκησαν. Ο Τζαλάλ κατάφερε όμως να δραπετεύσει και αναζήτησε άσυλο στο Σουλτανάτο του Δελχί. Παρόλα αυτά ο σουλτάνος του Δελχί, Ιλτουμίς, τού αρνήθηκε το άσυλο, μένοντας πιστός στη σχέση του με τους Αββασίδες χαλίφηδες. Επιστρέφοντας στην Περσία ο Τζαλάλ, συγκέντρωσε στρατό και επανίδρυσε ένα βασίλειο. Παρόλα αυτά, ποτέ δεν παγίωσε την εξουσία του, περνώντας το υπόλοιπο της ζωής του αγωνιζόμενος εναντίον των Μογγόλων, των Σελτζούκων του Ικονίου, και των διεκδικητών του θρόνου του. Τελικώς, απώλεσε την εξουσία του στην Περσία σε μάχη εναντίον των Μογγόλων στην οροσειρά Ελμπούρζ νοτίως της Κασπίας Θάλασσας.
Δραπετεύοντας αρχικώς στον Καύκασο, ο Τζαλάλ αντ-Ντιν Μινγκμπουρνού επιτέθηκε στη συνέχεια και κατέλαβε το Αζερμπαϊτζάν το 1225, ορίζοντας ως πρωτεύουσά του την Ταυρίδα. Το 1226 επιτέθηκε στη Γεωργία και λεηλάτησε την Τιφλίδα. Συνεχίζοντας την πορεία του μέσα από τα υψίπεδα της Αρμενίας, συγκρούστηκε με τους Αγιουβίδες, καταλαμβάνοντας την πόλη Αχλάτ κατά μήκος των δυτικών ακτών της λίμνης Βαν. Οι Αγιουβίδες αναζήτησαν τότε τη βοήθεια του Σελτζουκικού Σουλτανάτου του Ικονίου. Οι Σελτζούκοι του σουλτάνου Καϊκουμπάντ Α΄, μαζί με τους Αγιουβίδες, νίκησαν τον Τζαλάλ και τους συμμάχους του, στο Ερζιντζάν στον Άνω Ευφράτη στη μάχη του Γιασσιτσεμέν (τοποθεσία δυτικά του Ερζιντζάν) το 1230. Ο Τζαλάλ δραπέτευσε μετά την ήττα του στο Ντιγιαρμπακίρ, ενώ οι Μογγόλοι κατέλαβαν το Αζερμπαϊτζάν στη σύγχυση που ακουλούθησε. Ο Τζαλάλ δολοφονήθηκε τελικώς το 1231 από Κούρδους ληστές των εθνικών οδών, τερματίζοντας έτσι την ένδοξη δυναστεία των Χωρεσμίων.
Οι Χωρέσμιοι Τούρκοι ως μισθοφόροι
Χωρεσμιων Κατηγορία:Περσία Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ασίας Κατηγορία:Ισλαμικά κράτη Κατηγορία:Τουρκικά κράτη Κατηγορία:Τουρκικές δυναστείες Κατηγορία:Ιστορία του Καζακστάν Κατηγορία:Ιστορία του Ουζμπεκιστάν Χωρεσμιων
Ισάμ ιμπν Αμπντ αλ-Μαλίκ
Ο Ισάμ ιμπν Αμπντ αλ-Μαλίκ  (691 - 6 Φεβρουαρίου 743) ήταν Άραβας χαλίφης που βασίλευσε για 19 χρόνια στο Χαλιφάτο των Ομεϋαδών. Διαδέχτηκε τον αδερφό του Γιαζίντ Β΄ το 724 και βασίλευσε μέχρι τον θάνατο του το 743, οπότε και θα τον διαδεχτεί ο ανιψιός του, Ουαλίντ Β΄. Η βασιλεία του αποτέλεσε το απώγειο των Ομεϋαδών, αλλά εμφάνισε και τα πρώτα σημάδια υπερεπέκτασης, με βαριές στρατιωτικές ήττες ενάντια στους Φράγκους, Βυζαντινούς, Χαζάρους, και στην Υπερωξειανή, καθώς και την ένταση εσωτερικών αντιθέσεων, τόσο μεταξύ των αντιπάλων αραβικών φυλετικών ομάδων των Υεμενιτών και Κάυς, όσο και με την Εξέγερση των Βερβέρων στη Βόρειο Αφρική. Σύντομα μετά τον θάνατό του ξέσπασε ο Γ' Ισλαμικός Εμφύλιος Πόλεμος, που οδήγησε στην πτώση των Ομεϋαδών από την Επανάσταση των Αββασιδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομεϋάδες χαλίφηδες Κατηγορία:8ος αιώνας
Ασούρ Νιραρί Α΄
Ο Ασούρ Νιραρί Α΄, ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας (1547 - 1522 π.Χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Σαμσί Αντάντ Γ'.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Συστήματα εισπρακτέων λογαριασμών
Ένα σύστημα εισπρακτέων λογαριασμών είναι ένα εντελώς ενσωματωμένο, σταθερό υποσύστημα των γενικών συστημάτων καθολικού. Είναι σχεδιασμένο να παράγει μηχανογραφημένα τιμολόγια μέσω αποδείξεων των παραγόμενων τιμολογίων.
Ιστορική αναδρομή
Στις αρχές της δεκαετίας του 70’ δημιουργήθηκαν συστήματα τα οποία στηρίζονταν σε ένα περιβάλλον λειτουργικού συστήματος βασισμένο σε έναν κεντρικό υπολογιστή. Στα μέσα της δεκαετίας του 80’ οι εταιρίες συμφωνήσαν ότι τα συστήματα που χρησιμοποιούσαν ήταν απαρχαιωμένα. Αυτές οι πλατφόρμες μπορούσαν να χειριστούν τεράστιο όγκο δεδομένων και να εκτελέσουν εκτενείς επαναλήψεις. Δεν υπήρχε όμως η δυνατότητα παραμετροποίησης της βάσης δεδομένων από οποιονδήποτε άλλο εκτός του κεντρικού υπολογιστή συστήματος (mainframe). Έτσι αποφασίστηκε ότι λόγω της προόδου της τεχνολογίας έπρεπε να αλλάξουν. Στα τέλη του 80’, με την εισαγωγή μικρότερων και ευκολονόητων υπολογιστικών και λειτουργικών συστημάτων, οι εταιρίες αποφάσισαν ότι το μέλλον βρίσκεται σε λύσεις Πελάτη-Διακομιστή (Client-Server). Αφότου οι εταιρίες αναγνώρισαν αυτή την λύση ως ανάγκη πλέον αναπτύσσουν μονές τους το λογισμικό η το αγοράζουν έτοιμο. Οι εταιρείες που αναπτύσσουν αυτά τα λογισμικά προσφέρουν πλέον στους πελάτες τους λύσεις για περισσότερο εξειδικευμένα λειτουργικά συστήματα, με σκοπό αυτά να ενσωματώνονται σε οποιαδήποτε πλατφόρμα ο εκάστοτε πελάτης τους χρησιμοποιεί.
Λειτουργικότητα του συστήματος
Η επιλογή του σωστού συστήματος για κάθε επιχείρηση δεν είναι εύκολη απόφαση, μιας και δεν υπάρχουν ιδανικά συστήματα. Κάθε σύστημα έχει τα δυνατά και αδύναμα σημεία του. Κάθε επιχείρηση για να επιλέξει το σύστημα της είναι αναγκασμένη να κάνει πάντα κάποιους συμβιβασμούς. Τα περισσότερα συστήματα έχουν την ικανότητα να παράγουν μια ποικιλία αναφορών όπως: εκτυπώσεις καθολικού, αναφορές κατακράτησης, αναφορές ανάλυσης ηλικίας, αναφορές αναμενόμενων μετρητών, και αναφορές ανάλυσης λογαριασμών.
Το σύστημα εισπρακτέων λογαριασμών του επιχειρηματικού συστήματος μιας εταιρίας επιτρέπει την εφαρμογή και παρακολούθηση εισπρακτέων απαιτήσεων και συλλόγων. Η χρήση του επιτρέπει την αποθήκευση σημαντικών πληροφοριών για απεριόριστο αριθμό πελατών και συναλλαγών. Επίσης διευκολύνει την αποτελεσματική επεξεργασία των πληρωμών και των προσαρμογών των πελατών. Ενημερώνει την στιγμή της συναλλαγής όλους τους λογαριασμούς που επηρεάζονται από την συναλλαγή. Αυξάνει ή μειώνει αναλόγως το ενεργητικό και το παθητικό της επιχείρησης, όπως επίσης και το καθολικό.
Τα περισσότερα συστήματα αποτελούνται από δυο βασικές λειτουργίες: την λειτουργία έλεγχου Οφειλετών (Debtors control function) και την λειτουργία Εξόφλησης–Αποδείξεων (Receipting function).
Η λειτουργία έλεγχου Οφειλετών (επισφαλών πελατών) περιλαμβάνει την εισαγωγή δεδομένων εισπρακτέων λογαριασμών, το όποιο επίσης περιλαμβάνει την τιμολόγηση και την επεξεργασία των εισπρακτέων λογαριασμών.
Η λειτουργία Εξόφλησης-Αποδείξεων περιλαμβάνει την εισαγωγή δεδομένων, των εξοφλήσεων και τις αναφορές των τραπεζικών καταθέσεων.
Παραπομπές και Σχετικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληροφοριακά συστήματα
Μιέσκο Καζιμιερζόβιτς
Ο Μιέσκο, πολων. Mieszko (16 Απριλίου 1045 - 28 Ιανουαρίου 1065) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πιθανώς δούκας της Κουγιάβια (1058-65).
Βιογραφία
Ο Γάλλος ο Ανώνυμος που έγραψε το Πεπραγμένα τού πριγκιπάτου της Πολωνίας (Gesta Principium Polonorum) στις αρχές τού 12ου αι., τον αναφέρει ως τρίτο αδελφό, αλλά ο ιστορικός της εποχής μας Γιάνους Μπιένιακ τον θεωρεί δεύτερο. Το Χρονικό της Κρακοβίας δίνει την ημερομηνία γέννησής του, όχι όμως των αδελφών του. Ο Καζιμίερς Γιαζίνσκι πιστεύει, ότι το Χρονικό άρχισε να γράφεται λίγο πριν τη γέννηση τού Μιέσκο, έτσι δεν έχει τις ημερομηνίες των μεγαλυτέρων αδελφών του. Άλλη εξήγηση δίνει ο Πσεμύσλαφ Βιζέφσκι: ο Μιέσκο επελέγη από τον πατέρα του ως διάδοχος.
Το 1058 απεβίωσε ο πατέρας του· ο Μιέσκο ήταν 13 ετών. Ο Γιόζεφ Πουόχα αναφέρει, ότι είχε τη δική του περιοχή, τη Μαζοβία. Δύο άλλοι ιστορικοί αναφέρουν, ότι μετά το 1058 έλαβε την Κουγιάβια. Δεν υπάρχει αναφορά, ότι επηρέασε τα πολιτικά πράγματα. Απεβίωσε το 1065 άγαμος.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Βρετανική Βιβλιοθήκη
Η Βρετανική Βιβλιοθήκη (British Library) είναι η εθνική βιβλιοθήκη του Ηνωμένου Βασιλείου, εδρεύει στο κέντρο του Λονδίνου και ιδρύθηκε το 1753.
Η Βρετανική Βιβλιοθήκη είναι επίσης μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες στον κόσμο. Εκτιμάται ότι περιέχει μεταξύ 170 και 200 εκατομμυρίων αντικειμένων  από πολλές χώρες. Ως βιβλιοθήκη νόμιμων καταθέσεων, η Βρετανική Βιβλιοθήκη λαμβάνει αντίγραφα όλων των βιβλίων που παράγονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία και σημαντικό  ποσοστό  ξένων βιβλίων  που διανέμονται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ιστορία
thumb|279x279px|Το εσωτερικό της Βρετανικής βιβλιοθήκης|αριστερά Η αρχική της τοποθεσία εντοπίζεται στο Εθνικό Βρετανικό Μουσείο, από όπου όμως μεταφέρθηκε το 1998. Η Βρετανική Βιβλιοθήκη συγκεντρώνει κατά βάση το σύνολο της εθνικής πνευματικής παραγωγής του Ηνωμένου Βασιλείου. Περιέχει περίπου 150 εκατομμύρια τεκμήρια σχεδόν σε όλες τις γλώσσες και σε όλες τις μορφές όπως βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες, βάσεις δεδομένων, χάρτες, γραμματόσημα, οπτικοακουστικό υλικό. Ακόμα περιέχει χειρόγραφα και ιστορικά αρχειακά έγγραφα που χρονολογούνται από το 300 π.Χ. Θεωρείται η δεύτερη παγκοσμίως μεγαλύτερη βιβλιοθήκη (πρώτη θεωρείται η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου). Εκτός όμως από τα χιλιάδες τεκμήρια που προσφέρει η βιβλιοθήκη στους χρήστες της, παρέχει και υπηρεσίες όπως τη δυνατότητα πρόσβασης και έρευνας στον κατάλογο της ή υλικό που μπορεί να χρειάζονται πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως κάποια άρθρα από περιοδικά, με κάποιο μικρό κόστος. Γενικότερα, η συγκεκριμένη βιβλιοθήκη χαρακτηρίζεται ως το Εθνικό κέντρο για μελέτη και βιβλιογραφικές αναφορές ή άλλες υπηρεσίες, για στήριξη των ιδρυμάτων εκπαίδευσης και μάθησης ή βιβλιοθηκών και κέντρων πληροφόρησης. Τέλος, η Βρετανική βιβλιοθήκη απαρτίζεται από 5 τμήματα: α) το εκτελεστικό γραφείο, που σχετίζεται με το marketing αλλά και την διοίκηση της βιβλιοθήκης, β) το τμήμα των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών, γ)το τμήμα των επιστημών της τεχνολογίας και της βιομηχανίας, που ουσιαστικά περιλαμβάνει τις επιστημονικές αναφορές και πληροφοριακές υπηρεσίες, δ)την εθνική βιβλιογραφική υπηρεσία, που είναι επιφορτισμένη με τη δημιουργία εγγράφων αλλά και με την έκδοση της εβδομαδιαίας λίστας βιβλίων που εκδόθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο (ΒΝΒ) και ε) το τμήμα που ασχολείται με την έρευνα και την ανάπτυξη.
Προσβασιμότητα
μικρογραφία|281x281px|Άγαλμα του Newton  του Eduardo Paolozzi στην αυλή της Βρετανικής Βιβλιοθήκης (Λονδίνο). Μια μεγάλη συλλογή εκλεκτών βιβλίων παρουσιάζονται σε μόνιμη έκθεση. Η γκαλερί Sir John Ritblat: Θησαυροί της Βρετανικής Βιβλιοθήκης με δωρεάν είσοδο, είναι ανοιχτή επτά ημέρες την εβδομάδα. Διοργανώνονται επίσης προσωρινές εκθέσεις με μεγάλη ποικιλία θεμάτων. Οι τελευταίες επικεντρώθηκαν στην Elizabeth Barrett Browning ενώ το 2006, στον Βενιαμίν Φραγκλίν και  στη  Ραμαγιάνα  το 2008.
Μέχρι πρόσφατα, η βιβλιοθήκη απευθυνόταν σε αναγνώστες που αναζητούσαν πολύ συγκεκριμένες και εξειδικευμένες πληροφορίες που δεν βρίσκονται αλλού. Όπως σε πολλές άλλες εθνικές βιβλιοθήκες, αυτό δεν ισχύει πλέον. Η βιβλιοθήκη επιθυμεί τώρα να καλωσορίσει όποιον επιθυμεί να κάνει έρευνα. Αυτή η πολιτική στάση επικρίθηκε, ειδικά στην περίπτωση των φοιτητών που έχουν πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες. Ένα εκατομμύριο αναγνώστες συχνάζουν έτσι τις αίθουσες της βιβλιοθήκης κάθε χρόνο, η οποία διαθέτει περίπου 1.200 θέσεις.
Το «Κέντρο Επιχειρήσεων και Πνευματικής Ιδιοκτησίας» άνοιξε το 2006. Σκοπός του είναι να βοηθήσει τους διευθυντές επιχειρήσεων ή ανώτατα στελέχη να βρουν τις πληροφορίες που χρειάζονται, είτε σε τυπωμένη μορφή είτε με άλλα μέσα, για να αναδείξουν και να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους.
Βιβλιοθήκη ήχων
Η Βρετανική Βιβλιοθήκη Sound Archive περιέχει πάνω από ένα εκατομμύριο δίσκους και 185.000 κασέτες. Οι συλλογές προέρχονται από όλο τον κόσμο και καλύπτουν όλο το φάσμα των ηχογραφημένων ήχων, από τη μουσική, το δράμα και τη λογοτεχνία μέχρι την προφορική ιστορία και τους ήχους της άγριας φύσης, για μία περίοδο πάνω από 100 χρόνια. Ο ηλεκτρονικός κατάλογος της βιβλιοθήκης ήχων ενημερώνεται καθημερινά.
Είναι δυνατή η ακρόαση ηχογραφήσεων από τη συλλογή σε επιλεγμένα Αναγνωστήρια της Βιβλιοθήκης μέσω του SoundServer και της Υπηρεσίας Ακρόασης και Προβολής, η οποία βρίσκεται στο Αναγνωστήριο Σπανίων Βιβλίων και Μουσικής.
Το 2006, η Βιβλιοθήκη κυκλοφόρησε ένα νέο διαδικτυακό πόρο, το λεγόμενο British Library Sounds, το οποίο καθιστά διαθέσιμες 50.000 από τις ηχογραφήσεις του Αρχείου ήχου στο διαδίκτυο.
Κινηματογραφικές υπηρεσίες
μικρογραφία|282x282px|Ταινίες που χρησιμοποιούνται στα αρχεία της Βρετανικής Βιβλιοθήκης, φωτογραφία του 2009 Από τον Οκτώβριο του 2012, οι υπηρεσίες κινούμενων εικόνων της Βρετανικής Βιβλιοθήκης παρέχουν πρόσβαση σε σχεδόν ένα εκατομμύριο αρχείων ήχου και κινούμενων εικόνων, σε μια βάση δεδομένων που περιέχει πάνω από 20 εκατομμύρια ηχογραφήσεις και ταινίες. Οι τρεις υπηρεσίες για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων δίνουν πρόσβαση μόνο από τερματικά εντός των αναγνωστηρίων του  St Pancras ή του Boston Spa, είναι:
Φιλοτελικές συλλογές
μικρογραφία|333x333εσ|Φιλοτελικές Συλλογές Τα γραμματόσημα που βρίσκονται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη αποτελούν την εθνική φιλοτελική συλλογή του Ηνωμένου Βασιλείου. Προέρχονται από τη δωρεά της συλλογής Tapling και οι συλλογές αναπτύσσονται συνεχώς. Ένα σημαντικό μέρος της συλλογής (περίπου 80.000 γραμματόσημα) παρουσιάζεται στο κοινό της βιβλιοθήκης. Τα υπόλοιπα είναι διαθέσιμα κατόπιν αιτήματος σε ερευνητές και φοιτητές.
Πρόγραμμα ψηφιοποίησης
Η Βρετανική Βιβλιοθήκη είχε ανακοινώσει ένα πρόγραμμα ψηφιοποίησης για την περίοδο 2008-2011, που περιλάμβανε βρετανική λογοτεχνία, δεκάδες περιοδικά, περισσότερα από 100.000 ελληνικά χειρόγραφα, καθώς και ηχογραφήσεις. Η πρόσβαση στα έγγραφα είναι εν μέρει δωρεάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Ηνωμένο Βασίλειο Βρετανικη
Πατριάρχης Ιωακείμ Β΄
Ο Ιωακείμ ο Β΄ διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1860 με 1863 και 1873 με 1878.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Ιωάννης Κοκκώδης γεννήθηκε στην Καλλιμασιά της Χίου το 1802. Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα και την ανατροφή του ανέλαβε η μητέρα του. Αφού έλαβε τη στοιχειώδη μόρφωση στη Χίο συνέχισε τις σπουδές του στην Κωνσταντινούπολη, εργαζόμενος παράλληλα ως αρτεργάτης και ως κανονάρχης στο ναό του Αγίου Ιωάννη των Χίων στο Γαλατά. Υπηρέτησε τον Μητροπολίτη Χαλκηδόνος και μετέπειτα Πατριάρχη Αγαθάγγελο (1826-1830) και τον Μητροπολίτη Σόφιας Ιωακείμ (1822-1830), ο οποίος τον χειροτόνησε και διάκονο, δίνοντάς του το όνομα Ιωακείμ. Αργότερα έγινε ιδιαίτερος γραμματέας του μητροπολίτη Ιωαννίνων Βενεδίκτου (1826-1830). Στα Ιωάννινα μαθήτευσε υπό τους διδάσκαλους Αθανάσιο Ψαλίδα και Αναστάσιο Σακελλάριο.
Χειροτονήθηκε επίσκοπος της Επισκοπής Δρυϊνουπόλεως το Δεκέμβριο του 1827, σε ηλικία μόλις 25 ετών. Μετατέθηκε στη Μητρόπολη Ιωαννίνων τον Ιούλιο του 1835. Κατόπιν αναφοράς των Ιωαννιτών, παύτηκε από τον Πατριάρχη Γρηγόριο ΣΤ΄ στις 21 Αυγούστου του 1838 εξοριζόμενος στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Καθώς όμως παύτηκε και ο διάδοχός του, ο Ιωακείμ ανέλαβε πάλι τη Μητρόπολη Ιωαννίνων στις 7 Αυγούστου του 1840, γινόμενος ταυτόχρονα μέλος της Ιεράς Συνόδου στην Κωνσταντινούπολη. Τον Απρίλιο του 1845, όταν ο μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Κυζίκου Μελέτιος εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Ιωακείμ μετατέθηκε στη μητρόπολη αυτή, όπου παρέμεινε επί δεκαπενταετία, επιδεικνύοντας πλούσιο έργο.