cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PlayStation
PlayStation
Το πρώτο PlayStation (εναλλακτικά: PS, PS1 ή PSX) είναι κονσόλα η οποία κυκλοφόρησε στις 3 Δεκεμβρίου του 1994 στην Ιαπωνία και τον επόμενο χρόνο σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Έχει αποκτήσει επιτυχημένους διαδόχους και αναβαθμίσεις, περιλαμβανομένου του Net Yaroze (μία ειδική μαύρη εκδοχή του PlayStation με εξαρτήματα και οδηγίες για τον προγραμματισμό παιχνιδιών και προγραμμάτων), του PS one (μίας μικρότερης εκδοχής της αρχικής κονσόλας) και του PocketStation (μίας φορητής που βελτιώνει τα παιχνίδια του PlayStation και λειτουργεί και ως κάρτα μνήμης). Το PlayStation είναι μέρος της πέμπτης γενιάς κονσολών βιντεοπαιχνιδιών, και ήταν ανταγωνιστής των Sega Saturn και Nintendo 64. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2003, το PlayStation και το PS one πούλησαν συνολικά 102,49 εκατομμύρια κομμάτια, ενώ τελικά έγινε η πρώτη κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών που πούλησε 120 εκατομμύρια κομμάτια.
PlayStation 2
thumb|To PlayStation 2 Slim με το χειριστήριο DualShock 2.
Το PlayStation 2 ή PS2 κυκλοφόρησε το 2000, 15 μήνες μετά το Dreamcast και ένα χρόνο πριν τους άλλους ανταγωνιστές του: το Xbox και το GameCube. Ανήκει στην έκτη γενιά κονσολών βιντεοπαιχνιδιών, και διαθέτει backwards-compatibility με τα περισσότερα γνήσια βιντεοπαιχνίδια του πρώτου PlayStation, καθώς έχει τον επεξεργαστή του. Όπως και ο προκάτοχός του, έχει επανακυκλοφορήσει και σε εκδοχή slim. Είναι η κονσόλα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στον κόσμο, καθώς πούλησε 155 εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως, μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου του 2012. Στις 29 Νοεμβρίου του 2005, το PS2 έγινε η κονσόλα με τις πιο γρήγορες πωλήσεις που έφτασε τα 100 εκατομμύρια κομμάτια, πράγμα που επιτεύχθηκε μέσα σε 5 χρόνια και 9 μήνες από την κυκλοφορία του. Το κατόρθωμα αυτό επιτεύχθηκε σε πιο σύντομο χρονικό διάστημα από τον προκάτοχό του, το PlayStation, το οποίο πήρε "9 χρόνια και 6 μήνες από την κυκλοφορία του" για να φτάσει στον ίδιο στόχο. Η The Guardian ανέφερε ότι στις 4 Ιανουαρίου του 2013, η παραγωγή του PS2 σταμάτησε παγκοσμίως, αλλά μελέτες έδειξαν ότι πολλοί άνθρωποι ανά τον κόσμο είναι ακόμη κάτοχοι ενός PS2, ακόμη και αν δεν το χρησιμοποιούν. Το PS2 έχει κατονομαστεί ως η κονσόλα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών μέχρι το 2015.
PlayStation 3
thumb|To PlayStation 3 Slim με το χειριστήριο DualShock 3.
Το PlayStation 3 ή PS3 ανήκει στην έβδομη γενιά κονσολών βιντεοπαιχνιδιών. Η κυκλοφορία του ανακοινώθηκε στις 30 Μαΐου του 2005. Κυκλοφόρησε στις 11 Νοεμβρίου 2006 στην Ιαπωνία, στις 17 Νοεμβρίου 2006 στη Βόρεια Αμερική και στις 23 Μαρτίου 2007 στην Ευρώπη. Το PlayStation 3 διαθέτει επεξεργαστή cell, ενσωματωμένο blu-ray drive, HDMI, wi-fi και καλωδιακή δικτύωση, ασύρματο χειριστήριο και ενσωματωμένο σκληρό δίσκο. Το PlayStation 3 ήταν αρχικά συμβατό με όλα τα παιχνίδια του πρώτου PlayStation και του PlayStation 2, χάρη στην προσθήκη του επεξεργαστή Emotion Engine Chip. Από το PlayStation 3 Slim, τη νεότερη και λεπτότερη εκδοχή του PlayStation 3, αφαιρέθηκε η λειτουργία τρεξίματος παιχνιδιών του PlayStation 2.μικρογραφία|Το PlayStation 4. μικρογραφία|To PlayStation 5 με το χειριστήριο DualShock 5.
Λε Μενίλ-Ωμπρί
Το Λε Μενίλ-Ωμπρί (γαλλικά: Le Mesnil-Aubry) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
PlayStation
PlayStation 4
Το PlayStation 4 ή PS4 ανήκει στην όγδοη γενιά κονσολών βιντεοπαιχνιδιών, και είναι ο διάδοχος του PlayStation 3. Κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 29 Νοεμβρίου του 2013.
PlayStation 5
Το PlayStation 5 ή PS5 ανήκει στην ένατη γενιά κονσολών βίντεο και διάδοχος του PlayStation 4.
PlayStation Portable
μικρογραφία|Το PlayStation Portable 1000.
Το PlayStation Portable ή PSP είναι φορητή παιχνιδομηχανή η οποία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 16 Δεκεμβρίου του 2004 στην Ιαπωνία. Παρουσιάστηκε στην E3 του 2004. Κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2004 στην Ιαπωνία και το Μάρτιο και Σεπτέμβριο 2005 σε Αμερική και Ευρώπη, αντίστοιχα. Βασικά της χαρακτηριστικά είναι η μεγάλη ευρεία οθόνη με την πολύ καλή ανάλυση και η χρήση οπτικού μέσου για τα παιχνίδια, το UMD, αντί του παραδοσιακών κασετών άλλων φορητών κονσολών, κρατώντας παράλληλα την αυτονομία της μπαταρίας σε ικανοποιητικά επίπεδα. Το PSP είναι επιπλέον εξοπλισμένο με wi-fi, για ασύρματη σύνδεση στο διαδίκτυο. Το Σεπτέμβριο του 2007, κυκλοφόρησε η Slim εκδοχή του, με την οποία έγινε μικρότερο κατά 20%, διέθετε μεγαλύτερη αυτονομία μπαταρίας, μεγαλύτερη βασική μνήμη και υποδοχή καλωδίου εξόδου τηλεόρασης. Τον Νοέμβριο του 2008, κυκλοφόρησε Slim and Lite εκδοχή του, η οποία διέθετε καλύτερη οθόνη και ενσωματωμένο μικρόφωνο.
Τον Οκτώβριο του 2009, κυκλοφόρησε το PSP Go, ως επανασχεδιασμός του PSP. Από την κονσόλα έχει αφαιρεθεί η υποδοχή τοποθέτησης δίσκων UMD.
Τον Απρίλιο του 2011 κυκλοφόρησε η τελευταία έκδοση του PSP ονόματι Street, από την οποία αφαιρέθηκε η λειτουργία wifi και τα κάτω κουμπιά. Το 2012, το PlayStation Portable αντικαταστάθηκε από το PlayStation Vita.
PlayStation Vita
μικρογραφία|Το PlayStation Vita.
Το PlayStation Vita ή PS VITA είναι φορητή κονσόλα, διάδοχος του PlayStation Portable. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία και τμήματα της Ασίας στις 17 Δεκεμβρίου του 2011, στην Ευρώπη και τη βόρεια Αμερική στις 22 Φεβρουαρίου του 2012, και στην Αυστραλία στις 23 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους. Περιλαμβάνει δύο αναλογικούς μοχλούς, διαθέτει bluetooth, WiFi και οθόνη αφής 5 ιντσών. Επίσης, προαιρετικά διαθέτει 3G.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:PlayStation Κατηγορία:Κονσόλες της Sony Κατηγορία:Sony Interactive Entertainment Κατηγορία:Ιαπωνικά εμπορικά σήματα
Κατάλογος δημάρχων Κιλκίς
Παρατίθεται ένας κατάλογος με τους δημάρχους του Κιλκίς από τη σύσταση του δήμου μέχρι σήμερα. Το 1918 συστάθηκε η Κοινότητα Κιλκίς. Έδρα της κοινότητας ορίστηκε το Κιλκίς. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 13 Ιουλίου 1935. .Ο Δημήτριος Κυριακίδης είναι σημερινός δήμαρχος από το 2019.
Δήμαρχοι Κιλκίς
Το 1914 πρώτος δήμαρχος έγινε ο Κωνσταντίνος Σταμπουλής. Πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της κοινότητας ήταν ο Μακεδονομάχος Δημήτριος Τσιτσίμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιλκίς
Κιλκις
Βιολί Χαράκι Ρεθύμνου
Το Βιολί Χαράκι είναι κωμόπολη της Κοινότητας Ατσιποπούλου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, που αποτελεί πεδινό προάστιο του Ρεθύμνου με υψόμετρο 117 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Βιολί Χαράκι βρίσκεται σε απόσταση μόλις 4 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το λιμάνι της πόλης του Ρεθύμνου και στη νότια πλευρά της Εθνικής Οδού 90 ή Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (Β.Ο.Α.Κ.) δίπλα στον κόμβο Ατσιπόπουλου. Νότια συνέχεια του προαστίου είναι το Ατσιπόπουλο, δυτικά τα Αγνά, ενώ στα νοτιοανατολικά του είναι το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ατσιποπούλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Ατσιπόπουλο, τα Αγνά και το Πανόραμα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ατσιποπούλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 2.785 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Πείραμα του Ρόζενχαν
Πρώτη φάση του πειράματος: Ψυχικά υγιείς εκλαμβάνονται ως ασθενείς
Αρχικά, ο Ρόζενχαν και οι συνεργάτες του (ανάμεσά τους ένας φοιτητής ψυχολογίας, τρεις ψυχολόγοι, ένας παιδίατρος, ένας ψυχίατρος, ένας ζωγράφος και μία νοικοκυρά), παρουσιάσθηκαν προσποιούμενοι τους ψυχικά ασθενείς σε δώδεκα διαφορετικά ψυχιατρικά νοσοκομεία διασκορπισμένα σε πέντε πολιτείες των Η.Π.Α. (μεταξύ των οποίων υπήρχαν δημόσια νοσοκομεία χαμηλού προϋπολογισμού, αλλά και ονομαστά πανεπιστημιακά νοσοκομεία, καθώς και μία πανάκριβη ιδιωτική κλινική). Κανείς από τους "ψευδοασθενείς" του Ρόζενχαν δεν είχε προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό.
Όλοι τους ισχυρίστηκαν στους γιατρούς που τους εξέτασαν ότι το τελευταίο διάστημα άκουγαν δυσδιάκριτες φωνές του ιδίου πάντοτε φύλου, που έμοιαζαν να προφέρουν τις λέξεις "empty", "hollow", "thud" [κενό, κούφιο, γδούπος]. Οι λέξεις αυτές επιλέχθηκαν επίτηδες από τον Ρόζενχαν, επειδή, αν και θα μπορούσαν να εκληφθούν ως ενδείξεις μιας κάποιας υπαρξιακής κρίσης, ουδέποτε είχαν συσχετιστεί στην ψυχιατρική βιβλιογραφία με διαταραχές ψυχωτικού τύπου. Εκτός από τις υποτιθέμενες ακουστικές ψευδαισθήσεις, οι δήθεν ασθενείς δεν ανέφεραν κανένα άλλο σύμπτωμα ή ενόχληση και απαντούσαν με απόλυτη ειλικρίνεια σε όλες τις σχετικές με τα βιογραφικά τους στοιχεία και την προσωπική τους ζωή ερωτήσεις, αποκρύπτοντας μόνο το πραγματικό τους όνομα και το επάγγελμα. Εντούτοις, στις έντεκα περιπτώσεις οι ψυχίατροι "διέγνωσαν" σχιζοφρένεια και στη δωδέκατη (σ' αυτόν που απευθύνθηκε στο ιδιωτικό νοσοκομείο) μανιοκαταθλιπτική ψύχωση - διάγνωση που κατά κανόνα θεωρείται καλύτερης πρόγνωσης. Αποφάνθηκαν, επίσης, ότι όλοι οι "ασθενείς" χρήζουν νοσηλείας σε ψυχιατρικό τμήμα.
Αμέσως μετά την εισαγωγή τους, ο Ρόζενχαν και οι συνεργάτες του άρχισαν να συμπεριφέρονται φυσιολογικά, να είναι φιλικοί και συνεργάσιμοι με το προσωπικό, και να δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία ότι αισθάνονται καλά και ότι δεν έχουν πλέον ακουστικές ψευδαισθήσεις. Παρέμειναν, παρ' όλα αυτά, νοσηλευόμενοι από 7 έως 52 ημέρες (με μέσο όρο νοσηλείας τις 19 ημέρες), και όλοι τους αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι ήταν ψυχικά ασθενείς και να πάρουν ψυχοφάρμακα (τα οποία, βέβαια, έφτυναν στις τουαλέτες χωρίς να γίνονται αντιληπτοί από το προσωπικό, όπως έκαναν και άλλοι νοσηλευόμενοι). Μετά το πέρας της νοσηλείας τους, έλαβαν εξιτήριο με την πανομοιότυπη διάγνωση "σχιζοφρένεια σε αποδρομή", διάγνωση η οποία κατά τον Ρόζενχαν υποδηλώνει ότι για τους ψυχιάτρους η σχιζοφρένεια δεν είναι ποτέ εντελώς θεραπεύσιμη, αλλά μπορεί μόνον να παρουσιάζει κάποιες περιοδικές υφέσεις.
Σε καμιά στιγμή, καθ' όλη τη διάρκεια του πειράματος, το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό δεν υποπτεύθηκε ότι ο Ρόζενχαν ή οι συνεργάτες του θα μπορούσαν να μην ήταν πραγματικοί ασθενείς. Όπως προέκυψε από τη μελέτη των φακέλων των ασθενών (πραγματικών και μη), από τη στιγμή που ένα άτομο χαρακτηριζόταν ως σχιζοφρενές, οι γιατροί και οι νοσηλευτές είχαν την τάση να μεταγράφουν και να ερμηνεύουν τα βιογραφικά του στοιχεία, τις συμπεριφορές και τα λόγια του με τέτοιον τρόπο, ώστε αυτά να ταιριάζουν με τις επικρατούσες αντιλήψεις της εποχής για την αιτιοπαθολογία και τη φύση της σχιζοφρένειας. Σε αυτό το πλαίσιο, η ασυνήθιστη για νοσηλευόμενους συμπεριφορά του Ρόζενχαν και των συνεργατών του (η μόνη άλλωστε ασυνήθιστη συμπεριφορά που είχαν κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους), να κρατούν δηλαδή φανερά σημειώσεις για ό,τι συνέβαινε καθημερινά στην κλινική όπου νοσηλεύονταν, όχι μόνον δεν προκάλεσε υποψίες, αλλά, και τις ελάχιστες φορές που θεωρήθηκε άξια λόγου και καταγράφηκε στον φάκελό τους, ερμηνεύτηκε απλώς ως μια επιπλέον ένδειξη της ψυχικής τους αρρώστιας.
Σε αντίθεση πάντως με το ψυχιατρικό προσωπικό, αρκετοί από τους αληθινούς ασθενείς αντελήφθησαν ότι οι άνθρωποι του Ρόζενχαν διέφεραν: από τους 118 νοσηλευόμενους των τριών πρώτων νοσοκομείων, οι 35 εξέφρασαν αμφιβολίες για το αν πράγματι οι συνεργάτες του Ρόζενχαν ήταν ψυχικά ασθενείς και ορισμένοι μάλιστα υπέθεσαν ότι ίσως να ήταν δημοσιογράφοι σε αποστολή ή ερευνητές.
Δεύτερη φάση του πειράματος: Ψυχικά ασθενείς εκλαμβάνονται ως υγιείς
Όταν τα αποτελέσματα του πειράματος άρχισαν να γίνονται γνωστά, ένα εξειδικευμένο στην έρευνα πανεπιστημιακό νοσοκομείο ανακοίνωσε ότι ο Ρόζενχαν και οι ψευδοασθενείς του δεν θα μπορούσαν ποτέ να εξαπατήσουν το δικό του προσωπικό. Ο Ρόζενχαν ήρθε σε επαφή μαζί τους και τους πρότεινε να προσπαθήσουν να εντοπίσουν τον ή τους ψευδοασθενείς που θα έστελνε στους επόμενους τρεις μήνες. Εκείνοι δέχθηκαν την πρόκληση, με αποτέλεσμα το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα από τα 193 άτομα που προσήλθαν για εξέταση στο νοσοκομείο τους τα 41 να χαρακτηριστούν ως "ψευδοασθενείς" και τα 42 ως "ύποπτα προσποίησης". Το κωμικοτραγικό, όμως, της υπόθεσης ήταν ότι ο Ρόζενχαν δεν είχε αποστείλει κανέναν ψευδοασθενή. Έτσι, η δεύτερη φάση της έρευνας επιβεβαίωσε πανηγυρικά τα συμπεράσματα της πρώτης: η ψυχιατρική δεν ήταν σε θέση να διακρίνει με απόλυτη σιγουριά το φυσιολογικό άτομο από το ψυχικά ασθενές, δεν γνώριζε δηλαδή τι ακριβώς ήταν η ψυχική αρρώστια.
Επιπτώσεις και κριτικές
Δημοσιευμένη λίγα χρόνια αφότου ο Έρβινγκ Γκόφμαν είχε εξομοιώσει τα ψυχιατρικά νοσοκομεία με καταπιεστικούς ολοκληρωτικούς θεσμούς, αφότου ο Τόμας Σας είχε καταγγείλει την ψυχιατρική ως ψευδοεπιστήμη και ο Μισέλ Φουκώ (όπως και ο Ντέιβιντ Κούπερ) είχε αναδείξει τη στενή σχέση της ψυχιατρικής με την κρατική καταστολή και την κυρίαρχη αστική ιδεολογία, η μελέτη του Ρόζενχαν έδωσε μεγαλύτερη ώθηση στο αντιψυχιατρικό κίνημα, που τότε βρισκόταν στο απόγειό του, ενισχύοντας τα επιχειρήματά του με πειραματικά ερευνητικά δεδομένα.
Την υπεράσπιση της θεσμικής ψυχιατρικής απέναντι στο άρθρο του Ρόζενχαν ανέλαβε ο Ρόμπερτ Σπίτσερ, ερευνητής βιομετρικής στο πανεπιστήμιο Κολούμπια και πρόεδρος της επιτροπής που είχε αναλάβει να φέρει εις πέρας την τρίτη αναθεώρηση του Διαγνωστικού και στατιστικού εγχειριδίου των ψυχικών διαταραχών (γνωστού περισσότερο με τα αρχικά DSM), την βίβλο δηλαδή της αμερικανικής ψυχιατρικής εταιρείας. Ο Σπίτσερ κατηγόρησε τον Ρόζενχαν ότι χρησιμοποίησε μη-επιστημονικά αποδεκτές μεθόδους έρευνας (ψευδοασθενείς) και ότι έβγαλε βεβιασμένα συμπεράσματα. Παραποίησε όμως αρκετές φορές τα λεγόμενα του Ρόζενχαν και εντέχνως προσπάθησε να στρέψει την προσοχή από το πρόβλημα εγκυρότητας της ψυχιατρικής διάγνωσης στο πρόβλημα αξιοπιστίας της.
Ο Σπίτσερ αναγνώριζε ότι ο βαθμός αξιοπιστίας των περισσότερων ψυχιατρικών διαγνωστικών κατηγοριών ήταν μετά βίας αποδεκτός. Υποστήριζε όμως ότι η κατάσταση θα μπορούσε να βελτιωθεί αντικαθιστώντας τις μέχρι τότε γενικόλογες περιγραφές των νοσολογικών κατηγοριών με αυστηρά και σαφή κριτήρια, ούτως ώστε όλοι οι ψυχίατροι που θα εξέταζαν τα ίδια άτομα να κατέληγαν απαρεγκλίτως στο ίδιο διαγνωστικό συμπέρασμα.
Και πράγματι ή νέα έκδοση του Διαγνωστικού και στατιστικού εγχειριδίου των ψυχικών διαταραχών (DSM III), το 1980, όπως και αυτές που ακολούθησαν, συνέβαλαν στην αύξηση της αξιοπιστίας των ψυχιατρικών διαγνώσεων (όχι όμως στο βαθμό που φανταζόταν ο Σπίτσερ και σίγουρα όχι για όλες τις νοσολογικές κατηγορίες). Βέβαια, ένα αξιόπιστο διαγνωστικό σύστημα δεν είναι κατ' ανάγκη και ένα έγκυρο διαγνωστικό σύστημα.
Σταδιακά, και λόγω της υποχώρησης της αντιψυχιατρικής αμφισβήτησης, το πρόβλημα εγκυρότητας της ψυχιατρικής διάγνωσης (στο οποίο πρωτίστως στόχευε η μελέτη του Ρόζενχαν) ξεχάστηκε ή διακηρύχτηκε λελυμένο λόγω της προόδου των νευροεπιστημών.
Επανάληψη του πειράματος από την Λόρεν Σλέιτερ
Σαράντα χρόνια αργότερα, η ψυχολόγος και συγγραφέας εκλαϊκευμένων επιστημονικών βιβλίων Λόρεν Σλέιτερ θέλησε να επαναλάβει μόνη της το πείραμα του Ρόζενχαν. Παρουσιάσθηκε σε οκτώ νοσοκομεία των Η.Π.Α. λέγοντας, όπως και οι ψευδοασθενείς του Ρόζενχαν, ότι εδώ και κάποιο διάστημα ακούει μια φωνή να της επαναλαμβάνει τη λέξη "thud" [γδούπος], χωρίς να αναφέρει κανένα άλλο σύμπτωμα. Η Σλέιτερ παρατήρησε ότι πολλά πράγματα είχαν αλλάξει από την εποχή που ο Ρόζενχαν δημοσίευσε τη μελέτη του: Οι ψυχίατροι ήταν κατά κανόνα ευγενικοί απέναντί της, με ειλικρινή διάθεση να τη βοηθήσουν, και πουθενά δεν συνάντησε την απαξιωτική συμπεριφορά του προσωπικού που στιγμάτιζε στη μελέτη του ο Ρόζενχαν. Κανείς από τους ψυχιάτρους που την εξέτασαν δεν θεώρησε ότι υπήρχε αναγκαιότητα εισαγωγής της στο νοσοκομείο. Σχεδόν όλοι τους, όμως, "διέγνωσαν" (μετά από μια σύντομη συνέντευξη που σε καμία περίπτωση δεν ξεπέρασε τα δεκατρία λεπτά), κατάθλιψη με ψυχωτικά χαρακτηριστικά ή ψυχωτική κατάθλιψη και της συνταγογράφησαν με μεγάλη ευκολία αντιψυχωτικά και αντικαταθλιπτικά φάρμακα.
Το "πείραμα" της Σλέιτερ, αν και δεν έχει τις προδιαγραφές ενός επιστημονικού πειράματος, καταδεικνύει ωστόσο ότι, παρά τις όποιες προόδους, η εγκυρότητα της ψυχιατρικής διάγνωσης παραμένει και στις μέρες μας προβληματική.
Το πείραμα του Ρόζενχαν εμπνέει την σύγχρονη όπερα
Το 2008, ο Βρετανός συνθέτης Τιμ Μπέντζαμιν (Tim Benjamin) εμπνεόμενος από το άρθρο του Ρόζενχαν "On Being Sane in Insane Places" [Υγιείς σε μέρη για παράφρονες] δημιούργησε την ομώνυμη μοντέρνα όπερα, η οποία παρουσιάσθηκε στο κοινό με διευθυντή ορχήστρας τον Έκτορα Ταρτανή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πειραματική ψυχολογία Κατηγορία:Αντιψυχιατρική
Ντιβινιάνο
Το Ντιβινιάνο (ιταλικά: Divignano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Μουασέλ
Το Μουασέλ (γαλλικά: Moisselles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μουασελουά (γαλλικά: Moissellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Τάχου γκετζρότ
μικρογραφία Το τάχου γκετζρότ είναι πιάτο τόφου από το Τσιρεμπόν, μια πόλη-λιμάνι στη Δυτική Ιάβα της Ινδονησίας''. Το τάχου γκετζρότ αποτελείται από τάχου πονγκ, ένα είδος κοίλου τάχου γκορένγκ'' (τηγανητό τόφου) κομμένο σε μικρά κομμάτια. Σερβίρεται με μια λεπτή και υδαρή σάλτσα που παρασκευάζεται από την ανάμειξη ζάχαρης, ξυδιού και γλυκιάς σάλτσας σόγιας. Σερβίρεται συνήθως σε μικρά πήλινα μπολ ή λαγιάχ, με σκόρδο, κρεμμύδι και ζεστή τσίλι του πτηνού κομμένη σε κομμάτια με λίγο αλατοπίπερο. Σερβίρεται συνήθως σε πήλινο πιάτο. δεξιά|μικρογραφία|Πωλητής Τάχου γκετζρότ
Δείτε επίσης
]]
Κατηγορία:Ινδονησιακή κουζίνα
Ντορμελλέττο
Το Ντορμελλέττο (ιταλικά: Dormelletto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Σπυρίδων Αντωνιάδης
Ο Σπυρίδων Αντωνιάδης (1808 - 9 Δεκεμβρίου 1873) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε ανώτατο διοικητικό στέλεχος διατελώντας πολλές φορές νομάρχης κατά την περίοδο 1855 - 1871. Στις εκλογές του 1862 εξελέγη βουλευτής της προξενικής περιφέρειας Κρήτης. Είχε διατελέσει, επίσης, υπουργός Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως στην κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου (1865).
Είχε συγγράψει και μεταφράσει αρκετά έργα ιστορικού και αρχαιολογικού περιεχομένου.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά, την Αγλαΐα Κυριακού, σύζυγο του καθηγητή Ιατρικής, Παναγιώτη Κυριακού, και τον Αντώνη Αντωνιάδη.
Πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου 1873.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές προξενικής περιφέρειας Κρήτης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Σέγκα τζαμπλάνγκ
μικρογραφία|Ποικιλία από πιάτα με ρύζι τζαμπλάνγκ Το Σέγκα τζαμπλάνγκ (Nasi jamblang στο Ινδονησιακά, ρύζι τζαμπλάνγκ) είναι τυπικό φαγητό του Τσιρεμπόν στη Δυτική Ιάβα. Το "Τζαμπλάνγκ" προέρχεται από το όνομα της περιοχής προς τα δυτικά του Τσιρεμπόν, το σπίτι των πωλητών τροφίμων. Χαρακτηριστικό αυτών των τροφίμων είναι η χρήση του τικ ως πακέτο φύλλων ρυζιού. Το πιάτο σερβίρεται με μπουφέ.
Μενού
Κατηγορία:Ινδονησιακή κουζίνα
BioShock (σειρά)
Το BioShock είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών βολών πρώτου προσώπου που αναπτυσσόταν από την Irrational Games και σχεδιάζεται από τον Κεν Λεβίν. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows και το Xbox 360 στις 21 Αυγούστου του 2007 στη βόρεια Αμερική, και τρεις μέρες αργότερα στην Ευρώπη και την Αυστραλία. Η εκδοχή του παιχνιδιού για το PlayStation 3, η οποία αναπτύχθηκε από την 2K Marin, κυκλοφόρησε διεθνώς στις 17 Οκτωβρίου του 2008 και στη βόρεια Αμερική στις 21 Οκτωβρίου του ίδιου έτους περιέχοντας πρόσθετα στοιχεία. Το παιχνίδι, επίσης, κυκλοφόρησε στις 7 Οκτωβρίου του 2009 για το σύστημα Mac OS X. Αναπτύχθηκαν εκδοχές του παιχνιδιού και για τα κινητά τηλέφωνα, από την IG Fun. Το sequel, BioShock 2 κυκλοφόρησε στις 9 Φεβρουαρίου του 2010. Στις 12 Αυγούστου του ίδιου έτους η Irrational Games αποκάλυψε ένα trailer για το νέο, τότε, παιχνίδι της με τον τίτλο BioShock Infinite, το οποίο κυκλοφόρησε στις 26 Μαρτίου του 2013. Η κυκλοφορία του τελευταίου σημείωσε πωλήσεις άνω των 11 εκατομμυρίων αντίγραφα μέχρι το Μάιο του 2015, ενώ και τα τρία παιχνίδια μαζί έχουν πουλήσει πάνω από 25 εκατομμύρια αντίγραφα. Στις 30 Ιουνίου του 2016, η 2K Games ανακοίνωσε το BioShock: The Collection, ένα πακέτο που περιέχει και τα τρία παιχνίδια της σειράς μαζί με όλα τα expansions τους και με αναβαθμισμένα γραφικά για τις κονσόλες της ένατης γενιάς βιντεοπαιχνιδιών (PlayStation 4, Xbox One). Κυκλοφόρησε στις 13 Σεπτεμβρίου του 2016.
Τρόπος παιχνιδιού
Τα παιχνίδια στη σειρά BioShock ανήκουν στην κατηγορία βολών πρώτου προσώπου (FPS). Η σειρά θεωρείται πνευματικός διάδοχος του System Shock 2, στο οποίο πολλοί προγραμματιστές της Irrational Games έχουν αναμειχθεί στο παρελθόν. Ενώ συγκεκριμένες μηχανικές διαφέρουν ανάμεσα και στα τρία παιχνίδια, μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά. Αυτά είναι  η χρήση επιθέσεων σωματικών και με όπλα, υπερφυσικών δυνάμεων και παθητικών ικανοτήτων που λαμβάνονται με γενετικές τροποποιήσεις ("Plasmids" στα πρώτα δύο παιχνίδια, "Vigors" στο Infinite). Ο παίκτης πρέπει να χρησιμοποιήσει το περιβάλλον με στρατηγική για να προχωρήσει στο παιχνίδι και να γλιτώσει τις επιθέσεις των αντιπάλων. Ο παίκτης μπορεί να διαλέγει μεθόδους δράσης, για παράδειγμα μπορεί είτε να αποφύγει αντιπάλους με διάφορους τρόπους, είτε να εισέλθει απευθείας στη μάχη. Μπορεί, επίσης, να προσαρμόσει τις ικανότητες των όπλων και τις σωματικές ικανότητες του εκάστοτε χαρακτήρα στις δικές του προτιμήσεις. Επιπλέον, συλλέγονται πυρομαχικά, αντικείμενα επούλωσης, υλικά που σχηματίζουν αντικείμενα, και υπάρχουν συγκεκριμένα σημεία για αγορές και αναβαθμίσεις, με τη μορφή μηχανών με φρουτάκια.
BioShock (2007)
Το πρώτο BioShock λαμβάνει χώρα το 1960, στη φανταστική υποθαλάσσια πόλη της Rapture (ακριβής τοποθεσία: 63° 2' N, 29° 55' W, περίπου 433 χιλιόμετρα δυτικά του Ρέικιαβικ, την πρωτεύουσα της Ισλανδίας). Χτισμένη τα τέλη της δεκαετίας του 1940 από τον επιχειρηματία μεγιστάνα Andrew Ryan, ήταν ουτοπία laissez-faire για τους ανθρώπους που επιθυμούσαν να εργάζονται, να ζουν, και να ευδαιμονούν σε μία κοινωνία, μακριά από την αυξανόμενη καταπίεση των κυβερνήσεων και των αρχών.
Την Πρωτοχρονιά του 1959, ξέσπασε πόλεμος μεταξύ των κοινωνικών τάξεων της Rapture, με έναυσμα των εξαρτημένων από το ADAM, με το όνομα "Splicers" (Ενωτές). Μέσα σε ένα χρόνο, ο πόλεμος δημιούργησε δυστοπία στην πόλη, με τους ελάχιστους μη-χρήστες ADAM να φυλάσσονται από τους Splicers.
Ο παίκτης ελέγχει τον Jack, έναν άντρα που πηγαίνει τυχαία στη Rapture, όταν το αεροπλάνο του συγκρούεται κοντά στο σταθμό της βαθύσφαιρας της Rapture. Σύντομα καθοδηγείται, μέσω ραδιοφώνου, από έναν άντρα με το όνομα Atlas, ο οποίος τον συμβουλεύει να προστατευθεί από τους Splicers και να σώσει την οικογένειά του από τον αδίστακτο Anrew Ryan.
Το BioShock αρχικά κυκλοφόρησε στις 21 Αυγούστου του 2007 για τα Microsoft Windows και το Xbox 360. Στις 17 Οκτωβρίου του 2008, κυκλοφόρησε port για το PlayStation 3. Το παιχνίδι δέχθηκε διθυραμβικές κριτικές, οι οποίες επαίνεσαν τη βασισμένη-στην-ηθική εξέλιξη της ιστορίας του, τα περιβάλλοντα που απορροφούν τον παίκτη, και τη δυστοπικό υπόβαθρο εμπνευσμένο από δημιουργίες της Άυν Ραντ. Σύμφωνα με τον διευθυντή της Take-Two, Στράους Ζέλνικ, το παιχνίδι πούλησε περίπου 3 εκατομμύρια αντίγραφα μέχρι τον Ιούλιο του 2009.
Μέλλον
Στις 19 Νοεμβρίου του 2015, στο συνέδριο MKM Partners Investor Day της Νέας Υόρκης, ο Στράους Ζέλνικ δήλωσε πως το τέταρτο BioShock θα αναπτυχθεί από την 2K California, με την Irrational Games και τον Κεν Λεβίν (δημιουργός σκηνοθέτης) να έχουν αποχωρήσει από το franchise. Ο ίδιος ξεκινά με μία ομάδα περίπου 15 ατόμων, πρώην μέλη της Irrational, μία νέα μικρή ομάδα ανάπτυξης μέσα στην Take-Two. Η αιτία της αποχώρησής του ήταν η αρνητική επίπτωση της ανάπτυξης του BioShock Infinite στην υγεία, αλλά και το γάμο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:BioShock Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλασσόμενη ιστορία Κατηγορία:Δυστοπικά βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Ρετροφουτουριστικά βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Σεμάν (ποταμός)
Ο Σεμάν είναι ποταμός στη δυτική Αλβανία. Δημιουργείται από τη συμβολή των ποταμών Οσούμ και Ντεβόλ, λίγα χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Κούτσοβα. Έχει μήκος 85 χλμ., (281 χλμ. μαζί με τον πηγαίο ποταμό του Ντεβόλ) και η λεκάνη απορροής του καλύπτει επιφάνεια 5.649 χλμ². Η μέση εκροή του είναι 95,7 μ³/δ. Ρέει δυτικά μέσω του Φιέρ-Σεγκάν και του Μπροστάρ (κοντά στο Φιέρι) και εκβάλει στην Αδριατική Θάλασσα κοντά στην Τοπόγια.
Στην κλασική αρχαιότητα, ο ποταμός Σεμάν ήταν γνωστός ως ποταμός Άψος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Νομού του Μπεράτ Κατηγορία:Ποταμοί της Αλβανίας
Πύργος Ρίνγκελσταϊν
thumb|right|250px|Μέρος των ερειπίων του πύργου σήμερα Ο πύργος Ρίνγκελσταϊν (γερμ. Burg Ringelstein) ήταν μεσαιωνικό κάστρο που κτίστηκε το 1835 και βρισκόταν επάνω από τον ποταμό Άλμε στην περιοχή Μπίρεν του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Γερμανία. Το 1383 οι οίκος Ντάβενσμπέργκερ του Μπίρεν ανέλαβε την ανέγερση του πύργου, ως φέουδο από τον καθολικό αρχιεπίσκοπο Φρίντριχ Γ' φον Σάαρβερντεν. Στο σημείο αυτό μνημονεύεται το 1376 ένας πύργος που ήταν προπύργιο της αρχιεπισκοπής της Κολωνίας, χωρίς όμως να αναφέρεται αν αυτός ήταν κατεστραμμένος, ή απλώς ημιτελής. Το 1934 οι Ντάβενσμπέργκερ παραχώρησαν τον πύργο ως ενέχυρο στον οίκο Σάρφενμπεργκ του Μπρίλον, και το 1399 ο Μπέρτολντ φον Μπίρεν τον εξαγόρασε. Στο συμβόλαιο αυτό μνημονεύεται γραπτώς ο πύργος Ρίνγκελσταϊν για πρώτη φορά. Το 1458 την ανέλαβε ο Δούκας της Έσσης. Το 1574 ο πύργος χρησιμοποιήθηκε ως κυνηγετικό ανάκτορο των ευγενών του Μπίρεν. Διέθετε δώδεκα κάμαρες, μαγειρίο, υπόγεια για την αποθήκευση τροφών, φούρνο, στάβλους και μια αποθήκη σίτου. Την εποχή του τριακονταετή πολέμου φυλακίστηκαν στα υπόγειά του και βασανίστηκαν φρικτά πολλές μάγισσες, και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Αναφέρεται ότι το 1631 μέσα σε 30 ημέρες μόνο, καταδικάστηκαν και θανατώθηκαν πενήντα πέντε άνθρωποι. Ο πύργος παράκμασε μετά το 1802 και ερειπώθηκε. Το 2005 διενεργήθηκαν σημαντικές αρχαιολογικές ανασκαφές. Ανακαλύφθηκαν υπόγειοι χώροι και διάδρομοι, και τα υπολείμματα ενός ισχυρού αμυντικού πύργου, αρχικού ύψους είκοσι μέτρων. Οι εργασίες αναστήλωσης συνεχίζονται (2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία Κατηγορία:Πύργοι
Σεβαστοπούλειος Σχολή
Η Σεβαστοπούλειος Σχολή ήταν η πρώτη τεχνική σχολή στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1905 από τον Σύλλογο προς Διάδοση Ωφελίμων Βιβλίων με πρωτοβουλία του Γεωργίου Δροσίνη.
Ο ίδιος κατοικεί για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο μικρό σπιτάκι που προοριζόταν για τον επιστάτη, αγρυπνώντας έτσι για την πρόοδό της και για την τήρηση του κανονισμού της που ο ίδιος είχε εκπονήσει. Από το 1908-1913 μέχρι τους Βαλκανικούς πολέμους, όταν η Σχολή πέρασε από επίταξη σε επίταξη, ο Δροσίνης περνούσε σχεδόν κάθε μέρα από τη Σχολή και από την Παρασκευή μέχρι τη Δευτέρα, έμενε στο "σπιτάκι" κτισμένο στην άκρη του οικοπέδου, για να επιτηρεί την λειτουργία της Σχολής.
Θεμελιώθηκε την 24η Απριλίου 1908, από τον δυναμικό Δημήτριο Βικέλα. Ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων εξασφαλίσθηκε από τις δωρεές των Κωνσταντίνου Σεβαστοπούλου, του οποίου τιμητικώς η Σχολή φέρει το όνομά του, και του Μαρίνου Κοριαλένιου.
Ο Δημήτριος Βικέλας εξελέγη το 1894 πρώτος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 1896, οπότε τον διαδέχθηκε ο βαρώνος Ντε Κουμπερτέν.
Οικοδομήθηκε από τον αρχιτέκτονα Αριστείδη Μπαλάνο με βάση το σχέδιο της σχολής Σομοσκού της Γαλλίας, στην οποία είχε πάει ο Βουκελάς το 1905 για να συλλέξει στοιχεία σχετικά με την ίδρυση και την οργάνωση τής σχολής. Ευρίσκεται πίσω από την οικία του Πρέσβεως των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, στην οδό Παναγή Κυριακού.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματικές σχολές στην Αθήνα
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Η εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν αφορά τις πολιτικές πρακτικές του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Πούτιν σε σχέση με άλλα κράτη.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν και η Ρωσία εν γένει τήρησαν αρχικά μια στάση επαναπροσέγγισης και βελτίωσης των σχέσεων με τη Δύση και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ρωσική εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν βασίζεται στην προσπάθεια προάσπισης των ρωσικών συμφερόντων και την ενίσχυση της ρωσικής επιρροής στο εξωτερικό. Η Ρωσία αρχικά διατήρησε την εμπιστοσύνη της στην αμερικανική ηγεμονία και δεν την αμφισβήτησε αρχικά, ενώ προσπάθησε να αποτελέσει μέρος της ευρωπαϊκής οικογένειας.
Το 2007 η Ρωσία άρχισε να αμφισβητεί την αμερικανική ηγεμονία στη διεθνή πολιτική. Οι σχέσεις με την Αμερική είναι κατά κύριο λόγο σε κακή κατάσταση εδώ και μια δεκαετία. Οι σχέσεις έχουν επιδεινωθεί μετά την παράδοση ασύλου στον Έντουαρντ Σνόουντεν, την προσάρτηση της Κριμαίας και την εισβολή στην Ουκρανία, το 2022, αλλά και λόγω της συνεργασίας με κράτη όπως η Κούβα, το Ιράν και η Βενεζουέλα, που έχουν κακές σχέσεις με την Αμερική. Η Δυτική Ευρώπη χρειάζεται το ρωσικό αέριο αλλά φοβάται για την παρέμβαση της Ρωσίας στα εσωτερικά πράγματα ανατολικοευρωπαϊκών κρατών, ενώ σημείο έντασης Ρωσίας και Δύσης είναι η προσπάθεια επέκτασης του ΝΑΤΟ στα ανατολικά.
Η Ρωσία στην εποχή του Πούτιν έχει προσπαθήσει με όλα τα μέσα να διατηρήσει ηγετική θέση στον πρώην σοβιετικό χώρο. Έχει καταφέρει να διατηρήσει σημαντική επιρροή στην Κεντρική Ασία, τον Καύκασο και τη Λευκορωσία.
Εκτός Δύσης και Σοβιετικής Ένωσης, υπάρχουν και άλλες χώρες άξιες προσοχής. Η Ινδία, στενός σύμμαχος της Ρωσίας και της ΕΣΣΔ, έχει βελτιώσει σημαντικά τις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ιαπωνία και η Ρωσία έχουν παραδοσιακά τεταμένες σχέσεις λόγω του άλυτου ζητήματος ως προς το σε ποια χώρα ανήκουν τα νησιά των Κουριλών. Η Κίνα είναι ο πλέον στενός σύμμαχος της Ρωσίας στην εποχή του Πούτιν.
Το 2014, η απόφαση του ΝΑΤΟ για διακοπή της συνεργασίας με τις ρωσικές αρχές και η επιβολή κυρώσεων από τις δυτικές χώρες λόγω της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ουκρανία, θεωρείται από αναλυτές σημείο άξιο προσοχής στις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης, γιατί οι σχέσεις των δύο παρατάξεων έχουν αποκτήσει μια πιο εχθρική διάθεση. Ορισμένοι αναλυτές εκφράζουν φόβους ακόμη και για την έναρξη νέου Ψυχρού Πολέμου.
Επισκόπηση
Σε άρθρο του 2018, η εξωτερική πολιτική του Πούτιν έχει περιγραφεί ως χαρακτηριζόμενη από ρεαλισμό, πραγματισμό και ευελιξία. Η εξωτερική πολιτική χαρακτηρίζεται από τους στόχους της ανάδειξης της Ρωσίας σε μεγάλη δύναμη, της ευημερίας και ανάπτυξης της Ρωσίας και της προσπάθειας διατήρησης του μετασοβιετικού κόσμου υπό την επιρροή της Ρωσίας.
Ο Πούτιν είναι υποστηρικτής του ευρασιατισμού, ιδεολογίας η οποία θεωρεί ότι η Ρωσία είναι μια χώρα η οποία έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει μεγάλη δύναμη στον κόσμο, ειδικά στην Ευρασία, και να αποτελέσει εναλλακτική στο δίπολο Αμερικής-Ευρώπης. Παράλληλα, η ίδια θεωρία υποστηρίζει ότι η Ρωσία θα πρέπει να απομακρυνθεί από την Ευρώπη και να επικεντρωθεί στην Ανατολή. Ο νεοευρασιατισμός του Ντούγκιν θεωρεί, όπως και ο κλασικός Ευρασιατισμός, τη Ρωσία έθνος με μοναδικό πολιτισμό που δεν ανήκει ούτε στη Δύση ούτε στην Ανατολή, ενώ απορρίπτει τη φιλελεύθερη δημοκρατία και τονίζει τη θέση της Ορθοδοξίας στη Ρωσία. Ο Αλεξάντρ Ντούγκιν, συγγραφέας του βιβλίου Αρχές της γεωπολιτικής (1997), οι ιδέες του οποίου έχουν σημαντική επίδραση στην εξωτερική πολιτική του Πούτιν και όλη τη ρωσική ελίτ. Ο Ντούγκιν έχει περιγραφεί σαν άτομο με ιδιαίτερη επιρροή στον Πούτιν, αν και στη πραγματικότητα μετά το 2005 τον έχει κατηγορήσει για μερική υιοθέτηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας και δεν απολαμβάνει την προστασία που θα λάμβανε ένα μέλος του κύκλου του Πούτιν. Παρά το γεγονός ότι οι σχέσεις των δύο ανδρών δεν είναι ιδιαίτερα στενές, πολλοί υποστηρίζουν ότι το Κρεμλίνο υπό τον Πούτιν εφαρμόζει μια παραλλαγή του ντουγκινιστικού δόγματος. Ο ίδιος ο Πούτιν, αν και δεν έχει κάνει συγκεκριμένη αναφορά σε ντουγκινιστικές θεωρίες, κάνει αναφορές στην ευρασιατική ταυτότητα της Ρωσίας. Από τα πρώτα χρόνια από την εκλογή του είχε χαρακτηρίσει τη Ρωσία «ευρασιατική χώρα» που συνδυάζει ευρωπαϊκά και ασιατικά πολιτισμικά στοιχεία, ενώ στην ομιλία για την ορκωμοσία του στην προεδρία της Ρωσίας το 2012 είχε δηλώσει ότι μακροπρόθεσμος στόχος του ίδιου είναι η Ρωσία να αποτελεί «ηγέτη και κέντρο βάρους ολόκληρης της Ευρασίας».
Ο Πούτιν σταθεροποίησε τη ρωσική οικονομία με την επίτευξη συμφωνιών με άλλες χώρες, εκμεταλλευόμενος την αύξηση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Σταθεροποιώντας και ενισχύοντας οικονομία και θέση στο εσωτερικό, ο Πούτιν έχει προσπαθήσει να αυξήσει τη ρωσική επιρροή στον μετασοβιετικό χώρο, αλλά και παγκοσμίως. Στόχευε παράλληλα να βελτιώσει την κατάσταση της ρωσικής οικονομίας, μετά από τη χρεοκοπία του 1998, παρά τις αισιόδοξες προβλέψεις για την οικονομία που υπήρχαν πριν. Ο στόχος της επιστροφής της Ρωσίας στο χώρο των μεγάλων δυνάμεων αποτελεί και στόχο του ρωσικού λαού, καθώς η περίοδος Γιέλτσιν ήταν μια περίοδος οικονομικής κατάρρευσης, ανέχειας, και κατακόρυφης πτώσης του βιοτικού επιπέδου. Το καθεστώς Γιέλτσιν είχε τη στήριξη της Δύσης και ορισμένων ολιγαρχών, που πλούτισαν από το ξεπούλημα και την ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας. Ιδιαίτερα την εποχή εκείνη οι αυτοκτονίες, η εγκληματικότητα και η φτώχεια ήταν σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Ο Πούτιν είναι υποστηρικτής της άποψης ότι η Ρωσία πρέπει να είναι μεγάλη δύναμη. Έχει χαρακτηρίσει τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ως τη μεγαλύτερη γεωπολιτική καταστροφή του 20ού αιώνα, και είναι υποστηρικτής του ευρασιανισμού, δηλαδή ότι η Ρωσία πρέπει να διατελέσει ηγετικό ρόλο στην Ευρασία.
2000 - 2010
Στην πρώτη πενταετία, η εξωτερική πολιτική του Πούτιν χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια της ισχυροποίησης της Ρωσίας στη διεθνή πολιτική σκηνή μέσα από τη συνεργασία και την οικονομική ανάπτυξη, τη μη αμφισβήτηση της Αμερικανικής υπεροχής και την πίστη στην παρούσα κατάσταση, και την προσπάθεια ένταξης στην Ευρώπη. Μάλιστα το 2000 είχε καταθέσει αίτημα για την ένταξη της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ. Ο Πούτιν επιβλέπει την επανένταξη της Τσετσενίας στη Ρωσία με δεύτερο πόλεμο το 1999-2000, μετά την προσάρτηση της οποίας η Ρωσία κατηγορήθηκε για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ ανέπτυξε και μια ισχυρή σχέση με τον Τζορτζ Μπους τον νεότερο, ο οποίος έχει χαρακτηρίσει τον Πούτιν σαν έξυπνο και ικανό πολιτικό. Παράλληλα, ο Πούτιν επικεντρώνεται και στη σύσφιγξη των σχέσεων με την Ευρώπη γενικότερα, αλλά και συγκεκριμένα με τη Γαλλία και τη Γερμανία μετά τη νατοϊκή εισβολή στο Ιράκ. Παράλληλα, το ρωσικό αέριο αποτέλεσε βασικό οδηγό της γερμανικής ανάπτυξης στην αυγή του 21ου αιώνα, όπως φαίνεται και από τις σημαντικές συνέπειες που έχει η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και η διακοπή της τροφοδοσίας με ρωσικό αέριο. Παράλληλα, καθ' όλη τη δεκαετία του 2000, η Ρωσία είχε ισχυρά πλεονάσματα, βασιζόμενη στα ορυκτά καύσιμα και τα μέταλλα.
Τον Ιούνιο του 2000, ο Πούτιν είχε δηλώσει ότι η προτεραιότητα της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής αποτελούσε η αύξηση της επιρροής σε περιοχές κοντά στη Ρωσία, όπως η πρώην Σοβιετική Ένωση, παραδεχόμενος τη μείωση του διεθνούς ρόλου της Ρωσίας μετασοβιετικά. Σήμερα, από πλευράς της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής στόχος είναι η επέκταση της πολύ πιο πέρα από την πρώην ΕΣΣΔ.
2010 - σήμερα
Την περίοδο του 2009 με 2011 η Ρωσία προσπάθησε να βελτιώσει τις σχέσεις της με την Αμερική, ενόσω ο Μεντβέντεφ ήταν πρόεδρος και ο Πούτιν πρωθυπουργός υπογράφοντας συμφωνίες, όπως αυτήν για τη μείωση των πυρηνικών όπλων, την απόφαση του Προέδρου Ομπάμα να σταματήσει προσωρινά την εγκατάσταση της αντιβαλλιστικής ασπίδας στην Ανατολική Ευρώπη, την επιβολή κυρώσεων στο Ιράν αλλά και συμφωνία για τη στήριξη από την Αμερική στις ενταξιακές προσπάθειες της Ρωσίας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Από τα μέσα του 2010 λίγες μέρες μετά την επίσκεψη του Μεντβέντεφ στις ΗΠΑ συνελήφθησαν δέκα Ρώσοι πράκτορες.
Το 2015 ο Τζόζεφ Ντάνφορντ, αμερικάνος στρατηγός και επικεφαλής του Αμερικανικού ΓΕΣ, χαρακτήρισε τη Ρωσία του Πούτιν "μεγαλύτερο εχθρό για την Αμερική". Επί Πούτιν η Ρωσία έχει μια σαφή σφαίρα επιρροής στη Σοβιετική Ένωση, ιδίως στη Λευκορωσία και την Κεντρική Ασία, και έχει επεκτείνει την επιρροή της στο εξωτερικό. Παράλληλα, ο Πούτιν είναι κατά της επέκτασης του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη.
Πρώτα χρόνια της προεδρίας του Πούτιν
Από το 2003 και εντεύθεν, όταν η Ρωσία δεν υποστήριξε τον πόλεμο στο Ιράκ και όταν ο Πούτιν άρχισε να απομακρύνεται σταδιακά από τη δύση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής αλλά και προσέγγισης των εσωτερικών πραγμάτων, οι σχέσεις των δύο παρατάξεων άρχισαν να επιδεινώνονται. Σε μια συνέντευξη με Μίχαελ Στύρμερ, ο Πούτιν φέρεται να είπε ότι υπήρχαν τρία ερωτήματα που απασχολούσαν περισσότερο τη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη: συγκεκριμένα, το Πολιτικό καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου, η Συνθήκη για τις Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ευρώπη και τα αμερικανικά σχέδια για την κατασκευή βάσεων αντιπυραυλικής άμυνας στην Πολωνία και την Τσεχία. Κατά την άποψη του Πούτιν, για να βρεθεί μια λύση, Ρωσία και Δύση πρέπει να δώσουν αμοιβαίες παραχωρήσεις.
Ομιλία στο Μόναχο (2007) και πρώτα σύννεφα στις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης - Αποχώρηση από τη συμφωνία για τα όπλα στην Ευρώπη
μικρογραφία|Ο Πούτιν με τον [[Πρωθυπουργός της Ιταλίας|Ιταλό πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι, το 2008.]]
Τον Φεβρουάριο του 2007, μιλώντας από το βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου, ο Πούτιν επέκρινε ανοιχτά τη μονοπωλιακή κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στις παγκόσμιες σχέσεις και τη «σχεδόν απεριόριστη υπερχρήση βίας [από την αμερικανική πλευρά] στις διεθνείς σχέσεις». Κατά τη διάρκεια ομιλίας του Μονάχου, ο Πούτιν ζήτησε «μια δίκαιη και δημοκρατική παγκόσμια τάξη πραγμάτων η οποία θα εξασφαλίζει ασφάλεια και ευημερία όχι μόνο για λίγους εκλεκτούς, αλλά για όλους». Τα σχόλιά του ωστόσο επικρίθηκαν από ορισμένους συμμετέχοντες ενώ ο πρώην επικεφαλής του ΝΑΤΟ Γιάαπ ντε Χουπ Σέφερ χαρακτήρισε την ομιλία του σαν «απογοητευτική και όχι χρήσιμη».
Δισκογραφία των Active Member
Το Μεγάλο Κόλπο
Το Μεγάλο Κόλπο είναι ο τρίτος δίσκος των Active Member και κυκλοφόρησε το 1995. Είναι η πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος αφού έγινε το πρώτο ελληνικό hip-hop συγκρότημα που υπέγραφε συμβόλαιο με πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία, υπογράφοντας στην Warner.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Ομιλία στο Μόναχο (2007) και πρώτα σύννεφα στις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης - Αποχώρηση από τη συμφωνία για τα όπλα στην Ευρώπη
Οι μήνες που ακολούθησαν την ομιλία του Πούτιν στο Μόναχο χαρακτηρίστηκαν από κλιμάκωση της ρητορικής στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Αμφότερες οι πλευρές αρνήθηκαν την ιδέα ύπαρξης ενός νέου Ψυχρού Πολέμου. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Γκέιτς παρέδωσε μια ομιλία στο ίδιο κλίμα. Πριν από την 33η Σύνοδο Κορυφής της Ομάδας των 8, στις 4 Ιουνίου είχε δηλώσει ότι επιθυμούσε διάλογο και όχι αντιπαράθεση, αλλά διάλογο που θα εγγυάται την επί ίσοις όροις αντιμετώπιση των δύο μερών. Ο Πούτιν δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο οι ρωσικές πυρηνικές εγκαταστάσεις να επικεντρωθούν σε ευρωπαϊκούς στόχους αν οι Αμερικάνοι τοποθετήσουν αντιπυραυλικά συστήματα σε Πολωνία και Τσεχία.
Δισκογραφία των Active Member
Το Μεγάλο Κόλπο
Στο τελευταίο κομμάτι και μετά το τέλος του Outro υπάρχει χωρίς να αναφέρεται στο booklet το τραγούδι Στην ώρα των σκιών με διαφορετική μουσική και η οργανική (instrumental) έκδοση του τραγουδιού Το Μεγάλο Κόλπο.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Ομιλία στο Μόναχο (2007) και πρώτα σύννεφα στις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης - Αποχώρηση από τη συμφωνία για τα όπλα στην Ευρώπη
Στις 7 Ιουνίου 2007 ο Πούτιν έθεσε μια αντιπρόταση στον Τζορτζ Μπους για την από κοινού χρήση αντιπυραυλικών εγκαταστάσεων στο Αζερμπαϊτζάν παρά την κατασκευή εγκαταστάσεων στην Τσεχία. Ο Πούτιν εξέφρασε την ετοιμότητά του να εκσυγχρονίσει τον σταθμό ραντάρ της Γκαμπάλα, ο οποίος λειτουργεί από το 1986. Ο Πούτιν πρότεινε ότι δεν θα ήταν απαραίτητο να τοποθετηθούν αντιβαλλιστικοί πύραυλοι στην Πολωνία, αλλά στο Ιράκ ή στην Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ. Ο Πούτιν πρότεινε επίσης την επί ίσοις όροις συμμετοχή των ενδιαφερόμενων ευρωπαϊκών χωρών στο έργο.
Δισκογραφία των Active Member
Umicah
Umicah είναι ο δίσκος συνεργασία του τότε μέλους των Active Member, Xray και του ελληνικού hip-hop low bap συγκροτήματος Prohja που κυκλοφόρησε το 1998. Στο άλμπουμ περιέχεται ως bonus το τραγούδι Radicalistic Freestyle που έχει ηχογραφηθεί τον Δεκέμβριο του 1993, στη συνέχεια του ίδιου κομματιού περιέχονται 3 demos από τα νεοσύστατα τότε low bap συγκροτήματα Ακρίτες, Κακά Μαντάτα και Sidarta. Ακόμη, στο δίσκο συμμετέχουν ο B.D. Foxmoor και ο Βέβηλος.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Ομιλία στο Μόναχο (2007) και πρώτα σύννεφα στις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης - Αποχώρηση από τη συμφωνία για τα όπλα στην Ευρώπη
Στην ετήσια ομιλία του στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση της Ρωσίας στις 26 Απριλίου 2007, ο Πούτιν ανακοίνωσε τα σχέδια του να αναστείλει τη ρωσική συμμετοχή στη Συνθήκη για τις Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ευρώπη έως ότου όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ την επικυρώσουν και αρχίσουν να τηρούν τις διατάξεις της, όπως έκανε μονομερώς ήδη από πριν η Ρωσία. Ο Πούτιν υποστηρίζει ότι καθώς τα νέα μέλη του ΝΑΤΟ δεν έχουν υπογράψει τη συνθήκη μέχρι στιγμής, η ανισόρροπη αριθμητική παρουσία του ΝΑΤΟ σε περιοχές κοντά στη Ρωσία και τη σφαίρα επιρροής της δημιουργούν μια πραγματική απειλή για τη χώρα, όπως υποστήριξε. Τα μέλη του ΝΑΤΟ είπαν ότι αρνούνται να επικυρώσουν τη συνθήκη έως ότου η Ρωσία συμμορφωθεί με τις δεσμεύσεις της στην Κωνσταντινούπολη, στη διάσκεψη του 1999, σύμφωνα με τις οποίες η Ρωσία θα απομακρύνει τα στρατεύματα και τον στρατιωτικό της εξοπλισμό από τη Μολδαβία και τη Γεωργία. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ φέρεται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, να αντιπρότεινε ότι η Ρωσία έχει τηρήσει τις δεσμεύσεις της.
Δισκογραφία των Active Member
Umicah
Η λέξη umicah χρησιμοποιήθηκε από τον Xray στους αγγλικούς στίχους του κομματιού Umicah στον δίσκο των Active Member Το μεγάλο κόλπο του 1995 ως "utopic microphonic state of mind" ή "utopic state of mind with the mic in my hand".
Live/Remix
Το διπλό CD Live/Remix είναι η έβδομη κυκλοφορία μεγάλης διάρκειας των Active Member και κυκλοφόρησε το 2000. Το πρώτο CD (Live) περιέχει ζωντανές ηχογραφήσεις των Active Member και το δεύτερο remix κομματιών τους, είτε από τους ίδιους, είτε από άλλους καλλιτέχνες όπως η Sadahzinia, οι Βαβυλώνα και οι Brigada. Αποτέλεσε ταυτόχρονα την πρώτη κυκλοφορία είτε ζωντανών ηχογραφήσεων, είτε συλλογής με remix του συγκροτήματος.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Ομιλία στο Μόναχο (2007) και πρώτα σύννεφα στις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης - Αποχώρηση από τη συμφωνία για τα όπλα στην Ευρώπη
Η Ρωσία ανέστειλε τη συμμετοχή της στη συνθήκη στα μεσάνυχτα ώρα Μόσχας στις 11 Δεκεμβρίου 2007. Στις 12 Δεκεμβρίου 2007, οι Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσαν επίσημα τη λύπη τους για την έξοδο της Ρωσίας από τη συνθήκη. Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Σον ΜακΚόρμακ, σε γραπτή δήλωση του, πρόσθεσε ότι «οι συμβατικές δυνάμεις της Ρωσίας είναι οι μεγαλύτερες στην ευρωπαϊκή ήπειρο και η μονομερής τους δράση βλάπτει το επιτυχημένο καθεστώς ελέγχου των εξοπλισμών». Το ΝΑΤΟ τότε είχε εκφράσει ανησυχίες ότι η Ρωσία θα αυξήσει την παρουσία του στρατού της στο Βόρειο Καύκασο.
Δισκογραφία των Active Member
Λίστα τραγουδιών
CD 1: Live
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Αντιδράσεις για το Κοσσυφοπέδιο
Ο Πούτιν αντιτάχθηκε σθεναρά στην απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία. Ο ίδιος χαρακτήρισε «ανήθικη» και «παράνομη» κάθε υποστήριξη αυτής της πράξης. Περιέγραψε τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου το 2008 σαν ένα "τρομερό προηγούμενο" που θα γυρίσει μπούμερανγκ στη Δύση. Δήλωσε ότι το προηγούμενο του Κοσσυφοπεδίου θα καταστρέψει ντε φάκτο ολόκληρο το σύστημα διεθνών σχέσεων που έχουν αναπτυχθεί εδώ και αιώνες.
Δισκογραφία των Active Member
Λίστα τραγουδιών
CD 2: Remix
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Σχέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο
Οι σχέσεις της Ρωσίας με το Ηνωμένο Βασίλειο συνήθως είναι τεταμένες, πάντως στις αρχές του 2000 ήταν κάπως καλύτερες.
Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, οι Σχέσεις Ρωσίας – Ηνωμένου Βασιλείου άρχισαν να επιδεινώνονται όταν το Ηνωμένο Βασίλειο χορήγησε πολιτικό άσυλο στον ολιγάρχη Μπόρις Μπερεζόφσκι το 2003. Ο Μπερεζόφσκι, ο οποίος ζούσε στο Λονδίνο, επέκρινε συχνά τον Πούτιν. Το Ηνωμένο Βασίλειο χορήγησε επίσης άσυλο στον Τσετσένο ηγέτη Αχμέντ Ζακάγιεφ και σε άλλα αξιόλογα πρόσωπα που είχαν εγκαταλείψει τη Ρωσία. Το 2006, ο Πρόεδρος Πούτιν εισήγαγε ένα νόμο ο οποίος απαγόρευε στις μη κυβερνητικές οργανώσεις να λαμβάνουν χρηματοδότηση από ξένες κυβερνήσεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν πολλές ΜΚΟ που λειτουργούσαν στη Ρωσία.
Μάματα Μπάνερτζι
Η Μάματα Μπάνερτζι (βεγγαλικά: মমতা বন্দ্যোপাধ্যায়, γεννηθείσα την 5η Ιανουαρίου 1955 ) είναι μία Ινδή πολιτικός που διατελεί θητεία ως η 8η Προϊστάμενη Υπουργός της Δυτικής Βεγγάλης, από το 2011. Είναι η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε στο αξίωμα. Μετά από 26 χρόνια ως μέλος στο Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο, το 1998, η Μάματα ίδρυσε το κόμμα Τρίναμουλ (Πανινδική Λαϊκή Συσπείρωση) στο οποίο έγινε πρόεδρος. Συχνά αναφέρεται ως Ντίντι (που σημαίνει «μεγαλύτερη αδελφή» στα Χίντι και Βεγγαλικά).
Η Μπάνερτζι έχει διατελέσει δύο θητείες ως Υπουργός Σιδηροδρόμων, και είναι η πρώτη γυναίκα που το έκανε. Είναι επίσης η πρώτη γυναίκα που έγινε Υπουργός Άνθρακα, και Υφυπουργός Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού, Νεότητας, Αθλητισμού, Γυναικών και Παιδείας του υπουργικού συμβουλίου της Ινδικής κυβέρνησης. Πήρε μεγάλη δημοσιότητα όταν αντιτάχθηκε στις πρότερες πολιτικές, της Κομμουνιστικής κυβέρνησης στη Δυτική Βεγγάλη, για απόκτηση γης, εκβιομηχάνιση και Ειδικές Οικονομικές Ζώνες εις βάρος των γεωργών και αγροτών του Σίνγκουρ. Το 2011, η Μπάνερτζι επέτυχε μια σαρωτική νίκη για το κόμμα της στη Δυτική Βεγγάλη, κερδίζοντας την κυβέρνηση του Αριστερού Μετώπου, όπου κυρίαρχο ήταν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδίας (μαρξιστικό), την μακροβιότερη δημοκρατικά εκλεγμένη κομμουνιστική κυβέρνηση παγκόσμια.
Εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν
Σχέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο
Το τέλος του 2006 σημαδεύτηκε από τεταμένες ρωσοβρετανικές σχέσεις στον απόηχο της υπόθεσης Λιτβινένκο. Στις 20 Ιουλίου 2007, η κυβέρνηση του Γκόρντον Μπράουν απέλασε τέσσερις Ρώσους διπλωμάτες ως απάντηση της άρνησης των Ρώσων να εκδώσουν τον Αντρέι Λουγκοβόι, καταζητούμενος στο Ηνωμένο Βασίλειο για τη δολοφονία του πρώην κατασκόπου Αλεξάντερ Λιτβινένκο στο Λονδίνο με πολώνιο-210. Η ρωσική κυβέρνηση, σαν αντίποινα για τις απελάσεις, ανακοίνωσε ότι θα αναστείλει την έκδοση βίζας σε βρετανούς αξιωματούχους και θα παγώσει τη συνεργασία για την αντιτρομοκρατία μεταξύ των ειδικευμένων υπηρεσιών των δύο κρατών.
Δισκογραφία των Active Member
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Active Member (δισκογραφία)